polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
उनी माओलाना आब्दुल हामिद खान भासानीले स्थापना गरेका आवामी लिगका सभापति तथा यसको सँगसँगै देशका राष्ट्रपतिको रूपमा पनि काम गरिरहेका थिए र पछि देशमा संसदिय व्यवस्था लागु भएपछि उनी देशका प्रधानमन्त्री पनि बनेका थिए।
उनका छोरा शेख कामाल मुक्तिवाहिनीका प्रधान सेनापति मुहम्मद अताउल गनी ओस्मानीका सहयोगी थिए भने उनी एक महत्त्वपूर्ण अधिकारीको रूपमा पनि काम गरेका थिए।
डिसेम्बर १९७१ मा भारत सरकारको सहभागिता पछि पाकिस्तान सेनाले मुक्तिवाहिनीको समक्ष आत्मसमर्पण गरेको थियो भने भारतीय सेना र लिग नेताहरू सरकार गठन गर्न ढाका फर्किएका थिए।
उनी १० जनवरी १९७२ मा बङ्गलादेश फर्किँदै विमानस्थलबाट सिधै रेसकोर्स मैदानमा आइपुगेपछि उनले त्यस दिन करीव पाँच लाख जनताको अगाडि भाषण दिएका थिए।
धर्मनिरपेक्ष प्रति राज्य प्रतिबद्धताको बाबजुद पनि मुजिबले आफ्नो व्यक्तिगत र राज्य गतिविधिहरू मार्फत इस्लामिक अनुशासनको बाटो अपनाएका थिए।
मुजिब सन् १९७४ मा पाकिस्तानको लाहोर गएका थिए भने उनले त्यहाँ ओआइसी सम्मेलनमा भाग लिएका थिए जसले बङ्गलादेश पाकिस्तान सम्बन्धलाई केही हदसम्म उकास्न र पाकिस्तानको मान्यता प्राप्त गर्न मद्दत पुर्‍याएको थियो।
आफ्नो सार्वजनिक उपस्थिति र भाषणको क्रममा शेख मुजिबले इस्लामिक अभिवादन र नाराको प्रयोग बढाए र इस्लामिक विचारधारालाई जनाउन अग्रसर बनेका थिए।
सन् १९४९ जुन २३ का दिन सोहरावार्दी र माओलाना भासानीले पूर्वी पाकिस्तानमा आवामी मुस्लिम लिगको गठन गरेका थिए भने शेख मुजिबले उक्त राजनैतिक दलको स्थापना पश्चात् मुस्लिम लिगलाई छाडेर आवामी मुस्लिम लिगमा सामेल भएका थिए भने उनी उक्त नयाँ राजनैतिक दलको पूर्वी पाकिस्तान क्षेत्रका संयुक्त महासचिवमा निर्वाचित भएका थिए र उनलाई जुनको अन्तमा कारागारबाट रिहाई प्राप्त भएको थियो।
उनलाई धारा १४४ को उल्लङ्घन गरेको आरोपमा सोही वर्षको सेप्टेम्बरमा अस्थायी रूपमा पक्राउ गरिएको थियो तर उनी कारागारबाट चाँडै रिहा भएका थिए।
पछि उनलाई माओलाना आब्दुल हामिद खान भासानीको साथ मिलेर लियाकट अली खानलाई एक प्रतिनिधिमण्डल पठाउन कोशिश गरेका कारण पुनः पक्राउ गरिएको थियो।
सन् १९७५ सेप्टेम्बर २६ का दिन खोन्दकार मुश्ताक सरकारले मुजिबको हत्याको मुद्दालाई रोक्दै दायमुक्ति अध्यादेश जारी गरेको थियो भने जनरल जियाउर रहमान र पाकिस्तान समर्थक प्रधानमन्त्री शाह अजिजुर रहमानको नेतृत्वमा बनेको संविधानको पाँचौँ संशोधनमा यसलाई वैधानिकता प्रधान गरेका थिए तर १२ अगस्त १९७६ का दिन यसलाई संसदमा रद्द गरिएको थियो।
बङ्गलादेशमा अवस्थित तत्कालीन राजदूत युजिन लरेन्स लिफसुल्जले नरसंहार तथा शेख मुजिबको हत्याको पछाडि सिआइएलाई दोषी ठहराएकी थिइन्।
उनको शवलाई उनको जन्मस्थल टुङ्गिपाडा पठाइएको थियो भने सैनिक निरीक्षणमा उनलाई एक चिहानमा गाडिएको थियो भने शख मुजिबका परिवारका अन्य सदस्यहरूलाई भने ढाकामा स्थित एक चिहानमन गाडिएको थियो।
सन् १९४४ मा वर्तमान बङ्गलादेशको कुष्टियामा अखिल बाङ्ला मुस्लिम विद्यार्थी लिगको सम्मेलन भएको थियो भने यस सम्मेलनमा शेख मुजिबको विशेष भूमिका रहेको थियो।
सन् १९४७ अर्थात् विशाल भारत विभाजन भएको वर्ष मुजिबले कलकत्ता विश्वविद्यालय अन्तर्गत इस्लामीया क्याम्पसबाट स्नातकोत्तर उतिर्ण गर्न सफल भएका थिए।
त्यस समयमा मुजिबले मुसलमानहरूलाई बचाउन र हिन्दु मुस्लिम दङ्गालाई नियन्त्रण गर्नका लागि विभिन्न राजनीतिक गतिविधिमा सोहरावर्दीसँग हात मिलाएका थिए।
२१ जनवरी १९४९ का दिन शेख मुजिब कारागारबाट रिहा भएका थिए भने कारागारबाट रिहा भएपछि उनी पुनः चतुर्थ श्रेणी कर्मचारीहरूको आन्दोलनमा सामेल भएका थिए जसका लागि उनलाई विश्वविद्यालय द्वारा जरिवाना लगाएको थियो तर उनले उक्त जरिवानालाई गैरकानूनी घोषित गर्दै जरिवाना तिर्नबाट बचेका थिए।
शेख मुजिबले आफ्नो आन्दोलनको सफलताका लागि कुलपतिको निवास भवन अगाडि भोक हडताल गरेका थिए जसका लागि उनलाई पुनः हिरासतमा लिइएको थियो भने त्यतिखेर उनलाई ढाका विश्वविद्यालयबाट रिहा गरिएको थियो।
प्रमुख शक्तिहरूबाट मान्यता प्राप्त गरेपछि शेख मुजिबले पाकिस्तानको मान्यता र ओआइसी, संयुक्त राष्ट्र सङ्घ र गैर-गठबन्धन आन्दोलनमा बङ्गलादेशको सदस्यता पुष्टि गरेका थिए।
नव निर्मित राष्ट्र बङ्गलादेशको सैनिकहरूमा मुक्ति बहिनी तथा स्वतन्त्रता युद्धका समयमा राष्ट्रका लागि लडेका सैनिकहरू मिलेर बनेको थियो।
शेख मुजिब युद्धले क्षतिग्रस्त बनेको देशको प्रधानमन्त्री दायित्व पालन गरेका थिए भने सन् १९७२ जनवरी १७ का दिन टाइम प्रत्रिकामा उनले दिएको भाषण यस प्रकार छ:
सन् १९९५ अगस्ट १५ का दिन बिहान सेनाका एक अधिकारीले राष्ट्रपतिको निवासस्थान धानमोन्डीलाई घेरा हालि शेख मुजिबुर रहमान र उनको परिवारक सबै सदस्यहरूको हत्या गरेका थिए भने उनको हत्यामा संलग्न उनकै व्यक्तिगत कर्मचारीहरू रहेका थिए।
उनका दुई छोरीहरू शेख हासिना र शेख रेहाना मात्र पश्चिमी जर्मनीमा रहेका कारण बाँच्न सफल भएका थिए भने उनीहरूलाई तत्कालीन समयमा बङ्गलादेश फर्कन प्रतिबन्ध लगाइएको थियो।
बेलायत शासित भारतको विभाजन पश्चात् पाकिस्तान र भारत दुई स्वतन्त्रता मुलुक बनिसकेपछि शेख मुजिब पूर्व पाकिस्तान आएका थिए भने उनी ढाका विश्वविद्यालयको कानुन विभागमा भर्ना भएका थिए।
उनले सन् १९४८ जनवरी ४ का दिन पूर्व पाकिस्तान मुस्लिम छत्र लिगको स्थापना गरेका थिए जहाँबाट उनी प्रान्तका अग्रणी छात्र नेताहरू मध्ये एक बनेका थिए।
तत्कालीन समयमा पाकिस्तानी जनरल रहिमुद्दीन खानले मुजिबको मुद्दा सम्हालेका थिए भने उक्त मुद्दाको वास्तविक कार्यवाही र फैसला सार्वजनिक गरिएको भने थिएन।
सन् १९७१ अप्रिल १७ का दिन मुजिबनगरमा प्रतिष्ठित तत्कालीन बङ्गलादेश सरकारका राष्ट्रप्रधान तथा सशस्त्र सैनिकहरूका प्रमुख शेख मुजिब थिए।
शेख मुजिबलाई गिरफ्तार गरिसकिएपछि उनको अनुपस्थितमा तत्कालिक बङ्गलादेश सरकारका उपराष्ट्रप्रमुख सैयद नजरुल इसलामले उनको भूमिका निर्वाह गरेका थिए।
जुल्फिकार अली भुट्टोले शेख मुजिब र उनको नजिकमा रहेका सहयोगीहरूलाई गृह युद्ध हुनसक्ने डरले आफ्नो अधिकारीहरूको साथ वार्ताका लागि एक गुप्त सन्देश पठाएका थिए।
पाकिस्तान पिपुल्स पार्टीका मुबाशिर हसनले शेख मुजिबलाई भुट्टोको साथ गठबन्धन सरकार बनाउनका लागि मनाएका थिए जहाँ शेख मुजिब प्रधानमन्त्री र भुट्टो राष्ट्रपति हुने कुरा उल्लेख गरिएको थियो।
सन् १९४६ को चुनावमा "पाकिस्तानको मागको लागि जनमत सङ्ग्रह" भनेर चिनिने आन्दोलनलाई शेख मुजिबले वृहत् फरिदपुर अञ्चलको लिगका कर्यकर्ता प्रमुखको रूपमा काम गरेका थिए।
पछि मुस्लिम लिगले मुसलमानको बाहुल्यता रहेको क्षेत्रहरूमा चुनाव जितेको थियो यद्यपि चुनावमा बङ्गालमा मात्र एकल बहुमत प्राप्त गरेका कारण सोहरावर्दीको नेतृत्वमा सरकार गठन गरिएको थियो।
शेख मुजिबुर रहमानको जन्म सन् १९२० मार्च १७ का दिन तत्कालीन भारतीय उपमहादिपको बङ्गो प्रदेश अन्तर्गत पर्ने फरिदपुर जिल्लाको गोलापगञ्ज महाकुमको पाटागाति सङ्घ परिषद्को टुङ्गिपाडा गाउँमा भएको थियो।
उनले सन् १९४८ जनवरीमा पूर्वी पाकिस्तान मुस्लिम छात्रा लिगको स्थापना गरेका थिए जसको माध्यमबाट उनी यस प्रदेशको एक अग्रणी विद्यार्थी नेतामध्ये एक हुन सफल भएका थिए।
सन् १९६८ जनवरी ३ का दिन दुई वर्षे कारागार जीवन बिताएपछि पाकिस्तानी सरकार ने ३५ बङ्गाली सैन्य र सिएसपी अधिकारीहरूको विरुद्धमा एक मामला दर्जा गराएका थिए जसमा शेख मुजिब पनि सामेल थिए जुन अगरतला षड्यन्त्र मामलाको रूप मा परिचित छ।
उनले अकालको समयमा आफ्नो खेतबाट धान वितरण गर्ने गरेका थिए भने उनले यसको साथसाथै अरूबाट धान र चामल जम्मा पारी गरीब विद्यार्थीहरूमा वितरण गर्ने गरेका थिए।
श्रीलङ्का टेलिकम (सिन्हाला: ්‍ී ංා ෙිෝ ී්ී श्रीलङ्काको राष्ट्रिय दूरसञ्चार सेवा प्रदायक हो श्रीलङ्कामा ४० बिलियन भन्दा बढीको वार्षिक कारोबार गर्दै यो श्रीलङ्काको ठूलो कम्पनी मध्य एक हो ।
फिक्स्ड र ताररहित टेलीफोन र सार्वजनिक र व्यावसायिक क्षेत्रका ग्राहकहरू समावेश गर्दै इन्टरनेट टेलिफोन सेवा लगयतका घरेलू र कर्पोरेट सेवाहरू यसले प्रदान गर्दछ ।
श्रीलङ्का टेलीकमको १५० वर्ष भन्दा बढी इतिहास छ, जसमा गाल र कोलम्बो बीच पहिलो टेलिग्राफ सर्किट, १९५८ मा स्थापना भइ सञ्चालन सुरुवात भएको थियो ।
१९९१ मा श्रीलङ्का टेलिकम एक निगम बन्यो र १९९७ मा यस कम्पनी निप्पन टेलिग्राफ र टेलिफोन निगम को सहयोग सँग निजीकृत भएको थियो र कोलम्बो स्टक एक्सचेन्जको, मिलङ्का मूल्य सूचकाङ्कमा सूचीबद्ध गरिएको थियो ।
२००८ मा निप्पोन टेलिग्राफ र टेलिफोनले श्रीलङ्का टेलिकमलाई नेदरल्यान्ड्सको ग्लोबल दूरसञ्चार होल्डिङ्सना बिक्री गरेको थियो, जो वर्तमानमा श्रीलङ्का टेलीकम मा ४४.९८% स्वामित्वमा छ जबकि ५०.५०% श्रीलङ्का सरकारको स्वामित्वमा रहेको छ भने बाँकी सार्बजनिक स्वामित्वमा रहेकोे छ ।
श्रीलङ्का टेलिकमले सफलतापूर्वक प्रदर्शन गरे र ४ जी एलटिइ निश्चित ब्रोडब्यान्ड सेवालाई रुवानवेला र जनवरी २०१४ मा केगालामा श्रीलङ्काका सुचना तथा प्रविधि मन्त्रीद्वरा उद्घाटन गरिएको थियो ।
डिसेम्बर २०१४ को तथ्याङ्क अनुसार ३ करोड भन्दा बढी प्रयोगकर्ता दर्ता भएको भारत भाइबरको सबै भन्दा महत्त्वपूर्ण र ठूलो बजार थियो।
त्यही समयमा संयुक्त राज्य अमेरिकामा ३ करोड प्रयोगकर्ता, रुसमा झन्डै ३ करोड प्रयोगकर्ता र ब्राजिलमा झन्डै २ करोड प्रयोगकर्ताहरूको दर्ता गरिएको थियो।
सन् २०१६ को तथ्याङ्क अनुसार बेलारुस, मोल्दोभा र युक्रेनमा सबै भन्दा बढी डाउनलोड गरिएको अनुप्रयोगको रूपमा भाइबर पूर्वी युरोपमा पनि प्रसिद्ध छ।
सन् २०१८ मा भाइबर मध्य र पूर्वी युरोपमा खरिद भएका ७०% फोनमा डाउनलोड गरिएको थियो भने उत्तर अमेरिकामा खरिद भएका केवल १५% फोनमा डाउनलोड गरिएको थियो।
राकुतेन भाइबर, सामान्य रूपमा भाइबर, आइओएस, एन्ड्रोइड, माइक्रोसफ्ट विन्डोज, म्याकओएस र लाइनक्समा फ्रिवेयरको रूपमा राकुतेनद्वारा उपलब्ध गराइएको तत्काल सन्देश प्रवाह अनुप्रयोग हो।
यसमा प्रयोगकर्ताको दर्ता र पहिचान फोन सञ्जालबाट हुने भएता पनि डेस्कटप प्रयोगकर्ताहरू मोबाइलको प्रयोग नगरी पनि दर्ता हुन सक्छन्।
यसका साथै भाइबरमा स्टिकर, तस्वीर तथा भिडियो पठाउन र भाइबर आउटको प्रयोग गरी निश्चित शुल्क सहित अन्तर्राष्ट्रिय सम्पर्क गर्न मिल्छ।
इजरायल रक्षा बलमा प्रमुख सूचना अधिकारी हुँदा देखिका साथी रहेका तामलन मार्को र इगोर मागजिन्निकले सन् २०१० मा इजरायलको तेल अभिभमा भाइबर मिडियाको स्थापना गरेका थिए।
मार्कोले भाइबरमा स्काइपमा जस्तो दर्ता गर्दा पासवर्ड नचाहिने हुनाले अन्य प्रयोगकर्ताहरूसँग सजिलै रूपमा सम्पर्क गर्न सकिने र स्वचालित डाटा समीकरण हुने बताएका थिए।
डेस्कटप अनुप्रयोग चलाउन फोन नम्बरको प्रयोग गर्नुपर्ने भए पनि पछि भने स्वतन्त्र रूपमा प्रयोग गर्न मिल्ने सुविधा यसमा थप गरिएको थियो।
भाइबर ४.० को साथमा शुल्क तिरेर भाइबरमा दर्ता नभएका प्रयोगकर्ताहरूले पनि राष्ट्रिय र अन्तर्राष्ट्रिय स्तरमा आफ्ना प्रियजनलाई सम्पर्क गर्न सकिने भाइबर आउट निकालिएको थियो।
यसका अन्य कार्यालयहरू आम्स्टर्डम, बार्सिलोना, ब्रेस्ट, किभ, लन्डन, मनिला, मिन्स्क, मस्को, पेरिस, सान फ्रान्सिस्को, सिङ्गापुर, सोफिया, तेल अभिभ र टोकियोमा अवस्थित छन्।
सार्वजनिक रूपमा उपलब्ध भएको २ वर्ष पछि सन् २०१३ मा भाइबर आउट र भाइबर स्टिकर बजारको उपलब्धि पछि भाइबरले राजस्व कमाउन थालेको थियो।
जुलाई २४, २०१३ मा भाइबरको समर्थन प्रणाली द्वारा विकृत गरिएको थियो तर प्रयोगकर्ताका गोपनीय सूचना र जानकारीहरू भने सुरक्षित नै रहेको खुलासा गरिएको थियो।
सन् २०१५ मा सहसंस्थापक मार्कोले कम्पनी छोडेपछि फेब्रुअरी २०१७ मा जामेल आगेवाले उनलाई भाइबर मिडियाको प्रमुख कार्यकारी अधिकृतको पदबाट प्रतिस्थापित गरेका थिए।
उक्त घटना घट्ने बित्तिकै लेफ्टिनेन्ट कर्नल सुहरावर्दी दौडिएर वीणा दासको घाँटी एक हातले अठाए र अर्को हातले दासको बन्दुक रहेको हात समातेका थिए तर पनि दासले गोली चलाउँदै बन्दुक फ्याकेकी थिइन्।
बीणा दास कोलकातामा महिलाहरू द्वारा सञ्चालित अर्ध-क्रान्तिकारी सङ्गठन छात्री सङ्घको सदस्या पनि बनेकी थिइन् र उसको लागि उनले नौ वर्ष सख्त कारावासको जीवन बिताएकी थिइन्।
६ फेब्रुअरी १९३२ मा उनले कलकत्ता विश्वविद्यालयको एक दीक्षान्त समारोहमा अङ्ग्रेजी क्रिकेट कप्तान तथा बङ्गाली गभर्नर स्टनली ज्याकसनको हत्याको प्रयास गरेकी थिइन्।
नेपाली समाजमा व्याप्त जातीय भेदभाव विरुद्धको सङ्घर्ष र दलित समुदायको शैक्षिक, आर्थिक र सामाजिक स्तरोन्नतिका लागि पदम सुन्दासको योगदान अविस्मरणीय छ ।
भोजपुरको सिद्धकाली मन्दिर प्रवेश , सिन्धुपाल्चोकको सिपापोखरी पानी उबाउ , गोरखाको गोरखकाली मन्दिर प्रवेश , नवलपरासीको गैँडाकोट दूध भराउ जस्ता आन्दोलनहरूमा सुन्दासको सक्रिय सहभागिता र अगुवाइ भूमिका रहेको थियो ।
नयाँ र पुराना दुबै पुस्तासँग काम गर्दा अनुभव हासिल गरेका सुन्दासलाई दलित आन्दोलनमा लाग्ने धेरैले "दाजु" भन्छन् किनभने उनी दलित आन्दोलनका पुराना र शीर्षस्थ नेता नै हुन् ।
पदम सुन्दास दलित समुदायको हक हित संरक्षण गर्न र उनीहरूमा शिक्षा र चेतनास्तर अभिवृद्धि गर्न सक्रिय रूपमा कार्यरत अगुवा सामाजिक कार्यकर्ता हुन् ।
उनका दुई वटा आफ्नै लेखनका पुस्तक प्रकाशित छन् र २५ भन्दा बढी पुस्तकहरू उनी ट्रस्टी भएका रत्नमाया दलित साहित्य संरक्षण समितिद्वारा प्रकाशित भएका छन् ।
उनले भोजपुर सदरमुकाममा नै अवस्थित विद्योदय हाइ स्कुलबाट प्रवेशिका परीक्षा उत्तीर्ण गरेर उच्च शिक्षाका लागि काठमाडौँ आएका थिए ।
वि.सं. २०६४ सम्म सुन्दास कन्स्ट्रक्शन प्रा. लि. को अध्यक्ष र अमृत निर्माण सेवा प्रा. लि. को उपाध्यक्ष भई नेपालमा भवन निर्माण क्षेत्रमा काम गरे ।
जागरण मिडिया सेन्टरका सल्लाहकार सुन्दासले वि.सं. २०६० सालसम्म साथी मासिक पत्रिका र वि.सं. २०६४ सालसम्म शब्द संयोजन मासिक पत्रिकाका लागि पनि सल्लाहकारको भूमिका निर्वाह गरेका थिए।
सुन्दासको विवाह वि.सं. २०२१ साल भाद्र ४ गते भोजपुरको सिद्धकाली मन्दिरको प्राङ्गणमा अमिना मोतेसँग टिकाटाला गरी सम्पन्न भएको थियो ।
मलेसियाको क्वालालम्पुरमा आयोजित सन् १९९७ आइसिसि क्रिकेट विश्वकप छनोट खेलको फाइनलमा बङ्गलादेशले केन्यालाई २ विकेटले हराउँदै विजेता बन्न सफल भएको थियो जहाँ उनले २७ बलमा १ छक्का र १ चौका प्रहार गर्दे २२ रन जोडेका थिए।
उक्त प्रतिस्पर्धाको फाइनलमा पुग्नु अधि दोस्रो चरणको खेलमा बङ्गलादेशको नेदरल्यमण्डलाई डकवर्थ लुइस पद्धति मार्फत ३ विकेटले हराउन सफल भएको थियो भने उक्त खेलमा अक्रम खानले अविजित रहँदा ६८ रन बनाएका थिए भने सोही खेलमा खानले मालहाजुल अबदिनसँग साझेदारी गर्दै एक शतक रन बनाएका थिए।
नेदरल्याण्डको विरुद्ध उनको प्रयास अन्तर्राष्ट्रिय क्रिकेट काउन्सिल ट्राफी इतिहास मा एक मात्र खेल जितेको पारी होईन उनले सन् १९९४ मा सातौँ स्थानमा खेल मैदान प्रवेस गर्दै अमेरिकाको विरुद्धमा अविजित रहँदै ६४ रन हानेका थिए भने उक्त खेल बङ्गलादेशले ३ विकेटले हात पार्न सफल भएको थियोे।
उनले पहिलो एकदिवसीय अन्तर्राष्ट्रियमा पाकिस्तानको विरुद्धमा कोलम्बोमा खेल खेलेका थिए जहाँ उनी र अखतर आली खानको साझेदारीमा ११० जन जोड्न सफल भएका थिए।
सन् १९९९ मा बङ्गलादेशको राजधानी ढाकामा खानले केन्याको विरुद्धमा सर्वाधिक ६५ रन बनाएका थिए धने जिम्बाब्वे विरुद्धको खेलमा उनी अविजित रहँदै ५० रन बनाएका थिए।
खानले सन् १९८८ मा पाकिस्तानी विरुद्धमा आफ्नै गृहसहर चट्टग्राममा एकदिवसीय अन्तर्राष्ट्रिय क्रिकेटमा पर्दापण गरेका थिए भने उनी ८औं स्थानमा आउँदै ३५ बलमा अविजित रहँदै २१ रन जोडेका थिए।
केन्यामा आयोजित सन् १९९४ आइसिसि क्रिकेट विश्वकप छनोट खेलमा बङ्गलादेश दोस्रो चरणमा नेदरल्याण्डसँग पराजित ४७ रनले पराजित भएपछि बङ्गलादेश राष्ट्रिय क्रिकेट टोलीका खेलाडीहरू बीच निराशा छाएको थियो।
सन् १९५० - पाकिस्तानको नौसेना साङ्गीतिक दलले कराचीमा इरानको शाहको पाकिस्तान यात्रामा पहिलो पटक विदेशको राष्ट्रप्रमुखको लागि कुनै गीत नभएको धुन प्रस्तुत गरेको थियो।
सन् १९५४ – यसलाई आधिकारिक रूपमा राष्ट्रिय गानको रूपमा चनय गरिएको थियो र यसलाई रेडियो पाकिस्तानमा १३ अगस्ट का दिन पहिलो पटक प्रसारण गरिएको थियो।
सन् १९५४ – पाकिस्तानका एघार प्रमुख गायकहरू जस्तै अहमद रुशदी , कौकब जहान, रशीदा बेगम, नजाम आरा, नसीमा शाहीन, जवार हुसेन, अख्तर अब्बास, गुलाम दस्तगीर, अनवर जहीर, र अख्तर वासी अली सहित रेकर्ड गरिएको थियो।
सन् १९९६ – पहिलो पटक यसलाई पाकिस्तानी रक साङ्गीतिक समूह जुनुनले साङ्गीतिक सङ्गालो इन्क्विलाबमा इलेक्ट्रिक गितारमा प्रतिपादन गरेका थिए।
सन् २०१२ – २० अक्टोबर, ४२,८१३ व्यक्तिहरू लाहोरको स्टेडियममा कौमी तराना गाउन भेला भएका थिए र एकै साथ राष्ट्रिय गान गाउन भेला भएका अधिकांश व्यक्तिहरूको लागि नयाँ विश्व कीर्तिमान स्थापित भएको थियो, जसलाई गिनीज वर्ल्ड रेकर्डले प्रमाणित गरेको थियो।
१ मार्च १९५० मा पाकिस्तानको नौसेना साङ्गीतिक दलले कराचीमा इरानको शाहको पाकिस्तान यात्राको समयमा पहिलो पटक कुनै विदेशी राष्ट्रप्रमुखको लागि कुनै गीत नभएको धुन प्रस्तुत गरेको थियो।
राष्ट्रिय गान समितिले धुनको रेकर्ड पाकिस्तानका प्रमुख कविहरूलाई वितरण गरेको थियो, जसको फलस्वरुप कविहरूले गीत लेखेर राष्ट्रिय गान समितिलाई मूल्याङ्कन गर्न पेश गरेका थिए।
अन्ततः हाफिज जालन्धारीले लेखेको गीतलाई अनुमोदन गरिएको थियो र नयाँ राष्ट्रिय गान पहिलो पटक सन् १९५४ अगस्ट १३ मा, रेडियो पाकिस्तानमा सार्वजनिक रूपमा प्रसारण गरिएको थियो जसमा हाफिज जालन्धारीले आवाज दिएका थिए।
३० जनवरी १९५० मा इन्डोनेसियाका राष्ट्रपति सुकर्णो पाकिस्तान भ्रमण गर्न पहिलो विदेश प्रमुख बनेका थिए र त्यतिबेला पाकिस्तानमा कुनैपनि राष्ट्रिय गान रहेको थिएन।
भ्रमणमा उनले यसमा सम्बन्धमा जोड दिएका थिए र पाकिस्तान सरकारले राष्ट्रिय गान समितिलाई थप ढिलाई नगरी गीत प्रस्तुत गर्न आग्रह गरेका थिए।
राष्ट्रिय गान समितिका अध्यक्ष र तत्कालीन सङ्घीय शिक्षामन्त्री फजलुर रहमानले पाकिस्तानका अनेकौँ कवि र रचनाकारहरूलाई गीत लेख्न आग्रह गरेका थिए तर प्रस्तुत गरिएको कुनै पनि गीतहरू उपयुक्त मानिएको थिएन।
राष्ट्रिय गान समितिले विभिन्न धुनहरूको पनि परीक्षण गरेका थिए र अन्ततः अहमद गुलाम चागलाले प्रस्तुत गरेको सङ्गीतलाई उनीहरूले चयन गरेका थिए र औपचारिक स्वीकृतिका लागि पेश पनि गरेका थिए।
उनले लाहोरका महान् उर्दू कवि तथा मूल हिन्दू जगन्नाथ आजादलाई गीत रचनाको लागि ५ दिन दिएका थिए तर पाकिस्तानका कट्टरपन्थी नेताहरू एक हिन्दूले पाकिस्तानको राष्ट्रिय गान लेख्नेमा साह्रै रिसाएका पनि थिए।
सन्‌ १९४८ को सुरुवातमा दक्षिण अफ्रिकाको ट्रान्सभल प्रदेश निवासी मुस्लिम एआर घनीले नयाँ स्वतन्त्र पाकिस्तानको लागि नयाँ राष्ट्रिय गानका कवि र रचनाकारलाई ५ हजार नगद पुरस्कार प्रदान गरेका थिए।
सन् १९४८ डिसेम्बरमा, पाकिस्तान सरकारले पाकिस्तानको आधिकारिक राष्ट्रिय गानको लागि रचना र गीतहरूसँग काम गर्न राष्ट्रिय गान समितिको स्थापना गरेको थियो।
सुरुमा, सचिव शेख मुहम्मद इक्रामको अध्यक्षतामा राष्ट्रिय गान समितिको अध्यक्षता गरिएको थियो र यसका सदस्यहरूमा अब्दुर रब निस्तार, अहमद गुलाम चागला र हाफिज जालन्धारी लगायतका राजनीतिज्ञ, कवि र सङ्गीतकारहरू रहेका थिए।
सन् १९४९ मा पाकिस्तानी गीत तथा सङ्गीतकार अहमद गुलाम चागलाद्वारा रचिएको सङ्गीतले, पूर्वी र पश्चिमी दुबै सङ्गीतमा उसको पृष्ठभूमि झल्काउँदछ।
यसलाई सन् १९५४ मा आधिकारिक रूपमा पाकिस्तानको राष्ट्रिय गानको रूपमा अपनाइएको थियो र सोही वर्ष यसको गानलाई पाकिस्तानका एघार प्रमुख गायकहरू अहमद रुशदी, कौकब जहान, रशीदा बेगम, नजाम आरा, नसीमा शाहीन, जवार हुसेन, अख्तर अब्बास, गुलाम दस्तगीर, अनवर जहीर, र अख्तर वासी अलीद्वारा रेकर्ड गरिएको थियो।
राष्ट्रिय दूरसञ्चार आयोगले ग्लोबल केबल निगमलाई मे १९९३ मा सान पेड्रो, लागुनामा केबल एण्टिना दूरदर्शन प्रणालीको निर्माण, स्थापना, मर्मत र सञ्चालन गर्न प्रमाणपत्र र अधिकार प्रदान गरेको थियो।
फलस्वरूप, ग्लोबल केबल निगमलाई केबल एण्टिना दूरदर्शन प्रणालीको सञ्चालन र मर्मत गर्न अनुमति दिइएको थियो र यसले फिलिपिन्सका प्रमुख सहरहरू जस्तै सान जुआन नगरपालिका, मण्डललुयोङ, मकाटी, पासे, मनिला, मारीकिना परानक्यु पासीग र मुन्तिनलुपामा सेवा सञ्चालन गरेको थियो
ग्लोबल डेष्टिनी केबललाई मनिला महानगरीय क्षेत्रमा स्काई केबल फिलिपिन्सको सबैभन्दा ठूलो केबल दूरदर्शन कम्पनीको नजिकको प्रतिस्पर्धीको रूपमा लिइन्छ।
दुबै कम्पनीका देशव्यापी रूपमा तिनीहरूका आफ्नै सञ्जालहरू छन् र दुबैले यससँग सम्बन्धित ग्राहकहरूलाई उच्च-गति केबल इण्टरनेट सेवा प्रदान गर्दछन्।
नोभेम्बर २००० मा डेष्टिनी केबलले ग्लोबल केबलको साथ साझेदारी गरेको थियो जुन यसको केबल दूरदर्शन उद्यमहरूलाई थप सुदृढ पार्न र व्यवस्थित गर्नका लागि उक्त साझेदारी रहेको थियो।
१७ नोभेम्बर २००० मा, ग्लोबल केबल निगम र डेष्टिनी केबल निगम ले दुई कम्पनीहरूको दूर्दशन केबल सञ्चालन समायोजन गर्न सम्झौता गरेको घोषण गरेका थिए।
सिङघेइ पार्टी पङ्ती भित्र २,६५० मत ल्याउन सफल, मा. अर्जुन नरसिंह कांग्रेस र कांग्रेसका कयौं भ्रात्रि संस्था भित्र बलियो संगठन हाक्दें आएका छन् ।
आफ्नो मन्त्रीकालमा उनले गरेका महत्त्वपूर्ण शिक्षा, स्वास्थ्य तथा सहरी विकासका योजनाहरु सन् २०२३ सम्म लागु हुदेइ आइरहेका छन्।
नेपाली राजनीतिका हस्ती मा. अर्जुन नरसिंह, बहुदल स्थापना पश्चात शान्ति समझौता र गणतान्त्रिक नेपालको स्थापनामा मुख्य भूमिका निर्वाहा गर्दे आएका छन् ।
पार्टीभित्र लोकप्रिय र संगठानका बाहुबली, उनले राष्ट्रियरुपमा नुवाकोटलाइ केन्द्रिय विकास योजनामा सम्हिलित गर्न तथा नुवाकोटका लागि कयौं समाबेसी र आर्थिक विकासका योजनाहरु क्याबिनेट र संसदबाट पारित गर्न सफल भएका छन् ।
उहाँले बलियो प्रोत्साहन, थप द्रुत पदोन्नति, र नेपालका कम सेवा नपुगेका क्षेत्रहरूमा काम गर्नेहरूका लागि भत्ता र प्रशिक्षण अवसरहरू क्याबिनेटबाट पारित गर्नु भयो।
थप रूपमा, पदोन्नति मापदण्डको कडा कार्यान्वयन, र "काज" को सीमितता - प्रायः प्रयोग हुने लुपहोल जसद्वारा पहाडहरूमा पोस्ट गरिएको डाक्टरले अस्थायी तर अनिश्चितकालीन स्थानान्तरणमा शहरमा फिर्ताको व्यवस्था गर्न मिल्ने प्राभाधनको अन्त्य गरे।
पूर्णकालिन राजनीतिज्ञ हुनु भन्दा पहिले उनी त्रिभुवन विश्वविद्यालयमा राजनीति विज्ञानमा शिक्षक थिए र साथै उनले अधिवक्ताको अभ्यास पनि गरिरहेका थिए।
उनी अहिले संसद र पार्टीभित्र भ्रष्टाचार विरोधी कानुन, पारदर्शिता र जवाफदेहिताको वकालत गर्ने केन्द्रीय कार्यसमितिका वरिष्ठ नेता हुन् ।
१६ फेब्रुअरी २००५ मा राजाले संकटकाल लगाएर विरोध प्रदर्शनमा प्रतिबन्ध लगाएपछि, प्रमुख दलका नेताहरूलाई थुनामा राखे र मौलिक अधिकार निलम्बन गरेपछि पहिलो पटक नेपाल प्रहरीले केसीलाई पार्टी कार्यालय सानेपाबाट पक्राउ गर्यो।
सन् १९९६ मा, मन्त्रि केसीले सहरी क्षेत्रका डाक्टरहरूलाई विकट मानिने पहाडी र तराई क्षेत्रमा सेवा विस्तारमा प्रोत्साहन गर्न तथा नेपाली स्वास्थ्य सेवा प्रणालीको सुधारमा महत्त्वपूर्ण भूमिका खेले।
यसबाहेक, उनले टफ्ट्स विश्वविद्यालय, फ्लेचर स्कूल अफ डिप्लोमेसी, बोस्टन, संयुक्त राज्य अमेरिकामा अन्तर्राष्ट्रिय सम्बन्ध र विदेश नीति निर्णय १९८२ मा फेलोशिप पूरा गरे।
कांग्रेसका वरिष्ठ नेतृत्वको निर्देशनमा केसीले १९८१ को राष्ट्रिय पञ्चायत निर्वाचनमा स्वतन्त्र उम्मेदवारी दिएर संसद छिर्न सफल भएका थिए।
बङ्गलादेश मुक्ति युद्धमा उक्त युवा सिविरले पाकिस्तानी सेनाको विरुद्धमा बङ्गलादेशको विभिन्न स्थानहरूमा महत्त्वपूर्ण भूमिका निभाएको थियो।
२० अप्रिलका दिन उलापारा उपजिल्लामा पाकिस्तानी सेना र बङ्गलादेशको मुक्तिका लागि लडिरहेका लडाकु बीचको गोली हानाहानमा १५ पाकिस्तानी सेना सहित ५० लडाकु र अन्य स्थानीय मानिसहरूको पनि मृत्यु भएको थियो भने कयौं मानिसहरू घाइते भएका थिए।
२३ अप्रिलका दिन पाकिस्तानी सेनाले उलापार उपजिल्लाका मानिसहरूको सामूहिक हत्या, कुटपिट, लुटपाट, महिला हंस र घरटहरामा आगजनी गर्न सुरु गरेका थिए।
११ नोभेम्बरका दिन बङ्गलादेशको मुक्तिका लागि लडिरहेका लडाकु र पाकिस्तानी सेना बीच नउगाँ जिल्लामा युद्ध भएको थियो जहाँ १३० पाकिस्तानी सेना र आतङ्कबादीहरूको मृत्यु भएको थियो।
डिसेम्बर १९७१ मा पाकिस्तानी सेना र बङ्गलादेशको मुक्तिका लागि लडिरहेका लडाकु बीच काजीपुर उपजिल्लाको बराइताला भन्ने ठाउँ युद्ध भएको थियो जहाँ केही लडाकुहरूको मृत्यु भएको थियो।
२२ जुनका दिन पाकिस्तानी सेना र आतङ्कबादीहरूको समूहले मलिपारा भन्ने ठाँउमा आक्रमण पछि सबै घरहरूलाई लुटेर त्यसमा आगजनी गरेका थिए।
१९ नोभेम्बरका दिन स्वतन्त्र लडाकुहरूले सम्भुदियामा रहेको पाकिस्तानी सैनिक किल्लामा आक्रमण गरी दुई बन्दुकहरू हात पार्न सफल भएका थिए।
७ डिसेम्बर १९७१ का दिन पाकिस्तानी सेना र बङ्गलादेशको मुक्तिका लागि लडिरहेका लडाकु बीच राजापुर सङ्घमा युद्ध भएको थियो जहाँ पाकिस्तान सेनाहरू पराजित भएका थिए भने उक्त लडाइँमा परि १ लडाकुको मृत्यु भएको थियो।
त्यस युद्ध पश्चात् अर्को युद्ध भङ्गाबाडी भन्ने ठाउँमा भएको थियो भने उक्त युद्धमा ३ पाकिस्तानी सेना र २ लडाकुहरूको मृत्यु भएको थियो।
पाकिस्तानी सेना र बङ्गलादेशी लडाकु बीच यस उपजिल्लाका विभिन्न ठाउँहरूमा युद्ध भएको थियो जसमा; सालाबाडी, जमुना नदीको किनारमा रहेको डिग्री क्याम्पस आदि समावेश छन्।
यस जिल्लालाई वगडा जिल्लाले उत्तर, पाबना र मानिकगञ्ज जिल्लाले दक्षिण, टाङ्गाइल जिल्ला र जमालपुर जिल्लाले पूर्व र पाबना, नाटोर र बगुडा जिल्लाले पश्चिमबाट घेरेको छ।
बरल नदिको पश्चिमी किनारमा केही जमिनको पनि उत्पत्ति भएको थियो जसलाई तात्कालिक समयका जमिन्दार सिराज अलि चौधरीले आफ्नो बनाएका थिए र सोही जमिन्दारको नामले यस क्षेत्रको नाम सिराजगञ्जको रूपमा परिचित हुन थालेको थियो।
मण्टिस यसको अनलाइन उत्पादनहरूको विस्तृत क्षेत्र मार्फत (उदाहरण: ट्राभलयारी, बससीआरएस डटकम, आइएमजिडिएस डटका, गाडी टिकट आरक्ष एपिआई) भारतको सम्पूर्ण गाडी उद्योगलाई गहन रूपमा इन्टरनेटमा सरुवा गरेको छ।
ट्राभलयारी एक भारतीय अनलाइन गाडी टिकट वेबसाइट हो जसको प्रधान कार्यालय बेङ्गलोग रहेको छ भने अन्य प्रमुख सहरहरू जस्तै अहमदाबाद, दिल्ली, मुम्बई, पुणे, र चण्डीगढमा पनि यसको कार्यलय रहेको छ।
एक पटक सदस्यले ब्याण्ड अनुप्रयोगमा समूह सृजना गरे पछि, सदस्यले अन्य सदस्यहरूलाई सन्देश, म्यासेञ्जर अनुप्रयोग, वा इडाँक मार्फत ब्याण्ड युआरएल साझेदारी गर्दै आमन्त्रित गर्न सक्दछन्।
समूहका प्रकारहरूमा अवस्थित वृत्तहरू जस्तै खेलकुद टोली, अभ्यास टोली, उच्च विद्यालय समूह, विश्वास समूह, टोली, साथी, परिवारका साथै रूचिमा आधारित समूह पर्दछन् भने इन्टरनेटमा आधारित शौकिन व्यक्ति, खेलकर्ता, र अनुयायीहरू अनुप्रयोग भित्र खोजीयोग्य छन्।
ब्याण्ड दक्षिण कोरियाको एक लोकप्रिय सामाजिक अनुप्रयोग हो जसको मासिक सक्रिय प्रयोगकर्ताहरूको सङ्ख्या जून २०१४ सम्ममा प्रख्यात सामाजिक सञ्जाल फेसबुकको भन्दा बढी रहेको थियो।
ब्याण्डले अप्रिल, २०१४ मा खेल मञ्चको सुरू गरेको थियो जसले प्रयोगकर्ताहरूलाई खेल खेल्न र एक अर्कासँग प्रतिस्पर्धा गर्न अनुमति दिन्छ।
शेख सुनाउल्लाह मस्जिद, नबाबी मस्जिद, दरगाह मस्जिद, मुदरत उल्लाह मस्जिद, शाहपराण मस्जिद, आबु तुबार मस्जिद, हजरत शाहजाजालेको चिहान, हजरत शाश परानको चिहान, गरम देओवानको मजार, पाँच पीरेक‍ चिहान, जिन्दा पीरेक‍ चिहान, गोटाटिक शिव मन्दिर, कालीघाटेर काली मन्दिर आदि यस उपजिल्लाका प्रमुख धार्मिक स्थलहरू हुन्।
बङ्गलादेश मुक्ति अभियान सन् १९७१ अप्रिल ४ का दिनबाट देश व्यापी रूपमा शुरू भएको थियो भने ४ अप्रिल १९७१ का दिन पाकिस्तानी सेना र बङ्गलादेशको मुक्तिको लागि लडिरहेका लडाकुको बीच यस उपजिल्लाका विभिन्न स्थानहरूमा प्रत्यक्ष गोली हानाहान तथा युद्ध भएको थियो जसका कारण दुवै पक्षका थुप्रै लडाकुहरूको मृत्यु भएको थियो।
बङ्गलादेश मुक्ति युद्धका बेला विभिन्न स्थानमा पाकिस्तानी सेनासँगको प्रत्यक्ष गोली हानाहान तथा युद्धमा १०० भन्दा बढी बङ्गलादेशी लडाकुको मृत्यु भएको थियो।
यस उपजिल्लालाई कोम्पानीगञ्ज, गोयाइनघाट र जैन्तापुर उपजिल्लाले उत्तर, सुरमा उपजिल्लाले दक्षिण, जैन्तापुर र गोलापगञ्ज उपजिल्लाले पूर्व छातक र विश्वनाथ उपजिल्लाले पश्चिमबाट घेरेका छन्।
डगी डन, छोटु, मोटु, लम्बु, कर्नेल र बल्लु क्रमशः रूपमा ओगी एण्ड ककरोचेसका प्रमुख पात्रहरू, ओगी, जोए, डि डि, मार्की, ज्याक र बबबाट प्रेरित छन्।
पकडम पकडाई, अन्तर्राष्ट्रिय रूपमा र्‍याट-ए-ट्याटको रूपमा पनि परिचित, एक भारतीय एनिमेटेड हास्य दूरदर्शन शृङ्खला हो जुन निकलोडियन मा प्रसारित भएको थियो।
बङ्गलादेश मुक्ति अभियान सन् १९७१ अप्रिल ४ का दिनबाट देश व्यापी रूपमा शुरू भएको थियो भने यस युद्धका बेला पाकिस्तानी सेना र बङ्गलादेशको मुक्तिका लागि लडिरहेका लडाकु बीच साघाटा थानाको भाङ्गामोर भन्ने ठाउँमा प्रत्यक्ष गोली हानाहान भएको थिय१ जहाँ पाकिस्तानी सेनाका एक प्रमुख अधिकारीको मृत्यु भएको थियो।
यसै उपजिल्लाको त्रीमोहिनी घाटमा पनि पाकिस्तानी सेना र बङ्गलादेशी लडाकु बीच प्रत्यक्ष गोली हानाहान भएको थियो जहाँ २७ पाकिस्तानी सेना सहित १२ बङ्गलादेशी लडाकुको मृत्यु भएको थियो।
पाकिस्तानी सेनाले बडियाखाली सडक अन्तर्गतको एक पुललाई ध्वस्त पारिदिएका थिए भने सेनाले भरतखाली जुट कारखानामा पनि पूर्णतया आगजनी गरेका थिए।