polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ବାଲ୍ୟକାଳରେ ବନ୍ଧୁତା ମୁଖ୍ୟତଃ ଖେଳନା ଓ ଏକାଠି କିଛି କାମ କରିବାଦ୍ୱାରା ମିଳୁଥିବା ଆନନ୍ଦ ଉପରେ ଆଧାରିତ ହୋଇଥାଏ ।
ଯଦିଓ ଏହି ବୟସରେ ଅଂଶୀଦାର କରିବା, ପିଲାମାନଙ୍କ ପାଇଁ କଷ୍ଟ ଅଟେ, ତଥାପି ସେମାନେ ଯେଉଁମାନଙ୍କୁ ସାଙ୍ଗ ବୋଲି ଭାବନ୍ତି ସେମାନଙ୍କ ସହ ନିଜ ଜିନିଷ ଭାଗ କରନ୍ତି ।
ପିଲାମାନେ ଯେତେବେଳେ ପରିପକ୍ୱ ହୁଅନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଜ ପାଇଁ କମ୍ ଓ ଅନ୍ୟ ପାଇଁ ଅଧିକ ସଚେତନ ହୁଅନ୍ତି ।
ସେମାନେ ନିଜ ସାଙ୍ଗମାନଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଦେଖିବାକୁ ଲାଗନ୍ତି ଓ ଦଳବଦ୍ଧ ହୋଇ ଖେଳିବାକୁ ଭଲପାଆନ୍ତି ।
ବାଲ୍ୟବସ୍ଥାର ମଧ୍ୟଭାଗରେ ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଖାରଜ ହୋଇଯିବାର ଅଭିଜ୍ଞତା ହାସଲ କରନ୍ତି ।
ତରୁଣ ବୟସରେ ଭଲ ବନ୍ଧୁତା ଲାଭ କରିବା, ଏକ ପିଲାକୁ ପରବର୍ତ୍ତୀ ଜୀବନରେ ସମାଜ ଅନୁଯାୟୀ ବଞ୍ଚିବା ପାଇଁ ବାଟ ଦେଖାଏ ।
୧୯୭୫ ମସିହାର ଏକ ସର୍ଭେ ଅନୁଯାୟୀ, ବିଗେଲୌ ଓ ଲା ଗାଇପା ଜାଣିବାକୁ ପାଇଲେ ଯେ ଭଲ ସାଙ୍ଗ ପାଇବାର ଆଶା ପିଲାର ବୟସ ବଢିବା ସାଙ୍ଗେ ବଢିଚାଲେ ।
ପ୍ରଥମ ସ୍ତରରେ, ପିଲାମାନେ ଭାଗୀଦାର କାର୍ଯ୍ୟକଳାପ ଓ ଭୌଗୋଳିକ ଭାବେ ନିକଟତର ହେବା ଉପରେ ଗୁରୁତ୍ତ୍ୱାରୋପ କରିଥିଲେ ।
ଦ୍ୱିତୀୟ ସ୍ତରରେ, ସେମାନେ ଭାଗ କରିବା, ନିଷ୍ଠା ଓ ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ଉପରେ ଗୁରୁତ୍ତ୍ୱାରୋପ କରିଥିଲେ ।
ବର୍ଣ୍ଡଡଙ୍କ ଅନୁଯାୟୀ, ପିଲାମାନେ ସେହି ବନ୍ଧୁତାକୁ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି, ଯାହା ସମାଜ ପରବର୍ତ୍ତୀ ବ୍ୟବହାର, ଘନିଷ୍ଠତା ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଯୁକ୍ତାତ୍ମକ ଲକ୍ଷଣ ଉପରେ ପର୍ଯ୍ୟବସିତ ଏବଂ ସେମାନେ ସେହି ବନ୍ଧୁତାଦ୍ୱାରା ଅସୁବିଧାରେ ପଡନ୍ତି, ଯାହା ଦ୍ୱନ୍ଦ, ଆଧିପତ୍ୟ, ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦିତା, ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବିଯୁକ୍ତାତ୍ମକ ଲକ୍ଷଣ ଉପରେ ଆଧାରିତ ।
ଉତ୍ତମ ଗୁଣର ବନ୍ଧୁତାର ଭଲ ପ୍ରଭାବ ପ୍ରାୟବେଳେ, ପିଲାର ସାମାଜିକ ବୃଦ୍ଧିରେ ପଡିଥାଏ ।
ଏହିପରି ବନ୍ଧୁତାରୁ ମିଳୁଥିବା ସୁବିଧାଗୁଡିକ ହେଲା ସାମାଜିକ ସଫଳତା, ମାତ୍ର ପିଲାର ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ସଫଳତା ଉପରେ ପ୍ରାୟ କିଛି ପ୍ରଭାବ ନଥାଏ ।
ପ୍ରାପ୍ତବୟସ୍କଙ୍କ ସହ ହୋଇଥିବା କେତେକ ଆଲୋଚନା ପ୍ରସ୍ତାବ ଦିଏ ଯେ ବନ୍ଧୁତା ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସକରାତ୍ମକ ସମ୍ପର୍କ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ସଫଳତାକୁ ବୃଦ୍ଧି କରାଏ ।
ବନ୍ଧୁତାର ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସୁବିଧାଗୁଡିକ ହେଲା ସମାନୁଭୂତି ଓ ସମସ୍ୟା ସମାଧାନ କରିବା ଶିଖିବା ।
ପିତାମାତାଙ୍କଠାରୁ ଶିକ୍ଷା ପିଲାମାନଙ୍କୁ ବନ୍ଧୁତା ଗଢିବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରିଥାଏ ।
ଏଇଲିନ୍ କେନ୍ନେଡି-ମୂରେ ପିଲାମାନଙ୍କର ବନ୍ଧୁତା ଗଢିଉଠିବାର ତିନୋଟି ମୂଖ୍ୟ ଉପାଦାନ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଥିଲେ : ମୁକ୍ତଭାବନା, ସମାନତା, ଭାଗିଦାରୀର ଆନନ୍ଦ ।
ପିତାମାତା ମଧ୍ୟ ପିଲାମାନଙ୍କୁ ସାମାଜିକ ନିୟମ ବୁଝିବାରେ ଚେଷ୍ଟା କରିପାରିବେ, ଯାହାକୁ ସେମାନେ ନିଜେ ନିଜେ ଶିଖିପାରନ୍ତି ନାହିଁ ।
ରବର୍ଟ ସେଲମାନ୍ ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କଦ୍ୱାରା କରାଯାଇଥିବା ଅନୁସନ୍ଧାନରୁ ଜଣାଯାଇଛି ଯେ, କେନ୍ନେଡି ମୂରେ ପିଲାମାନଙ୍କ ବନ୍ଧୁତାର ବଢ଼ିବା ପର୍ଯ୍ୟାୟର ପ୍ରାଥମିକ ଚିଠା ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିଥିଲେ, ଯାହା ଅନ୍ୟକୁ ବୁଝିବାର କ୍ଷମତା ବୃଦ୍ଧିହେବାକୁ ସୁଚାଏ: "ମୁଁ ଏହାକୁ ନିଜ ଅନୁସାରେ ଚାହେଁ", "ଏଥିରେ ମୋ ପାଇଁ କ'ଣ ଅଛି?", "ନିୟମ ଅନୁସାରେ", "ଯତ୍ନ ଏବଂ ଅଂଶୀଦାର", ଓ "ଭଲ ଓ ମନ୍ଦ ସମୟରେ ବନ୍ଧୁତା" ।
ପରିବାରର ଦାୟିତ୍ୱବୋଧ ଓ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ଷେତ୍ରର ଚାପ କମିବା ଫଳରେ, ବନ୍ଧୁତା ଅଧିକ ଜରୁରୀ ହୋଇଯାଏ ।
ବଡ଼଼ମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ବନ୍ଧୁତା ଏକ ବଡ଼ ଅନୁଷ୍ଠାନ ପାଇଁ ଯୋଗସୂତ୍ର ପ୍ରଦାନ କରେ; ମୁଖ୍ୟତଃ ସେହି ଲୋକମାନଙ୍କ ପାଇଁ, ଯେଉଁମାନେ ବାରମ୍ବାର ବାହାରକୁ ଯାଇପାରିବେ ନାହିଁ ।
ସାଙ୍ଗମାନଙ୍କ ସହ କଥାବାର୍ତ୍ତା ସେମାନଙ୍କୁ ଭାବ ବିନିମୟ କରିବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରିଥାଏ ।
ଅଧିକନ୍ତୁ, ବୃଦ୍ଧମାନଙ୍କର ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟର ଅବନତି ଘଟିଥାଏ, ମାତ୍ର ଯେଉଁମାନେ ସାଙ୍ଗମାନଙ୍କ ସହ ଯୋଗାଯୋଗ ରକ୍ଷା କରିଥାନ୍ତି, ସେମାନେ ମାନସିକ ଭାବେ ସୁସ୍ଥ ଥାନ୍ତି ।
ଯଦିଓ ବୃଦ୍ଧମାନେ ନୂଆ ଲୋକଙ୍କ ସହ ଏକ ପାରିବାରିକ ଓ ସ୍ଥାୟୀ ସମ୍ପର୍କର ଆଶା ରଖିଥାନ୍ତି, ବନ୍ଧୁତା ଗଢିବା ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥାରେ ମଧ୍ୟ ଚାଲୁ ରହିଥାଏ ।
ବୟସ ବଢିବା ସହ, ବୃଦ୍ଧମାନେ ଅନୁଭବ କରିଥାନ୍ତି ଯେ, ସମାନ ଅନୁଷ୍ଠାନରେ ରହୁଥିବା ଓ ନିଜର ବୋଲି ଅନୁଭବ କରୁଥିବା ସାଙ୍ଗମାନଙ୍କ ସଂଖ୍ୟା ବହୁତ କମ ।
ସେମାନେ ନିଜ ବୟସ, ଲିଙ୍ଗ, ଜାତି, ପ୍ରଭୃତି ସହ ସମାନ ଥିବା ଲୋକ ଦେଖି ବନ୍ଧୁତା ଗଢିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିଥାନ୍ତି ।
ତରୁଣମାନଙ୍କ ସହ ତୁଳନା କଲେ, ବହୁତ କମ୍ ବୃଦ୍ଧ ଲୋକଙ୍କର ବିପରୀତ ଲିଙ୍ଗ ବନ୍ଧୁତା ଥାଏ ।
ବୃଦ୍ଧ ମହିଳାମାନଙ୍କର, ମୁଖ୍ୟତଃ, ଅଧିକ ଦ୍ୱିତୀୟ ଶ୍ରେଣୀର ବାନ୍ଧବୀ ଥାଆନ୍ତି - ଯେଉଁମାନେ ଅଧିକ ନିକଟତର ନୁହଁନ୍ତି, ଯେଉଁମାନଙ୍କ ସହ ସେମାନେ କ୍ୱଚିତ୍ ସମୟ ବିତାନ୍ତି, ଯେପରି କି ସେମାନେ ମଧ୍ୟାହ୍ନ ଭୋଜନ ପାଇଁ ଏକାଠି ହୁଅନ୍ତି ।
ବନ୍ଧୁତାର ସମ୍ପର୍କ ଯେ କୌଣସି ଏକ ସଂଘଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସମ୍ପର୍କ ।
ବନ୍ଧୁତା ଶିକ୍ଷାକ୍ଷେତ୍ରରେ ମଧ୍ୟ ପଢ଼ା ହୋଇଆସୁଛି, ଯେମିତି ସମାଜବିଜ୍ଞାନ, ସାମାଜିକ ମନୋବିଜ୍ଞାନ, ମାନବଶାସ୍ତ୍ର ଓ ଦର୍ଶନଶାସ୍ତ୍ର ।
ବନ୍ଧୁତା ଉପରେ ଅନେକ ଶିକ୍ଷାଭିତ୍ତିକ ସିଦ୍ଧାନ୍ତ ମଧ୍ୟ ପ୍ରସ୍ତାବ କରାଯାଇଛି, ଯାହାମଧ୍ୟରେ ସାମାଜିକ ବିନିମୟ ସିଦ୍ଧାନ୍ତ, ନିରପେକ୍ଷତା ସିଦ୍ଧାନ୍ତ ଓ ବନ୍ଧନ ଶୈଳୀ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ ।
ଏକ ବିଶ୍ୱ ସୌଭାଗ୍ୟ ତଥ୍ୟରୁ ଜଣାଯାଇଛି ଯେ ନିବିଡ ବନ୍ଧୁତା ଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଧିକ ସୁଖୀ ହୋଇଥାଆନ୍ତି ।
ଯଦିଓ ବହୁତ ପ୍ରକାରର ବନ୍ଧୁତା ଅଛି, ତା' ମଧ୍ୟରୁ କେତେକ ସ୍ଥାନ ବିଶେଷରେ ଭିନ୍ନ ହୋଇପାରନ୍ତି, ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଲକ୍ଷଣ ସବୁ କେତେକ ବନ୍ଧୁତାରେ ଥାଇପାରେ ।
ଏହି ଲକ୍ଷଣ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ନେହ, ସହାନୁଭୂତି, ସମ୍ବେଦନତା, ସାଧୁତା, ନିଃସ୍ୱାର୍ଥପରତା, ପାରସ୍ପାରିକ ବୁଝାମଣା, କରୁଣା ଓ ପରସ୍ପରର ଉପସ୍ଥିତିରେ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ, ବିଶ୍ୱାସ, ଏବଂ ଏକ ହୋଇଯିବାର କ୍ଷମତା, ଭାବନା ପ୍ରକାଶ କରିବା, ଓ ସାଙ୍ଗଠାରୁ ରାୟ ପାଇବାର ବିନା ଡରରେ ଭୁଲ୍ କରିବା, ପ୍ରଭୃତି ଥାଏ ।
ଯଦିଓ ସେପରି କୌଣସି ବ୍ୟବହାରିକ ସୀମା ନ ଥାଏ, ଯାହା ଉପରେ ନିର୍ଭର କରି ଲୋକମାନେ ବନ୍ଧୁତା କରିବେ, ତଥାପି ବନ୍ଧୁତା ଏକ ସମାନ ପରିବେଶ, ଜୀବିକା କିମ୍ବା ଆଗ୍ରହ ଉପରେ ମୁଖ୍ୟତଃ ପରିବେଶିତ ହୋଇଥାଏ ।
ପୂର୍ବ ଏସିଆର ସଂସ୍କୃତିରେ ବନ୍ଧୁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ସମ୍ମାନ ଛୋଟ ବୟସରୁ ଶିଖା ଯାଇଥାଏ ।
ପୂର୍ବ ଏସିଆର ସଂସ୍କୃତିରେ ସୋସିଅଲ ମିଡିଆରେ ହୋଇଥିବା ବନ୍ଧୁତାକୁ ପ୍ରକୃତ ବନ୍ଧୁତା ଭାବେ ନିଆଯାଏନାହିଁ ।
ପୂର୍ବ ଏସିଆରେ ଉଭୟ ମହିଳା ଓ ପୁରୁଷ ବନ୍ଧୁତା ଛୋଟବେଳୁ ଅରମ୍ଭ ହୋଇଥାଏ ଏବଂ ବିଦ୍ୟାଳୟ ଶିକ୍ଷା ଓ ଏକାଠି କାମ କରିବା ସମୟରେ ଏହା ନିବିଡ ହୋଇଥାଏ ।
ପୂର୍ବ ଏସିଆର ସଂସ୍କୃତିରେ ବିଭିନ୍ନ ଲୋକ ଏକ ବନ୍ଧୁଦଳ ମଧ୍ୟରେ ବାନ୍ଧି ହୋଇରହିଥାନ୍ତି, ଯାହାକୁ ସେମାନେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ବନ୍ଧୁ ବୋଲି କହିଥାନ୍ତି ।
ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଆମେରିକାରେ, ବହୁତ ଲୋକ ବିଭିନ୍ନ ଲୋକଙ୍କୁ ସେମାନଙ୍କର ଉତ୍ତମ ବନ୍ଧୁ ବୋଲି କହିଥାନ୍ତି, ମାତ୍ର ପୂର୍ବ ଏସିଆରେ ଉତ୍ତମ ବନ୍ଧୁ ଖିଲେ ୨-୩ ଜଣ ନିକଟତର ଲୋକଙ୍କୁ ବୁଝାଏ ।
ପୂର୍ବ ଏସିଆ ସଂସ୍କୃତିରେ, କାହାର ଉତ୍ତମ ସାଙ୍ଗ ହେବାକୁ ସମ୍ମାନସ୍ପଦ ବୋଲି ଧରାଯାଏ ।
ଏକ ଚାଇନା ମତବାଦ ଅନୁଯାୟୀ, ଅନ୍ତଃମନୁଷ୍ୟ ସମ୍ପର୍କ ରକ୍ଷାକରିବା ପାଇଁ ଦୃଢ଼ ମାନସିକତା ଦରକାର ।
ପୂର୍ବ ଓ ମଧ୍ୟ ଏସିଆ ସଂସ୍କୃତିରେ ସାଙ୍ଗମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସମ୍ପର୍କ ସୁଦୃଢ଼ ଥାଏ, ଯାହା ସାଧାରଣ ଭାବେ ଭାଙ୍ଗେନାହିଁ, ଯେ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜଣେ ଭୌଗୋଳିକ ଭାବେ ଦେଶର ଅନ୍ୟ ଏକ ଅଂଶକୁ ବା ପ୍ରବାସୀ ନ ହୋଇଛି ।
ଉଚ୍ଚମାନର ବନ୍ଧୁତା ଦ୍ୱନ୍ଦର ସମାଧାନ କରିବା ସହ ଏକ ସୁସ୍ଥ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସମ୍ପର୍କ ଗଢିଥାଏ ।
ସାଙ୍ଗମାନଙ୍କ ସହ କିଛି କାମରେ ବୁଡିରହିବା ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥାଏ, କାରଣ ବନ୍ଧୁତା ଏଭଳି ଏକ ପୃଷ୍ଠଭୂମି ଯେଉଁଥିରେ ମୌଳିକ ଆବଶ୍ୟକତାର ସନ୍ତୋଷ ମିଳିଥାଏ ।
ଭଲ ବନ୍ଧୁତା ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତିକୁ ନିଜର ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ପରିଚୟ ସହ ସହଜ ଅନୁଭବ କରାଇଥାଏ ।
ଉଚ୍ଚମାନର ବନ୍ଧୁତା ପାଇଁ ନିଜ ଉପରେ ଭରସା ଆସେ, ଯାହା ସାମାଜିକ ଉନ୍ନତିରେ ସହାୟକ ହୁଏ ।
ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଅଧ୍ୟୟନ ମତ ଦିଏ ଯେ, ଯେଉଁ ପିଲାମାନଙ୍କର ଉଚ୍ଚ ଗୁଣ ଯୁକ୍ତ ବନ୍ଧୁତା ଥାଏ, ସେମାନେ ଅଳସୁଆ, ଓ ମାନସିକ ଚାପଦ୍ୱାରା ହେଉଥିବା ରୋଗରୁ ରକ୍ଷାପାଆନ୍ତି ।
ନିଜର ସମସ୍ୟା ବହୁଳ ଜୀବନ କିପରି ସେମାନଙ୍କ ବନ୍ଧୁତା ସହ ଜଡ଼ିତ ତାହା ଜାଣିବା ପାଇଁ ୯୦୦୦ରୁ ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱ ଆମେରିକୀୟଙ୍କ ଉପରେ ଏକ ଅନୁଧ୍ୟାନ କରାଯାଇଥିଲା ।
ଫଳାଫଳ ଦର୍ଶାଇଥିଲା ଯେ, ଯେତେବେଳେ ସାଙ୍ଗମାନେ ବିଦ୍ୟାଳୟରେ ଭଲ ପଢୁଛନ୍ତି, ବିଦ୍ୟାଳୟର କାର୍ୟ୍ୟକ୍ରମରେ ଭାଗ ନେଉଛନ୍ତି, ମଦ୍ୟପାନଠାରୁ ଦୂରେଇ ରହୁଛନ୍ତି ଏବଂ ଉତ୍ତମ ମାନସିକ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ଅଛି, ସେତେବେଳେ ଯୌବନାବସ୍ଥାରେ ସମସ୍ୟା ଜଡ଼ିତ ବ୍ୟବହାର କମ୍ ଥାଏ ।
ଯେଉଁମାନେ ସମସ୍ୟା ଜନିତ ବ୍ୟବହାର ସହ ଜଡ଼ିତ ରହୁଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କଠାରେ ବିପରୀତ ଭାବ ଦେଖା ଯାଉଥିଲା ।
ଯୌବନାବସ୍ଥାରେ ସମସ୍ୟା ଜନିତ ବ୍ୟବହାର ସହ ଜଡ଼ିତ ହେବା ପାଇଁ, ବନ୍ଧୁତା ଅନୁପ୍ରାଣିତ କରିବା ହେଉ କି ନ ହେଉ ସେମାନେ ଓ ସେମାନଙ୍କ ବନ୍ଧୁତା ବିଦ୍ୟାଳୟ ମଧ୍ୟରେ ସୀମିତ ରହିବା ଆବଶ୍ୟକ ।
ଏଥିପାଇଁ ଯୌବନାବସ୍ଥାରେ ବନ୍ଧୁତା ଚୟନ କରିବା ସବୁଠାରୁ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ।
ପରଡ୍ୟୁ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟର ବିଶେଷଜ୍ଞମାନଙ୍କ ଅଧ୍ୟୟନରୁ ଜଣାପଡିଛି ଯେ ଉଚ୍ଚ ଶିକ୍ଷା ସମୟରେ ହୋଇଥିବା ବନ୍ଧୁତା ପୂର୍ବରୁ ହୋଇଥିବା ବନ୍ଧୁତା ଅପେକ୍ଷା ଦୀର୍ଘସ୍ଥାୟୀ ।
ଡ଼ିଡେରଟଙ୍କ ଭାଷାକୋଷରେ, ୧୮ଶ ଶତାବ୍ଦୀରେ ଥିବା ଉତ୍ତମ ବନ୍ଧୁତାର ଆଧୁନିକ ଅର୍ଥ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି ।
"ବନ୍ଧୁତା, ଜଣଙ୍କ ସହ ଏକ ସୁସ୍ଥ ତଥା ଖୁସିକର ସମ୍ପର୍କ ରଖିବାଠାରୁ ଅନ୍ୟ କିଛି ନୁହେଁ ।
ବନ୍ଧୁତା କ'ଣ ତା'ଠାରୁ କିଛି ଅଧିକ ନୁହେଁ ? ଏହା ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ କୁହାଯାଇପାରିବ ଯେ, ବନ୍ଧୁତା ଏହି ସବୁ ଶବ୍ଦରେ ସୀମିତ ନୁହେଁ; ଏହା ସମସ୍ତ ସୀମାରୁ ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱରେ ।
ମାତ୍ର ଯେଉଁମାନେ ବନ୍ଧୁତା ସମ୍ବନ୍ଧରେ ଏପରି ଏକ ଅର୍ଥ ଭାବନ୍ତି; ସେମାନେ କେବେବି ବିଚାର କରନ୍ତି ନାହିଁ ଯେ, ଦୁଇ ଜଣ ବ୍ୟକ୍ତି ବନ୍ଧୁ ନ ହେଲେ କେବେ ବି ଏପରି ଏକ ସୁଖୀ ସମ୍ପର୍କରେ ବାନ୍ଧି ହୋଇ ରହିପାରିବେ ନାହିଁ ।
ସମ୍ପର୍କ, ଯାହା ହୃଦୟରୁ ଆସିଥାଏ ଓ ସୁଖ ପ୍ରଦାନ କରେ ତାକୁ ବନ୍ଧୁତା କୁହାଯାଏ ।
ବନ୍ଧୁତା ପାଇଁ ଏହାଠାରୁ ବଳି ଅଧିକ ଠିକ ଓ ଅଧିକ ଉପଯୁକ୍ତ ବର୍ଣ୍ଣନା ନ ଥାଇପାରେ ।
ଜୀବନର ପ୍ରତିଟି ପର୍ଯ୍ୟାୟ ଯଥା ବିବାହ, ମାତାପିତା ହେବା, ଏବଂ ବୃତ୍ତିରେ ଉନ୍ନତି, ତରୁଣ ଯୌବନାବସ୍ଥାରୁ ମଧ୍ୟ ଯୌବନାବସ୍ଥାକୁ ଗତି କରିବା, ବନ୍ଧୁତାକୁ ଜଟିଳ କରିପାରେ ।
ବିବାହ ପରେ, ଉଭୟ ମହିଳା ଓ ପୁରୁଷଙ୍କର, ବିପରୀତ ଲିଙ୍ଗ ବହୁତ କମ୍ ସାଙ୍ଗ ଥିବା ଜଣାଯାଏ ।
ତରୁଣମାନେ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ଷେତ୍ରରେ ବନ୍ଧୁତାକୁ ବଜାୟ ରଖିବାରେ ଅସୁବିଧା ଭୋଗ କରନ୍ତି ।
"କାର୍ଯ୍ୟକ୍ଷେତ୍ର ପ୍ରତିଯୋଗିତା ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇପାରେ, ତେଣୁ ଲୋକମାନେ ନିଜ ସହକର୍ମୀଙ୍କଠାରୁ ନିଜର ଦୁର୍ବଳତା ଲୁଚାଇବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତି ।
କାର୍ଯ୍ୟ ଓ ବନ୍ଧୁତା ଅଧିକାଂଶ ସମୟରେ ଏକ ଦେବାନେବାର ଅନୁଭବ କରାଏ ; କେଉଁଠାରେ କାର୍ଯ୍ୟ ସରେ ଓ ପ୍ରକୃତ ବନ୍ଧୁତା ସରେ ତାହା କହିବା କଷ୍ଟକର ହୋଇପଡେ ।
" ଅଧିକାଂଶ ତରୁଣ ଚାକିରୀର ଆର୍ଥିକ ସ୍ୱଚ୍ଛଳତାକୁ, ସହକର୍ମୀମାନଙ୍କ ସହ ବନ୍ଧୁତାଠାରୁ ଅଧିକ ଗୁରୁତ୍ତ୍ୱ ଦିଅନ୍ତି ।
ବେଳେବେଳେ ସାଙ୍ଗମାନେ ପରସ୍ପରଠାରୁ ଦୂରେଇ ଯାଆନ୍ତି ଓ ଦୂରତା ହେତୁରୁ ପରସ୍ପରକୁ ଭୁଲିଯିବାକୁ ବାଧ୍ୟ ହୁଅନ୍ତି ।
ପୂର୍ବ କାଳରେ ଯେତେବେଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦୁଇ ଜଣ ମଣିଷ ପରସ୍ପର ସହ ଦେଖା ହେଉଥିଲେ, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବନ୍ଧୁତା ତିଷ୍ଠି ରହୁଥିଲା, ତଥାପି ବର୍ତ୍ତମାନ ଡିଜିଟାଲ ପ୍ରଯୁକ୍ତିବିଦ୍ୟା ଭୌଗୋଳିକ ଦୂରତା କମାଇ ବନ୍ଧୁତାକୁ ରକ୍ଷା କରିପାରୁଛି ।
ତରୁଣ ଅବସ୍ଥାରେ, ନୂଆ ଏକ ସାମାଜିକ ଦଳରେ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ ହେବା ମଧ୍ୟ ବନ୍ଧୁତାରେ ଅନ୍ତ ଆଣିଥାଏ ।
ଏକ ବନ୍ଧୁତାର ଶେଷରେ କିପରି କଥା ହେବାକୁ ହୁଏ ଏବଂ ଏ ବିଷୟରେ କଥା ହେବା ଠିକ ହେବ କି ନାହିଁ, ତାହା ପରିବେଶ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରେ ।
ଯଦିଓ ଶିକ୍ଷା ଓ କୌଶଳ ଧାଅନାଅ ପୀଡ଼ିତଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ କରେ, ତେବେ କୌଣସି କାମ କରିବା ପାଇଁ ବାଧ୍ୟ କରିବା ମଧ୍ୟ ସାମାଜିକ ପରିସ୍ଥିତିରେ ମୁଖ୍ୟ ଭୂମିକା ଗ୍ରହଣ କରେ ।
ଦି ନ୍ୟୁ ୟର୍କ ଟାଇମସର ଅନାହଦ ଓ'କୋନୋରଙ୍କ ଅନୁଯାୟୀ, କୌଣସି କାମ କରିବା ପାଇଁ ବାଧ୍ୟ କରିବା ସାଧାରଣତଃ ଧାଅନାଅ ଆକ୍ରାନ୍ତଙ୍କ ନିକଟରେ ଦେଖାଯାଏ, ଯେଉଁମାନଙ୍କର ଆତ୍ମନିର୍ଭରଶୀଳ ହୋଇ ବଞ୍ଚିବାର କ୍ଷମତା ଅଛି, ଯେପରିକି, ଯାହାର ଆସପରଜର ସିଣ୍ଡ୍ରୋମ ଥାଏ ।
ଏହି ପିଲାମାନେ ବହୁତ ବିପଦରେ ଥାଆନ୍ତି, କାରଣ ସେମାନଙ୍କୁ ବହୁତ ପ୍ରଥା ମାନିବାକୁ ଥାଏ ଏବଂ ପୂର୍ଣ୍ଣ ପୀଡ଼ିତଙ୍କ ଅପେକ୍ଷା ଏମାନଙ୍କ ସାମାଜିକ କଳା କମ୍ ଥାଏ, କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ବିଦ୍ୟାଳୟରେ ଶିକ୍ଷା କ୍ଷେତ୍ରରେ ଆଗୁଆ ଥାଆନ୍ତି ।
ସେମାନେ ଥଟ୍ଟା ପରିହାସର ଶିକାର ହୁଅନ୍ତି, ମାତ୍ର ସାମାଜିକ କଳା ଅଭାବରୁ ତାହାକୁ ସବୁବେଳେ ଜାଣିପାରନ୍ତି ନାହିଁ ।
ଧାଅନାଅ ରୋଗରେ ପୀଡ଼ିତ ପିଲାମାନଙ୍କର ସାଧାରଣତଃ ବନ୍ଧୁତା ଗଢିବାରେ ଜଟିଳତା ଦେଖାଯାଏ ।
ଧାଅନାଅର ଲକ୍ଷଣ, ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ସମ୍ପର୍କ ଗଢିବାରେ ପ୍ରତିବନ୍ଧକ ସୃଷ୍ଟି କରିପାରେ, ଯେପରି ଧାରାବାହିକ କାମକୁ ଗୁରୁତ୍ୱ ଦେବା, ପରିବର୍ତ୍ତନକୁ ପ୍ରତିରୋଧ କରିବା, ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ପ୍ରଥା ପ୍ରତି ଅନିଚ୍ଛା ପ୍ରକାଶ କରିବା ଏବଂ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ସାମାଜିକ କଳାର ଅଭାବ ।
ଧାଅନାଅ ପୀଡ଼ିତ ପିଲାମାନେ ଏକ ବନ୍ଧୁ ଦଳ ଅପେକ୍ଷା ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଏକ ବ୍ୟକ୍ତିର ନିକଟତମ ବନ୍ଧୁ ହେବାକୁ ପସନ୍ଦ କରନ୍ତି ।
ଅଧିକନ୍ତୁ ସେମାନେ କୌଣସି ପ୍ରକାର ଅକ୍ଷମତା ଥିବା ପିଲାମାନଙ୍କର ବନ୍ଧୁ ହେବାକୁ ପସନ୍ଦ କରନ୍ତି ।
ଧାଅନାଅ ଆକ୍ରାନ୍ତ ପିଲାଙ୍କ ବନ୍ଧୁତାରେ ଅଭିଭାବକଙ୍କ ସାହାଯ୍ୟ ଦରକାର ହୋଇଥାଏ; ମାତ୍ର ସାମାଜିକ କଳାର ଅଭାବ ପାଇଁ ଅଭିଭାବକଙ୍କ ସାହାଯ୍ୟ ବନ୍ଧୁତାକୁ ସାଧାରଣତଃ ପ୍ରତିରୋଧ କରେ ।
ଧ୍ୟାନଭାବ ଆକ୍ରାନ୍ତ ପିଲାଙ୍କର ମାତା ପିତା, ସେମାନଙ୍କ ପିଲାର ଦୀର୍ଘସ୍ଥାୟୀ ବନ୍ଧୁତା ଗଢିବାର ଦକ୍ଷତାକୁ ନେଇ ଚିନ୍ତାଗ୍ରସ୍ତ ଥାଆନ୍ତି ।
ଏଡେଲମ୍ୟାନଙ୍କ ଅନୁଯାୟୀ, ବନ୍ଧୁତା ଗଢିବା ଓ ରକ୍ଷା କରିବା ପାଖାପାଖି ଶହେଟି କଳା ଦରକାର କରେ, ଯଥା : କଥାହେବା, ଶୁଣିବା, ବାଣ୍ଟିବା, ପ୍ରଭୃତି ।
ଯେଉଁ ପିଲାମାନେ ଅତିସକ୍ରିଇଦ୍ୱାରା ଆକ୍ରାନ୍ତ ହୋଇଥାଆନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଖରେ ଏସବୁ କଳା ପ୍ରାକୃତିକ ଭାବେ ନଥାଏ ।
ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଶୁଣିବାରେ ଅସୁବିଧା ଧ୍ୟାନଭାବ ଓ ଅତିସକ୍ରିଇଦ୍ୱାରା ଆକ୍ରାନ୍ତ ପିଲାଙ୍କୁ ଭଲ ବନ୍ଧୁତା ଗଢିବାରୁ ବଞ୍ଚିତ କରେ ।
ଏହି ରୋଗଦ୍ୱାରା ଆକ୍ରାନ୍ତ ପିଲାମାନେ ମଧ୍ୟ "କଷ୍ଟ ଦେଉଥିବା କଥା ହଠାତ କହିବା"ଦ୍ୱାରା ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଦୂରେଇ ଦିଅନ୍ତି ।
ଯଦିଓ ବନ୍ଧୁତା ଓ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ଯୋଗସୂତ୍ର ଅଛି, ତେବେ ଏହି ସମ୍ବନ୍ଧର କାରଣ ଏବେମଧ୍ୟ ଅଜଣା ।
ଏକ ବୃହତ ପୃଷ୍ଠଭୂମି ସହ ବିଭିନ୍ନ ସମୟରେ, ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ଲୋକଙ୍କୁ ନେଇ କରାଯାଇଥିବା ଅନୁଧ୍ୟାନରୁ ଜଣାପଡିଛି ଯେ, ବନ୍ଧୁତା ଓ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ଯୋଗସୂତ୍ର ଥାଇପାରେ, ମାତ୍ର ଅନୁଧ୍ୟାନକାରୀମାନେ ଏବେ ମଧ୍ୟ ଜାଣି ନାହାଁନ୍ତି ଯେ ଏ ସମ୍ପର୍କର କାରଣ ଓ ଫଳାଫଳ କ'ଣ ।
କିନ୍ତୁ ଉତ୍ତମ ବନ୍ଧୁତା ସର୍ବଦା ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟର ଉନ୍ନତିରେ ସାହାଯ୍ୟ କରେ ।
ଏହି ଅନୁଧ୍ୟାନ ମଧ୍ୟରେ ଅଛି ଯେ, ଭଲ ବନ୍ଧୁତା ସୁସ୍ଥ ଜୀବନ ଶୈଳୀ ଆଡ଼କୁ ବାଟ କଢାଏ, ଭଲ ବନ୍ଧୁତା ଦରକାର ସମୟରେ ସାହାଯ୍ୟ ପାଇବାର ଆଶା ବଢାଏ, ଭଲ ବନ୍ଧୁତା ଦେହ ଖରାପ ସମୟରେ ମନୋବଳ ଦୃଢ଼ କରାଏ ।
ବନ୍ଧୁତା ମାନସିକ ଦର୍ଶନଶାସ୍ତ୍ରର ଏକ ଅଧ୍ୟାୟ ଅଟେ, ଯାହା ପ୍ଲାଟୋ, ଆରିଷ୍ଟୋଟଲ, ଏବଂ ଷ୍ଟୋଇକସଙ୍କଦ୍ୱାରା ଆଲୋଚନା ହେଉଥିଲା ।
ଆଧୁନିକ ଯୁଗରେ, ଏହି ବିଷୟ ସ୍ତ୍ରୈଣୀକରଣ ପୁନଃରୁଥାନ ନ ହେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଖୁବ୍ କମ୍ ଚର୍ଚ୍ଚା ହେଉଥିଲା ।
ପ୍ରାଚୀନ ଗ୍ରୀସରେ, ବନ୍ଧୁତାରେ ଖୋଲାଖୋଲି ମନୋଭାବକୁ ନିଜର ଉନ୍ନତି ଭାବେ ଦେଖାଯାଉଥିଲା ।
ଆରିଷ୍ଟୋଟଲ ଲେଖିଥିଲେ ଯେ, ଏକ ଚମତ୍କାର ମଣିଷ ନିଜ ବନ୍ଧୁ ସହ ସେପରି ଜଡ଼ିତ, ଯେପରି ନିଜ ସହ, କାରଣ ଏକ ବନ୍ଧୁ ନିଜର ପ୍ରତିରୂପ; ଏବଂ ସେଥିପାଇଁ, ସେ ଯେଉଁଭଳି ଭାବେ ନିଜକୁ ତିଆରିକରିବ ସେହିପରି ଭାବେ ନିଜ ବନ୍ଧୁତାକୁ ମଧ୍ୟ ବାଛିପାରିବ ।
ପ୍ରାଚୀନ ଗ୍ରୀସରେ ଏକା ଶବ୍ଦ ସାଙ୍ଗ ଓ ପ୍ରିୟ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ବ୍ୟଭାର ହେଉଥିଲା ।
ଜର୍ମାନମାନଙ୍କର ସାଧାରଣ ଭାବେ ବହୁତ କମ୍ ସାଙ୍ଗ ଥାଆନ୍ତି, ଯଦିଓ ସେମାନଙ୍କ ବନ୍ଧୁତା ଜୀବନସାରା ରହିଥାଏ ।
ଜର୍ମାନମାନେ ଅନ୍ୟଦେଶର ଲୋକମାନଙ୍କ ସହ ବନ୍ଧୁତା ଗଢିବାରେ ସମୟ ନିଅନ୍ତି, କାରଣ ଯେତେବେଳେ ନୂଆ ଲୋକଙ୍କ ସହ ସମ୍ପର୍କ ଗଢିବା ପାଇଁ ଆସେ, ସେତେବେଳେ ସେମାନେ ବହୁତ ସାବଧାନ ହୁଅନ୍ତି ଓ ଦୂରତା ବଜାୟ ରଖନ୍ତି ।
ସେମାନେ ନିଜର ଅଳ୍ପ କେତେକ ନିକଟ ବନ୍ଧୁ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର ବହୁତ ସହକର୍ମୀ, ପଡୋଶୀ ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପାର୍ଥକ୍ୟ ରଖନ୍ତି ।
ସହକର୍ମୀରୁ ବନ୍ଧୁକୁ ପରିବର୍ତ୍ତନ ହେବା ସମୟ ଏକାଧିକ ମାସ କିମ୍ବା ବର୍ଷ ହୋଇଥାଏ ।
ସମୟ ଅନୁସାରେ, ସଠିକ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ବଳରେ, ଧାଅନାଅ ପୀଡ଼ିତ ପିଲାମାନେ ନିଜର ଦୁର୍ବଳତା ଓ ସବଳତା ଜାଣିବା ପରେ, ବନ୍ଧୁତା ଗଢିବାକୁ ସକ୍ଷମ ହୁଅନ୍ତି ।
ଫ୍ରାଙ୍କେଲ ଏଟ ଆଲଙ୍କ ଅଧ୍ୟୟନରୁ ଜଣାପଡିଛି ଯେ, ଅଭିଭାବକଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ପିଲାମାନଙ୍କର ବନ୍ଧୁତା ଉନ୍ନତିରେ ସାହାଯ୍ୟ କରେ ।
ଅଭିଭାବକଙ୍କ ସହ ବିଦ୍ୟାଳୟର ଶିକ୍ଷକ ମଧ୍ୟ ସାମାଜିକ କଳା ଓ ଭାବର ଆଦାନ ପ୍ରଦାନ କରିବା ଶିଖାଇବାରେ ମୁଖ୍ୟ ଭୂମିକା ଗ୍ରହଣ କରିଥାଆନ୍ତି ।
ଧାଅନାଅ ଆକ୍ରାନ୍ତ ପିଲାଙ୍କୁ ବନ୍ଧୁତା ଗଢିବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରିବା ପାଇଁ ମୁଖ୍ୟତଃ ଏକ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ପ୍ରକାରର ଶିକ୍ଷକ ନିଯୁକ୍ତ ହୋଇଥାଆନ୍ତି ।
ଧ୍ୟାନଭାବ ରୋଗରେ ଆକ୍ରାନ୍ତ ପିଲାମାନେ, ଯଦିଓ ବିନା ଭାବନାରେ କାମ କରିବା ଓ ଅତିସକ୍ରିୟତା ବିକାରରେ ପିଡୀତ ଥାଆନ୍ତି, ତେବେ ବନ୍ଧୁତା ଗଢିବାରେ ସେମାନଙ୍କୁ କୌଣସି କଷ୍ଟ ହୋଇନଥାଏ ।
ମାତ୍ର ଅତିସକ୍ରିଇଦ୍ୱାରା ଆକ୍ରାନ୍ତ ପିଲାଙ୍କର ବନ୍ଧୁତା ବଜାୟ ରଖିବାରେ କଷ୍ଟ ହୁଏ, ଏବଂ ଧ୍ୟାନ ନଦେବା ଏହି ପ୍ରକ୍ରିୟାକୁ ଜଟିଳ କରିପାରେ ।
କେତେକ ଅଧ୍ୟୟନରୁ ଜଣାପଡିଛି ଯେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସାମାଜିକ ସମର୍ଥନ, ମହିଳାଙ୍କ ଉତ୍ତମ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ଲାଭ ଓ ଦୀର୍ଘଜୀବୀ ହେବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରିଥାଏ ।
ଏକୁଟିଆପଣ ଓ ସାମାଜିକ ସମର୍ଥନର ଅଭାବ ହୃଦରୋଗ, ଭୂତାଣୁ ଜନିତ ରୋଗ, କର୍କଟ, ତଥା ସାମୂହିକ ଭାବେ ମୃତ୍ୟୁହାର ବଢାଇଥାଏ ।
ଦୁଇଜଣ ବିଶେଷଜ୍ଞ ବନ୍ଧୁତାର ବନ୍ଧନକୁ "ବ୍ୟବହାରିକ ପ୍ରତିଷେଧକ" ନାମରେ ନାମିତ କରିଛନ୍ତି, ଯାହା ଉଭୟ ଶାରୀରିକ ଓ ମାନସିକ ସୁସ୍ଥତା ବଜାୟ ରଖେ ।
ଏକ ଅର୍ଥରେ ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତିର ଆବେଗକୁ ନେଇ ବିଚାର କଲେ, ବନ୍ଧୁତା ପାରିବାରିକ ବନ୍ଧନର ପରେ ଓ ଯୋଡ଼ା ବନ୍ଧନର ପୂର୍ବରୁ ଅସେ ।
ବାଲ୍ୟାବସ୍ଥାର ଶେଷ ଓ ପୂର୍ଣ୍ଣ ପରିଣତ ବୟସର ପ୍ରାରମ୍ଭ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ସମୟ ମଧ୍ୟରେ ଗଢିଉଠିଥିବା, ବନ୍ଧୁତା ହେଉଛି, କିଶୋରାବସ୍ଥାର ଅବେଗପୂର୍ଣ୍ଣ ଜୀବନର ସବୁଠାରୁ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ସମ୍ପର୍କ ଏବଂ ବହୁତ ସମୟରେ, ପରବର୍ତ୍ତୀ ଜୀବନରେ ଏହା ସମ୍ପର୍କଠାରୁ ମଧ୍ୟ ବଡ଼ ହୋଇଥାଏ ।
ବିବର୍ତ୍ତନ ମନୋବିଜ୍ଞାନ ଯାହା ମନୁଷ୍ୟ ବିକାଶ ସହ ଜଡ଼ିତ, ଡନବାରସ୍ ନମ୍ବର ସିଦ୍ଧାନ୍ତକୁ ବାଟ କଢାଏ, ଯାହା ବ୍ରିଟିସ ନୃତତ୍ତ୍ୱବିତ୍ ରବିନ ଡନବାରଙ୍କଦ୍ୱାରା ପ୍ରସ୍ତାବିତ ହୋଇଥିଲା ।
ସେ ତତ୍ତ୍ୱ ଦେଇଥିଲେ ଯେ, ବନ୍ଧୁତା ସମ୍ପର୍କର ସୀମା ହାରାହାରି ୧୫୦ ଲୋକଙ୍କ ସୀମିତ, ଯାହା ସହିତ ମଣିଷ ଏକ ସ୍ଥାୟୀ ସାମାଜିକ ବନ୍ଧନ ରକ୍ଷା କରିପାରେ ।
ସାନ୍ନିଧ୍ୟ, ଅର୍ଥାତ ପରସ୍ପରକୁ ଦେଖିବା ପାଇଁ ବା ଏକାଠି କାମ କରିବା ପାଇଁ ପାଖାପାଖି ରହିବା;
ନିଜର ଚିନ୍ତାଧାରା ଓ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଭାବନାକୁ ପରସ୍ପର ମଧ୍ୟରେ ବାଣ୍ଟିବାର ସୁଯୋଗ ।
ସେମାନେ ଦିଆଯାଇଥିବା ଭଲନାମର ପ୍ରଥମ ଶବ୍ଦକୁ ନେଇ ଡାକନାମ ଭାବେ ବ୍ୟବହାର କରିପାରନ୍ତି ।
ମାନବ ଶରୀରରେ ଏହା ସାମାନ୍ୟ ଅସୁସ୍ଥତା ସୃଷ୍ଟି କରେ ଯାହାକୁ ଜିକା ଜ୍ୱର, ଜିକା ବା ଜିକା ରୋଗ କୁହାଯାଏ ଓ ଏହି ରୋଗ ସନ ୧୯୫୦ରୁ ଆଫ୍ରିକାରୁ ଏସିଆ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏକ ଅଣଓ‌ସାରିଆ ବିଷୁବ ମଣ୍ଡଳୀୟ ଇଲାକାରେ ହେଉଥିବା ଜଣାଯାଏ ।
ସନ ୨୦୧୪ରେ ଏହା ପୂର୍ବଦିଗକୁ ପ୍ରଶାନ୍ତ ମହାସାଗରକୁ ଟପି ଫ୍ରେଞ୍ଚ ପଲିନେସିଆ, ଇସ୍ଟର ଦ୍ୱୀପକୁ ବ୍ୟାପିଗଲା ଓ ସନ ୨୦୧୫ରେ ମେକ୍ସିକୋ, ମଧ୍ୟ ଆମେରିକା, ୱେଷ୍ଟଇଣ୍ଡିଜ ଓ ଦକ୍ଷିଣ ଆମେରିକା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଗତିକରି ପାଣ୍ଡେମିକ ବା ମହାମାରୀ ସ୍ତରକୁ ଚାଲିଗଲା ।
1947 ମସିହାରେ ଉଗାଣ୍ଡାରେ କେତେକ ଲୋକଙ୍କ ଦେହରେ ଜିକା ପ୍ରଭାବିତ କୋଷ ଥିବା ଜଣାପଡ଼ିଥିଲା ।
ତେବେ ନାଇଜିରିଆରେ ପ୍ରଥମ ସଂକ୍ରମିତ ରୋଗୀଙ୍କ ସଂପର୍କରେ ଜଣା ପଡ଼ିଥିଲା ପ୍ରାୟ ଗୋଟିଏ ଦଶନ୍ଧିପରେ, 1960 ମସିହାରେ ।
ଏହା ସହ ଭାରତ, ପାକିସ୍ତାନ, ମାଲେସିଆ, ଅଣ୍ଡୋନେସିଆ ଆଦି ଦେଶରେ ଅନେକ ସଂକ୍ରମିତ ମାମଲା ପଦାକୁ ଆସିଲା ।
ପରବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ କେତେକ ଗବେଷଣାରୁ ଜଣାପଜଡ଼ିଛି ଏହା ପରେ ମାଇକ୍ରୋ ସେଫାଲି ବା କ୍ଷୁଦ୍ର ମସ୍ତିଷ୍କ ଥିବା ଶିଶୁମାନେ ମଧ୍ୟ ଜନ୍ମ ହୋଇଥିଲେ ।
ତେବେ ସେହି ସମୟରେ ଆର୍ଜେଣ୍ଟନାର ରିଓ-ଡି-ଜେନିରୋରେ ହେଉଥିବା ବିଶ୍ୱ ନୌଚାଳନା ପ୍ରତିଯୋଗିତା ସମୟରେ ଜିକା ପହଁଚିଥିଲା ଦକ୍ଷିଣ ଆମେରିକାରେ ।
ଏହା ପରେ ନଭେମ୍ବର ସୁଦ୍ଧା ସୁରିନାମ, ଏଲ-ସାଲଭାଡର, ଗୁଏଟମାଲା ଆଦି ଦେଶରେ ଗୋଟିଏ ପରେ ଗୋଟିଏ ଘଟଣା ସାମ୍ନାକୁ ଆସିଲା ।
ଏହାପରେ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର, ପାରାଗୁଏ, ଭେନେଜୁଏଲା ଓ ପାନାମାରେ ଆତଙ୍କ ସୃଷ୍ଟି ହେଲା ।
ଜାନୁଆରୀରେ ଏହା ହଣ୍ଡୁରାସ, ପର୍ଟୋରିକୋ, ଫ୍ରେଞ୍ଚ ଗୁଏନା, ମାର୍ଟିନିକରେ ମଧ୍ୟ ବ୍ୟାପିଲା ଜିକା ।
ଗତ ସପ୍ତାହରେ ଗୁଏନା, ବାର୍ବାଡସ, ଇକ୍ୱେଡର, ବଲିଭିଆ, ହାଇତି ଓ ଡୋମିନିକାନ ରିପବ୍ଲିକରେ ମଧ୍ୟ ଜିକା ବ୍ୟାପିଲା ।
ଏହା ବାଦ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଆମେରିକା, ଯୁକ୍ତରାଜ୍ୟ, ଡେନମାର୍କ ଓ ଜର୍ମାନୀରେ ମଧ୍ୟ କେତେକ ଜିକା ସଂକ୍ରମିତ ମାମଲା ଜଣାପଡ଼ିଛି ।
ଡେଙ୍ଗୁ, ୟେଲୋ ଫିଭର, ଜାପାନୀ ଏନ‌କେଫାଲାଇଟିସ ଓ ୱେଷ୍ଟ ନାଇଲ ଭୁତାଣୁ ସ‌ହିତ ଜିକା ଭୁତାଣୁର ସମ୍ପର୍କ ଅଛି ।
ସାମାନ୍ୟ ଧରଣର ଡେଙ୍ଗୁ ଜ୍ୱର ସ‌ହିତ ଜିକା ଜ୍ୱର ପ୍ରାୟ ସମାନ, ବିଶ୍ରାମହିଁ ଏହାର ଚିକିତ୍ସା, ଓ ଏହା ନିମନ୍ତେ ଔଷଧ ବା ଟିକା ବାହାରି ନାହିଁ ।
ଏହି ଜିକା ଜ୍ୱର ସ‌ହ ମାଇକ୍ରୋକେଫାଲି ସ‌ମ୍ପର୍କ ଥିବା ସମ୍ଭାବନା ଅଛି ଯାହା ମାଆଠାରୁ ଶିଶୁ ସଂକ୍ରମିତ ପ୍ରଲମ୍ବ ସଞ୍ଚାର ହୁଏ, ଓ ସଂକ୍ରମିତ ବୟଃପ୍ରାପ୍ତ ଲୋକଙ୍କର ସ୍ନାୟୁଜିନିତ ରୋଗ ଓ ଗଲେନ‌-ବାରି ସିଣ୍ଡ୍ରୋମ ସ‌ହିତ ସମ୍ପର୍କ ଥିବା ଜଣାଯାଏ ।
ଜାନୁଆରୀ ୨୦୧୬ରେ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଆମେରିକାର ରୋଗ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ଓ ପ୍ରତିଷେଧ ସଂସ୍ଥା ତରଫରୁ ଏହି ଭୁତାଣୁଠାରୁ ସୁରକ୍ଷିତ ରହିବାପାଇଁ ଏହାଦ୍ୱାରା ସଂକ୍ରମିତ ଦେଶମାନଙ୍କର ସୂଚନା, ଏହାର ଲକ୍ଷଣ ଓ ପ୍ରତିରୋଧକ ବିଷୟରେ ସୂଚନାପତ୍ର ଜାରି କରାଯାଇ ଏଥିରେ ବର୍ଭବତୀ ମହିଳାଙ୍କୁ ରୋଗ ପ୍ରବଣ ଇଲାକାର ଭ୍ରମଣକୁ ବିଳମ୍ବିତ କରିବାକୁ କୁହାଯାଇଛି ।
ଅନ୍ୟ ସରକାରମାନେ ଓ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ସଂଗଠନ‌ଗୁଡ଼ିକ ଏହିଭଳି ଚେତାବନୀ ଦେଇଛନ୍ତି, ଅନ୍ୟ ପକ୍ଷରେ ଡୋମିନିଆନ ରିପବ୍ଲିକ, ଇକୁଏଡର, ଏଲ ସାଲଭାଡର ଓ ଜାମାଇକାରେ ଏହାର ସଙ୍କଟ ବିଷୟରେ ସଠିକ ଧାରଣା ମିଳିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଗର୍ଭାଧାନ ବିଳମ୍ବିତ କରିବାକୁ ପରାମର୍ଶ ଦିଆଯାଇଛି ।
ଫେବ୍ରୁଆରୀ ୨ ତାରିଖ ଦିନ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଆମେରିକାର ଡଲାସ କାଉଣ୍ଟି ହେଲ୍ଥ ଆଣ୍ଡ ହ୍ୟୁମାନ ସର୍ଭିସେସ ଏହି ରୋଗର ପ୍ରଥମ ସଞ୍ଚାର ବିଷୟରେ ସୂଚନା ଦେଇଥିଲେ ।
ଜିକା ଭୁତାଣୁ ସାଧାରଣତଃ ଦିନବେଳେ ଦେଖାଯାଉଥିବା ମଶା ମାନଙ୍କଦ୍ୱାରା ସଂକ୍ରମିତ ହୋଇଥାଏ ।
ଏହି ଭୁତାଣୁ ଦିବା-ସକ୍ରିୟ ଏଡିସ୍ ଜାତିର ମଶା ଯେପରିକି ଏଡିସ୍ ଇଜିପ୍ଟି ଓ ଆର୍ବୋରିଆଲ ମଶା ଯେପରିକି ଏ ଆଫ୍ରିକାନସ୍ ଦେହରୁ ମିଳିଛି ।
ଡିସେମ୍ବର ୨୦୧୫ରେ ଏହି ଭୁତାଣୁର ପ୍ଲାସେଣ୍ଟା ମାଧ୍ୟମ ସଞ୍ଚାର ହୋଇ ଶିଶୁର ଛୋଟ ମୁଣ୍ଡ ବା ମାଇକ୍ରୋସେଫାଲି ହେବା ସ‌ହିତ ମସ୍ତିଷ୍କ କ୍ଷତିଗ୍ରସ୍ତ ହେବା ସମ୍ଭାବନା ସନ୍ଦେହ କରାଯାଉଛି ।
ଜିକା ଭୁତାଣୁ ଫ୍ଲାଭିଭିରିଡି ଭୁତାଣୁ ପରିବାର ଓ ଫ୍ଲାଭିଭୁତାଣୁ ଜେନସ୍‌ର ଏକ ସଦସ୍ୟ ଓ ଏହା ଦିବା ସକ୍ରିୟ ଏଡିସ ମଶା ପରିବାରର ଏଡିସ୍ ଇଜିପ୍ଟି ମଶାଦ୍ୱାରା ବ୍ୟାପିଥାଏ ।
ଏହି ଅଞ୍ଛଳରେ ଭୌମକର, ସୋମ ଓ ଗଙ୍ଗବଂଶ ସମୟର ଅନେକ ସ୍ଥାପତ୍ୟ ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ ।
ଶୈବ, ଶାକ୍ତ, ବୈଷ୍ଣବ ଆଦି ପରମ୍ପରା ପ୍ରଚଳିତ ଅନେକ ପୀଠ ପୁରାତନ କାଳରୁ ଏଠାରେ ବିଦ୍ୟମାନ ।
ଏହି ଅଞ୍ଛଳରେ ଥିବା ଦ୍ୱାଦଶ ମାଧବ ଓ ଦ୍ୱାଦଶ ଶମ୍ଭୁ ପୀଠଗୁଡ଼ିକ ଅତୀତର ଧାର୍ମିକ ପରମ୍ପରା ବିଷୟରେ ସୂଚନା ଦିଏ ।
ଅନେକ ସ୍ଥାନରେ ଏକତ୍ର ହରିହର ଉପାସନାର ପୀଠ ଦେଖାଯାଏ ତଥା ଅନେକ ପୁରାତନ ଶୈବ ଓ ବୈଷ୍ଣବ ପୀଠ ଦେଖାଯାଏ ।
ପ୍ରଧାନ ହିନ୍ଦୁ ପୀଠମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ନିଆଳିର ଶୋଭନେଶ୍ୱର, ମାଧବର ମାଧବାନନ୍ଦ ଜୀଉ, ଚୌରାସୀର ବରାହୀ ମନ୍ଦିର ଓ କାକଟପୁରର ମଙ୍ଗଳା ମନ୍ଦିର ଅନ୍ୟତମ ।
ବର୍ତ୍ତମାନ କୌଣସି ବୌଦ୍ଧପୀଠ ବିଦ୍ୟମାନ ନଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଅନେକ ସ୍ଥାନରେ ବୌଦ୍ଧ ଓ ଜୈନ ମୂର୍ତ୍ତୀ ହିନ୍ଦୁ ମନ୍ଦିରରେ ପୂଜା ହେବାର ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ ।
ଏକଦା ପ୍ରାଚୀର ଏକ ଶାଖା ନଦୀ ଥିବା ଚିତ୍ରୋତ୍ପଳା ନଦୀ ମୁହାଣରେ ଏକ ବନ୍ଦର ଥିବା ବିଶ୍ୱାସ କରାଯାଏ ।
କିମ୍ବଦନ୍ତୀ ଅନୁସାରେ କୋଣାର୍କ ମନ୍ଦିର ନିର୍ମାଣ ସମୟରେ ପ୍ରାଚୀ ଓ ଚିତ୍ରୋତ୍ପଳା ନଦୀଦ୍ୱାରା ପଥର ବୁହାଯାଉ ଥିଲା ।
ବର୍ତ୍ତମାନ ଏହି ନଦୀ କ୍ଷୁଦ୍ର କଳେବର ଧାରଣ କରିଛି, ମାତ୍ର ପୁର୍ବରୁ ଏହାର ବିସ୍ତୃତି ଅଧିକ ଥିଲା ।
ପ୍ରାଚୀ ନଦୀ କୁଳରେ ପ୍ରାୟ ଶହେରୁ ଅଧିକ ଧାର୍ମିକ ଓ ସାଂସ୍କୃତିକ ଅନୁଷ୍ଠ।
ସେଥିମଧ୍ୟରୁ ଗୀତଗୋବିନ୍ଦ ରଚୟିତା ଶ୍ରୀଜୟଦେବଙ୍କ ସାଧନା ପୀଠ କେନ୍ଦୁବିଲ , ଜହାନିଆ ପୀର , ଅଡସପୁର ନିକଟସ୍ଥ ଗୁପ୍ତମାଣିକ ମଠ , ସ।
ମଠ , ଫତେଗଡ଼ ମଠ , ସିଦ୍ଧଗୁମ୍ଫା ମଠ, ଜଗମୋହନକୁଦ , କପିଳମୁନି ଅଶ୍ରମ , ମାଧବାନନ୍ଦ ଜୀଉ ମଠ , ଅନ୍ତର୍ଭେଦୀ ମଠ -ତ୍ରିବେଣୀଘାଟ (କଣ୍ଟ।
ଅର୍କତୀର୍ଥ ମଠ ଓ ସିଦ୍ଧମଠ , ରତ୍ନବଟ , ବଳରାମ ଦାସ ଗାଦୀ , ବୌଦ୍ଧ ପୀଠ ଆଦି ପ୍ରସିଦ୍ଧ ।
ଏତଦ ବ୍ୟତୀତ ଅଡସପୁରରେ ଓ କାକଟପୁରର ନୀଳକଣ୍ଠଶ୍ୱର ମନ୍ଦିରରେ ର୍ଜୈନ ତୀର୍ଥଙ୍କରଙ୍କ ପ୍ରତିମୁର୍ତ୍ତୀ ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ ।
ଏହି ଉପତ୍ୟକା ରେ ଦିନେ କବି ରାମକୃଷ୍ଣ ନନ୍ଦ ତାଙ୍କ କଲାଜୟୀ ସୃଷ୍ଟି “ଆହେ ଦୟାମୟ ବିଶ୍ୱ ବିହାରୀ” ରଚନା କରିଯାଇଥିଲେ ।
ଏଥିରୁ ଜଣାପଡେ ଯେ ପ୍ରାଚୀ ନଦୀ ଉପତ୍ୟକାରେ ସବୁ ଧର୍ମ ଓ ସମ୍ପ୍ରଦାୟର ସମିଶ୍ରଣ ଯୁଗ ଯୁଗ ଧରି ରହିଆସିଛି ।
ପୌରାଣିକ ବର୍ଣ୍ଣନା ଅନୁଯାୟୀ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ପ୍ରାର୍ଥନା ରକ୍ଷା କରି, ସରସ୍ୱତୀ ନଦୀ କପିଳ ମୁନୀଙ୍କ ଆଶ୍ରମରୁ ଉଦ୍ଭୂତା ହୋଇ ସମୁଦ୍ରରେ ମିଶିଥିଲେ ।
ସମୟ କ୍ରମେ ସରସ୍ୱତୀ ଶବ୍ଦର ବ୍ୟବହାର ବନ୍ଦ ହୋଇ କେବଳ ପ୍ରାଚୀ ନାମରେ ଏହି ନଦୀ ଜଣାଗଲା ।
ତ୍ରିଲୋଚନ ଦାସଙ୍କ ଗ୍ରନ୍ଥ ପ୍ରାଚୀ ମାହାତ୍ମ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ ଉଲ୍ଲେଖ ରହିଛି ଯେ ସମୁଦ୍ରରେ ମହାଦେବଙ୍କ ରେତ ସ୍ଖଳିତ ହୋଇ ବାଡ଼ବାନଳ ଜାତ ହେଲା ।
ଏହି ବାଡ଼ବାନଳକୁ ଶମିତ କରିବା ପାଇଁ ଦେବତାମାନେ ଗଙ୍ଗା, ଯମୁନା ଓ ନର୍ମଦା ଆଦି ଦେବୀମାନଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କଲେ, କିନ୍ତୁ ସେହି ଦେବୀମାନେ ଏ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବାକୁ ଅକ୍ଷମ ହେବାରୁ ଶେଷକୁ ଯାଇ ସରସ୍ୱତୀଙ୍କ ଶରଣ ପଶିଲେ ।
ସରସ୍ୱତୀ ଦେବଦେବୀଙ୍କ ଅନୁରୋଧ ରକ୍ଷା କରି ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରୁ ପାତାଳପୁର ମାର୍ଗ ଦେଇ ପୂର୍ବମୁଖୀ ହୋଇ ଆସିଲେ ।
ପ୍ରାଚୀ ନଦୀ ବା ପ୍ରାଚୀସରସ୍ୱତୀ ନଦୀ କଟକ, ଖୋର୍ଦ୍ଧା ଓ ପୁରୀ ଜିଲ୍ଲାରେ ପ୍ରବାହିତ ଏକ ପୁରାତନ, ମାତ୍ର କ୍ଷୁଦ୍ର ନଦୀ।
ସଂସ୍କୃତ ପଦ୍ମପୁରାଣ ଅନୁସାରେ ପ୍ରାଚୀ ନଦୀ ଗଙ୍ଗାଠାରୁ ମଧ୍ୟ ପୁରାତନ।
ପୁଣ୍ୟତୋୟା ପ୍ରାଚୀ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଏହି ନଦୀକୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପବିତ୍ର ଭାବରେ ଗ୍ରହଣ କରାଯାଏ ।
ପୁରାଣ ଓ ଇତିହାସ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଏହି ନଦୀଟିର ବର୍ତ୍ତମାନ ଦୈର୍ଘ୍ୟ ୬୦ରୁ ୭୦ କି.ମି. ମଧ୍ୟରେ ।
ଶୈବ, ବୈଷ୍ଣବ, ଶାକ୍ତ, ବୌଦ୍ଧ, ଜୈନ ଆଦି ନାନାଦି ପରମ୍ପରାର ବିଚିତ୍ର ସହାବସ୍ଥାନ ଏହି ନଦୀ ଉପତ୍ୟକାରେ ରହିଛି ।
ପ୍ରାଚୀନ ଐତିହ୍ୟ ସମ୍ପନ୍ନ ପ୍ରାଚୀନଦୀର ଉଲ୍ଲେଖ ପଦ୍ମ ପୁରାଣ ତଥା ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଗ୍ରନ୍ଥରେ ମିଳିଥାଏ ।
ବର୍ତ୍ତମାନର ଅବସ୍ଥିତି ଅନୁସାରେ ପ୍ରାଚୀ ନଦୀ ଫୁଲନଖରା ନିକଟରୁ ବାହାରି, ଅସ୍ତରଙ୍ଗ ନିକଟବର୍ତ୍ତୀ ବେଳଙ୍ଗ ନିକଟରେ ସମୁଦ୍ରରେ ମିଶିଛି ।
ଏହି ଦୂରତା ମଧ୍ୟରେ ସୋଲ ନଦୀ, ଯାହାକୁ ପ୍ରାଚୀର ଉପନଦୀ ଭାବରେ କେହି କେହି ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି, ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ ।
ନିକଟରେ ଏହି ନଦୀ ଉପତ୍ୟକାରେ ତାମ୍ରପ୍ରସ୍ତର ଯୁଗର ସଭ୍ୟତାର ପ୍ରମାଣ ମିଳିଛି ।
କଟକ ଜିଲ୍ଲା ନିଆଳି ଅଂଚଳର ଭାରତୀ ହୁଡା ନିକଟରେ ପୁରୁଣା ଯୁଗର ସତ ଜାଣିବାକୁ ଉଦ୍ୟମ କରୁଛି ଭାରତୀୟ ପ୍ରତ୍ନତତ୍ତ୍ୱ ସର୍ବେକ୍ଷଣ ବିଭାଗ ।
ଅନ୍ୟୂନ ୪,୦୦୦ ବର୍ଷ ତଳର ମାଟି ପାତ୍ର, ପଥରର କୁରାଢୀ, ମଣିଷଙ୍କ ବ୍ୟବହାର କରୁଥିବା ଉପକରଣ, ଜୀବଜନ୍ତୁ, ମଣିଷଙ୍କ ହାଡ଼ର ସନ୍ଧାନ ମିଳିଛି ।
ହୃଷୀକେଶ ପଣ୍ଡା ଜଣେ ଭାରତୀୟ ପ୍ରଶାସନିକ ସେବା ଅଧିକାରୀ ଓ ଓଡ଼ିଆ ଭାଷାର ସାହିତ୍ୟିକ ।
ସେ, ୧୯୭୯ ମସିହାର ଭାରତୀୟ ପ୍ରଶାସନିକ ସେବା ପରୀକ୍ଷାରେ ସର୍ବ ଭାରତୀୟ ସ୍ତରରେ ପ୍ରଥମ ସ୍ଥାନ ଅଧିକାର କରିଥିଲେ ।
କେନ୍ଦ୍ର ଆଦିବାସୀ ବ୍ୟାପାର ମନ୍ତ୍ରଣାଳୟର ସଚିବ ପଥରେ ଥାଇ, ୨୦୧୫ ଅପ୍ରେଲ ମାସରେ ସେ ଭାରତୀୟ ପ୍ରଶାସନିକ ସେବା ଚାକିରିରୁ ଅବସର ଗ୍ରହଣ କରିଛନ୍ତି ।
ଅବସର ଗ୍ରହଣ କରିବା ପରେ, ନିଜ ଗ୍ରାମ ଭଦ୍ରକ ଜିଲ୍ଲାର କାଳିଦାସପୁରରେ ରହି ସାହିତ୍ୟ ସର୍ଜନା କରିବାକୁ ନିଷ୍ପତି ନେଇଛନ୍ତି ।
ବଙ୍କଡ ସର୍ବଦା ଇଂରେଜମାନଙ୍କ ଆକ୍ରମଣର ଶିକାର ହେଉଥିବାରୁ, ରାଜା ଶ୍ରୀ ହରିସେବକ ମାନସିଂହ ପ୍ରଥମେ ପାରିକୁଦ ଆସିଥିଲେ ଏବଂ ନୃସିଂହଁଗଡ ଠାରେ ନିଜର ରାଜଧାନୀ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିଥିଲେ ।
ଶେଷରେ ରାଜା ଭାଗିରଥି ମାନସିଂହ ନିଜ ରାଜଧାନୀକୁ କୃଷ୍ଣପ୍ରସାଦ ସ୍ଥାନାନ୍ତରିତ କରିଥିଲେ ଏବଂ ୧୭୯୮ ମସିହାରେ ଏଠାରେ ରାଜପ୍ରସାଦ ନିର୍ମାଣ କରିଥିଲେ ।
ଚିଲିକାଦ୍ୱାରା ପରିବେଷ୍ଟିତ ହୋଇଥିବାରୁ, ଏହା ବହୁ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଇଂରେଜ ମାନଙ୍କ କବଳରୁ ରକ୍ଷା ପାଇପାରିଥିଲା ।
ଲୋକକଥାରେ ଅଛି ଏକ ଦୁଧ ବିକାଳି ବଗଦ୍ୱାରା ବଡ଼ ସାଗୁଣା ମରିବା କଥା ରାଜାଙ୍କୁ ଜଣାଇ ଥିଲେ, ଯାହା ଦ୍ୱାର ପ୍ରଭାବିତ ହୋଇ ରାଜା ନିଜ ରାଜଧାନୀ ଏଠାରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିଥିଲେ ।
ପାରିକୁଦର ରାଜା ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ଏକ ଗ୍ରାମ ଦାନ କରିଥିଲେ ଯାହର ବର୍ତ୍ତମାନ ନାମ ଭାଗିରଥି ପୁର ସାସନ ଅଟେ ।
ଜହ୍ନିକୁଦାଠାରୁ ଭାଷମାନ ପୋଲ ମାଧ୍ୟମରେ ଲୋକମାନେ ସାତପଡା ଓ ପୁରୀ ଯାତୟତ କରିଥାନ୍ତି ।
ଏଠାରେ ବାସ କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ ମୁଖ୍ୟତଃ ଚାଷ ଏବଂ ମାଛ ଧରିବା କାର୍ଯ୍ୟଦ୍ୱାରା ନିଜର ଭରଣପୋଷଣ କରିଥାନ୍ତି ।
୧୮୦୩ ମସିହାରେ ଯେତେବେଳେ ଇଂରେଜମାନେ ଓଡ଼ିଶା ଆକ୍ରମାଣ କରିଥିଲେ, ମାଲୁଦର ଫତେ ମହମ୍ମଦ ନାମକ ଜଣେ ଡଙ୍ଗା ଚାଳକ କନ୍ଦାଖାଇଠାରେ ଇଂରେଜ ମାନଙ୍କୁ ପୁରୀ ଜିବା ପାଇଁ ରାସ୍ତା ଦେଖାଇଥିଲା ।
ଏହା ପ୍ରତି ବଦଳେରେ ଇଂରେଜ ପାରିକୁଦ ଓ ମାଲୁଦ ଅଞ୍ଚଳର ଅନେକ ଜମି ପ୍ରଦାନ କରିଥିଲେ ।
ଏହାର ଦକ୍ଷିଣ-ପୂର୍ବରେ ବଙ୍ଗୋପସାଗର, ଉତ୍ତର-ପଶ୍ଚିମରେ ଚିଲିକା ହ୍ରଦ ଅବସ୍ଥିତ ।
ପାରିକୁଦର ଏକ ପ୍ରମୁଖ ବଜାର ମାଲୁଦ, ଜାତୀୟ ରାଜପଥ ୫ଠାରୁ ୨୩ କି.ମି. ଦୁରରେ ଅବସ୍ଥିତ ।
ସମୁଦ୍ର କୂଳରେ ଅବସ୍ଥିତ ହେତୁ ଏଠାରେ ଅତ୍ୟଧିକ ଖରା କିମ୍ବ ଥଣ୍ଡା ଅନୁଭୂତ ହୁଏ ନାହିଁ ।
ତାଙ୍କୁ ବାରବର୍ଷ ହୋଇଥିବାବେଳେ ତାଙ୍କରପିତା, ପଦ୍ମନାଭ ଦେବ, ପାଠ ପରୀକ୍ଷା କରିବା ସମୟରେ ସେ ପିତାଙ୍କୁ କହିଲେ,
ଓଳାଶୁଣି ଗୁମ୍ଫା କଟକ ଜିଲ୍ଲାର ମାହାଙ୍ଗା ତହସିଲ ଲଳିତଗିରି ନଗର ପଞ୍ଚାୟତରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଓଳାଶୁଣି ପାହାଡ଼ରେ ଅବସ୍ଥିତ ।
ଦୈତାରିରୁ ପାରାଦୀପ ଲମ୍ବିଯାଇଥିବା ୫ ନଂ ରାଜପଥ ନିକଟରେ ଛିଡା ହୋଇଛି ଏହି ଓଳାଶୁଣି ପାହାଡ ଓରଫ ଗୁମ୍ଫା ପାହାଡ ।
ଏହି ଓଳାଶୁଣି ପାହାଡ଼ ସନ୍ଥ ଅରକ୍ଷିତ ଦାସଙ୍କ ସମାଧି ପୀଠ ହୋଇଥିଲେ ବି ଗୋଟିଏ ପର୍ଯ୍ୟଟନ ସ୍ଥଳ ଭାବରେ ପରିଚିତ ।
ସନ୍ଥ ଅରକ୍ଷିତ ଦାସଙ୍କ ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଦିବସ ଦୁଇ ଦିନ ଧରି ପଳନ କରଯାଇଥାଏ ।
ପ୍ରଥମ ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଦିବସରୁ ଏହା ବାର ଦିନ ପର୍ଯନ୍ତ ଲୋକଙ୍କର ସମାବେଶ ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ ।
ଭାରତ ସ୍ୱାଧୀନତା ପାଇବା ବର୍ଷ ୧୯୪୭ ମାର୍ଚ୍ଚ ମାସରେ ନେତାଜୀଙ୍କର ଅନ୍ୟତମ ବିଶିଷ୍ଟ ସହଯୋଗୀ ଯୋଦ୍ଧା କର୍ଣ୍ଣେଲ ପ୍ରେମକୁମାରଙ୍କ ସହିତ ପାଣି ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ।
ତା' ପରେ ଦେଶ ସ୍ୱାଧୀନ ହେଲା କିନ୍ତୁ ସେତିକରେ ସେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇ ରହିଯାଇ ନଥିଲେ ।
କାନପରୁଠାରେ ରହି ଡାକ୍ତରୀ ଚିକିତ୍ସା କଲାବେଳେ ଦରିଦ୍ର, ଅସହାୟ ଲୋକଙ୍କ ଚିକିତ୍ସାରେ ସେ ମଗ୍ନ ଥିଲେ ।
ଦେଶ ବିଭାଜନ ପରେ ପାକିସ୍ତାନରୁ ଆସୁଥିବା ଶରଣାର୍ଥୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ବେଶ କିଛି ଲୋକ କାନପୁରକୁ ମଧ୍ୟ ଆସିଥିଲେ ।
ସେ ସେମାନଙ୍କ ଦାୟିତ୍ୱ ବୁଝିବାସହିତ ସ୍ଥାନୀୟ ହିନ୍ଦୁ ଓ ମୁସଲମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସଦ୍ଭାବ ରକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ ପ୍ରଯତ୍ନ କରିଥିଲେ ।
ତାଙ୍କ ଜୀବନରେ ମାର୍କିନ ଲେଖକ ଏଡ଼ଗାର ସ୍ନୋଙ୍କ ଲିଖିତ ପୁସ୍ତକ ରେଡ଼ଷ୍ଟାର ଓଭର ଚାଇନା ତାଙ୍କୁ କମ୍ୟୁନିଷ୍ଟ ଆଦର୍ଶ ଆଡ଼କୁ ଆକୃଷ୍ଟ କରିଥିଲା ।
ବାଂଲାଦେଶ ଯଦ୍ଧୁ ବେଳେ ସେ କଲିକତାଠାରେ ଏକ ରିଲିଫ ଓ ମେଡ଼ିକାଲ କ୍ୟାମ୍ପ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିଥିଲେ ।
ବାଂଲାଦେଶ ଯୁଦ୍ଧ ଭୟରେ ଭାରତକୁ ପଳାଇ ଆସୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ସହାୟତା ଦିଗରେ ଏହି ଶିବିର କାମ କରୁଥିଲା ।
ଏହା ପରେ ସେ ସିପିଏମରେ ସଦସ୍ୟ ହୋଇ ରାଜନୈତିକ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମରେ ସଂପୃକ୍ତ ହୋଇଥିଲେ ।
ମହିଳାମାନଙ୍କ ଅଧୀକାର ପାଇଁ ସେ ଅଖିଳ ଭାରତୀୟ ଗଣତାନ୍ତ୍ରିକ ମହିଳା ସଂଗଠନ ସ୍ଥାପନରେ ବିଶେଷ ଭୂମିକା ଗ୍ରହଣକରିଥିଲେ ।
ସାଂପ୍ରଦାୟିକ ସଦ୍ଭାବ ନଷ୍ଟ କରିବା ପାଇଁ ଉଦ୍ୟମ ତାଙ୍କୁ ବହୁତ ବିଚଳିତ କରିଥିଲା ।
ଇନ୍ଦିରା ଗାନ୍ଧୀଙ୍କ ହତ୍ୟା ପରେ ଦେଶରେ ଶିଖ ବିରୋଧୀ ଦଙ୍ଗା ବ୍ୟାପିଥିବା ବେଳେ ତାଙ୍କର ସାହସିକ ପଦକ୍ଷେପ ଯୋଗୁଁ କାନପୁରରେ ଜଣେ ମଧ୍ୟ ଶିଖମାନଙ୍କ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ ହୋଇନଥିଲା ।
ଭୋପାଳ ଗ୍ୟାସ ଦୁର୍ଘଟଣାରେ କ୍ଷତିଗ୍ରସ୍ତ ଲୋକଙ୍କୁ ସହାୟତା ପ୍ରଦାନ କାର୍ଯ୍ୟରେ ସେ ସାମିଲ ହୋଇଥିଲେ ।
୧୯୪୨ରେ ବ୍ରିଟିଶ ସେନା ସିଙ୍ଗାପୁରକୁ ଜାପାନ ନିକଟରେ ଆତ୍ମସମର୍ପଣ କରାଇବା ପରେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଆହତ ବହୁ ସୈନ୍ୟଙ୍କର ସେ ଚିକିତ୍ସା କରିଥିଲେ ।
ସେଠାରେ ସେ ଭାରତୀୟ ସ୍ୱାଧୀନତା ସଂଗ୍ରାମ ପାଇଁ ଏକ ମହଳିା ରେଜିମେଣ୍ଟ ଗଠନ କରଥିଲେ ।
ନେତାଜୀଙ୍କ ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ତତ୍ତ୍ୱାବଧାନରେ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ସେହଗଲ ଏହିରେଜିମେଣ୍ଟରେ ରହି କାମ କରୁଥିଲେ ।
ତାଙ୍କୁ କର୍ଣ୍ଣେଲ ଉପାଧୀ ମିଳିଥିଲା ଏବଂ ସେ ରେଜିମେଣ୍ଟର ଦାୟିତ୍ୱ ନେଇଥିଲେ ।
ନେତାଜୀ ସୁଭାଷ ବୋଷ ତାଙ୍କ ଧୀଶକ୍ତି, ସାହସିକ ନେତୃତ୍ୱ ଓ କର୍ତ୍ତବ୍ୟନିଷ୍ଠା ଗୁଣକୁ ଦେଖି ତାଙ୍କୁ ଅଗ୍ନିକନ୍ୟା ଭାବରେ ଅଭିହିତ କରିଥିଲେ ।
ବ୍ରିଟିଶ ଫୌଜତାଙ୍କୁ ଗିରଫ କରି ନେଇଥିଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କ ସଂଘର୍ଷ ସେହିଠାରେ ବନ୍ଦ ହୋଇଯାଇଥିଲା ।
ମାତା ଏ.ଭି.ଅମୁକୁଟ୍ଟୀ ଥିଲେ ଜଣେ ସ୍ୱାଧୀନତାସଂଗ୍ରାମୀ ତଥା ସମାଜସେବୀ ଏବଂ ପିତା ଏସ. ସ୍ୱାମୀନାଥନ ଥିଲେ ମାଡ୍ରାସ ହାଇକୋର୍ଟର ଜଣେ ଓକିଲ ।
ପିଲାଦିନରୁ ଜାତି ପ୍ରଥାକୁ ବିରୋଧ କରି ସର୍ବପ୍ରଥମେ ସାମାଜିକ କୁପ୍ରଥା ବିରୋଧରେ ସଂଗ୍ରାମ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ।
ସେ ଡ଼ାକ୍ତରୀ ଛାତ୍ରୀ ଥିଲାବେଳେ ମହାତ୍ମା ଗାନ୍ଧୀଙ୍କ ଆହ୍ୱାନରେ ଉଦ୍ୱୋଧ ହୋଇ ତାଙ୍କ ମାଆ ଓ ନିଜରଦାମୀ ଗହଣା ଓ ଲୁଗାପଟା ପୋଡ଼ି ଦେଇଥିଲେ, ଯାହାକି ତାଙ୍କ ପ୍ରତି ଏକ ପ୍ରେରଣା ସଦୃଶ ଥିଲା ।
ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଥିଲା ଜଣେ ଡ଼ାକ୍ତର ହୋଇ ଗରୀବ ଓ ନିରାଶ୍ରୟମାନଙ୍କୁ ସେବା କରିବା ।
ବର୍ଷକ ପରେ ସେ ସ୍ତ୍ରୀ ଓ ପ୍ରସୂତି ବିଭାଗ ଉପରେ ଅଧ୍ୟୟନ କରି ଡ଼ିପ୍ଲୋମା ହାସଲ କରିଥିଲେ ।
ସେଠାରେ ରହି ସେ ଭାରତୀୟ ସ୍ୱାଧୀନତା ସଂଗ୍ରାମରେ ସକ୍ରିୟ ଭୂମିକା ଗ୍ରହଣକରିଥିଲେ ।
ଜୀବନର ଶେଷ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବାଲ୍ୟ ବିବାହ ଉଚ୍ଛେଦ, ଯୌତୁକ ବ୍ୟାଧି ବିପକ୍ଷ ଓ ଦଳିତଙ୍କୁ ମନ୍ଦିର ପ୍ରବେଶ ପାଇଁ ସେ ନିଜ ସଂଗ୍ରାମ ଜାରି ରଖିଥିଲେ ।
ଦେଶର ସକରାତ୍ମକ ପରିବର୍ତ୍ତନ ପାଇଁ ସେ ମହିଳା, ଶ୍ରମିକ, ଖଟିଖିଆ ଦିନ ମଜୁରିଆ ତଥା ଗରିବ ଚାଷୀଙ୍କ ପାଇଁ ସବୁବେଳେ ସ୍ୱର ଉତ୍ତୋଳନକରିଥିଲେ ।
ଲକ୍ଷ୍ମୀ ସେହଗଲଙ୍କ ପେଶା ଡ଼ାକ୍ତରୀବିଦ୍ୟା ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ପିଲାଦିନୁ ଦେଶ ପାଇଁ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ତାଙ୍କ ମନରେ ଜାଗ୍ରତ ହୋଇଥିଲା ।
ଆଜାଦ ହିନ୍ଦ ଫୌଜର ଝାନସୀ ରାଣୀ ରେଜିମେଣ୍ଟର ନେତୃତ୍ୱ ନେଇଥିବା କାରଣରୁ ତାଙ୍କୁ ବିପ୍ଳବନି ବହ୍ନୀକନ୍ୟା ଭାବେ ଏ ଦେଶରେ ସେ ପରିଚିତ ।
୧୯୯୮ ମସିହାରେ ଭାରତର ରାଷ୍ଟ୍ରପତି କେ. ଆର. ନାରାୟଣନଙ୍କଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କୁ ପଦ୍ମ ବିଭୂଷଣ ସମ୍ମାନରେ ସମ୍ମାନିତ କରାଯାଇଥିଲା ।
୧୯୫୦ ମସିହାରେ ଶିଶୁ କଳାକାର ଭାବରେ "ଶ୍ରୀ ଜଗନ୍ନାଥ" ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରୁ ତାଙ୍କର ଅଭିନୟ ଜୀବନ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଛି।
"ଆମରି ଗାଁ ଝିଅ" ରେ ପ୍ରଥମ କରି ନାୟିକା ଭାବେ ଗୌର ଘୋଷଙ୍କ ବିପକ୍ଷରେ ସେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ।