polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ଥରେ ଗୌତମ ତା'ର ଜାହାଜରେ ଥିବାବେଳେ ତା ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ ହେଲା, ସେତେବେଳେ ସମୀରା ବେହୋସ ଥିଲା, ତେଣୁ ସେ ତାକୁ ନେଇ ଏକ ପାରାସୁଟ୍ ସ‌ହିତ ସମୁଦ୍ରରେ ଚାଲିଗଲା ଏବଂ ଉଭୟଙ୍କର ଚେତା ଆସିଲାବେଳକୁ ସେମାନେ ଗୋଟିଏ ଦ୍ୱୀପରେ ଥିଲେ ।
ସେତେବେଳେ ଗୌତମ ସମୀରାର କ୍ୟାମେରା ପାଇଲା, ଏବଂ ସେ କରିଥିବା ନାଟକର କିଛି ଭିଡ଼ିଓ ସେଥିରୁ ଦେଖିଲା ।
ତେଣୁ ସେ ସମୀରାକୁ ଗାଳିଦେଲା, ମାତ୍ର ସମୀରା ସେ ସବୁ ତା'ର ଭଲ ପାଇଁ କରୁଥିଲା ବୋଲି କ‌ହି ସେଠାରୁ ଚାଲିଗଲା ।
ସମୀରା ଗଲାପରେ ସେଠାରେ ସେହି ଗୁଣ୍ଡାମାନେ ପ‌ହଞ୍ଚି ଗୌତମକୁ ଆକ୍ରମଣ କଲେ, କିନ୍ତୁ ପ୍ରକୃତରେ ସେମାନେ ଗୌତମକୁ ନୁହେଁ ସମୀରାକୁ ଆକ୍ରମଣ କରୁଥିଲେ ।
ଏହି ବିଷୟରେ ଗୌତମ ସମୀରାକୁ କ‌ହିଲା, ମାତ୍ର ସେ ବିଶ୍ୱାସ କଲା ଏବଂ ସେଠାରୁ ଲୁଚି ଚାଲିଆସିଲା ।
ଏହାପରେ ଗୌତମ ସମୀରାର ଘର ସାମ୍ନାରେ ସବୁଦିନେ ଜଗି ରହିଲା ଏବଂ ଥରେ ରାତିରେ କିଛି ଲୋକଙ୍କ ତା'ଘର ଆଡ଼କୁ ଲୁଚି ଲୁଚି ଆସୁଥିବାବେଳେ ଗୌତମ ତାଙ୍କ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କଲା ।
କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ସମୀରାର ସାଙ୍ଗମାନେ ଥିଲେ, ଯେଉଁମାନେ ତାକୁ ଜନ୍ମଦିନର ଶୁଭେଚ୍ଛା ଜଣେଇବା ପାଇଁ ରାତିରେ ଆସୁଥିଲେ ।
ଏହାପରେ ସମୀରା ଗୌତମକୁ ଗାଳି କରିବା ସ‌ହିତ, ତା'ଠାରୁ ଦୂରେଇ ରହିବାକୁ କ‌ହିଲା, ମାତ୍ର ସେତିକିବେଳେ ସତରେ କିଛି ଲୋକ ସମୀରା ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କଲେ ।
ପରେ ସେମାନେ ତାକୁ ମାଡ଼ ମାରିବାରୁ ତାକୁ ସତ ଲାଗିଲା, ଏହାପରେ ସମୀରାର ଗୌତମ କଥାରେ ବିଶ୍ୱାସ ଆସିଲା ।
ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ମୁଖ୍ୟ ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ମହେଶ ବାବୁ ଓ କ୍ରୀତି ସନନ ।
ମହେଶ ବାବୁ ଏହି କଥାଚିତ୍ରରେ ଜଣେ ରକ୍‌ଷ୍ଟାର ତ‌ଥା ମାନସିକ ରୋଗୀ ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
ମହେଶ ବାବୁଙ୍କର ପୁଅ ଗୌତମ ଏହି କଥାଚିତ୍ରରେ ଶିଶୁ କଳାକାର ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲା ।
ଅନୁ ହାସନ, ଆନନ୍ଦ, ନସାର୍, କେଲ୍ଲୀ ଦର୍ଜି, ପ୍ରଦୀପ ରାୱତ୍, ସିୟାଜୀ ସିନ୍ଧେ, ପଷଣୀ କ୍ରୀଷ୍ଣା ମୂରଲୀ, ଶ୍ରୀନିବାସ ରେଡ୍ଡୀ, ନବୀନ, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ସୋଫିଏ ଚୌଧୁରୀ ଆଦି କଳାକାରମାନେ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ବିଭିନ୍ନ ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
ଏହାପରେ ଗୌତମ ପଛରେ ସବୁ ସାମ୍ବାଦିକମାନେ ସାକ୍ଷାତକାର ପାଇଁ ଲାଗିପଡ଼ିଲେ, ତେଣୁ ସେ ଲୁଚି ଗୋଆ ଚାଲିଗଲା ।
ମାତ୍ର ସେଠାରେ ସମୀରା ମଧ୍ୟ ତା'ର ପିଛା କରି ପ‌ହଞ୍ଚିଗଲା ଏବଂ ସେ ଗୌତମର ମାନସିକ ସନ୍ତୁଳନର ଲାଭ ଉଠାଇ ତାକୁ ସବୁବେଳେ ଭ୍ରମିତ କରୁଥିବା ଏବଂ ଦୁଇଟି ରୂପରେ ଦେଖା କରୁଥିଲା ।
ସେଠାରେ ଗୌତମ ତା'ର ମନର ଭାବନାରେ ଥିବା ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତିକୁ ଦେଖିଲ, ମାତ୍ର ସେମିତି କେହି ନାହିଁ ବୋଲି ସମୀରା ତାକୁ ସବୁବେଳେ ମନା କରୁଥିଲା ।
ଏମିତିକି କେବେ କେବେ ଗୌତମ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ ମଧ ହେଇଥିଲା, ମାତ୍ର ସେ ବଞ୍ଚିଯାଇଥିଲା ।
ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରଟିର ପ୍ରଯୋଜନା କରିଥିଲେ ରାମ ଅଚନ୍ତ, ଗୋପିଚାନ୍ଦ ଅଚନ୍ତ ଓ ଅନିଲ ସୁଙ୍କାର ।
ସଙ୍ଗୀତ ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ ଦେବୀ ଶ୍ରୀ ପ୍ରସାଦ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ସଙ୍ଗୀତ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇଥିଲେ ।
ସେତେବେଳେ ତାଙ୍କର ଜନ୍ମିତ ଗାଁର ନାମ ଥିଲା ସଦ୍ରନା, ଯାହାକି ବ୍ରିଟିଶ-ଭାରତ ଅଧିନରେ ଥିବା ପଞ୍ଜାବର ଗୁଜ୍ଜାରାବାଲା ଜିଲ୍ଲାରେ ଥିଲା ଏବଂ ଏବେ ଏହା ପଞ୍ଜାବର ତରଣ ଜିଲ୍ଲାରେ ବଥେଭାଇନି ନାମରେ ଅବସ୍ଥିତ ।
ହରଭଜନ ସିଂହ ତାଙ୍କ ଗାଁ ସ୍କୁଲରୁ ପଢ଼ା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ଏବଂ ପରେ ୧୯୫୫ରେ ପଞ୍ଜବାର ପଟ୍ଟିରେ ଥିବା ଦିଲ୍ଲୀ ପବ୍ଲିକ ସ୍କୁଲରୁ ମେଟ୍ରିକ ପାଶ କରିଥିଲେ ।
ସେ ଜଣେ ସୈନିକ ଭାବରେ ପ୍ରଥମେ ଅମୃତସରରେ ପଞ୍ଜାବ ରେଜିମେଣ୍ଟରେ ଯୋଗ ଦେଇଥିଲେ ।
ଏକ କିମ୍ବଦନ୍ତୀ ଅନୁସାରେ, ହରଭଜନ ସିଂହ ଏକ ବରଫପାତରେ ପୋତି ହୋଇ ମୃତ୍ୟବରଣ କରିଥିଲେ ।
ସେତେବେଳେ ସେ ଦୂରରେ ଥିବା ଏକ ମିଲିଟାରୀ କ୍ୟାମ୍ପକୁ କିଛି ଦରକାରୀ ଦ୍ରବ୍ୟ ନେଇ ଯାଉଥିବା ଦଳର ମୁଖ୍ୟ ଭାବରେ ଯାଉଥିଲେ ।
ଏହି ଦୁର୍ଘଟଣାର ତିନିଦିନ ପରେ ତାଙ୍କର ମୃତଦେହ ଏକ ବରଫ ପାହାଡ଼ ତଳୁ ଉଦ୍ଧାର କରାଯାଇଥିଲା ।
ଏହାପରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ମିଲିଟାରୀ ପ୍ରଥା ଅନୁସାରେ ତାଙ୍କର ଅନ୍ତିମ ସଂସ୍କାର କରାଯାଇଥିଲା ।
ଏହି କିମ୍ବଦନ୍ତୀ ଅନୁସାରେ ତାଙ୍କର ମୃତଦେହକୁ ଖୋଜୁଥିବା ସୈନିକଙ୍କୁ ସେ ସ୍ୱପ୍ନରେ ତାଙ୍କର ମୃତଦେହ ପୋତିହୋଇଥିବା ସ୍ଥାନ ବିଷୟରେ ଜଣାଇଥିଲେ ଏବଂ ସେହି ସ୍ଥାନରେ ହିଁ ତାଙ୍କର ମୃତଦେହ ଉଦ୍ଧା କରାଯାଇଥିଲା ।
କିଛି ଭାରତୀୟ ସୈନିକଙ୍କ ଅନୁସାରେ ବାବା ହରଭଜନ ସିଂହ ଭାରତ ଏବଂ ଚାଇନାର ଯୁଦ୍ଧ ସମୟରେ ଅତିକମରେ ତିନିଦିନ ପୂର୍ବରୁ ଆଗୁଆ ସୂଚନା ଦେଇଥାନ୍ତି ।
ନାଥୁଲାରେ ଭାରତ ଓ ଚାଇନା ଦୁଇଦେଶ ମଧ୍ୟରେ ପତାକା ବୈଠକ ସମୟରେ ଚାଇନା ତରଫରୁ ବାବା ହରଭଜନ ସିଂହଙ୍କ ସମ୍ମାନାର୍ଥେ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଏକ ଚୌକିର ବ୍ୟବସ୍ଥା କରାଯାଇଥାଏ ।
ଭାରତୀୟ ସୈନିକମାନଙ୍କଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କୁ "ନାଥୁଲାର ନାୟକ" ସମ୍ମାନରେ ସମ୍ମାନିତ କରାଯାଇଛି ଏବଂ ତାଙ୍କ ସ୍ମରଣରେ ଏକ ମନ୍ଦିର ନିର୍ମାଣ କରାଯାଇଛି ।
ପୂର୍ବ ହିମାଳୟର ଉଚ୍ଚ ଇଲାକାମାନଙ୍କରେ ସୁରକ୍ଷା ଦାୟିତ୍ୱରେ ଥିବା ସୈନିକମାନଙ୍କର ରକ୍ଷା ବାବା ହରଭଜନ ସିଂହଙ୍କର ଆତ୍ମା କରିଥାଏ ବୋଲି ବିଶ୍ୱାସ ରହିଛି ।
ତାଙ୍କର ଅନେକ ବିଶ୍ୱସ୍ତ ଅନୁଗତ ଭାରତୀୟ ସୈନ୍ୟବାହିନୀରେ ବିଭିନ୍ନ ସୀମାରେ ଦାୟିତ୍ୱରେ ଅଛନ୍ତି ।
ଅନେକ ସାଧୁମାନଙ୍କ ମତରେ ଯେଉଁମାନେ ବାବା ହରଭଜନ ସିଂହଙ୍କ ଆରଧନା କରନ୍ତି, ସେ ତାଙ୍କ ଉପରେ ସଦା କୃପା ରଖିଥାନ୍ତି ।
୧୯୬୮ ମସିହାରେ ସେ ସିକିମର ପୂର୍ବାଞ୍ଚଳରେ ନାଥୁଲାଲ ପାଖାପଖି ଅଞ୍ଚଳରେ ଶହିଦ ହୋଇଥିଲେ ।
ତାଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ସେଠାରେ କାର୍ଯ୍ୟରତ ସୈନିକ ଏବଂ ଆଖପାଖର ଗାଁ ଲୋକ ତ‌ଥା ପିପୁଲ୍ସ ଲିବେରାଲ ଆର୍ମି , ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ କିମ୍ବଦନ୍ତୀ ହୋଇରହିଛି ।
ଏହି କିମ୍ବଦନ୍ତୀ ଅନୁସାରେ ସେ ସିକିମ ଓ ତିବ୍ୱତ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ଭାରତ-ଚାଇନା ସୀମାର ସୁରକ୍ଷା କରନ୍ତି ।
ବାବା ହରଭଜନ ସିଂହ ତିବ୍ୱତ ଓ ସିକିମ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ଏକ ପର୍ବତର ୪,୪୦୦ ମିଟର ଉଚ୍ଚରେ ଥିବା ନାଥୁଲା ନାମକ ଜାଗାରେ ଏକ ଯୁଦ୍ଧରେ ଶହିଦ ହୋଇଥିବା କଥା ଅଧିକାରୀକ ତ‌ଥ୍ୟ ଅନୁସାରେ ଜଣାଯାଏ ।
୨୬ ଜାନୁଆରୀ ୧୯୬୯ରେ ବାବା ହରଭଜନ ସିଂହଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ବୀରତ୍ୱ ଏବଂ ଶହୀଦ ହୋଇଥିବା ପାଇଁ ମହାବୀର ଚକ୍ର ପଦକଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ କରାଯାଇଥିଲା ।
କିଛି ସାଧାରଣ ବିଶ୍ୱାସ ଅନୁସାରେ, ଯଦି କୌଣସି ସୈନିକ ସ୍ୱଚ୍ଛ ଏବଂ ସଠିକ ପୋଷାକ ପରିଧାନ କରିନଥାନ୍ତି, ତାଙ୍କୁ ବାବା ହରଭଜନ ସିଂହଙ୍କଦ୍ୱାରା ଶକ୍ତ ଚାପୁଡ଼ା ପଡ଼ିଥାଏ ।
ପ୍ରଦର୍ଶିତ ପାଇଁ ଥିବା ତାଙ୍କର ପୋଷାକ ଅନ୍ୟ କାହାଦ୍ୱାରା ସଫା କରାଯାଇନଥାଏ, ତାକୁ କେବଳ ସେ ହିଁ ପରିଷ୍କାର କରିଥାନ୍ତି ।
ଆକ୍ୟୁଟ ମାୟେଲଏଡ ଲିଉକେମିଆ ବା ଏଏମଏଲ ରୋଗ ଏକ ପ୍ରକାର କର୍କଟ ରୋଗ ଯେଉଁଥିରେ ଅସ୍ଥିମଜ୍ଜାରେ ଥିବା ମାୟେଲଏଡ ଶ୍ରେଣୀର ରକ୍ତ ଜୀବକୋଷ ପ୍ରଭାବିତ ହେବା ଫଳରେ ଅସାଧାରଣ ଜୀବକୋଷ ସମୂହ ସୃଷ୍ଟି ସେଠାରେ ହୋଇ ମଜ୍ଜା ଓ ରକ୍ତରେ ସଞ୍ଚାଳିତ ହୁଅନ୍ତି ଓ ହେମାଟୋପଏସିସ ବା ସାଧାରଣ ଲୋହିତ ରକ୍ତ କଣିକା ସୃଷ୍ଟିରେ ବାଧା ଉତ୍ପନ୍ନ କରିବା ଫଳରେ ରକ୍ତର କାର୍ଯ୍ୟରେ ବାଧା ସୃଷ୍ଟି ହୁଏ ।
ଏହି ରୋଗରେ ଥକ୍କା ଅନୁଭବ, ଅଣନିଶ୍ୱାସୀ, ସ‌ହଜରେ ବ୍ରୁଇ ତ‌ଥା ରକ୍ତସ୍ରାବ ଓ ଅଧିକ ସଂକ୍ରମଣ ସଙ୍କଟ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ ।
ଆକ୍ୟୁଟ ଲିଉକେମିଆ ରୋଗ ଦୃତ ଗତିରେ ବୃଦ୍ଧିପ୍ରାପ୍ତ ହେବା ଫଳରେ କିଛି ସପ୍ତାହ ବା କିଛି ମାସ ମଧ୍ୟରେ ଘାତକ ସିଦ୍ଧ ହୋଇଯାଏ ।
ଧୂମ୍ରପାନ , ପୂର୍ବରୁ ପାଇଥିବା କେମୋଥେରାପି ବା ରାଡିଏସନ ଥେରାପି , ମାୟେଲୋଡିସପ୍ଲାସ୍ଟିକ ସିଣ୍ଡ୍ରୋମ , ବେଞ୍ଜିନ ଆଦି କାରକ ଯୋଗୁ ଏହି ରୋଗ ସଙ୍କଟ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଥାଏ ।
ଓ ଅଧିକ ଅପରିପକ୍ୱ ଶ୍ୱେତ ରକ୍ତକଣିକା ଓ ଅଳ୍ପ ସଂଖ୍ୟକ ସାଧାରଣ ଶ୍ୱେତ ରକ୍ତକଣିକା ରହେ ।
ଅସ୍ଥିମଜ୍ଜା ଆସ୍ପିରେସନ ଓ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ରକ୍ତ ପରୀକ୍ଷା କରି ରୋଗ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରାଯାଏ ।
ଏ ରୋଗର ଅନେକ ଉପବିଭାଗ ଥିବାରୁ ଚିକିତ୍ସା ଓ ଫଳାଫଳ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ହୋଇଥାଏ ।
ଷାଠିଏ ବର୍ଷ ବୟସ ପୂର୍ବର ରୋଗୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ୩୫% ଓ ଏହି ବୟସ ପରେ ୧୦% ମାତ୍ର ଆରୋଗ୍ୟଲାଭ କରନ୍ତି ।
ଭଲ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ନଥିବା ବୟସ୍କ ଲୋକଙ୍କର ଆୟୁଷ ପ୍ରାୟ ୫ରୁ ୧୦ ମାସ ରହେ ।
ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଆମେରିକାରେ ସମୁଦାୟ କର୍କଟ ରୋଗ ଜନିତ ମୃତ୍ୟୁର ୧.୮% ମୃତ୍ୟୁ ଏହି ରୋଗ ଯୋଗୁ ହୁଏ ।
ଏହା ପରେ ରୋଗୀର ଅଧିକ କେମୋଥେରାପି ବା ରାଡିଏସନ ଥେରାପି ଓ ସ୍ଟେମ ସେଲ ଟ୍ରାନ୍ସପ୍ଲାଣ୍ଟ ଚିକିତ୍ସା କରାଯାଇପାରେ ।
କର୍କଟ କୋଷ ଭିତରେ ଥିବା ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଜେନେଟିକ ମ୍ୟୁଟେସନ ଦେଖିବା ପରେ ଚିକିତ୍ସା ଓ ବଳକା ଆୟୁଷ କଳନା କରାଯାଇପାରେ ।
ପୁନର୍ବାର ଆକ୍ରାନ୍ତ ହେଲେ ଆର୍ସେନିକ ଟ୍ରାଇଅକ୍ସାଇଡ ( ଦେଇ ପରୀକ୍ଷା କରାଯାଇପାରେ ।
ଓମୁଆମୁଆ ଧୂମକେତୁ ନୁହେଁ, କାରଣ ସୂର୍ଯ୍ୟର ନିକଟ ଦେଇ ଗତି କରୁଥିବା ସମୟରେ ଲାଞ୍ଜ ପରି ଏହାର କୌଣସି ପ୍ରକୃତି ଦେଖାଯାଇନାହିଁ ।
ପୁଣି ଓମୁଆମୁଆର ତ୍ୱରଣ ମହାକର୍ଷଣ ଶକ୍ତି ଯୋଗୁଁ ନୁହେଁ ବରଂ ଏହି ତ୍ୱରଣ ସୌର ବିକିରଣ ଚାପଜନିତ ।
ଏହି ମହାଜାଗତିକ ବସ୍ତୁର ତାପୀୟ ପ୍ରସାରଣ ଓ ଘୂର୍ଣ୍ଣନ ହାର ଅଧିକ ହୋଇଥିବାରୁ ଅଧିକ ଘନତାବିଶିଷ୍ଟ ଧାତବ ପଦାର୍ଥ ଏହାର ଏକ ମୌଳିକ ଉପାଦାନ ବୋଲି ଅନୁମାନ କରାଯାଏ ।
ଓମୁଆମୁଆର ଗତି ନିୟନ୍ତ୍ରିତ ଆବର୍ତ୍ତନ-ପରିକ୍ରମଣ ପରି ନୁହେଁ ବରଂ ଅନିୟନ୍ତ୍ରିତ ଓ ଖସି ପଡ଼ୁଥିବା ପରି ।
ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଆପେକ୍ଷିକ ଭାବେ ଓମୁଆମୁଆ ଅତି ତୀବ୍ର ବେଗରେ ଗତି କରୁଥିବାରୁ ଏହାର ଉଦ୍ଭବ ଆମ ସୌରମଣ୍ଡଳରେ ହେବା ଅସମ୍ଭବ ବୋଲି କୁହାଯାଉଛି ।
କ୍ଷୁଦ୍ର ଆକାରର ହୋଇ ମଧ୍ୟ ଓମୁଆମୁଆ କେବେ ଏକ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ କକ୍ଷପଥରେ ଅନ୍ୟ ଏକ ଜାଗତିକ ବସ୍ତୁର ପରିକ୍ରମଣ କରିବ ନାହିଁ ।
ଓମୁଆମୁଆ ପୂର୍ବବତ୍ ଗତି କରି ଆମ ସୌରମଣ୍ଡଳରୁ ବାହାରି ଯିବ ଓ ମହାକାଶରେ ଆଗକୁ ଆଗକୁ ଗତି କରିଚାଲୁଥିବ ବୋଲି ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଓମୁଆମୁଆର ଉତ୍ପତ୍ତି, ଏକ ନକ୍ଷତ୍ରରୁ ଅନ୍ୟ ଏକ ନକ୍ଷତ୍ର ପହଞ୍ଚିବାକୁ ଲାଗିଥିବା ସମୟ ଇତ୍ୟାଦି ସମ୍ପର୍କୀୟ ତଥ୍ୟ ଅଜଣା ରହିଛି ।
ଓମୁଆମୁଆ ଏକ ମହାଜାଗତିକ ବସ୍ତୁ ବୋଲି ମଧ୍ୟ ନଭେମ୍ବର ସୁଦ୍ଧା ମହାକାଶ ବିଜ୍ଞାନୀମାନେ ମତ ଦେଇସାରିଥିଲେ ।
୩୪ ଦିନ ଧରି ଚାଲିଥିବା ନିରୀକ୍ଷଣରୁ ଓମୁଆମୁଆର କକ୍ଷୀୟ ବିକେନ୍ଦ୍ରତା ୧.୨୦ ବୋଲି ଜଣା ପଡ଼ିଲା ଯାହା କୌଣସି ବସ୍ତୁ ପାଇଁ ବର୍ତ୍ତମାନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରେକର୍ଡ୍ କରାଯାଇଥିବା ସର୍ବାଧିକ ମାନ ।
୦ରୁ ଅଧିକ ବିକେନ୍ଦ୍ରତାର ଅର୍ଥ ଏହି ବସ୍ତୁର ବେଗ ସୂର୍ଯ୍ୟର ମୁକ୍ତିବେଗଠାରୁ ଅଧିକ, ତେଣୁ ଏହି ବସ୍ତୁଟି ସୌର ମଣ୍ଡଳ ଅତିକ୍ରମ କରି ବାହ୍ୟ ମହାକାଶକୁ ପଳାୟନ କରିବ ।
ସୌରମଣ୍ଡଳର କୌଣସି ଗ୍ରହର ନିକଟବର୍ତ୍ତୀ ହେଲେ ବିକେନ୍ଦ୍ରତା ବୃଦ୍ଧି ପାଏ ଓ ୧.୦ରୁ ଅଧିକ ହୋଇଯାଏ, କିନ୍ତୁ ଓମୁଆମୁଆର ବିକେନ୍ଦ୍ରତା ଅତ୍ୟଧିକ ଯାହା ସୌରମଣ୍ଡଳର କୌଣସି ଗ୍ରହ ପ୍ରଭାବରୁ ହୋଇନପାରେ ।
ଆମ ସୌରମଣ୍ଡଳରେ ଯଦିଓ କୌଣସି ଅଜ୍ଞାତ ଗ୍ରହ ରହିଥାଏ ତାହା ମଧ୍ୟ ଓମୁଆମୁଆର ବେଗ ଏତେମାତ୍ରାରେ ବଢ଼ାଇବା ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ ।
ନିଜ ପ୍ରକାରର ପ୍ରଥମ ମହାଜାଗତିକ ବସ୍ତୁ ହୋଇଥିବାରୁ ଓମୁଆମୁଆ ନିଜ ନାମକରଣ ସମୟରେ ଅନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ମହାକାଶ ବିଜ୍ଞାନ ସଂଘ ପାଇଁ ଏକ ପ୍ରହେଳିକା ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲା ।
ସୌରମଣ୍ଡଳର ବାହାରର ମହାକାଶରୁ ଆସିଥିବା ବିଷୟ ଜଣା ପଡ଼ିବା ପରେ ଏକ ନୂତନ ନାମକରଣ ପଦ୍ଧତିର ପ୍ରଚଳନ ଆରମ୍ଭ ହେଲା ।
ଓମୁଆମୁଆ ) ଏକ ମହାଜାଗତିକ ବସ୍ତୁ ଯାହା ଆମ ସୌରମଣ୍ଡଳ ମଧ୍ୟ ଦେଇ ଗତି କରୁଛି ଓ ଏପରି ଏକ ଦୃଶ୍ୟ ପ୍ରଥମ ଥର ପାଇଁ ଦେଖିବାକୁ ମିଳିଛି ।
ଆବିଷ୍କୃତ ହେବା ବେଳକୁ ଏହା ନିଜର ଗତିପଥରେ ସୂର୍ଯ୍ୟଠାରୁ ନିକଟତମ ବିନ୍ଦୁକୁ ଅତିକ୍ରମ କରି ୪୦ ଦିନ ହୋଇସାରିଥିଲା ।
ଓମୁଆମୁଆର ଅବସ୍ଥିତି ପ୍ରଥମେ ଜଣାପଡ଼ିବା ସମୟରେ ଏହା ପୃଥିବୀଠାରୁ ୩.୩ କୋଟି କିଲୋମିଟର ଦୂରରେ ରହିଥିଲା ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟଠାରୁ ଦୂରକୁ ଗତି କରୁଥିଲା ।
ଓମୁଆମୁଆ ଲାଇରା ନକ୍ଷତ୍ରପୁଞ୍ଜର ୱେଗା ତାରକା ଦିଗରୁ ଆମ ସୌରମଣ୍ଡଳକୁ ଆସିଥିବା ପରି ମନେହୁଏ ।
ଅନ୍ୟ ନକ୍ଷତ୍ରଙ୍କ ସହିତ ସୂର୍ଯ୍ୟର ଆପେକ୍ଷିକ ଗତିର ଦିଗ ଓ ଓମୁଆମୁଆର ସୌରମଣ୍ଡଳକୁ ଆଗମନର ଦିଗ ପରସ୍ପର ପ୍ରତି ୬ କୋଣ ସୃଷ୍ଟି କରନ୍ତି ।
ସୌରମଣ୍ଡଳର ବାହ୍ୟ ଜଗତର ବସ୍ତୁମାନେ ବୋଧହୁଏ ଏହି ଦିଗରୁ ପ୍ରବେଶ କରିପାରିବେ ।
୨୬ ଅକ୍ଟୋବର ତାରିଖରେ କ୍ୟାଟାଲିନା ସ୍କାଇ ସର୍ଭେ ନିରୀକ୍ଷଣାଗାରର ତଥ୍ୟାବଳୀରେ ୧୪ ଓ ୧୭ ଅକ୍ଟୋବର ତାରିଖର ଦୁଇଟି ଓମୁଆମୁଆ ନିରୀକ୍ଷଣ ସମ୍ପର୍କିତ ତଥ୍ୟ ମିଳିଥିଲା ।
ଦୁଇ ସପ୍ତାହର ନିରୀକ୍ଷଣରୁ ଓମୁଆମୁଆର ଗତିପଥ ହାଇପର୍ବୋଲାକାର ବୋଲି ଜଣା ପଡ଼ିଲା ।
ମହାକାଶରେ ଓମୁଆମୁଆର ସୂର୍ଯ୍ୟ ସହିତ ଆପେକ୍ଷିକ ପରିବେଗ ପ୍ରାୟ ୨୬.୩୩ କି.ମି. ପ୍ରତି ସେକେଣ୍ଡ୍ ।
ଓମୁଆମୁଆ ଓ ଏହାର ଗତିପଥର ନିରୀକ୍ଷଣ ସମ୍ପର୍କୀୟ ତଥ୍ୟ ମୁଖ୍ୟତଃ ପ୍ୟାନ୍-ଷ୍ଟାର୍ସ୍ ଦୂରବିକ୍ଷଣ ଓ କ୍ୟାନାଡ଼ା-ଫ୍ରାନ୍ସ-ହାୱାଇ ଦୂରବିକ୍ଷଣ ଏବଂ ଏହାର ଗଠନ ଓ ଆକାର ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ତଥ୍ୟ ଭେରି ଲାର୍ଜ୍ ଟେଲିସ୍କୋପ୍, ଚିଲିର ଜେମିନି ଦକ୍ଷିଣ ଦୂରବିକ୍ଷଣ ତଥା ହାୱାଇର କେକ୍-୨ ଦୂରବିକ୍ଷଣରୁ ମିଳିଥିଲା ।
କ୍ୟାରେନ୍ ଜ୍ୟନ୍ ମିଶ୍, ରବର୍ଟ୍ ୱେରିକ୍ ଓ ସେମାନଙ୍କ ସହଯୋଗୀମାନେ ଏସମସ୍ତ ତଥ୍ୟ ସଂଗ୍ରହ କରି ୨୦୧୭ ନଭେମ୍ବର ୨୦ରେ ପ୍ରକାଶିତ “ନେଚର୍” ଜର୍ଣ୍ଣାଲ୍ ମାଧ୍ୟମରେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଜଣାଇଥିଲେ ।
ଏହି ଘୋଷଣା ପରେ ହବ୍ୱଲ୍ ମହାକାଶ ଦୂରବିକ୍ଷଣ ଓ ସ୍ପିଟ୍‍ଜର୍ ଦୂରବିକ୍ଷଣ ମଧ୍ୟ ଓମୁଆମୁଆ ସମ୍ପର୍କୀୟ ତଥ୍ୟ ସଂଗ୍ରହରେ ନିୟୋଜିତ ହୋଇଥିଲେ ।
ମହାକାଶ ବିଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କ ମତରେ ଓମୁଆମୁଆ ପରି ବାହ୍ୟ ମହାକାଶର ଅନେକ ବସ୍ତୁ ପ୍ରତିବର୍ଷ ପୃଥିବୀର କକ୍ଷପଥରେ ପାଖ ଦେଇ ଗତି କରନ୍ତି ଓ ନେପ୍‍ଚ୍ୟୁନ୍‍ର କକ୍ଷପଥକୁ ପ୍ରତିଦିନ ଏପରି ପ୍ରାୟ ୧୦ ହଜାର ବସ୍ତୁ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି ।
ଯଦି ଏହି ତଥ୍ୟ ସଠିକ ହୋଇଥାଏ ତେବେ ବାହ୍ୟ ମହାକାଶର ବସ୍ତୁଙ୍କ ବିଷୟରେ ପରୀକ୍ଷଣ କରିବା ପାଇଁ ଅଧିକରୁ ଅଧିକ ସୁଯୋଗ ମିଳିବ ।
କିନ୍ତୁ ବର୍ତ୍ତମାନ ମାନବ ଜାତି ପାଖରେ ରହିଥିବା ମହାକାଶ ବିଜ୍ଞାନ ଓ ପ୍ରଯୁକ୍ତି ବିଦ୍ୟାର ସ୍ତର ଏପରି ତୀବ୍ର ବେଗବାନ୍ ବସ୍ତୁମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ଜ୍ଞାନ ଆହରଣରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସଫଳ ହୋଇପାରିନାହିଁ ।
ଅନୁଷ୍ଠାନର ରେଡ଼ିଓ ଟେଲିସ୍କୋପ୍, “ଆଲେନ୍ ଟେଲିସ୍କୋପ୍ ଆରେ” ପରି ଦୂରବିକ୍ଷଣ ଯନ୍ତ୍ର ମଧ୍ୟ ଓମୁଆମୁଆର ସର୍ବେକ୍ଷଣ କରିଥିଲେ କିନ୍ତୁ କୌଣସି ପ୍ରକାରର ଭିନ୍ନ ଧରଣର ରେଡ଼ିଓ ବିକିରଣ ଚିହ୍ନଟ କରିପାରିନଥିଲେ ।
ପରେ ବ୍ରେକ୍-ଥ୍ରୁ ହାର୍ଡୱେର୍ ଓ ଗ୍ରୀନ୍ ବ୍ୟାଙ୍କ ଦୂରବିକ୍ଷଣ ବ୍ୟବହାର କରି ଅଧିକ ପରୀକ୍ଷଣ କରାଯାଇଥିଲା କିନ୍ତୁ କୌଣସି ନ୍ୟାରୋବ୍ୟାଣ୍ଡ୍ ସିଗ୍ନାଲ୍ ବା ସଙ୍କେତ ମିଳିନଥିଲା ।
ଓମୁଆମୁଆର ଅବସ୍ଥିତି ଅତି ନିକଟରେ ଥିବାରୁ ଟ୍ରାନ୍ସମିଟର୍‍ମାନଙ୍କ କ୍ଷମତା ୦.୦୮ ୱାଟ୍ ପରି ନିମ୍ନମାନରେ ରଖାଯାଇ ପରୀକ୍ଷଣ କରାଯାଇଥିଲା ।
ଏହି ମହାଜାଗତିକ ବସ୍ତୁର ହାୱାଇ ଭାଷୀୟ ନାମ ଓମୁଆମୁଆର ଅର୍ଥ ହେଉଛି ସନ୍ଧାନକାରୀ ବା ଦୂତ (ଏଥିରେ ଓ ବା ଔ - ʻ ଶବ୍ଦର ଅର୍ଥ ସନ୍ଧାନରେ ଆସିଥିବା ଓ ମୁଆ - ଶବ୍ଦର ଅର୍ଥ ପ୍ରଥମ ଥର ପାଇଁ)) ।
ତେଣୁ ପ୍ରକାରାର୍ଥରେ ଏହି ବସ୍ତୁଟି ହେଲା ଅତି ଦୂରରୁ ମାନବ ଜାତି ପାଖକୁ ପଠାଯାଇଥିବା ଏକ ଦୂତ ବା ସନ୍ଧାନକାରୀ ।
ହାୱାଇ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟର କାୟୁ କିମୁରା ଓ ଲ୍ୟାରି କିମୁରାଙ୍କ ସହ ପରାମର୍ଶ ପରେ ପ୍ୟାନ୍-ଷ୍ଟାର୍ସ୍ ନିରୀକ୍ଷକ ଦଳ ହିଁ ଏହି ନାମଟି ବାଛିଥିଲେ ।
ଔପଚାରିକ ନାମ ଦିଆଯିବା ପୂର୍ବରୁ ଏହାକୁ “ରାମ” ବୋଲି ନାମିତ କରିବାର ପ୍ରସ୍ତାବ ଦିଆଯାଇଥିଲା ।
୧୯୭୩ ମସିହାରେ ପ୍ରକାଶିତ ବ୍ରିଟିଶ୍ କାଳ୍ପନିକ ଔପନ୍ୟାସିକ ଆର୍ଥର୍ ଚାର୍ଲ୍ସ କ୍ଲାର୍କଙ୍କ ଲିଖିତ ରାମ ସହ ସାକ୍ଷାତ ଉପନ୍ୟାସରୁ ଏହି ନାମ ଗୃହୀତ ଥିଲା ।
ସେହି ଉପନ୍ୟାସର କାହାଣୀରେ ଓମୁଆମୁଆ ପରି ଗତିଶୀଳ ରାମ ନାମକ ପରଗ୍ରହର ଜୀବଙ୍କ ଏକ ମହାକାଶଯାନ ବିଷୟରେ ଜାଣିବା “ସୀତା” ମହାକାଶଯାନକୁ ମଙ୍ଗଳ ଗ୍ରହର ଉପଗ୍ରହ ଫୋବୋସ୍‍ରୁ ପ୍ରେରଣ କରାଯାଇଥିଲା ।
ଅକ୍ଟୋବର ମାସର ଶେଷ ଆଡ଼କୁ ଓମୁଆମୁଆର ଆପେକ୍ଷିକ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ୨୩ ଓ ୨୦୧୭ ଡିସେମ୍ବର ବେଳକୁ ଏହାର ବେଗ ବହୁମାତ୍ରାରେ ବଢ଼ିଯାଇ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା କମିଯିବାରୁ ପୃଥିବୀ ପୃଷ୍ଠରେ ଥିବା କୌଣସି ଦୂରବିକ୍ଷଣଦ୍ୱାରା ଏହା ଦେଖାଗଲା ନାହିଁ ।
ସୌରମଣ୍ଡଳର ବାହ୍ୟ ଜଗତରୁ ଏହି ମହାଜାଗତିକ ବସ୍ତୁର ଉତ୍ସ ହୋଇଥିବାରୁ ଏହାକୁ ପରାଜୀବଙ୍କ କାଳ୍ପନିକ ମହାକାଶଯାନ “ରାମ” ସହିତ ତୁଳନା କରାଯାଇଥିଲା ।
ସଂଯୋଗ କ୍ରମେ ଓମୁଆମୁଆ ଓ କାଳ୍ପନିକ ରାମ ମହାକାଶଯାନ ଆକାରରେ ଛୋଟ ତଥା ଲମ୍ବାଳିଆ ।
କିନ୍ତୁ ଏକ କ୍ଷୁଦ୍ର ଗ୍ରହ ପରି ଓମୁଆମୁଆର ରଙ୍ଗ ଈଷତ୍ ଲାଲ୍ ଏବଂ ଏହାର ପ୍ରଜ୍ଜ୍ୱଳତା ପରିବର୍ତ୍ତନଶୀଳ ।
ଅମିତାଭ ରେଜା ଚୌଧୁରୀଙ୍କର ବିଜ୍ଞାପନ କାର୍ଯ୍ୟରେ ସେ ପ୍ରଥମ ସୁଯୋଗ ପାଇଥିଲେ ।
କ୍ରିଟିକ୍‌ ପସନ୍ଦରେ ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନାରୀ ମଡେଲ ଭାବରେ ଏହି ପୁରସ୍କାର ପାଇଥିଲେ ।
ଏହି ପ୍ରଥମ ସଫଳତା ପରେ ସେ ଆରୋମେଟିକ ଏବଂ ସିଙ୍ଗେରର ମୁଖ୍ୟ ବିଜ୍ଞାପନ ପ୍ରଚାରିକା ହୋଇଯାଇଥିଲେ ।
ଏବେ ସେ ୱାଲଟନ ଏବଂ କେୟା ଭଳି ଉଦ୍ୟୋଗର ମୁଖ୍ୟ ବିଜ୍ଞାପନ ପ୍ରଚାରିକା ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିଲେ ।
ଏବେ ମଧ୍ୟ ସେ ସବୁବେଳେ ବଙ୍ଗଳାଲିଙ୍କ ଟେଲିକମୁନିକେସନରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଛନ୍ତି ।
ଏତଦ ବ୍ୟତୀତ ସେ ପ୍ରାନ, ଅମିନ ଅଳଙ୍କାର, ଏଲାଇଟ୍ ମେହେନ୍ଦି ଏବଂ ୱାଲଟନ୍ ଭଳି ଉଦ୍ୟୋଗର ବିଜ୍ଞାପନରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ ।
ଚମେଲିଆ, ରୁମାଲିଆ, ଏପର ଓପାର, ଛାୟା, ପତ୍ର ଛାଇ ନା, ଅକାଶେର ନିଚେ ମନୁଷ, ଏକ ଲିନା ବେଶି ବୁଝେ, ଶେଷ ଭଲୋବଶର, ଓଦିରଶୋ ରୋମୋନି, ଗେଣ୍ଡୁ ଚୋର ଭଳି ଧାରାବାହିକରେ ସେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
ଛୋଟବେଳେ ସାରିକା ଜଣେ ବିମାନ ଚାଳକ ହେବାର ସ୍ୱପ୍ନ ରଖିଥିଲେ, ମାତ୍ର ତାଙ୍କ ସାଙ୍ଗମାନେ ତାଙ୍କୁ ମଡେଲିଂକୁ ପେଷା ଭାବରେ ଗ୍ରହଣ କରିବାକୁ ପ୍ରେରଣା ଦେଇଥିଲେ ।
ସେ ବଙ୍ଗଳାଲିଙ୍କ ଟେଲି କମୁନିକେସନର ମୁଖ୍ୟ ବିଜ୍ଞାପନ ପ୍ରଚାରିକ ଭାବରେ ନିଯୁକ୍ତି କରିଥିଲେ ।
ସାରିକା ୨୦୦୮ରେ ବଙ୍ଗଳା ଦୁରଦର୍ଶନ ଧାରାବାହିକ ଚମେଲିଆ ଜରିଆରେ ଅଭିନୟ ଜଗତରେ ପ୍ରବେଶ କରିଥିଲେ ।
୨୦୧୨ରେ ସେ ଅମର ଅମି ନାମକ ଏକ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମରେ ଉପସ୍ଥାପିକା ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ ।
ବିଭିନ୍ନ ସମୟରେ ସେ ଓଡ଼ିଶାର ଅର୍ଥ, ସଂସ୍କୃତି, ପର୍ଯ୍ୟଟନ, ଶିକ୍ଷା ଓ ପର୍ଯ୍ୟଟନ ବିଭାଗର ମନ୍ତ୍ରୀ ଭାବେ ଦାୟିତ୍ୱ ସମ୍ପାଦନ କରିଥିଲେ ।
ତାଙ୍କ ନାଟକ "ଭୁଲି ହୁଏନା"କୁ ନେଇ ଏକ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ମଧ୍ୟ ନିର୍ମାଣ କରାଯାଇଛି ।
ସୋରରୁ ସେ ୩ଥର ବିଧାନ ସଭାକୁ ନିର୍ବାଚିତ ହୋଇଥିଲେ ଓ ଓଡ଼ିଶା ସରକାରଙ୍କ ମନ୍ତ୍ରୀ ଭାବରେ ମଧ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ ।
ସାହିତ୍ୟରେ ଅବଦାନ ପାଇଁ ତାଙ୍କୁ ଓଡ଼ିଶା ସାହିତ୍ୟ ଏକାଡେମୀ ପୁରସ୍କାର ସମେତ ଅନେକ ପୁରସ୍କାରପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇଥିଲା ।
ପୂଜା ମାତ୍ର ୮ ବର୍ଷ ବୟସରେ ୨୦୧୨ ମସିହାରେ ପୂଜା ଚେରୀ ରାୟ ବଙ୍ଗଳା କଥାଚିତ୍ର ଜଗତରେ ଅଭିନୟ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ।
ତାଙ୍କ ଅଭିନୀତ ପ୍ରଥମ ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର ଥିଲା ଭଲବାଶର ରଙ୍ଗ, ଯାହାର ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇଥିଲେ ଶାହିନୀ ସୁମନ ।
ଏହାପରେ ସେ ୨୦୧୪ ମସିହାରେ ଅଗ୍ନୀ କଥାଚିତ୍ରରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ, ଯେଉଁଥିରେ ସେ ଛୋଟ ତ୍ରିସ୍ନା ଭାବରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
୨୦୧୬ ମସିହାରେ ମେହେର ଅଫରୋଜ ଶୌନଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦଶିତ ବଙ୍ଗଳାଦେଶୀ କଥାଚିତ୍ର କ୍ରୀଷ୍ଣାପକ୍କୋରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ, ଯେଉଁଥିରେ ସେ ଜେବା ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
ସେହିବର୍ଷ ସେ ଅନ୍ୟ ଏକ କଥାଚିତ୍ର ବାଦ୍‌ଶାହା ଦ ଡନ୍‌ରେ ଶିଶୁ କଳାକାର ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ ବାବା ଯାଦବଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦେଶିତ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିରେ ପୂଜା ବାଦ୍‌ଶାହାର ଭଉଣୀ ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
ସେ ୨୦୦୪ ମସିହାରେ ଜଣେ ଶିଶୁ କଳାକାର ଭାବରେ ବଙ୍ଗଳାଦେଶ କଥାଚିତ୍ର ଜଗତରେ ଅଭିନୟ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ।
ଏହାପରେ ସେ ଅଗ୍ନୀ, କ୍ରୀଷ୍ଣାପକ୍କୋ, ବାଦ୍‌ଶାହା ଦ ଡନ୍ ଆଦି କଥାଚିତ୍ରରେ ଶିଶୁ କଳାକାର ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
୨୦୧୮ ମସିହାରେ ପୂଜା ନୂର୍ ଯାହାନ ଶୀର୍ଷକ ଏକ ବଙ୍ଗଳାଦେଶୀ କଥାଚିତ୍ର ଜରିଆରେ ମୁଖ୍ୟ ନାୟିକା ଭାବରେ ଅଭିନୟ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ।
ଏହାପରେ ସେ ପରମନ ୨ରେ ମୁଖ୍ୟ ନାୟିକା ଭାବରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ, ଯେଉଁଥିରେ ସେ ପରୀ ନାମକ ଏକ ଝିଅ ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
ଅଭିନୟ ବ୍ୟତୀତ ପୂଜା ଚେରୀ ରାୟ ବିଭିନ୍ନ ବ୍ରାଣ୍ଡ ତ‌ଥା ଉଦ୍ୟୋଗ ଏବଂ ବ୍ୟବସାୟର ବିଜ୍ଞାପନରେ ସେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
ପୂଜା ପିଲା ଦିନରୁ ରଙ୍ଗୀନ ଦୁନିଆ ପ୍ରତି ଆକର୍ଷିତ ଥିଲେ ଏବଂ ଧୀରେ ଧୀରେ ବଙ୍ଗଳାଦେଶ କଥାଚିତ୍ର ଜଗତରେ କାମ କରିବା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ।
ରଙ୍ଗୀନ ଦୁନିଆରେ କାମ କରିବା ପାଇଁ ତାଙ୍କ ପିତାମାତା ତାଙ୍କୁ ପ୍ରୋତ୍ସାହିତ କରିଥିଲେ ।
ସେ ଢାକା କାଣ୍ଟୋନମେଣ୍ଟ ଗାର୍ଲସ୍ ପବ୍ଲିକ ସ୍କୁଲ ଆଣ୍ଡ କଲେଜରେ ପାଠ ପଢ଼ୁଥିଲେ ।
୨୦୧୮ ମସିହାରେ ପୂଜା ବଙ୍ଗଳା କଥାଚିତ୍ର ଜଗତରେ ମୁଖ୍ୟ ନାୟିକା ଭାବରେ ଅଭିନୟ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ।
ଅଭିମନ୍ୟୁ ମୁଖାର୍ଜୀଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦେଶିତ ନୂର୍ ଯାହାନ କଥାଚିତ୍ରରେ ପୂଜା ମୁଖ୍ୟ ନାୟିକା ଯାହାନ ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
ଜନ୍ମବେଳେ ତାଙ୍କ ନାମ ଥିଲା ଫରିଦା ଅଖତାର ଏବଂ ଡାକନାମ ଥିଲା ପପି ଏବଂ ଅଭିନୟ ଜଗତରେ କାମ କରିବାପରେ ସେ ବବିତା ନାମରେ ପରିଚିତ ହୋଇଥିଲେ ।
୨୦୦୪ରେ ବବିତା ଇନ୍‌ଡିପେଣ୍ଡେଣ୍ଟ ଖବରକାଗଜକୁ ଏକ ସାକ୍ଷାତକାର ଦେଇଥିଲେ, ଯେଉଁଥିରେ ସେ ତାଙ୍କର ଏହି ନାମ ପରିବର୍ତ୍ତନ ବିଷୟରେ ଦର୍ଶାଇଥିଲେ ।
ଅଫଜଲ ଚୌଧୁରୀଙ୍କ ଉପଦେଶ ଅନୁସାରେ ସେ ଅଭିନୟ ଜଗତରେ ତାଙ୍କର ନାମ ବବିତାକୁ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରିଥିଲେ ।
ତାଙ୍କ ନାମ ପରିବର୍ତ୍ତନ ପଛରେ ଅନ୍ୟ ଏକ କଥା ଅଛି କି, ସେ ଏଥେସାମଙ୍କ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ପିଚ୍ ଧଳା ପାଥ୍‌‌ରେ ଅଭିନୟ କରିବାପରେ ତାଙ୍କ ନାମ ବଦଳାଇଥିଲେ ।
ଫରିଦା ଅଖତାର ଜଣେ ବଙ୍ଗଳାଦେଶୀ ଅଭିନେତ୍ରୀ, ଯିଏକି ବଙ୍ଗଳାଦେଶ କଥାଚିତ୍ର ଜଗତରେ ବବିତା ନାମରେ ଜଣା ।
ଏହି କଥାଚିତ୍ର ପାଇଁ ତାଙ୍କୁ ୧୯୭୩ ମସିହାରେ ୨୩ତମ ବର୍ଲିନ୍ ଇଣ୍ଟରନେସ୍‌ନାଲ୍ ଫିଲ୍ମ ଫେଷ୍ଟିଭାଲରେ ଗୋଲ୍ଡେନ୍ ବିଅର୍ ପୁରସ୍କାର ମିଳିଥିଲା ।
ବବିତା ସୁଖେ ଖାକୋ, ଟାକା ଅନା ପାଇ, ଶରୋଲିପି, ମନୁଷେର ମନ୍, ପିଚ୍ ଧଳା ପାଥ୍, ନୟନ ମଣି, ଜନ୍ମ ଥେକେ ଜଳୁଚି ଏବଂ ଅନାରକଲି ଆଦି ପ୍ରସିଦ୍ଧ କଥାଚିତ୍ରରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
ତାଙ୍କ ଅଭିନୟ ଦେଖି ଭାରତୀୟ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ନିର୍ମାତା ସତ୍ୟଜିତ ରାୟ ତାଙ୍କୁ ୧୯୭୩ ମସିହାରେ ତାଙ୍କ କଥାଚିତ୍ର ଅଶାନି ସଙ୍କେତରେ ନାୟିକା ଭାବରେ ନେଇଥିଲେ, ଯାହାକି ୧୯୪୩ର ଏକ ଉପନ୍ୟାସ ଉପରେ ପର୍ଯ୍ୟବସିତ ଥିଲା ।
ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିରେ ବବିତା ଜଣେ ଗାଁ ଡାକ୍ତରଙ୍କର ପତ୍ନୀ ଭୂମିକାରେ ସୌମିତ୍ର ଚାଟାର୍ଜୀଙ୍କ ସ‌ହ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
ବବିତାଙ୍କର ଭିଣେଇ ଜାହିର ରାଇହାନ ତାଙ୍କୁ ଜଲ୍‌ତେ ସୁରଜ କା ନିଚେ ପାଇଁ ବାଛିଥିଲେ, ମାତ୍ର ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇପାରିନଥିଲା ଏବଂ ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିଥିବା ତାଙ୍କ ପ୍ରଥମ କଥାଚିତ୍ର ଥିଲା ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ।
୨୦୦୫ରେ ଡେଲି ଷ୍ଟାର ସ‌ହ ଅନ୍ୟ ଏକ ସାକ୍ଷାତକାରରେ ସେ କ‌ହିଥିଲେ କି ଜାହିର ରାଇହାନ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରକୃତରେ ସଂଘର୍ଷ କଥାଚିତ୍ର ପାଇଁ ବାଛିଥିଲେ ।
ସେ ୧୯୮୩ରେ ହିନ୍ଦୀ ଏବଂ ବଙ୍ଗଳାଦେଶ କଥାଚିତ୍ର ଜଗତର ମିଶ୍ରିତ କଥାଚିତ୍ର ଦୂର୍ ଦେଶରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
ଏହପରେ ୧୯୮୫ରେ ସେ ମିସ୍ ଲଙ୍କା ନାମକ ଏକ କଥାଚିତ୍ରରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ, ଯାହାକି ପାକିସ୍ତାନ କଥାଚିତ୍ର ଜଗତ ସ‌ହ ମିଶି କରାଯାଇଥିଲା ।
୨୦୦୨ ମସିହାରେ ବବିତାଙ୍କୁ ହାସନ ରାଜା ନାମକ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ପାଇଁ ବଙ୍ଗଳାଦେଶର ଜାତୀୟ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ପୁରସ୍କାର ଉତ୍ସବରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସ‌ହ-ଅଭିନେତ୍ରୀ ପୁରସ୍କାର ମିଳିଥିଲା ।
ସୁଶ୍ରୁତ ପ୍ରାଚୀନ ଭାରତର ଜଣେ ଚିକିତ୍ସକ ତଥା ସୁଶ୍ରୁତ ସଂହିତା ଗ୍ରନ୍ଥର ରଚୟିତା ।
ମୋନିଏର୍ ୱିଲିୟମ୍ସ୍ ସଂସ୍କୃତ-ଈଂରାଜୀ ଶବ୍ଦକୋଷ ଅନୁସାରେ ସୁଶ୍ରୁତ ଶବ୍ଦର ଅର୍ଥ ହେଉଛି "ଉତ୍ତମ ରୂପେ ଶୁଣାଯାଇଥିବା ବା ପ୍ରସିଦ୍ଧ” ।
ପୂର୍ଣ୍ଣଚନ୍ଦ୍ର ଭାଷାକୋଶ ଅନୁଯାୟୀ ସୁଶ୍ରୁତ ଶବ୍ଦର ଅର୍ଥମାନ ହେଲା ବେଦରେ ପାରଙ୍ଗମ ଉତ୍ତମ ରୂପେ ଶୁଣା ଯାଇଥିବା ପ୍ରସିଦ୍ଧ ।
ଏତତ୍ ବ୍ୟତୀତ ପୂର୍ଣ୍ଣଚନ୍ଦ୍ର ଭାଷାକୋଶରେ ରହିଥିବା ଆଉ ଏକ ତଥ୍ୟ ଅନୁଯାୟୀ ସୁଶ୍ରୁତ ହେଉଛନ୍ତି ହିନ୍ଦୁ ଚିକିତ୍ସା-ଶାସ୍ତ୍ରର ପ୍ରଣେତା ଓ ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ମୁନିଙ୍କ ପୁତ୍ର ।
ସେ କାଶୀକୁ ଯାଇ ଧନ୍ୱନ୍ତରୀଙ୍କ ଅବତାର ଭାବେ ପରିଚିତ ଦିବୋଦାସଙ୍କ ନିକଟରେ ଚିକିତ୍ସା ଶାସ୍ତ୍ରର ଶିକ୍ଷାଲାଭ କରିଥିଲେ ।
ସୁଶ୍ରୁତ ଋଷି ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରଙ୍କ ପୁତ୍ର ହୋଇଥିବା ବିଷୟର ଉଲ୍ଲେଖ ମହାଭାରତରେ ମଧ୍ୟ ରହିଛି ।
ଏହି କାରଣରୁ ପୂର୍ଣ୍ଣଚନ୍ଦ୍ର ଭାଷାକୋଶ ସୁଶ୍ରୁତ ସଂହିତାର ରଚନା ସମୟ ଦ୍ୱାପର ଯୁଗ ବୋଲି ଅଭିହିତ କରିଥିବା ସମ୍ଭବପର ।
କେତେକଙ୍କ ମତରେ ସୁଶ୍ରୁତ ସଂହିତା ପ୍ରାୟ ଖ୍ରୀ.ପୂ. ୬୦୦ ବେଳକୁ ପ୍ରଣୀତ ହୋଇଥିଲା ।
ଅନ୍ୟ ଏକ ମତାନୁସାରେ ଦ୍ୱାପର ଯୁଗରେ ସେ “ସୁଶ୍ରୁତ ସଂହିତା” ନାମକ ଚିକିତ୍ସା ଗ୍ରନ୍ଥ ପ୍ରଣୟନ କରିଥିଲେ ।
କୁଞ୍ଜଲାଲ ଭିଷାଗରତ୍ନଙ୍କ ମତରେ ସୁଶ୍ରୁତ ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରଙ୍କ ଗୋଷ୍ଠୀ ବା ଗୁରୁକୁଳର ଜଣେ ସଦସ୍ୟ ବୋଲି ଆମେ କହି ପାରିବା ।
ରୁଡୋଲ୍‍ଫ୍ ହୋର୍ଣ୍ଣଲେ ନାମକ ଜଣେ ବିଶେଷଜ୍ଞଙ୍କ ମତରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟପୂର୍ବ ଷଷ୍ଠ ଶତାବ୍ଦୀରେ ପ୍ରଣୟନ ହୋଇଥିବା ଶତପଥ ବ୍ରାହ୍ମଣରେ ସୁଶ୍ରୁତ ସଂହିତାର କିଛି ତଥ୍ୟ ଓ ତତ୍ତ୍ୱ ରହିଛି ।
ବିଗତ ଏକ ଶତାବ୍ଦୀ ଧରି ପ୍ରାଚୀନ ଭାରତୀୟ ଚିକିତ୍ସା ସାହିତ୍ୟ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ହେଉଥିବା ଅନେକ ଗବେଷଣାକୁ ଭିତ୍ତି କରି ଜଣା ପଡ଼ିଛି ଯେ ବିଭିନ୍ନ କାଳରୁ ଚିକିତ୍ସାର ଜ୍ଞାନ ଯୋଡ଼ି ସୁଶ୍ରୁତ ସଂହିତାକୁ ପରିବୃଦ୍ଧ କରାଯାଇଛି ଏବଂ ତେଣୁ ଏହା ଏକାବେଳକେ ଲେଖାଯାଇନାହିଁ ।
ଖ୍ରୀଷ୍ଟପୂର୍ବ ସମୟର ଶେଷ ଆଡ଼କୁ ସୁଶ୍ରୁତ ସଂହିତାର ରଚନା ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲେ ହେଁ ଏହାର ଶେଷ ଅଧ୍ୟାୟ “ଉତ୍ତର ତନ୍ତ୍ର”କୁ ଏହାର ପୂର୍ବ ପାଞ୍ଚ ଅଧ୍ୟାୟ ସହିତ ଯୋଡ଼ି ବର୍ତ୍ତମାନର ରୂପରେ ପ୍ରକାଶ କରାଯାଇଛି ।
ସମ୍ଭବତଃ ଏହା ସୁଶ୍ରୁତ ନୁହେଁ ବରଂ ଅନ୍ୟ କେହି ରଚୟିତାଙ୍କଦ୍ୱାରା କରାଯାଇଛି ।
ପୁଣି ଆନୁମାନିକ ଖ୍ରୀ. ୩୦୦ରୁ ୫୦୦ ମଧ୍ୟରେ ବସବାସ କରୁଥିବା ପଣ୍ଡିତ ଦୃଢ଼ବଳଙ୍କୁ ସୁଶ୍ରୁତ ସଂହିତା ସମ୍ପର୍କରେ ଜ୍ଞାତ ଥିଲା ଓ ସୁଶ୍ରୁତ ସଂହିତାର ଶେଷ ସଂସ୍କରଣ ଏହି ସମୟର ହୋଇଥାଇପାରେ ।
ଐତିହାସିକ ତଥ୍ୟର ଅନୁଧ୍ୟାନ ଓ ଗବେଷଣାରୁ ଜଣାପଡ଼ିଛି ଯେ ଅନେକ ପ୍ରାଚୀନ ସମୟର ଚିକିତ୍ସା ଶାସ୍ତ୍ରୀ "ସୁଶ୍ରୁତ" ନାମରେ ଜଣାଶୁଣା ଥିଲେ ଓ ସୁଶ୍ରୁତ ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତି ବୋଲି କହିହେବ ନାହିଁ ।
ପ୍ରାଚୀନ ଭାରତର ଚିକିତ୍ସା ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଗ୍ରନ୍ଥମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ “ସୁଶ୍ରୁତ ସଂହିତା” ଅତି ମହତ୍ତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ କେତେକ ଏହାକୁ ଆୟୁର୍ବେଦର ମୂଳଦୁଆ ରୂପେ ମଧ୍ୟ ଅଭିହିତ କରିଥାନ୍ତି ।
କିନ୍ତୁ ସୁଶ୍ରୁତ ସଂହିତା ଗ୍ରନ୍ଥର ଜଣେ ଅନୁବାଦକ ଜି. ଡି. ସିଂଘଲ୍ ଏହି ସଂହିତାରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ ଅନେକ ଶଲ୍ୟ ଚିକିତ୍ସା ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ତଥ୍ୟ ଓ ପ୍ରୟୋଗ ବିଧିର ଅନୁଶୀଳନ କରି ସୁଶ୍ରୁତଙ୍କୁ “ଭାରତୀୟ ଶଲ୍ୟ ଚିକିତ୍ସାର ଜନକ” ଭାବେ ସମ୍ବୋଧିତ କରିଥିଲେ ।
ମହାଭାରତ କାବ୍ୟରେ ସୁଶ୍ରୁତଙ୍କୁ ରାଜର୍ଷି ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରଙ୍କ ପୁତ୍ର ବୋଲି କୁହାଯାଇଛି ।
ପୁଣି ସୁଶ୍ରୁତ ସଂହିତା ଗ୍ରନ୍ଥରେ ଏହି ସମ୍ପର୍କର ପୁନରାବୃତ୍ତି ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ ।
ପରବର୍ତ୍ତୀ ସମୟର ସାହିତ୍ୟିକ ରଚନା ଯଥା ବୋୱର ପାଣ୍ଡୁଲିପି ରେ ସୁଶ୍ରୁତଙ୍କ ନାମର ଉଲ୍ଲେଖ କରାଯାଇଛି ଓ ସେ ହିମାଳୟରେ ରହୁଥିବା ୧୦ ଜଣ ଋଷିଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଅନ୍ୟତମ ବୋଲି କୁହାଯାଇଛି ।
ଧିରେ ଧିରେ ପ୍ରଚ୍ଛଦକଳାରୁ ମଞ୍ଚ ସଜ୍ୟା, କଳା ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଓ ମଞ୍ଚ ଅଭିନୟକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଥିଲେ ।
କଲିକତା ଅନୁକରଣରେ ଭୁବନେଶ୍ୱର ନାଟକ ଦଳଟିଏ ତିଆରି କରିବା ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ ଓ ଏଥିରେ ସହାୟତା କରିଥିଲେ ବିଶ୍ୱଜିତ ଦାସ ।
ଉତ୍ତର ପୁରୁଷ ଆନୁକୁଲ୍ୟରେ ଅସୀମ ଓଡ଼ିଆ ନାଟକରେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରୟୋଗ କରିଥିଲେ ।
ପ୍ରଶାନ୍ତ ନନ୍ଦଙ୍କ ଜଗା ବଳିଆ କଥାଚିତ୍ରରେ କଳା ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେବା ଅବସରରେ ସେ ନିଜ ଅଭିନୟଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଚମତ୍କୃତ କରିଦେଇଥିଲେ ଓ ସେଥିରୁ ତାଙ୍କର ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଅଭିନୟ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା ।
ଅସୀମ, ୧୯୩୫ ମସିହାରେ ବାଲେଶ୍ୱର ଜିଲ୍ଲାର ଭୋଗରାଇ ଥାନା ଅନ୍ତର୍ଗତ କଖଡ଼ା ଗ୍ରାମରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ।
ପାଠରେ ମନ ନଲାଗିବାରୁ, ପରିବାରର ଅନିଚ୍ଛାସତ୍ତ୍ୱେ ଚିତ୍ର ଆଙ୍କିବା ଶିଖିବା ପାଇଁ ସେ କଲିକତା ପଳେଇ ଯାଇଥିଲେ ।
କଲିକତାରେ ନିଜ ଖର୍ଚ୍ଚ ନିଜେ ଉଠେଇବା ପାଇଁ, ଅସୀମ ପୁରୁଣା ବହି ବିକ୍ରି କରିବାଠୁ ଆରମ୍ଭ କରି ଲଣ୍ଡ୍ରି ଦୋକାନରେ କାମ କରିଥିଲେ ।
ଖର୍ଚ୍ଚ ବଞ୍ଚେଇବା ପାଇଁ କୁଲିମାନେ ଯେଉଁ ଛତୁଟେଳା ଖାଆନ୍ତି, ତାକୁ ସେ କିଣିକରି ଖାଉଥିଲେ ।
ସେଠାରେ ଧରଣୀଧର ନାୟକ ନାମକ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ସହ ତାଙ୍କର ପରିଚୟ ହୋଇଥିଲା ଓ ତାଙ୍କରି ପାଖରେ ସେ ରହିଥିଲେ ।
ପରବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ ତାଙ୍କୁ ବୃତ୍ତି ମିଳିବାରୁ, ସେ ୧୯୫୯ମସିହାରେ କଲିକତା ଆର୍ଟ ସ୍କୁଲରେ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହୋଇପାରିଲେ ।
ପାଠ ପଢୁଥିବା ସମୟରେ, ସେ ଉତ୍ପଳ ଦତ୍ତଙ୍କ ପି.ଏଲ.ଟି ଥିଏଟରରେ ସହଯୋଗୀ କଳା ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ ଭାବରେ ଯୋଗଦେଇ କାମ ଶିଖିଥିଲେ ।
ଅସୀମ ବସୁ ଜଣେ ଓଡ଼ିଆ ଚିତ୍ରକର, ଅଭିନେତା, ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ, ସାହିତ୍ୟିକ ଏବଂ କଳା ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ ଥିଲେ ।
୫୦ ବର୍ଷରୁ ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱ ସମୟ ଧରି ଅସୀମ ଓଡ଼ିଶାର କଳା ସାହିତ୍ୟ କ୍ଷେତ୍ରରେ ସକ୍ରିୟଥିଲେ ।
ସେ ବହୁବାର ଦିଲ୍ଲୀ ଗଣତନ୍ତ୍ର ଦିବସ ପ୍ୟାରେଡ଼ରେ ଓଡ଼ିଶାର ପ୍ରଜ୍ଞାପନ ମେଢ଼ ତିଆରି କରିଥିଲେ ।
ଚିତ୍ରକଳାକୁ ନିଜ ପେଶା ଓ ମଞ୍ଚକୁ ନିଜ ନିଶା ବୋଲି କହୁଥିବା ଅସୀମ ଓଡ଼ିଶା ନାଟ୍ୟସଂଘର ସଭାପତି ପଦବୀ ମଧ୍ୟ ଅଳଙ୍କୃତ କରିଥିଲେ ।
ରାଜ୍ୟ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଓ ଟେଲି ପୁରସ୍କାର ଚୟନ କମିଟିରେ ରହି ରାଜ୍ୟର ଅନେକ ପ୍ରତିଭାକୁ ଚୟନ କରିଥିଲେ ।
ଓଡ଼ିଶାର କଳା, ସାହିତ୍ୟ ଓ ସଂସ୍କୃତି ପ୍ରତି ତାଙ୍କର ଉଲ୍ଲେଖନୀୟ ଅବଦାନ ଥିଲା ।
ଗଳ୍ପ ଓ ନାଟକ ରଚନା ବ୍ୟତିତ, ଖବରକାଗଜରେ ସ୍ଥମ୍ଭକାର ଭାବରେ ସେ ନିଜ ଲେଖନି ଚାଳନା କରିଥିଲେ ।
"କ୍ୟାକଟସର ଫୁଲ" ନାମରେ ଏକ ଗଳ୍ପ ପୁସ୍ତକ ଓ "ଛୋଟ ବଡ଼ କଥା କହୁ" ନାମରେ ତାଙ୍କର ଏକ ପ୍ରବନ୍ଧ ସଂକଳନ ପ୍ରକାଶ ପାଇଥିଲା ।
ସାଧାରଣ କାରଣମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କୋଲୋନ ମଧ୍ୟରେ ମଳର ଧୀର ସଞ୍ଚାଳନ, ଇରିଟେବ୍ଲ ବାୱେଲ ସିଣ୍ଡ୍ରୋମ , ସିଲିଆକ ଡିଜିଜ , ପେଲଭିକ ଫ୍ଲୋର ବେମାରୀଗଣ ଓ ନନ୍ ସିଲିଆକ ଗ୍ଲୁଟେନ ସେନ୍‌ସିଟିଭିଟି ।
ଅନ୍ତର୍ନିହିତ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ରୋଗମାନଙ୍କ ନାମ ହାଇପୋଥାଇରଏଡିଜ୍‌ମ , ମଧୁମେହ, ପାର୍କିନ୍‌ସନ୍ ରୋଗ, ଗ୍ଲୁଟେନ ସମ୍ପର୍କୀୟ ବେମାରୀ , କୋଲୋନ କର୍କଟ, ଡାଇଭର୍ଟିକୁଲାଇଟିସ , ଇନଫ୍ଲାମେଟାରି ବାୱେଲ ଡିଜିଜ ।
କୋଷ୍ଠକାଠିନ୍ୟ ସୃଷ୍ଟି କରୁଥିବା କେତେକ ଔଷଧମାନଙ୍କ ନାମ ଓପିଅଏଡ , କେତେକ ଆଣ୍ଟାସିଡ , କ୍ୟାଲସିଅମ ଚ୍ୟାନେଲ ବ୍ଲକର ଓ ଆଣ୍ଟକଲିନର୍ଜିକ୍‌ସ ।
ଓପିଅଏଡ ସେବନ କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ୯୦% ଲୋକଙ୍କର କୋଷ୍ଠକାଠିନ୍ୟ ହୁଏ ।
କୋଷ୍ଠକାଠିନ୍ୟ ସାଥୀରେ ଆନିମିଆ, ରକ୍ତମିଶା ମଳ , ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥାରେ କୋଷ୍ଠକାଠିନ୍ୟ, ଇନଫ୍ଲାମେଟରି ବାୱେଲ ରୋଗ ବା କୋଲୋନ କର୍କଟ ରୋଗର ଇତିହାସ ପରିବାରରେ ଥିଲେ ଚିନ୍ତାର ବିଷୟ ହୁଏ ।
ପ୍ରଚୁର ତରଳ ପଦାର୍ଥ ପାନ, ଫାଇବର ଥିବା ଖାଦ୍ୟ ଖାଇବା ଓ ବ୍ୟାୟାମ କଲେ ଅନେକ ଉପକାର ହୁଏ ।
ଏହାଦ୍ୱାରା ଉପକାର ନହେଲେ ପରିମାଣ ବୃଦ୍ଧିକାରୀ ରେଚକ , ଅସମୋଟିକ ଏଜେଣ୍ଟ , ମଳ ନରମକାରୀ , ବା ଲୁବ୍ରିକାଣ୍ଟ ଟାଇପ ଦିଆଯାଏ ।
ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଲକ୍ଷଣ ମଧ୍ୟରେ ପେଟ ଯନ୍ତ୍ରଣା, ପେଟ ଫୁଲା ଓ ଅନ୍ତନଳୀ କାମ ନ କରିବା ଅନୁଭବ ହୁଏ ।
ସାଧାରଣତଃ ବୟଃପ୍ରାପ୍ତ ଲୋକ ଦିନ‌କୁ ୩ ଥରରୁ ସପ୍ତାହକୁ ୩ ଥର ମଳ ତ୍ୟାଗ କରନ୍ତି ।
ଏହା ଏକ ପୂର୍ବବର୍ତ୍ତୀ ଇଷ୍ଟେଟ ବା ଜାଗୀର ଯାହାକି ୧୮୭୪ରେ ଏକ ରାଜ୍ୟର ମାନ୍ୟତା ଲାଭ କରିଥିଲା ।
ବ୍ରିଟିଶରାଜ ସମୟରେ ଏହି ଆଠମଲ୍ଲିକ ହେଉଛି ଓଡ଼ିଶାର ୨୬ଟି ଗଡ଼ଜାତ ରାଜ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ଅନ୍ୟତମ ।
ନିର୍ବାଚନରେ ଲଢୁଥିବା ପ୍ରତ୍ୟେକ ପ୍ରାର୍ଥୀ ନିର୍ବାଚନ ଆୟୋଗଙ୍କଦ୍ୱାରା ଅଧିକୃତ ଫର୍ମରେ ଆବଶ୍ୟକୀୟ ତଥ୍ୟ ଦେବାକୁ ବାଧ୍ୟ ହେବେ ।
ଉକ୍ତ ଫର୍ମରେ ପ୍ରାର୍ଥୀଙ୍କ ଅପରାଧିକ ରେକର୍ଡର ବିବରଣୀ ଅର୍ଥାତ ପ୍ରାର୍ଥୀଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ପଡିରହିଥିବା ଫୌଜଦାରୀ ମାମଲାର ବିବରଣୀ ବଡ଼ ଅକ୍ଷରରେ ଲେଖା ହେବେ ।
ପ୍ରାର୍ଥୀଟିଏ କୌଣସି ରାଜନୈତିକ ଦଳ ତରଫରୁ ନିର୍ବାଚନ ଲଢୁଥିଲେ, ସେ ସଂପୃକ୍ତ ଦଳକୁ ତାଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଥିବା ଫୌଜଦାରୀ ମାମଲା ସଂପର୍କିତ ସଠିକ ବିବରଣୀ ଦେବେ ।
ଏପରି ସ୍ଥଳେ ସଂପୃକ୍ତ ରାଜନୈତିକ ଦଳ ନିଜ ଦଳର ୱେବସାଇଟରେ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ପ୍ରାର୍ଥୀଙ୍କ ସଂପର୍କରେ ଉକ୍ତ ତଥ୍ୟ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରିବାକୁ ବାଧ୍ୟ ହେବେ ।
ସମସ୍ତ ରାଜନୈତିକ ଦଳ ତଥା ନିର୍ବାଚନ ଲଢୁଥିବା ସମସ୍ତ ପ୍ରାର୍ଥୀ ଏକ ବହୁଳ ଭାବେ ପ୍ରକାଶିତ ଖବର କାଗଜରେ ତଥା ଇଲେକ୍ଟ୍ରୋନିକ ମିଡିଆ ମାଧ୍ୟମରେ ପ୍ରାର୍ଥୀଙ୍କ ଅପରାଧିକ ପୃଷ୍ଠଭୂମିର ବିବରଣୀ ସପନ୍ନ ଏକ ଘୋଷଣାନାମା ଜାରୀ କରିବେ ।
ପ୍ରାର୍ଥୀପତ୍ର ଦାଖଲ ପରେ ପରେ କମ୍ ସେ କମ୍ ତିନିଥର ଏହି ଷୋଷଣାନାମା ଜାରୀ ହେବା ସର୍ବାଦୌ ଆବଶ୍ୟକ ।
ସଂପ୍ରତି ଭାରତରେ ସାଂବିଧାନିକ ବ୍ୟବସ୍ଥାରେ କେବଳ ହତ୍ୟା, ଧର୍ଷଣ ତଥା ଅପହରଣ ଭଳି ଗମ୍ଭୀର ମାମଲାରେ ଦୋଷୀ ସାବ୍ୟସ୍ତ ବ୍ୟକ୍ତିବିଶେଷଙ୍କୁ ହିଁ ନିର୍ବାଚନ ଲଢିବାରୁ ବଞ୍ଚିତ କରିବା ଭଳି ଆଇନ ରହିଛି ।
ଅଧିକରୁ ଅଧିକ ଅପରାଧିକ ପୃଷ୍ଠଭୂମି ରହିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ରାଜନୀତିରେ ପ୍ରବେଶ କରିଥିବାରୁ ସେମାନଙ୍କୁ ରୋକିବା ତଥା ରାଜନୀତିକୁ ଅପରାଧିମୁକ୍ତ କରିବା ପାଇଁ ବିଭିନ୍ନ ମହଲରୁ ଦାବୀ ହୋଇ ଆସୁଥିଲା ।
ପ୍ରାୟତଃ ସମସ୍ତ ରାଜନୈତିକ ଦଳରେ ଅପରାଧିକ ପୃଷ୍ଠଭୂମିର ବ୍ୟକ୍ତିବିଶେଷ ରହୁଥିବାରୁ ଏହି ବିଷୟରେ ରାଜନୈତିକ ଦଳ ମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମତାନ୍ତର ରହି ଆସୁଥିବାରୁ ଏଭଳି କୌଣସି ଆଇନ ଲାଗୁ କରିବା ସମ୍ଭବପର ନ ଥିଲା ।
ମାମଲା ଗୁଡିକର ଫୈସଲାରେ ବିଳମ୍ବ ଯୋଗୁଁ ଅନେକ ସମୟରେ ନେତା ରୂପରେ ଥିବା ଅପରାଧୀମାନଙ୍କୁ ସେମାନଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟକାଳ ମଧ୍ୟରେ ଦଣ୍ଡିତ କରାଯାଇପାରୁ ନ ଥିଲା ।
ଅତଏବ ଏଥିରେ ଉଚ୍ଚତମ ନ୍ୟାୟାଳୟଙ୍କ ହସ୍ତକ୍ଷେପ ଲୋଡି ଆଗତ ଆବେଦନର ଶୁଣାଣି କରି ଅଦାଲତ ଏହି ରାୟ ପ୍ରଦାନ କରିଥିଲେ ।
" " ନାମକ ସ୍ୱେଚ୍ଚାସେବୀ ଅନୁଷ୍ଠାନ ତଥା ଅନ୍ୟମାନଙ୍କଦ୍ୱାରା ଦାୟର ଆବେଦନର ବିଚାର ବେଳେ ଆବେଦନକାରୀ ତଥା ଭାରତ ସରକାର ନିଜ ନିଜ ପକ୍ଷ ରଖିଥିଲେ ।
ଆବେଦନକାରୀଙ୍କ ମତ ଦାବୀ ଥିଲା ଯେ ରାଜନୀତିକୁ ଅପରାଧ ମୁକ୍ତ କରିବା ପାଇଁ ହେଲେ ଅପରାଧ ପୃଷ୍ଠଭୂମିର ବ୍ୟକ୍ତି ବିଶେଷଙ୍କୁ ନିର୍ବାଚନ ଲଢିବାରୁ ବଞ୍ଚିତ କରାଯିବା ଦରକାର ।
ଅପର ପକ୍ଷରେ ଭାରତ ସରକାରଙ୍କ ଯୁକ୍ତି ଥିଲା ଯେ ଭାରତୀୟ ଆଇନରେ ଦୋଷୀ ସାବ୍ୟସ୍ତ ନ ହେବା ଯାଏଁ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅପରାଧୀ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ ।
ଅତଏବ ଜଣେ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷକୁ ତାଙ୍କ ସାଂବିଧାନିକ ଅଧିକାରରୁ ବଞ୍ଚିତ କରାଯାଇପାରିବ ନାହିଁ ।
ତେବେ ଅଦାଲତ ସଂସଦ ଉପରେ ଏହି ଦାୟିତ୍ୱ ହେଇ ତାଙ୍କ ରାୟରେ କହିଗଲେ ଯେ ଏଥିପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ ଆଇନ କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ କରା ନ ଯିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅଦାଲତ ହସ୍ତକ୍ଷେପ କରିବେ ନାହିଁ ।
ଫୌଜଦାରୀ ମାମଲାରେ ଜଡ଼ିତ ବ୍ୟକ୍ତି ବିଶେଷ ସାଂବିଧାନିକ ପଦ ପଦବୀ ଅର୍ଥାତ ବିଧାୟକ କିମ୍ବା ସାଂସଦ ପଦ ପାଇଁ ପ୍ରାର୍ଥୀ ହେବାରୁ ବଞ୍ଚିତ କରିବା ପାଇଁ ଯେଉଁ ମାମଲା ଭାରତର ଉଚ୍ଚତମ ନ୍ୟାୟାଳୟରେ ଦାୟର ହୋଇଥିଲା ସେଥିରେ ଭାରତର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ନ୍ୟାୟାଳୟ ନିଜ ଆଡୁ କୌଣସି ଆଇନଗତ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦେବାକୁ ମନା କରିଦେଇଥିଲେ ବି ରାଜନୈତିକ ପ୍ରାର୍ଥୀମାନଙ୍କ୍ ପାଇଁ କେତେକ ଦିଶା ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଜାରୀ କରିଛନ୍ତି ।
ବିଷୟର ଗମ୍ଭୀରତା ତଥା ସାମ୍ବିଧାନିକ ଆବଶ୍ୟକତାକୁ ଦୃଷ୍ଟିରେ ରଖି ଉଚ୍ଚତମ ନ୍ୟାୟାଳୟ ଉକ୍ତ ମାମଲାରେ ନିମ୍ନ ଦିଶାନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଜାରୀ କରିଥିଲେ ।
ତେବେ ଆଇନ କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ ହେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କେତେକ ଅଦାଲତ ତାଙ୍କ ରାୟରେ ଦିଶା ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ମଧ୍ୟ ଜାରୀ କରିଛନ୍ତି ।
ତାଙ୍କ ବାପା ଗୋଲାମ ମୁସ୍ତଫା ଜଣେ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଏବଂ ଦୂରଦର୍ଶନ ଅଭିନେତା ଏବଂ ମାଆ ହସ୍‌ନେ ଆରା ମୁସ୍ତଫା ଜଣେ ରେଡ଼ିଓ ପ୍ରଯୋଜିକା ଯିଏକି ଅଲ ଇଣ୍ଡିଆ ରେଡ଼ିଓ, ରେଡ଼ିଓ ପାକିସ୍ତାନ ଏବଂ ବାଂଲାଦେଶ ବେତାର ପାଇଁ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି ।
ସୁବର୍ଣ୍ଣା ବାଲ୍ୟକାଳରେ ଅଧିକାଂଶ ସମୟ ଢାକାର ଏଲିଫାଣ୍ଟ ରୋଡ୍‌ରେ ତାଙ୍କର ଆଇମାଙ୍କ ଘରେ କଟେଇଛନ୍ତି ଏବଂ ସେ ବିକାରୁନିସା ନୁନ୍ ସ୍କୁଲ‌ରେ ପଢ଼ୁଥିଲେ ।
ସୁବର୍ଣ୍ଣା ମୁସ୍ତଫା ଏକ ଦୂରଦର୍ଶନ ନାଟକ ଜରିଆରେ ଅଭିନୟ ଦୁନିଆରେ କାମ କରିବା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ।
ତାଙ୍କ ଅଭିନୀତ ପ୍ରଥମ ନାଟକ ଜାହିର ରିହାନଙ୍କଦ୍ୱାରା ରଚିତ ଏକ ଉପନ୍ୟାସ ଉପରେ ପର୍ଯ୍ୟବସିତ ଥିଲେ, ଯାହାର ଶୀର୍ଷକ ଥିଲା ବରଫ ଗଲା ନଦୀ ।
ଏହାପରେ ସେ ୨୦୦୭ ମସିହାରେ ଦୂରଦର୍ଶନରେ ପ୍ରସାରିତ ଏକ ଧାରାବାହିକ ଡଲିସ୍ ହାଉସ୍‌ରେ ମୁଖ୍ୟ ଚରିତ୍ରରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
ଏହି ଧାରାବାହିକଟି ଏଟିଏନ୍ ବାଂଲା ଦୂରଦର୍ଶନ ଚେନାଲରେ ପ୍ରଥମେ ପ୍ରସାରିତ ହୋଇଥିଲା ଏବଂ ୨୦୦୯ ଯାଏଁ ପ୍ରସାରିତ ହୋଇଥିଲା ।