polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
୮୦ ଦଶକର ଶେଷ ଆଡ଼କୁ ସୁବର୍ଣ୍ଣା ମୁସ୍ତଫା ହୁମାୟୁନ ଫାରିଦ୍‌ଙ୍କୁ ବିବାହ କରିଥିଲେ, ଯିଏକି ଜଣେ ବଙ୍ଗଳାଦେଶୀ ଅଭିନେତା ।
ପରବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ ସେ ଜୁଲାଇ ୨୦୦୮ରେ ବାଦ୍ରୁଳ ଅନାମ ସୁଦ୍‌ଙ୍କୁ ବିବାହ କରିଥିଲେ, ଯିଏକି ଦୂରଦର୍ଶନ ଧାରାବାହିକ ଡଲିସ୍ ହାଉସ୍‌ରେ ତାଙ୍କ ସ‌ହ ସହ-ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇଥିଲେ ।
୧୯୯୦ ମସିହାରେ ଦୂରଦର୍ଶନରେ ପ୍ରସାରିତ ନାଟକ କଥୌ କେଉ ନେଇ ଜରିଆରେ ଲୋକ ଲୋଚନକୁ ଆସିଥିଲେ ।
ଦୂରଦର୍ଶନରେ ଅଭିନୟ କରିବା ପରେ ସୁବର୍ଣ୍ଣା ମୁସ୍ତଫା ମଞ୍ଚ ନାଟକରେ ଅଭିନୟ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ।
ଅଲ୍ ମନ୍‌ସୁର୍‌ଙ୍କର ନାଟକ ଜଣ୍ଡିସ୍ ଓ ବିବିଧ ବଲୁନ୍ ଜରିଆରେ ମଞ୍ଚରେ ଅଭିନୟ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ।
ଏଟିଏନ୍ ବାଲାଂ ଦୂରଦର୍ଶନ ଚେନାଲ ପାଇଁ ସେ ଅକାଶ କୁସୁମ ନାମକ ଗୋଟିଏ ଅଧ୍ୟାୟ ବିଶିଷ୍ଟ ଏକ ଦୂରଦର୍ଶନ ନାଟକର ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇଥିଲେ ।
ସେ ୨୦୧୫ରୁ କ୍ରିକେଟ ଖେଳର ଭାଷ୍ୟକାର ଭାବରେ ସେ ରେଡ଼ିଓ ଭୂମି ପାଇଁ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଆସୁଛନ୍ତି ।
ବାଂଲାଦେଶର ସେନ୍‌ସର୍ ବୋର୍ଡ଼ର ଜଣେ ସଭ୍ୟ ଭାବରେ ସେ ବାଂଲାଦେଶର ଜାତୀୟ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ପୁରସ୍କାର ଚୟନ ପ୍ରକ୍ରିୟାରେ ଅଂଶଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ।
ଅରୁଣାଚଳୀ ମାଙ୍କଡ଼ ) ଉତ୍ତର-ପୂର୍ବ ଭାରତର ଅରୁଣାଚଳ ପ୍ରଦେଶ ଅଞ୍ଚଳରେ ଦୃଶ୍ୟମାନ ହୁଅନ୍ତି ।
ଏହି ମାଙ୍କଡ଼ର ଜୀବବିଜ୍ଞାନ ନାମରେ ବ୍ୟବହୃତ “ମୁଞ୍ଜାଲା” ଶବ୍ଦର ଦିରାଂଗ୍ ମୋଂପା ଜାତିର ଲୋକମାନଙ୍କ ଭାଷାରେ ଅର୍ଥ ହେଲା “ଘଞ୍ଚ ଜଙ୍ଗଲର ମାଙ୍କଡ଼” ।
ଭାରତର ଆଦି ବାନର ବିଶେଷଜ୍ଞ ଅନୱରୁଦ୍ଦିନ ଚୌଧୁରୀ ୧୯୯୭ ମସିହାରେ ଏହାର ଆବିଷ୍କାର କରିଥିଲେ କିନ୍ତୁ ସେତେବେଳେ ଏହାକୁ ଏକ ନୂତନ ପ୍ରଜାତି ବୋଲି ଅଭିହିତ କରାଯାଇନଥିଲା ।
କାରଣ ପ୍ରଥମେ ସେ ଏହି ମାଙ୍କଡ଼କୁ ତିବ୍ୱତୀୟ ମାଙ୍କଡ଼ ର ଏକ ଉପପ୍ରଜାତି ବୋଲି ଭାବିଥିଲେ ।
ପରେ ୨୦୦୪ ମସିହାରେ ଭାରତର ପ୍ରକୃତି ସଂରକ୍ଷଣ ସଂଘର କେତେକ ବୈଜ୍ଞାନିକ ଏହାକୁ ଏକ ନୂତନ ପ୍ରଜାତି ଭାବେ ଚିହ୍ନଟ କରିଥିଲେ ।
୧୯୦୩ ମସିହାରେ ଇଣ୍ଡୋନେସିଆର ପାଗାଇ ଦ୍ୱୀପର ମାଙ୍କଡ଼ ଆବିଷ୍କୃତ ହେବାପରେ ଏହା “ମକାକ୍” ଶ୍ରେଣୀର ଆବିଷ୍କୃତ ପରବର୍ତ୍ତୀ ମାଙ୍କଡ଼ ।
ଉନ୍ନତ ମାନର ଫଟୋଚିତ୍ର ଯୋଗୁଁ ଏହି ମାଙ୍କଡ଼ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ପ୍ରଜାତି ଭାବେ ଗୃହୀତ ହେଲା ।
୨୦୧୧ ମସିହାରେ କେତେକ ବୈଜ୍ଞାନିକ ଏହାକୁ ଆସାମୀୟ ମାଙ୍କଡ଼ର ଏକ ଭିନ୍ନ ରୂପ ଓ ଏହାକୁ ଏକ ଉପ-ପ୍ରଜାତି ରୂପେ ଅଭିହିତ କରାଯିବା ଉଚିତ ବୋଲି ମତ ରଖିଥିଲେ ।
ପରବର୍ତ୍ତୀ ୨୦୦୬ ମସିହାରେ କାଳରେ ଭୁଟାନର ତ୍ରାଶି ୟାଂଶି ଅଞ୍ଚଳରେ ମଧ୍ୟ ଏହି ପ୍ରଜାତିର ମାଙ୍କଡ଼ ଆବିଷ୍କୃତ ହୋଇଥିଲେ ଓ ଏହାର ଫଟୋଚିତ୍ର ଉଠାଯାଇଥିଲା ।
ଅରୁଣାଚଳୀ ମାଙ୍କଡ଼ ଦୈହିକ ଗଠନରେ ଆସାମୀୟ ଓ ତିବ୍ୱତୀୟ ମାଙ୍କଡ଼ ପରି କିନ୍ତୁ ଜେନେଟିକ୍ ଦୃଷ୍ଟିକୋଣରୁ ଏମାନେ ଦକ୍ଷିଣ ଭାରତୀୟ ବୋନ୍ନେଟ୍ ମାଙ୍କଡ଼ର ନିକଟତର ।
ଏପରି କ୍ଷେତ୍ରରେ କିଛି ପ୍ରଜାତି ଜେନେଟିକ୍ ଦୃଷ୍ଟିକୋଣରୁ ଏକ ପ୍ରଜାତିର ହୋଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ ପରିବେଶ ଯୋଗୁଁ କ୍ରମଶଃ ଭିନ୍ନ ପ୍ରଜାତି ପରି ଶାରୀରିକ ଗଠନ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥାନ୍ତି ।
ଅରୁଣାଚଳୀ ମାଙ୍କଡ଼ ଉପରେ ବର୍ତ୍ତମାନ ସୁଦ୍ଧା ଗବେଷଣା ଚାଲିଥିବାରୁ ଏହା ଆସାମୀୟ ଓ ତିବ୍ୱତୀୟ ମାଙ୍କଡ଼ମାନଙ୍କ ସମ୍ପର୍କୀୟ ନା ନୁହଁ ତାହା ପୂର୍ଣ୍ଣାଙ୍ଗ ଭାବେ ଜ୍ଞାତ ହୋଇପାରିନାହିଁ ।
ଅରୁଣାଚଳୀ ମାଙ୍କଡ଼ର ଶରୀର ଅତ୍ୟନ୍ତ ସୁଗଠିତ ଓ ଏହାର ମୁହଁ କଳା ରଙ୍ଗର ।
ଏମାନେ ବହୁ ଉଚ୍ଚ ଇଲାକାରେ ବସବାସ କରନ୍ତି ଓ ଉଚ୍ଚଭୂମିରେ ବସବାସ କରୁଥିବା ଆଦିବାନରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅନ୍ୟତମ ।
ଆସାମୀୟ ମାଙ୍କଡ଼ , ତିବ୍ୱତୀୟ ମାଙ୍କଡ଼ , ଦକ୍ଷିଣ ଭାରତରେ ଦେଖାଯାଉଥିବା ବୋନ୍ନେଟ୍ ମାଙ୍କଡ଼ , ଶ୍ରୀଲଙ୍କାର ଟୋକ୍ ମାଙ୍କଡ଼ ଇତ୍ୟାଦିଙ୍କ ସହିତ ଅରୁଣାଚଳୀ ମାଙ୍କଡ଼ ମକାକା ସିନିକା ଶ୍ରେଣୀର ମାଙ୍କଡ଼ ଭାବେ ପରିଗଣିତ ହୋଇଥାଏ ।
ଚାଷ ପରିବା ଓ ଫସଲ ଖାଇ ଦେଉଥିବାରୁ ଏହି ମାଙ୍କଡ଼ମାନଙ୍କୁ ସ୍ଥାନୀୟ ଲୋକେ ହତ୍ୟା କରିଥାନ୍ତି ।
ସଦ୍ୟ ଗବେଷଣାରୁ ଜଣା ପଡ଼ିଛି ଯେ ଅରୁଣାଚଳ ପ୍ରଦେଶର କିଛି ଭାଗରେ ଏମାନଙ୍କ ସ୍ଥିତି ଅତ୍ୟନ୍ତ ସଙ୍କଟାପନ୍ନ ହୋଇସାରିଲାଣି ।
ପ୍ରସବ ପୂର୍ବବର୍ତ୍ତୀ ଅବସାଦ, ବାଇପୋଲାର ଡିଜଅଡର, ପାରିବାରିକ ପ୍ରମୁଖ ଅବସାଦ ବେମାରୀର ଇତିହାସ, ସାଇକୋଲୋଜିକାଲ ସ୍ଟ୍ରେସ , ପ୍ରସବ ଜନିତ ଜଟିଳତା , ଘରୋଇ ସାହାଯ୍ୟର ଅଭାବ, ଡ୍ରଗ ୟୁଜ ଡିଜଅର୍ଡ଼ର ଇତ୍ୟାଦି ଯୋଗୁ ଏହି ସଙ୍କଟ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇପାରେ ।
ଅଧିକାଂଶ ମହିଳା ସାମୟିକ ଚିନ୍ତାଗ୍ରସ୍ତ ହୋଇପଡ଼ନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ଏହି ଅବସ୍ଥା ଗୁରୁତର ହେଲେ ଓ ୨ ସପ୍ତାହରୁ ଅଧିକ ରହିଲେ ଏହି ରୋଗ ସନ୍ଦେହ ହୋଇଯାଏ ।
ଏହି ରୋଗ ସଙ୍କଟ ଥିବା ମହିଳାଙ୍କର ପ୍ରତିଷେଧ ନିମନ୍ତେ ମନୋସାମାଜିକ ସାହାଯ୍ୟ ଆବଶ୍ୟକ ।
ସାହାଯ୍ୟକାରୀ ହେଉଥିବା ୩ ପ୍ରକାର କାଉନସେଲିଙ୍ଗ ନାମ ଯଥାକ୍ରମେ ଇଣ୍ଟରପରସୋନାଲ ସାଇକୋଥେରାପି , କଗନିଟିଭ ବିହେଭିଅରାଲ ଥେରାପି ଓ ସାଇକୋଡାଇନାମିକ ଥେରାପି ।
ଟେଣ୍ଟାଟିଭ ସେରୋଟୋନିନ ରିଅପଟେକ ଇନହିବିଟର ଔଷଧ ଦେଲେ କିଛି ସାହାଯ୍ୟ ହେଉଥିବା ପ୍ରମାଣ ମିଳୁଛି ।
ପ୍ରସବ ପର ଅବସାଦ ଅନ୍ୟ ନାମ ପୋଷ୍ଟନାଟାଲ ଡିପ୍ରେସନ ଏକ ପ୍ରକାର ମନୋଦଶା ବେମାରୀ ଯାହା ପ୍ରସବ ପରେ ଦେଖାଯାଏ ଓ ଉଭୟ ପୁରୁଷ ଓ ମହିଳାମାନେ ଆକ୍ରାନ୍ତ ହୁଅନ୍ତି ।
ଅତ୍ୟନ୍ତ ବିଷାଦ, ଥକ୍କାଣ , ଉତ୍କଣ୍ଠା , ଶୟନ ଓ ଖାଦ୍ୟ ଗ୍ରହଣର ପରିବର୍ତ୍ତନ, ସମୟ ସମୟରେ କ୍ରନ୍ଦନ, ଚିଡ଼ଚିଡ଼ା ସ୍ୱଭାବ ଆଦି ଲକ୍ଷଣମାନ ଦେଖାଯାଆନ୍ତି ।
ଏହାର ଏକ ସାଂଘାତିକ ଆକାର ରୋଗର ନାମ ପୋଷ୍ଟପାର୍ଟମ ସାଇକୋସିସ ଯାହା ପ୍ରସବ ପରେ ୧୦୦୦ ମହିଳାଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ୧ରୁ ୨ଜଣଙ୍କୁ ଆକ୍ରମଣ କରେ ।
ଗୁଗୁଲ ପ୍ଲେ ସେବା , ଏକ ପ୍ରଚ୍ଛଦ ସେବା ଏନେବଙ୍ଗ ଅନ୍ଦ୍ରୋଇଡ ଫୋନ ବା ସେହି ଧାରଣର ଉପକରଣ ପାଇଁ ସଫ୍ଟୱେର ଯୋଗାଣ କାରୀ ସେବା . ଏହି ସେବା ପ୍ରଥମେ ୨୦୧୨ରେ ଆରମ୍ଭ ହେଇଥିଲା ।
ପ୍ରଥମେ ଗୁଗୁଲ+ ନାମକ ସେବା ସାନୁହ ପ୍ରଦାନ କରିଥିବା ଏହି ଗୁଗୁଲ ପ୍ଲେ ବର୍ତ୍ତମାନ କ୍ରମବର୍ଦ୍ଧିସ୍ତୁ ଅପପ୍ଲିକେସନ ଅବଶ୍ୟକତା ହେତୁ ହଜାର ହଜାର ଅପପ୍ଲିକେସନ ଉପଲବ୍ଘ କରାଇଥାଏ ।
ଜାନୁୟାରୀ , ୨୦୧୪ ସୁଦ୍ଧା ଏହାଦ୍ୱାରା ବ୍ୟବହାରକାରୀ ମାନଙ୍କଦ୍ୱାରା ୧ ବିଲିୟନ ଥର ବ୍ୟବହାର କରାଯାଇଥିବାର ପ୍ରକାଶ ।
ଗୁଗୁଲ ଡ୍ରାଇଭ ପଞ୍ଜୀକୃତ ବ୍ୟବହାର କରିଙ୍କୁ ନେଟୱର୍କରେ ଏକ ସ୍ଥାନ ଦେଇଥାଏ।
ଏଠାରେ ବ୍ୟବହାର କରି ନିଜର ଦରକାରୀ ଦଲିଲ , ତଥ୍ୟ , ଫଟୋ ଇତ୍ୟାଦି ସାଇତି ରଖିପାରେ ।
ତାହାଦ୍ୱାରା ତାକୁ ସେ ପୃଥିବୀର ଯେ କୌଣସି ସ୍ଥାନରେ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଉପଲବ୍ଧ କରି ପଡ଼ିଥାଏ ।
ଏସବୁ ତଥ୍ୟ ଇଲେକ୍ଟ୍ରୋନିକ ଆକାରରେ ଥିବାରୁ ନଷ୍ଟ ହେଇଯିବାର ସମ୍ଭାବନା ନ ଥାଏ ।
ଏହି ମ୍ୟାପଦ୍ୱାରା ପୃଥିବୀର ଯେ କୌଣସି ସ୍ଥାନର ସଟେଲାଇଟ ଚିତ୍ରଦ୍ୱାରା ଦେଖି ହେବା ସହ ରାସ୍ତା ଘାଟ ବ ବିଭିନ୍ନ ଗନ୍ତବ୍ୟ ସ୍ଥଳକୁ ଯିବାର ମାର୍ଗଦର୍ଶନ ମଧ୍ୟ ମୋବାଇଲ ସ୍କ୍ରିନରେ ଉପଲବ୍ଧ ହେଇଥାଏ ।
ଏହି ପ୍ଲ୍ଯାଟଫର୍ମ ବ୍ୟବହାର କରି ବ୍ୟବହାରକର୍ତା ଥରେ ପଞ୍ଜୀକୃତ ହେଲା ପରେ ଏହାର ବିଭିନ୍ନ ସୁବିଧା ସବୁକୁ ବ୍ୟବହାର କରି ପରେ ଓ ଏହାଦ୍ୱାରା ଲେଖା , ଛବି ଇତ୍ୟାଦି ଅନନ୍ୟ ସାଇଟ ବା ବନ୍ଧୁ ମାନଙ୍କ ସହ ସହଜରେ ଶେୟାର କରି ପଡ଼ିଥାଏ ।
ଜଳଦାପଡ଼ା ଜାତୀୟ ଉଦ୍ୟାନ ପୂର୍ବ ହିମାଳୟର ପାଦଦେଶରେ ତୋର୍ଷା ନଦୀ କୂଳରେ ଅବସ୍ଥିତ ।
ପ୍ରଶାସନିକ ଦୃଷ୍ଟିକୋଣରୁ ଏହା ଉତ୍ତର ପଶ୍ଚିମ ବଙ୍ଗର ଅଲିପୁରଦ୍ୱାର ଜିଲ୍ଲାରେ ଅବସ୍ଥିତ ।
ଏଠାକାର ବନ ଓ ଜୀବ ସମ୍ପଦର ସୁରକ୍ଷା ପାଇଁ ୧୯୪୧ ମସିହାରେ ଜଳଦାପଡ଼ାକୁ ଏକ ଅଭୟାରଣ୍ୟ ଘୋଷିତ କରାଯାଇଥିଲା ।
ବର୍ତ୍ତମାନ ବିଲୁପ୍ତପ୍ରାୟ ଭାରତୀୟ ଗଣ୍ଡାର ଏକ ଅଂଶ ଏହି ଜାତୀୟ ଉଦ୍ୟାନରେ ବସବାସ କରୁଛନ୍ତି ।
ଜଳଦାପଡ଼ା ଓ ବକ୍ସା ବ୍ୟାଘ୍ର ଅଭୟାରଣ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ରହିଥିବା ଚିଲପାଟା ଜଙ୍ଗଲ ଏକ ସଂରକ୍ଷିତ ହାତୀ ଜଙ୍ଗଲ ।
ଜଳଦାପଡ଼ା ନିକଟସ୍ଥ ଗୋରୁମାରା ଜାତୀୟ ଉଦ୍ୟାନରେ ବହୁ ସଂଖ୍ୟକ ଭାରତୀୟ ଗଣ୍ଡା ବସବାସ କରନ୍ତି ।
ଚରସ ପକ୍ଷୀ ବା ବଙ୍ଗଳା ଫ୍ରୋରିକାନ୍ ଭାରତର ଯେଉଁ ଅଳ୍ପ କିଛି ସ୍ଥାନରେ ଦେଖାଯାନ୍ତି, ତନ୍ମଧ୍ୟରୁ ଜଳଦାପଡ଼ା ଅନ୍ୟତମ ।
ଏଠାରେ ଦେଖାଯାଉଥିବା ଅନ୍ୟ ପକ୍ଷୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଚୂଳିଆ ଚିଲ, ପାଲ୍ଲା ମାଛଖିଆ ଚିଲ, ଶିକ୍ରା, ଫିନ୍‍ସ୍ ୱିଭର୍, ବଣ କୁକୁଡ଼ା, ମୟୂର, କୋଚିଲାଖାଇ, ତିତିରି ଉଲ୍ଲେଖଯୋଗ୍ୟ ।
ଜଳଦାପଡ଼ା ଅରଣ୍ୟରେ ଅଜଗର, ଗୋଧି, ଚିଟି ସାପ, ନାଗ ସାପ ଓ ଗେକୋ ଏଣ୍ଡୁଅ ପରି ସରୀସୃପ ଦେଖାଯାନ୍ତି ।
ପ୍ରାୟ ୮ ପ୍ରଜାତିର ମଧୁରଜଳ କଇଁଛ ମଧ୍ୟ ଜଳଦାପଡ଼ାରେ ରହିଥିବା ଜଣାଯାଏ ।
ଆସାମର କାଜିରଙ୍ଗା ଜାତୀୟ ଉଦ୍ୟାନ ପରେ ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ଭାରତୀୟ ଗଣ୍ଡା ଜଳଦାପଡ଼ାରେ ବାସ କରନ୍ତି ।
ଏହି ଜଙ୍ଗଲରେ ବାସ କରୁଥିବା ଅନ୍ୟ କେତେକ ପ୍ରମୁଖ ବନ୍ୟଜୀବ ହେଲେ ହାତୀ, କଲରାପତରିଆ ବାଘ, ସମ୍ବର, କୁଟୁରା, ଚିତଲ୍, କୁଜି ହରିଣ, ବାର୍‍ହା ଏବଂ ବନ୍ୟ ଗୟଳ ।
ଅବଶିଷ୍ଟ ଭାରତୀୟ ଗଣ୍ଡାମାନଙ୍କ ସୁରକ୍ଷା ପାଇଁ ୧୯୪୧ ମସିହାରେ ଜଳଦାପଡ଼ା ବନ୍ୟପ୍ରାଣୀ ଅଭୟାରଣ୍ୟର ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରାଗଲା ।
ଭାରତର ମହାବଳ ବାଘଙ୍କ ସଂଖ୍ୟା ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ ଓ ବାଘଙ୍କ ସୁରକ୍ଷିତ ଭବିଷ୍ୟ ପାଇଁ ବାଲ୍ମିକ ନିଜ କର୍ମ ଜୀବନ ଉତ୍ସର୍ଗ କରଛନ୍ତି ।
ରନ୍ଥାମ୍ବୋର୍ ପ୍ରତିଷ୍ଠାନ ଆରମ୍ଭ କରିବାରେ ତାଙ୍କ ମୁଖ୍ୟ ଭୂମିକା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଗୁରୁତ୍ତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଅବଦାନ ଯୋଗୁଁ ୨୦୦୫ ମସିହାରେ ଭାରତ ସରକାର ତାଙ୍କୁ “ଟାଇଗର୍ ଟାସ୍କ୍ ଫୋର୍ସ୍”ରେ ଜଣେ ସଭ୍ୟଭାବେ ନିଯୁକ୍ତ କରିଥିଲେ ।
ଟାସ୍କ୍ ଫୋର୍ସର ଅଧିକାଂଶ ସଭ୍ୟ ବାଘ ଓ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ଏକାଠି ରହିବା ଦିଗରେ ଅଧିକ ଗୁରୁତ୍ତ୍ୱ ଦେଉଥିବାରୁ ସେ ଏହି ଟାସ୍କ୍ ଫୋର୍ସର ସମାଲୋଚନା କରିଥିଲେ ।
ତାଙ୍କ ଲିଖିତ ପୁସ୍ତକମାନଙ୍କରେ ସେ ୧୯୭୩ ମସିହାରେ ଭାରତ ସରକାରଙ୍କଦ୍ୱାରା ପ୍ରଣୀତ ନିୟମାବଳୀର ସାମର୍ଥ୍ୟକୁ ପ୍ରଶ୍ନ କରି “ପ୍ରୋଜେକ୍ଟ୍ ଟାଇଗର୍”ର ତଥାକଥିତ ବିଫଳତାର କାରଣ ଦର୍ଶାଇଥିଲେ ।
ଜଙ୍ଗଲ ଅଧିକାରୀଙ୍କ ଖାମଖିଆଲି ମନୋଭାବ ଓ ନୂତନ ବୈଜ୍ଞାନିକ ଜ୍ଞାନ କୌଶଳ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ସେମାନଙ୍କ ଅଜ୍ଞତାର ଘୋର ସମାଲୋଚନା କରିଥିଲେ ।
ଅକ୍ସଫୋର୍ଡ୍ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟ ପ୍ରେସ୍ଦ୍ୱାରା ପ୍ରକଶିତ ତାଙ୍କ ପୁସ୍ତକ “ଶେଷ ବାଘ” ରେ ସେ ଏହାର ଅତି ବଳିଷ୍ଠ ଉପସ୍ଥାପନା କରିଛନ୍ତି ।
ପରିବେଶ ଓ ଜଙ୍ଗଲ ମନ୍ତ୍ରଣାଳୟର ବାଘମାନଙ୍କ ଅବୈଧ ଶିକାର ବନ୍ଦ କରିବାରେ ବିଫଳତା, ବୈମାତୃକ ମନୋଭାବ ଓ ଭାରତୀୟ ଅଭୟାରଣ୍ୟମାନଙ୍କରେ ବ୍ୟବସାୟିକ ପରୀକ୍ଷଣର ଅନୁମତି ନଦେବାକୁ ମଧ୍ୟ ସେ କଠୋର ସମାଲୋଚନା କରିଛନ୍ତି ।
ତାଙ୍କ ନିର୍ମିତ ଅନେକ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରର ରାଣୀ ରନ୍ଥାମ୍ବୋରର ବାଘୁଣୀ “ମଛଲି” ସହିତ ତାଙ୍କର ସ୍ନେହ ସମ୍ପର୍କ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଜଣା ।
ରନ୍ଥାମ୍ବୋରର ବାଘ ଟି-୨୪ ର ଭବିଷ୍ୟ ସମ୍ପର୍କିତ ଆଲୋଚନାରେ ଯୋଗ ଦେଇ ବରିଷ୍ଠ ବନ୍ୟଜନ୍ତୁ ସଂରକ୍ଷଣବିତ୍ ବାଲ୍ମିକ ଥାପର ଉସ୍ତାଦକୁ କୌଣସି ଚିଡିଆଖାନାକୁ ସ୍ଥାନାନ୍ତରିତ କରିବା ହିଁ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ପଦକ୍ଷେପ ହେବ ବୋଲି କହିଛନ୍ତି, “ମୋର ୪୦ ବର୍ଷର ଅନୁଭବରେ ମୁଁ ଦେଖିଥିବା ସମସ୍ତ ବାଘଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଟି-୨୪ ସବୁଠାରୁ ବିପଦ୍ଜନକ ।
ସେ ଦୁଇଜଣ ଜଙ୍ଗଲରକ୍ଷୀ ଓ ଦୁଇଜଣ ସ୍ଥାନୀୟ ଲୋକଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁର କାରଣ ହେଲା ।
ବାଘକୁ ଘଉଡାଇ ଜଙ୍ଗଲରକ୍ଷୀମାନଙ୍କ ମୃତଶରୀର ତୁରନ୍ତ ଅକ୍ତିଆର କରିନେବାରୁ ସେ ସେମାନଙ୍କୁ ଖାଇପାରିଲା ନାହିଁ ।
“ପ୍ରଥମ ଦୁଇଟି ନରହତ୍ୟାପରେ ମୁଁ ପ୍ରସ୍ତାବ ଦେଇଥିଲି ଯେ ବାଘଟିକୁ ଏକ ଚିଡିଆଖାନାରେ ଆବଦ୍ଧକରି ରଖାଯାଉ ।
କିନ୍ତୁ ବାଘଟି ଉପରେ ସନ୍ଦେହ ଠିକ୍ ନା ଭୁଲ ପ୍ରତିପାଦିତ ହେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତାକୁ ଜଙ୍ଗଲରେ ପୂର୍ବଭଳି ରଖାଗଲା ।
ରନ୍ଥାମ୍ବୋର୍ ଦୁର୍ଗର ଗଣେଶ ମନ୍ଦିରକୁ ଯାଇଥିବା ତୀର୍ଥଯାତ୍ରୀଙ୍କ ରାସ୍ତା ଟି-୨୪ ର ଶିକାର କ୍ଷେତ୍ର ମଧ୍ୟରେ ପଡେ ।
ବାଘଟିର ଶେଷ ଶିକାର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଦିବାଲୋକରେ ଏହି ରାସ୍ତାର ପ୍ରବେଶ ପଥରେ ହୋଇଥିଲା ।
ବାଲ୍ମିକଙ୍କ ପିତା ରୋମେଶ୍ ଥାପର ଜଣେ ଜଣାଶୁଣା ସାମ୍ବାଦିକ ଓ ରାଜନୈତିଜ୍ଞ ।
୧୯୫୯ ମସିହାରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିବା ପଲିଟିକାଲ୍ ଜର୍ଣ୍ଣାଲ୍ ସେମିନାର ପଛରେ ରୋମେଶଙ୍କ ଅବଦାନ ରହିଛି ।
ନାଟକ-କଳା ଜଗତରେ ସୁପରିଚିତା ଓ ହିନ୍ଦୀ ଅଭିନେତା ଶଶି କପୁରଙ୍କ ଝିଅ ସଞ୍ଜନା କପୁର ବାଲ୍ମିକଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀ ।
ବାଲ୍ମିକ ଥାପର ଜଣେ ଭାରତୀୟ ପ୍ରକୃତିପ୍ରେମୀ, ପରିବେଶବିତ୍, ସଂରକ୍ଷଣବାଦୀ ଓ ଲେଖକ ।
ସେ ବିଭିନ୍ନ ବିଷୟରେ ପ୍ରାୟ ୧୪ ଖଣ୍ଡ ପୁସ୍ତକ ଲେଖିଛନ୍ତି ଓ ଅନେକ ଟେଲିଭିଜନ୍ ଧାରାବାହିକର ପ୍ରଯୋଜନା କରିଛନ୍ତି ।
ବର୍ତ୍ତମାନ ସମୟରେ ସେ ଭାରତର ଜଣେ ଅଗ୍ରଗଣ୍ୟ ବନ୍ୟଜନ୍ତୁ ସଂରକ୍ଷଣ ବାର୍ତ୍ତାର ପ୍ରଚାରକ ଓ ସଂରକ୍ଷଣବିତ୍ ।
ବି.ବି.ସି., ଏନିମଲ୍ ପ୍ଲାନେଟ୍, ଡିସ୍କଭରି ଓ ନ୍ୟାସନାଲ୍ ଜିଓଗ୍ରାଫିକ୍ ଇତ୍ୟାଦି ମିଡିଆ ପାଇଁ ଅନେକ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରର ପ୍ରଯୋଜନା ଓ ଉପସ୍ଥାପନା କରିଛନ୍ତି ।
“ଏପରି ଦୁର୍ଭାଗ୍ୟଜନକ ଭାବେ ପ୍ରାଣ ହରାଇଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ପରିବାର ପାଇଁ ଆମର ସହାନୁଭୂତି ରହିବା ନିତାନ୍ତ ଜରୁରୀ ।
ଆମେ ଏହି ପରିବାରମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଅର୍ଥ ସଞ୍ଚୟ କରି ସେମାନଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ୍ ।
ଯଦି କୌଣସି ପରିବେଶବିତ୍ ଭାବନ୍ତି ଯେ ଟି-୨୪ ସ୍ଥାନାନ୍ତରିତ ହେବା ଭୁଲ, ତେବେ ଯେକୌଣସି ଆସନ୍ନ ନରହତ୍ୟାର ଦାୟିତ୍ୱ ସେମାନଙ୍କୁ ବହନ କରିବାକୁ ହେବ ।
ଟି-୨୪କୁ ଅନ୍ୟ ନରଖାଦକଙ୍କ ତୁଳନାରେ ଯଥେଷ୍ଟ ଅଧିକ ସୁଯୋଗ ଦିଆଯାଇଥିଲା ।
“ଏହି ନରହନ୍ତା ଓ ନରଭକ୍ଷୀ ବାଘକୁ ଉଦୟପୁର ପାର୍ଶ୍ୱବର୍ତ୍ତୀ ଏକ ଆବଦ୍ଧ ସ୍ଥାନକୁ ସ୍ଥାନାନ୍ତରିତ କରିବାରେ ବନବିଭାଗ ଓ ରାଜସ୍ଥାନ ସରକାର ସଫଳ ହୋଇଛନ୍ତି ।
ସେ ସେଠାରେ ଶାନ୍ତିରେ ଅଛି ଓ ବୋଧହୁଏ ଜୀବନର ଶେଷ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେହିଠାରେ ରହିବ ।
ଏହି ପଦକ୍ଷେପଦ୍ୱାରା ରନ୍ଥାମ୍ବୋରର ନିର୍ଭୀକ ଜଙ୍ଗଲରକ୍ଷୀ ଓ ତୀର୍ଥଯାତ୍ରୀଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ନିରାପଦ ବାତାବରଣ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇପାରିଛି ।
ରନ୍ଥାମ୍ବୋର୍ ବାଘ ଟି-୨୪ ଚିଡିଆଖାନାକୁ ସ୍ଥାନାନ୍ତରିତ ହେବା ସମ୍ପର୍କରେ ବାଲ୍ମିକଙ୍କ ମତ
ସେ ହିନ୍ଦୀ କଥାଚିତ୍ର ଯାନେ ତୁ. ୟା ଯାନେନା ଜରିଆରେ ହିନ୍ଦୀ କଥାଚିତ୍ର ଜଗତରେ ନାୟକ ଭାବରେ ଅଭିନୟ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ।
ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟି ସମୀକ୍ଷକମାନେ ପସନ୍ଦ କରିଥିଲେ ଏବଂ ବ୍ୟବସାୟରେ ମଧ୍ୟ ସଫଳ ହୋଇଥିଲା ।
ଏହି କଥାଚିତ୍ର ପାଇଁ ଇମ୍ରାନଙ୍କୁ ଫିଲ୍ମ‌ଫେୟାରରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନବାଗତ ପୁରସ୍କାର ମଧ୍ୟ ମିଳିଥିଲା ।
ଏହାପରେ ଇମ୍ରାନଙ୍କର ଦୁଇଟି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଭଲ ବ୍ୟବସାୟ କରିପାରିନଥିଲା ଏବଂ ଗଣମାଧ୍ୟମରେ ତାଙ୍କୁ ଅନେକ ସମାଲୋଚନା କରାଯାଇଥିଲା ।
ମେରେ ବ୍ରଦର୍ କି ଦୁଲ୍‌ହନ୍‌ ଇମ୍ରାନଙ୍କର ଶେଷ ସଫଳ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଥିଲା ।
ଇମ୍ରାନ ନାୟକ ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିବା ସ‌ହ ୨୦୦୮ ମସିହାରେ ତାଙ୍କର ୨ୟ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର କିଡ୍‌ନାପ୍‌ରେ ଖଳନାୟକ ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
ଇମ୍ରାନ ଖାଁ ଜଣେ ଆମେରିକୀୟ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଅଭିନେତା, ଯିଏକି ମୁଖତଃ ହିନ୍ଦୀ କଥାଚିତ୍ରରେ ଅଭିନୟ କରନ୍ତି ।
ସେ ହିନ୍ଦୀ କଥାଚିତ୍ର ଅଭିନେତା ଅମିର ଖାଁ ଓ ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ ତ‌ଥା ପ୍ରଯୋଜକ ମନ୍‌ସୁର୍ ଖାଁଙ୍କର ଭଣଜା ।
୧୯୮୮ ମସିହାରେ ଇମ୍ରାନ ଅମିର ଖାଁଙ୍କ ନାୟକ ଭାବରେ ପ୍ରଥମ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର କୋୟାମତ୍‌ ସେ କୋୟାମତ୍ ତକ୍‌ ଏବଂ ୧୯୯୨ରେ ଅମିର ଖାଁଙ୍କ ଅନ୍ୟ ଏକ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଯୋ ଜିତା ଓହି ସିକନ୍ଦର ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ଶିଶୁ କଳାକାର ଭାବରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ କାମ କରିବା ବ୍ୟତୀତ ଇମ୍ରାନ କିଛି ସାମାଜିକ ସେବା ସଂସ୍ଥା ସ‌ହ ମିଶି କାମ କରୁଛନ୍ତି ।
ସେ ବନ୍ୟଜନ୍ତୁ ସୁରକ୍ଷା ପାଇଁ ଥିବା ଆମେରିକୀୟ ଅଣଲାଭକାରୀ ବେସରକାରୀ ସଂସ୍ଥାର ଜଣେ ସଦସ୍ୟ ଭାବରେ ମଧ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଛନ୍ତି ।
ଏହି ସଂସ୍ଥାଦ୍ୱାରା ଆୟୋଜିତ କିଛି କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମରେ ମଧ୍ୟ ଇମ୍ରାନ ଯୋଗ ଦେଇଛନ୍ତି ।
ସୁଆଙ୍ଗ ଶୈଳୀରେ ପୌରାଣିକ ଗାଥା ସଙ୍ଗେ ସଙ୍ଗେ ଲୋକଗାଥା ମଧ୍ୟ ସ୍ଥାନ ପାଇଲା ।
ଲୀଳାରେ ଅଭିନେତାମାନେ ନିଜେ ଗୀତ ବୋଲନ୍ତି ନାହିଁ କିନ୍ତୁ ସୁଆଙ୍ଗ କଳାକାରମାନେ ଅଭିନୟ ସଙ୍ଗେ ସଙ୍ଗେ ନିଜେ ନିଜ ଚରିତ୍ରର ଗୀତ ବୋଲିଥାନ୍ତି ବୋଲି କେତେକ ଗବେଷକଙ୍କ ମତ ରହିଛି ।
କିନ୍ତୁ ପଞ୍ଚଦଶ ଶତାବ୍ଦୀରେ ଲିଖିତ ତିନିଗୋଟି ପୁରାତନ ସୁଆଙ୍ଗ ଛଡ଼ା ଊନବିଂଶ ଶତାବ୍ଦୀ ଯାଏଁ ଆଉ ବେଶୀ କିଛି ସୁଆଙ୍ଗ ରଚନା ମିଳେ ନାହିଁ ।
କିନ୍ତୁ ଷୋଡ଼ଶ ଶତାବ୍ଦୀରୁ ନେଇ ବିଂଶ ଶତାବ୍ଦୀ ଯାଏଁ ଲୀଳା ଜାତୀୟ ରଚନା ଯଥେଷ୍ଟ ରହିଛି ।
ଏହାକୁ ନେଇ କୁହାଯାଏ ଯେ ଲୀଳା ରଚନାର ବାହୁଲ୍ୟ ଯୋଗୁଁ ସୁଆଙ୍ଗ ଅନେକ ସମୟ ପରେ ଯାଇ ଲୋକଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ନିଜ ପୁରାତନ ପ୍ରସିଦ୍ଧି ପୁନର୍ଲାଭ କରିପାରିଲା ।
ପର୍ବପର୍ବାଣିରେ ଲୋକମାନେ ବିଭିନ୍ନ ଦେବାଦେବୀଙ୍କ ଭାବରେ ସାଜ ହୋଇ ଉତ୍ସବ ପାଳନରେ ଭାଗ ନିଅନ୍ତି ।
ଉଦାହରଣସ୍ୱରୂପ ରାମ, ଲକ୍ଷ୍ମଣ, ପର୍ଶୁରାମ, ରାବଣ, ହନୁମାନ, ମହାଦେବ, ରାଧାକୃଷ୍ଣ, ଯୋଗୀ, ରାକ୍ଷସ ଆଦି ଚରିତ୍ରକୁ ନେଇ ଲୋକେ ବେଶ ଧରିଥାନ୍ତି ।
ପୁରାତନ କାଳରେ କେବଳ ଦେବାଦେବୀଙ୍କ ଚରିତ୍ର ସୁଆଙ୍ଗରେ ଅଂଶଗ୍ରହଣ କରୁଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ଆଧୁନିକ ଯୁଗ ସହ ଆଜିକାଲି ସୁଆଙ୍ଗରେ ପଶୁପକ୍ଷୀ, ବୁଢ଼ାବର, କଣାବର ଆଦି ହାସ୍ୟରସାତ୍ମକ ଚରିତ୍ର ମଧ୍ୟ ମିଶୁଛନ୍ତି ।
ଏହି ଦୃଷ୍ଟିରୁ ନିରୀକ୍ଷଣ କଲେ କୌତୂହଳପ୍ରଦ କୌଣସି ଏକ ଅଭିନୟ ବା ନାଟକୁ ସୁଆଙ୍ଗ ନାମରେ ନାମିତ କରାଯାଏ ।
ଏହି ଶବ୍ଦଟି ସଂସ୍କୃତ 'ସ୍ୱାଙ୍ଗ'ରୁ ଆସିଅଛି, ଯାହାର ଅର୍ଥ 'ଉତ୍ତମ ପୁରୁଷ' ।
ଗବେଷକଙ୍କ ଅନୁସାରେ କାଳିଦାସଙ୍କ ମାଳବିକାଗ୍ନିମିତ୍ରର ଧାଡ଼ି 'ସ୍ୱାଙ୍ଗ ସୌଷ୍ଠବାଭିନୟ', ଅର୍ଥାତ୍ ନାଟକୀୟ ଅଭିନୟ ଓ ନୃତ୍ୟରୁ ଏହି ଶବ୍ଦର ଉତ୍ପତ୍ତି ହୋଇଛି ।
ଏହାକୁ ହିନ୍ଦୀରେ ସ୍ୱାଙ୍ଗ୍, ବଙ୍ଗାଳୀରଏ ସୟାଙ୍ଗ୍ ଓ ମଣିପୁରୀରେ ସୁମାଙ୍ଗ କୁହାଯାଏ ।
ଏଥିରେ ଚରିତ୍ରମାନେ ଗୀତ ମାଧ୍ୟମରେ ବାର୍ତ୍ତାଳାପ କରିଥାଆନ୍ତି ଓ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କାହାଣୀଟି ଗୀତ ମାଧ୍ୟମରେ କୁହାଯାଏ ।
ଏହି ସୁଆଙ୍ଗ ରଚନାସବୁ ଆଗକାଳରେ ନାଟକ ନିମନ୍ତେ ଲିଖିତ ହୋଇଥିଲା ନା କେବଳ ଗାୟନ ନିମିତ୍ତ ଲିଖିତ ହୋଇଥିଲା ଏହା ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଭାବେ କହିବା କଷ୍ଟକର ।
ପରବର୍ତ୍ତୀ କାଳରେ ସୁଆଙ୍ଗରେ ଯାତ୍ରା ଆଦି ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କଳାରୁ ନାଟକୀୟତା ପ୍ରବେଶ କଲା ।
ଏହା ସତ୍ତ୍ୱେ ମଧ୍ୟ ରଚୟିତାମାନେ ପୁରାତନ ସ୍ୱରର ବ୍ୟବହାର ପ୍ରତି ଯତ୍ନବାନ ଥିଲେ ।
ପଞ୍ଚଦଶ ଶତାବ୍ଦୀର ସୁଆଙ୍ଗ ରଚନା ଉଦାହରଣ ରହିଥିବାରୁ ଏହି ଯୁକ୍ତି ବଳିଷ୍ଠ ହୁଏ ।
କିନ୍ତୁ ପରବର୍ତ୍ତୀ ଚାରି ଶତାବ୍ଦୀ ଧରି କଣ ପାଇଁ ବେଶୀ କିଛି ସୁଆଙ୍ଗ ରଚନା ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ ନାହିଁ ତାହା ଆଲୋଚନାର ବିଷୟ ।
ଏଣୁ ସୁଆଙ୍ଗର ବର୍ତ୍ତମାନ ରୂପ ଯେ ଊନବିଂଶ ଶତାବ୍ଦୀରେ ହିଁ ପୁନର୍ଗଠିତ ହୋଇଛି ଏହା ଅଧିକ ବିଶ୍ୱସନୀୟ ।
ସୁଆଙ୍ଗ ପରମ୍ପରା କେତେ ବର୍ଷ ପୁରୁଣା ସଠିକ ଭାବେ ନିରୂପଣ ନ କରାଯାଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଏହା ଅତ୍ୟନ୍ତ ପୁରାତନ ହେବାର ସଙ୍କେତ ରହିଛି ।
ଫୃଟିର ମାଆ ସ୍ୱର୍ଗବାସୀ ହୋଇଯିବା ପରେ ତା'ର ବାପା ରୋହିତ ପିଲାମାନଙ୍କର ଦେଖାଶୁଣା କରିବା ପାଇଁ ପୁଣିଥରେ ବିବାହ କରିବାକୁ ରୁବୀ ନାମକ ଏକ ଝିଅ ସ‌ହ ସମ୍ପର୍କ ଗଢ଼ିଥିଲେ ।
କିନ୍ତୁ ରୁବୀ ରୋହିତର ଧନ ସମ୍ପତ୍ତି ଦେଖି ତାକୁ ବିବାହ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଥିଲା ଏବଂ ବିବାହ ପରେ ସେ ରୋହିତର ପିଲାମାନଙ୍କୁ ଅନାଥ ଆଶ୍ରମକୁ ପଠେଇଦେଇବା ପାଇଁ ଯୋଜନା କରୁଥିଲେ ।
ଏକଦା ଫୃଟି, ଆପି ଏବଂ ରୁବୀ ସ‌ହ ତା'ର ବାପା ଏକ ଭୋଜନାଳୟକୁ ଯାଇଥିଲେ, ସେଠାରେ ଫୃଟିର ବଦମାସୀ ପାଇଁ ତା'ର ବାପା ତାକୁ ବ‌ହୁତ ଗାଳି କରିଥିଲେ ।
ସେଠାରେ ରୁବୀ ଆଗରେ ଗାଳି ଖାଇଥିବା କାରଣରୁ ଫୃଟି ମନ‌ଦୁଃଖରେ ଛାତ ଉପରେ ବସି ତାରାମାନଙ୍କୁ ଦେଖୁଥିବା ବେଳେ ଅନ୍ୟମନସ୍କ ବସତଃ ସେ ପଡ଼ିଯାଉଥିଲା ।
ଏହି ସମୟରେ ସୋନପରୀ ଆସି ତାକୁ ଉଠେଇନେଲା ଏବଂ ସେ ନିଜର ପରିଚୟ ଦେଇ ଫୃଟି ସ‌ହ ବନ୍ଧୁତା ସ୍ଥାପନ କଲା ।
ସୋନପରୀ ଏବଂ ଅଲ୍‌ତୁ ସବୁବେଳେ ଫୃଟିକୁ ଦେଖାକରିବାକୁ ପରୀସ୍ଥାନରୁ ପୃଥିବୀଲୋକ‌କୁ ଆସୁଥିଲେ ।
ସେମାନେ ରୁବୀ ଏବଂ ତା'ର କୁଟବୁଦ୍ଧିରୁ ଫୃଟି ଏବଂ ତା'ର ପରିବାରକୁ ରକ୍ଷା କରିଥିଲେ ।
ପରୀସ୍ଥାନର ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ଶତ୍ରୁ କାଳିପରୀକୁ କେବଳ ଫୃଟି ହିଁ ମାରିପାରି ବୋଲି ସେ ଜାଣିପାରିବା ପରେ ଫୃଟିକୁ ମାରିବାକୁ ଅନେକ ଯୋଜନା କରିଥିଲା ।
ପରେ ପରେ ସୋନପରୀକୁ ପରୀସ୍ଥାନର ରାଣୀ ହେବାକୁ ପଡ଼ିଥିଲା, ତେଣୁ ସେ ଫୃଟିର ସୁରକ୍ଷା ପାଇଁ ତୃଟି ନାମକ ଏକ କୁନି ପରୀର ନିର୍ମାଣ କରିଥିଲା, ଯିଏକି ବିଲକୁଲ ଫୃଟି ଭଳି ଦେଖାଯାଉଥିଲା ।
ମୃତ୍ୟୁ ପୂର୍ବରୁ ଫୃଟି ମାଆ ତା'ର ସ୍ୱାମୀ ରୋହିତକୁ ଝିଅ ଫୃଟି ଏବଂ ପୁଅ ଆପିର ଦେଖାଶୁଣା କରିବା ପାଇଁ ଏବଂ ମାଆର ଖାଲି ସ୍ଥାନ ପୂରଣ କରିବା ପାଇଁ ଆଉ ଥରେ ବିବାହ କରିବାକୁ କ‌ହିଥିଲା ।
ତେଣୁ ତା'ର ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ରୋହିତ ତା'ର ପ୍ରେମୀ ରୁବୀ ସ‌ହ ବିବାହ କରିବାକୁ ସ୍ଥିର କଲା ।
ଏହିଦିନମାନଙ୍କରେ ଜୋସଲ୍‌କର ନାମକ ଜଣେ ବୈଜ୍ଞାନିକ ଏବଂ ତା'ର ଚେଲା ବଣ୍ଟି ପରୀ କିମ୍ବା ଜିନ୍‌ଙ୍କ ପରି ପରଗ୍ରହୀଙ୍କୁ ଧରିବା ଉପରେ ଗବେଷଣା କରୁଥିଲେ ।
ସେମାନେ ଗୋଟିଏ କପୋତକୁ ଧରିଥିଲେ ଯିଏକି ପ୍ରକୃତରେ ଗୋଟିଏ ପରୀ ଥିଲା କିନ୍ତୁ ସେହି କପୋତଟିକୁ ଫୃଟି ମୁକ୍ତ କରିଦେଇଥିଲା ।
ଏହା ପରେ ସୋନପରୀ ଏବଂ ତା'ର ସାଥୀ ଜିନ୍ ଆଲ୍‌ତୁ ସ‌ହ ଫୃଟିର ବନ୍ଧୁତା ସ୍ଥାପନ ହୋଇଯାଏ ।
ସୋନପରୀ ଏବଂ ଆଲ୍‌ତୁ ଫୃଟିକୁ ଗୋଟିଏ ମୋତି ଦେଲେ, ଯାହକୁ ହାତରେ ଘସିବାଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ଦୁଇଜଣ ଫୃଟି ପଖରେ ଆସି ପ‌ହ‌ଞ୍ଚିଯାଉଥିଲେ ।
ଆଲ୍‌ତୁ ଏବଂ ସୋନପରୀ ସ‌ହ ଫୃଟିର ବନ୍ଧୁତା ବଢ଼ିବାରେ ଲାଗିଲା ଏବଂ ସେମାନେ ସବୁବେଳେ ଫୃଟିକୁ ଦେଖାକରିବାକୁ ପୃଥିବୀଲୋକ‌କୁ ଆସିଲେ ।
ରୁବୀ ଏବଂ ତା'ର ପରିବାର ବିଷୟରେ ସବୁକିଛି ଜାଣିବାକୁ ସେମାନେ ଫୃଟିକୁ ସାହାଯ୍ୟ କଲେ ।
ରୁବୀର ଭାଇ ଦୀପକ ଏବଂ ତା'ର ମାଆ ସଦାସର୍ବଦା ରୋହିତର ସମ୍ପତ୍ତି ଉପରେ ଲୋଭ ରଖିଥିଲେ ।
ଫୃଟିକୁ ମାରିଦେବାକୁ ଦୀପକ ଏବଂ ରୁବୀ ଅନେକ ଥର ପ୍ରାୟାସ କରିଥିଲେ, ମାତ୍ର ସବୁଥର ସୋନପରୀ ଏବଂ ଆଲ୍‌ତୁ ଫୃଟିକୁ ରକ୍ଷା କରିଥିଲେ ।
ଧାରାବାହିକର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କାହାଣୀରେ ମୁଖ୍ୟତଃ ସବୁ ଚରିତ୍ରରେ ଫୃଟି ସ‌ହ ଯୋଡ଼ିହୋଇଥିଲା ।
ମାଆ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିବା ପରେ ତା'ର ବାପା ରୁବୀକୁ ବିବାହ କରିବାକୁ ସେ ସ‌ହଜରେ ଗ୍ରହଣ କରିପାରୁ ନ ଥିଲା ।
ଏପରିକି ଘରେ କୌଣସି ଜିନିଷ କିଛି ଏପଟସେପଟ ହେଲେ ସେମାନେ ଫୃଟିକୁ ଦୋଷ ଦୋଷ ହେଉଥିଲେ ।
ସେଥିପାଇଁ ସେ ସର୍ବଦା ଦୁଃଖି ରହୁଥିଲା ଏବଂ ରାତିରେ ଛାତ ଉପରକୁ ଯାଇ ସବଦିନେ ତାରାପୁଞ୍ଜଙ୍କ ଭିତରେ ତା'ର ମାଆକୁ ଖୋଜୁଥିଲା ।
ତା'କୁ ସର୍ବଦା ଲାଗୁଥିଲା କି ତା'ର ମାଆ ତାରା ହୋଇ ସେଇ ତାରକାପୁଞ୍ଜଙ୍କ ମେଳରେ ରହିଯାଇଛି ।
ରୁବୀର ସମସ୍ତ ମନ୍ଦ ଉଦେଶ୍ୟ ବିଷୟରେ ସେମାନେ ସବୁକିଛି ଜାଣିପାରି ଫୃଟିକୁ ତା' ବିଷୟରେ ଜଣାଇଥିଲେ ।
ସୋନପରୀ ବିଭିନ୍ନ ଅସୁବିଧାରେ ପଡ଼ିଥିବା ବେଳେ ତାକୁ ଫୃଟି ମଧ୍ୟ ସାହାଯ୍ୟ କରୁଥିଲା ।
ବୈଜ୍ଞାନିକ ଜୋସଲ୍‌କରର ବିଭିନ୍ନ ସଇତାନିକ ମନ୍ଦ ଚକ୍ରାନ୍ତରୁ ସେ ସୋନପରୀକୁ ଉଦ୍ଧାର କରୁଥିଲା ।
ସେହି କଣ୍ଢେଇକୁ ଠିକ କରିବାକୁ ଫୃଟି ସେହି ଜଙ୍ଗୋବାବାର ବ‌ହି ସାହାଯ୍ୟରେ ସୋନାକୁ ପୁଣି ଥରେ ଠିକ କରିଥିଲା ।
ତେଣୁ ସେ ସୋନାକୁ ତା'ର ଅସ୍ତିତ୍ୱ ବିଷୟରେ ମନେପକାଇଦେବା ପାଇଁ ସେ ଅନେକ ପ୍ରଚେଷ୍ଟ ଶେଷରେ ସଫଳ ହୋଇଥିଲା ।
ଏମିତିକି ତା'ର ସାବତ ଭାଇ ଭଉଣୀମାନେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରିନ୍ସିକୁ ବିପଦରେ ପକାଇବାର କୌଣସି ସୁଯୋଗ ହାତଛଡ଼ା କରୁନ ଥିଲେ ।
ପ୍ରିନ୍ସିର ବାପା ଆସିଲେ, ତା'ର ମାଆ ତା' ସ‌ହ ଏପରି ବ୍ୟବ‌ହାର କରୁଥିଲେ, ସତେ ଯେମିତି ସେ ହିଁ ତା'ର କେବଳ ଗୋଟିଏ ପିଲା, ତା' ବ୍ୟତୀତ ତା'ର ଆଉ କେହି ନାହାନ୍ତି ।
ପ୍ରିନ୍ସିକୁ ହଇରାଣ କରିବା ପାଇଁ ତା'ର ସାବତ ମାଆ ଏବଂ ଭାଇ ଭଉଣୀମାନେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଚେଷ୍ଟା କରୁଥିଲେ, ମାତ୍ର ତାକୁ ସବୁ ଜାଗାରେ ସୋନପରୀ, ଆଲ୍‌ତୁ ଏବଂ ଫୃଟି ଆସିକୁ ସାହାୟତା କରୁଥିଲେ ।
ଫୃଟି ହାତରେ କାଳିପରୀର ମୃତ୍ୟୁ ହେବାର ଥିଲା, କିନ୍ତୁ କିପରି ଏବଂ କେଉଁସ୍ଥାନରେ କାଳିପରୀର ମୃତ୍ୟୁ ହେବ, ସେ କଥା ହିଁ କେବଳ ପ୍ରିନ୍ସିକୁ ଜଣାଥିଲା ।
ବୈଜ୍ଞାନିକ ଜୋସଲ୍‌କର ସାହାଯ୍ୟରେ ଦୀପକ ଫୃଟିକୁ ହଇରାଣ କରିବା ପାଇଁ ଅନେକ ରସାୟନିକ ମିଶ୍ରଣର ଅପଯୋଗ କରିଥିଲା ।
ଗୋଟିଏ ଧନୀ ଘର ଝିଅକୁ ଫସେଇ ବାହାହେବା ପାଇଁ ଦୀପକ ଯୋଜନା କରୁଥିବାର ସୋନପରୀ ଶୁଣିବା ପରେ ସେ ନିଜେ ଗୋଟିଏ ଝିଅ ହୋଇ ଦୀପକୁ ଉଚିତ ଶିକ୍ଷା ଦେଇଥିଲା ।
ଏପରିକି ଦୀପକ ଜେଫ୍‌ର ଭଉଣୀ ଜେନିଫର୍‌କୁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରେମରେ ପକାଇବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖିଥିଲା, ମାତ୍ର ତାକୁ ଫସେଇବା ପାଇଁ କରିଥିବା ସମସ୍ତ ଚେଷ୍ଟାରେ ବିଫଳ ହୋଇଥିଲା ।
ତା'ପରେ ସେ ଜୋସଲ୍‌କରକୁ ପରୀ ଧରିବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରିଥିଲା, ମାତ୍ର ସେଥିରେ ସେମାନେ ଅସଫଳ ହେବା ପରେ ଜୋସଲ୍‌କରର ଗୁରୁ ଜଙ୍ଗୋ ବାବାର ସାହାଯ୍ୟ ମଧ୍ୟ ନେଇଥିଲେ ।
କିନ୍ତୁ ଜଙ୍ଗୋ ବାବା ଫଲ୍‌ତୀ ହାତରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିବା ପରେ ତା'ର ଜାଦୁଗରୀ ବ‌ହି ସ‌ହାୟତାରେ ଦୀପକ କିଛିଦିନ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ଖଳ କାମ କରିଥିଲା ।
ରୁବୀ ଏବଂ ତା'ର ପରିବାର ଲୋକଙ୍କୁ ରୋହିତ ଜୀବନରୁ ବାହାର କରିଦେବା ପାଇଁ ଆଲ୍‌ତୁ ଶ୍ରୀଯୁକ୍ତ ବମ୍ବାନୀ ସାଜି ରୁବୀ ଏବଂ ରୋହିତ ମଧ୍ୟରେ ଫାଟ ସୃଷ୍ଟି କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିଥିଲେ ।
ଯେତେବେଳେ ବୈଜ୍ଞାନିକ ଜୋସଲ୍‌କରର ଅଦୃଶ ଜାଲଦ୍ୱାରା ସୋନପରୀ ଆଘାତ ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇ ଦୁର୍ବଳ ହୋଇଯାଇଥିଲା, ସେତେବେଳେ ଆଲ୍‌ତୁ ପରୀସ୍ଥାନରୁ ଅନେକ କଷ୍ଟରେ ତା' ପାଇଁ ପାରିଜାତି ଆଣିଥିଲା ।
ଯେତେବେଳେ ସୋନପରୀକୁ କଣ୍ଢେଇରୁ ପୁନଃ ପରୀ କରିଥିଲା, ସେତେବେଳେ ତା'ର ସ୍ମରଣଶକ୍ତି ନଷ୍ଟ‌ହୋଇଯାଇଥିଲା ଏବଂ ସେ ତା'ର ଅଦୃଶ ହେବା କଥା ମଧ୍ୟ ଭୁଲି ଯାଇଥିଲା ।
ସେହିସମୟରେ ଆଲ୍‌ତୁ ପରୀସ୍ଥାନର ସୁରକ୍ଷା ବଳୟ ପାର ହୋଇ ଆସିବା ପାଇଁ ଏକ ଗୁପ୍ତ କଷ୍ଟସାଧ୍ୟ ଦ୍ୱାର ଦେଇ ଆସିଥିଲା ।
ଏପରିକି ସୋନପରୀ ତା'ର ଶକ୍ତି ହରାଇ ମାନବ ହୋଇଯିବା ପରେ ତାକୁ ପୁଣିଥରେ ପରୀ କରିବା ପାଇଁ ସେ ଫୃଟି ସ‌ହ ପଞ୍ଚମହାଭୂତ ଆଣିବାକୁ ମଧ୍ୟ ଯାଇଥିଲା ଏବଂ ଫୃଟି ଅନ୍ଧାର ଦୁନିଆରେ ବନ୍ଦି ହୋଇଯିବା ପରେ ମଧ୍ୟ ସେ ଅନୋଖା ଅଭିଜିତ ନକ୍ଷତ୍ର ସ‌ହ ମିଶି ଫୃଟି ଏବଂ ସୋନାକୁ ଫେରେଇ ଆଣିବାରେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କର ସାହାଯ୍ୟ ନେଇଥିଲା ।
ତେଣେ ବୈଜ୍ଞାନିକ ଜୋସଲ୍‌କର ଏବଂ ତା'ର ଚେଲା ବଣ୍ଟି ପରୀମାନଙ୍କୁ ଧରିବା ପାଇଁ ଅନେକ ଉପାୟ ବାହାର କରୁଥିଲେ ।
ଏପରିକି ସେମାନେ ସୋନପରୀକୁ ମଧ୍ୟ ଧରି ନେଇଯାଇଥିଲେ, ମାତ୍ର ସବୁଥର ଫୃଟି ଏବଂ ଆଲ୍‌ତୁ ମିଶି ସେମାନଙ୍କର ଯୋଜନା ସଫଳ ହେବାକୁ ଦେଉନଥିଲେ ।
ସେମାନେ ପରୀର ଉପସ୍ଥିତି ବିଷୟରେ ଜାଣିବା ପାଇଁ ପରୀମିଟର ତିଆରି କରିଥିଲେ, ଯେଉଁଥିରେ ଥିବା ସୂଚକ ପରୀମାନଙ୍କର ପାଖରେ ଥିବା ସୂଚନ ଦେଉଥିଲା ।
ଏପରିକି ସେମାନେ ରୋହିତର ଘରେ ପରୀମାନେ ର‌ହୁଥିବା କ‌ହି ରୋହିତଠାରୁ କିଛି ସାହାଯ୍ୟ ନେଇ ପରୀକୁ ଦେଖିବା ପାଇଁ ଏକ ମିଶ୍ରଣ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିଥିଲେ, ଯାହାକୁ ଆଖିରେ ପକାଇବାଦ୍ୱାରା ବାହାରଦୁନିଆର ଲୋକମାନେ ଦେଖାଯିବ ।
ବୈଜ୍ଞାନିକ ଜୋସଲ୍‌କର ମଧ୍ୟ ତା'ର ଶରୀରକୁ ବଦଳାଇ ଏକ ଯୁବ ଶରୀର ଧାରଣ କରିନେଇଥିଲା ।
ଆଲ୍‌ତୁକୁ ସବୁବେଳେ ପିଲାମାନଙ୍କୁ ହଇରାଣ କରିବା ଭଲ ଲାଗେ, ମାତ୍ର ଫୃଟି ସ‌ହ ବନ୍ଧୁତା ହେବା ପରେ ସେ ଏହି ସବୁ କରିବା ବନ୍ଦ କରିଦେଇଥିଲା ।
ସେ ତା'ର ମନ୍ତ୍ର ଶକ୍ତିବଳରେ ବୈଜ୍ଞାନିକ ଜୋସଲ୍‌କରର ବିଭିନ୍ନ ଯନ୍ତ୍ରପାତିକୁ ଭାଙ୍ଗିବାରେ ସଫଳ ହୋଇଥିଲା ।
ସୋନପରୀ ଯେତେବେଳେ କଣ୍ଢେଇ ହୋଇଯାଇଥିଲା, ସେତେବେଳେ ସେ ମାୟା କଣ୍ଢେଇ ରଖି ସୋନପରୀକୁ ଫାଲ୍‌ତିଠାରୁ ରକ୍ଷା କରିଥିଲା ।
ସେଥିପାଇଁ ସେ ସର୍ବଦା ଫୃଟିର ଘରୁ ଖାଦ୍ୟ ଚୋରେଇ ଖାଇଦିଏ ଆଉ ସେଥିପାଇଁ କେବେ କେବେ ସେହି ଖାଦ୍ୟ ଚୋରିର ଦୋଷ ଫୃଟି ଉପରେ ଲାଗେ ।
ଯେତେବେଳେ ସୋନପରୀ ଫୃଟିର ସୁରକ୍ଷା ପାଇଁ ଏକ ନୂତନ ପରି ନିର୍ମାଣ କରୁଥିଲା, ସେତେବେଳେ ଆଲ୍‌ତୁ ତା'ର ପାଖକୁ ଚାଲିଯାଇଥିବାରୁ ତା'ର ଏହି ଦୁଇଟି ପସନ୍ଦର ଜିନିଷ ମଧ୍ୟ ସେ ନୂଆପରୀ ତୃଟି ପାଖରେ ରହିଯାଇଥିଲା ।
ଏକ ବୈଜ୍ଞାନିକର ପାଖରେ ରହି କାମ କରୁଥିବା ବଣ୍ଟି ନାମକ ଜଣେ ପିଲା ଥରେ ଗୋଟିଏ ଖେଳନା ବନ୍ଧୁକରେ ଏକ କପୋତକୁ ଲକ୍ଷଭେଦ କରିଥିଲା ଏବଂ ଏହାକୁ ସେ ସେହି ବୈଜ୍ଞାନିକ‌କୁ ଗବେଷଣା ପାଇଁ ଦେବାକୁ ନେଇଯାଉଥିବା ବେଳେ ଫୃଟି ସେହି କପୋତଟିକୁ ବଣ୍ଟିଠାରୁ ନେଇ ମୁକ୍ତ କରିଦେଇଥିଲା ।
ସେହି ପରୀଟି ପରୀସ୍ଥାନରୁ ପରୀମାଆଙ୍କଠାରୁ ଅନୁମତି ନେଇ କେବେ କେବେ ପୃଥିବୀଲୋକ‌କୁ ଭ୍ରମଣ କରିବାକୁ ଆସୁଥିଲା ।
ସୋନପରୀ ସ‌ହ ତା'ର ଆଉ ଜଣେ ସାଥୀ ଜିନ୍ ପରୀ ମଧ୍ୟ ପୃଥିବୀ ଲୋକ ଭ୍ରମଣ କରିବାକୁ ଆସୁଥିଲା, ତା'ର ନାମ ହେଉଁଛି ଆଲ୍‌ତୁ ।
ସେଥିପାଇଁ ତା'ର ପତ୍ନିର ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ସେ ପୁଣି ଥରେ ବିବାହ କରିବାକୁ ନିଷ୍ପତ୍ତି ନେଇଥିଲା ଏବଂ ରୁବୀ ନାମକ ଗୋଟିଏ ଝିଅକୁ ବିବାହ କରିବାକୁ ସ୍ଥିର କରିଥିଲା ।
ମାତ୍ର ସେହି ଝିଅ ରୁବୀର ମନ୍ଦ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଜାଣିବା ପରେ ଫୃଟି ଏବଂ ସୋନପରୀ ରୋହିତ ସାଙ୍ଗରେ ତା'ର ବିବାହ କରିବାର ସବୁ ପ୍ରଚେଷ୍ଟାକୁ ଭଣ୍ଡୁର କରିଦେଇଥିଲେ ।
ରୋହିତ ସବୁବେଳେ ତା'ର ପିଲାମାନଙ୍କ ଖୁସି ପାଇଁ ସବୁକିଛି କରିବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ଥିଲା ।
ଏମିତିକି ତା'ର ବାପା ମଧ୍ୟ ତାକୁ ବାରମ୍ବାର ଅଧିକ ଖାଇବାକୁ ବାରଣ କରୁଥିଲେ ଏବଂ ସବୁବେଳେ ବ୍ୟାୟାମ କରିବାକୁ ପରାମର୍ଶ ଦେଉଥିଲେ ।
ସେ କେବେ କେବେ ରାଗିଯାଇ କିଛି ଖାଇବ ନାହିଁ ବୋଲି ଘରେ କ‌ହିଦିଏ, ମାତ୍ର ଲୁଚିକି ଘରୁ ଫ୍ରିଜ୍‌ରୁ ଚୋରେଇ ଖାଇଦିଏ ତ ପୁଣି କେବେ ଫୃଟି ଘରେ କିଛି ଖାଇଦିଏ ।
ଏମିତିକି ଆରୋବିକ୍ ଶିଖିବାଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି, ସାଇକେଲ ଚଳେଇବା ଯାଏ ସବୁଥିରେ ତାଙ୍କର ଇଚ୍ଛା ଥାଏ ।
ଆରୋବିକ୍ ଶିଖୁଶିଖୁ ସେ ପଡ଼ିଯାଇ ତାଙ୍କର ଗୋଡ଼ ମଧ୍ୟ ଭାଙ୍ଗିଯାଇଥିଲା ଆଉ ଥରେ ପୁଣି ଉପରୁ ତଳକୁ ଡିଆଁ ମାରି ପୁଣିଥରେ ତାଙ୍କର ଗୋଡ଼ ଭାଙ୍ଗିଥିଲା ।
ମାତ୍ର ସୋନପରୀ ଏବଂ ଆଲ୍‌ତୁ ଆସି କିଛିଦିନରେ ତାଙ୍କର ଗୋଡ଼ ଠିକ କରିଦେଇଥିଲେ ।
ଏହାର ଲୋକପ୍ରିୟତାକୁ ଦେଖି ପରବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ ଏହି ଧାରାବାହିକଟି ଷ୍ଟାର ଉତ୍ସବରେ ପୁନଃପ୍ରସାରଣ ହୋଇଥିଲା ।
ପରେ ପରେ ଏହା ମଧ୍ୟ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଆମେରିକାର ଟିଭି ଏସିଆରେ ପ୍ରସାରିତ ହୋଇଥିଲା ।
ଭାରତର ବିଭିନ୍ନ ଆଞ୍ଚଳିକ ଭାଷାରେ ଏହି ଧାରାବାହିକ ମଧ୍ୟ ଅନୁବାଦ କରାଯାଇ ପ୍ରାସରଣ ହୋଇଥିଲା ।
୨୦୧୦ ମସିହାରେ ଏହି ଧାରାବାହିକଟି ଓଡ଼ିଆରେ ଅନୁବାଦିତ ହୋଇ ତରଙ୍ଗ ଟିଭିରେ ପ୍ରସାରିତ ହୋଇଥିଲା ।
ମାତ୍ର ଆଲ୍‌ତୁର ବଦମାସୀକୁ ସେ କେବେ କେବେ ଫୃଟିର ବଦମାସୀ ଭାବି ତାକୁ ଗାଳି କରିଦିଏ ।
ହେଲେ ଯେବେଠାରୁ ଫୃଟି ସ‌ହ ଆଲ୍‌ତୁର ବନ୍ଧୁତା ହେଲା, ତା' ପରଠାରୁ ସେ ଆଉ ଆପିକୁ ହଇରାଣ କରେନି ।
ସୋନପରୀ, ଷ୍ଟାରପ୍ଲସରେ ପ୍ରସାରିତ ଗୋଟିଏ ପରୀ ଦୁନିଆ କାହାଣୀ ଉପରେ ଆଧାରିତ ଧାରାବାହିକ, ଯାହାକି ପିଲାମାନଙ୍କୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରସନ୍ଦ ହୋଇଥିଲା ।
ଏହି ଧାରାବାହିକଟିର ଲୋକପ୍ରିୟତାକୁ ଦେଖି ଭାରତ ବିଭିନ୍ନ ଆଞ୍ଚଳିକ ଭାଷାରେ ଅନୁବାଦିତ କରାଯାଇ ପ୍ରସାରିତ କରାଯାଇଥିଲା ।
ପରେ ପରେ ଏହାକୁ ମଧ୍ୟ ପୁଣିଥରେ ହିନ୍ଦୀରେ ଷ୍ଟାର ଉତ୍ସବରେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରସାରିତ କରାଯାଇଥିଲା ।
ଓଡ଼ିଆ ଭାଷାରେ ଏହି ଧାରାବାହିକଟି ତରଙ୍ଗ ଟିଭିରେ ସୋମ‌ବାରରୁ ଗୁରୁବାରଯାଏ ସନ୍ଧ୍ୟା ୬ଟା ୩୦ମିନିଟରେ ପ୍ରାସରିତ ହେଉଥିଲା ।
କୃଏଲାକୁ ସୋନପରୀ ବନ୍ଦି କରିଥିଲା ଏବଂ ଏହା ପରେ ତାକୁ ପରୀସ୍ଥାନର କାରାଗାରରେ ରଖାଯାଇଥିଲା ।
ମାତ୍ର ସେ ପରୀସ୍ଥାନର ସୁରକ୍ଷା ଅଧିକାରୀମାନଙ୍କୁ ଅତି ଚତୁରତାର ସ‌ହ ଧୋକା ଦେଇ ସେହି ସ୍ଥାନରେ ତା'ର ପୁତ୍ତଳୀ ରଖି ଦେଇ ଲୁଚି ପଳାୟନ କରିବାରେ ସକ୍ଷମ ହୋଇଥିଲା ।
କୃଏଲାର ମୃତ୍ୟୁ ଫୃଟି ହାତରେ ହେବ ବୋଲି ସେ ଜାଣିପାରିଲା, ସେଥିପାଇଁ ସେ ଫୃଟିକୁ ଜୀବନରୁ ମାରିଦେବା ପାଇଁ ଅନେକ ଥର ଚେଷ୍ଟା କରିଛି ।
ସିଂଘୋରାର ଯାଦୁ ଯୋଗୁଁ ଫୃଟି ଗୋଟିଏ ଗାଡ଼ିଧକ୍କାରେ ମରଣ ସ‌ହ ଲଢ଼େଇ କରୁଥିବା ବେଳେ ସୋନପରୀ ତା'ର ସମସ୍ତ ଶକ୍ତି ବଦଳରେ ଫୃଟିର ଜୀବନ ବଞ୍ଚେଇଥିଲା ଏବଂ ମଣିଷ ହୋଇଗଲା ।
କିନ୍ତୁ ପରୀଟିଏ ମଣିଷ ରୂପରେ ପୃଥିବୀରେ ବେଶିଦିନ ବଞ୍ଚିବନି ବୋଲି ଫୃଟି ଜାଣିବା ପରେ ପୁଣିଥରେ ସୋନାକୁ ସୋନପରୀ ବନାଇବା ପାଇଁ ସେ ପରୀମାଆଙ୍କ ଉପଦେଶରେ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ପଞ୍ଚମହାତ‌‌ତ୍ତ୍ୱ ଆଣିଥିଲା ।
ପରବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ କାଳିପରୀଠାରୁ ଫୃଟିକୁ ସୁରକ୍ଷା ଦେବାକୁ ସୋନପରୀ ତୃଟିର ନିର୍ମାଣ କରିଥିଲେ, ଯିଏକି ଦେଖିବାକୁ ଅବିକଳ ଫୃଟି ଭଳି ଥିଲା ।
ରୋହିତକୁ ବିବାହ କରି ସେ ତା'ର ଧନ ସମ୍ପତ୍ତିକୁ ହାତେଇ ବଡ଼ ଲୋକ ହେବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଥିଲା ରୁବୀ ।
ସେ ଫୃଟି ଓ ଆପିକୁ ଭଲ ପାଇବାର ଅଭିନୟ କରି ରୋହିତକୁ ବାହା ହେବାକୁ ଅନେକ ପ୍ରୟାସ କରିଥିଲା ।
ମାତ୍ର ତା'ର କୌଣସି ମନ୍ଦବୁଦ୍ଧିକୁ ସଫଳ ହେବାକୁ ଦେଇନଥିଲେ ଆଲ୍‌ତୁ, ସୋନପରୀ ଏବଂ ଫୃଟି ।
ସେ ତାଙ୍କ ଝିଅ ରୁବୀ ସ‌ହ ରୋହିତ ବାହାଘର କରି ରାତାରାତି ବଡ଼ଲୋକ ହେବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଥିଲେ ।
ସେ ଦୀପକ ସ‌ହ ମିଶି ରୋହିତ ସ‌ହ ରୁବୀର ବିବାହ କରିବାରେ ବିଭିନ୍ନ ଉପାୟମାନ ବାହାର କରୁଥିଲେ ।
ଏପରିକି ରୋହିତକୁ ଘରକୁ ଡାକି ତା' ସାମ୍ନାରେ କିଛି ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଲଗାଇ ପଇସା ମାଗିବା ପାଇଁ ଧମକାଇବାର ଉପାୟମାନ ମଧ୍ୟ କରିଥିଲେ, ଯାହା ଶୁଣି ରୋହିତ ସେମାନଙ୍କୁ ପଇସା ଦେବ ।
କମ୍ପ୍ୟୁଟରର ଏକ ଗେମ୍‌ଦୁନିଆକୁ ଫୃଟି, ସୋନା ଏବଂ ଆଲ୍‌ତୁ ବୁଲିବାକୁ ଯାଇଥିବା ବେଳେ ସେଠାରେ ସେମାନେ ଦୁଇଜଣ ଯାଦୁଗରିଣୀର ସାମ୍ନା କରିଥିଲେ ।
ସେହି ଦୁଇ ଯାଦୁଗରିଣୀ ମଧ୍ୟରେ ମେଣ୍ଡେଷା ଥିଲା ମୁଖ୍ୟ, ଯାହାକୁ କେବଳ ସେ ନିଜେ ହିଁ ପାରିପାରିବାର କ୍ଷମତା ଥିଲା ।
ଫୃଟି ସେଠାକାରେ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଲୋକମାନଙ୍କ ସାହାଯ୍ୟରେ ମେଣ୍ଡେଷା ପାଖରେ ପ‌ହଞ୍ଚି ତାକୁ ମାରି ସେହି ଗେମ୍‌ରୁ ବାହାରକୁ ସୋନପରୀ ଏବଂ ଅଲ୍‌ତୁ ସ‌ହ ଆସିଥିଲା ।
ଏହି କାହାଣୀରେ ଗୋଟିଏ ଫୃଟି ନାମକ ଗୋଟିଏ ଛୋଟ ଝିଅର ମାଆର ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ସେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଏକୁଟିଆ ହୋଇଯାଏ ।
ଏହି ମୋତିକୁ ହାତରେ ଘସିବାଦ୍ୱାରା ସୋନପରୀ ଏବଂ ଆଲ୍‌ତୁ ନାମକ ତା'ର ଜଣେ ସାଥୀ ଜୀନ୍ ଫୃଟିକୁ ସାହାଯ୍ୟ କରିବାକୁ ଆସିଯାଉଥିଲେ ।
ଏହାପରଠାରୁ ପରୀମାନଙ୍କ ସ‌ହ ବିଭିନ୍ନ କାହାଣୀକୁ ନେଇ ହୋଇଥିଲା ଏହି ଧାରାବାହିକଟି ।
ଘରେ ପିଲାମାନଙ୍କର ଯତ୍ନ ନେବା ସ‌ହ ସେ ମୁଖ୍ୟତଃ କଣ୍ଢେଇମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପୋଷାକ ତିଆରି କରୁଥିଲେ ।
ଫୃଟିର ଜେଜେମା ଯେତେବେଳେ ଆରୋବିକ୍‌ସ୍ ଶିଖିବାକୁ ଜିଦ୍ କଲେ, ସେ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ନିଜେ ସିଲେଇ କରି ଏକ ଅଲଗା ପ୍ରକାରର ପୋଷାକ ତିଆରି କରିଥିଲେ ।
ସୋନପରୀ କାଳିପରୀ କୃଏଲାକୁ ପାତାଳି କରିଦେବା ପରେ ସେ ତା'ର ଶରୀରକୁ ପାତାଳ‌ଲୋକରେ ଛାଡ଼ିଦେଇ ତା'ର ଆତ୍ମାକୁ ରୁବୀ ଦେହରେ ପ୍ରବେଶ କରାଇଥିଲା ।
ନୂଆବର୍ଷ ପାଳନ ଅବସରରେ ରୁବୀ ରୂପଧାରୀ କୃଏଲା ଫୃଟିର ଛାୟାକୁ ବାହାର କରି ଫୃଟିକୁ ଏକ ଯାଦୁଗରୀ ଆଇନାରେ ବନ୍ଦୀ କରିଦେଇଥିଲା ।
ମାତ୍ର ସୋନପରୀ ଫୃଟିକୁ ସେହି ବନ୍ଦି ଆଇନାରୁ ବାହାରକୁ ବାହାର କରି ରୁବୀର ଶରୀରକୁ କୃଏଲା କବଳରୁ ମୁକ୍ତ କରିଥିଲା ।
ଜେନିଫର ସର୍ବଦା ରୋଷେଇ ବ‌ହି ଦେଖି ତା'ର ମାଆକୁ ବିଭିନ୍ନ ଜିନିଷ ତିଆରି କରିବାକୁ କ‌ହୁଥିଲା ।
ଫୃଟିକୁ ତା'ର ବାପାଙ୍କ ପାଇଁ ମାଆଟିଏ ଖୋଜିବା ପାଇଁ ଜେନିଫରର ସାହାଯ୍ୟରେ ଖବରକାଗଜରେ ବିଜ୍ଞାପନ ଦେଇଥିଲା ।
ରୋହିତ ସ‌ହ ବିବାହ ହେବାରେ ବିଳମ୍ବ ହେଉଥିବାରୁ, ସେ ରୁବୀର ବିବାହ ଆଉ ଜଣେ କୋଟିପତି ଲୋକ ସ‌ହ କରିବାକୁ ଚିନ୍ତା କରିଥିଲେ ।
ମାତ୍ର ଏହି ବିଷୟ ସୋନପରୀ ଏବଂ ଆଲ୍‌ତୁ ଜାଣିପାରିବା ପରେ, ଉପାୟ ମୁତାବକ ଶ୍ରୀଯୁକ୍ତ ବମ୍ବାନୀ ସାଜି ସେମାନଙ୍କୁ ସେମାନଙ୍କର ଯୋଜନାରେ ସ‌ଫଳ ହେବାକୁ ଦେଇ ନ ଥିଲେ ।
ସେଥିପାଇଁ ସେହି ଗେମ୍‌ରୁ ବାହାରି ଆସିବା ପରେ ମଧ୍ୟ ଫୃଟି ରୁବୀକୁ ମେଣ୍ଡେଷା ବୋଲି ଭାବିଥିଲା ।
ମାତ୍ର ସେହି ଗେମ୍‌ରେ ଦେଖିଥିବା ସବୁ ଚରିତ୍ର କେବଳ ଫୃଟିର ଭ୍ରମ ବୋଲି ସୋନପରୀ ଫୃଟିକୁ ବୁଝାଇଦେବା ପରେ ତା'ର ସେ ଭ୍ରମ ଦୂର ହୋଇଥିଲା ।
ରୋହିତକୁ ବିବାହ କରିବାର ଆଶା ଧିରେ ଧିରେ କମିଯିବା ପରେ ରୁବୀ ସନ୍ୟାସିନୀ ହେବାର ନାଟକ କରି ରୋହିତଠାରୁ ତା'ର ସମସ୍ତ ସମ୍ପତ୍ତି ହାତେଇବାର ପ୍ରୟାସ ମଧ୍ୟ କରିଥିଲା ।
ମାତ୍ର ଫୃଟି ଏବଂ ଅଲ୍‌ତୁର ଚତୁରତା ପାଖରେ ରୁବୀର ଏହିଭଳି ସବୁ କାର୍ଯ୍ୟ ଫିକା ପଡ଼ିଯାଇଥିଲା ।
ସୋନପରୀ ଧାରାବାହିକରେ କିଛି ମୁଖ୍ୟ ଚରିତ୍ରକୁ ଛାଡ଼ଦେବାପରେ ଅନେକ ସ‌ହ ଚରିତ୍ରମାନ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
ଫୃଟି, ଆପି, ଜେଫ୍, ରୋହିତ, ରୁବୀ, ସୋନପରୀ, ଆଲ୍‌ତୁ, କାଳିପରୀ ଆଦିକୁ ଛାଡ଼ିବା ପରେ ଅନେକ ସ‌ହ ଚରିତ୍ରମାନେ ଦୃଶ୍ୟମାନ ହୋଇଥିଲେ ।
୧୯୯୪ରେ ସେ ଆଦିବାସୀ ଆସନ‌ରୁ ଦଶମ ଲୋକ ସଭା ନିର୍ବାଚନ ପାଇଁ ଲଢିଥିଲେ ଓ ମୟୁରଭଞ୍ଜରୁ ଜିତିଥିଲେ ।
ସେହି ସମୟରେ, ୧୯୯୪ରୁ ୧୯୯୬ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ ବିଜ୍ଞାନ ଓ ପ୍ରଯୁକ୍ତିବିଦ୍ୟା ବିଭାଗ, ଜଙ୍ଗଲ ଓ ପରିବେଷା ବିଭାଗ ଏବଂ ଖାଦ୍ୟ ଓ ଯୋଗାଣ ବିଭାଗ ପ୍ରଭୃତିର ପରାମର୍ଶ କମିଟିର ସଭ୍ୟ ଥିଲେ ।
ସୁଶୀଳା ତିରିୟା, ଜଣେ ସମାଜସେବୀ ଓ ଭାରତୀୟ ଜାତୀୟ କଂଗ୍ରେସର ଜଣେ ରାଜନୀତିଜ୍ଞ, ଯେ, ଭାରତୀୟ ସମ୍ବିଧାନର ଉଚ୍ଚ ସଦ‌ନ ରାଜ୍ୟ ସଭାରେ ଓଡ଼ିଶାକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରୁଛନ୍ତି ।
ତାଙ୍କର ବାପା, ଶ୍ରୀ ରୂପନାରାୟଣ ତିରିୟା ଏକ ବିଦ୍ୟାଳୟ ଖୋଲିଥିଲେ ଓ ଆଦିବାସୀଙ୍କର ଶିକ୍ଷା ପ୍ରତି ଦୃଷ୍ଟି ଦେଇଥିଲେ ।