polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ବନ୍ଧକମାନଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କରିବା ପାଇଁ ହୋଟେଲରେ ନିୟୋଜିତ ୫୧ ସ୍ପେଶାଲ ଆକ୍ସନ ଗ୍ରୁପ ର ଟିମ୍ କମାଣ୍ଡର ଥିଲେ ମେଜର ସନ୍ଦୀପ ଉନ୍ନିକୃଷ୍ଣନ୍।
ସେ ୧୦ ଜଣ କମାଣ୍ଡୋଙ୍କ ଏକ ଗୋଷ୍ଠୀ ସହିତ ହୋଟେଲରେ ପ୍ରବେଶ କରିଥିଲେ ଏବଂ ସିଡ଼ି ଦେଇ ଷଷ୍ଠ ମହଲାରେ ପହଞ୍ଚିଥିଲେ।
୧୯୯୫ରେ ବିଜ୍ଞାନ ଷ୍ଟ୍ରିମରେ ସ୍ନାତକ ହାସଲ ପୂର୍ବରୁ ସନ୍ଦୀପ ବାଙ୍ଗାଲୋରର ଫ୍ରାଙ୍କ ଆନ୍ଥୋନି ପବ୍ଲିକ ସ୍କୁଲରେ ୧୪ ବର୍ଷ ପାଠ ପଢ଼ିଥିଲେ ।
ସେ ପିଲାଦିନୁ ସେନାରେ ଯୋଗଦେବାକୁ ଚାହୁଁଥିଲେ, ଏପରିକି ଏକ ସୈନିକ ଭଳି ଚୁଟିକାଟି ସେ ବିଦ୍ୟାଳୟରେ ପଢୁଥିଲେ ।
ତାଙ୍କ ସାଥୀ ଏବଂ ଶିକ୍ଷକମାନେ ତାଙ୍କୁ ଜଣେ ଭଲ ଆଥଲେଟ୍ ଭାବରେ ମନେପକାନ୍ତି, ଯିଏ ବିଦ୍ୟାଳୟର କାର୍ଯ୍ୟକଳାପ ଏବଂ କ୍ରୀଡ଼ା ସମାରୋହରେ ସକ୍ରିୟ ଥିଲେ ।
ମେଜର ସନ୍ଦୀପ ଉନ୍ନିକୃଷ୍ଣନ, ଏସି ଜାତୀୟ ସିକ୍ୟୁରିଟି ଗାର୍ଡର ଅଭିଜିତ ୫୧ ସ୍ପେଶାଲ ଆକ୍ସନ ଗ୍ରୁପରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିବା ଭାରତୀୟ ସେନାରେ ଜଣେ ଅଧିକାରୀ ଥିଲେ ।
ଫଳସ୍ୱରୂପ ତାଙ୍କୁ ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ପ୍ରତିଭା ପାଟିଲଙ୍କଦ୍ୱାରା ୨୬ ଜାନୁୟାରୀ ୨୦୦୯ରେ ଅଶୋକ ଚକ୍ର, ଭାରତର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଶାନ୍ତି ସମୟର ସାହାସୀକ ପୁରସ୍କାର ପ୍ରଦାନ କରାଯାଇଥିଲା ।
୧୯୯୫ ମସିହାରେ ମହାରାଷ୍ଟ୍ରର ପୁଣେ, ନ୍ୟାସନାଲ ଡିଫେନ୍ସ ଏକାଡେମୀ ରେ ସନ୍ଦୀପ ଉନ୍ନିକୃଷ୍ଣନ୍ ଯୋଗ ଦେଇଥିଲେ ।
ସେ ଓସ୍କାର ସ୍କ୍ୱାଡ୍ରନ୍ ର ଅଂଶ ଥିଲେ ଏବଂ ୯୪ତମ କୋର୍ସରେ ସ୍ନାତକ ହୋଇଥିଲେ ।
ତାଙ୍କର ଏନଡିଏ ବନ୍ଧୁମାନେ ତାଙ୍କୁ "ନିଃସ୍ୱାର୍ଥପର", "ଉଦାର" ଏବଂ "ଶାନ୍ତ ଏବଂ ରଚନା" ଭାବରେ ମନେପକାନ୍ତି ।
ସନ୍ଦୀପ ଉନ୍ନିକୃଷ୍ଣନ୍ ୧୨ ଜୁନ୍ ୨୦୦୩ରେ କ୍ୟାପଟେନ ପଦବୀକୁ ଏକ ମହତ୍ତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ପଦୋନ୍ନତି ପାଇଥିଲେ, ଏବଂ ପରେ ୧୩ ଜୁନ୍ ୨୦୦୫ରେ ମେଜର ପଦୋନ୍ନତି ପାଇଥିଲେ ଭାରତୀୟ ସୈନ୍ୟବାହିନୀର ସବୁଠାରୁ କଷ୍ଟସାଧ୍ୟ ପାଠ୍ୟକ୍ରମ ଭାବରେ ବିବେଚନା କରାଯାଉଥିବା 'ଘାଟକ୍ ପାଠ୍ୟକ୍ରମ' ସମୟରେ ସନ୍ଦୀପ ଦୁଇଥର "ଇନ୍ଷ୍ଟ୍ରକ୍ଟର ଗ୍ରେଡିଂ" ଏବଂ ପ୍ରଶଂସା ଅର୍ଜନ କରିଥିଲେ ।
ମେଜର ସନ୍ଦୀପ ଅନ୍ନିକୃଷ୍ଣନଙ୍କ ଅନ୍ତିମ ସଂସ୍କାରରେ ଶୋକସନ୍ତପ୍ତମାନେ "ସନ୍ଦୀପ ଉନିକ୍ରିଷ୍ଣନ୍ ଅମର ରହେ" ଅନନ୍ତ ରହିବେ)" ଜପ କରିଥିଲେ।
ତାଙ୍କର ସମ୍ମାନ ଜଣାଇବା ପାଇଁ ହଜାର ହଜାର ଲୋକ ତାଙ୍କ ବାଙ୍ଗାଲୋର ଘର ବାହାରେ ଧାଡି ବାନ୍ଧିଥିଲେ ।
ତାଙ୍କର ଅନ୍ତିମ ସଂସ୍କାର ପୂର୍ଣ୍ଣ ସାମରିକ ସମ୍ମାନ ସହିତ ଅନୁଷ୍ଠିତ ହୋଇଥିଲା ।
ସନ୍ଦୀପ ଉନ୍ନିକୃଷ୍ଣନ୍ ବାଙ୍ଗାଲୋରରେ ରହୁଥିବା ଏକ ମାଲାୟାଲୀ ପରିବାରରୁ ଥିଲେ ।
ସେ ଅବସରପ୍ରାପ୍ତ ଅଧିକାରୀ କେ ଉନ୍ନିକୃଷ୍ଣନ୍ ଏବଂ ଧନଲକ୍ଷ୍ମୀ ଉନ୍ନିକୃଷ୍ଣନ୍ ଙ୍କର ଏକମାତ୍ର ପୁତ୍ର ଥିଲେ ।
ଅଶ୍ୱିନୀ ବୈଷ୍ଣବ ଜଣେ ଭାରତୀୟ ରାଜନେତା ତଥା ପୂର୍ବତନ ପ୍ରଶାସନିକ ଅଧିକାରୀ ।
ସେ ବର୍ତ୍ତମାନ ଭାରତ ସରକାରଙ୍କ ରେଳ ଏବଂ ସୂଚନା ପ୍ରଯୁକ୍ତିବିଦ୍ୟା ମନ୍ତ୍ରୀ ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଛନ୍ତି ।
ଜୁଲାଇ ୨୦୨୧ର ସେ କେନ୍ଦ୍ରମନ୍ତ୍ରୀ ଭାବରେ ନରେନ୍ଦ୍ର ମୋଦିଙ୍କ ମନ୍ତ୍ରୀମଣ୍ଡଳରେ ସ୍ଥାନ ପାଇଥିଲେ ଏବଂ ରେଳ ମନ୍ତ୍ରଣାଳୟ ଓ ସୂଚନା ପ୍ରଯୁକ୍ତିବିଦ୍ୟା ମନ୍ତ୍ରୀ ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟାରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ।
ତାଙ୍କ ପରିବାର ରାଜସ୍ଥାନର ପାଲି ଜିଲ୍ଲାସ୍ଥିତ ରାଣୀ ଗ୍ରାମର ମୂଳ ବାସିନ୍ଦା ଏବଂ ପରବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ ସେମାନେ ଯୋଧପୁରକୁ ସ୍ଥାନାନ୍ତରିତ ହୋଇଯାଇଥିଲେ ।
ଅଶ୍ୱିନୀ ବୈଷ୍ଣବ ୧୯୭୦ ମସିହାରେ ଯୋଧପୁରରେ ଏକ ବୈରାଗୀ ପରିବାରରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ।
ସେ ୧୯୯୧ ମସିହାରେ ଏମ୍.ବି.ଏମ୍. ଇଞ୍ଜିନିୟରିଂ କଲେଜରୁ ଇଲେକ୍ଟ୍ରୋନିକ୍ ଆଣ୍ଡ କମୁନିକେସନ୍ ଇଞ୍ଜିନିୟରିଂରେ ସ୍ନାତକ ଶିକ୍ଷା ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ।
ତା'ପରେ ସେ ଆଇଆଇଟି, କାନ୍‌ପୁରରୁ ଇଞ୍ଜିନିୟରିଂରେ ସ୍ନାତକୋତ୍ତର ଶିକ୍ଷାଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ।
୨୦୦୮ ମସିହାରେ ହ୍ୱାର୍ଟଟନ୍ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟରେ ଏମବିଏ ଶିକ୍ଷା ପାଇଁ ସେ ବ୍ୟାଙ୍କରୁ ଶିକ୍ଷାଋଣ ନେଇଥିଲେ ।
ସେ ତାଙ୍କର ଶିକ୍ଷା ଶେଷ କରି ଫେରିବା ବେଳକୁ ଋଣରେ ବୁଡ଼ିଯାଇଥିଲେ ଏବଂ ପ୍ରାଶାସନିକ ଚାକିରୀରେ ରହି ସେହି ପରିଶୋଧ କରିବା ତାଙ୍କୁ ଅସମ୍ଭବ ଲାଗିଥିଲା, ତେଣୁ ୨୦୧୦ ମସିହାରେ ସେ ପ୍ରଶାସନିକ ସେବା ଚାକିରୀ ଛାଡ଼ି ଘରୋଇ କମ୍ପାନୀରେ କାମ କରିବା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ।
୨୦୦୩ ମସିହାରେ ସେ କେନ୍ଦ୍ରୀୟ ଡେପୁଟେସନ୍‌ରେ ଯାଇ ପୂର୍ବତନ ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ଅଟଳ ବିହାରୀ ବାଜପେୟୀଙ୍କ ସମୟରେ ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟାଳୟରେ ଉପସଚିବ ଭାବେ ନିଯୁକ୍ତି ପାଇଥିଲେ ।
ସେଠାରେ ସେ ସରକାରୀ ଓ ବେସରକାରୀ ଭାଗିଦାରୀର ପ୍ରକଳ୍ପ ଢାଞ୍ଚା ଉପରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ ।
ଏମବିଏ ସମାପ୍ତ କରିବା ପରେ ବୈଷ୍ଣବ ଚାକିରୀ ଛାଡ଼ି ଜି.ଇ. ଟ୍ରାନ୍ସପୋର୍ଟେସନ୍ କମ୍ପାନୀରେ ପରିଚାଳନା ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ ଭାବରେ ଯୋଗ ଦେଇଥିଲେ ।
ଓଡ଼ିଶାରେ ଥିବା ସମୟରେ ସେ ବାଲେଶ୍ୱର ଓ କଟକ ଜିଲ୍ଲାର ଜିଲ୍ଲାପାଳ ଭାବେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ ।
ତାଙ୍କର ସର୍ବଭାରତୀୟ ର‍୍ୟାଙ୍କ ୨୭ ଥିଲା ଏବଂ ଓଡ଼ିଶା କ୍ୟାଡର୍‌ରେ ଯୋଗ ଦେଇଥିଲେ ।
୨୦୦୬ ମସିହାରେ ସେ ମର୍ମୁଗାଓ ପୋର୍ଟ ଟ୍ରଷ୍ଟର ଉପାଧକ୍ଷ ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟାରମ୍ଭ କରି ପରବର୍ତ୍ତୀ ଦୁଇ ବର୍ଷ ପାଇଁ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ ।
ଯୁଧିଷ୍ଠିର ପଶାଖେଳରେ ତାଙ୍କ ରାଜ୍ୟ, ତାଙ୍କ ଭାଇ ଏବଂ ତାଙ୍କ ପତ୍ନୀ ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କୁ ହରାଇବା ପରେ, ଦୁଃଶାସନ ତାଙ୍କ ଭାଇ ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନଙ୍କ ଆଦେଶ କ୍ରମେ ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କୁ ରାଜସଭାକୁ ଟାଣି ନେଇଥିଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କ ବସ୍ତ୍ର ହରଣ ପୂର୍ବକ ତାଙ୍କୁ ଅସମ୍ମାନ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିଥିଲେ ।
ଦ୍ରୌପଦୀ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ନିକଟରେ ପ୍ରାର୍ଥନା କଲେ ଏବଂ ଫଳରେ କୃଷ୍ଣ ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କ ଲୁଗାକୁ ଏତେ ଲମ୍ବା କରିଦେଲେ ଯେ ଦୁଃଶାସନ ଶତ ଚେଷ୍ଟା କରି ମଧ୍ୟ ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କୁ ଉଲଗ୍ନ କରିପାରିଲା ନାହିଁ ।
ସେମାନେ ଦୁଃଶାସନଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା କରିଥିଲେ ଏବଂ ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରିଥିଲେ ।
ତେବେ ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କୁ ତାଙ୍କ କେଶ ଟାଣି ରାଜଦରବାରକୁ ଟାଣି ନିଆଯାଇ ଅପମାନିତ କରାଯାଇଥିବାରୁ ଏହି ଅପମାନ ପରେ ଦ୍ରୌପଦୀ ଶପଥ ନେଇଥିଲେ ଯେ ଦୁଃଶାସନ ରକ୍ତରେ କେଶସ୍ନାନ ନ ହେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ ନିଜ କେଶକୁ ବାନ୍ଧିବେ ନାହିଁ ।
ନୀରବରେ ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କ ଅପମାନକୁ ଆଉ ଦେଖିପାରୁ ନଥିବା ଭୀମ ଯୁଦ୍ଧରେ ଦୁଃଶାସନଙ୍କ ଛାତି ଚିରି ତାଙ୍କ ରକ୍ତ ପିଇବାକୁ ଶପଥ କରିଥିଲେ ।
ଭୀମ ଆହୁରି ମଧ୍ୟ କହିଥିଲେ ଯେ ଯଦି ସେ ତାଙ୍କ ଶପଥ ପୂରଣ କରିପାରନ୍ତି ନାହିଁ, ତେବେ ସେ ସ୍ୱର୍ଗରେ ତାଙ୍କର ପୂର୍ବପୁରୁଷଙ୍କୁ ଭେଟିବେ ନାହିଁ ।
ଯେତେବେଳେ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରର ରାଣୀ ଗାନ୍ଧାରୀଙ୍କ ଗର୍ଭଧାରଣ ଏକ ଅସାଧାରଣ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଗଡ଼ି ଚାଲିଲା, ସେତେବେଳେ ସେ ଅତିଷ୍ଠ ହୋଇପଡିଲେ ।
ଏଥି ସହ ରାଣୀ କୁନ୍ତୀ ସେତେବେଳକୁ ତିନୋଟି ସନ୍ତାନ ଜନ୍ମ କରିସାରିଥିବାରୁ, ତାଙ୍କ ପ୍ରତି ଈର୍ଷା ବଶତଃ ନିଜ ଗର୍ଭକୁ ପିଟିବାକୁ ଲାଗିଲେ ।
ତାଙ୍କର ଏଭଳି କାର୍ଯ୍ୟକଳାପ ହେତୁ, ତାଙ୍କ ଗର୍ଭରୁ ଏକ ବିରାଟ ଧୂସର ରଙ୍ଗର ମାଂସ ପିଣ୍ଡୁଳା ଜନ୍ମ ନେଲା ।
ଏଥିରେ ଗାନ୍ଧାରୀ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁଃଖରେ ଭାଙ୍ଗି ପଡ଼ିଥିଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ଶତାଧିକ ପୁତ୍ରର ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇଥିବା ମହାନ ଋଷି ବେଦବ୍ୟାସଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରିଥିଲେ ।
ପ୍ରାଚୀନ ହିନ୍ଦୁ ମହାକାବ୍ୟ ମହାଭାରତ ଅନୁଯାୟୀ ଦୁଃଶାସନ କୁରୁ ରାଜବଂଶର ରାଜା ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ଦ୍ୱିତୀୟ ପୁତ୍ର ଥିଲେ ।
ପଶାଖେଳରେ ହାରିବା ପରେ ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦେଶରେ ଦୁଃଶାସନ ହିଁ ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କ ବସ୍ତ୍ର ହରଣ କରିବାକୁ ଅପଚେଷ୍ଟା କରିଥିଲେ ।
କୌରବ ଶହେ ଭାଇଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦୁଃଶାସନ ଥିଲେ ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନଙ୍କ କନିଷ୍ଠ ଭାଇ ।
ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ ଏବଂ ଶକୁନିଙ୍କ ସହିତ ପାଣ୍ଡବଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରିବା ପାଇଁ ସେ ବିଭିନ୍ନ ଯୋଜନା ଏବଂ ଷଡ଼ଯନ୍ତ୍ରରେ ମଧ୍ୟ ଲିପ୍ତ ଥିଲେ ।
ଆଲ୍ଲାନଙ୍କର କୌଣସି ଶିକ୍ଷା ଦୀକ୍ଷା ଓ ଲେଖା ପଢ଼ି ଜାଣି ନ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କର ଅପୂର୍ବ ସ୍ମରଣ ଶକ୍ତି ଥିଲା ।
ଫକିର ଜ‌ୱାର କୁର୍ବାନ ଅଲି ଲଞ୍ଜ‌ୱାନି ଓ ମୁଲଚାନ୍ଦ ମହାରାଜଙ୍କଠାରୁ ପ୍ରୋତ୍ସାହନ ପାଇ ଅଲ୍ଲାନ ଫକିର ସେହି ଦରଘାରେ ଭିଟାଇଙ୍କ କବିଟା ଗାଇବାକୁ ଲାଗିଲେ ଓ ସେଠାରେ ୨୦ ବର୍ଷ କାଳ କଟେଇବା ପରେ ଅବଦୁଲ କରିମ ବାଲୋଚଙ୍କ ସ‌ହିତ ସାକ୍ଷାତ ହେଲା ଯିଏ ତାଙ୍କୁ ପାକିସ୍ଥାନ ରେଡିଓ ଓ ହାଇଦରାବାଦ, ସିନ୍ଧରେ ଥିବା ପାକିସ୍ଥାନ ଟେଲିଭିଜନ ସ‌ହିତ ପରିଚୟ କରେଇଥିଲେ ଓ ସେ ଗାନ କରୁଥିବା ଭିଟାରି କବିତାର ସଠିକ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବାକୁ ଶିକ୍ଷା କରିବାକୁ ସାହାଯ୍ୟ କରିଥିଲେ ।
ସେ ମଙ୍ଗ୍ରସି ଜନ ଜାତିର ଲୋକ ଥିଲେ ଓ ସେହି ଜାତିର ଲୋକଙ୍କୁ ସୁନ୍ଦର ସୁର ଓ ଗୀତ ଗାଇ ସନ୍ତୋଷ ଓ ଖୁସି ଦେଉଥିବା ବିଶ୍ୱାସରେ ମେଳା ଓ ଉତ୍ସବମାନଙ୍କରେ ସ୍ୱାଗତ କରାଯାଉଥିଲା ।
ସେହି ଜନ ଜାତିରେ ପରମ୍ପରା ଅନୁସାରେ ଆଲ୍ଲାନ ଫକିରଙ୍କ ପିତା ଡ୍ରମ ବଜାଉଥିଲେ ଓ ବିବାହ ଉତ୍ସବମାନଙ୍କରେ ପାରମ୍ପରିକ ଗୀତ ଗାଉଥିଲେ ଓ ଆଲ୍ଲାନଙ୍କ ଭାଇ ଏ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମଧ୍ୟ ସେହି କାମରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଅଛନ୍ତି ।
କିଶୋର ବୟସ ବେଳେ ଆଲ୍ଲାନ ଦୁଃଖ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ଗୀତ ଗାଇବାକୁ ଭଲ ପାଉଥିଲେ ଯାହା ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କୁ ପସନ୍ଦ ନ ଥିଲା ।
ମାତାଙ୍କର ସ୍ନେହରୁ ବଞ୍ଚିତ ହୋଇ ସେ ସେହି ସ୍ନେହର ବିକଳ୍ପ ଖୋଜିବାକୁ ବାହାରିଲେ ।
ସେ ଭିତ ଶାହରେ ଥିବା ଶାହ ଅବଦୁଲ ଲତିଫ ଭିଟାଇଙ୍କ ଦରଘାରେ ପ‌ହଞ୍ଚିଲେ ଓ ସେଠାରେ ବାସ କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ ।
ଫକିରର ପ୍ରକୃତ ଆକ୍ଷରିକ ଅର୍ଥ ହେଉଛି ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତି ଯିଏ ସଂସାରର ମୋହ ମାୟାଠାରୁ ଦୂରରେ ରହନ୍ତି, ତାଙ୍କର ଜୀବନ ଦୟା ଧର୍ମରେ କଟିଥାଏ ଓ ଯାହା ମିଳେ ତାକୁ ନେଇ ସେମାନେ ସନ୍ତୋଷରେ କାଳ ଯାପନ କରନ୍ତି ।
ଅନ୍ୟ ଅର୍ଥରେ ଏହାକୁ ସିନ୍ଧି ଓ ଉର୍ଦ୍ଦୁ ଭାଷାରେ ଭିକାରୀ ଭାବରେ ବ୍ୟବ‌ହାର କରାଯାଏ ।
ତାଙ୍କର ଅପୁର୍ବ ପ୍ରଦର୍ଶନ କଳା ଯୋଗୁ ସେ ପାକିସ୍ଥାନରେ ବିଖ୍ୟାତ ହୋଇଥିଲେ ଯାହା ଭକ୍ତି ଭାବ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲା ଓ ସୁଫି ନୃତ୍ୟ-ସଙ୍ଗୀତରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲା ।
ଆଲ୍ଲାନ ଫକିର ଜାମଶୋରୋ ଜିଲ୍ଲା, ସିନ୍ଧର ପୁରାତନ ଅମରି ଗ୍ରାମରେ ୧୯୩୨ ମସିହାରେ ଜନ୍ମ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ।
ତାଙ୍କର ଶୈଶବ କାଳ ହାଇଦରାବାଦ-ସିନ୍ଧ ଓ ସେହ୍ୱାନର ମଧ୍ୟବର୍ତ୍ତୀ ସ୍ଥାନରେ ଥିବା ମଞ୍ଝଣ୍ଡ ଟାଉନରେ କଟିଥିଲା ।
ସେ ସ୍କୁଲରେ ପଢ଼ିବା ସମୟରେ ସାନ୍ତାଳୀ ଭାଷାରେ ସାହିତ୍ୟ ରଚନା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ।
ସାନ୍ତାଳୀ ପତ୍ରିକା ଜିୱି ଝରନାରେ ୧୯୮୩ରେ ତାଙ୍କର ପ୍ରଥମ କବିତା "ଚିର୍ଗଲ ସାକ୍ୱା ଓରୋଙ୍ଗମେ" ପ୍ରକାଶ ପାଇଥିଲା ।
ସେ ଅଖିଳ ଭାରତୀୟ ସାନ୍ତାଳୀ ଲେଖକ ସଂଘର ଆଦ୍ୟ ପ୍ରତିଷ୍ଠାତା ଓ ସଂଗଠନର ସାଧାରଣ ସମ୍ପାଦକ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ ।
ତାଙ୍କ ରଚିତ କବିତାବଳୀ "ଭାବନା " ନାମରେ ଏକ ସଂକଳନ ପୁସ୍ତକ ରୂପେ ପ୍ରକାଶ ଲାଭକରିଥିଲା ।
ତାଙ୍କ ରଚିତ ପ୍ରବନ୍ଧଗୁଡ଼ିକ ଛିଆ ଚମ୍ପା, ସାନସ ଆହଲା, ସାଗାନ ସାକାମ, ଜିୱି ଝରନା, ଫାଗୁନ କୋଏଲ, ଖେରୱାଲ ଦାହର, ମନ୍ତର ତେଟ୍ରେ, ସିଲି, ରିମିଲ, ସନ୍ଧ୍ୟାରାଣୀ, ସିରୋମ କରମ, ନୋଭା ସାଗାନ ସାକାମ, ଜିୱି, ହୋର ସାମାଦ ଆଦି ପତ୍ରିକାରେ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଥିଲା ।
ଏଥିସହିତ ଅନ୍ୟ ଲେଖକମାନଙ୍କ ସହ ମିଶି ୧୯୯୧ରେ "ଓନୋରେନ୍ ମହକ୍" , "ଦଲିଜ୍" , "ଜିୟୋନ୍ ଗାଡ଼ା " , ୨୦୦୯ରେ ପ୍ରବନ୍ଧ "ଆନୋଲ ମାଲା", ଡିରେକ୍ଟୋରୀ ଅଫ ସାନ୍ତାଳୀ ଜର୍ଣ୍ଣାଲ୍ସ ଆଣ୍ଡ ମାଗାଜିନ୍ସ ତଥା ବିବ୍ଲିଓଗ୍ରାଫି ଅଫ ସାନ୍ତାଳୀ ରାଇଟର୍ସ ଭାଗ ୧ ଆଦିର ସଂକଳନ ଏବଂ ସମ୍ପାଦନା କରିଥିଲେ ।
ତାଙ୍କର କବିତା, ଗଳ୍ପ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ରଚନା ବିଭିନ୍ନ ପତ୍ରପତ୍ରିକାରେ ପ୍ରକାଶ ପାଇଥିଲା ।
ସେ ତାଙ୍କର କବିତା ସଂକଳନ "ଭାବନା" ନିମନ୍ତେ ୨୦୦୫ ମସିହାରେ କେନ୍ଦ୍ର ସାହିତ୍ୟ ଅକାଦେମୀ ପୁରସ୍କାରରେ ସମ୍ମାନୀତ ହୋଇଥିଲେ ।
ସେ ବର୍ଦ୍ଧମାନ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟ ଏବଂ ଉତ୍ତର ଓଡ଼ିଶା ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟର ସାନ୍ତାଳୀ ଶିକ୍ଷାଖସଡ଼ା କମିଟିର ସଦସ୍ୟ ଥିଲେ ।
ସେ ଭାରତୀୟ ଦିଲ୍ଲୀସ୍ଥିତ ଦଳିତ ସାହିତ ଏକାଡେମୀରୁ ଡକ୍ଟର ଆମ୍ବେଦକର ଫେଲୋସିପ ଏବଂ ଅଖିଳ ଭାରତୀୟ ସାନ୍ତାଳୀ ଭାଷା ମୋର୍ଚ୍ଚା, ଜାମସେଦପୁରରୁ ମାନ ମୋହର ସିରପାରେ ସମ୍ମାନୀତ ହୋଇଥିଲେ ।
ଉଚ୍ଚଶିକ୍ଷା ପରେ ୧୯୮୬ ଜୁନ ୬ରେ ସେ ଭାରତୀୟ ରେଳବାଇର ଏକ ବରିଷ୍ଠ ଆକାଉଣ୍ଟ କାର୍ଯ୍ୟାଳୟ ଗୋଲ୍ଡେନ୍ ରକ୍ ତାମିଲନାଡୁରେ ଯୋଗଦାନ କରିଥିଲେ।
ଖଡ଼ଗପୁରର ଦକ୍ଷିଣପୂର୍ବ ରେଳବାଇରେ ସେ ଆକାଉଣ୍ଟସ ଆସିଷ୍ଟାଣ୍ଟ ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିଲେ ।
ଯଦୁମଣି ବେଶ୍ରା ଓଡ଼ିଶାର ମୟୂରଭଞ୍ଜ ଜିଲ୍ଲାସ୍ଥିତ ରାଇରଙ୍ଗପୁର ନିକଟସ୍ଥ ବିଶୋୟୀ ଗ୍ରାମରେ ୧୯୬୪ ମସିହା ମାର୍ଚ୍ଚ ୧୪ରେ ଏକ ସାନ୍ତାଳ ପରିବାରରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ।
ପ୍ରଦୀପ ମାଝୀ ଦିଲ୍ଲରେ ଓକିଲାତି ପଢ଼ୁଥିବାବେଳେ ୨୦୦୨ ମସିହାରେ ନବରଙ୍ଗପୁର ଜିଲ୍ଲାର ଶିଶୁମାନଙ୍କର ପୁଷ୍ଟିହୀନତା ଯୋଗୁଁ ମୃତ୍ୟୁ ବିଷୟରେ ଜାଣିବାକୁ ପାଇବାପରେ ତାଙ୍କ ଜିଲ୍ଲାକୁ ପ୍ରତ୍ୟାବର୍ତ୍ତନ କରିଥିଲେ ।
ସେତେବେଳର ସର୍ବଭାରତୀୟ କଂଗ୍ରେସ କମିଟର ଉପାଧକ୍ଷ ରାହୁଳ ଗାନ୍ଧୀଙ୍କଦ୍ୱାରା ଭୁବନେଶ୍ୱେରରେ ଆୟୋଜିତ 'ଟାଲେଣ୍ଟ ସର୍ଚ୍ଚ ଫର୍ ୟୁଥ୍' ଜରିଆରେ ସେ ରାଜ୍ୟ ସ୍ତରରେ ପ୍ରଥମ ସ୍ଥାନ ଅଧିକାର କରି ଲୋକ ଲୋଚନକୁ ଅସିଥିଲେ ।
ସେ ନବରଙ୍ଗପୁର ଜିଲ୍ଲାରେ ଜିଲ୍ଲା ପରିଷଦ ସଭ୍ୟ ଭାବରେ ପ୍ରଥମେ ନିର୍ବାଚିତ ହୋଇ ତାଙ୍କ ରାଜନୈତିକ ଜୀବନ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ।
ଓଡ଼ିଶା ଯୁବ କଂଗ୍ରେସର ସଭାପତି ଭାବରେ ପ୍ରଦୀପ ମାଝୀ ଓଡ଼ିଶାରେ ଦୁର୍ବଳ ହୋଇ ପଡ଼ିଥିବା କଂଗ୍ରେସକୁ ସଜାଡ଼ିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିଥିଲେ ।
ସାରା ରାଜ୍ୟରେ 'ଟାଲେଣ୍ଟ ହଣ୍ଟ'ର ଆୟୋଜନ କରି ଯୁବଗୋଷ୍ଠୀଙ୍କୁ କଂଗ୍ରେସ ଦଳରେ ଯୋଗ ଦେବାକୁ ପ୍ରେରିତ କରିଥିଲେ ।
ମହାତ୍ମା ଗାନ୍ଧୀ ଜାତୀୟ ଗ୍ରାମୀଣ ନିଯୁକ୍ତି ଗ୍ୟାରେଣ୍ଟି ଯୋଜନାରେ ହୋଇଥିବା ଦୁର୍ନିତିକୁ ନେଇ ସେ ନବୀନ ପଟ୍ଟନାୟକ ସରକାର ବିରୋଧର ସ୍ୱର ଉତ୍ତୋଳନ କରିଥିଲେ ଏବଂ ଚାଷୀଙ୍କ ପାଇଁ ଋଣ ଛାଡ଼ ପାଇଁ ସେ ତାଙ୍କ ସମର୍ଥକଙ୍କ ସହିତ ରାଜ୍ୟ ସଚିବାଳୟ ନିକଟରେ ଅନସନ ମଧ୍ୟ କରିଥିଲେ ।
ପ୍ରଦୀପ ମାଝୀ ୧୯୭୬ ମସିହାର ଫେବୃଆରୀ ୨୨ ତାରିଖରେ ଓଡ଼ିଶାର ନବରଙ୍ଗପୁର ଜିଲ୍ଲାର ଝରିଗ୍ରାମ ବ୍ଲକ ଅନ୍ତର୍ଗତ ତଳିଅମ୍ବା ଗ୍ରାମରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ।
ତାଙ୍କ ବାପାଙ୍କ ନାମ ଭଗବାନ ମାଝୀ ଓ ମାଆଙ୍କ ନାମ ସବର୍ଣ୍ଣୋ ପ୍ରସାଦ ମାଝୀ ।
ସେ ବକ୍ସି ଜଗବନ୍ଧୁ ବିଦ୍ୟାଧର କଲେଜ ଭୁବନେଶ୍ୱରରୁ ତାଙ୍କର +୨ ପାଠପଢ଼ା ଶେଷ କରିବା ପରେ କୋରାପୁଟର ଜୟପୁରସ୍ଥିତ ବିକ୍ରମ ବେଦ ସ୍ୱୟଂଶାସିତ ମହାବିଦ୍ୟାଳୟରୁ ସ୍ନାତକ କରିଥିଲେ ।
ଏହାପରେ ସେ କମ୍ୟୁଟର ଆପ୍ଲିକେସନ୍‌ରେ ଆଡ୍‌ଭାନ୍ସ ଡିପ୍ଲୋମା କରିବା ପାଇଁ ଦିଲ୍ଲୀ ଯାଇଥିଲେ ।
ସେ ନବରଙ୍ଗପୁର ଲୋକ ସଭା ନିର୍ବାଚନ ମଣ୍ଡଳୀରୁ ଭାରତୀୟ ଜାତୀୟ କଂଗ୍ରେସର ପ୍ରାର୍ଥୀ ଭାବରେ ୧୫ଶ ଲୋକ ସଭାକୁ ନିର୍ବାଚିତ ହୋଇଥିଲେ ।
ସେ ଭାରତୀୟ ଯୁବ କଂଗ୍ରେସର ସାଧାରଣ ସମ୍ପାଦକ ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ ଏବଂ ପରବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ ଓଡ଼ିଶା ଯୁବ କଂଗ୍ରେସର ରାଜ୍ୟ ସଭାପତି ଭାବରେ ଓ ଓଡ଼ିଶା ପ୍ରଦେଶ କଂଗ୍ରେସ କମିଟିର ଉପ-ସଭାପତି ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ ।
ସେ ରାହୁଳ ଗାନ୍ଧୀଙ୍କ ଅତି ନିକଟର ଥିଲେ ଏବଂ ପ୍ରଥମ ଓଡ଼ିଆ ଭାବରେ ଭାରତୀୟ ଯୁବ କଂଗ୍ରେସର ସାଧାରଣ ସମ୍ପାଦକ ଭାବରେ ନିଯୁକ୍ତ ହୋଇଥିଲେ ।
ମନମୋହନ ସିଂହଙ୍କ ୨ୟ ସରକାରରେ ସେ ଓଡ଼ିଶା ରାଜ୍ୟ କଂଗ୍ରେସର ସଭାପତି ଥିବା ସତ୍ତ୍ୱେ ଲୋକ ସଭାରେ ତାଙ୍କ ଉପସ୍ଥାନ ୭୫ ପ୍ରତିଶତରୁ ଅଧିକ ଥିଲା ଏବଂ ପ୍ରଥମ ଦୁଇ ବର୍ଷ ମଧ୍ୟରେ ସେ ସଂସଦରେ ୫୦୧ ଥର ପ୍ରଶ୍ନ ପଚାରିଥିଲେ, ଯାହାକି ଦ ଉଇକ୍ ପତ୍ରିକାରେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରକାଶ ପାଇଥିଲା ।
୨୦୦୭ ମସିହାରେ ହୋଇଥିବା ପଞ୍ଚାୟତ ସ୍ତରୀୟ ନିର୍ବାଚନରେ ସେ ଭାରତୀୟ ଜାତୀୟ କଂଗ୍ରେସର ପ୍ରାର୍ଥୀ ଭାବରେ ଜିଲ୍ଲା ପରିଷଦ ପଦ ପାଇଁ ନିର୍ବାଚନ ଲଢ଼ିଥିଲେ ।
ଏହି ନିର୍ବାଚନରେ ସେ ବିଜୟୀ ହେବା ପରେ ୩୨ ବର୍ଷ ବୟସରେ ସେ ନବରଙ୍ଗପୁର ଜିଲ୍ଲାର ଜିଲ୍ଲା ପରିଷଦ ସଭ୍ୟଙ୍କ ସଭାପତି ଭାବରେ ମଧ୍ୟ ନିର୍ବାଚିତ ହୋଇଥିଲେ ।
୨୦୦୮ ମସିହରେ ସେ ଅଖିଳ ଭାରତୀୟ କଂଗ୍ରେସ କମିଟିର ଉପାଧକ୍ଷ ରାହୁଳ ଗାନ୍ଧୀଙ୍କଦ୍ୱାରା ଭାରତୀୟ ଯୁବ କଂଗ୍ରେସ ସାଧାରଣ ସମ୍ପାଦକ ପଦରେ ନିଯୁକ୍ତ ହୋଇଥିଲେ ଏବଂ ଝାଡ଼ଖଣ୍ଡ ଯୁବ କଂଗ୍ରେସର ଦାୟିତ୍ୱ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ।
୧୫ଶ ଲୋକ ସଭାରେ ସେ ସଂସଦ ଭିତରେ ସମୁଦାୟ ୧୧୬୦ ଥର ପ୍ରଶ୍ନ ପଚାରିଥିଲେ, ଯାହାକି ଲୋକ ସଭା କାର୍ଯ୍ୟକାଳରେ ପଚରାଯାଇଥିବା ତୃତୀୟ ସର୍ବାଧିକ ପ୍ରଶ୍ନ ।
ଦ ଉଇକ୍ ପତ୍ରିକା ଅନୁସାରେ ସେ ତାଙ୍କର ପ୍ରଥମ ଦୁଇ ବର୍ଷରେ ହିଁ ୫୦୧ଟି ପ୍ରଶ୍ନ ପଚାରିଥିଲେ ।
ରାମାୟଣର ନାୟିକା ସୀତା ଥିଲେ ହିନ୍ଦୁ ଦେବତା ରାମଙ୍କର ପତ୍ନୀ ଓ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ପତ୍ନୀ ଲକ୍ଷ୍ନୀଙ୍କର ଏକ ଅବତାର ।
ବିଦେହ ରାଜ୍ୟର ରାଜା ରାଜର୍ଷି ଜନ‌କ ହଳ କଲାବେଳେ ଲଙ୍ଗଳ ମୂନରେ ସୀତାଙ୍କୁ ପାଇଥିଲେ ।
ଅଯୋଧ୍ୟାର ରାଜପୁତ୍ର ଶ୍ରୀରାମ ସ୍ୱୟମ୍ବରରେ ଜିତି ସୀତାଙ୍କୁ ବିବାହ କରିଥିଲେ ।
ସୀତା ଦଣ୍ଡକାରଣ୍ୟରେ ଥିବା ବେଳେ ରାବଣର ମାୟରେ ଏକ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ମୃଗ ଦେଖି ତାକୁ ଆଣିବାକୁ ରାମଙ୍କୁ ପଠେଇଲେ ଓ ସେହି ସମୟରେ ରାବଣ ସୀତାଙ୍କୁ ଅପ‌ହରଣ କରିନେଇଥିଲେ ।
ଯୁଦ୍ଧରେ ରାମ ରାବଣଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରି ଅଶୋକ ବାଟିକାରେ ବନ୍ଦିନୀ ଥିବା ସୀତାଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧର କରିଥିଲେ ।
ଜଣେ ଧୋବା ସୀତାଙ୍କର ସତୀତ୍ୱ ଉପରେ ଆକ୍ଷେପ କରିବାରୁ ରାମ ଗର୍ଭାବସ୍ଥାରେ ଥିବା ସୀତାଙ୍କୁ ପରିତ୍ୟାଗ କରିଥିଲେ ଓ ଲକ୍ଷଣ ତାଙ୍କୁ ଜଙ୍ଗଲକୁ ନେଇ ଛାଡ଼ିଦେଇଥିଲେ ।
ବାଲ୍ମିକୀ ଆଶ୍ରମରେ ସୁରକ୍ଷିତ ରହି ସୀତା ଦୁଇଟି ଜମଜ ସନ୍ତାନ ଜନ୍ମ ଦେଇଥିଲେ ।
ସୀତାଙ୍କର ଦୁଇ ସନ୍ତାନ ବଢ଼ିବା ପରେ ରାମଙ୍କ ସ‌ହିତ ମିଳନ ହୋଇଥିଲା ଓ ରାମ ତାଙ୍କୁ ପୁନର୍ବାର ଫେରିବାକୁ କ‌ହିଲେ କିନ୍ତୁ ଆଉ ଥରେ ସତୀତ୍ୱ ପରୀକ୍ଷା ଦେବା ପରେ ।
ସ୍ୱାମୀ ବିବେକାନନ୍ଦଙ୍କ ମତରେ ଭବିଷ୍ୟତରେ ଅନେକ ରାମ ଆସିପାରିବେ କିନ୍ତୁ ସୀତା ସର୍ବଦା ଏକ ହୋଇରହିବେ, ଦ୍ୱିତୀୟ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇପାରିବେନି ।
ହିନ୍ଦୁ ଶାସ୍ତ୍ର ଅନୁସାରେ ମନ୍ଦୋଦରୀ ସୁନ୍ଦରୀ, ଧାର୍ମିକା ଓ ନିତୀବତୀ ଥିଲେ ।
ଅପ୍‌ସରୀ ହେମା ଓ ଅସୁର ରାଜା ମାୟାସୁର ଔରଷରୁ ମନ୍ଦୋଦରୀ ଜନ୍ମ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ।
ଅନ୍ୟ ଏକ କାହାଣୀ ଅନୁସାରେ ମଧୁର ନାମକ ଏକ ଅପ୍‌ସରୀ ଶାପଗ୍ରସ୍ତ ହୋଇ ଏକ ବେଙ୍ଗରେ ପରିଣତ ହୋଇ ଗୋଟିଏ କୂପରେ ୧୨ ବର୍ଷ କାଳ ବନ୍ଦୀ ଜୀବାନ ଯାପନ କରିଥିଲେ ଓ ତାହା ପରେ ସେ ଗୋଟିଏ ସୁନ୍ଦରୀ ଯୁବତୀରେ ପରିଣତ ହୋଇଥିଲେ; କିନ୍ତୁ ଉଭୟ କାହାଣୀରେ ମୟାସୁର ତାଙ୍କୁ ପାଳିତା କନ୍ୟା ଭାବରେ ଗ୍ରହଣ କରି ମନ୍ଦୋଦରୀ ନାମ ଦେଇଥିଲେ ।
ମୟାସୁର ଗୃହକୁ ଥରେ ରାବଣ ଆସି ମନ୍ଦୋଦରୀଙ୍କୁ ଦେଖି ତାଙ୍କ ପ୍ରେମରେ ଅଭିଭୂତ ହୋଇ ବିବାହ କରିଥିଲେ ।
ମନ୍ଦୋଦରୀଙ୍କର ଇନ୍ଦ୍ରଜିତ, ଅତିକାୟ ଓ ଅକ୍ଷୟକୁମାର ନାମକ ତିନି ପୁଅ ହୋଇଥିଲେ ।
ରାବଣଙ୍କର ଦୋଷ ଦେଖିବା ସତ୍ତ୍ୱେ ମନ୍ଦୋଦରୀ ତାଙ୍କୁ ସତ୍ ପଥରେ ଚାଲିବାକୁ ଉପଦେଶ ଦିଏ ।
ସେ ବାରମ୍ବାର ସୀତାଙ୍କୁ ଫେରେଇଦେବାକୁ ରାବଣକୁ କ‌ହିଲେ ମଧ୍ୟ ରାବଣ କର୍ଣ୍ଣପାତ କରିନଥିଲେ ।
କେତେକ ମତରେ ରାବଣ ଏକ ବଳୀ ଦେବା ସମୟରେ ମନ୍ଦୋଦରୀଙ୍କୁ ଅପମାନିତ କରାଯାଇଥଲା ଓ ଅନ୍ୟ କେତେକ ମତରେ ତାଙ୍କର ସତୀତ୍ୱ ନଷ୍ଟ କରାଯାଇଥିଲା ଯାହା ରାବଣର ସୁରକ୍ଷା କବଚ ଥିଲା ।
ହନୁମାନ ମନ୍ଦୋଦରୀ ସ‌ହିତ ଛଳ କରି ରାବଣର ସୁରକ୍ଷାକାରୀ ତୀରର ସନ୍ଧାନ ନେଇଗଲେ ଓ ସେହି ତୀରରେ ରାବଣର ମୃତ୍ୟୁ ହୋଇଥିଲା ।
ଅନ୍ୟ କିଛି ସଂସ୍କରଣ ଅନୁସାରେ ସେ ସୀତାଙ୍କୁ ଅଭିଶାପ ଦେଇ କ‌ହିଥିଲେ ଯେ ରାମ ସୀତାଙ୍କୁ ପରିତ୍ୟାଗ କରିଦେବେ ।
ବାଳୀଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ସେ ବିଧବା ହୋଇଥିଲେ ଓ ପରେ ବାଳୀଙ୍କର ଭାଇ ସୁଗ୍ରୀବଙ୍କୁ ବିବାହ କରିଥିଲେ ।
ତାରା ପ୍ରଥମେ ବାନର ଚିକିତ୍ସକ ଶୁଷେଣଙ୍କ କନ୍ୟା ହୋଇଥିବା ଲେଖା ଥିଲା ଓ ପରେ ଏକ ଅପସରୀ ଥିଲେ ଓ ସମୁଦ୍ର ମନ୍ଥନରୁ ଜାତ ହୋଇଥିବା ଲେଖାଯାଇଥିଲା ।
ଗୋଟିଏ ଅସୁର ସାଥିରେ ଯୁଦ୍ଧ କରୁଥିବା ବେଳେ ଭୁଲ ଧାରଣାର ବଶବର୍ତ୍ତୀ ହୋଇ ସୁଗ୍ରୀବ କିଷ୍କିନ୍ଧ୍ୟାକୁ ଆସି ତାରାଙ୍କୁ ନିଜର କରିନେଲେ; କିନ୍ତୁ ବାଳୀ ଫେରିଆସି ସୁଗ୍ରୀବକୁ ରାଜ୍ୟରୁ ବାହାର କରିଦେଇ ସୁଗ୍ରୀବଙ୍କ ପତ୍ନୀ ରୋମାକୁ ଗ୍ରହଣ କରିନେଲେ ।
ଏହା ପରେ ରାମଙ୍କ ପରାମର୍ଶ କ୍ରମେ ସୁଗ୍ରୀବ ଆସି ବାଳୀ ସ‌ହିତ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ ଓ ଲୁଚିରହିଥିବା ରାମକ ତୀର ଆଘାତ ପାଇ ମୃତ୍ୟୁ ବରଣ କରିଥିଲେ ।
ରାମଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ କରିବା କଥା ସୁଗ୍ରୀବ ଭୁଲିଗଲେ ଓ ତାଙ୍କୁ ଲକ୍ଷଣଙ୍କ କ୍ରୋଧରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇବା ନିମନ୍ତ ତାରା ଆବଶ୍ୟକୀୟ ଉପଦେଶ ଦେଇଥିଲେ ।
ଅହଲ୍ୟାଙ୍କ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟରେ ମୋହିତ ଓ କାମାଶକ୍ତ ହୋଇ ଗୌତମ ରୂପରେ ଇନ୍ଦ୍ର ଦେବତା ଆସି ତାଙ୍କ ସାଥିରେ ଯୌନ କ୍ରୀଡ଼ା ନିମନ୍ତେ ଅନୁରୋଧ କରିଥିଲେ ।
ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଚିହ୍ନି ନପାରି ଓ ତାଙ୍କ ମାୟା ଜାଣିନପାରି ଅହଲ୍ୟା ନିଜକୁ ସମର୍ପଣ କରିଥିଲେ ।
ପୁରାତନ କାହାଣୀମାନଙ୍କରେ ଅହଲ୍ୟା ସଂସାରକୁ ଅଦୃଶ୍ୟ ଭାବରେ ରହିବା ପରେ ଶ୍ରୀରାମଙ୍କର ଅତିଥି ସେବା କରିବା ପରେ ଶାପମୋଚନ ହୋଇଥିଲେ ।
ପରବର୍ତ୍ତୀ ରାମାୟଣର ଲେଖା ଅନୁସାରେ ଅଭିଶାପ ପାଇ ଅହଲ୍ୟା ପଥର ରୁପ ଧାରଣ କରିଥିଲେ ଓ ପରେ ଶ୍ରୀରାମଙ୍କ ପଦ‌ଧୂଳି ପାଇ ଶାପମୋଚନ ହୋଇଥିବା ଲେଖାଅଛି ।
ଅନ୍ୟ କେତେକ ସଂସ୍କରଣରେ ଅହଲ୍ୟା ଏକ ଶୁଷ୍କ ନାଳରେ ପରିଣତ ହୋଇଥିଲେ ଓ ଜଳଧାର ହୋଇ ଗୌତମୀ ନ‌ଦୀରେ ମିଶିଲେ ଶାପମୁକ୍ତ ହେବେ ବୋଲି ଅଭିଶାପ ପାଇତିଲେ ।
ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିବା ଅଭିଶାପ ଅନୁସାରେ ତାଙ୍କ ଦେହରେ ହଜାରଟି ମହିଳା-ଯୋନୀ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଥିଲା ଓ ଶାପମୋଚନ ହେବା ପରେ ସେହି ଯୋନୀ ଗୁଡ଼ିକ ଆଖିରେ ପରିବର୍ତ୍ତିତ ହୋଇଯାଇଥିଲେ ।
ଅହଲ୍ୟା ଥିଲେ ଗୌତମ ମହର୍ଷିଙ୍କ ପତ୍ନୀ ପଞ୍ଚକନ୍ୟାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅହଲ୍ୟାକୁ ଆଗରେ ରଖାଯାଏ କାରଣ ସେ ଅସାମାନ୍ୟ ସୁନ୍ଦରୀ ସତ୍‌‌ଚରିତ୍ରା ଥିଲେ ଓ ପଞ୍ଚକନ୍ୟାଙ୍କ ମଧରେ ତାଙ୍କ ନାମ ପ୍ରଥମେ ଆସେ ।
ଅହଲ୍ୟାଙ୍କୁ ସମୁଦାୟ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡରେ ସର୍ବାଧିକ ସୁନ୍ଦରୀ କରି ବ୍ରହ୍ମା ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲେ, ଓ ଅନ୍ୟ କେତେକଙ୍କ ମତରେ ସେ ଚନ୍ଦ୍ର ବଂଶର ରାଜକୁମାରୀ ଥିବା କୁହାଯାଏ ।
ଋତୁମତୀ ହେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଗୌତମଙ୍କ ତ‌ତ୍ତ୍ୱାବଧାନରେ ଅହଲ୍ୟା ଥିଲେ ଓ ତା'ପରେ ସେହି ବୃଦ୍ଧ ଋଷିଙ୍କୁ ବିବାହ କରିଥିଲେ ।
ପଞ୍ଚକନ୍ୟା , ବା ପାଞ୍ଚ କୁମାରୀ) ହିନ୍ଦୁ ଗ୍ରନ୍ଥମାନଙ୍କରେ ଲିଖିତ ପାଞ୍ଚ ନାୟିକା ଯାହାଙ୍କର ନାମ ନେଲେ ସମସ୍ତ ପାପ ତାପ ହରଣ ହୋଇଯାଉଥିବା ବିଶ୍ୱାସ କରାଯାଏ ।
ଏହି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ନାରୀ ବା ସତୀ ନ କ‌ହି ତାଙ୍କୁ କନ୍ୟା କ‌ହିବା ଅନେକ ଲୋକଙ୍କୁ ପସନ୍ଦ ହୁଏନି ।
ଅହଲ୍ୟା, ଦ୍ରୌପଦୀ, ସୀତା, ତାରା ଓ ମନ୍ଦୋଦରୀ, ଏହି ପଞ୍ଚକନ୍ୟାଙ୍କ ସ୍ମରଣରେ ମହାପାତକ ନାଶ ହୋଇଯାଏ ।
ଲକ୍ଷ୍ମଣ କୁମାର ମହାପାତ୍ର ଓଡ଼ିଶାରେ ଜନ୍ମିତ ଜଣେ ଭାରତୀୟ ନୃତତ୍ତ୍ୱବିଜ୍ଞାନୀ ଥିଲେ ।
ସେ କଲିକତା ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟରୁ ନୃତତ୍ତ୍ୱବିଜ୍ଞାନରେ ସ୍ନାତକ ଓ ହାମବର୍ଗ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟରୁ ଡକ୍ଟରେଟ ଲାଭ କରିଥିଲେ ।
ଉତ୍କଳ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟରେ ନୃତତ୍ତ୍ୱବିଜ୍ଞାନ ବିଭାଗର ମୁଖ୍ୟ ଥିବା ବେଳେ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟରେ ନିୟମିତ ପାଠ୍ୟକ୍ରମରେ ଦକ୍ଷିଣ ପୂର୍ବ ଏସିଆର ଶିକ୍ଷାଦାନ ଆରମ୍ଭ କରିବା ସେ ଭାରତରେ ପ୍ରଥମ ଶିକ୍ଷାବିଦ୍ ଥିଲେ ।
ସେ ଓଡ଼ିଶାର ପ୍ରଥମ ବ୍ୟକ୍ତି ଭାବେ ସାମାଜିକ ବିଜ୍ଞାନ ପାଇଁ ୟୁଜିସିର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପୁରସ୍କାର ପାଇଥିଲେ ।
ଏଥି ସହିତ ସେ ୧୯୯୦ ମସିହାରେ ଭାରତୀୟ ସାମାଜିକ ବିଜ୍ଞାନ ଗବେଷଣା ପରିଷଦ ଏବଂ ଓଡ଼ିଶା ସରକାରଙ୍କ ସହଯୋଗୀତାରେ ଅବସ୍ଥାପିତ ଗବେଷଣା କେନ୍ଦ୍ର ନବକୃଷ୍ନ ଚୌଧୁରୀ ବିକାଶ କେନ୍ଦ୍ରର ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ ଭାବେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ ।
ନୃତତ୍ତ୍ୱବିଜ୍ଞାନ ନିମନ୍ତେ ତାଙ୍କର ଆଜୀବନ ଅବଦନା ନିମନ୍ତେ ତାଙ୍କୁ ଭାରତୀୟ ନୃତତ୍ତ୍ୱବିଜ୍ଞାନ ସମାଜ ୨୦୦୪ ମସିହାରେ ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣ ପଦକ ପ୍ରଦାନ କରିଥିଲା ।
ଉତ୍କଳ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟର ନୃତତ୍ତ୍ୱବିଜ୍ଞାନ ବିଭାଗର ମୁଖ୍ୟ ଭାବେ ସେ ଭୂଗୋଳ ଏବଂ ଇତିହାସ ବିଭାଗର ସହଯୋଗରେ ଏକ ନିୟମିତ ପାଠ୍ୟକ୍ରମ ଭାବେ ଦକ୍ଷିଣ ପୂର୍ବ ଏସିଆର ଶିକ୍ଷାଦାନ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ।
ଏହି କ୍ଷେତ୍ରକୁ ଏକ ଭାରତୀୟ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟରେ ଅଧ୍ୟୟନ କରାଯିବାରେ ଏହା ଭାରତ ପ୍ରଥମ ଥିଲା ।
ସେ ଉତ୍କଳ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟରେ "ବିକାଶ ନୃତତ୍ତ୍ୱବିଜ୍ଞାନ" ଏବଂ "ଜନସଂଖ୍ୟା ନୃତତ୍ତ୍ୱବିଜ୍ଞାନ" ଭଳି ବିଷୟରେ ମଧ୍ୟ ବିଶେଷତା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ଯାହା ଭାରତର ଏକ ନୃତତ୍ତ୍ୱବିଜ୍ଞାନ ବିଭାଗ ପାଇଁ ପ୍ରଥମ ଥିଲା ।
ଲକ୍ଷ୍ମଣ କୁମାର ମହାପାତ୍ର ଓଡ଼ିଶାର ବାଲେଶ୍ୱର ଜିଲ୍ଲାସ୍ଥିତ ନୀଳଗିରିଠାରେ ୧୯୨୯ ମସିହା ଅକ୍ଟୋବର ୨୯ ତାରିଖ ଦିନ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ।
ସେ ହିରଣପ୍ରଭା ମହାପାତ୍ରଙ୍କୁ ବିବାହ କରିଥିଲେ ଓ ଉଭୟଙ୍କର ଜଣେ ଝିଅ ଶୀଳା ଏବଂ ପୁଅ ସୁଜିତ ଅଛନ୍ତି ।
ସେ ବାରିପଦାସ୍ଥିତ ମହାରାଜା କୃଷ୍ଣଚନ୍ଦ୍ର ଗଜପତି ଉଚ୍ଚବିଦ୍ୟାଳୟରେ ଦଶମ ଏବଂ ୧୯୫୦ ମସିହାରେ କଲିକତା ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟରୁ ନୃତତ୍ତ୍ୱବିଜ୍ଞାନରେ ସ୍ନାତକ ଲାଭକରିଥିଲେ ।
୨୦୦୪ ମସିହାର ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭା ନିର୍ବାଚନରେ ଅନନ୍ତ ଭୋଗରାଇ ବିଧାନ ସଭା ନିର୍ବାଚନ ମଣ୍ଡଳୀରୁ ବିଜୁ ଜନତା ଦଳର ପ୍ରାର୍ଥୀ ଭାବରେ ନିର୍ବାଚନ ଲଢ଼ିଥିଲେ ।
ସେ ତାଙ୍କର ନିକଟତମ ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦୀ କାର୍ତ୍ତିକେଶ୍ୱର ପାତ୍ରଙ୍କୁ ୧,୬୮୦ ଖଣ୍ଡ ଭୋଟରେ ପରାସ୍ତ କରିଥିଲେ ।
ଅନନ୍ତ ଓଡ଼ିଶା ରାଜନୀତିରେ ବିଜୁ ଜନତା ଦଳର କର୍ମକର୍ତ୍ତା ଭାବରେ ସକ୍ରିୟ ଅଛନ୍ତି ।
ଓଡ଼ିଶାର ସୁବର୍ଣ୍ଣପୁର ଜିଲ୍ଲା ଅନ୍ତର୍ଗତ ବିନିକାଠାରେ ସେ ୧୯୩୧ ମସିହା ଡିସେମ୍ବର ୧ ତାରିଖରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ।
ସେ ଉଭୟ ଶଲାବୁଢ଼ା ଓ ଆଦିମ ବିଚାର ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ଅଭିନୟ ପାଇଁ ଓଡ଼ିଶା ରାଜ୍ୟ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ପୁରସ୍କାର ଲାଭ କରିଥିଲେ ।
ସେ ପ୍ରଧାନତଃ ସମ୍ବଲପୁରୀରେ ନାଟକ ରଚନା କରୁଥିଲେ ଓ ୬୫ରୁ ଅଧିକ ମଞ୍ଚ ଓ ବେତାର ନାଟକ ରଚନା କରିଥିଲେ ।
୨୦୧୯ ମସିହାରେ ସମ୍ବଲପୁର ବିଶ୍ବବିଦ୍ୟାଳୟ ଅଭିନୟ ଓ ନାଟ୍ୟକଳାରେ ତାଙ୍କର ଅବଦାଙ୍କୁ ଭିତ୍ତି କରି ତାଙ୍କୁ ଡି. ଲିଟ ଉପାଧି ପ୍ରଦାନ କରିଥିଲେ ।
ଅଟଳ ବିହାରୀ ପଣ୍ଡା ୧୯୩୧ ମସିହା ଡିସେମ୍ବର ୧ତାରିଖ ଦିନ ଓଡ଼ିଶାର ସୁବର୍ଣ୍ଣପୁର ଜିଲ୍ଲାର ବିନିକାଠାରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ।
ତାଙ୍କ ପିତା ଥିଲେ କବିରାଜ ବାସୁଦେବ ପଣ୍ଡା ଓ ମାତା ଲକ୍ଷ୍ମୀ ପ୍ରିୟା ପଣ୍ଡା ।
୨୦୨୧ ମସିହା ଜୁନ ୫ ତାରିଖରେ ସେପ୍ଟିସିମିଆ ରୋଗର ପୀଡ଼ିତ ହୋଇ ବୀର ସୁରେନ୍ଦ୍ର ସାଏ ଭେଷଜ ମହାବିଦ୍ୟାଳୟରେ ଚିକିତ୍ସାଧୀନ ଅବସ୍ଥାରେ ତାଙ୍କର ପରଲୋକ ଘଟିଥିଲା ।
ଗିନ୍ନି ମାହି ପିତା ରାକେଶ ଚନ୍ଦର ମାହି ଓ ମାତା ପରମଜିତ କୌର ମାହିଙ୍କ ଔରଷରୁ ପଞ୍ଜାବରେ ଥିବା ଜଳନ୍ଧରର ଅବଦପୁରରେ ଜନ୍ମ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ।
ଏକ ଭଗବାନ ଭାବରେ ବିଶ୍ୱାସ ରଖୁଥିବା ରବିଦାସ୍ସିଆ ସ‌ହିତ ମାହି ପରିବାର ଜଡ଼ିତ ଥିଲେ ।
ଅତି କୋମଳ ୭ ବର୍ଷ ବୟସରେ ସେ ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ପାଖରେ ଗାଇବାକୁ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ।
ତାଙ୍କର ଷ୍ଟେଜ ନାମ ଗିନ୍ନି ମାହି ଥିଲା କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କର ମୂଳ ନାମ ଗୁରକନ‌ୱାଲ ଭାରତୀ ଥିଲା ।
ତାଙ୍କ ପିତା ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ ସନ୍ତାନମାନଙ୍କର ସାଙ୍ଗିଆ ବଦଳେଇ ଦେଇ ମାହି କରିଦେଇଥିଲେ ଯାହା ତାଙ୍କ ଭାରତୀୟ ବୋଲି ସମ୍ମାନ ଦେବ ।
ଏୟାର ଟିକେଟିଙ୍ଗ ଚାକିରୀ ଛାଡ଼ି ତାଙ୍କର ପିତା ମାହିର ବୃତି ବିଷୟରେ ଧ୍ୟାନ ଦେଇ ପରିଚାଳନା କରିଥିଲେ ।
ହଂସ ରାଜ ମହିଳା ମହା ବିଦ୍ୟାଳୟରେ ସଙ୍ଗୀତରେ ସେ ସ୍ନାତକ ଅଧ୍ୟ‌ୟନ କରୁଛନ୍ତି ।
ଲତା ମଙ୍ଗେସକର ଓ ଶ୍ରେୟା ଘୋଷାଲଙ୍କୁ ଗିନ୍ନି ଦେବତା ମାନନ୍ତି ଓ ତାଙ୍କ ଗୀତରେ ବି. ଆର. ଆମ୍ବେଦକରଙ୍କର ବାର୍ତ୍ତା ଥାଏ ।
ଭାରତ ବାହାରେ କାନାଡ଼ା, ଗ୍ରୀସ, ଇଟାଲି, ଜର୍ମାନୀ ଓ ଯୁକ୍ତରାଜ୍ୟକୁ ଯାଇ ସେହି ସ୍ଥାନମାନଙ୍କରେ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରିଛନ୍ତି ।
ପରବର୍ତ୍ତୀ କାଳରେ 'ଆଜତକ' ଟିଭି ଚାନେଲ ତରଫରୁ ସାହିତ୍ୟ ନାମକ ଏକ ଜୀବନ୍ତ ପ୍ରଦର୍ଶନରେ ଭାଗ ନେଇଥିଲେ ।
ମାହିଙ୍କୁ ମାତ୍ର ୫ ବର୍ଷ ବୟସ ହୋଇଥିଲା ବେଳେ ତାଙ୍କର ଗୀତ ପ୍ରତିଭା ବିଷୟରେ ଅବଗତ ହୋଇ ଜଳନ୍ଧରର କଳା ଜଗତ ନାରାୟଣ ସ୍କୁଲରେ ନାମ ଲେଖାଇଦେଲେ ।
ପରବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ ଅମର ଷ୍ଟୁଡିଓର ଅମରଜୀତ ସିଂହଙ୍କ ସଂସ୍ପର୍ଶରେ ଆସି ଭକ୍ତି ଗୀତ ଗାଇ ଦୁଇଟି ଆଲବମ ତିଆରି ହୋଇଥିଲା ।
ସଙ୍ଗୀତରେ ପିଏଚଡି କରି ନିଜ ନାମ ପୁର୍ବରୁ ଡକ୍ଟର ଲେଖିବା ତାଙ୍କର ଅଭିପ୍ରାୟ ଅଛି ।
ଭବିଷ୍ୟତରେ ସେ ମୁମ୍ବାଇ ଆସି ସେଠାରେ ବଲିଉଡ ପ୍ରଚ୍ଛଦପଟ ଗାୟିକା ହେବାକୁ ଅଭିଳାଷ ରଖିଛନ୍ତି ।
ଫାନ ବାବା ସାହିବ ଦି ଓ ଡେଞ୍ଜର ଚମାର ଗୀତ ଗାଇ ପ୍ରସିଦ୍ଧି ଲାଭ କଲେ ଯାହା ସୋସିଆଲ ମିଡିଆରେ ଭାଇରାଲ ହୋଇଗଲା ।
ସେ ଜର୍ମାନୀରେ ଗ୍ଲୋବାଲ ମିଡିଆ ଫୋରମରେ ଯୋଗଦାନ କଲ୍ଲେ ଯେଉଁଠାରେ ବେତ୍ରାଘାତ ବିରୁଦ୍ଧରେ ପ୍ରଚାର କରିବାରୁ ତାଙ୍କୁ 'ସମାନତା ଓ ସ୍ୱାଧୀନତା ଯୁବା କଣ୍ଠ' ନାମକ ଉପନାମ ଦିଆଯାଇଥିଲା ।
ବିଗ୍ ଡାଟା ଟେକ୍ନୋଲୋଜିକୁ ବ୍ୟବାହାର କରି ବର୍ତ୍ତମାନର ଚିକିତ୍ସା ପଦ୍ଧତ୍ତି ଓ ସ୍ବାସ୍ଥ୍ୟସେବା ଆଦି କ୍ଷେତ୍ରରେ ଅନେକ ଗୁଣାତ୍ମକ ଉନ୍ନତ୍ତି କରାଯାଇପାରିବ ବୋଲି ସରିୟା ମତ ଦିଅନ୍ତି ।
ଏହି ବିଭାଗରେ ନିଜର ଗବେଷଣା ଓ ପାରଦର୍ଶିତା ପାଇଁ ତାଙ୍କୁ କମ୍ପ୍ୟୁଟେସନାଲ୍ ଷ୍ଟାଟିଷ୍ଟିକ୍ସ୍ କ୍ଷେତ୍ର ଓ ଏହାର ବ୍ୟାବହାରରେ ଏକ ବିଦ୍ୱାନ ଭାବରେ ମାନ୍ୟତା ଦିଆଯାଏ ।
ନିଜର ବୃତ୍ତିଗତ କାମ ପାଇଁ ସେ ବାୟେସିୟାନ ଓ ପ୍ରୋବାବିଲିଷ୍ଟିକ ମଡେଲିଙ୍ଗ ବ୍ୟବାହାର କରିଥାନ୍ତି ।
୨୦୧୪ ମଶିହାରେ "ଗର୍ଡନ ଓ ବେଟୀ ମୋର ଫାଉଣ୍ଡେସନ"ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କୁ ୧.୫ ମିଲିୟନ ଅର୍ଥରାଶିଦ୍ୱାରା ପୁରସ୍କୃତ କରାଯାଇଥିଲା, କାରଣ ତାଙ୍କ ପ୍ରସ୍ତାବିତ ଏକ ପ୍ରକଳ୍ପଦ୍ୱାରା ଆଇ.ସି.ୟୁ. ଗୁଡିକର କାର୍ଯ୍ୟକାରିତା ଓ ସୁରକ୍ଷାର ମାନ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଥିଲା ।
ବିଭିନ୍ନ ବଂଶାନୁକ୍ରମିକ ଅଥବା ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଧରି ଲାଗି ରହିଥିବା ରୋଗ ଗୁଡିକର ନିରୀକ୍ଷଣ ତଥା ନିରାକରଣ ପଦ୍ଧତ୍ତିକୁ ଉନ୍ନତ୍ତ କରିବା ପାଇଁ ସରିୟା ବିଗ୍ ଡାଟା ଟେକ୍ନୋଲୋଜିକୁ ବ୍ୟବାହାର କରିଥାନ୍ତି ।
ଏହି ପ୍ରକଳ୍ପରେ, ଚିକିତ୍ସାଧୀନ ଥିବା ରୋଗୀ ମାନଙ୍କର ଚିକିତ୍ସା ବିବରଣୀ, ରୋଗର ଲକ୍ଷଣ, ଦିଆଯାଉଥିବା ଔଷଧ ଗୁଡିକର ପ୍ରକାରଭେଦ ଇତ୍ୟାଦି ତଥ୍ୟ ଗୁଡିକୁ ରୋଗୀ ମାନଙ୍କର ଶଯ୍ୟା ପାଖରେ ବା କକ୍ଷରେ ଥିବା ବିଭିନ୍ନ ସେନ୍ସରଦ୍ୱାରା ସଂଗ୍ରହ କରାଯାଇଥାଏ ।
ପରେ ଏହି ତଥ୍ୟାବଳୀକୁ ନେଇ ମେସିନ ଲର୍ନିଙ୍ଗ ଟେକ୍ନୋଲୋଜିକୁ ବ୍ୟବାହାର କରି ରୋଗର ନିରାକରଣ ସମୟସୀମା କେତେ ରହିବ ସେ ବିଷୟରେ ଅନୁମାନ ଲଗାଯାଇଥାଏ ।
ସରିୟା‌ ପଶ୍ଚିମବଙ୍ଗର ଦାର୍ଜିଲିଂର ବାସିନ୍ଦା ଏବଂ ମାଉଣ୍ଟ ହୋକେ କଲେଜରୁ ନିଜର ସ୍ନାତକ ହାସଲ କରିଛନ୍ତି ।
ଏହାପରେ ୨୦୦୪ ମସିହାରେ ସେ ମାଇକ୍ରୋସଫ୍ଟ କମ୍ପାନୀଦ୍ୱାରା ଛାତ୍ରବୃତ୍ତି ପାଇ ଷ୍ଟାନଫୋର୍ଡ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟରେ ଗବେଷକ ଭାବରେ ଯୋଗ ଦେଇଥିଲେ ।
ସେ ଷ୍ଟାନଫୋର୍ଡ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟରେ ଡକ୍ତରେଟ ପଢିବା ବେଳେ ଡ. ଡାଫେନ କଲର ତାଙ୍କର ଉପଦେଷ୍ଟା ରହିଥିଲେ ।
ଏହି ସମୟକାଳ ଭିତରେ ଅଧ୍ୟାପକ ଆନ୍ନା ଅଶର ପାନ୍ନ ଓ ସେବାଷ୍ଟିଆନ ଥ୍ରାନଙ୍କର ସହକାରୀ ଗବେଷକ ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରି ସରିୟା‌ ଏକ ଷ୍ଟାଟିଷ୍ଟିକାଲ ମଡେଲ ବାହାର କରିଥିଲେ, ଯାହାର ବ୍ୟବହାରଦ୍ୱାରା ପ୍ରିମାଚୁଅର ବେବି ବା ଜନ୍ମ ନେବାର ସଠିକ ସମୟ ଆଗରୁ, ଜନ୍ମ ହେଉଥିବା ଶିଶୁ ମାନଙ୍କର ଗଣନାର ଅନୁମାନ ୯୦% ସଠିକତାର ସହିତ କରାଯାଇ ପାରିଥିଲା ।
ପରେ ଏହି ମଡେଲକୁ ବ୍ୟବାହାର କରି, ସମୟ ପୂର୍ବରୁ ଜନ୍ମ ହେବାକୁ ଥିବା ଶିଶୁଟିର ଜନ୍ମ ସମୟକୁ ଓଜନ କେତେ ହୋଇଥିବ, ମୋଟ କେତେ ସମୟ ଏହି ଭୃଣଟି ମା'ର ଗର୍ଭରେ ରହିଥିବ ଏବଂ ଜନ୍ମ ହେବା ସମୟକୁ ଏହା କୌଣସି ରୋଗ ବା ଶାରୀରିକ ସମସ୍ଯା ସହିତ ଜନ୍ମ ନେବ, ସେସବୁର ଆକଳନ କରାଯାଇ ପାରିଥିଲା ।
ସେ ଆଷ୍ଟର ଡାଟା ସିଷ୍ଟମ୍ସ ନାମକ ଏକ ଷ୍ଟାର୍ଟଅପ କମ୍ପାନୀରେ ମଧ୍ୟ କାମ କରିଛନ୍ତି ।
ସୂଚୀ ସରିୟା‌ ଚିକିତ୍ସା ବିଜ୍ଞାନ ଓ ମେସିନ ଲର୍ନିଙ୍ଗ ଉପଯୋଗରେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଅତ୍ୟାଧୁନିକ ଔଷଧ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବା କ୍ଷେତ୍ରରେ ଗବେଷଣା କରୁଥିବା ଜଣେ ଭାରତୀୟ ବୈଜ୍ଞାନିକ ।
ବର୍ତ୍ତମାନ ସେ ମେରୀଲ୍ୟାଣ୍ଡସ୍ଥିତ ଜନ ହପକିନ୍ସ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟ ରେ, ସହକାରୀ ଅଧ୍ୟାପକ ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟରତ ଅଛନ୍ତି ।
ସେ ନିଜର ଗବେଷଣା ଓ ଅଧ୍ୟାପନା ସମ୍ପର୍କିତ କାମ ପାଇଁ "ବିଗ ଡାଟା" ଟେକ୍ନୋଲୋଜି ଓ ସମ୍ପର୍କିତ ତଥ୍ୟାବଳୀ ବ୍ୟବହାର କରିଥାନ୍ତି ।
ଚିକିତ୍ସା ବିଜ୍ଞାନ କ୍ଷେତ୍ରରେ ପ୍ରଯୁକ୍ତି ବିଦ୍ୟାର ଉପଯୁକ୍ତ ବ୍ୟବହାର ଓ ଗବେଷଣା ପାଇଁ ତାଙ୍କୁ "ବିଶ୍ୱ ଅର୍ଥନୈତିକ ସଂସ୍ଥାନ" ବା " "ଦ୍ୱାରା "ୟଙ୍ଗ ଗ୍ଲୋବାଲ ଲିଡର" ସମ୍ମାନରେ ସମ୍ମାନିତ କରାଯାଇଛି ।
ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ନାମ ଅବ୍ରେ ଆଲେକ୍ସାଣ୍ଡର ବଣ୍ଡ ଓ ମାତାଙ୍କ ନାମ ଏଡ଼ିଥ କ୍ଲାର୍କ ।
ସେଥିନିମନ୍ତେ ରସ୍କିନଙ୍କୁ ୬ ବର୍ଷ ହେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେମାନେ ଗୁଜରାଟର ଜାମନଗରଠାରେ ରହୁଥିଲେ ।
୧୯୩୯ ମସିହାରେ ରସ୍କିନଙ୍କ ପିତା ରୟାଲ ଏୟାର ଫୋର୍ସରେ ଯୋଗ ଦେଇଥିଲେ ଓ ଦିଲ୍ଲୀରେ ତାଙ୍କର ପୋଷ୍ଟିଂ ହୋଇଥିଲେ ।
ରସ୍କିନ ତାଙ୍କ ମା ଓ ଭଉଣୀଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ମାମୁଘର ଡେରାଡୁନ ଯିବାକୁ ପଡ଼ିଥିଲା ।
କିଛିଦିନ ପରେ ରସ୍କିନ ମସୁରୀରେ ଏକ ବୋଡିଂ ସ୍କୁଲରେ ପାଠ ପଢ଼ିବାକୁ ଚାଲିଯାଇଥିଲେ ।
ତାଙ୍କୁ ଆଠ ବର୍ଷ ହୋଇଥିବା ବେଳେ ତାଙ୍କ ପିତାମାତାଙ୍କର ବିବାହ ବିଚ୍ଛେଦ ଘଟିଥିଲା ଓ ମାତା ଜଣେ ପଞ୍ଜାବୀ ହିନ୍ଦୁ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ଦ୍ୱିତୀୟ ବିବାହ କରିଥିଲେ ।
ତାଙ୍କ ପିତା ରସ୍କିନକୁ ନିଜ ପାଖକୁ ଦିଲ୍ଲୀ ନେଇ ଆସିଥିଲେ ଓ ସେଠାରେ ରସ୍କିନ ଦୁଇ ବର୍ଷ ରହିଥିଲେ ।
ଏହି ଦୁଇବର୍ଷ ରସ୍କିନ ନିଜ ପିତାଙ୍କର ଖୁବ ନିକଟତ୍ତର ହୋଇଥିଲେ ଓ ସେହି ସମୟ ତାଙ୍କ ଜୀବନର ସବୁଠାରୁ ଖୁସିର ସମୟ ବୋଲି ସେ କହିଛନ୍ତି ।
ରସ୍କିନଙ୍କୁ ଦଶ ବର୍ଷ ବୟସ ହୋଇଥିବା ସମୟରେ ତାଙ୍କ ପିତା ଯୁଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ରରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିଥିଲେ ।
ବଣ୍ଡ, ରୁଷ୍ଟି ନାମକ ଏକ କାଳ୍ପନିକ ଚରିତ୍ର ତିଆରି କରି, ଅନେକ କାହାଣୀ ରଚନା କରିଛନ୍ତି ।
ରୁଷ୍ଟି ବାଧ୍ୟ ହେଇ ଜନଙ୍କର ସବୁ କଥା ମାନୁଥିଲେ, ନହେଲେ ତାଙ୍କୁ ବେତ୍ରାଘାତର ଭୟ ଥିଲା ।
ସେ ଡେରାଡୁନରେ ୟୁରୋପିୟ ଲୋକଙ୍କ ଅଞ୍ଚଳରେ ରହୁଥିଲା କିନ୍ତୁ ତାକୁ ଭାରତୀୟମାନଙ୍କ ସହିତ ମିଶିବାକୁ ବହୁତ ଇଚ୍ଛା ଥିଲା ।
ରୁଷ୍ଟି ଚରିତ୍ର ମାଧ୍ୟମରେ, ବଣ୍ଡ ଏକ କିଶୋରର ଜୀବନକୁ ନେଇ ସଂଗ୍ରାମ, ତାର ସମ୍ପର୍କ, ଖୁସି ଓ ପ୍ରେମ ଦର୍ଶାଇଛନ୍ତି ।
ବଣ୍ଡଙ୍କ ଐତିହାସିକ ଉପନ୍ୟାସ ଏ ଫ୍ଲାଇଟ ଅଫ ପିଜିୟନସକୁ ନେଇ ୧୯୭୮ ମସିହାରେ ହିନ୍ଦୀ ଜୁନୁନ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ନିର୍ମାଣ କରାଯାଇଥିଲା ।
ଶଶି କପୁର ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରର ପ୍ରଯୋଜକ ଓ ଶ୍ୟାମ ବେନେଗଲ ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ ଥିଲେ ।
ତାଙ୍କର ଲୋକପ୍ରିୟ ରୁଷ୍ଟି କାହାଣୀକୁ ନେଇ ଦୂରଦର୍ଶନରେ ଏକ ଥା ରୁଷ୍ଟି ନାମରେ ଧାରାବାହିକ ନିର୍ମାଣ କରାଯାଇଥିଲା ।
୨୦୦୫ ମସିହାରେ ବିଶାଳ ଭାରଦ୍ୱାଜ, ବଣ୍ଡଙ୍କ ପୁସ୍ତକ ଦ ବ୍ଲୁ ଅମ୍ବ୍ରେଲାକୁ ନେଇ ସମାନ ନାମରେ ଏକ ହିନ୍ଦୀ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ନିର୍ମାଣ କରିଥିଲେ ।
ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶିଶୁ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଭାବରେ ଜାତୀୟ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ପୁରସ୍କାର ଲାଭ କରିଥିଲା ।
୨୦୧୧ ମସିହାରେ ବିଶାଳ ଭାରଦ୍ୱାଜ ବଣ୍ଡଙ୍କ ଗପ ସୁଜାନାସ ସେଭେନ ହଜବ୍ୟାଣ୍ଡକୁ ନେଇ ୭ ଖୁନ ମାଫ ନାମରେ ଏକ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ନିର୍ମାଣ କରିଥିଲେ ।
ମଶୋରୀ ସହର ଦିଲ୍ଲୀର ନିକଟତ୍ତର ହୋଇଥିବାରୁ, ଦିଲ୍ଲୀର ପ୍ରକାଶକ ଓ ସମ୍ପାଦକମାନଙ୍କ ସହିତ ସମ୍ପର୍କରେ ରହିବାକୁ ସୁବିଧା ହୋଇଥିଲା ।
୧୯୮୦ ମସିହାରେ ପେଙ୍ଗୁଇନ ପ୍ରକାଶନା ସଂସ୍ଥା ଭାରତରେ ନିଜର ପ୍ରକାଶନ କାର୍ଯ୍ୟ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲା ।
୧୯୯୩ ମସିହାରେ ପେଙ୍ଗୁଇନ ରସ୍କିନଙ୍କର ଦ ରୁମ ଅନ ଦ ରୁଫ ଓ ତାହାର ଦ୍ୱିତୀୟ ଭାଗ ଭାଗ୍ରାଣ୍ଟସ ଇନ ଦ ଭ୍ୟାଲି କୁ ଏକତ୍ର ଛାପିଥିଲେ ।
ଅତିଭୌତିକ କଥାକୁ ନେଇ ସେ ଘୋଷ୍ଟ ଷ୍ଟୋରୀସ ଫ୍ରମ ଦ ରାଜ, ଏ ସିଜିନ ଅଫ ଘୋଷ୍ଟସ, ଏ ଫେସ ଇନ ଦ ଡାର୍କ ଓ ଅଦର ହଣ୍ଟିଙ୍ଗଜ ଆଦି ପୁସ୍ତକ ଲେଖିଛନ୍ତି ।
ତାଙ୍କ ଆତ୍ମଜୀବନୀ ସିନସ ଫ୍ରମ ଏ ରାଇଟରସ ଲାଇଫ ଓ ଲୋନ ଫକ୍ସ ଡାନସିଂ ନାମରେ ପ୍ରକାଶିତ ।
ତାଙ୍କ ପ୍ରଥମ ଉପନ୍ୟାସ ଦ ରୁମ ଅନ ଦ ରୁଫ ଲେଖାଯିବା ବେଳକୁ ତାଙ୍କର ବୟସ ଥିଲା ୧୬ ଓ ଏହି ବହି ପ୍ରକାଶିତ ହେଲାବେଳକୁ ତାଙ୍କୁ ୨୧ ବର୍ଷ ହୋଇଥିଲା ।
ଏହି ପୁସ୍ତକରେ ଡେରାଡୁନରେ ଥିବା ତାଙ୍କ ଭଡ଼ାଘର ଓ ତାଙ୍କ ସାଙ୍ଗସାଥିଙ୍କ କଥା ଲେଖାଯାଇଛି ।
୭୦ ଦଶକରେ ପ୍ରକାଶ ପାଇଥିବା ତାଙ୍କ ପୁସ୍ତକ ଆଙ୍ଗ୍ରି ରିଭର ପିଲାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଲେଖାଯାଇଥିବା ତାଙ୍କର ପ୍ରଥମ ପୁସ୍ତକ ।
ବଣ୍ଡଙ୍କ ଲେଖାରେ ତାଙ୍କ ବ୍ରିଟିଶ-ଭାରତୀୟ ପରିବାର, ଚଳଣି, ଭାରତର ସାମାଜିକ, ରାଜନୈତିକ, ବ୍ରିଟିଶ ମାନଙ୍କର ଭାରତ ଉପରେ ପ୍ରଭାବ, ଭାରତ ସ୍ୱାଧିନତା ପୂର୍ବ ଓ ପର କଥା ଲେଖାଯାଇଛି ।
ତାଙ୍କ ପ୍ରଥମ ଉପନ୍ୟାସ ଦ ରୁମ ଅନ ଦ ରୁଫକୁ ୧୯୫୭ ମସିହାରେ ଯୁକ୍ତରାଜ୍ୟର ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ଜନ ଲେୱେଲିନ ରାଏସ ପୁରସ୍କାର ଲାଭ କରିଥିଲା ।
୧୯୯୨ ମସିହାରେ ରସ୍କିନ ନିଜ ଲିଖିତ ପୁସ୍ତକ ଆୱାର ଟ୍ରିଜ ଷ୍ଟିଲ ଗ୍ରୋ ଇନ ଡେହେରା ପାଇଁ କେନ୍ଦ୍ର ସାହିତ୍ୟ ଏକାଡ଼େମୀ ପୁରସ୍କାର ଲାଭ କରିଥିଲେ ।
ସ୍କୁଲରୁ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହେବା ପରେ ୧୯୫୧ ମସିହାରେ ରସ୍କିନ ଯୁକ୍ତରାଜ୍ୟର ଚ୍ୟାନେଲ ଆଇସଲାଣ୍ଡରେ ଥିବା ନିଜ ମାଉସୀ ଘରକୁ ଚାଲିଯାଇଥିଲେ ।
ସେଠାରେ ସେ ଦୁଇବର୍ଷ ରହିଥିଲେ ଓ ନିଜ ପ୍ରଥମ ଉପନ୍ୟାସ ଦ ରୁମ ଅନ ଦ ରୁଫ ଲେଖିଥିଲେ ।