polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ମାତ୍ର ତାଇୱାନର ସ୍ୱାଧୀନ ଭାବେ ନିର୍ବାଚିତ ରାଷ୍ଟ୍ରପତିଙ୍କ ସହିତ ନିଜସ୍ୱ ମୁଦ୍ରା, ବହୁଳ ଭାବରେ ପାସପୋର୍ଟ, ଡାକ ଟିକଟ, ଇଣ୍ଟରନେଟ୍ ଠିକଣା, ସଶସ୍ତ୍ର ବାହିନୀ ଏବଂ ସମ୍ବିଧାନ ଅଛି ।
କଦବା ପାଟିଦାର ସମ୍ପ୍ରଦାୟ ଉମିୟା ଧାମ ତୋଳେଇ ଥିଲେ ଯାହାର ପରିସରରେ ଏକ ମନ୍ଦିର, ଏକ ଏନ.ଆର ଆଇ ଅତିଥି ଭବନ, ସମ୍ମିଳନୀ ହଲ, ପୁଅ ଝିଅଙ୍କର ହଷ୍ଟେଲ, ବରିଷ୍ଠ ନାଗରିକମାନଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ଯତ୍ନ ସୁବିଧା, ଡାକ୍ତରୀ ସୁବିଧା, ଖେଳ, ମଉଜ କରିବା ସୁବିଧା, ପେଶା ଓ ବ୍ୟବସାୟ କରିବାର ସୁବିଧା ସେଠାରେ ମିଳେ ।
୨୦୧୮ ମସିହାରେ ଭାରତର ପ୍ରଧାନ ମନ୍ତ୍ରୀ ନରେନ୍ଦ୍ର ମୋଦୀ ସେଠାରେ ଏକ ଭିତ୍ତି ପ୍ରସ୍ତର ସ୍ଥାପନ କରିବାର ଥିଲା ।
ମୋଦୀଙ୍କର ଭାରତୀୟ ଜନତା ପାର୍ଟି ସହିତ କଦବା ପାଟିଦାର ସମ୍ପ୍ରଦାୟର ମନୋମାଳିନ୍ୟ ହୋଇଥିଲା ।
ଗୁଜରାଟର ରାଜନୀତି ନେତା ହାର୍ଦିକ ପଟେଲ ଓ ତାଙ୍କର ପଟିଦାର ଅଣମତ ଆନ୍ଦୋଳନ ସମିତି ଏକ ପଟିଦାର ସଂରକ୍ଷଣ ଆନ୍ଦୋଳନ କରିଥିଲେ ।
ଧନୀ ଉଦ୍ୟୋଗପତି ଓ ଚାଷୀମାନଙ୍କ ଦାନ ସାହାଯ୍ୟରେ ଏହି ମନ୍ଦିରର ପୁନର୍ନିମାଣ କରାଯାଇଥିଲା ।
ବହୁ ସଂଖ୍ୟକ କଦବା ପାଟିଦାର ସେଠାକୁ ତୀର୍ଥ କରିବାକୁ ଆସିଥିଲେ ଓ ସାଥିରେ ତମ୍ବୁ ଆଣିଥିଲେ ତଥା ତାଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ଗେଷ୍ଟ ହାଉସ ତିଆରି କରାଯାଇଥିଲା ।
ତଦାନନ୍ତିନ ଗୁରୁରାଟ ମୂଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ନରେନ୍ଦ୍ର ମୋଦୀ ସେଠାରେ ଏକ ବକ୍ତୃତା ଦେଇ ତାଙ୍କର ନିଜ କୁଳଦେବୀଙ୍କର ନିରାମିଷ ବଳି ପ୍ରଥା ବିଷୟରେ କହିଥିଲେ ।
ରାଜନୀତି କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିମାନେ ଲୋକଙ୍କର ଭୋଟ ପାଇବାକୁ ଓ କଦବା ପାଟିଦାର ଗୋଷ୍ଠୀର ସମର୍ଥନ ପାଇବାକୁ ହେଲେ ଏହି ମନ୍ଦିର ଏକ ଉଲ୍ଲେଖନୀୟ ସ୍ଥାନ ବିବେଚିତ ହୁଏ ।
କଦବା ପାଟିଦାର ଭୋଟ ବ୍ୟାଙ୍କ ହାତେଇବା ପାଇଁ ୨୦୧୬ ମସିହାରେ ଭାରତୀୟ ଜାତୀୟ କଂଗ୍ରେସର ଉପସଭାପତି ରାହୁଲ ଗାନ୍ଧୀ ଏହି ସ୍ଥାନ ପରିଦର୍ଶନ ନିମନ୍ତେ ଯାଇଥିଲେ ।
ଗୁଜରାଟର ମେହସାନା ଜିଲ୍ଲାରେ ଥିବା ଉଞ୍ଝାର କେନ୍ଦ୍ରରେ ଅବସ୍ଥିତ ଥିବା ଏହି ମନ୍ଦିରକୁ ଦୈନିକ ହଜାର ହଜାର ଭକ୍ତ ଦର୍ଶନ ପାଇଁ ଆସନ୍ତି ।
୨୦୧୩ ମସିହାରେ କଦବା ପାଟିଦାର ସମ୍ପ୍ରଦାୟ ମାକନ, ଜର୍ଜିଆରେ ଏକ ଉମିୟା ମାତା ମନ୍ଦିର ତୋଳେଇଥିଲେ ।
୨୦୧୪ ମସିହାରେ ନିଉ ଜର୍ସି ଓ ବୋଷ୍ଟୋନ, ମାଶାଚୁସେଟରେ ଆଉ ଦୁଇଟି ମନ୍ଦିର ତିଆରି ହୋଇଥିଲା ।
ଆଘାତର ଏବଂ ପରୀକ୍ଷଣର ଇତିହାସ ଉପରେ ରୋଗ ନିର୍ଣ୍ଣୟ ସାଧାରଣତଃ ଆଧାରିତ ହୋଇଥାଏ ।
ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ଲକ୍ଷଣଗୁଡ଼ିକରେ ହୃଦ୍‌ରୋଧ ଓ ଶ୍ୱାସକ୍ରିୟା ବନ୍ଦ ହୋଇପାରେ ।
ଦ୍ୱାରକାଧୀଶ ମନ୍ଦିର, ଅନ୍ୟ ନାମ ଜଗତ ମନ୍ଦିର, ବା ଦ୍ୱାରକାଧିଶ, ଏକ ହିନ୍ଦୁ ମନ୍ଦିର ଯାହା କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ସମର୍ପିତ ହୋଇଛି ଯାହାଙ୍କୁ ଦ୍ୱାରକାର ରାଜା ବା ଦ୍ୱାରକାଧୀଶ ମଧ୍ୟ କୁହାଯାଏ ।
ଭାରତର ଥିବା ଗୁଜରାଟ ପ୍ରଦେଶରେ ଏହି ମନ୍ଦିରକୁ ଚାରି ଧାମ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ ଧାମର ମର୍ଯ୍ୟାଦା ଦିଆଯାଏ ।
ପାଞ୍ଚ ମହଲା ବିଶିଷ୍ଟ ମୂଖ୍ୟ ମନ୍ଦିରରେ ୭୨ଟି ସ୍ତମ୍ଭ ଅଛି ଯାହାକୁ ଜଗତ ମନ୍ଦିର ବା ନିଜ ମନ୍ଦିର କୁହାଯାଏ ।
ପରମ୍ପରା ଅନୁସାରେ ମୂଳ ମନ୍ଦିରଟି କୃଷ୍ଣଙ୍କ ନାତି ବଜ୍ରନାଭ ତିଆରି କରିଥିଲେ ଯାହା କୃଷ୍ଣଙ୍କର ବାସସ୍ଥଳୀ ଥିଲା ।
ଅଷ୍ଟମ ଶତାବ୍ଦୀରେ ଆଦି ଶଙ୍କରାଚାର୍ଯ୍ୟ ଏହି ମନ୍ଦିର ପରିଦର୍ଶନ କରିଥିଲେ ।
ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ୯୮ତମ ଦିବ୍ୟ ଦେଶମ ଯାହା ବିଷୟରେ ପବିତ୍ର ଦିବ୍ୟ ପ୍ରବନ୍ଧ ପୁସ୍ତକରେ ଲିପିବଦ୍ଧ ଅଛି ।
ରାଜା ଜଗତ ସିଂହ ରାଠୋର . ଏହାର ପୁନର୍ନିମାଣ କରିଥିଲେ ଯାହାର ଉଚ୍ଚତା ସମୁଦ୍ର ପତନଠାରୁ ୧୨.୧୯ ମିଟର ଉଚ୍ଚ ।
ମନ୍ଦିରର ମୂଖ୍ୟ ପ୍ରବେଶ ଦ୍ୱାର ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ଅଛି ଯାହାକୁ ‘ମୋକ୍ଷ ଦ୍ୱାର’ କୁହାଯାଏ ।
ଏହି ଦ୍ୱାରରୁ ୫୬ଟି ପାହାଚ ଅଛି ଯାହା ଗୋମତୀ ନଦୀ ତୀର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯାଇଛି ।
ହିନ୍ଦୁ, ଶୈବ ଓ ବୈଷ୍ଣବ: ଏହି ତିନି ଧର୍ମରେ ଲୋକମାନେ ବିଭକ୍ତ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ସବୁ ଧର୍ମର ଲୋକ ଏହି ଚାରି ଧାମକୁ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି ।
ଚାରି ଧାମର ଯାତ୍ରା ପୁରୀରୁ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ ଓ ଘଡ଼ି କଣ୍ଟା ଦିଗରେ ଯାତ୍ରା ହୁଏ ।
କୃଷ୍ଣ ଜନ୍ମାଷ୍ଟମୀ ବା ଗୋକୁଳାଷ୍ଟମୀ ଦିନ ପାଳନ ପାଇଁ ଭଲ୍ଲବ ନିୟମ କରିଥିଲେ ।
କିମ୍ବଦନ୍ତୀ ଅନୁସାରେ ରାଜପୂତ କନ୍ୟା ମୀରା ବାଈ ଏହି ମନ୍ଦିରରେ ଠାକୁରଙ୍କ ଦେହରେ ଲୀନ ହୋଇଯାଇଥିଲେ ।
ମନ୍ଦିର କାନ୍ଥରେ ସଙ୍କରାଚାର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଜୀବନୀ ଚିତ୍ର ଅଛି ଓ ଶିଖରରେ ଶିବଙ୍କର ବିଭିନ୍ନ ମୁଦ୍ରାରେ ଥିବା ଖୋଦେଇ ଅଛି ।
ମହାଭାରତ ପୁରାଣରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ ଗୁଜରାଟ ପ୍ରଦେଶର ଦ୍ୱାରକା ସହର ଏକଦା ଦ୍ୱାରକା ରାଜ୍ୟ ଥିଲା ।
ଗୋମତୀ ନଦୀ କୂଳରେ ଅବସ୍ଥିତ ଏହି ସହର କୃଷ୍ଣଙ୍କର ଦ୍ୱାରକା ରାଜ୍ୟର ରାଜଧାନୀ ଥିଲା ।
ସେଠାରେ ଥିବା ପଥରର ପରୀକ୍ଷାରୁ ଏହା ଐତିହାସିକ ଜଣାଯାଏ ଓ କେତେକ ଜଳ ମଧ୍ୟସ୍ଥ ପଦାର୍ଥ ପରୀକ୍ଷାରୁ ତାହା ମଧ୍ୟଯୁଗୀୟ ଜଣାଯାଏ ।
କୃଷ୍ଣଙ୍କର ଅଣନାତି ବଜ୍ରନାଭ,କୃଷ୍ଣଙ୍କର ଉଆସ ଥିବା ସ୍ଥାନରେ ଏହି ମନ୍ଦିର ତିଆରି କରିଥିବା କଥା ହିନ୍ଦୁମାନେ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି ।
ପୁରାତନ ସହର ଓ ମହାଭାରତରେ ଲିଖିତ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ବାସସ୍ଥଳୀ ହୋଇଥିବାରୁ ହିନ୍ଦୁମାନଙ୍କର ଦ୍ୱାରକା ଏକ ତୀର୍ଥ ସ୍ଥାନ ଭାବରେ ସ୍ୱୀକୃତ ହୋଇଛି ।
ତିନୋଟି ‘କୃଷ୍ଣ ତୀର୍ଥସ୍ଥାନ’ ମଧ୍ୟରୁ ଏହା ଗୋଟିଏ ଓ ଅନ୍ୟ ଦୁଇଟିର ନାମ ହରିୟାଣା ପ୍ରଦେଶର ’୪୮ କୋଷ କୁରୁକ୍ଷେତ୍ର ପରିକ୍ରମା’ ଓ ମଥୁରାର ‘ବ୍ରଜ ପରିକ୍ରମା’ ।
ମନ୍ଦିର ଚୁଡ଼ାର ପତାକାରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଚନ୍ଦ୍ର ଚିହ୍ନ ଅଛି ଯାହା ପୃଥିବୀରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଚନ୍ଦ୍ର ଥବା ଯାଏ ଏହି ମନ୍ଦିର ରହିବା ସୂଚନା ଦିଏ ।
ବିଭିନ୍ନ ରାଜ ଶାସକ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ମନ୍ଦିରର ସ୍ଥାପତ୍ୟ ସମାନ ରହିଛି ଯାହା ଚୂନ ପଥରରେ ତିଆରି ହୋଇଛି ।
ହିନ୍ଦୁ କିମ୍ବଦନ୍ତୀ ଅନୁସାରେ ସମୁଦ୍ର ଗର୍ଭରୁ ଉଦ୍ଧାର କରିଥିବା ଏକ ଜାଗାରେ କୃଷ୍ଣ ଦ୍ୱାରକା ନଗରୀ ତିଆରି କରିଥିଲେ ।
କିଛି ଦୂର ଚାଲିବା ପରେ ରୁକ୍ମିଣୀ ଥକ୍କା ହୋଇଗଲେ ଓ କିଛି ଜଳ ଦେବାକୁ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କଲେ ।
ଦୁର୍ବାସା ଋଷି କ୍ରୋଧାନ୍ୱିତ ହୋଇ ସେହି ସ୍ଥାନରେ ରୁକ୍ମିଣୀଙ୍କୁ ରହିଯିବାକୁ ଅଭିଶାପ ଦେଇଥିଲେ ।
ମନ୍ଦିରର ଯେଉଁ ସ୍ଥାନରେ ଋକ୍ମିଣୀଙ୍କ ବିଗ୍ରହ ଅଛି, ସେହି ସ୍ଥାନରେ ସେ ଠିଆ ହୋଇଥିଲେ ।
ହିମାଳୟର ପାଦଦେଶରେ ଗଙ୍ଗୋତ୍ରି, ଜମୁନୋତ୍ରି, ବଦ୍ରିନାଥ ଓ କେଦାରନାଥ ନାମକ ଚାରୋଟି ‘ଛୋଟ ଧାମ’ ଅଛି ।
କୁମାର ହସନଙ୍କ ପିତା ମୌଲାନା ମୁସ୍ତକିମ ଖାନ ଗୌନ୍ତିଆ ଜଣେ ଗାୟକ, ବାଦକ ଓ ଜ୍ୟୋତିଷ ଥିଲେ ।
ତାଙ୍କର ୩ ପୁଅ ସାଦିକ ହସନ, ସମୀର ହସନ ଓ ଫିରୋଜ ହସନ ଏବଂ ୩ ଝିଅ ସୀମା ସବନମ, ସବାନା ବେଗମ ଓ ନିଲୋଫର ବେଗମ ଅଛନ୍ତି ।
ତାଙ୍କର ଦୁଇ ଜ୍ୱାଇଁ ମୁଜିମୁଦ୍ଦିନ ଖାନ ଓ ଅନୱର ଖାନ ଏବଂ ୨ ନାତି ଅଛନ୍ତି ।
ତାଙ୍କର ଜଣାଶୁଣା ରଚନାବଳୀ ମଧ୍ୟରେ ଡୁମା: ଓଡ଼ିଆର ନିର୍ବାଚିତ ଆଦିବାସୀ କାହାଣୀ, ଇତି, ତୁମର ମୁଁ: କୁମାର ହସନଙ୍କର ପ୍ରେମ କବିତା, ନିସିଦ୍ଧ କଥା, ସମ୍ବଲପୁରୀ ଲୋକସାହିତ୍ୟ: ୧୯୮୩–, ସମ୍ବଲପୁରର ସ୍ୱାଧୀନତା ସଂଗ୍ରାମ ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓଡ଼ିଆ କାହାନୀୟାଁ ଆଦି ଅନ୍ୟତମ ।
ହିରାକୁଦ ନିକଟସ୍ଥ ବର୍ତ୍ତମାନର ଝାରସୁଗୁଡ଼ା ଜିଲ୍ଲାର ବିଚ୍ଛେଦଗଡ଼ଠାରେ ତାଙ୍କର ବାଲ୍ୟକାଳ ବିତିଥିଲା ।
ଦୀର୍ଘ ଦିନ ଧରି ଶଯ୍ୟାଶାୟୀ ହୋଇ ୨୦୨୩ ମସିହା ଅଗଷ୍ଟ ୫ ତାରିଖରେ ସମ୍ବଲପୁରସ୍ଥିତ ଏକ ଘରୋଇ ଡାକ୍ତରଖାନାରେ ତାଙ୍କର ୬୩ ବର୍ଷ ବୟସରେ ଦେହାନ୍ତ ହୋଇଥିଲା ।
ଏକଦା ସେ ଦକ୍ଷିଣ ପାଲନୀ ମନ୍ଦିର ପରିଦର୍ଶନ କରିସାରି ସିଡ଼ିରେ ଓହ୍ଲେଇବା ବେଳେ ଏକ ସୁନ୍ଦର ମୁରୁଗାନଙ୍କ ଚିତ୍ରପଟ ଦେଖିଲେ ।
ତା ପରଦିନ ଦୋକାନୀ ନିଜେ ଆନାସ୍ୱାମୀ ପାଖକୁ ଆସି ସେହି ଚିତ୍ରଟି ତାଙ୍କୁ ଦେଇ କହିଲା, “ମୁରୁଗା ସ୍ୱପ୍ନରେ ଏହା ଦେବାକୁ କହିଛନ୍ତି” ।
ସେହି ଚିତ୍ର ଧରି ଆନ୍ନା ଘରକୁ ଫେରିଆସି ପରିବାର ସଦସ୍ୟଙ୍କୁ ଅନ୍ୟତ୍ର ଚାଲିଯିବା ପାଇଁ କହିଲେ ।
ସେ ସତ୍ୟ କଥା କହିବାକୁ ଲାଗିଲେ ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ସମସ୍ୟାର ସମାଧାନ କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ ।
ତାଙ୍କର ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ନାୟକରଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିବାକୁ ସେହି ସ୍ଥାନରେ ଏକ ମନ୍ଦିର ତିଆରି କରିବାକୁ ସମ୍ମତି ଦେଲେ ।
ଆନ୍ନାସ୍ୱାମୀ ନାୟକର ନାମକ ଜଣେ ବଡ଼ ଭକ୍ତ ୧୯ଶ ଶତାବ୍ଦୀର ଶେଷ ଭାଗରେ ଏହି ମନ୍ଦିର ତୋଳେଇଥିଲେ ।
ସେ ନିଜେ ଗୋଟିଏ ପେଟ ରୋଗୀ ହୋଇ ମଧ୍ୟ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ମୁରୁଗାନ ମନ୍ଦିରକୁ ଯାତ୍ରା କରିଥିଲେ, ତାହା ମଧ୍ୟ ଚୋର ଓ ଖରାପ ପାଗକୁ ନ ଡରି ।
ଦିନେ ସେ ସ୍ୱପ୍ନରେ ଜଣେ ସାଧୁଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ ଯିଏ କହିଲେ ତାଙ୍କ ଘର ପୂଜା ପାଇଁ ସଠିକ ।
ଜଣେ ପଲନି ସାଧୁଙ୍କ ଉପଦେଶ ଅନୁସାରେ ସେ ମୁରୁଗାନଙ୍କ ମନ୍ଦିରରେ ଥିବା ତିରୁତ୍ତାନିଙ୍କୁ ନିଜ ଜିଭ କାଟି ଅର୍ପଣ କରିବା ପରେ ତାଙ୍କ ରୋଗ ଭଲ ହୋଇଗଲା ।
ଆନ୍ନାସ୍ୱାମୀ ମନ୍ଦିର ତିଆରି ପରିଚାଳନା କରିଥିଲେ ଓ ବଡପାଲନୀ ଆନ୍ଦଭରଙ୍କ ପବିତ୍ର ମୂର୍ତ୍ତି କରିବାକୁ ଚେଟଟିୟାର ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିଥିଲେ ।
ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତି ତିଆରି ଶେଷ ହେଲା ଓ ତାଙ୍କୁ ସ୍ଥାପନ କରି କୁମ୍ଭଅଭିଷେକ କଲେ ।
ମନ୍ଦିର ପରିସରରେ ଅନେକ ଛୋଟ ଛୋଟ ମନ୍ଦିରରେ ମିନାକ୍ଷୀ ଆମ୍ମା, କାଳୀ ଭୈରବ ଇତ୍ୟାଦିଙ୍କ ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତି ରଖାଗଲା ।
ବଡପାଲନୀ ଆନ୍ଦଭର ମନ୍ଦିର ଏକ ହିନ୍ଦୁ ମନ୍ଦିର ଯାହା ପ୍ରଭୁ ମୁରୁଗାନଙ୍କୁ ସମର୍ପିତ ହୋଇଛି ।
ଏହି ମନ୍ଦିରର ପୁନରବିନ୍ୟାସ ୧୯୨୦ ମସିହାରେ ହୋଇଥିଲା ଓ ଏକ ରାଜଗୋପୁରମ ସେହି ସମୟରେ ତିଆରି ହୋଇଥିଲା ।
ଏହି ମନ୍ଦିରଟି ସମୟକ୍ରମେ ଅଧିକ ଲୋକପ୍ରିୟ ହେଉଛି ବିଶେଷତଃ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର କଳାକାରଙ୍କ ଯୋଗୁ ।
ପ୍ରବେଶ ପଥରେ ରାଜଗୋପୁରମ ସ୍ଥାନରେ ସ୍କନ୍ଧ ପୁରାଣର ଅନେକ କିମ୍ବଦନ୍ତୀ ଲିଖିତ ହୋଇଥିଲା ।
ରତିନାସ୍ୱାମୀ ଚେଟଟିୟାର ଭକ୍ତଙ୍କୁ ଉକ୍ତ ମନ୍ଦିରକୁ ବଡପାଳନୀ ମନ୍ଦିର ନାମରେ ଡାକିବାକୁ କହିଲେ ।
ତାମିଲ ନାଡୁ ସରକାରର ହିନ୍ଦୁ ରେଲିଜିଅସ ଆଣ୍ଡ ଚାରିତେବଲ ଏଣ୍ଡାଓମେଣ୍ଟ ସଂସ୍ଥା ଏହି ମନ୍ଦିରର ପ୍ରଶାସନ ଓ ପରିଚାଳନା କରନ୍ତି ।
ଇନ୍ଦୁରାଣୀ ଭାରତୀୟ ଜାତୀୟ କଂଗ୍ରେସ ଦଳର ସହ ମିଶି ରାଜନୀତିରେ ସକ୍ରିୟ ଅଛନ୍ତି ।
୧୯୯୫ ଓଡ଼ିଶା ସାଧାରଣ ନିର୍ବାଚନ ଜିତି ସୋରୋ ବିଧାନ ସଭା ନିର୍ବାଚନ ମଣ୍ଡଳୀରୁ ଓଡ଼ିଶାର ବିଧାନ ସଭାର ସଭ୍ୟ ଥିବା କାର୍ତ୍ତିକ ମହାପାତ୍ର ମଧ୍ୟ ଏହି ଲୋକ ସଭା ପାଇଁ ନିର୍ବାଚନ ଲଢ଼ିଥିଲେ ।
ଏହି ସାଧାରଣ ନିର୍ବାଚନରେ କାର୍ତ୍ତିକ ବିଜୟୀ ହୋଇଥିଲେ ଏବଂ ଭାରତୀୟ ସଂସଦର ତଳ ସଦନ ଲୋକ ସଭାର ସଭ୍ୟ ଭାବରେ ଯୋଗ ଦେଇଥିଲେ ।
କାର୍ତ୍ତିକ ମହାପାତ୍ର ଇନ୍ଦୁରାଣୀଙ୍କର ସ୍ୱାମୀ ହୋଇଥିବାରୁ ଖାଲି ପଡ଼ିଥିବା ଏହି ବିଧାନ ସଭା ନିର୍ବାଚନ ମଣ୍ଡଳୀରୁ ଇନ୍ଦୁରାଣୀ ଭାରତୀୟ ଜାତୀୟ କଂଗ୍ରେସ ଦଳର ପ୍ରତିନିଧି ଭାବରେ ନିର୍ବାଚନ ଲଢ଼ିଥିଲେ ।
୧୧ ଅକ୍ଟୋବର ୧୯୯୬ରେ ସୋରୋ ଏବଂ ଭୁବନେଶ୍ୱର ବିଧାନ ସଭା ନିର୍ବାଚନ ମଣ୍ଡଳୀ ପାଇଁ ହୋଇଥିବା ଏହି ନିର୍ବାଚନରେ ସେ ବିଜୟୀ ହୋଇଥିଲେ ଏବଂ ୧୧ଶ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାକୁ ନିର୍ବାଚିତ ହୋଇଥିଲେ ।
ସେ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାର ୧୧ଶ ସଭାରେ ଜଣେ ବିଧାୟିକା ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ ।
ବିଧାୟକ ଥିବାବେଳେ ଲୋକ ସଭା ନିର୍ବାଚନରେ ବିଜୟୀ ହୋଇ ଇନ୍ଦୁରାଣୀଙ୍କର ପତି କାର୍ତ୍ତିକ ମହାପାତ୍ର ବିଧାନ ସଭା ସଭ୍ୟ ପଦରୁ ଇସ୍ତଫା ଦେଇଥିଲେ, ତେଣୁ ଏହି ୧୧ଶ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭା ପାଇଁ ୧୧ ଅକ୍ଟୋବର ୧୯୯୬ରେ ସୋରୋ ବିଧାନ ସଭା ନିର୍ବାଚନ ମଣ୍ଡଳୀ ପାଇଁ ଉପ ନିର୍ବାଚନ ଅନୁଷ୍ଠିତ ହୋଇଥିଲା ।
ଏହି ନିର୍ବାଚନରେ ଭାରତୀୟ ଜାତୀୟ କଂଗ୍ରେସ ଦଳର ପ୍ରତିନିଧି ଭାବେ ଇନ୍ଦୁରାଣୀ ନିର୍ବାଚନରେ ବିଜୟୀ ହୋଇ ୧୧ଶ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାକୁ ନିର୍ବାଚିତ ହୋଇଥିଲେ ।
ଇନ୍ଦୁରାଣୀ ମହାପାତ୍ର ୧୯୫୫ ମସିହା ସେପ୍ଟେମ୍ବର ମାସ ୨ ତାରିଖରେ ଓଡ଼ିଶାର ବାଲେଶ୍ୱର ଜିଲ୍ଲାରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ।
କାର୍ତ୍ତିକ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାର ବିଧାୟକ ଥିଲେ ଏବଂ ଲୋକ ସଭାକୁ ମଧ୍ୟ ନିର୍ବାଚିତ ହୋଇଥିଲେ, ଫଳରେ ଇନ୍ଦୁରାଣୀ ଉପ ନିର୍ବାଚନରେ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାକୁ ନିର୍ବାଚିତ ହୋଇଥିଲେ ।
ଭାରତୀୟ ଷ୍ଟକ ଏକ୍ସଚେଞ୍ଜ ବିଏସଇ ଏବଂ ଏନଏସଇ ୧୯୯୨ ଭାରତୀୟ ଷ୍ଟକ ମାର୍କେଟ ଘୋଟାଲା ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦୁର୍ନୀତିରେ ଆଚ୍ଛାଦିତ ହୋଇଥିଲା ।
ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ପରି ଦେଶ ତୁଳନାରେ ଯେଉଁଠାରେ ଦେଶର ଜିଡିପିର ପ୍ରାୟ ୭୦% କର୍ପୋରେଟ୍ କ୍ଷେତ୍ରର ବୃହତ କମ୍ପାନୀରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛି, ଭାରତର କର୍ପୋରେଟ୍ କ୍ଷେତ୍ର ଜାତୀୟ ଜିଡିପିର ମାତ୍ର ୧୨–୧୪% ଅଟେ ।
ପ୍ରଥମେ ବିଏସଇ ଟାୱାରର ନାମ କରଣ କରାଯାଇଥିଲା, ତାଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ୧୯୬୬ରୁ ବିଏସଇର ଅଧ୍ୟକ୍ଷ ସାର୍ ଫିରୋଜେ ଜାମସେଦଜୀ ଜୀଜୀଭୋଇଙ୍କ ସ୍ମୃତିରେ ଦାଖଲ ପରେ କୋଠାର ନାମ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରାଯାଇଥିଲା।
ଏହା ପୂର୍ବରୁ ବିମଳ ଜାଲାନ କମିଟି ରିପୋର୍ଟରେ ଆକଳନ କରାଯାଇଥିଲା ଯେ ଭାରତର ଜନସଂଖ୍ୟାର ମାତ୍ର ୧.୩% ଶେୟାର ବଜାରରେ ବିନିଯୋଗ କରିଛନ୍ତି, ଯାହା କି ଆମେରିକାରେ ୨୭% ଏବଂ ଚୀନରେ ୧୦% ଥିଲା ।
ସେପ୍ଟେମ୍ବର ୨୦୧୨ରେ ଯୋଗଦେଇ ବିଏସଇ ମିଳିତ ଜାତିସଂଘର ସ୍ଥାୟୀ ଷ୍ଟକ୍ ଏକ୍ସଚେଞ୍ଜ୍ ପଦକ୍ଷେପର ସହଭାଗୀ ଏକ୍ସଚେଞ୍ଜ ଅଟେ ।
୨୦୧୪ ମସିହାରେ ତାମିଲନାଡ଼ୁରେ ଅନୁଷ୍ଠିତ ହୋଇଥିବା ଏସିଆ ଚାମ୍ପିୟନସିପରେ ତାଙ୍କ ଉନ୍ନତ ପ୍ରଦର୍ଶନ ଦେଖି, ତାମିଲନାଡ଼ୁର ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ
ଜୟଲଳିତା ତାଙ୍କୁ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଆମେରିକାରେ ପ୍ରଶିକ୍ଷଣ ଲାଭ କରିବା ପାଇଁ ୩ ଲକ୍ଷ ଟଙ୍କାର ଆର୍ଥିକ ସହାୟତା ପ୍ରଦାନ କରିଥିଲେ ।
୨୦୧୫ ମସିହାରେ ତାଙ୍କର ଚୟନ ରାହୁଳ ଦ୍ରାବିଡ଼ ଆଥଲେଟ ମେଣ୍ଟରସିପ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ ଅନ୍ତର୍ଗତ ଗୋ ସ୍ପୋର୍ଟ୍ସ ଫାଉଣ୍ଡେସନକୁ ହୋଇଥିଲା ।
ସିନିୟର ରାଷ୍ଟ୍ରମଣ୍ଡଳ ଫେନ୍ସିଂ କ୍ରୀଡ଼ାରେ ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣ ପଦକ ଜିତିବାରେ ସେ ପ୍ରଥମ ଭାରତୀୟ ଥିଲେ ।
ଇଟାଲୀରେ ଏବଂ କନୌର ସାଇ କେନ୍ଦ୍ରଠାରେ ଭବାନୀ ପ୍ରଶିକ୍ଷଣ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି ।
ଭବାନୀ, ୧୯୯୩ ମସିହାରେ ଚେନ୍ନାଇର ଏକ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ପରିବାରରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ।
ସେ ଚେନ୍ନାଇର ମୁରୁଗା ଧନୁଷକୋଡ଼ି ମହିଳା ଉଚ୍ଚ ମାଧ୍ୟମିକ ବିଦ୍ୟାଳୟ ଓ ସେଣ୍ଟ ଜୋସେଫ ଇଞ୍ଜିନିୟରିଂ କଲେଜରେ ପାଠ ପଢ଼ିଥିଲେ ।
୨୦୦୪ ମସିହାରେ, ସ୍କୁଲରେ ପଢୁଥିବା ସମୟରେ, ଭବାନୀ ଅସୀଚାଳନା ବା ଫେସିଂ ଖେଳ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ।
ଦଶମ ଶ୍ରେଣୀ ଉତ୍ତିନ୍ନ ହେବା ପରେ, ଭବାନୀ କେରଳର ଥଲ୍ଲାସେରୀଠାରେ ଥିବା ସାଇରେ ଯୋଗ ଦେଇଥିଲେ ।
୧୪ ବର୍ଷ ବୟସରେ ତୁର୍କୀଠାରେ ସେ ନିଜର ପ୍ରଥମ ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ କ୍ରୀଡ଼ା ପ୍ରତିଯୋଗୀତାରେ ପଦାର୍ପଣ କରିଥିଲେ ।
ପ୍ରତିଯୋଗିତା ଆରମ୍ଭର ୩ ମିନିଟ ବିଳମ୍ବରେ ପହଞ୍ଚିଥିବାରୁ ତାଙ୍କୁ ସେଠାରେ କଳା କାର୍ଡ଼ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରା ଯାଇଥିଲା ।
୨୦୨୧ ମସିହାରେ ସେ ଭାରତର ପ୍ରଥମ ଅସୀଚାଳକ ଭାବରେ ଅଲିମ୍ପିକ କ୍ରୀଡ଼ାରେ ଅଂଶଗ୍ରହଣ କରିବା ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ ବିବେଚିତ ହୋଇଥିଲେ ।
ସେ ୨୦୨୧ରେ ଜାପାନର ଟୋକିଓ ସହରରେ ଅନୁଷ୍ଠିତ ହୋଇଥିବା ଅଲିମ୍ପିକ କ୍ରୀଡ଼ାରେ ଅଂଶଗ୍ରହଣ କରି ପ୍ରଥମ ରାଉଣ୍ଡରେ ବିଜୟୀ ହୋଇଥିଲେ ।
୨୦୨୧ ମସିହାରେ ଟୋକିଓ ଅଲିମ୍ପିକ୍ସରେ ଅଂଶଗ୍ରହଣ କରି ସେ ପ୍ରଥମ ରାଉଣ୍ଡରେ ବିଜୟୀ ହୋଇ ପାରିଥିଲେ ।
ତାଙ୍କ ଅଭିନୀତ ପ୍ରଥମ କଥାଚିତ୍ର ଥିଲା ପଞ୍ଚୁପାଣ୍ଡବ, ଯେଉଁଥିରେ ସେ ଜୟୀରାମ ସାମଲଙ୍କ ଝିଅ ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
ସେ ତାଙ୍କ ଅଭିନୟ ଜୀବନର ପ୍ରାରମ୍ଭରେ ପାଞ୍ଚ ବର୍ଷ ମଧ୍ୟରେ ଅଳ୍ପ କିଛି କଥାଚିତ୍ରରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ, ଯେଉଁଥିରୁ ପ୍ରଶାନ୍ତ ନନ୍ଦଙ୍କ ସହିତ ଗୋଟିଏ କଥାଚିତ୍ର, ଶ୍ରୀରାମ ପଣ୍ଡାଙ୍କ ସହ ତିନୋଟି, ମିହିର ଦାସଙ୍କ ସାଙ୍ଗରେ ୬ଟି ଏବଂ ଶ୍ରୀକାନ୍ତ ଗୌତମଙ୍କ ସହ ଗୋଟିଏ କଥାଚିତ୍ରରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
ସେ ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ରରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ବ୍ୟତୀତ କିଛି ହିନ୍ଦୀ ଧାରାବାହିକରେ ମଧ୍ୟ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
ପ୍ରତିଭା ପଣ୍ଡା ଜଣେ ଓଡ଼ିଆ ଅଭିନେତ୍ରୀ ଓ ଓଡ଼ିଶୀ ନୃତ୍ୟଗୁରୁ ଯିଏକି ମୁଖ୍ୟତଃ ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର ଓ ଧାରାବାହିକରେ ଅଭିନୟ କରନ୍ତି ।
୧୯୮୯ ମସିହାରେ ପଞ୍ଚୁ ପାଣ୍ଡବ କଥାଚିତ୍ର ଜରିଆରେ ଅଭିନୟ ଆରମ୍ଭ କରିବା ପରେ କିଛି ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର ଓ ହିନ୍ଦୀ ଧାରାବାହିକରେ ଅଭିନୟ କରିବା ଦୁର୍ଘଟଣା ଯୋଗୁଁ ଅଭିନୟ ଜଗତରୁ ଦୂରେଇ ଯାଇଥିଲେ ଏବଂ ୨୦୦୮ ମସିହାରେ କଳିଙ୍ଗ ପୁତ୍ର କଥାଚିତ୍ର ଜରିଆରେ ପୁଣିଥରେ ଅଭିନୟ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ।
ନୃତ୍ୟ ପ୍ରତିଭା ନାମକ ଏକ ନୃତ୍ୟାନୁଷ୍ଠାନ କରି ସେ ନୃତ୍ୟ ଶିକ୍ଷା ଦେଉଛନ୍ତି ।
ଦେବାନନ୍ଦ ପଣ୍ଡାଙ୍କ ପ୍ରଯୋଜିତ ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର କଳିଙ୍ଗ ପୁତ୍ର ଜରିଆରେ ସେ ପୁଣିଥରେ ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର ଜଗତରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ।
ଏହାପରେ ସେ ଡିଡି ଓଡ଼ିଆରେ ସୁନାକଳସ, ତରଙ୍ଗ ଟିଭିରେ ରାଜନୀତି, ସାର୍ଥକ ଟିଭିରେ ମାନିନୀ, କଲର୍ସ ଓଡ଼ିଆରେ କୁମ୍‌କୁମ୍‌, ଷ୍ଟାର୍ କିରଣରେ କିଏ ପର କିଏ ଆପଣାର ଆଦି ଧାରାବାହିକରେ ଅଭିନୟ କରିଛନ୍ତି ।
ଏକଦା ସେ ଅତିଥି ଭାବରେ ଚୌଦ୍ୱାର କଲେଜରୁ ଏକ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମରେ ଯୋଗ ଦେଇ ଫେରୁଥିବାବେଳେ ସପ୍ତସତୀ ମନ୍ଦିର ପାଖରେ ଗାଡ଼ି ଦୁର୍ଘଟଣାର ଶୀକାର ହେଇଥିଲେ ।
ସେଇ ଦୁର୍ଘଟଣାରେ ତାଙ୍କ ମୁହଁରେ ୧୭ଟି ଷ୍ଟିଚ୍ ପଡ଼ିଥିଲା ଓ ତାଙ୍କର ମେମୋରି ଫେଲ୍ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ।
ୠଣ ସୀମା, କ୍ରେଡିଟ କାର୍ଡ଼ରେ ଖର୍ଚ୍ଚ କରିହେଉଥିବା ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପରିମାଣକୁ ବୁଝାଇଥାଏ ।
କିନ୍ତୁ, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କ୍ରେଡିଟ କାର୍ଡ ଏତେ ଅଧିକ ଯାଏଁ ପ୍ରୟୋଗ କରୁନାହାଁନ୍ତି ଏଭଳି ଉପଦେଶ ବୃଥା ଅଟେ ।
ଏହି କାର୍ଡଦ୍ୱାରା ଏଟିଏମ କିମ୍ବା ବ୍ୟାଙ୍କରୁ ନଗଦ ଅର୍ଥ ମଧ୍ୟ ଉଠାଯାଇ ପାରେ ।
କିଣିଥିବା ଜିନିଷର ପଇସା ସଠିକ ସମୟରେ ଦେଇନପାରିଲେ ଉଚ୍ଚ ହାରରେ ସୁଧ ସହିତ ମୂଳ ଦେବାକୁ ପଡ଼ିଥାଏ ।
କିଣାକିଣିଠାରୁ ଆରମ୍ଭକରି କୌଣସି ଜରୁରୀ କାର୍ଯ୍ୟପାଇଁ ଲୋକେ କ୍ରେଡିଟ କାର୍ଡ ଉପଯୋଗ କରିବାକୁ ପସନ୍ଦ କରୁଛନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ଗୋଟିଏ ପକ୍ଷରେ ଏହା ଲୋକଙ୍କପାଇଁ ଅନେକ ସୁବିଧା ଆଣିଦେଉଥିଲାବେଳେ ଅନ୍ୟପକ୍ଷରେ ଠିକସେ ବ୍ୟବହାର ନକଲେ ବ୍ୟବହାରକାରୀଙ୍କର କ୍ଷତି ମଧ୍ୟ କରିଥାଏ ।
କିଛି ଗ୍ରାହକ କ୍ରେଡିଟ କାର୍ଡ଼କୁ ଅଳ୍ପ ସମୟ ପାଇଁ ଋଣ ହିସାବରେ ଉପଯୋଗ କରିବାକୁ ନେଇଥାନ୍ତି ।
ଯେବେ ଗ୍ରାହକ ଋଣର ସୁଧ ଦେଇପାରନ୍ତି ନାହିଁ ତେବେ ବକେୟା ରାଶିକୁ ଅନ୍ୟ ଏକ କାର୍ଡ଼ରେ ହସ୍ତାନ୍ତରଣ କରିଲେ କିଛି ଦିନପାଇଁ ଆଦୌ କିମ୍ବା କମ ସୁଧ ଦେଲେ ହୋଇଯାଏ ।
ସମସ୍ତ ବ୍ୟାଙ୍କ ଗ୍ରାହକଙ୍କୁ ପୁରସ୍କାର ଅର୍ଥ କିମ୍ବା ନଗଦ ପଇସା ଫେରାଇ ଆକର୍ଷିତ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିଥାନ୍ତି ।
ଏଥିପାଇଁ ଯେଉଁ ଗ୍ରାହକମାନେ ନିୟମିତ ଭାବରେ କ୍ରେଡିଟ କାର୍ଡ ଉପଯୋଗ କରନ୍ତି ସେମାନଙ୍କୁ ଏହି ଯୋଜନାରେ ସାମିଲ କରିବା ଉଚିତ ।
ଯଦି କିଣାକିଣି କରିଥିବା ଜିନିଷର ମୂଲ୍ୟ ଠିକ ସମୟରେ ଦିଆଯାଏ ନାହିଁ ତେବେ ବ୍ୟାଙ୍କ ବାକି ଥିବା ଅର୍ଥରେ ସୁଧ ଲଗାଇଥାଏ ।
କିଛି ବର୍ଷ ପୂର୍ବେ ବ୍ୟାଙ୍କ ଏବଂ କ୍ରେଡିଟ କାର୍ଡ଼ ପାଇଁ ସେବା ଏତେ ବିକଶିତ ହୋଇନଥିଲା ।
ଏଥିଯୋଗୁଁ ଭଲ ସମ୍ପର୍କ ଥିବା ବ୍ୟାଙ୍କଠାରୁ ହିଁ କ୍ରେଡିଟ କାର୍ଡ଼ ନେବା ଉଚିତ ।
ସାଧାରଣତଃ ଋଣ ଅବଧି ସମାପ୍ତ ପରେ ସଠିକ ତାରିଖ ମଧ୍ୟରେ ପଇସା ଫେରସ୍ତ କରିଦେଲେ ସୁଧ ଦେବାକୁ ପଡ଼େନାହିଁ ।
କ୍ରେଡିଟ କାର୍ଡ ନେବା ସମୟରେ ଏହାର ସର୍ତ୍ତ ଏବଂ ନିୟମଗୁଡ଼ିକୁ ଧ୍ୟାନର ସହିତ ପଢ଼ିବା ଉଚିତ ।
କିଛି ଉଚ୍ଚ ଦର ବିଶିଷ୍ଟ କ୍ରେଡିଟ କାର୍ଡ଼କୁ ଛାଡ଼ିକରି ଅନେକ କାର୍ଡ ନିଃଶୁଳ୍କ ହୋଇଥାଏ ।
ଅଧ୍ୟୟନ ସମାପ୍ତ ହେବା ପରେ, ଆଗୁଆର୍ ଇନଷ୍ଟିଚ୍ୟୁଟରେ ଶିକ୍ଷାଦାନ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ଏବଂ ସେଠାରେ ୧୮୯୩ ମସିହା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରହିଲେ, ଯେତେବେଳେ ଏହାର ପ୍ରତିଷ୍ଠାତାଙ୍କର ଅସୁସ୍ଥତା ହେତୁ ବିଦ୍ୟାଳୟ ବନ୍ଦ ହୋଇଗଲା ।
ତା’ପରେ ସେ ତାଙ୍କ ସହପାଠୀ ଲୁଇସା ଓଜେମା ପେଲେରାନୋ ଏବଂ ତାଙ୍କ ଭଉଣୀ ଇଭା ମାରିଆଙ୍କଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ବିଦ୍ୟାଳୟରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ ଏବଂ ପରେ ସାଲୋମେ ୟୁରିଆ ଇନଷ୍ଟିଚ୍ୟୁଟରେ ୩୦ ବର୍ଷ କାଳ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ।
୧୯୧୬ ମସିହାରେ ଯେତେବେଳେ ଆମେରିକା ଡୋମିନିକାନ୍ ରିପବ୍ଲିକ୍ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କଲା ଏବଂ ଦଖଲ କଲା, ଆଗୁଆର୍ ଏକ ମହିଳା ଗୋଷ୍ଠୀ ସହିତ ଯୋଗ ଦେଇ ସୋସିଏଡ୍ ଆମାଣ୍ଟେସ୍ ଦେ ଲୁଜ୍ ଗଠନ କରିଥିଲେ।
ସେ ଦଳର ସଚିବ ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ ଏବଂ ସେମାନେ ଆମେରିକା ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କରିବା ଏବଂ ଏହାର ସାର୍ବଭୌମତ୍ୱର ଉଲ୍ଲଂଘନ ବିରୁଦ୍ଧରେ କହିଥିଲେ।
ଏହି ମହିଳାମାନେ କେବଳ ଜାତୀୟତାବାଦୀ ଅଧିକାର ନୁହେଁ, ମହିଳା ଅଧିକାରର ମାନ୍ୟତା ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଥିଲେ ଏବଂ ମାତୃତ୍ୱ ଏବଂ ଶିଶୁ ଡାକ୍ତରଖାନା ପ୍ରତିଷ୍ଠା ସମେତ ବିଭିନ୍ନ କାରଣ ଉପରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ।
୧୯୪୫ ମସିହାରେ, ଡୋମିନିକାନ୍ ପାର୍ଟିର କନଭେନସନକୁ ପରାମର୍ଶ ଦେବା ପାଇଁ ଆଗୁଆର୍ ଏକ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ପ୍ରତିନିଧିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ ଥିଲେ ଯାହାଦ୍ୱାରା “ଦି ପ୍ରିନ୍ସିପାଲ୍ ଆଣ୍ଡ୍ ଷ୍ଟାଟସ୍” ମହିଳାମାନଙ୍କ ସମସ୍ୟାକୁ ସମାଧାନ କରିଥିଲା ।
ମହିଳାମାନେ ମହିଳା ଶ୍ରମିକଙ୍କ ସୁରକ୍ଷା ପାଇଁ ମାତୃତ୍ୱ ଆଇନ ପାଇଁ ସଂସ୍କାର ଆଣିବାକୁ ଦାବି କରିଥିଲେ।
ମର୍ସିଡିସ ଲରା ଆଗୁଇଆର ମେଣ୍ଡୋଜା ୧୬ ଫେବୃଆରୀ ୧୮୭୨ରେ ଡୋମିନିକାନ୍ ରିପବ୍ଲିକର ସାଣ୍ଟୋ ଡୋମିଙ୍ଗୋରେ ମାରିଆ ଆଣ୍ଟୋନିୟା ମେଣ୍ଡୋଜା ଏବଂ ଇଉଜେନିଓ ଆଗୁଆରଙ୍କ ଔରସରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ।
ଜଣେ ସାମ୍ବାଦିକା ତଥା କବି ଭାବରେ ସେ ପୁରୁଷ ଏବଂ ମହିଳାଙ୍କ ସମାନତା ଏବଂ ଡୋମିନିକାନ୍ ସାର୍ବଭୌମତ୍ୱକୁ ପ୍ରୋତ୍ସାହିତ କରିବା ପାଇଁ ଲେଖିଥିଲେ ଏବଂ ଆମେରିକାର ଦଖଲକୁ ବିରୋଧ କରି ଲେଖିଥିଲେ।
ଜଣେ ନାରୀବାଦୀ ଭାବରେ ସେ ଭୋଟ୍ ଦେବାର ଅଧିକାର, ମହିଳାଙ୍କ ଶିକ୍ଷା ଅଧିକାର ଏବଂ ମହିଳା ଏବଂ ଶିଶୁଙ୍କ ପାଇଁ ନିଯୁକ୍ତି ସୁରକ୍ଷା ପାଇଁ ଲଢିଥିଲେ।
ଦୋରଜେ ଲିଙ୍ଗ ନାମକ ଏକ ବୌଦ୍ଧ ମୋନାଷ୍ଟେରିକୁ ୧୭୬୫ ମସିହାରେ ଲାମା ଡୋରଜେ ରିନଜିଙ୍ଗ ତିଆରି କରେଇଥିଲେ ଓ ସେହି ଐତିହାସିକ ସ୍ଥାନରେ ମହାକାଳ ମନ୍ଦିର ତୋଳା ହୋଇଛି ।
ପୂର୍ବରୁ ଲେପଚା ନାମକ ଏକ ଗୋଷ୍ଠିଙ୍କର ସେହି ସ୍ଥାନକୁ ଏକ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ରୂପେ ମାନୁଥିଲେ ।
ପରବର୍ତ୍ତୀ କାଳରେ ସେଠାରେ ଏକ ମୋନାଷ୍ଟେରି ତିଆରି ହେଲା ଓ ସେଠାରେ ଲେପଚା ଜାତି ଓ ଭୁଟିଆ ଲୋକମାନେ ମିଳିତ ଭାବରେ ଆରାଧନା କଲେ ।
ସେହି ସ୍ଥାନକୁ ୧୭୮୮ ମସିହାରେ ଗୁର୍ଖା ସୈନିକମାନେ ଅଧିକାର କରି ମୋନାଷ୍ଟେରି ନଷ୍ଟ କରିଦେଲେ ଓ ସମୟକ୍ରମେ ସେହି ସ୍ଥାନଟି ଅଧିକାଂଶ ନେପାଳୀ ହିନ୍ଦୁ ସମ୍ପ୍ରଦାୟଙ୍କର ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ହୋଇଗଲା ।
କିମ୍ବଦନ୍ତୀ ଅନୁସାରେ ୧୭୮୨ ମସିହାରେ ସେଠାରେ ତିନୋଟି ଶିବ ଲିଙ୍ଗ ତିଆରି ହୋଇଥିଲା ଯାହା ବ୍ରହ୍ମା ବିଷ୍ଣୁ ଓ ଶିବ ଲିଙ୍ଗକୁ ସୂଚିତ କରେ ।
ପରବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ ୧ ମାଇଲ ଦୂରକୁ ଏହା ଭୁଟିଆ ବୁସତି ନାମକ ସ୍ଥାନକୁ ଉଠେଇ ନିଆଗଲା ।
ଏହି ମନ୍ଦିରକୁ ଲୋକମାନେ ବହୁତ ସମ୍ମାନ ଦିଅନ୍ତି ଓ ଧାର୍ମିକ ଲୋକମାନେ ସେଠାରେ ପୂଜା କରନ୍ତି ।
କିମ୍ବଦନ୍ତୀ ଅନୁସାରେ ଦୋରଜେ-ଲିଙ୍ଗ ମୋନାଷ୍ଟେରି ସ୍ମରଣରେ ଦାର୍ଜିଲିଙ୍ଗ ନାମ କରଣ ହୋଇଛି ।
ତାଙ୍କ ଦର୍ଶନ ପାଇଁ ଜାତି ଧର୍ମ ନିର୍ବିଶେଷରେ ସବୁ ଭକ୍ତ ସେଠାକୁ ଯାଆନ୍ତି ।
ସେଠାକୁ ଯିବା ରାସ୍ତା ଦୁଇ ପାଖରେ ଓ ମନ୍ଦିର ପାଖରେ ଘଣ୍ଟି ଓ ରଙ୍ଗୀନ ପତାକା ବନ୍ଧା ହୋଇଥିବା ଦେଖାଯାଏ ।
ସୁନା ଛାଉଣି ହୋଇଥିବା ତିନି ଲିଙ୍ଗ ତିନି ଠାକୁର ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ ଓ ଶିବଙ୍କର ସୂଚନା ଦିଏ ।
ମନ୍ଦିର ପରିସରରେ ଏକ ଧଳା ସ୍ତୂପ ଅଛି ଯେଉଁଠାରେ ମନ୍ଦିରର ମୂଳ ନିର୍ମାତା ଲାମା ଡୋରଜେ ରିନଜିଙ୍ଗ ମହାଶୟଙ୍କ ଭଗ୍ନ ସ୍ତୂପ ଅଛି ।
ଏହା ବ୍ୟତୀତ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଛୋଟ ମନ୍ଦିରମାନଙ୍କରେ କାଳୀ, ଦୂର୍ଗା, ସାତ କନ୍ୟା ଭଗବତୀ ଦେବୀ, କୃଷ୍ଣ, ରାମ, ସାଇ ବାବା, ହନୁମାନ, ପାର୍ବତୀ, ରାଧା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦେବ ଦେବୀଙ୍କର ବିଗ୍ରହ ରହିଛି ।
ମହାକାଳ ମନ୍ଦିର ) ଏକ ପବିତ୍ର ହିନ୍ଦୁ ମନ୍ଦିର ଯାହା ଭାରତରେ ଥିବା ପଶ୍ଚିମ ବଙ୍ଗର ଦାର୍ଜିଲିଂ ସହରରେ ଅବସ୍ଥିତ ଏକ ଶିବ ମନ୍ଦିର ।
ଦାର୍ଜିଲିଂ ଅବଜାରବେଟିଭ ପର୍ବତ ଉପରେ ଥିବା ଏହି ମନ୍ଦିରକୁ ୧୭୮୨ ମସିହାରେ ଲାମା ଡୋରଜେ ରିନଜିଙ୍ଗ ନିର୍ମାଣ କରିଥିଲେ ।
ରାଜା ଦ୍ରୁପଦ ତାଙ୍କ ଝିଅ ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ସ୍ୱୟଂବରର ଆୟୋଜନ କରିଥିଲେ ।
ଦ୍ରୁପଦଙ୍କ ନିମନ୍ତ୍ରଣ କ୍ରମେ ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କୁ ବିବାହ କରିବା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ, ଅନେକ ରାଜା ସ୍ୱୟଂବରରେ ଅଂଶଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ।
ସ୍ୱୟଂବରର ସର୍ତ୍ତ ଅନୁସାରେ ସମସ୍ତେ ନିଜେ ଏକ ରାଜକୀୟ ଧନୁରେ ତୀର ଯୋଖି, ଏକ ଘୂର୍ଣ୍ଣନକାରୀ ମାଛ ଆଖିରେ ଏହାର ଛାୟାକୁ ଲକ୍ଷ୍ୟକରି ଏକକାଳୀନ ପାଞ୍ଚଟି ତୀର ମାରିବା ଆବଶ୍ୟକ ।
ଶଲ୍ୟ ଏବଂ ଜରାସନ୍ଧ ସମେତ ସମସ୍ତ ରାଜା ଏହି ଲକ୍ଷ୍ୟ ଭେଦରେ ବିଫଳ ହେଲେ ।
ତା’ପରେ କର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ପାଳି ସିନା ଆସିଲା, ତେବେ ଦ୍ରୌପଦୀ କର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ ସୂତ୍ରପୁତ୍ର ନାମରେ ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କରିଥିଲେ ।
ହସ୍ତିନାପୁରର ସ୍ୱର୍ଗତ ରାଜା ପାଣ୍ଡୁଙ୍କ ପାଞ୍ଚ ପୁତ୍ର ବ୍ରାହ୍ମଣ ପରି ଛଦ୍ମ ବେଶରେ ଉକ୍ତ ସ୍ୱୟଂବର ସଭାରେ ଉପସ୍ଥିତ ହୋଇଥିଲେ ।
ଅର୍ଜୁନ ଏହି ତୀରଭେଦରେ ସଫଳ ହୋଇଥିଲେ ଏବଂ ଦ୍ରୌପଦୀ ତାଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ ଭାବରେ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ।
ଯେତେବେଳେ ଦ୍ରୌପଦୀ ସ୍ୱୟଂବରରେ ଜିତି ପାଣ୍ଡବ ପାଞ୍ଚ ଭାଇ ମାତା କୁନ୍ତୀଙ୍କ ପାଖକୁ ଫେରନ୍ତି, ସେମାନେ କିଛି ଦାନ ଆଣିଛନ୍ତି ବୋଲି ଘୋଷଣା କରିଥିଲେ ।
ମାତା କୁନ୍ତୀ ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କ ବିଷୟରେ ନ ଜାଣି ତାଙ୍କ ପୁଅମାନଙ୍କୁ ଯାହା ଆଣିଥିଲେ ତାହା ବାଣ୍ଟିବାକୁ ଆଦେଶ ଦିଅନ୍ତି ।
ଏକଥା ଦ୍ରୁପ ଜାଣିବା ପରେ ଭାଇ ଧୃଷ୍ଟଦ୍ୟୁମ୍ନ ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କ ସହ ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ବ୍ୟତୀତ ଅନ୍ୟ କାହାକୁ ବିବାହ କରିବାକୁ ତୀବ୍ର ବିରୋଧ କରିଛନ୍ତି ।
ତେବେ ଋଷି ବ୍ୟାସଦେବ ଏବଂ ଭଗବାନ କୃଷ୍ଣ କୁନ୍ତୀଙ୍କ ପ୍ରସ୍ତାବକୁ ସମର୍ଥନ କରି ଏବଂ ଦ୍ରୁପପଦଙ୍କ ଭୟକୁ ଦୂର କରି ବିବାହ ସଂପନ୍ନ କରାଇବାରେ ସଫଳ ହୁଅନ୍ତି ।
ପାଣ୍ଡବ ଏବଂ କୌରବ ଏକ ପେଣ୍ଡୁ ନେଇ ଖେଳୁଥିବା ବେଳେ ପେଣ୍ଡୁଟି ନିକଟବର୍ତ୍ତୀ ଏକ କୂଅରେ ପଡ଼ିଗଲା ।
ଦୁଇ ପକ୍ଷର ବାଳକ ଅନେକ ଚେଷ୍ଟା କରି ମଧ୍ୟ ପେଣ୍ଡୁଟିକୁ ଉଦ୍ଧାର କରିପାରିଲେ ନାହିଁ ।
ବାଳକମାନଙ୍କର ଏହି ସମସ୍ୟା ସମ୍ପର୍କରେ ଅବଗତ ହେବା ପରେ ସେ ନିଜର ଧନୁର୍ବିଦ୍ୟା ବଳରେ ତୃଣ ସହ ତୃଣ ଯୋଡି ଶର ଭାବେ ବ୍ୟବହାର କରି କୂଅ ମଧ୍ୟରୁ ପେଣ୍ଡୁଟି ଉଦ୍ଧାର କରିଥିଲେ ।
ଏହା ପରେ ସେ କୌରବ ଏବଂ ପାଣ୍ଡବ ରାଜକୁମାରମାନଙ୍କର ଗୁରୁ ହେଲେ ଏବଂ ଶିକ୍ଷା ସମାପ୍ତ ହେବା ପରେ ସେ ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ କହିଲେ ସେ ଚାହାନ୍ତି ତାଙ୍କ ଶିଷ୍ୟ ଗୁରୁ ଦକ୍ଷିଣା ଭାବରେ ଦ୍ରୁପଦଙ୍କୁ ପରାସ୍ତ କରି ତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ହାଜର କରାନ୍ତୁ ।
ପ୍ରଥମେ କୌରବ ସେନା ସହାୟତାରେ ତଥା ଦୁର୍ଯୋଧନଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ଦୁଃଶାସନ, ଯୁଯୁତ୍ସୁ, ବିକର୍ଣ୍ଣ ଏବଂ ଅନ୍ୟ କୌରବ ଭାଇମାନେ ଦ୍ରୁପଦଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଯୁଦ୍ଧ କରି ପରାସ୍ତ ହେଲେ ।
କିନ୍ତୁ ଶିଷ୍ୟ ଅର୍ଜୁନ ଯୁଦ୍ଧରେ ପରାସ୍ତ କରି ଦ୍ରୁପଦଙ୍କୁ ଯେତେବେଳେ ବନ୍ଦୀ କରି ଆଣିଲେ, ଦ୍ରୋଣ ତାଙ୍କ ଅପମାନର ପ୍ରତିଶୋଧ ନେଲେ ଏବଂ କ୍ଷମା କରି ତାଙ୍କ ରାଜ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ଫେରାଇଲେ ।
ଅପମାନିତ ଦ୍ରୁପଦ ପରବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ ଏକ ଯଜ୍ଞର ଆୟୋଜନ କରିଥିଲେ ଏବଂ ଫଲ ସ୍ୱରୂପ ପୁତ୍ରୀ ଯାଜ୍ଞସେନୀ ବା ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କୁ ପାଇଥିଲେ ।
ଯଜ୍ଞରୁ ଜାତ ହେବାରୁ ଦ୍ରୁପଦଙ୍କ ପୁତ୍ରୀର ଅନ୍ୟନାମ ଯାଜ୍ଞସେନୀ ମଧ୍ୟ ।
କାଳାନ୍ତରରେ ଦ୍ରୁପଦଙ୍କ ପୁତ୍ର ତଥା ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କ ଭାଇ ଧୃଷ୍ତଦ୍ୟୁମ୍ନ ହିଁ ମହାଭାରତ ଯୁଦ୍ଧରେ ଦ୍ରୋଣଙ୍କ ବଧ କରିଥିଲେ ।
ଦ୍ରୋଣଙ୍କ ପିତା ଋଷି ଭରଦ୍ୱାଜଙ୍କ ଗୁରୁକୁଳରେ ରାଜା ପ୍ରିଶତଙ୍କ ପୁତ୍ର ଦ୍ରୁପଦ ଏବଂ ଦ୍ରୋଣ, ଭରଦ୍ୱାଜଙ୍କ ଅଧୀନରେ ଏକାଠି ଅଧ୍ୟୟନ କରୁଥିଲେ ।
ଦରିଦ୍ରତା ହେତୁ ଦ୍ରୋଣ ପ୍ରାୟତଃ ଅସନ୍ତୁଷ୍ଟ ଥିଲେ, ତେଣୁ ରାଜା ହେବାପରେ ଦ୍ରୁପଦ ତାଙ୍କୁ ଅଧା ରାଜ୍ୟ ଦେବେ ବୋଲି ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ଦେଇଥିଲେ ।
କିନ୍ତୁ ପରବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ ସେ କେବଳ ତାଙ୍କ ପ୍ରତିଜ୍ଞାକୁ ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କରିନଥିଲେ ବରଂ ଦ୍ରୋଣଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଅପମାନିତ କରିଥିଲେ ।
ଦ୍ରୁପଦ ଏବଂ ତାଙ୍କର ବିଶାଳ ସୈନ୍ୟବାହିନୀକୁ ପରାସ୍ତ କରି ତାଙ୍କ ଅପମାନର ପ୍ରତିଶୋଧ ନେଇପାରୁଥିବା ଜଣେ ଶିଷ୍ୟଙ୍କ ସନ୍ଧାନରେ ଦ୍ରୋଣ ଯାତ୍ରା ଆରମ୍ଭ କଲେ ।
ଦ୍ରୁପଦ , ହେଉଛନ୍ତି ମହାଭାରତ ବର୍ଣ୍ଣିତ ପାଞ୍ଚାଳ ରାଜ୍ୟର ନରେଶ ତଥା ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କ ପିତା ।
ହିନ୍ଦୁ ମହାକାବ୍ୟ ମହାଭାରତର ଏହି ଚରିତ୍ର ଯାଜ୍ଞସେନ ନାମରେ ମଧ୍ୟ ଜଣାଶୁଣା ।
ଦଶମ ଓ ଏକାଦଶ ଶତାବ୍ଦୀରେ ନିର୍ମିତ ଏହି ମନ୍ଦିର ସେହି ସ୍ଥାନର ସର୍ବ ପୂରାତନ ମନ୍ଦିର ।
ଆର କେ ତ୍ରିବେଦୀଙ୍କ ପୁସ୍ତକ ‘ଫେୟାର ଆଣ୍ଡ ଫେଷ୍ଟିଭାଲ’ ପୁସ୍ତକରେ ଅନୁସାରେ ସ୍ଥାନୀୟ ଭିଲ ଓ କୋଲି ଜାତିର ଲୋକମାନେ କାଳୀକା ମାତାଙ୍କର ପ୍ରଥମେ ପୂଜା କରୁଥିଲେ ଓ ପରବର୍ତ୍ତୀ କାଳରେ ପଭଗଡ଼ ପାହାଡ଼ ଶିଖରରେ ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ଏହି ମନ୍ଦିର ତିଆରି କରେଇଥିଲେ ଯେଉଁଠାରେ ଦେବୀ ଦୂର୍ଗା ଓ ଚଣ୍ଡୀଙ୍କୁ ପୂଜା କରାଯାଉଛି ।
ଏହି ମନ୍ଦିର ବିଷୟରେ ଥିବା କିମ୍ବଦନ୍ତୀ ଅନୁସାରେ ଏକଦା ନବରାତ୍ରି ପାଳନ ସମୟରେ ମନ୍ଦିର ତରଫରୁ ପାରମ୍ପରିକ ଗରବା ନାଚ ଆୟୋଜିତ ହୋଇଥିଲା ଯେଉଁଠାରେ ଶହ ଶହ ଲୋକ ଭକ୍ତି ଭାବରେ ନୃତ୍ୟ କରିଥିଲେ ।
ଏହା ଦେଖି ସ୍ୱୟଂ ଦେବୀ ମହାକାଳୀ ଏକ ସାଧାରଣ ମହିଳା ବେଶରେ ସେଠାକୁ ଆସି ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ନୃତ୍ୟ କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ ।
ସେହି ସ୍ଥାନରେ ସେହି ରାଜ୍ୟର ରାଜା ପଟଇ ଜୟସିଂହ ମଧ୍ୟ ନୃତ୍ୟ କରୁଥିବା ସମୟରେ ସେହି ମହିଳାଙ୍କୁ ଦେଖି ତାଙ୍କ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟରେ ମୋହିତ ହୋଇଯାଇଥିଲେ ।
ଦେବୀ ୩ ଥର ତାଙ୍କୁ ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କରି କ୍ଷମା ମାଗିବାକୁ କହିଥିଲେ କିନ୍ତୁ କାମାସାକ୍ତ ରାଜା ଏକଥା କର୍ଣ୍ଣପାତ କରିନଥିଲେ ।
ଯାତ୍ରୀମାନଙ୍କୁ ଭିଡ଼ରୁ ରକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ ଏହି ମନ୍ଦିର ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଧରି ଖୋଲା ରହେ ।
ମନ୍ଦିର ସାମନାରେ ଦୁଇଟି ବେଦୀ ଅଛି ଯେଉଁଠାରେ ଅତୀତରେ ବଳି ଦିଆଯାଉଥିଲା କିନ୍ତୁ ୨ୟ/୩ୟ ଶତାବ୍ଦୀର ଧରି ଏହି ପ୍ରଥାକୁ ବେଆଇନ ଘୋଷଣା କରାଯାଇଛି ।
ମନ୍ଦିର ପରିସର ଦୁଇ ଭାଗରେ ବିଭକ୍ତ, ତଳ ମହଲାରେ ହିନ୍ଦୁ ମନ୍ଦିର ଓ ଉପର ମହଲାରେ ମୁସଲମାନ ମସଜିଦ ।
ତଳ ମହଲାରେ ତିନୋଟି ବିଗ୍ରହ ଅଛି ଯଥା; କେନ୍ଦ୍ରରେ କାଳୀକା ମାତା ଯାହା ଏକ ମୁଣ୍ଡ ଭଳି ଦେଖାଯାଏ ଓ ତାହାର ନାମ ମୁଖୱାତୋ ଓ ରଙ୍ଗ ଲାଲ, ତାଙ୍କର ଡାହାଣ ପାଖରେ ମହାକାଳୀ, ଓ ବାମ ପାଖରେ ବହୁଚରା ମାତା ବିଗ୍ରହ ଅଛି ।
ଶଙ୍ଖମର୍ମର ପ୍ରସ୍ତର ନିର୍ମିତ ଚଟାଣକୁ ମନ୍ତ୍ରୀ ଲିମଡି ଉନ୍ମୋଚନ କରିଥିଲେ ।
ମନ୍ଦିର ଉପର ଭାଗ ଏକ ଗମ୍ବୁଜ ଭଳି ଦେଖାଯାଏ ଯେଉଁଥିରେ ସୁଫୀ ସନ୍ଥ ସଦନ ଶାହ ପିରଙ୍କର ଏକ ସମାଧି ଅଛି ।
କାଲିକା ମାତା ମନ୍ଦିର ପଭଗଡ଼ ପାହାଡ଼ ଉପରେ ଅବସ୍ଥିତ ହିନ୍ଦୁ ଦେବୀ ମନ୍ଦିରମାନଙ୍କର ସମାହାର ଓ ତୀର୍ଥ ଯାତ୍ରା ସ୍ଥାନ ।
ଏହି ମନ୍ଦିରରେ ଦେବୀଙ୍କର ତିନୋଟି ବିଗ୍ରହ ଅଛି : କେନ୍ଦ୍ରରେ କାଳୀକା ମାତା, ଡାହାଣ ପାଖରେ କାଳୀ ଓ ବାମ ପାଖରେ ବହୁଚାରମାତା ବିଗ୍ରହ ଅଛି ।
ଚୈତ୍ର ମାସ ଶୁକ୍ଳ ଅଷ୍ଟମୀରେ ଏଠାରେ ଏକ ମେଳା ବସେ ଯାହାକୁ ଦେଖିବାକୁ ହଜାର ହଜାର ଲୋକ ସମବେତ ହୁଅନ୍ତି ।
ଭାରତର ଗୁଜରାଟ ପ୍ରଦେଶର ହାଲୋଳ ନିକଟରେ ଏହି ମନ୍ଦିର ଅବସ୍ଥିତ ସମୁଦ୍ର ପତନର ୭୬୨ ମାଇଲ ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱରେ ଅବସ୍ଥିତ ।
‘ୟୁନେସ୍କୋ ବିଶ୍ୱ ଐତିହ୍ୟ ସ୍ଥାନ’ର ମାନ୍ୟତା ପାଇଥିବା ଆର୍କିଓଲୋଜିକାଲ ପାର୍କ ପରିସରରେ ଏହି ମନ୍ଦିର ଅବସ୍ଥିତ ।
ଏକ ୧୫୦୦ ଶତାବ୍ଦୀର ‘ଗଙ୍ଗାଦାସ ପ୍ରତାପ ବିଳାସ’ ନାଟକରେ ଏହି ବିଷୟ ପ୍ରଦର୍ଶିତ ହେଉଥିଲା ।
ଦେବୀ କାଳୀଙ୍କର ସମ୍ମାନାର୍ଥେ ତିଆରି ହୋଇଥିବା ଏହି ମନ୍ଦିର ତାଙ୍କର ବାସସ୍ଥାନ ତଥା ଏକ ଶକ୍ତି ପୀଠର ମାନ୍ୟତା ପାଇଛି ।
ୟୁନିଫାଏଡ୍ ପେମେଣ୍ଟଇଣ୍ଟରଫେସ୍ ହେଉଛି ଏକ ତତକ୍ଷଣାତ୍ ଦେୟ ବ୍ୟବସ୍ଥା ଯାହା ଭାରତୀୟ ଜାତୀୟ ଦେୟ ନିଗମ ଦ୍ୱାରା ବିକଶିତ ହୋଇଛି ।
ଏହି ବ୍ୟବସ୍ଥାଟି ବ୍ୟାଙ୍କରୁ ବ୍ୟାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏବଂ ବ୍ୟକ୍ତି-ରୁ-ବ୍ୟବସାୟୀ ମଧ୍ୟରେ ଟଙ୍କାପଇସା କାରବାରକୁ ସୁଗମ କରିଥାଏ।
ୟୁପିଆଇ ଦେୟଗୁଡିକ ଜାତୀୟକରଣ ବ୍ୟାଙ୍କ୍ ସହ ପଞ୍ଜିକୃତ ମୋବାଇଲ୍ ନମ୍ବର୍ ଆବଶ୍ୟକ କରେ।
ସର୍ଦ୍ଦାର ପରତାପ ସିଂହ ବାଘିଙ୍କ ପୁତ୍ର ଥିଲେ ଓ ସଙ୍ଗରୁର ଜିଲ୍ଲା, ପଞ୍ଜାବ, ଭାରତର ଜଖେପାଲରେ ଜନ୍ମ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ।
ସମୟକ୍ରମେ ଆକର୍ଷିତ ହୋଇଥିଲେ ଓ ବିଭିନ୍ନ ବିଦ୍ୟାଳ‌ୟ ଉତ୍ସବରେ ଭାଗ ନେବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ ।
ପରବର୍ତ୍ତୀ କାଳରେ କଲେଜ ଜୀବନରେ ଆନ୍ତର୍ବିଶ୍ୱବିଦୟାଳୟ ଉତ୍ସବମାନଙ୍କରେ ଭାଗ ନେଲେ ଓ ଅବଶେଷରେ ଭାଙ୍ଗରାର ନୃତ୍ୟ ନିର୍ଦ୍ଦେଶକରେ ପରିଣତ ହେଲେ ।
ପରବର୍ତ୍ତୀ କାଳରେ ସେ ୨୦ଟି ଦେଶରେ ଭ୍ରମଣ କରି ସେହି ସ୍ଥାନମାନଙ୍କରେ ଭାଙ୍ଗରା ନୃତ୍ୟ ଓ ଲୋକ ସଙ୍ଗୀତ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରିଥିଲେ ।
ପଞ୍ଜାବର ପାରମ୍ପରିକ ଲୋକ ନୃତ୍ୟ ଭାଙ୍ଗରା ସ‌ହିତ ପଞ୍ଜାବୀ ସଙ୍ଗୀତ ଦୁନିଆରେ ତାଙ୍କୁ ଜଣେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ସଙ୍ଗୀତକାର ଭାବରେ ଚର୍ଚ୍ଚା କରାଯାଏ ।
୧୯୮୭ରେ ଅଶକେ ଗୀତ ଗାଇବା ପରଠାରୁ ସେ ଜାତୀୟ ଧ୍ୟାନ ପାଇବା ପରେ ସେ ୧୨ଟି ଆଲବମ ରେକର୍ଡ଼ କରିଛନ୍ତି ଓ ତାଙ୍କ ବ୍ୟାଣ୍ଡ ସ‌ହିତ ସାରା ପୃଥିବୀରେ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରିଛନ୍ତି ।
ପଞ୍ଜାବୀ ଲୋକ ସଙ୍ଗୀତକୁ ତାଙ୍କର ଅବଦାନ ନିମନ୍ତେ ଦିଲ୍ଲୀର ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ଭବନଠାରେ ଭାରତର ପ୍ରେସିଡେଣ୍ଟ ପ୍ରଣବ ମୁଖର୍ଜୀ ତାଙ୍କୁ ୪ ଅକ୍ଟୋବର ୨୦୧୬ରେ ସଙ୍ଗୀତ ନାଟକ ଏକାଡେମୀ ପୁରସ୍କାର ପ୍ରଦାନ କରିଥିଲେ ।
ପରମଜିତ ସିଂହ ସିଧୁ , ଜଣେ ପାତିଆଲାର ଲୋକ ଯିଏ ବ୍ୟବସାୟରେ ପମି ବାଇ ନାମରେ ପରିଚିତ, ଓ ଭାରତୀୟ ଗାୟକ, ଗୀତ ଲେଖକ ଓ ଭାଙ୍ଗରା ନର୍ତ୍ତକ ।
ପୌରାଣିକ ତଥ୍ୟାନୁସାର ଶ୍ରାବଣ ଶୁକ୍ଳ ପଞ୍ଚମୀ ତିଥୀରେ ସେ କାଶୀରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ।
ମହାଭାରତର ତଥ୍ୟା ଅନୁସାର ଦେବତାଙ୍କ ଅନୁରୋଧ କ୍ରମେ ସେ କାଶୀ ଛାଡି ଦକ୍ଷିଣକୁ ଯାଇ ପରେ ସେଠାରେ ବସବାସ କଲେ ।
ଏହି ମୁଖ୍ୟ ଆଶ୍ରମଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟରୁ କେତେକ ଉତ୍ତରପ୍ରଦେଶ, ମହାରାଷ୍ଟ୍ର ଏବଂ ତାମିଲନାଡୁରେ ଅଛି ।
ତନ୍ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ ହେଉଛି ଉତ୍ତରାଖଣ୍ଡର ରୁଦ୍ରପ୍ରୟାଗ ଜିଲ୍ଲାର ଅଗସ୍ତ୍ୟମୁନି ନାମକ ସହରରେ ।
କଥିତ ଅଛି, ମହର୍ଷି ଏଠାରେ ତପ କରି ଆତାପି-ବାତାପି ନାମକ ଦୁଇ ରାକ୍ଷସଙ୍କ ବଧ କରିଥିଲେ ।
ଅଦ୍ୟାପି ନିକଟସ୍ଥ ଅନେକ ଗ୍ରାମରେ ମୁନିଙ୍କୁ ନିଜର ଈଷ୍ଟଦେବ ରୂପେ ଲୋକେ ସମ୍ମାନ ଦିଅନ୍ତି ।
ମହାରାଣୀ ଅଗସ୍ତ୍ୟଙ୍କୁ ପୁଲସ୍ତ୍ୟ ଋଷିଙ୍କ ପୁତ୍ର ବୋଲି ବିଶ୍ୱାସ କରାଯାଏ ।
ମହର୍ଷି ଅଗସ୍ତ୍ୟ ବିଦର୍ଭ-ରାଜାଙ୍କ କନ୍ୟା ଲୋପାମୁଦ୍ରାଙ୍କୁ ବିବାହ କରିଥିଲେ, ଯିଏ ଜଣେ ସୁପଣ୍ଡିତା ତଥା ବେଦଜ୍ଞ ଥିଲେ ।
ଅଗସ୍ତ୍ୟଙ୍କ ବିଷୟରେ କୁହାଯାଏ ଯେ ଏକଦା ସେ ନିଜର ମନ୍ତ୍ର ଶକ୍ତି ବଳରେ ସମୁଦ୍ରର ସମସ୍ତ ଜଳ ପିଇଦେଇଥିଲେ ।
ତାଙ୍କ ମନ୍ତ୍ରଶକ୍ତି ବଳରେ ବିନ୍ଧ୍ୟାଞ୍ଚଳ ପର୍ବତଙ୍କୁ ନତମସ୍ତକ ହେବାକୁ ପଡ଼ିଥିଲା।
ଏକ କିମ୍ବଦନ୍ତୀ ଅନୁସାରେ ଗୋବିନ୍ଦଦାସ ଓ ମାଧବଦାସ ନାମକ ‘ମାଲୱା’ର ଦୁଇ ଜଣ ଲୋକ ଲୁଟ କରିବା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ରୁଦ୍ର ମହାଳୟା ନିକଟରେ ଥିବା ଘନ ଜଙ୍ଗଲରେ ବୁଲୁଥିଲେ ।
ସେଠାରେ ବୁଲୁଥିବା ବେଳେ ସେମାନେ ମନ୍ଦିରର ଭିତ୍ତି ଭୂମି ଓ ଶିବ ଲିଙ୍ଗ ଦେଖିବାକୁ ପାଇଲେ ।
ଅଲି ମହମ୍ମଦ ଖାନଙ୍କ ଲେଖା ଅନୁସାରେ ସିଦ୍ଧରାଜ ଏକ ଜ୍ୟୋତିଷ ଡାକି ଏକ ଶୁଭ ମୁହୁର୍ତ୍ତ ଗଣନା କରି କହିବାକୁ କହିଲେ ।
ଏହି ଗଣନାରୁ ମନ୍ଦିର ଭବିଷ୍ୟତରେ ନଷ୍ଟ ହେବା ସମ୍ଭାବନା ଥିବା ଜଣା ପଡ଼ିଥିଲା ।
ଏହା ପରେ ସେଠାରେ ବିଭିନ୍ନ ବଡ଼ ରାଜାଙ୍କର ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତି ତଥା ନିଜର ଏକ ବିଗ୍ରହ ତିଆରି କରେଇଥିଲେ ।
ଏକ ଶିଳା ଲେଖାରେ ସେ ଲେଖେଇଥିଲେ, “ଏହି ସ୍ଥାନ ନଷ୍ଟ ହୋଇଗଲେ ମଧ୍ୟ ମନ୍ଦିର ନଷ୍ଟ ହୋଇ ନପାରେ ।
ରୁଦ୍ର ମହାଳୟ ମନ୍ଦିର, ଅନ୍ୟ ନାମ ରୁଦ୍ରମାଳ, ଏକ ହିନ୍ଦୁ ଭଗ୍ନ ମନ୍ଦିର ଯାହା ଭାରତର ଗୁଜରାଟ ପ୍ରଦେଶ ଅନ୍ତର୍ଗତ ପତନ ଜିଲ୍ଲାରେ ଥିବା ସିଦ୍ଧପୁରରେ ଅବସ୍ଥିତ ।
ସେହି ହିନ୍ଦୁ ମନ୍ଦିରକୁ ଦିଲ୍ଲୀର ସୁଲତାନ ଆଲାଉଦ୍ଦିନ ଖିଲଜି ଓ ତାଙ୍କ ପରବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ ଅହମଦ ଶାହ ଆଂଶିକ ଭାଙ୍ଗି ଦେଇ ସେଠାରେ ଏକ ମସଜିଦ ତିଆରି କରେଇଥିଲେ ଯାହାର ନାମ ଜାମି ମସଜିଦ ରଖାଯାଇଥିଲା ।
ମନ୍ଦିରର ପଶ୍ଚିମ ପାଖରେ ଥିବା ପୂର୍ବତନ ମନ୍ଦିରର ଦୁଇଟି ତୋରଣ ଓ ଚାରଟି ସ୍ତମ୍ଭ ଏ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତିଷ୍ଠି ରହିଛି ଯାହା ସହିତ ମସଜିଦ ଥିଲା ।
ଚାଲୁକ୍ୟ ରାଜାବଂଶର ଶାସନ ସମୟରେ ଦଶମ ଶତାବ୍ଦୀରେ ସିଦ୍ଧପୁର ଏକ ମୂଖ୍ୟ ଟାଉନ ଥିଲା ।
ଏକ ଶିଳାଲେଖରେ ଲେଖାଅଛି, ଗୁଜରାଟର ଚାଲୁକ୍ୟ ବଂଶର ପ୍ରତିଷ୍ଠାତା ‘ମୂଳରାଜା’ ରୁଦ୍ର ମହାଳୟଙ୍କୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିଥିଲେ ।
ଉପନିବେଶ ଶାସନ କାଳରେ ଏହା କଥିତ ଥିଲା, ‘ମୂଳଦେବ ତାଙ୍କର ପାପ କ୍ଷୟ ନିମନ୍ତେ ଏକ ମନ୍ଦିର ତିଆରି କରିବାକୁ ଆଦେଶ ଦେଇଥିଲେ’ କିନ୍ତୁ ଏହା ମଧ୍ୟ ସମ୍ଭବ ହୋଇପାରେ, ଏହି ମନ୍ଦିର ପୂର୍ବରୁ ଥିଲା ।
ପୁରାତତ୍ତ୍ୱ ଅନୁଶୀଳନରୁ ଜଣାଯାଏ, ପୂର୍ବତନ ମନ୍ଦିର ଭାଙ୍ଗି ଦେଇ ସେହି ସ୍ଥାନରେ ଏକ ନୂଆ ମନ୍ଦିର ସମୂହ ଦ୍ୱାଦଶ ଶତାବ୍ଦୀର ତିଆରି ହୋଇଥିଲା ।
ମୁଜାଫରିଦ ରାଜାବଂଶର ଅହମଦ ସାହ ) ଅମଳରେ ସହରର ଘେରାବନ୍ଦୀ ସମୟରେ ଏହି ମନ୍ଦିରଟି ଭାଙ୍ଗି ଦିଆଯାଇଥିଲା ତାହାର କିଛି ଅଂଶ ମିଶେଇ ସେଠାରେ ଏକ ମସଜିଦ ତିଆରି କରେଇଥିଲେ ।
ସରାହ ଏଲିଜାବେଥ ଓ ଜନ ଆଲବର୍ଟ ସାଣ୍ଡସଙ୍କ ଔରସରୁ ୧୯ ଜାନୁଆରୀ ୧୯୨୧ ମସିହାରେ ବାହାମାର ନିଉ ପ୍ରୋଭିନସରେ ଥିବା ସେଣ୍ଟ ଆଗନେଶ ସ୍ଥାନରେ ଜନ୍ମ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ।
ସେକେଣ୍ଡାରୀ ଶିକ୍ଷା ସମାପ୍ତ କରିବା ପରେ ୧୫ ବର୍ଷ ବୟସରେ ଶିକ୍ଷୟିତ୍ରୀ କାମ ଆରମ୍ଭ କଲେ ।