polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ପାଶ୍ଚାତ୍ୟ କ୍ୟାଲେଣ୍ଡର ଅନୁସାରେ ଏହି ପର୍ବ ପ୍ରାୟତଃ ନଭେମ୍ବର ମାସରେ ପାଳିତ ହୋଇଥାଏ ।
୨୦୧୬ ମସିହାରେ ବ୍ୟାଙ୍କକ୍ ମେଟ୍ରୋପୋଲିଟାନ୍ ପ୍ରଶାସନ ଲୋଏ କ୍ରଥୋଂଗ ପର୍ବ ପରେ ନଗରର ବିଭିନ୍ନ ଜଳାଶୟରୁ ୬ ଟନ୍ ଆବର୍ଜନା ବାହାର କରିଥିଲେ ।
ଚାଓ ଫ୍ରାୟା ନଦୀ ଓ କେନାଲମାନଙ୍କରୁ ଆବର୍ଜନା ସଫା କରିବା ପାଇଁ ପ୍ରଶାସନକୁ ୨୧୦ କର୍ମଚାରୀ ଓ ୪୫ଟି ନୌକା ନିୟୋଜିତ କରିବାକୁ ପଡ଼ିଥିଲା ।
ଥାଇଲାଣ୍ଡରେ ପ୍ରଚଳିତ ଲୋଏ କ୍ରଥୋଂଗ ପ୍ରାଚୀନ କ୍ଷ୍ମେର୍ ସାମ୍ରାଜ୍ୟର ବୋନ୍ ଓମ୍ ଟୌକ୍ ପର୍ବ, ଚୀନର ଜଳ ଦୀପ ପର୍ବ ଓ ଭାରତର ଦୀପାବଳୀ ପର୍ବର ସାଂସ୍କୃତିକ ମହତ୍ତ୍ୱକୁ ମିଶାଇ ପାଳନ କରାଯାଉଛି ବୋଲି ଆଧୁନିକ ସମୟର ଗବେଷକମାନେ ଗ୍ରହଣ କରିଛନ୍ତି ।
ଥାଇଲାଣ୍ଡରେ ଲୋଏ କ୍ରଥୋଂଗ ରୂପେ ପରିଚିତ ଏହି ଉତ୍ସବ ଅନ୍ୟ ଦେଶମାନଙ୍କରେ ଭିନ୍ନ ନାମରେ ପାଳିତ ହୋଇଥାଏ ।
ଯଥା: ବ୍ରହ୍ମଦେଶର ତାଜୌଂଗଡାଇନ ଉତ୍ସବ, ଶ୍ରୀଲଙ୍କାର ପୋୟା, ଚୀନର ଲାଣ୍ଟର୍ଣ୍ଣ ଫେଷ୍ଟିଭାଲ୍ ଓ କମ୍ବୋଡ଼ିଆର ବୋନ୍ ଓମ୍ ଟୌକ୍ ।
ମାଲେସିଆର କେଲାନ୍ତାନରେ ବିଶେଷ କରି ତୁମ୍ପାତ ଜିଲ୍ଲାରେ ସମାନ ଭାବେ ଲୋଏ କ୍ରଥୋଂଗ ପାଳନ କରାଯାଏ ।
ମାଲେସିଆର ପର୍ଯ୍ୟଟନ ବିଭାଗ ଏହାକୁ ପର୍ଯ୍ୟଟକଙ୍କୁ ଆକର୍ଷଣ କରୁଥିବା ପର୍ବର ମନ୍ୟତା ଦିଏ ।
କିନ୍ତୁ ଅତ୍ୟଧିକ ଆକାଶଦୀପ ଯୋଗୁଁ ବିମାନ ଚଳାଚଳରେ ସମସ୍ୟା ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଥାଏ ।
ବହୁ ପଦକ୍ଷେପ ଓ କଟକଣା ସତ୍ତ୍ୱେ ଚିଆଂଗ ମାଇ ବିମାନ ବନ୍ଦରରେ ୧୦୦ରୁ ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱ ଆକାଶଦୀପ ପଡ଼ି ରହିଥିଲେ ।
ଶିବକୁମାର, ୧୯୩୮ ମସିହାରେ ଜମ୍ମୁଠାରେ ଏକ ସଙ୍ଗୀତପ୍ରେମୀ ପରିବାରରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ।
ତାଙ୍କ ପିତା ଶିବକୁମାରଙ୍କୁ ୫ ବର୍ଷ ବୟସରୁ ସଙ୍ଗୀତ ଶିକ୍ଷାଦେବା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ।
ପାରମ୍ପାରିକ କାଶ୍ମୀର ଲୋକଗୀତ ସହିତ ସୁଫୀ ସଙ୍ଗୀତର ମେଳକୁ ପିତା ଉମାଦତ୍ତ ଶର୍ମା ଆବିଷ୍କାର କରିଥିଲେ ଓ ପୁଅ ଶିବକୁମାରଙ୍କୁ ସନ୍ତୁରରେ ସେ ସଙ୍ଗୀତ ବଜେଇବାକୁ ପ୍ରେରିତ କରିଥିଲେ ।
ଶିବକୁମାର ୧୩ ବର୍ଷ ବୟସରୁ ସନ୍ତୁର ଶିଖିବା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ଓ ୧୯୫୫ ମସିହାରେ ମୁମ୍ବାଇଠାରେ ସେ ନିଜର ପ୍ରଥମ ସନ୍ତୁର ବାଦ୍ୟ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରିଥିଲେ ।
୧୯୫୬ ମସିହାରେ ଭି ଶାନ୍ତାରାମଙ୍କ ଝନକ ଝନକ ପାୟଲ ବାଜେ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରର ଏକ ଅଂଶରେ ସେ ସଙ୍ଗୀତ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ।
ହରିପ୍ରସାଦ ଚୌରାସିଆଙ୍କ ସହ ମିଶି ଶିବ-ହରି ନାମରେ ସେ ସିଲସିଲା , ଫାସଲେ , ଚାନ୍ଦନୀ , ଲମ୍ହେ , ଡର ଆଦି ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ସଙ୍ଗୀତ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇଥିଲେ ।
ରାହୁଳ ଦେବ ବର୍ମନଙ୍କ ସଙ୍ଗୀତ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନାରେ ୧୯୬୫ ମସିହାରେ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଗାଇଡ଼ର ଗୀତ ମୋ ସେ ଛଲ କିଏ ଯାଏରେ ସେ ତବଲା ବାଦନ କରିଥିଲେ ।
ଭାରତୀୟ ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ ସଙ୍ଗୀତରେ ସନ୍ତୁରର ବ୍ୟବହାରରେ ଶ୍ରେୟ ତାଙ୍କୁ ମିଳେ ।
ହରିପ୍ରସାଦ ଚୌରାସିଆଙ୍କ ସହ ବଂଶୀରେ ଓ ଜାକିର ହୁସେନଙ୍କ ସହ ତବଲାରେ ଅନେକ ଥର ଯୁଗଳବନ୍ଦୀ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରିଥିଲେ ।
୧୯୬୭ ମସିହାରେ ହରିପ୍ରସାଦ ଚୌରାସିଆ ଓ ଗିଟାର ବାଦକ ବ୍ରିଜ ଭୂଷଣ କାବ୍ରାଙ୍କ ସହ ମିଳିତ ଭାବରେ ସେ କଲ ଅଫ ଦ ଭ୍ୟାଲି ନାମରେ ଏକ ଆଲବମ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିଥିଲେ ।
ଏହି ଆଲବମଟି ସର୍ବକାଳୀନ ଲୋକପ୍ରିୟ ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ ସଙ୍ଗୀତ ଆଲବମମାନଙ୍କ ଭିତରେ ପରିଗଣିତ ହୁଏ ।
ଶିବକୁମାର ଶର୍ମା ଜଣେ ଭାରତୀୟ ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ ସଙ୍ଗୀତଜ୍ଞ ଓ ସନ୍ତୁର ବାଦକ ଥିଲେ ।
ସେ ଭାରତୀୟ ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ ସଙ୍ଗୀତରେ ସନ୍ତୁର ବାଦ୍ୟଯନ୍ତ୍ରର ବ୍ୟବହାର ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ।
ପଣ୍ଡିତ ହରିପ୍ରସାଦ ଚୌରାଶିଆଙ୍କ ସହ ମିଶି ସେ ଶିବ-ହରି ନାମରେ ଅନେକ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ସଙ୍ଗୀତ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା କରିଥିଲେ ।
ତାଙ୍କ ପୁଅ ରାହୁଲ ମଧ୍ୟ ଜଣେ ସନ୍ତୁର ବାଦକ ଓ ପିତାଙ୍କ ସହ ୧୯୯୬ ମସିହାରୁ ମଞ୍ଚରେ ସନ୍ତୁର ବାଦନ କରିଛନ୍ତି ।
ଗଇନ୍ଦାକୋଟର ଲୋକମାନେ ଶତାବ୍ଦୀ ଶତାବ୍ଦୀ ଧରି ମଉଳା କାଳିକାଙ୍କର ପୂଜା କରିଆସୁଛନ୍ତି ।
ପ୍ରତିବର୍ଷ ନେପାଳ ଓ ପାର୍ଶ୍ୱବର୍ତ୍ତୀ ଦେଶମାନଙ୍କରୁ ହଜାର ହଜାର ସଂଖ୍ୟାରେ ଲୋକମାନେ ଏହି ସ୍ଥାନ ପରିଦର୍ଶନ କରୁଛନ୍ତି ।
ଦଶଇନ ବା ଦଶହରା ପର୍ବରେ ସେପ୍ଟେମ୍ବର-ଅକ୍ଟୋବର ଓ ମାର୍ଚ୍ଚ-ଅପ୍ରେଲରେ ଏହି ପର୍ଯ୍ୟଟକ ସଂଖ୍ୟା ଶୀର୍ଷ ସ୍ଥାନ ଅଧିକାର କରିଥାଏ ଓ ସେହି ପର୍ବତମାନଙ୍କରେ ଦେବୀ କାଳିକାଙ୍କର ପୂଜା କରାଯାଏ ।
ଏହି ମନ୍ଦିରକୁ ଦର୍ଶନ ନିମନ୍ତେ ଅତୀତରେ ପୂର୍ବତନ ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ଡ ରାମ ବରଣ ଯାଦବ (. , ନେପାଳର ମନ୍ତ୍ରୀ ରାମ ଶରଣ ମାହାତୋ, ଯୋଗଗୁରୁ ବାବା ରାଣଦେବ ଓ ନେପାଳର ପ୍ରଥମ ମହିଳା ପ୍ରଧାନ ମନ୍ତ୍ରୀ ଶ୍ରୀମତୀ ବିଦ୍ୟା ଦେବୀ ଭଣ୍ଡାରି ଆସିଥିଲେ ।
ଐତିହାସିକ ତଥ୍ୟ ଅନୁସାରେ କୁହାଯାଏ, ୧୬ଶ ଶତାବ୍ଦୀରେ ପଲପା ଜିଲ୍ଲାର ରାଜା କାଳିକାଙ୍କ ନାମରେ ମଉଳା ନାମକ ଏକ ପ୍ରତିକାତ୍ମକ ବଳି ସ୍ଥାନ ସୃଷ୍ଟି କଲେ ଯାହାକୁ ମଉଳା ପାହାଡ଼ ନାମ ଦିଆଗଲା ।
ହିନ୍ଦୁ ମତରେ କାଳୀ ବା କାଳୀକା ବା ଦୂର୍ଗା ଦେବୀ ନୂତନ ସୃଷ୍ଟି ଓ ଶକ୍ତିର ପ୍ରତୀକ ।
ପାହାଡ଼ର ଦକ୍ଷିଣ ପାଖରେ ପର୍ଯ୍ୟଟକମାନେ ନାରାୟଣୀ ନଦୀ, ଗଇନ୍ଦାକୋଟ ଟାଉନ ଓ ଚିତୱାନ ଉପତ୍ୟକା ଦେଖିପାରିବେ ।
ଚିତୱାନା ଜାତୀୟ ପାର୍କ ଓ ଲୁମ୍ବିନୀ ଦର୍ଶନାକାଂକ୍ଷୀ ଲୋକ ତାଙ୍କ ଭ୍ରମଣରେ ମଉଳା କାଳୀକା ନାମ ଯୋଗ କରିଦିଅନ୍ତି ।
ଯିବା ବାଟରେ ଦେଉରାଳି ପାଖରେ ମିନରାଲ ଜଳ ଓ ଜଳଖିଆ ମିଳେ ଓ ପାଖରେ ହେଲିପ୍ୟାଡ ମଧ୍ୟ ଥାଏ ।
ମଉଳା କାଳୀକା ମନ୍ଦିର ଏକ ବିଖ୍ୟାତ କାଳୀ ମନ୍ଦିର ଯାହା ନେପାଳର ନୱଲପୁର ଜିଲ୍ଲାର ଗଣ୍ଡକୀ ପ୍ରୋଭିନ୍ସରେ ଥିବା ଗଇନ୍ଦାକୋଟ ଟାଉନରେ ଅବସ୍ଥିତ ।
ମଉଳା କାଳୀକା ଏକ ବିଖ୍ୟାତ ଓ ଟୁରିଷ୍ଟ ଆକର୍ଷଣକାରୀ ସ୍ଥାନ ଯାହା ନେପାଳର ଗଇନ୍ଦାକୋଟ ମୁନିସିପାଲଟିରେ ଅବସ୍ଥିତ ।
ଏହା ନାରାୟଣୀ ବା ଗଣ୍ଡକୀ ନଦୀର ତୀରରେ ଥିବା ମଉଳା ଦାଦା ବା ମଉଳା ପାହାଡ଼ ଉପରେ ଅବସ୍ଥିତ ।
ପାହାଡ଼ ଶିଖରକୁ ଯିବା ପାଇଁ ବିଷାରଦକୁ ୩୦ ମିନିଟ ଓ ନୂଆ ଆଗନ୍ତୁକକୁ ୨ ଘଣ୍ଟା ଲାଗେ ।
ବାଟରେ ସୁନ୍ଦର ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖିବା ଓ ପ୍ରାକୃତିକ ଜଳ ପାନ କରିବା ସହିତ ବିଶ୍ରାମ କରିବା ବ୍ୟବସ୍ଥା ଉପଲବ୍ଧ ଅଛି ।
ଏହି ସୁବିଧା ବର୍ତ୍ତମାନ ଉପଲବ୍ଧ ନୁହେଁ କିନ୍ତୁ ନେପାଳର ବିତ୍ତମନ୍ତ୍ରୀ ଏହା ଉପଲବ୍ଧ କରିବା ନିମନ୍ତେ ଚେଷ୍ଟିତ ହେବାକୁ ସ୍ଥାନୀୟ ଲୋକଙ୍କୁ ଉପଦେଶ ଦେଇଛନ୍ତି ।
ଅନେକ ଲୋକ ପାଦରେ ଚାଲିଲେ ବ୍ୟାୟାମ ଲାଭ କରିବା ସହିତ ଆଶୀର୍ବାଦ ପାଇବା ଆଶା ରଖନ୍ତି ।
ଭରତପୁରରେ ଥିବା ଏୟାରପୋର୍ଟକୁ କାଠମାଣ୍ଡୁ ଓ ପୋଖରାଠାରୁ ପ୍ରତ୍ୟହ ଫ୍ଲାଇଟ ଥାଏ ।
ମନ୍ଦିର ପାଖରେ ଥିବା ଦେଉରାଳିରେ ଏକ ହେଲିପୂ ପ୍ୟାଡ ଅଛି ଯାହାମନ୍ଦିରଠାରୁ ଅଳ୍ପ କିଛି ଦୂରରେ ଅବସ୍ଥିତ ।
ଗନ୍ଦାଇକୋଟ ଓ ନିକଟବର୍ତ୍ତୀ ନାରାୟଣଗଡ଼, ଭରତପୁର ଓ ଚିତୱାନ ଟାଉନମାନଙ୍କରୁ ପର୍ଯ୍ୟଟକମାନେ ନିୟମିତ ଭାବରେ ଖାଲି ସମୟରେ ଏଠାକୁ ଖୋଲା ପବନ, ସୁନ୍ଦର ଦୃଶ୍ୟ ଅବଲୋକନ ଓ ପାହାଡ଼ ଉପରକୁ ଯିବା ଆସିବାର ଆନନ୍ଦ ଉପଲବ୍ଧି କରିବା ନିମନ୍ତେ ଆସନ୍ତି ।
ପାହାଡ଼ ଶିଖରକୁ ଏକ ସ୍ୱୟଂକ୍ରିୟ ହାଇଡ୍ରଲିକ ଚାପ ଯୋଗୁ ଅନବରତ ଜଳଯୋଗାଣ ହୁଏ ।
ପାହାଡ଼ର ଉତ୍ତର ପାଖ ଢାଲୁ ଜାଗାରେ ୫୦୦ ମିଟର ସେହି ଯନ୍ତ୍ର ତଳେ ସ୍ଥାପିତ ହୋଇଛି ।
ଖ୍ରୀଷ୍ଟାବ୍ଦ ୧୬୫୭ରେ ସେହି ସ୍ଥାନରେ ସୀତାଙ୍କର ଏକ ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣ ନିର୍ମିତ ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତି ମିଳିଥିଲା ।
ଛବିଶ ଅପ୍ରେଲ ୨୦୧୫ ଦିନ ନେପାଳରେ ହୋଇଥିବା ଭୂମିକମ୍ପରେ ସେହି ମନ୍ଦିର ପ୍ରଭାବିତ ହୋଇ ଆଂଶିକ ପତନ ହୋଇ କ୍ଷତିଗ୍ରସ୍ତ ହୋଇଛି ।
ମନ୍ଦିରରେ ଷାଠିଏ ବଖରା ଅଛି ଯେଉଁଥିରେ ନେପାଳୀ ପତାକା, ରଙ୍ଗୀନ କାଚ, ଖୋଦେଇ ଓ ପେଣ୍ଟିଙ୍ଗ ସାଜସଜ୍ଜା ସହିତ ଜାଲିଦାର ଖିଡ଼ିକୀ ଓ ବୁରୁଜ ଅଛି ।
ତାଙ୍କର କନ୍ୟା ସୀତା ବା ଜାନକୀ ନିଜ ସ୍ୱୟମ୍ବରରେ ଅଯୋଧ୍ୟାର ରାମଙ୍କୁ ପତି ରୂପେ ଚୟନ କରିଥିଲେ ।
ତାଙ୍କର ବିବାହ ପାର୍ଶ୍ୱବର୍ତ୍ତୀ ଏକ ମନ୍ଦିରରେ ସମାହିତ ହୋଇଥିଲା ଯାହାକୁ ବିବାହ ମଣ୍ଡପ କୁହାଯାଏ ।
ପ୍ରତି ବର୍ଷ ଭାରତ, ନେପାଳ, ଓ ଶ୍ରୀଲଙ୍କା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସ୍ଥାନମାନଙ୍କରୁ ତୀର୍ଥଯାତ୍ରୀମାନେ ରାମ ଜାନକୀ ମନ୍ଦିରକୁ ଆସି ରାମ ଓ ସୀତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି ।
ରାମ ନବମୀ, ବିବାହ ପଞ୍ଚମୀ, ଦଶଇନ ଓ ତିହାର ପର୍ବମାନଙ୍କରେ ମନ୍ଦିରକୁ ଆସି ପୂଜାର୍ଚ୍ଚନା କରନ୍ତି ।
ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଶୁଭ୍ର ରଙ୍ଗର ଏହି ମନ୍ଦିର ୧୪୮୦ ବର୍ଗ ମିଟର ସ୍ଥାନ ଉପରେ ପୁରାତନ ନେପାଳରେ ହିନ୍ଦୁ ରାଜ୍ୟର ମିଶ୍ରିତ ଶୈଳୀରେ ତିଆରି ହୋଇଛି ।
ଏହା ଏକ ତିନି ମହଲା ଗଠନ ଯାହା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ରୂପେ ପ୍ରସ୍ତର ଓ ଶଙ୍ଖମର୍ମର ପଥରରେ ତିଆରି ହୋଇଛି ।
ଜାନକୀ ମନ୍ଦିର ନେପାଳରେ ଥିବା ଏକ ହିନ୍ଦୁ ମନ୍ଦିର ଯାହା ହିନ୍ଦୁ ଦେବୀ ସୀତାଙ୍କ ନାମରେ ସମର୍ପିତ ହୋଇଛି ।
'ମହାବଂଶ' ହେଉଛି ନାଗସେନଙ୍କଦ୍ୱାରା ପଞ୍ଚମ ଶତାବ୍ଦୀରେ ରଚିତ ଏକ ବୈଦ୍ଧ ଗ୍ରନ୍ଥ ।
ଏହା ମଧ୍ୟ ସମ୍ରାଟ ଅଶୋକଙ୍କ ଜୀବନର ଏକ ସଠିକ୍ ସୂଚନା ଦେଇଥାଏ, ଯେଉଁଥିରେ ଦର୍ଶାଯାଇଛି ଯେ ଅଶୋକ, ବୁଦ୍ଧଙ୍କ ୨୧୪ ବର୍ଷ ପରେ ଜନ୍ମ ହୋଇଥିଲେ ।
ଏହା ଅନୁସାରେ, ରାଜା ବିଜୟଙ୍କ ୬୦୦ ଅନୁଗାମୀ କଳିଙ୍ଗ ରୁ ଏହି ଦ୍ୱୀପକୁ ଆସିଥିଲେ ।
ରାଜା ବିଜୟ ଏହି ଦ୍ୱୀପରେ ପାଦ ଦେବା ପରେ ସେ ଏହାକୁ ତାମ୍ରପର୍ଣ୍ଣି ନାମ ଦେଲେ ।
ତଥାପି, ବଂଶାନୁକ୍ରମିକ ବୈଜ୍ଞାନିକ ଅନୁସନ୍ଧାନରୁ ଜଣାପଡିଛି ଯେ ଏଠାକାର ଲୋକମାନେ ମିଶ୍ରିତ ଜାତିର ଅଟନ୍ତି ଏବଂ ଭାରତୀୟ ଉପମହାଦେଶର ଲୋକଙ୍କ ସହ ସେମାନଙ୍କର ସମ୍ପର୍କ ଏବେ ବି ଏକ ବିବାଦର ବିଷୟ ।
ବାଲାଙ୍ଗୋଡା ମଣିଷ ହିଁ ଏହି ଦ୍ୱୀପର କେନ୍ଦ୍ରିୟ ଉଚ୍ଚଭୂମିରେ ହର୍ଟନ ସମତଳ ଭୁମି ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲେ, ଏବଂ ଖ୍ରୀଷ୍ତପୂର୍ବ ୧୫୦୦୦ ବେଲକୁ ସେଠାରେ ଓଟ୍ ଏବଂ ବାର୍ଲୀ ଉପଲବ୍ଧ ଥିଲା ।
ଏହା ପ୍ରମାଣିତ କରେ ଯେ ଏହି ଦ୍ୱୀପରେ ସେତେବେଳକୁ ବାର୍ଲୀ ଏବଂ ଓଟର ଚାଷ ପ୍ରଚଳିତ ଥିଲା ।
ଜଣାଶୁଣା ବାଟାଡୋମ୍ବଲେନା ଏବଂ ଫା ହିଆନ୍ ଗୁମ୍ଫା ସମେତ ଏ ପ୍ରକାର ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଗୁମ୍ଫାଗୁଡ଼ିକରେ ରହୁଥିବା ଏହି ବାସିନ୍ଦାମାନେ ହିଁ ଦ୍ୱୀପର ପ୍ରଥମ ଜଣାଶୁଣା ବାସିନ୍ଦା ଅଟନ୍ତି ।
ମହାସେନ୍ ଥେରାବାଦକୁ ଦମନ କରିଥିଲେ ଏବଂ ମହାଯାନ ବୌଦ୍ଧ ଧର୍ମ ପ୍ରାଧାନ୍ୟ ଲାଭ କଲା ।
ତାଙ୍କ ରାଜବଂଶର ଶେଷ ଶାସକ ପାଲଭାସଙ୍କ ସାହାଯ୍ୟରେ ମନଭାମା ଦ୍ୱାରା ପରାସ୍ତ ହୋଇଥିଲେ ।
ପରବର୍ତ୍ତୀ ତିନି ଶତାବ୍ଦୀ ପାଇଁ ପାଲାଭାସ୍ ଅଧୀନରେ ରହିବା ପରେ ପାଣ୍ଡିଆ ଦକ୍ଷିଣ ଭାରତରେ ପୁନର୍ବାର ଆବିର୍ଭାବ ହୋଇଥିଲେ ।
ତେବେ ଏହି ସମୟରେ ସଂହଳୀମାନେ ମଧ୍ୟ ପାଣ୍ଡ୍ୟାମାନଙ୍କ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କରି ପାଣ୍ଡିଆର ମଦୁରାଇ ସହରକୁ ଲୁଟ୍ କରିଥିଲେ ।
ଶ୍ରୀଲଙ୍କାର ଇତିହାସ ପ୍ରାୟତଃ ଖ୍ରୀଷ୍ଟପୂର୍ବ ତୃତୀୟ ଶତାବ୍ଦୀରୁ ଲମ୍ବି ଆସିଥିବା ଅନୁମାନ କରାଯାଏ ।
ପାଲି ଭାଷାରେ ଲିଖିତ ଗ୍ରନ୍ଥ ମହାବଂଶ, ଦୀପବଂଶ ଓ ଚୂଳ ବଂଶରେ ଏହାର ପ୍ରମାଣ ରହିଛି ।
ଐତିହାସିକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ସାଧାରଣ ବିଶ୍ୱାସ ଥିଲା ଯେ ଶ୍ରୀଲଙ୍କାର ମୂଳ ବାସିନ୍ଦା ମୁଖ୍ୟତଃ ଦକ୍ଷିଣ ଭାରତର ଆଦିମ ଅଧିବାସୀ ଅଟନ୍ତି ।
କିନ୍ତୁ ନିକଟରେ ହୋଇଥିବା ଖନନରୁ ଜଣାପଡିଛି ଯେ ଶ୍ରୀଲଙ୍କାର ମୂଳ ବାସିନ୍ଦାଙ୍କ ସମ୍ବନ୍ଧ ମୁଖ୍ୟତଃ ଉତ୍ତର ଭାରତର ଲୋକଙ୍କ ସହ ରହିଥିଲା ।
ଭାଷାଗତ ବିଶ୍ଳେଷଣରୁ ଏକଥା ମଧ୍ୟ ଜଣାପଡିଛି ଯେ ସିଂହଳୀ ଭାଷା ବହୁଳ ଭାବରେ ଗୁଜରାଟୀ ଏବଂ ସିନ୍ଧି ସହିତ ସମ୍ବନ୍ଧିତ ।
ଦେବନାମ୍ପିଆ ଟିସା ଙ୍କର ରାଜା ଅଶୋକଙ୍କ ସହ ସୁସମ୍ପର୍କ ଥିଲା, ଯାହା ଫଳରେ ସେହି ସମୟରେ ଶ୍ରୀଲଙ୍କାରେ ବୌଦ୍ଧ ଧର୍ମର ଆଗମନ ତଥା ବିସ୍ତାର ଘଟିଥିଲା ।
ଅଶୋକଙ୍କ ପୁଅ ମହେନ୍ଦ୍ର ସଙ୍ଘମିତ୍ରାଙ୍କ ସହ ବୋଦ୍ଧି ବୃକ୍ଷକୁ ଜାମ୍ବୁକୋଲା କୁ ଆଣିଥିଲେ ।
ପ୍ରାୟ ୧୫୦୦ ଖ୍ରୀଷ୍ଟପୂର୍ବ ବେଳକୁ ପ୍ରାଚୀନ ଇଜିପ୍ଟରେ ଡାଲଚିନି ଉପଲବ୍ଧ ଥିଲା ଏବଂ ଶ୍ରୀଲଙ୍କାରେ ଏହାର ଉତ୍ପତ୍ତି ବୋଲି ବିଶ୍ୱାସ କରାଯାଏ, ଅର୍ଥାତ୍ ସେହି ଦିନଠାରୁ ଏହି ଦୁଇ ଦେଶ ମଧ୍ୟରେ ବାଣିଜ୍ୟିକ ସମ୍ପର୍କ ରହିଥିବାର ପ୍ରମାଣ ମିଳେ ।
ଇଂରାଜୀ ଯାତ୍ରୀ ତଥା କୂଟନୀତିଜ୍ଞ ସାର୍ ଜେମ୍ସ ଏମର୍ସନ୍ ଟେନାଣ୍ଟ ଶ୍ରୀଲଙ୍କାର ଗାଲ୍ ସହରକୁ ହିବ୍ରୁ ବାଇବଲରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ ଟର୍ଶୀଶ ସହିତ ତୁଳନା କରିଛନ୍ତି ।
ଏହା ପରେ, ପାଞ୍ଚ ଜଣ ତାମିଲ ସରଦାର ଏଠାରେ ଶାସନ କଲେ ଯାହା ପରେ ପରେ ତାମିଲ ଶାସନର ଅନ୍ତ ହେଲା ।
ଏହି ସ୍ଥାନକୁ ଭାରତୀୟ ପୁରାଣରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ ଲଙ୍କା ବୋଲି ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି ।
ଖ୍ରୀଷ୍ଟପୂର୍ବ ଦ୍ୱିତୀୟ ଶତାବ୍ଦୀର ମଧ୍ୟଭାଗରେ ରାମାୟଣ ରଚନା କରାଯାଇଥାଇପାରେ, ଏହା ରାକ୍ଷସ ରାଜା ରାବଣଙ୍କ ବାସସ୍ଥାନ ବୋଲି କୁହାଯାଏ ।
ବୌଦ୍ଧ ଶାସ୍ତ୍ର ଦୀପବଂଶ ଏବଂ ମହାବଂଶରେ ଦିଆଯାଇଥିବା ବର୍ଣ୍ଣନା ଅନୁଯାୟୀ, ଭାରତୀୟ ଆର୍ଯ୍ୟମାନଙ୍କ ଆଗମନ ପୂର୍ବରୁ ଏହି ଦ୍ୱୀପରେ ଯକ୍ଷ ଏବଂ ନାଗ ବାସ କରୁଥିଲେ ।
ପ୍ରାଚୀନ କାଳରୁ ଶ୍ରୀଲଙ୍କା ରାଜ୍ୟ ସିଂହଳ ରାଜବଂଶଦ୍ୱାରା ଶାସିତ ହେଉଥିଲା ।
ବିଭିନ୍ନ ସମୟରେ ଦକ୍ଷିଣ ଭାରତୀୟ ରାଜବଂଶର ଆକ୍ରମଣ ମଧ୍ୟ ଏହା ଉପରେ ହୋଇଆସିଛି ।
ଖ୍ରୀଷ୍ଟପୂର୍ବ ତୃତୀୟ ଶତାବ୍ଦୀରେ ଅଶୋକଙ୍କ ପୁତ୍ର ମହେନ୍ଦ୍ର ଏଠାକୁ ଆସିବା ପରେ ଏଠାରେ ବୌଦ୍ଧ ଧର୍ମର ଆଗମନ ହୋଇଥିଲା ।
ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶ ଶତାବ୍ଦୀରେ ଇବନ୍ ବାତୁତା ଏସୀୟ ଭ୍ରମଣରେ ଆସି ଏହି ଦ୍ୱୀପ ପରିଦର୍ଶନ କରିଥିଲେ ।
୧୯୯୯ ମସିହାରେ ମହାରାଷ୍ଟ୍ର ରାଜ୍ୟର ଔରଙ୍ଗାବାଦ ସହରର ସେଣ୍ଟ ଫ୍ରାନ୍ସିସ ହାଇସ୍କୁଲଠାରେ ମେହୁଲ ସୋରାଥିଆ ନାମକ ବାଳକ ଲେଗ କ୍ରିକେଟର ଉଦଭାବନ କରିଥିଲେ ।
୨୦୦୫ ମସିହାରେ ବାଙ୍ଗାଲୋରର ଏସ ନାଗରାଜ ନାମକ କ୍ରୀଡ଼ାଶିକ୍ଷକ ଏହି ଖେଳକୁ ସ୍କୁଲ ପିଲାଙ୍କ ପାଠ୍ୟକ୍ରମରେ ସାମିଲ କରିଥିଲେ ।
୨୦୧୦ ମସିହାରେ ଯୋଗୀନ୍ଦର ପ୍ରସାଦ ବର୍ମା ନାମକ ଦିଲ୍ଲୀର ଅନ୍ୟ ଜଣେ କ୍ରୀଡ଼ାଶିକ୍ଷକ ଏହି ଖେଳର ନିୟମାବଳୀ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିଥିଲେ ।
ଏସ ନାଗରାଜ ଓ ଯୋଗୀନ୍ଦର ପ୍ରସାଦ ବର୍ମାଙ୍କୁ ଲେଗ କ୍ରିକେଟର ଜନକ ବୋଲି କୁହାଯାଏ ।
ସାଧାରଣ କ୍ରିକେଟ ଖେଳରେ ବ୍ୟାଟଦ୍ୱାରା ବଲକୁ ମରାଯାଇଥାଏ କିନ୍ତୁ ଲେଗ କ୍ରିକେଟରେ ବ୍ୟାଟର କାମ ଖେଳାଳିର ପାଦ କରେ ।
ଲେଗ କ୍ରିକେଟ ଏକ ଭିନ୍ନ ଧରଣର କ୍ରିକେଟ ଖେଳ, ଯେଉଁଥିରେ ବଲକୁ ପାଦରେ ମରାଯାଇ ଖେଳାଯାଏ ।
ଲେଗ କ୍ରିକେଟ ଖେଳ ୧୧ଜଣ ଖେଳାଳୀ ବିଶିଷ୍ଟ ଦୁଇଟି ଦଳ ମଧ୍ୟରେ ଖେଳାଯାଏ ।
ଓଡ଼ିଆ ଖେଳାଳୀ ଚନ୍ଦନ ରାୟ ବର୍ତ୍ତମାନ ଭାରତୀୟ ଜାତୀୟ ଲେଗ କ୍ରିକେଟ ଦଳର ଅଧିନାୟକ ।
ନିମାଇଁ ମହାନ୍ତିଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ନାମ ନାରାୟଣ ମହାନ୍ତି ଓ ମାତାଙ୍କ ନାମ ସୁଧା ଦେବୀ ।
ନିମାଇଁ ମହାରାଜା ପୂର୍ଣ୍ଣଚନ୍ଦ୍ର ମହାବିଦ୍ୟାଳୟରୁ ସ୍ନାତକ ଓ ଉତ୍କଳ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟରୁ ଆଇନ ଶିକ୍ଷା ଲାଭ କରିଥିଲେ ।
ଏଥି ସହିତ ସେ ଓଡ଼ିଶା ଉଚ୍ଚ ମାଧ୍ୟମିକ ଶିକ୍ଷା ପରିଷଦ ଓ ମହାରାଜା ଶ୍ରୀରାମ ଚନ୍ଦ୍ର ଭଞ୍ଜଦେଓ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟର ଆଇନ ଉପଦେଷ୍ଟା ମଧ୍ୟ ଥିଲେ ।
ସାଗର ଗଙ୍ଗା ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ତାଙ୍କ ଲିଖିତ ଗୀତ ଚନ୍ଦ୍ରମା ଆଗୋ ଚନ୍ଦ୍ରମା, ମେଘ ତଳେ ଲୁଚି ଯାଅନା ତାଙ୍କୁ ଲୋକପ୍ରିୟ କରାଇଥିଲା ।
ମୟୂରଭଞ୍ଜର ଛଉନୃତ୍ୟ ଗବେଷଣା ପାଇଁ ସେ ୨୦୦୧ ମସିହାରେ କେନ୍ଦ୍ର ସଙ୍ଗୀତ ନାଟକ ଏକାଡେମୀ ସିନିୟର ଫେଲୋସିପ ଲାଭ କରିଥିଲେ ।
କ୍ରିଓଲାଇଟ୍ କ୍ରଷ୍ଟରେ ଏକ ଛିଦ୍ର କରାଯାଏ ଯାହା ରିଡ୍କସନ କୋଷ ର ପୃଷ୍ଠରେ ଏକ ଆସ୍ତରଣ ହୋଇ ରହିଥାଏ, ତା’ପରେ ଏକ ଟାପିଙ୍ଗ ଲାଡେଲର ପାଇପ୍ ଗର୍ତ୍ତ ଦେଇ ପଟ ଭିତରକୁ ଯାଇଥାଏ ।
ଏହି ପାଇପ୍ ମାଧ୍ୟମରେ ତରଳ ଆଲୁମିନିୟମ୍ ଟାପିଙ୍ଗ ଲାଡେଲ ଭିତରକୁ ଆସିଥାଏ, ଏହି ପ୍ରକ୍ରିୟା ପାଇଁ ଏକ ପାଇପଦ୍ୱାରା ଉଚ୍ଚ ବାୟୁ ପ୍ରବାହ କରି ଟାପିଙ୍ଗ ଲାଡେଲ ଭିତରରୁ ସମସ୍ତ ବାୟୁ ନିଷ୍କାସନ କରାଯାଏ ।
ହାରାହାରି, ପ୍ରତ୍ୟେକ ପଟରୁ ପ୍ରାୟ 1 ଟନ୍ ଧାତୁ ସଂଗ୍ରହ ହୋଇଥିବାବେଳେ ଏକ ଭାକ୍ୟୁମ୍ ବାଲ୍ଟି 4 ଟନ୍ ତରଳ ଆଲୁମିନିୟମ୍ ଧାରଣ କରିଥାଏ ।
ପ୍ରତ୍ୟେକ ପଟରୁ ଆଲୁମିନିୟମ୍ ସଂଗ୍ରହ କରି ପରିବହନ ଲାଡେଲରେ ଜମା କରାଯାଏ ଓ ବାଲ୍ଟି ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବା ପରେ ଏହାକୁ କାଷ୍ଟହାଉସକୁ ନିଆଯାଏ ।
ବକ୍ସାଇଟ୍ ଖଣିରୁ ଉତ୍ତୋଳନ ପରେ, ଏଥିରୁ ଆଲୁମିନା ତିଆରି କରାଯାଏ ଏବଂ କ୍ରୋଲାଇଟ୍ ଗଚ୍ଛିତ ରଖାଯାଇଥାଏ।
ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟାୟ ପାଇଁ ସବୁକିଛି ପ୍ରସ୍ତୁତି ପରେ, ଇଲେକ୍ଟ୍ରୋଲାଇଟିକ୍ ରିଡକ୍ସନ ପ୍ରକ୍ରିୟାରେ ଆଲୁମିନିୟମ୍ ଉତ୍ପାଦନ କରାଯାଏ ।
ଇଲେକ୍ଟ୍ରୋଲାଇଟିକ୍ ରିଡକ୍ସନ ପ୍ରକ୍ରିୟା କ୍ଷେତ୍ର ହେଉଛି ଏକ ଆଲୁମିନିୟମ ସ୍ମେଲଟରର ହୃଦୟ ଏବଂ ଏହା କାଷ୍ଟ ଲୁହା କିମ୍ବା ଷ୍ଟିଲ ଉତ୍ପାଦନ ହେଉଥିବା ସାଧାରଣ ଇସ୍ପାତ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ଷେତ୍ରଠାରୁ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଭିନ୍ନ ଦେଖାଯାଏ ।
ଇଲେକ୍ଟ୍ରୋଲାଇଟିକ୍ ରିଡକ୍ସନ ପ୍ରକ୍ରିୟା କ୍ଷେତ୍ର ଆୟତାକାର ଗୃହରେ ପରିଚାଳନା କରାଯାଏ ଯାହାର ଲମ୍ବ ବେଳେବେଳେ ୧ କିଲୋମିଟରରୁ ଅଧିକ ହୋଇଥାଏ ।
ଏହାରି ଭିତରେ ଶତାଧିକ ଇଲେକ୍ଟ୍ରୋଲାଇଟିକ୍ ରିଡକ୍ସନ ସେଲ ବା ପଟ୍ ଧାଡି ଧାଡି ସ୍ଥାପନ କରାଯାଇଥାଏ ଏବଂ ବୃହତ କେବୁଲ ମାଧ୍ୟମରେ ବିଦ୍ୟୁତ୍ ଉତ୍ସକୁ ସଂଯୋଗ କରାଯାଇ ଥାଏ ।
ଆଲୁମିନିୟମ ଉତ୍ପାଦନ ପ୍ରକ୍ରିୟାରେ ବିଦ୍ୟୁତ କରେଣ୍ଟ ମୁଖ୍ୟ ଉତ୍ପାଦନ ଶକ୍ତି ଅଟେ ।
ସମସ୍ତ ମୁଖ୍ୟ ପ୍ରକ୍ରିୟା ସ୍ୱୟଂଚାଳିତ ହୋଇଥିବାରୁ ସାଧାରଣ ଇଲେକ୍ଟ୍ରୋଲାଇଟିକ୍ ରିଡକ୍ସନ କ୍ଷେତ୍ରରେ କେବଳ ଅଳ୍ପ କିଛି ଲୋକ ନିଯୁକ୍ତ ହୋଇଥାଆନ୍ତି ।
ବାୟର୍ ପ୍ରକ୍ରିୟାରେ ବକ୍ସାଇଟରେ ଥିବା ସ୍ଫଟିକ୍ ଆଲୁମିନିୟମ୍ ହାଇଡ୍ରେଟ୍ ଉଚ୍ଚ ତାପମାତ୍ରାରେ ଘନ କଷ୍ଟିକ୍ ସୋଡା ରେ ସହଜରେ ଦ୍ରବୀଭୂତ ହୋଇଯାଏ ଏବଂ ଯେତେବେଳେ ତାପମାତ୍ରା ହ୍ରାସ ହୁଏ ଏବଂ ଦ୍ରବଣର ଘନତା ପୁଣି ବୃଦ୍ଧି ହୁଏ ।
ଯେତେବେଳେ ଜଳ ବିଦ୍ୟୁତ୍ ଶକ୍ତି ବ୍ୟବହୃତ ହୁଏ ଉତ୍ପାଦିତ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଟନ୍ ଆଲୁମିନିୟମ୍ ପ୍ରତି ବାୟୁମଣ୍ଡଳରେ ମାତ୍ର 4 ଟନ୍ କାର୍ବନ ଡାଇଅକ୍ସାଇଡ୍ ନିର୍ଗତ ହୁଏ, କିନ୍ତୁ ଯେତେବେଳେ କୋଇଲା ଚାଳିତ ଉତ୍ପାଦନ ବ୍ୟବହୃତ ହୁଏ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଟନ୍ ଉତ୍ପାଦନରେ ପାଞ୍ଚ ଗୁଣ ଅଧିକ କାର୍ବନ ଡାଇଅକ୍ସାଇଡ୍ ନିର୍ଗତ ହୁଏ, ଅର୍ଥାତ୍ 21.6 ଟନ୍ ଅଙ୍ଗାରକାମ୍ଳ।
ହଲ୍ - ହେରୋଲ୍ଟ ପ୍ରକ୍ରିୟା ପୂର୍ବରୁ, ବାୟୁର ଅନୁପସ୍ଥିତିରେ ମୌଳିକ ସୋଡିୟମ୍ କିମ୍ବା ପୋଟାସିୟମ୍ ସହିତ ଆଲୁମିନିୟମ ଖଣିଜ ପଦାର୍ଥକୁ ଗରମ କରି ମୌଳିକ ଆଲୁମିନିୟମ୍ ତିଆରି କରାଯାଇଥିଲା।
ଏହାର ଅର୍ଥ ହେଉଛି ଉନବିଂଶ ଶତାବ୍ଦୀର ପ୍ରାରମ୍ଭରେ ଅଳ୍ପ ପରିମାଣର ଆଲୁମିନିୟମ୍ ଉତ୍ପାଦନ ପାଇଁ ଖର୍ଚ୍ଚ ସୁନା କିମ୍ବା ପ୍ଲାଟିନମ ତୁଳନାରେ ବହୁତ ଅଧିକ ଥିଲା ।
୧୮୫୫ର ଏକ୍ସପୋଜିସନ୍ ୟୁନିଭର୍ସେଲରେ ଫରାସୀ ମୁକୁଟ ଅଳଙ୍କାର ସହିତ ଆଲୁମିନିୟମର ବାର୍ ପ୍ରଦର୍ଶିତ ହୋଇଥିଲା ଏବଂ ଫ୍ରାନ୍ସର ସମ୍ରାଟ ନାପୋଲିଅନ୍ ତୃତୀୟ ତାଙ୍କର ଅତି ସମ୍ମାନିତ ଅତିଥିମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଆଲୁମିନିୟମ୍ ଡିନର୍ ପ୍ଲେଟ୍ ଏବଂ ଖାଇବା ବାସନକୁସନ ସାଇତି ରଖିଥିବାର ଶୁଣିବାକୁ ମିଳେ ।
ଆଲୁମିନିୟମ ଉତ୍ପାଦନ ପାଇଁ ହଲ୍ - ହେରୋଲ୍ଟ ପ୍ରକ୍ରିୟା ହେଉଛି ପ୍ରମୁଖ ଶିଳ୍ପ ପ୍ରକ୍ରିୟା ।
ଏଥିରେ ଆଲୁମିନିୟମ୍ ଅକ୍ସାଇଡ୍ (ଏହା ଆଲୁମିନିୟମର ମୁଖ୍ୟ ଖଣିଜ ପଦାର୍ଥ,ବକ୍ସାଇଟରୁ ବାଇର୍ ପ୍ରକ୍ରିୟା ମାଧ୍ୟମରେ ଉତ୍ପାଦିତ ହୋଇଥାଏ ) ତରଳ କ୍ରିଓଲାଇଟରେ ଦ୍ରବୀଭୂତ ହୁଏ ଏବଂ ତରଳ କ୍ରିଓଲାଇଟରେ ଦ୍ରବୀଭୂତ ଆଲୁମିନାକୁ ଇଲେକ୍ଟ୍ରୋଲାଇଜ୍ ସାଧାରଣତଃ ଏକ ଆୟାତାକାର କୋଷରେ ହୋଇଥାଏ ।
ରିସାଇକ୍ଲିଡ୍ ଆଲୁମିନିୟମ୍ କୌଣସି ଇଲେକ୍ଟ୍ରୋଲାଇସିସ୍ ଆବଶ୍ୟକ କରେ ନାହିଁ।
ଇଲେକ୍ଟ୍ରୋଲାଇଟିକ୍ ପ୍ରତିକ୍ରିୟାରେ କାର୍ବନ ଡାଇଅକ୍ସାଇଡ୍ ଏବଂ ଫ୍ଲୋରୋକାର୍ବନ୍ ନିର୍ଗମନ ଏବଂ ଏହି ପ୍ରକ୍ରିୟାରେ ବହୁ ପରିମାଣର ବିଦ୍ୟୁତ ଶକ୍ତି ବ୍ୟବହାର ହେତୁ ଏହା ଜଳବାୟୁ କୁପ୍ରଭାବ ପକାଇଥାଏ ।
ହଲ୍ - ହେରୋଲ୍ଟ ପ୍ରକ୍ରିୟା ସ୍ ାଧୀନ ଭାବରେ ଏବଂ ପ୍ରାୟ ଏକ ସମୟରେ 1886 ମସିହାରେ ଆମେରିକୀୟ ରସାୟନ ବିଜ୍ଞାନୀ ଚାର୍ଲ୍ସ ମାର୍ଟିନ୍ ହଲ୍ ଏବଂ ଫ୍ରାନ୍ସର ପଲ୍ ହେରୋଲ୍ଟ ଦ୍ 22 ାରା 22 ବର୍ଷ ବୟସରେ ଉଦ୍ଭାବନ କରାଯାଇଥିଲା।
କେତେକ ଲେଖକ ଦାବି କରିଛନ୍ତି ଯେ ହଲ୍ଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ଭଉଣୀ ଜୁଲିଆ ବ୍ରେନେର୍ଡ ହଲ୍ ସାହାଯ୍ୟ କରିଥିଲେ; ତଥାପି ସେ ଏଥିରେ କେତେ ମାତ୍ରାରେ ଜଡିତ ଥିଲେ।
ପ୍ରଥମେ ବକ୍ସାଇଟ ଖଣିରୁ ଉତ୍ତୋଳନ କରାଯାଏ,ତା'ପରେ ବକ୍ସାଇଟରୁ ବେୟର ପ୍ରୋସେସଦ୍ୱାରା ଆଲୁମିନିୟମ ଅକ୍ସାଇଡ୍ ଉତ୍ପାଦନ କରାଯାଏ ଯାହାକୁ ଆଲୁମିନା କୁହାଯାଏ ।
ପରିଶେଷରେ ଇଲେକ୍ଟ୍ରୋଲାସିସ୍ ରିଡକ୍ସନ ପ୍ରକ୍ରିୟାରେ ବିଶୁଦ୍ଧ ଆଲୁମିନିୟମ ଉତ୍ପାଦନ କରାଯାଏ।
ଏହା ଆଲୁମିନିୟମ ଅକ୍ସାଇଡ୍ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଖଣିଜ ପଦାର୍ଥ ସହିତ ମିଶି ରହିଥାଏ।
୫୦%ରୁ ଅଧିକ ଆଲୁମିନିୟମ ଅକ୍ସାଇଡ୍ ଧାରଣ କରିଥିବା ବକ୍ସାଇଟକୁ ଉନ୍ନତମାନର ବକ୍ସାଇଟ ଗଣନା କରାଯାଏ।
ଏହା ପୃଥିବୀପୃଷ୍ଠରେ ମାଟି, କାଦୁଅ,ପଥର ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଉପାଦାନର ମିଶ୍ରଣ ସହିତ ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ।
ପ୍ରାଚୀନକାଳରେ ମାନବ ଆଲୁମିନିୟମ ମିଶ୍ରିତ ମାଟିରେ ମାଟିପାତ୍ର ନିର୍ମାଣ କରୁଥିଲା ତାହା ହାଇଡ୍ରେଟେଡ ଆଲୁମିନିୟମ ସିଲିକେଟ ଥିଲା।
ପ୍ରାଚୀନ ମଧ୍ୟଯୁଗର ପ୍ରାଚ୍ୟସଭ୍ୟତା ରଙ୍ଗ ଓ ଔଷଧ ପ୍ରସ୍ତୁତିରେ ଆଲୁମିନିୟମର ଲବଣ ର ବ୍ୟବହାର କରୁଥିଲା।
ବର୍ତ୍ତମାନ ଏହା ତୁଥପେଷ୍ଟ ଓ ହଜମ ପାଇଁ ଔଷଧ ପ୍ରସ୍ତୁତିରେ ବ୍ୟବହୃତ ହେଉଛି।
ଶାସକ ଓ ଧନିକମାନେ ଆଲୁମିନିୟମରେ ନିର୍ମିତ ବାସନରେ ଅତିଥିମାନଙ୍କୁ ଖାଦ୍ୟ ପରଷୁଥିଲେ।
ଉତ୍ପାଦନ ଶୃଙ୍ଖଳାର ପରବର୍ତ୍ତୀ ପର୍ଯ୍ୟାୟ ହେଉଛି,ପ୍ରକ୍ରିୟାକରଣଦ୍ୱାରା ବକ୍ସାଇଟରୁ ଆଲୁମିନା ବା ଆଲୁମିନିୟମ୍ ଅକ୍ସାଇଡ୍ , - ଏକ ଧଳା ପାଉଡର ଉତ୍ପାଦନ କରାଯାଏ ।
ବକ୍ସାଇଟରୁ ଆଲୁମିନା ତିଆରି କରିବାର ସବୁଠାରୁ ସାଧାରଣ ପ୍ରକ୍ରିୟା ହେଉଛି ବାଇର୍ ପ୍ରକ୍ରିୟା, ଯାହା ୧୦୦ ବର୍ଷ ପୂର୍ବେ ପ୍ରଥମେ ଆବିଷ୍କୃତ ହୋଇଥିଲା ।
କିନ୍ତୁ, ଏହା କେବଳ ଉଚ୍ଚମାନର ବକ୍ସାଇଟ ପାଇଁ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଇପାରିବ, ବିଶେଷତଃ ଅଳ୍ପ ମାତ୍ରାରେ ସିଲିକନ୍ ମିଶ୍ରଣ ଧାରଣ କରିଥିବା ବକ୍ସାଇଟ ପକ୍ଷରେ ଏହି ପ୍ରକ୍ରିୟା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଫଳପ୍ରଦ।
ବର୍ତ୍ତମାନ ଉତ୍ତୋଳନ ଅନୁସାରେ ବିଶ୍ୱରେ ଉପଲବ୍ଧ ଥିବା ସବୁ ବକ୍ସାଇଟ ଉତ୍ତୋଳନ କରିବାକୁ ପ୍ରାୟ ଶହେ ବର୍ଷରୁ ଅଧିକ ସମୟ ଲାଗିବ।
ଲୁହା ଅକ୍ସାଇଡ୍ ଉପସ୍ଥିତି ହେତୁ ସାଧାରଣତଃ ବକ୍ସାଇଟ୍‌ର ରଙ୍ଗ ଇଟା ଲାଲ୍, ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଶିଖା ପରି ଲାଲ କିମ୍ବା ବାଦାମୀ ରଙ୍ଗର ହୋଇଥାଏ ।
ଯଦି ଲୁହାର ପରିମାଣ କମ୍ ଥାଏ,ବକ୍ସାଇଟ୍‌ର ରଙ୍ଗ ଧୂସର କିମ୍ବା ଧଳା ହୋଇଥାଏ ।
ଦ୍ୱିତୀୟତଃ,ପ୍ରକ୍ରିୟାକରଣଦ୍ୱାରା ବକ୍ସାଇଟ୍ରୁ ଆଲୁମିନା କିମ୍ବା ଆଲୁମିନିୟମ୍ ଅକ୍ସାଇଡ୍‌ରେ ପରିଣତ ହୁଏ ଏବଂ ଶେଷରେ ତଥା ତୃତୀୟ ପର୍ଯ୍ୟାୟରେ, ଇଲେକ୍ଟ୍ରୋଲାଇଟିକ୍ ପ୍ରକ୍ରିୟା ବ୍ୟବହାର କରି ଶୁଦ୍ଧ ଆଲୁମିନିୟମ୍ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ, ଯେଉଁଥିରେ ଆଲୁମିନିୟମ୍ ଅକ୍ସାଇଡ୍‌କୁ ଇଲେକ୍ଟ୍ରିକ୍ କରେଣ୍ଟ ବ୍ୟବହାର କରି ଏହାର ଉପାଦାନ ଆଲୁମିନିଅମ ଓ ଅମ୍ଳଜାନକୁ ଭାଙ୍ଗି ଅଲଗା କରାଯାଏ ।
ପ୍ରାୟ ୪-୫ ଟନ୍ ବକ୍ସାଇଟ୍‌ରୁ ୨ ଟନ୍ ଆଲୁମିନା ଉତ୍ପାଦନ ହୁଏ ଯେଉଁଥିରୁ ପ୍ରାୟ ୧ ଟନ୍ ଆଲୁମିନିୟମ୍ ତିଆରି କରାଯାଏ ।
କୋଷ ର ନିମ୍ନଭାଗ କ୍ୟାଥୋଡ୍ ଭାବରେ କାମ କରୁଥିବା ଆୟତଘନାକାର କାର୍ବନ ବ୍ଳକ ୧.୫ ମିଟର ଲମ୍ବ ଏବଂ ୦.୫ ପ୍ରସ୍ଥ ହୋଇଥାଏ।
ପଟ୍ ନିମ୍ନଭାଗରେ କ୍ୟାଥୋଡ ରୂପେ ବ୍ୟବହୃତ ହେଉଥିବା ଏକାଧିକ କାର୍ବନ ବ୍ଲକଗୁଡିକ ରାମିଙ୍ଗ ପେଷ୍ଟଦ୍ୱାରା ସଂଯୋଗ କରାଯାଇ ଏକ ସମତଳ ଭଳି ଦେଖାଯାଏ ଓ ଗୋଟିଏ କ୍ୟାଥୋଡ ଭଳି କାମ କରେ ।
ଜଳରେ ଦ୍ରବୀଭୂତ ଆଲୁମିନିୟମ ଲବଣରୁ ଇଲେକ୍ଟ୍ରୋଲାଇସିସ‌ଦ୍ୱାରା ମୌଳିକ ଆଲୁମିନିୟମ୍ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇପାରିବ ନାହିଁ।
ହଲ୍ - ହେରୋଲ୍ଟ ପ୍ରକ୍ରିୟାରେ, ଆଲୁମିନା ତରଳ ସିନ୍ଥେଟିକ୍ କ୍ରିଓଲାଇଟ୍ ରେ ଦ୍ରବୀଭୂତ ହୁଏ, ଯାହାଫଳରେ ଏହାର ତରଳିବା ପାଇଁ ତାପମାତ୍ରା ହ୍ରାସ ହେଉଥିବାରୁ ଇଲେକ୍ଟ୍ରୋଲାଇସିସ୍ ପାଇଁ ସହଜ ହୋଇଥାଏ ।
ଏଥିରେ ଅଳ୍ପ ପରିମାଣର ଆଲୁମିନା ଦ୍ରବୀଭୂତ ହୋଇ ଏହାର ଗଳନାଙ୍କ ପ୍ରାୟ 1000 କୁ ଖସିଯାଏ ।
ଅପେକ୍ଷାକୃତ ନିମ୍ନ ତରଳିବା ତାପମାତ୍ରା ବ୍ୟତୀତ, କ୍ରାଇଲାଇଟ୍ ଏକ ଇଲେକ୍ଟ୍ରୋଲାଇଟ୍ ଭାବରେ ବ୍ୟବହୃତ ହୁଏ କାରଣ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପଦାର୍ଥ ଅପେକ୍ଷା ଏହା ଆଲୁମିନାକୁ ମଧ୍ୟ ଭଲ ଭାବରେ ଦ୍ରବୀଭୂତ କରିଥାଏ, ବିଦ୍ୟୁତ୍ ପ୍ରବାହ କରିଥାଏ, ଆଲୁମିନାକୁ ଇଲେକ୍ଟ୍ରୋଲାଇଟିକ୍ ପ୍ରକ୍ରିୟାଦ୍ୱାରା ବିଭାଜିତ କରିଥାଏ ଏବଂ ଆବଶ୍ୟକ ତାପମାତ୍ରାରେ ଆଲୁମିନିୟମ‌ଠାରୁ ମଧ୍ୟ କମ୍ ଘନତା ରହିଥାଏ ।
ବିଶ୍ୱରେ ବକ୍ସାଇଟ୍ ଯୋଗାଣର ପ୍ରାୟ 90% ଟ୍ରପିକାଲ୍ ଏବଂ ସବଟ୍ରୋପିକାଲ୍ ଅଞ୍ଚଳରେ ମିଳିଥାଏ ଏବଂ 73% କେବଳ ପାଞ୍ଚଟି ଦେଶରେ ମିଳିଥାଏ: ଗୁଇନିଆ, ବ୍ରାଜିଲ, ଜାମାଇକା, ଅଷ୍ଟ୍ରେଲିଆ ଏବଂ ଭାରତ ।
କୋଷ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରବାହିତ ବିଦ୍ୟୁତ୍ କରେଣ୍ଟ ଆଲୁମିନିୟମ ଏବଂ ଅମ୍ଳଜାନ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ବନ୍ଧନକୁ ଭାଙ୍ଗି ଆଲୁମିନିୟମକୁ କୋଷ ର ତଳଭାଗରେ ଥିବା କ୍ୟାଥୋଡରେ ଜମା କରି ୧୦-୧୫ ସେମି ଗଭୀର ଏକ ସ୍ତର ସୃଷ୍ଟି କଲାବେଳେ ଅମ୍ଳଜାନ ଆନାଡ ବ୍ଲକରେ ଥିବା ଅଙ୍ଗାରକାମ୍ଳ ସହିତ ପ୍ରତିକ୍ରିୟା କରି କାର୍ବନ ଡାଇଅକ୍ସାଇଡ ସୃଷ୍ଟି କରେ ।
ପୃଥିବୀରେ ଅନେକ ଖଣିଜ ପଦାର୍ଥ ଉପଲବ୍ଧ ଯେଉଁଠାରୁ ଆଲୁମିନିୟମ ମିଳିପାରିବ, କିନ୍ତୁ, ଆଲୁମିନିୟମ ଉତ୍ପାଦନ ପାଇଁ ବହୁଳଭାବରେ ବ୍ୟବହୃତହେଉଥିବା କଞ୍ଚାମାଲ ହେଉଛି ବକ୍ସାଇଟ୍ ।
ବକ୍ସାଇଟ୍ ହେଉଛି ଏକ ଖଣିଜ ପଦାର୍ଥ ଯାହା ମୂଖ୍ୟତଃ ଆଲୁମିନିୟମ୍ ଅକ୍ସାଇଡ୍ ସହିତ ଅନ୍ୟ କେତେକ ଖଣିଜ ପଦାର୍ଥର ମିଶ୍ରଣ।
ବର୍ତ୍ତମାନ ସମଗ୍ର ଅଣ-ଲୌହ ଧାତୁ ଅପେକ୍ଷା ଆଲୁମିନିୟମର ଉତ୍ପାଦନ ଅଧିକ କରାଯାଉଛି।
ପୃଥିବୀପୃଷ୍ଠରେ ମିଳୁଥିବା ସର୍ବବୃହତ ମୌଳିକ ଉପାଦାନ ମଧ୍ୟରେ ଆଲୁମିନିୟମର ସ୍ଥାନ ତୃତୀୟ।
ହଲ୍ - ହେରୋଲ୍ଟ ପ୍ରକ୍ରିୟାରେ କାର୍ବନ ଇଲେକ୍ଟ୍ରୋଡ୍ସରେ ନିମ୍ନଲିଖିତ ସରଳୀକୃତ ପ୍ରତିକ୍ରିୟାଗୁଡ଼ିକ ଘଟେ:
ପୂର୍ବତନ ଶ୍ରୀ ହଟ୍ଟ ବା ସିଲହଟ ସ‌ହରରେ ଥିବା ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣ ପରିବାରରେ ସନ ୧୪୩୪ରେ ଶ୍ରୀ ଅଦ୍ୱୈତ ଆଚାର୍ଯ୍ୟ ଜନ୍ମ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ; ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ନାମ ପଣ୍ଡିତ କୁବେର ଆଚାର୍ଯ୍ୟ ଓ ମାତାଙ୍କ ନାମ ନାଭା ଦେବୀ ଥିଲା ।
ସେ ଶ୍ରୀ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଗ୍ରହଣ କରିବାକୁ ଆହ୍ୱାନ କଲେ ଓ ଫଳତଃ ଶ୍ରୀ ଚୈତନ୍ୟ ମହାପ୍ରଭୁ ସନ ୧୪୮୬ରେ ନବଦ୍ୱୀପରେ ଜନ୍ମ ଗ୍ରହଣ କଲେ ।
ଶ୍ରୀ ଅଦ୍ୱୈତ ଆଚାର୍ଯ୍ୟଙ୍କର ଶ୍ରୀ କୃଷ୍ଣ ମିଶ୍ର ଗୋସ୍ୱାମୀ ଓ ଶ୍ରୀ ବଳରାମ ମିଶ୍ର ଗୋସ୍ୱାମୀ ନାମକ ଦୁଇ ପୁତ୍ରଙ୍କଦ୍ୱାରା ଅଦ୍ୱୈତ ପରିବାର ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା ।
ତାଙ୍କର ଅଚ୍ୟୁତାନନ୍ଦ, ଗୋପାଳ, ଜଗଦିଶ ଓ ସ୍ୱରୂପ ନାମକ ଆଉ ଚାରି ପୁଅ ଥିଲେ ଯେଉଁମାନେ ସନ୍ୟାସ ବ୍ରତ ଧାରନ କରି ଚାଲିଗଲେ ଓ ସେମାନେ କାହାକୁ ଶିଷ୍ୟ କରିନଥିଲେ ।
ଅଦ୍ୱୈତ ପରିବାର , ଏକ ପିଢ଼ି ପର ପିଢ଼ି ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ ବୁଝାଏ ଯାହା ଶ୍ରୀ ଅଦ୍ୱୈତ ଆଚାର୍ଯ୍ୟଙ୍କଠାରୁ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଛି ଓ ତାଙ୍କୁ ସଦାଶିବ ଓ ମହାବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଯୁଗ୍ମ ଅବତାର ବୋଲି କୁହାଯାଏ ।
ଏହା ଗୌଡ଼ୀୟ ବୈଷ୍ଣବ ମହାସମ୍ପ୍ରଦାୟର ଏକ ଶାଖା ଯାହା ଚୈତନ୍ୟ ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କଠାରୁ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା ।
ସଂସ୍କୃତରେ ବିଶେଷତଃ ହିନ୍ଦୀ ଓ ବେଙ୍ଗଲୀ ଭାଷାରେ ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ଅବତାରଙ୍କ ଉତ୍ତରାଧିକାରୀମାନଙ୍କୁ ପରିବାର ନାମ ଦିଆଯାଏ ।
ଏହାର ଭକ୍ତମାନଙ୍କୁ ପରିବାର ସଦସ୍ୟମାନେ ଧାର୍ମିକ ଚିନ୍ତାଧାରାରେ ଦିକ୍ଷିତ କରନ୍ତି ।
ଦିକ୍ଷା ପରିବାରରେ କେହି ଜନ୍ମ ଗ୍ରହଣ କରିନଥାଆନ୍ତି କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ଧାର୍ମିକ ଅନୁଗାମୀ ରହନ୍ତି ।
ଗୌଡ଼ୀୟ ବୈଷ୍ଣବ ପରମ୍ପରାର ଅଦ୍ୱୈତ ପରିବାର ଏକ ଶାଖା ଯାହା ଶ୍ରୀ ଚୈତନ୍ୟ ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କଦ୍ୱାରା ବିଷ୍ଣୁ ପୂଜା କରୁଥିବା ହିନ୍ଦୁମାନଙ୍କର ଶାଖା ଥିଲା ଓ ସେ ନିଜେ ମଧ୍ୟ ଏହି ପୃଥିବୀକୁ ଶ୍ରୀ ଅଦ୍ୱୈତ ଆଚାର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ସାହାଯ୍ୟରେ ଆସିଥିଲେ ।
ସେ କେବଳ ଶ୍ରୀ ଚୈତନ୍ୟଙ୍କର ମଙ୍ଗଳାଚରଣ କରିଥିଲେ ତାହା ନୁହେଁ, ସେ ଚୈତନ୍ୟଙ୍କର ସମସ୍ତ ଲୀଳା ବା ସ୍ୱର୍ଗୀୟ କ୍ରିୟାକଳାପର ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ ଓ ଧାର୍ମିକ ଗୁରୁ ଥିଲେ ।
ଯୋଗମାୟା ମନ୍ଦିର ଏକ ହିନ୍ଦୁ ମନ୍ଦିର ଶକ୍ତି ପୀଠ ଯାହା ମା ଯୋଗମାୟାଙ୍କୁ ସମର୍ପିତ ହୋଇଛି ।
ଯୋଗମାୟାଙ୍କୁ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଭଗିନୀ ଭାବରେ ବିବେଚନା କରାଯାଏ ଯିଏ ବିନ୍ଧ୍ୟବାସିନୀ ଅବତାର ନେଇ ମେହରୋଉଲି, ନୂଆ ଦିଲ୍ଲୀରେ କୁତବ ମୀନାର ପାଖରେ ଅଛନ୍ତି ।
ସ୍ଥାନୀୟ ପୂଜକ ଓ ଲୋକମାନଙ୍କ କଥନ ଅନୁସାରେ ମାମଲୁକ ବଂଶ ୨୭ଟି ମନ୍ଦିର ଧ୍ବଂସ କରିଦେଇଥିଲେ ଓ ଏହି ମନ୍ଦିରଟି ବଞ୍ଚି ରହିଛି ଯେଉଁଟା ସଲତନତ କାଳ ପୂର୍ବରୁ ତିଆରି ହୋଇଥିଲା ଓ ଏ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବ୍ୟବହୃତ ହେଉଛି ।
ହିନ୍ଦୁ ରାଜା ସମ୍ରାଟ ବିକ୍ରମାଦିତ୍ୟ ହେମୁ ଏହି ମନ୍ଦିରର ପୁନର୍ଗଠନ କରେଇଥିଲେ ।
ଆଉରଙ୍ଗଜେବଙ୍କ ରାଜତ୍ୱ ସମୟରେ ଏକ ଚାରିକୋଣିଆ ହଲ ଏହା ସହିତ ସଂଯୁକ୍ତ କରାଯାଇଥିଲା ଖ୍ରୀ:ପୂ: ୩୦୦-୨୦୦ ମଧ୍ୟରେ ତିଆରି ହୋଇଥିବା ଏହି ମନ୍ଦିର ମୁସଲମାନ ଶାସକମାନଙ୍କଦ୍ୱାରା ଭଙ୍ଗା ଯିବା ପରେ ସ୍ଥାନୀୟ ଲୋକମାନଙ୍କ ସହଯୋଗରେ ବାରମ୍ବାର ପୁନର୍ଗଠନ କରାଯାଇଛି ।
୧୨ଶ ଶତାବ୍ଦୀରେ ଲିଖିତ ଜୈନ ପୁରାଣରେ ମେହରୋଉଳି ସହିତ ଯୋଗିନୀପୁରର ନାମ ଉଲ୍ଲେଖ ଅଛି ।
ମହାଭାରତ ଯୁଦ୍ଧ ଶେଷ ହେବା ପରେ ପାଣ୍ଡବମାନେ ଏହି ମନ୍ଦିର ତିଆରି କରିଥିବା ବିଶ୍ୱାସ କରାଯାଏ ।
ଲାଲା ସେଠମଲ ଅନୁସାରେ ମୋଗଲ ସମ୍ରାଟ ଆକବରଙ୍କର ଏହି ମନ୍ଦିର ସହିତ ସଂପୃକ୍ତି ଥିଲା ।
କୁତବ କମ୍ପ୍ଲେକ୍ସରେ ଥିବା ଲୌହ ସ୍ତମ୍ଭଠାରୁ ଏହି ମନ୍ଦିର ଦୂରତା ପ୍ରାୟ ୨୬୦ ଗଜ ଓ ଏହା ତୋମର ରାଜା ଅନଙ୍ଗପାଳ ୧ ୭୩୧ ଖ୍ରୀଷ୍ଟାବ୍ଦରେ ଦିଲ୍ଲୀର ପ୍ରଥମ ଦୁର୍ଗ ସହର ଭାବରେ ତିଆରି କରିଥିଲେ ଯାହାକୁ ୧୧ଶ ଶତାବ୍ଦୀରେ ରାଜା ଅନଙ୍ଗପାଳ ୨ ପରିବର୍ଦ୍ଧିତ କରିଥିଲେ ।
୧୮୨୭ ମସିହାରେ ପୁନର୍ନିମିତ ଏହି ମନ୍ଦିର ଏକ ସାଧା ସିଧା ମନ୍ଦିର ଯେଉଁଥିରେ ଗୋଟିଏ ପ୍ରବେଶ ହଲ ଓ ଗୋଟିଏ ଗର୍ଭଗୃହ ଅଛି ।
ଏହି ଗର୍ଭଗୃହର ଏକ ଶଙ୍ଖ ମର୍ମର କାନ୍ଥ ବିଶିଷ୍ଟ ୨ ଫୁଟ ଗଭୀର କୂପ ଅଛି ।
ସତର ଫୁଟର ଏହି ବର୍ଗାକାର ଗୃହର ସମତଳ ଛାତ ଅଛି ଓ ଉପରେ ଏକ ତାହା ଉପରେ ଏକ ଶିଖର ଅଛି ।
ମନ୍ଦିରର ଚଟାଣ ପ୍ରଥମେ ଲାଲ ପଥରରେ ତିଆରି ହୋଇଥିଲା ଓ ଅଧୁନା ଶଙ୍ଖ ମର୍ମର ପ୍ରସ୍ତରରେ ତିଆରି ହୋଇଛି ।
ଏବେକାର ମନ୍ଦିର ୧୯ଶ ଶତାବ୍ଦୀରେ ପୁନର୍ଗଠିତ ହୋଇଥିଲା ଓ ଏହା ପୁରାତନ ଦେବୀ ମନ୍ଦିର ହୋଇପାରେ ।
ଦିଲ୍ଲୀର ଏକ ଆନ୍ତ-ବିଶ୍ୱାସର ପ୍ରତୀକ ଫୁଲ ୱାଲୋ କି ସୈରରେ ଏହି ମନ୍ଦିର ଭାଗ ନିଏ ।
ଯଶୋଦାଙ୍କର କନ୍ୟା ଯୋଗମାୟା ଥିଲେ ଯିଏ କୃଷ୍ଣ ଙ୍କର ଭଗିନୀ ଓ ଦୂର୍ଗାଙ୍କର ଏକ ଅବତାର ଥିଲେ ।
ରାଷ୍ଟ୍ରକୁଟ ରାଜବଂଶର ଶାସନ କାଳ ପାଖାପାଖି ଷଷ୍ଠ-ତେର ବିଂ ଶତାବ୍ଦୀର ମଧ୍ୟବର୍ତ୍ତୀ ଥିଲା ।
ସେହି କାଳରେ ସେମାନେ ପରସ୍ପର ଘନିଷ୍ଠ ପରନ୍ତୁ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ଜାତୀ ରୂପେ ଶାସନ କରିଥିଲେ ।
ସେମାନଙ୍କ ଜ୍ଞାତ ପ୍ରାଚୀନତମ ଶୀଳା ଲେଖରେ ସପ୍ତମ ଶତାବ୍ଦୀର "ରାଷ୍ଟ୍ରକୁଟ" ତାମ୍ରପତ୍ର ମୁଖ୍ୟ ଅଟେ , ଯେଉଁଥିରେ ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛି ଯେ, "ମାଲବା ପ୍ରାନ୍ତ"ର ମାନପୁରରେ ତାଙ୍କର ସାମ୍ରାଜ୍ୟ ଥିଲା ; ସେହି କାଳର ଅନ୍ୟ "ରାଷ୍ଟ୍ରକୁଟ" ଜାତୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ "ଅଚଳ ପୁର" ର ଶାସକ ତଥା "କନ୍ନୌଜ"ର ଶାସକମାନେ ମଧ୍ୟ ସାମିଲ ଥିଲେ ।
ତାଙ୍କର ମୂଳ ସ୍ଥାନ ତଥା ମୂଳ ବାବଦରେ ବହୁ ଭ୍ରାନ୍ତ ଧାରଣା ପ୍ରଚଳିତ ହୋଇଥିଲା ।
ଅଚଳ ପୁରରେ ଶାସନ କରୁଥିବା "ରାଷ୍ଟ୍ରକୁଟ" ବାଦାମୀ ଚାଳୁକ୍ୟଙ୍କର ଉପନିବେଶ ରୂପେ ସ୍ଥାପିତ ହୋଇଥଲେ କିନ୍ତୁ "ଦାନ୍ତିଦୁର୍ଗ"ର ନେତୃତ୍ତ୍ୱରେ ସେମାନେ ଚାଳୁକ୍ୟ ଶାସକ "କୀର୍ତ୍ତୀବର୍ମନ ଦ୍ୱିତୀୟ"ଙ୍କୁ ସେଠାରୁ ଧକ୍କା ମାରି ବିଦା କରିଦେଇଥିଲେ ତଥା ଆଧୁନିକ "କର୍ଣ୍ଣାଟକ" ପ୍ରାନ୍ତର "ଗୁଲବର୍ଗ"ଙ୍କୁ ନିଜର ମୁଖ୍ୟ ସ୍ଥାନ ରୂପେ ବନେଇଥିଲେ ।
ଏହି ଜାତୀବାଦରେ ମାନ୍ୟଖେତର ରାଷ୍ଟ୍ରକୁଟ ରାଜବଂଶର ନାମରେ ବିଖ୍ୟାତ ହୋଇଗଲା ; ଯାହା ଦକ୍ଷିଣ ଭାରତରେ ୭୫୩ ବିସିରେ ଆସିଥିଲା ।
ଏହି ସମୟରେ ବଙ୍ଗଳାର "ପାଳ ସାମ୍ରାଜ୍ୟ" ଓ ଗୁଜରାଟର "ପ୍ରତିହାର ସାମ୍ରାଜ୍ୟ" ଭାରତୀୟ ଉପ-ମହାଦ୍ବୀପର ପୂର୍ବ ଓ ଉତ୍ତର-ପଶ୍ଚିମ ଭୂ-ଭାଗରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ତୀବ୍ର ଗତିରେ ଆସିଥିଲା ।
ଅନ୍ୟ ରାଜା, "କୃଷ୍ଣ ପ୍ରଥମ" ଏଲୋରାରେ ଚଟ୍ଟାଣକୁ କାଟି କୈଳାସ ମନ୍ଦିର ତିଆରି କରିଥିଲେ ।
ଏହି ରାଜବଂଶର ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଶାସକ "ଅମୋଘବର୍ଷ ପ୍ରଥମ" , ଯିଏ ପାଖାପାଖି 814ରୁ 878 ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଶାସନ କରିଥିଲେ, ସବୁଠାରୁ ପୁରୁଣା ଜ୍ଞାତ କନ୍ନଡ଼ କବିତା "କବିରାଜ ମାର୍ଗ"ର କିଛି ଖଣ୍ଡର ରଚନା କରିଥିଲେ ।
ସେମାନଙ୍କ ଶାସନ କାଳରେ ଜୈନ ଧର୍ମ ଗଣିତଜ୍ଞ ଓ ବିଦ୍ୱାନମାନେ କନ୍ନଡ଼ ଏବଂ ସଂସ୍କୃତ ଭାଷାର ସାହିତ୍ୟରେ ମହତ୍ତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଯୋଗଦାନ ଦେଇଥିଲେ ।
ଅନ୍ୟ ମହତ୍ତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଯୋଗଦାନରେ ମହାରାଷ୍ଟ୍ରରେସ୍ଥିତ "ଏଲୀଫେଣ୍ଟ ଗୁମ୍ଫା"ର ମୂର୍ତିକଳା ତଥା କର୍ଣ୍ଣାଟକରେସ୍ଥିତ କାଶୀ ବିଶ୍ୱନାଥ ଓ ଜୈନ ମନ୍ଦିର ଆଦିରେ ଆସିଥାଏ ।
ଅଷ୍ଟମରୁ ଦଶମ ଶତାବ୍ଦୀର ମଧ୍ୟ କାଳରେ ଗଙ୍ଗାର ଉର୍ବର ବାହ୍ୟ ଭାଗରେସ୍ଥିତ "କନ୍ନୌଜ ରାଜ୍ୟ"ରେ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ହେତୁ ଏକ ତ୍ରି-ଦଳୀୟ ସଂଘର୍ଷ ଚାଲୁଥିଲା, ସେହି ସମୟରେ "କନ୍ନୌଜ" ଉତ୍ତର ଭାରତର ମୁଖ୍ୟ ଅଧିକାର ରୂପେ ସ୍ଥାପିତ ଥିଲା ।
ମାନ୍ୟକ୍ଷେତର ରାଷ୍ଟ୍ରକୁଟ ଅଧିକାରର ଉଚ୍ଚତମ ଶିଖରରେ ତାଙ୍କ ସାମ୍ରାଜ୍ୟ ଉତ୍ତର ଆଡ଼କୁ ଗଙ୍ଗା ଓ ଯମୁନା ନଦୀରୁ ଦକ୍ଷିଣରେ କନ୍ୟାକୁମାରୀ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଥିଲା ।
ଏହା ତାଙ୍କ ରାଜନୈତିକ ବିସ୍ତାର, ବସ୍ତୁକଳା ଉପଲବ୍ଧି ଓ ସାହିତ୍ୟିକ ଯୋଗଦାନର କାଳ ଥିଲା ।
ଏହି ରାଜବଂଶର ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ଶାସକ ହିନ୍ଦୁ ଧର୍ମର ଅନୁଯାୟୀ ଥିଲା, ପରନ୍ତୁ ପରେ ଏହି ରାଜବଂଶ ଜୈନ ଧର୍ମର ପ୍ରଭାବରେ ଆସି ଯାଇଥିଲା ।
ରାଷ୍ଟ୍ରକୁଟ ରାଜବଂଶ ସମ୍ଭବତଃ ମୂଳ ରୂପେ ଦ୍ରାବିଡ଼ କୃଷକ ସମ୍ପ୍ରଦାୟର ଥିଲେ , ଯେଉଁମାନେ ଲାତତାପୁର ପ୍ରତାପୀ ପରିବାରର ଥିଲେ ।
ନିଜ ଶତ୍ରୁ ଚାଳୁକ୍ୟ ବଂଶକୁ ପରାଜିତ କରିଥିବା ରାଷ୍ଟ୍ରକୁଟ ବଂଶର ଶାସନ କାଳରେ ହିଁ ଡକ୍କନ ସାମ୍ରାଜ୍ୟ ଭାରତର ଦ୍ୱିତୀୟ ବଡ଼ ରାଜନୈତିକ ଗୋଷ୍ଠୀ ହୋଇଗଲା , ଯାହା ମାଲବାରୁ କାଞ୍ଚି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରସାରିତ ହୋଇଥିଲା ।
ରାଷ୍ଟ୍ରକୁଟ ରାଜବଂଶ ଦକ୍ଷିଣ ଭାରତ, ମଧ୍ୟ ଭାରତ ଓ ଉତ୍ତର ଭାରତର ବଡ଼ ଭୂ-ଭାଗରେ ଶାସନ କରିଥିବା ରାଜବଂଶ ଥିଲା ।
ଶର୍ମିଲି ୧୯୬୨ ମସିହାରେ ରାଜଶାହୀ ରେଡିଓରେ ଉପସ୍ଥାପିକା ତଥା ନାଟକ କଳାକାର ଭାବରେ କାମ କରିବା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ।
୧୯୭୬ ମସିହାରେ ମହମ୍ମଦ ମହସୀନଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦେଶିତ ଅଗୁନ୍ ନାଟକରେ ସେ ପ୍ରଥମ ଥର ପାଇଁ ମାଆ ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ।
ଶର୍ମିଲି ଅହମଦଙ୍କର ଜନ୍ମ ନାମ ଥିଲା ମାଜେଡା ମଲ୍ଲିକ, ଯିଏକି ୧୯୪୭ ମସିହାର ମଇ ୮ ତାରିଖରେ ମୁର୍ସିଦାବାଦର ବେଲୁର ଚୋକ ଗ୍ରାମରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ।
ଶର୍ମିଲି ଅହମଦ ଜଣେ ବାଂଲାଦେଶୀ ଦୂରଦର୍ଶନ ଏବଂ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଅଭିନେତ୍ରୀ ଥିଲେ ।
ପେଟ୍ରୋଲିଅମ ରପ୍ତାନୀକାରୀ ସଂଗଠନର ଲକ୍ଷ: ସଭ୍ୟ ଦେଶମାନଙ୍କୁ ଏକତ୍ରିତ କରିବା, ଏପରି ପେଟ୍ରୋଲିଅମ ପଲିସି ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରିବା, ଯେପରିକି ତେଲ ମାର୍କେଟ ସର୍ବଦା ସ୍ଥିର ରହିବ ଓ କାର୍ଯ୍ୟଦକ୍ଷ, ଅର୍ଥନୈତିକ ଓ ନିୟମିତ ଯୋଗାଣ ଉପଭୋକ୍ତାଙ୍କୁ କରିବା, ନିର୍ମାତାଙ୍କର ନିୟମିତ ଆମଦାନୀ ହେବ ଓ ଏହି ପେଟ୍ରୋଲିଅମ ଉଦ୍ୟୋଗରେ ପୁଞ୍ଜି ଖଟେଇଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ଭଲ ପ୍ରାପ୍ୟ ମିଳିବ ।
ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ତେଲ ମାର୍କେଟ ବିଷୟର ସାମସ୍ତଙ୍କୁ ସୂଚନା ଦେବା ମଧ୍ୟ ସଂଗଠନର କାମ ରହିବ ।
ଏବେକାର ସଭ୍ୟ ଦେଶମାନଙ୍କର ନାମ ଆଲଜେରିଆ, ଆଙ୍ଗୋଲା , ଇକ୍ୱାଡୋର, ବିଷୁବରେଖୀୟ ଗିନି, ଗାବନ , ଇରାନ, ଇରାକ , କୁଏତ, , ନାଇଜେରିଆ, ଦି ରିପବ୍ଲିକ ଅଫ କଙ୍ଗୋ , ସାଉଦି ଆରବ , ୟୁନାଇଟେଡ଼ ଆରବ ଏମିରଟ, ଓ ଭେନେଜୁଆଲା ।
ଓପେକ ସଂଗଠନ ତିଆରି ଯୋଗୁ ପ୍ରାକୃତିକ ଉପାଦାନମାନଙ୍କର ଜାତୀୟକରଣ ସମ୍ଭବ ହୋଇ ଏକ କ୍ରାନ୍ତିକାରୀ ପରିବର୍ତ୍ତନ ହେଲା ।
ଏହାର ଏକ ଉଲ୍ଲେଖନୀୟ ଭୂମିକା ରହିଲା ଯାହାଦ୍ୱାରା ପୃଥିବୀର ତେଲ ମାର୍କେଟ ଉପରେ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ରହିଲା ।
ସାମାଜିକ ବିପ୍ଲବ ସମୟରେ ତେଲ ଯୋଗାଣର ବ୍ୟବଧାନ ଉପରେ ଏହାର ପ୍ରଭାବ ବେଶ୍ ଜୋରଦାର ରହେ ।
ସନ ୧୯୭୦ର ଏନର୍ଜି ସଙ୍କଟ ସମୟରେ ନାଟକୀୟ ଭାବରେ ତେଲ ଦର ବଢ଼ିବାକୁ ଲାଗିବାରୁ ଓପେକର ରାଜସ୍ୱ ଓ ସମ୍ପତ୍ତି ବୃଦ୍ଧି ଲାଭ କରିବା ଫଳରେ ପୃଥିବୀର ଅର୍ଥନୀତି ଉପରେ ଦୀର୍ଘସ୍ଥାୟୀ ପ୍ରଭାବ ପଡ଼ିଲା ।
ଓପିଇସି, ବା ପେଟ୍ରୋଲିଅମ ରପ୍ତାନୀକାରୀ ସଂଗଠନ ଇଂରାଜୀ ଭାଷାରେ ଏକ ଅନ୍ତଃ-ସରକାରୀ ସଂଗଠନ ଯାହା ଇରାନ, ଇରାକ, କୁଏତ, ସାଉଦି ଆରବ ଓ ଭେନେଜୁଆଲା ଆଦି ପାଞ୍ଚଟି ରାଷ୍ଟ୍ରର ସରକାରଙ୍କଦ୍ୱାରା ସନ ୧୪ ସେପ୍ଟେମ୍ବର ୧୯୬୦ରେ ବାଗଦାଦରେ ସ୍ଥାପିତ ହୋଇଥିଲା ଓ ମୂଖ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟାଳୟ ସନ ୧୯୬୫ରୁ ଅଷ୍ଟ୍ରିଆର ଭିଏନାରେ ରହିଛି ।
ଏଥିରୁ ପୂର୍ବରେ ଦୁଇ-ତୃତୀୟାଂଶ ପାର୍ବତ୍ୟାଞ୍ଚଳ ଏବଂ ପଶ୍ଚିମରେ ଏକ ତୃତୀୟାଂଶରେ ସମତଳ ଅଞ୍ଚଳ ।
ତାଇୱାନ ଅନ୍ତର୍ଗତ କିଛି ଛୋଟ ଦ୍ୱୀପପୁଞ୍ଜ ମଧ୍ୟ ରହିଛି ଯଥା ତାଇୱାନ ପ୍ରଣାଳୀରେ ପେଙ୍ଗୁ ଦ୍ୱୀପପୁଞ୍ଜ, ଚୀନ ଉପକୂଳ ନିକଟ କିନ୍ମେନ ଏବଂ ମ୍ୟାଟସୁ ଦ୍ୱୀପପୁଞ୍ଜ ଏବଂ ଦକ୍ଷିଣ ଚୀନ ସାଗର ଦ୍ୱୀପପୁଞ୍ଜ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ ।
ତାଇୱାନର ମୂଖ୍ୟ ଦ୍ୱୀପଟି ଏକ ଅବନତ ସ୍ତର ଚ୍ୟୁତିଦ୍ୱାରା ସୃଷ୍ଠି ହୋଇଛି।
ଏହା ପୂର୍ବ ଉପକୂଳ ସହିତ ସମାନ୍ତରାଳ ଭାବରେ ପାଞ୍ଚଟି ଦୁର୍ଗମ ପର୍ବତ ଶୃଂଖଳା ଏବଂ ପଶ୍ଚିମ ଭଗରେ ସାମାନ୍ୟ ଢଲୁ ବିଶିଷ୍ଠ ସମତଳ ଭୂମି ଦ୍ୱର ଗଢ଼ା ।
ଏହି ପର୍ବତ ଶୃଂଖଳା ଗଠନ କରିଥିବା ଭୂଚଳନ ସୀମା ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସକ୍ରିୟ ଅଛି ।
ପିପୁଲ୍ସ ରିପବ୍ଲିକ୍ ଅଫ୍ ଚାଇନା ର ଦାବି ଅନୁସାରେ ରିପବ୍ଲିକ୍ ଅଫ୍ ଚୀନ ସରକାର ବେଆଇନ୍ ।