polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ଏହି ଛୋଟ ସୁଧାର କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ କଲେ ଗୋଟିଏ ଦିନରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କାର୍ଯ୍ୟବିଧିରେ କିଛି ମାତ୍ରାରେ ସଂସ୍କାର ଆସିବ ।
ଟୋୟୋଟା କମ୍ପାନୀର କାଇଜେନ୍ ଛୋଟ ଛୋଟ ସଂସ୍କାର ପ୍ରତି ଗୁରୁତ୍ୱ ଦିଏ ସତ କିନ୍ତୁ ଅନେକ ବିଭାଗରେ ହେଉଥିବା ସଂସ୍କାର ମିଶି ସମଗ୍ର ସଂସ୍ଥାରେ ଏକ ବଡ଼ ସଂସ୍କାର ଦେଖାଦିଏ ଓ ଉତ୍ପାଦନ ବଢ଼େ ।
ପାରମ୍ପରିକ “ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଓ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ” ପଦ୍ଧତିଠାରୁ ଏପରି ଉପାୟରେ ପରିଚାଳନ କରିବା ଯଥେଷ୍ଟ ଭିନ୍ନ ।
ବିଂଶ ଶତାବ୍ଦୀର ମଧ୍ୟ ଭାଗରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ବ୍ୟାବସାୟିକ କାର୍ଯ୍ୟବିଧି ଉନ୍ନୟନ ପାରମ୍ପରିକ ପରିଚାଳନା ପ୍ରଣାଳୀର ଏକ ଉଦାହରଣ ।
ସଂସ୍କାର ଆପଣେଇବା ସହ ଏହା କେତେ ଦୂର ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ତାହାର ନିରୀକ୍ଷଣ ଓ ଆବଶ୍ୟକ ହେଲେ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ମଧ୍ୟ ଜରୁରୀ ।
ବଡ଼ ସ୍ତରରେ ଯୋଜନା କରି ପ୍ରକଳ୍ପରେ କାମ ଆରମ୍ଭ କରିବା ପରିବର୍ତ୍ତେ କାଇଜେନ୍ ଅନୁସରଣକାରୀ ଛୋଟ ଛୋଟ ପରୀକ୍ଷାମୂଳକ ସଂସ୍କାର ପ୍ରତି ଧ୍ୟାନ ଦିଏ ।
ଆଧୁନିକ ସମୟରେ ସଂସ୍ଥାମାନେ "କାଇଜେନ୍ ବ୍ଲିଟ୍ଜ୍" ବା "କାଇଜେନ୍ ଇଭେଣ୍ଟ୍" ଆୟୋଜନ କରନ୍ତି ।
ଏପରି କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମରେ କୌଣସି ଏକ ବ୍ୟାବସାୟିକ ସମସ୍ୟା ବିଷୟରେ ଆଲୋଚନା କରାଯାଏ ଓ ଗୋଟିଏ ସପ୍ତାହ ମଧ୍ୟରେ କିପରି ସମାଧାନ କରିହେବ ସେଥିରେ ସମସ୍ତ କର୍ମଚାରୀ ମନୋନିବେଶ କରନ୍ତି ।
ଏପରି ଛୋଟ ସଂସ୍କାର କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ ଛୋଟ ପରିଣାମକୁ ଆଖି ଆଗରେ ରଖି ଆୟୋଜିତ ହୁଏ ଓ ଏଥିରୁ ପ୍ରତୀତ ହେଉଥିବା ଅନ୍ୟ ସମସ୍ୟାଗୁଡ଼ିକୁ ପରବର୍ତ୍ତୀ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମରେ ଗୁରୁତ୍ୱ ଦିଆଯାଏ ।
ଯେଉଁ ବ୍ୟକ୍ତି ଏପରି କାଇଜେନ୍ ପଦ୍ଧତିର କାର୍ଯ୍ୟକାରିତାରେ ମହତ୍ତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଯୋଗଦାନ ଦିଏ ତାହାକୁ "ଜେନ୍‍କାଇ" ଉପାଧିରେ ଭୂଷିତ କରାଯାଏ ।
ଔଦ୍ୟୋଗିକ ଉତ୍ପାଦନ ବୃଦ୍ଧି କାଇଜେନ୍‍ରୁ ମିଳୁଥିବା ଏକ ପୁରସ୍କାର ମାତ୍ର ।
ସଠିକ୍ ମନୋବୃତ୍ତି ସହିତ କାଇଜେନ୍‍କୁ ଗ୍ରହଣ କଲେ ଲୋକ/କର୍ମଚାରୀ ଅଧିକ ସତର୍କ ରହନ୍ତି, ଯନ୍ତ୍ରମାନଙ୍କ ଗହଣରେ ମଧ୍ୟ ମାନବ ସମ୍ବଳର ଉପଯୋଗିତା ଅନୁଭୂତ ହୁଏ, ଅତିରିକ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ଚିହ୍ନଟ କରି ତାର ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କରାଯାଇପାରିବ, ଲୋକ ନିଜ ଦୈନନ୍ଦିନ କର୍ମଜୀବନରେ କିପରି ଛୋଟ ଛୋଟ ସଂସ୍କାର ଆଣିବେ ତାହା ନିଜେ ପରୀକ୍ଷାଦ୍ୱାରା ଶିଖିବେ ଓ ଉତ୍ପାଦନ ପ୍ରକ୍ରିୟାରୁ ଅନାବନା ଅଂଶ ବାହାର କରିଦିଆଯାଇପାରିବ ।
ତେଣୁ ଏହି ସଂସ୍କାର ଉପର ସ୍ତରରୁ ତଳ ସ୍ତରର କର୍ମଚାରୀଙ୍କୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ କ୍ରମେ କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ ହୁଏନାହିଁ ।
ବରଂ ଏଥିରେ କମ୍ପାନୀ ବା ଅନୁଷ୍ଠାନର ସମସ୍ତ କର୍ମଚାରୀ ମିଳିତ ଭାବେ ନିଜ ନଜ ସ୍ତରରେ, ନିଜ ଅନୁସାରେ ସଂସ୍କାର ଆଣନ୍ତି ।
କାଇଜେନ୍ ଗତିବିଧିରେ ଲୋକଙ୍କ ଯୋଗଦାନ ଫଳରେ ସେମାନଙ୍କ ସ୍ୱପ୍ରଶିକ୍ଷଣ ହୁଏ ଓ ସେହିମାନେ ସଂସ୍କାର ଆଣିବାର ଶ୍ରେୟ ଲାଭ କରନ୍ତି ।
ତେଣୁ କାଇଜେନ୍ ଅବଲମ୍ବନ କରୁଥିବା ଅନୁଷ୍ଠାନର ସବୁ କର୍ମଚାରୀ ନିଜ ଅନୁଷ୍ଠାନ ଓ ସମାଜର ଲାଭ ଦିଗରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଛନ୍ତି – ଏପରି ପ୍ରତୀତ ହୁଏ ।
ଏହା କର୍ମଚାରୀଙ୍କ ପାଇଁ ସମ୍ମାନର ବିଷୟ କାରଣ ଏଠାରେ ସେମାନଙ୍କୁ କେବଳ ଏକ ସମ୍ବଳ ରୂପେ ଦେଖାଯାଏନାହିଁ ।
କେବଳ କର୍ମଚାରୀମାନଙ୍କ ସକ୍ରିୟ ଯୋଗଦାନ ହିଁ କାଇଜେନ୍ କାର୍ଯ୍ୟକାରିତାର ସଫଳତାର କାରଣ ଓ ଲକ୍ଷ୍ୟ ।
ଏକ ବ୍ୟାବସାୟିକ ଅନୁଷ୍ଠାନରେ ଚିଫ୍ ଏକ୍ଜିକ୍ୟୁଟିଭ୍ ଅଫିସର୍‍ ଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ସର୍ବନିମ୍ନ ପାହ୍ୟାରେ ରହିଥିବା ସମସ୍ତ କର୍ମଚାରୀ ଏହି ଉନ୍ନୟନମୂଳକ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଅଂଶଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି ।
କାଇଜେନ୍ ପଦ୍ଧତି ଔଦ୍ୟୋଗିକ ଉତ୍ପାଦନ ପ୍ରକ୍ରିୟା ରୁ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା ସତ କିନ୍ତୁ ବର୍ତ୍ତମାନ ଏହାକୁ ଅନ୍ୟ ପରିବେଶରେ ମଧ୍ୟ ଉପଯୋଗ କରାଯାଉଛି ।
ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତି, ଛୋଟ ଦଳ, ବଡ଼ ସଂଘ ବା ପ୍ରସ୍ତାବମୂଳକ ଏପରି ଅନେକ ଉପାୟରେ କାଇଜେନ୍ ଅବଲମ୍ବନ କରାଯାଇପାରିବ ।
ଏକ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ବିଭାଗର ଏକ କର୍ମଚାରୀ ଦଳ ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟସ୍ଥଳରେ ଛୋଟ ଛୋଟ ସଂସ୍କାର ଆଣୁଥାନ୍ତି ଯାହା ତାଙ୍କ ଉତ୍ପାଦନ କ୍ଷମତା ବଢ଼ାଏ ।
କାମରେ ଆସୁଥିବା ସଂସ୍କାର ସେମାନଙ୍କ ନିରୀକ୍ଷକ ଦେଖୁଥାଏ ଓ ଆବଶ୍ୟକ ହେଲେ ସେମାନଙ୍କ ମାର୍ଗଦର୍ଶନ କରିଥାଏ ।
ଯଦି ଏପରି ଦୁଇଟି ବିଭାଗ ଉପକୃତ ହେଲାଭଳି ସଂସ୍କାର ଆସେ ତେବେ କାର୍ଯ୍ୟ ଓ ଉତ୍ପାଦିତ ଦ୍ରବ୍ୟର ମାନ ଓ ଗୁଣ ବହୁମାତ୍ରାରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଏ ।
କିଛି ପଦକ୍ଷେପଦ୍ୱାରା ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ କମ୍ ସମୟ ବିତାଇବାକୁ ପଡ଼େ, ଯନ୍ତ୍ର ଓ କମ୍ପ୍ୟୁଟର୍ ଅଧିକାଂଶ କାର୍ଯ୍ୟ ସ୍ୱତଃପ୍ରବୃତ୍ତଭାବେ କରିପାରନ୍ତି ।
ଜାପାନୀ ଶବ୍ଦ "କାଇଜେନ୍‍"ର ଅର୍ଥ ହେଲା ସଂସ୍କାର ବା "କଛି ଭଲ ପାଇଁ ପରିବର୍ତ୍ତନ" ।
ଏହି ସଂସ୍କାର ବା ଉନ୍ନୟନ ନିରନ୍ତର ବା ଏକ ସମୟ ପାଇଁ ହୋଇପାରେ, ଏହି ସଂସ୍କାର ଛୋଟ କିମ୍ବା ବଡ଼ ହୋଇପାରେ ।
ତାଓବାଦ ବା ବୌଦ୍ଧ ଦର୍ଶନ ଅନୁସାରେ ଶାନ୍ ଶବ୍ଦର ଅର୍ଥ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଲାଭ ନୁହେଁ ବରଂ ସମାଜର ମିଳିତ ଲାଭ ।
ସ୍ଥାୟିତ୍ୱର ନିରନ୍ତରତା ବଜାୟ ରଖି ବହୁମୁଖୀ ସୁଧାର ବା ଲାଭ ହାସଲ କରିବା ଏହି କ୍ରିୟାର ଲକ୍ଷ୍ୟ ।
ବ୍ୟବସାୟ ତଥା ଉଦ୍ୟୋଗ କ୍ଷେତ୍ରରେ କାଇଜେନ୍ ପଦ୍ଧତି ଅବଲମ୍ବନ କରିବାର ଅର୍ଥ ହେଲା : ଦୈନନ୍ଦିନ ଔଦ୍ୟୋଗିକ ପ୍ରକ୍ରିୟାରେ ସଂସ୍କାର ଆଣିବା ଯାହାଦ୍ୱାରା କମ୍ପାନୀର ସମସ୍ତ ବିଭାଗ ସୁଚାରୁ ରୂପେ କାର୍ଯ୍ୟ ତୁଲାଇବେ ।
ଶ୍ରମିକଠାରୁ ନେଇ କମ୍ପାନୀର ଅଧ୍ୟକ୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କମ୍ପାନୀର ସମସ୍ତ କର୍ମଚାରୀ କାଇଜେନ୍ ପଦ୍ଧତିରେ ଭାଗୀଦାର ।
କାଇଜେନ୍ ପଦ୍ଧତି କଞ୍ଚାମାଲ କ୍ରୟ, ନିର୍ମିତ ବସ୍ତୁଙ୍କ ବିକ୍ରୟ, ବିତରଣ ଓ ବଣ୍ଟନ ଇତ୍ୟାଦି ସମସ୍ତ ପ୍ରକାରର ଔଦ୍ୟୋଗିକ ପ୍ରଣାଳୀ ପାଇଁ ପ୍ରଯୁଜ୍ୟ ।
ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟସେବା, ସାଇକୋଥେରାପି, ପ୍ରଶିକ୍ଷଣ, ସରକାର ପରିଚାଳନା, ବ୍ୟାଂକିଂଗ୍ ଓ ଅନ୍ୟ ବହୁ ଉଦ୍ୟୋଗରେ ମଧ୍ୟ କାଇଜେନ୍ ପଦ୍ଧତି ଆଦୃତ ହୁଏ ।
ଔଦ୍ୟୋଗିକ ପ୍ରଣାଳୀରେ ସାମାନ୍ୟ କିମ୍ବା ବୃହତ୍ ସଂସ୍କାର ଆଣି ପ୍ରଣାଳୀରେ ରହିଥିବା ଅନୁପଯୁକ୍ତ ଓ ଅନାବନା ଅଂଶକୁ ପରିତ୍ୟାଗ କଲେ ପ୍ରଣାଳୀ ଓ ପରିଣାମ ଉଭୟରେ ଯଥେଷ୍ଟ ଉନ୍ନତି ଦେଖାଦିଏ ।
ଦ୍ୱିତୀୟ ବିଶ୍ୱଯୁଦ୍ଧ ପରେ ଜାପାନୀ ଉଦ୍ୟୋଗ ଓ ବ୍ୟବସାୟରେ କାଇଜେନ୍ ଅବଲମ୍ବନ କରିବା ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା ।
ଜାପାନୀ ମୋଟରଗାଡ଼ି ନିର୍ମାତା ଟୋୟୋଟା କମ୍ପାନୀ କାଇଜେନ୍ ଅବଲମ୍ବନ କରିବା ଫଳରେ ବ୍ୟବସାୟରେ ଅଧିକ ସଫଳତା ହାସଲ କରିଥିଲା ।
ତାହା ପରଠାରୁ ଏହା ବିଶ୍ୱର ବିଭିନ୍ନ ଦେଶର ଉଦ୍ୟୋଗରେ ଆଦୃତ ହୋଇଛି ଓ ବ୍ୟବସାୟ ବ୍ୟତୀତ ଅନ୍ୟ କ୍ଷେତ୍ରରେ ବି ଉପଯୋଗୀ ହୋଇପାରିଛି ।
ଯୋକାଯାସୁ ଚକ୍ର ସହିତ ବ୍ୟବହୃତ ଅନ୍ୟ ଏକ ପନ୍ଥା ହେଲା "୫ଟି କାହିଁକି" ପନ୍ଥା ।
ଏଥିରେ ଦାୟିତ୍ତ୍ୱରେ ରହିଥିବା କର୍ମଚାରୀ ବ୍ୟତିକ୍ରମ ଘଟିବାର କାରଣ ଜାଣିବାକୁ ୫ଟି ପ୍ରଶ୍ନର ଉତ୍ତର ଖୋଜେ ।
ବେଳେବେଳେ ଗୋଟିଏ ମୂଳ କାରଣରୁ ଅନ୍ୟ ଗୁଡ଼ିଏ କାରଣ ବାହାରିପାରେ ଓ ସେମାନଙ୍କୁ ସରଳ ମାଛକଣ୍ଟା ରେଖାଚିତ୍ର ବା ସାରଣୀଦ୍ୱାରା ପରିପ୍ରକାଶ କରାଯାଏ ।
ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ସ୍ତରରେ ଉନ୍ନୟନ ବା ସଂସ୍କାର ପାଇଁ ୫ଟି କାହିଁକି ପନ୍ଥା ଖୁବ୍ ସହଜରେ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଇପାରିବ ।
ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଆମେରିକା ଏପରି ଛୋଟ ସଂସ୍କାରଦ୍ୱାରା ସମୁନ୍ନୟର ଏପରି ଚିନ୍ତାଧାରା ବିଷୟରେ ଅବଗତ ଥିଲା ।
ତେଣୁ ଯୁଦ୍ଧ ସାମଗ୍ରୀ ଉତ୍ପାଦନ ପାଇଁ ନୂତନ ଓ ବଡ଼ ସଂସ୍କାର ଆପଣେଇବା ପାଇଁ ସମୟ ନଥିଲା ।
ଉପଲବ୍ଧ ମାନବ ସମ୍ବଳ ଓ ଜ୍ଞାନ କୌଶଳର ଭରପୁର ଉପଯୋଗ କରି ସଂସ୍କାର ଆଣିବା ଉପାୟମାନଙ୍କ ଉପରେ ଧ୍ୟାନ ଦିଆଗଲା ।
ଏପରି ଉଦାହରଣରେ ଦଳ କର୍ତ୍ତୃପକ୍ଷ ଅନେକ କାରଣ ଜାଣିବାକୁ ପାଇଲେ – ଠିକ୍ ରୂପେ ଚୟନ ନ ହେବା, ଦଳରେ ସନ୍ତୁଳନ ନଥିବା ।
ସେମାନଙ୍କ ପାଖରେ ଉପଲବ୍ଧ ସମ୍ବଳକୁ ଦେଖି ସେମାନେ ଆଗାମୀ ପ୍ରତିଯୋଗିତା ପୂର୍ବରୁ ନିର୍ଣ୍ଣୟ ନେବାକୁ ହେବ ।
ସେମାନେ ନୂଆ ଖେଳାଳୀ ଚୟନ କରିବେ, କିଛି ମିଡ୍‍ଫିଲ୍‍ଡର୍‍ଙ୍କୁ ଫର୍‍ୱାର୍ଡ୍ ହେବାର ପ୍ରଶିକ୍ଷଣ ଦେବେ, ନିଜର ପ୍ରତିରକ୍ଷା ବା ଡିଫେଣ୍ଡର୍‍ଙ୍କୁ ସୁଦୃଢ଼ କରିବେ, ମିଡ୍‍ଫିଲ୍‍ଡର୍‍ମାନଙ୍କ ସହିତ ନୂଆ ରଣନୀତି ଓ ଯୋଜନା କରିବେ ଇତ୍ୟାଦି ଇତ୍ୟାଦି ।
“ଟୋୟୋଟା ୱେ ଫିଲ୍‍ଡ୍‍ବୁକ୍” ପୁସ୍ତିକାରେ ଲାଇକର୍ ଓ ମାୟର୍ କାଇଜେନ୍ ବ୍ଲିଟ୍ଜ୍ ତଥା କାଇଜେନ୍ ବର୍ଷ୍ଟ୍ ନାମକ କର୍ମଶାଳା ବିଷୟରେ ଲେଖିଛନ୍ତି ।
କାଇଜେନ୍ ବ୍ଲିଟ୍ଜ୍ କର୍ମଶାଳାରେ ଦ୍ରୁତ ଓ କ୍ଷୁଦ୍ର ସଂସ୍କାରର କାର୍ଯ୍ୟକାରିତା ଉପରେ ଧ୍ୟାନ ଦିଆଯାଏ ।
କାଇଜେନ୍ ବର୍ଷ୍ଟ୍‍ରେ ଏକ କାର୍ଯ୍ୟବିଧିକୁ କିପରି ସୁଧାରିବା ତାହା ଉପରେ ଧ୍ୟାନ କେନ୍ଦ୍ରିତ କରାଯାଏ ।
ବେଳେବେଳେ କାଇଜେନ୍ ପ୍ରକଳ୍ପର ମୁଖ୍ୟ ଭାବେ କାମ କରିବା ପୂର୍ବରୁ ପ୍ରଶିକ୍ଷଣ ଓ ଯୋଗ୍ୟତା ହାସଲ କରିବାକୁ ହୁଏ ।
ଟୋୟୋଟା ମୋଟର କମ୍ପାନୀର ନିର୍ମାଣ ବା ଉତ୍ପାଦନ ବ୍ୟବସ୍ଥାରେ କାଇଜେନ୍ ଏକ ମୁଖ୍ୟ ଭୂମିକା ଗ୍ରହଣ କରି ଆସିଛି ।
ଉତ୍ପାଦନ ଚକ୍ର ବା ପ୍ରବାହରେ କୌଣସି ବିଭ୍ରାଟ ବା ବ୍ୟତିକ୍ରମ ଦେଖାଦେଲେ କର୍ମଚାରୀ, ଶ୍ରମିକ, ନିରୀକ୍ଷକ ସମସ୍ତେ କାମ ତୁରନ୍ତ କିଛି ସମୟ ପାଇଁ ବନ୍ଦ କରି କିପରି ସୁଧାର ବା ସଂସ୍କାର ଅଣାଯାଇପାରିବ ତାହା ବିଷୟରେ ଆଲୋଚନା କରନ୍ତି ଓ କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ କରନ୍ତି ।
ଦ୍ୱିତୀୟ ବିଶ୍ୱଯୁଦ୍ଧ ପରେ ମାର୍ଶାଲ୍ ଯୋଜନା ଅନୁସାରେ ଅନେକ ଆମେରିକୀୟ ବିଶେଷଜ୍ଞ ଜାପାନର ଶିଳ୍ପୋଦ୍ୟୋଗର ପୁନରୁତ୍ଥାନ ପାଇଁ ସହଯୋଗ ପ୍ରଦାନ କରିଥିଲେ ।
ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ବ୍ୟବସ୍ଥାମାନ ଉଦ୍ଭାବିତ ହେଲା ଓ ଏହି ସମ୍ବନ୍ଧରେ ପ୍ରଶିକ୍ଷଣ ଦିଆଗଲା ।
୧୯୫୧ ମସିହା ବେଳକୁ ଜାପାନର ବିଭିନ୍ନ ଉଦ୍ୟୋଗରେ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ ଆରମ୍ଭ କରାଯାଇଥିଲା ।
କାଇଜେନ୍ କାର୍ଯ୍ୟକଳାପକୁ ନିରନ୍ତର ଚାଲିଥିବା ଯୋଜନାକାର୍ଯ୍ୟକାରୀଯାଞ୍ଚସୁଧାର ଚକ୍ର ମାଧ୍ୟମରେ ଲାଗୁ କରାଯାଏ ।
ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ପଦ୍ଧତିକୁ ଶେୱାର୍ଟ୍ ଚକ୍ର ବା ଡେମିଂଗ୍ ଚକ୍ର ବୋଲି ମଧ୍ୟ କୁହାଯାଏ ।
ମସାକି ଇମାଇ ନିଜ ପୁସ୍ତକ : ' ଦ୍ୱାରା କାଇଜେନ୍‍କୁ ଅଧିକ ପ୍ରସିଦ୍ଧ କରାଇଥିଲେ ।
ସାମୁହିକ ପ୍ରଚେଷ୍ଟା, ଅନୁଶାସନ, ଦୃଢ଼ ମନୋବଳ ପ୍ରଭୃତି କାଇଜେନ୍‍ର ମୁଖ୍ୟ ତତ୍ତ୍ୱ ।
ସେ ସଂଗୀତ ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ ହେବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖୁଥାଏ କିନ୍ତୁ ନିଜ ଗୁଜୁରାଣ ମେଣ୍ଟାଇବା ପାଇଁ ମୁରାରୀର ଦୋକାନରେ କାମ କରେ ଏବଂ ସେହି ଘରର ଛାତ ଉପରେ ଏକ ବସାରେ ରହେ ।
୨୨ ବର୍ଷ ବୟସର ହୋଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରତିବର୍ଷ ପରୀକ୍ଷାରେ ଜାଣିଶୁଣି ଫେଲ ହୋଇ ସେ ଏବେ ମଧ୍ୟ ସ୍କୁଲ ଯାଉଛି ଯାହାଦ୍ୱାରା ତାକୁ ବିବାହ କରିବାକୁ ପଡ଼ିବନି ।
ପଞ୍ଚମ ଆଗ୍ରାର ୨୪ ବର୍ଷ ବୟସର ଯୁବକ ଏବଂ ଜଣେ ସଂଗୀତ ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ ହେବାର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖେ କିନ୍ତୁ ନିଜ ଆବଶ୍ୟକତା ପୂରଣ କରିବା ପାଇଁ ମୁରାରୀ ଦୋକାନରେ କାମ କରେ ।
ଯେହେତୁ ମୁରାରୀ ନିଜ ବସା କେବଳ ବିବାହିତ ଦମ୍ପତିଙ୍କୁ ଭଡ଼ାରେ ଦେବାକୁ ସ୍ଥିର କରିଛି, ତେଣୁ ପଞ୍ଚମ ଏବଂ ପିଣ୍ଟୁ ବିବାହିତ ଦମ୍ପତି ହୋଇଥିବାର ନାଟକ କରନ୍ତି ।
ଏପରି ସ୍ଥଳେ ଦୁଇ ଜଣ କିପରି ନିଜ ଅସଲ ପରିଚୟକୁ ଲୁଚାଇ ରଖିପାରୁଛନ୍ତି ତାହାକୁ ନେଇ ଏହି ଧାରାବାହିକଟି ପର୍ଯ୍ୟବସିତ ।
ଏହାର କାହାଣୀ ଇଲାଇଚି ନାମକ ଏକ ଯୁବତୀ ଏବଂ ପଞ୍ଚମ ନାମକ ଏକ ଯୁବକକୁ ନେଇ ଗଢ଼ି ଉଠିଛି ।
ଭୂମି ୬ବର୍ଷ ଧରି ୟଶ୍‌ରାଜ୍ ଫିଲ୍ମ‌ସ୍‌ରେ ସ‌ହକାରୀ ନିର୍ଦ୍ଦେଶିକା ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ପରେ ୟଶ୍‌ରାଜ୍ ଫିଲ୍ମ‌ସ୍‌ରେ ୩ଟି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର କରିବା ପାଇଁ ଚୁକ୍ତି କରିଥିଲେ ।
ଭୂମିଙ୍କର ପ୍ରଥମ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଅଭିନେତା ଆୟୁଷମାନ ଖୁରାନାଙ୍କ ସ‌ହ ୨୦୧୫ରେ ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିଥିଲା ।
ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ଭୂମିଅ ଶ୍ରଦ୍ଧା ବର୍ମା ନାମକ ଏକ ମୋଟି ଝିଅ ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
ଏହାପରେ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିବା କିଛିଦିନ ପୂର୍ବରୁ ସେ ଓଜନ ହ୍ରାସ କରାଇବା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ।
ସେ ତାଙ୍କର ସେ ମୋଟାପଣକୁ ହଟାଇବା ପରେ ଏକ ଭିନ୍ନ ରୂପରେ ଦର୍ଶକଙ୍କ ଆଗକୁ ପ୍ରଚାର ପାଇଁ ଆସିଥିଲେ ।
ପ୍ରଯୋଜନା ସଂସ୍ଥାର ନିର୍ଦ୍ଦେଶମତେ ଭୂମି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରର ମୁକ୍ତିଲାଭ ଯାଏଁ ଗଣମାଧ୍ୟମରେ ଆସିନଥିଲେ ।
ଫଳରେ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ତାଙ୍କୁ ଏକ ମୋଟି ଝିଅ ଏବଂ ପରେ ପତଳା ରୂପରେ ଦେଖିଲେ ଦର୍ଶକ ଅଧିକ ପସନ୍ଦ କରିବେ ବୋଲି ଯୋଜନା ଥିଲା ।
ୟଶ୍‌ରାଜ୍ ଫିଲ୍‌ସ୍‌ରେ ଜଣେ ସ‌ହକାରୀ ନିର୍ଦ୍ଦେଶିକା ଭାବରେ କିଛିବର୍ଷ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ପରେ ଭୂମି ସେହି ପ୍ରଯୋଜନା ସଂସ୍ଥା ସ‌ହ ତିନୋଟି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ପାଇଁ ମୁଖ୍ୟ ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିବା ପାଇଁ ଚୁକ୍ତି କରିଥିଲେ ।
୨୦୧୫ ମସିହାରେ ଭୂମି ହିନ୍ଦୀ କଥାଚିତ୍ର ‌ଦମ୍ ଲଗାକେ ହେଇସା‌ରେ ପ୍ରଥମ ଅଭିନୟ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ।
ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ଭୂମିଙ୍କ ସ‌ହ ଅଭିନେତା ଆୟୁଷମାନ ଖୁରାନା ମୁଖ୍ୟ ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ପାଇଁ ଭୂମି ୬୧ତମ ଫିଲ୍ମ‌ଫେୟାରରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନବାଗତା ପୁରସ୍କାର ପାଇଥିଲେ ।
ଏଥିସ‌ହ ସ୍କ୍ରିନ୍ ଆୱାର୍ଡ଼, ପ୍ରଡୁସର ଗିଲ୍ଡ ଫିଲ୍ମ ଆୱାର୍ଡ଼, ଜି ସିନେ ଆୱାର୍ଡ଼ ଏବଂ ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ଭାରତୀୟ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ପୁରସ୍କାର ଉତ୍ସବରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନବାଗତା ପୁରସ୍କାର ପାଇଥିଲେ ।
ସେ ମୁମ୍ବାଇରେ ରହୁଥିଲେ ଏବଂ ଆର୍ଯ୍ୟ ବିଦ୍ୟାମନ୍ଦିର, ଜୁହୁ, ମୁମ୍ବାଇରୁ ତାଙ୍କର ବିଦ୍ୟାଳୟ ଶିକ୍ଷା ଶେଷ କରିଥିଲେ ।
ସେ ୟଶ୍‌ରାଜ୍ ଫିଲ୍ମ‌ସ୍ ସ‌ହିତ ଜଣେ ସ‌ହକାରୀ ନିର୍ଦ୍ଦେଶିକା ଭାବରେ ୬ବର୍ଷ ଧରି କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ ।
ସେହିବର୍ଷ ଭୂମି -ଫିଲ୍ମ‌ସ୍‌ର କ୍ଷୁଦ୍ର ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
ଚାରି ଭାଗ ବିଶିଷ୍ଟ ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରଟି ଲିଙ୍ଗ ଅସମାନତା ଉପରେ ପର୍ଯ୍ୟବସିତ ଥିଲା ଯାହାକି ୟୁ ଟ୍ୟୁବ୍‌ରେ ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିଥିଲା ।
ଏହି କ୍ଷୁଦ୍ର ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରର ବିଭିନ୍ନ ଭାଗରେ ପରିଣୀତି ଚୋପ୍ରା, କଳ୍କୀ କୋଇଚାଲିନ୍ ଏବଂ ରିଚା ଚଢା ପ୍ରମୁଖ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
ଭୂମିଙ୍କର ଆଗାମୀ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରର ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଉଛନ୍ତି ସମୀର ଶର୍ମା ଏବଂ ମୁଖ୍ୟ ଭୂମିକାରେ ପୁଣିଥରେ ଆୟୁଷମାନ ଅଭିନୟ କରୁଛନ୍ତି ।
ଶଙ୍କ ପ୍ରଥମ ସାହିତ୍ୟିକ କୃତିସବୁ ମୁଖ୍ୟତଃ ପୁଞ୍ଜିବାଦ ଜନିତ ସମସ୍ୟା ତଥା ସାମାଜିକ ଏବଂ ନୈତିକ ସମସ୍ୟାଗୁଡିକ ଉପରେ ଆଧାରିତ ଥିଲା ।
ତେବେ ତତ୍କାଳୀନ ସମୟରେ ଶଙ୍କ ରଚିତ ଏହିସବୁ ଲେଖା ସେତେଟା ଆଦୃତ ହୋଇପାରି ନ ଥିଲା ।
ହେଲେ, ପରବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ ରଚିତ କିଛି ଲେଖା ଯେପରିକି ’ ଏବଂ ଲୋକଙ୍କଦ୍ୱାରା ବେଶ ଆଦୃତ ହେଲା ।
ତାଙ୍କର ବହୁଚର୍ଚ୍ଚିତ ଲେଖା " " ସେ ଖ୍ୟାତନାମା ବ୍ରିଟିଶ ଅଭିନେତ୍ରୀ ପାଟ୍ରିକ କ୍ୟାମ୍ପବେଲଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଲେଖିଥିଲେ ।
କ୍ୟାମ୍ପବେଲଙ୍କୁ ଲେଖିଥିବା ଅନେକ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ପତ୍ରରୁ ଏକଥା ଜଣାଯାଏ ଯେ ଶ କ୍ୟାମ୍ପବେଲଙ୍କୁ ପସନ୍ଦ କରୁଥିଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କ ତାଙ୍କ ପ୍ରେମିକା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଏହି ବହିଟି ଲେଖିଯାଇଥିଲେ ।
ତେବେ ପରବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ ଏହି ନାଟକଟିର କଥାବସ୍ତୁ ଉପରେ ଆଧାରିତ ଦୁଇଟି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ନିର୍ମାଣ ହୋଇଥିଲା ।
୧୯୧୪ ମସିହା ବେଳକୁ ତାଙ୍କ ଲିଖିତ ଏକ ପ୍ରବନ୍ଧ " " ପାଇଁଁ ତାଙ୍କୁ ଅନେକ ସମାଲୋଚନାର ପାତ୍ର ହେବାକୁ ପଡିଥିଲା ।
୧୮୯୩ ଜାନୁଆରୀରେ ଶ ବ୍ରିଟିଶ ସମାଜବାଦୀ ସଂସ୍ଥା "ଫାବିଆନ"ର ଜଣେ ପ୍ରତିନିଧୀ ହିସାବରେ ବ୍ରାଡଫୋର୍ଡ ସମ୍ମେଳନରେ ଯୋଗ ଦେଇଥିଲେ ।
୧୮୯୪ରେ ଫାବିଆନ ସୋସାଇଟିର ଅଧ୍ୟକ୍ଷ୍ୟ ହେଲେ ଏବଂ ଉକ୍ତ ସଂସ୍ଥାର ଅର୍ଥକୁ ଅର୍ଥନୀତୀ ତଥା ରାଜନୀତି ପାଇଁଁ ଉଦ୍ଦିଷ୍ଟ ବିଦ୍ୟାଳୟମାନ ସ୍ଥାପନ କରିବା ଦିଗରେ ବିନିଯୋଗ କରିବା ନିମିତ୍ତ ପ୍ରସ୍ତାବ ଦେଲେ ।
ଶ ପ୍ରଥମେ ଏହି ପ୍ରସ୍ତାବକୁ ଆପତ୍ତି କରୁଥିଲେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ଏଥିପାଇଁଁ ମନାଇ ଦିଆଗଲା ।
ପିତା ଜର୍ଜ କାର୍ ଶ ଏବଂ ମାତା ଲୁସିଣ୍ଡା ଏଲିଜାବେଥ ଗର୍ଲି ଶଙ୍କ ତିନି ପିଲାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବ କନିଷ୍ଠ ତଥା ଏକମାତ୍ର ପୁତ୍ର ସନ୍ତାନ ଥିଲେ ସେ ।
ନିମ୍ନ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ପରିବାରରେ ଜନ୍ମିତ ଶଙ୍କ ପିଲାଦିନ ଅଭାବ ଅନାଟନରେ କଟିଥିଲା ।
ବାପାଙ୍କର ଅଧିକାଂଶ ସମୟ ନିଶାଶକ୍ତ ରହିବା ତାଙ୍କ କୋମଳ ମନକୁ ଭାରି ବ୍ୟଥିତ କରିଥିଲା ।
ଡବ୍ଲିନର ବିଭିନ୍ନ ବିଦ୍ୟାଳୟରେ ପ୍ରାଥମିକ ଶିକ୍ଷା ସମାପ୍ତ କରି ସେ ମାତ୍ର ୧୫ ବର୍ଷ ବୟସରେ ଜଣେ କିରାଣି ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଆରମ୍ଭ କଲେ ।
ଜର୍ଜ ବର୍ଣ୍ଣାଡ ଶ ହେଉଛନ୍ତି ନୋବେଲ ପୁରସ୍କାର ବିଜେତା ସାହିତ୍ୟିକ, ବିଶିଷ୍ଟ ନାଟ୍ୟକାର ଏବଂ ଜଣେ କୁଶଳ ରାଜନୀତିଜ୍ଞ ତଥା ଏକ ମାନବବାଦୀ ବ୍ୟକ୍ତିତ୍ୱ ।
ତାଙ୍କର ବହୁମୂଲ୍ୟ ସାହିତ୍ୟିକ କୃତି ପାଇଁଁ ୧୯୨୫ ମସିହାରେ ତାଙ୍କୁ ନୋବେଲ୍ ପୁରସ୍କାରରେ ସମ୍ମାନିତ କରାଯାଇଥିଲା ।
ତେବେ ସେ ପୁରସ୍କାର ସିନା ଗ୍ରହଣ କଲେ କିନ୍ତୁ ପୁରସ୍କାର ବାବଦରେ ଦେବା ଅର୍ଥ ଗ୍ରହଣ କଲେ ନାହିଁଁ ।
ସେ ସମ୍ବାଦ ପାତ୍ରରେ ମଧ୍ୟ ଭାରତୀୟ ମହିଳାଙ୍କ ସମସ୍ୟା, ଦରିଦ୍ର ପିଲାମାନଙ୍କ ଅବହେଳା ଓ ସାହିତ୍ଯ ବିଷୟରେ ଲେଖା ମାନ ଦେଇଥାନ୍ତି ।
ସେ ଦକ୍ଷିଣ ଏସିଆ ଉପରେ କାଲିଫର୍ଣ୍ଣିଆ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟରେ ଗବେଷଣା ମଧ୍ୟ କରିଥିଲେ ।
ବିଶ୍ୱର ବିଭିନ୍ନ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟମାନଙ୍କୁ ତାଙ୍କୁ ଭାଷଣ ଦେବାକୁ ଡକାଯାଇଥାଏ ।
ସେ ହିନ୍ଦୀରେ ୩୦ଟି ପୁସ୍ତକ, ଗଳ୍ପ ସଂକଳନ, ଉପନ୍ୟାସ ନାଟକ ଓ ପ୍ରବନ୍ଧ ସଂଗ୍ରହ ଲେଖିଛନ୍ତି ଓ ଇଂରାଜିରେ ସେଥିମଧ୍ୟରୁ ୩ଟିକୁ ଭାଷାନ୍ତର କରିଛନ୍ତି ।
ତାଙ୍କର ଲେଖା ସବୁ ଅଣପାରମ୍ପରିକ ଭାବରେ ରହିଥାଏ ଓ ଏହା ପାଠକର ଧ୍ୟାନକୁ ଧରି ରଖିବାରେ ସର୍ବଦା ସକ୍ଷମ ହେଇଥାଏ ।
ତାଙ୍କର ଦୃଢ଼ କଥା ବସ୍ତୁର ପ୍ରୟୋଗ ପାଇଁ ତାଙ୍କ ପୁସ୍ତକ ସବୁ ଖୁବ ପ୍ରଶଂସିତ ହେଇଥାଏ ।
ତାଙ୍କ ଉପନ୍ୟାସ ଓ ଗଳ୍ପ ସବୁ ବିଶ୍ୱର ଅନେକ ଭାଷା , ଯଥା , ଇଂରାଜୀ , ଜର୍ମାନ , ଚେକ ଓ ଜାପାନୀଜ ,ରେ ଅନୁଦିତ ହୋଇଛି ।
ପ୍ରାୟ ୨୦ରୁ ୩୫ ଲକ୍ଷ ବର୍ଷ ପୂର୍ବେ ପ୍ଲାଇଷ୍ଟୋସିନ୍ କାଳରେ କଲରାପତରିଆ ବାଘଙ୍କ ପୂର୍ବପୁରୁଷ ପୂର୍ବ ଆଫ୍ରିକା ଓ ଦକ୍ଷିଣ ଏସିଆରେ ବିବର୍ତ୍ତିତ ହୋଇଥିବା ଅନୁମାନ କରାଯାଏ ।
ଆଧୁନିକ ସମୟର କଲରାପତରିଆ ବାଘ ପ୍ରାୟ ୫-୮ ଲକ୍ଷ ବର୍ଷ ପୂର୍ବେ ଆଫ୍ରିକାରେ ବିବର୍ତ୍ତିତ ହୋଇ ୨-୩ ଲକ୍ଷ ବର୍ଷ ପୂର୍ବେ ଏସିଆକୁ ଆସିଥିବେ ବୋଲି ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ପ୍ଲାଇଷ୍ଟୋସିନ୍ ସମୟରୁ କଲରାପତରିଆ ବାଘ ୟୁରୋପ୍ ମହାଦେଶରେ ଦେଖାଯାଉଥିବା ସମ୍ଭବପର ।
ଫ୍ରାଂସ୍‍ର ପେରିଅର୍, ଉତ୍ତର-ପୂର୍ବ ଲଣ୍ଡନ ଓ ଇଟାଲୀର ଭାଲ୍‍ଡାର୍ଣ୍ଣୋ ଇତ୍ୟାଦି ସ୍ଥାନରେ ଅସ୍ଥି ଓ ଦାନ୍ତ ଇତ୍ୟାଦି ଜୀବାଶ୍ମ ମିଳିଛି ଯାହା ପ୍ଲାୟୋସିନ୍ କାଳର ।
ସମାନ ପ୍ରକାରର ପ୍ଲାଇଷ୍ଟୋସିନ୍ ସମୟର ମଧ୍ୟ କିଛି ଜୀବାଶ୍ମ ଲିସ୍‍ବନ୍ ନିକଟସ୍ଥ ଗୁମ୍ଫା, ଜିବ୍ରାଲଟର୍, ସ୍ପେନ୍‍ର ସାଣ୍ଟାଣ୍ଡର ଅଞ୍ଚଳ, ଫ୍ରାଂସ୍, ସ୍ୱିଜର୍‍ଲ୍ୟାଣ୍ଡ, ଇଟାଲୀ, ଅଷ୍ଟ୍ରିଆ, ଜର୍ମାନୀ, ଚେକ୍ ଗଣରାଜ୍ୟ ହଙ୍ଗେରୀ, ଓ ପୋଲାଣ୍ଡ ପରି ଦେଶମାନଙ୍କରୁ ମଧ୍ୟ ମିଳିଛି ।
ୟୁରୋପ୍ ମହାଦେଶରେ ପ୍ଲାଇଷ୍ଟୋସିନ୍ ଯୁଗରେ ଦେଖାଯାଇଥିବା କଲରାପତରିଆ ବାଘଙ୍କ ଚାରୋଟି ମୁଖ୍ୟ ଉପପ୍ରଜାତି ଥିଲା ।
ସମୟ କ୍ରମାନୁସାରେ ଦେଖିଲେ ପ୍ଲାଇଷ୍ଟୋସିନ୍ ଆରମ୍ଭ କାଳରୁ . . ଉପପ୍ରଜାତି, ପ୍ରାୟ ୬ ଲକ୍ଷ ବର୍ଷ ପୂର୍ବେ . . ଉପପ୍ରଜାତିର ସୃଷ୍ଟି, ୩ ଲକ୍ଷ ବର୍ଷ ପୂର୍ବେ . . ଉପପ୍ରଜାତିର ବିବର୍ତ୍ତନ ଓ ପ୍ଲାଇଷ୍ଟୋସିନ୍ କାଳର ଶେଷ ଆଡ଼କୁ . . ର ବିବର୍ତ୍ତନ ହେଲା ଯାହା ଆଜିକୁ ପ୍ରାୟ ୨୪୦୦୦ ବର୍ଷ ପୂର୍ବ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ୟୁରୋପ୍‍ର ବିଭିନ୍ନ ଦେଶରେ ବିଚରଣ କରୁଥିଲା ।
ଦେହରେ କଲରା ପତ୍ର ପରି ଛାପିଛାପିକା ଦାଗ ରହିଥିବାରୁ ଏମାନଙ୍କୁ କଲରାପତରିଆ ବାଘ ବୋଲି ନାମ ଦିଆଯାଇଛି ।
ଈଂରାଜୀ ନାମ "ଲେପର୍ଡ୍" ଦୁଇଟି ଗ୍ରୀକ୍ ଶବ୍ଦ "" ଓ "" ଶବ୍ଦର ମିଳନରୁ ସୃଷ୍ଟ ଏକ ଯୁଗ୍ମ ଶବ୍ଦ ।
ପାରମ୍ପରିକ ଗ୍ରୀକ୍ ସଂସ୍କୃତିରେ ସିଂହ ଓ ପାନ୍ଥର୍ ନାମକ ଏକ କିମ୍ବଦନ୍ତୀ ଜୀବର ସଂକରରୁ କଲରାପତରିଆ ବାଘର ଉତ୍ପତ୍ତି ବୋଲି ବିଶ୍ୱାସ କରାଯାଏ ।
ତେବେ ଏହି ଗ୍ରୀକ୍ ଶବ୍ଦଟିର ସଂସ୍କୃତ ଶବ୍ଦ "ृाु" ସହିତ ଅନେକ ସାମଞ୍ଜସ୍ୟ ରହିଛି ।
ମିଶରୀୟ ବା ଭୂମଧ୍ୟ ସାଗରୀୟ ଅଞ୍ଚଳରୁ ଏହି ଶବ୍ଦ ଉଦ୍ଧୃତ ହୋଇଥାଇପାରେ ବୋଲି ଅନୁମାନ କରାଯାଇଛି ।
ଅତୀତରେ ଈଂରାଜୀ ଭାଷାରେ "" ବୋଲି ଏକ ଶବ୍ଦ ବ୍ୟବହୃତ ହେଉଥିଲା ଯାହା କଲରାପତରିଆ ବାଘକୁ ବୁଝାଉଥିଲା, କିନ୍ତୁ ବର୍ତ୍ତମାନ ସମୟରେ ଏହି ଶବ୍ଦ ଆଉ ବ୍ୟବହୃତ ହେଉନାହିଁ ।
ବଡ଼ ବିଡ଼ାଳ ପ୍ରଜାତିର ଅନ୍ୟ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ତୁଳନାରେ କଲରାପତରିଆ ବାଘଙ୍କ ଗୋଡ଼ଗୁଡ଼ିକ ଛୋଟ, ଶରୀର ଟିକେ ଲମ୍ବା ଓ ମୁଣ୍ଡର ଖପୁରୀ ବଡ଼ ।
ତେବେ କଲରାପତରିଆ ବାଘ ଜାଗୁଆର ଅପେକ୍ଷା ସାମାନ୍ୟ ଛୋଟ ଓ ଏହା ଦେହରେ ରହିଥିବା ଦାଗର ଆକାର ମଧ୍ୟ ଜାଗୁଆରର ଦେହର ଦାଗ ତୁଳନାରେ ଛୋଟ ।
ଜାଗୁଆରର ପତ୍ରଦାଗର କେନ୍ଦ୍ରରେ ଆଉ ଏକ ଛୋଟ ଦାଗ ରହିଥାଏ ଯାହା କଲରାପତରିଆ ବାଘର ଦାଗରେ ଦେଖାଯାଇନଥାଏ ।
କିଛି ଜାଗୁଆର ଓ କଲରାପତରିଆ ବାଘଙ୍କ ଶରୀରରେ ମେଲାନିନ୍ ଆଧିକ୍ୟ ଦେଖାଦିଏ ଓ ସେମାନେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କଳା ଦେଖାଯାନ୍ତି ।
ଏମାନେ ନିଜର ଛଳାବରଣ, ଚତୁର ଶିକାର ଶୈଳୀ, ଶିକାରରେ ବିବିଧତା, ଯେକୌଣସି ଅଧିବାସରେ ଖାପଖୁଆଇ ରହିପାରିବା ଓ ପ୍ରବଳ ଶକ୍ତି ପରି ଗୁଣ ଯୋଗୁଁ ବେଶ ପରିଚିତ ।
ଶୁଷ୍କ, ଆର୍ଦ୍ର, ଚିରହରିତ୍, ପର୍ଣ୍ଣମୋଚୀ, ପାର୍ବତୀୟ ଏପରି ଅନେକ ଜଙ୍ଗଲରେ ଏମାନେ ରହନ୍ତି ।
ସବୁ ବିଡ଼ାଳ ଜାତୀୟ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କଲରାପତରିଆ ବାଘ ସର୍ବବ୍ୟାପ୍ତ ।
ଆଫ୍ରିକା, ପୂର୍ବ ଓ ଦକ୍ଷିଣ ଏସିଆରେ ଏମାନଙ୍କ ସଂଖ୍ୟା କମିବାରେ ଲାଗିଛି କିନ୍ତୁ ତଥାପି ଏଠାରେ ବହୁ ମାତ୍ରାରେ ଦେଖାଯାନ୍ତି ।
ଉପ-ସାହାରା ଆଫ୍ରିକାରେ ଏମାନେ ବହୁ ସଂଖ୍ୟାରେ ବାସ କରନ୍ତି ଓ ଛୋଟ ଛୋଟ ଅଧିବାସ ଯେଉଁଠାରେ ଅନ୍ୟ ବଡ଼ ବିଡ଼ାଳଜାତୀୟ ପ୍ରାଣୀ ଆଉ ରହୁ ନାହାନ୍ତି, ସେଠାରେ ମଧ୍ୟ ଏମାନଙ୍କ ବଂଶ ବିକଶିତ ହୋଇଥାଏ ।
ତେବେ କଲରାପତରିଆ ବାଘମାନେ ଗୃହପାଳିତ ପଶୁଙ୍କୁ ଶିକାର କରୁଥିବାରୁ ମନୁଷ୍ୟ-କଲରାପତରିଆ ସଂଘର୍ଷର ସମ୍ଭାବନା ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଛି ।
ଏସିଆରେ ଏମାନଙ୍କ ବିତରଣ ଓ ବ୍ୟାପ୍ତି ସମ୍ପର୍କରେ ପ୍ରାପ୍ତ ତଥ୍ୟ ପୁରାପୁରି ଠିକ୍ ନୁହେଁ ।
ଦକ୍ଷିଣ-ପଶ୍ଚିମ ଓ ମଧ୍ୟ ଏସିଆରେ ଅଳ୍ପ ସଂଖ୍ୟକ କଲରାପତରିଆ ବିକ୍ଷିପ୍ତ ଭାବେ ରହିଛନ୍ତି ।
ଭାରତୀୟ ଉପମହାଦ୍ୱୀପ, ଦକ୍ଷିଣ-ପୂର୍ବ ଏସିଆ ଓ ଚୀନରେ ବହୁ ସଂଖ୍ୟାରେ କଲରାପତରିଆ ବାଘ ରହିଛନ୍ତି ।
ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ ପାନ୍ଥେରା ପ୍ରଜାତିର ଜୀବଙ୍କ ତୁଳନାରେ କଲରାପତରିଆ ବାଘ ସର୍ବାଧିକ ସଂଖ୍ୟାରେ ଜୀବିତ ଅଛନ୍ତି, ଯେବେକି ଅନ୍ୟ ପ୍ରଜାତିଙ୍କ ସଂରକ୍ଷଣ ସ୍ଥିତି ନୈରାଶ୍ୟଜନକ ରହିଛି ।
ପୁଣି ବାଘମାନେ ଅଧିକ ହୃଷ୍ଟପୁଷ୍ଟ, ସେମାନଙ୍କ ଗୋଡ଼ ଛୋଟ ଓ ମୁଣ୍ଡଟି ଟିକେ ଚଉଡ଼ା ।
ମହାବଳ ବାଘ, ସିଂହ ପରି ବୃହତ୍ତର ମାଂସାସୀ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ଅନୁପସ୍ଥିତିରେ କଲରାପତରିଆ ବାଘ ଖାଦ୍ୟ ଶୃଙ୍ଖଳର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପ୍ରାଣୀ ହୁଏ ଏବଂ ପ୍ରତିଯୋଗିତା ଅଭାବରୁ ଏପରି ପରିସ୍ଥିତିରେ ଏମାନଙ୍କ ସଂଖ୍ୟା ବୃଦ୍ଧି ପାଏ ।
ଅଦ୍ୟାବଧି ମପାଯାଇଥିବା ସବୁଠାରୁ ଓଜନିଆ କଲରାପତରିଆ ବାଘ ୯୬ କି.ଗ୍ରା. ଓଜନର ଥିଲା ଓ ଦକ୍ଷିଣ ଆଫ୍ରିକାର ନିବାସୀ ଥିଲା ।
୨୦୧୬ ମସିହାରେ ହିମାଚଳ ପ୍ରଦେଶ ରାଜ୍ୟରେ ମରାଯାଇଥିବା ଏକ ଭାରତୀୟ କଲରାପତରିଆ ବାଘ ଆଜି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦେଖାଯାଇଥିବା ସବୁଠାରୁ ଲମ୍ବା କଲରାପତରିଆ ବାଘ ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ଯାହାର ଦୈର୍ଘ୍ୟ ୨୬୨ ସେ.ମି. ଥିଲା ।
ଛୋଟ ଶିକାର ପାଇଲେ କଲରାପତରିଆ ବାଘ ତାହାର ବେକର ଉପର ପଟୁ କାମୁଡ଼ି ଧରି ତାହାର ସୁଷୁମ୍ନା କାଣ୍ଡ ଭାଙ୍ଗି ଓ ବଡ଼ ଶିକାରକୁ ବେକର ତଳପଟୁ କାମୁଡ଼ି ଧରି ତାହାକୁ ଶ୍ୱାସରୁଦ୍ଧ କରି ମାରିଥାଏ ।
କଲରାପତରିଆର ଖପୁରୀ ବଡ଼ ଓ ଦାନ୍ତ ମାଢ଼ି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୋଇଥିବାରୁ ବଡ଼ ଶିକାର ମାରିବା ଓ ଶିକାରର ମୃତଦେହକୁ ଦାନ୍ତରେ ଭିଡ଼ି ଧରି ଗଛ ଚଢ଼ିଯିବାରେ ବିଶେଷ ଅସୁବିଧା ହୁଏନାହିଁ ।
୧୨୫ କି.ଗ୍ରା. ଓଜନର ଏକ ତରୁଣ ଜିରାଫ୍‍କୁ କଲରାପତରିଆ ବାଘ ଗଛ ଉପରକୁ ୫.୭ ମିଟର୍ ଉଚ୍ଚତା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଉଠାଇ ନେବା ଦେଖାଯାଇଛି ।
ବଡ଼ ଶିକାରକୁ ଅନେକ ଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଗଛ ଉପରେ, ଗୁମ୍ଫାରେ ବା ବୁଦାରେ ଲୁଚାଇ ରଖି କିଛି ଦିନ ଧରି ଖାଇଥାଏ ।
ଆଫ୍ରିକାର କ୍ରୁଗର୍ ଜାତୀୟ ଉଦ୍ୟାନରେ କଲରାପତରିଆ ବାଘମାନେ ଗଛ ଉପରେ ଓ କାଲାହାରି ମରୁଭୂମିରେ ବୁଦାରେ ଲୁଚାଇ ରଖନ୍ତି ।
କଲରାପତରିଆ ବାଘ ୧୦-୪୦ କିଲୋଗ୍ରାମ୍ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଓଜନର ମଧ୍ୟମ ଆକାରର ଜନ୍ତୁଙ୍କ ଶିକାର କରିବା ପସନ୍ଦ କରେ ।
ଏପରି ଓଜନର ଶିକାର ପ୍ରାଣୀ ଘଞ୍ଚ ଓ ବୁଦାଳିଆ ଜଙ୍ଗଲରେ ଛୋଟ ଗୋଠରେ ରହନ୍ତି ।
ଖୋଲା ମଇଦାନରେ ରହୁଥିବା ଶିକାର ପ୍ରାଣୀମାନେ ହିଂସ୍ର ଜନ୍ତୁଙ୍କଠାରୁ ସୁରକ୍ଷା ପାଇଁ ଅଧିକ ସତର୍କ ରହନ୍ତି ଓ ଅଧିକ ଦୂର ଦୌଡ଼ିପାରନ୍ତି ।
ଆଫ୍ରିକାରେ ଇମ୍ପାଲା, ଥୋମ୍‍ସନ୍ ଗ୍ୟାଜେଲ୍, ନ୍ୟାଲା, ଆଫ୍ରିକୀୟ ବାର୍‍ହା, ବୁଦା ହରିଣ, କୁଦୁ ଇତ୍ୟାଦି ଜୀବ କଲରାପତରିଆଙ୍କ ଶିକାର ତାଲିକାରେ ପରିଗଣିତ ହୁଅନ୍ତି ।
ଏସିଆରେ ଚିତଲ୍ ହରିଣ, କୁଟୁରା, ସମ୍ବର, ଚୌଶିଂଘା, ଗୟଳ, ବାର୍‍ହା ଇତ୍ୟାଦି କଲରାପତରିଆର ଶିକାର ।
କଲରାପତରିଆ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ମାଙ୍କଡ଼, ବିଲୁଆ, କୋକିଶିଆଳୀ, ଶାଳିଆପତିନି, ଗରିଲା, ବବୁନ୍, ଠେକୁଆ, ଝିଙ୍କ ଇତ୍ୟାଦିଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଶିକାର କରି ଖାଏ ।
ଆଜି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କୌଣସି କଲରାପତରିଆ ମାରିଥିବା ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ଶିକାର ହେଲା ୯୦୦ କି.ଗ୍ରା. ଓଜନର ଏକ ଇଲାଣ୍ଡ ।
କଲରାପତରିଆ ବାଘ ଏକୁଟିଆ ରୁହେ ଓ ଶିକାର ପାଇଁ ଏକ ଇଲାକା ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରେ ।
ମିଳନ ଋତୁରେ କଲରାପତରିଆ ବାଘ ବାଘୁଣୀ ପରସ୍ପରର ସାନ୍ନିଧ୍ୟ ଲାଭ କରିବାର ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତି ।
ଛୁଆ ବଡ଼ ହେବାପରେ ମଧ୍ୟ ମା’ କଲରାପତରିଆ ବାଘ ସେମାନଙ୍କ ସହ ଯୋଗାଯୋଗ ସ୍ଥାପନ କରିବା ଦେଖାଯାଇଛି ।
ଏପରିକି ଛୁଆମାନେ ସ୍ୱାଧୀନ ଭାବେ ଶିକାର କରୁଥିବା ସମୟରେ ମା’ ଶିକାର ନ କରିପାରିଲେ ଛୁଆଙ୍କ ସହ ମିଶି ଶିକାର ଖାଇବାର ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତ ମଧ୍ୟ ରହିଛି ।
ଆଫ୍ରିକାର କ୍ରୁଗର୍ ଜାତୀୟ ଉଦ୍ୟାନରେ କଲରାପତରିଆ ବାଘମାନେ ପରସ୍ପରଠାରୁ ୧ କି.ମି. ଦୂରରେ ରହିବା ଦେଖାଯାଇଛି ।
ପିତା କଲରାପତରିଆ ବାଘ ନିଜ ସଙ୍ଗିନୀ ଓ ଛୁଆଙ୍କ ପ୍ରତି ସହିଷ୍ଣୁତା ଦେଖାନ୍ତି ।
ନିଜ ଇଲାକାର ରକ୍ଷା କରିବା ବେଳେ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ ଅଣ୍ଡିରା କଲରାପତରିଆଠାରୁ ଛୁଆଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିବା ବେଳେ କଲରାପତରିଆ ବାଘମାନେ ପରସ୍ପର ପ୍ରତି ଆକ୍ରାମକ ମନୋଭାବ ପୋଷଣ କରନ୍ତି ।
ଦକ୍ଷିଣ ଆଫ୍ରିକାରେ ଏକ ଶିକାରର ମୃତଦେହ କିଏ ଖାଇବ ତାହାକୁ ନେଇ ଦୁଇଟି କଲରାପତରିଆ ବାଘଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଭୟଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧ ହୋଇଥିଲା ।
ବେଳେବେଳେ ଏକ କଲରାପତରିଆ ବାଘ ଅନ୍ୟ କଲରାପତରିଆ ବାଘର ମାଂସ ଖାଇବା ମଧ୍ୟ ଦେଖାଯାଇଛି ।
ଅଣ୍ଡିରା କଲରାପତରିଆ ବାଘ ଓ ମାଈ ପୁମା ପ୍ରଜାତିର ମିଳନ ଫଳରେ ପୁମାପର୍ଡ୍ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଛି ।
ଏହି ମିଶ୍ର ଶାବକଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଅଧିକାଂଶ ଶୈଶବରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିଥିବା ବେଳେ ଗୋଟିଏ ଜୀବକୁ ୧୮୯୮ ମସିହାରେ ବର୍ଲିନ୍ ଚିଡ଼ିଆଘର କିଣି ନେବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଥିଲା ।
ଆଉ ଏକ ସଂକର ଜାତୀୟ ପ୍ରାଣୀର ଉଦାହରଣ ହେଲା – ହାଗେନ୍‍ବେକ୍‍ରୁ ବର୍ଲିନ୍ ଚିଡ଼ିଆଘର ବିକ୍ରି ହୋଇଥିବା ଅଣ୍ଡିରା କଲରାପତରିଆ ବାଘ ଓ ମାଈ ପୁମାଙ୍କ ମିଳନରୁ ଜାତ ଏକ ଜୀବ ।
ଅଣ୍ଡିରା ପୁମା ଓ ଭାରତୀୟ କଲରାପତରିଆ ବାଘୁଣୀର ମିଳନରୁ ଜାତ ଜୀବକୁ ପୁମାପର୍ଡ୍ କୁହନ୍ତି ଓ ହାମ୍‍ବର୍ଗ୍ ଚିଡ଼ିଆଖାନାରେ ଏପରି ଏକ ଜୀବ ରହିଥିଲା ।
ଏମାନଙ୍କ ଛାଲ ମାଟିଆ ବା ଧୁସରିଆ ଓ ଏଥିରେ କଲରା ପତ୍ରର ଦାଗ ଅସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବେ ଦେଖାଯାଏ ।
ସ୍ୱିଡେନ୍‍ର ଜୀବବିଜ୍ଞାନୀ କାର୍ଲ୍ ଲିନାୟସ୍ ପ୍ରଥମେ ର ଦଶମ ସଂସ୍କରଣରେ କଲରାପତରିଆ ବାଘ ବିଷୟ ଉଲ୍ଲେଖ କରିଥିଲେ ।
ଲିନାୟସ୍ କଲରାପତରିଆ ବାଘକୁ ଫେଲିସ୍ ପାର୍ଡୁସ୍ ବୋଲି କହିଥିଲେ ଓ ଏହାକୁ ଗୃହପାଳିତ ବିଲେଇ, ମହାବଳ ବାଘ, ୟୁରେସୀୟ ଲିଂକ୍ସ୍, ସିଂହ, ଜାଗୁଆରଙ୍କ ଶ୍ରେଣୀରେ ସ୍ଥାନ ଦେଇଥିଲେ ।
୧୮ଶ ଓ ୧୯ଶ ଶତାବ୍ଦୀରେ ବହୁ ପ୍ରକୃତି ବିଜ୍ଞାନୀ ଓ ବର୍ଗୀକରଣ ବିଶେଷଜ୍ଞ ମଧ୍ୟ ଲିନାୟସ୍‍ଙ୍କ ଶ୍ରେଣୀ ବିଭାଜନକୁ ଅନୁସରଣ କରୁଥିଲେ ।
୧୮୧୬ ମସିହାରେ ଲରେଂଜ୍ ଓକେନ୍ ପାନ୍ଥେରା ପ୍ରଜାତିର ସଂଜ୍ଞା ପ୍ରକାଶ କରିଥିଲେ ଓ ଫେଲିସ୍ ପାର୍ଡୁସ୍‍କୁ ପାନ୍ଥେରା ପ୍ରଜାତିର ଏକ ଉପ-ପ୍ରଜାତି ବୋଲି କହିଲେ ।
ଓକେନ୍‍ଙ୍କ ବର୍ଗୀକରଣ ସର୍ବତ୍ର ଗ୍ରହଣ କରାଗଲା ନାହିଁ ଏବଂ କଲରାପତରିଆ ବାଘକୁ ବିଂଶ ଶତାବ୍ଦୀର ଆରମ୍ଭ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଫେଲିସ୍ ବା ଲିଓପାର୍ଡୁସ୍ ଶ୍ରେଣୀରେ ସ୍ଥାନ ଦିଆଯାଇଥିଲା ।
୧୯୧୬ ମସିହାରେ ଈଂରେଜ ଜୀବବିଜ୍ଞାନୀ ରେଜିନାଲ୍ଡ ଇନିସ୍ ପୋକକ୍ ପାନ୍ଥେରା ପ୍ରଜାତି ଓ ପାନ୍ଥେରା ପାର୍ଡୁସ୍ ଉପପ୍ରଜାତିରେ ବର୍ଗୀକରଣକୁ ସଠିକ୍ ବୋଲି ଦର୍ଶାଇଥିଲେ ।
ଚିତାବାଘର ଦେହର ଦାଗ ଛୋଟ ଛିଟା ଦାଗ ପରି ହୋଇଥିବା ବେଳେ କଲରାପତରିଆ ବାଘର ଦାଗ କଲରାପତ୍ର ପରି ।
ପୁଣି ଚିତାବାଘର ଦୁଇ ଆଖି ତଳେ ଲୁହ ଗଡ଼ିଲା ପରି ଏକ କଳା ଚିହ୍ନ ଥାଏ ଯାହା କଲରାପତରିଆ ବାଘଠାରେ ଦେଖାଯାଏ ନାହିଁ ।
କଲରାପତରିଆ ବାଘ ପରି ଦେଖାଯାଉଥିବା ଅନ୍ୟ ପ୍ରଜାତିମାନ ହେଲେ କ୍ଲାଉଡେଡ୍ ଲେପର୍ଡ୍ ଓ ଜାଗୁଆର ।
କ୍ଲାଉଡେଡ୍ ଲେପର୍ଡ୍ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଲମ୍ବା ଗୋଡ଼, ପତଳା ଲାଞ୍ଜ ଓ ଦେହର ଦାଗ କଲରାପତ୍ର ଦାଗରୁ ଯଥେଷ୍ଟ ବଡ଼ ମେଘଖଣ୍ଡ ପରି ।
ଜାଗୁଆର ଦେହରେ ମଧ୍ୟ କଲରାପତ୍ର ପରି ଦାଗ ରହିଥାଏ କିନ୍ତୁ ଜାଗୁଆରର କଲରା ପତ୍ର ଦାଗ ମଧ୍ୟରେ ଆଉ ଏକ ଛୋଟ ଗୋଲାକାର ଦାଗ ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ ।
ଜାଗୁଆରମାନେ ଆକାରରେ ବଡ଼, ପାଦର ପଞ୍ଝା ଅଧିକ ଗୋଲାକୃତି ଓ ମୁଣ୍ଡର ଖପୁରୀର ଆକାର ବଡ଼ ।
ଶିକାର ଓ ଅଧିବାସ ପାଇଁ କଲରାପତରିଆ ବାଘମାନଙ୍କ ଅନ୍ୟ ବୃହତ୍ ମାଂସାସୀ ଜୀବ ଯଥା – ମହାବଳ ବାଘ, ସିଂହ, ଚିତାବାଘ, ହେଟା ବାଘ, ବଳିଆ କୁକୁର ଓ ଭାଲୁ ଇତ୍ୟାଦିଙ୍କ ସହ ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦିତା ଲାଗି ରହିଥାଏ ।
ଏହି ପ୍ରାଣୀମାନେ କଲରାପତରିଆ ବାଘଙ୍କ ଶିକାର ବଳପୂର୍ବକ ବା କୌଶଳ ସହକାରେ ଚୋରାଇ ନେବାକୁ ମଧ୍ୟ ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତି ।
କିଛି ଜୀବ କଲରାପତରିଆ ବାଘଙ୍କ ହତ୍ୟା କରି ଖାଦ୍ୟ ଶୃଙ୍ଖଳରେ ପ୍ରତିଯୋଗିତା କମ୍ କରିବାକୁ ମଧ୍ୟ ଚେଷ୍ଟା କରିଥାନ୍ତି ।
ନିଜଠାରୁ ବଡ଼ ମାଂସାସୀ ପ୍ରାଣୀଙ୍କଠାରୁ ଦୂରରେ ରହି ଓ ଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ଶିକାର ଚୟନ କରି କଲରାପତରିଆ ବାଘ ଏମାନେ ରାଜୁତି କରୁଥିବା ଜଙ୍ଗଲରେ ଖାପ ଖୁଆଇ ଚଳିଯାଏ ।
ବଡ଼ ଜନ୍ତୁଙ୍କ ସହ ସଂଘର୍ଷ ହେବା ପରିସ୍ଥିତି ସୃଷ୍ଟି ହେଲେ କଲରାପତରିଆ ଗଛ ଉପରକୁ ଚଢ଼ିଯାଏ ଓ ନିଜକୁ ରକ୍ଷା କରିନିଏ ।
ବିଲୁଆ, କାରାକାଲ୍, ବଣଭୂଆ, ସିଂହ ଶାବକ, ଚିତାବାଘ ଶାବକ, ହେଟାବାଘ ଛୁଆ ଓ ବଳିଆ କୁକୁର ଛୁଆଙ୍କୁ କଲରାପତରିଆ ବାଘ ମାରି ଖାଇବା ମଧ୍ୟ ଦେଖାଯାଇଛି ।
ଜଙ୍ଗଲରେ ରହୁଥିବା କଲରାପତରିଆ ବାଘମାନେ ଶୁଷ୍କ ଅଞ୍ଚଳର କଲରାପତରିଆ ବାଘଙ୍କ ଅପେକ୍ଷା ଅଧିକ ଗାଢ଼ ରଙ୍ଗର ।
ଏମାନଙ୍କ ଦେହର କଲରାପତ୍ର ଦାଗ ଧୀରେ ଧୀରେ ଅସ୍ପଷ୍ଟ ହୋଇ ପେଟ ପାଖରେ ନିଶ୍ଚିହ୍ନ ହୋଇ ଛାଲଟି ଧଳା ରଙ୍ଗର ହୋଇଥାଏ ।
ପ୍ରତ୍ୟେକ ବାଘ ବାଘୁଣୀର କଲରାପତ୍ର ଛାପ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ଓ ପରସ୍ପରଠାରୁ ଭିନ୍ନ ।
ପୂର୍ବ ଆଫ୍ରିକୀୟ କଲରାପତରିଆ ବାଘଙ୍କ କଲରାପତ୍ର ଦାଗ ଗୋଲ ଗୋଲ ଏବଂ ଦକ୍ଷିଣ ଆଫ୍ରିକୀୟ ଓ ଏସୀୟ କଲରାପତରିଆ ବାଘଙ୍କ କଲରାପତ୍ର ଚିହ୍ନ ସାମାନ୍ୟ ବର୍ଗାକାର ପରି ଲାଗେ ।
ଥଣ୍ଡା ଜଳବାୟୁରେ କଲରାପତରିଆ ବାଘର ଚମଡ଼ା ସାମାନ୍ୟ ପାଉଁଶିଆ ଓ ଆର୍ଦ୍ର ଓ ବୃଷ୍ଟିପାତ ଅରଣ୍ୟରେ ଗାଢ଼ ସୁନେଲୀ ରଙ୍ଗର ।
ଗଛ ଉପରେ ବିଶ୍ରାମ କରିବା, ଶିକାରକୁ ଅନ୍ୟ ଜନ୍ତୁଙ୍କଠାରୁ ବଞ୍ଚାଇ ରଖିବା ପାଇଁ ଏମାନେ ଉଚ୍ଚା ଗଛର ସାହାଯ୍ୟ ନିଅନ୍ତି ।
କଲରାପତରିଆ ବାଘ ଭଲ ସନ୍ତରଣକାରୀ ମଧ୍ୟ କିନ୍ତୁ ମହାବଳ ବାଘ ପରି ଏ କଳାରେ ପୋଖତ ନୁହେଁ ।
ବାଘମାନେ ପାଣିକୁ ପଶିବାକୁ ଭଲ ପାଆନ୍ତି, କିନ୍ତୁ କଲରାପତରିଆ ପାଣିରେ ପହଁରିବାକୁ ସ୍ୱତଃ ମନ ବଳାଏ ନାହିଁ ।
କଲରାପତରିଆ ବାଘ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଚଳଚଞ୍ଚଳ, ୫୮ କି.ମି. ପ୍ରତି ଘବଣ୍ଟା ବେଗରେ ଦଉଡ଼ିପାରେ, ଭୂମି ସହ ସମାନ୍ତରାଳ ଭାବେ ୬ ମିଟର୍ ଲମ୍ଫ ପ୍ରଦାନ କରିପାରେ ଓ ଭୂମି ସହ ଅବଲମ୍ବ ଭାବେ ୩ ମିଟର୍ ଉଚ୍ଚତାକୁ ଡେଇଁପାରେ ।
ଆଫ୍ରିକାରେ କଲରାପତରିଆ ବାଘ ଗଛର ଉଚ୍ଚ ଡାଳରେ ଲୁଚି ରହି ହରିଣ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ ଶିକାର ଗଛ ନିକଟକୁ ଆସିଲେ ୮-୧୦ ଫୁଟ୍ ଉଚ୍ଚରୁ ଭୂମି ଆଡ଼କୁ ଡେଇଁ ଶିକାର କରିବା ମଧ୍ୟ ଦେଖାଯାଇଛି ।
ନାମିବିଆରେ ହୋଇଥିବା ଏକ ସର୍ବେକ୍ଷଣ ଅନୁସାରେ କଲରାପତରିଆଙ୍କ ଇଲାକା ଲିଙ୍ଗ, ବୃଷ୍ଟିପାତ ବା ଋତୁ ଉପରେ ନିର୍ଭରଶୀଳ ନୁହେଁ; ଇଲାକାର ବ୍ୟାପ୍ତି କେବଳ ଶିକାର ଜନ୍ତୁଙ୍କ ସଂଖ୍ୟା ଉପରେ ନିର୍ଭର କରିଥାଏ ।
ଆଖପାଖରେ ମାନବୀୟ କାର୍ଯ୍ୟକଳାପ ଦେଖାଯାଉଥିଲେ ଶିକାର ଇଲାକାର କ୍ଷେତ୍ରଫଳ ବୃଦ୍ଧି ପାଏ ।
ନେପାଳରେ କଲରାପତରିଆ ବାଘମାନେ ୪୮ ବର୍ଗ କି.ମି. ଓ ବାଘୁଣୀମାନେ ୫-୭ ବର୍ଗ କି.ମି. ଇଲାକା ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରୁଥିବାର ଦେଖାଯାଏ ।
୭ ବର୍ଷ ମଧ୍ୟରେ ଏଠାକାର କଲରାପତରିଆ ବାଘଙ୍କ ଶିକାର ଜୀବ ଓ ଖାଦ୍ୟ ଶୈଳୀରେ ବହୁ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଦେଖାଯାଇଥିଲା ।
ଜଙ୍ଗଲ କମୁଥିବାରୁ ଏଠାକାର କଲରାପତରିଆ ବାଘମାନେ ଛୋଟ ହରିଣ, ମୂଷା ଓ ଅନ୍ୟ ଛୋଟ ଶିକାର ମଧ୍ୟ ଖାଉଥିଲେ ।
ଆଉ ଏକ ସର୍ବେକ୍ଷଣ ଅନୁଯାୟୀ ବାଘମାନେ ଦିନକୁ ହାରାହାରି ୩.୫ କି.ଗ୍ରା. ଓ ବାଘୁଣୀମାନେ ଦିନକୁ ୨.୮ କି.ଗ୍ରା. ଖାଦ୍ୟ ଖାଉଥିଲେ ।
ଦକ୍ଷିଣ କାଲାହାରୀ ମରୁଭୂମିର କଲରାପତରିଆ ବାଘଙ୍କ ଉପରେ କରାଯାଇଥିବା ସର୍ବେକ୍ଷଣ ଅନୁଯାୟୀ ଏମାନେ ଶିକାର ଶରୀରର ତରଳ ଅଂଶ ଓ ଜଳ ଗଚ୍ଛିତ କରୁଥିବା ଉଦ୍ଭିଦରୁ ନିଜ ଶୋଷ ମେଣ୍ଟାନ୍ତି ।
ଆଫ୍ରିକାରେ କିଛି ସ୍ଥାନରେ ମିଳୁଥିବା ସ୍ଥାନୀୟ କାକୁଡ଼ି, ତରଭୁଜ, କଲାହାରି ଖଟା ଘାସ ଇତ୍ୟାଦି ଗଛ ଖାଇବା ମଧ୍ୟ ଦେଖାଯାଇଛି ।
କଲରାପତରିଆ ବାଘ ବଡ଼ ବିଡ଼ାଳ ପରିବାରର ପାନ୍ଥେରା ବଂଶର ପାଞ୍ଚଟି ପ୍ରଜାତି ମଧ୍ୟରୁ ଏକ ।
ଆଫ୍ରିକା ଓ ଏସିଆ ମହାଦେଶରେ ବହୁଳ ସଂଖ୍ୟାରେ ପରିଲକ୍ଷିତ ହେଉଥିବା ଏହି ପ୍ରାଣୀକୁ ତାଲିକାରେ ଶ୍ରେଣୀରେ ସ୍ଥାନିତ କରାଯାଇଛି ।
ଅଧିବାସ କ୍ଷୟ ଓ ବିଖଣ୍ଡିତ ହେବା ଯୋଗୁଁ ହଂକଂ, ସିଙ୍ଗାପୁର, କୁୱେତ୍, ସିରିଆ, ଲିବ୍ୟା, ଟ୍ୟୁନିସିଆ ଆଦି ସ୍ଥାନରେ ଏମାନଙ୍କ ସଂଖ୍ୟା ବହୁ ପରିମାଣରେ ହ୍ରାସ ପାଇଛି ଏବଂ ମୋରୋକ୍କୋ ପରି ସ୍ଥାନରେ ଏମାନେ ଲୋପ ପାଇ ସାରିଲେଣି ।
ବର୍ତ୍ତମାନ ସମୟରେ କଲରାପତରିଆ ବାଘମାନେ ନିଜ ଅତୀତର ଭୌଗୋଳିକ ବ୍ୟାପ୍ତିର କେବଳ ୨୫% ଅଂଶରେ ସୀମିତ ।
ବହୁ କଲରାପତରିଆ ବାଘଙ୍କର ଅବୈଧ ଶିକାର କରାଯାଏ ଓ ଔଷଧ, ପୋଷାକ, ଚମଡ଼ା ପାଇଁ ଏମାନଙ୍କ ଦେହର ସମସ୍ତ ଅଂଶର ଚୋରା ବ୍ୟବସାୟ ଚାଲେ ।
୧୩ଶ ଶତାବ୍ଦୀରେ ପ୍ରଥମେ ବ୍ୟବହୃତ ହୋଇଥିବା ପାନ୍ଥର୍ ଶବ୍ଦ ମୁଖ୍ୟତଃ କଲରାପତରିଆ ବାଘକୁ ସୂଚାଏ (କୁଗାର୍ ବା ଜାଗୁଆର ପାଇଁ ଏହାକୁ ଅଳ୍ପ କେତେକ ସ୍ଥାନରେ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଇଛି) ।
ଅନ୍ୟ ଏକ ଦୃଷ୍ଟିକୋଣ କ୍ରମେ ପାନ୍ଥେରା ଶବ୍ଦଟି ଭାରତୀୟ-ଇରାନୀୟ ଭାଷାରେ ଅବସନ୍ନ-ପୀତ ସୂଚାଉଥିବା ଏକ ଶବ୍ଦରୁ ମଧ୍ୟ ଗୃହୀତ ହୋଇଥାଇପାରେ ବୋଲି ଅନୁମାନ କରାଯାଏ ।
ସଂସ୍କୃତରେ ବାଘର ଅର୍ଥସୂଚକ ଶବ୍ଦ ପୁଣ୍ଡରୀକ ଓ ସମାର୍ଥବାଚକ ଅପଭ୍ରଂଶ ଶବ୍ଦ ପାଣ୍ଡର ରୁ ମଧ୍ୟ ଏହା ଉଦ୍ଧୃତ ହୋଇଥିବାର ସମ୍ଭାବନା ରହିଛି ।
ଏହି ପ୍ରାଣୀର ଜୀବବିଜ୍ଞାନ ନାମରେ ରହିଥିବା ପାର୍ଡୁସ୍ ଶବ୍ଦଟି ଗ୍ରୀକ୍ ଶବ୍ଦ ଶବ୍ଦରୁ ଗୃହୀତ ହୋଇଛି ।
କଲରାପତରିଆ ବାଘ ଓ ଅନ୍ୟ ପାନ୍ଥେରା ପ୍ରଜାତିର ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସଂକରଦ୍ୱାରା ମିଶ୍ର ପ୍ରଜାତି ସୃଷ୍ଟି କରାଯାଇଥିବା କିଛି ଘଟଣାର ଉଲ୍ଲେଖ ମିଳେ ।
୧୯୫୩ ମସିହାରେ ଜାପାନର ନିଶିମୋନିଆସ୍ଥିତ ହାନ୍‍ଶିନ୍‍ ଉଦ୍ୟାନରେ ଏକ କଲରାପତରିଆ ବାଘ ଓ ଏକ ସିଂହୀର ମିଳନ କରାଯାଇଥିଲା ।
କିଛି ବର୍ଷର ଚେଷ୍ଟା ପରେ ୧୯୫୯ ମସିହା ନଭେମ୍ବର ୨ ତାରିଖରେ ଏହି ଯୁଗଳଙ୍କଠାରୁ ଏକ ଅଣ୍ଡିରା ଓ ଏକ ମାଈ ଶାବକ ଜନ୍ମ ଗ୍ରହଣ କଲେ ।
ଏହି ଶବକମାନଙ୍କ ଦେହରେ କଲରପତ୍ର ଦାଗ ରହିଥିଲା ଓ ତରୁଣାବସ୍ଥାରେ କଲରାପତରିଆ ବାଘଠାରୁ ଏହି ଶାବକମାନେ ବଡ଼ ଆକାରର ଥିଲେ ।
ପରେ ଏକ ଲିଓପନ୍ ଓ ଏକ ବାଘୁଣୀ ମଧ୍ୟରେ ମିଳନ କରାଇବାର ଅନେକ ବିଫଳ ପ୍ରଚେଷ୍ଟା କରାଯାଇଥିଲା ।
ସେମାନଙ୍କ ଇଲାକା କେତୋଟି କଲରାପତରିଆ ବାଘୁଣୀଙ୍କ ଛୋଟ ଛୋଟ ଇଲାକା ମଧ୍ୟ ଦେଇ ଯାଇଥାଏ ।
ଏପରି କରିବାର ଏକ ସମ୍ଭାବ୍ୟ କାରଣ ହେଲା ଅଧିକ ବାଘୁଣୀଙ୍କ ସହିତ ମିଳନର ସୁଯୋଗ ମିଳିପାରିବ ।
ଆଇଭରି କୋଷ୍ଟ ଦେଶରେ ହୋଇଥିବା ଏକ ରେଡ଼ିଓ କଲାର୍ ବିଶ୍ଳେଷଣରୁ ଜଣା ପଡ଼ିଥିଲା ଯେ ବାଘୁଣୀମାନଙ୍କ ଇଲାକାକୁ ଘେରି ବାଘଙ୍କ ଇଲାକା ରହିଥାଏ ।
କଲରାପତରିଆ ବାଘୁଣୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମା’-ଝିଅ ସମ୍ପର୍କ ନିବିଡ଼ ହୋଇଥିବାରୁ ଅନେକ ବାଘୁଣୀଙ୍କ ଇଲାକା ପରସ୍ପରକୁ ଲାଗି ରହିଥାଏ ।
ବାଘମାନେ ଅନ୍ୟ ଅନୁପ୍ରବେଶକାରୀଙ୍କ ପ୍ରତି ସହିଷ୍ଣୁତା ପ୍ରଦର୍ଶନ କରନ୍ତି ନାହିଁ ।
ପାନ୍ଥେରା ଓ ନିଓଫେଲିସ୍ ପ୍ରଜାତିମାନଙ୍କ ପୂର୍ବପୁରୁଷ ଏକା ଓ ପ୍ରାୟ ୬୩.୭ ଲକ୍ଷ ବର୍ଷ ପୂର୍ବେ ଏମାନେ ଧରାପୃଷ୍ଠରେ ବିଚରଣ କରୁଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଏ ।
ତୁଷାର ଚିତାବାଘ ଓ କ୍ଲାଉଡେଡ୍ ଲେପର୍ଡ୍ ପାନ୍ଥେରା ପ୍ରଜାତିର ବ୍ୟତିକ୍ରମ ରୂପେ ପରିଗଣିତ ହୋଇଥିଲେ ।
ପାନ୍ଥେରା ପ୍ରଜାତିଟି ଏସିଆରୁ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଥିବା ଓ ପରବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ ଆଫ୍ରିକାକୁ ବିସ୍ତାର ଲାଭ କରିଥିବା ଅନୁମାନ କରାଯାଏ ।
ପ୍ରାୟ ୨୯ ଲକ୍ଷ ବର୍ଷ ପୂର୍ବେ ମହାବଳ ବାଘ ଓ ତୁଷାର ଚିତାବାଘଙ୍କ ବିବର୍ତ୍ତନ ଧାରା ଅନ୍ୟ ପାନ୍ଥେରା ଜୀବଙ୍କଠାରୁ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ହୋଇ ନିଜର ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ଶାଖା ସ୍ରୋତରେ ପ୍ରବାହିତ ହେଲା ।
ଜନ୍‍ସନ୍ ଓ ତାଙ୍କ ସହକର୍ମୀମାନଙ୍କ ମତାନୁସାରେ ଏହା ପରେ କଲରାପତରିଆ ଓ ସିଂହଙ୍କ ବିବର୍ତ୍ତନର ଅନ୍ୟ ଏକ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ବିବର୍ତ୍ତନ ଧାରା ସୃଷ୍ଟି ହେଲା ।