polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
उक्त साङ्गीतिक तालिकाको शीर्ष स्थानमा पर्न सफल गिती सङ्ग्रहहरूमा लभ योरसेल्फ: एन्सर्स , म्याप अफ द सोल: पर्सोना र म्याप अफ द सोल: ७ समावेश छ जसले गर्दा २ वर्षकन्ह अन्तरालमै समूह बेलायती साङ्गीतिक समूह द बिटल्स पछि द्रुत रूपमा आफ्ना प्रस्तुतिहरू तालिकामा प्रविष्ट गराउन सफल भएको छ।
लभ योरसेल्फ: एन्सर्सले, दक्षिण कोरियाको गाओन गिती सङ्ग्रह तालिकाको सबै समयको मासिक किर्तिमान भङ्ग गर्न सफल भएको थियो जहाँ यस भन्दा अगाडि लभ योरसेल्फ: टियरले किर्तिमानी कायम गरेको थियो।
बिटिएस , , एक सात सदस्यीय दक्षिण कोरियाली युवा साङ्गीतिक समूह हो जसको गठन सन् २०१० मा भएको थियो भने यसको आधिकारिक रूपमा प्रदापण सन् २०१३ मा भएको थियो।
तिनीहरूको गीतहरू प्रायः व्यक्तिगत तथा सामाजिक टिप्पणी, मानसिक स्वास्थ्यको विषयवस्तु, विद्यालय-उमेर युवाको समस्या, नोक्सानी, प्रेम तिरको यात्रा, र व्यक्तित्ववाद केन्द्रित हुन्छ।
युनिसेफको साझेदारीमा उनीहरूको लभ माईसेल्फ हिंसा विरोधी अभियानको स्थापना पछि, बिटिएसले संयुक्त राष्ट्रको ७३औँ महासभालाई सम्बोधन गरेका थिए र बिटिएसले कोरियाली भाषा र संस्कृति फैलाएकोमा उनीहरूले दिएको योगदानका कारण दक्षिण कोरियाका राष्ट्रपतिबाट सबैभन्दा कम उमेरको सम्मान प्राप्त गरेका थिए।
सन् १९३० मा, जब महात्मा गान्धीले दाण्डी मार्चबाट स्वतन्त्रताको लागि देशवासीहरूको नेतृत्व गरिरहेका थिए त्यस समय मल्ल कक्षा ९ मा अध्ययनरत थिए।
मल्ललाई सम्मान गर्न भारतीय गोरखाको राष्ट्रिय निकाय भारतीय गोर्खा परिसङ्घले दान गरेको मूर्तिलाई सन् २००४ मा तत्कालीन भारतीय प्रधानमन्त्री मनमोहन सिंहले संसद भवन परिसरमा अनावरण गरेका थिए।
अन्तर्राष्ट्रिय जियोफाजिकल इयरमा अमेरिकाले कृत्रिम उपग्रह प्रक्षेपण गर्ने आफ्नो योजना घोषणा गरेपछीको प्रतिकृयामा चार दिनपछी १९५५ अगस्ट २ मा सोभियत संघले निकट भविष्यमा उनीहरूले उपग्रह प्रक्षेपण गर्ने घोषणा गरेपछी अन्तरिक्षा दौडको प्रतिस्पर्धा सुरु भयो ।
सोभियत संघले प्रारम्भिक केही बर्षहरूमा पृथ्वीको सबैभन्दा ठूलो परिभ्रमण लिफ्ट क्षमता, घण्टाको सट्टामा दिनमा मापन गरिने उडान अवधिहरू, पहिलो बहु-व्यक्ति क्रूड् स्पेसलाइट,र पहिलो स्पेसवाक सहितको उल्लेखनीय प्रारम्भिक नेतृत्व प्रदर्शन गर्‍यो।
जब अमेरिकी राष्ट्रपति जोन एफ. केनेडीले "चन्द्रमामा मानिसलाई पुर्याउने र उसलाई पृथ्वीमा सुरक्षित फर्काउने" लक्ष्य राखेर कदम उठाए, तबा सोभियत संघ आफ्नो प्रारम्भिक नेतृत्वमा पछी पर्न थाल्यो।
सोभियत संघले दुई चालक चन्द्र कार्यक्रम सञ्चालन गरेको थियो , तर अमेरिकाको अगाडि मानिसलाई चन्द्रमामा लैजान सक्ने प्रक्षेपण सवारीको विकास गर्न असफल भयो र अन्तमा पृथ्वीको कक्षीय अन्तरिक्ष स्टेशनहरूमा केन्द्रित गर्न चन्द्रमा अभियान रद्द गरियो, जबकि अमेरिकाले अरु पाँचवटा अपोलो चालक दललाई चन्द्रमामा अवतरण गर्यो।
अन्तरिक्ष दौड २० औं शताब्दीमा दुई शीतयुद्ध विरोधी महाशक्तिहरू, सोभियत संघ र संयुक्त राज्य अमेरिकाको बीचमा उत्कृष्ट स्पेसफ्लाइट क्षमता हासिल गर्नको लागी प्रतिस्पर्धा थियो।
दोस्रो विश्वयुद्धपछि दुई राष्ट्रहरूको बीचको ब्यालिस्टिक मिसाइलमा आधारित आणविक हतियार दौडको क्रममा अन्तरिक्ष दौडको उत्पत्ति भएको थियो।
स्पेसफ्लाइट उपलब्धिले प्रदर्शन गरेको प्राविधिक लाभ राष्ट्रिय सुरक्षाको लागि आवश्यकको रूपमा देखिएको थियो, र यो त्यस समयको प्रतीकवाद र विचारधाराको अंशको रुपमा बिकास भयो।
अन्तरिक्ष दौडले कृत्रिम उपग्रह, चन्द्रमा, शुक्र र मंगल ग्रहमा रोबोट अन्तरिक्ष अनुसन्धान यान को बिकास र प्रक्षेपण, र मानवलाई पृथ्वीको तल्लो कक्ष र अन्त्यमा चन्द्रमासम्म पुर्यायो ।
उनी मञ्च नाटक तथा पौराणिक नाटकहरू गर्न मन पराउँथे र उनले मुख्यतया हनुमान, राजा हरिश्चन्द्र, ध्रुव, प्रह्लाद जस्ता पात्रहरूको भूमिकामा अभिनय गर्ने गर्थे।
पहिलो विश्वयुद्ध अघि उनले कोलकातामा जर्मन सम्राटसँग निजी रूपमा भेट गरी जर्मनीबाट हातहतियार र आपूर्तिको प्रतिज्ञा प्राप्त गरेका थिए।
चाँडै उसले आफूलाई इमानदार, वफादार र मेहनती कर्मचारीको रूपमा प्रमाणित गरे र त्यसको साथसाथै उनले कडा आत्मसम्मान र राष्ट्रवादको विकास गरेका थिए।
यस डकैतिहरूमा गार्डन रिचको डकैती सबैभन्दा प्रख्यात मानिएको थियो जसको प्रमुख योजनाकार जतिन्द्रनाथ मुखर्जी थिए जतिबेला प्रथम विश्व युद्ध प्रारम्भ भैसकेको थियो।
सन् १९१० मा एक क्रान्तिकारी सङ्गठनमा काम गरिरहेको बेला जतिन्द्र नाथलाई गिरफ्तार गरिएको थियो भने उनले त्यस वर्ष भरी कारागाको जीवन विताएका थिए।
१८ वर्षको उमेरमा उनले प्रवेशिका परीक्षा उतिर्ण गरेका थिए र परिवारकन्ह जीविकोपार्जनका लागि स्टेनोग्राफी सीखकर कलकत्ता विश्वविद्यालयसँग जोडिएको थिए।
उनको उक्त बाघलाई एक सानो चक्कुले प्रहार गर्दै बाघलाई मारेका थिए भने उक्त घटना पश्चात् जतीन्द्रनाथ "बाघा जतिन"को नामले परिचित हुन पुगेका थिए
१० मार्चमा, साउदी अरबले आफ्नो उत्पादन प्रति दिन ९७ लाख ब्यारेलबाट १२३ लाख ब्यारेल पुर्याउने घोषणा गर्यो, भने रसियाले आफ्नो तेल उत्पादन प्रति दिन ३ लाख ब्यारेल बढाउने योजना बनायो।
त्यो समयमा, अरामकोको तेल उत्मादन क्षमता प्रति दिन १२० लाख ब्यारेल थियो र उक्त संस्थालाई १३० लाख ब्यारेल उत्पादन विस्तार गर्ने निर्देशन दिइयो।
२०१९-२० को कोरोनाभाइरस महामारीको परिणामस्वरूप, कारखानाको उत्पादन र यातायातको माग घट्यो, तेलको समग्र माग पनि घट्यो साथै तेलको मूल्यमा गिरावट आयो।
यद्यपि विश्वव्यापी रूपमा तेलको माग घटिरहेकोभएपनि ५ मार्च २०२० मा भियनामा भएको ओपेकराष्ट्रको शिखार सम्मेलनले युद्धको प्रारम्भ भयो।
शिखर सम्मेलनमा ओपेकले वर्षको दोस्रो त्रैमासिकमा दैनिक १५ लाख ब्यारेल तेल उत्पादनमा कटौती गर्ने सहमति जनायो (सन् २०१६ सम्झौताबाट कुल उत्पादन कटौती प्रती दिन ३६ लाख ब्यरेल) र यस समूहले नीति पुनरावलोकन गर्न ९ जुनमा अर्को बैठक बस्ने अपेक्षा गर्यो।
२ अप्रिलमा, अमेरिकी राष्ट्रपति डोनाल्ड ट्रम्पले रसिया र साउदी अरब वीछ आफूले मध्यस्थता गरी वार्ता गराएको र तेल उत्पादन १ देखि डेढ करोड ब्यारेल कटौती हुने सम्भावना रहेको दावी गरे।
अर्को दिन, रुसी राष्ट्रपति भ्लादिमिर पुटिनले उर्जा मन्त्री एलेक्जेन्डर नोभाकलाई असाधारण ओपेक बैठकको तयारी गर्न आदेश दिए र विश्वव्यापी उत्पादन १ करोड ब्यारेल कटौती गर्न सकिने कुरा व्यक्त गरे।
प्रति दिन १ करोड ब्यारेल कटौती गर्दा नै, अन्तरास्ट्रिय उर्जा एजेन्सीको अनुमान अनुसार वैश्विक तेल भण्डारमा डेढ करोड ब्यारेल तेल थपिने थियो।
मार्च २०२० मा, साउदी अरेबियाले रसियाको विरुद्ध साथ कच्चा तेलमा मूल्य युद्ध शुरू गर्‍यो र तेलको मूल्यमा ६५% त्रैमासिक गिरावट आयो ।
पेट्रोलियम निर्यात गर्ने देशहरूको सङ्गठन र रसियाबीच सन् २०१९ -२० को कोरोनाभाइरस महामारीको बीचमा प्रस्तावित तेल उत्पादन कटौतीलाई लिएर रूसको बिचमा वार्ता भङ्ग भएपछि मूल्य युद्ध सुरु भएको थियो।
सेप्टेम्बर २०१६ मा, साउदी अरेबिया र रसियाले ओपेक र गैर-ओपेक उत्पादकहरूको अनौपचारिक गठबन्धन सिर्जना गर्ने तेलको मूल्य व्यवस्थापन गर्न सहयोग गर्न सहमत भए जसलाई "ओपेक +" भनिएको थियो।
जनवरी २०२० सम्ममा ओपेकले तेल उत्पादन प्रति दिन २१ लाख ब्यारल घटाएको थियो जसमा साउदी अरेबियाले नआफ्नो उत्पादनमा सबैभन्दा बढी कटौती गर्यो।
मागमा गिरावट जारी रहँदा, तेलको मूल्यमा पनि गिरावट निरन्तर भै रह्यो र १८ मार्चमा तेलको मूल्य १७ वर्ष यताकै निम्न बिन्दुमा पुग्यो; ब्रेन्टको मूल्य प्रति ब्यारेल २४.७२ डलर।
पछि ३ अप्रिल मा, साउदी बिदेश र उर्जा मन्त्रीहरूले, पुटिनको आलोचना गर्दै र ओपेक+ सम्झौतामा भाग नलिएकोमा रसियालाई दोष दिदै वक्तव्य जारी गरे।
बेङ्कले उपभोक्ता, निगम, संस्था र सरकारहरूलाई उत्पादन र सेवाहरूको फराकिलो तरङ्ग मार्फत संयुक्त र लगानी बेङ्किङ, उपभोक्ता बेङ्किङ, ऋण, धितो दलाली, वाणिज्यिक, एसएमई, कृषि वित्त, इस्लामी र सम्पत्ति वित्तीय जस्ता वित्तीय समाधानहरूको प्रदान गर्दछ।
सन् १९९७ मा, बेङ्कलाई निजीकृत गरिएको थियो र 'अबु धाबी समूह' र संयुक्त अरब इमिरेट्स र पाकिस्तानको युनाइटेड भेञ्चर होल्डिङले क्रमशः बेङ्क अल्फलाह लिमिटेडको एक नयाँ पहिचान सहित कब्जा गरेको थियो।
अबु धाबी समूहसँगको साझेदारीमा बेङ्कको स्थिति बलियो भएको थियो जसले बेङ्कलाई उत्पादन र सेवाहरूको दायरा बढाउन प्रविधिमा बढी लगानी गर्न अनुमति दिएको थियो।
बेङ्कमा स्वामित्व संयुक्त अरब इमिरेट्सको अबु धाबी समूह र युनाइटेड भेञ्चर होल्डिङ को रहेको छ भने यसको सञ्चालन पनि यिनै दुई कम्पनीले गर्दछन्।
अल्फलाहको जम्मा ६६२ शाखाहरू रहेका छन् जसमा १० विदेशी शाखाहरूका साथ बङ्गलादेशमा ७ र बहराइन, संयुक्त अरब इमिरेट्स र अफगानिस्तानमा एक एक शाखाहरू रहेका छन्।
व्याकरणवादी कच्छायनोले मगधीको महत्त्वलाई लेखे, "यो एक भाषा हो जो सबै भाषाहरूको जननी हो; पुरुष र ब्राह्मणहरूले यसलाई कल्पको प्रारम्भमा भनेका थिए , जो पहिले एउटा मानवको सहमति नै थिएन, र यहाँसम्म ​​कि सर्वोच्च बुद्धले पनि भनेका थिए।
यधपि, भाषाको विद्वान यो निष्कर्षमा पुगेका छन् कि मगही असमिया, बङ्गाली, भोजपुरी, मैथिली र उडीयाको साथै मिथिला प्राकृतबाट उत्पन्न भएको छ वा ८औँ देखि ११औँ शताब्दी बीच बङ्गाली प्राकृत हुन सक्छ।
गुजराती, मराठी, बङ्गाली, असमी, उडीया, मैथिली र अन्य आधुनिक भाषाहरूले १४औँ शताब्दीको शुरुवातमा आफ्नो साहित्यिक लेखनमा निश्चित रूपले आकार लिएका थिए।
परम्परागत रूपले, घुमन्ते मान्छे यो भाषामा लामो-लामो महाकाव्य कविताहरू को सिर्जना गरेका छन्, र यसको कारण यो थियो कि "मगही" शब्दको अर्थ "एक बार्ड" थियो।
पूरा क्षेत्रमा अनेकौँ लोकप्रिय गीतहरू छन्, जसमा भाषा बोलिने गरिन्छ, र घुम्ने बार्ड विभिन्न लामो-लामो महाकाव्य कविताहरूको सिर्जना गरे जो पूरा उत्तर भारतमा कमोबेश ले प्रसिद्ध रहेको छ।
यो त्यो क्षेत्रमा बोलिने गर्दछ, जसले मगधको प्राचीन राज्यको मुख्य भागहरूको गठन गरेका थिए - पटना, नालन्दा, गया, जहानाबाद, अरबल, औरङ्गाबाद, लखीसराय, शेखपुरा र नवादा र मुङ्गेरको आधुनिक जिल्लाहरू।
मगहीको मिश्रणलाई खोरठाको रूपमा पनि चिनिन्छ, जो झारखण्डको उत्तरी छोटानागपुर डिभिजनमा गैर-आदिवासी जनसमुदायद्वारा बोलिने गरिन्छ, जसमा बोकारो, चतरा, धनबाद, गिरिडीह, हजारीबाग, कोडरमा र रामगढ जिल्लाहरू शामिल रहेका छन्।
केही भारतीय विद्वानहरूको धारणा यो पनि रहेको छ की मगही संस्कृत भाषाबाट विकसित इन्डो-आर्यन भाषा परिवारको एउटा भाषा हो, तर महावीर जैन र गौतम बुद्ध दुईटा महापुरुषको उपदेशको भाषा मागधी भाषामा लेखिएको छ।
हिन्दी भाषालाई प्रसिद्ध बनाउने पहिलो सफलता बिहारमा १८८१ मा भएको थियो, जब हिन्दीले उर्दुलाई प्रान्तको आधिकारिक भाषाको रूपमा विस्थापित गरिदियो।
तथापि सन् २०१३ को अन्त्यमा युट्युबले नै सञ्चालन गरेको च्यानलले उनलाई उछिन्दै सर्वाधिक अनुसरण गरिएको युट्युब खाता बन्न पुगेको थियो भने पपछि डिसेम्बर २०१३ मा यी दुईवटा खाताहरू शीर्ष स्थानका लागि प्रतिस्पर्धा गरिरहेका थिए जहाँ उनले नै २३ डिसेम्बर २०१३ मा बाजि मारेका थिए।
सन् २०१९ को अप्रिलमा उनको च्यानलमा महत्वपूर्ण बृद्धि भएको थियो, तथापि, २ अगस्ट २०२० सम्म, उनको च्यानल युट्युबमा सर्वाधिक सदस्यता भएको च्यानलको रूपमा दोस्रो स्थानमै रहेको थियो जहाँ उनको च्यानलका सदस्यहरूको सङ्ख्या १०.६ करोड रहेको थियो।
उनले समग्र उपाधि गुमाउन पुगेका थिए, तर उनी १ देखि १५ फेब्रुअरी २०१२ को मतदान अवधिको लागि "इन्टरनेटको दुनियाँमा खेलहरूको राजा"को बन्न पुगेका थिए।
निम्न मतदान अवधिको अवधिमा, सेलबर्गले मत आफ्नो पक्षमा पार्दै प्रतियोगिता जित्न सफल भएका थिए र जितेको नगदलाई विश्व वन्यजीन्तु कोषमा दान गरेका थिए।
उनले सन्त जुड बाल अनुसन्धान अस्पतालको लागि पैसा जुटाएका थिए र उनले "वाटर क्याम्पेन च्यारिटी" नामक एक अभियानको सुरुवात गरेका थिए जसको उद्देश भनेको उनको युट्युब च्यानलले प्राप्त गरेको १ करोड भन्दा सदस्यहरू मार्फत च्यारिटी: वाटर नामक एक गैरलाभकारी संस्थाका पैसा दान गर्नु थियो।
सेलबर्गले अधिकतम $१०,००० सम्म, अभियान सङ्कलन गर्ने घोषणा गरेका थिए जहाँ उनले सार्वजनिक गरेको भिडिओले प्राप्त गरेको प्रत्येक ५०० अवलोकन बापत उनले १ डलरको दरले दान दिएका थिए।
बाल्यकालमा, सेलबर्गको कलातर्फ चासो थियो र उनले मारियो एन्ड द सोनिक हेजहोग जस्ता लोकप्रिय भिडिओ खेलका पात्रहरू चित्रण गर्नुका साथसाथै आफ्नो सुपर निन्तेन्दो मनोरन्जन प्रणालीका भिडिओ खेलहरू खेल्ने तरिका र खेलको रमाइलो पक्षका बारेमा विस्तृत वर्णन गर्ने गर्दथे।
त्यसपछि उनले गोथनबुर्गमा रहेको सलमार प्रविधि विश्वविद्यालयबाट औद्योगिक अर्थशास्त्र र प्रविधि व्यवस्थापनमा स्नातकोत्तर हासिल गरेका थिए तर सन् २०११ मा उनले विश्वविद्यालय छाडेका थिए।
प्रत्यक्षप्रवाहको क्रममा, तिनीहरूले वान क्याम्पेन नामक एब गैरलाभकारी संस्थाको एक लागि पैसा जुटाउन मद्दत गरेका थिए जसले अफ्रिकामा एचआइभी/एड्सको सङ्क्रमण हटाउन मद्दत गरेको थियो।
एडोब फोटोसपको प्रयोग गरेर विभिन्न प्रकारका तस्वीरहरू हेरफेर गर्ने बारे वर्णन गर्दै उनले यसको फाइदा र मज्जाको बारेमा पनि छलफल गरेका थिए।
सालमारबाट छुटेपछि यो जोशलाई अनुसरण गर्दै, उनी फोटोसप प्रतियोगितामा प्रवेश गरेका थिए र एक प्रख्यात स्कान्डिनेभियाली विज्ञापन आयोग मार्फत यस सम्बन्धमा तालिम पनि प्राप्त गरेका थिए।
युट्युबमा सामग्री निर्माण गर्न पनि रुचि राखेका उनले, प्रशिक्षुता हासिल गरिसेकपछि, युट्युब भिडिओमा काम गर्न र कम्प्युटर किन्नको लागि आफूले हेरफेर तथा परिमार्जन गरेका तस्वीरहरूको सीमित संस्करणका मुद्रणहरू बेच्न सुरु गरेका थिए।
जुन २०१४ मा उनको च्यानलले, २ करोड ५० लाख सदस्यहरू पार गरेको उपलक्ष्यमा यनले सेभ द चिल्ड्रेनको लागि अर्को परोपकार अभियानको घोषणा गरेका थिए।
स्विडेनी पत्रिका आइकनसँगको एउटा अन्तर्वार्तामा उनले यी अभियानहरू समय बित्दै जाँदा अघि बढाउने इच्छा व्यक्त गरेका थिए र जोन र हान्क ग्रीनलाई परोपकारका लागि अनौँठो भिडिओहरू बनाउने विचार दिएकोमा उनीहरूले उनीहरूलाई श्रेय दिएका थिए।
सन् २०१० मा उनको उपनाममा युट्युब च्यानल दर्ता गरेपछि, सेल्बुर्गले मुख्य रूपबाट त्रासपूर्ण र कार्यप्रधान भिडिओ खेलहरूका लागि टिप्पणी समाविष्ट चलदृश्यहरू आफ्नो खाता मार्फत सार्वजनिक गर्दथे।
उनको च्यानलले अर्को दुई वर्षमा लोकप्रियतामा उल्लेखनीय बृद्धि हासिल गरेको थियो र जुलाई २०१२ मा उनको च्यानलका सदस्यहरू सङ्ख्या १० लाख पुगेको थियो।
समय बित्दै जाँदा, उनको सामग्रीको शैलीमा विविधीकरण हुँदै अनुदैनिकी, हास्यप्रधान छोटा चलचित्र, र ढाँचा अनुसार सञ्चालित कार्यक्रम र साङ्गीतिक चलदृश्यहरूको पहुँचमा पुगेको थियो।
२१ जुलाई २०१९ मा, सेल्बर्गले जुन २०१९ मा इन्टरनेट व्यक्तित्व एटिकाको आत्महत्याको क्रममा मानसिक रोगको बारेमा राष्ट्रिय गठबन्धनका लागि अमेरिकी अभिनेता ज्याक ब्ल्याकको साथ गो फन्ड मीमा कोष सङ्कलन गर्न सुरु गरेका थिए।
जुन २०१९ मा, सेल्बर्ग र ज्याक ब्ल्याकले संयुक्त रूपमा माइनक्राफ्ट खेल्दै उनीहरूको कोष सङ्कलन कार्यलाई सहयोग पुर्‍याएका थिए।
३ डिसेम्बर २०१८ मा, आंशिक रूपमा भारतीयहरूमाथि निर्देशित उनका भिडिओहरूमा नस्लवादी टिप्पणीहरूको प्रतिक्रियामा, सेलबर्गले भारतीय बालबालिकालाई सहयोग पुर्‍याउने उद्देशका गो फन्ड मी मार्फत चाइल्ड राइट्स एन्ड यु मा रकम जुटाउन सुरु गर्ने घोषणा गरेका थिए।
उनकी आमा भूतपूर्व प्रमुख जानकारी अधिकृतको रूपमा कार्यरत थिइन् जहाँ उनले सन् २०१० मा, स्विडेनमा, वर्ष अधिकृतको रूपमा नामकरण प्राप्त गरेकी थिइन्।
फेलिक्स आर्भिद उल्फ सेलबर्ग , अन्तगरजाल मञ्चमा प्युडिपाईको रूपमा परिचित, इङ्ल्यान्डमा आधारित एक स्विडेनी युट्युब व्यक्तित्व, हास्य कलाकार, टिप्पणीकार, र समाजसेवी हुन् जो प्राथमिक रूपमा हास्यप्रधान कार्यक्रम तथा खेलहरूमा टिप्पणीकारको रूपमा परिचित छन्।
सन् २०१७ को बेलायतको मानसिक स्वास्थ्य जागरूकता सप्ताहको अंशको रूपमा सेलबर्गले यसभन्दा अगाडि मानसिक स्वास्थ्यको विषयमा बोलेका थिए जसमा उनीसँगको आफ्नो सङ्घर्ष पनि बताएका थिए।
युट्युबमा सेलबर्गको लोकप्रियता र सञ्चार माध्यममा उनको व्यापक उपस्थितिले उनलाई सबैभन्दा उल्लेख गरिएको अनलाइन व्यक्तित्व र सामग्री निर्माताहरू मध्ये एक बनाएको छ।
सदस्यता मूल हस्ताक्षरकर्ताहरूको लागि र वर्तमान बडापत्रमा भएका दायित्त्वहरू स्वीकार गर्ने तथा संघको रायमा पनि दायित्त्वहरू पालन गर्न समर्थ र इच्छुक ठहरिएका अन्य सबै "शान्तिप्रिय राज्यहरू"का निमित्त संयुक्तराष्ट्रसंघको सदस्यता खुला छ।
संयुक्त राष्ट्रसंघीय बडापत्रको दोस्रो अध्याय अनुसार, संयुक्त राष्ट्र संघमा सदस्य हुनका लागि सबैभन्दा पहिले कुनै राष्ट्रको सिफारिस संयुक्त राष्ट्र सुरक्षा परिषद्ले गर्नुपर्नेछ र त्यसपछि संयुक्त राष्ट्र संघको महासभाको मतले अनुमोदन गर्नुपर्नेछ।
थप रूपमा, संयुक्त राष्ट्र सुरक्षा परिषदका स्थायी सदस्य, कहिलेकाँही स्थायी पाँच भनेर चिनिन्छ का कुनै पनि स्थायी सदस्य मध्ये कुनै पनि ले प्रवेशको विरोध गर्नु हुँदैन।
दोस्रो अध्यायले सुरक्षा परिषदको सिफारिसमा संयुक्त राष्ट्र महासभाबाट सदस्य राष्ट्रहरूको निलम्बन र निष्कासन र पुनःस्थापनाको अधिकारको पनि व्यवस्था गरेको छ।
गणतन्त्र चिनियाँ सरकारले संयुक्त राष्ट्र महासभाको प्रस्ताव २७५८ को वैधानिकतामाथि प्रश्न उठाएको छ, जसानुसार जनवादी गणतन्त्र चीनलाई चिनियाँ सीटको वैध धारकको रूपमा घोषणा गर्‍यो, किनकि उक्त प्रस्तावले चिनियाँ राष्ट्रवादी प्रतिनिधिमण्डललाई गणतन्त्र चिनियाँ संस्थापक सदस्य रहेको संयुक्त राष्ट्र सुरक्षाको पहलमा सिफारिस नगरी निष्कासन गरेको थियो।
२००५ मा, इजरायलको बिनाशको लागि संयुक्त राष्ट्र संघको बडापत्रको "निरन्तर उलङ्घन" गरेको आधारमा इजरायलले इरानलाई संयुक्त राष्ट्रबाट निष्काशन गर्न आह्वान गरेको थियो।
संयुक्त राष्ट्र संघमा सदस्यतामा प्रवेशलाई सार्वभौमिकता र वैधानिक राज्यको महत्वपूर्ण सूचकको रूपमा लिइन्छ, विशेष गरी साना राज्यहरूको लागि ।
केही राज्यहरूमा सरकारहरू छन् जुन अनौपचारिक रूपमा स्वतन्त्र रूपमा मान्यता प्राप्त छ, जस्तै ताइवानको रिपब्लिक चाइना, तर स्थायी पाँच सदस्यले भेटोका कारण संयुक्त राष्ट्र संघको सदस्य हुन पाएको छैन।
शीत युद्धको समयमा, संयुक्त राज्य अमेरिका र सोभियत संघले प्रतिद्वन्द्वी खेमा का देशहरूलाई संयुक्त राष्ट्रको सदस्य बन्न अस्वीकार गरेका थिए ।
जब उनीहरूले ती देशहरूलाई सामिल हुन दिए, तब यसले संयुक्त राष्ट्र संघको सदस्यता विस्तार हुन सुरु भएको थियो, विशेष गरी स्वतन्त्रता प्राप्त गर्ने उपनिवेशहरूको संख्या बढ्दै जाँदा।
लेटो समूहमा साहित्य अभ्यास सुरु भएपछि उनले यस समूहको साथ विभिन्न स्थानको भ्रमण गर्ने मौका प्राप्त गरेका थिए भने उनले यस समूहमा रहेर अभिनय गर्न र नाटकका लागि गीत र कविताहरूको रचना गर्न सुरुवात गरेका थिए।
आफ्नै काम र अनुभवको आधारमा उनले बङ्गाली र संस्कृत साहित्यको अध्ययन गर्न सुरु गरेका थिए भने उनले सोही समयमा हिन्दु धर्मशास्त्र अर्थात् पुराणहरूको अध्ययन थालेका थिए।
जसमा चाषार सङ, शकुनीबध, राजा जुधिष्ठिरेर सङ, दाता कर्न, आकबर बादशाह, कवि कालिदास, विद्याभूतुम, राजापुत्रेर गान, बुडो शालिकेर घाडे रोँ र मेघनाद बध आदि सामेल छन्।
प्रथम विश्वयुद्ध पश्चात् नजरुलल कलकत्ता फर्किँदै ३२ कलेज स्ट्रिटको बङ्गाल मुस्लिम साहित्यिक समाजको कार्यालयमा बस्न थालेका थिए।
यस मध्य उपन्यास बाँधन हारा र कविता बोधन, शात-इल-आरब, बादल प्रातेर शराब, आगमनी, खेया-परेर तरानी, ​​कोरबानी, मोहर्रम, फातेहा-ए-दोवाज्दम केही उल्लेखनीय कृतिहरू हुन्।
यस सन्दर्भमा कवि तथा समालोचक मोहितलाल मजुमदारले मोसलेम भारत पत्रिकामा प्रकाशित उनको खेया-परेर तरानी र बादल प्रातेर शराब कविताको प्रशंसा गर्दै एक महत्त्वपूर्ण निबन्ध लेखेका थिए।
बङ्गीय मुस्लिम साहित्य समितिको कार्यालयमा काजी मोताहार होसेन, मोजाम्मेल हक, काजी आब्दुल ओदुद, मुहम्मद शाहिदुल्लाह, अफजालुल हक र नजरुल बीच परिचय भएको थियो।
तत्कालीन कलकत्ताका दुई लोकप्रिय साहित्यिक कार्यक्रमहरूमा भाग लिएका थिए जहाँ उनी अतुलप्रसाद सेन, अबनीन्द्रनाथ ठाकुर, सत्येन्द्रनाथ दत्त, प्रेमङ्कुर आतर्थी, शिशिरकुमार भादुडी, शरतचन्द्र चट्टोपाध्याय, निर्मेलन्दु लाहिडी, धुर्जटिप्रसाद मुखर्जी, हेमेन्द्रकुमार राय, दिनेन्द्रनाथ ठाकुर, चारुचन्द्र बन्दोपाध्याय, उस्ताद करमतुल्लाह खाँसँग परिचित भएका थिए।
यस समयमा उनले बेलायती राज विरुद्ध प्रत्यक्ष सङ्घर्षमा सामेल भएका थिए भने उनले त्यबेला विद्रोही र भाङेर गान जस्ता विद्रोही भावका गीतहरूको रचना गरेका थिए।
बेलायती शासनको विरोध गरेपछि उनलाई कारागारमा कैद गरी राखिएको थियो भने उनले यस समय राजबोन्दीर जवानबोन्दी जस्ता केही विद्रोही कविताको रचना गरेका थिए जसले त्यसबेलाको साम्राज्यवादको विपक्षलाई प्रष्ट पारेको थियो।
यस बाहेक उनले आफ्ना साथीहरूसँग हतियारसहित विभिन्न सङ्गीत वाद्ययन्त्रका साथ, स्थानीय र विदेशी दुवै सङ्गीतको अभ्यास गर्न जारी राख्दै एकै साथ गद्य र कविता अभ्यास गर्न पनि सुरु गरेका थिए।
कराची सैनिक किल्लामा छँदा नजरुलको बाउन्डलेर आत्मोकाहिनी, , मुक्ति ; कथाहरूमा हेना, व्याथार दान, मेहेर नेगार, घुमेर घोरे आदि साहित्यिक रचना गरेका थिए।
कराची सैनिक किल्लामा कार्यरत भएपनि उनी कलकत्ताका विभिन्न साहित्यिक पत्रिकाहरूको ग्राहक थिए जसमा प्रवासी, भारतवर्ष, भारती, मानसी, मर्मवाणी, सबुजपत्र, सौगत र बङ्गीय मुस्लिम साहित्य पत्रिका आदि समावेश छन्।
यस समयमा नजरुलको मेडिकल प्रतिवेदन भियनाका प्रसिद्ध चिकित्सकहरूलाई पठाइएको थियो भने यसलाई युरोपमा अन्य महत्वपूर्ण स्थानहरूमा पनि पठाइएको थियो।
कविका शुभचिन्तकहरूको निर्णय अनुसार उनलाई भियनाका चिकित्सक ह्यान्स हफको निरीक्षणमा भर्ना गरिएको थियो जो नोबेल पुरस्कार विजेता चिकित्सक जुलियस वेगनर-जाउरेगेरको एक विद्यार्थी थिए।
सन् १९५३ डिसेम्बर २७ का दिन कलकत्ताको दैनिक जुगान्तोर नामक एक पत्रिकाले भियनामा नजरुल नामक एक लेख प्रकाशित गरेको थियो जसका लेखक अशोक बागची थिए जो उनी उच्च शिक्षाका लागि भियनामा रहेका थिए।
काजी नजरुल इसलामको जन्म सन् १८९९ मे २४ का दिन भारतको पश्चिम बङ्गालको बर्धमान जिल्लाको आसनसोल उपखण्ड अन्तर्गत पर्ने चुरुलिया गाउँमा भएको थियो।
यी कार्यहरूको माध्यमबाट उनले सानो उमेरमा इस्लामको आधारभूत रीतिथितिहरूसँग परिचित हुने अवसर प्राप्त गरेका थिए जसले पछि उसको साहित्यिक कार्यमा गहिरो प्रभाव पारेको थियो।
सन् १९३८ मा काजी नजरुल इसलाम कलकत्ता स्थित कलकत्ता रेडियो केन्द्रको साथ आधिकारिक रूपमा सामेल भएका थिए जहाँ उनले "हारामनि", "नबरागमालिका" र "गीतिविचित्रा" नामक तीन कार्यक्रमहरूका लागि थुप्रै गीतहरूको रचना गर्नु परेको थियो।
कार्यक्रम "हरमनि" कलकत्ता रेडियो स्टेसनबाट महिनामा एक पटक प्रसारित गरिने व्यवस्था मिलाइएको थियो जहाँ उनले कम परिचित र लगभग विलुप्त रागहरूको साथ गीतहरू गाउने गरेका थिए।
यस्तै कार्यहरूमा संलग्न भएका नजरुलले नवाब आली चौधुरीको रचना 'म आरिफुन नागमतो' र फारसी भाषामा लेखिएका आमीर खसरूको विभिन्न पुस्तकहरू पढ्ने गरेका थिए यी पुस्तकहरूको सहायतामा उनले विभिन्न प्रकारको रागहरूमा दक्षता हासिल गर्न सफल भएका थिए।
नजरुलले सबै गीतहरूलाई कागजमा लेख्ने गरेका थिए भने भारतको मासिक सङ्गीत विभागका कार्यवाहक सम्पादक जगत घटकले यी सबै लिखित गीतहरूलाई ठूलो ढड्डामा बाँधेर राख्ने गरेका थिए।
पछि रफिजउल्लाहले सन् १९१४ मा नजरुललाई मयमनसिङ्ह जिल्लाको त्रिशाल अवस्थित दरिरामपुर विद्यालयमा ७ कक्षामा भर्ना गरिदिएका थिए।
सन् १९१५ मा उनी पुनः रानीगञ्जको सियारसोल राज विद्यालयमा अध्ययनका लागि फर्किएका थिए भने उनले त्यहाँ ८ कक्षाबाट पढ्न सुरु गरेका थिए।
उक्त विद्यालयमा अध्ययन गरिरहँदा उनी त्यहाँमा ४ जना शिक्षकहरूबाट प्रभावित हुन पुगेका थिए जसमा सङ्गीत शिक्षक सतीशचन्द्र काञ्जिलाल, विप्लवी चेतनाविशिष्ट निवारणचन्द्र घटक, फारसी साहित्यका हाफिज नुरुन्नबी र साहित्यकार नगेन्द्रनाथ बन्धोपाध्याय थिए।
यी दुई साहित्यकार्यहरू "विद्रोही" नामक एक कविता र "भाङेर गान" नामक एक गीत थियो जसले बङ्गाली कविता र गीतको विधालाई पूर्ण रूपमा परिवर्तन गरेको थियो।
तत्कालीन समय लेखिएको अर्को प्रसिद्ध कविता कामाल पाशा थियो जसले भारतीय मुसलमानहरूको खिलाफत आन्दोलनको निरर्थकता माथि नजरुलको विचारहरूलाई प्रकट गर्दछ भने यसले समकालीन अन्तर्राष्ट्रिय इतिहास-चेतनाको परिचय दिन्छ।
यस कविता सङ्ग्रहका सबैभन्दा उल्लेखनीय कविताहरू: "प्रलयोल्लास, अगामणि, खेयापारेर तरनी, ​​शात-उल-आरब, विद्रोही, कामाल पाशा" आदि हुन्।
उनी लन्डन पुगेपछि विभिन्न प्रख्यात चिकित्सका विशेषज्ञहरूले नजरुलको रोग पत्ता लागाउन भरपुर मेहनत गरेका थिए भने उनको उपचारमा रसेल ब्रेइन, विलियम सेजियन्ट र म्याककिस्कले नजरुलसँग तीनपटक भेट गरेका थिए।
नजरुलको कबिर एअर एन्सेफ्लोग्राफी नामक एक्स-रे लन्डनको लन्डन क्लिनिकमा सम्पन्न भएको थियो जसले नजरुलको मस्तिष्कको फ्रन्टल लोब सङ्कुचित भएको देखाएको थियो।
चिकित्सक म्याककिस्क जस्ता अन्य चिकित्सकहरूले यसलाई म्याककिस्क अपरेसन भन्ने प्रक्रिया लागू गर्न उचित ठानेतापनि चिकित्सक ब्रेइनले यसको विरोध गरेका थिए।
असहयोग र खिलाफत आन्दोलनको परिप्रेक्षमा प्रकाशित भएको पत्रिकाका सम्पादक शेरे बाङ्ला आबुल काशेम फजलुल हकको सहायतामा मार्फत नजरुलले आफ्नो नियमित पत्रकारिताको सुरुवात गरेका थिए।
सोही वर्ष उनले "मुहाजिरीन होत्तार जन्नो दायी के" नामक पत्रिकामा एउटा लेख लेखेका थिए जसका लागि उक्त पत्रिकाको जमानत कब्जा गरी उनलाई प्रहरी हिरासतमा राखिएको थियो।
त्यस्तैगरी मुजफ्फर आहमदको साथमा उनले विभिन्न राजनीतिक सभा र समितिमा सामेल भई राजनीतिमा प्रत्यक्ष अनुभव प्राप्त गर्ने अवसर प्राप्त गरेका थिए।
यसकफ बाबजुद उनी आफैले गीत रचना सुरु गरेका भने थिएनन् यद्यपि ब्राह्मो समाजका सङ्गीतकार मोहिनी सेनगुप्ताले आफ्ना केही कविताहरू पत्रिकामा प्रकाशित गर्दै आएका थिए।
जसमा हयेछे तोमार पाबो देखा, ओरे ए कोन स्नेहो-सुरधुनी नामक गीतहरू सओगात नामक पत्रिकामा बङ्गाब्दो १३२७ को वैशाखमा प्रकाशित भएका थिए।
त्यसपछि उनलाई होमियोप्याथी र आयुर्वैदिक चिकित्सक पद्धति मार्फत उपचार गरिएको भएतापनि उनको स्वस्थ्यमा कुनै प्रकारको सुधार देखिएको थिएन।
त्यससमय यदि उनलाई उपचारका लागि युरोप पठाइएको भए उनको न्युरो सर्जरी गरिन्थ्यो तर द्वितीय विश्वयुद्धले गर्दा उनलाई युरोप पठाउन असम्भव बनेको थियो।
यस पहलमा प्रमुख भूमिका तत्कालीन प्रख्यात भारतीय राजनीतिज्ञ श्यामाप्रसाद मुखर्जीको सहयोगमा नजरुल मेडिकल समिति नामक नजरुललाई निको पार्ने एक संस्था खेलिएको थियो।
यस समय उनीद्वारा रचना गरिएका गीतहरू मध्ये "ए कोन पागोल पथिक छुटे एलो बन्दिनी मार आङ्गिनाय, आजि रक्त-निशि भोरे/ एकि ए शुनि ओरे/ मुक्ति-कोलाहल बन्दी-शृङ्खले" आदि उल्लेखनीय छन्।
सन् १९३१ मा निर्माण गरिएको बङ्गला भाषाको छोटो चलचित्र ‘जामाई षष्ठीा’ र शरतचन्द्र चट्६पाध्यायको कहानीमा निर्माण गरिएको ‘गृहदारा’ चलचित्रमा नजरुलले गीतको रचना गरेका थिए।
सन् १९३५ मा सार्वजनिक गरिएको ‘पातालपुरी’ चलचित्र र रवीन्द्रनाथ ठाकुरको एक उपन्यासको आधारमा निर्माण गरिएको गोरा चलचित्रका सङ्गीत निर्देशक नजरुल इसलाम थिए भने सन् १९३९ मा सार्वजनिक गरिएको सापुडे’ चलचित्रका पटकथा लेखक तथा सङ्गीतकार पनि नजरुल इसलाम थिए।
नजरुलले ‘रजत जयन्ती’, ‘नन्दिनी’, ‘अभिनय’, ‘दिकशूल’ जस्ता चलचित्रहरुमा समावेश गीतका गीतकार नजरुल थिए भने ‘चौरङ्गी’ नामक एक हिन्दी भाषाको चलचित्रका गीतकार तथा रचनाकार पनि नजरुल थिए।
आफ्नो जीवनको अन्तिम क्षणहरू ढाकाको पिजी अस्पतालमा बिताइरहेका कजरुलको सन् १९७६ अगस्ट २९ का दिन सोही अस्पतालमा उपचारको क्रममा मृत्यु भएको थियो।
उनी बीसौँ शताब्दीका अग्रणी बङ्गाली कवि, उपन्यासकार, नाटककार, सङ्गीतकार र दार्शनिकहरू मध्ये एक थिए जो बङ्गाली कवितामा अग्रगामी भूमिकाका साथै आफ्नो प्रगतिशील प्रेरणाका लागि परिचित बनेका थिए।
उनी बङ्गाली साहित्य, समाज र संस्कृतिको क्षेत्रमा एक उत्कृष्ट व्यक्तित्वको रूपमा परिचित छन् र उनी बङ्गाली प्रतिभाको एक उत्कृष्ट नमुना हुन्।
कविको यस इच्छालाई ध्यानमा राख्दै ढाका विश्वविद्यालयको केन्द्रीय मस्जिदको छेउमा कविको इस्लामी संस्कार अनुसार गाड्ने निर्णय गरी सोही अनुसार उनको चिहान निर्माण गरिएको थियो।
जानाजाको प्रार्थनापछि राष्ट्रपति आबु सादात मोहाम्मद साइम, सेनापति जियाउर रहमान, रियल एडमिरल एमएच खान, मार्सल एजी माहमुद, सेनापति दस्तगीरले नजरुलको शव सोहारावार्दी मैदानबाट विश्वविद्यालयको मस्जिद परिसरमा लगिएको थियो।
उनले उक्त सेनानिवसामा बसिरहेका बेला अन्य थुप्रै कथाहरू लेखेका छन् जसमध्ये हेना, व्याथार दान, मेहेर नेगार, घुमेर घोरे आदि केही उल्लेखनीय कथाहरू हुन्।
सन् १९२२ मा नजरुलद्वारा लेखिएका कथाहरूलाई कथा सङ्ग्रहको रूपमा सार्वजनिक गरिएका थिए भने उक्त कथा सङ्ग्रहको नाम व्याथार दान राखिएको थियो र सोही वर्ष उनका निबन्ध सङ्ग्रहहरूको पनि प्रकाशन गरिएको थियो।
सन् १९४३ मा नजरुल ४३ वर्षको छँदा मस्तिष्क सम्बन्धित एक घातक रोगको सिकार हुन पुगेका थिए जसकारण उनले आफ्नो स्वर र मानसिक सन्तुलन गुमाएका थिए भने उनले बीचमै साहित्यबाट बञ्चित हुन पुगेका थिए।
उनी बङ्गलादेश सरकारको आमन्त्रणमा सन् १९७२ मा आफ्नो परिवारको साथ ढाका आएका थिए भने यससमय उनलाई बङ्गलादेशको राष्ट्रियता प्रदान गरिएको थियो।