polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ବ୍ୟକ୍ତି ସ୍ୱତନ୍ତ୍ରତାର ଦୃଢ଼ ସମର୍ଥକ ଜନ ଷ୍ଟୁଆର୍ଟ ମିଲ ମଧ୍ୟ ଜନମଂଗଳ ରାଷ୍ଟ୍ର ସପକ୍ଷରେ ମତବ୍ୟକ୍ତ କରାଇଥିଲେ।
ଟି ଏଚ ଗ୍ରୀନ ନୈତିକ, ଆଦର୍ଶ ଓ ମଂଗଳ ମୟ ସମାଜ ଗଠନ ନିମନ୍ତେ ରାଷ୍ଟ୍ରର ସିଧାସଳଖ ହସ୍ଥକ୍ଷେପକୁ ସମର୍ଥନ କରିଥିଲେ।
ସକାରାତ୍ମକ ଉଦାରବାଦ ରଅନ୍ୟ ପ୍ରବର୍ତା ମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଥିଲେ ଏଲଟି ହବହାଉସ, ଜି ଦି ଏଚ କୋଲ, ବାର୍କର, ଲାସ୍କି,ଜେନ୍ସ ଇତ୍ୟାଦି।
ଉଦାରବାଦ ସପ୍ତଦଶ ଶତାବ୍ଦୀରୁ ଆଜି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦୀର୍ଘ ଚାରି ଶତାବ୍ଦୀରୁ ଊର୍ଦ୍ଧ୍ୱକାଳ ପାଶ୍ଚାତ୍ୟ ଦର୍ଶନକୁ ପ୍ରଭାବିତ କରିଆସିଛି।
କିନ୍ତୁ ଉନବିଂଶ ସତାବ୍ଧିର ପ୍ରାରମ୍ଭରେ ହିଁ 'ଉଦାରବାଦ' ଶବ୍ଦର ସୃଷ୍ଟି ଓ ପ୍ରୟୋଗ ହୋଇଥିଲା।
ଷୋଡ଼ଶ ସତବ୍ଧିରେ ରାଷ୍ଟ୍ର,ଗିର୍ଜା ଓ ସାମନ୍ତବାଦୀ ପ୍ରଭୁମାନଙ୍କର ନିରଙ୍କୁଶ କ୍ଷମତା ବିରୁଦ୍ଧରେ ପ୍ରତିକ୍ରିୟା ସ୍ୱରୂପ ଉଦାରବାଦର ଉନ୍ମେଷ ହୋଇଥିଲା ଯାହା ସପ୍ତଦଶ ଶତାବ୍ଦୀରେ ଓ ତା'ପରେ ବିକଶିତ ହେଲା।
ବୈଜ୍ଞାନିକ ଚେତନା, ବ୍ୟକ୍ତିବାଦୀ ବିଚାର ଓ ମଧ୍ୟବିତ ଶ୍ରେଣୀର ଉଦ୍ଭବ ତତ୍କାଳୀନ ସାମାଜିକ ଚିନ୍ତନ ଓ ପରମ୍ପରାରେ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଆଣିବାକୁ ବାଧ୍ୟ କଲା ଷୋଡ଼ଶ ସତବ୍ଧିରେ ଇଟାଲୀୟ ଦାର୍ଶନିକ ନିକୋଲୋ ମାକିଆଭେଲି ରାଷ୍ଟ୍ର ଓ ରାଜନୀତିକୁ ଧର୍ମଠାରୁ ପୃଥକ କରିଥିଲେ।
ସପ୍ତଦଶ ସତବ୍ଧିରେ ଇଂରେଜ ଦାର୍ଶନିକ ଜନ ଲକ ସୀମିତ ଓ ସାମ୍ବିଧାନିକ ସରକାର ଉପରେ ଗୁରୁତ୍ୱ ଆରୋପ କଲେ।
ଅଷ୍ଟାଦଶ ଶତାବ୍ଦୀରେ ମଣ୍ଟେସ୍କୁ କ୍ଷମତା ପୃଥକିକରଣ ତତ୍ତ୍ୱ ଓ ରୁଷୋ ଜନପ୍ରିୟ ସର୍ବଭୌମତ୍ୱ ବିଷୟରେ ଅବତାରଣା କରି ଉଦାରବାଦକୁ ପ୍ରୋତ୍ସାହିତ କରିଥିଲେ।
ଉନବିଂଶ ଶତାବ୍ଦୀରେ ଜନ ଷ୍ଟୁଆର୍ଟ ମିଲ ବ୍ୟକ୍ତି ସ୍ୱତନ୍ତ୍ରତା ଓ ଉଦାରବାଦୀ ଗଣତନ୍ତ୍ର ଉପରେ ଜୋର ଦେଇଥିଲେ।
ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଗ୍ରୋଚେ,ବୋଦାଂ,ଥୋମାସ ପେନ୍, ହବସ୍,ଜେରେମି ବେଂଥାମ ଇତ୍ୟାଦି ଉଦାରବାଦ ସପକ୍ଷରେ ନିଜନିଜର ବଳିଷ୍ଠ ଯୁକ୍ତି ଉପସ୍ଥାପନ କରିଥିଲେ।
ରାଷ୍ଟ୍ରକୁ ସକାରାତ୍ମକ ଭୂମିକା ପ୍ରଦାନ କରୁଥିବାରୁ ଏହାକୁ ସକାରାତ୍ମକ ଉଦାରବାଦ କଉହାଯାଏ।
ବିଂଶ ଶତାବ୍ଦୀର ପ୍ରାରମ୍ଭରୁ ସକାରାତ୍ମକ ଉଦାରବାଦର ବ୍ୟାପକ ପ୍ରସାର ଘଟିଲା।
ରାଷ୍ଟ୍ରକୁ ଏକ ଆବଶ୍ୟକ ମନ୍ଦ ଅନୁଷ୍ଠାନ ରୂପେ ବିବେଚନା କରାନଯାଇ ତାହାକୁ ଏକ ସକାରାତ୍ମକ ମଂଗଳ ରୂପେ ଗଣନା କରାଗଲା।
ରାଷ୍ଟ୍ର ଏକ ନୈତିକ ଅନୁଷ୍ଠାନ ହିସାବରେ ସମାଜର ସର୍ବବିଧ ମଂଗଳ ସାଧନ ନିମନ୍ତେ ବହୁବିଧ କ୍ଷମତା ଓ କାର୍ଯ୍ୟଭାର ଗ୍ରହଣ କରିଥାଏ।
ବ୍ୟକ୍ତି ସ୍ୱତଂତ୍ରତାର ସଂପୂଣ୍ଣ ଉପଲବ୍ଧି ନିମନ୍ତେ ପର୍ଯ୍ୟାପ୍ତ ସୁଯୋଗ ସୃଷ୍ଟି କରିବା ଓ ବ୍ୟକ୍ତି ସ୍ୱତଂତ୍ରତା ଯେପରି ସମାଜର ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ସ୍ୱାର୍ଥହାନି ନକରେ ତାହା ଦେଖିବା ସଂଗେ ସଂଗେ ସେଥିପାଇଁ ଆବଶ୍ୟକ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିବା ରାଷ୍ଟ୍ରର କାର୍ଯ୍ୟ।
ରାଷ୍ଟ୍ର ଅର୍ଥନୈତିକ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମର ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ଓ ସୁପରିଚାଳନା ମାଧ୍ୟମରେ ସମାଜରୁ ଦାରିଦ୍ର୍ୟ, ଶୋଷଣ, ଅଜ୍ଞତା, ଅସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ, କ୍ଷୁଧା ଆଦି ଦୂର କରିବା ସଂଗେ ସଂଗେ ସାମାଜିକ ସମୃଦ୍ଧି ଓ ଜନ ମଂଗଳ ଦାଇତ୍ୱ ବହନ କରିଥାଏ।
ଉଭୟ ବ୍ୟକ୍ତି ଓ ସମାଜର ନୈତିକ,ବୌଦ୍ଧିକ, ସାମାଜିକ, ଅର୍ଥନୈତିକ, ସାଂସ୍କୃତିକ ଓ ରାଜନୈତିକ ମଂଗଳ ସାଧନ କରିବା ଏବଂ ବ୍ୟକ୍ତି ସ୍ୱତଂତ୍ରତା ସହ ସମୂହ କଲ୍ୟାଣ ଓ ଜାତୀୟ ସଂହତି ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିବା ପାଇଁ ରାଷ୍ଟ୍ର ଗୁରୁ ଦାଇତ୍ୱ ବହନ କରେ।
ଦ୍ୱିତୀୟ ବିଶ୍ୱଯୁଦ୍ଧ ପରେ ସକାରାତ୍ମକ ଉଦାରବାଦରେ ମଧ୍ୟ କେତେକ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଦେଖା ଦେଲା।
ମୁଖ୍ୟତଃ ସର୍ବଧିକାରବାଦୀ ବ୍ୟବସ୍ଥାର ଅତ୍ୟାଚାରରୁ ମାନବଜାତିକୁ ରକ୍ଷା କରିବା ନିମନ୍ତେ ସମସାମୟିକ ଉଦାରବାଦର ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଥିଲା ।
ବ୍ୟକ୍ତିର ବ୍ୟକ୍ତିତ୍ୱ ଓ ତାହାର ସାମାଜିକ ଗୋଷ୍ଠୀଗୁଡ଼ିକ ଉପରେ ଏହା ଅଧିକରୁ ଅଧିକ ଗୁରୁତ୍ୱ ଆରୋପ କରେ।
କାରଣ ସମସାମୟିକ ଉଦରବାଦୀଙ୍କ ମତରେ ରାଷ୍ଟ୍ର ହେଉଛି ଗୋଷ୍ଠୀ ବା ବର୍ଗମାନଙ୍କର ମହା ସଂଘ ବା ସଂଘ ମାନଙ୍କର ସଂଘ।
ରାଷ୍ଟ୍ର ସେହି ଗୋଷ୍ଠୀ, ବର୍ଗ ବା ସଂଘ ମାନଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟକଳାପର ସମନ୍ୱୟ ରାକ୍ଷକରେ ଓ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ବିବାଦର ସମାଧାନ କରେ।
ସମସାମୟିକ ଉଦାରବାଦର ପ୍ରବକ୍ତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଛନ୍ତି ସୁମ୍ପେଟର, ରବର୍ଟ ଡ଼ଲ ,ଚାପମ୍ୟାନ ରଲସ,ଜନ ଡିବେ ଇତ୍ୟାଦି।
ମନୋବୃତି ହିସାବରେ ସାମାଜିକ କାର୍ଯ୍ୟାନୁଷ୍ଠାନ ନିମନ୍ତେ ଏହା ଯୁକ୍ତି ବା ହେତୁ ଓ ବୈଜ୍ଞାନିକ ପଦ୍ଧତିକୁ ପଥ ପ୍ରଦର୍ଶକ ରୂପେ ଗ୍ରହଣକରେ।
ସପ୍ତଦଶ,ଅଷ୍ଟାଦଶ ଓ ଉନବିଂଶ ଶତାବ୍ଦୀର ଉଦାରବାଦ ବ୍ୟକ୍ତିର ସ୍ୱତନ୍ତ୍ରତା, ମର୍ଯ୍ୟାଦା, ବ୍ୟକ୍ତିତ୍ୱ ଓ ଯୁକ୍ତିଯୁକ୍ତତା ଉପରେ ପ୍ରାଧାନ୍ୟ ଦେଉଥିଲେ ମଧ୍ୟ ସାର୍ବଜନୀନ ନଥିଲା; ବରଂ ଏହା କେବଳ ପୁଞ୍ଜିବାଦୀ ଶ୍ରେଣୀ ମଧ୍ୟରେ ସୀମିତ ଥିଲା।
ଏହା ବ୍ୟକ୍ତି ସ୍ୱତନ୍ତ୍ରତା ଉପରେ ସର୍ବାଧିକ ଗୁରୁତ୍ୱ ପ୍ରଦାନକରୁଥିଲା ଏବଂ ବ୍ୟକ୍ତିକୁ ସମସ୍ତପ୍ରକାର ଅତ୍ୟାଚାର ଓ ନିରଙ୍କୁଶ କ୍ଷମତା କବଳରୁ ମୁକ୍ତ ରଖିବାକୁ ଚାହୁଁଥିଲା।
ସେହି କାରଣରୁ ଏହା ରାଷ୍ଟ୍ରକୁ ମଧ୍ୟ ଏକ ଆବଶ୍ୟକ ମନ୍ଦ ଅନୁଷ୍ଠାନ ବୋଲି ବିଚାରୁଥିଲା।
ରାଷ୍ଟ୍ର ଏକ କୁତ୍ରିମ ଅନୁଷ୍ଠାନ ଯାହା ବ୍ୟକ୍ତିମାନଙ୍କର ସମତି ବଳରେ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଛି।
ଉଦାରବାଦର ଏହିରୂପ ବ୍ୟକ୍ତି ସ୍ୱାଧୀନତାରେ ରାଷ୍ଟ୍ରର ହସ୍ତକ୍ଷେପକୁ ବାରଣ କରୁଥିବାରୁ ଓ ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରଯୁଜ୍ୟ ହୋଇନଥିବାରୁ ଏହାକୁ ନକାରାତ୍ମକ ଉଦାରବାଦକୁହାଯାଏ।
ଏହାର ପ୍ରବକ୍ତା ମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଛନ୍ତି ଜନ ଲକ, ମାକିଆଭେଲି, ଥମାସ ମୁର, ରୁଷୋ, ଆଡାମ ସ୍ମିଥ୍ ଇତ୍ୟାଦି।
ମୁକ୍ତ ଓ ପର୍ଯ୍ୟାପ୍ତ ଯୋଗାଯୋଗ ବ୍ୟବସ୍ଥା, ରାଜନୈତିକ ଦଳ ଗଠନ ଓ ନିର୍ବାଚନରେ ଅଂଶ ଗ୍ରହଣର ସ୍ୱାଧୀନତା, ଗୋଟିଏ ବର୍ଗ ଅନ୍ୟ ଗୋଟିଏ ବର୍ଗକୁ ଦମନ କରିବାର ଅଧିକାର ବିରୋଧ।
୧୦ଟି ଟେଷ୍ଟ ମାନ୍ୟତା ପ୍ରାପ୍ତ ଦଳ ସହ ୨୦୦୭ ଯୋଗ୍ୟତା ପ୍ରତିଯୋଗୀତାରେ ବିଜୟୀ ହେଇଥିବା ଦୁଇ ଦଳ କେନିୟା ଓ ସ୍କଟଲାଣ୍ଡ ଭାଗନେଇଥିଲେ ।
ପ୍ରତି ଗ୍ରୁପର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ୨ଟି ଦଳକୁ ନେଇ ପରବର୍ତ୍ତୀ ପର୍ଯ୍ୟାୟ ସୁପର ୮ ଖେଳା ଯାଇଥିଲା ।
ଏକ ମେଚ ଟାଇଭାବରେ ସମାପ୍ତ ହେଲେ ସେ କ୍ଷ୍ଯେତ୍ରରେ ଏକ ବୋଲ ଆଉଟର ବ୍ୟବସ୍ଥା ଥିଲା ।
ଗ୍ରୁପ ସ୍ତରରେ ଭରତ ଓ ପାକିସ୍ତାନ ମେଚ ଏହି ପଦ୍ଦତିରେ ନିର୍ଣୟ ହେଇ ଭାରତ ବିଜୟୀ ହେଇଥିଲା ।
ବିଶ୍ୱ ଟେଷ୍ଟ ରେଙ୍କିଙ୍ଗରେରେ ଥିବା ୧୦ଟି ଦଳ ସିଧା ସଳଖ ଯୋଗ୍ୟତା ଅର୍ଜନ କରିବା ବେଳେ ଅନ୍ୟ ଦୁଇଟି ଦଳ ଯୋଗ୍ୟତା ଅର୍ଜନ ପ୍ରତିଯୋଗୀତାର ପ୍ରଥମ ସ୍ଥାନରେ ଥିବା ଦୁଇ ଦଳ କେନିୟା ଓ ସ୍କଟଲାଣ୍ଡ ହେଇଥିଲେ ।
ସେମାନେ ନିଉଜିଲାଣ୍ଡ ସହ ମେଚରେ ମାତ୍ର ୭୩ ରଣରେ ଆଉଟ ହେଇଥିବା ବେଳେ ଶ୍ରୀଲଙ୍କା ତାଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ତତ୍କାଳୀନ ବିଶ୍ୱ ରେକର୍ଡ ୨୬୦ ରନ କରିଥିଲେ ।
ଏହି ଗ୍ରୁପରେ ୱେଷ୍ଟ ଇଣ୍ଡିଜର କ୍ରିଷ୍ଟ ଗେଲଙ୍କ ଦକ୍ଷିଣ ଆଫ୍ରିକା ସହ ମେଚରେ ରେକର୍ଡ ୧୧୭ ରନ ର ପାରି ସତ୍ତ୍ୱେ , ୱେଷ୍ଟ ଇଣ୍ଡିଜ ଉଭୟ ମେଚରେ ପରାଜିତ ହେଇ ଟୂର୍ଣାମେଣ୍ଟରୁ ବିଦାୟ ନେଇଥିଲା ।
ଏହି ଗ୍ରୁପରେ ବିଶ୍ୱ ଚମ୍ପିୟାନ ଅଷ୍ଟ୍ରେଲିଆ ଜିମ୍ବାୱେ ନିକଟରୁ ପରାସ୍ତ ହେବା ସତ୍ତ୍ୱେ ସୁପର ୮କୁ ଯାଇପାରିଥିଲା ।
ଗ୍ରୁପ ସ୍ତର ଓ ସୁପର ଏଇଟ ସ୍ତରରେ ନିମ୍ମ ପ୍ରକାର ପୋଏଣ୍ଟ ପ୍ରଦାନ ବ୍ୟବସ୍ଥା ଥିଲା ।
ସେ ନୂଆ ନୂଆ ଫଟୋ ଉଠାଇବା ଆରମ୍ଭ କରିଥିବାରୁ ତାଙ୍କ ପାଖରେ ଫଟୋ ଉଠେଇବା ପାଇଁ କୌଣସି ମଡେଲ ରାଜି ହେଉନଥିଲେ ।
ସେଥିପାଇଁ ୨୦୦୩ ମସିହାରେ ସନ୍ଦୀପ ବିଶ୍ୱରେକର୍ଡ଼ କରିବା ପାଇଁ ଲିମ୍‌କା ବୁକ୍ ଅଫ୍ ରେକର୍ଡ଼‌ର ମୁଖ୍ୟ ପରିଚାଳିକା ବିଜୟା ଘୋଷଙ୍କ ଦେଖା କରିଥିଲେ ।
ଏହି ସବୁକାମ ପାଇଁ ଏକ ଇଭେଣ୍ଟ ମ୍ୟାନେଜମେଣ୍ଟ ସଂସ୍ଥାର ଆବଶ୍ୟକ ଥିଲା ମାତ୍ର ସେତେବେଳେ ସନ୍ଦୀପଙ୍କର ତିନି ବର୍ଷ ତଳର ଏକ ବିଫଳତାର କାହାଣୀ ତାଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ କରିଥିଲେ ।
୧୯୯୯ ମସିହା ଡିସେମ୍ବର ୩୧ ତାରିଖ ରାତିରେ ୨୦୦୦ ମସିହାର ନବ ବର୍ଷକୁ ସ୍ୱାଗର କରିବା ପାଇଁ ସନ୍ଦୀପ ଏକ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମର ଆୟୋଜନ କରିଥିଲେ, ଯେଉଁଥିରେ ସେ ତାଙ୍କର ଜଣେ ବନ୍ଧୁଙ୍କଠାରୁ ଠକାମୀର ଶିକାର ହେବା ସ‌ହ କ୍ଷତି ସ‌ହିଥିଲେ ।
ମାତ୍ର ସେହି କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମରେ ସନ୍ଦୀପଙ୍କର ଅଭିଜ୍ଞତା ତାଙ୍କୁ ସେହି ବିଶ୍ୱରେକର୍ଡ଼ କରିବା ସମୟରେ ପରିଚଳନାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରିଥିଲେ ।
ବିଭିନ୍ନ ସଭାମାନଙ୍କରେ ସନ୍ଦୀପଙ୍କର ବକ୍ତୃତା ବିଷୟରେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କର ଅନ୍ୟ ଏକ ବିଫଳତାର କାହାଣୀ ରହିଛି ।
୨୦୦୨ରେ ସନ୍ଦୀପ ତାଙ୍କର ବ୍ୟବସାୟିକା ସାଥୀଙ୍କ କୂଟ ଚକ୍ରାନ୍ତରେ ଶିକାର ହୋଇ କମ୍ପାନୀରୁ ବିଦା ହେବା ପରେ ନିରାଶ ହୋଇ ୬ମାସ ଯାଏ କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟ କରିନଥିଲେ ।
ଯେହେତୁ ସନ୍ଦୀପ ବ୍ୟବସାୟ ଉପରେ କୌଣିସ ଅଧ୍ୟୟନ କରି ନ ଥିଲେ ଏବଂ ସେ ସ୍ନାତକ ମଧ୍ୟ ପାଇ ନ ଥିଲେ, ସେଥିପାଇଁ କୌଣସି ପୁସ୍ତକ ପ୍ରକାଶକ ସଂସ୍ଥା ତାଙ୍କର ସେହି ବ‌ହିଟିକୁ ଛାପିବାକୁ ରାଜି ହୋଇ ନ ଥିଲେ ।
ସେହି ବ‌ହିଟିର ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ୧୦୦୦ରୁ ଖଣ୍ଡରୁ ମାତ୍ର କେତେଖଣ୍ଡ ବିକ୍ରି ହୋଇଥିଲା ଏବଂ ସେତେବେଳେ ସନ୍ଦୀପଙ୍କୁ ଏକ ବଡ଼ ବିଫଳତାର ସାମ୍ନା କରିବାକୁ ପଡ଼ିଥିଲା ।
ମାତ୍ର ସେତେବେଳେ ସନ୍ଦୀପ ସେହି ବ‌ହିଟିକୁ ଲେଖିବା ପାଇଁ ପାଖାପାଖି ୫୦ରୁ ଅଧିକ ବ‌ହି ପଢ଼ିଥିଲେ ।
ସନ୍ଦୀପ ମାହେଶ୍ୱରୀ ଦିଲ୍ଲୀରେ ଏକ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ପରିବାରରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ।
ସେ ତାଙ୍କର ଜଣେ ବନ୍ଧୁଙ୍କ ସ‌ହ ମିଶି ୨୦ବର୍ଷ ଧରି ଏକ ଆଲୁମିନିୟମ ବ୍ୟବସାୟ କରୁଥିଲେ ।
ଏହାପରେ ସନ୍ଦୀପ ତାଙ୍କ ପରିବାର ଭରଣପୋଷଣ ପାଇଁ ତାଙ୍କ ମାଆଙ୍କ ସ‌ହ ମିଶି ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ବ୍ୟବସାୟ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ।
ସନ୍ଦୀପ ଘରେ ବ୍ୟବସାୟରେ ମାଆଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ କରିବା ସ‌ହ ପାଠ ପଢ଼ା ଜାରି ରିଖିଥିଲେ ।
ସେ କଲେଜରେ ପଢ଼ୁଥିବା ବେଳେ ମଡେଲିଂରେ ମଧ୍ୟ ଯୋଗ ଦେଇଥିଲେ ମାତ୍ର ସେଥିରେ ମଧ ସେ ବିଫଳ ହୋଇଥିଲେ ।
ଏହାପରେ ଯେତେବେଳେ ସେ ୨୦୦୬ରେ ଇମେଜେସ୍ ବଜାରର ୱେବସାଇଟ୍‌ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ, ସେତେବେଳେ ତାଙ୍କର ୱେବସାଇଟ୍ ଖୋଲିବାକୁ ୩ରୁ ୫ମିନିଟ୍ ଲାଗୁଥିଲା, ଯେଉଁଥିପାଇଁ ତାଙ୍କ ୱେବସାଇଟ୍ ସେତେଟା ସକ୍ରିୟ ହୋଇପାରିନଥିଲା ।
ମାତ୍ର ସେତେବେଳେ ସନ୍ଦୀପ ଭାଙ୍ଗି ନ ପଡ଼ି, ୮ଦିନ ଧରି ତାଙ୍କ ଅଫିସ୍‌ରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ ।
ସେହି ଆଠଦିନ ଭିତରେ ସେ ବିଭିନ୍ନ ବ‌ହି ଏବଂ ଇଣ୍ଟରନେଟ୍‌ରୁ ପ୍ରୋଗ୍ରାମିଂ ବିଷୟରେ ଅନେକ ତ‌ଥ୍ୟ ପଢ଼ିଥିଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କ ୱେବସାଇଟ୍‌ର ଡାଟାବେସ୍‌ରେ ଥିବା ଅସୁବିଧାକୁ ସେ ନିଜେ ଧରିଥିଲେ, ଯାହକି ତାଙ୍କର ୱେବ ଡେଭଲପର୍‌ମାନେ ପରବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ ଠିକ୍ କରିବାରେ ବିଫଳ ହୋଇଥିଲେ ।
୨୦୦୨ରେ ସନ୍ଦୀପ ଆରମ୍ଭ କରି ବିଫଳ ହୋଇଥିବା ସେହି କମ୍ପାନୀରେ ତାଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ ପୁଣିଥରେ ଚାରିବର୍ଷ ପରେ ତାଙ୍କର ସଫଳତାର କେନ୍ଦ୍ର ପାଲଟିଥିଲା ।
୨୦୦୧ରେ ସନ୍ଦୀପ ଜାପାନ ଲାଇଫ୍ ନାମକ ଏକ ବଡ଼ କମ୍ପାନୀରେ ଯୋଗଦେଇଥିଲେ, ଯେଉଁଠି ସେ ମାତ୍ର ଅଳ୍ପଦିନରେ ଭଲ ରୋଜଗାର କରିବାର ଆରମ୍ଭ କରିଦେଇଥିଲେ ।
ମାତ୍ର ସନ୍ଦୀପଙ୍କର ସ‌ହଭାଗୀଙ୍କର କିଛି କୂଟ ଚକ୍ରାନ୍ତ ଯୋଗୁଁ ତାଙ୍କୁ ସେହି କମ୍ପାନୀରୁ ନିରାଶ ହୋଇ କ୍ଷତି ସ‌ହି କମ୍ପାନୀ ଛାଡ଼ିବାକୁ ପଡ଼ିଥିଲା ।
ସନ୍ଦୀପ ମଡେଲିଂ କରୁଥିବା ବେଳେ ତାଙ୍କର ଚିତ୍ରୋତ୍ତଳନ ପ୍ରତି ଆକର୍ଷଣ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଥିଲା ଏବଂ ସେ ଦୁଇ ସପ୍ତାହ ପାଇଁ ଏକ ଚିତ୍ରୋତ୍ତଳନ ପ୍ରିଶିକ୍ଷଣ କେନ୍ଦ୍ରରେ ଯୋଗଦେଇଥିଲେ ।
ଏହା ପରେ ସେ ୧୨୦୦୦ଟଙ୍କା ଦେଇ ଏକ କ୍ୟାମେରା କିଣିଥିଲେ , ଯେଉଁଥିରେ ସେ ତାଙ୍କର ବନ୍ଧୁ ପରିବାରର ସବୁ ଲୋକଙ୍କର ଫଟୋ ଉଠାଇଥିଲେ ।
ସେତେବେଳେ ସେ ଦିନ‌କୁ ୪୦୦ଟଙ୍କା ଭଡ଼ାରେ ଏକ ଷ୍ଟୁଡ଼ିଓରେ ଫଟୋ ଉଠାଉଥିଲେ ।
ସନ୍ଦୀପ ତାଙ୍କ ଜୀବନରେ ସଫଳ ହେବା ପରେ ତାଙ୍କର ଜୀବନରେ ଘଟିଥିବା ଅନେକ କିଛି ଘଟଣାକୁ ସେ ସମସ୍ତ ଯୁବପିଢ଼ୀଙ୍କ ଆଗରେ ବାଣ୍ଟିବାକୁ ଚାହିଁଥିଲେ ଏବଂ ଜଣେ ବକ୍ତା ଭାବରେ ସେ ବିଭିନ୍ନ ସଭାର ଆୟୋଜନ କରିଥିଲେ ।
ସନ୍ଦୀପ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟରେ ପଢ଼ୁଥିବା ବେଳେ ମଡେଲିଂ ସ‌ହ କିଛି ଆଲବମ୍ ମଧ୍ୟ ନିର୍ମାଣ କରିଥିଲେ, ଯାହା ସେତେବେଳେ ସକ୍ରିୟ ହୋଇପାରିନଥିଲା ମାତ୍ର ସେତେବେଳର ସେହି ଆଲବମ୍‌ର ଅଭିଜ୍ଞତା ତାଙ୍କୁ ଜଣେ ବକ୍ତା ଭାବରେ ଗଢ଼ିବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରିଥିଲା ।
ସେ ଚିତ୍ରୋତ୍ତଳନରେ ଲିମ୍‌କା ବୁକ୍ ଓଫ୍ ରେକର୍ଡ଼୍ସ‌ରେ ୧୦ଘଣ୍ଟା ଭିତରେ ୧୦୦ ଜଣ ମଡେଲଙ୍କର ଫଟୋ ଉଠାଇ ବିଶ୍ୱରେକର୍ଡ଼ ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲେ ।
ଅନେକ ବ୍ୟବସାୟରେ ବିଫଳ ହେବା ପରେ ସେ ଚିତ୍ରୋତ୍ତଳନରେ ଇମେଜ ବଜାର ନାମକ ନିଜସ୍ୱ ୱେବସାଇଟ୍‌ରେ ଭାରତୀୟ ମଡେଲମାନଙ୍କର ଫଟୋ ସ୍ଥାନିତ କରିଥିଲେ ଯେଉଁଥିରୁ ଅଧିକାଂଶ ଖବରକାଗଜରେ ଫଟୋ ଛପାଯାଉଛି ।
ସନ୍ଦୀପଙ୍କଦ୍ୱାରା ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିବା ଇମେଜେସ୍ ବଜାରଦ୍ୱାରା ଫଟୋ ଉଠାଉଥିବା କୌଣସି ମଡେଲଙ୍କଠାରୁ ସେ ଟଙ୍କା ନିଅନ୍ତିନି ବରଂ ସେମାନଙ୍କୁ କାମ ଖୋଜିଦେଇ ସେମାନଙ୍କୁ ରୋଜଗାର ଯୋଗାଇଦେଇଥାନ୍ତି ।
ଏହି ବନ୍ଧ ଓ ଜଳବିଦ୍ୟୁତ ପ୍ରକଳ୍ପ ଆନ୍ଧ୍ରପ୍ରଦେଶ ଓ ଓଡ଼ିଶାର ମିଳିତ ସହଯୋଗରେ ନିର୍ମିତ ।
ଜଳପୁଟ ଜଳାଶୟର ଜଳ ସ୍ତରରୁ ନିମ୍ମକୁ ୪୦୦ ମିଟର ଜଳ ଟନେଲ ସହାୟତାରେ ତଳକୁ ୧୫ କିଲୋମିଟର ଦୂରକୁ ନେଇ ନୂତନ ଜଳ ବିଦ୍ୟୁତ କେନ୍ଦ୍ର ନିର୍ମାଣ କରିବାର ଯୋଜନା ହେଇଛି ।
ଏଠାରେ ବାଲିମେଲା ପ୍ରକଳ୍ପର ବଳକା ପ୍ରବାହିତ ଜଳକୁ ନେଇ ଏକ ବୃହତ ପ୍ରକଳ୍ପର ପରିଯୋଜନା କରାଯାଇଛି ।
ଏହାର ନିର୍ମାଣ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ବର୍ତ୍ତମାନ ରହିଥିବା ପ୍ରକଳ୍ପକୁ କୋଲାବ ନଦୀର ବଳକା ଜଳ ଆଣି କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ ରହିବା ।
ପୁନଶ୍ଚ ଏହି ଜଳ ବିଦ୍ୟୁତ ପ୍ରକଳ୍ପରୁ ନିର୍ଗତ ଜଳଦ୍ୱାରା ବହୁ ଅଞ୍ଚଳ ଜଳସେଚନ ହେଇ ପାରିବ ।
ଜଳପୁଟ ବନ୍ଧ, ଭାରତୀୟ ରାଜ୍ୟ ଆନ୍ଧ୍ର ପ୍ରଦେଶର ବିଶାଖାପାଟଣା ଜିଲ୍ଲାରେ ଓଡ଼ିଶାର ସୀମାକୁ ଲାଗିରହିଥିବା ଏକ ଜଳବିଦ୍ୟୁତ ପ୍ରକଳ୍ପ ।
୪୮ କିଲୋମିଟର ଯାଏ ଏହି ନଦୀ ସର୍ପିଳ ଗତିପଥରେ ପଡୱା ଉପତ୍ୟକାରେ ପ୍ରବାହିତ ହେଲା ପରେ ଜୟପୁର ସହରର ଦକ୍ଷିଣରେ ୪୮ କିଲୋମିଟର ଦୂରରେ ଏହା ପଶ୍ଚିମ ଦିଗକୁ ମୁହେଁଇ ଥାଏ ।
ଏହା ମାଳଭୂମି ଅଞ୍ଚଳ ଦେଇ ପ୍ରବାହିତ ହେଇ ଡୁଡୁମା ଜଳପ୍ରପାତ ଭାବରେ ତୀବ୍ର ଗତିରେ ନିଚ୍ଛ ଭୂମିକୁ ପ୍ରବାହିତ ହେଇଥାଏ ।
ଜଳପୁଟ ଓଡ଼ିଶା ରାଜ୍ୟ ଓ ଆନ୍ଧ୍ରପ୍ରଦେଶ ରାଜ୍ୟର ସୀମାରେ ଥିବା ଏକ ଗ୍ରାମ ।
ପ୍ରଥମେ ଜଳଭଣ୍ଡାରକୁ ତେଣ୍ଟାପୁଟ କୁହାଯାଉଥିଲା ଓ ଏହାର ଚତୁର୍ଦିଗରେ ଆଦିବାସୀ ଜନବହୁଳ ଗ୍ରାମ ସବୁ ରହିଛି ।
ଜଳପୁଟ , ମାଛକୁଣ୍ଡ ଓ ଅନୁକଡେଲ୍ଲୀ ଏହି ତିନିଟି ସ୍ଥାନକୁ ନେଇ ତ୍ରିଭୁଜାକାର ଅଞ୍ଚଳରେ ଜଳବିଦ୍ୟୁତ ପ୍ରକଳ୍ପ ରହିଛି ଓ ଏଠାରୁ ବିଜୁଳିଶକ୍ତି ନିକଟସ୍ଥ ବିଜଯୱାଦା , ବିଶାଖାପାଟଣା , କୋରାପୁଟ ଓ ଜୟପୁର ସହରକୁ ଯୋଗାଣ ହେଇଥାଏ ।
ଦାଦା ରବୀନ୍ଦ୍ର ମୋହନ ଦାସ ଓ ଖୁଡ଼ି ଗୋଦାବରୀ ଦେବୀ ସମାଜସେବାରେ ବ୍ରତୀ ଥିଲେ ।
ମହାତ୍ମା ଗାନ୍ଧୀଙ୍କ ଓଡ଼ିଶା ଗସ୍ତକାଳରେ ଖୁଡ଼ି ଗୋଦାବରୀ ଦେବୀ ତାଙ୍କୁ ଓଡ଼ିଆ ପଢ଼ାଉଥିଲେ ।
ପିଲାଟି ଦିନରୁ ଶାନ୍ତି ଦେବୀ ଗାନ୍ଧିଜୀ ଏବଂ ବିନୋବା ଭାବେଙ୍କ ଆଦର୍ଶରେ ଅନୁପ୍ରାଣିତ ହୋଇଥିଲେ ।
ଶାନ୍ତି ଦେବୀ ଇଣ୍ଟରମିଡିଏଟ ପାସ କଲାପରେ କଲେଜ ଛାଡ଼ି ସମାଜ ସେବା ନିମିତ୍ତ ସ୍ୱାମୀ ରତନ ଦାସଙ୍କ ସହ କୋରାପୁଟ ଜିଲ୍ଲାକୁ ଚାଲିଆସିଥିଲେ ।
୧୯୫୩ ମସିହାରେ ତତ୍କାଳୀନ କୋରାପୁଟ ଜିଲ୍ଲାର ସଂଖଳାପଦର ଗ୍ରାମରେ ଏକ ଆଶ୍ରମ ସ୍ଥାପନ କରି ଗ୍ରାମର ଦୁଃସ୍ଥ ତଥା ଅଶିକ୍ଷିତ ଆଦିବାସୀଙ୍କ ସେବା କରି ନିଜର ସମାଜ ସେବା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ।
ସଂଖଳାପଦର ଗ୍ରାମରେ ଶାନ୍ତିଦେବୀଙ୍କ ପ୍ରୟାସରେ ଆଦିବାସୀଙ୍କ ଜୀବନ ଧାରାରେ ବେଶ୍ ପରିବର୍ତ୍ତନ ପରିଲକ୍ଷିତ ହେବାର ଦେଖି ସେ ୧୯୬୪ ମସିହାରେ ରାୟଗଡ଼ାଠାରେ ମାତ୍ର ସାତ ଜଣ ଆଦିବାସୀ ଝିଅଙ୍କୁ ନେଇ ସେବା ସମାଜ ନାମକ ଏକ ସେମାଜସେବୀ ଅନୁଷ୍ଠାନ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିଥିଲେ ।
ପୁଣି ୧୯୮୦ ମସିହାର ପ୍ରଳୟଙ୍କରୀ ବନ୍ୟା ପରେ ବାତ୍ୟା ପ୍ରପୀଡିତ ଆଦିବାସୀ ପିଲାଙ୍କ ସେବା ନିମିତ୍ତ ଜବରଗୁଡାଠାରେ ଅନ୍ୟ ଏକ ଆଶ୍ରମ ମଧ୍ୟ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିଥିଲେ ।
ବିନୋବା ଭାବେଙ୍କ "ଅହିଂସାର ଅନ୍ୱେଷଣ" ପୁସ୍ତକର ସେ ଓଡ଼ିଆ ଅନୁବାଦ କରିଥିଲେ ।
ତାଙ୍କର ସମାଜସେବା ନିମନ୍ତେ ସେ ପଦ୍ମଶ୍ରୀ ଏବଂ ଯମୁନାଲାଲ ବଜାଜ ପୁରସ୍କାରରେ ସମ୍ମାନୀତ ହୋଇଥିଲେ ।
ସେ ୧୯୯୩ ଫେବୃଆରୀରେ ଗୁଣପୁର ନିକଟସ୍ଥ ଲିମାମେଡାଠାରେ ଆଦିବାସୀ ଝିଅଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ଏକ ଅନାଥାଶ୍ରମ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିଥିଲେ ।
ଅନାଥାଶ୍ରମରେ ଶିଶୁ କନ୍ୟାଙ୍କ ସାମଗ୍ରିକ ବିକାଶ ଏବ ଛତିଶଗଡ଼ ଏବଂ ଓଡ଼ିଶାର ମାଓବାଦୀ ଅଂଚଳରେ ଶାନ୍ତି ପାଇଁ ତାଙ୍କର ମହତ୍ତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ମହତ ଅବଦାନ ରହିଥିଲା ।
ଫିଲିପାଇନ ପଇସା, ପୂର୍ବନାମ "ପେସୋ" (ଫିଲିପାଇନ ଇଂଗ୍ରାଜି ଉଚ୍ଚାରଣ:/ /, / /; ଫିଲିପିନୋ ଭାଷା "ପିସୋ" କିମ୍ବା "ପ୍ସୋ"; ସାଇନ: ₱; କୋଡ: )ଦ୍ୱାରା ଇଂଗ୍ରାଜିରେ ସନ୍ଦର୍ଭିତ କରାଯାଇଥାଏ, ଏହା ଫିଲିପାଇନର ଆଧିକାରିକ ମୁଦ୍ରା ଅଟେ ।
ସଂଯୁକ୍ତ ରାଜ୍ୟ ଆମେରିକାର ଏକ ପୂର୍ବ ଉପନିବେଶ ରୂପେ, ଦେଶ ନିଜ ମୁଦ୍ରାଗୁଡ଼ିକ ଉପରେ ଇଂରାଜୀର ପ୍ରୟୋଗ କରିଥିଲେ, ତା'ସହିତ ପେସୋ ଶବ୍ଦ 1967 ମସିହା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନୋଟ ଏବଂ ପଇସାରେ ପ୍ରଦର୍ଶିତ ରହିଥିଲା ।
ଫିଲିପିନୋ ଭାଷାକୁ ଏହାର ନୋଟ ଏବଂ ପଇସା ନିଜର କରିବା ପରେ "ପେସୋ" ଶବ୍ଦର ପ୍ରୟୋଗ ଏବେ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଉଛି ।
1949 ମସିହାରର , ଫିଲିପାଇନର ସେଣ୍ଟ୍ରାଲ ବ୍ୟାଙ୍କ କାଗଜର ପଇସା ଗୁଡିକୁ ସମ୍ଭାଳିଥିଲା ।
ଫିଲିପାଇନର ପଇସା ଏବଂ ବ୍ୟାଙ୍କ ନୋଟକୁ "ଫ୍ୟୁଜନ ସିଟି"ରେସ୍ଥିତ ସେଣ୍ଟ୍ରାଲ ବ୍ୟାଙ୍କ ର ସୁରକ୍ଷିତ ପରିସରରେ ମୁଦ୍ରିତ କରାଯାଇଛି ।
ଡିସେମ୍ବର ମାସ 2008 ରେ, 1 ପେସୋରେ କମ ମୂଲ୍ୟର ସମସ୍ତ ପଇସାକୁ ଚଳନରୁ ବାହାର କରିବା ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତାବ ରଖାଯାଇଥିଲା ।
ଏହି କ୍ଷେତ୍ରର ମଇଦାନ ଦେଶର ସବୁଠାରୁ ଉପ୍ୟୁକ୍ତ କ୍ଷେତ୍ର ମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଏକ ଅଟେ ।
ସହର ସୀମା ସହିତ କେସୀ ନଦୀ ପଶ୍ଚୀମ ଆଡକୁ ବୋହିଥାଏ, ଏବଂ ଶୋନୀ ନଦୀ ଉତ୍ତର-ପୂର୍ବରୁ ଆସି ନିଶୀ ବାର୍ଡରୁ ଖାଡି ଆଡକୁ ଦକ୍ଷୀଣ ଆଡକୁ ବୁଲିଯାଇଥାଏ ।
ନଦୀଦ୍ୱାରା ଦୂର ଅଞ୍ଚଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆବାଗମନ ଏବଂ ବ୍ୟାପାର ହୋଇଥାଏ ।
ସହରକୁ ଜାପାନ କେନ୍ଦ୍ରରେସ୍ଥିତ ହେବାଦ୍ୱାରା ଏହାକୁ ଆର୍ଥିକ ଓ ରାଜନୈତୀକ ରୂପେ ବିକଶିତ ହେବାରେ ସହାୟତା ମିଳିଥାଏ ।
ଏହା ଜାପାନର ତୃତୀୟ ନିଗମ ସହର ଓ ଚତୁର୍ଥ ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ଜନସଂଖ୍ୟା ଯୁକ୍ତ କ୍ଷେତ୍ର ଅଟେ ।
ଏହା ଆଇଚି ପ୍ରାନ୍ତର ରାଜଧାନୀ ଏବଂ ଟୋକିଓ, ଓସାକା, କୋବୋ, ୟୋକୋହାମା, ଚୀବା ଓ କିତାକ୍ୟୁଶୁ ସହିତ ଜାପାନର ପ୍ରମୂଖ ବନ୍ଦର ମଧ୍ୟରୁ ଏକ ଅଟେ ।
ଏହା ଜାପାନର ତୃତୀୟ ସବୁଠାରୁ ମହାନଗରୀୟ କ୍ଷେତ୍ରର କେନ୍ଦ୍ର ମଧ୍ୟ ଅଟେ, ଯେପରି ଚୁକ୍ୟୋ ମହାନଗରୀୟ କ୍ଷେତ୍ର ରୂପେ ଜଣାଯାଇଥାଏ ।
ଏହାର ମହାଙ୍ଗରୀୟ କ୍ଷେତ୍ର "ମୀ ପ୍ରାନ୍ତ" ଏବଂ "ଜୀଫୁ ପ୍ରାନ୍ତ"ରେ ଘେରି ହୋଇଛି, ଯେଉଁଥିରେ ପାଖାପାଖି ୯୦ ଲକ୍ଷ ଲୋକ ମାନଙ୍କ କୂଳ ଜନସଂଖ୍ୟା ରହିଛି, ଯାହା ଓସାକା ଏବଂ ଟୋକିଓ ପରେ ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ଜନସଂଖ୍ୟା ରହିଛି ।
ସେଠାରେ ଗରମ ଦିନରେ ଥଣ୍ଡା ଅପେକ୍ଷା ଅଧିକ ବର୍ଷା ହୋଇଥାଏ, ଯଦିଓ ବର୍ଷା ସବୁ ବର୍ଷ ଲାଗି ରହିଥାଉ ।
ଡେଫେରୋକ୍ସାମିନ ଏକ ଔଷଧ ଯାହା ଲୌହ ଓ ଆଲୁମିନିଅମ ସ‌ହିତ ସଂଯୁକ୍ତ ହୋଇଯାଏ ।
ଏହି ଅବସ୍ଥା ସାଧାରଣତଃ ଲୌହ ମାତ୍ରାଧିକ ହେଲେ, ସଂଖ୍ୟାଧିକ ରକ୍ତ ସଞ୍ଚାରଣ ବା ଜେନେଟିକ ଦୋଷରୁ ହେମୋକ୍ରୋମାଟୋସିସ ହେଲେ ଓ ଡାଏଲିସିସରେ ଥିବା ଲୋକର ଆଲୁମିନିଅମ ବିଷମୟ ହେଲେ ଏହି ଔଷଧ ବ୍ୟବ‌ହାର କରାଯାଏ ।
ଏହି ଔଷଧ ଇଞ୍ଜେକସନ ଆକାରରେ ମାଂସପେଶୀରେ ବା ଶିରାଭ୍ୟନ୍ତରରେ ବା ଚର୍ମ ତଳେ ଦିଆଯାଏ ।
ଡେଫେରୋକ୍ସାମିନର ପାର୍ଶ୍ୱ ପ୍ରତିକ୍ରିୟାରେ ଇଞ୍ଜେକସନ ଜାଗାରେ କଷ୍ଟ, ତରଳ ଝାଡ଼ା, ବାନ୍ତି, ଜ୍ୱର, ଶ୍ରବଣ ହାନୀ ଓ ଚକ୍ଷୁ ସମସ୍ୟା ଇତ୍ୟାଦି ଲକ୍ଷଣ ଦେଖାଯାଏ ।
ସାଂଘାତିକ ପ୍ରତିକ୍ରିୟାରେ ଆନାଫାଇଲାକ୍‌ସିସ ସ‌ହିତ ଆଲର୍ଜି ଓ ନିମ୍ନ ରକ୍ତଚାପ ହୋଇପାରେ ।
ଗର୍ଭାବସ୍ଥା ଓ ସ୍ତନ୍ୟପାନ ସମୟରେ ଶିଶୁ ପ୍ରତି ଏହାର ନିରାପତ୍ତା ବିଷୟ ସ୍ପଷ୍ଟ ହୋଇନାହିଁ ।
ଡେଫେରୋକ୍ସାମିନ ଏକ ସିଡେରୋଫୋର ଯାହା ସ୍ଟ୍ରେପ୍ଟୋମାଇସେସ ପାଇଲୋସସ୍ ଜୀବାଣୁରୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇଥାଏ ।
ଅନୁ ସ୍ତରୀୟ ସୂଚନା ସେବା ସହ କମ୍ପ୍ୟୁଟର ହାର୍ଡୱେର , ସର୍ଭର , ସଫ୍ଟୱେର ଇତ୍ୟାଦିର ଏଠାରେ ବିରାଟ ବଜାର ରହିଛି ।
ଏଠାରେ ଅନେକ କମ୍ପ୍ୟୁଟର ନିର୍ମାତାଙ୍କ ନିଜସ୍ୱ ବିକ୍ରୟ ଓ ଗ୍ରାହକ ସେବା କେନ୍ଦ୍ର ରହିଥିବାରୁ ଏହା କମ୍ପ୍ୟୁଟର ବ୍ୟବହାର କାରୀଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ବହୁ ଆଦୃତ ବଜାର ଭାବରେ ରହିଛି ।
ଏଠାରେ ବ୍ୟବହୃତ କମ୍ପ୍ୟୁଟର , ପ୍ରିଣ୍ଟର ଆଦିର ମଧ୍ୟ ବହୁତ ପୁନଃ-ବିକ୍ରୟ ହେଇଥାଏ ।
ଅନେକ କ୍ଷୁଦ୍ର ଦୋକାନରେ ବିନା ଲାଇସେନ୍ସ ଥିବା କମ୍ପ୍ୟୁଟର ସଫ୍ଟୱେର ମଧ୍ୟ ଏଠାରେ ବିକ୍ରୟ ହେଇଥାଏ ।
ନେହେରୁ ପ୍ଲେସ ଭାରତୀୟ ରାଜଧାନୀ ଦିଲ୍ଲୀ ମହାନଗରର ଦକ୍ଷିଣ ଅଞ୍ଚଳରେ ଥିବା ଏକ ବୃହତ ଆର୍ଥିକ , ବ୍ୟବସାୟୀକ ତଥା ବାଣିଜ୍ୟ କେନ୍ଦ୍ର ।
ଏହାର ଆର୍ଥିକ କେନ୍ଦ୍ର ଭାବରେ ଗୁରୁତ୍ୱ କ୍ରମଶଃ ହ୍ରାସ ପାଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଏହା ଦକ୍ଷିଣ ଦିଲ୍ଲୀ ଅଞ୍ଚଳରେ ମୁଖ୍ୟ ବ୍ୟବସାୟ କେନ୍ଦ୍ର ରହିବା ସହ ଏଠାରେ ବହୁ ପ୍ରତିଷ୍ଠାନର ମୁଖ୍ୟାଳୟ ରହିଛି ।
ଦକ୍ଷିଣ ଏସିଆର ଏକ ମୁଖ୍ୟ ସୂଚନା କାରିଗରୀ କେନ୍ଦ୍ର ଭାବରେ ଏହାର ସୁନାମ ରହିଛି ।
ଏହା ଦିଲ୍ଲୀର ବାହାର ରିଙ୍ଗ ରୋଡରେ ରହିବା ସହ ଦିଲ୍ଲୀର ଅନନ୍ୟ ଅଞ୍ଚଳ ସହ ଉତ୍ତମ ଭାବରେ ସଂଯୁକ୍ତ ।
ନେହେରୁ ପ୍ଲେସ ମେଟ୍ରୋ ଷ୍ଟେସନ ଏହି ଅଞ୍ଚଳ ସହ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଲୋଟସ ମନ୍ଦିର ଓ କଳକାଜି ମନ୍ଦିରକୁ ସଂଯୁକ୍ତ କରିଥାଏ ।
ଏଠାରେ ଅନେକ ବେଙ୍କ , ବହୁଦେଶୀୟ କର୍ପୋରେସନ , ରେଷ୍ଟୁରାଣ୍ଟ ଓ କ୍ଷୁଦ୍ର ହୋଟେଲ ସମୂହ ରହିବା ସହ ଏହାର ସୀମା ନିକଟରେ ବୃହତ ହୋଟେଲ ମାନ ରହିଛି ।
ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ଛପା କାର୍ଯ୍ୟଦ୍ୱାରା ଏଠାରେ ୧୦୦ କୋଟି ତାଙ୍କର ବ୍ୟବସାୟ ହେଇଥାଏ ।
ମୁଖ୍ୟ ବଜାର ରବିବାର ଦିନ ବନ୍ଦ ରହୁଥିଲେ ମଧ୍ୟ ରାସ୍ତା କଡ ଖୋଲା ବଜାର ସବୁଦିନ ଖୋଲା ରହିଥାଏ ।
ଏଠାରେ ଅନେକ ସଂଖ୍ୟାରେ ୪ ମହଲା ବିଶିଷ୍ଟ ଅଟ୍ଟାଳିକା ସମୂହ ଭୂତଳ ପାର୍କିଂ ସହ ନିର୍ମିତ ହେଇଥିଲା ।
ଏହି ଅଟ୍ଟାଳିକା ମାନଙ୍କ ଚତୁର୍ଦିଗରେ ପ୍ରଶସ୍ତ ପଦଚଳା ରାସ୍ତା ସମୂହ ନିର୍ମିତ ।
ତାହାକୁ ଚାରିପଟରୁ ୧୯୦ ମି. ପ୍ରସ୍ଥବିଶିଷ୍ଟ ମନୁଷ୍ୟକୃତ ଜଳାଶୟ ବା ଖାଇ ଘେରି ରହିଛି ।
ମନ୍ଦିରକୁ ଯିବା ପାଇଁ ପୂର୍ବପଟରେ ଏକ ମାଟିବନ୍ଧ ଓ ପଶ୍ଚିମ ପଟେ ବାଲୁକା ପ୍ରସ୍ତର ନିର୍ମିତ ପୋଲ ରହିଛି ।
ପ୍ରଥମେ ତିଆରି ହୋଇଥିବା ଏକ କାଠ ପୋଲ ସ୍ଥାନରେ ପରବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ ପଥର ନିର୍ମିତ ପୋଲ ତିଆରି ହୋଇଥିବା ଅନୁମାନ କରାଯାଏ ।
ପଶ୍ଚିମ ପଟର ଗୋପୁର ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ ମନେ ହୁଏ ଓ ଏହାର ଅନ୍ୟ ଶିଖରଗୁଡିକ ବର୍ତ୍ତମାନ ଭଗ୍ନାବସ୍ଥାରେ ରହିଛନ୍ତି ।
ଗ୍ଲେଜ୍‍ଙ୍କ ମତରେ ଅଂକୋର୍ ୱାଟ୍‍ର ଗୋପୁର ମନ୍ଦିରର ପ୍ରକୃତ ରୂପର କିଛି ଅଂଶ ଦର୍ଶାଏ ଓ କିଛି ଅଂଶ ଲୁଚାଇ ରଖେ ।
ଦକ୍ଷିଣ ଗୋପୁର ତଳେ ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର “ତା ରିଚ୍” ନାମକ ଏକ ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତି ରହିଛି ।
ଏହି ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତିଟି ଏକଦା ମୁଖ୍ୟ ମନ୍ଦିରର ଶୋଭା ବଢାଉଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଏ ।
ଏହି ପ୍ରବେଶ ଦ୍ୱାର ଆକାରରେ ପ୍ରଶସ୍ତ, ଉଚ୍ଚ ଯେପରିକି ହାତୀ ପରି ବଡ଼ ଜୀବ ମଧ୍ୟ ଏହି ଦ୍ୱାର ଦେଇ ପ୍ରବେଶ କରିପାରିବେ ଓ ସେଥିପାଇଁ ଏମାନଙ୍କୁ “ହସ୍ତୀ ଦ୍ୱାର” ବୋଲି ମଧ୍ୟ କୁହାଯାଏ ।
ଚିତ୍ରଶାଳା ବା ଅଗଣାର ବାହାର ପଟେ ବର୍ଗାକାର ସ୍ତମ୍ଭ ରହିଥିବାବେଳେ ଭିତରପଟେ କାନ୍ଥ ରହିଛି ।
ସ୍ତମ୍ଭମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଛାତରେ ପଦ୍ମ ପାଖୁଡା ପରି ଫୁଲ ପଥରରେ ଖୋଦିତ ହୋଇଛି ।
କାନ୍ଥର ପଶ୍ଚିମ ପଟେ ନୃତକମାନଙ୍କ ମୂର୍ତ୍ତି ରହିଛି ଓ ପୂର୍ବ ପଟେ କାରୁକାର୍ଯ୍ୟବିଶିଷ୍ଟ ଝରକା, ଦେବତା ଇତ୍ୟାଦିଙ୍କ ମୂର୍ତ୍ତି ରହିଛି ।
ଅଂକୋର୍ ୱାଟ୍ ବା ଅଂଗକୋର୍ ୱତ୍ ମନ୍ଦିର କାମ୍ବୋଡିଆ ବା କାମ୍ପୁଚିଆରେସ୍ଥିତ ୧୬୨.୬ ହେକ୍ଟର୍ କ୍ଷେତ୍ରଫଳ ବିଶିଷ୍ଟ ବିଶ୍ୱର ସର୍ବବୃହତ ଧାର୍ମିକ ଐତିହ୍ୟ ସ୍ଥଳୀ ।
କ୍ଷ୍ମେର୍ ବା ଖମେର୍ ଭାଷାରେ ଏହାକୁ ្្ ଭାବେ ଲେଖାଯାଏ ଓ ଏହାର ଅର୍ଥ ହେଲା "ମନ୍ଦିର ରାଜଧାନୀ" ।
ହିନ୍ଦୁ ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ନିମନ୍ତେ କ୍ଷ୍ମେର୍ ରାଜବଂଶୀୟ ରାଜା ଦ୍ୱିତୀୟ ସୂର୍ଯ୍ୟବର୍ମନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏହି ମନ୍ଦିର ନିର୍ମିତ ହୋଇଥିଲା କିନ୍ତୁ କାଳକ୍ରମେ ଦ୍ୱାଦଶ ଶତାବ୍ଦୀର ଶେଷ ଆଡକୁ ଏହା ଏକ ବୌଦ୍ଧ ମନ୍ଦିରରେ ପରିଣତ ହୋଇଥିଲା ।
ଦ୍ୱାଦଶ ଶତାବ୍ଦୀର ଆରମ୍ଭ ବେଳକୁ ରାଜା ଦ୍ୱିତୀୟ ସୂର୍ଯ୍ୟବର୍ମନ କ୍ଷ୍ମେର ସାମ୍ରାଜ୍ୟର ରାଜଧାନୀ ଯଶୋଧାରାପୁର ଠାରେ ଏହି ମନ୍ଦିରର ନିର୍ମାଣ କରିଥିଲେ ।
ଏହା ତାଙ୍କର ରାଜକୀୟ ମନ୍ଦିର ବା ଇଷ୍ଟଦେବଙ୍କ ମନ୍ଦିର ଓ ପୂଜାସ୍ଥଳୀ ଥିଲା ।
ପୂର୍ବ ରାଜାମାନଙ୍କଦ୍ୱାରା ଅନୁସୃତ ଶୈବ ପରମ୍ପରାର ପରିବର୍ତ୍ତେ ଏହି ମନ୍ଦିରଟିକୁ ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ଉତ୍ସର୍ଗୀକୃତ କରାଯାଇଥିଲା ।
ଏହି ଅଞ୍ଚଳର ପ୍ରଚୀନ ମନ୍ଦିରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏହା ଉତ୍ତମ ରୂପେ ସଂରକ୍ଷିତ ଏବଂ ଏହାର ପ୍ରତିଷ୍ଠା ସମୟରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ଏକ ଦୀର୍ଘକାଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହା ଧାର୍ମିକ କାର୍ଯ୍ୟକଳାପର କେନ୍ଦ୍ରବିନ୍ଦୁ ପାଲଟିଥିଲା ।
ଏହି ମନ୍ଦିର କ୍ଷ୍ମେର ପାରମ୍ପରିକ ସ୍ଥାପତ୍ୟ କଳାର ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ନିଦର୍ଶନ ।
ବର୍ତ୍ତମାନ ସମୟରେ ଏହି ମନ୍ଦିର କାମ୍ପୁଚିଆର ଜାତୀୟ ପ୍ରତୀକଭାବେ ପରିଗଣିତ ହେଉଛି ।
ଏହି ମନ୍ଦିର କାମ୍ପୁଚିଆର ଜାତୀୟ ପତାକାରେ ମଧ୍ୟ ଦୃଶ୍ୟମାନ ଏବଂ କାମ୍ପୁଚିଆକୁ ଆସୁଥିବା ପର୍ଯ୍ୟଟକଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରମୁଖ ଆକର୍ଷଣ ସ୍ଥଳୀ ।
ମେରୁ ପର୍ବତର ଚାରିପଟେ ରହିଥିବା ସମୁଦ୍ରର ପ୍ରଭାବ ସୃଷ୍ଟି କରିବା ପାଇଁ ପୂର୍ବେ ୧୦୦ ମି. ୧୧୫ ମି. ଆକାରବିଶିଷ୍ଟ ଦ୍ୱିତୀୟ ସୋପାନର ବାଡକୁ ଜଳପୂର୍ଣ୍ଣ କରି ରଖାଯାଇ ଥାଇପାରେ ବୋଲି ଅନୁମାନ କରାଯାଏ ।
“ଦେବତାମାନେ ବସବାସ କରୁଥିବା ପର୍ବତ ଚଢିବା କଷ୍ଟସାଧ୍ୟ” ବୋଲି ଏପରି ଛୋଟ ଓ ଢାଲୁଆ ପାହାଚ ନିର୍ମିତ ହୋଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଏ ।
ଚିତ୍ରଶାଳାର ଛାତରେ ଗରୁଡ ବା ସିଂହର ମୁହଁ ଓ ସାପର ଦେହବିଶିଷ୍ଟ ପ୍ରାଣୀଦ୍ୱାରା ସଜ୍ଜିତ ହୋଇଛି ।
ମଧ୍ୟ ମନ୍ଦିରର ଶିଖର ପାର୍ଶ୍ୱ ମନ୍ଦିରମାନଙ୍କଠାରୁ ଉଚ୍ଚତର ଓ ଭୂମିରୁ ପ୍ରାୟ ୬୫ ମିଟର ବା ୨୧୩ ଫୁଟ୍ ଉଚ୍ଚ ।
ମନ୍ଦିରଟି ବୌଦ୍ଧମାନଙ୍କଦ୍ୱାରା ଅଧିକୃତ ହେବା ପରେ ଶିଖର ତଳେ ଚାରୋଟି କାନ୍ଥ ନିର୍ମିତ ହୋଇ ସେଥିରେ ବୁଦ୍ଧଙ୍କ ଚାରୋଟି ମୂର୍ତ୍ତି ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ହେଲା ।
ମଧ୍ୟ ମନ୍ଦିରର ଆସ୍ଥାନ ତଳେ ମନ୍ଦିରର ଧନ ଗଛ୍ଛିତ ରଖିବା ପାଇଁ ଏକ ବଡ଼ ଗର୍ତ୍ତ ରହିଥିଲା ।
୧୯୩୪ ମସିହାରେ ଜର୍ଜ୍ ଟ୍ରୁଭ୍ ଏହି ଗର୍ତ୍ତରୁସବୁ ଧନ ଲୁଣ୍ଠିତ ହୋଇ ତା’ ସ୍ଥାନରେ ବାଲି ଓ ପାଣି ଭର୍ତ୍ତି କରାଯାଇଥିବା ଦେଖିବାକୁ ପାଇଲେ ।
ଅଂକୋର୍ ୱାଟ୍ ଏହି ଅଞ୍ଚଳର ଅନ୍ୟ ମନ୍ଦିରମାନଙ୍କଠାରୁ ଗୋଟିଏ ବିଷୟରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭିନ୍ନ ।
ତାହା ହେଲା ସମସ୍ତ ମନ୍ଦିରର ମୁଖ୍ୟଦ୍ୱାର ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ଥିଲାବେଳେ ଅଂକୋର୍ ୱାଟ୍‍ ପଶ୍ଚିମ ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି ଦଣ୍ଡାୟମାନ ।
ଏପରି ଭିନ୍ନତା ଦେଖି ମୌରିସ୍ ଗ୍ଲେଜ୍ ଓ ଜର୍ଜ୍ କୋଡେ ପରି ଅନେକ ଗବେଷକମାନେ ଅନୁମାନ କରନ୍ତି ଯେ ରାଜା ସୂର୍ଯ୍ୟବର୍ମନ ବୋଧହୁଏ ଏହି ମନ୍ଦିରକୁ ନିଜର ସମାଧୀ ମନ୍ଦିର ଭାବେ ନିର୍ମାଣ କରିବା ପାଇଁ ଇଛ୍ଛା କରିଥିଲେ ।
ଏପରି ଅନୁମାନର ଆଉ ଏକ କାରଣ ହେଉଛି ପ୍ରସ୍ତର ଖୋଦିତ ଚିତ୍ରଗୁଡିକର କଥା ଘଡିର ବିପରୀତ ଦିଗରେ ଅଗ୍ରସର ହୋଇଛି ।
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଶବଦାହ ସମୟରେ ସମସ୍ତ ବିଧି ବିପରୀତ ଦିଗରେ ପରିଚାଳିତ ହୁଏ ।
ଘଣ୍ଟାକଣ୍ଟାର ଦିଗର ବିପରୀତ ବା ପ୍ରସଭ୍ୟ ଦିଗ ସାଧାରଣ ଜନଜୀବନର ବିପରୀତ ବୋଲି ମନେ କରାଯାଉଥିବାରୁ ଏପରି ଅନୁମାନ କରାଯାଏ ।
ପ୍ରତ୍ନତତ୍ତ୍ୱବିତ୍ ଚାର୍ଲ୍‍ସ୍ ହିଘାମ୍ ମଧ୍ୟ ଏହି ମତକୁ ସମର୍ଥନ କରି କୁହନ୍ତି ଯେ ମଧ୍ୟ ମନ୍ଦିରରୁ ମିଳିଥିବା ଏକ ବାକ୍‍ସ ଶେଷକ୍ରିୟା ସମ୍ପର୍କିତ ବସ୍ତୁ ହୋଇଥାଇପାରେ ।
ଫ୍ରିମ୍ୟାନ୍ ଓ ଜ୍ୟାକ୍ ପରି କେତେକ ପ୍ରତ୍ନତତ୍ତ୍ୱବିତ୍ କିନ୍ତୁ ଏହି ମତ ସହିତ ଅସହମତ ।
ସେମାନଙ୍କ ଅନୁସାରେ ସେହି ସମୟର ମନ୍ଦିରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କେବଳ ଅଂକୋର୍ ୱାଟ୍ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ନିର୍ମିତ ହୋଇଥିବାରୁ ଓ ପଶ୍ଚିମ ଦିଗ ସହିତ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ସମ୍ପୃକ୍ତ କରାଯାଉଥିବାରୁ ଶିଳ୍ପୀମାନେ ନିର୍ମାଣ ସମୟରେ ଏପରି ବିଶେଷତା ପ୍ରତି ଧ୍ୟାନରଖି ନିର୍ମାଣ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ ।
ଖ୍ରୀଷ୍ଟାବ୍ଦ ୧୧୧୩ରୁ ୧୧୫୦ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରାଜୁତି କରିଥିବା ଦ୍ୱିତୀୟ ସୂର୍ଯ୍ୟବର୍ମନଙ୍କ ରାଜୁତି ସମୟରେ, ଅର୍ଥାତ୍ ଦ୍ୱାଦଶ ଶତାବ୍ଦୀର ପ୍ରଥମାର୍ଦ୍ଧରେ ଏହି ମନ୍ଦିରର ନିର୍ମାଣ କାର୍ଯ୍ୟ ଆରମ୍ଭ ହେବା ଅନୁମାନ କରାଯାଏ ।
ଏହାକୁ ରାଜକୀୟ ମନ୍ଦିର ବା ମନ୍ଦିର ରାଜଧାନୀ ଭାବେ ବିବେଚିତ କରାଯାଉଥିଲା ଓ ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ଅର୍ପିତ ହୋଇଥିଲା ।
ମନ୍ଦିର ସମ୍ପର୍କିତ ସେହି ସମୟର କୌଣସି ଶିଳାଲେଖ ବା ପ୍ରାଚୀନ ତଥ୍ୟର ଅନୁପସ୍ଥିତି ଯୋଗୁଁ ମନ୍ଦିରର ପ୍ରକୃତ ନାମ କଣ ଥିଲା ତାହା ଜଣାପଡିନାହିଁ ।
କିନ୍ତୁ ଏହାର ନାମ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ନାମାନୁସାରେ ବରାହ ବିଷ୍ଣୁଲୋକ ହୋଇଥାଇପାରେ ବୋଲି କେହି କେହି ଅନୁମାନ କରନ୍ତି ।
କେତେକ ଶିଳାଚିତ୍ରର ଅର୍ଦ୍ଧ-ସମାପ୍ତ ଅବସ୍ଥାରୁ ରାଜାଙ୍କ ପରଲୋକର କିଛି ସମୟ ପରେ ମନ୍ଦିର କାମ ସମାପ୍ତ ହୋଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଏ ।
ଦ୍ୱିତୀୟ ସୂର୍ଯ୍ୟବର୍ମନଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁର ପ୍ରାୟ ୨୭ ବର୍ଷ ପରେ ୧୧୭୭ ମସିହା ବେଳକୁ କ୍ଷ୍ମେର୍‍ମାନଙ୍କ ପାରମ୍ପରିକ ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦୀ “ଚାମ୍”ମାନଙ୍କଦ୍ୱାରା ଅଂକୋର୍ ଅଧିକୃତ ହେଲା ।
ତାହାପରେ ରାଜା ସପ୍ତମ ଜୟବର୍ମନଙ୍କଦ୍ୱାରା ଏହି ସାମ୍ରାଜ୍ୟର ପୁନରୁତ୍ଥାନ ହୋଇଥିଲା ।
ସପ୍ତମ ଜୟବର୍ମନ ଅଂକୋର ୱାଟ୍‍ର ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ଅଂକୋର୍ ଥୋମ୍ ଓ ବାୟୋନ୍‍ଠାରେ ଯଥାକ୍ରମେ ନିଜର ନୂତନ ରାଜଧାନୀ ଓ ନୂତନ ରାଜ-ମନ୍ଦିରର ସ୍ଥାପନା କରିଥିଲେ ।
ଅଂକୋର୍ ୱାଟ୍ କ୍ଷ୍ମେର୍ ମନ୍ଦିର ସ୍ଥାପତ୍ୟ କଳାର ଦୁଇଟି ମୁଖ୍ୟ ଅଂଗ ହେଲା ମେରୁ ପର୍ବତ ଢାଞ୍ଚାରେ ନିର୍ମିତ ମୁଖ୍ୟ ମନ୍ଦିର ଓ ତାହାର ଚତୁର୍ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଅନେକ ଗ୍ୟାଲେରି ପରି ମନ୍ଦିର ପ୍ରାଙ୍ଗଣ/ଚିତ୍ରଶାଳାର ନିର୍ମାଣ ।
୬ କିଲୋମିଟର୍ ଦୀର୍ଘ ଜଳପୂର୍ଣ୍ଣ ଖାଇ ଖୋଳାଯାଇ ତାହା ମଧ୍ୟରେ ଚିତ୍ରଶାଳା ସଜ୍ଜିତ ଆୟତାକାର ମନ୍ଦିର କାନ୍ଥ ଓ ପ୍ରାଙ୍ଗଣ ନିର୍ମାଣ କରାଯାଇଥିଲା ।
ପ୍ରାଙ୍ଗଣର କେନ୍ଦ୍ରରେ ମୁଖ୍ୟ ମନ୍ଦିର ଓ ପାର୍ଶ୍ୱ ମନ୍ଦିରର ଶିଖରମାନ ଅବସ୍ଥିତ ଥିଲା ।
ଅଂକୋର୍ ୱାଟ୍ ମନ୍ଦିରର ମୁଖ୍ୟଦ୍ୱାର ପଶ୍ଚିମ ଦିଗକୁ ମୁହାଁଇଛି ଯାହାକି ଅନ୍ୟ ଅଂକୋରୀୟ ମନ୍ଦିରଠାରୁ ଭିନ୍ନ ।
ଏହି ବିଶେଷତା ସମ୍ପର୍କରେ ବିଶେଷଜ୍ଞମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମତ ପାର୍ଥକ୍ୟ ଦେଖାଦିଏ ।
ମନ୍ଦିର କାନ୍ଥରେ ଖୋଦିତ ରାମାୟଣ ଯୁଦ୍ଧ, ମହାଭାରତ ଯୁଦ୍ଧ, ରାବଣ କୈଳାସ ପର୍ବତ ଉଠାଇବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିବା, ସମୁଦ୍ର ମନ୍ଥନ, କୃଷ୍ଣ ଓ ବାଣାସୁର ଯୁଦ୍ଧ ଇତ୍ୟାଦି ପୌରାଣିକ କାହାଣୀର ନିଖୁଣ ଚିତ୍ର, ସ୍ଥାପତ୍ୟର ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ନିମନ୍ତେ ଏହି ମନ୍ଦିର ବିଶ୍ୱ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ।
ପୂର୍ବ ପଟର ଚିତ୍ରଶାଳାର କାନ୍ଥରେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ୍ରମେ ୮୮ ଜଣ ଦେବତା ଓ ୯୨ଜଣ ଅସୁର ବାସୁକୀ ନାଗକୁ ମେରୁ ପର୍ବତର ଚାରିପଟେ ଗୁଡାଇ କ୍ଷୀରସାଗରକୁ ମନ୍ଥନ କରୁଥିବାର ଅତ୍ୟନ୍ତ ମନୋରମ ଚିତ୍ର ଖୋଦିତ ହୋଇଛି ।
ତାଙ୍କ ମତାନୁସାରେ ଏହି ଅଖାଡୁଆ ୯୧ ସଂଖ୍ୟା ଦକ୍ଷିଣାୟନ ଆରମ୍ଭରୁ ବସନ୍ତ ବିଷୁବ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଓ ବସନ୍ତ ବିଷୁବଠାରୁ ଉତ୍ତରାୟଣ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମୟ ବ୍ୟବଧାନର ସୂଚକ ।
ଏହା ପରେ ୧୬ଶ ଶତାବ୍ଦୀରେ ଖୋଦିତ ହୋଇଥିବା ଏକ ଚିତ୍ରରେ ବିଷ୍ଣୁ ଅସୁରମାନଙ୍କୁ ପରାସ୍ତ କରୁଛନ୍ତି ।
ଉତ୍ତର ପଟର ଚିତ୍ରଶାଳାର କାନ୍ଥରେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ବାଣାସୁର ନାମକ ଏକ ଅସୁରକୁ ପରାସ୍ତ କରୁଥିବାର ଦୃଶ୍ୟ ଓ ଓ ଦେବାସୁର ସଂଗ୍ରାମର ଏକ ଚିତ୍ର ଖୋଦିତ ହୋଇଛି ।
ଗ୍ଲେଜ୍‍ଙ୍କ ମତରେ ଅନ୍ୟ ଶିଳାଚିତ୍ର ଅପେକ୍ଷା କୃଷ୍ଣ-ବାଣାସୁର ଯୁଦ୍ଧରେ କରାଯାଇଥିବା କାରୁକାର୍ଯ୍ୟର ମାନ ଅତି ଖରାପ ।
ଉତ୍ତର-ପଶ୍ଚିମ ଓ ଦକ୍ଷିଣ-ପଶ୍ଚିମ କୋଣରେ ଖୋଦିତ ଶିଳାଚିତ୍ରରେ ରାମାୟଣର କେତେକ କଥା, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଜୀବନ ସମ୍ପର୍କିତ ଓ କେତେକ ଅଜଣା ଚିତ୍ରମାନ ଖୋଦିତ ହୋଇଛି ।
ଏହିସବୁ ଅଞ୍ଚଳ ପୂର୍ବେ ମନ୍ଦିର ବ୍ୟତୀତ ନଗର ଓ ରାଜପ୍ରାସାଦଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ଅଧିକୃତ ଥିଲା ।
ଏହିସବୁ ଘର ପ୍ରସ୍ତର ହୀନ ଥିଲା ଓ କ୍ଷୟଶୀଳ ପଦାର୍ଥରେ ନିର୍ମିତ ହୋଇଥିବା ଅନୁମାନ କରାଯାଏ ।
କାରଣ ବର୍ତ୍ତମାନ ପୂର୍ବ କାଳର ସଡକ ଓ ସାହିର ଚିହ୍ନକୁ ଛାଡିଦେଲେ ଆଉ କିଛି ରହିନାହିଁ ।
୩୫୦ ମିଟର ଦୀର୍ଘ ଏକ ବାରଣ୍ଡା ପଶ୍ଚିମ ପଟର ଗୋପୁରକୁ ମୁଖ୍ୟ ମନ୍ଦିର ସହିତ ସଂଯୋଜିତ କରେ ।
ଏହାର ଉଭୟ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ନାଗ ସଦୃଶ ଆଲମ୍ବ ରହିଥିଲା ଓ ୬ଟି ସ୍ଥାନରେ ତଳକୁ ଓହ୍ଲାଇଥିବା ପାହାଚ ନଗରର ସଡକରେ ମିଶୁଥିଲେ ।
ଉଭୟ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଦୁଇଟି ପାଠାଗାର ରହିଛି ଓ ପାଠାଗାର ଓ ମୁଖ୍ୟ ମନ୍ଦିର ମଧ୍ୟରେ ଦୁଇଟି ବିରାଟ ପୋଖରୀ ମଧ୍ୟ ରହିଛି ।
ସିଂହଦ୍ୱାର ପଛରେ ରହିଥିବା ଛୋଟ ମନ୍ଦିର ଓ ପୋଖରୀ ଦୁଇଟି ପରବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ ମନ୍ଦିରର ନକସାରେ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ କରାଯାଇଥିବାର ଅନୁମାନ କରାଯାଏ ।
ପ୍ରଥମ ଓ ଦ୍ୱିତୀୟ ସୋପାନରେ ମନ୍ଦିରର କାନ୍ଥରେ ଖୋଦିତ ହୋଇଥିବା କାରୁକାର୍ଯ୍ୟ, ପ୍ରସ୍ତର କଳା, ସାଜସଜ୍ଜା ମନ୍ଦିରର ସ୍ଥାପତ୍ୟ କଳା ସହିତ ସମ୍ମିଶ୍ରିତ ହୋଇ ମନ୍ଦିରକୁ ଅଧିକ ଖ୍ୟାତିସମ୍ପନ୍ନ କରାଇଛି ।
ରାମାୟଣ, ମହାଭାରତ ପରି ହିନ୍ଦୁ ମହାକାବ୍ୟ ଓ ପୌରାଣିକ କଥାମାନଙ୍କର ଦୃଶ୍ୟାବଳୀ ମନ୍ଦିରର କାନ୍ଥରେ ସୁନ୍ଦର ଭାବେ ପ୍ରଦର୍ଶିତ ହୋଇଛି ।
ହିଘାମ୍ ଏହି ପ୍ରସ୍ତର ଖୋଦିତ ଚିତ୍ରଗୁଡିକୁ ତାଙ୍କ ଜ୍ଞାତସାରରେ ଥିବା ରୈଖିକ ପ୍ରସ୍ତର ଚିତ୍ରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ବୋଲି କହିଥିଲେ ।
ଉତ୍ତର-ପଶ୍ଚିମ କୋଣରୁ ବାମାବର୍ତ୍ତ ଦିଗରେ ପରିକ୍ରମା ଆରମ୍ଭ କଲେ ପ୍ରଥମେ ପଶ୍ଚିମ ପଟର ଚିତ୍ରଶାଳାରେ ରାମ-ରାବଣଙ୍କ ଲଙ୍କା ଯୁଦ୍ଧ ଓ ପରେ କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରରେ କୌରବ ଓ ପାଣ୍ଡବଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସଂଘଟିତ ମହାଭାରତ ଯୁଦ୍ଧର ବିବରଣୀ ଚିତ୍ରିତ ହୋଇଛି ।
ଦକ୍ଷିଣ ପାର୍ଶ୍ୱର ଚିତ୍ରଶାଳାରେ ରାଜା ଦ୍ୱିତୀୟ ସୂର୍ଯ୍ୟବର୍ମନଙ୍କ ଏକ ଶୋଭାଯାତ୍ରା, ହିନ୍ଦୁ ଧର୍ମରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ ୩୨ଟି ନର୍କ ଓ ୩୭ଟି ସ୍ୱର୍ଗ ମଧ୍ୟ ଦର୍ଶିତ ହୋଇଛି ।
ବିଂଶ ଶତାବ୍ଦୀରେ ଅଂକୋର୍ ୱାଟ୍ ମନ୍ଦିରର ସଂରକ୍ଷଣ ପାଇଁ ବହୁ କଷ୍ଟ ସ୍ୱୀକାର କରିବାକୁ ପଡିଲା ।
ବିଶେଷ କରି ମନ୍ଦିର ଉପରେ ଜମା ହୋଇଥିବା ମାଟି ଓ ମନ୍ଦିର ଉପରକୁ ମାଡିଯାଇଥିବା ଗଛ, ବୁଦା ସଫା କରିବାରେ ବହୁ ସମୟ ଲାଗିଥିଲା ।
ନିକଟବର୍ତ୍ତୀ ଜଙ୍ଗଲରେ ଅସ୍ଥାୟୀ ଶିବିର ସ୍ଥାପନ କରିଥିବା କ୍ଷ୍ମେର୍‍ର ବିପ୍ଳବୀ ଦଳମାନେ ଅଂକୋର୍‍ର ପୁନରୁଦ୍ଧାର ପାଇଁ ବ୍ୟବହୃତ ସମସ୍ତ କାଠକୁ ଜାଳେଣୀ ପାଇଁ ବ୍ୟବହାର କଲେ ।
ଆମେରିକୀୟ, କ୍ଷ୍ମେର୍ ଓ ଭିଏତନାମୀ ସୈନ୍ୟଙ୍କ ଗୁଳିଗୋଳାରେ ମନ୍ଦିରର କିଛି ଅଂଶ ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଇଛି ଓ ମନ୍ଦିର କାନ୍ଥର ଅନେକ ଶିଳାଚିତ୍ରରେ ଗୁଳିଦାଗ ମଧ୍ୟ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଛି ।
ଅଂକୋର୍ ୱାଟ୍ ପାରମ୍ପରିକ କ୍ଷ୍ମେର୍ ସ୍ଥାପତ୍ୟ କଳାର ଉତ୍କର୍ଷତାର ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଉଦାହରଣ ।
ଅଂକୋର୍ ୱାଟ୍‍ର ସ୍ଥାପତ୍ୟର ବିଶେଷତ୍ତ୍ୱ ଯୋଗୁଁ “ଅଂକୋର୍ ୱାଟ୍ ଶୈଳୀ” ଶବ୍ଦର ଆବିଷ୍କାର ହୋଇଛି ।
ଦ୍ୱାଦଶ ଶତାବ୍ଦୀ ବେଳକୁ କ୍ଷ୍ମେର୍ ସ୍ଥପତିମାନେ ମାଙ୍କଡା ପଥର ବା ଇଟା ପରିବର୍ତ୍ତେ ବାଲୁକା ପ୍ରସ୍ତରର ବ୍ୟବହାର କରି ମନ୍ଦିର ନିର୍ମାଣ କରିବାରେ ଓ ବାଲୁକା ପ୍ରସ୍ତର ଉପରେ ସୂକ୍ଷ୍ମ କାରୁକାର୍ଯ୍ୟ ଗଢିବାରେ ଅତି ନିପୁଣ ହୋଇସାରିଥିଲେ ।
ମନ୍ଦିର ନିର୍ମାଣ ବେଳେ ମାଙ୍କଡା ପଥର ମନ୍ଦିରର ମାଂସପେଶୀ ଓ ଅସ୍ଥି ଗଠନରେ ବ୍ୟବହୃତ ହେଲାବେଳେ କାରୁକାର୍ଯ୍ୟପୂର୍ଣ୍ଣ ବାଲୁକା ପଥର ମନ୍ଦିରର ସୁନ୍ଦର ଚର୍ମ ପରି ଶୋଭାପାଏ ।
ମାଙ୍କଡା ପଥର ଉପରେ ବାଲୁକା ପଥରକୁ ବାନ୍ଧି ରଖିବା ପାଇଁ କେଉଁ ପ୍ରକାରର ଦ୍ରବ୍ୟ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଉଥିଲା ତାହା ଅସ୍ପଷ୍ଟ ।
ମନ୍ଦିରର ଶିଖର ପର୍ବତ ଢାଞ୍ଚାରେ ନିର୍ମିତ ହେବା ଓ ତାହାର ଚତୁଃପାର୍ଶ୍ୱରେ ରହିଥିବା ସମକୈନ୍ଦ୍ରିକ ଚିତ୍ରଶାଳା ଅଂକୋର୍‍ର ମନ୍ଦିରମାନଙ୍କର ଏକ ବିଶେଷତ୍ତ୍ୱ ।
ମୁଖ୍ୟ ମନ୍ଦିର ପାର୍ଶ୍ୱରେ ରହିଥିବା ଉପଶିଖରଗୁଡ଼ିକ ମେରୁ ପର୍ବତର ପଞ୍ଚଶୃଙ୍ଗ ଦର୍ଶାଏ ।
ଅନ୍ୟ ପକ୍ଷରେ ମନ୍ଦିରକୁ ଚାରି ଦିଗରୁ ପରିବେଷ୍ଟିତ କରି ରଖିଥିବା ଜଳାଶୟ ବା ଖାଇ ସମୁଦ୍ର ସହିତ ତୁଳନୀୟ ।
ମନ୍ଦିରର ମୁଖ୍ୟ ଶିଖରକୁ ପ୍ରବେଶ ପାଇଁ ଅଳ୍ପ ଲୋକଙ୍କୁ ଅନୁମତି ରହିଥିଲା କିନ୍ତୁ ସାଧାରଣ ଲୋକେ ତଳସ୍ତର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯାତାୟତ କରିପାରୁଥିବା ଅନୁମାନ କରାଯାଏ ।
ଏଲିଆନୋର୍ ମାନ୍ନିକା କିନ୍ତୁ ମନ୍ଦିର ସମ୍ପର୍କରେ ଏକ ଭିନ୍ନ ମତ ପୋଷଣ କରନ୍ତି ।
ତାଙ୍କ ଯୁକ୍ତି ଅନୁସାରେ ଦ୍ୱିତୀୟ ସୂର୍ଯ୍ୟବର୍ମନଙ୍କ ରାଜୁତି କାଳ ଏକ ସାମ୍ୟ, ଐକ୍ୟ ଓ ସଦ୍‍ଭାବନାର ପରିବେଶ ସୃଷ୍ଟି କରିଥିବାରୁ ଏପରି ନିର୍ମାଣ ହୋଇଛି ।
ଉଭୟ ସୌର ଓ ଚନ୍ଦ୍ର ସମୟଗଣନା ମନ୍ଦିରର ଗଠନରେ ପ୍ରତିଫଳିତ ହେବା ଏକ ଦୈବୀ ସମୟ ଆଡକୁ ଇଙ୍ଗିତ କରୁଥିଲା ।
ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ମୂର୍ତ୍ତିରେ ଦ୍ୱିତୀୟ ସୂର୍ଯ୍ୟବର୍ମନଙ୍କ ପ୍ରତିଫଳନ, ମେରୁ ପର୍ବତ ପରି ମନ୍ଦିର ଦେବତାଙ୍କ ଆସ୍ଥାନ ହେବା, ପାଚେରୀ ଓ କାନ୍ଥର ଶିଳ୍ପକଳା ରାଜାଙ୍କ ଶକ୍ତି ଓ ଗୌରବର ଗାଥା ବହନ କରୁଥିଲା ।
ମାନ୍ନିକାଙ୍କର ଏହି ଯୁକ୍ତି ଗବେଷକଙ୍କ ମହଲରେ ମିଶ୍ର ପ୍ରତିକ୍ରିୟା ସୃଷ୍ଟି କରିଛି ।
ଗ୍ରାହାମ୍ ହାମୋକ୍‍ଙ୍କ ମତାନୁସାରେ ଅଂକୋର୍ ୱାଟ୍ ମନ୍ଦିର ଡ୍ରେକୋ ନକ୍ଷତ୍ରପୁଞ୍ଜ ଆକାରରେ ନିର୍ମିତ ।