polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ବିବେକାନନ୍ଦନ କୃଷ୍ଣବେଣୀ ଶଶିକଳା (ଜନ୍ମ: ୧୮ ଅଗଷ୍ଟ ୧୯୫୪; ବିବାହ ପରର ନାମ ଶଶିକଳା ନଟରାଜନ ନାମରେ ମଧ୍ୟ ଜଣାଶୁଣା) ଜଣେ ଭାରତୀୟ ବ୍ୟବସାୟୀ ତଥା ରାଜନେତା ।
ସେ ତାମିଲନାଡୁର ଅଲ ଇଣ୍ଡିଆ ଆନ୍ନା ଦ୍ରାବିଡ଼ ମୁନ୍ନେତ୍ରା କାଳଗାମର ଜାତୀୟ ସଭାପତି ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ ।
ସେ ତାମିଲନାଡୁର ଭୂତପୂର୍ବ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ଓ ୧୯୮୯ରୁ ୨୦୧୬ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏଆଇଏଡିଏମକେର ମୁଖ୍ୟା ଜେ ଜୟଲଳିତାଙ୍କ ଘନିଷ୍ଠ ସହଯୋଗୀ ଥିଲେ ଏବଂ ସ୍ୱର୍ଗତ ଲେଖକ ତଥା ରାଜନେତା ଏମ।
ଜୟଲଳିତାଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ଦଳର ସାଧାରଣ ପରିଷଦ ତାଙ୍କୁ ଏଆଇଏଡିଏମକେର ସେକ୍ରେଟାରୀ ଜେନେରାଲ ଭାବରେ ମନୋନୀତ କରିଥିଲା ।
ସେଟିଟି ଭି ଦିନକରନଙ୍କ ଖୁଡୀ ଓ ଦିନକରନଙ୍କ ସହ ମିଶି ବହିଷ୍କୃତ ହେବା ପରେ ୨୦୧୮ ମସିହାରେ ଆମ୍ମା ମକ୍କାଲ ମୁନ୍ନେତ୍ରା କାଳାଗମ ଗଠନ କରିଥିଲେ ।
ଶଶିକଳା ଏହି ଦଳର ସଭାପତି ଏବଂ ଦିନକରନ ସାଧାରଣ ସମ୍ପାଦକ ଭାବରେ ନିଯୁକ୍ତ ହୋଇଥିଲେ ।
ଶଶିକଳାଙ୍କୁ ଜୟଲଳିତାଙ୍କ ସହ ୭ ଡିସେମ୍ବର ୧୯୯୬ରେ ଗିରଫ କରାଯାଇଥିଲା ଏବଂ କଲର ଟିଭି ସ୍କାମ ମାମଲାରେ ତାଙ୍କୁ ୩୦ ଦିନ ପାଇଁ ତାଙ୍କୁ ନ୍ୟାୟିକ ଜେଲକୁ ପଠାଇ ଦିଆଯାଇଥିଲା ।
ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ଭାବରେ ଜୟଲଳିତାଙ୍କ ତିନୋଟି କାର୍ଯ୍ୟକାଳ ମଧ୍ୟରେ ଶଶିକଳା ଜୟଲଳିତାଙ୍କଦ୍ୱାରା ଜମା ହୋଇଥିବା ବିପୁଳ ପରିମାଣର ସମ୍ପତ୍ତି ଲୁଟିନେଇ ଥିବା ଅଭିଯୋଗ ହୋଇଥିଲା ।
ଏହାପରେ ରାଜ୍ୟପାଳ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ହେବା ଦାବିକୁ ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କରିଥିଲେ ।
ଜାନୁଆରୀ ୨୦୨୧ ମସିହାରେ ତାଙ୍କୁ ମୁକ୍ତ କରାଯାଇଥିଲା ଏବଂ ମାର୍ଚ୍ଚ ମାସରେ ସେ ରାଜନୀତି ଛାଡିବା ବାବଦରେ ଘୋଷଣା କରିଥିଲେ ।
ଶଶିକଳା ତିନି ଦଶନ୍ଧି ଧରି ତାମିଲନାଡୁର ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ଜୟଲଳିତାଙ୍କ ଅବିଚ୍ଛେଦ୍ୟ ବନ୍ଧୁ ଥିଲେ ।
ପ୍ରାରମ୍ଭରେ ସେ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ଜୟଲଳିତାଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମରେ ଫଟୋଗ୍ରାଫି କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିଲେ ଏବଂ ସେହିଠାରୁ ସେ ଜୟଲଳିତାଙ୍କର ଏକ ବିଶେଷ ବନ୍ଧୁ ହୋଇଥିଲେ ।
ଶଶିକଳା ଜୟଲଳିତାଙ୍କ ସଂଷ୍ପର୍ଶରେ ଆସିବା ପୂର୍ବରୁ ଏକ ଫଟୋଗ୍ରାଫି ଷ୍ଟୁଡିଓ ଚଳାଉ ଥିଲେ ଏବଂ ବିବାହ ଓ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମରେ ଫଟୋଗ୍ରାଫି କରୁଥିଲେ ।
ଅନୁପଯୁକ୍ତ ସମ୍ପତ୍ତି ମାମଲାରେ ସୁପ୍ରିମକୋର୍ଟ ଶଶିକଳାଙ୍କୁ ଚାରି ବର୍ଷ ଦଣ୍ଡିତ କରିବା ପରେ ଶଶିକଳା ୧୫ ଫେବୃଆରୀ ୨୦୧୭ ମସିହାରେ ବାଙ୍ଗାଲୋର ଟ୍ରାଏଲ କୋର୍ଟରେ ଆତ୍ମସମର୍ପଣ କରିଥିଲେ ଯେଉଁଠାରେ ତାଙ୍କୁ ୧୦୭୧୧ କଏଦୀ ନମ୍ବର ଦିଆଯାଇଥିଲା ।
ସନ ୧୯୭୨ରେ ସେ ମେଇତେଇ ଭାଷାରେ ନିର୍ମିତ 'ମତମ୍‌ଗି ମଣିପୁର' ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ଯାହା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ନିମନ୍ତେ ବିଂଶତମ ଜାତୀୟ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ପୁରସ୍କାର ପାଇଥିଲା ।
ଭାରତୀୟ ସାଂସ୍କୃତିକ ସମ୍ପର୍କ କାଉନସିଲ ତରଫରୁ ଫ୍ରାନ୍ସରେ ହୋଇଥିବା 'ଲାଇ ହରାଓବେ' ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ ନୃତ୍ୟ - ୨୦୧୦
ମଣିପୁର ପ୍ରଦେଶର ଇମ୍ପାଲରେ ଥିବା ଖ୍ୱାଇ ନ‌ଗମ୍ପାଲ ସୁଙ୍ଗଜୁବୁଙ୍ଗ ଲେଇରକ ନାମକ ସ୍ଥାନରେ ଏଲମ ବିଧୁମଣି ସିଂହ ଓ ଏଲମ ରୋଜୋମଣି ଦେବୀଙ୍କର ଔରଷରୁ ଏଲମ ଏନ୍ଦିରା ଦେବୀଙ୍କର ଜନ୍ମ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ।
ମାତ୍ର ୮ ବର୍ଷ ବୟସରୁ ଗୁରୁ ଲୌରେମ୍ବମ ଅମୁୟାଇମା ସିଂହ ତ‌ତ୍ତ୍ୱାବଧାନରେ ସେ ମଣିପୁରୀ ନୃତ୍ୟ ଶିଖିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ।
ପରେ ସେ ଆର.କେ.ଅକେସନ, ପଦ୍ମଶ୍ରୀ ମଇସ୍ନମ ଅମ୍ବୁଇ ସିଂହ, ଥିଙ୍ଗବାଜମ ବାବୁ ସିଂହ ଓ ଥିୟମ ତରୁନ‌କୁମାର ସିଂହ ଭଳି ଶିକ୍ଷକମାନଙ୍କଠାରୁ ସେ ଶିକ୍ଷା ଲାଭ କରିଥିଲେ ।
ଏହା ପରେ ସେ ମଣିପୁର ନୃତ୍ୟ ଏକାଡେମୀରେ ଆର.କେ. ପ୍ରିୟଗୋପାଲ ସନ, ୟୁମଶାନବି ମାଇବି, ଥମ୍ବଲଙ୍ଗୌ, ଏଞ୍ଜି କୁମାର ମାଇବି ଓ ହାଓବମ ଗାନବି ଭଳି ଗୁରୁଙ୍କଠାରୁ ଶିକ୍ଷା କରିବାର ସୌଭାଗ୍ୟ ଲାଭ କରିଥିଲେ ।
ସନ ୧୯୭୯ରେ ଗୁୱାହାଟି ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟରୁ ସେ ମଣିପୁରି ସଂସ୍କୃତି ଓ ସାହିତ୍ୟରେ ଏମ.ଏ. ଡିଗ୍ରୀ ହାସଲ କରିଥିଲେ ।
ଇତି ମଧ୍ୟରେ ସେ ନୃତ୍ୟ ଅଧ୍ୟୟନ ଜାରି ରଖିଥିଲେ ଓ ଭାରତ ସରକାରର ମିନିସ୍ଟ୍ରି ଅଫ କଲଚର ତରଫରୁ 'ଯୁବ କଳାକାର ସ୍କଲାରସିପ' ପାଇ ସନ ୧୯୭୯ରେ 'ରାସ' ଓ ୧୯୮୪ରେ 'ଲାଇ ହରଓବା' ପାଠ୍ୟକ୍ରମରେ ସ୍ନତକୋତ୍ତର ଡିଗ୍ରୀ ହାସଲ କରିଥିଲେ ।
ଏଲମ ଏନ୍ଦିରା ଦେବୀ‌ ଜଣେ ଭାରତୀୟ ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ ନର୍ତ୍ତକୀ ଓ ଶିକ୍ଷୟିତ୍ରୀ ଯିଏ ମଣିପୁରୀ ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ ନୃତ୍ୟରେ ବିଶାରଦ ଅଛନ୍ତି ବିଶେଷତଃ 'ଲାଇ ହରାଓବା' ଓ 'ରାସ' ନୃତ୍ୟରେ ।
ସନ ୨୦୧୪ରେ ଏନ୍ଦିରାଙ୍କର କଳା ଓ ସଂସ୍କୃତିରେ ଅବଦାନ ଯୋଗୁ ଭାରତ ସରକାର ତାଙ୍କୁ ପଦ୍ମଶ୍ରୀ ପୁରସ୍କାର ଦେଇ ସମ୍ମାନିତ କରିଥିଲେ ।
ହାଓବମ ମଣିଗୋପାଲ ସିଂହଙ୍କ ସ‌ହିତ ସେ ବିବାହ କରିଛନ୍ତି ଓ ତାଙ୍କର ତିନୋଟି ପୁଅ ଓ ଦୁଇଟି ଝିଅ ଅଛନ୍ତି ।
ଉତ୍ତର ଓ ଦକ୍ଷିଣ ସଭା ଯୁଗରେ ଏହା ବିଶ୍ବାସ କରାଯାଉଥିଲା ଯେ ଆତ୍ସୁତା ଶାଳରେ କୁସାନାଗିନୋ ତ୍ସୁରୁଗି ରଖାଯାଇଅଛି ।
ତେଣୁକରି ବହିଷ୍କୃତ ସମ୍ରାଟ ଗୋ ଦାଇଗୋ ଏବଂ ନୂଆ ସମ୍ରାଟ ଆଶିକାଗା ତାକାଉଜିଙ୍କ ମଧ୍ଯରେ ଏହା ଉପରେ ନିଜର ଅଧିକାର ସାବ୍ଯସ୍ତ କରିବା ପାଇଁ ଚାହୁଁ ଥିଲେ ।
ସମ୍ରାଟ ଗୋ ଦାଇଗୋ, ଏହି ଶାଳର କର୍ମଚାରୀ ଆତ୍ସୁତା ମାସାୟୋଶୀଙ୍କର ଜଣେ ପୃଷ୍ଠପୋଷକ ଥିଲେ ।
୧୩୩୫ରେ ଗୋ ଦାଇଗୋଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ବିଦ୍ରୋହ କରି, ତାକାଉଜି ଏକ ନୂଆ କାନ୍ନୁଶୀ ନିଯୁକ୍ତି ଦେଲେ ।
ମିନାମୋତୋନୋ ୟୋରିତୋମୋଙ୍କ ପଦାନୁସରଣ କରି, ତାକାଉଜି ସେହିଠାରେ ପ୍ରାର୍ଥନା କଲେ ଓ ରାଜଧାନୀ ଆଡକୁ ଅଗ୍ରସର ହେଲେ ।
ପାରମ୍ପରିକ ସ୍ରୋତ ଅନୁସାରେ ସମ୍ରାଟ କେଇକୋଙ୍କ ଶାସନର ୪୩ ଅଙ୍କରେ ୟାମାତୋ ତାକେରୁଙ୍କ ମୃତ୍ଯୁ ହୋଇଥିଲା ।
କିଛି ସମୟ ପରେ, ଏହି ସ୍ମାରକ ସବୁକୁ ବର୍ତ୍ତମାନର ଆତ୍ସୁତା ଶାଳ ପାଖରେ ନେଇ ରଖାଗଲା ଓ ଏକ ଶାଳ ତିଆରି କରାଗଲା ।
କିନ୍ତୁ ଶାଳର ପରମ୍ପରାଗତ ଲେଖ, ଏହି ଘଟଣାଟି ଚୁଆଇ ସମ୍ରାଟଙ୍କ ପ୍ରଥମ ଅଙ୍କରେ ହୋଇଥିଲା ବୋଲି କହେ ।
ସେଙ୍ଗୋକୁ ଯୁଗର ଅନେକ ମାନ୍ଯଗଣ୍ଯ ବ୍ଯକ୍ତି, ଯେପରିକି ଓଗା ନୋବୁନାଗାତୋୟୋତୋମୀ ହିଦେୟୋଶୀ ତଥା ତୋକୁଗାୱା ଆଦି, ଅର୍ଥ ଦାନ କରିଥିଲେ ।
ଦ୍ୱିତୀୟ ବିଶ୍ୱଯୁଦ୍ଧର ବୋମାବର୍ଷଣ ସମୟରେ ଅଗ୍ନିଦ୍ୱାରା ଆତ୍ସୁତାର ଅନେକ କୋଠା ଧ୍ବଂସ ହୋଇଯାଇଥିଲା ।
ଶାଳର ସଂଗ୍ରହାବଳୀ, ପାଣ୍ଡୁଲିପି ତଥା ଅନ୍ୟାନ୍ଯ ନଥିପତ୍ର ଆଦିକୁ ରଖିବା ପାଇଁ ୧୯୬୬ରେ ରତ୍ନଭଣ୍ଡାରକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରାଗଲା ।
୧୩୩୮ରେ, ଯେତେବେଳେ କିତାବାତାକେ ଆକୀଏ ଏକ ବିଶାଳ ସୈନ୍ଯ ନେଇ ଆସିଲେ, ଦକ୍ଷିଣ ଶାସନକୁ ଆତ୍ସୁତା ଅଧିକାର କରିବା ପାଇଁ ଆଉ ଏକ ସୁଯୋଗ ମିଳିଲା ।
୧୩୩୮ର ପ୍ରଥମ ମାସରେ ଆକିଏ ମଧ୍ଯ ଶାଳରେ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ସେ ଖୁବ୍ ଶୀଘ୍ର ମରିଗଲେ ।
ଆତ୍ସୁତା ଶାଳ ବା ଆତ୍ସୁତା ଜିଙ୍ଗୁ ହେଉଛି ସମ୍ରାଟ କେଏକୋଙ୍କ ରାଜୁତି କାଳରେ ଆଇଚି ରାଜ୍ଯ ନାଗୋୟାର ଆତ୍ସୁତା ସାହିରେ ତିଆରି କରାଯାଇ ଥିବା ଏକ ଶିଣ୍ଟୋଶାଳ ।
କୋଯିକୀରେ ଲେଖାଅଛି ଯେ ଏକ କିମ୍ବଦନ୍ତୀ ଖଡ୍ଗ କୁସାନାଗିନୋ ତ୍ସୁରୁଗି କୁ ରଖିବା ପାଇଁ ଆତ୍ସୁତା ଶାଳ ନିର୍ମିତ ।
ଭାଗବତ ପୁରାଣର ବର୍ଣ୍ନନା ଅନୁସାରେ କୁମ୍ଭକର୍ଣ୍ଣ ପୂର୍ବ ଜନ୍ମରେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରପାଳ ବିଜୟ ଥିଲେ ।
ଘଟଣାକ୍ରମରେ ବିଜୟ ତାଙ୍କ ଭାଇ ତଥା ଅନ୍ୟ ଦ୍ୱାରପାଳ ଜୟ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଚାରି ମାନସ ପୁତ୍ର ସନତ, ସନନ୍ଦନ, ସନାତନ ଏବଂ ସନତ କୁମାରଙ୍କଦ୍ୱାରା ଅଭିଶାପରେ ଦଣ୍ଡିତ ହୋଇଥିଲେ ।
ପ୍ରଥମେ ବିଜୟଙ୍କୁ ମୃତ୍ୟୁଦଣ୍ଡ ଦିଆଯାଇଥିଲା, କିନ୍ତୁ ପ୍ରଭୁ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଆକୁଳ ନିବେଦନ କରିବା ପରେ ବିଷ୍ଣୁ ତାଙ୍କର ଅଭିଶାପକୁ ବଦଳାଇ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଥିଲେ ଯେ, ଋଷି ବଚନ ଅନ୍ୟଥା ଅହେବ ନାହିଁ ।
ପ୍ରଥମତଃ ତୁମକୁ ମର୍ତ୍ତ୍ୟଲୋକରେ ମୋର ଭକ୍ତ ଭାବେ ସାତ ଥର ଜନ୍ମ ନେଇ ମୋର ଆରାଧନା କରିବା ପରେ ତୁମେ ପୁଣି ସ୍ୱର୍ଗଲୋକକୁ ଫେରିବ, କିମ୍ବା ରାକ୍ଷସ କୁଳରେ ତିନି ଥର ଜନ୍ମ ନେବା ପରେ ମୁଁ ତୁମକୁ ବଦ୍ଧ କରିବି ଏବଂ ଏହାପରେ ତୁମ୍ଭେ ପୁଣି ସ୍ୱର୍ଗଲୋକକୁ ଫେରିପାରିବ ।
ଜୟ ଓ ବିଜୟ ମର୍ତ୍ତ୍ୟଲୋକରେ ସାତଜନ୍ମ ପାଇଁ ରହିବାକୁ ଚାହୁଁ ନ ଥିବାରୁ ସେମାନେ ଅସୁର କୂଳରେ ଜାତ ହୋଇ ତିନିଜନ୍ମ ଯାଏଁ ଦଣ୍ଡ ଭୋଗିବାକୁ ନିଜର ଇଚ୍ଛା ପ୍ରକାଶ କଲେ ।
ଫଳରେ ଅଭିଶାପ ପ୍ରଭାବରେ ଜୟ ଏବଂ ବିଜୟ ଯଥାକ୍ରମେ ରାବଣ ଏବଂ କୁମ୍ଭକର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଅସୁର ଯୋନୀରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ ।
ସେ ଜଣେ ଧାର୍ମିକ, ବୁଦ୍ଧିମାନ ତଥା ଏକ ଅଜେୟ ଯୋଦ୍ଧା ଭାବରେ ବିବେଚିତ ହୋଇଥିଲେ ।
ଫଳରେ ଦେବତାମାନଙ୍କର ରାଜା ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କୁ ଏବଂ ତାଙ୍କ ଶକ୍ତି ପ୍ରତି ଈର୍ଷାପରାୟଣ ଥିଲେ ।
ତାଙ୍କ ଭାଇ ରାବଣ ଏବଂ ବିଭୀଷଣଙ୍କ ସହିତ କୁମ୍ଭକର୍ଣ୍ଣ ଭଗବାନ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରିବା ପାଇଁ ଯଜ୍ଞ ଏବଂ ତପ କରିଥିଲେ ।
ଯେତେବେଳେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କଠାରୁ ଏକ ବର ମାଗିବାର ସମୟ ଆସିଲା, ସେତେବେଳେ ତାଙ୍କ ଜିଭ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଅନୁରୋଧ ଅନୁଯାୟୀ ଦେବୀ ସରସ୍ୱତୀଙ୍କଦ୍ୱାରା ବନ୍ଧନଯୁକ୍ତ ହୋଇଥିଲା; ଯେଉଁଥିପାଇଁ, ସେ ଇନ୍ଦ୍ରାସନ ମାଗିବା ପରିବର୍ତ୍ତେ, ସେ ନିଦ୍ରାସନ ମାଗିଥିଲେ ।
ଏହା ମଧ୍ୟ କୁହାଯାଇଛି ଯେ ସେ ନିର୍ଦେବତ୍ୱମ୍ ମାଗିବା ବଦଳରେ ନିଦ୍ରାବତମ୍ ମାଗିଥିଲେ ।
ଅବଶ୍ୟ, ତାଙ୍କ ଭାଇ ରାବଣ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ କହିଥିଲେ ଯେ ଏହା ପ୍ରକୃତରେ ଏକ ଅଭିଶାପ ।
ସେ ଛଅ ମାସ ଶୋଇଥିଲେ ଏବଂ ଯେତେବେଳେ ସେ ଜାଗ୍ରତ ହେଲେ, ସେ ମଣିଷ ସମେତ ଆଖପାଖରେ ଥିବା ସମସ୍ତ ଜିନିଷ ଖାଇଯାଉଥିଲେ ।
ରାମଙ୍କ ସହ ଯୁଦ୍ଧରେ ରାବଣ ନିଜର ପରାଜୟ ନିଶ୍ଚିତ ଜାଣିବା ପରେ ଭାଇ କୁମ୍ଭକର୍ଣ୍ଣର ସାହାଯ୍ୟ ନେବାକୁ ଚାହିଁଲା ।
ଅନେକ ଚେଷ୍ଟାପରେ କୁମ୍ଭକର୍ଣ୍ଣକୁ ନିଦ୍ରାରୁ ଉଠାଇ ଯୁଦ୍ଧ କ୍ଷେତ୍ରକୁ ଯିବାକୁ କୁହାଗଲା ।
ଯେତେବେଳେ ତାଙ୍କୁ ରାମଙ୍କ ସହ ରାବଣ ଯୁଦ୍ଧର ପରିସ୍ଥିତି ବିଷୟରେ ଅବଗତ କରାଗଲା, ସେତେବେଳେ ସେ ରାବଣଙ୍କୁ ବୁଝାଇବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିଥିଲେ ଯେ ସେ ଯାହା କରୁଛନ୍ତି ତାହା ଭୁଲ୍ ଅଟେ ।
ତଥାପି, ସେ ନିଜ ଭାଇ ପ୍ରତି ବିଶ୍ୱସ୍ତତା ହେତୁ ଭାଇଙ୍କ ସପକ୍ଷରେ ଯୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ ପସନ୍ଦ କଲେ ।
କୁମ୍ଭକର୍ଣ୍ଣ ଯୁଦ୍ଧକୁ ଯାଇ ରାମଙ୍କ ସୈନ୍ୟବାହିନୀକୁ ଧ୍ୱଂସ୍ତ ବିଧ୍ୱସ୍ତ କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ ।
ସେ ସୁଗ୍ରିବଙ୍କୁ ଚେତାଶୂନ୍ୟ କରିଦେଇଥିଲେ, ତାଙ୍କୁ ବନ୍ଦୀ କରି ନେଇଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ଶେଷରେ ରାମଙ୍କଦ୍ୱାରା ସେ ନିହତ ହୋଇଥିଲେ ।
ଯେତେବେଳେ ରାବଣ ତାଙ୍କ ଭାଇଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ବିଷୟରେ ଶୁଣିଲେ, ସେ ହତାଶ ହୋଇ ଘୋଷଣା କଲେ ଯେ ସେ ପ୍ରକୃତରେ ପରାଜିତ ହୋଇଛନ୍ତି ।
ସେ ଋଷି ବିଶ୍ରବା ଏବଂ ରାକ୍ଷସୀ କୈକେସୀଙ୍କ ପୁତ୍ର ଏବଂ ଲଙ୍କାର ରାଜା ରାବଣର ସାନ ଭାଇ ଥିଲେ ।
କୁମ୍ଭ ଅର୍ଥ ହେଉଛି ପାତ୍ର ଏବଂ କର୍ଣ୍ଣ ଅର୍ଥ କାନ, ପିଲାଦିନରୁ ବଡ଼ କାନ ଥିବାରୁ ଏହାର ନାମ କୁମ୍ଭକର୍ଣ୍ଣ ରଖାଯାଇଥିଲା ।
ସୋଫିଆ ଆଲମ୍ ଜଣେ ଓଡ଼ିଆ ଅଭିନେତ୍ରୀ, ଯିଏକି ମୁଖ୍ୟତଃ ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର ଏବଂ ଧାରାବାହିକରେ ଅଭିନୟ କରନ୍ତି ।
ସୋଫିଆ ଆଲାମ ପ୍ରଥମେ ଓଡ଼ିଆ ଦୂରଦର୍ଶନ ଧାରାବାହିକରେ ଅଭିନୟ କରିବା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ।
ଡିଡି ଓଡ଼ିଆରେ ପ୍ରସାରିତ ଧାରାବାହିକ ବିଧାତାର ଖେଳ ଜରିଆରେ ସେ ଅଭିନୟ ଜୀବନ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ଏବଂ ପରବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ ସେ ଦୁହିତା, ମହାଯଜ୍ଞ ଭଳି ଲୋକପ୍ରିୟ ଧାରାବାହିକର ମୁଖ୍ୟ ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
ଏଥିସହିତ ସେ ଭାଗ୍ୟ ବିଧାତା, ଗାୟତ୍ରୀ, ସଂସ୍କାର ଭଳି ଧାରାବାହିକରେ ଚରିତ୍ର ଅଭିନେତ୍ରୀ ଭାବରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
ପରେ ସେ ସୁନା ଚଢ଼େଇ ମୋ ରୂପା ଚଢ଼େଇ, ଏସିପି ରଣବୀର, ଗଞ୍ଜା ଲଢ଼େଇ, ପ୍ରେମ ସବୁଠୁ ବଳବାନ, ଆଶିକ୍ ଭଳି ଓଡ଼ିଆ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
୨୦୦୯ ମସିହାରେ ସୋଫିଆ ଡ୍ରିମ୍ ଗାର୍ଲ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଜରିଆରେ ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର ଜଗତରେ ଅଭିନୟ କରିବା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ।
ଏହାପରେ ସେ ସେହି ବର୍ଷ ଅନ୍ୟ ଏକ ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର ସୁନା ଚଢ଼େଇ ମୋ ରୂପା ଚଢ଼େଇ ଏବଂ ଅସୀମ: ବିୟଣ୍ଡ୍ ବାଉଣ୍ଡରିଜ୍‌ରେ ଅଭିନୟ କରଥିଲେ ।
ସୁନା ଚଢ଼େଇ ମୋ ରୂପା ଚଢ଼େଇରେ ସେ ସିଦ୍ଧାନ୍ତ ମହାପାତ୍ର, ଅନୁଭବ ମହାନ୍ତି, ବିଜୟ ମହାନ୍ତି, ମିହିର ଦାସ, ବର୍ଷା ପ୍ରିୟଦର୍ଶିନୀ, ସ୍ନିଗ୍ଧା ମହାନ୍ତି ଆଦି କଳାକାରଙ୍କ ସହ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
ସୋଫିଆ ଆଲାମ ବିଜେବି କଲେଜରୁ ବାଣିଜ୍ୟରୁ ସ୍ନାତକ କରିବାପରେ ବ୍ୟାଙ୍କିଙ୍ଗ୍‌ରେ ଯୋଗ ଦେବାପାଇଁ ଯାଇଥିଲେ ।
ମାତ୍ର ୨୦୦୧ ମସିହାରେ ଓଡ଼ିଆ ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ ସୁବ୍ରତ ନାୟକ ତାଙ୍କୁ ଓଡ଼ିଆ ଦୂରଦର୍ଶନ ଧାରାବାହିକ ବିଧାତାର ଖେଳରେ ଅଭିନୟ କରିବା ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତାବ ଦେଇଥିଲେ ।
ଏହାପରେ ସେ ଡିଡି ଓଡ଼ିଆର ଅନ୍ୟତମ ଲୋକପ୍ରିୟ ଧାରାବାହିକ ଦୁହିତା, ମହାଯଜ୍ଞ ଆଦିରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
ପରବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ ସେ ଇ ଟିଭି ଓଡ଼ିଆର ଲୋକପ୍ରିୟ ଧାରାବାହିକ ଭାଗ୍ୟ ବିଧାତା, ସଂସ୍କାର, ଗାୟତ୍ରୀ ଆଦିରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
ସୋଫିଆ ଏବେ ଜୀ ସାର୍ଥକରେ ପ୍ରସାରିତ ଓଡ଼ିଆ ଧାରାବାହିକ ରହିଛି ରହିବି ତୋ'ରି ପାଇଁରେ ଅଭିନୟ କରୁଛନ୍ତି ।
ସୋଫିଆ ଆଲାମ ଓଡ଼ିଶାର ଜଣାଶୁଣା କଣ୍ଠଶିଳ୍ପୀ ମହମ୍ମଦ ସିକନ୍ଦର ଆଲାମଙ୍କର ବଡ଼ ଝିଅ ।
ତାଙ୍କ ମାଆ ନାଇମା ଆଲାମ ଜଣେ ସୁଗାୟିକା ତଥା ଆକାଶବାଣୀର ଜଣେ ସ୍ୱୀକୃତିପ୍ରାପ୍ତ କଳାକାର ।
ତାଙ୍କ ସାନ ଭଉଣୀ ନାଜିଆ ଆଲାମ ମଧ୍ୟ ଜଣେ ସୁନାମଧନ୍ୟା କଣ୍ଠଶିଳ୍ପୀ ।
ଉତ୍କଳରେ ଜନ୍ମିତ ଭକ୍ତକବି ରାମଦାସ ଥିଲେ ପ୍ରଭୁ ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କର ଭକ୍ତ ତଥା ଓଡ଼ିଆ ସାହିତ୍ୟର ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଭକ୍ତିକାବ୍ୟ ଦାର୍ଢ଼୍ୟତାଭକ୍ତିର ରଚୟିତା ।
ଏହି ଗ୍ରନ୍ଥରେ ବହୁ ଉତ୍କଳ ଓ ବୈଷ୍ଣବ କବିଙ୍କ ଜୀବନ ଚରିତ ସହ ମାହାତ୍ମ୍ୟ ବର୍ଣ୍ନିତ ହୋଇଛି ।
ଖୋର୍ଦ୍ଧାରାଜା ବୀରକେଶରୀ ଦେବଙ୍କ ୪୨ ଅଙ୍କ, ଜୁଲାଇ ୨୫ ତାରିଖ, ରବିବାର ଦିନ ରାମଦାସ ତାଙ୍କ ରଚିତ
କାହାଣୀଗୁଡିକ ରାଜା କପିଳେନ୍ଦ୍ର ଦେବ, ପୁରୁଷୋତ୍ତମ ଦେବ ଏବଂ ପ୍ରତାପରୁଦଦେବଙ୍କ ରାଜତ୍ୱ ବିଷୟରେ ଅନେକ ନିର୍ଭରଯୋଗ୍ୟ ଏବଂ ଉପଯୋଗୀ ଐତିତିହାସିକ ତଥ୍ୟ ମଧ୍ୟ ପ୍ରଦାନ କରିଥାଏ ।
ଜଗନ୍ନାଥ ଦାସଙ୍କ ରଚିତ ଭାଗବତ ଭଳି ନବାକ୍ଷରୀ ବୃତ୍ତରେ ଛନ୍ଦବଦ୍ଧ କବିତାରେ କାହାଣିଗୁଡିକ ସରଳ ଏବଂ ଆକର୍ଷଣୀୟ ଭାବେ ବର୍ଣ୍ଣିତ ହୋଇଛି ।
ଦୁଇଭାଗରେ ରଚିତ ଦାର୍ଢ଼୍ୟତାଭକ୍ତି ଗ୍ରନ୍ଥର ପ୍ରଥମ ଭାଗରେ ରହିଛି ୨୫ଟି ଅଧ୍ୟାୟ ଏବଂ ଦ୍ୱିତୀୟ ଭାଗରେ ରହିଛି ୩୦ଟି ଅଧ୍ୟାୟ ।
ଏଥିରେ ଥିବା ୨୫ଟି ଅଧ୍ୟାୟରେ ୨୫ ଜଣ ବିଶିଷ୍ଟ ଭକ୍ତମାନଙ୍କର ଚରିତ ବର୍ଣ୍ନନା କରାଯାଇଛି ।
ଭକ୍ତକବି ରାମଦାସ ଅଗ୍ରପୂଜ୍ୟ ଗଣେଶଙ୍କ ବନ୍ଦନା ସହ ଦାର୍ଢ଼୍ୟତାଭକ୍ତି ରସାମୃତ ଗ୍ରନ୍ଥର ପ୍ରଥମ ଅଧ୍ୟାୟ ଆରମ୍ଭ କରିଛନ୍ତି ।
ବୋସଫରସ୍, ମାରମାରା ସାଗର ଏବଂ ଡାର୍ଡାନେଲ୍ସ ଦ୍ୱର ୟୁରୋପୀୟ ତୁର୍କୀ ଏସୀୟ ତୁର୍କୀରୁ ପୃଥକ ହୋଇଛି ।
ଦେଶ ତିନି ପାର୍ଶ୍ୱରେ ସମୁଦ୍ରଦ୍ୱାରା ଘେରି ରହିଛି: ପଶ୍ଚିମରେ ଏଜିଆନ୍ ସାଗର, ଉତ୍ତରରେ କୃଷ୍ଣ ସାଗର ଏବଂ ଦକ୍ଷିଣରେ ଭୂମଧ୍ୟସାଗର ।
ତୁର୍କୀର ୟୁରୋପୀୟ ଭାଗ, ଯାହାକୁ ପୂର୍ବ ଥ୍ରେସ୍ ମଧ୍ୟ କୁହାଯାଏ, ବଲକାନ ଉପଦ୍ୱୀପର ପୂର୍ବ ସୀମାରେ ଅବସ୍ଥିତ ।
ତୁର୍କୀର ଏସୀୟ ଅଂଶ ମୁଖ୍ୟତଃ ଆନାଟୋଲିଆ ଉପଦ୍ୱୀପକୁ ନେଇ ଗଠିତ, ଯାହା ଉତ୍ତରରେ କୋରୋଗ୍ଲୁ ଏବଂ ପଣ୍ଟିକ୍ ପର୍ବତ ଶୃଂଖଳା ଏବଂ ଦକ୍ଷିଣରେ ତୁରୁସ୍ ପର୍ବତ ମଧ୍ୟରେ ସଂକୀର୍ଣ୍ଣ ଉପକୂଳ ସମତଳ ଭୂମି ସହିତ ଏକ ଉଚ୍ଚ କେନ୍ଦ୍ରୀୟ ମାଳଭୂମିକୁ ନେଇ ଗଠିତ ।
ପୂର୍ବ ତୁର୍କୀର ଏକ ପାର୍ବତ୍ୟ ଅଞ୍ଚଳ ଏବଂ ଅନେକ ନଦୀ ଯଥା ଫରାତ୍, ଟାଇଗ୍ରିସ୍ ଏବଂ ଆରାସ ଭଳି ନଦୀଗୁଡ଼ିକର ଉତ୍ସ ଅଟେ ।
ତୁର୍କୀର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ବିନ୍ଦୁ ୫୧୩୭ ମିଟର ଉଚ୍ଚ ଆରାରତ୍ ପର୍ବତ, ଏବଂ ଦେଶର ବୃହତ୍ତମ ହ୍ରଦ ଭାନ୍ ହ୍ରଦ ଏହି ଭାଗର ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ ।
ଏହାର କିଛି ଅଂଶ ଯୁରୋପର ବଲକାନ ଉପଦ୍ୱୀପ ଓ କିଛି ଅଂଶ ପଶ୍ଚିମ ଏସିଆର ଆନାତୋଲିଆ ଉପଦ୍ୱିପରେସ୍ଥିତ ।
ଏହାର ଉତ୍ତର-ପଶ୍ଚିମ ଦିଗ ଗ୍ରୀସ୍ ଏବଂ ବୁଲଗେରିଆ ,ଉତ୍ତର ଦିଗ କୃଷ୍ଣ ସାଗର ଉତ୍ତର-ପୂର୍ବ ଜର୍ଜିଆ ଦ୍ୱର ଘେରା ।
ସେହି ପରି ପୂର୍ବ ଦିଗ ଆର୍ମେନିଆ, ଆଜେରବାଇଜାନ ଏବଂ ଇରାନ ; ଦକ୍ଷିଣ ପୂର୍ବ ଦିଗ ଇରାକ ; ଦକ୍ଷିଣରେ ସିରିଆ ଏବଂ ଭୂମଧ୍ୟସାଗର; ଏବଂ ପଶ୍ଚିମ ଏଜିଅନ୍ ସାଗର ନିକଟରେସ୍ଥିତ ।
ଉଭୟ ୟୁରୋପ ଏବଂ ଏସିଆରେ ବିସ୍ତୃତ ଇସ୍ତାନବୁଲ , ଦେଶର ବୃହତ୍ତମ ସହର ଏବଂ ଆଙ୍କାରା ଏହାର ରାଜଧାନୀ ଅଟେ ।
ରାସାୟନିକ ଏବଂ ତୈଳ ଟ୍ୟାଙ୍କର୍ ଓ ବିଳାସପୂର୍ଣ୍ଣ ଜାହାଜ ଉତ୍ପାଦନ ପାଇଁ ତୁର୍କୀ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ।
ବେକୋ ଏବଂ ଭେଷ୍ଟେଲ ପରି ତୁର୍କୀ ବ୍ରାଣ୍ଡଗୁଡିକ ୟୁରୋପରେ ଉପଭୋକ୍ତା ଇଲେକ୍ଟ୍ରୋନିକ୍ସ ଏବଂ ଘରୋଇ ଉପକରଣର ବୃହତ୍ତମ ଉତ୍ପାଦକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଗଣାଯାଆନ୍ତି ।
ତୁର୍କୀ ଅର୍ଥନୀତିର ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପ୍ରମୁଖ କ୍ଷେତ୍ର ହେଉଛି ବ୍ୟାଙ୍କିଙ୍ଗ୍, ଗୃହ ନିର୍ମାଣ, ଗୃହ ଉପକରଣ, ଇଲେକ୍ଟ୍ରୋନିକ୍ସ, ବସ୍ତ୍ର, ତୈଳ ବିଶୋଧନ, ପେଟ୍ରୋକେମିକାଲ୍ ଉତ୍ପାଦ, ଖାଦ୍ୟ, ଖଣି, ଲୁହା ଏବଂ ଇସ୍ପାତ ଏବଂ ମେସିନ୍ ଶିଳ୍ପ ।
ତୁର୍କୀ ସମ୍ବିଧାନର ଧାରା ୬୬କ "ତୁର୍କ"କୁ "ନାଗରିକତ୍ୱ ବନ୍ଧନ ମାଧ୍ୟମରେ ତୁର୍କୀ ରାଜ୍ୟ ସହିତ ବନ୍ଧା ହୋଇଥିବା" ଭାବରେ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରେ; ତେଣୁ, ତୁର୍କୀର ନାଗରିକ ଭାବରେ "ତୁର୍କୀ" ଶବ୍ଦର ଆଇନଗତ ବ୍ୟବହାର ଜାତିଗତ ସଂଜ୍ଞାଠାରୁ ଭିନ୍ନ ଅଟେ।
ଜନସଂଖ୍ୟାର ଜାତିଗତ ମିଶ୍ରଣ ଉପରେ ନିର୍ଭରଯୋଗ୍ୟ ତଥ୍ୟ ଉପଲବ୍ଧ ନାହିଁ, କାରଣ ତୁର୍କୀ ଜନଗଣନା ସଂଖ୍ୟା ଅନୁସୂଚିତ ଜାତି ଉପରେ ପରିସଂଖ୍ୟାନ ଅନ୍ତର୍ଭୂକ୍ତ କରେ ନାହିଁ।
ଆରମ୍ଭରେ ତାଙ୍କ ଦକ୍ଷତା ଉପରେ ପ୍ରଶ୍ନ କରାଯାଇଥିଲା କିନ୍ତୁ ପରେ ସେ ତାଙ୍କ ତାଲିମଦାତାଙ୍କୁ ନିଜ ସାମର୍ଥ୍ୟ ଦେଖାଇଥିଲେ ।
ସେ ୨୦୦୩ରେ ଫିଲ୍ଡ ହକି ଖେଳିବା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ଏବଂ ଦ୍ରୋଣାଚାର୍ଯ୍ୟ ପୁରସ୍କାର ପ୍ରାପ୍ତ ବଳଦେବ ସିଂଙ୍କ ଅଧୀନରେ ଶାହାବାଦ ହକି ଏକାଡେମୀରେ ତାଲିମ ନେଇଥିଲେ ।
ସେ ପ୍ରଥମେ ଗୋୱାଲିୟରରେ ଜୁନିୟର ନ୍ୟାସନାଲକୁ ଏବଂ ଚଣ୍ଡୀଗଡ଼ ସ୍କୁଲ ନ୍ୟାସନାଲରେ ନ୍ୟାସନାଲକୁ ଆସିଥିଲେ ।
ମାତ୍ର ୧୪ ବର୍ଷ ବୟସରେ ସିନିୟର ଇୟର ପ୍ରଥମ କରି ଯୋଗ ଦେଇ ସେ ଭାରତୀୟ ମହିଳା ହକି ଦଳରେ ସର୍ବକନିଷ୍ଠ ଖେଳାଳି ହୋଇଥିଲେ ।
ତାଙ୍କ ପରିବାର ତାଙ୍କୁ ଆର୍ଥିକ ସହାୟତା କରିବାରେ କଷ୍ଟ ଭୋଗିବାରୁ ସେ ବୃତ୍ତିଗତ ଭାବରେ ଖେଳିବା ଆରମ୍ଭ କଲା ପରେ ବେସରକାରୀ କ୍ରୀଡ଼ା ସଂଗଠନ ଗୋସ୍ପୋର୍ଟସ୍ ଫାଉଣ୍ଡେସନ ତାଙ୍କୁ ଆର୍ଥିକ ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସହାୟତା ପ୍ରଦାନ କରିଥିଲା ।
ସେ ବିଦ୍ୟାଳୟ ଶିକ୍ଷା ସମାପ୍ତ କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଅଭ୍ୟାସ ଏବଂ ମ୍ୟାଚରେ ଅଂଶଗ୍ରହଣ ଜନିତ ବ୍ୟସ୍ତତା ହେତୁ ସ୍ନାତକ ଡିଗ୍ରୀ ପାଇବାରେ ସକ୍ଷମ ହୋଇନଥିଲେ ।
ସେ ଜଣେ ଷ୍ଟ୍ରାଇକର ଭାବରେ ମଧ୍ୟ ଜଣାଶୁଣା ଏବଂ ପ୍ରାୟତଃ ମିଡ୍ ଫିଲ୍ଡର ଡବଲ୍ସ ହୋଇ ଖେଳନ୍ତି ।
ସନ ୧୯୪୭ର ଭାରତ ବିଭାଜନ ପର କୌର ଓ ତାଙ୍କ ପିତାମାତା ଦିଲ୍ଲୀର ଘାଜିଆବାଦ , ଦିଲ୍ଲୀରେ ବସବାସ କଲେ ।
ସନ ୧୯୪୮ରେ ସେ ପଞ୍ଜାବ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳରେ ଲେକଚରର ଥିବା ଜୋଗିନ୍ଦର ସିଂହ ସୋଧିଙ୍କୁ ବିବାହ କରିଥିଲେ ।
କୌରଙ୍କ ପ୍ରତିଭା ଦେଖି ସ୍ୱାମୀ ତାଙ୍କୁ ସ‌ହ‌ଯୋଗ କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ ଓ ଅବିଳମ୍ବେ ବମ୍ବେରେ ସଙ୍ଗୀତ ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ ଗୁଲାମ ହାଇଦର ହିନ୍ଦୀ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଇଣ୍ଡଷ୍ଟ୍ରୀରେ ତାଙ୍କୁ ପେଷାଦାର ପ୍ରଚ୍ଚଦପଟ ଗାୟିକା ଭାବରେ ଗାଇବା ସୁଯୋଗ ଦେଇଥିଲେ ।
ସନ ୧୯୪୮ରେ ତାଙ୍କ ଅଧୀନରେ ଶହୀଦ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ସେ ତିନୋଟି ଗୀତ ଗାଇଥିଲେ ଯାହାର ନାମ ବଦନାମ ନା ହୋ ଜାୟେ ମୋହବ୍ବତ କା ଫସାନା, ଆନା ହାଏ ତୋ ଆଯାଓ ଓ ତକଦୀର କି ଆନ୍ଧି ହମ କାହାଁ ଔର ତୁମ କାହାଁ ।
ତାଙ୍କର ପ୍ରକୃତ ଅନୁରାଗ ମଞ୍ଚରେ ଗାଇବା ଥିଲା ଓ ପଞ୍ଜାବୀ ଲୋକ ସଙ୍ଗୀତର ପୁନରୁଦ୍ଧାର କରିବାକୁ ସେ ସନ ୧୯୫୨ରେ ଦିଲ୍ଲୀ ଫେରିଆସିଥିଲେ ।
ତାଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ ତାଙ୍କର ସଂଗୀତ ପେଷାକୁ ଆଗକୁ ବଢ଼େଇବା ନିମନ୍ତେ ଦିଗ୍‌ଦର୍ଶନ ଦେଇଥିଲେ ।
"ସେ ପସନ୍ଦ କରିଥିବା ସମସ୍ତ ଗୀତ ମୁଁ ଗାଇଥିଲି ଓ ଆମେ ଦୁହେଁ ମିଶି ସେ ସବୁର ସ୍ୱର ସଂଯୋଜନା କରିଥିଲୁ ।
" 'ଚାନ କିଥେ ଗୁଜରି ଆଇ ରାତ', 'ଲାଥେ ଦି ଚାଦର', 'ଶୋଙ୍କନ ମେଲେ ଦି' ଓ 'ଗୋରୀ ଦିୟାଁ ଝାଞ୍ଜରନ' ଇତ୍ୟାଦି ପଞ୍ଜାବୀ ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ ଗୀତ ସମୂହ ଗାଇବା ନିମନ୍ତେ କୌର ଓ ସୋଧି ଉଭୟ ମିଳିତ ଭାବରେ ବନ୍ଦବୋସ୍ତ କରିଥଲେ ।
ଏହି ଗୀତଗୁଡ଼ିକ ଅନେକ ଖ୍ୟାତନାମା ପଞ୍ଜାବୀ କବି ଲେଖିଥିଲେ କିନ୍ତୁ କୌର ସେହି ଗୀତଗୁଡ଼ିକୁ ଜନପ୍ରିୟ କରିଥିଲେ ।
ପୃଥିବୀର ଅନେକ ସ୍ଥାନ ଭ୍ରମଣ କରି ସେ ଲୋକ ଗୀତ ଗାଇବାଦ୍ୱାରା ପଞ୍ଜାବୀ ଲୋକ ସଂଗୀତ ଦୃତ ଜନପ୍ରିୟ ହୋଇପାରିଥିଲା ।
ଦୀର୍ଘ ଛଅ ଦଶକର ଜୀବନରେ ସେ ପଞ୍ଜାବୀ ସୁଫି , ବୁଲ୍ଲେହ ଶାହଙ୍କର କାଫି ଓ ସମସାମୟିକ ନନ୍ଦ ଲାଲ ନୂରପୁରି , ଅମ୍ରିତା ପ୍ରିତମ , ମୋହନ ସିଂହ ଓ ଶିବ କୁମାର ବଟଲଭି ଇତ୍ୟାଦି ଲୋକମାନଙ୍କ ସ‌ହିତ 'ମାଭନ ତେ ଧୀନ', 'ଜୁଟ୍ଟି କସୁରି', 'ମାଧନିୟାନ', 'ଏହନା ଆଖିୟାଁ ଚ ପାବନ କିବେନ କଜରା' ଓ ଘମନ ଦି ରାତ ଭଳି ଅନେକ ସ୍ମରଣୀୟ ସଂଗୀତ ଦେଇଥିଲେ ।
ପଞ୍ଜାବୀ ସଂସ୍କୃତିରେ ତାଙ୍କର ବିବାହ ସଙ୍ଗୀତ 'ଲାଥେ ଦି ଚଦର', ସୁହେ ବେ ଚୀରେ ୱାଲେୟା ଓ କାଲା ଡୋରିଆ ଇତ୍ୟାଦି ଅଲିଭା ହୋଇ ରହିବ ।
ମୋଟ ଦୁଇ ହଜାର ଗୀତ କୌର ରେକର୍ଡ଼ କରିଥିଲେ ଯାହା ଭିତରେ ଆଶା ସିଂହ ମସ୍ତାନା, କର୍ଣ୍ଣଲ ଗିଲ, ହରଚରଣ ଗ୍ରେୱାଲ, ରଙ୍ଗିଲା ଜାଟ୍ଟ ଓ ଦିଦାର ସନ୍ଧୁଙ୍କ ‌ସ‌ହିତ ଡୁଏଟ ଗାଇଥିବା ରେକର୍ଡ଼ ମଧ୍ୟ ଅଛି ।
ସନ ୧୯୭୬ରେ ସୋଧିଙ୍କର ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ସାହଚର୍ଯ୍ୟ କଟିଯାଇଥଲେ ମଧ୍ୟ ପରିବାରର ସର୍ଜନାକାରୀ ପରମ୍ପରାକୁ ଜାରି ରଖି ସେ ତାଙ୍କର ଝିଅ ତ‌ଥା ଶିଷ୍ୟାମାନଙ୍କ ସ‌ହିତ ଡୁଏଟ ଗାଇବାକୁ ଲାଗିଲେ ।
ତାଙ୍କର ଝିଅ ରୁପିନ୍ଦର କୌର ଗୁଲେରିଆ ବା ଡଲି ଗୁଲେରିଆ ଓ ନାତୁଣୀ ସୁନୟନୀ ମିଶି "ସୁରିନ୍ଦର କୌର ତିନି ପିଢ଼ି" ଧରି ସଙ୍ଗୀତ ପରିବେଷଣ କରିଥିଲେ ।
ମୂଖ୍ୟତଃ ସେ ପଞ୍ଜାବୀ ଲୋକ ସଂଗୀତ ଗାଉଥିଲେ ଓ ସେହି ଶୈଳୀକୁ ଲୋକପ୍ରିୟ କରାଇବାରେ ଅଗ୍ରଣୀ ଥିଲେ; ସନ ୧୯୪୮ରୁ ୧୯୫୨ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ ହିନ୍ଦୀ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ପ୍ରଚ୍ଚଦପଟ ଗାୟିକା ଭାବରେ କଣ୍ଠଦାନ କରିଥିଲେ ।
ସନ ୧୯୮୪ରେ ପଞ୍ଜାବୀ ଲୋକ ସଙ୍ଗୀତ ନିମନ୍ତେ ଭାରତୀୟ ସଙ୍ଗୀତ, ନୃତ୍ୟ ଓ ଥିଏଟର ଏକାଡେମୀର ଜାତୀୟ ଏକାଡେମୀର ସଙ୍ଗୀତ ନାଟକ ଏକାଡେମୀ ତରଫରୁ ତାଙ୍କୁ ସଙ୍ଗୀତ ନାଟକ ପୁରସ୍କାର, ମିଲେନିଅମ ପଞ୍ଜାବୀ ଗାୟିକା ପୁରସ୍କାର, ଓ ସନ ୨୦୦୬ରେ ସଙ୍ଗୀତ କଳାକୁ ତାଙ୍କର ଅବଦାନ ନିମନ୍ତେ କୌର ପଦ୍ମଶ୍ରୀ ପୁରସ୍କାର ପାଇଥିଲେ ।
ଗୁରୁ ନାନ‌କ ଦେବ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟ ତାଙ୍କୁ ସନ ୨୦୦୨ରେ ସମ୍ମାନ ଜନ‌କ ଡକ୍ଟରେଟ ଡିଗ୍ରୀ ଦେଇଥିଲେ ।
ବ୍ରିଟିଶ ଭାରତରେ ଥିବା ପଞ୍ଜାବ ପ୍ରଦେଶ ଅନ୍ତର୍ଗତ ଲାହୋର ସ‌ହରରେ ଥିବା ଏକ ପଞ୍ଜାବୀ ପରିବାରରେ ସୁରିନ୍ଦର କୌର ଜନ୍ମ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ।
ଉଲ୍ଲେଖନୀୟ ପଞ୍ଜାବୀ ଗାୟିକା ପ୍ରକାଶ କୌରଙ୍କର ସେ ଭଉଣୀ ଓ ଡଲି ଗୁଲେରିଆଙ୍କର ମାଆ ଥିଲେ ।
ସୁରିନ୍ଦର କୌର‌ ତାଙ୍କର ପ୍ରଥମ ସଜୀବ ପେଷାଦାର ପ୍ରଦର୍ଶନ ଲାହୋର ରେଡିଓ ଷ୍ଟେସନରେ ସନ ୧୯୪୩ରେ ଦେଖାଇଥିଲେ ଓ ତା'ପର ବର୍ଷ ଅଗଷ୍ଟ ୩୧, ୧୯୪୩ରେ ସେ ଓ ତାଙ୍କ ଭଗିନୀ ପ୍ରକାଶ କୌର ସ‌ହିତ ଏକ ଦ୍ୱୈତ ସଙ୍ଗୀତ 'ମାଭନ ତେ ଧିନ ରାଲ ବିଥିଆନ'ଗୀତ ଏଚଏମ‌ଭି କମ୍ପାନୀ ନିମନ୍ତେ ଗାଇବା ପରେ ସେ ଭାରତ ଉପମହାଦେଶର ସୁପରସ୍ଟାର ହୋଇଯାଇଥିଲେ ।
ଦିଲ୍ଲୀ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟର ଜୋଗିନ୍ଦର ସିଂହ ସୋଧି ନାମକ ଜଣେ ପ୍ରଫେସରଙ୍କୁ କୌର ବିବାହ କରିଥିଲେ ।
ଏହି ଯୋଡ଼ିଙ୍କର ତିନୋଟି ଝିଅ ହୋଇଥିଲେ, ବଡ଼ ଝିଅ ମଧ୍ୟ ଲୋକ ସଙ୍ଗୀତ ଗାୟୀକା ଅଟନ୍ତି ।
ସନ ୨୦୦୬ରେ ନିଉ ଜର୍ସୀରେ ଥିବା ସମୟରେ ଦୀର୍ଘ କାଳର ବେମାରୀ ପରେ କୌର ମୃତ୍ୟ ବରଣ କରିଥିଲେ ।
ଖ୍ରୀ:ପୂ: ୫ ଶତାବ୍ଦୀରେ ମହାଭାରତରେ ଲିଖିତ ସମୁଦ୍ର ମନ୍ଥନ ସମୟରେ ପ୍ରଥମ ଥର ନିମନ୍ତେ ମୋହିନୀଙ୍କର ଆବିର୍ଭାବ ହୋଇଥିଲା ।
ଅସୁରମାନେ ଅମୃତ ରଖିବାକୁ ମନ୍ତ୍ରଣା କରୁଥିବା ଜାଣି ଦେବତାମାନେ କ୍ରୋଧଗ୍ରସ୍ତ ହେଲେ ।
ଅସୁରଙ୍କର ମନ୍ତ୍ରଣା ଜାଣି ବିଷ୍ଣୁ ଗୋଟିଏ ସୁନ୍ଦରୀ ମୋହମୟୀ ଝିଅର ରୂପ ଧାରଣ କଲେ ।
ଅସୁରମାନଙ୍କୁ ମୋହ ଓ ଛଳରେ ପରାଜିତ କରି ଅମୃତ ନେଇଆସିଲେ ଓ ଦେବତାଙ୍କୁ ଦେଇଦେଲେ ।
ରାହୁ କିନ୍ତୁ ଏହି ଛଳରେ ପରାଜିତ ନହୋଇ ଛଦ୍ମ ବେଶରେ ଦେବାତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବସି କିଛି ଅମୃତ ପିଇବାକୁ ଲାଗିଲେ ।
ସୁର୍ଯ୍ୟ ଓ ଚନ୍ଦ୍ର ଏକଥା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଜଣେଇବାରୁ ସେ ସୁଦର୍ଶନ ଚକ୍ର ପେଶୀ ରାହୁର ଶିରଚ୍ଛେଦ କରିଦେଲେ କିନ୍ତୁ ତାହାର ମୁଣ୍ଡଟି ଅମରତ୍ୱ ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇ ରହିଲା ରାମାୟଣର ବାଳକାଣ୍ଡରେ ଏହି ସମ୍ବାଦ ମଧ୍ୟ ଅଛି ।
ମୋହିନୀ , ବିଷୟ ହିନ୍ଦୁ ପୁରାଣରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି ଓ ଏହା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ଏକ ମହିଳା ଅବତାର ବୋଲି କୁହାଯାଏ ।
ତାଙ୍କୁ ଜଣେ ମାୟାବିନୀ ବା କୁହୁକିନୀ ଭାବରେ ଚିତ୍ରଣ କରାଯାଇଛି ଯିଏ ବ୍ୟକ୍ତିମାନଙ୍କୁ ପ୍ରେମରେ ପାଗଳ କରି ବିନାଶ କରିପାରନ୍ତି ।
ବିଷ୍ଣୁ ଏକ ମହିଳା ରୂପ ଧାରଣ କରି ଅସୁରଙ୍କ ହାତରର ଅମୃତ ଭରା ପାତ୍ର ଛଡ଼େଇ ଆଣି ଦେବତାଙ୍କୁ ଦେଇଥିଲେ ଓ ଏହା ଫଳରେ ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କର ଅମରତ୍ୱ ବଜାୟ ରଖିପାରିଲେ ।
ମୋହିନୀଙ୍କ ବିଷୟରେ ବିଭିନ୍ନ କିମ୍ବଦନ୍ତୀମାନ ଅଛି ଯେଉଁଥିରେ ତାଙ୍କର ଅଦ୍ଭୁତ କର୍ମମାନଙ୍କର ବର୍ଣ୍ଣନା ଥିବା ସଙ୍ଗେ ସଙ୍ଗେ ତାଙ୍କର ଶିବଙ୍କ ସ‌ହିତ ବିବାହ ବିଷୟ ମଧ୍ୟ ଲେଖାଅଛି ।
ସାରା ଭାରତୀୟ ସଂସ୍କୃତିରେ ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରାଯାଏ କିନ୍ତୁ ମୂଖ୍ୟତଃ ପଶ୍ଚିମ ଭାରତରେ ଥିବା ମନ୍ଦିରମାନଙ୍କରେ ସେ ମହାଳସା ନାମରେ ପୂଜା ପାଆନ୍ତି ।
ମୋହ ଶବ୍ଦରୁ ମୋହିନୀ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଛି ଯାହାଏ ଅର୍ଥ ମନ୍ତ୍ରମୁଗ୍‌ଧ ବା ଅହେତୁକ ପ୍ରେମାଚ୍ଛନ୍ନ, ଓ ସାହିତ୍ୟରେ ମାୟାର ମାନବୀକରଣ ।
ସୋମେଶ ମହାନ୍ତି ଜଣେ ଓଡ଼ିଆ ଅଭିନେତା, ଯିଏକି ଓଡ଼ିଆ ଦୂରଦର୍ଶନ ଧାରାବାହିକ, କଥାଚିତ୍ର, ଯାତ୍ରା ଜଗତ ଏବଂ ମଞ୍ଚରେ ଅଭିନୟ କରନ୍ତି ।
ସେ ପ୍ରଥମେ ଓଡ଼ିଆ ଆଲବମ୍ ଗୀତରେ ଅଭିନୟ କରିବା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ଏବଂ ପରେ ଧାରାବାହିକରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
ଡିଡି ଓଡ଼ିଆରେ ପ୍ରସାରିତ ଓଡ଼ିଆ ଦୂରଦର୍ଶନ ଧାରାବାହିକ ସୁନା କଳସରୁ ଅଭିନୟ ଜୀବନ ଆରମ୍ଭ କରିଥିବା ସୋମେଶ ଅଭିନୟ ସହିତ ଜଣେ ରେଡିଓ ଉପସ୍ଥାପକ ଭାବରେ 92.7 ବିଗ୍ ଏଫ୍ଏମ୍‌ରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ ।
୨୦୦୯ ମସିହାରେ ସୋମେଶ ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର ଆଇଲାରେ ଓଡ଼ିଆ ପୁଅ ଜରିଆରେ ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର ଜଗତରେ ଅଭିନୟ କରିବା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ।
ସୋମେଶ ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର ଏବଂ ଧାରାବାହିକ ବ୍ୟତୀତ ମଞ୍ଚ ନାଟକରେ ମଧ୍ୟ ଅଭିନୟ କରନ୍ତି ।
ତାଙ୍କ ଅଭିନୀତ ପ୍ରଥମ ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର ଥିଲା ଆଇଲାରେ ଓଡ଼ିଆ ପୁଅ, ଯେଉଁଥିରେ ସେ ଏକ ଚରିତ୍ର ଅଭିନେତା ଭାବରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
ଏହାପରେ ସେ ୨୦୧୧ ମସିହାରେ ଅନୁଭବ ମହାନ୍ତି ଓ ବର୍ଷା ପ୍ରିୟଦର୍ଶିନୀ ଅଭିନୀତ କଥାଚିତ୍ର କିଏ ସେ ଡାକୁଛି କୋଉଠି ମତେରେ ଅନୁଭବଙ୍କର ସାଙ୍ଗ ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
ତାଙ୍କ ଅଭିନୀତ ଏମିତି ରଙ୍ଗ ଦେ'ଲୋ ଫୁଲକୁ ଦର୍ଶକମାନେ ବହୁତ ପସନ୍ଦ କରିଥଲେ, ଯେଉଁଥିରେ ତାଙ୍କ ସହ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ନୈନା ଦାସ ।
କିଛି ଆଲବମ୍ ଗୀତରେ ଅଭିନୟ କରିବା ପରେ ସୋମେଶ ଓଡ଼ିଆ ଦୂରଦର୍ଶନ ଧାରାବାହିକରେ ଅଭିନୟ କରିବା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ।
ତାଙ୍କ ଅଭିନୀତ ପ୍ରଥମ ଓଡ଼ିଆ ଧାରାବାହିକ ଥିଲା ଡିଡି ଓଡ଼ିଆରେ ପ୍ରସାରିତ ଧାରାବାହିକ ସୁନା କଳସ ।
ସୁନା କଳସରେ ଅଭିନୟ କରିବା ସମୟରେ ସୋମେଶଙ୍କୁ 92.7 ବିଗ୍ ଏଫ୍ଏମ୍‌ରେ ଜଣେ ଉପସ୍ଥାପକ ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ।
ଏହାପରେ ସେ ପଣତକାନି, ତୁଳସୀ, ଏ ଗପ ମଲାଜହ୍ନର, ଉଆଁସୀ କନ୍ୟା, ଛଅ ମାଣ ଆଠଗୁଣ୍ଠ ଭଳି ଧାରାବାହିକରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
ସେ ବର୍ତ୍ତମାନ ତରଙ୍ଗ ଟିଭିରେ ପ୍ରସାରିତ ଧାରାବାହିକ କୁଆଁରୀ ବୋହୂରେ ଅଭିନୟ କରୁଛନ୍ତି ।
ସୋମେଶ ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର ଏବଂ ଦୂରଦର୍ଶନ ଧାରାବାହିକ ବ୍ୟତୀତ ଓଡ଼ିଆ ଯାତ୍ରା ଜଗତରେ ମଧ୍ୟ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
ସେ ଇଷ୍ଟର୍ଣ୍ଣ ରେଡ୍‌ରେ ନାୟକ ଭୂମିକାରେ କିଛିଦିନ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ, ଯେଉଁଠି ସେ ଚୁପଚାପ୍ ରାତି ଟୁପ୍‌ଟାପ୍ କଥା, ଆସିଛି ମଙ୍ଗଳ ଗ୍ରହର ଝିଅ, କଲଗାର୍ଲ ଓ ବାସନ୍ତୀର ଚିଠି ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ଭଳି କିଛି ନାଟକରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
ସେ ଅଗ୍ନି ଅନୁସନ୍ଧାନର ବିକାଶ ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ ତଥା ପ୍ରତିରକ୍ଷା ଅନୁସନ୍ଧାନ ଏବଂ ବିକାଶ ସଂଗଠନରେ ଏରୋନେଟିକାଲ ସିଷ୍ଟମର ମହାନିର୍ଦ୍ଦେଶକ ଥିଲେ ।
ସେ ହେଉଛନ୍ତି ପ୍ରଥମ ମହିଳା ଯିଏକି ଭାରତରେ କ୍ଷେପଣାସ୍ତ୍ର ପ୍ରକଳ୍ପ ପରିଚାଳନା କରିଥିଲେ ।
ତାଙ୍କର ଅନେକ ସଫଳତା ହେଉଛି - ଅଗ୍ନି ୨, ଅଗ୍ନି -୩ ଏବଂ ଅଗ୍ନି-୪ କ୍ଷେପଣାସ୍ତ୍ର ମୂଳ ଦଳର ଅଂଶ ଏବଂ ସଫଳ ପ୍ରଶିକ୍ଷଣ ।
ସେ ପୂର୍ବତନ ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ଅବଦୁଲ କଲାମଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ପ୍ରେରଣାର ଉତ୍ସ ବୋଲି ବିବେଚନା କରିଛନ୍ତି ।
ତାଙ୍କର ପିଲାଦିନ ଥମ୍ବା ରକେଟ୍ ଷ୍ଟେସନ ନିକଟରେ ଅତିବାହିତ ହୋଇଥିଲା ଏବଂ କ୍ଷେପଣାସ୍ତ୍ର ପ୍ରତି ତାଙ୍କର ଆଗ୍ରହ ସେଠାରୁ ଜନ୍ମ ହୋଇଥିଲା ।
ଟେସୀଙ୍କ ଚାରି ଭଉଣୀ ଏବଂ ଜଣେ ଭାଇ ଅଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଦୁଇଜଣ ଇଞ୍ଜିନିୟର ଏବଂ ଜଣେ ପରିଚାଳନାରେ ମାଷ୍ଟର ଡିଗ୍ରୀ ହାସଲ କରିଛନ୍ତି ।
ସେ କୁହନ୍ତି ଯେ, ତାଙ୍କ ମାତାପିତା ସମସ୍ତ ଭାଇ ଓ ଭଉଣୀଙ୍କ ଶିକ୍ଷା ପ୍ରତି ବିଶେଷ ଧ୍ୟାନ ଦେଇଥିଲେ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କୁ ଆତ୍ମନିର୍ଭରଶୀଳତା ଶିଖାଇଥିଲେ ।
ଟେସୀ ଥୋମସ ଏପ୍ରିଲ ୧୯୬୩ ମସିହାରେ କେରଳ ଅଲପ୍ପୁଝା ପ୍ରଦେଶରେ ଏକ ସୀରିୟାଈ ଖ୍ରୀଷ୍ଟିଆନ ପରିବାରରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ।
ଯେତେବେଳେ ତାଙ୍କୁ ୧୩ବର୍ଷ ବୟସ ହୋଇଥିଲା ତାଙ୍କ ପିତା ଏକ ଷ୍ଟ୍ରୋକରେ ପୀଡ଼ିତ ହୋଇଥିଲେ ଯାହା ପରେ ତାଙ୍କ ଶରୀରର ଡାହାଣ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ପକ୍ଷାଘାତ ରୋଗ ହୋଇଥିଲା ।
ଟେସୀଙ୍କ ମା' ଜଣେ ଶିକ୍ଷକ ଥିଲେ, ଦୁର୍ଘଟଣା ପରେ ପରିବାରର ଯତ୍ନ ନେବାପାଇଁ ସେ ଜଣେ ଗୃହିଣୀ ହୋଇଗଲେ ।
କିଛି ସାମ୍ପାନରେ ଘର ପରି ଦେଖାଯାଉଥିବା ଏକ କ୍ଷୁଦ୍ର ଆଶ୍ରୟ ସ୍ଥଳ ମଧ୍ୟ ନିର୍ମିତ ହୋଇଥାଏ ।
ପାରମ୍ପରିକ ରୂପେ ଉପକୂଳ ଅଞ୍ଚଳ ଓ ନଦୀରେ ପରିବହନ ତଥା ମାଛ ଧରିବା ପାଇଁ ସାମ୍ପାନ ନୌକାର ବ୍ୟବହାର କରାଯାଇଥାଏ ।
ଖରାପ ପାଗରେ ଏହି ନୌକା ଅଧିକ ସମୟ ତିଷ୍ଠି ରହିବା କଷ୍ଟକର ହୋଇଥିବାରୁ ଏହାକୁ ଦୂର ଯାତ୍ରା ଓ ପରିବହନ ପାଇଁ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଏ ନାହିଁ ।
ପୂର୍ଣ୍ଣଚନ୍ଦ୍ର ଓଡ଼ିଆ ଭାଷାକୋଷ ଅନୁଯାୟୀ ସାମ୍ପାନ୍ ୧୦-୧୫ ଫୁଟ୍ ଲମ୍ବା ଏକ ଚୀନ ଦେଶୀୟ ଡଙ୍ଗା ଯାହା ଉପରେ ଏକ କ୍ଷୁଦ୍ର ଚାଳ ରହିଥାଏ ଓ ଲୋକ ଏଥିରେ ରହିପାରନ୍ତି ।
ଏହି ଭାଷାରେ ସାମ୍ ବାନ୍ ଶବ୍ଦ ଏକ ପ୍ରକାରର ନୌକାକୁ ବୁଝାଇଥାଏ ଓ ଏହି ଶବ୍ଦର ଅର୍ଥ ହେଉଛି ତିନୋଟି କାଠ ପଟା ।
ତିନି ଖଣ୍ଡ କାଠପଟା (ତଳେ ଗୋଟିଏ ଓ ତାହାର ଦୁଇ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଅନୁଲମ୍ବ ଭାବେ ଯୋଡ଼ାଯାଇ ଆଉ ଦୁଇଟି) ବ୍ୟବହୃତ ହୋଇ ଯେଉଁ ନୌକାକୃତି ଢାଞ୍ଚା ସୃଷ୍ଟି ହୁଏ ତାହା ହିଁ ସାମ୍ପାନର ଆକୃତି ।
ରିଏରେ ଇଭ୍ସ ମାଙ୍ଗୁଇନ୍ ୬୮୪ ଶତାବ୍ଦୀର ଏକ ମାଳୟ ଅଭିଲେଖକୁ ଆଧାର କରି ଏହି ନୌକାର ନାମର ଉତ୍ସ ଅଷ୍ଟ୍ରୋନେସୀୟ ଭାଷାରୁ ବୋଲି ମତ ରଖିଥିଲେ ।
କିନ୍ତୁ ବଙ୍ଗଳାଦେଶର ଚିଟ୍ଟାଗଂଗ୍ ଅଞ୍ଚଳର ସାମ୍ପାନର ଗଠନ ସାମାନ୍ୟ ଭିନ୍ନ ।
ଏଥିରେ ତିନୋଟି ବଡ଼ ପଟା ପରିବର୍ତ୍ତେ ଅନେକ ପତଳା ପଟା ଯୋଡ଼ି ଡଙ୍ଗାଟିକୁ ନିର୍ମାଣ କରାଯାଇଥାଏ ।
ବଙ୍ଗଳାଦେଶୀୟ ସାମ୍ପାନ ନୌକାର ପୃଷ୍ଠ ବା ଆକାର ଓ କ୍ଷୁଦ୍ର ଆଶ୍ରୟସ୍ଥଳ ଚୀନୀ ନୌକା ସହିତ ପ୍ରାୟ ସମାନ ।
ସିଙ୍ଗାପୁରରେ ୧୯୮୩ ମସିହା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସାମ୍ପାନ ବ୍ୟବହୃତ ହେଉଥିବାର ଉଲ୍ଲେଖ ରହିଛି ।
ଦକ୍ଷିଣ-ପୂର୍ବ ଏସିଆର ମାଳୟ ସମୁଦାୟ ନିଜ ବ୍ୟବହୃତ ନୌକାକୁ ସାମ୍ପାନ ବୋଲି କହିଥାନ୍ତି ।
ମାଳୟ ଅଞ୍ଚଳରେ ଉପକୂଳବର୍ତ୍ତୀ ଗ୍ରାମରେ ବାସ କରୁଥିବା ମାଳୟ ଓ ଓରାଂଗ୍ ଲାଉଟ୍ ଜନ ସମୁଦାୟ ସାମ୍ପାନ ପାଞ୍ଜାଂଗ, କୋଲେକ୍, ପେରାହୁ ପାଞ୍ଜାଂଗ ପରି ଲମ୍ବା ନୌକା ନିର୍ମାଣ ଓ ବ୍ୟବହାର କରିଥାନ୍ତି ।
ମାଳୟରେ ଏହି ଡଙ୍ଗାକୁ ଚୀନୀ ଯୋତା ଡଙ୍ଗା ବୋଲି ମଧ୍ୟ ଅଭିହିତ କରାଯାଇଥାଏ ।
ସାମ୍ପାନ ନୌକାକୁ ଲମ୍ବା ବାଉଁଶର ବା କାଠର କାତ କିମ୍ବା ୟୁଲୋ ନାମକ ଏକ ଆହୁଲା ସାହାଯ୍ୟରେ ଚଲାଇବାକୁ ହୁଏ ।
ସାମ୍ପାନ ନୌକା ମୁଖ୍ୟତଃ ଦକ୍ଷିଣ-ପୂର୍ବ ଏସିଆର ମାଲେସିଆ, ଇଣ୍ଡୋନେସିଆ, ବଙ୍ଗଳାଦେଶ, ବ୍ରହ୍ମଦେଶ, ଶ୍ରୀଲଙ୍କା ଓ ଭିଏତନାମ ପ୍ରଭୃତି ଦେଶରେ ବର୍ତ୍ତମାନ ସୁଦ୍ଧା ବ୍ୟବହାରରେ ରହିଛି ।
ଏପ୍ରିଲ ୧୯୫୮ରେ କୁରୁନେଗାଲାରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିବା ବନ୍ଦରନାଇକେ ଥିଲେ ଫ୍ଲୋରା ଏବଂ ୱିଲସନ ବନ୍ଦରନାଇକେଙ୍କ ଝିଅ ।
ତାଙ୍କ ମା ଜଣେ ଇଂରାଜୀ ତାଲିମପ୍ରାପ୍ତ ଶିକ୍ଷକ ହୋଇଥିବାବେଳେ ତାଙ୍କ ପିତା ଜଣେ ପ୍ରାଦେଶିକ ଶିକ୍ଷା ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ ଥିଲେ ।
ମୋରାଟୁଆ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟର ଇଞ୍ଜିନିୟରିଂରେ ସ୍ନାତକ କରିଥିବା ଏହି ରେଣୁକା ବର୍ତ୍ତମାନ ଅଷ୍ଟ୍ରେଲିଆର ପର୍ଥରେ ରହୁଛନ୍ତି ।
ଯେତେବେଳେ ବନ୍ଦ୍ରନାଇକେ ଛୋଟ ଥିଲେ ତାଙ୍କ ପିତା ଅନେକ ଥର ଚାକିରି ତଥା ସ୍ଥାନ ବଦଳାଇଥିଲେ ଏବଂ ଫଳସ୍ୱରୂପ ସେ ଅନେକ ବିଦ୍ୟାଳୟରେ ଅଧ୍ୟୟନ କରିଥିଲେ: ଜିନିଗାଥେନା ମହା ବିଦ୍ୟାଳୟ , ହେଟିମୁଲ୍ଲା ବନ୍ଦରାନାଇକେ ବିଦ୍ୟାଳୟ , ଥୋଲାଙ୍ଗାମୁୱା ବିଦ୍ୟାଳୟ ଥୋଲାଙ୍ଗାମୁୱା କେନ୍ଦ୍ରୀୟ ମହାବିଦ୍ୟାଳୟ ।
ତା’ପରେ ସେ ଅନୁରାଧାପୁର ସେଣ୍ଟ୍ରାଲ କଲେଜରେ ଅଧ୍ୟୟନ କରିଥିଲେ ଯେଉଁଠାରେ ସେ ୧୯୭୬ରେ - ଆଡଭାନ୍ସ ଲେଭଲ୍ ପାସ୍ କରିଥିଲେ ।
ଏହା ପରେ ସେ କଲମ୍ବୋ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟର ଆଇନ ବିଭାଗରେ ପ୍ରବେଶ କରି ଡିସେମ୍ବର ୧୯୮୦ରେ ସ୍ନାତକୋତ୍ତର ଉଚ୍ଚତର ଦ୍ୱିତୀୟ ସ୍ନାତକ ଡିଗ୍ରୀ ହାସଲ କରିଥିଲେ ।
ଅକ୍ଟୋବର ୧୯୮୩ରେ ସେ କଲମ୍ବୋ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟରୁ ଦର୍ଶନଶାସ୍ତ୍ରରେ ସ୍ନାତକୋତ୍ତର ଡିଗ୍ରୀ ହାସଲ କରିଥିଲେ ।
ସେହି ବର୍ଷ ତାଙ୍କୁ କମନୱେଲଥ ଓପନ୍ ସ୍କଲାରସିପ୍ ଏବଂ ୧୯୮୯ରେ ଚେଭେନିଂ ମେଧାବୃତ୍ତି ପ୍ରଦାନ କରାଯାଇଥିଲା ।
ମାର୍ଚ୍ଚ ୧୯୮୬ରେ, ସେ ଲଣ୍ଡନ ୟୁନିଭରସିଟି ଅଫ୍ ଓରିଏଣ୍ଟାଲ୍ ଏବଂ ଆଫ୍ରିକୀୟ ଷ୍ଟଡିଜ୍ ଅଫ୍ ଲ ସ୍କୁଲରୁ ପିଏଚଡି ହାସଲ କରି ଶ୍ରୀଲଙ୍କାର ପ୍ରଥମ ମହିଳା ଭାବେ ବିଦେଶୀ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟରୁ ଆଇନରେ ଏହି ଡିଗ୍ରୀ ହାସଲ କରିଥିଲେ ।
ଉପାଟିସା ଅଟାପାଟ୍ଟୁ ବନ୍ଦରନାଇକେ ୱାସାଲା ମୁଦିୟାନସେ ରାଲାହାମିଲେଜ୍ ଶିରାନୀ ଅଂସୁମାଲା ବନ୍ଦରନାଇକେ ଶ୍ରୀଲଙ୍କା ଉଚ୍ଚତମ ନ୍ୟାୟାଳୟର ୪୩ତମ ପ୍ରଧାନ ବିଚାରପତି ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ ।
ଯଦିଓ ଜଣେ ଯୋଗ୍ୟ ଓକିଲ, ସେ କେବେବି ଜଣେ ପେଷାଦାର ଓକିଲ ଭାବେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିନାହାଁନ୍ତି ।
ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟ ଶିକ୍ଷା ସମାପ୍ତ ପରେ ବନ୍ଦରନାଇକେ କଲମ୍ବୋ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟରେ ସହକାରୀ ପ୍ରଫେସର ତଥା କଲମ୍ବୋ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟର ଆଇନ ବିଭାଗର ଡିନ୍ ସମେତ ଅନେକ ବରିଷ୍ଠ ପଦବୀରେ ଅବସ୍ଥାପିତ ହୋଇଥିଲେ ।
ପ୍ରଥମ କରି ସେ ୧୯୯୬ରେ ଶ୍ରୀଲଙ୍କାର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ନ୍ୟାୟାଳୟରେ ବିଚାରପତି ଭାବେ ନିଯୁକ୍ତ ହୋଇଥିଲେ ଏବଂ ଶ୍ରୀଲଙ୍କା ସୁପ୍ରିମକୋର୍ଟର ପ୍ରଥମ ମହିଳା ବିଚାରପତି ଥିଲେ ।
ଅଶୋକା ଡି ସିଲଭାଙ୍କ ବାଧ୍ୟତାମୂଳକ ଅବସର ପରେ ମଇ ୨୦୧୧ରେ ବନ୍ଦରନାଇକେ ଶ୍ରୀଲଙ୍କା ସର୍ବୋଚ୍ଚ ନ୍ୟାୟାଳୟର ମୁଖ୍ୟ ବିଚାରପତି ଭାବରେ ନିଯୁକ୍ତ ହୋଇଥିଲେ ।
ସଂସଦଦ୍ୱାରା ବନ୍ଦରନାଇକେ ଏକ ମହାଭିଯୋଗର ସମ୍ମୁଖୀନ ହୋଇଥିଲେ ଏବଂ ପରେ ଜାନୁୟାରୀ ୨୦୧୩ରେ ମହାଭିଯୋଗ ପାରିତ ହେବାପରେ ତତକାଳୀନ ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ମହିନ୍ଦା ରାଜପାକ୍‌ସେଙ୍କଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କୁ ପଦରୁ ହଟାଇ ଦିଆଯାଇଥିଲା ।
କିନ୍ତୁ ୨୮ ଜାନୁୟାରୀ ୨୦୧୫ରେ ବନ୍ଦରନାଇକେଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ପାରିତ ହୋଇଥିବା ମହାଭିଯୋଗ ବେଆଇନ ଦର୍ଶାଇ ଶ୍ରୀଲଙ୍କା ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ମୈଥ୍ରୀପାଲା ଶିରିସେନା ବନ୍ଦରନାଇକେଙ୍କୁ ଶ୍ରୀଲଙ୍କାର ୪୩ତମ ମୁଖ୍ୟ ବିଚାରପତି ଭାବେ ପୁନଃ ଅବସ୍ଥାପିତ କରିଥିଲେ ।
ତେବେ ସେ ୨୯ ଜାନୁୟାରୀ ୨୦୧୫ରେ ଶ୍ରୀଲଙ୍କାରେ ଏକ ମୁକ୍ତ ଏବଂ ନିରପେକ୍ଷ ନ୍ୟାୟପାଳିକା ପାଇଁ ସମର୍ଥନ ଦାବି କରି ପୁନଃନିଯୁକ୍ତିର ଗୋଟିଏ ଦିନ ପରେ ସେ ଏହି ପଦରୁ ଅବସର ନେଇଥିଲେ ।
ବାରରେ ଯୋଗ ଦେବା ପରେ ବନ୍ଦରନାଇକେ ଶ୍ରୀଲଙ୍କାର ସୁପ୍ରିମକୋର୍ଟର ଜଣେ ଆଟର୍ଣ୍ଣି ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ ।
ଶ୍ରୀଲଙ୍କାର ତତ୍କାଳୀନ ନ୍ୟାୟ ଏବଂ ସାମ୍ବିଧାନିକ ବ୍ୟାପାର ମନ୍ତ୍ରୀ ଶ୍ରୀ ଜି.ଏଲ୍.ପୈରିସଙ୍କ ସୁପାରିଶକ୍ରମେ ତତକାଳୀନ ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ଚନ୍ଦ୍ରିକା କୁମାରତୁଙ୍ଗାଙ୍କଦ୍ୱାରା ସେ ବିବାଦୀୟ ଭାବରେ ସୁପ୍ରିମକୋର୍ଟରେ ୩୦ ଅକ୍ଟୋବର ୧୯୯୬ରେ ସୁପ୍ରିମକୋର୍ଟର ପ୍ରଥମ ମହିଳା ନ୍ୟାୟାଧୀଶ ଭାବେ ନିଯୁକ୍ତ ହୋଇଥିଲେ ।
ବନ୍ଦରନାଇକେ କେବେ ବି ଜଣେ ପେଷାଦାର ଓକିଲ ଭାବେ କିମ୍ବା ଅଧସ୍ତନ ନ୍ୟାୟାଳୟର ଏକ ବିଚାରପତି ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରି ନ ଥିବାରୁ ସିଧାସଲଖ ସୁପ୍ରିମକୋର୍ଟରେ ତାଙ୍କର ଏହି ନିଯୁକ୍ତି ଆଇନଜୀବୀ ତଥା ବିଚାରପତିଙ୍କ ବିରୋଧର କାରଣ ହୋଇଥିଲା ।
୧୧୭ ଜଣ ସାଂସଦଙ୍କଦ୍ୱାରା ଦସ୍ତଖତ ହୋଇଥିବା ବନ୍ଦରନାଇକେଙ୍କ ଏକ ମହାଭିଯୋଗ ନଭେମ୍ବର ୨୦୧୨ରେ ତତକାଳୀନ ବାଚସ୍ପତି ଚମଲ ରାଜପାକ୍‌ସେଙ୍କୁ ହସ୍ତାନ୍ତର କରାଯାଇଥିଲା ।
ବାଚସ୍ପତି ଚମଲ ରାଜପାକ୍‌ସେ ୬ ନଭେମ୍ବର ୨୦୧୨ରେ ବନ୍ଦରନାଇକେଙ୍କ ବିରୋଧରେ ୧୪ଟି ଅଭିଯୋଗ ପ୍ରକାଶ କରିଥିଲେ ଯେଉଁଥିରେ ଆର୍ଥିକ ଅନିୟମିତତା, କ୍ଷମତାର ଅପବ୍ୟବହାର ଏବଂ ସମ୍ବିଧାନକୁ ଅବମାନନା କରାଯିବା ଭଳି ଅଭିଯୋଗ ରହିଥିଲା ।
ବନ୍ଦରନାଇକେ ଏହି ଅଭିଯୋଗକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରି ତାଙ୍କ ପଦରୁ ଇସ୍ତଫା ଦେବାକୁ ମନା କରି ଦେଇଥିଲେ ।
ପ୍ରଧାନ ବିଚାରପତି ଭାବେ ନିଯୁକ୍ତି ପାଇବା ଆଗରୁ ବନ୍ଦରନାଇକେ ବିଭିନ୍ନ ସମୟରେ ୧୧ ଥର ଉଚ୍ଚତମ ନ୍ୟାୟାଳୟର କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ ପ୍ରଧାନ ବିଚାରପତି ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ ।