polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ସେହିଦିନଠାରୁ ଆଠଗଡ଼ ରାଜାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେବା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଜଗନ୍ନାଥ ମନ୍ଦିରରେ ପ୍ରତି ଏକାଦଶୀ ତିଥିରେ ଏକ ମହାଦୀପ ଜଳିଥାଏ ।
ଗଜପତି ମହାରାଜା ଆଠଗଡ଼ଠାରେ ଅକ୍ଷୟକୀର୍ତ୍ତି ପ୍ରସ୍ତର ନିର୍ମିତ ସଭା ମଣ୍ଡପ ଓ ଜଗନ୍ନାଥ ମନ୍ଦିରର ଶୁଭ ଦେଇଥିଲେ ।
ପୁରୀ ଜଗନ୍ନାଥ ମନ୍ଦିର ଭଳି ଅନୁରୂପ ଏକ ମନ୍ଦିର ଆଠଗଡ଼ ପାଟଣାଠାରେ ନିର୍ମାଣ କରାଗଲା ।
ପୁରୀ ମହାରାଜା ଗଜପତି ଦିବ୍ୟସିଂହ ଦେବ ହୃଦୟଙ୍ଗମ କଲେ ଯେ ପ୍ରଭୁଙ୍କର ଏହି ସ୍ଥାନ ହିଁ ଶେଷ ଲୀଳା ଖେଳାର ସ୍ଥାନ ।
କବି ବଳଦେବ ରଥଙ୍କ ଜନ୍ମସ୍ଥାନ ଓ ଯଦୁମଣି ମହାପାତ୍ରଙ୍କ ଲୀଳା ଖେଳା ଭାବରେ ରହିଛି ଏହାର ଇତିହାସ ।
ଏହି ମାଟିରେ କବିସୂର୍ଯ୍ୟ ବଳଦେବ ରଥଙ୍କ ଅଜା ତ୍ରୀପୁରାରି ଓତା ଏଠାରେ ନିଜର ତନ୍ତ୍ର ସାଧନା କରି ମା ବନଦେବୀଙ୍କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରିବାରେ ସକ୍ଷମ ହୋଇଥିଲେ ।
ଉତ୍କଳଘଣ୍ଟ ଯଦୁମଣି ମହାପାତ୍ର ୧୭୮୧ ଖ୍ରୀଷ୍ଟାବ୍ଦରେ ଏହି ଭୂମିରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ।
ଯେଉଁ ସମୟରେ ଅସାଧାରଣ ଜ୍ଞାନ, ପାଣ୍ଡିତ୍ୟ, କବି ପ୍ରତିଭା ବଳରେ କବି ସମ୍ରାଟ ଉପେନ୍ଦ୍ର ଭଞ୍ଜ ରିତୀଯୁଗରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ କବି ଭାବେ ଉଭା ହୋଇଥିଲେ ।
ସେତେବେଳେ ଏହି ଦୁଇ ମହାନ କବି ରିତୀଯୁଗର ଅନ୍ତିମ ସୂର୍ଯ୍ୟାଲୋକ ଭାବେ ଉଭା ହୋଇଥିଲେ ।
ଏହାକୁ ଅଷ୍ଟଦୁର୍ଗ କୁହାଯିବାର ଅନ୍ୟତମ ପ୍ରମୁଖ କାରଣ ହେଉଛି ଏହା ଏକ ଗଡ଼ଜାତ ରାଜ୍ୟ ଥୁଲା ।
ଏହାର ଚାରିପାଖରେ ସୁନ୍ଦର ବନାନୀ, ଫୁଲ ବଗିଚା ନାଗେଶ୍ୱର ଫୁଲର ବଗିଚା ଏହାକୁ ଅଧିକ ସୁନ୍ଦରମୟ କରୁଥିଲା ।
ବିଭିନ୍ନ ବନ ପଶୁ ଓ ପକ୍ଷୀଙ୍କ କୋଳାହଳ ଶବ୍ଦରେ ପ୍ରକମ୍ପିତ ହୋଇଉଠୁଥୁଲା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ପରିବେଶ ।
ଏହି ରାଜ୍ୟର ଚାରିପାଖେ ଆଠଟି ସୁରକ୍ଷିତ ପ୍ରାଚୀର ସଦୃଶ ଦୁର୍ଗ ରହିଥିଲା ତେଣୁ ଏହାର ନାମକରଣ ଏଇଭଳି ହୋଇଛି ।
ସେହି ଆଠଟି ଦୁର୍ଗ ମଧ୍ୟରେ ଖିଲାଡ଼ି, ପାଣ୍ଡିରିପଡ଼ା, ବତପଙ୍କଳବାଡ଼ି, ଶିକୁଳା, ଘାଟିପାରି, ଜକର ଯମୁନା ଦୁର୍ଗ, ରୁମାଗଡ଼, ଓପାଟିଗଡ଼ ଦୁର୍ଗ ସୁରକ୍ଷାର କବଚ ଭାବେ ରାଜ୍ୟକୁ ଶତ୍ରୁ କବଳରୁ ରକ୍ଷା କରୁଥିଲେ ।
ଆଠଗଡ଼ ପାଟଣାର ଆଉ ଏକ ବିଶେଷତ୍ୱ ହେଉଛି ଏଠାକାର ତିନିଦିଗକୁ ସୁରକ୍ଷା ଦେଉଥିବା ନଦୀମାନଙ୍କରୁ ଅନେକ ନଦୀ ପ୍ରବାହିତ ହେଉଛି ।
ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପଣ୍ଡୁ ନାମକ ସାଧୁ ବହୁ ବର୍ଷ ଧରି ସାଧନା କରୁଥିବା କଥା ଜଣାଯାଏ ।
ଆଠଗଡ଼ ପାଟଣାରେ ଥିବା ରାଜଦରବାରରୁ ଧରାକୋଟ ରାଜ ଦରବାର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏକ ସୁଡ଼ଙ୍ଗ ଥିବା ଚର୍ଚ୍ଚା ହୁଏ ।
ଗଞ୍ଜାମ ଜିଲ୍ଲାର ଆଠଗଡ଼ ପାଟଣାଠାରେ ଅବସ୍ଥିତ ପ୍ରାଚୀନ ଦୁର୍ଗସମୂହ ଖିଲାଡ଼ି, ପାଣ୍ଡିରିପଡ଼ା, ବତପଙ୍କଳବାଡ଼ି, ଶିକୁଳା, ଘାଟିପାରି, ଜକର ଯମୁନା, ରୁମାଗଡ଼, ଓପାଟିଗଡ଼କୁ ନେଇ ଗଠିତ ।
ବୃନ୍ଦାବତୀଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ ଚନ୍ଦ୍ରଶେଖରଙ୍କ କୁଟୁମାବର ସମସ୍ତେ ବ୍ରଜ ବୈଷ୍ଣବ ଓ ସମସ୍ତେ ଗୋଟିଏ ଗୋଟିଏ ବ୍ରଜବୈଷ୍ଣବ ତତ୍ତ୍ୱ ପ୍ରତିପାଦନ କରି କାବ୍ୟ ପ୍ରଣୟନ କରିଛନ୍ତି ।
ଚନ୍ଦ୍ରଶେଖର ଦାସ ପୁରୀଜିଲ୍ଲା ଅନ୍ତଃପାତି ପୁରୁଷୋତ୍ତମ କ୍ଷେତ୍ରର ୮ କୋଶ ଦୂରରେ ଅବସ୍ଥିତ ମଳିପଡ଼ା ଗ୍ରାମରେ ପିତୃପିତାମହକ୍ରମେ ବାସ କରୁଥିଲେ ।
ବୃନ୍ଦାବତୀ ନିଜ ଗ୍ରନ୍ଥରେ ଲେଖିଛନ୍ତି ଯେ ତାଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ, ଶ୍ୱଶୁର, ପୁତ୍ର ଓ ନାତି ସମସ୍ତେ କବି ଥିଲେ ଓ ସଭିଏଁ କୃଷ୍ଣଲୀଳାତ୍ମକ କାବ୍ୟ ପ୍ରଣୟନ କରିଥିଲେ ।
ତାଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ ଚନ୍ଦ୍ରଶେଖର ମହାପାତ୍ର ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣତତ୍ତ୍ୱ ଚନ୍ଦ୍ରୋଦୟ, ପୁତ୍ର ଭୀମଦାସ ଭକ୍ତି ଚନ୍ଦ୍ରୋଦୟ ଓ ନାତି କୃପାସିନ୍ଧୁ ଦାସ ଉପାସନା ଚନ୍ଦ୍ରୋଦୟ ଲେଖିଥିଲେ ।
ଶ୍ୱଶୁରଙ୍କ ନାମ ଜଗନ୍ନାଥ ଦାସ ଏହା ଉଲ୍ଲେଖ କରାଯାଇଛି କିନ୍ତୁ ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କ ରଚିତ ପୁସ୍ତକର ନାମ ଦିଆଯାଇନାହିଁ ।
ବୃନ୍ଦାବତୀଙ୍କ ପୁଅ ଭୀମଦାସଙ୍କ ଅନ୍ୟ କୃତି ଭକ୍ତିରତ୍ନାବଳୀର ଶେଷ ଅଂଶରେ କବି ନିଜର ଆତ୍ମପରିଚୟ ଦେଇଛନ୍ତି ।
ପ୍ରାଚୀ ସମିତିଦ୍ୱାରା ପ୍ରକାଶିତ ପୂର୍ଣ୍ଣତମ ଚନ୍ଦ୍ରୋଦୟ ପୁସ୍ତକର ସମ୍ପାଦକ କୈଳାସଚନ୍ଦ୍ର ମହାପାତ୍ର ମୁଖବନ୍ଧରେ ରାୟ ବାହାଦୁର ଆର୍ତ୍ତବଲ୍ଲଭ ମହାନ୍ତିଙ୍କ ଘରେ ଉକ୍ତ ଭକ୍ତିରତ୍ନାବଳୀର ପୋଥି ଥିବା କଥା ଉଲ୍ଲେଖ କରିଛନ୍ତି ।
ଏହି ପୋଥିର ଶେଷ ଅଂଶରେ ଥିବା ଭୀମ ଦାସଙ୍କ ଆତ୍ମପରିଚୟ ବୃନ୍ଦାବତୀ ଦେଇଥିବା ପରିଚୟ ସଙ୍ଗେ ସୁନ୍ଦର ଭାବେ ମେଳ ହେଉଥିବା କୈଳାସଚନ୍ଦ୍ର ଲକ୍ଷ୍ୟ କରିଛନ୍ତି ।
ବୃନ୍ଦାବତୀ ଦାସୀ ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣତମ ଚନ୍ଦ୍ରୋଦୟ ଲେଖିଥିବା ଅନୁମାନ କରାଯାଏ ।
ଏଣୁ ତାଙ୍କ ରଚନାରେ ତାଙ୍କ ଶ୍ୱଶୁର, ପତି, ପୁତ୍ର, ନାତି ସମସ୍ତଙ୍କ ରଚିତ ଗ୍ରନ୍ଥର ସ୍ପଷ୍ଟ ଉଲ୍ଲେଖ ରହିଛି ।
ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର ଭୀମଦାସ ନିଜ ରଚିତ ଭକ୍ତି ଚନ୍ଦ୍ରୋଦୟରେ ଯେଉଁ ସମୟ ଦେଇଛନ୍ତି ତାହା ଏହା ସହିତ ମେଳ ହେଉଛି ।
ତାଙ୍କ ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ନାମ ଚନ୍ଦ୍ରଶେଖର ଦାସ ଓ ପୁତ୍ରଙ୍କ ନାମ ଭୀମ ଦାସ ଥିଲା ।
ତାଙ୍କର ଲିଖିତ କାବ୍ୟ 'ପୂର୍ଣ୍ଣତମ ଚନ୍ଦ୍ରୋଦୟ' ତତ୍କାଳୀନ ସମାଜରେ ନାରୀମାନେ ଉଚ୍ଚଶିକ୍ଷିତ ଥିଲେ ଏହାର ଏକ ନିଦର୍ଶନ ।
କବି ନିଜର ପରିଚୟ ତାଙ୍କ ରଚିତ ପୂର୍ଣ୍ଣତମ ଚନ୍ଦ୍ରୋଦୟ ଗ୍ରନ୍ଥର ୧ମ, ୨ୟ ଓ ୨୦ଶ ଅଧ୍ୟାୟରେ ଦେଇଛନ୍ତି ।
ମେସୋଥେଲିଓମା ରୋଗୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ୮୦% ଲୋକ ଆଜବେସ୍ଟସ ସଂସ୍ପର୍ଶରେ ଆସିଥାଆନ୍ତି ।
ଆଜବେସ୍ଟସ ଖଣିରେ କାମ କରୁଥିବା ଲୋକ, ଆଜବେସ୍ଟସରୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରୁଥିବା ଲୋକ, ଆଜବେସ୍ଟସ ପ୍ରସ୍ତୁତ ଜିନିଷ ସଂସ୍ପର୍ଶ, ଆଜବେସ୍ଟସ ମୂଲିଆଙ୍କ ସ‌ହିତ ରହୁଥିଲେ ବା ଆଜବେସ୍ଟସ ଥିବା ବିଲ୍‌ଡିଙ୍ଗରେ କାମ କରୁଥିଲେ ଏହି ରୋଗ ସଙ୍କଟ ଅନେକ ଅଧିକ ହୁଏ ।
ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସଙ୍କଟ କାରକ ଅବସ୍ଥାମାନଙ୍କ ନାମ ଯଥାକ୍ରମେ ଜେନେଟିକ୍, ସିମିଆନ ଭୁତାଣୂ ୪୦ର ସଂକ୍ରମଣ ।
ଛାତି ଏକ୍ସ-ରେ ଓ ସିଟି ସ୍କାନ ଦେଖି ରୋଗ ସନ୍ଦେହ କରାଯାଏ ଓ କର୍କଟରୁ ବାହାରୁଥିବା ତରଳ ପଦାର୍ଥର ସାଇଟୋଲୋଜି କିମ୍ବା ତନ୍ତୁ ବାୟୋପ୍ସି କରି ରୋଗ ନିଧାର୍ଯ୍ୟ କରାଯାଏ ।
ମେସୋଥେଲିଓମା ଏକ ପ୍ରକାର କର୍କଟ ରୋଗ ଯାହା ଦେହ ଭିତରେ ଥିବା ଅନେକ ଅଙ୍ଗମାନଙ୍କୁ ଘୋଡ଼େଇ ରଖୁଥିବା ପତଳା ଆସ୍ତରଣ, ମେସୋଥେଲିମରୁ ଜାତ ହୁଏ ।
ଅଳ୍ପ ସାଧାରଣ ଭାବରେ ଉଦର ଅଭ୍ୟନ୍ତର ଆସ୍ତରଣରୁ, କ୍ୱଚିତ୍ ହୃତ୍‌ପିଣ୍ଡର ଖୋଳରୁ, ଓ ଟେସ୍ଟିସ୍‌ରୁ ଏହା ବାହାରେ ।
ଏହି ରୋଗର ଚିହ୍ନ ଓ ଲକ୍ଷଣ:- ପ୍ଲୁରା ଭିତରେ ତରଳ ପଦାର୍ଥ ଜମିଯିବାରୁ ଛୋଟ ଶ୍ୱାସକ୍ରିୟା, ସ୍ଫୀତ ଉଦର, ଛାତି କାନ୍ଥ ଯନ୍ତ୍ରଣା, କାଶ, ଥକ୍କାଣ ଓ ଓଜନ ହ୍ରାସ ।
ପ୍ଲୁରୋଡେସିସ୍ ନାମକ ଏକ ପ୍ରକ୍ରିୟା ସାହାଯ୍ୟରେ ପ୍ଲୁରାର ଦୁଇ ପ୍ରସ୍ତକୁ ଟାଲ୍କ ଭଳି ପଦାର୍ଥଦ୍ୱାରା ଯୋଡ଼ି ଦିଆଯିବା ଫଳରେ ଫୁସଫୁସ ଚାରିଆଡ଼େ ତରଳ ପଦାର୍ଥ ଜମିପାରେ ନାହିଁ ।
ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଆମେରିକାରେ ଏହି ରୋଗ ନିର୍ଣ୍ଣୟ ହେବା ପରେ ରୋଗୀଙ୍କ ବଞ୍ଚିବା ହାର ୮% ଅଛି ।
ମଧୁରିମା ୨୦୦୪ ମସିହାରେ ଏକ ତେଲୁଗୁ କଥାଚିତ୍ର ଜରିଆରେ ଅଭିନୟ ଜଗତରେ ପ୍ରବେଶ କରିଥିଲେ ।
ସେ ଅଭିନେତା ସାଇ କ୍ରିଷ୍ଣାଙ୍କ ସ‌ହ ସତ୍ତା ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଜରିଆରେ ତେଲୁଗୁ କଥାଚିତ୍ର ଜଗତରେ ଅଭିନୟ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ।
ଏହାପରେ ସେ ମୁମ୍ବାଇ ଯାଇଥିଲେ ଏବଂ ସେଠାରେ କିଶୋର ନମିତ କପୁର ଆକ୍ଟିଂ ସ୍କୁଲରେ ଅଭିନୟ ଶିକ୍ଷା କରିବା ସ‌ହ ଜଣେ ମଡେଲ ଭାବରେ ବିଭିନ୍ନ ବିଜ୍ଞାପନରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ ।
୨୦୦୭ ମସିହାରେ ସେ ଷ୍ଟାର ପ୍ଲସ୍‌ରେ ଏକ ଧାରାବାହିକରେ ଏକ କ୍ଷୁଦ୍ର ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିବାର ସୁଯୋଗ ପାଇଥିଲେ ।
କ୍ୟା କରେଁ କ୍ୟା ନା କରେଁ କମେଡ଼ି କଥାଚିତ୍ର ଜରିଆରେ ସେ ଉପାସନା ସିଂହ, ବ୍ରଜେଶ ହାଜରା ଏବଂ ବାବ୍ରାକ୍ ଗୋନୀଙ୍କ ସ‌ହ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
ସେହି ବର୍ଷ ସେ କଲର୍ସରେ ପ୍ରସାରିତ ଧାରାବାହିକ ପରିଚୟରେ ରିଚା ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
ଏହାପରେ ସେ ଜୀ ଟିଭିର ଧାରାବାହିକ ଶ୍ରୀ ରେ ବିନ୍ଦିୟା ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
ଏହାପରେ ସେ ଷ୍ଟାର୍ ୱାନ୍‌ର ଧାରାବାହିକ ରଙ୍ଗ ବଦଲ୍‌ତି ଓଢ଼ଣୀ ରେ ଖୁସି ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
୨୦୧୦ରେ ସେ ଅନ୍ୟ ଏକ ହିନ୍ଦୀ କଥାଚିତ୍ର କାଲୋରେ ଜଣେ ନବ ବିବାହିତା ଭାବରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
ଏହା କେପ୍‌ଟାଉନ୍‌ରେ ଅନୁଷ୍ଠିତ ୬ଷ୍ଠ ବାର୍ଷିକ ଦକ୍ଷିଣ ଆଫ୍ରିକାନ ହଲ୍ଲୋୱେନ୍ ହରର୍ ଫେଷ୍ଟିଭାଲରେ ପ୍ରଦର୍ଶିତ ହୋଇଥିଲା ଏବଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଏବଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଚିତ୍ରୋତ୍ତଳନ ପୁରସ୍କାର ପାଇଥିଲା ।
୨୦୧୨ରେ ସେ ମାରିଚ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଜରିଆରେ କନ୍ନଡ଼ ଏବଂ ତାମିଲ କଥାଚିତ୍ର ଜଗତରେ ଅଭିନୟ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ।
ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରଟି କେ. ଶିବସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କଦ୍ୱାରା ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା କରାଯାଇଥିଲା ।
ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ମିଥୁନ ତେଜାସୀ ମଧୁରିମାଙ୍କ ସ‌ହ ମୁଖ୍ୟ ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
୨୦୦୮ରେ ସେ ଅନ୍ୟ ଏକ ତେଲୁଗୁ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ହୋମମ୍‌ରେ ଏକ ସ‌ହକାରୀ ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରଟିର ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇଥିଲେ ଜେ ଡି ଚକ୍ରବର୍ତ୍ତୀ ଏବଂ ଏହା ୨୦୦୬ର ଇଂରାଜୀ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଦ ଡିପାର୍ଟେଡ୍‌ର କାହାଣୀ ସ‌ହ ପ୍ରାୟତଃ ସମାନ ଥିଲା ।
ତାଙ୍କ ବାପା ଟାଟା ଷ୍ଟିଲରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିଲ ଏବଂ ତାଙ୍କ ମାଆ ଏକ ବେସରକାରୀ ସଂସ୍ଥାରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିଲେ ।
୨୦୧୨ରେ ସେ ସିଗାରେଟ କି ତରାଃ ହିନ୍ଦୀ କଥାଚିତ୍ରରେ ପ୍ରଶାନ୍ତ ନାରାୟଣନ୍‌ଙ୍କ ସ‌ହ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
ସେହି ବର୍ଷ ସେ ଏକ ଇଂରାଜୀ କ୍ଷୁଦ୍ର ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଲେଥାଲ କମିଶନ୍‌ରେ ମୁଖ୍ୟ ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
ସେ ହିନ୍ଦୀ କଥାଚିତ୍ର ସ‌ହିତ ଦକ୍ଷିଣ ଭାରତୀୟ କଥାଚିତ୍ର ଏବଂ ହିନ୍ଦୀ ଦୂରଦର୍ଶନରେ ଅଭିନୟ କରିଛନ୍ତି ।
ସ୍ନାନ ଶବ୍ଦ ବିଶିଷ୍ଟ ଅନେକ ପ୍ରକାର ଶବ୍ଦ ଭାଷାରେ ଅଛି ସେଥିମଧ୍ୟରୁ କେତେଗୁଡ଼ିଏ ଅତି ପ୍ରଚଳିତ ଶବ୍ଦ ଯଥା: ଶିରଃ ସ୍ନାନ ; ଋତୁସ୍ନାନ ବା ଶୁଦ୍ଧସ୍ନାନ; ପ୍ରାତଃସ୍ନାନ; ତୀର୍ଥସ୍ନାନ; ଦେବ ସ୍ନାନ , ମନ୍ତ୍ର ସ୍ନାନ, ଗଙ୍ଗାସ୍ନାନ, ରକ୍ତସ୍ନାନ, ମୋକ୍ଷସ୍ନାନ (ସୂର୍ଯ୍ୟ ବା ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ଗ୍ରହଣରୁ ମୁକ୍ତ ହେବା ପରେ ହିନ୍ଦୁମାନଙ୍କର ସ୍ନାନ), ଗ୍ରସ୍ତ ସ୍ନାନ ବା ଗ୍ରହଣସ୍ନାନ , ପ୍ରେତସ୍ନାନ , ନିତ୍ୟସ୍ନାନ, ନୈମିତ୍ତିକ ସ୍ନାନ (କୌଣସି ବିଶେଷ ନିମିତ୍ତ ଉପଲକ୍ଷରେ କରାଯିବା ସ୍ନାନ, କାକସ୍ନାନ ମହାସ୍ନାନ, (ଦେବପ୍ରତିମାଙ୍କର ସ୍ନାନ, ଦେବ ମନ୍ଦିରରେ କୌଣସି ଅଶୁଭଜନକ ଘଟନା ଘଟିଲେ, ଯଥା: ଅସ୍ପୃଶ୍ୟ ବ୍ୟକ୍ତି ଦେବତାଙ୍କୁ ଛୁଇଁ ଦେଲେ, ମନ୍ଦିର ମଧ୍ୟରେ କେହି ଝାଡ଼ା ଫେରି ପକାଇଲେ ବା ପ୍ରସାବ କଲେ, ଦେବତାଙ୍କୁ ଗାଧୋଇଦେବାରୂପ କର୍ମ), କର୍ମସ୍ନାନ (ପ୍ରାଯଶ୍ଚିତ୍ତ, ଅଭିଷେକ, ଉପନଯନ, କର୍ଣ୍ଣବେଧ ଇତ୍ୟାଦି କାମ୍ୟ କର୍ମ ଉପଲକ୍ଷରେ ସ୍ନାନ), ସମୁଦ୍ର ସ୍ନାନ ବା ସାଗର ସ୍ନାନ, ନଦୀସ୍ନାନ, ଅଶୌଚସ୍ନାନ, ସଦ୍ୟଃସ୍ନାନ, ମକରସ୍ନାନ ବା ମାଘସ୍ନାନ, କାର୍ତ୍ତିକସ୍ନାନ, ବାରୁଣୀ ସ୍ନାନ, ପ୍ରୟାଗସ୍ନାନ, ତ୍ରିବେଣୀ ସ୍ନାନ ।
ମାନ୍ତ୍ର ବା ମନ୍ତ୍ର ସ୍ନାନ: ମନ୍ତ୍ରପାଠପୂର୍ବକ କାଳ୍ପନିକ ବା ପ୍ରକୃତ ସ୍ନାନ
ଗନରିଆ ଏକ ଯୌନ ସଞ୍ଚାରିତ ସଂକ୍ରମଣ ଯାହା ନାଇସେରିଆ ଗନରି ଜୀବାଣୁଦ୍ୱାରା ସୃଷ୍ଟି ହୁଏ ।
ଲକ୍ଷଣ: ପୁରୁଷ ରୋଗୀଙ୍କର ଡିସୟୁରିଆ ବା ପରିସ୍ରା କରିବାବେଳେ କଷ୍ଟ, ଯୌନାଙ୍ଗରୁ କ୍ଷରଣ ବା ଅଣ୍ଡକୋଷରେ ଯନ୍ତ୍ରଣା ହୁଏ ।
ମହିଳାମାନଙ୍କର ଯୌନାଙ୍ଗ କ୍ଷରଣ, ଯୋନୀପଥରୁ ରକ୍ତସ୍ରାବ , ପେଲଭିସରେ କଷ୍ଟ ଓ ପରିସ୍ରା କରିବାବେଳେ କଷ୍ଟ ହୁଏ ।
ଏହି ରୋଗ ଜଟିଳ ହେଲେ ମହିଳାଙ୍କର ପେଲଭିକ ଇନଫ୍ଲାମେଟରି ଡିଜିଜ ହୁଏ ଓ ପୁରୁଷଙ୍କର ଏପିଡିଡାଇମିସ ପ୍ରଦାହ ହୁଏ ।
ଚିକିତ୍ସା ନ ପାଇଲେ ରୋଗ ଅତି ଗମ୍ଭୀର ହୋଇ ସେପ୍ଟିକ ଆର୍ଥ୍ରାଇଟିସ ବା ଏଣ୍ଡୋକାର୍ଡ଼ାଇଟିସ ରୋଗ ହୁଏ ।
ଯେ କୌଣସି ଯୌନ ସମ୍ପର୍କ ମାଧ୍ୟମରେ ଏହା ହୋଇପାରେ ଯେପରିକି ମୁଖ, ମଳଦ୍ୱାର ଓ ଯୋନୀପଥ ।
ସଂକ୍ରମିତ ମାତାଠାରୁ ଜନ୍ମ ସମୟରେ ଶିଶୁ ସଂକ୍ରମିତ ହୋଇପାରେ ଯାହାକୁ ଇଂରାଜୀରେ ଭର୍ଟିକାଲ ଟ୍ରାନ୍ସମିସନ କୁହାଯାଏ ।
ରୋଗ ନିର୍ଣ୍ଣୟ ନିମନ୍ତେ ପରିସ୍ରା, ପରୁଷଙ୍କର ମୁତ୍ରମାର୍ଗ , ମହିଳାଙ୍କର ଜରାୟୁଗ୍ରୀବା ପରୀକ୍ଷା କରାଯାଏ ।
ପ୍ରତ୍ୟେକ ବର୍ଷ ୨୫ ବର୍ଷ ବୟସରୁ କମ ଥିବା ଯୌନ ସକ୍ରିୟ ମହିଳା ଓ ନୂତନ ଯୌନ ସାଥୀମାନଙ୍କର ଗନରିଆ ନିମନ୍ତେ ପରୀକ୍ଷା କରିବାକୁ ସୁପାରିସ କରାଯାଏ ।
ଏହି ସୁପାରିସ ପୁରୁଷ-ପୁରୁଷ ଯୌନ ସାଥୀମାନଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ମଧ୍ୟ ପ୍ର‌ଯୁଜ୍ୟ ।
ତିନି ଉପାୟରେ ଏହି ରୋଗ ପ୍ରତିଷେଧ ହୋଇ ପାରିବ, କଣ୍ଡୋମ ବ୍ୟବ‌ହାର କଲେ, ଅଣସଂକ୍ରମିତ ଏକ ଯୌନସାଥୀରେ ଯୌନ କ୍ରୀଡ଼ା କଲେ ବା ଆଦୌ ଯୌନ କ୍ରୀଡ଼ା ନ କଲେ ଏହା ସମ୍ଭବ ହେବ ।
ସେଫଟ୍ରାଇଆକ୍ସୋନ ଇଞ୍ଜେକସନ ଓ ପାଟିରେ ଆଜିଥ୍ରୋମାଇସିନ ଔଷଧ ଦେଇ ଏହି ରୋଗର ଚିକିତ୍ସା କରାଯାଏ ।
ପୂର୍ବରୁ ଦିଆଯାଉଥିବା ଅନେକ ଆଣ୍ଟିବାୟୋଟିକ ପ୍ରତିରୋଧିତ ହେଉଥିବାରୁ ଅଧୁନା ଅଧିକ ମାତ୍ରାର ଔଷଧ ଦେବା ଦରକାର ପଡ଼ୁଛି ଓ ସେଫଟ୍ରାଇଆକ୍ସୋନ ନିମନ୍ତେ ମଧ୍ୟ ତାହା ଆବଶ୍ୟକ ହୋଇପାରେ ।
ପ୍ରତି ବର୍ଷ ସିଫିଲିସ , କ୍ଲାମିଡିଆ ଓ ଟ୍ରାଇକୋମୋନିଆସିସ ଇତ୍ୟାଦି ରୋଗମାନଙ୍କ ଭଳି ୪୯୮ ନିୟୁତ ନୂଆ ଯୌନ ସଞ୍ଚାରିତ ରୋଗଦ୍ୱାରା ଆକ୍ରାନ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ୩୩ରୁ ୧୦୬ ନିୟୁତ କେବଳ ଗନରିଆ ରୋଗାକ୍ରାନ୍ତ ଥାଆନ୍ତି ।
ପୁରୁଣା ଟେଷ୍ଟାମେଣ୍ଟ ଲେଖା ହୋଇଥିବା କାଳରୁ ଏହି ରୋଗ ବିଷୟରେ ବର୍ଣ୍ଣନା ଲିପିବଦ୍ଧ ଅଛି ।
ଭାରତ ବିଭାଜନ ସମୟରେ ପୂର୍ବ ବଙ୍ଗ ଅଞ୍ଚଳ ପାକିସ୍ଥାନକୁ ଯିବାରୁ ବହୁ ସଂଖ୍ୟକ ଲୋକ ଶରଣାର୍ଥୀ ଭାବରେ ଭାରତକୁ ଆସି ରହିଲେ ।
ଭାରତ ସରକାରଙ୍କ ଅଧୀନରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିବା ସେହି ଅଞ୍ଚଳର ବଙ୍ଗାଳୀ ସଂପ୍ରଦାଯର ଅନେକ ବ୍ୟକ୍ତି ପରିବାର ସହ ଦିଲ୍ଲୀରେ ବସବାସ କଲେ ।
ଚନ୍ଦ୍ର କୁମାର ମୁଖାର୍ଜୀ , ଆଶୁତୋଷ ଦତ୍ତ , ତତ୍ କାଳୀନ ମୁଖ୍ୟ ନିର୍ବାଚନ ଆୟୋଗ ଶ୍ୟାମପ୍ରସନ୍ନ ସେନବର୍ମା ଆଦି ବିଶିଷ୍ଟ ବଙ୍ଗାଳୀ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ପ୍ରଚେଷ୍ଟାଦ୍ୱାରା ୧୯୬୦ ମସିହାରେ ଭାରତ ସରକାର ଦକ୍ଷିଣ ଦିଲ୍ଲୀ ଅଞ୍ଚଳରେ ଥିବା ଅନାବାଦି ଅରଣ୍ୟ ଜମି ଦିଲ୍ଲୀରେ ରହୁଥିବା ଶରଣାର୍ଥୀ ମାନଙ୍କୁ ପ୍ରଦାନ କରାଯାଇଥିଲା ।
ସେହି ଜାଗା ୯୯ ବର୍ଷ ପାଇଁ ଲିଜ ସୂତ୍ରରେ ଦିଆଯାଇଥିଲା , କିନ୍ତୁ ପରେ ସ୍ଥାୟୀ ଭାବରେ ଦିଆଗଲା ତଥା ବଙ୍ଗୀୟ ସମାଜ କର୍ଜୟାଳୟ ସ୍ଥାପିତ ହେଇଥିଲା ।
ଏହି ଅଞ୍ଚଳ ଚତୁର୍ଦିଗରେ କାଳକାଜୀ , ଗ୍ରେଟର କୈଲାଶ , ଅଳକାନନ୍ଦା ଓ ଗୋବିନ୍ଦପୁରୀ ଇଲାକା ରହିଛି ।
ସ୍ୱାଧୀନତାର ବହୁ ପୂର୍ବରୁ ୧୭୦୦ ଶତାବ୍ଦୀରୁ ମଧ୍ୟ ଅନେକ ସଂଖ୍ୟାରେ ବଙ୍ଗାଳୀ ପରିବାର ଦିଲ୍ଲୀରେ ଆସି ସ୍ଥାୟୀ ଭାବରେ ବସବାସ କରୁଥିଲେ ।
ଦିଲ୍ଲୀର ତିସ ହଜାରି ଅଞ୍ଚଳରେ ଦିଲ୍ଲୀ ସହରର ପ୍ରଥମ କାଳୀ-ବାରି ମଧ୍ୟ ସ୍ଥାପିତ ହେଇଥିଲା ।
ମୂଳତଃ ପଶ୍ଚିମ ବଙ୍ଗରେ ବଡ ଧାରଣରେ ପାଳିତ ହଉଥିବା ଦୂର୍ଗା ପୂଜା ଓ କାଳୀ ପୂଜା ବଙ୍ଗୀୟମାନେ ଦିଲ୍ଲୀକୁ ଆଣିଥିଲେ ।
୧୯୪୭ ମସିହା ପରେ ବହୁ ସଂଖ୍ୟାରେ ବଙ୍ଗାଳୀ ପରିବାର ଦିଲ୍ଲୀ ଆସିବାରୁ ସେମାନେ ତିମିରପୁର ଅଞ୍ଚଳ କାରୋଲ ବାଗ ଓ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଲ୍ଲୀ ଅଞ୍ଚଳରେ ସ୍ଥାପିତ ହେଲେ ।
ଚିତ୍ତରଞ୍ଜନ ପାର୍କ , ଭାରତୀୟ ରାଜଧାନୀ ଦିଲ୍ଲୀ ମହାନଗରର ଦକ୍ଷିଣାଞ୍ଚଳରେ ଅବସ୍ଥିତ ଏକ ସମ୍ଭ୍ରାନ୍ତ ଆବାସିକ ଅଞ୍ଚଳ ।
ଏହାକୁ ୧୯୬୦ ମସିହାରେ ପୂର୍ବ ପାକିସ୍ଥାନର ସ୍ଥାନାନ୍ତରିତ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ଆବାସ ଭାବରେ ସ୍ଥାପନ କରାଯାଇ ଏଠାରେ ବହୁ ସଂଖ୍ୟକ ବଙ୍ଗାଳୀ ସଂପ୍ରଦାଯର ଲୋକଙ୍କ ଆବାସ ରହିଛି ।
ଏହାକୁ ୧୯୮୦ ମସିହାରେ ଦେଶାବନ୍ଧୁ ଚିତ୍ତରଞ୍ଜନ ଦାସଙ୍କ ନାମରେ ପୁନର - ନାମିତ କରାଯାଇଥିଲା ।
ଏଠାରେ କଲିକତା ସହର ସଦୃଶ ରାସ୍ତାକଡ ଖାଦ୍ୟ ଷ୍ଟଲ , ମାଛ ବଜାର , ମନ୍ଦିର ଓ ସଂସ୍କୃତିକ କେନ୍ଦ୍ର ରହିଛି ।
ଚିତ୍ତରଞ୍ଜନ ପାର୍କ ହେଲା ପରେ ଏହା ବଙ୍ଗାଳୀ ସଂପ୍ରଦାଯର ମୁଖ୍ୟ ସଂସ୍କୃତିକ ଓ ସାମାଜିକ ଯୋଗାଯୋଗ କେନ୍ଦ୍ର ହେଲା ।
ସେଠାରେ ନିୟମିତ ଭାବରେ ବଙ୍ଗାଳୀ ନାଟକ , ସଂଗୀତ ପରିବେଷଣ ହେଇଆସୁଛି ଓ ଅନେକ ସମୟରେ ପଶ୍ଚିମ ବଙ୍ଗ ତଥା ବାଂଲା ଦେଶରୁ କଳାକାରମାନେ ଆସି ପରିବେଷଣ କରିଥାନ୍ତି ।
ଏଠାରେ ଥିବା ବଜାରରେ ମାଛ , ବଙ୍ଗାଳୀ ମିଷ୍ଠାନ୍ନ ଓ ଅନ୍ୟ ବଙ୍ଗୀୟ ଦ୍ରବ୍ଯ ଉପଲବ୍ଧ ହେଇଥାଏ ।
ମୁଖ୍ଯତଃ ପୂର୍ବ ବଙ୍ଗର ଶରଣାର୍ଥୀ ଭାରତୀୟ ମାନଙ୍କୁ ପ୍ଲଟ ଦିଆଯାଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ କାଳ କ୍ରମେ ତାହା ପୁନର-ବିକ୍ରୟ ହେଇ ଅନ୍ୟ ଅଧିବାସୀମାନେ ମଧ୍ୟ ସେଠାରେ ରହୁଛନ୍ତି ।
ଅଧିକ ସଂଖ୍ୟାରେ ପୂର୍ବତନ ସରକାରୀ କର୍ମଚାରୀ , ଅଧ୍ୟାପକ ଓ ଅନ୍ୟ କର୍ମଚାରୀ ଓ ଅଧିକାରୀମାନେ ସେଠାରେ ରହନ୍ତି ।
ଏଠାରୁ ଇନ୍ଦିରା ଗାନ୍ଧୀ ଅନ୍ତର୍ଜାତିକ ବିମାନ ବନ୍ଦର ୧୭ କିଲୋମିଟର , ନୂଆ ଦିଲ୍ଲୀ ରେଳ ଷ୍ଟେସନ ୧୬ କିଲୋମିଟର ନିଜାମୁଦ୍ଦିନ ରେଳ ଷ୍ଟେସନ ୯ କିଲୋମିଟର ଦିଲ୍ଲୀ ମେଟ୍ରୋ ଷ୍ଟେସନ ୧ କିଲୋମିଟର ଦୂରରେ ଅବସ୍ଥିତ ।
ଅଧୁନା ଗଦାଧର ସିଂହସାମନ୍ତଙ୍କ ଜନ୍ମସ୍ଥାନ ନୟାଗଡ଼ ଜିଲ୍ଲା ଖଣ୍ଡପଡ଼ାରେ ୧୦-୧୫ ଜଣ ଢୁମ୍ପା ବାଦକ ଓ ମାତ୍ର ୩-୪ ଜଣ ଢୁମ୍ପାସଂଗୀତ ଗାୟକ ଅଛନ୍ତି।
ଅନୁରୂପ ଭାବେ ୩୦-୪୦ ଜଣ ଢୁମ୍ପା ସଙ୍ଗୀତକାର କବିସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଜନ୍ମସ୍ଥାନ ଦିଗପହଣ୍ଡିଠାରେ ରହୁଛନ୍ତି।
ତେଣୁ ଏହି ସଙ୍ଗୀତର ରକ୍ଷଣାବେକ୍ଷଣ ଲାଗି ଭାରତ ସରକାର ଓ ଓଡ଼ିଶା ରାଜ୍ୟ ସରକାର ପଦକ୍ଷେପ ନେଇଛନ୍ତି।
କଲିକତାର ଇଷ୍ଟର୍ଣ୍ଣ ଜୋନ କଲଚରାଲ ସେଣ୍ଟର ନିଜ ଗୁରୁ-ଶିଷ୍ୟ ପରମ୍ପରା ପ୍ରକଳ୍ପ ଅନ୍ତର୍ଗତରେ ଢୁମ୍ପା ସଙ୍ଗୀତର ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାର କରୁଛି ।
ସୁରେଶ ମହାପାତ୍ର ,ସ୍ୱର୍ଗତ ନରସିଂହ ସିଂହସାମନ୍ତ,ସ୍ୱର୍ଗତ ବୈଦ୍ୟନାଥ ଷଡଙ୍ଗୀ,ସ୍ୱର୍ଗତ ଜାନକୀବଲ୍ଲଭ ପଟ୍ଟନାୟକ, ସ୍ୱର୍ଗତ ଗଙ୍ଗାଧର ଦାଶ,ଶ୍ରୀଯୁକ୍ତ ଲିଙ୍ଗରାଜ ରଥ ପ୍ରମୁଖ ଖଣ୍ଡପଡ଼ାର ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଢୁମ୍ପା ସଂଗୀତଜ୍ଞ ଭାବେ ଜଣା।
ଓଡ଼ିଶାର ବିଶିଷ୍ଟ ବ୍ୟଙ୍ଗ ଚିତ୍ରଶିଳ୍ପୀ କିଶୋର ରଥ ମଧ୍ୟ ଜଣେ ଜଣାଶୁଣା ଢୁମ୍ପା ସଂଗୀତଜ୍ଞ।
କିଶୋର ରଥଙ୍କର ଘର ଖଣ୍ଡପଡ଼ାରେ ଓ ସେ "ଗଦାଧର ଢୁମ୍ପା ସଂଗୀତ ପରିଷଦ"ର ଜଣେ କଳାକାର।
ଗଞ୍ଜାମର ଦିଗପହଣ୍ଡି ଅଞ୍ଚଳରେ ଏହାର ପ୍ରମୁଖ ଗୁରୁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଗୁରୁ ପ୍ରଦୀପ ରଥ, କାଳିନ୍ଦୀ ଚରଣ ରଥ ଓ ଗଙ୍ଗାଧର ଦାଶ ଅନ୍ୟତମ।
ଖଣ୍ଡପଡ଼ାରେ "ଗଦାଧର ଢୁମ୍ପା ସଂଗୀତ ପରିଷଦ" ପକ୍ଷରୁ ପ୍ରତିବର୍ଷ ପଠାଣି ସାମନ୍ତ ଜୟନ୍ତୀ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଉତ୍ସବରେ ଢୁମ୍ପା ପରିବେଷଣ କରାଯାଉଥିବା ବେଳେ ରାଜ୍ୟର ବିଭିନ୍ନ ଅଞ୍ଚଳରେ ଓ ରାଜଧାନୀର ସାଂସ୍କୃତିକ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମରେ ମଧ୍ୟ ଖଣ୍ଡପଡ଼ାର ଢୁମ୍ପା ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ।
ଯେଉଁଦିନ ଢୁମ୍ପା ସଙ୍ଗୀତର ଆସର ଜମିବା ଠିକ ହୁଏ, ସେଦିନ ସକାଳେ ଆଠ ଦଶ ଜଣ ଯୁବକ ଆଠ ଦଶ ହାତ ଲମ୍ବର ଦଉଡ଼ା ଓ ଠେଙ୍ଗା ଧରି ଜଙ୍ଗଲକୁ ବାହାରି ଯାଆନ୍ତି ।
ଦିନସାରା ଜଙ୍ଗଲରେ ବୁଲି ଶାଖା ଓ ଗଣ୍ଠିହୀନ ଆଠଶହ ହାତର ମଇ କିମ୍ବା ଭେଣ୍ଡିଆ ମର୍ଦ୍ଦନ ଗଛଟିଏ ଯୋଗାଡ଼ କରାଯାଏ ।
ଏପରି ଭାବରେ ତଳୁ ଉପରକୁ ମୋଡ଼ି ଶେଷରେ ଗଛର ଛାଲିକୁ ହାତଦ୍ୱାରା ଦହିଖୁଆ ମନ୍ଥିଲା ପରି ମନ୍ଥିଲେ ଗଛରୁ ଖୋଳାପାଟି ଗଛର ମଞ୍ଜ ଗଣ୍ଠିରୁ ବାହାରି ଆସେ ।
ଯେଉଁଠାରେ ସଙ୍ଗୀତ ଆସର ହେବା ସ୍ଥିର ହୁଏ, ବୃକ୍ଷତଳ ହେଉ ବା ସଙ୍ଗୀତ ମଣ୍ଡପ ଉପରେ ହେଉ, ଢୁମ୍ପାଟିକୁ ଦଉଡ଼ିରେ ଓହଳାଯାଏ।
ଜଣେ ଅପେକ୍ଷାକୃତ ଥନ୍ତଲାପେଟ ଲୋକ ଢୁମ୍ପାର ଗୋଟିଏ ପାଖରେ ଠିଆ ହୁଅନ୍ତି ବା ବସନ୍ତି।
ସଙ୍ଗୀତ ମଝିରେ ଢୁମ୍ପାଟିକୁ ନିଜ ପେଟ ଆଡ଼କୁ ସାମାନ୍ୟ ଟାଣି ଆଣିଲେ ବିଚିତ୍ର ସ୍ୱର ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ।
ଆଠ ଦଶଜଣ ଲୋକ ଜଣକା ଦୁଇଟି ଲେଖାଏଁ କ୍ଷୁଦ୍ର ବାଉଁଶ କାଠିରେ ଅନ୍ୟ ଦୁଇଜଣ ଦୁଇପଟେ "ତାରିଖିଟା ତାକଝିଣା" ତାଳରେ ଢୁମ୍ପା ଉପରେ ବାଜଣା କରନ୍ତି।
ସାଙ୍ଗୀତିକ ଦୃଷ୍ଟିରୁ ଉଭୟ କବିସୂର୍ଯ୍ୟ ବଳଦେବ ରଥ ଓ ଗଦାଧର ସିଂହସାମନ୍ତ ଓଡ଼ିଶୀ ସଙ୍ଗୀତର ପ୍ରବୀଣ ଆଚାର୍ଯ୍ୟ ହୋଇଥିବାରୁ ଢୁମ୍ପା ସଙ୍ଗୀତ ବିଶୁଦ୍ଧ ଓଡ଼ିଶୀ ରାଗତାଳରେ ରଚିତ ହୋଇଥିବା ଦେଖାଯାଏ ।
ଘଣ୍ଟାରବ, ଆହାରୀ, ଭୈରବୀ ଆଦି କେତୋଟି ପାରମ୍ପରିକ ଓଡ଼ିଶୀ ରାଗ ଢୁମ୍ପାରେ ବିଶେଷ ପ୍ରସିଦ୍ଧି ଲାଭ କରିଥିବା ଲକ୍ଷ୍ୟ କରାଯାଏ ।
ଗୀତଗୁଡ଼ିକରେ ଏକ ବିଶେଷ ପ୍ରକାର ଝୁଙ୍କ ଲକ୍ଷ୍ୟ କରାଯାଏ, ଏବଂ ତାହା ସହିତ ମଝିରେ ମଝିରେ ତାଳର ବାଣୀଗୁଡ଼ିକ 'ଝେଣାଖିଟା ଝେଣାଖିଟା ଝେଣାଖିଟା ତା, ତା ତା ଝେଣାଖିଟା' ଇତ୍ୟାଦି ପାଟାକ୍ଷରଗୁଡ଼ିକ ବିଶେଷ ଢଙ୍ଗରେ ଉଚ୍ଚାରଣ କରାଯାଏ ।
ଏହିସବୁ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଜିନିଷଦ୍ୱାରା ଢୁମ୍ପା ସଙ୍ଗୀତର ବୈଶିଷ୍ଟ୍ୟ ପ୍ରତିପାଦିତ ହୁଏ ।
ଢୁମ୍ପା ଓଡ଼ିଶାର ନୟାଗଡ଼ ଓ ଗଞ୍ଜାମ ଜିଲ୍ଲାର ଏକ ପ୍ରକାର ପାରମ୍ପରିକ ସଙ୍ଗୀତ ଓ ବାଦ୍ୟଯନ୍ତ୍ର।
ଏହା ସର୍ବପ୍ରଥମେ ଅଷ୍ଟାଦଶ ଶତାବ୍ଦୀରେ କବିସୂର୍ଯ୍ୟ ବଳଦେବ ରଥଙ୍କଦ୍ୱାରା ଆରମ୍ଭ କରାଯାଇଥିଲା।
ଏଥିରେ ବ୍ୟବହୃତ ପ୍ରମୁଖ ବାଦ୍ୟଯନ୍ତ୍ର 'ଢୁମ୍ପା' ଅନୁସାରେ ଏହାକୁ ଢୁମ୍ପା ସଙ୍ଗୀତ ବୋଲାଯାଏ।
ନୟାଗଡ଼ର ଖଣ୍ଡପଡ଼ା ଅଞ୍ଚଳରେ ମଇ ବା ଭେଣ୍ଡିଆମର୍ଦ୍ଦନ ଗଛ ଛେଲିରୁ ଏହି ବିରଳ ବାଦ୍ୟ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଉଥିବା ବେଳେ ଗଞ୍ଜାମର ଦିଗପହଣ୍ଡି ଅଞ୍ଚଳରେ ଏହି ବାଦ୍ୟ ବାଉଁଶରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇଥାଏ।
ଅଷ୍ଟାଦଶ ଶତାବ୍ଦୀର ଶେଷ ଭାଗରେ ଢୁମ୍ପା ସଙ୍ଗୀତକୁ ସର୍ବପ୍ରଥମେ କବିସୂର୍ଯ୍ୟ ବଳଦେବ ରଥ ଆରମ୍ଭ କରି ଏହାକୁ ବର୍ତ୍ତମାନ କଟକ ଜିଲ୍ଲାରେ ଥିବା ଆଠଗଡ଼ରେ ପ୍ରଚାର କରିଥିଲେ।
ଢୁମ୍ପା ସଙ୍ଗୀତରେ ବୋଲାଯାଉଥିବା ପ୍ରଥମ ଗୀତଗୁଡ଼ିକୁ ମଧ୍ୟ ସେ ହିଁ ରଚନା କରିଥିଲେ।
ବଳଦେବ ରଥ ରଚିତ ସବୁ ଢୁମ୍ପା ଏବେ ନ ମିଳୁଥିଲେ ମଧ୍ୟ କୁଳମଣି ଦାଶଙ୍କଦ୍ୱାରା ସମ୍ପାଦିତ 'କବିସୂର୍ଯ୍ୟ ଗ୍ରନ୍ଥାବଳୀ'ରେ ତିନି ଗୋଟି ଢୁମ୍ପା ଶ୍ରେଣୀୟ ରଚନା ମିଳିଥାଏ ।
କବିସୂର୍ଯ୍ୟ ଆଠଗଡ଼ରୁ ନୟାଗଡ଼ ଆସିବା ପରେ ଏହି ଅଞ୍ଚଳରେ ଢୁମ୍ପା ପ୍ରସାରିତ ହୋଇଥିଲା।
ଖଣ୍ଡପଡ଼ା ଗଡ଼ଜାତରେ ରାଜାଙ୍କର ସଂଗୀତ ଆଗ୍ରହ ହେତୁ ଏ ଅଞ୍ଚଳରେ ଢୁମ୍ପା ବାଦ୍ୟର ବିକାଶ ହେଲା।
କବିସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଲିଖିତ ମୂଳ ଢୁମ୍ପା ସଂଗୀତ ଦୁଷ୍ପ୍ରାପ୍ୟ ହୋଇଯାଇଥିବା ବେଳେ ବିଂଶ ଶତାବ୍ଦୀର ପ୍ରଥମାର୍ଦ୍ଧରେ କବି ଓ ପଣ୍ଡିତ ଗଦାଧର ସିଂହସାମନ୍ତ ଅନେକ ଢୁମ୍ପାସଂଗୀତ ରଚନା କରି ପୁଣି ଏହି ପରମ୍ପରାକୁ ଆଗକୁ ବଢ଼ାଇଲେ।
ଦଶପଲ୍ଲା,ରଣପୁର,ପାରଳାଖେମୁଣ୍ଡି, ବଡମ୍ବା ଇତ୍ୟାଦି ଗଡଜାତ ମାନଙ୍କରେ ରାଜକୀୟ ପୃଷ୍ଠପୋଷକତାରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଲୋକଗୀତର ସମ୍ମାନ ଲାଭ କରିଥିଲା।
ତଥାପି ଏହି ଲୋକକଳାକୁ ବଞ୍ଚାଇ ରଖିବାପାଇଁ ଖଣ୍ଡପଡାର କିଛି କଳାକାର ପ୍ରୟାସ ଜାରି ରଖିଛନ୍ତି।
ଦେଶ ସ୍ବାଧୀନ ହେବାର ପୂର୍ବରୁ ଓ ପରେ ପରେ ଖଣ୍ଡପଡାର ତତ୍କାଳୀନ ରାଜା ସାହେବ ଦିବଙ୍ଗତ ହରିହର ସିଂହ ମର୍ଦ୍ଦରାଜ ମଧ୍ୟ ଜଣେ ଢୁମ୍ପାପ୍ରେମୀ ଏବଂ ଏହି କଳାର ପୃଷ୍ଠପୋଷକ ଥିଲେ।
ଏଣୁ ସବୁ ସମୟ ଅପେକ୍ଷା ବର୍ଷାଋତୁ ଢୁମ୍ପା ସଙ୍ଗୀତ ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ ସମୟ ।
ଅନ୍ୟ ଋତୁରେ ଢୁମ୍ପା ତିଆରି କରିବା ପାଇଁ ଗଛର ଗଣ୍ଡିକୁ ବଣରୁ କାଟି ଆଣି ପାଣିରେ କଷାଯାଏ ।
ଗଣ୍ଡି ମଝିର କାଠଟିକୁ ଦଉଡ଼ି ଓ ଠେଙ୍ଗାଦ୍ୱାରା ମନ୍ଥି ମନ୍ଥି ବାହାର କରାଯାଏ ।
ପୂର୍ବ କାଳରେ ରାଜା ମହାରାଜାମାନେ ବଣଭୋଜି କରିବାକୁ ଗଲେ ଢୁମ୍ପା ସଙ୍ଗୀତରେ ଆସର ଜମାଉଥିଲେ ।
ପଠାଣି ସାମନ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟମ ପୁତ୍ର ଗଦାଧର ସିଂହସାମନ୍ତ ଉଭୟ ଓଡ଼ିଆ ଓ ସଂସ୍କୃତ ଭାଷାରେ ପଣ୍ଡିତ ଥିଲେ।
ତାଙ୍କ ନାମରେ ଖଣ୍ଡପଡ଼ାରେ "ଗଦାଧର ଢୁମ୍ପା ସଂଗୀତ ପରିଷଦ" ପ୍ରତିଷ୍ଠା ହୋଇଛି ଯାହା ବର୍ତ୍ତମାନ ଏହି ଲୁପ୍ତପ୍ରାୟ ପରମ୍ପରାକୁ ବଞ୍ଚାଇ ରଖିଛି।
କବିସୂର୍ଯ୍ୟ ବଳଦେବ ରଥଙ୍କ ରଚିତ ସବୁ ଢୁମ୍ପା ଏବେ ମିଳୁ ନ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ କୁଳମଣି ଦାଶଙ୍କଦ୍ୱାରା ସମ୍ପାଦିତ 'କବିସୂର୍ଯ୍ୟ ଗ୍ରନ୍ଥାବଳୀ'ରେ ତିନି ଗୋଟି ଢୁମ୍ପା ଶ୍ରେଣୀୟ ରଚନା ଉଦ୍ଧାର ହୋଇଛି।
କବିସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ରଚିତ ଜାଈଫୁଲ ଢୁମ୍ପା ଓ ନିଆଳୀଗଭା ଢୁମ୍ପା ନିମ୍ନରେ ଦିଆଗଲା।
ଗଦାଧର ସିଂହସାମନ୍ତଙ୍କ ଅନ୍ତେ ଖଣ୍ଡପଡ଼ା ଅଞ୍ଚଳର କୁମ୍ଭାରପଡ଼ା ଗ୍ରାମର ବିଶିଷ୍ଟ ପାଲାଗାୟକ ଗାୟକ କେଶରୀ ଉଦୟନାଥ ରଥଶର୍ମା ମଧ୍ୟ ବେଶ୍‌ କେତୋଟି ଢୁମ୍ପା ସଂଗୀତ ରଚନା କରିଥିଲେ।
ରଥଶର୍ମାଙ୍କ ରଚିତ ଢୁମ୍ପାସଂଗୀତ ରାଜ୍ୟର ବିଭିନ୍ନ ଅଞ୍ଚଳରେ ପାଲାଗାୟକଙ୍କଦ୍ୱାରା ପ୍ରସିଦ୍ଧିଲାଭ କରିଛି।
ଜଣେ ପୃଥୁଳ ପେଟଧାରୀ ବ୍ୟକ୍ତି ନିଜ ପେଟଉପରେ, ଢୁମ୍ପାର ଗୋଟିଏ ପାଖ ଟାଣି, ମୃଦୁ ମୃଦୁ ମାଡ କରନ୍ତି ଓ ଅପସାରିତ କରନ୍ତି।
ଏହିପରି ପ୍ରକ୍ରିୟାକୁ "ଢୁମ୍ପିବା" କୁହାଯାଏ ଏବଂ ସେଥିପାଇଁ ଏହାକୁ ଢୁମ୍ପା ସଂଗୀତ କୁହାଯାଏ।
ଢୁମ୍ପା ମଇ ବା ଭେଣ୍ଡିଆ ମର୍ଦ୍ଦନ ଗଛରେ ନିର୍ମିତ ଏକ ବାଦ୍ୟଯନ୍ତ୍ର ଅଟେ।
ଏହା ଯୋଗୁଁ ଏହାକୁ ବ୍ୟବହାର କରି ବୋଲାଯାଉଥିବା ସଙ୍ଗୀତକୁ ଢୁମ୍ପା ସଙ୍ଗୀତ ବୋଲାଯାଏ।
ଗଞ୍ଜାମର ଦିଗପହଣ୍ଡି ଅଞ୍ଚଳରେ ଏହି ବାଦ୍ୟ ବାଉଁଶରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇଥାଏ।
ପରବର୍ତ୍ତୀ କାଳରେ ଢୁମ୍ପା ସଙ୍ଗୀତ ଦଳଗୁଡ଼ିକରେ ହାରମୋନିଅମ, ତବଲା, ବଂଶୀ, ଥାଳି, ବୀଣା, ନାଗରା ଓ ମର୍ଦ୍ଦଳ ବାଦକମାନେ ମଧ୍ୟ ଅଂଶଗ୍ରହଣ କରିଲେ ।
ବିନୋଦ ଚନ୍ଦ୍ର ନାୟକଙ୍କ ଜନ୍ମ ସୁନ୍ଦରଗଡ଼ ଜିଲ୍ଲାର ତେଲିପାଲିରେ ୧୯୧୯ ମସିହାରେ ହେଇଥିଲା ।
ଇଂରାଜୀ ଓ ଓଡ଼ିଆ ଭାଷା ସାହିତ୍ୟରେ ସ୍ନାତକୋତ୍ତର କରିବା ସହ ସେ ଶିକ୍ଷା ସମାପନ କରି ପ୍ରଥମେ ଓଡ଼ିଶା ସରକାରୀ ସେବାରେ ଯୋଗ ଦେଇ ପରେ ସରକାରୀ ମହାବିଦ୍ୟାଳୟରେ ଇଂରାଜୀ ଅଧ୍ୟାପକ ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ ।
୧୯୭୮ ମସିହାରେ ସେ ଝାରସୁଗୁଡା ଲକ୍ଷ୍ମୀନାରାୟଣ ମହାବିଦ୍ୟାଳୟରୁ ଅଧ୍ୟକ୍ଷ୍ୟ ଭାବରେ ଅବସର ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ।
ତା ମଧ୍ୟରେ ସେ କିଛି ବର୍ଷ ଓଡ଼ିଶା ସାହିତ୍ୟ ଆକାଡେମୀର ସମ୍ପାଦକ ଭାବେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ ।
ତେବେ ଶିକ୍ଷା ଓ ସାହିତ୍ୟ ପ୍ରତି ନିବିଡ ଆକର୍ଷଣ ଯୋଗୁ ସେ ସରକାରୀ ସେବାରୁ ଅବସର ପରେ ଘରେ ବସି ନ ରହି ନୂତନ କରି ଆରମ୍ଭ ହେଇଥିବା ବ୍ରଜରାଜ ନଗର ମହାବିଦ୍ୟାଳୟରେ ଅଧ୍ୟକ୍ଷ୍ୟ ଭାବରେ ରହି ପ୍ରଶାସନ ସହ ତାଙ୍କର ସାହିତ୍ୟ ସେବା ଜାରି ରଖିଲେ ।
ଜୀବନର ଅନ୍ତିମ ମୁହୂର୍ତ ଯାଏ ସାହିତ୍ୟ ଓ କବିତାକୁ ନେଇ ମଜ୍ଜି ରହିଥିବା କବି ବିନୋଦ ନାୟକଙ୍କୁ ସମ୍ବଲପୁର ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟ ତରଫରୁ ସମ୍ମାନଜନକ ଡ଼ି.ଲିଟ ଉପାଧି ମଧ୍ୟ ମିଳିଥିଲା ।
ସେ ଗ୍ରାମ୍ୟ ଜୀବନର ପ୍ରାକୃତିକ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ସହ ଦୈନନ୍ଦିନ ଚାଲି ଚଳଣକୁ ନେଇ ତାଙ୍କ କବିତାରେ ସ୍ଥାନିତ କରୁଥିଲେ ।
ବିନୋଦ ଚନ୍ଦ୍ର ନାୟକ ଜଣେ କେନ୍ଦ୍ର ସାହିତ୍ୟ ଏକାଡେମୀ ପୁରସ୍କାର ପ୍ରାପ୍ତ ଓଡ଼ିଆ ସାହିତ୍ୟିକ ଥିଲେ ।
ଗତାନୁଗତିକ ଧାରାରୁ ବାହାରି ଆଧୁନିକତା ସଙ୍ଗେ ରୋମାଣ୍ଟିକ ଚିନ୍ତାଧାରାର ସମ୍ମିଶ୍ରଣ ତାଙ୍କ କବିତାର ବିଶେଷତା ଥିଲା ।
କବିତା ସଂକଳନ ସରୀସୃପ ପାଇଁ ସେ ୧୯୭୦ ମସିହାରେ କେନ୍ଦ୍ର ସାହିତ୍ୟ ଏକାଡେମୀ ପୁରସ୍କାରରେ ସମ୍ମାନିତ ହୋଇଥିଲେ ।
ତାଙ୍କର କୃତି ସମୂହ ଉପରେ ଅନେକ ବିଦ୍ୟାର୍ଥୀ ଉଚ୍ଚତର ଗବେଷଣା କରି ଡକ୍ଟରେଟ ଉପାଧି ପାଇଛନ୍ତି ।
ଏହି ଅଭିନୟ ପାଇଁ ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନବାଗତ ଭାବରେ ଦକ୍ଷିଣ ଭାରତ ଆନ୍ତର୍ଜାତିକ ମୁଭି ପୁରସ୍କାର ଲାଭ କରିଥିଲେ ।
ଏହା ସହ ତାଙ୍କୁ ବାଙ୍ଗାଲୋର ଟାଇମସ ପୁରସ୍କାର ଓ ଉଦୟ ପୁରସ୍କାର ମଧ୍ୟ ମିଳିଥିଲା ।
ଏହା ପରେ " ବଚନ " ଫିଲ୍ମରେ ଅଭିନୟ ପାଇଁ ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସହ ଅଭିନେତ୍ରୀ ପୁରସ୍କାର ଲାଭ କରିଥିଲେ ।
ମଡେଲ ହିସାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ ଆରମ୍ଭ କରିଥିବା ପାରୁଲଙ୍କ ପ୍ରଥମ ତାମିଲ ଫିଲ୍ମ " ଡ୍ରିମ " ଥିଲା ।
ସେ ଟେଲିଭିଜନରେ ଧାରାବାହିକ " ଭାଗ୍ୟବିଧାତା "ରେରେ ମଧ୍ୟ ଅଭିନୟ ୨୦୦୯ ମସିହାରୁ କରିଆସୁଛନ୍ତି ।
ଏହା ସହ ସେ ସ୍ତର ପ୍ଲସ ଚ୍ୟାନେଲରେ " କାମେଡି କା ମହା ମୁକାବିଲା "ରେ ମଧ୍ୟ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
୨୦୧୧ ମସିହାରେ ସେ ତାଙ୍କର ପ୍ରଥମ କାନ୍ନାଡ଼ା ଫିଲ୍ମ " ଗୋବିନଦାୟ ନମହ "ରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
ଏଥିରେ କୁଖ୍ୟାତ ଚନ୍ଦନା କାଠ ଦସ୍ୟୁ ବିରାପ୍ପନର ଜୀବନୀ ଉପରେ କାହାଣୀ ରହିଛି ।
ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ଛାତ୍ରଛାତ୍ରୀ ସାମ୍ବାଦିକତା ଓ ଗଣ ଯୋଗାଯୋଗ ବିଭାଗରେ ରହିଥିଲେ ।
ଏହାଛଡ଼ା ସାର୍ଟିଫିକେଟ୍, ଡିପ୍ଲୋମା ଆଦିକୁ ମିଶାଇ ୨୩ଟି ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ବିଭାଗରେ ଶିକ୍ଷାଦାନ କରାଯାଉଛି ।
ଓଡ଼ିଶା ରାଜ୍ୟ ମୁକ୍ତ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟ , ଓଡ଼ିଶା ସରକାରଙ୍କଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ରାଜ୍ୟର ପ୍ରଥମ ଏବଂ ଏକମାତ୍ର ମୁକ୍ତ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟ ।
ଦୂର ନିରନ୍ତର ଶିକ୍ଷା ପ୍ରଦାନ ନିମେନ୍ତ ଦେଶର ଏହା ୧୫ତମ ମୁକ୍ତ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟ ।
ତା' ଭାଇ, ସୀତାଂଶୁ ତା'ର ବାହାଘର ଜଣେ ଆମେରିକାରେ ରହୁଥିବା ପିଲା ସ‌ହ ଠିକ୍ କରିଥିଲା ।
ସ୍ୱପ୍ନା ସୁବ୍ରତ ବଂଶୀର ସ୍ୱରକୁ ବ‌ହୁତ ଭଲ ପାଏ, ମାତ୍ର ସେ ଜାଣିନଥାଏ ସେ କିଏ ବୋଲି ଆଉ ତା'କୁ ମନେ ମନେ ଭଲ ପାଇବସେ ମଧ୍ୟ ।
ସେ ଦୁଇଜଣ ବନ୍ଧୁ ହେଇଯିବା ପରେ ସୁବ୍ରତ କେବେ କେବେ ସ୍ୱପ୍ନାର ଘରକୁ ଆସେ ଆଉ ସ୍ୱପ୍ନା ତାକୁ ଯାହା କୁହେ ସେ ଯାଇକି ଆଉ ଜଣଙ୍କ ପାଖରୁ ତା'ର ଓଡ଼ିଆ ଅର୍ଥ ବୁଝେ ।
ମାତ୍ର ଥରେ ସେ ସ୍ୱପ୍ନାର ଘରକୁ ଆସିଥିଲାବେଳେ ସ୍ୱପ୍ନାର ବାହାଘର ବିଷୟରେ ଜାଣେ ଆଉ ତା' ପରଠାର ସେ ତା'ଠାରୁ ଦୂରେଇ ଦୂରେଇ ରହେ ।
ମନ ଦୁଃଖ ପାଇଁ ସେ ମଧ୍ୟ ବଂଶୀ ବଜାଇବା ବନ୍ଦ କରିଦିଏ, ଫଳରେ ସ୍ୱପ୍ନା ଖାଇବା ପିଇବା ବନ୍ଦ କରିଦିଏ ଆଉ ତା'ର ଦେହ ଖରାପ ହେଇଯାଏ ।
ଆଉ ପରେ ସୁବ୍ରତ ସ୍ୱପ୍ନା ଆଗରେ ତା'ର ପ୍ରେମ କଥା କୁହେ, ମାତ୍ର ସ୍ୱପ୍ନା ତାକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରେ ।
ସୁବ୍ରତ ଯେଉଁ ହୋଟେଲରେ ବଂଶୀ ବଜାଉଥିଲା, ସେଠାରେ ମଧ୍ୟ ଲୋକ କମିଯାବା ଫଳରେ ସେ ଏକ ବ୍ୟାଙ୍କ‌ର କିଛି ଉତ୍ସବରେ ବଂଶୀ ବଜାଇବା ପାଇଁ ତା'ର ରେକର୍ଡ଼ିଂ ଦେଇକି ଆସିଥାଏ ।
ସେଠାରେ ସେହି ରେକର୍ଡ଼ିଂ ବାଜୁଥିବାବେଳେ ସ୍ୱପ୍ନା ଯାଇଥାଏ ଆଉ ସେ ତା'ର ଫୋନ ନମ୍ବର ମାଗିକି ନିଏ ।
ଆଉ ସେ ସୁବ୍ରତକୁ ଫୋନ କରିବାପରେ ଯେତେବେଳେ ତା'ର ପରିଚୟ ଦିଏ, ସେତେବେଳେ ସେ ଆଉ କିଛି କ‌ହେନି କି ତା'ର ଉତ୍ତର ଦିଏନି ।
ସେ ଯିବାପୂର୍ବରୁ ସୀତାଂଶୁକୁ ଦେଖାକରିବାକୁ ତା'ର ଘରକୁ ଯାଇଥାଏ, ମାତ୍ର ସେ ନ ଥିବାରୁ ସେ ସ୍ୱପ୍ନା ସ‌ହ ଦେଖାକରେ ଏବଂ ସେଦିନ ପାଇଁ ସ୍ୱପ୍ନାଠାରୁ କ୍ଷମା ମାଗେ ।
ମାତ୍ର ସେ ଯିବାପରେ ସେଦିନ ରାତିରେ ତା'ର ଗୋଟିଏ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମରେ ସ୍ୱପ୍ନା ତାକୁ ପାଇଯାଏ ।
ସେମାନଙ୍କ ସମ୍ପର୍କ ବିଷୟରେ କିନ୍ତୁ ତା'ର ଭାଇ ଜାଣିଯାଏ, ସେଥିପାଇଁ ତା' ଭାଇ ତା' ମୋବାଇଲ ନେଇଯାଏ ଆଉ ତା' ମାଆ ତା'ର କଲେଜ ଆଉ ଡ୍ୟାନ୍ସ କ୍ଲାସ ବନ୍ଦ କରିଦିଏ ।
ଏହି କଥାଚିତ୍ରର ପ୍ରଯୋଜନା କରିଥିଲେ ନିରଞ୍ଜନ ନାୟକ ଏବଂ ପୂର୍ଣ୍ଣଚନ୍ଦ୍ର ନାୟକ ।
ନାୟକ ଫିଲ୍ମ ଏଣ୍ଟରଟେନମେଣ୍ଟ ବ୍ୟାନରରେ ନିର୍ମିତ ହୋଇଥିଲା ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟି ।
ଗୀତିକାର ଦେବିଦତ୍ତ ମହାନ୍ତି ଏହି କଥାଚିତ୍ରର ଗୀତଗୁଡ଼ିକ ରଚନା କରିଥିଲେ ଏବଂ ବିଶ୍ୱସ୍ୱରୂପ ମହାପାତ୍ର କଥାଚିତ୍ରର ସଙ୍ଗୀତ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇଥିଲେ ।
ମାତ୍ର ତା' ଭାଇ ସୁବ୍ରତ ଆଉ ତା'ର ବାହାଘର ପାଇଁ ସବୁ ବନ୍ଦୋବସ୍ତ କରିଦେଇଥାଏ ।
ଆଉ ସେ ସୁବ୍ରତ ସ‌ହ ତା'ର ବାହାଘର ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ସେହି ଦିନ ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରିଥିଲା ।
ସଙ୍ଗୀତ ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ ବିଶ୍ୱସ୍ୱରୂପ ମହାପାତ୍ର କଥାଚିତ୍ରର ସଙ୍ଗୀତ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇଥିଲେ ।
ଇରା ମହାନ୍ତି, ଯସସ୍ୱିନୀ ନାୟକ, ସାର୍ଥକ କୁମାର, ଅସୀମା ପଣ୍ଡା, ସଶାଙ୍କ, ବିଶ୍ୱସ୍ୱରୂପ ଆଦି କଣ୍ଠଶିଳ୍ପୀମାନେ ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରରେ କଣ୍ଠଦାନ କରିଥିଲେ ।
ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରର ମୁଖ୍ୟ ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ନବାଗତ ସୁଧାଂଶୁ ନାରାୟଣ ଦାଶ ଏବଂ ନବାଗତା ସୁଶ୍ରୀ ରଥ ।
ସମରେଶ ରାଉତରାୟ, ଅପରାଜିତା ମହାନ୍ତି, ପ୍ରିୟଙ୍କା ମହାପାତ୍ର, ହର ରଥ, ପୃଥୀରାଜ ଆଦି କଳାକାରମାନେ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରର ବିଭିନ୍ନ ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
ସୁଦର୍ଶନ ସାହୁ ନୟାଗଡ଼ ଜିଲ୍ଲା ଦଶପଲ୍ଲା ସାତପାଟଣା ଗାଁରେ ବିଦ୍ୟାଧର ସାହୁ ଓ ମାତା ଜେମାମଣି ସାହୁଙ୍କ ଦ୍ୱିତୀୟ ସନ୍ତାନ ଭାବରେ ୧୯୩୧ ମସିହା ଅପ୍ରେଲ ୧୧ ତାରିଖରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ।
ଭିନ୍ନ ଏକ ମିଠା ଜାତୀୟ ଖାଦ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟର ଛେନାପୋଡ଼ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରି ଲୋକଲୋଚନକୁ ଆସିଥିଲେ ।
ନୟାଗଡ଼ ବ୍ୟବସାୟୀ ସଂଘର ସଭାପତି ଭାବେ ୩୦ ବର୍ଷ, ନୟାଗଡ଼ ପ୍ରଜାମଣ୍ଡଳ ମହାବିଦ୍ୟାଳୟର ଗଭର୍ଣ୍ଣିଙ୍ଗ ବଡ଼ିର ସଦସ୍ୟ, ନୟାଗଡ଼ ସାର୍ବଜନୀନ ଦୁର୍ଗାପୂଜା କମିଟିର ପ୍ରତିଷ୍ଠାତା ଥିଲେ ।
ମଡେଲିଂ କାମ ସ‌ମୟରେ ତେଲୁଗୁ କଥାଚିତ୍ର ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ କ୍ରିସ୍ ତାଙ୍କୁ ବେଦମ୍ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ପାଇଁ ନେଇଥିଲେ ।
ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ତାଙ୍କ ସ‌ହ ଅଲ୍ଲୁ ଅର୍ଜୁନ, ଅନୁଷ୍କା ସେଟ୍ଟୀ ପ୍ରମୁଖ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ପାଇଁ ୭୦ଜଣେ ଝିଅଙ୍କର ଅଡ଼ିସନ୍ ନେବା ପରେ ସେମାନେ ଦୀକ୍ଷାଙ୍କୁ ବାଛିଥିଲେ ।
ଦୀକ୍ଷାଙ୍କର ଏହି ପ୍ରଥମ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରଟି ଅନେକ ସଫଳତା ପାଇବା ସ‌ହ ବିଭିନ୍ନ ପୁରସ୍କାର ମଧ୍ୟ ପାଇଥିଲା ।
ଏହାପରେ ଦୀକ୍ଷା ରବି ତେଜାଙ୍କ ସ‌ହ ମିରାପାକାୟ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
ଏହାର ୨ ସପ୍ତାହ ପରେ ତାଙ୍କର ୩ୟ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ୱାଣ୍ଟେଡ୍ ଗୋପିଚାନ୍ଦଙ୍କ ସ‌ହ ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିଥିଲା ।
ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ପ୍ରଭାସଙ୍କ ସ‌ହ ତମନ୍ନା ଭାଟିଆ ମଧ୍ୟ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
ଯେହେତୁ ତାଙ୍କ ବାପା ଆଇ.ଟି.ସି ଲିମିଟେଡରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କର ବାରମ୍ବାର ବଦଳି ପାଇଁ ତାଙ୍କ ପରିବାର ସବୁବେଳେ ଭାରତର ବିଭିନ୍ନ ସ୍ଥାନ ଯଥା, ମୁମ୍ବାଇ, ଚେନ୍ନାଇ, କଲିକତା, ରାଜସ୍ଥାନ, ଗୁଜରାଟ, ଉତ୍ତର ପ୍ରଦେଶ ଏବଂ ନେପାଳର କାଠମାଣ୍ଡୁ ଭଳି ସ୍ଥାନରେ ଅବସ୍ଥାନ କରିଥିଲେ ।
୨୦୦୯ରେ ଦୀକ୍ଷା ତାଙ୍କ କଲେଜର ପ୍ରଥମ ବର୍ଷରେ ଫେମିନା ମିସ୍ ଇଣ୍ଡିଆ ପ୍ରତିଯୋଗୀତାରେ ଭାବ ନେଇଥିଲେ ।
ସେ ତାଙ୍କ ବାପାଙ୍କର ଜଣେ ବନ୍ଧୁଙ୍କ ସ‌ହାୟତାରେ ଏକ ପୋର୍ଟଫୋଲିଓ ତିଆରି କରିଥିଲେ, ମାତ୍ର ଅଭିଜ୍ଞତାର ଅଭାବ ଯୋଗୁଁ ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦଶ ଜଣଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରହିଥିଲେ, ଅଧିକ ଉପରକୁ ଯାଇପାରିନଥିଲେ ଏବଂ ଫ୍ରେସ୍ ଫେସ୍ ଶୀର୍ଷକ ତାଙ୍କୁ ମିଳିଥିଲା ।
୨୦୧୦ ମସିହାରେ ସେ ବେଦମ୍ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଜରିଆରେ ତେଲୁଗୁ କଥାଚିତ୍ର ଜଗତରେ ଅଭିନୟ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ।
୨୦୧୧ରେ ସେ ଅଭିନେତା ବିକ୍ରମଙ୍କ ସ‌ହ ରାଜାପଟ୍ଟାଇ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଜରିଆରେ ତାମିଲ କଥାଚିତ୍ର ଜଗତରେ ମଧ୍ୟ ଅଭିନୟ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ।
୨୦୧୪ରେ ଦୀକ୍ଷା ହିନ୍ଦୀ କଥାଚିତ୍ର ଲେକର୍ ହମ୍ ଦିୱାନା ଦିଲ୍ ଜରିଆରେ ହିନ୍ଦୀ କଥାଚିତ୍ର ଜଗତରେ ପ୍ରବେଶ କରିଥିଲେ ।
ନୈଷ୍ଠିକ ନାରାୟଣ ହିନ୍ଦୁ ଧର୍ମ ତ୍ୟାଗ କରି ହଠାତ୍ ଖ୍ରୀଷ୍ଟିୟାନ ଧର୍ମ ଗ୍ରହଣ କରିବା ଘଟନା ଲକ୍ଷ୍ମୀବାଇଙ୍କୁ ଗଭୀର ଆଘାତ ଦେଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ ସେ ଧୀରେ ଧୀରେ ସେଥିରେ ଅଭ୍ୟସ୍ତ ହେଇଯାଇଥିଲେ ଓ ନିଜେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟିୟାନ ଧର୍ମକୁ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ।
ସେ ଏହି ବିଷୟରେ ତାଙ୍କର ପୁସ୍ତକ " ଅଗାଡି ଷ୍ଟେପ ବାଇ ଷ୍ଟେପ "ରେ ଖୁବ ସରଲ ଭାବରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଛନ୍ତି ।
ସ୍ୱାମୀ ନାରାୟଣଙ୍କଠାରୁ ଉତ୍ଶାହ ଓ ପ୍ରେରଣା ପାଇଁ ଲକ୍ଷ୍ମୀବାଇ ନିଜେ ସ୍ୱଳ୍ପ ଶିକ୍ଷିତ ହେଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ କେତେକ ଖୁବ ଆକର୍ଷଣୀୟ କବିତା ରଚନା କରି ପାରିଥିଲେ ।
" ଶ୍ମ୍ରୁତିଚିତ୍ରେ " ନାମରେ ନାମିତ ତାଙ୍କର ଆତ୍ମଜୀବନୀ ମରାଠୀ ଭାଷା ସାହିତ୍ୟର ଏକ ଅନବଦ୍ୟ ରଚନା ଭାବରେ ମାନ୍ୟତା ପାଇ ଆସୁଛି ।
ଏହି ବହୁ ଆଦୃତ ମରାଠୀ ପୁସ୍ତକକୁ ୧୦୫୦ ମସିହାରେ ଇ . ଜୋସେଫାଇନ ଇଙ୍କଷ୍ଟର ଇଂରାଜୀ ଭାଷାରେ " ଫେଲୋ ଆଫ୍ତର" ନାମରେ ଅନୁବାଦ କରି ପ୍ରକାଶ କରିଥିଲେ ।
ଲକ୍ଷ୍ମୀବାଇଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ ନାରାୟଣ ୱାମନ ତିଳକ ମରାଠୀ ଭାଷାରେ ଯୀଶୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କ କର୍ଜ୍ୟାବଳି ଉପରେ ଏକ ବିଶାଳ ପୁସ୍ତକର ରଚନା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ।
ଏହାର କିଛି କାଳ ପରେ ଲକ୍ଷ୍ମୀବାଇ ଏଥିରେ ନିଜେ ଆହୁରି ୬୪ଟି ଅଧ୍ୟାୟ ସଂରଚନା କରି ଏହାକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣତା ଦେଇଥିଲେ ।
ସେହି ସମୟରେ ନାରୀ ଶିକ୍ଷାର ପ୍ରସାର ହେଇନଥିବାରୁ ଲକ୍ଷ୍ମୀବାଇ ଖୁବ ସ୍ୱଳ୍ପ ଶିକ୍ଷା ଲାଭ କରିଥିଲେ ।
ବାଲ୍ୟ ବିବାହର ମଧ୍ୟ ପ୍ରଚଳନ ହେତୁ ସେ ମାତ୍ର ୧୧ ବର୍ଷ ବୟଶରେ ତାଙ୍କ ପିତା ମାତା ତାଙ୍କୁ ନାରାୟଣ ୱାମନ ତିଳକଙ୍କ ସହ ବିବାହ ସମ୍ପନ୍ନ କରେଇଥିଲେ ।
ଲକ୍ଷ୍ମୀବାଇ ତିଳକ ଭାରତୀୟ ରାଜ୍ୟ ମହାରାଷ୍ଟ୍ରର ଜଣେ ମରାଠୀ ଭାଷାର ଲେଖିକା ଥିଲେ ।
୧୯୯୬ମସିହାରେ ସେ ଓଡ଼ିଶା ଉଚ୍ଚ ନ୍ୟାୟାଳୟର ଅତିରିକ୍ତ ବିଚାରପତି ଭାବରେ ନିଯୁକ୍ତ ହୋଇଥିଲେ ।
ଦୀପକ ମିଶ୍ର, ଭାରତର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ନ୍ୟାୟାଳୟର ୪୫ତମ ମୁଖ୍ୟ ବିଚାରପତି ଥିଲେ ।
୨୦୧୮ ଜାନୁଆରୀ ୧୨ତାରିଖରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ନ୍ୟାୟାଳୟର ୪ଜଣ ନ୍ୟାୟାଧିଶ ଏକ ସାମ୍ବାଦିକ ସମ୍ମୀଳନୀ ଡକାଇ, ମିଶ୍ରଙ୍କ କାମ କରିବା ଓ କେସ ବାଣ୍ଟିବା ପଦ୍ଧତି ବିରୁଦ୍ଧରେ ଅଭିଯୋଗ ଆଣିଥିଲେ ।
ଅପ୍ରେଲ ୨୦ତାରିଖରେ ୭ଟି ବିରୋଧୀଦଳ ମିଳିତ ଭାବରେ ମିଶ୍ରଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ମହାଭିଯୋଗ ପ୍ରସ୍ତାବ ଆଗତ କରିଥିଲେ ।
ଅପ୍ରେଲ ୨୩ତାରିଖ ଦିନ ଉପରାଷ୍ଟ୍ରମତି ଭେଙ୍କେୟା ନାଇଡୁ ଏହି ମହାଭିଯୋଗ ପ୍ରସ୍ତାବକୁ ଅଗ୍ରାହ୍ୟ କରିଦେଇଥିଲେ ।
ସେ ଭାରତ ପୂର୍ବତନ ମୁଖ୍ୟ ବିଚାରପତ ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ରଙ୍ଗନାଥ ମିଶ୍ରଙ୍କ ପୁତୁରା ତଥା ପଂଚସଖା ଯୁଗର ଓଡ଼ିଆ ସାହିତିକ୍ୟ ତଥା ରାଜନେତା ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ଶ୍ରୀ ଗୋଦାବରୀଶ ମିଶ୍ରଙ୍କ ନାତି ଅଟନ୍ତି ।
ବୟସ୍କ ମାନବଂକ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ୱେଚ୍ଛାକୃତ ସମଲିଂଗୀ ଯୌନ ସମ୍ପର୍କ ଅପରାଧ ମୁକ୍ତ - ଭାରତୀୟ ପିଙ୍ଗଳ କୋଡ଼ର ୩୭୭ ଧାରା -
୧୨୦ ବର୍ଷ ପୁରୁଣା କାବେରୀ ନଦୀ ଜଳ ବିବାଦ- ନଦୀ କୌଣସି ରାଜ୍ୟର ସମ୍ପତ୍ତି ନୁହେଁ
ଭାରତୀୟ ପିଙ୍ଗଳ କୋଡ଼ - ଧାରା ୪୯୭ର ଉଚ୍ଛେଦ - ପରକୀୟା ସମ୍ପର୍କ ଦୋଷ ନୁହେଁ
ଭାରତ ସରକାର ଭାରତ ତଥା ଏହାର ପ୍ରତ୍ୟେକ ଭାଗର ସୁରକ୍ଷା ସୁନିଶ୍ଚିତ କରିବା ପାଇଁ ଉତ୍ତରଦାୟୀ ଅଟନ୍ତି ।
ଭାରତୀୟ ଶସ୍ତ୍ର ସେନାମାନଙ୍କ ସର୍ବୋଚ୍ଚ କମାଣ୍ଡ ଭାରତର ରାଷ୍ଟ୍ରପତିଙ୍କ ପାଖେ ଅଛନ୍ତି ।
ରାଷ୍ଟ୍ରର ରକ୍ଷା କରିବାର ଦାଇତ୍ୱ ମନ୍ତ୍ରୀମଣ୍ଡଳ ମାନଙ୍କ ପାଖେ ରହିଥାଏ ।