polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
୧୧ ଡିସେମ୍ବର ୨୦୧୧ରେ ସାଫ୍ କପ୍ ଫାଇନାଲରେ ଗୋଲ ସ୍କୋର କରିବା ପରେ ସେ ସାଫ୍ ଚାମ୍ପିୟନଶିପ୍ ର ଗୋଟିଏ ସଂସ୍କରଣରେ ୭ ଗୋଲ ସ୍କୋର କରି ୯୭ ସଂସ୍କରଣରେ ଆଇଏମ୍ ବିଜୟନଙ୍କ ୬ ଗୋଲ ରେକର୍ଡକୁ ଅତିକ୍ରମ କରି ଏକ ନୂଆ ରେକର୍ଡ ସ୍ଥାପନ କରିଥିଲେ ।
ସେ ୨୨ ସେପ୍ଟେମ୍ବର ୨୦୧୩ରେ ମୋହନ ବାଗାନ ବିପକ୍ଷ ପ୍ରଥମ ମ୍ୟାଚରେ କ୍ଲବ ପାଇଁ ପଦାର୍ପଣ କରିଥିଲେ ଯେଉଁଥିରେ ସେ ୪୬ ତମ ମିନିଟରେ ବେଇଖୋଖେଇ ବିନାଇଚୋଙ୍କ ବଦଳ ଖେଳାଳି ଭାବେ ଆସି ବେଙ୍ଗାଲୁରୁ ୧-୧ ଗୋଲରେ ଡ୍ର କରିବାରେ ସଫଳ ହୋଇଥିଲେ ।
ଏହାପରେ ଛେତ୍ରୀ ପରବର୍ତ୍ତୀ ମ୍ୟାଚରେ ରଙ୍ଗଦାଜିଦ ୟୁନାଇଟେଡ୍ ବିପକ୍ଷରେ ଦଳ ପାଇଁ ପ୍ରଥମ ଗୋଲ କରିଥିଲେ, ଯେଉଁଥିରେ ସେ ୬୭ତମ ମିନିଟରେ ଗୋଲ ଦେଇ ବେଙ୍ଗାଲୁରୁକୁ ୩-୦ଗୋଲରେ ବିଜୟୀ କରାଇଥିଲେ ।
୭ ଅଗଷ୍ଟ ୨୦୦୯ରେ ଖବର ଆସିଥିଲା ଯେ ସ୍କଟିଶ ପ୍ରିମିୟର ଲିଗ୍ ଦଳ ସେଲ୍ଟିକ୍ ଛେତ୍ରୀଙ୍କୁ ଚୁକ୍ତି କରିବା ର ପଦକ୍ଷେପ ସହିତ ଯୋଡ଼ି ହୋଇଥିଲା ।
ସେଗୁଣ୍ଡା ଡିଭିସିଆନ୍ ବି ଦଳ ସାନ୍ତବୋଇଆଙ୍କ ସହ ପ୍ରି-ସିଜନ ବନ୍ଧୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ମ୍ୟାଚରେ ସ୍କଟିଶ କ୍ଲବ ଛେତ୍ରୀଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ପାଇଥିଲା ।
ଛେତ୍ରୀଙ୍କ ଏଜେଣ୍ଟ ଯୋଗେଶ ଜୋଶୀ କହିଛନ୍ତି, ମୁଁ ସେଲ୍ଟିକ୍ଙ୍କ ଠାରୁ ମତାମତ ପାଇବାକୁ ଅପେକ୍ଷା କରିଛି, ଯିଏ ସୋମବାର ତାଙ୍କୁ ହେଡ୍ ସ୍କାଉଟରେ ଦେଖିଥିଲେ ଏବଂ ତା'ପରେ ଆଉ ଜଣେ ସ୍କାଉଟ୍ ମ୍ୟାଚ ଦେଖିବାକୁ ଆସିଥିଲେ, ମୁଁ ଜାଣିବା ପରେ ଆପଣଙ୍କୁ ଫଳାଫଳ ଜଣାଇବି ।
ଏହାପରେ ଛେତ୍ରୀ ଫେଡେରେସନ୍ କପ୍ ସମୟରେ ଇଷ୍ଟବେଙ୍ଗଲ ପାଇଁ ଏକ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଗୋଲ ସ୍କୋର କରିଥିଲେ ଯେଉଁଥିରେ ସେ ତାଙ୍କ ପୂର୍ବତନ କ୍ଲବ ଜେସିଟି ବିପକ୍ଷରେ ଏକମାତ୍ର ଗୋଲ ହାସଲ କରିଥିଲେ, ଯାହା ଫଳରେ ଇଷ୍ଟବେଙ୍ଗଲ ସେମିଫାଇନାଲରେ ସ୍ଥାନ ପକ୍କାକରିଥିଲା ।
ସେମିଫାଇନାଲ୍ ମ୍ୟାଚରେ ଇଷ୍ଟବେଙ୍ଗଲ ପାରମ୍ପରିକ ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱୀ ତଥା ଛେତ୍ରୀଙ୍କ ଅନ୍ୟ ତମ ପୂର୍ବତନ କ୍ଲବ ମୋହନ ବାଗାନକୁ ଭେଟିଥିଲା ଏବଂ ସେଥିରେ ସେ ପେନାଲ୍ଟି ସୁଟ୍ ଆଉଟରେ ନିର୍ଣ୍ଣାୟକ ପେନାଲ୍ଟି ହାତଛଡ଼ା କରିଥିଲେ ।
ଫଳରେ ଇଷ୍ଟବେଙ୍ଗଲ ଆନୁଷ୍ଠାନିକ ଭାବେ ଟୁର୍ଣ୍ଣାମେଣ୍ଟରୁ ବାଦପଡ଼ିଥିଲା ।
ଏହାପରେ ଛେତ୍ରୀ ସିଜନର ପ୍ରଥମାର୍ଦ୍ଧରେ ବେଙ୍ଗାଲୁରୁ ପାଇଁ ଚମତ୍କାର ପ୍ରଦର୍ଶନ କରି ସିଜନର ନବମ ଭାଗ ସାଲଗାଓକର ବିପକ୍ଷରେ ପେନାଲ୍ଟି ସ୍ପଟରୁ ଗୋଲ ଦେଇ ବାଙ୍ଗାଲୋର ଦଳକୁ ୨-୧ରେ ବିଜୟୀ କରାଇଥିଲେ ।
ଏହି ସିଜନରେ ୨୩ଟି ମ୍ୟାଚ ଖେଳି ୧୪ଟି ଗୋଲ ଓ ୭ଟି ଆସିଷ୍ଟ ୍ କରି ଛେତ୍ରୀଙ୍କ ନେତୃତ୍ବରେ ବେଙ୍ଗାଲୁରୁ ଏଫ୍ ସି ପ୍ରଥମ ଥର ପାଇଁ ଆଇ-ଲିଗ୍ ଟାଇଟଲ୍ ହାସଲ କରିଛି ।
୯ ଜୁନ୍ ୨୦୧୬ରେ ବେଙ୍ଗାଲୁରୁ ଘୋଷଣା କରିଥିଲା ଯେ ଛେତ୍ରୀ କ୍ଲବରେ ଏକ ବର୍ଷର ଚୁକ୍ତିନାମା ସ୍ୱାକ୍ଷର କରିଛନ୍ତି, ଯାହା ଫଳରେ ମୁମ୍ବାଇ ସିଟିରୁ କ୍ଲବକୁ ତାଙ୍କ ମାଲିକାନା ଅଧିକାର ଫେରାଇ ଦିଆଯାଇଛି ।
ଛେତ୍ରୀଙ୍କ ଦୁଇଟି ଗୋଲ ବଳରେ ବେଙ୍ଗାଲୁରୁ ୨୦୧୬ ଏଏଫ୍ ସି କପ୍ ସେମିଫାଇନାଲ୍ ମୁକାବିଲାରେ ଜୋହର ଦାରୁଲ ତାଜିମଙ୍କୁ ପରାସ୍ତ କରି ବିଜୟୀ ହୋଇଥିଲା ।
ଛେତ୍ରୀଙ୍କ ଦ୍ବିତୀୟ ଗୋଲ ଥିଲା ୩୦ ଗଜ୍ ର ଷ୍ଟ୍ରାଇକ୍, ଯେଉଁଥିରେ ସେ ସି.କେ.ବିନୀତଙ୍କ ବଲ୍ ପାଇ ଜଣେ ଡିଫେଣ୍ଡରଙ୍କୁ ପରାସ୍ତ କରି ବେଙ୍ଗାଲୁରୁକୁ ଅଗ୍ରଣୀ ଦେଇଥିଲେ ।
୧୨ ଜୁନ ୨୦୦୫ରେ ସୁନୀଲ ପାକିସ୍ତାନ ବିପକ୍ଷରେ ସିନିୟର ଇଣ୍ଡିଆ ଜାତୀୟ ଫୁଟବଲ ଦଳ ପାଇଁ ପଦାର୍ପଣ ରେ ନିଜର ପ୍ରଥମ ଗୋଲ ସ୍କୋର କରିଥିଲେ ।
ଛେତ୍ରୀଙ୍କୁ ୨୦୧୫-୧୬ ଆଇ-ଲିଗ୍ ଋତୁ ପାଇଁ ବେଙ୍ଗାଲୁରୁକୁ ଋଣ ଦିଆଯାଇଥିଲା, ଯେଉଁଠାରେ ସେ ଲିଗରେ ୫ ଥର ସ୍କୋର କରିଥିଲେ, ଯାହା ଫଳରେ ତାଙ୍କ ଦଳ ତିନି ବର୍ଷ ମଧ୍ୟରେ ଦ୍ୱିତୀୟ ଥର ପାଇଁ ଲିଗ୍ ଟାଇଟଲ୍ ଜିତିବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରିଥିଲା ।
ପ୍ରଥମ ଥର ପାଇଁ ବେଙ୍ଗାଲୁରୁ ଏହି ଟୁର୍ଣ୍ଣାମେଣ୍ଟର କ୍ୱାର୍ଟର ଫାଇନାଲରେ ପ୍ରବେଶ କରିଥିଲା ।
ଅକ୍ଟୋବର ୨୦୦୮ରେ ଛେତ୍ରୀ ବିଦେଶୀ କ୍ଲବଗୁଡ଼ିକରୁ ଆଗ୍ରହ ସୃଷ୍ଟି କରିଥିବା ନେଇ ଗୁଜବ ପ୍ରକାଶ ପାଇଥିଲା ।
ଏହି କ୍ଲବଗୁଡ଼ିକ ହେଲେ ଫୁଟବଲ୍ ଲିଗ୍ ୱାନର ଲିଡ୍ସ ୟୁନାଇଟେଡ୍ ଏବଂ ପର୍ତ୍ତୁଗାଲର ଦ୍ବିତୀୟ ଡିଭିଜନ ଲିଗା ଡି ହୋନ୍ରାର ଏଷ୍ଟୋରିଲ୍ ପ୍ରିଆ ।
ଏକ ସାକ୍ଷାତକାରରେ ଛେତ୍ରୀ କହିଥିଲେ ଯେ ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କିଛି ନିଶ୍ଚିତ ହୋଇନଥିଲେ ହେଁ ସେ ସେଠାରେ ପହଞ୍ଚିବାର ନିକଟତର ବୋଲି ଭାବୁଥିଲେ ।
ଏହାପରେ ସେ ୨୦୨୨ ଜୁନରେ ହେବାକୁ ଥିବା ଏଏଫ୍ ସି ଏସିଆନ୍ କପ୍ କ୍ୱାଲିଫାୟର୍ସ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତିର ଏକ ଅଂଶ ଭାବରେ ଖେଳାଯାଇଥିବା ଏକ ଅନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ବନ୍ଧୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ମ୍ୟାଚରେ ଜୋର୍ଡାନ୍ ବିପକ୍ଷରେ ଖେଳିଥିଲେ ।
ଏହାପରେ ଆଇ-ଲିଗ୍ ର ପ୍ରଥମ ସିଜନରେ ଛେତ୍ରୀ ୭ଟି ଗୋଲ ସ୍କୋର କରିବା ରୁ ଜେସିଟି ତୃତୀୟ ସ୍ଥାନରେ ରହି ସିଜନ ଶେଷ କରିଥିଲା ।
ସେହି ଋତୁରେ ତାଙ୍କର ଏକମାତ୍ର ଦୁଇଟି ମ୍ୟାଚ ସାଲଗାଓକର ବିପକ୍ଷରେ ସିଜନର ଶେଷ ମ୍ୟାଚରେ ଆସିଥିଲା ।
କିନ୍ତୁ ସେହି ଋତୁରେ ଡିସେମ୍ବର ୨୦୦୭ରେ ଛେତ୍ରୀଙ୍କୁ ତାଙ୍କ କ୍ଲବ ଓ ଦେଶ ପାଇଁ ଚମତ୍କାର ଫର୍ମ ଏବଂ ପ୍ରଦର୍ଶନ ପାଇଁ ୨୦୦୭ ପାଇଁ ଏଆଇଏଫ୍ଏଫ୍ ପ୍ଲେୟର ଅଫ୍ ଦି ଇୟର ପୁରସ୍କାର ପ୍ରଦାନ କରାଯାଇଥିଲା ।
୪ ଡିସେମ୍ବର ୨୦୧୭ରେ ଛେତ୍ରୀ ତାଙ୍କ ଗର୍ଲଫ୍ରେଣ୍ଡ ସୋନମ ଭଟ୍ଟାଚାର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ବିବାହ କରିଥିଲେ ଯିଏ କି ପୂର୍ବତନ ଭାରତୀୟ ଅନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ତଥା ମୋହନ ବାଗାନ ଖେଳାଳି ସୁବ୍ରତ ଭଟ୍ଟାଚାର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଝିଅ ।
ସେହି ଋତୁରେ ତାଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମ୍ୟାଚଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟରେ ତାଙ୍କ ପୂର୍ବତନ କ୍ଲବ ମୋହନ ବାଗାନ୍ ଏବଂ ଡେମ୍ପୋ ବିପକ୍ଷ ମ୍ୟାଚ ଥିଲା ଯେଉଁଥିରେ ସେ ଉଭୟ ମ୍ୟାଚରେ ଦୁଇଟି ଗୋଲ ସ୍କୋର କରିଥିଲେ ଏବଂ ଜେସିଟି ଉଭୟ ମ୍ୟାଚ ଯଥାକ୍ରମେ ୨-୦ ଏବଂ ୩-୨ରେ ଜିତିଥିଲା ।
୪ ଜୁଲାଇ ୨୦୧୨ରେ ଖବର ଆସିଥିଲା ଯେ ଛେତ୍ରୀ ସ୍ପୋର୍ଟିଂ ସିପି ସହିତ ଦୁଇ ବର୍ଷର ଚୁକ୍ତିନାମା ସ୍ୱାକ୍ଷର କରିଛନ୍ତି ଏବଂ ନିଜ ରିଜର୍ଭ ଦଳରେ ଖେଳିବେ ।
ଏହାପରେ ଫ୍ରେମୁଣ୍ଡେ ବିପକ୍ଷ ସେଗୁଣ୍ଡା ଲିଗା ମ୍ୟାଚରେ ସେ ଦଳ ପାଇଁ ପଦାର୍ପଣ କରିଥିଲେ, ଯେଉଁଥିରେ ସେ ୮୫ତମ ମିନିଟରେ ସ୍ପୋର୍ଟିଂ ସିପି ବି ୨-୦ଗୋଲରେ ମ୍ୟାଚ ଜିତିଥିଲେ ।
ଛେତ୍ରୀ ୨୦୧୧ ମସିହାରେ ତାଙ୍କର ଉଲ୍ଲେଖନୀୟ କ୍ରୀଡ଼ା ସଫଳତା ପାଇଁ ଅର୍ଜୁନ ପୁରସ୍କାର, ୨୦୧୯ରେ ଭାରତର ଚତୁର୍ଥ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ବେସାମରିକ ସମ୍ମାନ ପଦ୍ମଶ୍ରୀ ପୁରସ୍କାର ପାଇଥିଲେ ।
୨୦୨୧ ମସିହାରେ ସେ ଭାରତର ସର୍ବୋଚ୍ଚ କ୍ରୀଡ଼ା ସମ୍ମାନ ଖେଳରତ୍ନ ପୁରସ୍କାର ପାଇଥିଲେ ଏବଂ ଏହି ପୁରସ୍କାର ପାଇବାରେ ପ୍ରଥମ ଫୁଟବଲର ହୋଇଥିଲେ ।
ପରଦିନ ଘୋଷଣା କରାଯାଇଥିଲା ଯେ ଛେତ୍ରୀ ୨୦୧୧ ଏଏଫ୍ ସି ଏସିଆନ୍ କପ୍ ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଭାରତୀୟ ଜାତୀୟ ଦଳ ପାଇଁ ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱିତା କରିବେ ।
ଇଷ୍ଟବେଙ୍ଗଲରୁ ବାହାରିବା ପରେ ଛେତ୍ରୀ ୨୨ ମଇ ୨୦୦୯ରେ ଅନ୍ୟ ଏକ ସାଥୀ ଆଇ-ଲିଗ୍ ଦଳ ଡେମ୍ପୋ ସହିତ ଦୁଇ ବର୍ଷର ଚୁକ୍ତିନାମା ସ୍ୱାକ୍ଷର କରିଥିଲେ ।
ତାଙ୍କ ଚୁକ୍ତିନାମାରେ ଏକ ଧାରା ଥିଲା ଯାହା ତାଙ୍କୁ ଚାହିଁଲେ ଭବିଷ୍ୟତରେ ବିଦେଶରେ ପରୀକ୍ଷଣ ପାଇଁ ଯିବାକୁ ଅନୁମତି ମିଳିବ ।
୩ ମାର୍ଚ୍ଚ ୨୦୨୩ରେ ଛେତ୍ରୀ ଆଇଏସ୍ ଏଲ୍ ୨୦୨୨-୨୩ ସିଜନର ନକଆଉଟ୍ ମ୍ୟାଚରେ କେରଳ ବ୍ଲାଷ୍ଟର୍ସ ଏଫ୍ ସି ବିପକ୍ଷରେ ଏକ ବିବାଦୀୟ ଗୋଲ ସ୍କୋର କରିଥିଲେ, ଯାହା ଫଳରେ ବ୍ଲାଷ୍ଟର୍ସ ଦଳ ଓ୍ଵାକ୍ ଆଉଟ୍ ହୋଇଯାଇଥିଲା ଏବଂ ବେଙ୍ଗାଲୁରୁ ଏଫ୍ସି ସପକ୍ଷରେ ମ୍ୟାଚ ହାରିଯାଇଥିଲା ।
ଛେତ୍ରୀ ୨୦୧୪ ଡୁରାଣ୍ଡ କପରେ ସିଜନ ଆରମ୍ଭ କରି ୩ ଥର ଖେଳିଥିଲେ ଓ ଗୋଲ କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ ସାଲଗାଓକର ବିପକ୍ଷ ସେମିଫାଇନାଲରେ ସୁଟ୍ ଆଉଟରେ ପେନାଲ୍ଟି ହାତଛଡ଼ା କରିଥିଲେ ।
୨୨ ଜୁଲାଇ ୨୦୧୧ରେ ଆଇ-ଲିଗ୍ କ୍ଲବ ମୋହନ ବାଗାନ ପକ୍ଷରୁ ଘୋଷଣା କରାଯାଇଥିଲା ଯେ ଛେତ୍ରୀ କ୍ଲବ ସହ ଏକ ବର୍ଷର ଚୁକ୍ତି ସ୍ୱାକ୍ଷର କରିଛନ୍ତି ।
ଆସାମରେ ଶକ୍ତି ପୂଜା ସଂସ୍କୃତି ବହୁତ ପୁରାତନ ଓ ଏଥି ନିମନ୍ତେ ଦୀର୍ଘେଶ୍ୱରୀ ଏକ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ସ୍ଥାନ ଥିଲା ।
ପ୍ରଥମ ପତ୍ନୀ ସତୀଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ଶିବ ଶୋକାକୁଳ ହୋଇ ତାଙ୍କ ଶବକୁ ଧରି ସାରା ପୃଥିବୀରେ ବୁଲିବାକୁ ଲାଗିଲେ ।
ସେହି ଦୁଃଖରୁ ଶିବଙ୍କୁ ମୁକ୍ତି ଦେବା ପାଇଁ ଦେବତାଙ୍କ ଅନୁରୋଧ କ୍ରମେ ବିଷ୍ଣୁ ତାଙ୍କର ସୁଦର୍ଶନ ଚକ୍ର ପ୍ରୟୋଗ କରି ସତୀଙ୍କର ଶବକୁ ଖଣ୍ଡ ଖଣ୍ଡ କରି ଦେଲେ ଯାହା ବିଭିନ୍ନ ସ୍ଥାନରେ ଭୂପତିତ ହୋଇଥିଲା ।
ସତୀଙ୍କର ଯୌନାଙ୍ଗ ନୀଳାଚଳ ପର୍ବତ ଉପରେ ପଡ଼ିଥିଲା ଯେଉଁଠାରେ କାମାକ୍ଷା ମନ୍ଦିର ତିଆରି ହୋଇଥିଲା ।
ପୁରାକାଳରେ ବା ମଧ୍ୟ ଯୁଗରେ ଦୁର୍ଗାଙ୍କର ମନ୍ଦିର ଦୀର୍ଘେଶ୍ୱରୀରେ ଥିଲା କି ନାହିଁ, ତାହା ଜଣା ନାହିଁ ।
ଏବେକାର ମନ୍ଦିର ୧୭୧୪-୧୭୪୪ ମସିହାରେ ଅହୋମ ରାଜା ସ୍ୱର୍ଗଦେଓ ଶିବ ସିଂହଙ୍କ ରାଜତ୍ୱ ସମୟରେ ତିଆରି କରାଯାଇଥିଲା ଯାହାକୁ ଗୁଆହାଟୀ ଓ ନିମ୍ନ ଆସାମର ଆହୋମ ଭାଇସରାୟ ତତ୍ତ୍ୱାବଧାନରେ ତିଆରି ହୋଇଥିଲା ।
ଭୂମି ତଳେ ଏକ ଗୁମ୍ଫା ମଧ୍ୟରେ ଦେବୀ ଦୁର୍ଗାଙ୍କର ବିଗ୍ରହ ରଖାଯାଇଥିଲା ।
ଦୀର୍ଘେଶ୍ୱରୀ ମନ୍ଦିର ଆସାମ ପ୍ରଦେଶ, ଭାରତର ଗୌହାଟିରେ ଥିବା ବ୍ରହ୍ମପୁତ୍ର ନଦୀର ଉତ୍ତର କୂଳରେ ଅବସ୍ଥିତ ।
ଆହୋମ ରାଜା ସ୍ୱର୍ଗଦେଓ ଶିବ ସିଂହ ସେହି ଇଟା ନିର୍ମିତ ମନ୍ଦିରକୁ ଏକ ଶକ୍ତି ପୀଠ ମାନ୍ୟତା ଦିଆଯାଇଛି ଯେଉଠାରେ ଶକ୍ତି ପୂଜା କରାଯାଏ ।
ଏହି ମନ୍ଦିରର ମୁଖ୍ୟ ଆକର୍ଷଣ ହେଉଛି ବାର୍ଷିକ ଦୁର୍ଗା ପୂଜା ଉତ୍ସବ ଯେଉଁଠାକୁ ଅନେକ ଭକ୍ତ ଆସି ସମବେତ ହୁଅନ୍ତି ।
ମନ୍ଦିର ନାମରେ ଜାଗା ଦାନ କରାଯାଇଥିଲା ଓ ମନ୍ଦିରର ଦୈନନ୍ଦିନ ଉପଚାର ପାଇଁ ପୁରୋହିତମାନେ ନିଯୁକ୍ତ ହୋଇଥିଲା ।
୧୭୫୬ ମସିହାରେ ଆହୋମ ରାଜା ସ୍ୱର୍ଗଦେଓ ରାଜେଶ୍ୱର ସିଂହଙ୍କର ରାଜକୀୟ ଭ୍ରମଣ ସମୟରେ ରାଜା ମନ୍ଦିର ଦର୍ଶନ କରି ଅଧିକ ଜାଗା ଦାନ କରିଥିଲେ ଓ ପରିଚାଳନା ପାଇଁ ଅଧିକ ଲୋକ ନିଯୁକ୍ତ କରିଥିଲେ ।
ଆଉ ମଧ୍ୟ ଦେବୀଙ୍କ ମଥା ଉପରେ ରଖିବା ପାଇଁ ରାଜା ଗୋଟିଏ ଟୋପି ପ୍ରଦାନ କରିଥିଲେ ଯାହା ମନ୍ଦିରର ଦେବୀଙ୍କୁ ଆଜି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପିନ୍ଧା ଯାଉଛି ।
ଆହୋମ ଶାସନ ଓ ବ୍ରିଟିଶ ଶାସନ ପରେ ବାର୍ଷିକ ଦୁର୍ଗା ପୂଜା ଦେଖିବାକୁ ଅସଂଖ୍ୟ ଲୋକ ଆସିବା ଦେଖାଗଲା ।
ଅଧିକ ସଂଖ୍ୟକ ଲୋକ ସମବେତ ହେବା ନିମନ୍ତେ ମନ୍ଦିର ପାଚେରୀ ବଢାଗଲା ଓ ସେଥି ଯୋଗୁ ପୁରୁଣା ମନ୍ଦିର କାନ୍ଥର କିଛି ଅଂଶ ଭାଙ୍ଗିବାକୁ ପଡ଼ିଥିଲା ।
କଥିତ ଅଛି, ଅମରତ୍ୱ ପ୍ରାପ୍ତ ମାର୍କଣ୍ଡେୟ ସେହି ସ୍ଥାନକୁ ଆସି ଦେବୀ ଦୁର୍ଗାଙ୍କର ତପସ୍ୟା କରିଥିଲେ ।
ତାଙ୍କର ତପସ୍ୟାରେ ପ୍ରୀତ ହୋଇ ଅବଶେଷରେ ଦୁର୍ଗା ତାଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ ଦେଇ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇଥିଲେ ।
ସେହି କାରଣରୁ ଦୂର୍ଗା ଆରାଧନା ନିମନ୍ତେ ଦୀର୍ଘେଶ୍ୱରୀ ବିଖ୍ୟାତ ହୋଇ ରହିଲା ।
ମନ୍ଦିର ପାଖରେ ଏକ ଛୋଟ ପୋଖରୀ ଅଛି ଯେଉଁଥିରେ ଛୋଟ ମାଛ ଓ କଇଁଛ ଖେଳୁଛନ୍ତି ।
ଆୟୋଗ ମୁଖ୍ୟତଃ ସରକାରୀ କର୍ତ୍ତୃପକ୍ଷଙ୍କଦ୍ୱାରା ମାନବିକ ଅଧିକାରର ଉଲ୍ଲଂଘନ ବିଷୟରେ ଅନୁସନ୍ଧାନ କରନ୍ତି ।
ଏହି ଅଧିକାର ମୁଖ୍ୟତଃ ଜୀବନ, ସ୍ୱାଧୀନତା, ସମାନତା ଏବଂ ସମ୍ମାନ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଅଧିକାର ଯାହାକି ଭାରତୀୟ ସମ୍ବିଧାନଦ୍ୱାରା ସୁନିଶ୍ଚିତ କିମ୍ବା ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ଚୁକ୍ତିନାମାରେ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ ।
ଏହି ଅଧିକାରର ସୁରକ୍ଷା ପାଇଁ ମାନବ ଅଧିକାର ଆୟୋଗ ଆବଶ୍ୟକ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନାମା ଜାରି କରିଥାନ୍ତି ।
ଭାରତର ସମ୍ବିଧାନର ମୁଖବନ୍ଧରେ ସମସ୍ତ ନାଗରିକଙ୍କୁ ନ୍ୟାୟ ପ୍ରଦାନ ତଥା ସ୍ୱାଧୀନତା ଏବଂ ସମାନତାର ଅଧିକାର ସହ ବ୍ୟକ୍ତିର ସମ୍ମାନ ମଧ୍ୟ ସୁରକ୍ଷିତ ରଖିବା ଆବଶ୍ୟକ ବୋଲି ଦର୍ଶାଯାଇଛି ।
ତେବେ ୧୯୫୦ ମସିହାରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ଭାରତର ସମ୍ବିଧାନ, ୧୯୪୮ ମସିହାରେ କରାଯାଇଥିବା ମାନବ ଅଧିକାରର ସର୍ବଭାରତୀୟ ଘୋଷଣାନାମାରେ ଧାର୍ଯ୍ୟ ହୋଇଥିବା ଲକ୍ଷ୍ୟଦ୍ୱାରା ଅନୁପ୍ରାଣିତ ହୋଇଥିଲା ଭାରତୀୟ ସମ୍ବିଧାନରେ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ନାଗରିକ ଅଧିକାର ମଧ୍ୟରେ ସମାନତାର ଅଧିକାର, ମୁକ୍ତ ବକ୍ତବ୍ୟର ଅଧିକାର, ଜୀବନ ଏବଂ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ସ୍ୱାଧୀନତାର ଅଧିକାର, ମାନବ ଚାଲାଣ ତଥା ବାଧ୍ୟତାମୂଳକ ଶ୍ରମର ବିରୋଧ ପାଇଁ ଅଧିକାର, ବିବେକପୂର୍ଣ୍ଣ ଏବଂ ମୁକ୍ତ ବୃତ୍ତି, ନିଜ ଧର୍ମର ଅଭ୍ୟାସ ଏବଂ ପ୍ରଚାର ସହିତ ଅନେକ ନାଗରିକ ତଥା ରାଜନୈତିକ ଅଧିକାର ଏଥିରେ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ କରାଯାଇଛି ।
ରାଜ୍ୟ ସରକାରଙ୍କ ଅଧୀନରେ ଥିବା କୌଣସି ଜେଲରେ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଅନୁଷ୍ଠାନରେ ଥିବା ଅନ୍ତେବାସୀଙ୍କ ଜୀବନ ଅବସ୍ଥା ଯାଞ୍ଚ କରିପାରିବେ ଯେଉଁଠାରେ ଚିକିତ୍ସା, ସଂସ୍କାର କିମ୍ବା ସୁରକ୍ଷା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ଅଟକ ରଖାଯାଇଥାଏ ।
ପୀଡିତା କିମ୍ବା ତାଙ୍କ ନାମରେ କୌଣସି ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କଦ୍ୱାରା ଦାଖଲ ହୋଇଥିବା ମାନବିକ ଅଧିକାରର ଉଲ୍ଲଂଘନର ଏକ ଆବେଦନ ଉପରେ ତାଙ୍କର ବିଶେଷ କ୍ଷମତା ବଳରେ ସ୍ୱୟଂ ଅନୁସନ୍ଧାନ କରିପାରିବେ ।
କୌଣସି ସରକାରୀ କର୍ମଚାରୀଙ୍କଦ୍ୱାରା ଏପରି ମାନବିକ ଅଧିକାର ଉଲ୍ଲଂଘନକୁ ରୋକିବାରେ ଅବହେଳା କରିବା ଆବେଦନ ଉପରେ ଅନୁସନ୍ଧାନ ତଥା ଉପଯୁକ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟାନୁଷ୍ଠାନ ପାଇଁ ଆଦେଶ ଦେଇପାରିବେ ।
ଅଦାଲତର ଅନୁମୋଦନ କ୍ରମେ କୋର୍ଟରେ ବିଚାରାଧୀନ ଥିବା ମାନବିକ ଅଧିକାରର ଉଲ୍ଲଂଘନ କିମ୍ବା କୌଣସି ପ୍ରକ୍ରିୟାରେ ଜଡିତ ହୋଇପାରିବ ।
ମାନବିକ ଅଧିକାରର ସୁରକ୍ଷା ନିଶ୍ଚିତ କରିବାକୁ ବଳବତ୍ତର ଥିବା ସମୟ ଆଇନରେ ପ୍ରଦତ୍ତ ସୁରକ୍ଷାଗୁଡିକ ସମୀକ୍ଷା କରିପାରିବେ ।
କମିଶନ ମାନବ ଅଧିକାର ଉଲଙ୍ଘନ ରୋକିବା ଦିଗରେ ନିମ୍ନ ଲିଖିତ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ କରିପାରିବେ ।
୩୦ ସମୟରେ ଲେଫ୍ଟନାଣ୍ଟ କର୍ଣ୍ଣେଲ ଯୋଶି ବାତ୍ରାଙ୍କ ସହିତ କଥା ହୋଇଥିଲେ ଏବଂ ସେହି ଅଞ୍ଚଳର ପୁନଃ ଯାଞ୍ଚ କରିବାକୁ କହିଥିଲେ ।
ବାତ୍ରା, ସୁବେଦାର ରଘୁନାଥ ସିଂହ ଓ ମେଜର ଭଟଙ୍କ ସହିତ ମିଶି ନବୀନଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କରିବାର ଯୋଜାନ କରିଥିଲେ ।
ବାତ୍ରା ଓ ତାଙ୍କ ସାଥୀଙ୍କ ଉପରେ ଶତ୍ରୁପକ୍ଷର ମେସିନ୍ ଗନ୍‌ରୁ ଗୁଳି ଚାଳଣା ଜାରି ରହିଥିଲା ।
ତେଣୁ ବାମ ଓ ଡାହାଣ ପଟରୁ ଯିବାର କୌଣସି ରାସ୍ତା ନଥିବା କଥା ସେ ଅନୁଭବ କରିଥିଲେ ଓ ଦିବାଲୋକରେ ସାମ୍ନାପଟରୁ ଆକ୍ରମଣ କରିବାର ନିଷ୍ପତ୍ତି ନେଇଥିଲେ ।
ଶତ୍ରୁ ପକ୍ଷର ଭାରୀ ଗୁଳି ଓ ବୋମାମାଡ଼ ସତ୍ତ୍ୱେ ବାତ୍ରା ଜାମ୍ମୁ କାଶ୍ମୀର ରାଇଫଲର ଯୁଦ୍ଧ ଡାକରା ଦୁର୍ଗା ମାତା କି ଜୟ କହି, ତାଙ୍କ ଏକେ-୪ରୁ ଗୁଳି ବର୍ଷଣ କରି ସାମ୍ନାପଟରୁ ଆକ୍ରମଣ କରିଥିଲେ ।
ତାଙ୍କ ସାଥୀମାନଙ୍କର ଗୁଳି ଚାଳନା ଓ ତାଙ୍କର ସାମ୍ନାପଟରୁ ଗୁଳି ଚାଳନା ଫଳରେ ଡେଲ୍ଟା କମ୍ପାନୀ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ପାଖରେ ପହଞ୍ଚି ତାଙ୍କୁ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ କରିଦେଇଥିଲା ।
ଭାରତୀୟ ସେନାର ଅତର୍କିତ ଆକ୍ରମଣ ଫଳରେ ପାକିସ୍ତାନୀ ସେନା ପଛଘୁଞ୍ଚା ଦେଇଥିଲା ।
ତଥାପି ଶତ୍ରୁପକ୍ଷର ଏକ ମେସିନ୍ ଗନ୍ କାର୍ଯ୍ୟରତ ଥିଲା, ଯାହାକୁ ନଷ୍ଟ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ ଥିଲା ।
ସେଠାରେ ଚାରିଜଣ ପାକିସ୍ତାନୀ ସୈନ୍ୟ ମେସିନ୍ ଗନ୍‌ରୁ ଅନବରତ ଗୁଳି ଚାଳନା କରୁଥିଲେ ।
୩୦ ସମୟରେ, ଆକ୍ରମଣକାରୀ ଦଳଦ୍ୱୟ ଶତ୍ରୁପକ୍ଷ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କରିବା ପାଇଁ ସ୍ୱୟଂଚାଳିତ ହତିଆର ସଂଯୋଗ କଲେ ଏବଂ ଆକ୍ରମଣ କରିବା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ।
ପାକିସ୍ତାନୀ ସୈନ୍ୟଙ୍କ ପାଖରେ ସ୍ନାଇପର୍ ଓ କ୍ଷୁଦ୍ର ଅସ୍ତ୍ରଶସ୍ତ୍ର ଥିଲା, ଯାହାକି ଭାରତୀୟ ସୈନ୍ୟଙ୍କ ଅଗ୍ରଗତିରେ ବାଧା ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲେ ।
୫ ଜୁଲାଇର ୧୦:୧୫ ସମୟରେ, 'ସି' କମ୍ପାନୀର କମାଣ୍ଡିଂ ଅଫିସର ପାକିସ୍ତାନୀ ସୈନ୍ୟଙ୍କ ଗତିବିଧି ବିଷୟରେ ବାଟାଲିଆନ୍ କମାଣ୍ଡିଂ ଅଫିସରଙ୍କୁ ଜଣେଇଥିଲେ ।
ଏହି ସମୟରେ ବାଟାଲିଆନ୍‌ର କମାଣ୍ଡିଂ ଅଫିସର ଲେଫ୍ଟନାଟ କର୍ଣ୍ଣେଲ ଯୋଶୀ ନିଜେ ଦୁଇଟି ଫଗଟ କ୍ଷେପଣାସ୍ତ୍ର ଫାୟାର୍ ବେସ୍‌ରୁ ନିକ୍ଷେପ କରି ଶତ୍ରୁ ସୈନ୍ୟଙ୍କ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କରିଥିଲେ ।
ବ୍ରିଗେଡ଼ିଅର୍ କକ୍କର ଏହି କ୍ଷେପଣାସ୍ତ୍ର ମାଡ଼ର ଦୃଶ୍ୟ ଦୂରବୀକ୍ଷଣ ଯନ୍ତ୍ର ସାହାଯ୍ୟରେ ଦେଖୁଥିଲେ ।
କ୍ଷେପଣାସ୍ତ୍ର ଦୁଇଟି ସିଧାସଳଖ ଶତ୍ରୁ ସୈନ୍ୟଙ୍କ ବଙ୍କର ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କରିଥିଲା ଏବଂ ସେମାନେ ଇତସ୍ତତଃ ହୋଇଯାଇଥିଲେ ।
ଏହାପରେ ଉଭୟ 'ଏ' ଓ 'ସି' କମ୍ପାନୀ ପଏଣ୍ଟ ୪୮୭୫ରେ ମିଶିଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ଭାରତୀୟ ସେନା ଉପରେ ପିମ୍ପଲ୍ ୨ ଓ ଉତ୍ତର ପଟରୁ ମେସିନ୍ ଗନ୍ ଓ କମାଣଦ୍ୱାରା ଗୁଳି ଲଗାତାର ଗୁଳି ଚାଳଣା ଚାଲିଥିଲା ।
ବାତ୍ରା ପଛପଟରୁ ଆକ୍ରମଣ କରିବାର ନିଷ୍ପତ୍ତି ନେଇଥିଲେ, ଶତ୍ରୁକୁ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟାନ୍ୱିତ କରି, ତାଙ୍କର ପଛକୁ ଯିବାର ରାସ୍ତା ବନ୍ଦ କରିବାର ଲକ୍ଷ୍ୟ ଥିଲା ।
ଆକ୍ରମଣ କରିବା ପୂର୍ବରୁ ବାତ୍ରା ପୂର୍ବ ଆଡ଼କୁ ତିନୋଟି ରକେଟ୍ ଛାଡ଼ିଥିଲେ ।
ସେ ଓ ତାଙ୍କ ଦଳ ପାହାଡ଼ ଚଢ଼ିବା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ, ମାତ୍ର ଶୀର୍ଷ ପାଖରେ ପହଞ୍ଚିବା ପୂର୍ବରୁ ଶତ୍ରୁଦଳ ତାଙ୍କ ଉପରେ ମେସିନ୍ ଗନ୍ ଜରିଆରେ ଗୁଳି ଚାଳନା କରିଥିଲେ ।
ବାତ୍ର ଓ ତାଙ୍କର ୫ ଜଣ ସାଥି ଶୀର୍ଷଯାଏଁ ଚଢ଼ିଥିଲେ ଏବଂ ମେସିନ୍ ଗନ୍ ପୋଷ୍ଟ ଉପରେ ଦୁଇଟି ଗ୍ରେନେଡ୍ ମାଡ଼ କରିଥିଲେ ।
ଏହି ସଂଘର୍ଷ ଫଳରେ ସେ ଗୁରୁତର ଭାବରେ ଆହାତ ହୋଇଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ଆକ୍ରମଣ ଜାରି ରଖିବା ପାଇଁ ସମସ୍ତ ସାଥୀଙ୍କୁ ଏକାଠି କରିଥିଲେ ।
ସେ ତାଙ୍କ ଦଳର ନେତୃତ୍ୱ ନେଇଥିଲେ ଏବଂ ପଏଣ୍ଟ ୫୧୪୦ ଅକ୍ତିଆର କରିବା ପାଇଁ ଆଗାମୀ ଶତ୍ରୁ ଦଳର ନିକଟତର ହୋଇଥିଲେ ।
ଏହି ଆକ୍ରମନରେ ତାଙ୍କ ଦଳ ୮ ଜଣ ପାକିସ୍ତାନୀ ସୈନ୍ୟଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରିଥିଲେ ଏବଂ ବଡ଼ ଧରଣର ଆଣ୍ଟି-ଏୟାର୍‌କ୍ରାଫ୍ଟ ମେସିନ୍ ଗନ୍ ଉଦ୍ଧାର କରିଥିଲେ ।
ଜୁଲାଇ ୬–୭ ତାରିଖ ରାତିରେ, ଶତ୍ରୁ ସୈନ୍ୟ ବହୁତ ନିକଟତର ହୋଇଥିଲେ, ଯେଉଁଠି କଥାବାର୍ତ୍ତା ମଧ୍ୟ ଉଭୟପକ୍ଷକୁ ଶୁଣାଯାଉଥିଲା ଓ ଛୋଟ ଅସ୍ତ୍ରଶସ୍ତ୍ର ଜରିଆରେ ଆକ୍ରମଣ ଜାରି ରହିଥିଲା ।
ବାତ୍ରା ଓ ତାଙ୍କ ସାଥୀ ଘନ ଅନ୍ଧାର ରାତିରେ ଚଢ଼ିବା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ଏବଂ କୁହୁଡ଼ି ଓ ତୁଷାରପାତ ଯୋଗୁଁ ସିଧାସଳଖ ଦେଖିବା ଅନେକ ମାତ୍ରାରେ କମିଯାଇଥିଲା ।
ବାତ୍ରା ଉପରକୁ ଚଢ଼ୁଥିବାବେଳେ ଶତ୍ରୁ ପକ୍ଷର ମେସିନ୍ ଗନ୍ ଦେଖିଥିଲେ, ଯାହାକି ଭାରତୀୟ ସେନା ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କରୁଥିଲା ।
ସେ ମେସିନ୍ ଗନ୍ ଆଡ଼କୁ ଯାଇ, ପଥର ପଛରେ ଲୁଚି ଏହା ଉପରେ ଗ୍ରେନେଡ୍ ମାଡ଼ କରିଥିଲେ ଓ ଏହାକୁ ନଷ୍ଟ କରିବାରେ ସକ୍ଷମ ହୋଇଥିଲେ ।
ଜୁଲାଇ ୭ ତାରିଖର ସୂର୍ଯ୍ୟୋଦୟ ପୂର୍ବରୁ ଭାରତୀୟ ସେନା ଶତ୍ରୁପକ୍ଷର ଆଉ ଦୁଇଟି ମେସିନ୍ ଗନ୍‌କୁ ନଷ୍ଟ କରିଦେଇଥିଲେ, ମାତ୍ର ଗୁଳିବର୍ଷଣ ଜାରି ରହିଥିଲା ।
ବ୍ରାତାଙ୍କ ଡେଲ୍ଟା କମ୍ପାନୀ ଯୁଦ୍ଧସ୍ଥଳରେ ପହଞ୍ଚିବା ବେଳକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଦିବାଲୋକ ଆସିସାରିଥିଲା ।
ବିକ୍ର ବାତ୍ର ୧୯୭୪ ମସିହାର ସେପ୍ଟେମ୍ବର ୯ ତାରିଖରେ ହିମାଚଳ ପ୍ରଦେଶର ପାଲାମପୁରଠାରେ ପଞ୍ଜାବୀ ଖତ୍ରି ପରିବାରରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ।
ତାଙ୍କ ବାପା ଗିରିଧାରୀ ଲାଲ ବାତ୍ରା ଏକ ସରକାରୀ ସ୍କୁଲର ଅଧକ୍ଷ ଥିଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କ ମାଆ କମଳା କାନ୍ତା ବାତ୍ରା ଜଣେ ଶିକ୍ଷୟିତ୍ରୀ ଥିଲେ ।
ତାଙ୍କ ମାଆ ଭଗବାନ ଶ୍ରୀରାମଙ୍କର ଜଣେ ଭକ୍ତ ଥିଲେ, ତେଣୁ ଜନ୍ମ ସମୟରେ ତାଙ୍କର ଦୁଇ ଯାଆଁଳା ପୁଅଙ୍କର ନାମ ଲବ ଓ କୁଶ ରଖିଥିଲେ ।
ସେ ପାଲାମପୁରର ସେଣ୍ଟ୍ରାଲ ସ୍କୁଲରେ ତାଙ୍କର ଉଚ୍ଚ ମାଧ୍ୟମିକ ଶିକ୍ଷା ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ।
ଏହା ଟୋଲୋଲିଙ୍ଗ ଅଞ୍ଚଳର ସବୁଠାରୁ ଉଚ୍ଚତମ ଶୃଙ୍ଗ ଏବଂ ଡ୍ରାସ ଅଞ୍ଚଳର ସବୁଠାରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସ୍ଥାନ ।
୧୯୯୨ ମସିହାରେ ସେ ସେଣ୍ଟ୍ରାଲ ସ୍କୁଲରୁ ଦ୍ୱାଦଶ ଶ୍ରେଣୀ ସମାପ୍ତ କରିବା ପରେ ସେ ଚଣ୍ଡିଗଡ଼ସ୍ଥିତ ଡିଏଭି କଲେଜରେ ମେଡିକାଲ୍ ସାଇନ୍ସରେ ବି.ଏସ୍ କରିଥିଲେ ।
କଲେଜର ପ୍ରଥମ ବର୍ଷରେ ସେ ଥିବାବେଳେ ନ୍ୟାସନାଲ କ୍ୟାଡେଟ କର୍ପସ ର ଏୟାର ୱିଙ୍ଗରେ ଯୋଗ ଦେଇଥିଲେ ।
ଆନ୍ତ-ରାଜ୍ୟ ଏନସିସି କ୍ୟାମ୍ପ ସମୟରେ ତାଙ୍କୁ ପଞ୍ଜାବ ନିର୍ଦ୍ଦେଶାଳୟର ଉତ୍ତର ଜୋନର ସର୍ବୋତ୍ତମ ଏନସିସି ଏୟାର ୱିଙ୍ଗ କ୍ୟାଡେଟ ଭାବରେ ବଛା ଯାଇଥିଲେ ।
ସେ ଚଣ୍ଡିଗଡ଼ଠାରୁ ପ୍ରାୟ ୩୫ କିଲୋମିଟର ଦୂରରେ ଥିବା ପିଞ୍ଜୋର ଏୟାରଫିଲ୍ଡ ଏବଂ ଫ୍ଲାଇଙ୍ଗ କ୍ଲବରେ ତାଙ୍କ ଏନସିସି ଏୟାର ୱିଙ୍ଗ ୟୁନିଟ୍ ସହିତ ୪୦ ଦିନିଆ ପାରାଟ୍ରୋପିଂ ତାଲିମ ନେଇଥିଲେ ।
ଡିଏଭିରେ ପରବର୍ତ୍ତୀ ଦୁଇ ବର୍ଷ ମଧ୍ୟରେ ସେ ଏନସିସିର ଆର୍ମି ୱିଙ୍ଗର କ୍ୟାଡେଟ୍ ରହିଥିଲେ ।
ଏହି ବୋମାମାଡ଼ ଓ ଗୁଳି ବର୍ଷ ପାଇଁ ୧୫୫ ମିଲିମିଟର ବୋଫୋର୍ସ ହାୱିଟଜର୍, ୧୦୫ ମିଲିମିଟର ଫିଲ୍ଡ ଗନ୍, ଏବଂ ରକେଟ୍ ଲଞ୍ଚର୍ ଆଦି ବ୍ୟବହୃତ ହୋଇଥିଲେ ।
ଜ୍ୱର ଏବଂ ଥକ୍କାପଣରେ ପୀଡ଼ିତ ହୋଇଥିବା କାରଣରୁ କ୍ୟାପ୍ଟେନ ବିକ୍ରମ ବାତ୍ରା ମୁଶ୍କୋହ ନାଳ ନିକଟରେ ଏକ ସ୍ଲିପିଂ ବ୍ୟାଗରେ ଶୋଇଥିଲେ ।
ଯଦିଓ ତାଙ୍କ ବାଟାଲିଆନ ପଏଣ୍ଟ ୪୮୭୫ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ ଆରମ୍ଭ କରିସାରିଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କୁ ଆରାମ କରିବା ପାଇଁ ତାଙ୍କ କମାଣ୍ଡିଂ ଅଫିସର୍‌ଙ୍କ ଆଦେଶ ଥିଲା ।
ସୋପୋରରେ ଚାକିରୀ କରିବା ସମୟରେ ଆତଙ୍କବାଦୀଙ୍କ ସହ ତାଙ୍କର ଅନେକ ଥର ଗୁଳି ବିନିମୟ ହୋଇଥିଲା ।
ଥରେ ସେ ଏକ ଘନ ଜଙ୍ଗଲ ମଧ୍ୟରେ ତାଙ୍କ ପ୍ଲାଟୁନ୍ ସହିତ ଏକ ସର୍ଚ୍ଚ ଅପରେସନ୍‌ରେ ଥିବାବେଳେ ତାଙ୍କ ଉପରେ ଏକ ଗୁଳି ଚାଳନା ହୋଇଥିଲା, ଯାହାକି ତାଙ୍କ ଦେହରେ ନ ବାଜି ତାଙ୍କ ପଛରେ ଥିବା ତାଙ୍କ ସାଥୀଙ୍କ ଦେହରେ ବାଜିଥିଲା ଓ ସେ ପ୍ରାଣ ହରାଇଥିଲେ ।
ବାତ୍ରାଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦେଶରେ ଆତଙ୍କବାଦୀମାନଙ୍କୁ ନିପାତ କରିବା ପାଇଁ ତାଙ୍କ ପ୍ଲାଟୁନ୍ ଲାଗିପଡ଼ିଥିଲେ ଏବଂ ପରଦିନ ସକାଳ ସୁଦ୍ଧା ସେହି ଜଙ୍ଗଲରେ ଲୁଚିଥିବା ସବୁ ଆତଙ୍କବାଦୀଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରାଯାଇଥିଲା ।
ଆତଙ୍କବାଦୀ ଗୁଳିରେ ପ୍ରାଣ ହରାଇଥିବା ତାଙ୍କ ବନ୍ଧୁଙ୍କ ଦେହରେ ବାଜିଥିବା ଗୁଳି ତାଙ୍କ ଉପରକୁ ଚାଲିଥିଲା ବୋଲି ସେ ବିଶ୍ୱାସ କରୁଥିଲେ ।
ମୁଶ୍କୋହ ଘାଟିରେ ପହଞ୍ଚିବା ପରେ, ୧୩ ଜାମ୍ମୁ କାଶ୍ମୀର ରାଇଫଲକୁ ୭୯ ମାଉଣ୍ଟେନ ବ୍ରିଗେଡ଼ ଅଧିନରେ ରଖାଯାଇଥିଲା ।
ବାତ୍ରାଙ୍କ ବାଟାଲିଆନ୍‌ଙ୍କୁ ମୁଶ୍କୋହ ଘାଟି ଘାଟିର ଏକ ପ୍ରମୁଖ ସ୍ଥାନ ପଏଣ୍ଟ ୪୮୭୫ ଅକ୍ତିଆର କରିବା ପାଇଁ ପରବର୍ତ୍ତୀ କାମ ଦିଆଯାଇଥିଲା ।
ଯେହେତୁ ଡ୍ରାସଠାରୁ ମାଟାୟନକୁ ସଂଯୋଗ କରୁଥିବା ୧ ନମ୍ବର ଜାତୀୟ ରାଜପଥର ଆଧିପତ୍ୟ ଅଧିକ ଥିଲା, ତେଣୁ ଭାରତୀୟ ସେନାକୁ ପଏଣ୍ଟ ୪୮୭୫ ଅକ୍ତିଆର କରିବା ଅନିବାର୍ଯ୍ୟ ଥିଲା ।
ପଏଣ୍ଟ ୪୮୭୫ରୁ ପାକିସ୍ତାନୀ ଆର୍ଟିଲେରୀ ସହଜରେ ଭାରତୀୟ ବନ୍ଧୁକର ସ୍ଥାନ, ସେନା ଶିବିର, ସେନାର ଗତିବିଧି ଆଦି ଉପରେ ନଜର ରଖୁଥିଲେ ।
ବିକ୍ରମଙ୍କ ବାଟାଲିୟନ, ୧୩ ଜାମ୍ମୁ କାଶ୍ମୀର ରାଇଫଲ ୬ ଜୁନରେ ଡ୍ରାସରେ ପହଞ୍ଚିଥିଲେ ।
ଟୋଲୋଲିଙ୍ଗ ପର୍ବତ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ ସମୟରେ ସେମାନେ ୫୬ ମାଉଣ୍ଟେନ୍ ବ୍ରିଗେଡ଼ଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦେଶରେ ଥିଲେ ଏବଂ ରାଜପୁତାନା ରାଇଫଲ୍ସର ଦ୍ୱିତୀୟ ବାଟାଲିୟନର ରିଜର୍ଭ ଭାବେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବାକୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ପାଇଥିଲେ ।
ଦି ଗ୍ରେନାଡିଆର୍ ପ୍ରଥମେ ୨୨ ମଇରେ ଟୋଲୋଲିଙ୍ଗ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କରିଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ଶିଖରକୁ ଅକ୍ତିଆର କରିପାରିନଥିଲେ ।
୧୮ ଗ୍ରେନାଡିଆର୍ ଏହି ଶୃଙ୍ଗକୁ ଅକ୍ତିଆର କରିବାକୁ ଚାରିଥର ଚେଷ୍ଟା କରିଥିଲେ, ମାତ୍ର ସଫଳ ହୋଇପାରିନଥିଲେ, ଏବଂ ଅନେକ ଆହାତ ହୋଇଥିଲେ ।
ଏହା ପରେ ସେ ଏନସିସିରେ 'ସି' ସାର୍ଟିଫିକେଟ୍ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟତା ଅର୍ଜନ କରିଥିଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କ ଏନସିସି ୟୁନିଟରେ ସିନିୟର ଅଣ୍ଡର ଅଫିସର ପଦବୀ ହାସଲ କରିଥିଲେ ।
ପରବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ, ୧୯୯୪ ମସିହାରେ ସେ ଏନସିସି କ୍ୟାଡେଟ ଭାବରେ ଗଣତନ୍ତ୍ର ଦିବସ ପରେଡରେ ଭାଗ ନେଇଥିଲେ ଏବଂ ଘରକୁ ଫେରିବା ପରେ ଭାରତୀୟ ସେନାରେ ଯୋଗ ଦେବା କଥା ତାଙ୍କ ପିତାମାତାଙ୍କୁ କହିଥିଲେ ।
୧୯୯୫ ମସିହାରେ, ସେ କଲେଜରେ ଥିବାବେଳେ ହଂକଂରେ ଥିବା ଏକ ସିପିଂ କମ୍ପାନୀରେ ମର୍‌ଚାଣ୍ଟ ନେଭି ପାଇଁ ମନୋନୀତ ହୋଇଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ସେ ଏଥିରେ ଯୋଗ ଦେଇନଥିଲେ ।
ବିକ୍ରମ ଜୁନ ୧୯୯୬ରେ ଡେରାଡୁନସ୍ଥିତ ଭାରତୀୟ ମିଲିଟାରୀ ଏକାଡେମୀରେ ମାଣିକଶାଃ ବ୍ୟାଟାଲିୟନରେ ଯୋଗ ଦେଇଥିଲେ ।
ତାଙ୍କର ୧୯ ମାସର ତାଲିମ ପାଠ୍ୟକ୍ରମ ସମାପ୍ତ କରିବା ପରେ, ସେ ୬ ଡିସେମ୍ବର ୧୯୯୭ରେ ଭାରତୀୟ ମିଲିଟାରୀ ଏକାଡେମୀରୁ ସ୍ନାତକ ହାସଲ କରିଥିଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ଭାରତୀୟ ସେନାରେ ଲେଫ୍ଟନାଣ୍ଟ ଭାବରେ ନିଯୁକ୍ତ କରାଯାଇଥିଲା ।
ସେନାରେ ଯୋଗ ଦେଇବା ପରେ ସେ ରେଜିମେଣ୍ଟାଲ୍ ଟ୍ରେନିଂ ପାଇଁ ମଧ୍ୟପ୍ରଦେଶର ଜବଲପୁରକୁ ଯାଇଥିଲେ ।
ଦିଲ୍ଲୀରେ ଆୟୋଜିତ ଜାତୀୟ ସ୍ତରୀୟ କ୍ରୀଡ଼ା ଯୁବ ସଂସଦୀୟ ପ୍ରତିଯୋଗିତା ସମୟରେ ସେ ଭାଗ ନେଇଥିଲେ ।
ସେ ତାଙ୍କ ବିଦ୍ୟାଳୟ ଓ ମହାବିଦ୍ୟାଳୟରେ ପଢ଼ିବା ବେଳେ ଟେବୁଲ୍ ଟେନିସ୍, କରାଟେ ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କ୍ରୀଡ଼ାରେ ବିଦ୍ୟାଳୟ ଓ ମହାବିଦ୍ୟାଳୟରୁ ଭାଗ ନଥିଲେ ।
୧୯୯୦ ମସିହାରେ, ସେ ଏବଂ ତାଙ୍କ ଯାଆଁଳା ଭାଇ ବିଶାଲ ତାଙ୍କ ବିଦ୍ୟାଳୟରୁ ଅଲ୍ ଇଣ୍ଡିଆ କେଭିଏସ୍ ନ୍ୟାସନାଲ୍ସରେ ଟେବୁଲ୍ ଟେନିସରେ ଭାଗ ନେଇଥିଲେ ।
ସେ ମଧ୍ୟ କରାଟେରେ ଗ୍ରିନ୍ ବେଲ୍ଟ ଧାରକ ଥିଲେ ଏବଂ ମନାଲିରେ ଏକ ଜାତୀୟ ସ୍ତରୀୟ ଶିବିରରେ ଯୋଗଦେବାକୁ ଯାଇଥିଲେ ।
ଯୋଶୀ ପଏଣ୍ଟ ୫୧୪୦କୁ ଅକ୍ତିଆର କରିବା ପାଇଁ ସଞ୍ଜୀବ ସିଂହ ଜମୱାଲଙ୍କ ଅଧିନରେ ଥିବା ବ୍ରାଭୋ କମ୍ପାନୀ ଓ ବିକ୍ରମ ବାତ୍ରାଙ୍କ ଅଧିନ ଡେଲ୍ଟା କମ୍ପାନୀଦ୍ୱାରା ପୂର୍ବ ଓ ଦକ୍ଷିଣ ଭାଗରୁ ଆକ୍ରମଣ କରିବାର ନିଷ୍ପତ୍ତି ନେଇଥିଲେ ।
ହମ୍ପ କମ୍ପ୍ଲେକ୍ସରେ ଜମୱାଲ ଓ ବାତ୍ରାଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ଆଗାମୀ ଗତିବିଧି ବିଷୟରେ ସୂଚନା ଦିଆଯାଇଥିଲା ।
ଏଠାରେ ଜମୱାଲ ତାଙ୍କ ବିଜୟ ସଙ୍କେତ "ଓଃ! ୟେଃ, ୟେଃ, ୟେଁଃ!" ବାଛିଥିଲେ ଏବଂ ବାତ୍ରା "ୟେ ଦିଲ୍ ମାଙ୍ଗେ ମୋର୍!" ବାଛିଥିଲେ ।
ପଏଣ୍ଟ ୪୮୭୫ର ପାଖାପାଖି ଅଞ୍ଚଳ 'ଏରିଆ ଟପ୍ ଫ୍ଲାଟ୍'କୁ ଅକ୍ତିଆର କରିବା ବିନା ଭାରତର ବିଜୟ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇନଥାନ୍ତା, ପାକିସ୍ତାନୀ ସୈନଙ୍କ ସହି ଲଢ଼େଇ କରି ଜୁଲାଇ ୫ ତାରିଖର ଅପରାହ୍ଣ ସୁଦ୍ଧା ୧୩ ଜାମ୍ମୁ କାଶ୍ମୀର ରାଇଫଲ ଏହି ଅଞ୍ଚଳର ଶୀର୍ଷକୁ ଅକ୍ତିଆର କରିଥିଲା ।
ଏହାକୁ ଅକ୍ତିଆର କରିବା ପରେ ପାକିସ୍ତାନୀ ସୈନ୍ୟମାନେ ତତ୍‌କ୍ଷଣାତ୍ ଆକ୍ରମଣ କରିଥିଲେ ଏବଂ କ୍ୟାପ୍ଟେନ ନାଗପ୍ପା ସେତେବେଳେ ଏହି ଅଞ୍ଚଳରେ ଥିଲେ ।
ଶତ୍ରୁପକ୍ଷର ବାରମ୍ବାର ଆକ୍ରମଣରେ ସେ ଗୁରୁତର ଭାବରେ ଆହତ ହୋଇପଡ଼ିଥିଲେ ଏବଂ ପାକିସ୍ତାନୀ ସୈନ୍ୟ ତୀବ୍ର ଗତିରେ ଆଗକୁ ବଢ଼ିବାକୁ ଲାଗିଥିଲେ ।
ସେନା ଶିବିରରୁ ସବୁକିଛି ଅନୁଧ୍ୟାନ କରୁଥିବା କ୍ୟାପ୍ଟେନ ବାତ୍ରା ତାଙ୍କ କମାଣ୍ଡିଂ ଅଫିସରଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଇଥିଲେ ଏବଂ ଆକ୍ରମଣ ପାଇଁ ଯିବାର ଅନୁମତି ଚାହିଁଥିଲେ ।
ତାଙ୍କ ଅସୁସ୍ଥତା କାରଣରୁ ତାଙ୍କୁ ଯିବାକୁ ବାରଣ କରିଯିବା ସତ୍ତ୍ୱେ ସେ ଯିବାକୁ ଜିଦ୍ କରିଥିଲେ ।
ସେହି ସମୟରେ ଶତ୍ରୁପକ୍ଷ ପୁନର୍ବାର ପ୍ରତିଆକ୍ରମଣ କରିଥିଲେ, ଫଳରେ ଯୁଦ୍ଧଭୂମିରେ ଥିବା ଭାରତୀୟ ସୈନ୍ୟଙ୍କୁ ସହାୟତ ଆବଶ୍ୟ ଥିଲା ।
ବାତ୍ରାଙ୍କ ସହିତ ତାଙ୍କ ବାଟାଲିଆନ୍‌ର କିଛି ସୈନିକ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ ଭୂମିକୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ମିଳିବା ପୂର୍ବରୁ ଯିବାକୁ ଚାହିଁଲେ ।
୧୮ ଜୁନରେ, ବାଟାଲିଆନ୍ ପଏ ୫୧୪୦ ଉପରେ ବସ୍ତୃତ ଅନୁସନ୍ଧାନ କରିଥିଲେ, ଯେଉଁଥିରେ ଜଣାପଡ଼ିଥିଲା ଯେ ଶତ୍ରୁମାନେ ୭ଟି ଜାଗାରେ ଅଛନ୍ତି; ଶୀର୍ଷରେ ଦୁଇଟି, ପୂର୍ବ ଆଡ଼କୁ ୪ଟି ଓ ଉତ୍ତର ଆଡ଼କୁ ଗୋଟିଏ ଜାଗାରେ ।
ଏହି ଅନୁସନ୍ଧାନରୁ ସ୍ପଷ୍ଟ ହୋଇଥିଲା ଯେ, ସାମ୍ନା ପଟରୁ ଆକ୍ରମଣ କରିବାଠାରୁ ପୂର୍ବପଟରୁ ଆକ୍ରମଣ କରିବା ସହଜ ହେବ, କିନ୍ତୁ ସେଠାରେ ପହଞ୍ଚିବା ସହଜ ନଥିଲା ।
ତେଣୁ ପ୍ରଥମେ ଶୀର୍ଷ ଭାଗକୁ ଅକ୍ତିଆର କରାଯିବାର ଯୋଜନା କରାଯାଇଥିଲା, ନଚେତ ଶତ୍ରୁସେନାର ଆକ୍ରମଣ ଯୋଗୁଁ ଅଧିକ କ୍ଷତି ହେବାର ଆଶଙ୍କା ଥିଲା ।
ଏହି ପ୍ରଶିକ୍ଷଣ ସମାପ୍ତ ହେବା ପରେ ଜାମ୍ମୁ କାଶ୍ମୀରର ବାରାମୁଲ୍ଲା ଜିଲ୍ଲାର ସୋପୋରରେ ତାଙ୍କର ପ୍ରଥମ ପୋଷ୍ଟିଂ ହୋଇଥିଲେ ।
୧୯୯୮ ମସିହାର ମାର୍ଚ୍ଚ ମାସର ମଧ୍ୟ ଭାଗରେ, ତାଙ୍କୁ ମଧ୍ୟପ୍ରଦେଶର ମୋହୋସ୍ଥିତ ବିଦ୍ୟାଳୟକୁ ପଠାଯାଇଥିଲା, ଯେଉଁଠାରେ ଯୁବ ସେନା ଅଧିକାରୀଙ୍କୁ ତାଲିମ ଦିଆଯାଇଥିଲା ।
ପାଠ୍ୟକ୍ରମ ସମାପ୍ତ ହେବା ପରେ ଏବଂ ଆଲଫା ଗ୍ରେଡିଂ ପାଇବା ପରେ ସେ ଅକ୍ଟୋବର ୧୯୯୮ରେ ସୋପୋରରେ ତାଙ୍କ ବାଟାଲିୟନରେ ଯୋଗ ଦେଇଥିଲେ ।
ଫଳରେ ତାଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କରିବା ପାଇଁ ସେ ସୁବେଦାର ରଘୁନାଥ ସିଂହଙ୍କ ସହ ମିଶି ତାଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କରିବାକୁ ବାହାରିଥିଲେ ।
ଆହାତ ହୋଇଥିବା ସାଥୀଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କରିବା ପାଇଁ ସେ ଶତ୍ରୁ ସେନା ଆଗକୁ ବଢ଼ିଥିଲେ, ଏବଂ ଏହି ପ୍ରକ୍ରିୟାରେ ଶତ୍ରୁପକ୍ଷର ସ୍ନାଇପର୍‌ରୁ ଗୁଳି ତାଙ୍କ ଛାତିରେ ବାଜିଥିଲା ଏବଂ ପରବର୍ତ୍ତୀ ଗୁଳି ତାଙ୍କ ମୁଣ୍ଡରେ ବାଜିଥିଲା ।
ପର ଦୁଇ ଦିନ, ଜୁଲାଇ ୨ ଓ ୩ ତାରିଖରେ ୧୩ ଜାମ୍ମୁ କାଶ୍ମୀର ରାଇଫଲ ଓ ୨୮ ରାଷ୍ଟ୍ରିୟ ରାଇଫଲ ଗୋଳାବାରୁଦ ଓ ଭାରୀ ଅସ୍ତ୍ରଶସ୍ତ୍ର ଯୋଗାଡ଼ କରିଥିଲେ ।
ଜୁଲାଇ ୪ ତାରିଖରେ 'ଏ' ଓ 'ସି' କମ୍ପାନୀର କମାଣ୍ଡର ମେଜର ଏସ୍.ଭି. ଭାସ୍କର ଓ ମେଜର ଗୁରପ୍ରୀତ ସିଂହ ତାଙ୍କର ଶେଷ ଅନୁଧ୍ୟାନ କରିଥିଲେ ଏବଂ ଏହାର ଫଳାଫଳ 'ଓ' ଗ୍ରୁପକୁ ଦେଖାଇଥିଲେ ।
୩୫ ସମୟରେ, ବାତରା ତାଙ୍କର କମାଣ୍ଡ ପୋଷ୍ଟକୁ ରେଡିଓ ଜରିଆରେ କହିଥିଲେ, "ୟେ ଦିଲ୍ ମାଙ୍ଗେ ମୋର୍!" ଉଦ୍ଧାର କରାଯାଇଥିବା ମାରଣାସ୍ତ୍ରରରୁ ପାଖାପାଖି ଗୋଟିଏ ପ୍ଲାଟୁନ୍ ଶତ୍ରୁ ସୈନ୍ୟ ଥିବା କଥା ଅନୁମାନ କରାଯାଇଥିଲା ।
୧୯୯୫ ମସିହାରେ ସ୍ନାତକ ଡିଗ୍ରୀ ସମାପ୍ତ କରିବା ପରେ ସେ ଚଣ୍ଡିଗଡ଼ର ପଞ୍ଜାବ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟରେ ନାମ ଲେଖାଇ ସେଠାରେ ଇଂରାଜୀରେ ସ୍ନାତକୋତ୍ତର ପାଇଁ ପାଠପଢ଼ା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ, ଯାହାଫଳରେ ସେ ମିଳିତ ପ୍ରତିରକ୍ଷା ସେବା ପରୀକ୍ଷା ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇପାରିବେ ।
ସେ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟରେ ସନ୍ଧ୍ୟା ବେଳିଆ କ୍ଲାସରେ ପଢ଼ୁଥିଲେ ଏବଂ ସକାଳେ ଚଣ୍ଡିଗଡ଼ର ଏକ ଭ୍ରମଣ ସଂସ୍ଥାର ଶାଖା ପରିଚାଳକ ଭାବରେ କାମ କରୁଥିଲେ ।
କାରଗିଲ ଯୁଦ୍ଧ ସମୟରେ କରିଥିବା କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ତାଙ୍କୁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଭାରତୀୟ ସାମରିକ ସମ୍ମାନ ଭାରତୀୟ ସମ୍ମାନ ପରମ ବୀର ଚକ୍ରପ୍ରଦାନ କରାଯାଇଥିଲା; ୭ ଜୁଲାଇ ୧୯୯୯ରେ, ଜମ୍ମୁ-କାଶ୍ମୀରର କାରଗିଲ ଜିଲ୍ଲାର ଏରିଆ ଲେଜ୍, ପଏଣ୍ଟ ୪୮୭୫ର ଆଖପାଖ ଅଞ୍ଚଳରେ ପାକିସ୍ତାନୀ ସେନ୍ୟଙ୍କ ସହିତ ଲଢ଼ି ଶହୀଦ ହୋଇଥିଲେ ।
୧୯୯୬ ମସିହାରେ, ସେ ସିଡିଏସ୍ ପରୀକ୍ଷାରେ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଥିଲେ ଏବଂ ପରବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ ଆହ୍ଲାବାଦରେ ସେବା ଚୟନ ବୋର୍ଡ ରେ ଏକ ସାକ୍ଷାତକାର ପାଇଁ ତାଙ୍କୁ ଡକା ଯାଇଥିଲା ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ବଛା ଯାଇଥିଲା ।
ଅର୍ଡର ଅଫ୍ ମେରିଟରେ ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ୩୫ ପ୍ରାର୍ଥୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଥିଲେ ।
ସ୍ନାତକୋତ୍ତର ପାଠପଢ଼ାର ବର୍ଷେ ପରେ ସେ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟ ଛାଡ଼ି ଭାରତୀୟ ମିଲିଟାରୀ ଏକାଡେମୀରେ ଯୋଗଦେଇଥିଲେ ।
ସକାଳ ୦୪:୪୫ ସମୟରେ 'ସି' କମ୍ପାନୀ ଅତ୍ୟଧିକ ଗୁଳିବର୍ଷଣ ବିଷୟରେ ଅବଗତ କରାଇଥିଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କ ପାଖରେ ଗୋଳାବାରୁଦର ଅଭାବ ବିଷୟରେ ଜଣାଇଥିଲେ ।
ରିଜର୍ଭରେ ଥିବା 'ବି' କମ୍ପାନୀ ତାଙ୍କ ନିକଟରେ ଗୋଳାବାରୁଦ ପହଞ୍ଚାଇବା ପରେ ହିଁ ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା ।
କାଶ୍ମିରୀ ଆକ୍ରମଣ କଥା ଜାଣିବା ପରେ ତାଙ୍କ ବାଟଲିଆନ୍‌କୁ ଉତ୍ତର ପ୍ରଦେଶର ଶାହାଜାହାନପୁରକୁ ଯିବାକୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦିଆଯାଇଥିଲା ।
ମେଜର ଯୋଗେଶ କୁମାର ଯୋଶୀଙ୍କ ଅଧିନରେ ଯାଇଥିବା ସୈନ୍ୟଦଳ ତାଙ୍କ ଗନ୍ତବ୍ୟ ସ୍ଥଳରେ ପହଞ୍ଚିବା ପରେ ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ ହେବାରୁ ତାଙ୍କ ବାଟାଲିଆନ୍‌କୁ ଡ୍ରାସ୍‌କୁ ଯିବାକୁ ଆଦେଶ ମିଳିଥିଲା ।
ଆର୍ଟିଲାରୀ ଗୁଳିଚାଳନା ହେବା ପଳରେ ପାକିସ୍ତାନୀ ସୈନ୍ୟମାନେ ବଙ୍କରରୁ ବାହାରି ଆସିଲେ ଏବଂ ଭାରତୀୟ ସୈନ୍ୟଙ୍କ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କରିବା ପାଇଁ ମେସିନ୍ ଗନ୍ ଜରିଆରେ ଗୁଳି ଚାଳନା କରିଥିଲେ ।
ସେହି ସମୟରେ ଉଭୟ ବାତ୍ରା ଓ ଜାମୱାଲ ରେଡିଓ ସଙ୍କେତ ଜରିଆରେ ଆର୍ଟଲାରୀ ଗୁଳିଚାଳନା ଜାରି ରଖିବା ପାଇଁ ଖବର ପଠେଇଥିଲେ, ଫଳରେ ସେମାନେ ୧୦୦ ମିଟର ପାଖ ଯାଏଁ ପହଞ୍ଚି ପାରିବେ ।
ଯୁଦ୍ଧ ଭୂମିକୁ ଯିବା ପୂର୍ବରୁ ବ୍ରାତା ଓ ଡେଲ୍ଟା କମ୍ପାନୀର ତାଙ୍କର ୨୫ ଜଣ ସାଥୀ ନିକଟସ୍ଥ ଦୁର୍ଗାମାତା ମନ୍ଦିରରେ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିଥିଲେ ।
ରେଡିଓରେ ଶେର୍ ଶାଃ ଆସିବା କଥା ଶୁଣି, ଭାରତୀୟ ସୈନ୍ୟଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଉତ୍ସାହ ଖେଳିଯାଇଥିଲା ।
ଟୋଲୋଲିଙ୍ଗ ଅକ୍ତିଆର ପରେ ୧୩ ଜାମ୍ମୁ କାଶ୍ମୀର ରାଇଫଲ ଡ୍ରାସରୁ ଟୋଲୋଲିଙ୍ଗ ଅଭିମୁଖେ ଯାତ୍ରା କରିଥିଲେ ଏବଂ ୧୨ ଘଣ୍ଟାର ଯାତ୍ରା ପରେ ସେଠାରେ ପହଞ୍ଚିଥିଲେ ।
ପହଞ୍ଚିବା ପରେ, ୧୩ ଜାମ୍ମୁ କାଶ୍ମୀର ରାଇଫଲର ଆଲଫା କମ୍ପାନୀ ୧୮ ଗ୍ରେନାଡିଆର‌ଠାରୁ ଟୋଲୋଲିଙ୍ଗ ଏବଂ ହମ୍ପ କମ୍ପ୍ଲେକ୍ସର ଏକ ଅଂଶ ନିଜ ଅଧିନକୁ ନେଇଥିଲା ।
୧ ଜୁଲାଇ ୧୯୯୯ରେ, ମେଜର ଏସ୍ ବିଜୟ ଭାସ୍କର, 'ଏ' କମ୍ପାନୀ କମାଣ୍ଡର ଏବଂ ୧୩ ଜାମ୍ମୁ କାଶ୍ମୀର ରାଇଫଲର କମାଣ୍ଡିଂ ଅଫିସର୍ ଲେଫ୍ଟନାଣ୍ଟ କର୍ଣ୍ଣେଲ୍ ଯୋଶୀ ପ୍ରାଥମିକ ତଦାରଖ କରି ଆକ୍ରମଣର ଯୋଜନା କରିଥିଲେ ।
୨ ଜୁନରେ ଆକ୍ରମଣର ଯୋଜନା ବିଷୟରେ ଆଲୋଚନା ପାଇଁ ସଭିଏଁ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇଥିଲେ ।
ତାଙ୍କ ବାପା ଜି.ଏଲ୍. ବାତ୍ରା ଭାରତର ପୂର୍ବତନ ରାଷ୍ଟ୍ରପତି କେ. ଆର. ନାରାୟଣନଙ୍କଠାରୁ ଏହି ସମ୍ମାନ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ।
ପଏଣ୍ଟ ୫୧୪୦ ଅକ୍ତିଆର କରିବା ପରେ, ବାତ୍ରାଙ୍କୁ କ୍ୟାପ୍ଟେନ୍ ଭାବରେ ପଦୋନ୍ନତୀ ଦିଆଯାଇଥିଲା ।
ସେତେବେଳେର ସେନାଧକ୍ଷ ଜେନେରାଲ୍ ବେଦ ପ୍ରକାଶ ମଲିକ ତାଙ୍କୁ ଫୋନ୍ ଯୋଗେ ଶୁଭେଚ୍ଛା ଜଣେଇଥିଲେ ।
ଯୋଜନା ମୁତାବକ, ୨୦୦ ମିଟର ପୂର୍ବରୁ ଆର୍ଟିଲାରୀ ବନ୍ଧୁକରୁ ଗୁଳିଚାଳନା ବନ୍ଦ କରାଯିବ ।
ସେ ତାଙ୍କ ପିତାମାତାଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ଗତିବିଧି ବିଷୟରେ ଅବଗତ କରାଇଥିଲେ ଏବଂ ଚିନ୍ତିତ ନହେବାକୁ ସେମାନଙ୍କୁ ଆଶ୍ୱାସନା ଦେଇଥିଲେ ।
ଜାନୁଆରୀ ୧୯୯୯ରେ, ତାଙ୍କୁ କର୍ଣ୍ଣାଟକର ବେଲଗାଁକୁ କମାଣ୍ଡୋ ପାଠ୍ୟକ୍ରମ ପାଇଁ ପଠାଯାଇଥିଲା ।
ପାଠ୍ୟକ୍ରମ ଦୁଇମାସ ଧରି ଚାଲିଥିଲା ଏବଂ ଏହାର ଶେଷରେ ତାଙ୍କୁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଗ୍ରେଡିଂ - ଇନ୍‌ଷ୍ଟ୍ରକ୍ଟର ଗ୍ରେଡ୍ ପ୍ରଦାନ କରାଯାଇଥିଲା ।
ପ୍ରତ୍ୟେକ ଥର ଯେତେବେଳେ ସେ ଛୁଟିରେ ପାଲାମପୁରକୁ ଆସୁଥିଲେ, ସେ ନିଉଗାଲ କାଫେକୁ ଯାଉଥିଲେ ।
ଲେଫ୍ଟନାଣ୍ଟ ଭାବରେ ସେ ତାଙ୍କର ସେବା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ଏବଂ କାରଗିଲ ଯୁଦ୍ଧ ସମୟରେ କ୍ୟାପ୍ଟେନ ଭାବରେ ପଦୋନ୍ନତୀ ପାଇଥିଲେ ।
ଅବସର ସମୟରେ ସେ ୨୦୧୫ ମସିହାରୁ ଗ୍ଲାସ୍ଗୋ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟରେ ତୁଳନାତ୍ମକ ସାହିତ୍ୟର ପ୍ରଫେସର ଭାବରେ ନିଯୁକ୍ତ ରହିଆସିଛନ୍ତି।
ସୁସାନ ବ୍ୟାସନେଟ ଜଣେ ଅନୁବାଦ ସିଦ୍ଧାନ୍ତବାଦୀ ଏବଂ ତୁଳନାତ୍ମକ ସାହିତ୍ୟର ବିଦ୍ୱାନ ଅଟନ୍ତି।
ସେ ଦଶ ବର୍ଷ ପାଇଁ ୱାରୱିକ୍ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟରେ ପ୍ରୋ-ଭାଇସ ଚାନ୍ସେଲର ରୂପେ କାର୍ଯ କଲେ ଏବଂ ଏହାର ଅନୁବାଦ ତୁଳନାତ୍ମକ ସାଂସ୍କୃତିକ ଅଧ୍ୟୟନ କେନ୍ଦ୍ରରେ ପଢେଇଲେ, ଯାହା ୨୦୦୯ରେ ବନ୍ଦ ହୋଇଗଲା।
୨୦୧୬ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ଗ୍ଲାସଗୋ ଏବଂ ୱରୱିକ୍ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟରେ ସେ ତୁଳନାତ୍ମକ ସାହିତ୍ୟର ଅଧ୍ୟାପକ ଥିଲେ।
ୟୁରୋପରେ ଶିକ୍ଷିତ ହୋଇ ସେ ଇଟାଲୀରେ ନିଜର କ୍ୟାରିଅର ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ଏବଂ ୟୁନାଇଟେଡ ଷ୍ଟେଟର ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟରେ ଅଧ୍ୟାପନା କରିଥିଲେ।
୨୦୦୭ ମସିହାରେ, ସେ ରୟାଲ ସୋଶାଇଟୀ ଅଫ ଲିଟରେଚରର ସହକର୍ମୀ ଭାବେ ନିର୍ବାଚିତ ହୋଇଥିଲେ।
ସେ ମଞ୍ଚେଷ୍ଟର ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟରେ ଇଂରାଜୀ ଏବଂ ଇଟାଲୀୟ ଅଧ୍ୟୟନ କରିଥିଲେ ଏବଂ ୧୯୬୮ ମସିହାରେ ସ୍ନାତକୋତ୍ତର ଡିଗ୍ରୀ ହାସଲ କରିଥିଲେ ।
ସେ ଲାନ୍କାଷ୍ଟର ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟରେ, ଫ୍ରେଞ୍ଚ‌ରେ ପିଏଚଡ଼ି ଅଧ୍ୟୟନ କଲେ ଯାହା ସେ ୧୯୭୫ରେ ସମାପ୍ତ କରିଥିଲେ ।
ତାଳଦଣ୍ଡା କେନାଲ, କଟକର ଜୋବ୍ରାଠାରେ ମହାନଦୀରୁ ବାହାରି କଟକ ସହର ମଧ୍ୟଦେଇ ବିରିବାଟି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯାଇଛି ।
ସେଠାରୁ ତାଳଦଣ୍ଡା କେନାଲ ଦୁଇ ଭାଗ ହୋଇଛି, ଗୋଟିଏ ଭାଗ ମାଛଗାଁ କେନାଲ ନାମରେ ନାମିତ ହୋଇଛି ।
ବିରିବାଟିଠାରୁ ଏହି କେନାଲ ଶୁକପାଇକା ଓ ମହାନଦୀର ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ ୫୨ ମାଇଲା ଯାଇ ବଙ୍ଗୋପସାଗରରେ ମିଶିଛି ।
ମାଛଗାଁ କେନାଲ ଫକୀରପଡ଼ାରୁ କାଠଯୋଡ଼ି ଓ ଅଳକା ନଦୀର ଉତ୍ତରରେ ୩୨ ମାଇଲ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯାଇ ମାଛଗାଁଠାରୁ ୬ ମାଇଲ ଦୁରରେ ବଙ୍ଗୋପସାଗରରେ ମିଶିଛି ।
ତାଳଦଣ୍ଡା କେନାଲରେ ମହାନଦୀରୁ ସେକେଣ୍ଡ ପ୍ରତି ୧୩୪୨ କ୍ୟୁବିକ ଫୁଟ ଜଳ ନିଷ୍କାସିତ ହୋଇଥାଏ ।
ଏହି କେନାଲଦ୍ୱାରା ମହାନଦୀ ଓ କାଠଯୋଡ଼ି ନଦୀ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ୫୦ ହଜାର ଏକର ଜମିରେ ଜଳସେଚନ କରା ଯାଇଥାଏ ।
ମାଛଗାଁ କେନାଲରେ ସେକେଣ୍ଡ ପ୍ରତି ୭୭୬ କ୍ୟୁବିକ ଫୁଟ ଜଳ ନିଷ୍କାସିତ ହୋଇଥାଏ ।
ଏହି କେନାଲଦ୍ୱାରା ଜଗତସିଂହପୁର ଓ ପାରାଦ୍ୱୀପ ଅଞ୍ଚଳର ୮୨ ହଜାର ଏକର ଜମିରେ ଜଳସେଚନ କରାଯାଇଥାଏ ।
ଏହା କଟକର ଜୋବ୍ରାଠାରେ ମହାନଦୀରୁ ବାହାରି ପାରାଦ୍ୱୀପଠାରେ ବଙ୍ଗୋପସାଗରରେ ମିଶିଥାଏ ।
ଅବିଭକ୍ତ କଟକ ଜିଲ୍ଲାର ୬ଟି ବ୍ଲକ ଯଥା କଟକ ସଦର, ଜଗତସିଂହପୁର, ରଘୁନାଥପୁର, ବାଲିକୁଦା, ତିର୍ତ୍ତୋଲ ଓ ଏରସମା ଜନସାଧାରଣ ଏହି କେନାଲ ଉପରେ ଜଳସେଚନ ଓ ପାନୀୟ ଜଳ ପାଇଁ ନିର୍ଭର କରନ୍ତି ।
ପରେ ବ୍ରିଟିଶ ସରକାର ଏହି କାମକୁ ଆଗକୁ ନେଇ ୧୮୬୯ ମସିହାରେ ଏହାର ଖନନ ଶେଷ କରିଥିଲେ ।
କେନାଲଟି ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରେଇବାରେ ରେଭେନ୍ସା ମହାବିଦ୍ୟାଳୟର ପ୍ରତିଷ୍ଠାତା ତଥା ତତ୍କାଳୀନ କଟକ କମିଶନର ସାର ଥୋମାସ୍ ଏଡ଼ୱାର୍ଡ ରେଭେନ୍ସାଙ୍କର ଅବଦାନ ଥିଲା ।
କାୟାବରୋହଣ ଏକ ପୁରାତନ ଟାଉନ ଓ ହିନ୍ଦୁ ମତରେ ଚାରି ଯୁଗରେ ଥିବା ବିଶ୍ୱାସ କରାଯାଏ ।
ପୁରାଣ କଥାନୁସାରେ ସେଠାର ପ୍ରଭୁ ଶିବ ନିଜର କାୟା ବଦଳେଇ ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣ ପିଲା ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିବାରୁ ତାହାର ନାମ କାୟାବରୋହଣ ହୋଇଥିଲା ।
କାୟା ଅର୍ଥ ଶରୀର ଓ ଅବରୋହଣ ଅର୍ଥ ନିମ୍ନଗାମୀ, ମିଶି କାୟାବରୋହଣ ନାମ କରଣ ହୋଇଛି ।