polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
अर्थशास्त्रमा नोबेल मेमोरियल पुरस्कार (आधिकारिक रूपमा अल्फ्रेड नोबेलको सम्झनामा अर्थशास्त्रमा भेरिग्स रिक्सबैङ्क पुरस्कार, ), सामान्यतया अर्थशास्त्रमा नोबेल पुरस्कार भन्ने बुझिन्छ ।
यो सन् १८९५ मा अल्फ्रेड नोबेलको इच्छा द्वारा स्थापित नोबेल पुरस्कार नभएता पनि यो अन्य नोबेल पुरस्कारसंग जोडिएको छ र यसको घोषणा पनि सोही समारोहमा सम्मानित गरिन्छ ।
अर्थशास्त्रमा पहिलो नोबेल पुरस्कार सन् १९६९ मा डच तथा नर्वेजियन अर्थशास्त्री जन टिनबरजेन र राग्नर फ्रिस्चलाई उनको "आर्थिक प्रक्रियाहरूको विश्लेषणको लागि तथा गतिशील मोडेल विकसित र लागू गरे बापत" प्रदान गरिएको थियो ।
अभिजित बनर्जी, एस्थर डुफ्लो र माइकल क्रेमरलाई संयुक्त रूपमा विश्वव्यापी गरिबी घटाउने उपायहरू डिजाइन गर्ने उत्तम तरिका के होरु क्षेत्रीय प्रयोगहरूमा आधारित अभिनव अनुसन्धान प्रयोग गरेर, ले मानवताको लागि अति महत्त्वपूर्ण यो प्रश्नको जवाफको लागि जग बसाले बापत प्रदान गरिएको थियो।
दुईजना अमेरिकी अर्थशास्त्री पल आर मिलग्रोम र रोबर्ट बी विल्सनलाई लिलामी सिद्धान्तमा सुधार र नयाँ लिलामी ढाँचाहरूको आविष्कार बापत संयुक्त रूपमा प्रदान गरिएको थियो।
पुरस्कारको आधाराशि दुईजना अर्थशास्त्री एङ्ग्रिस्ट र इम्बेन्सलाई सम्बन्धित दुई घटनामा कारण तथा प्रभावको सम्बन्धबारे विश्लेषणका लागि पद्दतीगत योगदान बापत सम्मानित गरिएको हो ।
क्षेत्र - प्रायोगिक आर्थिक विश्लेषणमा विशेष गरी वैकल्पिक बजार संयन्त्रको अध्ययनमा प्रयोगशाला प्रयोगहरू एक उपकरणको रूपमा स्थापना गर्दै सिद्धान्त प्रतिपादन गरे बापत
क्षेत्र- आर्थिक विज्ञानमा मनोवैज्ञानिक अनुसन्धान, विशेष गरी मानव निर्णय र अनिश्चितता अन्तर्गत निर्णय गर्ने सम्बन्धमा सिद्धान्त प्रतिपादन गरे बापत
क्षेत्र - आर्थिक र संस्थागत परिवर्तनको व्याख्या गर्न आर्थिक सिद्धान्त र मात्रात्मक विधिहरू लागू गरेर आर्थिक इतिहासमा नवीकरण अनुसन्धान गरे बापत
क्षेत्रीय व्यवहार अर्थशास्त्र (आर्थिक विज्ञानमा मनोवैज्ञानिक अनुसन्धान- नज अर्थात् विवेकशीलता तर्फ धकेल्ने सिद्धान्त प्रतिपादन) बापत
क्षेत्र- विभिन्न विनिमय दर व्यवस्थाहरू अन्तर्गत मौद्रिक र वित्तीय नीति र इष्टतम मुद्रा क्षेत्रहरूको उनको विश्लेषण प्रतिपादन गरे बापत
अर्थशास्त्रमा नोबेल पुरस्कार विजेताले पनि अन्य जस्तै स्वर्ण पदक, एउटा वृत्तान्त दिने डिप्लोमा, र मुद्रा सहितको राशि पाउने गर्दछ ।
सामाजिक एकता पार्टी नेपालको एक लोकतान्त्रिक पुजिवादि अर्थनीति अवलम्बन गरेको नेपालको एक मात्र राजनीतिक दल हो जसले स्वतन्त्रता, मानवअधिकार, नागरिक अधिकार, सम्पत्तिको अधिकार, बालिक मताधिकार, बहुलवाद मा आधारित लोकतन्त्र, संविधानवाद, विधिबाद, लोककल्याण, धार्मिक स्वतन्त्रता, धर्म निरपेक्षतालाई आत्मसात गरेको छ।
दोस्रो महादिवेसनबाट बरिष्ठ उपाध्यक्षमा श्री सुनिल महर्जन, उपाध्यक्ष श्री द्वारिका क्षेष्ठ, सहमहासचिवमा श्री विदुर अधिकारी लगायत ३३३ सदस्यीय केन्द्रिय कार्य समिति पनि चयन गरेको छ ।
सो लक्ष प्राप्त गर्न उद्दारवादी विदिवादलाई बैकल्पिक उपायको रुपमा अवलम्बन गरिएको छ, जसमा खुल्ला अर्थतन्त्रमा आधारित लोककल्याणकारी प्रयत्नको विशिष्ट स्थान रहन्छ ।
राज्यले नागरिकको आर्थिक र सामाजिक प्रगतिमा जिम्मेवार भूमीका निर्वाह गरी व्यापार, ब्यवसाय गर्नको निम्ति सहजकर्ताको भूमिका खेल्दै ब्याक्तिगत सम्पत्तिको अधिकार, लोकतन्त्र, मानव अधिकार, स्वतन्त्रता, बहुलवाद, विधिको शासन, खुल्ला बजार अर्थनीति र राज्यको कम नियन्त्रण रहने सिदान्तलाइ आत्मसाथ गरिएको छ ।
श्रमको बाँडफाँड, माग र आपूर्ति, आपसी समझदारीमा हुने लेनदेन, छनौट र प्रतिस्पर्धामा आधारित अनुसन्धान, उत्पादन, बजारिकरण, लगानी छनौट गर्ने, खरिद-बिक्री आदि जस्ता कार्य गर्ने स्वतन्त्रता सबै नागरिकलाई हुनुपर्छ ।
नागरिकका आधारभुत आवस्यकता जस्तै शिक्षा, स्वास्थ्य, आवास, रोजगारी तथा सामाजिक सुरक्षा लगायत दाइत्व राज्यले लिन्छ र नागरिकले स्वतन्त्र रुपमा आय आर्जन गरी राज्यलाई कर तिर्छन् ।
चिन, स्वीडेन, डेनमार्क, नर्वे फिनल्यान्ड आदि देश जो आफूलाई समाजवादी भन्दछन्, उनीहरूले पनि पुजीबादी अर्थ व्यवस्थालाई अनुसरण गरी समृद्धि हासिल गरेका छन् र विश्वमा करिव दुई अर्ब मानिसहरू गरिबीको रेखामाथि उठेका छन् ।
न्यापूर्ण वितरणमा आधारित समतामुलक समाजमा लोककल्याणलाई प्रथमिकता दिने कल्याणकारी राज्य निर्माणको लागि पुजीवादी अर्थराजनीति आजको अपरिहार्य आवस्यकता भएको कुरा सबैले स्विकार्नु जरुरी छ ।
स्थानीय उद्यमशीलता र रोजगार: स्थानीय स्रोतसाधन, उपभोग्यता र बजारको सम्भाव्यताको उचित पहिचान गर्दै युवा स्वरोजगार र उद्यमशीलताका अवसर जुटाउने, स्थानीय सहकारी स्थापना गर्ने, सामुहिक कृषि र सानो-मझौला स्थानीय उद्योगहरू शुरू गर्ने, बिचौलियारहित व्यवस्थित स्थानीय बजारको व्यवस्था गर्ने र दक्ष जनशक्ति उत्पादनका लागि प्रत्येक वडामा बहुप्राविधिक तालिमकेन्द्र स्थापना गर्ने साथै तालिमपस्चात ब्यावसाय स्थापना गर्नको लागि स्थानिय सरकारले लगानी गरिदिने ।
कृषि उत्पादनमा वृद्धि र स्वनिर्भरता: 'कृषिप्रधान' देशको पहिचानलाई नवीकरण गर्दै स्थानीय हावापानी अनुसारको कृषि उपज बढाउन नस्ल सुधार, परिस्कृत कृषि उत्पादनमा वृद्धि र स्वनिर्भरता: 'कृषिप्रधान' देशको पहिचानलाई नवीकरण गर्दै स्थानीय हावापानी अनुसारको कृषि उपज बढाउन नस्ल सुधार, परिस्कृत कृषि औजार, सुलभ उपचार र मल-बीउको उपलब्धता निश्चित गर्ने ।
व्यवस्थित आवास: नागरिक सूचना प्रविधिलाई सुव्यवस्थित गरी भूमिहीन-सुकुम्बासी समस्याको दीगो समाधान गर्ने, सार्वजनिक जनस्वास्थ्य सुहाउँदो नयाँ आवास व्यवस्था सुनिश्चित गर्ने, प्रत्येक घरका लागि भान्साकोठा, चर्पी र बस्ने-सुत्ने कोठाको योजनाबद्ध निर्माणमा जोड दिँदै विपन्न परिवारलाई सहुलियत ऋण र अनुदानको व्यवस्था गर्ने।
स्वास्थ्य: प्रत्येक १०० परिवारका लागि एउटा प्राथमिक स्वास्थ्य उपचार केन्द्र, निशुल्क, प्राथमिक स्वास्थ्यबारे जनचेतना र स्वयंसेवक तालिम कार्यक्रम, प्रत्येक २०० परिवारलाई एउटा एम्बुलेन्स सेवा, प्रत्येक स्वास्थ्यकेन्द्रमा कुशल स्वास्थ्यकर्मी खटाउने ।
ढलान सडक: डोजरे विकासलाई व्यवस्थित बनाउँदै कम्तीमा १० घर भएको गाउँलाई चारचक्के मोटर चल्ने सडक सञ्जाल र त्यसभन्दा पर रहेका हरेक घरमा पुग्ने सिमेन्ट प्रयोग गरिएको गोरेटो सडक सञ्जालले जोड्ने।
पूजा सम्पन्न गर्नका लागि कुखुरा, सुगुरको साथमा जाँड, रक्सी, अदुवा, केराको पात, धूप, अक्षता, पाती, सेउली, ढोल, झ्याम्टा, धनुकाँड लगायत सामग्री आवश्यक पर्छ
परम्परा अनुसार किराँती धर्मगुरु ले चुलोको पूजाबाट सुरु गर्ने यस चाडमा धर्मगुरुले साकेला थानमा उहिले गोरु काटेर तर अहिले नौसिङ्गे कुखुराको भालेको बलि दिने गर्छन् ।
नाच्ने क्रममा हातखुट्टाको चाल र हाउभाउको माध्यमबाट ढोल, झ्याम्टाको तालमा विभिन्न जीव, जनावर, पशुपक्षी, चराचुरुङ्गीको नक्कल, खोरिया फाँडेको, अन्नबाली लगाएको, गोडमेल गरेको, अन्नबाली काटेको, उठाएको जस्ता कृषि कार्य प्रदर्शन गरिन्छ ।
हरेक वर्ष मङ्सिर पूर्णिमाका दिनबाट सुरुहुने उधौली चाड मानिस, जीवजन्तु तथा चराचुरुङ्गी लेकतिरबाट बेसीतिर बसाइँ सर्ने समय भएको सङ्केत गर्न तथा अन्नबाली भित्र्याइएको खुसीयालीमा मनाउने गरिन्छ।
खेतमा अन्नबाली पाकेपछि आफ्नो इष्ट देवतालाई चढाउने, खानका लागि अनुमति माग्ने तथा पितृलाई स्मरण गरेर मंसिर शुल्क पूर्णिमाको दिनको यो उधौली पर्वलाई सुनुवारले फोलस्याँदर, राईले उधौली सकेला, याक्खाले चासुवा र लिम्बुहरूले चासोक तङ्नाम भन्छन् ।
भाषा, संस्कार संस्कृतिले आ–आफ्नो पहिचान दिलाउने र अस्तित्व जोगाउने भएकोले आजभोलि उधौली चाडको अवसरमा संसारभर छरिएर रहेका किराँतहरू आपसमा शुभकामना साटासाट गर्छन् ।
एकै इलाकामा रहेकाहरू एकैठाँउ भेला भएर दुःख सुखका कुराहरू आदानप्रदान गर्ने, आपसमा चिनजान गर्ने, आ–आफ्नो संस्कृति झल्काउने पोषाकहरू लगाएर आ–आफ्नो जाति विशेषको नाच नाच्ने गर्दछन् ।
लिम्बुहरू च्याब्रुङ बजाउँदै केलाङ, माङलाङ, कुस्रोक्पा लगायत थरीथरीका नाच नाच्ने गर्दछन् भने हात समाएर पालाम भन्दै धाननाच पनि नाच्ने गर्दछन् ।
किराँतभित्र मुख्यगरी राई, लिम्बु, सुनुवार, याख्खा, जिरेल, सुरेल, हायु, धिमाललगायतका जातिहरू पर्ने भएकोले जाति, स्थान र संस्कार अनुसार यो पर्व मनाउने आ–आफ्नो तरिकाहरू रहेका छन् ।
भूमि पूजाका लागि बिहानैदेखि किँरात महिला तथा पुरुषहरू जातीय भेषभूषामा सजिएर च्याब्रुङ ढोल झ्याम्टासहित बाजाको तालमा नाच्दै पर्व मनाउने ठाउँमा पुग्छन् ।
वर्षभरिमा कसैसंग मनमुटाव रहेको खण्डमा साइनोले कान्छो व्यक्ति जेठो साइनोको घरमा कोसेली, उपहार बोकेर जाने र बोलचाल गर्ने चलन रहेको छ ।
यस उधौली चाडलाई लिम्बुहरूले चासोक तङनाम, किराँत राईहरूले साकेला, साकेन्वा, किराँत याख्खाहरूले चासुवा र किराँत सुनुवारहरूले फोलस्याँदर भन्दछन् ।
१९ औँ शताब्दिको औद्योगिकीकरणमा यूरोपका उद्योगपतीहरूले दैनिक १५ घण्टासम्म न्यून पारिश्रमिकमा श्रम शोषण गरीरहेको कहालीलाग्दो परिस्थितिका बीच त्याहाँका मजदुरहरूले १ मे १८८६ का दिन त्यसका विरुद्ध समानता, उपयुक्त श्रमज्वाला, उचित विदा सुविधा, र श्रम वातावरणको लागि एकीकृत हुने उद्घघोस गरे र ८ घण्टा काम ८ घण्टा आराम र ८ घण्टा मनोरन्जनको एक दिवसीय समय विभाजनको माँग गरे ।
शिकागोमा यही माग सहीतको श्रमीकहरूको शान्तिपूर्ण प्रर्दशनकारीहरू माथी गोली चलाउंदा थुप्रै प्रदशनकारीको हत्या भयो र ४ में का दिन आक्रोसित प्रर्दशनकारीद्वारा बम विष्फोट गर्दा ४ प्रहरी सहीत ७ जनाको मृत्यु भयो, त्यसपश्चात घटनाको मुख्य षड्यन्त्रकारी र दोषीको रूपमा ८ जना निर्दोषलाई पक्राउ गरी फाँसी दिइयो ।
यो वर्ष विगतका वर्षहरुझै रहेन विश्वभर फैलीयको माहामारीका कारण सायद इतिहासमै पहिलो पटक आज पुरा विश्व टक्क अडियको छ आजका दिनमा सवैभन्दा बढी र जीवनसँग कोही कठीन लडाँई लडिरहेको छ भने त्यो मजदुर हो श्रमिक हो ।
महामारी नियन्त्रणमा अहोरात्र शारीरिक हैरानी र मानसिक तनावको प्रवाह नगरी महामारी विरुद्दको लड़ाईको अग्रमोर्चा सम्हालिरहनुभयका सुरक्षाकर्मी, स्वास्थ्यकर्मीको उचीत सुरक्षा सुनिश्चतता र श्रमको उचित सम्मानजनक मुल्यांकन र यस महामारीलाई परास्त गर्ने उच्च मनोबलसहीतको प्रेरणा जोस र साहस प्राप्त होस ।
विश्वका धेरै देशहरूमा यही दिनलाई आधिकारिक मजदुर दिवसको रूपमा मनाइन्छ भने केही देशहरूमा यस दिन बसन्त ऋतुको पर्व मे दिवसको रूपमा मनाइन्छ।
उक्त दिन प्रहरीले आठ-घण्टे कार्यदिनको लागि साधारण आन्दोलन गरिरहेका श्रमिकहरूलाई तितर वितर पार्ने कोसिस गरिरहेको बेलामा कुनै अज्ञात व्यक्तिले उनीहरू माथी बम फालिदियो।
इस्लामिक कथाहरूका अनुसार, इनार चमत्कारी रूपमा उत्पन्न गरिएको पानीको स्रोत हो, जुन हजारौं वर्ष पहिले इब्राहिम को छोरा इस्माइल लाई उनको आमा हजर संग मरुभूमिमा छोड्दा खोलिएको थियो।
यो क्षेत्रमा जुरुम बसोबास गर्दा सुकेको र छैठौं शताब्दीमा मुहम्मदका हजुरबुवा अब्द अल-मुतालिबले पुन: पत्ता लगाएको दाबी गरिएको छ।
इस्लामिक परम्पराले बताउँछ कि इब्राहिमकी दोस्रो पत्नी र इस्माइलकी आमा हाजरलाई सहयोग गर्न ईश्वरले कुनै न कुनै रूपमा जमजम इनार खोलेको थियो।
इस्लामिक कथाहरूमा इब्राहिम, अल्लाहको आदेशमा, हजर र इस्माइललाई हालको मक्काको क्षेत्रमा अगुवाइ गरे, त्यहाँ उनले तिनीहरूलाई मरुभूमिमा एक्लै छोडिदिए।
इनार देखापर्ने कथामा या त शिशु इस्माइलले आफ्नो खुट्टाले जमिन खन्याउने र पानी निस्कने वा ईश्वरले गेब्रियल पठाउने जसको कारणले कथनको आधारमा विभिन्न विधिहरू प्रयोग गरेर इनार खोल्ने समावेश छ।
कुवाको इतिहासको बारेमा चर्चा गर्ने रहस्यमय प्रवचनहरूको सम्पत्ति अब्बासीद युगको हो र ठूलो मात्रामा अतिरिक्त-कुरानिक हो, किनकि कुवालाई कुरानले प्रत्यक्ष रूपमा उल्लेख गरेको छैन।
जम्जाममा जम्मा गरिएका वस्तुहरूमा केन्द्रित केही कथाहरूमा इनार सुक्छ, त्यसपछि जुरुमलाई मक्का छोड्न बाध्य हुनु अघि उनीहरूका कुकर्मका लागि उनीहरूका नेताले काबाबाट पवित्र वस्तुहरू जम्जामको स्थानमा गाड्छन्।
शारीरिक स्वास्थ्य अन्र्तगत स्काउटले आफ्नो ट्रूपमा र आफूभन्दा मुनिको कोर्सका सहभागी स्काउटहरूलाई स्वास्थ्य सम्बन्धी ज्ञान प्रदान गर्न जानेको हुनुपर्ने छ ।
शारीरिक स्वास्थ्य अन्र्तगत स्काउटले आफू र आफ्नो एक जना स्काउट मित्र सँग शारीरिक तन्दुरूस्ती हुने क्रियापलापमा निरन्तर संलग्न भैरहेको हुनु पर्नेछ ।
कानूनी परिभाषा, र करों को आर्थिक परिभाषा मा केहि तरिकाहरु मा फरक छ जस्तै अर्थशास्त्रीहरूले सरकारों को करों को रूप मा धेरै हस्तांतरण को रूप मा नहीं मान्छन्।
सरकारहरूले पैसा र सिक्का "उदाहरणका लागि, बिलहरू मुद्रण गरेर सिक्का मुद्रण गरेर" स्रोतले पनि स्रोतहरू प्राप्त गर्दछ, स्वैच्छिक उपहारहरू (उदाहरणको लागि, सार्वजनिक विश्वविद्यालयहरू र सङ्ग्रहालयहरूमा योगदान), दण्डहरू गरेर, द्वारा उधारो, र धन धारण गरेर पनि।
अर्थशास्त्रीहरूको दृष्टिकोणबाट, एक कर एक गैर-दण्ड हो, तर निजी क्षेत्रबाट सार्वजनिक क्षेत्रको स्रोतहरूको अनिवार्य स्थानान्तरण, पूर्वनिर्धारित मापदण्डको आधारमा र विशिष्ट लाभ प्राप्त सन्दर्भको सन्दर्भमा लगाईयो।
आधुनिक कराधान प्रणालीमा, सरकारहरूले पैसामा कर लगाउँछन्; तर दयालु र कराधान पारंपरिक या पूर्व पूँजीवादी राज्यों र उनको कार्यात्मक समकक्ष को विशेषता हो।
कर सङ्कलन जस्तै रूपमा सरकार एजेन्सी द्वारा गरिन्छ घाना राजस्व प्राधिकरण , क्यानाडा राजस्व एजेन्सी , को आन्तरिक राजस्व सेवा को मा संयुक्त राज्य अमेरिका , उनको गरेको राजस्व र भन्सार को मा संयुक्त राज्य वारूसमा सङ्घीय कर सेवा ।
अधिकांश देशहरूमा सार्वजनिक प्रणाली / आम / सहमतिको राष्ट्रिय आवश्यकता र सरकारी कामका लागि तिर्नको लागि एक कर प्रणाली छ: केहि व्यक्तिगत वार्षिक आय मा कर को एक फ्लॅट प्रतिशत दर, वार्षिक आय आय को आधार मा केहि माछा गर्दछ, र केहि देशहरू लगभग कुनै पनि कराधान छैन, वा कराधानको निश्चित क्षेत्रको लागि धेरै कम कर दर।
केही देशहरू कर्पोरेट आय र लाभांशमा कर तिर्छन् ; यो प्राय: डबल करणको रूपमा उल्लेख गरिएको छ किनभने कम्पनीबाट यो भुक्तानी प्राप्त गर्ने व्यक्तिगत शेयरधारकहरू पनि व्यक्तिगत आयमा केही कर पनि लिइनेछ।
आबाल ब्रह्मचारी गुरु षडानन्दले निर्माण तथा स्थापना गरेका मन्दिर, विद्यालय, पुस्तकालय, बरबगैंचा आदि कार्यहरु सुचारु रहून् र दीर्घ कालसम्म तिनको संरक्षण होस् भनेर एउटा बृहत् गुठीको पनि स्थापना गरेको पाइन्छ ।
यिनले यस खेतको आम्दानीबाट यस मन्दिरको संरक्षण र पूजनादि कार्य गर्ने,यस खेतको आयबाट अध्यापकलाई पारिश्रमिक तथा विद्यार्थीलाई छात्रवृत्ति दिने, टहलुवा,नगर्ची आदि कामदारलाई पारिश्रमिक दिने, पर्व पर्वमा हुने विशेष पूजा र पुराण प्रवचनका लागि यस खेतबाट यति खर्च बेहोर्ने आदि कुरा खुलाएर स्पष्टसँग शिलापत्र, ताम्रपत्र आदिमा लेखेर राख्ने व्यवस्था गरे।
उक्त किसिमको अभिलेख राख्नका लागि काठमाडौँबाट रत्नमान शाक्य नामक कलाकार लगी गुठियार दाताहरूको स्पष्ट विवरण तयार पारी शिलालेखमा अङ्कित गराउने काम पनि गरे।
षडानन्दले पाठशाला र मन्दिरको वार्षिक खर्च र विशेष पर्व सञ्चालनको वार्षिक खर्च यति यति गर्नु र यसरी यसरी यो संस्था सञ्चालन गर्नु भनेर स्थानीय भद्रभलाद्‍मीहरुका रोहबरमा गुठी सञ्चालानको विधि प्रक्रिया शिलालेख, ताम्रपत्र र धर्म पत्रिका आदिमा उल्लेख गराएका छन्।
२०५१ सालमा गुठीको नयाँ विधान जिल्ला प्रशासन कार्यालय भोजपुरबाट स्वीकृत भए पनि त्यस विधान अनुसार समिति बन्न नसकी पुरानै व्यवस्था अनुसार गुठी सञ्चालन भइ रहेको थियो ।
यिनी आफ्नो अध्ययन पुरा गरी योग साधकका रूपमा स्थापित भएपछि मातृभूमिका लागि केही गर्न विक्रम सम्वत १९३१ मा आफ्नो जन्मस्थल दिङ्ला फर्केको देखिन्छ ।
विद्यार्थी सङ्ख्यामा प्रशस्त वृद्‍धि हुन थालेपछि विक्रम सम्वत १९५५ मा विद्यालयलाई कैलास डाँडाबाट भन्ज्याङको समतल र केही फराकिलो ठाउँमा स्थानान्तरण गरियो।
त्यसपछि सोही विद्यालय परिसरमा उत्तरतर्फको चोकमा गुम्बज शैलीका कलात्मक दुई गुम्बज जोडिएका युग्म मन्दिरमा पूर्वपट्‍टि शिव पाञ्चायनका रूपमा षडेश्वर र पश्चिमपट्‍टि राम मन्दिर निर्माण गरी तिनमा शिवलिङ्ग तथा राम, सीता र लक्ष्मणका मूर्तिहरु स्थापना गरिए।
सबभन्दा पछाडि उत्तरतिरको पहिलो चोकमा राम मन्दिर र शिव मन्दिर थिए भने त्यसको उत्तर र पूर्वमा झिँगटीले छाएका तिनतले छात्रावास भवन थिए।
हाम्रो वैदिक परम्परा अनुसार द्विजातिको ब्रतबन्धभन्दा पहिल्यै गर्नुपर्ने चूडाकर्म, विद्यारम्भ र व्रतबन्धभन्दा पछि अध्ययन सकेर गर्नुपर्ने समावर्तन समेत सबै कर्म व्रतबन्धकै दिन गरिन्छ ।
विद्यालय र मन्दिर परिसरको पूर्वमा रहेको नारायण चोकको नजिकमा नारायण धारो तथा भन्ज्याङबाट फालीकोटतिर जाने बाटामा राम धारो र लक्ष्मण धारो जस्ता धाराहरु पनि बनाइएका थिए।
उपलब्ध सामग्रीहरूका आधारमा जग्गा प्राप्तिका स्रोतहरु अनेक छन् : सबै दाताहरूले षडानन्द गुरुले स्थापना गरेको मन्दिर र पाठशालाको सञ्चालनका लागि भनेर जग्गा दिएका छन्, कुनै जग्गा पुराणमा दानको रूपमा ; कुनै दाताको जन्मोत्सवका उपलक्ष्यमा ; कुनै जग्गा आफ्ना स्वर्गीय जनको उद्‍धार खातिर प्राप्त भएका छन्।
यस पाठशालामा त्यस भेगका विद्यार्थीका अतिरिक्त नेपालको गुल्मी, सल्यान, प्युठानसम्मका र भारतको सिक्किम तथा असम समेतका विद्यार्थीहरु आई अध्ययन गर्दथे।
यिनले मिथिला प्रदेशका धेरै विद्वान् पण्डितहरूको सान्निध्यमा संस्कृत भाषाको राम्रो अध्ययन गर्नुका साथै संस्कृत व्याकरणको पनि गहन अध्ययन गरेको बुझिन्छ।
विक्रम सम्वत २०१६ सालमा विद्यालय प्रधान पाठशालामा परिणत भएपछि विद्यार्थी सङ्ख्या अत्याधिक रूपमा वृद्‍धि भयो र २०२१ सालदेखि विद्यालय पूर्वतर्फको डाँडामा नव निर्मित तिनतले भवनमा सारियो।
‘जो विद्याको पढनाको इच्छा हुन्छ, सो सुबिस्तासाथ पढून्.’ भन्ने धर्म पत्रिकाको कथन अनुसार संस्कृतका अतिरिक्त व्यावहारिक जीवनका लागि आवश्यक स्रेस्ता, गणित आदि विषयको पनि पठन पाठन हुने गर्थ्यो भन्ने कुरा अनुसन्धानबाट पुष्टि भएको छ ।
जसमा स्थानीय रूपमा पाइने जामुन, गोगन, काफल, किम्बु, कटुस, ऐँसेलु, चिउरी, चिलाउने, पात्ले, ढाल्ने, झिँगनी, ओखर, भोर्लो, चाँप, समी, लप्सी, बडहर, कटहर, खनिउँ, भलायो, गायो, थल कमल, कोइरालो, काब्रो, चुवा, चमेली आदि र अन्य विभिन्न रुखहरु थिए।
आबाल ब्रह्मचारी षडानन्द कति दूरदर्शी र व्यवस्थापकीय दृष्टि भएका व्यक्तित्व थिए भन्ने कुरा आजसम्म सो व्यवस्था जीवन्त रहनुले पनि बुझ्न सकिन्छ।
जुन बगैंचामा विभिन्न जातका फलका बिरुवाहरु, विभिन्न याममा फुल्ने फुलहरु, स्थानीय जङ्गलमा पाइने विभिन्न बोट बिरुवाहरु विभिन्न स्थानबाट झिकाएर लगाइएका थिए।
बाला गुरु षडानन्दले विक्रम सम्वत १९३२ चैत्र शुक्ल राम नवमी, सोमवारको शुभ साइतमा दिङ्ला, भन्ज्याङको रमणीय उच्च स्थल कैलासमा स्थानीय जनताको सक्रिय संलग्नतामा नर्मदेश्वर शिव मन्दिर निर्माण गरी विद्यालय स्थापना गरे।
तसर्थ यिनले तत्कालीन शासकहरूसँग हारगुहार गरेर छोटी जङ्गी अड्डा स्थापना गराए र सिपाहीहरूलाई परेड खेल्न गडीगाउँको डाँडामा टुँडीखेल बनाउन लगाए।
कुनै पनि कुराको निर्माण गर्नु तथा कुनै परम्पराको थालनी गर्नु जति चुनौतीपूर्ण हुन्छ त्यसको संरक्षण तथा अनन्त कालसम्म सञ्चालन गर्ने व्यवस्था गर्नु पनि त्यति नै चुनौतीपूर्ण हुन्छ ।
उनका हजुरबुबा, हरिवंश राई बच्चन उत्तर प्रदेशको हिंदी साहित्यको कविता साहित्य आन्दोलनका प्रख्यात कवि र उत्तर प्रदेशको इलाहाबाद विश्वविद्यालय मा प्राध्यापक थिए, जबकि हजुरआमा, तेजी बच्चन, एक सामाजिक कार्यकर्ता थिइन्।
२००० मा जे. पी. दत्ताको युद्ध फिल्म शरणार्थीबाट बच्चनले अभिनयको शुरुआत गरे र एक दर्जन भन्दा बढी फिल्महरूमा अभिनय गरे जुन सबै आलोचनात्मक र व्यावसायिक असफलताहरू थिए।
बच्चनले युवा , सरकार , र कवि अलविदा ना केहना नाटकहरूमा उनको अभिनयको लागि आलोचनात्मक प्रशंसा प्राप्त गरे, जसले उनलाई उत्कृष्ट सहयोगी अभिनेताको लागि लगातार तीन फिल्मफेयर अवार्ड जित्यो।
२००७ मा, उनले मणिरत्नमको नाटक फिल्म गुरुमा धीरुभाई अम्बानीमा आधारित एक चरित्रको चित्रण गरे जसले उनलाई आलोचनात्मक प्रशंसा र सर्वश्रेष्ठ अभिनेताका लागि फिल्मफेयर पुरस्कारका लागि नामांकन कमाए।
अभिषेक बच्चन प्रो प्रो कबड्डी लीग फ्रेंचाइजी टीम जयपुर गुलाबी पैन्थरहरू र भारतीय सुपर लीग फुटबल टीम चेन्नईइन एफसीको सह-मालिक हुन् ।
उनका तीन फिल्म फेयर पुरस्कारहरू बाहेक, हास्य नाटक पा निर्माणका लागि बच्चनले हिन्दीमा सर्वश्रेष्ठ फिचर फिल्मको लागि राष्ट्रिय फिल्म पुरस्कार जीते।
नोबेल पुरस्कार प्रत्येक वर्ष रोयल स्वीडिस एकेडमी अफ साइन्सेस, द स्वीडिस एकेडमी, द कारोलिन्स्का इन्स्टिच्युट र द नर्वेजियन नोबेल समितिद्वारा रसायनशास्त्र, भौतिक शास्त्र, साहित्य, शान्ति, र औषधी विज्ञानको क्षेत्रमा अद्वितीय योगदान पुर्‍याएका व्यक्तिहरू र संस्थाहरूलाई प्रदान गर्ने गरिन्छ।
अल्फ्रेड नोबेलको वारेसनामामा उल्लेख भए अनुसार नोबेल पुरस्कारसँग सम्बन्धित सबै प्रकारको प्रशासकीय कार्य नोबेल फाउण्डेसनले हेर्ने गरेको छ।
द रोयल स्वीडिस एकेडमी अफ साइन्सेसले भौतिक, अर्थशास्त्र र रसायन शास्त्रतर्फको विजेताको टुङ्गो लगाई पुरस्कार प्रदान गर्दछ भने कारोलिन्स्का इन्स्टिच्युटले क्रिया विज्ञान तथा चिकित्साको क्षेत्रमा र नर्वेजियन नोबेल समितिले शान्तिको क्षेत्रमा नोबेल पुरस्कार प्रदान गर्ने गर्दछ।
केहि व्यक्ति तथा संस्थाहरूले दुई पटक नोबेल पुरस्कार जितेको हुनाले तिनीहरूलाई यसमा समावेस नगर्दा सन् २०१७ सम्ममा कूल ८९२ जना व्यक्तिहरू र २४ संस्थाहरू नोबेल पुरस्कारबाट सम्मानित भइसकेको छ।
आचार-संहितामा हिंसा नगर्ने, जीव हत्या गरेर पूजा नगर्ने, छोरी-चेलीको रुपौली-सुनौली नखाने, झुट नबोल्ने, चोरी सिकार नगर्ने लगायत कुरा छन् ।
बाँझो गाविसको ८ र ९ नम्बर वडामा फैलिएको यस गाउँमा २०३५ सालमा इभाङबाट गुरु आत्मानन्द लिङदेन लारुम्बा गएर बसेपछि लारुम्बा धार्मिक स्थलको रूपमा विकास भएको हो ।
यो अभियान शान्तिका प्रतिमूर्ति गौतम बुद्धको जन्मस्थल बारेको विश्वव्यापी भ्रमलाई चिर्दै बुद्ध नेपालमा जन्मेका हुन् भन्ने सही जानकारी दिन संगठित एउटा विश्वव्यापी अभियान हो ।
त्यो दिन हो जहिले जर्मन पुरातत्वबिद अन्टोन फुहरर ले कपिलवस्तुमा १८९६ मा पत्ता लागेको अशोक स्तम्भको ब्रह्मिलिपिमा गौतम बुद्ध लुम्बिनीमा जन्मेका हुन भन्ने सम्प्रेषित प्रमाणिक अंशलाई अन्तरराष्ट्रिय जगतसामू अर्थ्याएका थिए ।
कपिलवस्तु र रुपन्देहिको अलग अलग जिल्ला समिती गठन भएको छ र स्थानियस्तरमा कपिलवस्तु नगर, लुम्बिनी गाविस र देवदह गाविसमा पनि अलग अलग समिति गठन भएको छ ।
विश्व कार्यसमिती : संयोजक : रामकुमार श्रेष्ठ , सदस्यहरू : अबि शर्मा, संयोजक , बाबुराजा महर्जन, संयोजक , भानु पौड्याल, संयोजक , बिनय शाह, संयोजक , चन्द्र राई, संयोजक , डा हरिकुमार श्रेष्ठ, संयोजक , हरि नेपाली, संयोजक , लक्ष्मण देबकोटा, संयोजक लक्ष्मण पुरी, संयोजक , लक्ष्मी सिंखडा, संयोजक ,ओम गुरुङ, संयोजक , राज श्रेष्ठ, संयोजक ,रामहरि श्रेष्ठ, संयोजक , सन्तोष न्यौपाने, संयोजक , सानु घिमिरे, संयोजक , शैलेश श्रेष्ठ, संयोजक , शम्भु कट्टेल, संयोजक , र सुजन न्यौपाने, संयोजक छन ।
सदस्यहरू : बाबुराजा महर्जन , हरी नेपाली , राज श्रेष्ठ , बिनय शाह र ओम गुरुङ , शैलेश श्रेष्ठ , चन्द्र राई/अबि शर्मा , र युरोप क्षेत्र संयोजक डा. मधु माधुर्य रहनु भएको छ ।
विश्व सल्लाहकार समिति : डा. ऋषि अधिकारी, एनेकपा माओवादीका तर्फबाट, डा. आरजु देउबा राणा, नेकाका तर्फबाट,राजेन्द्र श्रेष्ठ, एमालेका तर्फबाट, डा कविताराम श्रेष्ठ बुद्धिजीबिका तर्फबाट, आनी छोयंग डोल्मा धार्मिक संस्थाको तर्फबाट, दीपक खडका उद्योग ब्याबसायीका तर्फबाट, विश्व समुदायबाट, विश्व समुदायबाट,र पदेन सल्लाहकारहरू : कपिलबस्तुका सांसदहरु र लुम्बिनी विकास कोषका प्रमुख
भगवान शिवको तपस्या गर्दा रावणले प्रत्यक हजार वर्षमा आफ्नो एक शिर काटेर त्यता पट्टीको शरिरको बाजा बनाएर भगवान शिवको स्तुती गर्ने गर्थ्यो ।
यसका साथै रावणलाई महादेवले यो शिवलिङ्गलाई जमिनमा नराखेर लङ्का पुगाउनु पर्ने र यदी जमिनमा राखेमा यो शिवलिङ्गलाई उठाउन नसकिने कुरा पनि जानकारी गराए ।
यदी रावणले त्यो शिवलिङ्ग लंकामा पुगाएमा देवताहरूको लागि घातक हुने भएकोले देवताहरू सबै मिलेर भगवान विष्णुसँग कुनै उपाय निकाल्नको लागि अनुरोध गरे ।
शिवलिङ्गको कारणले आफुले गाली खाएकोमा वैद्यनाथले प्रत्यक दिन शिवलिङ्गमा एक एक चोट लठ्ठीले हानेर मात्र खाना खाने प्रतिज्ञा गरे ।
सिधेनुनको धूलो एक चम्चा, काल्चि मिश्रीको धूलो २ चम्चा दुबैलाई धूलो पारेर मिसाउने र आधा ग्लास सफा पानीमा पकाउने र शिशीमा राख्ने र आवश्यकता अनुसार २ २ थोपा आँखामा हाल्ने ।
सिदेनुन एक भाग, चिनी चार भाग धूलो पारेर मिसाएर शिशीमा राख्ने र १ १ चम्चा एक ग्लास पानीमा पकाएर दिनको तीन पटक खान दिएमा साधारण ज्वरो ठिक हुन्छ ।
छोकडा, मरिच, सिदेनून, मुनक्का दाख र जीरा बराबर पिनेर कागति हालेर लेदो अचार बनाउने र सिसीमा राख्ने र बिहान/बेलुका खाना खानु अगाडि १ १ चम्चा चाटेर मात्र खाना खाने गरेमा केही दिनमै अजीर्ण, बान्ता हुने, दीसा लाग्ने जस्ता रोग ठीक हुन्छ र बिस्तारै खाना पनि रुच्दै जान्छ ।
विश्व स्वास्थ्य सङ्गठनका अनुसार एक वयस्क व्यक्तिले २००० मिलिग्राम भन्दा कम नुन सेवन गर्नुपर्छ, जुन ५ ग्राम नुन प्रति दिन बराबर हो ।
इन्द्र समान तेजस्वी दुर्धर्ष वीर अर्जुन जब पृथ्‍ववीमा ढलेर जब प्राण त्यागे, त्यस समय भीमसेनले राजा युधिष्ठिरसँग सोधे - "दाइ! महात्‍मा अर्जुन कुनै पनि स्थितिमा झुट बोलेको मलाई याद छैन।
तर के कारणले स्वर्ग नपुगी ढलिन्?" युधिष्ठिरले भने- "पुरुषप्रवर! उनको मनमा अर्जुनको प्रति विशेष पक्षपात थियो; आज त्यसैको फल भोगिरहेकी छे ।
मनोहर देखिने वाला वीर नकुल धराशायी हुँदा भीमसेनले पुन: राजा युधिष्ठिरसँग प्रश्न गरे- "दाइ! संसारमा जसको रुपको समानता गर्ने कोही थिएनन् र जसले कहिले पनि आफ्नो धर्ममा त्रुटि आउन दिएनन् तथा जो सधैं हाम्रो आज्ञा पालन गर्थे, ती हाम्रा प्रिय प्रियबन्धु नकुल किन पृथ्वीमा ढले?" युधिष्ठिरले भने- "भीमसेन! नकुलको दृष्टि सदा यस्तो थियो कि रूपमा मेरो समान दोस्रो कोही छैन।
तदनन्तर आकाश र पृथ्‍वी सबै तर्फबाट प्रति‍ध्‍वनित गर्दै देवराज इन्द्र दैवी रथ लिएर युधिष्ठिरको अगाडि आए र भने- "कुन्तीनन्दन! तिमी यस रथमा चढेर स्वर्ग हिड।
जो डराएको छ, आफ्नो भक्त हो, मेरो अरु कोही साहारा छैन-यस्तो भनेर आर्तभावसँग शरणमा आएको हो, आफ्नो रक्षामा असमर्थ-दुर्बल छ र आफ्नो प्राण बचाउन चाहन्छ,यस्तो पुरुषलाई प्राण गए पनि म छोड्न सक्दिन; यो मेरो सदाको व्रत हो।
इन्द्रले भने- "वीरवर! मनुष्य जे दान, यज्ञ, स्वाध्‍याय र हवन आदि पुण्‍यकर्म गर्छ, यदि त्यसमा कुकुरको दृष्टि पर्यो भने त्यदको फल क्रोधवश नामक राक्षसले हर्छ; त्यसकारण यस कुकुरको त्याग गर।
उनलाई पनि गिरेको देखी भीमसेनले राजा सँग सोधे- "दाइ! जो सदा हाम्रो सेवा गर्थे र जसमा अहंकारको नाम पनि थिएन, यी सहदेव कुन दोषको कारण धराशायी भए?" युधिष्ठिर ले भने- "यी राजकुमार सहदेव कोही सँग पनि आफ्नो जस्तो विद्वान या बुद्धिमान मान्दैनथे; अत: यही दोषको कारण उनको पतन भएको हो।
" इन्द्रले भने - "राजन! तिमीलाई अमरता, मेरो समानता, पूर्ण लक्ष्मी र निकै ठूलो सिद्धि प्राप्त भएको छ; अत: यो कुकुरलाई छोड र मेरो साथ हिड।
व्यावसायिक रूपमा हाल उनी स्पेनिस क्लब बार्सिलोना फुटबल क्लबबाट विश्व किर्तिमानी रकममा फ्रान्सेली क्लब पेरिस सेन्ट-जर्मेन आबद्ध भएका छन् र पियसजीमा खेल्दै छन् ।
त्यस समय ५७ मिलियन युरो तिरेको बार्सिलोनाले क्लबमात्र नभएर नेयमारका पिता र ब्राजिलको केहि सरकारी कार्यालयमा समेत केहि रकम तिर्नुपरेको थियो।
ब्राजिलियन फरवार्ड नेयमार बार्सिलोना छाडेर फ्रान्सेली क्लब पेरिस सेन्ट जर्मेन जाने लगभग पक्का भइसके पछि उनी विश्व कीर्तिमानी रकममा पिएसजीमा अनुबन्ध भएका थिए।
दर्शनको उत्पति मानवजगत् , विचार, वातावरण , जिज्ञासा, कौतुहलता, सन्देह, आश्चर्य, दु:ख जस्ता विविध कारणबाट भएको मानिन्छ . यसको उत्पति कल यही हो भनि किटान गर्न सकिंदैन तर मानव विचारको स्रृष्टिको, ब्रम्हाण्डको, सत्यको, विश्वासको , र खोजीको सुरुवातबाटै दर्शनपनि सुरुवात भएको हो भन्न सकिन्छ ।
दर्शनशास्त्र भन्नाले मानवसँग सम्बन्धित मन, ज्ञान, भ्रम, वास्तविकता, कारण वा अन्य यस्तै मानव जीवन-जगतको विषयमा धारणाको अध्ययन गर्ने शास्त्र हो ।
जेलभित्र र बाहिरका यस्तै जीवन यथार्थलाई प्रगतिवादी विचारधारा अनुरुप प्रस्तुत गर्ने उद्देश्यले पारिजातले पर्खालभित्र र बाहिर उपन्यासका रचना गरेको पाइन्छ !
यसरी हेर्दा पञ्चायती व्यवस्थाबिरुद्ध हुनथालेको क्रान्तियात्राको यथार्थ ,जेलभित्रका क्रान्तिकारीहरुको सोचाई र भोगाइको यथार्थ ,तिनीहरु माथि हुने शोषणको यथार्थ तथा परिवर्तनमुखी आदर्शलाई निकै कलात्मकताका साथ यस उपन्यासमा प्रस्तुत गरिएको छ !
जेलबाट मुक्त भएपछि बाटुलीसँग बस्नु ,रोजगारीको समस्या हुनु ,पहिलेका क्रान्तिकारी मित्रहरु क्रान्तिको मार्गबाट पलायन भइसकेको थाहा पाउनु ,रमेशले सड़क खन्ने काममा श्रम लाग्नु ,त्यहाँ विद्रोहीको रुपमा क्युरी भन्ने मात्र भेटनु ,ठेकेदारले श्रमिकहरुलाई श्रमको शोषण गरेको चर्चा चल्नु ,क्युरी ठेकेदार सित झगट़ा गर्नु ,रमेशले क्युरीलाई समर्थन गरी ठेकेदारसित तर्क गर्नु ,एकदिन बाटुलीले गर्भ बसेको कुरा गर्नु र एकदिन पुलीस आएर रमेशलाई पुन : पक्राउ गर्नु उत्तरार्द्धको घटनावली हुन् !