polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ଫିଲ୍ମ ବ୍ୟତୀୟ ସେ ଜଣେ ଚିତ୍ରକର , ଫିଲ୍ମ ଓ ଧାରାବାହିକର ସଂଳାପ ଲେଖକ ଭାବରେ ମଧ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥାନ୍ତି ।
ସେ ଭାରତରେ ରହି ମଡେଲିଂ କଲା ବେଳେ ସନ୍ନି ଦେଓଲ, ବବି ଦେଓଲ ଏବଂ ଧର୍ମେନ୍ଦ୍ର ଦେଓଲଙ୍କ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ୟମଲା ପାଗଲା ଦିୱାନା ୨ରେ ନାୟିକା ଭାବରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ତାଙ୍କର ଅଭିନୟ ପାଇଁ ତାଙ୍କୁ ସମୀକ୍ଷକମାନେ ସମାଲୋଚନା କରିଥିଲେ ।
ଅନୁଜ କୁମାର ନାମକ ଜଣେ ସମୀକ୍ଷକ ମତ ଦେଇଥିଲେ କି ସେ ସନ୍ନି ଦେଓଲଙ୍କର ଝିଅ ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିବା କଥା ।
ସେ ୭ବର୍ଷ ବୟସରେ ରୁଷିଆରୁ ଅଷ୍ଟ୍ରେଲିଆ ସ୍ଥାନାନ୍ତରିତ ହୋଇଯାଇଥିଲେ ଏବଂ ବାକିତକ ପାଠପଢ଼ା ରୁଷିଆରେ ହିଁ ଶେଷ କରିଥିଲେ ।
୨୧ ବର୍ଷ ବୟସରେ ସିଙ୍ଗାପୁରର ଏକ ମଡେଲିଂ ଏଜେଣ୍ଟ କ୍ରିଷ୍ଟୀନାଙ୍କୁ ତିନିମାସ ପାଇଁ ଏକ ଚୁକ୍ତି କରାଇଥିଲେ ।
ସେ ସେହି ଚୁକ୍ତିକୁ ଗ୍ରହଣ କରିବା ସ‌ହ ସେହି ସଂସ୍ଥା ସ‌ହ ୬ବର୍ଷ ଧରି କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ ଏବଂ ଭାରତ ସ‌ହ ୬ଟି ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ଦେଶରେ ରହିଥିଲେ ।
କ୍ରିଷ୍ଟୀନା ଜଣେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ମଡେଲ ହେବା ଆଗରୁ ଅଷ୍ଟ୍ରେଲିଆର ମେଲବୋର୍ଣ୍ଣରେ ଅଭିନୟ ଶିକ୍ଷା କରିଥିଲେ ।
ସେ ପାଲମୋଲିଭ୍, ସନ୍‌ସିଲ୍କ, ଭାସେଲିନ୍ ଲୋସନ୍, ଡିସ୍ ଟିଭି ଭଳି ବ୍ରାଣ୍ଡର ବିଜ୍ଞାପନରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
ଏଥି ସ‌ହ ସେ ବିଭିନ୍ନ ଗ‌ହଣା ଏବଂ ଫ୍ୟାସନ ଡିଜାଇନ୍ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ବିଶ୍ୱସ୍ତରୀୟ ବିଜ୍ଞାପନରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ ।
ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ପାଇଁ କ୍ରିଷ୍ଟୀନାଙ୍କୁ ସମୀକ୍ଷକମାନେ ମଧ୍ୟ ପସନ୍ଦ କରିଥିଲେ ।
ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରଟି ଉଭୟ ତେଲୁଗୁ ଏବଂ କନ୍ନଡ଼ ଭାଷାରେ ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିଥିଲା ।
୨୦୧୩ରେ ସେ ଭାରତରେ ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ଗ‌ହଣା ସପ୍ତାହରେ ଅନ୍ମୋଲ ଗ‌ହଣା ଦୋକାନ ପାଇଁ ପ୍ରଦର୍ଶନୀ କରିଥିଲେ ।
ଏହାର ପାର୍ଶ୍ୱ ପ୍ରତିକ୍ରିୟାରେ ମୁଣ୍ଡବଥା, ଥକ୍କା ଅନୁଭବ ଓ ଅଇ ଇତ୍ୟାଦି ଲକ୍ଷଣ ଦେଖାଯାଏ ।
ସୋଫୋସବୁଭିର ଓ ରିବାଭିରିନ ସ‌ହିତ ଦେଲେ ମୁଣ୍ଡବଥା, ଥକ୍କା ଅନୁଭବ, ଅଇ ଓ ହେମୋଲାଇଟିକ ଆନିମିଆ ଇତ୍ୟାଦି ପ୍ରତିକ୍ରିୟା ଦେଖାଯାଇପାରେ ।
ସେଣ୍ଟ ଜନସ ୱାର୍ଟ ,ରିଫାମ୍ପିନ ବା କାର୍ବାମାଜେପିନ ଔଷଧମାନଙ୍କ ସ‌ହିତ ଏହା ଦିଆଯାଏନାହିଁ ।
ଡାକ୍ଲାଟାସଭିର ଏକ ଔଷଧ ଯାହା ହେପାଟାଇଟିସ ସି ରୋଗରେ ଅନ୍ୟ ଔଷଧମାନଙ୍କ ସ‌ହିତ ଦିଆଯାଏ ।
ଏହା ସାଥୀରେ ଦିଆଯାଉଥିବା ଅନ୍ୟ ଔଷଧମାନଙ୍କ ନାମ ସୋଫୋବୁଭିର , ରିବାଭିରିନ ଓ ଇଣ୍ଟରଫେରନ ଓ ଏହି ଔଷଧମାନ ଭୁତାଣୁ ଅନୁସାରେ ତ‌ଥା ସିରୋସିସ ଉପସ୍ଥିତି ଅନୁସାରେ ଦିଆଯାଏ ।
ଆମେରିକୀୟ ମହାଦେଶର ଆଦିମ ଅଧିବାସୀମାନେ କଳା ଜାଗୁଆରକୁ ଏକ ଅନ୍ୟ ପ୍ରଜାତି ଭାବେ ଗଣନା କରୁଥିଲେ ।
ବ୍ରିଟିଶ୍ ପରିବେଶବିତ୍ ୱିଲିୟମ୍ ହେନେରି ହଡସନଙ୍କ ଭାଷାରେ : ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣ ଲୋହିତ ଚମଡ଼ାରେ କଳା କଳା ଚିତାଦାଗ ବିଶିଷ୍ଟ ଜାଗୁଆର ଏକ ଅତି ସୁନ୍ଦର ପ୍ରାଣୀ ।
ଉଷ୍ମ ଜଳବାୟୁରେ ବସବାସ କରୁଥିବା ଇଣ୍ଡିଆନ୍ ଜନଜାତି ଏହି ପ୍ରାଣୀର ତିନୋଟି ପ୍ରକାର ଦେଖିଥିବା କୁହନ୍ତି ।
ବି.ଦ୍ର. : କଲମ୍ବସ୍ ଆମେରିକୀୟ ମହାଦେଶରେ ପହଞ୍ଚି ଭାରତରେ ପହଞ୍ଚିଯାଇଛି ବୋଲି ଭାବିଥିଲେ ।
ଏହି ତିନି ପ୍ରକାରର ଜାଗୁଆର ହେଲେ : ଆକାରରେ ବଡ଼ ଜାଗୁଆର ଯାହାର ଦେହରେ ବଡ଼ ଗୋଲଗୋଲ ଚିତାଦାଗ ଥାଏ, ପାଣିରେ ପଶିବାକୁ ପସନ୍ଦ ନ କରୁଥିବା ଆକାରରେ ଛୋଟ ଜାଗୁଆର ଯାହାର ଦେହର ଚିତାଦାଗ ମଧ୍ୟ ଛୋଟ ଏବଂ କଳା ଜାଗୁଆର ।
କଳା ଜାଗୁଆରର ମେଲାନିନ୍ ଆଧିକ୍ୟ ବିଷୟରେ ଅଜ୍ଞାତ ଇଣ୍ଡିଆନ୍ ଜନଜାତି ମନରେ ଏହା ସମ୍ପର୍କରେ ଅନେକ ଭୁଲ ଧାରଣା ରହିଛି – ଏହା ଅନ୍ୟ ଜାଗୁଆରଠୁ ବଡ଼ ଓ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଅଲଗା ପ୍ରକାରର ବାଘ, ସାଧାରଣ ଜାଗୁଆରଠାରୁ ଅଧିକ ଭୟଙ୍କର, ଏହାର ଡାକ ସାଧାରଣ ଜାଗୁଆରଠାରୁ ଭିନ୍ନ, ନଦୀକୂଳିଆ ସ୍ଥାନ ଅପେକ୍ଷା ଏହା ଶୁଷ୍କତର ଜଂଗଲରେ ରହିବାକୁ ଭଲପାଏ, କଳାବାଘ କେବଳ କଳାବାଘୁଣୀ ସହିତ ସହବାସ କରେ ଓ ସେମାନଙ୍କ ଛୁଆ ମଧ୍ୟ କଳା ହିଁ ହୋଇଥାନ୍ତି ।
ମେଲାନିନ୍ ମାତ୍ରା ମଣିଷ ଶରୀରରେ ଅଧିକ ହେଲେ ତାହାର ରଙ୍ଗ କଳା ଓ କମ୍ ହେଲେ ସେ ଗୋରା ହୋଇଥାଏ ।
ଜାଗୁଆରମାନଙ୍କ ଶରୀରରେ ପ୍ରମୁଖ ଏଲୀଲ ମେଲାନିନ୍ ଆଧିକ୍ୟର କାରଣ ହୋଇଥିବା ବେଳେ କଲରାପତରିଆ ବାଘମାନଙ୍କ ଶରୀରରେ ପ୍ରତିସୃତ ଏଲୀଲ ଯୋଗୁଁ ମେଲାନିନ୍ ଆଧିକ୍ୟ ଦେଖାଯାଏ ।
କଳାବାଘର ଶରୀରକୁ ଭଲଭାବେ ନିରେଖି ଦେଖିଲେ ଜାଣିହେବ ଯେ ଏମାନଙ୍କ ଶରୀରରେ ମଧ୍ୟ ସାଧାରଣ କଲରାପତରିଆ ବାଘ ବା ଜାଗୁଆର ପରି ଚିତା ଚିତା ଦାଗ ରହିଥାଏ ।
କିନ୍ତୁ ଅତ୍ୟଧିକ ମେଲାନିନ୍ ପାଇଁ କଳା ରଙ୍ଗର ଲୋମତଳେ ଏହି ଚିତା ଚିତା ଦାଗ ଲୁଚିଯାଏ ଓ ବାଘର ଚମ ଏକ ଚିତ୍ରିତ ରେଶମ କପଡ଼ା ପରି ଦେଖାଯାଏ ।
ସାଧାରଣ ବାଘଛୁଆ ଓ ମେଲାନିନ୍ ଆଧିକ୍ୟବିଶିଷ୍ଟ ବାଘଛୁଆ ଏକା ସମୟରେ ଗୋଟିଏ ମା’ ବାଘଠାରୁ ଜନ୍ମ ହୋଇପାରନ୍ତି ।
ଘଞ୍ଚ ଅରଣ୍ୟରେ କେତେକ ସ୍ଥାନରେ ଆଲୋକର ଅଭାବ ଯୋଗୁଁ କଳାବାଘମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏହା ଖୁବ୍ ସହାୟକ ହୁଏ ।
କେତେକ ସଦ୍ୟ ପରୀକ୍ଷଣରୁ ଜଣାପଡ଼ିଛି ଯେ ଶରୀରର ପ୍ରତିରୋଧକ କ୍ଷମତାରେ ଉନ୍ନତିମୂଳକ ପରିବର୍ତ୍ତନ ବା ମ୍ୟୁଟେଶନ୍ ହେଲେ ଶରୀରରେ ମେଲାନିନ୍ ବୃଦ୍ଧିପାଏ ।
କାୟେନସ୍ଥିତ ରାଜାଙ୍କ ବୈଦ୍ୟ ଏମ୍. ଡେ ଲା ବୋର୍ଡେ ମୋତେ ସୂଚନା ଦେଲେ ଯେ, ଦକ୍ଷିଣ ଆମେରିକୀୟ ମହାଦେଶରେ ତିନି ପ୍ରକାରର ହିଂସ୍ର ଜନ୍ତୁ ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ ।
ପ୍ରଥମ ହେଲା ଜାଗୁଆର ଯାହାକୁ ବାଘ ମଧ୍ୟ କୁହାଯାଏ, ଦ୍ୱିତୀୟ ପ୍ରକାରର ପଶୁ କୁଗାରକୁ ତାହାର ଲାଲ୍ ରଂଗର ଲୋମ ପାଇଁ ଲାଲ୍ ବାଘ ମଧ୍ୟ କୁହାଯାଏ ।
ପ୍ରାୟ ୯୦ କିଲୋଗ୍ରାମ୍ ଓଜନବିଶିଷ୍ଟ ଜାଗୁଆରର ଆକାର ବଡ଼ ବୁଲ୍ କୁକୁର ପରି ଓ କୁଗାର ଛୋଟ, କମ୍ ଭୟଙ୍କର ଓ ଆଖପାଖରେ ଏତେ ବେଶୀ ଦେଖାଯାଏନାହିଁ ।
ଏକ ତୃତୀୟ ପ୍ରକାରର ପ୍ରଜାତି ବିଷୟରେ ସେ ଆହୁରି କୁହନ୍ତି ଯେ ଏହି ପ୍ରଜାତିକୁ କଳାବାଘ କୁହାଯାଏ ଓ ଏହାକୁ କଳା କୁଗାର୍ ଭାବି ଏହାର ଏକ ଚିତ୍ର ଏଠାରେ ରଖୁଛୁ ।
୧୮ କିଲୋଗ୍ରାମରୁ ଅଧିକ ଜଣାପଡ଼ୁନଥିବା ଏହି ଜନ୍ତୁଟିର ମୁଣ୍ଡ ସାଧାରଣ କୁଗାରଠାରୁ ଛୋଟ, କିନ୍ତୁ ଏହାର ଏକ ଲମ୍ବା ଲାଞ୍ଜ ଓ ଦେହସାରା କଳା ଲୋମ ରହିଥାଏ ।
କଳାବାଘୁଣୀ ଗଛର କୋରଡ଼ରେ ନିଜ ଛୁଆଙ୍କୁ ଲୁଚାଇ ରଖେ ଓ ସେମାନଙ୍କ ଲାଳନପାଳନ କରେ ।
ଅଷ୍ଟ୍ରେଲିଆର ଭିକ୍ଟୋରିଆ, ନ୍ୟୁସାଉଥୱେଲ୍ସ୍, ପଶ୍ଚିମ ଅଷ୍ଟ୍ରେଲିଆର ଗ୍ରାମ୍ୟ ଅଞ୍ଚଳରେ କଳାବାଘ ବୁଲିବାର ଦେଖାଯାନ୍ତି ।
ଅଷ୍ଟ୍ରେଲିଆର ଏହି “ଭୂତ ପ୍ୟାନ୍ଥର୍” ବିଲେଇ, କୁକୁର ଓ ଅନ୍ୟ ଗୃହପାଳିତ ଗୋରୁ ମାରି ଉଠାଇ ନେଇଯାନ୍ତି ।
“ଏନିମଲ୍-ଏକ୍ସ୍ ନ୍ୟାଚୁରାଲ୍ ମିଷ୍ଟ୍ରିସ୍” ଏହି “ଭୂତ ପ୍ୟାନ୍ଥର୍”ମାନଙ୍କ ଉପରେ ଅନୁସନ୍ଧାନ କରୁଥିଲା ।
ସ୍ଥାନୀୟ ଗବେଷକ ମାଇକ୍ ୱିଲିୟମ୍ସ୍ ସେ ଅଞ୍ଚଳରେ ମିଳୁଥିବା ପଶୁଙ୍କ ଲୋମ, ମଳରୁ ସେଗୁଡ଼ିକ କୁକୁର ବା ବିଲେଇ ବୋଲି ଜଣା ପଡ଼ନ୍ତି ।
ୱିଲିୟମ୍ସଙ୍କ ମତରେ ଚିଡ଼ିଆଘରେ ଥିବା କଲରାପତରିଆ ବାଘର ଲୋମ, ମଳ ଇତ୍ୟାଦିଠାରୁ ଏହା ଯଥେଷ୍ଟ ଭିନ୍ନ ।
କିନ୍ତୁ ଯେଉଁ ପରୀକ୍ଷାଗାରରେ ଏହା ପରୀକ୍ଷଣ ହେଉଥିଲା ତାହା ଏହିସବୁ ଲୋମ ଓ ମଳର ପରୀକ୍ଷଣ ସଠିକ୍ ଭାବରେ କରିପାରିନଥିଲା ଓ ଏହାର ପରିଚୟ କୌଣସି ଅଧ୍ୟାୟରେ ଦିଆଯାଇ ନଥିଲା ।
ଥୋମାସ୍ ପେନ୍ନାଣ୍ଟ୍ ମଧ୍ୟ କଳା କୁଗାରର ଏକ ବର୍ଣ୍ଣନା ଦେଇ କୁହନ୍ତି ଯେ : କଳାବାଘର ମୁଣ୍ଡ କଳା ରଂଗର; ପାର୍ଶ୍ୱ, ପାଦ, ଗୋଡ଼ର ଆଗପଟ, ଲାଞ୍ଜ ଆଦି କଳା ଚିକ୍କଣ ଲୋମରେ ଭରା; ଏହାର ଉପର ଓଠ ଧଳା; ଏହାର ଆଖି ଉପରେ ଲମ୍ବା ଲୋମ ଓ ପାଟି ଉପରେ ଲମ୍ବା ନିଶ ଥାଏ; ଏହାର ତଳପେଟ, ଗୋଡ଼ର ପଛପଟ, ପଞ୍ଝା ଆଦି ଧଳା ବା ପାଉଁଶିଆ ରଂଗର; କାନ ଗୋଜାଗୋଜା; ଏହା ବଡ଼ ହୋଇ ଗୋଟିଏ ବର୍ଷର ବାଛୁରୀ ଆକାରର ହୁଏ; ଇଣ୍ଡିଆନ୍ ପ୍ରଜାତିର ଲୋକଙ୍କୁ ଆତଙ୍କିତ କରି ରଖିଥିବା ଏହି ଜନ୍ତୁ ବଳଶାଳୀ, ଅତି ହିଂସ୍ର ସ୍ୱଭାବର ଓ ଏକ ବିକଳ ପ୍ରଜାତି ।
୧୭୮୧ରେ ଥୋମାସ୍ ପେନ୍ନାଣ୍ଟଙ୍କ ଲେଖାର ଅନୁବାଦ କରିଥିବା ସ୍ମେଲି ମତ ରଖନ୍ତି ଯେ – ଏହି ବର୍ଣ୍ଣନା ଲଣ୍ଡନରେ କିଛି ବର୍ଷପୂର୍ବେ ରଖାଯାଇଥିବା ଦୁଇଟି କଳା ଜାଗୁଆରଙ୍କୁ ଦେଖି ଦିଆଯାଇଥାଇପାରେ ।
ଜାଭାଦ୍ୱୀପରେ ଦେଖାଯାଉଥିବା କଲରାପତରିଆ ବାଘଙ୍କ ଦେହର ଚିତାଦାଗ ଅଧିକ କଳା ଓ ଏମାନଙ୍କ ଆଖି ରୁପାପରି ଈଷତ୍ ପାଉଁଶିଆ ରଙ୍ଗର ।
ସାଧାରଣତଃ ବିଷୁବବୃତ୍ତୀୟ ଚିରହରିତ୍ ଅରଣ୍ୟ ଓ କ୍ରନ୍ତୀୟ ଅରଣ୍ୟ ରେ କଳା କଲରାପତରିଆ ବାଘ ଦେଖାଯାନ୍ତି ।
ଏହା ବ୍ୟତୀତ ଜାଭା, ଦକ୍ଷିଣ-ପଶ୍ଚିମ ଚୀନ, ବର୍ମା, ଆସାମ, ନେପାଳ ଆଦି ସ୍ଥାନରେ ମଧ୍ୟ କଳା କଲରାପତରିଆ ବାଘ ଦେଖାଯାନ୍ତି ।
ଦକ୍ଷିଣ ଭାରତର ଟ୍ରାଭାଙ୍କୋର୍ ଏବଂ ଆଉ କେତେକ ସ୍ଥାନରେ ସାଧାରଣ କଲରାପତରିଆ ବାଘ ତୁଳନାରେ ଅଧିକ ସଂଖ୍ୟାରେ ଥାଇପାରନ୍ତି ବୋଲି ଅନୁମାନ କରାଯାଏ ।
ଓଣ୍ଟାରିଓ ର ବେରିସ୍ଥିତ ବେର୍ କ୍ରିକ୍ ବନ୍ୟପ୍ରାଣୀ ଅଭୟାରଣ୍ୟରେ “ଡାୟାବ୍ଲୋ” ନାମକ ଏକ କଳା ଜାଗୁଆର ସହିତ “ଲୋଲା” ନାମକ ଏକ ସିଂହୀର ଶଂକରରେ ଏକ କୋଇଲା ପରି କଳା ମାଈଛୁଆ ଓ ଚିତାଦାଗ ଥିବା ଈଷତ୍ ଖଇରିଆ ଅଣ୍ଡିରାଛୁଆର ଜନ୍ମ ହୋଇଥିଲା ।
ଏଥିରୁ ଜଣାପଡ଼େ ଯେ ଜାଗୁଆରର ମେଲାନିନ୍ ଆଧିକ୍ୟ ବହନକାରୀ ଜିନ୍ ସିଂହୀର ସାଧାରଣ ରଙ୍ଗର ଜିନ୍ ଅପେକ୍ଷା ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ।
ଆହୁରି ମଧ୍ୟ, କଳା କଲରାପତରିଆ ବାଘଙ୍କ ଚମଡ଼ାକୁ କୌଣସି ବାଘଛାଞ୍ଚ ଉପରେ ଚଢ଼ାଇ ସଂରକ୍ଷଣ କରି ରଖିଲେ ତାହା କ୍ରମଶଃ ଲାଲ କଳଙ୍କ ରଂଗର ହୋଇଯାଏ ।
ଚିଡ଼ିଆଘରେ ଥିବା ଅଣ୍ଡିରା ବା ମାଈ କଳାବାଘଠାରୁ କଳାବାଘଛୁଆ ଜନ୍ମ ହେବାର ସମ୍ଭାବନା ଅଧିକ ।
ତେଣୁ ଚିଡ଼ିଆଖାନାରେ ଥିବା କଳାବାଘମାନଙ୍କୁ ଅନେକ ବର୍ଷରୁ କଳାବାଘଛୁଆ ଜନ୍ମ କରିବା ପାଇଁ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଇଆସୁଛି ।
ଏକ ବିରଳ ପ୍ରଜାତି ଭାବେ ବିଭିନ୍ନ ଦେଶମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏମାନଙ୍କ ବ୍ୟବସାୟ ବା ଅଦଳବଦଳ ମଧ୍ୟ ହୋଇଆସିଛି ।
ଫଙ୍କ୍ ଓ ୱାଗ୍ନାଲଙ୍କ ବନ୍ୟଜନ୍ତୁ ଜ୍ଞାନକୋଶ ଅନୁସାରେ ଚିଡ଼ିଆଘରର କଳାବାଘଙ୍କ ପ୍ରଜନନ କ୍ଷମତା ବଣର କଳାବାଘଙ୍କଠାରୁ କମ୍ ।
ନିଜ ଜୀବନକାଳରେ ଚିଡ଼ିଆଘରର କଳା ମା’ ବାଘ ହାରାହାରି ୧.୮ ଛୁଆ ଜନ୍ମ କରୁଥିବା ବେଳେ ବଣରେ ଥିବା କଳା ମା’ ବାଘ ହାରାହାରି ୨.୧ ଛୁଆ ଜନ୍ମ କରିଥାଏ ।
୧୯୮୦ ଦଶକର ପ୍ରଥମାର୍ଦ୍ଧରେ ଡୁବଲିନ୍ ଚିଡ଼ିଆଖାନାରୁ ୧୦ ବର୍ଷ ବୟସ୍କ “ଦ କବୱେବ୍ ପାନ୍ଥର୍” ନାମକ ଏକ କଳା କଲରାପତରିଆ ବାଘୁଣୀ ଗ୍ଲାସଗୋ ଚିଡ଼ିଆଖାନାକୁ ସ୍ଥାନାନ୍ତରିତ ହୋଇଥିଲା ।
ସେଠାରେ ୭ ବର୍ଷ ରହିବା ପରେ ତାକୁ ମାଦ୍ରିଦ୍ ଚିଡ଼ିଆଖାନାକୁ ସ୍ଥାନାନ୍ତରିତ କରାଗଲା ।
ଉତ୍ତର ଆମେରିକାର କୁଗାର୍ ବା ପୁମା ଜାତୀୟ ବାଘରେ ମାତ୍ରାଧିକ ମେଲାନିନ୍ ଆଜି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କେବେ ପରିଲକ୍ଷିତ ହୋଇନାହିଁ ।
କିନ୍ତୁ “ଉତ୍ତର ଆମେରିକୀୟ ବ୍ଲାକ୍ ପ୍ୟାନ୍ଥର୍” ଦେଖାଯିବାର କେତେକ ଘଟଣା ଗୁଜବ ନା ସତ୍ୟ ତାହା କାହାରିକୁ ଜଣା ନାହିଁ ।
ବ୍ଲାକ୍ ପ୍ୟାନ୍ଥରର ଆକାର ବଡ଼ ବୋଲି ଉତ୍ତର ଆମେରିକୀୟ ଦେଖଣାହାରୀଙ୍କ ମତ ଭ୍ରାନ୍ତିକର ଓ ଭୁଲ ପ୍ରଜାତିର ଜୀବକୁ ବ୍ଲାକ୍ ପ୍ୟାନ୍ଥର୍ ବୋଲି କୁହାଯାଉଥାଇପାରେ ବୋଲି ବିଶେଷଜ୍ଞମାନେ ମତ ଦିଅନ୍ତି ।
ଚୋକ୍ଟାଓର ଲୋକକଥାରେ ପେଚା ଓ ବ୍ଲାକ୍ ପ୍ୟାନ୍ଥରଙ୍କୁ ଏକତ୍ରିତ ଭାବେ ମୃତ୍ୟୁର ପ୍ରତୀକ ବୋଲି ବିଶ୍ୱାସ କରାଯାଏ ।
କିନ୍ତୁ ଦୁଇଟି ସାଧାରଣ ଜାଗୁଆରର ମିଳନରୁ କଳା ଜାଗୁଆରଛୁଆ ଜନ୍ମ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ ।
ଏଲୀଲ ଯୋଗୁଁ କେତେକ ଜାଗୁଆର ଘନକଳା ରଙ୍ଗର ହୋଇଥିବା ବେଳେ ଆଉ କେତେକ ଅଳ୍ପ କଳା ହୋଇଥାନ୍ତି ।
ଏସିଆ ଓ ଆଫ୍ରିକାରେ ଦେଖାଯାଉଥିବା କଳାବାଘ କଲରାପତରିଆ ପ୍ରଜାତିର ହୋଇଥିବା ବେଳେ, ଆମେରିକୀୟ ମହାଦେଶର କଳାବାଘ ଜାଗୁଆର ଶ୍ରେଣୀର ହୋଇଥାନ୍ତି ।
ଓଡ଼ିଶାର ସୁନ୍ଦରଗଡ଼ ଜିଲ୍ଲାର ଗର୍ଜ୍ଜନପାହାଡ଼ ସଂରକ୍ଷିତ ଅରଣ୍ୟରେ ଏକ କଳା କଲରାପତ୍ରିଆ ବାଘ ରହିଥିବା ଜଣାପଡ଼ିଥିଲା ।
ସେହିପରି ତାଡୋବା ଜାତୀୟ ଉଦ୍ୟାନରେ ମଧ୍ୟ ଏକ କଳା କଲରାପତ୍ରିଆ ବାଘ ଠାବ ହୋଇଥିଲା ।
ଏହି ବର୍ଣ୍ଣନାରେ ଥିବା କଳା କୁଗାରର ମାର୍ଗେ ବା ଓସେଲଟ୍ ଜାତୀୟ ପ୍ରାଣୀ ସହିତ ସାମଞ୍ଜସ୍ୟ ରହିଛି ।
ଏହି ପ୍ରଜାତିର ବିରାଡ଼ି ଗଛରେ ରହନ୍ତି, ଏମାନଙ୍କ ଓଜନ ୧୮ କିଲୋଗ୍ରାମରୁ କମ୍ ଓ ଏମାନଙ୍କର କେବେକେବେ ମେଲାନିନ୍ ଆଧିକ୍ୟ ଦେଖାଦିଏ ।
ସାଧାରଣ କଲରାପତରିଆ ବାଘ ପରି କଳାବାଘମାନଙ୍କ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରମାନ ହେଲା : ଆଫ୍ରିକୀୟ କଳାବାଘ , ଭାରତୀୟ କଳାବାଘ , ଇଣ୍ଡୋଚୀନୀ କଳାବାଘ , ଜାଭା କଳାବାଘ ।
୧୭୪୯ ମସିହାରେ ଫରାସୀ ପରିବେଶବିତ୍ ଜୋର୍ଜେସ୍-ଲୁଇ ଲେକ୍ଲେର୍କ୍ କଳା କୁଗାର୍ ବିଷୟରେ ଲେଖିଥିଲେ :
ଗାଁରେ ଯଦି କିଏ ମ୍ୟାଲେରିଅାରେ ଅାକ୍ରାନ୍ତ ହେବା ଶୁଣିବାକୁ ପାଇଲେ ତୁରନ୍ତ ସେଠାରେ ପହଞ୍ଚି ଔଷଧ ଓ ଉପଚାର ବ୍ୟବସ୍ଥା କରାଉଥିଲେ।
ଗାଁଟି କୁଳଡିହା ଅଭୟାରଣ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ଅବସ୍ଥିତ ଥିବାରୁ ଯୋଗାଯୋଗର ସବୁିଧା ବ୍ୟବସ୍ଥା ମଧ୍ୟ ଉନ୍ନତ ନୁହେଁ।
ଏପରିକି ରାତି ୨ଟା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଗାଁରେ ବୁଲି ଲୋକଙ୍କୁ ଚିକିତ୍ସା ସୁବିଧା ଯୋଗାଇଛନ୍ତି।
ଯେତେବେଳେ କେହି ଅସୁସ୍ଥ ହେବା ଜାଣିଲେ ସେ ଯେତେ ଶୀଘ୍ର ସମ୍ଭବ ସେ ସେଠାରେ ପହଞ୍ଚିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିଥାନ୍ତି।
ମାତ୍ର ଯମୁନାମଣି ଏହାକୁ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଲୋକଙ୍କ ଘରକୁ ଯାଇ ଔଷଧ ଖାଇବାକୁ କହୁଥିଲେ।
ଯମୁନାମଣିଙ୍କ ଉଦ୍ୟମଦ୍ୱାରା ସେ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଚିକିତ୍ସା ତଥା ଶିକ୍ଷା ପ୍ରଦାନ କରି ଗାଁଟିକୁ ମ୍ୟାଲେରିଅା ମୁକ୍ତ କରିପାରିଥିଲେ।
୨୦୧୦ ଅଗଷ୍ଟ ମସିହା ପରଠାରୁ ସେହି ଗ୍ରାମରେ କେହି ବି ମ୍ୟାଲେରିଅାରେ ମୃତୁ ବରଣ କରି ନାହାନ୍ତି।
ଗୋଟିଏ ପିଲା ଜନ୍ମପରେ ପାଖାପାଖି ତିନି ବର୍ଷ ଅନ୍ତର ରହିବା ଅାଦି କଥା ଲୋକଙ୍କୁ ବୁଝାଇ ସଚେତନ କରାଇଥାନ୍ତି।
ଏମ୍.ଡି.ଅାର୍ , ଜନ୍ମ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ସ୍ଥାୟୀ ଅସ୍ଥାୟୀ, ମ୍ୟାଲେରିଅା, ଫାଇଲେରିଅା, ଡେଙ୍ଗୁ, ଡାଇରିଅା, ଯକ୍ଷ୍ମା, ମମତା ଦିବସରେ ବିପଦ ସଙ୍କୁଳ ସବୁ ମାଅା ଓ ପିଲାଙ୍କୁ ଚିହ୍ନଟ ଏବଂ ମାତୃଗର୍ଭ ହେବାର ଗୋଟେ ବର୍ଷ ଭିତରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଟୀକାକରଣ ଅାଦିରେ ସେ କାମ କରୁଛନ୍ତି।
ଯମୁନାମଣିଙ୍କ ସଫଳତା ପାଇଁ ବାପା ଶ୍ୟାମସୁନ୍ଦର ସିଂ ତଥା ସ୍ୱାମୀ ଦେବେନ୍ଦ୍ର ସିଂ ବହୁ ପ୍ରେରଣା ଯୋଗାଇଛନ୍ତି।
ସ୍ୱାମୀ ଦେବେନ୍ଦ୍ର ସିଂଙ୍କୁ ଯମୁନାମଣିଙ୍କୁ ସାଇକେଲ ପଛରେ ବସାଇ ଘର ଘର ବୁଲି ଲୋକଙ୍କୁ ସଚେତନ କରାଇବା ଦିଗରେ ସାହାଯ୍ୟ ଓ ସହଯୋଗ କରିଥାନ୍ତି।
କେବଳ ସେତିକି ନୁହେଁ ଦେବେନ୍ଦ୍ର ସିଂ ତାଙ୍କୁ ଘର କାମରେ ମଧ୍ୟ ସାହାଯ୍ୟ କରିଥାନ୍ତି।
ଯମୁନାମଣି ସିଂ ବାଲେଶ୍ୱର ଜିଲ୍ଲାର ନୀଳଗିରି ବ୍ଲକ୍ ସଜନାଗଡ଼ ପଞ୍ଚାୟତର ତେଣ୍ଡା-୨ ଗାଁରେ ଜାତୀୟ ଗ୍ରାମୀଣ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ମିଶନର ଜଣେ ଅାଶା କର୍ମୀ ଭାବେ କାମ କରନ୍ତି।
ବାଲେଶ୍ୱର ଜିଲ୍ଲାର ଏକ ଅନଗ୍ରସର ପାହାଡ଼ ଓ ଜଙ୍ଗଲ ଘେରା ଅଞ୍ଚଳରେ ତାଙ୍କର ଜନ୍ମ।
ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ନରେନ୍ଦ୍ର ମୋଦିଙ୍କ ରେଡିଓ ଭିତ୍ତିକ "ମନ୍‌କୀ ବାତ୍‌" କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ ଯମୁନାମଣିଙ୍କୁ ସମାଜରେ ଏକ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ପରିଚୟ ପ୍ରଦାନ କରିଥିଲା।
ମ୍ୟାଲେରିଅା ନିରାକରଣ ଦିଗରେ ସେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଉଦାହରଣ ବୋଲି "ମନ୍‌କୀ ବାତ୍‌" କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମେର ମୋଦି ତାଙ୍କର ପ୍ରଶଂସା କରିଥିଲେ।
ନୀଳଗିରି ଭଳି ଏକ ପାହାଡିଅା ତଥା ଅାଦିବାସୀ ଅଞ୍ଚଳରେ ମ୍ୟାଲେରିଅା ନିରାକରଣ ଦିଗରେ ଯମୁନାମଣି ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଭୂମିକା ନିର୍ବାହ କରିଥିଲେ।
ତାଙ୍କର ଏହି କର୍ତ୍ତବ୍ୟନିଷ୍ଠ କାର୍ଯ୍ୟ ଓ ନିସ୍ୱାର୍ଥପର ସମାଜ ସେବା ପାଇଁ ସେ ଅନେକ ପୁରସ୍କାରରେ ସମ୍ମାନିତ ହୋଇଛନ୍ତି।
ସଂସାର ବିଷୟରେ କିଛି ଜ୍ଞାନ ନ ଥିବାରୁ ତାଙ୍କୁ ଶାଶୂ ଓ ନଣନ୍ଦଙ୍କର ଅାକ୍ଷେପର ଶିକାର ହେବାକୁ ମଧ୍ୟ ପଡ଼ିଛି।
ନିଜ ଅଞ୍ଚଳକୁ ମ୍ୟାଲେରିଅା ମୁକ୍ତ କରିବାରେ ଯମୁନାମଣି ସିଂଙ୍କ ଅବଦାନ ଅତୁଳନୀୟ ବୋଲି ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ନରେନ୍ଦ୍ର ମୋଦି ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ "ମନ୍‌କୀ ବାତ୍‌"ରେ ପ୍ରକାଶ କରି ଯମୁନାମଣି ସିଂଙ୍କର ପ୍ରଶଂସା କରିଥିଲେ।
ସାରିକା ୮୦ ଦଶକର ଅଭିନୟ ଜୀବନରେ ଜଣେ ପାଶ୍ଚାତ୍ୟ ମହିଳା ଭାବରେ ପ୍ରାୟତଃ ଅଭିନୟ କରିଛନ୍ତି ।
ଏହା ପରେ ସେ ୧୯୮୮ରେ କମଲ ହାସନଙ୍କୁ ବିବାହ କରିବା ପରେ ଅଭିନୟ ଜଗତରୁ ବିଦାୟ ନେଇ ଚେନ୍ନାଇ ଚାଲିଯାଇଥିଲେ ।
ମାତ୍ର ପରେ ପରେ ସେମାନଙ୍କର ବିବାହ ବିଚ୍ଛେଦ ଘଟିବା ପରେ ସେ ପୁଣିଥରେ ଅଭିନୟ ଜଗତକୁ ଫେରିଥିଲେ ।
ଅଭିନୟକୁ ପ୍ରତ୍ୟବର୍ତ୍ତନ ପରେ ସାରିକା ଇସ୍ପିତା ରାୟ ଚକ୍ରବର୍ତ୍ତୀଙ୍କ ଲିଖିତ ସ୍କେୟାରଡ୍ ଇଭିଲ୍- ଏ ଟ୍ରୁ ଷ୍ଟୋରୀରେ ଇସ୍ପିତାଙ୍କ ଭୂମିକାରେ ନାୟିକା ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
ଶିଶୁକଳାକାର ଭାବରେ ସାରିକାଙ୍କର ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ହେଉଛି ୧୯୬୭ ମସିହାର ଚର୍ଚ୍ଚିତ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ହମ୍‌ରାଜ୍ ଯେଉଁଥିରେ ସାରିକା ସାରିକା ବିମିଙ୍କର ଝିଅ ଭାବରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
ପରେ ପରେ ସାରିକା ରାଜଶ୍ରୀ ପ୍ରଡକ୍ସନ୍‌ରେ ଅଭିନେତା ସଚିନଙ୍କ ସ‌ହ ଗୀତ ଗାତା ଚାଲ କଥାଚିତ୍ରରେ ନାୟକା ଭାବରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
ସଚିନଙ୍କ ସ‌ହ ସାରିକା ଅନେକ ହିନ୍ଦୀ ଏବଂ ମରାଠୀ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
ସଚିନଙ୍କ ସ‌ହ ସାରିକାଙ୍କର ସମ୍ପର୍କ ଗଢ଼ି ଉଠିଥିଲା, ଏହା ପରେ ଅଭିନେତା ତ‌ଥା ମଡେଲ ଦୀପକ ପରାସରଙ୍କ ସ‌ହ ମଧ୍ୟ ସମ୍ପର୍କ ଗଢ଼ି ଉଠିଥିଲା ।
ପରେ ସାରିକାଙ୍କର କମଲ ହାସନଙ୍କ ସ‌ହ ଭେଟ ହୋଇଥିଲା ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର ବିବାହ ହୋଇଥିଲା ୧୯୮୮ ମସିହାରେ ।
୨୦୦୦ ମସିହାରେ ସାରିକା ହେ ରାମ୍ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ପାଇଁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୋଷାକ ସଜ୍ଜା ପାଇଁ ଜାତୀୟ ପୁରସ୍କାର ପାଇଥିଲେ ।
ସାରିକାଙ୍କ ଅଭିନୀତ ଅନ୍ୟ ଏକ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଥିଲା ପାର୍ଜାନିଆ, ଯେଉଁଥିରେ ସେ ଜୋରୋସ୍ତ୍ରିଆନ ମହିଳା ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ, ଯିଏକି ତା'ର ଛୋଟ ପିଲାଟିକୁ ଭାରତରେ ହଜେଇ ଦେଇଥିଲା ।
ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ସାରିକାଙ୍କର ଅଭିନୟ ପାଇଁ ସେ ଜାତୀୟ ସ୍ତରର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅଭିନେତ୍ରୀ ପୁରସ୍କାର ପାଇଥିଲେ ।
ସାରିକା ଯେବେ ବ‌ହୁତ ଛୋଟ ଥିଲେ, ସେତେବେଳେ ତାଙ୍କ ବାପା ତାଙ୍କ ପରିବାର ଛାଡ଼ିକି ଚାଲିଯାଇଥିଲେ ।
ଜୁଲାଇ ୧୪ରେ ସୋନି ଟିଭିରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିବା ଦୂରଦର୍ଶନ ଧାରାବାହିକ ଯୁଦ୍ଧରେ ସାରିକା ଅଭିନେତା ଅମିତାଭ ବଚ୍ଚନଙ୍କ ସ‌ହ ଦୂରଦର୍ଶନରେ ଅଭିନୟ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ।
ଏସିଆନ ଗେମ ଓ କମନୱେଲ୍‌ଥ ଆଦିରେ ବେଶୀ ଇଭେଣ୍ଟରେ ସୁଯୋଗ ପାଇବାକୁ ୩୦୦୦ ମିଟର ମହିଳା ସ୍ତିପାଳଚେଜରେ ଭାଗ ନେଇ ୨୦୧୪ ଦକ୍ଷିଣ କୋରିଆରେ ହେଇଥିବା ଏସୀୟ କ୍ରୀଡ଼ାରେ ବ୍ରୋଞ୍ଜ ହାସଲ କରିଥିଲେ ।
ସେହି କ୍ରୀଡ଼ାରେ ସେ ପରେ ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣ ଜିତିଥିବା ବାହରେନର ରୂଥ ଜବେତଙ୍କୁ ପରେ ଅଜଜ୍ଞା ଘୋଷିତ ହେବା ପରେ ତାଙ୍କୁ ରୌପ୍ୟ ମିଳିଥିଲା ।
ତାଙ୍କର ମୁଖ୍ୟ ଇଭେଣ୍ଟ ୩୦୦୦ ମିଟର ସ୍ତିପଳଚେଜ ରହିଥିଲା ଓ ସେ ସେହି ଦୌଡରେ ଜାତୀୟ ରେକର୍ଡ ମଧ୍ୟ କରିଛନ୍ତି ।
ସେ ୨୦୧୬ ମସିହାରୁ ଭାରତୟା ରେଭେଣ୍ୟୁ ଭିଭାଗରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିବା ଡାଃ ସନଦୀପ ଦିନକର ଭୋସଲେଙ୍କ ବିଭାହ କରିବାକୁ ପ୍ରତିବଦ୍ଧ ।
ତେବେ ନିପାତ ମଫସଲରେ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ସେ ଖୁବ ସାନ ବେଳରେ ଲାମ୍ବା ଦୁରତ୍ୱ ଦୌଡ ଅଭ୍ୟାସ କରିଥିଲେ ଓ ଜାତୀୟ ଦୃଷ୍ଟି ଆକର୍ଷଣ କାଲେ ଯେତେବେଳେ ସେ ପୁନେଠାରେ ହେଇଥିବା ୨୦ ବର୍ଷରୁ କମ ମହିଳା ଜାତୀୟା ଚମ୍ପିୟାନଶିପରେ ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣ ପଦକ ଜିତିପାରିଥିଲେ ।
ବର୍ତ୍ତମାନ ଦିଲ୍ଲୀସ୍ଥିତ " ମେଡାଲ ହଂତ କମ୍ପାନୀ" ନାମକ ଏକ ପ୍ରତିଷ୍ଠାନର ସହାୟତାରେ ତାଙ୍କର ଖେଳ ଓ ତାଲିମ ଜାରି ରଖିଛନ୍ତି ।
ସେ ତାଙ୍କ ଏଭେଣ୍ଟ ୩୦୦୦ ମିଟର ଷ୍ଟିପାଳଚାଜ ଚାଡା ମରାଥନ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଯୋଗ୍ୟତା ହାସଲ କରିଯଜିଲେ ।
୨୦୧୫ ବିଶ୍ୱ ଚମ୍ପିୟାନ ଶିପରେ ସେ ଷ୍ଟିପଲଚାଜରେ ଫାଇନାଲ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟତା ଅର୍ଜନ କରିଥିଲେ ।
ବାବରଙ୍କୁ ଭାରତୀୟ ଚମ୍ବର ଅଫ କମର୍ସ ଓ ଭାରତର ଯୁବ କଲ୍ୟାଣ ବିଭାଗ ତରଫରୁ ୨୦୧୫ ବର୍ଷ ପାଇଁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କ୍ରୀଡ଼ାବିଡ ଭାବରେ ପୁରସ୍କୃତ କରାଯାଇଥିଲା ।
୨୦୧୬ ମସିହାରେ ତାଙ୍କୁ ଭାରତ ସରକାର ସମ୍ମାନଜନକ ଅର୍ଜୁନ ପୁରସ୍କାର ପ୍ରଦାନ କରିଥିଲେ ।
୨୦୧୭ରେ ଅନୁଷ୍ଠିତ ଫେମିନା ମିସ୍ ଇଣ୍ଡିଆରେ ସେ ଭାଗନେଇଥିଲେ ଏବଂ ଓଡ଼ିଶାର ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରିଥିଲେ ।
ନଭେମ୍ବର ଦ୍ୱିତୀୟ ସପ୍ତାହରେ ଫିଲିପାଇନ୍ସରେ ଅନୁଷ୍ଠିତ ହେବାକୁ ଥିବା ଏସିଆ ପ୍ୟାସିଫିକ୍ ଇଣ୍ଟରନ୍ୟାସ୍ନାଲ ପ୍ରତିଯୋଗିତା ୨୦୧୭ରେ ସୋନିକା ଭାରତକୁ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରିବେ ।
ମିସ୍ ଇଣ୍ଡିଆ ଏସିଆ ପ୍ୟାସିଫିକ୍ ଇଣ୍ଟରନ୍ୟାସ୍ନାଲ ପ୍ରତିଯୋଗିତା ପାଇଁ ସାରା ଦେଶରୁ ପ୍ରାୟ ୪୦ଟି ପ୍ରୋଫାଇଲ ଆସିଥିଲା ।
ସୋନିକା ପିଲାଦିନରୁ ତାଙ୍କ ମାଆଙ୍କୁ ହରାଇଥିଲେ ଏବଂ ପରେ ସେ ଅଳ୍ପ ବୟସରେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ହରାଇଥିଲେ ।
ସେ ଗୁରୁ ଲକି ପ୍ରଜ୍ଞା ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ମହାନ୍ତିଠାରୁ ପ୍ରାୟ ତନିବର୍ଷ ଓଡ଼ିଶୀ ଶିକ୍ଷା କରିଥିଲେ ।
ଏହାପରେ ସେ ପଦ୍ମଶ୍ରୀ କୁମକୁମ ମହାନ୍ତିଙ୍କ ଶିକ୍ଷାକେନ୍ଦ୍ରରେ ଓଡ଼ିଶୀ ନୃତ୍ୟ ଶିକ୍ଷା କରିଥିଲେ ।
ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ଭାଗନେବା ପାଇଁ ସୋନିକା ୨୦୧୪ରେ ପ୍ରଶିକ୍ଷଣ ନେବା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ।
ଏହି ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ସେ ମିସ୍ ଫଟୋଜେନିକ୍ ପୁରସ୍କାର ପାଇଥିଲେ ଏବଂ ପ୍ରଥମ ରନର୍ସଅପ୍ ହୋଇଥିଲେ ।
୨୦୧୬ ମସିହାରେ ଅନୁଷ୍ଠିତ ମିସ୍ ଆର୍ଥ ଇଣ୍ଡିଆରେ ସୋନିକା ଭାଗନେଇଥିଲ ଏବଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ୬ ଜଣଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସେ ରହିଥିଲେ ।
ସୋନିକା ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର ରଙ୍ଗିଲା ବାବା ଜରିଆରେ ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର ଜଗତରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
ସେହି ସମୟର ଚର୍ଚ୍ଚିତ ତ‌ଥା ଦର୍ନିତୀଗ୍ରସ୍ତ ବାବା ସାରଥିଙ୍କ ଉପରେ ନିର୍ମତ ହୋଇଥିଲା ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରଟି ।
ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରଟିରେ ସୋନିକାଙ୍କ ବିପକ୍ଷରେ ନାୟକ ଥିଲେ ଅଭିନେତା ଚନ୍ଦନ କର ।
କୁନା ତ୍ରିପାଠୀ, ଗୁଡ୍ଡୁ, ଜୀବନ ପଣ୍ଡା, ବିଜୁ ବଡ଼ଜେନା ଆଦି କଳାକାରମାନେ ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
ସେ ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର ରଙ୍ଗିଲା ବାବା ଜରିଆରେ ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର ଜଗତରେ ଅଭିନୟ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ।
ସେ ସୀତା କଲ୍ୟାଣମ୍ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଜରିଆରେ ତେଲୁଗୁ କଥାଚିତ୍ର ଜଗତରେ ଅଭିନୟ ଆରମ୍ଭ କରିବାକୁ ଯାଉଛନ୍ତି ।
ଏହି ହ୍ରଦଟି ପ୍ରକୃତରେ କରବାନ ବଜାର ନ‌ଦୀରୁ ବାହାରିଥିବା ଏକ ନାଳ ଅଥବା କେନାଲର ଅଂଶ ।
ସେହି ଜନବସତି ପାଇଁ ନିର୍ମିତ ଅଞ୍ଚଳରେ ୧୬ ପ୍ରତିଶତ ଜାଗା ଏହି ହ୍ରଦଟି ଅକ୍ତିଆର କରିଛି ।
ଏହି ହ୍ରଦଟି କ୍ରମେ ବିକାଶ କରାଯାଇଥିଲା ଏବଂ ଏକ ପର୍ଯ୍ୟଟନ ସ୍ଥଳୀରେ ପରିଣତ ହୋଇଥିଲା ।
ଜିଗତୋଳା ଠାରୁ ଏହି ହ୍ରଦଟି ଆରମ୍ଭ ହୋଇଛି ଏଂ ୨୭ ନଂ ରାସ୍ତା ଯାଏଁ ଯାଇଛି ।
ଏହି ହ୍ରଦଟିକୁ ଉତ୍ତରେ ମହମଦପୁର-ଲାଲମାଟିଆ ଅଞ୍ଚଳ, ପଶ୍ଚିମରେ ସତ୍‌ମସ୍‌ଜିଦ୍ ରାସ୍ତା, ଦକ୍ଷିଣରେ ବାଂଲାଦେଶ ରାଇଫଲ୍‌ସ୍ ଗେଟ୍ ଏବଂ ପୂର୍ବରେ କଳାବାଗନର ଜନବସତି ଅଞ୍ଚଳ ଘେରି ରହିଛି ।
ଏହି ହ୍ରଦଟିର ଆଉ କିଛି ବଳକା ଭାଗ ଏବେ ମଧ୍ୟ କେନାଲ ଭାବରେ ବ୍ୟବ‌ହୃତ ହେଉଛି ।
ଏହି ବଳକା ଭାଗଟି ସେହି ଅଞ୍ଚଳରୁ ନିର୍ଗତ ଆବର୍ଜନା ପାଣିକୁ ବାହାର କରିବା କାର୍ଯ୍ୟରେ ଲାଗୁଛି ।
ଧାନମୋଣ୍ଡି ସ‌ହ ଆଖପାଖର କିଛି ଅଞ୍ଚଳର ଆବର୍ଜନା ଯୁକ୍ତ ପାଣି ଏହି ନାଳଦ୍ୱାରା ନିଷ୍କାସିତ ହେଉଛି ।
ଏହି ହ୍ରଦଟି କରବାନ ବଜାର ଏବଂ ତୁରାଗ ନ‌ଦୀକୁ ସଂଯୋଗ କରୁଥିବା ଏକ କେନାଲରୁ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଥିଲା ।
ଫିଲ୍ମ‌ଫେୟାର ସ‌ହ ଜାତୀୟ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ପୁରସ୍କାର ମଧ୍ୟ ପାଇଛନ୍ତି ସୋନମ ।
ସେ ଇଉନାଇଟେଡ ୱାରଲ୍ଡ କଲେ ଅଫ୍ ସାଉଥ୍ ଇଷ୍ଟ ଏସିଆ, ସିଙ୍ଗାପୁରରୁ ଟିଏଟର ଏବଂ କଳା ଶିକ୍ଷା କରିଛନ୍ତି ।
୨୦୦୫ରେ ସେ ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ ସଞ୍ଜୟ ଲୀଳା ବଂଶାଳୀଙ୍କ ସ‌ହ ଜଣେ ସ‌ହକାରୀ ନିର୍ଦ୍ଦେଶିକା ଭାବରେ ମଧ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ ।
ସୋନମ ୨୦୦୭ରେ ସଞ୍ଜୟ ଲୀଳା ବଂଶାଳୀଙ୍କ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ‌ସାୱରିୟା‌ ଜରିଆରେ ଅଭିନୟ ଜଗତରେ ପ୍ରବେଶ କରିଥିଲେ ।
ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ପାଇଁ ତାଙ୍କୁ ଫିଲ୍ମ‌ଫେୟାରରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନବାଗତା ଭାବରେ ମନୋନୀତ କରାଯାଇଥିଲା ।
ଅଭିନୟ କରିବାର ୩ବର୍ଷ ପରେ ୨୦୧୦ରେ ତାଙ୍କ ଅଭିନୀତ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ‌ଆଇ ହେଟ୍ ଲଭ୍ ଷ୍ଟୋରୀଜ୍‌ ବ୍ୟବସାୟିକ ସଫଳ ହୋଇଥିଲା ।
ସୋନମ ୨୦୦୭ରେ ସଞ୍ଜୟ ଲୀଳା ବଂଶାଳୀଙ୍କର ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ସାୱରିଆ ଜରିଆରେ ହିନ୍ଦୀ କଥାଚିତ୍ର ଜଗତରେ ଅଭିନୟ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ।
ଏହାପରେ ଅନେକ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରର ବିଫଳତା ପରେ ୨୦୧୩ରେ ‌ରାଞ୍ଝଣା‌ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ସୋନମଙ୍କର ଅଭିନୟ ତାଙ୍କ ଜୀବନରେ ଏକ ମୋଡ଼ ବଦଳାଇଥିଲା ।
ଏହି ଅଭିନୟ ପାଇଁ ସୋନମଙ୍କୁ ଅନେକ ପୁରସ୍କାର ଉତ୍ସବରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅଭିନେତ୍ରୀ ଭାବରେ ମନୋନୀତ କରାଯାଇଥିଲା ।
ଏହି ଦୁଇଟି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ପାଇଁ ସେ ଫିଲ୍ମ‌ଫେୟାରରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅଭିନେତ୍ରୀ ଭାବରେ ମନୋନୀତ ହୋଇଥିଲେ ।
୨୦୧୫ରେ ସେ ଅଭିନେତା ସଲମାନ ଖାଁଙ୍କ ସ‌ହ ହିନ୍ଦୀ କଥାଚିତ୍ର ‌ପ୍ରେମ ରତନ ଧନ ପାୟୋ‌ରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରଟି ସେହି ବର୍ଷର ଅଧିକ ଆୟକରିଥିବା ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଗୋଟିଏ ଥିଲା ।
ସୋନମଙ୍କର ଭଉଣୀ ରେହା କପୁର ଜଣେ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ପ୍ରଯୋଜିକା ଏବଂ ଭାଇ ହର୍ଷବର୍ଦ୍ଧନ ଜଣେ କଥାଚିତ୍ର ଅଭିନେତା ।
ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ପ୍ରଯୋଜକ ବୋନୀ କପୁର ସୋନମଙ୍କର ବଡ଼ବାପା ଏବଂ ଅଭିନେତା ସଞ୍ଜୟ କପୁର ତାଙ୍କର କ‌କା ।
ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ପାଇଁ ସୋନମଙ୍କୁ ଫିଲ୍ମ‌ଫେୟାରରେ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ମାନ୍ୟତା ପୁରସ୍କାର ସ‌ହ ଜାତୀୟ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ପୁରସ୍କାର ମଧ୍ୟ ପାଇଥିଲେ ।
ଏକ ନକ୍ଷତ୍ରର ଜନ୍ମଠାରୁ ମୃତ୍ୟୁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତାହାର ଅବସ୍ଥାରେ ହେଉଥିବା ପରିବର୍ତ୍ତନକୁ ନକ୍ଷତ୍ର କାଳଚକ୍ର ବୋଲି କୁହାଯାଏ ।
ନକ୍ଷତ୍ରର ବସ୍ତୁତ୍ୱ କମ୍ ହେଲେ ତାହାର ବୟସ ଅଧିକ ଓ ନକ୍ଷତ୍ରର ବସ୍ତୁତ୍ୱ ଅଧିକ ହେଲେ ତାହାର ବୟସ ଅପେକ୍ଷାକୃତ ଭାବେ କମ୍ ହୋଇଥାଏ ।
କ୍ଷୟଶୀଳ ଗ୍ୟାସ୍ ଓ ଧୂଳିର ବାଦଲରୁ ପ୍ରାୟତଃ ନକ୍ଷତ୍ରଗୁଡିକ ଜନ୍ମ ନେଇଥାନ୍ତି ।
ଆଦ୍ୟତାରାମାନେ ଅନେକ ବର୍ଷ ପରେ ସନ୍ତୁଳିତ ଓ ବୟସ୍କ ହୋଇ ମୁଖ୍ୟ ସ୍ରୋତର ତାରାର ଅବସ୍ଥାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି ।
ପ୍ରଥମାର୍ଦ୍ଧରେ ମୁଖ୍ୟ ସ୍ରୋତର ତାରାର ନାଭିରେ ଉଦଜାନ ପରମାଣୁର ନାଭିକୀୟ ବିଲୟ ହୋଇ ଶକ୍ତି ଜାତ ହୁଏ ।
ପରେ ତାରାର ନାଭିରେ ଅଧିକ ପରିମାଣର ହିଲିୟମ୍ ସୃଷ୍ଟି ହୁଏ ଓ ଏହି ନାଭି ଚାରିପଟେ ଏକ ଗୋଲକାକାର ବଳୟରେ ଉଦଜାନ ବିଲୟ ହେବାକୁ ଲାଗେ ।
ଏହା ଫଳରେ ନକ୍ଷତ୍ରର ଆକାର ବଢ଼ିବା ଆରମ୍ଭ ହୁଏ ଓ ଧୀରେ ଧୀରେ ଏହା ଏକ ଲୋହିତ ଦାନବରେ ପରିଣତ ହୁଏ ।
ସୂର୍ଯ୍ୟର ଅଧା ବସ୍ତୁତ୍ୱବିଶିଷ୍ଟ ନକ୍ଷତ୍ର ହିଲିୟମର ବିଲୟରୁ ଶକ୍ତି ପାଏ ।
ଯେତେବେଳେ ନକ୍ଷତ୍ରର ନାଭିକୀୟ ଜାଳେଣୀ ସମାପ୍ତ ହୋଇଯାଏ, ତାହାର ନାଭିର ନିପାତ ଘଟି ତାହା ଏକ ଶ୍ୱେତ ବାମନରେ ପରିଣତ ହୁଏ ।
ସୂର୍ଯ୍ୟ ଭଳି ଏକ ନକ୍ଷତ୍ରର ଅନ୍ତରୀଣ ଜାଳେଣୀ ସମାପ୍ତ ହୋଇଗଲେ ତାହାର ଅନ୍ତର୍ଭାଗ କ୍ରମଶଃ ସଂକୁଚିତ ହୋଇ ଏକ ଘନ ଶ୍ୱେତ ବାମନରେ ପରିବର୍ତ୍ତିତ ହୋଇଯାଏ ।
ସୂର୍ଯ୍ୟର ବସ୍ତୁତ୍ୱର ୧୦ ଗୁଣ ବା ତାହାଠାରୁ ଅଧିକ ବସ୍ତୁତ୍ୱବିଶଷ୍ଟ ନକ୍ଷତ୍ରଗୁଡିକ ସଂକୁଚିତ ହୋଇ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଘନ ନ୍ୟୁଟ୍ରନ୍ ତାରା ବା କୃଷ୍ଣଗର୍ତ୍ତରେ ପରିଣତ ହୁଅନ୍ତି ।
ଅଧିକ ସୌରବସ୍ତୁତ୍ୱବିଶିଷ୍ଟ ଆଦ୍ୟତାରାର ଆଭ୍ୟନ୍ତରୀଣ ତାପମାତ୍ରା ପ୍ରାୟ ୧ କୋଟି କେଲଭିନ୍ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ହୋଇଥାଏ ।
ଏହାଦ୍ୱାରା ପ୍ରୋଟୋନ୍ମାନଙ୍କର ଶୃଙ୍ଖଳ ପ୍ରତିକ୍ରିୟା ଆରମ୍ଭ ହୁଏ ଓ ଉଦଜାନ ପ୍ରଥମେ ଡ୍ୟୁଟେରିୟମ୍ ଓ ପରେ ହିଲିୟମ୍ ପରମାଣୁରେ ପରିବର୍ତ୍ତିତ ହୁଏ।
ଏହି ଶକ୍ତି ଯୋଗୁଁ ଗ୍ୟାସର ଚାପ ଓ ନକ୍ଷତ୍ରର ବସ୍ତୁତ୍ୱ ମଧ୍ୟରେ ସନ୍ତୁଳନ ବଜାୟ ରହିଥାଏ ।
କିନ୍ତୁ ଏହି ସନ୍ତୁଳିତ ଓ ସ୍ଥାୟୀ ଅବସ୍ଥା ଯୋଗୁଁ ନକ୍ଷତ୍ରର ଆକାରରେ ପରିବର୍ତ୍ତନ ହୁଏନାହିଁ ଓ ଏହା ବହୁ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରଜ୍ଜ୍ୱଳିତ ରହେ ।
ଅଳ୍ପ ବସ୍ତୁତ୍ୱବିଶିଷ୍ଟ ଲୋହିତ ବାମନ ତାରାରେ ଉଦଜାନ ଧୀରେ ଧୀରେ ବିଲୟ ହୁଏ; ତେଣୁ ଏହି ପ୍ରକାରର ନକ୍ଷତ୍ର ମୁଖ୍ୟ ସ୍ରୋତରେ ପ୍ରାୟ ୧୦,୦୦୦ କୋଟି ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରହିପାରେ ।
କିନ୍ତୁ ଆମ ସୌରମଣ୍ଡଳର ସୂର୍ଯ୍ୟ ଭଳି ନକ୍ଷତ୍ର ଆକାରରେ ବଡ଼ ଓ ପୀତ ବାମନ ତାରା ପ୍ରାୟ ୧,୦୦୦ କୋଟି ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମୁଖ୍ୟ ସ୍ରୋତରେ ରହେ ।
ଆମ ସୂର୍ଯ୍ୟ ବର୍ତ୍ତମାନ ନିଜ ମୁଖ୍ୟ ସ୍ରୋତ ସମୟସୀମାର ମଝାମଝି ଅଛି ବୋଲି ଆକଳନ କରାଯାଉଛି।
ଗ୍ୟାସୀୟ ଅଣୁମାନଙ୍କର ବୃହତ୍ ମେଘ ଯଦି ଏହାର ଅଣୁମାନଙ୍କ ଓଜନରେ ଭୁସୁଡିଯାଏ, ସେଥିରୁ ଛୋଟ ଛୋଟ ଗ୍ୟାସୀୟ ମେଘଖଣ୍ଡର ସୃଷ୍ଟି ହୁଏ ।
ଏହି ମେଘଖଣ୍ଡରେ ମହାକର୍ଷଣୀୟ ସ୍ଥିତିଜ ଶକ୍ତି, ଉତ୍ତାପରେ ପରିବର୍ତ୍ତିତ ହୁଏ ।
ଯେତେବେଳେ ଗ୍ୟାସୀୟ ମେଘଖଣ୍ଡରେ ତାପମାତ୍ରା ଓ ଚାପ ବଢ଼େ, ଏହା ଏକ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଉତ୍ତପ୍ତ ଆବର୍ତ୍ତନକାରୀ ଗ୍ୟାସୀୟ ଗୋଲକର ରୂପ ନିଏ ।
କ୍ରମଶଃ ଗ୍ୟାସ୍ ଓ ଧୂଳିର ମିଶ୍ରଣରେ ଆଦ୍ୟତାରାର ବସ୍ତୁତ୍ୱ ବୃଦ୍ଧି ପାଏ ଓ ମୁଖ୍ୟ ସ୍ରୋତର ତାରାର ପ୍ରାକ୍-ଅବସ୍ଥାରେ ପହଞ୍ଚେ ।
ଏହି ଆଦ୍ୟତାରାର ଆକାର ଆଗକୁ ଆଉ ବଢ଼ିପାରିବ ନା ନାହିଁ ତାହା ଏହାର ବସ୍ତୁତ୍ୱ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରେ ।
ଆଦ୍ୟତାରାର ଚତୁଃପାର୍ଶ୍ୱରେ ଧୂଳି ଓ ଗ୍ୟାସୀୟ ପଦାର୍ଥ ରହିଥିବାରୁ ଏହାର ଅବଲୋହିତ ବିକୀରଣ ସହଜରେ ଦୃଶ୍ୟମାନ ହୋଇଥାଏ ।
ଯଦି ଏକ ଅଳ୍ପ ବସ୍ତୁତ୍ୱର ତାରାର ମୁଖ୍ୟ ସ୍ରୋତର ସମୟସୀମା ୧,୦୦୦ କୋଟି ବର୍ଷଠାରୁ ଅଧିକ ।
ତେଣୁ ଏକ ଅଳ୍ପ ବସ୍ତୁତ୍ୱବିଶଷ୍ଟ ନକ୍ଷତ୍ରର ଉଦଜାନ ସରିଗଲେ କଣ ହୁଏ ତାହା କେହି ଜାଣିନାହାନ୍ତି ।
ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ଯେ ସୌରବସ୍ତୁତ୍ୱର ୧୦% ବସ୍ତୁତ୍ୱର ତାରା ପ୍ରାୟ ୬ ଲକ୍ଷ କୋଟିରୁ ୧୨ ଲକ୍ଷ କୋଟି ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମୁଖ୍ୟ ସ୍ରୋତରେ ରହେ ।
ଏହା କ୍ରମଶଃ ଶ୍ୱେତ ବାମନ ଅବସ୍ଥା ପ୍ରାପ୍ତ କରବାକୁ ଆହୁରି ୧୦୦ କୋଟି ବର୍ଷ ନିଏ ।
ଯଦି ଏକ ଆଦ୍ୟତାରାର ବସ୍ତୁତ୍ୱ ସୌରବସ୍ତୁତ୍ୱର ୮୦%ରୁ କମ୍ ହୁଏ, ତେବେ ଏହା ଉଦଜାନର ନାଭିକୀୟ ବିଲୟ ପାଇଁ ଆବଶ୍ୟକ ତାପମାତ୍ରାକୁ ପହଞ୍ଚି ପାରେନାହିଁ ।
ଅବଶ୍ୟ, କେତେକ ବାଦାମୀ ବାମନ ତାରା ଡିଉଟେରିୟମ୍ ବିଲୟ ପାଇଁ ଆବଶ୍ୟକୀୟ ତାପମାତ୍ରା ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥାନ୍ତି ।
ଅପେକ୍ଷାକୃତ ଭାବେ କ୍ଷୁଦ୍ରତର ବସ୍ତୁତ୍ୱ ଓ କମ୍ ଆଲୋକ ପାଇଁ ଏମାନଙ୍କର ଏପରି ନାମକରଣ ହୋଇଛି ।
ଯେତେବେଳେ ନକ୍ଷତ୍ରର ଅଭ୍ୟନ୍ତରରେ ଉଦଜାନ ସମାପ୍ତ ହୋଇଯାଏ, ନକ୍ଷତ୍ରଟି ମୁଖ୍ୟ ସ୍ରୋତ ଶ୍ରେଣୀରେ ଆଉ ପରିଗଣିତ ହୁଏନାହିଁ ।
ବହିର୍ମୁଖୀ ଚାପ ଧୀରେ ଧୀରେ କମିବାକୁ ଲାଗେ ଓ ଅଭ୍ୟନ୍ତରର ମହାକର୍ଷଣ ଶକ୍ତିରେ ନକ୍ଷତ୍ରଟି ଭୁସୁଡିବାକୁ ଲାଗେ ।
ନକ୍ଷତ୍ର କାଳଚକ୍ର ଗୋଟିଏ ନକ୍ଷତ୍ରର ଜୀବନ ଚକ୍ରର ଅନୁଶୀଳନ ନୁହେଁ ଏବଂ ଏକ ଶତାବ୍ଦୀ କାଳରେ ଏକ ନକ୍ଷତ୍ରରେ ଅତି ସାମାନ୍ୟ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଦେଖାଯାଏ ଯାହା ଜାଣିବା ଅତି କଷ୍ଟକର ।
ତେଣୁ କମ୍ପ୍ୟୁଟର୍ ସହାୟତାରେ ନକ୍ଷତ୍ରମାନଙ୍କର ବିଭିନ୍ନ ଅବସ୍ଥାର ଅନୁକରଣ କରି ଏହି ତଥ୍ୟାବଳୀର ପରିକଳ୍ପନା କରାଯାଇଛି ।
ବେଦ ଓ ପୁରାଣରେ ଲିଖିତ ସରସ୍ୱତୀ ନଦୀର ଶୁଷ୍କ ହେବା ଓ ପାତାଳରେ ନିମଗ୍ନ ହେବାକୁ ଅନୁଶୀଳନ କରି ହରପ୍ପା ସଭ୍ୟତାର ସମୟ ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରାଯାଇଛି ।
ମିଶେଲ୍ ଡାନିନୋଙ୍କ ମତରେ ବେଦର ରଚନା ଖ୍ରୀଷ୍ଟପୂର୍ବ ତୃତୀୟ ସହସ୍ରାବ୍ଦର ଶେଷ ଭାଗରେ ହୋଇଥିଲା ।
ତେଣୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟପୂର୍ବ ୧୫୦୦ରେ ଆର୍ଯ୍ୟ ଜାତିର ସ୍ଥାନାନ୍ତରଣ ଓ ଭାରତ ଆଗମନ ବିଶ୍ୱାସଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ ।
ଡାନିନୋ ଋକବେଦରେ ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଥିବା ତଥ୍ୟକୁ ବିଶ୍ୱାସ କରି କହିଛନ୍ତି ଯେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟପୂର୍ବ ତୃତୀୟ ସହସ୍ରାବ୍ଦର ଶେଷ ଭାଗରେ ସରସ୍ୱତୀ ଶୁଷ୍କ ହେବା ସତ୍ୟ ନ ହୋଇପାରେ ।
ବରଂ, ବୈଦିକ ସାହିତ୍ୟିକମାନେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟପୂର୍ବ ତୃତୀୟ ସହସ୍ରାବ୍ଦ ବେଳକୁ ଉତ୍ତର ଭାରତରେ ରହୁଥିଲେ ।
ଭାରତୀୟ ପ୍ରତ୍ନତତ୍ତ୍ୱବିତ୍ ଏହାର ସମର୍ଥନ କରୁଥିବାବେଳେ ପାଶ୍ଚାତ୍ୟ ପ୍ରତ୍ନତତ୍ତ୍ୱବିତ୍ ଏହି ଉପସଂହାରକୁ ଖାରଜ କରିଛନ୍ତି ।
ଆର୍ଯ୍ୟମାନଙ୍କ ଆକ୍ରମଣରେ ଧ୍ୱସ୍ତ ନଗରର ଅନୁପସ୍ଥିତି, ସମଗ୍ର ଅଞ୍ଚଳରେ ଏକ ପ୍ରକାରର ସାଂସ୍କୃତିକ ପରମ୍ପରା, ଖନନରୁ ମିଳିଥିବା ସମସ୍ତ ଖପୁରିରୁ ଯୁଦ୍ଧଜନିତ ମୃତ୍ୟୁ ପ୍ରମାଣିତ ନ ହେବା ଆର୍ଯ୍ୟ ସ୍ଥାନାନ୍ତରଣ କଥାର ବିପରୀତ ପ୍ରମାଣ ଦିଏ ।
କିନ୍ତୁ ସରସ୍ୱତୀ ନଦୀ ସମ୍ବଳିତ କଥା ସବୁ ପଢ଼ିଲେ ଜଣାଯାଏ ଯେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟପୂର୍ବ ତୃତୀୟ ସହସ୍ରାବ୍ଦରୁ ବୈଦିକ ସଭ୍ୟତା ଭାରତରେ ଉପସ୍ଥିତ ରହିଥିଲା ।
ଡାଏନା ଏକ୍କଙ୍କ ମତ ଅନୁସାରେ ତ୍ରିବେଣୀ ପରି ଭାରତରେ ଯେକୌଣସି ଦୁଇଟି ନଦୀର ସଙ୍ଗମସ୍ଥଳରେ ସରସ୍ୱତୀଙ୍କ ସାଙ୍କେତିକ ଉପସ୍ଥିତି ଏହି ନଦୀର ପ୍ରଭାବ ଓ ମହତ୍ତ୍ୱକୁ ପରିବର୍ଦ୍ଧିତ କରିଛି ।
ସୋମନାଥ ନିକଟରେ ହିରଣ୍ୟ ଓ କପିଳ ନଦୀର ସଙ୍ଗମସ୍ଥଳରେ ଅଦୃଶ୍ୟ ସରସ୍ୱତୀଙ୍କ ଯୋଗୁଁ ଏହି ସ୍ଥାନ ମଧ୍ୟ ତ୍ରିବେଣୀ ଭାବେ ପରିଚିତ ।
ଭାରତ ବର୍ଷରେ ଏହିଭଳି ଅନେକ ଦୁଇଟି ନଦୀର ସଙ୍ଗମସ୍ଥାନ ତ୍ରିବେଣୀ ପରି ପବିତ୍ର ।
ବୈଦିକ ସରସ୍ୱତୀ ନଦୀର ଶଯ୍ୟା ଶୁଷ୍କ ହୋଇଯିବା ପରେ ଅନେକ ପୌରାଣିକ ଲୋକକଥାର ପରିକଳ୍ପନା ହୋଇଛି ।
ସରସ୍ୱତୀ ନଦୀ ମରୁସ୍ଥଳୀରେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହୋଇ ବିଭିନ୍ନ ଜାଗାରେ ପୁନରୁଦ୍ଭବ ହୋଇଛି ।
ପ୍ରତି ୧୨ ବର୍ଷରେ ତ୍ରିବେଣୀରେ କୁମ୍ଭମେଳା ଏହି ପରମ୍ପରାକୁ ଉଦ୍ଜୀବିତ ରଖିଛି ।
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ କମଣ୍ଡଳୁରୁ ସରସ୍ୱତୀଙ୍କ ଜନ୍ମ, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଯମୁନା ନଦୀ କୂଳରେ ଲୀଳା ଓ ପୃଥିବୀରେ ଅବତରଣ ସମୟରେ ଶିବଙ୍କ ଜଟାରେ ଗଙ୍ଗା ବଦ୍ଧ ହେବା - ଏହି ତିନୋଟି ନଦୀଙ୍କର ହିନ୍ଦୁ ତ୍ରିମୁର୍ତ୍ତିଙ୍କ ସହିତ ସମ୍ପର୍କ ଏମାନଙ୍କ କୂଳରେ ହେଉଥିବା ଧାର୍ମିକ କାର୍ଯ୍ୟକଳାପ ବୃଦ୍ଧିରେ ସହାୟକ ହୋଇଛି ।
ଯଜୁର୍ବେଦର ଏକ ଅଧ୍ୟାୟରେ ହୋଇଥିବା ବର୍ଣ୍ଣନା ଅନୁଯାୟୀ ଦୃଶଦ୍ୱତୀ, ଶତଦୃ, ଚନ୍ଦ୍ରଭାଗା , ବିପାଶା ଓ ଈରାବତୀ ପ୍ରବାହିତ ହୋଇ ସରସ୍ୱତୀ ନଦୀସହିତ ସମ୍ମିଳିତ ହୁଅନ୍ତି ।
ଜୈମିନୀୟ ବ୍ରହ୍ମଣ ସରସ୍ୱତୀ ନଦୀର ଉପମଜ୍ଜନ ଓ ତାଣ୍ଡ୍ୟ ବ୍ରହ୍ମଣ ସରସ୍ୱତୀ ନଦୀର ବିନାଶନ କଥା ଉଲ୍ଲେଖ କରିଛନ୍ତି ।
ନଦୀର ଉତ୍ପତ୍ତି ଓ ବିନାଶନ ମଧ୍ୟବର୍ତ୍ତୀ ଦୂରତା ପ୍ରାୟ ୪୪ ଅଶ୍ୱୀନ ବୋଲି ମଧ୍ୟ କୁହାଯାଇଛି ।
ବେଦାଙ୍ଗରେ ବିନାଶନ ସ୍ଥଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସରସ୍ୱତୀକୁ ଚିରସ୍ରୋତା ବୋଲି କୁହାଯାଇଛି ।
ବିନାଶନ ସ୍ଥଳ ଦୃଶଦ୍ୱତୀ ଓ ସରସ୍ୱତୀର ମିଳନ ସ୍ଥାନର ପଶ୍ଚିମକୁ ଅଛି ବୋଲି ମଧ୍ୟ କୁହାଯାଇଛି ।
କେତେକ ରାଜ୍ୟ ଓ କେନ୍ଦ୍ର ସରକାରଙ୍କ ପ୍ରୋତ୍ସାହନରେ ଏହି ହୃତନଦୀକୁ ପୁଣି ଲୋକଲୋଚନକୁ ଆଣିବା ପାଇଁ ଖନନ କାର୍ଯ୍ୟ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଛି ।
ଏହି ଅଞ୍ଚଳର ଗବେଷଣା ଓ ସାଟେଲାଇଟ୍ ଚିତ୍ର ସହାୟତାରେ ଶୁଷ୍କ ନଦୀଶଯ୍ୟାର ନିରୂପଣ ହୋଇପାରିଛି ବୋଲି ହରିଆଣା ରାଜ୍ୟ ସରକାରଙ୍କ ସୂତ୍ରରୁ ପ୍ରକାଶ ।
ଯମୁନା ନଗର ନିକଟବର୍ତ୍ତୀ ଅଞ୍ଚଳରେ ଶୁଷ୍କ ନଦୀଶଯ୍ୟାର ଖନନରୁ ସେଠାରେ ପାଣିର ସନ୍ଧାନ ମିଳିଛି ।
୪୦ କି.ମି. ଦୂରରେ ଅବସ୍ଥିତ କୁରୁକ୍ଷେତ୍ର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଶଯ୍ୟାରେ କୌଣସି ପ୍ରତିବନ୍ଧକ ଅଛି ନା ନାହିଁ ଜାଣିବା ପାଇଁ ଏପରି ପରୀକ୍ଷା କରାଯାଇଥିଲା ।
ପୁରାଣମାନଙ୍କରେ ସରସ୍ୱତୀ ନଦୀ ଅନେକ ହ୍ରଦ ରେ ବିଖଣ୍ଡିତ ହେବା ବିଷୟ ଉଲ୍ଲିଖିତ ଅଛି ।
ସ୍କନ୍ଧ ପୁରାଣରେ କଥିତ ଅଛି ଯେ ସରସ୍ୱତୀ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ କମଣ୍ଡଳୁରୁ ଜାତ ହୋଇ ହିମାଳୟର ପ୍ଳାକ୍ଷ ପ୍ରସ୍ରବଣ ହୋଇ ପ୍ରବାହିତ ହୁଏ ।
ଏଥିରେ ସରସ୍ୱତୀଙ୍କୁ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ସହଚରୀ ବ୍ରାହ୍ମୀଙ୍କର ଅବତାର ବୋଲି ମଧ୍ୟ କୁହାଯାଇଛି ।
ବାମନ ପୁରାଣ ଅନୁସାରେ ସରସ୍ୱତୀଙ୍କ ଉତ୍ପତ୍ତି ପ୍ଳାକ୍ଷ ବୃକ୍ଷ ବା ପିପ୍ପଳ ଗଛରୁ ହୋଇଛି ।
ପଦ୍ମ ପୁରାଣ ଅନୁସାରେ ଗଙ୍ଗା, ଯମୁନା ଓ ସରସ୍ୱତୀର ସଙ୍ଗମ ସ୍ଥାନରେ ସ୍ନାନ କଲେ ଓ ଏହାର ଜଳ ପାନ କଲେ ମୋକ୍ଷପ୍ରାପ୍ତି ହୋଇଥାଏ ।
ଋକବେଦରେ ସରସ୍ୱତୀ ନଦୀକୁ ମାତା, ମହାମାତା, ନଦୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଦେବୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ବିଶୁଦ୍ଧକାରିଣୀ/ପାପନାଶିନୀ, ଆଦି ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରଶଂସାସୂଚକ ଶବ୍ଦରେ ମଣ୍ଡିତ କରାଯାଇଛି ।
ଆଧୁନିକ ଭୂ-ଭୌତିକ ଗବେଷଣା ଅନୁସାରେ ଘଗ୍ଗର-ହାକ୍ରା ହିମାଳୟରୁ ଜାତ ନଦୀ ନୁହେଁ ବରଂ ଅନେକ କ୍ଷୁଦ୍ର କ୍ଷୁଦ୍ର ବର୍ଷା ପ୍ଳାବିତ ନଦୀର ଜଳଦ୍ୱାରା ପରିପୁଷ୍ଟ ।
ଆହୁରି ମଧ୍ୟ, ପାକିସ୍ଥାନର ଚୋଲିସ୍ଥାନ ମରୁଭୂମିରେ ଅନେକ ସ୍ଥାନରେ ଘଗ୍ଗର-ହାକ୍ରା ନଦୀର ପଥରେ ଶୁଷ୍କ ସ୍ରୋତମାନଙ୍କର ସନ୍ଧାନ ମିଳିଛି ।
ଏମାନଙ୍କ ମୃତ୍ତିକା ଅବଶେଷ ଯମୁନା ନଦୀ, ବେଆସ୍ ନଦୀ ବା ଶତଦ୍ରୁ ନଦୀ ସହ ତୁଳନୀୟ ।
ମନୁସ୍ମୃତି ଅନୁଯାୟୀ ପ୍ରଳୟରୁ ମନୁ ଋଷି ନିଜ ଜୀବନ ରକ୍ଷା କଲେ ଓ ସରସ୍ୱତୀ ଏବଂ ଦୃଶଦ୍ୱତୀ ନଦୀକୂଳରେ ବୈଦିକ ସଭ୍ୟତାର ସ୍ଥାପନା କଲେ ।
ସରସ୍ୱତୀ ନଦୀ, ଦେବମାନଙ୍କଦ୍ୱାରା ନିର୍ମିତ ବ୍ରହ୍ମାବର୍ତ୍ତର ପଶ୍ଚିମ ସୀମା ଥିଲା ।
ବଶିଷ୍ଠ ଧର୍ମ ସୂତ୍ରରେ ସରସ୍ୱତୀର ବିନାଶନର ପୂର୍ବ ଦିଗରେ, କାଳକବଣର ପଶ୍ଚିମରେ, ପାରିଜାତ ଓ ବିନ୍ଧ୍ୟ ପର୍ବତର ଉତ୍ତରରେ ଏବଂ ହିମାଳୟର ଦକ୍ଷିଣରେ ଆର୍ଯ୍ୟାବର୍ତ୍ତର ଭୌଗୋଳିକ ଅବସ୍ଥିତି ବୋଲି କୁହାଯାଇଛି ।
ବୌଦ୍ଧାୟନ ଧର୍ମସୂତ୍ର ଓ ପତଞ୍ଜଳିଙ୍କ ଲିଖିତ ମହାଭାଷ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ ଆର୍ଯ୍ୟାବର୍ତ୍ତର ଅନୁରୂପ ବ୍ୟାଖ୍ୟା ରହିଛି ।
ଋକବେଦର ରଚନା ବୈଦିକ ସଂସ୍କୃତ ଭାଷାରେ କରାଯାଇଛି ଏବଂ ଖ୍ରୀଷ୍ଟପୂର୍ବ ଦ୍ୱିତୀୟ ସହସ୍ରାବ୍ଦ ସମୟରେ ସରସ୍ୱତୀ ନଦୀତଟରେ ବସବାସ କରୁଥିବା ଲୋକେ ଋକବେଦର କିଛି ଅଂଶର ରଚନା କରିଛନ୍ତି ବୋଲି ବିଶ୍ୱାସ କରାଯାଏ ।
ହିନ୍ଦୁ ଧର୍ମରେ ବିଦ୍ୟା, ଜ୍ଞାନ ଓ ବାକ୍ର ଦେବୀ ସରସ୍ୱତୀ, ପ୍ରଥମେ ଏହି ନଦୀରୂପକ ଦେବୀଭାବେ ଉଭା ହୋଇଥିଲେ ।
ଉନବିଂଶ ଶତାବ୍ଦୀର ଶେଷ ଭାଗରେ ବିଭିନ୍ନ ଗବେଷଣାର ଆଧାରରେ ଘଗ୍ଗର୍-ହାକ୍ରା ନଦୀ ହିଁ ବୈଦିକ ସରସ୍ୱତୀ ବୋଲି କେତେକ ଗବେଷକ ନିରୂପିତ କରିଛନ୍ତି ।
ଏହି ନଦୀ ଉତ୍ତର-ପୂର୍ବ ଭାରତରେ ପ୍ରବାହିତ ହୋଇ ପୂର୍ବ ପାକିସ୍ଥାନରେ ପ୍ରବେଶ କରିଛି ।