polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ଉର୍ବଶୀ ବୁଟାଲିଆ ଜଣେ ଭାରତୀୟ ନାରୀବାଦୀ ଲେଖକ, ପ୍ରକାଶକ ଏବଂ କାର୍ଯ୍ୟକର୍ତ୍ତା ଅଟନ୍ତି ।
ସେ ଭାରତର ମହିଳା ଆନ୍ଦୋଳନରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ସହିତ ଦି ଅଲ୍ ସାଇଡ୍ ଅଫ୍ ସାଇଲେନ୍ସ: ଭଏସ୍ ଫ୍ରମ ଏବଂ ଦି ପାର୍ଟିସନ ଅଫ୍ ଇଣ୍ଡିଆ ଆଣ୍ଡ ସ୍ପିକିଙ୍ଗ ପେସ: ଓମେନ ଭଏସ ଫ୍ରମ କାଶ୍ମୀର ଭଳି ପୁସ୍ତକ ଲେଖିବା ପାଇଁ ଜଣାଶୁଣା ଅଟନ୍ତି ।
ରିତୁ ମେନନଙ୍କ ସହ ସେ ୧୯୮୪ ମସିହାରେ ଭାରତର ପ୍ରଥମ ନାରୀବାଦୀ ପ୍ରକାଶନ ପାଇଁ "କାଲି ଫର ଓମ୍ୟାନ" ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିଥିଲେ ।
ବୁଟାଲିଆଙ୍କର ଆଗ୍ରହର ମୁଖ୍ୟ କାରଣ ହେଉଛି ନାରୀବାଦୀ ଏବଂ ବାମପନ୍ଥୀ ଦୃଷ୍ଟିକୋଣରୁ ବିଭାଜନ ଏବଂ ମୌଖିକ ଇତିହାସ ।
ସେ ଲିଙ୍ଗ, ସାମ୍ପ୍ରଦାୟିକତା, ମୌଳିକତା ଏବଂ ଗଣମାଧ୍ୟମ ବିଷୟରେ ଲେଖିଛନ୍ତି ।
ତାଙ୍କର ଲେଖା ଦି ଗାର୍ଡିଆନ୍, ନ୍ୟୁ ଇଣ୍ଟରନ୍ୟାସନାଲିଷ୍ଟ, ଦି ଷ୍ଟେଟ୍ସମ୍ୟାନ୍, ଟାଇମ୍ସ ଅଫ୍ ଇଣ୍ଡିଆ, ଆଉଟଲୁକ୍ ଏବଂ ଇଣ୍ଡିଆ ଟୁଡେ ଭଳି ଅନେକ ଖବରକାଗଜ ଏବଂ ପତ୍ରିକାରେ ପ୍ରକାଶ ପାଇଛି ।
ବୁଟାଲିଆ ଦିଲ୍ଲୀର ଅକ୍ସଫୋର୍ଡ ୟୁନିଭରସିଟି ପ୍ରେସ ସହିତ କାମ କରିବା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ।
ସେ ୧୯୮୨ ମସିହାରେ ଲଣ୍ଡନସ୍ଥିତ ଜେଡ ବୁକର ସମ୍ପାଦକ ଭାବରେ ହେବା ପୂର୍ବରୁ ସେ ଅକ୍ସଫୋର୍ଡ ମୁଖ୍ୟାଳୟରେ ଏକ ବର୍ଷ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ ।
ତା’ପରେ ସେ ଭାରତକୁ ପ୍ରତ୍ୟାବର୍ତ୍ତନ କରିବା ପରେ ରିତୁ ମେନନଙ୍କ ସହ ୧୯୮୪ ମସିହାରେ ଏକ ନାରୀବାଦୀ ପ୍ରକାଶନ ଗୃହର ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିଥିଲେ ।
ସେ ଇଂରାଜୀ, ଇଟାଲୀ ଏବଂ ଫ୍ରେଞ୍ଚ ସହିତ ହିନ୍ଦୀ, ପଞ୍ଜାବୀ ଏବଂ ବଙ୍ଗଳା ଭାଷା କହିପାରନ୍ତି ।
୨୦୧୧ ମସିହାରେ, ବୁଟାଲିଆ ଏବଂ ମେନନଙ୍କୁ ସାହିତ୍ୟ ଏବଂ ଶିକ୍ଷା କ୍ଷେତ୍ରରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ପାଇଁ ଭାରତର ଚତୁର୍ଥ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ନାଗରିକ ପୁରସ୍କାର, ପଦ୍ମଶ୍ରୀ ପୁରସ୍କାର ପ୍ରଦାନ କରାଯାଇଥିଲା ।
ବୁଟାଲିଆ ମହିଳା, ସମାଜ ଏବଂ ଭାରତ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଉପରେ ପାଠ୍ୟକ୍ରମ ମାଧ୍ୟମରେ ଅଶୋକା ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟର ୟଙ୍ଗ ଇଣ୍ଡିଆ ଫେଲୋସିପ୍‌ରେ ଶିକ୍ଷାଦାନରେ ନିଜକୁ ନିୟୋଜିତ କରିଥିଲେ ।
ବୁଟାଲିଆ ଅକ୍ସଫାମ ଇଣ୍ଡିଆ ପାଇଁ ଜଣେ ପରାମର୍ଶଦାତା ଏବଂ ଦିଲ୍ଲୀ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟର ଭୋକେସନାଲ୍ ଷ୍ଟଡିଜ୍ କଲେଜରେ ରିଡର୍ ପଦବୀରେ ଅବସ୍ଥାପିତ ଅଛନ୍ତି ।
ସାରା ଜୋସେଫ ୧୯୪୬ ମସିହାରେ ଲୁଇସ ଏବଂ କୋଚୁମାରିୟମରେ ଥ୍ରିସୁର ସହରର କୁରିଆଚିରାରେ ଏକ ରକ୍ଷଣଶୀଳ ଖ୍ରୀଷ୍ଟିଆନ ପରିବାରରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ।
ସେ ଶିକ୍ଷକ ପାଇଁ ତାଲିମ ପାଠ୍ୟକ୍ରମରେ ଯୋଗ ଦେଇ ବିଦ୍ୟାଳୟର ଶିକ୍ଷକ ଭାବରେ ନିଜର ବୃତ୍ତିଗତ ଜୀବନ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ।
ଏହା ପରେ ସେ ସରକାରୀ ସେବାରୁ ଅବସର ନେଇ ଥ୍ରିସୁର ଜିଲ୍ଲାର ମୁଲାମୁକୁନାଥୁକାଭୁରେ ରହୁଛନ୍ତି ।
ସାରା ଜୋସେଫ ମଧ୍ୟ ଜଣେ ଜଣାଶୁଣା ସାମାଜିକ କାର୍ଯ୍ୟକର୍ତ୍ତା ତଥା ନାରୀବାଦୀ ଆନ୍ଦୋଳନର ନେତା ଅଟନ୍ତି ।
୧୯୮୦ ଦଶକରେ ସେ ପଟ୍ଟାମ୍ବିର ସଂସ୍କୃତ କଲେଜରେ ମାନୁଷୀ ମହିଳା ଗୋଷ୍ଠୀ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିଥିଲେ ।
ସେ ନିଜ ଗୋଷ୍ଠୀ ସହିତ ବଳାତ୍କାର, ଯୌତୁକ ନିର୍ଯ୍ୟାତନା ମୃତ୍ୟୁ, ଯୌନ କାରବାର ସମେତ ମହିଳାଙ୍କ ପ୍ରତି ହେଉଥିବା ବିଭିନ୍ନ ଅପରାଧର ଜବାବରେ ଅନେକ ଦଶନ୍ଧି ଧରି ବିରୋଧ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରିଥିଲେ ।
ସାରା ଜୋସେଫ ଜଣେ ଭାରତୀୟ ଔପନ୍ୟାସିକ ତଥା ମାଲାୟାଲମର କ୍ଷୁଦ୍ରଗଳ୍ପ ଲେଖକ ଅଟନ୍ତି ।
ସେ ତାଙ୍କ ଉପନ୍ୟାସ ଆଲାହାୟୁଡେ ପେନମାକାଲ ପାଇଁ କେନ୍ଦ୍ର ସାହିତ୍ୟ ଏକାଡେମୀ ପୁରସ୍କାର ଏବଂ ଭୟଲାର ପୁରସ୍କାର ଲାଭ କରିଥିଲେ ।
ସେ କେରଳର ନାରୀବାଦୀ ଆନ୍ଦୋଳନର ଜଣେ ନେତା ଏବଂ କାର୍ଯ୍ୟକର୍ତ୍ତା ସଂଗଠନ ମାନୁଷୀର ପ୍ରତିଷ୍ଠାତା ଅଟନ୍ତି ।
ଯେତେବେଳେ ସେ ଉଚ୍ଚ ବିଦ୍ୟାଳୟରେ ପଢୁଥିଲେ ସେତେବେଳେ ତାଙ୍କର ସାହିତ୍ୟିକ ଜୀବନ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା ।
ସେ କବିମାନଙ୍କ ସଭାରେ ନିଜ କବିତା ପାଠ କରିବାରେ ମଧ୍ୟ ବହୁ ଭଲ ଥିଲେ ଯାହା ଭିଲୋପିଲି ଶ୍ରୀଧରା ମେନନ୍ ଏବଂ ଏଡାସେରି ଗୋବିନ୍ଦନ ନାୟାରଙ୍କ ପରି କବିମାନଙ୍କଦ୍ୱାରା ପ୍ରଶଂସିତ ହୋଇଥିଲା ।
ନହୁଷଙ୍କ ଏକ କାହାଣୀରେ ଲେଖାଯାଇଛି: ସଂସାରର ସବୁଠାରୁ ସୁନ୍ଦର ବଗିଚାକୁ ନେଇ ଯିବା ନିମନ୍ତେ ଶିବଙ୍କୁ ପାର୍ବତୀ ଅନୁରୋଧ କଲେ ।
ପାର୍ବତୀଙ୍କର ଅନୁରୋଧ ରକ୍ଷା କରି ତାଙ୍କୁ ନନ୍ଦନ ବଣକୁ ଶିବ ନେଇଗଲେ ଯେଉଁଠାରେ ପାର୍ବତୀ ଏକ କଳ୍ପ ବୃକ୍ଷ ଦେଖିଲେ ଯିଏ ଯେ କୌଣସି ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିଦେଇପାରେ ।
ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର କାର୍ତ୍ତିକେୟ ବଡ଼ ହୋଇଯାଇ କୈଳାସ ତ୍ୟାଗ କରି ଅନ୍ୟତ୍ର ଚାଲିଯିବାରୁ ପାର୍ବତୀ ଏକାକୀତ୍ୱ ଅନୁଭବ କରୁଥିଲେ ।
ସ୍ୱର୍ଗର ରାଜା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସମସ୍କନ୍ଧ ଭଳି ଚନ୍ଦ୍ରବଂଶର ନହୁଷଙ୍କୁ ଅଶୋକସୁନ୍ଦରୀ ବିବାହ କରିବାକୁ ପାର୍ବତୀ ଭବିଷ୍ୟବାଣୀ କରିଥିଲେ ।
ଏକଦା ନନ୍ଦନ ବଣରେ ପରିଚାରିକାମାନଙ୍କ ସହିତ ଅଶୋକସୁନ୍ଦରୀ ବୁଲୁଥିବା ବେଳେ ହୁଣ୍ଡା ନାମକ ଏକ ରାକ୍ଷସ ତାଙ୍କୁ ଦେଖି ତାଙ୍କ ପ୍ରେମରେ ପଡ଼ିଗଲା ।
ହୁଣ୍ଡାର ବିବାହ ପ୍ରସ୍ତାବକୁ ଅଶୋକସୁନ୍ଦରୀ ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କରିଥିଲେ ଯେହେତୁ ନହୁଷଙ୍କୁ ବିବାହ କରିବା ତାଙ୍କ ଭାଗ୍ୟରେ ଲେଖାଥିଲା ।
ହୁଣ୍ଡା ଏକ ବିଧବା ଛଦ୍ମ ବେଶରେ ଆସି ନିଜ ଆଶ୍ରମକୁ ଯିବାକୁ ଅଶୋକସୁନ୍ଦରୀଙ୍କୁ ନିମନ୍ତ୍ରଣ କଲା ।
ଅଶୋକସୁନ୍ଦରୀ ସାଥିରେ ଯାଇ ତାଙ୍କ ଘରେ ପହଞ୍ଚିବା ପରେ ହୁଣ୍ଡାର କପଟ ଜାଣିପାରିଲେ ଓ ନହୁଷ ହାତରେ ମରିବାକୁ ଅଭିଶାପ ଦେଇ କୈଳାସ ପର୍ବତରେ ଥିବା ନିଜ ପିତା ମାତାଙ୍କ ପାଖକୁ ଚାଲିଗଲେ ।
ଶିଶୁ ନହୁଷକୁ ତାଙ୍କ ଉଆସରୁ ହୁଣ୍ଡା ଅପହରଣ କରିନେଲା, କିନ୍ତୁ ହୁଣ୍ଡାର ଜଣେ ଚାକରାଣୀ ତାଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କରି ଋଷି ବଶିଷ୍ଠଙ୍କ ହେପାଜତରେ ଛାଡ଼ିଦେଲେ ।
କିଛି ବର୍ଷ ପରେ ନହୁଷ ବଡ଼ ହୋଇ ହୁଣ୍ଡାକୁ ହତ୍ୟା କରିବା ତାଙ୍କ ଭାଗ୍ୟରେ ଥିବା ଜାଣିପାରିଲେ ।
ଅଶୋକସୁନ୍ଦରୀଙ୍କୁ ହୁଣ୍ଡା ଅପହରଣ କରିବା ପରେ ମିଛରେ ନହୁଶଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରିଦେଇଥିବା କଥା କହିଲା ।
ନହୁଷ ଭଲରେ ଥିବା କଥା ଗୋଟିଏ କିନ୍ନର ଦମ୍ପତ୍ତି ଖବର ଦେଲେ ଓ ଅଶୋକସୁନ୍ଦରୀ ଏକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପୁତ୍ର ଯଯାତିର ମାଆ ଓ ଶହେ ସୁନ୍ଦରୀ ଝିଅଙ୍କ ମାଆ ହେବା କଥା ଭବିଷ୍ୟବାଣୀ କରିଥିଲେ ।
ସମୟକ୍ରମେ ହୁଣ୍ଡାକୁ ନହୁଷ ଯୁଦ୍ଧରେ ପରାସ୍ତ କରି ଅଶୋକସୁନ୍ଦରୀଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର ଓ ବିବାହ କରିଥିଲେ ।
ପରବର୍ତ୍ତୀ କାଳରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଅନୁପସ୍ଥିତିରେ ଅସ୍ଥାୟୀ ଭାବରେ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଇନ୍ଦ୍ର ପଦରେ ନହୁଷ ଆସିନ ହୋଇଥିଲେ ।
ଅଶୋକସୁନ୍ଦରୀ ଜଣେ ହିନ୍ଦୁ ଦେବୀ ତଥା ଶିବ ଓ ପାର୍ବତୀଙ୍କର କନ୍ୟା ଅଟନ୍ତି ।
ଅଶୋକସୁନ୍ଦରୀଙ୍କୁ ଦକ୍ଷିଣ ଭାରତରେ ମୁଖ୍ୟତଃ ବାଲା ତ୍ରିପୁରସୁନ୍ଦରୀ ନାମରେ ପୂଜା କରନ୍ତି ।
ନିଜର ଏକାକୀପଣ ଦୂର କରିବାକୁ ଏକ କନ୍ୟା ସନ୍ତାନ ନିମନ୍ତେ କଳ୍ପବୃକ୍ଷ ପାଖରେ ପାର୍ବତୀ ମାନସିକ କରିଥିଲେ ।
ପାର୍ବତୀଙ୍କର ଦୁଃଖ ବା ଶୋକ ଦୂର କରିବା ଯୋଗୁ “ଅଶୋକ” ନାମ ଓ “ସୁନ୍ଦରୀ କନ୍ୟା” ଯୋଗୁ “ସୁନ୍ଦରୀ” ନାମ ରଖି ଅଶୋକସୁନ୍ଦରୀ ନାମ କରଣ କରାଯାଇଥିଲା ।
ହିନ୍ଦୁ ପୁରାଣରେ ଅଶୋକସୁନ୍ଦରୀ ବିଷୟରେ ବିଶେଷ କିଛି ଉଲ୍ଲେଖ ନାହଁ ; କେବଳ “ପଦ୍ମ ପୁରାଣ”ରେ ତାଙ୍କ ବିଷୟରେ ଉଲ୍ଲେଖ ଅଛି ।
ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ଇସଲାମୀୟ ଖିଲାଫତ ଅଧୀନରେ ଆସିଥିବା ଖ୍ରୀଷ୍ଟୀଆନମାନଙ୍କ ଲେଖାରେ ଇସଲାମର ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ସମାଲୋଚନାର ପ୍ରମାଣ ମିଳେ ।
ସେହିପରି ଏକ ଖ୍ରୀଷ୍ଟିଆନ ହେଉଛନ୍ତି ଡାମାସ୍କସର ଜୋନ୍ , ଯେ ଇସଲାମ ଓ ଆରବି ଭାଷା ସହ ପରିଚିତ ଥିଲେ ।
ତାଙ୍କ ପୁସ୍ତକ ଜ୍ଞାନର ଝରଣାର ଦ୍ୱିତୀୟ ଅଧ୍ୟାୟ ପାଖଣ୍ଡ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟରେ ସେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟିଆନ ଓ ମୁସଲମାନଙ୍କ ମଧ୍ଯରେ ହୋଇଥିବା କଥୋପକଥନ ବିଷୟରେ ଲେଖିଛନ୍ତି ।
ଜୋନଙ୍କ ମତରେ ଜଣେ ଆରିଆନ ଭିକ୍ଷୁ ମହମ୍ମଦଙ୍କୁ ପ୍ରଭାବିତ କରିଥିଲେ ଏବଂ ଅଧିକାଂଶ ଇସଲାମୀୟ ସିଦ୍ଧାନ୍ତଗୁଡିକ ବାସ୍ତବରେ ବାଇବେଲରୁ ସଂଗୃହୀତ ଅଟେ ।
ଇସଲାମର ଆବ୍ରାହମୀୟ ବଂଶାନୁକ୍ରମର ଦାବି ଉପରେ ଟିପ୍ପଣୀ କରିବାକୁ ଯାଇ ଜୋନ କହିଲେ ଯେ, ଆରବମାନଙ୍କୁ ସାରାସେନୀୟ ବୋଲି କୁହାଯାଏ କାରଣ ସେମାନେ ସାରାଃଶୂନ୍ଯ ଥିଲେ ।
ସେମାନଙ୍କୁ ହାଗାରେୟ ବୋଲି ମଧ୍ଯ କୁହାଯାଉଥିଲା କାରଣ ସେମାନେ ଦାସୀ ହାଗାରର ବଂଶଧର ଥିଲେ ।
ଇସଲାମର ପ୍ରାରମ୍ଭିକ କାଳରେ ଏହାର ସମାଲୋଚନା ସାଧାରଣତଃ ଗୁପ୍ତ ଥିଲା, କାରଣ ମହମ୍ମଦ କିମ୍ବା କୋରାନର ଖୋଲାେଖାଲି ସମାଲୋଚନାର ଦଣ୍ଡ କେବଳ ସମାଲୋଚକ ନୁହେଁ ବରଂ ତା'ର ପୁରା ସମ୍ପ୍ରଦାୟକୁ ମଧ୍ଯ ମିଳୁଥିଲା ।
ଉଦାହରଣ ସ୍ବରୂପ - ଇହୁଦୀମାନେ ମୌଖିକ ରୂପେ ମହମ୍ମଦଙ୍କ ସମାଲୋଚନା କରିଯାଇଛନ୍ତି ।
ଏକ ବିବରଣୀ ଅନୁସାରେ, କେତେକ ଇହୁଦୀ କୁରାଣରେ ଗୁପ୍ତ-ସନ୍ଦେଶ ପ୍ରବେଶ କରାଇଥିଲେ, ଯେପରିକି ମୁକାତ୍ତା'ତ୍ ଯାହା ମିଥ୍ଯା ପୈଗମ୍ବର ବିଷୟରେ ତନାଖରେ ଲିଖିତ ଏକ ହିବ୍ରୁ ଶବ୍ଦକୁ ଦର୍ଶାଏ ।
ବର୍ନାର୍ଡ଼ ଲିଉଇସଙ୍କ ମତରେ, ଯେପରି ସାଧାରଣ ମୁସଲମାନ ଭାବେ ଯେ ତାର ମତକୁ ମତାନ୍ତରଣ କରି ଆସିଥିବା ଲୋକ ଇସଲାମର ସତ୍ୟତା ପ୍ରତି ଆକର୍ଷିତ ହୋଇ ଆସିଥାଏ, ଠିକ୍ ସେହିପରି ମତାନ୍ତରିତ ଲୋକର ପୂର୍ବ ମତର ଲୋକମାନେ ଭାବନ୍ତି ଯେ ଏକ ସେ ଲୋକଟିକୁ ଇସଲାମ ପ୍ରଲୋଭନ ଦେଇ ଡ଼ାକିଥିଲା ।
ଇବ୍ନ କମ୍ମୁନାଙ୍କ ସୂଚୀରେ ସେହିଭଳି କେତେକ ଅସାମ୍ପ୍ରଦାୟିକ ପ୍ରଲୋଭନର ସୂଚୀ ରହିଛି ।
ଦ୍ୱାଦଶ ଶତାବ୍ଦୀର ଜଣେ ଅଗ୍ରଣୀ ରାବ୍ବୀୟ ପୋସେକ ତଥା ଦାର୍ଶନିକ, ମାଇମୋନାଇଡ୍ସ, ଇସଲାମର ଇହୁଦୀମତ ସହ ସମ୍ପର୍କକୁ କେବଳ ସୈଦ୍ଧାନ୍ତିକ ବୋଲି ମତ ପୋଷଣ କରୁଥିଲେ ।
ଇସଲାମର କଠୋର ଏକେଶ୍ୱରବାଦ ସହ ତାଙ୍କର କୌଣସି କଳହ ନ ଥିଲା, କିନ୍ତୁ ଇସଲାମୀୟ ଶାସକଙ୍କର ବାସ୍ତବିକ ବ୍ୟବହାରରେ ସେ ତ୍ରୁଟି ପାଉଥିଲେ ।
ଇସଲାମୀୟ ନୈତିକତା ଓ ରାଜନୀତିକୁ ଇହୁଦୀମାନଙ୍କ ନୈତିକତା ଓ ରାଜନୀତିଠାରୁ ତୁଚ୍ଛ ମନେକରୁଥିଲେ ।
କୁରାନରେ ଅପାରଗତା. କୁରାନରେ ଦାବି କରାଯାଇଛି ଯେ - ଏହା ଚମତ୍କାର ଭାବେ ସିଦ୍ଧ ଓ ଅନୁକରଣ କରିବା ଅସମ୍ଭବ ।
କିନ୍ତୁ ସମାଲୋଚକଙ୍କ ମତରେ କୁରାନର ପାଠରେ ମଧ୍ଯ ଅନେକ ଅସମଞ୍ଜତା ପରିଲକ୍ଷିତ ହୁଏ ।
ଉଦାହରଣ ରୂପେ, ବେଳେବେଳେ କୌଣସି ଏକ ବାକ୍ଯରେ ଅଲ୍ଲାଃ ତୃତୀୟ ପୁରୁଷରେ ଥିବା ବେଳେ ତା ପରବର୍ତ୍ତୀ ବାକ୍ଯରେ ସେ ପ୍ରଥମ ପୁରୁଷ ଅଟନ୍ତି .
ଇସଲାମୀୟ ଖିଲାଫତୀୟ ସାମ୍ରାଜ୍ଯ ସ୍ଥାପନର ପ୍ରାରମ୍ଭିକ କିଛି ଶତାବ୍ଦୀ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ସେମାନଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିକୋଣ ତଥା ଇସଲାମର ସମାଲୋଚନା ପାଇଁ ପୂର୍ଣ୍ଣ ସ୍ୱାଧୀନତା ପ୍ରଦାନ କରାଯାଇଥିଲା ।
ତେଣୁକରି ଇସଲାମୀୟ ସମାଜରୁ ହିଁ କେତେକ ଉଲ୍ଲେଖନୀୟ ସମାଲୋଚକଙ୍କ ଆବିର୍ଭାବ ହୋଇଥିଲା ।
ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ଯରୁ ଜଣେ ପ୍ରଖ୍ୟାତ ସମାଲୋଚକ ହେଲେ ଦଶମ-ଏକାଦଶ ଶତାବ୍ଦୀର ସିରୀୟ ଅନ୍ଧକବି ଅଲ୍-ମା'ଆର୍ରୀ ।
ବ୍ୟାପକ-ନିରାଶାବାଦଦ୍ୱାରା ପ୍ରଭାବିତ ଏକ କବିତା ପାଇଁ ସେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହୋଇଥିଲେ ।
ସେ ସାଧାରଣତଃ ମତ-ସମ୍ପ୍ରଦାୟକୁ "ବିଷାକ୍ତ ତୃଣକ" ବୋଲି ଆଖ୍ୟାୟିତ କରିଥିଲେ ଏବଂ କହିଥିଲେ ଯେ ସତ୍ଯତା ଉପରେ ଇସଲାମର ଏକାଧିକାର ନାହିଁ ।
ଅବ୍ଦୁଲ୍ଲାଃ ଇବ୍ନ ଅଲ୍-ମୁକାଫାଙ୍କଦ୍ୱାରା ଲିଖିତ ମତରକ୍ଷା ଲେଖଗୁଡ଼ିକ, କେବଳ ମନିଧର୍ମକୁ ଇସଲାମଠାରୁ ରକ୍ଷା କରିନାହିଁ, ବରଂ ଈଶ୍ୱରଙ୍କ ବିଷୟରେ ଇସଲାମୀୟ ଧାରଣାକୁ ମଧ୍ୟ ସମାଲୋଚନା କରିଛି ।
ଏଥିରେ ଉଲ୍ଲିଖିତ ଯେ କୁରାନୀୟ ଦେବତା ଏକ ଅନ୍ୟାୟୀ, ଆତଙ୍କୀ, ଅବାସ୍ତବୀ ଓ ହିଂସ୍ର ରାକ୍ଷସ ସ୍ୱରୂପୀ, ଯେ "ଏକ ସିଂହାସନ ଉପରେ ବସିଥାଏ, ଯେଉଁଠାରୁ ସେ ଅବତରଣ କରେ" ଏବଂ "ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ସହିତ ଲଢେ ଓ ନିଜ ବିଜୟ ବଖାଣେ" ।
ମନିଧର୍ମର ଦିବ୍ୟତାର ଧାରଣାଠାରୁ ଇସଲାମର ଈଶ୍ୱର ଧାରଣା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭିନ୍ନ ତଥା ମାନବରୂପୀ ଅଟେ ।
ତା ଛଡ଼ା ମନିଧର୍ମରେ ଏହା ମାନ୍ୟତା ଅଛି ଯେ ସତ୍ୟ ଓ ଅସତ୍ୟର ଉତ୍ପତ୍ତି ଏକଠାରୁ ହୋଇପାରିବ ନାହିଁ, ଅତଏବ, ଇସଲାମର ଈଶ୍ୱର ମିଥ୍ୟାବାଦୀ ଅଟେ ।
ସମାଲୋଚନାର କେତେକ ବିଷୟ ହେଲା ଉଭୟ ବ୍ଯକ୍ତିଗତ ଏବଂ ସାମାଜିକ ଜୀବନରେ, ଇସଲାମର ସଂସ୍ଥାପକ ମହମ୍ମଦଙ୍କର ଜୀବନର ନୈତିକତା, ଏବଂ ଇସଲାମୀୟ ଧର୍ମଗ୍ରନ୍ଥ କୋରାନ ଏବଂ ହଦିଥର ନୈତିକତା ଏବଂ ପ୍ରାମାଣିକତା ।
ଇସଲାମକୁ ଆରବୀୟ ସାମ୍ରାଜ୍ୟବାଦର ଏକ ରୂପ ଯାହା ଅନେକ ମୂଳ ସଂସ୍କୃତିକୁ ନଷ୍ଟ କରିଦେଇଛି, ବୋଲି ଆକ୍ଷାୟିତ କରି ଭାରତୀୟ ତଥା ଆଫ୍ରିକୀୟ ଆଲୋଚକମାନେ ଏହାର ସମାଲୋଚନା କରିଛନ୍ତି ।
ଦାସପ୍ରଥାକୁ ଇସଲାମର ସମର୍ଥନ ଜଣାଇବା ଯୋଗୁଁ ମୁସଲମାନ ବ୍ୟବସାୟୀମାନେ ପ୍ରାୟ ୧୭ ନିୟୁତ ନିରୀହ ଲୋକଙ୍କୁ ଦାସ ଆକାରରେ ବିକ୍ରି କରିଦେଇଥିବାରୁ ମଧ୍ଯ ଇସଲାମର ସମାଲୋଚନା କରାଯାଏ ।
କୁରାନୀୟ ପାଣ୍ଡୁଲିପିଗୁଡ଼ିକର ମୌଳିକତା. ପାରମ୍ପରିକ ଇସଲାମୀୟ ପଣ୍ଡିତମାନଙ୍କ ମତାନୁସାରେ, ଯଦିଓ କୁରାନ ମୂଳତଃ ଏକ ମୌଖିକ ଗ୍ରନ୍ଥ ଥିଲା, ତଥାପି ମହମ୍ମଦଙ୍କ ଜୀବନ କାଳରେ ହିଁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କୁରାନକୁ ତାଙ୍କ ସହକର୍ମୀମାନେ ଲେଖି ସାରିଥିଲେ ।
ଆଜି ଆମେ ଦେଖୁଥିବା କୁରାନର ସଂକଳନ ମହମ୍ମଦଙ୍କ ମୃତ୍ଯୁର ବହୁବର୍ଷ ପରେ ମଧ୍ଯ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇନଥିଲା ।
ଜୋନ୍ ୱାନ୍ସବ୍ରୌହ, ପାଟ୍ରିସିଆ କ୍ରୋନ୍ ଓ ୟେହୁଦା ଡି ନେଭୋଙ୍କ ମତରେ ଇସଲାମ ସହିତ ସମ୍ବନ୍ଧିତ ଘଟଣାଗୁଡ଼ିକର ବିବରଣୀ ଘଟଣା ଘଟିବା ବହୁ ପରେ ଲେଖାଯାଇଥିଲା ।
ବାଚକ ରୂପେ ମହମ୍ମଦ ଓ ଅଲ୍ଲାଃ. ଇବ୍ନ ୱାରାକଙ୍କ ମତରେ, ଇରାନୀୟ ବାସ୍ତବବାଦୀ ଅଲି ଦସ୍ତି କୁରାନର ସମାଲୋଚନା କରିବାକୁ ଯାଇ କହିଥିଲେ ଯେ, କେତେକ ଅନୁଚ୍ଛେଦରେ ବାଚକ ଅଲ୍ଲାଃ ହୋଇପାରିବେ ନାହିଁ ।
" ଉଦାହରଣ ସ୍ୱରୂପ, ସୁରାଃ ଅଲ୍-ଫତିହାର ଏକ ଅନୁଚ୍ଛେଦ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବରେ “ଅଲ୍ଲାଃଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ଉଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଏକ ପ୍ରାର୍ଥନା" ଅଟେ ।
ଏହି ବାକ୍ୟରେ କେବଳ "କହ" ବୋଲି ଯୋଡ଼ି ଦେଇଥିଲେ ଏହି କାଠିନ୍ୟତା ହଟିଯାଇଥାନ୍ତା ।
ତା ଛଡ଼ା ମହମ୍ମଦଙ୍କ ସାଥୀ ଇବ୍ନ ମସୁଦ ସୁରାଃ ଫତିହାକୁ ହିଁ କୁରାନର ଅଂଶ ବୋଲି ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି ନାହିଁ ।
ପ୍ରାଥମିକ ଲିଖିତ ତିରସ୍କାର ସେକାଳର ଇହୁଦୀ ଏବଂ ଖ୍ରୀଷ୍ଟୀଆନଙ୍କଦ୍ୱାରା ତଥା କେତେକ ପୂର୍ବ-ମୁସଲମାନ ଯେପରିକି ଇବ୍ନ ଅଲ୍-ରୱାଣ୍ଡିଙ୍କଦ୍ୱାରା ହୋଇଥିଲା ।
ସେପ୍ଟେମ୍ବର ୨୧ର ଆମେରିକା ଉପରେ ଆତଙ୍କବାଦୀ ଆକ୍ରମଣ ପରେ ଇସଲାମୀୟ ଶାସ୍ତ୍ର ତଥା ଏହାର ଶିକ୍ଷାଗୁଡ଼ିକୁ ଆତଙ୍କବାଦର ମୁଖ୍ୟ ସ୍ରୋତ ବୋଲି ଦାବି ଆଧାରରେ ପାଶ୍ଚାତ୍ୟରେ ଇସଲାମର ସମାଲୋଚନା ବଢ଼ିଥିଲା ।
କିଛି ସମାଲୋଚକ ପାଶ୍ଚାତ୍ୟ ଜଗତକୁ ମୁସଲମାନ ପ୍ରବାସ ବିରୋଧରେ ଜାତିଗତ ବିବିଧତା ବିରୋଧୀ ଯୁକ୍ତି କରିଛନ୍ତି ।
ମୁସଲମାନମାନେ ସଂଖ୍ୟାଲଘୁ ଥିବା ଅନ୍ୟ ଦେଶ ଯଥା ଚୀନ, ଭାରତ ଏବଂ ରୁଷିଆରେ ମଧ୍ୟ ଜାତିଗତ ବିବିଧତା ବିରୋଧୀ ଯୁକ୍ତି କରାଯାଇଛି ।
କୁରାନ ଓ ଇହୁଦୀମତ. ଜିଉଇସ୍ ଏନ୍ସାଇକ୍ଲୋପିଡ଼ିଆ ମତାନୁସାରେ, "ଇହୁଦୀ ଶିକ୍ଷକ ହୁଅନ୍ତୁ ଅବା ଇହୁଦୀ ହଗ୍ଗାଦାଃ ଓ ଇହୁଦୀ ପରମ୍ପରା ବିଷୟରେ ଶୁଣାଶୁଣୀ କଥା, ଏଗୁଡ଼ିକ ଉପରେ ମହମ୍ମଦଙ୍କ ନିର୍ଭରଶୀଳତା ଏବେ ସର୍ବମାନ୍ୟ ।
" ଜୋନ ୱାନ୍ସବ୍ରୌଃ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି ଯେ, କୁରାନର ଅର୍ଦ୍ଧାଧିକ ଭାଗ, ବିଭିନ୍ନ ପବିତ୍ର ଗ୍ରନ୍ଥ, ବିଶେଷକରି ଇହୁଦୀ-ଖ୍ରୀଷ୍ଟୀଆନ ଗ୍ରନ୍ଥଗୁଡ଼ିକର ଅଂଶ ବିଶେଷ ।
ଅବୁ ଇସା ଅଲ୍-ୱାର୍ରାକ୍, ନବମ ଶତାବ୍ଦୀର ଜଣେ ଇସଲାମୀୟ ବିଦ୍ୱାନ ଓ ସମାଲୋଚକ ।
ଇବ୍ନ ଅଲ୍-ରୱାଣ୍ଡୀ, ନବମ ଶତାବ୍ଦୀର ଏକ ନାସ୍ତିକ, ଯିଏ ଇସଲାମର ତିରସ୍କାର ଓ ସମାଲୋଚନା କରୁଥିଲେ ।
ଅଲ୍-ମା'ଆର୍ରୀ, ଏକାଦଶ ଶତାବ୍ଦୀର ଜଣେ ଆରବୀୟ କବି ତଥା ଇସଲାମ ସମେତ ସମସ୍ତ ମତ-ସମ୍ପ୍ରଦାୟର ସମାଲୋଚକ ।
ଭାରତର ପ୍ରଥମ ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ, ଜୱାହରଲାଲ ନେହେରୁ, ତାଙ୍କ ପୁସ୍ତକ ଭାରତର ଆବିଷ୍କାରରେ ଲେଖିଛନ୍ତି, ଇସଲାମ ଏକ ସୈନ୍ୟବାଦୀ ସମ୍ପ୍ରଦାୟ. "ଇସଲାମ ମନର ଜୟ କରିବା ପରିବର୍ତ୍ତେ ଭୂମିର ଜୟକୁ ପ୍ରଶ୍ରୟ ଦିଏ" ।
ପଣ୍ଡିତ ଲେଖରାମ କହିଛନ୍ତି ଯେ ଇସଲାମର ଉତ୍ପତ୍ତି ହିଂସା ଓ ଧନ-ଲୋଭରୁ ହୋଇଛି ।
ସେ ଆହୁରି ମଧ୍ୟ ଦୃଢ଼ୋକ୍ତି ପ୍ରକାଶ କରିଛନ୍ତି ଯେ ଇସଲାମ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ହିଂସା ଏବଂ ଅତ୍ୟାଚାରକୁ ମୁସଲମାନମାନେ ଅସ୍ୱୀକାର କରୁଛନ୍ତି ଏବଂ କରୁଥିବେ ।
ଦୟାନନ୍ଦ ସରସ୍ୱତୀ ଇସଲାମର ଜ୍ଞାନକୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆପତ୍ତିଜନକ କହିଥିଲେ ଓ ଇସଲାମର ଭଗବାନଙ୍କ ସହ କୌଣସି ସମ୍ପର୍କ ନାହିଁ ବୋଲି ମଧ୍ୟ କହିଥିଲେ:
ବିଂଶ ଶତାବ୍ଦୀର ଭାରତୀୟ ସ୍ୱାଧୀନତା ଆନ୍ଦୋଳନର ପୁରୋଧା, ମହାତ୍ମା ଗାନ୍ଧୀ, କହିଥିଲେ ଯେ ମୁସଲମାନଙ୍କ ଇତିହାସ ହିଂସାତ୍ମକ ଅଟେ:
ଇସଲାମର ସମାଲୋଚନା ହେଉଛି ଇସଲାମୀୟ ଧର୍ମବିଶ୍ୱାସ, ରୀତିନୀତି ତଥା ସିଦ୍ଧାନ୍ତର ସମାଲୋଚନା ।
ପପନ୍ 2006ରେ ଷ୍ଟ୍ରିଙ୍ଗ୍ସ - ବାଉଣ୍ଡ ଅଫ୍ ଫେଥର ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର "ଓମ୍ ମନ୍ତ୍ର" ଗୀତ ସହିତ ବଲିଉଡରେ ଡେବ୍ୟୁ କରିଥିଲେ ।
2011 ରେ, ଦମ୍ ମାରୋ ଦମ୍ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରୁ ତାଙ୍କ ଗୀତ "ଜିଆନ୍ କ୍ୟୁନ୍" ତାଙ୍କର ପ୍ରଥମ ପ୍ରମୁଖ ହିଟ୍ ହୋଇଥିଲା ।
2014ରେ ସେ ଗୁଆଜାରଙ୍କ କବିତା "ଲକିରେନ୍" କ୍ୟା ଦିଲ କ୍ୟା ଲାହୋର ଏବଂ ନାଗେଶ କୁକୁନୋରଙ୍କ ଫିଲ୍ମ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ପାଇଁ "ସୁନ ରି ବାୱଲି" ଗାଇଥିଲେ ।
2015 ରେ, ସେ ଦମ ଲାଗା କେ ହୈଶାରେ ମୋହ ମୋହ କେ ଢାଗେ ଏବଂ ହମାରି ଅଧୁରୀ କାହାନୀ ରେ ହମନହଭା ଗୀତ ଗାଇଥିଲେ ।
ଅଗଷ୍ଟ 2016 ରେ, ରେଡ୍ ବୁଲ୍ "ହୋମଟାଉନ୍ ହିରୋ" ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିଥିଲା, ଏକ ସାତ ଭାଗର ଡକ୍ୟୁମେଣ୍ଟାରୀ ୱେବ୍ ସିରିଜ୍ ଯାହା ପାପନଙ୍କ ଯୌବନ ଏବଂ ବଢୁଥିବା କ୍ୟାରିୟରର କାହାଣୀକୁ ପୁନଃ ସମୀକ୍ଷା କରେ ।
ସଞ୍ଜୁ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରୁ ପପନଙ୍କ 2018 ଗୀତ ବାବା ବୋଲତା ହୈ ବାସ ହୋ ଗୟା ପ୍ରକୃତ ସଞ୍ଜୁ ଏବଂ "ରିଲ୍" ସଞ୍ଜୁ ମଧ୍ୟରେ ପାର୍ଥକ୍ୟ ଉପରେ ମନ୍ତବ୍ୟ ଦେଇଛି ।
ଏହି ବ୍ୟାଣ୍ଡ ନୂଆଦିଲ୍ଲୀରେ ଥିବା ସାର୍କ ମ୍ୟୁଜିକ୍ ବ୍ୟାଣ୍ଡ ଫେଷ୍ଟିଭାଲ୍, ଇଷ୍ଟୱିଣ୍ଡ୍ ଫେଷ୍ଟିଭାଲ୍ ଏବଂ କୋଭାଲମ୍ ସାହିତ୍ୟ ମହୋତ୍ସବରେ ଦୁଇଥର ଅଭିନୟ କରିଛି ଏବଂ ସିଙ୍ଗାପୁରରେ ସୁତାସିଙ୍କ ସହ ବିଦେଶରେ ଅଭିନୟ କରିଛି ।
ଏହି ବ୍ୟାଣ୍ଡ ଏକକ ଆଲବମକୁ ଅପେକ୍ଷା କରି ଦୁଇ ବର୍ଷର ବିରତି ନେଇଥିଲା ଯାହା 2011 ଶେଷରେ ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ସ୍ତରରେ ମୁକ୍ତିଲାଭ କରିଥିଲା ।
ସେମାନେ ବାଙ୍ଗାଲୋରରେ ଅକ୍ଟୋବର ଫେଷ୍ଟ, ପୁଣେରେ 7 ୱିକେଣ୍ଡର ଫେଷ୍ଟ ଏବଂ ନୂଆଦିଲ୍ଲୀରେ ରକ୍ ଫର୍ ରାଇଟ୍ସ କନ୍ସର୍ଟରେ ମଧ୍ୟ ଯୋଗଦାନ କରିଥିଲେ ।
2007 ରେ, ପାପନ ଏବଂ ଇଷ୍ଟ ଇଣ୍ଡିଆ କମ୍ପାନୀ ନାମକ ଏକ ଇଲେକ୍ଟ୍ରୋନିକ୍ ଫଲ୍କ-ଫ୍ୟୁଜନ୍ ବ୍ୟାଣ୍ଡ ଗଠନ କରିଥିଲେ ।
ଏହି ବ୍ୟାଣ୍ଡରେ କଣ୍ଠଦାନରେ ପାପନ, ବ୍ରାଇନ ଦେଶାଇ ଏବଂ ଲାଇଭ ଇଲେକ୍ଟ୍ରୋନିକ୍ସରେ ହାମିମ କାଡର, ଲିଡ ଗିଟାରରେ ଜିଣ୍ଟି, ବାଦ୍ୟରେ କିର୍ତ୍ତୀ ଏବଂ ବାସ ଉପରେ ଡିପୁ ଏବଂ ଡ୍ରମ ଉପରେ ତନ୍ମୟ ରହିଛନ୍ତି ।
ଏହି ୬ ଜଣ ସଦସ୍ୟ ଆସାମର ଲୋକଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ଧାତୁ ଏବଂ ବ୍ଲୁପ୍ ଟ୍ରିପ୍ ହପ୍ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପୃଷ୍ଠଭୂମିରୁ ଆସିଥିଲେ ।
ଅଙ୍ଗରାଗ ମହନ୍ତ , ତାଙ୍କ ଷ୍ଟେଜନାମ ପାପନଦ୍ୱାରା ଜଣାଶୁଣା, ଆସାମର ଜଣେ ଭାରତୀୟ ପ୍ଲେବ୍ୟାକ ଗାୟକ ଏବଂ ରଚୟିତା ।
ପାପନ ଆସାମୀ ବ୍ୟତୀତ ହିନ୍ଦୀ, ବଙ୍ଗାଳୀ, ତାମିଲ ଏବଂ ମରାଠୀ ବ୍ୟତୀତ ଅନେକ ଭାଷାରେ ଗୀତ ଗାଇଛନ୍ତି ।
ସେ ହେଉଛନ୍ତି ମୁଖ୍ୟ କଣ୍ଠଶିଳ୍ପୀ ତଥା ଲୋକ-ଫ୍ୟୁଜନ୍ ବ୍ୟାଣ୍ଡ ପାପନ ଏବଂ ଦି ଇଷ୍ଟ ଇଣ୍ଡିଆ କମ୍ପାନୀର ପ୍ରତିଷ୍ଠାତା ।
ପାପନ ତାଙ୍କର ସଂଗୀତ ପେଶା ୧୯୯୮ରେ ଆସାମି ଗୀତ "ନାସାବା ସୋକୁଲେ" ସ୍ନିଗ୍ଧା ଜୁନାକ ଆଲବମରୁ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ।
ଏହି ଲୋକକଥାଗୁଡ଼ିକରେ କୁମାରରାମା, ବାବୁଲି ନାଗିରେଡି, ବାଲା ନାଗମ୍ମା, ଜୈସେଙ୍ଗାରାଜା କାଭ୍ୟା ଏବଂ ବାଲି ଚକ୍ରବର୍ତ୍ତୀ କାଭ୍ୟା ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ ।
ମନ୍ତ୍ରୀ ପରମେଶ୍ୱର ନାୟକ ଏବଂ ଡି କେ ଶିବାକୁମାର ମୃତ୍ୟୁକୁ ସମବେଦନା ଜଣାଇ ଏହାକୁ ଲୋକକଳା ପାଇଁ ଏକ ବଡ଼ କ୍ଷତି ବୋଲି କହିଛନ୍ତି ।
ସେ କର୍ଣ୍ଣାଟକ ରାଜୋତ୍ସବ, କନ୍ନଡ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟର ନାଡୋଜା, ବୁରୁକା କଳା ଶ୍ରୀ ଏବଂ ଜନପଦ ଶ୍ରୀ ପୁରସ୍କାର ଭଳି ଅନେକ ପୁରସ୍କାର ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ।
ଏରାମ୍ମା ୧୯୩୦ ମସିହାରେ ଏକ ଅନୁସୂଚିତ ଜାତି ଜନଜାତି ଅର୍ଦ୍ଧ-ନାମମାତ୍ର ବୁଦୁଗା ଜନଗାମା ସମ୍ପ୍ରଦାୟର ଏକ ପରିବାରରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ।
ସେ କିଶୋର ଅବସ୍ଥାରେ ତାଙ୍କ ପିତା ଲାଲାପ୍ପାଙ୍କଠାରୁ ବୁରୁକାଥା ଶିଖିଥିଲେ ଏବଂ ଏହି ଲୋକକଳା ରୂପକୁ ତାଙ୍କ ପରିବାର ଏବଂ ସମ୍ପ୍ରଦାୟର ସଦସ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଶିକ୍ଷା ଦେଇଥିଲେ ।
ଶ୍ୱାସକ୍ରିୟାରେ ସମସ୍ୟା ଥିବା ଅଭିଯୋଗ ହେବା ପରେ ତାଙ୍କୁ କିଛି ଦିନ ପୂର୍ବରୁ ଡାକ୍ତରଖାନାରେ ଭର୍ତ୍ତି କରାଯାଇଥିଲା ।
ତାଙ୍କର ଶେଷ ରୀତିନୀତି ବେଲାରୀ ଜିଲ୍ଲାର ସାନ୍ଦୁର ତାଲୁକା ଅନ୍ତର୍ଗତ ତାଙ୍କ ଜନ୍ମ ଗ୍ରାମ ଦାରୋଜିରେ କରାଯାଇଥିଲା ।
ତାଙ୍କ ଅଭିନୟ ପ୍ରାୟତଃ କିଛି ଦିନ ଧରି ଚାଲିଥିଲା, ତାଙ୍କ ଭଉଣୀ ଶିବମ୍ମା ଏବଂ ତାଙ୍କ ବୋହୂ ପାର୍ବତୀମ୍ମାଙ୍କ ସହିତ ପରକ୍ୟୁସନରେ ଥିବାବେଳେ ଏରାମ୍ମା ନିଜେ ଗୋଟିଏ ହାତରେ ଏକ ବାଦ୍ୟଯନ୍ତ୍ର ବଜାଇ ଅନ୍ୟ ହାତରେ ଘଣ୍ଟି ବଜାନ୍ତି ।
ଦାରୁଜୀ ଏରାମ୍ମା, ବୁରୁକାଥା ଏରାମ୍ମା ଭାବରେ ଜଣାଶୁଣା, ଦକ୍ଷିଣ ଭାରତର ଏକ କାହାଣୀର ଲୋକକଳା ରୂପ ବୁରୁକାଥାର ଜଣେ ଲୋକ ଗାୟକ ତଥା ଅଭିନେତା ଥିଲେ ।
ତାଙ୍କୁ ୧୯୯୯ରେ ରାଜୋତ୍ସବ ପ୍ରଶସ୍ତଙ୍କ ସମେତ ଅନେକ ପୁରସ୍କାର ପ୍ରଦାନ କରାଯାଇଥିଲା ।
୧୯୬୫ ସେପ୍ଟେମ୍ବର ୧୦ ତାରିଖ ସକାଳ ୮ଟାରେ ଖେମ କରନ ସେକ୍ଟରର ଭିକିୱିଣ୍ଡ ରାସ୍ତାର ଚିମା ଗ୍ରାମ ସମ୍ମୁଖଏକ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଅଞ୍ଚଳରେ ପାଟନ୍ ଟ୍ୟାଙ୍କର ଏକ ରେଜିମେଣ୍ଟ ସହ ପାକିସ୍ତାନୀ ସେନା ଆକ୍ରମଣ କରିଥିଲା ।
ଶତ୍ରୁ ଟ୍ୟାଙ୍କଗୁଡ଼ିକ ସକାଳ ୯ଟା ବେଳକୁ ଆଗୁଆ ସ୍ଥିତିରେ ପ୍ରବେଶ କରିଥିଲେ।
ଗମ୍ଭୀର ପରିସ୍ଥିତିକୁ ଅନୁଭବ କରି ଆରସିଏଲ୍ ବନ୍ଧୁକ ବାହିନୀର କମାଣ୍ଡର ଥିବା କମ୍ପାନି କ୍ୱାର୍ଟରମାଷ୍ଟର ହାବିଲଦାର ଅବଦୁଲ ହମିଦ ଶତ୍ରୁପକ୍ଷର ତୀବ୍ର ଗୁଳି ଓ ଟ୍ୟାଙ୍କ ଗୁଳିରେ ନିଜ ବନ୍ଧୁକକୁ ଜିପ‌ରେ ଲଗାଇ ଏକ ସ୍ଥାନକୁ ଚାଲିଯାଇଥିଲେ।
ଫାଇଦା ଉଠାଇ ସେ ଅଗ୍ରଣୀ ଶତ୍ରୁ ଟ୍ୟାଙ୍କକୁ ଧକ୍କା ଦେଇଥିଲେ ଏବଂ ତା'ପରେ ଦ୍ରୁତ ଗତିରେ ନିଜର ସ୍ଥିତି ବଦଳାଇ ଅନ୍ୟ ଏକ ଟାଙ୍କିକୁ ନିଆଁରେ ପୋଡ଼ି ଦେଇଥିଲେ।
ଏହି ସମୟରେ ଅଞ୍ଚଳରେ ଥିବା ଶତ୍ରୁ ଟ୍ୟାଙ୍କମାନେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖି ତାଙ୍କ ଜିପ‌କୁ ଏକାଗ୍ର ମେସିନ୍-ଗନ୍ ଏବଂ ଉଚ୍ଚ ବିସ୍ଫୋରକ ଗୁଳି ତଳେ ଆଣିଥିଲେ।
ଏଥିରେ ନିରାଶ ହୋଇ କମ୍ପାନି କ୍ୱାର୍ଟରମାଷ୍ଟର ହାବିଲଦାର ଅବଦୁଲ ହମିଦ ନିଜ ବନ୍ଧୁକରେ ଅନ୍ୟ ଏକ ଶତ୍ରୁ ଟ୍ୟାଙ୍କ ଉପରକୁ ଗୁଳି ଚଳାଇଥିଲେ।
ହାବିଲଦାର ଅବଦୁଲ ହମିଦଙ୍କ ସାହସିକ କାର୍ଯ୍ୟ ତାଙ୍କ ସାଥୀମାନଙ୍କୁ ସାହସିକ ଲଢ଼େଇ କରିବାକୁ ଏବଂ ଶତ୍ରୁପକ୍ଷର ଭାରୀ ଟ୍ୟାଙ୍କ ଆକ୍ରମଣକୁ ପ୍ରତିହତ କରିବାକୁ ପ୍ରେରଣା ଦେଇଥିଲା।
ଅପରେସନ ସମୟରେ ନିଜର ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ନିରାପତ୍ତା ପ୍ରତି ତାଙ୍କର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଅବହେଳା ଏବଂ ନିରନ୍ତର ଶତ୍ରୁ ଗୁଳି ଆଗରେ ତାଙ୍କର ନିରନ୍ତର ସାହସିକତା କେବଳ ତାଙ୍କ ୟୁନିଟ୍ ପାଇଁ ନୁହେଁ ବରଂ ସମଗ୍ର ଡିଭିଜନ ପାଇଁ ଏକ ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଉଦାହରଣ ଥିଲା ଏବଂ ଭାରତୀୟ ସେନାର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପରମ୍ପରାରେ ଥିଲା ।
୪ ଗ୍ରେନାଡିୟର୍ସ ସେପ୍ଟେମ୍ବର ୭-୮ ମଧ୍ୟରାତ୍ରିରେ ପହଞ୍ଚିଥିଲେ ଏବଂ ଭୋର ବେଳକୁ ୩ ଫୁଟ ଖାଲ ଖୋଳିଥିଲେ।
ସକାଳ ସାଢ଼େ ୭ଟାରେ ସେମାନେ ପାକିସ୍ତାନୀ ଟ୍ୟାଙ୍କର ପ୍ରଥମ ଚିତ୍କାର ଶୁଣିଥିଲେ, ଯାହା ଦେଢ଼ ଘଣ୍ଟା ପରେ ରାସ୍ତାରେ ଧକ୍କା ଦେଇଥିଲା ।
ହମିଦ୍ ତାଙ୍କ ବାଟାଲିୟନର ଜୋଙ୍ଗା ମାଉଣ୍ଟେଡ୍ ରିକୋଏଲ୍ଲେସ୍ ରାଇଫଲ୍ ଦଳର ନେତୃତ୍ୱ ନେଇଥିଲେ।
୩୦ ଫୁଟ ଦୂରରେ ଥିବା ଏକ ଟ୍ୟାଙ୍କକୁ ହମିଦ ତାଙ୍କ ଆରସିଏଲ ବନ୍ଧୁକରେ ଧକ୍କା ଦେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବାଟାଲିୟନ ସେମାନଙ୍କ ଗୁଳିକୁ ଅଟକାଇ ରଖିଥିଲା ଏବଂ ପରବର୍ତ୍ତୀ ଦୁଇଟି ଟ୍ୟାଙ୍କରେ ଥିବା ପାକିସ୍ତାନୀ ସୈନିକମାନେ ଫେରାର ହୋଇଯାଇଥିଲେ ।
ପୂର୍ବାହ୍ନ ସାଢ଼େ ୧୧ଟାରେ ଭାରତୀୟମାନେ ଆର୍ଟିଲାରି ଗୁଳିଚାଳନା କରିବା ପରେ ଆଉ ଏକ ଅସ୍ତ୍ରଶସ୍ତ୍ର ଆକ୍ରମଣର ସମ୍ମୁଖୀନ ହୋଇଥିଲେ।
ହମିଦ ଆଉ ଏକ ଟ୍ୟାଙ୍କକୁ ଧକ୍କା ଦେଲେ ଏବଂ ପରବର୍ତ୍ତୀ ଟ୍ୟାଙ୍କରେ ଥିବା ପାକିସ୍ତାନୀ ସୈନିକମାନେ ପୁଣି ପଳାଇଗଲେ ।
ଶେଷ ବେଳକୁ ଏକ ଇଞ୍ଜିନିୟରିଂ କମ୍ପାନି ଗ୍ରେନେଡିୟର୍ସ ପଦବୀ ଚାରିପାଖରେ ଆଣ୍ଟି-ପର୍ସନାଲ୍ ଓ ଆଣ୍ଟି-ଟ୍ୟାଙ୍କ ମାଇନ୍ ବିଛାଇଥିଲା।
ଜମ୍ମୁ-କଶ୍ମୀରରେ ଅନୁପ୍ରବେଶ କରିବା ଏବଂ ଭାରତୀୟ ଶାସନ ବିରୋଧରେ ବିଦ୍ରୋହ ଆରମ୍ଭ କରିବା ପାଇଁ ପାକିସ୍ତାନର ରଣନୀତି ଅପରେସନ ଜିବ୍ରାଲ୍ଟରର ପ୍ରାରମ୍ଭରେ ପାକିସ୍ତାନୀ ସେନା ଜମ୍ମୁ-କଶ୍ମୀର ସୀମାରେ ଏକାଧିକ ଅନୁପ୍ରବେଶ ଉଦ୍ୟମ କରିଥିଲା।
କଏଦ ହୋଇଥିବା କାଗଜପତ୍ର ଓ କଏଦୀମାନେ କାଶ୍ମୀରକୁ ଗେରିଲା ଆକ୍ରମଣ କରି ଦଖଲ କରିବାକୁ ପାକିସ୍ତାନର ଯୋଜନା ପଦାକୁ ଆଣିଥିଲେ।
ଏଥିପାଇଁ ପାକିସ୍ତାନୀମାନେ ପାଖାପାଖି ୩୦ ହଜାର ଗେରିଲାଙ୍କୁ ପ୍ରଶିକ୍ଷଣ ଦେଇଥିଲେ।
ଅଜ୍ଞାତ କାରଣରୁ, ଗେରିଲା ସୈନ୍ୟମାନେ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ହୋଇଥିଲେ, ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଇଥିଲେ କିମ୍ବା ଧ୍ୱଂସ ହୋଇଥିଲେ ଏବଂ କାର୍ଯ୍ୟାନୁଷ୍ଠାନ ହୋଇନଥିଲା ।
ହାଜି ଫିର ଏବଂ ଫିର ସାହେବାଙ୍କୁ ଭାରତ ଗରିଲା ଘାଟିଗୁଡ଼ିକୁ ନିପାତ କରିବା ପାଇଁ ଗିରଫ କରିଥିଲା ଏବଂ ପାକିସ୍ତାନ ଏକ ଆକ୍ରମଣ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲା ଯାହା ଛମ୍ବ ଏବଂ ଜୋରିଆନକୁ ଦଖଲ କରିଥିଲା ।
ସକାଳ ୯ଟାରେ ପାକିସ୍ତାନୀମାନେ ପୁଣି ଥରେ ଆର୍ଟିଲାରି ସପୋର୍ଟ ବଢ଼ାଇ ଆକ୍ରମଣ କରିଥିଲେ ଏବଂ ହମିଦ ଆଉ ଏକ ଟ୍ୟାଙ୍କକୁ ଧ୍ୱଂସ କରିଥିଲେ।
ଯେହେତୁ ତାଙ୍କ ଖୋଲା ଜିପ୍ ଗୁଳିମାଡ଼ର ଶିକାର ହୋଇଥିଲା, ତେଣୁ ସେ ଅନ୍ୟ ଏକ ସ୍ଥାନକୁ ଚାଲିଗଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କ ଲୋକମାନଙ୍କୁ କଭର ନେବାକୁ ଆଦେଶ ଦେଲେ।
ହମିଦ ଏବଂ ଏକ ପାକିସ୍ତାନୀ ଟ୍ୟାଙ୍କ ଖୁବ୍ ଶୀଘ୍ର ପରସ୍ପରକୁ ଦେଖିଥିଲେ ।
ଏକୁଟିଆ ଏବଂ ନିଜ ସ୍ଥିତି ବଦଳାଇବାରେ ଅସମର୍ଥ ହୋଇ ସେ ଟାଙ୍କି ଉପରକୁ ଗୁଳି ଚଳାଇଥିଲେ ଏବଂ ତୁରନ୍ତ ତାଙ୍କର ମୃତ୍ୟୁ ହୋଇଯାଇଥିଲା ।
ଏହି ବାଟାଲିୟନ ପାକିସ୍ତାନୀମାନଙ୍କର ଅଧିକ ଆକ୍ରମଣକୁ ଦମନ କରିଥିଲା ଏବଂ ଏହି ଯୁଦ୍ଧ ଏକ ନିର୍ଣ୍ଣାୟକ ଭାରତୀୟ ବିଜୟ ଥିଲା ।
ସେପ୍ଟେମ୍ବର ୯ ତାରିଖ ସକାଳ ୯ଟାରେ ପାକିସ୍ତାନୀ ସାବ୍ରେ ଜେଟ୍ ସେମାନଙ୍କ ବାଟାଲିୟନ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କରିଥିଲା।
ଏହି ବାଟାଲିୟନ ମୋଟ ୧୩ଟି ଟ୍ୟାଙ୍କକୁ ନଷ୍ଟ କରିଦେଇଥିଲା ଏବଂ ଅନେକକୁ ପରିତ୍ୟକ୍ତ କରାଯାଇଥିଲା ।
ଭାରତୀୟମାନେ ଶର୍ମନ ଟ୍ୟାଙ୍କର ଏକ ସ୍କ୍ୱାଡ୍ରନ୍ ପ୍ରତ୍ୟାହାର କରିନେଇଥିଲେ, ଯାହା ଆମେରିକା ନିର୍ମିତ ପାକିସ୍ତାନୀ ପ୍ୟାଟନ୍ ଟ୍ୟାଙ୍କବିରୋଧରେ ପ୍ରଭାବହୀନ ଥିଲା।
ଟ୍ୟାଙ୍କ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଅଧିକ ଉପଯୁକ୍ତ ସ୍ଥିତିରେ ନିୟୋଜିତ କରିବା ପାଇଁ ସେଞ୍ଚୁରିଆନ୍ ଟ୍ୟାଙ୍କଗୁଡ଼ିକୁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରତ୍ୟାହାର କରାଯାଇଥିଲା।
ଫଳରେ ୪ ଗ୍ରେନେଡିୟରଙ୍କ ପାଖରେ କେବଳ ଆରସିଏଲ୍ ବନ୍ଧୁକ ଓ ଖଣି ରହିଯାଇଥିଲା।
୧୯୬୨ ମସିହାର ଚୀନ-ଭାରତ ଯୁଦ୍ଧ ସମୟରେ ହମିଦଙ୍କ ବାଟାଲିୟନ ବ୍ରିଗେଡିୟର ଜନ୍ ଡାଲଭିଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ସପ୍ତମ ପଦାତିକ ବ୍ରିଗେଡର ଏକ ଅଂଶ ଥିଲା ଏବଂ ପିପୁଲ୍ସ ଲିବରେସନ ଆର୍ମି ବିରୁଦ୍ଧରେ ନାମକା ଚୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ଅଂଶଗ୍ରହଣ କରିଥିଲା ।
ଦ୍ୱିତୀୟ ଲେଫ୍ଟନାଣ୍ଟ ଜିଭିପି ରାଓଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧ ସମୟରେ ତାଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ମରଣୋତ୍ତର ଭାବେ ମହାବୀର ଚକ୍ର ପ୍ରଦାନ କରାଯାଇଥିଲା; ଏହା ଭାରତୀୟ ସ୍ୱାଧୀନତା ପରଠାରୁ ହାମିଦଙ୍କ ପ୍ରଶଂସା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବାଟାଲିୟନଦ୍ୱାରା ପ୍ରାପ୍ତ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସାହସିକତା ପୁରସ୍କାର ଥିଲା ।
ହାମିଦ ୧୯୫୪ ଡିସେମ୍ବରରେ ସେନାରେ ଯୋଗ ଦେଇଥିଲେ ଏବଂ ଗ୍ରେନାଡିଅର୍ସ ରେଜିମେଣ୍ଟର ଚତୁର୍ଥ ବାଟାଲିୟନରେ ଅବସ୍ଥାପିତ ହୋଇଥିଲେ ।
ଚୀନ-ଭାରତ ଯୁଦ୍ଧ ସମୟରେ ତାଙ୍କ ବାଟାଲିୟନ ପିପୁଲ୍ସ ଲିବରେସନ ଆର୍ମି ବିରୋଧରେ ନାମକା ଚୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ଭାଗ ନେଇଥିଲା ।
୧୯୬୫ ମସିହାର ଭାରତ-ପାକିସ୍ତାନ ଯୁଦ୍ଧ ସମୟରେ ଖେମ କରନ-ଭିଖିୱିଣ୍ଡ ଲାଇନରେ ଥିବା ଚିମା ଗ୍ରାମ ସମ୍ମୁଖରେ ୪ ଗ୍ରେନେଡିୟର ବାଟାଲିୟନକୁ ଏକ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ପଦବୀ ଦିଆଯାଇଥିଲା ।
ପରେ ତାଙ୍କୁ ରେଜିମେଣ୍ଟର ଚତୁର୍ଥ ବାଟାଲିୟନ ରେ ଅବସ୍ଥାପିତ କରାଯାଇଥିଲା, ଯେଉଁଠାରେ ସେ ତାଙ୍କର ବାକି କ୍ୟାରିୟର ପାଇଁ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ ।
ସେ ଆଗ୍ରା, ଅମୃତସର, ଜମ୍ମୁ ଓ କଶ୍ମୀର, ଦିଲ୍ଲୀ, ନେଫା ଏବଂ ରାମଗଡ଼ରେ ବାଟାଲିୟନରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ ।
୨୦ ମସିହା ଜାନୁଆରୀ ୨୮ ତାରିଖରେ ଇଣ୍ଡିଆ ପୋଷ୍ଟ ପକ୍ଷରୁ ହାମିଦଙ୍କ ସ୍ମୃତିରେ ୩ ଟଙ୍କିଆ ଟିକଟ ଜାରି କରାଯାଇଥିଲା, ଯେଉଁଥିରେ ସାହସିକତା ପାଇଁ ପୁରସ୍କାର ପ୍ରାପ୍ତ ବ୍ୟକ୍ତିମାନଙ୍କୁ ସମ୍ମାନିତ କରାଯାଇଥିଲା ।
ଏହି ଷ୍ଟାମ୍ପରେ ହମିଦଙ୍କ ପ୍ରତିମୂର୍ତ୍ତି ଏବଂ ଏକ ଜିପ‌ର ଏକ ଉଦାହରଣ ରହିଛି ଯେଉଁଥିରେ ଏକ ରାଇଫଲ୍ ରହିଛି।
କମ୍ପାନୀ କ୍ୱାର୍ଟରମାଷ୍ଟର ହାବିଲଦାର ଅବଦୁଲ ହମିଦ ଇଦ୍ରିସି ପିଭିସି ଜଣେ ଭାରତୀୟ ସେନା ସୈନିକ ଥିଲେ ।
୧୯୬୫ ମସିହା ଭାରତ-ପାକିସ୍ତାନ ଯୁଦ୍ଧ ସମୟରେ ତାଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ତାଙ୍କୁ ମରଣୋତ୍ତର ଭାବେ ଭାରତର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସାମରିକ ସମ୍ମାନ ପରମବୀର ଚକ୍ର ପ୍ରଦାନ କରାଯାଇଥିଲା।
ଅବଦୁଲ ହମିଦ ୧୯୩୩ ମସିହା ଜୁଲାଇ ୧ ତାରିଖରେ ଉତ୍ତର ପ୍ରଦେଶ ରାଜ୍ୟର ଗାଜିପୁର ଜିଲ୍ଲାର ଏକ ଗ୍ରାମରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ।
ତାଙ୍କ ମାତାଙ୍କ ନାମ ସକିନା ବେଗମ୍ ଏବଂ ପିତାଙ୍କ ନାମ ମହମ୍ମଦ ଉସମାନ, ଜଣେ ଦରଜି ।
୧୯୮୮ ମସିହାରେ ସେ ଏକ ବଡ଼ ଭୋଟ ସହିତ ନିର୍ବାଚନ ଜିତି ପାକିସ୍ଥାନର ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ହୋଇଥିଲେ ।
ଦୁଇ ବର୍ଷ ପରେ ୧୯୯୦ ମସିହାରେ ତାଙ୍କ ସରକାର ପାକିସ୍ଥାନର ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ଗୁଲାମ ଇଶକ ଖାନଙ୍କଦ୍ୱାରା ବରଖାସ୍ତ କରାଯାଇଥିଲା ।
୧୯୯୩, ମସିହାରେ ପୁନର୍ବାର ସାଧାରଣ ନିର୍ବାଚନ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥିଲା ଏବଂ ସେ ପୁନର୍ବାର ବିଜୟୀ ହୋଇଥିଲେ ।
ଯେତେବେଳେ ସେ ପ୍ରଥମ ଥର ପାଇଁ ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ଭାବେ ନିର୍ବାଚିତ ହୋଇଥିଲେ ସେତେବେଳେ ସେ ଲୋକପ୍ରିୟତାର ଶିଖରରେ ଥିଲେ ।
ସେ ଲେଡି ଜେନିଙ୍ଗ ନର୍ସରୀ ବିଦ୍ୟାଳୟ ଏବଂ କରାଚୀରେ କନଭେଣ୍ଟ ଯୀଶୁ ଏବଂ ମେରୀ ସ୍କୁଲରେ ପ୍ରାଥମିକ ଶିକ୍ଷା ଲାଭ କରିଥିଲେ ।
୧୫ ବର୍ଷ ବୟସରେ ସେ କରାଚୀ ସ୍କୁଲରୁ ଓ' ସ୍ତରୀୟ ପରୀକ୍ଷାରେ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଥିଲେ ।
ପରେ ସେ ଇଂଲଣ୍ଡର ଅକ୍ସଫୋର୍ଡ ବିଶ୍ୱବିଦ୍ୟାଳୟରୁ ଆନ୍ତର୍ଜାତିୟ ଆଇନ, ଦର୍ଶନ ଓ ରାଜନୀତି ମଧ୍ୟ ଅଧ୍ୟୟନ କରିଥିଲେ ।
ସେ ପ୍ରଥମ ଏସୀୟ ମହିଳା ଯିଏକି ଅକ୍ସଫୋର୍ଡରେ ପଢ଼ୁଥିବା ସମୟରେ ଅକ୍ସଫୋର୍ଡ ୟୁନିଅନର ସଭାପତି ଭାବେ ନିର୍ବାଚିତ ହୋଇଥିଲେ ।
ରାୱଲପିଣ୍ଡିରେ ଏକ ରାଜନୈତିକ ରାଲି ପରେ ଆତ୍ମଘାତୀ ବିସ୍ଫୋରଣ ଏବଂ ଗୁଳି ବିନିମୟରେ ତାଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରାଯାଇଥିଲା ।
ପୂର୍ବର ଝିଅ ଭାବେ ଜଣାଶୁଣା ବେନାଜିର ମୁସଲମାନ ଦେଶର ପ୍ରଥମ ମହିଳା ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ଥିଲେ ଏବଂ ଦୁଇଥର ପାକିସ୍ଥାନରୁ ନିର୍ବାଚିତ ହୋଇଥିଲେ ।
ସେ ପାକିସ୍ଥାନର ପିପୁଲ୍ସ ପାର୍ଟିର ପ୍ରତିନିଧି ତଥା ମୁସଲମାନ ଧର୍ମର ଶିଆ ଶାଖାର ଅନୁଗାମୀ ଥିଲେ ।
ବେନଜିର ଭୁଟ୍ଟୋ ପାକିସ୍ଥାନର ଜଣେ ଧନୀ ଜମିଦାର ପରିବାରରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ ।
ଆସିଫ ଅଲି ଜରଦାରୀ ସିନ୍ଧର ଜଣେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ନବାବ, ଶାହା ପରିବାରର ପୁତ୍ର ତଥା ଜଣେ ସଫଳ ବ୍ୟବସାୟୀ ଥିଲେ।
ସେ ହିନ୍ଦୀ, ଓଡ଼ିଆ, ମରାଠୀ, ବଙ୍ଗଳା, ନେପାଳୀ, ତାମିଲ ଓ କନ୍ନଡ଼ ଆଦି ଭାଷାର ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ କଣ୍ଠଦାନ କରନ୍ତି ।
ସେ ଜାତୀୟ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ପୁରସ୍କାର ଓ ୪ଥର ଫିଲ୍ମଫେୟାର ପୁରସ୍କାର ମଧ୍ୟ ଲାଭ କରିଛନ୍ତି ।
୧୯୭୩ ମସିହାର ହିନ୍ଦୀ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ଅଭିମାନରୁ ଅନୁରାଧା ନିଜର ବୃତ୍ତିଗତ ଜୀବନ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ ।
ଆଶିକି, ଦିଲ ହେ କି ମାନତା ନେହିଁ, ବେଟା, ସଡ଼କ, ଦିଲ ଓ ସାଜନ ଆଦି ତାଙ୍କର ସଫଳ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ।
ତୁଣ୍ଡ ବାଇଦ ଓ କଣ୍ଢେଇ ଆଖିରେ ଲୁହ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ରରେ କଣ୍ଠଦାନ କରି ପ୍ରଚ୍ଚଦପଟ୍ଟ ଗାୟିକା ଭାବରେ ସେ ରାଜ୍ୟ ଚଳଚ୍ଚିତ୍ର ପୁରସ୍କାର ଲାଭ କରିଥିଲେ ।
ପାଖାପାଖି ସମସ୍ତ ଉଷ୍ମ ପ୍ରସ୍ରବଣ ପ୍ରକ୍ରିୟା ଜ୍ୱାଳାମୁଖୀ କ୍ଷେତ୍ରରେ ହୋଇଥାଏ ଏବଂ ଉଷ୍ମ ପ୍ରସ୍ରବଣ ତିଆରି କରିବା ପାଇଁ ମାଗ୍ମାର ନିକଟତର ଉପସ୍ଥିତି ଆବଶ୍ୟକ ହୋଇଥାଏ ।
ବାହ୍ୟ ଜଳ ଧୀରେ-ଧୀରେ ପାଖା ପାଖି ୨,୦୦୦ ଫୁଟ ଗଭୀରତାରେ ମାଗ୍ମାଦ୍ୱାରା ଗରମ ହୋଇଥିବା ଚଟାଣ ସମ୍ପର୍କରେ ଆସିଥାଏ , ଯାହାଦ୍ୱାରା ଭାରି ଚାପ ସ୍ଥିତିରେ ଏହି ପାଣିରେ ଉଷ୍ମତା ଆସିଥାଏ ।
ପୁନଶ୍ଚ ବାମ୍ଫ ଏବଂ ଗରମ ପାଣିର ଏହି ମିଶ୍ରଣ ଭୟଙ୍କର ଚାପରେ ପୃଷ୍ଠ ଆଡ଼କୁ ତୀବ୍ର ଗତିରେ ଆସିଥାଏ ଓ ଉଷ୍ମୋତ୍ସ ମୁହଁରୁ ଫାଟି ଯାଏ ।
ଦୁନିଆର ପାଖାପାଖି ଏକ ହଜାର ଉଷ୍ମ ପ୍ରସ୍ରବଣ ରହିଛି ଯେଉଁଥିରୁ ଅଧା ଆମେରିକାର "ୟୋଲୋଷ୍ଟୋନ ନ୍ୟାସନାଲ ପାର୍କ"ରେ ରହିଛି ।
ଯେତେବେଳେ ପାଣି ଫୁଟେ, ଯାହାର ପରିଣାମ ସ୍ୱରୂପ ଚାପରେ ଥିବା ଉଷ୍ମ ପ୍ରସ୍ରବଣର ଆନ୍ତରିକ ପାଇପ ଲାଇନ ମାଧ୍ୟମରେ ପୃଷ୍ଠ ଭାଗରେ ବାମ୍ଫ ଏବଂ ପାଣିର ଏକ ସ୍ତମ୍ଭକୁ ଅସହାୟ କରିଥାଏ ।
ଉଷ୍ମ ପ୍ରସ୍ରବଣ ଗଠନ ପାଇଁ ବିଶେଷ ରୂପେ ତିନୋଟି ଭୂ-ଗର୍ଭିୟ ସ୍ଥିତିର ସଂଯୋଜନର ଆବଶ୍ୟକତା ପଡ଼ିଥାଏ ଯାହା ସାଧାରଣତଃ ଜ୍ୱାଳାମୁଖୀ ଅଞ୍ଚଳରେ ମିଳିଥାଏ ।
ଉଷ୍ମ ପ୍ରସ୍ରବଣ ଏକ ପ୍ରକାର ପାଣିର ଉତ୍ସ ଯେଉଁଥିରେ ସମୟେ-ସମୟେ ପାଣି ଜୋରରେ ଭୂମିରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଝରଣା ପରି ଫୁଟି ଥାଏ ଏବଂ ତା'ସହିତ ବାମ୍ଫ ବାହାରିଥାଏ।
ଏହା ପୃଥିବୀରେ ବହୁ କମ ସ୍ଥାନରେ ମିଳିଥାଏ, କାରଣ ଏହାର ନିର୍ମାଣ ପାଇଁ ବିଶେଷ ଭୂତାପୀୟ ପ୍ରବଣତା ଅନ୍ୟ ଭୂବୈଜ୍ଞାନିକ ପରିସ୍ଥିତି ଗୁଡିକର ଆବଶ୍ୟକତା ହୋଇଥାଏ ।
ଆଇସଲ୍ୟାଣ୍ଡରେ "ଗୀଜର" ଶବ୍ଦର ଉତ୍ପତ୍ତି ୧୮ବିଂ ଶତାବ୍ଦୀର ଶେଷରେ ଇଂରାଜୀ ଶବ୍ଦ "ଗୀଜର" ତାରିଖରେ ହୋଇଥିଲା , ଯାହାର ନାମ ଆଇସଲ୍ୟାଣ୍ଡରେ ଏକ ବିଶେଷ ଝରଣା ରୂପେ ରଖା ଯାଇଥିଲା ।
ଉଷ୍ମ ପ୍ରସ୍ରବଣ ପ୍ରାୟତଃ ଦୁର୍ଲଭ ଅଟେ, ଯାହାକୁ ଜଳ, ଉଷ୍ମତା ଏବଂ ପକ୍ଷ ର ସଂଯୋଗ ଆବଶ୍ୟକତା ପଡିଥାଏ ।
ବ୍ରିଟିଶ ଭାରତରେ ମୁସଲମାନଙ୍କ ରାଜନୈତିକ ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱର ଆବଶ୍ୟକତା କାରଣରୁ ଏହି ଦଳ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଥିଲା, ବିଶେଷକରି ୧୯୦୫ ଭାରତୀୟ ଜାତୀୟ କଂଗ୍ରେସଦ୍ୱାରା ପ୍ରାୟୋଜିତ ବଙ୍ଗ ବିଭାଜନକୁ ବ୍ୟାପକ ହିନ୍ଦୁ ବିରୋଧ ସମୟରେ ଏହି ଦଳ ସୃଷ୍ଟି ହେଇଥିଲା ।
୧୯୦୬ ମସିହାରେ ଢାକାର ଇସ୍ରତ ମଞ୍ଜିଲ ପ୍ୟାଲେସରେ ଅନୁଷ୍ଠିତ ସର୍ବଭାରତୀୟ ମୁସଲିମ୍ ଶିକ୍ଷା ସମ୍ମିଳନୀର ବାର୍ଷିକ ବୈଠକରେ ଢାକାର ନବାବ ଖ୍ୱାଜା ସଲିମୁଲ୍ଲା ବ୍ରିଟିଶ ଭାରତରେ ମୁସଲମାନଙ୍କ ସ୍ୱାର୍ଥରକ୍ଷା ପାଇଁ ଏକ ରାଜନୈତିକ ଦଳ ଗଠନ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତାବ ପଠାଇଥିଲେ ।
ଲାହୋରର ଜଣେ ପ୍ରମୁଖ ମୁସଲମାନ ନେତା ସାର୍ ମିଆଁ ମହମ୍ମଦ ସଫି ଏହି ରାଜନୈତିକ ଦଳର ନାମ 'ଅଲ୍ ଇଣ୍ଡିଆ ମୁସଲିମ୍ ଲିଗ୍' ରଖିବାକୁ ପରାମର୍ଶ ଦେଇଥିଲେ।
ସମ୍ମିଳନୀରେ ସର୍ବସମ୍ମତିକ୍ରମେ ଏହି ପ୍ରସ୍ତାବ ଗୃହୀତ ହେବା ପରେ ଢାକାରେ ଅଖିଳ ଭାରତୀୟ ମୁସଲିମ୍ ଲିଗ‌ର ଆନୁଷ୍ଠାନିକ ଗଠନ ହୋଇଥିଲା।
୧୯୩୭ ମସିହା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହା ଏକ ଅଭିଜାତ୍ୟ ସଂଗଠନ ହୋଇ ରହିଥିଲା, ଯେତେବେଳେ ନେତୃତ୍ୱ ମୁସଲମାନ ଜନତାଙ୍କୁ ଏକାଠି କରିବା ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ, ଯାହା ଦଳକୁ ଏକ ଲୋକପ୍ରିୟ ସଂଗଠନରେ ପରିଣତ କରିଥିଲା ।
"ଏହି ଲମ୍ବା ପ୍ରବଚନ ପରେ ମୁଁ ବୁଝାଇବାକୁ ଚାହୁଁଛି ଯେ ମୋ ଦେଶ - ନୁହେଁ, ବରଂ ଏହି ଦେଶର ସମଗ୍ର ଜନତା - ରାଜନୈତିକ ପ୍ରସଙ୍ଗରେ କେଉଁ ପଦ୍ଧତି ଅନୁସରଣ କରିବା ଉଚିତ୍ ।
ମୁଁ ଭାରତର ରାଜନୈତିକ ପ୍ରଶ୍ନଗୁଡିକର ନିୟମିତ କ୍ରମରେ ବିଚାର କରିବି, ଯାହାଦ୍ୱାରା ଆପଣମାନେ ସେଗୁଡ଼ିକ ଉପରେ ଧ୍ୟାନ ଦେବାର ପୂର୍ଣ୍ଣ ସୁଯୋଗ ପାଇପାରିବେ ।
ପ୍ରଥମଟି ହେଉଛି - ଭାରତର ପ୍ରଶାସନ ଓ ସାମ୍ରାଜ୍ୟ କାହା ହାତରେ ରହିବ? ଏବେ ଧରାନ୍ତୁ ଯେ ସମସ୍ତ ଇଂରେଜ ଓ ସମଗ୍ର ଇଂରେଜ ସେନା ଭାରତ ଛାଡି ନିଜର ସମସ୍ତ ତୋପ, ସେମାନଙ୍କର ଚମତ୍କାର ଅସ୍ତ୍ରଶସ୍ତ୍ର ଏବଂ ସବୁକିଛି ସାଙ୍ଗରେ ନେଇ ଯିବେ, ତେବେ ଭାରତର ଶାସକ କିଏ ହେବ? ଏହି ପରିସ୍ଥିତିରେ ଦୁଇ ଦେଶ ମହୋମେଦାନ ଓ ହିନ୍ଦୁମାନେ ଗୋଟିଏ ସିଂହାସନରେ ବସି କ୍ଷମତାରେ ସମାନ ରହିପାରିବେ କି? ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ନୁହେଁ ।
ଏହା ଜରୁରୀ ଯେ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ ଅନ୍ୟକୁ ଜିତି ତଳକୁ ଠେଲି ଦିଅନ୍ତୁ ।
ଦୁହେଁ ସମାନ ରହିପାରିବେ ବୋଲି ଆଶା କରିବା ହେଉଛି ଅସମ୍ଭବ ଓ ଅକଳ୍ପନୀୟକୁ ଇଚ୍ଛା କରିବା।
୧୯୩୦ ଦଶକରେ ଉତ୍ତର-ପଶ୍ଚିମ ବ୍ରିଟିଶ ଭାରତର ଚାରିଟି ପ୍ରଦେଶକୁ ଏକାଠି କରିବା ପାଇଁ ଏକ ଅଲଗା ରାଷ୍ଟ୍ର-ରାଷ୍ଟ୍ର ଏବଂ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ଦାର୍ଶନିକ ସାର୍ ମହମ୍ମଦ ଇକବାଲଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିକୋଣ ଦ୍ୱି-ରାଷ୍ଟ୍ର ସିଦ୍ଧାନ୍ତର ଯୁକ୍ତିକୁ ଆହୁରି ସମର୍ଥନ କରିଥିଲା ।
୧୮୮୮ ମସିହାରେ ମିରଟରେ ସୟଦ ଅହମ୍ମଦ ଖାଁଙ୍କ ପ୍ରସ୍ତାବିତ ଧାରଣା ସହ ଏହା ସଂଯୁକ୍ତ, ଯିଏ କହିଥିଲେ,
ଅଖିଳ ଭାରତୀୟ ମୁସଲିମ ଲିଗ ବା ଅଲ୍ ଇଣ୍ଡିଆ ମୁସଲିମ୍ ଲିଗ୍ ୧୯୦୬ ମସିହାରେ ଢାକାରେ ସ୍ଥାପିତ ଏକ ରାଜନୈତିକ ଦଳ ଥିଲା ।
ଯେତେବେଳେ କିଛି ଜଣାଶୁଣା ମୁସଲମାନ ରାଜନେତା ଭାରତୀୟ ଉପମହାଦେଶରେ ମୁସଲମାନ ସ୍ୱାର୍ଥକୁ ସୁରକ୍ଷିତ ରଖିବା ଲକ୍ଷ୍ୟରେ ବ୍ରିଟିଶ ଭାରତର ଭାଇସରୟ ଲର୍ଡ ମିଣ୍ଟୋଙ୍କୁ ଭେଟିଥିଲେ ।
ଉତ୍ତର ଆମେରିକାର ହିନ୍ଦୁ ମନ୍ଦିର ସମାଜ ୧୯୭୦ ମସିହାରେ ସ୍ଥାପନ ହେବା ପୂର୍ବରୁ ଆଲାଗାପ୍ପା ଆଲାଗାପ୍ପା ନାମକ ଜଣେ ସଂସ୍ଥାପକ ତାଙ୍କର ଗୃହରେ ସଭ୍ୟମାନଙ୍କର ଏକ ସଭା କରିଥିଲେ ।
ଋଷିଆର ଏକ ଚର୍ଚ୍ଚ ସ୍ଥାନର ଜାଗା ଅଧିକାର କରି ସେଇ ଜାଗାରେ ଏକ ପାରମ୍ପରିକ ହିନ୍ଦୁ ମନ୍ଦିରର ଡିଜାଇନ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିଥିଲେ ।
ଦକ୍ଷିଣ ଭାରତର ଏକ ହିନ୍ଦୁ ମନ୍ଦିର ଢାଞ୍ଚାରେ ପାରମ୍ପରିକ ପଦ୍ଧତିର ବାହ୍ୟ ଆକାର ତିଆରି ହୋଇଥିଲା ।