polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
सन् २०१३ मा बियोन्सेले आफैँ एच एन्ड एमले उनको सम्पादित प्रचारक तस्वीरहरूको प्रयोग गरेकोमा गुनासो गरेकी थिइन् र भोगमा छापिए अनुसार उनले सम्पादन गरिएका तस्वीरहरू प्रकाशन नगर्ने अनुरोध गरेकी छिन् ।
सन् २००७ मा एकेडेमी अफ मोशन पिक्चर्स एन्ड सायन्सेसले सर्वोकृष्ट मौलिक गीतको श्रेणीमा मनोनित ड्रीमगर्ल्सको "लिसन" बाट बियोन्सेलाई गीतकारको रूपमा मनोनित गरेन ।
त्यो बेला भर्खर अपनाइएको ३ गीतकारको सीमा भएकोले बियोन्सेको सो गीतको लेखनमा रहेको भूमिकालाई अरूहरूको भूमिका भन्दा कम महत्त्वपूर्ण मानिएको थियो ।
सन् २०१४ मा गीतकार लिन्डा पेरीले धेरैजसो गायकहरू जस्तै बियोन्सेले पनि गीतको एक-दुई शब्द परिवर्तन गर्न साथै गीतकारको श्रेय खोज्छिन् भनिन्, जसको समर्थन फ्र्याङ्क ओशनले पनि गरे ।
बियोन्सेले जुलाई २००२ मा अमेरिकामा सर्वाधिक कमाई गर्ने चलचित्र अस्टिन पावर्स इन गोल्डमेम्बरमा आफ्नो अभिनय कला देखाई प्रशंसा बटुलेकी थिइन् ।
यो चलचित्रको साउन्डट्र्याक एल्बममा समावेश गरिएको "वर्क इट आउट" बेलायत, नर्वे र बेल्जियममा सर्वोत्कृष्ट गीतको सूचीमा सूचिकृत भएको थियो ।
बियोन्सेले मिसी एलियट, एमसी लाइट र फ्रीको सहयोगमा चलचित्रको साउन्डट्र्याकमा समावेश गरिएको "फाइटिङ टेम्प्टेशन" सार्वजनिक गरेकी थिइन् ।
एक दिन उनकी नृत्य प्रशिक्षक डार्लेट जोनसनले गीत गाइरहँदा बियोन्सेले त्यो गीत पूरा गरी उच्च नोट गाउँदा उनको गायन क्षमता पत्ता लागिएको थियो ।
सात वर्षको उमेरमा विद्यालयमा आयोजित प्रतिभा कार्यक्रममा जोन लेननको "इम्याजिन" गाई १५ वर्षका गायकहरूलाई पराजित गरे पछि बियोन्सेको सङ्गीतमा रुचि बढ्यो ।
सन् १९९० को शरदमा बियोन्से पार्कर एलिमेन्ट्री स्कूल नामक ह्युस्टनमा अवस्थित सङ्गीत विद्यालयमा भर्ना भइन्, जहाँ उनी समूहमा गाउँथिन् ।
सन् २००२ मा जे-जीको एल्बम द ब्लूप्रिन्ट २: द गिफ्ट एन्ड द कर्सको सातौँ ट्र्याकमा परेको "'०३ बोनी एन्ड क्लाइड" मा सहयोग गरेपछि बियोन्सेले जे-जीसँग प्रेमको सम्बन्ध गाँसिन् ।
न्यू योर्क पोस्टका ज्यारेट वीजलम्यानले पाँच सर्वोत्कृष्ट गायक/नर्तकहरूको सूचीमा बियोन्सेलाई पहिलो स्थानमा सूचिकृत गरेका थिए ।
द गार्डियनकी बार्बरा एलेन दी इन्डिपेन्डेन्टकी एलिस जोनेसले बियोन्सेलाई मञ्चमा देखेको सबैभन्दा जोशिलो मनोरञ्जनकर्मीको दर्जा दिएका छन् ।
बियोन्सेले मञ्चमा लगाउने लुगा छोटो भएको हुनाले मलेसियाको लुगा सम्बन्धि कडा नियमले गर्दा उनले केही प्रस्तुतिहरू स्थगित वा रद्द गर्नुपरेको थियो ।
उनका पुराना गीतहरूमा व्यक्तिगत धारणाको प्रचुरता देखिन्थ्यो र "इन्डिपेन्डेन्ट विमेन" तथा "सर्भाइभर" जस्ता गीतहरूले उनको नारीवादी विचार धारणाको पुष्टि गर्दछ ।
बियोन्सेले डेन्जरस्ली इन लभको ताल आफैँ निर्माण नगरे तापनि लय निर्माणमा सहयोग गरेको हुनाले उनले सो एल्बमको सह-निर्माताको श्रेय पाएकी छिन् ।
उनको दोस्रो एकल एल्बम बीडेमा प्रदर्शित नारीवाद र महिला सशक्तिकरणका विषयवस्तुहरूका प्रेरणा उनको चलचित्र ड्रीमगर्ल्स र जोसेफिन बेकर थिए ।
सन् २००६ को फेशन रक्स कन्सर्टमा "डेजा भू" बियोन्सेले बेकरको प्रसिद्ध नक्कली केरा टाँसिएको हुला जामा लगाई बेकरलाई सम्मान गरेकी थिइन् ।
बियोन्सेको तेस्रो एकल एल्बम आइ एम.साशा फियर्स जे-जी र विशेष गरी एटा जेम्सद्वारा प्रभावित भएको थियो जसको आँटले बियोन्सेलाई नयाँ साङ्गीतिक शैलीमा गीत रचना गर्ने हौसला प्रदान गर्यो ।
बियोन्सेको चौथो स्टुडियो एल्बम ४ फेला कुटी, सन् १९९० दशकको आर एन्ड बी, अर्थ, विन्ड एन्ड फायर, डेबार्ज, लायनेल रिची, टिना मरी, द ज्याक्सन ५, न्यू एडिशन, फ्लोरेन्स एन्ड द मशिन र प्रिन्सद्वारा प्रभावित थियो ।
मञ्चमा प्रस्तुति दिँदा "मोहक र उत्तेजक" भनिएको बियोन्सेले आफ्नो असल पहिचान र मञ्चको पहिचानलाई अलग राख्न "साशा फियर्स" नामक वैकल्पिक अहमको सिर्जना गरेको बताइन् ।
साशाको अवधारणा "क्रेजी इन लभ" भिडियोको निर्माणको बेला नै सिर्जना भए पनि उनको पहिचान सन् २००८ मा सार्वजनिक गरिएको एल्बम आइ एम.साशा फियर्सको घोषणासँगै भएको थियो ।
सन् २००६ मा बियोन्सेले आफ्नो महिला ब्यान्ड शुग मामाको परिचय दिएकी थिइन्, जसमा बेस वाधक, ड्रम वाधक, कीबोर्ड वाधक र पर्कशन वाधक समावेश गरिएको थियो ।
यस ब्यान्डले द बियोन्से एक्स्पीरियन्स , आइ एम.वर्ल्ड टूर , द मिसेस कार्टर शो वर्ल्ड टूर र द फोर्मेशन वर्ल्ड टूर लगायत अन्य प्रत्यक्ष प्रस्तुतिहरूमा बियोन्सेको सहयोग गरेको छ ।
इटालियन फेशन डिजाइनर रोबेर्टो काभालीले भने अनुसार बियोन्सेले आफ्नो सङ्गीतलाई प्राण दिनका लागि विभिन्न लुगा र फेशनको प्रयोग गर्छिन् ।
उनकी आमाले सन् २००२ मा डेस्टिनीज स्टाइल नामक पुस्तक लेख्न सहयोग गरेकी थिइन्, जसमा उनले फेशनले कसरी त्रयको सफलतामा प्रभाव पर्यो भनेर वर्णन गरेकी थिइन् ।
सन् २००७ मा स्पोर्ट्स इलस्ट्रेटेडको स्विमसूट संस्करणको आवरणमा छापिएकी बियोन्से उक्त पत्रिकामा छापिने टायरा ब्याङ्क्स पछिको दोस्रो अफ्रिकी-अमेरिकी महिला बनेकी थिइन् ।
उनलाई पीपलद्वारा "संसारको सबैभन्दा सुन्दर महिला" र सन् २०१२ मा कम्प्लेक्सद्वारा "इतिहासकै सर्वोत्कृष्ट गायिका" घोषणा गरिएको थियो ।
न्यू योर्क, वाशिङटन डिसी, आम्स्टर्डम, बैङ्कक, हलिउड र सिड्नी लगायत अन्य प्रख्यात सहरहरूमा अवस्थित म्याडम टूसाड्स मैन सङ्ग्रहालयमा बियोन्सेका मैनका मूर्तिहरू सङ्ग्रह गरिएका छन् ।
बियोन्सेको स्वर र कलाको प्रशंसा गर्ने कयौँ आलोचक र समीक्षक मध्ये द वाशिङटन पोस्टका क्रिस रिचार्ड्स अनुसार बियोन्सेले कुनै पनि धुनलाई आफ्नो सुमधुर स्वर र शक्तिशाली गर्जनले सामञ्जस्यपूर्ण बनाउन सक्छिन् ।
सन् २०१४ मा सन्डे इन्डिपेन्डेन्टका पत्रकार अलेक्सिस क्रिटसेलिसले यो गीत रचनासँग सम्बन्धित विवादमा आधारित भई बियोन्सेका प्रशंसकहरू कुन हदसम्म उनको माया र सम्मानमा अन्धो छन् भन्ने कुरामा प्रकाश पार्न खोजेकी थिइन् ।
पप संस्कृतिको आलोचक रोजर फ्रीडम्यान र द डेली बीस्टका केभिन फ्यालनले पनि पप सङ्गीतको जगतमा गायकको प्रसिद्धिको श्रेणी गायकको स्वरका साथै उनका गीतकारलाई पनि दिनुपर्ने भनेका छन् ।
भ्यानिटी फेयरका जेम्स एस. मर्फीले भनेझैँ बियोन्से आफ्नो गीत लेखन र रचनाको लागि लोकप्रिय नभए पनि तर फ्र्याङ्क सिनाट्रा र बिली होलिडे जस्तै आफूलाई दिइएका शब्दहरूमा भावना ल्याउन सक्ने क्षमताको कारणले प्रसिद्ध छिन् ।
बियोन्सेलाई मोहक र उत्तेजक भनी वर्णन गरिने गरिन्छ र सङ्गीत पत्रकार टूरे अनुसार डेन्जरस्ली इन लभको सार्वजनिकीकरण देखि उनी प्रणय प्रतीक बनेकी छन् ।
बियोन्सेलाई राम्रो र उत्तेजक लुगा लगाउन मन लागे पनि उनले मञ्चमा लगाउने लुगाहरू मञ्चको लागि मात्रै हो भन्ने उनले स्पष्ट पारेकी छिन् ।
बियोन्सेको सङ्गीतमा सामान्यतया आर एन्ड बी, पप र हिप हप शैलीका प्रयोग हुने भए पनि धेरै गीतहरूमा सोल र फङ्कको प्रयोग गरिएको पाइन्छ ।
प्रायः अङ्ग्रेजी गीत निकाल्ने बियोन्सेले अमेरिकी रेकर्ड निर्माता रूडी पेरेजको सहयोगमा बीडेको पुनः सर्वजनिकीकरणको बेला आफ्नो विस्तृत एल्बम इर्रेम्प्लाजाब्लेमा स्पेनी भाषामा गीत गएकी थिइन् ।
सन् २०१६ मा लेमनेडको सार्वजनिकीकरण पछि सो एल्बममा रहेको "सरी" गीतले गर्दा जे-जीले "बेक्की" को छद्मनामले बोलाइएको महिलासँग विवाहबाहक सम्बन्ध राखेको अनुमान गरिएको थियो ।
त्यसैगरी रोलिङ स्टोनका रब शेफील्डले पनि "सक अन माइ बल्स, आइ ह्याभ ह्याड इनफ" जस्ता पङ्क्तिले पनि जे-जीको व्यभिचारलाई सङ्केत गर्ने अनुमान गरेका थिए ।
सन् २००६ मा उनको फेशन लाइन हाउस अफ डेरेअनमा भुवाको प्रयोग गरेको हुनाले पशुसँग नैतिक व्यवहारको पक्षमा मानिसहरूले बियोन्सेको आलोचना गरेका थिए ।
सन् २०११ मा उनी फ्रेन्च फेशन पत्रिका लोफिशिएलमा आदिवासी शृङ्गारमा देखिएकी थिइन्, जसले गर्दा उनले मिडियाबाट प्रतिकूल प्रतिक्रिया पाएकी थिइन् ।
पत्रिकाको प्रवक्ताद्वारा सार्वजनिक गरिएको विज्ञप्तिमा बियोन्सेले आदिवासी शृङ्गारद्वारा उनको अफ्रिकी मूल झल्काउने प्रयास गरेको खुलासा गरेका थिए ।
सन् २०१६ मा सुपर बोलमा उनले दिएको "फोर्मेशन" को प्रत्यक्ष प्रस्तुतिमा केही राजनीतिज्ञ र प्रहरीले प्रतिकूल प्रतिक्रिया दिएका थिए ।
जनवरी २०१० मा आफ्नी आमाको सुझाव मानी बियोन्सेले आफ्नो व्यक्तिगत जीवनमा ध्यान केन्द्रित गर्न सङ्गीतबाट विश्राम लिने घोषणा गरिन् ।
यस बेला उनी चीनको विशाल पर्खाल, मिश्रका पिरामिडहरू, अस्ट्रेलिया, अमेरिकी र बेलायती सङ्गीत उत्सव, सङ्ग्रहालय र ब्याले प्रस्तुति हेर्न गएकी थिइन् ।
बियोन्सेले आफ्ना गीतहरूको भिडियो बनाउने क्रममा मेलिना मात्सूकस, जोनस एकर्ल्यान्ड र जेक नाभा लगायत कयौँ चर्चित निर्देशकहरूसँग काम गरेकी छिन् ।
जून २०१२ मा रेभल एटलान्टिक सिटीको उद्घाटन मनाउन बियोन्सेले त्यहाँ चार रातका लागि प्रस्तुति दिएकी थिइन् जुन उनले आफ्नी छोरी जन्माए पछिको प्रथम प्रत्यक्ष प्रस्तुति थियो ।
पूर्व र दक्षिण-पूर्वमा खुले पठारको सट्टा जङ्गलहरूबाट ढकिएको घाटिहरू छ जहाँबाट एसियाको धेरै जसो प्रमुख नदियाँ शुरू हुदछ, जस्तो की सालवीन नदी, मीकांग नदी र यांग्त्सीक्यांग।
ध्यान दिनुहोस की भारतको लद्दाख क्षेत्र पनि यसै पठारमा स्थित छ र जब कोही दिल्लीबाट लद्दाख जान्छ भने वास्तवमा उसले पुरै हिमालय पर्वत शृङ्खलालाई पार गरेर तिब्बतको पठारमा पुग्दछ।
पठारको पश्चिमोत्तरी भागमा ५,००० मीटरदेखी अधिक ऊँचाई वाला चान्गतंग इलाका छ जो भारतको दक्षिणपूर्वी लद्दाख क्षेत्रसम्म फैलिएको छ।
यसमा चीन द्वारा नियन्त्रित बोड स्वायत्त क्षेत्र, चिंग हई, पश्चिमी सीश्वान, दक्षिण-पश्चिमी गांसू र उत्तरी यून्नान क्षेत्रको साथ-साथ भारतको लद्दाख इलाका आउदछ।
रंगीन वेशभूषा पहने कलाकार गायकहरू द्वारा गाईे जाने कथा सन्दर्भहरूको हस्तमुद्राहरू एवं नृत्य-नाट्हरू द्वारा अभिनय प्रस्तुत गर्दछन् ।
कथकळिमा तैय्यम, तिरा, मुडियेट्टु, पडयणि इत्यादि कारलीय अनुष्ठान कलाहरू तथा कूत्तु, कूडियाट्टम, कृष्णनाट्टम आदि शास्त्रीय कलाहरूको प्रभाव पनि हेर्न सकिन्छ ।
सामान्यतः यो विश्वास गरिन्छ कि कोट्टारक्करा तंपुरान का द्वारा कथकळिको जो बीजारोपण भएको थियो, यही छैन यसलाई सर्वांगपूर्ण तथा सर्वसुलभ कला बनाउने कार्य कोट्टयम तंपुरानले नैं गरेको थियो ।
कथकळिका विकासका लागि महाकवि वल्लत्तोल नारायण मेनन द्वारा स्थापित 'केरल कलामण्डलम' र अनेक प्रशिक्षण केन्द्र कथकळिको प्रशिक्षण दिन्छन् ।
कालोन्तरमा यी भिन्न भिन्न संप्रदाहरूका बीचको भेद लुप्त हुँदै आएको, कप्लिंगाड र कल्लडिक्कोड संप्रदाहरूको समन्वय गर्न जो शैली विकसितको गयी त्यो 'कल्लुवषि चिट्टा' नामले प्रसिद्ध भएको छ ।
खनालहरुको गोत्र धृत कौसिल्या भने पनि यिनीहरू बशिष्ठ भित्र पर्दछन् किनभने शुरुआतमा मनु बाटै कुलहरु बढ्दै गएको हो, त्यो हिसाबले सबैको कुलपिता एउटै हुन भन्न पर्यो ।
सप्तऋषि भित्रका कश्यप अत्री वशिष्ठ गौतम जमदग्नी भारद्वाज बिश्वामित्र मध्ये जुन ऋषिको शिक्षामा जुन हाँगो हुर्क्यो उसलाई त्यही गोत्र प्रदान गर्ने चलन थियो पछि कसै कसैले आफ्नै नाम बाट पनि गोत्र चलाउने चलन बसाले, धृत कौसिल्या ऋषिलाई शिक्षा दिने काम वशिष्ठले गरेको कुरा एउटा लेखमा पढ्न पाइएको थियो ।
गोत्र भित्र बिबाह गर्न नपाइने हुनाले बिच बिचमा गोत्रलाई भाग भाग गर्ने कामहरु पनि भए, साथै गोत्र भित्रको हत्यालाई महापाप मानिने हुनाले गोत्र हत्याको पाप पखाल्न आफ्नो गोत्र त्यागेर नयाँ गोत्र धारण गर्ने चलन पनि बस्यो, पृथ्वीनारायण शाहले पनि काशी गै गोत्र परिवर्तन गरेको कुरा पढेकै हो, त्यसताका त्यस्तो गर्न खोज्नेहरुले आफ्नो गोत्र त्यागेर कश्यप गोत्र धारण गर्ने चलन थियो किनभने उतिबेला गोत्र थाहा नभएकाहरुलाई कश्यप गोत्र प्रदान गर्ने चलन रहेछ ।
गोत्रका आधारमा खनालहरुको पनि ठुलै बंश लहरो हुने देखेर राजा राम शाहले सात हराम र सात बिराममा पनि खनालहरुलाई आममाफी दिने भनी पञ्जा पत्र जारी गरेका थिए ।
उनको मृत्य पछि राजाले खेती विर्ता दिएर विधवा ब्रह्माणी र नाबालक ३ छोराहरूले खेत खनेर बस्नु भनेकाले शुरू भएको "खन" शब्द "खद्दाल" हुँदै "खनाल" भएको "खनाल वंशावलि" मा पढ्न पाईन्छ ।
केशर शमशेरले बेलायतबाट फर्केपछि आफ्ना पिता चन्द्रशमशेरलाई यस्तै किसिमको बगैँचा बनाउन अनुरोध गरे तर जनताले यस कार्यलाई राम्रो नमान्लान कि भन्ने डरले चन्द्रशम्शेरले अनुमति दिएनन्।
सन् १९६४मा केशरशमशेरको मृत्युपछि नेपाल सरकारको स्वामित्वमा गएको यो बगैँचाको त्यसपछि लामो समयसम्म रेखदेखको अभावमा अस्तित्व लोप हुने अवस्थामा पुग्यो र यसलाई ब्युँताउन नेपाल भ्रमण वर्ष १९९८ले मद्धत गर्यो।
त्यसैको परिणामस्वरूप सन् २००२मा अष्ट्रियन सरकार र नेपाल सरकारबीच यसको पुनर्निर्माणको संझौता भएपछि लगातार सात वर्ष लगाएर उसैले यसलाई पुनः सोही संरचनामा लग्ने निधो गर्यो र सन् २००७मा उसैको सहयोगमा १० लाख डलरमा यसको जिर्णोद्दार र पुनर्निर्माण सम्पन्न भएपछि यसले जीवन्तता पाएको छ।
६ ऋतुका नामबाट निर्माण गरिएका सदन , पोखरी, यूरोपियन शैलीको बरण्डा र विभिन्न प्रकारका चरा वस्ने घरहरूले यो बगैंचालाई थप आकर्षक बनाएको छ।
युवाजोडीका लागि मात्र होइन परिवारसहित घुम्न र रमाइलो गर्न पनि सकिने यो बगैंचा प्रवेशका लागि नेपालीलाई ८०, विदेशीलाई १ सय ६० र बृद्धबृद्धा तथा बालबालिकालाई ४० रूपैयाँ शुल्क लाग्छ।
तत्कालिन नेपाली सेनाका फिल्ड मार्शल केशर शमशेर जबराले युरोप भ्रमणका बेला बेलायतका राजा 'किङ् एडवार्ड सातौँ'को बगैंचा अवलोकन गरेका थिए।
गोठका माहादेव महारुद्र, गैरीगैयाँ, काँडावर्म अैरीवर्म, गोसाई गोसाइनी लगाएतलाई खुसी तुल्याउनाले चौंपाय दौंपायमा हुन सक्ने हैजा, देसान लगाएतका सम्भावित घटना कम भई सुव्यफाव्य हुने परम्परगत मान्यता अनुरुप वर्षको दुइ पटक उभौलि पर्व वैशाखे पुर्णिमा अगाडीको कृष्ण पक्षको द्धादशी तिथि र उधौली पर्व कार्तिके पुर्णिमा अगाडी कृष्ण पक्षको द्धादशी तिथिमा आइतबार र बुधबार छलेर गोठको धुप गर्ने गरिएको छ ।
स्थान विशेष अगाडीनै पुजा गर्नुको एउटै कारण पुर्णीमाबाट देबिथान मा पुजा सुरु हुने भएकोले पुर्णिमाको दिन धुप अक्ष्यता, फुलपाती र दुध धार्न देबिथान लाने गरेको हुनाले त्यो भन्दा पहिले नै गोठका माहादेव महारुद्र, गैरीगैयाँ, काँडावर्मअैरीवर्म, गोसाइ गोसाइनिहरुलाई रुझाइ, बुझाइ सक्नु पर्ने मान्यता अनुरुप यस क्षेत्रमा पुर्णिमा पहिलेनै गोठको धुप गर्ने गरिएको छ ।
धुप, नैवेद, धजापतका, लिङ्गा, काँचोधागो, अविर, जौ, तिल, दुध, फुलपाती, भेटी, चन्दन, पिठो, अक्ष्यता, दियो, कलश, दुना, टपरा, धुपौरो, आदि ।
 मोहि पारेको ठेकीको छातामा राखेको नौनीले झरीलो कोइला सहितको धुपौरो, दुध दुहेको दुधेरो, तिलजौउपानि र पातिको लिङ्गा सहितको ढुग्रो घोचामा उनेर तयार गरी गोठको छेउमा पुर्व फर्केर सुद्द व्यक्तिले स्थान विशेषका सबै देविदेवता पुकार गर्दै कोइलामा धुपधुवार गर्ने ।
तत्पस्चात धुपौरोमा धुप लगाई घोचामा उनेको सामग्री सहित बोकेर गोठलाई जौंतिल पानिको अभिषेकबाट सम्पुर्ण देबि देवताको पुकार गर्दे दायाँ पारेर ३ पटक परिक्रमा गर्ने ।
 भकारो वा गोठको मुल घोचा पश्चिम तर्फ गोठ भित्र घेरा गरी गाइको गोवरले सफाई गर्ने, खिर बाबर पकाउने, थपना, कुण्डा, लिङ्गा तयार गर्ने ।
 दियो कलश थाप्ने र ३ कोठामा क्रमश वाँयाबाट दाँया तर्फ मुल कोठा माहादेउ माहारुद्र १८/१३ विचको कोठा गौरी गैयाँ १३/११ र अन्तिम कोठा काँडावर्म अैरीवर्म ९/७ रेखि लगाई भाग पस्कने र पाती, अक्षता, खिर, बाबर र घिउले प्रत्येक आँठामा पुजा गर्ने धुपधुवार गर्ने थपना लिङ्गामा धागो वाँध्ने, अविर चन्दनले पुजा गर्ने ।
वाहिर पश्चिम तर्फ ३ कोठाको गोसाई थान तयार गरी विचको कोठामा गोसाई गासाइनी ७/५ दायाँ तर्फ सिकारी ५/३ र वाँया तर्फ सिद्ध ५/३ पुकार गर्दे रेखि लगाई भाग पस्कने र पाती, अक्षता, खिर, बाबर र घिउले प्रत्येक आँठामा पुजा गर्ने, धुपधुवार गर्ने ।
 बेलुका गाइभैसी दुहि सकेपछि दियो झुल्काउने धुपधुवार गर्ने विहानको मुलकोठाको भाग प्रसादिको रुपमा वितरण गरि सकेपछि गोठधुप पुरा हुन्छ ।
थानि पुजाको सुरुवात कलि युग तिर धनञ्जय ऋषिकुलका रिजाल जिजुबाजे, बजु र उनिहरुको साथमा घर्ति थरकी चमेलि नामकी एक महिला मोलुङखोलाबाट पुर्व दक्षिणतिर बसोबास गर्ने गरेको थिए ।
कलहका कारण बजुघरबाट भागेर सोहि मोलुङ खोलामा आफ्नो अंगमा भएका चुरापोते खोलेर ढुङ्गामा चिनो छाडी खोलामा हामफालेर देह त्याग गर्छिन ।
चेमेलिले खोज्दै जाँदा बजुले खोलाको ढुङ्गामा चिनो राखि आफ्नो देह त्याग गरेको थाहा पाई आहात भई आफुले आफुलाई सम्हल्न नसकी चमेलिपनि त्यहि खोलामा हामफालेर मृत्यु भएकाले उनिहरुलाई रिझाउनको लागि थानिमा राखि बेलिलाई आसामुखि थानी र चमेलिलाई थानी चम्पाको रुपमा पुजा गर्दै आएको किब्बदन्ति रहेको पन्ना रत्न प्रसाद रिजालले बताउनु भयो ।
धनञ्जय ऋषिकुल रिजाल बन्धुहरुले वर्षको ३ पटक वैशाख पुर्णिमाको शुक्ल पञ्चमी, नाग पञ्चमी र कार्तिके पुर्णिमाको शुक्ल पञ्चमीमा आइतबार बुधबार छलेर घरको थानी चम्पा र आसामुखि थानी गरी २ वटा थानीको पुजा गर्ने गरिएको छ ।
 टपरामा थानी चम्पाको लागि तिनचैली खिर त्यसमाथी ३ वटा बावर राखि त्यस माथि खिरको थपना बनाउने र आसामुखी थानीको लागि टपरामा ३ चैली खिर राखि त्यसमाथी खिरको थपना बनाई घरको दोस्रो तला वा पुजा कोठामा उतर फर्केर क्रमश बाँयाबाट दियो, कलश, आसामुखि थानी र थानी चम्पा राखि धजा, अविर, फुलपाती, अक्षता घिउले पुजागर्दै धुपधुवार गर्ने ।
केहि खोजकर्ताले दैलेखको रिजुगाउँ भन्ने ठाउँमा बसोबास गर्नेहरु नै पछि रिजाल भए भनेका छन् भने केही खोजकर्ताले पूर्व सल्यानबाट विराटनगर झरेकाहरूले नै आफ्नो पहिचान रिजाल लेख्न सुरुवात गरे भनेका छन् ।
नेपालको इतिहासमा रिजालको नाम लिनुपर्दा नेपालका पूर्व प्रधानमन्त्री नगेन्द्र प्रसाद रिजाल, साहित्यकार कालीप्रसाद रिजाल, साहित्यकार तथा चिकित्सक डा.भोला रिजाल, राजनीतिज्ञ डा.मीनेन्द्र रिजाल, पत्रकार विष्णु रिजाल, साहित्यकार भेषराज रिजाल, समाचार वाचिका समृद्धि रिजाल समेतको नाम आउँछ ।
त्याग तपस्या र विद्याको माध्यमबाट माथि उठेका जिजुबाजेको आर्सिवाद वंश वृद्धिका लागि उर्जाको श्रोत हुनेहुनाले कुल परम्परालाई निरञ्तरता दिनु कर्म मार्गमा लागेका गृहस्थीहरुको मुख्य कर्तव्य हो भनेर गितामा प्रष्टाइएको छ ।
कुल पुजा भनेको कुलको परम्परा वा शास्त्रिय विधि अनुसार पितृ, ख्याति प्राप्त पुर्खा, कुलका संरक्षक देवाता तथा स्थानिय देविदेवताको निश्चित तिथिमा विधिपुर्वक गरिने पुजा हो वा कुल देवतालाई खुसी बनाउनको लागि विधिपुर्वाक गरिने संस्कार हो ।
धनन्जय ऋषि कुल अन्तरगत खोटाङ जिल्लामा बसोबासो गरी आएका रिजाल बन्धुहरुले मानि आएका कुल पुजामा देवली, गोठको धुप र थानी गरी ३ वटा छन् जस्को ऐतिहाँसिक विवरण, आवश्यक पुजा सामग्री र विधि तल उल्लेख गरिए अनुसार रहेको छ ।
यसरी तपस्या गर्दै हिडिरहेको आवस्थामा ऋषिमुनिहरुले बिभाजन गर्ने क्रममा क्षेत्रपाल भागमा परिएको भए पनि डुल्ने तपस्या गर्ने क्रममा चेवाङ ऋषिले कामधेनु गाई उत्पती गराई सोहि गाइको अमृत रस मा खाना पकाएर ऋषिका संगमा भएका उपस्थितहरुलाई आधार मानि भाग लगाइ भोजन गर्न लाग्दा उपस्थित मध्येबाट १ भाग वढी हुन गयो ।
यस्तो भएको देखेर यो किन र कसरी भयो भनि आष्चर्य मानी यताउती खोजी गर्दा नजिकैको धुपिको रुखमा भान्जा लुकेर बसेको भेटी उनलाई त्याहाँबाट बोलाई भोजन स्थलमा ल्याई पहिला भोजन गराई पछि अरुले भोजन गरेको हुनाले तिनै भान्जालाई कुलमा राखी जोडि विन्द्राशिणी र मामा क्षेत्रपाल बनाई २ कुल धनञ्जय ऋषिकुल रिजाल वंशले चलाई आएको किब्बदन्ती रहेको कुल पुजा धामी चिञ्जिवी रिजालले बताउनु भयो ।
देवली १ वा ३ वा कुनै विजोडी वर्ष पारी प्राय गरेर जुनसुकै मासमा विवाहको लगन जुर्ने महिनामा भान्जा विन्द्राशिणीलाई कोरी पुजा र क्षेत्रपाल मामालाई पुजाको साथमा जिव वलि अर्थात बोकाको वलि चढाएर गर्ने गरिएको छ ।
धुप, नैवेद, जनैसुपाडी, धजापतका, लिङ्गा, काँचोधागो, अविर, जौ, तिल, दुध, फुलपाती, भेटी, चन्दन, पिठो, अक्ष्यता, दियो, कलश, दुना, टपरा, बलिको लागि बोका आदि ।
 भोलिपल्ट विहान धामी तथा पन्नाहरुले केस काटी चोखो भई पुन कुल बोलाएर पुजा स्थलको मण्डल बार्न स्थानीय सामग्रीहरु जोडीजोडीको दरले तयार गरी गादीघर घुमाई बाटोमा देउराली थान स्थापना गर्ने ।
 अर्को दिन विहान कुल बोलाई कुल पुजाको लागि सोलीडोली , लिङ्गा, बोका, कल्सेउली, कुडेउली, लगाएतका सबै पुजासामग्रीहरु जोडीजोडी पारी बाजागाजा समेत गरी अभिषेक गर्दै गादीघर घुमाई मन्दीर तर्फ जाने ।
मन्दीरको भित्री भागमा कुल पुजाको दुबैकोठा मा गाइको गोवरले लिपपोत गरी १३/१८ को रेखि लगाई पाती, अक्षता, खिर, बाबर र घिउले प्रत्येक आँठामा पुजा गर्ने ।
उच्च तापमा को मान घटने लाग्दछ तथा ५५०० सहरु डिग्री यो शून्य हुन जान्छ ५५००से भन्दा अधिक ताप बढ्नमा को दिशा बदलिन्छ र विद्युतद्वारा विपरीत दिशामा प्रवाहित दिशामा प्रवाहित हुन लाग्दछ।
यस प्रकार ताप बढ्नमा विद्युतद्वाराको विपरीत दिशामा प्रवाहित हुनु तापविद्युत्प्रवाहलाई उत्क्रमण कहलाउँछ र ५५० डिग्रीसे उत्क्रमण ताप।
यदि जेबेक विद्युद्वाहक बलको परिमाण एवं ठंढी सन्धिको तापान्तर र यदि एक सन्धिको ताप शून्य डिग्री सेल्सियस छ भनें र को सम्बन्ध निम्नलिखित सूत्रमा ज्ञात गरिन्छ:
सन् १८३४मा पेल्ट्येले आविष्कृत गरे कि दुइ असमान धातुहरुका परिपथमा विद्युत धारा प्रवाहित भएमा एक सन्धि गरम र अर्को सन्धि चिसो हुन जान्छ।
जब विद्युत धारा फलामदेखि ताँबोको र प्रवाहित हुन्छ त कोशिका नलीमा तेलको एक थोपा देब्रेतर्फ गएर तापन प्रभाव देखिन्छ र जब ताँबोदेखि फलामतर्फ प्रभावित हुन्छ तब शीतलन प्रभाव देखिन्छ।
ताँबो र कांसटैटन युग्म ५०००से सम्म ताप मापनका लागि तथा प्लैटिनम र रोडियम एवं प्लैटिनमको मिश्रधातुका युग्म १५,०० डिग्री सहरुसम्म ताप नाप्नेका राम्रा युग्म छन्।
सन् १८५४मा विलियम टॉमसनले आविष्कृत गरे कि एक नैं धातुका ताराहरुका दुइटै सिरहरुका मध्यमा विभवान्तर हुन्छ, यदि दुइटै सिरहरुका ताप भिन्न छन्।
भगक्षेत्रको दायाँ र बायाँ बोसोयुक्त तन्तुले बनेका दुई पत्र हुन्छन्, जसलाई हामी ठूलो भगोष्ठ भन्छौं र त्यसलाई बाहिरतिर फर्काइयो भने दुवैतिर एक-एक गरेर दुई साना भगोष्ठ देख्न सकिन्छ।
भगांकुर अति नै यौन संवेदनशील हुन्छ र स्पर्श गर्दा वा यौन उत्तेजनाका बेला आकारमा तुलनात्मक रूपमा निकै सानो हुने भए पनि पुरुषको लिङ्गजस्तै उत्तेजित हुन्छ।
युवतीको भग क्षेत्रमा भएका छालाको पत्रलाई फर्काइयो भने भित्रतिर ठूलो भगोष्ठ, सानो भगोष्ठ, भगांकुर तथा योनिद्वारजस्ता विभिन्न अङ्ग देख्न सकिन्छ।
यसमा विद्युत क्षेत्र एवं चुम्बकीय क्षेत्र परस्पर लम्बवत दोलन गर्दछन्; तथा विद्युत चुम्बकीय तरङ्गका संचरणको दिशा विद्युत एवं चुम्बकीय क्षेत्रका लम्बवत हुन्छ।
यस गाउ पालिकामा वराह मन्दिर, चिसापानी मन्दिर आदि ऐतिहासिक तथा धार्मिक पर्यटकीय स्थलहरू रहेकाछन भने वराहथोक कोट, भिरचोक कोट,चिसापानी, मोहोरिया , थुम्की, देउराली,हंसपुर, रूपा ताल आदि यहाँका प्राकृतिक पर्यटकीय स्थलहरू हुन।
गाउपालिकाले शिक्षा नै विकासको मुल आधार हो मान्यताका साथ गुणस्तरीय वालमैत्री एवं व्यवसायिक सुनिश्चितता प्रदान गर्न शिक्षकको मनोवल बृध्धि गर्ने, शिक्षक एवं कर्मचारीको नियमिततामा पारदर्शता ल्याउने पालिका स्तरीय शैक्षिक क्यालेन्डर निर्माण एवं कार्यान्वयन गर्ने शैक्षिक विकासका लागि विभिन्न सङ्घ सस्था र दाताको खोजि गर्ने अंग्रजी माध्यम र पाठ्यपुस्त लागु गर्ने सरोकारवालाहरूको संलग्नतामा शैक्षिक योजना निर्माण र कार्यान्वयन गर्ने जनप्रतिनिधि र कर्मचारीवाट नियमित निरीक्षण र अनुगमन गर्ने गाउपालिकालाइ आधारभुत शिक्षा सुनिश्चित भएको गाउपालिका घोषणा गर्ने आदि महत्त्वपूर्ण कामहरु गर्दै आइरहेको छ ।
यस रुपा गाँउपालिकाका धेरै क्षेत्रमा सिचाइको अभाव भएकाले खाध्यान तरकारी फलफूलहरूको न्युन उत्पादन हुनका साथै उत्पादन भएका तरकारीहरूले पनि उचित मूल्य पाउन सकेका छैनन् ।
साथै यस गाउँपालिका भित्र १ वटा मौरी पकेट क्षेत्र कफि पकेट क्षेत्र सुन्तला पकेट क्षेत्र भएका छन् भने यस आ व वाट तरकारी पकेट क्षेत्र १ मौरी पकेट क्षेत्र १ र धान पकेट क्षेत्र १ थप भएका छन् ।
जसमा ब्राहमण ,क्षेत्री गुरुड नेवार मगर मुशलमान कामी दमाइ कुमाल सार्की भुजेल वोटे ठकुरी आदि रहेका छन् यस गाउपालिकाका वासिन्दाहरूले विभिन्न धर्म परम्परा संकृति चाडपर्व मनाउदै आएका छन् ।
गाउपालिकाले विभिन्न जात धर्म परम्परा संकृति आदि प्रति मित्रता सद्भाव समन्वय कायम राख्न तथा विभिन्न संकृतिको संरक्षण र सम्वर्धनका लागि विभिन्न कार्यक्रमहरू सञ्चालन गरिरहेको छ ।
यस गाउपालिकाको आन्तरिक आयस्रोत ज्यादै कम रहनुका साथै याहाका वासिन्दाहरूको आय श्रोत दरिलो तथा नियमित नहुदा आर्थिक अवस्था सामान्य रहेकोले गाउपालिकाले विभिन्न पेशा, व्यवसाय र उद्योगको स्थापना तथा सञ्चालनका लागि प्रोत्साहन स्वरुप विभिन्न अनुदान , तालिम जस्ता सृजनात्म कार्यक्रमहरू कार्यान्यनमा ल्याएको छ आफनो आन्तरिक आम्दानी बृध्धिका लागि सरोकारवालाहरूको संलग्नतामा कानुन निर्माण गरी कार्यान्यनमा ल्याएको छ ।
यस गाउपालिकामा मानव वस्ति अधिकाम्स डाडाँमा भएकोले पिउने तथा अन्य प्रयोजनका लागि पानीको अत्यन्त अभाव भएकोले यस समस्याको निराकरणका लागि गाउपालिकाले एक घर एक धाराको रणनीति अवलम्वन गरी विभिन्न प्रणालीहरु मार्फत धेरै गाउहरूमा पानीको व्यवस्था गरिसकेको छ र वाकी गाउमा समेत पुर्याउन खानेपानीका गाउपालिकावाट ५४ , केन्द्र र प्रदेशवाट ११ र अन्य विभिन्न सङ्घ संस्थाहरुवाट ३ वटा य योजनाहरु सञ्चालन गरी रहेको छ ।
खोलाको छेउ देखि थुम्कीसम्मको मोटरवाटो कालोपत्रे भइसकेको छ भने सिशुवादेखि सिसाघाट र वेगनासताल देखि भोर्लेटारसम्म कालोपत्रे हुने क्रममा रहेका छन् ।
अवस्था भएकोले गाउपालिकाले कृषिको सुधारका लागि माटो परीक्षण छ भने स्वरोजगारका लागि विभिन्न प्रकृतिका तालिम , सचेतना एवं अनुदानका कार्यकमहरु सञ्चालन गरीरहेको छ ।
यस गाउपालिका उत्तरमा कास्की जिल्लाको मादि गाउपालिका पश्चिममा पोखरा महानगरपालिका दक्षिणमा तनहु जिल्लाका व्यास र शुक्लागण्डकी नगरपालिका तथा पूर्वमा लमजुड जिल्लाको मध्यनेपाल नगरपालिकाको विचमा अवस्थित छ ।
जम्मा क्षेत्रफल ९४ दशमलव ८१ वर्ग कि मि भएको यस गाउपालिकामा अधिकाम्स भुभाग वन र पाखाहरु छन् भने केही फाट र टारको रूपमा रहेका छन् ।
सिचाइको व्यवस्था मिलाउन गाउपालिकाले पुराना नहर तथा कुलाहरूको मर्मत संभार र सम्भाव्यता अध्ययन गरी नया कुलाको निर्माणको नीति अवलम्वन गरिरहेको छ ।
सुचना र सञ्चारको क्षेत्रमा यस गाउपालिकामा एक इलाका हुलाक र अतिरिक्त हुलाकहरु सञ्चालनमा छन् भने टेलिफोन इमेल तथा इन्टरनेटको सुविधा समेत उपलव्ध छ ।
पर्यटकीय हिसावले सुन्दर यस गाउपालिकामा आन्तरिक तथा वाह्य पर्यटकको मन तान्न सफल धेरै स्थलहरु छन् जस्तै रुपाताल हात्तीमैता टावर चिसापानी माझकोट स्याक्लुडकोट इन्द्रगुफा देउराली आदि ।
एक दिन मंजुघोषा नामकी अप्सराको दृष्टि ऋषिप्रति आकर्षित हुन पुग्यो र तीमाथि अप्सरा मोहित भइन् अनि ऋषिलाई आफूतर्फ आकर्षित गर्ने प्रयत्न गर्न थालिन ।
कामदेव पनि त्यति बेला त्यही बाटो कतै जाँदै थिए, कामदेवको नजर अप्सरामा पर्‍यो र उनको मनोभावनालाई बुझ्दै कामदेव अप्सराको सहायता गर्न थाले ।
द्वादशीका दिन प्रात: स्नान गरी विष्णु भगवानको पूजा गर्नुपर्छ त्यसपछि ब्राह्मणलाई भोजन गराएर दक्षिणा सहित विदा गर्नुपर्छ र आफूले पनि भोजनादि गर्नुपर्छ ।
कथा-बमोजिम भगवान अर्जुन सँग भन्नुहुन्छ, राजा मान्धाताले एक समयमा लोमश ऋषिसित 'मनुष्य जसले जानी नजानी पाप कर्म गर्दछ त्यसबाट कसरी मुक्त हुन सक्ला' भनी प्रश्न गर्नुभयो ।
एन्ट रुखहरूको चरवाहे थिए र उनलाई यस कुराको धेरै रोष थियो कि सारुमान रुखहरूको काटएर आफ्नो भट्टियहरूको लागि इन्धनको बन्दोबस्त गरेर रहेको छ।
आरागर्न, गिम्ली बौना र गन्धर्व लेगोलास मेरी र पिप्पिनको खोज करते-करते रोहानको सल्तनतमा पुगछन, जहाँ रोहानको घुडसवार उनलाई बताछन कि उनहोंने पछिल्लो रात दैत्योंको एक समूहले युद्ध गरेको थियो अझ कुनैको पनि जिन्दा हैन बख्शा।
वहाँ उनलाई एक जादूगर भेटिन्छ, जसलाई पहिले त त्यो मान्छे सारुमान समझते छन्, तर त्यस पछि उनलाई ज्ञान हुन्छ कि त्यो गैन्डैल्फ छ, जुन कि मोरियाको खदान देखि बालरोगको हराएर र फेरि पुनर्जीवित भएर वापिस आएको छ।
यसको लागि उ तोहफाहरूको मालिक अन्नतर को सुन्दर भेस बनाएर गन्धर्भहरू कहाँ गयो र उनको लोहारहरूको मुखिया केलेब्रिम्बोर र दोस्रो लोहारहरूलाई धोका गरेर फुसलाएर उसबाट धेरै जादुई औंठिहरू बनाउन लगायो।
जब बिल्बोले आफ्नो १११औं वर्षगाँठमा सन्यास लिने बारे सोंच्यो, त त्यो एक औंठी उनले फ्रोडोलाई बाकी सम्पति संगै पुर्ख्योलि सम्पतिको रूपमा दियो।
यता गैंडैल्फले फ्रोडो र उसको साथी स्याम गैम्जी लाई शायर देखि औंठी निकालेर रिवेन्डेल पुर्यानको जिम्मेदारीमा दियो, जहाँ गन्धर्भहरूको एक कौमको राजा एलरन्ड रहन्थ्यो।
रिवेन्डेलको बाटोमा वेदरटप पहाडमा नाज्गुलले फ्रोडोमा हमला गरे र औंठी नदिए पछि नाज्गुल नाइके अङ्ग्मारको डायनराज ले फ्रोडोलाई एक विषालु जादुई तरवारले घाइते पार्‍यो।
मैत्रीले कराध्रास पर्वत शिखरको टाढा देखि मर्डोर तिर निस्किने कोशिश गरे, तर चनाखा कराध्रासले उनलाई बाटो दिएनन् (फिल्ममा यो हिस्सा सारुमानको काले जादूको कारण देखिएको थियो, जहाँ सारुमानले कराध्रासको जगाएको थियो)।
त्यहाँ देखि यि मैत्री गए गन्धर्भहरूको एक दोस्रो शहरमा : लोथलोरियन , जहाँ फ्रोडोले गन्धर्वरानी गालाद्रियल को एनामा आफ्नो कठिन भविष्यको केही झलकहरू देख्यो।