polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Filh d'una catolica francesa e d'un militar josieu tunisian, que seguiguèt en Alemanha en 1958 puèi a Masamet en 1964, Pierre Cohen obtenguèt, aprèp son bac en 1968, un doctorat en informatica a l'universitat Paul Sabatier, e venguèt engenhaire de recèrca en informatica a l'IRIT, fins a sa demission en 1997.
Francés Deseuse (François Dezeuze en francés, mai conegut coma L'Escotaire - Montpelhièr, 7 d'abril de 1871 - 1949) foguèt un escrivan clapassièr, autor dramatic e cronicaire dins lo famós jornal occitan montpelhierenc de la debuta del sègle XX: La Campana de Magalona.
L'IF-1 bloqueja lo luòc A per assegurar que lo fMet-ARNt se pòt sonque acoplar al luòc P e que cap autre aminoacil-ARNt pòt acoplarse al luòc A pendent l'iniciacion, del temps que l'IF-3 bloqueja lo luòc E e evita que las doas sosunitats s'assòcien.
Lo polipeptid creissent qu'es connectat a l'ARNt en lo luòc P se desacopla de l'ARNt e se forma un ligam peptidic entre lo darrièr dels aminoacids del polipeptid e l'aminoacid qu'es acoplat a l'ARNt dins lo luòc A. Aqueste procès, conegut coma formacion del ligam peptidic, es catalizat per un ribozim, la peptidil-transferasa, una activitat intrinseca a l'ARNr 23S de l'unitat ribosomica 50s.
Un cronicaire deu vilatge, l’Enric de Labòrda-Pèboèr, qui viscó au sègle XVIIau, que’ns conda los hèits petits o grans d’aquera tempòra destraubiada en Shalòssa, susquetot per la « Fronde » e la revòlta contre la gabèla, miada preu Bernat Daudijòs e los « Invisibles ».
La qualitat de sas aigas, subretot dins la partida nauta del bacin, favorís l'abitat del vison europèu , carnivòr semiaqüatic globalament menaçat, qu'es fòrça exigent amb la conservacion de las ribas dels rius, que i trapa sas principalas predas: crancs, peisses, anfibians, aucèls aquatics.
Que i a mei d'un sent d'aqueth nom, mès per rasons de proximitat, lo qui donè lo nom a la parròpia qu'ei probablament lo prumèr avesque de Tarba, au sègle IV o V , Justinus en latin e Bénédicte Boyrie-Fénié que precisa se morí avant 420 e qu'ei enterrat a Sent Justin .
Lo regent que redigí la version enviada per Mondòri que precisa : « Plaçada suber la rota d'Auloron a Maulion, qu'ei la prumèra que rencontran en Sola en quitant la vath deus Varetons - arrondiment d'Auloron - e la sola deu canton que i parlan biarnés ; mès, d'après los noms deus lòcs e deus ostaus mei ancians, sèm segurs dens un temps mei o mens en arrèr l'idiòma en usatge dens la comuna qu'èra lo basco. »
Las duas versions de la Carte des sept provinces basques montrant la délimitation actuelle de l'euscara en dialectes, sous-dialectes et variétés (Mapa de las sèt províncias bascas qui muisha la delimitacion actuala de l'euscarà en dialèctes, sos-dialèctes e varietats) dessenhadas en 1863 per lo prince Loís Lucian Bonaparte que plaçan Mondòri hòra de l'aira bascofòna.
Leis autras se trufan d'ela pr'amor d'estar un paure mai la masca Taven lei repotega en li disent que sabon pas veire ont es la valor d'un òme e en contant l'istòria d'un pastre que venguèt se confessar a un ermitan per aver accidentalament tuat un aucèu ; lo cresent nèci, l'ermitan li demandèt d'anar pausar son mantèu subre una verga onte i aviá ren qu'un rai de soleu ; o faguèt mai per miracle lo mantèu demorèt platant subre lo rai mostrant a l'ermita son engana e la santetat dau pastre.
Vincenç parla de son amor recipròc ambé mèstre Ambròsi e ambé lo sosten de Vinceneta, sa sòrre, lo convençon de ne'n parlar a mèstre Ramon ; o fa sensa dire que l'amorosa es Mirèlha e Ramon li conselha de pas far cas d'aquelei sentiments de jove ; Mirèlha, alara, confèssa son amor e sa maire e Ramon, furiós insultan Ambròsi que respònd que maugrat sa pauretat, es estat un brave marin qu'a luchat per França .
Com Miquèu Grosclaude ac demostrè, un sufixe en -enh pòt pas aver que duas originas : -*ennu, sufixe autoctòn , qui avè a l'origina un sens d'apertenéncia, puish qu'utilizén tardivament per formar noms de personas ; lo sufixe latin -ignum, suggerit per M.F. Berganton dens Le dérivé du nom individuel au Moyen-Age en Béarn et en Bigorre e utilizat peus noms de personas, puish a d'autes noms, dab ua valor diminutiva e ipocoristica, a bèths còps leugèrament depreciativa .
Segon Dauzat, Montanhac ven del nom latin d'òme Montanius, amb lo sufixe -acum; d'unes Montanhac venon benlèu d'un derivat de mons, *montaneus; segon Hamlin, Montanhac ven de l'escais-nom latin de bassa epòca, Montanus, amb lo sufixe -iacum.
Per justificar poi, que dona lo cas deu lòc Pouy le Haut, « Poi lo Haut » , a 1,5 km au nòrd-oèst deu borg, qui, segon Dompnier de Sauviac a la fin deu sègle XIX, a « ua situacion excepcionau suu punt culminant. de l'encontrada » ; que i an trobat vestigis d'epòca romana.
Se comprenem com cau, agyrizi que seré pus especificament Poi lo Haut o un lòc situat a costat, com adara lo borg; mès, se Poiartin ei un nom qui vien après, lo nom germanic d'òmi Hartin- qu'ei ua solucion mei logica qu'un cognomen d'epòca romana; o alavetz que caleré imaginar ua concurréncia enter lo nom basco e lo nom romanic.
Per divèrsei rasons (sasida de metaus preciós, dificultats logisticas dau transpòrt dei pèças.), l'aristocracia e la borgesiá de mai d'un país comencèron de fisar sei resèrvas d'aur, d'argent e d'objèctes preciós a d'orfèbres qu'èran alora considerats coma un refugi segur.
Dins aqueu contèxte malaisat, s'impausèron leis idèas eissidas de l'òbra majora de l'economista britanic John Maynard Keynes , Teoria generala de l'emplec de l'interès e de la moneda , que se prononciava en favor de politicas intervencionistas menats per lei govèrns per assegurar lo plen emplech.
Et, per so que desiram d'estar esclarcit quigne es sur so vostre volontat, nous habem voulut far encoeres la presente per toutes autres, per vous diser que vous no falhiatz, incontinent que l'auratz recebuda, de nous advertir de vostre deliberacion, afin que, segond acquere, nous siam certioratz deu desir e affection que portatz a nostre obedience, et que nous procediam per ung autre moien a so que nostre intention sie accomplide; et no vous la habem feyte a autre fin, pregaram lo Creator, cars et bien amatz, vous haber en sa goarde.
Lo 1920 foguèt escuelhut membre de l'Académie royale de langue et de littérature françaises de Belgique e al meteis an escriu "Monna Vanna," òbra teatrala qu'interpretarà Georgette Leblanc, actritz a quala coneguèt l'an 1895 e que serà la siá companha fins al 1919, an que contracta matrimòni amb la jove Renée Dahon.
Lo 3 de frimari de l’an 11 , un lop enòrme qu’a atacat e malament blaçat 3 aulhèrs ; dens la neit deu 3 au 4 de frimari, en çò deu Calhabe, quate domestics qu’an ut ahar dab lo medish lop enrabiat : dus que son estats nhacats a mòrt, e los dus auts blaçats.
Armanhac que vieneré d'un nom germanic d'òme Herimannus, dab lo sufixe -iacu- , qui es interpretat per Ernèst Negre com lo nom d'ua residéncia senhorala a l'origina [que s'ageish d'un sufixe celtic, de sens locatiu, ajustat a un nom de proprietari rurau per designar sas terras e l'epòca finala de son usatge qu'ei mau coneishuda; la fòrma en -iacu- meilèu qu'en -acu- s'explica per un manlèu aus gentilicis en -ius . L'espandiment d'aqueth sufixe a un vaste territòri qu'ei de segur un usatge lingüistic tardiu].
L'annada 2007 se publiquèt la traduccion a l'anglés de «La Maladeta» , «Guisla» e «Los dos campanars» , textes recolhits en Selected Poems of Jacint Verdaguer: A Bilingual Edition, edicion e traduccion fach per Ronald Puppo, amb una introduccion de Ramon Pinyol i Torrents, University of Chicago Press.
L'implicacion de Nadine Gordimer dins los problèmas etnics e economics d'Africa del Sud se vegèron ligats en part a l'istòria personala de la familha, a la vida de son paire qu'aviá fugit la repression de la Russia tsarista, encara qu'aqueste manifestèt pas jamai de simpatia per las marridas condicions de vida de las populacions autoctònas, e subretot a l'activisme de sa maire que luchava contra la pauretat e la discriminacion e creèt per exemple una grèpia pels mainatges negres.
D'efièit, es sul futur emplaçament de la catedrala de Nòstra Dòna de Rems que Clovís foguèt batejat per Sant Remèdi e que foguèron sagrats un grand nombre de reis carolingians puèi capecians pendent mai de detz sègles de Loís lo Piós en 816 fins a Carles X en 1825.
Quauques exemples de localitats en lorenc roman dau sègle XIX : S'li en Sauneu , Aumanv'lé , Auvlé , Circo , Ronco , Ansrevelle , Fieuvelle , Lech'ire , Méch'ly , Ma-lai-tô , Mékieuf , Bieu , Monteu , Augondange/Agondanche , Souagsonche , Chaméni , Lovni , Coïni , Ponteu , Pinaud , Giromouè , Rambièlè , Nanceye , L'nainville , Toue , Sallebo , Ouëpy , Virtang .
Cada an, de cap a seteme, quan tot e sembla acabà's e quan totòm s'enva, au Barralh, ua proprietat on viu lo narrator , la soa mair, ua vielha cosia e Annà, la goja, lo doctor Hazà, un cosin de la familha, que pòrta au Barralh un gojat misteriós e qui non parla pas sonque francés, entà qu'i sia ostalat.
Per aquesta rason, ua de las moleculas hilhas qu'ei formada de contunh (en bèth hornir nucleotids dens lo sens 5'- 3' suber la cadena orientada dens aqueth sens) e l'aute formada per tròç e a partir d'amòrças d'ARN qui serveishen a iniciar l'accion de l'enzim ADN polimerasa.
Coma èra pas l'eiretier en linha masculina dirècta dei califas fatimidas, aquò foguèt pas acceptat per una partida de la populacion e dau clergat entraïnant un esquisma novèu entre Hafizzi, que l'acceptavan coma califa, e Tayyibi que consideravan Abu al-Qasim al-Tayyib coma califa ocultat.
Sus un plan ideologic, qu'ei estat un iportant membre deu Partit Comunista Argentin durant la purmèra meitat deu sègle XX abans de s'esluenhar per'mor de l'estalinisme ; antiperonista, qu'ei estat ua tempsada pròche de las juntas militaras qui hen càder lo generau Perón, abans de se'n desseparar per'mor deu lor emplec de la tortura.
Joan Coromines que pensa los noms en dur-, dor- representan lo celtic durum, « hortalessa » (« mercat, vila clausa, mès que mès en plana e pas hortalessa » segon Xavier Delamarre ) e que Durfòrt / Durhòrt es ua traduccion de Duronertos, medish sens ; lo medish argument que per Turward que's pòt utilizar.
Bénédicte Boyrie-Fénié qu'ajusta ua comunautat de de Benedictins s'implantè au sègle VI a Sent Joan de la Castelle , mès lo nom qu'ei medievau e que vien de la bastida vienuda deu pariatge enter Edoard III d'Anglatèrra e l'abat de la Castelle, dens l'intencion de har créder a son caractèr defensiu.
Eth mormonisme hemna es madeishi atributs as membres dera deïtat qu'era rèsta des denominacions crestianes dan ara trinitat: omnipotència, omnisciència, benevolència, eternitat, immutabilitat, immortalitat, immanència er eth univèrs, mès non an transcendéncia sus er univèrs: Diu ei er organizador dera matèria, mès tota era matèria a tostemp existit e tostemp existirà.
Era Glèisa de Jesucrist des Sants des Darrèri Dies (var. Glèisa de Jèsus Crist dels/dei/daus Sants dels/dei/daus darrièrs jorns o Glèisa de Jèsus Crist deus Sants deus Darrèrs dias) o Glèisa Mormona, ei era organizacion mès grana deth movement deth mormonisme, ua denominacion restauracionista deth cristianisme.
Smith relata qu'après aver legit a Santiago 1:5-6; "E se qualqu'un de vosautres a fauta de sabença, demandatz-la a Dieu, lo que dona a totes abundantment e sens retrach, e li serà donada. Mas demande amb fe, en dobtant pas brica; perque lo que dobte es semblable a l'onda de la mar, qu'es rosigada pel vent e tirada per una banda a una autra"; e d'aver-lo meditat en lo sieu còr, aucèt una oracion a Dieu, que reporta aver agut una vision celestial de Dieu Pari après el e Jesucrist, que ne diguèt:
S'afirma en lo libre, qu'un profèta cridat Mormó faguèt un compendi cap a l'an 385 dC fòrça registres dels descendents d'un grop d'immigrants provenentes dempuèi l'ancian reialme d'Israèl, qual arribèron navigaire a America aperaquí 600 ans abans de Crist, e qu'aurián donat origina en partida als poblants amerindis trobats ailà pels colonizadors Europèus.
Malgrat los avertiments, encoratjat per la dintrada en foncion en 1623 del novèl Papa Urban VIII, son amic personal e un esperit pus progressista e interessat per las sciéncias que lo sieu predecessor (que fin finala aviá pas res de veire dirèctament amb la senténcia del tribunal), publiquèt aqueste meteis an Il Saggiatore , dedicat al novèl Papa, per combatre la fisica aristotelica e establir las matematicas coma fondament de las sciéncias exactas.
Aqueste libre èra tanben una responsa a una polemica que manteniá amb lo jesuista Orazio Grassi, defensor del modèl cosmologic de Tycho Brahe: segon el la Tèrra èra fixa al centre de l'Univèrs, mas las planetas e autres astres viravan a l'entorn del Solelh, e aqueste virava a l'entorn de la Tèrra.
Aguèt aital l'escasença de defendre las siás idèas davant lo Tribunal del Sant Ofici dirigit per Roberto Bellarmino, que decidiguèt que i aviá pas de pròvas sufisentas per conclure que la Tèrra virava e que per aquò avertiguèt Galileu; li demandèt d'abandonar la defensa de la teoria eliocentrica exceptat coma aisina matematica per descriure lo movement dels còrses celestials.
Es dins aqueste contèxte que Galilèu escriguèt Dialogo di Galileo Galilei sopra i due Massimi Sistemi del Mondo Tolemaico e Copernicano, de còps abreujat en Dialogo sopra i due massimi sistemi del mondo acabat en 1630 e publicat en 1632, ont defendiá tornarmai lo sistèma eliocentric e utilizava coma pròva la sieuna teoria incorrècta de las marèas.
Urban VIII, qu'anèt fins a afirmar que la Glèisa aviá pas condemnat e condemnariá pas la doctrina de Copernic coma eretica, mas solament coma temerària, e qu'èra estat testimòni de la defensa dins lo procès de 1616, acordèt en 1624 a Galilèu sièis audiéncias ont li ofriguèt distincions, argent e recomandacions.
Pertocant La Máquina, Peucelle a confessat en 1969 : "Aquel nom es una invencion de Doña Rosa, la maire de Pedernera. Intelligent e observator, foguèt tanben l'un dels primièrs estratègs del fotbòl local. Otra la saviesa empirica qu'espandissiá suls terrens, sos concèptes èran documentats dins de rapòrts e dels libres. L'un d'aquestes, "Futbol todotiempo e historia de la Máquina" , repren sa pensada.
Com River Plate e'u crompè $ en 1931 abans de pagar entà har l'aquesida de Bernabé Ferreyra en 1932 que ho susnomat lo Milionari - el Millonario en castelhan - (e los sons suportaires : los milionaris - los millonarios en castelhan, abreujat los millos), chafre que conserva au dia de uei.
L’occitan laissèt de traças importantas dins los documents en latin tre lo sègle IX e los primièrs documents escriches tot en occitan apareguèron a la fin del sègle X. Entre los sègles X e XV, l’occitan foguèt la lenga dominanta dins la cultura, l'administracion e las sciéncias e sol lo latin li faguèt un pauc concurréncia.
Una confrontacion comença alara entre l'Assemblada Legislativa e lo rei que refusa d'èsser embarrat dins un simple ròtle constitucional d'espectator e utiliza atal son drech de vèto mantun còp (notadament contra lo decret del 26 de mai de 1792 que decidiá la deportacion dels eclesiastics « refractaris » a la constitucion civila del clergat, o contra la levada de 20 000 federats a París, entraïnant alara un soslèvament novèl a París lo dels Sans-culottes qu'envasisson las Teulariás per forçar lo rei a levar son vèto).
Finalament, en seguida del manifèst mandat pel duc de Brunswick a París lo de 1792 al nom de l'emperaire d'Àustria e del rei de Prússia e apelant, jos pena de represalhas grèvas, los revolucionaris a se ne prene pas a la familha reiala, l'Assemblada Legislativa vòta la destitucion del rei e la fin de la monarquia lo 10 d'agost de 1792.
Après la casuda de la monarquia lo 10 d'agost de 1792, una assemblada novèla elegida al sufragi universal (en fach restrench, sols los òmes de mai de 21 ans, que demòran en França dempuèi mai d'un an e que vivon de lors revenguts podián votar) es instaurada, e pren lo nom de Convencion Nacionala, o pus simplament Convencion, a l'instar dels independentistas americans qualques ans de per abans.
La primièra, votada e promulgada lo a l'iniciativa dels Montanhòls, es dicha Constitucion de l'an I e consacra un regim d'assemblada ont totes los poders son acampats entre las mans d'un Parlament monocameral elegit al sufragi universal dirècte cada an que a sol l'iniciativa de las leis e las vòta, acompanhada en aquò pel pòble que pòt exprimir sa votz per referendum.
Pasmens, dins un contèxte de guèrra amb las poténcias monarquicas d'Euròpa e amb l'installacion de la Terror, la Convencion Nacionala decidís lo que l'aplicacion d'aquesta Constitucion seriá suspenduda fins que la patz siá restablida, çò qu'arribèt pas abans la casuda dels Montanhòls e de Robespierre.
Es alara lo segond còp que los liberals contraròtlan la Cambra, e lo primièr còp vertadièrament que se deu de jogar un ròtle major perque opausada a las posicions politicas quitament del rei que deu d'ara enlà compausar amb aquela majoritat e lo govèrn que ne ressortís menat pel liberal Jean-Baptiste Sylvère Gay, vescomte de Martignac.
Lo rei dissòlv la Cambra, mas los liberals i obtenon una majoritat encara mai fòrta, aqueste que provòca lo rei per establir los quatre Ordenanças de Saint-Cloud del 25 de julhet de 1830 que constituís un vertadièr còp de fòrça monarquista: supression de la libertat de la premse, dissolucion tornarmai de la Cambra, reduccion del còrs electoral sonque a las personas tocadas per la contribucion fonzièra e organizacion de novèlas eleccions per setembre.
Los deputats son d'en primièr passius, mas davant l'agitacion iniciada pels mitans populars e Republicans que lançan alara la Revolucion dicha de las « Tres Gloriosas » , Aquela es lèu recuperada pels membres de la Cambra que, e mai liberals e opausats al rei, vòlon restablir l'òrdre public e vòlan pas tornar a una Republica.
L'executiu es segondat siquenon pel Conselh d'Estat (installat d'en primièr al palais de Luxemborg amb lo Senat conservador puèi al palais de las Tuileries amb lo Primièr cònsol), assemblada juridica purament tecnica nomenada pel primièr cònsol a partir de la lista nacionala de candidats causits al sufragi universal masculin pel pòble.
Es inspirada del modèl anglés en aparéncia : lo poder legislatiu es alara repartit entre doas cambras, una Cambra dels pars que sos membres son nòbles, nomenats pel rei a vida, de biais ereditari o pas, e una cambra bassa, la Cambra dels Deputats dels departaments, generalament apelada Cambra dels Deputats, que sos membres devon èsser elegits per cinc ans al sufragi censitari.
Coma la Lei Laîné del 5 de febrièr de 1817 que simplifica lo mòde d'escrutinh de la Cambra dels Deputats que es renovelada d'ara enlà per tèrç cada annada e los electors reünits dins un collègi unic acampat al capluòc del departament, pr'amor de limitar los representants locals de las tendéncias ultras e favorizar atal l'eleccion de liberals.
Responsable de la casuda de fòrça govèrns de III e IV Republicas, una sola mocion de censure foguèt votada jos la Cinquena Republica, lo 5 d'octobre de 1962, contra lo Govèrn de Jòrdi Pompidor per protestar contra lo projècte de revision de la Constitucion sus l'eleccion del president de la Republica al sufragi universal dirècte, mas, capitèt pas, la mocion de censure es una aisinal subretot utilizada per l'oposicion per marcar son desacòrdi amb la politica generala del govèrn o contra de mesuras importantas d'aqueste.
La darrièra mocion en data fogut depausada lo 3 d'abril de 2008 per los 228 deputats de l'oposicion d'esquèrra, contra lo govèrn de François Fillon per protestar contra los engatjaments pres pel president de la Republica Nicolas Sarkozy a la cima de l'OTAN a Bucarèst, o lo renforçament de la preséncia militara francesa en Afganistan e lo projècte de veire França tornar al comandament integrat de l'organizacion militara.
Una de las pus celèbras disposicions de l'Article 49, e tanben una de las pus controversiadas, coneguda jol nom de « 49-3 » o encara « engatjament de responsabilitat » autoriza lo govèrn a far passar un projècte de lei sens vòte, sens debat e sens depaus d'emendament portant dirèctament sus aqueste tèxt.
En 1995 jos l'impulsion de Philippe Seguin s'establiguèt la sesilha unica annadièra d'al mens 120 jorns de sesilha per an que s'establisson entre lo primièr jorn obrant d'octobre e lo darrièr jorn obrant de junh, cada assemblada decident alara d'esperla de las setmanas de sesilha e los jorns d'acamp entre lo dimars, lo dimècres e lo dijòus, e dels oraris.
reünions de plen drech : lo Parlament se reünís de plan drech aprèp una dissolucion (lo segond dejós seguent l'eleccion de la novèla Assemblada e per 15 jorns se jamai la sesilha ordinària es pas dubèrta alara), pendent l'aplicacion dels poders especials del cap de l'Estat previstes per l'Article 16 de la Constitucion o simplament per entendre un messatge oficial legit del president de la Republica.
Las primièras eleccions de la Cambra dels Deputats se debanan los 14 d'agost e lo 22 d'agost de 1815, e la Cambra comença de téner sesilha lo 7 d'octobre de 1815 al Palais Borbon (alara qu'aquel aviá estat tornat de drech a son constructor e primièr proprietari, lo prince de Condé, aquel, en fach, recuperèt per ne gausir personalament, pas que l'Hôtel de Lassay alara que loga lo palais a la Cambra dels Deputats « per un balh de tres ans », fina a que l'Estat aqueriguèt fin finala lo palais en 1827).
Dempuèi 1958, lo mandat de deputat es incompatible amb lo de tot autre elegit parlamentari , o amb d'unas foncions administrativas (lo Mediator de la Republica, los membres del Conselh Constitucional e d'unes nauts foncionaris coma los prefèctes, magistrats o encara oficièrs que son ineligibles dins lo departament ont son en pòst).
D'unas personalitats politicas, que los candidats a l'eleccion presidenciala de 2007 Ségolène Royal o Francés Vairon, apèlan a una limitacion mai estricta del cumul dels mandats en impausant en particular lo mandat unic (establissent atal l'incompatibilitat entre lo mandat de deputat e tota posicion executiva locala , e atal veire la desaparicion dels famoses « deputats-cònsols ».
L’efectiu dels grops es lo seguent al començament de la legislatura : 150 comunistas, 94 socialistas, 58 radicals, 19 UDSR e Acampament Democratic African, 83 MRP, 21 Republicans Socials , 14 RGR e del centre republican, 95 CNIP, 52 Union e Fraternitat Francesa , 7 non inscriches, 2 non proclamats, 32 sètis non provesits en Argeria.
Dempuèi lo vòte de las leis constitucionalas de 1875 balhant naissença a la Tresena Republica , lo nom d'Assemblada Nacionala es balha a l'acamp pontual de la Cambra dels Deputats e del Senat, acamp qu'aviá en particular la mission d’elegir lo president de la Republica cada 7 ans e de revisar las leis constitucionalas.
Mas lo cap del govèrn pòt demandar tanben lo vòte d'una question de fisança pr'amor de resòlvre la majoritat enrè ele e atal renforçar sa legitimitat en periòde de crisi de fisança: es çò qu'arribèt per exemple quand Jaume Chaban-Delmas, Primièr ministre de Jòrdi Pompidor, lo 23 de junh de 1972, per far taire un escandal ligat a la publicacion de la declaracion d'impòst del cap del govèrn per le Canard enchaîné lo 19 de genièr.
Mas a las eleccions de 1839, un nòu descopatge se fa veire a la Cambra en foncion de la politica del govèrn : una coalicion d'oposicion a Aqueste, formada pel partit del Movement (a l'encòp lo centre-esquèrra de Thiers e l'oposicion dinastica d'Odilon Barrot), los doctrinaires , lo Tèrç partit e dels Republicans, rempòrta la victòria amb 240 sètis sus 459 contra 199 als membres del partit de la Resisténcia e als moderats favorables al govèrn .
Mas aquesta coalicion opausada a Molé capita pas de se metre d'acòrdi per metre sus pè un govèrn, e lo rei tente torn a torn d'apelar tornarmai Soult per reformar l'ancian triumvirat de las annadas 1832-1834, puèi confie lo govèrn a Thiers e al centre-esquèrra en 1840 per finalament se virar en octobre 1840 cap als doctrinaires e Guizot que se son aligats als Conservators del comte Molé que refòrma atal l'unitat del partit de la Resisténcia.