polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ଦଣ୍ଡର ଶେଷ ସମୟରେ ସେହି ଚାରିଜଣ ଛାତ୍ରଙ୍କୁ କମ୍ପ୍ୟୁଟର ସମୟବ ବଦଳରେ ସିସିସିର ସଫ୍ଟୱେୟାରରେ ଭୁଲ ଖୋଜିବା ପାଇଁ ଜଚା ଯାଇଥିଲା।
ସେ କଡ଼କୁ ଏହିପରି ଭାବେ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରିଥିଲେ ଯେପରିକି ସେ ନିଜକୁ ଅସମାନୁପାତିକ ଆକର୍ଷଣୀୟ ଝିଅ ମାନଙ୍କ ଶ୍ରେଣୀରେ ରହିବେ।
ପରେ ସେ କହିଥିଲେ ଯେ ମତେ ମେସିନଠାରୁ ଅଲଗା କରିବା କଷ୍ଟ ଥିଲା ଯାହା ଦ୍ୱାରକି ମୁଁ ମୋ ସଫଳତାକୁ ସ୍ପଷ୍ଟ ରୂପେ ପ୍ରମାଣ କରିପାରିବି ।
ଗେଟ୍ସ ଆଲେନଙ୍କ ସହିତ ଇଣ୍ଟେଲ ୮୦୦୮ ପ୍ରୋସେସରରେ ବେସିତ ଟ୍ରାଫିକ କାଉଣ୍ଟର କରିବାକୁ ଏକ ସାହସିକ ଉଦ୍ୟମ,ଟ୍ରାଫ୍-ଓ-ଡାଟା କରିଥିଲେ।
୧୯୭୩ର ପ୍ରାରମ୍ଭରେ ବିଲ୍ ଗେଟ୍ସଙ୍କୁ ୟୁଏସ ହାଉସ ଅଫ୍ ରିପ୍ରେଜେଣ୍ଟଟିଭର କଂଗ୍ରେସନାଲ ପେଜରେ ସ୍ଥାନ ପାଇଥିଲେ।
ଗେଟ୍ସ୍ ଜନ୍ମରୁ ଇଂରାଜୀ, ଜର୍ମାନ୍, ଏବଂ ଇରୀସ୍, ସ୍କଟ୍ସ-ଇରୀସ୍ର ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ ଥିଲେ ।
ଗେଟ୍ସ୍ ଙ୍କର ଜେଜେବାପା ଜେ ଡବଲ୍ୟୁ ମ୍ୟାକ୍ସୱେଲ୍ ନ୍ୟାସନାଲ୍ ବ୍ୟାଙ୍କର ସଭାପତି ଥିଲେ ।
ସେ ତାଙ୍କ ଘରେ ତାଙ୍କ ନାମରେ ଚତୁର୍ଥ ଥିଲେ ଏବଂ ୱିଲିୟମ୍ ଗେଟ୍ସ ୩ କିମ୍ବା "ଟ୍ରେ" ରୁପେ ଜଣା ଥିଲେ କାରଣ ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କର ଶେଷନାମ "୨" ଥିଲା ।
ଗେଟସ୍ ଯେତେବେଳେ ଛୋଟ ଥିଲେ ତାଙ୍କ ପିତାମାତା ନିୟମିତ ଭାବରେ ପ୍ରୋଟେସ୍ଟାନ୍ଟ୍ ଜନମଣ୍ଡଳୀ ଗୀର୍ଜାର ଏକ ଗୀର୍ଜାକୁ ଯାଉଥିଲେ ।
ପରିବାର ପ୍ରତିଯୋଗିତାକୁ ମହତ୍ୱ ଦେଉଥିଲେ ଜଣେ ଅତିଥି କହିଲେ ଯେ ତୁମେ ପ୍ରତିଯୋଗିତା କଣ ପାଇଁ କରୁଛ ଏହା କିଛିବି ଫରକ୍ କରେନି,ଜିତିଲେ ସବୁବେଳେ ତୁମପାଇଁ ପୁରସ୍କାର ଥାଏ ଏବଂ ହାରିଲେ ତୁମ ପାଇଁ ତିରସ୍କାର ଥାଏ ।
ଗେଟସ୍ ହାବାର୍ଡ ରେ ପଢ଼ୁଥିବା ସମୟରେ ତାଙ୍କର କିଛି ନିର୍ଦିଷ୍ଟ ପାଠପଢ଼ା ଯୋଜନା ନଥିଲା ଏବଂ ସେ ତାଙ୍କର ଅଧିକାଂଶ ସମୟ ସ୍କୁଲର କଂପ୍ୟୁଟର ସହିତ ବିତାଉଥିଲେ।
ଗେଟସ୍ ପଉଲ ଆଲେନଙ୍କ ସହିତ ସଂସ୍ପର୍ଶରେ ରହିଥିଲେ ଏବଂ ସେ ତାଙ୍କ ସହିତ ୧୯୭୪ ମସିହାର ଗ୍ରୀଷ୍ମରେ ହନିୱେଲଠାରେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇଥିଲେ ।
ଇଣ୍ଟେଲ ୮୦୮୦ ସିପିୟୂ ବେସିତ ଏମଆଇଟିଏସ ଅଲଟେର ୮୦୦ ସିପିୟୁ ଉନ୍ମୋଚିତ ହୋଇଥିଲା ଏବଂ ଗେଟସ୍ ଏବଂ ପଉଲ ଆଲେନ ଏହାକୁ ଏକ ସୁଯୋଗ ରୂପେ ଗ୍ରହଣ କରି ନିଜର ଏକ ସଫ୍ଟୱେୟାର କମ୍ପାନୀ ଆରମ୍ଭ କରିବା ପାଇଁ ଯୋଜନା କଲେ।
ସେ ଏହି ବିଷୟରେ ନିଜ ପିତାମାତାଙ୍କ ସହିତ ବିଚାର ବିମର୍ଷ କରିବା ପରେ ସେମାନେ ତାଙ୍କର କମ୍ପାନୀ ଆରମ୍ଭ କରିବାର ପ୍ରବଳ ଇଛା ଦେଖି ତାଙ୍କୁ ସହଯୋଗ କରିଥିଲେ।
ଗେଟ୍ସ୍ ପର୍ସନାଲ୍ କମ୍ପ୍ୟୁଟର୍ ବିପ୍ଲବରେ ଜଣେ ଜଣାଶୁଣା ଉଦଯୋଗୀ ଅଟନ୍ତି ।
ସେ ନିଜର ବ୍ୟବସାୟିକ କୌଶଳ ପାଇଁ ସମାଲୋଚିତ ହୋଇଥିଲେ ଯାହାକି ଅଣ-ପ୍ରତିଯୋଗିତାମୂଳକ,ଏକ ମତ ଯାହାକି କିଛି ମୋକଦ୍ଦମାରେ ଅନେକ ଅଦାଲତ ଶୁଣାଣୀରେ ନିର୍ଭୁଲତାର ସହିତ ସମର୍ଥିତ ହୋଇଥିଲା ।
ଦ୍ୱିତୀୟ ବର୍ଷରେ ଥିବା ସମୟରେ ଗେଟସ୍ ତାଙ୍କ ପ୍ରଫେସର ମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ, ହ୍ୟାରି ଲିୱୀସଙ୍କ କୋମ୍ବିନୋଟ୍ରିକ୍ସ୍ ଶ୍ରେଣୀରେ ଅସମାହିତ ପ୍ରଶ୍ନକ୍ରମ ର ସମାଧାନ ସ୍ୱରୂପ ସେ ପ୍ୟାନ କେକ୍ ସର୍ଟିଂ ପାଇଁ ଆଲଗୋରିଦିମ୍ର ଉଦ୍ଭାବନ କରିଥିଲେ ।
ଗେଟ୍ସଙ୍କର ସମାଧାନ ୩୦ ବର୍ଷ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠାରୁ ଦୃତ ଭର୍ସନ୍ ଥିଲା; ଏହାର ସଫଳତା ମାତ୍ର ୧ ପ୍ରତିଶତରେ ଅଧିକ ଥିଲା ।
ତାଙ୍କର ସମାଧାନ ପରବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ ଆନୁଷ୍ଠାନିକ ଭାବେ ହାର୍ବାର୍ଡର କଂପ୍ୟୁଟର ବୈଜ୍ଞାନିକ କ୍ରିସ୍ଟିଓସ୍ ପାପାଡିମିତ୍ରିଓଉ ସହଯୋଗରେ ସମ୍ବାଦରେ ପରିବେଷିତ ହୋଇଥିଲା ।
ଉଇଲିୟମ୍ ହେନେରୀ ବିଲ୍ ଗେଟ୍ସ୍ ୩ ଜଣେ ଆମେରିକୀୟ ବ୍ୟବସାୟୀ,ନିବେଶକ ଏବଂ ପ୍ରୋଗ୍ରାମର୍ ।
୧୯୭୫ ମସିହାରେ ଗେଟ୍ସ୍ ଏବଂ ପଉଲ୍ ଆଲେନ୍ ମାଇକ୍ରୋସଫ୍ଟର ଆବିଷ୍କାର କରିଥିଲେ ଯାହାକି ବିଶ୍ୱର ସର୍ବବୃହତ୍ ପିସି ସଫ୍ଟୱେୟର୍ କମ୍ପାନୀ ଅଟେ ।
ମାଇକ୍ରୋସଫ୍ଟରେ କାମ କରୁଥିବା ସମୟରେ ସେ ଚେୟାରମ୍ୟାନ୍, ସିଇଓ ଏବଂ ମୁଖ୍ୟ ସଫ୍ଟୱେୟର୍ ଆର୍କିଟେକ୍ଟ୍ ଏବଂ ୨୦୧୪ ମେ ମାସ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସର୍ବବୃହତ୍ ଅଂଶର ଅଧିକାରୀ ଥିଲେ ।
୧୯୭୩ ମସିହାରେ ଗେଟ୍ସ ଲେକ୍ ସାଇଡ ସ୍କୁଲରୁ ସ୍ନାତକ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥିଲେ ଏବଂ ଜାତୀୟ ସ୍ତରୀୟ ଗୁଣୀ ଛାତ୍ର ରୂପେ ବିବେଚିତ ହୋଇଥିଲେ ।
ହାବାର୍ଡରେ ଥିବା ସମୟରେ ସେ ଷ୍ଟିଭ ବାଲମରଙ୍କ ସହିତ ଦେଖା ହୋଇଥିଲେ ଯିଏକି ତାଙ୍କୁ ପରବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ ଗେଟସଙ୍କୁ ମାଇକ୍ରୋସଫ୍ଟର ସି ଇ ଓ ହେବାଜୁ ସହାୟତା କରିଥିଲେ ।
ପ୍ରେଡର-ଉଇଲି ସିଣ୍ଡ୍ରୋମ ଏକ ଜେନେଟିକ ବେମାରୀ ଯେଉଁଥିରେ ମାନବ କ୍ରୋମୋଜୋମ ୧୫ରେ ଥିବା ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଜିନମାନଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ ବନ୍ଦ ହୋଇଯାଏ ।
ସ୍ୱଳ୍ପ ଖାଦ୍ୟ ଗ୍ରହଣ ଓ ଧୀର ଶାରୀରିକ ବିକାଶ ଇତ୍ୟାଦି ଲକ୍ଷଣମାନ ନବଜାତ ଶିଶୁଙ୍କଠାରେ ଲେଖାଯାଏ ।
ପିଲା ସମୟରେ ସର୍ବଦା ଅଧିକ ଭୋକ ଲାଗିବାରୁ ମୋଟାପଣ ଓ ମଧୁମେହ ଟାଇପ ୨ ରୋଗ ଦିଗକୁ ଗତି କରେ ।
ଏହା ସ‌ହିତ ସାମାନ୍ୟରୁ ମଧ୍ୟମ ଧରଣର ବୌଦ୍ଧିକ ଦୁର୍ବଳତା ଓ ବ୍ୟବ‌ହାରିକ ସମସ୍ୟା ସାଧାରଣତଃ ଦେଖାଯାଏ ।
ଏହି ରୋଗୀମାନଙ୍କର କପାଳ ଅଣଓସାରିଆ, ହାତ ତ‌ଥା ପାଦ ଛୋଟ, ଅଳ୍ପ ଉଚ୍ଚତା, ଚର୍ମ ରଙ୍ଗ ଫିକା ଓ ବନ୍ଧ୍ୟା ଦୋଷ ଥାଏ ।
ଅନ୍ୟ ୨୫% କେଶ୍‌ରେ ମାଆଠାରୁ କ୍ରୋମୋଜୋମ ୧୫ର ଦୁଇଟି କପି ଆସିଥାଏ, ବାପାଠାରୁ କିଛି ଆସିନଥାଏ ।
ମାଆର କ୍ରୋମୋଜୋମର କିଛି ଅଂଶ ଅକାମୀ ଥିବାରୁ କେତେକ ଜିନର କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ କପି ମିଳିନଥାଏ ।
ପିଡବ୍ଲ୍ୟୁଏସ ରୋଗ ସାଧାରଣତଃ ବଂଶାନୁକ୍ରମିକ ନୁହେଁ କିନ୍ତୁ ଅଣ୍ଡା, ସ୍ପର୍ମ ତିଆରି ବେଳେ ବା ପ୍ରାରମ୍ଭକ ବିକାଶ ସମୟରେ ଜେନେଟିକ ପରିବର୍ତ୍ତନ ହୁଏ ।
ଗୋଟିଏ ପିଲାର ପିଡବ୍ଲ୍ୟୁଏସ ଥଲେ ପରବର୍ତ୍ତୀ ପିଲାର ଏହି ରୋଗ ହେବା ଆଶା ୧%ରୁ କମ ଥାଏ ।
ଆଞ୍ଜେଲମ୍ୟାନ ସିଣ୍ଡ୍ରୋମରେ ଏକା ଭଳି ତୃଟି ଦେଖାଗଲେ ମଧ୍ୟ ମାଆର କ୍ରମୋଜୋମ ୧୫ ତୃଟିପୁର୍ଣ୍ଣ ଥାଏ ଓ ବାପାଠାରୁ ଦୁଇ କପି ଆସିଥାଏ ।
ନବଜାତକୁ ଖୁଏଇବା ଅସୁବିଧା ହେଲେ ଖାଦ୍ୟନଳୀ ମାଧ୍ୟମରେ ତରଳ ପଦାର୍ଥ ବା କ୍ଷୀର ଦିଆଯାଏ ।
ପ୍ରାୟ ୩ ବର୍ଷ ବୟସ ବେଳକୁ ପ୍ରୋଗ୍ରାମ ଅନୁସାରେ ଖାଦ୍ୟ ପର୍ଯ୍ୟବେକ୍ଷଣ ଓ ବ୍ୟାୟାମ କରାଯାଏ ।
ବ୍ୟବ‌ହାରୀକ ସମସ୍ୟା ଥିଲେ କାଉନସେଲିଙ୍ଗ ଓ ଔଷଧ ଦେଲେ ସାହାଯ୍ୟ ହୁଏ ।
ବୟଃପ୍ରାପ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ଅନେକ ସମୟରେ ଗ୍ରୁପ ହୋମ ଆବଶ୍ୟକ ହୁଏ ।
ସନ ୧୯୫୬ରେ ଏହି ରୋଗର ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଥିବା ଆଣ୍ଡ୍ରେ ପ୍ରେଡର , ହେନରିଚ ଉଇଲି ଓ ଆଲେକ୍ସିସ ଲାଭାର୍ଟମାନଙ୍କ ନାମାନୁସାରେ ଏହି ବେମାରୀର ନାମକରଣ ହୋଇଛି ।
ଏହି କଥାଚିତ୍ରର କାହାଣୀ ଏକ ନିଚ୍ଛକ ଓଡ଼ିଆ ମୌଳିକ କାହାଣୀ ଉପରେ ପର୍ଯ୍ୟବସିତ ।
ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରଟିରେ ଜଣେ ଗ୍ରାମୀଣ ମହିଳାର ସଂଘର୍ଷର କଥା ପ୍ରଦର୍ଶୀତ ହୋଇଥିଲା, ଯାହାର କାହାଣୀ ଲେଖିଥିଲେ ଇତି ସାମନ୍ତ ।
ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରଟିର ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦାୟିତ୍ୱରେ ଥିଲେ ହିମାଂଶୁ ଖଟୁଆ ଏବଂ ସଂଗୀତ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇଥିଲେ ବିକାଶ ଦାସ ।
କ୍ରାନ୍ତିଧାରା ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ଛୋଟ ପରଦା ତରଙ୍ଗ ଟିଭିରେ ବିଭିନ୍ନ ଧାରାବାହିକରେ ଅଭିନୟ କରିଥିବା ଅଭିନେତ୍ରୀ ଗାର୍ଗୀ ମହାନ୍ତିଙ୍କୁ ମୁଖ୍ୟ ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟର ସୁଯୋଗ ମିଳିଥିଲା ।
ଅନେକ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ଖଳନାୟକ ଭାବରେ ଅଭିନୟ କରିଥିବା ସମରେଶ ରାଉତରାୟ କିନ୍ତୁ ଏକ ସାକାରାତ୍ମକ ଭୂମିକାରେ ଅବତୀର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଥିଲେ ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ।
ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରଟିର ମୁଖ୍ୟ ଭୂମିକାରେ ଥିଲେ ଗାର୍ଗୀ ମହାନ୍ତି ଏବଂ ସମରେଶ ରାଉତରାୟ ।
ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କଳାକାରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଜଣାଶୁଣା ଅଭିନେତ୍ରୀ ପୁଷ୍ପା ପଣ୍ଡା ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
୨୬ ତମ ରାଜ୍ୟ ଓଡ଼ିଆ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ପୁରସ୍କାର ଉତ୍ସବରେ ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରଟି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଉପାଧି ପାଇଥିଲା ।
ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରର ପ୍ରଯୋଜିକା ତ‌ଥା କାହାଣୀକାର ଇତି ସାମନ୍ତ ଏବଂ ଅଭିନେତ୍ରୀ ଗାର୍ଗୀ ମହାନ୍ତି ମଧ୍ୟ ଏହି ଉତ୍ସବରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁରସ୍କାର ପାଇଥିଲେ ।
ସୁନତ୍ ହୋଇଥିବା ପୁରୁଷ ମହିଳାଙ୍କ ସାଥୀରେ ଯୌନ ସମ୍ପର୍କ ରଖିଲେ ଏଚଆଇଭି ସଙ୍କଟ କମ୍ ହେଉଥିବାର ପ୍ରମାଣ ସବ୍-ସାହାରା ଆଫ୍ରିକାରେ ମିଳୁଛି ।
ଅଧିକ ଏଚଆଇଭି ହେଉଥିବା ଇଲାକାର ଏଚଆଇଭି ପ୍ରତିଷେଧ ପ୍ରକଳ୍ପରେ ଡବ୍ଲ୍ୟୁଏଚଓ ସୁନତ୍ କରିବାକୁ ସୁପାରିସ କରୁଛି ।
ସମଲିଙ୍ଗି ପୁରୁଷଙ୍କର ଏହି ଏଚଆଇଭି ବିରୁଦ୍ଧ ଉପକାର ମିଳିବାରେ ସନ୍ଦେହ ରହିଛି ।
ବିକଶିତ ଦେଶମାନଙ୍କରେ ଏହାର ଏଚଆଇଭି ପ୍ରତିଷେଧ ବ୍ୟବ‌ହାରର ଉପକାର ମଧ୍ୟ ଅସ୍ପଷ୍ଟ ଅଛି ।
ସୁନତ୍‌ଦ୍ୱାରା କର୍କଟ ସୃଷ୍ଟକାରୀ ମାନବ ପାପିଲୋମା ଭୁତାଣୁ କମ୍ ହେଉଥିବା ଓ ମୂତ୍ରନଳୀ ସଂକ୍ରମଣ ଓ ପୁରୁଷାଙ୍ଗ କର୍କଟ ରୋଗ ସଙ୍କଟ କମ୍ ହେଉଥିବା ଜଣାଯାଉଛି ।
ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଯୌନ ସଞ୍ଚାରିତ ରୋଗମାନଙ୍କର ପ୍ରତିଷେଧ ପ୍ରଭାବ ସ୍ପଷ୍ଟ ହୋଇନାହିଁ ।
ସନ ୨୦୧୦ରେ ହୋଇଥିବା ଏକ ଅନୁଶୀଳନରେ ଡାକ୍ତରୀ ଅପରେଶନ ହୋଇଥିବା ଶିଶୁଙ୍କ ସଂଖ୍ୟାର ୧.୫% ଓ ବଡ଼ ପିଲାଙ୍କ ସଂଖ୍ୟାର ୬% ସଂକ୍ରମଣର ଶିକାର ହୋଇଥିଲେ ଓ କେତେକ କେଶ୍ ସାଂଘାତିକ ଜଟିଳ ମଧ୍ୟ ହୋଇଥିଲେ ।
ଅପରେଶନରେ ରକ୍ତସ୍ରାବ, ସଂକ୍ରମଣ ଓ ଅଳ୍ପ ତ‌ଥା ଅଧିକ ଚର୍ମ କଟିଯିବା ଏହାର ଜଟିଳ ସମସ୍ୟା ସାଧାରଣତଃ ଥାଏ ।
ପିଲା ଅଧିକ ବୟସର ହୋଇଥିଲେ, ଅନଭିଜ୍ଞ ଅପରେଶନ‌କାରୀ ହୋଇଥିଲେ ଓ ଯନ୍ତ୍ରପାତି ଉତ୍ତମରୂପେ ଜୀବାଣୁରହିତ ହୋଇନଥିଲେ ଅଧିକ ଜଟିଳତା ଦେଖାଯାଏ ।
ସୁନତ୍ ଯୋଗୁ ଯୌନ ସମ୍ପର୍କରେ କୌଣସି ବିଯୁକ୍ତାତ୍ମକ ପ୍ରଭାବ ପଡ଼େନି, ଓ ସୁନତ୍‌ ପରେ ବିତିଥିବା ସମୟ ଉପରେ ମଧ୍ୟ ଯୌନ‌କ୍ରିୟା, ସୁଖ ଓ ସନ୍ତୋଷରେ ବାଧା ସୃଷ୍ଟ ହେଉନଥିବା ସନ ୨୦୧୨ର ଆମେରିକାନ ଏକାଡେମି ଅଫ ପେଡିଆଟ୍ରିକ ଟାସ୍କ ଫୋର୍ସଦ୍ୱାରା ଲିଖିତ ଟେକନିକାଲ ରିପୋର୍ଟରୁ ଜଣାଯାଏ ।
ସେଫ୍‌ଟି ଆଣ୍ଡ ଏଫିକାସି ଅଫ ନନ୍‌ଥେରାପିଉଟିକ ମେଲ ସରକସିଜନ: ଏ ସିସ୍ଟମିକ ରିଭିଉ ରେ ପେରେରା ଇତ୍ୟାଦି ବୟସ୍କ ସୁନତ୍, ଯୌନ ସୁଖ ଓ ସନ୍ତୋଷ ବିଷୟରେ ଅନୁଶୀଳନ କରି ଲେଖିଛନ୍ତି ।
ସୁନତ୍ ଏକ ଅପରେଶନର ନାମ ଯେଉଁଥିରେ ମାନବ ଲିଙ୍ଗ ଚର୍ମାଗ୍ରକୁ ଛେଦନ କରିଦିଆଯାଏ ।
ସର୍ବାଧିକ ସାଧାରଣ ପ୍ରକ୍ରିୟାରେ ଚର୍ମାଗ୍ର ଖୋଲି ତାହାର ଲିଙ୍ଗାଗ୍ର ବା ଗ୍ଲାନ୍ସ ପେନିସ ସ‌ହିତ ଥିବା ସଂଯୋଗକୁ ଛିନ୍ନ କରି ଅଲଗା କରାଯାଏ ।
ତା'ପରେ ସୁନତ ଯନ୍ତ୍ର ସାହାଯ୍ୟରେ ବା ବିନା ସାହାଯ୍ୟରେ ଚର୍ମାଗ୍ର କାଟି ବାହାର କରିଦିଆଯାଏ ।
ଏତଦ୍ ଜନିତ କଷ୍ଟ ଓ ଚାପ କମ୍ କରିବାକୁ ସ୍ଥାନୀୟ ନିଶ୍ଚେତକ ଇଞ୍ଜେକସନ ଦିଆଯାଏ ।
ବ‌ଯସ୍କ ଓ ପିଲାଙ୍କୁ ଜେନେରାଲ ଆନେସଥେସିଆ ଦିଆଯାଇପାରେ ଓ ଏହା ଦେଲେ ବିଶେଷ ସୁନତ୍ ଯନ୍ତ୍ର ଆବଶ୍ୟକ ହୁଏ ନାହିଁ ।
ଅଧିକାଂଶ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଧାର୍ମିକ ଓ ସାଂସ୍କୃତିକ କାରଣରୁ ଏକ ନିର୍ବାଚିତ ପ୍ରଥା ଭାବରେ ପିଲାମାନଙ୍କର ସୁନତ୍ କରାଯାଏ ।
ଚୁଚୁନ୍ଦ୍ରି ବା ବାଲାନୋପୋସ୍ଥାଇଟିସ୍ ରୋଗ ସାଧାରଣ ଚିକିତ୍ସାରେ ଭଲ ନ ହେଲେ ଓ କ୍ରନିକ ମୂତ୍ରନଳୀ ସଂକ୍ରମଣ ଥିଲେ ଡାକ୍ତରୀ କାରଣରୁ ଏହି ଅପରେଶନ କରାଯାଏ ।
ଦରିଦ୍ର ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟାବସ୍ଥା ଓ ଯୌନାଙ୍ଗ ଗଠନ ଅସୁବିଧା ଥିଲେ ଏହି ଅପରେଶନ କରିବା ବିଧେୟ ନୁହେଁ ।
ଏକ ଅନୁଶୀଳନରୁ ଜଣାଯାଏ, ପୃଥିବୀର ପୁରୁଷମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଏକ ତୃତୀୟାଂଶ ଲୋକଙ୍କର ସୁନତ ହୋଇଥାଏ ।
ମୁସଲମାନ ଗୋଷ୍ଠି, ଇସ୍ରାଏଲ , ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଆମେରିକା ଓ ଦକ୍ଷିଣ ପୂର୍ବ ଏସିଆ ତ‌ଥା ଆଫ୍ରିକାରେ ଏହି ପ୍ରଥା ଅତି ସାଧାରଣ ।
ଲାଟିନ ଆମେରିକା, ୟୁରୋପ, ଦକ୍ଷିଣ ଆଫ୍ରିକା ଓ ପ୍ରାୟ ସମସ୍ତ ଏସିଆରେ ଏହା କ୍ୱଚିତ କରାଯାଏ ।
ଏହାର ପ୍ରାରମ୍ଭ ଇତିହାସ ଅସ୍ପଷ୍ଟ କିନ୍ତୁ ସର୍ବାଧିକ ପୁରାତନ ଲିଖିତ ପ୍ରମାଣ ପୁରାତନ ମିଶରରେ ମିଳୁଛି ।
ଏହି ବିଷୟରେ ଅନେକ କଳ୍ପନା କରାଯାଇଛି ଯେପରିକି ଏହା ଏକ ଧାର୍ମିକ ତ୍ୟାଗ ଓ ଯୁବାବସ୍ଥାକୁ ଏକ ଧାର୍ମିକ ପ୍ରବେଶ ।
ଜିଉମାନଙ୍କ ଧର୍ମ ଜୁଦାଇଜ୍ମରେ ଏହା ଧାର୍ମିକ କାନୁନ୍‌ର ଏକ ଅଂଶ ଭାବେ ଲିପିବଦ୍ଧ ହୋଇଛି; ଇସଲାମ ଧର୍ମ, ଲୋପ୍ଟିକ୍ କ୍ରିଷ୍ଟିଆନ ଧର୍ମ ଇଥିଓପିଆ ଅର୍ଥୋଡକ୍ସ ଚର୍ଚ୍ଚରେ ଏହା ଏକ ବୁନିଆଦି ପରମ୍ପରା ।
ସର୍‌କମ୍‌ସିଜନ ଶବ୍ଦ ଲାଟିନ ଭାଷାର ସର୍କମସିଡର ଶବ୍ଦରୁ ଆସିଛି ଯାହାର ଅର୍ଥ ଚତୁର୍ଦିଗରୁ କର୍ତ୍ତନ ।
ପୃଥିବୀର ଅଧିକାଂଶ ଡାକ୍ତରୀ ଅନୁଷ୍ଠାନମାନଙ୍କ ମତରେ ଏହି ପ୍ରଥାରେ କୌଣସି ଉପକାର ମିଳେନି ଓ ଏହାର ଉପକାର ଅପେକ୍ଷା ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ସଙ୍କଟ ଅଧିକ ହୁଏ ।
କେତେକ ଏଚଆଇଭି ପ୍ରବଣ ଇଲାକାରେ ଏହା ବିଶ୍ୱ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ସଂଗଠନର ସ୍ୱିକୃତି ପାଇବା ଛଡ଼ା ଜାଗତିକ ସୁନତ୍ କରିବାକୁ କୌଣସି ବିଶିଷ୍ଟ ସଂସ୍ଥା ସୁପାରିସ କରନ୍ତି ନାହିଁ ।
କୌଣସି ଡାକ୍ତରୀ କାରଣ ନ ଥାଇ ସୁନତ୍ କରିବାକୁ ମାନବିକ ଅଧିକାର ସଂସ୍ଥା ନୈତିକ ଓ ନ୍ୟାୟିକ ପ୍ରଶ୍ନ ଉଠାଇଛନ୍ତି ଓ ଏହା ବିବାଦାତ୍ମକ ହୋଇଛି ।
ବାବୁଶାନ୍‌ଙ୍କ ପ୍ରଯୋଜନା ସଂସ୍ଥା ସ‌ହ ପ୍ରକାଶ ଧୀରଜ ଏଣ୍ଟରଟେନମେଣ୍ଟ ମଧ୍ୟ ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ପ୍ରଯୋଜନା କରିଥିଲେ ।
ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରଟିର ସଙ୍ଗୀତ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇଥିଲେ ଅଭିଜିତ ମଜୁମଦାର ଏବଂ ଗୀତ ରଚନା କରିଥିଲେ ନିର୍ମଳ ନାୟକ ଓ ବାପୁ ଗୋସ୍ୱାମୀ ।
ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରଗୁଡ଼ିକର ସଂଳାପ ଲେଖିଥିଲେ କେନ୍ଦ୍ରାପଡ଼ା ପଟ୍ଟାମୁଣ୍ଡାଇର ସାରିକା ।
ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରର କାହାଣୀ ଚାରିଜଣ ସାଙ୍ଗଙ୍କ ଚରିତ୍ର ଉପରେ ବର୍ଣ୍ଣନା ହୋଇଛି ।
ସବୁ ପଛକଥା ନୁହେଁ, କଲେଜ୍ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଘଟିଥିବା ସବୁ ଘଟଣା ତା’ର ମନେଥାଏ, ମନେଥାଏ ବି ସାଙ୍ଗମାନଙ୍କର କଥା ।
ବାବୁଶାନ୍ ନିଜେ ନାୟକ ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିବା ବେଳେ ପ‌ପୁ ପମ ପମ, ପିଣ୍ଟୁ ନନ୍ଦ ଏବଂ ପ୍ରଜ୍ଞା ତାଙ୍କର ସାଙ୍ଗ ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ନାୟକ ସବୁକିଛି ଭୁଲିଯାଇ କେବଳ ତା' ସାଙ୍ଗମାନଙ୍କ ସ‌ହ ସମୟ ବିତାଇବାକୁ ଭଲ ପାଉଥାଏ ।
ଶୀତଲ ପାତ୍ର, ଉତ୍ତମ ମହାନ୍ତି, ଅପରାଜିତା ମହାନ୍ତି, ମିହିର ଦାସ ପ୍ରମୁଖ ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରର ବିଭିନ୍ନ ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ଅଭିନେତ୍ରୀ ଶୀତଲ ପାତ୍ର ନାୟିକା ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
ଯିଏ ଯାହା କହୁ ମୋର ଢୋ, ଭଲ ପାଏ ତୋତେ ୧୦୦ରୁ ୧୦୦, ତୁ ଯେ ସେଇ, ଦିଲ୍ ଦିୱାନା ହେଇଗଲା ଆଦି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ସେ ପୂର୍ବରୁ ବାବୁଶାନଙ୍କ ସ‌ହ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ସଙ୍ଗୀତ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇଥିଲେ ସଙ୍ଗୀତ ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ ଅଭିଜିତ ମଜୁମଦାର ଏବଂ ସମସ୍ତ ୫ଟିଯାକ ଗୀତର ରଚନା କରିଥିଲେ ନିର୍ମଳ ନାୟକ ଓ ବାପୁ ଗୋସ୍ୱାମୀ ।
ଅଭିଜିତ ମଜୁମଦାର, ବାବୁଶାନ୍, ପ୍ରଜ୍ଞା ହୋତା, ତାରିକ୍ ଅଜିଜ୍, ପିଙ୍କି ପ୍ରଧାନ ପ୍ରମୁଖ କଣ୍ଠଦାନ କରିଥିଲେ ।
ଟ୍ରେଲର ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିବାର ପାଞ୍ଜଦିନ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରାୟ ଅଢ଼େଇ ଲକ୍ଷ ଲୋକ ଏହାକୁ ଦେଖିଥିଲେ ।
ଏଥିସ‌ହ ପ୍ରଯୋଜନା ସଂସ୍ଥା ପକ୍ଷରୁ ଟୁଇଟରରେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ପାଇଁ ଟ୍ରେଣ୍ଡ କରାଯାଇଥିଲା ।
ପୂର୍ବରୁ ଥିବା ଉମାତ୍ୱରା ନାମକ ରାଜ୍ୟର ମୁଖ୍ୟଙ୍କୁ ରାୱତ ଉପାଧି 1448 ମସିହାରେ ପ୍ରଦାନ କରାଯାଇ ଥିଲା ।
ତତ୍କାଳୀନ ରାଜା ରାୱାତ ଛତର ସିଂହଙ୍କ ଦୁଇ ପୁତ୍ର ରୱାତ ମୋହନ ସିଂହ ଓ ରାୱତ ପରସରାମଜୀଙ୍କୁ ତାହା ମିଳିଥିଲା ।
ରାଜାଙ୍କ ଝିଅ ହିମାଳୟ ଅଞ୍ଚଳକୁ ପଳାଯନ କରି ସେଠାରେ ମଧ୍ୟ ରାଜଗଡ ନାମରେ ରାଜ୍ୟ ସ୍ଥାପନ କରିଥିଲେ ।
ଏହା ଏକ କୃଷିପ୍ରଧାନ ଅଞ୍ଚଳ ଥିଲା ଓ ଶଷ୍ୟ ଓ ଅଫିମ ଚାଷ ହେଇ ଏଠାରୁ ଅନନ୍ୟ ରାଜ୍ୟକୁ ରପ୍ତାନି ହଉଥିଲା ।
ରାଜଗଡ ରାଜ୍ୟ ବ୍ରିଟିଶ ଶାସନ କାଳରେ ଥିବା ଏକ ଭାରତୀୟ ରାଜପୁତ ରାଜକୀୟ ରାଜ୍ୟ ।
ମନିକା ନୂଆ ଦିଲ୍ଲୀର ନାରାୟଣା ବିହାର ଅଞ୍ଚଳରେ ପରିବାରର ସର୍ବ କନିଷ୍ଠ କନ୍ୟା ହିସାବରେ ୧୫ ଜୁନ ୧୯୯୫ରେ ଜନ୍ମ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ।
ତାଙ୍କର ବଡ଼ ଭଉଣୀ ଆଞ୍ଚଳ ଓ ଭାଇ ସାହିଲ ଉଭୟ ଟେବୁଲ ଟେନିସ ଖେଳୁଥିଲେ ।
ଭଉଣୀ ଆଞ୍ଚଳଙ୍କ ପ୍ରେରଣାରେ ସେ ଟେନିସ ପ୍ରତି ଆଗ୍ରହ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରିଥିଲେ ।
ସେ ପ୍ରଥମେ ରାଜ୍ୟସ୍ତରୀୟ ୮ ବର୍ଷରୁ କମ ବର୍ଗରେ ବିଜୟୀ ହେବା ପରେ ସେ ସନ୍ଦିପ ଗୁପ୍ତାଙ୍କ ଅଧୀନରେ ପ୍ରଶିକ୍ଷିତ ହୋଇଥିଲେ ।
ଗୁପ୍ତାଙ୍କର ପରାମର୍ଶକ୍ରମେ ସେ ନିଜ ସ୍କୁଲ ବଦଳେଇ ଦିଲ୍ଲୀର ହଂଶରାଜ ମଡେଲ ସ୍କୁଲରେ ପଢ଼ିଥିଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ଗୁପ୍ତାଙ୍କର ଟେବୁଲ ଟେନିସ ଏକାଡେମୀ ରହିଥିଲା ।
ମନିକା ନିଜ ସୁନ୍ଦର ଚେହେରା ପାଇଁ ଅନେକ ମଡେଲିଙ୍ଗ ପ୍ରସ୍ତାବ ପାଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଟେବୁଲ ଟେନିସ ଖେଳିବାର ଅଭିଳାଷ ଯୋଗୁ ସେ ତାହା ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କରିଥିଲେ ।
୧୬ ବର୍ଷ ବୟସ ହେଇଥିବା ସମୟରେ ସେ ସ୍ୱିଡେନର ପିଟର କାର୍ଲେସନ ଏକାଡେମିରେ ପ୍ରଶିକ୍ଷଣ ପାଇବାର ସୁଯୋଗ ପାଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ ତାହା ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କରି ଦେଶ ଭିତରେ କୋଚିଙ୍ଗ ନେଇଥିଲେ ।
ପରେ ସେ ଜେସସ ଓ ମେରି କଲେଜରେ ସ୍ଥାନ ପାଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଟେବୁଲ ଟେନିସ ପାଇଁ ଅଧିକ ସମୟ ଦେବାପାଇଁ ପାଠପଢ଼ା ଛାଡି ଦେଇଥିଲେ ।
ସେଥିରେ ସେ ଦଳଗତ ବିଭାଗରେ ରୌପ୍ୟ ଏବଂ ଏକକ ଓ ଯୁଗଳ ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ବ୍ରୋଞ୍ଜ ପଦକ ପାଇଥିଲେ ।
ଭାରତୀୟ ରାଜ୍ୟ ରାଜସ୍ଥାନର ଜୋଧପୁରଠାରେ ଅବସ୍ଥିତ ଭାରତର ସର୍ବ ବୃହତ ଦୁର୍ଗ ।
ଏହା ସହରଠାରୁ 410 ଫୁଟ ଉପରେ ଅବସ୍ଥିତ ଓ ବିଶାଳ କାୟ ପ୍ରାଚୀରଦ୍ୱାରା ଅବଦ୍ଧ ।
ଏହା ମଧ୍ୟରେ ସୂକ୍ଷ୍ମ କରୁକର୍ଜ୍ୟ ବିଶିଷ୍ଟ ଖୋଦେଇ ସହ ଅନେକ ପ୍ରସାଦ ସମୂହ ରହିଛି ।
ମହାରାଜା ଅଜିତ ସିଂ ନିର୍ମାଣ କରିଥିବା ଫତେହପୋଲ ମଧ୍ୟ ମହାରାଜାଙ୍କ ମୋଗଲମାନଙ୍କ ଉପରେ ବିଜୟ ମନେଇବାକୁ ନିର୍ମିତ ହେଇଥିଲା ।
ସେ ରଣମଳଙ୍କ 24 ଜଣ ପୁତ୍ରଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ ଥିଲେ ଓ ପଞ୍ଚଦଶତମା ରାଠୋର ଶାସକ ଥିଲେ ।
ସେ ତାଙ୍କର ପୁରାତନ ମନାଦୋର ଦୁର୍ଗରୁ ଜୋଧପୁରଠାରେ ନିର୍ମିତ କରିଥିବା ଏହି ମେହେରଗଡ ଦୁର୍ଗକୁ ତାଙ୍କର ଆବାସ ଉଠେଇ ଆଣିଥିଲେ ।
ଏହି ବ୍ୟବସ୍ଥା 20 ଶ ଶତାବ୍ଦୀର ଦ୍ୱିତୀୟର୍ଦ୍ଧ ଯାଏ ପ୍ରଚଳିତ ଥିଲା ।
ମେହେରାନଗଡ ଦୁର୍ଗ ଭିତରେ ଥିବାଥିବା ମିଉଜିଅମ ରାଜସ୍ଥାନର ସବୁଠୁ ବେଶୀ ପ୍ରାଚୀନ କୀର୍ତ୍ତିରେ ଭର୍ତ୍ତି ଥିବା ସଂଗ୍ରହାଳୟ ।
1730 ମସିହାରେ ମହାରାଜା ଜିତି ଥିବା ପାଳଙ୍କି , ଅସ୍ତ୍ର ଶସ୍ତ୍ର ସବୁ , ପ୍ରାଚୀନ କାଳର ପୋଷାକ , ଅଙ୍କିତା ଚିତ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଦୁର୍ଲଭ ଏଇତିହାସିକ ଦ୍ରବ୍ଯ ସବୁ ଏଠାରେ ରହିଛି ।
ରାଓ ଯୋଧା ତାଙ୍କର ସେନାଙ୍କୁ ନେଇ ତତ୍କାଳୀନ ମେବାର ସେନାବାହିନୀକୁ ପରାସ୍ତ କରି 1459 ରେ ପାହାଡ ଉପରେ ଏହି ଦୁର୍ଗ ସ୍ଥାପନ କାର୍ଯ୍ୟ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ।
ହରୟାଙ୍କ ଓ ଶିଶୁନାଗ ସମ୍ଭ୍ରାଜ୍ୟ ଏକ ବିଶାଳ ଉତ୍ତର ଭାରତ ସମ୍ଭ୍ରାଜ୍ୟ ସ୍ଥାପନର ଯେଉଁ ମୂଳଦୁଆ ପକେଇଥିଲେ , ନନ୍ଦ ରାଜାମାନେ ତାହାକୁ ହିଁ ସାକାର କରିବାକୁ ଯୋଜନା କରିଥିଲେ ।
କିନ୍ତୁ ନନ୍ଦଙ୍କ ସେନା ଆଲେକଜାଣ୍ଡାରଙ୍କ ସେନା ସହ ଯୁଦ୍ଧ କରିବାର ଅବସର ପାଇନଥିଲେ ।
ଆଲେକଜାଣ୍ଡାର ଉତ୍ତର ପଶ୍ଚିମ ଭାରତର ସମତଳ ଅଞ୍ଚଳରେ ନିଜକୁ ସୀମିତ ରଖିଥିଲେ ।
କାରଣ ତାଙ୍କ ସେନା ବିଅସ ନଦୀ ତଟରେ ପହଞ୍ଚିବା ପରେ ଆଉ ଆଗକୁ ଯାଇ ନନ୍ଦଙ୍କ ୪,୦୦୦ ସୁପ୍ରସ୍ତୁତ ସେନାକୁ ସମ୍ମୁଖୀନ ହେବାକୁ ଅମଙ୍ଗ ହେଇ ବିଦ୍ରୋହ କଲେ ।
ପୂରାଣ ବର୍ଣିତ 'ମହାପ୍ରସାଦ ନନ୍ଦ , ଯାହାଙ୍କୁ ' କ୍ଷ୍ଯାତ୍ରିୟମାନଙ୍କ ବିନାଶକାରୀ' ଆଖ୍ୟା ଦିଅ ଯାଇଥିଲା , ପାଞ୍ଚାଳ , କାଶୀ , କଳିଙ୍ଗ , ଅସ୍ମକ, କୁରୁ , ମୈଥିଲା , ସୁରସେନା , ବିତିହୋତ୍ର ଆଦି ରାଜ୍ୟ ଜୟ କରି ନନ୍ଦ ସମ୍ଭ୍ରାଜ୍ୟର ଅବତାରଣା କରିଥିଲେ ।
ସେ ତାଙ୍କ ସମ୍ଭ୍ରାଜ୍ୟର ବିସ୍ତାର କରି ଦକ୍ଷିଣରେ ବିନ୍ଧ୍ୟ ପର୍ବତାଞ୍ଚଳ ଓ ଡେକାନ ଅବବାହିକା ମଧ୍ୟ ଅକ୍ତିଆର କରିଥିଲେ ।
ଖୃଷ୍ଟପୂର୍ବ ୩୪୫ ମସିହାରେ ନନ୍ଦ ରାଜା ଶିଶୁନାଗ ରାଜବଂଶର ସାମ୍ଭ୍ରାଜ୍ୟ କୁ ମଧ୍ୟ ନିଜ ଅକ୍ତିଆରକୁ ନେଇଯାଇଥିଲେ ।
ନନ୍ଦ ରାଜବଂଶ, ଖ୍ରୀଷ୍ଟପୂର୍ବ ଚତୁର୍ଥ ଶତାବ୍ଦୀ ପ୍ରାଚୀନ ଭାରତର ମଗଧ ଅଞ୍ଚଳରୁ ଉପତ୍ତି ହୋଇ ତାହା ଖ୍ରୀଷ୍ଟପୂର୍ବ ୩୪୫-୩୨୧ ଯାଏ ରାଜୁତି କରିଥିବାର ତଥ୍ୟ ରହିଛି ।
ଶିଖର ସମୟରେ ଏହା ପୂର୍ବ ଭାରତର ବଙ୍ଗଠାରୁ ଉତ୍ତରରେ ପଞ୍ଜାବ ଅଞ୍ଚଳ ଓ ଦକ୍ଷିଣରେ ବିନ୍ଧ୍ୟ ପର୍ବତମାଳା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବ୍ୟାପ୍ତ ଥିଲା ।
ପରେ ଚନ୍ଦ୍ରଗୁପ୍ତ ମୌର୍ଯ୍ୟ ନନ୍ଦ ସମ୍ରାଟଙ୍କୁ ପରାଜିତ କରି ମୌର୍ଯ୍ୟ ସାମ୍ଭ୍ରାଜ୍ୟର ସ୍ଥାପନା କରିଥିଲେ ।
ଅମାପ ସମ୍ପତ୍ତିର ଅଧିକାରୀ ଥିବା ନନ୍ଦ ରାଜାମାନେ ଜନସେଚନ ସୁବିଧା , ନିୟନ୍ତ୍ରିତ ବାଣିଜ୍ୟ ପରି ଲୋକ ହିତକର କାର୍ଯ୍ୟ ମଧ୍ୟ କରିଥିଲେ ।
ଶାସନ କାର୍ଯ୍ୟ ମଧ୍ୟ ଶୃଙ୍ଖଳିତ କରିବା ପାଇଁ ଅନେକ ମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ନିଯୁକ୍ତି ଦେଇଥିଲେ ।
ହାତିଗୁମ୍ଫାର ସିଲାଲେଖଦ୍ୱାରା ନନ୍ଦ ସମ୍ଭ୍ରାଜ୍ୟ କଳିଙ୍ଗ ରାଜ୍ୟକୁ ମଧ୍ୟ କରାଗତ କରିଥିବାର ପ୍ରମାଣ ଦିଏ।
ଗୋପୁରମର ଉପତ୍ତି ପ୍ରାଚୀନ ଚୋଳ , ଛେରା , ପଣ୍ଡିଆ ଓ ପଲ୍ଲବ ରାଜବଂଶ ସମୟରୁ ଆରମ୍ଭ ହେଇ ଦ୍ୱାଦଶ ଶତାବ୍ଦୀର ପଣ୍ଡିଆ ରାଜୁତି ସମୟରେ ନିର୍ମିତ ମନ୍ଦିର ସମୂହର ଏକ ମୁଖ୍ୟ ବହିଃ- ଅଳଙ୍କରିକ ଭାବରେ ରହିଆସିଥିଲା ।
ଅନେକ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଗୋପୁରମର ବିଶାଳତା ମନ୍ଦିର ଭିତର ନିର୍ମାଣ ଆଗରେ ରହି ମନ୍ଦିରର ମୁଖ୍ୟ ଆକର୍ଷଣ ହେଇଥାଏ ।
ଏହି ସ୍ଥାପତ୍ୟ କଳା ଭାରତ ବାହାରେ ମଧ୍ୟ ସେ ଯୁଗରେ ଭାବହୃତ ହେଇଥିବାର ଜଣାଯାଇଥାଏ ।
ଗୋପୁରମ ବା ଗୋପୁର , ଏକ ଅଳଙ୍କୁରୁତ ସ୍ଥାନଭାକାର ସ୍ଥାପତ୍ୟ ଯାହା ବିଶେଷତଃ ଦକ୍ଷିଣ ଭାରତୀୟ ଶୈଳୀର ମନ୍ଦିରରେ ଦେଖାଯାଇଥାଏ ।
ମନ୍ଦିରର ପ୍ରବେଶ ଦ୍ୱାରରେ ଏହା ମଧ୍ୟ ଦେଇ ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ ପାଇଁ ରାସ୍ତା ଥାଏ ।
"କୋଇଲ" ଜାତୀୟ ମନ୍ଦିରରେ ଏକାଧିକ ପ୍ରାଚୀର ରହି ଅନେକ ସଂଖ୍ୟା ଚତୁର୍ଭୁଜାକାର ଗୋପୁରମ ରହି ବାହ୍ୟ ପ୍ରାଚୀରରେ ଗୋପୁରମଗୁଡ଼ିକ ନିର୍ମିତ ହେଇଥାଏ ।
ମନ୍ଦିରର ଆରାଧ୍ୟ ପିଠାଠାରେ ମଧ୍ୟ ସ୍ଥାମ୍ଭାକାର ଛାତ ରହିଥାଏ ଓ ତାହାକୁ "ବିମାନମ " କୁହାଯାଇଥାଏ .
"ଗୋପୁରମ " ଶବ୍ଦର ବ୍ୟୁପତ୍ତି ତାମିଲ ଭାଷାର ଦୁଇଟି ଶବ୍ଦର ମିଳନରେ ହେଇଥାଏ ।
ோ " ରାଜା"କୁ ବୁହାଉଥିବା ବେଳେ ு் ବହିଃ ଭାଗକୁ ବୁଝାଉ ଥାଏ ଓ ଗୋପୁରମ ସାଧାରଣତଃ " ଅବିନାଶଯୋଗ୍ୟ ମୁଖ୍ୟ ଦ୍ୱାର "କୁ ବୁଝାଇଥାଏ ।
ସିଗଫ୍ରେଡ ଲେହନର୍ଦ କିନ୍ତୁ ଏହାକୁ ସଂସ୍କୃତ ଶବ୍ଦ ଗୋପୁରରୁ ଆସିଥିବା ଦାବି କରନ୍ତି ।
ଏହା ଦିତି ଶବ୍ଦ "ଗୋ " , ଗୋରୁ ବା ଆକାଶ , ଓ "ପୁର" ବା ସହରରୁ ହେଇଥିବାର ପ୍ରକାଶ କରନ୍ତି ।
ଆବାହନୀ ମୁଦ୍ରା:- ଦୁଇହାତରେ ଅଞ୍ଜଳିକରି ଅଞ୍ଜଳି ମଧ୍ୟରେ ଫୁଲରଖି ଦୁଇହାତର ଅନାମିକା ଅଙ୍ଗୁଳିର ମୂଳପର୍ବରେ ଅଙ୍ଗୁଷ୍ଠାଦ୍ୱୟକୁ ଯୋଗ କରିବ ।
ସଂନିରୋଧନୀ ମଦ୍ରା:-ସଂନିଧାନି ମୁଦ୍ରାରେ ଅଙ୍ଗୁଷ୍ଠଦ୍ୱୟକୁ ମୁଠାମଧ୍ୟରେ ପ୍ରବେଶ କରାଇଲେ ତାହା ସଂନିରୋଧନୀ ମୁଦ୍ରା ହୁଏ ।
ସକଳୀକରଣୀ ମୁଦ୍ରା:- ଫୁଲଧରି ମୂଳମନ୍ତ୍ରକୁ ଅଙ୍ଗନ୍ୟାସରୀତିରେ ଦେବତାଙ୍କ ଅଙ୍ଗରେ ହୃଦୟାଦିସ୍ଥାନରେ ଅଙ୍ଗନ୍ୟାସ କରିବ ।
ଅବଗୁଣ୍ଠନ ମୁଦ୍ରା:- ବାମହସ୍ତକୁ ମୁଷ୍ଟିବଦ୍ଧକରି ତର୍ଜନୀ ଅଙ୍ଗୁଳିକୁ ସିଧା ଓ ଅଧୋମୁଖ କରି ଦକ୍ଷିଣାବର୍ତ୍ତ ଭାବରେ ବୁଲାଇବ ।
ଧେନୁ ମୁଦ୍ରା ଓ ଅମୃତୀକରଣ ମୁଦ୍ରା:- ଦୁଇ ହାତର କନିଷ୍ଠା ଓ ଅନାମିକା ଅଙ୍ଗୁଳିକୁ ପରସ୍ପରରେ ମୁହାଁମୁହିଁ କରି ଯୋଗ କରିବ ।
ମହାମୁଦ୍ରା ଓ ପରମୀକରଣ ମୁଦ୍ରା:- ଉଭୟହସ୍ତର ଅଙ୍ଗୁଷ୍ଠକୁ ଗଣ୍ଠିପକାଇଲାପରି ରଖିବ ।
ମତ୍ସ୍ୟମୁଦ୍ରା:- ବାଁ ହାତର ତଳକୁ ଡାହାଣ ହାତର ପୃଷ୍ଠରେ ଠିକ୍ ସମାନଭାବରେ ମିଳିତ କରି ଦୁଇହାତର ଅଙ୍ଗୁଷ୍ଠଦ୍ୱୟକୁ ଭଲଭାବରେ ଚଳାଇବ ।
ସଂହାର ମୁଦ୍ରା:- ଅଧୋମୁଖ ବାମହସ୍ତ ଉପରେ ଦକ୍ଷିଣହସ୍ତ ଉତ୍ତାନଭାବେ ରଖି କନିଷ୍ଠାବଧି ଅଙ୍ଗୁଳୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଙ୍ଗୁଳୀସ୍ଥାପନ ପୂର୍ବକ ପରସ୍ପରରେ ବନ୍ଧନକରି ବୁଲାଇ ନିଜ ସମ୍ମୁଖକୁ ଆଣିବ ।
ଅଙ୍କୁଶ ମୁଦ୍ରା:-ଦକ୍ଷିଣହସ୍ତ ମଧ୍ୟମା ଅଙ୍ଗୁଳୀକୁ ସିଧାକରି ତର୍ଜନୀର ମଧ୍ୟପର୍ବ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତାହାକୁ ଆକୁଞ୍ଚନ କରି ସଂଯୋଗ କରିବ ।
ପ୍ରାଣମୁଦ୍ରା:- ଦକ୍ଷିଣହସ୍ତର ତର୍ଜନୀ, ମଧ୍ୟମା ଓ ଅଙ୍ଗୁଷ୍ଠାର ଅଗ୍ରଭାଗକୁ ଊର୍ଦ୍ଧ୍ୱ-ମୁଖକରି ଏକତ୍ର କରିବାର ନାମ ପ୍ରାଣମୁଦ୍ରା ।
ଅପାନ ଓ ବ୍ୟାନ ମୁଦ୍ରା:- ଦକ୍ଷିଣହସ୍ତର ମଧ୍ୟମା, ଅନାମିକା ଓ ଅଙ୍ଗୁଷ୍ଠ ଅଙ୍ଗୁଷ୍ଠର ଅଗ୍ରକୁ ଊର୍ଦ୍ଧ୍ୱମୁଖ କରି ଏକତ୍ର କରିବାର ନାମ ଅପାନ ମୁଦ୍ରା ।
କନିଷ୍ଠା, ଅନାମିକା ଓ ଅଙ୍ଗୁଷ୍ଠକୁ ଏକତ୍ରକରିବାକୁ ବ୍ୟାନ ମୁଦ୍ରା କୁହାଯାଏ ।
କୂର୍ମ୍ମ ମୁଦ୍ରା:- ଦକ୍ଷିଣ ହସ୍ତର ତର୍ଜନୀ ବାମ ହସ୍ତର ଅଙ୍ଗୁଷ୍ଠରେ ଏବଂ କନିଷ୍ଠା ବାମହସ୍ତର ତର୍ଜନୀରେ ଯୋଗକରି ଦକ୍ଷିଣାଙ୍ଗୁଷ୍ଠ ଉନ୍ନତ କରିବି ।
ତାପରେ ବାମହସ୍ତର ଅଙ୍ଗୁଷ୍ଠ ଓ ତର୍ଜନୀର ମଧ୍ୟଦେଇ ଦକ୍ଷିଣହସ୍ତର ମଧ୍ୟମା ଓ ଅନାମିକା ବକ୍ରକରି ରଖିବ ।
ତାପରେ ଦକ୍ଷିଣ ହସ୍ତର ପୃଷ୍ଠରେ ବାମହସ୍ତର ମଧ୍ୟମା, ଅନାମିକା ଓ କନିଷ୍ଠା ବକ୍ର କରିଦେବ ।
ଲେଲିହା ମୁଦ୍ରା:- ଦକ୍ଷିଣହସ୍ତର ତର୍ଜନୀ, ମଧ୍ୟମା ଓ ଅନାମିକା ଏହି ୩ଗୋଟି ଅଙ୍ଗୁଳିକୁ ସମାନଭାବେ ଅଧୋମୁଖକରି ରଖିବ ।
ଅନାମିକା ଅଙ୍ଗୁଳିରେ ବୃଦ୍ଧାଙ୍କୁଳୀକୁ ଯୋଗକରି କାଣି ଆଙ୍ଗୁଠିକୁ ସିଧାକରି ରଖିବ ।
ତତ୍ତ୍ୱ ମୁଦ୍ରା:- ଦକ୍ଷିଣହସ୍ତ ଅଧୋମୁଖକରି ମଧ୍ୟମା ଓ ଅନାମିକାର ଅଗ୍ରଭାଗରେ ଅଙ୍ଗୁଷ୍ଠ ଯୋଗକଲେ ତାହା ତତ୍ତ୍ୱମୁଦ୍ରା ହୁଏ ।
ଅଥବା-ଦକ୍ଷିଣହସ୍ତର ଅଙ୍ଗୁଷ୍ଠ ଓ ତର୍ଜନୀକୁ ଯୋଗକରିବ, ଅନ୍ୟ ଅଙ୍ଗୁଳୀଗୁଡ଼ିକ ସରଳ କରିବ ।
ଅସ୍ତ୍ର ମୁଦ୍ରା:- ଅଙ୍ଗୁଷ୍ଠ ଓ ତର୍ଜନୀଦ୍ୱାରା ଦଶଦିଗକୁ ଧ୍ୱନିକରି ଯେଉଁ ବନ୍ଧନ କରିବ ତାହାକୁ ଅସ୍ତ୍ରମୁଦ୍ରା କୁହାଯାଏ ।
ଗାଳିନୀ ମୁଦ୍ରା:-ଦକ୍ଷିଣହସ୍ତ ଉପରେ ବାମହସ୍ତ ରଖି ବାମହସ୍ତର କନିଷ୍ଠା ଓ ଅଙ୍ଗୁଷ୍ଠ ଦକ୍ଷିଣକରର ବୃଦ୍ଧା ଓ କନିଷ୍ଠା ଅଙ୍ଗୁଳିରେ ଏକତ୍ରକରି ହସ୍ତଦୁଇଟିର ତର୍ଜନୀ, ମଧ୍ୟମା ଓ ଅନାମିକା ପରସ୍ପର ଏକତ୍ର କରିବ ।
ତାପରେ ମିଳିତ ହେଉଥିବା କନିଷ୍ଠା ଅଙ୍ଗୁଷ୍ଠକୁ ତର୍ଜନୀ, ମଧ୍ୟମା ଓ ଅନାମିକାଠାରୁ ଅଲଗା ରଖିଲେ ତାହା ଗାଳିନୀମୁଦ୍ରା ହୁଏ ।
ଧୂପ ଓ ଦୀପମୁଦ୍ରା:- ଦକ୍ଷିଣହସ୍ତର ଅଙ୍ଗୁଷ୍ଠକୁ ତର୍ଜନୀ ସହିତ ଯୋଗକରିବ ।
ଶଙ୍ଖମୁଦ୍ରା:- ବାମ ଅଙ୍ଗୁଷ୍ଠକୁ ଦକ୍ଷିଣହସ୍ତର ଚାରିଅଙ୍ଗୁଳୀରେ ବନ୍ଦକରି ଦକ୍ଷିଣଅଙ୍ଗୁଷ୍ଠକୁ ବାମ ଚାରିଅଙ୍ଗୁଳୀର ଅଭିମୁଖ କରିବାର ନାମ ଶଙ୍ଖମୁଦ୍ରା ।
ଚକ୍ରମୁଦ୍ରା:- ଉଭୟ ହସ୍ତ ପ୍ରସାରିତ କରି ବାମହସ୍ତ ଉପରେ ଦକ୍ଷିଣ କରତଳ ଯୋଗ କରିବ ।
ଯୋନିମୁଦ୍ରା:- ଦୁଇହାତର ଅନାମିକାକୁ ଦୁଇହାତର ତର୍ଜନୀଦ୍ୱାରା ବାନ୍ଧି ଅନ୍ୟ ଆଙ୍ଗୁଠିଗୁଡ଼ିକୁ ସରଳ କରି ରଖିବ ।
ତାଡ଼ନ ଓ ଅଭ୍ୟୁକ୍ଷଣ ମୁଦ୍ରା:- ଅସ୍ତ୍ରମନ୍ତ୍ର ପାଠକରି ଦକ୍ଷିଣ ତର୍ଜନୀ, ମଧ୍ୟମା ଓ ଅନାମିକା ଅଙ୍ଗୁଳୀଦ୍ୱାରା ତିନିଥର ବୁଲାଇବ ।
କବଚ ମନ୍ତ୍ରରେ ଫୁଲଧରି ଅଙ୍ଗୁଳୀମାନଙ୍କଦ୍ୱାରା ଅର୍ଘ୍ୟଜଳର ପୁନରାୟ ସେଚନକୁ ଅଭ୍ୟୁକ୍ଷଣ କୁହାଯାଏ ।
ଦେବତାମାନେ ଏହି ମୁଦ୍ରାମାନଙ୍କଦ୍ୱାରା ମୁଦିତ ହେବା ୟୋଗୁଁ ଏହା ମୁଦ୍ରା ନାମରେ ଖ୍ୟାତ ହାତର ଆଙ୍ଗୁଠି ମାନଙ୍କୁଦ୍ୱାରା ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ରୂପ ଓ ଆକୃତି ରଚନା କରି 'ମୁଦ୍ରା' କରାଯାଏ ଓ ପୂଜା ସମରେ ଉକ୍ତରୂପ ମୁଦ୍ରାକୁ ଦେବତାଙ୍କୁ ଦେଖାଇବାକୁ ହୁଏ ।
ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ଦେବତାଙ୍କର ପୂଜା ପାଇଁ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ମୁଦ୍ରାର ବ୍ୟବସ୍ଥା ଅଛି ତନ୍ତ୍ର ଓ ପୁରାଣମାନଙ୍କରେ ନାନା ପ୍ରକାର ମୁଦ୍ରାର ବର୍ଣ୍ଣନା ଅଛି ଏବଂ ମୁଦ୍ରାର ରଚନା ସମ୍ବନ୍ଧରେ ଉପଦେଶ ଓ ମୁଦ୍ରାମାନଙ୍କର ବିଶିଷ୍ଟ ପ୍ରୟୋଗମାନ ଲିପିବଦ୍ଧ ହୋଇଛି ।
ପ୍ରତ୍ୟେକ ପ୍ରକାର ସାଧାରଣ ପୂଜାରେ ନଅ ଗୋଟି ମୁଦ୍ରା କିମ୍ବା ଷଡ଼ଙ୍ଗ ମୁଦ୍ରା ଦେଖାଇବାକୁ ହୁଏ ବିଷ୍ଣୁ ପୂଜାରେ ୨୯ ଗୋଟି ଶିବ ପୂଜାରେ ୧ ଗୋଟି, ସୂର୍ଯ୍ୟପୂଜାରେ ଗୋଟିଏ; ଗଣେଶଙ୍କର ୭ ଗୋଟି; ଶକ୍ତି ବା ଦୁର୍ଗାଙ୍କର ୯ ଗୋଟି, ଏହିପରି ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ଦେବତାଙ୍କ ପୂଜାରେ ଓ ଜପରେ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ମୁଦ୍ରାମାନ ପ୍ରଯୋଗ କରାଯାଏ ।
କେତେଗୁଡ଼ିଏ ମୁଦ୍ରାର ନାମ ଯଥା: ଆବାହନ, ସଂସ୍ଥାପନ; ସନ୍ନିରୋଧନ; ଧେନୁ ମହା ମୁଦ୍ରା; ଅବଗୁଣ୍ଠନ; ଶଙ୍ଖ; ଚକ୍ର; ପଦ୍ନ; ଗଦା; ନାରାଗ; ଅଙ୍କୁଶ; ତ୍ରିଶୂଳ, ଲିଙ୍ଗ; ୟୋନି; ମତ୍ସ୍ୟ; କର୍ମ; ବରାହ; ନରସିଂହ; ମୃଗ; ଶାଳିନୀ; ଲେଲିହା; ସନ୍ନିଧାପନ, ସଂବୋଧନ, ବର ଅଭଯ; ସ୍ଥାପନୀ 'ପରଚେ ଗୀତା'ର ଦ୍ୱାଦଂଶ ଅଧ୍ୟାୟରେ ଚଚେରି, ଭୂଚରୀ, ତନୁମୁନା, ଖେଚରୀ ଓ ଗୋଚରୀ ନାମରେ ପାଞ୍ଚ ପ୍ରକାର ମୁଦ୍ରାର ଉଲ୍ଲେଖ ଦେଖାଯାଏ ।
ବିଶ୍ୱକର୍ମା— ଲୁଗାକୁ ବୁଣୁଥିବା ବ୍ଯକ୍ତିର ଡାହାଣ ହାତ ପାଖରେ ଭୂମିରେ ପୋତା ଯାଇଥିବା ଗୋଟିଏ ଖୁଣ୍ଟି ବା ଖିଲ, ଯହିଁରେ ନରାଜର ଡାହାଣ ପାଖରେ ଥିବା ଖିଲରେ ଗୁଡ଼ିଆ ଦଉଡ଼ି ବନ୍ଧାଯାଏ
ମାକୁ, ମାଙ୍କୁ—ଯେଉଁ ନାବାକୃତି କାଠ ଖଣ୍ଡରେ ଭରଣି ସୂତାର କଣ୍ଡା ପଶି ଥାଏ ଓ ଯାହା ଟାଣୀ ସୂତାମାନଙ୍କ ଅନ୍ତରାଳ ଦେଇ ଆଡ଼ ବାଗରେ ମେଣ୍ଢୀଦ୍ୱାରା ଫିଙ୍ଗା ହେଉଥାଏ
ପାନିଆ—ଯେଉଁ ସରୁ ବାଉଁଶକାଠିର ପାନିଆ ଭିତରେ ଟାଣୀ ସୂତା ଯୋଡ଼ା ଯୋଡ଼ା ହୋଇ ପିନ୍ଧାଇ ଦିଆଯାଏ
ବ; ବଅ; ବଅପାଟି—ଯେଉଁ ସୂତ୍ରମୟ ପାଶଯୁକ୍ତ ପାନିଆ ଭିତରେ ଟାଣୀ ସୂତା ଗୋଟି ଗୋଟି ହୋଇ ଗଳି ଥାଏ;
ନାଚୂଣୀ, ନାଚୂଣୀ ପକ୍ଷୀ—ନିକିତି ଦଣ୍ଡି ଆକାରର କାଠି, ଯାହାର ଦୁଇ ପ୍ରାନ୍ତରୁ ବଅ ଓହଳା ଯାଇଥାଏ
ଛିଟ୍କିଣି; ଛଟିକିଣି—ଯେଉଁ କାଠଖଣ୍ଡ ବା ବେଣ୍ଟକୁ ହାତରେ ମୁଠାଇ ଧରି ଡାହାଣ ବା ବାଆଁ ଆଢ଼କୁ ମାରିଲେ ଦଉଡ଼ିଦ୍ୱାରା ମେଣ୍ଢା ଚାଳିତ ହୁଏ
ଜୋ କାଠି —ଯେଉଁ କାଠିଦ୍ୱାରା ଲୁଗା ବୁଣା ହେଉଥିବା ସମଯରେ ଭରଣୀ ସୂତାର ଶେଷ ମୁଣ୍ଡକୁ ଟାଣୀ ସହିତ ଟାଣିକରି ରଖାଯାଏ
ତନ୍ତକାଠ, ନରାଜ, ନରାଳୁ, ନରୋଜ—ଯେଉଁ ମୋଟ ଗୋଲ ଦଣ୍ଡରେ ବୁଣିବାର ଟାଣୀ ସୂତା ଗୁଡ଼ିଆ ହୋଇଥାଏ
ତାଷଣ ବା ମୁଠା—ୟେଉଁ ବୁରୁସ ବା ମାର୍ଜନୀଦ୍ୱାରା ତନ୍ତିମାନେ ସୂତାକୁ ପରିଷ୍କାର କରନ୍ତି ବା ମାଜନ୍ତି
ଚାପଣା, ଟିପିଣୀଦଣ୍ଡା, ଚାପଣାକାଠି—ବଅକୁ ତଳକୁ ଉପରକୁ ଉଠାଇବା ପକାଇବା ପାଇଁ ନିମ୍ନସ୍ଥ ଯେଉଁ ଦଣ୍ଡ ଦୁଇଟିକୁ ଏକାଦିକ୍ରମେ ଗୋଡ଼ଦ୍ୱାରା ଟିପାଯାଏ
ମତି— ଯେଉଁ '' ଆକାରର ବେତ ଦୁଇ ଖଣ୍ଡ ବୁଣା ଯାଉଥିବା ଲୁଗାର ଧଡ଼ିକୁ ଓସାରେଇ କରି ଟାଣି ଧରିଥାଏ
ପଞ୍ଝା—ସେତରଞ୍ଜି ବୁଣିବା ବେଳେ ଭରଣୀ ସୂତାକୁ ପୂର୍ବବୁଣା ସୂତା ସଙ୍ଗେ ବସାଇ ଦେବାପାଇଁ ବ୍ଯବହୃତ ଅଙ୍ଗୁଳିୟୁକ୍ତ କରତଳ ଆକୃତିର କାଷ୍ଠଖଣ୍ଡ
ଡ୍ରମ୍—ଟାଣି ଓ ଭରଣୀ ସୂତା ଗୁଡ଼ିଆ ହୋଇ ରହିବାର ପିମ୍ପା ପରି ଗୋଲାକାର ନଟେଇ
ଡାଙ୍ଗିଆ —ଏହାଦ୍ୱାରା ବୁଣା ହେଉଥିବା ଲୁଗାର ଧଡିରେ କୁମ୍ଭ ବା ଛକ ବୁଣାଯାଏ ]
ତନ୍ତରେ ପ୍ରଥମେ ଲମ୍ବବାଗର ସୂତାମାନଙ୍କୁ ଟାଣି କରି ରଖାଯାଏ ଓ ପରେ ତହିଁ ମଧ୍ଯରେ ଚଉଡ଼ାବାଗର ସୂତାକୁ କାଣ୍ଡିଆଦ୍ୱାରା ଭରଣା କରାଯାଇ ଲୁଗା ବୁଣାଯାଏ ।
ଟାନୀ ଭାଷା ଅରୁଣାଚଳ ପ୍ରଦେଶ , ଆଦି ଅଞ୍ଚଳ , ଅପାଟାନୀ , ଗାଲୋ ,ମିଶିଙ୍ଗ , ନିଶି , ଉପର ସିୟାଙ୍ଗ , ତଳ ସୁବନସିରି , ଉପର ସୀବନଶିରୀ, ଧେମାଜି ଇତ୍ୟାଦି ଅଞ୍ଚଳରେ ପ୍ରାୟ 6 ଲକ୍ଷ୍ରୁ ଅଧିକ ଲୋକଙ୍କଦ୍ୱାରା ବ୍ୟବହାର ହେଇଥାଏ ।
ଏହା ବ୍ଯତୀତ ଇଣ୍ଡୋ-ସିନୋ ସିମାଞ୍ଚଳ , ମେଦୋଙ୍ଗ ଅଞ୍ଚଳରେ ମଧ୍ୟ ବିଛୁରିତ ଭାବରେ ଏହି ଭାଷାର ପ୍ରଚାଳନ ରହିଛି ।
ଟାନୀ , , ––– , –– ,ହିମାଲୟର ପୂର୍ବ ପାଟସ୍ଥ ଅଞ୍ଚଳରେ ବ୍ୟବହୃତ ହଉଥିବା ଏକ ସିନୋ-ତିବତୀୟ ସମ୍ପୂର୍ଣ ଭାଷା ପରିବାର ।
ଏହି ଅଞ୍ଚଳ ଚତୁର୍ଦିଗରେ ତିବତ , ଆସାମ , ଭୁଟାନ ଓ ବର୍ମା ଦେଶଦ୍ୱାରା ପରିବେଷ୍ଟିତ ।
ରକ୍ଷ୍ୟଣଶୀଳ ଭାବରେ ଟାନୀ ଭାଷାକୁ ସିନୋ-ତିବତାନ ଭାଷାର ଏକ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ଶାଖା ଭାବରେ ନିଆଯାଇଥାଏ ।
ଦିଆରୋ ଭାଷା, ତରାୟଣ ଭାଷା ଓ ଇଦୁ ଭାଷା କୁ ତାହାର ନିକଟତମ ସମ୍ପର୍କିତ ଭାବରେ ନିଆଯାଏ ।
ପ୍ରଥମେ ୧୯୭୩ ମସିହାରେ ନାସକେଣ୍ଟ କଲୋନୀ ପାଇଁ ସ୍ଥିରୀକୃତ ସ୍ଥାନରେ ଏକ ପାହାଡ ଉପରେ ଏକ କ୍ଷୁଦ୍ର ଶିବ ମନ୍ଦିର ଭାବରେ ନିର୍ମିତ ହେଇଥିଲା ।
କ୍ରମଶଃ ଶ୍ରର୍ଧାଲୁ ସଂଖ୍ୟାର ବୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ୧୯୮୪ ମସିହାରେ ସେହି ପରିସର ମଧ୍ୟରେ ଏକ ଭବ୍ୟ କାଳୀ ମନ୍ଦିରର ନିର୍ମାଣ ହେଲା ।
ଏହି ମନ୍ଦିରର ନିର୍ମାଣ ଶୈଳୀ ପାରମ୍ପରିକ ବଙ୍ଗାଳୀ ଟେରାକ୍କୋଟା ସ୍ଥାପତ୍ୟ ଶୈଳୀରେ ହେବା ସହ ପରେ ପରିସରରେ ଶିବ ଓ ରାଧାକୃଷ୍ଣଙ୍କ ମଧ୍ୟ ଦୁଇଟି ବଡ଼ ମନ୍ଦିର ନିର୍ମିତ ହେଇଥିଲା ।
ଚିତ୍ତରଞ୍ଜନ ପାର୍କ କାଳୀ ମନ୍ଦିର ଭାରତୀୟ ରାଜଧାନୀ ଦିଲ୍ଲୀ ମହାନଗରର ଚିତ୍ତରଞ୍ଜନ ପାର୍କଠାରେ ଥିବା ଏକ ମନ୍ଦିର ପରିସର ଓ ଏଠାରେ ଦିଲ୍ଲୀଠାରେ ବସବାସ କରୁଥିବା ବଙ୍ଗାଳୀ ସଂପ୍ରଦାୟର ସଂସ୍କୃତିକ କେନ୍ଦ୍ର ଅବସ୍ଥିତ ।
ଏକ କ୍ଷୁଦ୍ର ପାହାଡ ଉପରେ ୧୯୭୩ ମସିହାରେ ଏକ ଶିବ ମନ୍ଦିର ପ୍ରଥମେ ନିର୍ମିତ ହେଇଥିଲା ।
ଏହା ସହ ଏହି ପରିସରରେ ୧୯୮୪ ମସିହାରେ ଏଠାରେ ବୃହତ ଆକାରରେ ଦେବୀ କାଳୀ , ଶିବ ଓ ରାଧାକୃଷ୍ଣଙ୍କ ମନ୍ଦିର ନିର୍ମିତ ହେଇଥିଲା ।
ସ୍ଥାନୀୟ ବଙ୍ଗାଳୀ ସଂପ୍ରଦାୟ ପାଇଁ ଏହା ଏକ ମୁଖ୍ୟ ଯୋଗାଯୋଗ କେନ୍ଦ୍ର ରହିବା ସହ ଏଠାରେ ଦୁର୍ଗାପୂଜା ଅବସରରେ ସଂପ୍ରଦାୟର ସମସ୍ତ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ସମାଗମ ହେଇଥାଏ ।
ଏଠାରେ ମୁଖ୍ୟ ଧର୍ମାନୁଷ୍ଠାନ ଭାବରେ ଦୁର୍ଗାପୂଜା ପ୍ରତିବର୍ଷ ପାଳିତ ହୁଏ ।
ପାଞ୍ଚ ଦିନ ଧରି ପାଳିତ ହଉଥିବା ଏହି ପୂଜା ଦିଲ୍ଲୀ ସହରରେ ବହୁଳ ଜନପ୍ରିୟ ହେଇଥାଏ ଓ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦିନ ବହୁ ଜନସମାଗମହେଇଥାଏ ।
ପଶ୍ଚିମ ବଙ୍ଗରୁ ଏଠି ସକାଶେ ସେହି ଅଞ୍ଚଳର ତାଜା ଫୁଲ ଉଡାଜାହାଜ ଯୋଗେ ଆସିଥାଏ ।
ଏହା ସହିତ ମନ୍ଦିର ପରିସରରେ ପ୍ରତି ବର୍ଷ କାଳୀ ପୂଜା , ଲକ୍ଷ୍ମୀ ପୂଜା , ସରସ୍ୱତୀ ପୂଜା , ଗଣେଶ ଚତୁର୍ଥୀ ଆଦି ମହାସମାରୋହରେ ପାଳିତ ହେଇଥାଏ ।
ଏଠାରେ ଥିବା ଏକ ହଲରେ ଦେବା ଦେବୀଙ୍କ ମୃନ୍ୱୟ ମୂର୍ତି ସବୁ ପୂଜା ଆଗରୁ ଶିଳ୍ପୀ ମାନଙ୍କଦ୍ୱାରା ନିର୍ମାଣ କରାଯାଇଥାଏ ।
ଚିତ୍ତରଞ୍ଜନ ପାର୍କ ଅଞ୍ଚଳରେ ବଙ୍ଗାଳୀ ସଂପ୍ରଦାୟର ଘନତ୍ୱ ରହିଥିବାରୁ କାଳୀ ମନ୍ଦିର ସେମାନଙ୍କ ଏକ ମୁଖ୍ୟ ସଂସ୍କୃତିକ କେନ୍ଦ୍ର ତଥା ଯୋଗାଯୋଗ ସ୍ଥଳୀ ହେଇ ରହିଛି ।
୧୯୭୭ମସିହାରୁ ଏଠାରେ ଦୂର୍ଗା ପୂଜା ଉତ୍ସବର ଆରମ୍ଭ ହେଇ ପ୍ରତିବର୍ଷ ପାଳିତ ହେଇଆସୁଛି ।
ଚୈତନ୍ୟ ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କ ଓଡ଼ିଶାରେ ଆଗମନ ପରେ ରାଧାକୃଷ୍ଣ ପ୍ରେମ ତତ୍ତ୍ୱ ପ୍ରଚଳିତ ହେଲା ।
ହୋଇଥିବାରୁ ଚୈତନ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଶିଷ୍ୟା ଭାବେ ଗ୍ରହଣ କରିଲେ ନାହିଁ ।
ପରେ ଚୈତନ୍ୟ ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କଦ୍ୱାରା ମାଧବୀ ନିଜ ଭାଇ ଶିଖିଙ୍କ ସଙ୍ଗେ ବୈଷ୍ଣବ ଧର୍ମରେ ଦୀକ୍ଷିତ ହୋଇଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ନାରୀ ହୋଇଥିବାରୁ ସେ ଅର୍ଦ୍ଧ-ଶିଷ୍ୟା ବୋଲି ଗୃହୀତ ହେଲେ ।
ଏହି କାରଣରୁ ବୈଷ୍ଣବ ଧର୍ମର ନାରୀ ବିରୋଧରେ ଏହି ଭାବନା ବିଷୟରେ ନିଜ ରଚନାରେ ଲେଖିଛନ୍ତି ଓ ସ୍ଥାନେ ସ୍ଥାନେ ନିଜ ନାରୀ ଜନ୍ମକୁ ଧିକ୍କାର ମଧ୍ୟ କରିଛନ୍ତି ।
ଚୈତନ୍ୟଙ୍କ ସହ ସଂସ୍ପର୍ଶରେ ଆସିବାଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କର ମତବାଦ ଓ ଚର୍ଚ୍ଚା ରହିତ ସରଳ ଭକ୍ତିର ମାନସିକତା ଆହୁରି ଦୃଢ଼ ହୋଇଥିଲା ।
ପରେ ମାଧବୀ ଦାସୀ ଚୈତନ୍ୟଙ୍କଠାରୁ ବୈଷ୍ଣବ ଧର୍ମ ଦୀକ୍ଷା ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ।
ଚୈତନ୍ୟଙ୍କ ଅନ୍ୟ ଏକ ଶିଷ୍ୟ ଛୋଟ ହରିଦାସଙ୍କ ସହ ସମ୍ପର୍କ ରଖିବାରୁ ସେ ସାମାଜିକ ଅପଖ୍ୟାତି ପାଇଥିଲେ ।
ଚେତାବନୀ ପରେ ମଧ୍ୟ ମାଧବୀଙ୍କ ପାଖକୁ ବାରମ୍ବାର ଯିବାରୁ ହରିଦାସ ରାମାନନ୍ଦଙ୍କଠୁଁ ମାଡ଼ ଖାଇଥିଲେ ।
ଚୈତନ୍ୟ ମହାପ୍ରଭୁ ଏହା ଜାଣିବା ପରେ ଉଭୟ ମାଧବୀ ଓ ହରିଦାସଙ୍କୁ ନିଜ ବୈଷ୍ଣବ ଧର୍ମରୁ ବାସନ୍ଦ କରିଥିଲେ ।
ଏହା ପରେ କଳଙ୍କିତ ହୋଇ ହରିଦାସ ନିଜ ଜନ୍ମସ୍ଥାନ ବଙ୍ଗାଳ ଫେରିଯାଇ ସେଠାରେ ଗଙ୍ଗା ନଦୀରେ ବୁଡ଼ି ଜୀବନ ତ୍ୟାଗ କରିଥିଲେ ।
କେତେଜଣ ଗବେଷକଙ୍କ ମତରେ ଏହା ଚୈତନ୍ୟ ଓ ଅତିବଡ଼ି ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କ ଦାସଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ନିବିଡ଼ ସମ୍ପର୍କ ଓ ତାଙ୍କ ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ଶତ୍ରୁତାର ସୂଚକ ।
ମାଧବୀ ଦାସୀ ଷୋଡ଼ଶ ଶତାବ୍ଦୀର ପ୍ରଥମ ଭାଗରେ ପୁରୀର ବେଣ୍ଟପୁର ଗ୍ରାମରେ 'ମାଧବୀ ପଟ୍ଟନାୟକ' ଭାବେ ଏକ କରଣ ଘରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ।
ସେ ଚୈତନ୍ୟଙ୍କ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ସହଚର ରାୟ ରାମାନନ୍ଦ ପଟ୍ଟନାୟକଙ୍କ ଭଉଣୀ ଥିଲେ ।
ରାୟ ରାମାନନ୍ଦ ପଟ୍ଟନାୟକ ତତ୍କାଳୀନ ଗଜପତି ପ୍ରତାପରୁଦ୍ର ଦେବଙ୍କ ସଭାରେ ମନ୍ତ୍ରୀ ଥିଲେ ।
ବାଲ୍ୟ କାଳରେ ସେ ବିଧବା ହୋଇଥିବାରୁ ନିଜ ଭାଇଙ୍କ ସହ ରାୟ ରାମାନନ୍ଦଙ୍କଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିପାଳିତ ହୋଇଥିଲେ ।
ପିତୃସ୍ଥାନୀୟ ଭବାନନ୍ଦ ରାୟଙ୍କ କହିବାରୁ ମାଧବୀ ଛୋଟବେଳୁଁ ଅନେକ ଧର୍ମଶାସ୍ତ୍ର ପଢ଼ିଥିଲେ ।
କିନ୍ତୁ ଗଭୀର ଧର୍ମତତ୍ତ୍ୱ ଓ ଜଟିଳ ଚର୍ଚ୍ଚାରେ ତାଙ୍କ ମନ ଲାଗିନଥିଲା ।
ତାଙ୍କର ନିଜସ୍ୱ ଧର୍ମ ଥିଲା ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କ ପ୍ରତି ନିଃସ୍ୱାର୍ଥ ଭକ୍ତି, ଯାହା ତାଙ୍କ ରଚନାଗୁଡ଼ିକରେ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବେ ଲକ୍ଷ୍ୟ କରାଯାଇପାରେ ।
ମାଧବୀ ଦାସୀ ବା ମାଧବୀ ଦେଈ ଷୋଡ଼ଶ ଶତାବ୍ଦୀର ଭକ୍ତିମାର୍ଗର ଜଣେ କବି ଓ ଓଡ଼ିଆ ଭାଷାର ସବୁଠୁଁ ପ୍ରାଚୀନତମ ମହିଳା କବି ଥିଲେ ।
ସେ ଓଡ଼ିଆ, ବଙ୍ଗାଳୀ ଓ ବ୍ରଜବୋଲି ଭାଷାଗୁଡ଼ିକରେ ବହୁ ପଦ୍ୟ ରଚନା କରିଥିଲେ ।
ତାଙ୍କ ରଚନାଗୁଡ଼ିକ ମୁଖ୍ୟତଃ ଭକ୍ତିମୂଳକ ରଚନା ଓ ସେଗୁଡ଼ିକ ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ଲିଖିତ ।
ବୈଷ୍ଣବ ଧର୍ମରେ ଦୀକ୍ଷାଗ୍ରହଣ କରିବା ପରେ ପରେ ମାଧବୀ ନିଜ କରଣ କୁଳସଜ୍ଞା ପଟ୍ଟନାୟକ ସ୍ଥାନରେ ଦାସୀ ପ୍ରୟୋଗ କରିଥିଲେ ।
ମଧୁସ୍ମିତାଙ୍କୁ ସ୍ୱର୍ଗତଃ ବିଜୁ ପଟ୍ଟନାୟକଙ୍କ ପ୍ରୋସାହନରେ ଓଡ଼ିଶା ଫ୍ଳାଇଙ୍ଗ କ୍ଳବ୍‌ରେ ତାଲିମ ନେବାପାଇଁ ସୁଯୋଗ ମିଳିଥିଲା ।
ବିମାନ ଚଲେଇବାର ଅଭିଜ୍ଞତା ଯୋଗୁଁ ମଧୁସ୍ମିତାଙ୍କୁ ଜେଟ୍‌ ଇଞ୍ଜିନ ଏୟାରକ୍ରାଫ୍ଟର କମାଣ୍ଡର ଭାବେ ପଦୋନ୍ନତି ମିଳିଥିଲା।
ମଧୁସ୍ମିତା ଯେତେବଳେ ପାଇଲଟ ଟ୍ରେନିଙ୍ଗ ପାଇଁ ଅଧିକ ଶିକ୍ଷା ଅଜ'ନ କରିବାକୁ ଚାହିଁଲେ ସେ ସମୟରେ ଓଡ଼ିଶାରେ ପାଇଲଟ ଶିକ୍ଷାକୁ ଏତେ ପ୍ରାଧାନ୍ୟ ଦିଆଯାଉନଥିଲା କି ତାଲିମ ପାଇଁ ଅଧିକ ଟ୍ରେନିଙ୍ଗ ଇଷ୍ଟିଚ୍ୟୁଟ ମଧ୍ୟ ନଥିଲା ।
ଆମେରିକା ଯିବା ପାଇଁ ମଧୁସ୍ମିତାଙ୍କୁ ନିଜ ପରିବାରବର୍ଗଙ୍କୁ ବହୁତ ଅନୁରୋଧ କରିବା ପାଇଁ ପଡିଥିଲା ଏବଂ ଅନେକ ପ୍ରୟାସ ପରେ ସେ କଥାରେ ପରିବାର ବର୍ଗଙ୍କୁ ମନେଇବାରେ ସଫଳ ହେଇଥିଲେ।