polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
अदालतले राधाकृष्णनको बयानलाई स्वीकार गर्‍यो कि हिन्दु धर्म जटिल छ र "आस्तिक र नास्तिक, शंकावादी र अज्ञेयवादी, सबै हिन्दु हुन सक्छन् यदि उनीहरूले हिन्दु संस्कृति र जीवन प्रणालीलाई स्वीकार्छन्"।
अदालतले हिन्दु धर्मको ऐतिहासिक रूपमा "समावेशी प्रकृति" रहेको र यसलाई "व्यापक रूपमा जीवन शैलीको रूपमा वर्णन गर्न सकिन्छ र अरू केही छैन" भनी निर्णय गर्‍यो।
यो शब्दको पहिलो प्रयोग चन्द्रनाथ बसुले गरेका थिएँ र १९२३ मा विनायक दामोदर सावरकरद्वारा एक राजनीतिक विचारधारा को रूप मा प्रस्तावित गरिएको थियो।
यो विचारधाराको प्रयोग बिशेषत: राष्ट्रिय स्वयंसेवक सङ्घ , विश्व हिन्दु परिषद , भारतीय जनता पार्टी र "सङ्घ परिवार' सँग सम्बन्धित अन्य सङ्गठनहरूले सामूहिक रूपमा गर्ने गर्छन्।
मानव अधिकार र भारतीय राष्ट्रवादमा विशेषज्ञ समाजशास्त्री चेतन भट्टका अनुसार सावरकरले "हिन्दु र हिन्दुत्वको विचारलाई हिन्दु धर्मबाट टाढा राख्छन्"।
उनले हिन्दुत्वको वर्णन गर्छन्, भट्ट भन्छन्, "मानव जीव्रोमा परिचित सबैभन्दा व्यापक र अचम्मको सिंथेटिक अवधारणाहरू मध्ये एक" र "हिन्दुत्व कुनै शब्द होइन इतिहास हो; न केवल आध्यात्मिक वा धार्मिक इतिहास हो।
आरएसएस ले आफ्नो विचारधारालाई समाजका विभिन्न भागहरूमा पुर्‍याउन भारतीय स्वतन्त्रता पछि धेरै सम्बद्ध सङ्गठनहरू स्थापना गर्‍यो।
हिन्दुत्व आन्दोलनलाई दक्षिणपन्थी चरमपन्थको एक रूप, "लगभग फासिवादी" र एकरूप बहुसंख्यक र सांस्कृतिक आधिपत्यको अवधारणालाई पछ्याउने एक विचारधाराको रूपमा वर्णन गरिएको छ।
केही विश्लेषकहरूले हिन्दुत्वलाई फासीवादसँग तुलना गरेको सम्बन्धमा सहमत गर्दैनन् र हिन्दुत्व रूढीवाद वा "जातीय निरंकुशता" को चरम रूप हो भनेर परिभाषित गर्छन्।
हिन्दु र भारतीय राष्ट्रवादी विनायक दामोदर सावरकरमा रहेको इन्साइक्लोपीडिया ब्रिटानिकाको लेख अनुसार, " हिन्दुत्व .ले भारतीय संस्कृतिलाई हिन्दु मूल्यमान्यताको अभिव्यक्तिको रूपमा परिभाषित गर्न खोज्यो; यो अवधारणा बढ्दै गयो र हिन्दु राष्ट्रवादी विचारधाराको सिद्धान्त रूप लियो।
२०१४ को भारतीय आम चुनाव मा भारतीय जनता पार्टी को जितसँगै नरेन्द्र मोदीको प्रधानमन्त्रीत्व र भाजपाको राज भएक राज्यहरूको सरकारले हिन्दुत्व एजेण्डालाई अगाडि बढाउँदै गएका छन्।
भाजपाले हिन्दुत्व "सांस्कृतिक राष्ट्रवाद" र यसको "भारतीय राष्ट्रवाद" को अवधारणालाई प्रतिनिधित्व गर्ने दाबी गर्छ, तर धार्मिक वा ईश्वरतान्त्रिक अवधारणा होइन।
पुष्कर सिंह धामी एक भारतीय राजनीतिज्ञ र भारतीय जनता पार्टीको सदस्य हुन् जसले उत्तराखण्ड को १० औं तथा वर्तमान मुख्यमन्त्रीको रूपमा काम गरिरहेका छन्।
२००१ मा उत्तराखण्डका मुख्यमन्त्री बनेपछि उनी अहिलेका राज्यपाल भगतसिंह कोशियारीको सल्लाहकार र विशेष कर्तव्यमा अफिसरको रूपमा पनि काम गरेका थिए।
सन् २०२१ डिसेम्बर ८ को दिन तमिलनाडुको कुन्नुरमा भारतीय वायुसेनाको रक्षा प्रमुख जनरल विपिन रावत चढेको मिल एमआई-१७ भिएच हेलिकप्टर दुर्घटनाग्रस्त भएको थियो।
उक्त हेलिकप्टरले कोयम्बटोरको सुलुर आइएएफ स्टेसनबाट उडान सुरु गरेको थियो र रक्षा प्रमुखलाई लिएर वेलिङ्टन सैन्य अधिकारी एकेडमी जाँदै थियो।
सुमदोरोङ चू नामक स्थानमा भएको सन् १९८७ को चीन-भारत सङ्घर्षको समयमा, तत्कालीन क्याप्टेन रावतको बटालियनलाई चिनियाँ जनमुक्ति सेना विरुद्ध परिचालन गरिएको थियो।
एक बङ्गाली नागरिकको रूपमन जन्मिएका शङ्करले बङ्गलादेशमा बढिरहेको मानवीय सङ्कटको पहिलो वर्षमानै द बिटल्सको पूर्वी घरमा रहँदा खेरी ह्यारिसनको ध्यानाकर्षण गराउन सफल भएका थिए।
पहिला पूर्वी पाकिस्तान को रूपमा रहेको राज्यमा सन् १९७० नोभेम्बर १२ का दिन आएको एक चक्रवाती तुफानका कारण हताहत हुनेहरूको सङ्ख्या ३ लाख पुगेको थियो भने उक्त महाचक्रवातले समुद्री तटमा रहेका क्षेत्रहरूलाई मुखय रूपमा बढी प्रभाव पारेको थियो।
त्यस समय उक्त राज्य पाकिस्तानको एक हिस्सा भएका कारण पश्चिम पाकिस्तानी सरकारद्वारा सहयोगको अपेक्षा गरिएको थियो तर सत्तारुढ सरकारद्वारा ढिलो चालिएको कदमका कारण उदासीनता छाएको थियो।
सत्तारुढ सरकारद्वारा प्रयाप्त कदम नचालिएका कारण सन् १९७१ मार्च २५ का दिन पूर्वी पाकिस्तानलाई एक स्वतन्त्रता प्रदान गर्ने माग गरिएको थियो।
यस घोषणाको परिणामस्वरूप खान सरकारको अधिनमा रहेका सेनाहरूद्वारा तत्काल सैन्य कार्वाहीको सुरुवात गरिएको थियो भने त्यसको तीन दिन पश्चात् बङ्गलादेशको स्वतन्त्रता युद्धको सुरुवात भएको थियो।
सन् १९७१ जुन १३ सम्ममा नागरिकहरूको व्यवस्थित नरसंहारको विवरण लन्डनको सन्डे टाइम्सका लेखक एन्थोनी मस्करेन्हासको लेख प्रकाशन मार्फत अन्तर्राष्ट्रिय रूपमा देखिन थालिसकेको थियो।
उत्तर-पूर्वी भारतमा लाखौँ शरणार्थीहरू सङ्कटमा परेका बेला मुसलधारे वर्षा र गहन बाढी आएका कारण त्यस सङ्कटलाई टार्न र दुःखकष्ट कम गर्न सहयोगका लागि शङ्कर ह्यारिसनसम्म पुगेका थिए।
एक महत्त्वपूर्ण हिसाबले द डन अफ इन्डिया म्युजिक इन द इस्टका लेखकले त्यससमय ह्यारिसनले सङ्गीत समुदायमा यस्तो प्रकारको राम्रो कामहरू गरेका थिए भनेर उद्धृत गरेका थिए।
सन् १९७० मा आफ्नो अल थिङ्स मस्ट पास नामक एक साङ्गीतिब सङ्गालोलाई पछ्याउँनको साटे ह्यारिसनले उक्त साङ्गीतिक सङ्गालोलाई सफल बनाउन लागि परेका कालाकार तथा सङ्गीतकारको सहयोगका लागि एक महिना बिताएका थिए जसमा सह-निर्माता फिल स्पेक्टर, उनको श्रीमती, रोनी स्पेक्टर जस्ता कलाकारहरू सामेल थिए।
यसमा रिङ्गो स्टारको "इट्स डोन्ट कम इजी" नामक एक एकल गीतलाई उनले मार्च १९७० मा गीतका लागि मूल सत्र पश्चात् तयार गर्दै सार्वजनिक गरेका थिए।
गायक तथा किबोर्ड वाद्यवादक बबी ह्वाइटकलले अल्पकालिक डेरेक र डोमिनोजको साथमा उनैको नाम रहेको एक साङ्गीतिक सङ्गालो जारी गरेका थिए जसमा ह्यारिसन र एरिक क्लेपटनले वाद्यवादकको भूमिका निर्वाह गरेका थिए भने ग्यारी राइटको फुटप्रिन्ट नामक एक साङ्गीतिक सङ्गालोका गीतहरू निर्माण गर्ने क्रममा ह्यारिसनले उनलाई पनि सहयोग गरेका थिए।
पाकिस्तानी सेनाद्वारा अपारेशन सार्चलाइट नामक एक सुनियोजित सन्य कार्वाही सुरु गरिनु भन्दा केही अगाडि विदेशी पत्रकारहरूलाई पूर्वी पाकिस्तानबाट निर्वासित गरिएको थियो भने मास्करेन्हासले पहिलो लेख प्रकाशित गरिसकेपछि पश्चिम पाकिस्तानका मुख्य समाचारपत्रहरूले सबै तथ्याङ्कहरूलाई समेट्दै लेख प्रकाशन गर्न हिच्किचाएका कारण ह्यारिसन र शङ्कर चिन्तित बनेका थिए।
त्यस वर्षको अप्रिलमा रक्त टेलिग्रामको बावजूद अमेरिकाले खानको सैन्य आक्रमणलाई आर्थिक र हतियारसहित समर्थन गरिरहेको छ भन्ने कुरा बाहिर आएको थियो भने ढाकास्थित अमेरिकी वाणिज्य दूतावासका अधिकारीहरूले अमेरिकी सरकारलाई नैतिक अकिञ्चनता भनि आरोप लगाएका थिए।
बङ्गलादेशको स्थितिको बारेमा अधिक जागरूकता पैदा गर्ने आवश्यकतालाई महसुस गर्दै र विशेष रूपबाट भारतको शरणार्थी शिविर हैजा जस्तो खतरनाक महामारीका कारण मानिसहरूको मृत्यु भएपछि ह्यारिसनले छिटै एक गीत तयार पारेका थिए।
ह्यारिसनले बाङ्ला र देश बीच खाली ठाउँ राखेको पछाडिको तथ्यले पश्‍चिमी समाचारपत्रहरूमा नयाँ देशको नाम अमान्य रूपमा स्वीकार हुन्छ भन्ने कुराको सूचक थियो।
"बाङ्ला देश" बेलायती साङ्गीतिक समूह द बिटल्सको विघटन पश्चात् एक एकल कलाकारको रूपमा ह्यारिसनको लोकप्रियतालाई थप उचाइ दिन सफल भएको थियो भने प्रशंसाले उनको सन् १९७० को साङ्गीतिक सङ्गालो अल थिङ्स मस्ट पासलाई बहन गरेको थियो।
बङ्गलादेशका लागि ह्यारिसनद्वारा प्रायोजित साङ्गीतिक कार्यक्रमको केही दिन पहिला अमेरिकाको न्युयोर्क स्थित म्याडिसन स्क्वायर गार्डेनमा उनले यसको प्रस्तुति दिएका थिए।
यस गीत युरोपका कयौँ मुलुक तथा बेलायतमा शीर्ष दशमा पर्न सफल भएको थियो भने यो गीत बिलबोर्ड हट १०० मा शीर्ष २३ मा पर्न सफल भएको थियो।
यस गीतका लागि लस एन्जल्स संस्करणले ह्यारिसनको एकल कार्यकालमा दुई स्थायी सङ्गीत सङ्गठनको सुरुवात केल्टनर र हर्नको साथ चिन्हित गरेको थियो।
सन् १९७० को भोला चक्रवात र त्यसपछिको बङ्गलादेश स्वतन्त्रता युद्धको प्रकोप पछि पूर्व पाकिस्तान देश भनेर चिनिने देशका लाखौँ शरणार्थीहरूलाई सचेत गराउन सन् १९७१ जुलाईमा एक साङ्गीतिक सङ्गालो रहित एक एकलको रूपमा जारी गरिएको थियो।
ह्यारिसनले उनको बङ्गाली साथी रवि शङ्करबाट प्रेरित हुँदै यस गीत रचेका थिए भने दुःखकष्टलाई कम गर्ने प्रयासमा शङ्करले ह्यारिसनसँग सम्पर्क गरेका थिए।
"बाङ्ला देश"लाई सङ्गीत इतिहासको सबैभन्दा कडा सामाजिक कथनहरूको रूपमा वर्णन गरिएको थियो भने विश्वभरीमा नवोदित राष्ट्रको नाम स्थापित गरेर बङ्गलादेशको स्वतन्त्रताका लागि अन्तर्राष्ट्रिय समर्थन हासिल गर्न मद्दत पुगेको थियो।
सन् २००५ मा संयुक्त राष्ट्र सङ्घका महासचिव कोफी अन्नानले बङ्गलादेशको सङ्कटलाई निजीकृत गर्नमा गीतको सफलता पहिचान गरेका थिए जसमा उनले शङ्करले सहयोगको लागि गरेको अनुरोधको भावनात्मक वर्णन गरेका थिए।
ह्यारिसनले सन् १९७१ अगस्ट १ का दिन एरिक क्ल्यापटन र बिली प्रेस्टन जस्ता कलाकारको सहयोगमा युनिसेफ साङ्गीतिक कार्यक्रमको आयोजनामा बाङ्ला देश गीतको प्रस्तुति दिएका थिए।
रोलिङ स्टोन पत्रिकामा ह्यारिसनको कानसर्ट फर बङ्गलादेश लाइभ नामक साङ्गीतिक सङ्गालोको समीक्षामा जन ल्यान्डुले यस गीतलाई सङ्गीत समारोहका सबै कार्यक्रम आयोजनाको सबैभन्दा उत्कृष्ट प्रदर्शनको रूपमा उद्धृत गरेका थिए।
यस गीतको स्टडियो रिकर्ड सन् १९७६ को द बेस्ट अफ जर्ज ह्यारिसन नामक सङ्कलित साङ्गीतिक सङ्गालोमा सामेल गरिएको थियो जो कि सन् २०१४ भन्दा पहिले गीतको एकमात्र सिडी सार्वजनिक थियो यस गीतको साथ ह्यारिसनको लिभिङ इन द मटिरियल वर्ल्ड इयर्स एप्पल सन् १९६८-७५ मा अतिरिक्त गीतको रूपमा सार्वजनिक गरिएको थियो।
पछि यस गीतलाई स्टु फिलिप्स, हलिरिड्ज स्ट्रिङ्स र इटालेली वाद्यवाधक फस्तो पापेत्तीद्वारा संयुक्त रूपमा पुनःपरिवेशन गरिएको थियो।
एक अन्य परियोजना रवि शङ्करको हवर्ड वर्थ्स रागा र उनको जीवनीलाई लिएर निर्माण गरिएको थियो जसका लागि एप्पल चलचित्र उद्योगको माध्यमबाट आर्थिक सहयोग र वितरण प्रदान गर्नका लागि ह्यरिसनले अन्तिम समयमा उक्त परियोजनामा कदम राखेका थिए।
हालसम्म ब्याडफिङ्गर संस्करणमा भाग लिएका रोनी स्पेक्टरको सुझावमा ह्यारिसनले एक सङ्क्षिप्त कविता वाचन गर्दै उक्त गीतको प्रस्तुति दिएका थिए जहाँ उनले बङ्गलादेशको सङ्कटको बारेमा उनले आफ्नो भनाइ राखेका थिए।
त्यसको फलस्वरूप ह्यारिसनले "द कन्सर्ट फर बङ्गलादेश" न्यूजर्कको म्यडिासन स्क्वायर गार्डेनमा सन् १९७१ अगस्ट १ का दिन आइतबार आयोजित कार्यक्रममा प्रतिवद्धता जनाएका थिए।
छ हप्ताको उन्मत्त गतिविधिको परिणामस्वरूप न्यु योर्क, लस एन्जलस र लन्डनको बीचमा ह्यारिसनले उडान भर्दै अन्य कार्यक्रमहरू पनि गरेका थिए जहाँ अन्य सङ्गीतकारहरू पनि उक्त कार्यक्रमहरूमा सामेल भएका थिए।
१९६८ जनवरी मा, उनका बुबा राशिद र शेख जायद बिन सुल्तान अल नाह्यान पहिलो पटक दुबई र अबु धाबी बीचको मरुभूमिमा अर्गोउब एल सेदिरा मा ट्रुसियल राज्यहरूबाट बेलायत फिर्ता भएपछी आमाअरत हरूको संघा बनाउन सहमत भएको भेटमा उनी उपस्थित भएका थिए ।
मोहम्मदले 2006 मा दुबई इस्हिटाब्लिसमेन्ट फर विमिन्स डेभलपमेन्ट गठन गर्न एक कानून जारी गरे, २००९ मा दुबई विमिन्स इस्हिटाब्लिसमेन्ट रूपमा नामकरण गरियो।
२००६ जनवरी ४ मा उनका दाजु मकतुमको मृत्य पछी, मोहम्मद दुबईको शासक बने. अर्को दिन, संघीय राष्ट्रिय परिषदले उनलाई युएईको नयाँ उप-राष्ट्रपतिको रुपमा चयन गर्यो. फेब्रुअरी ११ मा, राष्ट्रपति खलिफा बिन जायद अल नाहयानले उनलाई प्रधानमन्त्रीमा गरेको मनोनयनलाई परिषद स्वीकृत गर्यो.
१९९५ जनवरी ३ मा, शेख मोहम्मदका जेठा दाजु मकतुम बिन रसिदले उनलाई र उनका भाइ हम्दान बिन रसिद लाइ दुबईको युवराज नियुक्त गर्ने दुई आदेशमा हस्ताक्षर गरे।
उनले दुबईको विश्वव्यापी शहरको रूपमा विकासको निरीक्षण गरे, साथै एमिरेट्स एयरलाइन, डीपी वर्ल्ड, र जुमेराह समूह लगायत सरकारी स्वामित्वमा रहेका धेरै उद्यमहरूको सुरुवात गरे।
मोहम्मदले दुबईमा टेक्नोलोजी पार्क, फ्री इकोनोमिक जोन, दुबई इन्टरनेट सिटी, दुबई मिडिया सिटी, दुबई इन्टरनेशनल फाइनान्स सेन्टर, पाम टापु र बुर्ज अल अरब होटल जस्ता केही परियोजनाहरूको विकासको निरीक्षण गरेका छन्।
मोहम्मदले १९९५ को उत्तरार्धमा "दुबई सपिङ फेस्टिभल" सुरु गरे. वार्षिक आयोजना हुने यो कार्यक्रम युएईको अर्थतन्त्रमा महत्वपूर्ण योगदानाकर्ता हो.
बेलायती भारतको विभाजन अघि, लाहोर प्रस्तावको सुरुमा हिन्दू-बहुसाङ्ख्यक राज्यहरूलाई ब्रिटिस भारतको पूर्वी र उत्तरपश्चिम क्षेत्रहरूमा प्रस्तुत गरेको थियो।
एक स्वतन्त्र संयुक्त बङ्गलाको लागि प्रस्ताव १९४६ मा प्रधानमन्त्री हुसेन शाहिद सुरावर्डीद्वारा प्रस्ताव गरिएको थियो तर औपनिवेशिक अधिकारीहरूले उक्त प्रस्तावको विरोध गरेका थिए।
पश्चिमी क्षेत्र लोकप्रिय थियो जुन पछि पश्चिम पाकिस्तानक‍ो रूपमा स्थापना भयो भने र पूर्वी क्षेत्र पूर्वी पाकिस्तानक‍ रूपमा स्थापना भयो।
यद्यपि दुई क्षेत्रहरूको जनसङ्ख्या बराबर भएता पनि राजनीतिक शक्ति पश्चिम पाकिस्तानमा केन्द्रित थियो भने पूर्वी पाकिस्तान आर्थिक रूपले शोषण भइरहेको थियो जहाँ धेरै समस्याहरू आइलाग्थ्यो।
२५ मार्च १९७१ का दिन भएको चुनाव पूर्वी पाकिस्तानको एक राजनितीक दल अवामी लिगले जितेता पनि पश्चिम पाकिस्तानद्वारा पूर्वी पाकिस्तानलाई शासन सत्ता चलाउन बहिस्कार गरिएको थियो।
पूर्वी पाकिस्तान र पश्चिम पाकिस्तान बीच बढ्दो राजनीतिक असमानता र साँस्कृतिक राष्ट्रियता क्रान्तिकारी प्रकसीकरणीय शक्तिले गर्दा पश्चिम पाकिस्तानले अपरेसन सर्चलाइटको योजना बनाएको थियो।
पाकिस्तान सेनाद्वारा हिंस्रक दमनको नेतृत्व मा अवामी लिगका नेता शेख मुजिबुर रहमानले २६ मार्च १९७१ का दिन पूर्वी पाकिस्तानलाई स्वतन्त्र बङ्गलादेशको रूपमा घोषणा गरेका थिए।
पाकिस्तानी राष्ट्रपति याह्या खानले पाकिस्तानी सेनालाई गृहयुद्ध सुरु गरेर पाकिस्तानी सरकारको अख्तियार फिर्ता लिन आदेश दिएका थिए भने यस गृहयुद्धका कारण शरणार्थीहरू समुद्री किनारमा घर बसाल्न बाध्य बनेका थिए र पछि भारतको पूर्वी प्रदेशहरूमा भिषण बाढी आएका कारण कयौँ मानिसहरू विस्थापित भएका थिए।
७ दिसेम्बर १९७० मा पाकिस्तानमा भएको पहिलो साधारण निर्वाचन पूर्वी पाकिस्तानको अवामी लिगको जित्न सफल भएको थियो जसले पूर्वी पाकिस्तान विधानसभामा १६९ मा १६७ सिटहरूका साथ पूर्ण बहुमत हासिल गर्‍यो र ३१३ सिटहरू भएको राष्ट्रिय विधानसभामा लगभग पूर्ण बहुमत प्राप्त गर्न सफल भएको थियो भने तात्कालिक समयमा आवामी लिगका नेता शेख मुजिबुर रहमान थिए।
अवामी लिगका नेता शेख मुजिबुर रहमानले छ बुँदे आन्दोलनको नेतृत्व गरेका थिए जसले पूर्वी पाकिस्तानका लागि अधिक स्वायत्ततामा जोड दिएको थियो।
तत्कालीन पाकिस्तान सरकारले ७ मार्च १९७१ का दिन शेख मुजिबुर रहमानले दिन लागेका उक्त ऐतिहासिक भाषणलाई ध्वनि तरङ्ग तथा दूरदर्शनहरूमा प्रसारण गर्न रोक लगाएको थियो।
सरकारको उक्त निर्णयका बावजूद पनि पाकिस्तान अन्तर्राष्ट्रिय चलचित्र निगमका तत्कालीन अध्यक्ष एएचएम सालाउद्दीन र प्रबन्ध निदेशकले तत्कालीन फरिदपुर जिल्लाको पाँच निर्वाचन क्षेत्रहरूको सांसद एम आबुल खायेरको भाषणलाई एकैपटक खिच्ने निर्णय गरेका थिए।
यस कार्यमा उनले पाकिस्तानका तत्कालीन सरकारको चलचित्र विभागमा एक चलचित्र निर्देशक तथा अभिनेता आबुल खायरले ठूलो सहयोग प्रदान गरेका थिए भने उनले उक्त भाषण दिइरहेका मुजिबुर रहमानको तस्वीर तथा श्रव्य दृश्यहरू खिचेका थिए।
सन् २०१७ को अन्तिम तिर संयुक्त राष्ट्र शैक्षिक, वैज्ञानिक र सांस्कृतिक सङ्गठन युनेस्कोले बङ्गबोन्धुले दिएको ७ मार्च भाषणलाई एक ऐतिहासिक दस्तावेज को रूपमा मान्यता प्रदान गरेको थियो।
यस भाषण सहित कुल ७७ महत्त्वपूर्ण भाषणहरूलाई सोही दिन संयुक्त राष्ट्र शैक्षिक, वैज्ञानिक र सांस्कृतिक सङ्गठन एक ऐतिहासिक दस्तावेजको रूपमा मान्यता दिएको थियो।
संयुक्त राष्ट्र शैक्षिक, वैज्ञानिक र सांस्कृतिक सङ्गठन विश्वभरिका महत्त्वपूर्ण दस्तावेजहरूलाई संरक्षण गर्ने एक अन्तर्राष्ट्रिय सङ्गठन हो।
हालसम्म कुल ४२७ ऐतिहासिक भाषणहरू युनेस्कोको विश्व अन्तर्राष्ट्रिय दस्तावेजिकरणमा सङ्ग्रहित छन् जसमा ७ मार्चको भाषण पनि सामेल छ।
बङ्गाली राष्ट्रवादी आन्दोलनलाई प्रतिबन्धित गर्न र निरुत्साहित गर्नका लागि पाकिस्तानी सेनाले २६ मार्च १९८१ देखि २५ मे १९७१ ‘अपरेसन सर्चलाइट’ नामक एक सुनियोजित सैन्य कार्वाहीको सुरुवात गरेका थिए भने उक्त सैन्य कार्वाहीले एक महिनाको भित्रै पूर्वी पाकिस्तानका केही प्रमुख सहरहरूमा रहेका सबै राजनैतिक दल तथा सेनाहरूलाई त्यहाँबाट हटाएका थिए।
पाकिस्तानी राज्यले मार्चको सुरुमा बङ्गालीहरूलाई बिहारी विरोधी हिंसाको आधारमा अपरेसन सर्चलाइट सुरु गर्न औचित्य प्रमाणित गरेको थियो।
उक्त ऐतिहासिक भाषणको ध्वनि सङ्ग्रहित गर्दै विकसित गरिएको थियो भने तत्कालीन रेकर्ड लेबल ढाका रिकर्ड्सद्वारा सङ्ग्रहीत गरिएको थियो जुन एम आबुल खयेरकोस्वामित्वमा रहेको थियो।
त्यसपछि उक्त भाषणलाई सङ्ग्रहीत गरिएको ध्वनिको ३ हजार प्रतिलिपि विश्वव्यापी रूपमा भारतीय रेकर्ड लेबल एचएमभीद्वारा वितरण गरिएको थियो।
सन् १९७१ मार्च ७ को दिन दिउँसो ढाकाको रेसकोर्स मैदानमा बङ्गोबोन्धु शेख मुजिबर रहमानले दिउँसोको २ बजेर ४५ मिनेटदेखि ३ बजेर ३ मिनेटसम्म एक ऐतिहासिक भाषण दिएका थिए जहाँ उनी मञ्चमा उपस्थित भई लाखौँ मानिसहरूको अगाडि भाषण दिन सुरु गरेका थिए।
"अमेजनले उल्लेख गरे अनुसार हामीले हाम्रो सेवा सर्तहरूको उल्लङ्घन गर्ने सेवाहरू हटाउन निकै मिलेर काम गरेका छौं, र अनुचित सामग्रीको कुनै पनि प्रतिवेदनलाई तुरुन्त प्रतिक्रिया दिनेछौं।
यसको अवधारणा, व्यक्तिहरूले स्वतन्त्र ठेकेदारहरूद्वारा प्रस्ताव गरिएका विभिन्न अङ्किय सेवाहरू किन्न र बेच्न दुई किसिमका मञ्च प्रदान गर्नमा आधारित छ।
सन् २०१२ मा फाइभरले एसेल पार्टनर्स र बेसेमर भेञ्चर पार्टनर्सबाट १ करोड ५० लाख अमेरिकी डलर प्राप्त गरेको जसले कम्पनीको सम्पूर्ण लगानीलाई २ करोड अमेरिकी डलरमा पुर्‍याउन सफल भएको थियो।
अगष्ट २०१४ को अवधिमा, फाइभरले बेसेमर भेञ्चर पार्टनर्स , एक्सेल र अन्य लगानीकर्ताहरूको संलग्नतामा कोष सङ्कलनको तेस्रो चरणमा ३ करोड अमेरिकी डलर जुटाएको थियो ।
नोभेम्बर २०१५ मा, फाइभररले, स्क्वायर पेग क्यापिटलको नेतृत्वमा रहेको कोष सङ्कलनको चौथो चरणमा ६ करोड अमेरिकी डलर सङ्कलन गरेको घोषण गरेको थियो।
सन् २०१० मा स्थापना भएको र तेल अभिभ, इजरायलमा आधारित यस कम्पनीले स्वरोजगारहरूका निम्ति विश्वव्यापी ग्राहकहरूलाई सेवा प्रदान गर्न मञ्च प्रदान गर्दछ।
सोभियत नेता जोसेफ स्टालिनले सेप्टेम्बर १७ मा पोल्याण्डमा सोभियत आक्रमणको आदेश दिए, सोभियत-जापानी युद्धविराम खाल्खिन गोलको युद्ध पछि लागू भएको एक दिन पछि।
१९४० मा स्टालिनको बुकोभिना आक्रमणले सम्झौताको उल्लङ्घन गर्‍यो किनभने यो कदम अक्षसँग सहमत भएको सोभियत प्रभावको क्षेत्र बाहिर गएको थियो।
यो सन्धिमा हस्ताक्षर २३ अगस्त १९३९ मा मस्कोमा जर्मन विदेश मन्त्री जोआकिम भोन रिबेनट्रोप र सोभियत विदेश मन्त्री व्याचेस्लाव मोलोतोभद्वारा हस्ताक्षर गरिएको थियो र आधिकारिक रूपमा जर्मनी र सोभियत समाजवादी गणतन्त्रहरुको संघ बिचको अनाक्रमण सन्धि को नाममा परिचित थियो।
यसका धाराहरूले एउटा पक्ष द्वारा अर्को शान्तिको लिखित आश्वासन प्रदान गरेको थियो र दुबै पक्षले एक अर्काको दुश्मनको पक्षमा नलाग्ने र दुशमनको सहायता नगर्ने प्रतिबद्धता जनाएका थिए।
सार्वजनिक रुपमा घोषणा गरिएको अनाक्रमण सन्धिको अतिरिक्त यसमा गोप्य प्रोटोकोल समावेश गरिएका थिए, जसले पोल्याण्ड, लिथुआनिया, लाटभिया, इस्टोनिया र फिनल्याण्डमा सोभियत र जर्मन प्रभाव क्षेत्रहरूको सीमा परिभाषित गरेको थियो।
सिधी जिल्लामा आफ्नो व्यावसायिक कामको क्रममा, उनको परिचय मध्य प्रदेशका एक प्रख्यात राजनीतिज्ञ श्री अर्जुन सिंहसँग भएको थियो, जो पछि राजनीतिमा उनको गुरु बने।
अजित जोगीलाई अर्जुन सिंहले कांग्रेस पार्टीका अध्यक्ष राजीव गान्धीसँग दुई पटक परिचय गराए, जसले उनलाई विशेष चासो लिए र राजनीतिमा आउनको लागि व्यावसायिक सेवा छोड्नको लागि एक मार्गदर्शक कारक थियो।
यद्यपि, नोभेम्बर २००० मा मध्य प्रदेश राज्यबाट छत्तीसगढ राज्यको निर्माण गरेपछि उनी प्रख्यात भए, जब उनी यसको पहिलो मुख्यमन्त्री चुनिए।
सन् २००० मा, छत्तीसगढ मध्य प्रदेशबाट अलग भयो र कांग्रेस अध्यक्षको रूपमा सोनिया गान्धीले उनलाई नयाँ नक्काशी गरिएको राज्यको मुख्यमन्त्रीको रूपमा चयन गरे।
उहाँसँग राजनीतिक अनुभव नभए पनि सीमितताका रूपमा लिइएको भए पनि सरकारी कर्मचारीको रूपमा उहाँको अपार अनुभव र बुद्धिमत्ताले उहाँलाई भूमिकामा सहज र सहज रूपमा समायोजन हुन पुग्यो ।
२००४ मा एक कार दुर्घटनामा नजिकैको घातक दुर्घटना पछि पनि महासमुन्दबाट लोकसभा चुनावको लागि प्रचार गर्दा जसले उनलाई कम्मरदेखि तलसम्म पक्षाघात बनायो, जोगीले विधानसभा चुनाव लडे र बीजेपीबाट आफ्नो पूर्व पार्टी सहकर्मी विद्या चरण शुक्ला विरुद्ध विजयी भए।
यातायात तथा पर्यटन, ग्रामीण तथा शहरी विकास समिति, परामर्श समिति, कोइला मन्त्रालय, परामर्श समिति, ऊर्जा मन्त्रालय, सार्वजनिक लेखा समिति, संयोजक, अप्रत्यक्ष कर उपसमिति, उपसमिति, राज्यसभा सदस्य
उनले नियम र नियमहरु मा राम्रो ज्ञान भएकोले आफ्ना राजनीतिक वरिष्ठहरु लाई सही मार्गनिर्देशन गर्न सक्षम भएका मुद्दाहरु लाई छिट्टै बुझे।
अगस्ट २०१९ मा, एक उच्च-स्तरीय न्यायिक समितिले अनुसूचित जनजाति को सम्बन्धमा जोगीको दावीलाई खारेज गर्यो र उनको सबै जात प्रमाणपत्रहरु रद्द गर्यो।
थप रूपमा, जोगीलाई २०१३ को विधानसभा चुनावमा उनले पेश गरेको चुनावी शपथपत्रमा घोषणाको सम्बन्धमा धोखाधडी र जालसाजी गरेको आरोप लगाइएको थियो।
पहिलो सूचना रिपोर्ट र नक्कली जात प्रमाणपत्र मुद्दामा गिरफ्तारीको सामना गर्दै, जोगीलाई सास फेर्न समस्याको गुनासो भएपछि दिल्ली-एनसीआरको एक निजी अस्पतालमा भर्ना गरिएको थियो।
नेशनल इन्स्टिच्युट अफ टेक्नोलोजी, रायपुरमा एक व्याख्याताको रूपमा छोटो काम गरेपछि, उहाँ भारतको सबैभन्दा प्रतिष्ठित निजामती सेवाहरु मध्ये दुईको लागि छनोट हुनुभयो; भारतीय पुलिस सेवा र भारतीय प्रशासनिक सेवा।
जुन २००७ मा, राष्ट्रवादी कांग्रेस पार्टी (एनसीपी को कोषाध्यक्ष राम अवतार जग्गीको हत्याको सम्बन्धमा जोगी र उनका छोरालाईगिरफ्तार गरियो , जसलाई जुन २००३ मा गोली हानेर मारिएको थियो।
तर, उनीविरुद्ध मुद्दा दर्ता भएको पाँच वर्षपछि केन्द्रीय अनुसन्धान ब्यूरो ले भारतका तत्कालीन अतिरिक्त सोलिसिटर जनरल गोपाल सुब्रमण्यमको रायको आधारमा जोगीलाई कुनै पनि कानुनअन ुसार कारबाही गर्न नसकिने बताएको थियो।
यद्यपि भारतीय जनता पार्टी ले कांग्रेस नेतृत्वको यूपीए सरकारले जोगीलाई बचाउन केन्द्रीय अनुसन्धान ब्यूरो को दुरुपयोग गरेको आरोप लगाएको छ।
साहुले अन्ततः महासमुन्द सिटको लागि चुनाव जितेका थिए तर केवल १३३ मतको थोरै अन्तरले र जोगीलाई आफ्ना भाजपा प्रतिद्वन्द्वी, स्वतन्त्र रूपमा, मतदाताहरु लाई भ्रमित गर्न मिल्ने ११ वटा नामहरु सिर्जना गरेको आरोप लगाइएको थियो।
जनता कांग्रेस छत्तीसगढ राजनीतिक पार्टी जोगीले स्थापना गरेका थिए, उनी र उनका छोरा अमितलाई पार्टी विरोधी गतिविधिका साथै अन्टागढ उपचुनावलाई तोडफोड गरेको कारण भारतीय राष्ट्रिय कांग्रेसबाट निष्कासित गरेपछि।
पहिलो दस हजार वर्ष को लागी, उहाँ मात्र सुकेको पातहरु निस्केर बाँच्नुभयो; दोस्रो को लागी, उनी पानी को थोपा मात्र पिएर बाँच्न थाले; र, तेस्रो को लागी, उनी एक्लै हावामा सास लिएर बाँचे।
चौथो दस हजार वर्ष पछि, उसको पेट सुकेको थियो, उसको शरीर सुकेको थियो र उसको शरीर को तंत्रिका लगभग देखिने भएको थियो; केवल जीवन सास त्यहाँ लम्बिएको थियो।
उनी रैंक को माध्यम बाट भागे, त्रिशूल संग छुरा हान्दै, लामो तरवार संग काटेर र राक्षसहरु लाई आफ्नो गदा को शक्तिशाली झुण्ड संग पाउडर गर्न को लागी।
उनीहरु सबै उसको वरिपरि क्रल गरे र उसको शरीर को प्रत्येक भाग खोलिएको थियो: उसको छाती, पछाडि र पेट, हात, हात, औंलाहरु, खुट्टा, खुट्टा र औंलाहरु सबै टुक्रिएका थिए।
उनको तपस्या र संकल्प को अवलोकन गर्दै भगवान ब्रह्मा अरुणासुर लाई सबै दुई वा चार खुट्टा भएका जीवहरु बाट सुरक्षा प्रदान गर्न को लागी आशीर्वाद दिन योग्य देखे।
यो आशीर्वाद अरुणसुर को भित्री क्षेत्र मा बस्ने अन्य सबै राक्षसहरु लाई बोलाउन र माथी देवताहरु संग एक अन्तिम युद्ध लड्न को लागी आत्मविश्वास दियो।
देवी भ्रमरम्बा रूपमा साथ सँगै पूजा प्रभु शिव मा मल्लिकार्जुन मन्दिर, श्रीशैलम, आन्ध्र प्रदेश बाह्र मध्ये एक हो जो ज्योतिर्लिङ्ग मन्दिर र मुख्य १८ शक्तिपीठ को रूपमा पनि जानिन्छ जहाँ देवी गरेको घाँटी पतन भएको थियो र कटिल मा ।
श्रीकान्त र केआर विजया अभिनीत कृष्णन-पन्जु द्वारा निर्देशित १९७९ मा तमिल चलचित्र मंगला न्यागीमा उनको मुख्य भूमिका थियो, जुन हिन्दी चलचित्र साजन बिना सुहागनको रिमेक थियो, जसको लागि उनले उत्कृष्ट बाल कलाकारको पुरस्कार जितेकी थिइन्।
उनले १९८२ मा तेलुगु चलचित्र भक्त ध्रुव मार्केन्डयामा पनि अभिनय गरिन्, जुन तमिल र तेलुगु दुवै भाषामा बनेको सबै बाल चलचित्रहरु हुन्।
उनी ९० को दशकको प्रारम्भमा सत्यराज , भाग्यराज र विजयकान्त विरुद्ध सामयिक तमिल चलचित्र हरुमा अभिनय गर्न फर्किइन् - यी भूमिकाहरु सामान्यतया ग्लैमरस थिए।
उनका अन्य प्रमुख चलचित्र हरुमा रुद्रवीणा , मेलेपरम्बिल आनवेदु, कानमारायाथु, इथिरी पूवे चुवन्ना पूवे, यात्रा , अनन्तराम, नादोडिक्कट्टु , वेल्लानाकालुडे नाडु , इधु नाम्माल , इधू नाममाल , समावेश छन्।
इन्नाले , कालिक्कलम , थालपाथी , पप्पयुदे स्वंथम अपूस , मणिचित्रथाझु , तेन्माभिन कोम्बथ , मिन्नारम , मजायेथुम मुन्पे , हिटलर साक्षी , डान्स लाइक अ म्यान , मकाल्कु , थिरा र वराने अवश्यामुंड ।
विदेशमा उनको गायनहरुमा विश्व मलयाली सम्मेलनमा, संयुक्त राज्य अमेरिकामा १९८५ र १९९५ मा, मलेसियाका राजा र रानीको अगाडि क्वालालम्पुरमा, संयुक्त राज्य अमेरिका, युरोप, दक्षिण पूर्व एशिया र अष्ट्रेलियाका धेरै शहरहरु समावेश छन्।
१९९९ मा, शोभना र प्रभु देवा र एआर रहमानले म्युनिख, जर्मनीमा " माइकल ज्याक्सन एण्ड फ्रेन्ड्स " कन्सर्टमा तमिल चलचित्र को नृत्य समूहसँग प्रदर्शन गरे।
शोभनाले एएम फाजिलको मणिचित्रथाझुमा उनको अभिनयको लागि १९९३ मा सर्वश्रेष्ठ अभिनेत्रीको लागि उनको पहिलो राष्ट्रिय चलचित्र पुरस्कार जितिन्।
उनले रेवती द्वारा निर्देशित भारतीय अंग्रेजी भाषाको चलचित्र मित्र, माई फ्रेन्डमा उनको भूमिकाको लागि २००१ मा सर्वश्रेष्ठ अभिनेत्रीको लागि दोस्रो राष्ट्रिय चलचित्र पुरस्कार प्राप्त गरे।
उनले दुई राष्ट्रिय चलचित्र पुरस्कार, एक केरला राज्य चलचित्र पुरस्कार, दुई फिल्मफेयर पुरस्कार दक्षिण, तीन विभिन्न दक्षिण भारतीय भाषाहरुमा सर्वश्रेष्ठ अभिनेत्री श्रेणीको लागि १४ नामांकनहरु, २०११ मा तमिलनाडु राज्यको कालाइमानी पुरस्कार र अन्य धेरै पुरस्कारहरु जितिन्।
मलयालम चलचित्र मणिचित्रथाझु र अंग्रेजी चलचित्र मित्र, माई फ्रेन्ड मा उनको अभिनयको लागि उनले दुई पटक सर्वश्रेष्ठ अभिनेत्रीको लागि राष्ट्रिय चलचित्र पुरस्कार जितिन्।
उनी आफ्नो बीसको दशकमा एक स्वतन्त्र कलाकार र कोरियोग्राफरको रूपमा उभिएकी थिइन् र हाल चेन्नईमा एक नृत्य स्कूल, कलार्पना चलाउँछिन् ।
संसारका कुनै पनि मुलुकमा नियम कानुन नबन्दै संस्कृति र संस्कारका रुपमा महिलालाई स्वतन्त्रता दिन नेवार समुदायमा बेलविवाह संस्कार बनेको मानिएको छ ।
युरोपियन लगायत विभिन्न मुलुकमा नारी स्वतन्त्रताको कुरा नउठ्दै नेपालमा नारी स्वतन्त्रताका लागि अपनाइएको संस्कार बेलविवाह प्रचलनमा थियो र अहिले पनि छ ।
प्रारम्भमा सेवा तथा सामान्य प्रशासन , गृह विभाग, स्वास्थ्य, शिक्षा, कृषि, योजना तथा विकास, लाइभ स्टक तथा डेरी विकास, स्थानीय सरकार तथा सामुदायिक विकास, आवास, शहरी विकास र जनस्वास्थ्य इन्जिनियरिङ, सिँचाइ, वन, सञ्चार र कार्य, राजस्व र प्रहरीलाई सराइकिस्तान क्षेत्रको छुट्टै प्रशासनिक सचिवालयमा निम्न अधिकारीहरूसँग समावेश गरिएको छ:
पीएमएल ले दक्षिण पञ्जाबमा दुई प्रान्तहरूको गठनलाई समर्थन गर्दछ - बहावलपुर प्रान्त र अर्को दक्षिण पञ्जाब प्रान्त जसमा डेरा गाजी खान र मुल्तान डिभिजनहरू छन्।
सराइकिस्तान वा दक्षिण पंजाब पाकिस्तानको प्रस्तावित नयाँ प्रान्त हो, जसमा पञ्जाब प्रान्तको दक्षिणी भागमा सराइकी बोल्नेहरूको बहुमत रहेको क्षेत्रहरू समावेश छन्।
२०१८ मा पाकिस्तान तहरीक-ए-इन्साफ ले सत्ता ग्रहण गरेको पहिलो १०० दिन भित्र दक्षिण पञ्जाबमा नयाँ प्रान्त बनाउने वाचा गरे, यदि तिनीहरू विजयी भए।
अगस्ट १५, २०१८ मा, पञ्जाब विधानसभाका पीटीआई एमपीए, मोहसिन लेघारीले दक्षिण पञ्जाबमा नयाँ प्रान्तको निर्माणको लागि एउटा प्रस्ताव प्रस्तुत गरे।
दक्षिण पञ्जाबमा बोलिने प्रमुख मातृभाषा सराइकी हो र प्रायः दक्षिण पञ्जाबका धेरैजसो भागहरूमा बोलिन्छ, पञ्जाबी पनि बहावलपुर डिभिजनको पूर्वी भागमा लोकप्रिय छ, उर्दू आधिकारिक रूपमा लिङ्गुआ फ्रान्काको रूपमा व्यापक रूपमा प्रयोग गरिन्छ।
सराइकिस्तान कौमी काउन्सिलले दक्षिण पञ्जाबका २४ जिल्ला र खैबर पख्तुनख्वाका २ जिल्ला (डेरा इस्माइल खान र ट्याङ्क जिल्ला, त्यहाँका ७० प्रतिशत जनता सराइकी बोल्छन्) मिलाएर सराइकिस्तान प्रान्त बनाउन माग गरेको छ ।
२०२२ मा सिनेटले १८ जनवरीमा दक्षिण पञ्जाब प्रान्त सिर्जना गर्न खोज्ने बिललाई स्वीकार गर्‍यो, जसलाई पाकिस्तान तहरीक-ए-इन्साफ र पाकिस्तान पीपुल्स पार्टी ले समर्थन गरेको थियो।