polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ବଳିଆ କୁକୁରମାନେ ଲାଲ୍ ଶିଆଳ ସଦୃଶ ହ୍ୱିସିଲ୍ ମାରିଲା ପରି ଶବ୍ଦ କରନ୍ତି ଓ ପରସ୍ପର ମଧ୍ୟରେ ଯୋଗାଯୋଗ/କଥୋପକଥନ କରିଥାନ୍ତି ।
ବଣବୁଦା ମଧ୍ୟରେ ଦଳ ସ୍ଥାନ ପରିବର୍ତ୍ତନ କଲାବେଳେ ଏପରି ଶବ୍ଦର ଇଙ୍ଗିତଦ୍ୱାରା ପରସ୍ପରକୁ ବାର୍ତ୍ତା ପଠାଇଥାନ୍ତି ।
ତା’ଛଡ଼ା ବିପଦ ସଙ୍କେତ ସୂଚକ ଡାକ ଦେବା, ଚିତ୍କାର କରିବା, ବିପକ୍ଷକୁ ସାବଧାନ କରାଇଦେବା ଇତ୍ୟାଦି ପାଇଁ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ଧ୍ୱନି ସୃଷ୍ଟି କରିଥାନ୍ତି ।
ଗଧିଆ ବା ବିଲୁଆଙ୍କ ପରି ବଳିଆ କୁକୁରମାନେ ହୁକେ-ହୋ ଡାକ ଦିଅନ୍ତି ନାହିଁ ବା ଭୁକନ୍ତି ନାହିଁ ।
ଓଠର ସ୍ଥିତି, ଲାଞ୍ଜର ସ୍ଥିତି ଆକାଶ ମୁହାଁ ବା ଭୂମି ସହ ସମାନ୍ତରାଳ ରହିବା, ସୌହାର୍ଦ୍ୟପୂର୍ଣ୍ଣ ମିଳନରେ ପରସ୍ପରକୁ ଚାଟିବା, ଭୀତ ଅବସ୍ଥାରେ ଲୋମ ଟାଙ୍କୁରିବା, ଅନ୍ୟକୁ ଡରାଇବା ପାଇଁ ନିମ୍ନ ସ୍ୱରର ଗର୍ଜନ କରିବା ବା ଖିଙ୍କାରିବା, କାନର ସ୍ଥିତି ଇତ୍ୟାଦିରୁ ସେମାନଙ୍କ ମାନସିକ ଅବସ୍ଥା ସ୍ଥିର କରିହେବ ।
ପେଷ୍ଟେରେଫ୍ ନାମକ ଜଣେ ଅନ୍ୱେଷକ ଋଷରେ ବଳିଆ କୁକୁର ଦେଖିଥିବା କଥା ପ୍ରଥମେ ୧୭୯୪ ମସିହାରେ ନିଜ ଲେଖାରେ ପ୍ରକାଶ କରିଥିଲେ ।
“ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଶିଆଳ” ପରି ଦିଶୁଥିବା ଏହି ଜୀବ “ଆଲ୍ପାଇନ୍ ଆଇବେକ୍ସ୍” ପରି ଦଳବଦ୍ଧଭାବେ ଶିକାର କରନ୍ତି ବୋଲି ତାଙ୍କ ଲେଖାରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ ।
ତାଙ୍କ ମତରେ ଏହି ଜନ୍ତୁମାନେ ଆମୁର ଅଞ୍ଚଳର ଉଦ୍ସକୋଇ ଓଷ୍ଟ୍ରୋଂଗର ଉପର ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଲେନା ନଦୀ ଓ ୟେନିସେଇ ନଦୀ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ରହନ୍ତି ଓ ନଦୀପାର କରି ଚୀନକୁ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି ।
କିନ୍ତୁ ଆଜିକାଲି ବଳିଆ କୁକୁର ୧୮ଶ ଓ ୧୯ଶ ଶତାବ୍ଦୀରେ ପାଲ୍ଲାସଙ୍କଦ୍ୱାରା ଲିଖିତ ଋଷୀୟ ପର୍ବତାଞ୍ଚଳର ବହୁ ଦକ୍ଷିଣରେ ଦେଖାଯାନ୍ତି ।
ବ୍ରିଟିଶ୍ ପ୍ରକୃତିବିତ୍ ବ୍ରାଏନ୍ ହୋଜସନ୍ ବଳିଆ କୁକୁରକୁ କ୍ୟାନିସ୍ ପ୍ରାଇମେଭସ୍ ବୋଲି ନାମ ଦେଇଥିଲେ ଓ ବଳିଆ କୁକୁର ଦେଶୀ କୁକୁରର ପୂର୍ବପୁରୁଷ ବୋଲି କହିଥିଲେ ।
ବ୍ରାଏନ୍ ପରେ ଏହାର ଦେହର ଗଠନ ଯୋଗୁଁ ଏହାକୁ କ୍ୟାନିସ୍ ପରିବର୍ତ୍ତେ ଚୁଓନ୍ ଶ୍ରେଣୀଭୁକ୍ତ କରିଥିଲେ ।
ଏହି ଜୀବଙ୍କୁ “ଢୋଲ୍” ନାମରେ କାହିଁକି ଡକାଯାଏ ଓ ଏହି ଶବ୍ଦର ଉତ୍ପତ୍ତି କେଉଁଠାରୁ ତାହା ଅସ୍ପଷ୍ଟ ।
୧୮୦୮ ମସିହାର ଏକ ବ୍ରିଟିଶ୍ ସୈନିକ ଥୋମାସ୍ ୱିଲିୟମସନ୍ ନିଜ ଲେଖାରେ ପ୍ରକାଶ କରିଥିଲେ ଯେ ସେ ରାମଗଡ଼ ଜିଲ୍ଲାରେ ପ୍ରଥମେ ଏହି ଜୀବକୁ ଦେଖିଥିଲେ ଓ ସ୍ଥାନୀୟ ଲୋକେ ଏମାନଙ୍କୁ ବହୁ ବର୍ଷରୁ ଢୋଲ୍ ବୋଲି ଡାକି ଆସୁଛନ୍ତି ।
୧୮୨୭ରେ ଚାର୍ଲ୍ସ୍ ହେମିଲଟନ୍ ସ୍ମିଥ୍ ମତ ରଖିଲେ ଯେ ପୂର୍ବପ୍ରାନ୍ତର ଅନେକ ଦେଶର ଭାଷାରୁ ଏହି ଶବ୍ଦର ଉତ୍ପତ୍ତି ।
ଦୁଇ ବର୍ଷ ପରେ ସ୍ମିଥ୍ ତୁର୍କୀୟ ଶବ୍ଦ “ଡେଲି” ଶବ୍ଦର “ଢୋଲ୍ “ ନାମ ସହିତ ସମ୍ପର୍କ ରହିଛି ବୋଲି କହିଲେ ।
ଏହି ତୁର୍କୀୟ ଶବ୍ଦକୁ ଭୁଲ ବଶତଃ ସେ ଈଂରାଜୀ ଶବ୍ଦ ଓଲନ୍ଦାଜ ଶବ୍ଦ ଓ ଜର୍ମାନ ଶବ୍ଦ ସହିତ ତୁଳନା କରିଥିଲେ ।
ପ୍ରାୟ ୮୦ ବର୍ଷ ପରେ ରିଚାର୍ଡ୍ ଲାଇଡେକ୍କର୍ ମତ ରଖିଲେ ଯେ ଏହି ଜୀବ ଚଳପ୍ରଚଳ କରୁଥିବା ସ୍ଥାନମାନଙ୍କରେ ବସବାସ କରୁଥିବା ଲୋକ ଏହାକୁ ଢୋଲ୍ ବୋଲି ଡାକନ୍ତି ନାହିଁ ।
ମେରିଆମ୍-ୱେବଷ୍ଟର୍ ଶବ୍ଦକୋଷ ଅନୁଯାୟୀ ଗଧିଆର କନ୍ନଡ଼ ନାମ “ତୋଳ”ରୁ ଏହି ଶବ୍ଦର ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଥାଇପାରେ ।
ଜୀବାଶ୍ମ ବିଜ୍ଞାନୀ ଏରିକ୍ ଥେନିୟସ୍ କରିଥିବା ପ୍ରଜାତିମାନଙ୍କ ଉଦ୍ଭବ ସମ୍ପର୍କରେ କରିଥିବା ଶୌଧ ଅନୁସାରେ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଶିଆଳ ପରି ଦେଖାଯାଉଥିବା ପ୍ରାଣୀକୁ ବଳିଆ କୁକୁରର ପୂର୍ବପୁରୁଷ ହୋଇଥାଇପାରେ ।
ଭିଲାଫ୍ରାଂକିଆନ୍ ଯୁଗର “ଚୁଅନ୍ ମେଜୋରି” ଚୀନରେ ଚୁଅନ୍ ପ୍ରଜାତିର ସର୍ବପ୍ରଥମ ପ୍ରାଣୀ ହୋଇପାରେ ବୋଲି କୁହାଯାଏ ।
ଚୁଅନ୍ ଓ କ୍ୟାନିସ୍ ପ୍ରଜାତିଙ୍କ ଶାରୀରିକ ଗଠନରେ ବହୁତ ସାମଞ୍ଜସ୍ୟ ରହିଛି ।
କିନ୍ତୁ କ୍ରମଶଃ ବିବର୍ତ୍ତନ ଯୋଗୁଁ ଚୁଓନ୍ ମେଜୋରି ପ୍ରଜାତିର ଜୀବ ଚୁଓନ୍ ଆଲ୍ପାଇନସ୍ ପରି ଦେଖାଗଲେ ।
ପରବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ ବଳିଆ କୁକୁର ଓ ଧୁସରିଆ ଗଧିଆ ପ୍ରାୟ ଏକା ପ୍ରଜାତି ପରି ଉଭା ହେଲେ ।
ୱୁର୍ମ୍ ଯୁଗର ଶେଷ ବେଳକୁ ମଣିଷଙ୍କ ଶିକାର ଯୋଗୁଁ ବଳିଆ କୁକୁର ପ୍ରଜାତି ଇଉରୋପରୁ ବିଲୋପ ପାଇଗଲା ।
ପ୍ଲାଇଷ୍ଟୋସିନର ଏହି ପ୍ରାଣୀ ଅତୀତରେ ଫିଲିପାଇନ୍ସ୍, ଶ୍ରୀଲଙ୍କା ଓ ବୋର୍ଣ୍ଣିଓରେ ମଧ୍ୟ ରହିଥିଲା ।
ଉତ୍ତର ଆମେରିକାର ବେରିଞ୍ଜିଆ ଓ ମେକ୍ସିକୋରୁ ଏହି ପ୍ରକାରର ପ୍ରାଣୀର ଜୀବାଶ୍ମ ମିଳିବା ଅତୀତରେ ଏହି ଅଞ୍ଚଳରେ ସେମାନଙ୍କ ଉପସ୍ଥିତି ସମ୍ପର୍କରେ ଅନୁମାନ କରିହେବ ।
ଏମାନଙ୍କ ଲୋମ ଲାଲ୍ ରଂଗର ଓ ଶୀତଦିନରେ ଏମାନଙ୍କ ଲୋମର ରଙ୍ଗ ସବୁଠାରୁ ସୁନ୍ଦର ।
ଶୀତଦିନରେ ଏମାନଙ୍କ ପୃଷ୍ଠଦେଶ କଳଙ୍କ ଲାଲ୍ ବା ଲାଲ୍ ରଙ୍ଗର ହୋଇଥାଏ ଓ ଶରୀରର ମୁଣ୍ଡ, ବେକ ଓ କାନ୍ଧପରି କେତେକ ସ୍ଥାନରେ ବାଦାମୀ ରଙ୍ଗର ଛାପ ମଧ୍ୟ ରହିଥାଏ ।
ତଣ୍ଟି, ଛାତି, ପାର୍ଶ୍ୱ, ପେଟ ଓ ଗୋଡ଼ର ଉପରାଂଶର ରଙ୍ଗ ଫିକା ହଳଦିଆ ପରି ରଙ୍ଗର ହୋଇଥାଏ ।
ଏମାନଙ୍କ ଦେହର ନିମ୍ନାଂଶ ଧଳା ରଙ୍ଗର ହୋଇଥାଏ ଓ ସାମନାପଟ ଗୋଡ଼ର ଆଗପଟେ ଗାଢ଼ ବାଦାମୀ ରଙ୍ଗର ଚିହ୍ନ ଥାଏ ।
ମସ୍କୋ ଚିଡ଼ିଆଖାନାର ବଳିଆ କୁକୁରମାନଙ୍କର ମାର୍ଚ୍ଚ୍ ମାସରୁ ମଇ ମାସ ମଧ୍ୟରେ ବର୍ଷକୁ ଥରେ ଲୋମ ଝଡ଼ିଥାଏ ।
ବଳିଆ କୁକୁର (ଭାରତରେ “ଢୋଲ୍” ଭାବେ ପରିଚିତ, ଜୀବ ବିଜ୍ଞାନ ନାମ , ସମ୍ବଲପୁରୀ ଭାଷାରେ କୋକବଲିଆ) ମଧ୍ୟ ଏସିଆ, ଦକ୍ଷିଣ ଏସିଆ ଓ ଦକ୍ଷିଣ-ପୂର୍ବ ଏସିଆରେ ଦେଖାଯାଉଥିବା ଏକ ଶ୍ୱାନ ଜାତୀୟ ପ୍ରାଣୀ ।
ବଳିଆ କୁକୁରକୁ ଭାରତର ଅନ୍ୟ ସ୍ଥାନମାନଙ୍କରେ ଲୋକେ ଢୋଲ୍, ଏସୀୟ ଜଙ୍ଗଲୀ କୁକୁର, ଭାରତୀୟ ଜଙ୍ଗଲୀ କୁକୁର, ହ୍ୱିସିଲ୍ ଶବ୍ଦକାରୀ କୁକୁର, ଲାଲ୍ କୁକୁର ଓ ପର୍ବତୀୟ ଗଧିଆ ମଧ୍ୟ କୁହନ୍ତି ।
ଜିନ୍ ଦୃଷ୍ଟିରୁ ଏହା ଶ୍ୱାନ ପ୍ରଜାତୀୟ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ନିକଟତମ, କିନ୍ତୁ ଏହାର ଖପୁରି ସମଜାତୀୟ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ଭଳି ଅବତଳ ନହୋଇ ସାମାନ୍ୟ ଉତ୍ତଳ ହୋଇଥାଏ ।
ପ୍ଲାଇଷ୍ଟୋସିନ୍ ସମୟରେ ବଳିଆ କୁକୁର ଏସିଆ, ଇଉରୋପ ଏବଂ ଉତ୍ତର ଆମେରିକାରେ ବହୁ ପରିମାଣରେ ଚଳପ୍ରଚଳ କରୁଥିଲେ କିନ୍ତୁ ପ୍ରାୟ ୧୨,୦୦୦ରୁ ୧୮,୦୦୦ ବର୍ଷ ପୂର୍ବେ ସେମାନଙ୍କ ଭୌଗୋଳିକ ଅବସ୍ଥିତି କ୍ରମେ ସୀମିତ ହେବାକୁ ଲାଗିଲା ।
ବଳିଆ କୁକୁରଙ୍କ ଉପପ୍ରଜାତି ମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କିନ୍ତୁ ବିଶେଷ କୌଣସି ତଫାତ୍ ନାହିଁ ।
ଭୌଗୋଳିକ ବାସସ୍ଥଳୀ ଦୃଷ୍ଟିକୋଣରୁ ଏମାନଙ୍କୁ ଦୁଇ ଭାଗରେ ବିଭକ୍ତ କରିହେବ ।
ପ୍ରଥମ ଶ୍ରେଣୀର ବଳିଆ କୁକୁର ଭାରତର ଉତ୍ତର ଭାରତ , ମଧ୍ୟ ଭାରତ ଓ ଦକ୍ଷିଣ ଭାରତରୁ ନେଇ ବର୍ମା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦେଖାଯାନ୍ତି ।
ଅନ୍ୟ ଶ୍ରେଣୀର ବଳିଆ କୁକୁର ଉତ୍ତର ଭାରତ, ଉତ୍ତର-ପୂର୍ବ ଭାରତ, ବର୍ମା, ଥାଇଲାଣ୍ଡ, ମାଲେସିଆ ପ୍ରଭୃତି ସ୍ଥାନରେ ଦେଖିବାକୁ ମିଳନ୍ତି ।
ଜାଭା ଓ ସୁମାତ୍ରା ଅଞ୍ଚଳରେ ଦେଖାଯାଉଥିବା ବଳିଆ କୁକୁରଙ୍କ ଭାରତୀୟ ବଳିଆ କୁକୁରଙ୍କ ସହିତ ଅନେକ ସାମଞ୍ଜସ୍ୟ ରହିଛି କିନ୍ତୁ ପାର୍ଶ୍ୱବର୍ତ୍ତୀ ମାଲେସିଆର ବଳିଆ କୁକୁରଠାରୁ ଏମାନେ ଭିନ୍ନ ।
୨୦୦୫ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏମାନଙ୍କ ଉଦ୍ଭବ ସମ୍ପର୍କରେ କୌଣସି ତଥ୍ୟ ମିଳିପାରି ନଥିବାରୁ ଏଠାରେ ମଣିଷମାନେ ହିଁ ବଳିଆ କୁକୁର ଆଣି ଛାଡ଼ିଥାଇ ପାରନ୍ତି ବୋଲି ଅନୁମାନ କରାଯାଉଛି ।
ଗଙ୍ଗା ନଦୀର ଦକ୍ଷିଣ ତଟରୁ ଆରମ୍ଭ କରି, ମଧ୍ୟ ଭାରତର ଉଚ୍ଚଭୂମି, ପୂର୍ବଘାଟ ଓ ପଶ୍ଚିମଘାଟ ପର୍ବତାଞ୍ଚଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏମାନେ ବ୍ୟାପ୍ତ ।
ଉତ୍ତପ-ପୂର୍ବ ଭାରତର ଅରୁଣାଚଳ ପ୍ରଦେଶ, ଆସାମ, ମେଘାଳୟ, ପଶ୍ଚିମବଙ୍ଗ ଓ ଗାଙ୍ଗେୟ ଉପତ୍ୟକାର ତେରାଇ ଅଞ୍ଚଳରେ ମଧ୍ୟ ବଳିଆ କୁକୁର ଦୃଶ୍ୟମାନ ହୁଅନ୍ତି ।
ହିମାଳୟ ଓ ଉତ୍ତର-ପଶ୍ଚିମ ଭାରତରେ ବଳିଆ କୁକୁରମାନେ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ହୋଇ ରହିଛନ୍ତି ।
୨୦୧୧ରେ ଚିତୱନ୍ ଜାତୀୟ ଉଦ୍ୟାନରେ କ୍ୟାମେରା ଟ୍ରାପ୍ ସାହାଯ୍ୟରେ ସେଠାରେ ବଳିଆ କୁକୁର ରହିଥିବା ପ୍ରମାଣିତ ହୋଇଥିଲା ।
ସେହି ବର୍ଷ କାଞ୍ଚନଜଂଘା ସଂରକ୍ଷିତ ଅଞ୍ଚଳରେ ମଧ୍ୟ କ୍ୟାମେରା ଟ୍ରାପ୍ ବଳିଆ କୁକୁରଙ୍କ ଉପସ୍ଥିତି ଦର୍ଶାଇଥିଲା ।
ଜଙ୍ଗଲରେ କଲରାପତରିଆ ବାଘଟିଏ ବଳିଆ କୁକୁରଙ୍କଦ୍ୱାରା ଘେରା ହୋଇ ଗଛ ଉପରକୁ ଚଢ଼ି ନିଜ ପ୍ରାଣରକ୍ଷା କରିବାର ଅନେକ ଉଦାହରଣ ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ ।
ବଳିଆ କୁକୁରଙ୍କ ଦଳ ସମୟ ସମୟରେ ବାଘ, କଲରାପତିଆ ବାଘ ଓ ଭାଲୁଙ୍କଠାରୁ ଶିକାର ଛଡ଼ାଇ ନେବାର ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତ ମଧ୍ୟ ରହିଛି ।
କୁହାଯାଏ ଯେ ବଳିଆ କୁକୁରମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଭାରତରୁ ବହୁ ବର୍ଷ ପୂର୍ବେ ଏସୀୟ ଚିତାବାଘ ପରି ମାଂସଭୋଜି ପ୍ରାଣୀ ଲୋପ ପାଇଗଲେ ।
କିନ୍ତୁ ବଳିଆ କୁକୁରମାନେ ଘଞ୍ଚ ଜଙ୍ଗଲରେ ରହିବା ପସନ୍ଦ କରୁଥିବା ବେଳେ ଚିତାବାଘ ଖୋଲା ସମତଳ ଭୂମିରେ ବିଚରଣ ଓ ଶିକାର କରିବା ପସନ୍ଦ କରନ୍ତି ।
ଦକ୍ଷିଣ ସାଇବେରିଆର ବୈକାଳ ହ୍ରଦ ନିକଟରେ ତୁଂକିଂସ୍କି ଜାତୀୟ ଉଦ୍ୟାନରେ ମଧ୍ୟ ବଳିଆ କୁକୁର ରହିଥିବାର ସମ୍ଭାବନା ରହିଛି ।
ପୂର୍ବ ଋଷିଆର ପୂର୍ବତମ ଅଂଶରେ ଥିବା ପ୍ରିମୋର୍ସ୍କି କ୍ରାଇ ଅଞ୍ଚଳରେ ମଧ୍ୟ ଅବଶେଷ କିଛି ବଳିଆ କୁକୁର ରହିଥିବା ଅନୁମାନ କରାଯାଏ ।
ଏହି ଅଞ୍ଚଳରେ ୨୦୦୪ ମସିହାରେ ବଳିଆ କୁକୁରକୁ ଏକ ବିରଳ ଓ ଲୁପ୍ତପ୍ରାୟ ପ୍ରାଣୀ ଭାବେ ଚିହ୍ନଟ କରାଯାଇଥିଲା ।
ପିକଥସା-ତିଗ୍ରୋଭି ଡୋମ୍ ସଂରକ୍ଷିତ ଜଙ୍ଗଲରେ ବଳିଆ କୁକୁର ଦେଖାଯିବାର ଅନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ସୂଚନା ମିଳିଥିବା ବେଳେ ମାଟାଇସ୍କି ଜାକାଜନିକ୍ ବନାଞ୍ଚଳରେ ୧୯୭୦ ପରଠାରୁ ଏହି ଜୀବ ଦେଖିବାକୁ ମିଳିନାହିଁ ।
ବଳିଆ କୁକୁର ବନ୍ୟପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ସାମାଜିକ ଓ ଦଳବଦ୍ଧ ହୋଇ ରହିବାକୁ ପସନ୍ଦ କରନ୍ତି ।
ଏମାନଙ୍କ ଦଳରେ ଅତ୍ୟଧିକ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ଅନୁକ୍ରମ ନଥାଏ ଓ ଦଳରେ ଏକାଧିକ ପ୍ରଜନନକ୍ଷମ ମାଈ ବଳିଆ କୁକୁର ରହିଥାନ୍ତି ।
ଏପରି ଏକ ଦଳରେ ହାରାହାରି ୧୨ଟି ଜନ୍ତୁ ରହିପାରନ୍ତି କିନ୍ତୁ ୪୦ଟି ସଭ୍ୟ ଥିବା ଦଳ ମଧ୍ୟ ଦେଖାଯାଇଛି ।
ବଳିଆ କୁକୁର ଦିବାଚର, ଦଳବଦ୍ଧ ହୋଇ ମଧ୍ୟମ ବା ବଡ଼ ଆକାରର ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ଶିକାର କରନ୍ତି ।
କ୍ରାନ୍ତୀୟ ଅରଣ୍ୟର ଖାଦ୍ୟଶୃଙ୍ଖଳରେ ଏମାନେ ବାଘ ଓ କଲରାପତରିଆ ବାଘ ପରି ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ପ୍ରତିଯୋଗୀ ।
ବଳିଆ କୁକୁର ସହିତ କ୍ୟାନିସ୍ ପ୍ରଜାତିର ଜୀବମାନଙ୍କର ବହୁ ସାମଞ୍ଜସ୍ୟ ରହିଥିବାରୁ ଏମାନଙ୍କ ପ୍ରକୃତ ପ୍ରଜାତି ନିରୂପଣ କରିବା ଅତି କଷ୍ଟକର ।
ଜର୍ଜ୍ ସିମ୍ପସନ୍ ବଳିଆ କୁକୁରକୁ ଆଫ୍ରିକୀୟ ବଣକୁକୁର ପ୍ରଜାତିରେ ପରିଗଣନା କରିଥିଲେ ।
ପରେ ଗବେଷଣାରୁ ଜଣା ପଡ଼ିଲା ଯେ ପ୍ରକୃତରେ ଆଫ୍ରିକୀୟ ବଣକୁକୁର ଓ ବଳିଆ କୁକୁର ପରସ୍ପରର ଅତି ନିକଟତମ ପ୍ରଜାତି ।
ପ୍ରାଣୀ ବିଜ୍ଞାନୀ ରେଜିନାଲ୍ଡ୍ ପୋକକ୍ ବଳିଆ କୁକୁର ଓ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଶିଆଳଙ୍କ ଅତୀତର ମିଳନ ହେତୁ ସେମାନେ କ୍ୟାନିସ୍ ପ୍ରଜାତିର ଜୀବ ପରି ଦିଶନ୍ତି ବୋଲି ମତ ପୋଷଣ କରନ୍ତି ।
ଉତ୍ତର-ପୂର୍ବ ବଙ୍ଗଳାଦେଶର ସିଲହେଟ୍ ଅଞ୍ଚଳର ସଂରକ୍ଷିତ ଜଙ୍ଗଲରେ ଓ ଚଟ୍ଟଗ୍ରାମର ପାହାଡ଼ିଆ ସ୍ଥାନରେ ଖୁବ୍ କମ୍ ସଂଖ୍ୟାରେ ବଳିଆ କୁକୁର ଦେଖାଯାନ୍ତି ।
ଶିକାର ଅଭାବରୁ ଏହି ଅଞ୍ଚଳରେ ବଳିଆ କୁକୁରଙ୍କ ସଂଖ୍ୟା କ୍ରମାଗତ ଭାବେ ହ୍ରାସ ପାଉଛି ।
ବ୍ରହ୍ମଦେଶର ପ୍ରାୟ ୧୧ଟି ଅଞ୍ଚଳରେ ବଳିଆ କୁକୁରଙ୍କ ଉପସ୍ଥିତି କ୍ୟାମେରା ଟ୍ରାପ୍ ସହାୟତାରେ ପ୍ରମାଣିତ ହୋଇଛି ।
ମହାବଳ ବାଘ ପ୍ରାୟ ନଥିବାରୁ ଏଠାରେ କଲରା ପତରିଆ ବାଘ ଓ ବଳିଆ କୁକୁର ମଧ୍ୟରେ ଖାଦ୍ୟ ଶୃଙ୍ଖଳର ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱଭାଗରେ ପରସ୍ପର ସହ ପ୍ରତିଯୋଗିତା ଲାଗି ରହିଥାଏ ।
ବର୍ତ୍ତମାନ ଏମାନଙ୍କ ସଂଖ୍ୟା ଦ୍ରୁତ ହାରରେ କମୁଥିବାରୁ ଓ ପ୍ରାପ୍ତ ବୟସ୍କ ବଳିଆ କୁକୁରଙ୍କ ସର୍ବମୋଟ ସଂଖ୍ୟା ପ୍ରାୟ ୨୫୦୦ ହୋଇଥିବାରୁ ଅନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ପ୍ରକୃତି ସଂରକ୍ଷଣ ସଂଘ ଏହାକୁ ଏକ ଲୁପ୍ତପ୍ରାୟ ପ୍ରଜାତି ବୋଲି ଅଭିହିତ କରିଛି ।
ଏମାନଙ୍କ ସଂଖ୍ୟା ହ୍ରାସ ପାଇବାର ଅନ୍ୟସବୁ କାରଣ ହେଲେ: ଶିକାର ଜନ୍ତୁ କମିବା, ଜଙ୍ଗଲ ନଷ୍ଟ ହେବା, ଅନ୍ୟ ମାଂସଭୋଜି ହିଂସ୍ର ଜନ୍ତୁଙ୍କ ସହ ପ୍ରତିଯୋଗିତା, ଦେଶୀ କୁକୁରମାନଙ୍କଠାରୁ ସଂକ୍ରମିତ ହେଉଥିବା ରୋଗ ।
ପଶ୍ଚିମ ଏସିଆରେ ସମୁଦ୍ର ପତନରୁ ଯଥେଷ୍ଟ ଉଚ୍ଚତାରେ ଥିବା ତୃଣଭୂମିରେ ବାସ କରନ୍ତି ।
ପୂର୍ବ ଏସିଆର ପାହାଡ଼ିଆ ଅଞ୍ଚଳରୁ ସମୁଦ୍ର କୂଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏମାନେ ଦୃଷ୍ଟିଗୋଚର ହୁଅନ୍ତି ।
ଭାରତ, ବ୍ରହ୍ମଦେଶ, ଇଣ୍ଡୋଚୀନ୍, ଇନ୍ଦୋନେସିଆ ଓ ଚୀନରେ ବଳିଆ କୁକୁରମାନେ ପାହାଡ଼ିଆ ବା ମାଳ ଅଞ୍ଚଳର ବଣଜଙ୍ଗଲରେ ରହିବାକୁ ପସନ୍ଦ କରନ୍ତି ।
ଗୃହପାଳିତ ପଶୁଙ୍କ ଶିକାର କରୁଥିବା ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ମାରିବା ପାଇଁ ପଶୁ ମୃତଦେହରେ ବିଷ ମିଶାଇ ଦିଆଯାଏ ।
ବର୍ତ୍ତମାନ ଭୁଟାନର ଜିଗମେ ଜାତୀୟ ଉଦ୍ୟାନରେ ବଳିଆ କୁକୁର ଦେଖିବାକୁ ମିଳନ୍ତି ।
ବଳିଆ କୁକୁରଙ୍କର ୧୦ଟି ଉପଜାତି ଥିବାର ବିଭିନ୍ନ ଉତ୍ସରୁ ସଂକେତ ମିଳିଲେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରକୃତରେ ୨୦୦୫ ମସିହା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତିନୋଟି ଉପ-ପ୍ରଜାତି ଚିହ୍ନଟ ହୋଇପାରିଛି ।
ଏହା ପରେ ୨୦୦୮ରେ ତାଙ୍କର ପ୍ରଥମ ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିଥିବା ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ହେଉଛି ଏକ ତାମିଲ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ‌କାଲାଇ‌, ଯାହାକି ବ୍ୟବସାୟିକ ବିଫଳତା ଭୋଗିବା ସ‌ହ ବିପରୀତମୁଖି ମନ୍ତବ୍ୟ ପାଇଥିଲା ।
ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରଟି ତା'ର ଏକ ଆଇଟମ୍ ଗୀତ ‌କୁଟ୍ଟି ପିସାସେ‌ ପାଇଁ ସଭିଙ୍କ ନ‌ଜରକୁ ଆସିଥିଲା ଏବଂ ଏଥିରେ ବେଦୀକାଙ୍କର ନୃତ୍ୟ ଶୈଳୀଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଦର୍ଶକ ପସନ୍ଦ କରିଥିଲେ ।
ସେହି ବର୍ଷ ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିଥିବା ୨ୟ ତାମିଲ କଥାଚିତ୍ର ହେଉଛି ‌ଶକ୍କରକାଟି‌, ଯାହାକି ସମୀକ୍ଷକଙ୍କଦ୍ୱାରା ଅନେକ ବୀପରୀତ ମନ୍ତବ୍ୟ ପାଇବା ସ‌ହ ବ୍ୟବସାୟିକ ବିଫଳତା ଭୋଗିଥିଲା ।
ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ନାୟକ ‌ସାନ୍ତନୁ ଭାଗ୍ୟରାଜ‌ ପ୍ରଥମ କରି ଅଭିନୟ ଆରମ୍ଭ କରଥିଲେ ଏବଂ ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରଟିର ସଂଗୀତ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନ ଦେଇଥିଲେ ଏ. ଆର୍. ରହମାନ ।
ସେ ମୁଖ୍ୟତଃ ମାଲାୟଲମ୍, ତେଲୁଗୁ, ତାମିଲ ଏବଂ କନ୍ନଡ଼ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ଅଭିନୟ କରନ୍ତି ।
ବେଦୀକା ଲଣ୍ଡନରୁ ବାଣିଜ୍ୟରେ ମାଷ୍ଟର ଡିଗ୍ରୀ ହସଲ କରିବା ପରେ ୨୦୦୬ରେ ତାମିଲ କଥାଚିତ୍ର ‌ମଦ୍ରାସୀ‌ ଜରିଆରେ କଥାଚିତ୍ର ଜଗତରେ ଅଭିନୟ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ।
ଏହାପରେ ସେ ୨୦୦୭ରେ ‌ବିଜୟା ଦଶମୀ‌ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ମଧ୍ୟମରେ ତେଲୁଗୁ କଥାଚିତ୍ର ଜଗତରେ ଅଭିନୟ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ, ‌ସାଙ୍ଗମା‌ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଜରିଆରେ ୨୦୦୮ରେ କନ୍ନଡ଼ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଜଗତରେ ଅଭିନୟ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ।
ପରେ ପରେ ୨୦୧୩ ମସିହାରେ ସେ ‌ଶୃଙ୍ଗାରଭେଲ୍ଲେନ‌ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଜରିଆରେ ମାଲାୟଲମ୍ କଥାଚିତ୍ର ଜଗତରେ ମଧ୍ୟ ଅଭିନୟ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ।
ବେଦୀକା ବ୍ୟବସାୟିକ ପ୍ରବନ୍ଧରେ କାର୍‌ଡିଫ୍ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟରୁ ସ୍ନାତକ ହାସଲ କରିବା ପରେ ମଞ୍ଚେଷ୍ଟର ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟରୁ ବାଣିଜ୍ୟରେ ମାଷ୍ଟର ଡିଗ୍ରୀ ହାସଲ କରିଥିଲେ ।
ନୃତ୍ୟ ଏବଂ ଅଭିନୟ ଶିକ୍ଷା କରିବା ସ‌ହ ସେ ମଡେଲିଂରେ ମଧ୍ୟ ଯୋଗ ଦେଇଥିଲେ ।
ଏହି ସବୁ ବିଜ୍ଞାପନ କରିବା ଭିତରେ ବେଦୀକା ତାମିଲ୍ କଥାଚିତ୍ର ଅଭିନେତା ସୂରିୟାଙ୍କ ସ‌‌ହ ଫିସ୍ଟ ବିକ୍ସୁଟ କମ୍ପାନୀର ଗୋଟିଏ ବିଜ୍ଞାପନ କରିଥିଲେ ।
ବେଦୀକାଙ୍କୁ ଅନେକ ଚରିତ୍ରରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବାର ସୁଯୋଗ ମିଳୁଥିଲେ ମଧ୍ୟ ସେ କେବେ ତାଙ୍କର ମନଲାଖି ଚରିତ୍ରରେ ଅଭିନୟ କରନ୍ତି ।
ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରଟି ହାରାହାରୀ ଭଲ ବ୍ୟବସାୟ କରିଥିଲା, ମାତ୍ର ଏଥିରେ ମଧ୍ୟ ବେଦୀକାଙ୍କର ଅଭିନୟ ବେଶି ନଥିଲା ।
ନାୟକ ନନ୍ଦମୁରୀ କଲ୍ୟାଣ ରାମଙ୍କ ସ‌ହ ତାମିଲ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ‌ଶିବକାସୀ‌ର ତେଲୁଗୁ ସଂସ୍କାରଣରେ ସୁଯୋଗ ମିଳିଲା ବେଦୀକାଙ୍କୁ ।
ସେଥିରେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ଅଭିନୟଙ୍କୁ ସମୀକ୍ଷଣମାନେ ଅପେକ୍ଷାକୃତ ବୋଲି ମତ ଦେଲେ ।
ପରେ ପରେ ୨୦୦୯ରେ ବେଦୀକା ଜଣେ ଆକାଶବାଣୀର ଉପସ୍ଥାପିକା ଅଞ୍ଜଳି ଭୂମିକାରେ ଏକ ତାମିଲ କଥାଚିତ୍ର ‌ମଲାଇ ମଲାଇ‌ରେ ‌ଏ. ଭେଙ୍କଟେଶଙ୍କ‌ ସ‌ହ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ବେଦୀକାଙ୍କର ଅଭିନୟ ସମୀକ୍ଷକମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ପସନ୍ଦ ଆସିଥିଲା ।
ତାଙ୍କର ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ଅଭିନୟ ସଭିଙ୍କୁ ପସନ୍ଦ ଆସିବା ସ‌ହ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରଟି ବ୍ୟବସାୟିକ ସଫଳତା ପାଇଥିଲା ।
୨୦୦୫ରେ ମସିହାରେ ସେ ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ ତ‌ଥା ନାୟକ ‌ଅର୍ଜୁନ‌ଙ୍କଦ୍ୱାରା ଏକ ତାମିଲ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ନାୟିକା ରୂପେ ସ୍ଥାନ ପାଇଥିଲେ ।
୧୭ ଫେବୃଆରୀ ୨୦୦୬ରେ ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିଥିବା ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରଟିର ନାମ ହୋଇଛି ‌ମଦ୍ରାସୀ‌, ଯେଉଁଥିରେ ଅର୍ଜୁନ ନିଜେ ନାୟକ ଥିବା ବେଳେ ଜଗପତି ବାବୁ ମଧ୍ୟ ଅଭିନୟ କରଥିଲେ ।
ଅର୍ଜୁନଙ୍କର ଆଗରେ ବେଦୀକା ଦର୍ଶକଙ୍କ ନ‌ଜରରେ ଅଣଦେଖା ହୋଇଗଲା ପରି ଲାଗିଲା ।
ବେଦୀକା ଲଣ୍ଡନରେ ପାଠ ପଢ଼ା ଶେଷ କରିବା ପରେ ‌କିଶୋର ନମିତା କପୁର‌ଙ୍କ ବିଦ୍ୟାଳୟରେ ଯୋଗ ଦେଇଥିଲେ ।
ସେଠାରେ ସେ ନୃତ୍ୟ ସ‌ହ ଅଭିନୟ ଶିଖିଥିଲେ ଏବଂ ମଡେଲିଂ କରିବା ଆରମ୍ଭ କରିଦେଇଥିଲେ ।
ମଡେଲିଂ କରିବା ସ‌ହ କିଛି ଆକର୍ଶଣୀୟ ବିଜ୍ଞାପନରେ ମଧ୍ୟ ବେଦୀକାଙ୍କୁ ସୁଯୋଗ ମିଳିଥିଲା ।
ଏହି ସବୁ ବିଜ୍ଞାପନ କରିବା ଭିତରେ ବେଦୀକା ତାମିଲ କଥାଚିତ୍ର ଅଭିନେତା ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ସ‌ହ ମଧ୍ୟ ଏକ ବିସ୍କୁଟ କମ୍ପାନୀର ବିଜ୍ଞାପନରେ କାମ କରିଥିଲେ ।
ତାଙ୍କର ଜେଜେ ଜେଜିମା ଉଭୟ କର୍ଣ୍ଣାଟକ ଏବଂ ମହାରାଷ୍ଟ୍ରର ହୋଇଥିବାରୁ ସେ କନ୍ନଡ଼ ଭାଷା ସ‌ହ ମରାଠୀ ମଧ୍ୟ କ‌ହିପାରନ୍ତି ।
ଜନ୍ମ‌ବେଳେ ବେଦୀକାଙ୍କର ନାମ ଥିଲା ‌ପୂଜା କୁମାର‌, କିନ୍ତୁ ପରବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ଅଭୀନୟ କରିବା ପାଇଁ ସେ ତାଙ୍କର ନାମ ପୂଜାରୁ ବେଦୀକାକୁ ବଦଳାଇ ଦେଇଥିଲେ ।
୨୦୧୩ରେ ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିଥିବା ‌ପରଦେଶୀ‌ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ଅଭିନୟ କରି ବେଦୀକା ସଭିଙ୍କ ପ୍ରିୟ ପାତ୍ର ହୋଇପାରଥିଲେ ।
ଏହ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରର ପାଇଁ ସେ ଅନେକ ପୁରସ୍କାର ପାଇବା ସ‌ହ ଅନେକ ପୁରସ୍କାର ପାଇଁ ମନୋନୀତ ହୋଇଥିଲେ ।
ସେ କନ୍ନଡ଼ ଭାଷା ସ‌ହ ମରାଠୀ, ହିନ୍ଦୀ, ଇଂରାଜୀ, ତେଲୁଗୁ ଏବଂ ତାମିଲ ଭାଷା ପ୍ରଞ୍ଜଳ ଭାବରେ କ‌ହିପାରନ୍ତି ।
ସେ ନାୟକ ଗଣେଶଙ୍କ ସ‌ହ ନାୟିକା ହୋଇଥିଲେ କନ୍ନଡ଼ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ‌ସଙ୍ଗମ‌ରେ ।
ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ତାଙ୍କର ଅଭିନୟକୁ ସମସ୍ତେ ପ୍ରଶଂସା କରିବା ସ‌ହ ଭଲ ଭଲ ମନ୍ତବ୍ୟ ଦେଇଥିଲେ ।
ଏଥି ସ‌ହିତ ସେ ଅତି ସୁନ୍ଦର ଭାବରେ ହିନ୍ଦୀ, ଇଂରାଜୀ ଓ ମରାଠୀ ଭାଷା କ‌ହିପାରନ୍ତି ।
ପରେ ପରେ ସେ ତେଲୁଗୁ, ତାମିଲ ଏବଂ ମାଲାୟଲମ୍ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ପରେ ସେହି ଭାଷାସବୁ ଶିକ୍ଷା କରିଥିଲେ ଏବଂ ସେ ମଧ୍ୟ ତେଲୁଗୁ ତାମିଲ ଏବଂ ହିନ୍ଦୀ ଭାଷା କ‌ହିପାରନ୍ତି ।
ମଦ୍ରାସୀ ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିବା ପରେ ବେଦୀକା ୧୯୭୫ ମସିହାର ଏକ ହିନ୍ଦୀ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ‌ଜୟ ସନ୍ତୋଷୀ ମା"ର ପୁନଃନିର୍ମାଣରେ ଯୋଗ ଦେଇଥିଲେ, ମାତ୍ର ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରଟି ନିର୍ମାଣ ହୋଇ ନ ଥିଲା ।
ଉତ୍କଳର କାହାଣୀମାନଙ୍କରେ ସାଧବ ଓ ମହାଜନମାନେ ଜାହାଜ ବା ବୋଇତରେ ଚଢ଼ି ସମୁଦ୍ର ପରାସ୍ଥ ଦୁଇ ଦେଶକୁ ବାଣିଜ୍ୟ କରିବା ସକାଶେ ଯାଉଥିବା କଥା ବର୍ଣ୍ଣିତ ଅଛି ଭୂବନେଶ୍ୱର ଗ୍ରାମର ପ୍ରାନ୍ତରେ ଥିବା କପାଳୀନି ଠାକୁରାଣୀଙ୍କର ଦେଉଳକୁ ଲୋକେ ବୋଇତାଳ ଦେଉଳ ବୋଲି କହନ୍ତି,କାରଣ ଏହା ତିନିଗୋଟି ମାସ୍ତୁଲ ଥିବା ଜାହାଜର ଆକୃତିର ନିର୍ମିତ ବୋଇତିକଖାରୁ ଓଡ଼ିଶାରେ ପୂର୍ବେ ନଥିଲା ଏହା ବିଦେଶରୁ ବୋଇତରେ ଏଦେଶକୁ ଆମଦାନି ହେଇ ଆସିଥିବାରୁ ଏହାକୁ ବୋଇତକଖାରୁ ବା ବୋଇତାଳୁ ବୋଲାଯାଏ କାର୍ତ୍ତିକ ମାସରେ ଦୀପାବଳୀ ଅମାବାସ୍ୟାର ରାତି ନ ପାହୁଣୁ ଓଡ଼ିଶାର ହିନ୍ଦୁ ଗୃହିଣୀମାନେ ଅଗଣାରେ ବୋଇତର ଚିତ୍ର ଅଙ୍କନ କରି ତହିଁ ଉପରେ ଘରର ବାସ୍କ, ସିନ୍ଧୁକ— ପେଡ଼ି, ପେଟରା ଆଦି ରଖି ଲକ୍ଷ୍ମୀପୂଜା କରନ୍ତି ବୋଧହୁଏ ପୂର୍ବେ ଏହିସମୟରେ ଉତ୍କଳର ସାଧବ ମାନେ ବାଣିଜ୍ୟାର୍ଥ ବୋଇତରେ ବିଦେଶଯାତ୍ରା କରୁଥିଲେ ରଜସଂକ୍ରାନ୍ତି ତୃତୀୟ ଦିନ ମଧ୍ୟ ସ୍ତ୍ରୀ ଲୋକମାନେ ଅଗଣାରେ ବୋଇତର ଚିତ୍ର ଅଙ୍କନ କରି ପୂଜା କରନ୍ତି ସମ୍ଭବତଃ ସେ ସମୟରେ ବୋଇତ ବିଦେଶରୁ ବାହୁଡ଼ି ଆସୁଥିଲା କାହାଣୀରେ ଅଛି ଯେ ବୋଇତ ଅନୁକୂଳ କରି ଗଲା ବେଳେ ଏବଂ ବାହୁଡ଼ି ଆସିବା ସମୟରେ ମଧ୍ୟ ସାଧବ ଘରର ସଧବା ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ଯାଇ ତାକୁ ବନ୍ଦାଉଥିଲେ
ପ୍ରାଚୀନ ଉତ୍କଳରେ ଚିଲିକା ମୁହାଣ,ଚନ୍ଦ୍ରଭାଗା ଓ ତମଲୁକ ଏବଂ ଆଲ୍କବାଲୀ ପୂର୍ବେ ବାଲେଶ୍ୱର ନଗର ବହିବାଣିଜ୍ୟର ପ୍ରଧାନ କେନ୍ଦ୍ରମାନ ଥିଲା ଓ ଓଡ଼ିଆମାନେ ଜାହାଜ ଚଳାଇ ଯାବା, ବାଲିଆଦି ଦ୍ୱୀପ ଓ ଆପ୍ରିକାର ଉପକୂଳକୁ ବାଣିଜ୍ୟ ପ୍ରକାଶେ ଯାଉ— ଥିଲେ ଇଂରେଜମାନେ ପ୍ରଥମେ ଭାରତକୁ ଆସିଥିବା ସମୟରେ ବାଲେଶ୍ୱର ଗୋଟିଏ ବନ୍ଦର ଥିଲା ଏବଂ ସେମାନେ ବାଲେଶ୍ୱର ନିକଟସ୍ଥ ପିପିଲିରେ ବାଣିଜ୍ୟ କୋଠି ସ୍ଥାପନ କରିଥିଲେ ଫରାସୀ—ମାନେ ମଧ୍ୟ ଫରାସିଡାଙ୍ଗାରେ ବାଣିଜ୍ୟକୋଠି କରିଥିଲେ ମାତ୍ର କାଳକ୍ରମେ ବଳଙ୍ଗ ନଦୀର ମୁହାଣ ପୋତି ହୋଇ ଯିବାରୁ ବାଲେଶ୍ୱର ବନ୍ଦର ବନ୍ଦ ହେଇଗଲା
ପୂର୍ବେ ଓଡ଼ିଆ ମାନ ଯେଉଁ ବୋଇତ ବ୍ୟବହାର କରୁଥିଲେ ତାହା ବାଷ୍ପୀୟ ପୋତ ନୁହେତାହା ପାଲ ଓ କାତକେରୁଆଳଦ୍ୱାରା ଚାଳିତ ହେଉଥିଲା ପ୍ରବାଦ ଅଛି ଯେ ଦରିଆ ମଝିରେ ଜାହାଜ ନ ଚଳିଲେ ସେ ଜାହାଜରେ କୌଣସି ନୀତିବିଗର୍ହିତ କାର୍ଯ୍ୟ ହେବା ଯୋଗୁଁ ଦେବତା କୁପିତ ହେଇଥିବା ଆଶଙ୍କା କରି ଜାହାଜର ଆଧ୍ୟକ୍ଷ ଦେବତାଙ୍କୁ ଭୋଗ ଯାଚୁଥିଲେ ଏବଂ ଅପ— ରାଧୀକୁ ସମୁଦ୍ରକୁ ନିକ୍ଷେପ କରୁଥିଲେ ବା ବଳି ଦେଉଥିଲେ
ଏକ କିମ୍ବଦନ୍ତୀ ଅନୁସାରେ, ଥରେ ଜନେ ଶଙ୍ଖ-ଚୁଡ଼ି ବେପାରୀ ଭବାନୀପୁର ମନ୍ଦିର ପାଖରେ ଥିବା ଏକ ଘଞ୍ଚ ଜଙ୍ଗଲ ଦେଇ ଯାଉଥିଲା ।
ସେ ଏକ ଶୁନଶାନ ଜଳାସୟ ନିକଟ ଦେଇ ଗତି କରୁଥିବା ବେଳେ ଏକ ଛୋଟ ଝିଅଟିଏ ସ‌ହ ତା'ର ଦେଖାହେଲା ।
ସେ ସେହି ଶଙ୍ଖାରୀଠାରୁ ହଳେ ଚୁଡ଼ି କଣିଲାପରେ ରାଜବାଟୀରେ ରାଣୀ ରଖିଥିବା ଏକ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ବାକ୍ସରୁ ତାକୁ ତା'ର ପାଉଣା ନେଇଯିବାକୁ କ‌ହିଥିଲା ।
ଏହାପରେ ସେହି ଶଙ୍ଖାରୀଟି ସେହି ରାଜବାଟୀକୁ ଗଲା ଏବଂ ମହାରାଣୀଙ୍କୁ ସେହି ବାକ୍ସ ବିଷୟରେ କ‌ହିଲା ।
ବାକ୍ସ ବିଷୟରେ ଶୁଣିବା ପରେ ମହାରାଣୀ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହୋଇ ସେହି ଜାଗାକୁ ଗଲେ ଏବଂ ସେହିଠାରେ ଥିବା ଏକ ଜଳାଶୟରୁ ମାଆ ଭବାନୀ ପ୍ରକଟ ହୋଇଥିଲେ ।
ସେହି ଛୋଟ ଝିଅ ବେଶରେ ମାଆ ଭବାନୀ ସେହି ଶଙ୍ଖାରୀଟିକୁ ଦର୍ଶନ ଦେବା କଥା ଚାରିଆଡ଼େ ପ୍ରଚାର ହୋଇଗଲା ଏବଂ ସେହି ପୋଖରୀଟି ସେବେଠାରୁ ଶଙ୍ଖ-ପୋଖରୀ ନାମରେ ନାମିତ ହେଲା ।
ସେବେଠାରୁ ସେହି ମନ୍ଦିରକୁ ଆସୁଥିବା ଶ୍ରଦ୍ଧାଳୁମାନେ ସେହି ଶଙ୍ଖ ପୋଖରୀରେ ସ୍ନାନ କରିଥାନ୍ତି ।
ମହାଭାରତ ଅନୁସାରେ, ସତ୍ୟଯୁଗରେ ରାଜା ଦକ୍ଷଙ୍କର ଯଜ୍ଞକୁ ଦେବୀ ସତୀ ଏବଂ ଶିବଙ୍କୁ ନିମନ୍ତ୍ରଣ କରାଯାଇନଥିଲା ।
ଏହା ଦେଖି ଭଗବାନ ଶିବ କ୍ଷୁବ୍ଧ ହୋଇଥିଲେ ଏବଂ ସତୀଙ୍କର ସେହି ଦେହାବଶେଷକୁ ସେ ଧରି ତାଣ୍ଡବ ନୃତ୍ୟ କରିଥିଲେ ।
ଏହି ମନ୍ଦିର ହତା ଭିତରେ ମୁଖ୍ୟ ମନ୍ଦିର ସ‌ହ ୪ଟି ଶିବ ମନ୍ଦିର, ପାତାଳ ଭୈରବ ଶିବ ମନ୍ଦିର, ଗୋପାଳ ମନ୍ଦିର, ବାସୁଦେବ ମନ୍ଦରି, ବେଲବରଣ ତାଲା, ନାଟ ମନ୍ଦିର ଆଦି ରହିଛି ।
ମନ୍ଦିରର ଉତ୍ତର ଭାଗରେ ଏକ ସେବା ଅଗଣା, ପବିତ୍ର ସଖା ପୋଖରୀ, ୨ଟି ଗୋଧୋଇବା ଘାଟ ରହିଛି ଏବଂ ମନ୍ଦିର ହତା ବାହାରେ ୪ଟି ଶିବ ମନ୍ଦରି ରହିଛି ।
ଏହି ମନ୍ଦିରଟି ବଙ୍ଗଳାଦେଶର ରାଜସାହି ଡିଭିଜନ‌ର ବୋଗ୍ରା ଜିଲ୍ଲାର ଶେରପୁର ଉପଜିଲ୍ଲାଠାରୁ ୨୮ କିଲୋମିଟର ଦୂର କରତୋୟା ନ‌ଦୀ କୂଳରେ ଅବସ୍ଥିତ ।
ଭାରତୀୟ ଉପମହାଦ୍ୱୀପରେ ଥିବା ଶକ୍ତିପୀଠମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏହି ମନ୍ଦିରଟି ଅନ୍ୟତମ ।
ସେ ଯୋଗଦାନ କଳା ବେଳେ ରେଳ ଡ୍ରାଇଭର କାର୍ଯ୍ୟ କେବଳ ପୁରୁଷ ମାନଙ୍କଦ୍ୱାରା ସମ୍ଭବ ବୋଲି କୁହା ଯାଉଥିଲା ।
ତେବେ ସୁରେଖା ପ୍ରଥମ କରି ରେଳ ଡ୍ରାଇଭର ଭାବରେ ଅତି ସୂଚାରୁ ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରି ଆଦର୍ଶ ପଲତିଯାଇଥିଲେ ।
ତାଙ୍କର ଉଦାହରଣ ଯୋଗୁଁ ବର୍ତ୍ତମାନ ଭାରତୀୟ ରେଳରେ ୫୦ରୁ ଉର୍ଦ୍ଧ ମହିଳା ଡ୍ରାଇଭର କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଛନ୍ତି ।
ସେ ସର୍ବଦା ଖୁବ ସାବଧାନତାର ସହ ଟ୍ରେନ ଚଳେଇଥାନ୍ତି ଓ ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ସୁରକ୍ଷ୍ୟା ପ୍ରତି ଧ୍ୟାନ ଦେଇ ଥାନ୍ତି ।
ଏହା ସହ ସେ ମହିଳା ମାନଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ହାଉଥିବା ଯୌନ ଶୋଷଣ ନିରାକରଣ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ସ୍ୱର ଉତ୍ତୋଳନ କରିଛନ୍ତି ।
ସେ ୧୯୮୮ ମସିହାରେ ଭାରତୀୟ ରେଳବାଇରେ ପ୍ରଥମ ମହିଳା ଡ୍ରାଇଭର ଭାବରେ ଯୋଗଦାନ କରିଥିଲେ ।
୨୦୦୦ ଏପ୍ରିଲ ମାସରେ ଭରତର ୪ଟି ମେଟ୍ରୋପାଳିତାନ ସହରରେ " ମହିଳା ସ୍ପେଶିଆଲ " ଟ୍ରେନର ପ୍ରଚାଳନ ହେଲା ବେଳେ କେନ୍ଦ୍ର ରେଳ ଡିଭିଜନ ତରଫରୁ ସେ ପ୍ରଥମ " ମହିଳା ସ୍ପେଶିଆଲ " ଟ୍ରେନ ଚଳେଇଥିଲେ ।
ମାର୍ଚ ୨୦୧୧ରେ ସେ ଡେକାନ କୁଇନ ଟ୍ରେନକୁ ପୁନେରୁ ମୁମ୍ବାଇ ଛତ୍ରପତି ଟର୍ମିନସ ଯାଏ ଦୁର୍ଗମ ଅଥଚ ସୁନ୍ଦର ପଥ ଦେଇ ଚଳେଇବାରେ ପ୍ରଥମ ଏସୀୟ ମହିଳା ହେବାର ଗୌରବ ଅର୍ଜନ କରିଥିଲେ ।
ଏହି ଯାତ୍ରା ପରେ ମୁମ୍ବାଇର ମେୟର ତାଙ୍କୁ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଭାବରେ ଅଭିନନ୍ଦନ ଜଣେଇଥିଲେ ।
୧୯୮୭ ମସିହାରେ ସେ ଭାରତୀୟ ରେଳ ବିଭାଗରେ ଯୋଗ ଦେଇ ଟ୍ରେନି ଡ୍ରାଇଭର ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ ଶିକ୍ଷା ଲାଭ କଲେ ।
ବର୍ତ୍ତମାନ ସେ କଲ୍ଯାଣଠାରେ ଥିବା ଡ୍ରାଇଭର ଟ୍ରେନିଂ ପ୍ରତିଷ୍ଠାନରେ ନୂତନ ଡ୍ରାଇଭରମାନଙ୍କୁ ଟ୍ରେନିଂ ପ୍ରଦାନ କରୁଛନ୍ତି ।
ସେ ସତାରା ପବ୍ଲିକ ସ୍କୁଲ ଶିକ୍ଷା ଲାଭ କଳା ପରେ ଏଲେକ୍ଟ୍ରିକଳ ଇଂଜିନିଯରିଂରେ ଡିପ୍ଲୋମା କରିଥିଲେ ।
ତାହା ପରେ ସେ ଭାରତୀୟ ରେଳବାଇରେ ଚାକିରି ପାଇବା ସୁଯୋଗପାଇବାରୁ ଆଉ ଅଧିକାନ ପଢ଼ି ଚାକିରିରେ ଯୋଗ ଦେଇଥିଲେ ।
ମହାରାଷ୍ଟ୍ର ସରକାରଙ୍କ ଅଧୀନରେ ପୋଲିସ ବିଭାଗରେ ଇନିସପେକ୍ଟର ଥିବା ଶଙ୍କର ଯାଦବଙ୍କୁ ସୁରେଖା 1990 ମସିହାରେ ବିବାହ କରିଥିଲେ ।
ତାଙ୍କର ଦୁଇଟି ପୁତ୍ର ବର୍ତ୍ତମାନ ଶିକ୍ଷାଲାଭ କରୁଛନ୍ତି ଓ ତାଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ ତାଙ୍କୁ ତାଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟରେ ସର୍ବଦା ଉତ୍ଶାହ ପ୍ରଦାନ କରିଥାନ୍ତି ।
ମୋଜେଜା ଅସରଫ ମୋନାଲିସା ଜଣେ ବଙ୍ଗଳାଦେଶୀ ଅଭିନେତ୍ରୀ, ମଡେଲ ଏବଂ ନର୍ତ୍ତକୀ ।
ସେ ଦୂରଦର୍ଶନର ବିଜ୍ଞାପନରେ ପ୍ରଥମେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ଏବଂ ଏଥିସ‌ହିତ ବିଭିନ୍ନ ମଞ୍ଚରେ ନୃତ୍ୟ କରୁଥିଲେ ।
ସେ ଅନେକ ଦୂରଦର୍ଶନ ଚେନାରେ ବିଭିନ୍ନ ଧାରାବାହିକ ଏବଂ ଟେଲି ଫିଲ୍ମରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
ମୋନାଲିସା ମାତ୍ର ୧୦ ବର୍ଷ ବୟସରେ ବିଭିନ୍ନ ମଞ୍ଚରେ ନୃତ୍ୟ କରିବା ସ‌ହ ଅଭିନୟ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ଏବଂ ଏଥି ସ‌ହ ମଡେଲିଂ ମଧ୍ୟ କରୁଥିଲେ ।
ଜଣେ ନର୍ତ୍ତକୀ ଭାବରେ ସେ ତାଙ୍କର ପେଶା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ଏବଂ ଦୂରଦର୍ଶନର ବିଜ୍ଞାପନରେ ତାଙ୍କ ଅଭିନୟ ତାଙ୍କୁ ଲୋକପ୍ରିୟ କରାଇଥିଲା ।
ବୟସ ଜୋଖନ ଏଖୁସ, କାଗଜର ଫୁଲ ଏବଂ ହୁମାୟୁନ ଅହମଦଙ୍କର ତ୍ରିଶ୍ନା ଆଦି ନାଟକରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
ବିଭିନ୍ନ ବ୍ରାଣ୍ଡ ଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟରୁ ମୋନାଲିସା ବାଂଲାଲିଙ୍କ ଟେଲି କମୁନିକେସନର ବିଜ୍ଞାପନରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ ।
ମୋନାଲିସା ମାତ୍ର ୧୦ ବର୍ଷ ବୟସରେ ମଞ୍ଚରେ ନୃତ୍ୟ ଏବଂ ଅଭିନୟ କରିବା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ।
ସେ ନୃତ୍ୟ କରିବା ସମୟରେ ଜଣେ ନର୍ତ୍ତକୀ ଭାବରେ ତୁର୍କୀରେ ଅନୁଷ୍ଠିତ ଏକ ମଞ୍ଚରେ ନୃତ୍ୟ ପାଇଁ ବିଦେଶ ଯାତ୍ର କରିଥିଲେ ।
ଜଣେ ନର୍ତ୍ତକୀ ଭାବରେ ମୋନାଲିସା ତାଙ୍କର ପେଶା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଜଣେ ବିଜ୍ଞାପନର ଅଭିନେତ୍ରୀ ଭାବରେ ସେ ଅଧିକ ଲୋକପ୍ରିୟତା ଅର୍ଜନ କରିଥିଲେ ।
ତାରିକ ଆନମ ଖାନ୍‌ଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନାରେ ସେ ପ୍ରଥମେ ଫେୟାର ଆଣ୍ଡ ଲଭ୍‌ଲି ପାଇଁ ବିଜ୍ଞାପନରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
ପରବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ ସେ ବୟସ ଜୋଖନ ଏଖୁସ, କାଗଜର ଫୁଲ ଏବଂ ହୁମାୟୁନ ଅହମଦଙ୍କର ତ୍ରିଶ୍ନା ଆଦି ଦୂରଦର୍ଶନ ନାଟକରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
ବିବାହ ପରେ ୨୦୧୩ରେ ସେ ତାଙ୍କ ପତିଙ୍କ ସ‌ହ ନିୟୁର୍କ ଚାଲିଯାଇଥିଲେ ଏବଂ ସେଠାରେ ସେ ଆମେରିକାସ୍ଥିତ ଏକ ବଙ୍ଗଳା ଟିଭି ଚେନାଲରେ ପ୍ରୋଗ୍ରମ ହେଡ୍ ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ ।
ଏହାର ତିନିବର୍ଷ ପରେ ସେ ପୁଣିଥରେ ବାଂଲାଦେଶ ପ୍ରତ୍ୟାବର୍ତ୍ତନ କରିଥିଲେ ଏବଂ ଅଭିନୟ ଓ ମଡେଲିଂରେ ଯୋଗ ଦେଇଥିଲେ ।
ଏହି ସମୟରେ ସେ ଯମୁନା ଗ୍ରୁପର ଟିଭି ଓ ଫ୍ରିଜ୍ ପାଇଁ ବିଜ୍ଞାପନରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ ।
ଦୀର୍ଘ ଦିନର ବ୍ୟବଧାନ ପରେ ସେ ଇଦ୍ ପାଇଁ ୮ଟି ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ନାଟକରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
ଦୀପିକା ୩ଟି ଫିଲ୍ମ‌ଫେୟାର ପୁରସ୍କାର ସ‌ହ ୬ଟି ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ଭାରତୀୟ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ପୁରସ୍କାର ପାଇଛନ୍ତି ।
ଦୀପିକା ବ୍ୟାଡମିଣ୍ଟନ ଖେଳାଳି ପ୍ରକାଶ ପାଦୁକୋନଙ୍କର ଝିଅ ହୋଇଥିବାରୁ ଛୋଟବେଳୁ ବ୍ୟାଡମିଣ୍ଟନ ଖେଳୁଥିଲେ ଏବଂ କୈଶୋର ଅବସ୍ଥାରେ ସେ ଜାତୀୟସ୍ତରର ବିଜେତା ମଧ୍ୟ ଥିଲେ ।
ମେଡେଲିଂରେ ଯୋଗଦେବାପରେ ସେ ୨୦୦୬ରେ ପ୍ରଥମ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ଅଭିନୟ କରିବାର ସୁଯୋଗ ପାଇଥିଲେ ।
ଦୀପିକାଙ୍କର ପ୍ରଥମ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଥିଲା ଏକ କନ୍ନଡ଼ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ‌ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟା‌ ।
ଏହାପରେ ସେ ୨୦୦୭ରେ ହିନ୍ଦୀ କଥାଚିତ୍ର ଜଗତରେ ଅଭିନେତା ଶାହାରୁଖ ଖାଁଙ୍କ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ‌ଓମ୍ ଶାନ୍ତି ଓମ୍‌‌ରେ ଜରିଆରେ ଅଭିନୟ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ।
ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ପାଇଁ ତାଙ୍କୁ ଫିଲ୍ମ‌ଫେୟାରରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନାବାଗତା ପୁରସ୍କାର ମଧ୍ୟ ମିଳିଥିଲା ।
ଏହାପରେ ଦୀପିକାଙ୍କ ଅଭିନୀତ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ‌ଲଭ୍ ଆଜକଲ୍‌, ‌ଲଫଙ୍ଗେ ପରିନ୍ଦେ‌କୁ ଦର୍ଶକ ପସନ୍ଦ କରିଥିବାବେଳେ ‌ବଚ୍‌ନା ୟେ ହସିନୋ‌, ‌ହାଉସଫୁଲ୍‌ ଆଦି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ଅଭିନୟ ପାଇଁ ନାକାରତ୍ମକ ମନ୍ତବ୍ୟ ମିଳିଥିଲା ।
ଏହାପରେ ଦୀପିକା ବଚ୍‌ନା ୟେ ହସିନୋ, ଚାନ୍ଦିନୀ ଚୌକ୍ ଟୁ ଚାଇନା, ଲଭ୍ ଆଜ୍‌କଲ୍, ମେ ଔର୍ ମିସେସ୍ ଖାନ୍ନା, କାର୍ତ୍ତିକ କଲିଂ କାର୍ତ୍ତିକ, ହାଉସଫୁଲ୍, ଲଫଙ୍ଗେ ପରିନ୍ଦେ, ବ୍ରେକ୍ କେ ବାଦ୍, ଖେଲେଁ ହମ୍ ଜୀ ଜାନ୍‌ସେ, ଆରାକ୍‌ସନ୍, ଦେସି ବଏଜ୍ ଆଦି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
ଦୀପିକାଙ୍କା ଅଭିନୀତ କଥାଚିତ୍ର ‌କ‌କ୍‌ଟେଲ୍‌ ୨୦୧୨ରେ ସଫଳ ହେବା ପରେ ଦୀପିକାଙ୍କ ଅଭିନୟ ଜୀବନରେ ଏକ ନୂଆ ମୋଡ଼ ଆସିଥିଲା ।
ଏହା ପରେ ସେ ରେସ୍-୨, ୟେ ଜବାନୀ ହୈ ଦିୱାନୀ, ଗୋଲିଓଁକି ରାସ୍‌ଲୀଳା ରାମ-ଳୀଳା, ଚେନ୍ନାଇ ଏକ୍ସ‌ପ୍ରେସ୍, କୋଚ୍ଚାଡ଼ିଆନ୍, ପିକୁ, ତମାସା, ବାଜିରାଓ ମସ୍ତାନୀ ଭଳି ସଫଳ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ଏବଂ ହିନ୍ଦୀ କଥାଚିତ୍ର ଜଗତରେ ନିଜକୁ ଏକ ଉଚ୍ଚକୋଟିର ଅଭିନେତ୍ରୀ ଭାବରେ ସ୍ଥାନୀତ କରାଇପାରିଥିଲେ ।
ଦୀପିକାଙ୍କର ବାପା ପ୍ରକାଶ ପାଦୁକୋନ, ଜଣେ ବ୍ୟାଡମିଣ୍ଟନ ଖେଳାଳୀ ଏବଂ ମାଆ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳା ଜଣେ ଗମାନାଗମନ ଏଜେଣ୍ଟ ।
ଦୀପିକା ବର୍ଷକର ହୋଇଥିବାବେଳେ ତାଙ୍କ ପରିବାର ବାଙ୍ଗାଲୋରକୁ ସ୍ଥାନାନ୍ତରିତ ହୋଇଥିଲେ ।
ଏହାପରେ ସେ ଇନ୍ଦିରାଗାନ୍ଧୀ ଜାତୀୟ ମୁକ୍ତ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟରେ କଳାରେ ସ୍ନାତକ ପାଇଁ ଯୋଗଦେଇଥିଲେ, ମାତ୍ର କିଛିଦିନ ପରେ ମଡେଲିଂରେ ଯୋଗଦେବାପାଇଁ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟ ତ୍ୟାଗ କରିଥିଲେ ।
୨୦୧୨ରେ ଦୀପିକାଙ୍କ ଅଭିନୀତ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ‌କ‌କ୍‌ଟେଲ୍‌ର ସଫଳତା ପରେ ଦୀପିକାଙ୍କ ଅଭିନୟର ଜୀବନର ମୋଡ଼ ବଦଳିଥିଲା ଏବଂ ସେ ସେହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ପାଇଁ ଅନେକ ପୁରସ୍କାର ସଭାରେ ମନୋନୀତ ହୋଇଥିଲେ ।
ଏହାପରେ ତାଙ୍କ ଅଭିନୀତ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ‌ୟେ ଜବାନୀ ହୈ ଦିୱାନୀ‌, ‌ଚେନ୍ନାଇ ଏକ୍ସ‌ପ୍ରେସ୍‌, ‌ହାପି ନିଉ ଇଅର‌ ଆଦି ସଫଳ ହୋଇଥିଲା ।
ଦୀପିକାଙ୍କ ଅଭିନୀତ ସଫଳ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରଗୁଡ଼ିକ ହେଲା: ବାଜିରାଓ ମସ୍ତାନୀ, ପିକୁ, ଗୋଲିଓଁକି ରାସଲୀଳା ରାମ୍‌-ଲୀଳା ।
ଏହାପରେ ୨୦୧୭ରେ ଦୀପିକାଙ୍କର ଅଭିନୀତ ପ୍ରଥମ ଇଂରାଜୀ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିଥିଲା ।
ଅଭିନେତା ବିନ୍ ଡିଜେଲ୍‌ଙ୍କ ସ‌ହ ଦୀପିକାଙ୍କର ପ୍ରଥମ ଇଂରାଜୀ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଥିଲା ‌: ରିଟର୍ଣ୍ଣ ଅଫ୍ ଜେଣ୍ଡର୍ କେଜ୍‌ ।
ମଡେଲିଂରେ ଯୋଗଦେବାପରେ ଦୀପିକାଙ୍କୁ ଅନେକ ଦୂରଦର୍ଶନ ବିଜ୍ଞପନରେ କାମ କରିବାର ସୁଯୋଗ ମିଳଥିଲା ।
୨୦୦୫ରେ ଦୀପିକା ‌ଲାକ୍‌ମେ ଫ୍ୟାସନ ଉଇକ୍‌‌ରେ ସୁନୀତ ବର୍ମାଙ୍କ ଡିଜାରନ୍‌ର ମଡେଲ ଭାବରେ ଅଂଶଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ଏବଂ କିଙ୍ଗ୍‌ଫିସର୍ ଫ୍ୟାସନ ଆୱାର୍ଡ଼ ସଭାରେ ‌ମଡେଲ ଅଫ୍ ଦ ଇଅର‌ ପୁରସ୍କାର ଜିତିଥିଲେ ।
୨୦୦୬ରେ ଯେତେବେଳେ କିଙ୍ଗ୍‌ଫିସର୍‌ର ଲୋକପ୍ରିୟ କ୍ୟାଲେଣ୍ଡରରେ ଦୀପିକାଙ୍କର ଫଟୋ ବାହାରିଲା, ସେତେବେଳେ ଦୀପିକା ଅଧିକରୁ ଅଧିକ ଲୋକଲୋଚନ‌କୁ ଆସିଥିଲେ ।
୨୧ ବର୍ଷ ବୟସରେ ଦୀପିକା ମୁମ୍ବାଇ ଆସିଥିଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କର ମାଉସୀଙ୍କ ପାଖରେ ରହୁଥିଲେ ।
ସେହି ବର୍ଷ ସେ ହିସେମ ରସୈମିୟାଙ୍କର ଏକ ଗୀତ ‌ନାମ୍ ହୈ ତେରା‌ରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
୨୦୦୭ରେ ଦୀପିକା ହିନ୍ଦୀ କଥାଚିତ୍ର ‌ଓମ୍ ଶାନ୍ତି ଓମ୍‌‌ ଜରିଆରେ ହିନ୍ଦୀ କଥାଚିତ୍ର ଜଗତରେ ଅଭିନୟ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ।
ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇଥିଲେ ଫାରା ଖାନା ଏବଂ ମୁଖ୍ୟ ଭୂମିକାରେ ଥିଲେ ଅଭିନେତା ଶାହାରୁଖ ଖାଁ ।
ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ଅଭିନୟ ପାଇଁ ଦୀପିକା ହେମା ମାଳିନୀଙ୍କର କିଛି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଦେଖିଥିଲେ ।
ଏହାପରେ ସେ ଅଭିନୟରେ ଥିବା ତୃଟିକୁ ସୁଧାରିବା ପାଇଁ ଅଭିନେତା ଅନୁପମ ଖେରଙ୍କର ନାଟ୍ୟ ଏକାଡେମୀରେ ଯୋଗଦେଇଥିଲେ ।
ସେହି ବର୍ଷ ତାଙ୍କୁ ୨୦୧୪ରେ ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିଥିବା ହିନ୍ଦୀ ଚଳଚ୍ଚିତର ‌ହାପି ନିଉ ଇଅର‌ରେ ନେବାକୁ ସ୍ଥିର କରାଯାଇଥିଲା, ମାତ୍ର ନିର୍ମାଣରେ ଅସୁବିଧା ହେତୁ ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରଟି ୮ବର୍ଷ ପରେ ନିର୍ମାଣ କରାଯାଇଥିଲା ।
ଦୀପିକା ୨୦୦୬ରେ କନ୍ନଡ଼ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ‌ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟା‌ ଜରିଆରେ ଅଭିନୟ ଆମରହ କରିଥିଲେ ।
ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରଟି ଅକ୍କିନେନି ନାଗାର୍ଜୁନ ଏବଂ ସୋନାଲୀ ବେନ୍ଦ୍ରେଙ୍କ ଅଭିନୀତ ତେଲୁଗୁ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ‌ମନ୍ମଧୁଡ଼ୁ‌ର ପୁନଃନିର୍ମାଣ ଥିଲା ।
‌ଫାଷ୍ଟ ଆଣ୍ଡ ଫିଉରିଅସ୍‌ ସିରିଜ୍‌ର ନାୟକ ବିନ୍ ଡିଜେଲ୍‌ଙ୍କ ସ‌ହ ଦୀପିକାଙ୍କ : ରିଟର୍ଣ୍ଣ ଅଫ୍ ଜେଣ୍ଡର୍ କେଜ୍ ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିଥିଲା ।
ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରଟି ଇଂରାଜୀ ଭାଷାରେ ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିବାର ସପ୍ତାହେ ଆଗରୁ ଭାରତରେ ହିନ୍ଦୀରେ ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିଥିଲା ।
ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ଅଭିନୟ ସ‌ହ ଦୀପିକା କିଛି ମଞ୍ଚରେ ମଧ୍ୟ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ, ସମ୍ବାଦପତ୍ରରେ ମଧ୍ୟ ଦୀପିକା କିଛି ସ୍ତମ୍ଭ ଲେଖିଛନ୍ତି ।
ଗିରିଜା ଦେବୀ ଗାୟନର ସାର୍ବଜନୀନ ଆରମ୍ଭ ୧୯୪୯ ମସିହାରେ ଅଲ ଇଣ୍ଡିଆ ରେଡ଼ିଓ ଆଲ୍ହାବାଦରେ କରିଥିଲେ ।
୧୯୪୬ ମସିହାରେ ତାଙ୍କର ବିବାହ ହୋଇଗଲା କିନ୍ତୁ ନିଜ ମା' ଏବଂ ଜେଜେ ମା'ଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧର ସାମ୍ନା କରିବାକୁ ପଡିଥିଲା , କାରଣ ଏହା ପରମ୍ପରାଗତ ରୂପରେ ମାନୁଥିଲେ କି , ବହୁ ଉଚ୍ଚ ବର୍ଗର ମହିଳାଙ୍କୁ ସାର୍ବଜନିକ ରୂପରେ ଗାୟନର ପ୍ରଦର୍ଶନ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ ।
ଗିରିଜା ଦେବୀ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ପାଇଁ ନିଜ ତରଫରୁ ପ୍ରଦର୍ଶନ ନ କରିବା ପାଇଁ ସହମତି ଦେଇଥଲେ , କିନ୍ତୁ ୧୯୫୧ ମସିହାରେ ସେ ନିଜର ପ୍ରଥମ ସାର୍ବଜନିକ ସଙ୍ଗୀତ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ ଶ୍ରୀ ଚନ୍ଦ୍ର ମିଶ୍ରଙ୍କ ସହିତ ଦେଇଥଲେ, ତାଙ୍କର ୨୯୬୦ ର ପୂର୍ବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅଧ୍ୟାୟନ ରତ ଥିଲେ ।
୧୯୮୦ ଦଶକରେ କଲିକତାରେ ଆଇ.ଟୀ.ସୀ ସଙ୍ଗୀତ ରିସର୍ଚ୍ଚ ଏକାଡେମୀ ଏବଂ ୧୯୯୦ ଦଶକରେ ବନାରସର ହିନ୍ଦୁ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟର ସଙ୍ଗୀତ ସଂକୟ ର ଜଣେ ସଦସ୍ୟ ରୂପେ କାମ କରିଥିଲେ, ଏବଂ ସେ ସଂଗୀତ ବିରାସତକୁ ସରଂକ୍ଷିତ କରିବା ପାଇଁ ବହୁ ଛାତ୍ରମାନଙ୍କୁ ପଢେଇଥିଲେ ।
ଦେବୀ ବନାରସ ଘରର ଗାୟିକା ଅଟନ୍ତି ଏବଂ ପୁରବୀ ଅଙ୍ଗ ଠୁମରୀ ଶୈଳୀ ପରମ୍ପରାର ପ୍ରଦର୍ଶନୀ କରନ୍ତି ।
ଅନେକ ପ୍ରଦର୍ଶନର ସୂଚୀ ଅର୍ଦ୍ଧ ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ ଶୈଳୀ ମାନଙ୍କ କଜାରୀ, ଚୈତି, ଏବଂ ହୋଲି ସାମିଲ ହୋଇଛି , ସେ ଖ୍ୟାଲ , ଭାରତୀୟ ଲୋକ ସଂଗୀତ ଏବଂ ଟପ୍ପା ମଧ୍ୟ ଗା'ନ୍ତି।
ସଂଗୀତ ଏବଂ ସଂଗୀତକାର ମାନଙ୍କ ନୂଆ ଗ୍ରୋବ ଶବ୍ଦକୋଶରେ କୁହାଯାଇଛି କି, ଗିରିଜା ଦେବୀ ନିଜ ଗାୟନ ଶୈଳୀରେ ଅର୍ଦ୍ଧ ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ ଗାୟନ ବିହାର ଏବଂ ପୂର୍ବୀ ଉତ୍ତରପ୍ରଦେଶ ଗୀତର କ୍ଷତ୍ରିୟ ବିଶେଷତା ସହିତ ତା'ର ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ ପରୀକ୍ଷଣକୁ ଯୋଡ଼ିଥାଏ ।
ତାହା ଅଳଙ୍କାର ସଂଗୀତ ସ୍କୁଲର ସଂସ୍ଥାପକ, ଶ୍ରୀମତୀ ମମତା ଭାର୍ଗବ, ଯାହାର ଭାରତୀୟ ସଂଗୀତ ସ୍କୁଲ ଶହ ଶହ ଦୂରରୁ ଛାତ୍ର ମାନଙ୍କୁ ଆକର୍ଷିତ କରିଛି ।
ଗିରିଜା ଦେବୀଙ୍କ ଜନ୍ମ, ୮ ମଇ ୧୯୨୯ ମସିହାରେ ବାରଣାସୀ ର ଏକ ଭୂମିହାର ଜମିଦାର ରାମଦେବ ରାୟ,ଙ୍କ ଘରେ ହୋଇଥିଲା ।
ସେ ଗିରିଜା ଦେବୀଙ୍କୁ ସଙ୍ଗୀତ ଶିଖାଉଥିଲେ , କଳାନ୍ତରରେ ସେ , ଗାୟକ ଏବଂ ସାରଙ୍ଗୀ ବାଦକ ସରୁଜ ପ୍ରସାଦ ମିଶ୍ରଙ୍କଠାରୁ ପାଞ୍ଚ ବର୍ଷ ବୟସରୁ ଖ୍ୟାଲ ଏବଂ ଟପ୍ପା ଗାୟନର ଶିକ୍ଷା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ।
ଗିରିଜା ଦେବୀ ୯ ବର୍ଷ ବୟସରେ , ଫିଲ୍ମ ୟାଦ ରହେରେ ଅଭିନୟ ମଧ୍ୟ କରିଥିଲେ ଏବଂ ନିଜ ଗୁରୁ ଶ୍ରୀ ଚନ୍ଦ୍ର ମିଶ୍ରଙ୍କ ସାନିଧ୍ୟରେ ସଙ୍ଗୀତର ବିଭିନ୍ନ ଶୈଳୀର ପଢ଼ା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ।
ଗିରିଜା ଦେବୀ ସେନୀୟା ଏବଂ ବନାରସ ଘରୋଇର ଏକ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଭାରତୀୟ ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ ଗାୟିକା ଅଟନ୍ତି ।
ଠୁମରୀ ଗାୟନକୁ ପରିସ୍କୃତ କରିବା ତଥା ଏହାକୁ ଲୋକପ୍ରିୟ ବନେଇବାରେ ତାଙ୍କର ବହୁତ ବଡ଼ ଯୋଗଦାନ ରହିଛି ।
ଜ୍ୟୋତି ରଞ୍ଜନ ଚେନ୍ନାଇରେ ଇଞ୍ଜିନିୟରିଂ ପଢ଼ୁଥିଲାବେଳେ ଏକ ତାମିଲ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ପାଇଁ ମନୋନୀତ ହୋଇଥିଲେ, ମାତ୍ର ତାଙ୍କ ତାମିଲ ଭାଷା ଜଣ ନଥିବାରୁ ସେ ସେହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରୁ ଓହରିଯାଇଥିଲେ ।
ପରବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ ସେ ଓଡ଼ିଶା ଆସିବା ପରେ କଲର୍ସ ଓଡ଼ିଆରେ ପ୍ରସାରିତ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ ମିଠା ମିଠା ଯୋଡ଼ିରେ ଅଂଶଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ଏବଂ ବିଜୟୀ ହୋଇଥିଲେ ।
ଏହି କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମଟିରେ ବିଜୟୀ ଯୋଡ଼ିଙ୍କୁ ନେଇ ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର ମିଠା ମିଠା ନିର୍ମାଣ କରାଯାଇଥିଲା ।
ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିରେ ଜ୍ୟୋତିଙ୍କ ସ‌ହ ଅଙ୍କିତା, ସମ୍ଭବ, ଶ୍ରଦ୍ଧା, ରାଜେଶ, ପ୍ରକୃତି ମିଶ୍ର ଆଦି କଳାକାରମାନେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରଟିର ମୁକ୍ତିଲାଭ ପୂର୍ବରୁ ତାଙ୍କର ଅନ୍ୟ ତିନୋଟି ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିସାରିଥିଲା ।