polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ଏଥିରେ ରହିଥିବା ସାମଗ୍ରୀଙ୍କ ସୁରକ୍ଷା ଦୃଷ୍ଟିରୁ ଏହି କବରଟିକୁ ଆଜି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଖୋଲାଯାଇ ନାହିଁ ।
ଉଦାହରଣ ସ୍ୱରୂପ, ଟେରାକୋଟା ସେନାର ପ୍ରତ୍ନତାତ୍ତ୍ୱିକ ଖନନ ପରେ କିଛି ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତିର ପୃଷ୍ଠରେ କରା ହୋଇଥିବା ଚିତ୍ରକାମ ଝଡ଼ିବାକୁ ଲାଗିଲା ବା ଝାପ୍‍ସା ହେବାକୁ ଲାଗିଲା ।
ଅତି ଅଳ୍ପ ସମୟ ପାଇଁ ବାହ୍ୟ ପରିବେଶର ସଂସ୍ପର୍ଶରେ ଆସିଲେ ଏହି ଦୁର୍ମୂଲ୍ୟ କିର୍ତ୍ତୀରାଜି ନଷ୍ଟ ହୋଇଯିବାର ସମ୍ଭାବନା ରହିଛି ।
ସମାଧୀ ସ୍ଥଳ ଏକ ବିଶାଳ ନିର୍ମାଣର ଅଂଶ ମାତ୍ର ଏବଂ କେବଳ ରାଜାଙ୍କ ସମାଧୀ ବା କବର ଚାରିପଟ ଅଂଶଟି ସମାଧୀ ସ୍ଥଳ ରୂପେ ପରିଗଣିତ ।
ଏହି ନିର୍ମାଣର ଅନ୍ୟ ଅଂଶରେ ରାଜ ପ୍ରାସାଦର ନମୁନା, ପ୍ରାଙ୍ଗଣ ଇତ୍ୟାଦି ମଧ୍ୟ ରହିଥିଲା ।
ଲି ପାହାଡ଼ର ପାଦଦେଶରେ ସମ୍ରାଟଙ୍କର ପିରାମିଡ଼୍ ଆକାରର ଏହି ମାଟିନିର୍ମିତ ସମାଧୀ ରହିଥିଲା ।
ସମାଧୀ ସ୍ଥଳ ପ୍ରାଙ୍ଗଣରେ ଅନେକ କାର୍ଯ୍ୟାଳୟ, ସଭାଗୃହ, ଘୋଡ଼ାଶାଳ ଓ ଏକ ରାଜବାଟିକାର ନମୁନା ମଧ୍ୟ ନିର୍ମିତ ହୋଇଥିଲା ।
ପ୍ରତ୍ନତାତ୍ତ୍ୱିକ ଖନନରେ ପ୍ରାୟ ୭ ମିଟର୍ ଗଭୀର ଚାରୋଟି ମୁଖ୍ୟ ଗହ୍ୱର ଖୋଳାଯାଇଛି ।
ଚିନ୍ ସମ୍ରାଟ ବିଜୟ କରି ଅଧିକାର କରିଥିବା ରାଜ୍ୟ ସବୁ ପୂର୍ବ ଦିଗକୁ ରହିଥିବାରୁ ସମାଧୀର ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ଟେରାକୋଟା ସେନାକୁ ମୁତୟନ କରାଯାଇଥିଲା ଓ ଏମାନେ ପୂର୍ବ ପଟରୁ ସମ୍ରାଟଙ୍କ ସମାଧୀର ସୁରକ୍ଷା କରୁଥିଲେ ।
ମୂର୍ତ୍ତିଗୁଡ଼ିକୁ ମୂଳତଃ ଗାଢ଼ ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଗୋଲାପୀ, ଲାଲ୍, ସାଗୁଆ, ନୀଳ, କଳା, ମାଟିଆ, ଧଳା ଓ ବାଇଗଣୀ ଇତ୍ୟାଦି ରଙ୍ଗରେ ରଞ୍ଜିତ କରାଯାଇଥିଲା ।
ରଙ୍ଗ ଓ ମୁହଁର ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ଗଠନ ଯୋଗୁଁ ନିର୍ମାଣ କାଳରେ ମୂର୍ତ୍ତିଗୁଡ଼ିକ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ରୂପେ ଜୀବନ୍ତ ସୈନ୍ୟ ପରି ଲାଗୁଥିବେ ବୋଲି ଅନୁମାନ କରାଯାଏ ।
କାଂସ୍ୟ ପାଲିଙ୍କି, ଯୋଦ୍ଧା, ଅଧିକାରୀ ଓ କଳାକାରଙ୍କ ମାଟି ନିର୍ମିତ ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତି, ପ୍ରସ୍ତର ନିର୍ମିତ କବଚ, ଅଶ୍ୱ ଓ ଶ୍ରମିକଙ୍କ କବର, ଉଦ୍ୟାନରେ ବଗ ଓ ବତକ ପରି ପକ୍ଷୀଙ୍କ ମୂର୍ତ୍ତି ଇତ୍ୟାଦି ମଧ୍ୟ ରହିଛି ।
ଦ୍ୱିତୀୟ ଗହ୍ୱରରେ ଅଶ୍ୱାରୋହୀ, ପଦାତିକ ଓ ଯୁଦ୍ଧ ରଥ ଇତ୍ୟାଦି ରହିଛି ଏବଂ ଏହାକୁ ରାଜାଙ୍କ ଅଙ୍ଗରକ୍ଷକ ଦଳ ବୋଲି ବିଚାର କରାଯାଏ ।
ତୃତୀୟ ଗହ୍ୱରରେ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ମଞ୍ଚ, ସେନାର ଉଚ୍ଚ ପଦାଧିକାରୀ ଏବଂ ଏକ ଯୁଦ୍ଧ ରଥ ରହିଛନ୍ତି ।
ଭୂମିଭେଦୀ ରାଡାର୍ ଓ ନିରୀକ୍ଷଣରୁ ସମୁଦାୟ ଅଞ୍ଚଳର କ୍ଷେତ୍ରଫଳ ପ୍ରାୟ ୯୮ ବର୍ଗ କିଲୋମିଟର୍ ବୋଲି ମପାଯାଇଥିଲା ।
ଛାୟା ଚିତ୍ରକାର ଫାରୁକି ହେଲାଲ ଏବଂ ଫ୍ୟାସନ ଡିଜାଇନର ଏମଦାଦ ହକ୍ ତାଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟକୁ ପ୍ରଥମେ ଗୁରୁତ୍ୱର ସ‌ହ ନେଇଥିଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ମଡେଲିଂ ଦୁନିଆରେ ପ୍ରବେଶ କରିଥିଲେ ।
ଏହାପରେ ସେ ଦୂରଦର୍ଶନ ବିଜ୍ଞାନପନ ଏବଂ ପ୍ରିଣ୍ଟ ଦୁନିଆର ବିଜ୍ଞାପନରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ ।
୨୦୦୭ରେ ସେ ଏକ ଦୂରଦର୍ଶନ ବିଜ୍ଞାପନ ପାଇଁ ବଛାଯିବା ପରେ ସଭିଙ୍କର ଦୃଷ୍ଟି ଆକର୍ଷଣ କରିପାରିଥିଲେ ।
ସେ ଡାଇମଣ୍ଡ ୱାରଲ୍ଡ ଜୁଏଲାରୀ ନାମକ ସଂସ୍ଥାରେ ବିଜ୍ଞାପନରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ ।
ଏହି ସ‌ହ ସେ ଏଲାଇଟ ପାଏଣ୍ଟ ଏବଂ ହ୍ୟୁଣ୍ଡାଇ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ସେ ବିଜ୍ଞାପନରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ ।
ସେ ଅଗ୍ରଣୀ ସ୍କୁଲରେ ବିଜ୍ଞାନ ପଢ଼ୁଥିଲେ ମାତ୍ର ପରେ କଲେଜରେ ସେ ବିଜ୍ଞାନରୁ ଅର୍ଥଶାସ୍ତ୍ରକୁ ବଦଳି ହୋଇଯାଇଥିଲେ ।
ସେ ୬ଷ୍ଠ କିମ୍ବା ୭ମ ଶ୍ରେଣୀରେ ପଢ଼ୁଥିଲା ବେଳେ ତାଙ୍କର ଜଣେ ପଡ଼ୋଶୀଙ୍କର ପୋଷାକ ତିଆରି କରିଥିଲେ ।
ଏହାପରେ ୧୬ ବର୍ଷ ବୟସରେ ସେ ତାଙ୍କ ନିଜ ପାଇଁ ପୋଷାକ ତିଆରି କରିଥିଲେ ଏବଂ ସେବେଠାରୁ ଆଜିଯାଏଁ ତାଙ୍କ ନିଜର ପୋଷାକ ନିଜେ ତିଆରି କରୁଛନ୍ତି ।
୨୦୦୯ରେ ସେ ଉତ୍ତର ଦକ୍ଷିଣ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟରୁ ଅର୍ଥଶାସ୍ତ୍ରରେ ସ୍ନାତକ ହାସଲ କରିଥିଲେ ।
୨୦୦୭ରେ ସେ ରବିନ୍ଦ୍ରନାଥ ଠାକୁରଙ୍କର କ୍ଷୁଦ୍ର ଗଳ୍ପ ଉପରେ ଆଧାରିତ ଧାରାବାହିକ "ଅପରିଚିତ" ଜରିଆରେ ଅଭିନୟ ଦୁନିଆରେ ପ୍ରବେଶ କରିଥିଲେ ।
ବଙ୍ଗଲେର ମେଳା, କାୟ କ୍ରାଫ୍ଟ, ଡ୍ରେସିଡେଲ, ମନ୍ତ୍ରା ଏବଂ ଅରୋଙ୍ଗ ଭଳି ଫ୍ୟାସନ ଡିଜାଇନର ସଂସ୍ଥା ସ‌ହ ରୁହି କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ ।
୧୯୫୭ ମସିହାରେ ପୁନଃନିର୍ମାଣ କମିଟିଦ୍ୱାରା ଶକ ପଞ୍ଜିକାକୁ ରାଷ୍ଟ୍ରୀୟ ପଞ୍ଚାଙ୍ଗ ଭାବେ ଅନୁମୋଦିତ କରାଗଲା ।
ଅନ୍ୟ ସଦସ୍ୟମାନେ ଥିଲେ - ଏ.ସି.ବାନର୍ଜୀ, କେ.କେ.ଦଫତାରୀ, ଜେ.ଏସ.କରଣଦିକର, ଗୋରଖ ପ୍ରସାଦ, ଆର.ଭି.ବିଦ୍ୟା ଏବଂ ଏନ.ସି.ଲାହରୀ ।
ବିଜ୍ଞାନ ଭିତ୍ତିରେ ସମଗ୍ର ଭାରତବର୍ଷରେ ପ୍ରଚଳିତ ହୋଇପାରୁଥିବା ଏକ ପଞ୍ଜିକାର ଚୟନ ଏହି କମିଟିର କାର୍ଯ୍ୟ ଥିଲା ।
ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ଜବାହାରଲାଲ ନେହେରୁ ୧୯୫୫ରେ ସମସ୍ତ ଜାତି, ଧର୍ମ ନିର୍ବିଶେଷରେ ବୈଜ୍ଞାନିକ ଭିତ୍ତିରେ ଏକ ପଞ୍ଜିକା ଚୟନ କରିବାକୁ କମିଟିକୁ ଲେଖିଥିଲେ ।
ପ୍ରତିଟି ପଞ୍ଜିକା ସହିତ ତା'ସହିତ ସଂଶ୍ଲିଷ୍ଟ ଧର୍ମ-ମନୋବୃତ୍ତି ଜଡ଼ିତ ଥିଲା ।
କମିଟିଟି ବିଭିନ୍ନ ପଞ୍ଜିକାକୁ ପରୀକ୍ଷା କରି ଶେଷରେ ଶକ ପଞ୍ଜିକାକୁ ଜାତୀୟ ପଞ୍ଜିକା ବୋଲି ବାଛିଲା ।
ମାତ୍ର ସରକାର ନବବର୍ଷ ଶକ ପଞ୍ଜିକା ବଦଳରେ ଧାର୍ମିକ ପଞ୍ଜିକାନୁସାରେ ପାଳନ କରିଥାନ୍ତି ।
ସାତବାହନ ବଂଶର ରାଜା ଶଳିବାହନଙ୍କଦ୍ୱାରା ଶକ ପଞ୍ଜିକା ପ୍ରଚଳିତ ହୋଇଥିବାର ବିଶ୍ୱାସ କରାଯାଏ ।
ରାଜା ଶଳିବାହନଙ୍କ କେତେକ ପ୍ରମୁଖ ରାଜନୈତିକ ବିଜୟ ସମୟରେ ଶକ ପଞ୍ଜିକା ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା ।
ଐତିହାସିକ ମତାନୁସାରେ ଗ୍ରେଗୋରିଆନ ପଞ୍ଜିକାର ୭୮ତମ ବର୍ଷରୁ ପଞ୍ଜିକାଟି ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା ।
ମୁହୂର୍ତ୍ତମାର୍ତ୍ତଣ୍ଡ ଗ୍ରନ୍ଥ ଅନୁସାରେ ଶକ ବର୍ଷ ଶଳିବାହନଙ୍କ ଜନ୍ମ ସମୟରୁ ଗଣନା ହୋଇଛି ।
ମାତ୍ର ଖ୍ରୀଷ୍ଟପୂର୍ବ ୧୩୦୦ରେ ଲିଖିତ କଳ୍ପ ପ୍ରଦୀପ ଗ୍ରନ୍ଥ ଅନୁଯାୟୀ ରାଜା ବିକ୍ରମାଦିତ୍ୟଙ୍କଠାରୁ ତାଙ୍କର ବିଜୟ ବର୍ଷଠାରୁ ଏହାର ଗଣନା ଆରମ୍ଭ କରିଯାଇଛି ।
ଶକ ପଞ୍ଜିକାରେ ଉଭୟ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଏବଂ ଚନ୍ଦ୍ର ଆଧାର କରି ସମୟ ଗଣନା କରାଯାଇଛି ।
ଆକାଶବାଣୀ, ସରକାରୀ ଦସ୍ତାବିଜ, ସୂଚନା ଏବଂ ସରକାରୀ ପଞ୍ଜିକାରେ ଏହି ପଞ୍ଜିକା ବ୍ୟବହୃତ ହୋଇଥାଏ ।
ଉପରୋକ୍ତ ମାମଲାର ନିର୍ଦ୍ଦେଶାବଳୀ କାର୍ଯ୍ୟକାରି କରିବା ଦିଗରେ ସରକାର ପ୍ରଥମ ପଦକ୍ଷେପ ସ୍ୱରୂପ " , 2016" ଲାଗୁ କରିଛନ୍ତି ।
ଏହାଛଡା ଉପରୋକ୍ତ ମାମଲାରେ ଉଚ୍ଚତମ ନ୍ୟାୟାଳୟ ଏସିଡ ବିକ୍ରୀ ତଥା ଏସିଡ-ଆକ୍ରମଣ ପୀଡ଼ିତାର ଅବିଳମ୍ବେ ଚିକିତ୍ସା ନିମନ୍ତେ ଅନେକ ଦରକାରୀ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନାମା ଜାରୀ କରିଛନ୍ତି ।
ସମସ୍ତ ଏସିଡ-ଆକ୍ରମଣ ପୀଡ଼ିତାଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ସରକାରୀ ଏବଂ ବେସରକାରୀ ଚିକିତ୍ସାଳୟ ମାଗଣା ଚିକିତ୍ସା ଯୋଗାଇବେ ।
ଏପରିକି କୌଣସି ଚିକିତ୍ସାଳୟ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ସୁବିଧା ନ ଥିବା କାରଣ ଦର୍ଶାଇ ମଧ୍ୟ ପୀଡ଼ିତାଙ୍କୁ ମାଗଣା ଚିକିତ୍ସାରୁ ବଞ୍ଚିତ କରିପାରିବେ ନାହିଁ ।
ଆବଶ୍ୟକୀୟ ପ୍ରାଥମିକ ଚିକିତ୍ସା ପରେ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ଚିକିତ୍ସା ପାଇଁ ପୀଡ଼ିତାଙ୍କୁ ଅନ୍ୟ ଚିକିତ୍ସାଳୟକୁ ସ୍ଥାନାନ୍ତର କରାଯାଇପାରେ ।
ଏଭଳି ଚିକିତ୍ସାପାଇଁ ମନାକରିଥିବା ଚିକିତ୍ସାଳୟର ଅଧିକାରୀଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଫୌଜଦାରୀ ଦଣ୍ଡବିଧି ସଂହିତାର ଧାରା ୩୫୭-ଗ ଅନୁଯାୟୀ କାର୍ଯ୍ୟାନୁଷ୍ଠାନ ନିଆଯାଇପାରିବ ।
ଏସିଡ-ଆକ୍ରମଣ ପୀଡ଼ିତା ଯେଉଁ ଚିକିତ୍ସାଳୟରେ ପ୍ରଥମେ ଚିକିତ୍ସିତ ହୋଇଥିବେ, ସେହି ଚିକିତ୍ସାଳୟ ପୀଡ଼ିତାଙ୍କୁ ସେ ଏକ ଏସିଡ ଆକ୍ରମଣର ପୀଡ଼ିତା ଭାବେ ପ୍ରମାଣିତ କରୁଥିବା ଏକ ପ୍ରମାଣପତ୍ର ପ୍ରଦାନ କରିବେ ଯାହା କି ପରବରତ୍ତୀ ସମୟରେ ତାଙ୍କର ଉଚ୍ଚତର ଚିକିତ୍ସା ପାଇଁ ସହାୟକ ହେବ ।
ସମସ୍ତ ସରକାରୀ ଏବଂ ବେସରକାରୀ ଚିକିତ୍ସାଳୟ ଯେପରି ଏସିଡ-ଆକ୍ରମଣ ପୀଡ଼ିତାଙ୍କର ମାଗଣା ଚିକିତ୍ସା କରିବାରେ ଅବାହେଳା ନ କରନ୍ତି ସେଥିପାଇଁ ସରକାର ବିହିତ ପଦକ୍ଷେପ ନେବେ ।
ଲକ୍ଷ୍ମୀ ବନାମ ଭାରତ ସରକାର ହେଉଛି ୨୦୦୫ ମସିହାରେ ଏସିଡ-ଆକ୍ରମଣର ଶୀକାର ହୋଇଥିବା ପୀଡ଼ିତା ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଅଗ୍ରୱାଲଦ୍ୱାରା ଭାରତର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ନ୍ୟାୟାଳୟରେ ୨୦୦୬ ମସିହାରେ ଦାୟର ଏକ ଜନସ୍ୱାର୍ଥ ମାମଲା ।
ପୀଡ଼ିତା ଲକ୍ଷ୍ମୀର ଆବେଦନ କ୍ରମେ ଏସିଡ ଆକ୍ରମଣ ପୀଡ଼ିତାଙ୍କ ଚିକିତ୍ସା, କ୍ଷତିପୂରଣ ତଥା ଥଇଥାନ ସହିତ ଏସିଡ ବିକ୍ରି ଉପରେ କଡା କଟକଣା ଜାରୀ କରିବା ପାଇଁ ଉଚ୍ଚତମ ନ୍ୟାୟାଳୟ ସମସ୍ତ ରାଜ୍ୟ ତଥା କେନ୍ଦ୍ର ଶାସିତ ଅଞ୍ଚଳକୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦେଇଥିଲେ ।
୨୦୧୯ ମସିହାରେ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଅଗ୍ରୱାଲଙ୍କ ଏହି ଏସିଦ-ଆକ୍ରମଣ କାହାଣିକୁ ଆଧାର କରି ଛପାକ ନାମକ ହିନ୍ଦୀ ଚଲଚିତ୍ର ନିର୍ମାଣ ହୋଇଛି ।
୨୦୦୫ ମସିହାରେ ହୋଇଥିବା ଏକ ଏସିଡ ଆକ୍ରମଣରୁ ଜୀବନ ଫେରି ପାଇବା ପରେ ସେ ୨୦୦୬ ମସିହାରେ ଭାରତର ଉଚ୍ଚତମ ନ୍ୟାୟାଳୟରେ ଏକ ଜନହିତ ମାମଲା ଦାୟର ପୂର୍ବକ ଏଭଳି ପୀଡ଼ିତାମାନଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ଯୁକ୍ତିଯୁକ୍ତ କ୍ଷତିପୂରଣ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବା ସହ ଏଭଳି ମାମଲାର ତ୍ୱରିତ ବିଚାର ପାଇଁ ଭାରତୀୟ ଦଣ୍ଡ ସଂହିତା, ଫୌଜଦାରୀ କାର୍ଯ୍ୟବିଧି ସଂହିତା ତଥା ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସମ୍ବନ୍ଧିତ ଆଇନରେ ଆବଶ୍ୟକ ସଂଶୋଧନ ତଥା ନୂତନ ଆଇନ ଲାଗୁ କରିବା ଦିଗରେ ସରକାରଙ୍କୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦେବାକୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିଥିଲେ ।
ଧାରା ୩୫୭-ଗରେ ଏସିଡ୍ ଆକ୍ରମଣ ପୀଡ଼ିତାଙ୍କ ମାଗଣା ଚିକିତ୍ସା ତଥା ଆନୁସଂଗିକ ସୁବିଧା ପାଇଁ ପ୍ରାବଧାନ କରାଯାଇଛି ।
ମୁକ୍ତିଦାତା ଯୀଶୁ ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତି ବ୍ରାଜିଲ ଦେଶର ରିଓ ଡି ଜେନିରୋ ସହରରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ଯୀଶୁଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଏକ ବିଶାଳକାୟ ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତି ।
ବ୍ରାଜିଲରେ କଥିତ ପର୍ତ୍ତୁଗୀଜ ଭାଷାଭାଷୀ ଲୋକେ ଏହାକୁ ˈ ଓ ସ୍ଥାନୀୟ ଭାଷାରେ ଏହି ମୂର୍ତ୍ତିକୁ ̻ ̞̞ˈ ବୋଲି ମଧ୍ୟ କୁହାଯାଏ ।
ଏହି ମୂର୍ତ୍ତିର ନିର୍ମାଣ କାର୍ଯ୍ୟ ବ୍ରାଜିଲର ଯନ୍ତ୍ରୀ ହାଇଟର୍ ଡା ସିଲ୍‍ଭା କୋଷ୍ଟା ଓ ଫରାସୀ ଯନ୍ତ୍ରୀ ଆଲ୍‍ବର୍ଟ୍ କେକୁଙ୍କ ମିଳିତ ଉଦ୍ୟମରେ କରାଯାଇଥିଲା ।
ଫରାସୀ ପ୍ରସ୍ତରଶିଳ୍ପୀ ପଲ୍ ଲାନ୍ଦୋସ୍କି ମୂର୍ତ୍ତିର ଅଧିକାଂଶ ଭାଗ ଗଢ଼ିଥିବା ବେଳେ ରୋମାନୀୟ ଶିଳ୍ପୀ ଘ୍ୟୋର୍ଘେ ଲ୍ୟୋନାଇଡା ମୂର୍ତ୍ତିର ମୁଖ ଗଢ଼ିଥିଲେ ।
କେବଳ ମୂର୍ତ୍ତିର ଉଚ୍ଚତା ୩୦ ମିଟର୍ ହୋଇଥିବା ବେଳେ ମୂର୍ତ୍ତିତଳ ପୀଠ ସହ ସର୍ବମୋଟ ଉଚ୍ଚତା ୩୮ ମିଟର୍ ।
ମୂର୍ତ୍ତିରେ ଯୀଶୁଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଦୁଇ ବାହୁ ପ୍ରସାରିତ ହୋଇ ରହିଛନ୍ତି ଯାହାର ଦୈର୍ଘ୍ୟ ୨୮ ମିଟର୍ ।
ବବଲିଭିଆର କୋଚାବମ୍ବାସ୍ଥିତ “କ୍ରାଇଷ୍ଟୋ ଡି ଲା କୋନ୍‍କୋର୍ଡିଆ” ମୂର୍ତ୍ତି ମୁକ୍ତିଦାତା ଯୀଶୁ ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତିଠାରୁ ସାମାନ୍ୟ ବଡ଼ ।
୧୯୨୦ ମସିହାରେ ରିଓ ନଗରର କ୍ୟାଥୋଲିକ୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଧର୍ମାବଲମ୍ବୀମାନେ ପୁଣିଥରେ ଯୀଶୁଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ ଏକ ମହାନ ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତି ନିର୍ମାଣ କରାଇବାର ପ୍ରସ୍ତାବ ରଖିଥିଲେ ।
ଲୋକଙ୍କଠାରୁ ଆର୍ଥିକ ସହାୟତା ଓ ମୂର୍ତ୍ତି ନିର୍ମାଣ ପାଇଁ ସମର୍ଥନ ହାସଲ କରିବା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ନେଇ ଏହି ସଙ୍ଗଠନ ନାମକ ଏକ ସମାରୋହର ଆୟୋଜନ କରିଥିଲା ।
ତତ୍କାଳୀନ ସମାଜରେ ଭଗବାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ଭକ୍ତିର ଅଭାବକୁ ଉପଲବ୍ଧି କରି ଏହି ସଙ୍ଗଠନ ଏପରି ପ୍ରସ୍ତାବ ରଖାଯାଇଥିଲା ।
ମୁଖ୍ୟତଃ ବ୍ରାଜିଲର କ୍ୟାଥୋଲିକ୍‍ମାନେ ଏଥିପାଇଁ ବହୁ ଅର୍ଥଦାନ କରିଥିଲେ ।
ଯୀଶୁଙ୍କ ଏକ ବିରାଟ ମୂର୍ତ୍ତିର ଯୋଜନା କରାଗଲା ଯେଉଁଥିରେ ଯୀଶୁ ନିଜ ହାତ ପ୍ରସାରି, ହାତରେ ପୃଥିବୀ ଧରି ଠିଆ ହୋଇଥିବେ ଓ ମୂର୍ତ୍ତିତଳ ପୀଠ ମଧ୍ୟ ପୃଥିବୀର ସଙ୍କେତ ବହନ କରୁଥିବ ।
ଶେଷରେ ହାତ ଖୋଲି ଛିଡ଼ା ହୋଇଥିବା ଶାନ୍ତିର ପ୍ରତୀକ ମୁକ୍ତିଦାତା ଯୀଶୁଙ୍କ ମୂର୍ତ୍ତିର ନିର୍ମାଣ କରିବା ପାଇଁ ସ୍ଥିର କରାଗଲା ।
ଲାନ୍ଦୋସ୍କିଙ୍କ ମୂର୍ତ୍ତିଗଠନ ନମୁନାକୁ ଅନେକ ଯନ୍ତ୍ରୀ ଓ ବୈଷୟିକ ବିଜ୍ଞାନୀ ଅନୁଭବ କଲେ ଯେ ଯୁକ୍ତ ଚିହ୍ନ ପରି ମୂର୍ତ୍ତିର ନିର୍ମାଣ ପାଇଁ ଷ୍ଟିଲ୍ ପରିବର୍ତ୍ତେ ଦୃଢ଼ କଂକ୍ରିଟ୍ ବ୍ୟବହାର କରିବା ଠିକ୍ ହେବ ।
ଦୀର୍ଘସ୍ଥାୟିତ୍ୱ ଓ ବ୍ୟବହାରରେ ସହଜ ହେଉଥିବାରୁ ମୂର୍ତ୍ତିର ବାହ୍ୟପାର୍ଶ୍ୱ ଖଡ଼ିପଥରଦ୍ୱାରା ଗଢ଼ିବାର ଯୋଜନା କରାଗଲା ।
ଉଦ୍‍ଘାଟନ ସମୟରେ ୯୨୦୦ କିଲୋମିଟର୍ ଦୂରରେ ଅବସ୍ଥିତ ରୋମ୍ ସହରରୁ ବେତାର ତରଙ୍ଗର ପ୍ରେରଣ କରି ରିଓରେ ଆଲୋକ ଜଳାଇ ମୂର୍ତ୍ତିକୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳିତ କରିବାର ଯୋଜନା କରାଯାଇଥିଲା ।
କିନ୍ତୁ ଖରାପ ପାଗ ଯୋଗୁଁ ରିଓରେ ଥିବା ସ୍ୱିଚ୍ଦ୍ୱାରା ଆଲୋକ ପ୍ରଜ୍ଜ୍ୱଳିତ ହୋଇଥିଲା ।
୨୦୦୩ ମସିହାରେ ମୂର୍ତ୍ତିର ପାଦଦେଶରେ କମ୍ ପରିଶ୍ରମରେ ପହଞ୍ଚିବା ପାଇଁ ସ୍ୱୟଂଚାଳିତ ପାହାଚ ବା ଏସ୍କାଲେଟର୍ , ଲିଫ୍ଟ ଇତ୍ୟାଦି ଖଞ୍ଜାଯାଇଛି ।
୨୦୧୦ ମସିହାରେ ଚାରି ମାସ ଧରି ଚଲିଥିବା କାର୍ଯ୍ୟରେ ମୁଖ୍ୟତଃ ପ୍ରତିମାର ପୁନରୁଦ୍ଧାର ଓ ମରାମତି କରାଯାଇଥିଲା ।
ମୂର୍ତ୍ତିର ଅନ୍ତର୍ଦେଶର ନବୀକରଣ, ବାହ୍ୟପାର୍ଶ୍ୱରୁ ଶିଉଳି ଇତ୍ୟାଦି ସଫା କରିବା, ଛୋଟ ଛୋଟ ଫାଟର ମରାମତି ଇତ୍ୟାଦି କାର୍ଯ୍ୟ କରାଯାଇଥିଲା ।
ମୂର୍ତ୍ତିର ମୁଣ୍ଡ ଓ ହାତ ନିକଟରେ ରହିଥିବା ବିଜୁଳି ପରିବାହକ ବ୍ୟବସ୍ଥାର ନବୀକରଣ କରାଗଲା ଓ ମୂର୍ତ୍ତିର ତଳପଟୁ ମୂର୍ତ୍ତି ଉପରକୁ ପଡ଼ି ପ୍ରଜ୍ଜ୍ୱଳିତ କରିପାରୁଥିବା ଆଲୋକର ବ୍ୟବସ୍ଥା କରାଗଲା ।
୧୮୫୦ ଦଶନ୍ଧିରେ ଭଟିକାନ୍ ପାଦ୍ରୀ ପେଡ୍ରୋ ମାରିଆ ବସ୍ ବ୍ରାଜିଲର ସମ୍ରାଟ ପେଡ୍ରୋ-୨ଙ୍କ କନ୍ୟା ଓ ବ୍ରାଜିଲର ରାଜଜେମା ଇସାବେଲ୍‍ଙ୍କ ସମ୍ମାନରେ କୋର୍କୋଭାଡୋ ପର୍ବତ ଉପରେ ଏକ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ କଳାକୃତି ନିର୍ମାଣ କରାଇବାର ପ୍ରସ୍ତାବ ରଖିଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ଏହି ପ୍ରସ୍ତାବକୁ ବିଶେଷ ସମର୍ଥନ ମିଳି ପାରିନଥିଲା ।
ସେ ସମୟରେ ନୂତନ ରାଷ୍ଟ୍ର ପ୍ରଶାସନର ଗଠନ ଓ ପୂର୍ବରୁ ରହିଥିବା ଗୀର୍ଜା ପରିଚାଳିତ ପ୍ରଶାସନିକ ବ୍ୟବସ୍ଥାର ସଂକୁଚନ ଯୋଗୁଁ ଏହି ମୂର୍ତ୍ତି ନିର୍ମାଣ କାର୍ଯ୍ୟ ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କରିଦିଆଯାଇଥିଲା ।
ସଫେଇ, ମୂର୍ତ୍ତିର ବାହାର ପାଖରୁ ସିମେଣ୍ଟ ମସଲା ଓ ଖଡ଼ିପଥର ଛଡ଼ାଇବା, କିଛି ଲୌହ ଅଂଶକୁ ଦୃଢ଼ କରିବା ଓ ପାଣିରୁ ସୁରକ୍ଷା ପାଇଁ ବିହିତ ପଦକ୍ଷେପ ନିଆଗଲା ।
କିଛି ଉତ୍ପାତିଆ ଅସାମାଜିକ ବ୍ୟକ୍ତି ମୂର୍ତ୍ତିର ଗୋଟିଏ ହାତରେ ରଙ୍ଗ ଛିଞ୍ଚି ମୂର୍ତ୍ତିକୁ ନଷ୍ଟ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିଥିଲେ ।
ମେୟର୍ ଏଡ୍ୱାର୍ଡୋ ପେସ୍ ଏହାକୁ ଏକ ଦେଶବିରୋଧୀ ଜଘନ୍ୟ ଅପରାଧ ବୋଲି ଅଭିହିତ କରିଥିଲେ; ତେବେ ପରେ ଦୋଷୀମାନେ ନିଜେ ପୋଲିସ୍ ନିକଟରେ ଆତ୍ମସମର୍ପଣ କରି କ୍ଷମା ପ୍ରାର୍ଥନା କରିଥିଲେ ।
ଏହି ବିଶାଳ ମୂର୍ତ୍ତିକୁ କୋର୍କୋଭାଡୋ ପର୍ବତର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଅଂଶରେ ନିର୍ମାଣ କରାଯାଇଛି ।
କୋର୍କୋଭାଡୋ ପର୍ବତ ତିୟୁକା ବନ ଜାତୀୟ ଉଦ୍ୟାନ ମଧ୍ୟରେ ରିଓ ଡି ଜେନିରୋ ନଗର ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଅବସ୍ଥିତ ।
ଖ୍ରୀଷ୍ଟଧର୍ମର ପ୍ରତୀକ ଏହି ମୂର୍ତ୍ତି ରିଓ ଡି ଜେନିରୋ ତଥା ବ୍ରାଜିଲର ସାଂସ୍କୃତିକ ଚିହ୍ନ ପାଲଟି ଯାଇଛି ଏବଂ ବିଶ୍ୱର ନୂତନ ସପ୍ତାଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ତାଲିକାରେ ମଧ୍ୟ ସ୍ଥାନ ପାଇଛି ।
୧୯୨୨ ମସିହାରେ ଲାନ୍ଦୋସ୍କି ରୋମେନିଆରେ ଜନ୍ମ ଗ୍ରହଣ କରିଥିବା ଓ ଫ୍ରାଂସରେ ତାଙ୍କ ସହ କାମ କରିଥିବା ଶିଳ୍ପୀ ଘ୍ୟୋର୍ଘେ ଲ୍ୟୋନାଇଡାଙ୍କୁ ଏହି ପ୍ରକଳ୍ପରେ ନିୟୋଜିତ କରିଥିଲେ ।
ଲ୍ୟୋନାଇଡା ବୁକାରେଷ୍ଟର ଲଳିତ-କଳା ଗୃହ ଓ ଇଟାଲୀରେ ଏହା ପୂର୍ବରୁ ମୂର୍ତ୍ତିନିର୍ମାଣ କଳା ଅଧ୍ୟୟନ କରିଥିଲେ ।
ଲ୍ୟୋନାଇଡା ପରବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ ମୁକ୍ତିଦାତା ଯୀଶୁ ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତିର ମସ୍ତକର ରଚୟିତା ହେବାର ଗୌରବ ଲାଭ କରିଥିଲେ ।
ମୂର୍ତ୍ତିର ମୁଣ୍ଡ, ଭ୍ରୁଲତା ଓ ଆଙ୍ଗୁଠିର କିଛି ଅଂଶ କ୍ଷତିଗ୍ରସ୍ତ ହୋଇଥିଲା ।
କିଛି ଖଡ଼ିପଥର ମୂର୍ତ୍ତିରୁ ହଟାଇ ଦିଆଗଲା ଓ ଏହାର ବିଜୁଳି ପରିବାହକ ବ୍ୟବସ୍ଥାର ମରାମତି କରାଗଲା ।
୨୦୦୬ ମସିହା ଅକ୍ଟୋବର ମାସରେ ରିଓର ଆର୍ଚ୍-ବିଶପ୍ କାର୍ଡିନାଲ୍ ଐସେବିଓ ଓସ୍କାର୍ ଶାଇଡ୍ ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତିର ପାଦଦେଶରେ ଦୀକ୍ଷାଗ୍ରହଣ ଓ ବିବାହ ପରି ଉତ୍ସବ ପାଳନ କରିବା ପାଇଁ ନୋସା ସିନ୍ୟୋରା ଆପାର୍ଚିଡା ନାମକ ଏକ କ୍ଷୁଦ୍ର ଗୀର୍ଜାଘରର ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରାଇଥିଲେ ।
୧୯୯୦ ମସିହାରେ ରିଓର କ୍ୟାଥୋଲିକ୍ ସଂଗଠନ, ଗ୍ରୁପୋ ଗ୍ଲୋବୋ ନାମକ ଗଣମାଧ୍ୟମ କମ୍ପାନୀ, ଶେଲ୍ ଡୋ ବ୍ରାସିଲ୍ ନାମକ ତୈଳ କମ୍ପାନୀ, ବ୍ରାଜିଲ ପରିବେଶ ଓ ନବୀକରଣୀୟ ପ୍ରାକୃତିକ ସମ୍ବଳ ଅନୁଷ୍ଠାନ, ଜାତୀୟ ଐତିହାସିକ ଓ କଳା ଐତିହ୍ୟ ସଂସ୍ଥା, ରିଓର ନଗରପାଳିକା ଇତ୍ୟାଦି ବିଭିନ୍ନ ସଂଗଠନର ଯୋଗଦାନରେ ପୁନରୁଦ୍ଧାର କାର୍ଯ୍ୟ ଆରମ୍ଭ କରାଗଲା ।
ବ୍ରାଜିଲର ଯନ୍ତ୍ରୀ ହେଇଟର୍ ଡା ସିଲ୍‍ଭା କୋଷ୍ଟା ମୂର୍ତ୍ତିର ରୂପରେଖ ବା ଡିଜାଇନ୍ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିଥିଲେ ।
୨୦୧୪ ମସିହା ଜାନୁଆରୀ ୧୭ ତାରିଖରେ ପୁଣି ବଜ୍ରପାତ ଯୋଗୁଁ ମୂର୍ତ୍ତିଟି ଆଉଥରେ କ୍ଷତିଗ୍ରସ୍ତ ହେଲା ଓ ମୂର୍ତ୍ତିର ଡାହାଣ ହାତର ଏକ ଆଙ୍ଗୁଠି ଭାଙ୍ଗିଗଲା ।
୨୦୧୫ ମସିହାରେ ଦୁଇ ଜଣ ଋଷୀୟ ବ୍ୟକ୍ତି ମୂର୍ତ୍ତିର ଆରୋହଣ କରିଥିଲେ ଓ ଫଟୋ ଭିଡ଼ିଓ ଇତ୍ୟାଦି ଉତ୍ତୋଳନ କରିଥିଲେ ।
ଋଷ ବାୟୁ ସେନା ଋଷ ଏୟାରସ୍ପେସ ବଲର ଏକ ଶାଖା ଅଟେ, ଯେପରି 1 ଅଗଷ୍ଟ 2015 ମସିହାରେ ଋଷ ବାୟୁ ସେନା ଏବଂ ଋଷ ଏୟାର ସ୍ପେସ ରକ୍ଷା ବଳ ସହିତ ବିଲୟ କରିଦିଆ ଯାଇଥିଲା ।
ଆଧୁନିକ ଋଷ ବାୟୁ ସେନା ମୂଳତଃ 7 ମଇ 1992 ମସିହାରେ ବୋରିସ ଏଲ୍ତସିନଙ୍କଦ୍ୱାରା ରକ୍ଷା ମନ୍ତ୍ରାଳୟର ନିର୍ମାଣ ପରେ ସ୍ଥାପିତ ହୋଇଥିଲା ।
ହୁଏତ, ଋଷ ସଙ୍ଘର ବାୟୁ ସେନାଙ୍କୁ ଇମ୍ପିରିୟଲ ଋଷ ବାୟୁ ସେବା ଏବଂ ସୋବୀୟତ ବାୟୁ ସେନା ରୂପେ ମଧ୍ୟ ଦେଖା ଯାଇପାରେ ।
2009 ମସିହାରେ , ଋଷ ବାୟୁସେନାର ସରଞ୍ଚନା ପୂର୍ଣ୍ଣ ରୂପେ ଏୟାର ଆର୍ମୀ-ଏୟାର ବିଭାଜନ କିମ୍ବା କୋର-ଏୟାର ରେଜିମେଣ୍ଟର ପୂର୍ବ ସରଞ୍ଚନାରୁ କମାଣ୍ଡ-ଏୟାର ବେସ ସରଞ୍ଚନାରେ ବଦଳାଇ ଦିଆଯାଇଥିଲା ।
ଋଷ ବାୟୁ ସେନା ଏବେ 4 ସଞ୍ଚାଳନର କମାନରେ ବିଭାଜିତ ହୋଇଥାଏ, ଏୟାରସ୍ପେସ ଡିଫେନ୍ସ ଅପରେସନାଲ ଷ୍ଟାଟାର୍ଜୀକ କମାନ, ସୈନ୍ୟ ପରିବହନ ବିମାନନ କମାନ ଓ ଲାଙ୍ଗ ରେଞ୍ଜ ଏବିଏସନ କମାନ ।
30 ସେପ୍ଟେମ୍ବର 2015 ମସିହାରେ ଋଷ ବାୟୁସେନା ସିରିୟାର ଗୃହଯୁଦ୍ଧରେ ଏକ ଋଷ ଇରାନ ସୈନ୍ୟର ହସ୍ତକ୍ଷେପ ସିରିୟାର ହୋମ୍ସ କ୍ଷେତ୍ରରେ ହସ୍ତକ୍ଷେପ କରିବା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ, ।
ଋଷ ନୌସେନାଙ୍କ ପାଖେ ନିଜର ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ବାୟୁସେନା "ଋଷ ନୌସେନା ବିମାନ" ରହିଛି, ଯାହା ପୂର୍ବ ସୋବୀୟତ ଅବୀୟତିୟା ମୋଏଜେନା-ମାର୍ସକୋଗୋ ଫ୍ଲୋଟା ଅଟେ ।
ଋତୁସ୍ରାବ ସମୟରେ ମହିଳାମାନେ ସାନିଟାରି ନ୍ୟାପ୍‌କିନ୍‌ ବ୍ୟବହାର କରିବାର ଚିନ୍ତାଧାରା ପ୍ରଥମେ ଦଶମ ଶତାବ୍ଦୀରେ ଅାସିଲା।
ପ୍ରଥମେ ମହିଳାମାନେ ଶରୀରରୁ ଋତୁସ୍ରାବ ସମୟରେ ନିଗର୍ତ ହେଉଥିବା ରକ୍ତକୁ ରୋକିବା ପାଇଁ କପଡ଼ା ବ୍ୟବହାର କରୁଥିଲେ ବେନ୍‌ ଫ୍ରାଙ୍କ୍‌ଲିନ୍‌ ଇନ୍‌ଭେନସନ୍‌ ପ୍ରଥେମ କ୍ଷତାକ୍ତ େସୖନିକମାନଙ୍କ ରକ୍ତ ରୋକିବା ପାଇଁ ଫୋପାଡ଼ିବା ଉପେଯାଗୀ ପ୍ୟାଡ ବାହାରକଲେ।
ସାନିଟାରି ନ୍ୟାପ୍‌କିନ୍, ସାନିଟାରି ଟାୱେଲ୍‌, ସାନିଟାରି ପ୍ୟାଡ୍‌ ବା ମେନ୍‌ଷ୍ଟ୍ରୁଆଲ୍‌ ପ୍ୟାଡ୍‌ ବା ପ୍ୟାଡ୍ ଋତୁସ୍ରାବ, ଗଭର୍ପାତ ପରେ ହେଉଥିବା ରକ୍ତସ୍ରାବ ପରେ, ସ୍ତ୍ରୀରୋଗ ଅସ୍ତ୍ରୋପଚାରରୁ ସୁସ୍ଥ ହେବା ସମୟରେ, ଗର୍ଭସ୍ରାବ ବା ଗର୍ଭପାତ ପରେ ବା ଯୋନିରୁ ରକ୍ତ ଶୋଷଣ ପାଇଁ ଅନ୍ୟ ସମୟରେ ଅନ୍ତବସ୍ତ୍ର ଭିତରେ ମହିଳାମାନେ ପିନ୍ଧୁଥିବା ଏକ ଶୋଷଣକାରୀ ବସ୍ତୁ ।
ମେନ୍‌ଷ୍ଟ୍ରୁଆଲ୍ ପ୍ୟାଡ୍ ଏକ ପ୍ରକାର ନାରୀ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟବିଧି ଉତ୍ପାଦ ଓ ଏହା ଶରୀର ବାହାରେ ପିନ୍ଧାଯାଏ ।
ତେବେ ସମାନ ଧରଣର ଉତ୍ପାଦ ଯଥା ଟାମ୍ପୁନ ଓ ମେନ୍‌ଷ୍ଟ୍ରୁଆଲ୍ କପ୍ ଆଦି ଯୋନି ଭିତରେ ପିନ୍ଧାଯାଇଥାଏ ।
ଋତୁସ୍ରାବର ଆବୃତି ଉପରେ ଜଣେ ନାରୀର ପ୍ୟାଡ୍ ବ୍ୟବହାରର ଆବୃତି ମଧ୍ୟ ବଦଳିଥାଏ ।
ଶୈଳୀ, ତିଆରି ହେଉଥିବା ଦେଶ ଓ ବ୍ରାଣ୍ଡ ଅନୁସାରେ ମେନ୍‌ଷ୍ଟ୍ରୁଆଲ୍ ପ୍ୟାଡ୍‌ଗୁଡ଼ିକ ବିଭିନ୍ନ ଧରଣର ପଦାର୍ଥରୁ ତିଆରି ।
କୋଟେକ୍ସ, ଅଲୱେଜ, ଇକୁଏଟ ଓ ଷ୍ଟେଫ୍ରି ଆଦି କେତେକ ଆମେରିକୀୟ ବ୍ରାଣ୍ଡ ।
ଏହି ପ୍ୟାଡ୍‌ଗୁଡ଼ିକୁ ପରିସ୍ରାଜନିତ ଅସମୟିତା ରୋଗୀମାନେ ପିନ୍ଧୁଥିବା ଅସମୟିତା ପ୍ୟାଡ୍ ବୋଲି ଭାବି ଦ୍ୱନ୍ଦରେ ପଡ଼ିବା ଅନୁଚିତ ।
ମେନ୍‌ଷ୍ଟ୍ରୁଆଲ୍ ପ୍ୟାଡ୍‌ଗୁଡ଼ିକ କେବେ କେବେ ଏହି କାରଣ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ପିନ୍ଧାଯାଇଥାଏ ।
ମଧ୍ୟଯୁଗରେ ଉତ୍ତର ଭାରତରେ ଦିଲ୍ଲୀ, ଦକ୍ଷିଣ ଭାରତରେ ବୀଜୟନଗର, ପୂର୍ବ ଭାରତରେ କଟକ ଆଦି ରାଜନୈତିକ ଓ ଅର୍ଥନୈତିକ ରାଜଧାନୀ ଭାବେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ହୋଇଥିଲେ।
ସପ୍ତଦଶ ଶତାବ୍ଦୀରେ ମୁଗଲ ସମ୍ରାଟ ଆକବର ଭାରତରେ ଏକଛତ୍ର ସାମ୍ରାଜ୍ୟର ନିର୍ମାଣ କରିଥିଲେ।
ଅଷ୍ଟାଦଶ ଶତାବ୍ଦୀର ଶେଷାର୍ଦ୍ଧରେ ଅଧିକାଂଶ ଭାରତୀୟ ଅଞ୍ଚଳ ପୂର୍ବ ଭାରତୀୟ ସଂସାଦ ର ଅଧିନରେ ଓ ପରେ ଊନବିଂଶ ଶତାବ୍ଦୀର ଶେଷାର୍ଦ୍ଧରେ ସମଗ୍ର ଭାରତ ସଂଯୁକ୍ତ ସାମ୍ରାଜ୍ୟର ରାଜ ମୁକୁଟର ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ଶାସନାଧିନ ହେଲା ଏବଂ ମହାରାଣୀ ଭିକ୍ଟୋରିଆ ଏହାର ସମ୍ରାଜ୍ଞୀ ହେଲେ।
ଅନେକ ସ୍ୱାଧୀନତା ସଂଗ୍ରାମୀମାନଙ୍କର ଆପ୍ରାଣ ଉଦ୍ୟମଦ୍ୱାରା ଇଂରେଜ ଶାସନାଧିନ ଭାରତ ଚାରୋଟି ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ରାଷ୍ଟ୍ରରେ ଏବଂ ଗାନ୍ଧାର ପ୍ରଦେଶ ଅନ୍ୟ ଏକ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ରାଷ୍ଟ୍ର ରୂପେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ହେଲା।
ଭାରତ, ଜମ୍ବୁଦ୍ୱୀପର ଦକ୍ଷିଣ ଭାଗର ଭୌଗଳିକ ନାମ, ଯାହା ହିମାଳୟ ପର୍ବତମାଳାର ଦକ୍ଷିଣରୁ ସାଗର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବିସ୍ତୃତ।
ବର୍ତ୍ତମାନ ଭାରତରେ ଛଅଟି ରାଜନୈତିକ କ୍ଷେତ୍ର ବା ରାଜ୍ୟ ଅଛନ୍ତି, ଯଥା- ଭାରତୀୟ ଗଣରାଜ୍ୟ, ଇସ୍ଲାମୀୟ ଉପଗଣସ୍ଥାନୀ ଗଣରାଜ୍ୟ, ଇସ୍ଲାମୀୟ ପାକିସ୍ଥାନୀ ଗଣରାଜ୍ୟ, ଲୋକତାନ୍ତ୍ରୀକ ବଙ୍ଗଳାଦେଶୀ ଗଣରାଜ୍ୟ, ପ୍ରଜାତାନ୍ତ୍ରୀକ ନେପାଳୀ ସଂଘୀୟ ଗଣରାଜ୍ୟ, ଭୂଟାନୀ ସାମ୍ରାଜ୍ୟ।
ଭାରତ ଦକ୍ଷିଣରେ ରତ୍ନାକର ସାଗର, ସିଂହଳ ଦ୍ୱୀପ-ରାଷ୍ଟ୍ର ଓ ମାଳଦ୍ୱୀପ ଦ୍ୱୀପରାଷ୍ଟ୍ର, ପୂର୍ବରେ ମହୋଦଧି ଓ ବ୍ରହ୍ମଦେଶ, ଉତ୍ତର ଓ ଅଗ୍ନି କୋଣରେ ହିମାଳୟ ପର୍ବତମାଳା ଓ ତିବ୍ବତୀୟ ଉଚ୍ଚଭୂମି, ପଶ୍ଚିମ ଓ ବାୟୁ କୋଣରେ ହୁଣ-କୁଶାଣ ଭୂମି ଓ ପାରସ୍ୟ ଏବଂ ସିନ୍ଧୁ ସାଗରଦ୍ୱାରା ଆବଦ୍ଧ।
ପ୍ରାୟ ଖ୍ରୀଷ୍ଟପୂର୍ବ ତିନି ସହସ୍ରାବ୍ଦରେ ଭାରତରେ ସିନ୍ଧୁ ନଦୀ କୂଳରେ ସିନ୍ଧୁ ସଭ୍ୟତା ଗଢିଉଠିଥିଲା।
ପରବର୍ତ୍ତୀ ସହସ୍ରାବ୍ଦରେ ସନାତନବାଦର ସର୍ବ ପୁରାତନ ଗ୍ରନ୍ଥମାନ ରଚନା ଆରମ୍ଭ ହୋଇଯାଇଥିଲା।
ପ୍ରାୟ ଖ୍ରୀଷ୍ଟପୂର୍ବ ପ୍ରଥମ ସହସ୍ରାବ୍ଦରେ ବର୍ଣାଶ୍ରମର ସ୍ଥାପନ ହେଲା ଓ ଜାତିଭେଦର ଆଗମନ ହେଲା।
ତତ୍ପରେ ସମାଜରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଉଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କର ଜାତିବାଦ ବିରୋଧରେ ଜୈନ ଧର୍ମ ଓ ପରେ ବୌଦ୍ଧ ଧର୍ମର ସ୍ଥାପନା ଓ ପ୍ରସାର ହେଲା।
ମଧ୍ୟଯୁଗରେ ଭାରତକୁ ଇହୁଦୀ, ଜୋରାଷ୍ଟୀୟ, ଖ୍ରୀଷ୍ଟୀୟ ଓ ଯବନ ଧର୍ମର ଆଗମନ ଓ ପ୍ରସାର ହେଲା ଏବଂ ତତ୍ ସହିତ ଶିଖ ଧର୍ମର ଅଭ୍ୟୁଦୟ ହେଲା।
ଓଡ଼ିଆ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଭାରତୀୟ ଭାଷାମାନଙ୍କରେ ଏହାର ନାମ ହେଉଛି – ଭାରତ, ଭାରତଖଣ୍ଡ, ଭାରତବର୍ଷ, ଜମ୍ବୁଦ୍ୱୀପ।
କେତେକ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଉତ୍ତର ଭାରତକୁ ଆର୍ଯ୍ୟାବର୍ତ୍ତ ଓ ଦକ୍ଷିଣ ଭାରତକୁ ଦ୍ରାବିଡବର୍ତ୍ତ କୁହାଯାଏ।
ପାରସୀ ଓ ଏହାଦ୍ୱାରା ପ୍ରଭାବିତ ଭାଷାମାନଙ୍କରେ ଏହାର ନାମ ହିନ୍ଦୁସ୍ଥାନ୍, ହିନ୍ଦୁସ୍ତାନ୍, ଇଣ୍ଡିଆ, ଇତ୍ୟାଦି।
ସଂସ୍କୃତରେ ଭାରତର ନାମକରଣର ଦୁଇଟି କାରଣ ଥାଇପାରେ – ଭାରତରେ ବସବାସ କରୁଥିବା ସର୍ବ ପୁରାତନ ଭରତ ଜାତିର ଲୋକମାନଙ୍କ ନାମାନୁସାରେ, ଅଥବା ଭାରତର ପ୍ରଥମ ଚକ୍ରବର୍ତ୍ତୀ ଭରତଙ୍କ ସାମ୍ରାଜ୍ୟ ହୋଇଥିବାରୁ।
ଅଗ୍ରୀମ ଜାମିନ ସମ୍ପର୍କରେ ବିଚାରପତିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମତଭେଦ ରହିଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଏକଥା ସର୍ବମାନ୍ୟ ଯେ ଆମ ବିଚାର ବ୍ୟବସ୍ଥାରେ ଅଗ୍ରୀମ ଜାମିନ ଭଳି ପ୍ରାବଧାନ ନାହିଁ ।
ଅଧୁନା, ବିଶେଷକରି ରାଜନୈତିକ ଶତ୍ରୁତା ବା ଅନ୍ୟ କାରଣରୁ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ବ୍ୟକ୍ତି ବିଶେଷଙ୍କୁ ମିଥ୍ୟା ମକଦ୍ଦମାରେ ଜଡ଼ିତ କରି ଗିରଫଦାରୀଦ୍ୱାରା ରାଜନୈତିକ ଫାଇଦା ହାସଲ କରିବା ଭଳି ମାନସିକତା ବୃଦ୍ଧି ପାଇବାରେ ଲାଗିଛି ।
ଏଭଳି ସ୍ଥିତିରେ ଏକ ବିଶେଷ ପ୍ରାବଧାନଦ୍ୱାରା ଅନ୍ତତଃ ଯେଉଁମାନେ ଏଭଳି ମିଥ୍ୟା ମକଦ୍ଦମାର ଶିକାର ହୋଇଥାନ୍ତି ତଥା ଆଇନଦ୍ୱାରା ପ୍ରଦତ୍ତ ଏହି ବିଶେଷ ସୁବିଧାର ଦୁରୂପଯୋଗ ନ କରିବା ଅଦାଲତ ଅନୁଭବ କରନ୍ତି ତେବେ ସେଭଳି ଅଭିଯୁକ୍ତକୁ ପ୍ରଥମେ ଗ୍ରେପ୍ତ।
ଅତଏବ ଅଗ୍ରୀମ ଜାମିନ ଭଳି ଏକ ବିଶେଷ ପ୍ରାବଧାନ ବିଶେଷତଃ ଉଚ୍ଚ ନ୍ୟାୟାଳୟ ଏବଂ ଦୌରା ନ୍ୟାୟଲୟଙ୍କ କ୍ଷମତା ପରିସରକୁ ଦିଆଯିବ ପ୍ରସ୍ତାବ ବିଚାର ହେବା ଉଚିତ ।
ଏହି ବିଶେଷ ସୁବିଧା କେବଳ ଆବଶ୍ୟକ ସ୍ଥଳେ ହିଁ ଯୋଗ୍ୟ ଆବେଦନକାରୀଙ୍କ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଗ୍ରହଣ କରାଯିବ ।
ଆବେଦନକାରୀଙ୍କ ଅପରାଧିକ ପୃଷ୍ଠଭୂମି ଏବଂ ପୀଡିତଙ୍କ ସହ ଘଟଣା ପୂର୍ବ ସମ୍ବନ୍ଧ କଣ ?
ଅଗ୍ରୀମ ଜାମିନଦ୍ୱାରା ସମାଜ କିମ୍ବା ଏକ ସଂଖ୍ୟା ବହୁଳ ଗୋଷ୍ଠୀ ଉପରେ ଏହାର କି ପ୍ରକାର ପ୍ରଭାବ ପଡିବ ?
ଅଭିଯୁକ୍ତ ସାକ୍ଷ୍ୟ ପ୍ରମାଣ ନଷ୍ଟ କରିପାରେ ବା ସାକ୍ଷୀଙ୍କୁ ଭୟଭୀତ କରିପାରେ କି ?
ଆବେଦନକାରିଙ୍କୁ ରାଜନୈତିକ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ରଖି ଗିରଫ ପାଇଁଁ ଅପଚେଷ୍ଟା କରାଯାଉଛି କି ?
ଭାରତୀୟ ଫୌଜଦାରୀ ଦଣ୍ଡ ପ୍ରକ୍ରୀୟା ସଂହିତାର ଧାରା ୪୩୮ଅନୁଯାୟୀ କେବଳ ଉଚ୍ଚ ନ୍ୟାୟାଳୟ କିମ୍ବା ଦୌରା ଜଜ୍‌ଙ୍କ ନ୍ୟାୟାଳୟରେ ହିଁ ଏଭଳି ଆବେଦନ କରାଯାଇପାରିବ ।
ଆବେଦନର ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ସ୍ତରରେ ଦରଖାସ୍ତର ଏକ ନକଲ ପ୍ରତିପକ୍ଷକୁ କିମ୍ବା ତଦୁପଲକ୍ଷେ ପବ୍ଳିକ ପ୍ରୋସିକ୍ୟୁଟରଙ୍କୁ ପଠାଯିବ ।
ଦୁଇ ପକ୍ଷକୁ ଶୁଣିବା ପରେ ଆବଶ୍ୟକ ସ୍ଥଳେ ଆବେଦନ ଗ୍ରହଣ କରି ଏଭଳି ଆଦେଶ ଜାରି କରିବେ ଯେ, ଆବେଦନକାରୀ ଗିରଫ ହେବାମାତ୍ରେ ଜାମିନରେ ମୁକୁଳିବେ ।
ଭାରତୀୟ ଆଇନ କମିଶନଙ୍କ ୪୧ତମ ରିପୋର୍ଟରେ କରାଯାଇଥିବା ସୁପାରିଶ ଆଧାରରେ ଭାରତୀୟ ଫୌଜଦାରୀ ପ୍ରକ୍ରିୟା ସଂହିତାର ଧାରା ୪୩୮ରେ 'ଅଗ୍ରୀମ ଜାମିନ'ର ପ୍ରାବଧାନ ରଖାଯାଇଛି ।
ଏହି ପ୍ରାବଧାନ ଅନୁସାରେ ଯେ କେହି ଯଦି ଏକ ଜାମିନ-ବିହୀନ ଦଣ୍ଡନୀୟ ଅପରାଧରେ ଗିରଫଦାରୀର ଆଶଙ୍କା କରୁଥାଆନ୍ତି, ତେବେ ଏହି ପ୍ରାବଧାବ ପ୍ରକାରେ ଗିରଫଦାରୀ ପୂର୍ବରୁ ମଧ୍ୟ ନ୍ୟାୟାଳୟଙ୍କ ଦ୍ୱାରସ୍ଥ ହୋଇ ଅଗ୍ରୀମ ଜାମିନ ପାଇଁଁ ଆବେଦନ କରିପାରିବେ ।
ଭାରତର ଉଚ୍ଚତମ ନ୍ୟାୟାଳୟ ଏଭଳି ବିଶେଷ ପ୍ରାବଧାନର ନ୍ୟାୟପୂର୍ଣ୍ଣ ଉପଯୋଗ ନିମିତ୍ତ ବିଭିନ୍ନ ସମୟରେ ଏ ସମ୍ପର୍କିତ ଅନେକ ମହତ୍ତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନାମା ଜାରି କରିଅଛନ୍ତି; ଯେପରିକି ନ୍ୟାୟାଳୟ ଅଗ୍ରୀମ ଜାମିନ ଶୁଣାଣି ବେଳେ ନିମ୍ନ ବିଷୟ ଗୁଡିକୁ ଦୃଷ୍ଟିରେ ରଖିବେ ।
ଭାରତର ନ୍ୟାୟିକ ବ୍ୟବସ୍ଥାରେ ସାଧାରଣତଃ ଗିରଫଦାରୀ ପରେ ହିଁ ଜାମିନ ପାଇଁ ଆବେଦନ କରିବା ପ୍ରାବଧାନ ରହିଥିଲା ।
ତେବେ ଭାରତୀୟ ଆଇନ କମିଶନ ତାଙ୍କ ୪୧ତମ ରିପୋର୍ଟରେ ଅଗ୍ରୀମ ଜାମିନ ଭଳି ଏକ ନୂଆ ପ୍ରାବଧାନ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତାବ ରଖିଥିଲେ ।
ମଦ୍ୟ ଆସକ୍ତିର ନିର୍ଦ୍ଧିଷ୍ଟ କାରଣ ବିଷୟରେ ଜାଣିବା ଏକ କଷ୍ଟକର ବ୍ୟାପାର, ଏହା ବ୍ୟକ୍ତିରୁ ବ୍ୟକ୍ତି ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ କାରଣ ହୋଇଥାଏ ।
ଏହା ମୁଖ୍ୟତଃ ଅର୍ଥନୈତିକ, ଜୈବିକ କାରଣରୁ ଉତ୍ପତି ଲାଭ କରି ଖରାପ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟରେ ପରିଣତ ହୋଇଥାଏ ।
କିନ୍ତୁ ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତି ମଦ୍ୟ ଆସକ୍ତିରେ ପଡ଼ିବାର ମୁଖ୍ୟ କାରଣ ହେଲା ମଦ୍ୟ ପାନର କୁପରିଣାମ ବିଷୟରେ ଉପଯୁକ୍ତ ଜ୍ଞାନର ଅଭାବ ।
ଏକ ବବେଷଣାକାରୀଙ୍କ ମତରେ ମଦ ସହଜରେ ଦୋକାନରେ ମିଳିଯାଉଥିବାରୁ ଲୋକ ମଦ୍ୟ ଆସକ୍ତିରେ ପଡନ୍ତି, ଅନ୍ୟ ଏକ ଦୃଷ୍ଟିରେ କିଶୋରାବସ୍ଥାରେ ଉଭୟ ବାଳକ ଓ ବାଳିକା ନିଜର ସାଙ୍ଗସାଥୀମାନଙ୍କ ସହ କାନ୍ଧରେ କାନ୍ଧ ମିଶେଇ ଚାଲିବା ପାଇଁ ଚାପରେ ପଡି ମଦ୍ୟ ଆସକ୍ତିରେ ଫସିଯାଇଥାନ୍ତି ।
କାହିଁକିନା ସେହି ସମୟରେ ସାଙ୍ଗଠାରୁ ବଡ଼ ଆଉ କେହି ନୁହେଁ, ବାଳକ ଓ ବାଳିକା ମାନଙ୍କର ନିଜର ଜ୍ଞାନ ଅପେକ୍ଷା ସଙ୍ଗଠାରେ ଭରସା ଅଧିକ ରହିଥାଏ ।
ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଘଟଣା ଦେଖି ମଦ ପିଇବା ଆରମ୍ଭ କରିପାରନ୍ତି ଯଥା: କ୍ରୀଡ଼ା ଉତ୍ସବ ଭାତୃତ୍ୱ ଭାବ ଉତ୍ସବ, ଇତ୍ୟାଦି ।
ପ୍ରୌଢ଼ ବୟସ୍କ ବ୍ୟକ୍ତିମାନଙ୍କୁ ସାଧାରଣତଃ ମଦ୍ୟ ଆସକ୍ତି ବିଷୟରେ ବିଚାର କରିଲାବେଳେ ହେଲା କରାଯାଇଥାଏ, ଯାହାକି ଠିକ ନୁହେଁ, କିଶୋର ବା କିଶୋରୀ ଅବସ୍ଥାରେ ମଦ୍ୟର ମାତ୍ରା ଯେତିକି ପ୍ରଭାବ ପକାଏ ତାହାଠାରୁ ବହୁଗୁଣା ଅଧିକ କୁପ୍ରଭାବ ପ୍ରାପ୍ତ ବୟସ୍କ ବ୍ୟକ୍ତିମାନଙ୍କ ଶରୀର ଉପରେ ପଡିଥାଏ ।
ତେଣୁ ଆମେରିକାନ୍ ଜେରିଆଟ୍ରିକ୍ସ ସୋସାଇଟି ଜଣେ ପ୍ରୌଢ଼ ବ୍ୟକ୍ତି ଯେଉଁ ଲିଙ୍ଗର ହେଉଥାଆନ୍ତୁ ନା କାହିଁକି ଦିନକୁ ଅଧିକରୁ ଅଧିକ ଗୋଟିଏ ପେଗ କିମ୍ବା ଉତ୍ସବ ଅବସରରେ ଅଧିକତମ ଦୁଇଟି ପେଗ ପିଇବା ପାଇଁ ଉପଦେଶ ଦେଇଛନ୍ତି ।
ଗୋଟିଏ ସପ୍ତାହରେ ବୟସ୍କ ପୁରୁଷଙ୍କ ଅଧିକରୁ ଅଧିକ ୯ଟି ପେଗ ଓ ବୟସ୍କ ମହିଳାମାନେ ୭ଟି ପେଗ ପୀଇପାରିବେ ।
ମନେରଖନ୍ତୁ ଏହି ସବୁ ପରିସଂଖ୍ୟନ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଆମେରିକୀୟ ନାଗରିକଙ୍କୁ ଦୃଷ୍ଟିରେ ରଖି ଉପସ୍ଥାପିତ କରାଯାଇଛି ।
ମଦ୍ୟ ଆସକ୍ତି ଯୋଗୁଁ ମସ୍ତିସ୍କ କୋଷଗୁଡ଼ିକରେ କ୍ଷତି ପହଞ୍ଚିପାରେ, ଯାହାଦ୍ୱାରା ଜଣେ ମନୁଷ୍ୟ ସଠିକ ଭାବରେ ଦୈନନ୍ଦିନ କାମ କରିବାରେ ଅସୁବିଧା ଅନୁଭବ କରିପାରେ, ପୃର୍ବ ଘଟଣା ଗୁଡ଼ିକ ଭୁଲିଯିବା, ଦରକାରୀ କଥା ଠିକ ସମୟରେମାନେ ନପଡ଼ିବା, ଅନ୍ୟ ଏକ ବ୍ୟକ୍ତିତ୍ୱ ପ୍ରକାରର ଧୀରେ ଧୀରେ ବ୍ୟବହାର କରିବା ଆଦି ହୋଇଥାଏ ।
ଅନିୟନ୍ତ୍ରିତ ମଦ୍ୟପାନଦ୍ୱାରା ଘଡ଼ିସନ୍ଧି ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ସଠିକ ନିଷ୍ପତି ନେବାରେ ବହୁତ ଭୁଲ ଭଟକା ହୋଇପାରେ, ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟରେ ବହୁମାତ୍ରାରେ ଅବନତି ହୁଏ ଏବଂ ବ୍ୟକ୍ତିଟି ପ୍ରାୟ ଅନ୍ୟମନସ୍କ ରହିଥାଏ ।
ମଦ୍ୟ ଆସକ୍ତି ଯୋଗୁଁ ସାମାଜିକ ହସକଥା ଗୁଡ଼ିକୁ ବୁଝିବାରେ ମଧ୍ୟ ଅସୁବିଧା ହୁଏ ।
ଯେଉଁ ବ୍ୟକ୍ତିମାନେ ମଦ୍ୟ ଆସକ୍ତ ସେମାନେ କୌଣସି ମହତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ରୋଗରୁ ବଞ୍ଚିବା ସମ୍ଭାବନା କମ ହୋଇଥାଏ ।
ପ୍ରୌଢ଼ ବୟସ୍କ ବ୍ୟକ୍ତିମାନେ ଯଦି ମଦ୍ୟ ଆସକ୍ତିରେ ଫସିଯାଆନ୍ତି ଏଥି ସହିତ ଯଦି ଅବସାଦଗ୍ରସ୍ତ ବି ହୋଇଥାନ୍ତି ତେବେ ଏହା ଆତ୍ମହତ୍ୟାର ରୂପ ନେବାର ସମ୍ଭାବନା ଅଧିକ ଥାଏ ।
ନିଜର ଦାୟିତ୍ୱ ଠିକ ଭାବରେ ତୁଲାଇ ନପାରିଲେ ପ୍ରାୟତଃ ଲୋକମାନେ ମଦ୍ୟ ପାନ କରିବା ଆରମ୍ଭ କରିଦିଅନ୍ତି ।
ମଦ୍ୟ ଆସକ୍ତି ଧୀରେ ଧୀରେ ମଦ୍ୟ ଉପରେ ବ୍ୟକ୍ତିଟିର ନିର୍ଭରଶୀଳତା ବଢ଼ାଇଦେଇଥାଏ ଯାହାଦ୍ୱାରା ବ୍ୟକ୍ତିଟି ମଦ ବିନା କିଛି କ୍ଷଣ ଶାନ୍ତିରେ ରହିପାରେନାହିଁ ।
୨୦୧୩ ମସିହାରେ ଏହି ରୋଗଟିକୁ ଆଉଥରେ ବର୍ଗୀକରଣ କରାଯାଇ ମଦ୍ୟ ବ୍ୟବହାର ବିକାର କିମ୍ବା ମଦ୍ୟାତ୍ୟୟ ନାମରେ ବର୍ଗୀକରଣ କରାହେଲା ।
ପ୍ରଥମ ପ୍ରକାରର ବ୍ୟକ୍ତି ଯେଉଁମାନେ ଆମୋଦ ପ୍ରମୋଦ ମିଳିବା ଆଶାରେ ମଦ୍ୟ ପାନ କରନ୍ତି, ଅନ୍ୟପକ୍ଷରେ ଆଉ ଏକ ପ୍ରକାରର ବ୍ୟକ୍ତିମାନେ ବିନା ମଦରେ ବହୁତ ସମୟ ଧରି ରହିଯାନ୍ତି, ହେଲେ ଉଦବେଗ ଯୋଗୁଁ ପରେ ଯେବେ ଭୁଲବଶତଃ ଟିକେ ମଦ ପିଇବା ଆରମ୍ଭ କରିଦିଅନ୍ତି, ସେତେବେଳେ ନିଜକୁ ଆୟତ୍ତରେ ରଖିପାରନ୍ତି ନାହିଁ ।
ଗର୍ଭାବସ୍ଥାରେ ମଦ୍ୟ ପାନ କଲେ ଶିଶୁକୁ ଫିଟାଲ ଆଲକହଲ ସିଣ୍ଡ୍ରୋମ ହୋଇପାରେ ।
ବିଶେଷଜ୍ଞମାନଙ୍କର ମତରେ ଗର୍ଭବତୀ ମହିଳାମାନେ ଗୋଟିଏ ଦିନରେ ଏକ ପେଗରୁ ଅଧିକ ମଦ୍ୟ ପାନ କଦାପି କରିବା କଥା ନୁହେଁ ।
ଅନ୍ୟ ପକ୍ଷରେ ଆଉ କିଛି ସଂଗଠନ ଗର୍ଭବତୀ ମହିଳା ବିଲକୁଲ ମଦ ପିଇବା କଥା ନୁହେଁ ବୋଲି ଦାବି କରନ୍ତି ।
ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଆମେରିକାରେ ଜଣେ ପୁରୁଷ ଯଦି ୫ରୁ ଅଧିକା ୟୁନିଟ ଓ ମହିଳା ୪ରୁ ଅଧିକ ୟୁନିଟ ଆଲକହଲ ପାନ କରନ୍ତି ତେବେ ତାହାକୁ ଅନିୟନ୍ତ୍ରିତ ମଦ୍ୟପାନ କୁହାଯାଇଥାଏ ।
ଏହାଦ୍ୱାରା ଭାଣ୍ଡାମି, ହିଂସ୍ର ବ୍ୟବହାର, ଆଘାତ ଲାଗିବା, ମଦ ପିଇ ଗାଡ଼ି ଚଲାଇବା, ପୁଲିସ ସହ ଝଗଡ଼ା, ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟରେ ଅବନତି, ସାମାଜିକ, ଆର୍ଥନୀତିକ ଓ ଆଇନଗତ ଅପରାଧ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଥାଏ ।
ଏକ ସର୍ବେକ୍ଷଣ ଅନୁସାରେ ଯୁକ୍ତରାଜ୍ୟର ବୟସ୍କ ବାସିନ୍ଦାମାନେ ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ମଦ୍ୟ ପାନ କରିଥାନ୍ତି ।
ଅବସାଦ ଓ ଉଦବେଗରୁ ରକ୍ଷା ପାଇବା ପାଇଁ ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତି ମଦ ପିଇବା ଆରମ୍ଭ କରିଦେଇପାରେ ।
ମଦ୍ୟପାନ ପରେ ମିଳୁଥିବା କ୍ଷଣ ସ୍ଥାୟୀ ସୁଖ ବାସ୍ତବିକ ଜୀବନଠାରୁ ଦୁରକୁ ଚାଲିଯିବାର ଏକ ରାସ୍ତା ଦେଖାଇଥାଏ, ତେଣୁ ଧୀରେ ଧୀରେ ପାନ କରି ଏହା ମଦ୍ୟ ଆସକ୍ତି ରୂପ ନେଇଯାଏ ।
ଅଖିଳ ଭାରତୀୟ ଆୟୁର୍ବିଜ୍ଞାନ ସଂସ୍ଥାଦ୍ୱାରା ୨୦୧୮ ମସିହାରେ କରାଯାଇଥିବା ଏକ ସର୍ବେକ୍ଷଣ ଅନୁସାରେ ୫.୨% ଭାରତୀୟ ମଦ୍ୟ ଆସକ୍ତିରେ ଅଛନ୍ତି ଏବଂ ଚିକିତ୍ସା ଆବଶ୍ୟକ କରନ୍ତି ।
ସପ୍ତାହର ଶେଷରେ ଅନିୟନ୍ତ୍ରିତ ମଦ୍ୟପାନପରେ ସୋମବାର କାର୍ଯ୍ୟାଳୟକୁ ଆସି କାମ କରିବାର ଚାପ ଯୋଗୁଁ ହୃଦଘାତ ମଧ୍ୟ ହୋଇପାରେ ।
ଯଦି ଜଣେ ପୁରୁଷ ଏକ ସପ୍ତାହରେ ୧୫ରୁ ଅଧିକ ଥର ଓ ମହିଳା ୧୨ରୁ ଅଧିକ ଥର ମଦ୍ୟ ପାନ କରିବା ଚାଲୁ ରଖନ୍ତି ତେବେ ମଦ ବିନା ବଞ୍ଚିବା କଷ୍ଟକର ହୋଇପଡ଼େ ।
ସାମାଜିକ ଅସାମଞ୍ଜସ୍ୟତା ଯୋଗୁଁ ମଧ୍ୟ କିଶୋର ଓ କିଶୋରୀ ମାନଙ୍କର ମଧ୍ୟରେ ମଦ୍ୟ ଆସକ୍ତି କିଛି ମାତ୍ରାରେ ଦାୟୀ ।
କିଶୋରୀମାନଙ୍କୁ ଏକ ପୁଋଷଭଳି ମଦ ପିଇବାକୁ ଉତ୍ସାହିତ କରାଯାଉଥିବାବେଳେ କିଶୋର ମାନଙ୍କୁ ମଦ ପିଇବା ଏକ ମର୍ଦ ବା ମର୍ଦପଣିଆର ଠାଣି ବୋଲି କୁହାଯାଇଥାଏ ।
ମଦ୍ୟ ଆସକ୍ତି ହେଉଛି ଏକ ପୁରାତନ ମାନସିକ ରୋଗ ଯେଉଁଥିରେ ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତି ମଦ୍ୟର କୁପରିଣାମଗୁଡ଼ିକ ସତ୍ତ୍ୱେ ବାରମ୍ବାର ମଦ୍ୟ ପାନ କରି ଚାଲିଥାଏ ।
ମଦ୍ୟ ଆସକ୍ତି ଯୋଗୁଁ ହଠାତ ବ୍ୟକ୍ତିଟି ବେଳେ ବେଳେ ହିଂସ୍ର ହୋଇ ଉଠେ ବା ଆତ୍ମହତ୍ୟା ମଧ୍ୟ କରିପାରେ ।
ନନ୍ଦିନୀ ଦେବୀଙ୍କର ଶାଶୂ ଶାନ୍ତି ଦେବୀ ଓ ଶ୍ୱଶୁର ଅନନ୍ତ ନାରାୟଣ ସିଂହଦେଓ ମଧ୍ୟ ଓଡ଼ିଶା ରାଜନୀତିରେ ସକ୍ରିୟ ଥିଲେ ।
ତାଙ୍କ ଶାଶୁ ୧୯୯୦ ମସିହାରେ ହୋଇଥିବା ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭା ନିର୍ବାଚନରେ ଜନତା ଦଳର ପ୍ରାର୍ଥି ଭାବରେ ୧୦ମ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାକୁ ନିର୍ବାଚିତ ହୋଇଥିଲେ ।
ତାଙ୍କ ଶ୍ୱଶୁର ଅନନ୍ତ ନାରାୟଣ ସିଂହଦେଓ ୧୯୭୭ ମସିହାରେ ଓଡ଼ିଶାରେ ହୋଇଥିବା ବିଧାନ ସଭା ନିର୍ବାଚନରେ ସୋରଡ଼ା ବିଧାନ ସଭା ନିର୍ବାଚନ ମଣ୍ଡଳୀରୁ ଜନତା ପାର୍ଟିର ପ୍ରତିନିଧି ଭାବରେ ବିଜୟୀ ହୋଇ ୭ମ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାକୁ ନିର୍ବାଚିତ ହୋଇଥିଲେ ଏବଂ ପରେ ୧୯୯୫ ମସିହାରେ ହୋଇଥିବା ବିଧାନ ସଭା ନିର୍ବାଚନରେ ଭାରତୀୟ ଜନତା ପାର୍ଟିର ପ୍ରାର୍ଥୀ ଭାବରେ ପୁଣିଥରେ ସୋରଡ଼ା ବିଧାନ ସଭା ନିର୍ବାଚନ ମଣ୍ଡଳୀରୁ ବିଜୟୀ ହୋଇ ୧୧ଶ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାକୁ ନିର୍ବାଚିତ ହୋଇଥିଲେ ।
ସେ ଓଡ଼ିଶା ରାଜନୀତିରେ ବିଜୁ ଜନତା ଦଳର କର୍ମକର୍ତ୍ତା ଭାବରେ ସକ୍ରିୟ ଅଛନ୍ତି ।
ନନ୍ଦିନୀ ଦେବୀ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାର ଜଣେ ସଭ୍ୟା ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ ।
୨୦୧୪ ମସିହାରେ ଓଡ଼ିଶାରେ ହୋଇଥିବା ବିଧାନ ସଭା ନିର୍ବାଚନରେ ନନ୍ଦିନୀ ଦେବୀ ସାନଖେମୁଣ୍ଡି ବିଧାନ ସଭା ନିର୍ବାଚନ ମଣ୍ଡଳୀରୁ ନିର୍ବାଚନ ଲଢ଼ିଥିଲେ ।
ଏହି ନିର୍ବାଚନରେ ସେ ଭାରତୀୟ ଜାତୀୟ କଂଗ୍ରେସର ପ୍ରାର୍ଥୀ ତଥା ସେହି ନିର୍ବାଚନ ମଣ୍ଡଳୀର ପୂର୍ବତନ ବିଧାୟକ ରମେଶ ଚନ୍ଦ୍ର ଜେନାଙ୍କୁ ୮,୨୨୨ ଖଣ୍ଡ ଭୋଟ ବ୍ୟବଧାନରେ ପରାସ୍ତ କରିଥିଲେ ।
ନନ୍ଦିନୀ ଦେବୀଙ୍କର ଧରାକୋଟର ରାଜା କିଶୋର ଚନ୍ଦ୍ର ସିଂହଦେଓଙ୍କୁ ବିବାହ କରିଥିଲେ ।
ସେ ଭାରତୀୟ ଜନତା ପାର୍ଟିର ଜଣେ କର୍ମକର୍ତ୍ତା ଭାବରେ ଓଡ଼ିଶା ରାଜନୀତିରେ ସକ୍ରିୟ ଥିଲେ ଓ ୨୦୦୪ ମସିହାରେ ୧୩ଶ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାକୁ ନିର୍ବାଚିତ ହୋଇଥିଲେ ।
ନନ୍ଦିନୀ ଦେବୀଙ୍କ ଝିଅ ଗୀତାଞ୍ଜଳୀ ଦେବୀ ତାଙ୍କ ବାପାଙ୍କ କିଶୋର ଚନ୍ଦ୍ର ସିଂହଦେଓଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ଧରାକୋଟ ରାଜବାଟୀର ରାଜା ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଛନ୍ତି ।
ସଂଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ବିକାଶ କୋଶ ଓ ଖାଦ୍ୟ ଓ କୃଷି ସଂଗଠନ ଙ୍କ ସହାୟତାରେ ଭାରତ ସରକାର ୧୯୭୫ ମସିହାରେ ପ୍ରୋଜେକ୍ଟ କ୍ରୋକୋଡାଇଲ୍ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ।
ଏହି ପ୍ରକଳ୍ପ କ୍ରମେ ପ୍ରଜନନ କେନ୍ଦ୍ରରେ ବହୁ ସଂଖ୍ୟକ ଥଣ୍ଟିଆ କୁମ୍ଭୀର ଜନ୍ମ କରାଗଲା ଓ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କେତେକଙ୍କୁ ନେଇ କମି ଆସୁଥିବା କୁମ୍ଭୀର ସଂଖ୍ୟା ବଢ଼ାଇବା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ପ୍ରାକୃତିକ ଅଧିବାସରେ ଛଡ଼ାଗଲା ।
କୁମ୍ଭୀର ଅଣ୍ଡା କମିଗଲେ ନେପାଳଠାରୁ ଭାରତ ସରକାର କୁମ୍ଭୀର ଅଣ୍ଡା ଅଣାଇ କୁମ୍ଭୀର ସଂଖ୍ୟା ବଢ଼ାଇବା ଦିଗରେ ଯତ୍ନଶୀଳ ହେଲେ ।
ଜର୍ମାନୀର ଫ୍ରାଂକ୍‍ଫର୍ଟ୍‍ ଚିଡ଼ିଆଖାନାରୁ ଏକ ଅଣ୍ଡିରା ଥଣ୍ଟିଆ କୁମ୍ଭୀରକୁ ଆକାଶ ମାର୍ଗରେ ଭାରତ ଅଣାଯାଇଥିଲା ।
ଜାତୀୟ ଚମ୍ବଲ ଅଭୟାରଣ୍ୟ ଓ କଟର୍ଣ୍ଣିଆଘାଟ ଅଭୟାରଣ୍ୟ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଅନ୍ୟତମ ।
ତିନୋଟି ପିଢ଼ୀ ମଧ୍ୟରେ ଏମାନଙ୍କ ସଂଖ୍ୟା ୯୬-୯୮% ହ୍ରାସ ପାଇବା ଏମାନଙ୍କ ପ୍ରଜାତି ପ୍ରତି ରହିଥିବା ଆସନ୍ନ ବିପଦର ସୂଚନା ଦିଏ ।
ମତ୍ସ୍ୟଜୀବୀଙ୍କଦ୍ୱାରା ହତ୍ୟା, ଚମଡ଼ା ପାଇଁ ଶିକାର, ସ୍ଥାନୀୟ ଲୋକଙ୍କଦ୍ୱାରା ନିର୍ମିତ ଔଷଧ ତିଆରି କରିବା ପାଇଁ ଶିକାର, କୁମ୍ଭୀର ଅଣ୍ଡା ଖାଇବା ଇତ୍ୟାଦି କାରଣ ଯୋଗୁଁ ଏମାନଙ୍କ ସଂଖ୍ୟା ଦ୍ରୁତ ଗତିରେ ହ୍ରାସ ପାଇଛି ।
ବର୍ତ୍ତମାନ ସମୟରେ ଦେଖିବାକୁ ମିଳୁଥିବା କୁମ୍ଭୀରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟ ଭୌଗୋଳିକ ବିତରଣ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ରୂପେ ଖଣ୍ଡବିଖଣ୍ଡିତ ।
ଥଣ୍ଟିଆ କୁମ୍ଭୀରଙ୍କ ଅଧିବାସ କ୍ଷେତ୍ରରେ ମାଛ ଧରିବା ପାଇଁ ଘେରି ଜାଲର ବ୍ୟବହାର ବଢ଼ିଛି ।
ସଂରକ୍ଷିତ ଅଞ୍ଚଳରେ ମଧ୍ୟ ମତ୍ସ୍ୟଜୀବୀମାନେ ଏହି ଉପାୟରେ ମାଛ ଧରନ୍ତି ।
ନଦୀବନ୍ଧ, ବ୍ୟାରେଜ୍, ଜଳସେଚନ କେନାଲ୍ ଇତ୍ୟାଦିର ନିର୍ମାଣ, ନଦୀ ଗର୍ଭରୁ ବାଲି ଉଠାଇବା ଇତ୍ୟାଦି କାର୍ଯ୍ୟକଳାପ ନଦୀର ପାରିବେଶିକ ଅବସ୍ଥାକୁ କ୍ଷତି ପହଞ୍ଚାଏ ।
ନଦୀର ଗତିପଥ ପରିବର୍ତ୍ତନ, ନଦୀ କୂଳେ କୃଷି ଓ ଗାଈଗୋରୁଙ୍କ ଚାରଣଭୂମି ଇତ୍ୟାଦି ମଧ୍ୟ ଥଣ୍ଟିଆ କୁମ୍ଭୀରଙ୍କ ପ୍ରତି ବିପଦ ସୃଷ୍ଟି କରେ ।
ଏକଦା ଥଣ୍ଟିଆ କୁମ୍ଭୀର ଭାରତୀୟ ଉପମହାଦ୍ୱୀପର ସମସ୍ତ ନଦୀରେ ଦେଖାଯାଉଥିଲେ ।
ପାକିସ୍ତାନର ସିନ୍ଧୁ ନଦୀ, ଭାରତର ଗଙ୍ଗା ନଦୀ ଉପତ୍ୟକା, ବ୍ରହ୍ମଦେଶର ଈରାବତୀ ନଦୀ ପରି ସମସ୍ତ ବଡ଼ ନଦୀରେ ଥଣ୍ଟିଆ କୁମ୍ଭୀର ବହୁ ସଂଖ୍ୟାରେ ରହିଥିଲେ ।
କିନ୍ତୁ ବର୍ତ୍ତମାନ ସମୟରେ ଏହା ସିନ୍ଧୁ ନଦୀ, ବ୍ରହ୍ମପୁତ୍ର ନଦୀ ଓ ଈରାବତୀ ନଦୀରୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ବିଲୁପ୍ତ ।