polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ଏହା ବ୍ୟତିତ ପ୍ରାକୃତିକ ବିପର୍ଯ୍ୟୟ ପରିଚାଳନା କ୍ଷେତ୍ରରେ ଜାମ୍ମୁ, କାଶ୍ମୀର, ଚେନ୍ନାଇ, ଗୁଜରାଟ ଭଳି ଦେଶର ବିଭିନ୍ନ ସ୍ଥାନରେ ଏହି ଟ୍ରଷ୍ଟ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ସେବା ପ୍ରଦାନ କରିଛି ।
ନୀତା ଅମ୍ବାନୀ ଇଣ୍ଡିଆନ ପ୍ରିମିୟର ଲିଗ କ୍ରିକେଟ ଦଳ ମୁମ୍ବାଇ ଇଣ୍ଡିଆନ୍ସର ମାଲିକ ଅଟନ୍ତି ।
ସେ ରିଲିଆନ୍ସ ଇଣ୍ଡଷ୍ଟ୍ରିଜ୍ ଏବଂ ନ୍ୟାସନାଲ ଆସୋସିଏସନ ଅଫ୍ ବ୍ଲାଇଣ୍ଡର "ଦୃଷ୍ଟୀ " ନାମକ ସାମାଜିକ ସେବା ସଂଗଠନ ସହିତ ମଧ୍ୟ ଜଡ଼ିତ ।
ସେ ଶ୍ରୀ ଚନ୍ଦ୍ରଶେଖରେନ୍ଦ୍ର ସରସ୍ବତୀ ବିଶ୍ୱ ମହାବିଦ୍ୟାଳୟ କାଞ୍ଚିପୁରମରୁ ଡକ୍ଟରେଟ ଡିଗ୍ରୀ ହାସଲ କରିଛନ୍ତି ।
ରିଲିଆନ୍ସ ଫାଉଣ୍ଡେସନ ବ୍ୟତିତ ସେ ଦେଶରେ ଶିକ୍ଷା ବ୍ୟବସ୍ଥାର ଉନ୍ନତି ଏବଂ ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ଶିକ୍ଷା ଆରମ୍ଭ କରିଛନ୍ତି ।
ଅଗଷ୍ଟାନ କବି ଓଭିଡ ) ଅନୁସାରେ ଅବୁନ‌ଦାନ୍ତିଆ ଏକ ନ‌ଦୀ ଭଗବାନ ଭୁମିକାରେ ଥିଲେ ଯାହା ମଥାର ଗୋଟିଏ ଶିଙ୍ଘକୁ ହରକୁଲେସ ଉପାଡ଼ି ଦେଇଥିଲେ ।
ସେହି ଶିଙ୍ଘକୁ ନୈଆଦସ ନେଇ ଛେଳି ଶିଙ୍ଘରେ ପରିଣତ କରି ଅବୁନ‌ଦାନ୍ତିଆଙ୍କୁ ଦେଇଥିଲେ ।
ବିଭିନ୍ନ ଲୋକ‌କଥାରେ ସେହି ଶିଙ୍ଘର ସୃଷ୍ଟି ବିଷୟରେ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ମତ ଦିଆଯାଇଛି ।
ନିରୋଙ୍କ ରୋମାନ ମୁଦ୍ରାରେ ତାଙ୍କୁ ସେରେସ ସ‌ହିତ ଯୋଗାଯୋଗ କରେଇ ଅନ୍ନୋନା ଦେବୀ କରାଯାଇଛି ଯିଏ ରୋମ ସାମ୍ରାଜ୍ୟକୁ ଶସ୍ୟ ଯୋଗାଣ କରୁଥିଲେ ।
ଆନ୍ନୋନାଙ୍କ ଭଳି ଅବୁଦାନ୍ତିଆ ସ‌ହରକୁ ଆସୁଥିବା ଶସ୍ୟ ପୋତାଶ୍ରୟରେ ଜଣେ ସକ୍ରିୟ ସାଧୁ ଥିଲେ ।
ରୋମାନ ମୁଦ୍ରାରେ ଅବୁନ‌ଦାନ୍ତିଆଙ୍କର ଛବି ଅଛି ଯେଉଁଥିରେ ସେ ଶିଙ୍ଘ ଧରିଛନ୍ତି ବା ଶିଙ୍ଘରୁ କିଛି ଧନ ଓଜାଡ଼ୁଛାନ୍ତି ।
ଜାହାଜରେ ଠିଆ ହୋଇଥିବା ବା ଗ‌ହମ ଧରିଥିବା ଚିତ୍ରମାନଙ୍କର ବର୍ଣ୍ଣନା ମଧ୍ୟ ଦେଖାଯାଏ ।
ସମ୍ଭବତଃ ସେତେବେଳେ ରୋମାନ ସାମ୍ରାଜ୍ୟକୁ ଭିନ୍ନ ଦେଶ ଜୟ କରି ଆଣୁଥିବା ଧନରତ୍ନ ବିଷୟ ଦେଖେଇଛନ୍ତି ।
ଅନେକ ସମ୍ରାଟଙ୍କର ଯେପରିକି ଟ୍ରାଜାନ , ଆଣ୍ଟୋନିଓ ପାଇଅସ , କାରାକାଲ୍ଲା , ଏଲାଗାବାଲସ , ସେଭରୁସ ଆଲେକଜାଣ୍ଡର , ଗୋର୍ଡ଼ିଆନ , ଡେସିଅସ , ଗାଲିଏନିଅସ , ଟେଟ୍ରିକସ, ପ୍ରୋବସ , ନୁମେରିଆନ , କାରିନସ , କାରୁସ , ଡାୟୋକ୍ଲେଣ୍ଟିଆନ ଓ ଗାଲେରିଅସଙ୍କର ମେଡାଲରେ ଅବୁନ‌ଦନ୍ତିଆଙ୍କର ଛବି ଥିବା ଦେଖାଯାଏ ।
ଅବୁନ‌ଦନ୍ତିଆ ଛବି ଥିବା ମୁଦ୍ରାରେ ସର୍ବଦା କିଛି ଖୋଦେଇ ଥାଏ ଯେପରିକି ଅବୁନ‌ଦନ୍ତିଆ, ଅବୁନ‌ଦନ୍ତିଆ ପରପେଟୁଆ, ଅଗଷ୍ଟୋରମ ନୋଷ୍ଟ୍ରୋରମ, ଅଗଷ୍ଟୋରମ ଅଗ ଏନଏନ ଓ ଅଗଷ୍ଟିଆ ଅଗ ।
ରୋମାନ ଜିଲ୍ଲାର ଗାଲିଆ ଆକ୍ୱିଟାନିଆରେ ଥିବା ଲେଜୌକ୍ସରେ କେତେକ ମିଥ୍ରାଇକ ରହସ୍ୟମୟ ପୁରାତନ ଫୁଲଦାନୀ ଖୋଦେଇରେ ଅବୁନ‌ଦାନ୍ତିଆଙ୍କର ଛବି ଦେଖାଯାଏ ଧର୍ମରେ ଥିବା ଯାହା ଷଣ୍ଢ ହତ୍ୟାକୁ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରେ ।
ଗୋଟିଏ ମେଣ୍ଢା ଶିଙ୍ଘ ଧରି ବସିଥିବା ଅବୁନ‌ଦାନ୍ତିଆଙ୍କର 'ମିଥ୍ରାଙ୍କର ଆକ୍ଟରୁ ଶାଖା ହୋଇ ବାହାରିଥିବା'ଏକ ଛବି ଅଛି ।
ପୁରାତନ ରୋମାନ ଧର୍ମରେ , ଅବୁନ‌ଦାନ୍ତିଆ, ଅନ୍ୟ ନାମ ଆବୁନ୍ଦିତା ପ୍ରାଚୁର୍ଯ୍ୟ ଓ ସମୃଦ୍ଧିର ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ଦେବୀ ଅବତାରକୁ ବୁଝାଏ ।
ଏହି ନାମଟି ଠିକ୍ ଖାପ ଖାଇଯାଉଛି ଯେହେତୁ ଇଂରାଜୀରେ ଅବୁନ‌ଦାନ୍ତିଆ ଅର୍ଥ ପ୍ରାଚୁର୍ଯ୍ୟ , ଅର୍ଥକରୀ, ସମୃଦ୍ଧି, ଭାଗ୍ୟ, ଦାମିକା ଓ ସଫଳତାର ଦେବୀଙ୍କୁ ବୁଝାଉଛି ।
ଧାର୍ମିକ ପ୍ରଚାରରେ ରୋମାନ ସଦଗୁଣର ସେ ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତୀ ଥିଲେ ଓ ରାଜ ପରିବାରର ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣିମ କାଳକୁ ସୁନିଶ୍ଚିତ କରୁଥିଲେ ।
ରୋମାନ କଳା, ସଂସ୍କୃତି ଓ ସାହିତ୍ୟରେ ଅବୁନ‌ଦାନ୍ତିଆଙ୍କର ଭୂମିକା ଥିଲା କିନ୍ତୁ ପୁରାଣରେ ନଥିଲା ।
ବେଳେବେଳେ କୌଣସି ଲୋକର ଘରେ ଉପ‌ହାର ସ୍ୱରୂପ ସେ କିଛି ଶସ୍ୟ ବା ମୁଦ୍ରା ଛାଡ଼ିଯାଆନ୍ତି ।
ସାବ୍ରି ବ୍ରଦର୍ସ ପାକିସ୍ଥାନ ଦେଶର ଏକ ସଙ୍ଗୀତ ଦଳ ଯିଏ କ୍ରିଷ୍ଟି ଅର୍ଡ଼ର ସ‌ହିତ ନିକଟ ସମ୍ପର୍କ ରଖିଥିଲେ ଓ ସୁଫି କବାଲି ଗୀତ ପରିବେଷଣ କରୁଥିଲେ ।
ଗୁଲାମ ଫରିଦ ସାବ୍ରି ଓ ତାଙ୍କ ଭାଇ ମକବୁଲ ଅହମଦ ସାବ୍ରି ଏହି ଦଳର ନେତ୍ରୁତ୍ୱ ନେଉଥିଲେ ।
ସେମାନଙ୍କୁ ଅନେକ ସମୟରେ କବାଲିର ଶାହ-ଏନ-ଶାହ ଓ ପାକିସ୍ଥାନର ଭ୍ରାମ୍ୟମାଣ ରାଷ୍ଟ୍ରଦୂତ କୁହାଯାଉଥିଲା ।
ମକବୁଲ ଅହମଦ ସାବ୍ରି ମାତ୍ର ୧୧ ବର୍ଷ ବୟସରେ ଏହି ଦଳ ଗଠନ କରିଥିଲେ ଯାହାକୁ ବଚ୍ଚା କବାଲି ପାର୍ଟି କୁହାଯାଉଥିଲା ।
ନିଜ ପିତାଙ୍କ ପ୍ରରୋଚନାରେ ତାଙ୍କ ବଡ଼ ଭାଇ ଗୁଲାମ ଫରିଦ ସାବ୍ରି ଅଳ୍ପ କାଳ ମଧ୍ୟରେ ସେହି ଦଳ ସ‌ହିତ ଯୋଗଦାନ କରି ସେହି ଦଳର ନେତା ହେଲେ ଓ ଦଳର ନାମ ସାବ୍ରି ବ୍ରଦର୍ସ ରଖାଗଲା ।
ଆମେରିକା ଓ ପଶ୍ଚିମ ଦେଶମାନଙ୍କରେ କବାଲି ପରିବେଷଣ କରିବାରେ ସେହି ଦଳ ପ୍ରଥମ ଥିଲେ; ୧୯୭୫ ମସିହାରେ ନିୟୁ ୟୋର୍କରେ କାର୍ଞ୍ଜି ହଲରେ ସେମାନେ ପ୍ରଥମ ଏସିଆ କଳାକାର ଭାବରେ ପରିବେଷଣ କରିଥିଲେ ।
ସାରା ପୃଥିବୀରେ ସାବ୍ରି ବ୍ରଦର୍ସ ଅନେକ ଭାବପୂର୍ଣ୍ଣ କବଳି ପରିବେଷଣ କରିଥିଲେ ଓ ତାଙ୍କର ବିରାଟ ମହତ୍ୱ ଥିଲା ।
ସାବ୍ରି ଭାଇମାନେ ତାଙ୍କ ପିତା ଇନାୟତ ହୁସେନ ସାବ୍ରିଙ୍କଠାରୁ ସଙ୍ଗୀତ ଶିକ୍ଷା କରିଥିଲେ ।
ପିତା ତାଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କୁ କବାଲି ଓ ଭାରତୀୟ କ୍ଲାସିକାଲ ସଙ୍ଗୀତ ପ୍ରଶିକ୍ଷଣ ଦେଇଥିଲେ ।
ଗୁଲାମ ଫରିଦ ସାବ୍ରି, କମଲ ଅହମଦ ସାବ୍ରି ଓ ମକବୁଲ ଅହମଦ ସାବ୍ରି ଇତ୍ୟାଦି ଭାଇମାନେ ଉସ୍ତାଦ ଫତେଃଦିନ ଖାନ, ଉସ୍ତାଦ ରମଜାନ ଖାନ ଓ ଉସ୍ତାଦ ଲତାଫତ ହୁସେନଙ୍କଠାରୁ ଅଧିକ ସଙ୍ଗୀତ ଜ୍ଞାନ ଆହରଣ କରିଥିଲେ ।
୨୦ ଜୁନ ୧୯୭୬ ମସିହାରେ ସାବ୍ରି ବ୍ରଦର୍ସ ରୟଲ ଆଲବର୍ଟ ହଲରେ ଅନଷ୍ଠିତ ୱର୍ଲଡ ଅଫ ଇସଲାମ ଫେଷ୍ଟିଭାଲରେ ପରିବେଷଣ କରିଥିଲେ ।
ଏପ୍ରିଲ ୧୯୭୮ରେ ସାବ୍ରି ବ୍ରଦର୍ସ ନିୟୁ ୟୋର୍କ ପରିଭ୍ରମଣ କରୁଥିବା ବେଳେ 'କବାଲି' ଆଲବନ ରେକର୍ଡ଼ କରେଇଥିଲେ ।
ନିୟୁ ୟୋର୍କ ଟାଇମସ ଏହାକୁ ଅରାଲ ଇକ୍ୱିଭାଲେଣ୍ଟ ଅଫ ଡାନ୍ସିଙ୍ଗ ଡର୍ଭିସେସ ଓ ଅନୁଭର ସଙ୍ଗୀତ ନାମ ଦେଇଥିଲେ ।
ଭାରତ ପରିଭ୍ରମଣ ସମୟରେ ୧୯୭୭ରେ ବଲିଉଡର ନାମୀ କଳାକାରମାନେ ତାଙ୍କର କନସର୍ଟରେ ଯୋଗଦାନ କରିଥିଲେ ।
ସେହି ସମୟରେ ସେମାନେ 'ଅଫତାବ ଏ ରିସାଲତ ମଦିନେ ମେଇ ହାଏ' ରେକର୍ଡ଼ କରିଥିଲେ ଯାହା ୧୯୭୯ରେ ବଲିଉଡର ସୁଲତାନ ଏ ହିନ୍ଦ ଖ୍ୱାଜା ଗରିବ ନ‌ୱାଜ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ପରିବେଷଣ କରାଯାଇଥିଲା ।
ଅନେକ ଲୋକ ମନେକରନ୍ତି ନୁସରତ ଫତେ ଅଲି ଖାନ ଅପେକ୍ଷା ସାବ୍ରି ବ୍ରଦର୍ସଙ୍କର ବାଦ୍ୟ ଯନ୍ତ୍ର ଅଧକ ସାହସପୁର୍ଣ୍ଣ ଥିଲା ।
ଅଜିଜ ଖାନ ଆଲ୍ଲାଙ୍କ ସମୀପରେ ଥିବା ଭଳି ଉପସ୍ଥାପନ କରୁଥିଲେ ଓ ୩୦୦୦ରୁ ଅଧିକ ଦୋହା କ‌ହିଥିଲେ ।
ମହିଳା ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟର ସୃଷ୍ଟିକୁ ନୁସରତ ଅତି ସୁନ୍ଦର ଓ ପୁର୍ଣ୍ଣତା ଭାବରେ ଉପସ୍ଥାପନ କରୁଥିଲେ ।
ପ୍ରସିଦ୍ଧ ସୁଫି ସଙ୍ଗୀତଜ୍ଞ ଅବିଦା ପରବୀନ ସାବ୍ରି ବ୍ରଦର୍ସଙ୍କର ଶିଷ୍ୟା ଥିଲେ ।
ଗୋଟିଏ ଇଣ୍ଟରଭିୟୁରେ ଅବିଦା ପ୍ରକାଶ କରିଥିଲେ ଯେ ସେ ମନ କୁନ୍ତୋ ମଉଲା ଗୀତଟି ସାବ୍ରି ବ୍ରଦର୍ସଙ୍କଠାରୁ ଶିକ୍ଷା କରିଥିଲେ ଓ ପ୍ରେରଣ ପାଇଥିଲେ ।
ଅଲ-ମସଜିଦ ଆନ-ନବ‌ୱି ପାଖରେ ଥିବା ମଦିନା ଶରିଫରେ ପ୍ରଦର୍ଶନର ଗୌରବ ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇଥିଲେ ।
ସେମାନେ ପାର୍ଶୀ ଭାଷାରେ ଉତ୍ତମରୂପେ ଗାଉଥିଲେ ଓ ଅମିର ଖୁସ୍ରୁଙ୍କର କବିତାକୁ ସଙ୍ଗୀତମୟ କରି ତୋଳୁଥିଲେ ।
ଅଭିନୟ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଆସିବା ପୂର୍ବରୁ ଭରଦ୍ୱାଜ ଜଣେ ପେସାଦାର ପ୍ରାଣୀ ଚିକିତ୍ସକ ଥିଲେ ଏବଂ ମୁମ୍ବାଇର ଏକ ରେସକୋର୍ସରେ ସହକାରୀ ପ୍ରାଣୀ ଚିକିତ୍ସକ ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିଲେ; ଅବଶ୍ୟ, ସେ ଏହାକୁ ଏକଚାଟିଆ ବୋଲି ଭାବି ଚାକିରି ଛାଡ଼ିଥିଲେ ।
ସେ ସୁଦର୍ଶନ କରମାରକାର, ଡ. କାଶୀନାଥ ଘନେକର ଏବଂ ପ୍ରଭାକର ପାନଶିକରଙ୍କ ପରି ନିର୍ଦ୍ଦେଶକଙ୍କ ଅଧିନରେ ମରାଠୀ ଥିଏଟରରେ ତାଲିମ ନେଇ ନିଜର କଳା ଜୀବନ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ।
ଏହା ପରେ ସେ ସାଇ ପରଞ୍ଜାପେଙ୍କ ସହ ବୃତ୍ତିଗତ ମରାଠୀ ଥିଏଟରରେ କାମ କରିବା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ଏବଂ ପରେ ତାଙ୍କ ବନ୍ଧୁ ରବି ବାସୱାନୀଙ୍କ ପରାମର୍ଶରେ ହିନ୍ଦୀ ଥିଏଟରରେ ଅଭିନୟ କରିବା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ।
ସେ ଦୀନେଶ ଠାକୁର ନାମକ ହିନ୍ଦୀ ଥିଏଟରର ନାଟ୍ୟକାରଙ୍କ ସହ କାମ କରିଥିଲେ ଏବଂ ୧୯୮୭ ମସିହା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତାଙ୍କର ଅନେକ ନାଟକରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
ପରେ ସେ ଏକ ହିନ୍ଦୀ ପୁରାଣ ନାଟକ ଚକ୍ରଭ୍ୟୁରେ ଅବଭିନୟ କରିଥିଲେ, ଯେଉଁଥିରେ ସେ ପ୍ରଭୁ କୃଷ୍ଣ ଭାବରେ କରିଥିଲେ, ଯାହକି ପରବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ ମହାଭାରତରେ କୃଷ୍ଣ ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିବାର ବାଟ ଫିଟେଇଥିଲା ।
୨୦୧୩ ମସିହାର ସେ ପିତ୍ରୁଋଣ ନାମକ ଏକ ମରାଠୀ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରର ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇଥିଲେ, ଯାହାକି ସୁଧା ମୂର୍ତ୍ତୀଙ୍କ ଏକ ଉପନ୍ୟାସ ଉପରେ ଆଧାରିତ ।
ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରଟି ଉଭୟ ସମୀକ୍ଷକ ଏବଂ ଦର୍ଶକଙ୍କଦ୍ୱାରା ପ୍ରଶଂସିତ ହୋଇଥିଲା ।
ପିତ୍ରୁଋଣ କଥାଚିତ୍ରଟିର ଅନେକ ନାମାଙ୍କନ ଏବଂ ପୁରସ୍କାର ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲା ଏବଂ ୨୦୧୩ର ଦ୍ୱିତୀୟ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ ଭାବରେ ଭରଦ୍ୱାଜଙ୍କୁ ମହାରାଷ୍ଟ୍ର ରାଜ୍ୟ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ପୁରସ୍କାର ମଧ୍ୟ ପ୍ରଦାନ କରାଯାଇଥିଲା ।
ନୀତୀଶ ଭରଦ୍ୱାଜ ଜଣେ ଭାରତୀୟ ଦୂରଦର୍ଶନ ଓ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଅଭିନେତା, ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ, ସଂଳାପକାର, ପ୍ରଯୋଜକ, ପଶୁ ଡାକ୍ତର ଏବଂ ପୂର୍ବତନ ଲୋକ ସଭା ସାଂସଦ ।
ସେ ବି.ଆର ଚୋପ୍ରାଙ୍କ ଦୂରଦର୍ଶନ ଧାରାବାହିକ ମହାଭାରତରେ ଭଗବାନ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଭୂମିକା ତଥା ବିଷ୍ଣୁ ପୁରାଣ ଭଳି ଚୋପ୍ରାଙ୍କର ଅନ୍ୟ କେତେକ କାର୍ଯ୍ୟରେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ଅନେକ ଅବତାର ଚିତ୍ରଣ ପାଇଁ ସେ ବେଶ ଜଣାଶୁଣା ।
ଜଣେ ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ ଭାବରେ ସେ ମରାଠୀ ଭାଷାରେ ପିତ୍ରୁଋଣ ନାମକ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରର ନିର୍ମାଣ କରିଥିଲେ, ଯାହାପାଇଁ ତାଙ୍କୁ ଉଭୟ ଦର୍ଶକ ଏବଂ ସମୀକ୍ଷକମାନେ ପ୍ରଶଂସା କରିଥିଲେ ।
ବର୍ତ୍ତମାନ ସେ ଜଣେ ସଂଳାପକାର ଓ ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ସହ ଅଭିନୟ ମଧ୍ୟ କରୁଛନ୍ତି ।
ଭରଦ୍ୱାଜ ଜାମସେଦପୁର ଏବଂ ରାଜଗଡରୁ ଭାରତୀୟ ଜନତା ପାର୍ଟି ପ୍ରାର୍ଥୀ ଭାବରେ ନିର୍ବାଚନରେ ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱିତା କରିଥିଲେ ଏବଂ ଜଣାଶୁଣା ରାଜନେତା ଇନ୍ଦର ସିଂଙ୍କୁ ପରାସ୍ତ କରି ୧୯୯୬ ମସିହାରେ ଜାମସେଦପୁରରୁ ଲୋକ ସଭାକୁ ନିର୍ବାଚିତ ହୋଇଥିଲେ ।
ସେ ୧୯୯୯ ଭାରତୀୟ ସାଧାରଣ ନିର୍ବାଚନରେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରଦେଶର ପୂର୍ବତନ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ଦିଗବିଜୟ ସିଂହଙ୍କ ଭାଇ ଲକ୍ଷ୍ମଣ ସିଂହଙ୍କଠାରୁ ପରାସ୍ତ ହୋଇଥିଲେ ।
ସେ ମଧ୍ୟପ୍ରଦେଶରେ ବିଜେପିର ସାଂଗଠନିକ ଦାୟିତ୍ୱରେ ଥିଲେ ଏବଂ ରାଜନୀତିର ବିଦାୟ ନେବା ପୂର୍ବରୁ ବିଜେପିର ଜଣେ ମୁଖପାତ୍ର ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିଲେ ।
୧୯୯୧ ମସିହାରେ, ନୀତୀଶ ମନୀଷା ପାଟିଲଙ୍କୁ ବିବାହ କରିଥିଲେ, ଯିଏକି ଫେମିନା ଇଣ୍ଡିଆର ସମ୍ପାଦକ ବିମଳା ପାଟିଲଙ୍କର ଝିଅ ।
ଛାଡ଼ପତ୍ର ପରେ ମନୀଷା ବର୍ତ୍ତମାନ ତାଙ୍କର ପିଲାମାନଙ୍କ ସହିତ ଲଣ୍ଡନରେ ରହୁଛନ୍ତି ।
ଏହାପରେ ଭରଦ୍ୱାଜ ୨୦୦୯ ମହିସାରେ ଜଣେ ଆଇଏଏସ୍ ଅଧିକାରୀ ସ୍ମିତା ଗେଟ୍‌ଙ୍କୁ ବିବାହ କରିଥିଲେ ।
ତାଙ୍କ ବାପା ଜଣେ ବରିଷ୍ଠ ଆଇନଜୀବୀ ତଥା ଜଣାଶୁଣା ଶ୍ରମିକ ଓକିଲ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ସି ଉପାଦେୟ ଏବଂ ତାଙ୍କ ମାଆ ସାଧନା ଉପାଧ୍ୟାୟ ମୁମ୍ବାଇର ୱିଲସନ କଲେଜର ମରାଠୀ ସାହିତ୍ୟ ବିଭାଗର ମୁଖ୍ୟ ଥିଲେ ।
ସାଧନା ଦେବୀ ଭଗବଦ୍ ଗୀତା ଏବଂ ଜ୍ଞାନେଶ୍ୱରୀଙ୍କର ଜଣେ ସ୍ଥାବିକା ଥିଲେ, ଯାହା ବିଷୟରେ ସେ ପିଲାଦିନରୁ ଭରଦ୍ୱାଜଙ୍କୁ ଜ୍ଞାନ ପ୍ରଦାନ କରିଥିଲେ ।
୧୯୮୮ରେ ସେ ବି.ଆର ଚୋପ୍ରାଙ୍କ କ୍ଲାସିକ୍ ଟେଲିଭିଜନ ଧାରାବାହିକ ମହାଭାରତରେ ଭଗବାନ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
ସେ ମାତ୍ର ୨୩ ବର୍ଷ ବୟସରେ ଏହି ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ଏବଂ ରାତାରାତି ଲୋକପ୍ରିୟତା ଅର୍ଜନ କରିଥିଲେ ।
ସେ ବୁନିଆଦ ଧାରାବାହିକର ୫୧ତମ ଭାଗରେ ଜଣେ ଅତିଥି କଳାକାର ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ ।
୨୦୦୦ ମସିହାରେ, ଭରଦ୍ୱାଜ ବି.ଆର. ଚୋପ୍ରାଙ୍କ ଅନ୍ୟ ଏକ ପୌରାଣିକ ଧାରାବାହିକ ବିଷ୍ଣୁ ପୁରାଣରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ, ଯେଉଁଥିରେ ସେ ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁ ଏବଂ ତାଙ୍କର ବିଭିନ୍ନ ଅବତାରରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
ଭରଦ୍ୱାଜ ବିବିସି ରେଡିଓ ପାଇଁ ଭଗବଦ୍ ଗୀତା ଏବଂ ରାମାୟଣ ଭଳି ରେଡିଓ ଶୋ'ରେ କାମ କରିଥିଲେ।
ସେ ଷ୍ଟାର ଟିଭି ପାଇଁ ଗୀତା ରାସାୟା ନାମକ ଏକ ଦୂରଦର୍ଶନ ଧାରାବାହିକର ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇଥିଲେ ।
ନୌବାଣିଜ୍ୟ ସମ୍ବଳିତ ଦୁଇଟି କାବ୍ୟରୁ କେନ୍ଦ୍ରାପଡ଼ା ଅଞ୍ଚଳର ନୌବାଣିଜ୍ୟ ତଥା ବହିର୍ବାଣିଜ୍ୟ ବିଷୟରେ ଜଣାପଡେ।
‘ଖୁଲଣାସୁନ୍ଦରୀ’ ବା ନିଶା ମଙ୍ଗଳବାର ଓଷାର ରଚୟିତା ଭିକାରି ଧୀବର ଯିଏକି ଆଳି ରାଜପୁତ୍ରଙ୍କର ଗୃହ ଶିକ୍ଷକ ଥିଲେ।
କାବ୍ୟର ବିଷୟବସ୍ତୁ ଘାଗରା – ଇନ୍ଦୁପୁର ଅଞ୍ଚଳର ସୌଦାଗର ଧନେଶ୍ୱର ବୋଇତ ନେଇ ଯାଇ ସିଂହଳରେ ବନ୍ଦୀ ହୋଇଥିଲେ।
ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର ଶ୍ରୀଧର କୁମର ତାଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧ କରି ମୁକ୍ତ କରିବା ସହିତ ସେଠା ରାଜକୁମାରୀଙ୍କୁ ବିବାହ କରିଥିଲେ।
ବାଣିଜ୍ୟ ସହିତ ଗୋଟିଏ ଜାତିର ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟ ଓ ବୀରତ୍ୱକୁ ପ୍ରତିପାଦନ କରାଯାଇଛି।
ଆଳି ରାଜା ବ୍ରଜସୁନ୍ଦର ଦେବ ଓ ବଡକୋଠା ଜମିଦାର ରାଧାଶ୍ୟାମ ନରେନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ମଧ୍ୟ ବୋଇତ ବାହାର ଦେଶକୁ ଯାଇ ଧନରତ୍ନ ଭରି ଆଣୁଥିଲେ।
ସପ୍ତଦଶ ଶତାବ୍ଦୀର କବି ପୁରୁଷୋତ୍ତମ ଦାସ ଉପକୂଳ ଅଞ୍ଚଳର ସାଧବପୁଅଙ୍କ ବୋଇତ ଯାତ୍ରାର କରୁଣ କାହାଣୀ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଛନ୍ତି।
ତଅପୋଈ ଚରିତ୍ରର ବର୍ଣ୍ଣନା ସହିତ ସପ୍ତ ସାଧବଙ୍କର ବାଣିଜ୍ୟ କାହାଣୀ କାବ୍ୟକୁ ରସାଳ ଓ ମନମୋହିତ କରିଛନ୍ତି।
କେନ୍ଦ୍ରାପଡ଼ାରେ ଲୁଣ ବଙ୍ଗଳା ବା ସଲ୍‌ଟ ବଙ୍ଗଳା ଶତାଧିକ ବର୍ଷରୁ ମସ୍ତକ ଟେକି ଦଣ୍ଡାୟମାନ।
ସବ୍‌କଲେକ୍ଟରଙ୍କ ବସାର ଅନତି ଦୂରରେ ଲଞ୍ଚଘାଟ ଥିଲା, ଅଦ୍ୟାପି ଲଞ୍ଚଘାଟ ନାମରେ ବିଦିତ।
ଆଜକୁ ପ୍ରାୟ ୨୦୦୦ ହଜାର ବର୍ଷ ପୂର୍ବରୁ ଓଡ଼ିଶାର ସାଧବ ପୁଅ ବଙ୍ଗୋପସାଗର ଅତିକ୍ରମ କରି ଜାଭା, ସୁମାତ୍ରା, ବାଲି, ବୋର୍ଣ୍ଣିଓ, ବର୍ମା, ବ୍ରହ୍ମଦେଶ, ଗଙ୍ଗାସାଗର, ସିଂହଳ ଓ ଚାଇନା ଆଦି ଦେଶରେ ବ୍ୟବସାୟ କରୁଥିଲେ।
ପୂର୍ବ ଭାରତୀୟ ଦ୍ୱୀପପୁଞ୍ଜର ବାଣିଜ୍ୟରେ କଳିଙ୍ଗ ରାଜବଂଶମାନେ ମଧ୍ୟ ସଂଶ୍ଳିଷ୍ଟ ଥିଲେ।
ବର୍ଷସାରା ସଂଗୃହୀତ ପଣ୍ୟ ସମ୍ଭାରକୁ ନେଇ କାର୍ତ୍ତିକ ଅମାବାସ୍ୟା ଦୀପାବଳି ଦିନ ଲକ୍ଷ୍ମୀପୂଜା ହେଉଥିଲା।
ତା‘ପରଦିନଠାରୁ କାର୍ତ୍ତିକ ଶୁକ୍ଳ ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବୋଇତରେ ପଣ୍ୟର ସଞ୍ଚୟନ ହେଉଥିଲା।
ସାଧବମାନେ କାର୍ତ୍ତିକ ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ଦିନ ବୋଇତଯାତ୍ରା କରୁଥିଲେ୤ କାର୍ତ୍ତିକଠାରୁ ଚୈତ୍ର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେଠାରେ ବାଣିଜ୍ୟ କାରବାର ଚାଲୁଥିଲା।
ଫାଲ୍‌ଗୁନ ଓ ଚୈତ୍ର ମାସରେ ଦକ୍ଷିଣା ପବନ ଆରମ୍ଭ ହେବା ସଙ୍ଗେ ସଙ୍ଗେ ସାଧବମାନେ ଘରକୁ ଫେରୁଥିଲେ।
ଆମ ଦେଶରେ ଆଷାଢ଼ ମାସଠାରୁ ଆଶ୍ୱିନ ମାସ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦକ୍ଷିଣ-ପଶ୍ଚିମ ମୌସୁମୀ ବାୟୁ ପ୍ରବାହିତ ହୋଇଥାଏ ଏବଂ କାର୍ତ୍ତିକ ମାସଠାରୁ ଫାଲ୍‌ଗୁନ ମାସ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଉତ୍ତର-ପୂର୍ବ ମୌସୁମୀ ବାୟୁ ପ୍ରବାହିତ ହେଉଥିବାରୁ ଓଡ଼ିଆ ସାଧବ ପୁଅ କାର୍ତ୍ତିକ ମାସରେ ବାଣିଜ୍ୟ ଯାତ୍ରା ଆରମ୍ଭ କରି ଆଷାଢ଼ ମାସରେ ବିଦେଶରୁ ସ୍ୱଦେଶକୁ ପ୍ରତ୍ୟାବର୍ତ୍ତନ କରିବା ଏକ ଭୌଗୋଳିକ ତଥା ବୌଜ୍ଞାନିକ ସିଦ୍ଧାନ୍ତ ବୋଲି ବିଚାର କରାଯାଏ।
ବୋଇତକୁଦ, ବୋଇତଡ଼ିଅ, ବୋଇତପଦା, ବୋଇତାଳଗଣ୍ଡ, ବୋଇତାଳପାଟଣା, ବୋଇତେଇ, ବୋଇତିକୂଳୀଧାନଇ, ପୋତନଈ, ପୋତଗଣ୍ଡ, ପୋତମଙ୍ଗ, ପୋତମଙ୍ଗଭଙ୍ଗାମଣ୍ଡ, ପୋତନଈପାଟଣା, ପୋତେଇ, ପୋତପୋଖରୀ, ପୋତାପୋଖରୀ , ନାଇଆଢିଅ, ନାହାକାଣୀଢିଅ, ନାହାକାଣୀ, ନାହାଙ୍ଗ, ନଅଙ୍ଗ, ନାଆଖଣ୍ଡ, ବଡମଙ୍ଗ, ସାନମଙ୍ଗ, ବହିତ୍ର, ବହିପତ୍ର।
ସତ୍ୟଙ୍କର ୫୧ଟି ଶକ୍ତି ପୀଠ ମଧ୍ୟରୁ ଯଶୋରେଶ୍ୱରୀ କାଳୀ ମନ୍ଦିର ଗୋଟିଏ ବୋଲି ମାନ୍ୟତା ଦିଆଯାଏ ଓ ସତୀଙ୍କ ଦେହର ଏକ ଅଂଶ ଏଠାରେ ପଡ଼ିଥିବାର ବିଶ୍ୱାସ କରାଯାଏ ।
କିମ୍ବଦନ୍ତୀ ଅନୁସାରେ ମହାରାଜ ପ୍ରତାପାଦିତ୍ୟ ଗୋଟିଏ ବୁଦାରୁ ଜ୍ୟୋତି ରେଖା ନିର୍ଗତ ହେଉଥିବା ଦେଖିଲେ ଓ ତା ଭିତରୁ ପଥରରେ ଗଢ଼ା ଏକ ମାନବ ପାପୁଲି ପାଇଲେ ।
ପରେ ପ୍ରତାପାଦିତ୍ୟ କାଳୀଙ୍କର ପୂଜା କରିବା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ଓ ଯଶୋରେଶ୍ୱରୀ କାଳୀ ମନ୍ଦିର ତୋଳେଇଥିଲେ ।
ଶକ୍ତି ପୀଠ ସୃଷ୍ଟି ଉପରେ ଦକ୍ଷ ଯଜ୍ଞ ଓ ସତ୍ୟଙ୍କର ଆତ୍ମାହୁତି କାହାଣୀ ଭରି ରହିଛି ।
ଏହି ସ୍ଥାନ ଗୁଡ଼ିକ ମାତା ପରାଶକ୍ତି ଦେବୀଙ୍କର ) ବାସସ୍ଥାନ ରୂପେ ବିବେଚନା କରାଯାଏ ।
ଦକ୍ଷିଣ ଏସିଆରେ ସତୀ ଦେବୀଙ୍କର କଟା ଅଂଗଗୁଡ଼ିକ ବିକ୍ଷିପ୍ତ ଭାବରେ ପଡ଼ିଥିବାରୁ ଏହି ମନ୍ଦିରମାନଙ୍କୁ ପବିତ୍ର ବୋଲି ବିଶ୍ୱାସ କରାଯାଇ ୫୧ଟି ଶକ୍ତି ପୀଠ ନିର୍ମାଣ କରାଯାଇଛି ।
ପ୍ରତ୍ୟେକ ମନ୍ଦିରରେ ଶକ୍ତି ମୂର୍ତ୍ତି ଅଛି ଯାହାଙ୍କୁ ଯଶୋରେଶ୍ୱରୀ ଓ କାଳଭୈରବଙ୍କୁ ଚଣ୍ଡ କୁହାଯାଏ ।
ଅନାଡ଼ି ନାମକ ଜଣେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଉକ୍ତ ମନ୍ଦିରରକୁ ତିଆରି କରିଥିବା ବିଶ୍ୱାସ କରାଯାଏ ।
ପରବର୍ତ୍ତୀ କାଳରେ ମହାରାଜ ପ୍ରତାପାଦିତ୍ୟଙ୍କ ଶାସନ କାଳରେ ଲକ୍ଷଣ ସେନ ତାହାକୁ ପୁନର୍ନିମାଣ କରିଥିଲେ ।
ଯଶୋରେଶ୍ୱରୀ କାଳୀ ମନ୍ଦିର ବାଂଗଲାଦେଶର କାଳୀ ମାତାଙ୍କୁ ସମର୍ପିତ ଏକ ବିଖ୍ୟାତ ହିନ୍ଦୁ ମନ୍ଦିର ।
ସତକ୍ଷିରା ଜିଲ୍ଲାର ଶ୍ୟାମ ନଗର ଉପଜିଲ୍ଲାରେ ଅବସ୍ଥିତ ଈଶ୍ୱରପୁର ଗ୍ରାମରେ ଏହି ମନ୍ଦିର ଅବସ୍ଥିତ ।
ଅନ୍ୱରା ବେଗମ (ଅନ୍ୱରା ନାମରେ ମଧ୍ୟ ପରିଚିତ; ଜନ୍ମ: ୧ ଜୁନ ୧୯୪୮; ଜନ୍ମସ୍ଥାନ: କୁମିଲ୍ଲାତ, ବାଂଲାଦେଶ) ଜଣେ ବଙ୍ଗଳାଦେଶୀ ଅଭିନେତ୍ରୀ, ଯିଏକି ବାଂଲାଦେଶର ବଙ୍ଗଳା ଏବଂ ଉର୍ଦ୍ଦୁ କଥାଚିତ୍ରରେ ଅଭିନୟ କରନ୍ତି ।
ସେ ବଙ୍ଗଳାଦେଶୀ କଥାଚିତ୍ର ଜଗତରେ ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ପୁରସ୍କାର ବାଂଲାଦେଶ ଜାତୀୟ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ପୁରସ୍କାର ୭ ଥର ସହକାରୀ ପାର୍ଶ୍ୱ ଅଭିନେତ୍ରୀ ଭାବରେ ଜିତିଛନ୍ତି ।
ଗୋଲାପୀ ଏଖନ ଟ୍ରେନେ , ସୁନ୍ଦରୀ , ସଖିନାର ଯୁଦ୍ଧ , ମରଣେର ପରେ , ରାଧା କୃଷ୍ଣ , ବାଂଲାର ବଧୂ ଏବଂ ଅନ୍ତରେ ଅନ୍ତରେ ଆଦି ବଙ୍ଗଳାଦେଶୀ କଥାଚିତ୍ର ପାଇଁ ସେ ଏହି ପୁରସ୍କାର ପାଇଥିଲେ ।
୧୯୮୬ ମସିହାରେ ଶୁଭଦା କଥାଚିତ୍ର ପାଇଁ ତାଙ୍କୁ ବାଂଲାଦେଶ ଜାତୀୟ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅଭିନେତ୍ରୀ ପୁରସ୍କାର ମିଳିଥିଲା ।
ଅନ୍ୱରା ଜଣେ ନୃତ୍ୟଶିଳ୍ପୀ ଭାବରେ ବଙ୍ଗଳାଦେଶୀ କଥାଚିତ୍ରରେ କାମ କରିବା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ।
୧୯୬୧ ମସିହାରେ, ସେ ପାଲାସୀ ବାଳିକା ବିଦ୍ୟାଳୟରେ ସପ୍ତମ ଶ୍ରେଣୀର ଛାତ୍ରୀ ଥିବାବେଳେ ସେ ଅଜାନ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ପାଇଁ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ ।
ସେ ଏହି କଥାଚିତ୍ରରେ ପ୍ରଦର୍ଶିତ ଏକ ନୃତ୍ୟରେ ଗୋଟିଏ ଦଳର ନୃତ୍ୟଶିଳ୍ପୀ ଭାବରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
ଏଥିରେ ସେ ନୃତ୍ୟଗୁରୁ ଉସ୍ତାଦ ଦେବ୍ କୁମାରଙ୍କଠାରୁ ନୃତ୍ୟ ଶିକ୍ଷା କରୁଥିଲେ ।
ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରଟିର ନାମ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରଯାଇ ପରେ ଉତ୍ତରଣ ରଖାଯାଇଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟି ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିନଥିଲା ।
ତାଙ୍କ ଅଭିନୀତ ପ୍ରଥମ କଥାଚିତ୍ର ଥିଲା ସଙ୍ଗମ, ଯେଉଁଥିରେ ସେ ଜଣେ ପାର୍ଶ୍ୱ ଅଭିନେତ୍ରୀ ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ ।
୧୯୭୬ ମସିହାରେ ସେ ମୁଖ୍ୟ ନାୟିକା ଭାବରେ ବଙ୍ଗଳାଦେଶୀ କଥାଚିତ୍ର ବାଲାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
୧୯୬୭ ମସିହାରେ ତାଙ୍କ ଅଭିନୀତ ଅନ୍ୟ ଏକ କଥାଚିତ୍ର ନବାବ ସିରାଜୁଦୁଲାରେ ତାଙ୍କର ଆଲେୟା ଭୂମିକାକୁ ଦର୍ଶକ ପସନ୍ଦ କରିଥିଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ଏକ ବଡ଼ ସଫଳତା ମିଳିଥିଲା ।
ଉର୍ଦ୍ଦୁ ଭାଷାରେ ନିର୍ମିତ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇଥିଲେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ ଆବଦୁଲ ଜବ୍ବାର ଖାନ୍ ।
ସେହି ବର୍ଷ ସେ ପ୍ରତୀତି ନା ଜାନେ ରୀତ୍ ନାମକ ଏକ ବଙ୍ଗଳାଦେଶୀ କଥାଚିତ୍ରରେ ନୃତ୍ୟଶିଳ୍ପୀ ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ ।
୧୯୭୨ ମସିହାରୁ ସେ ମୁଖ୍ୟ ଭୂମିକା ଛାଡ଼ି ପାର୍ଶ୍ୱ ଅଭିନେତ୍ରୀ ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଆରମ୍ଭ ଦେଇଦେଇଥିଲେ ।
ସେ ମୁଖ୍ୟତଃ ମାଆ, ଖୁଡ଼ୀ, ମାଉସୀ, ପିଉସୀ, ଶାଶୁ ଆଦି ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
ସେ ଲାରକାନାରେ ଜନ୍ମ ହୋଇ ସିନ୍ଧି ସୁଫି ପରିବାରରେ ବଢ଼ିଥିଲେ, ତାଙ୍କର ପିତା ବିଖ୍ୟାତ ଗାୟକ ଓ ସଙ୍ଗୀତ ଶିକ୍ଷକ ଉସ୍ତାଦ ଗୁଲାମ ହାଇଦର ତାଙ୍କୁ ସଙ୍ଗୀତ ପ୍ରଶିକ୍ଷଣ ଦେଇଥିଲେ ।
୧୯୯୩ ମସିହାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ସେ ବିଭିନ୍ନ ଦେଶମାନଙ୍କରେ ଭ୍ରମଣ କରିଥିଲେ ଓ ବୁଏନୋ ପାର୍କ, କାଲିଫର୍ଣ୍ଣିଆରେ ପ୍ରଥମ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରିଥିଲେ ।
ପାକିସ୍ଥାନର ଜନପ୍ରିୟ ସଙ୍ଗୀତ ସୋ କୋକ ଷ୍ଟୁଡିଓରେ ଅଂଶ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ଓ ପାନ-ସାଉଥ ଏସିଆର ସୁର କ୍ଷେତ୍ର ପ୍ରଦର୍ଶନରେ ଜଣେ ଜ‌ଜ୍ ଥିଲେ ଯେଉଁଥିରେ ରୁନା ଲଇଲା ଓ ଆଶା ଭୋସଲେ ମଧ୍ୟ ବିଚାରପତି ଥିଲେ ଓ ଏହାକୁ ଆୟେଶା ତକିଆ ପରିଚାଳନା କରିଥିଲେ ।
ସେ ଭାରତ ଓ ପାକିସ୍ଥାନର ଆନେକ ରିଏଲିଟି ସୋରେ ଭାଗନେଇଥିଲେ ଯେପରିକି ପାକିସ୍ଥାନ ଆଇଡଲ, ଛୋଟେ ଉସ୍ତାଦ ଓ ଭାରତର ଷ୍ଟାର ଭଏସ ।
ସେ ପାଞ୍ଚ ଶହ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ମୁସଲମାନ ମହିଳାଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ ଥିଲେ ଯିଏ ଦର୍ଶକମାନଙ୍କ ମଧରେ ପାଗଳପଣ ସୃଷ୍ଟି କରିବାକୁ ସକ୍ଷମ ଥିଲେ ।
ବିଗର କିଛି ବର୍ଷ ଧରି ସେ ଅତିଫ ଅସଲାମଙ୍କ ସାଥିରେ ମିଶି ପେପସି ବ୍ୟବସାୟରେ ଗୀତ ଗାଉଛନ୍ତି ।
ନିୟମିତ ଭାବରେ ଅବିଦାଙ୍କୁ ପୃଥିବୀର ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ରହସ୍ୟମୟ ଗାୟିକାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଜଣେ ବୋଲି ସୁନାମ ଥିଲା ।
ସେ ମୁଖ୍ୟତଃ ଗଜଲ, ଠୁମରି, ଖୟାଲ, କବାଲି,ରାଗ, ସୁଫି ରକ୍, କ୍ଲାସିକାଲ, ସେମିକ୍ଲାସିକାଲ ସଙ୍ଗୀତ ସ‌ହିତ ତାଙ୍କର ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର କାଜିଲ ଶୈଳୀ ଥିଲା ଯେଉଁଥିରେ ହାରମିନିୟନ ଓ ତବଲା ବ୍ୟବ‌ହାର କରି ସୁଫି କବିମାନଙ୍କ ଗୀତ ଗାଉଥିଲେ ।
ଉର୍ଦ୍ଦୁ ଭାଷା, ସିନ୍ଧି, ସରାଇକି, ପଞ୍ଜାବୀ ଭାଷା, ଆରବୀ ଓ ପର୍ସିଆ ଭାଷାରେ ଅବିଦା ଗାଇପାରୁଥିଲେ ।
ଅବିଦା ନେପାଳର କାଠମାଣ୍ଡୁରେ ୨୦୧୭ ମସିହାରେ ନେପାଳୀ ଭାଷାରେ "ଉକାଲି ଓରାଲି ହାରୁମା" ନାମକ ଏକ ଗୀତ ଗାଇଥିଲେ ଯାହା ପ୍ରଥମେ ନେପାଳୀ ଗାୟିକା ତାରା ଦେବୀ ଗାଇଥିଲେ ।
ଅବିଦା ପରବୀନ ଜଣେ ପାକିସ୍ଥାନୀ ଗାୟିକା, ରଚୟିତା ଓ ସୁଫି ସଙ୍ଗୀତର ସଙ୍ଗୀତକାର ଥିଲେ ।
ତାଙ୍କର ଗାଇବା ଓ ସଙ୍ଗୀତ ଯୋଗୁ ସେ ଅନେକ ପ୍ରଶଂସା ପାଇଥିଲେ ଓ ତାଙ୍କୁ 'ସୁଫି ସଙ୍ଗୀତର ରାଣୀ' କୁହାଯାଉଥିଲା ।
ମାୟାବୀ ଗୋଟିଏ ରାତିରେ କିଷ୍କିନ୍ଧ୍ୟାକୁ ଆସି ବାଳୀକୁ ଦ୍ୱନ୍ଦ ଯୁଦ୍ଧର ଆହ୍ୱାନ କରିଥିଲେ ।
ଶେଷରେ ଯୁଦ୍ଧଭୂମିରୁ ପଳାୟନ କରୁଥିବା ମାୟାବୀର ପିଛାକରି ବାଳି ତାଙ୍କ ପଛେ ପଛେ ଗୋଡାଇବାକୁ ଲାଗିଲେ ।
ବାଳୀ ମଧ୍ୟ ତାକୁ ଅନୁସରଣ କରି ତା ପଛେ ପଛେ ଯାଇ ଗହ୍ୱର ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରବେଶ କରିବା ପୂର୍ବରୁ ସେ ମାୟାବୀକୁ ହତ୍ୟା କରି ଫେରି ଆସିବା ଯାଏଁ ସେ ଏହି ଗହ୍ୱରର ମୁହଁରେ ଜଗି ରହିବାକୁ ସୁଗ୍ରୀବକୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦେଇଥିଲେ ।
ତେବେ ଭାଇ ବାଳୀଙ୍କର କୌଣସି ଉତ୍ତର ନ ପାଇ ସେ ଭାବିଲେ ଯେ ଯୁଦ୍ଧରେ ବାଳୀଙ୍କର ମୃତ୍ୟୁ ହୋଇଯାଇଛି ।
ବାଲ୍ମିକୀ ରଚିତ ରାମାୟଣ ତଥା ଗୋସ୍ମାମୀ ତୁଳସୀଦାସ ରଚିତ ଶ୍ରୀରାମଚରିତମାନସରେ ଏହାର ବିସ୍ତୃତ ବର୍ଣ୍ନନା ରହିଛି ।
ପ୍ରଭୁ ଶ୍ରୀ ରାମଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସହିତ ବନ୍ଧୁତା ସ୍ଥାପନ ହେବା ସମୟରେ ସେ ତାଙ୍କ ଭାଇ ବାଳୀର ଭୟରେ ହନୁମାନ ତଥା ଅନ୍ୟ ବାନର ବନ୍ଧୁମାନଙ୍କ ସହ ଋଷ୍ୟମୂକ ପର୍ବତରେ ରହୁଥିଲେ ।
ସମୁଦ୍ରରେ ସେତୁ ବନ୍ଧ ବାନ୍ଧି ଲଙ୍କା ଯାଇ ସୀତାଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କରିବାରେ ସୁଗ୍ରୀବ ହିଁ ପ୍ରଭୁ ରାମଙ୍କୁ ବନର ସେନା ଯୋଗାଇବା ସହ ନିଜେ ମଧ୍ୟ ସହାୟତା କରିଥିଲେ ।
ହୋଁଶୁ - ବୃହତ୍ତମ ଏବଂ ଜନସଂଖ୍ୟା ବହୁଳ ଦ୍ୱୀପ, ରାଜଧାନୀ ଟୋକିଓ ଏହି ଦ୍ୱୀପରେ ଅବସ୍ଥିତ ।
ପୂର୍ବ ଏସିଆରେ ଜାପାନ ବୃହତ୍ତମ ଦ୍ୱୀପରାଷ୍ଟ୍ର ଏବଂ ପୁରା ବିଶ୍ୱରେ ଏହା ଚତୁର୍ଥ ବୃହତ୍ତମ ଦ୍ୱୀପରାଷ୍ଟ୍ର ।
କର୍ଣ୍ଣାଟକ ବାର କାଉନସେଲରେ ସେ ୧୯୮୭ ମସିହାରେ ଯୋଗ ଦେଇ ସାମ୍ବିଧାନିକ ଓ ବାଣିଜ୍ୟିକ ଆଇନରେ ଓକିଲାତି ଆରମ୍ଭ କଲେ ।
ଏହା ପରେ ୨୦୦୮ ମସିହାରେ ସେ କର୍ଣ୍ଣାଟକ ଉଚ୍ଚ ନ୍ୟାୟାଲୟର ଏକ ଅତିରିକ୍ତ ନ୍ୟାୟାଧୀଶ ଭାବେ ଯୋଗ ଦେଲ ।
ମେ ୨୦୨୦ରେ ଭାରତର୍ ଉଚ୍ଚତମ ନ୍ୟାୟାଲୟକୁ ବିଚାରପତି ଭାବେ ପଦୋନ୍ନତି ପାଇବା ନିମନ୍ତେ ତାଙ୍କ ନାମ ସୁପାରିସ ହେବା ଜଣାଗଲା ।
ବରିଷ୍ଠତା କ୍ରମରେ ୨୦୨୭ ମସିହାରେ ସେ ଭାରତର ଉଚ୍ଚତମ ନ୍ୟାୟାଳୟର ପ୍ରଥମ ମହିଳା ବିଚାରପତି ହେବା ସମ୍ଭାବନା ରହିଛି ।
୨୦୧୨ ମସିହାରେ ଏକ ମିଳିତ ବେଞ୍ଚରେ ତାଙ୍କଦ୍ୱାରା ପ୍ରଦତ୍ତ ଏକ ରାୟରେ ସେ ମିଥ୍ୟା ଖବର ତଥା ଗୁଜବ ରୋକିବା ନିମନ୍ତେ 'ପ୍ରସାରଣ ମିଡ଼ିଆ' କେନ୍ଦ୍ର ସରକାରଙ୍କ ନିୟନ୍ତ୍ରଣାଧୀନ ନ ହୋଇ ଏକ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ସଂସ୍ଥାଦ୍ୱାରା ପରିଚାଳିତ ହେବାର ସମ୍ଭାବନାକୁ ବିଚାର କରିବା ସହ ପ୍ରସାରଣ ମିଡ଼ିଆର ସ୍ୱାୟତ୍ତତା ବଜାୟ ରଖିବା ପାଇଁ ପଦକ୍ଷେପ ନେବାକୁ କେନ୍ଦ୍ର ସରକାରଙ୍କୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦେଇଥିଲେ ।
୨୦୧୬ ମସିହାରେ ଅନ୍ୟ ଜଣେ ବିଚାରପତିଙ୍କ ସହ ଏକ ବେଞ୍ଚରେ ସେ ଦେଇଥିବା ଏକ ରାୟ ଅନୁସାରେ କର୍ଣ୍ଣାଟକ ସରକାରଙ୍କ ମଟର ଟ୍ୟାକ୍ସ ସମ୍ପର୍କିତ ଏକ ଆଇନ ଯେଉଁଥିରେ କି କର୍ଣ୍ଣାଟକ ବ୍ୟତୀତ ଅନ୍ୟରାଜ୍ୟରୁ କିଣାଯାଇଥିବା ଯାନବାହନକୁ କର୍ଣ୍ଣାଟକରେ ବ୍ୟବହାର କରିବାକୁ ହେଲେ ବାଧ୍ୟତାମୂଳକ 'ଆଜୀବନ ଟ୍ୟାକ୍ସ' ଦେବାକୁ ପଡ଼ିବା ଭଳି ଏହି ଆଇନକୁ ଅସାମ୍ବିଧାନିକ କହି ରଦ୍ଦ କରିଦେଇଥିଲେ ।
ବାଙ୍ଗାଲୋର ଭେଙ୍କେଟରାମିୟା ନାଗରତ୍ନା ଭାରତର ଉଚ୍ଚତମ ନ୍ୟାୟାଳୟର ଜଣେ ମହିଳା ବିଚାରପତି ।
କର୍ଣ୍ଣାଟକ ମୁଖ୍ୟ ନ୍ୟାୟାଳୟରେ ୨୦୦୮ରୁ ୨୦୨୧ ଯାଏଁ ବିଚାରପତି ରହିଥିବା ଶ୍ରୀମତି ନାଗରତ୍ନା ହେଉଛନ୍ତି ଭାରତର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ନ୍ୟାୟାଳୟର ପୂର୍ବତନ ବିଚାରପତି ଶ୍ରୀ ଇ ଏସ୍ ଭେଙ୍କଟରାମିୟାଙ୍କ କନ୍ୟା ।
୨୦୧୯ ମସିହାରେ ଅନ୍ୟଦୁଇଜଣ ବିଚାରପତିଙ୍କ ସହ ସେ ଦେଇଥିବା ଏକ ରାୟ ଅନୁସାରେ "ମନ୍ଦିରଗୁଡିକ ବାଣିଜ୍ୟିକ ଅନୁଷ୍ଠାନ ନୁହେଁ, ଅତଏବ ଗ୍ରାଚୁଇଟି ଦେଣ ସମ୍ପର୍କିତ ଶ୍ରମ ଆଇନର ଧାରା ମନ୍ଦିରରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିବା କର୍ମଚାରୀଙ୍କ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଲାଗୁ ହେବ ନାହିଁ" ।
ନାଗରତ୍ନାଙ୍କ ପିତା ଇ. ଏସ୍. ଭେକେଟରାମିୟା ଥିଲେ ଭାରତର ଉଚ୍ଚତମ ନ୍ୟାୟାଲୟର ୧୯ ତମ ମୁଖ୍ୟ ବିଚାରପତି ।
ନାଗରତ୍ନା ଦିଲ୍ଲୀ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟର 'କ୍ୟାମ୍ପସ ଲ ସେଣ୍ଟର'ରେ ଆଇନ ଡିଗ୍ରୀ ଅଧ୍ୟୟନ କରିଥିଲେ ।
ଦିନେ ରାଜା ପରୀକ୍ଷିତ ଶୁଣିଲେ ଯେ କଳୀ ଯୁଗ ତାଙ୍କ ରାଜ୍ୟରେ ପ୍ରବେଶ କରିଛନ୍ତି ଏବଂ କ୍ଷମତା ହାସଲ କରିବାର ସୁଯୋଗ ଖୋଜୁଛନ୍ତି ।
ରାଜା ତାହାଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ରାଜ୍ୟରୁ ତଡ଼ିବାପାଇଁ କଳୀର ସନ୍ଧାନ କରିବା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ବାହାରିଲେ ।
ଦିନେ ସେ ଦେଖିଲେ ଯେ ଗୋଟିଏ ଗାଈ ଏବଂ ଷଣ୍ଢ ଅନାଥ ଓ ଭୟଭୀତ ହୋଇ ଠିଆ ହୋଇଛନ୍ତି ଏବଂ ଏକ ଶୁଦ୍ର, ଯାହାର ପୋଷାକ ପରିପାଟି ରାଜାଙ୍କ ପରି, ସେ ସେହି ଗାଈ ଓ ଷଣ୍ଢକୁ ଏକ ବାଡ଼ିରେ ପ୍ରହାର କରୁଛି ।
ପଚାରିବା ପରେ ପରୀକ୍ଷିତଙ୍କୁ ଷଣ୍ଢ, ଗାଈ ଏବଂ ରାଜବେଶଧାରୀ ଶୁଦ୍ର ତିନିହେଁ ନିଜ ନିଜର ପରିଚୟ ଦେଲେ ।
ଗାଈଟି ଥିଲା ପୃଥିବୀ, ଷଣ୍ଢ ଥିଲା ଧର୍ମ ଏବଂ ରାଜ ବେଶଧାରୀ ଶୁଦ୍ର ଥିଲା କଳି ଯୁଗ ।
ରାଜା ପରୀକ୍ଷିତ ଏକଥା ମଧ୍ୟ ଜାଣିଲେ ଯେ ଷଣ୍ଢରୂପି ଧର୍ମର ସତ୍ୟ, ତପ ଓ ଦୟାରୂପି ତିନି ଗୋଡକୁ କଳିଙ୍କଦ୍ୱାରା ଭାଙ୍ଗିଦିଆଯାଇଛି ।
ତେଣୁ ସେ କେବଳ ଗୋଟିଏ ପାଦ ସାହାଯ୍ୟରେ ଦୌଡୁଥିଲେ, ହେଲେ କଳିଯୁଗ ଏହି ଶେଷ ଗୋଡ଼କୁ ମଧ୍ୟ ଭାଙ୍ଗିବା ପାଇଁ ଗୋଡ଼ାଉଥିଲେ ।
ଏହି କଥା ଜାଣି ପରୀକ୍ଷିତ କଳି ଯୁଗ ଉପରେ ଅତ୍ୟଧିକ କ୍ରୋଧିତ ହେଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରିବାକୁ ଉଦ୍ୟତ ହେଲେ ।
କିନ୍ତୁ କଳିର ଆତୁର ନିବେଦନ ପରେ ସେ ତାଙ୍କ ପ୍ରତି ଦୟା କଲେ ଏବଂ ସେ କଳିଙ୍କୁ କେବଳ ପାଞ୍ଚୋଟି ସ୍ଥାନରେ ରହିପାରିବେ ବୋଲି ଅନୁମତି ଦେଲେ ।
ସେହି ସ୍ଥାନଗୁଡ଼ିକ ହେଲା ଜୁଆ ଖେଳ, ମହିଳା, ମଦ୍ୟପାନ ସ୍ଥଳ, ହିଂସା ସ୍ଥଳ ଏବଂ ସୁନା ।
ଏହି ପାଞ୍ଚଟି ସ୍ଥାନ ବ୍ୟତୀତ କଳି ଅନ୍ୟ କୌଣସି ସ୍ଥାନରେ ନ ରହିବାକୁ ଶପଥ ନେଇଥିଲେ ।
କଳି ଯୁଗ ସିନା ପରୀକ୍ଷିତଙ୍କୁ ଭୟ କରୁଥିଲା, ହେଲେ ଯେ କୌଣସି ମତେ ପୃଥିବୀରେ ସେ ତାର ରାଜତ୍ୱ ଆରମ୍ଭ କରିବାକୁ ଆଗହୀ ଥିଲା ।
ରାଜାଙ୍କ ମୁକୁଟରେ ସୁନା ଥିଲା, ଏହି ସୂଯୋଗରେ କଳି ଯୁଗ ଏହା ମାଧ୍ୟମରେ ରାଜାଙ୍କଠାରେ ପ୍ରବେଶ କରିଗଲା ।
ରାଜା ଗୋଟିଏ ହରିଣ ପଛରେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଧରି ଗୋଡ଼ାଇବା ପରେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ହରିଣଟି ତାଙ୍କୁ ଧରା ନ ଦେଇ ଦୌଡ଼ି ଚାଲିଗଲା ।
ଏଣେ ଥକାପଣ ଯୋଗୁଁ ତୃଷାର୍ତ୍ତ ରାଜା ଜଙ୍ଗଲ ମଧ୍ୟରେ ଜଣେ ଋଷିଙ୍କୁ ବସିଥିବାର ଦେଖିଲେ ।
ମୁନି ମୌନ ବ୍ରତ ଅବଲମ୍ବନ କରିଥିଲେ, ତେଣୁ ରାଜାଙ୍କ ପ୍ରଶ୍ନର କିଛି ଉତ୍ତର ଦେଇପାରିଲେ ନାହିଁ ।
କଳିର ପ୍ରଭାବରେ ରାଜା ପରୀକ୍ଷିତ ନିଷ୍ପତ୍ତି ନେଇଥିଲେ ଯେ ଘମଣ୍ଡି ଋଷି ତାଙ୍କ ପ୍ରଶ୍ନର ଉତ୍ତର ନ ଦେଇଥିବାରୁ ଏହି ଅପରାଧ ପାଇଁ ତାଙ୍କୁ ଦଣ୍ଡ ଦିଆଯିବା ଉଚିତ୍ ।
ଫେରିବା ବାଟରେ ସେ ଶୁଣିଲେ ଯେ ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତି ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ବେକରେ ଏକ ମୃତ ସାପର ମାଳା ପିନ୍ଧାଇଛନ୍ତି ।
କ୍ରିଧରେ ଜର୍ଜରିତ ଶୃଙ୍ଗୀ ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଏହି ଅପମାନ ଶୁଣିବା ମାତ୍ରେ ହାତରେ ଜଳ ନେଇ ଅଭିଶାପ ଦେଇଥିଲେ 'ଯେଉଁ ପାପୀ ମୋ ବାପାଙ୍କ ବେକରେ ମୃତ ସାପର ପୁଷ୍ପମାଲ୍ୟ ଅର୍ପଣ କରିଛନ୍ତି, ତାଙ୍କୁ ଆଜିଠାରୁ ସାତ ଦିନ ମଧ୍ୟରେ ତକ୍ଷକ ନାମକ ଏକ ବିଷଧର ସର୍ପ ଦଂଶନ କରୁ' ।
ଆଶ୍ରମରେ ପହଞ୍ଚି ଶୃଙ୍ଗୀ ପିତାଙ୍କୁ ଉପରୋକ୍ତ ଅଭିଶାପ ଦେବା ବିଷୟରେ କହିଥିଲେ ।
ଋଷି କିନ୍ତୁ ପୁତ୍ରର ଏତାଦୃଶ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଦୁଃଖି ହୋଇ ରାଜା ପରୀକ୍ଷିତଙ୍କୁ ଜଣେ ଶିଷ୍ୟଙ୍କଦ୍ୱାରା ଡକାଇ ପଠାଇଲେ ଏବଂ ଅଭିଶାପର ବିଷୟରେ କହି ସତର୍କ ରହିବାକୁ ପରାମର୍ଶ ଦେଲେ ।
ଅତଏବ ସେ ନିଜ ପୁତ୍ର ଜନ୍ମେଜୟକୁ ରାଜ୍ୟ ଶାସନ ଭାର ସମର୍ପି ଦେଇ ନିଜ ସୁରକ୍ଷା ନିମିତ୍ତ ଏକ ସ୍ତମ୍ଭ ଉପରେ ସୁରକ୍ଷିତ ରାଜପ୍ରାସାଦର ନିର୍ମାନ କରି ସେଥିରେ ନିରାପଦରେ ରହିବାକୁ ଲାଗିଲେ ।
ତଥାପି ସପ୍ତମ ଦିନରେ ତକ୍ଷକ ଆସି ତାଙ୍କୁ ଦଂଶନ କଲା ଯାହା ଫଳରେ ତାଙ୍କ ଶରୀର ଭସ୍ମୀଭୂତ ହୋଇଗଲା ।
ଦେବୀ ଭାଗବତର ବର୍ଣ୍ଣନା ଅନୁସାରେ ଅଭିଶାପର ଖବର ପାଇବା ପରେ ପରୀକ୍ଷିତ ତକ୍ଷକଠାରୁ ନିଜକୁ ରକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ ଏକ ସାତ ମହଲା ଉଚ୍ଚ ଗୃହ ନିର୍ମାଣ କରିଥିଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କ ଚାରିପାଖରେ ଭଲ ସର୍ପ-ମନ୍ତ୍ର-ଜ୍ଞାନୀ ଜଗାଇ ରଖିଥିଲେ ।
ଶେଷରେ ତକ୍ଷକ ଅପରୀକ୍ଷିତଙ୍କ ନିକଟରେ ପହଞ୍ଚିବା ପାଇଁ ସେ ଏକ ଉପାୟ ପାଇଲେ ।
ସେ ତାଙ୍କର ସ୍ୱଜାତୀୟ ଏକ ସର୍ପକୁ ଏକ ଛଦ୍ମ ଋଷି ବେଶରେ ତାଙ୍କ ହାତରେ କିଛି ଫଳ ଦେଇ ପରୀକ୍ଷିତଙ୍କ ନିକଟକୁ ପଠାଇଲେ ।
ଛଦ୍ମବେଶୀ ସର୍ପ ରାଜଙ୍କ ମହଲ ନିକତରେ ସିନା ପହଞ୍ଚିଲା, ସୁରକ୍ଷାରେ ନିୟୋଜିତ ସୈନ୍ୟମାନେ ତାଙ୍କୁ ଭିତରକୁ ଯିବାକୁ ବାରଣ କଲେ ।
ଜଣେ ତପସ୍ୱୀ ମୋତେ ଏହି ଫଳ ଦେଇଛନ୍ତି, ତେଣୁ ଏହାକୁ ଖାଇବା ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ମୋ ପାଇଁ ଶୁଭଦାୟକ ହେବ, ଏହାଭାବି ସେ ମନ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କ ଆଉ ଅଧିକ ଫଳ ବଣ୍ଟନ କରି ତପସ୍ୱୀ ଦେଇଥିବା ଫଳଟି ନିଜ ପାଇଁ ରଖିଲେ ।
ଶାପର ପରାଭୟ ବେଳା ସମାପ୍ତ ହେବାକୁ ଆଉ ମାତ୍ର ଅଳ୍ପ ସମୟ ଅଛି, ପରୀକ୍ଷିତ ମନ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କୁ କହିଥିଲେ - ସୂର୍ଯ୍ୟ ଅସ୍ତ ହେଉଛନ୍ତି, ବର୍ତ୍ତମାନ ମୋର ତକ୍ଷକଙ୍କୁ ଭୟ ନାହିଁ ।
ଏହା କହି ପରୀକ୍ଷିତ ତାଙ୍କ ଗଳାରେ କୀଟଟିକୁ ଛୁଆଁଇବା ମାତ୍ରେ ସେହି ଛୋଟ କୀଟ ଏକ ତକ୍ଷକ ଭଳି ଭୟଙ୍କର ସାପ ହୋଇଗଲା ଏବଂ ଦଂଶନ କରିବା ମାତ୍ରେ ପରୀକ୍ଷିତଙ୍କ ଶରୀର ନଷ୍ଟ ହୋଇଗଲା ।
କୁରୁକ୍ଷେତ୍ର ଯୁଦ୍ଧର କିଛି କାଳ ପରେ ଯୁଧିଷ୍ଠିର ରାଜଭୋଗ ତଥା ରାଜ୍ୟ ଶାସନ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଉଦାସୀନ ଥିଲେ ଏବଂ ତପସ୍ୟା କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରିଥିଲେ ।
ତେଣୁ ସେ ଶୀଘ୍ର ହସ୍ତିନାପୁରର ସିଂହାସନରେ ଅଭିମନ୍ୟୁଙ୍କ ପୁତ୍ର ପରୀକ୍ଷିତଙ୍କୁ ବସାଇ ଦ୍ରୌପଦୀ ସମତ ସମସ୍ତ ପାଣ୍ଡବ ତପସ୍ୟା କରିବାକୁ ବନ ଗମନ କଲେ ।
ପରୀକ୍ଷିତ ସିଂହାସନରେ ବସିବା ବେଳକୁ ମହାଭାରତ ଯୁଦ୍ଧ ଶେଷ ହେବାର କିଛି କାଳ ହିଁ ହୋଇଥାଏ ।
ସିଂହାସନ ପ୍ରାପ୍ତି ପରେ ସେ ଗଙ୍ଗା ନଦୀ ତଟରେ ତିନୋଟି ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିଥିଲେ, ଯେଉଁଥିରେ ଶେଷ ଥର ଦେବତାମାନେ ସିଧାସଳଖ ଆସି ବଳିଦାନ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ।
ହିନ୍ଦୁ ମହାକାବ୍ୟ ମହାଭାରତ ଅନୁଯାୟୀ ପରୀକ୍ଷିତ, ଅଭିମନ୍ୟୁ ଏବଂ ଉତ୍ତରାଙ୍କ ପୁତ୍ର ଏବଂ ଜନ୍ମେଜୟଙ୍କ ପିତା ଥିଲେ ।
ଯେତେବେଳେ ସେ ମାତାଙ୍କ ଗର୍ଭରେ ଥିଲେ, ଅଶ୍ୱତ୍‌ଥାମା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଆଶୀର୍ବାଦରୁ ପ୍ରାପ୍ତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅସ୍ତ୍ର 'ବ୍ରହ୍ମାସ୍ତ୍ର' ପ୍ରୟୋଗ କରି ତାଙ୍କୁ ମାରିଦେବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିଥିଲେ ।
ତେବେ ବ୍ରହ୍ମାସ୍ତ୍ର ପ୍ରୟୋଗ ପରେ ଯୋଗେଶ୍ୱର ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ତାଙ୍କର ଯୋଗ ଶକ୍ତି ବଳରେ ଉତ୍ତରାଙ୍କ ମୃତ ପୁତ୍ରକୁ ଜୀବିତ କରିଥିଲେ ।
ମହାଭାରତ ଯୁଦ୍ଧର ପରବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ଭାବେ ସେ ହସ୍ତିନାପୁରର ସିଂହାସନ ଅଳଂକୃତ କରିଥିଲେ ।
କୀମ୍ବଦନ୍ତି କହେ,ଯେତେବେଳେ ତକ୍ଷକ ପରୀକ୍ଷିତଙ୍କୁ ଦଂଶନ କରିବାକୁ ବାହାରିଲା, ସେତେବେଳେ ସେ ରାସ୍ତାରେ କଶ୍ୟପ ଋଷିଙ୍କୁ ଭେଟିଲା ।
ପଚାରିବା ପରେ ସେ ଜାଣିବାକୁ ପାଇଲା ଯେ ଋଷି ପରୀକ୍ଷିତଙ୍କୁ ତକ୍ଷକର ବିଷରୁ ଉଦ୍ଧାର କରିବାକୁ ଯାଉଛନ୍ତି ।
ନିଜର ବିଷର ଭୟାବହତା ଦେଖାଇବାକୁ ଯାଇ ତକ୍ଷକ ଏକ ଗଛକୁ ଦଂଶନ କରନ୍ତେ, ଗଛଟି ସଙ୍ଗେ ସଙ୍ଗେ ପାଉଁଶ ହୋଇଗଲା ।
ସେ ମନ୍ତ୍ର ବଳରେ ସଂଗେ ସଂଗେ ଗଛଟିକୁ ଜୀବନ୍ତ କରିଦେଇ ତାଙ୍କ ଜ୍ଞାନରେ ତାଙ୍କୁ ପରାସ୍ତ କଲେ ।
ପରୀକ୍ଷିତଙ୍କ ସଂପର୍କରେ ସବୁଠାରୁ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ବିଷୟ ହେଉଛି ଯେ ତାଙ୍କ ରାଜତ୍ୱ ସମୟକୁ ଦ୍ୱାପର ଯୁଗର ଶେଷ ଏବଂ କଳୀ ଯୁଗର ଆରମ୍ଭ ବୋଲି ବିବେଚନା କରାଯାଏ ।
ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ଏକ ମନ୍ତ୍ରୀ ମଣ୍ଡଳ କାର୍ଯ୍ୟ କରେ।
ପାରମ୍ପାରିକ ସଂସଦୀୟ ବ୍ୟବସ୍ଥାରେ କାର୍ଯ୍ୟନିର୍ବାହୀ ଶାଖାର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ନିଷ୍ପତ୍ତି ଗ୍ରହଣକାରୀ ସଂସ୍ଥା ହେଉଛି କ୍ୟାବିନେଟ୍।
ସମସ୍ତ ମନ୍ତ୍ରୀ ମିଳିତ ଭାବରେ ସମାନ ସ୍ତରରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି ଏବଂ ସମାନ କ୍ଷମତାର ଅଧିକାରି ।
ଏହାର ମୁଖ୍ୟତଃ କାର୍ଯ୍ୟନିର୍ବାହୀ, ସଂସଦ ଏବଂ ନ୍ୟାୟପାଳିକାକୁ ନେଇ ଗଠିତ।
ଯେଉଁଥିରେ ସମସ୍ତ କ୍ଷମତା ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ,ଜାତୀୟ ସଂସଦ ଏବଂ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ନ୍ୟାୟାଳୟରେ ସମ୍ବିଧାନଦ୍ୱାରା ନ୍ୟସ୍ତ ହୋଇଛି।
ରାଷ୍ଟ୍ରମୁଖ୍ୟ ହେଉଛନ୍ତି ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ଓ ସରକାରଙ୍କ ମୁଖ୍ୟ ହେଉଛନ୍ତି ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ, ଯିଏ ରାଷ୍ଟ୍ରପତିଙ୍କଦ୍ୱାରା ପ୍ରତି ପାଞ୍ଚ ବର୍ଷରେ ସରକାର ଗଠନ ପାଇଁ ଆମନ୍ତ୍ରୀତ ହୁଅନ୍ତି।
ସମ୍ବିଧାନ ଅନୁଯାୟୀ ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ପରାମର୍ଶରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି।
ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ହେଉଛନ୍ତି ବଙ୍ଗଳାଦେଶ ସଶସ୍ତ୍ର ବାହିନୀର ସର୍ବୋଚ୍ଚ କମାଣ୍ଡର ଏବଂ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟର କୁଳପତି।
ବଙ୍ଗଳାଦେଶ ୱେଷ୍ଟମିନିଷ୍ଟର ଶୈଳୀରେ ଗଢ଼ା ଏକ ଐକିକ ସଂସଦୀୟ ଗଣତନ୍ତ୍ର ।
ପ୍ରୀତି ଜିଣ୍ଟା , ଜଣେ ଭାରତୀଯ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଅଭିନେତ୍ରୀ ଏବଂ ଉଦ୍ୟୋଗପତି ।
ଏଥି ସ‌ହିତ ସେ କିଛି ତେଲୁଗୁ, ପଞ୍ଜାବୀ ଏବଂ ଇଂରାଜୀ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ଅଭିନୟ କରିଛନ୍ତି ।
ପ୍ରୀତି ଇଂରାଜୀ ସାହିତ୍ୟ ଏବଂ ଅପରାଧିକ ମନୋବିଜ୍ଞାନରେ ତାଙ୍କର ସ୍ନାତକ ଶେଷ କରିବା ପରେ ୧୯୯୮ ମସିହାରେ ହିନ୍ଦୀ କଥାଚିତ୍ର ଜଗତରେ ଦିଲ୍ ସେ. ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଜରିଆରେ ଅଭିନୟ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ।
ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଦୁଇଟିରେ ପ୍ରୀତିଙ୍କର ଅଭିନୟ ସଭିଙ୍କୁ ପସନ୍ଦ ଆସିଥିଲା ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ଫିଲ୍ମ‌ଫେୟାରରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନବାଗତା ପୁରସ୍କାର ମିଳିଥିଲା ।
ଏହାପରେ ସେ କ୍ୟା କେହେନା ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ୨୦୦୦ ମସିହାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ, ଯେଉଁଥିରେ ସେ ଜଣେ କିଶୋରୀ ମାଆ ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
ଏହାପରେ ସେ ହିନ୍ଦୀ କଥାଚିତ୍ର ଜଗତରେ ତାଙ୍କର ଅଭିନୟରେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ପରୀକ୍ଷା କରିଥିଲେ ଏବଂ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
ହିନ୍ଦୀ କଥାଚିତ୍ର ଜଗତରେ ନାୟିକାମାନଙ୍କର ପରିଚୟକୁ ପ୍ରୀତି ବଦଳାଇଦେଇଥିଲେ ଏବଂ ଅନେକ ପୁରସ୍କାର ମଧ୍ୟ ପାଇଥିଲେ ।
୨୦୦୩ ମସିହାରେ ପ୍ରୀତି ହିନ୍ଦୀ କଥାଚିତ୍ର କଲ୍‌ ହୋ ନା ହୋ ପାଇଁ ଫିଲ୍ମ‌ଫେୟାର ପୁରସ୍କାର ପାଇଥିଲେ ।
୨୦୦୩ର ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର କୋଇ. ମିଲ୍ ଗୟା ଏବଂ ୨୦୦୪ର ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ବୀର୍-ଜାରାରେ ପ୍ରତୀ ମୁଖ୍ୟ ନାୟିକା ଭାବରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ଏବଂ ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଦୁଇଟି ଦୁଇବର୍ଷର ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ଆୟ କରିଥିବା ଭାରତୀୟ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଥିଲା ।
ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରଗୁଡ଼ିକ ପରେ ପ୍ରୀତି ହିନ୍ଦୀ କଥାଚିତ୍ର ଜଗତର ଜଣେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ କଳାକାର ଭାବରେ ପରିଗଣିତ ହେଲେ ।
୨୦୦୭ରେ ପ୍ରୀତି ପ୍ରଥମ‌ଥର ପାଇଁ ଭାରତୀୟ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ବ୍ୟତୀତ ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ କାମ କରିଥିଲେ ।
ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ପାଇଁ ପ୍ରୀତିଙ୍କୁ ୨୦୦୮ରେ ଚିକାଗୋରେ ଅନୁଷ୍ଠିତ ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ପୁରସ୍କାର ଉତ୍ସବରେ ସିଲ୍‌ଭର୍ ହ୍ୟୁଜୋ ପୁରସ୍କାର ମିଳିଥିଲା ।
ଅଭିନୟ ବ୍ୟତୀତ ପ୍ରୀତି ଦକ୍ଷିଣ ଏସିଆର ବିବିସି ନ୍ୟୁଜ୍‌ପାଇଁ କିଛି ଧାରାବାହିକ ସ୍ତମ୍ଭ ମଧ୍ୟ ରଚନା କରିଥିଲେ ।
ସେ ସମାଜସେବୀ, ଦୂରଦର୍ଶନ ଉପସ୍ଥାପିକା, ମଞ୍ଚ ଉପସ୍ଥାପିକା ଏବଂ କଳାକାର ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଛନ୍ତି ।
ତାଙ୍କର ପିତାଙ୍କ ନାମ ମନବିରସେନ ଥାପା ମଗର ଥିଲା ଓ ମାତାଙ୍କ ନାମ ରାଧା ଥାପା ମଗର ଥିଲା ।
ତାଙ୍କର ଅଜାଙ୍କ ନା ସୁରେନ୍ଦ୍ରସେନ ଥାପା ଥିଲା ଓ ତାଙ୍କର ଦିଗବିଜୟ ସେନ ଥାପା ନାମକ ଏକ ମାତ୍ର ପୁଅ ଥିଲେ ।
ତାଙ୍କର ପୁର୍ବ ପୁରୁଷଙ୍କ ଘର ନେପାଳର ପର୍ବତ ଜିଲ୍ଲାରେ ଥିବା ରଖୁ ପୁଲ ଗ୍ରାମରେ ଥିଲା ।
ଭଗସୁ କାଣ୍ଟନମେଣ୍ଟରେ କୌଣସି ବିଦ୍ୟାଳୟ ନ ଥିବାରୁ ସେ ପ୍ରଥମେ ତାଙ୍କର ପିତାଙ୍କଠାରୁ ପ୍ରାଥମିକ ଶିକ୍ଷା ଲାଭ କରିଥିଲେ ।
ଆଠ ବର୍ଷ ବୟସରେ ସେ ତାଙ୍କ ଘରଠାରୁ ୫ ମାଇଲ ଦୂରରେ ଥିବା ଏକ ପ୍ରାଥମିକ ବିଦ୍ୟାଳୟରେ ପ୍ରଥମ ଗ୍ରେଡ ଛାତ୍ର ଭାବରେ ନାମ ଲେଖାଇଥିଲେ ।
ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କଠାରୁ ସେ ଭାନୁଭକ୍ତଦ୍ୱାରା ଅନୁବାଦିତ ରାମାୟଣ ଶିକ୍ଷା କରିଥିଲେ ।