polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
କାର୍ତ୍ତିକ ମହାପାତ୍ର ୧୯୫୨ ମସିହାର ଜୁନ ମାସ ୨ ତାରିଖରେ ଅବିଭକ୍ତ ବାଲେଶ୍ୱର ଜିଲ୍ଲାରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ।
ତାଙ୍କ ପତ୍ନୀ ଇନ୍ଦୁମଣି ୧୯୯୬ ମସିହାରେ ସୋର ବିଧାନ ସଭା ନିର୍ବାଚନ ମଣ୍ଡଳୀରେ ହୋଇଥିବା ଉପ-ନିର୍ବାଚନରେ ୧୧ଶ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାକୁ ନିର୍ବାଚିତ ହୋଇଥିଲେ ।
ସେ ଓଡ଼ିଶା ରାଜନୀତିରେ ଭାରତୀୟ ଜାତୀୟ କଂଗ୍ରେସର କର୍ମକର୍ତ୍ତା ଭାବରେ ସକ୍ରିୟ ଥିଲେ ।
କାର୍ତ୍ତିକ ସୋରର ଉପେନ୍ଦ୍ର ନାରାୟଣ କଲେଜରେ ପଢ଼ୁଥିବାବେଳେ ୧୯୭୧ ମସିହାରେ ସଭାପତି ଥିଲେ ।
ଆଶାପୁରା ମାତାଙ୍କର ମୂଳ ମନ୍ଦିର କୁଚର 'ମାତା ନୋ ମଧ' ସ୍ଥାନରେ ଅଛି ଯେଉଁଠାରେ କୁଚର ଜାଡେଜା ଶାସକମାନେ ତାଙ୍କୁ କୁଳଦେବୀ ଓ ସ୍ଥାନର ସୁରକ୍ଷାକାରିଣୀ ଭାବରେ ପୂଜା କରନ୍ତି ।
ମୂଳ ମନ୍ଦିର ଭୁଜର ୮୦କି:ମି: ଦୂରରେ ଅଛି ଓ ହଜାର ହଜାର ବର୍ଷର ପୁରୁଣା ମନ୍ଦିର ଥିଲା ।
ଏହାକୁ ସନ ୧୩୦୦ରେ କୁଚ ଶାସକଙ୍କର ସଭାସଦ ଥିବା ବଣିଆ ଜାତିର କରଦ ପୁନଃନିର୍ମାଣ କରିଥିଲେ ।
ଦେବୀଙ୍କର ଆଶିର୍ବାଦ ପାଇ ଯୁଦ୍ଧରେ ଜୟଯୁକ୍ତ ହେବାପରେ ଜାଡେଜା ଶାସକ ତାଙ୍କୁ କୁଳଦେବୀ ରୂପେ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ।
ପ୍ରତି ବର୍ଷ ନବରାତ୍ରୀ ବାର୍ଷିକ ମେଳା ଦିନ ଲକ୍ଷ ଲକ୍ଷ ଲୋକ ମୁମ୍ବାଇ ଓ ଗୁଜରାଟରୁ 'ମାତା ନୋ ମଧ' ଆସି ଠାକୁରାଣୀଙ୍କର ପୂଜାର୍ଚ୍ଚନା କରନ୍ତି ।
କୁଚି ଗୋଷ୍ଠୀର ଲୋକ, ବିଲୋର ଓ ଚୌହାନମାନଙ୍କର ଜାତି ଦେବୀ, ଜାଡେଜା ରାଜପୁତ , କୁଚ ରାଜ୍ୟର ଶାସକ, ନ‌ୱନ‌ଗର ରାଜ୍ୟ , ରାଜକୋଟ , ମୋରଭି , ଗୋଣ୍ଡଲ ରାଜ୍ୟ , ଆମ୍ବ୍ଲିଆରା ରାଜ୍ୟ , ଓ ଧ୍ରୋଲ ବରିଆ ରାଜ୍ୟ ଗୁଡ଼ିକରେ ତାଙ୍କୁ କୁଳଦେବୀ ମାନ୍ୟତା ଦିଅନ୍ତି ।
କୁଚରେ ଥିବା ମାତା ନୋ ମଧ ମୂଖ୍ୟ ମନ୍ଦିରରେ ସେ ଜାଡେଜା ଶାସକମାନଙ୍କର କୁଳଦେବୀ ଓ ଅଭିଭାବକ ଦେବୀ ଭାବରେ ପୂଜା ପାଆନ୍ତି ।
କୁଚରେ ଥିବା ଗୋସର ଓ ପୋଲାଡ଼ିଆ ଜାତୀର ଲୋକମାନେ ତାଙ୍କୁ କୂଳଦେବୀ ଭାବରେ ପୂଜା କରନ୍ତି ।
ଗୁଜରାଟରେ ଅନେକ ଚୌହାନମାନେ ଯେପରିକି ପୁରବିଆ ଚୌହାନ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ କୁଳଦେବୀ ମାନନ୍ତି ପୂଜା କରନ୍ତି ।
ବିଲ୍ଲୋର, ଗୌର ଥାଙ୍କି, ପଣ୍ଡିତ ଓ ଦାଭେ ପୁଷ୍କର୍ଣ୍ଣ, ସୋମ୍‌ପୁରା ସଲତ ଆଦି ବ୍ରାଜ୍ମଣମାନେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ କୁଳଦେବୀ ମାନନ୍ତି ।
ଆଶାପୁରା ମାତା ଦେବୀଙ୍କର ଏକ ଆକାର ଯାହାଙ୍କୁ କୁଚ ଜିଲ୍ଲାରେ ମୂଖ୍ୟ ଦେବୀ ଭାବରେ ପୂଜା କରାଯାଏ ।
ତାଙ୍କ ନାମରୁ ସେ ତାଙ୍କୁ ପୂଜା ଓ ବିଶ୍ୱାସ କରୁଥିବା ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କର ଆଶା ଓ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରୁଥିବା ଦେବୀ ବୋଲି ଜଣାଯାଏ ।
ତାଙ୍କର ମନ୍ଦିରମାନ ଥିବା ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସ୍ଥାନ‌ଗୁଡ଼ିକର ନାମ: ରାଜକୋଟ , ଜାସଦାନ , ମୋର୍ବି , ଗୋନ୍ଦଲ , ଜାମନ‌ଗର , ଘୁମଲି , ଯେଉଁଠାକୁ ଜାଡେଜାମାନେ କଚରୁ ଆସି ମନ୍ଦିର ତିଆରି କରି ତାଙ୍କୁ କୁଳ ଦେବୀର ମାନ୍ୟତା ଦେଲେ ।
ସିନ୍ଧି ( ଗୋଷ୍ଠୀର ଖିଚଡ଼ି ଦଳ ତାଙ୍କର କୁଳଦେବୀ ଭାବରେ ଆଶାପୁରାଙ୍କର ପୂଜା କରନ୍ତି ।
ଗୁଜରାଟ ଜୁନାଗଡ଼ର ଦେବଚନ୍ଦ ପରିବାର ଉପରକୋଟରେ ଥିବା ମନ୍ଦିରରେ ଆଶାପୁରାଙ୍କୁ କୁଳଦେବୀ ରୂପରେ ପୂଜା କରନ୍ତି ।
ଧାର୍ଫା , ସୁରତ ଓ ରାଜକୋଟରେ ଥିବା ଲୋହନା ଜାତିର ଲୋକମାନେ ତାଙ୍କୁ କୁଳଦେବୀ ଭାବରେ ପୂଜା କରନ୍ତି ।
ସୈରାଟର ପ୍ରୀମିୟର ୬୬ତମ ବର୍ଲୀନ ଇଣ୍ଟରନ୍ୟାସନାଲ ଫିଲ୍ମ ଫେଷ୍ଟିଭାଲରେ ଉତ୍ପାଦନ ୧୪ପ୍ଲସ ଉପବିଭାଗ ରୂପେ ହୋଇଥିଲା, ଯେଉଁଠାରେ ଏହାକୁ ସାମାଜିକ ସ୍ତରରେ ଅଭିନନ୍ଦନ ମିଳିଥିଲା ।
ଏହାକୁ ମହାରାଷ୍ଟ୍ର, ଗୁଜରାଟ, ଗୋଆ, ମଧ୍ୟ ପ୍ରଦେଶ, ଦିଲ୍ଲୀ, କଲିକତା, ଭିଲାଇ, ରାୟପୁର, ଭୀବାଡୀ, କର୍ଣ୍ଣାଟକ ଓ ତେଲେଙ୍ଗାନାରେ ଇଂଗ୍ରାଜୀ ଉପଶୀର୍ଷକ ସହିତ ରିଲିଜ ହୋଇଥିଲା ।
ସୈରାଟର ଲୋକପ୍ରୀୟତା କାରଣରୁ, ମଧ୍ୟରାତ୍ରୀରେ ଅତିରିକ୍ତ ଦୃଶ୍ୟ ଓ ୩:୦୦ ସମୟରେ ସତାରା ଜେଲ ରହୀମପୁରରେ ଏକ ଥିଏଟରରେ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରାଯାଇଥିଲା ।
ଏହି ଫିଲ୍ମକୁ ଇଣ୍ଡିଆ ହାବିଟେଟ ସେଣ୍ଟର ଫିଲ୍ମ ଫେଷ୍ଟିବାଲ, ବ୍ରହ୍ମପୁତ୍ର ଭ୍ୟାଲୀ ଫିଲ୍ମ ଫେଷ୍ଟିବାଲ, ଇଣ୍ଟରନ୍ୟାସନାଲ ଫିଲ୍ମ ଫେଷ୍ଟିବାଲ ଅଫ ଇଣ୍ଡିଆ ଓ ଦି ଇଣ୍ଡିଆନ ଫିଲ୍ମ ଫେଷ୍ଟିବାଲର ହାଗ୍ୟୁରେ ରିଲିଜ ପରେ ଏହାର ନାଟକୀୟ ରିଲିଜ ସହିତ ପ୍ରଦର୍ଶିତ କରାଯାଇଥିଲା ।
ଏହା ସଂସ୍କୃତ ଆରବ ଅମୀରାତ ଓ ଦକ୍ଷୀଣ କୋରୀୟାରେ ରିଲିଜ ହୋଇଥିବା ପ୍ରଥମ ମରାଠୀ ଫିଲ୍ମ ଥିଲା ।
ସୈରାଟର ପ୍ରିମୀୟର ୬୬ତମ ବର୍ଲୀନ ଇଣ୍ଟରନ୍ୟାସନାଲ ଫିଲ୍ମ ଫେଷ୍ଟିବାଲରେ ହୋଇଥିଲା, ଯେଉଁଠାରେ ଏହାକୁ ସାମାଜିକ ସ୍ତରରେ ଅଭିନନ୍ଦନ ମିଳିଥିଲା ।
ଏହି ଫିଲ୍ମକୁ ଆଲୋଚକମାନଙ୍କଠାରୁ ସକରାତ୍ମକ ସମୀକ୍ଷା ମିଳିଥିଲା ଏବଂ ବକ୍ସ ଅଫିସରେ ସଫଳତା ଲାଭ କରିଥିଲା ।
ରାଜଗୁରୁଙ୍କୁ ୬୩ତମ ରାଷ୍ଟ୍ରୀୟ ଫିଲ୍ମ ପୁରସ୍କାର ମାଧ୍ୟମରେ ବିଶେଷ ଉଲ୍ଲେଖ ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇଥିଲା ।
ଏହି ପୁରସ୍କାର ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଫିଲ୍ମ, ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ , ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅଭିନେତ୍ରୀ ଓ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ସଙ୍ଗୀତ ଆଲବମ ସାମିଲ ରହିଛି ।
ରାଜଗୁରୁ ଓ ଥୋସର, ବେଷ୍ଟ ଡେବ୍ୟୁ ମହିଳା ଓ ପୁରୁଷ ବର୍ଗରେ ପୁରସ୍କୃତ ହୋଇଥିଲେ ।
ଏହି ଫିଲ୍ମକୁ ବହୁ ଭାଷାରେ ରୀମେକ କର୍ୟାଇଥିଲା: ହିନ୍ଦୀରେ "ଧଡକ ", ବଙ୍ଗାଳୀରେ "ନୂର ଜାହାଁ ", କନ୍ନଡରେ "ମନସୁ ମଲ୍ଲୀଗ ", ଓଡ଼ିଆରେ "ଲୈଲା ଓ ଲୈଲା " ଓ ପଞ୍ଜାବୀରେ "ଚନ୍ନା ମେରେୟା " ।
ସୈରାଟ ଫିଲ୍ମର ଗୀତ ଓ ପୃଷ୍ଠଭୂମୀ ସ୍କୋର ଅଜୟ-ଅତୁଲଙ୍କ ଜୋଡୀ ମାଧ୍ୟମରେ ତିଆରି କରାଯାଇଥିଲା, ଯେଉଁମାନେ ୨୦୧୩ ମସିହାରେ ଫନଡ୍ରାଏରେ ମଞ୍ଜୁଲାଙ୍କ ସହିତ କାମ କରିଥିଲେ ।
ସାଉଣ୍ଡଟ୍ରାକରେ ହଲିଉଡ, କାଲିଫର୍ନିଆରେ ସୋନୀ ସ୍କୋରୀଙ୍ଗ ଷ୍ଟେଜରେ ପଶ୍ଚିମ ସଙ୍ଗୀତ ସାମିଲ ରହିଛି ଯାହା ପ୍ରଥମରୁ ଏକ ଭାରତୀୟ ଫିଲ୍ମ ପାଇଁ ସ୍ୱୀକୃତୀ ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇଛି ।
ଚାରୋଟି ଗୀତ ଆଲବମରେ ଅଜୟ-ଅତୁଲ ଓ ମଞ୍ଜୁଲାଙ୍କ ସହିତ, ଅଜୟ ଗୋଗାବଳେ, ଶ୍ରେୟା ଘୋଷେଲ ଓ ଚୀନ୍ମୟୀଙ୍କଦ୍ୱାରା ଗୀତ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରାଯାଇଥିଲା ।
ସୈରାଟ ନାଗରାଜ ମଞ୍ଜୁଲେଙ୍କଦ୍ୱାରା ନିର୍ଦ୍ଦେଶିତ ଏବଂ ଏସେଲ ଭିଜନ ପ୍ରଡକ୍ସନ ଓ ଜୀ ଷ୍ଟୁଡିଓ ସହିତ ନିଜର ବ୍ୟାନର ଏଆଟପଟ ପ୍ରଡକ୍ସନ ଅନୁସାରେ ନିର୍ମିତ ୨୦୧୬ ମସିହାର ଭାରତୀୟ ମରାଠୀ ଭାଷାର ଏକ ରୋମାଞ୍ଚକ ଫିଲ୍ମ ଅଟେ ।
ଏହି ଫିଲ୍ମ ମୁଖ୍ୟତଃ ଦୁଇ ଯୁବକ-ଯୁବତୀଙ୍କ କାହାଣୀ ଅଟେ; ଯିଏ ଭିନ୍ନ-ଭିନ୍ନ ଜାତୀର ଅଟନ୍ତି, ଦୁହେଁ ଦୁହିଁଙ୍କ ଭଲ ପାଇବାରେ ପଡିଯାନ୍ତି ଯାହାଦ୍ୱାରା ସେମାନଙ୍କ ପରିବାର ମଧ୍ୟରେ ସଂଘର୍ଷ ଶୃଷ୍ଟି ହୋଇଯାଏ ।
ସେ ଭାରତୀୟ ଜାତୀୟ କଂଗ୍ରେସର କର୍ମକର୍ତ୍ତା ଭାବରେ ସକ୍ରିୟ ଥିଲେ ଓ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାରେ ଜଣେ ବିଧାୟକ ଭାବରେ ଚାରିଥର କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ ।
୧୯୭୪ ମସିହାର ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭା ନିର୍ବାଚନରେ ସେ ଭାରତୀୟ ଜାତୀୟ କଂଗ୍ରେସର ପ୍ରାର୍ଥୀ ଭାବରେ ଚୌଦ୍ୱାର-କଟକ ବିଧାନ ସଭା ନିର୍ବାଚନ ମଣ୍ଡଳୀରୁ ନିର୍ବାଚନ ଲଢ଼ିଥିଲେ ।
ପୂର୍ବତନ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ ନନ୍ଦିନୀ ଶତପଥୀ, ଜାନକୀ ବଲ୍ଲଭ ପଟ୍ଟନାୟକ, ଗିରିଧର ଗମାଙ୍ଗ ଓ ହେମାନନ୍ଦ ବିଶ୍ୱାଳଙ୍କ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀତ୍ବ ସମୟରେ ସେମାନଙ୍କ ମନ୍ତ୍ରୀମଣ୍ଡଳରେ ସେ ଗ୍ରାମ ଉନ୍ନୟନ, ଜଳସେଚନ, ଶକ୍ତି, ଉଚ୍ଚଶିକ୍ଷା, ଗଣଶିକ୍ଷା, ସଂସ୍କୃତି ଓ ଯୋଗାଣ ବିଭାଗ ଆଦି ବିଭିନ୍ନ ମନ୍ତ୍ରୀ ଭୂମିକାରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ ।
ସେ ୧୯୬୬ ମସିହାରେ ବାଲିଚନ୍ଦ୍ରପୁରକୁ ଆସି ସେଠାରେ ପ୍ରଥମେ ପ୍ରୀତି ଟକିଜ ନାମରେ ଏକ ସିନେମା ହଲ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିଥିଲେ ।
ସେ ବାଲିଚନ୍ଦ୍ରପୁରଠାରେ ଥିବାବେଳେ ବାଲିଚନ୍ଦ୍ରପୁର ହାଇସ୍କୁଲ ପ୍ରତିଷ୍ଠାରେ ସହଯୋଗ କରିବା ସହ ସେ ଏହି ହାଇସ୍କୁଲର ପ୍ରଥମ ପ୍ରଧାନଶିକ୍ଷକ ଭାବେ ଦାୟିତ୍ୱ ତୁଲାଇଥିଲେ ।
ସିନେମା ହଲ ଭାଙ୍ଗି ଗଲାପରେ ସିନେମା ହଲ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ସ୍ଥାନର ସମସ୍ତ ଜମିକୁ ସେ ବାଲିଚନ୍ଦ୍ରପୁର ହାଇସ୍କୁଲକୁ ବିନା ପଇସାରେ ଦେଇଦେଇଥିଲେ ।
ବାଲିଚନ୍ଦ୍ରପୁରରୁ ଯାଇ ସେ ପରେ ସାଲେପୁର କଲେଜରେ ଅଧ୍ୟାପକ ଭାବେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ ।
ଶେଖ ମତଲୁବ ଅଲ୍ଲୀ ଜଣେ ବିଶିଷ୍ଟ ଓଡ଼ିଆ ରାଜନୀତିଜ୍ଞ, ଲେଖକ ଓ କବି ଥିଲେ ।
ସେ ଓଡ଼ିଶା ରାଜନୀତିର ଭାରତୀୟ ଜାତୀୟ କଂଗ୍ରେସର କର୍ମକର୍ତ୍ତା ଭାବରେ ସକ୍ରିୟ ଥିଲେ ।
୨୦୧୫ ମସିହାରେ ସେ ତାଙ୍କର ସାହିତ୍ୟିକ ରଚନା ନିମନ୍ତେ ଓଡ଼ିଶା ସାହିତ୍ୟ ଏକାଡେମୀ ପୁରସ୍କାର ପାଇଥିଲେ ।
ଶେଖ ମତଲୁବ ଅଲ୍ଲୀ ୧୯୪୨ ମସିହାର ଡିସେମ୍ବର ମାସ ୧୬ ତାରିଖରେ କଟକ ଜିଲ୍ଲାସ୍ଥିତ ଧାରୋ ଶ୍ୟାମସୁନ୍ଦରପୁର, ଶୁକ୍ଳେଶ୍ବର, ମାହଙ୍ଗାଠାରେ ଏକ ଜମିଦାର ପରିବାରରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ।
ସେ ବିଭିନ୍ନ ସାମାଜିକ କାର୍ଯ୍ୟ ସହିତ ଜଡ଼ିତ ଥିଲେ ଏବଂ ଅକ୍ସଫାମ ଏବଂ ସେଭ୍ ଚାଇଲ୍ଡ ଫଣ୍ଡରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ ।
ସେ ୧୯୯୫ରେ ହମ୍ ପଞ୍ଚ୍ ସହିତ ନିଜ କ୍ୟାରିଅର୍ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ, ଯାହା ସେହି ସମୟର ସବୁଠାରୁ ଲୋକପ୍ରିୟ ହାସ୍ୟ ଅଭିନୟରେ ପରିଣତ ହୋଇଥିଲା ।
ହମ୍ ପାଞ୍ଚର ବିରାଟ ସଫଳତା ପରେ, ସେ ଏକ ରାତାରାତି ତାରକା ହୋଇଥିଲେ ଏବଂ ଖିଚି ନାମକ ଅନ୍ୟ ଏକ ସିରିୟେଲ୍ ଜୟଶ୍ରୀଙ୍କ ପ୍ରମୁଖ ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିବାକୁ ମନୋନୀତ ହୋଇଥିଲେ ।
୨୦୦୫ରେ, ସେ ଏହାର ସିକ୍ୱେଲରେ ସମାନ ଚରିତ୍ରକୁ ପୁନର୍ବାର କରିଥିଲେ, ] 'ଯାହା ପୂର୍ବପରି ସମାନ ଭାବରେ ସଫଳ ହୋଇଥିଲା, ଏବଂ ପାଠକଙ୍କୁ ଭାରତୀୟ ଟେଲିଭିଜନ ମାଧ୍ୟମରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ଅଭିନେତ୍ରୀ କରିପାରିଥିଲା ​​।
ଅବଶ୍ୟ, ତାଙ୍କୁ ୨୦୧୦ରେ ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିଥିବା ସିରିଜର ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଆଡାପ୍ଟେସନ୍ରେ ଅଭିନେତ୍ରୀ ନିମିଶା ଭାଖରିଆଙ୍କ ସ୍ଥାନରେ ସ୍ଥାନିତ କରାଯାଇଥିଲା ।
ଭନ୍ଦନା ପଠକ ଜଣେ ଭାରତୀୟ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର, ମଞ୍ଚ ଏବଂ ଟେଲିଭିଜନ ଅଭିନେତ୍ରୀ ।
ସେ ଖିଚି 'ଫ୍ରାଞ୍ଚାଇଜରେ ଜୟଶ୍ରୀ ପରେଖଙ୍କ ଭୂମିକା ପାଇଁ ଲୋକପ୍ରିୟ; ସୋପ ଅପେରାର ସାଥ୍ ନିଭାନା ସାଥିଆରେ ଗଉରା ତାଙ୍କର ବିରୋଧୀ ଭୂମିକାରେ ଥିଲା ।
ଦୁଇ ଦଶନ୍ଧିରୁ ଅଧିକ ସମୟ ଧରି ଚାଲିଥିବା କ୍ୟାରିଅରରେ ସେ କମେଡି ନାଟକ ଏବଂ ସାଇଟକମ୍ରେ ତାଙ୍କର ଅଧିକାଂଶ ସ୍ମରଣୀୟ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଛନ୍ତି ।
୨୦୧୫ରେ, ସେ ଷ୍ଟାର୍ ପ୍ଲସ୍ର ଦୀର୍ଘତମ ଚାଲୁଥିବା ଲୋକପ୍ରିୟ ଶୋ ସାଥ୍ ନିଭାନା ସାଥିଆ ରେ ପ୍ରବେଶ କରିଥିଲେ ।
ଚରିତ୍ର ଦର୍ଶକଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବହୁତ ଲୋକପ୍ରିୟ ହେଲା, ଏବଂ ତାଙ୍କର ନକାରାତ୍ମକ ଚିତ୍ରଣରେ କଠୋରତା ଆଣିଥିବାରୁ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରାଯାଇଥିଲା ।
ପୃଥକ୍ ଅହମ୍ମଦାବାଦରେ ପାଳିତ ହୋଇଥିଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ତାଙ୍କ ପିତା ଅରବିନ୍ଦ ବୈଦ୍ୟ ଗୁଜରାଟୀ ଥିଏଟରର ଜଣେ ବିଶିଷ୍ଟ ବ୍ୟକ୍ତିତ୍ୱ ଥିଲେ ।
ସେ ଲେଖକ-ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ ନୀରଜ ପାଠକ୍ଙ୍କୁ ବିବାହ କରିଛନ୍ତି ଯିଏକି ଆପ୍ନେ , ଗୁମ୍ନାମ୍ ଏବଂ ] ଆଦି ନିର୍ମାଣ କରିଛନ୍ତି ।
ଅହମ୍ମଦାବାଦରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିବା ସେ ଗୁଜରାଟୀ ଅଭିନେତା ଅରବିନ୍ଦ ବୈଦ୍ୟଙ୍କ ଝିଅ ।
1995ରେ ଟେଲିଭିଜନରେ ଡେବ୍ୟୁ କରିବା ପରେ ସେ ଲୋକପ୍ରିୟ ସାଇଟକମ୍ରେ ହମ୍ ପଞ୍ଚରେ ମୀନାକ୍ଷୀ ମଥୁରଙ୍କ ଭଳି ଭୟଙ୍କର ଅଭିନୟ ହେତୁ ରାତାରାତି ଷ୍ଟାରଡମ୍ ହାସଲ କରିଥିଲେ ।
୨୦୧୭ ରେ, ସେ କଲର ଟିଭିର ମେଡିକାଲ ଡ୍ରାମା ସୋ ସାବିତ୍ରୀ ଦେବୀ କଲେଜ ଆଣ୍ଡ ହସ୍ପିଟାଲରେ ପଦ୍ମିନୀଙ୍କ ଭିଲେନ୍ ଚରିତ୍ରକୁ ବ୍ୟାଗ୍ କରିଥିଲେ, ଯାହା ରଶ୍ମୀ ଶର୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱ।
ସେ ଟେଲିଭିଜନ୍ ଧାରାବାହିକ ବାଡି ଦୋର ସେ ଆଏ ହୋରେ ଜଣେ ବିଦେଶୀ ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
ସେ ର ଲୋକପ୍ରିୟ ଲାଇଟ୍-କମେଡି ସୋ 'ମେନ୍ କାବ୍ ସାସ୍ ବାନୁଙ୍ଗି'ରେ ଶେଲା ଦେବୀଙ୍କ ମୋଡ଼ିତ ଚରିତ୍ରକୁ ଚିତ୍ରଣ କରିଥିଲେ ।
୨୦୧୬ରେ, ସେ ପାହାଚ ତଳକୁ ଓହ୍ଲାଇ ନିଜ ଶୋ ସାଥ୍ ନିଭାନା ସାଥିଆ ସେଟ୍ରେ ନିଜକୁ ଆଘାତ କରିଥିଲେ ।
ଦମୟନ୍ତୀ ବେଶ୍ରା‌ ୧୯୬୨ ଫେବୃଆରୀ ୧୯ ତାରିଖରେ ଓଡ଼ିଶାର ମୟୂରଭଞ୍ଜ ଜିଲ୍ଲାସ୍ଥିତ ବବେଇଯୋଡ଼ା ଗାଁରେ ମାତା ପୁଙ୍ଗି ମାଝୀ ଓ ପିତା ରାଜମଲଙ୍କ ଜୈଷ୍ଠ୍ୟ କନ୍ୟା ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ ।
ସାନ୍ତାଳୀ ପରମ୍ପରା ଅନୁସାରେ ଏହି ନାମ ତାଙ୍କ ଜେଜେମାଙ୍କ ନାମ ଅନୁସାରେ ଦିଆଯାଇଥିଲା ।
ତାଙ୍କ ଗାଁ ବବେଇଯୋଡ଼ାରେ କୌଣସି ସ୍କୁଲ ନଥିବା ସତ୍ତ୍ୱେ ଜଣେ ସ୍ଥାନୀୟ ବାସିନ୍ଦା ଏକ ଛୋଟ ଚାଳିଆରେ ପିଲାଙ୍କୁ ପଢ଼ାଉଥିଲେ ଓ ସେଠାରେ ସେ ପ୍ରାଥମିକ ଶିକ୍ଷା ପାଇଥିଲେ ।
ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଛାତ୍ରଛାତ୍ରୀଙ୍କ ସହ ସେ ମଧ୍ୟ ଭୂମିରେ ଖଡ଼ିରେ ଲେଖି ଅକ୍ଷର ଶିଖିଥିଲେ ।
ତାଙ୍କ ବଡ଼ବାପାଙ୍କ କୌଣସି ସନ୍ତାନ ନଥିବାରୁ ସେ ତାଙ୍କୁ ନିଜ ଝିଅ ଭଳି ପାଳନ କରି ନିଜେ ରହୁଥିବା ଦେଉଳି ଗ୍ରାମରେ ଏକ ସ୍କୁଲରେ ଦମୟନ୍ତୀଙ୍କ ନାମ ଲେଖାଇଥିଲେ ।
ତାହା ପରେ ନିଜ ଗାଁରୁ ୨ କିମି ଦୂର ଚଣ୍ଡୀଦା ସ୍କୁଲରେ ଚତୁର୍ଥ ଓ ପଞ୍ଚମ ଶ୍ରେଣୀ ଯାଏ ପଢ଼ିଥିଲେ ।
ଷଷ୍ଠରୁ ଏକାଦଶ ଶ୍ରେଣୀ ଯାଏ ସେ ରାଇରଙ୍ଗପୁର କନ୍ୟାଶ୍ରମରେ ପଢ଼ିଥିଲେ ।
ରାଇରଙ୍ଗପୁର ପାଖାପାଖି କୌଣସି କଲେଜ ନଥିବାରୁ ସେ ଭୁବନେଶ୍ୱରସ୍ଥିତ ରମାଦେବୀ ମହିଳା ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟରେ ଆଇ.ଏ.ରେ ନାମ ଲେଖାଇ ୧୯୭୯ରେ ସେଥିରୁ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ପରେ ଓଡ଼ିଆ ସମ୍ମାନ ସହ ୧୯୮୧ରେ ସ୍ନାତକରୁ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଥିଲେ ।
୧୯୮୩ରେ ସେ ଉତ୍କଳ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟରୁ ଭାଷାବିଜ୍ଞାନରେ ବିଶେଷ ପେପର ଥାଇ ସ୍ନାତକୋତ୍ତର ଭାବେ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଥିଲେ ।
୨୦୦୫ ମସିହାରେ ସେ ଉତ୍ତର ଓଡ଼ିଶା ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟରୁ "ମୟୂରଭଞ୍ଜର ସାନ୍ତାଳ: ଏକ ସାମାଜିକ ଓ ସାଂସ୍କୃତିକ ଅଧ୍ୟୟନ" ବିଷୟରେ ଡକ୍ଟରେଟ ଲାଭ କରିଥିଲେ ।
ତାଙ୍କର ପଢ଼ା ଓ ବିଶେଷ କରି ସ୍ନାତକୋତ୍ତର ସମୟରେ ସେ ପ୍ରଥମେ ଲେଖାଲେଖି ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ।
୧୯୯୦ ମସିହାରେ ରଘୁନାଥ ମୁର୍ମୁଙ୍କ ଉପରେ ଆଧାରିକ ତାଙ୍କର କବିତା "ଅନଲିଆ" ପ୍ରଥମେ "ଫାଗୁନ କୋଏଲ" ପତ୍ରିକାରେ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଥିଲା ।
ଏହା ଥିଲା ସାନ୍ତାଳୀ ଭାଷାରେ ଜଣେ ଲେଖିକାଙ୍କଦ୍ୱାରା ପ୍ରକାଶିତ ପ୍ରଥମ ପୁସ୍ତକ ।
ଅଲ ଇଣ୍ଡିଆ ସାନ୍ତାଳୀ ରାଇଟର୍ସ ଆସୋସିଏସନ ତାଙ୍କୁ ଏଥି ପାଇଁ "ବର୍ଷର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଲେଖକ/ଲେଖିକା" ସମ୍ମାନରେ ସମ୍ମାନୀତ କରିଥିଲା ।
ସାନ୍ତାଳୀ ଭାଷା କେନ୍ଦ୍ର ସାହିତ୍ୟ ଏକାଡେମୀଦ୍ୱାରା ସ୍ୱୀକୃତ ପ୍ରାପ୍ତ ହେବା ପରେ ସେ ପ୍ରଥମ କନଭେନର ଭାବେ ଯୋଗଦେଇଥିଲେ ।
୧୯୯୪ରେ "ଜିୱି ଝର୍ନା" ନାମକ କବିତା ସଂକଳନ ଲେଖି ସେ ସାନ୍ତାଳୀ ଭାଷାର ପ୍ରଥମ ଲେଖିକା ଭାବେ ପରିଚିତ ହୋଇଥିଲେ ।
ତାଙ୍କର "ସାୟ୍ ସାହେଦ୍" କବିତା ସଂକଳନ ପାଇଁ ସେ ୨୦୦୯ ମସିହାରେ କେନ୍ଦ୍ର ସାହିତ୍ୟ ଏକାଡେମୀ ପୁରସ୍କାରରେ ସମ୍ମାନୀତ ।
ସାନ୍ତାଳୀରେ ତାଙ୍କର ସାହିତ୍ୟିକ କୃତି ନିମନ୍ତେ ତାଙ୍କୁ ୨୦୨୦ ମସିହାରେ ପଦ୍ମଶ୍ରୀ ସମ୍ମାନ ମିଳିଥିଲା ।
ପରେ ଏଜି ଅଫିସରେ କ୍ଲର୍କ-କମ-ଟାଇପିଷ୍ଟ ଭାବେ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିବା ବେଳେ ସେ ଓଡ଼ିଶା ପବ୍ଲିକ ସର୍ଭିସ କମିଶନ ପାଇଥିଲେ ।
ତାହା ପରେ ସେ ମହାରାଜା ପୂର୍ଣ୍ଣଚନ୍ଦ୍ର କଲେଜ, ବାରିପଦାଠାରେ ଅଧ୍ୟାପିକା ଭାବେ ୧୯୮୭ ମସିହାରେ ଯୋଗଦେଇଥିଲେ ।
ତାଙ୍କର "ସାୟ୍ ସାହେଦ୍" କବିତା ସଂକଳନ ପାଇଁ ସେ ୨୦୦୯ ମସିହାରେ କେନ୍ଦ୍ର ସାହିତ୍ୟ ଏକାଡେମୀ ପୁରସ୍କାରରେ ସମ୍ମାନୀତ ହୋଇଥିଲେ ।
ରେଣୁକା/ରେଣୁ ବା ୟେଲ୍ଲାମ୍ମା ବା ଏକବିରା ବା ଏଲ୍ଲାଇ ଆମ୍ମାଁ ବା ଏଲ୍ଲାଇ ଆମ୍ମା, ମରାଠୀ ଭାଷାରେ , : ್ೀ ್್ ೇುಾ, : ్ీ ేు/ ్్, : ேு/) ଜଣେ ହିନ୍ଦୁ ଦେବୀ ଭାବରେ ପୂଜା ପାଆନ୍ତି ।
ଦକ୍ଷିଣ ଭାରତର ତେଲେଙ୍ଗାନା, ଆନ୍ଧ୍ର ପ୍ରଦେଶ, କର୍ଣ୍ଣାଟକ ଓ ତାମିଲ ନାଡ଼ୁରେ ୟେଲ୍ଲାମ୍ମା ଜଣେ ସଂରକ୍ଷକ ଦେବୀ ଭାବରେ ପୂଜା ପାଆନ୍ତି ।
ତାଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ଭକ୍ତମାନେ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ମାତା ବା ଜଗଦମ୍ବା ନାମ ଦେଇଥାଆନ୍ତି ।
ରେଣୁକା ବା ରେଣୁଗା/ରେଣୁ ଜଣେ ହିନ୍ଦୁ ଦେବୀ ଯାହାଙ୍କୁ ମୁଖ୍ୟତଃ ଦକ୍ଷିଣ ଭାରତର କର୍ଣ୍ଣାଟକ, ତେଲେଙ୍ଗାନା, ଆନ୍ଧ୍ର ପ୍ରଦେଶ ଓ ତାମିଲ ନାଡ଼ୁରେ ପୂଜା କରାଯାଏ ।
ମହାରାଷ୍ଟ୍ରର ମହୁର ସ୍ଥାନରେ ରେଣୁକାଙ୍କର ମନ୍ଦିର ଅଛି ଯାହାକୁ ଏକ ଶକ୍ତି ପୀଠ କୁହାଯାଏ ।
ଶାନ୍ତି ଓ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ସ୍ଥାପନ ନିମନ୍ତେ ରାଜା ରେଣୁକାଙ୍କର ପିତା ରେଣୁ ଏକ ଯଜ୍ଞ କଲେ ।
ତାଙ୍କର ନାମ ରେଣୁକା ଦିଆଗଲା ଓ ସେ ପିତାମାତାଙ୍କର ଅତି ଗେହ୍ଲା ଝିଅ ହୋଇ ବଢ଼ିଲେ ।
ସ୍କନ୍ଧ ପୁରାଣର ଏକ ଅଧ୍ୟାୟରେ ଥିବା ସ‌ହ୍ୟାଦ୍ରିଖଣ୍ଡର ଦ୍ୱିତୀୟ ଅଧ୍ୟାୟରେ ସଂସ୍କୃତ ଭାଷା ନାଗବ୍ୟ ମହାତ୍ମ୍ୟରେ ଶାନ୍ତାଦୁର୍ଗାର ବର୍ଣ୍ଣନା ଦିଆଦାଇଛି ।
କେବଳ ଏହାର ଶିର୍ଷକରେ ଶାନ୍ତାଦୁର୍ଗାଙ୍କ ନାମ ଅଛି କିନ୍ତୁ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ସ୍ଥାନରେ ଏହା ବିଷୟରେ କିଛି ଲିଖିତ ନାହିଁ ।
ଏହି ଅଧ୍ୟାୟରେ ନାଗବ୍ୟାର ) ଜଣେ ବାସିନ୍ଦା ଶାନ୍ତାମୂନୀଙ୍କ ବିଷୟରେ କିଛି ଲେଖା ଅଛି ।
ଶାନ୍ତାମୂନୀଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଆବିର୍ଭୁତା ହୋଇଥିବାରୁ ଦେବୀଙ୍କୁ ଶାନ୍ତାଦୁର୍ଗା ନାମ ଦିଆଯାଇଥିବା ବିଶ୍ୱାସ କରାଯାଉଛି ।
ଭୟାନ‌କ ରୂପରେ ପ୍ରଦର୍ଶିତା ଦୁର୍ଗାଙ୍କୁ ଶାନ୍ତା ନାମ ଦେବା ଅସଙ୍ଗତ ଲାଗୁଛି ।
ଛାନ୍ଦ ୧୮ରେ ଦେବୀ ଗୋଟିଏ ପିମ୍ପଡ଼ି କଲୋନୀ ବା ହୁଙ୍କାରେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହୋଇଯାଇଥିବା ଲେଖାଅଛି ।
ଏହି ପିମ୍ପୁଡ଼ି ହୁଙ୍କାକୁ ଶାନ୍ତାଦୁର୍ଗା ଓ ସନ୍ତେରୀଙ୍କ ପ୍ରତୀକ ଭାବରେ ଗ୍ରହଣ କରାଯାଇଛି ।
କୋଙ୍କଣରେ ଥିବା ଆଦିବାସୀ ସମ୍ପ୍ରଦାୟରେ ଏହି ପିମ୍ପୁଡ଼ି ପୂଜା ପ୍ରଚଳିତ ଥିବା ଆରମ୍ଭ ହୋଇ ଥାଇପାରେ ।
ତେଣୁ ସ‌ହ୍ୟାଦ୍ରିଖଣ୍ଡରେ ଲୋକ ଦେବୀଙ୍କର ସଂସ୍କୃତିକୁ ଉଚ୍ଚ ଜାତିର ଲୋକମାନର ବେଦ, ପୁରାଣ ଓ ତାନ୍ତ୍ରିକ ଧର୍ମରେ ପ୍ରମାଣ ଭାବରେ ଦେଇଛନ୍ତି ଓ କୋଙ୍କଣ ଜାତିର ଆଦିବାସୀଙ୍କର ଦେବ ଦେବୀଙ୍କୁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ସ୍ରୋତକୁ ଆଣିବା ପାଇଁ ସଂସ୍କୃତ ନାମ ଦେଇଛନ୍ତି ।
ଏହିପରି ଆନେକ ତାନ୍ତ୍ରିକ ବିଦ୍ୟାର ଦେବୀମାନଙ୍କୁ ନୂଆ ଭାବରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଗ୍ରହଣ କରିଛନ୍ତି ।
ଅନ୍ୟ ଏକ କାଳ୍ପନିକ କାହାଣୀରେ ଶିବ ଓ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ଭାୟାବ‌ହ ଯୁଦ୍ଧ ହେବାରୁ ପୃଥିବୀ ଥରହର ହୋଇଥିବା ଲେଖାଅଛି ।
ଏଣୁ ବ୍ରହ୍ମା ଯାଇ ଶକ୍ତିଙ୍କୁ ଏହି ଯୁଦ୍ଧ ରୋକିବା ନିମନ୍ତେ ପ୍ରାର୍ଥନା କଲେ ।
ଦେବୀ ଶିବଙ୍କର ଗୋଟିଏ ହାତ ଓ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ଗୋଟିଏ ହାତ ଧରି ମିଳାମିଶା କରେଇଥିଲେ ।
କେବାଲେରେ ଥିବା ଶାନ୍ତାଦୁର୍ଗା ମନ୍ଦିରରେ ଏହି ବିଷୟ ଭଳି ଏକ ଦେବୀ ପ୍ରତିମୁର୍ତ୍ତି ଅଛି ।
ସପ୍ତଦଶ ଶତାବ୍ଦୀରେ ଲିଖିତ ମରାଠୀ ଭାଷାରେ କୋଙ୍କଣ ମହାତ୍ମ୍ୟରେ ଗୋଆରେ ଥିବା ଶୈବ ଓ ବୈଷ୍ଣବ ଅନୁଗାମୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏହିଭଳି ଏକ ବିବାଦ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଥିବା ଲିଖିତ ଅଛି ।
ଏହି ବିବାଦକୁ ପ୍ରତୀକ ଭାବରେ ଶାନ୍ତାଦୁର୍ଗା ଭାବରେ ଗ୍ରହଣ କରାଯିବା ସମ୍ଭାବନା ରହିଛି ।
ଜଣେ ଲୋକପ୍ରିୟ ହିନ୍ଦୁ ଦେବୀ ଦୁର୍ଗା ଯିଏ ଗୋଆରେ ଓ କର୍ଣ୍ଣାଟକର କେତେକ ସ୍ଥାନରେ ମଧ୍ୟ ପୂଜା ପାଆନ୍ତି ।
ଗୋଆର ପ୍ରାୟ ସମସ୍ତ ଗ୍ରାମମାନଙ୍କରେ ପିମ୍ପୁଡ଼ି କଲୋନୀ ( ଭାବରେ ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରାଯାଏ ।
ଶାନ୍ତାଦୁର୍ଗାଙ୍କର ମନ୍ଦିରରେ ଥିବା ଆସନ ଉପରେ ପ୍ରସ୍ତର ମୂର୍ତ୍ତି, ଧାତୁ ପ୍ରତିମା ବା କଳସ ବଦଳରେ ଏକ ପିମ୍ପୁଡ଼ି ହୁଙ୍କା ଥିବା ଦେଖାଯାଏ ।
ଆରିପିପ୍ରାଜଲର ପାର୍ଶ୍ୱ ପ୍ରତିକ୍ରିୟାରେ ବାନ୍ତି, କୋଷ୍ଠକାଠିନ୍ୟ, ନିଦ୍ରାଳୁ, ମୁଣ୍ଡ ଓଜନିଆ, ଓଜନ ବୃଦ୍ଧି ଓ ଚଳପ୍ରଚଳ ଅସୁବିଧା ହୋଇପାରେ ।
ସାଂଘାତିକ ପ୍ରତିକ୍ରିୟାରେ ନିଉରୋଲେପ୍ଟିକ ମାଲିଗନାଣ୍ଟ ସିଣ୍ଡ୍ରୋମ , ଟାର୍ଡ଼ିଭ ଡିସକାଇନେସିଆ ଓ ଆନାଫାଇଲାକ୍ସିସ ହୋଇପାରେ ।
ବୟସ୍କ ଲୋକଙ୍କର ମୃତ୍ୟୁ ସଙ୍କଟ ଅଧିକ ରହେ ଓ ଡିମେନ୍ସିଆ ଯୋଗୁ ଥିବା ସାଇକୋସିସ ରୋଗରେ ଦିଆଯାଏ ନାହିଁ ।
ଅଠର ବର୍ଷ ବୟସରୁ କମ୍ ଥିବା ପିଲାଙ୍କ ଉପରେ ଉତ୍ତମ ରୂପେ ଅନୁଶୀଳନ ହୋଇନାହିଁ ।
ଏହାର ସଠିକ୍ କାର୍ଯ୍ୟବିଧି ଅଜ୍ଞାତ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଡୋପାମିନ୍ ଓ ସେରୋଟୋନିନ ଉପରେ ପ୍ରଭାବ ଥିବା ସମ୍ଭବ ହୋଇପାରେ ।
ସାଧାରଣତଃ ଏହା ସିଜୋଫ୍ରେନିଆ ଓ ବାଇପୋଲାର ଡିଜଅଡର ରୋଗର ଚିକିତ୍ସାରେ ଦିଆଯାଏ ।
ପ୍ରମୁଖ ଅବସାଦ ବେମାରୀ, ଟିଙ୍କ ବେମାରୀ , ଓ ଅଟିଜିମ୍‌ ସ‌ହିତ ଚିଡ଼ଚିଡ଼ା ସ୍ୱଭାବ ଥବା ରୋଗମାନଙ୍କରେ ଅନ୍ୟ ଔଷଧ ସ‌ହିତ ଦିଆଯାଏ ।
କକ୍ରେନ ଅନୁଶୀଳନ ଅନୁସାରେ ସିଜୋଫ୍ରେନିଆ ଉପରେ ଏହାର ପ୍ରଭାବ ଯଥେଷ୍ଟ ନୁହେଁ ।
ଅଧିକନ୍ତୁ ଏହି ଅନୁଶୀଳନରେ ଅନେକ ବ୍ୟକ୍ତି ତ୍ୟାଗ କରିବା ଯୋଗୁ ସିଦ୍ଧାନ୍ତ ଅତି କମ୍ ହୋଇଥିଲା ।
ଆରିପିପ୍ରାଜଲ ସନ ୨୦୦୨ରେ ଡାକ୍ତରୀ ବ୍ୟବ‌ହାର ନିମନ୍ତେ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରରେ ସ୍ୱୀକୃତ ହୋଇଥିଲା ।
ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଆମେରିକାରେ ଏହାର ଏକ ମାସ ଡୋଜର ହୋଲସେଲ ମୂଲ୍ୟ ୧୦ ଆମେରିକୀୟ ଡଲାର ।
ଓଟସୁକା ଫର୍ମାସିଉଟିକାଲର ବୈଜ୍ଞାନିକମାନଙ୍କଦ୍ୱାରା ଆରିପିପ୍ରାଜଲ ଔଷଧ ଆବିଷ୍କାର କରାଯାଇଥିଲା ।
ମାର୍କଣ୍ଡେୟ ପୁରାଣ ଓ ଶିବ ପୁରଣ ଅନୁସାରେ ତ୍ରେତା ଯୁଗ ଆରମ୍ଭରେ ହିରଣ୍ୟକଶିପୁଙ୍କର ପେଟ ଚିତିଦେଇ ତାଙ୍କ ରକ୍ତ ବିଷ୍ଣୁ ପାନ କରିଥିଲେ ।
ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର କ୍ରୋଧ ଶାନ୍ତ କରିବାକୁ ଏକ ପକ୍ଷୀ-ପଶୁ-ମାନବ ମିଶ୍ରିତ ଆକାର ଧରି ଧରା ପୃଷ୍ଠକୁ ଅବତରଣ କରିଥିଲେ ଓ ତାଙ୍କୁ ଶରଭ କୁହାଗଲା ।
ଏହା ଦେଖି ତାଙ୍କ ସାଥିରେ ଯୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ ନରସିଂହ ଏକ ଦୁଇ ମୁଣ୍ଡିଆ ପକ୍ଷୀ ସୃଷ୍ଟି କଲେ ଯାହାଙ୍କର ନାମ ଗଣ୍ଡବେରଣ୍ଡ ଥିଲା ଓ ଏହି ଯୁଦ୍ଧ ଚାଲୁ ରହିଲା ।
ଯୁଦ୍ଧ ସମାପ୍ତ ନହେବାରୁ ପାର୍ବତୀ ନିଜେ ପ୍ରତ୍ୟଙ୍ଗିରା ଅବତାର ନେଇ ଦୁଇ ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦିଙ୍କ ସାମନାରେ ଠିଆ ହୋଇ ଗର୍ଜନ କରିବାକୁ ଲାଗିଲା ।
ପ୍ରତ୍ୟଙ୍ଗିରାଙ୍କର ଶିବ, ବିଷ୍ଣୁ ଓ ଶକ୍ତିଙ୍କର ମିଳିତ ଶକ୍ତି ଥିଲା ଓ ସେ ତିନି ଜଣଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ପ୍ରତ୍ୟେକଠାରୁ ଅଧିକ ବଳଶାଳୀ ଥିଲେ ।
ପ୍ରତ୍ୟଙ୍ଗିରା (ଇଂରାଜୀ ଭାଷାରେ , , ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ନାମ ନରସିଂହି, ନରସିଂହିକା ଓ ଅଥର୍ବନ ଭଦ୍ରକାଳୀ) ଜଣେ ଶକ୍ତିର ହିନ୍ଦୁ ଦେବୀ ।
ତାଙ୍କର ମୁଖ ମଣ୍ଡଳ ସିଂହ ଭଳି ଓ ଦେହ ମାନବୀ ଭଳି ଯାହା ଶିବ ଓ ଶକ୍ତିର ସଂଯୁକ୍ତ ଅବସ୍ଥାର ନିଦର୍ଶନ‌କୁ ବୁଝାଏ ।
ଶାକ୍ତ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ପ୍ରତ୍ୟଙ୍ଗିରାଙ୍କୁ ଗୁହ୍ୟ କାଳୀଙ୍କର ସିଦ୍ଧିଲକ୍ଷ୍ମୀ ଅବତାରକୁ ବୁଝାଏ ।
ବୈଷ୍ଣବ ମତରେ ନରସିଂହଙ୍କର ଏକ ଅବତାର ନରସିଂହି ଓ ଏହି ନରସିଂହି ହିଁ ପ୍ରତ୍ୟଙ୍ଗିରା ।
ଦୁର୍ଗା ପରମ୍ପରାରେ ପ୍ରତ୍ୟଙ୍ଗିରା ହିଁ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଚଣ୍ଡୀ ଯାହାଙ୍କର ବ୍ରହ୍ମ ଶକ୍ତି ଅଛି ।
ଦେବରେ ତାଙ୍କୁ ଅଥର୍ବନ ଭଦ୍ରକାଳୀ ନାମ ଦିଆଯାଇଛି ଯିଏ ଯାଦୁ ବିଦ୍ୟା ଓ ଅଥର୍ବ ଦେଦର ଦେବୀ ।
ଅନ୍ୟ ଏକ କାହାଣୀ ଅନୁସାରେ ପ୍ରତ୍ୟଙ୍ଗିରା ଓ ଅଙ୍ଗିରା ନାମକ ଦୁଇ ଋଷି ଧ୍ୟାନମଗ୍ନ ଥିବାବେଳେ ମୂଳ ମନ୍ତ୍ରୋଚ୍ଚାରଣ ବେଳେ ଜଣେ ଅନାମଧେୟ ଦେବୀଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ ।
ପରବର୍ତ୍ତୀ କାଳରେ ସେହି ଦେବୀ ନିଜର ନାମ ଦୁଇ ଋଷିଙ୍କ ନାମାନୁସାରେ ପ୍ରତ୍ୟଙ୍ଗିରା ରଖିଥିଲେ ଓ ସେହି ଅନୁସାରେ ଲୋକମାନେ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରତ୍ୟଙ୍ଗିରା ଦେବୀ ନାମ ଦେଲେ ।
ସେ ନିଜର ସିଂହ ମୁଣ୍ଡ ଓ ମାନବୀ ଦେହ ଥାଇ ଦେଖାଦେବାରୁ ତାଙ୍କର ଏହି ନାମକରଣ କରାଯାଇଥିଲା ।
କଳା ଯାଦୁକୁ ପ୍ରତିହତ ବା ପ୍ରତିଆକ୍ରମଣ କରୁଥିବାରୁ ପ୍ରତ୍ୟଙ୍ଗିରା ନାମ ଯଥାର୍ଥରେ ଦିଆଯାଇଛି ।
ଅଥର୍ବ ବେଦରେ ଉଲ୍ଲେଖ ଥିବା ଦେବୀଙ୍କୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରୁଥିବାରୁ ତାଙ୍କ ନାମ ଦକ୍ଷିଣ ଭାରତରେ ଅଥର୍ବନ ଭଦ୍ରକାଳୀ ଦିଆଯାଇଛି; ଏହି ଅଥର୍ବ ବେଦରେ ମନ୍ତ୍ର ତନ୍ତ୍ରକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣରେ ରଖିବା ନିମନ୍ତେ ଶ୍ଳୋକ ସବୁ ରହିଛି ।
ରାଧାରାଣୀ ପଣ୍ଡା ଭାରତୀୟ ଜନତା ପାର୍ଟିର ଜଣେ ସଦସ୍ୟା ଭାବରେ ଓଡ଼ିଶା ରାଜନୀତିରେ ସକ୍ରିୟ ଅଛନ୍ତି ।
ସେ ୨୦୧୪ ଓଡ଼ିଶା ସାଧାରଣ ସଭା ସାଧାରଣ ନିର୍ବାଚନରେ ଭାରତୀୟ ଜନତା ପାର୍ଟିର ପ୍ରତିନିଧି ଭାବରେ ଝାରସୁଗୁଡ଼ା ଜିଲ୍ଲାର ବ୍ରଜରାଜନଗର ବିଧାନ ସଭା ନିର୍ବାଚନ ମଣ୍ଡଳୀରୁ ନିର୍ବାଚନ ଲଢ଼ିଥିଲେ ।
ଏହି ନିର୍ବାଚନରେ ସେ ବିଜୟୀ ହୋଇ ୧୫ଶ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାକୁ ନିର୍ବାଚିତ ହୋଇଥିଲେ ।
ଅନୁପ ପୂର୍ବରୁ ଚାରିଥର ଭାରତୀୟ ଜାତୀୟ କଂଗ୍ରେସ ଦଳର ପ୍ରତିନିଧି ଭାବରେ ବ୍ରଜରାଜନଗର ବିଧାନ ସଭା ନିର୍ବାଚନ ମଣ୍ଡଳୀରୁ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାକୁ ନିର୍ବାଚିତ ହୋଇଥିଲେ ।
ସେ ଭାରତୀୟ ଜାତୀୟ କଂଗ୍ରେସ ଦଳ ପରିତ୍ୟାଗ କରି ବିଜୁ ଜନତା ଦଳରେ ଯୋଗ ଦେଇଥିଲେ ଏବଂ ବ୍ରଜରାଜନଗର ଆସନରୁ ନିର୍ବାଚନ ଲଢ଼ିଥିଲେ, ମାତ୍ର ପରାଜିତ ହୋଇଥିଲେ ।
ସେ ଭାରତୀୟ ଜନତା ପାର୍ଟିର ଜଣେ ପ୍ରତିନିଧି ଭାବରେ ଝାରସୁଗୁଡ଼ା ଜିଲ୍ଲାର ବ୍ରଜରାଜନଗର ବିଧାନ ସଭା ନିର୍ବାଚନ ମଣ୍ଡଳୀରୁ ୧୫ଶ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାକୁ ନିର୍ବାଚିତ ହୋଇଥିଲେ ।
ସେ ରାଜ୍ୟ ଭାରତୀୟ ଜନତା ପାର୍ଟିର ଝାରସୁଗୁଡ଼ା ଜିଲ୍ଲାର ସଭାପତି ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ ।
ମାତ୍ର ତାଙ୍କୁ ୩ ବର୍ଷ ବୟସ ହୋଇଥିବା ବେଳେ ସେ ମହାଭାରତ ଉପରେ ପର୍ଯ୍ୟବସିତ ନୃତ୍ୟ ନାଟକ ଆମ୍ବେରେ ଅଂଶ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ।
ଏକଦା ରମନ ମହର୍ଷି ଅନୁଷ୍ଠାନରେ ତାଙ୍କ ମାତା ନୃତ୍ୟ କରୁଥିବା ବେଳେ ସେ ଦୌଡ଼ିଯାଇ ଅନ୍ୟ କଳାକାରଙ୍କ ସ‌ହିତ ସଠିକ ତାଳରେ ନୃତ୍ୟ କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ ଓ ସେତେବେଲେ ଅନ୍ୟ କଳାକାରଙ୍କର ଆଣ୍ଠୁ ଉଚ୍ଚତା ତାଙ୍କର ଥିଲେ ।
ସେହି ଦିନଠାରୁ ସେ ତାଙ୍କ ମାତା ତ‌ଥା ଗୁରୁ ଶ୍ରୀମତୀ ବୈଜୟନ୍ତୀ କାଶୀଙ୍କ ଦିଗ୍‌ଦର୍ଶନରେ ନୃତ୍ୟ ଶିକ୍ଷା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ।
ତାଙ୍କୁ ୧୩ ବର୍ଷ ବୟସ ହୋଇଥିବା ବେଳେ ସେ ତାଙ୍କ ପ୍ରଦେଶର ନୃତ୍ୟ ପରୀକ୍ଷାରେ ଡିସଟିଙ୍କସନ ସ‌ହିତ ପ୍ରଥମ ସ୍ଥାନ ଅଧିକାର କରିଥିଲେ ।
ଇଞ୍ଜିନିୟରିଙ୍ଗ କଲେଜ ପରୀକ୍ଷାରେ ମଧ୍ୟ ସେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ରାଙ୍କ ରଖି ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣ ପଦକ ପାଇଥିଲେ ।
ପ୍ରତୀକ୍ଷା କାଶୀ ଆନ୍ଧ୍ର ପ୍ରଦେଶରେ ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ ନୃତ୍ୟ କୁଚିପୁଡ଼ିର ନର୍ତ୍ତକୀ ଥିଲେ ।
ସେ ଡ: ଗୁବି ବୀରାନ୍ନା ପରିବାରର ସଦସ୍ୟ ଥିଲେ; ତାଙ୍କର ନୃତ୍ୟ ଶିକ୍ଷା ମାତ୍ର ୫ ବର୍ଷ ବୟସରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା ଓ ତାଙ୍କର ମାତା ତ‌ଥା ଗୁରୁ ଶ୍ରୀମତୀ ବୈଜୟନ୍ତି କାଶୀ ଏହି ଶିକ୍ଷା ଦେଇଥିଲେ, ଯିଏ ନିଜେ ଜଣେ କୁଚିପୁଡ଼ି ନର୍ତ୍ତକୀ ଓ ଶମ୍ଭାବି ନୃତ୍ୟ ବିଦ୍ୟାଳୟରେ ନୃତ୍ୟ ଓ କଳା ନିର୍ଦ୍ଦେଶିକା, ଓ ଅଧୁନା କର୍ଣ୍ଣାଟକ ସଙ୍ଗୀତ ନୃତ୍ୟ ଏକାଡେମୀର ଅଧ୍ୟକ୍ଷା ଅଛନ୍ତି ।
ନୋ ଇୟୋର ସ୍ଟାର ସ‌ହିତ ଏକ ଇଣ୍ଟରଭିୟୁରେ ଟେକନୋଲୋଜି କିପରି ସାହାଯ୍ୟ କରିଥିଲେ ସେ ବିଷୟରେ ପ୍ରତୀକ୍ଷା କ‌ହିଥିବା ଉଦ୍ଧୃତ କରାଯାଇଥିଲା, "ମୋର ନର୍ତ୍ତକୀ ଜୀବିକାରେ ଟେକ ସାଇଡ ମୋ ସାଥିରେ ବ‌ହୁତ ଦୂର ଆସିଛି ଓ ପ୍ରାସଙ୍ଗିକ ରହିଛି ।
ସଙ୍ଗୀତ, ଆଲୋକପାତ, ମିଡିଆ ଓ ଆହୁରି ଅନେକ ପ୍ରସଙ୍ଗରେ ଟେକନୋଲୋଜିର ପୋଟେନସିଆଲ ଯୋଗୁ ଅଧିକ ଦୂର ଆଗେଇ ଆସିବା, ଶିଖିବା ଓ କାମରେ ଲଗେଇବା ସମ୍ଭବ ହୋଇଛି ।
ତାଙ୍କର ଅଭଳାଶ ନୃତ୍ୟରେ ସୀମିତ ନରହି ଅଭିନୟ, ପ୍ରଶିକ୍ଷଣ, ଲୟରେ ଲକ୍ଷ ରଖୁଥିବା ଭାରତୀୟ ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ ନୃତ୍ୟ ନଟ୍ଟୁଭଙ୍ଗମ ଆୟୋଜନ କରିବାରେ ମଗ୍ନ ଅଛନ୍ତି ।
ପ୍ରତୀକ୍ଷା କାଶୀ ଭାରତରେ ଥିବା ବେଙ୍ଗାଲୁରୁରେ ଏକ ସମ୍ଭ୍ରାନ୍ତ ପରିବାରରେ ଜନ୍ମ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ।
କୁଚିପୁଡ଼ି ନର୍ତ୍ତକୀ ବୈଜୟନ୍ତୀ କାଶୀ ଓ ଟେଲିଭିଜନ ତ‌ଥା ରଙ୍ଗମଞ୍ଚ କଳାକାର ବିଜୟ କାଶୀଙ୍କର ସେ କନ୍ୟା ଅଟନ୍ତି ।
ଗତ ୨୦ ଫେବ୍ରୁଆରୀ ୨୦୦୯ରେ ସେଇ ତାଙ୍କର ରଙ୍ଗପୂଜା ପ୍ରଦର୍ଶନ କରିବା ପରଠାରୁ ଉଦୀୟମାନ ତାରକା ଭାବରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧି ଲାଭ କରି ଆଉ ପଛକୁ ଚାହିଁ ନାହାନ୍ତି ।
ଗର୍ଭ ଉପନିଷଦରେ କୁହାଯାଇଛି ଯେ "ଗର୍ଭ ଧାରଣର ସପ୍ତମ ମାସରେ ଶିଶୁ ମଧ୍ୟକୁ ଜୀବନ ଆସିଥାଏ " ।
ପ୍ରାଣ ବା ବୁଦ୍ଧିମତ୍ତା ବା ଆତ୍ମା ସାତ ମାସ ଆଗରୁ ମାତୃ ଶରୀରରେ ଥିବା ଶିଶୁ ଦେହରେ ପ୍ରବେଶ କରିନଥାଏ ।
ସେହି ସବୁ ତାଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରୁ ଠିକ କିନ୍ତୁ ଗର୍ଭ ଉପନିଷଦ ହିଁ ସବୁଠାରୁ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ତଥ୍ୟ ପ୍ରଦାନ କରୁଛି ଯେ ଜୀବନ ଗର୍ଭରେ ଆସୁଛି କେବେ ।
ଏହା ଅର୍ଥ ଏହି ହିନ୍ଦୁ ଗ୍ରନ୍ଥାବଳୀ ଅନୁଯାଇ ସାତ ମାସ ପୂର୍ବରୁ ଗର୍ଭପାତକୁ ମନା କରାଯାଇ ନାହିଁ ।
ଅଧିକାଂଶତଃ ଏହି ଗର୍ଭ ଉପନିଷଦର ମୁଖ୍ୟ କଥାଟିକୁ ବ୍ୟାଖ୍ୟା ନକରାଜି ଅନ୍ଧ ଭାବରେ ଗର୍ଭପାତ ପାପ ବୋଲି କୁହାଯାଇଥାଏ ।
ହିନ୍ଦୁ ଶିକ୍ଷାରେ କର୍ମ ବିଷୟରେ ବୁଝିଲା ବେଳେ, କର୍ମ ହେଉଛି ଭଲ ଏବଂ ଖରାପ କ୍ରିୟାର ଏକ ପ୍ରତିକ୍ରିୟା, ଯେଉଁଥିରେ ଗର୍ଭପାତକୁ ଏକ ଖରାପ କ୍ରିୟା ବୋଲି ଧରାଯାଏ ।
ଗର୍ଭପାତଦ୍ୱାରା କେବଳ ଜନ୍ମ ହୋଇଥିବା ଶିଶୁର ପୁନର୍ଜନ୍ମ ହିଁ ନୁହେଁ ତାହାର ଏହି ଜନ୍ମର କର୍ମକୁବି ଆମେ ନଷ୍ଟ କରିଦେଉଛେ ।
ଏହି ଖରାପ କର୍ମ ସେହିମାନଙ୍କ ଉପରେ ଲାଗେ ଯେଉଁମାନେ କର୍ମର ଚକ୍ରକୁ ପ୍ରଭାବିତ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିଥାନ୍ତି ।
ହିନ୍ଦୁଇଜିମ ଟୁଡେ ୱେବସାଇଟ ମତରେ "ଅନେକ ହିନ୍ଦୁ ସଂଗଠନ ଗର୍ଭପାତ ଉପରେ ନିଜର ମତ ସ୍ଥାପନ କରିଛନ୍ତି ।
ବ୍ରହ୍ମ କୁମାରୀ ସଂଗଠନ ଉପଦେଶ ଦିଅନ୍ତି ଯେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଗର୍ଭପାତ ହେଉଛି ଏକ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର କଥା ଯାହାକୁ ଅଲଗା ଭାବରେ ବିଚାରକୁ ନିଆଯିବା ଉଚିତ ।
ସେମାନେ କୁହନ୍ତି ଯେ ଅମର ଆତ୍ମାର ଏକ ବାହନ ସ୍ୱରୂପ ହେଉଛି ମନୁଷ୍ୟର ଦେହ , ତେଣୁ ଗର୍ଭପାତ ସମୟରେ ମାତାପିତାଙ୍କର ଆତ୍ମାକୁ କେତେ କଷ୍ଟ ହେଉଛି ବା ଶିଶୁର ବିଚାର କରି ନିଷ୍ପତି ନିଆଯିବ ଉଚିତ ।
ଇଂରାଜୀ ଲିଙ୍କ ://.//__ହିନ୍ଦୁ ଧର୍ମ ହିସାବରେ ଯେଉଁ କ୍ରିୟା କଲେ ସବୁଠାରୁ କମ କ୍ଷତି ପହଞ୍ଚିବ ତାହା କରିବା ଉଚିତ ।
ବେଦ ଉପନିଷେଦରେ ଗର୍ଭପାତକୁ ନିଜର ମାତାପିତାଙ୍କର ହତ୍ୟା ସହ ସମାନବୋଲି ତୁଳନା କରାଯାଇଛି ।
ବେଦପୁରାଣ ଗ୍ରନ୍ଥ ହିସାବରେ ଗୋଟିଏ ଚିର ସବୁଜଭରା ଆତ୍ମା ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜୀବିତ ଜୀବ ମଧ୍ୟରେ ବାସ କରିଥାଏ ।
ଗର୍ଭଧାରଣ କରିବା ମାତ୍ରେ ଆତ୍ମାଟି ଭୃଣ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରବେଶ କରିଥାଏ ଯାହାକି ତାକୁ ପରେ ଗୋଟିଏ ଜୀବିତ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ମନୁଷ୍ୟରୂପେ ଗଢ଼ିତୋଳେ ।
ମହାନାରାୟଣ ଉପନିଷଦ ଗର୍ଭପାତକାରୀଙ୍କୁ ଗୋଟିଏ ଆତ୍ମାର ଶୁଦ୍ଧତା ନାଶ କରିବା ସହ ତୁଳନା କରିଛି ।
କେତେକ ହିନ୍ଦୁ ଧର୍ମ ଗବେଷଣାକାରୀ ମତ ଦିଅନ୍ତି କି ଗୋଟିଏ ଭୃଣର ଅନ୍ୟ ଭୃଣଗୁଡିକ ତୁଳନାରେ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ହେବ ଗର୍ଭଧାରଣର ତିନି ମାସ ପରେ ହିଁ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଯାଇଥାଏ, ତେଣୁ ତିନି ମାସ ପୂର୍ବରୁ ଗର୍ଭପାତକୁ ସମ୍ମତି ଦେବା ଉଚିତ ହେବ କାରଣ ତିନି ମାସପରେ ଆତ୍ମଟିର ପୂର୍ବ ପ୍ରକଳ୍ପିତ ଶରୀରକୁ ଆମେ ଛଡାଇନେଲା ଭଳି ହେବ ।
ଇସ୍କନ ସଂଗଠନ ପ୍ରତିବର୍ଷ ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଆମେରିକାରେ ହେଉଥିବା ଲକ୍ଷ ଲକ୍ଷ ଗର୍ଭପାତକୁ ବିବାଦୀୟ ଦର୍ଶାଇଛି, ଯେଉଁଥିରେ ଲୋକମାନେ ଭୃଣ ଉପରୁ ମାନବୀୟତା ହଟାଇଦେଇଛନ୍ତି ।
ଇଣ୍ଟରନ୍ୟାସନାଲ ୟୁନିଅନ ଫର କଞ୍ଜରଭେସନ ଅଫ ନେଚର ସଂସ୍ଥା ଏହି ପ୍ରାଣୀର ସ୍ଥାୟୀତ୍ୱ ବିଷୟରେ ଅନୁଶୀଳନ କଲାବେଳେ ଡାଟା ଅଭାବ ଦେଖିଲେ କାରଣ ଦୁଇ ପ୍ରକାର ଘାତକ ତିମିର ପ୍ରଜାତି ସମସ୍ୟା ରହୁଛି ।
ଶିକାର ଅଭାବ, ବାସସ୍ଥାନ ଅଭାବ , ପଲିକ୍ଲୋରିନେଟେଡ ବାଇଫିନାଇଲ ରାସାୟନିକ ପଦାର୍ଥର ପ୍ରଦୂଷଣ, ସାମୁଦ୍ରିକ ସ୍ତନ୍ୟପାୟୀ ଜୀବଙ୍କ ପାର୍କ ନିମନ୍ତେ ଧରିନେବା, ଓ ବ୍ୟାବସାୟ ଯୋଗୁ ଧରିବା ସକାଶେ ଏମାନଙ୍କ ସଂଖ୍ୟା ବିପଦଗ୍ରସ୍ତ ହୋଇଆସୁଛି ।
ଜଳଭାଗରେ ପ‌ହଁରୁଥିବା ସଦର୍ଣ୍ଣ ରେସିଡେଣ୍ଟ ଘାତକ ତିମିମାନଙ୍କୁ ୟୁଏସ ଏଣ୍ଡେଜର୍‌ଡ଼ ସ୍ପେସିଦ୍ୱାରା ବିପଦଗ୍ରସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ଚିଠାଭୁକ୍ତ କରାଯାଇଛି ।
ଘାତକ ତିମି ବା ଓର୍କା ଏକ ପ୍ରକାର ଦାନ୍ତବିଶିଷ୍ଟ ତିମି ଯିଏ ଓସେନିକ ଡଲଫିନ ପରିବାରର ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ଆକାର ବିଶିଷ୍ଟି ସଭ୍ୟ ।
ଘାତକ ତିମିମାନଙ୍କର ଖାଦ୍ୟ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ହୋଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ ସେମାନେ ଏକ ନିର୍ଦ୍ଦଷ୍ଟ ପ୍ରକାର ଖାଦ୍ୟ ଖାଆନ୍ତି ।
କେତେକ କେବଳ ମାଛା ଖାଆନ୍ତି ତ ଆଉ କେତେକ ସାମୁଦ୍ରିକ ସ୍ତନ୍ୟପାୟୀ ଯେପରିକି ପିନିପେଡ ସିଲ ଓ ଆଉ କେତେକ ଅନ୍ୟ ପ୍ରଜାତିର ଡଲଫିନ ଆହାର କରନ୍ତି ।
ସେମାନେ ବାଲିନ ତିମିର ଶାବକମାନଙ୍କୁ ଆକ୍ରମଣ କରନ୍ତି, ଏପରିକି ବଡ଼ମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଛାଡ଼ନ୍ତିନି ।
ଘାତକ ତିମିମାନେ ଶିର୍ଷ ଶିକାରୀ ଭାବରେ ବିଖ୍ୟାତ କାରଣ ତାଙ୍କୁ କେହି ଶିକାର କରେନାହିଁ ।
ଏହି ପ୍ରାଣୀ ସଂସାରର ସମସ୍ତ ସମୁଦ୍ରରେ ସବୁ ପ୍ରକାର ପରିବେଶରେ ରହନ୍ତି; ଆର୍କଟିକ ଓ ଦକ୍ଷିଣ ସମୁଦ୍ରରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ଗ୍ରୀଷ୍ମମଣ୍ଡଳୀୟ ସମୁଦ୍ର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରହନ୍ତି କେବଳ ବାଲଟିକ (
ଘାତକ ତିମି‌ ଅତି ସାମାଜିକ ପ୍ରାଣୀ ; କେତେକ ସଂଖ୍ୟାରେ ସେମାନେ ମାଟ୍ରିଲିନିଆଲ ମାଈ ପଶୁ ଧାଡ଼ି ପରିବାର ଦଳର ହୋଇଥାଆନ୍ତି ଯାହା ଯେ କୌଣସି ପ୍ରାଣୀ ପ୍ରଜାତି ପାଇଁ ସ୍ଥିର ରହେ ।
ପ୍ରଗତିଶୀଳ ଶିକାର ପ୍ରକ୍ରିୟା ଓ ସ୍ୱର ବ୍ୟବ‌ହାରର ସ୍ୱାତନ୍ତ୍ର୍ୟତା ବିଭିନ୍ନ ଦଳ ନିମନ୍ତେ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଥାଏ ଓ ତାହା ବଂଶାନୁକ୍ରମେ ଚାଲୁରହିଥାଏ ଯାହାକୁ ପଶୁ ସଂସ୍କୃତି କୁହାଯାଏ ।
କାମଧେନୁ , , ), ସୁରଭି ନାମରେ ମଧ୍ୟ ଜଣାଶୁଣା ) ଜଣେ ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ଗାଈ ଯାହାଙ୍କୁ ହିନ୍ଦୁ ଧର୍ମରେ ଗୋମାତା ବା ସମସ୍ତ ଗାଈମାନଙ୍କର ମା ଭାବରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି ।
ସେ ଜଣେ ପ୍ରାଚୁର୍ଯ୍ୟର ଗାଭୀ ଯିଏ ତାଙ୍କର ମାଲିକଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ଇଚ୍ଛାନୁଯାୟୀ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ, ଧନ, ସୁଖ ସମ୍ବୃଦ୍ଧି ଦେବାର କ୍ଷମତା ରଖିଥାଆନ୍ତି ଓ ସେଥିପାଇଁ ତାଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ଗୋଜାତିର ମାତା ଭାବରେ ଚିତ୍ରଣ କରାଯାଏ ।
ତାଙ୍କୁର ଦୁଇ ପ୍ରକାର ଚିତ୍ର ଦେଖାଯାଏ; ଗୋଟିଏ ଚିତ୍ରରେ ଧଳା ଗାଈ, ମହିଳା ମସ୍ତକ ଓ ସ୍ତନ, ପକ୍ଷୀର ଡେଣା ଭଳି ଡେଣା ଓ ଅନ୍ୟ ଏକ ଚିତ୍ରଣରେ ସେ ଧଳା ଗାଈ ଓ ତାଙ୍କ ଶରୀରରେ ଅନେକ ଦେବାଦେବୀ ଥିବାର ଦେଖାଯାଏ ।
ହିନ୍ଦୁ ଧର୍ମରେ ଗାଈଙ୍କୁ ପବିତ୍ର ମନେକରାଯାଏ ଓ କାମଧେନୁଙ୍କ ଅବତାର ମନେକରାଯାଏ ।
କିନ୍ତୁ କାମଧେନୁଙ୍କ ନାମରେ କୌଣସି ମନ୍ଦିର ନାହିଁ ଯେଉଁଠାରେ ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରାଯାଏ ।
ଅନେକ ସମୟରେ କାମଧେନୁ ବଦଳରେ ସୁରଭି ନାମ ବ୍ୟବ‌ହାର କରାଯାଏ ଯେଉଁ ନାମ ସାଧାରଣ ଗାଈ ନିମନ୍ତେ ମଧ୍ୟ ବ୍ୟବ‌ହୃତ ହୁଏ ।
ପ୍ରଫେସର ଜାକୋବିଙ୍କ ମତରେ ଗାଈମାନଙ୍କ ଦେହରୁ ବାହାରୁଥିବା ଏକ ପ୍ରକାର ବାସ୍ନା ବାହାରୁଥିବା ଯୋଗୁ ତାଙ୍କର ସୁରଭି ନାମ ରହିଛି ।
ମନିଏର ଉଇଲିଅମ ସଂସ୍କୃତ ଅଭିଧାନ ଅନୁସାରେ ସୁରଭି ଅର୍ଥ ସୁଖଦାୟକ ଓ ସୁବାସ‌ଯୁକ୍ତ ବାସ୍ନା ଯାହା ଧରିତ୍ରୀ ଓ ଗାଈ ଦେହରୁ ବାହାରେ ।
ଏହି ସୁରଭି ନାମ କାମଧେନୁ ନିମନ୍ତେ ପ୍ର‌ଯୁଜ୍ୟ ହୋଇପାରେ ଯେହେତୁ ତାଙ୍କୁ ଗୋଜାତିର ମାତା ଭାବରେ ଗ୍ରହଣ କରାଯାଇଛି ଓ ଅନେକ ସମୟରେ ତାଙ୍କୁ ମାତ୍ରିକା ଦେବୀ ରୂପରେ ମଧ୍ୟ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି ।
ହିନ୍ଦୁ ପୁରାଣମାନଙ୍କରେ କାମଧେନୁଙ୍କ ଜନ୍ମ ସମ୍ଭନ୍ଧରେ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ମତ ଅଛି ।
କେତେକ ମତରେ ସେ ସମୁଦ୍ର ମନ୍ଥନ ସମୟରେ ସମୁଦ୍ରରୁ ଜାତ ହୋଇଥିଲେ ଓ ଅନ୍ୟ ମତ ଅନୁସାରେ ସେ ଦକ୍ଷଙ୍କର କନ୍ୟା ଓ ଋଷି କଶ୍ୟପଙ୍କର ପତ୍ନୀ ଥିଲେ ।
ଆହୁରି ଅନେକ ମତରେ ସେ ଋଷି ବଶିଷ୍ଟ ବା ଋଷି ଜମଦଗ୍ନୀଙ୍କର ପାଖରେ ଥିବା ସମୟରେ ରାଜାମାନେ ତାଙ୍କୁ ବଳ ପୂର୍ବକ ହରଣ କରିବା ଚେଷ୍ଟା କରି ଅକୃତକାର୍ଯ୍ୟ ହୋଇଥିଲେ ଓ ତାହାର ଫଳ ଭୋଗ କରିଥିଲେ ।
ତାଙ୍କୁ ପାଳନ କରୁଥିବା ଋଷିଙ୍କୁ ଆବଶ୍ୟକତା ଅନୁସାରେ ଓ ପୂଜା ନିମନ୍ତେ କ୍ଷୀର ଓ ଦୁଗ୍‌ଧଜାତ ଦ୍ରବ୍ୟ ଦେଉଥିଲେ; ଓ ଯୋଦ୍ଧାମାନଙ୍କୁ ସୃଷ୍ଟି କରି ନିଜକୁ ଓ ପାଳନ‌କର୍ତ୍ତାଙ୍କର ସୁରକ୍ଷା କରିପାରୁଥିଲେ ।
ଋଷି ଆଶ୍ରମ ବ୍ୟତୀତ ତାଙ୍କର ସ୍ୱର୍ଗର ଗୋଲୋକ ଧାମରେ ଓ ପାତାଳରେ ମଧ୍ୟ ବାସସ୍ଥାନ ଥିଲା ।
କାମନାରୁ ଯାତ ସମସ୍ତ ପଦାର୍ଥକୁ କାମଦୁହ ବା କାମଦୁହା ମଧ୍ୟ କୁହାଯାଏ ଯାହାର ଅର୍ଥ ସମସ୍ତ ଆବଶ୍ୟକତା ଯାହାଠାରୁ ମିଳିପାରେ ।
ମହାଭାରତ ଓ ଦେବୀ ଭାଗବତ ପୁରାଣରେ ଭୀଷ୍ମ ଜନ୍ମ ସମ୍ପର୍କରେ କାମଧେନୁ ବଦଳରେ ନନ୍ଦିନୀ ନାମର ପ୍ରୟୋଗ କରାଯାଇଛି ।
ଅନ୍ୟ କେତେକ ସ୍ଥାନରେ ନନ୍ଦିନୀକୁ କାମଧେନୁ-ସୁରଭିର ଝିଅ ଭାବରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି ।
ଭାଷାଗତ ଅଧିକାର ପାଇଁ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଦଲିଲଗୁଡ଼ିକରେ ସାର୍ବଜନୀନ ଭାଷାଗତ ଅଧିକାର ଘୋଷଣାନାମା , ଆଞ୍ଚଳିକ କିମ୍ବା ସଂଖ୍ୟାଲଘୁ ଭାଷା ପାଇଁ ଇଉରୋପୀୟ ଚାର୍ଟର , ଶିଶୁ ଅଧିକାର ଅଧିକାର ସମ୍ମିଳନୀ ଏବଂ ଜାତୀୟ ସଂଖ୍ୟାଲଘୁ ସୁରକ୍ଷା ସମ୍ମିଳନୀ (ଫ୍ରେମୱାର୍କ କନଭେନସନ ଫର ଦି ପ୍ରୋଟେକ୍ସନ ଅଫ ନ୍ୟାସନାଲ ମାଇନରିଟିସ - ୧୯୮୮), ଶିକ୍ଷାରେ ଭେଦଭାବ ବିରୁଦ୍ଧରେ ସମ୍ମିଳନୀ , ନାଗରିକ ତଥା ରାଜନୀତିକ ଅଧିକାର ଉପରେ ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ଚୁକ୍ତିନାମା ଆଦି ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ ।
ଧୀରେ ଧୀରେ ଜାତୀୟତାର ଏକ ଅଂଶ ଭାବରେ ଅଧିକ ଦେଖାହେବାରୁ ଇତିହାସର ବିବର୍ତ୍ତନ କ୍ରମେ ଭାଷାଗତ ଅଧିକାର ଅଧିକରୁ ଅଧିକ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ହେଲା ।
ଇଉରୋପୀୟ ଇତିହାସରେ ଭାଷା ସହିତ ଜଡ଼ିତ ନୀତି ଏବଂ ଆଇନ କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ ହୋଇଆସୁଥିଲେ ହେଁ ଏଗୁଡ଼ିକ ପ୍ରାୟତଃ ଅନ୍ୟ ଭାଷା କିମ୍ବା ଉପଭାଷାରେ ଅବହେଳା କରାଯାଉଥିବା ବେଳେ ଲୋକଙ୍କ ଉପରେ ଏକ ଭାଷା ବାଧ୍ୟକରି ଲଦିଦିଆଯାଉଥିବା ଭଳି ଘଟଣାସବୁ ଥିଲା ।
ଭାଷାଗତ ଅଧିକାର ଉପରେ ଅଧିକାଂଶ ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ରଚନା ମୁଖ୍ୟତଃ ଭାଷାଗତ ବିବିଧତା ଭିତ୍ତିରେ ଭାଷାଭିତ୍ତିକ ଏବଂ/କିମ୍ବା ଜାତୀୟ ବିଭାଜନ ସ୍ଥିରତା ବଜାୟ ରଖିବାରେ ଭାଷାଗତ ଅଧିକାର ଏକ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଭୂମିକା ଗ୍ରହଣ କରିଥିବା ଦେଶମାନଙ୍କରୁ ଆସିଥିଲା ।
ତେବେ ୧୯୦୦ ଦଶକ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଭାଷାଗତ ଅଧିକାର ରାଜନୀତିରେ ତଥା ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ସ୍ତରରେ ସରକାରୀ ମାନ୍ୟତା ହାସଲ କରିଥିଲା।
ଭାଷାଗତ ଅଧିକାର ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ତଥା ସାମୂହିକ ଅଧିକାର ସ୍ତରରେ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ କିମ୍ବା ସର୍ବସାଧାରଣ ପରିବେଶ ଯୋଗାଯୋଗ ପାଇଁ ଭାଷା ବା ଭାଷାସମୂହ ବାଛିବା ପାଇଁ ମାନବିକ ଏବଂ ନାଗରିକ ଅଧିକାର ।
ଭାଷାଗତ ଅଧିକାର ବିଶ୍ଳେଷଣ କରିବା ପାଇଁ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ମାନଦଣ୍ଡଗୁଡ଼ିକ ଭିତରେ ଆଞ୍ଚଳିକତାର ପରିମାଣ, ସକାରାତ୍ମକତା ପରିମାଣ, ମିଳାମିଶା କିମ୍ବା ରକ୍ଷଣାବେକ୍ଷଣା, ଏବଂ ଖୋଲାପଣ ଦୃଷ୍ଟିରୁ ଆଭିମୁଖ୍ୟ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ ।
ଭାଷାଗତ ଅଧିକାର ଭିତରେ ଆହୁରି ଅନେକ ଅଧିକାର ସମେତ ଆଇନଗତ, ପ୍ରାଶାସନିକ ଏବଂ ନ୍ୟାୟିକ କାର୍ଯ୍ୟ, ଭାଷା ଶିକ୍ଷା ଏବଂ ସମ୍ପୃକ୍ତ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କଦ୍ୱାରା ବୁଝାହେଉଥିବା ଏବଂ ମୁକ୍ତ ଭାବରେ ବଛା ଭାଷାରେ ଗଣମାଧ୍ୟମର ଅଧିକାର ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ ।