polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ଇ-ଅଦାଲତ ପରିଯୋଜନାର ପରିକଳ୍ପନା ୨୦୦୫ ମସିହାରେ ହୋଇଥିଲେ ସୁଦ୍ଧା ପ୍ରାଥମିକ ଭାବେ ୯୩୫ କୋଟି ଟଙ୍କା ବ୍ୟୟ ଅଟକଳରେ ଇ-ଅଦାଲତ ପରିଯୋଜନା ଅନ୍ତର୍ଗତ ମିଶନ୍ ମୋଡ୍ ପ୍ରୋଜେକ୍ଟ ରେ ଦେଶର ୧୪,୨୪୯ ଉଚ୍ଚ ନ୍ୟାୟାଳୟ ତଥା ଜିଲ୍ଲା ଓ ନିମ୍ନ ଅଦାଲତ ଗୁଡିକର କମ୍ପ୍ୟୁଟରୀକରଣ କରାଗଲା ।
ଇତିମଧ୍ୟରେ ମାନ୍ୟବର ଉଚ୍ଚତମ ନ୍ୟାୟାଳୟଙ୍କ ଇ-କମିଟି ଇ-ଅଦାଲତ ପରିଯୋଜନାର ଦ୍ୱିତୀୟ ପର୍ଯ୍ୟାୟ କାର୍ଯ୍ୟକାରିତା ପାଇଁ ଅନୁମତି ପ୍ରଦାନ କରିସାରିଛନ୍ତି ।
ନ୍ୟାୟାଳୟରେ ନ୍ୟାୟୀକ ଫୈସଲା ମୁତାବକ ଅଦାଲତ କାର୍ଯ୍ୟ ପରିଚାଳନା ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଏକ ନ୍ୟାୟୀକ ପ୍ରଣାଳୀର ବିକାଶ ଏବଂ ଉପଯୋଗ ।
ବିଚାର ବିଭାଗର ସମସ୍ତ ହିତଧାରକଙ୍କୁ ସ୍ୱୟଂଚାଳିତ ତଥ୍ୟ ପ୍ରଦାନରେ ସ୍ୱଚ୍ଛତା ଏବଂ ପାରଦର୍ଶୀତାର ପ୍ରୟୋଗ ।
ନ୍ୟାୟ ପ୍ରଦାନ ପ୍ରକ୍ରୀୟାର ଗୁଣାତ୍ମକ ମାନ ତଥା ଉତ୍ପାଦକତା ବୃଦ୍ଧି କରିବା ସହ ନ୍ୟାୟ ପ୍ରଦାନ ପ୍ରକ୍ରୀୟାକୁ ସହଜ ଲବ୍ଧ କରିବା ।
ବକେୟା ମାମଲାର ତ୍ୱରିତ ବିଚାର ନିମନ୍ତେ ସହାୟକ ହେବା ସହ ନ୍ୟାୟାଳୟରେ ଦୈନନ୍ଦିନ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ସୁବ୍ୟବସ୍ଥିତ କରିବା ।
ମହକିଲଙ୍କୁ ଆବଶ୍ୟକୀୟ ତଥ୍ୟ ଯୋଗାଇବାରେ ସ୍ୱଚ୍ଛତା ଅବଲମ୍ବନ କରିବା ସହ ବିଚାର ପତିଙ୍କୁ ନ୍ୟାୟୀକ ଡେଟାବେସ୍‌ରୁ ତଥ୍ୟ ଯୋଗାଇବାରେ ସହାୟତା କରିବା ।
ଭାରତୀୟ ବିଚାର ବିଭାଗରେ ଇ-ଅଦାଲତ ସେବାର କାର୍ଯ୍ୟକାରିତା ବାସ୍ତବରେ ଏକ ବୈପ୍ଳବିକ ପରିବର୍ତ୍ତନ ।
ଏହି ପରିଯୋଜନା ମୁତାବକ ହାର୍ଡୱେର, ସଫ୍‌ଟୱେର ତଥା ନେଟ୍‌ୱାର୍କିଙ୍ଗ ମାଧ୍ୟମରେ ଜିଲ୍ଲା ତଥା ତାଲୁକ ସ୍ତରରେ ଅଦାଲତ ସବୁ ସୁବିଧାରେ ସୂଚନା ଆଦାନ ପ୍ରଦାନ କରିବା ସହ ଦୈନନ୍ଦିନ କାର୍ଯ୍ୟସବୁ ଅଧିକ ଦକ୍ଷତାର ସହ ସଂପାଦନ କରିପାରିବେ ।
ଉପଲବ୍ଧ ମାନବ ସମ୍ବଳର ଅନୁକୁଳ ଉପଯୋଗ ତଥା ସୂଚନା ଏବଂ ସଂଚାର ଟେକ୍‌ନୋଲୋଜିର ବହୂଳ ବ୍ୟବହାରଦ୍ୱାରା ବିଚାର ବ୍ୟବସ୍ଥା ଅଧିକ ଯୁଗୋପଯୋଗୀ, ଉତ୍ତରଦାୟୀ ତଥା ପାରଦର୍ଶୀ ହେବା ସହିତ ନ୍ୟାୟ ପାଇବା ପାଇଁ ଲୋକେ ଅଯଥା ଖର୍ଚ୍ଚାନ୍ତ ହେବେ ନାହିଁ ।
ସମସ୍ତ ଅଦାଲତରେ ବ୍ରୋଡ୍‌ବ୍ଯାଣ୍ଡ ସୁବିଧା ତଥା ନିରନ୍ତର ବିଦ୍ୟୁତ ପ୍ରବାହ ବ୍ୟବସ୍ଥା ।
ହେଲ୍ପ୍ ଡେସ୍କ ତଥା କିଓସ୍କି ପ୍ରଦର୍ଶନ ସୁବିଧା ଭଳି ଆନୁଷଙ୍ଗିକ ବ୍ୟବସ୍ଥା ।
ସି ଓ ଡି ଶ୍ରେଣୀ କର୍ମଚାରୀଙ୍କ ଭର୍ତ୍ତି ନିମନ୍ତେ ଅନଲାଇନ ଆବେଦନର ବ୍ୟବସ୍ଥା ତଥା ସି ଶ୍ରେଣୀ କର୍ମଚାରୀଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ଅନଲାଇନ ପରୀକ୍ଷାର ବ୍ୟବସ୍ଥା
ମାନବ ସମ୍ବଳର ଇ-ଅଦାଲତ ସମ୍ପର୍କିତ ତାଲିମ ନିମିତ୍ତ ସ୍ଥାୟୀ ତାଲିମ କେନ୍ଦ୍ର
ମାନବ ସମ୍ବଳର ବିକାଶ ପାଇଁ ଟେକ୍‌ନିକାଲ ବୈଷୟିକ ତଥା ବ୍ୟବସାୟିକ ତଥ୍ୟ ସମ୍ବଳିତ ଇ-ପାଠାଗାର
ଇ-ଅଦାଲତ ପରିଯୋଜନା ମୁତାବକ ଆମ ଭାରତୀୟ ନ୍ୟାୟୀକ ବ୍ୟବସ୍ଥାରେ ନିମ୍ନ ସମସ୍ତ ଆବଶ୍ୟକତା ରହିଛି ।
କଣ୍ଟା ଓ ଫୁଲର ସହର କଟକ, ଗଦ୍ୟପ୍ରସ୍ଥ, ପ୍ରବନ୍ଧାୟନ, ସ୍ମୃତିରେ ସ୍ମୃତିରେ ଚର୍ଚ୍ଚା, ପୁନଶ୍ଚ ଚର୍ଚ୍ଚା, ପୂଣ୍ୟଶ୍ଲୋକ, ଶିରିଡ଼ି ସାଇବାବା, ଯା’ ଦେବୀ, ଶିରିଡ଼ି ସାଇ ସତଚରିତ, ଇଂଗ୍ରାଜୀ ଭାଷାରେ ଏ ହ୍ୟାଣ୍ଡ ଫୁଲ ଅଫ ଲାଇଫ, ହିନ୍ଦୀ ଭାଷାରେ ମିଟିକେ ଆଂଶୁ, କଂଗ୍ରେସ ଇତିହାସ, ସାଇସ୍ମୃତି ମଞ୍ଜରୀ, ମୋ’ଜୀବନରେ ସାଇ, ଶ୍ରୀଗୁରୁ ଭାଗବତ, ଶ୍ରଦ୍ଧା, ସହିଷ୍ଣୁତା ଓ ସେବା, ଅମୃତ ହସ୍ତା
ସେ ୧୩ ବର୍ଷ ବୟସରେ ସ୍କୁଲରେ ପାଠ ପଢୁଥିବା ସମୟରେ ଛାତ୍ର ସଂଗଠନ ଗଠନ କରି ରାଜନୀତିରେ ପାଦ ଥାପି ଥିଲେ ।
ଜଣେ ସାମ୍ବାଦିକର ଦାୟିତ୍ୱ ତୁଲାଇବା ସହ ଅଗ୍ନିବୀଣା, ଦୈନିକ ମାତୃଭାଷା/ ମାତୃଭୂମି, ଦୈନିକ ପୃଷ୍ଠଭୂମି, ଅଗ୍ନିବର୍ଷୀ ଆଦି ଗଣମାଧ୍ୟମରେ ସମ୍ପାଦକ ରହି ସମାଜରେ ଅନେକ ପରିବର୍ତ୍ତନ କଥା ନିଜ ପୃଷ୍ଠାରେ ସ୍ଥାନ ଦେଉଥିଲେ ।
ଏ ଐ ଐରାବତ, ରୁଦ୍ର ସମୁଦ୍ର, ଉପନ୍ୟାନ ବିନ୍ଦୁ, ଧାମ, ମାଟିର ଲୁହ, ପଥାନ୍ତର, ବଳୟ, ଆତ୍ମଜୀବନୀ ମୁଠାଏ ଜୀବନ ଆଞ୍ଜୁଳାଏ ସ୍ମୃତି, ଅଜଣା ଗଛର ମାୟା, ପୌଷର ପ୍ରାର୍ଥନା, ରାଏର ଚିଠି, ସୁନୟନା
ଅନ୍ନଦା ପ୍ରସାଦ ରାୟ ଏକାଧାରରେ ଜଣେ ସାହିତ୍ୟିକ, ସାମ୍ବାଦିକ, ରାଜନେତା ଏବଂ ସମାଜସେବୀ ଥିଲେ ।
ଜଣେ ରାଜନେତା ଭାବେ ଅନ୍ନଦା ପ୍ରସାଦ, ଅବିଭକ୍ତ କଟକ ଜିଲ୍ଲାର କଂଗ୍ରେସ କମିଟି ଓ ଓଡ଼ିଶା ପ୍ରଦେଶ କଂଗ୍ରେସ କମିଟିର ସାଧାରଣ ସମ୍ପାଦକ ପଦରେ ରହିଥିଲେ ।
ତାଙ୍କ କାଳରେ ନନ୍ଦା ସମ୍ଭରଜ୍ୟ ବିହାର ଓ ବେଙ୍ଗଲରୁ ପୌର୍ବ ପଞ୍ଜାବ ଓ ପଶ୍ଚିମ ସିନ୍ଧ ଯାଏ ବ୍ୟାପ୍ତ ହେଇଥିଲା ।
ଶକଟାଳ ନନ୍ଦଙ୍କ ତହବିଲରୁ ଅର୍ଥ ନେଇ ମ୍ଳେଚ୍ଛ ଆକ୍ରମଣ କାରୀଙ୍କୁ ଦେଇଦେଇ ସମ୍ଭ୍ରାଜ୍ୟ ତାଙ୍କ ଆକ୍ରମଣରୁ ରକ୍ଷ୍ୟା କରିଥିଲେ କିନ୍ତୁ ରାଜା ତାଙ୍କୁ ସେଥି ନିମନ୍ତେ ସପରିବାର ଦେଶାନ୍ତର କରି ସେଠାରେ ବନ୍ଦୀ କରିଥିଲେ ।
ଏହା ମଧ୍ୟରେ ପୁନର୍ବାର ବିଦେଶୀମାନେ ନନ୍ଦ ସାମ୍ରାଜ୍ୟ ଆକ୍ରମଣ କରିବାରୁ ଧନ ଶକଟାଳଙ୍କ ସାହାଯ୍ୟ ଲୋଡିଥିଲେ ।
ଚାଣକ୍ୟଙ୍କ ସହାୟତାରେ ନନ୍ଦ ବଂଶ ଧ୍ୱଂଶ କରି ଶକଟାଳ ପ୍ରତିଶୋଧ ନେଇଥିଲେ ।
କଳିଙ୍ଗ ରାଜ୍ୟ ସହ ନନ୍ଦା ବଂଶର ସମ୍ପର୍କ ଭଲ ନଥିଲେ ମଧ୍ୟ ରାଜପୁତ୍ର ସୂର୍ଯ୍ୟ ନନ୍ଦ କଳିଙ୍ଗର ରାଜକୁମାରୀ ଦମୟନ୍ତୀଙ୍କୁ ବିବାହ କରିବା ପରେ କିଛି କାଳ ପାଇଁ ତାହା ଉତ୍ତମ ରହିଥିଲା ।
କଳିଙ୍ଗର ପ୍ରଜା ଓ ରାଜପୁତ୍ର ଖାରବେଳ ଧନ ନନ୍ଦଙ୍କୁ ବର୍ବର ଆଖ୍ୟା ଦେଇଥିଲେ ।
ପ୍ଳତାର୍ଚଙ୍କ ମତ ଅନୁସାରେ ଚନ୍ଦ୍ରଗୁପ୍ତ ମୌର୍ଯ୍ୟ କହିଥିଲେ ଯେ ନନ୍ଦ ତାଙ୍କର କ୍ରୁରତା ଓ କୁଣ୍ଠିତତା ଯୋଗୁଁ ଅଧିନସ୍ଥ ମାନଙ୍କଦ୍ୱାରା ଘୃଣିତ ହଉଥିଲେ ।
ସେ ସମୟରେ ନନ୍ଦା ବଂଶ ରହୟର ଲୋକ ସମୂହ ଓ ଅଧିନସ୍ଥ କର୍ମଚାରୀ, ଏପରିକି ନିକଟସ୍ଥ ରାଜ୍ୟ ମାନଙ୍କରେ ମଧ୍ୟ ଜନପ୍ରିଯ ନଥିଲେ ।
ଗ୍ରୀକ ଏଇତିହାସିକ ଦୀଓଦୋରସ ଧନ ନନ୍ଦାଙ୍କୁ ଅଗ୍ରମ୍ମେସ ବା କ୍ଷନ୍ଦ୍ରାମେସ ଭାବରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଥିଲେ ।
ଧନ ନନ୍ଦାଙ୍କ ବିଷୟରେ ବିଶେଷ ବିବରଣୀ କରଟିଆସ, ଦୀଓଦୋରସ, ପ୍ଲତାର୍ଛଙ୍କ ଗ୍ରୀକ ଲେଖାରୁ ମିଳିଥାଏ ।
ସଞ୍ଜୁ ଆଗରେ କୌଣସି ଭୁଲ ଦେଖାଗଲେ, ସେ ସେଠାରେ ଝଗଡ଼ା ମଧ୍ୟ କରିବାକୁ ପଛାଏ ନାହିଁ ।
ସେହି ସମୟରେ ମନ୍ଦିରରେ ସଞ୍ଜୁ ଗୋଟିଏ ଝିଅକୁ ଦେଖିଲା, ଯାହାର ମୁହଁ ଦେଖି ନ ଥିଲା ।
କେବଳ ତା'ର ଗୋଡ଼ର ଟାଟୂ ଦେଖିକି ତାକୁ ପସନ୍ଦ କରିଥିଲା ଏବଂ ମନେ ମନେ ଭଲ ପାଇ ବସିଥିଲା ।
ସଞ୍ଜୁ ଗୋଟିଏ ଗୁଣ୍ଡାକୁ ମାରୁଥିବା ବେଳେ ରାଣୀ ମନ୍ଦିରକୁ ନେଇଯାଉଥିବା ନଡ଼ିଆକୁ ନେଇ ସେ ଗୁଣ୍ଡାକୁ ମାରିଥିଲା ଏବଂ ସେଠାରେ ସେ ସଞ୍ଜୁକୁ ଗୋଟିଏ ଗୁଣ୍ଡା ବୋଲି ଭାବିଲା ।
ସଞ୍ଜୁର ବଡ଼ଭାଇର ବାହାଘର ପାଇଁ ତା' ପରିବାରର ସମସ୍ତଙ୍କୁ ପୁରୀ ଯିବାକୁ ପଡ଼ିଲା ।
ସଞ୍ଜୁକୁ ଛାଡ଼ି ଘରର ସମସ୍ତେ ଗୋଟିଏ ଟ୍ରେନର ଗୋଟିଏ ବଗିରେ ଥିଲେ ହେଲେ ସଞ୍ଜୁ ଗୋଟିଏ ଅଲଗା ବଗିର ଥିଲା ।
ଷ୍ଟେସନରେ ସଞ୍ଜୁ ଗୋଟିଏ ଝଗଡ଼ାକୁ ସମାଧାନ କରିବାକୁ ଯାଇ ସେ ଟ୍ରେନ ଛାଡ଼ିଦେଲା ।
ଏହା ପରେ ସଞ୍ଜୁ ଏବଂ ରାଣୀ କେତେବେଳେ ଅଟୋରେ ତ କେତେବେଳେ ବସ କିମ୍ବା କାର୍‌ରେ ଯାଇ ବିଭିନ୍ନ ଷ୍ଟେସନରେ ଟ୍ରେନରେ ଚଢ଼ିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଥିଲେ ।
ସଞ୍ଜୁର ଭୟ ଥିଲା କି ଏହି ଭୁଲ ବିଷୟରେ ଜାଣିଲେ ତା ବାପା ତାକୁ ଘରୁ ବାହାର କରିଦେବେ ।
ସେହି ନିୟମ ପାଇଁ ସେ ତାଙ୍କର ସାନ ଭାଇ କୁ ତା'ର ପତ୍ନୀ ସ‌ହିତ ଘରୁ ବାହାର କରିଦେଇଥିଲେ ।
ସେଦିନ ରାତିରେ ରାଣୀ ଏବଂ ସଞ୍ଜୁ ଟ୍ରେନ ଧରିବା ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଥିବା ଭିତରେ ସେମାନେ ଉଭୟ ଉଭୟଙ୍କୁ ଜାଣିଲେ ଏବଂ ସେମାନେ ସେମାନଙ୍କର ପ୍ରେମ କଥା କ‌ହିଲେ ।
କିନ୍ତୁ ଟ୍ରେନ ଆସିବା ଆଗରୁ ସେଠାରେ ଦୁଇ ପ୍ରେମୀଯୁଗଳଙ୍କୁ କିଛି ଲୋକ ଗୋଡ଼ାଉଥିବାର ଦେଖି ସଞ୍ଜୁ ସେମାନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରି ନେଇ ମନ୍ଦିରରେ ବିବାହ କରିଦେଲା ।
ଏହା ପରେ ସେମାନେ ସଞ୍ଜୁର ଦାଦାଙ୍କୁ ଭେଟିଲେ ଏବଂ ତା' ଦାଦା ତାଙ୍କୁ ନିଜ ଗାଡ଼ିରେ ନେଇ ସଞ୍ଜୁକୁ ଷ୍ଟେସନରେ ପ‌ହଞ୍ଚାଇଦେଲା ଏବଂ ରାଣୀକୁ ତାଙ୍କ ଘରେ ଛାଡ଼ିଲା ।
ଏହା ପରେ ସଞ୍ଜୁ ମନ୍ଦିରରେ ପ୍ରବଚନ ଦେଉଥିବାର ରାଣୀ ଶୁଣିଲା ଏବଂ ସେ ମଧ୍ୟ ତା'ର ମୁହଁ ନ ଦେଖି ତାକୁ ଭଲପାଇ ବସିଥିଲା ।
ଅନ୍ୟ ଏକ ଦିନରେ ସଞ୍ଜୁ ସେହି ଟାଟୁ ଥିବା ଝିଅକୁ ଦେଖିବା ପାଇଁ ମନ୍ଦିରକୁ ଯାଇଥିଲା କିନ୍ତୁ ତାକୁ ପାଇଲାନି ।
ସେହି ସମୟରେ ରାଣୀ ମଧ୍ୟ ମନ୍ଦିରକୁ ଯାଇଥିଲା ଏବଂ ସଞ୍ଜୁ ଗୋଟିଏ ଅନ୍ଧୁଣୀ ଭିକ୍ଷୁକ‌କୁ ୧୦୦ଟଙ୍କା ଦେଲା ଏବଂ ସେଠାରେ ଗୋଟିଏ କାର୍ଡ଼ବୋର୍ଡ଼ରେ କିଛି ଲେଖିଦେଇଆସିଲା ।
ଏହି ଲେଖାକୁ ଦେଖି ସଞ୍ଜୁ ପ୍ରତିର ରଣୀର ଭଲ ପାଇବା ଆହୁରି ବଢ଼ିଗଲା, ମାତ୍ର ସେ ତା'ର ମୁହଁ ଦେଖିପାରିନଥିଲା ।
ଲଭ୍ ଷ୍ଟେସନ, ତରଙ୍ଗ ସିନେ ପ୍ରଡକ୍ସନ ବ୍ୟାନରରେ ୨୦୧୬ ମସିହାରେ ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିଥିବା ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର ।
ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ମୁଖ୍ୟ ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ବାବୁଶାନ୍ ଓ ଏଲିନା ସାମନ୍ତରାୟ ।
ମିହିର ଦାସ, ପୁଷ୍ପା ପଣ୍ଡା, ପପୁ ପମ ପମ, ସଲିଲ ମିତ୍ର, ଜୀବନ ପଣ୍ଡା, ମୀନକେତନ, ରକ୍ ପାତ୍ର ଆଦି କଳାକାରମାନେ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ବିଭିନ୍ନ ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
କିନ୍ତୁ ବର୍ତ୍ତମାନ ଶ୍ରୀଦକ୍ଷିଣକାଳୀ ଟ୍ରଷ୍ଟ ଘୃତପାକ ତ୍ରିକାଳ ପୂଜାର ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିଅଛନ୍ତି ।
ପୂର୍ବରୁ ଥିବା ସମର୍ପଣ ଭୋଗ ମଧ୍ୟରେ ଜଗନ୍ନାଥ ଟ୍ରଷ୍ଟ ପକ୍ଷରୁ ବଢ଼ାଏ ବଲ୍ଲଭ ଓ ଚାରିଗୋଟି ବଡ଼ କୋରା, ସକାଳ ଧୂପର ବଢ଼ାଏ ଖେଚେଡ଼ି ଓ ବଢ଼ାଏ ଶାଗ, ମଧ୍ୟାହ୍ନ ଧୂପରେ ବଢ଼ାଏ ଓରିଆ ଓ ବଢ଼ାଏ ମରିଚି ପାଣି, ସଂଧ୍ୟା ଧୂପରେ ଏକ ଅମାଲୁ ।
ଏସବୁର ବ୍ୟବସ୍ଥା ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ବର୍ତ୍ତମାନ ସକାଳ ଧୂପ ଖେଚେଡ଼ି ଓ ମଧ୍ୟାହ୍ନ ଧୂପ ଓରିଆ ଦୈନିକ ଆସୁନାହିଁ ।
ଆଶ୍ୱିନ ଷୋଳପୂଜାବେଳେ ଦୈନିକ ମୁଆଁ ପାଞ୍ଚଗୋଟା, ଗୁଡ଼ ଖଇ ଏକ ବଢ଼ା, ଗୁଡ଼ କୋରା ଛୋଟ ପାଞ୍ଚଗୋଟା, ସକଳ ଧୂପ ଖେଚେଡ଼ି ଗୋଟାଏ, ଏଣ୍ଡୁରି ଚଉଠେ ଓ ଶାଗ ଏକ ବଢ଼ା, ମଧ୍ୟାହ୍ନ ଧୂପର ହେଉଥିଲା ଓରିଆ ଏକ ଗୋଟା, ମରିଚିପାଣି ଏକ ବଢ଼ା ଓ ମୁଗ ଏକ ବଢ଼ା, ସଂଧ୍ୟା ଧୂପରେ ଦହି ପଖାଳ ଓ ଶାକର ଏକବଢ଼ାର ବ୍ୟବସ୍ଥା ଅଛି ଓ ଏହା ଅଦ୍ୟାବଧି ନିୟମିତ ଆସୁଅଛି ।
ଏହି ଷୋଳପୂଜା ଶ୍ରୀଜଗନ୍ନାଥ ମନ୍ଦିର ପ୍ରଶାସନ ପକ୍ଷରୁ ବରଣୀୟ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କଦ୍ୱାରା ସଂପାଦିତ ହୋଇଥାଏ ଏବଂ ଭକ୍ତ ଷୋଳଦିନ ବରଣୀୟ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କଦ୍ୱାରା ଚଣ୍ଡୀପାଠର ବ୍ୟବସ୍ଥା ଅଛି ।
ଏହାଛଡ଼ା ସପ୍ତପୁରୀ ଅମାବାସ୍ୟାରେ ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କଠାରୁ ଶ୍ରୀଦକ୍ଷିଣକାଳୀଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆଜ୍ଞାମାଳ ଆସିବା ସଙ୍ଗେ ସଙ୍ଗେ ଦକ୍ଷିଣକାଳୀଙ୍କ ନିକଟରୁ ଆଜ୍ଞାମାଳ ଯାଇ ଶ୍ରୀମନ୍ଦିର ରୋଷଶାଳାରେ ସ୍ଥାପିତ ହୋଇଥାଏ ଏବଂ ଶ୍ରୀମନ୍ଦିରରେ ସାତପୁରୀ ଭୋଗ ହୁଏ ।
ଶ୍ରୀମନ୍ଦିର ବେଢ଼ା ମଧ୍ୟରେ ଅବସ୍ଥିତ ଶ୍ରୀବିମଳା ଦେବୀଙ୍କ ପରି ଦକ୍ଷିଣକାଳୀଙ୍କ ନିକଟରେ ଷୋଳପୂଜା ବ୍ୟତୀତ ଅନ୍ୟ ଦିନମାନଙ୍କରେ କୌଣସି ଭୋଗରାଗର ବ୍ୟବସ୍ଥା ନଥିଲା ଏବଂ ଉପରୋକ୍ତ ଶ୍ରୀଜଗନ୍ନାଥ ମନ୍ଦିରର ଖଇ ସହିତ ବାହାରର ଭକ୍ତ ଜନସାଧାରଣଙ୍କଦ୍ୱାରା ପ୍ରଦତ୍ତ ଶୁଖିଲି ଅହ୍ମୁଣିଆ ସମପର୍ତି ହେଉଥିଲା ।
ଷୋଳପୂଜାର ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ତିନିଦିନ ସପ୍ତମୀ, ଅଷ୍ଟମୀ ଓ ନବମୀ ତିଥିରେ ଓ କାର୍ତ୍ତିକ ମାସର କାଳୀପୂଜା ଦିନ ଏଠାରେ ସଂଖୁଡ଼ି ଓ ଆମିଷ ଭୋଗର ବ୍ୟବସ୍ଥା ଅଛି ।
ଏହାଙ୍କ ନିକଟରେ ବାସନ୍ତୀ ନବପତ୍ରିକା ପୂଜାର ବିଧାନ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଏହା ସଂଖୁଡ଼ି ଭୋଗ ନୁହେଁ ।
ଶ୍ରୀକ୍ଷେତ୍ର,ନୀଳାଦ୍ରି,ଶ୍ରୀମନ୍ଦିର, ଶ୍ରୀତୀର୍ଥ ଓ ଶ୍ରୀଜଗନ୍ନାଥ ସବର୍ଜନ ବଦିତି ଶ୍ରୀମନ୍ଦିରର ରତ୍ନ ସିଂହାସନରେ ବଳଭଦ୍ର,ସୁଭଦ୍ରା ଓ ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କୁ ଭକ୍ତଗଣ ସାଧାରଣରେ ଦର୍ଶନ କରୁଥିବା ବେଳେ ତାହାଙ୍କ ନିକଟରେ ସୁଦର୍ଶନ, ଭୂଦେବୀ, ଶ୍ରୀଦେବୀ ଓ ମାଧବ ବିଗ୍ରହମାନ ସିଂହାସନାରୂଢ଼ ଅଟନ୍ତି ।
କୌଣସି ଭକ୍ତଙ୍କ ପକ୍ଷରେ ସିଂହାସନର ନିକଟବର୍ତ୍ତୀ ହୋଇ ଶପ୍ତଧା ବିଗ୍ରହଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ ଓ ଭକ୍ତପୂତ ପଣ୍ରାମରେ କୌଣସି ପ୍ରତିବନ୍ଧକ ନାହିଁ।
ତେବେ ଶ୍ଲୋକରେ ତିନି ଦେବତାଙ୍କର ସମଷ୍ଟି ଅର୍ଥାତ ବଳଭଦ୍ର ଓ ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କ ସହତି ଅଭିନ୍ନ ଶ୍ରୀଜଗନ୍ନାଥଙ୍କୁ ଶଙ୍କରାଚାର୍ଯ୍ୟ ସ୍ତୁତି କରିଅଛନ୍ତି ।
ପୁରୁଷୋତ୍ତମ ବିଗ୍ରହ କେଶରୀ ବା ଗଙ୍ଗ ରାଜତ୍ୱ କାଳରୁ ପୃଥକ୍ ତିନି ମୂର୍ତ୍ତିରେ ବିରାଜିତ ଅଛନ୍ତି ।
ଶଙ୍କରାଚାର୍ଯ୍ୟ ଶ୍ରୀଜଗନ୍ନାଥଙ୍କୁ ଶିବ ରୂପରେ ଆରାଧନା କରିଥିବା ତତ୍ତ୍ୱବିତ୍ମାନେ ଦର୍ଶାଇ ଅଛନ୍ତି ।
ସେମାନଙ୍କ ମତରେ ଶ୍ରୀବଳଭଦ୍ର ଉଗ୍ରତାରା, ଭୁବନେଶ୍ୱରୀ ସୁଭଦ୍ରା ଓ ଜଗନ୍ନାଥ ଦକ୍ଷଣି କାଳୀ ଅଟନ୍ତି ।
ଏଥିରୁ ବୋଧ ହେଉଛି ଯେ ଶ୍ରୀକ୍ଷେତ୍ର ଏକ ଶାକ୍ତକ୍ଷେତ୍ର ଥିବାରୁ ଶ୍ରୀପୁରୁଷୋତ୍ତମଙ୍କ ଆରାଧନା ପୂର୍ବରୁ ସିଂହାସନରେ ତାରା, ଭୁବନେଶ୍ୱରୀ ଓ କାଳୀ ବିଗ୍ରହର ଆରାଧନା ଥିଲା ।
ସନାତନ ଧର୍ମାବଲମ୍ବୀ ହିନ୍ଦୁ ଓ ବୌଦ୍ଧ ସନ୍ନ୍ୟାସୀଙ୍କଦ୍ୱାରା ସ୍ୱୀକୃତ ଓ ଆରାଧିତଥିବାର ଜଣାଯାଏ ।
ସେଥିମଧ୍ୟରୁ ଉକ୍ତ ବିଗ୍ରହମାନେ ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀ ଓ ବିମଳା ଯଯାତଙ୍କିଦ୍ୱାରା ଶ୍ରୀମନ୍ଦିରର ବେଢ଼ା ମଧ୍ୟରେ ପଥୃକ ମନ୍ଦିରରେ ସ୍ଥାନିତ ହୋଇଥିବାବେଳେ ଗଙ୍ଗବଂଶ ରାଜତ୍ୱ ଆରମ୍ଭରେ ଦକ୍ଷିଣକାଳୀ ଅନ୍ୟ ଏକ ମନ୍ଦିରରେ ସ୍ଥାପତି ହୋଇଛନ୍ତି ।
ଦକ୍ଷିଣକାଳୀ ମନ୍ଦିର ଶ୍ରୀକ୍ଷେତ୍ର ପୁରୀର କାଳୀକା ଦେବୀ ସାହିରେ ଥିବା ମାଆ ଦକ୍ଷିଣ କାଳୀଙ୍କ ଏକ ମନ୍ଦିର ।
ପୁରୀ ପ୍ରାଥମିକ ଅବସ୍ଥାରେ ସାତ ସାହି ଓ ବୟାଳିଶ କନ୍ଦିରେ ବିଭକ୍ତ ଥିବା କିମ୍ବଦନ୍ତୀ ଅଛି।
ଏହି କାଳୀକା ଦେବୀ ସାହି ସାହିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଥମ ଓ ତାହାର ଅଧିଷ୍ଠାତ୍ରୀ ଦେବୀ ଦକ୍ଷିଣ କାଳୀକା ଅଟନ୍ତି ।
ଏହି ଦକ୍ଷଣି କାଳୀଙ୍କ ମନ୍ଦିର ସିଂହଦ୍ୱାରଠାରୁ ସ୍ୱର୍ଗଦ୍ୱାର ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ରାସ୍ତାର ବାମ ଭାଗରେ ଅବସ୍ଥିତ ।
ସିଂହଦ୍ୱାରର ଅନତି ଦୂରରେ ଶ୍ୱେତଗଙ୍ଗା ତୀର୍ଥର ପୂର୍ବରୁ ସମାଧିମଠର ସମ୍ମୁଖରେ ପୂର୍ବକୁ ଥିବା ଗଳିର ପ୍ରାୟ ଏକ ଶହ ଫୁଟ ଦୂରରେ ଅବସ୍ଥିତ ।
ଏହି ମନ୍ଦିରର ଉଚ୍ଚତା ପ୍ରାୟ ପଚାଶ ଫୁଟ ହେବ କିନ୍ତୁ ଭୂମିତଳ ସ୍ପର୍ଶୀ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ଏକ ବେଦୀ ବା ଚକଡ଼ା ଉପରେ ଅବସ୍ଥାନ କରିବାପରି ବୋଧହୁଏ ।
ଏହାଛଡ଼ା ଜଗମୋହନର ଉତ୍ତର ଓ ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ପ୍ରଶସ୍ତ ଚକଡ଼ା ବା ମଣ୍ଡପ ସଂଲଗ୍ନ ରହିଛି ।
ଉନ୍ମୁକ୍ତହେଲେ ମଧ୍ୟ ଉପରି ଭାଗଗୁଡ଼ିକ ଛାତଦ୍ୱାରା ଆବୃତ ହେବା ଫଳରେ ଏହାର ମନ୍ଦିର ସଂଲଗ୍ନ ଦେବୀ ପ୍ରାସାଦ ବୋଲି କୁହାଯାଏ ।
ଜଗମୋହନର ଦକ୍ଷିଣ ଦ୍ୱାର ଦେଇ ଦକ୍ଷିଣି ଘରେ ଥିବା ଚଳନ୍ତି ପ୍ରତିମା ଗୁଡ଼ିକ ଆବଶ୍ୟକୀୟ ଆଜ୍ଞାମାଳ ନିମନ୍ତେ ଯାଉଥିବା ବେଳେ ମାଜଣା ମଣ୍ଡପକୁ ଦେବୀ ବିଗ୍ରହ ଆସିପାରନ୍ତି କିନ୍ତୁ ରତ୍ନସିଂହାସନସ୍ଥ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ପ୍ରତିମାମାନଙ୍କର ଏହା ଗମନା ଗମନ ମାର୍ଗ ନୁହେଁ ।
ଏପରିକି ଝୁଲଣମଣ୍ଡପ ଏହି ଦ୍ୱାରର ଅତ୍ୟନ୍ତ ନିକଟବର୍ତ୍ତୀ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ଝୁଲଣ ସମୟରେ ଦେବାଦେବୀମାନେ ଏହି ମାର୍ଗ ଦେଇ ଯାତାୟତ କରି ନଥାନ୍ତି ।
ଆହୁରି ଏକ ଜ୍ଞାତବ୍ୟ ବିଷୟ ଯେ ନବକଳେବର ସମୟରେ ବିସର୍ଜିତ ଦାରୁବିଗ୍ରହମାନ ଏହି ମାର୍ଗରେ ନିଆଯାଇଥାଏ ।
ଏତଦ୍ ବ୍ୟତୀତ ଭିତର ବେଢ଼ାର ସିଂହଦ୍ୱାର ଦକ୍ଷିଣାଭିମୂଖୀ ଥିବାବେଳେ ଗଜପତି ମହାରାଜ ଦକ୍ଷଣି ଦ୍ୱାର ଦେଇ ଦେବଦଶର୍ନ ନିମନ୍ତେ ମନ୍ଦରିରେ ପ୍ରବେଶ କରିଥାଆନ୍ତି ।
ଶ୍ରୀକ୍ଷେତ୍ର ଓ ଶ୍ରୀମନ୍ଦିରର ପ୍ରାୟ ଖ୍ରୀଷ୍ଟପୂର୍ବ ଦ୍ୱିତୀୟ ଶତକଠାରୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟୀୟ ଅଷ୍ଟମ ଶତକ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବ୍ରାହ୍ମଣ୍ୟ ସଂସ୍କୃତି ପରିବର୍ତ୍ତେ ବୌଦ୍ଧ ସଂସ୍କୃତିର ପରିବ୍ୟାପ୍ତ ଥିବା ଓ ଏହି ସଂସ୍କୃତି ହୀନଯାନ ଓ ମହାଯାନ ରୂପେ ଦ୍ୱିଧା ବିଭକ୍ତ ହୋଇଥିବା ଏବଂ ଏହି ହୀନଯାନ ପନ୍ଥୀଙ୍କଦ୍ୱାରା ଏହି କ୍ଷେତ୍ରରେ ଭୈରବୀ ଓ ଭୈରବ ଉପାସନ ପ୍ରଚଳିତ ଥିବା "ନୀଳାଚଳ ଓ ଶ୍ରୀଜଗନ୍ନାଥ ଶୀର୍ଷକ ପ୍ରବନ୍ଧରେ ଉଲ୍ଲେଖ କରାଯାଇଅଛି ।
ଦେବୀ ବିଗ୍ରହ ସମ୍ମୁଖ ଦ୍ୱାରରୁ ମନ୍ଦିରରେ ପ୍ରବେଶ କରିବାକୁ ହେଲେ ଅନ୍ୟ ଏକ ଗମ୍ଭୀରାଘର ଓ ଗୁମୁଟି ଦ୍ୱାର ଦେଇ ଦେବୀଙ୍କ ନିକଟକୁ ପ୍ରବେଶ କରିବାକୁ ହୁଏ ।
ତାହାଙ୍କ ମସ୍ତକରେ ଜୁଡ଼ା ଓ କିରୀଟ, ଦକ୍ଷିଣ ଉର୍ଦ୍ଧ ହସ୍ତରେ ଖଡ୍ଗ ଦକ୍ଷିଣ ନିମ୍ନ ହସ୍ତରେ ଅକ୍ଷାମାଳୀ, ବାମ ଉର୍ଦ୍ଧ ହସ୍ତରେ ପାକପାତ୍ର , ବାମ ନିମ୍ନ ହସ୍ତରେ ମୁଣ୍ଡ ଓ ଆବକ୍ଷ ମୁଣ୍ଡମାଳା ଶୋଭିତ ।
ସମ୍ମୁଖ ଦ୍ୱାରର ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ ବିମଳା ଓ ବାମପାଶ୍ୱର୍ରେ ଭୁବନେଶ୍ୱରୀ ଅବସ୍ଥିତା ।
ବେଢ଼ାର ଦକ୍ଷିଣରେ ବରାହୀ, ପଶ୍ଚିମରେ ଗଣେଶ ଏବଂ ଉତ୍ତରରେ ନରସିଂହୀ ବିଦ୍ୟମାନ ।
ମନ୍ଦିରର ମୁଖ୍ୟଦ୍ୱାର ପୂର୍ବାଭିମୁଖୀ ହେତୁ ଦେବୀଙ୍କର ମୁଖ ପୂର୍ବ ଦିଗକୁ ରହିବା ସ୍ୱାଭାବିକ ।
ଦକ୍ଷିଣ କାଳୀଙ୍କର ଆୟଧୁ ଅବସ୍ଥିତି,ପ୍ରଚଳିତ ପୂଜାବିଧି ଓ ଆରାଧନାର ମନ୍ତ୍ର ଏବଂ ଧ୍ୟାନାଦି ଦକ୍ଷିଣକାଳୀ ନାମରେ ପରିପୂରକ ନୁହେଁ ।
ଏହାଛଡ଼ା ଶ୍ରୀ ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କର ଠିକ୍ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗର ଦେବୀ ବିରାଜତିା ନୁହଁନ୍ତି ।
ତେଣୁ ଦେବୀଙ୍କର ଉପଯୁକ୍ତ ନାମକରଣରେ ଭକ୍ତ ଜନସାଧାରଣଙ୍କର ସନ୍ଦେହ ଅଯଥାର୍ଥ ନୁହେଁ ।
ତେଣୁ ଦେବୀଙ୍କର ଅତୀତ ଅବସ୍ଥିତି ଓ ଶ୍ରୀମନ୍ଦିରର ଅତୀତ ଅବସ୍ଥିତି ଅବଶ୍ୟ ପ୍ରଣିଧାନ୍ୟଯୋଗ୍ୟ ।
ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ ସିଂହମୁଖୀ, ଗଙ୍ଗା ଓ ଛାୟା, ବାମ ଦିଗରେ ବ୍ୟାଘ୍ରମୁଖୀ, ଯମୁନା ଓ ମାୟା ।
ଉର୍ଦ୍ଧର ମଧ୍ୟଦେଶରେ ଗଣେଶ ଓ ଏହାଙ୍କ ଦକ୍ଷିଣରେ ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀ ଓ ବାମରେ ସରସ୍ୱତୀ ବିଗ୍ରହ ବିଦ୍ୟମାନ ।
ଏହି ମନ୍ଦିର ବେଢ଼ାର ଅନତି ଦୂରରେ ଉତ୍ତରପୂର୍ବ କୋଣରେ ମହାକାଳେଶ୍ୱର ମନ୍ଦିର ଅବସ୍ଥିତ ।
ସେଠାକାର ଉଚ୍ଚବିଦ୍ୟାଳରେ ସେ ଅଧ୍ୟୟନ ସାରି ପାରଳାଖେମୁଣ୍ଡି ମହାରାଜାଙ୍କ ମହାବିଦ୍ୟାଳୟରେ ସ୍ନାତକ ଲାଭ କଲେ ।
ତାହା ହେଲା- ଦିନେ ତାଙ୍କ ବାପାଙ୍କୁ କେହିଜଣେ ଜଣାଇଲେ ଯେ ନାଗଭୁଷଣ ଜଣେ ସାଥିପିଲାକୁ ବାଡେଇଛନ୍ତି ।
ପରେ ସେ ମାଷ୍ଟର ଡିଗ୍ରୀ ନିମନ୍ତେ ବନାରସ ହିନ୍ଦୁ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟରେ ଯୋଗ ଦେଲେ ।
ତାଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ୩୨ଟି ହତ୍ୟା ସମେତ ଅଠଷଠିଟି ମକଦ୍ଦମାର ବିଚାର ଏକ ଅଦାଲତରେ ଚାଲିଲା ।
ଶେଷରେ ହାଇଦ୍ରାବାଦର ଏକ ଅଦାଲତ ତାଙ୍କୁ ମୃତ୍ୟୁଦଣ୍ଡରେ ଦଣ୍ଡିତ କରିଥିଲେ ।
ତଥାପି ମୃତ୍ୟୁକୁ ଭୟ କରୁ ନଥିବା ନାଗଭୁଷଣ ରାଜକ୍ଷମା ପାଇଁ ଆବେଦନ ସୁଦ୍ଧା କରି ନ ଥିଲେ ।
ତେବେ, ନବକୃଷ୍ଣ ଓ ମାଳତୀ ଚୌଧୁରୀଙ୍କ ଭଳି ଗାନ୍ଧୀବାଦୀଙ୍କ ପ୍ରଚେଷ୍ଟାରେ ତାଙ୍କୁ ୧୯୮୦ରେ ରାଜକ୍ଷମା ମିଳିଥିଲା ।
ପିତା ଥିଲେ ଶ୍ରୀ ରାମମୂର୍ତ୍ତି ପଟ୍ଟନାୟକ ଓ ମାତା ଶ୍ରୀମତୀ ରାଜଲକ୍ଷ୍ମୀ ପଟ୍ଟନାୟକ ।
ସିପିଆଇ ର ଅନ୍ୟତମ ସଂସ୍ଥାପକ ସଭ୍ୟ ତଥା ଜଣେ ଆଗଧାଡ଼ିର ନେତା ହିସାବରେ ସେ ଜୀବନର ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରହିଥିଲେ ।
ଅଭିଗମ୍ୟତା ଅକ୍ଷମତା ଭୋଗୁଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ଉତ୍ପାଦ, ଯନ୍ତ୍ର, ସୁବିଧା ଓ ପରିବେଶର ଡିଜାଇନକୁ ସୂଚାଇଥାଏ ।
ଅଭିଗମ ଡିଜାଇନ ଓ ଅଭିଗମ ବିକାଶ ଅଭ୍ୟାସ "ସିଧାସଳଖ ଅଭିଗମ୍ୟତା" ଓ ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ସହଯୋଗୀ ପ୍ରଯୁକ୍ତି ସଙ୍ଗତି ଅନୁସାରେ "ପରୋକ୍ଷ ଅଭିଗମ୍ୟତା" ନିଶ୍ଚିତ କରିଥାଏ ।
ଅଭିଗମ୍ୟତା "ବ୍ୟବହାର ସୁଲଭତା" ଭାବେ ଦେଖାଯାଇପାରେ ଓ କିଛି ବ୍ୟବସ୍ଥା ବା ବସ୍ତୁଠାରୁ ଉପକୃତ ହୋଇପାରେ ।
ଏହି ଅବଧାରଣା ଅକ୍ଷମତା ଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଅଭିଗମ୍ୟତା ସଚଳ କରିବା ଉପରେ କିମ୍ବା ସହଯୋଗୀ ପ୍ରଯୁକ୍ତି ବ୍ୟବହାର କରି ଅଭିଗମ୍ୟତା ସଚଳ କରିବା ଉପରେ ଧ୍ଯାନଦେଇଥାଏ ।
ସାର୍ବଜନୀନ ଡିଜାଇନ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରେ ସକ୍ଷମ, ବିଭିନ୍ନ ବ୍ୟାପକ ପରିସ୍ଥିତିରେ କାମ କରିପାରୁଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ଉତ୍ପାଦ ତିଆରି ସହ ସଂଯୁକ୍ତ ।
ବ୍ୟବହାରକାରିତା, କୁଶଳତା ଓ ସନ୍ତୋଷ ସହ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଲକ୍ଷ ହାସଲ ନିମନ୍ତେ ଜଣେ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ଉତ୍ପାଦଟିଏ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଇପାରିବା ବ୍ୟବହାରକାରିତାର ଅନ୍ତର୍ଗତ ।
ଜଣଙ୍କ ପାଇଁ ଅସମ୍ଭବ ଏକ କାମ କରିବା ପାଇଁ ତିଆରି ହୋଇଥିବା ଏକ ନୂଆ ଯନ୍ତ୍ର ହେଉଛି ସହଯୋଗୀ ପ୍ରଯୁକ୍ତି ।
ଏହାର କେତେକ ଉଦାହରଣ ହେଲା ନୂଆ କମ୍ପ୍ୟୁଟର ସଫ୍ଟଓଏର ପ୍ରୋଗ୍ରାମ, ଶୁଣିବା ସୁବିଧା, ଓ ବର୍ଣ୍ଣାନ୍ଧମାନେ ଚିହ୍ନିପାରିବା ଭଳି ମାନକ ରଙ୍ଗ ଥିବା ଟ୍ରାଫିକ ଆଲୁଅ ସମେତ ସହଯୋଗୀ ଶୁଣିବା ଯନ୍ତ୍ର ।
ଏହା ଜିତିବା ପରେ ଭାରତ ନିଜ ଦେଶରେ ଆୟୋଜିତ ହଉଥିବା ବିଶ୍ୱ କପ ଜିତିବାରେ ପ୍ରଥମ ଦେଶ ମଧ୍ୟ ହେଲା ।
ପ୍ରଥମ ଥର ପାଇଁ ୨ଟି ଏସୀୟ ଦେଶ ବିଶ୍ୱ କପ ଫାଇନାଲ ଖେଳିଥିଲେ ଓ ଅଷ୍ଟ୍ରେଲିଆ ୧୯୯୨ ପରେ ପ୍ରଥମ ଥର ପାଇଁ ଫାଇନାଲକୁ ଯାଇ ନଥିଲା ।
ତେବେ ୨୦୦୯ ମସିହାରେ ଆତଙ୍କବାଦୀମାନଙ୍କଦ୍ୱାରା ଶ୍ରୀଲଙ୍କା କ୍ରିକେଟ ଦଳ ଉପରେ ବସରେ ଆକ୍ରମଣ ହେଇଥିବା ପରିସ୍ଥିତିକୁ ଦୃଷ୍ଟିରେ ରଖି ପାକିସ୍ତାନକୁ ମେଚ ଆୟୋଜନ ସୁଯୋଗରୁ ବାଦ ଦିଆ ଯିବାର ନିଷ୍ପତ୍ତି ନିଆଯାଇଥିଲା ।
୨୦୦୭ ମସିହାରେ ଦ୍ୱାରା ଆହୁତ ସମ୍ମିଳନୀରେ ବିଶ୍ୱ କପର ପ୍ରଚଳିତ ଫର୍ମାଟର ପରିବର୍ତ୍ତନ କରିବା ପାଇଁ ନିଷ୍ପତ୍ତି ନିଆଗଲା ।
୧୪ଟି ଦଳକୁ ନେଇ ଦୁଇଟି ଗ୍ରୁପରେ ୭ଟି ଲେଖା ଦଳ ଭିତରେ ରାଉଣ୍ଡ ରବୀନ ପଦ୍ଧତିରେ ମେଚ ଅନୁଷ୍ଠିତ କରି ପ୍ରତି ଗ୍ରୁପରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ୪ଟି ଲେଖା ଟିମକୁ ନେଇ ସୁପର ୮ ପ୍ରତିଯୋଗିତା ହେବାର ସ୍ଥିର ହେଇଥିଲା ।
ଟେଷ୍ଟ ମାନ୍ୟତାରେ ଥିବା ୧୦ଟି ଦଳକୁ ସିଧା ସଳଖ ପ୍ରବେଶ ଦିଅ ଯାଇ ଅବଶିଷ୍ଟ ୪ଟି ସ୍ଥାନ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟତା ପ୍ରତିଯୋଗିତା ଆୟୋଜନ କରା ଯାଇଥିଲା ।
ଦକ୍ଷିଣ ଆଫ୍ରିକାରେ ଅନୁଷ୍ଠିତ ଏହି ଯୋଗ୍ୟତା ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ଆୟରଲଣ୍ଡ, କାନାଡା, ହଲାଣ୍ଡ ଓ କେନିୟା ଏହି ପ୍ରତିଯୋଗତାର ପ୍ରଥମ ୪ଟି ସ୍ଥାନରେ ରହି ଯୋଗ୍ୟତା ଅର୍ଜନ କଲେ ।
ଏହି ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ଦଳ ମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପୁରସ୍କାର ରାଶିର ବର୍ଦ୍ଧନ କରା ଯାଇଥିଲା
ଏଥିରେ ଟେଷ୍ଟ ମାନନ୍ୟତା ପ୍ରାପ୍ତ ୧୦ଟି ଦେଶ ସମେତ ର ଯୋଗ୍ୟତା ଅର୍ଜନ ଟୁର୍ଣ୍ଣାମେଣ୍ଟରୁ ବାକି ୪ଟି ଦଳ ଚୟନ କରା ଯାଇଥିଲା ।
" ସ୍ତୁମ୍ପି " ନାମ ଦିଅ ହେଇଥିବା ଏକ ହାତିଶାବକକୁ ମାସ୍କଟ ଭାବରେ ସ୍ୱୀକୃତି ଦିଅ ଯାଇଥିଲା ।
ବାଂଲାଦେଶର ରାଜଧାନୀ ଢାକାର ବଙ୍ଗବନ୍ଧୁ ଜାତୀୟ ଷ୍ଟାଡିଅମରେ ୧୭ ଫେବୃଆରୀ, ୨୦୧୧ରେ ଏହି ବିଶ୍ୱ କପର ଉଦଘାଟନ ସମାରୋହ ଅନୁଷ୍ଠିତ ହେଇଥିଲା ।
ଏହି ବିଶ୍ୱ କପ ପାଇଁ ହିନ୍ଦୀ, ସିଂହଳୀ ଓ ବାଂଲା ଭାଷାରେ ୩ଟି ଗାନ ଚୟନ କରାଯାଇଥିଲା ।
୧୪ଟି ଅଂଶ ଗ୍ରହଣ ଯୋଗ୍ୟ ଦଳଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଗ୍ରୁପ ଓ ଗ୍ରୁପ ଗଠିତ ହେଲା
ମହାରାଷ୍ଟ୍ର ରାଜ୍ୟର ତୁଳଜାପୁରଠାରେ 12 ଶ ମସିହାରେ ସ୍ଥାପିତ ହେଇଥିବା ଏକ ମନ୍ଦିରା ଦେବୀ ଭବାନୀଙ୍କ ପାଇଁ ନିର୍ମିତ ହେଇଥିଲା ।
ଏଠାରେ 1 ମିଟର ଉଛ ଦେବୀ ଭବାନୀଙ୍କ ପ୍ରତିକୃତି ରହିଛି ଯାହାଙ୍କ 8ଟି ଅସ୍ତ୍ରଧାରିତ ହସ୍ତ ରହିଛି ।
ସେ ପୁରା କାଳରେ ଯେଉଁ ସ୍ଥାନରେ ମହିଷାସୁର ବଧ କରିଥିଲେ ତାହା ଏବେ ମହିଶୂର ନାମରେ ପରିଚିତ ।
ଏହା ଶୋଲାପୁରଠାରେ ବ୍ୟାପ୍ତ ଥିବା ସହୟାଦ୍ରି ପର୍ବତ ମାଳର ଗଡ଼ାଣିରେ ଅବସ୍ଥିତ ।
ଏଠାରେ ମାଙ୍କ ପ୍ରତିମୂର୍ତି ୩ ଫୁଟ ଉଚ୍ଚତାବିଶିଷ୍ଟ ଗ୍ରାନାଇଟରେ ନିର୍ମିତ , ଅସ୍ତ ଭୁଜ ବିଶିଷ୍ଟ , ଏକ ହସ୍ତରେ ଦାନବର ଶିର ଓ ଅନନ୍ୟ ହସ୍ତ ମାନଙ୍କରେ ଅସ୍ତ୍ର ରହିଛି ।
ମହାରାଷ୍ଟ୍ର ରାଜ୍ୟର ୪ଟି ଶକ୍ତି ପିଠ ତୁଳଜାପୁରର ମା ଭବାନୀ ପିଠ , କୋଲାପୁରର ମହାଲକ୍ଷ୍ମୀ ପୀଠ ମାହୁରର ମହାମାୟା ରେଣୁକା ପୀଠ ଓ ଶକ୍ତି ଶ୍ରୁଙ୍ଗ ପିଠ ଜଗଦମ୍ବାଠାରେ ମାଙ୍କୁ ଆଦ୍ଯ ଶକ୍ତି ଅନୁସାରେ ପୂଜା କରାଯାଇଥାଏ ।
ତାମିଲନାଡୁର ପେରିୟାପାଳୟାମର ସି ଭବାନୀ ଆମ୍ମାନ ଓ ଆମ୍ବେଯୋଗାଇ , ଆଉନ୍ଧଠାରେ ମଧ୍ୟ ଶକ୍ତି ପିଠଗୁଡ଼ିକ ରହିଛି ।
ଭବାନୀଙ୍କୁ ଭଗବାନ ଶିବଙ୍କ ପ୍ରେମରେ ଥିବା ଦେବୀ ଭାବରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଥାଏ ।
ମହାରାଷ୍ଟ୍ର ରାଜ୍ୟର ତୁଳଜାପୁରଠାରେ ଥିବା ଭବାନୀ ମନ୍ଦିର ଭାରତର ୫୧ଟି ଶକ୍ତି ପୀଠ ମଧ୍ୟରୁ ଅନ୍ୟତମ ।
କଳେସର ଜାତୀୟ ପାର୍କ ଭାରତୀୟ ରାଜ୍ୟ ହରିୟାଣାର ପୂର୍ବାଞ୍ଚଳରେ ଥିବା ଜିଲ୍ଲାରେ ଏକ ସଂରକ୍ଷିତ ବନାଞ୍ଚଳ ।
ହରିଦ୍ୱାରଠାରୁ ବିୟାସ ନଦୀ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ 200 ମାଇଲ ବ୍ୟାପ୍ତ ଅଞ୍ଚଳ ମଧ୍ୟରେ ଏହା ରହିଛି ।
ଏହି ଜଙ୍ଗଲ ମଧ୍ୟରେ ଜଙ୍ଗଲ ବିହଯାଗ ତରଫରୁ ବନ୍ୟ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ପାନୀୟ ଜଳ ପାଇଁ ଏକ ଜଳାଶୟ ନିର୍ମିତ ହେଇଛି ।
ଅଗ୍ନି ବିପତ୍ତିରୁ ଜଙ୍ଗଲକୁ ରକ୍ଷ୍ୟା କରିବାକୁ ଜଙ୍ଗଲ ମଧ୍ୟରେ କିଛି ଦୀର୍ଘ ସ୍ଥାନକୁ ଅରଣ୍ୟ ମୁକ୍ତ କରାଯାଇଛି ।
ପର୍ଯ୍ୟଟନ ପାଇଁ ଅତି ଉପଯୁକ୍ତ ଏହି ଅଞ୍ଚଳ ପକ୍ଷୀ ପ୍ରେମୀ ମାନଙ୍କୁ ଆକର୍ଷିତ କରିଥାଏ ।
ଏହା ବହୁ ସ୍ତରୀୟ ସୁନ୍ଦର ଉଦ୍ୟାନ ସହ ରାଜକୀୟ ଶୈଳୀରେ ନିର୍ମିତ ଓ ସମସ୍ତ ଅତ୍ୟାଧୁନିକ ସୁବିଧା ସହ ଉପଲବ୍ଧ ।
କାଳେସର ଜାତୀୟ ପାର୍କ ସନ୍ନିକଟରେ ଖୋଳ ହି ରତନ ବନ୍ୟପ୍ରାଣୀ ଅଭୟାରଣ୍ୟ ଓ ବୀର ଶିକାରଗଦ ବନ୍ୟପ୍ରାଣୀ ଅଭୟାରଣ୍ୟ ରହିଛି ।
ଏହି 3ଟି ଜକ ସଂରକ୍ଷିତ ଆଞ୍ଚଲରେ ସମାନ ପ୍ରକାର ଜୀବଜନ୍ତୁ ଦେଖାଯାନ୍ତି ଓ ସେମାନେ ସବୁ ଅରଣ୍ୟରେ ବିଚରଣ ପାଇଁ ଯାଉଥାନ୍ତି ।
ଏହି ପାର୍କ ମଝିରେ ଚୌଧୁରୀ ଦେବୀ ଲାଲ ଜୈବିକ ଔଷଧୀୟ ବୃକ୍ଷର ଏକ ପାର୍କ ମଧ୍ୟ କରାଯାଇଛି ।
ଏଠାରେ ବହୁ ପରିମାଣରେ ଅବୈଧ ଶିକାର ଓ ବୃକ୍ଷ କର୍ତନ ହେବାରୁ ସଶସ୍ତ୍ର ଜଗୁଆଳିର ବ୍ୟବସ୍ଥା କରା ଯାଇଛି ।
ପ୍ରାତଃ କାଳରେ ଦୁରବର୍ତୀ ପର୍ବତର ଦୃଶ୍ୟ ଅତ୍ୟନ୍ତ ମନୋହର ହେଇ ଦେଖାଯାଇଥାଏ ।
ଗତ ଦୁଇ ଦଶନ୍ଧିରେ ୨୦୦ରୁ ଅଧିକ ଲୋକ ଏଥିରେ ଅଂଶ ଗ୍ରହଣ କରି ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିଥିଲେ ।
୨୦୦୪ମସିହାରୁ ପେଟା ଭାରତ ଜାଳିକାଟୁକୁ ରକ୍ତର ଖେଳ ଜୀବଜନ୍ତୁଙ୍କ ଉପରେ ଅତ୍ୟାଚାର ଦର୍ଶାଇ ବିରୋଧ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରିଆସୁଥିଲା ।
୨୦୧୪ ମସିହାରେ ଜାଳିକାଟୁକୁ ବିରୋଧ କରି ଅନେକ ପଶୁ କାର୍ଯ୍ୟକର୍ତ୍ତା ଏହା ଉପରେ ପ୍ରତିବନ୍ଧକ ଲଗାଇବାକୁ ସୁପ୍ରିମ କୋର୍ଟଙ୍କ ଦ୍ୱାରସ୍ଥ ହୋଇଥିଲେ ।
ପଶୁ କ୍ରୁରତା ନିବାରଣ ଆଇନ-୧୯୬୦କୁ ଏହା ବିରୁଦ୍ଧାଚରଣ କରୁଥିବାରୁ ସୁପ୍ରିମକୋର୍ଟ ଏକ ମାମଲାରେ ଜାଳିକାଟୁକୁ ନିଷେଦ୍ଧ କରିବା ପାଇଁ ରାୟ ଦେଇଥିଲେ ।
୨୦୧୬ ଜାନୁଆରୀ ୭ତାରିଖରେ କେନ୍ଦ୍ର ସରକାର ଏହି ଖେଳରେ ଷଣ୍ଢ ବ୍ୟବହାର ନେଇ ସବୁଜ ସଙ୍କେତ ଦେଇ ଅଧିସୂଚନା ଜାରି କରିଥିଲେ ।
ପରମ୍ପରା ଅନୁସାରେ ଜାଳିକାଟୁ ଖେଳରେ ଷଣ୍ଢର ବ୍ୟବହାର କରାଯାଇପାରିବ ବୋଲି ସରକାର ମତ ରଖିଥିଲେ ।
ଏହାକୁ ନେଇ କୋର୍ଟ ସରକାରଙ୍କଠାରୁ ଜବାବ ମାଗିବା ସହ ୨୦୧୪ରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ନ୍ୟାୟାଳୟ ଜାଳିକାଟୁ ଉପରେ ଲଗାଇଥିବା କଟକଣାର ଉଲ୍ଲଙ୍ଘନ କରାଯାଇପାରିବ ନାହିଁ ବୋଲି କହିଥିଲେ ।
ଜାଳିକାଟୁ ସମୟରେ ଏକ ଧାବମନ ଉଗ୍ର ଷଣ୍ଢକୁ ଜନଗହଳି ମଧ୍ୟଙ୍କୁ ଛାଡ଼ିଦିଆଯାଏ ।
ଏଥିରେ ଅଂଶଗ୍ରହଣ କରୁଥିବା ଯୁବକମାନେ ଷଣ୍ଢର କୁଜକୁ ଧରି ଚଢ଼ି ଯେତେ ଅଧିକ ସମୟ ପାରିବେ ବସିରହିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତି ।
କେତେକ କ୍ଷେତ୍ରରେ ପ୍ରତିଯୋଗୀମାନେ ଷଣ୍ଢର ଶିଙ୍ଘରେ ବନ୍ଧାଯାଇଥିବା ଲାଲ ନାଲି ବାନାକୁ ଖୋଲିବା ପାଇଁ ବେଶୀ ସମୟ ବସିବା ଜରୁରୀ ହୋଇଥାଏ ।
ଗ୍ରାମବାସୀ ଦେଶୀ ଷଣ୍ଢଗୁଡ଼ିକୁ କେବଳ ଏଇ ଖେଳ ପାଇଁ ପ୍ରଜନନ କରାଇ ପାଳିଥାନ୍ତି ।
ଏଇ ମନ୍ଦିର ଷଣ୍ଢ ଗ୍ରାମର ସମସ୍ତ ଗୃହ ପାଳିତ ପଶୁଙ୍କ ମୁଖିଆ ହୋଇଥାନ୍ତି ।
ବିଶେଷ ପାର୍ବଣ ଦିନମାନଙ୍କରେ ମନ୍ଦିର ଷଣ୍ଢମାନଙ୍କ ପୂଜାର୍ଚ୍ଚନା କରାଯାଏ ।
ଜାଳିକାଟୁଖେଳରେ ଯୋଗଦେବାକୁ ପୁରସ୍କାରମାନ ଘୋଷଣା କରାଯାଇ ଯୁବକମାନଙ୍କୁ ଯୋଗଦେବା ପାଇଁ ଆକୃଷ୍ଟ ଓ ଉତ୍ସାହିତ କରାଯାଏ ।
ଧରାଶାୟୀ ହୋଇନଥିବା ଲଢ଼ୁଆ ଷଣ୍ଢମାନଙ୍କୁ ଗାଈଙ୍କ ସହ ପ୍ରଜନନ କରି ଉତ୍ତମ ପିଢ଼ି ବାଛୁରୀ ପାଇବା ସକାଶେ ରଖାଯାଏ ।
ଏହା ପ୍ରାଚୀନ ସଭ୍ୟତାର ତାମିଲନାଡୁର 'ମୁଲିଆ' ଭୌଗଳିକ କ୍ଷେତ୍ରର ଆୟାରମାନଙ୍କର ସାଧାରଣ ଖେଳ ।
ତାମିଲନାଡ଼ୁର ଗାଁଠୁ ସହର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବିଭିନ୍ନ ସ୍ଥାନରେ ବିଶେଷ କରି ପୋଙ୍ଗଲ ଅବସରରେ ଜାଳିକାଟୁ କ୍ରୀଡ଼ା ଆୟୋଜନ କରାଯାଇଥାଏ ।
ସ୍ୱାଧୀନତା ପରେ ତାଙ୍କ ପିତା ଲାଲା ନିହାଲ ସିଂହ ଭରତକୁ ସପରିବାର ଆସି ହିମାଚଳ ପ୍ରଦେଶରେ ବସ ବାସ କରି ରହିଲେ ।
ଅମରିଷ ସେଠାରେ ଡିଗ୍ରୀ ଯାଏ ଅଧ୍ୟୟନ କଳା ପରେ ମୁମ୍ବାଇ ଆସି ଫିଲ୍ମ ଜଗତରେ ପ୍ରବେଶ ପାଇଁ ସ୍କ୍ରିନ ଟେଷ୍ଟ ଦେଇ ବିଫଳ ହେଇଥିଲେ ।
ସେଇ ସମୟରେ ସେ ପୃଥିବୀ ଥିଏଟରରେ ମଞ୍ଚ ଅଭିନୟ କରି ପାରଦର୍ଶିତା ହାସଲ କଳା ପରେ ୧୯୬୭ରେ ଫିଲ୍ମ ଜଗତକୁ ଆସିଲେ ।
ଅମରିଶଙ୍କ ବଡ଼ ଭାଇ ମଦନ ପୁରୀ ପ୍ରଥମେ ହିନ୍ଦୀ ସିନେମା ଜଗତରେ ପ୍ରବେଶ କରିଥିଲେ ।
ସେ ଅଧିକାଂଶ ଫିଲ୍ମରେ ଖଳନାୟକର ଭୂମିକା କରି ଫିଲ୍ମ ଜଗତର ଏକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଖଳନାୟକ ଭାବରେ ପରିଚିତ ହେଲେ ।
ଅମରିଷ ହିନ୍ଦୀ ବ୍ୟତୀତ କନ୍ନଡ, ତାମିଲ, ମରାଠି , ଆଦି ଭାଷାରେ ମଧ୍ୟ ଅଭିନୟ କରୁଥିଲେ ।
ପ୍ରଥମେ ଛୋଟ ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରୁଥିବା ଅମରିଶଙ୍କ ପ୍ରତିଭା ବହୁ ବିଳମ୍ବରେ ଦୃଷ୍ଟିଗୋଚର ହେଇଥିଲା ।
‘ ହମ ପାଞ୍ଚ ‘ ଫିଲ୍ମରେ ମୁଖ୍ୟ ଖଳନାୟକ ଭୂମିକା ପାଇଲା ପରେ ସେ ଆଉ ପଛକୁ ଫେରି ନ ଥିଲେ ।
ତାଙ୍କ ସମୟର ସବୁଠୁ ବଡ଼ ଫିଲ୍ମମାନଙ୍କୁ ଅମରିଷ ପୁରୀ ତାଙ୍କର ଭୂମିକା ସବୁ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
ତାଙ୍କର ଉଲ୍ଲେଖନୀୟ ଭୂମିକା ମଧ୍ୟରେ 'ଦିଲ ବାଲେ ଦୁଲହନିୟା ଲେ ଯାଏଙ୍ଗେ ' ଚିତ୍ରରେ 'ବାବୁଜୀ' ଚରିତ୍ର , 'ମିଷ୍ଟର ଇଣ୍ଡିଆ ' ଫିଲ୍ମରେ 'ମୋଗାମ୍ବୋ' ଚରିତ୍ର ଖୁବ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ଥିଲା ।
ଅମରିଷଙ୍କ ଡାଇଲଗ 'ମୋଗାମ୍ବୋ ଖୁସ ହୁଆ' ଏତେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଇଥିଲା ଯେ ତାହା ବହୁ ବର୍ଷ ଧରି ବିଭିନ୍ନ ଶୋ , ଟିଭି ଆଦିରେ ପ୍ରଚାରିତ ହାଉଥିଲା .।
ନିଜେ ଅମରିଷ ପୁରୀ ଜଣେ ପୋଖତ ଅଭିନେତା ହେବା ସହ ଇଂରାଜୀ ଭାଷାର ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ମଧ୍ୟ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
ତାଙ୍କର ସବୁପ୍ରକାର ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିବାର ଦକ୍ଷତା ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ମୁଖ୍ୟତ ସେ ଖଳନାୟକର ଭୂମିକାରେ ଉତ୍କର୍ଷ ଲାଭ କରିଥିଲେ ।
ଷ୍ଟିଭେନ ସ୍ପିଲବର୍ଗଙ୍କ 'ଇଣ୍ଡିଆନା ଜୋନ୍ସ ଆଣ୍ଡ ଟେମ୍ପଲ ଓଫ ଡୁମ' ନାମକ ହଲିଉଡ ଚିତ୍ରରେ ସେ ଭାରତୀୟ ଖଳନାୟକ 'ମେଳାରାମ' ଭୂମିକାରେ ଲଣ୍ଡା ମସ୍ତକରେ ଅଭିନୟ କରି ବହୁଳ ପ୍ରସିଦ୍ଧି ଲାଭ କରିବା ପରେ ସେ ସେହି ଲଣ୍ଡା ମସ୍ତକ ଥାଇ ଅନେକ ହିନ୍ଦୀ ସିନେମାରେ ଖଳ ନାୟକର ଭୂମିକା ପାଇଲେ ।
ତେବେ ଅମରିଶ ଅନେକ ଚିତ୍ରରେ ଚରିତ୍ର ଅଭିନେତା ଭାବରେ ବିଭିନ୍ନ ଚରିତ୍ରରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
ତାହା ମଧ୍ୟରୁ ଫିଲ୍ମ ଫେୟାର ପୁରସ୍କାର, ସିଡନୀ ଅନ୍ତର୍ଜାତିକ ଫିଲ୍ମ ପୁରସ୍କାର, ସିଙ୍ଗାପୁର ଅନ୍ତର୍ଜାତିକ ଫିଲ୍ମ ପୁରସ୍କାର ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ ।
ସେ ଉଭୟ ଖଳନାୟକ ଓ ଚରିତ୍ର ଅଭିନୟ ଭୂମିକା ପାଇଁ ପୁରସ୍କାର ଜିତିବା ଉଲ୍ଲେଖନୀୟ ।
କିମ୍ବଦନ୍ତୀ ଅନୁସାରେ ପାଞ୍ଚ ପାଣ୍ଡବ ଏଠାରେ ପାଞ୍ଚଟି କେଦାର ମନ୍ଦିର ନିର୍ମାଣ କରିଥିଲେ ।
ବ୍ଯାସ ଋଷି ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କୁ ଉପଦେଶ ଦେଇଥିଲେ ଯେ ଯେହେତୁ ସେମାନେ ତାଙ୍କର ସମ୍ପର୍କିତ କୌରବ ମାନଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧ କରି ନିପାତ କରି ଥିଲେ ସେଇଥିପାଇଁ ଆଗରୁ ଭଗବାନ ଶିବଙ୍କ ସନ୍ତୁଷ୍ଟି ପାଇଁ ଆଗରୁ ସେମାନେ ପାଞ୍ଚ କେଦାର ମନ୍ଦିର ସ୍ଥାପନା ପୂର୍ବକ ଶିବଙ୍କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରିବା ଊପାସନାର ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବା ଭଲ ହେବ ।
ସେହି ଅନୁସାରେ ପାଣ୍ଡବମାନେ ଭଗବାନ ଶିବଙ୍କ ଆବାସ ହିମାଲୟ ପର୍ବତମାଳାରେ ପାଞ୍ଚ କେଦାର ମନ୍ଦିର ନିର୍ମାଣ କରିଥିଲେ ।
ଯେତେବେଳେ ପାଣ୍ଡବମାନେ ଶିବଙ୍କୁ ଖୋଜିଲେ ଭଗବାନ ଶିବ ତାଙ୍କୁ ସେମାନେ ନିଜ ବଂଶଜଙ୍କୁ ହଟା ଅପରାଧ କରିଥିବାରୁ ଦେଖା ନ ଦେଇ ଶଣ୍ଢରୂପ ଧାରଣ କରି ଗୁପ୍ତକାଶୀ ସ୍ଥାନରେ ଆତ୍ମଗୋପନ କରିଥିଲେ ।
ପାଣ୍ଡବମାନେ ଶଣ୍ଢର ପାଞ୍ଚଟି ଅଙ୍ଗକୁ ବୁଝାଉଥିବା ଅପଞ୍ଚତି କେଦାର ମନ୍ଦିର ନିର୍ମାଣ କରିଥିଲେ ।
ମସ୍ତକ ରୂପେ ରୁଦ୍ରନାଥ , କୁଜ ର୍ଯପେ କେଦାରନାଥ ଜଟା ରୂପେ କଳ୍ପେଶ୍ୱର ରହିଥିଲା ।
ଏହା ଭାରତୀୟ ରାଜ୍ୟ ଉତ୍ତରଖଣ୍ଡର ରୁଦ୍ରପ୍ରୟାଗ ଜିଲ୍ଲାରେ ଥିବା ରଙ୍ଗନାଥ ପର୍ବତମାଳାର ପାଞ୍ଚ କେଦାର ମନ୍ଦିର ଭିତରୁ ଅନ୍ୟତମ ।
ତୁଙ୍ଗନାଥ ପର୍ବତମାଳା ମନ୍ଦାକିନୀ ନଦୀ ଓ ଅଳକାନନ୍ଦା ନଦୀର ଉପତ୍ୟକା ଅଞ୍ଚଳ ସୃଷ୍ଟି କରିଥାଏ ।
ମଦିର 1000 ବର୍ଷ ଆଗରୁ ନିର୍ମିତ ହେଇଥିବାର କୁହାଯାଇଥାଏ ଓ ଏହା ପାଞ୍ଚ କେଦାର ମନ୍ଦିର ମାଳରେ ତୃତୀୟ ମନ୍ଦିର ।
ମନ୍ଦାକିନୀ ନଦୀ ଓ ଅଳକାନନ୍ଦା ନଦୀର ଜଳକୁ ବିଭାଜନ କରୁଥିବା ପର୍ବତର ଶିଖରରେ ତୁଙ୍ଗନାଥ ମନ୍ଦିର ଅବସ୍ଥିତ ।
ତୁଙ୍ଗ ନାଥର ତୁଙ୍ଗଠାରୁ 3ଟି ଝରଣା ବାହାରି ସେଥିରୁ ଆକାଶକାମିନୀ ନଦୀ ସୃଷ୍ଟି ହେଇଥାଏ ।
ଏଠାରେ ଟ୍ରେକିଙ୍ଗ ସ୍ଥଳ ଥିବା ବେଳେ ନିକଟରେ କେଦାରନାଥ ବନ୍ୟ ପ୍ରାଣୀ ଅଭୟାରଣ୍ୟ ରହିଛି ।
ଏଠାରୁ ନନ୍ଦା ଦେବୀ , କେଦାରନାଥ ଆଦି ନରଫାବୃତ ଶ୍ରୁଙ୍ଗ ସବୁ ଦୃଷ୍ଟି ଗୋଚର ହେଇ ସନ୍ଧ୍ଯା ସମୟରେ ସୂର୍ଯ୍ୟର ଆଲୋକ ପଡି ଚମତ୍କାର ରାଗ ଦେଖାଯାଇଥାଏ ।
ଅଷ୍ଟମ ଶତାବ୍ଦୀଠାରୁ ହିନ୍ଦୁ ମୁଖ୍ୟ ଗୁରୁ ଶଙ୍କାରାଚାର୍ଜ୍ୟଙ୍କ ଆଦେଶ ଅନୁସାରେ ସମସ୍ତ ମନ୍ଦିରକୁ ମାଇଠାଣି ବ୍ରାହ୍ମଣ ପୂଜକ ଦକ୍ଷିଣ ଭାରତରୁ ଆସି ରହିଥାନ୍ତି ।
କେବଳ ତୁଙ୍ଗନାଥ ମନ୍ଦିର ପାଇଁ ସ୍ଥାନୀୟ ମକୁମମଠ ଗ୍ରାମରୁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ପୂଜକ ରହନ୍ତି ।
ଶୀତ କାଳରେ ମନ୍ଦିର ବନ୍ଧ ରହେ ଓ ଏଠାରୁ 19 କିଲୋମିଟର ଦୂର ମକୁମମଠକୁ ଅସ୍ଥାୟୀ ଭାବରେ ମୂର୍ତି ରଖି ପୂଜା କରାଯାଇଥାଏ ।
ପ୍ରବାଦ ଅନୁସାରେ ରାମାୟଣ ସମୟରେ ଭଗବାନ ରାମ ଚନ୍ଦ୍ରଶିଳାଠାରେ ତପସ୍ୟା କରିବାକୁ ଯାଇଥିଲେ ।
ହିନ୍ଦୁ ପୁରାଣ ଅନୁସାରେ ଭଗବାନ ଶିବ ଓ ତାଙ୍କ ପତ୍ନୀ ପାର୍ବତୀ ହିମାଳୟରେ ରହୁଥିଲେ ।
ଭଗବାନ ଶିବ କୈଲାଶ ପର୍ବତରେ ଅବସ୍ଥାନ କରୁଥିଲେ ଓ ପାର୍ବତୀଙ୍କୁ ଶୈଳ ପୁତ୍ରୀ କୁହାଯାଇଥାଏ ।
ପ୍ରାକ୍ତନ କାଳରେ ଏହା ବୌଦ୍ଧିକ ସଂସ୍କୃତିର ଏକ ପିଠ ହିସାବରେ ରହିଥିବାର ଇତିହାସ କହେ ।
ପର୍ବତର ନିକଟବର୍ତ୍ତୀ ଇଲାକାରେ ଅନେକ ପୁରାତନ ଧ୍ୱଂସ ସ୍ତୂପ ତଥା ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଭଗ୍ନାବଶେଷ ଦେଖିବାକୁ ମିଳିଥାଏ ।
ପୁରାଣ ବର୍ଣ୍ଣନା ଅନୁସାରେ ହନୁମାନ ଏହି ପର୍ବତକୁ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କ ଜୀବନ ବଞ୍ଚେଇବା ପାଇଁ ଲଙ୍କାକୁ ବୋହି ନେଇଥିଲେ ରାମ ରବଣ ଯୁଦ୍ଧ ସମୟରେ ।
ତ୍ରେତୟା ଯୁଗରେ ହେଇଥିବା ଏହି ଯୁଦ୍ଧ କାଳରେ ଶ୍ରୀରାମଙ୍କ ଉପଦେଷ୍ଠା ଜାମ୍ବବାନ ଶ୍ରୀରାମଙ୍କୁ କହିଥିଲେ ହନୁମାନଙ୍କୁ ଗନ୍ଧମାର୍ଦନ ପଠେଇ ସେଠାରୁ ବିଶଲ୍ୟକରଣୀ ପାତ୍ର ଆଣିବାକୁ ।
ହନୁମାନ ଗନ୍ଧମାର୍ଦନ ପହଞ୍ଚି ଘଞ୍ଚ ଅରଣ୍ୟ ଭିତରେ ବିଶଲ୍ୟକରଣୀ ଗଛ ଚିହ୍ନି ପାରିଲେ ନାହିଁଁ ।
ଏହି ପର୍ବତର ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ଏକ ସୁନ୍ଦର ଝରଣା ତଟରେ ପ୍ରଖ୍ୟାତ ନୃସିଂହନାଥ ମନ୍ଦିର ତଥା ଦକ୍ଷିଣପଟରେ ଏକ ଏକ ଝରଣା କୁଳରେ ହରିଶଙ୍କର ମନ୍ଦିର ଅବସ୍ଥିତ ।
ମହାଭାରତ ପୁରାଣରେ ଉଲ୍ଲେଖ ଅନୁସାରେ ମହାବୀର ଦ୍ରୋଣ ତାଙ୍କର ବଛା ଛାତ୍ର ମାନଙ୍କୁ ଏହି ପର୍ବତର ଅରଣ୍ୟରେ ଶସ୍ତ୍ର ଶିକ୍ଷା ପ୍ରଦାନ କରୁଥିଲେ ।
ତାଙ୍କଠାରୁ ଶିକ୍ଷା ପାଇଥିବା ଛାତ୍ରମାନେ ସାରା ଭାରତରେ ପୋଖତ ଯୋଦ୍ଧାର ସମ୍ମାନ ପାଉଥିଲେ ।
ଚୀନ ଦେଶର ପରିବ୍ରାଜକ ମଧ୍ୟ ଏହି ଗନ୍ଧମାର୍ଦନ ପରିଭ୍ରମଣ କରି ଏହାର ସୁନ୍ଦରତା ଉପରେ ତାଙ୍କ ଭ୍ରମଣ ପୁସ୍ତକରେ ଉଲ୍ଲେଖ କରିଛନ୍ତି ।
ତାଙ୍କ ଅନୁସାରେ ପର୍ବତ ନିକଟରେ ପରିମଳ ଗିରି ନାମକ ଏକ ବୌଦ୍ଧ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟ ମଧ୍ୟ ଥିଲା ।
ଗନ୍ଧମାର୍ଦନ ପର୍ବତ ସମୂହ ଓଡ଼ିଶାର ବଲାଙ୍ଗିର ଓ ବରଗଡ ଜିଲ୍ଲା ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ପର୍ବତ ସମୂହ ।
ଏହା ଆୟୁର୍ବେଦିକ ଔଷଧ ମିଳୁଥିବା ଅନେକ ଦୁର୍ଲଭ ବୃକ୍ଷ୍ୟ ରାଜିରେ ପରିପୂର୍ଣ ହେଇଥିବାରୁ ଭାରତରେ ବିଖ୍ୟାତ ।
ଓଡ଼ିଶା ସରକାର ତଥା ବିଭିନ୍ନ ବେସରକାରୀ ଅନୁଷ୍ଠାନମାନେ ଏଠାରୁ ବକ୍ସାଇଟ ଖନନ କରି କାରଖାନାମାନଙ୍କୁ ପଠାନ୍ତି ।
ଏଠାରେ ଆନୁକୁଲ୍ୟରେ ହେଇଥିବା ଅନୁଧ୍ୟାନ ଅନୁସାରେ ୨୨୦ ପ୍ରକାର ଦୁର୍ଲଭ ଔଷଧୀୟ ବୃକ୍ଷ୍ୟ ଉପଲବ୍ଧ ଥିବା କଥା ଲେଖିଥିଲେ ମଧ୍ୟ ସ୍ଥାନୀୟ ଲୋକଙ୍କ ମତରେ ଏଠାରେ ୫୦୦ରୁ ବେଶୀ ପ୍ରକାର ର ଔଷଧୀୟ ବୃକ୍ଷ୍ୟ ରହିଛି ।
ସ୍ଥାନୀୟ ଅଞ୍ଚଳରୁ ବୈଦ୍ୟମାନେ ଏହିସବୁ ଔଷଧ ନିର୍ମାଣ କରି ବ୍ୟବହାର କରିଥାନ୍ତି ।
ଗନ୍ଧମର୍ଦନ ପର୍ବତର ଜଙ୍ଗଲରେ ମିଳୁଥିବା ଔଷଧ ଯୁକ୍ତ ଯଡି ବୁଟୀ , ପତ୍ର , ଗଛର ବକଳ ବ୍ୟବହାର କରି ଆୟୁର୍ବେଦିକ ଔଷଧ ନିର୍ମାଣ ପାଇଁ ଏହା ନିକଟରେ ଅନେକ ବେସରକାରୀ ଆୟୁର୍ବେଦିକ କକର୍ମଶାଳା ମନ ଖୋଲିଛି ।
ସରକାର ମଧ୍ୟ ଏହା ନିକଟରେ ବରଗଡ ଓ ବଲାଙ୍ଗିର ଜିଲ୍ଲାରେ ୨ଟି ଆୟୁର୍ବେଦିକ କଲେଜ ଖୋଲି ଏହାର ଔଷଧ ଉପରେ ଗବେଷଣାର ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିଛନ୍ତି ।
ଏହି ଅରନ୍ୟାଞ୍ଚଳରେ ମିଳୁଥିବା ଆୟୁର୍ବେଦିକ ଉପାଦାନ ମାନଙ୍କୁ ସ୍ଥାନୀୟ ଲୋକମାନେ ସଂଗ୍ରହ କରି ଡାବର , ଝଣ୍ଡୁ ପରି ବୃହତ ଔଷଧ କମ୍ପାନୀ ମାନଙ୍କୁ ଯୋଗେଇଥାନ୍ତି ।
୧୩ ବର୍ଷ ବୟସରେ ସେ ଲେକସାଇଡ଼ ସ୍କୁଲ୍,ଏକ ବେସରକାରୀ ପ୍ରସ୍ତୁତିମୁଳକ ସ୍କୁଲ୍ରେ ନାମ ଲେଖାଇଲେ ।
ସେ ଅଷ୍ଟମ ଶ୍ରେଣୀରେ ପଢୁଥିବା ବେଳେ ସ୍କୁଲ୍ରେ ଥିବା ମଦର୍ସ୍ କ୍ଲବ୍ ଟେଲି ଟାଇପ୍ ମଡେଲ୍ ୩୩ ଏଏସ୍ଆର୍ ଟର୍ମିନାଲ୍ ଏବଂ ଜେନେରାଲ୍ ଇଲେକ୍ଟ୍ରିକ୍ କମ୍ପ୍ୟୁଟର୍ ର ଏକ କମ୍ପ୍ୟୁଟର୍ ସମୟର ବ୍ଲକ୍ ଲେକ୍ ସାଇଡ୍ ସ୍କୁଲ୍ର ବ୍ୟବହୃତ ଜିନିଷ ସବୁକୁ ତନ୍ନତନ୍ନ କରି ଖୋଜି ବିକ୍ରି କରି ଛାତ୍ରଛାତ୍ରୀମାନଙ୍କ ପାଇଂ କିଣା ଯାଇଥିଲା ।
ଗେଟ୍ସ ବେସିକ୍ର ଜିଇ ସିଷ୍ଟମ୍ରେ ପ୍ରୋଗ୍ରାମିଂ କରିବାକୁ ଆଗ୍ରହ କଲେ ଏବଂ ନିଜର ଆଗ୍ରହ ପାଇଂ ସେ ଗଣିତ ଶ୍ରେଣୀରୁ ଛୁଟି ନେଉଥିଲେ ।
ସେ ଏହି ଯନ୍ତ୍ରରେ ନିଜର ପ୍ରଥମ କମ୍ପ୍ୟୁଟର ପ୍ରୋଗ୍ରାମ୍ କରିଥିଲେ ଯାହାକି ବ୍ୟବାହାରକାରୀକୁ କମ୍ପ୍ୟୁଟର୍ ବିପକ୍ଷରେ ଛକି ଶୁନ ଖେଳିବାକୁ ଅନୁମତି ଦେଇଥାଏ ।
ସେ ଯେତେବେଳେ ସେହି ମୁହୁର୍ତ୍ତକୁ ମନେପକେଇଲେ ସେ କହିଲେ "ସେହି ମେସିନ୍ ପାଖରେ କିଛି ଥିଲା" ।
ମଦର୍ସ୍ କ୍ଲବ୍ର ଦାନ ସରିଯିବା ପରେ ସେ ଓ କିଛି ଛାତ୍ର ଡିଇସି ପିଡିପି ମିନିକମ୍ପ୍ୟୁଟର୍ ସିଷ୍ଟମ୍ ଉପରେ ସମୟ ଦେଲେ ।
ସେହି ସିଷ୍ଟମ୍ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ ସିଷ୍ଟମ୍ ଥିଲା ପିଡିପି-୧୦ ଯାହାକି କମ୍ପ୍ୟୁଟର୍ ସେଣ୍ଟର୍ କୋରପୋରେସନ୍ ରୁ ଜଣା ଯାଉଥିଲା ଯାହାକି ୪ ଜଣ ଲେକ୍ ସାଇଡ୍ ଛାତ୍ର ଗେଟସ୍ , ପଉଲ୍ ଆଲେନ୍, ରିକ୍ ୱିଲାଣ୍ଡ୍ ଏବଂ କେନ୍ଟ୍ ଏଭାନ୍ସଙ୍କୁ ଦଣ୍ଡ ସ୍ୱରୂପ ବାରଣ କରିଥିଲେ କାରଣ- ଗ୍ରୀଷ୍ମ ପରେ ଅପରେଟିଂଗ୍ ସିଷ୍ଟମ୍ରେ କମ୍ପ୍ୟୁଟର୍ ଫ୍ରି ସମୟରେ ସେହିମାନେ ଭୁଲ୍ କରୁଥିଲେ।