polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ସ୍ନାତକୋତ୍ତର ପରେ ସେ ଶ୍ରୀଲଙ୍କା ଆଇନ ମହାବିଦ୍ୟାଳୟରେ ଆଇନ ପରୀକ୍ଷା ସମାପ୍ତ କରିଥିଲେ ଏବଂ ଏଚ୍ ଡବ୍ଲୁ ଜୟୱର୍ଦ୍ଧନେ ଙ୍କ ଅଧୀନରେ ତାଲିମପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇ ୧୯୭୨ ମସିହାରେ ଆଡଭୋକେଟ ଭାବରେ ଶପଥ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ।
ଅର୍ଥନୀତି, ଶିକ୍ଷା ଏବଂ ମାନବିକ ଅଧିକାରରେ ସଂସ୍କାର ଆଣିବାରେ ତାଙ୍କର ଉଲ୍ଲେଖନୀୟ ଅବଦାନ ପାଇଁ ବିକ୍ରମସିଂହେ ଅଷ୍ଟ୍ରେଲିଆର ଡେକିନ୍ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟରୁ ଫେବୃଆରୀ ୧୪, ୨୦୧୭ରେ ତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନଜନକ ଡକ୍ଟରେଟ୍ ଉପାଧୀରେ ସମ୍ମାନିତ କରାଯାଇଛି ।
ଏହାଦ୍ୱାରା ଦେଶର ରାଜନୈତିକ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଏକ ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ପରିସ୍ଥିତି ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଥିଲା ଯେଉଁଠାରେ ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ଏବଂ ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ଦୁଇଟି ବିପରୀତ ଦଳର ଥିଲେ ।
ଯଦିଓ, ସମ୍ବିଧାନ ଅନୁଯାୟୀ, ଉଭୟ ରାଜ୍ୟ ମୁଖ୍ୟ ଏବଂ ସରକାରର ମୁଖ୍ୟ ଥିଲେ ରାଷ୍ଟ୍ରପତି, ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ରାନିଲ ୱିକ୍ରେମସିଂହେ ନିଜ କ୍ୟାବିନେଟ ନିଯୁକ୍ତ କରିବାରେ ସକ୍ଷମ ହୋଇଥିଲେ ଏବଂ ସରକାରଙ୍କ ଉପରେ ତାଙ୍କର ପ୍ରକୃତ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ଥିଲା ।
ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ଚନ୍ଦ୍ରିକା କୁମାରତୁଙ୍ଗା ମଧ୍ୟ କ୍ୟାବିନେଟ୍ ବୈଠକରେ ଅଧ୍ୟକ୍ଷତା କରିଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ସରକାରୀ ନିଷ୍ପତ୍ତି ନେବା ଉପରେ ତାଙ୍କର ପ୍ରଭାବ ଅତ୍ୟନ୍ତ ସୀମିତ ରହିଥିଲା ।
ସେ ଜେ. ଆର ଜୟୱର୍ଦ୍ଧନେଙ୍କ ନୂତନ ସରକାରରେ ବୈଦେଶିକ ବ୍ୟାପାର ଉପମନ୍ତ୍ରୀ ଭାବରେ ନିଯୁକ୍ତ ହୋଇଥିଲେ ଏବଂ ଖୁବ୍ ଶୀଘ୍ର ଯୁବ ବ୍ୟାପାର ଏବଂ ନିଯୁକ୍ତି ମନ୍ତ୍ରୀ ପଦରେ ପଦୋନ୍ନତି ପାଇଲେ ଯାହା ଫଳରେ ସେ ଶ୍ରୀଲଙ୍କାର ସର୍ବକନିଷ୍ଠ କ୍ୟାବିନେଟ ମନ୍ତ୍ରୀ ହୋଇପରିଥିଲେ ।
ଡେପୁଟି ମନ୍ତ୍ରୀ ଥିବା ସମୟରେ ସେ ଶ୍ରୀଲଙ୍କା ନ୍ୟାସନାଲ ଗାର୍ଡ ଏବଂ ନ୍ୟାସନାଲ ୟୁଥ୍ ସର୍ଭିସେସ୍ କାଉନସିଲ୍ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ, ଯାହାକି ବିଦ୍ୟାଳୟର ଛାତ୍ରମାନଙ୍କୁ ବୃତ୍ତିଗତ ଏବଂ ବୈଷୟିକ ତାଲିମ ପ୍ରଦାନ କରିଥାଏ ।
ରଣସିଂହେ ପ୍ରେମାଦାସଙ୍କ ଅଧ୍ୟକ୍ଷତାରେ ବିକ୍ରମସିଙ୍ଘେଙ୍କୁ ଶିଳ୍ପ ମନ୍ତ୍ରୀ ଭାବେ ନିଯୁକ୍ତି ଦିଆଯାଇଥିଲା, ଯେଉଁଥିରେ ସେ ଔଦ୍ୟୋଗିକ ସଂସ୍କାର ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ଏବଂ 'ବିୟାଗାମା ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ଅର୍ଥନୈତିକ ଜୋନ୍' ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିଥିଲେ ।
୭ ମଇ ୧୯୯୩ରେ, ତାମିଲ ଟାଇଗରଙ୍କଦ୍ୱାରା ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ରଣସିଂହେ ପ୍ରେମାଦାସଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରାଯିବା ପରେ ତତକାଳୀନ ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ଡି.ବି.ୱିଜେତୁଙ୍ଗା ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ଭାବେ ନିଯୁକ୍ତ ହେବା ସହ ସେ ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ଭାବେ ଶପଥ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ।
ସେ ପ୍ରଥମେ ୧୯୭୭ରେ ବିୟାଗାମା ନିର୍ବାଚନ କ୍ଷେତ୍ର ପାଇଁ ସାଂସଦ ଭାବରେ ନିର୍ବାଚିତ ହୋଇଥିଲେ ଏବଂ ପରେ ପରେ ୨୦୨୦ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପୁନଃ ନିର୍ବାଚିତ ହୋଇଥିଲେ ଏବଂ ତିନିଥର ଶ୍ରୀଲଙ୍କାର ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ ।
୮ ଜାନୁୟାରୀ ୨୦୧୫ରେ, ବିକ୍ରମସିଙ୍ଘେଙ୍କୁ ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ମୈଥ୍ରୀପାଲ ସିରିସେନା ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ଭାବରେ ନିଯୁକ୍ତ କରିଥିଲେ, ଯିଏକି ୨୦୧୫ ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ନିର୍ବାଚନରେ ​​ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ମହିନ୍ଦା ରାଜପାକ୍‌ସେଙ୍କୁ ପରାସ୍ତ କରିଥିଲେ ।
ଏହି ସମୟ ମଧ୍ୟରେ ସେ "ପାଶ୍ଚାତ୍ୟ ଅଞ୍ଚଳ ମେଗାପୋଲିସ୍" ପ୍ରକଳ୍ପ ନିର୍ମାଣ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତାବ ଦେଇଥିଲେ ।
ସିଙ୍ଗାପୁରର ଏକ ନିର୍ମାନ ଫାର୍ମ ର ସ୍ଥପତିମାନଙ୍କ ସହାୟତାରେ ଯୋଜନା କରାଯାଇ ଏହା ଶ୍ରୀଲଙ୍କାର ପଶ୍ଚିମ ପ୍ରଦେଶରେ ଏକ ବଡ଼ ସହର ସୃଷ୍ଟି କରିବାକୁ ଏହି ପ୍ରସ୍ତାବ ଦିଆଯାଇଥିଲା ଯାହା ବିଶ୍ୱର ପ୍ରମୁଖ ସହରଗୁଡ଼ିକ ସହିତ ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱିତା କରିପାରିଥାନ୍ତା ।
ସେ ପ୍ରଭାବିତ ଅଞ୍ଚଳ ପରିଦର୍ଶନ କରି ପୂର୍ବତନ ଯୁଦ୍ଧ ପ୍ରଭାବିତ କ୍ଷେତ୍ରର ବିକାଶ ପାଇଁ ପଦକ୍ଷେପ ନେଇଥିଲେ ଏବଂ ନାଗରିକ କାର୍ଯ୍ୟକର୍ତ୍ତାଙ୍କୁ ଭେଟି ଜାଫ୍ନା ନାଗରିକ ତଥା ବିଦ୍ୟାଳୟଗୁଡ଼ିକ ସମ୍ମୁଖୀନ ହୋଇଥିବା ସମସ୍ୟା ବିଷୟରେ ଆଲୋଚନା କରିଥିଲେ ଏବଂ ନିଖୋଜ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ତଦନ୍ତ ତ୍ୱରାନ୍ୱିତ କରିବାକୁ ପ୍ରାସ ଜାରି ରଖିଥିଲେ ।
ସେ ମଧ୍ୟ ଉତ୍ତର ପ୍ରୋଭିନ୍‌ସର ସମ୍ପ୍ରଦାୟକୁ ଉନ୍ନତ କରିବା ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ଜୀବନ ଶୈଳୀରେ ଉନ୍ନତି ଆଣିବା ପାଇଁ ପଦକ୍ଷେପ ନେଇଥିଲେ ।
ଫଳସ୍ୱରୂପ, ସେ ଏକ ନୂତନ ମିଳିତ ସାମ୍ମୁଖ୍ୟ ସରକାର ଗଠନ କରିବାରେ ସକ୍ଷମ ହୋଇଥିଲେ ଏବଂ ୯ ଡିସେମ୍ବର ୨୦୦୧ରେ ଶ୍ରୀଲଙ୍କାର ୧୭ତମ ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ଭାବରେ ଶପଥ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ।
୨୦୧୫ ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ନିର୍ବାଚନର ୟୁନାଇଟେଡ୍ ନ୍ୟାସନାଲ ପାର୍ଟି ନେତୃତ୍ୱାଧୀନ ସାଧାରଣ ପ୍ରାର୍ଥୀ ମୈଥ୍ରିପାଲା ସିରିସେନା ୫୧.୨୮% ଭୋଟ୍ ଜିତିବା ପରେ ଏକ 'ବୁଝାମଣା ଚୁକ୍ତିନାମା' ଅନୁଯାୟୀ ବିକ୍ରମସିଙ୍ଘେ ୧୦୦ ଦିନିଆ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ ଯୋଜନା ପାଇଁ ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ଭାବରେ ନିଯୁକ୍ତ ହେଲେ ।
ବିକ୍ରମସିଙ୍ଘେ 'ୟୁନାଇଟେଡ୍ ନ୍ୟାସନାଲ ପାର୍ଟି' ରେ ଯୋଗ ଦେଇଥିଲେ ଏବଂ ସମୟକ୍ରମେ ଦଳର ଉଚ୍ଚତର ପଦବୀ ଅଳଂକୃତ କଲେ ।
ସେ ୧୯୭୦ ଦଶକ ମଧ୍ୟ ଭାଗରେ କେଲାନିଆ ନିର୍ବାଚନ କ୍ଷେତ୍ରର ମୁଖ୍ୟ ସଂଗଠକ ଭାବରେ ନିଯୁକ୍ତ ହୋଇଥିଲେ କିନ୍ତୁ ପରେ ବିୟାଗାମା ନିରବାଚନ କ୍ଷେତ୍ରର ମୁଖ୍ୟ ସଂଗଠକ ଭାବରେ ନିଯୁକ୍ତ ହୋଇଥିଲେ, ଯେଉଁଠାରୁ ସେ ୧୯୭୭ ବିଧାନ ସଭା ନିର୍ବାଚନରେ ​​ଜିତିଥିଲେ ।
ଅସ୍ତ୍ରବିରତି ଉଲ୍ଲଂଘନ ସମୟରେ ଦେଶର ବିକାଶରେ ସହଯୋଗ କରିବାକୁ ସେ ଅନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ସମୁଦାୟକୁ ଅନୁରୋଧ କରିଥିଲେ ଯାହାଦ୍ୱାରା ୨୦୦୩ ଜୁନ୍ ୨୦୦୩ରେ ଶ୍ରୀଲଙ୍କାର ପୁନଃନିର୍ମାଣ ଏବଂ ବିକାଶ ଉପରେ ଟୋକିଓ ଦାତା ସମ୍ମିଳନୀ ଅନୁଷ୍ଠିତ ହୋଇଥିଲା ଯେଉଁଥିରେ ପୁନଃନିର୍ମାଣ ଏବଂ ବିକାଶ ସହାୟତା ପାଇଁ ଶ୍ରୀଲଙ୍କା ୪.୫ ବିଲିୟନ ଡଲାରରୁ ଅଧିକ ଆର୍ଥିକ ସହାୟତା ପାଇଥିଲା ।
୨୪ ମାର୍ଚ୍ଚ ୧୯୪୯ରେ କଲମ୍ବୋରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିବା ବିକ୍ରମସିଙ୍ଘେ ଏସମଣ୍ଡ ବିକ୍ରମସିଙ୍ଘେ ଏବଂ ନଳୀନି ବିକ୍ରମସିଙ୍ଘେ ନୀ ୱିଜେୱର୍ଦ୍ଧନେଙ୍କ ଦ୍ୱିତୀୟ ପୁତ୍ର ଥିଲେ ।
ତାଙ୍କ ପିତା ଜଣେ ଓକିଲ ଥିଲେ ଯିଏ 'ଲେକ୍ ହାଉସ୍ ଗ୍ରୁପ୍ ଅଫ୍ ନିଉସପେପର‌ସ' ଖବରକାଗଜର ମାଲିକାନା ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ।
ତାଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟକାଳ ମଧ୍ୟରେ ସେ ଏକ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ଅର୍ଥନୈତିକ ସଂସ୍କାର ମାଧ୍ୟମରେ ଦେଶକୁ ଆଗେଇ ନେଇଥିବାରୁ ତାଙ୍କୁ ଶ୍ରେୟ ଦିଆଯାଇଥିଲା ଏବଂ ସାଧାରଣତଃ ବ୍ୟବସାୟ ସମ୍ପ୍ରଦାୟ ପକ୍ଷରୁ ତାଙ୍କୁ ଏଥିପାଇଁ ବିପୁଳ ସମର୍ଥନ ମିଳିଥିଲା ।
୭୭୯ ମସିହାରେ ମିରୋକୁ-ଜି ନାମକ ଏକ ମନ୍ଦିର ଏହା ନିକଟରେ ତିଆରି କରାଯାଇ ଥିଲା, ଯାହକୁ ପ୍ରଥମ ଶାଳ-ମନ୍ଦିର ବୋଲି ଗ୍ରହଣ କରାଯାଏ ।
୧୮୬୮ ମସିହା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହା "ଉସା ହାଚିମାଙ୍ଗୁ-ଜି" , ନାମରେ ଉଭୟ ଶିଣ୍ଟୋଶାଳ ଏବଂ ବୌଦ୍ଧ ମନ୍ଦିର ରୂପେ ଅପରିବର୍ତ୍ତିତ ରହିଲା ।
୧୮୬୮ରେ ପ୍ରଚଳିତ କାମି ଓ ବୁଦ୍ଧ ପୃଥକୀକରଣ ଯୋଜନା ବଳରେ ବୌଦ୍ଧ ସଂରଚନାଟି ବାହାର କରିଦିଆଗଲା ।
ସାମ୍ରାଜ୍ଞୀ ଶୋତୋକୁଙ୍କ ରାଜତ୍ବ କାଳର ଇତିହାସ ଲେଖାଗୁଡ଼ିକରେ ପ୍ରଥମ ଥର ପାଇଁ ଉସାର ହାଚିମାଙ୍ଗୁ ବିଷୟରେ ଉଲ୍ଲେଖ ମିଳେ ।
ଉସାଜିଙ୍ଗୁ , ବା ଉସା ହାଚିମାଙ୍ଗୁ ବା ଉସାଶାଳ ହେଉଛି ଜାପାନର ଓଇତା ରାଜ୍ଯର ଉସା-ଶୀ ସହରରେ ଥିବା ଏକ ଶିଣ୍ଟୋଶାଳ ।
ସମ୍ରାଟ ଓଜିନଙ୍କୁ, ଯାହାଙ୍କୁ ହାଚିମାନ-ଜିନ ବୋଲି ଗ୍ରହଣ କରି ପୂଜା କରାଯାଏ, ପ୍ରଥମ କରି ଅଷ୍ଟମ ଶତାବ୍ଦୀରେ ଏହି ଶାଳରେ ସ୍ଥାପିତ କରାଗଲା ।
ଉସାଜିଙ୍ଗୁ ବହୁସମୟ ଧରି ରାଜକୀୟ ପୃଷ୍ଠପୋଷକତା ଲାଭ କରିଥିଲା, ଏବଂ ଏହାର ସ୍ଥାନ ଇଶେ ପରେ ଦ୍ୱିତୀୟ ଅଟେ ।
ସେହିପରି କ୍ଯୋଟୋ ରାଜ୍ଯର ୟାୱାତା-ଶୀର ଇୱାଶିମିଜୁ ହାଚିମାଙ୍ଗୁ ତଥା ଫୁକୁଓକା ରାଜ୍ଯର ଫୁକୁଓକା-ଶୀର ହାକୋଜାକିଗୁକୁ ମଧ୍ଯ ଉକ୍ତ ସମ୍ମାନ ମିଳିଥିଲା ।
ଷୋଡଶ ଶତାବ୍ଦୀରେ, ଏହି ପୀଠଟି ସ୍ଥାନୀୟ ଫୁନାଇ ହାନର ଖ୍ରୀଷ୍ଟୀୟ ଦାଇମ୍ଯୋ ଓତୋମୋ ୟୋଶିଶିଗେଙ୍କ ଆକ୍ରମଣର ଶୀକାର ହେଲା ।
ୟୋଶିଶିଗେଙ୍କ ପତ୍ନୀ ନାତା ଯେଜେବେଲ ଉକ୍ତ ଶାଳର ମୁଖ୍ଯ ପୂଜକ ଥିଲେ ଏବଂ ସେ ନାରା ବଂଶ ସହ ମିଶି ଏହି ଆକ୍ରମଣର ବିରୋଧ କଲେ ।
ସାଧାରଣତଃ ବିକଳ୍ପ ବିବାଦର ସମାଧାନ ଭାବରେ ଜଣାଶୁଣା ଏକ ମାଧ୍ୟମ ହେଉଛି ଆର୍ବିଟ୍ରେସନ୍ ବା ମଧ୍ୟସ୍ଥତା ।
ଭାରତୀୟ ଆଇନ ବ୍ୟବସ୍ଥାରେ ବିକଳ୍ପ ବିବାଦ ସମାଧାନର ବିଭିନ୍ନ ମାଧ୍ୟମ ଯେପରିକି ଲୋକ ଅଦାଲତ, "ଆପୋଷ ବୁଝାମଣା" ବା "ମିଡିଏସନ" ଇତ୍ୟାଦି ମଧ୍ୟ ମଧ୍ୟସ୍ଥତାର ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ ।
ଏହା ଏକ ଆଇନଗତ ପ୍ରକ୍ରିୟା ଯେଉଁଠାରେ କୌଣସି ବିବାଦର ଉଭୟ ପକ୍ଷ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ ଜଣେ ଆର୍ବିଟ୍ରେଟରଙ୍କ ନିଷ୍ପତ୍ତିକୁ ଅନୁସରଣ କରିବା ଏବଂ ସମ୍ମାନ କରିବାକୁ ରାଜି ହୁଅନ୍ତି ।
ଏହା ହେଉଛି ଗୋଟିଏ ମାର୍ଗ ଯାହାକି ଯେ କେହି ଭାରତୀୟ କେତେକ ସୀମିତ କ୍ଷେତ୍ରରେ ମାମଲା ଦାୟର କରିବା ଏବଂ ବିବାଦର ସମାଧାନ ପାଇଁ ସିଧାସଳଖ ଅଦାଲତକୁ ଯିବା ପରିବର୍ତ୍ତେ ଏହି ମାଧ୍ୟମରେ ଚେଷ୍ଟା କରିପାରିବେ ।
ଆର୍ବିଟ୍ରେସନ୍ ଭାବରେ ବ୍ୟକ୍ତିବିଶେଷଙ୍କୁ ନିଯୁକ୍ତ କରି ଦଳଗୁଡିକ ମଧ୍ୟରେ ସମାଧାନର ଏକ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ରୂପ ଭାବରେ ବ୍ୟବହୃତ ହୁଏ, ବିବାଦର ତୁରନ୍ତ ଏବଂ ନ୍ୟାୟପୂର୍ଣ୍ଣ ସମାଧାନର ଏକ ଉପଯୋଗୀ ମାଧ୍ୟମ ଭାବରେ ବିବେଚନା କରାଯାଏ ଯାହା ଦ୍ରବ୍ୟ ଏବଂ ସେବା କ୍ଷେତ୍ରରେ ବ୍ୟବସାୟିକ କାରବାରରୁ ହୋଇପାରେ ।
ପଞ୍ଚାୟତର ସଦସ୍ୟମାନେ ପଞ୍ଚ ବା ପଞ୍ଚ ପରମେଶ୍ୱର ଭାବରେ ଜଣାଶୁଣା ଥିଲେ ।
ସେହି ସମୟରେ ସେହି ପଞ୍ଚ ହିଁ ମଧ୍ୟସ୍ଥି ବା ଆର୍ବିଟ୍ରେଟର ଥିଲେ, ଏବଂ ଏକ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ପ୍ରଣାଳୀରେ ବିବାଦର ସମାଧାନ କରୁଥିଲେ ।
ତେବେ ଏହା ପରେ ବ୍ରିଟିଶ ଭାରତ ପାଇଁ ପ୍ରଥମ ବିଧାନ ପରିଷଦ ଗଠନ ହେଲା ଏବଂ ଆର୍ବିଟ୍ରେସନ୍ ଉପରେ ଭାରତରେ ଏହାର ଏ ସମ୍ପର୍କିତ ପ୍ରଥମ ଅଧିନିୟମ ପ୍ରଣୟନ ହେଲା, ଯାହା "ଇଣ୍ଡିଆନ୍ ଆର୍ବିଟ୍ରେସନ୍ ଆକ୍ଟ" ଭାବରେ ଜଣାଶୁଣା ।
କିନ୍ତୁ ଏହି ନିୟମ କେବଳ ପ୍ରେସିଡେନ୍ସି ସହର ଅର୍ଥାତ୍ ତତକାଳୀନ କଲିକତା, ବମ୍ବେ ଏବଂ ମାଡ୍ରାସ ପାଇଁ ପ୍ରଯୁଜ୍ୟ ଥିଲା ।
ଏହା ପରେ ଆର୍ବିଟ୍ରେସନ୍ ଆକ୍ଟ, ୧୯୪୦ ଆସିଥିଲା ​​ଯାହା ପାକିସ୍ଥାନ ଏବଂ ବାଲୁଚିସ୍ତାନ ସମେତ ସମଗ୍ର ଭାରତ ପାଇଁ ପ୍ରଯୁଜ୍ୟ ଥିଲା ।
୧୯୪୦ ମସିହାର ଅଧିନିୟମରେ ବିଭିନ୍ନ ତ୍ରୁଟି ଥିବା ହେତୁ ଏହି ଅଧିନିୟମକୁ ଏକ ନୂତନ ଅଧିନିୟମ "ଆର୍ବିଟ୍ରେସନ୍ ଆଣ୍ଡ କନ୍ସିଲିଏସନ୍ ଆକ୍ଟ, ୧୯୯୬" ପ୍ରଣୟନ ପୂର୍ବକ ବଦଳାଇଦିଆଗଲା ।
ଅଧିକାଂଶ ଚୁକ୍ତିନାମାରେ ଆର୍ବିଟ୍ରେସନ୍ ପାଇଁ ଏକ ସର୍ତ୍ତ ରହିଥାଏ କାରଣ ପକ୍ଷଗୁଡିକ ଏକ ଆର୍ବିଟ୍ରେସନ୍ ଧାରା ଅନ୍ତର୍ଭୂକ୍ତ କରିଥିଲେ ହିଁ ଚୁକ୍ତିନାମା ଅନୁଯାୟୀ କିମ୍ବା "ଉତ୍ପନ୍ନ” ବିବାଦର ସମାଧାନ କରିବାକୁ ମଧ୍ୟସ୍ଥି ଆବଶ୍ୟକ ହୁଏ ।
ତଥାପି, ନିମ୍ନ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ବିବାଦ କିମ୍ବା ଦାବିଗୁଡିକ ଥିଲେ ଆର୍ବିଟ୍ରେସନ୍ ବା ମଧ୍ୟସ୍ଥତା ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ:
ବୈଷୟିକ ପ୍ରସଙ୍ଗରେ ପାରଦର୍ଶୀତା: ଜଣେ ଆର୍ବିଟ୍ରେଟର ବା ମଧ୍ୟସ୍ଥି ସହଜରେ ବୈଷୟିକ ବିଷୟଗୁଡିକ ସହିତ ମୁକାବିଲା କରିପାରିବେ ଯାହା ବିଜ୍ଞାନ ସମ୍ମତ ଅଟେ କାରଣ ସାଧାରଣତ ଏକ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ କ୍ଷେତ୍ରରେ ସେମାନଙ୍କର ପାରଦର୍ଶିତା ଏବଂ ଦକ୍ଷତା ଉପରେ ଆଧାର କରି ଆର୍ବିଟ୍ରେଟରମାନଙ୍କୁ ନିଯୁକ୍ତ କରାଯାଇଥାଏ ।
ଏହିପରି ଭାବରେ ବିବାଦଗୁଡିକ ଅଧିକ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ଏବଂ ଦକ୍ଷତାର ସହିତ ସମାଧାନ ହୁଏ ।
ରହିବା ପାଇଁ ଭଡା ଚୁକ୍ତିନାମା, ଏହିପରି ଚୁକ୍ତିଗୁଡ଼ିକର ବୈଧତା, ସମାପ୍ତି ଏବଂ ଯୋଗ୍ୟତା ସହିତ ବିବାଦର ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ ହୋଇଥାଏ
ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ମକଦ୍ଦମା ଯେଉଁଥିରେ ଆଇନ ଅଦାଲତର ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ଅଧିକାରଦ୍ୱାରା ପରିଚାଳିତ
ଭାରତରେ ଆର୍ବିଟ୍ରେସନର ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ବିକାଶ ବା ପ୍ରମାଣ ହିନ୍ଦୁ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ "ବୃହତ ଆରଣ୍ୟକ ଉପନିଷଦ"ରୁ ମିଳିପାରିବ ।
ଆଗରେ କାମାକୁରା ବା କାମିକୁରା ବୋଲି ଖ୍ଯାତ, କାଗୁରା ନୃତ୍ଯ ରାଜସଭାମାନଙ୍କରେ ମିକୋମାନଙ୍କଦ୍ୱାରା ପରିବେଷିତ ହେଉଥିଲା, କାରଣ ବିଶ୍ବାସ ଅଛି ଯେ ମିକୋ ବା ଶାଳର ପରିଚାରିକାମାନେ ଦେବୀ ଆମେନୋ ଉଜୁମେଙ୍କ ବଂଶଧର ।
ରାଜସଭାରେ ପ୍ରଦର୍ଶିତ ଏହି ମିକାଗୁରା କ୍ରମେ ଗ୍ରାମର ଲୋକ ପରମ୍ପରାରେ ସାତୋକାଗୁରା ରୂପରେ ଜଡ଼ିତ ହେଲା ।
ଏହା ଦୀର୍ଘ ହଜାରବର୍ଷର ବିସ୍ତାର ପରେ ବିଭିନ୍ନ ରୂପକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲା, ଯଥା - ମିକୋ କାଗୁରା, ଶିଶି କାଗୁରା, ଇଶେ କାଗୁରା ଏବଂ ଇଜୁମୋ କାଗୁରା ଇତ୍ୟାଦି ।
ଏହା ଛଡା ଆହୁରି ଅନେକ ପ୍ରକାରର ଅନେକ ରୂପରେ କାଗୁରା ନୃତ୍ଯ ଦେଶସାରା ପ୍ରସାର ଲାଭ କରିଛି ।
କାଗୁରାର ଏହି ରୂପଗୁଡ଼ିକ ଧର୍ମ ମଧ୍ଯରେ ସୀମିତ ନ ରହି ସାଧାରଣ ଜାପାନୀ ସମାଜର ଅଭିନ୍ନ ଅଙ୍ଗ ରୂପେ ପରିଗଣିତ ହେଉଛି ।
କୋଯିକୀ ଏବଂ ନିହୋଁ ଶୋକି ଐତିହାସିକ କିମ୍ବଦନ୍ତୀରେ କାଗୁରାର ଲୋକପ୍ରଥାରୁ ଉଦ୍ଭବ କଥା କୁହାଯାଇଛି ।
ଏହି କିମ୍ବଦନ୍ତୀ ଦ୍ୱୟରେ ସୂର୍ଯ୍ୟଦେବୀ, ଆମାତେରାଶୁଙ୍କ ବିଷୟରେ କୁହାଯାଇଛି, ଯେ ଦେବୀ ଆମାତେରାଶୁ ଏକ ଗୁମ୍ଫା ଭିତରେ ନିଜକୁ ବନ୍ଦ କରିଦେଲେ ଫଳରେ ସାରା ସଂସାର ଅନ୍ଧକାର ଏବଂ ଶୀତଳ ହୋଇଗଲା ।
ଆମେନୋ ଉଜୁମେ ବା ଊଷାର ଦେବୀ, ଅନ୍ୟ ଦେବାଦେବୀଙ୍କୁ ଏକ ନୃତ୍ଯ କରିବା ପାଇଁ କହିଲେ, ଯାହା ଆମାତେରାଶୁଙ୍କୁ ଗୁମ୍ଫାରୁ ବାହାରି ଦେଖିବା ପାଇଁ ପ୍ରେରିତ କଲା ।
ମିକାଗୁରା ଅନେକ ପବିତ୍ର ସ୍ଥଳ ଏବଂ ମହତ୍ବପୂର୍ଣ୍ଣ ସମ୍ମିଳନୀରେ ପରିବେଷିତ ହୋଇଥାଏ ।
ସାମ୍ରାଜ୍ୟ ଆଶ୍ରୟସ୍ଥଳରେ ଯେଉଁଠାରେ ପବିତ୍ର ଦର୍ପଣ ରଖାଯାଇଛି, ଗାଗାକୁ ଦରବାର ସଂଗୀତର ସହିତ ଏହା ପ୍ରଦର୍ଶିତ ହୁଏ ।
ଏହା ଛଡା ବଡ଼ବଡ଼ ଶିଣ୍ଟୋଶାଳମାନଙ୍କରେ, ଯଥା - ଇଶେ, କାମୋ, ଇୱାଶୀମିଜୁ ହାଚିମାଙ୍ଗୁ, ଆଦିରେ ମଧ୍ଯ ଏହା ପରିବେଷିତ ହୋଇଥାଏ ।
ଜାପାନର ରାଜକୀୟ ଗୃହ ବିଭାଗ ଅନୁସାରେ ଏବେ ମଧ୍ଯ ପ୍ରତିବର୍ଷ ଡିସେମ୍ବର ମାସରେ ସାମ୍ରାଜ୍ଯ ଆଶ୍ରୟସ୍ଥଳରେ ଏବଂ ରାଜକୀୟ ଅମଳ ପର୍ବରେ କାଗୁରା ନୃତ୍ଯ ପ୍ରଦର୍ଶିତ ହୋଇଥାଏ ।
କୌଣସି ଚିଠା ଉପରେ ପାର୍ଷଦ ସଭାର ନିର୍ଣ୍ଣୟକୁ ପ୍ରତିନିଧି ସଭା ସିଧାସଳଖ ରଦ୍ଦ କରିପାରିବ ନାହିଁ ।
କିନ୍ତୁ ପ୍ରତିନିଧି ସଭାଦ୍ୱାରା ପାରିତ କୌଣସି ଚିଠାକୁ ଆଇନରେ ପରିଣତ ହେବାରେ ପାର୍ଷଦ ସଭା କେବଳ ଡେରି କରାଇପାରିବ କିନ୍ତୁ ରୋକି ପାରିବ ନାହିଁ ।
ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ନିଯୁକ୍ତି ସମୟରେ ଉଚ୍ଚ ସଦନ, ନିମ୍ନ ସଦନକୁ ନିଜର ନିର୍ଣ୍ଣୟ ବଦଳାଇବା ପାଇଁ ବାଧ୍ଯ କରିପାରିବ ନାହିଁ ।
ନିଯୁକ୍ତି ପରେ ଅଧିକାର ପାଇଁ ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ନିମ୍ନ ସଦନରେ ବହୁମତ ଆବଶ୍ୟକ କରନ୍ତି ।
ପ୍ରତିନିଧି ସଭା ନିମ୍ନଲିଖିତ ପରିସ୍ଥିତିରେ ହିଁ ପାର୍ଷଦ ସଭାର ନିର୍ଣ୍ଣୟକୁ ରଦ୍ଦ କରିପାରିବ;
ଯଦି ଏକ ଚିଠା ପ୍ରତିନିଧି ସଭାଦ୍ୱାରା ପାରିତ ହୋଇସାରିଛି, ଏବଂ ପାର୍ଷଦ ସଭାଦ୍ୱାରା ୬୦ ଦିନ ମଧ୍ଯରେ ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ, ସଂଶୋଧନ କିମ୍ବା ଅସ୍ୱୀକାର କରାଯାଇଛି, ତେବେ, ଉକ୍ତ ଚିଠାଟି ପ୍ରତିନିଧି ସଭାର ଅତିକମରେ ଦୁଇ-ତୃତୀୟାଂଶ ସଦସ୍ଯଙ୍କଦ୍ୱାରା ପୁନଃପାରିତ ହେଲେ ସ୍ୱତଃ ଅଧିନିୟମରେ ପରିଣତ ହେବ ।
ଯଦି ଉଭୟ ସଦନ କୌଣସି ଅର୍ଥପଞ୍ଜୀକା ବା କୌଣସି ସନ୍ଧିରେ ଏକମତ ହୋଇପାରିଲେ ନାହିଁ, ତେବେ ସଂସଦର ଏକ ମିଳିତ ଅଧିବେଶନଦ୍ୱାରା ନିଜର ସଂଖ୍ଯା ଗରିଷ୍ଠତା ଯୋଗୁଁ ପ୍ରତିନିଧି ସଭାର ନିର୍ଣ୍ଣୟ ସଂସଦର ନିର୍ଣ୍ଣୟରେ ପରିଣତ ହେବ ।
ଆଉମଧ୍ଯ ଯଦି ଉକ୍ତ ଅର୍ଥପଞ୍ଜୀକା ବା ସନ୍ଧି, ନିମ୍ନ ସଦନରେ ପାରିତ ହୋଇଯାଇଛି ଏବଂ ୩୦ ଦିନ ମଧ୍ଯରେ ଉଚ୍ଚ ସଦନଦ୍ୱାରା ଅନୁମୋଦିତ ହୋଇ ନାହିଁ, ତେବେ ମଧ୍ଯ ନିମ୍ନ ସଦନର ନିର୍ଣ୍ଣୟ ସଂସଦର ନିର୍ଣ୍ଣୟରେ ପରିଣତ ହେବ ।
ଯଦି ଉଭୟ ସଦନ କୌଣସି ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ନିଯୁକ୍ତିରେ ସହମତି ହୋଇ ପାରିଲେନି, ତେବେ ୧୦ ଦିନ ମଧ୍ଯରେ ନିମ୍ନ ସଦନର ଅନୁମୋଦିତ ପ୍ରାର୍ଥୀ ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ହେବେ ।
ଭୋଟରମାନେ ଗୋଟିଏ ଆସନ ପାଇଁ ଦୁଇଟି ଭୋଟ ଦେଇଥାନ୍ତି; ଗୋଟିଏ ପ୍ରତିନିଧି ପାଇଁ ଏବଂ ଆଉ ଏକ ଦଳ ପାଇଁ ।
ଜାପାନର ସମାନ୍ତରାଳ ଭୋଟ ବ୍ଯବସ୍ଥାଟି ଅନେକ ଦେଶରେ ପ୍ରଚଳିତ ଅତିରିକ୍ତ ସଦସ୍ଯ ବ୍ଯବସ୍ଥାଠାରୁ ଭିନ୍ନ ଅଟେ ।
ଜାପାନୀ ସମ୍ବିଧାନରେ ସଂସଦର ଉଭୟ ସଦନର ଆସନ ସଂଖ୍ଯା, ଭୋଟ ବ୍ଯବସ୍ଥା କିମ୍ବା ନିର୍ବାଚିତ ବ୍ଯକ୍ତିମାନଙ୍କର ଯୋଗ୍ୟତା ଆଦି ବିଷୟରେ ଉଲ୍ଲେଖ ନାହିଁ ।
ସମ୍ବିଧାନ ଅନୁସାରେ, ଜାତି, ଧର୍ମ, ବର୍ଣ୍ଣ, ଲିଙ୍ଗ, ସାମାଜିକ ସ୍ଥିତି, ପାରିବାରିକ ଉତ୍ପତ୍ତି, ଶିକ୍ଷା, ସମ୍ପତ୍ତି ତଥା ଆୟ ଭିତ୍ତିରେ ବାଛବିଚାର କରିବା ବର୍ଜନୀୟ ।
ଏଥିରେ ଦୁଇଟି ସଦନ ରହିଛି, ଉଚ୍ଚ ସଦନ - ପାର୍ଷଦ ସଭା ଏବଂ ନିମ୍ନ ସଦନ ପ୍ରତିନିଧି ସଭା ।
ଏକ ସମାନ୍ତରାଳ ଭୋଟ ପ୍ରକ୍ରିୟାରେ ଉଭୟ ସଦନର ସଦସ୍ଯ ନିର୍ବାଚିତ ହୋଇଥାନ୍ତି ।
ନିୟମ ପ୍ରଣୟନ ସହ ସଂସଦ ଦେଶର ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ମଧ୍ଯ ନିଯୁକ୍ତି ଦେଇଥାଏ ।
ଏହି ସଂସଦଟି ପ୍ରଥମେ ୧୮୯୦ ମସିହାରେ ମେଇଜୀ ସମ୍ବିଧାନ ଅଧିନରେ ମହାରାଜକୀୟ ସଂସଦ ଭାବେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା ।
୧୯୪୭ ମସିହାରେ ଯୁଦ୍ଧୋତ୍ତର ସମ୍ବିଧାନ ଗୃହୀତ ହେବା ପରେ ମହାରାଜକୀୟ ସଂସଦ, ଜାତୀୟ ସଂସଦରେ ପରିଣତ ହେଲା ।
ଉଭୟ ସଦନ ଟୋକିଓର ଚିୟୋଦାର ନାଗାତାଚୋ ନଗରରେ ଅବସ୍ଥିତ ଜାତୀୟ ସଂସଦ ଭବନ ରେ ମିଳିତ ହୁଅନ୍ତି ।
ସମ୍ବିଧାନର ଧାରା ୪୧, ଜାତୀୟ ସଂସଦକୁ "ରାଜ୍ଯ ଅଧିକାରର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଅଙ୍ଗ" ତଥା "ରାଜ୍ଯର ଏକମାତ୍ର ନିୟମ ପ୍ରଣୟନକାରୀ ସଂସ୍ଥା" ଭାବରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଛି ।
ଏହି ବାକ୍ଯଟି ମେଇଜୀ ସମ୍ବିଧାନର ବର୍ଣ୍ଣନଠାରୁ ଭିନ୍ନ ଯାହା କହେ - ସମ୍ରାଟ ବିଧାନପାଳିକା ଶକ୍ତିର ପ୍ରୟୋଗ ସଂସଦର ଅନୁମତି କ୍ରମେ କରିଥାନ୍ତି ।
ସଂସଦର ଦାୟିତ୍ୱ ସବୁ ହେଲା - ନିୟମ ପ୍ରଣୟନ, ପ୍ରଶାସନଦ୍ୱାରା ପ୍ରଦତ୍ତ ବାର୍ଷିକ ଅର୍ଥପଞ୍ଜୀକାକୁ ସ୍ୱୀକୃତି ତଥା ବିଭିନ୍ନ ଅନ୍ତର୍ରାଷ୍ଟ୍ରୀୟ ସନ୍ଧିଗୁଡ଼ିକର ଅନୁମୋଦନ, ଇତ୍ଯାଦି ।
ସଂସଦୀୟ ସଂକଳ୍ପଦ୍ୱାରା ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ନିଯୁକ୍ତି ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି ।
ଯଦି ସଂସଦରେ ପଚାଶ ଜଣ ସାଂସଦ, ସରକାରଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଅବିଶ୍ୱାସ ପ୍ରସ୍ତାବ ଆଗତ କରନ୍ତି ଏବଂ ଏହା ସଂସଦରେ ଗୃହୀତ ହୋଇଯାଏ, ତେବେ ସରକାର ଏବଂ ମନ୍ତ୍ରୀମଣ୍ଡଳ ଇସ୍ତଫା ଦେଇଦିଏ ।
ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ସହ ସମସ୍ତ କ୍ଯାବିନେଟ ସଦସ୍ଯ ସଂସଦୀୟ ଅନୁସନ୍ଧାନ କମିଟି ଆଗରେ ଉପସ୍ଥିତ ହୋଇ ସମସ୍ତ ପ୍ରଶ୍ନର ଉତ୍ତର ଦେବାପାଇଁ ବାଧ୍ଯ ଅଟନ୍ତି ।
ସଂସଦ ପାଖରେ ଅଭିଯୁକ୍ତ କିମ୍ବା ଅନିୟମିତ ଆଚରଣ ପ୍ରଦର୍ଶନକାରୀ ବିଚାରପତିଙ୍କୁ ମଧ୍ଯ ବହିଷ୍କାର କରିବାର କ୍ଷମତା ରହିଛି ।
ସେହିପରି ଉଚ୍ଚ ସଦନର ସଦସ୍ଯ ୩୦ ବର୍ଷ ବା ତା'ଠାରୁ ଅଧିକ ହୋଇଥିବା ଆବଶ୍ୟକ ।
ପ୍ରତ୍ୟେକ ସାଂସଦଙ୍କୁ ତିନୋଟି ସେକ୍ରେଟାରୀ ରଖିବା ପାଇଁ ଅର୍ଥ ଯୋଗାଣ, ନିଃଶୁଳ୍କ ଶିଙ୍କାନ୍ସେନ ଟିକଟ ତଥା ଚାରିଥରିଆ ଉଡାଜାହାଜ ଟିକଟ ଆଦି ସୁବିଧା ଦିଆଯାଇଥାଏ ।
ଅଧିକାଂଶ ପରିସ୍ଥିତିରେ, କୌଣସି ଚିଠାକୁ ଅଧିନିୟମରେ ପରିଣତ ହେବା ପାଇଁ ପ୍ରଥମେ ଉଭୟ ସଦନଦ୍ୱାରା ପାରିତ ହେବା ଆବଶ୍ୟକ ।
ଏହା ସମ୍ରାଟଙ୍କଦ୍ୱାରା ଅଧିନିୟମ ପ୍ରବର୍ତ୍ତନ କରାଯିବା ପରେ ଯାଇ ଅଧିନିୟମରେ ପରିଣତ ହୁଏ ।
ସମ୍ରାଟଙ୍କ ଏହି ଭୂମିକାଟି ଅନ୍ଯାନ୍ଯ ଦେଶର ରାଜକୀୟ ସ୍ୱିକୃତି ପରି; କିନ୍ତୁ ସମ୍ରାଟ କୌଣସି ପାରିତ ଚିଠାକୁ ପ୍ରବର୍ତ୍ତାଇବା ପାଇଁ ଅନିଚ୍ଛା ପ୍ରକଟ କରିପାରିବେ ନାହିଁ ।
ସଂସଦର ନିର୍ବାଚନ ପ୍ରକ୍ରିୟା, ସଂସଦଦ୍ୱାରା ପାରିତ ଅଧିନିୟମ ଅନୁସାରେ ପରିଚାଳିତ ହୋଇଥାଏ ।
ପୂର୍ଣ୍ଣଚନ୍ଦ୍ର ତେଜସ୍ୱୀଙ୍କ କନ୍ନଡ଼ ଉପନ୍ୟାସ କାର୍ଭାଲୋ ରେ ଡ୍ରେକୋ ଡୁସୁମିଏରି ଉଡ଼ନ୍ତା ଏଣ୍ଡୁଅର ଉଲ୍ଲେଖ ରହିଛି ।
ଏହି କଥାରେ ଜଣେ ମଧ୍ୟଯୁଗୀୟ ବୈଜ୍ଞାନିକ କାର୍ଭାଲୋ ଭାରତର କର୍ଣ୍ଣାଟକ ରାଜ୍ୟର ପଶ୍ଚିମଘାଟ ପର୍ବତମାଳାସ୍ଥିତ ଜଙ୍ଗଲମାନଙ୍କରେ ଏକ ବିରଳ ଉଡନ୍ତା ଏଣ୍ଡୁଅ ପ୍ରଜାତିର ଅନୁସନ୍ଧାନ କରୁଥିଲେ ଓ ଶେଷରେ ଏହି ଏଣ୍ଡୁଅ ଏକ ପାହାଡ଼ରୁ ତଳକୁ ଉଡ଼ି ଯାଇଥିଲା ।
୧୯୫୮ ମସିହାରେ ପ୍ରକାଶିତ ଟୋହୋଙ୍କ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ୱାରାନ୍ – ଦ ଅନ୍‍ବିଲିଭେବଲ୍ର ମୁଖ୍ୟ ଦାନବ ଚରିତ୍ରଟି ଏକ ଉଡ଼ନ୍ତା ଏଣ୍ଡୁଅ ଉପରେ ଆଧାରିତ ।
ମାଈଙ୍କୁ ଆକର୍ଷିତ କରିବା ପାଇଁ, ପ୍ରଭୁତ୍ୱ ଦେଖାଇବା ପାଇଁ କିମ୍ବା ବିପଦ ଏଡ଼ାଇବା ପାଇଁ ଏମାନେ ଉଡ଼ିଥାନ୍ତି ।
ଏହି ଏଣ୍ଡୁଅଗୁଡ଼ିକ ନିଜର ଡ୍ରାଗନ୍ ପରି ରୂପ ଏବଂ ନିଜ ପରଦାଗୁଡ଼ିକୁ ଖୋଲି ଉଡ଼ିବା ଗୁଣ ପାଇଁ ଏମାନେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ।
ଦକ୍ଷିଣ ଭାରତ ଓ ପଶ୍ଚିମଘାଟ ପର୍ବତମାଳାରେ ଦେଖାଯାଉଥିବା ଭାରତୀୟ ଉଡ଼ନ୍ତା ଏଣ୍ଡୁଅ ଗଛରୁ ଗଛ ଉଡ଼ିପାରେ ।
ବିପଦରୁ ଦୂରକୁ ଯିବା ପାଇଁ ଏମାନେ ନିଜର ଶରୀରରେ ଥିବା ପରଦା ଡେଣା ପରି ଖୋଲି ଉଡ଼ିଯାନ୍ତି ଓ ନିଜ ଲାଙ୍ଗୁଡ଼ ସହାୟତା ନେଇ ଉଡ଼ିବା ଅବସ୍ଥାରୁ ସ୍ଥିତାବସ୍ଥାକୁ ଆସନ୍ତି ।
ଏମାନଙ୍କୁ ଉଡ଼ନ୍ତା ଏଣ୍ଡୁଅ ବା ଉଡ଼ନ୍ତା ଡ୍ରାଗନ୍ ବୋଲି ମଧ୍ୟ କୁହାଯାଏ ।
ଏହି ଏଣ୍ଡୁଅମାନଙ୍କ ଦେହରେ ଅନେକ ପତଳା ପରଦା ରହିଥାଏ ଯାହା ଡେଣା ପରି ଖୋଲିପାରେ ଓ ଏହା ସହାୟତାରେ ଏମାନେ ଅଳ୍ପ ଦୂର ଉଡ଼ିଯାଇ ପାରନ୍ତି ।
ଏହି ଏଣ୍ଡୁଅ ଅଧିକାଂଶରେ ଗଛ ଉପରେ ବିଚରଣ କରେ ଏବଂ ବିଭିନ୍ନ କୀଟପତଙ୍ଗ ଭକ୍ଷଣ କରିଥାଏ ।
ଏକ ଉଚ୍ଚ ସ୍ଥାନରୁ ୬୦ ମିଟର୍ ଦୂରତା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏମାନେ ଉଡ଼ିବା ଦେଖାଯାଇଛି ।
୨୦ ସେଣ୍ଟିମିଟର୍ ଲମ୍ବା ଏକ ଏଣ୍ଡୁଅ ପାଇଁ ଏହି ଉଡ଼ାଣ ଅଧିକ ବୋଲି ଧରିବାକୁ ହେବ ।
ଏହି ଏଣ୍ଡୁଅ ଦକ୍ଷିଣ ଓ ଦକ୍ଷିଣ-ପୂର୍ବ ଏସିଆର ଘଞ୍ଚ ଜଙ୍ଗଲ, ବୁଦାଳିଆ ଜଙ୍ଗଲ, ସାଗୁଆନ ବଗିଚା ଓ ତାଳ ବଣରେ ଦେଖାଯାନ୍ତି ।
ମାଈ ଉଡ଼ନ୍ତା ଏଣ୍ଡୁଅ କେବଳ ଅଣ୍ଡା ଦେବା ପାଇଁ ଭୂମି ଉପରକୁ ଓହ୍ଲାଇଥାଏ ।
ଭୂମିକୁ ଓହ୍ଲାଇବା ପରେ ମାଟିରେ ମୁଣ୍ଡ ଗଳାଇ ମାଈ ଏଣ୍ଡୁଅ ଏକ ବସା ତିଆରି କରେ ।
ଏଥିରେ ସେ ୨-୫ଟି ଅଣ୍ଡା ଦେଇ ଗାତକୁ ଘୋଡ଼ାଇ ଦିଏ ଏବଂ ଗାତ ପାଖରେ ପ୍ରାୟ ୨୪ ଘଣ୍ଟା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜଗି ରହେ ।
ତା’ ପରେ ସେ ନିଜର ଅଣ୍ଡା ଓ ବସା ପରିତ୍ୟାଗ କରି ଚାଲିଯାଏ ଓ ଶାବକଙ୍କ ଲାଳନପାଳନ ପାଇଁ କେବେ ଫେରି ଆସେନାହିଁ ।
ପୌରାଣିକ ଜୀବ ଡ୍ରାଗନ୍‍ର ନାମରୁ କାର୍ଲ୍ ଲିନାୟସ୍ ଏହି ଡ୍ରେକୋ ପ୍ରଜାତିର ନାମ ଉଦ୍ଧୃତ କରିଥିଲେ ।
ସମ୍ପ୍ରଦାୟର ବିଶ୍ ାସ ଅନୁଯାୟୀ ଏହି ଶବ୍ଦର ଉତ୍ପତ୍ତି ବ୍ରିଟିଶ ଇଷ୍ଟ ଇଣ୍ଡିଆ କମ୍ପାନୀର ଆଦେଶ ଅନୁଯାୟୀ ବଙ୍ଗଳାର ନବାବ ସିରାଜ-ଉଦ- ଦ ଲାଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଅଂଶଗ୍ରହଣ କରିବାରେ ଲାଗିଛି, ଏହା ପରେ ସେମାନଙ୍କୁ ଚ କିଦାର ପଦରେ ପୁରସ୍କୃତ କରାଯାଇଥିଲା ଏବଂ ପାଇଁ କରଆଦାୟକାରୀ ।
"ପାସୱାନ୍" ବା ଦୁସାଦ ପୂର୍ବ ଭାରତର ଏକ "ଗେହଲୋଟ୍ ରାଜପୁତ୍" ସମ୍ପ୍ରଦାୟ ଅଟେ।
ପାସୱାନ୍ ଅର୍ଥାତ୍ "ପ୍ରଶଂସାର ଯୋଗ୍ୟ" ହେଉଛି ଭାରତର ହିନ୍ଦୁମାନଙ୍କର ଏକ ସମ୍ପ୍ରଦାୟ।
ଆଜିର ସମୟରେ, ପାସୱାନ୍ ସମ୍ପ୍ରଦାୟର ଲୋକମାନେ ମୂଳତ ଉତ୍ତରପ୍ରଦେଶ, ମଧ୍ୟପ୍ରଦେଶ, ବିହାର, ଉତ୍ତରପ୍ରଦେଶ, ାଡଖଣ୍ଡ ଏବଂ ଭାରତର ଉତ୍ତର-ପୂର୍ବ ଭାରତରେ ବସବାସ କରନ୍ତି।
ଗତ କିଛି ଦଶନ୍ଧି ମଧ୍ୟରେ ଏହି ସମ୍ପ୍ରଦାୟର ଅନେକ ସଦସ୍ୟ ଉନ୍ନତ ସନ୍ଧାନରେ ଅଛନ୍ତି।
ମୁସଲମାନମାନଙ୍କୁ ପ୍ରତିହତ କରିବା ପାଇଁ ରଣନୀତି ବୋଲି କହି ପାସୱାନମାନେ ଘୁଷୁରି ପାଳନର ଦଖଲକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି।
ଯେହେତୁ ରାଜସ୍ଥାନର ରାଜପୁତମାନେ ବନ୍ୟ ଘୁଷୁରିମାନଙ୍କ ସହିତ ପାଳିତ ହୋଇଥିଲେ ଏବଂ ଏହି ବୃତ୍ତିକୁ ରକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ ଏହି ତଥ୍ୟ ସେମାନଙ୍କ ଦ୍ ାରା ବ୍ୟବହୃତ ହୋଇଥିଲା ଯାହା ଜାମିନ୍ଦରୀ ବ୍ୟବସ୍ଥାର ସମାପ୍ତି ପରେ ରାକ୍ଷୀ ଭାବରେ ସେବା କରିବାର ପାରମ୍ପାରିକ ବୃତ୍ତି ସହାୟକ ହୋଇପାରିନଥିଲା।
କେତେକ ବିଶ୍ବାସ ସେମାନେରୁ ଆରମ୍ଭ କରିଛନ୍ତି ଯେ , ଏକ ଏବଂରେ ଗ୍ରହ ମଧ୍ୟରୁ ହିନ୍ଦୁ ଅନ୍ୟାନ୍ୟରୁ ସେମାନଙ୍କର ଉତ୍ପତ୍ତି ଦାବି ସମୟରେ , ଗୋଟିଏ ଅଧିପତି।
"ଗହଲୋଟ୍ କ୍ଷତ୍ରିୟ"ରୁ ଉତ୍ପତ୍ତି ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଦାବୀ ମଧ୍ୟ କେତେକ କାଷ୍ଟମେନଙ୍କ ଦ୍ ାରା ସ୍ଥିର ରହିଛି କିନ୍ତୁ ଅନ୍ୟମାନେ ଏହି ଦାବିଦାରମାନଙ୍କୁ କମ୍ ବୋଲି ଭାବନ୍ତି, କାରଣ ସେମାନେ ରାଜପୁତଙ୍କ ସହ ଜଡ଼ିତ ହେବାକୁ ପସନ୍ଦ କରନ୍ତି ନାହିଁ।
ଏହା ମଧ୍ୟ କିଛି ଭୁମିହାରଙ୍କ ଦ୍ ାରା ଯୁକ୍ତି କରାଯାଇଛି ଯେ ସେମାନେ ଦୁଇଟି ଭିନ୍ନ ଜାତିର ପୁରୁଷ ଏବଂ ମହିଳାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କ୍ରସ୍ ବିବାହର ବଂଶ ଅଟନ୍ତି।
ଅବଶ୍ୟ, ପାସୱାନ୍ ସମ୍ପ୍ରଦାୟ ଏହି ତତ୍ତ୍ .ଗୁଡ଼ିକୁ ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କରି ଯୁକ୍ତି କରନ୍ତି ଯେ 'ଦୁସାଦ' ନାମର ଉତ୍ପତ୍ତି ଦୁସାଦରେ ଅଛି, ଯାହାର ଅର୍ଥ ହେଉଛି "ପରାଜିତ ହେବା କଷ୍ଟକର"।
ଗଛଗୁଡ଼ିକ ଶକ୍ତି ପ୍ରାପ୍ତ କରିବା ପାଇଁ ସୂର୍ଯ୍ୟାଲୋକର ବ୍ୟବହାର କରିଥାନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ପ୍ରାଣୀମାନେ ସେଭଳି କରିନଥାନ୍ତି ।
ପ୍ରାଣୀମାନେ ଅନ୍ୟ ଜୀବିତ ବସ୍ତୁଠାରୁ ଶକ୍ତି ପ୍ରାପ୍ତ କରିବାପାଇଁ ବିଭିନ୍ନ ଉପାୟର ବ୍ୟବହାର କରନ୍ତି ।
ପ୍ରାଣୀ କିମ୍ବା ଜନ୍ତୁ "ଆନିମାଲିଆ" କିମ୍ବା "ମେଟାଜୋଆ" ଜଗତ ର ବହୁକୋଷିକୀୟ ଜନ୍ତୁସମ ପୋଷଣ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରୁଥିବା ଏବଂ ୟୁକେରୀୟୋଟିକ ଜୀବର ଏକ ମୁଖ୍ୟ ସମୂହ ।
ଜନ୍ମହେବା ପରେ ଯେପରି କୌଣସି ପ୍ରାଣୀ ବଡ଼ ହୁଏ, ତାହାର ଶାରୀରିକ ଯୋଜନା ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ରୂପେ ବିକଶିତ ହେବାରେ ଲାଗିଥାଏ ।
କିଛି ପ୍ରାଣୀ ଜୀବନରେ ଆଗକୁ ଯାଇ କାର୍ଯ୍ୟାନ୍ତରଣ /ରୂପାନ୍ତରଣ ପକ୍ରିୟାରେ ଅତିକ୍ରମ କରିଥାନ୍ତି ।
ଅଧିକାଂଶ ଜନ୍ତୁ ଗତିଶୀଳ ହୋଇଥାନ୍ତି, ଅର୍ଥାତ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ରୂପେ ଗତି କରିପାରନ୍ତି ।
ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ପୋଷଣ ପ୍ରଣାଳୀକୁ "ପରଭୋଜୀ" କୁହାଯାଏ କାରଣ ସେ ଅନ୍ୟ ଜୀବମାନଙ୍କଠାରୁ ନିଜ ଭୋଜନ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥାନ୍ତି ।
ଯେଉଁ ପ୍ରାଣୀ ଗଛ-ପତ୍ର ଏବଂ ମାଂସ ଦୁଇଟି ଯାକ ଖାଇଥାଏ ; ସେମାନଙ୍କୁ ସର୍ବହାରୀ କୁହାଯାଏ ।
ବିକାଶ ପ୍ରକ୍ରିୟାରୁ, ପ୍ରାଣୀମାନେ ନିଜ ଆବାସରୁ ଅନୁକୂଳ ହୋଇଯାନ୍ତି ଯେଉଁଠାରେ ସେମାନେ ବାସକରନ୍ତି ।
ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ଜୀବାଶ୍ମ ରେକର୍ଡ ପାଖାପାଖି ୬୦ କୋଟି ବର୍ଷ ପୂର୍ବେ ଏଡିଆକରଣ ଅବଧି କିମ୍ବା କିଛି ଅବସ୍ଥା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପଛକୁ ପଳେଇଯାଇଥାଏ ।
ଏହି ସମ୍ପୁର୍ଣ୍ଣ ଲମ୍ବା ସମୟ ଅନୁସାରେ, ପ୍ରାଣୀମାନେ ବାରମ୍ବାର ବିକଶିତ ହେବାକୁ ଲାଗିଲେ, ଯେଉଁଥିରେ ଆଜି ପୃଥିବୀରେ ବଞ୍ଚିଥିବା ପ୍ରାଣୀ ଏଡିଆର୍କନରେ ସମୁଦ୍ର-ତଳ କୂଳରୁ ବହୁତ ଅଲଗା ଅଟନ୍ତି ।
ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବହୁ ବିଶେଷ ଗୁଣ ରହିଛି ଯାହା ସେମାନଙ୍କୁ ଅନ୍ୟ ସଜୀବ ବସ୍ତୁଠାରୁ ଅଲଗା କରିଥାଏ ।
ଜନ୍ତୁମାନେ ସାଧାରଣତଃ "ୟୁକେରିୟୋଟିକ" ଏବଂ ବହୁକୋଷିକୀୟ ହୋଇଥାନ୍ତି , "ମେକ୍ସୋଜୋଆ", ସେମାନଙ୍କୁ ଜୀବାଣୁ ଏବଂ ଅଧିକାଂଶ ପ୍ରୋଟିଷ୍ଟାରୁ ଅଲଗା ରଖିଥାଏ ।
ପ୍ରାଣୀମାନେ ମୁଖ୍ୟତଃ ଭାବ ପରଭୋଜୀ ଅଟନ୍ତି, ସାମାନ୍ୟତଃ ଏକ ଆନ୍ତରିକ କକ୍ଷରେ ଭୋଜନର ପାଚନ କ୍ରୀୟା କରିଥାନ୍ତି ।
ଏହି ଲକ୍ଷଣ ସେମାନଙ୍କୁ ଗଛ ଏବଂ ଶୈବାଳଠାରୁ ଅଲଗା ବନେଇଥାଏ , ଯଦିଓ କିଛି ସ୍ପଞ୍ଜ ପ୍ରକାଶ ସଂଶ୍ଲେଷଣ ଏବଂ ନାଇଟ୍ରୋଜେନ ସ୍ଥିରିକରଣରେ ସକ୍ଷମ ଅଟନ୍ତି ।
ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଗଛ, ଶୈବାଳ ଓ କବକଠାରୁ ବିଭାଜନ କରାଯାଇପାରେ କାରଣ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କଠୋର କୌଷିକ ଭିତ୍ତିର ଅଭାବ ରହିଥାଏ ।
ସମସ୍ତ ଜନ୍ତୁ ଶାନ୍ତଶୀଳ ହୋଇଥାନ୍ତି , ଅଧିକତମ ଜନ୍ତୁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ "ଭୃଣ" ଏକ ବ୍ଲାସଟୁଳା ଅବସ୍ଥାରୁ ହୋଇ ଅତିକ୍ରମ କରିଥାନ୍ତି, ଏହା ଜନ୍ତୁମାନଙ୍କର ଏକ ବିଭେଦକ ଗୁଣ ।
ଆନିମଲ ଶବ୍ଦ ଲାଟିନ ଭାଷା "ଆନୀମାଲେ" , ଅଫ "ଆନୀମାଲିସ"ରୁ ଆସିଛି ଏବଂ "ଆନୀମ"ରୁ ବ୍ୟୁତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛି ଯାହାର ଅର୍ଥ ଜୀବିତ ଶ୍ୱାସ କିମ୍ବା ଆତ୍ମା ।
ସାଧାରଣ ଭାଷାରେ , ଏହି ଶବ୍ଦର ବ୍ୟବହାର ବାହାର ମାନବୀୟ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ କରାଯାଏ ।
ଏହି ଶବ୍ଦର ଜୈବିକ ପରିଭାଷାରେ ମାନବ ସହିତ କିଙ୍ଗଡ଼ମ ଆନିମାଲିଆର ସମସ୍ତ ସଦସ୍ୟ ସାମିଲ ଅଛନ୍ତି ।
ଅଧିକାଂଶ ଜନ୍ତୁ ପରଭୋଜି ମଧ୍ୟ ଅଟନ୍ତି, ଅର୍ଥାତ ସେମାନେ ବଞ୍ଚିରହିବା ପାଇଁ ଅନ୍ୟ ଜୀବମାନଙ୍କ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରିଥାନ୍ତି ।
ଅଧିକତମ ଜ୍ଞାତ ହୋଇଥିବା ଜନ୍ତୁ ସଂଘ ୫୪୨ କୋଟି ବର୍ଷ ପୂର୍ବେ ଅନୁସାରେ ଜୀବାଶ୍ମ ରେକର୍ଡରେ ସାମୁଦ୍ରିକ ପ୍ରଜାତି ରୂପେ ପ୍ରକଟ ହୋଇଥିଲେ ।
କିଛି ଲୋକ ଡୁରିଆନର ଗନ୍ଧକୁ ମଧୁର ସୁଗନ୍ଧ ବୋଲି ବିବେଚନା କରନ୍ତି, ଯେତେବେଳେ କି ଅନ୍ୟମାନେ ଏହାକୁ ଅସହ୍ୟ ଅପ୍ରିତିକର ଗନ୍ଧ ବୋଲି ଅନୁଭବ କରନ୍ତି ।
ଏହି ଗନ୍ଧ ଗଭୀର ପ୍ରଶଂସାଠାରୁ ତୀବ୍ର ଘୃଣାର ପ୍ରତିକ୍ରିୟା ସୃଷ୍ଟି କରେ ।
କିଛି ଲୋକେ ଏହର ଗନ୍ଧକୁ ପଚା ପିଆଜ, ଟର୍ପେଣ୍ଟାଇନ୍ ଇତ୍ୟାଦି ଭାବରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଥାନ୍ତି ।
ସେଥିପାଇଁ ଦକ୍ଷିଣ ପୂର୍ବ ଏସିଆର କେତେକ ହୋଟେଲ , ମେଟ୍ରୋ ଓ ବସରେ ଏହି ଫଳର ପରିବହନ ଓ ବ୍ୟବହାର ନିଷେଧ କରଯାଇଛି ।
ଅପରପକ୍ଷେ, ଉନବିଂଶ ଶତାବ୍ଦୀର ବ୍ରିଟିଶ ପ୍ରାକୃତିକବାଦୀ ଆଲଫ୍ରେଡ ରସେଲ ୱାଲେସ ଏହାର ମାଂସର ସ୍ୱାଦକୁ "ଅତ୍ୟଧିକ ସ୍ବାଦଯୁକ୍ତ ବାଦାମ କଷ୍ଟାର୍ଡ" ଭାବରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଥିଲେ ।
ଏହି ଫୁଲଗୁଡିକ ତିନିରୁ ତିରିଶ ଗୁଚ୍ଛରେ ଏକତ୍ର ହୋଇ ବଡ଼ ଶାଖାଗୁଡ଼ିକରେ ଏବଂ ସିଧାସଳଖ ଗଣ୍ଡିରେ ଫୁଟିଥାଏ।
ଡୁରିଆନ୍ ଗଛଗୁଡିକରେ ବର୍ଷକୁ ଗୋଟିଏ କିମ୍ବା ଦୁଇ ଥର ଫୁଲ ଏବଂ ଫଳ ଧରି ଥାଏ।
ଡୁରିଆନର ଫଳଗୁଡିକ ବଡ଼ ଆକାରର ଲମ୍ବା ଓ ୧୫ ସେମି ବ୍ୟାସ ବିଶିଷ୍ଟ ) ଏବଂ କଣ୍ଟାଳିଆ ଚୋପା ଯୁକ୍ତ ।
ଏହାର ଚୋପା ସବୁଜ ରଙ୍ଗରୁ ବାଦାମୀ ରଙ୍ଗ ଏବଂ ମାଂସ ହାଲୁକା ହଳଦିଆ ରଙ୍ଗ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ହୋଇଥାଏ ।
ଡୁରିଆନ୍ ଫଳ ଦେଖିବାକୁ ପଣସ ପରି ମାତ୍ର ଉଭୟ ଭିନ୍ନ ପ୍ରଜାତିର ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର କୌଣସି ସମ୍ପର୍କ ନାହିଁ ।
ପ୍ରାୟ ୩୦ଟି ସ୍ୱୀକୃତିପ୍ରାପ୍ତ ଡୁରିଓ ପ୍ରଜାତି ଅଛି , ସେଥିମଧ୍ୟରୁ ଅତି କମରେ ନଅଟି ପ୍ରଜାତିରେ ଖାଦ୍ୟ ଯୋଗ୍ୟ ଫଳ ଧରେ ।
ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ବଜାରରେ ମିଳୁଥିବା ଏକମାତ୍ର ପ୍ରଜାତି ହେଉଛି ଡୁରିଓ ଜିବେଥିନସ୍ : ଅନ୍ୟ ପ୍ରଜାତିଗୁଡିକ ସେମାନଙ୍କର ସ୍ଥାନୀୟ ଅଞ୍ଚଳରେ ବିକ୍ରି ହୁଏ ।
"ଡୁରିଆନ୍" ନାମ ମାଳୟ ଭାଷା ଶବ୍ଦ ଡୁରି ରୁ ଉତ୍ପତ୍ତି , ଯାହାକି ଏହାର କଣ୍ଟାଳିଆ ଚୋପାକୁ ଦର୍ଶେଇଥାଏ ।
ଅନେକ ଦଶନ୍ଧୀ ଧରି, ଦକ୍ଷିଣ ପୂର୍ବ ଏସିଆରେ କଲମୀଦ୍ୱାରା ଅନେକ ଡୁରିଆନର କିସମ ଚାଷ କରାଯାଇଛି ।
ବର୍ତ୍ତମାନ ଲେୟାରିଂ କଲମୀ , ଗୁଟିକଲମୀ ଇତ୍ୟାଦିଦ୍ୱାରା ମନୋନିତ କିସମର ବଂଶ ବିସ୍ତାର କରଯାଉଛି ।
ବେବାଙ୍ଗ ପୁରାଣ ଅନୁସାରେ ଦେବାଙ୍ଗ ଜାତି ଋଷି ଦେବଳଙ୍କଠାରୁ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଛି ।
ସେ ଶିବଙ୍କର ତୃତୀୟ ନୟନରୁ ବାହାରିଥିଲେ ଓ ଲୁଗାବୁଣା ତ‌ଥା ଲୁଗା ସୃଷ୍ଟି କରିବା ନିମନ୍ତେ ତାଙ୍କର ଜନ୍ମ ହୋଇଥିଲା ।
ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ନାଭି କମଳରୁ ସେ ସୁତା ସଂଗ୍ରହ କରି ଫେରିବା ବେଳେ ବଜ୍ରମୁଷ୍ଠି, ଧୁମ୍ରବକ୍ର, ଚିତ୍ରସେନ, ପଞ୍ଚସେନା ଓ ଧୂମ୍ରାତଚାସ ନାମକ ପାଞ୍ଚ ଅସୁର ତାଙ୍କୁ ଆକ୍ରମଣ କଲେ ।
ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ସୁଦର୍ଶନ ଚକ୍ର ପେଶୀ ଅସୁରମାନଙ୍କୁ ଆକ୍ରମଣ କଲେ ମଧ୍ୟ ସେ ଅସଫଳ ହେବାରରୁ ଶକ୍ତିଙ୍କୁ ନିଜ ସୁରକ୍ଷା ନିମନ୍ତେ ପ୍ରାର୍ଥନା କଲେ ।
ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ମୁକୁଟ ପିନ୍ଧି, ହାତରେ ତ୍ରିଶୂଳ ଧରି ସିଂହ ଉପରେ ଉପବେଶନ କରି ଦେବୀଙ୍କର ଆବିର୍ଭାବ ହେଲା ଓ ସେ ସବୁ ଅସୁରମାନଙ୍କୁ ମାରିଦେଲେ ।
ସେଦେଶ୍ୱରୀ ଦବଳଙ୍କୁ ଉପଦେଶ ଦେଇ ତାଙ୍କର ଅମାବାସ୍ୟା ଦିନ ପୂଜା କରିବାକୁ କ‌ହିଲେ ।
ସେହିଠାରୁ ଦେବୀଙ୍କର ନାମ ସୋଦେଶ୍ୱରୀ ଆମ୍ମାଁ ଓ ଚୌଡ଼େଶ୍ୱରୀ ନାମ ରଖାଗଲା ।
ଦେବାଙ୍ଗ ଲୋକମାନେ ପ୍ରଥମେ ଶକ୍ତିଙ୍କ ଆରାଧନା କରୁଥିଲେ ଓ ଚୌଡ଼େଶ୍ୱରୀ ରୁପରେ ପୂଜା କରୁଥିଲେ ।
ରାଜା ଦେବଦାସ ଏକ ମନ୍ଦିର ତୋଳାଇ ଭଗବାନ ଶିବଙ୍କୁ ରାମଲିଙ୍ଗେଶ୍ୱର ଓ ପାର୍ବତୀଙ୍କୁ ସୋଦେଶ୍ୱରୀ ରୁପରେ ଶ୍ରୀଶୈଳମ୍ ମନ୍ଦିରରୁ ଆସିବାକୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କଲେ ।
ଏହା ପରେ ସେମାନେ ହିନ୍ଦୁ ପରମ୍ପରାରେ ଚୌଡ଼େଶ୍ୱରୀ, ରାମ ଧନୁ ଓ ଶିବଲିଙ୍ଗଙ୍କୁ ଶ୍ରୀ ରାମଲିଙ୍ଗ ସୋଦେଶ୍ୱରୀ ଆମ୍ମାଁ ନାମରେ ପୂଜା କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ ।
ସାଧାରଣତଃ ବେବାଙ୍ଗ ଲୋକମାନେ ତାଙ୍କୁ ଚୌଡ଼େଶ୍ୱରୀ ଦେବୀ, ଶ୍ରୀ ରାମଲିଙ୍ଗ ସୋଦେଶ୍ୱରୀ ଆମ୍ମାଁ ଓ ଅନ୍ୟ କେତେକ ନାମରେ ପୂଜା କରନ୍ତି ।
ହିମାଳୟର ଦକ୍ଷିଣକୁ ଯାଇ ଦେବଳ ସଗର ରାଜ୍ୟ ସ୍ଥାପନ କରିଥିଲେ ଓ ଏହାର ରାଜଧାନୀର ନାମ ଅମୋଧ ରଖିଥିଲେ ।
ତ୍ରିମୁର୍ତ୍ତୀ, ତ୍ରିଦେବ, ଦେବ, ଅସୁର, ଗନ୍ଧର୍ବ, କିନ୍ନର ଓ ମାନବ ଆଦି ସମସ୍ତେ ଲୁଗା ଆଣିଲେ ।
ଦେବଙ୍କର ଦେହକୁ ଆବୃତ କରିବାକୁ ଲୁଗା ଦେଇଥିବାରୁ ତାଙ୍କ ଜାତିର ଲୋକଙ୍କୁ ଦେବାଙ୍ଗ କୁହାଗଲା ।
ସୁର୍ଯ୍ୟଦେବଙ୍କର ଭଗିନୀ ଦେବାଧୁତ୍ତା, ଆଦି ଶେଷଙ୍କର କନ୍ୟା ଚନ୍ଦ୍ରରେକାଙ୍କୁ ବିବାହ କରିବାରୁ ଦେବାଙ୍ଗ ଲୋକଙ୍କୁ ସେଦାର/ଜେନ୍ଦାର ମଧ୍ୟ କୁହାଯାଏ ଓ ଅସୁର ବକ୍ରଥଣ୍ଟର କନ୍ୟା ଅଗ୍ନିଧୁତ୍ତାଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ସେ ବିବାହ କରିଥିଲେ ।
ଶ୍ରୀ ରାମଲିଙ୍ଗ ସୋଦେଶ୍ୱରୀ ଆମ୍ମାଁ ଜଣେ ହିନ୍ଦୁ ଦେବୀ, ଅନ୍ୟ ନାମ ଶ୍ରୀ ଚୌଡ଼େଶ୍ୱରୀ ଦେବୀ, (ହିନ୍ଦୀ: ्ी ािं ौे्ी ाा, : ்ீ ாி்ௌே்ி்், :്ീ ാിം ൌേ്ി ്, : ್ೀ ಾಿಂ ೌೆ್ಾಿ ೇಿ, : ్ీ ాిం ౌె్ి ేి)।
ଏହି ଶ୍ରୀ ଚୌଡ଼େଶ୍ୱରୀ ଦେବୀ ବା ଶ୍ରୀ ରାମଲିଙ୍ଗ ସୋଦେଶ୍ୱରୀ ଆମ୍ମାଁ ଦେବୀଙ୍କର ତିନି ଆକାରରେ ପୂଜା କରାଯାଏ: ଶକ୍ତି, ଚାମୁଣ୍ଡା ଓ ଜ୍ୟୋତି ।
କିଛି ଦିନ ମଧ୍ୟରେ ରାସ ପରିବର୍ତ୍ତିତ ହୋଇ ଫୋଟକାରେ ପରିଣତ ହୁଏ ଯାହାର ମଝିରେ ଗୋଟିଏ କ୍ଷୁଦ୍ର ଗାତ ଥାଏ ।
ଏହା ପରେ ଘାଆ ଶୁଖିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କରି ସ୍କାବ ମାଡ଼ିଯାଏ ଓ ପରେ ଏହା ବାହାରି ଯାଇ ଚମରେ ସ୍କାର ରହିଯାଏ ।
ଏହି ରୋଗ ମାନବରୁ ମାନବକୁ ବା ସଂକ୍ରମିତ ପଦାର୍ଥ ସଂସ୍ପର୍ଶ ହେଲେ ବ୍ୟାପିଯାଏ ।
ସନ ୧୯୬୭ରେ ବିଶ୍ୱ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ସଂଗଠନ ବସନ୍ତ ରୋଗକୁ ସନିର୍ମୁଳେ ବିନାସ କରିବାକୁ ପ୍ରୟାସ ଆରମ୍ଭ କରେ ।
ବସନ୍ତ ଓ ରିଣ୍ଡରପେସ୍ଟ ନାମକ ଆଉ ଏକ ସଂକ୍ରାମକ ରୋଗ ସନ ୨୦୧୧ରେ ଧରାପୃଷ୍ଠରୁ ନିର୍ମୁଳ କରାଯାଇଥିଲା ।
ଇଂଲଣ୍ଡରେ ସିଫିଲିସ ରୋଗକୁ ପୂର୍ବରୁ ଗ୍ରେଟପକ୍ସ ନାମ ଦିଆଯାଉଥିଲା ଓ ବସନ୍ତ ରୋଗକୁ ୧୫ଶ ଶତାବ୍ଦୀରେ ଏହାଠାରୁ ପୃଥକ୍ କରିବା ନିମନ୍ତେ ସ୍ମଲପକ୍ସ ନାମ ଦିଆଯାଇଥିଲା ।
ଏହାର ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଐତିହାସିକ ନାମ ଯଥାକ୍ରମେ ପକ୍ସ, ସ୍ପେକ୍‌ଲ୍ଡ ମନସ୍ଟର ଓ ରେଡ ପ୍ଲେଗ ଦିଆଯାଇଥିଲା ।
ବସନ୍ତ ଏକ ସଂକ୍ରମକ ରୋଗ ଏକ ଭୁତାଣୁର ଦୁଇ ପ୍ରକାର ଭାରିଆଣ୍ଟ ଭାରିଓଲା ମେଜର ଓ ଭାରିଓଲା ମାଇନର ଯୋଗୁ ସଂଘଟିତ ହୁଏ ।
ବଞ୍ଚିଯାଉଥିବା ରୋଗୀର ଚର୍ମରେ କ୍ଷତଦାଗ ରହିଯାଉଥିଲା ଓ ଅନ୍ଧ ହେବା ସମ୍ଭାବନା ରହୁଥିଲା ।
ପ୍ରଥମ ତ‌ଥ୍ୟ ଖ୍ରୀ:ପୂ: ୩ୟ ଶତାବ୍ଦୀରେ ମିଶରୀୟ ମମିଙ୍କ ଦେହରେ ଥିବା ଦେଖାଯାଇଛି ।
ଅଷ୍ଟାଦଶ ଶତାବ୍ଦୀରେ ୟୁରୋପରେ ଏହି ରୋଗରେ ପ୍ରାୟ ଚାରି ଲକ୍ଷ ଲୋଗ ପ୍ରାଣତ୍ୟାଗ କରିଥିଲା ଓ ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଏକ ତୃତୀୟାଂଶ ଲୋକ ଅନ୍ଧ ହୋଇଯାଇଥିଲେ ।
ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଆମେରିକାର ପଚାଶଟିଯାକ ପ୍ରଦେଶରେ ବର୍ଣ୍ଣବୈଷମ୍ୟ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଆନ୍ଦୋଳନ ମାତିଥିଲା ।
ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କିଛି ବିରୋଧ ଶାନ୍ତିପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବା ସ୍ଥଳେ କେତେକ ହିଂସାତ୍ମକ ବିରୋଧ କରିଥିଲେ ।
କେତେକ ଶାନ୍ତିପୂର୍ଣ୍ଣ ବିକ୍ଷୋଭ ପରବର୍ତ୍ତୀ କାଳରେ ହିଂସାତ୍ମକ ମୋଡ଼ ନେଇଥିଲା ।
ଦେଶରେ ହିଂସାକୁ ରୋକିବା ପାଇଁ ୨୫ଟି ରାଜ୍ୟରେ ନ୍ୟାସନାଲ ଗାର୍ଡଙ୍କୁ ନିୟୋଜିତ କରାଯାଇଛି ।
କିଛି ଅଞ୍ଚଳରେ ପୋଲିସ ଶାନ୍ତ ରହି ଆନ୍ଦୋଳନକୁ ସମର୍ଥନ କରିଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ଅନ୍ୟ ସ୍ଥାନମାନଙ୍କରେ ବଳପ୍ରୟୋଗ ସହିତ ଲୁହବୁହା ଗ୍ୟାସ ଏବଂ ରବର ବୁଲେଟର ବ୍ୟବହାର କରାଯାଇଥିଲା ।
ବିକ୍ଷୋଭକାରୀମାନେ ୱାସିଂଟନସ୍ଥିତ ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ଟ୍ରମ୍ପଙ୍କ ବାସଭବନ ହ୍ୱାଇଟ ହାଉସଠାରେ ବିରୋଧ କରି ତାଙ୍କୁ ନିଜ ପଦରୁ ଇସ୍ତଫା ଦେବାକୁ ଆମନ୍ତ୍ରଣ କରିଥିଲେ ।
ପରିସ୍ଥିତି ଅଣାୟତ ହେବାରୁ ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ଟ୍ରମ୍ପଙ୍କୁ ହ୍ୱାଇଟ ହାଉସ ବଙ୍କର ମଧ୍ୟରେ ସ୍ଥାନାନ୍ତରଣ ହେବାକୁ ପଡ଼ିଥିଲା ।
ଜୁନ ୧ ତାରିଖରେ ଶାନ୍ତିପୂର୍ଣ୍ଣ ବିକ୍ଷୋଭକାରୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଲୁହବୁହା ଗ୍ୟାସ ପ୍ରୟୋଗ କରାଗଲା ଯାହାଫଳରେ ଟ୍ରମ୍ପ ସେଣ୍ଟ ଜନ ଚର୍ଚ୍ଚ ଯାଇ ବାଇବେଲ ସହ ଫଟୋ ଉଠାଇପାରିଥିଲେ ।
ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଆମେରିକା ବ୍ୟତୀତ ଲଣ୍ଡନ, ଟୋରନଟୋ, ବେଞ୍ଜିଙ୍ଗ, ବର୍ଲିନ ଆଦି ସ୍ଥାନରେ ଆନ୍ଦୋଳନ ବ୍ୟାପିଥିଲା ।
କେତେକ ଅନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ବିକ୍ଷୋଭକାରୀମାନେ ପ୍ରକାଶ କରିଥିଲେ ଯେ ଯଦିଓ ପ୍ରାଥମିକ ପର୍ଯ୍ୟାୟରେ ସେମାଙ୍କର ଆନ୍ଦୋଳନ ଜର୍ଜ ଫ୍ଲଏଡଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଥିଲା, ମାତ୍ର ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ନିଜ ଦେଶରେ ପୋଲିସଙ୍କ ଅମାନବୀୟ ବ୍ୟବହାର ସମ୍ପର୍କରେ ଅବଗତ ହୋଇପାରିଲେ ।
କିଛି ବିକ୍ଷୋଭକାରୀମାନେ ବର୍ଣ୍ଣବୈଷମ୍ୟ ବିରୋଧରେ ନୂଆ ନିୟମ ଆଣିବା ସମ୍ପର୍କରେ ଯୁକ୍ତି ବାଢ଼ିଥିଲେ ।
ମେ ୨୫ ତାରିଖରେ କୃଷ୍ଣକାୟ ଜର୍ଜ ଫ୍ଲଏଡଙ୍କୁ ସିଗାରେଟ କ୍ରୟ କରି ନକଲି ବିଲ୍‌ ଦେଇଥିବାର ଅଭିଯୋଗରେ ସ୍ଥାନୀୟ ପୋଲିସ ଗିରଫ କରିଥିଲେ ।
ଡେରେକ ଚୌଭିନ ନାମକ ପୋଲିସ ଅଫିସର ଫ୍ଲଏଡଙ୍କ ଗଳା ଉପରେ ଆଣ୍ଠୁପକାଇ ମାଡିବସି ନିର୍ଯ୍ୟାତିତ କରିଥିଲେ ।
ପ୍ରାୟ ୯ ମିନିଟ ବ୍ୟାପି ଗଳାରେ ଅତ୍ୟଧିକ ଚାପ ହେତୁ ସେ ପୋଲିସ୍ ହେପାଜତରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିଥିଲେ ।
କୃଷ୍ଣକାୟ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ପ୍ରତି ନିର୍ମମ ବ୍ୟବହାରର ଭିଡ଼ିଓ ଭାଇରଲ ହେବାପରେ ବିଶ୍ୱବ୍ୟାପୀ ଜୋରଦାର ବିକ୍ଷୋଭ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରାଯାଉଅଛି ।
କେତେକ ବିକ୍ଷୋଭକାରୀ ମଧ୍ୟ ସେମାନଙ୍କୁ ଆକ୍ରମଣ କରିଥିଲେ ୱାସିଂଟନ ପ୍ରଦେଶର ଆନ୍ଦୋଳନକାରୀମାନେ ଫକ୍ସ ନିଉସର ସାମ୍ବାଦିକମାନଙ୍କୁ ଜିନିଷ ଫିଙ୍ଗି ବିରୋଧ କରିଥିଲେ ।
ସି.ଏନ.ଏନ ନିଉସର ମୁଖ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟାଳୟକୁ ମଧ୍ୟ କେହି ଜଣେ ଆକ୍ରମଣ କରିଥିଲେ ।
ଜର୍ଜ ଫ୍ଲଏଡ ଜନଆନ୍ଦୋଳନ ଏକ ବିକ୍ଷୋଭ ଶୃଙ୍ଖଳ ଯାହା ଆମେରିକୀୟ ବର୍ଣ୍ଣବୈଷମ୍ୟର ଶିକାର ହୋଇ ପ୍ରାଣ ହରାଇଥିବା କୃଷ୍ଣକାୟ ବ୍ୟକ୍ତି ଜର୍ଜ ଫ୍ଲଏଡଙ୍କୁ ନ୍ୟାୟ ଦେବା ପାଇଁ ସର୍ବପ୍ରଥମେ ଆରମ୍ଭ କରାଯାଇଥିଲା ।
ଆନ୍ଦୋଳନ ଅନ୍ତର୍ଗତ ୨୦୨୦ ମସିହା ମଇ ମାସରୁ ଅନେକ ସ୍ମାରକଙ୍କୁ ଧ୍ୱଂସ କରାଯାଇଥିଲା ଏବଂ ସ୍ଥାନାନ୍ତରିତ କରାଯାଇଥିଲା ।