polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ଏଥିରେ ଅପରାଧର ଅର୍ଥ, ପ୍ରକାର ଭେଦ ତଥା ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଅପରାଧ ନିମିତ୍ତ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଦଣ୍ଡ ସଂପର୍କରେ ବିସ୍ତୃତ ପ୍ରାବଧାନ ରହିଛି ।
ଧାରା ୩୨୮- ଯଦି କୌଣସି ବ୍ୟକ୍ତି ଅନ୍ୟକୁ ଆଘାତ କରିବା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ କିମ୍ବା କୌଣସି ଅପରାଧ ଘଟାଇବା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଅଥବା ତାହା ସହଜ କରିବା ଅଭିପ୍ରାୟରେ ବିଷ ବା ଅଚେତନକାରକ, ନିଶାକାରକ କିମ୍ବା କୌଣସି ଅସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟକର ଦ୍ରବ୍ୟ ପ୍ରୟୋଗ କରେ ତା’ହେଲେ ସେହି ବ୍ୟକ୍ତିକୁ ୧୦ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜେଲ ଦଣ୍ଡ ଓ ଜୋରିମାନା ହୋଇପାରେ ।
ଧାରା ୩୬୩ - ଯଦି କେହି କୌଣସି ନାବାଳକକୁ ଭିକ୍ଷାବୃତ୍ତିରେ ନିୟୋଯିତ କରିବା ବା ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଅପହରଣ କରେ କିମ୍ବା ନିଜେ ନାବାଳକର ଆଇନ ସମ୍ମତ୍ତ ଅଭିଭାବକ ନ ହୋଇ ନିଜ ଅଧୀନକୁ ଆଣେ ତା’ହେଲେ ସେହି ବ୍ୟକ୍ତି ଏହି ଅପରାଧରେ ଦଣ୍ଡିତ ହେବ ଓ ତାଙ୍କୁ ୧୦ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜେଲ ଦଣ୍ଡ ଓ ଜୋରିମାନା ହୋଇପାରେ ।
ଦଫା ୧୭୦- ଯେ କେହି ସରକାରୀ କର୍ମଚାରୀ ଭାବରେ ନିଯୁକ୍ତ ନଥାଇ, ସରକାରଙ୍କର କୌଣସି ପଦାଧିକାରୀ ଭାବରେ ଛଳନା କରେ କିମ୍ବା ନିଜକୁ ଏପରି ପଦାଧିକାରୀ ଭାବରେ ଆମ୍ବପରିଚୟ ଦିଏ ଏବଂ ଏପରି ଛଦ୍ମ ପରିଚୟ ମାଧମରେ କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟ କରେ ବା କରାଇବା ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରେ ତାକୁ ଦୁଇବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜେଲଦଣ୍ଡ ଓ ଜୋରିମାନା ହେବ ।
ଦଫାମାନ ୨୩ଟି ଅଧାୟରେ ବିଭକ୍ତ ଓ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅଧାୟରେ ଏକପ୍ରକାର ସଂପର୍କୀୟ ଅପରାଧର ଚିଠା କରାଯାଇଛି ।
ଏହି ନିୟମର କିଛି ବ୍ୟତିକ୍ରମ ରହିଛି ଯଥା- ଭାରତର ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ବା କୌଣସି ରାଜ୍ୟପାଳ ଯଦି ଅପରାଧ କରନ୍ତି ତା’ହେଲେ ସେମାନେ ଆଇନ ଅନୁଯାୟୀ ଅଦାଲତଦ୍ୱାରା ବିଚାର ପରିସରଭୁକ୍ତ ନୁହଁନ୍ତି ।
ଅନ୍ୟ ରାଷ୍ଟ୍ରର ରାଷ୍ଟ୍ରମୁଖ୍ୟମାନେ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର ରାଷ୍ଟ୍ରଦୂତମାନେ ଏହି ଆଇନର ପରିସରଭୁକ୍ତ ନୁହଁନ୍ତି ଇତ୍ୟାଦି ।
ଦ୍ୱିତୀୟତଃ : ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ସହିତ ଷଡ଼ଯନ୍ତ୍ରରେ ଲିପ୍ତ ହୁଏ ଏବଂ ଏହି ଷଡ଼ଯନ୍ତ୍ର ହେତୁ ଉକ୍ତ ଅପରାଧ ସଂଗଠିତ ହୁଏ ।
ତୃତୀୟତଃ : ସ୍ୱେଚ୍ଛାରେ କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟ କରି ବା କାର୍ଯ୍ୟ କରିବାରୁ ବିରତି ରହି ଅପରାଧ ଘଟାଇବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରେ ।
ଧାରା ୧୬୮- ଯେ କେହି ସରକାରୀ କର୍ମଚାରୀ ଭାବେ କର୍ତ୍ତବ୍ୟରତ ହୋଇ ଯିଏକି ବିଦ୍ଧିବଦ୍ଧ ଭାବେ କୌଣସି ବ୍ୟବସାୟ କରିବାକୁ ଅନୁମତି ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇ ନଥାନ୍ତି କିନ୍ତୁ ଅବୈଧ ଭାବେ ବ୍ୟବସାୟ କରନ୍ତି, ତେବେ ସେ କାରାଦଣ୍ଡ ଯାହାର ଅବଧି ଏକବର୍ଷହୋଇପାରେ ଅଥବା ଜୋରିମାନା ଅଥବା ଉଭୟ ଦଣ୍ଡଦ୍ୱାରା ଦଣ୍ଡିତ ହେବେ ।
ଦଫା ୨୦୫– କୌଣସି ଦେବାନୀ ବା ପୌଜଦାରୀ ମୋଦ୍ଦମାରେ ଯଦି କେହି ନିଜକୁ ଅନ୍ୟ ବ୍ୟକ୍ତି ବୋଲି ପରିଚୟ ଦେଇ ବିଭିନ୍ନ ଆଇନଗତ କାର୍ଯ୍ୟାନୁଷ୍ଠାନ ଲାଗି କୌଣସି ସ୍ୱୀକାରୋକ୍ତି, ବକ୍ତବ୍ୟ, ଦୋଷ ସ୍ୱୀକାର କରନ୍ତି, ତେବେ ସେହି ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ୩ବର୍ଷ ଜେଲଦଣ୍ଡ କିମ୍ବା ଜୋରିମାନା କିମ୍ବା ଉଭୟ ଦଣ୍ଡ ହୋଇପାରେ ।
ଭାରତୀୟ ଦଣ୍ଡବିଧ ଆଇନର ଦଫା-୩୭୫ରେ ଧର୍ଷଣ ବା ବଳାତ୍କାରର ସଂଜ୍ଞା ନିମ୍ନପ୍ରକାରେ ପ୍ରଦାନ କରାଯାଇଛି ।
ଦଫା ୩୭୫- ଯେତେବେଳେ କୌଣସି ପୁରୁଷ ଜଣେ ନାରୀ ସହିତ ନିମ୍ନପ୍ରଦତ୍ତ ୬ ଗୋଟି ପରିସ୍ଥିତି ମଧରୁ କୌଣସି ଗୋଟିଏ ପରିସ୍ଥିତିରେ ସହବାସ କରେ ସେହି ସହବାସକୁ ଧର୍ଷଣ ବା ବଳାତ୍କାର କୁହାଯାଏ ।
ଧାରା ୩୩୭- ଯେ କେହି ନିଜର ଅବହେଳା ଓ ଅସାବଧାନତା ଜନିତ କାର୍ଯ୍ୟ ଯାହାକି ଅନ୍ୟମାନଙ୍କର ଜୀବନକୁ ବିପଦାପନ୍ନ କିମ୍ବା ନିରାପତ୍ତାକୁ ସଂକଟାପନ୍ନ କରାଏ ଏବଂ ତଦ୍ୱାରା ଅନ୍ୟ କାହାକୁ ସାଧାରଣରେ ଆଘାତ ହୁଏ ସେହି ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ୬ମାସ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜେଲ ଦଣ୍ଡ ୫୦୦ ଟଙ୍କା ଜୋରିମାନା ହେବ ।
ପ୍ରଥମତଃ- ଯଦି ଉପରୋକ୍ତ ବ୍ୟକ୍ତିମାନଙ୍କର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ କେନ୍ଦ୍ର ସରକାର କିମ୍ବା ରାଜ୍ୟସରକାର କିମ୍ବା ସଂସଦ କିମ୍ବା ରାଜ୍ୟ ବିଧାନ ସଭା କିମ୍ବା ଆଇନଗତ କ୍ଷମତାର ପ୍ରୟୋଗ କରୁଥବା ସମୟରେ କୌଣସି ସରକାରୀ କର୍ମଚାରୀଙ୍କୁ ଅପରାଧୀକ ବଳ ପ୍ରୟୋଗ ବା ବଳ ପ୍ରଦର୍ଶନଦ୍ୱାରା ଭୟାଭିଭୂତ କରିବା ହୋଇଥାଏ ।
ଧାରା ୧୪୫- କୌଣସି ସମୟରେ ବେଆଇନ ଭାବେ ଏକତ୍ରୀ ଜନତାକୁ ଆଇନ ଗତ ପ୍ରଣାଳୀରେ ସମବେତ ହୋଇଥିବା ଜାଗା ଛାଡ଼ି ଚାଲିଯିବା ପାଇଁ ଆଦେଶ ଦିଆଯାଇଥବା କଥା ଜାଣି ମଧ୍ୟ ଯେଉଁ ବ୍ୟକ୍ତି ବେଆଇନ ଜନତା ଏକତ୍ରୀତ ହୋଇଥୁବା ସହିତ ଯୋଗ ଦିଏ କି ମିଳିତ ହୋଇରହେ ତାଙ୍କୁ ୨ ବର୍ଷ ଜେଲ ଦଣ୍ଡ ଓ ଜୋରିମାନା ହେବ ।
ଯେଉଁ ବ୍ୟକ୍ତି ନିର୍ବାଚନ ସମୟରେ ନିର୍ବାଚନର ଫଳାଫଳକୁ ପ୍ରଭାବିତ କରିବା ପାଇଁ କୌଣସି ପ୍ରାର୍ଥୀଙ୍କର ଚରିତ୍ର ଓ ଆଚରଣ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ମୌଖିକ ବା ଲିଖିତ ତଥ୍ୟ ପ୍ରଦାନ ବା ପ୍ରକାଶ କରନ୍ତି, ଯାହା ସେ ନିଜେ ମିଥ୍ୟ ବୋଲି ଜାଣିଥାନ୍ତି ତେବେ ସେ ଅପରାଧରେ ଦୋଷୀ ହେବେ ଓ ତାଙ୍କୁ ଅର୍ଥ ଦଣ୍ଡ ହେବ ।
ଦଫା ୧୨୩- ଯଦି କୌଣସି ବ୍ୟକ୍ତି ଭାରତ ସରକାରଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଯୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ ଉଦ୍ୟମ ହେଉଛି ଜାଣି, ସେହି ଅଭିସନ୍ଧିକୁ ଗୋପନ ରଖନ୍ତି କିମ୍ବା ଏପରି କିଛି କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି ଯାହା ହାରା ଯୁଦ୍ଧ ସମ୍ଭବ ଓ ସଫଳ ହୋଇପାରିବ, ତା’ହେଲେ ତାଙ୍କୁ ୧୦ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜେଲଦଣ୍ଡ ଓ ଜୋରିମାନା ହେବ ।
ଯେତେବେଳେ ନାରୀଟି ଏକ ଭ୍ରମାତ୍ମକ ପରିସ୍ଥିତିରେ ବିଶ୍ୱାସ କରେ ଯେ ପୁରୁଷଟି ତା’ର ସ୍ୱାମୀ ବା ପୁରୁଷଟି ସହିତ ତା’ର ଆଇନତଃ ବିବାହ ହୋଇଛି ଏବଂ ଏହି ବିଶ୍ୱାସରେ ସେହି ନାରୀ ସହବାସ ପାଇଁ ସମ୍ମତି ପ୍ରଦାନ କରେ କିନ୍ତୁ ପୁରୁଷଟି ଜାଣିଥାଏ ଯେ ସେ ସେହି ନାରୀର ବିବାହିତ ସ୍ୱାମୀ ନୁହେଁ ।
ଉପରୋକ୍ତ ବଣ୍ଡିତ ଦଣ୍ଡମାନଙ୍କ ମଧରୁ ମୃତ୍ୟୁଦଣ୍ଡ ବା ପ୍ରାଣଦଣ୍ଡ କେବଳ ଅତି ଗର୍ହିତ ଅପରାଧ ମାନଙ୍କରେ ଦିଆଯାଇପାରିବ ।
ମାନ୍ୟବର ଅଦାଲତ ଦଣ୍ଡ ଦେବା ବେଳେ କାରାଦଣ୍ଡ ସହିତ ଜୋରିମାନା ମଧ୍ୟ ଦେଇ ପାରିବେ ଓ ଜୋରିମାନା ଆଦାୟ ନହୋଇ ପାରିଲେ ତାହା ବଦଳରେ କାରାଦଣ୍ଡର ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିପାରିବେ ।
ଧାରା ୩୫୪- ଯଦି କେହି କୌଣସି ନାରୀର ଇଜତ ଉପରେ ଆଞ୍ଚ ଆଣିବା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ବା ଇଜତ ନଷ୍ଟ ହେବାର ସମ୍ବାବନା ଅଛି ବୋଲି ଜାଣି ନାରୀ ପ୍ରତି ଅପରାଧିକ ବଳ ପ୍ରୟୋଗ କରେ ତା’ହେଲେ ଅପରାଧିକୁ ଦୁଇବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜେଲ ଦଣ୍ଡ ଓ ଜୋରିମାନା ହେବ ।
ଧାରା ୧୪୬- ଯେତେବେଳେ ସମ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ସାଧନ ପାଇଁ ବେ-ଆଇନ ଭାବେ ଏକତ୍ରିତ ଜନତାର ସଦସ୍ୟ ଗଣ ବା କେହି ଜଣେ ସଦସ୍ୟ ଅପରାଧୀକ ବଳ ପ୍ରୟୋଗ ବା ହିଂସାତ୍ମକ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି ତା’ହେଲେ ସେହି ବେଆଇନ ଜନତାମେଳିଭୁକ୍ତ ପ୍ରତ୍ୟେକ ବ୍ୟକ୍ତି ଦଙ୍ଗା ହଙ୍ଗାମା ଅପରାଧରେ ଦୋଷୀ ହେବେ ।
ଧାରା ୨୬୯– ଯଦି କୌଣସି ବ୍ୟକ୍ତି ଅବହେଳା ବଶତଃ ଓ ବେଆଇନ ଭାବେ ଏପରି ଏକ କାର୍ଯ୍ୟ କରେ ଯାହାଦ୍ୱାରା କୌଣସି ଜୀବନ ପ୍ରତି ବିପଦ ସୃଷ୍ଟି କରୁଥବା ସଂକ୍ରାମକ ରୋଗ ବ୍ୟାପେ ବା ବ୍ୟାପିବାର ସମ୍ଭାବନା ଥାଏ ତା’ହେଲେ ସେହି ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ୬ ମାସ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜେଲଦଣ୍ଡ ଓ ଜୋରିମାନା ହେବ ।
ଧାରା ୩୬୪- ଯଦି କେହି ଅପହରଣ ବା ବଳାପହରଣ ଏହି ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ କରେ ଯେ ଅପହୃତ ବ୍ୟକ୍ତିକୁ ହତ୍ୟା କରାଯିବ ବା ଏପରି ଭାବରେ ଛାଡ଼ି ଦିଆଯିବ ଯେ, ସେହି ବ୍ୟକ୍ତି ଖୁନ୍ ହେବାର ସଂକଟରେ ପଡ଼ିବ ।
ସେହି ଅପରାଧିକୁ ଆଜୀବନ କାରାଦଣ୍ଡ ବା ଦଶବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କାରାଦଣ୍ଡ ଓ ଜୋରିମାନା ହେବ ।
ନିମ୍ନଲିଖୁତ କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ଭିକ୍ଷାବୃତ୍ତି ଭାବରେ ଗ୍ରହଣ କରାଯାଇଛି ।
ସର୍ବସାଧାରଣ ସ୍ଥାନରେ ନୃତ୍ୟ କରିବା, ଗୀତ ଗାଇବା, ଭବିଷ୍ୟବାଣୀ କହିବା, ଯାଦୁ ଦେଖାଇବା, ସାଧାରଣ ଦ୍ରବ୍ୟ-ବିକ୍ରୟ କରିବା ବା ଅନ୍ୟ କୌଣସି ପ୍ରକାରରେ ଭିକ୍ଷା ପ୍ରାପ୍ତ କରିବା କାର୍ଯ୍ୟରେ ଲଗାଇବା ।
ଆଇନ ସମ୍ମତ ଅଭିଭାବକ- ପିତା ଓ ମାତା ପ୍ରତ୍ୟେକ ନାବାଳକର ସ୍ୱାଭାବିକ ଆଇନସମ୍ମତ ଅଭିଭାବକ ।
ତାଙ୍କର ଅନୁପସ୍ଥିତିରେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ବ୍ୟକ୍ତି ଯେଉଁମାନଙ୍କ ଉପରେ ନାବାଳକର ଯତ୍ନ ଓ ରକ୍ଷଣାବେକ୍ଷଣର ଭାର ଆଇନାନୁସାରେ ଅର୍ପିତ ହୋଇଛି ସେମାନଙ୍କୁ ଆଇନ ସମ୍ମତ ଅଭିଭାବକ ଭାବେ ଧରାଯାଏ)
ଦଫା ୨୯୮- ଯେ କେହି ଅନ୍ୟର ଧର୍ମଭାବକୁ ଆଘାତ କରିବା ଅଭିପ୍ରାୟରେ ଜାଣିଶୁଣି କିଛି କଥା କହେ ବା ଶବ୍ଦ କରେ କିମ୍ବା ଏପରି କୌଣସି ଅଙ୍ଗଭଙ୍ଗୀ କରେ ବା ବସ୍ତୁର ପ୍ରଦର୍ଶନ କରେ ଯାହାକୁ ସେ ବ୍ୟକ୍ତି ଦେଖିପାରୁଥବ ତା’ହେଲେ ତାକୁ ଏକବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜେଲଦଣ୍ଡ ଓ ଜୋରିମାନା ହେବ ।
ଧାରା ୩୩୮- ଯେ କେହି ନିଜର ଅବହେଳା ଓ ଅସାବଧାନତା ଜନିତ କାର୍ଯ୍ୟ ଯାହାକି ଅନ୍ୟମାନଙ୍କର ଜୀବନକୁ ବିପଦାପନ୍ନ କିମ୍ବା ନିରାପତ୍ତାକୁ ଗୁରୁତର ସଂକଟାପନ୍ନ କରାଏ ତାଙ୍କୁ ୨ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜେଲ ଦଣ୍ଡ ଓ ୧୦୦୦ ଟଙ୍କା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜୋରିମାନା ହୋଇପାରେ ।
ଦଫା ୧୬୭- ଯେ କେହି ସରକାରୀ କର୍ମଚାରୀ, କୌଣସି ଆଦେଶକୁ ଆଇନତଃ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଭାବେ ପାଳନ କରିବାକୁ ବାଧ୍ୟ ଜାଣି ମଧ୍ୟ ଅନ୍ୟ କାହାର କ୍ଷତି କରିବା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଏହାର ଅବଜ୍ଞା କରେ, ତା’ହେଲେ ତାଙ୍କୁ ୧ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅଶ୍ରମ ଜେଲଦଣ୍ଡ ଓ ଜୋରିମାନା ହେବ ।
ପଞ୍ଚମତଃ- ଅପରାଧୀକ ବଳପ୍ରୟୋଗ ବା ପ୍ରଦର୍ଶନଦ୍ୱାରା ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ଯାହା ସେ କରିବାକୁ ବାଧ୍ୟ ନୁହଁନ୍ତି ତାଙ୍କୁ ଏପରି କାର୍ଯ୍ୟ କରାଇବା ପାଇଁ ବାଧ୍ୟ କରାଇବା ବା ଯେଉଁ କାର୍ଯ୍ୟ ସେ ଆଇନତଃ କରିବା ପାଇଁ ବାଧ୍ୟ ସେପରି କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଉପେକ୍ଷା କରାଯିବା ।
ଧାରା ୩୩୬- ଯେ କେହି ନିଜର ଅବହେଳା ଓ ଅସାବଧାନତା ଜନିତ କାର୍ଯ୍ୟ ଯାହାକି ଅନ୍ୟମାନଙ୍କର ଜୀବନକୁ ବିପଦାପନ୍ନ କିମ୍ବା ନିରାପତ୍ତାକୁ ସଂକଟାପନ୍ନ କରାଏ ତାଙ୍କୁ ତିନି ମାସ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜେଲ ଦଣ୍ଡ ଓ ୨୫୦ ଟଙ୍କା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜୋରିମାନା ହୋଇପାରେ ।
ଧାରା ୩୬୦- ଅନୁସାରେ ଯେ କେହି ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଲୋକର ସମ୍ମତି ବିନା ଓ ନାବାଳକ ମାନଙ୍କ କ୍ଷେତ୍ରରେ ତାଙ୍କର ଆଇନସମ୍ମତ ଅଭିଭାବକଙ୍କର ସମ୍ମତି ବିନା ସେହି ଲୋକଙ୍କୁ ଭାରତର ସୀମା ବାହାରକୁ ନେଇଯାଏ ତାହାକୁ ଭାରତରୁ ଅପହରଣ ବୋଲି କୁହାଯିବ ।
ବି.ଦ୍ର.-୧- କୌଣସି ସମୟରେ ଏକତ୍ରୀତ ହୋଇଥିବା ଜନତା ବା ଯଦିଓ ବେ-ଆଇନ ଭାବେ ଏକତ୍ରୀତ ହୋଇ ନଥାନ୍ତି କିନ୍ତୁ ପରବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ ଯଦି ସେମାନଙ୍କ ମଧରେ ଉପରଲିଖୁତ କୌଣସି ଏକ ସମଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଆସିଯାଏ ସେମାନେ ବେଆଇନ ଭାବେ ଏକତ୍ରିତ ଜନତାରେ ପରିଣତ ହୁଅନ୍ତି ।
ଧାରା ୧୪୪- ଯେଉଁ ବ୍ୟକ୍ତି କୌଣସି ମାରଣାସ୍ତ୍ର ସହ କିମ୍ବା ଏପରି ଏକ ଜିନିଷ ବା ବସ୍ତୁ ଯାହାକୁ ଅସ୍ତ୍ରଭାବେ ବ୍ୟବହାର କଲେ ମଣିଷର ମୃତ୍ୟୁ ହୋଇପାରେ, ସାଥିରେ ନେଇ ବେଆଇନ ଭାବେ ଏକତ୍ରୀତ ଜନତାରେ ଯୋଗ ଦେଲେ ତାଙ୍କୁ ୨ ବର୍ଷ ଜେଲଦଣ୍ଡ ଓ ଜୋରିମାନା ହେବ ।
ଯେ କେହି କୌଣସି ନିର୍ବାଚନରେ ହୋଇଥବା ପ୍ରାର୍ଥୀ ବା ଭୋଟଦାତା ବା ସେମାନଙ୍କର ସ୍ୱାର୍ଥଜଡ଼ିତ କୌଣସି ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ କୌଣସି ପ୍ରକାରର କ୍ଷତି କରିବାର ଧମକ ପ୍ରଦାନ କରିବେ ।
ଧାରା ୧୪୮- ଯେଉଁ ବ୍ୟକ୍ତି କୌଣସି ମାରଣାସ୍ତ୍ର ସହ କିମ୍ବା ଏପରି ଏକ ଜିନିଷ ବା ବସ୍ତୁ ଯାହାକୁ ଅସ୍ତ୍ର ଭାବେ ବ୍ୟବହାର କଲେ ମଣିଷର ମୃତ୍ୟୁ ହୋଇପାରେ, ସାଥିରେ ନେଇ ବେଆଇନ ଜନତା ମେଳିରେ ଯୋଗ ଦିଅନ୍ତି ତାଙ୍କୁ ୨ ବର୍ଷ ଜେଲ ଦଣ୍ଡ ଓ ଜୋରିମାନା ହେବ ।
ଦଫା ୧୮୨- ଯେ କେହି ବ୍ୟକ୍ତି, କୌଣସି ସରକାରୀ କର୍ମଚାରୀଙ୍କୁ ଏପରି କିଛି ସଂବାଦ ଦିଅନ୍ତି ଯାହାକୁ ସେ ମିଥ୍ୟ ବୋଲି ଜାଣନ୍ତି ବା ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି ଏବଂ ତଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କର ଅଭିପ୍ରାୟ ଥାଏ ଯେ ତାଙ୍କର ଏହି ସଂବାଦ ଯୋଗୁ ଉକ୍ତ ସରକାରୀ କର୍ମଚାରୀ–
ଧାରା ୩୫୫- ଯଦି କୌଣସି ବ୍ୟକ୍ତି ଗୁରୁତର ଏବଂ ଆକସ୍ମିକ ଉତ୍ତେଜନା ନଥାଇ ଅନ୍ୟଜଣଙ୍କୁ ଅପମାନିତ କରିବା ପାଇଁ ତାଙ୍କ ପ୍ରତି ହାମଲା ବା ଅପରାଧିକ ବଳ ପ୍ରୟୋଗ କରନ୍ତି ତା’ହେଲେ ତାଙ୍କୁ ଦୁଇବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜେଲ ଦଣ୍ଡ ଓ ଜୋରିମାନା ହୋଇପାରେ ।
ଧାରା ୩୬୨- ଯଦି କେହି ଅନ୍ୟ କୌଣସି ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ଗୋଟିଏ ସ୍ଥାନ ପରିତ୍ୟାଗ କରି ଅନ୍ୟ ସ୍ଥାନକୁ ଯିବା ପାଇଁ ବଳପୂର୍ବକ ବାଧ୍ୟ କରେ ବା ପ୍ରତାରଣାଦ୍ୱାରା ପ୍ରବର୍ତ୍ତାଇ ନେଇଯାଏ -ସେ ଉକ୍ତ ବ୍ୟକ୍ତିକୁ ବଳପୂର୍ବକ ଅପହରଣ କରିଛି ବୋଲି କୁହାଯିବ ।
ଉକ୍ତ ସରକାରୀ କର୍ମଚାରୀ ତାଙ୍କର ଆଇନଗତ କ୍ଷମତା ବଳରେ କାହାରି କ୍ଷତି ସାଧନ ବା ବିରକ୍ତି ସୃଷ୍ଟି କରିବା ପାଇଁ କରିବେ ତେବେ ଏହି ମିଥ୍ୟ ଖବରଦାତାଙ୍କୁ ଛଅମାସ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅଶ୍ରମ, ଜେଲଦଣ୍ଡ ଓ ୧୦୦୦ ଟଙ୍କା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜୋରିମାନା ହେବ ।
ଧାରା ୩୨୬- ଯେ କେହି ଅନ୍ୟଜଣକୁ ଜାଣିଶୁଣି ମାରାତ୍ମକ ଅସ୍ତ୍ର ବା ଅନ୍ୟ ଉପାୟରେ ଗୁରୁତର ଆଘାତ କଲେ ସେହି ବ୍ୟକ୍ତିକୁ ଦଣ୍ଡିତ କରାହେବ ଯାହାର ଦଣ୍ଡର ମିଆଦ ଆଜୀବନ କାରାଦଣ୍ଡ ବା ଦଶବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କାରାଦଣ୍ଡ ଓ ଜୋରିମାନା ହୋଇପାରେ ।
ଧାରା ୧୪୨- ବେଆଇନ ଜନତାର ସଦସ୍ୟ– ଯେଉଁ ବ୍ୟକ୍ତି ବେଆଇନ ଭାବେ ଏକତ୍ରିତ ଜନତାର ସମଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ବିଷୟରେ ଜାଣି ସେହି ଜନତାମେଳି ସହିତ ଯୋଗ ଦିଏ ବା ମିଳିତ ହୋଇରହେ ତା’ହେଲେ ତାଙ୍କୁ ବେଆଇନ ଭାବେ ଏକତ୍ରିତ ଜନତାର ସଦସ୍ୟ କୁହାଯାଏ ।
ଦଫା ୧୮୬- ଯଦି କେହି ବ୍ୟକ୍ତି ସେଚ୍ଛାରେ କୌଣସି ସରକାରୀ କର୍ମଚାରୀ ନିଜ ସରକାରୀ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ସଂପାଦନ କରୁଥବା ସମୟରେ ବାଧା ଦିଅନ୍ତି ତା’ହେଲେ ତାଙ୍କୁ ତିନିମାସ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜେଲଦଣ୍ଡ ଓ ୫୦୦ ଟଙ୍କା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜୋରିମାନା ହେବ ।
ବି.ଦ୍ର. : ସରକାରଙ୍କ ଅନୁସୃତ ପନ୍ଥା ବା କାର୍ଯ୍ୟଶୈଳୀର ଆଇନଗତ ଉପାୟରେ ସମାଲୋଚନା କରିବା ଏହି ଅପରାଧର ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ ନୁହେଁ ।
ସରକାରଙ୍କର କୌଣସି ପ୍ରଶାସନିକ କାର୍ଯ୍ୟର ସମାଲୋଚନା ମଧ୍ୟ ଏହି ଅପରାଧର ପରିସରଭୁକ୍ତ ନୁହେଁ ।
ଧାରା ୩୪୮- ଏହି ଧାରା ୩୩୦ ଓ ୩୩୧ ଧାରାରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ ସମ୍ପର୍କୀୟମାନଙ୍କୁ ସେଥରେ ଉଲ୍ଲେଖ ଅବା ଅପରାଧ ସଂଗଠିତ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ବେଆଇନ ଅବରୋଧ କଲେ ଦଣ୍ଡ ମିଳିବ ଯାହାର ମିଆଦ ତିନିବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜେଲ ଦଣ୍ଡ ଓ ଜୋରିମାନା ହେବ ।
ଦ୍ୱିତୀୟ ଅବସ୍ଥା ହେଲା ଅପରାଧ କରିବା ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତି ବା ଯୋଗାଡ଼ଯନ୍ତ୍ର କରିବା ।
ଏ ଅବସ୍ଥା ମଧ ସର୍ବଦା ଦଣ୍ଡନୀୟ ନୁହେଁ, କେବଳ ଡକାୟତି ଓ ରାଷ୍ଟ୍ରଦ୍ରୋହ ଅପରାଧ ପାଇଁ ଏହି ଅବସ୍ଥା ଦଣ୍ଡନୀୟ ।
କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟ ଯାହା ଅବୈଧ ନୁହେଁ, ସେହି କାର୍ଯ୍ୟକୁ କୌଣସି ଅବୈଧ ଉପାୟରେ କରିବାକୁ ବା କରାଇବାକୁ ପରସ୍ପର ମଧରେ ସମ୍ମତ ହୁଅନ୍ତି ତାହାକୁ ଅପରାଧୀକ ଷଡ଼ଯନ୍ତ୍ର କୁହାଯାଏ ।
ଦଫା ୨୯୬- ଯେ କେହି ସ୍ୱେଚ୍ଛାରେ ଧର୍ମ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଉପାସନା, ପୂଜା ଓ ପାର୍ବଣ ନିମନ୍ତେ ସମବେତ ହୋଇଥବା ଜନତାଙ୍କ ସମ୍ମିଳନୀରେ ଗଣ୍ଡଗୋଳ କରେ ସେହି ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ଏକବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜେଲଦଣ୍ଡ ଓ ଜୋରିମାନା ହେବ ।
ଅର୍ଥାତ୍ ଅପରାଧ କରିବା ପାଇଁ ଅପରାଧୀର ମନରେ ସେ ଭାବ ଜାଗ୍ରତ ହେବା ଓ ଏହି ଭାବକୁ କାର୍ଯ୍ୟରେ ପରିଣତ କରିବା ପାଇଁ ମାନସିକ ପ୍ରସ୍ତୁତି କରିବା ।
ଭାରତୀୟ ଦଣ୍ଡବିଧି ଆଇନର ଦଫା ୫୩ ଅନୁସାରେ ଯଦି କୌଣସି ବ୍ୟକ୍ତି ଭାରତର ପ୍ରଚଳିତ କୌଣସି ଆଇନାନୁଯାୟୀ ଦୋଷ ପ୍ରତିପାଦିତ ହୁଅନ୍ତି, ତା’ହେଲେ ତାଙ୍କୁ ନିମ୍ନ ପ୍ରଦତ୍ତ ଦଣ୍ଡ ବ୍ୟବସ୍ଥା ମଧରୁ ଦଣ୍ଡିତ କରାଯିବ ।
ଧାରା ୩୬୯- ଯେ କେହି ୧୦ ବର୍ଷରୁ କମ୍ ବୟସ ନାବାଳକକୁ ତା’ର ଶରୀରରୁ କୌଣସି ମୂଲ୍ୟବାନ ଅସ୍ଥାବର ସମ୍ପଭି ନେବା ଅଭିପ୍ରାୟ ଅପହରଣ କରେ ସେହି ବ୍ୟକ୍ତିକୁ ସାତବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜେଲଦଣ୍ଡ ଓ ଜୋରିମାନା ହେବ ।
ଧାରା ୩୨୩- ଯେ କେହି ଅନ୍ୟଜଣକୁ ଜାଣିଶୁଣି ସାଧାରଣ ଆଘାତ କଲେ ସେହି ବ୍ୟକ୍ତିକୁ ଦଣ୍ଡିତ କରାହେବ ଯାହାର ଦଣ୍ଡର ମିଆଦି ଏକବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କାରାଦଣ୍ଡ ଓ ଜୋରିମାନା ୧୦୦୦ ଟଙ୍କା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ହୋଇପାରେ ।
ଧାରା ୩୬୫- ଯଦି କେହି ଅପହରଣ ବା ବଳାପହରଣ ଏହି ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ କରେ ଯେ ଅପହୃତ ବ୍ୟକ୍ତିକୁ ଗୋପନରେ ବେଆଇନ ଅବରୋଧ କରାଯିବ ତେବେ ସେହି ଅପରାଧିକୁ ସାତବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କାରାଦଣ୍ଡ ଓ ଜୋରିମାନା ହେବ ।
ଧାରା ୩୬୮- କୌଣସି ବ୍ୟକ୍ତିକୁ ଅପହୃତ ହୋଇଛି ଜାଣି ଉକ୍ତ ବ୍ୟକ୍ତିକୁ ଯେ କେହି ବେଆଇନ ଭାବେ ଅବରୋଧ କରି ରଖେ ସେ ବ୍ୟକ୍ତି ମୂଳ ଅପରାଧି ଯେଉଁ ଧାରାରେ ଯେତିକି ଦଣ୍ଡ ପାଇବେ ସେତିକି ଦଣ୍ଡ ପାଇବେ ।
ବେଆଇନ ଅବରୋଧ- ଯେତେବେଳେ ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତି ଅନ୍ୟ ଜଣକୁ ଏପରି ଭାବରେ ବେଆଇନ ଅଟକ କରେ ଯେ ସେ ବ୍ୟକ୍ତି ଏକ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ପରିସୀମା ବାହାରକୁ ଯାଇପାରେ ନାହିଁ ତାହାକୁ ବେଆଇନ ଅବରୋଧ କୁହାଯାଏ ।
ଧାରା ୩୪୪- ଯେ କେହି କୌଣସି ବ୍ୟକ୍ତିକୁ ଦଶଦିନରୁ ଅଧ୍ୟକ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବେଆଇନ ଅବରୋଧ କରେ ସେ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ୩ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜେଲଦଣ୍ଡ ଓ ଜୋରିମାନା ହୋଇପାରେ ।
ଧାରା ୩୪୩- ଯେ କେହି କୌଣସି ବ୍ୟକ୍ତିକୁ ତିନିରୁ ଦଶଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବେଆଇନ ଅବରୋଧ କରେ ସେ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ୨ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜେଲଦଣ୍ଡ ଓ ଜୋରିମାନା ହୋଇପାରେ ।
ତୃତୀୟତଃ- କୌଣସି ଅପକାର ବା ଅପରାଧୀକ ଅନଧିକାର ପ୍ରବେଶ ବା ସେହି ପ୍ରକାରର ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଅପରାଧ କରିବା ଯାହାକି ସର୍ବସାଧାରଣଙ୍କର ପ୍ରଶାନ୍ତି ଭଙ୍ଗ କରୁଥିବ କିମ୍ବା
ଧାରା ୩୪୨- ଯେ କେହି କୌଣସି ବ୍ୟକ୍ତିକୁ ବେଆଇନ ଅବରୋଧ କରେ ସେ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ଏକବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜେଲ ଦଣ୍ଡ ଓ ୧୦୦୦ ଟଙ୍କା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜୋରିମାନା ହୋଇପାରେ ।
ଧାରା ୩୨୫- ଯେ କେହି ଅନ୍ୟଜଣକୁ ଜାଣିଶୁଣି ଗୁରୁତର ଆଘାତ କଲେ ସେହି ବ୍ୟକ୍ତିକୁ ଦଣ୍ଡିତ କରାହେବ ଯାହାର ଦଣ୍ଡର ମିଆଦି ସାତବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କାରାଦଣ୍ଡ ଓ ଜୋରିମାନା ହୋଇପାରେ ।
ଧାରା ୧୪୧- ପାଞ୍ଚ ବା ତତୋଧିକ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କର କୌଣସି ଏକ ସ୍ଥାନରେ ନିମ୍ନ ବର୍ଣ୍ଣିତ କୌଣସି ଏକ ସମ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ନେଇ ଏକତ୍ରିତ ହେବାକୁ ବେ-ଆଇନ ଏକତ୍ରିତ ଜନତା ମେଳି କୁହାଯାଏ ।
ଯଦି କେହି ଦ୍ୱେଷପୂର୍ବକ ଉପରୋକ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ କରେ ତା’ହେଲେ ସେହି ବ୍ୟକ୍ତି ଧାରା–୨୭୦ରେ ଦଣ୍ଡିତ ହେବ ଯେଉଁଥିରେ ଦୋଷ ପ୍ରମାଣ ହେଲେ ୨ବର୍ଷ ଜେଲଦଣ୍ଡ ଓ ଜୋରିମାନା ହୋଇପାରେ ।
ବେଆଇନ ଅଟକ– ଯେ କେହି ଜାଣିଶୁଣି ଅନ୍ୟ ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ଅଧକାର ଭୁକ୍ତ ଯେକୌଣସି ଗନ୍ତବ୍ୟ ଦିଗକୁ ଅଗ୍ରସର ହେବାର ବାଧା ଦିଏ ସେ ଏହି ଅପରାଧ କରେ ବୋଲି ଧରାଯିବ ।
ଅପରାଧୀ ଅପରାଧ ପାଇଁ ଯେପରି ଦଣ୍ଡିତ ହୁଏ ସହାୟତାକାରୀ ମଧ ସମାନ ଭାବରେ ଦଣ୍ଡର ଭାଗୀ ହୁଅନ୍ତି ।
ଅପରାଧର ପ୍ରକୃତି – ଏହା ଏକ ଧର୍ତ୍ତବ୍ୟ ଅପରାଧ, ଅଦାଲତଙ୍କ ଅନୁମତି ନେଇ ରଫା ହୋଇପାରିବ, ଯେ କୌଣସି ମାଜିଷ୍ଟ୍ରେଟ୍ ବିଚାର କରିପାରିବେ ଏବଂ ଜାମିନ ମିଳିପାରିବ ।
ଧାରା ୩୪୧- ଯେ କେହି କୌଣସି ବ୍ୟକ୍ତିକୁ ବେଆଇନ ଅଟକ କରେ ସେ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ଏକମାସ ଜେଲଦଣ୍ଡ ଓ ୫୦୦ ଟଙ୍କା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜୋରିମାନା ହୋଇପାରେ ।
ଅପରାଧର ପ୍ରକୃତି- ଏହା ଏକ ଧର୍ତ୍ତବ୍ୟ ଅପରାଧ, ରଫା ହୋଇପାରିବ ନାହିଁ, ମାଜିଷ୍ଟ୍ରେଟ୍ ପ୍ରଥମ ଶ୍ରେଣୀ ବିଚାର କରିପାରିବେ ଏବଂ ଜାମିନ ମିଳିପାରିବ ନାହିଁ ।
ଧାରା ୩୭୪- ଯେ କେହି ଅନ୍ୟ ଜଣକୁ ତାଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ବିରୁଦ୍ଧରେ ଶ୍ରମ କରାଏ ତା’ହେଲେ ସେହି ବ୍ୟକ୍ତିକୁ ଏକବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜେଲଦଣ୍ଡ ଓ ଜୋରିମାନା ହେବ ।
ନିର୍ବାଚନ ସମୟରେ ଯଦି କେହି ଅନ୍ୟଜଣଙ୍କର ନିର୍ବାଚନ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ସ୍ୱାଧୀନ କ୍ଷମତାରେ ହସ୍ତକ୍ଷେପ କରିବେ କିମ୍ବା କରିବା ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରିବେ ।
ସେହି ବ୍ୟକ୍ତି ଏହି ଅପରାଧରେ ଭାରତୀୟ ଦଣ୍ଡବିଧି ଆଇନର ଦଫା ୧୭୧ ରେ ଦୋଷୀ ହେବେ ଯାହାର ଦଣ୍ଡ ୧ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜେଲଦଣ୍ଡ ଓ ଜୋରିମାନା ହେବ ।
ଭିକ୍ଷା ପ୍ରାର୍ଥନା ବା ଭିକ୍ଷା କାମନା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ନିଜର ବା ଅନ୍ୟ କାହାର କ୍ଷତ, ଆଘାତ, ଅଙ୍ଗ, କୈବଲ୍ୟ ବା ବ୍ୟାଧିର ପ୍ରଦର୍ଶନ କରିବା ।
ଯେତେବେଳେ ନାରୀକୁ ମୃତ୍ୟୁ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ ଶାରୀରିକ ଆଘାତ ଦିଆଯିବାର ଭୟ ଦେଖାଇ ତା’ର ସହମତି ନିଆଯାଏ ଓ ତା’ ସହିତ ସହବାସ କରାଯାଏ ।
କୌଣସି ଘଟଣା ସଂପର୍କରେ ସତ୍ୟ ଜାଣିଥିଲେ ଯାହା କରିଥାନ୍ତେ ତାହା ନ କରି ଛାଡ଼ିଯିବେ ବା ଯାହା ନ କରି ଛାଡ଼ିଥାନ୍ତେ ତାହା କରିବେ ।
ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତି ଅନ୍ୟଜଣକୁ କୌଣସି ଅପରାଧୀକ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବାରେ ସହାୟତା ପ୍ରଦାନ କରିଛି ବୋଲି ସେତେବେଳେ କୁହାଯାଏ ଯେତେବେଳେ ସେ :
ନିଜକୁ ଅନ୍ୟ ଜଣେ ନାଗରିକ ଭାବେ ପରିଚିତ କରାଇ ଭୋଟ ଦିଅନ୍ତି ବା ଭୋଟ କାଗଜ ପାଇଁ ଦାବୀ କରନ୍ତି ।
ଧାରା ୧୪୩- ବେଆଇନ ଭାବରେ ଏକତ୍ରିତ ଜନତାର ସଦସ୍ୟ ଅବା ବ୍ୟକ୍ତିକୁ ୬ ମାସ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜେଲ ଦଣ୍ଡ ଓ ଜୋରିମାନା ହେବ ।
ଅପରାଧର ପ୍ରକୃତି – ଏହା ଏକ ଅଧର୍ତ୍ତବ୍ୟ ଅପରାଧ-ରଫା ହୋଇପାରିବ–:ଯେକୌଣସି ମାଜିଷ୍ଟ୍ରେଟ୍ ବିଚାର କରିପାରିବେ ।
ଦ୍ୱିତୀୟତଃ- କୌଣସି ଆଇନର ପ୍ରୟୋଗ ବା ଆଇନଗତ ଆଦେଶ ଜାରି ରୋକିବା ବା କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ କରାଇ ନଦେବା କିମ୍ବା
ଧାରା ୧୪୭- ଦଙ୍ଗାହଙ୍ଗାମା ଅପରାଧର ଦୋଷୀଙ୍କୁ ୨ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜେଲ ଦଣ୍ଡ ଓ ଜୋରିମାନା ହେବ ।
କିମ୍ବା ଜାଲ ଭୋଟ ସଂଗ୍ରହ କରନ୍ତି ବା ଜାଲ୍ ଭୋଟ ସଂଗ୍ରହ ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତି ।
ତାଙ୍କର ବୈଶିଷ୍ୟ ହେଲା ତାଙ୍କର ଅନେକ ଚିତ୍ର ଗତାନୁଗତିକ ଭାବସାୟିକ ଚିତ୍ରଠାରୁ ଭିନ୍ନ ଓ ସେଥିରେ ସାଧାରଣ ମଣିଷର ର ଚରିତ୍ର ହିଁ ପରଦାରେ ପ୍ରତିଫଳିତ ହେଇଥାଏ ।
ବାଦଲ ଇଞ୍ଜିନିୟରିଂ ଶେଷ କରି ଘରେ ଖାଲି ଖାଲିରେ ଘରେ ଥିଲା, ସେଥିପାଇଁ ତା ବାପା ତାକୁ ତା'ର ମାଲିକଙ୍କ କମ୍ପାନୀରେ ଚାକିରି କରିବାକୁ କ‌ହିଲେ ଏବଂ ତା'ର ସମସ୍ତ ସାର୍ଟିଫିକେଟ ସାଙ୍ଗରେ ନେଇ ସେ ତା' ଗୋଟେ କାର୍ଯ୍ୟାଳୟକୁ ଗଲା ।
ସେଠାରେ ସେହି କମ୍ପାନୀର ମାଲିକ ବାଦଲର ସଫଳତାର ସାର୍ଟିଫିକେଟ ଦେଖି ଖୁସି ହେଲେ ଏବଂ ଖୁବ ଶୀଘ୍ର କିଛି କାର୍ଯ୍ୟରେ ଲଗେଇ ଦେବେ ବୋଲି କଥାଦେଲେ ।
ହେଲେ ସେଠାରେ ସେ କିଛି ନ‌ କ‌ହି ଖାଲି ବାଦଲର ମୁଣ୍ଡରେ ହୋଇଥିବା ଘା' ବିଷୟରେ ପଚାରି ଚାଲିଗଲା ।
ସେହି ସମୟରେ ବାଦଲକୁ ଚାନ୍ଦିନୀ ବାରମ୍ବାର ଫୋନ କରୁଥିଲା, ମାତ୍ର ବାଦଲ ତା'ର ବାପାଙ୍କ ସ‌ହ ଥିବାରୁ ଚାନ୍ଦିନୀ ସ‌ହ କଥା ହୋଇପାରୁନଥିଲା ।
ଶେଷରେ ସେ ଚାନ୍ଦିନୀର ଘରକୁ ଗଲା ଏବଂ ସେଠାରେ ସେ ପ‌ହଞ୍ଜିବା ପରେ ଚାନ୍ଦିନୀ ବିଷୟରେ ଗୋଟିଏ କଥା ଜାଣିଲା କି ସେ ନିଃଶ୍ୱାସ ବନ୍ଦ କରି ୫ମିନିଟ ଯାଏ ରହିପାରିବ ।
ସେଠାରେ ବାଦଲ ଥିବା ବେଳେ ଚାନ୍ଦିନୀର ହୋଟେଲକୁ ଖାଇବା ନେଇକି ଯିବାର ବିଳମ୍ବ ହେବାରୁ ତା'ର ବାପା ଆସିଲେ, ହେଲେ ସେ ବାଦଲର ଉପସ୍ଥିତି ବିଷୟରେ ଜାଣିପାରିଲେନି ।
କିଛି ସମୟ ପରେ ପୁଣି ବାଦଲର ବାପା ଆସିଲେ, ମାତ୍ର ସେ ବି ବାଦଲର ଉପସ୍ଥିତି ବିଷୟରେ ଜାଣିପାରିଲେ ନାହିଁ ।
ସେ ଦୁହେଁ ଚାଲିଯିବା ପରେ ବାଦଲ ସେହି ଘରୁ ବାହାରିଲା ଏବଂ ଦୁଇ ସାଙ୍ଗ ଚକିତ ହୋଇଗଲେ ।
ଦୁଇ ସାଙ୍ଗ ମିଶି ସେମାନଙ୍କର ପିଲାମାନଙ୍କର ଏଇ ଲୁଚାଛପା ପ୍ରେମକୁ ନେଇ ଏକ ନାଟକ କଲେ ।
ବାଦଲ ପାଇଁ ତା ବାପା ଗୋଟିଏ ଝିଅ ଠିକ କରିଛନ୍ତି ବୋଲି କ‌ହିଲେ ଏବଂ ଚାନ୍ଦିନୀ ପାଇଁ ତା ବାପା ମଧ୍ୟ ଗୋଟିଏ ପୁଅ ଠିକ କରିଛନ୍ତି ବୋଲି କ‌ହିଲେ ।
ପରେ ସେ ଦୁହିଁଙ୍କର ବାପା ସେମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ସବୁ ଜାଣିଛନ୍ତି ବୋଲି ବାଦଲର ମାଆ ଏବଂ ଭଉଣୀକୁ କ‌ହିଲେ ଏବଂ ସେମାନେ ସେମାନଙ୍କର ପିଲାଦୁହିଁଙ୍କର ବିବାହ କରାଇ ଉଭୟ ସମୁଦି ହେବେ ବୋଲି ଅନେକ ଦିନ ଆଗରୁ ସ୍ଥିର କରିଥିଲେ ବୋଲି କ‌ହିଥିଲେ ।
ଏହି କଥା ଶୁଣିବା ପରେ ବାଦଲ ଏବଂ ଚାନ୍ଦିନୀ ଲୁଚିଥିବା ଜାଗାରୁ ଆସି ସମସ୍ତଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଦେଖାଦେଲେ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର ବାହାଘର ନିକଟ ଭବିଷ୍ୟତରେ କରାଇବେ ବୋଲି ନିଷ୍ପତ୍ତି ହେଲା ।
ସେପଟେ ଦାଦାଭାଇ ନାମକ ଜଣେ ଖଳ ପ୍ରକୃତିର ଲୋକ ଗୋଟିଏ ପ୍ରକଳ୍ପ କରିବା ପାଇଁ ଜମି ଠିକ କରୁଥିଲା ।
ସେ ସମୁଦାୟ ୩୯୯ ଏକର ଜମି ନିଜ ନାମରେ କରିସାରିଥିଲା ବାକି ଗୋଟିଏ ଏକରେ ଗୋଟିଏ ହୋଟେଲ ଥିଲା, ଯାହାକି ଚାନ୍ଦିନୀର ବାପାର ।
ସେଥିପାଇଁ ସେ ସେହି ହୋଟେଲକୁ ତାକୁ ଦେଇଦେବାକୁ ଚାନ୍ଦିନୀର ବାପାଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସିଥିଲା ।
କିନ୍ତୁ ସେ ରାଜି ହେଲେ ନାହିଁ, ସେଥିପାଇଁ ସେ ତାଙ୍କୁ ଧମକ ଦେଇଚାଲିଯାଉଥିବା ବେଳେ ଚାନ୍ଦିନୀ ଗୁଡୁ ସ‌ହ ତା' ବାପାଙ୍କ ପାଖକୁ ସକାଳର ଜଳଖିଆ ନେଇକି ଆସୁଥିଲା ।
ତାକୁ ଦେଖି ଦାଦାଭାଇ ଫେରିଯାଇ ଚାନ୍ଦିନୀର ବାପାଙ୍କ ପାଖରେ ଭୁଲ ମାଗିଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କର ଘରର ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଚାନ୍ଦିନୀକୁ ତା ସ‌ହ ବିବାହ କରାଇଦେବାକୁ ଅନୁରୋଧ କରି ଚାଲିଗଲା ।
ସେ ଚାଲିଗଲା ପରେ ଚାନ୍ଦିନୀ ତା ବାପାଙ୍କୁ ତା' ବିଷୟରେ ପଚାରିଲା ହେଲେ ସେ ତାକୁ ସେ ବିଷୟରେ କିଛି ବି କ‌ହିଲେନି ବରଂ ଘରକୁ ଯିବାକୁ କ‌ହିଲେ ।
ସେ ଘରକୁ ଫେରିବା ବେଳେ ବାଟରେ ଦାଦାଭାଇ ତା ଲୋକମାନଙ୍କ ସ‌ହ ବାଟରେ ଜଗିଥିଲା ଏବଂ ତା'ର ବାଟ ଓଗାଳିଲା ।
ସେଠାରେ ସେ ଚାନ୍ଦିନୀ ସ‌ହ କିଛି ଖରାପ ବ୍ୟବ‌ହାର କରିବା ବେଳେ ବାଦଲ ସେଠାରେ ପ‌ହଞ୍ଚିଲା ଏବଂ ଉଭୟଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଝଗଡ଼ା ହେଲା ।
ଦାଦାଭାଇଙ୍କ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ବାଦଲ ମାରିବା ସ‌ହ ଦାଦାଭାଇକୁ ଅଜାଗାରେ ବାଡ଼େଇଥିଲା ।
ଏହି ସବୁ ବିଷୟ ବାଦଲ, ଚାନ୍ଦିନୀ ଏବଂ ଗୁଡୁ ଭିତରେ ର‌ହିଲା ଏବଂ ଅନ୍ୟମାନେ ଏହି ସବୁ କଥାରୁ ଅଜଣା ରହିଲେ ।
ତାଙ୍କ ଘରେ ତାଙ୍କର ଏକମାତ୍ର ଝିଅ ଚାନ୍ଦିନୀ ଏବଂ ଆଉ ପୁଅ ଭଳି ରହୁଥିବା ଆଉ ଗୋଟିଏ ପିଲା ଗୁଡୁ , ଯିଏକି ମୂକ ଥିଲା ।
ବାଦଲ ଇଞ୍ଜିନିୟରିଂ ସାରି ଘରକୁ ଫେରିଛି ଏବଂ ତା'ର ଅନେକ ଦିନ ତଳୁ ଚାନ୍ଦିନୀ ସ‌ହ ପ୍ରେମ ସମ୍ପର୍କ ରହିଛି ।
ବାଦଲର ଇଞ୍ଜିନିୟରିଂ ସରିବା ପରେ ସେ ଘରକୁ ଆସୁଛି ବୋଲି ଚାନ୍ଦିନୀକୁ ଜଣେଇ ନ ଥିଲା ମାତ୍ର ଚାନ୍ଦିନୀ ପାଖରେ ଏହି ଖବର ପ‌ହଞ୍ଚିବା ପରେ ସେ ବାଦଲକୁ ଦେଖା କରିବାକୁ ଆସୁଥିଲା ଏବଂ ବାଟରେ ଉଭୟଙ୍କ ଗାଡ଼ି ଉଭୟଙ୍କ ସ‌ହ ଧକ୍କା ହେଲା ।
ବାଦଲ ଘରକୁ ଆସିବା କଥା ଚାନ୍ଦିନୀକୁ ଜଣେଇ ନ ଥିବାରୁ ସେ ରାଗିକି ତା ସ‌ହ କଥା ନ ହେଇକି ଅଭିମାନରେ ଚାଲିଯାଉଥିବା ବେଳେ ଗୋଟେ ପାହାଡ଼ ପାଖରେ ତାର ଗୋଡ଼ ଖସିଗଲା ହେଲେ ସେ ପଡ଼ିଯିବା ଆଗରୁ ତାକୁ ବାଦଲ ଧରିନେଲା ଏବଂ ଉଭୟ ଟିକେ ଟିକେ ଆଘାତ ପାଇଲେ ।
ହେଲେ ସେମାନଙ୍କର ଏହି ସବୁ କଥାକୁ ନେଇ ଘରେ ସେମାନଙ୍କୁ ପ୍ରେମ କ‌ଥା କ‌ହି ଅନେକ ମଜା ଉଡ଼ାଇଲେ ।
ବାଦଲ ରାଉରକେଲାରୁ ଘରକୁ ଫେରିବା ପରେ ଘର ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ କିଛି କିଛି ଜିନିଷ ଆଣିଥିଲା ।
ସେ ଚାନ୍ଦିନୀର ଘରେ ପ‌ହଞ୍ଚିବା ପରେ ଗୁଡୁକୁ ଚକୋଲେଟ ଦେବା ପରେ ସେ ବାଦଲକୁ ଦେଖି କାନ୍ଦିଲା, ହେଲେ ବାଦଲ ସେ ପ୍ରତି ଧ୍ୟାନ ନ ଦେଇ ଚାନ୍ଦିନୀକୁ ଦେଖା କରିବାକୁ ଘର ଭିତରକୁ ଚାଲିଗଲା ।
ଘର ଭିତର ସବୁଆଡ଼େ ଖୋଜି ଖୋଜି ଚାନ୍ଦିନୀ ନ ପାଇ ସେ ବାହାରକୁ ଆସୁଥିବା ବେଳେ ଦେଖିଲା ଚାନ୍ଦିନୀ ଏବଂ ତା' ବାପାଙ୍କ ଫଟୋରେ ମାଳ ଝୁଲୁଛି ।
ସେମାନେ ଚାନ୍ଦୀନର ବାପାଙ୍କୁ ମାରିଦେବା ପରେ ଚାନ୍ଦିନୀକୁ ମଧ୍ୟ ମାରିଦେଇଛନ୍ତି ବୋଲି ସେ ବାଦଲକୁ କ‌ହିଲା ।
ବାଦଲ ଏହି ସବୁ କଥା ଶୁଣିବା ପରେ ଘରକୁ ଫେରୁଥିବା ବେଳେ ଦେଖିଲା ସେହି ହୋଟେଲକୁ ଭାଙ୍ଗିବାକୁ ଦାଦାଭାଇ ଡ୍ରୋଜର ପଠେଇଛି ।
ସେଠାରେ ସେ ସେହି ଲୋକମାନଙ୍କୁ ମାରିଲା ଏବଂ ଦାଦାଭାଇର ପାଖ ଲୋକ ପ‌ପୁକୁ ହତ୍ୟା କରିବାକୁ ଯାଉଥିବାବେଳେ ତା'ର ବାପା ଆସି ତାକୁ ଅଟକାଇଲେ ଏବଂ ଚାନ୍ଦିନୀ ମରିଯାଇଛି ବୋଲି ତାକୁ ବିଶ୍ୱାସ କରିବାକୁ କ‌ହିଲେ ।
ହେଲେ ତା'ର ବିଶ୍ୱାସ ଥିଲା ଯେ, ତା' ଚାନ୍ଦିନୀ ତା ପାଖକୁ ନିଶ୍ଚୟ ଦିନେ ଫରିଆସିବ ବୋଲି ।
ଏହି ସମୟରେ ଗୁଡୁକୁ ଦାଦାଭାଇର ଲୋକମାନେ ମାରିବାକୁ ଗୋଡ଼ାଉଥିବା ବେଳେ ପୁଣି ବାଦଲ ସ‌ହ ସେମାନଙ୍କର ଦେଖା ହେଲା ଏବଂ ସେ ଦାଦାଭାଇର ଲୋକଙ୍କୁ ମାରିଲେ ।
ସେପଟେ ଦାଦାଭାଇ ସେହି କମ୍ପାନୀର ମାଲିକ‌କୁ ଟଙ୍କା ଦେଇ ବାଦଲକୁ ଚାକିରୀ କରେଇ ଦେଇ ରାଉରକେଲା ପଠେଇଦେବାକୁ କ‌ହିଲେ ।
ସେଥିପାଇଁ ସେ ବାଦଲକୁ ଚାକିରୀ ପାଇଁ ଚିଠି ଦେଇ ପରଦିନ ରାଉରକେଲାରେ କାର୍ଯ୍ୟାରମ୍ଭ କରିବାକୁ କ‌ହିଲେ ।
ବାଦଲ ରାଉରକେଲା ଚାଲିଯିବା ପରେ ଦାଦାଭାଇ ଚାନ୍ଦିନୀର ଘରକୁ ଆସିଲେ ଏବଂ ତା ବାପାଙ୍କଠାରୁ ସେହି ଜମିର କାଗଜରେ ଦସ୍ତଖତ କରେଇବା ପାଇଁ ଚାନ୍ଦିନୀକୁ ଅପ‌ହରଣ କରିନେଇଗଲା ।
ଝିଅକୁ ବଞ୍ଚେଇବାକୁ ଯାଇ ଚାନ୍ଦିନୀର ବାପା ସେହି କାଗଜରେ ଦସ୍ତଖତ କରି ଦାଦଭାଇକୁ ଦେଲା ପରେ ବି ସେ ଚାନ୍ଦିନୀକୁ ଛାଡ଼ିଲାନି ବରଂ ତା ବାପାଙ୍କର ହତ୍ୟା କରିଦେଲା ଏବଂ ଚାନ୍ଦିନୀକୁ ସାଙ୍ଗରେ ନେଇ ଚାଲିଗଲା ।
ଚାନ୍ଦିନୀ, ଦାଦଭାଇର ଘରେ ଥିବା ବେଳେ ଦାଦାଭାଇ ସ‌ହ ଝଗଡ଼ାରେ ତାର ମୁଣ୍ଡ ଖଟର ବାଡ଼ାରେ ବାଡ଼େଇଗଲା ଏବଂ ସେ ମରିଗଲା ।
ତାର ମୁଣ୍ଡ ପଛପଟରେ ଅଘାତ ଲାଗିଯାଇଥିବାରୁ ସେ ମରିଗଲା ବୋଲି ଭାବି ତାକୁ ଅଳିଆ ଗଦାରେ ଫୋପାଡ଼ି ଦେବାକୁ ଦାଦାଭାଇ ପ‌ପୁକୁ କ‌ହିଲା ।
ଦାଦାଭାଇ ଏତେ କଷ୍ଟ ହାତେଇଥିବା ସେଇ ହୋଟେଲ ଜଗାଟାକୁ ସେମାନେ ଅଧିକାର କରିପାରୁନଥିବାରୁ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଭାଳେଣୀ ପଡ଼ିଗଲା ଏବଂ ସେମାନେ ସେହି ଜମି ଅଧିକାର କରିବା ପାଇଁ ଏକ ଉପାୟ ବାହାର କଲେ ।
ବାଦଲକୁ ଚାନ୍ଦିନୀ କଥା ଉପରୁ ନ‌ଜର ହଟାଇ ଅନ୍ୟ ଆଡ଼କୁ ଆକର୍ଷିତ କରିବା ପାଇଁ ଅନ୍ୟଜଣେ ଝିଅ ତାରା କୁ ତା ପାଖକୁ ପଠାଇଲେ ।
ଯୋଜନା ସେଠାରେ ଦାଦାଭାଇର ଲୋକମାନେ ସେହି ଝିଅକୁ ଆକ୍ରମଣ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ, ତେଣୁ ବାଦଲ ତାକୁ ବଞ୍ଚେଇବା ପାଇଁ ସେମାନଙ୍କ ସ‌ହ ମାଡ଼ପିଟ୍ କଲେ କିନ୍ତୁ ସେମାନଙ୍କ ଯୋଜନାନୁସାରେ ତାକୁ ଦାଦାଭାଇର ଲୋକମାନେ ବାଡ଼େଇ ସେଠାରେ ପକାଇଦେଇଗଲେ ।
ସେମାନଙ୍କୁ ଲାଗିଲା କି ବାଦଲ ମରିଗଲା, ହେଲେ ସେ ଖାଲି ବେହୋସ ହୋଇଯାଇଥିଲା ଏବଂ ଚାନ୍ଦିନୀ ଚନ୍ଦିନୀ ବୋଲି ଖାଲି କ‌ହୁଥିଲା ।
ଏହା ଦେଖି ତାରା ତାକୁ ଡାକ୍ତରଙ୍କ ପାଖକୁ ନେଇଗଲା ଏବଂ ଡାକ୍ତର ତାରାକୁ ବାଦଲ ଅସୁବିଧା ବିଷୟରେ ବୁଝାଇଲେ ।
ସେପଟେ ବାଦଲ ମରିଯାଇଛି ବୋଲି ଭାବି ଦାଦାଭାଇର ଲୋକମାନେ ପୁଣି ଥରେ ଡ୍ରୋଜର ଧରି ସେ ହୋଟେଲ ଭାଙ୍ଗିବାକୁ ଆସିଗଲେ ।
ହେଲେ ସେହି ସମୟରେ ଚାନ୍ଦିନୀ ଏବଂ ତାରା ସ‌ହ ବାଦଲ ସେଠାରେ ପ‌ହ‌ଞ୍ଚିଲେ ଏବଂ ଦାଦାଭାଇଙ୍କ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ମାରି ଗୋଡ଼େଇଦେଲା ।
ଦାଦାଭାଇଙ୍କର ଗୋଟାଏ ପରେ ଗୋଟାଏ ଯୋଜନା ଭଣ୍ଡୁର ହୋଇଯିବା ପରେ ସେ ଶେଷରେ ବାଦଲର ପରିବାରକୁ ମାରିଦେବାର ଯୋଜନା କଲା ।
ତାକୁ ଦେଖି ତା' ମାଆ ଏବଂ ଭଉଣୀ ବ‌ହୁତ ଖୁସି ହେଲେ କିନ୍ତୁ ତା' ବାପା ତାକୁ ଘର ଛାଡ଼ି ଚାଲିଯିବାକୁ କ‌ହିଲେ ।
ତା'ର କାରଣ ଜାଣିବା ପାଇଁ ବାଦଲର ମାଆ ତା' ବାପାଙ୍କୁ ଯେତେ ବାଧ୍ୟ କଲେ ମଧ୍ୟ ସେ କିଛି କ‌ହିଲେ ନାହିଁ, ଖାଲି କ‌ହିଲେ କି ସମୟ ଆସିଲେ ସବୁ କ‌ହିବି ।
ତେଣେ ଦାଦାଭାଇର ଯୋଜନା ମୁତାବକ ବାଦଲକୁ ଖୋଜିବା ପାଇଁ ତା' ଘରକୁ ଆସିଲା, କିନ୍ତୁ ବାଦଲକୁ ପାଇଲା ନାହିଁ ।
ତାର'ର ଘରେ ବାଦଲ ରହିଲା ଏବଂ କିଛିଦିନ ପରେ ବାଦଲର ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟାବସ୍ଥା ଟିକେ ବଦଳିଲା ଏବଂ ସେଠାରେ ସେ ଗୋଟିଏ ପାଉଁଜି ପାଇଲା ଯେଉଁଟା କି ଚାନ୍ଦିନୀର ।
ସେଠାରେ ପ‌ହ‌ଞ୍ଚିଲା ପରେ ସେ ଗୋଟିଏ ଝିଅକୁ କାନ୍ଦି କାନ୍ଦି ଦଉଡ଼ି ପଳାଇଯାଉଥିବାର ଦେଖିଲା ଏବଂ ତା'ର ପିଛା କଲା ।
ଚାନ୍ଦିନୀ ମରିଯାଇଛି ବୋଲି ଭାବି ଦାଦଭାଇ ଏବଂ ତା'ର ଲୋକମାନେ ତାକୁ ଅଳିଆ ଗଦାରେ ପକାଇଦେଇ ଆସିଲେ ।
ଏହି କଥାଚିତ୍ରଟିର ମୁଖ୍ୟ ଭୂମିକାରେ ଅଭିନୟ କରିଥିଲେ ଦୀପକ ବାରିକ ଓ ପ୍ରାଚୀ ସିଂ ।
ନିର୍ମଳା ଜନ୍ମ ହେବା ପରେ ତାଙ୍କର ବାପା, ମା' ଭାରତ ବିଭାଜନ ପରେ ଭାରତ ଚାଲି ଆସିଥିଲେ ।
ସେ ନ‌ଜ୍‌ରାନା ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ ୩ ବର୍ଷ ବୟସରେ ଶ୍ୟାମ ନାମକ ଶିଶୁ ଚରିତ୍ରରେ ଅଭିନୟ କରି ଓ ୧୯୫୦ ମସିହାରେ ଏକ ପ୍ରଛ୍ଛଦପଟ ନର୍ତ୍ତକୀ ଭାବେ ନିଜ ଅଭିନୟ ଜୀବନ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ।
ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ ବି ସୋହନ୍‌ଲାଲ୍‌ଙ୍କ ଅଧୀନରେ କାମ କଲାବେଳେ ସେ ନୃତ୍ୟ ଶିଖିଥିଲେ ।
ପରେ ସେ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା କ୍ଷେତ୍ରକୁ ଯାଇଥିଲେ, ପ୍ରଥମା ସ‌ହ ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ ଓ ପରେ ସ୍ୱାଧୀନ ଭାବେ ଗୀତା ମେରା ନାମ୍ ରେ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନା ଦେଇଥିଲେ ।
ତ‌ଥାପି ଜଣାଶୁଣା ହେବା ପାଇଁ ତାଙ୍କୁ ବ‌ହୁତ ବର୍ଷ ଅପେକ୍ଷା କରିବାକୁ ପଡିଥିଲା, ଯାହାକୁ ସେ ଶ୍ରୀଦେବୀଙ୍କ ସ‌ହ ମିଷ୍ଟର ଇଣ୍ଡିଆରେ ହୱା ହୱାଇ , ନାଗୀନା ଓ ଚାନ୍ଦିନୀ ଓ ପରେ ମାଧୁରୀଙ୍କ ସ‌ହ [[ତେଜାବଏକ୍, ଦୋ, ତିନ୍ ଓ ୧୯୯୦ରେ ଥାନେଦାରର ତମା ତମା ଲୋଗେରେ ଓ ବେଟା ରେ ଧକ୍ ଧକ୍ କର୍‌ନେ ଲଗାରେ କାମ କରି ପାଇଥିଲେ ।
ସୋହନ୍‌ଲାଲ୍‌ଙ୍କଠାରୁ ସରୋଜ୍ ଖାନ୍‌ଙ୍କର ହୀନା ଖାନ୍ ନାମରେ ଆଉ ଏକ ସନ୍ତାନ ଥିଲା ।
ପରେ ସରୋଜ୍ ଖାନ୍ ସର୍ଦ୍ଦାର୍ ରୋଶନ୍ ଖାନ୍‌ଙ୍କୁ ବିବାହ କରିଥିଲେ ଓ ସୁକଇନା ଖାନ୍ ନାମରେ ଏକ କନ୍ୟା ସନ୍ତାନ ଜନ୍ମ ଦେଇଥିଲେ, ଯିଏ ବର୍ତ୍ତମାନ ଦୁବାଇରେ ଏକ ନୃତ୍ୟ ଅନୁଷ୍ଠାନ ଚଲାଉଛନ୍ତି ।
ଏକ ପାକିସ୍ଥାନୀ ଦୂରଦର୍ଶନ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମରେ କରିଥିବା ସ୍ୱୀକାରୋକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ, ବିବାହ ପୁର୍ବରୁ ସେ ଇସଲାମ୍ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ଓ ଏବେ ମଧ୍ୟ ସେ ମୁସଲ୍‌ମାନ ଅଟନ୍ତି ।
ତେର ବର୍ଷ ବୟସରେ ସେ ବି ସୋହନ୍‌ଲାଲ୍‌ଙ୍କୁ ବିବାହ କରିଥିଲେ, ଯିଏ ସେ ସମୟରେ ଜଣେ ଜଣାଶୁଣା ନୃତ୍ୟ ଶିକ୍ଷକ ଥିଲେ ।
ସୋହନ୍‌ଲାଲ‌ ୪୧ ବର୍ଷର ଜଣେ ବିବାହିତ ପୁରୁଷ ଥିଲେ ଓ ତାଙ୍କର ଚାରୋଟି ସନ୍ତାନ ଥିଲେ ।
୧୪ ବର୍ଷରେ ସେ ତାଙ୍କର ପ୍ରଥମ ସନ୍ତାନ ହମିଦ୍ ଖାନ୍‌ଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଇଥିଲେ, ଯେ ବର୍ତ୍ତମାନ ରାଜୁ ଖାନ୍ ନାମରେ ଜଣେ ଜଣାଶୁଣା ନୃତ୍ୟ ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ ।
ସରୋଜ ଖାନ , ହିନ୍ଦୀ ସିନେମା ଜଗତର ଜଣେ ନୃତ୍ୟ ନିର୍ଦ୍ଦେଶିକା ଭାବେ ଜଣାଶୁଣା ଥିଲେ ।
ଶ୍ରୀ ଜଗନ୍ନାଥ ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କ ଦର୍ଶନ ପାଇଁ ବହୁ ବ୍ୟବସ୍ଥା ମଧ୍ୟରୁ ଏହା ଅନ୍ୟତମ ।
ପୋଖରିଆ ବା ଗର୍ଭଗୃହ ମଧ୍ୟକୁ ସବୁ ସମୟରେ ଶ୍ରଦ୍ଧାଳୁଙ୍କୁ ଛାଡ଼ିବା ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ ।
ତେଣୁ ଏକ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ସମୟରେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ ପାଇଁ ଛଡ଼ାଯିବାର ବିଧିକୁ ସାହାଣମେଲା କୁହାଯାଏ ।
ଏହି ସମୟରେ ଭିତର କାଠ ପାର୍ଶ୍ୱ ଦେଇ ଶ୍ରଦ୍ଧାଳୁମାନେ ଦଳ ଦଳ କରି ଗର୍ଭଗୃହକୁ ଯାଇ ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ କରନ୍ତି ଓ ରତ୍ନସିଂହାସନ ପରିକ୍ରମା କରିଥାନ୍ତି ।
ବର୍ଷ ତମାମ ପୂର୍ବାହ୍ନରେ ସାହାଣମେଲା ଅନୁଷ୍ଠିତ ହେଥିବା ବେଳେ କାର୍ତ୍ତିକ ମାସରେ ଏହା ସନ୍ଧ୍ୟାରେ ଅନୁଷ୍ଠିତ ହୋଇଥାଏ ।
ଅବକାଶ ବେଶ ସମୟରେ ଶ୍ରୀ ଜଗନ୍ନାଥ, ବଳଭଦ୍ର ଓ ଦେବୀ ସୁଭଦ୍ରା ଏବଂ ଶ୍ରୀ ସୁଦର୍ଶନଙ୍କୁ ୪ଟି ତଡ଼ପ ଲାଗିହୁଏ ।
ଠାକୁରମାନଙ୍କ ମୁଖଠାରୁ ତଳକୁ କେବଳ ଗୋଟିଏ ଲେଖାଏଁ ତଡ଼ପ ପରିଧାନ କରାଯାଇଥାଏ ।
ଅନ୍ୟ ପକ୍ଷରେ ୨ଟି ଉତ୍ତରୀୟ ମହାପ୍ରଭୁ ବଳଭଦ୍ର ଓ ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କୁ ଲାଗି ହୋଇଥାଏ ।
ଯାହା ଶ୍ରୀ ଜିଉଙ୍କ ଉଦର ପାଖରୁ ଗୋଟିଏ ପଟ ଶ୍ରୀଭୁଜ ଦେଇ ତଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଲମ୍ବି ରହିଥାଏ ।
ଦେବସ୍ନାନ ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ଓ ରଥଯାତ୍ରା ସମୟରେ ଠାକୁରମାନଙ୍କ ପହଣ୍ଡି ବିଜେ ପାଇଁ ଏହି କାଠ ନିର୍ମିତ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ସାଜ ଶ୍ରୀଅଙ୍ଗରେ ଲାଗି ହୋଇଥାଏ ।
ସେନାପଟା ବିଗ୍ରହମାନଙ୍କ ପଛପଟେ ଲାଗି ହେଉଥିବା ବେଳେ ବାହୁତକଣ୍ଟ ଶ୍ରୀହସ୍ତରେ ଲାଗି ହୋଇଥାଏ ।
ଗୌଡ଼ୀୟ ବୈଷ୍ଣବମାନେ ରଥଯାତ୍ରା ପୂର୍ବରୁ ଶ୍ରୀଗୁଣ୍ଡିଚା ମନ୍ଦିରକୁ ମାର୍ଜନା କରିଥାନ୍ତି ।
ହାତରେ ଖଡ଼ିକା ନେଇ ଶ୍ରୀଗୁଣ୍ଡିଚା ପୂର୍ବଦିନ ଏହି ମତାବଲମ୍ବୀମାନେ ଗୁଣ୍ଡିଚା ଘର ସଫା କରିଥାନ୍ତି ।
ଏବେ ମଧ୍ୟ ବହୁ ସଂଖ୍ୟାରେ ଗୌଡ଼ୀୟ ବୈଷ୍ଣବଙ୍କ ସହ ବଙ୍ଗୀୟ ଭକ୍ତ ଓ ଶ୍ରଦ୍ଧାଳୁ ଗୁଣ୍ଡିଚା ମାର୍ଜନା କରୁଥିବାର ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ ।
ଶ୍ରୀମନ୍ଦିର ବେହେରଣ ସମ୍ମୁଖରେ ତଥା ମୁକ୍ତି ମଣ୍ଡପ ପଛପଟେ ରହିଥିବା ଚନ୍ଦନ ଘରେ ସେମାନେ ଚନ୍ଦନ ଘୋରି ସେବାକୁ ଯୋଗାନ୍ତି ।
ଏହି ସେବକ ପ୍ରତି ଏକାଦଶୀ ତିଥିରେ ଶ୍ରୀମନ୍ଦିର ଚୂଡ଼ାକୁ ଉଠୁଥିବା ମହାଦୀପ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିଦେଇଥାଆନ୍ତି ।
ମହାପ୍ରଭୁମାନଙ୍କ ବେଶ ବଦଳାଇବା ପ୍ରଥାକୁ ଶ୍ରୀମନ୍ଦିରର ପାରମ୍ପରିକ ଭାଷାରେ ମଇଲମ ବୋଲି କୁହାଯାଏ ।
ଠାକୁରମାନଙ୍କ ପୁଷ୍ପ ଅଳଙ୍କାର, ବସ୍ତ୍ର, ମାଳଚୂଳ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରାଗଲେ ମଧ୍ୟ ଏହାକୁ ମଇଲମ କୁହାଯାଏ ।
ତେବେ ଜଗନ୍ନାଥ ସଂସ୍କୃତିରେ ମହାପ୍ରଭୁ ସମଗ୍ର ଉତ୍କଳର ରାଜା ବୋଲି ବିବେଚିତ ହୋଇଥିବାରୁ ତାଙ୍କ ନିକଟରେ ପ୍ରସାଦ ସମର୍ପଣ ବିଧିକୁ ମଣୋହି କୁହାଯାଇଥାଏ ।
ବିଭିନ୍ନ ପୂଜାପର୍ବାଣି ସମୟରେ ଅଥବା ଶ୍ରୀ ଜିଉମାନଙ୍କ ବାହାର ବିଜେ ବେଳେ ବାଜା ବଜୌଥିବା ଏକ ସେବକ ସମ୍ପ୍ରଦାୟ ।
ଏହି ସେବକ ରଥକୁ ଠାକୁରଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଅନ୍ୟ ଏକ ଡଙ୍ଗା ବା ଚିପରେ ବସି ବାଜା ବଜାନ୍ତି ।
ଧୂପ ବା ଭୋଗ ହେଉଥିବା ସମୟରେ ଏକ ପରଦା ପକାଇ ଦିଆଯାଏ; ଯେପରି ଶ୍ରୀ ଜିଉମାନଙ୍କ ଅଧର ଦେଖାଯିବ ନାହିଁ ।
ଭୋଗ ସମୟରେ ଆଢ଼ୁଆଳ ପାଇଁ ପକାଯାଉଥିବା କନାର ପରଦା ବା ଯବନିକା ହେଉଛି, ଶ୍ରୀମନ୍ଦିର ଭାଷାରେ ଟେରା ।
ଜଗନ୍ନାଥ ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କ ବିଜେ ସମୟରେ ଧଳା ରଙ୍ଗର ଓ ବଳଭଦ୍ରଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ କଳା ରଙ୍ଗର ଛତ୍ର ଯାଉଥିବା ବେଳେ ଦେବୀ ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଯୌଥିବା ଛତ୍ରୀକୁ ଓଲାର ବୋଲି କୁହାଯାଇଥାଏ ।
ଉତ୍କଳୀୟ ରାଜାମାନେ କୌଣସି ରାଜ୍ୟ ଜୟ କରିବା ପରେ ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ସମର୍ପଣ କରି ଅଞ୍ଚଳବାସୀଙ୍କୁ ଖାଦ୍ୟପେୟରେ ଆପ୍ୟାୟିତ କରିଥାଆନ୍ତି ।
ବୀରତ୍ୱର ସହ ରାଜ୍ୟ ଜୟ କରି ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ସମର୍ପଣ ହୋଇଥିବାରୁ, ଏହି ଉପଲକ୍ଷେ ବୀର ମଣୋହି ଶ୍ରୀଜିଉଙ୍କୁ ସମର୍ପିତ ହୁଏ ।
ଏହି ପୁଷ୍ପାଳଙ୍କାରରେ ଠାକୁରମାନଙ୍କ ପାଞ୍ଚୋଟି ଆଙ୍ଗୁଠି ପରିକଳ୍ପନା କରାଯାଇଥାଏ ।
ଜଗନ୍ନାଥ ଓ ବଳଭଦ୍ର ଦୁଇ ମୂର୍ତ୍ତିଙ୍କୁ ୨ଟି ଲେଖାଏଁ କରି ୪ଟି କରପଲ୍ଲବ ଲାଗି କରାଯାଇଥାଏ ।
ତେଣୁ ଏହାକୁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରସାଦ ସମର୍ପଣ କରାଯାଏ, ଯାହାକୁ ଚକ୍ର ମଣୋହି କୁହାଯାଏ ।
ନୀଳଚକ୍ର ଦିଶୁଥିବା ସ୍ଥାନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମଣୋହି ବା ପ୍ରସାଦ ସମର୍ପଣ ହେବାର ବିଧି ଅଛି ।
ଅନ୍ୟପକ୍ଷରେ ରାଜା, ଜମିଦାର, ମଠ, ମଠାଧୀଶଙ୍କ ମାର୍ଫତ୍_ରେ ଥିବା ମହାପ୍ରଭୁଋ ଭୂସମ୍ପତ୍ତି; ଯାହା ଠାକୁରଙ୍କ ନୀତିକାନ୍ତି ତଥା ଅତିଥି, ଭକ୍ତ, ଶ୍ରଦ୍ଧାଳୁଙ୍କ ସେବାରେ ବିନିଯୋଗ ହେବା ଲାଗି ଉଦ୍ଦିଷ୍ଟ ।
ଜଗମୋହନରେ ଗୋପାଳ ବଲ୍ଲଭଠାରୁ ପହଡ଼ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ରଥ ଉପରେ, ଗୁଣ୍ଡିଚା ମନ୍ଦିରରେ ଠାକୁର ଥିବା ବେଳେ ନୈବେଦ୍ୟକୁ ସର୍ପା ମଣୋହି କୁହାଯାଏ ।