polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Amassa que fòrman un triptic hèra interessant d’un espiar occitan e "gascon" , autoreferenciau puish que Ramonet e Sancho Pança que tractan lo famós topic deu miles gloriosus associat despuish au mens lo sègle XVIau dab los Gascons (véder, com simple exemple dens un heish de possibilitats lo Baron de Faeneste d'Agrippa d'Aubigné e lo Matamòre dens L’Illusion Comica de Pierre Corneille).
Las recèrcas mai recentas en ocasion de l'exposicion "Camille Claudel et Rodin, rencontre de deux destins", (Musèu Nacional de las Bèlas Arts de Quebèc, Detroit Institute of Art, Fondation Pierre Gianadda, Martigny, 2005-2006) an mostrat la complexitat bèla de la relacion entre totes dos artistas que trabalhavan amassa dins lo meteis endrech.
Rodin aguèt coma collaboradoira Camille Claudel (èra cargada de desgrossir los marbres en foncion d'un modèl de geis.) Ela, qu'èra a l'encòp sa musa e calinhaira, li servissiá tanben de modèl, inspiraira de las òbras la Convalescente, la France o la Pensée…
La règla de Klechkowski, prepausada en 1962 per lo quimista sovietic Vsevolod Kletchkovski , es una lèi empirica permetent de preveire lo rempliment dei jaç e dei sosjaç electronics d'un atòm : lei sosjaç son emplidas afin que lei valors n + ℓ siegan creissentas, amb n lo nombre quantic principau e ℓ lo nombre quantic azimutau.
Foguèt l'11 de març de 1907 quand tot comencèt que Marcellin Albèrt capitanegèt un grop d'un quarantenat de vinhairons d'Argelièrs, qu'amassèt mai de gents a flor e mesura qu'avançavan pels vilatges vesins e que comptava 87 vinhairons quand arribèron a Narbona per i rescontrar la comission d'enquèsta sus la viticultura.
Dacs qu'avè 3391 abitants a la medisha data e Lo Mont 4000 , dab un territòri probablament hòrt petit, avant las annexions de 1866, Saint-Jean-d'Août-et-Nonères, Saint-Médard-de-Beausse e ua partida de Sent Pèr deu Mont (los borgs d'aqueras comunas o ancianas comunas que son significativament plan près deu centre deu Mont, çò qui confirma l'estretessa deu territòri comunau d'origina).
Foguèt un periòde d'afirmacion dau poder reiau en causa de l'importància novèla de l'administracion , de l'adopcion d'una definicion precisa de la natura divina dau faraon e dau ròtle novèu d'Egipte en Orient Mejan (comèrci en Mediterranèa, relacions ambé leis estats de Siria e de Mesopotamia. etc.).
N'avem pas hèra de testimoniatges directes egipcians sus aquesta tecnica mes los autors grècs que descriven diferentas tecnicas; de mei, los estudis scientifics deu sègle XXau (com los analisis practicats sus la momia de Ramses II a l'escadença de la soa restauracion en França pendent las annadas setanta deu sègle XXau) que den lo parat de corregir las honts grègas.
Puish que calèva obrir lo vente dab un cotèth rituau de silex entà sortir las entralhas qui èran hicadas dens los vas canòpes, quate vases representant los quate hilhs deu diu Òrus: Amset deu cap d'òmi , Api deu cap de baboin , Doanotef deu cap de can e Quebehnoef deu cap de haucon .
La loa hilha, Joana de Labrit, b'i avó Enric III de Navarra e IV de França ; aquesta neishença que ho immortalizada dab un espiar romantic dens ua seria de tablèus deu pintre Eugèni Dévéria, qui lo castèth ne possedeish un ensai (duas versions acabadas que's tròban, l'ua au Musèu de las Bèras Arts de Pau e l'auta au Musèu Fabre de Montpelhièr.
En 1881, per mesurar la velocitat de la lutz a respècte de l'etèr (lo mitan ipotetic onte la lutz èra supausada de se propagar, e que l'auriá entraïnada dins son movement), Albert A. Michelson mesurèt la velocitat de la lutz emessa per una estela, quand la Tèrra se n'aluencha, puei quand se'n rapròcha.
Encara qu'aquel disfoncionament foguèt considerat en aquel temps coma una negligéncia importanta de la part del projècte, la primièra mission de servici pel telescòpi espacial poguèt installar un sistèma de correccion optica capabla de corregir lo defaut del miralh primari en aténher aital las especificacions de resolucion previstas al començament.
Un còp la guèrra acabada, tre que la censura tombèt, los tèmas de la poesia de Quasimodo s'encastrèron dins la problematica sociala, en utilizar d'un biais abil l'analogia entre los esclavatges umans actuals e los mites grècs; abandonèt alavetz l'ermetisme e desvolopèt una poesia pus clara e vitala.
Doncas, i a pas cap de debat subre lo fach que d'ajustar CO2 e CH4 causa una pujada de las temperatures mejanas ceteris paribus, si que non subre l'efièch net qu'aurà l'aumentacion d'aquestes gases o l'interaccion dels gases amb los autres, e si las modificacions dins la biosfèra, la vapor d'aiga o las nívols compensaràn l'efièch d'escalfament.
Segon lo Goddard Institute for Space Studies de la NASA, 2015 foguèt l'annada pus cauda dempuèi lo començament de las estatistics fins en 2016, d'après las analisas convergentas dels scientifices de la NASA e de la National Oceanic and Atmospheric Administration , amb una certitud estatistica a 94 % ; passèt de lo precedent recòrd establit en 2014 ; 15 de las 16 annadas pus caudas enregistradas son posterioras a 2000, l'excepcion essent 1998.
En mai, lo primièr decenni del sègle XXI foguèt lo decenni pus caud dempuèi la mesa en plaça dels sistèmas modèrnes de relevats de temperatura e cadun dels tres darrièrs decennis foguèron successivament pus caud a la superfícia de la Tèrra que totes los decennis precedents dempuèi 1850.
L’Organizacion meteorologica mondiala estimèt que 2017 teniá mens de recòrds que 2016, mas sería probablament entre las tres annadas pus caudas jamai enregistradas fins ara (mai que mai dins lo nòrd de la zona circumpolara artica e en Russia), e seriá saique la del recòrd de calor per una annada sens efièch El Niño.
Segon un rapòrt publicat lo 15 de genièr de 2020 per la NASA e l'Agéncia americana d'observacion oceanica e atmosferica , l'annada 2019 foguèt la segonda pus cauda dempuèi la debuta de las analisas meteorologicas en 1880, après l'annada 2016 marcada per un fenomèn El Niño fòrça intens.
Lo quatren rapòrt del Grop Intergovernamental sul Cambiament Climatic estima coma fòrça probable lo fait que las temperaturas mejanas dins l'emisfèri nòrd sián estadas pus enauçadas pendent la segonda mitat del sègle XX que durant qual que siá autre periòde de cinquanta ans durant los cinc darrièrs sègles, e probable lo fait sián estadas pus enauçadas dempuèi 1300 ans al mens.
Rabairac vendriá, segon Dauzat e Rostaing, dau latin riparia, « rebiera, ribiera, fons d'una vau », emb lo sufixe -acum ; segon lo site de las comunas de Dordonha, dau nom « galloroman » d'òme Riparius, emb lo sufixe -acum; Chantal Tanet e Tristan Hordé balançan entre riparia e un nom « galloroman » d'òme, Rabirius, emb influéncia posteriora de ribièra.
Al temps de la conquesta aràbia, lo temple èra estat en bèla part enterrat jos una acumulacion importanta de sediments del flum, fins a un ponch tal que la Mosqueta d'Abo Haggag foguèt bastida a sa cima pendent lo sègle XIII (es estada remodelada dempuèi aquela epòca, mas un dels minarets remonta a la construccion originala).
Horemheb e Totankhamon apondèron de colomnas, d'estatuas, e de frisas – e Akhenaten destrusiguèt las cartochas de son paire e installèt un luòc sagrat al disc de Ra o Aten – pasmens l'esfòrç mai bèl d'expansion se faguèt jos Ramsès II, aperaquí cent annadas aprèp que las primièras pèiras foguèssen plaçadas.
Coneguda dins la lenga egipciana coma ipet resyt, o "lo harem del sud", lo temple èra consacrat a la triada tebana d'Amòn, Mot, e Chons e foguèt, pendent lo Nòu Empèri, lo centre del Festenal Opet, que en aquela epòca s'exibissiá una estatua de culte d'Amon long de Nil en davalar a partir del temple de Karnak per que i demòre un moment, e sa molher Mut, a l'ocasion de la celebracion de la fertilitat – çò que li balhèt son nom.
L'accès al temple se fasiá – e se fa encara, pels milierats de toristas que s'i atropèlan cada jorn – pel nòrd, ont una caussada bordada d'esfinxes que abans menavan fins a Karnak comença; aquela rota foguèt una addicion ulteriora, a l'epòca de Nectanebo I del temps de la 30ena Dinastia.
Es l'aliatge mai important actualament l'acièr, que s'utiliza de forma intensiva dins maitas aplicacions, encara que son emplec siá condicionat a de circonstàncias particularas en foncion de sos avantatges tecnics o economics especifics que ofrisson d'autres materials: l'alumini quand se demanda mai de leugieretat e resisténcia a la corrosion, lo formigó armat per sa resisténcia màger al fuòc, los materials ceramics dins d'aplicacions a las temperaturas nautas, etc.
S'alunha de la poetica trobadoresca mai per çò qu'es de la tematica que non de la forma, ja que sèrva lo vèrs decasillabic amb la forma 4+6, coma sèrva tanben l'usatge del senhal, encara que ne fa servir cinc, çò qu'èra insolit dins la poesia trobadoresca que ne fasiá pas servir qu'un.
Se sap que la poesia trobadoresca exprimissiá de sentiments en seguir las nòrmas de "l'amor cortés" per çò qu'es del contengut, e per una retorica brilhanta pasmens pro falsa, vuèja e distanta per çò qu'es de la forma: lo fach d'escriure en occitan n'es un indici e lo fach de signar las poesias amb un pseudonim, un autre.
S'arriba doncas a Ausiàs March (que signa sos poèmas per "Jo sóc aquell que em dic Ausiàs March"), qu'escriviá ja en catalan, per se desfar dels motles de la poesia trobadoresca amb l'expression de l'intima meditacion personala d'un òme-poèta que apareis, despolhat de tota ficcion, dispausat a nos parlar de çò que l'obsedís: l'amor, las relacions de l'òme amb Dieu, la mòrt e l'etica.
Aquestes problèmas son de problèmas de la vida vidanta, personals, coma tanben las femnas que i apareisson que son pas mai de Beatritz ni de Lauras, distantas e platonicas - d'idèas puras amb un nom pròpri- mas al contrari de femnas de carn e òsses que aiman o pas e que son aimadas o odiadas per de rasons concrètas e non pas per tòca d'idealizacion.
L'òra de partir qu'ei un roman dont l'estructura medisha explicita lo títol: la prumèra partida que conta las impressions de Francesc, un mainatge repatriat d'Argeria, dens lo son navèth demiei familiau e sociau au borg bearnés de Bordalàs, mentre qui la segonda e compta quauques uas de las hèitas aparidas dens los darrèrs mes de la soa vita a Oran.
L'Argeria de L'òra de partir qu'ei un monde qui se'n va emportada irremediablament peu hat de cap tà ua fin de tragedia grèga, lo Bearn ne i ei pas guaire mei lusent e las renviadas a situacions similaras de l'ua tà l'auta partida qu'amuisha la gran relativitat deu "partiment" au quau poderé har pensar lo títol.
La dificultat d'aquesta òbra, mei "faulknerenca" d'inspiracion que L'òra de partir, que miè, en prumèras, ua partida deu public a se n'estremar, dinc e Manciet, dens ua critica publicada dens Òc, e demostrè l'originalitat pregonda de çò qui's pòt considerar com un tipe de roman navèth, dens la literatura occitana en tot cas.
Que i son au mensh dus tèxtes de gran valor, L'istòria deu sovier, escrivuda abans L'òra de partir e qui pausa lo decòr d'uas scènas d'aqueth roman, e Guèrras ancianas, ua novèla de politica-ficcion en fòrma de satira de las batalhas intèrnas de l'occitanisme, ua veta on s'i escad de plan e qui a avut, lhèu, lo tòrt de non pas apregonir; mes las autas novèlas que son decebentas, sia que l'autor aja de sobras volut har un tribalh d'estille au detriment deu hons, sia que n'aja pas corrèctament tractat los tèmas qui's dava per tòca de tractar.
Maugrat aiçò, perque aquela definicion siá valida, cau comprene per lenga italiana, coma dins leis òbras dau lingüista alemand Gerhard Rohlfs l'ensems dei dialèctes romanics d'Itàlia , que se ne destaca la lenga italiana literària e oficiala, que proven dau dialècte florentin de Dante, Boccaccio e Petrarca.
Segon Miquèu Grosclaude, eths Arrevasci que son luenh, près de Soria; l'explicacion de Negre non mia a arren; tau com eth nom èra comprés ar Edat Mejana, l'etime que seré Arrevus o Arrovus, de sens escur, mes Grosclaude que conclutz com Dauzat : benlèu un derivat dera arrasic « bascoaquitana » harr-.
Après mai de 15 ans d'aplicacion d'aquelas mesuras economicas, e davant una economia mondiala en expansion, comencèron d'aparéisser de resultats positius apiejats per la conjontura internacionala, mas tanben per un adequat ordenament en los comptes intèrnes: l'economia cresquèt de mai de 4% l'an entre 2002 e 2006, amb un taus de cambiament estable e una inflacion bassa.
Las exportacions o faguèron en mai de 27% en arribant a US$ 31 500 milions, l'investiment privat e public atenguèt 21% del PIB, las resèrvas internacionalas netas arribèron als US$ 35 131 milions, las intradas de l'Estat per recobrament d'impòstes aumentèron de 33%, lo deute per lo qu'es del PIB se redusiguèt notablament de 50% en 2000 a 24% lo 2008, e lo budgèt nacional cresquèt en 50% en los darrièrs cinc ans, fins a arribar als US$ 32 500 milions.
Segon Hamlin, Valhauqués ven de vau e d'un segond element escur, seguit dau sufixe latin -ensem; i a una atestacion, benlèu dau sègle XI e que concernís benlèu Valhauqués : castello de Leuco; leuco, de sens desconegut (Charles Rostaing, Essai sur la Toponymie de la Provence, p. 194-195) poiriá èsser l'element recercat.
Las fòrmas ancianas son : duos mansos in Corbessadz, de Corbessaz en 1121, ecclesiam S. Desiderii, cap a 1160, villam S. Desiderii en 1161, in terminio de Corbesatis, ad Corbesatis, de Corbessatis en 1166, de S. Desiderio de Corbessacio, vicarius Corbessacio, alias S. Desiderii, sense data , villam S. Desiderii en 1208, prior S. Desiderii en 1250, jurisdictionem de Corbessacio seu castri S. Desiderii en 1313, decimaria Beati Desiderii, de S. Desiderio en 1330, versus S. Desiderium en 1335, castro.
Camelat foguèt tanben critic literari, amb d'articles dins la revista Reclams, es es l'autor d'una istòria de la literatura gascona, « La literature gascoune de las hounts prumèras à oey lou die » , e mai d'antologias consacradas a la literatura gascona destinadas a las escòlas: « Garbe de pouesies » en 1928 o « Garbe de proses » en 1933.
Sa reparticion es fòrça inegala e lei densitats pus importantas son situadas lòng dei litoraus de Magrèb d'Agadir a Tunis, lòng de la Vau de Nil de la Mediterranèa a Assoan, sus lo plan etiopian, en Africa de l'Oèst au sud d'una linha Dakar-Bamako-Ouagadougou-Abuja e lòng dau litorau de l'Africa Australa entre Lo Cap e Maputo.
Bilanç : 5 mòrts (Léon Maignan, cultivator a Bages, 42 ans; Gaston Pages, cultivator a Auvelhan, 18 ans; Emile Rouquier, domestic a Corsan, 25 ans; Elie Danjart, emplegat de comerçi a Corsan e Cecile Bourrel, emplegada d'ostal a Cuxac, 20 ans, tuada per una bala perduda).
Comencèt aquel movement es l'11 de març de 1907, a partir d'un vilatjòt del Menerbés, Argelièrs, ont capitanejats per Marcellin Albèrt, 83 vinhairons d'Argelièrs amb quatre mai de las comunas vesinas, partiguèron a Narbona per porgir lors dolenças a la comission viticòla.
En 1853, lo camin de fèrre arribèt en Lengadòc e permetèt a la viticultura lengadociana d’espandir sos mercats, dins lo nòrd e l'èst de França, dins las regions industrialas ont los obrièrs sacrificavan una partida de lor salari dins la crompa de vin, e dins las grandas vilas francesas coma Lion o París e sa banlèga.
La revòlta inspirèt los artistas de la Nòva Cançon dins las annadas 70 coma Claudi Martí amb Lengadòc roge (mas tanben dins d'autras cançons coma E tu, mon vilatge o Un país que vòl viure ont lo cantaire carcassés fa referéncia a Marcellin Albèrt), cançon omenatge als soldats del XVII.
L'Empèri Austro-ongrés o simplament Àustria-Ongria (en alemand Österreich-Ungarn, en ongrés Osztrák-Magyar Monarchia) foguèt un estat dual existent en Euròpa entre los ans 1867 e 1918 fruit de l'union del Reialme d'Ongria e de l'Empèri d'Àustria, jos la dominacion de la dinastia dels Habsburg, que foguèron emperadors d'Àustria e reis d'Ongria.
Be i a diferentas tracas d'ARN, cadua assegurant foncions hèra diferentas (mes, totun, totas viradas de cap a la sintèsi de las proteïnas) dens lo metabolisme, lo desenvolopament, lo manteniment de l'estructura de la cellula, l'utilizacion e la transmicion deu son cabau genetic : acid ribonucleïc messatgèr , acid ribonucleïc de transferiment e acid ribonucleïc ribosomic .
Com dens l'ADN, los nucleotids de l'ARN que's ligan per ligams fosfodieters ] ; la molecula d'ARN qu'ei asimetrica e polarizada dab ua extremitat aperada 3' e ua auta 5' (aquestas extremitats deus acids nucleïcs que son aperadas atau per'mor deus carbònis de las loas pentòsas, la ribòsa dens lo cas de l'ARN).
Aqueth ARNm qu'ei gahat per ribosòms (que seràn los lòcs, los "talhers" de fabricacion de la proteína) ; los ribosòms que son constituits de duas jusunitats composadas de sengle ARNr ; los acids amnats qu'i seràn carregat per ARNt cada especifics d cada acid aminats e marcats a un cap dab l'anticondon corresponent au codon d l'ARNm.
Lo, los son remplaçats per las variantas le, les: aquò es tipic en nòrd-auvernhat, dins certans parlars lemosins septentrionals, dins certans parlars vivaroalpencs periferics e dins una part importanta del lengadocian que comença a aperaquí un quinzenat de quilomètres a l'èst de Narbona fins al país tolosan e tanben dins los parlars gascons pròches de Tolosa.
L'article definit es una soscategoria de determinant definit, que participa a l'actualizacion del nom nuclèu en indicar, siá que lo referent es conegut dels actants de l'enonciacion, siá que de satellits van seguir (adjectiu qualificatiu, complement del nom, proposicion relativa) que permetràn a l'interlocutor d'identificar precisament aquel referent.
Lo periòde seguent revela una etapa conflictiva e gaireben mitica, situada dins la rèireglorificada guèrra entre los suedeses e los gòts, que lo siu resson se ne pòt trobar dins d'unes tèxtes tan luenhans coma lo poèma anglosaxon de Beowulf, e dins las diferentas descripcions de la mitica batalha de Bravalla, principalamente en la Gesta Danicorum de l'istorian medieval danés en Saxo Grammaticus, dins laquala los suedeses capitèron de sometre los sieus vesins e rivals de sempre, sens poder escafar son passat.
Una cèrta evidéncia se sosten la teoría de que la Suècia meridionala foguèt densament poblada durant l'Edat del Bronze, que pr'aquò tanben se trobèron d'unas pròvas d'importants sitis d'implantacion umana tant al nòrd coma en la província de Medelpad e Värmland, que se destacan dempuèi l' eneolitic pels sieus monuments megalitics, ça que la es devèrs lo sud del territòri que i a maita densitat de rèstes de grandas comunitats comercials de l' edat del Bronze.
L'art Vendel, que revela una tecnica refinada, amb d'unas reminiscéncias de las arts celta e romana, mas de preclar caracter nordic, çò ne mòstra d' una societat ierarquizada, amb de caps guerrièrs estacats a sos cavals e sas naus, que lo lor estil s'influencièt la posteriora Èra vikinga e los sieus contemporanèus angleses, coma çò ne testimònia la tomba de Sutton Hoo en Anglia orientala.
Tot parièr aquel periòde çò ne ten de moltas e susprenentas pròvas arqueologicas tant per l'estil coma pel contèxte, como los cavalièrs guerrejaires d'Uppland e los sieus batèls funeraris d'a Vendel, que lo nom se n'utiliza per designar lo periòde aquel id est Èra Vendel, just abans l'explosion vikinga.
La tresena fasa abasta dempuèi 1243 fins a 1245 e crompan dempuèi lo limit nòrd de la taifa de Dénia e arriba fins als limits estipulats per la conquista entre Aragon e Castelha en lo Tractat de Almizra l'an 1244, signat entre Jaume E e l'enfant Alfons de Castelha per delimitar los airals de reconquesta de las Coronas de Castelha e Aragon.
Jaume E, mas, aviá un estil politic extratemporani que se poiriá a l'ora d'ara nomenar coma federalisme, tal coma que se demostrèt l'establiment de la Cancelleria de Barcelona, e unas corts privatives per cada reialme, causa que permeté la creacion d'una consciéncia diferenciadora de cada territòri pendent lo sieu reinatge.
Aital, convertiguèt Valéncia en un quite reialme , en formant una entitat politica, juridica, e economica pròpria exprimida en los Furs de Valéncia, las Corts Valencianas, moneda pròpria, e joncha dinàsticament a la Corona d'Aragon, fach que provoquèt lo airada reaccion de la noblesa aragonesa.
Los Foris te consuetudines Valentiae foguèron confirmats pel rei l'an 1271 e s'estendèron per tot lo reialme malgrat l'oposicion de la noblesa aragonesa, desitjosa de manténer la siá legislacion, causa que generèt una lucha foral pas resolguda fins al 1329 amb lo triomfe dels furs valencians, e las modificacions que lo 1344 establiguèron lo regim de governacions.
S'abans la lei islamica aviá discriminat de crestians e josieus abans de la reconquesta, la fauta de respècte de la part dels crestians envèrs los pactes e las capitulacions signadas amb los mudéjars en la paissièra de Valéncia, que i aviá lo compromís de protegir las riquesas dels musulmanes, las siás cresenças, la siá lenga, la siá legislacion, entre autras, portèron a constantas tensions socialas.
La Governacion de Valéncia èra dividida en tres territòris que correspondián a las governacions de l'ancian Reialme abans de la dicha incorporacion: la Governacion de Xàtiva o dellà Xúquer, per la zòna compresa entre Xixona e lo Xúquer, la Governacion de Castelló o dellà Uixó, pel territòri al nòrd del Uixó, e lo governador de Valéncia aviá jurisdiccion entre lo Xúquer e lo Uixó, en mai de la supervision de los sieus lloctinents a Xàtiva e Castelló.
Los desparièrs atacs que palesaven la feblesa de la defensa del litoral faguèron crear lo 1594 lo Batalhon de la Milícia Efectiva del Reialme de Valíncia, una armada defensiva del reialme, amb dètz mil òmes destinats a respondre a quin atac que siá, mas amb la percaça dels moriscos lo 1609, quand s'expulsèron unas 135.000 personas al Reialme de Valíncia, 33%-34% de la populacion.
Pendent la Guèrra de Succession espanhòla, malgrat qu'en un primièr moment sostenguèron a Felip de Borbó, après 1705, los estats de la Corona d'Aragon s'alinhèron amb lo pretendent Carles d'Àustria, qu'ofrissiá de gatges sincères de per çò qu'es de las libertats tradicionalas, e foguèt proclamat rei de Valéncia a Dénia lo 17 d'agost del 1705.
En 1951 que se n'anè entà París on viscó quauques annadas professionaument mauaisidas dinc a la soa entrada, en 1953, dens la tropa de Jean Nohain on conegó lo succès com actor e la soa escaduda com cantaire dens lo Music Hall parisenc a partir de 1954 mercés a la quau Bruno Cocatrix e'u he cantar a l'Olympia dens l'espectacle d'Édith Piaf.
Qu'èra situada près de la vila d'Avaris, l'anciana capitala deus Icsòs (un pòble qui invasí Egipte e bèth i portar lo manejament deus chivaus e que regnè suber la Baisha Egipte deu temps deu segond periòde intermediari) e ciutat d'un culte deu diu Seth (diu de Sethi Ièr, lo pai de Ramsès II, e de la soa XIX dinastia, qui vòu díser "Que soi de Seth").
La bastida d'aquesta capitala que dè lo parat a Ramsès II de renforçar lo son imatge e lo son culte en bèth apropià's d'Asia, lòc d'objectius militars on lo son pair Sethi Ièr avè ja començat de recrubar lo poder qu'Egipte avèva perdut per'mor de l'aflaquiment devut aus trobles deu periòde amarnian qui Amenòfis IV avèva miat lo país a la division en essajar de cambiar de religion.
Tanben tota una seria de mots coneisson la terminason epicèna -ei : d'adjectius possessius , d'adjectius demostratius, exclamatius o interrogatius , de pronoms personaus , d'adjectius e de pronoms indefinits , e en generau, les adjectius plaçats davant lo nom que transforman -e e -a finalas dau singular en -ei au plurau (un brave amic, de braveis amics; una granda taula, de grandei taulas).
Durant aqueth periòde (qui regnèn las dinastias de la VIIau a la X enter, haut o baish, -2150 e -2022) los capdaus deus nòmes que proheitèn de l'aflaquiment deu poder centrau (dilhèu devut a l'etat hèra avançada de faraon deu hèra long regnat deu faran Pepi II de la VIIau dinastia) per préner lo poder e vàder monarques.
D'aqueth temps be demoran texts egipcians coneguts com planhs qui contan quin lo país e auré patit la decadéncia, l'injustícia, l'anarquia e profanacions de la religion e de las tombas deus reis (çò qui en Egipte b'èra considerat hèra grèu puisque, a despart d'estar dius, un còp mort, los faraons que demoravan faraons deu lor pòble dens l'aute monde).