polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ମାଇକିନିଆନ୍ ଗ୍ରୀକ୍ ଭାଷାର କବି ହୋମର୍ ହାତୀଦାନ୍ତ ପାଇଁ ଏହି ଶବ୍ଦକୁ ବ୍ୟବହାର କରିଥିବା ବେଳେ ହେରୋଡଟ୍ସ ଜୀବ ପାଇଁ ଏଲିଫାସ୍ ବା ଏରିପା ଶବ୍ଦକୁ ବ୍ୟବହାର କରିଥିଲେ ।
୧୩୦୦ ଖ୍ରୀଷ୍ଟାବ୍ଦ ବେଳକୁ ମଧ୍ୟଯୁଗୀୟ ଈଂରାଜୀ ଭାଷାରେ ଏଲିଫ୍ୟାଣ୍ଟ୍ ଶବ୍ଦଟି ରୂପେ ଲେଖା ଯାଉଥିଲା ଯାହା ବୋଧହୁଏ ଦ୍ୱାଦଶ ଶତାବ୍ଦୀର ପୁରୁଣା ଫରାସୀ ଶବ୍ଦ ରୁ ଗୃହୀତ ହୋଇଥିଲା ।
ଗ୍ରୀକ୍ ଶବ୍ଦ ଆଫ୍ରିକୀୟ ହାତୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ବ୍ୟବହୃତ ହୁଏ ଓ ଏହାର ଅର୍ଥ ହେଲା “ପାର୍ଶ୍ୱସ୍ଥ ତେର୍‍ଛା ଦାନ୍ତ" ।
ସାଭାନ୍ନା ତୃଣଭୂମି, ଜଙ୍ଗଲ, ମରୁଭୂମି, ସନ୍ତସନ୍ତିଆ ଏପରି ବିଭିନ୍ନ ପରିବାସରେ ହାତୀମାନଙ୍କୁ ଦେଖାଯାଇପାରିବ ।
କିନ୍ତୁ ସିଂହ, ମହାବଳ ବାଘ, ହେଟାବାଘ ଓ ବଳିଆ କୁକୁରଙ୍କ ପରି ମାଂସାସୀ ଶିକାରୀ ପ୍ରାଣୀମାନେ ହାତୀଛୁଆଙ୍କୁ ଶିକାର କରି ଖାଇବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିଥାନ୍ତି ।
ବହୁ ମାଈ ହାତୀ ନିଜ ଛୁଆ, ସମ୍ପର୍କୀୟ ମାଈ ହାତୀ ଓ ସେମାନଙ୍କ ଛୁଆମାନଙ୍କ ସହିତ ମିଶି ରହନ୍ତି ।
ଆଫ୍ରିକୀୟ ହାତୀଙ୍କର ଦୁଇଟି କାନକୁ ଯୋଡ଼ିଲେ ଆଫ୍ରିକା ମହାଦେଶର ମାନଚିତ୍ର ପରି ଦେଖାଯାଏ।
ଏସୀୟ ଅଣ୍ଡିରା ହାତୀଙ୍କର ଦୁଇଟି ବଡ଼ ଛାମୁ ଦାନ୍ତ ଥାଏ, ସେଥିପାଇଁ ଏମାନଙ୍କୁ ଦନ୍ତା ହାତୀ କୁହାଯାଏ।
ଆଫ୍ରିକୀୟ ହାତୀମାନଙ୍କ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଉଭୟ ଅଣ୍ଡିରା ଓ ମାଈଙ୍କର ବଡ଼ ଛାମୁ ଦାନ୍ତ ଥାଏ।
ଗାଧୋଇବା, ପାଣି ଉଠାଇ ପିଇବା, କୌଣସି ବସ୍ତୁକୁ ଧରିବା ଇତ୍ୟାଦି ପାଇଁ ହାତୀମାନେ ନିଜ ଶୁଣ୍ଢର ଉପଯୋଗ କରିଥାନ୍ତି ।
ଏହା ଜିନିଷ ଉଠାଇବାରେ, ମାଟି ଖୋଳିବାରେ ଏବଂ ଅସ୍ତ୍ର ଭାବରେ ହାତୀ ବ୍ୟବହାର କରିଥାଏ ।
ସେମାନଙ୍କର ସ୍ତମ୍ଭ ସଦୃଶ ଗୋଡ଼ ହାତୀର ଓଜନ ଉଠାଇ ରଖିବା ପାଇଁ ସମର୍ଥ ହୋଇଥାଏ ।
ଆଫ୍ରିକୀୟ ହାତୀଙ୍କର କାନ ବୃହତ୍ତର ଏବଂ ପୃଷ୍ଠଟି ଉତ୍ତଳ ହୋଇଥିବାବେଳେ ଏସୀୟ ହାତୀଙ୍କର କାନ ଛୋଟ ଏବଂ ପିଠିଟି ଅବତଳ ହୋଇଥାଏ ।
ସନ ୧୯୪୫ର ପ୍ରଥମ ଦିନ ୱାଇସ୍କୁଲ ହିରୁହମ୍ବା ଲେଇକାଇ, ମଣିପୁର , ଭାରତର ନାଟ ସଂକୀର୍ତ୍ତନ ପରିବେଶକ ୱାଇ. ଗୁଲାପ ସିଂହ ଔରଷରେ ଗାମ୍ଭିନୀ ଦେବୀ ଜନ୍ମ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ଯିଏ କି ଆଠ ସନ୍ତାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଚତୁର୍ଥ ସନ୍ତାନ ଥିଲେ ।
ସେ ମାତ୍ର ୫ ବର୍ଷ ବୟସରେ ସଙ୍ଗୀତ ଓ ନୃତ୍ୟ ଶିକ୍ଷା ଲାଭ କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କରିଥଲେ ।
ପରେ ସେ ଜ‌ୱାହରଲାଲ ନେହରୁ ମଣିପୁର ନୃତ୍ୟ ଏକାଡେମୀରେ ଶିକ୍ଷା ଲାଭ କରି ରାସରେ ପୋଷ୍ଟ ଗ୍ରାଜୁଏଟ ଡିପ୍ଲୋମା ହାସଲ କରିଥିଲେ ।
ଏକାଡେମୀରେ ସେ ଖ୍ୟାତନାମା ଅମୁଦୋନ ଶର୍ମା, ମଇସନମ ଅମୁବି ସିଂହ , ଖାଇଦିମ ଲିକେଶୋର ସିଂହ, କ୍ଷେତ୍ରିତୋମ୍ବି ଦେବୀ, ଗାଙ୍ଗୋମ ଯୋଗେନ୍ଦ୍ର ସିଂହ ଓ ଇବୋପିଶକ ଶର୍ମାଙ୍କଠାରୁ ମଣିପୁରୀ ନୃତ୍ୟ ଓ ନଙ୍ଗମାଇଥେନମ ତୋମ୍ବା ସିଂହ, ଖଣ୍ଡ ମୋଇନ ଦାନ, ଗାଙ୍ଗୋମ ଜୋଗେନ୍ଦ୍ର ସିଂହ ଓ ଥୋକଚୋମ ଗୋପାଲ ସିଂହଙ୍କଠାରୁ ମୋନୋହରସାଇ କିର୍ତ୍ତନ ଶିକ୍ଷା ଲାଭ କରିଥିଲେ ।
ମାତ୍ର ୭ ବର୍ଷ ବୟସରୁ ଭାରତ ଓ ଭାରତ ବାହାରେ ଅନେକ ସ୍ଟେଜରେ ସେ ତାଙ୍କ ପ୍ରତିଭା ପ୍ରଦର୍ଶନ କରିଥିଲେ ଓ ତାହା ସେହି ଦିନଠାରୁ ଚାଲୁ ରହିଛି ।
ତାଙ୍କର ଶିକ୍ଷୟିତ୍ରୀ ଜୀବନ ମାତୃ ସଂସ୍ଥାରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା ଯେଉଁଠାରେ ସେ ଫାକଲ୍ଟି ସଭ୍ୟ ଭାବରେ ସନ ୨୦୦୫ରେ ଅବସର ନେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କାମ କରୁଥିଲେ ।
ଏକାଡେମୀରେ ସେ ଅତିଥି ବରିଷ୍ଠ ଗୁରୁ ଭାବରେ କାମ କରିଚାଲିଲେ ଓ ଅଲ ଇଣ୍ଡିଆ ରେଡିଓର ଇମ୍ଫାଲ ଷ୍ଟେସନରେ ସେ ଟପ ଗ୍ରେଡ କଳାକାର ମାନ୍ୟତା ପାଇଥିଲେ ଯାହା ସେ ସମୟରେ ପ୍ରଥମ ମହିଳା ଭାବରେ ସେ ପାଇଥିଲେ ।
ସେ ୱାଇଜିଆର, ନାଟ ସଂକୀର୍ତ୍ତନ ଶେଇନମ ଶାଙ୍ଗ ନାମକ ଏକ ସଙ୍ଗୀତ ଶିକ୍ଷା ନିକେତନର ସ୍ଥାପୟିତା ଥିଲେ ।
ରବୀନ୍ଦ୍ର ଭାରତୀ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟର ସିଲେକସନ କମିଟି, ଦୂରଦର୍ଶନ ଅଡିସନ ବୋର୍ଡ଼, ଭାରତୀୟ ଟେଲିଭିଜନ ନେଟୱର୍କର ପୂର୍ବତନ ସଭ୍ୟ ଥିଲେ ।
ଦୁଇଟି ଆଲବମରେ ତାଙ୍କର ସଂଗୀତ ସଂଗୃହିତ ହୋଇରହିଛି ଓ ବସକ ଗୀତ ଆଧାରିତ ଏକ ପୁସ୍ତକ ବସକ ନାମରେ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଛି ।
ଗାମ୍ଭିନୀ ଦେବୀ‌ଙ୍କୁ ସନ ୧୯୭୯ରେ ମଣିପୁରୀ ସାହିତ୍ୟ ପରିଷଦ ପକ୍ଷରୁ ନୃତ୍ୟ ରତ୍ନ ପୁରସ୍କାର ଓ ସନ ୧୯୮୦ରେ ମଣିପୁର ପ୍ରଦେଶ କଳା ଏକାଡେମୀ ପକ୍ଷରୁ ନାଟ ସଂଗୀତ ପୁରସ୍କାର ଦିଆଯାଇଥିଲା ।
ସନ ୧୯୮୮ରେ ନାଟ ସଂକୀର୍ତ୍ତନ ନିମନ୍ତେ ସଙ୍ଗୀତ ନାଟକ ଏକାଡେମୀ ପୁରସ୍କାର ପାଇଥିଲେ, ଓ ସେହି ବର୍ଷ ମିନିଷ୍ଟ୍ରି ଅଫ ହ୍ୟୁମାନ ରିଶୋର୍ଷ ଡେଭଲପମେଣ୍ଟ ର ଡିପାର୍ଟମେଣ୍ଟ ଅଫ କଲଚର ଅଧିନରେ ବରିଷ୍ଠ ଫେଲୋସିପ ନିମନ୍ତେ ସେ ବଛା ହୋଇଥିଲେ ।
ୟୁମଲେମ୍ବମ ଗାମ୍ଭିନୀ ଦେବୀ ଇଂରାଜୀ ଭାଷାରେ ) ଜଣେ ଭାରତୀୟ ମଣିପୁରୀ ନାଟ ସଂକୀର୍ତ୍ତନ ଗାୟିକା ଓ ମଣିପୁରୀ ରାସ ନର୍ତ୍ତକୀ ଅଟନ୍ତି ।
ଜ‌ୱାହରଲାଲ ମଣିପୁରୀ ନୃତ୍ୟ ଏକାଡେମୀର ସେ ଜଣେ ଫାକଲ୍ଟି ସଭ୍ୟ ଓ ସନ ୧୯୮୮ରେ ସଙ୍ଗୀତ ନାଟକ ଏକାଡେମୀ ପୁରସ୍କାର ପାଇଛନ୍ତି ।
ସନ ୨୯୯୫ରେ ମଣିପୁରୀ ନୃତ୍ୟ ଓ ସଙ୍ଗୀତରେ ତାଙ୍କର ଅବଦାନ ନିମନ୍ତେ ଭାରତ ସରକାର ତାଙ୍କୁ ଚତୁର୍ଥ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ନାଗରିକ ପୁରସ୍କାର ପଦ୍ମଶ୍ରୀରେ ସମ୍ମାନିତ କରିଛନ୍ତି ।
ବୀଣା ବାଦନ ବିଷୟରେ ଏତିକି କ‌ହିବେବ ଯେ ସେ ସେଥିରେ ସମ୍ପୁର୍ଣ୍ଣ ଓ ଉତ୍ତମ ଥିଲେ, କୌଣସି ବନ୍ଧନ ବିନା ବଜାଉଥିଲେ ଓ ଅଧିକାଂଶ ସମୟରେ ନିଜର ସୁଲଳିତ ସ୍ୱରରେ ଗାଉଥିଲେ ।
ତାଙ୍କର ନିଜସ୍ୱ ଅନ୍ଦାଜରେ ଗାଇଥିବା ସଙ୍ଗୀତକୁ 'ବୀଣାଇ ଧନମ୍ମାଲ ବାଣୀ' କୁହାଯାଏ ଯାହାର ପାରମ୍ପରିକ ମୂଲ୍ୟ ଓ ସଙ୍ଗୀତ କଳାର ଏକ ଅତୁଳନୀୟ ଗଭୀର ଲାଳିତ୍ୟ ଓ ମୂର୍ଚ୍ଛନା ଥିଲା ।
ଦର୍ଶକଙ୍କ ଉପରେ ତାଙ୍କର ଜ୍ଞାନ, ଶୋଧନ ଓ ପ୍ରଦର୍ଶନର ବ‌ହୁତ ବଡ଼ ପ୍ରଭାବ ରହୁଥିଲା ।
ନରସିମହାକାର୍ଲୁ, ମୁଟିଆପେଟ ପୋନ୍ନୁସଭାମି, ତିରୁଭୋତ୍ତ୍ରିୟାର ତ୍ୟାଗୟାର ଓ ବିଶେଷତଃ ଧରମ‌ପୂରୀ ସୁବ୍ବାରୟର ଭଳି ସଙ୍ଗୀତକାରମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଧନମ୍ମାଲ ଅନେକ ସୁର ସାଧନ କରିଥିଲେ ଓ ପ୍ରେରଣା ଦେଇଥିଲେ ।
ଜାବାଳି ଓ ପଦମ ଭଳି ସଂଯୋଜନା ଗୁଡ଼ିକର ସୁରକ୍ଷା, ଶିକ୍ଷା ଓ ପ୍ରକାଶ କରିବା ଦାୟିତ୍ୱ ତାଙ୍କରଟି ସଙ୍କରନ, ନର୍ତକଟି ବାଲାସରସ୍ୱତୀ ,ଟି ମୁକ୍ତା ,ଟି ବ୍ରୁନ୍ଦା ଓଟି ବିଶ୍ୱନାଥନ ଭଳି ନାତି ନାତୁଣୀମାନେ ବିର୍ବାହ କରୁଛନ୍ତି ।
ତାଙ୍କ ଜେଜେମା ଜଣେ ପ୍ରଖ୍ୟାତ ନର୍ତ୍ତକୀ ଥିଲେ ଓ ତାଙ୍କ ମାଆ ଜଣେ ଗାୟିକା ଥିଲେ ଯିଏ କର୍ଣ୍ଣାଟକୀ ସଂଗୀତକାର ତ୍ରିମୂର୍ତ୍ତି ଶ୍ୟାମ ଶାସ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ପୁତ୍ର ଶୁବ୍ବରୟ ଶାସ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ପାଖରୁ ଶିକ୍ଷା ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ।
ବୀଣାଇ ଧନମ୍ମାଲ ) ଜଣେ ନିପୁଣ କର୍ଣ୍ଣାଟକୀ ସଂଗୀତଜ୍ଞ ଓ କର୍ଣ୍ଣାଟକୀ ସଂଗୀତର ପଥ ପ୍ରଦର୍ଶକ ଥିଲେ ଯାହା ତାଙ୍କ ନାମାନୁସାରେ ଚାଲୁଛି ।
ନାମ ପୂର୍ବରୁ ବୀଣାଇ ଶବ୍ଦ ଲାଗିଥିବା, ତାଙ୍କର ସେହି ବାଦ୍ୟ ଯନ୍ତ୍ର ବଜେଇବାରେ ଅସାଧାରଣ କୃତିତ୍ୱ ଥିବା ସୂଚନା ଦିଏ ।
ନିଜ ପରିବାର ସଦସ୍ୟଙ୍କଠାରୁ ଶିକ୍ଷା ଗ୍ରହଣ ବ୍ୟତୀତ ସେ ଅନ୍ଧ ସଂଗୀତଜ୍ଞ ୱାଲାଜାପେଟ ବାଳକୃଷ୍ଣଙ୍କଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଶିକ୍ଷା ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ଯିଏ କ୍ଷେତ୍ରୟା ଓ ସତନୁର ପାନ‌କାନାଥା ଆୟାରଙ୍କର ପଦମ ଆଧାର ଥିଲେ ।
ସେ ଏକ ରାଜ ପରିବାରରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ଏବଂ ସେ ଥିଲେ ତିଗିରିଆର ରାଣୀ ତଥା ରାଜମାତା ।
ସେ ଜନତା ପାର୍ଟିର ଜଣେ କର୍ମକର୍ତ୍ତା ଭାବରେ ଓଡ଼ିଶା ରାଜନୀତିରେ ସକ୍ରିୟ ଥିଲେ ।
ରାସମଞ୍ଜରୀ ଦେବୀ ୧୯୭୭ ମସିହାରେ ଓଡ଼ିଶାରେ ହୋଇଥିବା ବିଧାନ ସଭା ନିର୍ବାଚନରେ ଜନତା ପାର୍ଟିର ପ୍ରତିନିଧି ଭାବରେ ନିର୍ବାଚିତ ହୋଇ ୭ମ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାକୁ ଯାଇଥିଲେ ।
ସେ ପ୍ରଥମେ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ପାର୍ଟିରେ ଯୋଗ ଦେଇଥିଲେ ଏବଂ ତା'ର କର୍ମକର୍ତ୍ତା ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ ।
ରାଜା ରାଜେନ୍ଦ୍ର ନାରାୟଣ ସିଂହଦେଓ ଭାରତ ସ୍ୱାଧୀନ ହେବାପରେ ମହିଳାମାନଙ୍କୁ ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ରାଜନୀତିରେ ଯୋଗ ଦେବାପାଇଁ ଉତ୍ସାହିତ କରିଥିଲେ ।
ଫଳରେ ତାଙ୍କ ଭଉଣୀ ତଥା ଢେଙ୍କାନାଳର ରାଜମାତା ରତ୍ନପ୍ରଭା ଦେବୀ ଓ ତିଗିରିଆର ରାଜମାତା ରାସମଞ୍ଜରୀ ଦେବୀ ରାଜନୀତିରେ ଯୋଗ ଦେଇଥିଲେ ।
ସାମ୍ବିଧାନିକ ପରିଷଦର ସୁପାରିଶରେ ସାମ୍ବିଧାନିକ ସଂସ୍ଥାମାନଙ୍କର ମୁଖ୍ୟମାନେ ରାଷ୍ଟ୍ରପତିଙ୍କଦ୍ୱାରା ନିଯୁକ୍ତ ହୁଅନ୍ତି ।
ଏହାର ବ୍ୟତିକ୍ରମ ହେଉଛନ୍ତି ଆଟର୍ଣ୍ଣି ଜେନେରାଲ, ଯେ ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ସୁପାରିଶ କ୍ରମେ ରାଷ୍ଟ୍ରପତିଙ୍କଦ୍ୱାରା ନିଯୁକ୍ତ ହୁଅନ୍ତି।
ନେପାଳର ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ନେପାଳ ସରକାରଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟନିର୍ବାହୀ ତଥା କେନ୍ଦ୍ର କ୍ୟାବିନେଟର ମୁଖ୍ୟ ଅଟନ୍ତି।
ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ନେପାଳର ମନ୍ତ୍ରୀ ପରିଷଦର ମୁଖ୍ୟ ଏବଂ ନେପାଳ ରାଷ୍ଟ୍ରପତିଙ୍କ ମୁଖ୍ୟ ପରାମର୍ଶଦାତା।
ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ନେପାଳର ଲୋକ ସଭାର ସଦସ୍ୟ ଏବଂ କେନ୍ଦ୍ର ସରକାରଙ୍କ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପଦବୀ ବିଶିଷ୍ଟ ଅଧିକାରୀ।
ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ କେନ୍ଦ୍ରିୟ କ୍ୟାବିନେଟ୍ ନେପାଳର ପ୍ରଶାସନରେ ନିଯୁକ୍ତ।
ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ପ୍ରତିନିଧି ସଭାରେ ସଂଖ୍ୟାଗରିଷ୍ଠତାର ପ୍ରମାଣ କରିବାକୁ ପଡିଥାଏ ।
ରାଷ୍ଟ୍ରପତିଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦେଶରେ ଯଦି ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ସଂଖ୍ୟାଗରିଷ୍ଠତା ପ୍ରମାଣ କରିବାକୁ ଅସମର୍ଥ ତେବେ ଇସ୍ତଫା ଦେବେ।
ଏଥିରୁ ୧୬୫ ସଦସ୍ୟ ଏକକ ସଦସ୍ୟ ବିଶିଷ୍ଠ ନିର୍ବାଚନ ମଣ୍ଡଳିରୁ ନିର୍ବାଚିତ ହୁଅନ୍ତି।
୧୧୦ ସଦସ୍ୟ ଆନୁପାତିକ ନିର୍ବାଚନ ବ୍ୟବସ୍ଥା ମାଧ୍ୟମରେ ନିର୍ବାଚିତ ହୁଅନ୍ତି ।
ଏଥିପାଇଁ ସମଗ୍ର ଦେଶକୁ ଏକ ନିର୍ବାଚନ କ୍ଷେତ୍ର ଭାବରେ ବିବେଚନା କରାଯାଏ ଓ ଭୋଟରମାନେ ରାଜନୈତିକ ଦଳଗୁଡିକ ପାଇଁ ଭୋଟ୍ ଦିଅନ୍ତି ।
ଗୃହର ସଦସ୍ୟମାନେ ପାଞ୍ଚ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କିମ୍ବା ମନ୍ତ୍ରୀ ପରିଷଦର ପରାମର୍ଶ କ୍ରମେ ରାଷ୍ଟ୍ରପତିଙ୍କଦ୍ୱାରା ସଂସଦ ଭଙ୍ଗ ନହେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନିଜ ସଦସ୍ୟତା ଧାରଣ କରିଥାନ୍ତି ।
ବର୍ତ୍ତମାନର ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ହେଉଛନ୍ତି ବିଦ୍ୟା ଦେବୀ ଭଣ୍ଡାରୀ, ଅକ୍ଟୋବର ୨୦୧୫ରେ ନିର୍ବାଚିତ ହୋଇଛନ୍ତି।
ନେପାଳର ସଂସଦ ଏବଂ ପ୍ରାଦେଶିକ ବିଧାନ ସଭା ସଦସ୍ୟଙ୍କୁ ନେଇ ଏକ ନିର୍ବାଚନ ମଣ୍ଡଳି ଗଠନ କରାଯାଏ।
ପ୍ରଦୀପ ଓଡ଼ିଶା ରାଜନୀତିରେ ବିଜୁ ଜନତା ଦଳର କର୍ମକର୍ତ୍ତା ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିଲେ ।
ପ୍ରଦୀପ ମହାରଥୀ ୧୯୫୫ ମସିହାର ଜୁଲାଇ ମାସ ୪ ତାରିଖରେ ପୁରୀ ଜିଲ୍ଲାର ପିପିଲିର ଖୋରାପଡ଼ାରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ।
ତାଙ୍କ ବାପାଙ୍କ ନାମ ଗୋକୁଳାନନ୍ଦ ମହାରଥୀ ଓ ପତ୍ନୀଙ୍କ ନାମ ପ୍ରତିଭା ମିଶ୍ର ।
ପ୍ରଦୀପଙ୍କ ଝିଅ ପଲ୍ଲବୀ ଓଡ଼ିଆ ଅଭିନେତା ଅର୍ଦ୍ଧେନ୍ଦୁ ସାହୁଙ୍କୁ ବିବାହ କରିଥିଲେ ।
ତାଙ୍କ ପୁଅ ରୁଦ୍ର ପ୍ରତାପ ମହାରଥୀ ୨୦୨୧ ମସିହାରେ ପିପିଲିରେ ହୋଇଥିବା ଉପ-ନିର୍ବାଚନରେ ବିଜୁ ଜନତା ଦଳର ପ୍ରାର୍ଥୀ ଭାବରେ ୧୬ଶ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାକୁ ନିର୍ବାଚିତ ହୋଇଥିଲେ ।
ଏହାପରେ ସେ ଯେତେବେଳେ ବିଜୁ ଜନତା ଦଳ ଗଠନ କରାଗଲା, ସେତେବେଳେ ସେ ବିଜୁ ଜନତା ଦଳରେ ଯୋଗ ଦେଇଥିଲେ ।
ଏହି ନିର୍ବାଚନରେ ସେ ତାଙ୍କର ନିକଟତମ ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦୀ କଂଗ୍ରେସ ପ୍ରାର୍ଥୀ ଯୁଧିଷ୍ଠିର ସାମନ୍ତରାୟଙ୍କୁ ୨୨,୭୨୬ ଖଣ୍ଡ ଭୋଟରେ ପରାସ୍ତ କରି ୧୨ଶ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାକୁ ନିର୍ବାଚିତ ହୋଇଥିଲେ ।
ପ୍ରଦୀପ ମହାରଥୀ ପୁରୀର ସାମନ୍ତ ଚନ୍ଦ୍ରଶେଖର ସ୍ୱୟଂଶାସିତ ମହାବିଦ୍ୟାଳୟରେ ପଢ଼ୁଥିବା ସମୟରେ ଜଣେ ଛାତ୍ରନେତା ଭାବରେ ରାଜନୀତିରେ ଯୋଗ ଦେଇଥିଲେ ।
ସେ ତାଙ୍କର ନିକଟତମ ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦୀ ଭାରତୀୟ ଜାତୀୟ କଂଗ୍ରେସର ପ୍ରାର୍ଥୀ ବିପିନ ଦାସଙ୍କୁ ୩୩୯ ଖଣ୍ଡ ଭୋଟରେ ପରାସ୍ତ କରି ୯ମ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାକୁ ନିର୍ବାଚିତ ହୋଇଥିଲେ ।
ସେ ପ୍ରଥମେ ଜନତା ଦଳ ଓ ପରେ ବିଜୁ ଜନତା ଦଳର କର୍ମକର୍ତ୍ତା ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ ।
ଏହି ନିର୍ବାଚନରେ ସେ ତାଙ୍କର ନିକଟତମ ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦୀ କଂଗ୍ରେସ ପ୍ରାର୍ଥୀ ପୂର୍ଣ୍ଣଚନ୍ଦ୍ର ମିଶ୍ରଙ୍କୁ ୩୦,୩୫୧ ଖଣ୍ଡ ଭୋଟରେ ପରାସ୍ତ କରି ୧୦ମ ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭାକୁ ନିର୍ବାଚିତ ହୋଇଥିଲେ ।
୨୦୧୪ ମସିହାର ଓଡ଼ିଶା ବିଧାନ ସଭା ନିର୍ବାଚନରେ ସେ ବିଜେଡିର ପ୍ରାର୍ଥୀ ଭାବରେ ପିପିଲି ବିଧାନ ସଭା ନିର୍ବାଚନ ମଣ୍ଡଳୀରୁ ନିର୍ବାଚନ ଲଢ଼ିଥିଲେ ।
ସେ ତାଙ୍କର ନିକଟତମ ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦୀ, କଂଗ୍ରେସ ଦଳର ପ୍ରାର୍ଥୀ ଯୁଧିଷ୍ଠିର ସାମସ୍ତରାୟଙ୍କଠାରୁ ୫,୩୭୯ ଖଣ୍ଡ ଭୋଟରେ ପରାସ୍ତ ହୋଇଥିଲେ ।
ସେ ସବୁ ଛୋଟବେଳୁ ଦେଖି, ସେ ସଙ୍ଗୀତ ପ୍ରତି ଆକର୍ଷିତ ହୋଇ ଗୀତ ଗାଇବା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ।
ବଡ଼ ଭାଇ "ନନ୍ଦ କିଶୋର ପଣ୍ଡା"ଙ୍କ ପ୍ରେରଣାରେ ସେ ସଙ୍ଗୀତ ଶିକ୍ଷାରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ।
ଘରେ ସଙ୍ଗୀତର ପୃଷ୍ଠପୋଷକତା ପାଇଁ ଜମିବାଡ଼ି ସମ୍ପତ୍ତି ବିକ୍ରୀ ହୋଇ ଯାଇଥିଲା ଓ ଅର୍ଥାଭାବ ଯୋଗୁ ତାଙ୍କ ସଙ୍ଗୀତ ଶିକ୍ଷା ବାଧାପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇଥିଲା ।
କଲିକତାରୁ ବାରଣାସୀ ଓ ପୁନେ ଯାଇ ସେ ଅଧିକ ସଙ୍ଗୀତ ଶିକ୍ଷାଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ।
ପଣ୍ଡିତ କୁଣ୍ଡଳ ଆଦିନାରାୟଣ ରାଓ, ଜି ସି ପଲୁସ୍କର ଓ ସିଂହାରୀ ଶ୍ୟାମସୁନ୍ଦର କରଙ୍କଠାରୁ ସେ ସଙ୍ଗୀତ ଶିକ୍ଷାଲାଭ କରିଥିଲେ ।
୧୯୭୨ ମସିହାରେ, ଉତ୍କଳ ସଙ୍ଗୀତ ମହାବିଦ୍ୟାଳୟରେ ସେ "ଓଡ଼ିଶୀ କଣ୍ଠ ସଙ୍ଗୀତ" ବିଭାଗରେ ଅଧ୍ୟାପନା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ।
ଅବସର ପରେ ସେ "ଗୁରୁ ଗୋପାଳ ପଣ୍ଡା ଓଡ଼ିଶୀ ଏକାଡେମୀ" ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରି, ଓଡ଼ିଶୀ ସଙ୍ଗୀତ ଉପରେ ଅନୁସନ୍ଧାନ ଜାରୀ ରଖିଛନ୍ତି ଓ ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ ସଙ୍ଗୀତର ମର୍ଯ୍ୟଦା ପାଇବା ପାଇଁ ପ୍ରୟାସ କରୁଛନ୍ତି ।
ଏହି ଅନୁଷ୍ଠାନ ଆନୁକୁଲ୍ୟରେ ପ୍ରତିବର୍ଷ "ଓଡ଼ିଶୀ ରାଗ ଉତ୍ସବ"ର ଆୟୋଜନ କରା ଯାଇଥାଏ ।
ଓଡ଼ିଶୀ ସଙ୍ଗୀତ ସାଧନା, ଶିକ୍ଷାଦାନ ଓ ଅନୁସନ୍ଧାନ ତଥା ଓଡ଼ିଶୀ ସଙ୍ଗୀତକୁ ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ ସଙ୍ଗୀତର ମର୍ଯ୍ୟଦା ପ୍ରଦାନ କରିବା ପାଇଁ ସେ ଚେଷ୍ଟିତ ଅଛନ୍ତି ।
ଯେତେବେଳେ ବିଚିତ୍ରବୀର୍ଯ୍ୟ ରାଜ ମୁକୁଟ ପିନ୍ଧିଥିଲେ, ସେତେବେଳେ ସେ ନାବାଳକ ଥିଲେ, ତେଣୁ ଭୀଷ୍ମ ତାଙ୍କ ପ୍ରତିନିଧି ଭାବରେ ରାଜ୍ୟ ଶାସନ କରିଥିଲେ ।
ଯେତେବେଳେ ଯୁବ ରାଜ ବିବାହ କରିବାକୁ ଉପଯୁକ୍ତ ବୟସର ହୋଇଗଲେ, ଭୀଷ୍ମ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ କନ୍ୟା ଖୋଜିବାକୁ ଲାଗିଲେ ।
ସେ ଶୁଣିଲେ ଯେ କାଶୀ ରାଜା ତାଙ୍କର ତିନି ଝିଅଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ସ୍ୱୟଂବର କରୁଛନ୍ତି ।
ବିଚିତ୍ରବୀର୍ଯ୍ୟ ନିଜେ ଏତେ ଛୋଟ ଥିଲେ ଯେ ତିନି କନ୍ୟାଙ୍କଦ୍ୱାରା ମନୋନୀତ ହେବାର କୌଣସି ସୂଯୋଗ ନ ଥିଲା ।
ଏଣେ ଭୀଷ୍ମ ଦେଖିଲେ ଯେ ବିଚିତ୍ରବୀର୍ଯ୍ୟ ବିବାହ କରି ସନ୍ତାନ ଉତ୍ପନ୍ନ୍ ନ କଲେ, ତାଙ୍କ ବଂଶ ଲୋପ ପାଇଯିବ ।
ତେଣୁ ଭୀଷ୍ମ ନିଜେ ସ୍ୱୟଂବର ସଭାରେ ଉପସ୍ଥିତ ରହି ନିଜ ବାହୁ ବଳରେ ତିନି କନ୍ୟାଙ୍କୁ ହସ୍ତିନାପୁରକୁ ଜବରଦସ୍ତ ନେଇ ଆସିଥିଲେ ।
ସତ୍ୟବତୀ ଏବଂ ଶାନ୍ତନୁଙ୍କର ଦୁଇ ପୁଅ ଥିଲେ ଚିତ୍ରାଙ୍ଗଦ ଏବଂ ବିଚିତ୍ରବୀର୍ଯ୍ୟ ।
ଚିତ୍ରାଙ୍ଗଦ ଓ ବିଚିତ୍ରବୀର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ପିଲାଦିନରେ ହିଁ ପିତା ଶାନ୍ତନୁଙ୍କର ମୃତ୍ୟୁ ହୋଇଥିଲା, ତେଣୁ ଭୀଷ୍ମ ତାଙ୍କୁ ପାଳନ ପୋଷଣ କରିଥିଲେ ।
ଚିତ୍ରାଙ୍ଗଦ ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ପୁତ୍ର ହେତୁ,ଭୀଷ୍ମ ଚିତ୍ରାଙ୍ଗଦକୁ ହସ୍ତିନାପୁରର ସିଂହାସନରେ ବସାଇଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ଅଳ୍ପ ସମୟ ମଧ୍ୟରେ ଗନ୍ଧର୍ବଙ୍କ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କରିବା ସମୟରେ ଚିତ୍ରାଙ୍ଗଦଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରାଯାଇଥିଲା ।
ଚିତ୍ରଙ୍ଗଦ ନିଃସନ୍ତାନ ଥିବାରୁ, ଏହି ସମୟରେ ଭୀଷ୍ମ, ଚିତ୍ରାଙ୍ଗଦଙ୍କ ଅନୁଜ ବିଚିତ୍ରବୀର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ରାଜ୍ୟ ହସ୍ତାନ୍ତର କରିଥିଲେ ।
ଭୀଷ୍ମ ସ୍ୱୟଂବର ସଭାରୁ ସିନା ଜିତି ରାଜକୁମାରୀ ଅମ୍ବା, ଅମ୍ବିକା ଏବଂ ଅମ୍ବାଳିକାଙ୍କୁ ନେଇ ଆସିଥିଲେ ବିଚିତ୍ରବୀର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ବିବାହ ଦେବାପାଇଁ, ହେଲେ ଅମ୍ବା ତାଙ୍କ ହୃଦୟକୁ ଅନ୍ୟ ଜଣକୁ ଦେଇ ସାରିଥିଲେ ।
ମହାଭାରତରେ ସେ ରାଣୀ ସତ୍ୟବତୀ ଓ ରାଜା ଶାନ୍ତନୁଙ୍କ ସାନପୁଅ ତଥା ପାଣ୍ଡବ ଏବଂ କୌରବଙ୍କ ଜେଜେବାପା ଥିଲେ ।
ତାଡ଼ିସରୁ ପର୍ବତରେ ସିଦ୍ଧିପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇଥିବାରୁ ପୂର୍ଣ୍ଣମାସୀ ଟାଡ଼ିସରୁ ବାଈ ନାମରେ ମଧ୍ୟ ପରିଚିତ ।
ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ନିରକ୍ଷର ଓ ଓଡ଼ିଆ ଭାଷା ଭଲ ଭାବେ ଜାଣିନଥିବା ପୂର୍ଣ୍ଣମାସୀ ଧ୍ୟାନମଗ୍ନ ହେବା ସମୟରେ ଗୀତ ଗାଆନ୍ତି ।
ଏବେ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ୧ ଲକ୍ଷରୁ ଅଧିକ ଭକ୍ତିଗୀତ ତାଙ୍କ ମୁଖନିସୃତ ହୋଇସାରିଛି ।
ପ୍ରଥମରୁ କେହି ଏସବୁକୁ ଲିପିବଦ୍ଧ କରିନଥିଲେ କିନ୍ତୁ ୧୯୯୯ ମସିହାରୁ ତାଙ୍କର ଗୀତଗୁଡ଼ିକ ଲିପିବଦ୍ଧ ଓ ରେକର୍ଡ଼ କରି ରଖାଯାଉଛି ।
ଡ.ସୁରେନ୍ଦ୍ରନାଥ ମହାନ୍ତି ଟାଡ଼ିସରୁ ବାଈଙ୍କ ଜୀବନ ଓ ଦର୍ଶନ ବାବଦରେ ୨ଟି ପୁସ୍ତକ ଲେଖିଛନ୍ତି ।
ଡ.ପ୍ରେମାନନ୍ଦ ମହାପାତ୍ର ଟାଡ଼ିସରୁ ବାଈଙ୍କ କବିତା ଉପରେ ଏକ ସଂକଳନ ପ୍ରକାଶ କରିଛନ୍ତି ।
ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ ପ୍ରଧାନଙ୍କଦ୍ୱାରା ଏକ ସଂକଳନ ଏବେ ପାଣ୍ଡୁଲିପି ଅବସ୍ଥାରେ ଅଛି ।
ପୂର୍ଣ୍ଣମାସୀଙ୍କ ବାବଦରେ ରେଭେନ୍ସା ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟରେ କିଛି ଛାତ୍ର ପିଏଚଡ଼ି ମଧ୍ୟ କରିଛନ୍ତି ।
ପୂର୍ଣ୍ଣମାସୀ, ୨୭ ମାର୍ଚ୍ଚ ୧୯୪୨ ମସିହାରେ ଓଡ଼ିଶାର କନ୍ଧମାଳ ଜିଲ୍ଲାର ଖଜୁରୀପଡ଼ା ବ୍ଲକ ଅନ୍ତର୍ଗତ ଦଳପଡ଼ାଠାରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ।
ଅଳ୍ପ ବୟସରେ ପୂର୍ଣ୍ଣମାସୀ, ଚାରିପଡ଼ା ଗ୍ରାମର ଆରାଧନା ଜାନିଙ୍କୁ ବିବାହ କରିଥିଲେ ।
ଏଥିରେ ଦୁଃଖିତ ହୋଇ, ଉଭୟ ପତିପତ୍ନୀ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକତା ଦିଗକୁ ଟାଣି ହୋଇଥିଲେ ।
୧୯୬୯ ମସିହାରେ କୌଣସି ମୁନିଋଷି ତାଙ୍କୁ ତାଡ଼ିସରୁ ନାମକ ପର୍ବତକୁ ନେଇ ସିଦ୍ଧିପ୍ରଦାନ କରିଥିଲେ ।
ପୂର୍ଣ୍ଣମାସୀ ଜାନୀ ଓଡ଼ିଶାର ଜଣେ ଆଦିବାସୀ କବି, ସମାଜସେବୀ ଓ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ସାଧିକା ।
କନ୍ଧମାଳ ଜିଲ୍ଲାରେ ସେ ଟାଡ଼ିସରୁ ବାଈ ଓ ଟାଡ଼ିସରୁ ବାବା ଭାବରେ ମଧ୍ୟ ପରିଚିତ ।
ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଶକ୍ତିର ପ୍ରେରଣାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣମାସୀ ୧ ଲକ୍ଷରୁ ଅଧିକ ଭକ୍ତିଗୀତ ଲେଖିଛନ୍ତି ।
କଳା କ୍ଷେତ୍ରରେ ଅବଦାନ ପାଇଁ ୨୦୨୧ ମସିହାରେ ଭାରତ ସରକାରଙ୍କ ତରଫରୁ ତାଙ୍କୁ ପଦ୍ମଶ୍ରୀ ପୁରସ୍କାରରେ ସମ୍ମାନୀତ କରାଯାଇଥିଲା ।
ସେ ହେଉଛନ୍ତି କନ୍ଧମାଳ ଜିଲ୍ଲାରୁ ପଦ୍ମଶ୍ରୀ ପୁରସ୍କାର ପାଇଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ।
ତାଙ୍କ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟରେ ବଶୀଭୂତ ହୋଇ ଅଗ୍ନି ଦେବ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରେମ କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ ଓ ରାଜକୁମାରୀ ମଧ୍ୟ ଅଗ୍ନିଙ୍କ ପ୍ରେମ ସ୍ୱୀକାର କରିଥିଲେ ।
ରାଜା ହୋମ, ଯଜ୍ଞ କରିବା ସମୟରେ ରାଜକୁମାରୀ ସର୍ବଦା ଅଗ୍ନି ନିକଟରେ ନିଜ ପିତାଙ୍କ ସହିତ ରହୁଥିଲେ ।
ଅଗ୍ନି ଜଣେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ରୂପରେ ଆସି ରାଜକୁମାରୀଙ୍କୁ ଦେଖା କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ ।
କିନ୍ତୁ କିଛି ଦିନ ପରେ ରାଜା ନୀଳ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ରାଜକୁମାରୀଙ୍କ ଏହି ଚୋରା ପ୍ରେମକାହାଣୀ ବିଷୟରେ ଜାଣିପାରିଲେ ଓ ଅତି କ୍ଷୁବ୍ଧ ହୋଇଥିଲେ ।
ଏହା ଶୁଣି ଅଗ୍ନି ଦେବ କ୍ରୋଧରେ ପ୍ରବଳ ଶିଖାରେ ପ୍ରଜ୍ଜ୍ୱଳିତ ହୋଇ ନିଜର ପ୍ରକୃତ ରୂପ ଦେଖାଇଲେ ।
ରାଜା ଅଗ୍ନିଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ସ୍ତୁତି ଗାନ କଲେ, ତଥା ଧର୍ମ ଓ ଜ୍ଞାନର ଉତ୍ସ ବେଦର ସୃଷ୍ଟିର କାରଣ ଜଣେ ଦେବଙ୍କୁ ସେ କଦାପି ଦଣ୍ଡିତ କରିପାରିବେ ନାହିଁ ବୋଲି କ୍ଷମା ପ୍ରାର୍ଥନା କଲେ ।
ଶାନ୍ତ ହେବା ପରେ ଅଗ୍ନି ନିଷାଦଙ୍କୁ ଏକ ବର ଦେବା ପାଇଁ ସ୍ଥିର କଲେ ଓ ରାଜା ସମସ୍ତ ପ୍ରକାରର ଅନୁପ୍ରବେଶରୁ ତାଙ୍କ ରାଜ୍ୟର ସୁରକ୍ଷାର ବର ମାଗିଥିଲେ ।
ଅନାବିଳ ପ୍ରେମ ଥିଲେ ସମ୍ଭୋଗ କରିପାରିବାର କାର୍ଯ୍ୟକୁ ନିୟମାନୁସାରେ ଗ୍ରହଣ କଲେ ସେ ତାଙ୍କ ରାଜ୍ୟକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ ସୁରକ୍ଷା ପ୍ରଦାନ କରିବେ ବୋଲି ଅଗ୍ନି ରାଜି ହୋଇଗଲେ ।
ଯଦିଓ ଅନେକ ପ୍ରଚୀନ ଭାରତୀୟ କାବ୍ୟ ଓ ସାହିତ୍ୟରେ ମାହିଷ୍ମତୀର ଉଲ୍ଲେଖ ରହିଛି, ଏହାର ପ୍ରକୃତ ଅବସ୍ଥିତି ବର୍ତ୍ତମାନ ସୁଦ୍ଧା ଜଣାପଡ଼ିନାହିଁ ।
ସୁତ୍ତ ନିପାତ ଅନୁଯାୟୀ ଉଜ୍ଜୟିନୀ ଓ ପ୍ରତିଷ୍ଠାନକୁ ସଂଯୋଗ କରୁଥିବା ମାର୍ଗରେ ଉଜ୍ଜୟିନୀର ଦକ୍ଷିଣକୁ ଓ ପ୍ରତିଷ୍ଠାନର ଉତ୍ତରକୁ ମାହିଷ୍ମତୀ ଅବସ୍ଥିତ ଥିଲା ।
ପତଞ୍ଜଳି ନାମକ ଏକ କାବ୍ୟ ଅନୁସାରେ ଉଜ୍ଜୟିନୀରୁ ଯାତ୍ରା ଆରମ୍ଭ କରିଥିବା ଜଣେ ପଥିକ ମାହିଷ୍ମତୀ ପଟକୁ ସୂର୍ଯ୍ୟୋଦୟ ଦେଖୁଥିଲା ।
ମାହିଷ୍ମତୀ ପ୍ରାଚୀନ ଅବନ୍ତୀ ରାଜ୍ୟ ଓ ଅବନ୍ତୀ ନିକଟସ୍ଥ ଅନ୍ୟ ଏକ ରାଜ୍ୟର ଅଂଶ ଥିଲା ।
କିଛି ସମୟ ପାଇଁ ଅବନ୍ତୀର ରାଜଧାନୀ ଉଜ୍ଜୟିନୀରୁ ମାହିଷ୍ମତୀକୁ ଉଠାଇ ନିଆଯାଇଥିଲା ।
ଅବନ୍ତୀରୁ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ହୋଇ ଗଢ଼ି ଉଠିଥିବା ଅନୂପ ରାଜ୍ୟର ରାଜଧାନୀ ଭାବେ ମଧ୍ୟ ମାହିଷ୍ମତୀର ଉଲ୍ଲେଖ ମିଳେ ।
ବିନ୍ଧ୍ୟ ପର୍ବତମାଳା ଅବନ୍ତୀ ରାଜ୍ୟକୁ ଦୁଇଟି ଖଣ୍ଡରେ ବିଭକ୍ତ କରୁଥିଲା ।
ଉଜ୍ଜୟିନୀ ବିନ୍ଧ୍ୟର ଉତ୍ତର ପଟରେ ଓ ମାହିଷ୍ମତୀ ବିନ୍ଧ୍ୟର ଦକ୍ଷିଣ ପଟରେ ରହିଥିଲା ।
ଆଲେକ୍‍ଜାଣ୍ଡାର୍ କନିଂଘାମ୍, ଜନ୍ ଫେଥ୍‍ଫୁଲ୍ ଫ୍ଲିଟ୍ ଓ ଗିରିଜା ଶଙ୍କର ଅଗ୍ରୱାଲ୍ ଆଧୁନିକ ସମୟର ମଣ୍ଡଲାରେ ମାହିଷ୍ମତୀ ଅବସ୍ଥିତ ଥିଲା ବୋଲି ମତପୋଷଣ କରିଛନ୍ତି ।
କିନ୍ତୁ ଆଧୁନିକ ଯୁଗର ବିଶେଷଜ୍ଞମାନେ ଏହାକୁ ତ୍ରୁଟିପୂର୍ଣ୍ଣ ନିରୂପଣ ବୋଲି କୁହନ୍ତି ।
ବେଞ୍ଜାମିନ୍ ଲୁଇସ୍ ରାଇସ୍ ଆଧୁନିକ କର୍ଣ୍ଣାଟକ ରାଜ୍ୟର ମହୀଶୂରଠାରେ ମାହିଷ୍ମତୀ ଅବସ୍ଥିତ ଥିଲା ବୋଲି ମତ ରଖନ୍ତି ।
ମହାଭାରତ କାବ୍ୟରେ ରହିଥିବା ଏକ ବର୍ଣ୍ଣନା ଅନୁସାରେ ସହଦେବ କାବେରୀ ନଦୀ ଅତିକ୍ରମ କରି ମାହିଷ୍ମତୀ ଅଭିମୁଖେ ଯାତ୍ରା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ।
ରାଇସ୍ ଏହି ତଥ୍ୟ ଆଧାରରେ ମାହିଷ୍ମତୀ ମହୀଶୂରରେ ଥିବା ଯୁକ୍ତି ଉପସ୍ଥାପନ କରନ୍ତି ।
କିନ୍ତୁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରଦେଶରେ ମଧ୍ୟ କାବେରୀ ନାମକ ଏକ କ୍ଷୁଦ୍ର ନଦୀ ରହିଛି ଯାହା ନର୍ମଦା ନଦୀର ଏକ ଉପନଦୀ ଓ ମାନ୍ଧାତା ନିକଟରେ ଏହି ଦୁଇ ନଦୀଙ୍କ ମିଳନ ଘଟିଥାଏ ।
ଫ୍ରେଡେରିକ୍ ଇଡେନ୍ ପାର୍ଜିଟର୍, ଓ ଜି. ସି. ମେଣ୍ଡିସ୍, ମାହିଷ୍ମତୀକୁ ମାନ୍ଧାତା ଦ୍ୱୀପ ବୋଲି ନିରୂପିତ କରିଛନ୍ତି ।
ପାର୍ଜିଟର୍‍ଙ୍କ ମତରେ ରଘୁବଂଶ କାବ୍ୟରେ ରହିଥିବା ମାହିଷ୍ମତୀର ବର୍ଣ୍ଣନା ଅନୁସାରେ ଏହା ଏକ ଦ୍ୱୀପରେ ଅବସ୍ଥିତ ଥିବା ସ୍ପଷ୍ଟ ଜଣାପଡ଼େ ।
ପୁଣି ହରିବଂଶ କାବ୍ୟ ଅନୁଯାୟୀ ମାନ୍ଧାତାଙ୍କ ପୁତ୍ର ରାଜା ମୁଚୁକୁନ୍ଦ ମାହିଷ୍ମତୀ ନଗରର ସ୍ଥାପନା କରିଥିଲେ ।
ପରମାର ରାଜା ଦେବପାଳଙ୍କ ୧୨୨୫ ଖ୍ରୀଷ୍ଟାବ୍ଦର ଏକ ଶିଳାଲେଖ ମାନ୍ଧାତାରୁ ଉଦ୍ଧାର କରାଯାଇଛି ।
ଏଥିରେ ରାଜା ମାହିଷ୍ମତୀରେ ରହୁଥିବା ସମୟରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ଏକ ଗ୍ରାମ ଦାନ କରିଥିବାର ଉଲ୍ଲେଖ ରହିଛି ।
ମହାବଂଶରେ ଏହି ଅଞ୍ଚଳକୁ ଏକ ରାଜ-ମଣ୍ଡଳ ରୂପେ ଦର୍ଶାଯାଇଛି ଯାହାର ନାମ ମହିଷ-ମଣ୍ଡଳ ଥିଲା ।
ପଞ୍ଚମ ଶତାବ୍ଦୀର ବୌଦ୍ଧ ପଣ୍ଡିତ ବୁଦ୍ଧଘୋଷ ଏହି ଅଞ୍ଚଳକୁ ରତ୍ଥମ୍-ମହିଷମ୍, ମହିଷକ-ମଣ୍ଡଳ ଓ ମହିଷ୍ମକ ଇତ୍ୟାଦି ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ନାମରେ ସମ୍ବୋଧିତ କରିଛନ୍ତି ।
ଜନ୍ ଫେଥ୍‍ଫୁଲ୍ ଫ୍ଲିଟ୍ ମତ ରଖିଥିଲେ ଯେ ଏହି ଅଞ୍ଚଳରେ ମହିଷନାମକ ଏକ ଜାତି ରହୁଥିଲେ ଓ ମାହିଷ୍ମତୀ ସେମାନଙ୍କ ରାଜଧାନୀ ଥିଲା ।
ମହାଭାରତ କାବ୍ୟର ଭୀଷ୍ମ ପର୍ବରେ ବିନ୍ଧ୍ୟ ପର୍ବତ ଓ ନର୍ମଦା ନଦୀର ଦକ୍ଷିଣ ଭାଗରେ ରହିଥିବା ରାଜ୍ୟକୁ ମଧ୍ୟ ମହିଷକ ବୋଲି କୁହାଯାଇଛି ।
ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରାଚୀନ ଲେଖା, କାବ୍ୟ ଇତ୍ୟାଦିରେ ମାହିଷ୍ମତୀ ଜଣେ ହୈହୟ ବଂଶର ଜଣେ କିମ୍ବଦନ୍ତୀ ରାଜା ସହସ୍ରବାହୁ ଅର୍ଜୁନଙ୍କଦ୍ୱାରା ଶାସିତ ହେବାର ଉଲ୍ଲେଖ ରହିଛି ।
ପ୍ରାଚୀନ ଅବନ୍ତୀ ରାଜ୍ୟର ଦକ୍ଷିଣ ପଟକୁ ରହିଥିବା ମହତ୍ତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ନଗରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମାହିଷ୍ମତୀ ଅନ୍ୟତମ ଥିଲା ।
ପରବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ ମାହିଷ୍ମତୀ ପ୍ରାଚୀନ ଅନୂପ ରାଜ୍ୟର ରାଜଧାନୀ ରୂପେ ଉଭା ହୋଇଥିଲା ।
ପରମାର ରାଜବଂଶର ଏକ ଶିଳାଲେଖରୁ ଅନୁମାନ କରାଯାଏ ଯେ ୧୩ଶ ଶତାବ୍ଦୀର ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମାହିଷ୍ମତୀ ଏକ ସମୃଦ୍ଧଶାଳୀ ନଗର ଥିଲା ।
ଏକ ବୌଦ୍ଧ ଗ୍ରନ୍ଥ ଦୀଘନିକାୟରେ ମାହିଷ୍ମତୀ ପ୍ରାଚୀନ ଅବନ୍ତୀ ରାଜ୍ୟର ରାଜଧାନୀ ବୋଲି ଓ ଅଙ୍ଗୁତ୍ତର ନିକାୟରେ ଉଜ୍ଜୟିନୀ ପ୍ରାଚୀନ ଅବନ୍ତୀ ରାଜ୍ୟର ରାଜଧାନୀ ବୋଲି ଉଲ୍ଲେଖ ରହିଛି ।
ମହାଗୋବିନ୍ଦ ସୁତ୍ତାନ୍ତରେ ମଧ୍ୟ ମାହିଷ୍ମତୀ ଅବନ୍ତୀର ରାଜଧାନୀ ହୋଇଥିବା ଓ ବେଶଭୂ ନାମକ ଜଣେ ରାଜା ଏହାର ଶାସନ କରୁଥିବା କୁହାଯାଇଛି ।
ଏସବୁ ଦୃଷ୍ଟିରୁ ଅବନ୍ତୀର ରାଜଧାନୀ ସାୟିକ ଭାବେ ଉଜ୍ଜୟିନୀରୁ ମାହିଷ୍ମତୀକୁ ସ୍ଥାନାନ୍ତରିତ ହୋଇଥିବା ଅନୁମାନ କରାଯାଏ ।
ସଂସ୍କୃତ ଭାଷାର ଆଦିକାବ୍ୟ ରାମାୟଣରେ ରାକ୍ଷସ ରାଜ ରାବଣ ମାହିଷ୍ମତୀ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କରିଥିବାର ଏକ ଉଲ୍ଲେଖ ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ ।
ରାମାୟଣର ଅନୁଶାସନ ପର୍ବ ଅନୁସାରେ, ଈଖ୍ୱାକୁଙ୍କ ପୁତ୍ର ଦଶାଶ୍ୱ ସେତେବେଳେ ମାହିଷ୍ମତୀର ରାଜା ଥିଲେ ।
ପୁଣି ଆଉ ଏକ ସ୍ଥାନରେ ଉଲ୍ଲିଖିତ ଅଛି ଯେ ହୈହୟ ରାଜା କର୍ତ୍ତବୀର୍ଯ୍ୟ ଅର୍ଜୁନ ନିଜ ରାଜଧାନୀ ମାହିଷ୍ମତୀରୁ ଶାସନ କରୁଥିଲେ ।
ହସମୁଖ ଧୀରଜଲାଲ ସଂକାଲିଆ, ପ୍ରମଥନାଥ ବୋଷ୍ ଓ ଫ୍ରାନ୍ସିସ୍ ୱିଲଫୋର୍ଡ୍ ଆଧୁନିକ ସମୟର ମହେଶ୍ୱରରେ ମାହିଷ୍ମତୀ ଅବସ୍ଥିତ ଥିଲା ବୋଲି ଧାର୍ଯ୍ୟ କରିଛନ୍ତି ।
ପର୍ଜିଟର୍ ଏହି ତଥ୍ୟକୁ ବିରୋଧ କରି କୁହନ୍ତି ଯେ ମହେଶ୍ୱରର ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ନିଜ ସହରକୁ ମାହିଷ୍ମତୀ ବୋଲି ମିଥ୍ୟା ଦାବୀ କରିଆସୁଛନ୍ତି କାରଣ ଏହି ଦୁଇ ସ୍ଥାନର ନାମ ଏକ ପ୍ରକାରର ଶୁଣାଯାଏ ଓ ମାହିଷ୍ମତୀ ନାମ ସହ ଯୋଡ଼ି ହେଲେ ମହେଶ୍ୱର ଅଧିକ ଗୌରବାନ୍ୱିତ ହେବ ।
ମହାଭାରତର ସଭାପର୍ବରେ ଉଲ୍ଲିଖିତ ରହିଛି ଯେ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ପ୍ରତିନିଧି ସହଦେବ ମାହିଷ୍ମତୀ ଆକ୍ରମଣ କରି ଏହାର ରାଜା ନୀଳଙ୍କୁ ପରାସ୍ତ କରିଥିଲେ ।
କୁରୁକ୍ଷେତ୍ର ଯୁଦ୍ଧରେ ଭୀଷ୍ମ ରାଜା ମାହିଷ୍ମତୀର ନୀଳଙ୍କୁ ଜଣେ ରଥୀ ଭାବେ ନିଜ ସେନାରେ ନେଇଥିଲେ ଓ ତାଙ୍କ କବଚରେ ନୀଳ ରଙ୍ଗଯୁକ୍ତ ହୋଇଥିଲା ।
ହରିବଂଶ କାବ୍ୟାନୁସାରେ ହୈହୟ ଓ ଯଦୁ କୁଳର ସହଞ୍ଜଙ୍କ ପୁତ୍ର ରାଜା ମହିଷ୍ମନ୍ତଙ୍କଦ୍ୱାରା ମାହିଷ୍ମତୀ ନଗରୀର ସ୍ଥାପନା କରାଯାଇଥିଲା ।
ରାମଙ୍କ ଜଣେ ପୂର୍ବଜ ରାଜା ମୁଚୁକୁନ୍ଦ ଏହି ନଗରୀର ପ୍ରତିଷ୍ଠାତା ବୋଲି ଅନ୍ୟ ଏକ ସ୍ଥାନରେ କୁହାଯାଇଛି ।
ବଭାରିଙ୍କ ଶିଷ୍ୟମାନେ ଯେତେବେଳେ ପ୍ରତିଷ୍ଠାନରୁ ଉଜ୍ଜୟିନୀ ଆଡ଼କୁ ଯାତ୍ରା କରିଥିଲେ ସେତେବେଳେ ମାହିଷ୍ଂତୀ ନଗର ଦେଇ ଯାଇଥିଲେ ବୋଲି ସୁତ୍ତ ନିପାତରେ ଉଲ୍ଲେଖ ରହିଛି ।
ସାଞ୍ଚିରେ ରହିଥିବା ଶିଳାଲେଖରୁ ଜଣାପଡ଼େ ଯେ ମାହିଷ୍ମତୀରୁ ତୀର୍ଥଯାତ୍ରୀମାନେ ସାଞ୍ଚି ସ୍ତୁପ ଦର୍ଶନ କରିବାକୁ ଆସିଥିଲେ ।
ଆଧୁନିକ ମଧ୍ୟ ପ୍ରଦେଶ ରାଜ୍ୟରେ ନର୍ମଦା ନଦୀ କୂଳରେ ଏହି ନଗର ଗଢ଼ି ଉଠିଥିଲା ବୋଲି ବିଶ୍ୱାସ କରାଯାଏ କିନ୍ତୁ ମାହିଷ୍ମତୀର ପ୍ରକୃତ ଅବସ୍ଥିତି ସମ୍ପର୍କରେ ଅଦ୍ୟାବଧି କୌଣସି ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ପ୍ରମାଣ ମିଳିନାହିଁ ।
ମହାଭାରତରେ ରହିଥିବା ଏକ ବର୍ଣ୍ଣନା ଅନୁସାରେ ମାହିଷ୍ମତୀରେ ବିବାହକୁ ନେଇ କେତେକ ଅଦ୍ଭୁତ ପ୍ରଥା ରହିଥିଲା ଯାହା ସମଗ୍ର ଆର୍ଯ୍ୟାବର୍ତ୍ତରେ ଦେଖାଯାଉନଥିଲା ।
ଆଉ ଏକ ଉଲ୍ଲେଖ ଅନୁଯାୟୀ କର୍ତ୍ତବୀର୍ଯ୍ୟ ଅର୍ଜୁନ କାର୍କୋଟକ ନାଗରାଜଙ୍କୁ ପରାସ୍ତ କରି ମାହିଷ୍ମତୀ ଅଧିକାର କରିଥିଲେ ଓ ମାହିଷ୍ମତୀକୁ ଏକ ଦୁର୍ଗଘେରା ରାଜଧାନୀରେ ପରିଣତ କରାଇଥିଲେ ।
ମଧ୍ୟ ପ୍ରଦେଶ ରାଜ୍ୟରେ ନର୍ମଦା ନଦୀ କୂଳରେ ଅବସ୍ଥିତ ଅନେକ ସହର ଓ ନଗର ପ୍ରାଚୀନ ମାହିଷ୍ମତୀ ହୋଇଥିବାର ଦାବୀ ଉପସ୍ଥାପନ କରାଯାଇଛି ।
ପଦ୍ମ ପୁରାଣ ଅନୁଯାୟୀ ମହିଷଙ୍କଦ୍ୱାରା ମାହିଷ୍ମତୀ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ହୋଇଥିଲା ।
୨୦୦୪ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ ଋଷିଆର ମସ୍କୋରେ ଅଧ୍ୟୟନ କରିଥିଲେ, ଯେଉଁ ସମୟରେ ସେ ବିବାହ କରିଥିଲେ ଏବଂ ମସ୍କୋରୁ ପଢ଼ା ସାରି ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଆମେରିକା ଚାଲିଯାଇଥିଲେ ।
୨୦୦୬ ମସିହାରେ ସେ ବାଂଲଦେଶ ବୁଲିବାକୁ ଆସିଥିବାବେଳେ ହଠାତ୍ ତାଙ୍କୁ ଫିଲ୍ମରେ ଅଭିନୟ ପାଇଁ ଅଫର୍ ମିଳିଥିଲା ।
ଯେହେତୁ ତାଙ୍କ ପରିବାରରେ କେହି କେବେ ଫିଲ୍ମରେ ଅଭିନୟ କରି ନଥିଲେ, ତେଣୁ ସେ କୌତୁହଳ ବସତଃ କଥାଚିତ୍ରରେ ଅଭିନୟ କରିବାକୁ ରାଜି ହୋଇଥିଲେ ।
ତାଙ୍କ ଅଭିନୀତ ପ୍ରଥମ କଥାଚିତ୍ର ଥିଲା 'ରତ୍ନୋଗର୍ଭୋମ', ଯେଉଁଥିରେ ସେ ମନ୍ନାଙ୍କ ସହ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ସବୁଠାରୁ ବଡ଼ କଥା ହେଉଛି କି ତାଙ୍କ ଅଭିନୀତ ଏହି ପ୍ରଥମ କଥାଚିତ୍ରଟି ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିପାରିନାହିଁ ଏବଂ ଏଯାବତ୍ ମଧ୍ୟ ମୁକ୍ତିଲାଭ ହୋଇନାହିଁ ।
ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିଥିବା ତାଙ୍କର ପ୍ରଥମ କଥାଚିତ୍ର ହେଉଛି 'ପିତାର୍ ଆସୋନ୍', ଯେଉଁଥିରେ ସେ ସାକିବ୍ ଖାନ୍‌ଙ୍କ ସହ ରାଇକା ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
ନାସ୍‌ରିନ୍ ଅକ୍ତର ନିପୁନ୍ ( ନିପୁନ୍ ଆକ୍ତର ନାମରେ ଜଣାଶୁଣା; ଜନ୍ମଳ ୯ ଜୁନ ୧୯୮୪; ଜନ୍ମସ୍ଥାନ: କୋମିଲା, ବାଂଲାଦେଶ) ଜଣେ ବାଂଲାଦେଶୀ ଅଭିନେତ୍ରୀ, ଯିଏକି ମୁଖ୍ୟତଃ ବଙ୍ଗଳାଦେଶର ବଙ୍ଗାଳୀ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ଅଭିନୟ କରନ୍ତି ।
ସେ ଦୁଇଥର ବାଂଲାଦେଶର ଜାତୀୟ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ପୁରସ୍କାରରେ ପୁରସ୍କୃତ ହୋଇଛନ୍ତି ।
ନିପୁନ୍ ୨୦୦୬ ମସିହାରେରେ ବାଂଲାଦେଶୀ କଥାଚିତ୍ର ଜଗତରେ ଅଭିନୟ କରିବା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ।
ସେ ବାଂଲାଦେଶୀ ଫିଲ୍ମରେ ସଫଳତା ପାଇବା ପରେ ଭାରତୀୟ ବଙ୍ଗଳା ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ମଧ୍ୟ ଅଭିନୟ କରିଛନ୍ତି ।
ବାଂଲାଦେଶୀ ସିନେ ତାରକା ଫିର୍ଦୋଶ୍ ଏବଂ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଭାରତୀୟ ବଙ୍ଗଳା ଅଭିନେତା ପ୍ରସନ୍ନଜିତ ଚାଟାର୍ଜୀଙ୍କ ସହ ସେ 'ପରିଚୟ' ନାମକ ଏହି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଅଭିନୟ କରିଛନ୍ତି ।
ନିପୁନ୍ ଦକ୍ଷୀଣ ଭାରତୀୟ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ମଧ୍ୟ ଅଭିନୟ କରିବାକୁ ଯାଉଛନ୍ତି ।
ନିପୁନ୍ ୧୯୯୯ ମସିହାରେ ତାଙ୍କର ମଧ୍ୟବର୍ତ୍ତୀ କାଳୀନ ପରୀକ୍ଷା ସମାପ୍ତ ହେବା ପରେ, ଉଚ୍ଚ ଶିକ୍ଷା ପାଇଁ ଋଷିଆ ଯାଇଥିଲେ ।
ସେ ମସ୍କୋ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟରୁ କମ୍ପ୍ୟୁଟର ସାଇନ୍ସରେ ଇଞ୍ଜିନିୟରିଂ ସ୍ନାତକ ସମାପ୍ତ କରିଥିଲେ ।
୨୦୧୭ ମସିହାରେ ନିପୁନ୍ ବାଂଲାଦେଶ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ବିକାଶ ନିଗମର ଜଣେ ସକ୍ରିୟ ସଦସ୍ୟା ଭାବରେ ନିର୍ବାଚିତ ହୋଇଛନ୍ତି।
କୋସଲାରେ ଉପନ୍ୟାସର ମୁଖ୍ୟ ଚରିତ୍ର ସାଙ୍ଗଭିକର, ମହାରାଷ୍ଟ୍ରର ଗ୍ରାମାଞ୍ଚଳରେ କଥିତ ମରାଠୀ ବ୍ୟବହାର କରନ୍ତି ।
ଏଥିରେ ତାଙ୍କର ବିଶ୍ୱ ଦୃଷ୍ଟିକୋଣ ମୁଖ୍ୟତଃ ମହାରାଷ୍ଟ୍ରର ଗ୍ରାମାଞ୍ଚଳର ବାସିନ୍ଦାଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିକୋଣ ଉପରେ ଆଧାରିତ ।
ଅନ୍ୟ ଏକ ଅଭିନବ କୌଶଳ ଭାବରେ, କାହାଣୀଟି ସାଙ୍ଗଭିକର ଏବଂ ତାଙ୍କ ବନ୍ଧୁ ସୁରେଶ ବାପାଟଙ୍କଦ୍ୱାରା କରାଯାଇଥିବା "ଐତିହାସିକ ଅନୁସନ୍ଧାନ"କୁ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଥାଏ, ଯାହା ଶେଷରେ ସେମାନଙ୍କ ଅବସ୍ଥାର ଅବସାଦ ଏବଂ ଦୁଃଖଦ ଘଟଣାକୁ ଉନ୍ମୁକ୍ତ କରିଥାଏ ।
କୋସଲା ଇଂରାଜୀ, ହିନ୍ଦୀ, ଗୁଜରାଟୀ, କନ୍ନଡ, ଆସାମୀୟ, ପଞ୍ଜାବୀ, ବଙ୍ଗାଳୀ, ଉର୍ଦ୍ଦୁ, ଓଡ଼ିଆ ଇତ୍ୟାଦି ସହିତ ବିଭିନ୍ନ ଭାଷାରେ ବହୁଳ ଭାବରେ ଅନୁବାଦ କରାଯାଇଛି ।
ଭାଲଚନ୍ଦ୍ର ଭାନାଜୀ ନେମାଡ଼େ ମରାଠୀ ଭାଷାର ଜଣେ ଭାରତୀୟ ଲେଖକ, କବି, ସମାଲୋଚକ ତଥା ଶିକ୍ଷାବିତ ।
ତାଙ୍କର ପ୍ରଥମ ଉପନ୍ୟାସ "କୋସାଲା"ଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ନେମାଡେ ମରାଠୀ ସାହିତ୍ୟ ଜଗତକୁ ନୂତନ ଧାରା ଆଣିଥିଲେ ।
ଏହା ପରେ ପରେ ସେ ଚାରୋଟି ଉପନ୍ୟାସ "ବିଧର", "ହୁଲ୍", "ଜରିଲା" ଏବଂ "ଝୁଲ୍" ଲେଖିଥିଲେ ।
ନେମାଡେ "ସାହିତ୍ୟ ଏକାଡେମୀ ପୁରସ୍କାର" ପାଇବା ସହିତ ଭାରତର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସାହିତ୍ୟିକ ସମ୍ମାନ ଜ୍ଞାନପୀଠ ପୁରସ୍କାର ପାଇଛନ୍ତି ସେ ।
ନେମାଡେ ମହାରାଷ୍ଟ୍ରର ଅନେକ ସ୍ଥାନରେ କଲେଜ ଶିକ୍ଷକ ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ ।
ସେ ଲଣ୍ଡନରେ ଏକ ବର୍ଷ ସ୍କୁଲ ଅଫ୍ ଓରିଏଣ୍ଟାଲ୍ ଏବଂ ଆଫ୍ରିକୀୟ ଷ୍ଟଡିଜ୍ରେ ମରାଠୀ ଭାଷା ଶିକ୍ଷା କରିଥିଲେ ।
୧୯୮୭ରେ, ସେ ଗୋଆ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟର ପ୍ରଫେସର ତଥା ଇଂରାଜୀ ବିଭାଗର ମୁଖ୍ୟ ଭାବରେ ନିଯୁକ୍ତ ହୋଇଥିଲେ ।
୧୯୯୧ରେ, ସେ ମୁମ୍ବାଇ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟରେ ଯୋଗ ଦେଇଥିଲେ, ଯେଉଁଠାରୁ ସେ ତୁଳନାତ୍ମକ ସାହିତ୍ୟ ଅଧ୍ୟୟନ ପାଇଁ ଗୁରୁଦେଓ ଟାଗୋର ଚେୟାର ଭାବରେ ଅବସର ନେଇଥିଲେ ।
ମାଟ୍ରିକ୍ ପାସ କରିବା ପରେ ସେ ପୁଣେକୁ ଚାଲିଗଲେ ଏବଂ ପୁଣେର ଫର୍ଗୁସନ୍ କଲେଜରୁ ବିଏ ଏବଂ ପୁଣେର ଡେକାନ୍ କଲେଜରୁ ଭାଷା ବିଜ୍ଞାନରେ ଏମଏ ଏବଂ ମୁମ୍ବାଇର ମୁମ୍ବାଇ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟରୁ ଇଂରାଜୀ ସାହିତ୍ୟରେ ବିଏ ହାସଲ କରିଥିଲେ ।
ସେ ଉତ୍ତର ମହାରାଷ୍ଟ୍ର ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟରୁ ପିଏଚଡି ଏବଂ ଡି ଲିଟ ଡିଗ୍ରୀ ଲାଭ କରିଥିଲେ ।
ପାଣ୍ଡୁରାଙ୍ଗା ସାଙ୍ଗିଭିକର ନାମକ ଏକ ଗାଉଁଲି ମରାଠୀର ଆତ୍ମକାହାଣି ଭାବେ ଲେଖାଯାଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ ମୋଟାମୋଟିଭାବେ ଏହା ନେମାଡେଙ୍କ ନିଜ ଜୀବନ ଉପରେ ଆଧାରିତ ।
ଶାରଦା ସିହ୍ନା ମୈଥିଳୀ, ଭୋଜପୁରୀ ଓ ମଗଧୀ ଭାଷାମାନଙ୍କରେ ଗୀତ ଗାଉଥଲେ ଓ ସଙ୍ଗୀତକୁ ଏହି ଅବଦାନ ପାଇଁ ତାଙ୍କୁ ପଦ୍ମଶ୍ରୀ ପୁରସ୍କାର ଦେଇ ସମ୍ମାନିତ କରାଯାଇଥିଲା ।
ପ୍ରୟାଗରେ ପ୍ରୟାଗ ସଙ୍ଗୀତ ସମିତି ତରଫରୁ ଆୟୋଜିତ ବସନ୍ତ ପଞ୍ଚମୀ ଉତ୍ସବରେ ବସନ୍ତ ଋତୁ ଉପରେ ପର୍ଯ୍ୟବସିତ ଅନେକ ଗୀତ ପଦ୍ମଶ୍ରୀ ଶାରଦା ସିହ୍ନା ଉପସ୍ଥାପନ କରି ଗାଇଥିଲେ, ଯେଉଁଥିରେ ଲୋକ ସଙ୍ଗୀତ ମାଧ୍ୟମରେ ବସନ୍ତ ଋତୁର ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଥିଲା ।
ମରିସସ୍‌ର ପ୍ରଧନ ମନ୍ତ୍ରୀ ନବୀନ ରାମଗୁଲାମ ବିହାର ଆସିଥିବା ବେଳେ ସେ ସଙ୍ଗୀତ ପରିବେଷଣ କରିଥିଲେ ।
ଛଠପୂଜାର ମୈଥିଳୀ ସଂସ୍କରଣ କରି ଲୋକ ଲୋଚନ‌କୁ ଆସିଥିଲେ ଯାହାର 'ହୋ ଦିନାନାଥ' ନାମ କରଣ କରିଥିଲେ ।
ସନ ୨୦୧୮ରେ ତାଙ୍କୁ ଭାରତର ତୃତୀୟ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସମ୍ମାନ ପଦ୍ମ ଭୂଷଣ ପୁରସ୍କାର ଦେଇ ସମ୍ମାନିତ କରାଯାଇଛି ।
ପ୍ରାୟ ୧୦ ବର୍ଷର ଲୋକ ସଙ୍ଗୀତ ଗାୟିକା ଯାହାର ନାମ ଛଠ ସାଥିରେ ଓତଃପ୍ରୋତ ଭାବରେ ଜଡ଼ିତ, ସେହି ଶାରଦା ସିହ୍ନା ସନ ୨୦୧୬ରେ ଛଠ ଉପରେ ଆଧାରିତ ଦୁଇଟି ନୂଆ ଗୀତ ଉପସ୍ଥାପନ କରିଥିଲେ ।
ସଫଳ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ମୈନେ ପ୍ୟାର କିୟାରେ 'କାହେ ତୋହ ସେ ସଜନା', ଗ୍ୟାଙ୍ଗସ ଅଫ ୱାସେରପୁର ୨ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ 'ତାର ବିଜଲି' ଓ ମୁମ୍ବଇର ଚାରଫୁର୍ତିୟା ଛୋକରେ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ 'କୌନ ସି ନ‌ଗରିୟା' ଗୀତମାନ ଗାଇଥଲେ ।
ସନ ୨୦୧୦ରେ ନୂଆ ଦିଲ୍ଲୀର ପ୍ରଗତି ମଇଦାନରେ ଅନୁଷ୍ଠିତ ବିହାର ଉତ୍ସବରେ ସେ ସଙ୍ଗୀତ ପରିବେଷଣ କରିଥିଲେ ।
ପ୍ରଭାକରନ ନେପୋଲିଅନ ଏବଂ ଆଲେକ୍ସଜାଣ୍ଡାର୍ ଦି ଗ୍ରେଟ୍‌ଙ୍କ ଆଦର୍ଶ ‌ଦ୍ୱାରା ଅନୁପ୍ରାଣିତ ହୋଇଥିଲେ ।
ବ୍ରିଟିଶ ସାମ୍ରାଜ୍ୟ ସହିତ ଲଢୁଥିବା ବିଶିଷ୍ଟ ଭାରତୀୟ ଜାତୀୟତାବାଦୀ ସୁଭାଷ ଚନ୍ଦ୍ର ବୋଷ ଏବଂ ଭଗତ ସିଂଙ୍କଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ସେ ଅଧିକ ପ୍ରଭାବିତ ହୋଇଥିଲେ ।
ପ୍ରଭାକରନ୍ କୌଣସି ବ୍ୟବସ୍ଥିତ ଦର୍ଶନ ବିକାଶ କରିନାହାଁନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ଘୋଷଣା କରିଛନ୍ତି ଯେ ତାଙ୍କର ଲକ୍ଷ୍ୟ ହେଉଛି 'ବୈପ୍ଳବିକ ସମାଜବାଦ ଏବଂ ଏକ ସମାନ୍ତରାଳ ସମାଜ ଗଠନ'।
ତାଙ୍କର ବିରଳ ସାକ୍ଷାତକାର, ବାର୍ଷିକ ତାମିଲ ଇଲମ ହିରୋ ଦିବସ ଭାଷଣ ଏବଂ ର ନୀତି ଏବଂ କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡିକ ପ୍ରଭାକରନ୍‌ଙ୍କ ଦର୍ଶନ ଏବଂ ଆଦର୍ଶର ସୂଚକ ଭାବରେ ଗ୍ରହଣ କରାଯାଇପାରେ ।
ଧର୍ମ ତାଙ୍କ ଦର୍ଶନ କିମ୍ବା ଆଦର୍ଶରେ ଏକ ପ୍ରମୁଖ କାରଣ ନ ଥିଲା; ତାମିଲ ଟାଇଗରଙ୍କ ଚିନ୍ତାଧାରା ମାର୍କ୍ସବାଦୀ-ଲେନିନ୍ବାଦୀ ଚିନ୍ତାଧାରାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିଲା ଏବଂ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବରେ ଧର୍ମନିରପେକ୍ଷ ଥିଲା ।
ଏହା ଏକ ସ୍ୱାଧୀନ ତାମିଲ ରାଜ୍ୟ ପାଇବା ଉପରେ ଏକକ ମନୋଭାବରେ ଧ୍ୟାନ ଦେଇଥିଲା ।
ସାମରିକ ମୁଖପାତ୍ର ଉଦୟ ନାନୟାକରା ମେ ୨୦୦୯ରେ କହିଥିଲେ ଯେ ପ୍ରଭାକରନଙ୍କ ପରିବାରର ଅବଶିଷ୍ଟ ସଦସ୍ୟ କେଉଁଠାରେ ଅଛନ୍ତି ସେ ସମ୍ପର୍କରେ କୌଣସି ସୂଚନା ନାହିଁ ।
ସେ କହିଛନ୍ତି, "ଆମେ ସେମାନଙ୍କ ମୃତଦେହ ପାଇ ନାହୁଁ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ କୌଣସି ସୂଚନା ନାହିଁ।
" ଏହା ଅନୁମାନ କରାଯାଏ ଯେ ସମଗ୍ର ପରିବାର ଧ୍ୱଂସ ହୋଇଯାଇଥିଲା; ମାଧିବାଥାନି, ଦୁଭାରାଗା ଏବଂ ବାଲାଚନ୍ଦ୍ରନଙ୍କ ମୃତଦେହ ପ୍ରଭାକରନଙ୍କ ମୃତଦେହଠାରୁ ପ୍ରାୟ ୬୦୦ ମିଟର ଦୂରରେ ଥିବା ଏକ ବୁଦା ମଧ୍ୟରେ ମିଳିଥିବା ଜଣାଯାଇଛି ।
ଏବେ ଅଭିଯୋଗ ହୋଇଛି ଯେ ତାଙ୍କର ୧୨ ବର୍ଷର ପୁଅକୁ ମୃତ୍ୟୁଦଣ୍ଡ ଦିଆଯାଇଥିଲା ।
ପ୍ରଭାକରନଙ୍କ ପିତାମାତା, ତିରୁଭେନକଡାମ ଭେଲୁପିଲାଇ ଏବଂ ପାର୍ବତୀ, ଉଭୟ ୭୦ ବର୍ଷ ବୟସରେ, ଭାଭୁନିୟା ସହର ନିକଟସ୍ଥ ବିସ୍ଥାପିତଙ୍କ ପାଇଁ ମେନିକ୍ ଫାର୍ମ କ୍ୟାମ୍ପରେ ଥିବାର ଜଣାଯାଇଥିଲା ।
ସେମାନଙ୍କୁ ପଚରାଉଚରା କରାଯିବ ନାହିଁ, ଅନିଷ୍ଟ କରାଯିବ ନାହିଁ କିମ୍ବା ଅସଦାଚରଣ କରାଯିବ ନାହିଁ ବୋଲି ଶ୍ରୀଲଙ୍କା ସୈନ୍ୟ ଏବଂ ସରକାର ଜନସାଧାରଣଙ୍କୁ ଆଶ୍ୱାସନା ଦେଇଛନ୍ତି ।
ଜାନୁଆରୀ ୨୦୧୦ରେ ଭେଲୁପିଲାଇଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେମାନଙ୍କୁ ଶ୍ରୀଲଙ୍କା ସାମରିକ ହେପାଜତକୁ ନିଆଯାଇଥିଲା ।
୧୯୭୫ ମସିହାରେ, ତାମିଲ ଆନ୍ଦୋଳନରେ ଅତ୍ୟଧିକ ଜଡ଼ିତ ହେବା ପରେ ସେ ତାମିଲ ଗୋଷ୍ଠୀଦ୍ୱାରା ପ୍ରଥମ ପ୍ରମୁଖ ରାଜନୈତିକ ହତ୍ୟାକାଣ୍ଡ ଘଟାଇଥିଲେ ଯେଉଁଥିରେ ସେ ଜାଫ୍ନା ମେୟର ଆଲଫ୍ରେଡ ଦୁରାୟାପ୍ପାଙ୍କୁ ପୋନ୍ନାଲାଇରେ ଏକ ହିନ୍ଦୁ ମନ୍ଦିରରେ ପ୍ରବେଶ କରିବାକୁ ଯାଉଥିବା ସମୟରେ ଅତି ନିକଟରୁ ଗୁଳି ଚଳାଇ ହତ୍ୟା କରିଥିଲେ ।
୧୯୭୪ରେ ତାମିଲ ସମ୍ମିଳନୀ ଘଟଣାରେ ତାମିଲଙ୍କ ହତ୍ୟା ପାଇଁ ଦୁରାଇପ୍ପାଙ୍କୁ ଦାୟୀ କରାଯାଇ ଏହାର ଜବାବରେ ଏହି ହତ୍ୟାକାଣ୍ଡ ଘଟିଥିଲା କାରଣ ସେ ଶ୍ରୀଲଙ୍କାର ତତକାଳୀନ ଶାସକ ଦଳ 'ଶ୍ରୀଲଙ୍କା ଫ୍ରିଡମ ପାର୍ଟି'କୁ ସମର୍ଥନ କରିଥିଲେ ।
ଭେଲୁପିଲାଇ ପ୍ରଭାକରନ୍ ବା ଭି ପ୍ରଭାକରନ୍ ଜଣେ ଶ୍ରୀଲଙ୍କା ତାମିଲ ଗରିଲା ଏବଂ ଉତ୍ତର ଏବଂ ପୂର୍ବରେ ଏକ ସ୍ୱାଧୀନ ତାମିଲ ରାଜ୍ୟ ଗଠନ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଥିବା ଏକ ସଂଗ୍ରାମୀ ସଂଗଠନ, ଲିବରେସନ୍ ଟାଇଗର୍ସ ଅଫ୍ ତାମିଲ ଈଲାମ ର ପ୍ରତିଷ୍ଠାତା ତଥା ନେତା ଥିଲେ ।
ତାଙ୍କରି ନେତୃତ୍ୱରେ ଶ୍ରୀଲଙ୍କାରେ ବସବାସ କରୁଥିବା ତାମିଲମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ସ୍ୱାଧୀନ ରାଜ୍ୟ ଗଠନ ପାଇଁ ଏହି ସଂଗଠନ ୨୫ ବର୍ଷରୁ ଅଧିକ ସମୟ ଶ୍ରୀଲଙ୍କାରେ ଯୁଦ୍ଧ କରିଥିଲା ।
ଶ୍ରୀଲଙ୍କା ସରକାରଙ୍କଦ୍ୱାରା ତାମିଲ ଲୋକଙ୍କ ପ୍ରତି ହେଉଥିବା ଭେଦଭାବରେ ଅତିଷ୍ଠ ହୋଇ ପ୍ରଭାକରନ୍ ତାମିଲ୍ ୟୁଥ୍ ଫ୍ରଣ୍ଟ ର ଛାତ୍ର ଗୋଷ୍ଠୀରେ ଯୋଗ ଦେଇଥିଲେ।
ବହୁ ପୂର୍ବ ସଂଗଠନର ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ପ୍ରଭାକରନ୍ ତାମିଲ ନ୍ୟୁ ଟାଇଗର୍ସ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିଥିଲେ ।
ଦେଶର ଔପନିବେଶିକ ରାଜନୀତିକୁ ବିରୋଧ କରିବା ସହ ଶ୍ରୀଲଙ୍କାର ସିଂହଳୀ ମାନଙ୍କଦ୍ୱାରା ସଂଖ୍ୟାଲଘୁ ତାମିଲ ଲୋକଙ୍କ ଉପରେ ହେଉଥିବା ଅତ୍ୟାଚାରକୁ ସେ ବିରୋଧ କରୁଥିଲେ ।