polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
समान अधिकारका र जनताहरूका आत्म-निर्णयका सम्मानमा आधारित सिद्धान्तहरूका राष्ट्रहरू बीच मैत्रीपूर्ण सम्बन्ध विकसित गर्नु तथा विश्व शान्ति बलियो तुल्याउन अन्य समुचित कदमहरू उठाउनु;
आर्थिक, सामाजिक, सांस्कृतिक, अथवा लोकहितका अन्तर्राष्ट्रिय समस्या समाधान गर्नमा, तथा जाति,लिङ्ग, भाषा र धर्ममा भेदभाव नराखी सबैका निमित्त मौलिक हक एवं मानव अधिकारहरू प्रति सम्मानको भाव प्रोत्साहितर विकास गर्नमा अन्तर्राष्ट्रिय सहयोग प्राप्त गर्ने
यी सिद्धान्तहरूमा राष्ट्रहरूको समानता र आत्मनिर्णय , मानव अधिकार र मौलिक स्वतन्त्रताको सम्मान र सदस्य राष्ट्रहरूको बडापत्रको पालना गर्नु, संयुक्त राष्ट्र सुरक्षा परिषद्सँग सहकार्य गर्नु र द्वन्द्व सुल्झाउन शान्तिपूर्ण साधन प्रयोग गर्नु समावेश छ।
यी "उद्देश्य र सिद्धान्त" ले संयुक्त राष्ट्रसङ्घको प्रभावकारितालाई बृहत्तर दिशानिर्देशका साथ यसको संगठनहरू र सदस्य राष्ट्रहरूको कार्यसम्बन्धी निर्देशिकरणको साथ अभिवृद्धि गर्ने आधार प्रतिबिम्बित गर्दछ।
विष्णु चट्टोपाध्यायलाई बङ्गाल संशोधित फौजदारी प्रक्रिया ऐन अन्तर्गत मे २५ मा कानून अनाज्ञाकारिता आन्दोलनको सदस्यको रूपमा राखिएको थियो।
डिसेम्बर १९९६, मा, सिल्भर किङले १.३ अर्ब अमेरिकी डलरको सेयरमा एचएसएनमा ८०% स्वामित्व प्राप्त गरेको थियो र यसको आफ्नो नाम एचएसएन, निगममा परिवर्तन गरेको थियो।
सोही समयमा, कम्पनीले सेभो पिक्चर्स, एक असफल चलचित्र स्टुडियोलाई २१ करोड अमेरिकी डलरमा अधिग्रहण गरेको थियो जसले अमेरिकी कम्पनी एसएफ प्रसारण मार्फत फक्समा आवद्ध ४ स्टेसनहरूको पूर्ण स्वामित्व कायम गरेको थियो।
फेब्रुअरी १९९८ मा, यसले युनिभर्सल स्टुडियोको टेलिभिजन सम्पत्ति (युएसए सञ्जाल, साइ-फाई च्यानल, र युनिभर्सल टेलिभिजनको घरेलु उत्पादन र वितरण उपकरण सहित) लाई ४.१ अर्बमा खरिद गरेको थियो।
आइएसी सन् १९८६ मा स्थानीय टेलिभिजन स्टेसनहरू खरीद गर्दै होम सपिङ नेटवर्क को दर्शक सङ्ख्या बढाउने योजनाको एक अंशको रूपमा, सिल्भर किङ प्रसारण कम्पनीको रूपमा स्थापित भएको थियो।
अगस्त १९९५ मा अमेरिकी व्यापारी ब्यारी डिलरले सिल्भर किङलाई खरिद गरेका थिए जसलाई कम्पनीको सबैभन्दा ठूलो सेयर रहेको लिबर्टी मिडिया निगमको समर्थन रहेको थियो।
फक्स प्रसारण कम्पनीको निर्माणको नेतृत्वमा रहेका डिलरले कथित एक नयाँ प्रसारण सञ्जालको आधारको रूपमा सिल्भर किङको स्टेसनको उपयोग गर्न आशा लिएका थिए।
अर्को वर्ष, फ्रान्सेली कम्पनी भिभेन्दीले युएसए सञ्जाल र साइ-फाइ च्यानल लगायतका युएसए सञ्जालका बाँकी प्रसारण मनोरञ्जन व्यवसायहरूलाई खरीद गरेको थियो।
जुलाई २००१ मा, कम्पनीले एक्सपिडियाको अधिग्रहणको साथ अनलाइन यात्रा व्यवसायमा प्रवेश गरेको थियो जहाँ यसले यो भन्दा अगाडिको वर्षमा इन्टरभल अन्तर्राष्ट्रियको अधिग्रहण गरेको थियो।
युएसए नेटवर्क्सले टिकटमास्टरको अनलाइन विभागलाई सेप्टेम्बर १९९८ मा सहर सहयोगी वेबसाइट सिटी सर्चको साथ गाभेको थियो र यस लगत्तै नयाँ कम्पनी स्थापना गरिएको थियो जुन टिकटमास्टर अनलाइन - सिटी सर्चको रूपमा सार्वजनिक भएको थियो।
युएसए नेटवर्क्सले त्यसपछि सन् २००१ मा टिकटमास्टरको सम्पत्तिलाई टिकटमास्टर अनलाइन - सिटी सर्चलाई बिक्री गरेको थियो र संयुक्त कम्पनीमा ६१% प्रतिशतको सेयर कायम गरेको थियो जुन हाल केवल टिकटमास्टरको रूपमा परिचित छ।
आइएसी एक अमेरिकी नियन्त्रक कम्पनी हो जसले १०० भन्दा बढी देशहरूमा विभिन्न सञ्चार माध्यम र इन्टरनेट सम्बन्धित ब्राण्डहरूको स्वामित्व राख्दछ।
जोए लेभिन, पहिले कम्पनीको खोज र अनुप्रयोग क्षेत्रको नेतृत्व गरेका जोए लेभिनले सन् २०१५ देखि कम्पनीको प्रमुख कार्यकारी अधिकृतको कार्यभार सम्हालेका छन्।
अगस्त २००३ मा, आइएसीले अनलाइन विनिमय तुलना वेबसाइट प्राप्त लेन्डिङट्री प्राप्त गरेको थियो र सेप्टेम्बरमा, कम्पनी छुट यात्रा वेबसाइट हटवायर डटकमको अधिग्रहण गरेको थियो।
अक्टोबरमा, आइएसीले फ्रान्सेली यात्रा वेबसाइट एनिवे डटकम त्रान्सात मार्फत ६ करोड २७ लाख अमेरिकी डलरमा खरिद गर्न सहमत भएको थियो।
अनलाइन सम्पत्तिमा ध्यान केन्द्रित गरे पश्चात्, यसले मे २००२ मा, यसको नाम युएसए इन्टरएक्टिभ मा परिवर्तन गरेको थियो भने यसले जुन २००३ मा, नाम इन्टर एक्टिभ कोर्पमा परिवर्तन गरेको थियो र अन्ततः जुलाई २००४ मा कम्पनीफे आफ्नो नाम आइएसी/इन्टर एक्टिभ कोर्पमा परिवर्तन गरेको थियो।
पराजय हुनुभन्दा अघि जापानीहरूले सम्भव भएसम्म अमेरिकी र फिलिपिन्स सेनालाई रोक्न छापामार आक्रमण गरेका थिए जसको लक्ष्य जापानी सेनालाई जवाफी हमलाको तयारीको लागि सकेसम्म धेरै समय दिनु थियो।
जापानको फर्किएको केही समय पछि उनले मेरो तीस वर्षको युद्ध नामक एक आत्मजीवनी प्रकाशन गरेका थिए जहाँ उनले लामो समय बितिसकेको युद्धमा छापामार लडाकूको रूपमा आफ्नो जीवनको विवरण प्रस्तुत गरेका थिए।
फिलिपिन्सको एक वृत्तचित्रले ओनोदाको बसाईकै समयमा लुवाङ टापुमा बसोबास गर्ने व्यक्तिको अन्तर्वार्ता लिएको थियो जसले ओनोदाले धेरै व्यक्तिहरूको हत्या गरेका थिए भन्ने कुरा प्रकट गरेका थिए जसको बारेमा उनले आफनो आत्मकथामा उल्लेख गरेका थिएनन्।
यति धेरै वर्षसम्म उनीहरूले नजिकको वस्तीबाट चामल, अन्न, गाउँका किसानहरूको गाईवस्तु र कहिलेकाँही सुँगुरहरू चोरी गरी जीविकोपार्जन गरिरहेका थिए।
युद्ध समाप्त भैसकेपछि पनि उनले आफ्नो लडाइँ जारी राखेका थिए भने स्थानीय बासिन्दाहरूको सहयोगमा उनलाई खोज्न आएका प्रहरीहरूको विरुद्ध पनि उनले लडाइँ गरेका थिए।
अमेरिकीहरूले युद्ध समाप्त भएको खबर सबै ठाउँमा पुर्‍याउन धेरै प्रयास गरेका थिए जसमा उनीहरूले हवाईजहाजबाट युद्ध समाप्त भएको खबर सहितको पत्रिका तथा पर्चाहरू खसालेका थिए।
यस्ता पर्चा तथा पत्रिकाहरू उनले पाएतापनि उनले यसलाई शत्रुको एक चाल सोची अविश्वास गरेका थिए जुन कुरा उनलाई प्रशिक्षणमा सिकाइएको थियो।
सन् १९७५ को अप्रिलमा उनले आफ्नो दाजु तादाओको उदाहरणलाई अनुसरण गरी जापानबाट ब्राजिलमा बसाइँसराइ गरी गाईवस्तु पाल्न सुरु गरेका थिए।
उनले सन् १९७६ मा विवहा गरी कोलोनिया जेमिकमा एक प्रमुख भूमिका निर्वाह गरेका थिए जो ब्राजिलको माचु ग्रोस्सु दु सुलमा बस्ने एक जापानी समुदाय थियो।
सन् १९८० मा आफ्नो बुबाआमाको हत्या गरेको एक जापानी किशोरको बारेमा पढेपछि ओनोदा सन् १९८४ मा जापान फर्किँदै जापानको विभिन्न स्थानहरूमा आयोजित युवाहरूका लागि ओनोदा सिसिन जुकु नामक एक शैक्षिक शिविरको स्थापना गरेका थिए।
थुप्रै वर्ष अगाडि युद्ध समाप्त भैसकेको कुरा सुनाउँदा पनि ओनोदालाई विश्वास थिएन र उनले म मेरो वरिष्ठ अधिकारीको आदेश बिना युद्ध रोक्न सक्दिन भनेर भनेका थिए।
ओनोदालाई दलका उच्च पदका अधिकारीहरूले आफ्नो कर्तव्य पूरा गर्नबाट रोके जसले गर्दा सन् १९४५ फेब्रुअरी २८ का दिन अमेरिका र फिलिपिन्स राष्ट्रमण्डल सेनाले टापुमा अवतरण गरी सजिलै टापुलाई कब्जा गरेका थिए।
सन् १९४५ फेब्रुअरी २८ का दिन अमेरिकी सेनाले लुबाङ लगायत अन्य सानो टापुमा अवतरण गरेका थिए जसको फलस्वरूप जापानी सेना निकै चाँडै पराजित भएको थियो।
उनीहरू त्यसपछि जङ्गलको निकै भित्र प्रवेश गरेका थिए जसको उद्देश्य छापामार हमलालाई जारी राख्नु थियो जसलाई ओनोदाले २९ वर्षसम्म जारी राखेका थिए।
उनी प्राचीन समुराई योद्धा वर्गको परिवारमा जन्मिएका थिए भने उनको बुबाको चीनमा मृत्यु हुनुभन्दा अगाडि सम्म उनले एक जापानको सैन्य चिकित्सकको रूपमा काम गरेका थिए।
यस टापुमा पठाउनु अगाडि उनलाई शत्रुको आक्रमणबाट जोगिन र विमानस्थलहरू तथा आश्रयहरूलाई ध्वस्त पर्ने सहितका सम्भव सबै आदेशहरू दिइएको थियो।
किनसिची कोजुका ओनोदाका अन्तिम सहयोद्धा थिए जसले सन् १९७२ अक्टोबर १९ का दिन गाउँको एक दोकानलाई आगो लगाउने क्रममा फिलिपिनी सेनाद्वारा चलाइएको गोली लागि मृत्यु भएको थियो।
यस विभागलाई भारतको पश्चिम बङ्गाल राज्य, दिनाजपुर र गाईबान्धा जिल्लाले उत्तर, राजबाडी र कुष्टिया जिल्लाले दक्षिण, जामालपुर, टाङ्गाइल र मानिकगञ्ज जिल्लाले पूर्व र भारतको पश्चिम बङ्गाल राज्यले पश्चिमबाट घेरेको छ।
अमेरिकाका बासिन्दाले ब्रिटिश शासनको अधिकार र उनीहरुको कठिनाईहरु बाट छुटकारा पाउन को लागी जुन संघर्ष १७७५ मा शुरु गरेका थिए त्यो दोस्रो बर्षमा नै स्वतन्त्रता संग्राममा परिणत भयो।
७ जुन, १७७६ मा वर्जीनियाका रिचर्ड हेनरी लीले प्रायद्वीप कांग्रेसमा प्रस्ताव गरे कि उपनिवेशहरुलाई स्वतन्त्र हुने अधिकार छ।
यो प्रस्ताव मा बहस पछि, "स्वतन्त्रता को घोषणा" तयार गर्न को लागी जून ११ मा एक समिति बनाईएको थियो, जसले यो कार्य थॉमस जेफरसन को काम सुम्पियो।
जेफरसनले तयार पारेको घोषणापत्रमा एडम्स र फ्रैंकलिनले केही संशोधन गरे त्यसलाई २८ जूनमा प्रायद्वीप कांग्रेसमा प्रस्तुत गरे, र २ जुलाईमा यो बिना विपक्ष पारित भयो।
समानताको अधिकार, जनताको सरकार बनाउने अधिकार र नयाँ सरकार स्थापना गर्न अयोग्य सरकारलाई प्रतिस्थापन गर्ने वा प्रतिस्थापन गर्ने अधिकार ती सिद्धान्तहरु थिए जसलाई सफलतापूर्वक कारबाहीमा ल्याउन सकिन्छ, जसमा अमेरिकी जनता पनि शंकास्पद थिए।
उनले खुसीको साधनको रुपमा सम्पत्ति लिनुको सट्टा "खुशीको खोजी" गर्ने अधिकार माग्दै अमेरिकी जनतालाई वस्तुनिष्ठताबाट बचाउने प्रयास गरे, तर उनले कति सफलता पाए त्यो शंकास्पद छ।
"हामी यी सिद्धान्तहरुलाई स्वयंसिद्धको रुपमा लिन्छौं कि सबै मानव समान जन्मेका छन् र उनीहरुलाई उनीहरुको सृष्टिकर्ता द्वारा केहि निश्चित अधिकार दिइएको छ।
जब कुनै सरकारले यी उद्देश्यहरुको उल्ल्घन गर्छ, जनतालाई यसको प्रतिस्थापन गर्ने वा खारेज गर्ने र त्यस्ता सिद्धान्तहरुमा आधारित नयाँ सरकार स्थापना गर्ने अधिकार हुन्छ र जसको शक्ति यस्तो तरिकाले संगठित हुन्छ कि जनतालाई विश्वास छ कि उनीहरुको सुरक्षा र खुशी निश्चित छ।
अमेरिकी स्वतन्त्रताको घोषणापत्र त्यहाँ एउटा राजनीतिक दस्तावेज हो, जसको आधारमा इंग्लैण्ड को १३ उत्तर अमेरिकी उपनिवेशहरु ४ जुलाई १७७६ मा इंग्लैण्ड बाट स्वतन्त्र घोषित गर्‍यो।
जेफरसनले उपनिवेशका मानिसहरुको कठिनाई र आवश्यकताहरुलाई ध्यानमा राखेर, तर मानिसको प्राकृतिक अधिकारको दार्शनिक सिद्धान्तहरुलाई ध्यानमा राखी यो घोषणापत्र तयार पारेका थिए, जसको निम्न शब्दहरु अमर छन्।
उमरले ढाका विश्वविद्यालयबाट दर्शन विषयमा एमए गरे र उनको बिए डिग्री अक्सफोर्ड विश्वविद्यालयबाट दर्शन, राजनीति र अर्थशास्त्र विषयमा गरेका थिए।
उनले सोही विश्वविद्यालयमा समाजशास्त्र विभागको पनि स्थापना गरे तर उनले पूर्व पाकिस्तानका तात्कालिक गभर्नर अब्दुल मोनेम खानको प्रतिकूल समयमा आफ्नो विश्वविद्यालयको पदबाट राजीनामा दिएका थिएजसका कारण उनी अझ बढी सक्रिय र पूर्णकालिक वामपन्थी राजनीतिक कार्यकर्ता र सार्वजनिक बौद्धिक रूपमा संलग्न भए।
सन् १९६० को दशकमा उनले तीन महत्त्वपूर्ण पुस्तकहरू; साम्प्रदायिकता , संस्कृत सङ्कट र संस्कृत सम्प्रदायिकाता लेखेका थिए जसको राजनैतिक संस्कृतिको द्वन्द्ववादको सिद्धान्त साम्प्रदायिकता बङ्गाली राष्ट्रवादको बृद्धिमा महत्त्वपूर्ण बौद्धिक योगदान पुर्‍यायो।
सन् १९६९ मा उमर पूर्वी पाकिस्तान कम्युनिष्ट पार्टीमा सामेल भए र फेब्रुअरी १९७० देखि मार्च १९७१ सम्म उमरले पूर्वी पाकिस्तान कम्युनिष्ट पार्टी सप्ताहिक गणशक्तिको मुखपत्रमा सम्पादन गरेका थिए जहाँ उनले पाकिस्तानमा कम्युनिष्ट आन्दोलनको समस्या र सम्भावनाहरू बारे निबन्ध र लेख प्रकाशित गरेका थिए।
उनी बङ्गलादेश कृषक महासङ्घ र बङ्गलादेश लेखक शिबिर दुबैका अध्यक्ष थिए जुन देशको प्रगतिशील लेखक, बौद्धिक र साँस्कृतिक कार्यकर्ताहरूको सङ्गठन हो।
उनले आफ्ना पुस्तकहरूमा राजनीतिक अर्थव्यवस्था र पूँजीवादको संस्कृति, विश्व समाजवादी आन्दोलन, बङ्गलादेशमा कम्युनिष्ट आन्दोलन, तेस्रो विश्वमा सैन्यवाद र सैन्य तानाशाहीको घटना, राजनीति, अपराधिकरण लगायतका विभिन्न विषयहरूको चर्चा गरेका छन्।
बदरुद्दीन उमर एक बङ्गलादेशी मार्क्सवादी–लेनिनवादी सिद्धान्तवादी, राजनीतिक कार्यकर्ता, इतिहासकार, लेखक, बौद्धिक र बङ्गलादेशी कम्युनिष्ट पार्टीका नेता हुन्।
यस प्रतियोगितामा सहभागी हुनको लागि छनौट भएका २४ राष्ट्रिय फुटबल टोलीहरू मध्ये १९ वटा टोलीहरूले सन् २०१६ संस्करणको प्रतियोगितामा समेत प्रतिस्पर्धा गरेका थिए।
छनौट भएका टोलीहरू मध्ये बेल्जियम र इटालीले छनौट प्रतियोगिताको १० मध्ये १० वटै खेल जितेका थिए, गत वर्षको युरोपेली च्याम्पियनसिप विजेता पोर्चुगल र विश्वकप विजेता फ्रान्स, सहित जर्मनीले कीर्तिमानी १३औँ पटक युरोपेली च्याम्पियनसिप प्रतियोगितामा छनौट भएको हो।
फिनल्यान्ड र उत्तर म्यासेडोनियाले कुनै पनि प्रमुख अन्तर्राष्ट्रिय फुटबल प्रतियोगितामा सहभागी हुन नपाएकोमा पहिलो पटक युरोपेली च्याम्पियनसिप प्रतियोगितामा सहभागी हुन पाएको छ।
प्रतियोगिताको सह-आयोजक स्कटल्यान्डले सन् १९९८ फिफा विश्वकप र सन् १९९६ युरो कप पछि पहिलो पटक कुनै प्रमुख अन्तर्राष्ट्रिय फुटबल प्रतियोगितामा सहभागी भइरहेको छ।
नेदरल्यान्ड र डेनमार्क दुवै टोलीले सन् २०१६ को युरो कपमा सहभागिता जनाए पछि पूर्वागमन गरेको छ भने डच टोलीले सन् २०१४ फिफा विश्वकपमा सहभागिता जनाए पछि पहिलो पटक कुनै प्रमुख अन्तर्राष्ट्रिय फुटबल प्रतियोगितामा सहभागी भइरहेको छ।
पहिलो पटक, अस्ट्रेलिया, हङ्गेरी, स्लोभाकिया र वेल्स फुटबल टोलीहरूले लगातार युरोपेली च्याम्पियनसिप प्रतियोगितामा सहभागिता जनाइरहेको छ।
सन् २००४ युरो कपको विजेता टोली ग्रिस, एउटा मात्र पूर्व विजेता टोली हो जसले यस वर्षको प्रतियोगितामा आफ्नो स्थान सुरक्षित गर्न सकेन् र लगातार दोस्रो पटक युरोपेली च्याम्पियनसिप प्रतियोगितामा तथा तेस्रो प्रमुख अन्तर्राष्ट्रिय फुटबल प्रतियोगितामा सहभागी हुन पाएको छैन।
सन् २०१६ युरो कपमा सहभागिता जनाएको अल्बानिया, आइसल्यान्ड, उत्तर आयरल्यान्ड, गणतन्त्र आयरल्यान्ड र रोमानियाले यस पटकको प्रतियोगितामा आफ्नो स्थान पक्का गर्न असफल भएको थियो।
यद्यपि, युइएफए कार्यकारी समितिले सन् २०१७ डिसेम्बर ७ मा युरोस्टेडियमको निर्माणमा ढिलाइको कारण ब्रसेल्सलाई आयोजक सहरको सूचीबाट हटाएको थियो।
सन् २०२१ अप्रिल २३ मा युइएफएले कोरोना भाइरस प्रकोप तथा खेल हेर्न दर्शकहरूलाई प्रवेश सम्बन्धमा अन्यौलको कारण, डबलिनको अभिभा रङ्गशालालाई प्रतियोगिता आयोजकको रूपमा हटाएको थियो।
त्यहाँ हुने भनिएको चार खेलहरू मध्ये तीन समूह चरणका खेलहरू सेन्ट पिटर्सबर्गको क्रेस्तोभस्की रङ्गशालामा र राउन्ड अफ १६ को एउटा खेल लन्डनको वेम्बली रङ्गशालामा सारिएको थियो।
यसै प्रकार युइएफएले स्पेनलाई आयोजना गर्न दिइएको चार खेलहरू सेभिलेको ला कार्तुजा रङ्गशालाबाट सारेर बिलबाओको सान मामेस रङ्गशालालाई दिने घोषणा गरेको थियो।
युइएफएले सन् २०१८ मे २४ मा प्रतियोगिताको मूल समय तालिका कार्यक्रमको घोषणा गरेको थियो, जसमा उद्घाटन खेल र क्वार्टर फाइनलपछिका खेलहरूको खेल समय मात्र समावेश गरिएको थियो।
सबै खेलको लागि तय गरिएको मिति, खेल खेलिने समय र स्थान एक समान राखिएता पनि हप्ताको समान दिनमा सबै खेलहरू अनुकूलित गर्नको लागि एक दिन आगाडि सारिएको थियो (उदाहरणको लागि शुक्रबार नै खेल हुनको लागि उद्घाटन खेल १२ देखि ११ जुन राखियो)।
सन् २०२१ अप्रिल २३ मा युइएफएले प्रतियोगिताको लागि सूचिकृत गरिएको रङ्गशालालाई हटाएपछि त्यसलाई अर्कोसँग परिवर्तित गरेर संशोधित आयोजन तालिका सार्वजनिक गरेको थियो।
सन् १९६४ मा स्पेनले युरोपेली नेसन्स कपको आयोजना गर्दा सेभिलेमा खेल आयोजना गरिएको थिएन, र अजरबैजान, डेनमार्क, हङ्गेरी, रोमानिया, रुस वा स्कटल्यान्डमध्ये कुनै पनि देशले यो प्रतियोगिताको आयोजना गरेको थिएन।
मूल वेम्बली रङ्गशालाले सन् १९९६ को युरो कपको खेल र फाइनलको आयोजना गरिसकेको छ, तर वर्तमान वेम्बली रङ्गशालालाई छुट्टै रङ्गशालाको रूपमा वर्गीकृत गरिएको छ।
युरोपका केही देशहरूले यस प्रतियोगिताको आयोजना गर्न बोलपत्रमा चासो देखाएका थिए जसको कारण युइएफएका तत्कालीन अध्यक्ष मिसेल प्लातिनीले सन् २०१२ जुन ३० को दिन, युइएफए युरो २०१२ फाइनलभन्दा एक दिन अघि एक पत्रकार सम्मेलनमा सन् २०२० को प्रतियोगिता एउटा आयोजक देशको सट्टा प्रतियोगितालाई युरोप महादेशका १२ वा १३ वटा सहरहरूमा आयोजना गर्न सकिने सुझाव दिएका थिए।
त्यस समयमा, युइएफएले पहिले नै युइएफए युरोपेली १७ वर्ष मुनिको च्याम्पियनसिपको उत्कृष्ट चरणको खेल आयोजनाको लागि त्यस्तै प्रणालीको प्रयोग गरेको थियो, जहाँ सात समूहहरूको खेल आयोजना प्रत्येक फरक देशले आयोजन गरेको थियो।
युइएफएको अध्यक्ष मिसेल प्लातिनीले सन् २०१२ मा युरोपेली च्याम्पियनसिप प्रतियोगिताको ६०औँ जन्मदिनको खुसीयाली मनाउनको लागि प्रतियोगितालाई युरोपका विभिन्न देशहरूमा मनोरम प्रतियोगिताको रूपमा आयोजन गरिने बताएका थिए।
फ्रान्समा आयोजित सन् २०१६ प्रतियोगिताको उपाधि विजेता पोर्चुगल भने यो प्रतियोगिताको राउन्ड अफ १६ मा बेल्जियमसँग पराजित भएर प्रतियोगिताबाट बाहिरिएको थियो।
प्रतियोगिताको फाइनल खेलमा अतिरिक्त समयसम्म १-१ को बराबरीपछि इटालीले इङ्ल्यान्डलाई पेनाल्टीमा पराजित गर्दै दोस्रो युरोपेली च्याम्पियनसिप उपाधि जितेको हो।
सबै ५५ युइएफए राष्ट्रिय टोलीहरू जसमा प्रारम्भिक चरणको छनौट प्रतियोगिताको लागि छानिएका १२ राष्ट्रिय टोलीहरू समेतले मुख्य फाइनल प्रतियोगिताको लागि निर्धारण गरिएको २४ स्थानका लागि छनौट चरणको खेलमा भाग लिनुपरेको थियो।
छनौट चरणका खेलहरू अगावै युइएफएद्वारा सन् २०१४ सेप्टेम्बरमा आयोजक सहरहरूमाथि निर्णय गरिसकेकोले आयोजक सहरका राष्ट्रिय टोलीहरू प्रतियोगिताको फाइनल खेलहरू खेल्न अयोग्य हुन सक्ने सम्भावना थियो।
मूल रूपले १३ स्थानहरूमा खेल आयोजना गर्ने भनिएको थियो तर सन् २०१७ डिसेम्बरमा युरो स्टेडियमको निर्माणमा ढिलाइको कारण ब्रसेल्स र सन् २०२१ अप्रिलमा खेल हेर्नको लागि दर्शकलाई प्रवेश दिने वा नदिने अन्यौलको कारण डबलिनलाई आयोजक सहरको सूचीबाट हटाइएको थियो।
११ वटा आयोजक राष्ट्रहरू मध्ये सात वटा राष्ट्रिय फुटबल टोलीले यस वर्षको प्रतियोगिताको लागि सोझै छनौट भएको थियो भने हङ्गेरी र स्कटल्यान्डले प्ले-अफको माध्यमद्वारा छनौट भएको थियो।
प्रतियोगिता आयोजनाको लागि छनौट भएका रङ्गशालाहरू मध्ये लन्डनमा रहेको वेम्बली रङ्गशालालाई दोस्रो पटक यस प्रतियोगिताको सेमीफाइनल र फाइनल खेल आयोजना गर्नको लागि निर्धारित गरिएको छ।
सन् २०१७ डिसेम्बर ७ मा प्रतियोगिताको उद्घाटन खेल रोमको स्तादियो ओलिम्पिकोमा हुने घोषणा गरिएको थियो जसले आम्स्टर्डम, ग्लासगो र सेन्ट पिटर्सबर्गलाई उछिन्न सफल भएको थियो।
प्रत्येक सहरले तीन समूह चरणका खेलहरू र एउटा राउन्ड अफ १६ वा क्वार्टर फाइनल खेलको आयोजना गर्नेछ तर सेन्ट पिटर्सबर्गले छ वटा समूह चरणका खेलहरूको आयोजना गर्नेछ भने लन्डनले दुई वटा राउन्ड अफ १६ खेलको आयोजना गर्नेछ।
हुगली नदीको प्राकृतिक स्रोत मुर्शिदाबाद जिल्लाको गिरिया नजिकै छ, तर नदीको धेरैजसो पानी त्यहाँ बाट आउँदैन, तर फरक्का फीडर नहरबाट, जो फरक्का बाँधको माध्यमबाट तिलडांगा नजिक फरक्का फिडर जसले पानी ल्याउँछ नहरबाट आउँछ।
भागीरथी तब मुर्शिदाबाद जिल्लाको जियागन्ज-अजीमगन्ज, मुर्शिदाबाद र बहरामपुर पार गरी दक्षिणतिर मोडिन्छ र पलाशीको उत्तरतिर जान्छ।
सबैभन्दा ठूलो औसत ज्वार वृद्धि, लगभग ८५ फिट , मार्च, अप्रिल वा मे मा हुन्छ - वर्षाको मौसममा ४० फिट को औसत गहिराई र मीठो पानी को समयमा एक न्यूनतम गहिराई को गिरावट को एक सीमा संग।
जहाँ नदी समुद्र मा बग्छ समुद्र मा डुब्न मकर संक्रान्ति को दिन मा विशेष गरी जब सूर्य र धनु राशि देखि मकर परिवर्तन को लागी यो ठाउँ ठूलो धार्मिक महत्व को मानिन्छ यो ठाउँ ठूलो मेला, आगन्तुकहरु लाई भेट्ने र एकान्त को घर बन्छ।
दोस्रो विश्वयुद्ध पछि, सन् १९४७ मा, संयुक्त राष्ट्रले प्यालेस्टाइनको लागि विभाजन योजना अपनाएको थियो जसले स्वतन्त्र अरब र यहूदी राज्य र अन्तर्राष्ट्रियकरण गरिएको जेरूसलमको स्थापनाको सिफारिस गरेको थियो।
१४ मे १९४८ मा इजरायल भूमिमा यहूदी राज्यको स्थापना भएको भोलिपल्ट, छिमेकी अरब सेनाले पूर्व बेलायती शासित क्षेत्रमा आक्रमण गर्दै इजरायली सेनाहरूसँग लडेका थिए।
यद्यपि सरकारको क्षेत्राधिकार पूरै पूर्व बेलायत शासित प्यालेस्टाइन समक्ष घोषणा गरिएको थियो तर यसको प्रभावकारी क्षेत्र गाजा पट्टीमा मात्र सीमित थियो।
इजरायलले पछि गाजा पट्टी र सिनाई प्रायद्वीपलाई मिस्रबाट, पश्चिमी तट जोर्डनबाट, र गोलान उच्चसमस्थली सिरियाबाट जुन १९६७ को छ दिने युद्धमा कब्जा गर्न सफल भएको थियो।
प्यालेस्टाइन संयुक्त राष्ट्र सङ्घ तथा अन्य संस्थाहरूद्वारा आधिकारिक रूपमा प्यालेस्टाइन राज्यको रूपमा मान्यता प्राप्त पश्चिम एसियामा अवस्थित एक सार्वभौम सम्पन्न राज्य हो।
सन् १५ नोभेम्बर १९८८ मा अल्जेरियाको राजधानी अल्जियर्समा प्यालेस्टाइन मुक्ति सङ्गठनका अध्यक्ष यासर अराफातले प्यालेस्टाइन राज्य स्थापना को घोषणा गरेका थिए।
सन् १९९३ मा ओस्लो सम्झौतामा हस्ताक्षर गरेको एक वर्षपछि प्यालेस्टिनी राष्ट्रिय प्राधिकरण को गठन पश्चिम तटको क र ख क्षेत्रलाई नियन्त्रण गर्न गरिएको थियो जसमा १६५ "द्वीप" र गाजा पट्टी रहेका छन्।
प्यालेस्टाइन अरब लिग, इस्लामी सहयोग सङ्गठन, जी७७, अन्तर्राष्ट्रिय ओलम्पिक समिति र अन्य अन्तर्राष्ट्रिय निकायको सदस्य राष्ट्र समेत हो।
५० ई.: हिरो अफ अलेक्जान्ड्रियाको इन्जिनको प्रारम्भिक अभिलेख. यसले आधुनिक टर्बाइन इन्जिन काम गर्ने भौतिकी सिद्धान्तको प्रदर्शन गर्यो।
आगोबाट तातो हावा फायरप्लेसको निकास नली मा माउन्ट गरिएको सिंगल -स्टेज एक्सियल टर्बाइन रोटर बाट निस्कन्छ र गियर-चेन जडानद्वारा रोस्टिङ स्पिटलाई घुमाउँछ।
विस्तृत परिभाषा अनुसार ग्याँस टर्बाइन त्यो शक्तिको प्राथमिक स्रोत हो जसको सम्पूर्ण उष्मीय चक्रमा कार्यकारी तरल ग्याँस अवस्थामा रहन्छ र जसको सबै पुर्जाको गति परिभ्रामी हुन्छ।
बोधिसत्त्व बाबासाहेब आम्बेडकरले बीसौँ शताब्दीमा बौद्ध धर्ममा लागि उत्तर प्रदेश, गुजरात, पञ्जाब, मध्य प्रदेश र महाराष्ट्रमा लाखौँ जनता बौद्धमार्गमा लाग्न प्रोत्साहित गरेका थिए ।
आम्बेडकरले आफ्नो धर्म परिवर्तन गरेदेखि बौद्ध धर्म र संस्कृतिको प्रवर्तनका साथै बौद्ध दर्शन, बौद्ध साहित्य र पाली भाषाको अभ्यास पनि प्रचलनमा आएका छन् ।
आम्बेडकरवादले भारतमा मान्यता पाएपछि भारतमा बौद्ध धर्मको पनि पुनर्जागरण भएको थियो जसले गर्दा भारतका क्षेत्रमा तीब्र गतिमा बौद्ध धर्मको प्रचार भएको थियो ।
आम्बेडकरले दलित वर्गले आफ्नो स्वतन्त्रता र विकासको लागि आफैँ लड्नुपर्छ भन्ने कुरा थाहा पाएका थिए र त्यसकारण उनले भारतीय संविधानमा पनि अस्पृश्य तथा पिछडिएका वर्गका लागि विशेष कानुनी व्यवस्था मिलाएका थिए ।
बाबासाहेब आम्बेडकरका कार्यले गर्दा अस्पृश्य वर्गको अधिकारको संरक्षण, चेतनास्तरको अभिवृद्धि र स्तरोन्नतिमा महत्त्वपूर्ण पहल भएका छन् ।
हिन्दु वर्ण व्यवस्थामा परिवर्तन आई जाति व्यवस्थामा त परिवर्तन भएको नै थियो तर यसका साथै विवाह, धर्म, अर्थ, शिक्षा तथा राजनीतिमा पनि आधारभूत तहबाट नै परिवर्तन सुरु भएका थिए ।
आम्बेडकरवादी विचार प्रणालीमा प्रमोद भीमराव ठाकरे जस्ता नवीन लेखक तथा राजनीतिक शास्त्रज्ञ र विचारकले पनि महत्त्वपूर्ण योगदान पुर्याएका छन् ।
यस क्रान्तिकारी, मानवतावादी तथा वैज्ञानिक विचार प्रणालीले भारत लगयत अन्य राष्ट्रका शोषित-पीडित वर्ग, किसान, श्रमिक, महिला, राजनीतिज्ञ, दलित र बौद्ध कार्यकर्ता लगायत अन्य टन्नै व्यक्तिलाई प्रभाव परेको छ ।
भारतको तत्कालीन १५% धनी र शक्तिशाली जनताको विरोध गरी आम्बेडकरले बाँकी ८५% शोषित, उत्पीडित, बहिष्कृत जनताको अधिकारको संरक्षण र चेतनास्तरको अभिवृद्धिमा महत्त्वपूर्ण भूमिका निर्वाह गरेका थिए ।
समानता, स्वतन्त्रता, बन्धुत्व, न्याय, धम्म, लोकतन्त्र, महिला अधिकार, अहिंसा, सत्य, मानवता, विज्ञान र संविधान आम्बेडकरवादका मूल सिद्धान्त हुन् ।
२४ फेब्रुअरी १९१९ मा गान्धीले मुम्बईमा "सत्याग्रह सभा" आयोजना गरे र यस बैठकमा निर्णय भएको थियो र 'सत्य' र 'अहिंसा' को मार्ग अनुसरण गरेर राउलट ऐनको विरोध गर्ने वचन दिए।
गान्धीजीको सत्य र अहिंसाको यस मार्गलाई केही सुधारवादी नेताहरूले समेत विरोध गरे जसमा सर डी.ई.वादि, सुरेन्द्रनाथ बनर्जी, तेज बहादुर सप्रु, श्री निवास शास्त्री जस्ता नेताहरू थिए।
सरकारले प्रेसको स्वतन्त्रताको अधिकारलाई जबरजस्ती खोसेर कब्जा गर्ने वा कसैलाई आफ्नो इच्छा अनुसार निर्वासित गर्ने अधिकार हुनुपर्दछ।
संसारकै फलमध्येमा धेरै पोषक तत्व भएको फलका रुपमा लिइने एभोकाडो नेपालको पूर्वी पहाडी जिल्लामा केही वर्ष अगाडिदेखि व्यावसायिक खेती सुरु भएको पाइन्छ ।
एभोकाडो बिदेशमा प्रती केजी अहिले पनि नेपाली रुपैया हजार रुपैयाँको हाराहारीमा बिक्री भएको पाईन्छ भने नेपालमा ३०० देखी ५०० प्रती केजी सम्ममा गुणस्तर अनुसार बिक्री हुने गरेको पाईएको छ ।
यस कार्य अभियानको प्रमुख विषयवस्तु यौनिक तथा लैङ्गिक अल्पसंख्यक समुदायका व्यक्तिहरुलाई लिङ्गको महलमा 'अन्य' जनाई नागरिकता जारी गर्ने सम्बन्धी निर्देशिका, २०६९ रहेको पाइन्छ ।
निर्देशिका सम्बन्धीको प्रतिवेदन अनुसार यस निर्देशिकाले लैङ्गिक पहिचानको मान्यता सम्बन्धीका वास्तविक अवाश्यकताहरू नै पहिचान नगरेको र सामाजिक मान्यतामा नअटाएको देख्ने समूहहरूलाई बाकसिकरण गरेको भनी आलोचना गरेका छन् ।
सन् २०२० अक्टोबर २० तारिखका दिन गृह मन्त्रालयको उक्त निर्देशिकाले पारलैङ्गिक महिला, पारलैङ्गिक पुरुष, अन्तरलिङ्गी व्यक्तिहरू एवं गैर-द्वयसांखिक व्यक्तिहरूले आफ्नो वास्तविक लैङ्गिक पहिचान सहित नागरिकता पाउनबाट वञ्चित गरी 'अन्यलिङ्गी' उल्लेख गर्न बाध्य बनाउनका साथै समयौनिक तथा द्वियौनिक व्यक्तिहरूको यौन अभिमुखिकरणलाई लैङ्गिकताका रूपमा अपव्याख्या गरी मानव अधिकारको हनन भएको उल्लेख गरी दुई संस्था र ११ जना व्यक्तिहरूले राष्ट्रिय मानव अधिकार आयोगमा उजुरी दिए र सन् २०२० नोभेम्बर २२ तारिखका दिन आयोगले दर्ता गरेको थियो ।
यस कार्य वर्षको उद्देश्यहरू लैङ्गिक पहिचानको कानुनी मान्यता सम्बन्धी सघन, समवेशी र उपयुक्त प्रावधानहरू स्थापित गर्नेका लागि; व्यक्तिले आफ्नो नाम र लैङ्गिक विवरण परिवर्तन गर्नका निम्ति रोगिकरण, अनिच्छापूर्ण चिकित्सकीय हस्तक्षेप लगायत व्यक्तिको मानव अधिकार उल्लंघन गर्ने सबै प्रकारका अपमानजनक र अमानवीय शर्तहरूको अन्त्य गरी आत्मनिर्णयको अधिकार सुनिश्चित गर्नका लागि; व्यक्तिगत लैङ्गिक इतिहास, चिकित्सकीय स्थिति र इतिहास, पारलैङ्गिक वा अन्तरलिङ्गी स्थिति लगायतका विषयमा विस्मृतिको अधिकार सहित गोपनियता हक सुनिश्चित गर्नका लागि; जानीजानी गरिने लैङ्गिक दुस्बोधनको मुद्दालाई सम्बोधन गर्ने कानुनी प्रावधान सहित व्यक्तिले इच्छाएको लैङ्गिक शब्दावलीबाट सम्बोधन गर्न र लैङ्गिक विविधता समावेशी भाषाको प्रयोग गर्न राज्यले उपायहरू अपनाउँछ भनी सुनिश्चित गर्नका लागि; नेपालको कानुनमा यौन अभिमुखिकरण, लैङ्गिक पहिचान र यौन विशेषता बारे सघन परिभाषा र बुझाई स्थापित गर्नका लागि; र ‘अन्यलिङ्गी’ र बाध्यकारी ‘तेस्रो लिङ्गी ‘ लेबल सम्बन्धीको प्रचलित कानुनलाई प्रतिस्थापित गर्नका लागि रहेको छ ।
सन् २०२० अक्टोबर २२ का दिन पारलैङ्गिक पहिचानको रोगिकरण विरुद्धको अन्तर्राष्ट्रिय कार्य दिवसका दिन संघीय संसदमा प्रस्तावित नागरिकता ऐन संसोधन विधयक र राज्य व्यवस्था तथा सुशासन समितिले तयार गरेको प्रतिवेदनले लैङ्गिक पहिचानलाई 'अन्यलिङ्गी'मा सीमित गर्न खोजेको र रोगिकरण गर्न 'चिकित्सकीय सिफरिस' आवश्यक पारिएको प्रावधान विरुद्ध वक्तव्यहरू प्रकाशन गरिएको थियो ।
सन् २०२० नोभेम्बर ८ का दिन संयुक्त राष्ट्र अमेरिकामा निर्वाचित सारा म्याकब्राइडलाई नेपाली आमसञ्चार माध्यमहरूले गरेको लैङ्गिक दुस्बोधन सम्बन्धी विरोध जनाइएको थियो ।
सन् २०२० नोभेम्बर १२ का दिन नेपाली भाषाको आधिकारित शब्दकोषमा सिमान्तकृत यौन अभिमुखिकरण, लैङ्गिक पहिचान र यौन विशेषताका व्यक्ति सम्बन्धीको शब्दार्थ समावेश गर्न गराउन पत्रचार गरिएको थियो ।
बाध्यकारी अन्यलिङ्गी लेबल भिराइने विरुद्ध र लैङ्गिक पहिचानको मान्यताका लागि कार्य वर्ष ११४१ वा छोटकरीमा ४१ सालको कार्य अभियान क्वयेर युथ ग्रुप, क्याम्पेन फर चेन्ज र पारलैङ्गिक अधिकार समूह लगायत तिनका संजालले संयुक्त रूपमा नेपाल सम्वत् ११४१ साललाई घोषणा गरेका थिए ।
नेपालमा विविध लैङ्गिक पहिचानका व्यक्तिहरूको जबरजस्ती, अनिच्छापूर्ण वा बाध्यकारी हिसाबले तेस्रो लिङ्गी अथवा अन्यलिङ्गी भनी चिनिन बाध्य बनाइएको विरुद्धमा यो कार्य वर्ष घोषणा भएको थियो ।
सन् २०२१ ज्यानुवरी १७ का दिन भाषा आयोग ले सिमान्तकृत यौन अभिमुखिकरण, लैङ्गिक पहिचान र यौन विशेषताका व्यक्ति सम्बन्धीका शब्दहरू नेपाली भाषाको आधिकारिक शब्दकोषमा समावेश गर्न/गराउन नेपाल प्रज्ञा प्रतिष्ठानलाई सिफारिस गरेका थिए ।
कार्ल भोन लिन्डे को लेक्चरमा उपस्थित हुँदा देखि नै, डिजेल अझै बढी तापीय कार्य कुशलता भएको कार्टोन चक्रमा आधारित आन्तरिक दहन इन्जिन डिजाइन गर्न चाहन्थे ।
१८९३ मा, उनलेथ्योरी एन्ड कन्स्ट्रक्सन अफ अ रेसनल हिट-इन्जिन टु रिप्लेस द स्टिम इन्जिन एन्ड द कम्बसन नोन टुडे नामक ग्रन्थ प्रकाशित गरे, जसमा उनले १८९२ को सुरुवात देखि
१८९३ को गर्मी आउँदा आउँदै उनले आफ्नो प्रारम्भिक सिद्धान्त मा गलत भएको महसुस गरे र उनले १९९३ मा सहि सिद्धान्तमा आधारित अर्को पेटेन्टको लागि निवेदन दिए।
१८९३ देखि १८९७ सम्म, जर्मन कम्पनी मेसिनिनफेब्रिक अस्बर्ग ननबर्गका निर्देशक हेनरिक भोन बजले डिजेललाई उनको अवधारणा विकास तथा परीक्षण गर्ने अवसर दिए।