polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ଚତୁରଶୀତିସିଦ୍ଧପ୍ରବୃତ୍ତି ଗ୍ରନ୍ଥ ଅନୁସାରେ ଲୁଇପା ସିଂହଳଦ୍ୱୀପର ଏକ ଧନବାନ ରଜାଙ୍କର ଦ୍ୱିତୀୟ ପୁତ୍ର ଥିଲେ ।
ଶ୍ରୀଲଙ୍କାକୁ ସିଂହଳ କୁହାଯାଉଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଅନ୍ୟ ସ୍ରୋତରେ ଓଡ଼ିଆଣ ଅଞ୍ଚଳରେ ତାଙ୍କ ଜନ୍ମ ବର୍ଣ୍ଣିତ ହୋଇଥିବାରୁ ଉକ୍ତ ସିଂହଳ ଯେ ଓଡ଼ିଶା ଏହା ବେଶୀ ଯୁକ୍ତିଯୁକ୍ତ ।
ଓଡ଼ିଆଣ କେଉଁ ଯାଗାକୁ ବୁଝାଏ ଏହାକୁ ନେଇ ମଧ୍ୟ ବିବାଦ ରହିଛି, କିନ୍ତୁ ଓଡ଼ିଶାକୁ ଓଡ଼ିଆଣ ଏବଂ ସିଂହଳ ଉଭୟ ନାମରେ ଅଭିହିତ କରାଯାଉଥିବାରୁ ଏହି ସ୍ଥାନକୁ ଓଡ଼ିଶାରେ ଚିହ୍ନଟ କରାଯିବା ହିଁ ଯୁକ୍ତିଯୁକ୍ତ ।
ତିବ୍ୱତୀୟ ବୌଦ୍ଧଧର୍ମର ଶାକ୍ୟ ଶାଖା ମତରେ ଲୁଇପା ଜାତିରେ କାୟସ୍ଥ ବା କରଣ ଥିଲେ ।
ଏହି ମତାନୁସାରେ ସେ ଉତ୍ତର-ବଙ୍ଗ ରାଜା ଧର୍ମପାଳଙ୍କ ସଭାରେ କରଣ ଦାୟିତ୍ୱ ନିର୍ଭା କରୁଥିଲେ ।
ଧର୍ମପାଳଙ୍କ ନବରରେ ଭିକ୍ଷା ମାଗିଲାବେଳେ ଶବରୀପା ଲୁଇପାଙ୍କୁ ଦେଖି ସମ୍ଭାର ଦୀକ୍ଷା ନିମନ୍ତେ ଲୁଇପା କରଣଙ୍କୁ ଉପଯୁକ୍ତ ପ୍ରାର୍ଥୀ ମନେ କଲେ ।
ରଜାରାଜୁଡ଼ାଙ୍କ ଲାଗି ଲୁଇପା ଲେଖୁଥିବା ଛନ୍ଦୋବଦ୍ଧ ପତ୍ର ରଚନା ନିମନ୍ତେ ଯେଉଁ ଏକାଗ୍ରଚିତ୍ତ ଆବଶ୍ୟକ ତାହା ତାଙ୍କ ପାଖରେ ଥିଲା
ଚତୁରଶୀତିସିଦ୍ଧପ୍ରବୃତ୍ତି ନାମକ ପୁସ୍ତକରେ ବୌଦ୍ଧଧର୍ମର ବଜ୍ରଯାନ ଶାଖାର ସ୍ରଷ୍ଟା ଚଉରାଶି ମହାସିଦ୍ଧଙ୍କ ଜୀବନୀ ଚରିତ ଆଦି ପ୍ରଦତ୍ତ ହୋଇଛି ।
ତିବ୍ୱତୀୟ ସାଧୁ ମଣ୍ଡୁପ ଶେରାବ ଚମ୍ପାରଣ ଗ୍ରାମର ଅଭୟଦତ୍ତଶ୍ରୀଙ୍କଠାରୁ ଏହା ଶୁଣିଥିଲେ ।
ସେ ଯାହା ଶୁଣିଥିଲେ ତାହା ଅନୁସାରେ ତିବ୍ୱତୀୟ ଭାଷାରେ ସମବିଷୟୀ ଗ୍ରନ୍ଥଟେ ରଚନା କରିଥିଲେ ।
ତିବ୍ୱତୀୟ ଭାଷାରେ ଲୁଇ ଶବ୍ଦର ଅର୍ଥ ମତ୍ସ୍ୟ-ଅନ୍ତ୍ର-ଭକ୍ଷକ, ମାନେ ଯେ ମାଛର ଅନ୍ତଃପୁଟୁଳିକୁ ଭକ୍ଷଣ କରେ ବା ଖାଏ ।
କିନ୍ତୁ ଏହି ଶବ୍ଦର ମୂଳ ପ୍ରାଚୀନ ଓଡ଼ିଆ-ବଙ୍ଗାଳୀ ଶବ୍ଦ ଲୋହିତରୁ ଆସିଥିବା ପରି ଅଧିକ ମନେ ହୁଏ ।
ମଧ୍ୟଯୁଗୀୟ ଧର୍ମମଙ୍ଗଳ ରଚନାରେ ଲୁଇଧର, ଲୁଇଚନ୍ଦ୍ର ଓ ଲୁଇୟା ଭଳି ନାମ ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ ।
ଚତୁରଶୀତିସିଦ୍ଧପ୍ରବୃତ୍ତିରେ ଲୁଇପା ପୁଣି ମଗଧର ରାଜା ଇନ୍ଦ୍ରପାଳ ଓ ତାଙ୍କ ବ୍ରାହ୍ମଣ ମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ଭେଟନ୍ତି ।
ଲୁଇପା ବା ଲୁଇପାଦ ପୂର୍ବ ଭାରତର ଜଣେ ମହାସିଦ୍ଧ ବା ସିଦ୍ଧାଚାର୍ଯ୍ୟ ଥିଲେ ।
ଆୟପ୍ପାପାଣିକର ଓ ଏକାଡେମୀ 'ଲୁଇପା' ନାମକୁ ବ୍ରହ୍ମପୁତ୍ର ନଦୀ ସଙ୍ଗେ ସମ୍ବନ୍ଧିତ ବୋଲି ଯୁକ୍ତି ବାଢ଼ି ପୂର୍ବ ଯୁକ୍ତିକୁ ଦୃଢ଼ୀଭୂତ କରନ୍ତି :
ସେ ମୁଖ୍ୟତଃ ବଙ୍ଗଳାଦେଶୀ କଥାଚିତ୍ର ଏବଂ ଦୂରଦର୍ଶନ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମରେ ଅଭିନୟ କରନ୍ତି ।
୨୦୦୬ ମସିହାରେ ଅଫସାନା ଲକ୍ସ ଚେନାଲ ଆଇ ସୁପରଷ୍ଟାର କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ ଜରିଆରେ ଜଣେ ମଡେଲ ଭାବରେ ତାଙ୍କର ପେଶା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ।
ସେତେବେଳେ ସେ ଜାହାଙ୍ଗୀରନଗର ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟରେ ବ୍ୟବସାୟ ପ୍ରବନ୍ଧ ଶାସ୍ତ୍ର ଅଧ୍ୟୟନ କରୁଥିଲେ ।
ବିନ୍ଦୁ ମଡେଲିଂରେ ଏହିଭଳି ଛୋଟ ଛୋଟ କାମ କରିବାପରେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରତିଯୋଗୀତାମୂଳକ କାର୍ଯ୍ୟରେ କାମ କରିବା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ।
ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ ତାଉକୀର ଅହମ୍ମଦଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦେଶିତ କଥାଚିତ୍ର ଦାରୁଚିନି ଦୀପ ଜରିଆରେ ସେ ଅଭିନୟ ଜଗତରେ କାମ କରିବା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ, ଯେଉଁଥିରେ ସେ ଏକ ଛୋଟ ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
ମାତ୍ର ତାଙ୍କର ସେହି ଛୋଟ ଭୂମିକାଟିକୁ ସମୀକ୍ଷକମାନେ ଯୁକ୍ତାତ୍ମକ ଭାବରେ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କର ଅଭିନୟକୁ ଦର୍ଶନ ଅଧିକ ପସନ୍ଦ କରିଥିଲେ, ଯାହାକି ତାଙ୍କ ଆତ୍ମବିଶ୍ୱାସକୁ ଅଧିକ ଦୃଢ଼ କରିଥିଲା ।
ଏହାପରେ ସେ ଜାଗୋ ଓ ପିରିତେର୍ ଅଗୁନ୍ ଜୋଲେ ଦିଗୁନ କଥାଚିତ୍ରରେ ତାଙ୍କର ଅଭିନୟର ପାରଦର୍ଶିତା ଦେଖାଇଥିଲେ ।
୨୦୧୫ ମସିହାରେ ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିଥିବା ଶୋହେଲ ଅର୍‌ମାନଙ୍କର ନିର୍ଦ୍ଦେଶିତ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଏଇତ ପ୍ରେମରେ ଅଫସାନା ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
ଅଫସାନା ଆରା ବିନ୍ଦୁ ୨୦୦୬ ମସିହାରେ ଲକ୍ସ ଚେନାଲ ଆଇ ସୁପରଷ୍ଟାର ପ୍ରତିଯୋଗୀତାରେ ଅଂଶଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ଏବଂ ୨ୟ ସ୍ଥାନରେ ରହି ମଡେଲିଂରେ ତାଙ୍କର ପେଶା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ।
ଏହାପରେ ସେ ସେହି ବର୍ଷ ବଙ୍ଗଳାଦେଶୀ କଥାଚିତ୍ର ଜଗତରେ ଅଭିନୟ କରିବା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ।
ବିନ୍ଦୁ ଜଣେ ମଡେଲ ଭାବରେ କାମ କରିବା ଏବଂ କଥାଚିତ୍ରରେ ଅଭିନୟ କରିବା ବ୍ୟତୀତ କିଛି କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମର ଉପସ୍ଥାପିକା ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଛନ୍ତି ଏବଂ ବିଭିନ୍ନ ବଙ୍ଗଳାଦେଶୀ ଦୂରଦର୍ଶନ ଧାରାବାହିକ ଓ ନାଟକରେ ଅଭିନୟ କରିଛନ୍ତି ।
ଚୟନିକା ଚୌଧୁରୀଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନାରେ ମୁଗ୍ଧ ନିଳୀମାର ପ୍ରାନ୍ତୟେ, ଓନାକାଙ୍ଖିତ, ଲାଲ ଗୋଲାପ ସଦା ମନ ଆଦି ଧାରାବାହିକରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
ସେ ଅଭିନେତା ସଜଳ ନୂର୍‌ଙ୍କ ସ‌ହ ତମୟ ଚେରେ କଥାଏ ଜାବୋ, ଏଖାନଏ ଶେଷ ନୟ, ଦୁଲ୍‌ଚେ ଦୋଲ୍‌ନା, ସରି, ଏକ ଆକାଶ ନୀଲ୍, ଛୋଟବେଳ, ଚେନା ଚେନା ଲାଗେ ଆଦି ଦୂରଦର୍ଶନ ଧାରାବାହିକରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
ସେ ଜାହାଙ୍ଗୀରନଗର ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟରେ ବ୍ୟବସାୟ ପ୍ରବନ୍ଧ ଶାସ୍ତ୍ର ଅଧ୍ୟୟନ କରୁଥିବା ସମୟରେ ମଡେଲିଂ କରିବା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ।
ଖ୍ରୀଷ୍ଟିଆନ ସନ୍ନ୍ୟାସୀ ବାହିରାଙ୍କ ବର୍ଣ୍ଣନା ଅନୁଯାୟୀ ଇସଲାମ ପ୍ରତିଷ୍ଠାତା ମହମ୍ମଦଙ୍କ ଜୀବନରେ ଗୁରୁତ୍ତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଭୂମିକା ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲା।
ଖ୍ରୀ.ଅ. ୬୩୪ର ବୋସରା ଯୁଦ୍ଧରେ ରାଶିବୁନ ଖିଲାଫତର ସୈନ୍ୟମାନେ ସେନାପତି ଖଲିଦ ଇବନ ବାଲିଦ ନେତୃତ୍ୱରେ ଏହି ସହର ଦଖଲ କରିଥିଲେ ।
ଦମସକସ ଓ ମୁସଲିମମାନଙ୍କର ଗୋଟିଏ ତୀର୍ଥ ସ୍ଥାନ ଭାବେ ଏହାର ଅନେକ ଗୁରୁତ୍ତ୍ୱ ରହିଥିଲା ।
ଯେହେତୁ ବୋସରାର ଅଧିବାସୀମାନେ କାଳକ୍ରମେ ଇସଲାମ ଧର୍ମ ଆପଣେଇ ନେଲେ, ତେଣୁ ରୋମାନ ସମୟର ପବିତ୍ର ସ୍ଥଳୀଗୁଡ଼ିକ ମୁସଲିମ କାର୍ଯ୍ୟପାଇଁ ବ୍ୟବହାର କରାଗଲା ।
ଖ୍ରୀ.ଅ. ୧୦୭୬ ପରେ ଏହାକୁ ଗୁରୁତ୍ତ୍ୱ ଦିଆଯାଇଥିଲା, ବିଶେଷ ସାମରିକ ସୁରକ୍ଷା ପ୍ରତି ଧ୍ୟାନ ଦିଆଗଲା ।
ଏହି ସମୟର ଉଲ୍ଲେଖଯୋଗ୍ୟ ଘଟଣା ମଧ୍ୟରେ ଏକଦା ଏକ ରୋମାନ ପ୍ରେକ୍ଷାଳୟକୁ ଗୋଟିଏ ଦୁର୍ଗରେ ପରିଣତ କରିବା ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ ।
ପରବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ ଏଠାରେ ଅନେକ ଇସଲାମୀୟ ମସଜିଦ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସ୍ଥାପତ୍ୟର ନିର୍ମାଣ ହେଲା ।
ଆୟୁବିଦ ସୁଲତାନ ୧ମ ଅଲ-ଆଦିଲଙ୍କ ସମୟରୁ ଏଠାରେ ରାଜନୀତି ଓ ସ୍ଥାପତ୍ୟର ଏକ ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣ ଯୁଗର ଆରମ୍ଭ ହେଲା ।
ପୂର୍ବରୁ ଦୁର୍ଗରେ ପରିଣତ ପ୍ରେକ୍ଷାଳୟରେ ଆଠଟି ବିରାଟ ଖମ୍ବର ନିର୍ମାଣ କରାଯାଇଥିଲା ।
ଏହି ନଗରୀ ଅନେକ ବାଣିଜ୍ୟ ପଥର ମିଳନ ସ୍ଥାନରେ ଥିବାରୁ କ୍ରମେ ବିକଶିତ ହୋଇ ଏକ ପ୍ରଧାନ ମହାନଗରୀରେ ପରିଣତ ହେଲା ।
ଏହା ଖାଦ୍ୟ ଉତ୍ପାଦନର ଏକ ପ୍ରମୁଖ ସ୍ଥାନ ହେଲା ତଥା ସମ୍ରାଟ ଆରବ ଫିଲିପଙ୍କ ସମୟରେ ଏହାର ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ମୁଦ୍ରା ତିଆରି ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା ।
ବୋସରା ଏକ ପ୍ରାଚୀନ ସହର ଓ ରୋମାନ ସମୟରେ ଏହା ଏକ ସମୃଦ୍ଧ ପ୍ରାନ୍ତୀୟ ସହର ଥିଲା ଏବଂ ଆଣ୍ଟିଓକର ଗ୍ରୀକ ଗୀର୍ଜା ଅଧିନରେ ଥିଲା ।
ଇସଲାମୀୟ ସମୟରେ ମଧ୍ୟ ଏହାଶାସନ ଦୃଷ୍ଟିରୁ ମହତ୍ତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ରହିଥିଲା ମାତ୍ର ଅଟୋମାନ କାଳରେ ଏହାର ଗୁରୁତ୍ତ୍ୱ ହ୍ରାସ ପାଇଲା ।
ବର୍ତ୍ତମାନ ଏହା ଏକ ପ୍ରଧାନ ପ୍ରତ୍ନତାତ୍ତ୍ୱିକ ସ୍ଥାନ ଓ ୟୁନୋସ୍କୋଦ୍ୱାରା ଏକ ବିଶ୍ୱ ଐତିହ ସ୍ଥଳ ଭାବେ ଘୋଷିତ ହୋଇଛି ।
ଖ୍ରୀଷ୍ଟୀୟ ୫ମ ଶତାବ୍ଦୀ ପରେ, ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଧର୍ମ ଏହି ସ୍ଥାନର ପ୍ରଧାନ ଧର୍ମରେ ପରିଣତ ହେଲା ।
ଏଠାରେ ଏକ ବୃହତ ଗୀର୍ଜା ନିର୍ମାଣ ହେଲା ଓ ମହାନଗରୀ ଆର୍କ ବିସପ ଏଠାରେ ଅବସ୍ଥାପିତ ହେଲେ ।
୭ମ ଶତାବ୍ଦୀର ପ୍ରାରମ୍ଭରେ ଏହି ସହର ସାସାନିଡ଼ ପାର୍ସୀୟ ମାନଙ୍କଦ୍ୱାରା ଅଧିକୃତ ହେଲା, ମାତ୍ର ଏକ ପରବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ ଏହା ମୁକ୍ତ ହୋଇଥିଲା ।
ଏହି ସହରର ଅଧିବାସୀ ମାନେ ମୁଖ୍ୟତ ସୁନ୍ନି ମୁସଲମାନ ସମ୍ପ୍ରଦାୟର, ଯଦିଓ କିଛି ପରିମାଣରେ ସିହା ସମ୍ପ୍ରଦାୟର ଲୋକ ମଧ୍ୟ ବାସ କରନ୍ତି ।
ଅଟୋମାନ ସମୟରେ ଏହି ନଗରୀ ବିଷୟରେ ରାଜସ୍ୱ ଦୃଷ୍ଟିରୁ ବିଭିନ୍ନ ତଥ୍ୟ ଲିପିବଦ୍ଧ ହୋଇଥିବାର ଉଲ୍ଲେଖ ମିଳେ ।
ଅଟୋମାନ ସାମ୍ରାଜ୍ୟ ଏହି ସହରରୁ ଗହମ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସଷ୍ୟ ଉପରେ କର ଆଦାୟ କରୁଥିଲେ ।
ଥୁଟମୋସ ୩ୟ ଓ ଆଖେନାତେନ ଏହି ସ୍ଥାନ ସମ୍ପର୍କରେ ପ୍ରଥମେ ଉଲ୍ଲେଖ କରିଥିଲେ ।
ଏହା ଦରା ଜିଲ୍ଲାରେ ଅବସ୍ଥିତ ଓ ଭୌଗଳିକ ଦୃଷ୍ଟିରୁ ହୌରନ ଅଞ୍ଚଳର ଏକ ଅଂଶ ଅଟେ ।
ହିନ୍ଦୁ ଶାସ୍ତ୍ରମତେ ଚାରି ପୁରୁଷାର୍ଥ ଯଥା; ଧର୍ମ, ଅର୍ଥ, କାମ ଏବଂ ମୋକ୍ଷ ଲାଭ କରିବା ହେଉଛି ବ୍ୟକ୍ତିର ଅନ୍ତିମ ଲକ୍ଷ ଏବଂ ପ୍ରଥମ ତିନି ପୁରୁଷାର୍ଥ ହିଁ ପରିଶେଷରେ ଶେଷ ପୁରୁଷାର୍ଥ ତଥା ଅନ୍ତିମ ଲକ୍ଷ ପାଇଁଁ ମାର୍ଗ ପ୍ରଶସ୍ତ କରିଥାଏ ।
ଏହି କ୍ରମରେ ବିବାହ ମାଧ୍ୟମରେ ହିଁ କାମ ବାସନାର ନୈତିକ ଚରିତାର୍ଥ ହେବା ସହିତ ସ୍ୱାମୀ ଓ ସ୍ତ୍ରୀ ଉଭୟଙ୍କ ମୋକ୍ଷ ଆଡକୁ ଗତି ସହଜ ଏବଂ ସୁଗମ ହୋଇଥାଏ ।
ତେବେ, ପରବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ ବୈଦିକ ଧର୍ମରେ କୁସଂସ୍କାରର ପ୍ରବେଶ ଯୋଗୁଁଁ ବିବାହ ସମ୍ପର୍କିତ ବ୍ୟାପାରରେ ସ୍ୱାମୀ ଏବଂ ସ୍ତ୍ରୀର କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ତଥା ଅଧିକାର ସ୍ପଷ୍ଟ କରିବା ସହ ଛାଡପତ୍ର ବା ବିବାହ ବିଛେଦ ବ୍ୟବସ୍ଥାର ଆବଶ୍ୟକତା ଅନୁଭୂତ ହେଲା ।
ହିନ୍ଦୁ ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ ବିବାହର ଅନେକ ରୀତିନୀତିକୁ ସମ୍ମାନ ଦେବା ସହ ବିବାହ ବିଛେଦ ବ୍ୟବସ୍ଥାକୁ ଯୋଡି ହିନ୍ଦୁ ବିବାହ ଅଧିନିୟମ, ୧୯୫୫ ପ୍ରଣୀତ କରାଗଲା ।
ବିବାହ ବିଚ୍ଛେଦ ନିମନ୍ତେ ଆବେଦନ ନିମନ୍ତେ ଯେଉଁଁସବୁ ଆଇନଗତ କାରଣ ଅନିବାର୍ଯ୍ୟ, ସେଗୁଡିକ ହେଉଛି;
ବିବାହ ପରେ ଇଚ୍ଛାକୃତ ଭାବେ ଅନ୍ୟ ସ୍ତ୍ରୀ କିମ୍ବା ପୁରୁଷ ସହ ବ୍ୟଭିଚାରରେ ଲିପ୍ତ ହେବା,
କମ୍ ସେ କମ୍ ଦୁଇ ବର୍ଷ ପାଇଁଁ ଜୀବନସାଥୀଠାରୁ ଇଚ୍ଛାକୃତ ଭାବେ ଦୂରେଇ ରହିବା,
କୁଷ୍ଠ ତଥା ଯୌନରୋଗ ସଂକ୍ରମଣ,(ତେବେ ୨୦୧୯ ମସିହାରେ ଭାରତରେ ପାରିତ ଏକ ସଂଶୋଧନ ଅଧିନିୟମଦ୍ୱାରା ଏଣିକି କୁଷ୍ଠ ରୋଗ ବିବାହ ବିଛେଦ ନିମିତ୍ତ ଏକ ଆଇନଗତ କାରଣ ହୋଇପାରିବ ନାହିଁ ।
ଏହାଛଡା ନିକଟ ଅତୀତରେ ମାନ୍ୟବର ଉଚ୍ଚତମ ନ୍ୟାୟାଳୟଙ୍କର ଏକ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଅନୁଯାୟୀ, ସ୍ତ୍ରୀ ଯଦି ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ବୃଦ୍ଧ ପିତାମାତାଙ୍କଠାରୁ ଅଲଗା ହେବାପାଇଁଁ ବାଧ୍ୟ କରୁଥାଏ, ତେବେ ତାହା ମଧ୍ୟ ବିବାହ ବିଚ୍ଛେଦ ନିମନ୍ତେ ଏକ ଯୁକ୍ତିଯୁକ୍ତ କାରଣ ହୋଇପାରିବ ।
ଉକ୍ତ ଅଧିନିୟମର ଧାରା ୧୩ ଅନୁଯାୟୀ ସ୍ୱାମୀ ଏବଂ ସ୍ତ୍ରୀ ପରସ୍ପରର ସମ୍ମତି କ୍ରମେ ବିବାହ ବିଚ୍ଛେଦ ପାଇଁଁ ଆବେଦନ କରିପାରିବେ ।
ଆବେଦନ କରିବା ପରେ ଉଭୟ ପକ୍ଷଙ୍କୁ ନିଜ ନିଷ୍ପତ୍ତିର ପୁନଃବିଚାର କରିବା ନିମନ୍ତେ ଛଅ ମାସର ବାଧ୍ୟତାମୂଳକ ଅବଧି ଦିଆଯାଇଥାଏ ।
ତେବେ ଆବଶ୍ୟକ ସ୍ଥଳେ ମାନ୍ୟବର ଉଚ୍ଚତମ ନ୍ୟାୟାଳୟ ଏହି ଛଅ ମାସ ଅବଧି କମାଇ ଦିଆଯାଇପାରିବ ବୋଲି ତାଙ୍କ ରାୟରେ ଉଲ୍ଲେଖ କରିଛନ୍ତି ।
ଏହି ଧାରା ଅନୁସାରେ ବିବାହ ବିଚ୍ଛେଦ ନିମିତ୍ତ ଆବେଦନ ନିମନ୍ତେ ଯେଉଁଁସବୁ ଆଇନଗତ କାରଣ ଅନିବାର୍ଯ୍ୟ, ସେଗୁଡିକ ହେଉଛି;
ଚିକିତ୍ସାଦ୍ୱାରା ଭଲ ହୋଇ ପାରୁ ନ ଥିବା ମାନସିକ ରୋଗଦ୍ୱାରା ଆକ୍ରାନ୍ତ ହେବା,
ଭାରତୀୟ ଦଣ୍ଡ ସଂହିତା ପ୍ରକାରେ ଏକ ଅପରାଧ ପାଇଁଁ ଦୋଷୀ ସାବ୍ୟସ୍ତ ହୋଇ ଅନ୍ତତଃ ସାତ ବର୍ଷ କିମ୍ବା ତଦୁର୍ଦ୍ଧ ସମୟ ପାଇଁଁ କାରାବଦ୍ଧ ହୋଇଥିବେ
ଅନ୍ତତଃ ଚାରି ବର୍ଷ ଧରି ସ୍ୱାମୀ ଫେରାର ଅଛନ୍ତି ବା ସେ କେଉଁଠାରେ ଅଛି ତାହା ଜଣା ପଡିନାହିଁ ।
ଅନ୍ତତଃ ଦୁଇ ବର୍ଷ ଧରି ସ୍ୱାମୀ ସ୍ତ୍ରୀର ଭରଣ ପୋଷଣ ତଥା ରକ୍ଷଣାବେକ୍ଷଣ ପାଇଁ ଅବହେଳା କରିଛନ୍ତି କିମ୍ବା ବିଫଳ ହୋଇଛନ୍ତି ।
ଯଦି ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ସାତ ବର୍ଷ କିମ୍ବା ତା’ଠାରୁ ଅଧିକ ସମୟ କାରାଦଣ୍ଡରେ ଦଣ୍ଡିତ କରାଯାଇଛି ।
ଯୁକ୍ତିଯୁକ୍ତ କାରଣ ବିନା ସ୍ୱାମୀ ତିନି ବର୍ଷ ପାଇଁ ତାଙ୍କର ପତିଧର୍ମ ପାଳନ କରିବାରେ ବିଫଳ ହୋଇଛନ୍ତି
ଯଦି ସ୍ୱାମୀ ଦୁଇ ବର୍ଷ ଧରି ପାଗଳ ହୋଇଥା’ନ୍ତି କିମ୍ବା କୁଷ୍ଠରୋଗ କିମ୍ବା ଏକ ଭୂତାଣୁ ଜନିତ ରୋଗରେ ପୀଡ଼ିତ(ତେବେ ୨୦୧୯ ମସିହାରେ ଭାରତରେ ପାରିତ ଏକ ସଂଶୋଧନ ଅଧିନିୟମଦ୍ୱାରା ଏଣିକି କୁଷ୍ଠ ରୋଗ ବିବାହ ବିଛେଦ ନିମିତ୍ତ ଏକ ଆଇନଗତ କାରଣ ହୋଇପାରିବ ନାହିଁ ।
ଛାଡପତ୍ର ବ୍ୟବସ୍ଥା ବିବାହ ବା ତତ୍ ସମ୍ପର୍କୀୟ ଆଇନ ସହ ଓତୋପ୍ରୋତଃ ଭାବେ ଜଡ଼ିତ ।
ହିନ୍ଦୁ ଧର୍ମରେ ବିବାହକୁ ଏକ ପବିତ୍ର ବନ୍ଧନ ଏବଂ ଦଶବିଧ ସଂସ୍କାର ମଧ୍ୟରେ ଅନ୍ୟତମ ଭାବେ ମାନ୍ୟତା ଥିବାବେଳେ ଅନ୍ୟ କେତେକ ଧର୍ମରେ ବିବାହ ହେଉଛି ମାତ୍ର ଏକ ସାମାଜିକ ଅନୁବନ୍ଧ ।
ବ୍ରିଟିଶ ଶାସନ କାଳରେ ହିନ୍ଦୁ, ବୌଦ୍ଧ , ଶିଖ, ଜୈନ୍ ତଥା ମୁସଲିମ ଓ ପାର୍ସୀମାନଙ୍କର ପରମ୍ପରାଗତ ବୈବାହିକ ଅନୁଷ୍ଠାନରେ କୌଣସି ପ୍ରକାର ହସ୍ତକ୍ଷେପ ହୋଇ ନ ଥିଲା ।
ବରଂ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ବିବାହ ଅଧିନିୟମ ଜରିଆରେ ସେମାନେ ଏସବୁ ପରମ୍ପରାରେ ବିଶ୍ୱାସ କରୁ ନ ଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିଦିଆଗଲା ।
ଏହା ବ୍ୟତୀତ ଖ୍ରୀଷ୍ଟିୟାନ ଧର୍ମାବଲମ୍ବୀ ମାନଙ୍କ ପାଇଁ ' , 1869'ରେ ବିବାହ ବିଚ୍ଛେଦ ବା ଛାଡପତ୍ର ବ୍ୟବସ୍ଥା ରହିଲା ।
ଉକ୍ତ ଅଧିନିୟମର ଧାରା ୨୮ ଅନୁଯାୟୀ ସ୍ୱାମୀ ଏବଂ ସ୍ତ୍ରୀ ପରସ୍ପରର ସମ୍ମତି କ୍ରମେ ବିବାହ ବିଚ୍ଛେଦ ପାଇଁଁ ଆବେଦନ କରିପାରିବେ ।
ବିବାହ ବିଚ୍ଛେଦ ବା ଛାଡପତ୍ର ହେଉଛି ଏକ ଆଇନଗତ ପ୍ରକ୍ରିୟା ଯେଉଁଥିରେ ସ୍ୱାମୀ ଓ ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବୈବାହିକ ସମ୍ପର୍କର ଅବସାନ ଘଟେ ।
ଏଥିପାଇଁ ଯେ କୋଉଣସି ପକ୍ଷ କିମ୍ବା ଉଭୟ ପକ୍ଷ ଅଦାଲତର ଆଶ୍ରୟ ନେଇପାରିବେ ଏବଂ ଅଦାଲତି ପ୍ରକ୍ରୀୟା ମାଧ୍ୟମରେ ଉପଯୁକ୍ତ ସ୍ଥଳେ ଛାଡପତ୍ର ବା ବିବାହ ବିଚ୍ଛେଦର ଏକ ଡିକ୍ରୀ ହାସଲ କରିପାରିବେ ।
ମୁସଲିମ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଆଇନ ବିବାହ ବିଚ୍ଛେଦ ପାଇଁ ଯେଉଁ ପ୍ରାବଧାନ ରହିଛି ତଦନୁସାରେ ସ୍ୱାମୀ ତାର ଇଛାନୁସାର ଅର୍ଥାତ କୋଉଣସି ଯୁକ୍ତି ଯୁକ୍ତ କାରଣ ନ ଥାଇ ବି ସ୍ତ୍ରୀକୁ ଛାଡପତ୍ର ଦେଇପାରିବ ।
ତେବେ ତଲାକ୍‌ର ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ମଧ୍ୟରୁ ତିନି ତଲାକ ବା 'ତଲାକ୍‌ ଏ ବିଦତ୍' ଭାରତର ଉଚ୍ଚତମ ନ୍ୟାୟାଳୟଙ୍କଦ୍ୱାରା ଆଇନଗତ ଭାବେ ଅସିଦ୍ଧ ଘୋଷଣା କରାଯାଇଛି ।
"ମୁସଲିମ ବିବାହ ଅଧିନିୟମ ୧୯୩୯"ର ଧାରା ୨ର ବ୍ୟବସ୍ଥା ଅନୁଯାୟୀ: ଜଣେ ବିବାହିତ ମୁସଲମାନ ମହିଳା ନିମ୍ନଲିଖିତ କାରଣରୁ ଯେକୌଣସି ଗୋଟିଏ କିମ୍ବା ଅଧିକ କାରଣରୁ ତାଙ୍କ ବିବାହ ବିଚ୍ଛେଦ ବା ଛାଡପତ୍ର ପାଇଁ ଏକ ଡ଼ିକ୍ରୀ ପାଇବାକୁ ହକଦାର ହେବେ ।
ପ୍ରାଥମିକ ଅବସ୍ଥାରେ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ବିବାହ ଅଧିନିୟମରେ ଛାଡପତ୍ରର ବ୍ୟବସ୍ଥା ନ ଥିଲେ ବି, ' , 1869'ର ପ୍ରାବଧାନ ପ୍ରକାରେ ଏହିମାନେ ଛାଡପତ୍ର ଡିକ୍ରୀ ହାସଲ କରିପାରିବେ ବୋଲି ଆଇନଗତ ବ୍ୟବସ୍ଥା ରହିଲା ।
ବିବାହ ସମୟରେ ସ୍ତ୍ରୀ ବା ପ୍ରତିବାଦୀ ମାନସିକ ବିକାରଗ୍ରସ୍ତ ଥିଲା ଏବଂ ବର୍ତ୍ତମାନ ସୁଦ୍ଧା ମାନସିକ ବିକାରଗ୍ରସ୍ତ ଅଛି,
ବିବାହର ଏକବର୍ଷ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ତ୍ରୀର ଅନିଚ୍ଛା ଯୋଗୁଁ ଉଭୟଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସମ୍ଭୋଗ ହୋଇପାରିନାହିଁ ,
ମୁସଲିମ ସଂପ୍ରଦାୟରେ ଅଣନ୍ୟାୟୀକ ବିବାହ ବିଛେଦ ନିମ୍ନ ତିନି ପ୍ରକାରେ ହୋଇଥାଏ; ଯଥା
ଏହି ଭବନର ମୁଖ୍ୟ ଆର୍କଷଣ ହେଉଛି ମଧ୍ୟ ଭାବରେ ହଲ୍, ଯେଉଁଠି ଲୋକ ସଭା, ରାଜ୍ୟ ସଭା ଏବଂ ପାଠାଗାର ରହିଛି ।
ଏହି ତିନି ଚାମ୍ବର ଚତୁର୍ପାଶ୍ୱରେ ଚାରୋଟି ଗୋଲାକାର ଗୃହ ରହିଛି, ଯେଉଁଠି ମନ୍ତ୍ରୀ, ଚେୟାରମ୍ୟାନ, ସଂସଦୀୟ କମିଟି, ପାର୍ଟି ଅଫିସ, ଲୋକ ସଭାର ଗୁରୁତ୍ବପୂର୍ଣ୍ଣ କାର୍ଯାଳୟ ଏବଂ ରାଜ୍ୟସଭାର ସଚିବାଳୟ ଓ ସଂସଦ ବିଷୟକ ମନ୍ତ୍ରଣାଳୟର କାର୍ଯାଳୟଗୁଡ଼ିରେ କାମ କରୁଥିବା ଅଧିକାରୀମାନେ ବାସ କରନ୍ତି ।
ମଧ୍ୟ ଭାଗରେ ଥିବା ହଲ୍‌ଟି ଏକ ଗୋଲାକାର ଗମ୍ବୁଜ ଭଳି ହୋଇଛି, ଯାହାର ବ୍ୟାସ ହେଉଛି ୨୯.୮୭ ମିଟର ।
ଏହି ହଲ୍‌ଟିର ଐତିହାସିକ ଗୁରତ୍ୱ ମଧ୍ୟ ରହିଛି; ଏଠାରେ ଭାରତୀୟ ସମ୍ବିଧାନ ପ୍ରଣୟଣ କରାଯାଇଥିଲା ।
ଏହି ମଧ୍ୟ ଭାଗରେ ଥିବା ହଲଟି ପ୍ରାରମ୍ଭରୁ କେନ୍ଦ୍ରୀୟ ଆଇନ ପରିଷଦ ଏବଂ ରାଜ୍ୟ ପରିଷଦର ପାଠାଗାର ଭାବରେ ବ୍ୟବହୃତ ହେଉଥିଲା ।
ମାତ୍ର ୧୯୪୬ ମସିହାରେ ଏହାକୁ କନସ୍ଟିଟିଉୟେନ୍ଟ ଅ୍ଯାସେମ୍ବଲି ହଲରେ ରୂପାନ୍ତରିତ କରାଗଲା ଏବଂ ପୁନଃନିର୍ମାଣ କରାଗଲା ।
ବର୍ତ୍ତମାନ ଏହି ମଧ୍ୟଭାଗରେ ଥିବା ହଲ୍‌ଟି ସଂସଦର ଉଭୟ ଗୃହ ସଭାଗୃହ ଭାବରେ ବ୍ୟବହୃତ ହେଉଛି ଏବଂ ପ୍ରତ୍ୟେକ ସାଧାରଣ ନିର୍ବାଚନ ପରେ ରାଷ୍ଟ୍ରପତିଙ୍କ ଆହ୍ୱାନରେ ବସୁଥିବା ପ୍ରଥମ ଅଧିବସେନ ଏହିଠାରେ ହିଁ ଅନୁଷ୍ଠିତ ହୋଇଥାଏ ।
ଏହି ସଭ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ୫୪୩ ଜଣ ଭାରତୀୟ ନାଗରିକ ସଦସ୍ୟ ଥାଅନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ଭାରତୀୟ ସାଧାରଣ ନିର୍ବାଚନରେ ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦିତା କରି ନିର୍ବାଚିତ ହୋଇଥାନ୍ତି ଏବଂ ବାକି ୨ ଜଣ ଆଂଲୋ ଇଣ୍ଡିଆନଙ୍କୁ ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ମନୋନୀତ କରିଥାନ୍ତି ।
ଭାରତୀୟ ନାଗରିକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ୧୮ ବର୍ଷରୁ ଅଧିକ ବୟସର ବ୍ୟକ୍ତି ବିଶେଷମାନେ ଲୋକ ସଭା ନିର୍ବାଚନ ପାଇଁ ଭୋଟ ଦେବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ ବିବେଚିତ ହୋଇଥାନ୍ତି ।
ଲୋକ ସଭା ପାଇଁ ହେଉଥିବା ନିର୍ବାଚନରେ ପ୍ରତିନ୍ଦ୍ୱନ୍ଦିତା କରିବା ପାଇଁ ୨୫ବର୍ଷ କିମ୍ବା ତହିଁରୁ ଉଦ୍ଧ୍ୱ ଭାରତୀୟ ନାଗରିକମାନେ ଅଂଶଗ୍ରହଣ କରିପାରିବେ, ଯେଉଁମାନେ ମାନସିକ ସ୍ତରରେ ସୁସ୍ଥ ଥିବେ, ଦେବାଳିଆ ଘୋଷିତ ହୋଇନଥିବେ ଏବଂ ଅପରାଧୀ ଭାବରେ ଦୋଷୀ ସାବ୍ୟସ୍ତ ହୋଇନଥିବେ ।
ପ୍ରତ୍ୟେକ ରାଜ୍ୟର ଲୋକ ସଂଖ୍ୟା ଏବଂ ଲୋକ ସଭା ଆସନ ସଂଖ୍ୟାର ଅନୁପାତ ଆନୁମାନିକ ସମାନ ରଖାଯାଇ ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରାଯାଇଛି ।
ସଂସଦ ଭବନର ନିର୍ମାଣ ଶୈଳୀ ଏଡଉଇନ ଲୁଟିୟେନସ୍ ଏବଂ ହାର୍ବାର୍ଟ ବେକାରଙ୍କ ପରିକଳ୍ପନା ଉପରେ ଆଧାରିତ ।
ଏହି ଦୁଇଜଣ ବ୍ରିଟିଶ ସରକାରଙ୍କ ତତ୍ତ୍ୱାବଧାନରେ ନୂଆ ଦିଲ୍ଲୀର ନିର୍ମାଣ ଓ ପରିକଳ୍ପନା କରିଥିଲେ ।
ଏହି ଭବନ ନିର୍ମାଣରେ ଛା ବର୍ଷର ସମୟ ଲାଗିଥିଲା ଏବଂ ୧୮ ଜାନୁଆରୀ ୧୯୨୭ରେ ଭାରତର ଭାଇସରାୟ ଏବଂ ଗଭର୍ନର ଜେନାରାଲ ଇରିଉଇନଙ୍କଦ୍ୱାରା ଉଦ୍‌ଘାଟନ ଉତ୍ସବ ଅନୁଷ୍ଠିତ ହୋଇଥିଲା ।
ଭବନର କେନ୍ଦ୍ରରେ ଥିବା ମୁଖ୍ୟ ହଲ୍‌ରେ ଲୋକ ସଭା, ରାଜ୍ୟ ସଭା ଏବଂ ଏକ ପାଠାଗାର ରହିଛି ।
ଏହି ତିନୋଟି ଚେମ୍ବରର ଆଖପାଖରେ ଚାରୋଟି ଗୋଲେଇ ଆକୃତିର ଘର ରହିଛି, ଯେଉଁଥିରେ ସଂସଦୀୟ କମିଟି ସଭ୍ୟ ଓ ଅଧିକାରୀମାନଙ୍କର ବସଗୃହ ରହିଛି ।
ରାଜ୍ୟ ସଭା ବା ସଂସଦର ଉପର ସଦନ ଗୃହଟି ସବୁବେଳ ପାଇଁ ସ୍ଥାୟୀ ଅଟେ; ଏହାର କେବେ ପତନ ହୁଏ ନାହିଁ ।
ପ୍ରତି ଦୁଇ ବର୍ଷରେ ଥରେ ଏହାର ଏକ ତୃତୀୟାଂଶ ସଭ୍ୟ ଅବସର ଗ୍ରହଣ କରିଥାନ୍ତି ଏବଂ ନୂଆ ସଭ୍ୟ ନିର୍ବାଚିତ ହୋଇଥାନ୍ତି ।
ଏହି ସଭ୍ୟମାନେ ସିଧାସଳଖ ନିର୍ବାଚିତ ନ ହୋଇ ରାଜ୍ୟର ବିଧାନ ସଭାର ବିଧାୟକମାନଙ୍କଦ୍ୱାରା ନିର୍ବାଚିତ ହୋଇଥାନ୍ତି ।
କିନ୍ତୁ ବର୍ତ୍ତମାନ ଏହାର ୨୪୫ ଜଣ ସମୁଦାୟ ସଭ୍ୟଙ୍କୁ ନେଇ ଏହି ସଭା ପରିଚାଳିତ ହେଉଛି ।
ଏକ ରାଜ୍ୟର ରାଜ୍ୟସଭା ସଭ୍ୟ ସଂଖ୍ୟା ତା'ର ଜନସଂଖ୍ୟା ଉପରେ ନିର୍ଭର କରେ ।
ରାଜ୍ୟ ସଭା ନିର୍ବାଚନରେ ପାର୍ଥୀ ହେବାପାଇଁ ସର୍ବନିମ୍ନ ବୟସସୀମା ହେଉଛି ୩୦ ବର୍ଷ ।
ସଂସଦର ଉଭୟ ଗୃହକୁ ନିର୍ବାଚିତ କିମ୍ବା ରାଷ୍ଟ୍ରପତିଙ୍କଦ୍ୱାରା ମନୋନୀତ ସଭ୍ୟମାନଙ୍କୁ ସଂସଦର ସଭ୍ୟ ବା ସାଂସଦ ବୋଲି କୁହାଯାଏ ।
ଲୋକ ସଭାର ସଭ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଭାରତୀୟ ସାଧାରଣ ନିର୍ବାଚନରେ ସର୍ବସାଧାରଣ ଲୋକମାନେ ଜଣଜଣକରି ଭୋଟ ଦେଇ ନିର୍ବାଚିତ କରିଥାନ୍ତି ଏବଂ ଉପର ସଦନ ରାଜ୍ୟ ସଭାକୁ ଆସୁଥିବା ସଭ୍ୟମାନେ ସିଧାସଳଖ ନିର୍ବାଚିତ ନ ହୋଇ ରାଜ୍ୟର ବିଧାୟକଙ୍କଦ୍ୱାରା ନିର୍ବାଚିତ ହୋଇଥାନ୍ତି ।
ଲୋକ ସଭାର ସମୁଦାୟ ସଦସ୍ୟ ସଂଖ୍ଯା ହେଉଛି ୫୪୫, ଯେଉଁଥିରେ ୨ ଜଣ ଅ୍ଯାଂଲୋ-ଇଣ୍ଡିୟାନଙ୍କ ସମେତ ୧୨ ଜଣ ମନୋନୀତ ସଭ୍ୟ ଥାଆନ୍ତି ଏବଂ ରାଜ୍ୟସଭାରେ ସମୁଦାୟ ୨୪୫ ଜଣ ସଭ୍ୟ ଥାଆନ୍ତି, ଯେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ବିଜ୍ଞାନ, କଳା, ଖେଳ, ଇତିହାସ, ସଂସ୍କୃତି ଆଦି କ୍ଷେତ୍ରରେ ଦକ୍ଷତା ଥିବା ୧୨ ଜଣଙ୍କୁ ମନୋନୀତ କରାଯାଇଥାଏ ।
ନୂଆ ଦିଲ୍ଲୀରେ ଅବସ୍ଥିତ ସଂସଦ ଭବନରେ ଏହି ଦୁଇଟି ସଭାର ସମ୍ମିଳନୀ ବସିଥାଏ ।
ଅଧୁନା ଏହି ସଂସଦ ଭବନରେ ଉପୁଜୁଥିବା ଅସୁବିଧା ହେତୁ ଏକ ନୂତନ ଭବନର ଆବଶ୍ୟକତା ଥିବା କଥା କେତେକ ଦର୍ଶାଇଛନ୍ତି ।
ପୂର୍ବତନ ବାଚସ୍ପତି ମୀରା କୁମାରଙ୍କ ଅଧ୍ୟକ୍ଷତାରେ ଗଠିତ କମିଟି ଏକ ନୂତନ ସଂସଦ ଗୃହ ନିର୍ମାଣର ପ୍ରସ୍ତାବ ଦେଇଥିଲା ।
୮୫ ବର୍ଷର ଏହି ପୁରୁଣା ଭବନଟିରେ ଥିବା ସ୍ଥାନ ଉଭୟ ସଭ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଏବଂ ଏଠାରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିବା ଅଧିକାରୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଅଭାବ ହେଉଥିବାରୁ ନୂତନ ଭବନ ନିର୍ମାଣର ପ୍ରସ୍ତାବ ଆସିଥିଲା ।
ମାତ୍ର ଏହି ଗୃହଟିର ଐତିହାସିକ ସମ୍ବନ୍ଧ ଥିବାରୁ ଏହାକୁ ସୁରକ୍ଷା ପ୍ରଦାନ କରାଯିବାର ଆବଶ୍ୟକତା ଅଛି ବୋଲି ମଧ୍ୟ ଦର୍ଶାଯାଇଥିଲା ।
ଭାରତର ସଂସଦ ଭାରତର ପ୍ରଜାତନ୍ତ୍ରର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଲୋକ ପ୍ରତିନିଧି ସଭା ସଂସ୍ଥା ।
ସଂସଦ ଭବନର ପ୍ରଧାନ ଭୂମିକା ପାଳନକର୍ତ୍ତା ହେଲେ ରାଷ୍ଟ୍ରପତି, ଯାହାଙ୍କର ଉଭୟ ଗୃହ ଉପରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ଥାଏ ଏବଂ ତାଙ୍କ ଆହ୍ୱାନରେ ଲୋକ ସଭା ଭଙ୍ଗ ହୋଇପାରେ ।
କିନ୍ତୁ ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ନିଜେ ନିଜ ଇଚ୍ଛାରେ ଏହି କ୍ଷମତାର ଉପଯୋଗ କରିପାରିବେ ନାହିଁ, ସେ ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ଏବଂ ତାଙ୍କର କେନ୍ଦ୍ରୀୟ ମନ୍ତ୍ରୀ ମଣ୍ଡଳର ପରାମର୍ଶରେ ଏହି କ୍ଷମତାକୁ ବ୍ୟବହାର କରିପାରିବେ ।
ଭାରତ ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ସଂସଦର ପ୍ରଥମ ସଦସ୍ୟ ତଥା ଦେଶର ପ୍ରଥମ ନାଗରିକ ଭାବରେ ଗଣାଯାଆନ୍ତି ।
ଧାରା ୬୦ ଏବଂ ଆର୍ଟିକିଲ ୧୧୧ ଅନୁସାରେ, ସଂସଦରେ ଆଗତ ହୋଇ ଗୃହୀତ ହୋଇଥିବା ବିଲ୍ କିମ୍ବା ସଂଶୋଧନ ପାଇଁ ଥିବା ନିୟମାବଳୀକୁ ରାଷ୍ଟ୍ରପତିଙ୍କ ଅନୁମୋଦନ ମିଳିବା ପରେ ତାହା ଆଇନରେ ପରିଣତ ହୋଇଥାଏ ।
ଭାରତର ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ମଧ୍ୟ ରାଜ୍ୟ ସଭାର ସଭ୍ୟମାନଙ୍କ ଭଳି ସିଧାସଳଖ ନିର୍ବାଚିତ ହୋଇନଥାନ୍ତି ।
ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ନିର୍ବାଚନରେ ଭାରତ ସଂସଦର ସାଂସଦ ଏବଂ ରାଜ୍ୟ ବିଧାନ ସଭାର ବିଧାୟକମାନେ ଭୋଟ ଦେଇ ବାଛିଥାନ୍ତି ।
କୌଣସି ଆଇନ ସଂସ୍କାର କିମ୍ବା ନୂଆ କିଛି ଆଇନର ପ୍ରଚଳନ କରିବାପାଇଁ ସଂସଦର ଉଭୟ ଗୃହରେ ଏହାକୁ ବିଲ୍ ଆକାରରେ ପ୍ରସ୍ତାବ ଆଗତ କରାଯାଇଥାଏ ।
ଏକ ବିଲ୍‌ର ଆଇନ୍‌ର ମାନ୍ୟତା ପାଇବା ଆଗରୁ ସଂସଦର ଉଭୟ ଗୃହରେ ଗୃହୀତ ହୋଇ ପାରିତ ହେବାପରେ ରାଷ୍ଟ୍ରପତିଙ୍କର ଅନୁମୋଦନ ପାଇଁ ପଠାଯାଇଥାଏ ଏବଂ ରାଷ୍ଟ୍ରପତିଙ୍କର ଅନୁମୋନ ପରେ ଏହା ଆଇନରେ ପରିଣତ ହୋଇଥାଏ ।
ଏକ ବିଲକୁ ରାଜ୍ୟର ବିଧାନ ସଭାମାନେ ଆଗତ ହେବାର ୧୪ ଦିନ ମଧ୍ୟରେ ସମର୍ଥନ କରିପାରିବେ ।
ସମ୍ବିଧାନର ଉଲ୍ଲେଖ ଅନୁସାରେ ସଭାପତିଙ୍କୁ ଏମିତି ସମୟରେ ଦୁଇଟି ଅଧିବେଶନ ବସାଇବାକୁ ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦେଇଥାନ୍ତି, ଯେମିତି ସେହି ଦୁଇଟି ଅଧିବେଶନ ମଧ୍ୟରେ ୬ ମାସରୁ ଅଧିକ ସମୟର ଅନ୍ତର ହୋଇନଥିବ ।
ତେଣୁ ସଂସଦର ଅଧିବେଶନ ଗୋଟିଏ ବର୍ଷରେ ଅତିକମରେ ଦୁଇଥର ବସିବା ଅନିର୍ବାର୍ଯ୍ୟ ।
ଭାରତର ସଂସଦରେ ଗୋଟିଏ ବର୍ଷରେ ସମୁଦାୟ ତିନିଥର ଅଧିବେଶନ ଅନୁଷ୍ଠିତ ହୋଇଥାଏ ।
ଭାରତର ସଂସଦ ଲୋକ ସଭା ଓ ରାଜ୍ୟ ସଭା, ଦୁଇଟି ଗୃହରେ ବିଭକ୍ତ, ଯେଉଁଠି ଭାରତର ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ଏହି ଦୁଇଟି ଗୃହର ମୁଖ୍ୟ ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥାନ୍ତି ।
ଅନୁମାନ କରାଯାଏ ପଗ‌ମାନେ ଷୋଡଶ ଶତାବ୍ଦୀରେ ପ୍ରଥମେ ଚାଇନାରୁ ଇଉରୋପ ମହାଦେଶ ଆସିଥିଲେ ଏବଂ ପଶ୍ଚିମ ଇଉରୋପରେ ଧୀରେ ଧୀରେ ନିଜର ସଂଖ୍ୟା ବୃଦ୍ଧି କରିଥିଲେ ତା'ପରେ ସଂଯୁକ୍ତ ରାଷ୍ଟ୍ରର ମହାରାଣୀ ଭିକ୍ଟୋରିଆ ପଗ୍ ପ୍ରଜାତିର କୁକୁରମାନଙ୍କୁ ଗୃହପାଳିତ କୁକୁର ଭାବେ ରଖିବା ଆରମ୍ଭ କଲେ, ଯାହା ଏବେ ତାଙ୍କର ପରବର୍ତ୍ତୀ ବଂଶଧରମାନେ ମଧ୍ୟ କରିଆସୁଛନ୍ତି ପଗମାନଙ୍କର ଜୀବନସୀମା ସାଧାରଣତଃ ୧୨ରୁ ୧୫ ବର୍ଷ
ପୁରାତନ ସମୟରେ ପଗମାନେ ଚିନୀୟ ରାଜାରାଜୁଡ଼ା କିମ୍ବା ସମ୍ଭ୍ରାନ୍ତ ଶ୍ରେଣୀର ଲୋକମାନଙ୍କ ସହିତ ରହିଆସୁଥିଲେ ଏପରିକି ପଗମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ସୈନ୍ୟମାନେ ନିଯୁକ୍ତ ହେଉଥିଲେ ତାପରେ ଧୀରେ ଧୀରେ ଏଇ ପ୍ରଜାତି ଏସିଆର ଅନ୍ୟ ସ୍ଥାନକୁ ବ୍ୟାପିବାରେ ଲାଗିଲେ ବୌଦ୍ଧ ଧର୍ମାବଲମ୍ବୀମାନେ ମଧ୍ୟ ପଗମାନଙ୍କୁ ଗୃହପାଳିତ ପଶୁଭାବେ ନିଜ ସହିତ ରଖିଲେ
ଅଷ୍ଟଦଶ ଶତାବ୍ଦୀରେ ପଗମାନଙ୍କୁ ଲମ୍ବା ଏବଂ କ୍ଷୀଣ ଶରୀରବିଶିଷ୍ଟ ଭାବେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଥିଲା, ମାତ୍ର ଏବେ ହୃଷ୍ଟପୃଷ୍ଟ ଶରୀର ଏବଂ ଉନ୍ନତ ମାଂସପେଶୀ ଏହି ପ୍ରଜାତିର ବିଶେଷ ଶାରୀରିକ ଲକ୍ଷଣ ଏମାନଙ୍କର ଚମଡ଼ା ଖୁବ ନରମ ଏବଂ ରଙ୍ଗ ପ୍ରାୟ କଳା କିମ୍ବା ଇଷତ ହଳଦିଆ ରଙ୍ଗର ଲାଞ୍ଜଟି ସବୁବେଳେ ମୋଡ଼ି ହୋଇ ରହିଥାଏ
ପଗମାନେ ଅତି ସାମାଜିକ ଏବଂ ନମ୍ର ସ୍ୱଭାବର କୁକୁର ହୋଇଥିବାରୁ ଆମେରିକୀୟ କୁକୁର ସଂଘ ଏମାନଙ୍କୁ ଭଲ ସ୍ୱଭାବ ଏବଂ ସୁନ୍ଦର କୁକୁର ଭାବେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଛି ଏପରିକି ୨୦୦୪ ମସିହାରେ ଆୟୋଜିତ ବିଶ୍ୱ କୁକୁର ପ୍ରଦର୍ଶିନୀରେ ଏକ ପଗ୍ ବିଜୟୀ କୁକୁରଭାବେ ନିର୍ବାଚିତ ହୋଇଥିଲା
ପଗମାନେ ଇଉରୋପୀୟ ବିଚାରାଳୟମାନଙ୍କରେ ବହୁ ଜଣାଶୁଣା ଥିଲେ ପମ୍ପପି ନାମକ ପଗଟିଏ ରାଜକୁମାରଙ୍କର ଜୀବନ ରକ୍ଷା କରିବା ପରେ ୧୫୭୨ ମସିହାରେ ହାଉସ ଅଫ ଅରେଞ୍ଜର ସରକାରୀ କୁକୁରଭାବେ ମଧ୍ୟ ନିର୍ବାଚିତ ହୋଇଥିଲେ
ପଗ୍ ଏକପ୍ରକାର ଛୋଟ-କୁକୁର ପ୍ରଜାତି ଯେଉଁମାନେ ନିଜର ଲୋକକୋଚା ଓ ଛୋଟ ଚେପଟାନାକିଆ ମୁହଁ ଏବଂ ବଙ୍କା ଲାଞ୍ଜରୁ ଚିହ୍ନା ପଡ଼ିଥାନ୍ତି ଏହି ପ୍ରଜାତି ମୁଖ୍ୟତଃ କଳା କିମ୍ବା ଇଷତ୍ ହଳଦିଆ ରଙ୍ଗରେ ଦେଖାଯାନ୍ତି
ଏମାନେ ଅନ୍ୟ ଇଉରୋପୀୟ ଦେଶମାନଙ୍କରେ ମଧ୍ୟ କ୍ରମେ ପରିଚିତ ହେଲେ ପଗମାନଙ୍କୁ ସୁରକ୍ଷା କୁକୁର ଭାବେ ମଧ୍ୟ ନିୟୋଜିତ କରାଗଲା
୧୯୯୦ ଅଲଟ୍ରାସାଉଣ୍ଡ ଯନ୍ତ୍ରର ବ୍ୟବହାର ହେବା ପରେ ସବୁ ଲୋକମାନେ ପିଲା ଜନ୍ମ ହେବା ପୂର୍ବରୁ ତାହା ପୁଅ କି ଝିଅ ପରୀକ୍ଷା କରି ଜାଣି ଦେବାରୁ ଏହି ଭଳି ସମସ୍ୟା ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା ।
ସୁଲଭ ମୁଲ୍ୟରେ ଏହି ପରୀକ୍ଷା କରାଯାଉଥିବା ବେଳେ ଗ୍ରାମାଞ୍ଚଳର ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହାର ଲାଭ ଉଠାଇବା ସହ କନ୍ୟା ଭ୍ରୁଣ ହତ୍ୟା ଭଳି ଅପରାଧ କରିବାକୁ ପଛାଉନଥିଲେ ।
ଗର୍ଭବତୀ ମହିଳାଙ୍କର ଭ୍ରୁଣ ଚିହ୍ନଟ ୧୨ ସପ୍ତାହ ମଧ୍ୟରେ ହିଁ କରାଯାଉଥିଲା ।
ଏହା ସହ ଦେଶରେ ପ୍ରାୟ ପ୍ରତି ବର୍ଷ ୧ଲକ୍ଷ ମହିଳା ତାଙ୍କ ପେଟରେ ଥିବା ଭ୍ରୁଣ କନ୍ୟା ବୋଲି ଜାଣି ଗର୍ଭପାତ କରାଉଥିବା ଜଣା ପଡ଼ିଛି ।
କନ୍ୟା ଭ୍ରୁଣ ହତ୍ୟା ହେଉଛି, ଯେତେବେଳେ ଜଣେ ମହିଳା ଗର୍ଭବତୀ ଥାଏ ସେତେବେଳେ ତା’ପେଟରେ ଥିବା ଭ୍ରୁଣଟି ଶିଶୁ କନ୍ୟା ବୋଲି ଜାଣି ତା’ର ହତ୍ୟା କରାଯାଇଥାଏ ।
ଏହାର ମାତ୍ରା ଏବେ ସାରା ଦେଶରେ ବଢ଼ି ଚାଲିଥିବା ବେଳେ ଗ୍ରାମାଞ୍ଚଳରେ ଏହା ମାତ୍ରା ଅଧିକ ଦେଖିବାକୁ ମିଳୁଛି ।
ଦିନକୁ ଦିନ ଦେଶରେ ଝିଅମାନଙ୍କ ସଂଖ୍ୟା କମୁଥିବା ବେଳେ ପୁଅମାନଙ୍କ ସଂଖ୍ୟା ବଢ଼ିବାରେ ଲାଗିଛି ।
ପୁଅ ବଡ଼ ହୋଇ ମାତା-ପିତାଙ୍କୁ ପୋଷିବ ଏବଂ ଝିଅ ବଡ଼ ହୋଇ ଅଧିକ ଅର୍ଥ ନେଇ ଶାଶୁ ଘରକୁ ଯିବ ବୋଲି କିଛି ଲୋକ ଭାବିବା ସହ କନ୍ୟା ଭ୍ରୁଣ ହତ୍ୟା ଭଳି ଅପରାଧ କରିବାକୁ ପଛାଉ ନାହାନ୍ତି ।
କନ୍ୟା ଭ୍ରୁଣ ହତ୍ୟାର ବିଭିନ୍ନ କାରଣ ରହିଛି, ଯେମିତିକି ସମାଜରେ ଥିବା ଯୌତୁକ ପ୍ରଥା ।
ବିବାହ ସମୟରେ ଝିଅର ବାପ ଘର ତରଫରୁ ଦିଆ ଯାଉଥିବା ଯୌତୁକ ପ୍ରଥା ପାଇଁ କିଛି ଲୋକ ଝିଅ ଜନ୍ମ କରିବାକୁ ଚାହୁଁ ନାହାନ୍ତି ।
କିନ୍ତୁ ସମାଜରେ ପୁଅମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସେଭଳି କିଛି ପ୍ରଥା ନଥିବାରୁ ପ୍ରାୟ ସମସ୍ତେ ପୁତ୍ର ସନ୍ତାନ ଆଶା କରୁଛନ୍ତି ।
ଯାହାଦ୍ୱାରା ସେମାନଙ୍କ ପରିବାରର ଆର୍ଥିକ ଅବସ୍ଥା ସ୍ୱଚ୍ଛଳ ହେବା ସହ ଶେଷ ସମୟରେ ସେମାନେ ସେବା ପାଇ ପାରିବେ ।
ଆଜନ୍ମ ତୃଟି ବା ଜନ୍ମ ଦୋଷ ବା ଜନ୍ମଗତ ଅକ୍ଷମତା ଏକ ରୋଗ ଯେଉଁଥିରେ ଯେଉଁ କାରଣରୁ ହେଉନା କାହିଁକି ଜନ୍ମରୁ ତୃଟି ଥାଏ ।
ଏହି ତୃଟି ଶାରୀରିକ ଅକ୍ଷମତା , ବୌଦ୍ଧିକ ଅକ୍ଷମତା ବା ବିକାଶ ଅକ୍ଷମତା ହୋଇପାରେ ।
ଜନ୍ମ ଦୋଷ ଦୁଇ ପ୍ରକାର ଥାଏ ଯଥା:- ଗଠନ ମୂଳକ ଦୋଷ ଯେଉଁଥିରେ ଦେହର ଆକାର ସମସ୍ୟା ଥାଏ ଓ କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ ଦୋଷ ଯେଉଁଥିରେ ଦେହର ଅଂଶ କାମ କରିବାରେ ସମସ୍ୟା ଦେଖାଯାଏ ।
ଆଜନ୍ମ ତୃଟି ହେବାର କାରଣ ମଧ୍ୟରେ ଜେନେଟିକ ବା କ୍ରୋମୋଜୋମ ରୋଗ , କେତେକ ଔଷଧ ବା ରାସାୟନିକ ଦ୍ରବ୍ୟ ସଂସ୍ପର୍ଶ ବା କେତେକ ଗର୍ଭାବସ୍ଥାର ସଂକ୍ରମଣ ଦାୟୀ ହୁଅନ୍ତି ।
ଫଲିକ ଏସିଡ ଅଭାବ, ମଦ୍ୟାପାନ ବା ଧୂମ୍ରପାନ , ଅଣନିୟନ୍ତ୍ରିତ ମଧୁମେହ, ୩୫ ବର୍ଷ ବୟସ ପରେ ମାଆ ହେବାରେ ଏହି ସଙ୍କଟ ସୃଷ୍ଟି ହୁଏ ।
ଏହି ରୋଗ ଜନ୍ମରୁ ଦେଇପାରେ ବା ନବଜାତ ସ୍କ୍ରିନିଙ୍ଗ ପରୀକ୍ଷା କରି ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରାଯାଏ ।
ପ୍ରାକ ପ୍ରସବ କାଳରେ ଅନେକ ତୃଟି ପ୍ରିନାଟାଲ ଟେଷ୍ଟଦ୍ୱାରା ଚିହ୍ନଟ ହୋଇପାରିବ ।
ଆବଶ୍ୟକାତ ଅନୁଯାୟୀ ଥେରାପି , ଔଷଧ, ଅପରେଶନ, ଆସିସ୍ଟିଭ ଟେକନୋଲୋଜି ( କରାଯାଏ ।
ସର୍ବାଧିକ ମୃତ୍ୟୁ ଜନ୍ମଗତ ହୃତ୍‌ପିଣ୍ଡ ରୋଗ , ତା'ପରେ ନିଉରାଲ ଟ୍ୟୁବ ତୃଟି ଯୋଗୁ ହୁଏ ।
ଦୁର୍ଗା ଶକ୍ତି ନାଗପାଳ ଜଣେ ଭାରତୀୟ ପ୍ରଶାସକ, ଭାରତୀୟ ପ୍ରଶାସନିକ ସେବାର ଉତ୍ତର ପ୍ରଦେଶର କାର୍ଡରେ ସିଭିଲ ସେବକ ଏବଂ ଅଧିକାରୀ ଅଟନ୍ତି ।
କୃଷି ମନ୍ତ୍ରାଳୟ ଭାରତର କେନ୍ଦ୍ରୀୟ କୃଷି ଏବଂ କୃଷକ କଲ୍ୟାଣ ମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ବିଶେଷ ଅଧିକାରୀ ରୂପେ ମୁତୟନ କରାଯାଇଥାଏ ।
ଗୌତମ ବୁଦ୍ଧ ନଗରର ନିଜ ଅଧିକାର କ୍ଷେତ୍ରରେ ଭ୍ରଷ୍ଟାଚାର ଏବଂ ଅବୌଧ ବାଲି ଖନନ ବିରୁଦ୍ଧରେ ବଡ଼ ମାପକ୍ରମରେ ଅଭିଯାନ ଆରମ୍ଭ କରିବା ପରେ ସେ ସାର୍ବଜନିକ ନଜରକୁ ଆସିଗଲେ ।
ପରେ ଉତ୍ତର ପ୍ରଦେଶ ସରକାର ଗ୍ରେଟର ନୋଏଡାର ଏକ ଗ୍ରାମରେ ଅବୌଧ ମସ୍ଜିଦର ଦ୍ୱାରକୁ ଦ୍ୱସ୍ତ କରିବା ପାଇଁ ତାଙ୍କୁ ନିଲମ୍ବିତ କରିଦିଆ ଯାଇଥିଲା, ଯାହାର ପରିଣାମ ସ୍ୱରୂପ ଗମ୍ଭିର ବିପକ୍ଷର ସାମନା କରାଗଲା କାରଣ ଏହି ଆଧାର ମାନି ନିଆଯାଉଥିଲା ।
ବିଭିନ୍ନ ରାଜନିତିକ ଦଳ, ଭାରତୀୟ ପ୍ରଶାସକ ସଙ୍ଘର ବଢୁଥିବା ଦାବି, ଏବଂ ତାଙ୍କ ନିଲମ୍ବନ ପାଇଁ ଅନଲାଇନ ସୋସିଆଲ ମିଡିଆରେ ସାଧାରଣ ଜନତାଙ୍କୁ ରବ୍ଦ କରିଦିଆ ଯିବ ।
ପଞ୍ଜାବର ଏକ ପ୍ରଶିକ୍ଷୁ ଆଇ ଏ ଏସ ଅଧିକାରୀ ଋପେ, ସେ ମୋହାଲୀରେ ଏକ ଭୂମି ଘୋଟାଲାର ଅନାବୃତ୍ତ କରିଥିଲେ ।
ଅଗଷ୍ଟ ୨୦୧୨ ମସିହାରେ, ସେ ଅଭିଷେକ ସିଂହଙ୍କ ସହ ବିବାହ କରିଥିଲେ, ତା'ପରେ ଉତ୍ତର ପ୍ରଦେଶ କେଡରକୁ ସବ-ଡିଭିଜନ ମାହିଷ୍ଟେର୍ଟ ଋପେ ସଦର, ନୋଏଡାକୁ ଚାଲିଯାଇଥିଲେ ।
ସେ ଯମୁନା ଓ ହିଣ୍ଡନ ନଦୀର ବ୍ୟାଙ୍କରେ ଅବୌଦ୍ଧ ବାଲି-ଖନନ ରୋକିବା ପାଇଁ ବିଶେଷ ଜାଞ୍ଚ ଦଳ ଗଢିବା ଲାଗି ଉତ୍ତର ପ୍ରଦେଶର ଗ୍ରେଟର ନୋଏଡାରେ ବାଲି-ମାଫିଆ ବିରୁଦ୍ଧରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ପରେ ତାଙ୍କ ବାବଦରେ ସାର୍ବଜନିକ ନୋଟିସରେ ବାହାରିଥିଲା ।
ତାଙ୍କ ପିତା ଜଣେ ସେବାନୁବୃତ୍ତ ସରକାରୀ ଅଧିକାରୀ ଅଟନ୍ତି, ଯାହାଙ୍କୁ ଦିଲ୍ଲୀ କ୍ୟାଣ୍ଟନୋମେଣ୍ଟ ବୋର୍ଡରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ସେବା ପାଇଁ ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ପଦକରେ ସମ୍ମାନିତ କରାଯାଇଥିଲା ।
ତାଙ୍କ ଦାଦା ଜଣେ ପୋଲିସ ଅଧିକାରୀ ଥିଲେ, ଯାହାଙ୍କର ହତ୍ୟା ୧୯୫୪ ମସିହାରେ ଦିଲ୍ଲୀରେ ହୋଇଥିଲା ।
ସେ ୨୦୦୭ ମସିହାରେ ଇନ୍ଦିରା ଗାନ୍ଧୀ ଇନଷ୍ଟିଚ୍ୟୁଟ ଅଫ ଟେକ୍ନୋଲୋଜିରେ କମ୍ପ୍ୟୁଟର ଇଞ୍ଜିନିୟରିଙ୍ଗରେ ସ୍ନାତକ କରିଥିଲେ ।
୨୦୦୯ ମସିହାରେ କେନ୍ଦ୍ରୀୟ ଲୋକସେବା ଆୟୋଗ, ସିଭିଲ ସେବା ପରୀକ୍ଷାରେ ଏକ ଅଖିଳ ଭାରତୀୟ ର୍ୟାଙ୍କ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥିଲେ, ଯାହାପରେ ଭାରତୀୟ ପ୍ରଶାସନିକ ସେବା ରେ ସାମିଲ ହେଲେ ।
ନାଗପାଳର କେନ୍ଦ୍ରୀୟ କୃଷି ଏବଂ କୃଷକ କଲ୍ୟାଣ ମନ୍ତ୍ରୀ ପାଇଁ କୃଷି ମନ୍ତ୍ରାଳୟ ଭାରତ, ବିଶେଷ ଅଧିକାରୀ ଋପେ ନିଯୁକ୍ତ କରାଗଲା, ରାଧା ମୋହନ ସିଂ ଜାନୁଆରୀ ୨୦୧୫ ମସିହାରେ, ଏକ ପଦ ଯାହାକୁ ସେ ବର୍ତ୍ତମାନରେ ରଖିଥାନ୍ତି ।
୧୨୨୬ ମସିହାରେ ଦିଲ୍ଲୀର ସୁଲତାନ୍ ଇଲ୍‍ତୁତ୍‍ମିଶ୍ ରଣଥମ୍ଭୌର ଅଧିକାର କରିନେଲେ କିନ୍ତୁ ୧୨୩୬ ମସିହାରେ ତାଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ଚୌହାନମାନେ ରଣଥମ୍ଭୌର ଦୁର୍ଗକୁ ପୁନରାଧିକାର କରିନେଲେ ।
ଜୟତ୍ରସିଂହଙ୍କ ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ଶକ୍ତିଦେବ ୧୨୮୩ ମସିହାରେ ରାଜା ହେବା ପରେ ରଣଥମ୍ଭୌର ପୁନରକ୍ତିଆର କଲେ ଓ ନିଜ ସାମ୍ରାଜ୍ୟକୁ ଆହୁରି ବଢ଼ାଇ ପାରିଥିଲେ ।
୧୨୯୯ ମସିହାରେ ସୁଲତାନ୍ ଅଲାଉଦ୍ଦିନ୍ ଖିଲିଜିଙ୍କ ଜଣେ ବିରୋଧୀ ସେନାପତି ମହମ୍ମଦ ଶାହ ରଣଥମ୍ଭୌରର ତତ୍କାଳୀନ ରାଜା ହମ୍ମିରଦେବଙ୍କ ଶରଣାଗତ ହୋଇଥିଲେ ।
ରାଜା ଅଲାଉଦ୍ଦିନଙ୍କୁ ନିଜ ଶରଣାଗତକୁ ହସ୍ତାନ୍ତର କରିବାକୁ ମନା କରିଦେବାରୁ ସୁଲତାନ୍ ଯୁଦ୍ଧ ଘୋଷଣା କଲେ ଓ ୧୩୦୧ ମସିହାରେ ରଣଥମ୍ଭୌର ଅକ୍ତିଆର କରିନେଲେ ।
ଜଣେ ଚୌହାନ ବଂଶୀୟ ଶାସକଙ୍କଦ୍ୱାରା ରଣଥମ୍ଭୌର ଦୁର୍ଗ ନିର୍ମିତ ହୋଇଥିଲା ।
ତେବେ କେଉଁ ଶାସକଙ୍କଦ୍ୱାରା ଏହି ଦୁର୍ଗ ନିର୍ମିତ ହୋଇଥିଲା ତାହା ଏକ ବିବାଦୀୟ ବିଷୟ ।
୯୪୪ ମସିହାରେ ସଫଳଦକ୍ଷ ନାମକ ଜଣେ ଶାସକଙ୍କ କାଳରେ ଏହି ଦୁର୍ଗ ନିର୍ମିତ ହୋଇଥିଲା ବୋଲି ବହୁ ଜନ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି ।
ଅନ୍ୟ କେତେକ ମତାନୁସାରେ ୧୧୧୦ ମସିହାରେ ଜୟନ୍ତ ନାମକ ଜଣେ ଶାସକ ଏହି ଦୁର୍ଗର ନିର୍ମାଣ କରାଇଥିଲେ ।
ରାଜସ୍ଥାନ ସରକାରଙ୍କ “ଏମ୍ବର୍ ଡେଭେଲପମେଣ୍ଟ୍ ଏଣ୍ଡ୍ ମ୍ୟାନେଜମେଣ୍ଟ୍ ଅଥୋରିଟି” ମତ ରଖିଛି ଯେ ଦଶମ ଶତାବ୍ଦୀର ମଧ୍ୟ ଭାଗରେ ସଫଳଦକ୍ଷ ଦୁର୍ଗର ନିର୍ମାଣ କାର୍ଯ୍ୟ ଆରମ୍ଭ କରାଇଥିଲେ ଓ ଏହି କାମ ଆଗକୁ ଆହୁରି କିଛି ଶତାବ୍ଦୀ ଧରି ଚାଲିଥିଲା ।
ରଣଥମ୍ଭୌର ଦୁର୍ଗ ରନ୍ଥାମ୍ବୋର୍ ଜାତୀୟ ଉଦ୍ୟାନ ପରିସର ମଧ୍ୟରେ ଅବସ୍ଥିତ ।
ବ୍ରିଟିଶ୍ ଶାସନରୁ ଭାରତ ସ୍ୱାଧୀନତା ହାସଲ କରିବା ପୂର୍ବରୁ ଜୟପୁର ରାଜ୍ୟର ମହାରାଜାଙ୍କ ପାଇଁ ଏହାର ଆଖାପାଖି ଜଙ୍ଗଲ ରାଜକୀୟ ଶିକାର ଜଙ୍ଗଲ ରୂପେ ବ୍ୟବହୃତ ହେଉଥିଲା ।
୧୩ଶ ଶତାବ୍ଦୀ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହି ଦୁର୍ଗ ଚୌହାନ ବଂଶୀୟ ରାଜାମାନଙ୍କ ଅଧିକାରରେ ରହିଥିଲା ଓ ପରେ ଦିଲ୍ଲୀର ମୋଗଲ ଶାସକମାନେ ଏହାକୁ ଛଡ଼ାଇ ନେଇଥିଲେ ।
ସପ୍ତଦଶ ଶତାବ୍ଦୀରେ ଏହି ଦୁର୍ଗଟି ଜୟପୁରର କଛୱାଃ ବଂଶର ମହାରାଜାମାନଙ୍କ ଅଧୀନକୁ ଯାଇଥିଲା ଏବଂ ବ୍ରିଟିଶ୍ ଶାସନରୁ ଭାରତକୁ ସ୍ୱାଧୀନତା ମିଳିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେମାନଙ୍କ ଅଧୀନରେ ରହିଥିଲା ।
ଦୁର୍ଗ ଆଖପାଖର ଜଙ୍ଗଲ ଜୟପୁର ମହାରାଜାମାନଙ୍କର ରାଜକୀୟ ଶିକାର ଜଙ୍ଗଲରେ ପରିଣତ ହୋଇଥିଲା ।
ଦ୍ୱାଦଶ ଶତାବ୍ଦୀରେ ଚୌହାନ ବଂଶୀୟ ଶାସକ ପୃଥ୍ୱୀରାଜ ଙ୍କ ସମୟରେ ଏହି ଦୁର୍ଗ ଜୈନ ଧର୍ମ ପାଇଁ ପ୍ରଖ୍ୟାତ ଥିଲା ।
ଦ୍ୱାଦଶ ଶତାବ୍ଦୀ କାଳରେ ଏଠାରେ ବସବାସ କରୁଥିବା ସିଦ୍ଧସେନଶୂରୀ ରଣଥମ୍ଭୌରକୁ ଏକ ପ୍ରମୁଖ ଜୈନ ତୀର୍ଥସ୍ଥଳ ବୋଲି କହିଯାଇଛନ୍ତି ।
ମୋଗଲ ଶାସନ କାଳରେ ଦୁର୍ଗ ମଧ୍ୟରେ ମଲ୍ଲୀନାଥଙ୍କ ମନ୍ଦିର ନିର୍ମିତ ହୋଇଥିଲା ।
୧୧୯୨ ମସିହାରେ ପୃଥ୍ୱୀରାଜ ଙ୍କ ପରାଜୟ ପରେ ଏହି ଦୁର୍ଗ ମୋଗଲ ଶାସକ ମହମ୍ମଦ ଘୋରୀଙ୍କ ଅଧୀନକୁ ଆସିଥିଲା ।
ପୃଥ୍ୱୀରାଜଙ୍କ ପୁତ୍ର ଗୋବିନ୍ଦରାଜ ଘୋରୀଙ୍କ ଆନୁଗତ୍ୟ ସ୍ୱୀକାର କରି ତାଙ୍କ ପ୍ରତିନିଧି ରୂପେ ରଣଥମ୍ଭୌର ଦୁର୍ଗର ଦେଖରେଖ କରୁଥିଲେ ।
ତେବେ ତାଙ୍କ ଉତ୍ତରାଧିକାରୀମାନେ ସ୍ୱାଧୀନ ହେବା ପାଇଁ ଅନେକ ଥର ଚେଷ୍ଟା କରିଥିଲେ ।
ରାଣା ଉଦୟ ସିଂହ ଙ୍କ ଶାସନ ସମୟରେ ରଣଥମ୍ଭୌର ଦୁର୍ଗ ବୁଣ୍ଡିର ରାଜପୁତ ଶାସକ ହାଡ଼ା ଚୌହାନଙ୍କ ଅଧିକାରକୁ ଯାଇଥିଲା ।
ରଣଥମ୍ଭୌର ଦୁର୍ଗ ମଧ୍ୟରେ ଦ୍ୱାଦଶ-ତ୍ରୟୋଦଶ ଶତାବ୍ଦୀରେ ଲାଲ୍ କରୌଲି ପଥରରେ ନିର୍ମିତ ଏବଂ ଗଣେଶ, ଶିବ ଓ ରାମଲାଲ୍‍ଜୀଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ସମର୍ପିତ ତିନୋଟି ହିନ୍ଦୁ ମନ୍ଦିର ରହିଛି ।
ଜୈନ ଭଗବାନ ସମ୍ଭବନାଥ ଓ ପଞ୍ଚମ ଜୈନ ତୀର୍ଥଙ୍କର ଭଗବାନ ସୁମତିନାଥଙ୍କୁ ସମର୍ପିତ ଦୁଇଟି ଜୈନ ମନ୍ଦିର ମଧ୍ୟ ଏହି ଦୁର୍ଗ ମଧ୍ୟରେ ରହିଛି ।
୨୦୧୩ ମସିହାରେ ଅନୁଷ୍ଠିତ ବିଶ୍ୱ ଐତିହ୍ୟ ସମିତିର ୩୭ତମ ସମ୍ମିଳନୀରେ ରଣଥମ୍ଭୌର ସମେତ ରାଜସ୍ଥାନର ୫ଟି ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ଦୁର୍ଗକୁ ୟୁନେସ୍କୋ ବିଶ୍ୱ ଐତିହ୍ୟ ସ୍ଥଳର ମାନ୍ୟତା ପ୍ରଦାନ କରିଥିଲେ ।
ଏହି ଐତିହ୍ୟ ସମୂହକୁ ରାଜସ୍ଥାନର ପାହାଡ଼ିଆ ଦୁର୍ଗ ଶ୍ରେଣୀଭୁକ୍ତ କରାଯାଇଥିଲା ।
ପରବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ ଏହି ଦୁର୍ଗ ମେୱାର୍ ରାଜ୍ୟର ବିଭିନ୍ନ ରାଜା ଯଥା - ରାଣା ହମିର୍ ସିଂହ ଓ ରାଣା କୁମ୍ଭା ଇତ୍ୟାଦିଙ୍କ ଅଧୀନରେ ରହିଥିଲା ।
ଅଲମ୍ପିକ୍ ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ଖେଳୁଥିବା ସମସ୍ତ ଫୁଟବଲ୍ ଖେଳାଳୀମାନେ ଉନ୍ନତମାନର କ୍ରୀଡ଼ାଜୀବୀ ନଥିଲେ ବରଂ ସାମୟିକ ଖେଳାଳୀ ଥିଲେ ।
ଏହି ସମୟରେ ୧୯୦୯ ମସିହାରେ ତୁରିନ୍‍ଠାରେ ସାର୍ ଥୋମାସ୍ ଲିପ୍ଟନ୍ ସାର୍ ଲିପ୍ଟନ୍ ଥୋମାସ୍ ଟ୍ରଫି ନାମକ ଏକ ପ୍ରତିଯୋଗିତାର ଆୟୋଜନ କଲେ ।
ଏହି ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ଇଟାଲୀ, ଜର୍ମାନୀ ଓ ସ୍ୱିଜରଲ୍ୟାଣ୍ଡର ପ୍ରଖ୍ୟାତ କ୍ଲବ୍‍ମାନେ ଅଂଶଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ; କିନ୍ତୁ ଇଂଲଣ୍ଡର ଫୁଟବଲ୍ ଏଶୋସିଏସନ୍ ଏହି ପ୍ରତିଯୋଗିତାକୁ ଏକ ଈଂରାଜୀ କ୍ଲବ୍ ଦଳ ପଠାଇବାକୁ ମନା କରିଦେଇଥିଲା ।
ଲିପ୍ଟନ୍ ପରେ ଇଂଲଣ୍ଡର ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରିବା ପାଇଁ ଡର୍‍ହାମ୍ କାଉଣ୍ଟିର ପଶ୍ଚିମ ଅକ୍‍ଲାଣ୍ଡ କ୍ଲବ୍‍କୁ ଆମନ୍ତ୍ରଣ କରିଥିଲେ ।
କେବଳ ୧୯୩୮ ମସିହାରେ ଏକ ବ୍ୟତିକ୍ରମ ଦେଖାଯାଇଥିଲା ଯେଉଁଥିରେ ଯୋଗ୍ୟତା ହାସଲ କରିଥିବା ଅଷ୍ଟ୍ରିଆ ଦଳକୁ ନାଜି ଜର୍ମାନୀ ଦଳରେ ମିଶାଇ ଦିଆଯାଇଥିଲା ।
ବିଶ୍ୱକପରେ ଅଂଶଗ୍ରହଣ କରୁଥିବା ଅଧିକାଂଶ ଦଳ ୟୁରୋପ୍ କିମ୍ବା ଦକ୍ଷିଣ ଆମେରିକାର ଦେଶ ଥିଲେ ।
ଉତ୍ତର ଆମେରିକା, ଏସିଆ, ଆଫ୍ରିକା ବା ଓସେନିଆରୁ ଖୁବ୍ କମ୍ ଦଳ ଏହି ସବୁ ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ଖେଳୁଥିଲେ ।
ୟୁରୋପ୍ ଓ ଦକ୍ଷିଣ ଆମେରିକାର ଦଳଗୁଡ଼ିକ ଏମାନଙ୍କୁ ସହଜରେ ହରାଇ ଦେଉଥିଲେ ।
୧୯୮୨ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ୟୁରୋପୀୟ ବା ଦକ୍ଷିଣ ଆମେରିକୀୟ ବ୍ୟତୀତ ଯେଉଁ ଅଳ୍ପ କିଛି ଦଳ ପ୍ରଥମ ପର୍ଯ୍ୟାୟରୁ ଆଗକୁ ଯାଇପାରିଥିଲେ, ସେମାନେ ହେଲେ – ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଆମେରିକା , କ୍ୟୁବା , ଉତ୍ତର କୋରିଆ , ମେକ୍ସିକୋ ।
ପତ୍ରିକା ପ୍ରକାଶିତ ହେବା ପରେ ବ୍ଲାଟର୍‍ଙ୍କ ଭବିଷ୍ୟତର ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦୀ ଓ ୟୁରୋପୀୟ ଫୁଟବଲ୍ ସଂଘର ତତ୍କାଳୀନ ସଭାପତି ମିସେଲ୍ ପ୍ଲାଟିନି ବିଶ୍ୱକପରେ ୪୦ଟି ଦଳ ଭାଗ ନେବା ସପକ୍ଷରେ ମତ ପୋଷଣ କରିଥିଲେ ।
ପ୍ଲାଟିନି କହିଲେ ଯେ ସେ ୟୁରୋପୀୟ ସଂଘକୁ ଅତିରିକ୍ତ ୧ଟି, ଏସୀୟ ଓ ଆଫ୍ରିକୀୟ ସଂଘକୁ ଅତିରିକ୍ତ ୨ଟି ଲେଖାଏଁ, ଓ ମଧ୍ୟରେ ୨ଟି, ଓସେନିଆ ସଂଘକୁ ଏକ ସ୍ଥାୟୀ ସ୍ଥାନ ଦେଇ ପ୍ରତିଯୋଗୀ ଦଳଙ୍କ ସଂଖ୍ୟା ୩୨ରୁ ବଢ଼ାଇ ୪୦ କରିବେ ।