polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Aceh a ansin lo drech d'aplicar la lèi islamica per lei musulmans e tenir lo sieu imne e lo sieu drapèu, lei doas províncias papós an tanben de drechs especiaus regardant son imne, son drapèu e la politica environamentala, Yogyakarta a pas de governador elegit car aquela posicion es ocupada per lo sultan de la vila e Jakarta a de drechs particulars en causa de son ròtle de capitala.
Lei pus importants foguèron aquelei d'Aceh situat a la poncha nòrd-oèst de Sumatra que venguèt la crosiera dau comèrci amb Índia, de Palemberg au sud-èst de Sumatra, de Brunei au nòrd l'illa de Bornèo, de Banjarmardin au sud de la meteissa illa, de Ternate e de Tidore dins lei Molucas, de Macassar au sud de Sulavesi de Demak lòng de la còsta meridionala de Java e de Banten a chivau sus lei regions sud de Sumatra e lei regions occidentalas de Java.
En mai de sa superiotat militara, Amsterdam esperava aprofichar lei feblessas de l'estat novèu (armada febla, ocupacion parciala dau territòri, divisions politicas entre durs e moderats ò entre musulmans e comunistas, retirament provisòri dei caps collaborators coma Sukarno. etc.) empurar lei divisions regionalas e se fisar dau sostèn internacionau còntra un estat eissit de l'ocupacion japonesa.
Pasmens, se pòu citar la Cort d'Estat qu'a un ròtle important per leis afaires civius, la Cort de Comèrci que s'ocupa dei cas de falhida, la Cort Administrativa que s'ocupa deis afaires liats a l'activitat dau govèrn e de l'administracion, la Cort Constitucionala qu'es importanta per jutjar la legalitat dei lèis e validar lo resultat deis eleccions e la Cort Religiosa que tracta certaneis afaires religiosas especificas.
Pasmens, lei besonhs umans èran fòrça importants e d'autrei pòbles participèron au poblament de l'Ucraïna russa: de crestians emigrats de l'Empèri Otoman , de judieus polonés, ostils au conservatisme dau clergat israelita polonés, que fondèron una comunautat importanta a Odessa, d'Alemands que venguèron la basa dau futur pòble deis Alemands de la Mar Negra, de bulgars, de gagaús. etc.
Aperavans, l'autonòmia intèrna dei Cosacs Zaporoges èra estada definitivament suprimida amb l'abdicacion fòrçada dau darrier hetman en 1764 — la carga èra subretot simbolica dempuei la mòrt de Mazeppa — e la destruccion de sa capitala, Sitch, en 1775.
Las eleccions presidencialas de 2008 marcan una fita istorica pels Estats Units, en essent las primièras qu'un afroamerican i participa coma candidat d'un dels partits majoritaris —Barack Obama, del Partit Democrata—, e los segon comicis amb una femna coma candidata per la vicepresidéncia d'un autre partit majoritari —Sarah Palin, del Partit Republican.
Provença-Aups-Còsta d'Azur o Provença-Alps-Còsta d'Azur o ben la region de Provença , es una region administrativa e una collectivitat territoriala de l'estat francés que se tròba tota en Occitània e que coïncidís aperaquí amb la region istorica de Provença (lo nom francés es Provence-Alpes-Côte-d'Azur: ne fan l'abreviacion PACA, qu'una part de la populacion e dau movement occitanista considèra coma una forma despersonalizanta, tecnocratica e non istorica, de desconselhar).
La geografia (dau grego ancian – geographia, compausat de « » et « » descriure, puei dau latin geographia, literalament revira per « dessenh de la Tèrra ») es una sciéncia qu'a per objècte la descripcion de la Tèrra e en particular l'estudi dei fenomèns fisics, biologics e umans que se produson sus lo glòbe terrèstre.
Longtemps coneguda coma la vila francesa « de l'arma, del cicle e del riban », foguèt tanben un important centre d'extracion de carbon, Sant Estève es a l'ora d'ara engatjada dins un vast programa de renovacion urbana visant a far la transicion entre la ciutat industriala eiretada del sègle XIX a la « capitala del design » del sègle XXIen.
Las femnas corrián probablament las plajas a la recèrca de pichons crustacèus e mollusques, facils a atrapar a mans nudas, mentre que los òmes caçavan los peisses amb d'espleches rudimentaris mas encara utilizats uèi: las canavèras, dels bastons d'ont penja un fil, un còp èra compausat de fibras vegetalas trenadas, apeladas linha de pesca.
La Pluja e Lo camin de tèrra, dus romans publicats amassa, edicions Per Noste, Ortès, 1976.- Lo gojat de noveme, La Pluja e Lo camin de tèrra que compausan un trilogia dens laquau Bernat Manciet defeneish en medish temps lo son este e la soa tèrra, lo pinhadar lanusquet.
Bernat Manciet (Sabres, Lanas, lo 27 de seteme de 1923 - Lo Mont, lo 2 de junh de 2005) qu'estó, dab Joan Bodon, Max Roqueta e Robèrt Lafont, un deus escrivans occitans màgers deu sègle XX e de segur lo màger escrivan gascon de la segonda meitat d'aqueth medish sègle.
Son d'eqüacions liant una foncion inconeguda e d'unei de sei derivadas successivas; entre lei questions importantas pertocant lei solucions, citem: l'existéncia, l'unicitat, lo comportament qualitatiu o quantitatiu au bòrd dau domeni de definicion (per exemple, se la variabla es lo temps, coma se compòrta a tèrme lòng una solucion).
A l'origina associat ai matematicas discrètas , es estat finalament provesit per Kolmogorov d'una axiomatica fòrça mai generala, fondada sus la teoria de la mesura; la probabilitat d'un eveniment es l'integrala d'una cèrta foncion liada a la natura dau modèl (per exemple, una densitat gaussiana se se mesura la talha d'una persona presa a l'azard dins una populacion omogenèa), sus un cèrt domeni (una dins aquest exemple, quand se cèrca la probabilitat que la talha siá compressa entre doas valors donadas).
Lo principi de la matematizacion es aquest: una sciéncia donada, o una sotatematica de la sciéncia selecciona cèrts paramètres supausats quantificables (lo temps, lo nombre de bactèris, la temperatura, lo pòrtafuelha d'un accionari) qu'entre elei s'es constatat de relacions (la populacion bacteriana creisse amb lo temps, la temperatura e la pression son liadas).
En ecologia per exemple, una foncion pòt modelizar lo rapòrt entre una espècia e una autra espècia predatritz; l'estudi matematic de la foncion quand lo temps tende vèrs l'infinit va anonciar se lo sistèma ecologic evoluirà vèrs un sistèma estable e equilibrat, o ben s'una deis espècias dispareisserà.
Pasmens, cèrts sociològs, coma P. Bourdieu, e mai cèrts economistas, refusan aqueu postulat de l'homo œconomicus, en remarcant que lei motivacions deis individús comprenon non solament lo don, mai dependon tanben d'autres engatges que l'interès financier n'es qu'una partida, o simpletament son pas racionalas.
Aquestei d'aicí tendon de lònga an una presentacion precisa dei problèmas e dei solucions, çò qu'impausa de comunicar en avent per tòca finala la possibilitat d'esclarzir totei lei detalhs dei construccions logicas e dei resultats (cèrts esclarziments exigisson un investiment important, de desenas d'ans de còps que i a).
Dins lo corrent dau desvolopament dei matematicas, se pòt notar de pontannadas e d'environas onte prevalon alternativament d'actituds generalas e de valors que se pòdon reduire en dos tipes de motivacions e d'apròchis: lei motivacions practicas que butan a descurbir de procediments eficaç (per exemple dins la resolucion de problèmas industriaus e tecnologics), e leis exigéncias de creacion d'un sistèma conceptuau amb sa tendéncia a la generalizacion e a l'abstraccion.
Dins lo corrent dei dos mila ans passats, lei matematicas an cercat, d'una part de fornir d'instruments utilizables per leis autrei sciéncias e d'autra part de resòuvre de problèmas nascuts en son dintre coma la qüadratura dau ceucle, lei nombres constructibles, la conjectura de Fermat, l'ipotèsi de Riemann, la conjectura de Poincaré, lei proposicions indecidiblas, lei problèmas NP-complèts.
Lei matematicas an una lònga tradicion dins totei lei pòbles; foguèron la premiera disciplina a se dotar de metòdes d'auta rigor e portada, e a obtenir ansin l'estatut de sciéncia; an progressivament alargat lei tèmas de sa recèrca e estendut lei domenis que pòdon ajudar en matèria de calcul e de modelizacion.
Pasmens, au sègle XIV, una crisi de succession e una lònga guèrra civila — que se transformèt en conflicte periferic de la Guèrra de Cent Ans — entre lei partisans de Pèire I e d'Enric de Trastamare entraïnèt un novèu periòde d'ostilitat còntra lei musulmans e tanben còntra lei josieus.
Aprofichant lei divisions politicas localas, lei desvastacions causadas per lei malautiás novèlas vengudas d'Euròpa e sa superiotat tecnologica , leis Espanhòus capitèron de conquistar leis estats astècs en 1521, l'Empèri Incà en 1533 e la màger part dei ciutats-estats maias entre 1520 e 1547.
A la fin dau sègle XIII, lo rèi aragonés capitèt tanben de venir rèi de Sicília segon un procès complèx que se debanèt entre 1282 e 1296 e que li permetèt tanben d'obtenir lo drech de conquistar Sardenha e Corsega (ges de temptativa importanta per ocupar l'illa que demorèt possession de Gènoa).
Son organizacion acomencèt tanben de s'estabilizar après la mòrt dau rèi de Navarra Sanç lo Grand amb la formacion de tres reiaumes dirigits per sei fius : lo Reiaume d'Aragon a l'èst, lo Reiaume de Navarra — que gardèt son independéncia mai demorèt un estat pichon — au nòrd e lo Reiaume de Castelha — aumentat per l'absorpcion dau Reiaume de Leon tre 1037 — au nòrd e a l'oèst.
Acomencèt un periòde de trèbols intèrnes (abdicacion d'Amadèu de Savòia après un rèine cort de 1870 a 1873, guèrra carlista, I Republica esquichada per lei militars, restauracion dau fiu d'Isabèu en 1874) que s'acabèt en 1876 amb l'adopcion d'una constitucion.
A l'epòca comunista, en Albania, la religion èra proïbida ; segon l'obratge de J. Baudérot , Religion e laïcitat dins l'Euròpa dels 12, 1994, pagina 259 : un quart de la populacion de l'Union Europèa seriá « non religiosa » e 5% dels Europèus serián d’atèus convençuts.
Segon nombroses scientifics, coma los americans Luis Alvarez e son paire Walter que son a l'origina de la teoria de l'extincion dels dinosaures provocada per una collision entre la Tèrra e un asteroïde gigant, aquel iridi a una origina extraterrèstra, portat per un asteroïde o una comèta qu'auriá trucat la Tèrra près de çò qu'es ara la peninsula de Yucatan, en Mexic.
De natura siderofila, es fòrça escàs, veire sovent gaireben absent de la superfícia terrèstra amb un clarke de l'òrdre de o dins la crosta terrèstra mas pas dels meteorits metallics, tipe meteorit de fèrre e la preséncia d'iridi al limit dels jaces geologics Cretacèu-Terciari es un element essencial apiejant la teoria d'un impacte meteoritic a l'origina de l'extincion del Cretacèu, e dels dinosaures.
A l'edat Mejana, tres edificis religiós son bastits a l'entorn de la vila : un site paleocrestian a l'oèst, on es adara la basilica de Sent Saurin, una glèisa au sud, probèt de la futura catedrala de Sent Andriu, lo tresau qu'es una comunautat benedictina au sud-èst, site de l'abadiala de Senta Crotz.
A l'Edat Mejana Bordèu tornèt trobar son esplendor, Alienòr d'Aquitània esposèt Enric II Plantagenèst que n'èra pas encara, lavetz, rei d'Anglatèrra, mès solament comte d'Anjau e dau Maine, çò que fèi que Bordèu n'estut pas jamèi anglesa.
Despuish junh de 2007, dab mei de 1 810 ectaras, que s'agí de la mei grana vila protegida au monde dab l'inscripcion deu Pòrt de la Lua sus la lista deu patrimòni mondiau de l'UNESCO, entà la soa unitat arquitecturau classica e neoclassica perdurant despuish la debuta deu representant «un ensemble de bens culturaus e naturaus d'un interès excepcionau entà l'eretatge comun de l'umanitat.»
Lo país consistís en una aira continentala estenduda situada al sud dels Balcans; la peninsula del Peloponès, separada del continent pel canal de l'istme de Corint; e un bon nombre d'illas, qu'incluson, entre autras, Creta, Ròdes, Eubea, Lesbos, Quios, Tassos, Samotràcia, Lemnos e las archipèlas del Dodecanès, las Cicladas e las Espòradas, totas aquestas a la mar Egèa, e Corfú, Lèucada, Cefalònia e Zacint dins la mar Ioniana.
Ansin, entre 1204 e 1214, Peloponés formèt lo còr dau Principat d'Acaia, Atenas e la Grècia Centrala formèron un Ducat d'Atenas e lo nòrd foguèt devesit entre un Reiaume de Tessalonica e un Empèri Latin qu'èra nominalament lo senhor de totei leis estats crosats fondats sus lo territòri bizantin.
Dins lo corrent dau sègle XIX, la politica de Grècia foguèt marcat per l'idèa de conquistar lei regions grègas demoradas sota lo contraròtle de l'Empèri Otoman , lo jòc d'influéncia de Russia e dau Reiaume Unit per s'assegurar de la preséncia d'un govèrn favorable e de l'equilibri precari entre l'autoritarisme dau poder e leis aspiracions liberalas d'una partida de la populacion.
En oposicion amb de personalitats coma Bartholomeus Anglicus , Leonardo da Vinci e Athanasius Kircher qu'èran en favor d'adaptacions de la teoria antica deis infiltracions d'aiga anant deis oceans ai fònts terrèstres, Palissy mostrèt que lo nivèu dei precipitacions èra sufisent per assegurar lo debit observat dins lei rius.
Dialèctes de tipe napolitan, comprenent lo campanés (es a dire lo napolitan de Nàpols e sas variantas seguent los parçans de Campània : beneventano de Benevento, salernitano de Salèrne), lo calabrés septentrional , e las doas varietats de lucan , parlat en Basilicata aital coma dins una part de la província calabresa de Cosenza.
La vila a 3 flors al concors de vilas e vilatges florits e es fòrça toristica mercé al viaducte de Milhau dobèrt despuèi 2004, mas mercé tanben a d'autras causas coma lo sauvatèrra de Milhau o lo Musèu de Milhau e sa situacion dins lo Pargue Natural Regional dels Grands Causses.
La segonda mitat del sègle XIX coïncidiguèt amb lo projècte d'agrasament de las muralhas qu'enrodavan la ciutat, çò que menèt a l'incorporacion a la dels vilatges de Gràcia, Sarrià, Horta, Sant Gervasi de Cassoles, Les Corts, Sants, Sant Andreu de Palomar e Sant Martí de Provençals ; aquò permetèt a la ciutat de realizar los projèctes de l'Eixample e de desvolopament de l'indústria, e d'arribar al sègle XX coma una de las vilas pus importantas d'Espanha.
L'union dels reialmes de Castelha e Aragon, oficializada amb lo maridatge entre Ferrand II d'Aragon e Isabèl Ièra de Castelha, provoquèt entre castelhans e catalans de tensions qu'arribèron a lor moment pus critic amb l'esclatament de la Guèrra dels Segaires entre 1640 e 1651 e mai tard amb la Guèrra de Succession de 1706 a 1714 que menèt a la capitulacion de la vila, l'abolicion de las institucions pròprias de Catalonha, la destruccion d'una bona part del quartièr de la Ribera e fin finala a la construccion de la ciutadèla.
Al sens estricte doncas, sembla que la ciutat de Barcelona foguèt fondada pels romans a la fin del sègle I abC, sul meteis plaçament iberic anterior ont ja s'èran installats dempuèi l'an 218 abC e lo tresmudèron en una fortificacion militara sonada lulia Augusta Paterna Faventia Barcino qu'èra situada sul Mons Taber, una pichona elevacion ont uèi se tròba lo quartièr de la catedrala e la plaça Sant Jaume.
Es limitada al nòrd pel riu de Besòs e los municipis de Santa Coloma de Gramenet e Sant Adrià de Besòs; al sud per l'Hospitalet de Llobregat e Esplugues de Llobregat; a l'èst per la mar; a l'oèst per Montcada i Reixac e Sant Cugat del Vallès.
Diferentei legendas, de còps contradictòrias, existisson donc sus son origina : simbòls vists per lei caps otomans après lei batalhas de Manzikert ò de Mohács, simbòls vists durant un pantais anonciant la conquista de Constantinòple, simbòls sacrats deis premierei tribús turcas ò simbòls bizantins adoptats après la destruccion de l'Empèri Bizantin.
Pasmens, dempuei 1991, lo liame entre Ankara e Washington es vengut pus feble en causa de desacòrdis sus la question curda ò, de fresc, de la desgradacion dei relacions entre Israèl e Turquia après un periòde lòng de cooperacion (reconoissença d'Israèl per Ankara tre 1949, acòrds de cooperacion militara, cambis economics.).
L'Empèri Aquemenida que succediguèt a l'Empèri Assirian coma poissança principala de la region dins lo corrent dau sègle VI avC conquistèt la peninsula anatoliana, compres lei ciutats-estats grègas situadas lòng de la Mar Egèa que venguèron l'enjòc de conflictes recurrents còntra lei ciutats de la Grècia Antica.
Gràcias ai crenhenças britanicas en fàcia de la poissança russa, leis Otomans poguèron i sauvar una partida de sei possessions balcanicas mai deguèron reconóisser l'independéncia de Romania , de Serbia e de Montenegro, l'autonomia intèrna d'una Bulgaria de superfícia reducha e devesida entre dos principats e l'installacion d'una administracion estrangiera sus l'illa de Chipre e sus Bòsnia e Ercegovina .
A l'extrèm nòrd-oèst de la region de Ligúria se tròba un tròç d'Occitània: dins l'auta Val de Ròia, i a qualques localitats que parlan lo roiasc e que se declaran coma "comunas de lenga occitana", segon la lei italiana nº 482 de 1999 sus las minoritats lingüisticas.
Per Dauzat, Brana ven d'un nom gallés d'òme *Bratennus, deu gallés *bratu-, present dens Bratuspantium, nom antic de Beauvais, o deu nom gallés d'òme Brannos, « còrb, agraula » ; Negre, citat per Bénédicte Boyrie-Fénié, es per un nom germanic Borannus.
Boyrie-Fénié se pronóncia pas, mès en citant Sancti Albani in Barssanesio, en 1273 (Barsanés/Barçanés, « país de Brana », de quauquarren coma *Barsanensem), permet d'apartar quauquas solucions, coma Brannos o Borannos; *Bràtennos es pas ideal , mès la soca gallesa brat- permetré benlèu d'arribar a *Braçanés, Barçanés emb una metatèsi (desplaçament de
Las fòrmas ancianas son Ipse œdificavit cellam in Aquitania, in loco qui dicitur Mauriacus mutans nomen ejus et vocans Noviacum, en 818, In vicaria Mariacense, in pago Alvernico, in primis ipso vico Mauriciaco, al sègle X, Cœnobium Mauriacense, en 1105, Castrum de Mauriacum, en 1240, Abbas Mauricensis, en 1252, MAVRIACO VIC , Mauriac, en 1293, Parrochia Mauriaci, en 1310, Moriac villa, en 1474 .
S’espandiguèt vèrs lo nòrd de França d’en primièr , puèi vers l'Empèri , de l’auta man d'Escalda, gràcias als comtes que se seguèron de paire en filh de 862 a 1119 e arribèt a cima de sa poténcia al sègle XII, sota los règnes de Teiric e Felip d'Alsàcia.
Quitament dins los sieus pròpris estandards, los sauropòdes atenhián l'estatus de gigantescs: pendent bona part de lo sieu reinatge, fins als mai pichones d'aqueste subgrop èran considerablament màgers que quin autre animal que siá de lo sieu abitat, e los mai grand èra almens un òrdre de magnitud màger que quin autre que siá vertebrat que caminès sobre la faz de la planeta.
Los dinosaures que's diversifiquèn hèra, sia en tèrmes d'endom (en bèth anar despuish gigants com los sauropòdes - podent arribar au mens dinc aus 58 m de longor - dinc aus mei petits com lo xixianycus dab sons 50 cm) sia en tèrme de dièta alimentària sia en tèrmes de postura .
Los dinosaures (mot qui vòu díser terrible lausèrp - deu grèc - deino - - e - saura - ) que son ua familha o clade de vertebrats fossils apareishuda au Triassic , entà s'avalir a la fin de l'atge Cretacèu qui e qui daunegè l'ecosistèma terrèstre a l'escala deus vertebrats durant uas 160 milions d'annadas (durant lo Triassic, lo Jurassic e lo Cretacèu, tan vau díser, per l'èra segondària. Que desapareishèn quasi tots durant l'extincion deu Cretacèu-Paleogèn).
Cachus porcarius vicecomitis Albuconii en 1211; Rex R. vicecomiti de Abizun en 1214; Rainaudus vicecomes Albuconii universis … cum ego cruce signatus contra Albigenses hereticos … in ma… au 28 d'abriu de 1221; P. Paneters de Albuconio serviens … testes … Joh.
Rampnon et Monsr Guilleame de Chamborent, chastelain d’Aubuzcon vers 1256; Exceptis castris et Castellaniis de Crousenc et de Albuconio en 1270; Pro toto jure quod habebamus … in toto vicecomitatu de Albuconio en 1273; Mansura de Albunonio en 1276; Cum Contentio .
versaretur in curia de Albuconio coram senescallo domini comitis Marchie en 1288; En les chapelles de nostres chasteaux et villes qui s’ensevent … a Crosanc, a Guarayt, a Hun, a Alb… en 1302; Johannes Celerarii custos sigilli quo utitur in castellania de Albuconio in manu illustris regis Fra… en 1314; In judicio curie castellanie de Albuconio en 1319; Guillelmus Dens, custos sigilli illustrissimi domini regis Francie in castellan.
de Albuco… en 1323; Guiardus de Malevoisine castellanus d’Aubuisson en 1326; Ad mensuram de Albuconio en 1349; Donné au Buczon en 1369; Arbertus de Sancto-Quintino prior Albuconii en 1391; Frere Jehan Mauvoysin prieur d’Aubusson en 1430; Pierre Lanne chastellain d’Aubuisson et de Felitin en 1440; Jehan Froment capitaine d’Aubusson en 1450; Pierre Lamy bachelier en droit chatelain d’Aubusson et de Felletin en 1457; Loys d’Oubusson, escuyer, seigneur de Poux, comme vigier d’Oubusson en 1462; Pour les mener aud.
lieu d’Aubusson et furent mis en prison en icelluy chastel … et … le menèrent au… en 1476; Certains compaignons estans du lieu du Busson en 1490; Freneto de S. Aredio priore de Albuconio en 1490; Jehan Seglière licencié en lois demourant à Aubusson procureur de Felletin et Aubusson.
lieu d’Aubuisson à l’église S. Nicolas… en 1516; des manans et habitans du bourg d’Aubuisson situé ou comté de la Marche… en 1526; Le grand chemin et lande que l’on va et vient de la ville de Bellac au Busson jusque au boys appellé… en 1561; En la ville et chasteau d’Aubusson cent soldatz et pour leur commander le sr.
Bat - Cartier du Bat … chemin allant du portal dudit Bat a la coste du Mont en 1591; … faulbourgt de Bat tenant au grand chemin de la porte de ladite ville appelle de B… en 1600; Quartier de Bac proche le cemittière de Saint Nicollas en 1622; Rues de Bac, Reprize de Bac, fauxbourg de Bac en 1727.
Dins la partida istorica, lo plan dau bastit mòstra encara lei rèstas de doas encenchas de fortificacions : una pichona fortificacion medievala que delimita la vila vièlha e que, vista de la mar semblava un castèu, e una fortificacion modèrna de Vauban que ne demòran que pauc de tròç, mai que mai la Pòrta d'Itàlia.
Ciutat militara que si desvolopèt a partir de l'Edat Mejana, Tolon a un patrimòni arquitecturau qu'es marcat per leis edificis militars destinats a l'arsenau e a protegir lo pòrt còntra una ataca enemiga, leis edificis religiós e leis amainatjaments modèrnes bastits despuei lo periòde industriau.
La dificultat qu'ei R. Coquerel escriu « Qu'ei probable a Tarbelli, poblada que vivèva sus un territòri de la vath d'Ador vesin deu deus Bigerriones, lo caplòc deus Hauts Pirenèus deu lo son nom. La civitas Tarba e la civitas Bigorra qui existisshèvan ensemble podèvan pas qu'estar dictinctas ua de l'auta. Tarba qu'èra hòra deu territòri bigordan ».
Autes vilatges e quartièrs : La Seda, Carrèra Lonca, lo Borg Vielh, lo Mauborguet, lo Borg Nau, Martiac, Matalop, lo Borg Crabèr, Bastilhac, Conhac, L' Aubadera, L'Aumeta, lo Marcadiu, lo Pradèu, la Sendèra, la Planeta.
D'ara endavant, la dinastia ocupava una posicion estrategica dins leis Aups e, franc de la pèrda definitiva de Soïssa en 1499 après una tièra de guèrras, lei possessions Habsborg s'aumentèron ai sègles XIV e XV de divèrsei territòris coma lo comtat de Feldkirch en 1365, lo comtat de Bludenz en 1376, lo comtat de Hohenberg en 1381, la vila de Trieste en 1382, lo comtat de Saeckingen en 1401 e lo comtat de Bludenz en 1451.
Sota l'influéncia d'Otto von Bismarck, Prússia capitèt de prendre l'avantatge e una guèrra en 1866 entre Àustria e una coalicion formada de Prússia e d'Itàlia entraïnèt l'eliminacion de Viena dins leis afaires intèrns d'Alemanha e la pèrda de Venècia au profiech de Florença.
L'indústria representava 29,3% dau PIB, 27,5% deis emplechs e èra especializada dins la sostractança e, coma l'agricultura, es basada sus un ensems de companhiás mejanas e quauquei pus importantas dins lei domenis de la quimia, dau textil d'auta qualitat, dau papièr, de l'electronica, de l'agroalimentar e de la metallurgia.
D'efèct, tre 1264, Rodòlf de Habsborg, que foguèt elegit emperaire en 1273, obtenguèt per eiretatge de possessions dins la region de Brisgau, en Soïssa Occidentala, lo comtat de Kyborg e lo landgraviat de Turgòvia avans de prendre possession dei fèus d'Ottokar II de Boèmia après la batalha de Marchfeld.
Ansin, lo 18 de junh de 1867, un acòrd foguèt trobat ambé la minoritat ongresa per crear un reiaume d'Ongria autonòm e un estat novèu, dich Àustria-Ongria, qu'èra format de l'union personala d'Àustria e d'Ongria sota la direccion de l'emperaire austrian e de tres ministres comuns ai doas nacions.