polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ଏକ ୧୯୨ରେ ପ୍ରକାଶିତ ପୁସ୍ତକରେ "ସାତ ଶହ ସ୍ୟାଣ୍ଡଉଇଚ"ର ଏକ ଅଧ୍ୟାୟରେ ଏକ ବାକନ ସ୍ୟାଣ୍ଡଉଇଚ ଓ ଆଚାର ଥିବା ଲେଖାଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଟମାଟୋ ଥିବା କଥା ଲେଖା ନଥିଲା ।
ଭାରତୀୟ ସଂସ୍କୃତି ଓ ସଭ୍ୟତା ସର୍ବଦା ନାରୀଜାତିକୁ ସମାଜରେ ଏକ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ସ୍ଥାନ ଦେଇ ଆସିଛି ଏବଂ ଏହାର ନିଦର୍ଶନ ହେଉଛି ନାରୀ ଜାତିର ବିଭିନ୍ନ ଅଧିକାରର ସୂରକ୍ଷା ନିମିତ୍ତ ଏକାଧିକ ଅଧିନିୟମର ତଥା ଯୋଜନାର ରୁପାନ୍ତର ।
ତେବେ ଦେଖାଗଲା ଯେ ବ୍ୟାବସାୟୀକ ଫାଇଦା ପାଇଁ ନାରୀର ରୂପ ଲାବଣ୍ୟକୁ ଅନୁଚିତ ଭାବେ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରିବା ଭଳି ଘୃଣ୍ୟ ମାନସିକତାର ଶିକାର ହୋଇ କିଛି ବ୍ୟକ୍ତିବିଶେଷ ତଥା ବ୍ୟାବସାୟୀକ ସଂସ୍ଥା ଅର୍ଥ ଲୋଭ ଦେଖାଇ ନାରୀମାନଙ୍କୁ ବ୍ୟବହାର କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ ।
ଫଳ ସ୍ୱରୂପ ସମାଜରେ ନାରୀଜାତୀର ମର୍ଯ୍ୟାଦା କ୍ଷୂର୍ଣ୍ଣ ହେବା ସହ ନାରୀ ବିରୋଧୀ ଅପରାଧ ପାଇଁ ଏହା ଏକ ଖୋରାକ ଯୋଗାଇଲା ।
ଏହି କୁତ୍ସିତ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମରେ ଆଇନଗତ ପ୍ରତିବନ୍ଧକ ଆଣିବା ପାଇଁ ୧୯୮୬ ମସିହାରେ ଏହି ଅଧିନିୟମ ଭାରତ ସରକାରଙ୍କଦ୍ୱାରା ଲାଗୁ କରାଯାଇଛି ।
ପୁଣି ଏହି ଅଧିନିୟମର କାର୍ଯ୍ୟକାରିତା ନିଶ୍ଚିତ କରିବା ପାଇଁ ମହିଳାଙ୍କୁ ଅଶ୍ଳୀଳଭାବେ ପ୍ରଦର୍ଶନ ଆଇନ ମଧ୍ୟ ୧୯୮୭ ମସିହାରେ ଲାଗୁ କରାଯାଇଛି ।
ଅଧିନିୟମର ଧାରା ୬ ପ୍ରକାରେ କୌଣସି ବ୍ୟକ୍ତି ଯଦି ଧାରା ୩ କିମ୍ବା ଧାରା ୪ର ଖିଲାପ କରିବାର ଦୋଷୀ ସାବ୍ୟସ୍ତ ହୁଏ, ତେବେ ସେ ପ୍ରଥମ ଦୋଷ ପାଇଁ ଦୁଇ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କାରାବାସ ସହିତ ଦୁଇ ହଜାର ଟଂକା ଜୋରିମାନା ଦଣ୍ଡରେ ଦଣ୍ଡିତ ହେବ ଏବଂ ପରବର୍ତ୍ତୀ ଖିଲାପ ପାଇଁ ସର୍ବନିମ୍ନ ୬ ମାସରୁ ପାଞ୍ଚ ବର୍ଷ କାରାବାସ ସଜା ସହ ଦଶ ହଜାର ଟଂକାରୁ ଏକ ଲକ୍ଷ ଟଙ୍କା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜୋରିମାନା ଦଣ୍ଡରେ ଦଣ୍ଡିତ ହୋଇପାରେ ।
ଡିଜିଟାଲ କ୍ଷେତ୍ରରେ ତଥ୍ୟ ଆଦାନ ପ୍ରଦାନର ବ୍ୟବହାର ବୃଦ୍ଧିକୁ ଦୃଷ୍ଟିରେ ରଖି ଏହି ଅଧିନିୟମରେ ଆବଶ୍ୟକୀୟ ସଂଶୋଧନ ଆଣିବା ବିଷୟ ବର୍ତ୍ତମାନ ଭାରତ ସରକାରଙ୍କ ବିଚାରାଧୀନ ଅଛି ।
ଅଧିନିୟମର ଧାରା ୩ ପ୍ରକାରେ କୌଣସି ବ୍ୟକ୍ତି ଯେ କୌଣସି ମହିଳାଙ୍କୁ ବିଜ୍ଞାପନ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ ଯେ କୌଣସି ମାଧ୍ୟମରେ ଅନୁଚିତ ଭାବେ କିମ୍ବା ଅଶ୍ଳୀଳ/ଲଜ୍ଜ୍ୟାଜନକ ଭାବେ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରିବ ନାହିଁ କିମ୍ବା କରିବାରେ ସହଯୋଗ କରିବ ନାହିଁ ।
ଅଧିନିୟମର ଧାରା ୪ ପ୍ରକାରେ କୌଣସି ବ୍ୟକ୍ତି ଯେ କୌଣସି ମହିଳାଙ୍କୁ ଅଶ୍ଳୀଳ/ଲଜ୍ଜ୍ୟାଜନକ ଭାବେ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରୁଥିବା କୌଣସି ବିଜ୍ଞାପନ, ଚିତ୍ର, ଲେଖା, ବହି, ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ ଯେ କୌଣସି ମାଧମରେ ପ୍ରକାଶିତ ଏକ ଦସ୍ତାବିଜ ପ୍ରଦର୍ଶନ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ବିକ୍ରି କିମ୍ବା ବଣ୍ଟନ କରିବ ନାହିଁ ବା କରିବାରେ ସହଯୋଗ କରିବ ନାହିଁ ।
ମହିଳାଙ୍କୁ ଅଶ୍ଳୀଳ ଭାବେ ପ୍ରଦର୍ଶନ ଅଧିନିୟମ, ୧୯୮୬ ହେଉଛି ଭାରତୀୟ ପାର୍ଲିଆମେଣ୍ଟରେ ପାରିତ ଏକ ଅଧିନିୟମ ଯାହାକି ବିଭିନ୍ନ ମାଧ୍ୟମରେ ମହିଳାଙ୍କୁ ଅବାଞ୍ଛିତ କିମ୍ବା ଅନୁଚିତ ଭାବେ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରିବା ଭଳି ଅପରାଧକୁ ରୋକିବା ପାଇଁ ଲାଗୁ କରାଯାଇଛି ।
ଗିନି ପିଗ ବା ଗୃହପାଳିତ ଗିନି ପିଗ ବା କାଭି ବା ଗୃହପାଳିତ କାଭି ଏକ ଜାତୀୟ କୃନ୍ତକ ବା କର୍ତ୍ତଦନ୍ତୀ ମୂଷା ଜାତୀୟ ଜୀବ, ଫ୍ୟାମିଲି କ୍ୟାଭିଡିଆ ଓ ଜେନସ କ୍ୟାଭିଆ ।
ତାଙ୍କର ନାମ ଗିନି ପିଗ ହୋଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ ସେମାନଙ୍କରେ ଗିନି ଦେଶ ବା ପିଗ ଜନ୍ତୁମାନଙ୍କ ସ‌ହିତ କୌଣସି ସମ୍ପର୍କ ନଥାଏ ।
ସେମାନେ ପ୍ରଥମେ ଦକ୍ଷିଣ ଆମେରିକାର ଆଣ୍ଡେସରେ ଥିଲେ ଓ ବାୟୋକେମିଷ୍ଟ୍ରି ଓ ହାଇବ୍ରିଡ ଅନୁଶୀଳନରୁ ଜଣାଯାଏ ଯେ ସେମାନେ କାଭି ଜାତିର ମୋଣ୍ଟାନାର ସମ୍ପର୍କୀୟ ଗିନି ପିଗର ବଂଶଧର, ତେଣୁ ଆରମ୍ଭରେ ସେମାନେ ପ୍ରାକୃତିକ ବଣୁଆ ନଥିଲେ ।
ଆଣ୍ଡେସର ଅନେକ ମୂଳ ନିବାସୀଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ଗିନି ପିଗ ଏକ ଲୋକ ସଂସ୍କୃତିର ଭୂମିକା ନିର୍ବାହ କରେ ।
ଏମାନେ ମଧ୍ୟ ଖାଦ୍ୟ ଉତ୍ସ, ପରମ୍ପରାଗର ଔଷଧ ଓ ଗୋଷ୍ଠୀର ଧାର୍ମିକ ଉତ୍ସବରେ ବ୍ୟବ‌ହୃତ ହୁଅନ୍ତି ।
ଆଣ୍ଡେସ ପର୍ବତମାଳାରେ ଏହା ଏକ ପ୍ରଧାନ ଜନପ୍ରିୟ ଖାଦ୍ୟ ଯେଉଁଠି ଏହାକୁ କୁଇ କୁହାଯାଏ ।
ସନ ୧୯୬୦ରୁ ଆଧୁନିକ ପ୍ରଜନନ ପ୍ରକ୍ରିୟାରେ ବଡ଼ ଆକାରର ଗିନି ପିଗ ପ୍ରଜନନ କରାଯାଇପାରୁଛି ଯାହା ଦକ୍ଷିଣ ଆମେରିକା ବାହାରେ ଖାଦ୍ୟ ନିମନ୍ତେ ବ୍ୟବ‌ହାର କରିବାକୁ ଉତ୍ସାହିତ କରାଯାଉଛି ।
ଶୋଡ଼ଷ ଶତାବ୍ଦୀରେ ୟୁରୋପର ବେପାରୀମାନେ ଏହାକୁ ପଶ୍ଚିମ ଦେଶମାନଙ୍କୁ ପ୍ରଥମେ ଆଣିବା ବେଳଠାରୁ ଏହ ପକେଟ ପେଟ ନାମରେ ଜନପ୍ରିୟ ହୋଇଆସୁଛି ।
ସେମାନଙ୍କର ନରମ ପ୍ରକୃତି, ଧରିବା ଓ ଖୁଏଇବା ସମୟରେ ବନ୍ଧୁତାପୂର୍ଣ୍ଣ ବ୍ୟବ‌ହାର ଓ ସ‌ହଜସାଧ୍ୟ ଯତ୍ନ ନେଇହେବା ଯୋଗୁ ଏହା ଜନପ୍ରିୟ ହୋଇଛି ।
ପଶୁ ପ୍ରଜନନ‌କାରୀମାନେ ସାରା ପୃଥିବୀରେ ପ୍ରତିଯୋଗିତା କରି ଏମାନଙ୍କର କୋଟ ରଙ୍ଗ ବଦଳେଇ ପାରୁଛନ୍ତି ।
ଉଷ୍ମ ପ୍ରସ୍ରବଣ ଉପତ୍ୟକା ଋଷ ଦେଶର କାମଚଟକା ଅଞ୍ଚଳରେ ଅବସ୍ଥିତ ଏକ ଉଷ୍ମ ପ୍ରସ୍ରବଣପୂର୍ଣ୍ଣ ଅଞ୍ଚଳ ।
ଏହି ସ୍ଥାନରେ ବିଶ୍ୱର ଦ୍ୱିତୀୟ ସର୍ବାଧିକ ସଂଖ୍ୟକ ଉଷ୍ମ ପ୍ରସ୍ରବଣ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ ରହିଛି ।
ସୁଦୂର-ପୂର୍ବ ଋଷର କାମଚଟକା ଉପଦ୍ୱୀପରେ ଥିବା ଏହି ୬ କିଲୋମିଟର ଲମ୍ବ ଉପତ୍ୟକାରେ ଆଖାପାଖି ୯୦ଟି ଉଷ୍ମ ପ୍ରସ୍ରବଣ ରହିଛି ।
ଗେସେର୍ଣ୍ଣାୟା ନଦୀର ବାମ ତଟରେ ଏମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଅଧିକାଂଶ ଉଷ୍ମ ପ୍ରସ୍ରବଣ ରହିଛି ।
କିଖ୍‍ପିନିଚ୍ ନାମକ ଏକ ନୂତନ ମିଶ୍ରିତ ଆଗ୍ନେୟଗିରି ଏହି ପ୍ରାକୃତିକ ପ୍ରସ୍ରବଣମାନଙ୍କ କାରଣ ।
ଏହାକୁ "କାମଚଟକା ଆଗ୍ନେୟଗିରି " ଭାବେ ବିଶ୍ୱ ଐତିହ୍ୟ ସ୍ଥଳର ମାନ୍ୟତା ମଧ୍ୟ ମିଳିଛି ।
ଏହି ଉପତ୍ୟକାରେ ପହଞ୍ଚିବା କଷ୍ଟସାଧ୍ୟ ଏବଂ କେବଳ ହେଲିକପ୍ଟର୍ଦ୍ୱାରା ଏଠାରେ ପହଞ୍ଚି ହୁଏ ।
୧୯୪୧ ମସିହାରେ ତାତ୍ୟାନା ଉସ୍ତିନୋଭା ନାମ୍ନୀ ଜଣେ ସ୍ଥାନୀୟ ମହିଳା ବୈଜ୍ଞାନିକ କାମଚଟକାର ଏହି ପରିବର୍ତ୍ତନଶୀଳ ଉଷ୍ମ ପ୍ରସ୍ରବଣ ସମୂହର ଆବିଷ୍କାର କରିଥିଲେ ।
୧୪ ବର୍ଷ ପରେ ସେ ଖୋଜି ପାଇଥିବା ସମସ୍ତ ତଥ୍ୟ ପ୍ରକାଶ କରିଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ୧୯୭୨ ମସିହା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେଠାରେ କୌଣସି ଅନୁସନ୍ଧାନମୂଳକ କାର୍ଯ୍ୟ କରାଯାଇନଥିଲା ।
ତନ୍ମଧ୍ୟରୁ ଭେଲିକାନ୍ ନାମକ ଏକ ପ୍ରଖର ପ୍ରସ୍ରବଣରୁ ବାହାରୁଥିବା ଉଷ୍ମ ଜଳ ପ୍ରାୟ ୪୦ ମିଟର୍ ଉଚ୍ଚକୁ ଉତକ୍ଷେପିତ ହେଉଥିଲା ।
୧୯୮୦ ଦଶନ୍ଧିରୁ ଏହି ସ୍ଥାନକୁ ସମଗ୍ର ସୋଭିଏତ ସଂଘରେ କାମଚଟକା ଓ ସୁଦୂର ପୂର୍ବ ଋଷର ଏକ ପର୍ଯ୍ୟଟନ ଆକର୍ଷଣ ଭାବେ ପ୍ରଚାର କରାଗଲା ।
୨୦୦୭ ମସିହା ଜୁନ୍ ୩ ତାରିଖରେ ଅତଡ଼ା ଖସି ଏକ କର୍ଦ୍ଦମ ବନ୍ୟା ହେଲା ଓ ଉପତ୍ୟକାର ଦୁଇ-ତୃତୀୟାଂଶ କାଦୁଅରେ ବୁଡ଼ି ଯାଇଥିଲା ।
ଋଷିଆର ପ୍ରାକୃତିକ ସମ୍ବଳର ନିରୀକ୍ଷଣ ସେବା ସଂସ୍ଥାରେ କାର୍ଯ୍ୟରତ ଓଲେଗ୍ ମିତଭୋଲ୍ ଏହି ସମ୍ପର୍କରେ କହିଥିଲେ, “ଆମେ ଏକ ବିଶେଷ ପ୍ରାକୃତିକ ଘଟଣା ଦେଖୁଛେ ।
ଏପରି ପ୍ରାକୃତିକ ଦୁର୍ବିପାକ ପରବର୍ତ୍ତୀ ଅବସ୍ଥାରୁ ପୂର୍ବ ସ୍ଥିତିକୁ ଫେରାଇ ନେବା ଅସମ୍ଭବ ।
" ବିଶ୍ୱ ଐତିହ୍ୟ ସଂସ୍ଥା ମଧ୍ୟ ଏହି ବିଷୟରେ ଗଭୀର ଚିନ୍ତା ବ୍ୟକ୍ତ କରିଥିଲା ।
"ଏକ ପ୍ରାକୃତିକ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହରାଇଥିବାରୁ ମାନବ ସମାଜ ପାଇଁ ଏହା ଏକ ଅତି ଦୁଃଖଦାୟକ ଘଟଣା" ବୋଲି ବିଶ୍ୱ ବନ୍ୟଜୀବ କୋଷ ର ପ୍ରବକ୍ତା ମତ ରଖିଥିଲେ ।
ଜୁନ୍ ୫ ତାରିଖରେ ଏକ ଉତ୍ତପ୍ତ ହ୍ରଦ ସୃଷ୍ଟି ହେଉଥିବାର ଖବର ପ୍ରକାଶ ପାଇଥିଲା ।
ୱାଇଲ୍‍ଡ୍ ରଷିଆ ନାମକ ଏକ ବୃତ୍ତଚିତ୍ରର ନିର୍ମାଣ ସମୟରେ ଏହି ଦୁର୍ଘଟଣା ଘଟିଥିଲା ।
ତେଣୁ ଦୁର୍ଘଟଣାର ପୂର୍ବ ଓ ପରବର୍ତ୍ତୀ ଭିଡିଓ ଚିତ୍ର ଏହାର ନିର୍ମାତାମାନଙ୍କ ପାଖରେ ଉପଲବ୍ଧ ଥିଲା ।
ଏହି ପ୍ରାକୃତିକ ଘଟଣା ଯୋଗୁଁ ଘଟିଥିବା ପରିବର୍ତ୍ତନ କେତେ ସ୍ଥାୟୀ ତାହା ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରାଯାଇ ପାରିନାହିଁ ।
୨୦୦୭ ମସିହା ଜୁନ୍ ୯ ତାରିଖ ବେଳକୁ ପ୍ରବାହିତ ଜଳ ସ୍ତର ହ୍ରାସ ପାଇ ଯାଇଥିବାରୁ କିଛି ଭୂତଳ ଓ ଜଳମଗ୍ନ ଦୃଷ୍ଟିକୁ ଦେଖାଗଲା ।
ଭେଲିକାନ୍ ମହୋଷ୍ମ ପ୍ରସ୍ରବଣ ଏହି କାଦୁଅ ବନ୍ୟା ଯୋଗୁଁ ବୁଡ଼ି ଯାଇନାହିଁ ଏବଂ ଏବେ ମଧ୍ୟ ସକ୍ରିୟ ରହିଛି ।
ଚାହା ବାଗାନ କର୍ତୃପକ୍ଷ ଏହି ହ୍ରଦର ଚତୁର୍ପାଶ୍ୱ ବୁଲି ଦେଖିବା ପାଇଁ ଏହାର କଡ଼େ କଡ଼େ ଏକ ଚଲାପଥ ନିର୍ମାଣ କରିଛନ୍ତି ।
ଏହି ଚଲାପଥଟିର ଉପରେ ଏକ ଟେଣ୍ଟ ନିର୍ମିତ ହୋଇଛି, ଯାହାକି ଛଣ ଓ ନଡ଼ାରେ ତିଆରି ହୋଇଛି ।
ଏହି ହ୍ରଦର ଦକ୍ଷିଣ ପାଖରେ ଥିବା ପାହାଡ଼ ପାଖରୁ ଭାରତର ସୀମା ଅରମ୍ଭ ହୋଇଥାଏ ।
ଏହି ପାହାଡ଼ର ଶୃଙ୍ଗରୁ ଭାରତରେ ଅବସ୍ଥିତ ଉଚ୍ଚ ପର୍ବତଶ୍ରେଣୀ ଦୃଶ୍ୟମାନ ହୋଇଥାଏ ।
ସୁରକ୍ଷା ଦୃଷ୍ଟିରୁ ଏହି ଚାହା ବାଗାନ ଓ ହ୍ରଦ ପରିଦର୍ଶନର ସମୟସୀମା ସକାଳ ୮ଟାରୁ ସନ୍ଧ୍ୟା ୬ଟା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରଖାଯାଇଛି ।
ଏହି ସମୟ ଭିତରେ ହିଁ ପର୍ଯ୍ୟଟକମାନେ ଏହି ହ୍ରଦ ନିକଟରେ ବୁଲିବାକୁ ଓ ବଣଭୋଜି କରିବାକୁ ଆସିଥାନ୍ତି ।
ଚାହା ବାଗାନ ଚାଷ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବିଭିନ୍ନ କାରଣ ପାଇଁ ପ୍ରଚୁର ପାଣିର ଆବଶ୍ୟକ ହେତୁ ପାର୍ବତ୍ୟ ଅଞ୍ଚଳଗୁଡ଼ିକ ମୁଖ୍ୟତଃ ବର୍ଷାଜଳ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରେ ।
କିନ୍ତୁ ଏହିସବୁ ଅଞ୍ଚଳରେ ବର୍ଷାର ପରିମାଣ ଅଧିକ ହୋଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଉଚ୍ଚା ଭୂମି ହୋଇଥିବାରୁ ଏଠାରେ ପାଣି ଅଧିକ ସମୟ ରହିପାରେନାହିଁ ।
ପାଣିକୁ ବାନ୍ଧି ରଖିବାପାଇଁ ଏହି ଚାହା ବାଗାନର କର୍ତୃପକ୍ଷ ଏକାଧିକ ଜଳଧାରା ତିଆରି କରିଥିଲେ, ଯାହା ପ୍ରାୟ ପ୍ରତିଟି ଚାହା ବାଗାନ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଦେଖିବା ଅତି ସ୍ୱଭାବିକ ।
ଏହି ଧାରାରେ ମାଧବପୁର ଚାହା ବାଗାନର କର୍ତୃପକ୍ଷ ୧୯୬୫ ମସିହାରେ ବାଗାନ ମଧ୍ୟରେ ତିନୋଟି ସ୍ଥାନରେ ପାଣି ଦେବାପାଇଁ ମାଧବପୁର ହ୍ରଦର ନିର୍ମାଣ କରିଥିଲେ ।
ଏହି ହ୍ରଦଟି ବାଂଲାଦେଶେର ଉତ୍ତର-ପୂର୍ବ କୋଣରେ ଅବସ୍ଥିତ ସିଲେଟ ବିଭାଗର ମୌଲଭୀବାଜାର ଜିଲ୍ଲାର କମଲଗଞ୍ଜ ଉପଜିଲ୍ଲାର ମାଧବପୁର ଇଉନିୟନର ପାତ୍ରଖଲା ଅଞ୍ଚଳରେ ଅବସ୍ଥିତ ।
କମଲଗଞ୍ଜ ଉପଜିଲ୍ଲା ସଦରରୁ ୫ କିଲୋମିଟାର ଦୂରର ଥିବା ନ୍ୟାଶନାଲଟି କମ୍ପାନୀ ବା ଜାତୀୟ ଚାହା ଉଦ୍ୟୋଗର ଅଧୀନ ମାଧବପୁର ଚା-ବାଗାନର ୧୧ ନମ୍ବର ସେକସନ୍ ବା ଅଞ୍ଚଳରେ ଏହି ହଦ୍ରଦଟି ରହିଛି ।
ଏହି ସ୍ଥାନଟି ଜିଲ୍ଲ ସଦରମହକୁମା ମୌଲଭୀବାଜାରଠାରୁ ୪୦ କିଲୋମିଟାର ଦକ୍ଷିଣରେ ଅବସ୍ଥିତି ଓ ବାଂଲାଦେଶର ଅନ୍ୟତମ ପ୍ରଧାନ ପର୍ଯ୍ୟଟନ ସ୍ଥଳ ଶ୍ରୀମଙ୍ଗଲଠାରୁ ମାତ୍ର ୧୦ କିଲୋମିଟାର ପୂର୍ବରେ ଅବସ୍ଥିତ ।
ଏଥିସହିତ ଗୋଲପାତା ଏବଂ ଶାଲୁକ ଝାଡ଼ ମୁଖ୍ୟତଃ ଏହି ହ୍ରଦର ପାଖାପାଖି ଅଞ୍ଚଳରେ ଦେଖାଯାଏ ।
ହ୍ରଦ ପାଖାପାଖି ଅଞ୍ଚଳରେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ବନ ଫୁଲ ଦେଖାଯାଏ, ଯାହା ମଧ୍ୟରେ ଭାଁଟ ଫୁଲ ପ୍ରଧାନ ।
ହ୍ରଦ ଜଳ ମଧ୍ୟରେ ବିଭିନ୍ନ ଜାତିର ହଂସ, ସରାଲି, ପାନକୌଡ଼ି, ଜଳପିପି ପ୍ରଭୃତି ଜଳଚର ଓ ସ୍ତନ୍ୟପାୟୀ ପ୍ରାଣୀ ଦେଖାଯାଆନ୍ତି ।
ଚାହା ବାଗାନ ମଧ୍ୟରେ ଅବସ୍ଥିତ ହୋଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଏହି ହ୍ରଦ ନିକଟକୁ ଆସିବା ପାଇଁ ସେମିତି କିଛି ବିଶେଷ ଯୋଗଯୋଗର ବ୍ୟବସ୍ଥା ନାହିଁ ।
ଏହି ହ୍ରଦ ନିକଟକୁ ଆସିବାକୁ ହେଲେ ପ୍ରଥମେ ଢାକାରୁ ରେଳପଥ କିମ୍ବା ସଡ଼କପଥ ଦେଇ ମୌଲଭୀବାଜାର ଜିଲ୍ଲାର ଶ୍ରୀମଙ୍ଗଳ ଯାଏଁ ଆସିବାକୁ ହୋଇଥାଏ ଏବଂ ସେଠାରୁ ପୁଣି କମଳଗଞ୍ଜ ଯିବାକୁ ପଡ଼ିଥାଏ ।
ଏହାପରେ କମଳଗଞ୍ଜର ଭାନୁଗଛ ମଧ୍ୟ ଦେଇ ଚାହା ବାଗାନର ମଧ୍ୟରେ ପଶି ମାଧବପୁର ହ୍ରଦ ନିକଟରେ ପହଞ୍ଚିହୁଏ ।
ମାଧବପୁର ହ୍ରଦ ବଙ୍ଗଳାଦେଶର ସିଲେଟେର ମୌଲଭୀବାଜାର ଜିଲ୍ଲାର କମଲଗଞ୍ଜ ଉପଜିଲ୍ଲାରେ ଅବସ୍ଥିତ ଏକଟି କୃତ୍ରିମ ହ୍ରଦ ବା ଜଳଧାରା ।
ବାଂଲାଦେଶେର ପର୍ଯ୍ୟଟନ ଆକର୍ଷଣଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟରୁ ଏଇ ହ୍ରଦଟି ଅନ୍ୟତମ ।
ପୂର୍ବେ ଫିଲିପିନ୍ କାକତୁଆ ଉତ୍ତର ଓ କେନ୍ଦ୍ରୀୟ ଲୁଜନ୍ ଦ୍ୱୀପକୁ ଛାଡ଼ିଦେଲେ ଫିଲିପାଇନ୍ସର ପ୍ରାୟ ସମସ୍ତ ଛୋଟ ବଡ଼ ଦ୍ୱୀପରେ ବ୍ୟାପ୍ତ ଥିଲେ ।
ଅବଶିଷ୍ଟ ଫିଲିପିନ୍ କାକତୁଆ ବର୍ତ୍ତମାନ ପାଲାୱାନ୍, ତାୱିତାୱି, ମିଣ୍ଡାନାଓ ଓ ମାସବେଟ ପ୍ରଭୃତି ଦ୍ୱୀପରେ ଦେଖିବାକୁ ମିଳନ୍ତି ।
୧୯୯୮ ମସିହାରୁ କାଟାଲା ଫାଉଣ୍ଡେସନ୍ ଫିଲିପିନ୍ କାକତୁଆଙ୍କ ପାଇଁ ସଂରକ୍ଷଣ ପ୍ରକଳ୍ପ ଚଳାଇ ଆସିଛି ।
ପାଲାୱାନରେ ଏହି ପକ୍ଷୀ ବହୁତ ସଂଖ୍ୟାରେ ଦେଖାଯାନ୍ତି ଯେଉଁଠାରେ କାଟାଲା ଫାଉଣ୍ଡେସନ୍ ଏହି ପ୍ରକଳ୍ପ ପରିଚାଳନା କରୁଛି ।
ପାଲାୱାନର ନାରା ଓ ପ୍ୱେର୍ଟୋ ପ୍ରିନ୍ସେସା ନଗରପାଳିକା ଅଞ୍ଚଳରେ ଏବଂ ବିଶେଷ କରି ରାସା ଦ୍ୱୀପରେ ଜଙ୍ଗଲରେ ପ୍ରାୟ ୧୮୦ଟି ଫିଲିପିନ୍ କାକତୁଆ ପକ୍ଷୀ ରହିଛନ୍ତି ।
ପାଲାୱାନ ଉପକୂଳରେ ଏକ କୋଇଲା ତାପଜ ବିଦ୍ୟୁତ୍ ଉତ୍ପାଦନ କେନ୍ଦ୍ର ନିର୍ମାଣ କରାଯିବାର ପ୍ରସ୍ତାବ ଏହି ପକ୍ଷୀଙ୍କ ସଂରକ୍ଷଣ ପ୍ରତି ବିପଦ ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲା ।
ଅବୈଧ ପକ୍ଷୀଧରା ଓ ପକ୍ଷୀ ବ୍ୟବସାୟ ଯୋଗୁଁ ଏମାନଙ୍କ ସଂଖ୍ୟା ଦ୍ରୁତ ଗତିରେ ହ୍ରାସ ପାଇଛି ।
ଉଚ୍ଚ ମୂଲ୍ୟ ଯୋଗୁଁ ପକ୍ଷୀ ଓ ଶାବକମାନଙ୍କୁ ଧରି ନିଆଯାଏ ଓ ବ୍ୟବସାୟ କରାଯାଏ ।
ପରିବାସ କ୍ଷୟ ଓ ଶସ୍ୟ ନଷ୍ଟକାରୀ ପ୍ରଜାତି ବୋଲି ଶିକାର କରିବା ଏହି ପକ୍ଷୀଙ୍କ ସଂଖ୍ୟା ହ୍ରାସର ଅନ୍ୟ ମୁଖ୍ୟ କାରଣ ।
ଫିଲିପିନ୍ କାକତୁଆ ଫିଲିପାଇନ୍ସ ଦେଶରେ ଦେଖାଯାଉଥିବା ଏକ ଅତି ସଙ୍କଟାପନ୍ନ ପକ୍ଷୀ ପ୍ରଜାତି ।
ଏହି ପକ୍ଷୀର ଅନ୍ୟ ସ୍ଥାନୀୟ ନାମ ସବୁ ହେଲା କାଟାଲା, ଆବୁକେ, ଆଗେ ଓ କାଲାଙ୍ଗେ ।
ଆକାରରେ ଏହି ପକ୍ଷୀ ଗୋଫିନ୍ କାକତୁଆ ପରି କିନ୍ତୁ ଫିଲିପିନ୍ କାକତୁଆର ଲାଞ୍ଜରେ ଲାଲ୍ ରଙ୍ଗର ପର ଥାଏ ।
କେବଳ ଲାଞ୍ଜର ନିମ୍ନାଂଶରେ ଲାଲ୍ ରଙ୍ଗର ପର ରହିଥାଏ ଓ ଲାଞ୍ଜର ଅଗ୍ର ଧଳା ରଙ୍ଗର ହୋଇଥାଏ ।
ଏହି କାକତୁଆର ଶରୀରର ଦୈର୍ଘ୍ୟ ପ୍ରାୟ ୧୨ ଇଞ୍ଚ ଓ ଏହାର ପ୍ରସାରିତ ଡେଣାର ଦୈର୍ଘ୍ୟ ପ୍ରାୟ ୮.୬ ଇଞ୍ଚ ।
ଏହାଛଡ଼ା ଏହି ପକ୍ଷୀ ଏକ ଖିଙ୍କାରିବା ଓ ହ୍ୱିସିଲ୍ ମାରିବା ପରି ଶବ୍ଦ ମଧ୍ୟ ସୃଷ୍ଟି କରେ ।
ସାଧାରଣତଃ ଅନ୍ୟ କାକତୁଆମାନଙ୍କ ତୁଳନାରେ ଫିଲିପିନ୍ କାକତୁଆ ଶାନ୍ତ ବା କମ୍ ରାବ ପକାଏ ।
ଏମାନେ ଦଳରେ ଏକତ୍ରିତ ଭାବେ ବିଚରଣ କରନ୍ତି, ଖାଦ୍ୟ ଖୋଜନ୍ତି ଓ କାକଳି ରାବ କରନ୍ତି ।
କିନ୍ତୁ ମାର୍ଚ୍ଚରୁ ଜୁଲାଇ ମାସ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମିଳନ ଋତୁରେ ଏମାନେ ଯୋଡ଼ା ଯୋଡ଼ା ହୋଇ ଏବଂ ଦଳରୁ ପୃଥକ ଭାବେ ରହନ୍ତି ।
ମାନିଲା ନଗରର ଆଣ୍ଟୋନିଓ ଡି ଡ୍ୟୋସ୍‍ଙ୍କ ବର୍ଡ୍ସ ଇଣ୍ଟର୍‍ନ୍ୟାସନାଲରେ ଅନେକ ଫିଲିପିନ୍ କାକତୁଆଙ୍କୁ ପଞ୍ଜୁରୀ ମଧ୍ୟରେ ସଂରକ୍ଷଣ ପାଇଁ ରଖାଯାଇଛି ।
ଇଉକ୍ଲିଡଙ୍କ ସଂଜ୍ଞା ଅନୁସାରେ ତ୍ରିଭୁଜର ଦୁଇଟି ବାହୁ ସମ ଦୈର୍ଘ୍ୟ ବିଶିଷ୍ଟ ହୋଇଥିଲେ ସମଦ୍ୱିବାହୁ ତ୍ରିଭୁଜ କୁହାଯାଏ, କିନ୍ତୁ ଆଧୁନିକ ସମୟରେ ଅତି କମ୍‌ରେ ଦୁଇଟି ବାହୁ ସମ ଦୈର୍ଘ୍ୟ ବିଶିଷ୍ଟ ହୋଇଥିଲେ ସମଦ୍ୱିବାହୁ ତ୍ରିଭୁଜ କୁହାଯାଉଛି ।
ଏହାର କାରଣ ରୂପେ ସମ‌ବାହୁ ତ୍ରିଭୁଜକୁ ଏକ ବିଶେଷ ଧରଣର ସମଦ୍ୱିବାହୁ ତ୍ରିଭୁଜ ଭାବରେ ଗ୍ରହଣ କରାଯାଉଛି ।
ତ୍ରିଭୁଜର କୌଣସି ବାହୁ ସମ ଦୈର୍ଘ୍ୟ ବିଶିଷ୍ଟ ନହେଲେ ତାହାକୁ ସ୍କାଲିନି ତ୍ରିଭୁଜ ବା ବିଷମ ବାହୁ ତ୍ରିଭୁଜ କୁହାଯାଏ ।
ଗ୍ରୀକ୍ ଭାଷାରେ ଆଇସୋସ ଅର୍ଥ ସମାନ ଓ ସ୍କେଲୋସ ଅର୍ଥ ଗୋଡ଼, କିନ୍ତୁ ଆମେ ତାହାକୁ ବାହୁ ଭାବରେ ଲେଖୁଛୁ ।
ସମଦ୍ୱିବାହୁ ଶବ୍ଦ ଅନ୍ୟ ସ୍ଥାନରେ ମଧ୍ୟ ବ୍ୟବ‌ହାର ହେଉଛି ଯଥା ସମଦ୍ୱିବାହୁ ଟ୍ରାପିଜଏଡ଼ ଯାହାର ଦୁଇଟି ବାହୁ ସମାନ ଥାଏ ଓ ସମ‌ବାହୁ ସେଟ ।
ସମାନ ଥିବା ଦୁଇ ପାର୍ଶକୁ ବାହୁ କୁହାଯାଏ ଓ ତୃତୀୟ ପାର୍ଶ୍ୱକୁ ବେସ କୁହାଯାଏ ।
ବାହୁ ଓ ବେସର ଦୈର୍ଘ୍ୟକୁ ନେଇ ଏପରି ତ୍ରିଭୁଜର ଉଚ୍ଚତା, କ୍ଷେତ୍ରଫଳ ଓ ପେରିମିଟର ଇତ୍ୟାଦି ସାଧାରଣ ଫର୍ମୁଲା ସାହାଯ୍ୟରେ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରାଯାଇପାରେ ।
ବେସ ଉପରେ ଏକ ଅଭିଲମ୍ବ ରେଖା ଟାଣି ଏହି ତ୍ରିଭୁଜକୁ ସମାନ ଦୁଇ ଖଣ୍ଡରେ ବିଭକ୍ତ କରାଯାଇପାରେ ।
ସମଦ୍ୱିବାହୁର ବିପରୀତ ଦିଗରେ ଥିବା କୋଣଦ୍ୱୟ ସମାନ ଓ ଆକ୍ୟୁଟ ରହନ୍ତି ଓ ବର୍ଗୀକରଣରେ ଏହାକୁ ଆକ୍ୟୁଟ, ସମ ବା ବିଷମ କୋଣ ବିଶିଷ୍ଟ କୁହାଯାଏ ।
ଜ୍ୟାମିତିରେ ସମଦ୍ୱିବାହୁ ତ୍ରିଭୁଜ କ‌ହିଲେ ଦୁଇଟି ସମାନ ଲମ୍ବ ବିଶିଷ୍ଟ ବାହୁ ଥିବା ତ୍ରିଭୁଜକୁ ବୁଝାଏ ।
ବେଳେ ବେଳେ ଅତି କମ୍‌ରେ ଦୁଇଟି ବାହୁ ସମାନ ଥିବା କୁହାଯାଏ ଓ ସେହି କ୍ଷେତ୍ରରେ ଏହା ସମ‌ବାହୁ ତ୍ରିଭୁଜ ମଧ୍ୟ ହୋଇପାରେ ।
ସମଦ୍ୱିବାହୁ ତ୍ରିଭୁଜ ଉଦାହରଣ ମଧ୍ୟରେ ସମଦ୍ୱିବାହୁ ସମକୋଣୀ ତ୍ରିଭୁଜ, ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣିମ ତ୍ରିଭୁଜ ଓ ବାଇପିରାମିଡର ମୁଖ ଓ କେତେକ ସେଟାଲାନ ଘନ ଉଲ୍ଲେଖନୀୟ ।
ସମଦ୍ୱିବାହୁର ଗାଣିତିକ ଅନୁଶୀଳନ ପୁରାତନ ମିଶର ଗଣିତ ଓ ବେବିଲୋନିଆନ ଗଣିତରେ ଲିପିବଦ୍ଧ ହୋଇଛି ।
ସାଜସଜ୍ଜା ନିମନ୍ତେ ଏହା ବ‌ହୁତ ପୁରାତନ କାଳରୁ ବ୍ୟବ‌ହୃତ ହେଉଛି; ସ୍ଥାପତ୍ୟ କଳା ଓ ନ‌କ୍ସାରେ ଏହା ପୁନଃ ପୁନଃ ବ୍ୟବ‌ହାର କରାଯାଉଛି ଯେପରିକି ବିଲ୍ଡିଙ୍ଗର ପେଡିମେଣ୍ଟ ଓ ଗ୍ୟାବଲରେ ଅଛି ।
ଏକ ସମଦ୍ୱିବାହୁ ତ୍ରିଭୁଜରେ ଦୁଇଟି ରେଖାର ଦୈର୍ଘ୍ୟ ସମାନ ରହେ, ଯାହାକୁ ଜ୍ୟାମିତିରେ ବାହୁ କୁହାଯାଉଛି ଓ ତୃତୀୟ ବାହୁକୁ ଭୂମି କୁହାଯାଉଛି ।
ସଂଗୀତ କ୍ଷେତ୍ରରେ ବର୍ଣ୍ଣାଳୀଙ୍କ ବାପା ବର୍ଣ୍ଣାଳୀଙ୍କୁ ବହୁତ ପ୍ରେରଣା ପ୍ରଦାନ କରିଛନ୍ତି ।
ପ୍ରଥମେ ବର୍ଣ୍ଣାଳୀ ୨୦୧୧ ମସିହାରେ ଜି-ଟିଭିରେ ପ୍ରସାରିତ ସଂଗୀତଭିତ୍ତିକ ରିୟଲିଟି ସୋ ସାରେଗାମାପା ଲିଟିଲ୍ ଚ୍ୟାମ୍ପ୍‌ରେ ଅଂଶଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ।
୨୦୧୭ ମସିହାରେ ଷ୍ଟାର୍‌ ପ୍ଲସ୍‌ର ରିୟଲିଟି ସୋ ଦିଲ୍ ହୈ ହିନ୍ଦୁସ୍ଥାନୀରେ ଭାଗନେଇଥିଲେ ବର୍ଣ୍ଣାଳୀ ଓ ୟୁଫୋନି ଗ୍ରୁପ୍ ଦିଲ୍ ହୈ ହିନ୍ଦୁସ୍ଥାନୀର ରନର୍ସଅପ୍ ହୋଇ ସଫଳତା ଲାଭ କରିଛନ୍ତି ।
ପ୍ରଥମେ ଏହି ସୋରେ ଏକା ଗୀତ ଗାଇଥିବା ବେଳେ ପରେ ଚ୍ୟାନେଲ୍ ତାଙ୍କୁ ୟୁଫୋନି ବ୍ରାଣ୍ଡ୍ ସହିତ ଏକାଠି କରି ଗୀତ ପରିବେଷଣ କରିବାର ସୁଯୋଗ ପ୍ରଦାନ କରିଥିଲା।
ମହାରାଷ୍ଟ୍ରର ସାତ ଜଣ ପୁଅ ବ୍ରାଣ୍ଡ୍‌ଙ୍କ ଭିତରେ ବର୍ଣ୍ଣାଳୀ ଥିଲେ ଜଣେ ଝିଅ।
ସେଠାରେ ସେ ୟୁଫୋନି ଦଳ ସହିତ ମିଶି ଅନେକ ହିନ୍ଦୀ ଗୀତ ପରିବେଷଣ କରି ବହୁ ପ୍ରଶଂସା ଲାଭ କରିବା ସହିତ ହିନ୍ଦୀ ଗୀତ ରେ ଓଡ଼ିଆ ଗୀତ କୁ ପରିବେଷଣ କରି ବିଚାରକ ତଥା ଦର୍ଶକଙ୍କଠାରୁ ବହୁ ପ୍ରଶଂସା ସାଉଁଟିବାରେ ସମର୍ଥ ହୋଇଥିଲେ ।
ବର୍ଣ୍ଣାଳୀ ବିଶ୍ୱଭାରତୀ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟ ଶାନ୍ତିନିକେତନରେ ଯୁକ୍ତ ୨ କଳାରେ ପଢ଼ୁଛନ୍ତି ।
ଗୁରୁ ମୋହନ ସିଂହଙ୍କଠାରୁ ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ ସଂଗୀତ ବନାରସୀ ଘରାନାରେ ସଂଗୀତ ଶିକ୍ଷା ଗ୍ରହଣ କରୁଛନ୍ତି ।
ଷ୍ଟାର୍ ପ୍ଲସ ଟିଭି ଚ୍ୟାନେଲରେ ପ୍ରସାରିତ ହୋଇଥିବା ରିୟଲିଟି ସୋ ଦିଲ୍ ହୈ ହିନ୍ଦୁସ୍ଥାନୀର ରନର୍ସଅପ୍ ହୋଇଛନ୍ତି ।
"ରାଜା ରାମ ପ୍ରଥମେ ଥାଇଲାଣ୍ଡରେ ରାମାୟଣ ବିଷୟରେ ଅଧ୍ୟୟନ କରିଥିଲେ ଓ ତଥ୍ୟ ପ୍ରକାଶ କରିଥିଲେ ।
ସେ ରାମାକିଅନର ବିଭିନ୍ନ ଉତ୍ସ ଖୋଜି ବାହାର କରିଥିଲେ ଓ ସଂସ୍କୃତରେ ଲିଖିତ ବାଲ୍ମିକୀ ରାମୟଣ ସହିତ ତାହାର ତୁଳନା କରିଥିଲେ ।
ରାମାକିଅନ ବୌଦ୍ଧ ଜାତକ କଥା ଦଶରଥ ଜାତକ ସହିତ ତିନୋଟି ଭିନ୍ନ ମୂଳ ଲେଖାରୁ ପ୍ରଭାବିତ ହୋଇ ଲେଖା ହୋଇଥିବା ବିଷୟ ସେ ଜାଣିବାକୁ ପାଇଲେ ।
" ୧୭୬୭ ମସିହାରେ ଅୟୁଥୟା ନଗର ଧ୍ୱଂସ ଯିବା ଫଳରେ ଅନେକ ରାମାକିଅନ କାବ୍ୟ ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଇଥିଲା ।
ରାଜା ୧୭୯୭ ମସିହାରେ ରାମ ଙ୍କ ପୃଷ୍ଠପୋଷକତାରେ ଏଥିରୁ ଗୋଟିଏ କାବ୍ୟ ଲେଖାଯାଇଥିଲା ଓ ତାବାର କିଛି ଅଂଶ ରାଜା ନିଜେ ମଧ୍ୟ ଲେଖିଥିଲେ ।
ଖୋନ୍ ନାଟକ ପାଇଁ ପୁତ୍ର ରାଜା ରାମ ନିଜ ପିତାଙ୍କ ଲେଖାର କିଛି ଅଂଶର ପୁନଃରଚନା କରିଥିଲେ ।
ଫ୍ରା ରାମ – ଅୟୁଥୟା ରାଜ୍ୟର ରାଜା ଥୋତ୍ସରୋତ ଙ୍କ ପୁତ୍ର ଏବଂ ଫ୍ରା ନାରାଇଙ୍କ ଅବତାର
ନାଂଗ୍ ସିଦା – ଫ୍ରା ରାମଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀ ଓ ଲକ୍ସମିଙ୍କ ଅବତାର – ପବିତ୍ରତା ଓ ବିଶ୍ୱସ୍ତତାର ପ୍ରତୀକ
ସମସ୍ତେ ଫ୍ରା ନାରାଇଙ୍କ ସମ୍ପର୍କିତ କୌଣସି ବ୍ୟକ୍ତି ବା ବସ୍ତୁ ବିଶେଷଙ୍କ ଅବତାର ।
ନାଂଗ୍ କାଉସୁରିୟା – ଥାତ୍ସାରୋତଙ୍କ ତିନି ପତ୍ନୀ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ ଓ ଫ୍ରା ରାମଙ୍କ ମାତା
ନାଂଗ୍ କୈୟକେସି – ଥାତ୍ସାରୋତଙ୍କ ତିନି ପତ୍ନୀ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ ଓ ଫ୍ରା ଫ୍ରୋତଙ୍କ ମାତା
ନାଂଗ୍ ସମ୍ମୁଥେୱି – ଥାତ୍ସାରୋତଙ୍କ ତିନି ପତ୍ନୀ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ ତଥା ଫ୍ରା ଲାକ ଓ ଫ୍ରା ସତ୍ରୁତଙ୍କ ମାତା
ଦଶରଥ ଜାତକ ସମେତ ତେରବାଦ ବୌଦ୍ଧ ପରମ୍ପରାର ବିଭିନ୍ନ ଗ୍ରନ୍ଥ ତିପିଟକରେ ରହିଛି ।
ବୌଦ୍ଧ ବିଶ୍ୱାସ ଅନୁଯାୟୀ ଖ୍ରୀଷ୍ଟପୂର୍ବ ୭ମ ଶତାବ୍ଦୀରେ ବୁଦ୍ଧ ଅଯୋଧ୍ୟାର ରାଜା ରାମ ପଣ୍ଡିତ ରୂପେ ଜନ୍ମ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ଏବଂ ଦଶରଥ ଜାତକ ଏହି ରାମ ପଣ୍ଡିତଙ୍କ ଜୀବନ କାହାଣୀ ଉପରେ ପର୍ଯ୍ୟବସିତ ବୋଲି ଅଧିକାଂଶ ପ୍ରତ୍ନତତ୍ତ୍ୱବିତ୍ ଓ ଐତିହାସିକ ମତ ଦେଇଛନ୍ତି ।
ହିନ୍ଦୁ ଧର୍ମରେ ଏହାର ସମାନ୍ତରାଳ କାବ୍ୟ ରାମାୟଣ ବାଲ୍ମିକୀଙ୍କଦ୍ୱାରା ଖ୍ରୀଷ୍ଟପୂର୍ବ ଚତୁର୍ଥ ଶତାବ୍ଦୀରେ ଭାରତରେ ରଚିତ ହୋଇଥିଲା ।
ଭାରତୀୟ ବଣିକମାନେ ଫୁନାନ ଓ ଅଂକୋରର କ୍ଷ୍ମେର୍ ସାମ୍ରାଜ୍ୟ ଓ ଶ୍ରୀବିଜୟଙ୍କ ସହିତ ବାଣିଜ୍ୟିକ ସମ୍ପର୍କ ରଖିଥିଲେ ଓ ଦକ୍ଷିଣ-ପୂର୍ବ ଏସିଆରେ ରାମାୟଣ ଭାରତୀୟ ବଣିକ ଓ ବିଦ୍ୱାନମାନଙ୍କଦ୍ୱାରା ହିଁ ପ୍ରଚାରିତ ହୋଇଥିଲା ।
ଫ୍ରା ଫ୍ରୋମ୍ – ଫ୍ରା ଇଶ୍ୱାନ ଓ ଫ୍ରା ନାରାଇଙ୍କ ସହ ଫ୍ରା ଫ୍ରୋମ୍‍ଙ୍କୁ ମିଶାଇ ହିନ୍ଦୁ ତ୍ରିମୂର୍ତ୍ତି ଗଠିତ
ବର୍ତ୍ତମାନ ସମୟରେ ଆଦୃତ ଥାଇ ରାମାୟଣ ଥାଇଲାଣ୍ଡରେ ଏବେ ଶାସନ କରୁଥିବା ଚକ୍ରୀ ବଂଶର ପ୍ରତିଷ୍ଠାତା ରାଜା ପ୍ରଥମ ରାମଙ୍କ ତତ୍ତ୍ୱାବଧାନରେ ସିଆମ ରାଜ୍ୟରେ ଲେଖାଯିବା ଆରମ୍ଭ ହେଲା ।
ପ୍ରଥମ ରାମଙ୍କ ରାଜୁତି କାଳରେ ବ୍ୟାଂକକରେ ଥାଇ ରାଜପ୍ରାସାଦର ନିର୍ମାଣ କାର୍ଯ୍ୟ ଆରମ୍ଭ ହେଲା ।
ୱାଟ୍ ଫ୍ରା କେଓର କାନ୍ଥରେ ଅନେକ ସୁନ୍ଦର ଚିତ୍ର ଅଙ୍କିତ ହୋଇଛି ଯେଉଁଥିରେ ରାମାକିଅନର କାହାଣୀ ଦର୍ଶିତ ।
ପ୍ରଥମ ସହସ୍ରାବ୍ଦୀର ଶେଷ ଆଡ଼କୁ ଥାଇ ଲୋକମାନେ ରାମାୟଣର କଥାକୁ ନିଜ ସଂସ୍କୃତିରେ ଗ୍ରହଣ କରିବା ଆରମ୍ଭ କଲେ ।
ରାମାକିଅନ୍ ପ୍ରକୃତରେ ରାମକୀର୍ତ୍ତି ନାମରେ ଲେଖାଗଲା କିନ୍ତୁ ଏହାକୁ ଲୋକେ ରାମାକିଅନ ବୋଲି କହୁଥିଲେ ।
ତ୍ରୟୋଦଶ ଶତାବ୍ଦୀର ସୁଖୋଥାଇ ସାମ୍ରାଜ୍ୟର ରାଜୁତି କାଳର ବିଭିନ୍ନ ଗ୍ରନ୍ଥରେ ରାମାୟଣ କାହାଣୀମାନ ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ ।
ଇଣ୍ଡୋନେସୀୟ ଶୈଳୀ ପରି ଥାଇଲାଣ୍ଡରେ ମଧ୍ୟ ନାଂଗ୍ ନାମକ ଏକ ଛାୟାଚିତ୍ର ନାଟକ ପ୍ରଦର୍ଶିତ ହେଉଥିଲା ଯେଉଁଥିରେ ଏହି ସବୁ କାହାଣୀ ଓ କିମ୍ବଦନ୍ତୀ ରହିଥିଲା ।
ରାଜା ଦ୍ୱିତୀୟ ରାମ ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ରାମାକିଅନକୁ ଖୋନ୍ ନାଟକରେ ମଧ୍ୟ ବ୍ୟବହାର କରାଇଲେ ।
ଖୋନ୍ ନାଟକରେ ରାମାକିଅନକୁ ଅନେକ ପ୍ରଚ୍ଛଦ ଗାୟକ ନାଟକ ମଞ୍ଚ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ରହି ଗାଆନ୍ତି ।
ଅଭିନେତାମାନେ ବିଭିନ୍ନ ପୋଷାକ ଓ ମୁଖା ପିନ୍ଧି ଗାୟକଙ୍କ ଗୀତ ଅନୁସାରେ ଅଭିନୟ କରନ୍ତି ।
ଏହି ନାଟକରେ ହନୁମାନଙ୍କ ଚରିତ୍ର ଓ କଥାକୁ ଅଧିକ ମହତ୍ତ୍ୱ ଦିଆଯାଇ ଏହାର ସଂପ୍ରସାରଣ କରାଯାଇଛି ।
ମୁଖ୍ୟ କଥା ଦଶରଥ ଜାତକ କଥା ପରି କିନ୍ତୁ ଥାଇ ସଂସ୍କୃତି, ବେଶଭୂଷା, ଭୂଗୋଳ, ଅସ୍ତ୍ର, ପ୍ରାକୃତିକ ଉପାଦାନ ଦୃଷ୍ଟିକୋଣରୁ ରାମାକିଅନରେ ଅନେକ ଥାଇ ଶୈଳୀର ପ୍ରଭାବ ମଧ୍ୟ ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ ।
ଥାଇଲାଣ୍ଡରେ ତେରବାଦ ବୌଦ୍ଧ ପରମ୍ପରାର ପ୍ରଚଳନ ଥିବାରୁ ରାମାକିଆନରେ ବୌଦ୍ଧ ଇତିହାସ, କିମ୍ବଦନ୍ତୀ ଓ ବିଶ୍ୱାସ ମଧ୍ୟ ସନ୍ନିବିଷ୍ଟ ହୋଇ ରହିଛି ।
୧୯୮୯ ମସିହାରେ ସତ୍ୟବ୍ରତ ଶାସ୍ତ୍ରୀ ରାମାକିଅନକୁ ସଂସ୍କୃତରେ ଅନୁବାଦ କରିଥିଲେ ଓ ଏହାକୁ ରାମକୀର୍ତ୍ତି ମହାକାବ୍ୟମ୍ ନାମ ଦେଇଥିଲେ ।
ଏହି କାବ୍ୟ ସମୁଦାୟ ୧୧ଟି ରାଷ୍ଟ୍ରୀୟ ଓ ଅନ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରୀୟ ସମ୍ମାନ ଲାଭ କରିଛି ।
ଭଗବାନ ଫ୍ରା ନାରାଇ ଫ୍ରା ରାମ ଅବତାରରେ ଅୟୁଥୟାରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିବା ଏଥିରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ ।
ଥାଇ ଲୋକଙ୍କ ଗହଣରେ ଆଦୃତ ହେବା ପରେ ରାମାକିଅନ ତାଙ୍କ ସଂସ୍କୃତିର ଏକ ବଳିଷ୍ଠ ଅଙ୍ଗ ପାଲଟି ଯାଇଛି ।
ପ୍ରଥମ ରାମଙ୍କ ରାମାକିଅନକୁ ଥାଇ ସାହିତ୍ୟରେ ଏକ ମହାନ ସୃଷ୍ଟି ବୋଲି ପରିଗଣନା କରାଯାଏ ।
ଏହା ଦେଶର ଲୋକଙ୍କଦ୍ୱାରା ଓ ଏପରିକି ବିଦ୍ୟାଳୟମାନଙ୍କରେ ମଧ୍ୟ ପଠନ କରାଯାଏ ।
ସୁଖୋଥାଇ ସାମ୍ରାଜ୍ୟର ଅବସାନ ପରେ ୧୮ଶ ଶତାବ୍ଦୀରେ ଅୟୁଥୟା ସାମ୍ରାଜ୍ୟ ସମୟରେ ରାମାୟଣର ଥାଇ ରୂପାନ୍ତରଣ ସବୁ ବିକଶିତ ଓ ଲିଖିତ ହୋଇଥିଲା ।
କିନ୍ତୁ ୧୭୬୭ ମସିହାରେ ବ୍ରହ୍ମଦେଶର ସେନା ଅୟୁଥୟା ନଗରୀ ଧ୍ୱଂସ କରିଦେଇଥିଲେ ଓ ଏଥିରେ ଅନେକ ପାଣ୍ଡୁଲିପି ନଷ୍ଟ ଯାଇଥିଲା ।
ବ୍ୟାଂକକ୍‍ର ୱାଟ୍ ଫ୍ରା କେଓରେ ରାମାକିଅନର କଳାତ୍ମକ ପରିପ୍ରକାଶ ଅବସ୍ଥିତ ଓ କାବ୍ୟର ବିଭିନ୍ନ ଚରିତ୍ରଙ୍କ ମୂର୍ତ୍ତି ମଧ୍ୟ ଦେଖିହେବ ।
ସେ ଭାରତୀୟ କମ୍ୟୁନିଷ୍ଟ ପାର୍ଟି ଓ ଭାରତୀୟ ଜାତୀୟ କଂଗ୍ରେସର କର୍ମକର୍ତ୍ତା ଭାବରେ ଓଡ଼ିଶା ରାଜନୀତିରେ ସକ୍ରିୟ ଥିଲେ ।
ଭାରତୀୟ ସଂସଦର ତଳ ସଦନ ଲୋକ ସଭା ଏବଂ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାରେ ସେ ଜଣେ ସାଂସଦ ଓ ବିଧାୟକ ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ ।
୧୯୭୧ ମସିହାର ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭା ନିର୍ବାଚନରେ ସେ ଭାରତୀୟ କମ୍ୟୁନିଷ୍ଟ ପାର୍ଟିର ପ୍ରାର୍ଥୀ ଭାବରେ ପୁଣିଥରେ ବସ୍ତା ବିଧାନ ସଭା ନିର୍ବାଚନ ମଣ୍ଡଳୀରୁ ନିର୍ବାଚନ ଲଢ଼ିଥିଲେ ।
ଏହି ନିର୍ବାଚନରେ ସେ ବିଜୟୀ ହୋଇ ୫ମ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାକୁ ନିର୍ବାଚିତ ହୋଇଥିଲେ ।
ଏହାପରେ ୧୯୭୪ ମସିହାର ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭା ନିର୍ବାଚନରେ ଭାରତୀୟ ଜାତୀୟ କଂଗ୍ରେସର ପ୍ରାର୍ଥୀ ଭାବରେ ସେ ବସ୍ତା ବିଧାନ ସଭା ନିର୍ବାଚନ ମଣ୍ଡଳୀରୁ ୬ଷ୍ଠ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାକୁ ନିର୍ବାଚିତ ହୋଇଥିଲେ ।
ସେ ଅଧକ୍ଷ ଥିବା ସମୟରେ ୧୯୬୪ ମସିହାରେ ବସ୍ତା ପଞ୍ଚାୟତ ସମିତିକୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପଞ୍ଚାୟତ ସମିତି ପୁରସ୍କାର ମିଳିଥିଲା ।
୧୯୬୭ ମସିହାର ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭା ନିର୍ବାଚନରେ ଚିନ୍ତାମଣି ବସ୍ତା ବିଧାନ ସଭା ନିର୍ବାଚନ ମଣ୍ଡଳୀରୁ ଭାରତୀୟ ଜାତୀୟ କଂଗ୍ରେସର ପ୍ରାର୍ଥୀ ଭାବରେ ନିର୍ବାଚନ ଲଢ଼ିଥିଲେ ।
ଚିନ୍ତାମଣି ଛାତ୍ର ଜୀବନରେ ଭାରତୀୟ ସ୍ୱାଧୀନତା ସଂଗ୍ରାମ ଆନ୍ଦୋଳନରେ ଯୋଗ ଦେଇଥିଲେ ।
ଅଣହିନ୍ଦୀ ଭାଷାଭାଷି ଅଞ୍ଚଳର ଲେଖକଙ୍କ ପାଇଁ ଜାତୀୟ ହିନ୍ଦୀ ଲେଖକ ପୁରସ୍କାର- ଉପନ୍ୟାସ "ଶୁଭଲକ୍ଷ୍ମୀ" ପାଇଁ
ରାଜ୍ୟ ସ୍ତରୀୟ ସଂସାର ସମ୍ମାନ- ଜୀବନବ୍ୟାପୀ ଲେଖିଥିବା ଶିଶୁସାହିତ୍ୟ ପାଇଁ
ରାଜ୍ୟ ସ୍ତରୀୟ ମାଣିକ ବିଶ୍ୱନାଥ ସମ୍ମାନ- ଜୀବନବ୍ୟାପୀ ଲେଖିଥିବା ଶିଶୁସାହିତ୍ୟ ପାଇଁ
ଆକାଶବାଣୀ ବାର୍ଷିକ ପୁରସ୍କାର-ମହିଳାଙ୍କ ଉପରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ ପ୍ରସ୍ତୁତି ନିମନ୍ତେ
ଡକ୍ଟର କୃତିବାସ ନାୟକ ୧୯୫୫ ମସିହାରେ ଓଡ଼ିଶାର ରାଜକନିକା ବ୍ଲକର ଏକତାଲା ନାମକ ଏକ ପୂର୍ବ ଉପକୂଳବର୍ତ୍ତୀ ଗ୍ରାମରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ।
ସେ ତାଙ୍କର ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ଜୀବନ ଓଡ଼ିଶାର ଦକ୍ଷିଣ ଭାଗରେ ଅତିବାହିତ କରିଥିଲେ ଏବଂ ସେଠାରେ ସେ ବ୍ରହ୍ମପୁର ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟରୁ ସାହିତ୍ୟରେ ସ୍ନାତକ ଡିଗ୍ରୀ ହାସଲ କରିଥିଲେ ।
ଡକ୍ଟର ନାୟକ ୧୯୯୨ ମସିହାରେ ଶିଶୁ ସାହିତ୍ୟ କ୍ଷେତ୍ରରେ "ଓଡ଼ିଆ ଶିଶୁ ଗଳ୍ପର ସ୍ୱରୂପ ଏବଂ ବିକାଶ" ନାମକ ବିଷୟ ସହିତ ଡକ୍ଟରେଟ୍ ଡିଗ୍ରୀ ହାସଲ କରିଥିଲେ ।
୮୦ ଦଶକରେ ସେ ଶିଶୁ ନୟନ, ଆମେ ଶିଶୁ ଏବଂ ଶିଶୁ ରାଇଜ ନାମରେ ଓଡ଼ିଆରେ ଶିଶୁ ପତ୍ରିକା ସମ୍ପାଦନା କରିଥିଲେ ।
ଡକ୍ଟର କୃତିବାସ ନାୟକ ଜଣେ ଓଡ଼ିଶା ସାହିତ୍ୟ ଏକାଡେମୀ ପୁରସ୍କାରପ୍ରାପ୍ତ ଲେଖକ ।
ସେ ଜାତୀୟ ସ୍ତରରେ ସ୍ୱୀକୃତିପ୍ରାପ୍ତ ଏବଂ ଅନେକ ଜାତୀୟ ତଥା ରାଜ୍ୟ ସ୍ତରୀୟ ମାନ୍ୟତା ପାଇଛନ୍ତି ।
ଡେଭିଡ କାହ୍ନ କୋଡବ୍ରେକର୍ସରେ ଉଲ୍ଲେଖ କରିଛନ୍ତି ଯେ ଆଧୁନିକ କ୍ରିପ୍ଟୋଲୋଜି ଆରବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିଲା, କ୍ରିପ୍ଟାନାଲାଇଟିକ୍ ପଦ୍ଧତିକୁ ବ୍ୟବସ୍ଥିତ ଭାବରେ ଡକ୍ୟୁମେଣ୍ଟ୍ କରିଥିବା ପ୍ରଥମ ଲୋକ।
ସଂରକ୍ଷିତ ଖବରର ବିଭିନ୍ନ ଦିଗ ଯଥା - ଡାଟା ଗୋପନୀୟତା, ଡାଟା ଅଖଣ୍ଡତା, ପ୍ରାମାଣିକୀକରଣ, ପରିତ୍ୟାଗ ଅକରଣୀୟ ହେଉଛି ଆଧୁନିକ କ୍ରିପ୍ଟୋଗ୍ରାଫିର ଆଧାର।
ଇ- ବାଣିଜ୍ୟ, ଡିଜିଟାଲ ମୁଦ୍ରା, ସଂଗଣିକ ପାସୱାର୍ଡ ଡିଜିଟାଲ ଅଧିକାର ପ୍ରବନ୍ଧ, ବ୍ଲକ୍‌ଚେନ୍‌ ଏବଂ ଡିଜିଟାଲ ମିଡ଼ିଆର ସତ୍ତ୍ୱଧିକାର ଉଲଂଘନ, ଉପରେ କ୍ରିପ୍ଟୋଗ୍ରାଫିକୁ ଲେପନ କରାଯାଏ।
କ୍ରିପ୍ଟୋଗ୍ରାଫି ଏକ ବିଜ୍ଞାନ ଯାହାକି ତୃତୀୟ ପକ୍ଷର ଉପସ୍ଥିତିରେ ସଂରକ୍ଷିତ ସଂଚାର କରେ।
ବିଶେଷ ଭାବରେ କ୍ରିପ୍ଟୋଗ୍ରାଫି କିଛି ନିୟମକୁ ବୁଝାଇଥାଏ ଯିଏକି ତୃତୀୟ ପକ୍ଷ ବା ସର୍ବସାଧାରଣଙ୍କୁ କୌଣସି ନିଜସ୍ବ ସଂଦେଶ ଜାଣିବାକୁ ବାଧା ଦିଏ।
ଊନବିଂଶ ଶତାବ୍ଦୀର ଶେଷ ଭାଗରେ ବ୍ରିଟିଶ ଶାସନ ବିରୁଦ୍ଧରେ ହୋଇଥିବା ସିପାହୀ ବିଦ୍ରୋହ ପରିପ୍ରକ୍ଷୀରେ ଭାରତ ଉପମହାଦେଶକୁ ମାନବୀକରଣ କରାଯାଇଥିଲା ।
ସନ ୧୮୮୨ରେ ବଙ୍କିମ ଚନ୍ଦ୍ର ଚାଟର୍ଜୀଙ୍କ ଲିଖିତ ଆନନ୍ଦ ମଠ ପୁସ୍ତକରେ ଭାରତର ପ୍ରତୀକ ଭାବରେ ଭାରତମାତାଙ୍କର ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଥିଲା ।
ଲକ୍ଷଣଙ୍କୁ ରାମ କ‌ହିଛନ୍ତି, "ଜନନୀ ଜନ୍ମ‌ଭୂମିଶ୍ଚ ସ୍ୱର୍ଗାଦପୀ ଗରୀୟସୀ" ।
ଏହି ଚିନ୍ତନରେ ସମଗ୍ର ଭାରତ ଭୂଖଣ୍ଡରେ ବାସ କରୁଥିବା ହିନ୍ଦୁ, ମୁସଲମାନ, ଶିଖ, ଖୀରସ୍ତାନ, ଜୈନ, ବୁଦ୍ଧ ଧର୍ମାବଲମ୍ବୀ, ପାର୍ଶୀ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଲଘୁ ସମ୍ପ୍ରଦାୟଙ୍କୁ ଏକାଠି କରି ବ୍ରିଟିଶ ଶାସନ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଲଢ଼ିବା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଏହା ଲେଖା ଥିଲା ଯାହାକୁ ପରବର୍ତ୍ତୀ କାଳରେ ବିନାୟକ ସଭରକର ବଦଳେଇ ଏକ ହିନ୍ଦୁ ଠାକୁରାଣୀର ମାନ୍ୟତା ଦେଇଦେଲେ ।
ଅନ୍ୟ ଜାତି ଓ ଧର୍ମର ଲୋକମାନେ ଏହି ଏକ ଧର୍ମର ଠାକୁରାଣୀ ଚିନ୍ତନ‌କୁ ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କରିଥିଲେ ।
ଭାରତ ମାତା ଶବ୍ଦ ବିଷୟ ବା ଶବ୍ଦର ଧାରଣା ବଙ୍ଗାଳୀମାନେ ଉପସ୍ଥାପନ କରିଛନ୍ତି ଯାହାକୁ ହିନ୍ଦୁ ଧର୍ମ ସାଥିରେ ସଂଯୁକ୍ତ କରାଯାଇଛି କିନ୍ତ ଏହାର ହିନ୍ଦୁ ଧର୍ମର ବେଦ, ପୁରାଣ, ଗୀତା , ମହାଭାରତ ଇତ୍ୟାଦି କୌଣସି ଗ୍ରନ୍ଥମାନଙ୍କ ସ‌ହିତ ଯୋଡ଼ା ହୋଇନାହିଁ ।
ଭାରତ ମାତାଙ୍କୁ ହିନ୍ଦୁ ଦେବାଦେବୀ ଭାବରେ ଚିତ୍ରଣ କରିବା ଏକ ଦୀର୍ଘକାଳୀନ ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱାତ୍ମକ ବିଷୟ ଓ ମୂଳ ଦେବାଦେବୀଙ୍କ ନାମ ମଧ୍ୟରେ ତାଙ୍କର ସତ୍ତା ନାହିଁ ।
ବିନାୟକ ସବରକର ଓ ଅରୋବିନ୍ଦୋ ଘୋଷଙ୍କ ସଫଳ ପ୍ରଚେଷ୍ଟା ଫଳରେ ଭାରତ ମାତାଙ୍କୁ ହିନ୍ଦୁ ଧର୍ମର ଏକ ପ୍ରତୀକ ଭାବରେ ଗ୍ରହଣ କରି କୋର୍ଟ, ସେନାବାହିନୀ ଓ କଂଗ୍ରେସ ଇତ୍ୟାଦିଙ୍କ ଅଫିସରେ ସ୍ଥାନ ପାଇଲା ।
ଭାରତୀୟ ରାଜନୀତିରେ ଏହାର ପ୍ରବେଶକୁ ରବୀନ୍ଦ୍ରନାଥ ଠାକୁର ଓ ବି.ଆର. ଆମ୍ବେଦକର ଏହାକୁ କ୍ଷତିକାରକ କ‌ହି ବିରୋଧ କରିଥିଲେ ଓ ଅନେକ ସ୍ଥାନରେ ଏହାକୁ କାଢ଼ିଦିଆଯାଇଥିଲା ।
କିନ୍ତୁ ସେତେବେଳକୁ ଏହା ଚେର ବ‌ହୁତ ଗଭୀରକୁ ଚାଲିଯାଇଥିଲା ଓ ଏହା ଦେଶ ଭକ୍ତିର ପ୍ରତୀକ ହୋଇସାରିଥିଲା ଯାହା ହିନ୍ଦୁ ଧର୍ମ ସ‌ହିତ କୌଣସି ସମ୍ପର୍କ ନଥାଇ ମଧ୍ୟ ଅବିଭାଜ୍ୟ ହୋଇଗଲା ।
ବିଂଶ ଶତାବ୍ଦୀ ଶେଷ ଆଡ଼କୁ ଏହା ହିନ୍ଦୁ ରାଷ୍ଟ୍ର ଓ ଅଖଣ୍ଡ ଭାରତର ଧାରଣ ସାଥିରେ ଓତଃପ୍ରୋତ ଭାବରେ ଜଡ଼ିତ ହୋଇଗଲା; ସେତେବେଳ ଅଖଣ୍ଡ ଭାରତରେ ଏବେକାର ପାକିସ୍ଥାନ, ବାଙ୍ଗଲାଦେଶ, ନେପାଳ, ଶ୍ରୀ ଲଙ୍କା ଓ ଆଫଗାନିସ୍ଥାନର କିଛି ଅଂଶ ସାମିଲ ଥିଲେ ।
ଭାରତର ସଂବିଧାନରେ ଭାରତ ଏକ ଧର୍ମ ବିରପେକ୍ଷ ଦେଶ ଭାବରେ ଗ୍ରହଣ କରାଯାଇଥିବାରୁ ଏହାକୁ କୌଣସି ମତେ ଗ୍ରହଣ କରାଯାଇପାରୁନି ଯଦିଓ ଏହା ଆରଏସଏସ ସଂସ୍ଥାର ଏହା ଏକ ରାଜନୈତିକ ଚାଲ ଭାବରେ ବିଶ୍ୱାସ କରାଯାଉଛି ।
ସ୍ୱାଧୀନତା ଆନ୍ଦୋଳନର ଏକ ପ୍ରତିଛବି ଭାବରେ ଗ୍ରହଣ କରାଯାଇଥିବା ଚିତ୍ରକୁ ବିବିଧ ଧର୍ମ ସମ୍ପନ୍ନ ଦେଶରେ ଏକ ଧର୍ମର ପ୍ରତୀକ ଭାବରେ ବିଶ୍ୱାସ ଓ ପୂଜା କେବଳ ଏହାର ପୂଜକ ଓ ଅନୁଗାମୀଙ୍କଦ୍ୱାରା ଚାଲିଛି ।
ହିନ୍ଦୁ ଧର୍ମ ଖ୍ରୀ:ପୂ: ୨୦୦୦ ବର୍ଷରୁ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିବା ବେଳେ ଭାରତ ମାତାର ଚିତ୍ରଣ ଏବେକାର ଧାରଣା ଭାବରେ ଜନ୍ମ ନେଇଛି ଓ ଧରିତ୍ରୀ ମାତା ବା ବସୁମାତା ଭଳି ଲୋକଙ୍କ ମନରେ ବସା ବାନ୍ଧି ଯାଇଛି ।
ମାତୃଭୂମି ଧାରଣ ମେକ୍ସିକୋ, ଚୀନ, ଋଷିଆ ଇତ୍ୟାଦି ଦେଶମାନଙ୍କରେ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଏହା ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ପ୍ରତି ପ୍ର‌ଯୁଜ୍ୟ ହୋଇଛି ଓ ଭାରତ ଭଳି କୌଣସି ଧର୍ମ ସ‌ହିତ ସଂଯୁକ୍ତ ହୋଇନାହିଁ ।
ଭାରତ ମାତା ଭାରତକୁ ମାନବୀକରଣ କରି ମା ଠାକୁରାଣୀ ଆଖ୍ୟା ଦିଆଯାଇଥିବା ନାମକୁ କୁହାଯାଏ ।
ସାଧାରଣତଃ ତାଙ୍କୁ ଏକ ମହିଳା ଭାବରେ ଗେରୁଆ ରଙ୍ଗର ଶାଢ଼ୀ ପିନ୍ଧେଇ ଗୋଟିଏ ଭାରତର ଜାତୀୟ ପତାକା ଧରିଥିବା ପ୍ରଦର୍ଶନ କରାଯାଏ ଓ କ୍ୱଚିତ ସାଥିରେ ଏକ ସିଂହ ମଧ୍ୟ ଥାଏ ।
ଗୁରୁ ବସବେଶ୍ୱରଙ୍କ ଅନୁଗାମୀମାନେ ବସବ ଧର୍ମର ଅନୁଗାମୀ ବା ଲିଙ୍ଗାୟତ ବା ଲିଙ୍ଗାବତ ନାମରେ ପରିଚିତ ।
ଲିଙ୍ଗାୟତ ବା ବୀରଶୈବ୍ୟମାନେ ପାରମ୍ପରିକ ଭାବେ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି ଯେ ବସବେଶ୍ୱର ହିଁ ହେଉଛନ୍ତି ତାଙ୍କ ମତବାଦ ବା ଧର୍ମର ପ୍ରତିଷ୍ଠାତା ।
ତେବେ କେତେକ ଆଧୁନିକ ବିଦ୍ୱାନମାନଙ୍କ ମତରେ, କାଳଚୁରୀ ଶୀଳାଲେଖ ଅଧ୍ୟୟନ ପୂର୍ବକ ଦର୍ଶାଇଛନ୍ତି ୟେ ବସବେଶ୍ୱର ହେଉଛନ୍ତି ଦ୍ୱାଦଶ ଶତାବ୍ଦୀର ଏକ କବି ତଥା ଦାର୍ଶନିକ ଯିଏକି ବହୁ ପୂର୍ବରୁ ରହି ଆସିଥିବା ଲିଙ୍ଗାୟତ ବା ବୀରାଶୈବ୍ୟ ମତବାଦୀଙ୍କ ମତର ପ୍ରଚାର ପ୍ରସାର ତଥା ଲିଙ୍ଗାୟତ ମାନଙ୍କ ଉନ୍ନତି ସାଧନ କରିଥିଲେ ।
ଗୁରୁ ବସବେଶ୍ୱର ୧୧୦୫ ମସିହାରେ ଅର୍ଥାତ ହିନ୍ଦୁ କ୍ୟାଲେଣ୍ଡର ଅନୁସାରେ ଆନନ୍ଦ ନାମ ସମ୍ବତ୍ସର, ବୈଶାଖ ମାସ, ଅକ୍ଷୟ ତୃତୀୟା ତିଥି, ରୋହିଣୀ ନକ୍ଷତ୍ରରେ ଉତ୍ତର କର୍ଣ୍ଣାଟକର ଏକ ଛୋଟ ସହର ବାସବନ ବାଗେୱାଡି ନାମକ ଏକ ଛୋଟ ସହରରେ ଏକ କମ୍ମା ବ୍ରହ୍ମଣ ପରିବାରରେ ଜନ୍ମ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ।
କୃଷ୍ଣା ନଦୀ କୂଳରେ କୁଡାଲସଙ୍ଗାମ ନାମକ ଏକ ଗ୍ରାମରେ ତାଙ୍କ ପିଲାଦିନ କଟିଥିଲା ।
ସଙ୍ଗମେଶ୍ୱର ତଥା ତଦ୍‌ ସନ୍ନିକଟ ଏକ ଶୈବ ବିଦ୍ୟାଳୟରେ ଏକ ହିନ୍ଦୁ ମନ୍ଦିରରେ ସେ ୧୨ ବର୍ଷ କାଳ ଶିକ୍ଷା ଅଧ୍ୟୟନ କରିଥିଲେ ।
ସେ ହିନ୍ଦୁ ଧର୍ମରେ ଥିବା ଜାତି ପ୍ରଥା ଭଳି କୁବ୍ୟବସ୍ଥା ବିରୁଦ୍ଧରେ ସ୍ୱର ଉତ୍ତୋଳନ କରି ସଂଘର୍ଷ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ।
ସାମଜିକ୍ତା ସୁଧାର କ୍ଷେତ୍ରରେ ତାଙ୍କର ଅବଦାନ ନିମନ୍ତେ ସେ ବିଶ୍ୱ ଗୁରୁ ଏବଂ ଭକ୍ତି ଭଣ୍ଡାରୀ ନାମରେ ମଧ୍ୟ ପରିଚିତ ।
ସେ ଜାତି, ଧର୍ମ ,ଲିଙ୍ଗ ଏବଂ ସାମଜିକ ସ୍ଥିତି ନିର୍ବିଶେଷରେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସାମାଜିକ କ୍ଷେତ୍ରରେ ସମାନ ଅବସର ଦେବାକୁ ଦାବୀ କରୁଥିଲେ ଏବଂ ଏହି ସାମାଜିକ ସଂସ୍କାର ନିମନ୍ତେ ଆନ୍ଦୋଳନ ମଧ୍ୟ କରିଥିଲେ ।
ବାସବ ତାଙ୍କ ମାତୃ କୁଳର ଏକ ସମ୍ପର୍କୀୟା, ଗଙ୍ଗମ୍ବିକେ ନାମ୍ନୀ ଏକ ମହିଳାଙ୍କୁ ବିବାହ କରିଥିଲେ ।
ତାଙ୍କ ପିତା ଥିଲେ ବିଜାଲାର କଳଚୁରୀ ରାଜାଙ୍କ ପ୍ରୋଭିନ୍‌ସିଆଲ ପ୍ରାଇମ ମିନିଷ୍ଟର ।
ତାଙ୍କ ମାମୁଁଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ରାଜାଙ୍କ ନିମନ୍ତ୍ରଣ କ୍ରମେ ସେ ରାଜାଙ୍କ ମୁଖ୍ୟ ମନ୍ତ୍ରୀ ଭାବେ କାର୍ଯ୍ୟଭାର ସମ୍ଭାଳିଲେ ।
ଇଜୁମୋ ତାଇଶା , ଆଧିକାରିକ ନାମ - ଇଜୁମୋ ଓୟାଶିରୋ, ହେଉଛି ଜାପାନରେ ଥିବା ଏକ ଅତି ପ୍ରାଚୀନ ଓ ମହତ୍ତ୍ବପୂର୍ଣ୍ଣ ଶିଣ୍ଟୋଶାଳ ।
ଶୀମାନେ ରାଜ୍ୟର ଇଜୁମୋ-ଶୀରେସ୍ଥିତ ଏହି ମହାଶାଳରେ ଦୁଇଟି ମୁଖ୍ଯ ପର୍ବ ପାଳିତ ହୁଏ ।
ଶିଣ୍ଟୋବାଦର କିମ୍ବଦନ୍ତୀ ଅନୁସାରେ, ଏକ ସମୟରେ ଜାପାନୀ ଦ୍ୱୀପଗୁଡ଼ିକ ଇଜୁମୋଠାରୁ ନିୟନ୍ତ୍ରିତ ହେଉଥିଲା ।
ଦେବତାମାନଙ୍କର ଭୂମି ବା କିମ୍ବଦନ୍ତୀ ଭୂମି ଭାବେ ପରିଚିତ ଇଜୁମୋ ପ୍ରାନ୍ତରେ ଇଜୁମୋ ତାଇଶା ଅବସ୍ଥିତ ।
ଏହାର ସଂରଚନା ପ୍ରଭୁ ଓକୁନିନୁଶିଙ୍କ ସଫଳତାକୁ ଦୃଷ୍ଟି ଆଗରେ ରଖି ତିଆରି କରାଯାଇ ଥିଲା ।
ଜାପାନୀ ବିଶ୍ବାସରେ ଓକୁନିନୁଶି ହେଉଛନ୍ତି ଜାପାନର ରଚୟିତା, ରକ୍ଷକ, ଖୁସିର ଦେବତା ତଥା ଭଲ ସମ୍ବନ୍ଧ ସ୍ଥାପନ କରାଉଥିବା ଦେବତା ବୋଲି ପରିଚିତ ।
କୋଯିକୀ ଏବଂ ନିହୋଁ ଶୋକୀ ଅନୁସାରେ, ଯେତେବେଳେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଦେବୀ ଆମାତେରାଶୁଙ୍କ ନାତି ନିନିଗୀନୋ ମିକୋତୋ, ସ୍ବର୍ଗରୁ ଧରାକୁ ଓହ୍ଲାଇଲେ, ପ୍ରଭୁ ଓକୁନିନୁଶି ନିଜ ରାଜ୍ଯ ତାଙ୍କୁ ଦେଇଦେଲେ ।
ଏହି ସୁକର୍ମରେ ଦେବୀ ଆମାତେରାଶୁ ଅତ୍ଯନ୍ତ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ ଏବଂ ଓକୁନିନୁଶିଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ଶାଳ ନିର୍ମାଣ କରାଇଲେ ଯାହାର ପରବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ ଇଜୁମୋ ତାଇଶା ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲା ।
ଜାପାନୀ ସ୍ଥାପତ୍ୟଶୈଳୀ, ତାଇଶା ଜୁକୁରି ଇଜୁମୋ ତାଇଶାର ମୁଖ୍ଯ ଗୃହ ଆଧାରରେ ନାମିତ ।
୨୦୦୫ ମସିହାରେ ଉକ୍ତ ଗୃହ ଏବଂ ସମ୍ପୃକ୍ତ କୋଠାଘରଗୁଡ଼ିକୁ ଜାପାନର ଜାତୀୟ ନିଧି ବୋଲି ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦିଆଯାଇଛି ।
ମହାଶାଳ ପରିସରରେ ଥିବା ଅନେକ କୋଠାଗୁଡ଼ିକର ନାମ ଜାପାନର ମହତ୍ତ୍ବପୂର୍ଣ୍ଣ ସାଂସ୍କୃତିକ ସମ୍ପତ୍ତିର ସୂଚୀରେ ଲିପିବଦ୍ଧ ।
ପ୍ରାଥମିକ ଶିକ୍ଷା ପରେ ସେ ଦିଲ୍ଲୀର ରାଷ୍ଟ୍ରୀୟ ନାଟ୍ୟ ବିଦ୍ୟାଳୟରେ ଯୋଗ ଦେଇ ଥିଏଟର ଅଭିନୟ ଅଧ୍ୟୟନ କରିଥିଲେ ।
ନସିରୁଦ୍ଦୀନ ଶାହାଙ୍କ କଥା ମାନି ସେ ଭାରତୀୟ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଏବଂ ଟେଲିଭିଜନ ସଂସ୍ଥା, ପୁନେ ମଧ୍ୟ ଯୋଗ ଦେଇଥିଲେ ।
ଟାଇମ୍ସ ଅଫ୍ ଇଣ୍ଡିଆକୁ ଦେଇଥିବା ଏକ ସାକ୍ଷାତକାରରେ ପୁରୀ ତାଙ୍କ ପରିବାର ଏତେ ଗରିବ ବୋଲି କହିଥିଲେ ଯେ ଭାରତୀୟ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଏବଂ ଟେଲିଭିଜନ ସଂସ୍ଥାରେ ଯୋଗଦେବାବେଳେ ପିନ୍ଧିବାକୁ ଭଲ ସାର୍ଟ ନଥିଲା ।
ନସିରୁଦ୍ଦୀନ ଶାହାଙ୍କ କହିବାନୁସାରେ, ଓମ ଭାରତୀୟ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଏବଂ ଟେଲିଭିଜନ ସଂସ୍ଥାରେ ଲାଭ କରିଥିବା ଶିକ୍ଷାଦ୍ୱାରା ନିରାଶ ହୋଇଥିଲେ ଏବଂ ଟ୍ୟୁସନ ଫିସ ମଧ୍ୟ ଦେଇପାରିନଥିଲେ ।
ଯେତେବେଳେ ଓମ ଜଣାଶୁଣା ହେଲେ, ଅନୁଷ୍ଠାନ ₹ ୨୮୦ର ବାକି ଟଙ୍କା ପାଇଁ ତାଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରିଥିଲା ।
ତାଙ୍କର ଜନ୍ମ ପ୍ରମାଣପତ୍ର ନଥିବାରୁ ତାଙ୍କ ପରିବାର ତାଙ୍କ ଜନ୍ମ ତାରିଖ ବିଷୟରେ ଅନିଶ୍ଚିତ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ମା ସେ ଦଶହରାର ଦୁଇ ଦିନ ପରେ ଜନ୍ମ ହୋଇଥିଲେ ।
ଯେତେବେଳେ ସେ ପାଠପଢ଼ା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ, ତାଙ୍କ ମାମୁଁ ୧୯୫୦ ମସିହା ମାର୍ଚ୍ଚ ୯ ତାରିଖକୁ ତାଙ୍କର ଜନ୍ମଦିନ ବୋଲି ଲେଖିଥିଲେ ।
ଓମ ପ୍ରକାଶ ପୁରୀ ଜଣେ ଭାରତୀୟ ଅଭିନେତା ଯିଏ ଉଭୟ କଳା ଓ ବାଣିଜ୍ୟିକ ହିନ୍ଦୀ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
ସେ ଆକ୍ରୋଶ , ଆରୋହଣ , ଅର୍ଦ୍ଧ ସତ୍ୟ , ସଦଗତୀ ଏବଂ ତମସ ପରି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ନିଜର ଗମ୍ଭିର ଭୂମିକା ଏବଂ ଜାନେ ଭୀ ଦୋ ୟାରୋ ଏବଂ ଚାଚି ୪୨୦ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ହାସ୍ୟଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ ପାଇଁ ଜଣାଶୁଣା ।