polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Il capitano Stacy (e qui siamo nel periodo dei successori e, in un certo senso, allievi di Lee e Romita), valente poliziotto, troverà la morte durante un terribile scontro contro il dottor Octopus nel tentativo di salvare un bambino dalle macerie di un camino gettato dai tentacoli impazziti del letale avversario dell'Uomo Ragno, che aveva spruzzato su di essi una speciale sostanza che li rendeva incontrollabili.
Successivamente, e più precisamente durante la saga Evolutionary War, e durante la successiva Saga del Clone, Spidey si è imbattuto in un clone della bella Gwen, creazione di un professore di Peter, Miles Warren alias il criminale noto come lo Sciacallo, che innamorato di Gwen, ha sempre addebitato a Peter, del quale conosceva la doppia identità, la morte della giovane.
È interessante notare come Gwen Stacy, personaggio amatissimo dagli appassionati del Ragno, sia uno dei pochissimi a non essere stato resuscitato dagli autori della Casa delle Idee, che spesso e volentieri a fronte dei malumori dei fan, hanno fatto rivivere diversi personaggi (a titolo di esempio si indicano la stessa zia May, il grande nemico Goblin, o altri personaggi come Wonderman, Magneto, Wolverine, Guardian, il Gufo, il Dottor Octopus), trovando a tal fine espedienti più o meno convincenti.
L'Uomo Ragno era così pronto all'esordio sulle pagine di Amazing Fantasy, rivista disegnata dallo stesso Ditko sin dal numero 7, diventando il più tipico e genuino prodotto dello spirito collaborativo della Marvel degli anni sessanta, che applicava gli insegnamenti raccolti durante le esperienze nei primi, pionieristici anni degli studi grafici, come l'Eisner-Iger: nessuno aveva un compito veramente specifico e tutti erano indispensabili alla buona riuscita d'un nuovo projècte.
Pendent aquesta nòva e daurada epòca dels supereròis, un d'aqueles personatges que mai capitèron foguèt l'Òme Aranha, que lucha de longa contra mantuna menaça en gardar pr'aquò sa dimension vertadièra d"'amistós Òme Aranha del barri, amb sa tièra de problèmas quotidians , çò que lo fa tan simpatic pel public, en facilitar l'identificacion amb Peter malgrat sos superpoders subreumans.
I a una brega sus la destinada del reialme al sègle VIII, ont d'unes veson pas de reviscòl del Dal Riata aprèp la longa passa de dominacion estrangièra, d'aprèp 637 fins a a pauc près 750 o 760, alara que d'autres veson una respelida del Dal Riata jos Áed Find e l'usurpacion de la reialtat de Fortriu per lo Dál Riata, un parelh de generacions pus lèu que lo que n'es creditat abitualament: Cináed mac Ailpín .
Associacion de comedians d'expression occitana, de vocacion locala e regionala, mas tanben panoccitana, que sos buts màgers son d'obrar per l'educacion populara (promocion de la lenga e de la cultura occitanas pel biais del teatre), de promòure lo Teatre occitan, e de formar de comedians d'expression occitana, lo tot dins lo encastre d'un professionalisme teatral assegurant una qualitat artistica màger.
Lo son nom que vien de la Revolucion deu 25 de mai de 1810 qui balhè l'independéncia de hèit au país : que deishava d'aubedir a las divèrsas autoritats coloniaus, mes, en cas que l'autoritat reiau e se las viressi entà tornar, en tot continuar d'arreconéisher l'autoritat teorica deu rei d'Espanha .
Per'mor d'aquò qu'ei un lòc de protestacion o d'expression d'ideas politicas ; durant la dictatura militara de la fin de las annadas 1970 e de la debuta de las annadas 1980, las Mairs de la plaça de Mayo qu'i mièn un combat vadut famós en defiant lo poder en bèth amassà's entà'u demandar çò qu'eran vaduts los lors hilhs desapareishuts.
Dus autes moments importants dens l'iconografia istorica de la plaça de Mayo que hon lo 17 d'octobre de 1947 (quan lo obrèrs partisans de generau Perón e banhèn los lors pès dens las honts de la plaça) e tanben los discors abambats d'Evita despuish lo balcon principau de l'Ostau Arroset (immortalizats per la nava television argentina e interpretats au cinema per l'actritz e cantaira americana Madona).
La capacitat serà portada a sètis e lo teulat que demandavan totei lei costumiers dei travèias marselhesa serà pausat, fasent dau Velodròm un deis estadis mai modèrnes d'Euròpa tota e classificat cinq estèlas dins l'indici UEFA, çò que li permetrà d'aculir de finalas de copas europencas.
Segon Dauzat e Rostaing, lo nom vendriá de puèg, del latin podium, e del mot derivat del latin sericarius, « que fa de sarga » ; mas pels Féniés, seriá un nom de persona, *Suricarius ; segon Hamlin, seriá l'ancian occitan soriguer « moisset ros » utilizat coma escais-nom d'òme.
Es pas identificat precisament, mas es conegut per l'estil particularament original de sas òbras que s'encontran mai que mai dins de glèisas o d'edificis religioses en Lengadòc, Catalonha, Navarra e Toscana, es a dire practicament al long dels dos camins principals de peregrinatge de l'epòca, Roma e Sant Jaume de Compostèla.
Foguèt lo primièr califa e sògre de Maomet, Abou Bakr As-Siddiq, que, pauc après la mòrt del profèta de l'islam , a la demanda d'Omar ibn al-Khattâb quand grand nombre de companhs avent memorizat l'Alcoran per còr foguèron tuats a la batalha d'Al-Yamama, plaça l'escriba del profèta Zayd ibn Thabit al cap d'un comitat avent per mission d'acampar totes los passatges recitats de son vivent pels salvar dins un escrit pausat entre las mans de sa filha Aïcha, veusa de Maomet.
Es lo tresen califa e gendre de Mahomet, Othman ibn Affan , a la seguida de divergéncias de recitacions aparegudas entre iraquians e sirians, que demanda a Hafsa de li prestat lo manuscrit que possedissiá per fixar un tèxte unic e oficial partent d'aquela edicion e mandar de còpias religadas cap a las diferentas províncias musulmanas.
Malgrat aqueles esfòrts per empachar tot esquisme, los kharidjitas, per puritanisme, rebutèron per exemple coma essent apocrif la sorata 12 de l'Alcoran , qu'evocariá en tèrmes escabroses la femna del Potifar d'Egipte s'encapriciant del bèl Josèp e aquò, malgrat lo raconta biblic convergent sus aquel afar.
La lei islamic enebís lo musulmans de prene d'alcoòl, de beure o de manjar de sang e los produits derivats, e de manjar la vianda d'animals carnivòrs o omnivòrs coma lo pòrc e lo produits derivats (coma la composicion dels sabons que conten de grassa animala a basa de pòrc, amb la mencion Lardate de sodium; la gelatina de pòrc intrant dins los Bonbons, de las cocas, dels Iaorts, amb la mencion E441), lo monard, lo can o lo gat .
Per el, l'Alcoran es un libre sant qu'a pas subit d'alteracion après sa revelacion, car Dieu prometèt qu'aquel libre durariá fins a la fin dels temps: lo tèxte coma sa significacion son preservats sus Tèrra, es a dire qu'existisson e son tenguts per la majoritat segon un hadith de Maomet, mas aquò empacha pas l'existéncia d'interpretacions marridas per aqueles que son pas "versats dins la sciéncia".
Los musulmans creson que los àngels son fachs de lutz, endacòm mai son descrich dins aquel verset per exemple: "Losanja a Allà, Creator dels cèls e de la tèrra, que faguèt dels Àngels dels messatgièrs dotats de dos, tres, o quatre alas. Apond a la creacion çò que Vòl, car Allà es Omnipotent." .
Las nòrmas juridicas que foguèron exprèssament dins l'Alcoran son nomenadas hudud e tractan especificament cinc infraccions penalas que son; lo delit de panatòri , le terrorisme , l'apostasia , l'adultèra e la difamacion, l'omicidi essent classificat al dessús de las cinc infractions e just al dejós de l'associacionisme.
Solas doas variantas de lecturas de l'Alcoran son vertadièrament conegudas de gaireben totes lo musulmans e faguèron l'objècte d’un vertadièra difusion dins lo mond arab : la lectura occidentala o lectura de Medina es coneguda jol nom de « lectura de Warch »; e la lectura orientala o lectura de Kufa es coneguda, ela, jol nom de « lectura d'Hafs », cada nom essent tirat del nom d'especialista d'aquela sciéncia.
De musulmans pensan en efèit que l'Alcoran existís pas que dins sa version originala en lenga araba e que las traduccions essent d’origina umana son imperfièitas e falhiblas e tanben en rason de caracteristicas polisemicas sonque intradusiblas de l’arab, e fin finala que lo messatge seriá estat revelat exprès dins aquela lenga.
L'Alcoran cita d'atributs coma al-'ahad (Aquel Que las perfeccions son sens rapòrt amb las caracteristicas de las creaturas) o ar-rabb , Al-Malik (Aquel a Qui aquel mond aparten en realitat e en totalitat e Aquel Que la dominacion es absoluda e exempte de tota imperfeccion) que son pas citats dins lo hadith precedent.
Lislam es una religion abraamica s'apiejant sul dògma del monoteïsme absolut e prenent sa font dins l'Alcoran, considerat coma lo recuèlh de la paraula de Dieu , Allà) revelada a Maomet, proclamat per aqueles qu'aderisson a l'islam coma essent lo darrièr profèta de Dieu, al sègle VII en Arabia.
Pasmens, lo començament del ramadan jamai foguèt fixat d'autra biais que per l'observacion del primièr creissent de luna dins lo cèl, a l'epòca de Maomet, de sos companhs, e de musulmans sunnitas dels primièrs sègles seguent la Sunna, e pas cap d'informacion fisabla permet d'establir d'autre metòde.
Maomet moriguèt sens designar de successor e sens daissar un sistèma per ne causir un, mas mai d'un acte faguèron que l'unanimitat dels musulmans de l'epòca concluguèron que preferissián Abu Bakr (de son vivent quitament alara qu'èra malaut, li demandèt, e a degun d'autre, de dirigir la pregària).
Diferéncia màger d'amb lo chiisme, limam es pas un prèire mas un membre de la comunautat musulmana que mena la pregària: es « aquel que se met devant per guidar la pregària » e es pas obligatòriament un teologian: en arab, l'imam vòl dire « modèl », « exemple » o « guida », e dins lo sunisme, sufís que l'imam siá musulman, savi, coneissent los pilars de l'islam e aja aprés una granda partida de l'Alcoran per còr per èsse al servici d'una congregacion religiosa.
« Allà! Pas cap de divinitat levat El, lo Vivent, Aquel que demòra d'esperel "al-Qayyum". Ni somnoléncia ni sòm Lo pren pas. A el aparten tot çò qu'es dins los cèls e sus la tèrra. Que pòt intercedir près d'El sens Sa permission? Coneis lor passat e lor futur. E, de La Seuna sciéncia, N'embraçan sonque çò que Vòl. Son Tròn "Kursiy" vessa los cèls e la tèrra, que la garda Li còsta pas cap pena. E Es lo Fòrça Naut, lo Fòrça Grand. »
Mai, cal notar qu'aquela question del destin es tan controversiada al sen de la comunautat musulmana e fòra, que menèt l'imam Abo Hanifa a avisar contra la deca de la mescresença volant abordar aquel mistèri: « Sabètz pas qu'aquel qu'examina lo liure-arbitre es coma aquel qu'examina los rais del solelh, mai l'obsèrva de près, mai ven perplèxe ».
L'industrializacion dau Martegue, trach caracteristic de la vila actuala, comencèt dins lo corrent deis ans 1920 amb leis installacions de l'usina d'oleaginós Verminck , d'un depaus de la Societat Generala deis Òlis e Petròlis a l'Averat , la fondacion d'una rafinariá de petròli, totjorn per la SGHP, a l'Averat e d'una autra a La Meda per la Companhiá Francesa de Rafinatge .
Per exemple, Ètna sembla d'èstre un estratovolcan bastit sus un volcan bloquier, lo sistèma d'Hekla es un estratovolcan decopat per un ret de fissuras volcanicas, leis erupcions dei volcans bloquiers hawaiians entraïnan sovent la formacion de fissuras e un dòma ocupa regularament lo cratèr d'un estratovolcan.
Richard o Ricard Ièr d'Anglatèrra, tanben conegut coma Ricard Còr de Leon (Richard Còr de Leon, Lo Rei Richart d'Anglaterra en occitan ancian) èra nascut lo 5 de març de 1133 a Lo Mans e foguèt tuat dabans lo chastèu de Chasluç, lo 6 d'abriu de 1199.
A dissenhat tà pèces de ròba e tota sòrta de complements: camises, bloses, pelhes, pledengues, lunetes, tapissi, creions, pintapòts, linçòs, orsi de peluisha, revelhs, pientes, tovalhòles, morralets, lampes, emboishi, tapaboques, agudacreions, gomes d'escafar, eca.
Gràcias au succès de la campanha de Léger e au sostèn entosiasta d'aquelei qu'èran convencuts per l'aspèct miraculós de son aventura, Joana capitèt de constrénher lo Conseu Reiau d'acceptar l'organizacion d'una expedicion vèrs Rems per sacrar oficialament lo rèi Carles VII.
A la debuta, lo Zòo que ho estreat dens la parc 3 de Febrero ; aqueth parc, que ho creat peu president Domingo Sarmiento ; lo son nom que vòu díser "3 de heurèr" en occitan, la data de la batalha de Caseros qui marquè la caduda deu governador Juan Manuel de Rosas ; qu'ei justament suber la tèrra de Rosas e un còp destrusit lo son ostau, que's trobava aqueth parc inaugurat l'11 de noveme de 1875 dab ua seccion zoologica.
Las plantas utilas recensan totas las espècias de plantas utilizadas per l'òme per d'usatges multiples : se noirir, se caufar, se vestir, s'abrigar e se lotjar, se moblar, se sonhar e se protegir de las malautiáss e dels insèctes, embelir son quadre de vida, luchar contra l'erosion e favorizar l'assecament de las sanhas, se maquilhar e se perfumar, adorar sos dieus, s'embriagar e se drogar, o quitament per tuar sos semblables.
lapins dels camps (escais donat per la polícia 1851 aprèp le còp d'Estat del 2 de desembre quand Loís Napoleon Bonaparte decrèta la dissolucion de l'Assemblada Constituenta. Dins lo país, s’assaja un còp de fòrça. Mas fa fogassa. Los gendarmes perseguísson los participants, mas capíton pas a sarrar un sol abitant de Codonhan, d'ont l'expression : "córron coma de lapins de camp ».)
L'epitèt Garia, a l'origina un escarni, que ho après revindicat com bèstia totemica au punt que's pòt véder suportaires deguisats en garia a l'escadença de quauqua partida (deu medish biais, los suportaires deu rivau Boca que revindican sovent l'epitat insultant de bosteros - literaument "merdós' - com ua marca de popularitat deu club). L'estadi de River qu'ei atau afectuosament aperat lo "Poralhèr" .
L'annada seguenta, 1908, que pujè fin fianala en purmèra division en se bèth qualificar dab ua victòria contra lo Racing Club ; la partida que ho annullada per'mor lo public gaujós qu'avèva invadit lo terrenh de jòc après lo segond gòl ; la partida qu'èra hèra important puish que l'enjòc e l'interèst qu'èran exactament los medish entà Racing ; que ho tornada jogar dab un 7-0 per River qui'u mandè definitivament e dinc au dia de uei en purmèra division ; aquesta data marcanta que ho lo 27 de deceme de 1908.
Sarandí que ho testimòni d'ua anecdòta famosa deu club : que calèva en ehèit poder justificar auprès de l'Argentine Football Associatio d'ua installacion dotada de dochas ; quan aquesta e mandè N Williams entà inspectar l'estadi, que podó en ehèit constatar que l'aiga arrajava quan aubriva lo robinet ; mes en vertat qu'èra per'mor au senhau conviengut, un membre de River esconut be's vueitava un herrat d'aiga !
Segon las versions, ua nueit de carnaval, un grop de mainatges qu'aurè panadas benda arroias de seda qui penevan d'un bròs ; l'auta version qu'ei qu'un bròs de carnavau ocupat per mantuns membres de River que's seré aperat "Los abitants de l'in.hern" e que seré estat ondrat de bendas arroia, après emplegadas entà ondrar las camisas deu jogadors.
Suu plan administratiu, lo club qu'obtiengó l'estatut de "personalitat juridica" e, 1922 e, en 1923, l'estadi que's mudè ua abans darrèra vegada e bèth abandonar definitivament La Boca entà bastir un estadi a la crotzada de las aviengudas Tagle e Alvear au nòrt Buenos Aires qui ho inaugurat per ua partida dab lo club uruguaian Peñarol.
Coma Rimush, lo començament de son rèine foguèt marcat per una revòuta generalizada de Bassa Mesopotamia, dirigida per Amar-girid d'Uruk ambé lo sostèn d'Ur, Lagash, Adab o encar Shuruppak, e de Kish amb una coalicion d'Iphur-Kish ajudat per Sippar, Eresh e Kazallu .
Isin acumulèt adonc lei revèrs : pèrda d'Ibrat en -1844, desfacha d'una coalicion unissent Uruk, Kazallu, Isin e l’Elam còntra Larsa en -1837, segonda pèrda de Nippur en -1828 e novèla revirada d'una coalicion ambé Uruk, Babilònia, Sutum e Rapiqum en -1809.
Certanei rèis establiguèron donc lor dominacion sus la region, especialament en Bassa Mesopotamia : Eannatum de Lagash que bateguèt divèrsei rèis de la region e mai aquelei de Mari e d'Elam vèrs 2450 avC, Enshakushana d'Uruk que prenguèt Kish e capturèt son rèi Enbi-Ishtar vèrs 2430 avC e enfin Lugal-zagesi d'Umma que venguèt lo mèstre de tota la Bassa Mesopotamia en 2450 avC.
Son darrièr libre, Vautres que m'avètz tuada, foguèt prefaciat per l'escrivan Micheu Chapduelh qu'i ensagèt d'explicar la realitat de la lenga emplegada e la lemosinitat dels escriches de l'autor aprèp de criticas, emesas per Sèrgi Viaule, a prepaus de la lenga de Ganhaire.
René Bazin, En lo sieu roman Gingolph l'abandonat, a descrich lo païsatge "pittoresque" de Équihen-Plaja #que s'es enorgueilli d'èsser lo sojorn de predileccion pels artistas e los pintors : Caffier freqüentava Équihen al començament de la mas tanben Gil Franco, Chintreuil, Debrasse, Demizel, De Palézieux o encara Rik Poot #qu'an tanben trabalhat e demorat a Équihen-Plaja sens desbrembar Jean-Charles Cazin, pintora boulonnais.
René Bazin, dans son roman Gingolph l'abandonné, a décrit le paysage "pittoresque" d'Équihen-Plage qui s'est enorgueilli d'être le séjour de prédilection pour les artistes et les peintres : Caffier fréquentait Équihen au début du mais aussi Gil Franco, Chintreuil, Debrasse, Demizel, De Palézieux ou encore Rik Poot qui ont aussi travaillé et demeuré à Équihen-Plage sans oublier Jean-Charles Cazin, peintre boulonnais.
Dins las darrièras annadas de sa vida s'engatgèt fòrt e mòrt contra l'antisemitisme, e mai que mai dins l'Afar Dreyfus en publicar en genièr de 1898 son article "J'accuse" dins lo jornal L'Aurore, fach que li valguèt un procès en difamacion e l'obliguèt puèi a s'exiliar a Londres.
« Torteken, Torquenne En los chartes. Aquel nom sembla indicar un luòc consagrat a Thor o Teutates, dieu de la guèrra en las Gaulois, al temps ont lo culte druidrique florissait en aquela contrée. Lo chevalier Frémin de Torteken figura al tournoi de Anchin en 1096. A , aquel vilatge dépendit de la châtellerie de Lécluse. »
« Torteken, Torquenne dans les chartes. Ce nom semble indiquer un lieu consacré à Thor ou Teutates, dieu de la guerre chez les Gaulois, au temps où le culte druidrique florissait en cette contrée. Le chevalier Frémin de Torteken figure au tournoi d’Anchin en 1096. Au , ce village dépendit de la châtellerie de Lécluse. »
1785 : Dénombrement servit a Louis Cresle: .fief Del châtelet, sens distincion,.donjon E châtelet pleta d'aiga, ostals, bastissas, granjas, étables, maréchaussées, colombiers, solaras.fief De Montericourt e vulgairement del châtelet, en avent dos sens a la cauçada de Lécluse a Douay, canal trucat lo Buironneau, retent aiga auxdits fossés. .
Recuebre tres epòcas principalas, lo Paleolitic, lo Mesolitic e lo Neolitic, que veguèron lo desvolopament de l'umanitat, l'aparicion de l'òme modèrne e lo passatge progressiu d'una societat basada sus la caça e lo nomadisme a una economia productiva centrada sus d'abitats sedentaris e agricòla.
Veguèt una succession d'espècias d'australopitècs e d'umans capablas d'inventar e de desvolopar d'otís de pèira e de tecnicas totjorn mai sofisticats ò d'imaginar lei premierei formas d'art e de miticisme fins a l'aparicion de l'òme modèrne que s'impausèt au detriment de totei leis autrei espècias umanas.
D'un punt de vista artistic aquò que vòu díser qu'ei un periòde de grana originalitat (puish que lo faraon que mobilizè lo sons artesans a Akhetaton entà bastir ua navèra iconografia peu culte e la propaganda deu son diu, qui, en mei d'aquò, non se podèva pas representar com los dius tadicionaus puish que n'avèva pas cap còs).
D'efiech, l'escart orari de quatre oras entre l'Èst o l'Oèst deis Estats Units aviá menat a l'organizacion d'una granda conferéncia de coordenacion entre lei delegats de 69 entrepresas ferroviàrias estatsunidencas e canadencas en 1883 per adoptar una referéncia comuna que foguèt aquela de Greenwich.
Dins la Peninsula Iberica l'Edat del Bronze es marcada per l'existéncia de doas culturas que començan al Neolitic: la cultura de l'Argar, nomenada tanben cultura almerienca - Fasa III, successora de la cultura de Los Millares o cultura almerienca - Fasa II, d'origina orientala, benlèu siriana, amb de possiblas influéncias egipcianas.
En 67, au temps de la campanha de Vespasian en Galilèa, au cors de la presa de garnison judiva de la hortalessa de Yodfat o Jotapata , on centenas de soldats estón tuats e on la majoritat deus autes e's suicidèn, que's refugiè dens ua espeluga dab quaranta deus sons companhons.
Peus sons partisans, au contre, Rosas que dehenó los interès deu país contre los capitaus francés e anglés ; que tractè dab los indians de la pampa enlòc deus exterminar sistematicament, çò qui'u èra facilitat per la soa pregonda coneishença de l'araucan de la pampa , mentre qui los sons enemics unitaris, après la desh.
Juan Manuel de Rosas (vadut Juan Manuel José Domingo Ortiz de Rozas y López de Osornio a Buenos Aires, lo 30 de març de 1793; † Southampton, Anglatèrra, lo 14 de març de 1877, tanben conegut com lo brigadièr generau Juan Manuel de Rosas, lo Restaurador de las leis - castelhan Restaurador de las leyes - o simplament lo Restaurador) que ho un militar e un òmi politic argentin governador de Buenos Aires.
Coma d'autres dieus maia, Chaac èra sovent percebut coma s'èra sonque un dieu, mentre que d'autres còps se pensava qu'èran quatre dieus diferents en foncion dels quatre ponches cardinals: "Chac Xib Chaac", lo Chaac roge de l'èst; "Sac Xib Chaac", lo Chaac blanc del nòrd; "Ek Xib Chaac", lo Chaac negre de l'oèst, e "Kan Xib Chaac", lo Chaac jaune del sud.
Qu'ei ua interpretacion deus escrits de Plini : Aussau que seré lo país deus Oscidates Montani e lo ligam dab los hrairs Campestres qu'explicaré mei o mensh las tradicions d'amontanhatge; mès Plini lo Vielh non horneish pas la localizacion deus Oscidates e i avosse un rapòrt dab Aussau, dens quin seré : lo nom d'Aussau deriva deus Oscidates o de la part envèrsa ?
L'imatge deu quartièr qu'ei tanben hortament ligada e las representacion que'n he lo pintre Benito Quinquela Martín dens los sons tablèus e qu'ei tanben un deus quartièrs on vadó lo tango, a la debuta dançat enter òmis dens lo pòrt o dens los bordèls, çò que bremba la carrèra Caminito, batejada atau per'mor d'un famós tango deu medish nom compausat per Juan de Dios Filiberto.
Pindar, qu'èra fòrça religiós e prigondament devòt de las tradicions aristocraticas, impregna l'òbra siá de la concepcion religiosa e morala de la vida que li permetiá de venir l'egal dins sos vèrses de l'eròi que cantava, a mai quand s'agissiá d'un monarca poderós: la rason d'aqueste biais de far èra que, en metre en relèu e immortalizar la gèsta de l'eròi, lo poèta educava las generacions novèlas en perpetuar atal las valors ancianas.
Dins sos Epinicis celebrèt las competicions esportivas del sieu temps - valent a dire espròvas de luta, pugilat, corsas a pè e a caval - e cantèt las victòrias del jovent aristocratic doric -que ne fasiá partida- pendent los Jòcs Panellenics, que se debanavan a Olímpia , a Delfas , a Nemèa de Peloponès e a l'Istme de Corint.
Jos la politica , lo govèrn central de la Republica Populara de China es responsable pel territòri de la defensa e dels Afars Estrangièrs, ça que la Hong Kong manten son pròpri sistèma de lei, sa polícia, son sistèma monetari, son sistèma doanièr, sa politica d'immigracion, e sèrva sos delegats dins las organizacions e los eveniments internacionals.
A ras deu pòrt de l’Estacion d’Omnibus, Retiro que possedeish tanben ua gara deu camin de hèr situada de cara a la tor balhada a la debuta deu sègle XX per la comunautat britanica en commemoracion deu centenari de l'independéncia e coneguda com la Tor Monumentau (ancianament Tor deus Anglés avant la Guèrra de las Malvinas en 1982).
Lo jòc qu'èra cruel puish que lo guit qu'èra hicat viu dens ua borsa o dens un tistèth e que la quita vita deus cavaèrs qu'èra miaçada per la violéncia deu jòc o peus reglaments de comptes qui, en çò deus gauchos d'autes còps, be's reglavan au cotèth.