polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
N'en octòbre 2003 a inaugurat sus lo sieu traçat un camin de randonnée, @dénommer « sentier Emeraude », #que per lo continuament a integrat en la « via verda de la Avesnois » #qu'a lo sieu torn formarà un tròç d'un dels Camins de Compostelle, aquel de la Norvègia de la Belgica a Santiago de Compostel·la
Al començament de la guèrra 1914-1918, dempuèi lo retrach de las tropas francesas còlportaira de la Belgica, sobrevingut lo 24 d'agost de 1914, Ferrière-la-Pichona, #qu'èra un centre de resisténcia del camp retranché de Maubeuge, se tròba jos un fuòc de tèsta.
Depuis le Moyen Âge et jusqu’en 1821 cinq familles seigneuriales y régnèrent : L’histoire est connue avec certitude depuis la fin du XIIIe siècle, plus exactement 1299, date à laquelle la fille de Thierry d’Esquelbecq, Béatrix, seule héritière du lieu, épouse Gauthier de Ghistelles.
Dempuèi lo Mièja Edat e fins en 1821 cinc familhas seigneuriales i #regnar : L'istòria a conegut amb certitud dempuèi la fin del XIIIe sègle, mai exactament 1299, data #que la filha de Thierry de Esquelbecq, Béatrix, sola hereva del luòc, esposa Gauthier de Ghistelles.
A la fin del sègle apareguèt encara una autra utopia majora que marcarà tanben lo sègle seguent e que qualques nomenaràn "la religion del progrès" Las nòvas descobèrtas tecnicoscientificas meravelhan la societat: las exposicions universalas creavan un exemple efemèr d'un monde ideal, ont las tenèbras son vencidas per l'electricitat, las locomotivas de vapor transpòrtan los òmes e suprimisson las distàncias e las maquinas permetràn d'abolir la pesantor del trabalh.
E dins aquela fin de sègle las òbras literàrias utopicas comencèron de presentar d'elements distopics que meton en gàrdia contra una evolucion marrida possibla de la societat; un exemple n'es la novèla Erewhon de Samuel Butler que, presentada com una libre d'aventuras, explica la descobèrta d'una utopia amagada dins las montanhas de Nòva Zelanda ont la societat efectuèt un retorn a la simplicitat aprèp aver constatat los dangièrs de la tecnologia.
Aquela tradicion èra ja presenta dins la literatura antica, amb las òbras grègas coma l'Odissèa d'Omèr o l"'Istòria vertadièra de Lucia de Samosata , e proliferèt a l'Edat Mejana crestiana amb recits de viatges e informacions suls pelegrinatges, subretot cap a Jerusalèm, amb sa promesa de redempcion en arribant dins aquela vila.
E quand lo mot utopia apareguèt al sègle XVI, lo concèpte subreptici ja existissiá dempuèi l'Antiquitat, se fa jorn dins las legendas coma aquela del jardin de Gilgamesh, davancièr del Jardin d'Edèn, o dins lo mite grecoroman de l'Edat d'Aur, que descriu un estat primordial de l'umanitat quand se viviá en armonia amb una Natura prodiga.
Las construccions religiosas tanben alimentèron las utopias, amb las descripcions d'un paradís terrèstre, un luòc de las delícias e perfièch, ont i aviá pas de dolor e se viviá eternalament, o amb las prediccions millenaristas, que prometián un periòde de patz e de felicitat de mila ans aprèp que tornarà lo Crist.
A la fin del sègle XX e al començament del sègle XXI, apareisson recurrentament d'autras utopias basadas sul biais de viure ensemble, de trabalhar e d'anar al delà dels modèls dominants, coma l'ecologia e l'altermondialisme, evolucions de las primièras prepausas ipís; encara, s'enrasiguèt la cresença dins una societat del benestar garantida pel liberalisme economic e financièr autoregulat, cresença que sembla de s'esfondrar amb la crisi borsièra del 2008.
Alara que, l'extraordinari desvolopament de las tecnicas de l'informatica fan aparéisser d'autras experiéncias utopicas: los usatgièrs dispausan de possibilitats d'expression e d'escambi massissas, dins un contèxte de granda libertat, e qualques uns i veson l'emergéncia d'una nòva forma "d'intelligéncia collectiva" de caractèr mondial.
Aqueles, pasmens, presentavan una novetat: aquel còp, los protagonistas gaireben totjorn ne seràn los joves, puslèu aisits, que se revoltèron contra lo modèl de societat; aqueles movements se caracterizèron per una critica radicala de las institucions que reprodusián las relacions d'autoritat, coma la familha e las escòlas, e pel desir de tornar inventar de nòvas relacions socialas liuras.
Fins als ans 1940, la revolucion russa de 1917 e l'instauracion de l'Union Sovietica representava per una granda partida de l'umanitat l'exemple de la realizacion d'una utopia politica: aquel nòu país apareissiá coma una societat capabla de realizar de miracles impossibles fins alara tot en liberant de fòrças umanas colossalas al servici del progrès.
Mas sovent, los utopistas foguèron acusats de prendre pas en compte los limits de la realitat; tanben se ditz que tot pensador utopista pòrta, en se, un dictator, perque es pas capable de comprendre un monde melhor que lo seu, en consequéncia, seriá dispausat a l'espelir e l'impausar quitament amb violéncia s'èra necessari.
Las utopias socialas de l'epòca romantica, etiquetada posteriorament de socialisme utopic pels marxistas, instiguèt una seria de temptativas de reconstruccion morala e sociala se basant sus l'esperança, veïculada pendent las Luses, ont l'umanitat evoluciona d'un biais natural cap a un futur melhor, esperança que semblava se confirmar lo nòu fenomèn de l'industrializacion.
I a fòrça de paréisser que uèi las utopias socialas e politicas daissèron lo pas al desvolopament de la sciéncia e aquel de la tecnologia, la confisança en aqueles coma camin cap a una societat de benestar poirà constituir una nòva utopia amagada, com o expliquèt Herbert Marcuse dins La fin de l'utopia.
A la fin dels ans 1960, lo filosòf alemand Herbert Marcuse declarèt "la fin de l'utopia": d'un costat s'acabèt la cresença dins lo progrès continú e automatic cap al benestar en mostrant, en particular amb lo nazisme, que una regression sobtada cap a la barbariá totjorn èra possible; d'un autre costat, l'alternativa utopica de la construccion d'una societat comunista capitèt pas sa promesa.
Dins l'òbra se pòt observar una fòrta influéncia de La Republica e Las leis de Platon, e de las teorias de Sant Agustin, mai tanben amb l'imaginari de l'espaci dubèrt de l'epòca amb la descobèrta d'un Mond Nòu, pels escriches d'Amerigo Vespucci sus las illas recentament descobèrtas de Fernando de Noronha e d'autres.
C’est sur un territoire bordé au nord par une colline crayeuse relativement élevée, et au sud par la zone humide formée par la Sensée et ses étangs que les premiers habitants de Féchain trouvèrent tout ce qu’il leur était nécessaire pour s’installer : de l’eau, du bois, du gibier, du poisson, et des silex indispensables à la confection des outils.
Es sus un territòri vorejat al nòrd per un tuc crayeuse relativament anautita, e al sud per la zòna humide formada de la Sensée e las siás étangs que los primièrs abitants de Féchain #trobar tot aquel #que los èra necessari per s'installar : de l'aiga, del bòsc, del gibier, del peis, e dels silex imprescindibles a la confeccion dels esturments.
Segon d'autres, lo fènix que descriu Erodòt auriá pas vertadièrament de rapòrt amb lo béen, mas seriá la varianta grèga del mite oriental de l'aucèl del solelh; aquel fènix auriá simbolizat fòrça lèu la « granda annada », es a dire la durada necessària a un cicle equinoccial complet, e son associacion al cicle sotiac se seriá facha de per après.
Faches istorics : Un partit de Francés de #cent-vint cavalièrs, pendent la guèrra #que Louis XI fasiá dins l'ostal de Bourgogne, en 1480, #far un grand estrall en los environs de Lille, e me- portavan un grand butin quand a lo sieu retorn aguèron atacat , ' a Fretin , pels paysans e #pèrdre quinze òmes; los autres #èsser totes faches presoèrs e portats a Lille.
Lo 10 de setembre de 1926, amb la supression de l'arrondiment d'Espaliu, los cantons d'aquel arrondiment siaguèron transferits a l'arrondiment de Rodés : d'Entraigas, d'Espaliu, d'Estanh, de La Guiòla, del Mur de Barrés, de Sent Amanç, de Sanch Èli, de Sent Ginièis d'Òlt, de Sant Jurvèva.
Amb una longor de còsta de 210 km, ont altèrnan pichonas rancaredas e calancas de sable, las dimensions maximalas de l'illa son de 41 quilomètres del nòrd al sud e de 15 quilomètres de l'èst a l'oèst, i a una morfologia fòrça irregulara, formada per una multitud de pichons puèges, que lo pus naut es sa Talaia amb 475 mètres d'altitud.
Aprèp tres sègles de dominacion musulmana pendent que las balearas dependián del califat de Còrdoa puèi de la Taïfa de Denia abans de venir un emirat independent, Eivissa, Formentera e Menòrca foguèron envasidas pel rei de Norvègia Sigurd Ier de Norvègia dich lo crosat a la prima de 1110 sul camin de sa crosada cap a Jerusalèm, aprèp que liberèt Sintra, Lisbona e Alcácer do Sal e las placèron jos la dominacion crestiana.
Segon sa pròpria tradicion orala, los Massais serián originaris de la bassa val de Nil al nòrd del Lac Turkana e comencèron sa migracion cap al sud a l'entorn del sègle XV, en arribar per una longa lista de tèrra que s'espandís del nòrd de Kenya fins a la Tanzania centrala entre los sègles XVII e XVIII.
Un còs regetat pels necrofags (mai que mai l'ièna pigalhada, sonadas Ondilili o Oln'gojine en lenga massai) es vist coma avent quicòm de marrit, e pòt causar una desgàcia sociala, doncas es pas rar de veire un còs cobèrt de la graissa e de la sang d'un buòu abatut.
Tenon de costumas e de vestits particulars e demòran prèp dels grands pargues naturals d'Africa de l'Èst, çò que ne'n fa demest los mai coneguts dels grops etnics africans Parlan maa, una lenga de la familha nilosahariana ligada a las lengas dinka and nuer, e son tanben educats dins las lengas oficialas de Kenya e Tanzania: swahili e anglés.
La populacion massai foguèt estimada a personas al recensament de 1989 o a parlaires de la lenga en Kenya en 1994 e en Tanzania en 1993 amb una estimacion totala "pròcha " L'estimacion de las populacions massais respectivas dels dos paises es complicada de per l'alunhament de nombroses vilatges, e de per sa natura mièg nomada.
Lo guerrièr de Il-Oodokilani executa una mena de passacarrièra coma l' adumu, o l' aigus, de còps que i a nomenat "danças dels sauts” pels non-massai. ( adumu e aigus son ambedós de vèrbs que significan "sautar" e adumu mai precisament sautar dins una dança)) Los guerrièrs son fòrça famoses per aquelas danças e sovent fotografiats pendent que son a sautar.
Malgrat l'estil de vida urban e sofisticat que pòdon menar, fòrça d'entre els aiman de tornar a çò sieu vestits a la darrièra mòda, sonque per se destriar de la familha vestida d'un biais tradicional amb shuka , sandalas de pèl de vaca e portant un baston de fusta - d'aise amb se meteisses e lo mond.
Las nambas, modèl de crida-responsa, repeticion de frasas sense sens, frasas de melodia monofonicas seguísson cada vèrs qu'es cantat sus un escala davalanta e las cantairas que respondon a sos pròpris vèrses, son caracteristics dels cant de las femmnas Quand mantuna femnas massais s'amassan, cantan e dançan entre se.
A l'encòp los govèrns tanzanian e kenyans instituiguèron de programas per fin d'encoratjar los Massais de daissar son biais de viure tradicional mièg nomada, mas eles an servadas sas costumas Recentament, l'ONG Oxfam considerèt que lo biais de viure massai podiá èsser una responsa al cambiament climatic pr'amor de sa capacitat a viure dins los desèrts.
Alapèira e Bredòm o Albapèira e Bredon es 'na comuna auvernhassa situada dins lo Cantal e lo Pargue Natural Regional daus Volcans d'Auvèrnhe; administrativament, se tròba dins lo departament del Cantal e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.
De mai, lei caps dei diferents estats mongòls acomencèron de luchar entre elei e formèron pauc a pauc de khanats separats que lei principaus foguèron la dinastia Yuan que reinèt sus l'Empèri Chinés, l'Empèri deis Ilkhans, lo Khanat de Djaghataï e lo Khanat de l'Òrda d'Aur.
Dins los quatre primièrs libres expausa las quatre teorias principalas sus l'origina de la Polis e lo concèpte de Justícia: Las mitologias tradicionalas, aquelas dels sofistas realistas (la justícia es pas autra cosa qu'aquel òrdre impausat per quin a la fòrça de se far obeïr), la teoria contractualista (metent en concuréncia lei e natura e la justícia es una convencion umana).
Dins las condicions normalas o Condicions Neutras, sus la còsta sudamericana, existís un corrent d'aiga freda nomenat Corrent de Humboldt plen de nutriments que circula cap al nòrd; los vents alisis acumulan una granda quantitat d'aiga e calor dins la partida occidentala d'aquel ocean, dins la zòna d’Austràlia e d'Indonesia.
A diferéncia de las mesuras regularas e precisas dels paramètres coma las precipitacions, la temperatura de l'aire o de la mar, efectuadas fòrça precàriament dins las annadas 1930, pels periòdes pus alunhats se dispausa solament de las dichas o descripcions de las consequéncias de las anomalias climaticas constatadas, per exemple, las meissons, las condicions de navigacion e a l'aparicion de fenomèns meteorologics inabituals com trons, inondacions, catastròfas naturalas, etc.
La seguida d'aqueles programas foguèt lo Climate Variability and predictability programme (CLIVAR : « Programa d'estudi de prevision e de variacion del clima ») qu'estudiava lo clima e las interaccions entre ocean glaç e atmosfèra a l'escala del planeta, e pel Global Ocean Data Assimilation Experiment que, en 2003-2005, preparava l'establiment d'un sistèma mondial de susvelhança e de prevision climatica.
Lo nom de "El Niño" es degut als pescadors del pòrt de Paita al nòrd de Peró qu'observèron que las aigas del sistèma de corrents de Chile a Peró o corrent de Humboldt, que circula del sud al nòrd davant las còstas de Peró e Chile, s'escalfan a l'epòca de las calendas quand los bancs de peissons fugisson cap al sud, a causa d'un corrent caud venent del golf de Guayaquil .
Lo mot puèg es tipic de l'occitanoromanic e de las regions prèpas; una formacion latina, pre-occitana, ambe puèg, es possibla perqué lo mot vengut de podium arriba al sud de Maine e Léger, departament que foguèt benlèu en partida orientat cap al sud de Gàllia pendent una partida del primièr millenari, mas que jamai parlèt pas occitan, pròva que podium aviá dejà son sens actual, « autura, luòc naut », dins l'epòca de transicion entre latin e occitan.
Ansin, lo rèine d'Umar foguèt marcat per de victòrias importantas còntra l'Empèri Bizantin que perdiguèt lo contraròtle de Siria, de Palestina e d'Egipte e còntra l'Empèri Sassanida que perdiguèt la màger part dau plan iranian e foguèt finalament ocupat en 651 quauqueis annadas après la mòrt d'Umar.
A partir de 624, quand la guèrra comencèt entre La Mèca e Medina, Umar venguèt un deis oficiers principaus de l'armada musulmana e participèt ai combats pus importants dau conflicte : batalha de Badr , batalha d'Uhud , campanha còntra la tribü judieva dei Banu Nadir , batalha dau Fossat , campanha còntra lei Banu Qurayza e enfin expedicion de Hudaybiya .
Concentrat initialement a l'entorn del pont romain, lo centre del vilatge s'es en principi desplaçat mai al nòrd, al luòc dich Lo Passatge del Ayau de contunh sul marge esquèrre de la Escaut al cors del XIXe sègle, epòca ont la municipalitat #conéisser un formidable essor industrial, mercés a l'implantacion de verreries e de cerveseries.
Ara lo G20 se reünís de tres bandas : los G20 regropant los caps d'Estat e de govèrn, los G20 finança regropant los ministres de las finanças e los governadors de las bancas centralas e, dempuèi los 20 e 21 d'abril de 2010, los G20 socials, reünissent los ministres de l'emplec.
Vers la fin de 'queu long conflicte que desolet Perigòrd de 1345 a 1453, la populacion de la vila de Periguers exasperada per los crimes e las exaccions sens nombre comesas per daus soldats de la garnison de la fortalesa d'Alba Rocca, chapitet de desmantelar peira per peira 'quela plaça fòrta que, pendent prep d'un segle, la faguet sufrir.
Damase Arbaud foguèt un intellectuau provençau dau sègle XIX, mètge diplomat de Montpelhièr, cònsol de Manòsca a partir de sei 25 ans e en un moment decisiu dau desvolopament urban d'aquesta vila, e erudit e cercaire autor de divèrs estudis sabents subre sa vila e sa region ; dins tota son òbra, es mai que mai remembrat per son antologia de cançons provençalas realizada gràcias a una enquista comandada per lo ministre de l'instruccion publica a Napoleon III e tanben amic personau d'Arbaud Ipolit Fortoul.
Vaga demandar, de s'entrevar, de faire charrar l'un, cantar l'autre, de tot notar, aire e paraulas, sensa pèrdre una sillaba ni una nòta ; puei de triar lo gran e la mondilha, d'escriure a drecha, a gaucha, de cernilhar lei vièlhs escrichs, de comparar lei dires de cadun ambé lei cançons deis autres país eca .
Trutat ne foguèt l'apòstol, lo vulgarizator de la conferéncia pireneïsta; conferencièr sòbre e elegant, professor amb una longa experiéncia de çò qu'es un cors davant un auditòri cochat , es el pr'aquò que ne considerèt lo principi vertadièr aquel de la conferéncia amb projeccions: paucas paraulas e subretot gessas consideracions preliminàrias, que ne petna d'impaciéncia lo public: la lanterna magica sul pic! e garatz-aicí çò qu'es la conferéncia amb projeccions, qu'es la projeccion amb çò mens que possible de conferéncia.
Segon Herbert, la mencion d'Egipte remembra la victòria d'Actium contra Marc Antòni e Cleopatra, en -31; Drusus ganhèt sas victòrias suls Germans al nom d'August en -12; August se gandís a Lugdunum e l'arc d'Aurenja foguèt bastit en -10; per finir, August passèt jos l'arc en -10.
L'arc foguèt restaurat dempuèi los ans 1820 per l'arquitècte Auguste Caristie , que comença per desencombrar los barris e aponduts medievals, abans de procedir a una reconstitucion non agressiva del monument, remplaçant las partidas inutilizablas o mancantas d'un biais identificable e s'empachant lo recors a l'imaginacion, tan frequenta dins las restauracions dels arquitèctes del sègle XIX.
Al filh de Juli Cesar, a l'emperaire Caius Juli Cesar August, exercissent per l'onzen còp lo poder tribunician, la XXXIII coòrta dels volontaris e la vila d'Arausio Julia, colonia de la segonda legion, an, en sovenir d'Egipte, de la Gàllia peluda somesas al tribut, de la Germania vencida, elevat e dedicat aquel arc, al nom de tot lo país .
Es mercés a la siá fòrta industrialisation e doncas a un caumatge flac e de las entrepresas ancorades en la vida communale, que la vila facha pròva d'una effervescente pendent los ans 1970 ; se poiriá citar las famosas "24 oras de Quiévrechain" (carrièra cycliste e celèbra pas-stop pendent 24 oras correntas en junh) o encara la fèsta de la cervesa.
Après la Revolucion, l'espleitacion del jos-sòl de Quiévrechain #èsser concédée a la companhiá de Sant-Saulve de contunh a aquela de Anzin, mas aquela darrièra #abandonar la part al sud de la linha Valenciana-Crespin a Grégoire Joseph Libert #que, mai #erosa que los sieus predecessors, #far de sondatges coronats de succèsses l'an 1830.
Après la Révolution, l'exploitation du sous-sol de Quiévrechain fut concédée à la compagnie de Saint-Saulve puis à celle d'Anzin, mais cette dernière abandonna la partie au sud de la ligne Valenciennes-Crespin à Grégoire Joseph Libert qui, plus heureux que ses prédécesseurs, fit des sondages couronnés de succès en 1830.
Lo declin espanhòu favorizèt aquela expansion e leis Olandés enregistrèron de succès importants amb la fondacion de la Nòva Amsterdam en America dau Nòrd, la presa de quauqueis illas dins leis Antilhas, la fondacion de la colonia dau Cap, l'installacion de comptadors en Ceilan e la presa de quauqueis ponchs fortificats en Insulíndia.
Jeumont a una via verda suls bòrds de la Sambre #qu'es connecté al nòrd a la ret touristique bèlga RAVel #que connècta la vila a Charleroi e a las grandas aglomeracions wallonnes e a Brusselles, al sud a Maubeuge e al delà a la via verda de la Avesnois de Ferrière-la-Granda a Glageon .
Jeumont a une voie verte sur les bords de la Sambre qui est connecté au nord au réseau touristique belge RAVel qui relie la ville à Charleroi et aux grandes agglomérations wallonnes et à Bruxelles, au sud à Maubeuge et au delà à la voie verte de l'Avesnois de Ferrière-la-Grande à Glageon .
Ne resulta que la 2 x 2 vias pren finala en la siá jonction amb la N40 bèlga, a Erquelinnes, e #que Jeumont, malgrat la siá posicion privilegiada a 20 km de Mos e 27,5 km de Charleroi, se tròba déconnecté, aital coma la Sambre francesa, d'una conca de mai d'un milion d'abitants.
Il en résulte que la 2 x 2 voies prend fin en sa jonction avec la N40 belge, à Erquelinnes, et que Jeumont, malgré sa position privilégiée à 20 km de Mons et 27,5 km de Charleroi, se trouve déconnecté, ainsi que la Sambre française, d'un bassin de plus d'un million d'habitants.
Los quatre òmes de équipage (lo sergent-cap de pilòt Hervé Bougault, de Roazhon çò jos-tinent Arsène Rigourd, de Sant Onen la Capèla, lo sergent ràdio Jacques Halma e la adjudant-cap de canonnier Paul Foguet) #èsser aucits e inhumés provisoirement sus luòc abans d'èsser transferits en novembre al cementèri de la comuna.
La municipalitat se tròba a 110 km de Lille , Brusselles o Rems , a 55 km de Valencianas, Laon, Mos o Charleroi , a 28 km de Maubeuge, a 10 km de Fourmies, a 7 km de Avesnes-sus-Helpe e a 4 km de Étrœungt.
Probablament eissit dau vedisme, un animisme aparegut vèrs avC, e dau bramanisme ò indoïsme ancian, que se formèt vèrs 600 avC, l'indoïsme repausa sus divèrsei tèxtes sacrats e sus una importanta tradicion filosofica que depintan lei cicles de reïncarnacion seguits per leis armas dei creaturas viventas.
La region èra sens dobte mens boisée #qu'uèi, mas las invasions barbaras, la casuda de l'empèri Romain de cogant e la debilitació de l'autoritat politica #que se ensuivit, la insécurité ligada al morcellement féodal, tot #encobrir a facilitat la recuperacion forestala : bòsc e de bòsques èran alavetz considerats coma « zònas frontièras », zònas de defensa en efièch, mas tanben de zònas de infiltrations enemiques.
La région était sans doute moins boisée qu'aujourd'hui, mais les invasions barbares, la chute de l'empire Romain d'occident et l'affaiblissement de l'autorité politique qui s'ensuivit, l'insécurité liée au morcellement féodal, tout cela a facilité la reprise forestière : bois et forêts étaient alors considérés comme « zones frontières », zones de défense certes, mais aussi zones d'infiltrations ennemies.
La seigneurie de Maulde,anciennement Maude,renferme les seigneurie d'Abaumont, de Beaumont, et quinze autres fiefs nobles ; elle est située dans le Hainaut à trois lieues d'Ath et à deux de Tournai ; a doné le nom à une très illustre famille, qui a possédé les seigneuries de Breucq, de Mauroy, de Cornoy, d'Anseroeul, de Semerpont, de la Buissières, des deux Carnois, des trois Marquais, de Phirel, de Fermont, de Mansart, des Rosiers, de Famillieureux, de Bourbecque, de Beaudignies, de Cocréaumont, Verbois, Nieulande, Oyeghem, Schopeghem, etc.
La distincion de Maulde,anciennement Maude,barra la distincion de Abaumont, de Beaumont, e quinze unas autras fiefs nòblas ; a situat en l'Enaut a tres llegües de Ath e a doas de #Virar ; a doné lo nom a una fòrça illustra familha, #qu'a possedit las distincions de Breucq, de Mauroy, de Cornoy, de Anseroeul, de Semerpont, de la Buissières, de las doas Carnois, de las tres Marcava, de Phirel, de Fermont, de Mansart, dels Rosèrs, de Famillieureux, de Bourbecque, de Beaudignies, de Cocréaumont, Verbois, Nieulande, Oyeghem, Schopeghem, èca.
Al mièg del , la tèrra del Pévèle compren la distincion de Orchies, aquelas dels pòbles de Bouvignies, Auchy, Coutiches, Flines, l'aumenatge dels sires de Landas e aquel del Sire dels Wastines #que la distincion se n'estend sus Capelle, Bersée, mas tanben sus Nomain.
En 1486, aprèp cinc ans d'ensenhament primari a la Saint Anthony School, considerada la melhora escòla de gramatica de Londres, e mai de l'unica gratuita, foguèt elevat segon la costuma de las bonas familhas al Palais de Lambeth, serviguèt coma page del cardinal John Morton, Arquevesque de Cantorbery e lord cancelièr d'Anglatèrra.
D'autres dirigents europèus coma lo Papa o l'emperador Carles Quint, que vesián en el lo melhor pensador del moment, faguèron pression perque li salvar la vida e que la condemnacion foguèsse commudada en castig perpetual o exili, mas serviguèt pas a res e foguèt decapitat una setmana aprèp, lo 6 de julhet de 1535.