polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Jutjat jos lo regim franquista en 1967 e empresonat a causa de son engatjament politic tre son òbra, e aquò malgrat lo sosten energic de mai d'uns grands escrivans d'alara, de Francés Mauriac fins a Arthur Miller, e una requèsta prèp del tribunal del celèbre romancièr e dramaturg irlandés Samuel Beckett que declarèt alara : « Se fauta i a que siá vista a la lutz del grand merit d'ièr e de la granda promessa de deman es aital pardonada Que Fernando Arrabal siá tornat a la seuna pena. ».
En 1947, sa maire l'obliguèt de seguir de classas preparatòrias per dintrar a l'Escòla Generala Militara, mas Arrabal i assistiguèt pas, pr'aquò qu'en 1949 foguèt enviat a Tolosa ont estudièt a l'Escola Teoricopractica de l'Industria e del Comèrci del Papièr.
E mai que siá un dels escrivans pus controversiats de son epòca, son òbra es reconeguda pertot dins lo mond (Grand Prèmi de Teatre de l'Académie française, Prèmi Nabokov pel roman, « Espasa », « World' Theater », « Pasolini » de cinèma, lo « Mariano de Cavia» de jornalisme, « Alessandro Manzoni » de poesia, etc.).
Pr'aquò, la glèisa, lo cementèri, l'ostau de comuna, l'anciana escòla e quitament la sala de las hèstas, shens nada aglomeracion, son suu poi, a l'emplaçament de l'ancian castèthnau, cas excepcionau, pr'amor quan l'aglomeracion principala ei dens la partida planèra, las municipalitats an agut tendéncia a i plaçar las administracions e sovent ua glèisa nava.
A conseqüència de la politizacion dels Jòcs Florals, Llorente e los escriptors valencians no tingueren una gran presència, e se crearen los Jòcs Florals de Lo Rat Penat, però no eisherciren una gran influència sobre la festa homònima barcelonina, ia que se tancaren en la seua ideologia e per l'obertura al bilingüisme.
La comuna actuala de Sent Joan le Vièlh es la porcion del nòrd e de l'èst de la comuna de l'Union e de la parròquia de Saint-Jean-de-Kyrie-Eleison", separada per l'arrestat prefectoral del 4 de decembre 1868 (en seguida de la construccion d'una glèisa novèla dedicada tanben a Sent Joan Baptista).
Que compausè mantuas pèças de musica en ensajar d'imitar l'estil de mèstes classics e barròc e en bèth publicar devath los lors noms ; quan revelè l'engana e lo jòc que ho criticat ; ua d'aquestas peças totun (lo Praeludium und Allegro faussament signat de "Gaetano Pugnani") qu'ei uei ua de las pèças màgers deu repertòri deu vriulon.
L'escut de Montmaurin que's blasona atau : escartierat, en purmèr d'aur deths tres paus de gules, ath dusau e ath tresau de sable cargat d'ua crotz Malta d'argent, en quautau d'aur dab duas vacas de gulas coletadas e clarinadas d'azur ; suu tot de sable dab ua colomna d'argent.
Gauteric conquistèt la Tarraconense orientala e probablament arribèt en Lusitània, mas se supausa que la zona èra disputada tanben pels sueus, ara probablament identificats amb las populacions localas, e que amenaçavan la rèiregarda visigota per las calçadas romanas qu'anavan de Braga a Cesaraugusta, e per la qu'anava de Ocelum Durii fins a Cesaraugusta en seguir la linha del riu Duero.
En 483 lo visigòt Salla e l'avesque de Mèrida Zenon tornèron bastir un pont roman sus lo Guadiana a Mèrida , capitala provinciala de Lusitània (que amb Requiari èra estat la capitala del reialme dels sueus), segurament après d'un periòde de luchas entre visigòts e sueus, de banditisme e de govèrn pauc eficaç dels proprietaris locals; aquesta inauguracion demostrèt que lo poder visigòt demorava ben assetat, e que benlèu èra pas mal aculhit per la populacion.
Euric aguèt de se servir de la collaboracion d'un general roman per s'assegurar la somission dels ispanoromans de la Tarraconesa, ont trapèt una resisténcia, probablament dirigida pels grands proprietaris romans o ispanoromans opausats a la remesa de dos tèrces de la tèrra als gòts segon la lei de l'hospitalitas modificada pels visigòts .
En l'an 476 lo rei dels visigòts Euric, que se podiá ja considerar independent dempuèi 475, dominava las províncias Narbonense Prima, Viennense, Narbonense Secunda e Aquitània Prima , e lo pòble visigòt èra establit dempuèi 418, nominalament coma foederatis, dins las províncias de Novempopulània e Aquitània Secunda.
En 457 dominavan probablament las províncias de Novempopulània e d'Aquitània Secunda; en 462 dominavan ja la totalitat de la província Narbonense Prima; en 466 dominavan la província d'Aquitània Prima; cap a 470 dominaràn la Viennense e la Narbonense Secunda e en 475 seràn reconegudas totas aquestas possessions e de fach la seuna independéncia.
Primièr foguèt un adèpte del volapük de Wahl, ulteriorament foguèt un dels primièrs locutors de l'esperanto, e e mai se aconselhèt a Zamenhof sus qualques ponches de gramatica e vocabulari de la nòva lenga, renoncièt a l'usatge de l'esperanto après qualques annadas e pendent los decennis seguents trabalhèt sus la question de la forma ideala d'una lenga auxiliara internacionala.
Que's compausava de dètz parròquias: sheis dens lo Reiaume de França (las parròquias labordinas d'Urt, Bardòs e Guishe e las parròquias gasconas de Samas, Lèren e Sent Pèr de Lèren), ua situada part en França e part en Navarra e tres en Navarra (Vergüei, Vièlanava de Bidosa -uei unidas en Vergüei-Vièlanava- e Escòs).
Lo forró, musica de dança populara tira son nom del « for all » que los Angleses afichavan a l’entrada dels balètis, al sègle XIX, quora participavan a la construccion del camin de fèrre del Pernambouc ; e quora Portugueses e Galicians an emportat al Nordeste de chançons dels trobadors occitans, cançons que los embaladores, cantaires-improvisators, an adoptadas e adaptadas.
Aquera comuna garonesa de l'Entre Duas Mars a tres entitats de populacion principalas : la vila, situada près dau pòrt e a un cairehorc de rotas, que fòrma una aglomeracion damb Lo Torne, Lo Pè dau Castèth , près de la RD 10, en direccion de Lestiac e lo Haut Langoiran, qu'èra l'ancian borg, sus la RD 240, en direccion de Capian.
Lo 11 de julhet d'aquera annada medisha, au dia inaugurau de la sesilha deu conselh de la Facultat de Dreit, lo decan Maurici Hennira e va liéger ua letra de la veusa d'en Maurici Garrigon que i anonciava la soa intencion de har ua renda annadèra a la Bibliotèca de la Facultat de Dreit de Tolosa :
La Cort refutèt aqueles arguments en presentant l'arrèst Van Gend en Loos coma conforme als objectius contenguts dins los Tractats : «L'objectiu del Tractat CEE es d'instaurar un mercat comun que son foncionament pertòca dirèctament los justiciables de la Comunautat. Aital que, lo Tractat «constituís un acòrdi que crea mai que d'obligacions mutualas entre los Estats contractants» : «constituís un òrdre juridic novel Que los subjèctes son pas solament los Estats membres mas tanben los seus èssers».
Al començament de las annadas 60, la CJCE pren, en efièch, dos arrèsts audaciós que cambiaràn prigondament la seuna posicion : amb l'arrèst van Gend en Loos la Cort afirma que lo drech comunautari concernís totes los individús : pòdon far valer sos dreches devant los tribunals nacionals ; amb l'arrèst Costa contra ENEL , afirma la primautat del drech comunautari suls dreches dels Estats membres.
Dòn Quishòt o Dòn Quichòte o L'Engeniós Hidalgo Dòn Quishòt de la Mancha (lo segon qu'ei lo títol complet ; en castelhan, respectivament Don Quijote e El Ingenioso Hidalgo Don Quijote de la Mancha) qu'ei un roman espanhòu deu sègle XVII escrit per l'escrivan Miguel de Cervantes (Saavedra, deu son nom complet, segon l'us castelhan d'emplec deus noms petits e d'ostau.), considerat tradicionaument com lo "purmèr roman modèrne de l'istòria" qu'ei de segur lo roman lo mei celèbre de la literatura mondiau.
Que conda las aventuras d'un gentiu nomat dòn Quishòt qui vad hòu en legent romans de chivalieria, a punt d'i vodar tota la soa energia e de non pas mei poder diferenciar la realitat e l'imaginacion e de s'aviar suus camins en recèrcas d'aventuras acompanhat d'un paisan, Sancho Pança, e son escudèr, qui a la debuta lo cred quan dòn Quishòt eth promet de'u hidar un dia lo govèrn d'ua isla.
Los Influenzavirus A jos-tipe H1N1 designan los virus de la gripa apartenent al sostipe H1N1 de la linhada d'Influenzavirus A. Se caracterizan per un poder patogèn elevat per l'èsser uman, que son responsables de gaireben la mitat de totas las infeccions de gripa umana e especialament d'una granda part dels cases de gripa sasonièra.
D'efèct, après la Revolucion d'Octòbre, Stàlin fasiá partida de l'executiu dau Comitat centrau – organ format de Lenin, de Trotski, de Sverdlov e d'eu meteis per dirigir la revolucion – e foguèt nomat au Conseu dei comissaris dau pòble – es a dire lo govèrn bolchevic – coma comissari ai Nacionalitats.
Per reprimir aquela oposicion – dispersada après l'eviccion de l'ala drecha dau partit en 1929 – lei poders de l'aparelh policier foguèron renforçats e la polícia politica, dicha NKVD a partir de 1934, se desbarrassèt de totei leis adversaris e critics politics dau regime gràcias a sei descubèrtas de complòts e de rets de sabotatge, reaus ò imaginaris.
De 1918 a 1923, Russia conoguèt un periòde de guèrra civila saunosa marcat per l'afrontament entre lei Roges , lei Blancs (coalicion eteroclita gropant divèrseis adversaris dei bolchevics), divèrsei movements nacionalistas desirós d'establir l'independéncia de certanei pòbles periferics de l'Empèri Rus, de movements de païsans armats e d'intervencions estrangieras .
Shens conéisher las fòrmas ancianas, que podèm notar lo radicau deu nom es identic a Bolhac , per lo quau i a ua unanimitat suu nom gallic Bŭllios, latinizat en Bŭllius; lo sufixe o la derivacion qu'es probablament tanben celtic, meilèu que latin; la derivacion -ate, -ati que mia regularament a Bolhaç.
L'etimologia seriá, segon Dauzat, lo nom d'òme latin Alarius o Hilarius ambe'l sufixe -acum , latinizacion del sufixe gallés -ācon; i a una autra possibilitat, allariācon, del nom gallés Allarios (e Xavier Delamarre precisa que Allarius es pas un nom latin, çò que concernís probablament tanben Alarius prepausat per Dauzat) .
Designat 3 còps melhor esportiu del mond en 1969, 1971 e 1974, escaisnomat lo Canibal per jornalistas e adversaris, que li ne daissava el als autres sonque las micalhas del festin, aguèt pr'aquò un fum d'adversaris valents e valedors coma, e bèl primièr que primieràs, lo neerlandés Joop Zootemelk , lo francés de Savòia Bernard Thévenet, l'italian Felice Gimondi, l'espanhòl establit dins las Landas, al Mont, Luis Ocaña, lo siu conteiral flamenc Roger de Vlaminck dins las classicas, mai lo grand champion lemosin Raimond Polidor.
Se retirèt en 1978, aprèp mai de 15 ans de carrièra professionala, que la suspicion de dopatge existiguèt (amb de resultats atal, cossí ne seriá pogut èsser estat diferent?) mas ne foguèt pas jamai averada e provada, malgrat las campanhas de premsa orquestradas pels interèsses economics, financièrs, nacionals e esportius de las equipas dels sius adversaris principals.
Eddy Merckx (Edouard Louis Joseph, Baron Merckx segon l'estat civil bèlga, nascut a Meensel-Kiezegem, Brabant, a l'èst de Lovaina lo 17 de junh de 1945) es un ciclista flamenc professional considerat per totòm, qu'es indenegable lo fach, coma lo melhor de l'istòria tota del ciclisme internacional.
Per Mascarens, dab lo sufixe -ingos, Ernèst Negre que precisa Mascar es un nom gallés d'òme, que los germans adoptèn ; en efècte, Negre, çò precisan Grosclaude e Le Nail, qu'avèva mostrat dens sa Toponymie du canton de Rabastens, Mascarus èra dens ua inscripcion latina de 55, çò qui empacha de l'interpretar com germanic; Mascarus que seré gallic e Ernèst Negre qu'escriu Mascar auré probablament lo sens de « negre » .
Grimal perpausa qu'aja esposada Khentkaós I, hilha de Djedefher mes shens cap eretèr dab era ; totun, com aquesta e sembla estar la fondatora de la Vau dinastia egipciana, com tanben Djedefher qu'a aquesit dab las generacions seguentas ua reputacion de gran sabent e com sembla estar estat en conflicte entà la succecion au tròne, que poderé estar lo magician de la ficcion deu Papirus de Westcar.
Aital coma los toponims "Brasil" o "Eqüator", lo nom "Antilhas" data d'un periòde anterior a la descobèrta d'America: "Antilha" èra una d'aquelas tèrras misteriosas que figuravan dins las ancianas cartas portolanas, de còps en forma d'archipèla, de còps coma una sola pèça de tèrra de mai o mens estenduda, que la posicion fluctuava de longa al mitan de l'ocean entre las Canàrias e las Índias Orientalas.
La Dictatura Militara Argentina (tanben coneguda en Argentina com la Dictatura o, d'après lo nom qui s'autregè, lo Procès de Reorganizacion Nacionau) que ho un regim de facto qui governè argentina d'un biais anticontitucionau en violacion de la lei après aver capvirat lo govèrn constitucionau de la presidenta María Estela Martínez de Perón dab lo còp d'Estat deu 24 de març de 1976.
Los membres d'aqueth regim que perpetrèn actes de repression dens lo quadre de çò qui ei aperat la Guèrra Lèda ; deu punt de vista de la junta militara au poder, qu'èra ua necessitat entà combàter grops armats d'esquèrra qui volèvan destabilizar lo país ; dens aqueste prethèit lo regim de la Dictatura que ho sostiengut peus principaus regims anglosaxons capitalistas dinc a l'espèt de la Guèrra de las Malvinas (a maugrat d'aver tribalhat economicament tanben dab l'Union Sovietica).
Lo cap ideologic de la politica economica de la dictatura que ho lo ministre d'economia José Alfredo Martínez de Hoz qui gavidè ua politica de desindustrializacion e d'importacions, de pravada deu deute extèrne (e atau ua sosmission forçada a autoritats economicas estrangièras) e de mermada de la proteccion sociau eretat de l'èra deu peronisme.
Los procès contra membres de la Dictatura qui hon pleitejats arron la soa caduda que descrobín la detencion clandestina e illegau shens cap procès seguit de la desaparicion de personas (qu'ei lo nombre minimum de victimas identificadas per'mor reclamadas per tanhents demorats vius e dab mejans intellectuaus e sociaus de manifestà's), sovent detienguts dens centers clandestins puish executadas e sepelidas o cabussadas dens la mar.
Las mairs de mantuns desapareguts que s'amassèn entà concentrar las loas recèrcas e fin finala e que comencèn a protestar en bèth virar autorn de la plaça de Mayo ; los militars qui denegavan aquestas acusacions e qui cinicament acusavan la guerrilla d'estar responsabla de las desaparicions que la chafrèn las hòlas de plaça Mayo tot aquò en bèth perpetrar au medish temps la desaparicion de Mairs com Esther Ballestrino, Azucena Villaflor de Vicenti e María Ponce de Bianco.
Après la caduda deu regim la miaça d'un aute còp d'Estat perpetrat per l'armada qu'obliguè lo govèrn constitucionau a promulgar duas lèis conegudas com la Lei d'Aubediéncia Devuda e lo "Punt Finau" (absolucion deus crimes en escambi deu respècte de l'autoritat constitucionau.
A la casuda de l'Empèri Roman, Roergue cambièt mantun còp de patron: apertenguèt successivament als visigòts en 472 ; als francs en 507; tornarmai als visigòts en 512 ; als reis d'Austrasia en 533 ; en 588 als ducs d'Aquitània, que ne foguèron despolhats per Pepin lo Brèu en 768.
ostaus ancians dab colanats XIV-XV-XVI (plaça de l'ostau de vila, carrèra d'Embonneau, Grana carrèra Saluste deu Bartas, carrèra de las Escòlas ,.) o de pèira dab portes ogivales (per exemple : a l'angle de la plaça de l'Ostau de vila et de la Grana carrèra Saluste deu Bartas, .)
Coneguèt un periòde de tension màger, en octobre-novembre de 1962, amb lo president dels Estats Units d'America, John Fitzgerald Kennedy, pendent la Guèrra Freja entre ambedoas superpoténcias, amb lo problèma de l'installacion de missils estrategics dins l'illa de Cuba, tot just sortida d'una Revolucion capitada, bailejada per Fidel Castro e Ernesto Che Guevara.
Lo monument contemporanèu pus conegut de Belém es lo Padrão dos Descobrimentos , malon vertical de beton de 52 mètres de naut erigit en 1960 per commemorar lo 500 aniversari de la mòrt d'Enric lo Navigador; a la forma de la proa d'una nau que sus ela se trapa un grope d'estatuas representant Enric lo Navigador seguit pels grands exploradors.
A la fin deu sègle XVI, refugiats judius sefarditas arribats d'Espanha e subertot de Portugal que s'installèn a Baiona, d'on s'escampilhèn dens las tres petitas vilas de Pèira Horada , de Bidaishe e de la Bastida de Clarença on los protegí lo purmèr duc de Gramont Antòni II.
Las duas versions de la Carte des sept provinces basques montrant la délimitation actuelle de l'euscara en dialectes, sous-dialectes et variétés (Mapa de las sèt províncias bascas qui mòstra la delimitacion actuala de l'euscarà en dialèctes, sos-dialèctes e varietats) dessenhadas en 1863 per lo prince Loís Lucian Bonaparte que plaçan La Bastida hòra de l'aira bascofòna.
De colleccionaires, e de critics artistics viatgèron en Japon dins las annadas 1870 e 1880 e contribuiguèron a la difusion de las òbras japonesas en Euròpa, e pus particularament en França, pr'aquò que l'Exposicion Universala de París en 1878 presenta un grand nombre d'òbras japonesas de las colleccions Bing, Burty et Guimet.
Par exemple dins lo domeni de la pintura, doas grandas escòlas se formèron : aquela del Nihon-ga qu'aguèt tendéncia a perpetuar lo canon de la pintura japonesa, e aquela del Yo-ga , que desvolopèt tecnicas e motius de la pintura e de l'òli (veire Kuroda Seiki e Kume Keiichiro, fondador de la Societat del caval blanc, Hakuba-kai).
Trabalhant « sus lo motiu», (coma los pintres de l'école de Barbizon, coma uns païsatgistas anglés, coma Boudin o Jongkind), butèron fòrça luènh l'estudi en aire liure, faguèron de la l'element essencial e movent de lor pintura, escartant las tintas escuras per utilizar de colors puras.
Davant los refuses successius, en 1867 e 1872, d'organizar un autre salon dels Refusats, un grope d'artistas amb Monet, Renoir, Pissarro, Sisley, Cézanne, Berthe Morisot e Edgar Degas constituiguèt la Société anonyme des artistes peintres, sculpteurs et graveurs en abril de 1874 per organizar la lor exposicion, dins l'estudio del fotograf Nadar.
L'aiga de la pluèja e de las remontadas capillaras qu'absorbís, se pòt evacuar pels junts de calç mentre que se lo mortièr es de ciment, la paret pòt pas assecar e consèrva l'aiga, çò que pòt entraïnar l'aparicion de salpètra, de mossas microscopicas, d'aureòlas, de tacas, e de rajadas.
Com l'òrdre deus Antonins i avè ua comanderia dempèi 1204, que los Antonins estoren fondats pr'amor las relíquias de Sent Antòni Abat , nascut en 251 e mòrt en 356, èran supausadas garir l'ergotisme , lo Sent Antòni en question es lo fondator de l'eremitisme.
Que son aperadas : Quitèira, Liurada , Victòria, Germana, Marciana , Baselha ; per çò de las tres darrèras, la legenda lusitaniana que balha : Gemma, Genevieva e Amelia ; en Catalonha : Marina, Genibera, e Eufemia ; en Gasconha : Gemma, Dòda, Mèra.
emb sos plais, sos ranvers, sos aubres, sos chens mai sos delesers, sos raives tan beus de grand' aiga. sa lenga tan genta, sos uviarns, sos estius, sos auseus, sa memòria, la charn ela-mesma dau monde e dau temps mai sos lunons d'aur dins lo ciau e chausa autra. beucòp de las chausas. etc.
D'efièch, èra estat tanben escaisnomat l' Eternal Segond per d'unes jornalistas que s'èran de segur desbrembat que s'èra el agut ganhat, tot lo long (e pro longa ne foguèt. un autre recòrd gaireben. sols benlèu en Gino Bartali amai en Joop Zootemelk. e de segur que seguràs na Jeannie Longo.) de la siá carrièra, entre 1960 e 1977, 189 victòrias.
Raimond Polidor (Raymond Poulidor per l'estat civil francés, nascut lo 15 d'abril de 1936 al Mas de Barèu e Mairinhac, dins lo departament de Cruesa, Lemosin - defuntat lo 13 de novembre de 2019 a Sent Liunard, Nauta Vinhana) foguèt un ciclista occitan que correguèt coma professional entre 1960 e 1977.
La sola comuna d'aqueth nom qui i es qu'es Bellegarde, dens lo Loiret e lo nom qu'es un transferiment d'un nom occitan francizat : lo vilatge que's disè Choisy-aux-Loges d'aquí au 6 d'agost 1645, quan lo son senhor, Roger II de Saint-Lary de Bellegarde , que sa familha sortè de Bèlagarda, dens lo Gers e de Sent Lari, dens la Nauta Garona, instaurèt lo nom navèth.
Amb lo projècte de tresena linha de mètro, en julhet de 2016, lo consens sembla nàicer per realizar doas estacions après Ramonvila: Parc Tecnologic del Canal e Institut Nacional Politecnic, aquesta venent una estacion de correspondéncia entre la tresena linha e la linha B e lo perlongament seriá realizat en via dobla fins al Parc Tecnologic del Canal, puèi via unica fins al cap de linha.
Lo Congrès dels Estats Units d'America atribuiguèt puslèu la primièra exploracion a l'American Robert Peary que pretendiá d'aver atengut lo pòl Nòrd lo 6 d'abril de 1909, mas los istorians contèstan aquò dempuèi la descobèrta d'una còpia del jornal de Peary, que se seriá enganat dins sas estimacions.
L'escut de L'isla de haut que's blasona atau : de gules au castèth d'aur dab ua tor portau au bèth miei caperada e auberta de sable, ua tor caperada a senèxtre e ua escargaita caperada a dèxtre, tot aquò ajornat de sable pausat sus ua terrassa ondada d'argent cargarda de doas ondadas de sinòple, deu cap cosut d'azur e cargat de quate otelas d'argent adossadas e pausadas en sautadèr.
Lo mòde major qu'ei un un mòde musicau gessit deu mòde ionian ; aquò que vòu díser qu'ei ua seria de set nòtas diferentas dab ua ueitau qui tornar prodúser la purmèra ua octava mei haut qui ostendeish los intervaus seguents : T-T-M-T-T-T-M (on las T e son tons e la M miei tons.
Noël Lafon, Florilège de la cabrette célébrant cet instrument bien auvergnat : Auguste Bancharel, Emile Bancharel, Zacharie Chanet, Arsèni Vermenosa, Etienne Marcenac, Léon Boyer, Pierre Biron, Eugène Pagès, Camille Gandilhon Gens-d'Armes, Pierre Géraud, Tonin Troupel, Louis Debrons, André Mazard, Jean-Simon Mathieu, Pierre Redon, Jean Fay, Joan Vesòla, Zéfir Bosc, Georges Maurice Maury, Félix Daval).
Totun, a l'escadença d'un reportatge a la television e dens lo contèxte qui precedí lo còp d'Estat de 1976 dab la debuta de l'activitat de la triple A (l'Aligança Anticomunista Argentina - la debuta de la repression illegau e clandestina de la dreta capitalista -), Morales que torna véder Gómez libre acompanhant la presidenta María Estela Martínez de Perón.
Los parallèls que son gaireben totalament maritims se situan entre lo sud de la Tèrra del Fuòc e una pauc al nòrd del Cercle Polar Antartic ; Dins aquelas latituds se troban solament d'illas pichonas al sud de l'Ocean Atlantic, coma: Illas Sandwich del Sud, las Orcadas, Illa Elefant, Illas Shetland del Sud, illas de la Peninsula Antartica.
La sobeiranitat demorèt en disputa fins a l’invasion lançada per la Dictatura Militara Argentina, qui, inspirada e sostienguda politicament pels regims capitalistas anglosaxons, cresèva las poder recuperar aisidament mercès a sa proximitat ideologica amb los Estats Units e lo Reiaume Unit e pr'amor del pauc interès aparent de Grand Bretanha per las Malvinas e, atal, compensar la siá manca de legitimitat e las siá marridas casudas economicas.
Es considerat pel Reialme Unit coma un territòri d’otramar, mas per Argentina es un territòri sieu, administrat per la Província de Tèrra del Fuòc, Antartida e Illas de l’Atlantic Sud ; per l’ONU, fin finala, i a ua disputa de sobeiranitat e las doas partidas devon discutir e negociar ensems.
Nascut rasís Budapèst , la siá enfantesa amai la siá joventut son marcadas per un cert rigorisme religiós mas tot parièr la percepcion que li ne poiriam dire de carnenca e interiorizada e prigondament amai viscerala, viscuda, de totes los eveniments politics o socials d'importància que s'escasèron en Ongria pendent las annadas 1930-40 del sègle XX, subretot la collaboracion ideologica e politica del país magiar e de sas classas pus aisadas mas d'en primièr la del sieu cap d'Estat l' amiral Miklós Horthy de Nagybánya amb lo poder hitlerian.
Es dins aquel filme que, aprèp lo negre e blanc un chic escandinau o rus, eslau (lo dels filmes de Carl Dreyer o los de Sergei Mikhailovich Eisenstein fotografiats per Eduard Tissé, e çò malgrat los a priori jancsians contra l'autor del Cuirassat Potemkin.) de sos filmes anteriors, e aprèp sos assages en color e agascòpi , que se ne va revelar, afortir, tot l' engèni d'en János Kende , cap operator e director de la fotografia del mèstre magiar de la fin de las annadas 60 fins al sègle seguent o quasi.