polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ବିସ୍ତୃତ ନୁଆ ଐତିହାସିକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ ଅନେକ ପଣ୍ଡିତ ଯୁକ୍ତି କରନ୍ତି ଯେ ପାଲେଷ୍ଟାଇନ ଶରଣାର୍ଥୀମାନେ ହାଗାନା, ଲେହି ଏବଂ ଇର୍ଗୁନ୍, ଜିଓନିଷ୍ଟ ଅର୍ଦ୍ଧସାମରିକ ଗୋଷ୍ଠୀର କାର୍ଯ୍ୟକଳାପ ଦ୍ୱାରା ପଳାୟନ କରିଥିଲେ କିମ୍ବା ସେମାନଙ୍କୁ ଘଉଡ଼ାଇ ଦିଆଯାଇଥିଲା କିମ୍ବା ବହିଷ୍କାର କରାଯାଇଥିଲା।
ନୂଆ ଐତିହାସିକମାନେ ପାଲେଷ୍ଟାଇନ୍ ଆରବ ଜନସଂଖ୍ୟାକୁ ରହିବା ପାଇଁ ଆରବ ନେତାମାନଙ୍କର ଇଚ୍ଛାର ସଙ୍କେତ ଦେଇଛନ୍ତି।
୧୯୬୦ ଦଶକର ଶେଷ ଭାଗରେ ପିଏଲଓ ଅନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ଆତଙ୍କବାଦର ବ୍ୟବହାର ପାଇଁ କ୍ରମଶଃ କୁଖ୍ୟାତ ହେବାରେ ଲାଗିଲା ।
ପପୁଲାର ଫ୍ରଣ୍ଟ ଫର ଦି ଲିବରେସନ୍ ଅଫ୍ ପାଲେଷ୍ଟାଇନ୍ ଦ୍ୱାରା ଏୟାର ଫ୍ରାନ୍ସ ଫ୍ଲାଇଟ୍ ୧୩୯ର ଅପହରଣ ଏକ ବନ୍ଧକ ଉଦ୍ଧାର ଅଭିଯାନ ସମୟରେ ଶେଷ ହୋଇଥିଲା, ଯେଉଁଠାରେ ଇସ୍ରାଏଲ୍ ର ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ବାହିନୀ ଅଧିକାଂଶ ବନ୍ଦୀଙ୍କୁ ସଫଳତାର ସହ ଉଦ୍ଧାର କରିଥିଲେ।
ଆତ୍ମଘାତୀ ବିସ୍ଫୋରଣକୁ ହାମାସ, ଇସ୍ଲାମିକ ଜିହାଦ ଏବଂ ଅଲ-ଅକ୍ସା ସହିଦ ବ୍ରିଗେଡ୍ ଭଳି ପାଲେଷ୍ଟାଇନ୍ ସଂଗଠନମଧ୍ୟରେ ଏକ କୌଶଳ ଭାବରେ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଇଛି ଏବଂ କେତେକ ଆତ୍ମଘାତୀ ଆକ୍ରମଣକୁ ପାଲେଷ୍ଟାଇନର ୮୪% ସମର୍ଥନ ମିଳିଛି ।
ଇସ୍ରାଏଲରେ ପାଲେଷ୍ଟାଇନ୍ ଆତ୍ମଘାତୀ ଆକ୍ରମଣକାରୀମାନେ ବେସାମରିକ ବସ୍, ରେଷ୍ଟୁରାଣ୍ଟ, ସପିଂ ମଲ୍, ହୋଟେଲ୍ ଏବଂ ବଜାରକୁ ଟାର୍ଗେଟ୍ କରିଛନ୍ତି।
ନେସେଟ୍ ଏବଂ ସୁପ୍ରିମ୍ କୋର୍ଟ ସମେତ ଇସ୍ରାଏଲ ସରକାର ପଶ୍ଚିମ ଜେରୁଜେଲମର "ନୂତନ ସହର"ରେ ଅବସ୍ଥିତ ଏବଂ ୧୯୪୮ ମସିହାରେ ଇସ୍ରାଏଲର ପ୍ରତିଷ୍ଠା ପରଠାରୁ ରହିଛି ।
ଛଅ ଦିନିଆ ଯୁଦ୍ଧରେ ଇସ୍ରାଏଲ ଜୋର୍ଡାନ ନିୟନ୍ତ୍ରିତ ପୂର୍ବ ଜେରୁଜେଲମକୁ ଦଖଲ କରିବା ପରେ ପୂର୍ବ ଜେରୁଜେଲମର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରଶାସନିକ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲା ।
୧୯୮୦ ମସିହାରେ ଇସ୍ରାଏଲ ଜେରୁଜେଲମ ଆଇନ ପାରିତ କରି "ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ଏକଜୁଟ ଜେରୁଜେଲମ ହେଉଛି ଇସ୍ରାଏଲର ରାଜଧାନୀ" ବୋଲି ଘୋଷଣା କଲା ।
ଗାଜା ଉପତ୍ୟକାରେ ହାମାସ ର ଅଧିକାରୀମାନେ ହଜାର ହଜାର ଫତାହ ସଦସ୍ୟ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ଶାସନକୁ ବିରୋଧ କରୁଥିବା ଅନ୍ୟ ପାଲେଷ୍ଟାଇନୀମାନଙ୍କୁ ଅତ୍ୟାଚାର କରି ହତ୍ୟା କରିଛନ୍ତି।
ପାଲେଷ୍ଟାଇନ ମଧ୍ୟରେ ହୋଇଥିବା ହିଂସାକୁ କେତେକ ସମୀକ୍ଷକ ଗୃହଯୁଦ୍ଧ ବୋଲି ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଥିଲେ।
ଏପ୍ରିଲ ୨୦୨୧ରେ ହ୍ୟୁମାନ ରାଇଟ୍ସ ୱାଚ୍ ରିପୋର୍ଟ 'ଏ ଥ୍ରେସହୋଲ୍ଡ କ୍ରସ୍' ପ୍ରକାଶ ପାଇବା ପରଠାରୁ ଇସ୍ରାଏଲ, ପଶ୍ଚିମ ତଟ ଏବଂ ଗାଜାରେ ରହୁଥିବା ପାଲେଷ୍ଟାଇନୀଙ୍କ ପ୍ରତି ଇସ୍ରାଏଲର ନୀତି ଏବେ ରଙ୍ଗଭେଦ ଅପରାଧ ବୋଲି ଅଭିଯୋଗ ଜୋର ଧରିଛି।
୧ ଫେବୃଆରୀ ୨୦୨୨ରେ ଆମ୍ନେଷ୍ଟି ଇଣ୍ଟରନ୍ୟାସନାଲ ଦ୍ୱାରା ଇସ୍ରାଏଲର ପାଲେଷ୍ଟାଇନ ବିରୋଧରେ ରଙ୍ଗଭେଦ: କ୍ରୁର ସିଷ୍ଟମ ଅଫ ଡୋମିନେସନ ଆଣ୍ଡ କ୍ରାଇମ ଆଗେନଷ୍ଟ ହ୍ୟୁମାନିଟି ଶୀର୍ଷକ ଏକ ରିପୋର୍ଟ ପ୍ରକାଶ ପାଇଥିଲା ।
ବିଫଳ ଶିଖର ସମ୍ମିଳନୀ ପରେ ୨୦ ମସିହା ଅଗଷ୍ଟ ଓ ସେପ୍ଟେମ୍ବର ମାସ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପାଲେଷ୍ଟାଇନ ଓ ଇସ୍ରାଏଲ ଆଲୋଚନାକାରୀମାନେ ନିଜ ନିଜ ସ୍ଥିତି ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ବ୍ୟବଧାନକୁ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ ଛୋଟ ଛୋଟ ଗୋଷ୍ଠୀରେ ବୈଠକ ଜାରି ରଖିଥିଲେ ।
ସେପ୍ଟେମ୍ବର ଶେଷରେ ଦ୍ବିତୀୟ ଇନ୍ତିଫାଡା ର ଆବିର୍ଭାବ ଯୋଗୁଁ କ୍ଲିଣ୍ଟନଙ୍କ ଆମେରିକା ପ୍ରସ୍ତାବ ଉପସ୍ଥାପନରେ ବିଳମ୍ବ ହୋଇଥିଲା ।
୨୦୦୮ ର ଶେଷ ଭାଗ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଇସ୍ରାଏଲ ଗାଜା ଉପରେ ଅପରେସନ୍ କାଷ୍ଟ ଲିଡ୍ ଆରମ୍ଭ କରିବା ପରେ ଇସ୍ରାଏଲ ଏବଂ ହାମାସ ମଧ୍ୟରେ ଉତ୍ତେଜନା ବୃଦ୍ଧି ପାଇଥିଲା, ଯେଉଁଥିରେ ହଜାର ହଜାର ସାଧାରଣ ନାଗରିକ ପ୍ରାଣ ହରାଇଥିଲେ ଏବଂ କୋଟି କୋଟି ଡଲାର ର କ୍ଷୟକ୍ଷତି ହୋଇଥିଲା ।
ଫେବ୍ରୁଆରି ୨୦୦୯ ବେଳକୁ ଉଭୟ ପକ୍ଷ ମଧ୍ୟରେ ଅନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ମଧ୍ୟସ୍ଥତା ସହ ଅସ୍ତ୍ରବିରତି ସ୍ୱାକ୍ଷରିତ ହୋଇଥିଲା, ଯଦିଓ ହିଂସା କାଣ୍ଡ ଜାରି ରହିଥିଲା।
ଓସ୍ଲୋ ଚୁକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ, ସୁରକ୍ଷା ପଦକ୍ଷେପ ସ୍ୱରୂପ ଇସ୍ରାଏଲ ପାଲେଷ୍ଟାଇନ ଅଞ୍ଚଳରେ ଥିବା ସମସ୍ତ ସ୍ଥଳ, ସମୁଦ୍ର ଏବଂ ବାୟୁସୀମା କ୍ରସିଂ ଉପରେ ନିଜର ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ଏବଂ ଆମଦାନୀ ଏବଂ ରପ୍ତାନି ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ସ୍ଥିର କରିବାର ଅଧିକାର ଉପରେ ଜୋର ଦେଇଛି।
ସାମରିକ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ସାମଗ୍ରୀ ଏବଂ ସମ୍ଭାବ୍ୟ ବିପଜ୍ଜନକ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ଅଞ୍ଚଳରେ ପ୍ରବେଶକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିବାକୁ ଇସ୍ରାଏଲକୁ ଏହା ସକ୍ଷମ କରିବା ।
ଜୁନ୍ ୨୦୦୭ ମଧ୍ୟଭାଗରୁ, ପଶ୍ଚିମ ତଟରେ ନିରାପତ୍ତା ସମସ୍ୟାର ମୁକାବିଲା ପାଇଁ ଇସ୍ରାଏଲର ପ୍ରାଥମିକ ମାଧ୍ୟମ ହେଉଛି ପାଲେଷ୍ଟାଇନ କର୍ତ୍ତୃପକ୍ଷଙ୍କ ସୁରକ୍ଷା ବାହିନୀର ଯୁକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ର ଆମେରିକା ଦ୍ୱାରା ପ୍ରାୟୋଜିତ ପ୍ରଶିକ୍ଷଣ, ସଶସ୍ତ୍ର ଏବଂ ପାଣ୍ଠି ସହିତ ସହଯୋଗ କରିବା ଏବଂ ଅନୁମତି ଦେବା, ଯାହା ଇସ୍ରାଏଲ ସହାୟତାରେ ହାମାସର ପଶ୍ଚିମ ତଟ ସମର୍ଥକମାନଙ୍କୁ ଦମନ କରିବାରେ ମୁଖ୍ୟତଃ ସଫଳ ହୋଇଛି ।
ଅନେକ ବିଦେଶୀ ରାଷ୍ଟ୍ର ଏବଂ ଅନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ସଂଗଠନ ପାଲେଷ୍ଟାଇନ୍ ଏବଂ ଇସ୍ରାଏଲ ଜଳ କର୍ତ୍ତୃପକ୍ଷଙ୍କ ସହ ଦ୍ୱିପାକ୍ଷିକ ଚୁକ୍ତି ସ୍ଥାପିତ କରିଛନ୍ତି।
୨୦୦୩ ଜୁଲାଇରେ ଅନେକ ଆତ୍ମଘାତୀ ବିସ୍ଫୋରଣ ଏବଂ ଆତଙ୍କବାଦୀ ଆକ୍ରମଣ ପରେ ଇସ୍ରାଏଲ ସରକାର ସୁରକ୍ଷା ପ୍ରତିବନ୍ଧକ ନିର୍ମାଣ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ।
ଇସ୍ରାଏଲ ଏବଂ ପଶ୍ଚିମ ତଟ ମଧ୍ୟରେ ଗ୍ରୀନ୍ ଲାଇନର ଉତ୍ତର ଭାଗରେ ସୁରକ୍ଷା ପ୍ରତିବନ୍ଧକକୁ ଇସ୍ରାଏଲର ମେଣ୍ଟ ସରକାର ଅନୁମୋଦନ କରିଛନ୍ତି।
ଆଇଡିଏଫ ଅନୁଯାୟୀ, ବାଡ଼ ଲଗାଇବା ପରଠାରୁ ଆତଙ୍କବାଦୀ କାର୍ଯ୍ୟକଳାପ ପ୍ରାୟ ୯୦% ହ୍ରାସ ପାଇଛି।
ଅଧିକୃତ ପାଲେଷ୍ଟାଇନ ଅଞ୍ଚଳ ହେଉଛି ପୂର୍ବ ଜେରୁଜେଲମ୍ ସମେତ ପଶ୍ଚିମ କୂଳ ଏବଂ ଗାଜା ଷ୍ଟ୍ରିପ୍ କୁ ବୁଝାଇବା ପାଇଁ ଜାତିସଂଘ ଦ୍ୱାରା ବ୍ୟବହୃତ ଶବ୍ଦ - ୧୯୬୭ ଛଅ ଦିନିଆ ଯୁଦ୍ଧ ସମୟରେ ଇସ୍ରାଏଲ ଦ୍ୱାରା ଦଖଲ କରାଯାଇଥିବା ଅଞ୍ଚଳ, ଯାହା ପୂର୍ବରୁ ଇଜିପ୍ଟ ଏବଂ ଜୋର୍ଡାନ ଦ୍ୱାରା ନିୟନ୍ତ୍ରିତ ଥିଲା ।
ଇସ୍ରାଏଲ ନିୟନ୍ତ୍ରଣରେ ଥିବା ଖ୍ରୀଷ୍ଟିଆନ ଓ ମୁସଲମାନ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନର କଲ୍ୟାଣ କୁ ନେଇ ପାଲେଷ୍ଟାଇନ୍ ଚିନ୍ତା ପ୍ରକଟ କରିଛି।
ଏହାବ୍ୟତୀତ କିଛି ପାଲେଷ୍ଟାଇନ୍ ଓକିଲ ବୟାନ ଦେଇ ଅଭିଯୋଗ କରିଛନ୍ତି ଯେ ମସଜିଦ ଭୁଶୁଡ଼ିବା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ପଶ୍ଚିମ ପ୍ରାଚୀର ଟନେଲକୁ ପୁନଃ ଖୋଲାଯାଇଥିଲା।
ଏହି ଅଞ୍ଚଳ ସହିତ ଉଭୟ ପକ୍ଷର ଐତିହାସିକ ସମ୍ପର୍କକୁ ଅଣଦେଖା କରି, ପ୍ରଚାରକ ମାନଚିତ୍ର ଶିଖାଇ ବା ସେମାନଙ୍କ ପିଲାମାନଙ୍କୁ ଦିନେ ସଶସ୍ତ୍ର ବାହିନୀରେ ଯୋଗ ଦେବା ପାଇଁ ପ୍ରୋତ୍ସାହିତ କରି ସେମାନଙ୍କ ପିଲାମାନଙ୍କୁ ଉତ୍ସାହିତ କରିବା ପାଇଁ ତୃତୀୟ ପକ୍ଷ ସମାଲୋଚନା କରିଛନ୍ତି।
ନିମ୍ନଲିଖିତ ସ୍ଥିତି ଗୁଡ଼ିକ ହେଉଛି ଦୁଇ ଦଳର ସରକାରୀ ପଦବୀ; ତେବେ ଏହା ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଯେ କୌଣସି ଦଳ ଗୋଟିଏ ବି ସ୍ଥାନରେ ନାହାନ୍ତି।
ଉଭୟ ଇସ୍ରାଏଲ ଏବଂ ପାଲେଷ୍ଟାଇନ ପକ୍ଷରେ ଉଭୟ ମଧ୍ୟମ ଓ ଉଗ୍ରବାଦୀ ସଂଗଠନ ସହିତ ଡୋଭିଶ ଏବଂ ହକିଶ ସଂଗଠନ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ ।
ହାଇଫା ୟୁନିଭର୍ସିଟି ଦ୍ୱାରା କରାଯାଇଥିବା ଏକ ଅଧ୍ୟୟନ ଅନୁଯାୟୀ, ପ୍ରତି ପାଞ୍ଚ ଜଣ ଇସ୍ରାଏଲବାସୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ ପାଲେଷ୍ଟାଇନ୍ ଆତଙ୍କବାଦୀ ଆକ୍ରମଣରେ ଜଣେ ସମ୍ପର୍କୀୟ କିମ୍ବା ବନ୍ଧୁଙ୍କୁ ହରାଇଛନ୍ତି।
ପାଲେଷ୍ଟାଇନ ରାଷ୍ଟ୍ରକୁ ଅନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ମାନ୍ୟତା ଦେବା ପାଇଁ ପିଏଲଓର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟକୁ ଇସ୍ରାଏଲ ଏକ ଉତ୍ତେଜନାମୂଳକ "ଏକତରଫା" କାର୍ଯ୍ୟ ଭାବରେ ବିବେଚନା କରେ ଯାହା ଓସ୍ଲୋ ଚୁକ୍ତି ସହିତ ଅସଙ୍ଗତ ।
ତେବେ ୧୯୭୨ ଅଲିମ୍ପିକ୍ କ୍ରୀଡ଼ା ରେ ୧୧ ଜଣ ଇସ୍ରାଏଲ ଆଥଲେଟଙ୍କୁ ଧରିବା ଏବଂ ଶେଷରେ ହତ୍ୟା କରିବା ସବୁଠାରୁ ଜଣାଶୁଣା ଏବଂ କୁଖ୍ୟାତ ଆତଙ୍କବାଦୀ କାର୍ଯ୍ୟକଳାପ ମଧ୍ୟରୁ ଅନ୍ୟତମ ।
କିଛି ପାଲେଷ୍ଟାଇନ୍ ଇସ୍ରାଏଲ ବିରୋଧରେ ସଂଘର୍ଷ ବାହାନାରେ ସାରା ବିଶ୍ୱରେ ହିଂସାତ୍ମକ କାର୍ଯ୍ୟ କଳାପ କରିଛନ୍ତି।
ପାଲେଷ୍ଟାଇନ୍ ଏବଂ ଅନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ଲେଖକମାନେ ବିଭିନ୍ନ ଆଧାରରେ ପାଲେଷ୍ଟାଇନ୍ ଶରଣାର୍ଥୀଙ୍କ ପ୍ରତ୍ୟାବର୍ତ୍ତନ ଅଧିକାରକୁ ଯୁକ୍ତିଯୁକ୍ତ କରିଛନ୍ତି:
ପ୍ରାଣଗାରି ଲିପିରେ ସଂସ୍କୃତ ଭାଷାରେ କଲସନ ମନ୍ଦିରର ଶିଳାଲେଖରେ ସେହି ମନ୍ଦିର ୭୭୮ ମସିହାରେ ତିଆରି ହୋଇଥିବା ଲେଖାଅଛି ‘ଗୁରୁ ସାଙ୍ଗ ରାଜା ଶୈଳେନ୍ଦ୍ରବମକାଂତିଲେକ ଇଚ୍ଛା ଅନୁସାରେ ବୋଧିଷତ୍ୱ ତାରାଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ମହାରାଜା ପନଙ୍ଗକରଣ ଏକ ପବିତ୍ର କୋଠା ଓ ବୌଦ୍ଧ ଭିକ୍ଷୁମାନଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ଏକ ବିହାର ତିଆରି କରିଥିଲେ ।
ଏଥିରୁ ଜଣାପଡ଼େ, କଲସନ ମନ୍ଦିରର ସେବା କରୁଥିବା ଭିକ୍ଷୁମାନଙ୍କ ନିମନ୍ତେ କାନ୍ଦି ଶାଢ଼ୀ ତିଆରି ହୋଇଥିଲା ।
ସାରି ମନ୍ଦିର, ଅନ୍ୟ ନାମ “କାନ୍ଦି ବେଣ୍ଡନ” ଏକ ଅଷ୍ଟମ ଶତାବ୍ଦୀରେ ନିର୍ମିତ ବୁଦ୍ଧ ମନ୍ଦିର ଯାହା ଇଣ୍ଡୋନେସିଆର ଯୋଗ୍ୟା ବିଶେଷ ସ୍ଥାନରେ ଥିବା ସଲେମାନ ରିଜେନ୍ସିର ଟିର୍ତୋମାରତାନି ଗ୍ରାମର ଦୁସୁନ ବେଣ୍ଡାନରେ ଅବସ୍ଥିତ ।
ଏହା ଏକ ଦୁଇ ମହଲା ବିଶିଷ୍ଟ ଘର ଯେଉଁଥିରେ କାଠରେ ନିର୍ମିତ ବିମ, ଚଟାଣ, ଶିଡ଼ି, ଝରକା ଓ କବାଟ ଲାଗିଛି କିନ୍ତୁ ଅର୍ଗାନିକ ସାମଗ୍ରୀରେ ତିଆରି ହୋଇଥିବା ହେତୁ ନଷ୍ଟ ହୋଇଗଲାଣି ।
ପ୍ରଥମେ ଏହି ଘର ବୌଦ୍ଧ ଭିକ୍ଷୁମାନଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ତିଆରି ହୋଇଥିଲା ଯାହାକୁ ବିହାର ବୌଦ୍ଧ ମୋନସଟେରୀ କୁହାଯାଉଥିଲା ।
ଜାଭା ଭାଷାରେ ସାରି ବା ସାରେ ଅର୍ଥ ଶୟନ ଓ ସେହି କାରଣ ନିମନ୍ତେ ତିଆରି ହୋଇଥିବା ପ୍ରମାଣ ମିଳୁଛି ।
ଅନ୍ୟ କେତେକ ମତରେ ତଳ ମହଲା ପୂଜା ଓ ଧ୍ୟାନ ନିମନ୍ତେ ଥିଲା ଓ ଉପରେ ମହଲା ବିଶ୍ରାମ ତଥା ଶୟନ ପାଇଁ ଥିଲା ।
ବୁଦ୍ଧ ବିଗ୍ରହ ତ୍ରିଭଙ୍ଗ ଠାଣିରେ ବସି ଛନ୍ତି ଲାଲ ଓ ନୀଳ ପଦ୍ମ ଧରିଛନ୍ତି ।
ସେବା ଆରମ୍ଭରୁ, ଏହା ଉଚ୍ଚ ବିଭାଗରେ ଟ୍ରେନ୍ ସହିତ ସମସ୍ୟାଗୁଡିକର ସମ୍ମୁଖୀନ ହୋଇଥିଲା, ଯାହା ଡେରାଲ ଚିନ୍ତା ଉପରେ ଗତି ହ୍ରାସ କରିବାକୁ ବାଧ୍ୟ କରିଥିଲା ।
ସତର ମାସ ପରେ, ବୈଷୟିକ ଏବଂ ଗଠନମୂଳକ ତ୍ରୁଟିର ମରାମତି ପାଇଁ ଆଟଲାଲକୋ - ଟ୍ଲାହୁକ୍ ବିଭାଗ, ଯେଉଁଠାରେ ତେଜୋନକୋ ଏବଂ ଅଲିଭୋସ୍ ଷ୍ଟେସନ୍ ଅବସ୍ଥିତ, ୨୦ ମାସ ପାଇଁ ବନ୍ଦ ରହିଥିଲା ।
ଏହାର ଉଦ୍ଘାଟନ ପରଠାରୁ, ରେଖା ବ ଯାନ୍ତ୍ରିକ ଷୟିକ ଏବଂ ଗଠନମୂଳକ ସମସ୍ୟା ଉପସ୍ଥାପନ କରିଥିଲା, ଯାହାଫଳରେ ୨୦୧୪ ଏବଂ ୨୦୧୫ ମଧ୍ୟରେ ଆଂଶିକ ବନ୍ଦ ହୋଇଯାଇଥିଲା ଯେଉଁଠାରେ ଦୁର୍ଘଟଣା ଘଟିଥିଲା ।
୨୦୧୭ ପୁଏବଲା ଭୂକମ୍ପ ପରେ ଏହି ସ୍ପାନ୍ ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଇଥିଲା ଏବଂ ଏହାକୁ କିଛି ମାସ ମଧ୍ୟରେ ମରାମତି କରାଯାଇଥିଲା ।
ଦୁଇ ବର୍ଷ ପରେ ପଡୋଶୀମାନେ ରିପୋର୍ଟ କରିଥିଲେ ଯେ ସମସ୍ୟାଗୁଡିକ ବିଦ୍ୟମାନ ଅଛି।
ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିଥିବା ୨୪ ଜଣଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ୨୧ ଜଣ ଘଟଣାସ୍ଥଳରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିଥିବା ବେଳେ ଅନ୍ୟ ତିନିଜଣ ଡାକ୍ତରଖାନାରେ ମୃତ ଘୋଷଣା କରିଛନ୍ତି।
ପୁଣ୍ଡଳିକ ପିତା ଜାଣୁଦେବ ଓ ମାତା ସତ୍ୟବତୀଙ୍କର ପ୍ରିୟ ପୁତ୍ର ଥିଲା କିନ୍ତୁ ବିବାହ ପରେ ତାହାର ମତି ପରିବର୍ତ୍ତନ ହୋଇ ଖରାପ ବ୍ୟବହାର କଲା ।
ଏପରି ବ୍ୟବହାରରେ ଅତିଷ୍ଠ ହୋଇ ପିତାମାତା କାଶୀରେ ଯାଇ ରହିବାକୁ ଇଚ୍ଛା ପ୍ରକାଶ କଲେ ।
ସନ୍ଧ୍ୟାରେ ନିଜେ ଥକ୍କା ମେଣ୍ଟେଇବା ବେଳେ ଘୋଡ଼ାଙ୍କ ଯତ୍ନ ନେବାକୁ ହୁକୁମ ଦେଲା ।
ରାତିରେ ନିଦ୍ରା ଭଙ୍ଗ ହୋଇ ପୁଣ୍ଡଳିକ ଦେଖିଲା, କେତେକ ଯୁବତୀ ମଇଳା ପୋଷାକ ପିନ୍ଧି ଆଶ୍ରମ ଭିତରକୁ ଗଲେ ।
ସେମାନେ ଆଶ୍ରମକୁ ସଫା କଲେ, ପାଣି ଆଣିଲେ ଓ ସାଧୁଙ୍କ ଲୁଗାପଟା ସଫା କରି ପ୍ରାର୍ଥନା ଗୃହକୁ ଗଲେ ।
ଏହା ସ୍ୱପ୍ନ କି ସତ୍ୟ ପରୀକ୍ଷା କରିବାକୁ ପରଦିନ ରାତିରେ ଛକି ରହିଲା ଓ ସେମାନେ ପୁନଶ୍ଚ ଆସିଲେ ।
ନିଜକୁ ସେମାନେ ଗଙ୍ଗା ଓ ଯମୁନା କହିଲେ ଓ କହିଲେ ତୁମେ ଅତିଶୟ ପାପୀ ଯେହେତୁ ପିତାମାତାଙ୍କୁ ଦୁର୍ବ୍ୟବହାର କରୁଛ ।
ଏକଥା ଶୁଣି ପୁଣ୍ଡଳିକର ଚୈତନ୍ୟୋଦୟ ହେଲା ଓ ପିତାମାତାଙ୍କୁ ଭଲ ବ୍ୟବହାର ଦେଖେଇଲା ।
ପିତାମାତାଙ୍କ ଭକ୍ତିରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ ପିତା ମାତାଙ୍କୁ ଖାଦ୍ୟ ପରସିଲା ସମୟରେ ବିଷ୍ଣୁ ତାଙ୍କୁ ଆଶୀର୍ବାଦ କରିବାକୁ ଆସି ଘର କବାଟ ବାଡ଼େଇଲେ ।
ବିଠୋବାଙ୍କ ସହିତ ତାଙ୍କ ପତ୍ନୀ ରୁକ୍ମିଣୀଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ସେଠାରେ ପୂଜା କରାଗଲା ।
ବିଠୋବା ମନ୍ଦିର, ବିଠୋବା-ରୁକ୍ମିଣୀ ମନ୍ଦିର ନାମରେ ମଧ୍ୟ ଜଣାଶୁଣା , ଭାରତର ମହାରାଷ୍ଟ୍ର ପ୍ରଦେଶର ପନ୍ଧରପୁରରେ ଅବସ୍ଥିତ ଏକ ହିନ୍ଦୁ ମନ୍ଦିର ।
ଐତିହାସିକ ବ୍ୟକ୍ତି ପୁଣ୍ଡାଳିକଙ୍କ ପ୍ରରୋଚନାରେ ମହାରାଷ୍ଟ୍ରର ହୟେଶାଲା ସାମ୍ରାଜ୍ୟର ରାଜା ବିଷ୍ଣୁବର୍ଦ୍ଧନ ଏହି ମନ୍ଦିର ନିର୍ମାଣ କରେଇଥିଲେ ।
ଏହି ମନ୍ଦିରର ରକ୍ଷଣାବେକ୍ଷଣ ନିମନ୍ତେ ୧୨୩୭ ମସିହାରେ ରାଜା ବୀର ସୋମେଶ୍ୱର ଏକ ଗ୍ରାମ ଦାନ କରିଥିବା କଥା ମନ୍ଦିରର ଏକ ଶିଳାଲେଖରେ ଲିପିବଦ୍ଧ ଅଛି ।
ଶାୟାନି ଏକାଦଶୀ ଓ କାର୍ତ୍ତିକ ଏକାଦଶୀ ଦିନ ଲୋକମାନେ ଦଳ ଦଳ ହୋଇ ଡିଣ୍ଡି ଶୋଭାଯାତ୍ରାରେ ମନ୍ଦିରକୁ ଯାତ୍ରା କରନ୍ତି ।
ପନ୍ଧରପୁରର ଚନ୍ଦ୍ରଭାଗା ନଦୀରେ ବୁଡ଼ ପକେଇଲେ ସକଳ ପାପ ନାଶ ହେଉଥିବା ବିଶ୍ୱାସ କରାଯାଏ ।
ଭାରତରେ ୧୯୧୪ ମଇ ମାସରୁ ପ୍ରଥମ କରି ମହିଳା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପଛୁଆ ଜାତିମାନଙ୍କୁ ଏଠାରେ ପୂଜକ ହେବାକୁ ଅନୁମତି ଦିଆଗଲା।
କୌଣସି ଉତ୍ତର ନ ପାଇ ସେ ଠାକୁରଙ୍କ ପାଦ ଉପରେ ନିଜ ମୁଣ୍ଡ ପିଟିବାକୁ ଲାଗିଲେ ।
ତାଙ୍କର ଭକ୍ତି ଓ ରୁଚି ଦେଖି ପ୍ରଭୁ ସେଠାରେ ଉପସ୍ଥିତ ହୋଇ ନୈବେଦ୍ୟ ଖାଇଲେ ଓ ନାମଦେବଙ୍କୁ ଆଶୀର୍ବାଦ କଲେ ।
ତାଙ୍କ ମନ୍ଦିରର ପ୍ରଥମ ପାହାଚରେ ସେ ପାଦ ରଖିବାକୁ ନାମଦେବ ଅନୁରୋଧ କଲେ ଓ ଏହାଦ୍ୱାରା ମନ୍ଦିର ଭିତରକୁ ଯାଇ ଦର୍ଶନ କରିବା ପୂର୍ବରୁ ସମସ୍ତ ଭକ୍ତ ତାଙ୍କର ଚରଣ ସ୍ପର୍ଶ ପାଇପାରିବେ ।
ସପ୍ତଦଶ ଶତାବ୍ଦୀରେ ତୁକାରାମ ସେହି ମନ୍ଦିରରେ ତାଙ୍କର ଶେଷ ଦିନଗୁଡ଼ିକ ବିତେଇଥିବା ବିଶ୍ୱାସ କରାଯାଏ ।
ମନ୍ଦିର କେତେକ ଭାଗ ଦ୍ୱାଦଶ ଓ ତ୍ରୟୋଦଶ ଶତାବ୍ଦୀରେ ନିର୍ମିତ ହୋଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ ସପ୍ତଦଶ ଶତାବ୍ଦୀରେ ତିଆରି ହୋଇଥିବା ସୂଚନା ମିଳେ ଯାହା ଦାକ୍ଷିଣାତ୍ୟ ପଦ୍ଧତିରେ ତିଆରି ହୋଇଥିବା ଦେଖାଯାଏ ।
ସ୍ତନ୍ୟପାନ କରୁଥିବା ମହିଳାଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ୬୧% ରକ୍ତହୀନତା ବୋଲି ଜଣାପଡିଛି, ଯେତେବେଳେ ୫୨% ଗର୍ଭବତୀ ମହିଳା ରକ୍ତହୀନ ଥିଲେ।
ରକ୍ତହୀନତାର ପ୍ରାଦୁର୍ଭାବ ହ୍ରାସ ପାଇଥିବା ଜଣାପଡିଛି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ବିଦ୍ୟାଳୟଶିକ୍ଷା ନଥିବା ୫୨% ମହିଳା ୧୨ କିମ୍ବା ଅଧିକ ବର୍ଷ ବିଦ୍ୟାଳୟ ଶିକ୍ଷା ଗ୍ରହଣ କରୁଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ୫୯% ବିଦ୍ୟାଳୟ ଶିକ୍ଷା ଗ୍ରହଣ କରୁନାହାଁନ୍ତି ।
ଗ୍ରାମାଞ୍ଚଳର ମହିଳାମାନଙ୍କ ତୁଳନାରେ ସହରାଞ୍ଚଳ ମହିଳାମାନେ ମାତ୍ର ସାମାନ୍ୟ କମ୍ ରକ୍ତହୀନ ଥିବାବେଳେ ଛତିଶଗଡ଼, ବିହାର, ଗୁଜରାଟ, ଝାଡ଼ଖଣ୍ଡ, ଓଡ଼ିଶା, ପଶ୍ଚିମବଙ୍ଗ, ଆସାମ ଏବଂ ତ୍ରିପୁରା ରାଜ୍ୟରେ ୬୦%ରୁ ଅଧିକ ମହିଳା ରକ୍ତହୀନତା ବୋଲି ଜଣାପଡିଛି ।
ସେଭ୍ ଦି ଚିଲ୍ଡ୍ରେନ୍ଦ୍ୱାରା ରିପୋର୍ଟ କରାଯାଇଛି ଯେ ଏହା ମୁଖ୍ୟତଃ ପିଲାମାନଙ୍କ ପୁଷ୍ଟିହୀନତା ହେତୁ ହୋଇଥାଏ ।
ଏକ ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ, ଭାରତରେ ୫ ବର୍ଷରୁ କମ୍ ବୟସର ଶିଶୁଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁର ୬୮% ପୁଷ୍ଟିହୀନତା କାରଣରୁ ହୋଇଛି।
ପୁଷ୍ଟିକର ଶିଶୁମାନଙ୍କର ବୃଦ୍ଧି ହାରକୁ ଏକତ୍ର କରିବା ପାଇଁ ଭାରତ ସରକାର ଅନେକ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ ଆରମ୍ଭ କରିଛନ୍ତି।
ବିଶେଷକରି -19 ମହାମାରୀକୁ ଅନୁସରଣ କରି ପୁଷ୍ଟିକର ଆବଶ୍ୟକତା ପରିଚାଳନା କରିବାକୁ ବିଶେଷଜ୍ଞମାନେ ପରାମର୍ଶ ଦେଇଛନ୍ତି ଯେ ପୁଷ୍ଟିକର ସୁରକ୍ଷା ଦିଗରେ ଭାରତ କିପରି କାର୍ଯ୍ୟ କରିପାରିବ।
ଆଶା କରାଯାଉଛି ଯେ ସାମାଜିକ-ଅର୍ଥନୈତିକ କଲ୍ୟାଣରେ ଉନ୍ନତି ସହିତ ଶିଶୁ ପୁଷ୍ଟିକର ଖାଦ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ ଉନ୍ନତି ଆସିବ ।
ଜନସଂଖ୍ୟା ଏବଂ ଅର୍ଥନୀତି ଦୃଷ୍ଟିରୁ ଭାରତ ହେଉଛି ଦ୍ରୁତ ଅଭିବୃଦ୍ଧିଶୀଳ ଦେଶମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଅନ୍ୟତମ, ୧୩୬ କୋଟି ଜନସଂଖ୍ୟାରେ ବାର୍ଷିକ ୧.୫%-୧.୭% ବୃଦ୍ଧି ପାଉଛି ।
ଦାରିଦ୍ର୍ୟରେ ରହୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ମିଶ୍ରଣ ଏବଂ ଭାରତର ସାମ୍ପ୍ରତିକ ଅର୍ଥନୈତିକ ଅଭିବୃଦ୍ଧି ଦୁଇ ପ୍ରକାରର ପୁଷ୍ଟିହୀନତାର ସହ-ଆବିର୍ଭାବ ଘଟାଇଛି: ଅପୁଷ୍ଟିହୀନତା ଏବଂ ଅତ୍ୟଧିକ ପୁଷ୍ଟିହୀନତା ।
ଏହା ବ୍ୟତୀତ, ପୁଷ୍ଟିକର ଅଭାବଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିମାନେ କାର୍ଯ୍ୟରେ କମ୍ ଉତ୍ପାଦନଶୀଳ ହୋଇଥାନ୍ତି ।
ଗବେଷଣାରୁ ଜଣାପଡିଛି ଯେ ଗର୍ଭାବସ୍ଥାରେ ପୁଷ୍ଟିହୀନତା ଶିଶୁର ଭବିଷ୍ୟତ ରୋଗ, ଶାରୀରିକ ପ୍ରତିରୋଧ ଏବଂ ଜ୍ଞାନଗତ ଦକ୍ଷତା ହ୍ରାସ ହେବାର ଆଶଙ୍କା ବୃଦ୍ଧି କରିଥାଏ ।
ଭାରତ ସରକାର ୧୯୭୫ରେ ଇଣ୍ଟିଗ୍ରେଟେଡ୍ ଶିଶୁ ବିକାଶ ସେବା ନାମକ ଏକ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ।
ମହିଳା ଏବଂ ଶିଶୁ ବିକାଶ ମନ୍ତ୍ରଣାଳୟ ମାଧ୍ୟମରେ ଭାରତ କେନ୍ଦ୍ର ସରକାରଙ୍କଦ୍ୱାରା ପରିଚାଳିତ, ଗ୍ରାମାଞ୍ଚଳ, ସହରାଞ୍ଚଳ ଏବଂ ଆଦିବାସୀ ଜନଜାତିଙ୍କୁ ଟାର୍ଗେଟ କରି ଏହା ୭ କୋଟିରୁ ଅଧିକ ଛୋଟ ପିଲା ଏବଂ ୧.୬ କୋଟି ଗର୍ଭବତୀ ଏବଂ ସ୍ତନ୍ୟପାନ କରାଉଥିବା ମା'ଙ୍କ ନିକଟରେ ପହଞ୍ଚିଛି।
ଭୌଗୋଳିକ ଅଞ୍ଚଳ ଦୃଷ୍ଟିରୁ ମଧ୍ୟପ୍ରଦେଶ, ଝାଡ଼ଖଣ୍ଡ, ଆନ୍ଧ୍ରପ୍ରଦେଶ ଏବଂ ବିହାରରେ ଅଳ୍ପ ପୁଷ୍ଟିକର ଖାଦ୍ୟହାର ବହୁତ ଅଧିକ ।
ସର୍ବନିମ୍ନ ପ୍ରତିଶତ ଅଣ୍ଡର-ନ୍ୟୁଟ୍ରିସନ୍ ଥିବା ରାଜ୍ୟଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟରେ ମିଜୋରାମ, ସିକ୍କିମ୍, ମଣିପୁର, କେରଳ, ପଞ୍ଜାବ ଏବଂ ଗୋଆ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ, ଯଦିଓ ଏହି ହାର ବିକଶିତ ରାଷ୍ଟ୍ରମାନଙ୍କ ତୁଳନାରେ ଯଥେଷ୍ଟ ଅଧିକ ।
ଆହୁରି ମଧ୍ୟ ବିହାର, ଛତିଶଗଡ଼, ମଧ୍ୟପ୍ରଦେଶ, ଆନ୍ଧ୍ରପ୍ରଦେଶ, ଉତ୍ତରପ୍ରଦେଶ, କର୍ଣ୍ଣାଟକ, ହରିୟାଣା ଏବଂ ଝାଡ଼ଖଣ୍ଡ ରାଜ୍ୟରେ 70%ରୁ ଅଧିକ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କଠାରେ ରକ୍ତହୀନତା ଦେଖିବାକୁ ମିଳିଛି।
ଗୋଆ, ମଣିପୁର, ମିଜୋରାମ ଏବଂ କେରଳରେ 50%ରୁ କମ୍ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କର ରକ୍ତହୀନତା ଅଛି ।
ଦକ୍ଷିଣ ଏସୀୟ ରାଷ୍ଟ୍ରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏହା କେବଳ ଆଫଗାନିସ୍ତାନ ଏବଂ ପାକିସ୍ତାନ ପଛରେ 29.0 ର ଜିଏଚଆଇ ସ୍କୋର ସହିତ ତୃତୀୟ ସ୍ଥାନରେ ରହିଛି ।
ଭାରତରେ ପାଞ୍ଚ ବର୍ଷରୁ କମ୍ ବୟସର ପାଞ୍ଚ ଜଣ ପିଲାଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଅତି କମରେ ଜଣେ ନଷ୍ଟ ହୋଇଛି ।
ବିଶ୍ୱରେ ଶିଶୁ ପୁଷ୍ଟିହୀନତାର ଏକ ଖରାପ ହାର ହେଉଛି ଭାରତ, ବିଶ୍ୱରେ ପୁଷ୍ଟିହୀନ ଶିଶୁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଏକ ତୃତୀୟାଂଶ ଭାରତୀୟ।
ଶିଶୁ ପୁଷ୍ଟିହୀନତା କ୍ଷେତ୍ରରେ ଭାରତର ପ୍ରଦର୍ଶନ ଏହାର ପଡ଼ୋଶୀ ଦେଶ ତୁଳନାରେ ମୁଣ୍ଡପିଛା ଆୟ ଏବଂ ସାମାଜିକ ମେକ୍ଅପ୍ ତୁଳନାରେ ଅଧିକ ଖରାପ ହୋଇଛି।
ଶିଶୁ ପୁଷ୍ଟିହୀନତା ହେତୁ ଭାରତ ଜିଡିପିର ୪% ଏବଂ ଉତ୍ପାଦନର ୮% ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ହରାଇଥାଏ, ଆକଳନ ଅନୁଯାୟୀ କେବଳ ଶିଶୁଙ୍କ ପୁଷ୍ଟିହୀନତା ହ୍ରାସ ଭାରତର ଜିଡିପିରେ ୩% ଯୋଗ କରିପାରିବ।
ବିଶ୍ୱ ବ୍ୟାଙ୍କ ଆକଳନ କରିଛି ଯେ ପୁଷ୍ଟିହୀନତା ଥିବା ପିଲାଙ୍କ ସଂଖ୍ୟା ପାଇଁ ଭାରତ ବିଶ୍ୱର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ମାନ୍ୟତା ପ୍ରାପ୍ତ ଦେଶମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଅନ୍ୟତମ ।
ଏଥିମଧ୍ୟରୁ ତିନି ବର୍ଷରୁ କମ୍ ବୟସର ଅଧା ପିଲାଙ୍କ ଓଜନ ହାରାହାରି ଓଜନରୁ କମ ଅଟେ ।
ଅଧ୍ୟୟନରୁ ଜଣାପଡିଛି ଯେ ଭାରତରେ ହିନ୍ଦୁ କିମ୍ବା ମୁସଲମାନ ପୃଷ୍ଠଭୂମିରେ ଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିମାନେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟିଆନ, ଶିଖ କିମ୍ବା ଜୈନ ପୃଷ୍ଠଭୂମି ଅପେକ୍ଷା ଅଧିକ ପୁଷ୍ଟିହୀନ ହୋଇଥାନ୍ତି।
ପଞ୍ଜାବ, କେରଳ, ଏବଂ ଦିଲ୍ଲୀରେ ସର୍ବାଧିକ ଓଜନିଆ ଏବଂ ମୋଟାପଣ ବିଶିଷ୍ଟ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ହାର ସର୍ବାଧିକ।
ଘୋଷ ଦି ସର୍କଲ୍ ଅଫ୍ ରିଜିନ୍ , ଦି ଶ୍ୟାଡୋ ଲାଇନ୍ସ , ଦି କୋଲକାତା କ୍ରୋମୋଜୋମ୍ , ଦି ଗ୍ଲାସ୍ ପ୍ୟାଲେସ୍ ଏବଂ ଦି ହଙ୍ଗ୍ରି ଟାଇଡ୍ ର ଲେଖକ ଅଟନ୍ତି ।
ସି ଅଫ୍ ପପିସ୍ , ଆଇବିସ୍ ଟ୍ରିଲୋଜୀର ପ୍ରଥମ ଭଲ୍ୟୁମ୍ ଥିଲା ଯାହା ୧୮୩୦ ଦଶକରେ ସେଟ୍ କରାଯାଇଥିଲା ।
ଘୋଷଙ୍କ ରିଭର ଅଫ ସ୍ମୋକ , ଆଇବିସ୍ ଟ୍ରିଲୋଜୀର ଦ୍ୱିତୀୟ ଭଲ୍ୟୁମ୍ ଅଟେ ।
ତାଙ୍କୁ ସାହିତ୍ୟ ଏକାଡେମୀ ପୁରସ୍କାର ପ୍ରଦାନ କରିଥିବା ଶ୍ୟାଡୋ ଲାଇନ୍ସ "ସାମ୍ପ୍ରଦାୟିକ ହିଂସା ଘଟଣା ଏବଂ ଏହାର ମୂଳ ଗଭୀର ଭାବରେ ଭାରତୀୟ ଉପମହାଦେଶର ସାମୂହିକ ମାନସିକତାରେ ବିସ୍ତାର କରିଛି।
ଡୁନ ସ୍କୁଲରେ ତାଙ୍କର ସମସାମୟିକ ଲେଖକ ବିକ୍ରମ ସେଟ୍ ଏବଂ ଐତିହାସିକ ରାମ ଗୁହା ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ ଥିଲେ ।
ବିଦ୍ୟାଳୟରେ ଥିବାବେଳେ ସେ ନିୟମିତ ଭାବରେ ଦି ଡୁନ ସ୍କୁଲ ୱିକ୍ଲି ନାମାକ ସାପ୍ତାହିକ ପତ୍ରିକାରେ କାଳ୍ପନିକ ଏବଂ କବିତାରେ ଯୋଗଦାନ କରିଥିଲେ ଯୋଗଦାନ କରିଥିଲେ ଏବଂ ରାମ ଗୁହାଙ୍କ ସହିତ ଇତିହାସ ଟାଇମ୍ସ ପତ୍ରିକା ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିଥିଲେ ।
ଡୁନ ପରେ ସେ ସେଣ୍ଟ ଷ୍ଟିଫେନ କଲେଜ, ଦିଲ୍ଲୀ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟ ଏବଂ ଦିଲ୍ଲୀ ସ୍କୁଲ ଅଫ୍ ଇକୋନୋମିକ୍ସରୁ ଡିଗ୍ରୀ ହାସଲ କରିଥିଲେ ।
ଘୋଷଙ୍କ ଉଚ୍ଚାଭିଳାଷୀ ଉପନ୍ୟାସଗୁଡ଼ିକ ଭାରତ ଏବଂ ଦକ୍ଷିଣ ପୂର୍ବ ଏସିଆର ଜାତୀୟ ତଥା ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ପରିଚୟର ପ୍ରକୃତି ଅନୁସନ୍ଧାନ ପାଇଁ ଜଟିଳ କାହାଣୀ ରଣନୀତି ବ୍ୟବହାରର ପରିଚୟ ଦେଇଥାଏ ।
ଉପନିବେଶବାଦ ଏବଂ ଜଳବାୟୁ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଭଳି ବିଷୟ ଉପରେ ଆଲୋଚନା କରି ସେ ଅଣ-କାଳ୍ପନିକ ବିଷୟ ମଧ୍ୟ ଲେଖିଛନ୍ତି ।
ତା’ପରେ ସେ ନିଜର ଡି.ଫିଲ୍ ସମାପ୍ତ କରିବା ପାଇଁ ବ୍ରିଟିଶ ସାମାଜିକ ଆନ୍ଥ୍ରୋପୋଲୋଜିଷ୍ଟ ପିଟର ଲିଓନହର୍ଡଙ୍କ ତତ୍ତ୍ୱାବଧାନରେ ଅକ୍ସଫୋର୍ଡର ସେଣ୍ଟ ଏଡମୁଣ୍ଡ ହଲରେ ସାମାଜିକ ଆନ୍ଥ୍ରୋପୋଲୋଜିରେ ଇନଲାକ୍ସ ଫାଉଣ୍ଡେସନ୍ ସ୍କଲାରସିପ୍ ଜିତିଥିଲେ ।
୨୦୧୫ ମସିହାରେ ଘୋଷଙ୍କୁ ଫୋର୍ଡ ଫାଉଣ୍ଡେସନ ଆର୍ଟ ଅଫ୍ ଚେଞ୍ଜ୍ ଫେଲୋ ଭାବରେ ନାମିତ କରାଯାଇଥିଲା ।
ଘୋଷ ଆଇବିସ୍ ଟ୍ରିଲୋଜୀ ଉପରେ କାମ ଆରମ୍ଭ କରିବା ପାଇଁ ଭାରତ ଫେରିଥିଲେ ଯେଉଁଥିରେ ସି ଅଫ୍ ପପିସ୍ ,ରିଭର ଅଫ ସ୍ମୋକ ଏବଂ ଫ୍ଲଡ ଅଫ ଫାୟାର ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ ଥିଲା ।
ସେ ଭୁପେନ ହଜାରିକା, ଦେବବ୍ରତ ବିଶ୍ୱାସ ଏବଂ ପିତେ ସୀଗେରଙ୍କ ସହ ଏକ ସମୂହ ସଙ୍ଗୀତ ଗାନ କରିଥିଲେ ।
ତାଙ୍କ ସଙ୍ଗୀତ ମାଧ୍ୟମରେ ସେ ଆଶା କରିଥିଲେ ଯେ ଜନତାଙ୍କୁ ସେମାନଙ୍କର ଅଧିକାର ପାଇଁ ସଂଗ୍ରାମ କରିବାକୁ, ସେମାନଙ୍କୁ ଏକଜୁଟ ହେବାକୁ ଏବଂ ଯେକୌଣସି ପ୍ରକାରର ଦୁର୍ନୀତି ବିରୋଧରେ ସ୍ୱର ଉତ୍ତୋଳନ କରିବାକୁ ଉତ୍ସାହିତ କରିବେ ।
ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ସମାନ ଅଧିକାର ହେବା ଆବଶ୍ୟକ ବୋଲି ସେ ସିଦ୍ଧାର୍ଥ ଶଙ୍କର ରାୟଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ତତ୍କାଳୀନ କଂଗ୍ରେସ ସରକାରଙ୍କୁ ଶ୍ରମିକ ଶ୍ରେଣୀର ଲୋକଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ କରିବାକୁ ଅନୁରୋଧ କରିଥିଲେ ।
ବଙ୍ଗଳା ଭାଷାରେ ତାଙ୍କର ଅନୁବାଦ ରଚନା ଏବଂ ଆମ୍ର କର୍ବୋ ଜୟ, ଅଜାଡ଼ି ହୋଇନି ତୋର ଏବଂ ନେଗ୍ରୋ ଭାଇ ଅମର ଭଳି ଗୀତ ଗାଇବା ବଙ୍ଗୀୟ ବାମପନ୍ଥୀ ଆନ୍ଦୋଳନକୁ ତୀବ୍ର କରିଥିଲା ।
ହେମଙ୍ଗା ବିଶ୍ୱାସ ଜଣେ ଭାରତୀୟ ଗାୟକ, ସଙ୍ଗୀତକାର, ଗୀତିକାର ତଥା ରାଜନେତା ଥିଲେ ।
ସେ ବଙ୍ଗଳା ଏବଂ ଆସାମର ସାହିତ୍ୟ ସଂରଚନା, ଲୋକ ସଙ୍ଗୀତର ପ୍ରଚାର ଆଦି ପାଇଁ ଜଣାଶୁଣା ଥିଲେ ।
ସେ ବଙ୍ଗଳାଦେଶ ଓ ପଶ୍ଚିମ ବଙ୍ଗରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଭାଟିୟାଲୀ ଲୋକଗୀତକୁ ଚିତ୍ର ମାଧ୍ୟମରେ ଆଙ୍କିଥିଲେ ।
ସେମାନଙ୍କର ପୁଅ ମୟଙ୍କ ବିଶ୍ୱାସ (ଯାଦବପୁର ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟର ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଅଧ୍ୟୟନର ପ୍ରଫେସର ତଥା ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ନିର୍ମାତା) ୧୯୬୦ ମସିହାରେ ଜନ୍ମ ହୋଇଥିଲେ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ଝିଅ ରଙ୍ଗିଲି ବିଶ୍ୱାସ ୧୯୬୭ ମସିହାରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ।
ଲୋକଙ୍କ କଳାର ଆଦର୍ଶକୁ ଅନୁବାଦ କରିବାର ପଦ୍ଧତି ଉପରେ ସାଲୀଳ ଚୌଧୁରୀ ଏବଂ ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ତୀବ୍ର ବିତର୍କ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା ।
ସେ ଇଣ୍ଡିଆନ୍ ପିପୁଲ୍ସ ଥିଏଟର ଆସୋସିଏସନ୍ ସହିତ ମଧ୍ୟ ଜଡ଼ିତ ଥିଲେ ।
ପୁଣେ ପାଖରେ ଥିବା ପୂଜ୍ୟ ଗଣେଶଙ୍କର ଆଠଟି ମନ୍ଦିରମାନଙ୍କର ପରିକ୍ରମା ଏହିଠାରୁ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ ।
ତୀର୍ଥଯାତ୍ରା ଶେଷରେ ମୋରଗାଁ ଦର୍ଶନ ନ କରିଥିଲେ ତୀର୍ଥଯାତ୍ରା ବ୍ୟର୍ଥ ହୋଇଯିବା କଥା କୁହାଯାଏ ।
ମୋରଗାଁ ଅଷ୍ଟ ବିନାୟକମାଳାର କେବେଳ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମନ୍ଦିର ନୁହେଁ, ଏହାକୁ ପ୍ରଧାନ ମନ୍ଦିର ମାନ୍ୟତା ମଧ୍ୟ ଦିଆଯାଏ ।
ମୋରଗାଁ ହେଉଛି ଆଦ୍ୟପୀଠ – ଗାଣପତ୍ୟ ଗୋଷ୍ଠୀ ମତରେ ଗଣେଶ ହେଉଛନ୍ତି ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ସୃଷ୍ଟି ।
ଏକ ପରମ୍ପରା ଅନୁସାରେ ପ୍ରଳୟ ଆସିଲେ ଏହି ସ୍ଥାନରେ ଗଣେଶ ଯୋଗନିଦ୍ରାରେ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି ।
ମୋରଗାଁ ଓ ପୁଣେର ଆଖପାଖ ଗାଣପତ୍ୟ କେନ୍ଦ୍ରମାନ ଅଷ୍ଟାଦଶ ଶତାବ୍ଦୀରେ ମରହଟ୍ଟା ରାଜ୍ୟର ପେଷୱା ଶାସକମାନଙ୍କ ସଂରକ୍ଷଣ ସୁବିଧା ପାଉଥିଲେ ।
ପେଷୱା ଶାସକମାନେ ଗଣେଶଙ୍କୁ ତାଙ୍କର କୂଳ ଦେବତା ମାନୁଥିଲେ ଓ ମନ୍ଦିରକୁ ଦାନ ସହିତ ଭୂମି ତଥା ଅର୍ଥ ଦାନ କରୁଥିଲେ ।
ସପ୍ତଦଶ ଶତାବ୍ଦୀର ସନ୍ଥ ସମର୍ଥ ରାମଦାସ ମୋରଗାଁ ମନ୍ଦିର ନିମନ୍ତେ ଏକ ପ୍ରାର୍ଥନା ରଚନା କରିଥିଲେ ।
ଏହି ଟ୍ରଷ୍ଟ ମୋରଗାଁ ମନ୍ଦିର ବ୍ୟତୀତ ଚିଞ୍ଚୱାଡା ମନ୍ଦିର, ଥେଉର ମନ୍ଦିର ଓ ସିଦ୍ଧିବିନାୟକ ମନ୍ଦିରର ପରିଚାଳନା ମଧ୍ୟ କରୁଛନ୍ତି ।
ଶ୍ରୀ ମୟୂରେଶ୍ୱର ମନ୍ଦିର କିମ୍ବା ଶ୍ରୀ ମୋରେଶ୍ୱର ମନ୍ଦିର ଏକ ହିନ୍ଦୁ ମନ୍ଦିର ଯାହା ଜ୍ଞାନର ଦେବତା ଶ୍ରୀ ଗଣେଶଙ୍କୁ ସମର୍ପିତ ହୋଇହି ।
ଏହି ମନ୍ଦିର ଭାରତର ମହାରାଷ୍ଟ୍ର ପ୍ରଦେଶରେ ଥିବା ପୁଣେ ଜିଲ୍ଲାର ପୁଣେ ସହରଠାରୁ ୬୫ କିମି ଦୂରରେ ଅବସ୍ଥିତ ।
ଗଣେଶଙ୍କ ଅଷ୍ଟବିନାୟକ ମନ୍ଦିରମାନଙ୍କର ତୀର୍ଥ ଯାତ୍ରାର ଆରମ୍ଭ ଓ ଶେଷ ଏହି ସ୍ଥାନରୁ ହୁଏ ।
ସେ, ନିଜ ଭଉଣୀ ସୁଚାରୁ ଦେବୀଙ୍କ ସହିତ ନିଜର ସୁନ୍ଦର ପୋଷାକ ଶୈଳୀ ପାଇଁ ଉଲ୍ଲେଖନୀୟ ଥିଲେ ।
ସେ ଖ୍ୟାତନାମା ବ୍ରହ୍ମୋ ସମାଜ ସଂସ୍କାରକ, କଲିକତାର କେଶବ ଚନ୍ଦ୍ର ସେନଙ୍କ ଝିଅ ଥିଲେ ।
ଯେତେବେଳେ ତାଙ୍କୁ ମାତ୍ର ଚଉଦ ବର୍ଷ ହୋଇଥିଲା, ସେ ୧୮୭୮ ମସିହାରେ କୁଚ୍ ବେହାର‌ର ମହାରାଜା ନ୍ରିପେନ୍ଦ୍ର ନାରାୟଣ ଙ୍କ ସହିତ ବିବାହ କରିଥିଲେ ।
ବିବାହ ପରେ ସେ ଦୁଇ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ସ୍ଥାନରେ ରହିଲେ, କାରଣ ନାରାୟଣ ବିବାହ ପରେ ତୁରନ୍ତ ଉଚ୍ଚଶିକ୍ଷା ପାଇଁ ଲଣ୍ଡନ ଯାଇଥିଲେ ।
ତାଙ୍କ ଝିଅ ସୁଧିରା ଏବଂ ପ୍ରତୀଭା ଇଂଲଣ୍ଡର ୱାଇଟୱିକ୍ ମାନୋରର ଦୁଇ ଭାଇ ଆଲାନ୍ ଏବଂ ମାଇଲସ୍ ମାଣ୍ଡରଙ୍କୁ ବିବାହ କରିଥିଲେ ।
ତାଙ୍କ ପୁଅମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ରାଜେନ୍ଦ୍ର ନାରାୟଣ ଏବଂ ଜିତେନ୍ଦ୍ର ନାରାୟଣ ପରେ କୁଚ୍ ବେହାର‌ର ମହାରାଜା ହୋଇଥିଲେ ।
ଗାୟତ୍ରୀ ଦେବୀ ଏବଂ ଇଲା ଦେବୀ ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର ଜିତେନ୍ଦ୍ର ନାରାୟଣ ଭୁପ ବାହାଦୂରଙ୍କ ଝିଅ ଥିଲେ ।
ସେ ଚାରି ପୁଅ ଏବଂ ତିନି ଝିଅଙ୍କ ମାତା ଥିଲେ: ପୁଅ ରାଜେନ୍ଦ୍ର ନାରାୟଣ, ଜିତେନ୍ଦ୍ର ନାରାୟଣ, ଭିକ୍ଟର ନିତେନ୍ଦ୍ର ନାରାୟଣ, ହିତେନ୍ଦ୍ର ନାରାୟଣ, ଏବଂ ଝିଅ ପ୍ରତୀଭା ଦେବୀ, ସୁଧୀରା ଦେବୀ ଏବଂ ସୁକ୍ରତୀ ଦେବୀ ।
ତାଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ ତାଙ୍କ ନାମରେ ୧୮୮୧ ମସିହାରେ ଏକ ବାଳିକା ବିଦ୍ୟାଳୟ ସ୍ଥାପନ କରିଥିଲେ ଯାହା ପରେ ସୁନୀତି ଏକାଡେମୀ ନାମରେ ନାମିତ ହୋଇଥିଲା ।
ସୁନୀତି ଦେବୀ ବ୍ରିଟିଶ ଭାରତର ରାଜକୁମାରୀ ରାଜ୍ୟ କୁଚ୍ ବେହାର୍ର ମହାରାଣୀ ଥିଲେ ।
ସେ ୧୨ ବର୍ଷ ବୟସରେ ବିବାହ କରିଥିଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କ ଶାଶୁଙ୍କଦ୍ୱାରା ଚିତ୍ର ଆଙ୍କିବା ପାଇଁ ଉତ୍ସାହିତ ହୋଇଥିଲେ ।
୧୯୬୬ ମସିହାରେ ବୟନ ମନ୍ତ୍ରଣାଳୟର ପରାମର୍ଶଦାତା ସଂସ୍ଥା ଅଲ ଇଣ୍ଡିଆ ହସ୍ତତନ୍ତ ବୋର୍ଡ଼ର ତତ୍କାଳୀନ ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ "ପୁପୁଲ ଜୟକର" କଳା ଓ କଳାକାର ଖୋଜିବା ପାଇଁ ମୁମ୍ବାଇର କଳାକାର ଭାସ୍କର କୁଲକର୍ଣ୍ଣିଙ୍କୁ ମଧୁବାଣୀକୁ ପଠାଇଥିଲେ ।
ବୌଆ ଦେବୀ ଯେତେବେଳେ କୁଲକର୍ଣ୍ଣିଙ୍କୁ ଭେଟିଥିଲେ ସେତେବେଳେ ସେ କିଶୋର ଥିଲେ ଏବଂ କଳାକାରମାନଙ୍କ ଗୋଷ୍ଠୀର ସବୁଠାରୁ କନିଷ୍ଠ ଥିଲେ ।
ଯେଉଁମାନେ ମିଥୀଳା କଳାକୁ କାନ୍ଥରୁ ଆନୁଷ୍ଠାନିକ ଭାବରେ ସ୍ଥାନାନ୍ତର କରିଥିଲେ, ସେହିଠାରେ ଏହା ପାରମ୍ପାରିକ ଭାବରେ ମୂର୍ତି କଳା ଭାବରେ ଅଭ୍ୟାସ କରାଯାଉଥିଲା ।
ଭାସ୍କର କୁଲକର୍ଣ୍ଣି ସେମାନଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ସଂଗ୍ରହାଳୟକୁ ନେଇଥିଲେ ଏବଂ ପରେ ବୌଆ ଦେବୀଙ୍କୁ ଜାତୀୟ ହସ୍ତଶିଳ୍ପ ସଂଗ୍ରହାଳୟକୁ ଆସିବାକୁ ଉତ୍ସାହିତ କରିଥିଲେ ।
ସେ କୁଲକର୍ଣ୍ଣିଙ୍କ ପାଇଁ କାମ କରିବା ବେଳେ ପ୍ରଥମ ବର୍ଷ ପାଇଁ ତାଙ୍କୁ ପେଣ୍ଟିଂ ବାବଦରେ ୧.୫୦ ଟଙ୍କା ପ୍ରଦାନ କରାଯାଇଥିଲା ।
ତାଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ପରେ ସ୍ପେନ, ଫ୍ରାନ୍ସ ଏବଂ ଜାପାନର ଗ୍ୟାଲେରୀ ଏବଂ ସଂଗ୍ରହାଳୟରେ ସ୍ଥାନାନ୍ତରିତ ହୋଇଛି ।
୨୦୧୫ ରେ, ତାଙ୍କର ଗୋଟିଏ ଚିତ୍ର ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ନରେନ୍ଦ୍ର ମୋଦୀ ହାନୋଭରର ମେୟର ଷ୍ଟେଫାନ୍ ସ୍କୋଷ୍ଟୋକଙ୍କୁ ଭାରତ ଗସ୍ତରେ ଉପହାର ଦେଇଥିଲେ ।
ବିଗତ ପାଞ୍ଚ ଦଶନ୍ଧି ମଧ୍ୟରେ ମଧୁବାଣୀ କଳା ପ୍ରସିଦ୍ଧି ଲାଭ କରିଛି ଏବଂ ବୌଆ ଦେବୀଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ପ୍ରସିଦ୍ଧି ଲାଭ କରିଛି ।
ସେ ଭାରତର ଏକମାତ୍ର ମହିଳା କଳାକାର ଯିଏକି ୧୯୮୯ରେ ମ୍ୟାଜିସିଏନ୍ସ ଦେ ଲା ଟେରେ କେନ୍ଦ୍ର ପମ୍ପିଡ଼ୋରେ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରିଥିଲେ ।
ତାଙ୍କର କାମ ଏକ ଛୋଟ କାଗଜଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ୨୦ ଫୁଟ ଉଚ୍ଚ ମୁରାଲ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଥିଲା ।
ତାଙ୍କ ଚିତ୍ରଗୁଡ଼ିକ ଭଗବାନ କୃଷ୍ଣ, ରାମ ଏବଂ ସୀତାଙ୍କ ପୌରାଣିକ କାହାଣୀଗୁଡି଼କ ବର୍ଣ୍ଣନା କରୁଥିବାବେଳେ, ସେ ମୁଖ୍ୟତଃ ସୀତାଙ୍କ କାହାଣୀ ଉପରେ ଗୁରୁତ୍ୱାରୋପ କରିଥିଲେ ।
ବୌଆ ଦେବୀ ତାଙ୍କ ଚିତ୍ର ପାଇଁ ହସ୍ତତନ୍ତ କାଗଜ ଏବଂ ପ୍ରାକୃତିକ ରଙ୍ଗ ବ୍ୟବହାର କରନ୍ତି; ମୁଖ୍ୟତଃ ତାଙ୍କ ପ୍ୟାଲେଟରେ କଳା ଏବଂ ଗୋବର ମିଶ୍ରଣ କରି କଳା ରଙ୍ଗ, ସବୁଜ ପତ୍ରରୁ ସବୁଜ ରଙ୍ଗ, ଚାଉଳ ଗୁଣ୍ଡରୁ ଧଳା ରଙ୍ଗ ଏବଂ ସିନ୍ଦୂରରୁ ନାଲି ରଙ୍ଗର ବ୍ୟବହାର କରନ୍ତି ।
ବୌଆ ଦେବୀ ବିହାରର ମଧୁବାଣୀ ଜିଲ୍ଲା ଜିତୱରପୁର ଗାଁର ମିଥୀଳା ଚିତ୍ରକାର ଅଟନ୍ତି ।
ମିଥୀଳା ପେଣ୍ଟିଂ ହେଉଛି ଏକ ପ୍ରାଚୀନ ଲୋକକଳା ଯାହା ଏହି ଅଞ୍ଚଳରେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିଲା ।
ଏହା ଏକ ଘରର ଭିତର କୋଠରୀଗୁଡ଼ିକ କାନ୍ଥରେ ଚିହ୍ନିତ ଜଟିଳ ଜ୍ୟାମିତିକ ଏବଂ ରେଖା ଢାଞ୍ଚାଗୁଡ଼ିକର ଏକ କ୍ରମ ଭାବରେ ସ୍ୱୀକୃତିପ୍ରାପ୍ତ ।
ମିଥୁବେନ ତାଙ୍କ ମାଉସୀ ଜୟଜୀ ଜାହାଙ୍ଗୀର ପେଟିଟଙ୍କଦ୍ୱାରା ପ୍ରଭାବିତ ହୋଇଥିଲେ, ଯିଏ ମହାତ୍ମା ଗାନ୍ଧୀଙ୍କ ଅନୁଗାମୀ ତଥା ଗାନ୍ଧୀ ଆଦର୍ଶ ଉପରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ମହିଳା ଆନ୍ଦୋଳନ ଜାତୀୟ ମହିଳା କଂଗ୍ରେସର ସଚିବ ଥିଲେ ।
କସ୍ତୁରବା ଗାନ୍ଧୀ ଏବଂ ସରୋଜିନୀ ନାଇଡୁଙ୍କ ସହ ପେଟିଟ ଲବଣ ସତ୍ୟାଗ୍ରହରେ ଏକ ପ୍ରମୁଖ ଭୂମିକା ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ, କସ୍ତୁରବା ଗାନ୍ଧୀ ସାବରମତି ଅଭିମୁଖେ ଯାତ୍ରା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ, ସରୋଜିନୀ ନାଇଡୁ ପ୍ରଥମ ଥର ପାଇଁ ୬ ଏପ୍ରିଲ ୧୯୩୦ ମସିହାରେ ଦାଣ୍ଡିରେ ଲୁଣ ଉଠାଇଥିଲେ ଏବଂ ପେଟିଟ ପଛରେ ଠିଆ ହୋଇଥିଲେ ।
ଏହି ପଦଯାତ୍ରା ଭାରତୀୟ ସ୍ୱାଧୀନତା ଆନ୍ଦୋଳନର ଅନ୍ୟତମ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଘଟଣା ଥିଲା ।
ଏକ ସମୟରେ ଯେତେବେଳେ ମହିଳାମାନେ ପଛ ସିଟ ନେବାକୁ ବାଧ୍ୟ ହୋଇଥିଲେ ଲୁଣ ଉପରେ ଥିବା ଟିକସ ବିରୁଦ୍ଧରେ ସତ୍ୟାଗ୍ରହ ତଥା ନାଗରିକ ଅବମାନନାରେ ପ୍ରମୁଖ ଭୂମିକା ଗ୍ରହଣ କରିଥିବା ପେଟିଟ ତିନିଜଣ ମହିଳାଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ ଥିଲେ ।
୧୯୨୮ ମସିହାର ବାର୍ଡୋଲି ସତ୍ୟଗ୍ରାହରେ ପେଟିଟ ଅଂଶଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ଯାହାକି ବ୍ରିଟିଶ ରାଜଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଟିକସ ଅଭିଯାନ ଥିଲା ଯେଉଁଠାରେ ସେ ସର୍ଦ୍ଦାର ପଟେଲଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନାରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ ।
ଭାରତରେ ମଦ ବିରୋଧୀ ଆନ୍ଦୋଳନରେ ପେଟିଟ ପ୍ରମୁଖ ଭୂମିକା ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ଏବଂ ମହାତ୍ମା ଗାନ୍ଧୀଙ୍କ ସହ ସମୟ ଅତିବାହିତ କରିବା ସହ ଗୁଜରାଟର ଅନୁସୂଚିତ ଜନଜାତିଙ୍କୁ ମଦ ସମସ୍ୟା ବିଷୟରେ ବୁଝାଇଥିଲେ ।
୧୯୩୦ ମସିହାରେ ପେଟିଟ ମାରୋଲିରେ କସ୍ତୁରବା ସେବାଶ୍ରମ ନାମକ ଏକ ଆଶ୍ରମ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିଥିଲେ, ଯାହାକି ଆଦିବାସୀ, ହରିଜନ ଏବଂ ମତ୍ସ୍ୟଜୀବୀଙ୍କ ପରିବାରର ବଞ୍ଚିତ ପିଲାମାନଙ୍କୁ ସ୍ପିନ୍, କାର୍ଡିଂ, ବୁଣାକାର, ଦୁଗ୍ଧ ଚାଷ, ଚମଡ଼ା କାମ ଏବଂ ଟେଲରିଂରେ ଡିପ୍ଲୋମା ପାଠ୍ୟକ୍ରମ ଶିକ୍ଷା ଦେବା ସହିତ ମହିଳାମାନଙ୍କୁ ଆତ୍ମନିର୍ଭରଶୀଳ କରେଇଥିଲେ ।
"ମାଜି" ଭାବରେ ଜଣାଶୁଣା ପେଟିଟ ମଧ୍ୟ ୧୯୪୨ ମସିହାରେ ମାନସିକ ରୋଗୀମାନଙ୍କର ବୈଜ୍ଞାନିକ ଚିକିତ୍ସା ପାଇଁ ସମାନ ନାମର ଏକ ଡାକ୍ତରଖାନା ଖୋଲିଥିଲେ ।
୧୧ ଏପ୍ରିଲ ୧୮୯୨ ମସିହାରେ ବମ୍ବେ ର ଏକ ସମୃଦ୍ଧ ପାର୍ସୀ ଜୋରୋଷ୍ଟ୍ରିଆନ ପରିବାରରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିବା ମିଥୁବେନ ପେଟିଟଙ୍କ ପିତା ଜଣେ ଜଣାଶୁଣା ଶିଳ୍ପପତି, ଚାଣକ୍ୟ ଏବଂ ବାରୋନେଟ ଥିଲେ ।
ତାଙ୍କର ସକ୍ରିୟତା ପେଟିଟ ପରିବାରଦ୍ୱାରା ଆହ୍ୱାନର ସମ୍ମୁଖୀନ ହୋଇଥିଲା, ଯିଏ ତାଙ୍କୁ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ହେବାପାଇଁ କହିଥିଲେ; ଯାହାକୁ ସେ ମନା କରିଦେଇଥିଲେ ଏବଂ ଉତ୍ତର ଦେଇଥଲେ ଯେ, "ସରକାରଙ୍କ ସହ ବସିବା ଆପଣଙ୍କ କାମ ଏବଂ ଦେଶ ସହ ରହିବା ମୋର କାମ ।
ମିଥୁବେନ ହରମୁଜୀ ପେଟିଟ ମହାତ୍ମା ଗାନ୍ଧୀଙ୍କ ଦାଣ୍ଡି ସତ୍ୟାଗ୍ରହରେ ଅଂଶଗ୍ରହଣ କରିଥିବା ଭାରତୀୟ ସ୍ୱାଧିନତା ମହିଳା କାର୍ଯ୍ୟକର୍ତ୍ତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ ଥିଲେ ।
ତାଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟର ପରବର୍ତ୍ତୀ ପର୍ଯ୍ୟାୟ ମୁମ୍ବାଇ ବନ୍ଦର ଏବଂ ଡକୟାର୍ଡ ଶ୍ରମିକ ସଂଗଠନର ଆୟୋଜନ ସହିତ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା, ଯାହା ପରେ ଟେଲର ଏବଂ ବୁଣାକାର ଶ୍ରମିକମାନଙ୍କ ନିକଟରେ ବ୍ୟାପିଗଲା ।
୧୯୩୭ ମସିହାରେ କଂଗ୍ରେସ ମନ୍ତ୍ରଣାଳୟ ଗଠନ ପରେ ଅଲ ଇଣ୍ଡିଆ ଟ୍ରେଡ ୟୁନିଅନ କଂଗ୍ରେସ ଏବଂ ଭାରତୀୟ ଜାତୀୟ କଂଗ୍ରେସ ଅଲଗା ହୋଇଗଲା ।
ସେ ଭାରତୀୟ ସ୍ୱାଧୀନତା ସଂଗ୍ରାମରେ ନିଜର କାର୍ଯ୍ୟକଳାପ ଜାରି ରଖିଥିଲେ ଏବଂ ୧୯୪୬ ମସିହାରେ କେନ୍ଦ୍ରୀୟ ବିଧାନ ସଭାକୁ ମନୋନୀତ ହୋଇଥିଲେ ।
୧୯୪୮ ମସିହାରେ ହିନ୍ଦ ମଜଦୁର ସଭା ଗଠନ ହେବାବେଳେ ସେ ଜଣେ ପ୍ରମୁଖ ସଦସ୍ୟ ଥିଲେ ଏବଂ ଅଲ ଇଣ୍ଡିଆ ରେଳବାଇ ଫେଡେରେଶନ ସହିତ ମଧ୍ୟ ଜଡିତ ହେବା ସହିତ ଏହାର ପୂର୍ବତନ ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ମଧ୍ୟ ଥିଲେ ।
ସେ "ଇଣ୍ଟରନ୍ୟାସନାଲ କନଫେଡେରେସନ ଅଫ ଫ୍ରି ଟ୍ରେଡ ୟୁନିଅନ୍ସ" ର ପ୍ରତିଷ୍ଠାତା ସଦସ୍ୟ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ ।
ମହିଳାଙ୍କ ସ୍ଥିତି ଉପରେ ଜାତୀୟ କମିଟି ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସରକାରୀ କମିଟି ସହିତ ଜଡିତ ଥିଲେ ।
୧୯୨୯ ମସିହାରେ ଭାରତକୁ ପ୍ରତ୍ୟାବର୍ତ୍ତନ କରି ସେ ସ୍ୱାଧୀନତା ଆନ୍ଦୋଳନରେ ଜଡିତ ହୋଇ ସେବା ମନ୍ଦିର ଏବଂ ଏକ ପ୍ରିଣ୍ଟିଂ ପ୍ରେସ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିଥିଲେ ଏବଂ ଭାରତୀୟ ବିପ୍ଳବୀ ଏମ. ରାୟଙ୍କ ପାଇଁ ଜାତୀୟତାବାଦୀ ପ୍ରକାଶନ ସ୍ୱାଧୀନ ଭାରତ ପ୍ରକାଶ କରିଥିଲେ ।
ପରେ, ସେ ଅଲ ଇଣ୍ଡିଆ ଟ୍ରେଡ ୟୁନିଅନ କଂଗ୍ରେସର ଅନ୍ୟତମ ନେତା ନାରାୟଣ ମାଲହର ଯୋଶୀଙ୍କଦ୍ୱାରା ପ୍ରଭାବିତ ହୋଇ ଟ୍ରେଡ ୟୁନିଅନର କାର୍ଯ୍ୟକଳାପରେ ଜଡିତ ହେବା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ।
ସେ ଏକ ମଦର୍ସ କ୍ଲବ ଓ ଏକ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟସେବା କେନ୍ଦ୍ର ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିଥିଲେ ଏବଂ ସୁଲ ବାସିନ୍ଦାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ୱଚ୍ଛତା ଏବଂ ସାକ୍ଷରତାର ବାର୍ତ୍ତା ବିସ୍ତାର କରିଥିଲେ ।
୧୯୦୫ ମସିହାରେ ବମ୍ବେ, ବ୍ରିଟିଶ ଇଣ୍ଡିଆ ରେ ଏକ ମଧ୍ୟବିତ୍ତ ପରିବାରରେ ଜଣେ ଆର୍ଯ୍ୟ ସମାଜ ସଦସ୍ୟଙ୍କ ଘରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିବା ମଣିବେନ କର ମୁମ୍ବାଇର ଗାମଦେବୀ ସେଣ୍ଟ କଲମ୍ବା ହାଇସ୍କୁଲରେ ପାଠ ପଢିଥିଲେ ଏବଂ ବିର୍ମିଙ୍ଗହମ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟରୁ ସାମାଜିକ ବିଜ୍ଞାନରେ ଡିପ୍ଲୋମା ହାସଲ କରିଥିଲେ ।
ସେ "ହିନ୍ଦ ମଜଦୁର ସଭା"ର ପ୍ରତିଷ୍ଠାତା ଏବଂ ଏହାର ସଭାପତି ଭାବରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ ।
୧୯୭୦ ମସିହାରେ ଭାରତ ସରକାର ତାଙ୍କୁ ପଦ୍ମଶ୍ରୀ, ଚତୁର୍ଥ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଭାରତୀୟ ନାଗରିକ ପୁରସ୍କାରରେ ସମ୍ମାନିତ କରିଥିଲେ ।
ତାଙ୍କ ପରିବାର ବର୍ତ୍ତମାନର ପାକିସ୍ତାନର ସରଗୋଡାରେ ଥିଲେ ଏବଂ ଶରଣାର୍ଥୀ ଭାବରେ ବିଭାଜନ ପରେ ଭାରତ ଆସିଥିଲେ ।
ତାଙ୍କ ପିତା ଲଳିତ କୋଲ୍ ଏମ୍.ଏଲ୍ ଖେଟରପାଲ ଜଣେ ଭାରତୀୟ କର୍ପସରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିବା ଇଞ୍ଜିନିୟର୍ସ ଅଧିକାରୀ ଥିଲେ ।
ତାଙ୍କ ଜେଜେବାପା ପ୍ରଥମ ବିଶ୍ୱ ଯୁଦ୍ଧରେ ଅଂଶ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ଏବଂ ଜେଜେବାପାଙ୍କ ବାପା ଶିଖ ଖାଲସା ସେନାରେ ସେବା କରିଥିଲେ ।
ସେଣ୍ଟ୍ କଲମ୍ବା ସ୍କୁଲ, ଦିଲ୍ଲୀ ଏବଂ ଲରେନ୍ସ ସ୍କୁଲ, ସାନୱାରରେ, ସେ ନିଜକୁ ଜଣେ ଦକ୍ଷ ଛାତ୍ର ତଥା କ୍ରୀଡ଼ାବିତ୍ ଭାବରେ ପରିଚିତ କରିଥିଲେ ଏବଂ ବିଦ୍ୟାଳୟର ପ୍ରଧାନ ଥିଲେ।
ଡିସେମ୍ବର ୯ ତାରିଖ ସକାଳ ୮ଟାରେ ଜରପାଲଠାରେ ଥିବା ୧୭ତମ ପୁନା ଘୋଡ଼ାର ପୀଠରେ ପାକିସ୍ତାନୀ ଅସ୍ତ୍ରଶସ୍ତ୍ର ଧୂଆଁସ୍କ୍ରିନ୍ ଆଳରେ ସେମାନଙ୍କର ପ୍ରଥମ ପ୍ରତିଆକ୍ରମଣ କରିଥିଲା।
ସକାଳ ୮ଟାରେ ତତ୍କାଳୀନ ଅତ୍ୟାଧୁନିକ ଆମେରିକା ନିର୍ମିତ ୫୦ ଟନ‌ର ପ୍ୟାଟନ୍ ଟ୍ୟାଙ୍କ‌ରେ ସଜ୍ଜିତ ପାକିସ୍ତାନୀ ୧୩ତମ ଲାନ୍ସର୍ସ ଜରପାଲସ୍ଥିତ 'ବି' ସ୍କ୍ୱାଡ୍ରନ୍ ପୁନା ହର୍ସରେ ସ୍ମୋକ୍ ସ୍କ୍ରିନ୍ ଆଳରେ ପ୍ରଥମ ଥର ପାଇଁ ପ୍ରତିଆକ୍ରମଣ କରିଥିଲେ।
ଏହାର ସ୍କ୍ୱାର୍ଡନ କମାଣ୍ଡର ତୁରନ୍ତ ସୈନ୍ୟ ବାହିନୀ ପାଇଁ ଆହ୍ୱାନ ଦେଇଥିଲେ।
'ଏ' ସ୍କ୍ୱାର୍ଡନରେ ଥିବା ଅରୁଣ ଖେତ୍ରପାଳ, ଯିଏ କି ତାଙ୍କ ସେଞ୍ଚୁରିଆନ୍ ଟ୍ୟାଙ୍କ୍ ସୈନ୍ୟଙ୍କ ନିକଟରେ ମୁତୟନ ଥିଲେ, ତାଙ୍କର ବାକି ରେଜିମେଣ୍ଟ୍ ଭଳି ତତ୍ପରତାର ସହ ଜବାବ ଦେଇଥିଲେ।
ପ୍ରଥମ ପ୍ରତିଆକ୍ରମଣରେ ଭାରତୀୟ ଟ୍ୟାଙ୍କ ସୈନ୍ୟ ଏବଂ ସିଓଙ୍କଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ସିଓଙ୍କ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଟ୍ୟାଙ୍କ କମାଣ୍ଡର ଲେଫ୍ଟନାଣ୍ଟ କର୍ଣ୍ଣେଲ ହନୁତ ସିଂହଙ୍କଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ଏହାର ସୈନ୍ୟ ନେତା ଅରୁଣ ଖେତ୍ରପାଳଙ୍କଦ୍ୱାରା ଧ୍ୱଂସ କରାଯାଇଥିଲା ।
୧୩ତମ ଲାନ୍ସର୍ସ ଆଉ ଦୁଇଟି ସ୍କ୍ୱାଡ୍ରନ୍ ସ୍ତରୀୟ ପ୍ରତିଆକ୍ରମଣ କରି ସଫଳତା ହାସଲ କରିବାରେ ସଫଳ ହୋଇଥିଲା।
ଫାମାଗୁସ୍ତାରେ ସୋୱାର ପ୍ରୟାଗ ସିଂହ , ସୋୱାର ନନ୍ଦ ସିଂହ , ସୋୱାର ନାଥୁ ସିଂ ଏବଂ ଦ୍ୱିତୀୟ/ଲେଫ୍ଟନାଣ୍ଟ ଅରୁଣ ଖେତ୍ରପାଳ ଟ୍ୟାଙ୍କ କମାଣ୍ଡର ଥିଲେ।
ନନ୍ଦ ସିଂହ ପ୍ରଥମେ ପ୍ରାଣ ହରାଇଥିଲେ ଯେତେବେଳେ ପାକିସ୍ତାନୀ ସେନା ମେଜର ନାସେରଙ୍କ ପାଟନ ଟ୍ୟାଙ୍କ ସହ ଶେଷ ଏନକାଉଣ୍ଟରରେ ଟ୍ୟାଙ୍କଟି ସାଂଘାତିକ ଭାବେ ଧକ୍କା ଖାଇଥିଲା ।
ଅରୁଣଙ୍କ ଟାଙ୍କି ଫାଟି ଯିବାରୁ ସେ ଗୁରୁତର ଆହତ ହେବା ପରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିଥିଲେ ଏବଂ ଶେଷରେ ତାଙ୍କର ମୃତ୍ୟୁ ଘଟିଥିଲା।