polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ଦକ୍ଷିଣ-ପଶ୍ଚିମରେ ଅବସ୍ଥିତ ପାଠାଗାର ସହିତ ଏହି ମନ୍ଦିରର ତିନୋଟି ଗ୍ୟାଲେରି ଅଛି ଯେଉଁଥିରେ ଭିତରଗୁଡିକ ଅଧିକ ଉଚ୍ଚତାରେ ଅଛି ।
ଷୋଡଶ କିମ୍ବା ପଞ୍ଚଦଶ ଶତାବ୍ଦୀରେ ଥେରାବଡ଼ା ବୌଦ୍ଧମାନେ ଏହାକୁ ନିଜ ଅଧୀନରେ ନେଇଥିଲେ ।
ଉଭୟ କାମ୍ବୋଡିଆ ଏବଂ ଦକ୍ଷିଣର ସମସ୍ତ ରାଜ୍ୟରେ ଏବଂ କାଲିଙ୍ଗା ସମେତ ପୂର୍ବ ଭାରତ ରାଜ୍ୟଗୁଡିକରେ ଶୈବଧର୍ମ ପ୍ରତି ଏକ ସଂକଟ ଦେଖାଦେଲା ।
ମହାନ ବୈଷ୍ଣବ ଧର୍ମ ସଂସ୍କାରକ ରାମାନୁଜଙ୍କ ବୈଷ୍ନବ ଧର୍ମ ପ୍ରଚାର ଏହାର ଏକ କାରଣ ହୋଇପାରେ ।
ଦ୍ୱାଦଶ ଶତାବ୍ଦୀର ଆରମ୍ଭରେ,କାମ୍ବୋଡିଆରେ ରାଜା ସୂର୍ଯ୍ୟଭର୍ମାନ ଦ୍ୱିତୀୟ ମଧ୍ୟ ବୈଷ୍ଣବ ଧର୍ମର ଗ୍ରହଣ କଲେ ଏବଂ ଭାବରେ ଓଡ଼ିଶାର ଗଙ୍ଗା ସମ୍ରାଟ ଅନନ୍ତଭର୍ମାନ ଚୋଡାଗଙ୍ଗା ଦେବ(।
ଏହାସହ ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ସମ୍ମାନାର୍ଥେ ବଙ୍ଗୋପସାଗରର ଉଭୟ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ବିରାଟ ବିଶାଳ ମନ୍ଦିର ଏକାସାଙ୍ଗରେ ଦେଖାଗଲା ।
ଓଡ଼ିଶାର ପୁରୀରେ ଜଗନ୍ନାଥ ମନ୍ଦିର ଏବଂ କାମ୍ବୋଡିଆର ଅଙ୍ଗକୋର ୱାଟରେ ଥିବା ବିଶାଳକାୟ ମନ୍ଦିର ଏହାର ଉଦାହରଣ ।
ତ୍ରୟୋଦଶ ଶତାବ୍ଦୀ . ଆଡକୁ କୋଣାର୍କରେ ନିର୍ମିତ ଦେବତାମାନେ ଓଡ଼ିଆ ଭାଷା ଓ ସଂସ୍କୃତିକୁ କେବଳ ସମୟ ଏବଂ ସ୍ଥାନ ମଧ୍ୟରେ ସୀମିତ କରିନଥିଲେ ବରଂ ବାଲି, ଜାଭା, ସୁମାତ୍ରା, ଥାଇଲ୍ୟାଣ୍ଡ, କାମ୍ବୋଡିଆ, ମାଲାୟା ଏବଂ ଫିଲିପାଇନ୍ସ ଭଳି ଦୂର ଦେଶକୁ ବିସ୍ତାର କରିଥିଲେ ।
ବୋରୋବୁଦୁର ମନ୍ଦିର, କେନ୍ଦ୍ରୀୟ ଜାଭା ଏବଂ କାମ୍ବୋଡିଆର ଆଙ୍ଗ୍କୋର ୱାଟ ମନ୍ଦିର ଓଡ଼ିଶା ପ୍ରଭାବିତ ଭାରତୀୟ ସ୍ଥାପତ୍ୟର ଉତ୍ତମ ଉଦାହରଣ ।
ଅନ୍ୟ ଏକ କିମ୍ବଦନ୍ତୀ ଅନୁଯାଇ ଏକ ଋଷିଙ୍କର କନିକା, ଚନ୍ଦ୍ରଭାଗା ନିଜର ଚାତୁରୀରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଦେବତାଙ୍କର ଧ୍ୟାନ ଆକର୍ଷଣ କରିଥିଲେ ।
ଦେବତା, ପ୍ରେମରେ ପଡ଼ି କନ୍ୟାଟିକୁ ବିବାହ କରିବାକୁ ମର୍ତ୍ତ୍ୟମଣ୍ଡଳରେ ଆଗମନ କରିଥିଲେ ।
ଭୟଭୀତ ହୋଇ ଚନ୍ଦ୍ରଭାଗା ନିଜକୁ ରକ୍ଷା କରିବାକୁ ନଦୀକୁ ଡେଇଁ ଆତ୍ମହତ୍ୟା କରିଦେଲେ ।
ଏହି ତ୍ୟାଗକୁ ମନେରଖିବାକୁ ପ୍ରତିବର୍ଷ ମାଘ ମାସ ସପ୍ତମୀ ତିଥିରେ, ଓଡ଼ିଶା ତଥା ଓଡ଼ିଶା ବାହାରୁ ଲୋକେ ଆସି ପୋଖରୀରେ ସଂକୁଚିତ ହୋଇଯାଇଥିବା ନଦୀରେ ବୁଡ଼ ପକାଇଥାନ୍ତି ।
ଏହାପରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଦେବତାଙ୍କୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରାଯାଇ ସୂର୍ଯ୍ୟୋଦୟ ଅନୁଭବ କରାଯାଇଥାଏ ।
ଚନ୍ଦ୍ରଭାଗା ବେଳାଭୂମି, କୋଣାର୍କ ସୂର୍ଯ୍ୟ ମନ୍ଦିରର ତିନି କିଲୋମିଟର ପୂର୍ବରେ ଅବସ୍ଥିତ ।
ଏହା ଭାରତୀୟ ରାଜ୍ୟ ଓଡ଼ିଶାର ପୁରୀ ସହରଠାରୁ ୩୦ କିଲୋମିଟର ଦୂରରେ ଅବସ୍ଥିତ ।
ଏଠାରେ କୁଷ୍ଠ ରୋଗୀମାନଙ୍କର ପ୍ରାକୃତିକ ଉପାୟରେ ଚିକିତ୍ସା ହୋଇଯାଏ ବୋଲି ପୂର୍ବେ ବିଶ୍ୱାସ ରହିଥିଲା ।
ଏସିଆର ପ୍ରଥମ ବେଳାଭୂମି ଭାବରେ ଚନ୍ଦ୍ରଭାଗା ବେଳାଭୂମିକୁ ବ୍ଲୁ-ଫ୍ଲାଗ ପ୍ରମାଣ ପତ୍ର ମିଳିଥିଲା ।
ଏହି ପ୍ରମାଣପତ୍ର ସୁପରିବେଶାତ୍ମକ, ପରିଷ୍କାର ଏବଂ ଅନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ସ୍ତରର ସୁବିଧାଯୁକ୍ତ ବେଳାଭୂମିଗୁଡ଼ିକୁ ମିଳେ ।
ଚନ୍ଦ୍ରଭାଗାର ବଳିଦାନ ହୁଏତଃ ଭୂଲାଯାଇପାରେ କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କ ନାମରେ ନାମିତ ସ୍ଥାନ ଏକ ପବିତ୍ର ଭୂମି ଏବଂ ସୂର୍ଯ୍ୟୋଦୟର ଭୂମି ଭାବରେ ଜଣାଶୁଣା ।
ପୌରାଣିକ କଥାନୁସାରେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କର ପୁତ୍ର ଶାମ୍ବ ଚନ୍ଦ୍ରଭାଗାର ନଦୀ ମୁହାଣରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଦେବତାଙ୍କୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରି ନିଜକୁ କୁଷ୍ଠ ରୋଗରୁ ମୁକ୍ତ କରିଥିଲେ ।
ବେଳାଭୂମିରେ ସଫାସୁତୁରା ଏବଂ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟକାରୀ ଗାଧୋଇବା ପାଣି ମିଳିବ ଆବଶ୍ୟକ ।
ନିମ୍ନଲିଖିତ ବ୍ୟବସ୍ଥା ଥିଲେ ଗୋଟିଏ ବେଳାଭୂମିକୁ ବ୍ଲୁ-ଫ୍ଲାଗ ପ୍ରମାଣ ପତ୍ର ମିଳିଥାଏ:
ତେଣୁ ଋଷି ବଶିଷ୍ଠଙ୍କ ପରାମର୍ଶକ୍ରମେ ଋଷ୍ୟଶୃଙ୍ଗ ମୁନୀଙ୍କୁ ନିମନ୍ତ୍ରଣ କରି ତାଙ୍କରିଦ୍ୱାରା ପୁତ୍ର-କାମେଷ୍ଟି ଯଜ୍ଞର ଆୟୋଜନ କଲେ ।
ବଶିଷ୍ଠ ଓ ଋଷ୍ୟଶୃଙ୍ଗଙ୍କଦ୍ୱାରା ପୁତ୍ରେଷ୍ଟି ଯଜ୍ଞ ସମାପନ ପରେ ଯଜ୍ଞେଶ୍ୱର ଯଜ୍ଞକୁଣ୍ଡରୁ ଆବିର୍ଭୁତ ହୋଇ ଦଶରଥଙ୍କୁ ଏକ ଚରୁଅନ୍ନପୂର୍ଣ୍ଣ ପାତ୍ର ପ୍ରଦାନ କରି ରାଣୀମାନଙ୍କୁ ସେବନ କରିବାକୁ କହିଲେ ।
ଦଶରଥ ଅଧା ଚରୁଅନ୍ନ କୌଶଲ୍ୟାଙ୍କୁ ଓ ଅନ୍ୟ ଅଧା ଭାଗକୁ କୈକେୟୀଙ୍କୁ ପ୍ରଦାନ କଲେ ।
ହିନ୍ଦୁ ପୁରାଣ ରାମାୟଣ ଅନୁସାରେ ରାଜା ଦଶରଥଙ୍କ ତିନି ରାଣୀ ଥିଲେ କୌଶଲ୍ୟା, କୈକେୟୀ ଏବଂ ସୁମିତ୍ରା ।
ଦଶରଥଙ୍କ ପତ୍ନୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତାଙ୍କୁ ଜ୍ଞାନୀ ଭାବରେ ପରିଗଣିତ କରାଯାଏ ।
ରାଣୀ ସୁମିତ୍ରା ପାଟରାଣୀ କୌଶଲ୍ୟାଙ୍କ ପାଖେ ପାଖେ ରହି ତାଙ୍କ ସେବା କରିବାକୁ ନିଜ ଧର୍ମ ବିବେଚନା କରିଥିଲେ ।
ଏପରିକି ରାମଙ୍କ ବନବାସ ସମୟରେ ସେ ହିଁ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କୁ ରାମଙ୍କ ସହ ବନଗମନ କରିବାକୁ ଉତ୍ସାହିତ କରିଥିଲେ ।
"ରାମଚରିତ ମାନସ"ରେ ତୁଳସୀଦାସ ଜୀ ସୁମିତ୍ରାଙ୍କ ବ୍ୟକ୍ତିତ୍ୱର ବର୍ଣ୍ନନା ଏଭଳି ଭାବେ କରିଛନ୍ତି ।
କିଆନି ରାୱଲପିଣ୍ଡରେ ଜନ୍ମ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ଓ ତାଙ୍କଠାରୁ ବଡ଼ ଭାଇ ଇରଫାନ କିଆନି ଓ ଭଉଣୀ ସଶା ଥିଲେ ।
ଝିଅର ସଙ୍ଗୀତ ଆଗ୍ରହ ଦେଖି ତାଙ୍କୁ ପାକିସ୍ଥାନ ନ୍ୟାସନାଲ କାଉନସିଲ ଅଫ ଦି ଆର୍ଟସରେ ନାମ ଲେଖାଇଦେଲେ ।
ତାଙ୍କର ଶିକ୍ଷୟିତ୍ରୀ ମ୍ୟାଡାମ ନରଗିସ ନହୀଦଙ୍କଠାରୁ ସଙ୍ଗୀତର ପ୍ରାକ୍ ଶିକ୍ଷା ଲାଭ କରିଥିଲେ ।
ହାଦିକ କିଆନି (ରେ , ଜଣେ ପାକିସ୍ଥାନୀ ଗାୟିକା, ଗୀତ ଲେଖକ, ଗିଟାର ବାଦକ, ସଙ୍ଗୀତ କମ୍ପୋଜର, ଅଭିନେତ୍ରୀ ଓ ଲୋକ‌ହିତକାରୀ ଅଟନ୍ତି ।
ସେ ଅନେକ ସ୍ଥାନୀୟ ଓ ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ପୁରସ୍କାର ପାଇଛନ୍ତି ଓ ରୟଲ ଆଲବର୍ଟ ହଲ ତ‌ଥା କେନେଡ଼ି ସେଣ୍ଟରରେ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରିଛନ୍ତି ।
ଉର୍ଦ୍ଦୁ ଭାଷା ଓ ପଞ୍ଜାବୀ ଭାଷା ବ୍ୟତୀତ ସେ ପାସ୍ତୋ ଭାଷାରେ ମଧ୍ୟ ଅନେକ ଗୀତ ଗାଇଛନ୍ତି ।
୨୦୧୦ ମସିହାର ମିଳିତ ଜାତିସଂଘର ଡେଭଲପମେଣ୍ଟ ପ୍ରୋଗ୍ରାମର ଗୁଡଉଇଲ ରାଷ୍ଟ୍ରଦୂତ ଭାବରେ ନିଯୁକ୍ତ କରାଯାଇଥିଲେ ଓ ସେ ମିଳିତ ଜାତିସଂଘର ପ୍ରଥମ ମହିଳା ଥିଲେ ଯାହାଙ୍କୁ ଏହି ସମ୍ମାନ ଦିଆଯାଇଥିଲା ।
ଭିକାର-ଉନ-ନିଶା ଗାର୍ଲସ ସ୍କୁଲରେ ପଢ଼ିଲା ବେଳେ ତୁର୍କୀ, ଜୋର୍ଡ଼ାନ, ବୁଲଗେରିଆ ଓ ଗ୍ରୀସରେ ଅନଷ୍ଠିତ ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ଶିଶୁ ମହୋତ୍ସବରେ କିଆନି ପାକିସ୍ଥାନ ତରଫରୁ ଭାଗ ନେଇ ହଜାର ସଂଖ୍ୟକ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରି ଅନେକ ମେଡାଲ ଜିତିଥିଲେ ।
ପାକିସ୍ଥାନ ଟିଭିରେ ସୋହାଇଲ ରାନାଙ୍କ ପ୍ରସ୍ତୁତ ସାପ୍ତାହିକ ଶିଶୁମାନଙ୍କ ପାଇଁ "ରଙ୍ଗ ବରଙ୍ଗି ଦୁନିଆ"ରେ ଭାଗ ନେଉଥିଲେ ।
୨୦୧୬ ମସିହାରେ ଦେଶର ମୂଖ୍ୟ ସମ୍ବାଦ ସଂସ୍ଥା 'ଜଙ୍ଗ ଗ୍ରୁପ ନିଉଜପେପର' ପାୱାର ଏଡିସନ ତରଫରୁ ତାଙ୍କୁ ପାକିସ୍ଥାନର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ମାନ୍ୟତା ଦିଆଯାଇଥିଲା ।
ଟ୍ରାଇସାଇକ୍ଲୋଡିସେନାଇଲ୍ ଆଲ୍ଲାଇଲ୍ ଇଥର୍ , ପ୍ରସାଧନ ଇତରରେ ଥିବା ଏକ ରାସାୟନିକ ପଦାର୍ଥ
କୀଟ ବିକର୍ଷକ ଏକପ୍ରକାର ପଦାର୍ଥ ଯାହାକି କୀଟପତଙ୍ଗମାନଙ୍କୁ ଦୂରେଇରଖିବା ପାଇଁ ଶରୀର, ପୋଷାକପତ୍ର କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ ସ୍ଥାନମାନଙ୍କରେ ପ୍ରୟୋଗ କରାଯାଏ ।
ମ୍ୟାଲେରିଆ, ଲାୟମେ ରୋଗ, ଡେଙ୍ଗୁ ଜ୍ୱର, ଅସ୍ୱାଭାବିକ ଲସିକା ଗ୍ରନ୍ଥି ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ପ୍ଳେଗରୋଗ, ନଦୀ ଅନ୍ଧତ୍ୱ ଏବଂ ପଶ୍ଚିମ ନିଲେ ଜ୍ୱର ଆଦି କୀଟମାନଙ୍କଦ୍ୱାରା ବ୍ୟାପୁଥିବା ରୋଗମାନଙ୍କ ସଂକ୍ରମଣକୁ କୀଟ ବିକର୍ଷକ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିଥାଏ ।
ଆକାଶିଆ ଗଛର ବକ୍କଳକୁ ପୋଡିଦେଇ ମିଳିଥିବା ପାଉଁଶକୁ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ତେଲରେ ଗୋଳାଇ ଦେହରେ ଲଗାଇଲେ ଏହା ମଶା ବିକର୍ଷକଭାବେ କାର୍ଯ୍ୟ କରେ
ପୌରାଣିକ ତଥ୍ୟରୁ ଏହା ଜଣାଯାଏ ଯେ ଶୁମ୍ଭ ଓ ନିଶୁମ୍ଭର ନିଧନ ବେଳେ ଦେବୀ ଦୁର୍ଗାଙ୍କଠାରୁ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଛନ୍ତି ଦେବୀ ସପ୍ତମାତୃକା ।
ଏହି ସପ୍ତମାତୃକା ହେଲେ; ଚାମୁଣ୍ଡା, ବାରାହୀ, ଇନ୍ଦ୍ରାଣୀ, ବୈଷ୍ଣବୀ, ବ୍ରହ୍ମୀ, କୌମାରୀ, ମାହେଶ୍ୱରୀ, ନରସିଂହୀ ।
ତେବେ ପରବର୍ତ୍ତୀ ଅବସ୍ଥାରେ ଏହା ଭାରତୀୟ ପ୍ରତ୍ନତତ୍ତ୍ୱ ବିଭାଗଦ୍ୱାରା ପୁନରୁଦ୍ଧାର କରାଯିବାପରେ ବର୍ତ୍ତମାନ ଏହା ଝାଜପୁର ଜିଲ୍ଲାର ଏକ ଦର୍ଶନୀୟ ସ୍ଥାନଭାବେ ପରିଗଣିତ ।
ଇତିହାସ କହେ, ରାଜା ଯଯାତୀ କେଶରୀଙ୍କ ସମୟରେ ଏହି ମନ୍ଦିର ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞ କରାଯାଇ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରାଯାଇଥିଲା ।
ରାଜ୍ୟର ସୂରକ୍ଷା ଦୃଷ୍ତିରୁ ରାଜାମାନେ ସେତେବେଳେ ରାଜ୍ୟ ପ୍ରାଙ୍ଗଣରେ ଏକ ଶକ୍ତୀପୀଠ ବା ଦେବୀ ମଠ ସ୍ଥାପନ କରାଉଥିଲେ ।
ମନ୍ଦିରରେ ଦେବୀ ପ୍ରତିମାର ଗଠନରୁ ସ୍ପଷ୍ଟ ଜଣାଯାଏ ଯେ ଏହା ଅନ୍ତତଃ ପକ୍ଷେ ଏକାଦଶ ଶତାବ୍ଦୀର ହୋଇଥିବାର କୁହାଯାଏ ।
କଳାଚାନ୍ଦ ମୁର୍ଶୀଦାବାଦରୁ ଆସି ଅନେକ ହିନ୍ଦୁ ମନ୍ଦୀର ଭଙ୍ଗିବା ସହ ଏହି ସପ୍ତମାତୃକା ମନ୍ଦିର ଭାଙ୍ଗିବା ପାଇଁ ଆସିଥିଲା ।
କଳାଚାନ୍ଦ ବା କଳାପାହାଡ କବଳରୁ ଏହି ମନ୍ଦିରକୁ ରକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ ତତ୍କାଳୀନ ପୂଜକ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ସପ୍ତମାତୃକା ଦେବୀଙ୍କ ପିତୁଳା ସବୁ ବୈତରଣୀ ନଦୀ କୂଳରେ ଲୁଚାଇ ରଖିଥିଲେ ।
ପରବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ ଯାଜପୁରର ଉତ୍କଳୀୟ ବ୍ରାହ୍ମନମାନେ ଏହି ପ୍ରତିମା ସବୁର ପୁନରୁଦ୍ଧାର କରିବା ସହ ଦେବୀମାନଙ୍କ ପୂଜା ଅର୍ଚ୍ଚନା କରିବା ଆରମ୍ଭ କଲେ ।
ଓଡ଼ିଶାର ଦକ୍ଷିଣରେ ଅବସ୍ଥିତ ଯାଜପୁରଠାରେ ସପ୍ତମାତୃକା ମନ୍ଦିର ଅବ଼ସ୍ଥିତ ।
ଏହି ମନ୍ଦିରରେ ପୁରାଣ ବର୍ଣ୍ଣିତ ହିନ୍ଦୁ ଦେବୀ ସପ୍ତମାତୃକା ପୂଜା ପାଆନ୍ତି ।
ଯୁବା ଚନ୍ଦ୍ରିକା ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ନିର୍ବାଚନ ମଣ୍ଡଳୀ ଆସନ ହୋରାଗୋଲା ୱାଲାୱାଙ୍କ ତଥା କଲମ୍ବୋର ରୋଜମିଡ୍ ପ୍ଲେସରେ ଥିବା ତାଙ୍କ ମହଲରେ ଧନୀ ବନ୍ଦରନାଇକେ ପରିବାରର ଖୁବ୍‌ ଆରାମରେ ବଢିଥିଲେ ।
ତାଙ୍କର ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ବର୍ଷଗୁଡ଼ିକରେ ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ରାଜନୈତିକ କ୍ୟାରିୟରର ଉତଥାନ ଘଟିଥିଲା ​​ଯେତେବେଳେ ସେ ୧୯୪୮ ମସିହାରେ ସିଲୋନ୍ ସ୍ୱାଧୀନତା ଲାଭ କରିବାପରେ ସେ କ୍ୟାବିନେଟ ମନ୍ତ୍ରୀ ପାହ୍ୟା ଲାଭ କରିଥିଲେ ।
ତେବେ ଏହା ପରେ ପରେ ସେ ଶାସକ ଦଳରୁ ନାଟକୀୟ ଭାବେ ବିଦାୟ ନେଇ ସିଂହଳ ମହାସଭାର ତାଙ୍କର ଅନୁଗାମୀମାନଙ୍କୁ ନେଇ ୧୯୫୧ ମସିହାରେ ଶ୍ରୀଲଙ୍କା ଫ୍ରିଡମ୍ ପାର୍ଟି ଗଠନ କରିଥିଲେ ।
ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ଭାବରେ ସେ ଅନେକ ବିବାଦୀୟ ଆଇନ ପ୍ରଣୟନ କରିଥିଲେ ଯାହାଦ୍ୱାରା ଶ୍ରୀଲଙ୍କାରେ ଜାତିଆଣ ଦଙ୍ଗା ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଥିଲା ​​ଏବଂ ୧୯୫୯ ମସିହାରେ, ଯେତେବେଲେ କି ଚନ୍ଦ୍ରିକାଙ୍କୁ ଚଉଦ ବର୍ଷ ବୟସ, ତାଙ୍କୁ ତାଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରାଯାଇଥିଲା ।
ହତ୍ୟା ପରେ ବନ୍ଦରନାଇକେଙ୍କ ଦୁଃଖୀ ବିଧବା ମାତା ର ନେତୃତ୍ୱ ନେଇଥିଲେ ଏବଂ ଏହାକୁ ନିର୍ବାଚନରେ ​​ବିଜୟୀ କରାଇ ୧୯୬୦ମସିହାରେ ବିଶ୍ୱର ପ୍ରଥମ ମହିଳା ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ହୋଇପାରିଥିଲେ ।
ଏହିପରି ଭାବେ ଚନ୍ଦ୍ରିକା ନିଜ ଭାଇଭଉଣୀଙ୍କ ସହ ଖୁବ କମ୍‌ ବୟସରୁ ରାଜନୀତିରେ ଜଡ଼ିତ ଥିଲେ ।
ତାଙ୍କ ବଡ଼ ଭଉଣୀ ସୁନେତ୍ରା ବନ୍ଦରନାଇକେ ଜଣେ ସମାଜସେବୀ ଥିଲେ ଏବଂ ସାନଭାଇ ଅନୁରା ବନ୍ଦରନାଇକେ ସକ୍ରିୟ ରାଜନୀତିରେ ଯୋଗ ଦେଇଥିଲେ ।
ଚନ୍ଦ୍ରିକା କଲମ୍ବୋସ୍ଥିତ ସେଇଣ୍ଟ ବ୍ରିଜେଟ କନଭେଣ୍ଟରେ ଶିକ୍ଷାଲାଭ କରିଥିଲେ ଏବଂ ଆଇନ ଡିଗ୍ରୀ ପାଈବା ପାଇଁ କଲମ୍ବୋର ରୋମାନ କ୍ୟାଥୋଲିକ ଆକ୍ୱିନସ ୟୁନିଭରସିଟି ମହାବିଦ୍ୟାଳୟରେ ନାମ ଲେଖାଇଥିଲେ ।
ଅବଶ୍ୟ, ୧୯୬୭ ମସିହାରେ ଆଇନ ଅଧ୍ୟୟନ ସମାପ୍ତ ନକରି ସେ ଫ୍ରେଞ୍ଚ ଷ୍ଟଡିଜ୍ ଇନଷ୍ଟିଚ୍ୟୁଟରୁ ଛାତ୍ରବୃତ୍ତିପାଇ ଫ୍ରାନ୍ସକୁ ଚାଲିଯାଇଥିଲେ ।
ସେଠାରେ ସେ ଫ୍ରେଞ୍ଚ ଭାଷା ଏବଂ ସଂସ୍କୃତିର ଏକ ପାଠ୍ୟକ୍ରମ ଅଧ୍ୟୟନ କରି ଇନଷ୍ଟିଚ୍ୟୁଟ୍ ଡି’ଟୁଡସ୍ ପଲିଟିକ୍ସ ଡି’ଆକ୍ସ-ଏନ୍-ପ୍ରୋଭେନ୍ସରେ ଏକ ବର୍ଷ ବିତାଇଲେ ।
ଚନ୍ଦ୍ରିକା କୁମାରତୁଙ୍ଗା ୨୯ ଜୁନ୍ ୧୯୪୫ରେ କଲମ୍ବୋସ୍ଥିତ ଗୁଇଡଫୋର୍ଡ କ୍ରେସେଣ୍ଟର ୱେଣ୍ଟୱର୍ଥରେ, ପିତା ସୋଲୋମନ ୱେଷ୍ଟ ରିଜୱେ ଡାଏସ୍ ବନ୍ଦରନାଇକେ ଏବଂ ମାତା ସିରିମା ରାଟୱାଟ ଡିଆସ୍ ବନ୍ଦରନାଇକେଙ୍କ କନ୍ୟା ଭାବେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ।
ତାଙ୍କ ପିତା ଏସ୍. ଡବ୍ଲୁ. ଆର.ଡି ବନ୍ଦରନାଇକେ ଅକସଫୋର୍ଡ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଲୟରୁ ବାରିଷ୍ଟର ଭାବେ ଶିକ୍ଷାଲାଭ କରିଥିଲେ ।
ଚନ୍ଦ୍ରିକାଙ୍କ ଜନ୍ମ ବେଳକୁ ସେ ସ୍ଥାନୀୟ ପ୍ରଶାସନରେ ସେ ଜନେ ମନ୍ତ୍ରୀ ଥିଲେ ।
ସେ ଜଣେ ଜାତୀୟତାବାଦୀ ତଥା ବାମପନ୍ଥୀ ରାଜନେତା, ଯିଏ କି 'ସିଂହଳ ମହାସଭା' ଭାବରେ ଜଣାଶୁଣା ଏକ ଦଳ ଗଠନ କରିଥିଲେ ।
ସେ ମହା ମୁଦଲିୟର୍, ସିଲୋନର ମୁଖ୍ୟ ପ୍ରତିନିଧୀ ତଥା ସିଲୋନ୍ ରାଜ୍ୟପାଳଙ୍କ ପରାମର୍ଶଦାତା ସାର୍ ସୋଲୋମନ ଡିଆସ୍ ବନ୍ଦରନାଇକେଙ୍କ ଏକମାତ୍ର ପୁତ୍ର ଥିଲେ ।
୧୯୯୪ରେ ସାଧାରଣ ନିର୍ବାଚନ ପାଇଁ ଡାକରା ଆସିବା ସହ ସେ ସାଧାରଣ ନିର୍ବାଚନରେ ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱିତା କରୁଥିବା ପିପୁଲ୍ସ ଆଲାଇନ୍ସ ନାମକ ଏକ ମିଳିତ ମଞ୍ଚ ଗଠନ କରୁଥିବା ର କାମଚଳା ନେତା ହୋଇଥିଲେ ।
ନିର୍ବାଚନରେ ଚନ୍ଦ୍ରିକା ଅଗଷ୍ଟ ୧୯୯୪ରେ ଗମ୍ପାହା ଜିଲ୍ଲାରୁ ସଂସଦକୁ ନିର୍ବାଚିତ ହୋଇଥିଲେ ।
ସିଲୋନ୍ ୱାର୍କର୍ସ କଂଗ୍ରେସର ସମର୍ଥନ ହାସଲ କରି ସଂସଦରେ ଏକକ ସଂଖ୍ୟାଗରିଷ୍ଠତା ହାସଲ କରି ପ୍ୟୁପିଲସ୍‌ ଏଲାଏନସ୍‌ ଯେଉଁ ସରକାର ଗଠନ କରିଥିଲା ସେଥିରେ ଚନ୍ଦ୍ରିକା ୧୯ ଅଗଷ୍ଟ ୧୯୯୪ରେ ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ହୋଇଥିଲେ ।
ସେ ଜମି ସଂସ୍କାର ଆୟୋଗ ରେ ଅତିରିକ୍ତ ପ୍ରିନ୍ସିପାଲ୍ ଡାଇରେକ୍ଟର ଭାବରେ ନିଯୁକ୍ତ ହୋଇଥିଲେ ଯାହାକି ଜମି ସଂସ୍କାର ଆଇନ ଅନୁଯାୟୀ ରାଜ୍ୟକୁ ପ୍ରାୟ 228,000 ହେକ୍ଟର ବେସରକାରୀ ଜମି ଅଧିଗ୍ରହଣ କରିଥିଲା, ଯାହା ଘରୋଇ ମାଲିକାନା ଉପରେ କୋଡ଼ିଏ ହେକ୍ଟର ଛାତ ଲଗାଇଥିଲା।
1977 ସାଧାରଣ ନିର୍ବାଚନରେ ​​ତାଙ୍କ ମାତା ସରକାରଙ୍କ ପରାଜୟ ପରେ ସେ ସରକାରୀ ସେବା ଛାଡି 1979 ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମିଳିତ ଜାତିସଂଘର ଖାଦ୍ୟ ଏବଂ କୃଷି ସଂଗଠନର ପରାମର୍ଶଦାତା ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ।
ପ୍ୟୁପିଲ‌ସ ଏଲାଏନସ ଦ୍ୱାରା ସମର୍ଥିତ ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ କୁମାରତୁଙ୍ଗା ୟୁଏନପି ସମର୍ଥିତ ବିରୋଧୀ ଦଳର ନେତା ଗାମିନୀ ଦିଶାନାୟାକେଙ୍କ ବିରୋଧରେ ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱିତା କରିଥିଲେ ।
ତେବେ ଖୁବ୍ ଶୀଘ୍ର ଡିସାନାଇକେଙ୍କୁ ଆତ୍ମଘାତୀ ବିସ୍ଫୋରଣରେ ହତ୍ୟା କରାଯାଇଥିଲା ଏବଂ ତାଙ୍କ ବିଧବା ପତ୍ନୀ ଶ୍ରୀମା ଦିସାନାୟାକେ ତାଙ୍କ ନାମାଙ୍କନ ଦାଖଲ କରିଥିଲେ ।
ନଭେମ୍ବର ୧୯୯୪ରେ ଶ୍ରୀଲଙ୍କାର ପ୍ରଥମ ମହିଳା ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ହେବାପରେ ସେ ତାଙ୍କ ମାତାଙ୍କୁ ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ଭାବରେ ନିଯୁକ୍ତ କରିଥିଲେ ।
ସେ ୧୯୭୨ ମସିହାରେ ସିଲୋନକୁ ଫେରିଥିଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ତାଙ୍କ ମା ୧୯୭୦ରେ ଦ୍ୱିତୀୟ ଥର ପାଇଁ ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ହୋଇଥିଲେ ଏବଂ ସମାଜବାଦୀ ସଂସ୍କାରର ଏକ ବ୍ୟାପକ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ଏବଂ ୧୯୭୧ ମସିହାରେ ଏକ ହିଂସାତ୍ମକ କମ୍ୟୁନିଷ୍ଟ ବିଦ୍ରୋହର ସମ୍ମୁଖୀନ ହୋଇଥିଲେ ।
ଫେରିବା ପରେ ସେ ନାମ ଲେଖାଇଲେ ଏବଂ ରେ ସକ୍ରିୟ ହେଲେ ଯାହା ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ହୋଇଥିଲା ଏବଂ ବର୍ତ୍ତମାନ ତାଙ୍କ ମାଙ୍କଦ୍ୱାରା ପରିଚାଳିତ ହୋଇଥିଲା ।
ଅଦ୍ୟାବଧି ଶ୍ରୀଲଙ୍କାର ଏକମାତ୍ର ମହିଳା ରାଷ୍ଟ୍ରପତି କୁମାରତୁଙ୍ଗା ହେଉଛନ୍ତି ଦୁଇଜଣ ପୂର୍ବତନ ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ଝିଅ ଏବଂ ସେ ୨୦୦୫ ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଶ୍ରୀଲଙ୍କା ଫ୍ରିଡମ୍ ପାର୍ଟି ର ନେତା ଥିଲେ ।
କେତେକ କିମ୍ବଦନ୍ତୀ ଅନୁସାରେ କାହ୍ନୋପାତ୍ରାଙ୍କୁ ଭକ୍ତିମାର୍ଗରେ ନେଇଯିବାର ଶ୍ରେୟ ହାଉସା ନାମକ ଏକ ବର୍କାରିଙ୍କୁ ଦିଆଯାଏ ।
ଅନ୍ୟ କେତେକ ସମାଚାର ଅନୁସାରେ କାହ୍ନୋପାତ୍ରାଙ୍କ ଘର ପାଖ ଦେଇ ବିଠୋବାଙ୍କ ପାଖକୁ ପନ୍ଧରପୁର ଯାଉଥିବା ବର୍କାରିଙ୍କୁ ଶ୍ରେୟ ଦିଆଯାଏ ।
ଅନ୍ୟ ଏକ କାହାଣୀ ଅନୁସାରେ ଏକ ବର୍କାରୀ ପଥଚାରୀଙ୍କୁ ସେ ବିଠୋବାଙ୍କ ବିଷୟରେ ପ୍ରଶ୍ନ କରିଥିଲେ ।
ବର୍କାରୀ କ‌ହିଲେ, "ବିଠୋବା ଅତି ଦୟାଳୁ, ଦାନୀ, ସୁନ୍ଦର ଓ ନିଷ୍କଳଙ୍କ, ତାଙ୍କର ମ‌ହିମା ଅବର୍ଣ୍ଣନୀୟ ଓ ତାଙ୍କର ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଅଧିକ ।
" କାହ୍ନୋପାତ୍ରା ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, "ସେ ମୋତେ ଶିଷ୍ୟା ଭାବରେ ଗ୍ରହଣ କରିବେକି ?" ଆଶ୍ୱାସନା ଦେଇ ବର୍କାରୀ ତାଙ୍କୁ କ‌ହିଲେ, ସେ ଯେପରି ଚାକରାଣୀ କୁବଜୀକୁ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ, ସେହିଭଳି ଗ୍ରହଣ କରିନେବେ ।
ହିନ୍ଦୁ ପୁରାଣରେ କଂସର ଚାକରାଣୀ ଥିଲା କୁବଜୀ ଯେଉଁ କଂସକୁ ତାଙ୍କର ଭଣଜା କୃଷ୍ଣ ହତ୍ୟା କରିବା କଥା ଭବିଷ୍ୟବାଣୀ ହୋଇଥିଲା ।
ମଥୁରାରେ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଚନ୍ଦନ ଓ କେଶର ଦେଇ କୁବଜୀ ସ୍ୱାଗତ କରିଥିଲେ ଓ ପ୍ରତିବଦଳରେ କୃଷ୍ଣ ତାଙ୍କୁ ସୁନ୍ଦରୀ ଯୁବତୀରେ ପରିବର୍ତ୍ତିତ କରିଦେଇଥିଲେ ।
ନିମ୍ନ ମହତ୍ୱ ଥିବା କୁବଜୀ ନିଜକୁ ସମର୍ପଣ କରିଦେବାରୁ କୃଷ୍ଣ ତାଙ୍କୁ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ।
ଏହି ସଂସ୍କରଣରେ ସଦାଶିବ ନଥିଲେ ଓ କାହ୍ନୋପାତ୍ରା ତୁରନ୍ତ ବିଠୋବାଙ୍କ ପ୍ରାର୍ଥନା କରି କରି ଓ ମାତାଙ୍କୁ ଅନୁଗାମିନୀ କରି ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବର୍କାରିମାନଙ୍କ ସ‌ହିତ ପନ୍ଧରପୁର ଚାଲିଗଲେ ।
ଅତି ପିଲାଦିନରୁ କାହ୍ନୋପାତ୍ରା ନୃତ୍ୟ ଓ ଗୀତରେ ଶିକ୍ଷା ଲାଭ କରିଥିଲେ ଓ ଭବିଷ୍ୟତରେ ସେ ତାଙ୍କ ମାତାଙ୍କ ପେଷାରେ ଯୋଗଦାନ କରିବା ନିମନ୍ତେ ସେହି ଶିକ୍ଷା ଦିଆଯାଉଥିଲା ।
କାହ୍ନୋପାତ୍ରାଙ୍କୁ ଶମା ଏକ ପ୍ରସ୍ତାବ ଦେଇ ବାଦଶାହ ପାଖକୁ ଯିବାକୁ ଉପଦେଶ ଦେଲେ ଓ ସେଠାକୁ ଗଲେ ବାଦଶାହ ତାଙ୍କୁ ଅର୍ଥ ତ‌ଥା ଆଭୂଷଣରେ ଭରି ଦେଇ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟକୁ ଆହୁରି ଶାଣିତ କରିଦେବେ ବୋଲି କ‌ହିଲେ କିନ୍ତୁ କାହ୍ନୋପାତ୍ରା ଏହି ପ୍ରସ୍ଥାବକୁ ମନା କରିଦେଲେ ।
ପରମ୍ପରାଗତ କାହାଣୀରେ କାହ୍ନୋପାତ୍ରା ତାଙ୍କଠାରୁ ଅଧିକ ସୁନ୍ଦର ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ବିବାହ କରିବାକୁ କ‌ରିବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ ଥିଲେ ।
ପଣ୍ଡିତ ତାରା ଭାବଲକର କଥା ଅନୁସାରେ ବିବାହ କରିବାକୁ କାହ୍ନୋପାତ୍ରାଙ୍କୁ ମନା କରାଯାଇଥଲେ ଯେହେତୁ ସେ ଜଣେ ଗଣିକାର କନ୍ୟା ଥିଲେ ଓ ସେମାନଙ୍କୁ ବିବାହ ମନା ଥିଲା ।
ବିଠୋବାଙ୍କୁ ଦେଖିବା ମାତ୍ରେ କାହ୍ନୋପାତ୍ରା ଅଭଙ୍ଗ ଗାଇବାକୁ ଲାଗିଲେ, ତାଙ୍କର ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହୋଇଗଲା ଓ ବିଠୋବାଙ୍କର ପାଦପଦ୍ମ ଦର୍ଶନର ଆଶିର୍ବାଦ ପାଇଲେ ।
ସେ ଯେଉଁ ଅପ୍ରତିମ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ନିଜ ସ୍ୱାମୀଙ୍କଠାରେ ଦେଖିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରିଥିଲେ ତାହା ବିଠୋବାଙ୍କ ପାଖରେ ପାଇଲେ ।
ବିଠୋବା ମନ୍ଦିରରେ ସେ ଗୀତ ଗାଇ ନୃତ୍ୟ କରୁଥିଲେ ଓ ମନ୍ଦିରକୁ ଦୈନିକ ଦୁଇ ଥର ପରିସ୍କାର କରୁଥିଲେ ।
କୌଣସି ଚାଷୀର ଝିଅ ଭଗବାନଙ୍କ ପ୍ରେମରେ ଅନ୍ଧୁଣୀ ହୋଇ ରହିଛି ବୋଲି ଲୋକମାନେ ବିଶ୍ୱାସ କରି ତାଙ୍କୁ ସତ୍କାର କଲେ ।
କାହ୍ନୋପାତ୍ରା ଜଣେ ଧନୀ ଗଣିକା ଓ ରାଜନର୍ତ୍ତକୀର ଝିଅ ଥିଲେ ଯାହାଙ୍କର ନାମ ଶମା ବା ଶ୍ୟାମା ଥିଲା ଓ ପନ୍ଧରପୁର ନିକଟସ୍ଥ ମଙ୍ଗଲବେଧା ସ‌ହରରେ ବାସ କରୁଥିଲେ ଯେଉଁଠାରେ ବିଠୋବାଙ୍କ ମୂଖ୍ୟ ମନ୍ଦିର ଅବସ୍ଥିତ ଥିଲା ।
କାହ୍ନୋପାତ୍ରାଙ୍କ ବ୍ୟତୀତ ଅନ୍ୟ ଦୁଇ ଜନ ବର୍କାରି ସନ୍ଥ ଚୋଖମେଲା ଓ ଦାମାଜୀ ମଧ୍ୟ ମଙ୍ଗଲବେଧାରେ ଜନ୍ମ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ।
କାହ୍ନୋପାତ୍ରାଙ୍କ ପିତା ବିଷୟରେ ଶମା ନିଶ୍ଚିତ ନଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଟାଉନର ମୁଖିଆ ସଦାଶିବ ମାଲଗୁଜର ତାଙ୍କ ପିତା ହୋଇଥିବା ସନ୍ଦେହ କରନ୍ତି ।
କାହ୍ନୋପାତ୍ରା ତାଙ୍କ ମାତାଙ୍କର ଉଆସ ଭଳି ଗୃହରେ ବାଲ୍ୟକାଳ କଟେଇଥିଲେ କିନ୍ତୁ ମାତାଙ୍କର ବୃତ୍ତି ଯୋଗୁ ସାମାଜିକ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ନିମ୍ନ ଧରଣର ଥିଲା ।
ଓଭି ଓ ଅଭଙ୍ଗ ) କବିତା ଲେଖି ବିଠୋବାଙ୍କୁ ଭକ୍ତି ଅର୍ଘ୍ୟ ଭାବରେ ଅର୍ପଣ କରିଥିଲେ ଯେଉଁଥିରେ ନିଜର ବୃତ୍ତି ଓ ଭକ୍ତି ଦ୍ୱୟକୁ ସମତୁଲ ରଖିବା ଚେଷ୍ଟାର ସଂଘର୍ଷ ବିଷୟ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଛନ୍ତି ।
କବିତାରେ ସେ ବିଠୋବାକୁ ରକ୍ଷାକର୍ତ୍ତା ହେବାକୁ ଓ ବୃତ୍ତିର ଶିକୁଳିରୁ ମୁକ୍ତ କରିବାକୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିଛନ୍ତି ।
ଅଭଙ୍ଗର କବିତା ମଧ୍ୟରୁ କେବଳ ୩୦ଟି ବଞ୍ଚିରହିଛି ଯାହା ଆଜି ବି ଲୋକମାନେ ଗାଉଛନ୍ତି ।
କେବଳ ନିଜସ୍ୱ ଭକ୍ତି ବଳରେ ଏକମାତ୍ର ବର୍କାରି ମହିଳା ଭାବରେ ସନ୍ଥ ମାନ୍ୟତା ପାଇଥିବା କାହ୍ନୋପାତ୍ରା‌ଙ୍କର କୌଣସି ଗୁରୁ ନଥିଲେ, ନା ପୁରୁଷ ବର୍କାରି ସନ୍ଥ ସ‌ହାୟତା ଥିଲା ନା ପରମ୍ପରାର ଜୋର ଥିଲା ।
କାହ୍ନୋପାତ୍ରାଙ୍କର କଥିତ ପିତା ସଦାଶିବ ମାଲଗୁଜର ତାଙ୍କର ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ କଥା ଶ୍ରବଣ କରି ତାଙ୍କ ନୃତ୍ୟ ଦେଖିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରିଥିଲେ କିନ୍ତୁ କାହ୍ନୋପାତ୍ରା ମନାକରିଦେଲେ ।
କାହ୍ନୋପାତ୍ରା ତାଙ୍କର ନିଜ କନ୍ୟା ‌କ‌ହିବା ସତ୍ତ୍ୱେ ସଦାଶିବ ଶମାଙ୍କୁ ବିଶ୍ୱାସ କଲେନାହିଁ ।
ଅବଶେଷରେ ଶମା ହାରିଯାଇ ସଦାଶିବଙ୍କୁ କ୍ଷମା ମାଗିଲେ ଓ ତାଙ୍କ ପାଖକୁ କାହ୍ନୋପାତ୍ରାଙ୍କୁ ପଠେଇବାକୁ ରାଜିହେଲେ ।
କିନ୍ତୁ କାହ୍ନୋପାତ୍ରା ଏକ ଚାକରାଣୀ ଛଦ୍ମ ବେଶରେ ପନ୍ଧରପୁର ତ୍ୟାଗ କରି ଚାଲିଗଲେ ।
ଏହି ସମୟରେ ସଦାଶିବ ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାତ ହୋଇ ଅପମାନ ବୋଧ କଲେ ଓ ବିଦାର ବାଦଶାହଙ୍କର ) ସାହାଯ୍ୟ ଲୋଡ଼ିଲେ ।
କାହ୍ନୋପାତ୍ରାଙ୍କ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ଗାଥା ଶୁଣି ବାଦଶାହ ତାଙ୍କୁ ରକ୍ଷିତା କରିବାକୁ ଆଦେଶ ଦେଲେ ।
ସେ ଏହାକୁ ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କରିବାରୁ ବାଦଶାହ ତାଙ୍କ ସୈନିକମାନଙ୍କୁ ତାଙ୍କୁ ବଳପୂର୍ବକ ଧରିଆଣିବାକୁ ପଠେଇଲେ ।
ସୈନିକମାନେ ମନ୍ଦିରକୁ ଘେରାଉ କରି ସେ ଆତ୍ମ ସମର୍ପଣ ନ କଲେ ମନ୍ଦିରକୁ ଭାଙ୍ଗି ଦେବାକୁ ଧମକ ଦେଇ ଭୟଭୀତ କରେଇଲେ ।
ଯିବା ପୂର୍ବରୁ କାହ୍ନୋପାତ୍ରା ବିଠୋବାଙ୍କୁ ଏକ ଶେଷ ଦର୍ଶନ କରିବାକୁ କାହ୍ନୋପାତ୍ରା ଅନୁରୋଧ କଲେ ।
ଶତାବ୍ଦୀ ଶତାବ୍ଦୀ ଧରି ଚାଲିଆସୁଥିବା କାହାଣୀ ଶୁଣିବା ପରେ କାହ୍ନୋପାତ୍ରାଙ୍କ ବିଷୟରେ ପ୍ରକୃତ ତ‌ଥ୍ୟ ଓ କାହାଣୀ ମଧ୍ୟରେ ପାର୍ଥକ୍ୟ ଜାଣିବା ସମ୍ଭବ ହେଉନି ।
ଅଧିକାଂଶ ତ‌ଥ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ ସମାନ କଥା ମିଳେ: ସେ ଗଣିକା ଶମାଙ୍କର କନ୍ୟା ଥିଲେ ଓ ବିଦାର ବାଦଶାହ ତାଙ୍କୁ ନିଜର ରକ୍ଷିତା କରିବା ବିଚାରକୁ ଉପେକ୍ଷା କରି ସେ ବିଠୋବାଙ୍କ ମନ୍ଦିରରେ ମୃତ୍ୟୁ ବରଣ କରିଥିଲେ ।
ସେ ବିଦାର ବାଦଶାହଙ୍କର ରକ୍ଷିତା ହେବା ଅପେକ୍ଷା ବରକରିସ ଜାତିର ସଂରକ୍ଷକ ଭଗବାନ ବିଠୋବାଙ୍କ ପାଖରେ ମୃତ୍ୟୁ ବରଣ କରିବାକୁ ପସନ୍ଦ କରିଥିଲେ ।
ଅଧିକାଂଶ ସମାଚାର ଅନୁସାରେ କାହ୍ନୋପାତ୍ରା ଗଣିକା ଜୀବନ‌କୁ ଘୃଣା କରୁଥିଲେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ବଳପୂର୍ବକ ସେହି ବୃତ୍ତିକୁ ନିଆଯାଇଥିଲା, ଓ ଅନ୍ୟ କେତେକଙ୍କ ମତରେ କାହ୍ନୋପାତ୍ରା ଦୃଢ଼ ଭାବରେ ଗଣିକା ହେବାକୁ ନାସ୍ତି କରିଥିଲେ ।
କାହ୍ନୋପାତ୍ରା ବିଠୋବାଙ୍କ ପାଦପଦ୍ମ ପାଖରେ ମୃତ ହୋଇଥିଲେ କିନ୍ତୁ କିପରି ଏହା ହୋଇଥିଲା, ତାହା ଅସ୍ପଷ୍ଟ ଓ ଅଜ୍ଞାତ ଅଛି ।
ଅନ୍ୟ କାହାଣୀ ଅନୁସାରେ ସେ ଆତ୍ମହତ୍ୟା କରିଥିଲେ ବା ତାଙ୍କୁ ବିଦ୍ରୋହ ଯୋଗୁ ମାରିଦିଆଗଲା ।
କାହ୍ନୋପାତ୍ରା ଜଣେ ୧୫ଶ ଶତାବ୍ଦୀର ମରାଠୀ ସନ୍ଥ କବି ଯାହାଙ୍କୁ ହିନ୍ଦୁ ବର୍କାରି ଜାତିର ଲୋକମାନେ ପୁଜା କରନ୍ତି ।
ପୁଣିଥରେ ବାଥ ପାର୍ଟିରେ ବିଦ୍ରୋହ ହୋଇଥିଲା ଏବଂ ସଦ୍ଦାମ ନୂତନ ଶାସନଦ୍ୱାରା ବନ୍ଦୀ ହୋଇଥିଲେ ।
୧୯୬୮ ମସିହାରେ ବାଥ ପାର୍ଟିର ମେଜର ଜେନେରାଲ ଅହମ୍ମଦ ହାସନ ଅଲ-ୱାକରଙ୍କୁ ପରାସ୍ତ କରି କ୍ଷମତା ଦଖଲ କରିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତାଙ୍କୁ ବନ୍ଦୀ ଜୀବନ କଟାଇବାକୁ ପଡିଥିଲା ।
ସେ ଅଲ ବକରଙ୍କ ବିପ୍ଳବୀ କମାଣ୍ଡ କାଉନସିଲର ଏକ ପ୍ରମୁଖ ସଦସ୍ୟ ହୋଇଥିଲେ ।
ସତକଥା ହେଲା, ଅଲ ୱକରଙ୍କ ସରକାରରେ ତାଙ୍କର ହିଁ ପତିଆରା ଚଳୁଥିଲା ଓ ସେ ହିଁ ପ୍ରକୃତ କ୍ଷମତା ଉପଭଗ କରୁଥିଲେ ।
ପ୍ରାରମ୍ଭରେ, ସେ ବହୁତ ଉଦାର ଥିଲେ କିନ୍ତୁ ଧୀରେ ଧୀରେ ତାଙ୍କର ପ୍ରକୃତ ରୂପକୁ ଫେରି ଆସିଲେ ।
ତାଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟପ୍ରଣାଳିଦ୍ୱାରା ସେ ସୁନ୍ନି ଦୁନିଆରେ ନିଜର ଏକ ଉତ୍ତମ ଛବି ସୃଷ୍ଟି କରିପାରିଥିଲେ ଏବଂ ପରଦା ପଛରେ ନିଜର ଗୋଷ୍ଠୀ ସୃଷ୍ଟି କରିବାରେ ଲାଗିଲେ ।
ଯଦି ସେ ଚାହିଁଥାନ୍ତେ ସେ କ୍ଷମତାର ଏହି ପରିବର୍ତ୍ତନକୁ ଏକ ପ୍ରାକୃତିକ ହିଂସା ମୁକ୍ତ କ୍ଷମତା ପରିବର୍ତ୍ତନର ରୂପ ଦେଇଥାନ୍ତେ କିନ୍ତୁ ବିଦ୍ରୋହୀମାନଙ୍କୁ ତାଙ୍କୁ ବାର୍ତ୍ତା ଦେବାକୁ ପଡିବ ଯେ ବର୍ତ୍ତମାନ ସଦ୍ଦାମ କ୍ଷମତାକୁ ଆସିଛନ୍ତି, ତେଣୁ ବିଦ୍ରୋହୀମାନେ ସତର୍କ ହେବା ଉଚିତ୍ ।
ଏହିକ୍ରମରେ ସେ ଗୋଟିଏ ପରେ ଗୋଟିଏ ୬୬ ଦେଶଦ୍ରୋହୀଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରିଥିଲେ ।
ତାଙ୍କ ଶାସନର ପ୍ରାରମ୍ଭ ବର୍ଷରେ, ସଦ୍ଦାମ ହୁସେନ୍ ଆମେରିକାର ପ୍ରିୟ ଥିଲେ ।
ଆମେରିକାର ତତକାଳୀନ ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ରୋନାଲ୍ଡ ରେଗାନ୍ ତାଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ କରିଥିଲେ ।
୧୯୫୮ ମସିହାରେ ଇରାକରେ ବ୍ରିଟିଶ ସମର୍ଥିତ ସରକାର ବିରୁଦ୍ଧରେ ଏକ ବିଦ୍ରୋହ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା ଏବଂ ବ୍ରିଗେଡିୟର୍ ଅବଦୁଲ କରିମ କାସୀମ ରାଜତନ୍ତ୍ର ହଟାଇ କ୍ଷମତା ଅକ୍ତିଆର କରିଥିଲେ ।
ସେତେବେଳେ ଯେତେବେଳେ ସେ ତାଙ୍କ ଦଳ ସାହାଯ୍ୟରେ ୧୯୫୯ରେ କାସୀମଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରିବାକୁ ଏକ ଉଦ୍ୟମ କରି ସେଥିରେ ସେ ଅସଫଳ ହୋଇଥିଲେ ।
ଚାରି ବର୍ଷ ପରେ, ଅର୍ଥାତ ୧୯୬୩ ମସିହାରେ, ବାଥ ପାର୍ଟିରେ କାସୀମଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ବିଦ୍ରୋହ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା ।
ବାଥ ପାର୍ଟିର କର୍ଣ୍ଣେଲ ଅବଦାଲ ସଲାମ ମହମ୍ମଦ ଆରିଫ କ୍ଷମତା ଅକ୍ତିଆର କରି ଶାସନାସୀନ ହେବା ଫଳରେ ସଦ୍ଦାମ ଘରକୁ ଫେରିଥିଲେ ।
ଏହି ସମୟରେ ସଦ୍ଦାମ ସାଜିଦାଙ୍କୁ ବିବାହ କରିଥିଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ଦୁଇ ପୁଅ ଏବଂ ତିନି ଝିଅ ଲାଭ କରିଥିଲେ ।
ତାଙ୍କ ମା ତାଙ୍କ ଦିଅରକୁ ଦ୍ୱୀତିୟ ବିବାହ କରିଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ପିଲାଟିକୁ ସଠିକ ଲାଲନପାଲନ ପୂର୍ବକ ବଂଚାଇବା ପାଇଁ ଶୀଘ୍ର ତାଙ୍କୁ ତୃତୀୟ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ବିବାହ କରିବାକୁ ପଡିଲା ।
ବାଲ୍ୟ ଜୀବନରେ ସାମନା କରିଥିବା ଏହିଭଳି ଅମାନବୀୟ ପରିସ୍ଥିତି ସଦ୍ଦାମଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ପିଲାଦିନରେ ଭୟଙ୍କର ସନ୍ଦେହୀ ଓ ନିର୍ଦ୍ଦୟ କରିଦେଇଥିଲା ।
ଏପରିକି ପିଲାମାନେ ମାଡ଼ ମାରିବା ଭୟରେ ଶିଶୁ ସଦ୍ଦାମ ସବୁବେଳେ ତାଙ୍କ ନିକଟରେ ଏକ ଲୁହା ରଡ ରଖିଥିଲେ ଏବଂ ଅନେକ ସମୟରେ ସେ ବାରମ୍ବାର ପଶୁମାନଙ୍କୁ ନିର୍ଦ୍ଦୟଭାବେ ପିଟୁଥିଲେ ।
କିଶୋର ଅବସ୍ଥାରେ ସେ ଜଣେ ବିଦ୍ରୋହୀ ହୋଇ ବ୍ରିଟିଶ ନିୟନ୍ତ୍ରିତ ରାଜତନ୍ତ୍ରକୁ ଧ୍ୱଂସ କରିବାକୁ ଚାଲିଥିବା ଜାତୀୟତାବାଦୀ ଆନ୍ଦୋଳନକୁ ଡେଇଁପ଼ଡିଲେ ।
ଅବଶ୍ୟ, ପାଶ୍ଚାତ୍ୟର ଖବରକାଗଜମାନେ ଏହି ଆନ୍ଦୋଳନକୁ ଗୁଣ୍ଡ ଗ୍ୟାଙ୍ଗ ବୋଲି କହିଛନ୍ତି ।
ଆଦର୍ଶଗତ ପ୍ରତିବଦ୍ଧତା ହେତୁ ନୁହେଁ, ସଦ୍ଦାମ ତାଙ୍କର ଦୀର୍ଘମିଆଦୀ ରଣନୀତିର ଏକ ଅଂଶ ଭାବରେ ଏଥିରେ ଯୋଗ ଦେଇଥିଲେ ।
୩୧ ବର୍ଷ ବୟସରେ ସଦ୍ଦାମ ହୁସେନ୍ ଜେନେରାଲ ଅହମ୍ମଦ ଅଲ ବକରଙ୍କ ସହ ଇରାକରେ କ୍ଷମତା ହାସଲ କରିଥିଲେ ।
୧୯୮୨ ମସିହାରେ ୧୪୮ ଇରାକୀ ଶିୟାଙ୍କର ହତ୍ୟା ସହ ଜଡ଼ିତ ଅପରାଧ ମାମଲାରେ ସଦ୍ଦାମଙ୍କୁ ଦୋଷୀ ସାବ୍ୟସ୍ତ କରାଯାଇଥିଲା ଏବଂ ମୃତ୍ୟୁଦଣ୍ଡାଦେଶ ଦିଆଯାଇଥିଲା ।
ସଦ୍ଦାମ ହୁସେନ ଅବଦ ଅଲ-ମାଜିଦ୍ ଅଲ-ଟିକ୍ରିଟି ଦୁଇ ଦଶନ୍ଧି ଧରି ଇରାକର ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ରହିଆସିଛନ୍ତି ।
ପୁରାଣ ଲେଖା ଅନୁସାରେ ଜ୍ୟେଷ୍ଠାଙ୍କ ଡାହାଣ ହାତରେ ଗୋଟିଏ ଧଳା ବା ନୀଳ ପଦ୍ମ ଫୁଲ ଧରିଥାଆନ୍ତି ।
ଗୋଟିଏ ଜଳପାତ୍ର ବାମ ହାତରେ ଧରନ୍ତି ବା ସିଂହାସନ ପାଖରେ ଥାଏ ବା ହାତରେ ଧରି ସୁରକ୍ଷା ଦାୟକ ଅଭୟ ମୁଦ୍ରା ଧାରଣ କରିଥାଆନ୍ତି ।
ଆଳସ୍ୟ, ଦାରିଦ୍ର୍ୟ, ଦୁଃଖ, କୁରୂପତା ଓ କାଉ ସାଥିରେ ତାଙ୍କର ସମ୍ଭନ୍ଧ ଥାଏ ।
ଅନ୍ୟ ଏକ ଦୁର୍ଭାଗ୍ୟର ଦେବୀ ଅଲକ୍ଷ୍ମୀ ସ‌ହିତ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ସଂଯୁକ୍ତ କରାଯାଏ ।
ଖ୍ରୀ:ପୂ: ୩୦୦ ଶତାବ୍ଦୀରୁ ହିନ୍ଦୁ ପରମ୍ପରାରେ ଜ୍ୟେଷ୍ଠା ପୂଜା ପାଇଆସୁଛନ୍ତି ।
ସପ୍ତମ ଓ ଅଷ୍ଟମ ଶତାବ୍ଦୀ ବେଳକୁ ଦକ୍ଷିଣ ଭାରତରେ ତାଙ୍କ ପୂଜା ଶୀର୍ଷରେ ପ‌ହଞ୍ଚିଥିଲା ଯାହା ସମୟକ୍ରମେ ୧୦ମ ଶତାବ୍ଦୀ ବେଳକୁ କମିଯାଇ ବିସ୍ମରଣ ହୋଇଗଲା ।
ଅଧୁନା ଅନେକ ପୁରାତନ ମୂର୍ତ୍ତୀ ରହିଥିଲେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କର ପୂଜା କ୍ୱଚିତ କରାଯାଉଛି ।
ଜ୍ୱେଷ୍ଠାଙ୍କର ବିଶଦ ବର୍ଣ୍ଣନା:- ଅଗମ ଯେପରିକି ଅଂଶୁମଦ‌ଭେଦଗମ , ସୁପ୍ରଭେଦଗମ ଓ ପୂରବକରଙ୍ଗମ; ବିଷ୍ଣୁଧରମୋତ୍ତର ପୁରାଣ ଓ ବୌଧ‌ୟାନ‌ଗ୍ରହ୍ୟସୁତ୍ର ମଦୁରାଇ ପାଖରେ ଥିବା ତିରୁପରାଙ୍କୁନରାମ ଗୁମ୍ଫାରେ ୮ମ ଶତାବ୍ଦୀର ଶିଳାଲେଖରେ ପୂଜା ବିଧି ଲେଖାଅଛି ।
ଜ୍ୟେଷ୍ଠା ଠାକୁରାଣୀ, ଜ୍ୟେଷ୍ଠା ଜଣେ ହିନ୍ଦୁ ଠାକୁରାଣୀ ଯାହାଙ୍କୁ ଅଶୁଭ ଓ ଦୁର୍ଭାଗ୍ୟର ଦେବୀ କୁହାଯାଏ ।
ତାଙ୍କୁ ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କର ବଡ଼ ଭଉଣୀର ମାନ୍ୟତା ଦିଆଯାଏ ଯିଏ ନିଜେ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ଓ ସୌଭାଗ୍ୟର ଦେବୀ ଅଟନ୍ତି ।
ଜ୍ୟେଷ୍ଠା ବିଭିନ୍ନ ଅଳଙ୍କାର ପିନ୍ଧନ୍ତି ଓ କପାଳରେ ସଧବା ଚିହ୍ନ ସ୍ୱରୂପ ତିଳକ ଲଗେଇଥାଆନ୍ତି ।
ତାଙ୍କ କେଶ ବେଣୀ ହୋଇଥାଏ ଓ ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ଥୁଆ ହୋଇଥାଏ ବା ମୁଣ୍ଡ ଚାରିପାଖରେ ବସିକବନ୍ଧ ଶୈଳୀରେ ଗୁଡ଼ାହୋଇଥାଏ ।
ମଦୁରାଇର ରାଜା ଟିସାଇ ଉଗ୍ର ଚୋଳନଙ୍କ କନ୍ୟା ରାଜକୁମାରୀ ମଥୁରାପୁରଭୀରବଲ୍ଲୀ ଏକ ସ୍ଥାୟୀ ଅନ୍ତନଳୀ ରୋଗ ହୋଇଥିଲା ଯାହା ଫଳରେ ତାଙ୍କ ମୁଖମଣ୍ଡଳ ବିକୃତ ହୋଇ ଏକ ଘୋଡ଼ା ମୁହଁ ଭଳି ଦେଖାଯାଉଥିଲା ।
ସେହି ଝରଣାରେ ସ୍ନାନ କରିବା ପରେ ମଥୁରାପୁରଭୀରବଲ୍ଲୀ ଭୋଗୁଥିବା ରୋଗ ଭଲ ହୋଇଗଲା ଓ ତାଙ୍କର ବିକୃତି ଉଭେଇଗଲା ।
କୃତଜ୍ଞତା ସ୍ୱରୂପ ସେ ଝରଣାଠାରୁ ୨ କିମି ଦୂର ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ଏକ ହିନ୍ଦୁ ମନ୍ଦିର ନିର୍ମାଣ କରିଥିଲେ ଯାହା ହିନ୍ଦୁ ଦେବତା ମୁରୁଗାନଙ୍କୁ ) ସମର୍ପିତ ଥିଲା ।
ମଦୁରାଇର ରାଜା କଳାକାର, ସ୍ଥପତି, ନିର୍ମାଣ ସାମଗ୍ରୀ, ଗ୍ରାନାଇଟ, ମୂର୍ତ୍ତି, ସୁନା ଓ ରୂପା ଇତ୍ୟାଦି ସେଠାକୁ ପଠେଇଥିଲେ ।
ମନ୍ଦିରର କଙ୍କେଶନ ମୂର୍ତ୍ତି ଗୟାଥୁରାଇ ବନ୍ଦର ମଧ୍ୟ ଦେଇ ଅଣାଯାଇଥିଲା ଯାହା ପରବର୍ତ୍ତୀ କାଳରେ କଙ୍କେଶନଥୁରାଇ ନାମକାରଣ ହୋଇଥିଲା ।
ଅନେକ ତଥା କଥିତ ଛୋଟ ଜାତିର ଲୋକମାନେ ୧୯୬୮ ମସିହାରେ ମନ୍ଦିର ଗେଟ ବାହାରେ ଅହିଂସା ଧର୍ମଘଟ କରିଥିଲେ କିନ୍ତୁ ଏକ ଉଚ୍ଚ ଜାତିର ଲୋକମାନଙ୍କଠାରୁ ହିଂସାତ୍ମକ ବ୍ୟବହାର ପାଇଥିଲେ ।
ଏହି ଗଣ୍ଡଗୋଳର ମୁଖ୍ୟ ସି ସୁନ୍ଥରଲିଙ୍ଗମ ସୁପ୍ରିମ କୋର୍ଟରେ ପ୍ରିଭେନସନ ଅଫ ସୋସିଆଲ ଡିଶ ଆବିଲିଟି ଆକ୍ଟ ଅନୁସାରେ ୫୦ ଟଙ୍କା ଫାଇନ ଦଣ୍ଡ ପାଇଥିଲେ ।
ଏହି ଆକ୍ଟରେ ପୂଜା ସ୍ଥଳକୁ ପ୍ରବେଶ କରିବାକୁ ବାଧା ଦେବା ଏକ ଦଣ୍ଡନୀୟ ଅପରାଧ ଲେଖାଥିଲା ।
ମାଭିଦ୍ଦପୁରମ ନାମର ନା ଶବ୍ଦର ଅର୍ଥ ଘୋଡ଼ା, ବିଦ୍ଧ ଶବ୍ଦର ଅର୍ଥ ପରିଷ୍କାର କରିବା ଓ ପୁରମ ଶବ୍ଦର ଅର୍ଥ ପବିତ୍ର ନଗରୀ ।
ମାଭିଦ୍ଦପୁରମ କଣ୍ଡସ୍ୱାମୀ ମନ୍ଦିର ଉତ୍ତର ଶ୍ରୀଲଙ୍କାର ମାଭିଦ୍ଦପୁରମରେ ଅବସ୍ଥିତ ଏକ ହିନ୍ଦୁ ମନ୍ଦିର ।
ତାଙ୍କ ପରିବାରରୁ ଶମ୍ଭୁ ମହାରାଜ ଓ ଲଚ୍ଛୁ ମହାରାଜ ବିଶିଷ୍ଟ କଥକ ନୃତ୍ୟଶିଳ୍ପୀ ଥିଲେ ।
ସେ ଜଣେ ହିନ୍ଦୁସ୍ତାନୀ ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ ସଙ୍ଗୀତଜ୍ଞ ଥିଲେ ଓ ସେହି ସଙ୍ଗୀତ ପରିବେଷଣ ମଧ୍ୟ କରୁଥିଲେ ।
ବିରଜୁ ମହାରାଜ, କଥକର ବିଶିଷ୍ଟ ନର୍ତ୍ତକ ଓ ଗୁରୁ ଅଚ୍ଚନ ମହାରାଜ ମହାରାଜଙ୍କ ପୁତ୍ର ଭାବରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ।
ଅଚ୍ଚନ ମହାରାଜ, ରାଇଗଡ଼ ରାଜ୍ୟର ରାଜ ନର୍ତ୍ତକ ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିଲେ ।
ବିରଜୁ ତାଙ୍କ ପିତା ଏବଂ ଦାଦା ଶମ୍ଭୁ ଓ ଲଚ୍ଛୁ ମହାରାଜଙ୍କଠାରୁ ନୃତ୍ୟ ଶିକ୍ଷା କରିଥିଲେ ।
ମାତ୍ର ୧୩ ବର୍ଷ ବୟସରୁ ବିରଜୁ ମହାରାଜ ଦିଲ୍ଲୀର ସଙ୍ଗୀତ ଭାରତୀ କେନ୍ଦ୍ରରେ କଥକ ନୃତ୍ୟ ଶିକ୍ଷାଦାନ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ।
ପରେ ସେ ଭାରତୀୟ କଳା କେନ୍ଦ୍ର ଓ ସଙ୍ଗୀତ ନାଟକ ଏକାଡ଼େମୀ ଅଧିନସ୍ଥ କଥକ କେନ୍ଦ୍ରରେ ଶିକ୍ଷାଦାନ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ।
ଶମ୍ଭୁ ମହାରାଜଙ୍କ ଅଧିନରେ ଦିଲ୍ଲୀର ଭାରତୀୟ କଳା କେନ୍ଦ୍ରରେ ସେ କାମ କରୁଥିଲେ ଓ ପରେ ସେହି କେନ୍ଦ୍ରର ମୁଖ୍ୟ ଭାବରେ ଅବସ୍ଥାପିତ ହୋଇଥିଲେ ।
ସତ୍ୟଜିତ ରାୟଙ୍କ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ସତରଞ୍ଜ କେ ଖିଲାଡ଼ିରେ ସେ ଦୁଇଟି ଗୀତର ସଙ୍ଗୀତ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା କରିଥିଲେ ।
୨୦୦୨ ମସିହାର ହିନ୍ଦୀ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଦେବଦାସର ଗୀତ କାହେ ଛେଡ଼ ମୋହେର ସେ ନୃତ୍ୟ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା କରିଥିଲେ ।
ମୋହିନୀ ମୋହନ ୧୯୪୫ମସିହାରେ ପୁରୀର ମାର୍କଣ୍ଡେସ୍ୱର ସାହିର ଏକ ଜମିଦାର ପରିବାରରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ।
ପିତାଙ୍କ ଇଚ୍ଛାଥିଲା ମୋହିନୀ ମୋହନ ମଧ୍ୟ ଓକିଲାତି କରନ୍ତୁ, କିନ୍ତୁ ମୋହିନୀଙ୍କୁ ପିଲାଦିନୁ ସଙ୍ଗୀତରେ ସ୍ପୃହା ଥିଲା ।
ପୁରୀ ବେଳାଭୂମିରେ ସାଙ୍ଗମାନଙ୍କ ସହ ବୁଲୁଥିବା ବେଳେ ଜଣେ ବଂଶୀ ବିକ୍ରେତାଠାରୁ ବଂଶୀଟିଏ କିଣି ତାକୁ ନିଜେ ବଜେଇ ଶିଖିଥିଲେ ।
ପିଲାଦିନେ ସିଂହାରୀ ଶ୍ୟାମସୁନ୍ଦର କର, ସୀତାର ବାଦକ ରମା ପ୍ରତିହାରୀ ଓ କାଶୀନାଥ ପୂଜାପଣ୍ଡାଙ୍କଠାରୁ ରାଗରାଗିଣୀ ଓ ଅଳଙ୍କାର ଆଦି ବାବଦରେ କିଛି ଶିକ୍ଷାଲାଭ କରିଥିଲେ ।
ପରେ ସେ ଭୁବନେଶ୍ୱର ଆସି କ୍ୟାପିଟାଲ ହାଇସ୍କୁଲରେ ପାଠ ପଢ଼ିଲେ ଓ ଲଳିତ କଳାପୀଠ ସହିତ ତାଙ୍କର ଯୋଗାଯୋଗ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା ।
ଲଳିତ କଳାପୀଠକୁ ଆସୁଥିବା ବିଭିନ୍ନ କଳାକାରଙ୍କଠାରୁ ସେ ସଙ୍ଗୀତ ଶିକ୍ଷା କରିଥିଲେ ।
ସେ ଉତ୍କଳ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟରୁ ରାଜନୀତି ବିଜ୍ଞାନରେ ସ୍ନାତକତ୍ତୋର ଡିଗ୍ରୀ ମଧ୍ୟ ହାସଲ କରିଛନ୍ତି ।
ଭୁବନେଶ୍ୱର ଆସିବାପରେ ମୋହିନୀ ମୋହନଙ୍କ ଜଣେ ବଂଶୀବାଦକ ଭାବରେ ବୃତ୍ତିଗତ ଜୀବନ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା ।
୧୯୭୦ମସିହାରେ ଭାରତ ସରକାରଙ୍କଦ୍ୱାରା ବଛାହୋଇ, ସେ ଜାପାନ ଯାଇଥିଲେ ଏକ୍ସପୋ-୭୦ରେ ସଂଯୁକ୍ତା ପାଣିଗ୍ରାହୀଙ୍କ ଓଡ଼ିଶୀ ନୃତ୍ୟରେ ବଂଶୀବାଦନ କରିବା ପାଇଁ ।
୮୦ଦଶକ ପରେ ଜଣେ ସଙ୍ଗୀତଜ୍ଞଭାବରେ ତାଙ୍କର ଲୋକପ୍ରିୟତା ବଢିଥିଲା ଓ ସେ ଏକକ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରିବା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ।
ବିନା ଗୁରୁରେ ବଂଶୀବାଦନ ଶିଖିଥିବା ଏହି ସଙ୍ଗୀତଜ୍ଞ ୨୦୦୬ମସିହାରେ ଓଡ଼ିଶା ସଙ୍ଗୀତ ନାଟକ ଏକାଡେମୀ ସମ୍ମାନ ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇଥିଲେ ।
ମଧୁମେହ ଟାଇପ ୨ ମୁଖ୍ୟତଃ ଏକ ପ୍ରତିରୋଧଯୋଗ୍ୟ ଏବଂ ଚିକିତ୍ସାଯୋଗ୍ୟ ଅଣସଂକ୍ରାମକ ରୋଗ ଯାହା ସାରା ବିଶ୍ୱରେ ଦ୍ରୁତ ଗତିରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଉଛି ।
ମଧୁମେହ ଟାଇପ ୧କୁ ପ୍ରତିରୋଧଯାଇପାରିବ ନାହିଁ କିନ୍ତୁ ଇନସୁଲିନଦ୍ୱାରା ଏହାକୁ ପରିଚାଳିତ ହୋଇପାରିବ ।
ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ମଧୁମେହ ଫେଡେରେସନଦ୍ୱାରା ପ୍ରତ୍ୟେକ ବର୍ଷ ବିଶ୍ୱ ମଧୁମେହ ଦିବସରେ, ମଧୁମେହ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଏକ ନିର୍ଦ୍ଧିଷ୍ଟ ବିଷୟ ଉପରେ ଧ୍ୟାନ ଆକର୍ଷଣ କରାଯାଇଥାଏ ।
ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ମଧୁମେହ ଫେଡେରେସନଦ୍ୱାରା ବିଭିନ୍ନ ବର୍ଷରେ ରଖାଯାଇଥିବା ଥିମ ମଧ୍ୟରେ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ ଥିଲା : 'ମଧୁମେହ ଏବଂ ମାନବିକ ଅଧିକାର', 'ମଧୁମେହ ଏବଂ ଜୀବନଯାପନ ଶୈଳୀ', 'ମଧୁମେହ ଏବଂ ମେଦବହୁଳତା', 'ସମାଜରେ ଦୁର୍ବଳ ଶ୍ରେଣୀର ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମଧୁମେହ' ଏବଂ 'ଶିଶୁ ଏବଂ କିଶୋରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମଧୁମେହ' ।
ବିଶ୍ୱ ମଧୁମେହ ଦିବସ ଇନସୁଲିନର ସହ-ଆବିଷ୍କାରକ ସାର ଫ୍ରେଡ୍ରିକ ବାଣ୍ଟିଂଙ୍କ ଜନ୍ମଦିନରେ ପାଳନ କରାଯାଏ ।
ସେ ଚାର୍ଲସ ବେଷ୍ଟ ଓ ଜନ ଜେମ୍ସ ରିକାର୍ଡ଼ ମାକଲିଓଡ଼ଙ୍କ ସହ ମିଶି ୧୯୨୨ ମସିହାରେ ଇନସୁଲିନର ଆବିଷ୍କାର କରିଥିଲେ ।
୨୦୧୬ ମସିହା ସୁଦ୍ଧା ବିଶ୍ୱର ୧୬୦ଟି ଦେଶରେ ଥିବା ୨୩୦ରୁ ଅଧିକ ଆଇଡିଏଫ ସଦସ୍ୟ ସଙ୍ଗଠନ ତଥା ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସଂଗଠନ, କମ୍ପାନୀ, ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ସେବାରେ ଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି, ରାଜନେତା, ସେଲିବ୍ରିଟି ଏବଂ ମଧୁମେହରେ ପୀଡ଼ିତ ଲୋକ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ପରିବାରଦ୍ୱାରା ବିଶ୍ୱ ମଧୁମେହ ଦିବସ ପାଳନ କରାଯାଉଥିଲା ।
ଏହି ଦିବସରେ ମଧୁମେହ ପରୀକ୍ଷା, ବେତାର ଏବଂ ଟେଲିଭିଜନରେ ମଧୁମେହ ବାବଦରେ ଶିକ୍ଷା, କ୍ରୀଡ଼ା ପ୍ରତିଯୋଗିତା ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ କରାଯାଇଥାଏ ।
ମଧୁମେହ ରୋଗ ବିଷୟରେ ସଚେତନା ସୃଷ୍ଟି କରିବା ଏହି ଦିବସର ମୁଖ୍ୟ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ।
ସମଗ୍ର ବିଶ୍ୱର ମଧୁମେହର ବ୍ୟାପକ ପ୍ରସାରକୁ ଲକ୍ଷ କରି ୧୯୯୧ ମସିହାରେ ପ୍ରଥମେ ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ମଧୁମେହ ଫେଡେରେସନ ଓ ବିଶ୍ୱ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ସଂଗଠନଦ୍ୱାରା ' 'ବିଶ୍ୱ ମଧୁମେହ ଦିବସ' ' ପାଳନ କରାଯାଇଥିଲା ।
ପୂର୍ବ ବିଶ୍ୱ ମଧୁମେହ ଦିବସ ଅଭିଯାନର ବିଷୟବସ୍ତୁ ମଧୁମେହର ବିପଦ ଏବଂ ଏହାର ଜଟିଳତାକୁ ନେଇ ସ୍ଥିର କରାଯାଇଥିଲା :
ଏହାର ମୁହଁଟି ଗୋଜିଆ ହୋଇ ଆଗକୁ ବାହାରିଥାଏ; ଏହାର କାନ ଦୁଇଟି ଲମ୍ବା ଓ ଗୋଜିଆ; ଏହାର ଲାଞ୍ଜଟି ଘନ ଲୋମଶ ଏବଂ ଲାଞ୍ଜର ଦୈର୍ଘ୍ୟ ମୁଣ୍ଡରୁ ନିତମ୍ବ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଶରୀରର ଦୈର୍ଘ୍ୟର ଶତକଡ଼ା ୫୦-୬୦ ପ୍ରତିଶତ ।
ଏହାର ଶରୀରର ଛାଲ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ରଙ୍ଗର ହୋଇପାରେ, କିନ୍ତୁ ଅଧିକାଂଶ କୋକିଶିଆଳଙ୍କ ଶରୀରର ରଙ୍ଗ ପାଉଁଶିଆ ବା ଅବସନ୍ନ ରଙ୍ଗର ହୋଇଥାଏ ।
ଗାଠନିକ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ଦୃଷ୍ଟିକୋଣରୁ ଉତ୍ତର ଗୋଲାର୍ଦ୍ଧରେ ଦେଖାଯାଉଥିବା ନାଲି କୋକିଶିଆଳ ଅପେକ୍ଷା ଭାରତୀୟ କୋକିଶିଆଳ ଉନ୍ନତତର ।
ଭାରତୀୟ କୋକିଶିଆଳର ଲାଞ୍ଜଟି ଅତି ଝଙ୍କାଳିଆ ଭାବେ ଲୋମଶ ଏବଂ ଏହାର ଶେଷ ଭାଗଟି କଳା ରଙ୍ଗର ।
ନାଲି କୋକିଶିଆଳ ଓ ଭାରତୀୟ କୋକିଶିଆଳଙ୍କ ଲାଞ୍ଜ ମଧ୍ୟରେ ଏହା ଏକ ମୁଖ୍ୟ ତଫାତ ।
ଭାରତୀୟ କୋକିଶିଆଳର କାନ ପଛପଟ ଗାଢ଼ ମାଟିଆ ରଙ୍ଗର ଏବଂ ଏହା ଉପରେ କଳା ରଙ୍ଗର ପଟିଦାଗ ରହିଥାଏ ।
କାନର ରଙ୍ଗ ମୁଣ୍ଡର ପଶ୍ଚାତ ଭାଗର ରଙ୍ଗ ପରି କିମ୍ବା ତାହାଠାରୁ ଅଳ୍ପ ଗାଢ଼ ହୋଇପାରେ ।
ଯଦିଓ ସ୍ଥାନ ଓ ସମୟାନୁସାରେ ଏମାନଙ୍କ ଛାଲର ରଙ୍ଗରେ ବିଭିନ୍ନତା ଦେଖାଯାଏ, ତଥାପି ଏମାନଙ୍କ ରଙ୍ଗ ପାଉଁଶିଆ ବା ଫିକା ମାଟିଆ ରଙ୍ଗର ହୋଇଥାଏ ।
ମୁଣ୍ଡକୁ ମିଶାଇ ଭାରତୀୟ କୋକିଶିଆଳର ଶରୀରର ଦୈର୍ଘ୍ୟ ୪୬ ସେଣ୍ଟିମିଟର ଏବଂ ଏହାର ଲାଞ୍ଜର ଦୈର୍ଘ୍ୟ ପ୍ରାୟ ୨୫ ସେଣ୍ଟିମିଟର ।
ଭାରତୀୟ କୋକିଶିଆଳମାନେ ପ୍ରାୟ ଭୋର କିମ୍ବା ଗୋଧୂଳି ସମୟରେ ବିଚରଣ କରିଥାନ୍ତି ଓ ସକ୍ରିୟ ରହନ୍ତି ।
ଦିନବେଳା ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଉତ୍ତାପରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ପାଇଁ ଏମାନେ କୌଣସି ବୁଦା ତଳେ ଅଥବା ନିଜେ ଖୋଳିଥିବା ଗାତ ଭିତରେ ଲୁଚି ରହିଥାନ୍ତି ।
କୋକିଶିଆଳ ଖୋଳିଥିବା ଗାତ ବଡ଼ ଓ ତାହା ମଧ୍ୟରେ ଅନେକ ଗୁଡ଼ିଏ ପ୍ରକୋଷ୍ଠ ଓ ବିପଦ ପଡ଼ିଲେ ଖସିଯିବା ପାଇଁ ଗଳାବାଟ ପ୍ରଭୃତି ମଧ୍ୟ ରହିଥାଏ ।
ସୂର୍ଯ୍ୟୋଦୟ ବା ସୂର୍ଯ୍ୟାସ୍ତ ସମୟରେ ଏକ ସାମାନ୍ୟ ଉଚ୍ଚ ସ୍ଥାନରେ ବସି ଏମାନେ ଖରା ପୋଇଁବା ମଧ୍ୟ ଦେଖିବାକୁ ମିଳିଥାଏ ।
ଚିଡ଼ିଆଖାନାରେ ରଖାଯାଇଥିବା କୋକିଶିଆଳମାନଙ୍କ ଜୀବନକାଳ ୬-୮ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ହୋଇଥାଏ ।
ଭାରତୀୟ କୋକିଶିଆଳ ଆର୍ଦ୍ର ଅରଣ୍ୟ ଓ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶୁଷ୍କ ସ୍ଥାନମାନଙ୍କ ବ୍ୟତୀତ ଭାରତୀୟ ଉପମହାଦେଶରେ ପ୍ରାୟ ସବୁ ସ୍ଥାନରେ ବ୍ୟାପ୍ତ ।
ଉତ୍ତରରେ ହିମାଳୟ ପର୍ବତମାଳା ଓ ଉତ୍ତର-ପଶ୍ଚିମରେ ସିନ୍ଧୁ ନଦୀ ଏମାନଙ୍କ ଭୌଗୋଳିକ ବ୍ୟାପ୍ତିକ୍ଷେତ୍ରର ସୀମା ।
ମୁକ୍ତ ତୃଣଭୂମି, ବୁଦାଳିଆ ବା କଣ୍ଟାଗଛ ଜଙ୍ଗଲ ଏହି ଜୀବର ମୁଖ୍ୟ ପରିବାସ ।