polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ଗୋଡ ହାଡ ବା ପିଠିହାଡ ଭାଙ୍ଗିଗଲେ ଡାକ୍ତରମାନେ ପ୍ରାୟ ତିନିମାସ ପ୍ଳାଷ୍ଟର କରି ଦିଅନ୍ତି ।
ହାଡ଼ ମଣିଷକୁ କେବଳ ଛିଡ଼ାକରିବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରେ ନାହିଁ , ତା ଛଡା ଶରୀରର ଯେତୋଟି ମାଂସପେଶୀ ଅଛି ସବୁ ପ୍ରାୟ ହାଡ଼କୁହିଁ ଆଶ୍ରାକରି ଥାଆନ୍ତି ।
ମାତ୍ର ଅଧିକାଂଶ ନାଲିକୋଷ ବା ଲୋହିତ ରକ୍ତ କଣିକା ହାଡ଼ ଭିତରର ମଜ୍ଜାରୁ ତିଆରି ହୁଏ ।
ନାଲିକୋଷ ଶରୀର ପାଇଁ ପାଇଁ ଅମ୍ଳଜାନ ନିଆ ଅଣା କରେ ଓ ଧଳା କୋଷ ବା ଶ୍ୱେତ ରକ୍ତକଣିକାମାନେ ଶରୀରର ମିଲିଟାରୀ ଫୌଜ ଭଳିଆ କାମ କରନ୍ତି ।
କୌଣସି ଜୀବାଣୁ ଇତ୍ୟାଦି ଦେହ ଭିତରକୁ ଆସିଗଲେ ଏଇ ଧଳା କୋଷମାନେ ତାଙ୍କୁ ଆକ୍ରମଣ କରି ନାନା ଉପାୟରେ ମାରି ପକାନ୍ତି ।
ହାଡ଼ କାମ କରିବା ବନ୍ଦ କରିଦେଲେ ଶରୀର ରକ୍ତହୀନ ହୋଇଯାଇ ରୋଗାକ୍ରାନ୍ତ ହୋଇଯିବ ।
କେତେ କାଲସିଅମ ଓ ଫସଫରସ ଶରୀରର ରକ୍ତରେ ବୁଲିବ ତାହା ଶରୀରର ପାରାଥାଇରଏଡ ଗ୍ରନ୍ଥିର ରସ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରେ ।
ସେ ଗ୍ରନ୍ଥିର ରସ କୌଣସି କାରଣରୁ ବେଶି ବେଶି ବାହାରିଲେ ହାଡ଼ରୁ କାଲସିଅମ ରକ୍ତକୁ ଚାଲିଯିବାକୁ ବାଧ୍ୟ ହୁଏ - ଫଳରେ ହାଡ ନରମା ହୋଇଯାଏ ଓ କେତେବେଳେ ଭାଙ୍ଗି ମଧ୍ୟ ଯାଏ ।
କାଲସିଅମ ଚାଲିଗଲେ ଫସଫରସ ମଧ୍ୟ ଚାଲିଯାଏ ଏବଂ ରକ୍ତରେ ବେଶୀ କାଲସିଅମ ଓ ଫସଫରସ ରହିଲେ ବୃକକରେ ପଥର ହୋଇଯାଇ ବୃକକଟି ବେମାରିଆ ହୋଇଯାଏ ଓ ମଣିଷ ଯୁରିମିଆଁ ରୋଗରେ ଆକ୍ରାନ୍ତ ହୋଇଯାଇ ମରିଯାଏ।
ଶରୀର ବୁଢ଼ା ହୋଇଗଲେ ହାଡ଼ କାଲସିଅମକୁ ଧରି ରଖି ପାରେନାହିଁ, ଆସ୍ତେ ଆସ୍ତେ ନରମା ହୋଇଯାଏ, ଭଙ୍ଗୁର ପ୍ରବଣ ହୋଇଯାଏ ।
ଡାକ୍ତରଙ୍କଦ୍ୱାରା ଦାନ୍ତସବୁ ପରୀକ୍ଷା କରାଇ ନେବା ଦରକାର ଓ ଦାନ୍ତସବୁ ସଫାସୁତୁରା କରାଇ ନେବା ଦରକାର ।
ତେଣୁ ଫ୍ଳୋରିନ ଥିବା ପାଣି ବ୍ୟବହାର କରିବା ଦରକାର ବା ଫ୍ଳୋରିନ ଥିବା ଦାନ୍ତମଜା ପେଷ୍ଟ ବ୍ୟବହାର କଲେ ଦାନ୍ତ ଭଲ ରହେ ।
ଯଦି ବ୍ରସ ବ୍ୟବହାର କରିବ ତା’ହେଲେ ନରମ ବ୍ରସ ଉପର ତଳକୁ ବା ବୃତ୍ତାକାର ଭାବରେ ବୁଲାଇ ଦାନ୍ତକୁ ମାଜିଲେ ତାହା ଘୋରି ହୋଇ ନଷ୍ଟ ହୁଏ ନାହିଁ ।
ହେବାକୁ ହେଲେ ନରମା ହାଡ଼ର ଆବଶ୍ୟକତା ରହିଥିଲା ଯାହା ହାଡ ବେଶ ବଙ୍କେଇ ଆସି ଯାଇ ପାରେ ।
ଜନ୍ମ ନେଲା ପରେ ହାଡ଼ ବଢିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କରିଥାଏ ଓ ଶରୀର ବେଶୀ ବେଶୀ ଖାଇଥାଏ ।
କ୍ୟାଲସିୟମ ଅଭାବରେ ହାଡ଼ ନରମ ହୁଏ ଓ ଅଷ୍ଟିଓ ମୋଲାସିଆ ବା ରିକେଟସ୍ ରୋଗରେ ଆକ୍ରାନ୍ତ ହୋଇଥାଏ ।
ସେ ସବୁ ହାଡମାନଙ୍କୁ ଚଳାଇବା ପାଇଁ ନାନାପ୍ରକାରର ଅନେକ ମାଂସପେଶୀ ଓ ମାଂସପେଶୀମାନଙ୍କୁ ଚଳାଇବା ପାଇଁ ସ୍ନାୟୁତନ୍ତୁ ରହିଛି ।
ମଣିଷର ମଥାରେ ଯେଉଁ ଗେରୁ ଅଛି ତହିଁରୁ ଲାଙ୍ଗୁଳ ଭଳି କିଛି ଗେରୁରୁ ଅନେକ ସ୍ନାୟୁତନ୍ତୁ ବାହାରି ସବୁ ମାଂସପେଶୀମାନଙ୍କୁ ଯାଇଛି ।
ସେମାନଙ୍କ ଦେହରେ ତଡିତ୍ ପ୍ରବାହ ହୋଇ ମାଂସପେଶୀମାନଙ୍କୁ ଉତ୍ତେଜିତ କରାଇ ଚଳାଇଥାଏ ।
ଯେତେ କାଲସିଅମ ହାଡ଼ରେ ଅଛି ସେଥିରେ ଗୋଟାଏ ଛୋଟ ଘରକୁ ଅକ୍ଳେଶରେ ଚୂନ ଲଗାଯାଇ ପାରିବ ।
ଶରୀରକୁ ଯେତେବେଳେ କିଛି କାମପାଇଁ କାଲସିଅମ ବା ଫସଫରସ ଦରକାର ପଡେ ସେତେବେଳେ ସେ ହାଡ଼ରୁ କିଛି କିଛି ନେଇଯାଏ ପୁଣି ସମୟ ଦେଖି ଜମା କରି ପକାଏ ।
ଏ ଗୁଡ଼ିକ ଭିତରୁ ଜଙ୍ଘ ହାଡ ଅଣ୍ଟା ହାଡ ଆଉ ପିଠି ହାଡମାନଙ୍କ ଭିତରେ ଏସବୁ ରକ୍ତ ତିଆରି କାରଖାନା ମାନ ଅଛି ।
୧୦ରୁ ୧୧ ମାସ ଯାଏ ମଣିଷ ଶିଶୁ ଠିଆ ହୋଇ ଚାଲି ପାରେନା କାରଣ ସେ ଯାଏ ହାଡ଼ ମଜଭୂତ ହୋଇ ନ ଥାଏ ।
ଏସବୁ ଆଘାତ ପାଇ ଭାଙ୍ଗିବା ଛଡା ଆଉ ଗୋଟାଏ ବେମାରି ହାଡର ଗଣ୍ଠିମାନଙ୍କରେ ହୁଏ ।
ସବୁଠୁ ସରୁଆ ଆଉ ଛୋଟ ହାଡ ହେଉଛି ଶରୀରର ମଝି କାନରେ ଥିବା ୩ଟି ହାଡ ଭିତରୁ ଷ୍ଟେପିସ୍ଟି ।
ସେ ଜଣେ ସମ୍ପୁର୍ଣ୍ଣ ପାରିବାରିକ ବ୍ୟକ୍ତି ଥିଲେ ଏବଂ ପତ୍ନୀ ଓ ଛଅ ଝିଅମାନଙ୍କ ସହ ସମୟ ଅତିବାହିତ କରିବାକୁ ପସନ୍ଦ କରୁଥିଲେ ।
ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ବ୍ୟତିତ, ସେ ପଢ଼ିବା, କବିତା ଲେଖିବା, ଚିତ୍ରାଙ୍କନ ଓ ତବଲା ବାଦନରେ ରୁଚି ରଖିଥିଲେ ।
୨୬ ଜୁଲାଇ ୧୯୯୦ ମସିହାରେ ନିଜ ଶେଷ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର "କିଛି ଆଶା କିଛି ସ୍ୱପ୍ନ" ତିଆରି କରିବା ଅବସ୍ଥାରେ ହୃଦଘାତରେ ତାଙ୍କର ପରଲୋକ ହୋଇଥିଲା ।
୧୯୫୪ ମସିହାରେ ସେ ନାଟ୍ୟକାର ମନୋରଞ୍ଜନ ଦାସଙ୍କ ସହ ମିଶି କେଦାର ଗୌରୀ କଥାଚିତ୍ର ନିର୍ମାଣ କରିଥିଲେ ।
ଏହି କଥାଚିତ୍ରର ଅଦ୍ଭୁତ ସଫଳତା ପରେ ସେ ରଙ୍ଗମଞ୍ଚ ଛାଡି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ କଥାଚିତ୍ର ନିର୍ମାଣରେ ମନୋଯୋଗ କରିଥିଲେ ।
"କ୍ରୀଏଟିବ ମୁଭିଜ୍ ପ୍ରଡକ୍ସନସ" ନାମରେ ଏକ ପ୍ରଯୋଜନା ସଂସ୍ଥା ଗଠନ କରି ସେ କଥାଚିତ୍ର ନିର୍ମାଣ କରୁଥିଲେ ।
୮ମାର୍ଚ ୧୯୨୩ ମସିହାରେ ସେ କଟକରେ ସେ ପିତା ନଗେନ୍ଦ୍ରନାଥ ଓ ମାତା ସରୋଜିନି ଦେବିଙ୍କଠାରୁ ଜନ୍ମ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ।
ପିଲାଦିନରୁ ସେ ଡ୍ରାମା ଓ ସଂଗୀତ ପ୍ରତି ଆକ୍ରୁଷ୍ଟ ଥିଲେ ଓ କାଳକ୍ରମେ ରଙ୍ଗମଞ୍ଚରେ ଯୋଗଦାନ କରିଥିଲେ ।
କ୍ରମେ ସେ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ନିର୍ମାଣ ପ୍ରତି ଆକ୍ରୁଷ୍ଟ ହେଲେ ଏବଂ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ନିର୍ମାଣ କଳାକୁ ଆୟତ୍ତ କରିଥିଲେ ।
ତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଜଣାଇ ସମ୍ମାନରେ ପ୍ରତି ବର୍ଷ ଓଡ଼ିଆ ସିନେମାରେ ଉଲ୍ଲେଖନିୟ ପ୍ରଦର୍ଶନ ପାଇଁ "ନିତାଇ ପାଲିତ ସମ୍ମାନ" ପୁରସ୍କାର ଦିଆ ଯାଉଛି ।
ନିତାଇ ପାଲିତ ଓଡ଼ିଆ କଥାଚିତ୍ର ଜଗତର ଜଣେ ପ୍ରଖ୍ୟାତ ପ୍ରଯୋଜକ, ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ ତଥା କାହାଣୀକାର ।
ଶୁକ୍ଳ ଏକାଦଶୀ: ଦେବଉତ୍‌ଥାପନ ଏକାଦଶୀ/ ପ୍ରବୋଧିନୀ ଏକାଦଶୀ, ଶ୍ରୀମନ୍ଦିରରେ ଲକ୍ଷ୍ମୀନାରାୟଣ ବେଶ ବା ଠିଆକିଆ ବେଶ
ଶୁକ୍ଳ ଦ୍ୱାଦଶୀ: ଗରୁଡ଼ ଦ୍ୱାଦଶୀ, ଶ୍ରୀମନ୍ଦିରରେ ବାଙ୍କଚୂଡ଼ା ବେଶ ବା ବାମନ ବେଶ
ତ୍ରୟୋଦଶୀ: ବଡ଼ଓଷା,ଶ୍ରୀମନ୍ଦିରରେ ତ୍ରିବିକ୍ରମ ବେଶ ବା ଆଡ଼କିଆ ବେଶ
ଶୁକ୍ଳ ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ: ବୈକୁଣ୍ଠ ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ, ଶ୍ରୀମନ୍ଦିରରେ ଲକ୍ଷ୍ମୀନୃସିଂହ ବେଶ ବା ଡାଳିକିଆ ବେଶ
କାର୍ତ୍ତିକ ପୂର୍ଣ୍ଣିମା: ରାସ ପୂର୍ଣ୍ଣିମା, ଶ୍ରୀମନ୍ଦିରରେ ରାଜରାଜେଶ୍ୱର ବେଶ ବା ସୁନାବେଶ
ପୌରାଣିକ ମତେ ପରମପିତା ବ୍ରହ୍ମା ଦେବର୍ଷି ନାଦଙ୍କୁ କାର୍ତ୍ତିକ ମାସର ମହାତ୍ମ୍ୟ ବୁଝାଇ କହୁଛନ୍ତି – ମାସମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କାର୍ତ୍ତିକ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁ ଏବଂ ତୀର୍ଥମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ନାରାୟଣ ତୀର୍ଥ ବଦରିକାଶ୍ରମ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅଟେ ।
ଅର୍ଥାତ କାର୍ତ୍ତିକ ପରି ମାସ ନାହିଁ, ସତ୍ୟଯୁଗ ପରି ଯୁଗ ନାହିଁ, ବେଦସଦୃଶ ଶାସ୍ତ୍ର ନାହିଁ ଏବଂ ଗଙ୍ଗା ପରି ତୀର୍ଥ ନାହିଁ ।
ତନ୍ମଧ୍ୟରୁ ଶେଷ ପାଞ୍ଚଦିନ ଅର୍ଥାତ୍ କାର୍ତ୍ତିକ ଶୁକ୍ଳ ଏକାଦଶୀଠାରୁ ପୂର୍ଣ୍ଣମୀ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପବିତ୍ର ଦିବସ ।
ଏହି ପାଞ୍ଚଦିନକୁ ଭୀଷ୍ମ ପଞ୍ଚକ, ବକ ପଞ୍ଚକ, ମହାପଞ୍ଚକ ଇତ୍ୟାଦି କୁହାଯାଏ ।
କୃତ୍ତିକା ନକ୍ଷତ୍ର ଯୁକ୍ତ ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ପଡୁଥିବା ଚାନ୍ଦ୍ରମାସକୁ କାର୍ତ୍ତିକ ମାସ କହନ୍ତି ।
ନାରଦୀୟ ପୁରାଣ ମତେ ମାସ ମଧ୍ୟରେ କାର୍ତ୍ତିକ ମାସ ହେଉଛି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମାସ, ଯେପରି ଯୁଗ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସତ୍ୟଯୁଗ ।
ଏହା ଧର୍ମ ମାସ ହୋଇଥିବାରୁ ଗାଁରୁ ସହର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜନଗଣ ଏ ମାସଟିକୁ ନିଷ୍ଠା ସହକାରେ ପାଳନ କରନ୍ତି ।
ଏହି ସମୟରେ ଦୀପାବଳି ଦୀପଦାନ, ବୋଇତ ବନ୍ଦାଣ, ରାଧା ଦାମୋଦର ପୂଜା, ବଡ଼ଓଷା, ବାଲୁଙ୍କା ପୂଜା ଇତ୍ୟାଦି କରନ୍ତି ।
ଏହା ୩ ଶତାବ୍ଦୀ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପୃଥିବର ସର୍ବବୃହତ ସମୁଦ୍ର ପର ସାମ୍ରାଜ୍ୟ ଥିଲା ।
ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ଅଷ୍ଟମ ଶତାବ୍ଦୀରେ ଏହି ଟୋଲେଡୋ ସାମ୍ରାଜ୍ୟ ଏକ ମୁସଲମାନ ସାମ୍ରାଜ୍ୟ ଅଧୀନରେ ଆସିଯାଇଥିଲା ଯେଉଁମାନେ ୭୧୧ ମସିହା ସୁଦ୍ଧା ପ୍ରାୟଦ୍ୱୀପର ଅଧିକାଂଶ ଅଂଚଳରେ ଶାସନ କରୁଥିଲେ ।
ଏହି ସମୟରେ ମାତ୍ର ପ୍ରାୟଦ୍ୱୀପର ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ଅଳ୍ପକିଛି ଖ୍ରୀଷ୍ଟିଆନ ସାମ୍ରାଜ୍ୟ ନିଜର ସାମ୍ରାଜ୍ୟ ଜାରି ରଖିଥିଲେ ।
ଏହି ଖ୍ରୀଷ୍ଟିଆନ ଏବଂ ମୁସଲମାନ ସାମ୍ରାଜ୍ୟଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅନେକ ଯୁଧ୍ୟ ହୋଇଥିଲା ଯୋଉଟାକୁ ଇବେରିୟ ପୁନଃବିଜୟ ବୋଲି କୁହାଯାଏ ।
ଧୀରେ ଧୀରେ କରି ପନ୍ଦରଶହ ଶତାବ୍ଦୀର ଶେଷରେ ପୁରା ପ୍ରାୟଦ୍ୱୀପ ଖ୍ରୀଷ୍ଟିଆନମାନଙ୍କ ଅଧୀନରେ ଥିଲା ଯେଉଁମାନେ ୧୪୯୨ରେ ଇବେରିୟ ପ୍ରାୟଦ୍ୱୀପର ଶେଷ ଖାଲିଫାରାଜ କୁ ହରାଇବାରେ ସଫଳ ହୋଇଥିଲେ ଏବଂ ଏହା ସହ ସ୍ପେନ ଗୋଟେ କ୍ୟାଥୋଲିକ ରାଜତନ୍ତ୍ର ଅଧୀନରେ ଆସିଗଲା ।
ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ଆଧୁନିକ ଯୁଗରେ ସ୍ପେନ ଦୁନିଆର ପ୍ରଥମ "ବିଶ୍ୱ ସାମ୍ରାଜ୍ୟ" ରୂପରେ ପରିଣତ ହୋଇଥିଲା ଯାହା ପୃଥିବୀରେ ଗୋଟେ ବୃହତ ସାଂସ୍କୃତିକ ଏବଂ ଭାଷାବିତ୍ତ୍ୱିକ ପରମ୍ପରା ଛାଡ଼ିଯାଇଛି ଯାହା ପାଖାପାଖି ୫୭ କୋଟି ସ୍ପାନିଶ ଭାଷାବାସୀ ଲୋକଙ୍କୁ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ କରେ ।
ଏହା ପ୍ରାୟତଃ ଇବେରିୟ ପ୍ରାୟଦ୍ୱୀପରେ ଅବସ୍ଥିତ ଏବଂ ଏହାର ଦୁଇଟି ଆଫ୍ରିକୀୟ ପରୀକ୍ଷେତ୍ର ଅଛି ।
ଏହାର ଏକ ଦ୍ୱୀପକୁଞ୍ଜ ଆଫ୍ରିକୀୟ ତଟଠାରୁ ୧୦୦ କିମି ଦୂରତାରେ ଅବସ୍ଥିତ ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଏକ ଦ୍ୱୀପକୁଞ୍ଜ ମଧ୍ୟ ସାଗରରେ ଅବସ୍ଥିତ ।
ଏହା ହେଉଛି ଏକ ମାତ୍ର ଇଉରୋପୀୟ ଦେଶ ଯିଏ ଆଫ୍ରିକା ସହିତ ଏକ ଭୌତିକ ସୀମା ଭାଗ କରେ ।
ସ୍ପେନର ମୁଖ୍ୟଭୂମି ଉତ୍ତରରେ ଫ୍ରାନ୍ସ , ପଶ୍ଚିମରେ ପର୍ତ୍ତୁଗାଲ ଏବଂ ଦକ୍ଷିଣରେ ଇଂଲଣ୍ଡ ସହିତ ଭୌତିକ ସୀମା ଭାଗ କରେ ।
ଏହା ଦକ୍ଷିଣ ଏବଂ ପୂର୍ବରେ ଭୂମଧ୍ୟ ସାଗରଦ୍ୱାରା ଘେରି ହୋଇ ଅଛି କେବଳ ଗୋଟେ ଛୋଟ ଭୂମି ସୀମାକୁ ଛାଡି଼ଦେଲେ ଯାହାକି ଏକ ଇଂରେଜ କ୍ଷେତ୍ର ।
ସ୍ପେନ ଏକ ଧର୍ମନିରପେକ୍ଷ ସଂସଦୀୟ ଗଣତନ୍ତ୍ର ଏବଂ ରାଜା ଫେଲିପେଙ୍କ ଅଧୀନରେ ଗୋଟେ ସଂସଦୀୟ ରାଜତନ୍ତ୍ର ।
ଏହା ପୃଥିବୀର ୧୪ତମ ସର୍ବବୃହତ ଅର୍ଥନୀତି ଅନୁସାରେ ଏବଂ ୧୬ତମ ସର୍ବବୃହତ ଅର୍ଥନୀତି ।
ଏହା ସଂଯୁକ୍ତ ରାଷ୍ଟ୍ରର , ଇଉରୋପୀୟ ସଂଘ , ଇଉରୋପୀୟ ପରିଷଦ , ଇବେରିୟ ଆମେରିକୀୟ ରାଜ୍ୟ ସଂଗଠନ, ଭୂମଧ୍ୟ ସାଗର ସଂଗଠନ, ନାଟୋ , ଇଉରୋପେର ସୁରକ୍ଷା ଏବଂ ସହକାରିତା ସଂଗଠନ ଏବଂ ସହକାରିତା ଏବଂ ବିକାଶ ସଂଗଠନର ସଦସ୍ୟ ।
ଯଦିଓ ଏହା ଜି-୨୦ର ସଦସ୍ୟ ନୁହେଁ, ତଥାପି ଏହାକୁ ଜି-୨୦ରେ ସମସ୍ତ ଶିଖର ସମ୍ମିଳନୀରେ ଭାଗ ନବର ଏକ ସ୍ଥାୟୀ ନିମନ୍ତ୍ରଣ ମିଳିଛି ଯୋଉଁଟାକି ବାସ୍ତବରେ ସ୍ପେନକୁ ଜି-୨୦ର ଏକ ସଦସ୍ୟ ବନାଉଛି ।
ଏହା ୨୦୦ ଖ୍ରିଷ୍ଟ ପୂର୍ବରେ ରୋମାନ୍ ଶାସନ ଅଧିନରେ ଆସିଗଲା, ଯାହା ଫଳରେ ଏହାର ନାମ ହିସ୍ପାନିଆ ରଖାଗଲା ।
୪୭୬ ଖ୍ରୀଷ୍ଟାବ୍ଦରେ ପଶ୍ଚିମ ରୋମାନ୍ ସାମ୍ରାଜ୍ୟର ପତ୍ତନପରେ ଏହା ଜର୍ମାନ ଆଦିବାସୀ ପରିସଂଘଦ୍ୱାରା ଆକ୍ରମଣର ଶିକାର ହୋଇଥିଲା ଏବଂ ପରେ ସେମାନଙ୍କଦ୍ୱାରା ଅପେକ୍ଷାକୃତ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ରାଜ୍ୟର ପ୍ରତିଷ୍ଠା ଦେଖିଥିଲା ।
ଶେଷରେ ସମସ୍ତ ରାଜ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଭିସିଗଥ୍ମାନଙ୍କଦ୍ୱାରା "ଟୋଲେଡୋ ସାମ୍ରାଜ୍ୟ"ରେ ଏକତ୍ରୀତ କରିଥିଲେ ।
୫,୦୫,୯୯୦ ବର୍ଗ କିମିର ଭୌତିକ କ୍ଷେତ୍ର ସହିତ ସ୍ପେନ ପଶ୍ଚିମ ଇଉରୋପର ଦ୍ୱିତୀୟ ସର୍ବବୃହତ, ଦକ୍ଷିଣ ଇଉରୋପ ଏବଂ ଇଉରୋପୀୟ ସଂଘରର ସର୍ବବୃହତ ଏବଂ ଇଉରୋପୀୟ ମହାଦ୍ୱୀପର କ୍ଷେତ୍ର ଅନୁଯାୟୀ ସର୍ବବୃହତ ଦେଶ ।
ଜନସଂଖ୍ୟା ଅନୁଯାୟୀ ଏହା ଇଉରୋପର ଷଷ୍ଠ ଏବଂ ଇଉରୋପୀୟ ସଂଘର ପଞ୍ଚମ ସର୍ବବୃହତ ଦେଶ ।
ଏହାର ରାଜଧାନୀ ମାଦ୍ରିଦ ଏବଂ ଅନ୍ୟ ପ୍ରମୁଖ ସହର ଅଟନ୍ତି ବାର୍ସିଲୋନା , ୱାଲେନ୍ସିଆ , ସେବିୟା ,ମାଲାଗା ଏବଂ ବିଲ୍ବାଓ ।
ସାଧାରଣ ଜୀବନରେ ଗଣିତର ଅନେକ ଆବଶ୍ୟକତା ରହିଛି, ତେଣୁ ଗଣିତଜ୍ଞଙ୍କ ବ୍ୟତୀତ ଅନ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ ଏଥିରେ ଗବେଷଣା କରନ୍ତି ।
ବ୍ୟବସାୟ, ବିଜ୍ଞାନ, ଇଞ୍ଜିନିୟରିଙ୍ଗ୍, ସ୍ଥାପତ୍ୟ ସବୁଥିରେ ଗଣିତର ଆବଶ୍ୟକତା ରହିଛି ।
ଉପଲବ୍ଧ ସତ୍ୟର ବ୍ୟବହାର କରି ନୂତନ ସତ୍ୟ ଆବିଷ୍କାର କରିବାର ବିଶେଷ ଉପାୟ ହେଉଛି ଅପସାରଣ ।
ଅପସାରଣ ପଦ୍ଧତି ଅନ୍ୟ ଚିନ୍ତା ଓ ଗାଣିତିକ ଚିନ୍ତା ମଧ୍ୟରେ ପାର୍ଥକ୍ୟ ସୃଷ୍ଟି କରେ ।
ଗଣିତଜ୍ଞମାନେ ବିଭିନ୍ନ ବିଷୟରେ ସମାନତା ଅନୁଧ୍ୟାନ କରି ନୂତନ ସୂତ୍ର ସ୍ଥାପନ କରନ୍ତି ।
ଗାଣିତିକ ସମସ୍ୟାର ସମାଧାନ ପାଇଁ ବର୍ଷବର୍ଷ ଏପରିକି ଶତାବ୍ଦୀ ମଧ୍ୟ ବିତିଯାଏ ।
ଉନବିଂଶ ଶତାବ୍ଦୀରେ ଗିସେପ୍ପେ ପିନୋ , ଡେଭିଡ୍ ହିଲ୍‌ବର୍ଟ୍ ଆଦିଙ୍କ ଉଲ୍ଲେଖନୀୟ କାର୍ଯ୍ୟ ପରେ, ପୂର୍ବପ୍ରମାଣିତ ସୂତ୍ରଦ୍ୱାରା ନୂତନ ସୂତ୍ରପାତ କରିବା ପ୍ରଥା ପ୍ରଚଳିତ ହୋଇଛି ।
ବାସ୍ତବ ପରିସ୍ଥିତିର ସଠିକ ଗାଣିତିକ ସୂତ୍ର ନିରୂପଣ ହେଲା ପରେ, ଗାଣିତିକ ତର୍କଦ୍ୱାରା ତାହାର ପୂର୍ବାନୁମାନ କରାଯାଇପାରେ ।
ଅପସାରଣ ଓ ତର୍କଦ୍ୱାରା ଗଣିତ ଗଣନ, ହିସାବ, ମାପ ଓ ଭୌତିକ ବସ୍ତୁର ଆକୃତି ଓ ଗତି ବିଷୟରେ ତଥ୍ୟ ପ୍ରଦାନ କରେ ।
ଗ୍ରୀକ୍ ଗଣିତରେ ପ୍ରଥମେ କଠିନ ଯୁକ୍ତି ହୋଇଥିବାର ଜଣାଯାଏ, ଉଲ୍ଲେଖନୀୟ ଭାବେ ୟୁକ୍ଲିଡ୍‌ଙ୍କର ଏଲିମେଣ୍ଟ୍‌ସ୍‌ରେ ।
ପ୍ରଥମରୁ ଅପେକ୍ଷାକୃତ ଧିର ଗତିରେ ଉନ୍ନତି କରୁଥିବା ଗଣିତ, ରେନେସାଁ ଯୁଗରେ ବିଜ୍ଞାନର ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଆବିଷ୍କାର ସହିତ ମିଶି ବେଗବାନ ହେଲା, ଯାହା ଏବେ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅବ୍ୟାହତ ଅଛି ।
ସେ ସୁବେଦାର ପାହ୍ୟାରେ ଥିବା ଜଣେ ସେନା ଅଧିକାରୀ ରାମଜୀ ମାଲୋଜୀ ସାକପାଲ ଏବଂ ଲକ୍ଷ୍ମଣ ମୁରବାଦକରଙ୍କ କନ୍ୟା ଭୀମାବାଇ ସାକପାଲଙ୍କ ୧୪ତମ ଏବଂ ଶେଷ ସନ୍ତାନ ଥିଲେ ।
ତାଙ୍କ ପରିବାର ଆଧୁନିକ ମହାରାଷ୍ଟ୍ରର ରତ୍ନଗିରି ଜିଲ୍ଲାର ଆମ୍ବାଡାୱେ ସହରର ମରାଠୀ ଥିଲେ ।
ଆମ୍ବେଦକର ଏକ ମହାର ଜାତିରେ ଜନ୍ମ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ, ଯେଉଁମାନଙ୍କୁ ଅସ୍ପୃଶ୍ୟ ଭାବରେ ବିବେଚନା କରାଯାଉଥିଲା ଏବଂ ସାମାଜିକ-ଅର୍ଥନୈତିକ ଭେଦଭାବର ଶିକାର କରାଯାଉଥିଲା ।
ଆମ୍ବେଦକରଙ୍କ ପୂର୍ବପୁରୁଷମାନେ ଦୀର୍ଘ ଦିନ ଧରି ବ୍ରିଟିଶ ଇଷ୍ଟ ଇଣ୍ଡିଆ କମ୍ପାନୀର ସେନାରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କ ପିତା ମହୁ କ୍ୟାଣ୍ଟନମେଣ୍ଟରେ ବ୍ରିଟିଶ ଭାରତୀୟ ସେନାରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ ।
ଯଦିଓ ସେମାନେ ବିଦ୍ୟାଳୟରେ ପଢୁଥିଲେ, ଆମ୍ବେଦକର ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଅସ୍ପୃଶ୍ୟ ପିଲାମାନଙ୍କୁ ଅଲଗା କରାଯାଇଥିଲା ଏବଂ ଶିକ୍ଷକମାନେ ବିଶେଷ ଧ୍ୟାନ କିମ୍ବା ସାହାଯ୍ୟ କରିନଥିଲେ ।
ଯେତେବେଳେ ସେମାନଙ୍କୁ ପାଣି ପିଇବାର ଆବଶ୍ୟକତା ପଡୁଥିଲା, ସେତେବେଳେ ଉଚ୍ଚ ଜାତିର କାହାକୁ ସେହି ପାଣିକୁ ଉଚ୍ଚତାରୁ ଢାଳିବାକୁ ପଡୁଥିଲା କାରଣ ସେମାନଙ୍କୁ ପାଣି କିମ୍ବା ସେଥିରେ ଥିବା ପାତ୍ରକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରିବାକୁ ଦିଆଯାଉନଥିଲା ।
ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ସାଧାରଣତଃ ସ୍କୁଲ ପିଅନ ଦ୍ୱାରା ଯୁବ ଆମ୍ବେଦକରଙ୍କ ପାଇଁ କରାଯାଉଥିଲା ଏବଂ ଯଦି ପିଅନ ଉପଲବ୍ଧ ନଥିଲା ତେବେ ତାଙ୍କୁ ବିନା ପାଣିରେ ଯିବାକୁ ପଡୁଥିଲା; ପରବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ ସେ ତାଙ୍କ ଲେଖାରେ ପରିସ୍ଥିତିକୁ "ନୋ ପିଅନ, ନୋ ୱାଟର" ବୋଲି ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଥିଲେ ।
ତାଙ୍କୁ ଏକ ବସ୍ତାରେ ବସିବାକୁ ପଡ଼ିଥିଲା, ଯାହାକୁ ତାଙ୍କୁ ନିଜ ସହ ଘରକୁ ନେବାକୁ ପଡ଼ିଥିଲା।
୧୯୩୨ ମସିହାରେ ବ୍ରିଟିଶ ଔପନିବେଶିକ ସରକାର ସାମ୍ପ୍ରଦାୟିକ ପୁରସ୍କାରରେ "ଅବସାଦଗ୍ରସ୍ତ ଶ୍ରେଣୀ" ପାଇଁ ଏକ ପୃଥକ ନିର୍ବାଚନ ମଣ୍ଡଳୀ ଗଠନ କରିବାକୁ ଘୋଷଣା କରିଥିଲେ ।
ମହାତ୍ମା ଗାନ୍ଧୀ ଅସ୍ପୃଶ୍ୟଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ପୃଥକ ଭୋଟରଙ୍କୁ ତୀବ୍ର ବିରୋଧ କରି କହିଥିଲେ ଯେ ଏଭଳି ବ୍ୟବସ୍ଥା ହିନ୍ଦୁ ସମ୍ପ୍ରଦାୟକୁ ବିଭାଜିତ କରିବ ବୋଲି ସେ ଭୟ କରୁଥିଲେ ।
ପୁନାର ୟେରଓ୍ଵାଡା ସେଣ୍ଟ୍ରାଲ ଜେଲରେ ବନ୍ଦୀ ଥିବା ବେଳେ ଗାନ୍ଧୀ ଉପବାସ କରି ପ୍ରତିବାଦ କରିଥିଲେ।
ଅନଶନ ପରେ କଂଗ୍ରେସର ରାଜନେତା ଏବଂ ମଦନ ମୋହନ ମାଲବ୍ୟ ଏବଂ ପାଲୱାନକର ବାଲୁଙ୍କ ପରି କର୍ମୀମାନେ ୟେରଓ୍ଵାଡାଠାରେ ଆମ୍ବେଦକର ଏବଂ ତାଙ୍କ ସମର୍ଥକଙ୍କ ସହ ମିଳିତ ବୈଠକ ଆୟୋଜନ କରିଥିଲେ।
୨୫ ସେପ୍ଟେମ୍ବର ୧୯୩୨ରେ, ପୁନା ଚୁକ୍ତି ନାମରେ ପରିଚିତ ଏହି ଚୁକ୍ତି ଆମ୍ବେଦକର ଏବଂ ମଦନ ମୋହନ ମାଲବ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ୱାକ୍ଷରିତ ହୋଇଥିଲା ।
ଏହି ଚୁକ୍ତିରେ ସାଧାରଣ ଭୋଟରଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅସ୍ଥାୟୀ ବିଧାନସଭାରେ ଅବହେଳିତ ବର୍ଗଙ୍କ ପାଇଁ ସଂରକ୍ଷିତ ଆସନ ପ୍ରଦାନ କରାଯାଇଥିଲା।
ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ରାମସେ ମ୍ୟାକଡୋନାଲ୍ଡଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ଔପନିବେଶିକ ସରକାରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂର୍ବରୁ ପ୍ରସ୍ତାବିତ ସାମ୍ପ୍ରଦାୟିକ ପୁରସ୍କାରରେ ଆବଣ୍ଟିତ ହୋଇଥିବା ୭୧ ପରିବର୍ତ୍ତେ ଅବହେଳିତ ଶ୍ରେଣୀକୁ ବିଧାନସଭାରେ ୧୪୮ ଟି ଆସନ ମିଳିଥିଲା ।
ପରବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ ଭାରତ ଆଇନ ୧୯୩୫ ଏବଂ ପରବର୍ତ୍ତୀ ଭାରତୀୟ ସମ୍ବିଧାନ ୧୯୫୦ ଅନୁଯାୟୀ ଅନୁସୂଚିତ ଜାତି ଓ ଜନଜାତି କୁହାଯାଉଥିବା ହିନ୍ଦୁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅସ୍ପୃଶ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଦର୍ଶାଇବା ପାଇଁ ଏହି ଲେଖାରେ "ଅବସାଦଗ୍ରସ୍ତ ଶ୍ରେଣୀ" ଶବ୍ଦ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଇଥିଲା ।
ପୁନା ଚୁକ୍ତିରେ ନୀତିଗତ ଭାବରେ ଏକ ସମନ୍ୱିତ ଭୋଟର ଗଠନ କରାଯାଇଥିଲା, କିନ୍ତୁ ପ୍ରାଥମିକ ଓ ମାଧ୍ୟମିକ ନିର୍ବାଚନରେ ଅସ୍ପୃଶ୍ୟମାନେ ଅଭ୍ୟାସରେ ନିଜର ପ୍ରାର୍ଥୀ ଚୟନ କରିବାକୁ ଅନୁମତି ଦେଇଥିଲେ ।
ବୃହତ ଜାତୀୟତାବାଦୀ ଆନ୍ଦୋଳନ ସହ ସହଯୋଗ ଖର୍ଚ୍ଚ କରି ଜାତି ପ୍ରସଙ୍ଗରେ ଆମ୍ବେଦକର ଏକତରଫା ମତ ରଖିଥିବାରୁ ତାଙ୍କୁ ସମାଲୋଚନା କରାଯାଇଛି।
ଆମ୍ବେଦକର ସଂଗଠନ ଗଠନରେ ଅବହେଳା କରିଥିବାରୁ ତାଙ୍କ କିଛି ଜୀବନୀକାର ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ସମାଲୋଚନା କରିଛନ୍ତି।
ଆମ୍ବେଦକରଙ୍କ ରାଜନୈତିକ ଦର୍ଶନ ବହୁ ସଂଖ୍ୟକ ରାଜନୈତିକ ଦଳ, ପ୍ରକାଶନ ଏବଂ ଶ୍ରମିକ ସଂଗଠନକୁ ଜନ୍ମ ଦେଇଛି ଯେଉଁମାନେ ସମଗ୍ର ଭାରତରେ, ବିଶେଷ କରି ମହାରାଷ୍ଟ୍ରରେ ସକ୍ରିୟ ଅଛନ୍ତି ।
ବୌଦ୍ଧ ଧର୍ମର ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାର ଭାରତର ଜନସଂଖ୍ୟାର ଏକ ବର୍ଗମଧ୍ୟରେ ବୌଦ୍ଧ ଦର୍ଶନ ପ୍ରତି ଆଗ୍ରହକୁ ପୁନର୍ଜୀବିତ କରିଛି ।
ଆମ୍ବେଦକରଙ୍କ ୧୯୫୬ ନାଗପୁର ସମାରୋହକୁ ଅନୁକରଣ କରି ଆଧୁନିକ କାଳରେ ମାନବାଧିକାର କର୍ମୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଗଣ ଧର୍ମାନ୍ତରଣ ସମାରୋହ ଆୟୋଜନ କରାଯାଇଛି ।
କେତେକ ଭାରତୀୟ ବୌଦ୍ଧ ଧର୍ମାବଲମ୍ବୀ ତାଙ୍କୁ ବୋଧିସତ୍ତ୍ୱ ଭାବରେ ବିବେଚନା କରନ୍ତି, ଯଦିଓ ସେ ନିଜେ ଏହାକୁ କେବେ ଦାବି କରିନଥିଲେ ।
ଭାରତ ବାହାରେ, ୧୯୯୦ ଦଶକର ଶେଷ ଭାଗରେ, କିଛି ହଙ୍ଗେରି ରୋମାନି ଲୋକ ମାନେ ସେମାନଙ୍କର ନିଜ ସ୍ଥିତି ଏବଂ ଭାରତର ପଛୁଆ ଲୋକଙ୍କ ସ୍ଥିତି ମଧ୍ୟରେ ସମାନତା ଦେଖାଇଥିଲେ ।
ଆମ୍ବେଦକରଙ୍କ ଠାରୁ ପ୍ରେରିତ ହୋଇ ସେମାନେ ବୌଦ୍ଧ ଧର୍ମ ଗ୍ରହଣ କରିବା ଆରମ୍ଭ କଲେ ।
ଅର୍ଥନୀତିକୁ ସ୍ଥିର କରିବା ପାଇଁ ସେ ଜମି ରାଜସ୍ୱ ଟିକସ ଏବଂ ଉତ୍ପାଦ ଶୁଳ୍କ ନୀତିରେ ଯୋଗଦାନ କରିଥିଲେ ।
ସେ ଭୂମି ସଂସ୍କାର ଏବଂ ରାଜ୍ୟର ଅର୍ଥନୈତିକ ବିକାଶରେ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଭୂମିକା ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ।
ତାଙ୍କ ମତରେ ଜାତିପ୍ରଥା, ଶ୍ରମିକ ବିଭାଜନ ଏବଂ ଶ୍ରେଣୀଗତ ପ୍ରକୃତି କାରଣରୁ, ଶ୍ରମର ଗତିବିଧି ଏବଂ ପୁଞ୍ଜି ପରିବହନରେ ବାଧା ସୃଷ୍ଟି କରେ (ନିବେଶକମାନେ ପ୍ରଥମେ ନିଜ ଜାତି ବୃତ୍ତିରେ ନିବେଶ କରିବେ ବୋଲି ଧରି ନିଅନ୍ତୁ)।
ତାଙ୍କର ରାଜ୍ୟ ସମାଜବାଦର ସିଦ୍ଧାନ୍ତରେ ତିନୋଟି କଥା ଥିଲା: କୃଷି ଜମିର ରାଜ୍ୟ ମାଲିକାନା, ରାଜ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଉତ୍ପାଦନ ପାଇଁ ସମ୍ବଳର ରକ୍ଷଣାବେକ୍ଷଣ ଏବଂ ଜନସଂଖ୍ୟାକୁ ଏହି ସମ୍ବଳର ନ୍ୟାୟପୂର୍ଣ୍ଣ ବଣ୍ଟନ ।
ଏକ ସ୍ଥିର ଟଙ୍କା ସହିତ ଏକ ମୁକ୍ତ ଅର୍ଥନୀତି ଉପରେ ସେ ଗୁରୁତ୍ୱାରୋପ କରିଥିଲେ ଯାହାକୁ ଭାରତ ନିକଟରେ ଗ୍ରହଣ କରିଛି ।
ସେ ଭାରତୀୟ ଅର୍ଥନୀତିର ବିକାଶ ପାଇଁ ଜନ୍ମ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କୁ ସମର୍ଥନ କରିଥିଲେ ଏବଂ ଏହାକୁ ଭାରତ ସରକାର ପରିବାର ନିୟୋଜନ ପାଇଁ ଜାତୀୟ ନୀତି ଭାବରେ ଗ୍ରହଣ କରିଛନ୍ତି ।
ଅର୍ଥନୈତିକ ବିକାଶ ପାଇଁ ମହିଳାଙ୍କ ସମାନ ଅଧିକାର ଉପରେ ସେ ଗୁରୁତ୍ୱାରୋପ କରିଥିଲେ ।
ଆମ୍ବେଦକର ହେଉଛନ୍ତି ପ୍ରଥମ ଭାରତୀୟ ଯିଏ ବିଦେଶରେ ଅର୍ଥନୀତିରେ ଡକ୍ଟରେଟ ଡିଗ୍ରୀ ହାସଲ କରିଥିଲେ ।
ଶିଳ୍ପାୟନ ଓ କୃଷି ଅଭିବୃଦ୍ଧି ଭାରତୀୟ ଅର୍ଥନୀତିକୁ ବଢ଼ାଇପାରିବ ବୋଲି ସେ ଯୁକ୍ତି ବାଢ଼ିଥିଲେ।
ଭାରତର ପ୍ରାଥମିକ ଉଦ୍ୟୋଗ ଭାବେ କୃଷି କ୍ଷେତ୍ରରେ ପୁଞ୍ଜିନିବେଶ ଉପରେ ସେ ଗୁରୁତ୍ୱାରୋପ କରିଥିଲେ ।
ଆମ୍ବେଦକର ଜାତୀୟ ଅର୍ଥନୈତିକ ଏବଂ ସାମାଜିକ ବିକାଶ ପାଇଁ ପରାମର୍ଶ ଦେଇଥିଲେ, ଶିକ୍ଷା, ସାର୍ବଜନୀନ ସ୍ୱଚ୍ଛତା, ଗୋଷ୍ଠୀ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ, ଆବାସିକ ସୁବିଧାକୁ ମୌଳିକ ସୁବିଧା ଭାବରେ ଗୁରୁତ୍ୱ ଦେଇଥିଲେ ।
ତାଙ୍କର ଡିଏସସି ଥିସିସ, ଦ ପ୍ରୋବ୍ଲେମ ଅଫ୍ ଦି ରୁପି: ଏହାର ଉତ୍ପତ୍ତି ଏବଂ ସମାଧାନ ଟଙ୍କାର ମୂଲ୍ୟ ହ୍ରାସର କାରଣକୁ ପରୀକ୍ଷଣ କରେ ।
ଏହି ଗବେଷଣାପତ୍ରରେ ସେ ସଂଶୋଧିତ ଆକାରରେ ସୁନା ମାନକ ସପକ୍ଷରେ ଯୁକ୍ତି ବାଢ଼ିଥିଲେ ଏବଂ କିନ୍ସ ତାଙ୍କ ପୁସ୍ତକ ଭାରତୀୟ ମୁଦ୍ରା ଓ ଅର୍ଥ ରେ ଯେଉଁ ସୁନା-ବିନିମୟ ମାନକକୁ ସମର୍ଥନ କରିଥିଲେ, ତାହାକୁ ବିରୋଧ କରି ଏହା କମ୍ ସ୍ଥିର ବୋଲି ଦାବି କରିଥିଲେ।
ସେ ଟଙ୍କାର ଆଉ ସମସ୍ତ ମୁଦ୍ରା ବନ୍ଦ କରିବା ଏବଂ ସୁନା ମୁଦ୍ରା ତିଆରି କରିବାକୁ ସମର୍ଥନ କରିଥିଲେ, ଯାହା ମୁଦ୍ରା ଦର ଏବଂ ମୂଲ୍ୟ ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରିବ ବୋଲି ସେ ବିଶ୍ୱାସ କରୁଥିଲେ ।
୧୯୩୫ ମସିହାରେ ଆମ୍ବେଦକର ବମ୍ବେର ସରକାରୀ ଆଇନ ମହାବିଦ୍ୟାଳୟର ଅଧ୍ୟକ୍ଷ ଭାବରେ ନିଯୁକ୍ତ ହୋଇଥିଲେ।
ସେ ଦିଲ୍ଲୀ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟର ରାମଜସ କଲେଜର ପ୍ରତିଷ୍ଠାତା ଶ୍ରୀ ରାୟ କେଦାରନାଥଙ୍କ ଦେହାନ୍ତ ପରେ ଏହାର ପରିଚାଳନା ସମିତିର ଅଧ୍ୟକ୍ଷ ଭାବରେ ମଧ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ ।
ବମ୍ବେ ରେ ବସବାସ କରି ଆମ୍ବେଦକର ଏକ ଘର ନିର୍ମାଣର ତଦାରଖ କରିଥିଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ପାଠାଗାରରେ ୫୦,୦ରୁ ଅଧିକ ପୁସ୍ତକ ମହଜୁଦ ରଖିଥିଲେ ।
ପନ୍ଧରପୁର ତୀର୍ଥଯାତ୍ରାରେ ଯିବା ତାଙ୍କର ଦୀର୍ଘଦିନର ଇଚ୍ଛା ଥିଲା, କିନ୍ତୁ ଆମ୍ବେଦକର ତାଙ୍କୁ ଛାଡ଼ିବାକୁ ମନା କରିଦେଇଥିଲେ ଏବଂ କହିଥିଲେ ଯେ ସେ ହିନ୍ଦୁ ଧର୍ମର ପନ୍ଧରପୁର ପରିବର୍ତ୍ତେ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ନୂତନ ପନ୍ଧରପୁର ସୃଷ୍ଟି କରିବେ ଯାହା ସେମାନଙ୍କୁ ଅସ୍ପୃଶ୍ୟ ଭାବରେ ବିବେଚନା କରେ ।
ଅକ୍ଟୋବର ୧୩ ରେ ନାସିକରେ ଅନୁଷ୍ଠିତ ୟେଓଲା ଧର୍ମପରିବର୍ତ୍ତନ ସମ୍ମିଳନୀରେ ଆମ୍ବେଦକର ଏକ ଭିନ୍ନ ଧର୍ମ ଗ୍ରହଣ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା ପ୍ରକାଶ କରିବା ସହ ତାଙ୍କ ଅନୁଗାମୀମାନଙ୍କୁ ହିନ୍ଦୁ ଧର୍ମ ଛାଡିବାକୁ ଆହ୍ୱାନ ଦେଇଥିଲେ ।
ଆମ୍ବେଦକର ପ୍ରତିରକ୍ଷା ପରାମର୍ଶଦାତା କମିଟି ଏବଂ ଭାଇସରୟ କାର୍ଯ୍ୟନିର୍ବାହୀ ପରିଷଦରେ ଶ୍ରମ ମନ୍ତ୍ରୀ ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ ।
ମୁକ୍ତି ଦିବସ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ ପୂର୍ବରୁ ଆମ୍ବେଦକର କହିଥିଲେ ଯେ ସେ ଏଥିରେ ଅଂଶଗ୍ରହଣ କରିବାକୁ ଆଗ୍ରହୀ ଥିଲେ: "ମୁଁ ଶ୍ରୀ ଜିନ୍ନାଙ୍କ ବୟାନ ପଢ଼ିଥିଲି ଏବଂ ମୁଁ ଲଜ୍ଜିତ ଅନୁଭବ କଲି ଯେ ସେ ମୋ ଉପରେ ଶୋଭାଯାତ୍ରା ଚୋରି କରିବାକୁ ଏବଂ ମୋତେ ସେହି ଭାଷା ଏବଂ ଭାବନାରୁ ଲୁଟିବାକୁ ଅନୁମତି ଦେଇଛନ୍ତି ଯାହାକୁ ମୁଁ ଶ୍ରୀ ଜିନ୍ନାଙ୍କ ଠାରୁ ଅଧିକ ବ୍ୟବହାର କରିବାର ଅଧିକାର ପାଇଥିଲି।
ସେ ଆହୁରି ମଧ୍ୟ ପରାମର୍ଶ ଦେଇଥିଲେ ଯେ ସେ ଯେଉଁ ସମ୍ପ୍ରଦାୟମାନଙ୍କ ସହିତ କାମ କରିଥିଲେ ସେମାନେ ଭାରତୀୟ ମୁସଲମାନଙ୍କ ତୁଳନାରେ କଂଗ୍ରେସ ନୀତି ଦ୍ୱାରା ୨୦ ଗୁଣ ଅଧିକ ନିର୍ଯାତିତ ହୋଇଥିଲେ; ସେ ସ୍ପଷ୍ଟ କରିଛନ୍ତି ଯେ ସେ କଂଗ୍ରେସକୁ ସମାଲୋଚନା କରୁଛନ୍ତି, ସମସ୍ତ ହିନ୍ଦୁଙ୍କୁ ନୁହେଁ।
ଜିନ୍ନା ଏବଂ ଆମ୍ବେଦକର ମିଳିତ ଭାବେ ବମ୍ବେର ଭିଣ୍ଡି ବଜାରରେ ଆୟୋଜିତ ମୁକ୍ତି ଦିବସ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମକୁ ସମ୍ବୋଧିତ କରିଥିଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ଉଭୟ କଂଗ୍ରେସ ଦଳକୁ "ଜ୍ୱଳନ୍ତ" ସମାଲୋଚନା କରିଥିଲେ ଏବଂ ଜଣେ ପର୍ଯ୍ୟବେକ୍ଷକଙ୍କ ମତରେ ଇସଲାମ ଏବଂ ହିନ୍ଦୁଧର୍ମ ଅସମ୍ଭାଳ ବୋଲି ମତ ଦେଇଥିଲେ।
ମୁସଲିମ୍ ଲିଗ୍ ର ଲାହୋର ପ୍ରସ୍ତାବ ପରେ ଆମ୍ବେଦକର ପାକିସ୍ତାନ ଉପରେ 'ଥୋଟ୍ସ ଅନ୍ ପାକିସ୍ତାନ' ଶୀର୍ଷକ ୪୦୦ ପୃଷ୍ଠାର ଏକ ଟ୍ରାକ୍ଟ ଲେଖିଥିଲେ, ଯେଉଁଥିରେ ଏହାର ସମସ୍ତ ଦିଗରେ 'ପାକିସ୍ତାନ'ର ଧାରଣାକୁ ବିଶ୍ଳେଷଣ କରାଯାଇଥିଲା।
ଆମ୍ବେଦକର ଯୁକ୍ତି କରିଥିଲେ ଯେ ହିନ୍ଦୁମାନେ ପାକିସ୍ତାନକୁ ମୁସଲମାନମାନଙ୍କୁ ସ୍ୱୀକାର କରିବା ଉଚିତ୍ ।
ସେ ପ୍ରସ୍ତାବ ଦେଇଥିଲେ ଯେ ମୁସଲମାନ ଏବଂ ଅଣମୁସଲମାନ ସଂଖ୍ୟାଗରିଷ୍ଠ ଅଂଶକୁ ଅଲଗା କରିବା ପାଇଁ ପଞ୍ଜାବ ଏବଂ ବଙ୍ଗଳାର ପ୍ରାଦେଶିକ ସୀମାପୁନଃ ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରାଯିବା ଉଚିତ୍ ।
ସେ ଭାବୁଥିଲେ ଯେ ମୁସଲମାନମାନଙ୍କର ପ୍ରାଦେଶିକ ସୀମା ପୁନଃନିର୍ଦ୍ଧାରଣ ରେ କୌଣସି ଆପତ୍ତି ହୋଇପାରିବ ନାହିଁ ।
ପଣ୍ଡିତ ଭେଙ୍କଟ ଧୁଲିପାଲା କହିଛନ୍ତି ଯେ ପାକିସ୍ତାନ ବିଷୟରେ ଚିନ୍ତାଧାରା "ଏକ ଦଶନ୍ଧି ଧରି ଭାରତୀୟ ରାଜନୀତିକୁ ଦୋହଲାଇ ଦେଇଥିଲା"।
ଏହା ମୁସଲିମ୍ ଲିଗ୍ ଏବଂ ଭାରତୀୟ ଜାତୀୟ କଂଗ୍ରେସ ମଧ୍ୟରେ ଆଲୋଚନାର ଗତିପଥ ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରିଥିଲା ଏବଂ ଭାରତ ବିଭାଜନ ପାଇଁ ମାର୍ଗ ପ୍ରଶସ୍ତ କରିଥିଲା ।
୧୯୨୭ ବେଳକୁ ଆମ୍ବେଦକର ଅସ୍ପୃଶ୍ୟତା ବିରୋଧରେ ସକ୍ରିୟ ଆନ୍ଦୋଳନ ଆରମ୍ଭ କରିବାକୁ ନିଷ୍ପତ୍ତି ନେଇଥିଲେ।
ସାର୍ବଜନୀନ ପାନୀୟ ଜଳ ସମ୍ପଦକୁ ଖୋଲିବା ପାଇଁ ଜନ ଆନ୍ଦୋଳନ ଓ ଶୋଭାଯାତ୍ରାରୁ ସେ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ।
ସେ ହିନ୍ଦୁ ମନ୍ଦିରରେ ପ୍ରବେଶ କରିବାର ଅଧିକାର ପାଇଁ ସଂଘର୍ଷ ମଧ୍ୟ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ।
ସହରର ମୁଖ୍ୟ ପାଣି ଟାଙ୍କିରୁ ପାଣି ଉଠାଇବା ପାଇଁ ଅସ୍ପୃଶ୍ୟ ସମ୍ପ୍ରଦାୟର ଅଧିକାର ପାଇଁ ଲଢ଼ିବା ପାଇଁ ସେ ମହାଡରେ ସତ୍ୟାଗ୍ରହର ନେତୃତ୍ୱ ନେଇଥିଲେ।
୧୯୨୭ ମସିହା ର ଶେଷ ଭାଗରେ ଏକ ସମ୍ମିଳନୀରେ ଆମ୍ବେଦକର ଜାତିଗତ ଭେଦଭାବ ଏବଂ "ଅସ୍ପୃଶ୍ୟତା"କୁ ଆଦର୍ଶଗତ ଭାବରେ ଯୁକ୍ତିଯୁକ୍ତ କରିବା ପାଇଁ କ୍ଲାସିକ୍ ହିନ୍ଦୁ ଗ୍ରନ୍ଥ ମନୁସ୍ମୃତି କୁ ସର୍ବସାଧାରଣରେ ନିନ୍ଦା କରିଥିଲେ ଏବଂ ସେ ପ୍ରାଚୀନ ଗ୍ରନ୍ଥର ନକଲକୁ ଆନୁଷ୍ଠାନିକ ଭାବରେ ଜାଳିଥିଲେ ।
ତେଣୁ ପ୍ରତିବର୍ଷ ଡିସେମ୍ବର ୨୫ ତାରିଖକୁ ଆମ୍ବେଦକରବାଦୀ ଓ ଦଳିତମାନେ ମନୁସ୍ମୃତି ଦହନ ଦିବସ ଭାବେ ପାଳନ କରିଥାନ୍ତି।
ଜଣେ ସାମାଜିକ-ରାଜନୈତିକ ସଂସ୍କାରକ ଭାବରେ ଆମ୍ବେଦକରଙ୍କ ପରମ୍ପରା ଆଧୁନିକ ଭାରତ ଉପରେ ଗଭୀର ପ୍ରଭାବ ପକାଇଥିଲା ।
ସ୍ୱାଧୀନତା ପରବର୍ତ୍ତୀ ଭାରତରେ ତାଙ୍କର ସାମାଜିକ-ରାଜନୈତିକ ଚିନ୍ତାଧାରାକୁ ରାଜନୈତିକ ମହଲରେ ସମ୍ମାନ ଦିଆଯାଉଛି।
ତାଙ୍କର ଏହି ପଦକ୍ଷେପ ଜୀବନର ବିଭିନ୍ନ କ୍ଷେତ୍ରକୁ ପ୍ରଭାବିତ କରିଛି ଏବଂ ସାମାଜିକ-ଅର୍ଥନୈତିକ ଏବଂ ଆଇନଗତ ପ୍ରୋତ୍ସାହନ ମାଧ୍ୟମରେ ସାମାଜିକ-ଅର୍ଥନୈତିକ ନୀତି, ଶିକ୍ଷା ଏବଂ ସକାରାତ୍ମକ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଭାରତ ଆଜି ଦେଖୁଥିବା ଦୃଷ୍ଟିକୋଣକୁ ବଦଳାଇ ଦେଇଛି ।
ଜଣେ ପଣ୍ଡିତ ଭାବରେ ତାଙ୍କର ଖ୍ୟାତି ଯୋଗୁଁ ସେ ସ୍ୱାଧୀନ ଭାରତର ପ୍ରଥମ ଆଇନ ମନ୍ତ୍ରୀ ଏବଂ ସମ୍ବିଧାନ ରଚନା ପାଇଁ କମିଟିର ଅଧ୍ୟକ୍ଷ ଭାବରେ ନିଯୁକ୍ତ ହୋଇଥିଲେ ।
ସେ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ସ୍ୱାଧୀନତାରେ ନିଷ୍ଠାର ସହ ବିଶ୍ୱାସ କରୁଥିଲେ ଏବଂ ଜାତି ସମାଜକୁ ସମାଲୋଚନା କରିଥିଲେ ।
ହିନ୍ଦୁଧର୍ମକୁ ଜାତିପ୍ରଥାର ମୂଳଦୁଆ ବୋଲି ତାଙ୍କର ଅଭିଯୋଗ ତାଙ୍କୁ ହିନ୍ଦୁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବିବାଦୀୟ ଏବଂ ଲୋକପ୍ରିୟ କରିଥିଲା ।
ବୌଦ୍ଧ ଧର୍ମ ଗ୍ରହଣ କରିବା ପରେ ଭାରତ ଓ ବିଦେଶରେ ବୌଦ୍ଧ ଦର୍ଶନ ପ୍ରତି ଆଗ୍ରହ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଥିଲା ।
ଅକ୍ଟୋବର ୧୯୧୬ରେ, ସେ ଗ୍ରେ'ସ ଇନ୍ ରେ ବାର୍ ପାଠ୍ୟକ୍ରମରେ ନାମ ଲେଖାଇଥିଲେ ଏବଂ ସେହି ସମୟରେ ଲଣ୍ଡନ ସ୍କୁଲ ଅଫ୍ ଇକୋନୋମିକ୍ସରେ ନାମ ଲେଖାଇଥିଲେ ଯେଉଁଠାରେ ସେ ଏକ ଡକ୍ଟରେଟ୍ ଥିସିସ୍ ଉପରେ କାମ କରିବା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ।
ତାଙ୍କ ପୁସ୍ତକ ସଂଗ୍ରହ ସେ ଥିବା ଜାହାଜଠାରୁ ଭିନ୍ନ ଏକ ଜାହାଜରେ ପଠାଯାଇଥିଲା ଏବଂ ସେହି ଜାହାଜକୁ ଏକ ଜର୍ମାନ ବୁଡ଼ାଜାହାଜ ଦ୍ୱାରା ଟର୍ପିଡୋ ଦ୍ୱାରା ବୁଡ଼େଇ ଦିଆଯାଇଥିଲା ।
୪ ବର୍ଷ ମଧ୍ୟରେ ତାଙ୍କର ଥିସିସ୍ ଦାଖଲ କରିବା ପାଇଁ ସେ ଲଣ୍ଡନ ଫେରିବାକୁ ଅନୁମତି ପାଇଥିଲେ।
ଅର୍ଥନୀତିରେ ଯାହା ଲଣ୍ଡନ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟରୁ ପୁରସ୍କୃତ ହୋଇଥିଲା, ଏବଂ ସେହି ବର୍ଷ ଗ୍ରେଙ୍କ ଇନ୍ ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କୁ ବାର୍ କୁ ଡକାଯାଇଥିଲା ।
ବମ୍ବେ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟର ଏଲଫିନଷ୍ଟନ କଲେଜରୁ ସ୍ନାତକ ହାସଲ କରିବା ପରେ ଆମ୍ବେଦକର କଲମ୍ବିଆ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟ ଏବଂ ଲଣ୍ଡନ ସ୍କୁଲ ଅଫ୍ ଇକୋନୋମିକ୍ସରେ ଅର୍ଥନୀତି ଅଧ୍ୟୟନ କରିଥିଲେ, ଯଥାକ୍ରମେ ୧୯୨୭ ଏବଂ ୧୯୨୩ ରେ ଡକ୍ଟରେଟ୍ ଡିଗ୍ରୀ ହାସଲ କରିଥିଲେ ଏବଂ ୧୯୨୦ ଦଶକରେ କୌଣସି ଅନୁଷ୍ଠାନରେ ଏପରି କରିଥିବା ହାତଗଣତି ଭାରତୀୟ ଛାତ୍ରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ ଥିଲେ ।
ତାଙ୍କର ପ୍ରାରମ୍ଭିକ କ୍ୟାରିୟରରେ ସେ ଜଣେ ଅର୍ଥନୀତିଜ୍ଞ, ପ୍ରଫେସର ଏବଂ ଆଇନଜୀବୀ ଥିଲେ ।
ତାଙ୍କର ପରବର୍ତ୍ତୀ ଜୀବନ ତାଙ୍କର ରାଜନୈତିକ କାର୍ଯ୍ୟକଳାପ ଦ୍ୱାରା ଚିହ୍ନିତ ହୋଇଥିଲା; ବିଭାଜନ ପାଇଁ ପ୍ରଚାର ଓ ଆଲୋଚନା, ପତ୍ରିକା ପ୍ରକାଶନ, ଦଳିତମାନଙ୍କ ପାଇଁ ରାଜନୈତିକ ଅଧିକାର ଏବଂ ସାମାଜିକ ସ୍ୱାଧୀନତା ପାଇଁ ସମର୍ଥନ କରିବା ଏବଂ ଭାରତ ରାଜ୍ୟ ପ୍ରତିଷ୍ଠାରେ ଯୋଗଦାନ କରିବାରେ ସେ ସମ୍ପୃକ୍ତ ହୋଇଥିଲେ ।
୧୯୫୬ ମସିହାରେ ସେ ବୌଦ୍ଧ ଧର୍ମ ଗ୍ରହଣ କରି ଦଳିତଙ୍କ ଗଣ ଧର୍ମାନ୍ତରଣ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ।
ଯେହେତୁ ଆମ୍ବେଦକର ବରୋଦା ରାଜାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଶିକ୍ଷିତ ଥିଲେ, ସେ ଏହାର ସେବା କରିବାକୁ ବାଧ୍ୟ ଥିଲେ ।
ତାଙ୍କୁ ଗାଇକୱାଡର ସାମରିକ ସଚିବ ନିଯୁକ୍ତ କରାଯାଇଥିଲା କିନ୍ତୁ ଅଳ୍ପ ସମୟ ମଧ୍ୟରେ ତାଙ୍କୁ ଇସ୍ତଫା ଦେବାକୁ ପଡିଥିଲା ।
ଏହି ଘଟଣାକୁ ସେ ତାଙ୍କ ଆତ୍ମଜୀବନୀ ୱେଟିଂ ଫର୍ ଏ ଭିସାରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଛନ୍ତି।
ଏହାପରେ ସେ ନିଜ ବଢୁଥିବା ପରିବାର ପାଇଁ ଜୀବିକା ନିର୍ବାହ କରିବାର ଉପାୟ ଖୋଜିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିଥିଲେ ।
ସେ ଜଣେ ଘରୋଇ ଶିକ୍ଷକ, ଆକାଉଣ୍ଟାଣ୍ଟ ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିଲେ ଏବଂ ଏକ ନିବେଶ ପରାମର୍ଶ ବ୍ୟବସାୟ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ଯେତେବେଳେ ତାଙ୍କ ଗ୍ରାହକମାନେ ଜାଣିବାକୁ ପାଇଲେ ଯେ ସେ ଅସ୍ପୃଶ୍ୟ ଅଟନ୍ତି ସେତେବେଳେ ଏହା ବିଫଳ ହୋଇଥିଲା ।
୧୯୧୮ ମସିହାରେ ସେ ମୁମ୍ବାଇର ସିଡେନହାମ୍ କଲେଜ ଅଫ୍ କମର୍ସ ଆଣ୍ଡ ଇକୋନୋମିକ୍ସରେ ରାଜନୈତିକ ଅର୍ଥନୀତିର ପ୍ରଫେସର ହୋଇଥିଲେ ।
ଛାତ୍ରଛାତ୍ରୀଙ୍କ ସହ ସେ ସଫଳ ହୋଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଅନ୍ୟ ଅଧ୍ୟାପକମାନେ ତାଙ୍କ ସହ ସମାନ ପିଇବା ପାତ୍ର ବ୍ୟବହାରର ବିରୋଧ କରିଥିଲେ।
ଆମ୍ବେଦକରଙ୍କ ପରିବାରରେ ତାଙ୍କର ଦ୍ୱିତୀୟ ପତ୍ନୀ ସବିତା ଆମ୍ବେଦକର , ଯିଏ କି ୨୦୦୩ ରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିଥିଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର ଯଶବନ୍ତ ଆମ୍ବେଦକର , ଯିଏ କି ୧୯୭୭ ରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିଥିଲେ ।
ସବିତା ଓ ଯଶବନ୍ତ ବି.ଆର.ଆମ୍ବେଦକରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିବା ସାମାଜିକ-ଧାର୍ମିକ ଆନ୍ଦୋଳନକୁ ଆଗକୁ ବଢ଼ାଇଥିଲେ।
ଯଶବନ୍ତ ବୌଦ୍ଧ ସୋସାଇଟି ଅଫ୍ ଇଣ୍ଡିଆ ର ଦ୍ୱିତୀୟ ସଭାପତି ଏବଂ ମହାରାଷ୍ଟ୍ର ବିଧାନ ପରିଷଦ ର ସଦସ୍ୟ ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ ।
ଆମ୍ବେଦକରଙ୍କ ବଡ଼ ନାତି ପ୍ରକାଶ ଯଶବନ୍ତ ଆମ୍ବେଦକର ବୌଦ୍ଧ ସୋସାଇଟି ଅଫ୍ ଇଣ୍ଡିଆର ମୁଖ୍ୟ ଉପଦେଷ୍ଟା, ବଞ୍ଚିତ ବହୁଜନ ଆଘାଡିର ନେତୃତ୍ୱ ନେଉଛନ୍ତି ଏବଂ ଭାରତୀୟ ସଂସଦର ଉଭୟ ଗୃହରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଛନ୍ତି ।
ଆମ୍ବେଦକରଙ୍କ ସାନ ନାତି ଆନନ୍ଦରାଜ ଆମ୍ବେଦକର ରିପବ୍ଲିକାନ ସେନା ର ନେତୃତ୍ୱ ନେଉଛନ୍ତି।
୧୯୧୩ ମସିହାରେ, ୨୨ ବର୍ଷ ବୟସରେ, ଆମ୍ବେଦକରଙ୍କୁ ନ୍ୟୁୟର୍କ ସହରର କଲମ୍ବିଆ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟରେ ସ୍ନାତକୋତ୍ତର ଶିକ୍ଷା ପାଇଁ ସୁଯୋଗ ପ୍ରଦାନ କରିବା ପାଇଁ ଡିଜାଇନ୍ କରାଯାଇଥିବା ସୟାଜିରାଓ ଗାଏକୱାଡ ତୃତୀୟ ଦ୍ୱାରା ସ୍ଥାପିତ ଏକ ଯୋଜନା ଅଧୀନରେ ତିନି ବର୍ଷ ପାଇଁ ପ୍ରତି ମାସରେ ୧୧.୫୦ ପାଉଣ୍ଡ ବରୋଦା ଷ୍ଟେଟ୍ ସ୍କଲାରସିପ୍ ପ୍ରଦାନ କରାଯାଇଥିଲା ।
ସେଠାରେ ପହଞ୍ଚିବା ମାତ୍ରେ ସେ ଲିଭିଂଷ୍ଟନ ହଲରେ ରହୁଥିବା କୋଠରୀରେ ଜଣେ ପାର୍ସୀ ନଭାଲ ଭାଥେନାଙ୍କ ସହ ବସବାସ କରିଥିଲେ, ଯିଏ କି ଆଜୀବନ ବନ୍ଧୁ ହେବାକୁ ଯାଉଥିଲେ ।
୧୯୧୫ ମସିହା ଜୁନ୍ ମାସରେ ସେ ଅର୍ଥନୀତି ଏବଂ ସମାଜବିଜ୍ଞାନ, ଇତିହାସ, ଦର୍ଶନ ଓ ମାନବବିଜ୍ଞାନର ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବିଷୟରେ ସ୍ନାତକୋତ୍ତର କରି ଏମଏ ପାସ୍ କରିଥିଲେ ।
ଆମ୍ବେଦକର ଜନ୍ ଡେଭି ଏବଂ ଗଣତନ୍ତ୍ର ଉପରେ ତାଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଭାବିତ ହୋଇଥିଲେ ।
ଶ୍ରୀଲଙ୍କା ବୌଦ୍ଧ ଭିକ୍ଷୁ ହମଲାୱା ସଦ୍ଧାତିସାଙ୍କ ସହ ସାକ୍ଷାତ ପରେ, ଆମ୍ବେଦକର ୧୪ ଅକ୍ଟୋବର ୧୯୫୬ରେ ନାଗପୁରରେ ନିଜ ପାଇଁ ଏବଂ ତାଙ୍କ ସମର୍ଥକଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ଆନୁଷ୍ଠାନିକ ସାର୍ବଜନୀନ ସମାରୋହର ଆୟୋଜନ କରିଥିଲେ ।
ପାରମ୍ପରିକ ଢଙ୍ଗରେ ଜଣେ ବୌଦ୍ଧ ଭିକ୍ଷୁଙ୍କ ଠାରୁ ତିନୋଟି ଆଶ୍ରୟ ଓ ପାଞ୍ଚଟି ଉପଦେଶ ଗ୍ରହଣ କରି ଆମ୍ବେଦକର ତାଙ୍କ ପତ୍ନୀଙ୍କ ସହ ମିଶି ନିଜର ଧର୍ମପରିବର୍ତ୍ତନ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିଥିଲେ ।
ଏହାପରେ ସେ ତାଙ୍କ ଚାରିପାଖରେ ଏକାଠି ହୋଇଥିବା ପ୍ରାୟ ୫ ଲକ୍ଷ ସମର୍ଥକଙ୍କୁ ଧର୍ମାନ୍ତରିତ କରିବାକୁ ଆଗେଇ ଆସିଥିଲେ. ସେ ତିନୋଟି ରତ୍ନ ଏବଂ ପାଞ୍ଚଟି ଉପଦେଶ ପରେ ଏହି ଧର୍ମାନ୍ତରିତମାନଙ୍କ ପାଇଁ ୨୨ଟି ପ୍ରତିଜ୍ଞା ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରିଥିଲେ।
ଏହାପରେ ସେ ନେପାଳର କାଠମାଣ୍ଡୁ ଯାଇ ଚତୁର୍ଥ ବିଶ୍ୱ ବୌଦ୍ଧ ସମ୍ମିଳନୀରେ ଯୋଗ ଦେଇଥିଲେ।
ବୁଦ୍ଧ ବା କାର୍ଲ ମାର୍କସ ଏବଂ "ପ୍ରାଚୀନ ଭାରତରେ ବିପ୍ଳବ ଓ ପ୍ରତିବିପ୍ଳବ" ଉପରେ ତାଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ ଅସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ରହିଥିଲା ।
ଭାରତୀୟ ସମ୍ବିଧାନ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ନାଗରିକମାନଙ୍କ ପାଇଁ ବିଭିନ୍ନ ନାଗରିକ ସ୍ୱାଧୀନତା ପାଇଁ ଗ୍ୟାରେଣ୍ଟି ଏବଂ ସୁରକ୍ଷା ପ୍ରଦାନ କରିଛି, ଯେଉଁଥିରେ ଧର୍ମର ସ୍ୱାଧୀନତା, ଅସ୍ପୃଶ୍ୟତା ଉଚ୍ଛେଦ ଏବଂ ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ଭେଦଭାବକୁ ନିଷିଦ୍ଧ କରିବା ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ ।
ଆମ୍ବେଦକର ସେହି ମନ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଅନ୍ୟତମ ଯିଏ କି ମହିଳାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ବ୍ୟାପକ ଅର୍ଥନୈତିକ ଏବଂ ସାମାଜିକ ଅଧିକାର ପାଇଁ ଯୁକ୍ତି କରିଥିଲେ ଏବଂ ଅନୁସୂଚିତ ଜାତି ଏବଂ ଜନଜାତି ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପଛୁଆ ବର୍ଗର ସଦସ୍ୟଙ୍କ ପାଇଁ ସିଭିଲ ସର୍ଭିସ, ସ୍କୁଲ ଏବଂ କଲେଜରେ ଚାକିରି ସଂରକ୍ଷଣ ବ୍ୟବସ୍ଥା ପ୍ରଚଳନ ପାଇଁ ବିଧାନସଭାର ସମର୍ଥନ ହାସଲ କରିଥିଲେ।
ଏହି ପଦକ୍ଷେପ ମାଧ୍ୟମରେ ଭାରତର ଅବହେଳିତ ବର୍ଗଙ୍କ ପାଇଁ ସାମାଜିକ-ଅର୍ଥନୈତିକ ଅସମାନତା ଏବଂ ସୁଯୋଗର ଅଭାବ ଦୂର ହେବ ବୋଲି ଭାରତର ସାଂସଦମାନେ ଆଶା ବ୍ୟକ୍ତ କରିଛନ୍ତି।
ରାମଜୀ ସାକପାଲ ୧୮୯୪ ରେ ଅବସର ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ଏବଂ ଦୁଇ ବର୍ଷ ପରେ ତାଙ୍କ ପରିବାର ସତାରାକୁ ଚାଲି ଆସିଥିଲେ ।
ପିଲାମାନଙ୍କର ଯତ୍ନ ସେମାନଙ୍କ ମାଉସୀ ନେଉଥିଲେ ଏବଂ କଠିନ ପରିସ୍ଥିତିରେ ରହୁଥିଲେ ।
ସେମାନଙ୍କର ତିନି ପୁଅ ବଳରାମ, ଆନନ୍ଦରାଓ ଏବଂ ଭୀମରାଓ ଏବଂ ଦୁଇ ଝିଅ ମଞ୍ଜୁଳା ଓ ତୁଳାସା ବଞ୍ଚିଥିଲେ।
ନିଜ ଭାଇ ଭଉଣୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କେବଳ ଆମ୍ବେଦକର ପରୀକ୍ଷା ରେ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ହାଇସ୍କୁଲକୁ ଯାଇଥିଲେ।
ତାଙ୍କର ମୂଳ ଉପନାମ ସାକପାଲ ଥିଲା କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କ ପିତା ବିଦ୍ୟାଳୟରେ ତାଙ୍କ ନାମ ଅମ୍ବାଦାବେକର ନାମରେ ପଞ୍ଜୀକୃତ କରିଥିଲେ, ଅର୍ଥାତ୍ ସେ ରତ୍ନଗିରି ଜିଲ୍ଲାର ତାଙ୍କ ପୈତୃକ ଗ୍ରାମ 'ଅମ୍ବାଦାୱେ'ରୁ ଆସିଛନ୍ତି ।
ତାଙ୍କର ମରାଠୀ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଶିକ୍ଷକ କୃଷ୍ଣଜୀ କେଶବ ଆମ୍ବେଦକର ସ୍କୁଲ ରେକର୍ଡରେ ନିଜର ଉପନାମ 'ଅମ୍ବାଦାବେକର'ରୁ ନିଜ ଉପନାମ 'ଆମ୍ବେଦକର'ରେ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରିଥିଲେ।
ସେ ତାଙ୍କ ପିଏଚଡି ଗବେଷଣାପତ୍ର ଦି ଇଭୋଲ୍ୟୁସନ ଅଫ୍ ପ୍ରୋଭିନ୍ସିଆଲ ଫାଇନାନ୍ସ ଇନ୍ ବ୍ରିଟିଶ ଇଣ୍ଡିଆରେ ରାଜସ୍ୱର ବିଶ୍ଳେଷଣ କରିଥିଲେ ।
ଏହି କାର୍ଯ୍ୟରେ ସେ ବ୍ରିଟିଶ ଉପନିବେଶସରକାର ଦ୍ୱାରା ଭାରତରେ ଆର୍ଥିକ ପରିଚାଳନା ପାଇଁ ବ୍ୟବହୃତ ହେଉଥିବା ବିଭିନ୍ନ ବ୍ୟବସ୍ଥାର ବିଶ୍ଳେଷଣ କରିଥିଲେ ।
ଅର୍ଥ ସମ୍ପର୍କରେ ତାଙ୍କର ମତ ଥିଲା ଯେ ସରକାରମାନେ ସୁନିଶ୍ଚିତ କରିବା ଉଚିତ ଯେ ସେମାନଙ୍କ ଖର୍ଚ୍ଚରେ "ବିଶ୍ୱସ୍ତତା, ଜ୍ଞାନ ଏବଂ ଅର୍ଥନୀତି" ରହିବା ଉଚିତ୍ ।
"ବିଶ୍ୱସ୍ତତା" ଅର୍ଥାତ୍ ସରକାରମାନେ ପ୍ରଥମେ ଟଙ୍କା ଖର୍ଚ୍ଚ କରିବାର ମୂଳ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଯଥାସମ୍ଭବ ଅର୍ଥ ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ୍ ।
"ଜ୍ଞାନ" ଅର୍ଥାତ୍ ଏହାକୁ ଜନସାଧାରଣଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ଯଥାସମ୍ଭବ ବ୍ୟବହାର କରାଯିବା ଉଚିତ, ଏବଂ "ଅର୍ଥନୀତି" ଅର୍ଥାତ୍ ପାଣ୍ଠିକୁ ବ୍ୟବହାର କରାଯିବା ଉଚିତ ଯାହାଦ୍ୱାରା ସେଥିରୁ ସର୍ବାଧିକ ମୂଲ୍ୟ ଉତ୍ତୋଳନ କରାଯାଇପାରିବ ।
୧୯୪୦ ଦଶକର ଶେଷ ଭାଗରେ ଭାରତର ସମ୍ବିଧାନର ଡ୍ରାଫ୍ଟ ସମାପ୍ତ କରିବା ପରେ, ସେ ନିଦ୍ରା ଅଭାବରେ ପୀଡ଼ିତ ଥିଲେ, ଗୋଡରେ ନ୍ୟୁରୋପାଥିକ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଅନୁଭବ କରୁଥିଲେ ଏବଂ ଇନସୁଲିନ ଏବଂ ହୋମିଓପ୍ୟାଥିକ ଔଷଧ ଖାଉଥିଲେ ।
ସେ ଚିକିତ୍ସା ପାଇଁ ବମ୍ବେ ଯାଇଥିଲେ ଏବଂ ସେଠାରେ ଶାରଦା କବୀରଙ୍କୁ ଭେଟିଥିଲେ, ଯାହାଙ୍କୁ ସେ ୧୫ ଏପ୍ରିଲ ୧୯୪୮ରେ ନୂଆଦିଲ୍ଲୀରେ ଥିବା ତାଙ୍କ ବାସଭବନରେ ବିବାହ କରିଥିଲେ ।
ଜଣେ ଭଲ ରୋଷେୟା ଏବଂ ତାଙ୍କ ଯତ୍ନ ନେବା ପାଇଁ ଡାକ୍ତରୀ ଜ୍ଞାନ ଥିବା ଜଣେ ସାଥୀଙ୍କୁ ଡାକ୍ତରମାନେ ସୁପାରିସ କରିଥିଲେ।
ବରଂ ୧୯୫୦ ମସିହାବେଳକୁ ସେ ବୌଦ୍ଧ ଧର୍ମ ପ୍ରତି ନିଜର ଧ୍ୟାନ ଦେବା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ଏବଂ ବୌଦ୍ଧମାନଙ୍କର ବିଶ୍ୱ ଫେଲୋସିପ୍ ବୈଠକରେ ଯୋଗ ଦେବା ପାଇଁ ସିଲୋନ ଯାଇଥିଲେ ।
ପୁଣେ ନିକଟରେ ଏକ ନୂତନ ବୌଦ୍ଧ ବିହାର ଲୋକାର୍ପଣ କରିବା ସମୟରେ ଆମ୍ବେଦକର ଘୋଷଣା କରିଥିଲେ ଯେ ସେ ବୌଦ୍ଧ ଧର୍ମ ଉପରେ ଏକ ପୁସ୍ତକ ଲେଖୁଛନ୍ତି ଏବଂ ଏହା ଶେଷ ହେବା ପରେ ସେ ଆନୁଷ୍ଠାନିକ ଭାବରେ ବୌଦ୍ଧ ଧର୍ମ ଗ୍ରହଣ କରିବେ ।
ଦ୍ୱିତୀୟ ଥର ପାଇଁ ରଙ୍ଗୁନରେ ବୌଦ୍ଧ ଧର୍ମାବଲମ୍ବୀଙ୍କ ବିଶ୍ୱ ଫେଲୋସିପର ତୃତୀୟ ସମ୍ମିଳନୀରେ ଯୋଗ ଦେଇଥିଲେ ।
୧୯୫୫ ମସିହାରେ ସେ ଭାରତୀୟ ବୌଦ୍ଧ ମହାସଭା ବା ବୌଦ୍ଧ ସମାଜ ଅଫ୍ ଇଣ୍ଡିଆ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିଥିଲେ ।
୧୯୫୬ ମସିହାରେ ସେ ମରଣୋତ୍ତର ଭାବେ ପ୍ରକାଶିତ ତାଙ୍କର ଶେଷ ପୁସ୍ତକ ବୁଦ୍ଧ ଓ ତାଙ୍କର ଧମ୍ମ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିଥିଲେ ।
ଆମ୍ବେଦକରଙ୍କ ଅନେକ ଚିନ୍ତାଧାରା ଅଷ୍ଟ୍ରିଆର ଅର୍ଥନୀତି ବିଦ୍ୟାଳୟ ପ୍ରତି ଗଭୀର ଆଗ୍ରହକୁ ପ୍ରତିଫଳିତ କରିଥିଲା ।
ଆମ୍ବେଦକରଙ୍କ ଚିନ୍ତାଧାରା କାର୍ଲ ମେଙ୍ଗର, ଲୁଡୱିଗ୍ ଭନ୍ ମିସେସ୍, ଫ୍ରେଡରିକ୍ ହାଏକ୍ ଏବଂ ୱିଲିୟମ୍ ଗ୍ରାହାମ ସୁମନରଙ୍କ ଚିନ୍ତାଧାରା ସହିତ ନିକଟତର ଥିଲା।