polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
କ୍ରାନ୍ତୀୟ ଘୂର୍ଣ୍ଣିବାତ୍ୟାର ବିଶେଷତ୍ୱ ହେଉଛି, ଏଥିରେ ସ୍ଥଳଭାଗ ନିକଟରେ ଥିବା ବାୟୁ ତୀବ୍ର ବେଗରେ ଘୁରି କେନ୍ଦ୍ର ଆଡ଼କୁ ପ୍ରବାହିତ ହୋଇଥାଏ ।
ବାତ୍ୟାର ବାହାର ପାର୍ଶ୍ୱ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଶାନ୍ତ ଥାଏ, ଯଦିଓ ପୃଥିବୀର ଆବର୍ତ୍ତନ ହେତୁ ଏହାର କୋୖଣିକ ସଂବେଗ କିଛି ରହିଥାଏ ।
ଯେତେବେଳେ ପବନ କେନ୍ଦ୍ର ଆଡ଼କୁ ପ୍ରବାହିତ ହେବାକୁ ଆରମ୍ଭ କରେ, କୋୖଣିକ ସଂବେଗର ସନ୍ତୁଳନ ପାଇଁ ଏହା ଚକ୍ରାକାରରେ ବୁଲିବାକୁ ଲାଗେ ।
କ୍ରାନ୍ତୀୟ ଘୂର୍ଣ୍ଣିବାତ୍ୟାଗୁଡିକ ପୃଥିବୀର ଟ୍ରପୋସ୍ପିୟର ତଥା ସ୍ଥିର ବାୟୁମଣ୍ଡଳରେ ଗଠିତ ହେଉଥିବା ନିମ୍ନ ବାୟୁଚାପବିଶିଷ୍ଟ ଅଞ୍ଚଳ ।
ସ୍ଥଳଭାଗରେ ଘୂର୍ଣ୍ଣିବାତ୍ୟାର କେନ୍ଦ୍ରର ଚାପ ଜଳଭାଗରେ ଥିବା ସମୟର ଚାପଠାରୁ ଅନେକ କମ ।
ଘୂର୍ଣ୍ଣିବାତ୍ୟାର କେନ୍ଦ୍ରର ନିକଟବର୍ତ୍ତୀ ଅଞ୍ଚଳର ତାପମାତ୍ରା ଅନ୍ୟ ଅଞ୍ଚଳଠାରୁ ଅଧିକ ଥାଏ, ଏଣୁ ଏହାକୁ ଉତ୍ତପ୍ତ କେନ୍ଦ୍ରବିଶିଷ୍ଟ ବ୍ୟବସ୍ଥା କୁହାଯାଏ ।
ସାମ୍ରାଜ୍ୟରେ ପ୍ରଥମ ଦୁଇ ଶତାବ୍ଦୀ ଧରି ଅକଳ୍ପନୀୟ ସ୍ଥିରତା ଓ ଅଭିବୃଦ୍ଧି ପରିଲକ୍ଷିତ ହେଲା, ଯାହା ପାକ୍ସ ରୋମାନା ନାମରେ ପରିଚିତ ହେଲା ।
ଖ୍ରୀଷ୍ଟାବ୍ଦ ୯୮ରୁ ୧୧୭ ମଧ୍ଯରେ ଟ୍ରାଜାନଙ୍କ ଶାସନକାଳରେ ରୋମ ଏହାର ସର୍ବାଧିକ ଆଞ୍ଚଳିକ ବିସ୍ତାର ଲାଭ କଲା ।
ଖ୍ରୀଷ୍ଟୀୟ ତୃତୀୟ ଶତାବ୍ଦୀରେ ସାମ୍ରାଜ୍ଯ ଏକ ମହାବିପଦର ସମ୍ମୁଖୀନ ହେଲା, ଯାହା ଏହାର ଅସ୍ତିତ୍ବରେ ପ୍ରଶ୍ନବାଚୀ ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲା ।
ଏହି ସମୟରେ ଗାଲୀୟ ସାମ୍ରାଜ୍ଯ ଓ ପାଲମିରିନ ସାମ୍ରାଜ୍ଯ ରୋମୀୟ ରାଜ୍ଯଠାରୁ ଅଲଗା ହୋଇଗଲେ ଏବଂ କେତେକ ଅଳ୍ପକାଳୀନ ସମ୍ରାଟମାନେ ରାଜ୍ୟର ନେତୃତ୍ବ ନେଲେ ।
ସାମ୍ରାଜ୍ଯକୁ ସ୍ଥିରତା ପ୍ରଦାନ କରିବା ପାଇଁ, ସମ୍ରାଟ ଡିଓକ୍ଲେଟିଆନ ୨୮୬ ମସିହାରେ ଗ୍ରୀକ୍ ପୂର୍ବ ଓ ଲାଟିନ୍ ପଶ୍ଚିମ ଏହିପରି ଭାବରେ ଦୁଇଟି ଭିନ୍ନ ସାମ୍ରାଜ୍ଯସଭାର ସ୍ଥାପନା କଲେ ।
୩୧୩ ମସିହାରେ ମିଲାନଙ୍କ ଅଧ୍ୟାଦେଶ ପରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟୀଆନମାନେ କ୍ଷମତାକୁ ଆସିଲେ ।
ପ୍ରବ୍ରଜନ କାଳର କିଛି ସମୟ ପରେ, ଜର୍ମାନୀୟ ଓ ଆଟିଲିଆର ହୁଣମାନଙ୍କ ବାରମ୍ବାର ଆକ୍ରମଣ ଯୋଗୁଁ ପଶ୍ଚିମ ସାମ୍ରାଜ୍ଯର ପତନ ଘଟିଲା ।
ଜର୍ମାନୀୟ ହେରୁଲୀୟଙ୍କ ହାତରେ ରାଭେନ୍ନାର ପତନ ସହିତ ଖ୍ରୀଷ୍ଟାବ୍ଦ ୪୭୬ରେ ଓଡୋଆସେରଙ୍କଦ୍ୱାରା ରମୁଲସ ଅଗଷ୍ଟସଙ୍କ ବିସ୍ଥାପନ ଯୋଗୁଁ ଶେଷରେ ପଶ୍ଚିମ ରୋମୀୟ ସାମ୍ରାଜ୍ଯ ଭାଙ୍ଗି ପଡିଲା ।
ଖ୍ରୀଷ୍ଟାବ୍ଦ ୪୮୦ରେ ପୂର୍ବ ରୋମୀୟ ସମ୍ରାଟ ଜେନୋ ଏହାର ଆନୁଷ୍ଠାନିକ ଉଚ୍ଛେଦ କଲେ ।
ପରବର୍ତ୍ତୀ କାଳରେ, ପଶ୍ଚିମ ରୋମୀୟ ସାମ୍ରାଜ୍ଯର ଅଞ୍ଚଳରେ ଗଢିଉଠିଥିବା କେତେକ ନୂତନ ସାମ୍ରାଜ୍ଯ ବା ରାଜ୍ଯ, ବିଶେଷ କରି ପବିତ୍ର ରୋମୀୟ ସାମ୍ରାଜ୍ଯ ଦାବି କରୁଥିଲେ ଯେ ସେମାନେ ରୋମୀୟ ସମ୍ରାଟମାନଙ୍କ ବାସ୍ତବିକ ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ।
ପୂର୍ବ ରୋମୀୟ ସାମ୍ରାଜ୍ଯ ଆଉ ଏକ ସହସ୍ରାବ୍ଦ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତିଷ୍ଠି ରହିପାରିଥିଲା ।
ଶେଷରେ ୧୪୫୩ ମସିହାରେ ସୁଲତାନ ମେହମେଦ ଦ୍ୱିତୀୟଙ୍କ ଓଟୋମାନ ତୁର୍କୀମାନଙ୍କ ହାତରେ କୋନଷ୍ଟାଣ୍ଟିନୋପଲର ପତନ ଯୋଗୁଁ ପୂର୍ବ ସାମ୍ରାଜ୍ଯର ମଧ୍ଯ ଅନ୍ତ ଘଟିଲା ।
ଇଟାଲୀ ବାହାରେ ନିଜର ବିସ୍ତାର କରୁଥିବା ସତ୍ତ୍ବେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟପୂର୍ବ ଦ୍ୱିତୀୟ ଶତାବ୍ଦୀର ଶେଷାର୍ଦ୍ଧରେ ରୋମରେ ଆନ୍ତରିକ କଳହ, ଷଡ଼ଯନ୍ତ୍ର ତଥା ଗୃହଯୁଦ୍ଧ ବଢ଼ିଚାଲିଲା ।
ଏହି ଯୁଗର ସମାପ୍ତି ବେଳକୁ, ଖ୍ରୀଷ୍ଟପୂର୍ବ ୪୪ରେ ଜୁଲିୟସ କାଇଜର ମୃତ୍ଯୁ ପୂର୍ବରୁ ଆମରଣ ଏକଛତ୍ରବାଦୀ ରୂପେ ଉଭା ହେଲେ ।
କାଇଜରଙ୍କ ପୋଷ୍ୟପୁତ୍ର ଓକ୍ଟାଭିଆନ ଓ ମାର୍କ ଆଣ୍ଟୋନିଙ୍କ ନେତୃତ୍ବରେ ଏକ ସୈନ୍ୟବାହିନୀ ଖ୍ରୀଷ୍ଟପୂର୍ବ ୪୨ରେ ଫିଲିପ୍ପୀର ଯୁଦ୍ଧରେ କାଇଜରଙ୍କ ହତ୍ଯାକାରୀମାନଙ୍କୁ ରୋମରୁ ବହିଷ୍କାର କରି ପରାସ୍ତ କଲେ ।
ଆଣ୍ଟୋନି ଓ ଓକ୍ଟାଭିଆନ ରୋମୀୟ ସାମ୍ରାଜ୍ଯକୁ ନିଜ ମଧ୍ଯରେ ବାଣ୍ଟି ନେଲେ କିନ୍ତୁ ତାହା ବେଶୀ ସମୟ ତିଷ୍ଠି ରହିପାରିଲା ନାହିଁ ।
ଶେଷରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟପୂର୍ବ ୩୧ରେ ହୋଇଥିବା ଆକ୍ଟିଅମର ଯୁଦ୍ଧରେ ମାର୍କ ଆଣ୍ଟୋନି ଓ କ୍ଲିଓପାଟ୍ରା ଓକ୍ଟାଭିଆନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ପରାଜିତ ହେଲେ ।
ଖ୍ରୀଷ୍ଟପୂର୍ବ ୨୭ରେ ସିନେଟ ଓ ରୋମୀୟ ଲୋକମାନେ ଓକ୍ଟାଭିଆନଙ୍କୁ ପ୍ରୋକୋନ୍ସୁଲୀୟ ଇମ୍ପେରିଅମର କ୍ଷମତା ସହିତ ପ୍ରନ୍ସେପ୍ସ ଭାବରେ ଆଖ୍ୟାୟିତ କଲେ ।
ଫଳରେ ପ୍ରନ୍ସିପତନ୍ତ୍ରର ଆରମ୍ଭ ହେଲା ଏବଂ ଏହା ସହିତ ତାଙ୍କୁ ଅଗଷ୍ଟସ ଉପାଧିରେ ଭୂଷିତ କଲେ ।
ପୂର୍ବର ସାମ୍ବିଧାନିକ ଶୈଳୀରେ କୌଣସି ପରିବର୍ତ୍ତନ ଅଣାଗଲା ନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ଅଗଷ୍ଟସ ଏଥିରେ ନିଜର ଆଧିପତ୍ଯ ଜାହିର କରିପାରିଲେ ।
ଏହି ସମୟରେ ରାଜ୍ଯର ନାମ ଅବଶ୍ଯ ସାଧାରଣତନ୍ତ୍ର ହୋଇରହିଲା, କିନ୍ତୁ ଅଗଷ୍ଟସଙ୍କ ସମକାଳୀନ ପ୍ରତିଦ୍ବନ୍ଦୀମାନେ ଜାଣିସାରିଥିଲେ ଯେ ଅଗଷ୍ଟସଙ୍କ ହାତରେ ବାସ୍ତବିକ କ୍ଷମତା ଆସି ସାରିଛି ।
ଯେହେତୁ ତାଙ୍କ ଶାସନ ଏକ ଶତାବ୍ଦୀ ଧରି ଲାଗିରହିଥିବା ଗୃହଯୁଦ୍ଧର ଅବସାନ କରିଥିଲା ଏବଂ ଏକ ଅକଳ୍ପନୀୟ ଶାନ୍ତି ଓ ସମୃଦ୍ଧିର ଯୁଗର ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲା, ଲୋକମାନେ ତାଙ୍କୁ ବହୁତ ସମ୍ମାନ ଦେଲେ ଓ ସେ ପ୍ରକାରାନ୍ତରେ ବିଧିବଦ୍ଧ ନହେଲେହେଁ ବାସ୍ତବିକ ରାଜତନ୍ତ୍ରୀ ହୋଇସାରିଥିଲେ ।
ରୋମୀୟ ସାମ୍ରାଜ୍ୟ ; ଇମ୍ପେରିଅମ ରୋମାନମ, ; ବାସିଲେଇଆ ତୋନ୍ ରୋମାଇଓନ), ପ୍ରାଚୀନ ରୋମର ସାଧାରଣତନ୍ତ୍ର ପରବର୍ତ୍ତୀ ପର୍ଯ୍ୟାୟ ଅଟେ ।
ଏକ ରାଜ୍ଯ ହିସାବରେ, ଏହା ଭୂମଧ୍ଯସାଗର ଚାରିପଟେ, ଉତ୍ତର ଆଫ୍ରିକାରେ ଏବଂ ପଶ୍ଚିମ ଏସିଆରେ ସୁବିସ୍ତୃତ ଅଞ୍ଚଳ ନିଜ ଅଧିନରେ ରଖିଥିଲା ।
କାଇଜର ଅଗଷ୍ଟସଙ୍କ ସିଂହାସନ ଆରୋହଣଠାରୁ ତୃତୀୟ ଶତାବ୍ଦୀର ସାମରିକ ଅରାଜକତା, ଏହା ଏକ ପ୍ରଥମତନ୍ତ୍ର ହୋଇ ରହିଥିଲା, ଯାହାର ମାତୃଦେଶ ଇଟାଲୀ ଏବଂ ଏକମାତ୍ର ରାଜଧାନୀ ରୋମରେ ଅବସ୍ଥିତ ଥିଲା ।
ଏହି ସମ୍ରାଟମାନେ ମିଳିତ ଭାବରେ ପଶ୍ଚିମ ରୋମୀୟ ସାମ୍ରାଜ୍ଯ ଓ ପୂର୍ବ ରୋମୀୟ ସାମ୍ରାଜ୍ଯ ର ଶାସନ କଲେ ।
ଖ୍ରୀ.ଅ. ୪୭୬ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଉଭୟ ସାମ୍ରାଜ୍ଯର ଆଧିକାରିକ ରାଜଧାନୀ ରୋମରେ ହିଁ ଥିଲା ।
ଖ୍ରୀଷ୍ଟାଦ୍ଦ ୩୮୦ରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଧର୍ମକୁ ରାଜଧର୍ମ ରୂପେ ଉଦଘୋଷଣା କରିବା ଏବଂ ଜର୍ମାନୀ ରାଜାମାନଙ୍କ ହାତରେ ପଶ୍ଚିମ ରୋମୀୟ ସାମ୍ରାଜ୍ଯର ପତନ ପରେ ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ ପ୍ରାଚୀନତାର ଅନ୍ତ ହେଲା ଏବଂ ମଧ୍ଯଯୁଗର ଆରମ୍ଭ ହେଲା ।
ଏହା ସହ ପୂର୍ବୀ ରୋମୀୟ ସାମ୍ରାଜ୍ଯର ହେଲେନୀକରଣ ଯୋଗୁଁ ଇତିହାସକାରମାନେ ପୂର୍ବ ରୋମୀୟ ସାମ୍ରାଜ୍ଯକୁ ବିଜାଣ୍ଟିନୀୟ ସାମ୍ରାଜ୍ଯ ବୋଲି ପୃଥକ ନାମକରଣ କରିଛନ୍ତି ।
ଖ୍ରୀଷ୍ଟପୂର୍ବ ଷଷ୍ଠ ଶତାବ୍ଦୀରେ ରୋମୀୟ ସାଧାରଣତନ୍ତ୍ରର ସ୍ଥାପନ ପରେ ରୋମ ବିସ୍ତାର ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲା, କିନ୍ତୁ ତୃତୀୟ ଶତାବ୍ଦୀ ପୂର୍ବରୁ ଏହା ଇଟାଲୀୟ ଉପଦ୍ବୀପ ମଧ୍ଯରେ ହିଁ ସୀମିତ ଥିଲା ।
ତାପରେ, ଏକ ସମ୍ରାଟ ପାଇବା ପୂର୍ବରୁ ଏହା ଏକ ସାମ୍ରାଜ୍ଯ ବା ମହାଶକ୍ତିରେ ପରିଣତ ହୋଇସାରିଥିଲା ।
ରୋମୀୟ ସାଧାରଣତନ୍ତ୍ର, ଆଧୁନିକ ଜାତି-ରାଷ୍ଟ୍ର ନ ଥିଲା, ଅପିତୁ କେତେକ ସହରମାନଙ୍କୁ ଏକତ୍ର ସ୍ୱୟଂଶାସନର ଅଧିକାର ଦିଆଯାଇଥିଲା ଏବଂ ପ୍ରାନ୍ତଗୁଡ଼ିକ ସାମରିକ ସେନାନାୟକମାନଙ୍କଦ୍ୱାରା ଶାସିତ ହେଉଥିଲା ।
ଏହା ସମ୍ରାଟମାନଙ୍କଦ୍ୱାରା ଶାସିତ ନ ହୋଇ ପ୍ରତି ବର୍ଷ ନିର୍ବାଚିତ ମାଜିଷ୍ଟ୍ରେଟମାନଙ୍କଦ୍ୱାରା ସିନେଟର ନିର୍ଦ୍ଦେଶ କ୍ରମେ ଶାସିତ ହେଉଥିଲା ।
କେତେକ କାରଣ ବସତଃ ପ୍ରଥମ ଶତାବ୍ଦୀରେ ଅନେକ ରାଜନୈତିକ ଓ ସାମରିକ ଅସ୍ଥିରତା ଦେଖାଦେଇଥିଲା, ଯାହା ପର୍ଯ୍ୟାୟ କ୍ରମେ ସମ୍ରାଟମାନଙ୍କ ଶାସନ ପାଇଁ ପଥ ଉନ୍ମୋଚନ କଲା ।
କୋନ୍ସୁଲର ସାମରିକ କ୍ଷମତା, ରୋମୀୟ ବୈଧିକ ଚିନ୍ତାଧାରା ଇମ୍ପେରିଅମ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରୁଥିଲା, ଯାହାର ଶାବ୍ଦିକ ଅର୍ଥ ହେଉଛି "ଆଦେଶ" . କେତେକାଂଶରେ, ସଫଳ କନ୍ସୁଲମାନଙ୍କୁ ସମ୍ମାନସୂଚକ ଉପାଧି ଇମ୍ପେରାଟୋର ରେ ଭୂଷିତ କରାଯାଉଥିଲା ।
ରୋମୀୟ ସାମ୍ରାଜ୍ଯର ପୂର୍ବାଧିକାରୀ, ରୋମୀୟ ସାଧାରଣତନ୍ତ୍ର (ଯାହା ଖ୍ରୀଷ୍ଟପୂର୍ବ ଷଷ୍ଠ ଶତାବ୍ଦୀରେ ରୋମର ରାଜତନ୍ତ୍ରକୁ ବିସ୍ଥାପିତ କରିଥିଲା) କ୍ରମେ ରାଜନୈତିକ ବିବାଦ ଓ କ୍ରମିକ ଗୃହଯୁଦ୍ଧଦ୍ୱାରା ଦୁର୍ବଳ ହୋଇଯାଇଥିଲା ।
ଖ୍ରୀଷ୍ଟପୂର୍ବ ପ୍ରଥମ ଶତାବ୍ଦୀର ମଧ୍ଯ ଭାଗରେ, ଜୁଲିଅସ କାଇଜରଙ୍କୁ ନିରବଚ୍ଛିନ୍ନ ଏକଛତ୍ରବାଦୀ ରୂପେ ନିଯୁକ୍ତି ଦିଆଗଲା ଏବଂ ପରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟପୂର୍ବ ୪୪ରେ ତାଙ୍କର ହତ୍ଯା କରିଦିଆଗଲା ।
ଗୃହଯୁଦ୍ଧ ଓ ରାଜହତ୍ୟା ବଢ଼ି ଚାଲିଲା, ଏବଂ ଶେଷରେ ଆକ୍ଟିଅମ ଯୁଦ୍ଧରେ ମାର୍କ ଆଣ୍ଟୋନି ଓ କ୍ଲିଓପାଟ୍ରାଙ୍କ ଉପରେ କାଇଜରଙ୍କ ପୋଷ୍ୟପୁତ୍ର ଅକ୍ଟୋଭିଆନଙ୍କ ବିଜୟ ହେଲା ।
ସେ ପରବର୍ତ୍ତୀ ବର୍ଷରେ ରୋମୀୟ ମିଶର ଓ ଟୋଲେମୀୟ ମିଶରକୁ ନିଜ ଅକ୍ତିଆରରେ ଆଣିଲେ ।
ଏଥି ସହିତ ଖ୍ରୀଷ୍ଟପୂର୍ବ ଚତୁର୍ଥ ଶତାବ୍ଦୀରେ ମାସେଡୋନର ମହାନ ଆଲେକ୍ଜାଣ୍ଡରଙ୍କ ଯୁଦ୍ଧଘୋଷଦ୍ୱାରା ପ୍ରାରମ୍ଭିତ ହେଲେନୀୟ ଯୁଗର ଅନ୍ତ ହେଲା ।
ଫଳରେ ଅକ୍ଟୋଭିଆନଙ୍କ କ୍ଷମତା ଅଭେଦ୍ୟ ହୋଇଗଲା ଏବଂ ଖ୍ରୀଷ୍ଟପୂର୍ବ ୨୭ରେ ରୋମୀୟ ସିନେଟ ଆଧିକାରିକ ଭାବରେ ତାଙ୍କୁ ଅସୀମିତ କ୍ଷମତା ପ୍ରଦାନ କଲା ।
ଏଥିସହିତ ସେ ପ୍ରଥମ ଥର ପାଇଁ ଅଗଷ୍ଟସ ଉପାଧିରେ ଭୂଷିତ ହୋଇ ରୋମୀୟ ସାମ୍ରାଜ୍ଯର ପ୍ରଥମ ସମ୍ରାଟ ହେଲେ ।
ଅଗଷ୍ଟସଙ୍କ ରାଜୁତି କାଳରୁ ୨୦୦ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମୟକୁ ପାରମ୍ପରିକ ଭାବେ ପାକ୍ସ ରୋମାନା କୁହାଗଲା ।
ଏହି ସମୟରେ ରୋମରେ ଅଭୂତପୂର୍ବ ସାମାଜିକ ସ୍ଥିରତା ଓ ସମ୍ପନ୍ନତା ଦେଖାଗଲା, ଯାହା ଫଳରେ ସାମ୍ରାଜ୍ଯରେ ଏକତା ରହିଲା ।
ପ୍ରାନ୍ତଗୁଡ଼ିକରେ ବିଦ୍ରୋହ ବେଳେବେଳେ ଦେଖାଦେଉଥିଲେ ମଧ୍ଯ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଅତି ସହଜରେ ବର୍ବରତାର ସହିତ ଦମନ କରାଯାଉଥିଲା ।
ରାଜବଂଶର ଉତ୍ତରାଧିକାରର ନୀତି ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିବାରେ ଅଗଷ୍ଟସଙ୍କ ସଫଳତା ତାଙ୍କର ଅନେକ ପ୍ରତିଭାଶାଳୀ ସମ୍ଭାବ୍ୟ ଉତ୍ତରାଧିକାରୀଙ୍କଦ୍ୱାରା ସୀମିତ ଥିଲା ।
ଜୁଲୀୟ-କ୍ଲୌଡୀୟ ରାଜବଂଶର ଚାରିଜଣ - ଟିବେରିଅସ, କାଲିଗୁଲା, କ୍ଲୌଡିଅସ, ନେରୋ ଆଦି ସମ୍ରାଟ ପଦବୀ ଆରୋହଣ କରିଥିଲେ ।
ଖ୍ରୀଷ୍ଟୀୟ ୬୯ରେ ସଂଘର୍ଷଗ୍ରସ୍ତ ଚତୁର୍ସମ୍ରାଟଙ୍କ ବର୍ଷ ପରେ ବିଜେତା ରୂପେ ଭେସ୍ପାସିଆନ ଉଭା ହେଲେ ।
ଏହା ପରେ ନର୍ଭା-ଆଣ୍ଟୋନିନେ ରାଜବଂଶ ସ୍ଥାପିତ ହେଲା - ଯାହା ପଞ୍ଚ ଭଲ ସମ୍ରାଟଙ୍କୁ (ଯଥା - ନର୍ଭା, ଟ୍ରାଜାନ, ହାଦ୍ରିଆନ, ଆଣ୍ଟୋନିନସ ପିଅସ ଓ ମାର୍କସ ଔରେଲିଅସ) ଜନ୍ମ ଦେଇଥିଲା ।
ରୋମୀୟ ସାମ୍ରାଜ୍ଯର ବିସ୍ତୃତି ଓ ଏହାର ଦୀର୍ଘକାଳର ତିଷ୍ଠତି କାରଣରୁ, ରୋମର ଅନୁଷ୍ଠାନ ଓ ସଂସ୍କୃତିଗୁଡିକ ଏହା ଅଧିନସ୍ଥ ଅଞ୍ଚଳ ତଥା ବାହାର ଅଞ୍ଚଳମାନଙ୍କର ଭାଷା, ଧର୍ମ, କଳା, ସ୍ଥାପନ ଶୈଳୀ ଦର୍ଶନ, ବିଧି ତଥା ପ୍ରଶାସନର ପ୍ରରୂପରେ, ସୁଦୂର ପ୍ରସାରୀ ପ୍ରଭାବ ପକାଇଥିଲା ।
ରୋମୀୟମାନଙ୍କ ଲାଟିନ ଭାଷା, ମଧ୍ଯଯୁଗ ଓ ଆଧୁନିକ ଯୁଗର ରୋମୀୟ ଭାଷାସମୂହରେ ପରିବର୍ଦ୍ଧିତ ହେଲା, ଅପରପକ୍ଷରେ ମଧ୍ଯଯୁଗୀୟ ଗ୍ରୀକ୍ ଭାଷା, ପୂର୍ବ ରୋମୀୟ ସାମ୍ରାଜ୍ଯର ରାଜଭାଷାର ମର୍ଯ୍ୟାଦା ପାଇଲା ।
ସାମ୍ରାଜ୍ଯର ଖ୍ରୀଷ୍ଟଧର୍ମରେ ଦିକ୍ଷିତ ହେବା ପରେ ମଧ୍ଯଯୁଗୀୟ ଖ୍ରୀଷ୍ଟରାଜ୍ୟ ସ୍ଥାପନ ହେଲା ।
ଇଟାଲୀୟ ପୁନର୍ଜାଗରଣ ଉପରେ ଗ୍ରୀକ୍ ଓ ରୋମୀୟ କଳାର ଗଭୀର ପ୍ରଭାବ ପଡିଥିଲା ।
ରୋମର କଳାକୃତିର ପରମ୍ପରା, ରୋମନେସ୍କ, ପୁନର୍ଜାଗରଣ ଓ ନୂଆ ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ ସ୍ଥାପତ୍ୟ କଳା ଉପରେ ଗଭୀର ପ୍ରଭାବ ପକାଇଛି ।
ହିନ୍ଦୁ ସଂସ୍କୃତି ଓ ପୂଜାରେ ଗଙ୍ଗା ସଭିଙ୍କ ମାତା ଯିଏ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଗ୍ରହଣ କରି କ୍ଷମା କରିଦିଅନ୍ତି ।
ଅନ୍ୟ ଦେବୀଙ୍କ ଭଳି ତାଙ୍କର କୌଣସି କ୍ଷତିକାରକ ଗୁଣ ନାହିଁ ଯଦିଓ ସେ ନ‌ଦୀର ଗୁଣ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି ।
ମହାଭାରତ ଅନୁସାରେ ସେ ଶାନ୍ତନୁଙ୍କ ପତ୍ନୀ ଓ ପିତାମହ ଭୀଷ୍ମଙ୍କର ମାତା ଥିଲେ ।
ଭୀଷ୍ମ ଯୁଦ୍ଧରେ ଆଘାତପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇ ଶରଶ‌ଯ୍ୟାରେ ଥିବା ବେଳେ ଗଙ୍ଗା ଜଳ ମଧ୍ୟରୁ ବାହାରି ତାଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ ଓ ବିକଳ ହୋଇ ଅନିୟନ୍ତ୍ରିତ ଭାବରେ କ୍ରନ୍ଦନ କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ ।
କେବଳ ବିବାହ ଇଚ୍ଛୁକ ଥିବା ଅମ୍ବାଙ୍କୁ ଅପ‌ହରଣ ଓ ଅପମାନିତ କରିବାରୁ ଭୀଷ୍ମଙ୍କର ପତନ ଘଟିଥିଲା ।
ଗଙ୍ଗା ନ‌ଦୀ କୁଳେ କୁଳେ ଅନେକ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ରହିଛି ଯଥା:- ଗଙ୍ଗୋତ୍ରୀ, ହରିଦ୍ୱାର, ଆଲ୍ଲାହାବାଦ, ବନାରସ ଓ କୋଲକାତାରେ ଥିବା କାଳୀଘାଟ କାଳୀ ମନ୍ଦିର ।
ଥାଇଲ୍ୟାଣ୍ଡରେ ପାଳନ କରାଯାଉଥିବା ଲୟ କ୍ରୋଥୋଙ୍ଗ ପର୍ବରେ ବୁଦ୍ଧ ଓ ଦେବୀ ଗଙ୍ଗାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରି ସର୍ବ ପାପ ଧୋଇଯାଇ ସୌଭାଗ୍ୟ ଆସିବା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଡଙ୍ଗାରେ ଜଳନ୍ତ ମହମ‌ବତୀ ଭସାନ୍ତି ।
ସଂସାରର ନୈତିକ ସଂହିତା ଓ ମାନବିକ ନୀତିକୁ ଭଗ୍ନ କଲେ ବିଯୁକ୍ତାତ୍ମକ ପ୍ରଭାବ ପଡ଼ିବା ବିଶ୍ୱାସ କରାଯାଏ; ଏଣୁ ଏଥିରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇବା ନିମନ୍ତେ ଏହି ପର୍ବ ପାଳନ କରାଯାଏ ।
ହିନ୍ଦୁଧର୍ମରେ ଗଙ୍ଗା ନ‌ଦୀ ଏକ ପବିତ୍ର ନାମ ଯାହାକୁ ମାନବୀକରଣ କରାଯାଇ ଦେବୀ ଗଙ୍ଗା ନାମରେ ପୂଜା କରାଯାଉଛି ।
ତାଙ୍କୁ ହିନ୍ଦୁ ଓ ବୌଦ୍ଧଧର୍ମାବଲମ୍ବୀମାନେ ପୂଜା କରନ୍ତି ଓ ଗଙ୍ଗା ନ‌ଦୀରେ ସ୍ନାନ କଲେ ସକଳ ପାପ ଧ୍ରୌତ ହୋଇ ମୋକ୍ଷ ହେବା ବିଶ୍ୱାସ ରହିଛି ।
ମୃତ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କର ପାଉଁସ ଗଙ୍ଗା ନ‌ଦୀରେ ବିସର୍ଜନ କଲେ ଆତ୍ମା ମୋକ୍ଷ ହୋଇଯାଏ ବୋଲି ଚିନ୍ତା କରାଯାଏ ।
ହିନ୍ଦୁ ଧର୍ମ, ପୁରାଣ ଓ ପୁସ୍ତକମାନଙ୍କରେ ଗଙ୍ଗା ଏକ ପବିତ୍ର ବିଶୁଦ୍ଧ ଜୀବନ ଜଳ ଓ ଦେବୀ ଭାବରେ ଚିତ୍ରଣ ହୋଇଛନ୍ତି ।
ଅନ୍ୟ ଦେବ ଦେବୀଙ୍କର ପୂଜାରେ ଯେପରି ଆବାହନ ଓ ବିସର୍ଜନ କରାଯାଏ, ସେଭଳି ପ୍ରଥା ଗଙ୍ଗା ପୂଜାରେ ଦେଖିବାକୁ ମିଳେନି ।
ଗଙ୍ଗା ନ‌ଦୀ ପ୍ରବ‌ହମାନ ଥିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଗଙ୍ଗାଙ୍କର ଦେବତ୍ୱ ବଞ୍ଚିରହିଥିବ ।
ଦକ୍ଷିଣ ଗ୍ୟାଲେରିର ପୂର୍ବ ପଟରେ କ୍ଷ୍ମେର୍ ଓ ଚାମ୍ ନୌସେନା ମଧ୍ୟରେ ସଂଘଟିତ ଯୁଦ୍ଧର ଦୃଶ୍ୟ ବର୍ଣ୍ଣିତ ।
ତାହା ତଳକୁ ଦୈନନ୍ଦିନ ଜୀବନର ହାଟ-ବଜାର, ଖୋଲା ସ୍ଥାନରେ ରୋଷେଇ, ଶିକାରୀ, ଛୁଆଙ୍କ ସହ ମହିଳାମାନଙ୍କ ଚିତ୍ର ରହିଛି ।
ଦକ୍ଷିଣ ଗ୍ୟାଲେରିରେ ନିଜ ଡଙ୍ଗା ସହିତ କିଛି ମତ୍ସ୍ୟଜୀବୀ, ଗଞ୍ଜା ଲଢ଼େଇ, ନଗରରେ ରାଜକୁମାରୀ ଓ ତାଙ୍କ ପରିଚାରିକା, ଲୋକଙ୍କ ବାର୍ତ୍ତାଳାପ, କ୍ରୀଡ଼ା ଆସର, ମଲ୍ଲଯୋଦ୍ଧା, ବାରହା ସହ ଲଢ଼େଇ ପ୍ରଭୃତି ଦେଖିହେବ ।
ତା’ ସହିତ ଆଉ ଏକ ଯୁଦ୍ଧ ଦୃଶ୍ୟ ରହିଛି ଯେଉଁଥିରେ ଚାମ୍ ସୈନିକମାନେ ନୌକାରୁ ଅବତରଣ କରୁଥିବା, ଶରୀରରେ କବଚ ପରି ଦଉଡ଼ି ଗୁଡ଼ାଇ ଯୁଦ୍ଧ କରୁଥିବା କ୍ଷ୍ମେର୍ ସୈନିକ, ତା’ ପରକୁ କ୍ଷ୍ମେର୍‍ମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ପ୍ରଭୁତ୍ୱ ଦେଖାଇବା ଏବଂ ଶେଷରେ ବିଜୟ ପରେ କ୍ଷ୍ମେର୍ ରାଜା ଓ ପ୍ରଜା ମିଶି ବିଜୟ ଉତ୍ସବ ପାଳନ କରିବା ଇତ୍ୟାଦି ଏହି ଗ୍ୟାଲେରିରେ ଖୋଦିତ ।
ଦକ୍ଷିଣ ଗ୍ୟାଲେରିର ପଶ୍ଚିମ ପଟେ କ୍ଷ୍ମେର୍ ସେନା, ଚାମ୍ ସେନା, ହାତୀ, ଗୋଳା ଫିଙ୍ଗୁଥିବା ବାଟୁଳି ବା ଯୁଦ୍ଧ ଯନ୍ତ୍ର ଇତ୍ୟାଦିର ଦୃଶ୍ୟ ରହିଛି ।
ପଶ୍ଚିମ ଗ୍ୟାଲେରିର ଦକ୍ଷିଣ ପଟେ ଜଙ୍ଗଲ ଅଭିମୁଖେ ସେନାର ଯାତ୍ରା, କ୍ଷ୍ମେର୍ ଗୋଷ୍ଠୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବଚସା ଓ କଳହ ପ୍ରଭୃତିର ଅସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଚିତ୍ର ଦେଖିବାକୁ ମିଳିଥାଏ ।
ପଶ୍ଚିମ ଗ୍ୟାଲେରିରେ କ୍ଷ୍ମେର୍ ଯୋଦ୍ଧାଙ୍କ ପରସ୍ପର ସହିତ ହାତାହାତି ହେବା, ଦଳେ ଯୋଦ୍ଧା ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଏକ ଜଳାଶୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଗୋଡ଼ାଇବା, ଜଳାଶୟରେ ଏକ ବଡ଼ ମାଛ ଛୋଟ ହରିଣଟିଏକୁ ଖାଉଥିବା, ହାତୀ ଉପରେ ଛିଡ଼ା ହୋଇ ରାଜାଙ୍କ ରାଜକୀୟ ଶୋଭାଯାତ୍ରା, ପବିତ୍ର ଅଗ୍ନିଶିଖା ଇତ୍ୟାଦି ଦୃଶ୍ୟ ଅବସ୍ଥିତ ।
ଉତ୍ତର ଗ୍ୟାଲେରିର ପଶ୍ଚିମ ପଟେ ରାଜାଙ୍କ ଶୋଭାଯାତ୍ରାରେ କ୍ରୀଡ଼ାବିତ୍, ଚମତ୍କାର ଖେଳ ଦେଖାଉଥିବା ମନୋରଞ୍ଜନକାରୀ, ବିଭିନ୍ନ ପଶୁମାନଙ୍କର ଶୋଭାଯାତ୍ରା, ଜଙ୍ଗଲରେ ବସିଥିବା ସାଧକ, କ୍ଷ୍ମେର୍ ଓ ଚାମ୍ ସେନା ମଧ୍ୟରେ ଯୁଦ୍ଧ ଆଦିର ଶିଳାଚିତ୍ର ରହିଛି ।
ଉତ୍ତର ଗ୍ୟାଲେରିରେ ଚାମ୍ ସେନାକୁ ଦେଖି କ୍ଷ୍ମେର୍ ସେନା ଛତ୍ରଭଙ୍ଗ ଦେବା ଦୃଶ୍ୟ ମଧ୍ୟ ପ୍ରସ୍ତରକଳା ମାଧ୍ୟମରେ ପ୍ରକାଶିତ ।
ଉତ୍ତର-ପୂର୍ବ କୋଣର ପ୍ୟାଭିଲିଅନରେ କ୍ଷ୍ମେର୍ ସେନା ଯୁଦ୍ଧଯାତ୍ରାର ଆଉ ଏକ ଦୃଶ୍ୟ ରହିଛି ।
ପୂର୍ବ ଗ୍ୟାଲେରିରେ ଯୁଦ୍ଧ ହାତୀଙ୍କ ସହିତ ଚାମ୍ ଓ କ୍ଷ୍ମେର୍ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ଯୁଦ୍ଧର ଚିତ୍ର ରହିଛି ।
ବାହାର ପଟର ଗ୍ୟାଲେରିରେ ଏକ ଅଗଣା ରହିଛି ଓ ସେଥିରେ ଦୁଇଟି ଗ୍ରନ୍ଥାଳୟ ରହିଛନ୍ତି ।
ମୂଳ ନିର୍ମାଣ ଅନୁସାରେ ଏହି ଅଗଣାରେ ୧୬ଟି କୋଠରୀ ଥିଲା କିନ୍ତୁ ହିନ୍ଦୁ ରାଜା ଅଷ୍ଟମ ଜୟବର୍ମନଙ୍କ ସମୟରେ ଏଗୁଡ଼ିକ ଭାଙ୍ଗି ଦିଆଯାଇଥିଲା ।
ପ୍ରଥମେ ଛକ ବା ଯୁକ୍ତ ଚିହ୍ନ ପରି ନିର୍ମିତ ଏହି ଗ୍ୟାଲେରିଟି ପରେ ବର୍ଗାକାରକୁ ପରିବର୍ତ୍ତିତ ହୋଇଥିଲା ।
ଏହି ଗ୍ୟାଲେରିରେ ଯୁଦ୍ଧ, ଶୋଭାଯାତ୍ରା ବା ସେନାର ଦୃଶ୍ୟ ପରିବର୍ତ୍ତେ ହିନ୍ଦୁ ପୌରାଣିକ କଥାମାନ ପ୍ରଦର୍ଶିତ ହୋଇଛି ।
ହିନ୍ଦୁ ବିଶ୍ୱାସର ତ୍ରିମୂର୍ତ୍ତି , ଅପସରା, ଦିବ୍ୟ ନର୍ତ୍ତକୀ, ରାବଣ ଓ ଗରୁଡ଼ ପ୍ରଭୃତିଙ୍କ ଶିଳାଚିତ୍ର ବର୍ଣ୍ଣନା ଭିତର ଗ୍ୟାଲେରିର ଶୋଭା ବଢ଼ାଇଥାଏ ।
ଏହି ଦ୍ୱୟର ଏକାଧିକ ଅର୍ଥ ବାହାରିପାରେ - ପର୍ବତରୁ ଜଣେ ଦେବୀ ମୁକ୍ତ ହୋଇ ବାହାରିବା କିମ୍ବା ଚାମ୍ ଅନୁପ୍ରବେଶକାରୀଙ୍କ ଭଙ୍ଗାରୁଜା ।
ରାଜା ଖାଲି ହାତରେ ଏକ ବିରାଟ ସାପ ସହ ଲଢ଼ିବା, ତା’ ପରେ ମହିଳାମାନେ ତାଙ୍କ ହାତକୁ ପରୀକ୍ଷା କରିବା ଏବଂ ଶେଷରେ ସାପର ବିଷରୁ କୁଷ୍ଠ ରୋଗାକ୍ରାନ୍ତ ହୋଇ ଅସୁସ୍ଥ ରାଜା ଖଟରେ ଶୋଇ ରହିଥିବାର ଦୃଶ୍ୟ ମଧ୍ୟ ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ ।
ଏହା ବ୍ୟତୀତ ପଶ୍ଚିମ ଗୋପୁରର ଦକ୍ଷିଣରେ ଏକ ବୈଷ୍ଣବ ମନ୍ଦିର ତିଆରି ହେବା ଓ ପଶ୍ଚିମ ଗୋପୁରର ଉତ୍ତରରେ ସମୁଦ୍ର ମନ୍ଥନର ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ ।
ବାୟୋନ୍ ମନ୍ଦିରର ବିଶେଷତ୍ୱ ହେଲା ମୁଖ୍ୟ ମନ୍ଦିର ଓ ପାର୍ଶ୍ୱ ମନ୍ଦିରମାନଙ୍କର ବିମାନରେ ନିର୍ମିତ ହୋଇଥିବା ଶାନ୍ତ ଓ ସ୍ମିତହାସ୍ୟପୂର୍ଣ୍ଣ ମୁଖମଣ୍ଡଳସମୂହ ।
ବାୟୋନ୍ ମନ୍ଦିରର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସ୍ତରରେ ଥିବା ବେଢ଼ାର ପ୍ରତି ପାର୍ଶ୍ୱ ମନ୍ଦିରର ବିମାନର ଚାରି ଦିଗରେ ଏହି ମୁଖମଣ୍ଡଳମାନ ଖୋଦିତ ଏବଂ ଏମାନେ ପରିବେଷ୍ଟନ କରିଥିବା ମୁଖ୍ୟ ମନ୍ଦିର ବିମାନର ଚାରି ଦିଗରେ ମଧ୍ୟ ଏପରି ମୁଖମଣ୍ଡଳ ଖୋଦିତ ହୋଇଛି ।
ମନ୍ଦିରରେ ପ୍ରଧାନତଃ ଦୁଇଟି ବର୍ଗର ପ୍ରସ୍ତର କଳା ସହ କିଛି ଅନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଦୃଶ୍ୟ ଖୋଦିତ ହୋଇଥିବାର ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ ।
ଜାପାନ ସରକାରଙ୍କ ଅଂକୋର୍ ସଂରକ୍ଷଣ ଦଳ ବାୟୋନ୍ ମନ୍ଦିରକୁ କ୍ଷ୍ମେର୍ ସ୍ଥାପତ୍ୟ କଳାର ବାରୁକ୍ ଶୈଳୀର ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଉପସ୍ଥାପନା ବୋଲି କୁହନ୍ତି ଏବଂ ଏହି ଶୈଳୀ ଅଂକୋର୍ ୱାଟ୍‍ର ପାରମ୍ପରିକ କ୍ଷ୍ମେର୍ ଶୈଳୀଠାରୁ ଭିନ୍ନ ।
ସପ୍ତମ ଜୟବର୍ମନଙ୍କ ପରେ ବାୟୋନ୍ ମନ୍ଦିର ପରବର୍ତ୍ତୀ ସମ୍ରାଟମାନଙ୍କଦ୍ୱାରା ବାରମ୍ବାର ନବୀକୃତ ତଥା ପରିବର୍ତ୍ତିତ ହୋଇଥିଲା ।
୧୩ଶ ଶତାବ୍ଦୀର ମଧ୍ୟ ଭାଗରେ ଅଷ୍ଟମ ଜୟବର୍ମନଙ୍କ ରାଜୁତି ଥିଲା ଏବଂ କ୍ଷ୍ମେର୍ ବଂଶ ପୁଣି ଥରେ ହିନ୍ଦୁ ଧର୍ମାବଲମ୍ବୀ ହୋଇଥିଲେ ।
ତାହା ପରବର୍ତ୍ତୀ ଶତାବ୍ଦୀମାନଙ୍କରେ ଥେରବାଦ ବୌଦ୍ଧ ଏଠାରେ ଅଧିକ ପ୍ରଚଳିତ ହେଲା ଏବଂ ମନ୍ଦିରରେ ଆବଶ୍ୟକୀୟ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରାଯାଇଥିଲା ।
ତାହା ପରେ ପୁଣି ଏହି ସ୍ଥାନ ଲୋକଙ୍କଦ୍ୱାରା ପରିତ୍ୟକ୍ତ ହୋଇ ମନ୍ଦିର ମଧ୍ୟକୁ ଲଟାବୁଦା ଜଙ୍ଗଲ ମାଡ଼ି ଆସିଥିଲା ।
ମନ୍ଦିରର ପୂର୍ବ ପଟର ବେଢ଼ା, ଗ୍ରନ୍ଥାଳୟ, ଗ୍ୟାଲେରି, ଉପର ବେଢ଼ାର କେତେକ ଅଂଶ ମୂଳ ମନ୍ଦିର ସମୟରେ ନିର୍ମିତ ହୋଇନଥିଲା ।
ମନ୍ଦିର ବିମାନର ୨୧୬ଟି ଶିଳାନିର୍ମିତ ମୁଖମଣ୍ଡଳ ଏବଂ ରାଜା ସପ୍ତମ ଜୟବର୍ମନଙ୍କ ଅନ୍ୟ ମୂର୍ତ୍ତିର ମୁଖ ପ୍ରାୟ ସମାନ, ତେଣୁ ଗବେଷକମାନେ ମତ ରଖନ୍ତି ଯେ ମନ୍ଦିରର ପ୍ରତି ମୁଖମଣ୍ଡଳ ରାଜାଙ୍କ ଅନୁକରଣ କରି ନିର୍ମିତ ହୋଇଥିଲା ।
ଅନ୍ୟ ଏକ ମତାନୁସାରେ ଏହି ସବୁ ମୁଖମଣ୍ଡଳ ଅବଲୋକିତେଶ୍ୱର ବା ଲୋକେଶ୍ୱର ବୋଧିସତ୍ୱଙ୍କୁ ଦର୍ଶାଇଥାନ୍ତି ।
ଅଂକୋର୍ ବିଶାରଦ ଜର୍ଜ୍ କୁଡେସ୍ କୁହନ୍ତି ଯେ ସପ୍ତମ ଜୟବର୍ମନ ନିଜକୁ "ଦେବରାଜା" ବୋଲି ମନେ କରୁଥିଲେ ।
କ୍ଷ୍ମେର୍ ରାଜବଂଶର ତାଙ୍କ ପୂର୍ବପୁରୁଷମାନେ ହିନ୍ଦୁ ଧର୍ମାବଲମ୍ବୀ ଥିଲେ ଏବଂ ନିଜକୁ ଶିବ, ଶିବଲିଙ୍ଗର ସେବକ କହୁଥିବା ବେଳେ ସପ୍ତମ ଜୟବର୍ମନ ବୌଦ୍ଧ ଧର୍ମାବଲମ୍ବୀ ଥିଲେ ଏବଂ ସେ ନିଜକୁ ଗୌତମ ବୁଦ୍ଧ ବା ବୋଧିସତ୍ତ୍ୱଙ୍କ ରୂପ ବୋଲି ବିଚାର କରୁଥିଲେ ।
ଭିତର ଗ୍ୟାଲେରି ପରି ମୁଖ୍ୟ ମନ୍ଦିର ମଧ୍ୟ ପୂର୍ବେ ଯୁକ୍ତାକାର ଥିଲା ଯାହାକୁ ପରେ ଗୋଲାକାରରେ ରୂପାନ୍ତରଣ କରାଯାଇଛି ।
ମନ୍ଦିର ପ୍ରତିଷ୍ଠା ବେଳେ ବୁଦ୍ଧଙ୍କର ୩.୬ ଫୁଟ୍ ଉଚ୍ଚ ମୂର୍ତ୍ତି ମୁଖ୍ୟ ମନ୍ଦିରରେ ଗର୍ଭ ଗୃହରେ ରଖାଯାଇଥିଲା ।
ଏହି ମୂର୍ତ୍ତିରେ ବୁଦ୍ଧ ଧ୍ୟାନମଗ୍ନ ମୁଦ୍ରାରେ ବସିଥିବା ଏବଂ ନାଗରାଜ ମୁଚଳିନ୍ଦ ବୁଦ୍ଧଙ୍କ ଉପରେ ଫଣା ମେଲାଇ ତାଙ୍କୁ ସୁରକ୍ଷିତ ରଖିଥିବାର ଦୃଶ୍ୟ ରହିଥିଲା ।
ହିନ୍ଦୁ ରାଜା ଅଷ୍ଟମ ଜୟବର୍ମନଙ୍କ ସମୟରେ ଏହି ମୂର୍ତ୍ତିକୁ ଗର୍ଭଗୃହରୁ ବାହାରକୁ ନିଆଯାଇ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ରୂପେ ଭାଙ୍ଗି ଦିଆଯାଇଥିଲା ।
୧୯୩୩ ମସିହାରେ ଏକ କୂପରୁ ଏହି ମୂର୍ତ୍ତିର ଖଣ୍ଡ ସବୁ ମିଳିଥିଲା, ଯାହାକୁ ଯୋଡ଼ାଯାଇ ଅଂକୋରରେ ପର୍ଯ୍ୟଟକଙ୍କ ଦେଖିବା ପାଇଁ ରଖାଯାଇଛି ।
ବାୟୋନ୍ ଅଂକୋର୍‍ର ଶେଷ ନିର୍ମିତ ରାଜକୀୟ ମନ୍ଦିର ଏବଂ ଏହା ଏକମାତ୍ର ରାଜମନ୍ଦିର ଯାହା ମହାଯାନ ବୌଦ୍ଧ ମତବାଦର ଆରାଧନା ପାଇଁ ନିର୍ମିତ ।
ପାର୍ଶ୍ୱ ମନ୍ଦିରମାନଙ୍କରେ ବହୁ ସ୍ଥାନୀୟ ଦେବାଦେବୀ ପୂଜିତ ହେଉଥିବା ବେଳେ ମୁଖ୍ୟ ମନ୍ଦିରର ଆରାଧ୍ୟ ଦେବତା ହେଉଛନ୍ତି ଗୌତମ ବୁଦ୍ଧ ।
ଜୟବର୍ମନ ସପ୍ତମ ଆରମ୍ଭ କରିଥିବା ନିର୍ମାଣ ପ୍ରକଳ୍ପରେ ଏହା ମୁଖ୍ୟ ଆକର୍ଷଣ ଥିଲା ।
ସପ୍ତମ ଜୟବର୍ମନ ଏହି ପ୍ରକଳ୍ପ କାଳରେ ବାୟୋନ୍ ସମେତ ଅଂକୋର୍ ଥୋମ୍‍ର ନାଗସେତୁ , ପ୍ରିହା ଖାନ ମନ୍ଦିର , ତା-ପ୍ରୋମ୍ ମନ୍ଦିର ଓ ବାନ୍ତେ ଦେଇ ପ୍ରଭୃତି ନିର୍ମାଣ କରାଇଥିଲେ ।
ବାୟୋନ୍ କାମ୍ବୋଡ଼ିଆର ଅଂକୋରରେ ଅବସ୍ଥିତ ଏକ ସୁନ୍ଦର ଓ ଭବ୍ୟ ପୁରାତନ ମନ୍ଦିର ।
ଦ୍ୱାଦଶ ଶତାବ୍ଦୀର ଶେଷରୁ ନେଇ ତ୍ରୟୋଦଶ ଶତାବ୍ଦୀର ଆରମ୍ଭ କାଳରେ କ୍ଷ୍ମେର୍ ସ୍ଥାପତ୍ୟ ଶୈଳୀରେ ନିର୍ମିତ ଏହି ମନ୍ଦିର ମହାଯାନ ବୌଦ୍ଧଧର୍ମାବଲମ୍ବୀ ରାଜା ଜୟବର୍ମନ ସପ୍ତମଙ୍କର ରାଜକୀୟ ମନ୍ଦିର ଥିଲା ।
ଜୟବର୍ମନଙ୍କ ରାଜଧାନୀ ଅଂକୋର୍ ଥୋମ୍‍ର କେନ୍ଦ୍ରରେ ବାୟୋନ୍ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ।
ଜୟବର୍ମନଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ହିନ୍ଦୁ ଓ ଥେରବାଦ ବୌଦ୍ଧ ଧର୍ମାବଲମ୍ବୀ ରାଜାମାନେ ଏହି ମନ୍ଦିରକୁ ନିଜ ନିଜ ପୂଜା ପଦ୍ଧତି ପାଇଁ ବ୍ୟବହାର କରିଆସିଛନ୍ତି ।
ବାହାର ଗ୍ୟାଲେରିର ବାହାର ପଟେ ଐତିହାସିକ ଘଟଣାବଳୀ ଓ ନିତିଦିନିଆ ଅଂକୋର୍ କ୍ଷ୍ମେର୍ ଜୀବନର ସୂଚନା ଦେଖାଉଥିବା ଅନେକ ପ୍ରସ୍ତରଖୋଦିତ ଚିତ୍ର ରହିଛି ।
ପ୍ରତ୍ୟେକ ଘଟଣାର ପ୍ରାଞ୍ଜଳ ତଥ୍ୟ ବହନ କରୁଥିବା ଏହି ଶିଳାଚିତ୍ରମାନଙ୍କ ନିକଟରେ କୌଣସି ଶିଳାଲେଖ ମିଳେନାହିଁ ।
ଏହି କାରଣରୁ ଚିତ୍ରମାନଙ୍କ କାଳ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରିବାରେ ଓ ଦୃଶ୍ୟମାନଙ୍କ ଐତିହାସିକ ଘଟଣା ସହ ସମ୍ପର୍କ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରିବାରେ ତଥା ଦୁଇଟି ଦୃଶ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ସମ୍ପର୍କ ଖୋଜି ବାହାର କରିବାରେ ଅସୁବିଧା ହୋଇଥାଏ ।
ପୂର୍ବ ପଟର ଗୋପୁରରୁ ଘଣ୍ଟାକଣ୍ଟା ଦିଗରେ ଆଗକୁ ଗଲେ ଯେଉଁ ସବୁ କଳାକୃତି ଦେଖାଯାନ୍ତି, ସେଗୁଡ଼ିକ ହେଲେ :
ଭିତର ଗ୍ୟାଲେରି ଓ ଉପର ବେଢ଼ାରେ ଗୁଞ୍ଜି ହୋଇ ରହିଥିବା ପାର୍ଶ୍ୱ ମନ୍ଦିର ଓ ନିର୍ମାଣ ତଥା ଉପର ବେଢ଼ା ଭିତର ଗ୍ୟାଲେରିରୁ ଗୋଟିଏ ସ୍ତର ଉପରେ ଥିବାରୁ ଗବେଷକମାନେ ମତ ପୋଷଣ କରିଛନ୍ତି ଯେ ମୂଳ ନିର୍ମାଣରେ ଉପର ବେଢ଼ା ନିର୍ମାଣ କରିବାର ଯୋଜନା ନଥିଲା ।
କିନ୍ତୁ ନିର୍ମାଣ ଆରମ୍ଭ ହେବାର ଅଳ୍ପ କିଛି ସମୟ ପରେ ଏହାକୁ ନିର୍ମାଣ କରିବାର ନିଷ୍ପତ୍ତି ନିଆଗଲା ।
ସମସାମୟିକ ତା ପ୍ରୋମ୍ ଓ ବାନ୍ତେ ଦାଇ ପରି ବାୟୋନ୍ ମନ୍ଦିର ମଧ୍ୟ ଏକାଧିକ ସ୍ତର ପରିବର୍ତ୍ତେ ଗୋଟିଏ ସ୍ତରରେ ନିର୍ମିତ ହେବାର ଯୋଜନା ରହିଥିଲା ବୋଲି ବିଶ୍ୱାସ କରାଯାଏ ।
ଯେହେତୁ ବାୟୋନ୍ ମନ୍ଦିର ଅଂକୋର୍ ଥୋମ୍‍ର କେନ୍ଦ୍ରବିନ୍ଦୁରେ ଅବସ୍ଥିତ, ତେଣୁ ସହରର ପ୍ରତି ଦିଗର ପ୍ରବେଶ ପଥରୁ ସିଧା ସଡ଼କ ବାୟୋନ୍ ମନ୍ଦିର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯାଇଥାଏ ।
ବାୟୋନ୍ ମନ୍ଦିରରେ ବାହ୍ୟ ପାଚେରୀ ବା ଜଳପୂର୍ଣ୍ଣ ଖାଇର ବ୍ୟବସ୍ଥା ନଥିଲା ।
ସହରକୁ ଘୋରି ରହିଥିବା ପାଚେରୀକୁ ହିଁ ମନ୍ଦିରର ବାହ୍ୟ ପାଚେରୀ ପରି ବିଚାର କରାଯାଉଥିଲା ।
ଏହି ଅଞ୍ଚଳ ଫରାସୀମାନଙ୍କଦ୍ୱାରା ଅଧିକୃତ ହେବା ପରେ ସେମାନେ ଏହି ମନ୍ଦିରର ନାମ ବାନ୍ୟାନ୍ ମନ୍ଦିର ବୋଲି ଦେଇଥିଲେ ।
କାଳକ୍ରମେ ସ୍ଥାନୀୟ କ୍ଷ୍ମେର୍ ଭାଷାଭାଷୀ ଲୋକଙ୍କଦ୍ୱାରା ବାନ୍ୟାନ୍ ଶବ୍ଦ ଅପଭ୍ରଷ୍ଟ ହୋଇ ବାୟୋନ୍ ପାଲଟିଗଲା ଓ ସମସ୍ତ ଭାଷାରେ ବାୟୋନ୍ ଭାବେ ପ୍ରଚଳିତ ହୋଇଆସୁଛି ।
ମନ୍ଦିର ମଧ୍ୟରେ ଦୁଇଟି ଗ୍ୟାଲେରିବିଶିଷ୍ଟ ବାରଣ୍ଡା ଓ ସବୁଠାରୁ ଉପର ସ୍ତରରେ ମୁଖ୍ୟ ବେଢ଼ା ରହିଛି ।
ଏହି ସବୁ କାରୁକାର୍ଯ୍ୟ ଏକ ସ୍ଥାନରେ ଠୁଳ ହେବା ପରି ନିର୍ମିତ ହୋଇଛନ୍ତି ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ପରସ୍ପରଠାରୁ ଦୂରତା ଖୁବ୍ କମ୍ ।
ଅଂକୋର ୱାଟ୍ ମନ୍ଦିରରେ ସମସ୍ତ କାରୁକାର୍ଯ୍ୟ ଛଡ଼ାଛଡ଼ା ହୋଇ ଏବଂ ଏକ ବଡ଼ ଖୋଲା ପ୍ରାଙ୍ଗଣରେ ରହିଥିବା ବେଳେ ବାୟୋନ୍‍କୁ ଦେଖିଲେ ଲାଗେ ଯେ ଏକ ଛୋଟ ସ୍ଥାନରେ ସବୁ କାରୁକାର୍ଯ୍ୟ ଏବଂ ନିର୍ମାଣ ଗୁଞ୍ଜାଗୁଞ୍ଜି କରି ରଖିଦିଆଯାଇଛି ।
ପାର୍ଶ୍ୱ ମନ୍ଦିର ସଂଖ୍ୟା, ମୁଖମଣ୍ଡଳ ଗୁଡ଼ିକର ସର୍ବମୋଟ ସଂଖ୍ୟା ପ୍ରଭୃତି ମଧ୍ୟରେ କଣ ସମ୍ପର୍କ ଅଛି, ତାହା ଜାଣିବା ପାଇଁ ଅନେକ ଚେଷ୍ଟା କରାଯାଇଛି ।
କିନ୍ତୁ ଅତୀତରେ ଏମାନଙ୍କ ସଂଖ୍ୟା କ୍ରମାଗତ ବଦଳିଥିବାରୁ, ନୂତନ ନିର୍ମାଣ ଓ କିଛି ପାର୍ଶ୍ୱ ମନ୍ଦିର ଭାଙ୍ଗି ଯାଇଥିବାରୁ ଏହି ସମ୍ପର୍କ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିବା କଷ୍ଟକର ।
ଆନୁମାନିକ ଭାବେ ବାୟୋନ୍ ଉପର ବେଢ଼ାରେ ସର୍ବମୋଟ ପ୍ରାୟ ୨୦୦ଟି ମୁଖ ମଣ୍ଡଳ ରହିଛି ।
ପୂର୍ବ ପଟର ଗ୍ୟାଲେରିର ଦକ୍ଷିଣ ପଟକୁ କ୍ଷ୍ମେର୍ ସେନା, କିଛି ଚୀନୀ ସୈନିକ ଯୁଦ୍ଧ ଯାତ୍ରା କରୁଥିବାର ଦୃଶ୍ୟ ରହିଛି ।
ସେମାନଙ୍କ ସହିତ କିଛି ବାଦକ, ଗାୟକ, ଅଶ୍ୱାରୋହୀ, ଗଜାରୋହୀ ଓ ଦ୍ରବ୍ୟବାହକ ରଥ ମଧ୍ୟ ଅଛନ୍ତି ।
ପୂର୍ବ ଗ୍ୟାଲେରିରେ ଏକ ଶୋଭାଯାତ୍ରା, ଅଂକୋରୀୟ ଘର, ଚୀନୀ ବେପାରୀ ରହିଥିବା ଦୃଶ୍ୟଟିଏ ରହିଛି ।
ପ୍ୟାଭିଲିଅନ୍‍ର ଦକ୍ଷିଣ-ପୂର୍ବରେ ଅପସରା ଓ ଲିଙ୍ଗ ଇତ୍ୟାଦି ସହିତ ଏକ ଏକ ନିର୍ମାଣାଧୀନ ଅସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ମନ୍ଦିରର ଦୃଶ୍ୟ ରହିଛି ।
ବିଂଶ ଶତାବ୍ଦୀର ପ୍ରଥମ ଭାଗରେ “ସୁଦୂର ପ୍ରାଚ୍ୟ ଅଧ୍ୟୟନର ଫରାସୀ ବିଦ୍ୟାଳୟ ” ପ୍ରଥମେ ଏହି ମନ୍ଦିରର ରକ୍ଷଣାବେକ୍ଷଣ ପାଇଁ ଆଗ୍ରହୀ ହେଲା ଓ ଆନାଷ୍ଟିଲୋସିସ୍ ପଦ୍ଧତିରେ ମନ୍ଦିରର କିଛି ଅଂଶ ସଂରକ୍ଷିତ ମଧ୍ୟ କରାଗଲା ।
୧୯୯୫ ମସିହାରୁ ଜାପାନ ସରକାରଙ୍କ ଅଂକୋର୍ ସଂରକ୍ଷଣ ଦଳ ଏହି ମନ୍ଦିରର ରକ୍ଷଣାବେକ୍ଷଣ ଦାୟିତ୍ୱ ବହନ କରିଆସୁଛି ।
ଉପର ବେଢ଼ାରେ ବାୟୋନ୍ ମନ୍ଦିରର ବିଶେଷତ୍ୱ “ମୁଖବିଶିଷ୍ଟ ପାର୍ଶ୍ୱମନ୍ଦିର”ମାନ ରହିଛି ।
ପ୍ରତିଟି ବିମାନରେ ଦୁଇ, ତିନି କିମ୍ବା ଚାରିଟି ଲେଖାଏଁ ସ୍ମିତ ହସୁଥିବା ମୁଖମଣ୍ଡଳ ଖୋଦିତ ହୋଇଛି ।
“ଉପର ବେଢ଼ାରେ ଯେଉଁଆଡ଼େ ଗଲେ ବି ସର୍ବତ୍ର ଲୋକେଶ୍ୱର ବିଦ୍ୟମାନ” ବୋଲି ମୌରିସ୍ ଗ୍ଲେଜ୍ କୁହନ୍ତି ।
ରାଜା ସପ୍ତମ ଜୟବର୍ମନଙ୍କ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ବାୟୋନ୍ ମନ୍ଦିରରେ ବୌଦ୍ଧ ପ୍ରତୀକବାଦ
ସହସ୍ର ବର୍ଷ ମଧ୍ୟରେ ବିଭିନ୍ନ ପୂର୍ବ ଭୂମଧ୍ୟସାଗରୀୟ ସଭ୍ୟତାଦ୍ୱାରା ସାଇପ୍ରସର ଭୌଗଳିକ ସ୍ଥିତି ସାଇପ୍ରସର ଇତିହାସକୁ ପ୍ରଭାବିତ କରିଛି।
ଖ୍ରୀଷ୍ଟପୂର୍ବ ୫୮ରେ ସାଇପ୍ରସ୍ ରୋମାନ୍ ଗଣରାଜ୍ୟଦ୍ୱାରା ଅଧିକୃତ ହୋଇଥିଲା ।
ପରବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ ସାଇପ୍ରସ୍ ବାଇଜାଣ୍ଟାଇନ୍ ସାମ୍ରାଜ୍ୟ ଓ ତା ପରେ ଓଟ୍ଟୋମାନ୍ ସାମ୍ରାଜ୍ୟ ଅଧିକାରରେ ଆସିଥିଲା।
ପ୍ରଥମ ବିଶ୍ୱଯୁଧ୍ଧର ଆରମ୍ଭରେ ସାଇପ୍ରସ୍ ବ୍ରିଟିଶ ସାମ୍ରାଜ୍ୟ ଅଧିନରେ ଆସିଲା ।
୧୬ ଅଗଷ୍ଟ ୧୯୬୦ରେ, ବ୍ରିଟେନ, ଗ୍ରୀସ୍ ଏବଂ ତୁର୍କୀ ମଧ୍ୟରେ ଜୁରିକ୍ ଏବଂ ଲଣ୍ଡନ ଚୁକ୍ତିନାମା ସ୍ୱାକ୍ଷ୍ୟରିତ ହେଲା ପରେ ସାଇପ୍ରସ୍ ସ୍ୱାଧୀନତା ହାସଲ କଲା ।
୧୫ ଜୁଲାଇ ୧୯୭୪ ରେ, ଏକ ଗ୍ରୀକ୍ ସାମରିକ ଜୁଣ୍ଟା ଦ୍ୱୀପକୁ ଗ୍ରୀସ୍ ସହିତ ଏକୀକରଣ କରିବା ପାଇଁ ସାଇପ୍ରସରେ ସରକାର ପରିବର୍ତ୍ତନ ପ୍ରଚେଷ୍ଟା କଲେ ।
ଏହି ଜୁଣ୍ଟା ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ମାକାରିଓସ୍ ତୃତୀୟଙ୍କୁ ବରଖାସ୍ତ କରି ତାଙ୍କ ସ୍ଥାନରେ ନିକୋସ୍ ସାମ୍ପସନଙ୍କୁ ସ୍ଥାନିତ କରିଥିଲେ।
ଏହ ଉତ୍ତରରେ ପାଞ୍ଚ ଦିନ ପରେ ତୁର୍କୀ ସୈନ୍ୟବାହିନୀ ଦ୍ୱୀପ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କରି ସାମ୍ବିଧାନିକ ଶାସନ ଫେରାଇ ଆଣିବାରେ ଚେଷ୍ଟା କଲା।
ଡିସେମ୍ବର ୧୯୭୪ରେ ଆର୍କବିଶପ ମାକାରିଓସ ତୃତୀୟ ସାଇପ୍ରସକୁ ଫେରିବା ପରେ ତୁର୍କୀ ସୈନ୍ୟବାହିନୀ ଦ୍ୱୀପର ଉତ୍ତର-ପୂର୍ବ ଭାଗ ଦଖଲ କରିରହିଲେ।
୧୯୮୩ ମସିହାରେ, ତୁର୍କୀର ସାଇପ୍ରିଅଟ୍ ନେତାମନେ ତୁର୍କୀ ରିପବ୍ଲିକ୍ ଅଫ୍ ଉତ୍ତର ସାଇପ୍ରସ୍ ଘୋଷଣା କରିଥିଲେ।
ସଂକୀର୍ଣ୍ଣ କିରେନିଆ ପର୍ବତମାଳା, ଉତ୍ତର ଉପକୂଳବର୍ତ୍ତୀ ଅଞ୍ଚଳରେ ବିସ୍ତୃତ ହୋଇ କମ୍ ଅଞ୍ଚଳ ଦଖଲ କରିଛି ।
ଏହା ଭୂମଧ୍ୟସାଗରର ତୃତୀୟ ବୃହତ୍ତମ ଏବଂ ତୃତୀୟ ସର୍ବାଧିକ ଜନସଂଖ୍ୟା ବିଶିଷ୍ଠ ଦ୍ୱୀପ ।
ଏହା ୟୁରୋପିୟ ସଂଘର ସଦସ୍ୟ ହେଲେମଧ୍ୟ ମିଳିତ ଜାତିସଂଘ ଏହାକୁ ପଶ୍ଚିମ ଏସିଆର ଅଂଶ ମାନନ୍ତି।
ପାଞ୍ଚ ବର୍ଷ ପାଇଁ ସର୍ବସାଧାରଣ ମତଦାନ ପ୍ରକ୍ରିୟାଦ୍ୱାରା ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ତଥା ସରକାରଙ୍କ ମୁଖ୍ୟ ନିର୍ବାଚିତ ହୁଅନ୍ତି।
୧୯୬୫ ପରଠାରୁ, ଦୁଇ ସମ୍ପ୍ରଦାୟ ମଧ୍ୟରେ ସଂଘର୍ଷ ପରେ ସଂସଦରେ ତୁର୍କୀୟ ସାଇପ୍ରିୟଟ୍ ସିଟଗୁଡିକ ଖାଲି ରହିଛି।
ସାଇପ୍ରସର ଜଳବାୟୁରେ ଉପକ୍ରାନ୍ତୀୟ ଜଳବାୟୁ ଯଥା- ଭୂମଧ୍ୟସାଗରୀୟ ଏବଂ ଅର୍ଦ୍ଧ-ଶୁଷ୍କ ଜଳବାୟୁ ।
ସାଇପ୍ରସ୍ର ପ୍ରଥମ ଜନଗଣନା ଡିସେମ୍ବର 1960ରେ କରାଯାଇଥିଲା ଏବଂ ଏଥିରେ ସମଗ୍ର ଦ୍ୱୀପ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ ହୋଇଥିଲା।
ମ୍ୟାରୀ ମାଲନ ନାମକ ଜଣେ ମହିଳା ଏକ ପ୍ରକାର ସାଲମୋନେଲା ଜୀବାଣୁର ବାହକ ବୋଲି ଜଣାପଡ଼ିଥିଲା ।
ତାଙ୍କ ମାଧ୍ୟମରେ ଟାଇଫଏଡ ଜ୍ବରରେ ସଂକ୍ରମିତ ୫୩ ଜଣ ବ୍ୟକ୍ତି ଏବଂ ତିନିଜଣ ମୃତକଙ୍କୁ ଚିହ୍ନଟ କରାଯାଇଥିଲା ।
ଏହାଫଳରେ ତାଙ୍କ ମୁତ୍ୟୁ ପୂର୍ବରୁ ୨୩ ବର୍ଷକାଳ ସଙ୍ଗରୋଧ କରି ରଖାଯାଇଥିଲା ।
୧୯୩୮ରେ ତାଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ତାଙ୍କ ଶବ-ପରୀକ୍ଷଣରୁ ଜଣା ପଡିଥିଲା ଯେ ଜୀବାଣୁମାନେ ମହିଳାଙ୍କର ପିତ୍ତାଶୟ ମଧ୍ୟରେ ହିଁ ବଢ଼ୁଥିଲେ ।
ସଙ୍ଗରୋଧ ବା କ୍ୱାରେଣ୍ଟାଇନ ସଂକ୍ରାମକ ରୋଗ ତଥା ବିଜାଣୁମାନଙ୍କର ପ୍ରସାର ରୋକିବାକୁ ଏକ ମାଧ୍ୟମ ।
ମୁଖ୍ୟତଃ ଯେଉଁମାନେ ସଂକ୍ରାମକ ରୋଗ ସହିତ ସଂସ୍ପର୍ଶରେ ଆସିଥିବାର ସନ୍ଦେହ ଥାଏ ଏବଂ ଉଚିତ ଡାକ୍ତରୀ ପରୀକ୍ଷଣ କରାଯାଇ ନଥାଏ , ସେମାନଙ୍କୁ ଏଥିରେ ନିର୍ଦ୍ଧିଷ୍ଟ ସମୟ ପାଇଁ ଅଟକ ରଖାଯାଇଥାଏ ।
ଏହା ଡାକ୍ତରୀ ପରୀକ୍ଷଣଠାରୁ ଭିନ୍ନ ଯେଉଁଥିରେ ସଂକ୍ରମିତ ଭାବେ ଚିହ୍ନଟ କରାଯାଇଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ସୁସ୍ଥ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କଠାରୁ ଦୁରାଇ ରଖାଯାଏ ।
ସଙ୍ଗରୋଧର ଇଂରାଜି ଅନୁବାଦିତ ଶବ୍ଦ ଇଟାଲୀ ଶବ୍ଦ ରୁ ଆସିଛି, ଯାହାର ଆକ୍ଷରିକ ଅର୍ଥ ହେଉଛି ଚାଳିଶ ଦିନ ।
ଚତୁର୍ଦଶ-ପଞ୍ଚଦଶ ଶତାବ୍ଦୀରେ ଏହି ଶବ୍ଦଟି ଭେନେସିଆନ ଶବ୍ଦ ଭାବେ ବ୍ୟବହୃତ ହେଉଥିଲା ।
ସେସମୟରେ ବ୍ୟାପିଥିବା ବ୍ଲାକ ଡେଥ ମହାମାରୀ କାରଣରୁ ଜାହାଜରେ କାମ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ଏବଂ ଯାତ୍ରୀମାନଙ୍କୁ ସଙ୍ଗରୋଧ କରାଯାଉଥିଲା ।
୧୮୧୪ ମସିହା ଜୁଲାଇ ୨୮ ତାରିଖରେ ସୁରି ନାମକ ଏକ ଜାହାଜ ଇଂଲଣ୍ଡର ସିଡ଼ନୀ ବନ୍ଦରରେ ପହଞ୍ଚିଥିଲା ଜାହାଜଯାତ୍ରା ସମୟରେ ହିଁ ଟାଇଫଏଡ ରୋଗରେ ଛୟାଳିଶଜଣ ବ୍ୟକ୍ତି ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିସାରିଥିଲେ ଏବଂ ୩୬ ଜଣ ସଂକ୍ରମିତ ଥିଲେ ।
ସଂକ୍ରମିତମାନଙ୍କୁ ରଖିବାପାଇଁ ଜାହାଜ ପାଖାପାଖି ହିଁ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ଜାଗା ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରାଯାଇଥିଲା ।
ବ୍ରିଟେନର ଏକ ଗ୍ରାମ ଏୟାମଠାରେ ୧୬୬୫ ମସିହାରେ ଆସିଥିବା ଏକ ମାରାତ୍ମକ ମହାମାରୀକୁ ରୋକିବା ପାଇଁ ସଙ୍ଗରୋଧ କରାଯାଇଥିଲା ।
ମହାମାରୀ ପ୍ରାୟ ଚଉଦ ମାସ ଧରି ଚାଲିଥିଲା ଏବଂ ଆନୁମାନିକ ଭାବେ ୨୬୦ ଗ୍ରାମବାସୀ ଏଥିରେ ପ୍ରାଣ ହରାଇଥିଲେ ।
ବ୍ୟକ୍ତିବିଶେଷ ମହାମାରୀ ବ୍ୟାପିବାରୁ ଅଟକାଇବା ପାଇଁ ନିଜେ ଘରେ ସଙ୍ଗରୋଧ ରହିବାକୁ ଉଚିତ ମଣୁଛନ୍ତି ।
ପେଲଭିକ ଯନ୍ତ୍ରଣା ମହିଳାମାନଙ୍କର ପ୍ରଜନନ ଅଙ୍ଗର ରୋଗ ଯୋଗୁ, ପାକ-ଅନ୍ତନଳୀ କିମ୍ବା ମୂତ୍ରନଳୀ ରୋଗ ଯୋଗୁ ବା ଆଓର୍ଟା ଧମନୀର ନିମ୍ନ ଭାଗରେ କୌଣସି ରୋଗ ଅଥବା ପେଲଭିସ ପାର୍ଶରେ ଥିବା କୌଣସି ଅଙ୍ଗର ରୋଗ ଯୋଗୁ ହୋଇପାରେ ।
ପେଟର ପାକସ୍ଥଳୀ ସହିତ ଜଡ଼ିତ ସାଧାରଣ କାରଣଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟରେ ଇରିଟେବ୍ଲ ବାୱେଲ ସିଣ୍ଡ୍ରୋମ, ଗ୍ୟାଷ୍ଟ୍ରୋଏଣ୍ଟେରାଇଟିସ୍, କୋଷ୍ଠକାଠିନ୍ୟ ଏବଂ କୋଲୋନ୍ କର୍କଟ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ ଯୋଗୁ ହୋଇପାରେ ।
ଆପେଣ୍ଡିସାଇଟିସ୍ ରୋଗ ଭଳି ଗମ୍ଭୀର ରୋଗ ମଧ୍ୟ ଏହାର ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ ।
ମୂତ୍ରନଳୀରେ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ରୋଗ ଯେପରିକି ମୂତ୍ରାଙ୍ଗ ସଂକ୍ରମଣ, ବୃକ୍‌କ ପଥର ରୋଗ, ଏବଂ ଇଣ୍ଟରସ୍ଟିସିଆଲ୍ ସିସ୍ଟାଇଟିସ ଯୋଗୁ ହୋଇପାରେ ।
ପେଲଭିକ ଯନ୍ତ୍ରଣା, ବା ଶ୍ରୋଣୀ ଯନ୍ତ୍ରଣା ନାମ ଦିଆଯାଏ ଯେତେବେଳେ ଦୁଇ ହିପ ବା ନିତମ୍ବ ମଧ୍ୟବର୍ତ୍ତୀ ସ୍ଥାନରେ କଷ୍ଟ ହୁଏ ।
ସମସ୍ତ ମହିଳାଙ୍କର ଗର୍ଭଧାରଣ ପରୀକ୍ଷା ପାଇଁ ସୁପାରିଶ କରାଯାଏ ଯେଉଁମାନଙ୍କର ଗର୍ଭବତୀ ହେବା ସମ୍ଭାବନା ଥାଏ ।
ଜ୍ୱର, ଋତୁବନ୍ଦ ପରେ ଯୋନୀ ରକ୍ତସ୍ରାବ, ନିମ୍ନ ରକ୍ତଚାପ ଏବଂ ପେରିଟୋନାଇଟିସ ରୋଗ ଥିଲେ ସମସ୍ୟା ଅଧିକ ହୁଏ ।
ଉଚ୍ଚତର ଟ୍ରାଇଗ୍ଲାଇସେରାଇଡ୍ ଥିବା ଅଧିକାଂଶ ଲୋକଙ୍କର କୌଣସି ଲକ୍ଷଣ ଦେଖାଯାଏ ନାହିଁ ।
କେତେକ ପ୍ରାଥମିକ ହାଇପରଟ୍ରିଗ୍ଲାଇସେରିଡେମିଆରେ କିଛି ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଲକ୍ଷଣ ହେଉଥିବା ଜଣାଯାଏ: ଉଭୟ ଫ୍ୟାମିଲିଆଲ ଚାଇଲୋମାଇକ୍ରନେମିଆ ଏବଂ ପ୍ରାଥମିକ ମିଶ୍ରିତ ହାଇପରଲିପିଡେମିଆ ରୋଗରେ କିଛି ଚର୍ମ ଲକ୍ଷଣ ଯେପରିକି ଇରପ୍ଟିଭ ଜାନ୍ଥୋମା , ଆଖିରେ ଲାଇପେମିଆ ରେଟିନାଲିସ , ହେପାଟୋସ୍ପ୍ଲେନୋମେଗାଲି ବା ଯକୃତ ଏବଂ ପ୍ଳିହାର ବୃଦ୍ଧି ), ଏବଂ ସ୍ନାୟବିକ ଲକ୍ଷଣ ଦେଖାଯାଏ ।
କେତେକ ରୋଗୀ ପେଟରେ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଅନୁଭବ କରନ୍ତି ଯାହା ଅଗ୍ନାଶୟର ସାମାନ୍ୟ ଅଗ୍ନାଶୟ ପ୍ରଦାହ ହୋଇପାରେ ।
ଇରପ୍ଟିଭ ଜାନ୍ଥୋମାରେ ଆକାର ୨ରୁ୫ ମିମି ହୋଇପାରେ, ପ୍ରାୟତଃ ସେମାନଙ୍କ ଚାରିପାଖରେ ଏକ ଲାଲ୍ ରିଙ୍ଗ ସହିତ, ଯାହା ଦେହ,ପିଚା ଓ ଅବୟବମାନଙ୍କର ଚର୍ମରେ ଦଳଭାବରେ ବା କ୍ଲଷ୍ଟରରେ ଦେଖାଯାଏ ।
ପାରିବାରିକ ଡିସବେଟାଲିପୋପ୍ରୋଟେନେମିଆ ରୋଗରେ ବଡ଼, ଟ୍ୟୁବରସ୍ ଜାନ୍ଥୋମା ସୃଷ୍ଟି କରେ; ଏଗୁଡ଼ିକ ଲାଲ କିମ୍ବା କମଳା ରଙ୍ଗର ହୁଏ ଏବଂ କାନ୍ଧ ଏବଂ ଆଣ୍ଠୁରେ ଦେଖାଯାଏ ।
ହାଇପରଟ୍ରିଗ୍ଲାଇସେରିଡେମିଆର ଚିକିତ୍ସା କରିବାର ନିଷ୍ପତ୍ତି ଏହାର ରକ୍ତସ୍ତର ଏବଂ ହୃଦ୍ ରୋଗ ପାଇଁ ଅନ୍ୟ ବିପଦ କାରଣଗୁଡିକର ଉପସ୍ଥିତି ଉପରେ ନିର୍ଭର କରେ ।
ଅତ୍ୟଧିକ ଉଚ୍ଚ ସ୍ତର ଓ ହୃଦରକ୍ତନାଳୀ ରୋଗ ରୋଗର ଆଶଙ୍କା ରଖିଥିବା ପରିସ୍ଥତିରେ ଫାଇବ୍ରେଟ୍ ଶ୍ରେଣୀର ଏକ ଔଷଧ ଦେଇ ଚିକିତ୍ସା କରାଯାଏ ।
ନିଆସିନ୍ ଓ ଓମେଗା -3 ଫ୍ୟାଟି ଏସିଡ୍ ସ‌ହିତ ଷ୍ଟାଟିନ୍ ଶ୍ରେଣୀର ଔଷଧଗୁଡିକ ମିଳିତ ଭାବରେ ବ୍ୟବହୃତ ମଧ୍ୟମ ଧରଣର ହାଇପରଟ୍ରିଗ୍ଲାଇସେରିଡେମିଆ ପାଇଁ ଷ୍ଟାଟିନ୍ ମୁଖ୍ୟ ଷଧ ଚିକିତ୍ସା ଯେଉଁଠାରେ ହୃଦ୍‌ରୋଗର ବିପଦ ହ୍ରାସ ହେବା ଆବଶ୍ୟକ ।
ଉଚ୍ଚ ସ୍ତରର ଟ୍ରାଇଗ୍ଲାଇସେରାଇଡ୍ ଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ଜୀବନ ପ୍ରଣାଳୀରେ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଫଳପ୍ରଦ ନ ହେଲେ ଔଷଧ ସୁପାରିଶ କରାଯାଏ ଓ ପ୍ରଥମେ ଫାଇବ୍ରେଟ୍ ସୁପାରିଶ କରାଯାଏ ।
ଇପାନୋଭା ହେଉଛି ଅନ୍ୟ ଏକ ପ୍ରେସକ୍ରିପସନ୍ ଔଷଧ ଯାହାକି ଉଚ୍ଚ ସ୍ତରର ରକ୍ତ ଟ୍ରାଇଗ୍ଲାଇସରାଇଡ୍ ଚିକିତ୍ସା ପାଇଁ ବ୍ୟବହୃତ ହୁଏ ।
ରକ୍ତ ପରୀକ୍ଷଣରେ ଏହି ରୋଗ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରାଯାଏ , ପ୍ରାୟତଃ ସ୍କ୍ରିନିଂର ଏକ ଅଂଶ ଭାବରେ କରାଯାଏ ।
ଥରେ ଚିହ୍ନଟ ହେବା ପରେ, ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ରକ୍ତ ପରୀକ୍ଷାଦ୍ୱାରା ସାଧାରଣତଃ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଅନ୍ତର୍ନିହିତ ବ୍ୟାଧି ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରାଯାଏ ଯାହାଦ୍ୱାରା ଟ୍ରାଇଗ୍ଲାଇସରାଇଡ୍ ସ୍ତର ବୃଦ୍ଧି ହୋଇଥାଏ କିମ୍ବା ସେପରି କୌଣସି ଅନ୍ତର୍ନିହିତ କାରଣ ନଥିବା ଜଣାଯାଏ ।
ଉଭୟ ପ୍ରାଥମିକ ଏବଂ ସେକେଣ୍ଡାରୀ ହାଇପରଟ୍ରିଗ୍ଲାଇସେରିଡେମିଆ ପାଇଁ ଏକ ବଂଶଗତ ଅନୁକୁଳତା ଥାଏ ।
ହାଇପରଟ୍ରିଗ୍ଲାଇସେରିଡେମିଆ, ଟ୍ରାଇଗ୍ଲାଇସେରାଇଡର ଉଚ୍ଚ ରକ୍ତ ସ୍ତର କୁ ସୂଚିତ କରେ ଓ ଅଧିକାଂଶ ଜୀବଙ୍କ ଶରୀରରେ ପ୍ରଚୁର ପରିମାଣରେ ଏହି ଚର୍ବିଳ ଅଣୁ ବା ଫ୍ୟାଟି ଅଣୁ ଥାଏ ।
ଉଚ୍ଚ ସ୍ତରର ଟ୍ରାଇଗ୍ଲାଇସେରାଇଡ୍ ଆଥେରୋସ୍କ୍ଲେରୋସିସ୍ ସହିତ ଜଡ଼ିତ, ଯାହାହାଇପରକୋଲେଷ୍ଟେରୋମିଆ ର ଅନୁପସ୍ଥିତିରେ ଥାଇପାରେ ଏବଂ ହୃଦ୍ ରୋଗ ହେବାର ସମ୍ଭାବାନ ଅଧିକ ଥାଏ ।
ହାଇପରଟ୍ରିଗ୍ଲାଇସେରିଡେମିଆ ସାଧାରଣତଃ ଲକ୍ଷଣବିହୀନ ଥାଏ ଯଦିଓ ଉଚ୍ଚ ସ୍ତର ଚର୍ମ ରୋଗ ଜାନ୍ଥୋମାସ୍ ସହିତ ଜଡ଼ିତ ହୋଇପାରେ ।
ରକ୍ତ ପରୀକ୍ଷଣରେ ଏହି ରୋଗ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରାଯାଏ, ପ୍ରାୟତଃ ଏହା ସ୍କ୍ରିନିଂର ଏକ ଅଂଶ ଭାବରେ କରାଯାଏ ।
ଥରେ ଚିହ୍ନଟ ହେବା ପରେ, ସାଧାରଣତଃ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ରକ୍ତ ପରୀକ୍ଷା କରି ଟ୍ରାଇଗ୍ଲାଇସରାଇଡ୍ ସ୍ତର ବୃଦ୍ଧିର ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଅନ୍ତର୍ନିହିତ ବ୍ୟାଧି ଥିବା କିମ୍ବା ସେପରି କୌଣସି ଅନ୍ତର୍ନିହିତ କାରଣ ନଥିବା ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରାଯାଏ ।
ଉଭୟ ପ୍ରାଥମିକ ଏବଂ ସେକେଣ୍ଡାରୀ ହାଇପରଟ୍ରିଗ୍ଲାଇସେରିଡେମିଆ ପାଇଁ ଏକ ବଂଶଗତ ପ୍ରବୃତ୍ତି ଥାଇପାରେ ।
ଯେଉଁମାନଙ୍କ ଟ୍ରାଇଗ୍ଲାଇସରାଇଡ୍ ସ୍ତର ୧000 ମି:ଗ୍ରାରୁ ଅଧିକ ଥାଏ ସେମାନଙ୍କର ତୀବ୍ର ଅଗ୍ନାଶୟ ପ୍ରଦାହ ରୋଗ ହୋଇପାରେ ।
ସମସ୍ତ ଅଗ୍ନାଶୟ ପ୍ରଦାହ ରୋଗର ୧-୪% କ୍ଷେତ୍ରରେ ହାଇପର୍ଟ୍ରିଗ୍ଲାଇସେରିଡେମିଆ ଥିବା ଦେଖାଯାଏ ।
ଏହି ଲକ୍ଷଣଗୁଡିକ ଅଗ୍ନାଶୟ ପ୍ରଦାହର ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କାରଣ ଯୋଗୁ ହୋଇପାରେ ଯଦିଓ ଜାନ୍ଥୋମାସର ଉପସ୍ଥିତି କିମ୍ବା ହାଇପରଟ୍ରାଇଗ୍ଲେରିଡେମିଆ ପାଇଁ ବିପଦ କାରଣଗୁଡିକ ସୂଚନା ମିଳିପାରେ ।