polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ଏଥି ସ‌ହିତ ସେ ଶିକ୍ଷାନୁଷ୍ଠାନ, ସାମାଜିକ ସେବା ସଂସ୍ଥା, ଦୂରଦର୍ଶନ ଚେନାଲ ଭଳି ସାମାଜିକ ମଞ୍ଚରେ ବିଭିନ୍ନ ସାମାଜିକ ଅସୁବିଧା ଉପରେ ବକୃତା ଦେଇଥାନ୍ତି ।
ତାଙ୍କ ଅଭିନୀତ ପ୍ରଥମ ଦୂରଦର୍ଶନ ଧାରାବାହିକ ଥିଲା 'ସୁଖର ନଗର', ଯାହାର ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇଥିଲେ ସାଇଦୁଲ ଅନାମ ତୁତୁଲ ।
ମିର୍ଜା ଏକାତୋର ଟିଭିରେ ପ୍ରସାରିତ ଏକ ଦୂରଦର୍ଶନ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ ଏକାତୋରେର ଶୋକଲର ଉପସ୍ଥାପନା କରିଥିଲେ ।
ମିର୍ଜା ଫିଲ୍ମ ଆର୍ଟିଷ୍ଟସ୍ ଆସୋସିଏସନ୍‌କୁ କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ ସମ୍ପାଦକ ଭାବରେ ନିର୍ବାଚିତ ହୋଇଥିଲେ ।
ତାଙ୍କ ପତି ଡ. ମାନସ ଚୌଧୁରୀ ଜାହାଙ୍ଗୀର ନଗର ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟରେ ଅଧ୍ୟାପନା କରୁଛନ୍ତି ।
ଏରଗଟ ନାମକ ଏକ କବକରୁ ମିଳୁଥିବା ଲାଇସର୍ଜିକ ଏସିଡ ସ‌ହିତ ରାସାୟନିକ ସିନଥେସିସ କରି ଆଲବର୍ଟ ହଫମ୍ୟାନ ପ୍ରଥମେ ସନ ୧୯୩୮ରେ ଏଲଏସଡି ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିଥିଲେ ।
୧୯୫୦ ଦଶକରେ ସିଆଇଏ ସଂସ୍ଥା କେତେକ ଲୋକଙ୍କ ଉପରେ ତାଙ୍କ ଅଗୋଚରରେ ମାନସିକ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ସମ୍ଭାବନା ନିମନ୍ତେ ପରୀକ୍ଷା ନିରୀକ୍ଷା କରିଥିଲେ ଯାହାର ନାମ ଏମକେଅଲ୍ଟ୍ର ଥିଲା ।
ଏଲଏସଡି ନିଶାଦ୍ରବ୍ୟ ଭଳି ଜଣାଯାଏନାହିଁ କିନ୍ତୁ ଅଧିକ ସେବନ କଲେ ସ‌ହ୍ୟ ଶକ୍ତି ବଢ଼ିଯାଏ ।
ବିପରୀତ ମାନସିକ ପ୍ରତିକ୍ରିୟା ଯେପରିକି ଉଦ୍‌ବେଗ, ପାରାନୋଇଆ ଓ ଡିଲ୍ୟୁଜନ ହେବା ସମ୍ଭାବନା ରହିପାରେ ।
ଏହି ଔଷଧ ସେବନ ବନ୍ଦ କଲାପରେ ମଧ୍ୟ ବିକ୍ଷୁବ୍ଧ ପୂର୍ବଘଟଣାମାନ ଦୃଶ୍ୟ ହୋଇପାରେ ଯାହାକୁ ହାଲୁସିନୋଜେନ ପର୍ସିସ୍ଟିଙ୍ଗ ପର୍ସେପସନ ଡିଜଅର୍ଡ଼ର କୁହାଯାଏ ।
ଏହାର ପ୍ରଭାବରେ ଭାବନା, ଅନୁଭବ ଓ ପରିବେଶ ବିଷୟରେ ମନରେ ପରିବର୍ତ୍ତନ ସୃଷ୍ଟି ହୁଏ ।
ଏହି କ୍ଷେତ୍ରରେ ଆଖି ପିତୁଳା ବଡ଼ ହୋଇଯାଏ , ରକ୍ତଚାପ ବୃଦ୍ଧି ହୁଏ ଓ ଶରୀର ଉତ୍ତାପ ବଢ଼ିଯାଏ ।
ମୁଖ୍ୟତଃ ଏହା ମନୋରଞ୍ଜନ ଓ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ କାରଣ ନିମନ୍ତେ ବ୍ୟବ‌ହାର କରାଯାଏ ।
ଏହା ବ୍ଲଟିଙ୍ଗ ପେପରରେ ଅଧିକାଂଶ ସମୟରେ ବିକ୍ରୟ ହେଉଥିଲା ଓ କଦାଚିତ ବଟିକା ବା ଜେଲାଟିନ ଆକାରରେ ବିକ୍ରୟ ହେଉଥିଲା ।
ଅଧିନିୟମର ସ୍ୱତନ୍ତ୍ରତା ହେଉଛି ଯୌନ ଉତ୍ପୀଡନର ପରିବର୍ତ୍ତିତ ଏବଂ ନୂତନ ବ୍ୟାଖ୍ୟା ।
ଉଚ୍ଚତମ ନ୍ୟାୟାଳୟ ବିଶାଖା ଏବଂ ଅନ୍ୟମାନେ ବନାମ ରାଜସ୍ଥାନ ସରକାର ମାମଲାରେ ଯୌନ ଉତ୍ପୀଡନର ଯେଉଁ ପରିବର୍ତ୍ତିତ ବ୍ୟାଖ୍ୟା ଉଲ୍ଲେଖ କରିଥିଲେ, ସେହି ରାୟ ଆଧାରରେ ଏହି ଅଧିନିୟମରେ ଯୌନ ଉତ୍ପୀଡନର ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରାଯାଇଛି ।
ଭାରତୀୟ ସମ୍ବିଧାନର ଧାରା ୧୯ ଅନୁସାରେ ଏହା ଭାରତର ପ୍ରତ୍ୟେକେ ନାଗରିକଙ୍କୁ ନିଜ ନିଜର ବୃତ୍ତି ନିର୍ବାଚନ କରିବାର ସ୍ୱାଧୀନତା ରହିଛି ।
ଏହି ପରିପ୍ରେକ୍ଷୀରେ ଲିଙ୍ଗଗତ ବୈଷମ୍ୟ ଆଧାରରେ ଯଦି କର୍ମ କ୍ଷେତ୍ରରେ ମହିଳାଙ୍କ ପ୍ରତି ଭେଦଭାବ ପୂର୍ଣ୍ଣ ବ୍ୟବହାର କରାଗଲା ବା ଯୌନ ଉତ୍ପୀଡନ ମାଧ୍ୟମରେ ନ୍ୟାଯ୍ୟ ବୃତ୍ତି ଚୟନ ତଥା ସଂପାଦନରେ ବ୍ୟାଘାତ ସୃଷ୍ଟି କରନ୍ତି ତେବେ ଉଚ୍ଚତମ ନ୍ୟାୟାଳୟଙ୍କ ମତରେ ଏହା ସେମାନଙ୍କର ସାମ୍ବିଧନିକ ଅଧିକାର ହନନ ବୋଲି ଧରାଯିବ ।
ଅତଏବ ଉପରୋକ୍ତ ଜନହିତ ମାମଲାରେ ଉଚ୍ଚତମ ନ୍ୟାୟାଳୟ ଏହି ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦେଲେ କି ଆଇନଗତ ଭାବେ ଏ ସଂକ୍ରାନ୍ତରେ କୌଣସି ଅଧିନିୟମ ପାରିତ ହେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସରକାରଙ୍କ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ହେଉଛି ସମସ୍ତ ସରକାରୀ ତଥା ବେସରକାରୀ କର୍ମ ସଂସ୍ଥାନରେ ମହିଳାମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଯୌନ ଉତ୍ପୀଡନର ପ୍ରତିକାର ଦିଗରେ ବିହିତ ପଦକ୍ଷେପ ନେବେ ।
ଏଥି ନିମିତ୍ତ ଉଚ୍ଚତମ ନ୍ୟାୟାଳୟ ଉପରୋକ୍ତ ରାୟରେ ଏକ ନିର୍ଦ୍ଦେଶାବଳୀ ଜାରୀ କଲେ ।
ତେବେ ଉଚ୍ଚତମ ନ୍ୟାୟାଳୟଙ୍କ ଏହିସବୁ ଦିଶାନିର୍ଦ୍ଦେଶ ସଠିକ କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ ହୋଇପାରିଲା ନାହିଁ ।
ଅନ୍ୟ ଏକ ମାମଲରେ ଉଚ୍ଚତମ ନ୍ୟାୟାଳୟ ବିଶାଖା ନିର୍ଦ୍ଦେଶାବଳୀର କଡାକଡି ପାଳନ ପାଇଁ ସ୍ପଷ୍ଟ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ହେବା ସହ ଉଲ୍ଲଙ୍ଘନକାରୀଙ୍କ ପାଇଁ ଦଣ୍ଡର ଚେତାବନୀ ଦେଲେ ।
ଫଳରେ ପରବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ ସରକାର କର୍ମକ୍ଷେତ୍ରରେ ମହିଳାଙ୍କ ଯୌନ ଉତ୍ପୀଡନ ଅଧିନିୟମ, ୨୦୧୩ ଅଧିନିୟମ ପାରିତ କରି ଉଚ୍ଚତମ ନ୍ୟାୟାଳୟଙ୍କ ଏହି ନିର୍ଦ୍ଦେଶାନାମାର ପାଳନ ସୁନିଶ୍ଚିତ କରିଥିଲେ ।
ଉକ୍ତ ଅଧିନିୟମରେ ବିଶାଖା ନିର୍ଦ୍ଦେଶାବଳୀ ଆଧାରରେ ଅନେକ ବିଶେଷ ପ୍ରାବଧାନ ରହିଛି ।
ପ୍ରତ୍ୟେକ ସରକାରୀ ତଥା ବେସରକାରୀ କର୍ମ ସଂସ୍ଥାନର ମୁଖ୍ୟ ବା ନିଯୁକ୍ତିଦାତା ଉକ୍ତ ସଂସ୍ଥାରେ, ଯେଉଁଠି କର୍ମଚାରୀଙ୍କ ସଂଖ୍ୟା ୧୦ କିମ୍ବା ତଦୁର୍ଦ୍ଧ,ଏକ ଆନ୍ତଃ-ଅଭିଯୋଗ କମିଟି ଗଠନ କରିବେ ଏବଂ ଯେଉଁଠି କର୍ମଚାରୀ ସଂଖ୍ୟା ୧୦ରୁ କମ୍ ସେଭଳି କ୍ଷେତ୍ରରେ ଏକ ସ୍ଥାନୀୟ-ଅଭିଯୋଗ କମିଟି ଗଠନ କରିବେ ।
କମିଟିର ମୁଖ୍ୟ ଜଣେ ବରିଷ୍ଠ ମହିଳା ଅଫିସର ହୋଇଥିବେ ଏବଂ କମିଟିର ଅନ୍ତତଃ ଅର୍ଦ୍ଧେକ ସଭ୍ୟ ମହିଳା ହୋଇଥିବେ ।
କମିଟିର ଅନୁସନ୍ଧାନ ପ୍ରକ୍ରୀୟାରେ ଏକ ଦେୱାନୀ ଅଦାଲତର ସାକ୍ଷ୍ୟ ଗ୍ରହଣ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ସମସ୍ତ କ୍ଷମତା ରହିବ ।
ଅଭିଯୋଗ ପାଇବାର ୯୦ ଦିନ ମଧ୍ୟରେ କମିଟି ଏହାର ଯାଞ୍ଚ ସଂପୂର୍ଣ୍ନ କରିବେ ଏବଂ ଏକ ରିପୋର୍ଟ ସଂସ୍ଥାର ମୁଖ୍ୟଙ୍କୁ ପ୍ରଦାନ କରିବେ ।
ସଂସ୍ଥାର ମୁଖ୍ୟ, କମିଟିର ସୁପାରିଶ କ୍ରମେ ବିହିତ କାର୍ଯ୍ୟାନୁଷ୍ଠାନ ୬୦ ଦିନ ମଧ୍ୟରେ ଗ୍ରହଣ କରିବେ ।
ଅଧିନିୟମ ପ୍ରାବଧାନ ଅନୁସାରେ ବିଦ୍ୟାଳୟ ତଥା ମହାବିଦ୍ୟାଳୟର ଛାତ୍ରୀ, ସମସ୍ତ ସରକାରୀ ତଥା ବେସରକାରୀ କର୍ମ ସଂସ୍ଥାନର କର୍ମଚାରୀ ଏପରିକି ଡାକ୍ତରଖାନାର ରୋଗୀ ମଧ୍ୟ ଏହି ଅଧିନିୟମର ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ ହେବେ ।
ଉଚ୍ଚତମ ନ୍ୟାୟାଳୟ ବିଶାଖା ଏବଂ ଅନ୍ୟମାନେ ବନାମ ରାଜସ୍ଥାନ ସରକାର ନାମକ ଜନହିତ ମାମଲାରେ କର୍ମଜୀବୀ ମହିଳାମାନଙ୍କର ସାମ୍ବିଧାନିକ ଅଧିକାର ସୂରକ୍ଷା ନିଶ୍ଚିତ କରିବା ନିମିତ୍ତ ଏକ ଦିଶା ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଜାରି କରିଥିଲେ ।
ତେବେ ନ୍ୟାୟାଳୟଙ୍କ ଏହିସବୁ ମାର୍ଗ ଦର୍ଶକ ନିୟମ ପାଳନ ନିଶ୍ଚିତ କରିବା ପାଇଁ ଉକ୍ତ ଅଧିନିୟମ କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ କରିଥିଲେ ।
ମହିଳାମାନଙ୍କୁ ବିଶେଷ ଭାବେ କର୍ମଜୀବୀ ମହିଳାମାନଙ୍କୁ କର୍ମକ୍ଷେତ୍ରରେ ଯୌନ ଉତ୍ପୀଡନରୁ ରକ୍ଷାକରିବା ପାଇଁ ଭାରତ ସରକାରଙ୍କଦ୍ୱାରା ୨୦୧୩ ମସିହାରେ କର୍ମକ୍ଷେତ୍ରରେ ମହିଳାଙ୍କ ଯୌନ ଉତ୍ପୀଡନ ଅଧିନିୟମ, ୨୦୧୩ ଅଧିନିୟମିତ କରାଯାଇଛି ।
୧୯୮୮ ମସିହାରେ, 'ସଲାମ ବମ୍ବେ' ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରୁ ଇରଫାନ ନିଜର ଅଭିନୟ ଜୀବନ ଆରମ୍ବ କରିଥିଲେ ।
ପାନ ସିଂ ତୋମାର ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ମୁଖ୍ୟ ଚରିତ୍ରରେ ଅଭିନୟ କରି ସେ ଜାତୀୟ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ପୁରସ୍କାର ଲାଭ କରିଥିଲେ ।
ହଲିଉଡ଼ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର 'ଦ ଆମେଜିଂ ସ୍ପାଇଡ଼ର ମ୍ୟାନ , 'ଲାଇଫ ଅଫ ପାଇ' , 'ଜୁରାସିକ ୱାର୍ଲଡ଼' , 'ଇନଫର୍ଣୋ , 'ସଲ୍ମଡଗ ମିଲିନୟାର , ନ୍ୟୁୟୋର୍କ , ହୈଦର , 'ଗୁଣ୍ଡେ' ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଓ ଟେଲିଭିଜନ ଧାରାବାହିକ 'ଇନ ଟ୍ରିଟମେଣ୍ଟ' ଆଦିରେ ସେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
'୨୦୧୭ର ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର 'ହିନ୍ଦୀ ମିଡିୟମ' ତାଙ୍କର ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ବ୍ୟବସାୟିକ ସଫଳତା ହାସଲ କରିଥିବା ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଥିଲା ।
ଏହାର ଦ୍ୱିତୀୟ ଭାଗ 'ଅଂରେଜୀ ମିଡିୟମ' ୨୦୨୦ରେ ତାଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁର କିଛି ଦିନ ଆଗରୁ ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିଥିଲା ।
୨୦୦୧ରେ ଅସିଫ କାପାଡିଆଙ୍କ 'ଦ ୱାରିୟର'ରେ ଅଭିନୟ ଏବଂ ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରର ବିଭିନ୍ନ ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଉତ୍ସବରେ ପ୍ରଦର୍ଶନ ପରେ ଇରଫାନଙ୍କ ପାଇଁ ଭାରତ ବାହାରେ ପରିଚିତି ଆଣି ଦେଇଥିଲା ।
୨୦୦୪ରେ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର 'ହାସିଲ'ରେ ଖଳନାୟକ ଭୂମିକା ପାଇଁ ତାଙ୍କୁ ଫିଲ୍ମଫେୟାର ପୁରସ୍କାର ମିଳିଥିଲା ।
ଏହି ସମୟରେ ସେ ତେଲୁଗୁ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର 'ସୈନିକୁଡୁ'ରେ ଖଳନାୟକ ଭୂମିକାରେ ମଧ୍ୟ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
୨୦୦୭ରେ 'ମେଟ୍ରୋ' ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ସହ-ଅଭିନେତା ଭାବରେ ସେ ଫିଲ୍ମଫେୟାର ପୁରସ୍କାର ଲାଭ କରିଥିଲେ ।
ଏହି ସମୟରେ ସେ ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର 'ଏ ମାଇଟି ହାର୍ଟ' ଓ 'ଦ ଦାର୍ଜିଲିଂ ଲିମିଟେଡ଼'ରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ସଫଳତା ପରେ ମଧ୍ୟ ସେ 'ମାନୋ ୟା ନା ମାନୋ' ଓ 'କ୍ୟା କହେଁ' ଭଳି ଟେଲିଭିଜନ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ କରୁଥିଲେ ।
୧୯୮୭ରେ ଇରଫାନଙ୍କୁ ମୀରା ନାୟାରଙ୍କ 'ସଲାମ ବମ୍ବେ' ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ କାମ ମିଳିଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଶେଷ ସମ୍ପାଦନା ପରେ ତାଙ୍କ ଭୂମିକାକୁ ହଟାଇ ଦିଆଯାଇଥିଲା ।
ଦୂରଦର୍ଶନର ଟେଲି ଫିଲ୍ମ 'ଲାଲ ଘାସ ପର ନୀଲେ ଘୋଡେ'ରେ ସେ ଲେନିନ ଭୂମିକାର ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
ଷ୍ଟାର ଟିଭିର 'ଡର' ଧାରାବାହିକରେ ସେ ଏକ ମାନସିକ ବିକୃତ ହତ୍ୟାକାରୀ ଭୂମିକାରେ ଅବତୀର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଥିଲେ ।
'କହକସାଁ' ଧାରାବାହିକରେ ସେ ଉର୍ଦ୍ଦୁ କବି ମଖଦୂମ ମୋହିଉଦ୍ଦିନଙ୍କ ଚରିତ୍ରରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
୧୯୮୯ରେ ସେ 'କମଲା କି ମୌତ'ଓ ୧୯୯୦ ଦଶକରେ ଚାଣକ୍ୟ, ଭାରତ ଏକ ଖୋଜ, ସାରା ଜାହାନ ହମାର, ବନେଗୀ ଆପନି ବାତ, ଚନ୍ଦ୍ରକାନ୍ତା, ଶ୍ରୀକାନ୍ତ, ଅନୁଗୁଞ୍ଜ, ଷ୍ଟାର ବେଷ୍ଟ ସେଲର, ସ୍ପର୍ଶ ଆଦି ଧାରାବାହିକରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
୧୯୯୦ ଦଶକରେ ସେ 'ଏକ ଡକ୍ଟର କି ମୌତ, 'ସଚ ଏ ଲଙ୍ଗ ଜର୍ଣ୍ଣୀ' ଓ 'ଜୟ ହନୁମାନ' ଧାରାବାହିକରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
୨୦୧୭ରେ ସେ 'କରିବ କରିବ ସିଙ୍ଗଲ', 'ହିନ୍ଦୀ ମିଡିୟମ' ଓ 'ଲଞ୍ଚ ବକ୍ସ' ଓ 'ନୋ ବେଡ଼ ଅଫ ରୋଜେସ'ରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
ହିନ୍ଦୀ ବ୍ୟତୀତ ସେ ବହୁ ବ୍ରିଟିଶ ଓ ଆମେରିକୀୟ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ମଧ୍ୟ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
ଭାରତର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅଭିନେତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପରିଗଣିତ ଇରଫାନଙ୍କର ୩୦ବର୍ଷର ଅଭିନୟ ଜୀବନ ମଧ୍ୟରେ ତାଙ୍କୁ ଜାତୀୟ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ପୁରସ୍କାର, ଏସୀୟ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ପୁରସ୍କାର, ଫିଲ୍ମଫେୟାର ପୁରସ୍କାର ଭଳି ଅନେକ ସମ୍ମାନ ଓ ପୁରସ୍କାର ମିଳିଛି ।
ପାରିବାରିକ ଅସୁବିଧା ଯୋଗୁ ତାଙ୍କୁ ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଅଧାରୁ ଛାଡିବାକୁ ପଡିଥିଲା ଓ ସେହି ଚରିତ୍ରରେ ଅଜିତ ଦାସ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
ତାଙ୍କ ପିତା ୟାସିର ଅଲ୍ଲୀ ଖାନ ଓ ମା ସୟିଦା ବେଗମ ରାଜସ୍ଥାନର ଟଙ୍କ ଜିଲ୍ଲା ନିକଟସ୍ଥା ଖଜୁରିୟା ଗ୍ରାମର ବାସିନ୍ଦା ଥିଲେ ।
ଇରଫାନ ଜଣେ ଭଲ କ୍ରିକେଟ ଖେଳାଳି ଥିଲେ ଓ ୨୩ ବର୍ଷରୁ କମ ଦଳରେ ସି କେ ନାଇଡୁ ଟ୍ରଫି ପାଇଁ ଚୟିତ ହୋଇଥିଲେ ।
ଗାର୍ଡିୟନ ପତ୍ରିକାର ପିଟର ବ୍ରାଡ଼ସ ଇରଫାନଙ୍କୁ ହଲିଉଡ଼ ଓ ଦକ୍ଷିଣ ଏସୀୟ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରର ଯୋଗସୂତ୍ରକାରୀ ଭାବରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଥିଲେ
୨୦୧୫ ସେପ୍ଟେମ୍ବର ମାସରେ ସେ ରାଜସ୍ଥାନ ସରକାରଙ୍କଦ୍ୱାରା ରାଜ୍ୟର 'ବ୍ରାଣ୍ଡ ଆମ୍ବାସିଡ଼ର ନିଯୁକ୍ତ ହୋଇଥିଲେ ।
ଜୟପୁରର ବିଧାନ ସଭା ମାର୍ଗରେ ଥିବା 'ୱାର ମେମୋରିୟାଲ'ରେ ହେଉଥିବା ଦୃଶ୍ୟଶ୍ରାବ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ ତାଙ୍କର ସ୍ୱରରେ ରେକଡିଂ କରା ଯାଇଥିଲା ।
ଇରଫାନ ଜୟପୁରରୁ ନିଜର ସ୍ନାତକତ୍ତୋର ଶିକ୍ଷା ସମାପ୍ତ କରି, ଅଭିନୟ ଶିକ୍ଷା ପାଇଁ ୧୯୮୪ ମସିହାରେ ରାଷ୍ଟ୍ରୀୟ ନାଟ୍ୟ ବିଦ୍ୟାଳୟରେ ଯୋଗ ଦେଇଥିଲେ ।
ହିନ୍ଦୁ ପୁରାଣମାନଙ୍କରେ ରତିଙ୍କର ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ଓ କାମୁକତା ବିଷୟରେ ଅବତାରଣା କରାଯାଇଛି ।
ସେ ଏଭଳି ଏକ ନାରୀ ଥିଲେ ଯାହାଙ୍କର ପ୍ରେମ ଦେବତାଙ୍କୁ ମୋହିତ କରିବାର ଦକ୍ଷତା ଥିଲା ।
ଶିବଙ୍କର ତୃତୀୟ ନୟନରୁ ବାହାରିଥିବା ଅନଳରେ ରତିଙ୍କର ସ୍ୱାମୀ କାମଦେବଙ୍କୁ ପୋଡ଼ିଦେବା ପରେ ରତି ତାଙ୍କ ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ପୁନର୍ଜୀବିତ କରିବାକୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିଥିଲେ ଓ ଏହା ଫଳରେ କାମଦେବ ଜୀବନ ଫେରି ପାଇଥିଲେ ।
କୃଷ୍ଣଙ୍କର ପୁତ୍ର ରୂପେ ସେ ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ନାମରେ ଜନ୍ମ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ।
ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ତାଙ୍କ ପିତାମାତାଙ୍କଠାରୁ ଅଲଗା ହୋଇ ଥିଲେ ଓ ରତି ମଧ୍ୟ ମାୟାବତୀ ନାମରେ ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନଙ୍କର ଲାଳନ ପାଳନ କରି ଏକାଧାରରରେ ତାଙ୍କର ପ୍ରେମିକା ଓ ଧାଈମା କାମ କରିଥିଲେ ।
ପରେ ଅସୁର ରାଜାଙ୍କୁ ମାରି ନିଜ ପିତାମାତାଙ୍କ ପାଖକୁ ଫେରିଯିବା ନିମନ୍ତେ ରତି ଉପଦେଶ ଦେଇଥିଲେ ।
ରତି ଜଣେ ହିନ୍ଦୁ ଦେବୀ ଯିଏ ପ୍ରେମ, ଯୌନ ଇଚ୍ଛା, ବାସନା, ଓ ଯୌନ ସୁଖର ଦେବୀ ଭାବରେ ପରିଗଣିତ ହୁଅନ୍ତି ।
ସାଧାରଣତଃ ସେ ଦକ୍ଷ ପ୍ରଜାପତିଙ୍କର କନ୍ୟା ଓ ପ୍ରେମ ଦେବତା କାମଦେବଙ୍କର ପତ୍ନୀ ଓ ସ‌ହକର୍ମୀ ଭାବରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଏ ।
କାମଦେବଙ୍କର ସେ ପ୍ରତିକ୍ଷଣ ସାଥି ଥିବା ମନ୍ଦିର ଗାତ୍ରର ଭାଷ୍କର୍ଯ୍ୟରେ ଓ କିମ୍ବଦନ୍ତୀ ମାନଙ୍କରେ ଦେଖାଯାଏ ।
ଯୌନ ବିଷୟକ କାମନା, କ୍ରୀଡ଼ା ସୁଖ, ବିଭିନ୍ନ ଧରଣର ଯୌନ କ୍ରୀଡ଼ା ଇତ୍ୟାଦି ସ‌ହିତ ତାଙ୍କର ନାମ ଯୋଡ଼ାଯାଏ ।
ତାଙ୍କର ଦୁଇଟି ପତ୍ନୀ ଥିଲେ - ହେମାଏବଂ ରମ୍ଭା, ଯାହାର ପାଞ୍ଚ ପୁଅ ଏବଂ ତିନି ଝିଅ ଥିଲେ ।
କଥିତ ଅଛି, ଯେତେବେଳେ ଭଗନାବ ଶଙ୍କର ତ୍ରିପୁରକୁ ଗ୍ରାସ କରି ଅସୁରମାନଙ୍କୁ ଧ୍ୱଂସ କଲେ, ମୟାସୁର ଅମୃତକୁଣ୍ଡ ତିଆରି କରି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଜୀବନ୍ତ କରିଦେଲା ।
ବ୍ରହ୍ମପୁରାଣ ଅନୁଯାୟୀ, ଯେତେବେଳେ ଇନ୍ଦ୍ର ନମୁଚି ନାମକ ରାକ୍ଷସକୁ ବଦ୍ଧ କରିଥିଲେ, ସେତେବେଳେ ମୟାସୁର ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପରାସ୍ତ କରିବା ପାଇଁ ତପସ୍ୟା ମାଧ୍ୟମରେ ଅନେକ ମାୟା ବିଦ୍ୟା ହାସଲ କରିଥିଲା ।
ଏକଥା ଜାଣିବା ପରେ ଭୟଭୀତ ଇନ୍ଦ୍ର ଜଣେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ରୂପେ ଛଦ୍ମବେଶରେ ତାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇ ବନ୍ଧୁତା ପାଇଁ ସତ୍ୟ କରିବାକୁ ଅନୁରୋଧ କଲେ ।
ପରେ ଛଳ ପୂର୍ବକ ମୟାସୁରଠାରୁ ଅଭୟ ଲାଭ କରିବା ସହ ସମସ୍ତ ମାୟା ବିଦ୍ୟା ଶିକ୍ଷା କରିଥିଲେ ।
ମହାଭାରତର ଆଦିପର୍ବ ଅନୁସାରେ ଖାଣ୍ଡବ ବନ ଦହନ ସମୟରେ ତକ୍ଷକ ସହ ଏହି ବନରେ ଥିବା ମୟାସୁର ପଳାୟନ କରିବା ସମୟରେ କୃଷ୍ଣ ଏହାର ବଦ୍ଧ କରିବାକୁ ଉଦ୍ୟତ ହେଲେ ।
କିନ୍ତୁ ଶରଣାପର୍ଣ୍ନ ହେବା ପରେ ଅର୍ଜ୍ଜୁନଙ୍କ ଅନୁରୋଧ କ୍ରମେ କୃଷ୍ଣ ମୟାସୁରକୁ ଜୀବନ ଦାନ ଦେଇଥିଲେ ।
ପ୍ରତିବଦଳରେ ସେ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ମାୟାସଭା ନାମରେ ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ସଭାଗୃହ ନିର୍ମାଣ କରିଥିଲା ।
ଏମିତିକି ଏହି ଅଦ୍ଭୁତ ସଭାଗୃହକୁ ଦେଖିବାପରେ ଦୁର୍ଯୋଧନର ବହୁତ ଈର୍ଷା ହୋଇଥିଲା ଯାହାର ପରିଣାମ ସ୍ୱରୂପ ପରବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ ମହାଭାରତ ଯୁଦ୍ଧ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲା ।
କଶ୍ୟପ ଏବଂ ଦିତୀଙ୍କ ପୁତ୍ର ମୟାସୁର ମହାଭାରତରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ ଏକ ଦାନବ ଥିଲେ ।
ଦୈତ୍ୟରାଜ ବୃଷପର୍ବଣଙ୍କ ଏକ ଯଜ୍ଞ ନିମିତ୍ତ ବିନ୍ଦୁ ସରୋବର ନିକଟରେ ଏକ ନିଆରା ସଭାଗୃହ ନିର୍ମାଣ କରି ସେ ନିଜର ଚମତ୍କାର କାରିଗରୀ ବିଦ୍ୟା ପ୍ରଦର୍ଶନ କରିଥିଲେ ।
ଖ୍ରୀଷ୍ଟାବ୍ଦ ୧୭୩୫ରେ ଯେତେବେଳେ କାର୍ଲ ଲିନିଅସ୍ ଜୀବବୀଜ୍ଞାନରେ ସ୍ତରାଧାରିତ ନାମକରଣର ପ୍ରବର୍ତ୍ତନ କଲେ, ସେତେବେଳେ ସେ ସାମ୍ରାଜ୍ଯକୁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସ୍ତରରେ ରଖିଥିଲେ ।
ଏହା ପରେ ପରେ ଚାରୋଟି ମୁଖ୍ଯ ସ୍ତର ରଖିଥିଲେ, ଯଥା - ବର୍ଗ, ଗଣ, ପ୍ରଜାତି ଓ ଜାତି ।
ପରେ ଦୁଇଟି ନୂଆ ସ୍ତର ପ୍ରବେଶ କରାଗଲା ଫଳରେ ନୂତନ କ୍ରମଶଃ ହେଲା - ସାମ୍ରାଜ୍ୟ, ପର୍ବ, ବର୍ଗ, ଗଣ, କୁଳ, ପ୍ରଜାତି ଏବଂ ଜାତି ।
୧୭୩୫ରେ କାର୍ଲ ଲିନିଅସ୍, ଆଧୁନିକ ଜୀବବୈଜ୍ଞାନିକ ନାମକରଣ ପାଇଁ ସୂତ୍ର ପ୍ରଣୟନ କଲେ ଯାହା ବର୍ତ୍ତମାନ ନାମକରଣସୂତ୍ରଦ୍ୱାରା ନିୟନ୍ତ୍ରିତ ହୁଏ।
ସେ ଦୁଇଟି ସାମ୍ରାଜ୍ୟ ବ୍ଯାଖ୍ଯା କରିଥିଲେ, ପ୍ରାଣୀ ସାମ୍ରାଜ୍ୟ ଏବଂ ପରିବା ସାମ୍ରାଜ୍ୟ ।
ଲିନିଅସ୍ ନିର୍ଜୀବ ଖଣିଜଦ୍ରବ୍ୟକୁ ମଧ୍ଯ ଏକ ତୃତୀୟ ସାମ୍ରାଜ୍ୟ, ଖଣିଜ ସାମ୍ରାଜ୍ୟରେ ରଖିଥିଲେ ।
ସଜୀବମାନଙ୍କୁ ପ୍ରାଣୀ ଓ ଉଦ୍ଭିଦରେ ବିଭକ୍ତ କରିବାର ଉଦ୍ଯମ ଏକ ପ୍ରାଚୀନ ପ୍ରକ୍ରିୟା ।
ଆରିଷ୍ଟୋଟଲ ତାଙ୍କର ପୁସ୍ତକ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ଇତିହାସରେ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କର ବିଭାଜନ କରିଥିଲେ ।
ତାଙ୍କ ଶିଷ୍ଯ ଥିଓଫ୍ରାଷ୍ଟସ ଏକ ତଦ୍ରୁପ ପୁସ୍ତକ ହିଷ୍ଟୋରିଆ ପ୍ଲାଣ୍ଟାରମ୍ ଉଦ୍ଭିଦ ଉପରେ ରଚନା କରିଥିଲେ ।
ସାମ୍ରାଜ୍ୟରେ ପୂର୍ବପ୍ରତ୍ଯୟ ଯୋଡ଼ି ଦୁଇଟି ଅତିରିକ୍ତ ସ୍ତର ଗଢାଯାଇଛି, ଯଥା - ଉପସାମ୍ରାଜ୍ୟ, ଲଘୁସାମ୍ରାଜ୍ଯ ।
କେତେକ ବିଭାଗୀକରଣ ପ୍ରଣାଳୀରେ ଉପସାମ୍ରାଜ୍ୟ ଏବଂ ଲଘୁସାମ୍ରାଜ୍ଯ ମଧ୍ଯରେ ଶାଖାସାମ୍ରାଜ୍ଯ ରଖାଯାଇଥାଏ, ଉ. ସ୍ୱ. - କାଭାଲିଏର-ସ୍ମିଥଙ୍କ ବିଭାଗୀକରଣରେ ଥିବା ପ୍ରୋଟୋଷ୍ଟୋମିଆ ଏବଂ ଡିଉଟେରୋଷ୍ଟୋମିଆ ।
ବର୍ତ୍ତମାନର ବିଭାଗୀକରଣ ପଦ୍ଧତିରେ ସାମ୍ରାଜ୍ଯକୁ ଆଉ ବ୍ଯବହାର କରାଯାଏ ନାହିଁ କାରଣ ସାମ୍ରାଜ୍ଯଗୁଡ଼ିକ ଏକବଂଶୀୟ ନୁହଁନ୍ତି, ଅର୍ଥାତ୍ ତାଙ୍କର କୌଣସି ନିକଟସ୍ଥ ସମପୂର୍ବଜ ନାହାଁନ୍ତି ।
ଆମେରୀକିୟ ତଥା କାନାଡୀୟ ପାଠ ବହିରେ ଛଅଟି ସାମ୍ରାଜ୍ୟ ବିଷୟରେ ଦର୍ଶାଯାଏ, କିନ୍ତୁ ବ୍ରିଟେନ, ଭାରତ, ବ୍ରାଜିଲ ପରି ଦେଶମାନଙ୍କରେ ପଞ୍ଚସାମ୍ରାଜ୍ୟ ବିଷୟରେ ଦର୍ଶାଯାଏ ।
ଜୀବବୀଜ୍ଞାନରେ ସାମ୍ରାଜ୍ୟ ଜଗତ ପରେ ଦ୍ୱିତୀୟତମ ଟାକ୍ସୋନୋମୀୟ ସ୍ତର ।
ଫ୍ରଏଡ୍ ୧୭ ବର୍ଷ ବୟସରେ ଭିଏନା ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟରେ ମେଡିସିନ୍ ଅଧ୍ୟୟନ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ।
ସେ ମାନସିକ ରୋଗ ଏବଂ ସ୍ନାୟୁ ରୋଗର ଚିକିତ୍ସା ମନସ୍ତାତ୍ତ୍ୱିକ ବିଶ୍ଳେଷଣ ମାଧ୍ୟମରେ ଉଦ୍ଭାବନ କରିଥିଲେ।
ଏହି ଧାରଣା ତାଙ୍କୁ ମାନସିକ ରୋଗର ଉପଶମ ପାଇଁ କିଛି ଚିକିତ୍ସା କୌଶଳକୁ ବ୍ୟବହାର କରିବାକୁ ଅନୁପ୍ରାଣିତ କଲା ।
ତାଙ୍କ ଅନୁସନ୍ଧାନର ଏକ୍ ମୁଖ୍ୟ ସିଦ୍ଧାନ୍ତ ହେଉଛି ଯେ ବ୍ୟକ୍ତିତ୍ୱ ପିଲାଦିନର ଅନୁଭୂତିଦ୍ୱାରା ବିକଶିତ ହୁଏ ।
ଜର୍ମାନୀର ଅଷ୍ଟ୍ରିଆ ଅଧିକାର ପରେ ସେ ଇହୂଦୀ ହୋଇଥିବାରୁ ସେ ଗେଷ୍ଟାପୋ ନଜରକୁ ଆସିଥିଲେ ।
ତାଙ୍କର ଅନ୍ୟ ଏକ ମୌଳିକ ସିଦ୍ଧାନ୍ତ ଥିଲା ଯେ ମଣିଷର ଆଚରଣ ମନର ସଂଗଠନ ପ୍ରଭାବିତ କରେ ଓ ଏହା ଦ୍ୱର ପ୍ରଭାବିତ ହୁଏ ।
ମନୋବିଜ୍ଞାନରେ ଫ୍ରଏଡ୍ ଜଣେ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରତିଭା କାରଣ ସେ ଅବଚେତନ ମନକୁ ଅଧ୍ୟୟନ କରିଥିଲେ ।
ମନର ଅବଚେତନ ଅଂଶକୁ ମଣିଷଦ୍ୱାରା ସହଜରେ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କିମ୍ବା ଅନୁଭବ କରାଯାଇପାରେ ନାହିଁ ।
ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତି ସ୍ୱେଚ୍ଛାକୃତ ଭାବରେ ଅନ୍ୟର ପ୍ରସ୍ତାବ କିମ୍ବା ଇଚ୍ଛାରେ ରାଜି ହେଲେ ସମ୍ମତି ହୋଇଥାଏ ।
ଏହା ସାଧାରଣ କଥାବାର୍ତ୍ତାର ଏକ ଶବ୍ଦ ଓ ସାଧାରଣତଃ ଆଇନ, ଚିକିତ୍ସା, ଗବେଷଣା ଏବଂ ଯୌନ ସମ୍ପର୍କ ଭଳି କ୍ଷେତ୍ରରେ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଭାବେ ବ୍ୟବହୃତ ହୁଏ ।
ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ପ୍ରସଙ୍ଗରେ ସମ୍ମତିର ଅର୍ଥ ଏହାର ଦୈନନ୍ଦିନ ଅର୍ଥଠାରୁ ଭିନ୍ନ ହୋଇପାରେ ।
ଉଦାହରଣ ସ୍ୱରୂପ, ମାନସିକ ରୋଗ ଥିବା, କମ ମାନସିକ ବୟସ କିମ୍ବା ଯୌନ ସମ୍ମତିର ଆଇନଗତ ବୟସରୁ ଊଣା ବୟସ୍କ ବ୍ୟକ୍ତି ସ୍ୱେଚ୍ଛାକୃତ ଭାବରେ ଏକ ଯୌନ କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିୟୋଜିତ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ପ୍ରଯୁଜ୍ୟ ଆଇନଦ୍ୱାରା ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରାଯାଇଥିବା ସମ୍ମତି ପାଇଁ ଥିବା ଆଇନଗତ ସୀମା ପୂରଣ କରିବାରେ ବିଫଳ ହୋଇପାରେ ।
ବ୍ୟାପକ ଯୌନ ଶିକ୍ଷାର ଅଂଶ ବିଶେଷ ଭାବେ ସମ୍ମତିକୁ ଏକ ବିଷୟ ରୂପେ ଶିକ୍ଷା ଦେବା ଲାଭଦାୟକ ବୋଲି ମିଳିତ ଜାତିସଂଘ ଅଧୀନସ୍ଥ ସଂସ୍ଥା ଓ ଯୌନ ଶିକ୍ଷା କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମଗୁଡ଼ିକର ମତ ।
ସମ୍ମତିର ପ୍ରକାର ଭେଦ ମଧ୍ୟରେ ସୂଚୀତ ସମ୍ମତି, ପ୍ରକାଶିତ ସମ୍ମତି, ଜଣାଯାଇଥିବା ସମ୍ମତି ଏବଂ ସର୍ବସମ୍ମତି ଆଦି ଅନୁତମ ।
୧୯୫୭ ମସିହାରେ ପିଲ୍ଲାଇ ପ୍ରେମ ଉପନ୍ୟାସ "ଚେମ୍ମିନ୍" ପାଇଁ ସାହିତ୍ୟ ଏକାଡେମୀ ପୁରସ୍କାର ପାଇଥିଲେ ।
କେରଳ ସାହିତ୍ୟ ଏକାଡେମୀ ୧୯୬୫ ମସିହାରେ ବାର୍ଷିକ ପୁରସ୍କାର ପାଇଁ ତାଙ୍କ କୃତି "ଏନିପାଦିକଲ"ଙ୍କୁ ଚୟନ କରିଥିଲେ ।
ତାଙ୍କର ଉପନ୍ୟାସ, କାୟାର ୧୯୮୪ ମସିହାରେ ଭାୟାଲ ପୁରସ୍କାର ପାଇଁ ମନୋନୀତ ହୋଇଥିଲା ଏବଂ ସେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଭାରତୀୟ ସାହିତ୍ୟିକ ପୁରସ୍କାର; ଜ୍ଞାନପୀଠ ପୁରସ୍କାର ମଧ୍ୟ୍ ୧୯୮୪ ମସିହାରେ ଲାଭ କରିଥିଲେ ।
ଗୋଟିଏ ବର୍ଷ ପରେ ଭାରତ ସରକାର ତାଙ୍କୁ ତୃତୀୟ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ନାଗରିକ ସମ୍ମାନ ପଦ୍ମ ଭୂଷଣ ପୁରସ୍କାର ପ୍ରଦାନ କରିଥିଲେ ।
୧୯୯୪ରେ କେରଳ ସରକାର ତାଙ୍କୁ କେରଳର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସାହିତ୍ୟିକ ସମ୍ମାନ "ଏଜୁଥାଚାନ୍ ପୁରସ୍କାରମ" ପ୍ରଦାନ କରିଥିଲେ ।
୧୯୯୬ରେ ତାଙ୍କୁ ମହାତ୍ମା ଗାନ୍ଧୀ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନଜନକ ଡକ୍ଟରେଟ୍ ପ୍ରଦାନ କରାଯାଇଥିଲା ।
ଇଣ୍ଡିଆ ପୋଷ୍ଟ ୨୦୦୩ରେ ଜ୍ଞାନପୀଠ ପୁରସ୍କାର ବିଜେତା କ୍ରମ ଧାରାବାହିକ ଅଧୀନରେ ତାଙ୍କ ପ୍ରତିଛବିକୁ ଦର୍ଶାଇ ଏକ ସ୍ମରଣୀୟ ଡାକ ଷ୍ଟାମ୍ପ ଜାରି କରିଥିଲା ।
ସାହିତ୍ୟ ଏକାଡେମୀ ପିଲ୍ଲାଇଙ୍କ ଜୀବନୀ ଉପରେ ଏକ ପ୍ରାମାଣିକ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ନିର୍ମାଣ କରିବାକୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦେଇଥିଲେ ଏବଂ ଏମ.ଟି ଭାସୁଦେବନ ନାୟାର ଥାକଜୀଙ୍କର ସାହିତ୍ୟିକ ଜୀବନକୁ ଆଧାର କରି ୫୭ ମିନିଟର ଲମ୍ବ ଏକ ପ୍ରାମାଣିକ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ନିର୍ମାଣ କରିଥିଲେ, ଯାହା ପିଲାଇଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁର ଏକ ବର୍ଷ ପୂର୍ବରୁ ୧୯୯୮ରେ ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିଥିଲା ।
କେରଳ ସରକାରଙ୍କଦ୍ୱାରା ୨୦୦୦ ମସିହାରେ ପିଲାଇର ପୈତୃକ ଘର ସାଙ୍କାରାମନାଗାଲା ଅଧିଗ୍ରହଣ ପୂର୍ବକ ଲେଖକଙ୍କ ସ୍ମୃତିକୁ ସମ୍ମାନ ଜଣାଇ ୨୦୦୧ରେ ଥାକଜୀ ମେମୋରିଆଲ ସଂଗ୍ରହାଳୟ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରାଯାଇଥିଲା ।
ଥାକଜୀ ଶିବଶଙ୍କର ପିଲାଇ ୧୭ ଏପ୍ରିଲ, ୧୯୧୨ରେ ବର୍ତ୍ତମାନର କେରଳର ଆଲାପୁଜା ଜିଲ୍ଲାର କୁଟାନାଦର ଏକ ଛୋଟ ଗାଁ ଥାକଜୀରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ।
ତାଙ୍କ ପିତା ତଥା ସ୍ଥାନୀୟ ଶିକ୍ଷକ ଚକକମ୍ପୁରାଥୁ କିଟୁ ଆସାନଙ୍କଦ୍ୱାରା ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ଶିକ୍ଷାଦାନ ପରେ ପିଲ୍ଲାଇ ତାକାଜିର ଏକ ସ୍ଥାନୀୟ ବିଦ୍ୟାଳୟରେ ପ୍ରାଥମିକ ଶିକ୍ଷା ଲାଭ କରିଥିଲେ ଏବଂ ଅମ୍ବାଲାପୁଜାସ୍ଥିତ ଇଂରାଜୀ ବିଦ୍ୟାଳୟରୁ ସପ୍ତମ ମାନକ ପରୀକ୍ଷା ଦେଇଥିଲେ।
ଦଶମ ମାନ୍ୟତା ପାସ କରିବା ପରେ ସେ ତ୍ରିଭାନ୍ଦ୍ରମକୁ ଚାଲିଗଲେ ଏବଂ ଥିରୁବନନ୍ତପୁରମ୍ ସରକାରୀ ଆଇନ ମହାବିଦ୍ୟାଳୟରୁ ଆବେଦନକାରୀ ପରୀକ୍ଷା ଦେଇଥିଲେ।
ସେ କେରଳ କେସାରୀରେ ଦୈନିକ ସାମ୍ବାଦିକ ଭାବରେ ନିଜର କ୍ୟାରିଅର୍ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ କିନ୍ତୁ ଅମ୍ବାଲାପୁଜାଙ୍କ ମୁନିସିଫ୍ କୋର୍ଟରେ ପି ପରମେଶ୍ୱରନ୍ ପିଲ୍ଲାଇ ନାମକ ଜଣେ ଓକିଲଙ୍କ ଅଧୀନରେ ଅଭ୍ୟାସ କରି ଆଇନଗତ କ୍ୟାରିଅରକୁ ଯାଇଥିଲେ।
ସେ କେରଳ ସାହିତ୍ୟ ଏକାଡେମୀ ଅଧ୍ୟକ୍ଷତା କରିଥିଲେ ଏବଂ ସାହିତ୍ୟ ଏକାଡେମୀ ସହିତ ଏହାର ସାଧାରଣ ପରିଷଦର ସଦସ୍ୟ ଭାବରେ ମଧ୍ୟ ଜଡ଼ିତ ଥିଲେ।
ଦଳିତ ଶ୍ରେଣୀର ଜୀବନ ଉପରେ ପର୍ଯ୍ୟବସିତ ୩୦ରୁ ଅଧିକ ଉପନ୍ୟାସ ଏବଂ ୬୦୦ରୁ ଅଧିକ କ୍ଷୁଦ୍ରଗଳ୍ପର ସ୍ରଷ୍ଟା ଥିଲେ ସେ ।
ପିଲ୍ଲାଇ ଭାରତର ତୃତୀୟ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ନାଗରିକ ପୁରସ୍କାର ପଦ୍ମ ଭୂଷଣରଦ୍ୱାରା ସମାନିତ ହୋଇଥିଲେ ।
ଏହାଛଡା ୧୯୮୪ର ମସିହାରେ କାୟର ଉପନ୍ୟାସ ପାଇଁ ଭାରତର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସାହିତ୍ୟିକ ପୁରସ୍କାର ଜ୍ଞାନପୀଠ ପୁରସ୍କାର ମଧ୍ୟ ସେ ପାଇଥିଲେ ।
ପିଲାଇ ୧୯୩୪ ମସିହାରେ ଥେକେମୁରୀ ଚେମ୍ବାକାସେରିଲ ଚିରାକାଲ କମଲକକ୍ଷୀ ଆମାଇଙ୍କୁ ବିବାହ କରିଥିଲେ, ଯାହା ତାଙ୍କୁ ସ୍ନେହପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ କାଥା ବୋଲି କହିଥିଲେ ଏବଂ ଏହି ଦମ୍ପତିଙ୍କର ଗୋଟିଏ ପୁଅ ଏବଂ ଚାରି ଝିଅ ଥିଲେ।
ଜାନକୀ ୧୯୩୮ ମସିହା ଅପ୍ରେଲ ମାସ ୨୩ ତାରିଖରେ ବ୍ରିଟିଶ ଶାସିତ ଭାରତର ମାନ୍ଦ୍ରାଜ ରାଜ୍ୟର ଗୁଣ୍ଟୁର ଜିଲ୍ଲାର ପଲ୍ଲପଟ୍ଟଲାଠାରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ।
ତାଙ୍କ ପିତା ଶ୍ରୀରାମମୂର୍ତ୍ତୀ ସିସ୍ତଲା ଜଣେ ଆୟୁର୍ବେଦିକ ଡାକ୍ତର ଏବଂ ଶିକ୍ଷକ ଥିଲେ ।
ସେ ପିଲାଦିନର ଅଧିକାଂଶ ସମୟ ସିର୍ସିଲାରେ ଅତିବାହିତ କରିଥିଲେ ଓ ନଅ ବର୍ଷ ବୟସରେ ମଞ୍ଚରେ ସଙ୍ଗୀତ ପରିବେଷଣର ସୁଯୋଗ ପାଇଥିଲେ ।
ଏସ. ଜାନକୀ , ଜଣେ ଭାରତୀୟ ପ୍ରଚ୍ଛଦପଟ୍ଟ ଗାୟିକା ଓ ସଙ୍ଗୀତ ନିର୍ଦ୍ଦେଶିକା ଅଟନ୍ତି ।
ସେ ତେଲୁଗୁ, ତାମିଲ, ମାଲୟାଲାମ, ହିନ୍ଦୀ ଓ ଓଡ଼ିଆ ଆଦି ୨୫ଟି ଭାଷାରେ ଗୀତ ରେକଡ଼ିଂ କରିଛନ୍ତି ।
୧୯୫୭ ମସିହାରେ ତାମିଲ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ବିଧିଇନ ବିଲାୟତୁରୁ ସେ ପ୍ରଚ୍ଛଦପଟ୍ଟ ଗାୟନ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ।
"ଦକ୍ଷିଣ ଭାରତର ବୁଲବୁଲ" ଭାବରେ ପରିଚିତ ଜାନକୀ ଚାରିଟି ଜାତୀୟ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ପୁରସ୍କାର ଏବଂ ୩୩ଟି ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ରାଜ୍ୟ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ପୁରସ୍କାର ଜିତିଛନ୍ତି ।
ସେ ମହିଶୂର ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟରୁ ସମ୍ମାନଜନକ ଡକ୍ଟରେଟ , ତାମିଲନାଡୁ ସରକାରଙ୍କ ତରଫରୁ କଲାଇମ୍ମାମଣି ପୁରସ୍କାର ଏବଂ କର୍ଣ୍ଣାଟକ ସରକାରଙ୍କ କର୍ଣ୍ଣାଟକ ରାଜୋତ୍ସବ ପୁରସ୍କାର ପାଇଛନ୍ତି ।
୨୦୧୩ ମସିହାରେ ତାଙ୍କୁ ପଦ୍ମ ଭୂଷଣ ପୁରସ୍କାର ମିଳିଥିଲେ ମଧ୍ୟ ସେ ତାକୁ ଅଗ୍ରାହ୍ୟ କରି ଦେଇଥିଲେ ।
ରାମପ୍ରସାଦ ଜାନକୀଙ୍କୁ ସଙ୍ଗୀତକ୍ଷେତ୍ରରେ ଅଧିକ ପ୍ରୋତ୍ସାହିତ କରିଥିଲେ ।
ସେମାନଙ୍କର ଏକମାତ୍ର ପୁଅ ମୁରଲୀକୃଷ୍ଣ ହାଇଦ୍ରାବାଦରେ ରହନ୍ତି ଏବଂ ତାଙ୍କ ପତ୍ନୀ ଉମା ମୁରଲୀକୃଷ୍ଣ ଜଣେ ଭାରତନାଟ୍ୟମ୍ ଏବଂ କୁଚିପୁଡି ନୃତ୍ୟଶିଳ୍ପୀ ।
ବାଣିଜ୍ୟିକ ଉତ୍ପାଦନ ପାଇଁ, ଚାହାବୁଦାର ପାର୍ଶ୍ୱ ଶାଖା ଏବଂ ଡାଳରେ ଥିବା ପତ୍ର ହିଁ ବ୍ୟବହୃତ ହୁଏ ।
ସାଧାରଣତଃ ସବୁଠୁ ଉପରେ ଥିବା ଦୁଇଟି ଉପର ପତ୍ର ଏବଂ ଏକ କଅଁଳ କଢ ଯତ୍ନର ସହ ତୋଳାଯାଏ, ଯାହାର ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ସ୍ବାଦ ଏବଂ ସୁଗନ୍ଧ ଥାଏ ।
ଶ୍ରୀଲଙ୍କା ହେଉଛି ଏଭଳି କିଛି ଦେଶ ମଧ୍ୟରେ ଅନ୍ୟତମ ଯେଉଁଠାରେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଚା ପତ୍ରକୁ ଯାନ୍ତ୍ରିକରଣ ପରିବର୍ତ୍ତେ ହାତରେ ତୋଳି ନିଆଯାଏ; ଯଦି ଯନ୍ତ୍ରପାତି ବ୍ୟବହାର କରାଯାଏ, ତେବେ ବହୁ ସଂଖ୍ୟକ ଘନ ପତ୍ର ଏବଂ ଡାଳ ମିଶି ଯାଇପାରେ, ଯଦ୍ୱାରା ଚା'ର ପରିମାଣ ସିନା ବଢେ କିନ୍ତୁ ଚା’ରେ ସ୍ୱାଦ ନଥାଏ ।
ଅଭିଜ୍ଞତା ସହିତ ମହିଳାମାନେ ଶୀଘ୍ର ଶୀଘ୍ର ଚା ପତ୍ର ତୋଳିବାର କ୍ଷମତା ହାସଲ କରନ୍ତି ଏବଂ ଦୈନିକ ପ୍ରାୟ ୧୫ରୁ ୨୦ କିଲୋଗ୍ରାମ ଚା ପତ୍ରର ଓଜନ ସ୍ଥିର କରି ତା’ପରେ ନିକଟସ୍ଥ ଚା କାରଖାନାକୁ ପଠାଯାଏ ।
ଶ୍ରୀଲଙ୍କାରେ ଚା ପ୍ଲାଣ୍ଟଗୁଡ଼ିକ ନିରନ୍ତର ଯତ୍ନ ଏବଂ ଧ୍ୟାନ ଆବଶ୍ୟକ କରନ୍ତି ।
ଚା ଚାଷ ପ୍ରକ୍ରିୟାର ଏକ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଅଂଶ ହେଉଛି ସାରର ନିୟମିତ ପ୍ରୟୋଗ ସହିତ ମୃତ୍ତିକାର ଯତ୍ନ ନେବା ।
ଛୋଟ ଉଦ୍ଭିଦଗୁଡିକୁ ନିୟମିତ ଭାବରେ ୧୦-୧୫ ସେମି ଭୂମିରୁ ଉଚ୍ଚତା ରଖି କାଟି ଦିଆଯାଏ ଯାହାଫଳରେ ଏହାର ପାର୍ଶ୍ୱକୁ ବୃଦ୍ଧି ହେବାରେ ଏହା ସହାୟକ ହୋଇଥାଏ ।
୧୮୨୪ ମସିହାରେ ଚାଇନାରୁ ବ୍ରିଟିଶମାନେ ଏକ ଚା ଗଛକୁ ଶ୍ରୀଲଙ୍କା କୁ ଆଣିଥିଲେ ଏବଂ ଅଣ-ବ୍ୟବସାୟିକ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ପେରାଡେନିଆର ରୟାଲ ବଟାନିକାଲ ଗାର୍ଡେନରେ ଏହା ରୋପଣ କରାଯାଇଥିଲା ।
ପରବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ ପରୀକ୍ଷାମୂଳକଭାବେ ଚା ଗଛଗୁଡିକ ଆସାମ ଏବଂ କଲିକତାରୁ ଭାରତର ପେରେଡେନିଆକୁ ୧୮୩୯ ମସିହାରେ ଇଷ୍ଟ ଇଣ୍ଡିଆ କମ୍ପାନୀ ମାଧ୍ୟମରେ ଅଣାଯାଇଥିଲା ।
୧୮୬୭ ମସିହାରେ, ଜେମ୍ସ ଟେଲର କାଣ୍ଡିର ଲୋଲେକୋଣ୍ଡେରା ଅଞ୍ଚଳରେ ଚା’ ବୃକ୍ଷରୋପଣ ଆରମ୍ଭ କରି ସିଲୋନରେ ଚା ଚାଷର ଅୟମାରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ।
୧୮୭୨ ମସିହାରେ ଟେଲର ଲୁଲକାନ୍ଦୁରା ଇଷ୍ଟେଟ୍ ପରିସରରେ ଏକ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବ୍ୟବସ୍ଥିତ ଚା କାରଖାନା ଚଳାଇବା ଆରମ୍ଭ କଲେ ଏବଂ ସେହି ବର୍ଷ ଲୋଲେକଣ୍ଡ୍ରା ଚା ର ପ୍ରଥମ ବିକ୍ରି କାଣ୍ଡିରେ କରାଯାଇଥିଲା ।
ଚା’ ଉତ୍ପାଦନ ହେଉଛି ଶ୍ରୀଲଙ୍କା ପାଇଁ ବୈଦେଶିକ ମୁଦ୍ରାର ଅନ୍ୟତମ ଉତ୍ସ ଏବଂ ମୋଟ ଘରେଲୁ ଉତ୍ପାଦର ଶରକଡା ୨ ଭାଗ ଅଟେ ।
୧୯୯୫ରେ, ଏହା ବିଶ୍ୱର ଅଗ୍ରଣୀ ରପ୍ତାନିକାରୀ ଥିଲା , ବିଶ୍ୱର ମୋଟ ଚା ରପ୍ତାନୀର ୨୩% ଥିଲା କେବଳ ଶ୍ରୀଲଙ୍କାର, କିନ୍ତୁ ଏହା ପରେ କେନିଆ ଏହି ରେକର୍ଡର ଅଧିକାରୀ ହୋଇପାରିଛି ।
ଶ୍ରୀଲଙ୍କାର ଅଧିକାଂଶ ଅଞ୍ଚଳରେ ଚା କାରଖାନାଗୁଡ଼ିକରେ ଉତ୍ପାଦିତ ଚା’ର ଅନ୍ତିମ ଗୁଣ ଏବଂ ମୂଲ୍ୟ ଗୁରୁତ୍ୱ ବହନ କରିଥାଏ ।
ଚାହା ପତ୍ରକୁ ତୋଳିବା ପରେ ତାକୁ ଅତି ଶୀଘ୍ର ଏକ ତଦାରଖ ସ୍ଥଳକୁ ବା ସେଡକୁ ନିଆଯାଏ ଏବଂ ତନ୍ନତନ୍ନ କରି ତଦାରଖ ତଥା ଓଜନ କରାଯାଏ, ଏବଂ ପରେ ଚା ପତ୍ର ଗୁଡ଼ିକୁ କାରଖାନାକୁ ଅଣାଯାଏ ।
ଶ୍ରୀଲଙ୍କାର ଏକ ଚା କାରଖାନା ସାଧାରଣତଃ ଏକ ବହୁ ମହଲା କୋଠା ହୋଇଥାଏ ଯାହାକି ପତ୍ର ତୋଳିବା ଏବଂ ଚା ପ୍ରକ୍ରିୟାକରଣ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ଥାନାନ୍ତର ଖର୍ଚ୍ଚ ଏବଂ ସମୟକୁ କମ୍ କରିଥାଏ ।
ଚା ପତ୍ରଗୁଡିକ କାରଖାନାର ଉପର ମହଲାକୁ ନିଆଯାଏ ଯେଉଁଠାରେ ସେଗୁଡିକ ଏକ ଓସାରିଆ ନାଳ ଆକାରର ଖାଲରେ ପକାଇ ଏହାର ପ୍ରକ୍ରିୟାକରଣ ଆରମ୍ଭ କରାଯାଏ ।
ଥରେ ଶୁଖିଗଲେ, ଚା ପତ୍ରଗୁଡିକ ଗୁଡାଇହୋଇଯାଏ, ମୋଡ଼ି ହୋଇଯାଏ ଏବଂ ବିଭାଜିତ ହୁଏ, ଯାହା ଫଳରେ ପତ୍ରରେ ଥିବା ଏନଜାଇମଗୁଡିକ ବାୟୁରେ ଥିବା ଅମ୍ଳଜାନ ସହିତ ପ୍ରତିକ୍ରିୟା କରିବା ପାଇଁ ଏକ ଅନୁକ୍ରମଣିକା ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥାଏ, ବିଶେଷ କରି କଳା ଚା ଉତ୍ପାଦନ ପାଇଁ ।
ଯେତେବେଳେ ଭାରତରେ ଦାଲଚିନି ପ୍ରଥମ ଫସଲଭାବେ ସରକାରୀ ପ୍ରାୟୋଜକତା ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲା ସେତେବେଳକୁ ଶ୍ରୀଲଙ୍କା ଡଚ୍ ଗରିଲାଙ୍କ ନିୟନ୍ତ୍ରଣରେ ଥିଲା ।
ଡଚ୍ ଗଭର୍ଣ୍ଣର ଇମାନ ୱିଲିମ୍ ଫାଲ୍କଙ୍କ ଶାସନ କାଳରେ ୧୭୬୭ ମସିହାରେ କଲମ୍ବୋ, ମାରାଡାନା, ଏବଂ ଡାଲଚିନି ବଗିଚାଗୁଡିକରେ ପ୍ରଥମକରି ଡାଲଚିନି ବୃକ୍ଷରୋପଣ କରାଯାଇଥିଲା ।
ପ୍ରଥମ ବ୍ରିଟିଶ ଗଭର୍ଣ୍ଣର ଫ୍ରେଡେରିକ୍ ନର୍ଥ୍ନ ଘରୋଇ ଭାବେ ଡାଲଚିନି ଉତ୍ପାଦନ ନିଷିଦ୍ଧ କରିଥିଲେ, ଯାହାଦ୍ୱାରା ଇଷ୍ଟ ଇଣ୍ଡିଆ କମ୍ପାନୀ ପାଇଁ ଡାଲଚିନି ଉତ୍ପାଦନ ଉପରେ ଏକଚାଟିଆ ସୁରକ୍ଷା ମିଳିଥିଲା ।
ଅବଶ୍ୟ, ୧୮୩୦ ଦଶକରେ ଇଂଲଣ୍ଡରେ ଏବଂ ୟୁରୋପର ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସ୍ଥାନରେ ଅର୍ଥନୈତିକ ଅବନତି ସିଲୋନ ରେ ଥିବା ଡାଲଚିନି ଚାଷକୁ ପ୍ରଭାବିତ କରିଥିଲା ।
୧୮୭୦ ଦଶକରେ ହେମିଲିୟା ୱାଷ୍ଟାଟ୍ରିକ୍ସ କିମ୍ବା "କଫି ପତ୍ର ରୋଗ" ବା "କଫି ବ୍ଲାଇଟ୍" ଭାବରେ ଜଣାଶୁଣା ଏକ କବକ ରୋଗରେ କଫି ବୃକ୍ଷରୋପଣ ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଇଥିଲା ।
କଫି ଶୀଳ୍ପର ଅବସାନ ପରେ ଏହି ଦ୍ୱୀପରେ ଅଧିକାଂଶ ଚାଷୀ ବିକଳ୍ପ ଫସଲ ଭାବରେ କୋକୋ ଏବଂ ସିଙ୍କୋନା ଚାଷ କରିବା ଆରମ୍ଭ କରିଦେଇଥିଲେ ।
କିନ୍ତୁ ହେଲୋପେଲ୍ଟିସ୍ ଆଣ୍ଟୋନି ନାମକ ଏକ ସଂକ୍ରମଣ ରୋଗଡ୍ୱାରା ଫସଲ ହାନୀ ହେତୁ ସେଥିରେ ମଧ୍ୟ ବିଫଳ ହୋଇଥିଲେ ।
ତେଣୁ ୧୮୭୦ ଦଶକରେ ଶ୍ରୀଲଙ୍କାର ଅବଶିଷ୍ଟ ସମସ୍ତ କଫି ଲଗାଉଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ଚା ଉତ୍ପାଦନ ଏବଂ ଚାଷ କରିବା ଆରମ୍ଭ କଲେ ।
ଦେଶର କେନ୍ଦ୍ରୀୟ ଉଚ୍ଚଭୂମିର ଆର୍ଦ୍ରତା, ଥଣ୍ଡା ତାପମାତ୍ରା ଏବଂ ବର୍ଷା ଜଳବାୟୁ ହିଁ ଏଠାରେ ଉଚ୍ଚମାନର ଚା ଉତ୍ପାଦନ ପାଇଁ ଅନୁକୁଳ ପାଗ ଯୋଗାଏ ।
ନିମ୍ନ ଉଚ୍ଚତାରେ ଚାଷ ହେଉଥିବା ଚାହାର ଚା’ ବାୟୋମାସ୍ ବା ଜୈବ ଇନ୍ଧନ ଉତ୍ପାଦନ ସଧାରଣତଃ ଅଧିକ ।
ବ୍ରିଟିଶ କୃଷିବିତ ଜେମ୍ସ ଟେଲରଙ୍କଦ୍ୱାରା ୧୮୬୭ ମସିହାରେ ଶ୍ରୀଲଙ୍କାର ଏହି ଶିଳ୍ପ ଦେଶରେ ପରିଚିତ ଲାଭ କରିଥିଲା ।
ଖୁବ୍ ଶୀଘ୍ର ଲୋଲକାଣ୍ଡୁରାକୁ ଘେରି ରହିଥିବା ପୂର୍ବରେ ହୋପ୍, ରୁକ୍ଉଡ୍ ଏବଂ ମୋଲୋୟା ଏବଂ ଦକ୍ଷିଣରେ ଲେ ଭାଲନ୍ ଏବଂ ଷ୍ଟେଲେନବର୍ଗ, ଅଞ୍ଚଳରେ ଚା’ ଚାଷ ଆରମ୍ଭ କରାଗଲା ।
ଏହି ମନ୍ଦିର ସିମଳାଠାରୁ 170 କିଲୋମିଟର ଦୂରରେ ଅବସ୍ଥିତ ଏବଂ ଏହା ଭାରତରେ ଥିବା 51ଟି ଶକ୍ତି ପୀଠ ମଧ୍ୟରୁ ଅନନ୍ୟତମ ।
ବର୍ତ୍ତମାନର ରାଜବଂଶ ଉତ୍ତରାଧିକାରୀମାନେ ସେଠାରେ ରାହୁନଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଦଶହରା ସମୟରେ ସାମୟିକ ଭାବେ ଆସି ରହନ୍ତି ।
ଏଠାରେ ର ହୋଟେଲ ସମେତ ପର୍ଯ୍ୟାପ୍ତ ତୀର୍ଥଯାତ୍ରୀ ଓ ପର୍ଯ୍ୟଟକ ରହଣି ସ୍ଥଳ ରହିଛି ।
ଏହାର ନିର୍ମାଣ ଶୈଳୀରେ ପ୍ରଥମରୁ ତୃତୀୟ ଶତାବ୍ଦୀରେ ପ୍ରଚଳିତ କୁଶାଣ ସ୍ଥାପତ୍ୟ କଳା ଦେଖାଯାଇଥାଏ ।
୧୯୫୯ ମସିହାରେ 'କଲମ୍ବୋ ପ୍ଲାନ' ଅନ୍ତର୍ଗତ 'ଇଣ୍ଡିଆନ ଏଡ଼ ମିସନ'ରେ, ସେ ନେପାଳର ରାଜା 'ମହେନ୍ଦ୍ର'ଙ୍କର ଉପଦେଷ୍ଟା ରୂପରେ ନିଯୁକ୍ତି ପାଇଥିଲେ ।
ଏହି ସମୟରେ ସେ କାଠମାଣ୍ଡୁର ତ୍ରିଭୂବନ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟ ଉନ୍ନତିକରଣରେ ମୁଖ୍ୟ ଭୂମିକା ନିର୍ବାହ କରିଥିଲେ ।
୧୯୬୮ରେ ହିଁ ସେ ଓଡ଼ିଶାର ଡାଇରେକ୍ଟର ଅଫ ପବ୍ଲିକ ଇନଷ୍ଟ୍ରକ୍ଟର ଓ ଉତ୍କଳ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟର କୁଳପତି ଭାବରେ ନିଯୁକ୍ତି ପାଇଥିଲେ ।
ଏହି ସମୟରେ ଓଡ଼ିଶାରେ ଶିକ୍ଷାର ଉନ୍ନତି ଦିଗରେ ସେ ପ୍ରମୁଖ ଭୂମିକା ନିର୍ବାହ କରିଥିଲେ ।
ସେ ଇଂରାଜୀ ଭାଷା, ଆମେରିକୀୟ ସାହିତ୍ୟ, ତୁଳନାତ୍ମକ ସାହିତ୍ୟ, ଭାଷାବିଜ୍ଞାନ ଓ ଦର୍ଶନ ଆଦି ବିଷୟରେ ପଢାଉଥିଲେ ।
ସମ୍ବଲପୁର ବିଶ୍ବବିଦ୍ୟାଳୟର କୁଳପତି ପ୍ରସ୍ତାବକୁ ସେ ଅଗ୍ରାହ୍ୟ କରିଥିଲେ ।
୧୯୮୪ରେ ନାଗାଲାଣ୍ଡର ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ଏସ. ସି. ଜମିରଙ୍କ ଉପଦେଷ୍ଟା ଭାବରେ ସେ ନିଯୁକ୍ତ ହୋଇଥିଲେ ।
ଏହି ସମୟରେ ନାଗାଲାଣ୍ଡ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟ ଉନ୍ନତିକରଣରେ ସେ ମୁଖ୍ୟ ଭୂମିକା ନିର୍ବାହ କରିଥିଲେ ।
ସେ ରାୟ ବାହାଦୁର ଦୁର୍ଗାଚରଣ ଦାସ ଓ କବୟତ୍ରୀ ନିର୍ମଳା ଦେବୀଙ୍କର ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ସନ୍ତାନ ଥିଲେ ।
ଗୁଜରାଟର ପୂର୍ବତନ ରାଜ୍ୟପାଳ ନିତ୍ୟାନନ୍ଦ କାନୁନଗୋ ଥିଲେ ତାଙ୍କର ଅନ୍ୟ ଜଣେ ମାମୁଁ ।
ଦାସଙ୍କ କନ୍ୟା ପ୍ରଜ୍ଞା ପାରମିତା ଭାରତୀୟ ବୈଦେଶିକ ସେବାରେ ଯୋଗ ଦେଇଥିବା ପ୍ରଥମ ଓଡ଼ିଆ ମହିଳା ।
ତାଙ୍କ ଅନ୍ୟତମ କନ୍ୟା ଉପାଲୀ ଅପରାଜିତା ଜଣେ ଜଣାଶୁଣା ଓଡ଼ିଶୀ ଓ ଭରତନାଟ୍ୟମ ନୃତ୍ୟାଙ୍ଗନା ।
ବିଧୁଭୂଷଣ ଦାସ ଜଣେ ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ଖ୍ୟାତିସମ୍ପର୍ଣ୍ଣ ଓଡ଼ିଆ ଶିକ୍ଷାବିତ ଥିଲେ ।
ସେ କଲମ୍ବିଆ ବିଶ୍ୱ ବିଦ୍ୟାଳୟରୁ ଏ.ଏମ. ଓ ଅକ୍ସଫୋର୍ଡ଼ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟ ଅଧିନସ୍ଥ କ୍ରାଇଷ୍ଟ ଚର୍ଚ୍ଚ ମହାବିଦ୍ୟାଳୟରୁ ଏମ.ଲିଟ. ଶିକ୍ଷାହାସଲ କରିଥିଲେ ।
ପାଟଣା ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟରୁ ସେ ଇଂରାଜୀରେ ସ୍ନାତକୋତ୍ତର ଶିକ୍ଷା ସମାପ୍ତ କରିଥିଲେ ।
ଆଧୁନିକ ଓଡ଼ିଶାର ଶିକ୍ଷାବ୍ୟବସ୍ଥା ନିରୁପଣ ଓ ନିର୍ମାଣରେ ବିଧୁଭୂଷଣଙ୍କ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଭୂମିକା ରହିଥିଲା ।
ବିଭିନ୍ନ ଆମେରିକୀୟ, ୟୁରୋପୀୟ ଓ ବ୍ରିଟିଶ ଶିକ୍ଷକମାନଙ୍କର ପ୍ରଭାବ ବିଧୁଭୂଷଣଙ୍କ ବ୍ୟକ୍ତିତ୍ୱରେ ପ୍ରତିଫଳିତ ହୋଇଥିଲା ।
ଦାସଙ୍କ ଛାତ୍ରମାନେ ଭାରତର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ନ୍ୟାୟାଳୟର ବିଚାରପତି, ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ, କେନ୍ଦ୍ରମନ୍ତ୍ରୀ, ଲୋକ ସଭାର ବାଚସ୍ପତି, ଲେଖକ, କଳାକାର, ବୈଜ୍ଞାନିକ, ଆର୍ମି ଜେନେରାଲ ଆଦି ବିଭିନ୍ନ ପଦପଦବୀ ମଣ୍ଡନ କରିଛନ୍ତି ।
ବିଧୁଭୂଷଣ ଥିଲେ ପଦାର୍ଥ ବିଜ୍ଞାନ ଅନୁଷ୍ଠାନ, ଭୁବନେଶ୍ୱରର ପ୍ରତିଷ୍ଠାତା ।
ବର୍ତ୍ତମାନ ଏହି ଅନୁଷ୍ଠାନ ଭାରତ ସରକାରଙ୍କ ଆଣବିକ ଶକ୍ତି ମନ୍ତ୍ରଣାଳୟର ଅଧିନରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଛି ।
ଅନେକ ଶତାବ୍ଦୀର ସାମାଜିକ ଏବଂ ରାଜନୈତିକ ପରିବର୍ତ୍ତନ ମାଧ୍ୟମରେ କୋରିଆର ରୋଷେଇର ବିକାଶ ହୋଇଛି ।
କୋରିଆର ରୋଷେଇ କୋରିଆ ଏବଂ ଦକ୍ଷିଣ ମଞ୍ଚୁରିଆର ପ୍ରାଚୀନ କୃଷିଭିତ୍ତିକ ଏବଂ ଯାଯାବର ପରମ୍ପରାରୁ ଓ ପ୍ରାକୃତିକ ପରିବେଶର ଜଟିଳ ପାରସ୍ପରିକ କ୍ରିୟା ଏବଂ ବିଭିନ୍ନ ସାଂସ୍କୃତିକ ଧାରା ମାଧ୍ୟମରେ ବିକଶିତ ହୋଇଛି ।
ଏହାକୁ ଏକ କାଞ୍ଜୀ ବ ଖୀରି ପରି ଖାଦ୍ୟରେ ବ୍ୟବହାର କରଯାଏ ଯେଉଥିରେ ଅନ୍ୟ ଶସ୍ୟ, ମାଂସ କିମ୍ବା ସମୁଦ୍ରଜାତ ଖାଦ୍ୟ ସହିତ ମିଶ୍ରଣ କରାଯାଏ ଚାଉଳରୁ ଅନେକ ମାଦକ ପାନୀୟ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଯାଏ ।
ସୋୟାବିନରୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ସୋୟା କ୍ଷୀର କଙ୍ଗଗୁସୁ ନାମକ ଖାଦ୍ୟ ପାଇଁ ବ୍ୟବହୃତ ହୁଏ ।
ଏହା ସହ ଗହମ, ଯବ, ଏବଂ ବକହ୍ୱିଟ୍ଦ୍ୱାରା ଖାଦ୍ୟ ଭବେ ବ୍ୟବହ୍ରୁତ ହେଉଥିଲା ।
ଚାଉଳ କୋରିଆ ପାଇଁ ଏକ ସ୍ୱଦେଶୀ ଫସଲ ନୁହେଁ ଏବଂ ଚାଉଳ ଚାଷ ପୂର୍ବରୁ ବାଜରା ମୁଖ୍ୟ ଶସ୍ୟ ଥିଲା ।
ଯେଉଁମାନେ ସମୁଦ୍ରର ନିକଟତର ରହୁଥିଲେ ସେମାନଙ୍କ ଖାଦ୍ୟରେ ଅଧିକ ମତ୍ସ୍ୟ ଯେଉଁମାନେ ଭିତର ଭାଗରେ ରହୁଥିଲେ ସେମାନଙ୍କ ପାଖରେ ଅଧିକ ମାଂସ ବୟବହାର ହେଉଥିଲା ।
ନୋକଡୁଜୁକ୍ ନାମକ ଏକ ଖୀରି ତିଆରି କରିବା ପାଇଁ ମୁଗ ଡାଲି ଗୁଣ୍ଡ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଏ।
ଏକଦା ଆଞ୍ଚଳିକ ଖାଦ୍ୟଗୁଡିକ ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନତାରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଛି।
କୋରିଆର ପ୍ରତ୍ନତାତ୍ତ୍ୱିକ ସ୍ଥାନମାନଙ୍କରେ ମିଳିଥିବା ପ୍ରମାଣ ଅନୁସାରେ, ଡାଲି ଜାତୀୟ ଶସ୍ୟଗୁଡିକ କୋରିଆର ଇତିହାସ ଏବଂ ରୋଷେଇରେ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ପୂରାତନ ଫସଲ ଅଟେ ।
ୟାଲୁ ନଦୀ ଉତ୍ତର କୋରିଆ ଏବଂ ଚୀନ ଦେଶର ଭୌଗୋଳିକ ସୀମାରେ ପ୍ରବାହିତ ଏକ ନଦୀ ।
ଏହାକୁ କୋରୀୟ ଲୋକେ ଆମ୍ରୋକ୍ ନଦୀ ବା ଆମ୍ନୋକ୍ ନଦୀ ବୋଲି ମଧ୍ୟ କହିଥାନ୍ତି ।
ପୂର୍ବ ପଟକୁ ରହିଥିବା ତୁମେନ୍ ନଦୀ ଓ ପେକ୍‍ଟୁ ପର୍ବତ ସହିତ ମିଶି ୟାଲୁ ନଦୀ ଉତ୍ତର କୋରିଆ ଓ ଚୀନ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ପ୍ରାକୃତିକ ଭୌଗୋଳିକ ସୀମା ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରିଥାଏ ।
ଅତୀତରେ ଏହି ନଦୀର ଉପତ୍ୟକାରେ ପ୍ରଥମ ଚୀନ-ଜାପାନ ଯୁଦ୍ଧ , ଋଷ-ଜାପାନ ଯୁଦ୍ଧ , ଦ୍ୱିତୀୟ ବିଶ୍ୱଯୁଦ୍ଧ ଏବଂ କୋରିଆ ଯୁଦ୍ଧ ପରି ଅନେକ ଯୁଦ୍ଧ ମଧ୍ୟ ଘଟିଛି ।
ପ୍ରଥମ ମତଟି ହେଲା ଯେ, ଏହି ନଦୀର ନାମ ଏକ ମାଞ୍ଚୁ ଭାଷାର ଶବ୍ଦ ୟାଲୁ ଉଲା ରୁ ଉଦ୍ଧୃତ ।
ମାଣ୍ଡାରିନ୍ ଚୀନୀ ଭାଷାରେ ମଧ୍ୟ ୟାଲୁ ବୋଲି ଏକ ଶବ୍ଦ ରହିଛି ଓ ମାଣ୍ଡାରିନ୍ ୟାଲୁ ଶବ୍ଦର ଅର୍ଥ ହେଲା ବତକ ପରି ସବୁଜ ରଙ୍ଗ ।
ଦ୍ୱିତୀୟ ମତଟି ହେଲା ଯେ, ନଦୀର ଉପରମୁଣ୍ଡରେ ରହିଥିବା ଦୁଇଟି ଉପନଦୀ ୟା ଓ ଲୁ କିମ୍ବା ଆପ୍ ଓ ରୋକ୍ ବା ନୋକ୍ ନାମକୁ ମିଶାଇ ଏହି ନଦୀର ନାମ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଛି ।
ସେ ସମୟରେ ଗୋଟିଏ ବ୍ୟତୀତ ୟାଲୁ ନଦୀ ଉପରେ ଥିବା ସମସ୍ତ ପୋଲକୁ ଧ୍ୱଂସ କରିଦିଆଯାଇଥିଲା ।
ଯେଉଁ ଗୋଟିଏ ପୋଲ ବଞ୍ଚି ଯାଇଥିଲା ତାହାକୁ ଚୀନ-କୋରିଆ ବନ୍ଧୁତା ପୋଲର ନାମ ଦିଆଗଲା ।
ଏହି ପୋଲ ଚୀନର ଡାଣ୍ଡୋଂଗ୍‍କୁ ଉତ୍ତର କୋରିଆର ସିନୁଇଜୁ ସହିତ ସଂଯୁକ୍ତ କରିଥାଏ ।
ଏହି ଯୁଦ୍ଧ ସମୟରେ ୟାଲୁର ପଶ୍ଚିମ ସୀମାରେ ବାୟୁ ସେନା ବିମାନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଭୁତ୍ୱ ପାଇଁ ଅନେକ ଲଢ଼େଇ ହୋଇଥିବାରୁ ସେହି ଉପତ୍ୟକାକୁ ‘’ମିଗ୍ ଆଲେ’’ ବୋଲି ମଧ୍ୟ କୁହନ୍ତି ।
ଉତ୍ତର କୋରିଆ ଓ ଚୀନ ମଧ୍ୟରେ ୧୯୬୨ ମସିହାରେ ହୋଇଥିବା ଏକ ଚୁକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ ଏହି ଦ୍ୱୀପଗୁଡ଼ିକୁ ସେଠାକାର ମୂଳ ଅଧିବାସୀଙ୍କ ଅନୁସାରେ ଆବଣ୍ଟିତ କରି ଦିଆଯାଇଥିଲା ।
ଏପରି ଆବଣ୍ଟନ କାରଣରୁ ହ୍ୱାଂଗଗୁମ୍ପ୍ୟୋଂଗ୍ ପରି କିଛି ଦ୍ୱୀପ ନଦୀର ଚୀନୀ ଭୌଗୋଳିକ ସୀମା ମଧ୍ୟରେ ଥିଲେ ସୁଦ୍ଧା ଉତ୍ତର କୋରିଆଦ୍ୱାରା ପ୍ରଶାସିତ ହୁଅନ୍ତି ।
ୟାଲୁର ମୁଖ୍ୟ ଉପନଦୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କୋରିଆରେ ପ୍ରବାହିତ ଚାଂଗ୍‍ଜିନ୍ ନଦୀ, ହୋଚୋନ୍ ନଦୀ, ଟୋଗ୍ରୋ ନଦୀ ଏବଂ ଚୀନରେ ପ୍ରବାହିତ ଆଇ ନଦୀ, ହୁଣ ନଦୀ ପ୍ରମୁଖ ।
ଶୀତ ଋତୁରେ ନଦୀର ପାଣି ବରଫ ପାଲଟିଯାଏ ଓ ଏହି ସମୟରେ ନଦୀ ଉପରେ ଚାଲି ପାର କରିବା ସମ୍ଭବପର ।