polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
निस्सन्देह, यो भन्न बिना जान्छ कि यी लाइटहरू व्यापक रूपमा राल सामग्रीको कारण प्रयोग गरिन्छ، तिनीहरू एक धेरै वजन छ र धेरै हल्का छन् त्यसैले भवनको मुखौटा मा रैखिक रोशनी स्थापना धेरै सरल छ र निस्सन्देह, यो राम्रो र सुरक्षित छ यदि भवनको मुखौटा को प्रकाश मा यी सुन्दर रोशनी अधिक निर्मित छन् भने प्रयोग गर्न ।
तपाईं प्रकाश बारेमा धेरै हेरचाह गर्ने मान्छे को श्रेणी हौं भने, तपाईं देख्न सक्नुहुन्छ कसरी विभिन्न प्रकाश वातावरण विकिपीडिया साइट मा तपाईं आकर्षित र व्यापार केन्द्रहरू मा राम्रो छाप सिर्जना भनेर थाह हुनुपर्छ कार्यालय वातावरण र मोस र. यो प्रकाश मापदण्ड को सही र सही प्रयोग मा निर्भर गर्दछ ।
सही प्रयोग बाट. एक परिवेश प्रकाश आपूर्ति हुनुको साथै छ, कल्याण र विश्राम को भावना ठाउँ छ, लक्जरी, र सिर्जना गर्न सुखद. जनताले त्यो ठाउँको अनुभूति गर्न पाउनुपर्छ ।
नुराबिन अनलाइन स्टोरले यी सुन्दर र व्यापक रूपमा प्रयोग गरिएका लाइनरहरूलाई फरक लम्बाइहरू प्रदान गर्दछ तपाईंलाई प्रिय ग्राहकहरू अनुकूलन गर्न परिणामको रूपमा, तपाईंको प्रियजनहरूले तपाईंको दृश्यको विभिन्न तत्वहरूको साथ इच्छित रैखिक रोशनी सेट गर्न सक्दछन् र यी उत्पादनहरूको सबैभन्दा उत्पादकत्व हुन सक्छ ।
लाइनर लाइटहरू निर्मित र सतहमा माउन्ट गरिएको रूपमा स्थापित गर्न सकिन्छ, जुन एक्स्ट्र्याड आयोडिनबाट बनेको छ, त्यसैले तिनीहरूसँग धेरै हल्का वजन छ जुन स्थापना गर्न धेरै सरल र सुरक्षित छ।
धेरै डिजाइनर रचनात्मक रेखीय रोशनी साथ यो उत्पादन प्रयोग कि रोशनी को अर्को प्रकार، मुखौटा प्रकाश मा प्रकाश प्रकाश चमकदार पत्थर र सजावटी रोशनी छन्. यी उत्पादनहरूको संयोजन लाइनर लाइटहरूको साथ तपाईंको मुखमा एक आँखा-आकर्षक सुन्दरता सिर्जना गर्नेछ।
यी उत्पादनहरूको संरचना एलईडीहरूको एक सेट हो जुन इपोक्सी राल बाट बनेको कोटिंग भित्र राखिएको छ ओप्टिकल स्टोन्स जुन एलईडीको वरिपरि गैर-पारदर्शी कोटिंग को कारण प्रकाश चमक छैन र आँखालाई जलन गर्दैन।
धेरै वर्ष मा नेतृत्व रैखिक अन्तिम धेरै डिजाइनर र स्थित प्रकाश को आर्किटेक्ट्स द्वारा स्वागत, र धेरै विशिष्ट परियोजनाहरु मा, बरु प्रकाश उपकरण र प्रकाश को अघिल्लो पुस्ता एलईडी लाइनर प्रकाश देखि भएको छ कि प्यानल रोशनी भन्दा, रैखिक प्रयोग गरिन्छ, आदि., स्थापना र प्रोफाइल को प्रकार आधारित धेरै समूह आइटम मा रैखिक-प्रकाश, शरीर विभाजित छ ।
साइट मा नेतृत्व रेखीय साधारण बजार वाहेक एक समूह कार्यक्रम छ, रैखिक सुपरफिसीहरू रोशनी कि प्रकाश र शरीर पूर्ण रंग कस्टम रंग कस्टम संग, र वक्र को कोण तपाईं इच्छा नक्शा को आकार कारण छ, निर्माण भेटी र उत्पादन गर्न सकिन्छ ।
लाइनर एलईडी लाइटहरू एलईडी लाइटहरूको प्रकारहरू मध्ये एक हो र चुम्बकीय लाइटहरूको अर्को समूह जुन रैखिक र रेल मोडेलमा प्रयोग गरिन्छ ।
जो प्रकाश को एकरूपता साथै، तिनीहरूले कम ऊर्जा खपत र आफ्नो वातावरण को सुन्दरता गुणा. निर्माण-मा स्थापना संग विभिन्न आकार मा रैखिक रोशनी र सतह र लक्जरी रिक्त स्थान मा सबै भन्दा आधुनिक र सबै भन्दा राम्रो प्रकाश समाधान हो؛ यी उत्पादनहरु तिनीहरूले आधुनिक भित्री आर्किटेक्चर संग सबैभन्दा संगत र सुरिलो हो र अन्तरिक्ष धेरै प्रभावशाली बनाउन यस्तो हो.
छत प्रकाश को क्षेत्र मा रैखिक रोशनी विभिन्न आकार र आयाम छ कि आफ्नो हात प्रयोग गर्न स्थान अनुरूप शक्ति र आकार को विकल्प खुला छोड्न. उपयुक्त र इच्छित रेखात्मक प्रकाश चयन गर्नुहोस् ।
निस्सन्देह, यी लक्जरी र व्यापक रूपमा प्रयोग गरिएको लाइटहरू नुराबिन कम्पनी द्वारा अनुकूलित गर्न सकिन्छ, र तपाईं, प्रिय ग्राहकहरू, यो रेखात्मक बत्तीलाई इच्छित आकारको साथ अर्डर गर्न सक्नुहुन्छ प्रकाश डिजाइन र तपाईंको छनौटको रंग ।
लाइनर लाइटहरू कार्यालय भवनहरूको कोरिडोरहरूमा प्रयोग गरिन्छ, व्यावसायिक र गैर-व्यावसायिक परिसरहरू जुन उनीहरूको विलासी र आधुनिक उपस्थितिको कारण, सजावटी प्रकाशको रूपमा प्रयोग गरिन्छ र सामान्य रूपमा प्रकाश आपूर्तिकर्ताहरूको अतिरिक्त प्रयोग गरिन्छ।
एलईडी लाइनर लाइटहरूमा फ्लोरमा माउन्ट गर्ने क्षमता छ छत र भित्तामा जुन यी उत्पादनहरूको आधुनिक प्रकाशमा धेरै प्रयोग गरिन्छ र धेरै लचिलो हुन्छ।
लाइनर लाइटहरू जुन अग्रभागमा प्रयोग गरिन्छ जुन भवनहरूको अग्रभागमा रेखीय प्रकाशलाई दृश्यात्मक रूपमा व्यक्त गर्न प्रयोग गरिन्छ ।
वास्तवमा, तिनीहरू उही रैखिक रोशनी हुन् जुन वर्ग क्रस सेक्शन भएको शरीर छ र विभिन्न आयामहरूमा र आयत वा वर्गहरूको रूपमा बनाइन्छ।
नतिजाको रूपमा, नूरबिन अनलाइन स्टोरले प्रत्येक प्रकाश परियोजना र यसको निर्माण र प्रकाश उत्पादनहरूमा येनको इष्टतम ऊर्जा खपत गर्न धेरै ध्यान दिन्छ ।
यस सन्दर्भमा, नोराबिन कम्पनीले विश्वव्यापी मापदण्डहरू अनुसार उत्तम सम्भावित गुणको साथ आफ्ना उत्पादनहरू प्रदान गर्दछ र लागत बचत गर्न रैखिक लाइटहरूको कम खपत कारण।
उनले दादाभाइ नौरोजीको नेतृत्वमा कलकत्तामा भारतीय राष्ट्रिय कांग्रेसको अधिवेशनमा भाग लिए, जसले स्वराज र ब्रिटिस सामानहरूको बहिष्कारको माग गर्यो।
सी. सुब्रह्मण्य एक ब्राह्मण परिवारमा ११ डिसेम्बर १८८२ मा तमिलनाडुको एटायापुरम गाउँमा चिन्नास्वामी सुब्रह्मण्य अय्यर र लक्ष्मी अम्मको घरमा जन्मेका थिए।
उनले पाँच वर्षको उमेरमा आफ्नी आमा गुमाएका थिए र उनको बुबाले हुर्केका थिए जसले उनलाई अङ्ग्रेजी सिक्ने, अङ्कगणितमा उत्कृष्ट र इन्जिनियर बन्न चाहन्थे।
युवा सुब्रह्मण्यलाई प्रख्यात विद्वानहरू, एटायपुरका महाराजासँग बहस गर्ने क्षमता देखेर, र उनलाई कवितामा उत्कृष्टता देखेर एट्टायपुरमका राजाले "भारती" को उपाधि दिएका थिए, जसको अर्थ विद्याकी देवी सरस्वतीले आशीर्वाद दिएका थिए।
उनी जेलबाट नराम्ररी प्रभावित भएका थिए र सन् १९२० सम्ममा जब एक सामान्य एम्नेस्टी आदेशले अन्ततः उनको आन्दोलनमा प्रतिबन्ध हटायो, भारती पहिले नै सङ्घर्ष गरिरहेको थियो।
भारतीलाई जनकवि, एक महान राष्ट्रवादी, उत्कृष्ट स्वतन्त्रता सेनानी र सामाजिक दूरदर्शी मानिएको भए पनि उनको अन्त्येष्टिमा १४ जना मात्रै उपस्थित थिए भन्ने लेखिएको थियो।
वैदिक कालको उत्तरार्धमा, नेपाललाई विभिन्न हिन्दु ग्रन्थहरूमा उल्लेख गरिएको थियो, जस्तै वैदिक अथर्ववेद परिशिष्ठ र उत्तर-वैदिक अथर्वशीर्ष उपनिषदमा।
गोपाल वंश सबैभन्दा पुरानो राजवंश थियो जसलाई विभिन्न ग्रन्थहरूमा 'नेपाल' नामले चिनिने मध्य हिमालय राज्यको प्रारम्भिक शासकहरूको रूपमा उल्लेख गरिएको थियो।
दक्षिण-पूर्वी क्षेत्रमा, जनकपुरधाम विदेहा वा मिथिलाको समृद्ध राज्यको राजधानी थियो, जुन गङ्गासम्म फैलिएको थियो, र राजा जनक र उनकी छोरी सीताको घर थियो।
यी मध्ये एकबाट, शाक्य राजतन्त्र, एक राजकुमारको जन्म भयो जसले पछि तपस्वी जीवन बिताउन आफ्नो हैसियत त्यागे, बुद्ध धर्मको स्थापना गरे, र गौतम बुद्ध भनेर चिनिन थाले।
नेपाल मध्यवर्ती शताब्दीहरूमा आध्यात्मिकता र शरणस्थानको भूमिको रूपमा स्थापित भएको थियो, तिब्बत हुँदै पूर्वी एसियामा बौद्ध धर्म फैलाउन महत्त्वपूर्ण भूमिका खेलेको थियो, र हिन्दु र बौद्ध पाण्डुलिपिहरू संरक्षण गर्न मद्दत गर्‍यो।
सम्राट अशोकले लुम्बिनीको तीर्थयात्रा गरेका थिएँ र बुद्धको जन्मस्थलमा एउटा स्तम्भ खडा गरेका थिएँ, जसमा शिलालेखहरूले नेपालको सही रूपमा रेकर्ड गरिएको इतिहासको सुरुवात बिन्दु हो।
पहिलो महत्वपूर्ण पन्जाबी बसाइ सन् १९५० को दशकमा सुरु भएको थियो जब दोस्रो विश्व युद्ध पछि बेलायतमा श्रमिक अभावले बेलायती प्रशासनलाई राष्ट्रमण्डल भरिबाट भर्ती गर्न प्रोत्साहित गर्न नेतृत्व गर्यो।
यी आप्रवासीहरूमध्ये धेरैजसो भारत र पाकिस्तानका पुरुषहरू थिए, जसले अभ्यस्तताको अवधि पछि स्थायी रूपमा बसोबास गर्न थाले र आफ्ना साथीहरू, पत्नीहरू र बच्चाहरूलाई उनीहरूसँग सामेल हुन आमन्त्रित गरे।
यी आप्रवासीहरूले प्रायः उत्पादन, कपडा र सेवा क्षेत्रहरूमा काम पाएका थिए, जसमा हिथ्रो एयरपोर्टमा उल्लेखनीय सङ्ख्या समावेश छ।
पश्चिम लन्डन साउथल सहर पन्जाबी आप्रवासीहरूको प्रारम्भिक केन्द्र बन्यो, र देशको प्रमुख बेलायती एसियाली सहर बन्नेछ, जसलाई सानो पन्जाब भनिन्छ।
उन्नाइसौं र बीसौं शताब्दीको प्रारम्भमा पन्जाबी आप्रवासीहरू मुख्यतया घरेलु नोकरहरू थिए, बेलायती व्यापारी जहाजहरूमा काम गर्ने नाविकहरू र निजामती कर्मचारीहरू वा व्यावसायिक योग्यता खोज्ने विद्यार्थीहरू थिए।
अधिकांश पन्जाबको उत्तरी र मध्य भागहरूबाट उत्पन्न हुन्छन्, जस्तै: झेलम, झाङ, फैसलाबाद, रावलपिंडी, गुजरनवाला, गुजरात, अटक, चकवाल, चिनियोट, सरगोधा, टोबा टेक सिंह र लाहोर।
पन्जाबहरूले बेलायती पाकिस्तानी जनसङ्ख्याको एक तिहाइ समावेश गरेको अनुमान गरिएको छ, मिरपुरी कश्मीरीहरू पछि दोस्रो ठूलो उप-समूह बनाउँछ।
१९७० को दशकमा, पूर्वी अफ्रिकाबाट पन्जाबहरूको व्यापक बसाई थियो, जसमध्ये धेरैले केन्या र युगान्डा को स्वतन्त्रता पछि आफ्नो बेलायती राहदानी राखेका थिए।
पूर्वी अफ्रिकी पन्जाबीहरू दुई पटक आप्रवासी भनेर चिनिन्छन्, र घरमा बढ्दो भेदभावको बीचमा बेलायत आएका थिए, जसलाई सन् १९७२ मा युगान्डाबाट निष्कासनको प्रतीक हो।
बेलायती पन्जाबी संयुक्त अधिराज्यका नागरिक वा बासिन्दा हुन् जसको सम्पदा पूर्ण वा आंशिक रूपमा पन्जाबमा उत्पत्ति भएको हो, दक्षिण एसियाको एक क्षेत्र जुन भारत र पाकिस्तान बीच विभाजित छ।
युरोपसँगको सिमाना पूर्वी भूमध्यसागरको तटबाट सुरु हुन्छ, यद्यपि निकट पूर्वमा टर्की आंशिक रूपमा एजियन टापुहरूमा फैलिएको छ र बोस्फोरसको युरोपेली छेउमा इस्तानबुल समावेश गर्दछ।
उत्तरमा एसिया र युरोपका महाद्वीपहरू बीचको सीमालाई सामान्यतया डार्डेनेल, मारमारा सागर, बोस्पोरस, कालो सागर, काकेसस पर्वत, क्यास्पियन सागर, उराल नदी यसको स्रोतसम्म बग्ने मानिन्छ।
यी फरक परिभाषाहरू सामान्यतया समग्र एसियाको नक्सामा प्रतिबिम्बित हुँदैनन्; उदाहरणका लागि, इजिप्ट सामान्यतया मध्य पूर्वमा समावेश छ, तर एसियामा छैन, यद्यपि मध्य पूर्व एसियाको एक विभाजन हो।
योजनाको सममिति ग्रीकहरूको प्रतिरोध गर्न ज्यामितिय थियो, किनकि तिनीहरूले सम्भव भएमा नियमित आंकडाहरूद्वारा सबै भौगोलिक जनसमूहहरूलाई प्रतिनिधित्व गर्थे।
२०२३ साफ च्याम्पियनसिप सन् २०२३ को बङ्गबन्धु साफ च्याम्पियनसिपको नामले चिनिन्छ) दक्षिण एसियाली फुटबल सङ्घ द्वारा आयोजित दक्षिण एशियाको द्विवार्षिक अन्तर्राष्ट्रिय पुरुष फुटबल प्रतियोगिता साफ च्याम्पियनसिपको १४ औं संस्करण हो।
पछि, साफ का महासचिव अनवारुल हक हेलालले अनौपचारिक रूपमा मिडियालाई भने कि नेपालले मात्र म्याद म्याद अर्थात २९ जनवरी २०२३ सम्म होस्टिंग अधिकारको लागि आवेदन दिएको थियो तर, सन् २०२३ को फेब्रुअरी १ मा बहराइनको मनामामा हुने ३३औँ एएफसी कंग्रेस २०२३ मा भएको साफफ सदस्यहरूको बैठकपछि मात्रै आयोजकको घोषणा गर्ने भनिएको थियो।
प्रतियोगिताका लागि टोलीको संख्या बढाउन र प्रतियोगितालाई थप प्रतिस्पर्धी बनाउने उद्देश्यले कुवेत र लेबनानलाई अतिथि टोलीका रुपमा आमन्त्रण गरिएको हो ।
फुटबल श्रीलंकाले सुरुमा माल्दिभ्समा १७ अक्टोबर २०२१ मा भएको साफ कार्यकारी समितिको बैठकमा टूर्नामेंट आयोजना गर्न आफ्नो रुचि प्रकट गरेको थियो।
१९७० मा, इ.एल.सी इलेक्ट्रोकन्सल्ट एस.पि.ए र आइ.इ.सी.ओ सम्भाव्यता अध्ध्ययान र निर्माण परियोजनाको विस्तारको टेन्डर जित्यो ।
अप्रिल २६, १९७३ मा, ब्राजिल र पाराग्वेले दुई देशहरूद्वारा पराना नदीको जलविद्युत दोहनको लागि कानुनी साधन इटाइपु सन्धिमा हस्ताक्षर गरे।
यो दुई देशले पराना नदीको खण्डमा साझा गरेको जलस्रोतको दोहनको अध्ययन गर्न र साल्टो डे सेटे क्वेडासदेखि इगुआकु नदीको जलाधार क्षेत्रसम्मको साझा हितको साझा घोषणा थियो।
पाराग्वे जेनेरेटरहरूको उत्पादन क्षमता पाराग्वेको विद्युत माग भन्दा धेरै भएकोले, उक्त बिजुली अधिकांश उत्पादन सीधा ब्राजिल तर्फ निर्यात गरिन्छ, जहाँबाट दुई ६०० किलो भोल्ट "हाइ भोल्टेज डाइरेक्ट करेन्ट" लाइनहरू, प्रत्येक लगभग लामो, साओ पाउलो / रियो दि जेनेरियो क्षेत्रमा धेरैजसो उर्जा लगिन्छ र त्यहाँ टर्मिनल उपकरणहरूले शक्तिलाई ६० हर्ज मा रूपान्तरण गर्दछ।
बाँधको निर्माण पहिलो पटक अर्जेन्टिनाद्वारा विवादित थियो, तर विवादको वार्ता र समाधानले पछि अर्जेन्टिना-ब्राजिलियन एकीकरणको लागि आधार तय गर्‍यो।
यस सम्झौताले तीन देशहरूले साझा गरेको जलाधारमा विभिन्न जलविद्युत उपक्रमहरूको परिणामस्वरुप नदीको स्तर र कति परिवर्तन हुन सक्छ भन्ने कुरा स्थापित गर्यो।
यो परियोजना सन् १९८४ मा सम्पन्न भएको थियो , यो ब्राजिल र पाराग्वेको द्वी-पक्षीय स्वामित्वमा रहेको यो परियोजना दुई देशबीचको सीमा मित्रता पुलको उत्तरमा रहेको छ।
इताइपु बाँधको जलविद्युत पावर प्लान्टले २०२० सम्ममा विश्वको दोस्रो सबैभन्दा धेरै बिजुली उत्पादन गर्यो, बिजुली उत्पादनमा थ्री गर्जेस बाँध प्लान्ट शीर्ष स्थानमा छ।
राष्ट्रपति लुगोको सरकारले ब्राजिलसँग सन्धिका सर्तहरू पुन: वार्ता गर्ने वाचा गरे, जुन लामो समयसम्म कुनै पनि पुन: वार्तालापको लागि प्रतिकूल रह्यो।
सन् २००९ मा, पाराग्वेलाई अधिक भएको बिजुली उचित भुक्तानी दिई खरिद गर्न सहमत भयो र पाराग्वेलाई बिजुली एकाधिकार मार्फत मात्र नभई सीधै ब्राजिलियन कम्पनीहरूलाई थप बिजुली बेच्न अनुमति दियो।
धेरैजसो सेनाहरूमा, डिभिजन धेरै रेजिमेन्टहरू वा ब्रिगेडहरू मिलेर बनेको हुन्छ; बारीमा, धेरै डिभिजनहरूले सामान्यतया एउटा कोर बनाउँछन्।
धेरै मानिसहरू आर्थिक अवसरहरूको लागि शहरहरूमा सर्छन्, तर यसले चीन र भारत जस्ता ठाउँहरूमा हालैको उच्च सहरीकरण दरलाई पूर्ण रूपमा व्याख्या गर्दैन।
ग्रामीण क्षेत्रहरूमा, प्रायः साना पारिवारिक खेतहरूमा वा गाउँहरूमा सामूहिक फार्महरूमा, निर्मित वस्तुहरू पहुँच गर्न ऐतिहासिक रूपमा गाह्रो भएको छ, यद्यपि जीवनको सापेक्ष समग्र गुणस्तर धेरै व्यक्तिपरक छ, र निश्चित रूपमा शहरको भन्दा बढी हुन सक्छ।
खेतीपाती जीवन सधैं अप्रत्याशित वातावरणीय अवस्थाहरूको लागि अतिसंवेदनशील भएको छ, र खडेरी, बाढी वा महामारीको समयमा, बाँच्नको लागि अत्यन्त समस्याग्रस्त हुन सक्छ।
सहरमा बस्नु सांस्कृतिक र आर्थिक रूपमा फाइदाजनक हुन सक्छ किनभने यसले श्रम बजारमा पहुँच, राम्रो शिक्षा, आवास, र सुरक्षा अवस्थाहरू, र आवागमन र यातायातको समय र खर्च घटाउनको लागि ठूलो अवसरहरू प्रदान गर्न सक्छ।
सहरीकरण भन्नाले ग्रामीण क्षेत्रबाट सहरी क्षेत्रमा जनसङ्ख्याको परिवर्तन, ग्रामीण क्षेत्रमा बसोबास गर्ने मानिसहरूको अनुपातमा आएको कमी, र समाजहरूले यस परिवर्तनलाई अनुकूलन गर्ने तरिकाहरूलाई जनाउँछ।
यो मुख्यतः प्रक्रिया हो जसद्वारा नगर र सहरहरू बन्छन् र ठूला हुन्छन् जब धेरै मानिसहरू केन्द्रीय क्षेत्रहरूमा बस्न र काम गर्न थाल्छन्।
सहरीकरण सहरी योजना, भूगोल, समाजशास्त्र, वास्तुकला, अर्थशास्त्र, शिक्षा, तथ्याङ्क र सार्वजनिक स्वास्थ्य सहित विभिन्न विषयहरूमा सान्दर्भिक छ।
मोहम्मद अली वंशको अधीनमा रहेको मिस्रले सुडानलाई कब्जा गरेको थियो र सन् १९५६ मा सुडानी स्वतन्त्रता नभएसम्म मिस्री अङ्ग्रेज सुडान रूपमा शासित थियो।
जब प्रतिस्पर्धी लडाकू नेताहरू साल्भा किर मायार्दीत र रिएक मकरले एकता सम्झौता गर्दै गठबन्धनको सरकार गठन गरेका थिए जसले गर्दा शरणार्थीहरूलाई घर फर्कने बाटो खुलेको थियो।
देश संयुक्त राष्ट्र सङ्घ, अफ्रिकी सङ्घ, पूर्वी अफ्रिकी समुदाय, विकाससम्बन्धी अन्तर सरकारी प्राधिकरण र जेनेभा सम्मेलनको सदस्य राष्ट्र हो।
सन् २०१९ सम्म, संयुक्त राष्ट्रसङ्घको विश्व शान्त सूचकाङ्कको नवीनतम प्रतिवेदन अनुसार दक्षिण सुडान तेस्रो सबैभन्दा कम स्थानमा रहेको छ।
यसको सिमाना पूर्वमा इथियोपिया, उत्तरमा सुडान, पश्चिममा मध्य अफ्रिकी गणतन्त्र, दक्षिण-पश्चिममा प्रजातान्त्रिक गणतन्त्र कङ्गो, दक्षिणमा युगान्डा र दक्षिणपूर्वमा केन्याद्वारा घेरिएको छ।
"रेड आइडल गर्ज" मा यो लडाई पछि, बेलायतीहरूले पछि यसलाई भनिए, ब्रिटिश सेनाले ग्यान्त्सेमा दबाब दियो र ११ अप्रिलमा त्यहाँ पुग्यो।
गौतम बुद्धले पहिलो पटक बुद्धत्व प्राप्त गरेको स्थान बोधगयाको महाबोधी मन्दिरको नमुनामा बनाइएको एक सय हजार देवताहरूको मन्दिर, नौ तले स्तूपको केन्द्रीय विशेषता थियो।
योङ्गहसब्यान्डको मिशन स्टाफ र एस्कर्टलाई चाङ्लो नामको तिब्बती कुलीन परिवारको देशको हवेली र खेतबारीमा बिलेट गरिएको थियो, र 'चाङ्लो मनोर' मिशन मुख्यालय बन्यो जहाँ योङ्गहसब्यान्डले आफ्नो दरबार राख्न र दलाई लामाका प्रतिनिधिहरूलाई भेट्न सक्थे।
इतिहासकार चार्ल्स एलेनका शब्दहरूमा, तिनीहरू अब 'हल्सियन अवधि' मा प्रवेश गरेका छन्, मनोरमा तरकारी बगैंचा रोप्दै पनि अफिसहरूले सहरको खोजी नगरी, वा माछा मार्ने र शूटिंग गर्न गएका थिए।
आयोगका मेडिकल अफिसर, परोपकारी क्याप्टेन हर्बर्ट वाल्टनले स्थानीय जनताको आवश्यकतालाई ध्यानमा राख्दै विशेष गरी तिब्बतमा विशेष गरी सामान्य पीडाको रूपमा फट्ने तालुहरू सच्याउनका लागि अपरेशनहरू गरे।
उनी ग्यान्त्सेमा आइपुगेको पाँच दिन पछि, र चाङ्लो मनोरको सुरक्षालाई सुरक्षित ठान्दै, म्याकडोनाल्डले मुख्य बललाई आपूर्ति लाइनको सुरक्षा गर्न नयाँ चुम्बीमा मार्च सुरु गर्न आदेश दिए।
तब यस्तो देखिन्छ कि सिख र तिब्बती गार्डहरू बीचको झगडाले तिब्बती जनरलहरूको वरिपरि समूह बनाएकोले ल्हासा जनरलको कार्यलाई उत्प्रेरित गर्यो: उसले सिखको बङ्गारामा पिस्तोल प्रहार गर्यो।
झगडा बढेको देखेर तिब्बती जनरल रिसाए र सिख सिपाहीको अनुहारमा गोली हाने, सिपाहीका साथीहरूले हिंसक प्रतिक्रिया दिए, जसले स्थितिलाई द्रुत रूपमा बढायो भनेर बेलायती खाताहरूले जोड दिन्छ।
हेनरी न्यूम्यान, रोयटर्सका एक रिपोर्टर, जसले आफूलाई प्रत्यक्षदर्शीको रूपमा वर्णन गरे, भने कि यो शट पछि, तिब्बतीहरूको भीड अगाडि बढ्यो र तिनीहरूको आक्रमण डेली मेलका संवाददाता एडमन्ड क्यान्डलर र पछि पर्यो।
डाक्टर अस्टिन वाडेलको खातामा, "तिनीहरूले शत्रुमा ओइलाउने आगो खन्याए, जसले द्रुत फायरिङ म्याक्सिम्सले केही मिनेटमा तिब्बतीहरूलाई भयानक वध गरेर ध्वस्त पार्यो।
" तिब्बती पक्षका सेकेन्ड-ह्यान्ड खाताहरूले दुवैलाई जोड दिएका छन् कि बेलायतीहरूले तिब्बतीहरूलाई तिनीहरूको म्याचलकहरूको फ्यूज निभाउनका लागि ठग्यो र बेलायतीहरूले चेतावनी बिना गोली चलाए।
यसबाहेक, तिब्बतीहरूका नजिकका बेलायती, सिख र गोर्खा सैनिकहरू लगभग सबैलाई अग्लो पर्खालद्वारा सुरक्षित गरिएको थियो, र कोही पनि मारिएनन्।
अहिले सम्म भारतमा कमाण्डर-इन-चीफ, लर्ड किचनर, ब्रिगेडियर-जनरल म्याकडोनाल्डले अबदेखि सधैं मिसनको जिम्मेवारीमा हुनुपर्छ भन्ने कुरामा दृढ थिए।
यंगहजब्यान्ड ६ जुनमा नयाँ चुम्बीको लागि प्रस्थान गरे र कर्जनको विदेश विभागका प्रमुख लुइस डेनलाई टेलिग्राफ गर्दै उनलाई भने कि "हामी अब रुसीहरूसँग लडिरहेका छौं, तिब्बतीहरूसँग होइन।
योङ्गहसब्यान्डलाई लर्ड एम्पथिलले कार्यवाहक भाइसरोयको रूपमा, वार्ताहरू पुन: खोल्न र दलाई लामासँग कुराकानी गर्न पुन: प्रयास गर्न आदेश दिएका थिए।
अनिच्छुक योङ्गहसब्यान्डले दुईवटा पत्रमा अल्टिमेटम दिए, एउटा दलाई लामालाई र अर्को चिनियाँ अम्बानलाई सम्बोधन गरिएको, ल्हासा, यु-ताइको मान्चु निवासी, यद्यपि, उनले आफ्नी बहिनीलाई लेखे अनुसार, उनी यस कार्यको विरुद्ध थिए।
यस अवधिमा महत्त्वपूर्ण चेतावनी र कार्यहरूमा १८-१९ मे मा लडाईहरू समावेश थिए जब तिब्बतीहरूबाट जोङ र मिसन पोस्टको बीचमा एउटा भवन हटाउने प्रयासहरू गरियो, जुन सफल भयो।
२१ मे मा ब्रान्डरका लडाकुहरू नैनी गाउँको लागि प्रस्थान गरे, जहाँ मठ र एउटा सानो किल्ला तिब्बतीहरूले कब्जा गरेका थिए; तिनीहरू महत्त्वपूर्ण लडाइँमा संलग्न थिए तर मिशनको रक्षा गर्न फर्कन आवश्यक थियो जुन बाट संयुक्त आक्रमणमा थियो - ओट्लीको माउन्टेड इन्फन्ट्री द्वारा दबाइएको आक्रमण।
२४ मे मा ३२ औं सिख अग्रगामीहरूको एक कम्पनी आइपुग्यो र क्याप्टेन सेमोर शेपर्ड, डीएसओ, 'भारतीय सेनामा एक किंवदंती' ग्यान्त्से पुगे, सेपरहरूको समूहको नेतृत्व गर्दै, जसले बेलायती मनोबललाई माथि उठायो।
म्याकडोनाल्ड थप सेना लिएर नआएसम्म यस बिन्दुमा कुनै पनि आक्रमणको विचार गरिएन र ब्रान्डरले ३ स्थानहरूलाई बलियो बनाउनमा ध्यान केन्द्रित गरे: मनोर, गुर्का हाउस, र पल्ला मनोर; उनले नयाँ चुम्बीसँग सञ्चारको लाइन पनि खोलेका छन् ।
गोर्खा सेनाहरू सिधै माथिल्लो पर्खाल मुनि चट्टानमा चढे, चट्टानको अनुहार मापन गर्दै तिनीहरूमाथि ढुङ्गाहरू परे र म्याक्सिमहरू मध्ये एउटाबाट गलत दिशामा आगोले ती माथिका तिब्बती रक्षकहरू भन्दा धेरै गोर्खाहरूलाई हाने।
तिब्बतीहरू राम्रो क्रममा पछि हटे, ल्हासा जाने बाटोमा बेलायती नियन्त्रणको अनुमति दिए, तर म्याकडोनाल्डलाई बाटो अस्वीकार गरे र यसरी अभियानको बाँकी समयको लागि बेलायती पछाडि निरन्तर खतरा रह्यो।
यसैबीच, भारत सरकारका उपसचिवले २६ जुलाई १९०३ मा योङहसब्यान्डलाई पठाइएको पत्र मा भनिएको थियो कि "तपाईले दलाई लामालाई भेटेको अवस्थामा, भारत सरकारले तपाइँलाई तपाइँको पत्रमा सुझाव दिएको आश्वासन दिन अधिकार दिन्छ।
" अगस्ट १९०३ देखि, योङ्गहसब्यान्ड र खम्पा जोङमा उनको एस्कर्ट कमाण्डर, लेफ्टिनेन्ट कर्नल हर्बर्ट ब्रान्डरले तिब्बतीहरूलाई टकरावमा उक्साउने प्रयास गरे।
बेलायतीहरूले डिसेम्बर १९०३ को शुरुमा तिब्बती क्षेत्रमा दबाब दिएर "तिब्बती शत्रुता" को एक कार्य पछि अभियानको लागि तयारी गर्न केही महिना लगाए, जुन पछि नेपालमा बसोबास गर्ने बेलायतीहरूले केही अतिक्रमणहरूको गोठाला भएको रूपमा स्थापित गरेको थियो।
जब योङ्गहसब्यान्डले भाइसरोयलाई टेलिग्राम गरे, आक्रमणलाई बेलायती मन्त्रिपरिषद्को समर्थनलाई सुदृढ पार्ने प्रयासमा, त्यो गुप्तचरले संकेत गर्यो कि रूसी हतियारहरू तिब्बतमा प्रवेश गरेको छ, कर्जनले उनलाई गोप्य रूपमा चुप गरे।
"स्मरण रहोस् कि एचएमजीको नजरमा हामी दोर्जेभ वा ल्हासामा रुसी राइफलको कारणले होइन, तर हाम्रो महासन्धिको निर्लज्ज रूपमा उल्लङ्घन, हाम्रो सीमा अतिक्रमण, हाम्रा विषयहरू गिरफ्तार, हाम्रो मिशन उल्लङ्घन, हाम्रा प्रतिनिधित्वहरूलाई बेवास्ता गरिएको कारणले अगाडि बढिरहेका छौं।
न्यू चुम्बीमा टाढा हुँदा लेफ्टिनेन्ट लियोनार्ड बेथेलले लेखेको आक्रमणको अतिरञ्जित विवरणले योङ्गहसब्यान्डको वीरताको प्रशंसा गर्‍यो; वास्तवमा, योङ्गहसब्यान्डको आफ्नै खाताले खुलासा गर्यो कि उनी रेडाउटमा भागेका थिए, जहाँ उनी कभरमा रहे।
गोर्खाहरूको हल्का माउन्टेन गन र म्याक्सिमहरू जुन किल्लाको रक्षा गर्न अत्यन्त उपयोगी हुने थियो, जुन अहिले तिब्बतीहरूको हातमा फर्किएको थियो, ब्रान्डरको करो ला पार्टीले माग गरेको थियो।
मिसनमा बिना उत्तेजित आक्रमण र ग्यान्त्से जोङमा तिब्बतीहरूको पुन: कब्जा, एक आघात भए पनि, वास्तवमा योङ्गहसब्यान्डको उद्देश्य पूरा भयो।
भारतका लागि राज्य सचिव, सेन्ट जोन ब्रोड्रिकले वास्तवमा "तिब्बतीहरूको भुक्तान गर्ने शक्तिमा" हुनु पर्ने आवश्यकता व्यक्त गरेका थिए र योङ्गहसब्यान्डलाई "यस विषयमा परिस्थितिहरूद्वारा निर्देशित" हुन स्वतन्त्र हात दिएका थिए।
बेलायतका लागि चुम्बी उपत्यका सुरक्षित गरेर तिब्बतमा बेलायती प्रभाव विस्तार गर्न उनले अझै पनि लर्ड कर्जनको भू-राजनीतिक एजेन्डा पछ्याइरहेका थिए जस्तो देखिन्छ।
योङ्गहसब्यान्ड ले वार्षिक किस्ताहरू द्वारा भुक्तानी पूरा गर्न चाहन्थे; तिब्बतीहरूलाई आफ्नो ऋण तिर्न करिब ७५ वर्ष लाग्ने थियो, र चुम्बी उपत्यकाको बेलायती कब्जा भुक्तानी पूरा नभएसम्म ग्यारेन्टी भएकोले उपत्यका बेलायतको हातमा रहने थियो।
तिब्बती मन्त्रिपरिषद् र महासभाले अगस्टको प्रगतिको रूपमा सर्तहरूमा दबाब दिन थाले, क्षतिपूर्तिको कुरा बाहेक जुन उनीहरूले गरिब देशका लागि असम्भव रूपमा उच्च विश्वास गरे।
अन्ततः यद्यपि योङ्गहसब्यान्डले रिजेन्ट, गान्डेन त्रि रिन्पोछे, र त्सोङ्डु लाई ७ सेप्टेम्बर १९०४ मा एउटा सन्धिमा हस्ताक्षर गर्न धम्की दिए, जसलाई पछि ल्हासाको महासन्धि भनेर चिनियो।
पहिलो अवरोध पार गर्दै र बढ्दो गतिका साथ, म्याकडोनाल्डको बलले एक हप्ता पछि काङ्मामा परित्याग गरिएको प्रतिरक्षा पार गर्यो, र अप्रिल ९ मा रेड आइडल गर्जबाट पार गर्ने प्रयास गर्‍यो, जसलाई बाटो रोक्नको लागि सुदृढ गरिएको थियो।
म्याकडोनाल्डले आफ्ना गोर्खा सेनाहरूलाई खाडलको ठाडो पहाडहरू मापन गर्न र तिनीहरूका चट्टानहरूमा अग्लो तिब्बती सेनाहरूलाई बाहिर निकाल्न आदेश दिए।
केही घन्टा पछि, पासको अन्वेषक अनुसन्धानले गोलीबारीको सामना गर्‍यो र अपराह्न वरिपरि तूफान समाप्त नभएसम्म एक अपमानजनक आदानप्रदान जारी रह्यो, जसले संयोगवश गोर्खाहरूले तिब्बती सेनाहरू भन्दा माथिको स्थानमा आफ्नो बाटो फेला पारेको देखाउँदछ।
यसरी सिख सिपाहीहरूले पहाडमा धकेल्ने क्रममा दुबै पक्षबाट गोली हानाहानको सामना गर्नुपर्दा, तिब्बतीहरू पछाडि सरेका थिए, फेरि बेलायती तोपखानाको कडा फायरमा आए र २०० जनाको मृत्यु छोडेर राम्रो क्रममा पछि हटे।
करो लामा, चौडा मुखको पास जुन साढे दुई महिना अघि युद्धको दृश्य थियो, गोर्खाहरूले बायाँ र दायाँ उचाइमा तिब्बती लडाकुहरूको दृढ समूहसँग झडप गरे।
अनिवार्य रूपमा तर अग्रगामी अघि प्रतिरोध फिक्का भयो र जलेको माटोको नीति अपनाइयो - तिब्बतीहरूले आफूले सक्ने खाना र चारा हटाए र गाउँहरू खाली गरे।
२२ जुलाई सम्म, सेनाहरूले अर्को किल्ला, पेटे जोङको पर्खालमुनि छाउनी दिए, उजाड र भग्नावशेषहरूमा, जबकि माउन्टेड इन्फन्ट्रीले चुशुल चकजाम, फलामको पुलको क्रसिङ कब्जा गर्न अगाडि बढ्यो।
चाङ्लो मनोरमा मिसन एस्कर्टका कमाण्डर लेफ्टिनेन्ट कर्नल हर्बर्ट ब्रान्डरले दुई दिन टाढा रहेका ब्रिगेडियर-जनरल म्याकडोनाल्डसँग परामर्श नगरी कारो लामा भेला भएका तिब्बती सेनाको विरुद्धमा आक्रमण गर्ने निर्णय गरे।
छलफलमा बसेका द टाइम्सका संवाददाता पर्सेभल ल्यान्डनले तिब्बतीहरूमाथि आक्रमण गर्नु "अन्यायिक" भएको र हामीले अहिलेसम्म आफूलाई सही पक्षमा राख्ने अध्ययनशील तरिकालाई ध्यानमा राख्दै यो एकदमै बाहिर भएको टिप्पणी गरे।
" ब्रान्डरको टेलिग्राम मे ३ मा नयाँ चुम्बीमा म्याकडोनाल्डमा आफ्नो योजनाहरू सेट गर्दै पुग्यो र उसले कार्यलाई उल्टाउन खोज्यो तर धेरै ढिलो भइसकेको थियो।
५-६ मेमा करोलामा भएको लडाई सम्भवतः इतिहासको सबैभन्दा उच्च उचाइमा भएको एक्शन हो, जुन ८ औं गोर्खाका गोर्खा राइफलम्यान र ३२ औं सिख अग्रगामीहरूका सिपाहीहरूले जितेका थिए जसले आरोहण गरेका थिए र त्यसपछि ५,७०० भन्दा बढी उचाइमा लडेका थिए।
तिब्बतमा चिनियाँ राजदूतहरूको उपस्थितिले बेलायतीहरूलाई तिब्बतमाथि चीनको अधिकार छ भनी मान्न बाध्य बनायो र उनीहरूले तिब्बतसँगको सम्बन्धमा चीनसँग वार्ता गर्न थाले।
बेलायती गभर्नर-जनरल तिब्बतमा चिनियाँ अधिपत्य एक "संवैधानिक कथा" थियो भन्ने निष्कर्षमा पुगे, जुन पारस्परिक सुविधाको लागि मात्र राखिएको थियो र व्यवहारमा यसको कुनै प्रभाव थिएन।
तथापि, कब्जा गर्न को लागी एक सानो छापा मार्ने बल को लागी धेरै बलियो थियो, र यसले बेलायती आपूर्ति मार्गहरु लाई बेवास्ता गरे, यो म्याकडोनाल्डको सेना को प्राथमिक लक्ष्य बन्यो।
२८ जुनमा ग्यान्त्से जोङलाई आक्रमण गर्ने अन्तिम बाधा पार भयो जब उत्तर-पश्चिममा त्सेचेन मठ र यसको पछाडिको रक्षा गर्ने किल्ला गोर्खाहरूको दुई कम्पनी, ४० औं पठान र दुईवटा पैदल सेनाले खाली गरे।
मठले प्रतिरोध प्रस्ताव गरेको हुनाले यसलाई लुट्न उपयुक्त मानिएको थियो - धेरै पुराना र बहुमूल्य धन्यवादहरू गर्मीको अन्त्यमा क्रिस्टीजमा देखा परे र उच्च मूल्यमा बेचियो।
कमिश्नर, योङ्गहसब्यान्डलाई रोक्न भनिएको थियो तर जवाफ दिनुभयो कि अग्रिम जारी रहनुपर्छ, र उनले कुनै पनि तिब्बती सेनालाई सडकमा रहन दिन सक्दैनन्।
युद्धको मैदानबाट आधा माइल टाढा, तिब्बती सेनाहरू आश्रयमा पुगे र ब्रिगेडियर-जनरल म्याकडोनाल्डले तिनीहरूलाई फिर्ता लिन अनुमति दिए।
यस लडाइको समयमा र केही पछ्याउन, तिब्बतीहरूले ताबीज लगाएका थिए जुन तिनीहरूका लामाहरूले तिनीहरूलाई कुनै पनि हानिबाट जोगाउने वाचा गरेका थिए।
एक दिन पछि भारतमा आफ्नो वरिष्ठलाई टेलिग्राफमा, योङ्गहसब्यान्डले भने: "मलाई विश्वास छ कि उनीहरूले पाएको ठूलो सजायले थप लडाइँलाई रोक्नेछ, र अन्तमा उनीहरूलाई वार्ता गर्न प्रेरित गर्नेछ।
यो अभियान तिब्बत फ्रन्टियर आयोगको नेतृत्वमा बेलायती भारतीय सशस्त्र बलहरूले प्रभावकारी रूपमा एक अस्थायी आक्रमण थियो, जसको उद्देश्य कूटनीतिक सम्बन्ध स्थापना गर्ने र तिब्बत र सिक्किम बीचको सीमा विवाद समाधान गर्ने उद्देश्य थियो।
उन्नाइसौं शताब्दीमा, बेलायतीहरूले बर्मा र सिक्किम लाई जितेका थिए, तिब्बतको सम्पूर्ण दक्षिणी भाग बेलायती भारतीय साम्राज्य को नियन्त्रणमा आएको थियो।
गान्डेन फोड्रङ सरकार अन्तर्गत दलाई लामा द्वारा शासित तिब्बत १९११ क्रान्तिसम्म चिनियाँ किंग राजवंशको अधीनमा रहेको हिमालयी राज्य थियो, जस पछि वास्तविक तिब्बत स्वतन्त्रता को अवधि पछ्याइएको थियो।
यसको माथि, बेलायती सरकारमा अफवाह र शंकाहरू थिए कि चीन सरकारले तिब्बतलाई लिएर रुसीहरूसँग गोप्य समझदारी गरेको छ र रसियाले तिब्बतलाई हतियार र लडाई सेनाहरू उपलब्ध गराएको छ।
तिब्बतमा रुसी प्रभावले उनीहरूलाई बेलायती भारतको सीधा मार्ग उपलब्ध गराउने थियो, र अर्ध-स्वायत्त बफर-राज्यहरूको शृङ्खलालाई तोड्दै राजलाई रुसी साम्राज्यबाट उत्तरतर्फ अलग गर्‍यो।
उनले १९०० मा दोर्जिएभ मार्फत रूसी सुरक्षाको लागि अपील पठाए, जसलाई पीटरहोफमा न्यानो स्वागत गरिएको थियो, र एक वर्ष पछि याल्टामा जारको दरबारमा।
प्राय: तरवार र जिंगलले सशस्त्र भिक्षुहरू सम्मिलित तिनीहरूको सबैभन्दा समर्पित एकाइहरू मध्ये एक मुट्ठी मात्र प्रभावकारी साबित भयो, तर तिनीहरू यति सानो संख्यामा थिए कि युद्धको लहरलाई उल्टाउन असमर्थ थिए।