polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ନାସାଉରେ ଥିବା ଜିଅନ ବାପଟିଷ୍ଟ ଚର୍ଚ୍ଚରେ ସେ ରାତାଲ ଆଲେନ ଜନସନଙ୍କ ପାଣି ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ।
ତାଙ୍କର ଏକ ପୁତ୍ର ଜାତ ହେବା ପରେ ଜନସନ ୧୭ ବର୍ଷ ଧରି ଉଚ୍ଚ ଶିକ୍ଷା କରିବାକୁ ଅର୍ଥ ସଂଗ୍ରହ କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ ।
ପ୍ରାୟ ୧୯୫୩ ମସିହାରେ, ସେ ଭିରଜିନିଆରେ ଥିବା ରିଚମଣ୍ଡର ‘ଭିରଜିନିଆ ଯୁନିଅନ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟ’ରୁ ପ୍ରଶିକ୍ଷଣରେ ସ୍ନାତକ ଡିଗ୍ରୀ ହାସଲ କରିଥିଲେ ।
ଉଚ୍ଚ ଶିକ୍ଷା ନିମନ୍ତେ ଚାରି ବର୍ଷିୟା ସରକାରୀ ବୃତ୍ତି ପାଇବା ପରେ କାନାଡ଼ାରେ ଶିକ୍ଷା ପ୍ରଶାସନ ବିଷୟରେ ମାଷ୍ଟର ଡିଗ୍ରୀ କୋର୍ଷରେ ଜନସନ ନାମ ଲେଖାଇଥିଲେ ।
ମ୍ୟାକଗିଲ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟର ମ୍ୟାକଡୋନାଲ୍ଡ କଲେଜ ଅଫ ଏଜୁକେଶନରେ ଶିକ୍ଷା ଲାଭ କରି ସେ ମାଷ୍ଟର ଡିଗ୍ରୀ ହାସଲ କଲେ ଓ ଟରୋଣ୍ଟୋ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟର ଓଣ୍ଟାରିଓ କଲେଜ ଅଫ ଏଜୁକେଶନରେ ଡକ୍ଟରେଟ କୋର୍ସ ନିମନ୍ତେ କାମ ଆରମ୍ଭ କଲେ ।
ତୃତୀୟ ବର୍ଷ ଶିକ୍ଷା ଚାଲିଥିବା ବେଳେ ସେ ମାଷ୍ଟର ଡିଗ୍ରୀ ହାସଲ କରିନଥିବା ଆକ୍ଷେପ କରି ସରକାର ବୃତ୍ତି ବନ୍ଦ କରିଦେଲେ ।
ସେ ଆନ୍ଦୋଳନାତ୍ମକ ପାର୍ଟିରେ ସକ୍ରିୟ ଥିବାରୁ ତାଙ୍କର ବୃତ୍ତି ବନ୍ଦ ହୋଇଥିଲା ବୋଲି ଜନସନ ବିଶ୍ବାସ କଲେ ।
ମହିଳା ମତାଧିକାର ଆନ୍ଦୋଳନ ପାଇଁ ସେ ବାହାମାର ମତାଧିକାର ଆନ୍ଦୋଳନ ସ୍ଥାପନାକୁ ଓ ୧୯୫୮ ମସିହାରେ ବାହାମିଆନ ଫେଡେରେସନ ଅଫ ଲେବର ଓ ମହିଳା ଜାତୀୟ କାଉନସିଲକୁ ସାହାଯ୍ୟ କଲେ, ଯାହା ନିମନ୍ତେ ଶିକ୍ଷା କରୁଥିବା ସମୟରେ ମଧ୍ୟ ସେ ଆନ୍ଦୋଳନ କରିବାକୁ ଘରକୁ ଯାଉଥିଲେ ।
ପ୍ରଶିକ୍ଷକ ପ୍ରଶାସନ କାମ ନିମନ୍ତେ ବାହାର ଦ୍ୱୀପରେ ଚାକିରୀ ମିଳିବା ଉପଦେଶ ପାଇଲେ ।
ନୂଆ ପ୍ରୋଭିଡେନ୍ସ ଦ୍ୱୀପରେ ଜନ୍ମଲାଭ କରି ସେକେଣ୍ଡାରୀ ସ୍କୁଲରୁ ଶିକ୍ଷା ଶେଷ କରିବା ପରେ ଜଣେ ଶିକ୍ଷୟିତ୍ରୀ ଭାବରେ ଯୋଗଦାନ କରିଥିଲେ ।
ସତର ବର୍ଷର ଶିକ୍ଷକ ଜୀବନ ପରେ ସେ ଏକାଡେମିକ ଆଡମିନିଷ୍ଟ୍ରେସନ ବିଷୟରେ ମାଷ୍ଟର ଓ ଡକ୍ଟରେଟ ଡିଗ୍ରୀ ହାସଲ କରିଥିଲେ ।
ଏହି ସମୟ ଭିତରେ ସେ ସ୍କୁଲ ଓ ବାହାମିଆନ ହୋମ ଅର୍ଗାନାଇଜିଙ୍ଗ ଲେବର ଓ ମତାଧିକାର ପ୍ରଚେଷ୍ଟା ସଂସ୍ଥାକୁ ଯିବା ଆସିବା କରୁଥିଲେ ।
ସେ ୧୯୫୯ ମସିହାରେ ବାହାମିଆ ଲେଜିସଲେଚରରେ ଏକ ସମ୍ମୋହକ ବକ୍ତୃତା ଦେଇ ମହିଳା ମତାଧିକାର ନିମନ୍ତେ ଓକିଲାତି କରିଥିଲେ ଓ ପରବର୍ତ୍ତୀ କାଳରେ ଲଣ୍ଡନର କଲୋନୀଆଲ ଅଫିସରେ ମଧ୍ୟ ସେହିଭଳି ସୂଚନା ଦେଇଥିଲେ ।
ଥରେ ମହିଳା ଭୋଟ ଅଧିକାର ମିଳିଗଲା ପରେ ସେ ୧୯୬୧ ମସିହାରେ ରାଜନୀତିରେ ପ୍ରବେଶ କରି ପ୍ରଥମ ନିର୍ବାଚନରେ ଠିଆ ହୋଇଥିଲେ ।
ସେଥିରେ ହାରି ଯିବା ପରେ ସେ ପ୍ରୋଗ୍ରେସିଭ ଲିବରାଲ ପାର୍ଟିରେ କାମ କରି ଅବଶେଷରେ ବାହାମା ସ୍ୱାଧୀନତା ହାସଲ କରିଥିଲେ ।
ସ୍ୱାଧୀନ ହେବା ପରେ ସେ ସିନେଟରେ ନିଯୁକ୍ତ ହୋଇ ସରକାରଙ୍କ ସେବା କଲେ ଓ ଦଶ ବର୍ଷ ପରେ ତାଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କାମ କରିଥିଲେ ।
ଡେମ ଡୋରିସ ସ୍ୟାଣ୍ଡସ ଜନସନ ବାହାମା ଦେଶର ଶିକ୍ଷୟିତ୍ରୀ ଓ ରାଜନୀତିଜ୍ଞ ଥିଲେ ।
ବାହାମାର ସେ ପ୍ରଥମ ମହିଳା ଥିଲେ ଯିଏ ନିର୍ବାଚନରେ ଠିଆ ହୋଇଥିଲେ; ପ୍ରଥମ ବାହାମା ସିନେଟର ଭାବରେ ନିଯୁକ୍ତ ହୋଇଥିଲେ ଓ ସିନେଟରେ ମହିଳା ନେତୃତ୍ବ ଭୂମିକାର ଅଧିକାରପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇଥିଲେ ।
ତାଙ୍କର ବିଧାନ ମଣ୍ଡଳ ବା ଲେଜିସଲେଚରକୁ ନିର୍ବାଚିତ ହେବା ପରେ ସେ ପ୍ରଥମ ମହିଳା ମନ୍ତ୍ରୀ ହୋଇଥିଲେ ଓ ବାହାମା ସିନେଟର ପ୍ରଥମ ମହିଳା ସଭାପତି ହୋଇଥିଲେ ।
ପ୍ରଥମ କାର୍ଯ୍ୟ ନିର୍ବାହୀ ଗଭର୍ଣ୍ଣର ଜେନେରାଲ ହେବା ପରେ ତାଙ୍କୁ ‘’’ଡେମ କମାଣ୍ଡର ଅଫ ଡ଼ି ମୋଷ୍ଟ ଟାଲେଣ୍ଟେଡ଼ ଅର୍ଡର ଅଫ ଦି ବ୍ରିଟିଶ ଏମ୍ପାୟାର’’’ ସମ୍ମାନରେ ସମ୍ମାନିତ କରିଥିଲେ ରାଣୀ ଏଲିଜାବେଥ ୨ ।
ସମର୍ଥନକାରୀମାନେ ଯୁକ୍ତ ରାଷ୍ଟ୍ରରେ ତାଙ୍କ ଶିକ୍ଷା ନିମନ୍ତେ ଚାନ୍ଦା ଯୋଗାଡ଼ କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ, ଓ ସେ ୧୯୬୨ ମସିହାରେ ନିଉ ୟର୍କ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟରୁ ଡକ୍ଟର ଅଫ ଏଜୁକେଶନ କାମ ଶେଷ କଲେ ।
ମତାଧିକାର ୧୯୬୧ମସିହାରେ ପାଇବା ପରେ ସେ ଏଲୁଥେରା ଜିଲ୍ଲାର ପିଏଲପି ପ୍ରତିନିଧି ଭାବରେ ନାମାଙ୍କନ ପ୍ରସ୍ତାବ ଗ୍ରହଣ କଲେ ।
ସେ “ପରବର୍ତ୍ତୀ ପଦକ୍ଷେପ ମହିଳାଙ୍କୁ ଭୋଟ ଦିଅ” ନାମକ ଏକ ପୁସ୍ତକ ଲେଖିଥିଲେ ।
୧୯୬୭ ମସିହାର ନିର୍ବାଚନରେ ପିଏଲପି ସଂଖ୍ୟାଧିକ ସିଟ ପାଇବା ପରେ ସେ ବାହାମା ସିନେଟରେ ପ୍ରଥମ ମହିଳା ଭାବରେ ଯୋଗ ଦେଲେ ।
ଏହା ପରବର୍ଷରେ ପିଏଲପି ସଂଖ୍ୟାଧିକ ଭୋଟରେ ଜିତିଲେ ଓ ଜନସନ ସିନେଟ ସଭ୍ୟ ଭାବରେ ପୁନଃ ନିର୍ବାଚିତ ହୋଇ ପ୍ରଥମ ମହିଳା ଭାବରେ ସରକାରୀ କାମର ନେତୃତ୍ୱ ନେଇଥିଲେ ।
ଜନସନ ୧୯୬୦ ମସିହାରେ ମହିଳା ମତାଧିକାର ଆନ୍ଦୋଳନ ସଂସ୍ଥାର ସେକ୍ରେଟାରୀ ଭାବରେ ମତାଧିକାର ନିମନ୍ତେ ଓକିଲାତି କରିବାକୁ ଲଣ୍ଡନ ଗଲେ ।
ସେଠାରେ ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ମହିଳା ସଂଗଠନ ସାଥିରେ ମିଶି ବାହାମ ବିଷୟରେ ଆଲୋଚନା କରି କହିଲେ ଅଧିକାଂଶ ମହିଳା ଅନୁମୋଦନ ସପକ୍ଷରେ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ସରକାର ଓ ଅନ୍ୟ କର୍ମର ମାଲିକମାନଙ୍କ ଡରରେ ସମ୍ମତି ଦେଉନାହାନ୍ତି ।
ସେମାନେ କଲୋନୀ ସେକ୍ରେଟାରୀ ଇଆନ ମ୍ୟାକଲିଓଡ଼ ସହିତ ଦୁଇଜଣ ମହିଳା ପାର୍ଲିଆମେଣ୍ଟ ସଭୟଙ୍କୁ ଭେଟିଲେ ।
ତାଙ୍କ କେଶ ଗ୍ରହଣ କରାଗଲା ଓ ଶୀଘ୍ର ପରିବର୍ତ୍ତନ ହେବ କହି ଆଶ୍ୱାସନା ଦିଆଗଲା ।
ତାଙ୍କର ଚାକିରୀ ସୁବିଧା ଅବରୋଧ କରୁଥିବା ଅନୁଭବ କରି, ୧୯୫୯ ମସିହା ଜାନୁଆରୀ ୧୯ ତାରିଖରେ ସେ ବାହାମିଆ ଆସେମ୍ବ୍ଲିରେ ସଭ୍ୟମାନଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କରିବାକୁ କହିଥିଲେ କିନ୍ତୁ ସଭା ସ୍ଥଗିତ ହେବା ପରେ ସୁଯୋଗ ଦିଆଯିବା କଥାରେ ସେ ଏକମତ ହେଲେ ।
ମହିଳାମାନେ ଟିକସ ଦେଉଥିବାରୁ ତାଙ୍କୁ ମତାଧିକାର ଦେବା ଉଚିତ; ନହେଲେ ସେମାନେ ଟିକସ ଦେବା ବନ୍ଦ କରିଦେବେ ।
ସେ ଜୋର ଦେଇ କହିଲେ, ମହିଳାମାନେ କର୍ମଜୀବି ଓ ସମାଜର ଅଂଶ ଭାବରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ନାଗରିକ ଭାବରେ କାମ କରିବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ଓ ଇଚ୍ଛୁକ ।
ପାର୍ଲିଆମେଣ୍ଟ ସଦସ୍ୟମାନେ ତାଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ପ୍ରଭାବିତ ହେଲେ କିନ୍ତୁ କିଛି କଲେ ନାହିଁ ।
୨୦୧୪ ମସିହାରେ ଓଡ଼ିଶାରେ ହୋଇଥିବା ବିଧାନ ସଭା ନିର୍ବାଚନରେ ସେ ବିଜୁ ଜନତା ଦଳର ପ୍ରତିନିଧି ଭାବରେ ହିନ୍ଦୋଳ ବିଧାନ ସଭା ନିର୍ବାଚନ ମଣ୍ଡଳୀରୁ ନିର୍ବାଚନ ଲଢ଼ିଥିଲେ ।
ଏହି ବିଧାନ ସଭା ନିର୍ବାଚନ ମଣ୍ଡଳୀରୁ ବିଜୁ ଜନତା ଦଳର ପ୍ରତିନିଧି ଭାବରେ ତିନିଥର ନିର୍ବାଚନ ଲଢ଼ି ଜିତି ଆସିଥିବା ପୂର୍ବତନ ମନ୍ତ୍ରୀ ଅଞ୍ଜଳି ବେହେରା ବିଜୁ ଜନତା ଦଳର ପକ୍ଷରୁ ଟିକେଟ ନ ପାଇବାରୁ ସ୍ୱାଧୀନ ଭାବରେ ନିର୍ବାଚନ ଲଢ଼ିଥିଲେ ।
୨୦୧୪ ମସିହାରେ ହୋଇଥିବା ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭା ନିର୍ବାଚନରେ ସେ ହିନ୍ଦୋଳ ବିଧାନ ସଭା ନିର୍ବାଚନ ମଣ୍ଡଳୀରୁ ବିଜୁ ଜନତା ଦଳର ପ୍ରତିନିଧି ଭାବରେ ନିର୍ବାଚନ ଲଢ଼ିଥିଲେ ।
ଏହି ନିର୍ବାଚନରେ ସେ ୫୦,୪୯୯ ଖଣ୍ଡ ଭୋଟ ବ୍ୟବଧାନରେ ତାଙ୍କର ନିକଟତମ ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦୀ ଭାରତୀୟ ଜନତା ପାର୍ଟିର ପ୍ରାର୍ଥୀ ଲକ୍ଷ୍ମୀଧର ବେହେରାଙ୍କୁ ପରାସ୍ତ କରିଥିଲେ ।
ସୀମାରାଣୀ ନାୟକ ଓଡ଼ିଶା ରାଜନୀତିରେ ବିଜୁ ଜନତା ଦଳର କର୍ମକର୍ତ୍ତା ଭାବରେ ସକ୍ରିୟ ଅଛନ୍ତି ।
ଜଡିତ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ବିଷାକ୍ତ ପଦାର୍ଥଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟରେ ସିଗୁଆଟକ୍ସିନ ଓ ମାଇଟୋଟକ୍ସିନ ଥାଏ ।
ସେଗୁଡିକ ମୂଳତଃ ଗାମ୍ବିଏରଡିସକସ ନାମକ ଏକ ଛୋଟ ସାମୁଦ୍ରିକ ଜୀବଦ୍ୱାରରା ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇଥାଏ ଯାହା ଟ୍ରପିକାଲ୍ ଏବଂ ସବଟ୍ରୋପିକାଲ୍ ଜଳରେ ଥିବା କୋରାଲ ରିଫ ଉପରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଏ ।
ଏଗୁଡିକ ବୃକ୍ଷ ଖାଉଥିବା ମାଛଦ୍ୱାରା ଖିଆଯାଏ ଯାହା ପରବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ ବୃହତ ମାଂସାସୀ ମାଛଦ୍ୱାରା ଖିଆଯାଏ ।
ନିକଟ ଅତୀତରେ ମାଛ ଖାଇବା ସହିତ ରୋଗୀର ଲକ୍ଷଣ ଦେଖି ରୋଗ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରାଯାଏ ।
ଯଦି ସମାନ ମାଛ ଖାଉଥିବା ଲୋକଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଅନେକଙ୍କର ଲକ୍ଷଣ ଦେଖାଯାଏ ତେବେ ରୋଗ ନିର୍ଣ୍ଣୟ ହେବାର ସମ୍ଭାବନା ଅଧିକ ଥାଏ ।
ଯଦି ସେମାନେ ପୂର୍ବରୁ ଖାଇଥିବା କିଛି ମାଛ ଉପଲବ୍ଧ ଥିଲେ ରୋଗ ନିଶ୍ଚିତ କରିବା ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ପରୀକ୍ଷା କରାଯାଇପାରେ ।
ରୋଗ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କେନ୍ଦ୍ର ରୋଗ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କେନ୍ଦ୍ର ଆକଳନ ଅନୁସାରେ ବିଶ୍ୱରେ ପ୍ରତିବର୍ଷ ଏହିପରି ପ୍ରାୟ ୫୦,୦୦୦ ମାମଲା ଘଟେ ।
ଏହା ସାଧାରଣତଃ ପ୍ରଶାନ୍ତ ମହାସାଗର, ଭାରତ ମହାସାଗର ଏବଂ କାରିବିଆନ ସାଗରରେ ୩୫ ଏନରୁ ୩୫ ଏସ ଅକ୍ଷାଂଶ ମଧ୍ୟରେ ଦେଖାଯାଏ ।
କୋରାଲ ରିଫ ଅବନତି ଏବଂ ସାମୁଦ୍ରିକ ଖାଦ୍ୟରେ ବାଣିଜ୍ୟ ବୃଦ୍ଧି ହେତୁ ଏହି ଅବସ୍ଥା ହେବାର ଆଶଙ୍କା ବଢ଼ୁଥିବା ଜଣାପଡିଛି ।
ସିଗୁଆଟେରା ମାଛ ବିଷକ୍ରିୟା , ଯାହା କେବଳ ସିଗୁଆଟେରା ନାମରେ ମଧ୍ୟ ଜଣାଶୁଣା, ଏକ ଖାଦ୍ୟବାହିତ ରୋଗ ଯାହା ରିଗ ମାଛ ଖାଇବାଦ୍ୱାରା ହୁଏ ଯାହାର ମାଂସ କେତେକ ବିଷାକ୍ତ ପଦାର୍ଥଦ୍ୱାରା ଦୂଷିତ ହୋଇଥାଏ ।
ଏହାର ଲକ୍ଷଣ ମଧ୍ୟରେ ତରଳ ଝାଡ଼ା, ବାନ୍ତି, ନିଦ୍ରାହୀନତା, କାଲୁଆ, ଗଲୁ, ଗରମ ଏବଂ ଥଣ୍ଡା ପ୍ରତି ସମ୍ବେଦନଶୀଳତା, ମୁଣ୍ଡବୁଲା ଏବଂ ଦୁର୍ବଳତା ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ ହୋଇପାରେ ।
ବିଷର ପରିମାଣ ଅନୁସାରେ ଏହାର ଲକ୍ଷଣ ଅଧ ଘଣ୍ଟାରୁ ଦୁଇ ଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ହୋଇଥାଏ ।
ପ୍ରତିଷେଧକ ପ୍ରୟାସରେ ରିଫ ମାଛ ନ ଖାଇବା, ବାରକୁଡା ପରି ବିପଦପୂର୍ଣ୍ଣ ମାଛ ନ ଖାଇବା ଏବଂ ମାଛ ଯକୃତ, ରୋ କିମ୍ବା ମାଛର ମୁଣ୍ଡ ନ ଖାଇବାକୁ ପରାମର୍ଶ ଦିଆଯାଏ ।
ମାନିଟଲ ବିବେଚନା କରାଯାଇପାରେ, କିନ୍ତୁ ଏହାର ବ୍ୟବହାରକୁ ସମର୍ଥନ କରୁଥିବା ପ୍ରମାଣ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ନୁହେଁ ।
କେତେକ ଲକ୍ଷଣର ଚିକିତ୍ସା ପାଇଁ ଗାବାପେଣ୍ଟିନ୍ କିମ୍ବା ଆମିଟ୍ରିପ୍ଟିଲିନ ବ୍ୟବ‌ହାର କରାଯାଇପାରେ ।
ଶିବ ପୁରାଣ ଅନୁସାରେ ଥରେ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ବ୍ରହ୍ମା ଓ ପାଳନକର୍ତ୍ତା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସୃଷ୍ଟିର ବଡ କିଏ, ଏ ବିଷୟରେ ଯୁକ୍ତିତର୍କ ହେଲା ।
ତାଙ୍କର ପରୀକ୍ଷା ନେବା ପାଇଁ ଶିବ ଏକ ଅସୀମ ବିରାଟ ଆଲୋକ ସ୍ତମ୍ଭ ‘ଜ୍ୟୋତିର୍ଲିଙ୍ଗ’ ସୃଷ୍ଟି କଲେ ।
ଉଭୟ ବ୍ରହ୍ମା ଓ ବିଷ୍ଣୁ ସେହି ଆଲୋକ ସ୍ତମ୍ଭର ଶେଷ ଦେଖିବା ପାଇଁ ଉପର ତଳ ହୋଇ ବୁଲିବାକୁ ଲାଗିଲେ କିନ୍ତୁ ଅନ୍ତ ଦେଖିପାରିଲେ ନାହିଁ ।
ପରିଶେଷରେ ବ୍ରହ୍ମା ଶେଷ ଦେଖିଛନ୍ତି ବୋଲି ମିଛ କହିଲେ କିନ୍ତୁ ବିଷ୍ଣୁ ତାଙ୍କର ହାର ସ୍ୱୀକାର କଲେ ।
ଶିବ ଦ୍ୱିତୀୟ ସ୍ତମ୍ଭ ଭାବରେ ଉଭା ହୋଇ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର କୌଣସି ଉତ୍ସବରେ ଭାଗ ମିଳିବନି କହିଲେ କିନ୍ତୁ ବିଷ୍ଣୁ ଚିରନ୍ତନ ଭାବରେ ପୂଜା ପାଇବେ, କହିଲେ ।
ଏକ ଆର୍ଦ୍ରା ନକ୍ଷତ୍ର ରାତିରେ ଶିବ ନିଜକୁ ଜ୍ୟୋତିର୍ଲିଙ୍ଗ ଭାବରେ ଦର୍ଶେଇଥିଲେ ।
ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତିର ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଶକ୍ତି ଜାଗ୍ରତ ହୋଇଗଲେ ଜ୍ୟୋତିର୍ଲିଙ୍ଗକୁ ପୃଥିବୀ ଭେଦ କରୁଥିବା ଦର୍ଶନ କରିପାରିବ ।
ଅତି ଉଚ୍ଚ ସ୍ତରରେ ଶିବଙ୍କୁ ଆକାରହୀନ, ସୀମାହୀନ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବ୍ରହ୍ମ ଭାବରେ ସମ୍ମାନ କରାଯାଏ ।
ପ୍ରଥମେ ୬୪ ଜ୍ୟୋତିର୍ଲିଙ୍ଗ ଥିବା ବିଶ୍ୱାସ କରାଯାଉଥିଲା, କିନ୍ତୁ ୧୨ଟି ଜ୍ୟୋତିର୍ଲିଙ୍ଗକୁ ପବିତ୍ର ଓ ଶୁଭ ଭାବରେ ବିଚାର କରାଯାଏ ।
ପ୍ରତ୍ଯେକ ଜ୍ୟୋତିର୍ଲିଙ୍ଗ ସ୍ଥାନରେ ଶିବ ଭିନ୍ନ ଭାବରେ ପ୍ରକାଶ ପାଆନ୍ତି ।
ଏହି ମନ୍ଦିରଟି ବ୍ରହ୍ମଗିରି, ନିଳଗିରି ଓ କଲାଗିରି ନାମକ ତିନୋଟି ପର୍ବତ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ଥାପିତ ହୋଇଛି ।
ସେହି କୁଣ୍ଡର ନାମ ଅମୃତବର୍ଷିଣୀ ଯାହାର ଦୈର୍ଘ୍ୟ ଓ ପ୍ରସ୍ଥ ଯଥାକ୍ରମେ ୩୦ମି ଓ ୨୮ମି ଅଟେ ।
ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତି ଯଥା ବିଲ୍ୱତୀର୍ଥ, ବିଶ୍ବନାନତୀର୍ଥ ଓ ମୁକୁନ୍ଦତୀର୍ଥ ନାମକ ତିନୋଟି ଅନ୍ୟ ଜଳାଶୟ ମଧ୍ୟ ଅଛି ।
ଏହା ମଧ୍ୟରେ ଗଙ୍ଗାଦେବୀ, ଜଳେଶ୍ୱର, ରାମେଶ୍ୱର, ଗୌତମେଶ୍ୱର, କେଦାରନାଥ, ରାମ, କୃଷ୍ଣ, ପର୍ଶୁରାମ ଓ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ନାରାୟଣଙ୍କ ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତି ଅଛି ।
ତ୍ରିମ୍ବକେଶ୍ୱର ଶିବ ମନ୍ଦିର ଏକ ପୁରାତ ଶିବ ମନ୍ଦିର ଯାହା ଭାରତର ମହାରାଷ୍ଟ୍ର ପ୍ରଦେଶର ନାସିକ ଜିଲ୍ଲାର ତ୍ରିମ୍ବକେଶ୍ୱର ତହସିଲରେ ଥିବା ତ୍ରିମ୍ବକ ଟାଉନରେ ଅବସ୍ଥିତ ।
ଏହି ମନ୍ଦିର ଶିବଙ୍କୁ ସମର୍ପିତ ହୋଇଛି ଓ ଏଠାରେ ବାରଟି ଜ୍ୟୋତିର୍ଲିଙ୍ଗ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ ଅଛି ଓ ମହାରାଷ୍ଟ୍ରର ହିନ୍ଦୁ ଜେନିଓଲୋଜି ରେଜିଷ୍ଟର ରଖାଯାଇଛି ।
ଇନ୍ଦୋର ଷ୍ଟେଟର ଫଡନାଭିସ ଥିବା ଶ୍ରୀମନ୍ତ ସର୍ଦ୍ଦାର ରାଓସାହେବ ପାରନେକର ମନ୍ଦିର ପରିସରରେ ଏକ କୁଶବର୍ତ କୁଣ୍ଡ ତିଆରି କରେଇଥିଲେ ଯେଉଁଥିରୁ ଭାରତର ଦ୍ୱିତୀୟ ଦୀର୍ଘ ଗୋଦାବରୀ ନଦୀ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଛି ।
ଏହି କୁଣ୍ଡ ଧାରାରେ ସର୍ଦ୍ଦାର ଫଦନାଭିସ ଓ ତାଙ୍କ ପତ୍ନୀଙ୍କ ଆବକ୍ଷ ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତି ସ୍ଥାପିତ ହୋଇଛି ।
ପୁରୁଣା ମନ୍ଦିର ଭାଙ୍ଗିଯିବା ପରେ ପେଶୱା ବାଲାଜି ବାଜି ରାଓ ଆଧୁନିକ ମନ୍ଦିର ତୋଳେଇଥିଲେ ।
ଗୁଜରାଟର ସୋମନାଥ, ଆନ୍ଧ୍ରର ଶ୍ରୀଶୈଲମର ମଲ୍ଲିକାର୍ଜୁନ, ଉଜ୍ଜୟିନୀର ମହାକାଳେଶ୍ୱର, ମଧ୍ୟପ୍ରଦେଶର ଓଁକାରେଶ୍ୱର, ହିମାଳୟର କେଦାରନାଥ, ମହାରାଷ୍ଟ୍ରର ଭୀମଶଙ୍କର, ବାରାଣସୀର ବିଶ୍ୱନାଥ, ମହାରାଷ୍ଟ୍ରର ତ୍ରିମ୍ବକେଶ୍ୱର , ଦେଓଘରର ବୈଦ୍ୟନାଥ, ଦ୍ୱାରକାର ନାଗେଶ୍ୱର ମନ୍ଦିର, ରାମେଶ୍ୱରର ରାମନାଥସ୍ୱାମୀ ଓ ଅଉରଙ୍ଗାବାଦର ଗ୍ରିସନେଶ୍ୱର ଇତ୍ୟାଦି ୧୨ ଜ୍ୟୋତିର୍ଲିଙ୍ଗଙ୍କର ନାମ ।
ଶ୍ରୀ ସ୍ୱାମୀନାରାୟଣ ମନ୍ଦିରର କାରୁକାର୍ଯ୍ୟ ପୂର୍ଣ୍ଣ ବାହ୍ୟ ଦୃଶ୍ୟ ଅତି ଅନୁପମ ଓ ଦୃଷ୍ଟି ସଂଭାର ବିଶିଷ୍ଟ ଯେଉଁଠାରେ ପରିବେଶ ଅତି ମଇଳା ପୂର୍ଣ୍ଣ ।
ଏହାର ତିନୋଟି ମୂଖ୍ୟ ମନ୍ଦିର ମଧ୍ୟରୁ ପୂର୍ବ ପାଖରେ ହରି କୃଷ୍ଣ ମହାରାଜ, ଗୋକୁଳବିହାରୀ, ଓ ରାଧିକା; କେନ୍ଦ୍ରରେ ଘନଶ୍ୟାମ ମହାରାଜ, ବିଷ୍ଣୁ ଓ ଲକ୍ଷ୍ମୀ; ପଶ୍ଚିମ ପାଖରେ ଠାକୁରଙ୍କ ବିଶ୍ରାମ ସ୍ଥଳୀ ଅଛି ।
ନିୟମିତ ଧାର୍ମିକ ଚର୍ଚ୍ଚା ଦ୍ୱିତୀୟ ମହଲାରେ ଥିବା ସଭା ଗୃହରେ ସମ୍ପନ୍ନ ହୁଏ ।
ବର୍ତ୍ତମାନର ମନ୍ଦିର ଏକ ତିନି ଶୀର୍ଷ ବିଶିଷ୍ଟ ମନ୍ଦିର ଓ ସେଠାରେ ଲକ୍ଷ୍ମୀନାରାୟଣ ଦେବଙ୍କ ସହିତ ଘନଶ୍ୟାମ ମହାରାଜ ଓ ରାଧାକୁଶ୍ନା ଦେବଙ୍କ ସହିତ ହରି କୃଷ୍ଣ ମହାରାଜଙ୍କ ମୂର୍ତ୍ତି ସ୍ଥାପିତ ହୋଇଛି ।
ମନ୍ଦିରରେ ଗୋଲୋକର ବାସିନ୍ଦା ଭାବରେ ରାଧା କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଗୋଲୋକର ରାଧା ଗୋଳକବିହାରୀ କୃଷ୍ଣ ଭାବରେ ପୂଜା କରାଯାଏ ।
ଏହା ଏକ ଶିଖରବନ୍ଦ ମନ୍ଦିର ଯାହା ବଦତଲର ଲକ୍ଷ୍ମୀ ନାରାୟଣ ଦେବ ) ଗାଦି ଅଧିନରେ ଅଛି ।
ଭୁଲେଶ୍ୱରରେ ଥିବା ଅନେକ ମନ୍ଦିରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଏହା ଅନ୍ୟତମ ଓ ଏହି ମନ୍ଦିରମାନଙ୍କରେ ଫୁଲ ଚାହିଦା ବହୁତ ଥିବାରୁ ଅନେକ ଫୁଲ ଦୋକାନ ବିଶିଷ୍ଟ ଏହି ସ୍ଥାନକୁ ଫୁଲ ଗଳି କୁହାଯାଏ ।
ଏବେକାର ତିନି ଶିକ୍ଷାର ବିଶିଷ୍ଟ ମନ୍ଦିର ଓ ଘନଶ୍ୟାମ ମହାରାଜ ଓ ଲକ୍ଷ୍ମୀନାରାୟଣ ଦେବଙ୍କ ମୂର୍ତ୍ତି ୧୯୦୩ ମସିହା ବୈଶାଖ ଶୁକ୍ଳ ଏକାଦଶୀ ଦିନ ଆଚାର୍ଯ୍ୟ ଲକ୍ଷ୍ମୀପ୍ରସାଦଜି ତିଆରି କରେଇଥିଲେ ।
ସ୍ୱାମୀ ନାରାୟଣଙ୍କ ଭକ୍ତ ରାୟ ବାହାଦୁର ସେଠ କୁରୁମଶେ ଦାମଜୀ ଉକ୍ତ ମନ୍ଦିର ନିର୍ମାଣର ସମସ୍ତ ଜିନିଷପତ୍ର, ଶାରୀରିକ ଓ ବୌଦ୍ଧିକ ଦାନ ଦେଇଥିଲେ ।
୧୮୬୮ ମସିହା ବୈଶାଖ ଶୁକ୍ଳ ଏକାଦଶୀ ଦିନ ରଣଛୋଡ଼ଦାସ ପରଞ୍ଜିବନଦାସ ନିଜ ବାସଗୃହକୁ ଭାଙ୍ଗି ତା ଉପରେ ମୁମ୍ବାଇର ଏହି ପ୍ରଥମ ସ୍ୱାମୀ ନାରାୟଣ ମନ୍ଦିର ତୋଳେଇଥିଲେ ହରି କୃଷ୍ଣ ମହାରାଜ, ଗୋକୁଳବିହାରୀ ଓ ରାଧିକାଙ୍କର ମୂର୍ତ୍ତି ଆଚାର୍ଯ୍ୟ ମହାରାଜ ଭାଗବତପ୍ରସାଦଜି ତିଆରି କରେଇଥିଲେ ।
ଶ୍ରୀ ସ୍ୱାମୀ ନାରାୟଣ ମନ୍ଦିର, ମୁମ୍ବାଇ ଏକ ହିନ୍ଦୁ ମନ୍ଦିର ଓ ଶ୍ରୀ ସ୍ୱାମୀ ନାରାୟଣ ସମ୍ପ୍ରଦାୟର ଏକ ଅଂଶ ।
ମୁମ୍ବାଇର ଭୁଲେଶ୍ୱରରେ ଅବସ୍ଥିତ ଏହି ଶ୍ରୀ ସ୍ୱାମୀ ନାରାୟଣ ମନ୍ଦିର ସବୁଠାରୁ ପୁରାତନ ମନ୍ଦିର, ପ୍ରାୟ ୧୦୦୦ ବର୍ଷର ପୁରୁଣା ।
ରାମ ନବମୀ, ସ୍ୱାମୀନାରାୟଣ ଜୟନ୍ତୀ, ଜନ୍ମାଷ୍ଟମୀ, ବାମନ ଜୟନ୍ତୀ ନୃସିଂହ ଜୟନ୍ତୀ, ମହାଶିବରାତ୍ରି ଓ ଗଣେଶ ଚତୁର୍ଥି ଆଦି ପର୍ବ ସେଠାରେ ପାଳନ କରାଯାଏ ।
ଡୋପାମିନ୍, ଏକ ବିକ୍ରୟ ନାମ ଇଣ୍ଟ୍ରୋପିନ ଏକ ଔଷଧ ଯାହା ସାଧାରଣ ଭାବରେ ଅତି ନିମ୍ନ ରକ୍ତଚାପ, ଲକ୍ଷଣ ପ୍ରକାଶିତ ଧୀର ହୃତ୍‌ସ୍ପନ୍ଦନ ହାର ଓ ହୃଦ୍‌ରୋଧ ଚିକିତ୍ସା ନିମନ୍ତେ ଏପିନେଫ୍ରିନ ନ ମିଳୁଥଲେ ଦିଆଯାଏ ।
ନବଜାତ ଶିଶୁଙ୍କର ନିମ୍ନ ରକ୍ତଚାପ ଥିଲେ ଏହା ପସନ୍ଦ ଯୋଗ୍ୟ ଔଷଧ ହୁଏ ।
ନିମ୍ନ ରକ୍ତଚାପରେ ପିଲାମାନଙ୍କର ଏପିନେଫ୍ରିନ ବା ନରଏପିନେଫ୍ରିନ ସାଧାରଣତଃ ବ୍ୟବ‌ହାର କରାଯାଉଥିବା ବେଳେ ବୟସ୍କ ଲୋକଙ୍କୁ ନରଏପିନେଫ୍ରିନ ଦିଆଯାଏ ।
ଏହା ଶିରାଭ୍ୟନ୍ତର ଇଞ୍ଜେକସନ ବା ଇଣ୍ଟ୍ରାଓସିଅସ ଇନଫ୍ୟୁଜନ ଆକାରରେ ଦିଆଯାଏ ।
ଏହି ଔଷଧର ସାଧାରଣ ପାର୍ଶ୍ୱ ପ୍ରତିକ୍ରିୟା ମଧ୍ୟରେ ବୃକ୍କୀୟ କାର୍ଯ୍ୟ ସମସ୍ୟା, ଅନିୟମିତ ହୃତ‌ସ୍ପନ୍ଦନ, ଛାତି ଯନ୍ତ୍ରଣା, ବାନ୍ତି, ମୁଣ୍ଡବଥା ବା ଉତ୍କଣ୍ଠା ଇତ୍ୟାଦି ଦେଖାଯାଏ ।
ଇଞ୍ଜେକସନ ଶିରା ମଧ୍ୟରୁ ବାହାରି ଯାଇ କୋମଳ ତନ୍ତୁରେ ମିଶିଲେ ତନ୍ତୁ ମୃତ୍ୟୁ ହୁଏ ।
ଗର୍ଭାବସ୍ଥା ଓ ସ୍ତନ୍ୟପାନ ସମୟରେ ଏହି ଔଷଧର ବିପଦ ସମ୍ପର୍କରେ ସ୍ପଷ୍ଟ ଚିତ୍ର ନାହିଁ ।
ସ୍ୱଳ୍ପ ମାତ୍ରାରେ ଏହା ଡୋପାମିନ ରିସେପ୍ଟର ଓ 1- ଆଡ୍ରେନର୍ଜିକ ରିସେପ୍ଟରମାନଙ୍କୁ ଟ୍ରିଗର କରେ: ଉଚ୍ଚ ମାତ୍ରାରେ - ଆଡ୍ରେନର୍ଜିକ ରିସେପ୍ଟର ମାଧ୍ୟମରେ କାମ କରେ ।
ସନ ୧୯୧୦ରେ ପ୍ରଥମେ ଇଂଲଣ୍ଡର ଜର୍ଜ ବାର୍ଜର ଓ ଜେମସ ଇୱେନ ଲାବୋରେଟରିରେ ଡୋପାମିନ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିଥିଲେ ।
ମାନବ ଶରୀରକ୍ରିୟାତ‌ତ୍ତ୍ୱରେ ଡୋପାମିନ ଏକା ଧାରରେ ଏକ ନିଉରୋଟ୍ରାନ୍ସମିଟର ଓ ଏକ ହରମୋନ ।
ଆକ୍ୟୁଟ ବୃକ୍‌କ ଆଘାତ ହେଲେ ନିମ୍ନ ମାତ୍ରାର ଡୋପାମିନ ରୁଟିନ ହିସାବରେ ଦିଆଯାଏ ।
କିନ୍ତୁ ସନ ୧୯୯୯ରେ ଅନେକ ଅନୁଶୀଳନ ପରେ ଦେଖାଗଲା, ନିମ୍ନ ମାତ୍ରାର ଔଷଧ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ନୁହେଁ ଓ ବେଳେବେଳେ ବରଂ କ୍ଷତିକାରାକ ହୁଏ ।
ନବଜାତ ଶିଶୁଙ୍କର ଅତି ନିମ୍ନ ରକ୍ତ ଚାପ ନିମନ୍ତେ ଏହା ସବୁଠାରୁ ପସନ୍ଦ ଯୋଗ୍ୟ ଔଷଧ ।
ନିଗ୍ରୋସ୍ଟ୍ରାଏଟାଲ ପାଥ‌ୱେର କାର୍ଯ୍ୟ ସମୀକ୍ଷା କରବା ନିମନ୍ତେ ବ୍ୟବ‌ହାର କରାଯାଉଥିବା ପଜିଟ୍ରନ ଏମିସନ ଟୋମୋଗ୍ରାଫିରେ ଡୋପାମିନ୍‌ର ଏକ ଫ୍ଲୋରିନେଟେଡ ଆକାରର ଏଲ-ଡୋପା ବ୍ୟବ‌ହାର କରାଯାଏ ।
ପ୍ଲାଜ୍ମାର ବାୟୋଲୋଜିକାଲ ହାଫ ଲାଇଫ ଅତି ଅଳ୍ପ, ବଡ଼ ମଣଷଙ୍କର ପ୍ରାୟ ଏକ ମିନିଟ ଓ ନବଜାତଙ୍କର ୨ମିନିଟ ଓ ଅକାଳ ଜନ୍ମିତ ଶିଶୁର ୫ମିନିଟ- ଏହା ଶିରାଭ୍ୟନ୍ତର ଡ୍ରିପ ଆକାରରେ ଦିଆଯାଏ ।
ନିମ୍ନ ରକ୍ତ ପରିମାଣ ଥିଲେ ପ୍ରଥମେ ଶିରାଭ୍ୟନ୍ତର ତରଳ ପଦାର୍ଥ ଦିଆଯାଏ ଓ ପରେ ଡୋପାମିନ୍ ଦେବା କଥା ଚିନ୍ତା କରାଯାଏ ।
ଆଇଚି ରାଜ୍ଯରେ ଜାପାନର ଅନେକ ବଡ଼଼ବଡ଼଼ ସହର ରହିଛି: ଯଥା - ଟୋୟୋଟା, ଓକାଜାକି, ଇଚିନୋମିଆ ଆଦି ।
ଆଇଚି ରାଜ୍ଯର ନାଗୋୟା, ଚୁକ୍ଯୋ ମହାନଗରର ମୁଖ୍ଯାଞ୍ଚଳ ଏବଂ ଜାପାନର ତୃତୀୟ ବୃହତ୍ତମ ମହାନଗର ।
ଜାପାନର ପ୍ରଶାନ୍ତ ଉପକୂଳରେ ଅବସ୍ଥିତ ଏବଂ ଏହା ତୋକାଇ ଉପାଞ୍ଚଳର ଭାଗ ଅଟେ ।
ଆଇଚିର ଟୋୟୋଟା ସହରରେ ବିଶ୍ୱର ସର୍ବବୃହତ ସ୍ୱୟଂଚାଳିତ ବାହନ ନିର୍ମାତା ଟୋୟୋଟା ମଟର କମ୍ପାନୀର ମୁଖ୍ଯାଳୟ ଅବସ୍ଥିତ ।
ଆଇଚିରେ ହିଗାଶୀଆମା ପ୍ରାଣୀ ଓ ଉଦ୍ଭିଦ ଉଦ୍ଯାନ, ଚୁବୁ ସେଣ୍ଟ୍ରାଇର ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ବିମାନବନ୍ଦର ତଥା କେଗୋଲାଣ୍ଡ ଜାପାନ ରିଜୋର୍ଟ ଆଦି ଅବସ୍ଥିତ ।
ଐତିହାସିକ ଭାବରେ ଏହି ଅଞ୍ଚଳଟି ଓୱାରୀ ପ୍ରାନ୍ତ ଓ ମିକାୱା ପ୍ରାନ୍ତର ତିନିଶହ ରାଜ୍ଯ ମଧ୍ଯରେ ବିଭକ୍ତ ହୋଇଥିଲା ।
୧୮୭୧ ମସିହାରେ, ହାନ୍-ତନ୍ତ୍ରର ଉଚ୍ଛେଦ ପରେ, ଚିତା ଉପଦ୍ବୀପକୁ ଅଲଗା କରି ଓୱାରୀ ରାଜ୍ଯକୁ ନାଗୋୟା ରାଜ୍ଯରେ ପରିଣତ କରାଗଲା ।
ଅପରପକ୍ଷେ ଚିତା ଉପଦ୍ବୀପକୁ ମିକାୱା ରାଜ୍ଯରେ ମିଶାଇ ନୁକାତା ରାଜ୍ଯରେ ପରିଣତ କରାଗଲା ।
୧୮୭୨ ମସିହାର ଅପ୍ରେଲ ମାସରେ, ନାଗୋୟା ରାଜ୍ଯକୁ ଆଇଚି ରାଜ୍ଯ ବୋଲି ନାମିତ କରାଗଲା ଏବଂ ସେହି ବର୍ଷ ନଭେମ୍ବର ୨୭ରେ ଏହାକୁ ନୁକାତା ରାଜ୍ଯ ସହ ମିଶାଇ ଦିଆଗଲା ।
ଜାପାନୀ ମୁଖ୍ଯ ଦ୍ୱୀପ ହୋଁଶୁର କେନ୍ଦ୍ରରେ ଅବସ୍ଥିତ ଆଇଚି ରାଜ୍ଯର ଦକ୍ଷିଣ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଇଶେ ଉପସାଗର ଏବଂ ମିକାୱା ଉପସାଗର ଅବସ୍ଥିତ ।
ଏହାର ପୂର୍ବରେ ଶିଜୁଓକା ରାଜ୍ଯ, ଐଶାନ୍ୟରେ ନାଗାନୋ ରାଜ୍ଯ, ଉତ୍ତରରେ ଗିଫୁ ରାଜ୍ଯ ତଥା ପଶ୍ଚିମରେ ମିଏ ରାଜ୍ଯ ରହିଛନ୍ତି ।
ଏହା ପୂର୍ବରୁ ପଶ୍ଚିମକୁ ୧୦୬ କି.ମି. ଏବଂ ଉତ୍ତରରୁ ଦକ୍ଷିଣକୁ ୯୪ କି.ମି. ଏବଂ ଏହା ନୋବି ସମତଳର ଏକ ବଡ଼ ଭାଗ ଗଠନ କରେ ।
ଆଇଚି କେନ୍ ବା ଆଇଚି ରାଜ୍ଯ ଜାପାନର ହୋଁଶୁ ଦ୍ୱୀପର ଚୁବୁ ଅଞ୍ଚଳରେ ଥିବା ଏକ ରାଜ୍ଯ ।
ଏହାର ପଶ୍ଚିମରେ ମିଏ ରାଜ୍ଯ, ଉତ୍ତରରେ ଗିଫୁ ତଥା ନାଗାନୋ ରାଜ୍ଯ ଏବଂ ପୂର୍ବରେ ଶିଜୁଓକା ରାଜ୍ଯ ଅବସ୍ଥିତ ।
ମାନ୍ଯୋଶୁର ତୃତୀୟ ପର୍ବରେ ଏକ ଗୀତ ରହିଛି: "ସାରସର ରୋଦନ ସାକୁରାଦା ଡାକେ, ଯାହା ଢେଉ ପରି ଶୁଭେ, ସରସର କାନ୍ଦ ଶୁଣି ସେ, ଆୟୁଚିର ଭୂମିରେ ପିଟି ହେଉଥାଏ ।
ପୂର୍ବଭାଗର ଜନସଂଖ୍ୟା ଘନତ୍ୱ କମ କିନ୍ତୁ ସେଠାରେ ଅନେକ ଶିଳ୍ପସଂସ୍ଥାଗୁଡ଼ିକ ରହିଛି ।
୨୦୧୨ ମସିହା ଅପ୍ରେଲ ୧ ସୁଦ୍ଧା ଏହି ରାଜ୍ଯର ୨୩ ପ୍ରତିଶତ ଭୂମି ପ୍ରାକୃତିକ ଉଦ୍ଯାନ ଭାବେ ନାମିତ କରାଯାଇଛି: ଯେପରିକି - ଆଇଚି କୋଗେଁ, ହିଦା କିସୋଗାୱା, ମିକାୱା ୱାନ ଏବଂ ତେନ୍ର୍ଯୁ ଓକୁମିକାୱା କୋକୁତେ କୋଏନ ଆଦି ଅର୍ଦ୍ଧଜାତୀୟ ଉଦ୍ଯାନ ତଥା ୭ଟି ରାଜ୍ଯ ଉଦ୍ଯାନ ।
ଆଇଚି ରାଜ୍ଯର ପ୍ରଶାସନ, ରାଜ୍ଯ ପ୍ରଶାସନିକ କାର୍ଯ୍ୟାଳୟ, ଆଇଚି, ନାଗୋୟାରେ ଅବସ୍ଥିତ ଯାହା ପୂର୍ବର ଓୱାରୀ ରାଜ୍ଯର ରାଜଧାନୀ ଥିଲା ।
୧୮୭୨ ମସିହାରୁ ଆଇଚି ରାଜ୍ଯ ପୋଲିସ, ଏଠାରେ ଆଇନର ତଥା ଶାନ୍ତି ଶୃଙ୍ଖଳାର ରକ୍ଷାର ଦାୟିତ୍ୱ ନିର୍ବାହ କରୁଛନ୍ତି ।
ସେହି ଅକ୍ଷଟି ଏକ ନିଆଁ ଚୁଲି ପାଖରେ ଧୀରେ ଧୀରେ ବୁଲୁଥାଏ ଓ ମାଂସର ସବୁ ଅଂଶ ସିଝୁଥାଏ ।
ପ୍ରାରମ୍ଭରେ ଶୱର୍ମା ପାଇଁ ଛେଳି ଓ ମେଣ୍ଢା ମାଂସ ବ୍ୟବହୃତ ହେଉଥିଲା; କିନ୍ତୁ ଏବେ ଶୱର୍ମାରେ କୁକୁଡ଼ା, ଟର୍କି ପକ୍ଷୀ ଓ ଗୋମାଂସ ମଧ୍ୟ ବ୍ୟବହୃତ ହେଉଛି ।
ଘୂର୍ଣ୍ଣାୟମାନ ଅକ୍ଷରେ ଲାଗିଥିବା ମାଂସରୁ ପତଳା ମାଂସ ପଟି ଚାଞ୍ଛି ଚାଞ୍ଛି ବାହାର କରାଯାଏ ।
ମିଶର, ଆରବ ଉପଦ୍ୱୀପ, ଲେଭାଣ୍ଟ ଏପରି ଅନେକ ଅଞ୍ଚଳରେ ଏହା ଖୁବ୍ ଲୋକପ୍ରିୟ ।
ନିଆଁ ଉପରେ ଏକ ଭୂସମାନ୍ତରାଳ କାଠିରେ ମାଂସ ଲଗାଇ ପୋଡ଼ିବା ବା ସିଝାଇବା ଏକ ପୁରାତନ ରନ୍ଧା ଶୈଳୀ ।
କିନ୍ତୁ ଭୂଲମ୍ବ କାଠିରେ ମାଂସ ଲଗାଇ ସିଝାଇବା ଓ ସିଝୁଥିବା ଅବସ୍ଥାରେ ଏଥିରୁ ପତଳା ପତଳା ମାଂସ ବାହାର କରିବାର ପଦ୍ଧତି ଉନବିଂଶ ଶତାବ୍ଦୀରେ ଓଟ୍ଟୋମାନ୍ ସାମ୍ରାଜ୍ୟରେ ପ୍ରଥମେ ଡୋନର୍ କବାବ ରୂପରେ ଦେଖାଦେଇଥିଲା ।
ଗାଇରୋସ୍ ନାମକ ଗ୍ରୀକ୍ ଖାଦ୍ୟ ଓ ଶୱର୍ମାର ପ୍ରସ୍ତୁତି ପ୍ରଣାଳୀ ଏହି ଡୋନର୍ କବାବର ପ୍ରସ୍ତୁତି ପ୍ରଣାଳୀରୁ ଗୃହୀତ ।
ବିଂଶ ଶତାବ୍ଦୀର ପ୍ରାରମ୍ଭରେ ଲେବାନନ୍‍ର ପ୍ରବାସୀ ଲୋକଙ୍କଠାରୁ ଶିଖି ଓ ଶୱର୍ମାରୁ ଅନୁପ୍ରାଣିତ ହୋଇ ମେକ୍ସିକୋର ଲୋକେ ଟାକୋସ୍ ଆଲ୍ ପାଷ୍ଟୋର୍ ଖାଦ୍ୟର ପ୍ରଚଳନ କରାଇଥିଲେ ।
ଛେଳି, ମେଣ୍ଢା, ବାଛୁରୀ, ଗାଈ, କୁକୁଡ଼ା ଓ ଟର୍କି ପକ୍ଷୀ ଆଦିଙ୍କ ମାଂସକୁ ମ୍ୟାରିନେଟ୍ କରିବା ପରେ ପ୍ରାୟ ୬୦ ସେଣ୍ଟିମିଟର ଲମ୍ବ ଏକ ଭୂଲମ୍ବ ଅକ୍ଷରେ ସିଝାଯାଏ ।
ଅକ୍ଷର ନିମ୍ନରେ ମୋଟର୍ ସଂଯୁକ୍ତ ଥାଏ ଓ ମୋଟର୍‍ଟି ଅକ୍ଷକୁ ଅତି ଧୀରେ ଘୁରାଉଥାଏ ।
ବାହାର ପଟେ ରହିଥିବା ଚୁଲା ବା ଅଗ୍ନି ଯୋଗୁଁ କୋନାକାର ମାଂସର ବାହ୍ୟ ଅଂଶ ଧୀରେ ଧୀରେ ସିଝୁଥାଏ ।
ସେହି ବାହ୍ୟ ଅଂଶରୁ ଏକ ଧାରୁଆ ଛୁରୀ ଯୋଗେ ପତଳା ପତଳା ମାଂସ ଚାଞ୍ଛି ବାହାର କରାଯାଏ ।
ଶୱର୍ମାରେ ଜୀରା, ଗୁଜୁରାତି ବା ଅଳେଇଚ, ଡାଲଚିନି, ହଳଦି, ଲଙ୍କା ଓ କିଛି ସ୍ଥାନରେ ବହାରାତ୍ ପରି ମସଲା ବ୍ୟବହାର କରାଯାଏ ।
ଶୱର୍ମାକୁ ଏକ ସାଣ୍ଡୱିଚ ପରି କିମ୍ବା ପିଟା, ଲାଫା ପରି ବଡ଼ ରୁଟିଦ୍ୱାରା ଗୁଡ଼ାଇ ପରିବେଷଣ କରାଯାଏ ।
ମଧ୍ୟ-ପ୍ରାଚ୍ୟରେ କୁକୁଡ଼ା ମାଂସରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ଶୱର୍ମାକୁ ରସୁଣ ଚଟଣୀ, ଆଳୁ ଭଜା ଓ ଆଚାର ସହିତ ବଢ଼ାଯାଏ ।
ତୁର୍କୀ ଭାଷାର ଶବ୍ଦ ତ୍ସେଭିର୍ମେରୁ ଆରବୀୟ ଶବ୍ଦ ଶୱର୍ମା ଶବ୍ଦର ସୃଷ୍ଟି ।
ଇଜାନାମୀଙ୍କୁ ପୁଣିଥରେ ପାଇବା ଆଶାରେ, ଇଜାନାଗି ମୃତ୍ଯୁର ଲୋକ - ୟୋମିପୁରକୁ ଗଲେ ।
ସେଠାରେ ଯାଇ ସେ ଜାଣିଲେ ଯେ ଇଜାନାମୀ ୟୋମିପୁରର ଚୁଲାରେ ତିଆରି ଖାଦ୍ୟ ଖାଇ ସାରିଛନ୍ତି ତେଣୁ ସେ ଆଉ ଫେରି ପାରିବେ ନାହିଁ ।
ଇଜାନାଗି ଅଧୈର୍ଯ୍ୟ ହୋଇ ଇଜାନାମୀଙ୍କୁ ନ ଦେଖିବାର ପ୍ରତିଜ୍ଞା ଭାଙ୍ଗିଦେଲେ ଏବଂ ଅଗ୍ନି ପ୍ରଜ୍ବଳିତ କଲେ ।
ଏଥରେ ଇଜାନାମୀ ଲଜ୍ଜିତ ହେଲେ ଏବଂ ଘଡ଼ଘଡ଼ିର ଦେବତା, ୟୋମିପୁରର କୁରୂପୀ ବୁଢ଼ୀ ଏବଂ ସୈନ୍ଯମାନଙ୍କର ଏକ ଦଳକୁ ନିଜର ମାନହାନୀର ପ୍ରତିଶୋଧ ପାଇଁ ଇଜାନାଗିଙ୍କ ପଛରେ ଛାଡିଦେଲେ ।
ତାଙ୍କୁ ଭ୍ରମିତ କରିବା ପାଇଁ ଇଜାନାଗି ନିଜ କେଶକୁ ବାନ୍ଧିଥିବା ସୂତା ଓ ଖପାରେ ଲାଗିଥିବା ପାନିଆକୁ ଫିଙ୍ଗି ଦେଲେ ।
ଏଗୁଡ଼ିକ ଘାସ ଓ ବାଉଁଶରେ ପରିଣତ ହୋଇଗଲା ଯାହାକୁ ସେହି ବୁଢ଼ୀମାନେ ଖାଇଗଲେ ।
ୟୋମୋତ୍ସୁ ହିରାଶାକା ର ଗଳିରେ ପହଞ୍ଚିବା ପରେ ଇଜାନାଗି ତିନୋଟି ଆଡ଼ୁର ଫଳ ନେଇ ସେଇ ବୁଢ଼ୀମାନଙ୍କୁ ଘଉଡାଇ ଦେଲେ ।
ଶେଷରେ ଇଜାନାମୀ ନିଜେ ଯେତେବେଳେ ଇଜାନାଗିଙ୍କ ପଛରେ ଆସିଲେ, ସେ ୟୋମିପୁରର ଦ୍ୱାରକୁ ଏକ ବିରାଟ ପ୍ରସ୍ତରଦ୍ୱାରା ଛେଙ୍କିଦେଲେ ।
ଏଥିରେ କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ ଇଜାନାମୀ ଉଦଘୋଷଣା କଲେ ଯେ ପ୍ରତିଦିନ ସେ ହଜାରେ ଜଣ ଲୋକଙ୍କୁ ମାରିଦେବେ ।
ଏହାର ଉତ୍ତରରେ ଇଜାନାଗି କହିଲେ ଯେ ସେ ପ୍ରତିଦିନ ଏକ ହଜାର ପାଞ୍ଚ ଶହ ଜଣ ଲୋକଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେବେ ।
ଅନ୍ୟ ଦେବତାଙ୍କଠାରୁ ଆଜ୍ଞା ପାଇ, ପୃଥିବୀକୁ କଠିନ କରିବା ଓ ଏକ ରୂପ ଦେବାପାଇଁ, ଇଜାନାଗି ଏବଂ ଇଜାନାମୀ, ଦୁହେଁ ମିଶି ଏକ ରତ୍ନ ଖଚିତ ଶୂଳଦ୍ୱାରା ଜଳ ବା ସମୁଦ୍ରର ମନ୍ଥନ କଲେ ।
ଉକ୍ତ ଶୂଳରୁ ଝରି ଥିବା ଜଳବିନ୍ଦୁ ଏକ ଦ୍ୱୀପ, ଓନୋଗୋରୋ ଦ୍ବୀପ ର ରୂପ ନେଲା ।
ସେଠାରୁ ଦୁହେଁ ଦ୍ୱୀପ ଉପରେ ଅବତରଣ କରି ନିଜ ପାଇଁ ଏକ ଗୃହ ନିର୍ମାଣ କଲେ ଏବଂ ଏକ 'ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ସ୍ତମ୍ଭ' ସ୍ଥାପନ କଲେ ।
ତେଣୁ ଏହା ସ୍ଥିର କରାଗଲା ଯେ ଉଭୟ ଉକ୍ତ ସ୍ତମ୍ଭ ଚାରିପାଖେ ବିପରୀତ ଦିଗରେ ବୁଲିବେ ଏବଂ ଭେଟ ହେଲାପରେ ସନ୍ତାନ ଉତ୍ପନ୍ନ କରିବେ ।
ପ୍ରଥମ ପାଳିରେ ଇଜାନାମୀ ଇଜାନାଗିଙ୍କୁ ଅଭିବାଦନ ଜଣାଇଲେ, ଏଥିରେ ଇଜାନାଗି କହିଲେ, ଯେହେତୁ ସେ ପୁରୁଷ ତାଙ୍କର ପ୍ରଥମ କହିବାର ଅଧିକାର ଅଛି ।
ଫଳରେ ଉକ୍ତ ମିଳନରୁ ଜାତ ସନ୍ତାନ ହିରୁକୋଙ୍କୁ ଅସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ମଣି ତିରସ୍କାର କରିଦିଆଗଲା ଏବଂ ଏକ ନୌକାରେ ରଖି ସମୁଦ୍ରରେ ଭସାଇ ଦିଆଗଲା ।
ଏହା ପର ପାଳିରେ ସେମାନେ ଆୱା ଦ୍ୱୀପକୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ ଏବଂ ଏହାକୁ ମଧ୍ଯ ତିରସ୍କାର କରିଦିଆଗଲା ।
ଇଜାନାଗି ଏହି ବିଶ୍ୱ ନିଜ ତିନି ସନ୍ତାନଙ୍କ ମଧ୍ଯରେ ବାଣ୍ଟି ଦେଲେ: ଆମାତେରାଶୁଙ୍କୁ ତାକାମାଗାହାରା , ତ୍ସୁକୁୟୋମିଙ୍କୁ ରାତ୍ରି ଓ ସୁସାନୋଙ୍କୁ ସମୁଦ୍ର ମିଳିଲା ।
ସୁସାନୋଙ୍କୁ ମିଳିଥିବା କାର୍ଯ୍ୟ ସେ କଲେ ନାହିଁ ଏବଂ କେବଳ କାନ୍ଦିବାକୁ ଲାଗିଲେ, ଫଳରେ ତାଙ୍କ ଦାଢ଼ି ଆଠ ହାତ ବଢିଗଲା ।
ସେ ନିଜ ପିତା ଇଜାନାଗିଙ୍କୁ କହିଲେ ଯେ ସେ ମା'ଙ୍କ ଭୂମିକୁ ନେନୋ କାତାସୁ କୁନୀ ଯିବାପାଇଁ ଚାହୁଁଛନ୍ତି ।
ୟୋମିପୁରକୁ ଯାଇଥିବାରୁ ନିଜକୁ ଦୂଷିତ ମନେକରି, ଇଜାନାଗି, ତ୍ସୁକୁଶୀ ଦ୍ୱୀପର ହିମୁକାରେ ଥିବା ତାଚିବାନା ନଦୀମୁହାଣ ନିକଟରେ ଥିବା ଆୱାଗୀହାରାର ସମତଳକୁ ଗଲେ ।
ବୁଡ ଦେବା ସମୟରେ ଯେତେବେଳେ ସେ ନିଜ ବସ୍ତ୍ର ଓ ଅଳଙ୍କାର ଖୋଲୁଥିଲେ, ସେତେବେଳେ ଅନେକ ଦେବତାଙ୍କ ସର୍ଜନା ହେଲା ।
ତାଙ୍କ ବାମ ଆଖି ଧୋଇବାରୁ ସୂର୍ଯ୍ୟଦେବୀ ଆମାତେରାଶୁ ଓମିକାମି, ଡାହାଣ ଆଖି ଧୋଇବାରୁ ଚନ୍ଦ୍ରଦେବ ତ୍ସୁକୁୟୋମିନୋ ମିକୋତୋଏବଂ ନାକ ଧୋଇବାରୁ ଝଡର ଦେବତା ସୁସାନୋନୋ ମିକୋତୋ ଜନ୍ମ ନେଲେ ।
ଏହି ତିନି ଦେବତାଙ୍କୁ "ତିନି ମୁଖ୍ଯ ସନ୍ତାନ" ମିହାଶିରାନୋ ଉଜୁନୋ ମିକୋ ବା ସାଙ୍କିଶୀ ବୋଲି କୁହାଯାଏ ।
ଇଜାନାଗି ଏବଂ ଇଜାନାମୀ ଏହାପରେ ଉକ୍ତ ପ୍ରକ୍ରିୟା ଚାଲୁ ରଖିଲେ ଏବଂ ନିମ୍ନ ଲିଖିତ ଦ୍ୱୀପଗୁଡ଼ିକ ଜନ୍ମ ଦେଲେ:
ଇଜାନାଗି ଓ ଇଜାନାମୀ ନାମ ଦ୍ୱୟ ଇଜାନାଉ କ୍ରିୟାରୁ ଅଣାଯାଇଛି ବୋଲି ବିଶ୍ବାସ କରାଯାଏ ।
ଏହାସହିତ -କି / -ଗି ଏବଂ -ମି ପୁରୁଷବାଚକ ବା ନାରୀବାଚକ ପ୍ରତ୍ୟୟ ରୂପେ ବ୍ଯବହାର ହୋଇଛି ।
ଶିରାତୋରୀ କୁରାକିଚିଙ୍କ ମତରେ ଇଜା , ଇସାଓ ଠାରୁ ଅଣାଯାଇଛି ଯାହାର ଅର୍ଥ 'ମେଧା' ବା 'ସିଦ୍ଧି' ।
ଅଗ୍ନିଦେବତା କାଗୁତ୍ସୁଚୀଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେବା ସମୟରେ ଇଜାନାମୀ ବହୁତ କ୍ଷତିଗ୍ରସ୍ତ ହେଲେ ଏବଂ ପରିଶେଷରେ ମୃତ୍ଯୁ ବରଣ କଲେ ।
ଏଥିରେ କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ ଇଜାନାଗି ନିଜର ଖଣ୍ଡା ତୋତ୍ସୁକାନୋ ତ୍ସୁରୁଗୀରେ କାଗାତ୍ସୁଚୀଙ୍କୁ ମାରିଦେଲେ ।
ଇଜାନାମୀଙ୍କ ମଳ, ଇଜାନାଗିଙ୍କ ଅଶ୍ରୁ ଏବଂ କାଗାତ୍ସୁଚୀଙ୍କ ରକ୍ତ ତଥା ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଅବଶେଷରୁ ଅନେକ ଦେବଦେବୀଙ୍କ ଜନ୍ମ ହେଲା ।
ସେ ନିଜ ଭଉଣୀ-ସ୍ତ୍ରୀ ଇଜାନାମୀ ସହ ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ପୃଥିବୀର ନିର୍ମାଣ ପରେ ଜନ୍ମ ହୋଇଥିଲେ ।
ଇଜାନାଗି ଓ ଇଜାନାମୀ ଉଭୟଙ୍କୁ ଜାପାନୀ ଦ୍ୱୀପପୁଞ୍ଜର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ବୋଲି ଶିଣ୍ଟୋବାଦରେ ଗ୍ରହଣ କରାଯାଇଛି ।
ନିହୋଁ ଶୋକୀ ଅନୁସାରେ ଇଜାନାଗି ଏବଂ ଇଜାନାମୀ, ଦେବୀ ଆଓକାଶୀକିନେନୋ ମିକୋତୋ ବା ଆୟାକାଶୀକୋନେନୋ ମିକୋତୋଙ୍କ ସନ୍ତାନ ।
ଶୋକୀର ଅନ୍ୟ ଏକ ବର୍ଣ୍ଣନା କହେ ଯେ - ଇଜାନାଗି, ଆୱାନାଗିନୋ ମିକୋତୋ ଏବଂ କୁନିନୋତୋକୋତାଚିନୋ ମିକୋତୋଙ୍କ ସନ୍ତାନ ।
କୋଯିକୀ ଅନୁସାରେ, ଯେତେବେଳେ ପୃଥିବୀ ଓ ସ୍ୱର୍ଗ ଅସ୍ତିତ୍ବକୁ ଆସିଲେ, ସେତେବେଳେ ପ୍ରଥମ ଦେବଗଣ କୋତୋଆମାତ୍ସୁକାମୀଙ୍କ ପରେ ସପ୍ତମ ଓ ଅନ୍ତିମ ଥର ପାଇଁ ଇଜାନାଗି ଓ ଇଜାନାମୀ ଜାଆଁଳା ଭାଇଭଉଣୀ ରୂପେ ଜନ୍ମ ନେଲେ ।
କୋଯିକୀରେ ତାଙ୍କୁ ଇଜାନାଗିନୋ କାମି ଏବଂ ଇଜାନାଗିନୋ ମିକୋତୋ ବୋଲି ସମ୍ବୋଧନ କରାଯାଇଛି ।
ନିହୋଁ ଶୋକୀରେ ତାଙ୍କୁ ଇଜାନାଗିନୋ ମିକୋତୋ ବୋଲି କୁହାଯାଇଛି କିନ୍ତୁ ତାହାର କାଞ୍ଜି ଭିନ୍ନ ଅଛି ।
ବିବାହର ରୀତିନୀତି ପାଳନ ପରେ ଇଜାନାଗି ଓ ଇଜାନାମୀ ନିମ୍ନକ୍ରମରେ ଦ୍ୱୀପ ଜନ୍ମ ଦେଲେ:
ସେ ନ୍ୟୁଜ୍ ମିଡିଆ ଯଥା: ଭାରତରେ ଏକ କନ୍ୟା ସନ୍ତାନ ପାଇବା ବିରୁଦ୍ଧରେ କୁସଂସ୍କାରର ପ୍ରଭାବ ବିଷୟରେ ଦି ଗାର୍ଡିଆନକୁ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ କରି; ଆସୋସିଏଟେଡ଼ ପ୍ରେସ, ଟାଇମ୍ସ, ଏବଂ "ଅନର କିଲିଙ୍ଗ" ବିଷୟରେ ରୀଉଟର୍ସକୁ ; ହରିୟାଣା ସାମାଜିକ ଗଠନ ଉପରେ ଷ୍ଟେଟ୍ସମ୍ୟାନକୁ; ହରିୟାଣାର ସାମାଜିକ ଗଠନ ଉପରେ ଏବଂ ଏହା କିପରି ଦଳିତ ମହିଳାଙ୍କ ବଳାତ୍କାର ସହିତ ଜଡ଼ିତ; ଭାରତୀୟ ସିନେମାର ରାଜନୈତିକ ଇତିହାସ ବିଷୟରେ ଇଣ୍ଡିଆନ୍ ଏକ୍ସପ୍ରେସକୁ; ଏବଂ ଭାରତରେ ମହିଳାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଉତ୍ତରାଧିକାର ଅଧିକାର ବିଷୟରେ ରୀଉଟର୍ସକୁ ବିଶେଷ ମନ୍ତବ୍ୟ ପ୍ରଦାନ କରିଛନ୍ତି ।
ସେ ଦିଲ୍ଲୀର ଏକ କଳା ପ୍ରତିଷ୍ଠାନ ତ୍ରିବେଣୀ କଳା ସଙ୍ଗମରେ ବିତାଇଥିବା ଏକ ବର୍ଷ ବ୍ୟତୀତ ଚୌଧୁରୀ ଜଣେ ସ୍ୱ-ଶିକ୍ଷିତ କଳାକାର ଯାହାଙ୍କର ଚିତ୍ର ନ୍ୟାସନାଲ ଗ୍ୟାଲେରୀ, ଭାରତ ଏବଂ ଲଲିତ କଳା ଏକାଡେମୀ, ଭାରତର ନ୍ୟାସନାଲ ଏକାଡେମୀ ଅଫ୍ ଫାଇନ ଆର୍ଟଦ୍ୱାରା ପରିଚାଳିତ ହୋଇଥିଲା ।
ସେ ୧୯୭୦ ମସିହାରେ ପ୍ରଦର୍ଶନୀ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କ ଚିତ୍ରଗୁଡ଼ିକ ପ୍ରାୟତଃ ଭାରତର ମହିଳାଙ୍କ ସ୍ଥିତିକୁ ପ୍ରତିଫଳିତ କରିଥାଏ ।
ପ୍ରେମ ଚୌଧୁରୀ ଜଣେ ଭାରତୀୟ ସାମାଜିକ ବୈଜ୍ଞାନିକ, ଐତିହାସିକ, ଏବଂ ନୂଆଦିଲ୍ଲୀର ଭାରତୀୟ ପରିଷଦର ଐତିହାସିକ ଅନୁସନ୍ଧାନର ବରିଷ୍ଠ ଏକାଡେମିକ ସହଯୋଗୀ ଅଟନ୍ତି ।
ସେ ଜଣେ ନାରୀବାଦୀ ଏବଂ ବିବାହକୁ ମନା କରୁଥିବା ଦମ୍ପତିଙ୍କ ପ୍ରତି ହିଂସାକୁ ସମାଲୋଚନା କରନ୍ତି ।
ସେ ଲିଙ୍ଗ ଅଧ୍ୟୟନ, ରାଜନୈତିକ ଅର୍ଥବ୍ୟବସ୍ଥା ଉପରେ ପ୍ରାଧିକରଣ ଏବଂ ଭାରତରେ ହରିୟାଣା ରାଜ୍ୟର ସାମାଜିକ ଇତିହାସର ଜଣେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ବିଦ୍ୱାନ ଅଟନ୍ତି ।
ତାଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ ଅରୁଣ ଚୋପ୍ରା ଭିଜୁଆଲ୍ ଆର୍ଟ ଏବଂ ବିଜ୍ଞାପନରେ ଅଛନ୍ତି ।
କିନ୍ତୁ ଯାହା ତାଙ୍କୁ ଖ୍ୟାତି ଆଣିଥିଲା ​​ତାହା ହେଲା ଆର୍ଟ ଫିଲ୍ମ ଆଶ୍ରୟ ଯାହା ସେ ବର୍ଷେ ପୂର୍ବରୁ ତିଆରି କରିଥିଲେ ।
ଏଥିରେ ଆମୋଲ ପାଲେକର ଏବଂ କଳାକାର ମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବହୁତ କମ ଜଣାଶୁଣା ଅଭିନେତା ଥିଲେ ।
ଡକ୍ଟର ପ୍ରେମ ଚୌଧୁରୀ ଜଣେ ଜଣାଶୁଣା ଭାରତୀୟ ସାମାଜିକ କାର୍ଯ୍ୟକର୍ତ୍ତା ତଥା ହରିୟାଣାର ରାଜନୈତିକ ଅର୍ଥନୀତି ତଥା ସାମାଜିକ ଇତିହାସ ଉପରେ ଏକ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ କର୍ତ୍ତୃପକ୍ଷ ଅଟନ୍ତି ।
ସେ ଜଣେ ଖ୍ୟାତନାମା ସ୍ବୟଂ ଶିକ୍ଷିତ କଳାକାର ଏବଂ ତାଙ୍କ କଳା କାରନାମା ମାଧ୍ୟମରେ ଭାରତୀୟ ମହିଳାଙ୍କ ସ୍ଥିତିକୁ ସୁନ୍ଦର ଭାବରେ ଚିତ୍ରଣ କରିଛନ୍ତି
ସେ ନୂଆଦିଲ୍ଲୀର "ଇଣ୍ଡିଆନ୍ କାଉନସିଲ୍ ଅଫ୍ ସୋସିଆଲ୍ ସାଇନ୍ସ ରିସର୍ଚ୍ଚ ସପୋଟେଡ ସେଣ୍ଟର ଫର କଣ୍ଟେମ୍ପୋରାରୀ ଷ୍ଟଡିଜ୍" ଓ "ନେହେରୁ ମେମୋରିଆଲ୍ ମ୍ୟୁଜିୟମ୍ ଏବଂ ଲାଇବ୍ରେରୀର ଏକ ଉନ୍ନତ ଅଧ୍ୟୟନ ୟୁନିଟ୍"ରେ ମଧ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଛନ୍ତି ।
ଅନ୍ୟ ଜାତିର ବିବାହ/ଜାତି ବାହାରେ ବିବାହ ସହ ଜଡ଼ିତ ହିଂସା, ଦାରିଦ୍ର୍ୟ ହ୍ରାସ ପାଇଁ ବାଳିକାମାନଙ୍କ ଶିକ୍ଷା କ୍ଷେତ୍ରରେ ପୁଞ୍ଜି ବିନିଯୋଗକୁ ପ୍ରୋତ୍ସାହିତ କରିବା ସହିତ ସେ ଦି ଟ୍ରିବ୍ୟୁନ୍ ପାଇଁ ମନ୍ତବ୍ୟ ମଧ୍ୟ ଲେଖିଛନ୍ତି ।
ଚୌଧୁରୀ ଜବାହରଲାଲ ନେହେରୁ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟର ପୂର୍ବ ଛାତ୍ରୀ ଏବଂ ଏବଂ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟ ଅନୁଦାନ ଆୟୋଗର ସହକର୍ମୀ ଅଟନ୍ତି ।
କ୍ରୀଷ୍ଣାଭବିନୀ ବ୍ରିଟିଶ ସଂସ୍କୃତି ଓ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ପସନ୍ଦ କରୁଥିଲେ ଏବଂ ଏହାଦ୍ୱାରା ବହୁତ ପ୍ରଭାବିତ ହୋଇଥିଲେ ।
ବ୍ରିଟେନରେ ମହିଳାମାନେ ଉପଭୋଗ କରୁଥିବା ସ୍ଥିତିକୁ ନେଇ ସେ ପ୍ରକୃତରେ ପ୍ରଭାବିତ ହୋଇଥିଲେ ।
୧୯୮୫ ମସିହାରେ ସେ ଇଂଲଣ୍ଡରେ ଥିବା ତାଙ୍କ ଅନୁଭୂତି ବିଷୟରେ ଏକ ପୁସ୍ତକ "ଇଂଲଣ୍ଡ ବଙ୍ଗ ମହିଳା" ପ୍ରକାଶ କରିଥିଲେ ।
ସେ ଜଣେ ମହିଳା ଲେଖିଥିବା ପୁସ୍ତକକୁ ନେଇ ସାମାଜିକ ଦୃଷ୍ଟିକୋଣରୁ ଚିନ୍ତିତ ଥିଲେ ତେଣୁ ସେ ଅଜ୍ଞାତ ଭାବରେ ପ୍ରକାଶ କରିଥିଲେ ।
ଏହି ପୁସ୍ତକରେ ସେ ବଙ୍ଗଳା ସମାଜରେ ମହିଳାଙ୍କ ସ୍ଥିତିକୁ ସମାଲୋଚନା କରିଥିଲେ ଏବଂ ବ୍ରିଟିଶ ସୋସାଇଟିରେ ସେମାନଙ୍କର ସ୍ଥିତିକୁ ପ୍ରଶଂସା କରିଥିଲେ ।
ସେ ବ୍ରିଟିଶ ମହିଳାମାନଙ୍କଦ୍ୱାରା ଉପଭୋଗ କରୁଥିବା ସ୍ୱାଧୀନତା, ସେମାନଙ୍କର ଶିକ୍ଷା ଏବଂ ରୋଜଗାରର ସୁଯୋଗ ବିଷୟରେ ଲେଖିଥିଲେ ।
ବ୍ରିଟେନରେ ନିମ୍ନ ବର୍ଗର ଚିକିତ୍ସାକୁ ସେ ସମାଲୋଚନା କରିଥିଲେ ଏବଂ ସେ ଯାହା ଦେଖୁଥିଲେ ତାହା ହେଉଛି ଅର୍ଥ ଏବଂ ସ୍ୱାର୍ଥ ପ୍ରତି ବ୍ରିଟିଶ ସମାଜର ଅବସାନ ।
ସେ ବଙ୍ଗୀୟ ପାଠକମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମହିଳା ଅଧିକାର ଏବଂ ନାରୀବାଦର ସଂକଳ୍ପ ମଧ୍ୟ ଉପସ୍ଥାପନ କରିଥିଲେ ।
ସେ ମହିଳାମନଙ୍କ ଅଧିକାର ଏବଂ ମହିଳାମାନଙ୍କ ଶିକ୍ଷାର ଆବଶ୍ୟକତା ବିଷୟରେ ଲେଖିବାକୁ ଲାଗିଲେ ।
କ୍ରୀଷ୍ଣାଭାବିନୀ ୧୮୬୨ ମସିହାରେ ବ୍ରିଟିଶ ରାଜ୍ୟର ବଙ୍ଗଳା ପ୍ରେସିଡେନ୍ସି, ମୁର୍ସିଦାବାଦରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ।
ଏହା ପରେ ସେ କେମ୍ବ୍ରିଜ୍ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟକୁ ଯାଇ ଗଣିତ ଅଧ୍ୟୟନ କରିଥିଲେ ।
ଯେତେବେଳେ କ୍ରୀଷ୍ଣାଭାବିନୀ ୧୮ ବର୍ଷ ବୟସ ହୋଇଥିଲେ, ସେମାନେ ଛଅ ମାସ ପରେ ଏକାଠି ଇଂଲଣ୍ଡ ଚାଲିଗଲେ ।
ନିଜର ଜ୍ଞାନପ୍ରାପ୍ତ ଧାରଣା ସତ୍ତ୍ୱେ କ୍ରୀଷ୍ଣାଭବିନୀ ନିଜ ଦୃଷ୍ଟିକୋଣକୁ ଦେଖିବାକୁ ଯାଇ ନିଜ ଚାରିପାଖରେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ପାଇବାରେ ଅସୁବିଧାର ସମ୍ମୁଖୀନ ହୋଇଥିଲେ ଏବଂ ସେ ନିଜର ଦଶ ବର୍ଷର ଝିଅକୁ ବିବାହରୁ ରକ୍ଷା କରିବାରେ ଅସମର୍ଥ ହୋଇଥିଲେ ।
କିଛି ସମୟ ପରେ ନିଜ ସ୍ୱାମୀ ଏବଂ ଝିଅ ଉଭୟ କିଛି ଦିନ ମଧ୍ୟରେ ମୃତ୍ୟୁ ବରଣ କରିଥିଲେ ।
୧୯୨୨ ମସିହାର ଭାରତୀ ପତ୍ରିକାରେ ଦର୍ଶାଯାଇଛି ଯେ, ସେ କିପରି ନିଜ ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁରେ ପାଶ୍ଚାତ୍ୟ ପୋଷାକ ପିନ୍ଧିବା ଛାଡିଦେଲେ, ସାଧୁ ବିଧବାଙ୍କ ସାରୀ ପିନ୍ଧିବାକୁ ଲାଗିଲେ ଏବଂ ସାଧାରଣ ହିନ୍ଦୁ ବିଧବାଙ୍କର ସମସ୍ତ ଆଭିମୁଖ୍ୟ ଏବଂ ଆତ୍ମ-ଅବନତି ଉପରେ ନଜର ରଖିବାକୁ ଲାଗିଲେ ।
ରାମଲି ପିଲାଦିନୁ ବାଲେଟ ନୃତ୍ୟ ଶିକ୍ଷା କରିଥିଲେ ୧୯୭୦ ମସିହାରେ ଅଷ୍ଟ୍ରେଲିଆରେ ଇଞ୍ଜିନିୟରିଂ ପଢୁଥିବା ବେଳେ, ସେଠାକାର "ସିଡନୀ ଡାନ୍ସ କମ୍ପାନୀ" ମାଧ୍ୟମରେ ବାଲେଟ ନୃତ୍ୟ ପରିବେଷଣ କରୁଥିଲେ ।
ଭରତନାଟ୍ୟମ ନୃତ୍ୟ ବିଷୟରେ ଜାଣିବାକୁ ପାଇଥିଲେ ଓ ଗୁରୁ ଆଦ୍ୟାର କେ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କଠାରୁ ସେ ଭରତନାଟ୍ୟମ ନୃତ୍ୟ ଶିକ୍ଷାରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ।
କ୍ରମେ ସେ ଓଡ଼ିଶୀ ନୃତ୍ୟ ବିଷୟରେ ଜାଣିଲେ ଓ ଗୁରୁ ଦେବ ପ୍ରସାଦ ଦାସଙ୍କଠାରୁ ଶିକ୍ଷା ଲାଭ କରିଥିଲେ ।
ମାଲେସିଆରେ ଓଡ଼ିଶୀ ନୃତ୍ୟକୁ ପ୍ରଚଳିତ ଓ ଲୋକପ୍ରିୟ କରିବାରେ ରାମଲିଙ୍କର ମୁଖ୍ୟ ଭୂମିକା ରହିଛି ।
ଏହି ଅନୁଷ୍ଠାନ ମାଧ୍ୟମରେ ସେ ଦେବ ପ୍ରସାଦ ଦାସଙ୍କ ନୃତ୍ୟ ଶୈଳୀରେ ଓଡ଼ିଶୀ ନୃତ୍ୟ ଶିକ୍ଷାଦାନ କରନ୍ତି ।
ସୂତ୍ର ଡାନ୍ସ ଥିଏଟର ସଂସ୍ଥା ମାଧ୍ୟମରେ ସେ ବହୁ ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ଓଡ଼ିଶୀ ମହୋତ୍ସବର ମଧ୍ୟ ଆୟୋଜନ କରିଛନ୍ତି ।
ଏହି ଅନୁଷ୍ଠାନରେ ସେ ମାଲେସୀୟ ପରମ୍ପରା ନାମରେ ସେ ନିଜର ଏକ ନୃତ୍ୟ ଧାରା ଆରମ୍ଭ କରିଛନ୍ତି ।
ଭାରତ ସମେତେ ବିଶ୍ୱର ବିଭିନ୍ନ ସ୍ଥାନରେ ଓଡ଼ିଶୀ ନୃତ୍ୟ କର୍ମଶାଳାମାନଙ୍କରେ ସେ ଭାଗ ନେଇଛନ୍ତି ।
ତାଙ୍କୁ ଉତ୍ସର୍ଗୀକୃତ ଏକ ଡକୁମେଣ୍ଟାରୀ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ରାମଲି: ହାର୍ଟ ଅଫ ସୂତ୍ର ମଧ୍ୟ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଯାଇଛି ।
ଓଡ଼ିଶୀ ନୃତ୍ୟକୁ ନେଇ ସେ କରିଥିବା ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରୟୋଗ ପାଇଁ ତାଙ୍କୁ ସମାଲୋଚନା ମଧ୍ୟ କରାଯାଇଛି ।
ରାମଲି ଇବ୍ରାହିମ ମାଲେସିଆର ଜନ୍ମିତ ଜଣେ ଓଡ଼ିଶୀ ନୃତ୍ୟଶିଳ୍ପୀ ଓ ଗୁରୁ ଅଟନ୍ତି ।
ସେ ଗୁରୁ ଦେବ ପ୍ରସାଦ ଦାସଙ୍କଠାରୁ ଓଡ଼ିଶୀ ନୃତ୍ୟ ଶିକ୍ଷା କରିଥିଲେ ଓ ତାଙ୍କରି ଧାରା ଅନୁସରଣ କରି, ଓଡ଼ିଶୀ ନୃତ୍ୟ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରନ୍ତି ।
ଓଡ଼ିଶୀ ବ୍ୟତିତ ସେ ଭାରତୀୟ ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ ନୃତ୍ୟ ଭରତନାଟ୍ୟମରେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରଶିକ୍ଷିତ ।
ମାଲେସିଆରେ ଓଡ଼ିଶୀ ନୃତ୍ୟରେ ତାଙ୍କ ଅବଦାନ ପାଇଁ ୨୦୧୮ ମସିହାରେ ଭାରତ ସରକାର ତାଙ୍କୁ ଦେଶର ଚତୁର୍ଥ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବେସାମରିକ ସମ୍ମାନ ପଦ୍ମଶ୍ରୀ ପୁରସ୍କାରରେ ସମ୍ମାନୀତ କରିଥିଲେ ।
ସେ କେନ୍ଦ୍ର ସଙ୍ଗୀତ ନାଟକ ଏକାଡେମୀଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ପୁରସ୍କୃତ ହୋଇଥିଲେ ।