polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ଗର୍ଭ ଓ ପ୍ରସବ ସମୟର ସମ୍ଭାବ୍ୟ ବିପଦ ବିଷୟରେ ସଚେତନ ରହି ତାହାର ଚିକିତ୍ସା କରିବା ନିମନ୍ତେ ଏହି ଶବ୍ଦ ଗୁଡିକର ସୃଷ୍ଟି କରାହୋଇଛି ।
ଜରାୟୁ ସଂକୋଚନ ଅନୁଭବ କଲେ ଗର୍ଭିଣୀ ମହିଳା ପ୍ରସବ କରିବାକୁ ଯାଉଛନ୍ତି ବୋଲି ଧରାଯାଏ ।
ପ୍ରସବ କ୍ରିୟା ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ଯନ୍ତ୍ରଣାପ୍ରଦ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ଅନେକ ମହିଳା ଯନ୍ତ୍ରଣା ବିହୀନ ପ୍ରସବ କରିଥିବା ବିବରଣୀ ଦିଅନ୍ତି ।
ପ୍ରସବ କ୍ରିୟା ଉପରେ ମନୋନିବେଶ କଲେ ଶୀଘ୍ର ଓ ଅଳ୍ପ କଷ୍ଟ ବିଶିଷ୍ଟ ହୁଏ ।
ଅଳ୍ପ କେତେକ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଏହି ପଥରେ ପ୍ରସବ ନ ହୋଇ ପାରିଲେ ସିଜରିଆନ୍ ସେକ୍ସନ ବା ଅପରେସନ କରାହୁଏ ।
ପ୍ରସବ ପରେ ସଙ୍ଗେ ସଙ୍ଗେ ମା ଓ ଛୁଆ ଅନ୍ତରଙ୍ଗତା ଅନୁଭବ କରନ୍ତି, ଯାହା ହରମୋନ ଅକ୍ସିଟୋସିନ୍ଦ୍ୱାରା ସମ୍ଭବ ହୁଏ ।
ମା ଓ ଶିଶୁ ପରଷ୍ପରର ଚର୍ମ ସଂସ୍ପର୍ଷରେ ଆସିବା ଉଭୟ ନିମନ୍ତେ ଉପକାରୀ ସାବ୍ୟସ୍ତ ହୁଅନ୍ତି ।
ଜନ୍ମ ପରେ ପ୍ରଥମ ଦୁଇ ଘଣ୍ଟା ମା ଓ ଶିଶୁ ପରଷ୍ପର ସହ ଏକାଠି ରହିବାକୁ ଡବ୍ଲ୍ୟୁ.ଏଚ.ଓ. ପରାମର୍ଶ ଦେଉଛି ।
ଡବ୍ଲ୍ୟୁ.ଏଚ.ଓ. ଅନୁସାରେ ସାରା ପୃଥିବୀରେ ପ୍ରତି ବର୍ଷ ୨୦ ନିୟୁତରୁ ଅଧିକ ମହିଳା ଗର୍ଭ ଯୋଗୁ ଅସୁସ୍ଥ ହୁଅନ୍ତି ଓ ୮ ନିୟୁତ ପ୍ରାଣସଙ୍କଟରେ ରହନ୍ତି ।
ଗର୍ଭ ସମୟରେ ଓ ତା ପରେ ଶରୀରର ପରିବର୍ତ୍ତନ ଯୋଗୁ ମହିଳାମାନେ କେତେକ ଅସୁବିଧା ଭୋଗ କରନ୍ତି ।
ଏହି ସମୟରେ ଦେହ ଭଲ ରହେ ନାହିଁ, ଅଣ୍ଟା ବ୍ୟଥା ହୁଏ ଓ ପରିସ୍ରା କରିବାରେ ଅସୁବିଧା ହୁଏ ।
ଶିଶୁ ଯତ୍ନ ବିଭାଗରେ ଏହି ଆଧୁନିକ ଚିକିତ୍ସା ଉପଲବ୍ଧ ହେବାଯୋଗୁ ଅନେକ ଅପରିପକ୍ୱ ଶିଶୁ ମଧ୍ୟ ରକ୍ଷା ପାଉଛନ୍ତି, ତଥାପି ଅନେକ ମରୁଛନ୍ତି ମଧ୍ୟ ।
ଏହି ଯତ୍ନ ମଧ୍ୟରେ ଅଧିକ ଫଲିକ ଏସିଡ ଖାଇବା, ନିଶା ଦ୍ରବ୍ୟ ନିଷିଦ୍ଧ କରିବା, ନିୟମିତ ବ୍ୟାୟାମ କରିବା, ରକ୍ତ ପରୀକ୍ଷା ଓ ନିୟମିତ ଶାରୀରିକ ପରୀକ୍ଷା ଇତ୍ୟାଦି କରିବା ଆବଶ୍ୟକ ।
ଗର୍ଭାବସ୍ଥା ଜଟିଳତା ମଧ୍ୟରେ ଗର୍ଭାବସ୍ଥା ଉଚ୍ଚ ରକ୍ତଚାପ, ଗର୍ଭାବସ୍ଥା ଡାଏବେଟିସ, ଲୌହ ଅଭାବ ଆନିମିଆ, ଓ ଅତ୍ୟଧିକ ଓକାଳ ଓ ବାନ୍ତି ହୁଏ ।
୩୭ ସପ୍ତାହ ପୂର୍ବରୁ ଜନ୍ମିତ ଶିଶୁର ସେରେବ୍ରାଲ ପାଲ୍ସି ହେବା ସଙ୍କଟ ବଢ଼ିଯାଏ ।
୩୯ ସପ୍ତାହ ପୂର୍ବରୁ କୌଣସି ଡାକ୍ତରୀ କାରଣ ନ ଥାଇ ସିଜରିଆନ ସେକସନ ବା ପ୍ରସବ ପ୍ରେରଣ କରିବାକୁ ସୁପାରିସ କରାଯାଏ ନାହିଁ ।
ପ୍ରାତଃ ଅସୁସ୍ଥତା କମି ଯିବା ହେତୁ ଏହି ସମୟରେ ଗର୍ଭିଣୀର ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ଭଲ ରହେ ।
ପ୍ରଥମ ତ୍ରୈମାସିକରେ ଫିଟସର କିଛି ଚଳନ ହେଉଥିଲେଏ ମଧ୍ୟା ଏହି ସମୟରେ ଚଳନ ଭଲ ଭାବରେ ବାରି ହୁଏ ।
ଗର୍ଭାବସ୍ଥାରେ ନାରୀ ଶରୀରରେ ଅନେକ ରକ୍ତ ସମ୍ପର୍କୀୟ, ହୃତପିଣ୍ଡ୍-ରକ୍ତ ନାଳୀ ସମ୍ପର୍କୀୟ, ମୂତ୍ର ସମ୍ବନ୍ଧିୟ, ଫୁସଫୁସ ସମ୍ବନ୍ଧିୟ ପରିବର୍ତ୍ତନ ହୁଏ କିନ୍ତୁ ଏହା ସାମାନ୍ୟ ସୀମା ମଧ୍ୟରେ ରହେ ।
ପ୍ରୋଜେଷ୍ଟେରନ୍ ଓ ଏଷ୍ଟ୍ରୋଜେନ ହରମୋନର ମାତ୍ରା ବଢ଼ି ଚାଲେ ଓ ଏହାଦ୍ୱାରା ଋତୁ ସ୍ରାବ ବନ୍ଦ ହୋଇଯାଏ ।
ସ୍ତନ୍ୟ ପାନ ଦ୍ୱାର ସ୍ତନ ଝୁଲି ପଡେ ବୋଲି ଏକ ଭ୍ରମ ଧାରଣା ଅନେକ ମହିଳା ଓ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ କର୍ମଚାରୀଙ୍କର ଅଛି ।
ସିଗାରେଟ ଟାଣିବା, ଗର୍ଭ ସଂଖ୍ୟା, ଗର୍ଭ ପୂର୍ବର ବ୍ରାସିଅରର ସାଇଜ ଓ ବି.ଏମ୍.ଆଇ. ଉପରେ ଏହି ଝୁଲିବା ନିର୍ଭରଶୀଳ ।
ପୂର୍ବରୁ ବ୍ୟାୟାମ କରୁଥିବା ସୁସ୍ଥ ମହିଳା ଏହି ସମୟରେ ୪୫ ମିନିଟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜଗିଙ୍ଗ ଓ ଏରୋବିକ୍ ବ୍ୟାୟାମ କଲେ କିଛି କ୍ଷତି ନାହିଁ ।
ଆମେରିକାର ନାରୀ ଗୋଗ ଚିକିତ୍ସକ ସଂଘ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦେଇଛି: ବ୍ୟାୟାମ କରିପାର, କିନ୍ତୁ ଯୌନାଙ୍ଗରୁ ରକ୍ତ ସ୍ରାବ ହେଲେ, ଅଣନିଶ୍ୱାସି ହେଲେ, ଛାତି ଯନ୍ତ୍ରଣା ହେଲେ, ପେଶି ଦୁର୍ବଳତା ହେଲେ, ଫିଟସ୍ ଚଳନ କମ୍ ହେଲେ, ଗର୍ଭ ଜଳ ସ୍ରାବ ହେଲେ ଓ ଗୋଡ ମାଂସପେଶୀରେ କଷ୍ଟ ହେଲେ ବା ଫୁଲିଲେ ଡାକ୍ତର ପରାମର୍ଶ କରିବା ଉଚିତ ।
ଜର୍ନାଲ ଅଫ ନର୍ସ ପ୍ରାକ୍ଟିସନର ୨୦୦୭ରେ ଉପଦେଶ ଦିଆ ହୋଇଛି, ଆଦୌ ବ୍ୟାୟାମ ନ କରୁ ଥିବା ମହିଳାମାନେ କିଛି ବ୍ୟାୟାମ କରିବା ଉଚିତ ।
ଆମେରିକାରେ ଗର୍ଭ ଧାରଣ କରୁଥିବା ମହିଳାଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ୬୦ % ମହିଳା ଜନ୍ମ ନିରୋଧ ବଟିକା ବ୍ୟବହାର କରୁଥିଲେ ।
ଗର୍ଭାବସ୍ଥାରେ କମ୍ ବା ଅଧିକ ଓଜନ ହେଲେ ଉଭୟ ମାଆ ଓ ଗର୍ଭସ୍ଥ ଶିଶୁ ପାଇଁ ହାନି କାରକ ।
ଡିମ୍ବାଣୁ ଓ ଶୁକ୍ରାଣୁ ମିଳନ ପରେ ନିଷିକ୍ତ ଡିମ୍ବାଣୁ ଫାଲୋପିଆନ ଟ୍ୟୁବରୁ ତଳକୁ ଖସି ଆସି ଜରାୟୁରେ ସଂଯୁକ୍ତ ହୋଇଯାଏ ଓ ସେଠାରେ ଫିଟସ ଓ ପ୍ଲାସେଣ୍ଟା ତିଆରି ହୁଏ ।
ଏହି ପ୍ରଥମ ତ୍ରୈମାସିକ ସମୟରେ ସ୍ୱତଃ ଗର୍ଭପାତ ବା ଭ୍ରୁଣ/ଫିଟସର ସ୍ୱାଭାବିକ ମୃତ୍ୟୁ ଅଧିକ ହୁଏ ।
ତେର ସପ୍ତାହରୁ ୨୮ ସପ୍ତାହ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମୟକୁ ଦ୍ୱିତୀୟ ତ୍ରୈମାସିକ କୁହାଯାଏ ।
ମୂଖ୍ୟତଃ ବିକଳାଙ୍ଗ ସମସ୍ୟା ନ ହେବା ପାଇଁ ଅନେକ ଚିକିତ୍ସକ ଏହି ସମୟରେ କୌଣସି ଔଷଧ ଲେଖିବାକୁ ଅନିଚ୍ଛା ପ୍ରକାଶ କରନ୍ତି ।
କ୍ଷତିକାରକ ଔଷଧ ଗୁଡିକୁ ଏ.ବି.ସି.ଡି ଏବଂ ଏକ୍ସ ନାମରେ ଏଫ୍.ଡି.ଏ. ରେଟିଙ୍ଗ କରାଯାଇଛି ।
ଭିଟାମିନ୍ ଓ କେତେକ ଔଷଧ କୌଣସି କ୍ଷତି କରୁ ନ ଥିବାରୁ ଏ ରେଟିଙ୍ଗ ପାଇଛନ୍ତି ।
ଅତ୍ୟଧିକ ପ୍ରମାଣିତ କ୍ଷତିକାରକ ଥାଲିଡୋମାଇଡ ଔଷଧ ଏକ୍ସ ରେଟିଙ୍ଗ ପାଇଛି ।
ସମ୍ଭୋଗ ଇଚ୍ଛା ଦ୍ୱିତୀୟ ତ୍ରୈମାସିକରେ ସାମାନ୍ୟ ବଢେ ଓ ଅନ୍ୟ ସମୟରେ କମିଯାଏ ।
ସୁସ୍ଥ ମହିଳା ସମ୍ଭୋଗ କରି ପାରିବେ କିନ୍ତୁ ଏହି ସମୟରେ ତଳି ପେଟ ବା ଜରାୟୁରେ ଯେପରି ଚାପ ନ ପଡେ ।
ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଏହି ଏକ ବିଜାତୀୟ ବସ୍ତୁ ଯାହା ଏକ ଗ୍ରାଫ୍ଟ ଆକାରରେ ରହେ ଓ ପ୍ରତିରୋଧ ସହନ ଯୋଗୁ ତିଷ୍ଠି ରହେ ।
ଗର୍ଭାବସ୍ଥା ପୂର୍ବରୁ ଓ ଗର୍ଭ ସମୟର ଡାକ୍ତରୀ ଓ ନର୍ସ ସେବାକୁ ପ୍ରାକ୍ ପ୍ରସବ ଚିକିତ୍ସା ସେବା କହନ୍ତି ।
ଏହି ସେବାର ଲକ୍ଷ ହେଲା: ସମ୍ଭାବ୍ୟ ଅସୁବିଧାର ଶୀଘ୍ର ଚିହ୍ନଟ,ତାହାର ନିରାକରଣ ଏବଂ ତାହାର ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ବା ଚିକିତ୍ସା ।
ଉପଯୁକ୍ତ ଖାଦ୍ୟ, ବ୍ୟାୟାମ ଓ ଭିଟାମିନ ସମ୍ପର୍କୀୟ ଉପଦେଶ ସହ ଉପଯୁକ୍ତ ଡାକ୍ତରଖାନା ଓ ଚିକିତ୍ସକ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦିଆଯାଏ ।
ଶରୀରର ଏହି ସମୟରେ ହେଉଥିବା ପରିବର୍ତ୍ତନକୁ ତଥା ଚିକିତ୍ସାକୁ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିବାରେ ସୁବିଧା ନିମନ୍ତେ ଏହି ବିଭାଗ ଲିଖିତ ଅଛି ।
ଏ ଗୁଡିକର ନାମ ପ୍ରଥମ ତ୍ରୈମାସିକ , ଦ୍ୱିତୀୟ ତ୍ରୈମାସିକ ଓ ତ୍ରୁତୀୟ ତ୍ରୈମାସିକ ।
ପଞ୍ଚମ ଓ ଷଷ୍ଠ ସପ୍ତାହରେ ମସ୍ତିଷ୍କ କ୍ରିୟା ଅନୁସନ୍ଧାନ କରି ହେବ ଯଦିଓ ଏହା ଅତି ପ୍ରାଥମିକ ଅବସ୍ଥାରେ ଥାଏ ।
ଏହି କ୍ରିୟା ୨୮ ସପ୍ତାହ ବେଳକୁ ଦୃତ ବେଗରେ ଗତି କରେ ଓ ଜନ୍ମ ପର ୩ରୁ ୪ ମାସ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଚାଲୁ ରହେ ।
ଜନ୍ମ ପୂର୍ବର ବିକାଶ ୩ ଡି ଅଲ୍ଟ୍ରାସାଉଣ୍ଡଦ୍ୱାରା ବହୁତ ଭଲ ଭାବରେ ଦେଖି ହେବ ।
ଅଲ୍ଟ୍ରାସାଉଣ୍ଡଦ୍ୱାରା ଫିଟସର କୌଣସି ସମ୍ଭାବ୍ୟ କ୍ଷତି ବିଷୟରେ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ତଥ୍ୟ ନାହିଁ ।
ନିୟମିତ ଚିକିତ୍ସା ବିଜ୍ଞାନର ଉନ୍ନତି ଯୋଗୁ ଶିଶୁର କେବେଠାରୁ ଜୀବନୀ ଶକ୍ତି ଆସେ ସେ ସମୟ ୨୮ ସପ୍ତାହରୁ କମି ୨୩ ବା ୨୨ ସପ୍ତାହରେ ଅଧୁନା ନିର୍ଧାରିତ ହେଉଛି ।
ମାନବ ଇତିହାସର ଅଧିକାଂଶ ସମୟ ପୃଥିବୀକୁ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର କେନ୍ଦ୍ର ଭାବେ ବିବେଚିତ କରାଯାଇଛି।
ପୁରାତନ ସମୟରେ ସାଧାରଣ ମଣିଷମାନେ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ତାରାମାନଙ୍କୁ ପୃଥିବୀ ଚାରିପାଖେ ଘୂରୁଥିବାର ଦେଖି ଏପରି ଅନୁମାନ କରିବା କିଛି ବିଚିତ୍ର ନଥିଲା।
ମଧ୍ୟଯୁଗରେ ପ୍ରମାଣିତ ହେଲା ଯେ ପୃଥିବୀ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର କେନ୍ଦ୍ରରେ ନାହିଁ।
ଏଥିପାଇଁ ନିକୋଲାସ୍ କୋପରନିକସ୍, ଗାଲିଲିଓ ଗାଲେଲି, ୟୋହାନସ୍ କେପ୍ଲର୍, ଆଇଜାକ୍ ନ୍ୟୁଟନ୍ ଆଦି ବୈଜ୍ଞାନିକମାନଙ୍କ ଅବଦାନ ସ୍ମରଣୀୟ।
ସୂର୍ଯ୍ୟ ଏବଂ ଏହା ଅନ୍ତର୍ଗତ ୮ଟି ଗ୍ରହ, ନକ୍ଷତ୍ର, ଗ୍ରହାଣୁପୁଞ୍ଜ ଇତ୍ୟାଦିଙ୍କୁ ନେଇ ସୌରଜଗତ ଗଠିତ ।
୮ଟି ଗ୍ରହ ଯଥା ବୁଧ, ଶୁକ୍ର, ପୃଥିବୀ, ମଙ୍ଗଳ, ବୃହସ୍ପତି, ଶନି, ୟୁରେନସ୍ ଓ ନେପଚୁନ୍ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଅଣ୍ଡାକାର ପଥରେ ପରିକ୍ରମା କରନ୍ତି।
ଆଗରୁ ଗ୍ରହ କୁହାଯାଉଥିବା ପ୍ଲୁଟୋକୁ ଏବେ ଗ୍ରହ ମାନ୍ୟତାରୁ ବାହାର କରି ବାମନ ଗ୍ରହ କୁହାଯାଉଛି।
ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ନିକଟତମ ୪ଟି ଗ୍ରହ ଯଥା ବୁଧ, ଶୁକ୍ର, ପୃଥିବୀ ଓ ମଙ୍ଗଳ ମୁଖ୍ୟତଃ କଠିନ ହୋଇଥିବା ସ୍ଥଳେ ଦୂରବର୍ତ୍ତୀ ୪ଟି ଗ୍ରହ ଯଥା ବୃହସ୍ପତି, ଶନି, ଦାନବ ଗାସୀୟ ପିଣ୍ଡ ଏବଂ ୟୁରେନସ୍ ଓ ନେପଚୁନ୍ ବରଫ ଗ୍ରହ ଭାବରେ ପରିଚିତ।
ଶୁକ୍ର ସ୍ଔରମଣ୍ଡଳର ସବୁଠାରୁ ଉତ୍ତପ୍ତ ଗ୍ରହ, ଯାହାର ପୃଷ୍ଠ ତାପମାତ୍ରା ପ୍ରାୟ ୪୦୦ ସେଲସିୟସ୍ ଅଟେ।
ଶୁକ୍ରର ଆଗ୍ନେୟ ଉଦ୍ଗୀରଣରୁ ବାହାରୁଥିବା ସବୁଜ କୋଠରୀ ଗ୍ୟାସମାନଙ୍କ ଯୋଗୁ ଶୁକ୍ରର ଏପରି ସ୍ଥିତି ହୋଇଥିବା ଜଣାଯାଏ।
କିଛି ବୈଜ୍ଞାନିକ ଶୁକ୍ରର ସ୍ଥିତି ଦେଖି ପୃଥିବୀର ସବୁଜ କୋଠରୀ ଗ୍ୟାସକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣରେ ରଖିବା ସପକ୍ଷରେ ମତ ଦିଅନ୍ତି।
ଆଜି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜଣା ଯାଇଥିବା ତଥ୍ୟ ଅନୁସାରେ କେବଳ ପୃଥିବୀରେ ଜୀବନର ଉପସ୍ଥିତି ଅଛି।
ଏହାର ଜଳମଣ୍ଡଳ ସ୍ଔରଜଗତରେ ଅନନ୍ୟ ଏବଂ ଜୀବନ ଧାରଣର ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ସ୍ଥାନ ବୋଲି ବିବେଚନା କରାଯାଏ।
ପୃଥିବୀର ଏକମାତ୍ର ପ୍ରାକୃତିକ ଉପଗ୍ରହ, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସହସ୍ରାଧିକ କୃତ୍ରିମ ଉପଗ୍ରହ ଅଛି।
ଗ୍ରହ ଓ ଉପଗ୍ରହ ବସ୍ତୁତ୍ୱ ତୁଳନା କଲେ ଚନ୍ଦ୍ର ସ୍ଔରଜଗତରେ ବୃହତ୍ତମ ବୋଲି ଜଣାଯାଏ।
ସ୍ଔରମଣ୍ଡଳକୁ ମୁଖ୍ୟତଃ ଦୁଇ ଭାଗରେ ବିଭକ୍ତ କରାଯାଇପାରେ - ଆଭ୍ୟନ୍ତରୀଣ ମଣ୍ଡଳ ଓ ବାହ୍ୟ ସ୍ଔରମଣ୍ଡଳ।
ଆଭ୍ୟନ୍ତରୀଣ ସ୍ଔରମଣ୍ଡଳର ଗ୍ରହ ଗୁଡି଼କ ସାଧାରଣତଃ କଠିନ, ଅଧିକାଂଶ ଧାତବ ଓ ବାୟୁମଣ୍ଡଳ ଧାରଣ କରନ୍ତି।
କଠିନ ଭୂତ୍ୱକ୍ ଯୋଗୁ ଭୂତ୍ୱକ୍ ଚଳନ ଓ ଆଗ୍ନେୟ ଉଦ୍ଗୀରଣ ଏହି ଗ୍ରହମାନଙ୍କରେ ଦେଖାଯାଏ।
ସୂର୍ଯ୍ୟଠାରୁ ଦୂରରେ ଥିବା ୪ଟି ଗ୍ରହ ବୃହସ୍ପତି, ଶନି, ୟୁରେନସ୍ ଓ ନେପଚୁନ୍କୁ ଦାନବ ଗ୍ରହ ମଧ୍ୟ କୁହାଯାଏ।
ବୃହସ୍ପତି ଓ ଶନି ମୁଖ୍ୟତଃ ଗ୍ୟାସୀୟ ହୋଇଥିବା ବେଳେ ୟୁରେନସ୍ ଓ ନେପଚୁନ୍ ଅତି ମାତ୍ରାରେ ଥଣ୍ଡା ଓ ବରଫାବୃତ ଅଟନ୍ତି।
ସୂର୍ଯଙ୍କୁ ପରିକ୍ରମା କରୁଥିବା ସମସ୍ତ ବସ୍ତୁତ୍ୱର ୯୯% ଏହି ଚାରିଟି ଗ୍ରହ ଧାରଣ କରନ୍ତି।
ତା' ଛଡା଼ ଶନି ବଳୟ ଗଠନ କରୁଥିବା ବରଫ ଓ ପଥର ଖଣ୍ଡଗୁଡି଼କୁ ଶନିର ଅତି କ୍ଷୁଦ୍ର ଉପଗ୍ରହ ବୋଲି କୁହାଯାଇପାରେ।
ପୃଥିବୀ ବସ୍ତୁତ୍ୱର ୯୫ଗୁଣା ହେଲେ ସୁଦ୍ଧା ଶନି ଜଳଠାରୁ ମଧ୍ୟ କମ୍ ସାନ୍ଦ୍ର।
ମଙ୍ଗଳ ଅନ୍ୟ ସ୍ଔରଜଗତର ଗ୍ରହମାନଙ୍କ ଅପେକ୍ଷା ଅନେକାଂଶ ପୃଥିବୀ ପରି, ଯଦିଓ ଏହାର ବସ୍ତୁତ୍ୱ ପୃଥିବୀର ୦.୧୦୭ ଭାଗ ଓ ଏହାର ବାୟୁମଣ୍ଡଳ ପୃଥିବୀର ୦.୬% ଅଟେ।
ବୁଧ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ନିକଟତମ ଓ ସ୍ଔରମଣ୍ଡଳର କ୍ଷୁଦ୍ରତମ ଗ୍ରହ ଅଟେ।
ଆଭ୍ୟନ୍ତରୀଣ ସୌରମଣ୍ଡଳର ଶେଷରେ ଗ୍ରହାଣୁମାନେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ପରିକ୍ରମା କରିଥା'ନ୍ତି।
ଦୁର୍ଗମଛେଦିନୀ, ଦୁର୍ଗତିନାଶିନୀ, ଶକ୍ତି ସ୍ୱରୂପିଣୀ, ତ୍ରିଶୂଳଧାରିଣୀ, ବଳଦାୟିନୀ, ମହିଷମର୍ଦ୍ଦିନୀ, ଚଣ୍ଡମୁଣ୍ଡ ବିନାଶିନୀ ମା’ ଦୁର୍ଗା ହେଉଛନ୍ତି ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିର ଅଧିଷ୍ଠାତ୍ରୀ ଦେବୀ ।
ମା’ ଦୁର୍ଗାଙ୍କୁ ଉପାସନା କଲେ ମଣିଷ ଧର୍ମ – ଅର୍ଥ – କାମ – ମୋକ୍ଷ ଚତୁର୍ବର୍ଗର ଫଳପ୍ରାପ୍ତି କରିଥାଏ ।
ଦେବତାମାନଙ୍କ ପୂଜାରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇ ଦୁର୍ଗତିନାଶିନୀ ଦୁର୍ଗା କହିଲେ – “ ହେ ଦେବଗଣ, ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପୂଜାରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ।
ଦୁର୍ଗାଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ଦେବତାମାନେ କହିଲେ – “ ହେ ମା’ ଦୁର୍ଗା ଆପଣ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କର ଶତ୍ରୁ ମହିଷାସୁର, ଚଣ୍ଡମଣ୍ଡ ଓ ଶୁମ୍ଭନିଶୁମ୍ଭ ଆଦି ଦାନବମାନଙ୍କୁ ସଂହାର କରିଛନ୍ତି ।
ଆପଣ ସଂକଟରେ ପଡ଼ିଥିବା ଭକ୍ତମାନଙ୍କୁ କିପରି ରକ୍ଷା କରନ୍ତି ସେହି କଥା ଆମ୍ଭ ନିକଟରେ ପ୍ରକାଶ କରନ୍ତୁ ।
ଦେବତାମାନଙ୍କର ପ୍ରାର୍ଥନା ଶୁଣି ଦୁର୍ଗାଦେବୀ କହିଲେ – ହେ ଦେବଗଣ, ମୁଁ ଯେଉଁ କଥା ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ନିକଟରେ ପ୍ରକାଶ କରିବାକୁ ଯାଉଛି ତହ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଲଭ ଅଟେ ।
ଦୁର୍ଗା ଦୁର୍ଗାର୍ତ୍ତିଶମନୀ, ଦୁର୍ଗାପଦ୍ ବିନିବାରିଣୀ, ଦୁର୍ଗମଚ୍ଛେଦିନୀ, ଦୁର୍ଗସାଧିନୀ ଦୁର୍ଗନାଶିନୀ ।
ଦୁର୍ଗମାଲୋକା ଦୁର୍ଗାମାତ୍ମ ସ୍ୱରୂପିଣୀ, ଦୁର୍ଗମାର୍ଗପ୍ରଦା ଦୁର୍ଗମବିଦ୍ୟା ଦୁର୍ଗମାଶ୍ରିତା ।
ଦୁର୍ଗମଜ୍ଞାନ ସଂସ୍ଥାନା ଦୁର୍ଗମ ଧ୍ୟାନଭାସିନୀ, ଦୁର୍ଗମୋହା, ଦୁର୍ଗମଣା ଦୁର୍ଗମାର୍ଥସ୍ୱରୂପିଣୀ ।
ଦୁର୍ଗମାସୁରସଂହନ୍ତୀ ଦୁର୍ଗମାୟୁଧ ଧାରିଣୀ, ଦୁର୍ଗମାଙ୍ଗୀ ଦୁର୍ଗମତା ଦୁର୍ଗମ୍ୟା ଦୁର୍ଗମେଶ୍ୱରୀ ।
ଦୁର୍ଗଭୀମା, ଦୁର୍ଗଭାମା ଦୁର୍ଗଭା ଦୁର୍ଗଦାରିଣୀ, ନାମାବଳିମିମାଂଯସ୍ତୁ ଦୁର୍ଗାୟ ମମମାନବଃ ।
ମା’ ଦୁର୍ଗାଙ୍କ ଏହି ଦୁର୍ଲଭ ସ୍ତୁତିକୁ ଯିଏ ଗାନ କରେ ତା‘ର ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ଭୟ ଓ ଦୁଃଖକଷ୍ଟ ବିନାଶ ହୁଏ ।
ମଣିଷ କୌଣସି ବିପଦରେ ପଡ଼ିଲେ ଏହି ସ୍ତୋତ୍ର ଜପ କଲାମାତ୍ରେ ତା‘ର ବିପଦ କଟିଯାଏ ।
ଯେଉଁ ମଣିଷ ବିପଦରେ ପଡ଼ି ଦୁର୍ଗାଙ୍କର ଏହି ବତିଶିଟି ନାମକୁ ହଜାର ଥର, ଦଶହଜାର ଥର କିମ୍ବା ଏକଲକ୍ଷ ଥର ପାଠ କରେ ସେହି ମନୁଷ୍ୟର ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ସମସ୍ତ ବିପଦ ଲାଘବ ହୋଇଥାଏ ।
ମାତା ଦୁର୍ଗା ପୁନର୍ବାର ଦେବତାମାନଙ୍କୁ କହିଲେ – ହେ ଦେବଗଣ, ମଣିଷ ମାଟିରେ ମୋର ଅଷ୍ଟଭୁଜା ମୂର୍ତ୍ତି ନିର୍ମାଣ କରି ଆଠଗୋଟି ବାହୁରେ ଗଦା, ଖଡ୍ଗ, ତ୍ରିଶୂଳ, ବାଣ, ଧନୁ, ପଦ୍ମ, ଢାଲ ଏବଂ ମୁଦ୍ଗର ଧାରଣ କରାଇ ମୋତେ ପୂଜା କରିବ ।
ସେହି ମାଟିର ମୂର୍ତ୍ତିରେ ମୋର ତ୍ରିନେତ୍ର ଥିବ ଏବଂ ମସ୍ତକରେ ଚନ୍ଦ୍ରମା ଥିବ ।
ମାଧବାଚାର୍ଯ୍ୟ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଭାରତୀୟ ଦାର୍ଶନିକ ଓ ଭକ୍ତି ଆନ୍ଦୋଳନର ଜଣେ ମୂଖ୍ୟ ପୁରୋଧା ଥିଲେ ।
କିଶୋର ଅବସ୍ଥାରେ ସେ ଏକାଦାଣ୍ଡି କ୍ରମର ବ୍ରହ୍ମା-ସମ୍ପ୍ରଦାୟ ଗୁରୁ ଅଚ୍ୟୁତପ୍ରକାଶରେ ଯୋଗ ଦେଇ ଏକ ସାନାସୀ ହୋଇଥିଲେ।
ମାଧବ ହିନ୍ଦୁ ଦର୍ଶନର ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ ଅଧ୍ୟୟନ କରିଥିଲେ ଏବଂ ଆଚାର୍ଯ୍ୟ ଉପନିଷଦ, ଭଗବଦ୍ ଗୀତା ଏବଂ ବ୍ରହ୍ମା ସୂତାର ଉପରେ ମନ୍ତବ୍ୟ ଲେଖିଥିଲେ ଏବଂ ସଂସ୍କୃତରେ ତିରିଶଟି କାର୍ଯ୍ୟଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନିତ କରାଯାଇଥିଲା।
ତାଙ୍କର ଅନେକ ଗ୍ରନ୍ଥରେ ମାଧବଚାର୍ଯ୍ୟ ନିଜକୁ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପୁତ୍ର ପବନ ଦେବତା ବାୟୁର ତୃତୀୟ ଅବତାର ବୋଲି ଘୋଷଣା କରିଥିଲେ।
ତେଣୁ ସେ ନିଜକୁ ହନୁମାନ ବୋଲି କହିଥିଲେ,ମାଧବ ତାଙ୍କ ଜୀବନ କାଳରେ ଟେଣ୍ଟୁଲି ମଞ୍ଜିକୁ ସୁନା ମୁଦ୍ରାରେ ପରିଣତ କରିବା, ଚାରି ହଜାର ବନ୍ଧାକୋବି ଏବଂ ତିରିଶ ବଡ ହାଣ୍ଡି କ୍ଷୀର ଖାଇବା, ଲାଡିବା ଏବଂ ଡକାୟତ ଏବଂ ବଣୁଆ ଜନ୍ତୁ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଜିତିବା, ଗଙ୍ଗା ପାର ହେବା ଭଳି ଅନେକ ଚମତ୍କାର କରିଥିବା କୁହାଯାଉଛି।
ପୋଷାକ ଓଦା, ଏବଂ ରାତିରେ କରିବା ସମୟରେ ଏକ ପାଠର ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରୁଥିବାବେଳେ ଦୀପ ଲିଭିବା ପରେ ତାଙ୍କ ବଡ ଆଙ୍ଗୁଠିର ନଖ ମାଧ୍ୟମରେ ଛାତ୍ରମାନଙ୍କୁ ଆଲୋକ ପ୍ରଦାନ କରେ
ତନ୍ତ୍ରର ଶାବ୍ଦିକ ଉଦ୍ଭବ ହେଲା ତନୋତି ତ୍ରାୟତି ତନ୍ତ୍ର ରୁ ଯାହାର ଅଭିପ୍ରାୟ ହେଉଛି ବିସ୍ତାର ଓ ମୁକ୍ତି।
ତନ୍ତ୍ର ଶାସ୍ତ୍ର ମତରେ ଏହି ଜଗତ ହେଲା ଶିବ ଓ ଶକ୍ତିଙ୍କ ଦିବ୍ୟ ଲୀଳା ।
ତନ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ବୈଦିକ ସମୟର ପରବର୍ତ୍ତୀ ରଚନା ବୋଲି କୁହାଯାଏ ଓ ସାହିତ୍ୟ ରୂପରେ ଯେମିତି ପୁରାଣ ଗ୍ରନ୍ଥାବଳୀ ମଧ୍ୟଯୁଗର ଦାର୍ଶନିକ-ଧାର୍ମିକ ରଚନା ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ସେହି ପ୍ରକାର ତନ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକରେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରାଚୀନ-ଅଖ୍ୟାନ, କଥନିକା ଆଦିର ସମାବେଶ ହୋଇଥାଏ।
ବିଷୟବସ୍ତୁ ଦୃଷ୍ଟିରୁ ଏ ସବୁ ଧର୍ମ, ଦର୍ଶନ, ସୃଷ୍ଟିରଚନା ଶାସ୍ତ୍ର, ପ୍ରଚୀନ ବିଜ୍ଞାନ ଆଦିର ଏନସାକ୍ଲୋପିଡିଆ ବୋଲି କହିଲେ ଅତ୍ୟୁକ୍ତି ହେବ ନାହିଁ।
ସଂସ୍କୃତ ଶବ୍ଦ ତନ୍ତ୍ରର ଅନ୍ୟ ଏକ ଅର୍ଥ ହେଲା "ବୁଣିବା" ଅର୍ଥ ଅବିଛିନ୍ନତା)।
ତନ୍ତ୍ର ହିନ୍ଦୁ, ବୋନପୋ, ବୌଦ୍ଧ, ଓଜୈନ ଆଦି ଧର୍ମରେ ଏକ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ପରମ୍ପରା।
ତନ୍ତ୍ର ନାନା ଭାବରେ ଦକ୍ଷିଣ ଏସିଆ, ଚୀନ, ଜାପାନ, ତିବ୍ଦତ, କୋରିଆ, କାମ୍ପୁଚିଆ, ବର୍ମା, ଇଣ୍ଡୋନେସିଆ ଓ ମଙ୍ଗୋଲିଆ ଆଦି ଦେଶରେ ପରିଦୃଷ୍ଟ ହୋଇଥାଏ।
ନାଥନ, ଇବନ-ବତୁତା ଏବଂ ଶାହାବୁଦ୍ଦିନଙ୍କ ଭଳି ପୁରାତନ କାଳର ବିଦ୍ୱାନମାନଙ୍କ ଲେଖାଗୁଡ଼ିକରେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରାଗ୍ଜ୍ୟୋତିଷପୁରର ତନ୍ତ୍ରମନ୍ତ୍ର ବିଷୟରେ ଉଲ୍ଲେଖ ଥିବା ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ।
ହିନ୍ଦୁ ଶାସ୍ତ୍ର ଅନୁସାରେ ଭଗବାନ କୃଷ୍ଣ ଭଗଦତ୍ତଙ୍କ ପିତା ନରକାସୁର ସହିତ ମଧ୍ୟ ମାୟା ଯୁଦ୍ଧ କରିଥିଲେ।
ସାଂଖ୍ୟ ତଥା ବେଦାନ୍ତର ଅଦ୍ୱୈତ ବିଚାରର ପ୍ରଭାବ ତନ୍ତ୍ର ଗ୍ରନ୍ଥାଦିରେ ଦେଖିବାକୁ ମିଳିଥାଏ।
ତନ୍ତ୍ରରେ ପ୍ରକୃତିସହିତ ଶିବ ଅଦ୍ୱୈତ ଉଭୟଙ୍କ କଥା କୁହାଯାଇଛି, ପରନ୍ତୁ ତନ୍ତ୍ର ଦର୍ଶନରେ ‘ଶକ୍ତି’ ଉପରେ ବିଶେଷ ଜୋର ଦିଆ ‌ଯାଇଛି।
ଶୈବ ସିଦ୍ଧାନ୍ତ ଅନୁସାରେ ସୈଦ୍ଧାନ୍ତିକ ରୂପରେ ଶିବ ହିଁ କେବଳ ଚେତନ ତତ୍ତ୍ୱ ଅଟନ୍ତି, ତଥା ପ୍ରକୃତି ଜଡ଼ ତତ୍ତ୍ୱ ଅଟେ।
ପ୍ରାଚୀନ ମନ୍ଦିର, ପ୍ରତିମା, ଭବନ, ଏବଂ ଧାର୍ମିକ-ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ବିଧି ଆଦିର ନିର୍ଧାରଣ ତନ୍ତ୍ରଦ୍ୱାରାହିଁ ହୋଇଛି।
ତନ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକର ବିଷୟ ବସ୍ତୁକୁ ମୋଟାମୋଟି ନିମ୍ନ ପ୍ରକାରର ବିଭାଜନ କରାଯାଇପାରେ -
ଉପରୁ ଦେଖିଲେ ଆମେ ଜାଣିପାରୁ ନାହିଁ ଏତେ ଗୁଡ଼ାଏ ହାଡ଼ ଆମ ଦେହରେ ଅଛି ବୋଲି - କିନ୍ତୁ ପ୍ରକୃତରେ ଅଛି ଦୁଇଶହ ଛଅ ଖଣ୍ଡ।
କଚଟିଟିକୁ ଦେଖିଲେ ଉପରୁ ଜଣା ପଡୁଛି ସତେ ଯେପରିକି ଖଣ୍ଡେ ବା ଦିଖଣ୍ଡ ହାଡ଼ ।
ଯାଇଛି ଯେ ମନୁଷ୍ୟ ତା' ହାତରେ ଲେଖୁଛି, ଚିତ୍ର କରୁଛି, ବାଜା ବଜାଉଛି, ଚିମୁଟୁଛି. . .
ସେମିତି ବେକଠାରୁ ପିଚାଯାଏ ପିଠି ମଝିରେ ଯେଉଁ ମରେୁଦଣ୍ଡ ଅଛି ସେଇଟି କେତେ ଖଣ୍ଡ ହାଡ଼ ଯୋଡ଼ି ବିଛାଭଳି ତିଆରି ହୋଇଛି ଦେଖ ।
ତା ନ ହୋଇ ଖଣ୍ଡିଏ ହାଡ଼ରେ ଗଢ଼ା ହୋଇଥିଲେ ଆମ ବେକ, ମୁଣ୍ଡ, ପିଠି, ଅଣ୍ଟା ଏତେ ଢଙ୍ଗରେ ବାଙ୍କୁ ଥାନ୍ତା କିପରି ?
କିନ୍ତୁ ତାକୁ ତିଆରି କରିବାକୁ ଦରକାର ହୋଇଛି ବାଇଶି ଖଣ୍ଡ ହାଡ଼ - ତାର ମୁଣ୍ଡଟା ହେଲା ପରା ଚାରି ମହଲା କୋଠା ।
" ସେ ୭୨ ଇଞ୍ଚ ଲମ୍ବ ହେଲା ବେଳକୁ ତା'ର ହାତ, ଗୋଡ଼ ଓ ମୁଣ୍ଡ କେତେ କେତେ ଲମ୍ବ ହୋଇଥିବ କହିଲ ?
ଅଠର ଇଞ୍ଚର ପିଲା ଯେତେବେଳେ ବଡ଼ ହେଲାବେଳକୁ ବାସ୍ତରୀ ଇଞ୍ଚ ହେଲାଣି, ତା ମୁଣ୍ଡ ହୋଇଥିବ ୧୬ ଇଞ୍ଚ, ଗୋଡ଼ଟିମାନ ୨୪ ଇଞ୍ଚ ଓ ହାତଟିମାନ ୨୮ ଇଞ୍ଚ ହୋଇଥିବ।
ଗୁରୁଜୀ ପୁଣି ପଚାରିଲେ - ଆଚ୍ଛା, ଛୋଟ ପିଲାଟିର ଗଣ୍ଡିଟା ଯଦି ଥିଲା ୮ ଇଞ୍ଚ ସେ ୭୨ ଇଞ୍ଚ ଉଚ୍ଚ ହେଲାବେଳକୁ ତାର ଗଣ୍ଡିର ଲମ୍ବ କେତେ ହୋଇଥିବ ?
ସେ ଚକଖଡ଼ି ଆଣି ବ୍ଲାକବୋର୍ଡରେ ପିଲା ଯେଉଁ ଉତ୍ତର ଦେଇଥିଲେ ସେଇ ଭାଗମାପରେ ଗୋଟିଏ ମଣିଷ ଚିତ୍ର କରିଦେଲେ ।
ଗୁରୁଜୀ କହିଲେ - ସମସ୍ତଙ୍କ ଚେହେରା ଯଦି ଏହିଭଳି ହୋଇଥାନ୍ତା କେମିତି ଦେଖା ଯାଉଥାନ୍ତା ?
ଗୁରୁଜୀ ଏହି ଚିତ୍ରଟି ଆଣି ସେମାନଙ୍କୁ ଦେଖାଇ କହିଲେ - ଏକା ତୁମେ କାହିଁକି ଅନେକ ପଢ଼ାଶୁଣା ବୟସ୍କ ଲୋକେ ହୁଏତ ଠିକ ତୁମରି ଭଳି ଉତ୍ତର ଦେବେ ।
ପିଲାଟିର ଉଚ୍ଚତା ଯେତେବେଳେ ଚାରିଗୁଣ ବଢ଼ିଗଲା ଅନେକ ଭାବିଥିବେ ଯେ ମୁଣ୍ଡ, ହାତ, ଗୋଡ଼, ଗଣ୍ଡି ସବୁ ଚାରିଗୁଣ ଲେଖାଁ ବଢ଼ିଯିବା କଥା।
ତା ନ ହୋଇ ସବୁ ସମାନ ଭାବରେ ବଢୁଥିଲେ ଆମେ କେତେ ଅସୁନ୍ଦର ଦେଖା ଯାଆନ୍ତେ ଦେଖିଲ ତ ?
ଛବିରେ ଯାହା ପାଖରେ "କ' ଲେଖା ଯାଇଛି ତାକୁ ଦେଖ - ଗୋଟାଏ ଅସୁର ଛୁଆ ଭଳି ଦେଖାଯାଉଚି ।
ଯାହା ପାଖରେ "ଖ" ବୋଲି ଲେଖାଯାଇଛି ସେଇଟି ହେଉଛି ପିଲା ଜନ୍ମ ହୋଇପଡ଼ିଲା ବେଳର ଚେହେରା ।
ବର୍ତ୍ତମାନ ତୁମେ ବୁଝିଗଲ ଯେ ମା ପେଟରେ ରହିଲାଠାରୁ ପଚିଶ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମନୁଷ୍ୟ ଦେହର ଭାଗମାପ କି ଭଳି ବଦଳି ଯାଉଥାଏ ।
ଓଡ଼ିଆ ଭାଷାରେ ପିଲାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ପତ୍ରିକାର ପ୍ରକାଶନ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା ୧୯୦୯ ମସିହାରେ, ରେବା ରାୟଙ୍କର "ପ୍ରଭାତ" ପତ୍ରିକା ସହିତ ।
"ପଞ୍ଚାମୃତ" , "ଜହ୍ନମାମୁଁ" ଓ "ସଂସାର" ପରେ ପ୍ରକାଶିତ "ଶିଶୁ ସଂପଦ" ଓଡ଼ିଆ ପିଲାଙ୍କୁ "ଜ୍ଞାନ-ଖାଦ୍ୟ" ଯୋଗାଇବାର ଲକ୍ଷ୍ୟ ରଖିଥିଲା ।
ଏହାର ପ୍ରଥମ ସମ୍ପାଦକୀୟରେ ବିନୋଦବାବୁ ଲେଖିଥିଲେ, "ଆମେ ସାତ ବର୍ଷ ହେଲା ସ୍ୱାଧୀନ ହେଲୁଣି ।
କିନ୍ତୁ ଦୁଃଖର କଥା ଯେ ଛୋଟ ଛୋଟ ପିଲାଙ୍କର ପ୍ରକୃତ ଜ୍ଞାନ ବଢ଼ାଇବା ପାଇଁ ଆମ ଓଡ଼ିଶାରେ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବିଶେଷ କିଛି ଉଦ୍ୟମ ହୋଇ ନାହିଁ ।
ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ସଂପଦ "ଶିଶୁ"ର ଉନ୍ନତି ପାଇଁ ଆମେ କରୁଛୁ କ'ଣ?. . . ତାକୁ ଆମେ ପ୍ରକୃତ ଅର୍ଥରେ ଭୋକିଲା ରଖୁଛୁ ।
"୧୯୫୪ ମସିହାରେ "ଚଳନ୍ତା ରାଇଜର ଅମୁହାଁ ନଈ" ବହିର ପ୍ରକାଶନ ପରେ ମନହେଲା ପିଲାଙ୍କ ପାଇଁ ସବୁ ବିଷୟରେ -ବିଶେଷ କରି ବିଜ୍ଞାନ ଉପରେ - ବହୁସଂଖ୍ୟକ ଲେଖା ପ୍ରକାଶ କରି ଲୋକେ ସେଗୁଡ଼ିକୁ କେମିତି ଗ୍ରହଣ କରୁଛନ୍ତି ଜାଣିବା ପାଇଁ ।
ସଚିତ୍ର ବିଜ୍ଞାନ ଲେଖା ଉପରେ ଶିଶୁ ସଂପଦ ଗୁରୁତ୍ୱ ଦେବ ବୋଲି ଘୋଷଣା କରା ଯାଇଥିଲା ।
ଏଥିରେ ତାହା କେତେ ଦୂର ସଫ ଳ ହୋଇ ପାରିଥିଲା ତାହା ଦେଖିବା ପାଇଁ ତଳେ ଆରମ୍ଭ ସମୟର ଲେଖାର କିଛି ଅଂଶ ଦିଆଯାଉଛି।
ବିନୋଦ ବାବୁଙ୍କ ପ୍ରାଥମିକ ଉଦ୍ୟମ ସହିତ ମଧ୍ୟ ପାଠକମାନଙ୍କୁ ଏହା ପରିଚିତ କରାଇ ପାରିବ।
ଭାସ୍କର୍ଯ୍ୟଶୈଳୀରୁ ଏହି ବିଷ୍ଣୁମୂର୍ତ୍ତି ଅଷ୍ଟମ ବା ନବମ ଶତାବ୍ଦୀ ଖୋଦିତ ହେଇଥିବା ଅନୁମାନ କରାଯାଏ ।
ବ୍ରାହ୍ମଣୀ ପାର୍ବତ୍ୟ ଉପତ୍ୟକାର ଏହି ବିଷ୍ଣୁ ମୂର୍ତ୍ତି କେବେ କାହାଦ୍ୱାରା ନିର୍ମିତ ହେଲା ଜଣାପଡ଼ିନାହିଁ ।
କେବଳ ନିକଟ ଗ୍ରାମମାନଙ୍କରୁ ମିଳିଥିବା ତାମ୍ରପତ୍ର ପାଠରୁ ଉପଲବ୍ଧ ହୁଏ ଭୌମକର, ଶୁଳ୍କୀ ଓ ତୁଙ୍ଗ ରାଜାମାନେ ବହୁ ବୈଦିକ ଓ ବୈଷ୍ଣବ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଏହି ଅଞ୍ଚଳରେ ଭୂମି ଦାନ କରିଥିଲେ ।
ଖଡ୍ଗତୁଙ୍ଗଙ୍କର ରାକାସବାହାଳ ତାମ୍ରପତ୍ରରୁ ଜଣାଯାଏ ଯେ, ସେ ଜନୈକ ବୈଷ୍ଣବ ମତବାଦୀ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦକ୍ଷିଣବାହାଳୀ ଗ୍ରାମ ଦାନ କରିଥିଲେ ।
ଭୌମକର ରାଜା ଶାନ୍ତିକର ଦେବ ଅନ୍ୟଜଣେ ବୈଷ୍ଣବ ମତବାଦୀ ବ୍ରାହ୍ମଣ ବାମନଭଟ୍ଟଙ୍କୁ ତାଳଚେର ନିକଟ କାକୁରଗ୍ରାମ ଦାନ ଦେଇଥିଲେ ।
ଏଥିରୁ ହୃଦବୋଧ ହୁଏ, ବ୍ରାହ୍ମଣୀ ପାର୍ବତ୍ୟ ଉପତ୍ୟକାରେ ବହୁ ବୈଦିକ ଓ ବୈଷ୍ଣବ ମତାବଲମ୍ବୀ ସପ୍ତମ-ଅଷ୍ଟମ ଶତାବ୍ଦୀରେ ନିବାସ କରୁଥିଲେ ।
ସେହି ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ଆନୁକୂଲ୍ୟରେ ବ୍ରାହ୍ମଣୀ ତଟରେ ପୌରାଣୀକ କଳ୍ପନାରେ ଏହି ମୂର୍ତ୍ତି ନିର୍ମାଣ କରାଯାଇଥିଲା ବୋଲି ଅନୁମିତ ।
ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ଅନନ୍ତଶୟନ ମୂର୍ତ୍ତି ଅନୁଗୋଳଠାରୁ ପ୍ରାୟ ୩୦କି.ମି ଦୂରରେ କଣିହାଁ ନିକଟରେ ବ୍ରାହ୍ମଣୀ ନଦୀ ତଟରେ ଭୀମକୁଣ୍ଡଠାରେ ବିରାଜିତ ।
ବ୍ରାହ୍ମଣୀ ତଟଠାରୁ ଦକ୍ଷିଣରେ ଏକ କିଲୋମିଟର ଦୂରତାରେ ଏହି ବିଶାଳ ଶାୟିତ ବିଷ୍ଣୁପ୍ରତିମାଟି ସପ୍ତମ-ଅଷ୍ଟମ ଶତାବ୍ଦୀରେ ନିର୍ମାଣ କରାଯଇଥିଲା ବୋଲି ପ୍ରତ୍ନତତ୍ତ୍ୱବବିଦଙ୍କ ମତ ।
ଏହି ରମଣୀୟ ବିଶାଳକାୟ ଶାୟିତ ବିଷ୍ଣୁପ୍ରତିମାଟି ଭାରତର ଦ୍ୱିତୀୟ ବୃହତମ ପ୍ରତିମା ।
କର୍ଣ୍ଣାଟକର ଗୋମଟେଶ୍ୱରଠାରେ ଭାରତର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପ୍ରତିମା ବିଦ୍ୟମାନ, ଯାହାର ଉଚ୍ଚତା ୫୭ ଫୁଟ ।
ଗୋମଟେଶ୍ୱର ମୂର୍ତ୍ତି ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଅବସ୍ଥାରେ ଥିବାବେଳେ ଭୀମକୁଣ୍ଡ ମୂର୍ତ୍ତି ଶାୟିତ ଅବସ୍ଥାରେ ବିରାଜିତ ।
ପ୍ରାକୃତିକ ପ୍ରସ୍ତର ଉପରେ ଶୟନଭଙ୍ଗୀରେ ବିରାଜିତ ଏହି ମୂର୍ତ୍ତି ସମ୍ପ୍ରତି କଣିହାଁର ଜାତୀୟ ତାପଜ ବିଦ୍ୟୁତ ଉତ୍ପାଦନ କେନ୍ଦ୍ର ଅଞ୍ଚଳ ମଧ୍ୟରେ ରହିଛି ।
ଦକ୍ଷିଣ ପାର୍ଶ୍ୱ ମାଡ଼ି ଶାୟିତ ଅବସ୍ଥାରେ ଥିବା ଏହି ମୂର୍ତ୍ତିଟିର ଲମ୍ବ ୪୧ ଫୁଟ ୬ ଇଞ୍ଚ ।
ମୂର୍ତ୍ତିଟି ଦକ୍ଷିଣ ପାର୍ଶ୍ୱ ମାଡି ଶାୟିତ ଅବସ୍ଥାରେ ଥିବାରୁ ଦକ୍ଷିଣ ହସ୍ତଦ୍ୱୟର ଆୟୂଧ ନିର୍ମାଣ କରାଯାଇନାହିଁ ।
ମୂର୍ତ୍ତିଟି ବିଶାଳକାୟ ହେଇଥିଲେ ହେଁ ଏହାର ଖୋଦେଇରେ ଏକ ସ୍ୱାଭାବିକ ସୌକୁମାର୍ଯ୍ୟ ପରିଲକ୍ଷିତ ହେଇଥାଏ ।
ମାସେଡୋନିଆରେ ୧୮ ବର୍ଷ ରହିଲା ପରେ ସେ ଆୟାରଲ୍ଯାଣ୍ଡ ଆସିଥିଲେ ଓ ମୃତ୍ୟୁ ଯାଏଁ ଭାରତରେ ରହିଥିଲେ ।
ପ୍ରଥମ ମହାଶକ୍ତି ବା ମହାବିଦ୍ୟା କାଳୀଙ୍କ ରୂପକୁ ଉପନିଷଦରେ ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଅଗ୍ନି ବୋଲି ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି ।
କାଳୀଙ୍କ ଉପାସନା କଲେ କଳିକାଳରେ ଶୀଘ୍ର ଫଳ ପ୍ରାପ୍ତି ଯଥା- ଧନଲାଭ, ଶକ୍ତିଲାଭ, କ୍ଷମତାପ୍ରାପ୍ତି ଓ ଶତ୍ରୁଜୟ ହୋଇଥାଏ ।
ତାରା ବା ତାରିଣୀ ଅନେକ ଜନ୍ମର କର୍ମଫଳ ଜନିତ ଦୁଃଖଦୁର୍ଦ୍ଦଶା ଦୂର କରିଥାନ୍ତି ।
ସେ ନବୀନ ଯୁବତୀ, ଲୋଳଜିହ୍ୱା ଓ ଚତୁର୍ଭୁଜା, ନୀଳପଦ୍ମ, ଖଡ୍ଗ, କଈଞ୍ଚି ତଥା ବରଦ ମୁଦ୍ରା ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି ।
ତାଙ୍କ ଶରୀରର ବର୍ଣ୍ଣ ନୀଳ, ତିନି ଚକ୍ଷୁ ଉଦିତ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଭଳି ଅରୁଣ ବର୍ଣ୍ଣ ।
ତାରାଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ କବିତ୍ୱ, ପାଣ୍ଡିତ୍ୟ ପ୍ରାପ୍ତି, ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଞାନ ପ୍ରାପ୍ତି ତଥା ବିପଦରୁ ରକ୍ଷା ମିଳେ।
ଷୋଡ଼ଶୀଙ୍କୁ ତନ୍ତ୍ରଶାସ୍ତ୍ରରେ ଶ୍ରୀବିଦ୍ୟା, ତ୍ରିପୁରସୁନ୍ଦରୀ, ଲଳିତା, ରାଜରାଜେଶ୍ୱରୀ, ପରାଭଟ୍ଟାରିକା ଆଦି ଆଖ୍ୟା ଦିଆଯାଇଛି।
ସେ ମଧ୍ୟ ଚତୁର୍ଭୁଜା, ଅରୁଣବର୍ଣ୍ଣା, ପରମଶିବଙ୍କ ଉପରେ ଅସୀନା ଓ ସର୍ବଦା ଷୋଳବର୍ଷ ବୟସୀ ।
ତ୍ରିପୁରସୁନ୍ଦରୀ ଷୋଡ଼ଶୀଙ୍କ ଉପାସନା ମୁଖ୍ୟତଃ ଶଙ୍କରାଚାର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ପୀଠମାନଙ୍କରେ ହୋଇଥାଏ ।
ଷୋଡ଼ଶୀ ସିଦ୍ଧିଦାୟିନୀ, ଆତ୍ମଜ୍ଞାନ ଦାୟିନୀ ସମସ୍ତ କାମନା ପୂର୍ଣ୍ଣକାରିଣୀ, ସର୍ବଜନବଶକାରିଣୀ ।
ଭୁବନେଶ୍ୱରୀ ସର୍ବଦା ହାସ୍ୟମୁଖୀ ଓ ମଧ୍ୟାହ୍ନ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଆଭା ସଦୃଶ ।
ସମସ୍ତ ମହାବିଦ୍ୟାଙ୍କର ହୃଦୟ ସ୍ୱରୂପିଣୀ ହୋଇଥିବାରୁ ଏହାଙ୍କୁ ହୃଲ୍ଲେଖା ମଧ୍ୟ କୁହାଯାଏ ।
ଭୁବନେଶ୍ୱରୀଙ୍କ ହସ୍ତରେ ଅଛି ବରମୁଦ୍ରା, ଅଭୟମୁଦ୍ରା, ପାଶ ଓ ଅଙ୍କୁଶ ।
ସେ ଶକ୍ତିହୀନକୁ ଶକ୍ତି ପ୍ରଦାନ କରନ୍ତି ଏବଂ ଯଶକାମୀ, ରାଜ୍ୟକାମୀ ତାଙ୍କୁ ଆରାଧନା କଲେ ସଫଳକାମ ହୋଇଥାନ୍ତି ।
ସନ୍ତାନ ପ୍ରାପ୍ତି, ପରମଶାନ୍ତି ଲାଭ, ମୋକ୍ଷପ୍ରାପ୍ତି ନିମନ୍ତେ ତାଙ୍କ ଆରାଧନା କରଯାଏ ।
ଭୁବନେଶ୍ୱରୀଙ୍କ ସହ ତ୍ର୍ୟମ୍ବକ/ ଭୁବନେଶ୍ୱର ରୂପୀ ଶିବଙ୍କ ପୂଜା କରାହୁଏ ।
ଭୈରବୀଙ୍କର ଚୈତନ୍ୟଭୈରବୀ, ସମ୍ପତ୍ ପ୍ରଦା, କୌଳେଶ୍ୱରୀ, ଷଟ୍କୂଟା, ରୁଦ୍ର, ଅନ୍ନଦା, ଭୁବନା, ବାଳା ଆଦି ଅନେକ ରୂପ ରହିଛି ।
ଚାରିହସ୍ତରେ ରହିଛି ଅଭୟ, ବରମୁଦ୍ରା, ଜପମାଳା ଓ ପୁସ୍ତକ, ମସ୍ତକରେ ରତ୍ନ ମୁକୁଟ ।
ଛିନ୍ନମସ୍ତା ଦଶମହାବିଦ୍ୟା ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠାରୁ ପ୍ରଚଣ୍ଡ ମୂର୍ତ୍ତି ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି ତେଣୁ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଚଣ୍ଡଚଣ୍ଡୀ ମଧ୍ୟ କୁହାଯାଏ ।
ନିଜ ଛିନ୍ନ ଗଳଦେଶରୁ ନିର୍ଗତ ରୁଧିର ଧାର ପାନ କରିବାରେ ଛିନ୍ନମସ୍ତା ସର୍ବଦା ପ୍ରମତ୍ତ ।
ଛିନ୍ନମସ୍ତାଙ୍କ ଅନ୍ୟନାମ ବୈରୋଚନୀ, ସେ ସମସ୍ତ ଶତୃ ସଂହାର କାରିଣୀ, ଯୋଗସିଦ୍ଧିଦାୟିନୀ, ସମସ୍ତ ଦୁର୍ଭାଗ୍ୟ ନାଶକାରିଣୀ ।
ଧୂମାବତୀ ଦୀର୍ଘାଙ୍ଗୀ, ମଳିନବସ୍ତ୍ର ପରିହିତା ତଥା ବିଧବାରୂପ ଧାରିଣୀ, ତେଣୁ ସେ ଶିବଙ୍କ ବିନା ପୂଜିତା ।
ବଗଳାମୁଖୀ ଆଶୁ ଫଳ ପ୍ରଦାନ କରନ୍ତି, ସାଧନାମାର୍ଗର ବାଧା ଦୂର କରନ୍ତି ଏବଂ ସମସ୍ତ ଶତୃଙ୍କ ବାକ୍ ସ୍ତମ୍ଭନ କରିଥାନ୍ତି ।
ସେ ବୀଣା, ବେଣୁ, ମୃଦଙ୍ଗ ଆଦି ବାଦ୍ୟପ୍ରିୟା ତଥା ତାଙ୍କ ଚତୁଃପାର୍ଶ୍ୱରେ ଶୁକପକ୍ଷୀମାନେ ବିଚରଣ କରୁଥାନ୍ତି।
କେତେକ ତନ୍ତ୍ରଶାସ୍ତ୍ରରେ କମଳା ବା କମଳାତ୍ମିକାଙ୍କୁ ପ୍ରଧାନ ମହାଶକ୍ତି ରୂପେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି ।
କମଳାଙ୍କ ଉପାସନା କଲେ ସାଧକ ଧନଧାନ୍ୟ ଗୋପ ଲକ୍ଷ୍ମୀରେ ଭୋଗୀ ହୋଇଥାନ୍ତି ।
ମା’ ଯେତେବେଳେ ଦକ୍ଷ ପ୍ରଜାପତିଙ୍କ ପ୍ରଥମ କନ୍ୟାଭାବେ ସତୀରୂପରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ, ସେ ପିତାମାତାଙ୍କ ଅନିଚ୍ଛା ସତ୍ତ୍ୱେ ଶିବଙ୍କୁ ହିଁ ସ୍ୱାମୀ ରୂପରେ ସ୍ୱୀକାର କରିଥିଲେ ଦକ୍ଷ ପ୍ରଜାପତି ବାଧ୍ୟ ହୋଇ ସତୀଙ୍କୁ ଶିବଙ୍କ ସହ ବିବାହ ଦେଲେ ସିନା, ସବୁଦିନ ପାଇଁ ତାଙ୍କ ମନରେ ଶିବ ଓ ସତୀଙ୍କ ପ୍ରତି ହେୟ ମନୋଭାବ ତିଷ୍ଠି ରହିଲା ଶିବଙ୍କ ବେଶ ପୋଷାକ, ଗଳାର ମୁଣ୍ଡମାଳ, ମୁଣ୍ଡର ଜଟା ଓ ସର୍ପ ଏବଂ ଭସ୍ମ ବିଲେପିତ ଶରୀରକୁ ଦେଖି ସେ ସର୍ବଦା ବିରକ୍ତ ହୁଅନ୍ତି ଥରେ ଦକ୍ଷପ୍ରଜାପତି ଏକ ମହାଯଜ୍ଞର ଆୟୋଜନ କରି ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ସମେତ ସମସ୍ତ ଦେବଦେବୀ, ଯକ୍ଷ, କିନ୍ନର, ଦିଗପାଳ, ବନ୍ଧୁ ପରିଜନ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ନିମନ୍ତ୍ରଣ କରିଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ଶିବ ଓ ସତୀଙ୍କୁ ନିମନ୍ତ୍ରଣ କଲେନାହିଁ ଏହା ଶୁଣି ସତୀ ଦୁଃଖିତା ହେଲେ ପିତ୍ରାଳୟରେ ଉତ୍ସବ ଚାଲିଛି, ସଭିଏଁ ଆସିଛନ୍ତି ଅଥଚ ସେ ନିଜ ଘରେ ଏକକୀ, ଏହା ଭାବି ସେ ଅଧିକ ବାଧିତା ହେଲେ ସେ ଶିବଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କରି ପିତ୍ରାଳୟକୁ ଯିବାକୁ ପ୍ରସ୍ତାବ ଦେଲେ ମାତ୍ର ଯେ ସ୍ୱୟଂ ଶିବ, ଦେବଦେବ ମହାଦେବ, ଯାହାଙ୍କ କୋପକୁ ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ ବି ଡରନ୍ତି, ସେ ବିନା ନିମନ୍ତ୍ରଣରେ ଯିବା ପାଇଁ ରାଜି ହୁଏନ୍ତେ କିପରି ?
ଉପାୟ ନ ପାଇ ଶେଷରେ ସତୀ ଅନ୍ତତଃ ତାଙ୍କୁ ଯିବାକୁ ଅନୁମତି ଦେବା ପାଇଁ ଅନୁରୋଧ କଲେ, କାରଣ ପିତ୍ରାଳୟକୁ ଯିବା ପାଇଁ କନ୍ୟାର ନିମନ୍ତ୍ରଣ ଆବଶ୍ୟକ ନାହିଁ ବୋଲି ଯୁକ୍ତି କଲେ ତଥାପି ଶିବ ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କରନ୍ତେ ସତୀଙ୍କର ଜିଦ୍ ବଢିଲା ସତୀ ଶିବଙ୍କୁ ପ୍ରଭାବିତ କରିବା ପାଇଁ ଶିବଙ୍କ ଚାରିପାଖେ ବୁଲି ବୁଲି ଦଶବିଧ ରୂପ ପ୍ରକଟିତ କରିଥିଲେ ସେଇ ଦଶରୂପ ପରବର୍ତ୍ତୀ କାଳରେ ଦଶମହାବିଦ୍ୟା ନାମରେ ନାମିତ ହେଲା
କାଳୀ, ତାରା, ମହାବିଦ୍ୟା, ଷୋଡଶୀ, ଭୁବନେଶ୍ୱରୀ, ଭୈରବୀ, ଛିନ୍ନମସ୍ତାଚ ବିଦ୍ୟା ଧୂମାବତୀ ତଥା, ବଗଳା ସିଦ୍ଧବିଦ୍ୟାଚ ମାତଙ୍ଗୀ, କମଳାତ୍ମିକା,ଏତାଦଶ ମହାବିଦ୍ୟା ସିଦ୍ଧ ବିଦ୍ୟା ନମୋନମଃ ।
ଶେଷରେ ଶିବ ବିରକ୍ତରେ ଅନୁମତି ଦେଇଥିଲେ ଏହି ଦଶମହାବିଦ୍ୟାକୁ ବିଭିନ୍ନ ପୁରାଣ ବିଭିନ୍ନ ଭାବରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଛି ତୋଡଳତନ୍ତ୍ରରେ ଏହି ଦଶମହାବିଦ୍ୟା, ଶ୍ରୀ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ଦଶବତାର ପ୍ରତୀକାତ୍ମକ ରୂପ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି କାଳୀଙ୍କୁ କୃଷ୍ଣ, ତାରାଙ୍କୁ ମତ୍ସ୍ୟ, ଷୋଡଶୀଙ୍କୁ ପର୍ଶୁରାମ, ଭୁବନେଶ୍ୱରୀଙ୍କୁ ବାମନ, ଭୈରବୀଙ୍କୁ ବଳରାମ, ଛିନ୍ନମସ୍ତାଙ୍କୁ ନୃସିଂହ, ଧୂମାବତୀଙ୍କୁ ବରାହ, ବଗଳାଙ୍କୁ କୁର୍ମ, ମାତଙ୍ଗୀଙ୍କୁ ରାମ ଏବଂ କମଳାଙ୍କୁ ବୁଦ୍ଧ ଭାବରେ ପ୍ରତିପାଦିତ କରାଯାଇଛି ବିଦ୍ୟାର ଅର୍ଥ ଜ୍ଞାନ, ସତୀଙ୍କ ପ୍ରତ୍ୟେକ ରୂପ ଜନମାନସରେ କିଛି କିଛି ଜ୍ଞାନ ସଂଚରଣ କରୁଥିବାରୁ ଏହିସବୁ ବିଦ୍ୟାମାନଙ୍କୁ ମହାବିଦ୍ୟା ବା ମହାଜ୍ଞାନ ରୂପରେ ପୂଜାକରାଯାଏ
ସେହି ଦଶ ମହାବିଦ୍ୟା ହେଉଛନ୍ତି - କାଳୀ, ତାରା, ଷୋଡ଼ଶୀ, ଭୁବନେଶ୍ୱରୀ, ଭୈରବୀ, ଛିନ୍ନାମସ୍ତା, ଧୂମାବତୀ, ବଗଳାମୁଖୀ, ମାତଙ୍ଗୀ ଏବଂ କମଳା।
ଏହାମଧ୍ୟରେ କାଳୀ, ତାରା, ଛିନ୍ନମସ୍ତା, ଧୂମାବତୀ ଉଗ୍ରା, ତଥା ବଗଳା, ଭୈରବୀ ସୌମ୍ୟୋଗ୍ର ମହାବିଦ୍ୟା ଏବଂ ଷୋଡ଼ଶୀ, ଭୁବନେଶ୍ୱରୀ, କମଳା, ମାତଙ୍ଗୀ ସୌମ୍ୟ ମହାବିଦ୍ୟା ରୂପେ ପରିଚିତା ।
ସୌମ୍ୟ ମହାବିଦ୍ୟାଙ୍କୁ ଶ୍ରୀସୁନ୍ଦରୀ କୁଳରେ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ କରାଯାଇଛି ଏବଂ ଉଗ୍ର, ସୌମ୍ୟୋଗ୍ର ମହବିଦ୍ୟାଙ୍କୁ କାଳୀ କୁଳରେ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ କରାହୋଇଛି ।
ଶ୍ରୀସୁନ୍ଦରୀ ଦେବୀମାନଙ୍କ ଆରଧନା ଗୃହ ମଧ୍ୟରେ ହେଉଥିଲାବେଳେ କାଳୀକୁଳ ଦେବୀମାନଙ୍କ ଉପାସନା ଶ୍ମଶାନ, ବଣ, ନଦୀତଟ ଆଦି ନିର୍ଜନ ସ୍ଥାନରେ ହୋଇଥାଏ, ତଥା ସୌମ୍ୟୋଗ୍ର ବିଦ୍ୟା ଉଭୟ ସ୍ଥାନରେ ଉପାସିତା ହୁଅନ୍ତି ।
ଧର୍ମ, ଅର୍ଥ, କାମ ଓ ମୋକ୍ଷଦାତ୍ରୀ, ପାପହାରିଣୀ ମା’କାଳିକେ, ସୃଷ୍ଟିର ସକଳ ବସ୍ତୁରେ ଶକ୍ତିରୂପରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ଦୁର୍ଗମ ଓ ଦୁରାଚାରକୁ ବିନାଶ କରୁଥିବାରୁ ସେ ଦୁର୍ଗା ନାମରେ ବିଦିତ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ କାଳରେ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ରୂପରେ ଜଗତଜନଙ୍କୁ ବିପଦରୁ ରକ୍ଷା କରି ସେ ମା’ ନାମକୁ ସାର୍ଥକ କରିଛନ୍ତି ଶସ୍ୟ ପାଳନକାରିଣୀ ଭାବେ ସେ ସର୍ବପ୍ରଥମେ ଶାକମ୍ବରୀ ନାମରେ ପୂଜିତା ହେଲେ କିଛିକାଳ ଅନ୍ତେ ଦୁଃଖ ଓ ଦୁର୍ଗତି ନାଶକାରିଣୀ ଦେବୀ ଭାବେ ପର୍ବତ ବାସିନୀ ସିଂହବାହିନୀ ପାର୍ବତୀ ବା ଉମା ଭାବରେ ବି ପୂଜା ପାଇଲେ କିନ୍ତୁ କିଛିକାଳ ପରେ ମଣିଷ ଦୁଇଟିଯାକ ଶକ୍ତିକୁ ଏକ ଭାବି ତାଙ୍କୁ ଶାକମ୍ବରୀ, ଉମା, ପାର୍ବତୀ, କାତ୍ୟାୟନୀ ପୁଣି ମହାକାଳୀ, ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀ ଓ ମହାସରସ୍ୱତୀ ଭାବେ ପୂଜାର୍ଚ୍ଚନା ଆରମ୍ଭ କଲା
ଏହିପରି ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱରେ କରାଳବଦନା କାଳୀ, ସମ୍ମୁଖରେ ଲୋକଜିହ୍ନା ତାରା, ଐଶାନ୍ୟ କୋଣରେ ତ୍ରିପୁରାସୁନ୍ଦରୀ ଷୋଡଶୀ, ବାମରେ ତ୍ରିଭୁବନବ୍ୟାପିନୀ ଭୁବନେଶ୍ୱରୀ, ନିମ୍ନରେ ମୁକ୍ତକେଶା ଭୈରବୀ, ଦକ୍ଷିଣରେ ପ୍ରଚଣ୍ଡଚଣ୍ଡୀ ସ୍ୱରୂପା ଛିନ୍ନମସ୍ତା, ଅଗ୍ନିକୋଣରେ ଧୂମପୂର୍ଣ୍ଣା ଧୂମାବତୀ, ପଛରେ ସଂହାରକାରିଣୀ ବଗଳା, ବାୟବ୍ୟ କୋଣରେ ଅର୍ଦ୍ଧଚନ୍ଦ୍ର ଧାରିଣୀ ମାତଙ୍ଗୀ ଏବଂ ନୈଋତ କୋଣରେ ଶ୍ରୀବୃଦ୍ଧିକାରିଣୀ କମଳା- ଏହିପରି ଦଶବିଧ ରୂପ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରି ସତୀ ଶିବଙ୍କୁ ପ୍ରଭାବିତ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିଥିଲେ ସେଇ ଦଶରୂପ ଦଶ ମହାବିଦ୍ୟା ରୂପରେ ସର୍ବଦା ପୂଜାପାଇ ଆସୁଛି
ସେଇ ଏକା ଶକ୍ତି ହିଁ ଭୋଗର ଭବାନୀ, ପୌରୁଷରେ ଲକ୍ଷ୍ମୀ, ସମରେ ଦୁର୍ଗା ଏବଂ ଧ୍ୱଂସରେ କାଳୀ ସାଜନ୍ତି, ସୃଷ୍ଟି ସ୍ଥିତି ଏବଂ ବିଲୟ ପାଇଁ ମହାସରସ୍ୱତୀ, ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀ ଏବଂ ମହାକାଳୀ ରୂପ ଧାରଣ କରନ୍ତି ସେ ଏକ ହେଲେ ବି ଅନେକ ଭାବରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ହୋଇଛନ୍ତି କେତେ ବେଳେ ପ୍ରକୃତିର ପଞ୍ଚଧାରାରେ, ଶକ୍ତିର ଷଷ୍ଠ ରୁପରେ, ଅଷ୍ଟ ମାତୃକା, ନବଦୁର୍ଗା, ଦଶ ମହାବିଦ୍ୟା ରୂପରେ ତ କେତେବେଳେ ଏକାବନ ଆଦିପୀଠରେ ବା ଚଉଷଠି ଯୋଗିନୀ ରୂପରେ ଏବଂ ଶତଶତ ଯୋଗିନୀ ରୂପରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ହୋଇଛନ୍ତି
ଓଜନଦ୍ୱାରା କ୍ଷୟ ନ ହେବା ନିମନ୍ତେ ପ୍ରତି ପାଖାପାଖି ୨ ହାଡ଼ ମଧ୍ୟରେ ଗୋଟିଏ ଚକ୍ରିକା ଥାଏ ।
ଉପାସ୍ଥି, ତନ୍ତୁସୂତ୍ର ଓ କିଛି ଜେଲି ଭଳି ପଦାର୍ଥକୁ ନେଇ ଏହି ଚକ୍ରିକା ଗଠିତ ହୋଇଛି ।
ଏହି ଚକ୍ରିକା ଶକ୍ (ଯାନ ବାହନରେ ବା ଖରାପ ରାସ୍ତାରେ ଯିବା ବେଳେ ମେରୁ ଉପରେ ପଡୁଥିବା ସଂଘାତ) ନିରୋଧକ ଅଟେ ।
ଏହାଦ୍ୱାରା ଦୁଇ ହାଡ଼ ପରଷ୍ପର ମଧ୍ୟରେ ଘଷି ହୋଇ କ୍ଷୟ ହେବାରୁ ରକ୍ଷା ପାଆନ୍ତି ।
ସ୍ପାଇନାଲ୍ କଡ଼ରୁ ସ୍ନାୟୁସମୂହ ବିଭିନ୍ନ ସ୍ଥାନରୁ ମେରୁ ମଧ୍ୟରୁ ବାମ ଓ ଡାହାଣ ପଟୁ ବାହାରି ଶରୀରର ବିଭିନ୍ନ ସ୍ଥାନକୁ ଯାଆନ୍ତି ।
ମାଂସପେଶୀ ଓ ଗଣ୍ଠି ବନ୍ଧନୀ ମେରୁ ଅସ୍ଥିସମୂହର ଦୃଢତା ବା ସ୍ଥିରତା ରକ୍ଷା କରିବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରେ ।
ଦୁଇ ମେରୁ ହାଡ଼ ମଧ୍ୟରେ ଚକ୍ରିକା ସହ ଏକ ଗଣ୍ଠି ଥାଏ ଓ ଦୁଇ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଦୁଇଟି ଫ୍ୟାସେଟ୍ ଗଣ୍ଠି ଥାଏ ଯେଉଁଗୁଡିକ ଅଣ୍ଟାର ଗତି ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରନ୍ତି ।
ଏହି ରୋଗର ଯେତେଗୁଡିଏ କାରଣ ଲେଖାଯାଇଛି ସେଗୁଡିକ ଅନୁଧ୍ୟାନ କଲେ ଦେଖାଯିବ, ଏହି ଯନ୍ତ୍ରଣା କୈ।
ଣସି ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ତନ୍ତୁ ବା ଅଂଶ ଯଥା- ହାଡ଼, ମାଂସ ଇତ୍ୟାଦିରୁ ଜାତ ହେଉନାହିଁ ।
ପ୍ରତ୍ୟେକ ବିଷୟର ଶାରୀରିକ ବିକାରୀ କ୍ରିୟା ସେହି ବିଷୟର ଆଲୋଚନାରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଏ ।
ଏଠାରେ ଉଲ୍ଲେଖ ଯୋଗ୍ୟ, ଅଣ୍ଟାରେ ଥିବା ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅଂଶର ବିକାରରେ ଏହି ବେଦନା ଅନୁଭୁତ ହୋଇ ପାରେ ।
ମେରୁ ଚକ୍ରିକା ଗଠନ, ତାହାର ସ୍ନାୟୁ ଓ ରକ୍ତ ସରବରାହ ଭଲ ଭାବରେ ଜାଣିଲେ କଟି ଯନ୍ତ୍ରଣା ବୁଝିହୁଏ ।
ଡାକ୍ତରୀ ପରାମର୍ଶ ନିମନ୍ତେ ଦ୍ୱିତୀୟ ସର୍ବାଧିକ କଟୀ ଯନ୍ତ୍ରଣା ରୋଗୀ ଆସନ୍ତି ।
ଯଦି ସାଧାରଣ ଉପଚାରଦ୍ୱାରା ନ କମେ, ଲକ୍ଷଣ ବୃଦ୍ଧି ହୁଏ, ସ୍ନାୟୁଗତ ଲକ୍ଷଣ ନୂଆକରି ବାହାରେ ଓ ଲାଲ ପତାକା ଚିହ୍ନ ଦେଖାଯାଏ ତାହାହେଲେ ଇମେଜିଙ୍ଗ ପରୀକ୍ଷା ନିରିକ୍ଷା ଆବଶ୍ୟକ ହୁଏ ।
ମେରୁ ଚକ୍ରିକା ହାର୍ନିଆ ଥିଲେ ସ୍ଟ୍ରେଟ ଲେଗ ରେଜିଙ୍ଗ ଟେଷ୍ଟଦ୍ୱାରା ଜଣାଯାଏ ।
କର୍କଟ, କଡା ଇକ୍ୱିନା ସିଣ୍ଡ୍ରୋମ ଓ ସଂକ୍ରମଣ ସନ୍ଦେହା କଲାମାତ୍ରେ ଏମ୍.ଆର୍.ଆଇ. ବା ସି.ଟି. ସ୍କାନ କରାଯାଏ ।
ସ୍ପାଇନାଲ ସ୍ଟେନୋସିସ୍ ରୋଗ ନିମନ୍ତେ ଏମ୍.ଆର୍.ଆଇ. ବା ସି.ଟି. ସ୍କାନ କରାଯାଏ, ଏମ୍.ଆର୍.ଆଇ. ଅଧିକ ଭଲ ।
ମେରୁ ଅସ୍ଥିର ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱ ସ୍ଥାନରେ କ୍ରନିକ ଯନ୍ତ୍ରଣା ହେଉଥିଲେ ଲମ୍ବର ପ୍ରୋଭୋକେଟିଭ ଡିସ୍କୋଗ୍ରାଫି କରାଯାଏ ।
ନର୍ଭ ବ୍ଲକ୍ ପରୀକ୍ଷାଦ୍ୱାରା ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ସ୍ନାୟୁ ଚାପଗ୍ରସ୍ତ ଅଛି କି ନା, ଜଣାଯାଏ ।
ରୁଟିନ ଇମେଜିଙ୍ଗ ଓ ଅପରେଶନଦ୍ୱାରା ଚିକିତ୍ସା ଖର୍ଚ୍ଚ ବୃଦ୍ଦି ହୁଏ କିନ୍ତୁ କିଛି ଅଧିକ ଉପକାର ମିଳେ ନାହିଁ ।
ଇମେଜିଙ୍ଗ ଫଳରେ ବିପଦହୀନ କିଛି ରୋଗ ଚିହ୍ନା ପଡ଼ିଲେ ଅଯଥା ଖର୍ଚ୍ଚ ବଢ଼େ ଓ ରୋଗୀର ମାନସିକ ସ୍ଥିତି ଖରାପ ହୁଏ ।
କଟି ଯନ୍ତ୍ରଣା ଏକ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ରୋଗ ନୁହେଁ, ଅନେକ ଅନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ କାରଣ ଯୋଗୁ ଅଧିକାଂଶ କଟି ଯନ୍ତ୍ରଣା ସୃଷ୍ଟି ହୁଏ ।
ଅଧିକାଂଶ କ୍ଷେତ୍ରରେ ରକା ବା ଅଧିକ ମାଂସପେଶୀ ଟାଣି ହୋଇଯିବା ଯୋଗୁ ଏହା କଷ୍ଟ ହୁଏ ।
ମୋଟାପା, ଧୂମ୍ରପାନ, ଗର୍ଭାବସ୍ଥାରେ ଓଜନ ବୃଦ୍ଧି, ମାନସିକ ଚାପ, ଦରିଦ୍ର ଶାରୀରିକ ଅବସ୍ଥା ଓ ଅସ୍ୱାଭାବିକ ଶୟନ ଅବସ୍ଥା ଇତ୍ୟାଦି କଟି ଯନ୍ତ୍ରଣାକୁ ବଢ଼େଇବାକୁ ସାହାଯ୍ୟ କରେ ।
ହଠାତ୍ କିଛି ଓଜନିଆ ଜିନିଷ ଉଠାଇବା ବେଳେ ବା ନଇଁ ପଡ଼ିବା ସମୟରେ ଏହି ଯନ୍ତ୍ରଣା ଅନୁଭୁତ ହୁଏ ।
ଏହାର କାରଣମାନଙ୍କର ସମ୍ପୁର୍ଣ୍ଣ ତାଲିକା ମଧ୍ୟରେ ଅନେକ ଅସାଧାରଣ ରୋଗ ବା ଅବସ୍ଥା ଅଛି ।
ମହିଳାମାନେ ନାରୀ ସମ୍ବନ୍ଧିୟ ରୋଗ ଯଥା ଏଣ୍ଡୋମେଟ୍ରିଓସିସ୍,ଓଭାରିଆନ ସିସ୍ଟ, ଓଭାରିଆନ କର୍କଟ, ୟୁଟେରାଇନ ଫାଇବ୍ରଏଡ୍ ରୋଗମାଅନଙ୍କରେ କଟି ଯନ୍ତ୍ରଣା ଭୋଗ କରନ୍ତି ।
ଓଷ୍ଟିଓଆର୍ଥ୍ରାଇଟିସ, ମେରୁ ଚକ୍ରିକା କ୍ଷୟ, ମେରୁ ଚକ୍ରିବା ହାର୍ନିଆ, ଭଗ୍ନ ମେରୁ ଅସ୍ଥି, ଜୀବାଣୁ ସଂକ୍ରମଣ ଓ ଟ୍ୟୁମର ଆଦି ଅନେକ ସମୟରେ କଟି ଯନ୍ତ୍ରଣା କରାଏ ।
ଅନେକ କାରଣମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ନିମ୍ନରେ ଦିଆଯାଇଥିବା କାରଣଗୁଡ଼ିକ ସଂଖ୍ୟ ଦୃଷ୍ଟିରୁ ନଗନ୍ୟ ।
ଶୀଘ୍ର ଆରମ୍ଭ ହେଉଥିବା ତୀବ୍ର ଅନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ କଟି ଯନ୍ତ୍ରଣାରେ ଯନ୍ତ୍ରଣା ନିବାରକ ଔଷଧ ଦିଆଯାଏ ଓ ଯଥା ସମ୍ଭବ କଷ୍ଟ ସ‌ହ୍ୟ ହେବା ଭଳି ସାଧାରଣ ଚଳପ୍ରଚଳ ଚାଲୁ ରଖିବା ଉଚିତ ।
ଯେତିକି ସମୟ ଉପକାରରେ ଆସିବ ସେତିକି ସମୟ ପ୍ରଥମ ପସନ୍ଦ ପାରାସେଟାମୋଲ ଔଷଧ ଦେବାକୁ ଉପଦେଶ ଦିଆଯାଏ ।
ସାଧାରଣ ଯନ୍ତ୍ରଣା ନିବାରକ ଉପକାର ନ କଲେ ଓପିଅଏଡ ଦିଆଯାଏ କିନ୍ତୁ ଅନିଚ୍ଛା ସ‌ହକରେ କାରଣ ଏହାର ଅନେକ ପାର୍ଶ୍ୱପ୍ରତିକ୍ରିୟା ଅଛି ।
ଡିସ୍କ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଯନ୍ତ୍ରଣା ସ‌ହିତ ଅକର୍ମଣ୍ୟତା ବା ସ୍ପାଇନାଲ ସ୍ଟେନୋସିସ ଥିଲେ ଅପରେଶନ ଆବଶ୍ୟକ ହୋଇପାରେ ।
ଅନ୍ୟ ଅନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ କାରଣଥିବା କଟି ଯନ୍ତ୍ରଣାରେ କୌଣସି ଉପକାର ମିଳିବା ଜଣାଯାଇ ନାହିଁ ।