polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ତୃପ୍ତି ସାର୍ଥକ ଟିଭିରେ ପ୍ରସାରିତ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ ଗୃହଲକ୍ଷ୍ମୀରେ ମଧ୍ୟ ଜଣେ ମେଣ୍ଟରେ ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଛନ୍ତି ।
ତୃପ୍ତି ସିହ୍ନା ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର ଜଗତରେ ଅଭିନୟ କରିବା ପୂର୍ବରୁ ପୁରୀର ଅନ୍ନପୂର୍ଣ୍ଣା ଥିଏଟରରେ ଅଭିନୟ କରିବା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ।
ଏହାପରେ ତୃପ୍ତି ୧୯୯୬ ମସିହାରେ ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର ବସୁଧା ଜରିଆରେ ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର ଜଗତରେ ଅଭିନୟ କରିବା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ।
ଏହାପରେ ସେ ୧୯୯୯ ମସିହାରେ ଦୁଇଟି ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର ପବିତ୍ର ବନ୍ଧନ ଓ ମାଆ ଗୋଜ ବାୟାଣୀ କଥାଚିତ୍ରରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
ଏହାପରେ ସେ ୨୦୧୩ ମସିହାରେ ଡାହା ବାଳୁଙ୍ଗା ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ଅଭିନେତା ବିଜୟ ମହାନ୍ତିଙ୍କର ମାଆ ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
୨୦୧୪ ମସିହାର ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର ହରି ବୋଲ ନୁହେଁ ଟଙ୍କା ବୋଲ ଏବଂ ଗଞ୍ଜା ଲଢ଼େଇ କଥାଚିତ୍ରରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
ଏହାପରେ ସେ ରଘୁପତି ରାଘବ ରାଜାରାମ, ତୁ ଯେ ସେଇ, ନିମ୍‌କି, ଜୋର୍ କା ଝଟ୍‌କା, ଭାଇଜାନ୍, ମୁଁ ଆଶିକ୍ ମୁଁ ଆୱାରା, ଲଭ୍ ପାଇଁ କୁଛ୍ ଭି କରେଗା, ସୁପର ମିଛୁଆ ଆଦି କଥାଚିତ୍ରରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
୨୦୦୮ ମସିହାରେ ତୃପ୍ତି ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର ଜଗତରେ ଜଣେ ଖଳନାୟିକା ଭାବରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର ମତେ ଆଣିଦେଲ ଲକ୍ଷେ ଫଗୁଣ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ସେ ଖଳନାୟକ ଚନ୍ଦନ କରଙ୍କର ମାଆ ଦୁର୍ଗାଦେବୀ ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
ଏହାପରେ ୨୦୦୯ ମସିହାରେ ଅନୁଭବ ମହାନ୍ତି, ସୁନୀଲ କୁମାରଙ୍କ ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର ସାତ ସୁରେ ବନ୍ଧା ଏ ଜୀବନରେ ମିହିର ଦାସଙ୍କ ଭଉଣୀ ଅନୀତା ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
୨୦୧୧ ମସିହାରେ ବାବୁଶାନ୍ ମହାନ୍ତି ଓ ସବ୍ୟସାଚୀ ମିଶ୍ର ଅଭିନୀତ ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର ଦୋସ୍ତିରେ ଖଳନାୟକ ପ୍ରୀତିରାଜ ଶତପଥୀଙ୍କ ମାଆ ତଥା ଅଭିନେତା ଦେବୁ ବୋଷଙ୍କ ପତ୍ନୀ ପାର୍ବତୀ ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
୨୦୧୨ ମସିହାରେ ଅନୁଭବ ମହାନ୍ତିଙ୍କର ଦୁଇଟି ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର ସମଥିଙ୍ଗ୍ ସମଥିଙ୍ଗ୍ ଓ ମାଟ୍ରିକ୍ ଫେଲ୍ କଥାଚିତ୍ରରେ ନାୟକଙ୍କର ଜେଜମା ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
୨୦୦୩ ମସିହାର ଓଡ଼ିଆ ଏବଂ ବଙ୍ଗଳା ଭାଷାରେ ନିର୍ମାଣ କରାଯାଇଥିବା କଥାଚିତ୍ର ସୁନା ସଂଖାଳୀରେ ତୃପ୍ତି ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
ଏହି ଧାରାବାହିକରେ ସେ ନାୟିକା ଗାୟତ୍ରୀର ଗାୟତ୍ରୀ ମସଲା କମ୍ପାନୀର ଜଣେ ସଦସ୍ୟା ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିଲେ ।
ଇ ଟିଭି ଓଡ଼ିଆର ଅନ୍ୟତମ ଧାରାବାହିକ ଆହୁତିରେ ତୃପ୍ତି ସିହ୍ନା ଏକ ଖଳନାୟିକା ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
ଏବେ ଜୀ ସାର୍ଥକର ଓଡ଼ିଆ ଧାରାବାହିକ ଜ୍ୱାଇଁ ନମ୍ବର ୱାନ୍‌ରେ ନାୟିକା ଦେବୀକାର ଆଇ ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରୁଛନ୍ତି ।
ଆକୋରାଉ ୧ ଫେବୃୟାରୀ ୧୯୩୯ ମସିହାରେ ବ୍ରିଟିଶ ସଲୋମନ ଦ୍ୱିପସ୍ଥ ମୁଣ୍ଡାରେ ଥିବା କୋକେକ୍ୱୋଲୋ ମିସନର ହେଲେନ ଗୋଲ୍ଡି ଡାକ୍ତରଖାନାରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ।
ଗେଲା ଦ୍ୱୀପସ୍ଥ ବୁଙ୍ଗାନା ଗ୍ରାମରେ ଥିବା ସେଣ୍ଟ ହିଲଡା ଗାର୍ଲ ସ୍କୁଲରେ ପାଠ ପଢ଼ିବା ପରେ ମୁଣ୍ଡାରେ ଥିବା କୋକେକ୍ୱୋଲୋ ସ୍କୁଲର ସିନିଅର ଲିଭିଙ୍ଗ ସାର୍ଟିଫିକେଟ ହାସଲ କରିଥିଲେ ।
ନିଉଜିଲାଣ୍ଡରେ ପାଠ ପଢ଼ିବାକୁ ବୃତ୍ତି ପାଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ ସେ ଫ୍ରାନସିସ ତାଲାସସଙ୍କୁ ବିବାହ କରିବା ପରେ ତାଙ୍କ ପତି ନିଜ ସାଙ୍ଗିଆ ବଦଳେଇ ଆକୋରାଉ ରଖିଥିଲେ ସୋଲୋମନ ଦ୍ୱିପବାସୀ ଭାବରେ କାଣ୍ଟରବେରି ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟଋ ଡିଗ୍ରୀ ହାସଲ କରିଥିଲେ ।
ପତି ପତ୍ନୀ ଉଭୟ ଇଂଗଲାଣ୍ଡ ଗଲେ ଓ ସେଠାରେ ଥିବା କାମବରିଜ ବିଶ୍ବବିଦ୍ୟାଳୟରୁ ଟେଳାଶା କଲୋଣୀୟାଲ ଆଡମିନିଷ୍ଟ୍ରେସନ ବିଷୟରେ ଏକ ପାଠ୍ୟକ୍ରମ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିଥିଲେ ଓ ଲଣ୍ଡନରେ ଥିବା ଅନେକ କୋର୍ସ ଆକୋରାଉ ପାଠ କରିଥିଲେ।
ଉଭୟ ଦମ୍ପତି ୧୯୫୯ରେ ସଲୋମନ ଦ୍ୱିପକୁ ଫେରିବା ପରେ ତାଲାସସ ଆଉକିରେ ଆଡମିନିଷ୍ଟ୍ରେଟିଭ କାମରେ ନିଯୁକ୍ତ ହୋଇଥିଲେ ।
ବ୍ରିଟିଶ ସଲୋମନ ଦ୍ୱୀପର ଗାର୍ଲସ ଗାଇଡ ଓ ବ୍ରିଟିଶ ରେଡକ୍ରଶ ସଂସ୍ଥାରେ ଯୋଗଦାନ କରି ନିଜ ସନ୍ତାନକୁ ବଢେଇଲେ ।
ଆକୋରାଉ ୧୯୬୫ ମସିହାରେ ଆସିଷ୍ଟାଣ୍ଟ ସୋସିଆଲ ୱେଲଫେୟାର ଅଫିସର ଭାବରେ ନିଯୁକ୍ତ ହୋଇ ମହିଳାଙ୍କୁ ସିଲେଇ ଓ ରାନ୍ଧଣା ବିଷୟରେ ଶିକ୍ଷା ଦାନ କଲେ ।
ରୋଭ ଓ ହ୍ୱାଇଟ ରିଭର ସ୍ଥାନମାନଙ୍କର ବାହ୍ୟ ଇଲାକାରେ କ୍ଲବ ସ୍ଥାପନ କରିଥିଲେ ।
ମର୍ଲେ ଆକୋରାଉ, ଜଣେ ସୋଲୋମନ ଦ୍ୱିପବାସୀ ଓ ସାମାଜିକ କର୍ମୀ ଥିଲେ ଯିଏ ସୋଲୋମନ ଦ୍ୱିପରେ ମହିଳା ଆନ୍ଦୋଳନ ନିମନ୍ତେ ମୁଖ୍ୟ ସହାୟକ ଥିଲେ ।
ସମାଜ କଲ୍ୟାଣ ଅଧିକାରୀ ଭାବରେ ସେ ମେଲାନେସିଆରେ ( ଅନେକ ସ୍ଥାନରେ ଗୁଡ଼ିଏ କ୍ଲବ ସ୍ଥାପନ କରିଥିଲେ, ୱାଇଡବ୍ଲ୍ୟୁସିଏ ସ୍ଥାପନ କରି ଯୁବତୀମାନଙ୍କୁ ଶିକ୍ଷାଲାଭ ନିମନ୍ତେ ପ୍ରୋତ୍ସାହିତ କରୁଥିଲେ ଓ ସେ ୟୁନାଇଟେଡ଼ ଚର୍ଚ୍ଚ ଅମେନ୍ସ ଫେଲୋସିପର ସେକ୍ରେଟାରୀ ଭାବରେ କାମ କରିଥିଲେ ।
ସଲୋମନ ଦ୍ୱୀପରେ ତାଙ୍କର ସେହି ଉଲ୍ଲେଖନୀୟ ସେବା ନିମନ୍ତେ ୨୦୧୬ରେ ତାଙ୍କୁ ଏମବିଇ ପୁରସ୍କାର ଦିଆଯାଇଥିଲା ।
ସାଧାରଣ ପଲସ ଅକ୍ସିମିଟରରେ ଗୋଟିଏ ଇଲେକ୍ଟ୍ରୋନିକ ପ୍ରୋସେସର ଏବଂ ଗୋଟିଏ ଫୋଟୋଡାୟୋଡ ସହ ସାମ୍ନାସାମ୍ନି ରଖାଯାଇଥିବା ଦୁଇଟି ଛୋଟ ଲାଇଟ ଏମିଟିଙ୍ଗ ଡାୟୋଡ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଏ ।
ଏଥିମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ ଲାଇଟ ଏମିଟିଙ୍ଗ ଡାୟୋଡ ୬୬୦ ନାନୋମିଟର ତରଙ୍ଗଦୈର୍ଘ୍ୟ ବିଶିଷ୍ଟ ନାଲିରଙ୍ଗ ଆଲୋକର ଉତ୍ସ ହୋଇଥିବା ବେଳେ ଅନ୍ୟଟି ୯୪୦ ନାନୋମିଟର ତରଙ୍ଗଦୈର୍ଘ୍ୟ ବିଶିଷ୍ଟ ଇନ୍ଫ୍ରାରେଡ଼ ରଶ୍ମିର ଉତ୍ସ ଅଟେ ।
ଏହି ଦୁଇଟି ରଶ୍ମି ଭିନ୍ନ ହାରରେ ଅମ୍ଳଜାନଯୁକ୍ତ ଏବଂ ଅମ୍ଳଜାନ ରହିତ ରକ୍ତରେ ଅବଶୋଷିତ ହୋଇଥାନ୍ତି ।
ଅମ୍ଳଜାନଯୁକ୍ତ ହିମୋଗ୍ଲୋବିନ ଅଧିକ ଅବରକ୍ତ ବା ଇନ୍ଫ୍ରାରେଡ ରଶ୍ମି ଅବଶୋଷଣ କରେ ଏବଂ ଅମ୍ଳଜାନରହିତ ହିମୋଗ୍ଲୋବିନ ଅଧିକ ଲାଲ ରଶ୍ମି ଅବଶୋଷଣ କରିଥାଏ ।
ଏହି ପ୍ରକ୍ରିୟା ପ୍ରତି ସେକେଣ୍ଡ ପିଛା ତିରିଶ ଥର କାମ କରି ଫୋଟୋଡାୟୋଡକୁ ଉଭୟ ନାଲି ଓ ଇନ୍ଫ୍ରାରେଡ ରଶ୍ମିକୁ ପ୍ରତିକ୍ରିୟାକୁ ରେକର୍ଡ କରିଥାଏ ।
ଯେତିକି ଆଲୋକ ଅବଶୋଷିତ ନ ହୋଇ ମାଧ୍ୟମଦ୍ୱାରା ସଞ୍ଚାରିତ ହୋଇଯାଏ ତାହାକୁ ମଧ୍ୟ ମପାଯାଏ ଏବଂ ପ୍ରତ୍ୟେକ ତରଙ୍ଗଦୈର୍ଘ୍ୟ ପାଇଁ ଭିନ୍ନ ସାମାନ୍ୱୟୀକୃତ ସିଗନାଲ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଯାଏ ।
ଏହି ସିଗନାଲ ସମୟ ଅନୁସାରେ ଉପରତଳ ହୁଏ କାରଣ କାରଣ ପ୍ରତ୍ୟେକ ହୃତ୍‌ଗତି ସହ ଧମନୀରେ ରକ୍ତର ପରିମାଣ ବଢିଥାଏ ।
ପ୍ରତ୍ୟେକ ତରଙ୍ଗଦୈର୍ଘ୍ୟ ପାଇଁ ଅନୁସାରେ ସଞ୍ଚାରିତ ହୋଇଥିବା ଆଲୋକରୁ ସବୁଠୁ କାମ ସଞ୍ଚାରିତ ହୋଇଥିବା ଆଲୋକକୁ ବିୟୋଗ କରି ଧମନୀୟ ରକ୍ତ ପାଇଁ ସିଗନାଲ ତିଆରି କରାଯାଏ ।
ଲାଲ ଆଲୋକ ଅନୁସାରେ ହୋଇଥିବା ମାପମାନଙ୍କ ସହ ଇନ୍ଫ୍ରାରେଡ ଆଲୋକରେ ହୋଇଥିବା ମାପର ଅନୁପାତ ପ୍ରୋସେସର ହିସାବ କରି ଅମ୍ଳଜାନ ସାନ୍ଦ୍ରତା ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରାଯାଏ ।
ବ୍ୟବହାରରେ ସୁବିଧା ଏବଂ ନିରବଛିନ୍ନ ଭାବେ ଏବଂ ଶୀଘ୍ର ରକ୍ତରେ ଅମ୍ଳଜାନ ସାନ୍ଦ୍ରତା ସୂଚାଉଥିବାରୁ ଶ୍ୱାସଜନିତ ବା ହୃଦୟଜନିତ ରୋଗଗ୍ରସ୍ତ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ପାଇଁ ଲାଭପ୍ରଦ ହୋଇଥାଏ ।
ନିଶ୍ଚେତକ କାରଣରୁ ସଂଜ୍ଞାରହିତ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ଅମ୍ଳଜାନ ସାନ୍ଦ୍ରତା ପରିବେକ୍ଷଣ କରିଥାଏ ।
ଶାରୀରିକ କାର୍ଯ୍ୟର ବୃଦ୍ଧି ସମୟରେ କିମ୍ବା ବ୍ୟାୟାମ ସମୟରେ ବ୍ୟକ୍ତିର ସହନଶକ୍ତି ଆକଳନ କରିବା ।
ବ୍ୟାଟେରୀଚାଳିତ ପଲସ ଅକ୍ସିମିଟର ପର୍ବତ ଆରୋହଣକାରୀ, ଖେଳାଳି ଏବଂ ପାଇଲଟମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଆବଶ୍ୟକୀୟ କାରଣ ଉଚ୍ଚ ସ୍ଥାନରେ ବା ବ୍ୟାୟାମ ହେତୁ ରକ୍ତରେ ଅମ୍ଳଜାନ ହ୍ରାସ ହୋଇପାରେ ।
କରୋନାଭୂତାଣୁ ରୋଗ ୨୦୧୯ ରୋଗୀମାନଙ୍କ କ୍ଷେତ୍ରରେ ସୁସ୍ଥ ଦିଶୁଥିବାସତ୍ତ୍ୱେ ଟିସୁସ୍ତରରେ ଅମ୍ଳଜାନର ଅଭାବକୁ ଶୀଘ୍ର ସୂଚାଇ ଠିକ ସମୟରେ ଅମ୍ଳଜାନ ଚିକିତ୍ସା ଉପଲବ୍ଧ କରିବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରୁଛି ।
ପଲସ ଅକ୍ସିମିଟର ରକ୍ତର ଅମ୍ଳଜାନ ସାନ୍ଦ୍ରତା ମାପିବା ପାଇଁ ଏକ ଡାକ୍ତରୀ ଉପକରଣ ଅଟେ ।
ଶରୀର ମଧ୍ୟରେ କୌଣସି ଯନ୍ତ୍ର ବ୍ୟବହାର ନକରି ଏଥିରେ ଅମ୍ଳଜାନ ସାନ୍ଦ୍ରତା ମପାଯାଇ ପାରୁଥିବାରୁ ଏହା ସହଜ ଏବଂ ଯନ୍ତ୍ରଣାଶୂନ୍ୟ ପ୍ରଣାଳୀ ଅଟେ ।
ବ୍ୟାଟେରୀ ଚାଳିତ ପଲସ ଅକ୍ସିମିଟର ସର୍ବସାଧାରଣଙ୍କଦ୍ୱାରା ଘରେ ଏବଂ ଯାତାୟତ ସମୟରେ ବ୍ୟବହାର କରିବା ପାଇଁ ଉପାଦେୟ ।
ବ୍ୟକ୍ତିର କୌଣସି ଶ୍ୱାସଜନିତ ରୋଗ ନଥିଲେ ଏହି ଯନ୍ତ୍ରର ମନିଟର ୯୫ରୁ ୧୦୦ ପ୍ରତିଶତ ମଧ୍ୟରେ ଅମ୍ଳଜାନ ସାନ୍ଦ୍ରତା ଦର୍ଶାଇଥାଏ ।
୯୨ ପ୍ରତିଶତରୁ କମ ଅମ୍ଳଜାନ ସାନ୍ଦ୍ରତା ଥିଲେ ରୋଗୀଙ୍କୁ ଅମ୍ଳଜାନ ଚିକିତ୍ସା ଦେବାର ଆବଶ୍ୟକତା ପଡିଥାଏ ।
ଉପରେ ଦିଆଯାଇଥିବା ଉଡାହାରଣରେ 11 ପ୍ରଥମ ପଂକ୍ତିରେ ଓ ପ୍ରଥମ ସ୍ତମ୍ଭରେ ରହିଛି ।
ପଂକ୍ତିର ସମସ୍ତ ମାନ ଓ ସ୍ତମ୍ଭର ସମସ୍ତ ମାନକୁ ଦ୍ୱାରା ଦର୍ଶାଇ ଦିଆଯାଇଛି ।
ସର୍ବପ୍ରଥମେ ସିଲବେଷ୍ଟର , ମ୍ୟାଟ୍ରିକ୍ସର ଏହି ପରିଭାଷା ଦେଇଥିଲେ : ସଂଖ୍ୟାମାନଙ୍କର କୌଣସି ଆୟତାକାର ସାରଣୀକୁ, ଯେଉଁଥିରୁ "ସାରଣୀକ" ତିଆରି ହୋଇପାରେ, ତାହାକୁ ମ୍ୟାଟ୍ରିକ୍ସ କୁହାଯାଏ ।
ଆଧୁନିକ ସମୟରେ ମ୍ୟାଟ୍ରିକ୍ସକୁ ଏକ ଅତି-ସମୀକ୍ଷ ସଂଖ୍ୟା ରୂପେ ଜଣାଯାଉଥିଲା ।
ଗଣିତରେ ମ୍ୟାଟ୍ରିକ୍ସ ଏକ ଅଦିଷ୍ଟ ରାଶି ମାନଙ୍କଦ୍ୱାରା ନିର୍ମିତ ଆୟତକାର ସାରଣୀ ଅଟେ ।
ଏଥିରେ ସାଧାରଣତଃ ସଂଖ୍ୟା, ପ୍ରତୀକ କିମ୍ବା ଅଭିବ୍ୟକ୍ତି, ପଂକ୍ତି ଓ ସ୍ତମ୍ଭ ବ୍ୟବସ୍ଥିତ ହୋଇଥାଏ ।
ଉଦାହରଣ ସ୍ୱରୂପ, ତଳେ ଦିଆଯାଇଥିବା ମ୍ୟାଟ୍ରିକ୍ସର ଆୟତନ 2 3 ଅଟେ, ଏଥିରେ ଦୁଇଟି ପଂକ୍ତି ଓ ତିନୋଟି କଲମ ରହିଛି :
2- -2 ମ୍ୟାଟ୍ରିକ୍ସକୁ 2ଦ୍ୱାରା ସମ୍ବନ୍ଧିତ ରେଖା ମାନଚିତ୍ର ସହିତ ଦେଖାଇଥାଏ ।
ଯେ କୌଣସି ସମୟରେ ଜନସଂଖ୍ୟାର ପ୍ରାୟ ୧% ଲୋକଙ୍କୁ ଅପସ୍ମାର ପ୍ରଭାବିତ କରିଥାଏ ଏବଂ ପ୍ରାୟ ୪% ଲୋକ ସମୟ ସମୟରେ ପ୍ରଭାବିତ ହୁଅନ୍ତି ।
ଅପସ୍ମାରରେ ଆକ୍ରାନ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ପ୍ରାୟ ୮୦% ଲୋକ ବିକାଶଶୀଳ ଦେଶମାନଙ୍କରେ ବାସ କରନ୍ତି।
ଅନେକ ସମୟରେ ମୂର୍ଚ୍ଛା, ଅଣଏପିଲେପ୍ଟିକ ସାଇକୋଜେନିକ ଘଟଣା ଓ କମ୍ପନ ହେଲେ ଅପସ୍ମାର ବାତ ସଦୃଶ ଦେଖାଯାଏ କିନ୍ତୁ ତାହା ପ୍ରକୃତରେ ବାତ ନୁହେଁ ।
ପୁତନା ) ଜଣେ ରାକ୍ଷସୀ ଥିଲେ ଓ ଭାରତୀୟ ପୁରାଣ ଅନୁସାରେ ସେ କୃଷ୍ଣଙ୍କଦ୍ୱରା ନିହତ ହୋଇଥିଲେ ।
ପୁତନାଙ୍କୁ କେହି କେହି କୃଷ୍ଣଙ୍କର ଧାଈମା କ‌ହନ୍ତି ଯେହେତୁ ସେ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ନିଜର ସ୍ତନ୍ୟପାନ କରେଇଥିଲେ ଯଦିଓ ବିଷାକ୍ତ କ୍ଷୀର ସାହାଯ୍ୟରେ ତାଙ୍କୁ ବଧ କରିବା ପୁତନାର ଅସଲ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଥିଲା ।
କ୍ଷୀର ଦେଇ ମାତୃସ୍ନେହର ଚରମ ନିଦର୍ଶନ ପୁତନା ଦେଖେଇଥିଲେ, ଯଦିଓ ତାଙ୍କର ଅସତ୍ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଥିଲା ।
ବିଭିନ୍ନ ପୁରାଣ ଅନୁସାରେ ସେ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ମାରିବାକୁ ଆସିଥିଲେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କଠାରେ ଅବଶେଷରେ ନିଜକୁ ସମର୍ପଣ କରିଦେଇଥିଲେ ।
ପୁତନା ଶବ୍ଦରେ ଥିବା ପୁତ ଶବ୍ଦର ଅର୍ଥ ପରିସ୍କୃତ; ଯାହାର ଅର୍ଥ ବାହାରୁଛି ଯିଏ ପରିସ୍କାର କରେ ।
ଅନ୍ୟ ଏକ ଅର୍ଥରେ ପୁତ ଅର୍ଥ ଏକ ପ୍ରକାର ନର୍କର ନାମ ଯାହା ପିତାମାତାଙ୍କର ପୁଅଙ୍କ ସ‌ହିତ ସମ୍ପର୍କ ରଖିଥାଏ ।
ହର୍ବର୍ଟଙ୍କ ଅନୁସାରେ ତାଙ୍କର ମାତୃକା ‌ସ‌ହିତ ସମ୍ପର୍କ ଥିଲା ଓ ମାତୃତ୍ୱ ସ‌ହିତ ମଧ୍ୟ ସମ୍ପର୍କ ଥିଲା ।
ହ୍ୱାଇଟଙ୍କ ମତରେ ପୁତନା ଅର୍ଥ ଦୁର୍ଗନ୍ଧ‌ଯୁକ୍ତ ପୂଜ ଯାହା ଘାଆମାନଙ୍କରୁ ବାହାରେ ।
ପୁତନାଙ୍କୁ ଏକ ଶିଶୁ ରୋଗ ବା କାମନାର ପକ୍ଷୀ ବା ଦୁଷ୍ଟ ମାତା ଭାଗରେ ବିଭିନ୍ନ ପୁରାଣମାନଙ୍କରେ ଗ୍ରହଣ କରାଯାଇଛି ।
ତାଙ୍କୁ ମାତୃକା ଦଳରେ ରଖାଯାଇଛି ଓ ୟୋଗିନୀ ବା ଗ୍ରହଣୀ ଦଳରେ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ କରାଯାଇଛି ।
ପୁରାତନ ଭାରତୀୟ ଧର୍ମ ଗ୍ରନ୍ଥମାନଙ୍କରେ ଶିଶୁମାନଙ୍କୁ ରୋଗ ଦାଉରୁ ଦୂରରେ ରଖିବା ପାଇଁ ପୁତନା ପୂଜା କରିବାକୁ ଉପଦେଶ ଦିଆଯାଇଛି ।
ଜନ୍ମ ବେଳକୁ ତାଙ୍କ ଦେହ ତୀରଯୁକ୍ତ ହୋଇଥିବାରୁ ଏକଥା ସ୍ପଷ୍ଟ ହୋଇଥିଲା ଯେ ସେ ଜନ୍ମରୁ ଜଣେ ଧନୁର୍ଦ୍ଧର ।
ବଡ଼ ହେବା ପରେ ସେ ଜଣେ ମହାନ ଧନୁର୍ଦ୍ଧର ହେଲେ ଏବଂ ଧନୁର୍ବିଦ୍ୟାରେ ଅଜେୟ ହେବାପାଇଁ ତପସ୍ୟା କରିବା ଆରମ୍ଭ କଲେ ।
ତେଣୁ ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କର ତପସ୍ୟା ଭଙ୍ଗ କରିବା ପାଇଁ ସ୍ୱର୍ଗରୁ ଜନପଦୀ ନାମ୍ନୀ ଏକ ସୁନ୍ଦର ଅପସରା ପଠାଇଲେ ।
ଶରଦ୍ୱାନ ଏପରି ଏକ ସୁନ୍ଦର ନାରୀକୁ ଦେଖି ବିବ୍ରତ ହୋଇ କାମନା ଉପରେ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ହରାଇ ଅସ୍ତ୍ରଶସ୍ତ୍ର ଛାଡ଼ି ଜଙ୍ଗଲକୁ ଫେରିଗଲେ ।
କାମ ବାସନାରେ ତାଙ୍କର କିଛି ବୀର୍ଯ୍ୟ ସ୍ଖଳନ ହୋଇ ପଥ ପ୍ରାନ୍ତର କିଛି ତୃଣ ଉପରେ ପଡ଼ିଗଲା ।
ଫଳରେ ତୃଣ ଦୁଇ ଭାଗରେ ବିଭକ୍ତ ହୋଇଗଲା, ଯେଉଁଠାରୁ ଗୋଟିଏ ପୁଅ ଏବଂ ଗୋଟିଏ ଝିଅ ଜନ୍ମ ହେଲେ ।
ଉକ୍ତ ସମୟରେ ହସ୍ତିନାପୁର ନରେଶ ଶାନ୍ତନୁ ସେହି ପଥ ଦେଇ ଯାଆନ୍ତେ, ରାସ୍ତା କଡ଼ରେ ପିଲା ଦୁଇଟିକୁ ଦେଖିଲେ ।
ସେ ସେମାନଙ୍କୁ କୃପ ଏବଂ କୃପୀ ନାମ ଦେଲେ ଏବଂ ପୋଷ୍ୟ ସନ୍ତାନ ରୂପେ ସେମାନଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ପ୍ରାସାଦକୁ ଆଣିବାକୁ ସ୍ଥିର କଲେ ।
ପରେ ଶରଦ୍ୱାନ ଏ କଥା ଜାଣିବା ପରେ ରାଜାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସି ସେମାନଙ୍କର ପରିଚୟ ଦେବା ସହିତ ସେମାନଙ୍କର ଜନ୍ମ ସଂସ୍କାର କରାଇ ବେଦ ଶିକ୍ଷା ମଧ୍ୟ ପ୍ରଦାନ କରିଥିଲେ ।
ତାଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଯୁବ ରାଜକୁମାରମାନଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧ ବିଦ୍ୟା ଶିକ୍ଷା ଦେବା ଦାୟିତ୍ୱ ଦିଆଯାଇଥିଲା ।
କୁରୁକ୍ଷେତ୍ର ଯୁଦ୍ଧ ପରେ ଯେଉଁ ତିନିଜଣ ମାତ୍ର ଜୀବିତ ରହିଥିଲେ, ତନ୍ମଧ୍ୟରୁ ଅନ୍ୟତମ ଥିଲେ କୃପାଚାର୍ଯ୍ୟ ।
ଏହା ପରେ ସେ ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ନାତି ପରୀକ୍ଷିତଙ୍କ ଗୁରୁ ତଥା ପରାମର୍ଶଦାତା ଭାବରେ ନିଯୁକ୍ତ ହୋଇଥିଲେ ।
ସେ କୁରୁକ୍ଷେତ୍ର ଯୁଦ୍ଧରେ କୌରବଙ୍କ ସହିତ ଥିଲେ ଏବଂ ଯେତେବେଳେ ସେମାନେ ଧ୍ୱଂସ ହୋଇଗଲେ ସେ ପାଣ୍ଡବଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସିଲେ ।
କୃପାଚାର୍ଯ୍ୟ କୌରବ ଏବଂ ପାଣ୍ଡବଙ୍କର ଗୁରୁ ତଥା ମହାଭାରତର ଏକ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଚରିତ୍ର ।
ତାଙ୍କୁ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ଚତୁର୍ଥ ଅବତାର ତଥା କଳୀ ଯୁଗରେ ଥିବା ଋଷିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଗ୍ରଣୀ ବୋଲି ବିଶ୍ୱାସ କରାଯାଏ ।
ସାମ୍ରାଜ୍ଯର ବାସ୍ତବ ଅନ୍ତ ପରେ ଏହାକୁ "ବିଜାଣ୍ଟିନୀୟ ସାମ୍ରାଜ୍ଯ" ବୋଲି କୁହାଗଲା; ତା ପୂର୍ବରୁ ଏହାର ନାଗରିକମାନେ ଏହାକୁ ସାଧାରଣତଃ ରୋମୀୟ ସାମ୍ରାଜ୍ଯ ବା ରୋମାନିଆ , ଏବଂ ନିଜକୁ ରୋମୀୟ ବୋଲି କହୁଥିଲେ ।
ରୋମୀୟ ସାମ୍ରାଜ୍ଯର ବିଭାଜନ ପରେ ଏହାର ସଂସ୍କୃତି, ପରମ୍ପରା ଓ ପ୍ରଶାସନିକ ଭିତ୍ତିମୂଳ ପରବର୍ତ୍ତୀ ଦୁଇ ସାମ୍ରାଜ୍ଯରେ ଅପରିବର୍ତ୍ତନୀୟ ହୋଇ ରହିଥିଲେ ମଧ୍ଯ ଇତିହାସକାରମାନେ ଏହାକୁ ରୋମୀୟ ସାମ୍ରାଜ୍ଯଠାରୁ ଅଲଗା ବୋଲି ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି ।
କାରଣ ଏହାର ରାଜଧାନୀ କୋନଷ୍ଟାଣ୍ଟିନୋପଲରେ ଥିଲା, ଏହାର ସଂସ୍କୃତି ଗ୍ରୀସୀୟ ସଂସ୍କୃତି ଆଡକୁ ଅଧିକ ଢଳି ଥିଲା ଏବଂ ଏହାର ରାଜଧର୍ମ ପୂର୍ବ ମୌଳିକ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଧର୍ମ ଥିଲା ।
ଖ୍ରୀଷ୍ଟୀୟ ଚତୁର୍ଥରୁ ଷଷ୍ଠ ଶତାବ୍ଦୀ ମଧ୍ଯରେ ରୋମୀୟ ସାମ୍ରାଜ୍ଯର ଗ୍ରୀକ୍ ପୂର୍ବ ଓ ଲାଟିନ୍ ପଶ୍ଚିମ ବିଭାଜନ ଅଧିକ ତ୍ୱରାନ୍ୱିତ ହେଲା ।
କୋନଷ୍ଟାଣ୍ଟାଇନ ପ୍ରଥମ ସାମ୍ରାଜ୍ୟର ପୁନର୍ବିନ୍ୟାସ ସହିତ କୋନଷ୍ଟାଣ୍ଟିନୋପଲକୁ ଏହାର ରାଜଧାନୀ କରାଇଲେ ଏବଂ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଧର୍ମକୁ ବୈଧ ଘୋଷଣା କଲେ ।
ଥିଓଡୋସିଅସଙ୍କ ନେତୃତ୍ବରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଧର୍ମ ରାଜ୍ଯର ରାଜଧର୍ମ ରୂପେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ହେଲା ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଧାର୍ମିକ ରୀତିନୀତିଗୁଡ଼ିକ ନିଷିଦ୍ଧ କରିଦିଆଗଲା ।
ହେରାକ୍ଲିଅସଙ୍କ ଅଧିନରେ ସାମ୍ରାଜ୍ଯର ସାମରିକ ଓ ପ୍ରଶାସନିକ ଭିତ୍ତିଭୂମିରେ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରାଗଲା ଏବଂ ଲାଟିନ୍ ବଦଳରେ ଗ୍ରୀକ୍ ଭାଷାକୁ ଆଧିକାରିକ ମର୍ଯ୍ୟାଦା ପ୍ରଦାନ କରାଗଲା ।
ବିଜାଣ୍ଟିନୀୟ ସାମ୍ରାଜ୍ଯ, ବା ପୂର୍ବ ରୋମୀୟ ସାମ୍ରାଜ୍ଯ, ବା ବିଜାଣ୍ଟିଅମ, ହେଉଛି ରୋମୀୟ ସାମ୍ରାଜ୍ଯର ପୂର୍ବ ପ୍ରାନ୍ତଗୁଡ଼ିକୁ ନେଇ ଗଠିତ ସାମ୍ରାଜ୍ଯ ଯାହାର ରାଜଧାନୀ କୋନଷ୍ଟାଣ୍ଟିନୋପଲ ଥିଲା ।
ଖ୍ରୀଷ୍ଟୀୟ ପଞ୍ଚମ ଶତାବ୍ଦୀରେ ପଶ୍ଚିମ ରୋମୀୟ ସାମ୍ରାଜ୍ଯର ପତନ ସତ୍ତ୍ବେ ଏହା ତିଷ୍ଠି ରହିପାରିଥିଲା ଏବଂ ପ୍ରାୟ ଏକ ସହସ୍ରାବ୍ଦ ପରେ ଓଟୋମାନ ସାମ୍ରାଜ୍ଯ ହାତରେ ଏହାର ପତନ ଘଟିଲା ।
ଏହା ୟୁରୋପରେ ସବୁଠାରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅର୍ଥନୀତି, ସଂସ୍କୃତି ଓ ସୈନ୍ଯବାହିନୀର ଅଧିକାରୀ ଥିଲା ।
ମ୍ୟୁକୋରମାଇକୋସିସ୍ ରୋଗର ପ୍ରଥମ ବର୍ଣ୍ଣନା ଫ୍ରିଡ୍ରିକ କୁସେନମେଇସ୍ଟର ୧୮୫୫ ମସିହାରେ କରିଥିଲେ ।
କୋଭିଡ-୧୯ ମହାମାରୀ ସମୟରେ ଅନେକ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଇମ୍ୟୁନୋସପ୍ରେସିଭ ଚିକିତ୍ସା ଗ୍ରହଣ କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ ଏହି ରୋଗର ଶିକାର ହୋଇଥିବା ବିଷୟ ଡିସେମ୍ବର ୨୦୨୦ ମସିହାରେ ଭାରତରେ ରିପୋର୍ଟ ହୋଇଥିଲା
ମଧୁମେହ, ଲିମ୍ଫୋମା, ଅଙ୍ଗ ପ୍ରତିରୋପଣ, ଆଇରନ୍ ଓଭରଲୋଡ୍, ଏଚ୍.ଆଇ.ଭି / ଏଡସ୍ ଏବଂ ଦୀର୍ଘକାଳୀନ ଷ୍ଟୋରଏଡ ବ୍ୟବ‌ହାର କିମ୍ବା ଇମ୍ୟୁନୋସପ୍ରେସାଣ୍ଟ ବ୍ୟବହାର କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କର ଏହି ରୋଗ ସଙ୍କଟ ଥାଏ ।
ବାୟୋପ୍ସି ଓ କଲଚରଦ୍ୱାରା ରୋଗ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରାଯାଏ ଏବଂ ମେଡିକାଲ ଇମେଜିଙ୍ଗ ସାହାଯ୍ୟରେ ରୋଗର ପରିସୀମା ଓ ପରିମାଣ ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରାଯାଏ ।
ଫୁସଫୁସ, ପେଟ ଏବଂ ଅନ୍ତନଳୀ ଏବଂ ଚର୍ମକୁ ମଧ୍ୟ ଏହି ରୋଗ ସଂକ୍ରମିତ କରିପାରେ।
ପ୍ରତିଷେଧ ନିମନ୍ତେ ଧୂଳିପୂର୍ଣ୍ଣ ଅଞ୍ଚଳରେ ଫେସ୍ ମାସ୍କ ପିନ୍ଧିବା, ଜଳ ନଷ୍ଟ କରୁଥିବା ଅଟ୍ଟାଳିକା ସହିତ ସମ୍ପର୍କକୁ ଏଡ଼ାଇବା ଏବଂ ବଗିଚା କିମ୍ବା କିଛି ବାହ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ ସମୟରେ ଚର୍ମକୁ ମୃତ୍ତିକାର ସଂସ୍ପର୍ଶରେ ନ ଆସିବା ନିମନ୍ତେ ସୁରକ୍ଷା ଦେବା ଆବଶ୍ୟକ ହୁଏ ।
ବ୍ରିଟିଶ ଶାସିତ ଭାରତରେ ଗାନ୍ଧୀ ଭାରତୀୟ ସ୍ୱାଧୀନତା ଆନ୍ଦୋଳନର ଜଣେ ବିଶିଷ୍ଟ ନେତା ଥିଲେ ।
ମହାତ୍ମା ଗାନ୍ଧୀଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ଅନ୍ତିମ ଯାତ୍ରା ସମୟରେ ଭାରତର ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ "ବାପୁ" ବା ଜାତିର ପିତା ବୋଲି ସମ୍ବୋଧନ କରିଥିଲେ, ଯାହାକି ପ୍ରଥମେ ସୁଭାଷ ଚନ୍ଦ୍ର ବୋଷଙ୍କଦ୍ୱାରା ୬ ଜୁଲାଇ ୧୯୪୪ରେ ସିଙ୍ଗାପୁର ରେଡ଼ିଓରେ ପ୍ରଥମେ ସମ୍ବୋଧନ କରାଯାଇଥିଲା ।
୧୯୧୪ ମସିହାରେ ଯେତେବେଳେ ଗାନ୍ଧୀଜି ଦକ୍ଷିଣ ଆଫ୍ରିକାରେ ଥିଲେ, ସେତେବେଳେ ତାଙ୍କୁ ମହତ୍ମା ବୋଲି ସମ୍ବୋଧିତ କରାଯାଇଥିଲା, ଯାହାର ଅର୍ଥ ହେଉଛି ଉଚ୍ଚ ଆତ୍ମା ବା ସମ୍ମାନନୀୟ।
୧୮୮୫ ମସିହାରେ, ଗାନ୍ଧୀଜି ଏବଂ ତାଙ୍କ ପତ୍ନୀ କସ୍ତୁରବାଙ୍କର ପ୍ରଥମ ସନ୍ତାନ ଜନ୍ମ ହୋଇଥିଲା, ଯିଏକି ମାତ୍ର କିଛି ଦିନ ବଞ୍ଚିଥିଲା ।
ମାମୟେଭ୍ କୁର୍ଗାନ ଦକ୍ଷିଣ ଋଷର ଭୋଲ୍ଗୋଗ୍ରାଡ୍ ସହରରେ ଥିବା ଏକ ଉଚ୍ଚଭୂମି ତଥା ସ୍ମୃତି ସ୍ଥଳ ।
ଏହି ପାହାଡ଼କୁ ଷ୍ଟାଲିନ୍‍ଗ୍ରାଡ୍ ଯୁଦ୍ଧର ସ୍ମୃତି ସ୍ମାରକୀ ରୂପେ ବିବେଚନା କରାଯାଏ ।
ଦ୍ୱିତୀୟ ବିଶ୍ୱଯୁଦ୍ଧରେ ସୋଭିଏତ ସଂଘ ଓ କେନ୍ଦ୍ର ଶକ୍ତି ଦେଶମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଷ୍ଟାଲିନ୍‍ଗ୍ରାଡ୍ ସହରରେ ଏକ ବୀଭତ୍ସ ଯୁଦ୍ଧ ସଂଘଟିତ ହୋଇଥିଲା ଓ ଏହି ଯୁଦ୍ଧରେ ସୋଭିଏତର ସେନା ଅତି ବୀରତାର ସହ ଲଢ଼ିଥିଲେ ।
୧୯୬୭ ମସିହାରେ ଏଠାରେ ନିର୍ମିତ ମାତୃଭୂମିର ଡାକ ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତି ସେହି କାଳର ମୁକ୍ତ ଭାବେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ବିଶ୍ୱର ବୃହତ୍ତମ ମୂର୍ତ୍ତି ଥିଲା ।
ମାମାୟେଭ୍ କୁର୍ଗାନରେ ସୋଭିଏତ ସେନାର ୬୨ତମ ବାହିନୀ ଓ ଜର୍ମାନ ସେନା ମଧ୍ୟରେ ତୁମୁଳ ସଂଘର୍ଷ ହୋଇଥିଲା ।
ଏହି ପାହାଡ଼କୁ ଅଧିକାର କରିବା ଉଭୟ ସେନା ପାଇଁ ଆବଶ୍ୟକ ଥିଲା ଯାହା ଫଳରେ ଷ୍ଟାଲିନ୍‍ଗ୍ରାଡ୍ ସହରକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିବା ସହଜ ହୋଇଥାନ୍ତା ।
ପାହାଡ଼କୁ ରକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ ସୋଭିଏତ ସୈନ୍ୟମାନେ ଏହାର ଢାଲୁରେ ବିଭିନ୍ନ ଗାତରେ ସୈନ୍ୟ ସଜ୍ଜା କରିଥିଲେ ଓ ଭୂତଳ ବୋମା ଖଞ୍ଜିଥିଲେ ।
ଜର୍ମାନ ସେନାର ଅଧିକାଂଶ ସୈନ୍ୟ ମୃତାହତ ହେବା ସତ୍ତ୍ୱେ ସେମାନେ ପାହାଡ଼ ଅଧିକାର କରିନେଲେ ଓ ସହର ଓ ସହରର ରେଳ ଷ୍ଟେସନ ଉପରକୁ ଗୁଳିଗୋଳା ବର୍ଷଣ କରିଥିଲେ ।
ଏହି ବିଶାଳ ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତିର ନିର୍ମାଣ ପାଇଁ ଅଧିକାଂଶରେ କଂକ୍ରିଟ୍ ବ୍ୟବହୃତ ହୋଇଛି ।
ମୂର୍ତ୍ତିଟିର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଓଜନ ମୂର୍ତ୍ତି ନିମ୍ନସ୍ଥ ପୀଠ ଉପରେ ରହିଛି ।
ସେହି ଦିନ ପ୍ରବଳ ଗୁଳିବର୍ଷଣ ସହି ଆଲେକ୍‍ଜାଣ୍ଡାର୍ ରୋଡିମତ୍ସେଭ୍‍ଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ସୋଭିଏତ ୧୩ଶ ଗାର୍ଡ୍ସ ରାଇଫଲ୍ ବିଭାଗ ଭୋଲ୍ଗା ନଦୀ ପଟରୁ ସହରରେ ଆସି ପହଞ୍ଚିଲେ ।
ସେପ୍ଟେମ୍ବର ୧୬ ତାରିଖ ଦିନ ସୋଭିଏତ ସେନା ମାମାୟେଭ୍ କୁର୍ଗାନକୁ ପୁଣି ଅକ୍ତିଆରକୁ ଆଣିଥିଲେ ।
ଗୋଟିଏ ଦିନର ଯୁଦ୍ଧ ପରେ ପ୍ରାୟ ସମସ୍ତ ସୋଭିଏତ ସୈନ୍ୟ ମୃତାହତ ହୋଇଥିଲେ ।
ସୋଭିଏତ ସେନାରେ ଅଧିକ ସୈନ୍ୟ ମିଶୁଥିଲେ ଓ ଜର୍ମାନ ସେନା ସହ ଯୁଦ୍ଧ ଅବ୍ୟାହତ ରହିଥିଲା ।
ଯୁଦ୍ଧ ସରିବା ବେଳକୁ ପାହାଡ଼ର ମାଟି ଗୁଳି ଓ ଧାତବ ଅବଶେଷରେ ପୋତି ହୋଇ ରହିଥିଲା ।
ଶୀତଋତୁରେ ତୁଷାରପାତ ସତ୍ତ୍ୱେ ପାହାଡ଼ର ମାଟି କଳା ରହିଥିଲା ଓ ବିସ୍ଫୋରଣ ଯୋଗୁଁ ବରଫ ତରଳି ଯାଉଥିଲା ।
ବର୍ତ୍ତମାନ ସୁଦ୍ଧା ସେହି ପାହାଡ଼ରୁ ଅସ୍ଥି ଓ ଧାତବ ଅବଶେଷ ମିଳିବାର ସମ୍ଭାବନା ରହିଛି ।
ଯୁଦ୍ଧ ପରେ ସୋଭିଏତ ରାଷ୍ଟ୍ର ଏଠାରେ ମାମାୟେଭ୍ କୁର୍ଗାନ ଯୁଦ୍ଧ ସ୍ମାରକ ସ୍ଥଳର ନିର୍ମାଣ କରାଇଲା ।
ଷ୍ଟାଲିନ୍‍ଗ୍ରାଡ୍ ଯୁଦ୍ଧରେ ସୋଭିଏତ ସେନାର ନେତୃତ୍ୱ ନେଇଥିବା ଭାସିଲି ଚୁଇକୋଭ୍‍ଙ୍କୁ ମାମାୟେଭ୍ କୁର୍ଗାନରେ ସମାଧି ଦିଆଯାଇଥିଲା ।
ଭାସିଲି ହେଉଛନ୍ତି ସୋଭିଏତର ଏକମାତ୍ର ସେନା ମାର୍ଶାଲ୍ ଯାହାଙ୍କ ସମାଧିସ୍ଥଳ ମସ୍କୋ ବାହାରେ ରହିଛି ।
ସ୍ନାଇପର୍ ବନ୍ଧୁକଧାରୀ ଜବାନ ଭାସିଲି ଯାୟତ୍ସେଭଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଏଠାରେ ୨୦୦୬ ମସିହାରେ ପୁନଃ ସମାଧି ଦିଆଯାଇଥିଲା ।
ସେପ୍ଟେମ୍ବର ୨୭ ବେଳକୁ ଜର୍ମାନମାନେ ପୁନର୍ବାର ମାମାୟେଭ୍ କୁର୍ଗାନ ଅଧିକାର କରିନେଲେ ।
ତା’ର ସପ୍ତାହେ ପରେ ସୋଭିଏତ ସେନା ପ୍ରତ୍ୟାକ୍ରମଣ କରିବାରୁ ଜର୍ମାନ ସେନା ପରାସ୍ତ ହୋଇଥିଲା ।
ତାଙ୍କୁ ଚିଲି ଓ ମୋନାକୋ ରେ ଆଫଗାନ ଅନିବାସୀ ରାଜଦୂତ ଋପେ ମାନ୍ୟତା ଦିଆଯାଇଥିଲା ।
ନିଜର ରାଜନୈତିକ ପେଶା ଅନୁସାରେ ସେ ସଂଯୁକ୍ତ ରାଷ୍ଟ୍ର, ଏନ ଏ ଏମ, ଇସ୍ଲାମିକ ସମ୍ମେଳନ ଓ ଆଫଗାନିସ୍ତାନରେ ବିଶେଷ ସମ୍ମେଳନର ସଦସ୍ୟ ଥିଲେ, ଯେଉଁଥିରେ ଟୋକିଓ ଓ ବର୍ଲିନ ପୁନଃନିର୍ମାଣ ସମ୍ମେଳନ ଶାମିଲ ଥିଲା ।
ସେ ଆଫଗାନିସ୍ତାନ-ଆମେରିକା-ପାକିସ୍ତାନ ସହିତ ତ୍ରିପକ୍ଷୀୟ ସୁରକ୍ଷା ଆୟୋଗରେ ବିଦେଶ ମନ୍ତ୍ରାଳୟର ପ୍ରତିନିଧିତ୍ତ୍ୱ କରିଥିଲେ ।
ଓମାର ସମଦ ୧୯୮୧ ଓ ୨୦୦୧ ମସିହା ମଧ୍ୟରେ ଆମେରିକାରେ ପ୍ରାଇଭେଟ ସେକ୍ଟର କ୍ଷେତ୍ରରେ , "ଇଲେକ୍ଟ୍ରୋନିକ ଡାଟା ସିଷ୍ଟମ" ଏବଂ "ୱାସିଙ୍ଗଟନ ମେଟ୍ରୋପଲିଟନ ଏରିଆ ଟ୍ରାଞ୍ଜିଟ ଅଥୋରୀଟୀ ସହିତ କାମ କରିଥିଲେ ।
୧୯୯୬ ମସିହାରେ ସେ ଭର୍ଜିନିଆରେ ସ୍ଥିତ, ଆଫଗାନିସ୍ତାନ ସୂଚନାକେନ୍ଦ୍ରର ଅଂଶ ରୂପେ ଆଜାଦୀ ଆଫଗାନ ରେଡିଓ ଓ ଏହାର ୱେବସାଇଟ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିଥିଲେ ।
୧୧ ସେପ୍ଟେମ୍ବର ଆକ୍ରମଣ ପରେ, ସେ ଆଫଗାନିସ୍ତାନରେ ବନ୍ନ ଅନୁମତି ଅନୁସାରେ ପାଇଁ ଏକ ଟୀପ୍ପଣିକାର ଓ ବିଶ୍ଳେଷକ ରୂପେ କାମ କରିଥିଲେ ।
ଓମାର ସମଦ ୨୦୧୪ ମସିହାରୁ ଆଫଗାନିସ୍ତାନର ମୁଖ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ ଡଃ.ଏ. ଅବଦୁଲାଙ୍କ ବରିଷ୍ଠ ପରାମର୍ଶଦାତା ଅଟନ୍ତି ।
ଓମାର ସମଦ, ୱାସିଙ୍ଗଟନ ଡି.ସି.ରେ ଥିବା ଆମେରିକା ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟରୁ ସ୍ନାତକ କରିଥିଲେ ।
ସେ ସେହି ବିଦ୍ୟାଳୟରେ ୧୯୯୧ ମସିହାରେ କଳାର ଯୋଗାଯୋଗ ଓ ଅନ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରୀୟ ମାମଲାରେ ସ୍ନାତକ ଉପାଧି ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥିଲେ ।
ସେ ୨୦୦୬ ମସିହାରେ ଟଫଟସ ୟୁନିଭରସିଟି ମାସାଚୁସେଟ୍ସ ରେ "ଦି ଫ୍ଲେଚର ସ୍କୁଲ ଅଫ ଲ ଆଣ୍ଡ ଡିପ୍ଲୋମାସୀ"ରୁ ଅନ୍ତଃରାଷ୍ଟ୍ରୀୟ ସମ୍ବନ୍ଧ ରେ ମାଷ୍ଟର ଡିଗ୍ରୀ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥିଲେ ।
କାବୁଲରେ ଡିସେମ୍ବର ୨୦୦୧ରୁ ୨୦୦୪ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସୂଚନା ଓ ମିଡିଆ ପ୍ରଭାବର ମହାନିର୍ଦ୍ଦେଶକ, ଯାହାଅନୁସାରେ ସେ ପରାମର୍ଶଦାତା, ଭାଷଣ-ଲେଖକ ଓ ମନ୍ତ୍ରାଳୟର ସୁଧାର ସମିତିର ସଦସ୍ୟ ରୂପେ ମଧ୍ୟ କାମ କରିଥିଲେ ।
ବିଦ୍ୟାଳୟ ତାଙ୍କୁ ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ ଛାତ୍ରମାନେ ଆସିବା ପରେ ଏବଂ ବସବାସ କରିବା ପରେ ତାଙ୍କୁ ସକାଳ ୧୦ଟାରେ ଏବଂ ଅନ୍ୟମାନେ ସାରିବା ପୂର୍ବରୁ ଅପରାହ୍ଣ ୩:୩୦ରେ ଚାଲିଯିବାକୁ ରାଜି ହେବା ପାଇଁ କହିଥିବା ସେ ପ୍ରକାଶ କରିଥିଲେ ।
ଯଦି ଅନ୍ୟ ଛାତ୍ରମାନେ ତାଙ୍କ ସହ କଥାବାର୍ତ୍ତା କରନ୍ତି ତେବେ ସେମାନଙ୍କୁ ଦଣ୍ଡ ଦିଆଯିବ ବୋଲି ସେମାନଙ୍କୁ କୁହାଯାଇଥିଲା ।
ତାଙ୍କ ଜାତି ଏବଂ ଲିଙ୍ଗ ପରିଚୟ ଉପରେ ଆଧାରିତ ଏହି ପ୍ରକାରର ଛୁଆଁଅଛୁଆଁ ଅବସ୍ଥା ତାଙ୍କୁ ଆତ୍ମହତ୍ୟା କରିବାକୁ ବାଧ୍ୟ କରିଥିଲା ଏବଂ ବିଦ୍ୟାଳୟ ଛାଡ଼ିବାକୁ ବାଧ୍ୟକରିଥିଲା ।
ବାନୁ ନିଜ ପରିବାରକୁ ତାଙ୍କ ଲିଙ୍ଗ ପରିଚୟ ବିଷୟରେ କହିବା ପରେ ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ୨୦୦୮ରେ ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କରିଥିଲେ ।
ସମଗ୍ର ତାମିଲନାଡ଼ୁରେ ଏକ ଇଞ୍ଜିନିୟରିଂ କଲେଜରେ ପଞ୍ଜିକରଣ କରିଥିବା ସେ ପ୍ରଥମ ହିଞ୍ଜଡ଼ା ବ୍ୟକ୍ତି ଥିଲେ ।
ପରିବାରଠାରୁ କୌଣସି ସମର୍ଥନ ନ ପାଇ ବାନୁ କଲେଜରେ ପଢ଼ିବା ପାଇଁ ଆର୍ଥିକ ସଂଘର୍ଷ କରିଥିଲେ ।
ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ଏକ ଅନୁରୋଧ କରିବା ପରେ ଜଣେ ସ୍ଥାନୀୟ ବ୍ୟବସାୟୀ ପାଠ୍ୟକ୍ରମ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିବା ପାଇଁ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ପାଣ୍ଠି ସଂଗ୍ରହ କରିବା ପାଇଁ ଏକ ଅନଲାଇନ ଅଭିଯାନ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ।
ତାଙ୍କର ପାଳିତ ଝିଅ ତାରିକା ବାନୁ ମଧ୍ୟ ଭାରତରେ ଜଣେ ହିଞ୍ଜଡ଼ା ବ୍ୟକ୍ତି ଭାବେ ମାଧ୍ୟମିକ ଶିକ୍ଷାରେ ଯୋଗଦାନ କରିବାରେ ପ୍ରଥମ ବ୍ୟକ୍ତି ।
ସେ ତାମିଲନାଡ଼ୁ ରାଜ୍ୟର ଏକ ଇଞ୍ଜିନିୟରିଂ କଲେଜରେ ଭର୍ତ୍ତି ହୋଇଥିବା ପ୍ରଥମ ହିଞ୍ଜଡ଼ା ବ୍ୟକ୍ତି ଥିଲେ ।
ଜଣେ ଦଳିତ ଭାବେ ସେ ନିଜ ସ୍କୁଲପଢ଼ା ବେଳେ ତାଙ୍କୁ ନିୟମିତ ସମୟକାଳ ସକାଳ ୯:୩୦ରୁ ଅପରାହ୍ଣ ୪ଟା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯୋଗ ଦେବା ପାଇଁ ଅନୁମତି ମିଳୁନଥିଲା ବୋଲି ସେ କହନ୍ତି ।
ଆର୍ଥିକ ଅସୁବିଧା ତଥା ସହପାଠୀ ଏବଂ ଶିକ୍ଷକମାନଙ୍କଠାରୁ ଭେଦଭାବ ସତ୍ତ୍ୱେ ବାନୁ କମ୍ପ୍ୟୁଟର ଇଞ୍ଜିନିୟରିଂରେ ଡିପ୍ଲୋମା ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ।
ଅଗାରତାଲା, ତ୍ରିପୁରାର କୁମାର ବୋର୍ଡ଼ିଙ୍ଗ ସ୍କୁଲରେ ସଚିନ ପ୍ରଥମ ଶିକ୍ଷା ଲାଭ କରିଥିଲେ ।
ଏହି ସ୍କୁଲଟି ଇଂଲଣ୍ଡର ହାରୋ ସ୍କୁଲ ଓ ଇଟନ ସ୍କୁଲ ଭଳି ଥିଲା ଯେଉଁଥିରେ ରାଜ ପରିବାର ଓ ଅତି ଧନୀ ପରିବାରର ଚାରି ପୁଅ ପାଠ ପଢ଼ୁଥିଲେ ।
ତାଙ୍କ ପିତା ଥରେ ଲକ୍ଷ କଲେ ଶିକ୍ଷକମାନେ ଧନୀ ପିଲାଙ୍କୁ ଶିକ୍ଷା ଦେବା ପରିବର୍ତ୍ତେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରିବାରେ ରୁଚି ରଖୁଥିଲେ ।
ଏଣୁ ବର୍ମନଙ୍କ ପିତା ସେହି ସ୍କୁଲରୁ ନେଇ କୋମିଲାର ୟୁସୁଫ ସ୍କୁଲରେ ନାମ ଲେଖାଇଥିଲେ ଓ ପରବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ କୋମିଲା ଜିଲ୍ଲା ସ୍କୁଲରେ ପଞ୍ଚମ ଶ୍ରେଣୀରେ ଆଡମିଶନ କରେଇଥିଲେ ।
ଏମଏ ପଢ଼ିବାକୁ ସେ କଲିକତା ୟୁନିଭରସିଟି ଗଲେ ମଧ୍ୟ ତାକୁ ଛାଡ଼ି ସଙ୍ଗୀତ ଶିକ୍ଷାରେ ମାତିଗଲେ ଯାହା ସବୁଦିନ ପାଇଁ ରହିଗଲା ।
ଏହା ପରେ ସେ ସାରଙ୍ଗି ବାଦ୍ୟ ଉସ୍ତାଦ ଖଲିଫା ବାଦଲ ଖାନ ଇ ସରୋଦ ଉସ୍ତାଦ ଆଲ୍ଲାଉଦିନ ଖାନଙ୍କଠାରୁ ଶିକ୍ଷା ଲାଭ କରିଥିଲେ ।
ବଙ୍ଗଳାର କାଜି ନ‌ଜରୁଲ ଇସଲାମ ତାଙ୍କ ପରିବାର ସ‌ହିତ ୨୦ ଦଶକର ପ୍ରାରମ୍ଭରେ କିଛି ସମୟ କଟେଇଥିଲେ ।
ସେ ତ୍ରିପୁରା ରାଜ ପରିବାରର ସଦସ୍ୟ ଥିଲେ ଓ ବଙ୍ଗଳା ଭାଷାରେ ୧୯୩୭ରେ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଜଗତରେ କାମ କରିବା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ।
ସେ ହିନ୍ଦୀ ଓ ବଙ୍ଗଳା ଭାଷାରେ ପ୍ରାୟ ୧୦୦ଟି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ସୁର ସଙ୍ଗୀତ ଦେଇଥିଲେ ।
ସଙ୍ଗୀତକାର ବ୍ୟତୀତ ସେ ସେମି-କ୍ଲାସିକାଲ ଓ ବଙ୍ଗଳା ଲୋକ ସଙ୍ଗୀତରେ ଗାଇଥିଲେ ।
ତାଙ୍କର ପୁତ୍ର ଏସ ଡି ବର୍ମନ ମଧ୍ୟ ବଲିଉଡର ଜଣେ ସ୍ୱନାମଧନ୍ୟ ସଙ୍ଗୀତକାର ଥିଲେ ।
ବେଙ୍ଗଲ ପ୍ରେସିଡେନ୍ସିର କୋମିଲା ସ୍ଥାନରେ ୧ ଅକ୍ଟୋବର ୧୯୦୬ ମସିହାରେ ରାଜକୁମାରୀ ନିର୍ମଳା ଦେବୀ, ଯିଏ ମଣିପୁର ରାଜ୍ୟର ରାଜକୁମାରୀ ଓ ତ୍ରିପୁରାର ମହାମାନ୍ୟବର ରାଜକୁମାର ନବଦ୍ୱୀପଚନ୍ଦ୍ର ଦେବ ବର୍ମନଙ୍କ ଔରସରୁ ସଚିନ ଜନ୍ମ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ।
ପିତାମାତାଙ୍କ ୫ ପୁତ୍ରଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସବୁଠାରୁ ସାନ ଥିଲେ ଓ ତାଙ୍କର ମୋଟ ୯ଟି ପିଲା ଥିଲେ ।
ସଚିନଙ୍କର ବୟସ ୨ ବର୍ଷ ମାତ୍ର ହୋଇଥିଲା ବେଳେ ତାଙ୍କ ମାତା ମୃତ୍ୟୁ ବରଣ କରିଥିଲେ ।
ବର୍ମନଙ୍କ ସଙ୍ଗୀତ ସେତେବେଳର ମୂଖ୍ୟ ଗାୟକମାନେ ଯେପରିକି କିଶୋର କୁମାର, ଲତା ମଙ୍ଗେସକର, ମହମ୍ମଦ ରଫି, ଗୀତା ଦତ୍ତ, ମାନ୍ନା ଦେ, ହେମନ୍ତ କୁମାର, ଆଶା ଭୋନସଲେ, ସମସାଦ ବେଗମ, ମୁକେଶ ଓ ତଲତ ମହମ୍ମଦ ଇତ୍ୟାଦି ଗାଇଥିଲେ ।
ଏହି ରୋଗ ହେଉଥିବା ଅଞ୍ଚଳରେ ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କୁ ଟିକା ଦେବାକୁ ବିଶ୍ୱ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ସଂଗଠନ ପରାମର୍ଶ ଦେଇଛି।
ଅନ୍ୟଥା ଯେଉଁମାନେ ଅଧିକ ବିପଦରେ ଅଛନ୍ତି ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏହି ଟିକା ସୁପାରିଶ କରାଯାଏ ।
ଟିକ୍ ବାହିତ ଏନସେଫାଲାଇଟିସ୍ ଟିକା ହେଉଛି ଟିକ୍ ବାହିତ ଏନସେଫାଲାଇଟିସ୍ ରୋଗକୁ ରୋକିବା ପାଇଁ ବ୍ୟବହୃତ ଏକ ଟିକା ।
ଏହି ରୋଗ କେନ୍ଦ୍ରୀୟ ଏବଂ ପୂର୍ବ ୟୁରୋପ ଏବଂ ଉତ୍ତର ଏସିଆରେ ଅଧିକ ଦେଖାଯାଏ ।
ଟିକା ଗ୍ରହଣ କରୁଥିବା ୮୭%ରୁ ଅଧିକ ଲୋକ ରୋଗ ପ୍ରତିରୋଧକ ଶକ୍ତି ବଢ଼ିଥାଏ ।
ଗର୍ଭାବସ୍ଥାରେ ଏହି ଟିକା ନିରାପଦ ମନେହୁଏ, କିନ୍ତୁ ପର୍ଯ୍ୟାପ୍ତ ତଥ୍ୟ ନ ଥିବାରୁ ଏହି ଟିକା କେବଳ ଗର୍ଭାବସ୍ଥାରେ ଏବଂ ସ୍ତନ୍ୟପାନ କରାଇବା ସମୟରେ ପରାମର୍ଶ ଦିଆଯାଏ ଯେତେବେଳେ ଟିକ୍ ବାହିତ ଏନସେଫାଲାଇଟିସ୍ ସଂକ୍ରମଣରୁ ସୁରକ୍ଷା ହାସଲ କରିବା ଜରୁରୀ ମନେ ହୁଏ ଏବଂ ଲାଭ ବିରୁଦ୍ଧରେ ବିପଦକୁ ଯତ୍ନର ସହ ବିଚାର କରିବା ପରେ ଦିଆଯାଏ ।
ହିନ୍ଦୁ ମହିଳାମାନେ ଏହି ବ୍ରତ ରଖିଥାଆନ୍ତି ଓ ଏହାର ପୂଜା ପୂର୍ବରୁ ବା ପରେ ତାଙ୍କର କିମ୍ବଦନ୍ତୀ ଅନୁସାରେ ତାଙ୍କ ବିଷୟରେ ଏକ କାହାଣୀ ପଢ଼ାଯାଏ ।
ବର୍ତ୍ତମାନର ପଶ୍ଚିମ‌ବଙ୍ଗର ବାଙ୍କୁରାରେ ଥିବା ବିଷ୍ଣୁପୁର ରାଜ୍ୟରେ ୭ମରୁ ଊନବିଂଶ ଶତାବ୍ଦୀ ମଧ୍ୟରେ ବାଗଡ଼ି ଜାତି ବା ବର୍ଗ କ୍ଷତ୍ରୀୟ ମଲ୍ଲ ରାଜାଙ୍କ ରାଜୁତି ସମୟର ଏହି କାହାଣୀ ପଢ଼ାଯାଏ ।
ସେତେବେଳେ ଜଣେ ରାଣୀଙ୍କର ଗୋମାଂସ ଭକ୍ଷଣ କରୁଥିବା ଜଣେ ମୋଚି ବାନ୍ଧବୀ ଥିଲେ ।
ଦିନେ ଏକଥା ଶୁଣି ଭୟଭୀତ ରାଣୀ କୌତୁହଳୀ ହୋଇ ସେହି ମାଂସ ଦେଖେଇବାକୁ ବାନ୍ଧବୀଙ୍କୁ କ‌ହିଲେ ।
ପ୍ରଥମେ ସେହି ଝିଅ ରାଜାଙ୍କର କ୍ରୋଧର ଶିକାର ହେବା ସମ୍ଭାବନାରେ ଭୟଭୀତ ହୋଇ ମନାକରିଥିଲେ ଓ ପରେ ରାଣୀଙ୍କର ଅନୁରୋଧରେ ସେ ସମ୍ମତି ପ୍ରଦାନ କରିଥିଲେ ।
ରାଣୀଙ୍କର ବିଶ୍ୱାସହାନୀ ହୋଇଥିଲା ଓ ରାଜା କ୍ରୋଧରେ ସେହି ଝିଅଙ୍କୁ ମାରିବାକୁ ଗଲେ ।
ରାଣୀ କିନ୍ତୁ ସେହି ମାଂସକୁ ନିଜ ବସନ ମଧ୍ୟରେ ଲୁଚେଇ ଦେଲେ ଓ ଦୁର୍ଗା ଦେବୀଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ କରିବାକୁ ପ୍ରର୍ଥନା କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ ।
ତାଙ୍କ ବସନ ମଧ୍ୟରେ କିଛି ଲୁଚାଇଥବା ସନ୍ଦେହରେ ରାଜା ଲୁଗାକୁ ଚିରିଦେବାରୁ ତା ମଧ୍ୟରେ ଏକ ମନ୍ଦାର ପୁଷ୍ପ ଥିବା ଦେଖିଥିଲେ ।
ଆଜି ମଧ୍ୟ ଏହି ପୂଜା ମହିଳାମାନଙ୍କର ସଂସ୍କାର ହୋଇରହିଛି ଓ ପରିବାର ବିପଦରେ ପଡ଼ିଲେ ଦେବୀଙ୍କର ହସ୍ତକ୍ଷେପ ନିମନ୍ତେ ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରାଯାଉଛି ।
ବିପଦତାରିଣୀ ଦେବୀ (ଲୋକପ୍ରିୟ ନାମ ବିପତ୍ତାରିଣୀ ଦେବୀ ବା ବିପୋତ୍ତାରିଣୀ ଦେବୀ ବା ବିପୋଦତାରିଣୀ ଦେବୀ) ଜଣେ ହିନ୍ଦୁ ଠାକୁରାଣୀ ବା ଦେବୀ ଯାହାଙ୍କୁ ମୂଖ୍ୟତଃ ପଶ୍ଚିମ ବଙ୍ଗ, ଓଡ଼ିଶା ଓ ଚତୁର୍ଦ୍ଦିଗରେ ଥିବା ଇଲାକାମାନଙ୍କରେ ପୂଜା କରାଯାଏ ।
ଦେବୀ ଦୁର୍ଗାଙ୍କର ୧୦୮ ଅବତାର ମଧ୍ୟରୁ ବିପଦତାରିଣୀ ଗୋଟିଏ, ଯାହାଙ୍କୁ ଅସୁବିଧା ସମୟରେ ବା ବିପଦରେ ପଡ଼ିଥିଲା ବେଳେ ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରାଯାଏ ।
ପ୍ରତିବର୍ଷ ବିପଦତାରିଣୀ ବ୍ରତ ରଖି ମହିଳାମାନେ ଉତ୍ସବ ପାଳନ କରନ୍ତି ଯାହାର ସମୟ ସ୍ଥାନାନୁଯାୟୀ ଫରକ ହୋଇଥାଏ, ଯେପରିକି ଦ୍ୱିତୀୟ ରଥ‌ଯାତ୍ରାରୁ ଦଶମୀ {ଓଲଟ ରଥ‌ଯାତ୍ରା ବା ବାହୁଡ଼ା ଯାତ୍ରା} ମଧ୍ୟରେ ବା ହିନ୍ଦୁ କ୍ୟାଲେଣ୍ଡର ଅନୁସାରେ ଆଷାଢ଼ ଶୁକ୍ଳ ପକ୍ଷର ୨ରୁ ୧୦ ଦିନ ମଧ୍ୟରେ ପଡ଼ୁଥିବା ମଙ୍ଗଳବାର କିମ୍ବା ଶନିବାର ଦିନ ପାଳନ କରାଯାଏ ।
କିମ୍ବଦନ୍ତୀ ତାଙ୍କର ବିପଦ-ତାରିଣୀ ନାମ‌କୁ ସ୍ଥିରୀକୃତ କରିଛି ଯାହାର ଅର୍ଥ ସମସ୍ୟାରୁ ମୁକ୍ତ କରିବା ।
ଦୁର୍ଗାଙ୍କର ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଅବତାର ଭଳି କୌଣସି ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ବିପଦ ସଙ୍କଟ ପଡ଼ିବା ସମୟରେ ବା ପରିବାରର ଅସୁସ୍ଥ ଲୋକ ଆରୋଗ୍ୟ ହେବା ନିମନ୍ତ ବିପଦତାରିଣୀଙ୍କୁ 'ଆରୋଗ୍ୟ ଦେବୀ' ଭାବରେ ପୂଜା କରାଯାଏ ।
ସେହି ସ୍ଥାନମାନଙ୍କର ମନ୍ଦିରମାନଙ୍କର ଧାର୍ମିକ କ୍ୟାଲେଣ୍ଡରରେ ବିପଦତାରିଣୀ ପୂଜା ଏକ ମହତ୍ତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଘଟଣା ଭାବରେ ବିବେଚିତ ହୋଇଥାଏ ।
ବିପଦତାରିଣୀ ପୂଜା ପ୍ରଥମ ଥର ନିମନ୍ତେ ୨୦ ବର୍ଷ ପୂର୍ବେ ଫଣୀ ଭୂଷଣ ଗୋସ୍ୱାମୀ ଓ ତାଙ୍କ ପତ୍ନୀ ସାବିତ୍ରୀ ଗୋସ୍ୱାମୀ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ।
ଏହି ପୂଜା ଦେଖିବାକୁ ଦୁର୍ଗାପୁର, ଆସାନସୋଲ, ବର୍ଦ୍ଧମାନ ଓ ବୀରଭୂମରୁ ଲୋକମାନେ ଆସନ୍ତି ।
ବିପଦତାରିଣୀ ପୂଜାରେ ଅନେକ ରୀତିନୀତି ଥାଏ ଓ ସେହି ଅନୁସାରେ ଅଧିକାଂଶ ମହିଳାମାନେ ପୂଜା ଦିନଟି ଉପବାସ ରଖନ୍ତି ।
ଏହି ପୂଜା ଉତ୍ସବ ଚାରି ଦିନ ଧରି ଚାଲୁରହିବା ପରେ ଦୁଇ ଦିନ ନିମନ୍ତେ ବୋଲପୁର ଓ ବୀରଭୂମର କଳାକାରମାନେ ଆସି ପାରମ୍ପରିକ ବଙ୍ଗାଳୀ ଲୋକସଙ୍ଗୀତ, ଭଜନ ଓ କିର୍ତ୍ତନ ଆଦି ପ୍ରଦର୍ଶନ କରନ୍ତି ।
ଆମାତେରାଶୁ, ଆମାତେରାଶୁ-ଓମିକାମି ବା ଓହିରୁହିମେନୋ ମୁଚୀନୋ କାମି ଆଦି ନାମରେ ପରିଚିତ, ଜାପାନୀ କିମ୍ବଦନ୍ତୀରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଦେବୀ ଭାବରେ ପୂଜିତ ।
ଆମାତେରାଶୁ, କାମିଙ୍କ ମଧ୍ଯରେ ଅନ୍ୟତମ, ଯାହାଙ୍କ ବିଷୟରେ ବର୍ଣ୍ଣନା ପ୍ରାଚୀନ ଐତିହାସିକ ରଚନା, କୋଯିକୀ ଏବଂ ନିହୋଁ ଶୋକୀରେ ମଧ୍ଯ ରହିଛି ।
ଏହି ପୁସ୍ତକ ଦ୍ୱୟରେ ତାଙ୍କୁ ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ରାଜ୍ଯ, ତାମାକାଗାହାରାର ରାଣୀ ତଥା ଜାପାନୀ ରାଜକୁଟୁମ୍ବର କିମ୍ବଦନ୍ତୀ ପୂର୍ବଜ ବୋଲି ଗ୍ରହଣ କରାଯାଇଛି ।
ଦୁଇ ଅନୁଜ ଚନ୍ଦ୍ର ଦେବତା ତ୍ସୁକୁୟୋମି ଏବଂ ଦୁଷ୍ଟ ଝଡବାତ୍ଯାର ଦେବତା ସୁସାନୋଙ୍କ ସହ ତାଙ୍କୁ ଏକତ୍ର ସାଙ୍କିଶୀ ବା ତିନି ଆତ୍ମୀୟ ସନ୍ତାନ ବୋଲି କୁହାଯାଏ ।
ଏହାର ଅର୍ଥ ସେମାନେ ତ୍ରୟ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ପ୍ରଭୁ ଇଜାନାଗିଙ୍କ ତିନି ପ୍ରମୁଖ ସନ୍ତାନ ।
ତାଙ୍କର ଅନ୍ୟନାମ, 'ଓହିରୁମେ'ର ଅର୍ଥ ସୂର୍ଯ୍ୟ ମହାଦେବୀ ବା ଦିନର ମହାନାରୀ, ( ହିରୁ "ଦିନବେଳା, ମଧ୍ଯାହ୍ନ", {ହି "ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଦିନ"ଠାରୁ} + ମେ "ମହିଳା, ନାରୀ"), ।
ବିକଳ୍ପ ନୈରୁକ୍ତିକରଣରେ ଏହାର ଅର୍ଥ "ମହା ଆଲୌକିକ ନାରୀ" କିମ୍ବା ସୂର୍ଯଦେବତାଙ୍କ ପତ୍ନୀ ।
ଏହି ନାମର, ଇଜାନାଗି ଏବଂ ଇଜାନାମୀଙ୍କଦ୍ୱାରା ତିରସ୍କୃତ ସନ୍ତାନ ହିରୁକୋ ସହ ସଂଯୋଗର ସମ୍ଭାବନା ମଧ୍ଯ ବ୍ଯକ୍ତ କରାଯାଇଛି ।
ଏହି ନାମସହ ସମ୍ମାନସୂଚକ ପଦ ମୁଚୀ ସଂଯୋଗ କରାଯାଇଥାଏ ଯାହାର ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତ ଅନ୍ୟାନ୍ଯ ପ୍ରତିନାମରେ ମଧ୍ଯ ମିଳିଥାଏ; ଯେପରିକି - 'ଓ ନାମୁଚୀ' ବା 'ମିଚିନୁଶୀନୋ ମୁଚୀ').
'ଆମାତେରାଶୁ ଓମିକାମି'ର ଆକ୍ଷରିକ ଅର୍ଥ, "ମହାପ୍ରକାଶର ଦେବତା" ଅର୍ଥାତ୍ "ଯେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଆଲୋକିତ କରୁଛନ୍ତି" ବା "ସ୍ୱର୍ଗକୁ ପ୍ରକାଶିତ କରୁଥିବା ମହାଦେବତା" ।
ଏହି ନାମଟି କ୍ରିୟା ଆମାତେରୁରୁ ଅଣାଯାଇଛି, ଏବଂ ଏଥିରେ ସମ୍ମାନସୂଚକ -ସୁ ପ୍ରତ୍ଯୟ ଲିଗିଛି ।
ଓହିରୁମେନୋ ମିଚି (; ମାନ୍ଯୋଗାନା: ; ଐତିହାସିକ ଲେଖନଶୈଳୀ: , ଓହୋହିରୁମେନୋ ମିଚି; ପୁରୁଣା ଜାପାନୀ: ଓପୋପୀ୧ରୁମେ୧ନୋ୨ମୁତୀ)
ଆମାତେରାଶୁଙ୍କ ମୁଖ୍ଯ ପୂଜା କ୍ଷେତ୍ର ହେଉଛି, ମିଏ ରାଜ୍ୟର, ଇଶେଠାରେ ଥିବା ଇଶେ ମହାଶାଳ ।
ଏହି ଶାଳଟି ଶିଣ୍ଟୋବାଦରେ ଥିବା ପବିତ୍ରତମ ସ୍ଥାନମାନଙ୍କ ମଧ୍ଯରୁ ଅନ୍ଯତମ ।
ଆମାତେରାଶୁଙ୍କୁ ଜାପାନ ସାରା ବିଭିନ୍ନ ସ୍ଥାନରେ ଶାଳ ସ୍ଥାପନ କରି ପୂଜାକରାଯାଏ ।
ଏହି ଦେବୀଙ୍କର ଅନେକ ନାମ ଅଛି ଯଥା - କୋଯିକୀରେ 'ଆମାତେରାଶୁ-ଓମିକାମି' ( / ; ଐତିହାସିକ ଲେଖନଶୈଳୀ: , ଆମାତେରାଶୁ-ଓହୋମିକାମି; ପୁରୁଣା ଜାପାନୀ: ଆମାତେରାଶୁ ଓପୋମୀ୧କାମି୨), ନିହୋଁ ଶୋକୀ ନିମ୍ନ ଲିଖିତ ନାମଗୁଡ଼ିକ ଦେଇଥାଏ:
ଏହାର ସୃଷ୍ଟି ବା ଉତ୍ସ ସମ୍ପର୍କରେ ବିଶେଷ ତଥ୍ୟ ନାହିଁ କିନ୍ତୁ ଚୀନର ଫୁଜିଆନ୍ ଅଞ୍ଚଳରୁ ଏହା ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଏ ।
ମାଲେସିଆର ଲୋକେ ଏହି ବ୍ୟଞ୍ଜନ କ୍ଲାଂଗ୍ ସହରରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିବାର ଦାବୀ କରନ୍ତି ।
୧୯୩୦ ଦଶନ୍ଧିରେ ଜଣେ ଚୀନୀ ଚିକିତ୍ସକ ଏହି ବ୍ୟଞ୍ଜନର ଉଦ୍‍ଭାବନ କରିଥିଲେ ବୋଲି ଏକ ଦାବୀ ରହିଛି ।
ଆଉ ଏକ ଦାବୀ ଅନୁସାରେ ସେହି ଚିକିତ୍ସକ ୧୯୪୦ ଦଶନ୍ଧିରେ ଫୁଜିଆନସ୍ଥିତ ନିଜ ଗ୍ରାମରୁ ଏହି ବ୍ୟଞ୍ଜନର ରନ୍ଧନ ଶୈଳୀ ଆଣି ପ୍ରସାର କରାଇଥିଲେ ।
ବିଂଶ ଶତାବ୍ଦୀରେ କ୍ଲାଂଗ ବନ୍ଦରର ଶ୍ରମଜୀବୀଙ୍କ ପାଇଁ ଏହି ମୌଳିକ, ସରଳ କିନ୍ତୁ ଅତି ପୌଷ୍ଟିକ ଆହାରର ଉଦ୍‍ଭାବନ ହୋଇଥିଲା ବୋଲି ମଧ୍ୟ କିଛି ଲୋକ ଦାବୀ କରନ୍ତି ।
ପ୍ରାଚୀନ ସମୟରେ ଫୁଜିଆନରୁ ଆସିଥିବା ପ୍ରବାସୀ ଚୀନୀ ଲୋକଙ୍କ ଗହଣରେ ଏହା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଲୋକପ୍ରିୟ ଥିଲା ।
ମୌଳିକ ବାକ୍ କୁତ୍ ତେଃ ପାଇଁ ଘୁଷୁରୀ ପଞ୍ଜରା ହାଡ଼, ମାଂସ, ବିଭିନ୍ନ ପତ୍ର, ଅନାସୀ ଫୁଲ, ଡାଲଚିନି, ଲବଙ୍ଗ, ଡାଂଗ୍ ଗ୍ୱି, ପାନ ମହୂରି, ଅଦା ପ୍ରଭୃତିର ମିଶ୍ରଣକୁ ଅଳ୍ପ ଜାଳରେ ବହୁ ସମୟ ଧରି ରାନ୍ଧିବା ପରେ ଏକ ଜଟିଳ ବ୍ରଥ୍ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୁଏ ।
ଏହାର ନାମରେ ଚା’ ଶବ୍ଦର ବ୍ୟବହାର ସତ୍ତ୍ୱେ ଏଥିରେ ଚା’ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ କୌଣସି ଉପାଦାନ ପଡ଼େନାହିଁ ।
ଘୁଷୁରୀ ମାଂସରେ ରହିଥିବା ଅତ୍ୟଧିକ ଚର୍ବିକୁ ଏହି ଚା’ ହଜମ କରିବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରେ ।
ମାଲେସିଆରେ ଅଟାକୁ ଛାଣି ପ୍ରସ୍ତୁତ ଏକ ରୁଟି ‘‘ୟୁ ଚାର୍ କ୍ୱେ’’ ବା ‘‘ୟୁତ୍ୟାଓ’’ ସହ ବାକ୍ କୁତ୍ ତେଃକୁ ପରଷାଯାଏ ।
ଚର୍ବିକୁ ହଜମ କରିବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରିବା ପାଇଁ ବ୍ୟଞ୍ଜନ ସହିତ ଚା’ ମଧ୍ୟ ପରଷାଯାଏ ।
ସିଙ୍ଗାପୁରରେ ମଧ୍ୟ ତ୍ୟୋଚ୍ୟୁ ଶୈଳୀର ବାକ୍ କୁତ୍ ତେଃ ଅନୁରୂପ ଆକାରରେ ପରଷାଯାଏ ।
ବାକ୍ କୁତ୍ ତେଃକୁ ସାଧାରଣତଃ ଜଳଖିଆ କିମ୍ବା ମଧ୍ୟାହ୍ନ ଭୋଜନ ସମୟରେ ଖିଆଯାଏ ।
ହୋକ୍କିଏନ୍ ଓ ତ୍ୟୋଚ୍ୟୁ ସମ୍ପ୍ରଦାୟର ପାନୀୟ ସଂସ୍କୃତିରେ ଚା’ର ଏକ ବିଶେଷ ଭୂମିକା ରହିଆସିଛି ।
ତ୍ୟୋଚ୍ୟୁ ଶୈଳୀରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ବାକ୍ କୁତ୍ ତେଃର ଝୋଳର ରଙ୍ଗ ଫିକା ଏବଂ ଏଥିରେ ଅପେକ୍ଷାକୃତ ଅଧିକ ପରିମାଣର ଗୋଲମରିଚ ଏବଂ ଅଦା ବ୍ୟବହୃତ ହୁଏ ।
ହୋକ୍ଲୋ ବା ହୋକ୍କିଏନ୍ ଶୈଳୀରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ବାକ୍ କୁତ୍ ତେଃର ଝୋଳର ରଙ୍ଗ ଗାଢ଼ ଓ ଏଥିରେ ସୋୟା ସସ୍ ବ୍ୟବହୃତ ହୋଇଥାଏ ।