polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
सन् २०२२ नोभेम्बर ३० मा, च्यानलका संस्थापक र प्रमोटर प्रणय रोय र राधिका रोयले आरआरपिआर होल्डिङ प्राइभेट लिमिटेडको बोर्डमा निर्देशक पदबाट राजीनामा दिएपछि उनले एनडिटिभीबाट राजीनामा दिएका थिए।
यो सामाजिक व्यङ्ग्यले आफ्नो छोटो एपिसोड र 'प्राइम टाइम विथ रवीश', एक नक्कली वार्तालाप कार्यक्रममा सामाजिक समस्याहरूलाई हास्यास्पद रूपमा प्रस्तुत गर्दछ, जसले शिवङ्कित सिंह परिहारसँग प्रस्तुतिकरण गर्ने रवीश कुमारको शैलीलाई दुवै शृङ्खलाहरूमा चित्रण गरेको छ।
रवीश कुमार स्ट्यान्ड-अप कमेडियन कुणाल कामराको अनलाइन वार्तालाप कार्यक्रम 'सट-अप-या-कुणाल'मा उनको रिपोर्टिङ र व्यक्तिगत जीवन र पत्रकार समदीश भाटियाको 'सो अफ द रेकर्ड'मा चर्चा गर्दै देखा परेका छन्।
उनले च्यानलको प्रमुख साप्ताहिक कार्यक्रम 'प्राइम टाइम', 'हम लोग', 'रवीश की रिपोर्ट', र 'देश की बात' जस्ता कार्यक्रमहरू सञ्चालान गरेका थिए।
रवीश कुमारले दुई पटक वर्षको सर्वोत्कृष्ट पत्रकारिताको लागि रामनाथ गोयङ्का उत्कृष्टता पत्रकारिता पुरस्कार र सन् २०१९ मा रमन म्याग्सेसे पुरस्कार प्राप्त गरिसकेका छन्।
रवीश कुमारको जन्म सन् १९७४ डिसेम्बर ५ मा बिहारको पूर्वी चम्पारण जिल्लाको अरेराज नजिक जितवारपुर गाउँमा एक ब्राह्मण परिवारमा बलिराम पाण्डेको घरमा भएको थियो।
स्वतन्त्रता पछि, उनले तत्कालीन भारतीय प्रधानमन्त्री जवाहरलाल नेहरू को विशेष अनुरोधमा आफ्नो श्रीमानको गृहनगर चट्टोग्राममा पूर्वी पाकिस्तानमा बस्न रोजिन् जसले उनलाई पूर्वी पाकिस्तानमा हिन्दू अल्पसंख्यकहरूको हितको हेरचाह गर्न आग्रह गरे।
सन् १९७१ मा बंगलादेश बनेपछि उनी चटगाउँमा बसिरहेकी थिइन् र बंगलादेशका प्रधानमन्त्री शेख मुजिबुर रहमानले उनको राम्रो हेरचाह गरेका थिए।
१९७२ मा उनको हिप भाँचियो र इन्दिरा गान्धीको हस्तक्षेपबाट उनलाई कलकत्ता ल्याइयो जहाँ उनको शल्यक्रिया गरियो र सबै चिकित्सा खर्च भारत सरकारले तिरेको थियो।
उनलाई कलकत्तामा भव्य स्वागत गरिएको थियो र उनको पति देशप्रिया जतिन्द्र मोहन सेनगुप्ता र बङ्गलादेशमा अल्पसंख्यकहरूको लागि उनको कामको साथमा भारतीय स्वतन्त्रता संग्राममा उनको योगदानको लागि सरकार र जनता दुवैले सम्मान गरेका थिए।
१९२१ मा जतिन्द्र मोहन भारतीय स्वतन्त्रता संग्राममा सामेल भए र तीन कार्यकालको लागि कलकत्ताको मेयर र विधान सभाको प्रमुख हुनुको अलावा बंगालमा महात्मा गान्धीको दाहिने हात व्यक्ति थिए।
असम-बङ्गाल रेलवेम्यानको हडतालमा उनको जेलमा परेपछि, उनले जिल्ला अधिकारीहरूले सभामा प्रतिबन्ध लगाएको विरुद्ध बलपूर्वक विरोध गरे, जन सभाहरूलाई सम्बोधन गरे र गिरफ्तारी गरे।
एक जवान केटीको रूपमा, उनी डाउनिङ कलेजका एक युवा बंगाली विद्यार्थी जतिन्द्र मोहन सेनगुप्तासँग प्रेममा परिन्, जो आफ्नो अभिभावकको घरमा बसेका थिए।
पोर्टेबल डिभाइस : मोबाइल फोन र स्मार्टफोन, ल्यापटप र ट्यब्लेट, डिजिटल क्यामरा र क्यामकोर्डर, विद्युतीय चुरोट, ह्यान्डहेल्ड गेम कन्सोल र फ्ल्यासलाइट.
विद्युतिय सवारी साधन: , हाइब्रिड गाडी, इलेक्ट्रिक मोटरसाइकल र स्कुटर, इलेक्ट्रिक साइकल, र आधुनिक विद्युतीय व्हिलचेयर . - , , , मंगल ग्रह क्युरिओसिटी रोभर.
जब ब्याट्री अनचार्ज हुन्छ, लिथियम आयनहरू यसको नकारात्मक बाट सकारात्मक पक्षमा प्रवाहित हुन्छन् र जब ब्याट्री चार्ज गरिन्छ, यो एनोडबाट क्याथोड तर्फ बग्छ।
यी ब्याट्रीहरू प्रायः आजको उपभोक्ता इलेक्ट्रोनिक सामानहरूमा प्रयोग गरिन्छ र पोर्टेबल इलेक्ट्रोनिक उपकरणहरूको लागि सबैभन्दा लोकप्रिय रिचार्जेबल ब्याट्रीहरू मध्ये एक हो।
त्यसमा दिल्लीको जवाहरलाल नेहरू विश्वविद्यालय र दिल्ली विश्वविद्यालय मात्र नभई इलाहाबाद विश्वविद्यालय र उत्तर प्रदेशमा महात्मा गान्धी काशी विद्यापीठ , गुजरात विश्वविद्यालय र गौहटी विश्वविद्यालय पनि सामेल थिए ।
दिल्ली विश्वविद्यालयको विद्यार्थी निर्वाचन मा अध्यक्ष, उपाध्यक्ष र संयुक्त सचिव को मुख्य पदहरू जितेर एबीभीपीले २०१८ मा पुनजीर्वाह गर्न सक्षम भयो।
भनिन्छ कि एबीभीपीको समर्थन आधारबाट भाजपाले राम्रोसँग लाभान्वित भयो र पूर्व अर्थमन्त्री अरुण जेटली लगायतका भाजपाका धेरै राजनीतिज्ञहरूले एबीभीपीमा उनीहरूको वैचारिक आधार पाएका थिए।
धेरै विद्वानहरु आरएसएस र भाजपाको बिचमा कुनै भिन्नता राख्दैनन्, र एबीभीपी लाई उनीहरु मध्ये एक वा उनीहरु दुवैको विद्यार्थी शाखा मान्दछन्।
१९९० को दशकमा एबीभीपीको बृद्धि भयो, बाबरी मस्जिद विध्वंस र पीभी नरसिंहराव सरकारले लगाएको आर्थिक उदारीकरणको परिणामस्वरूप थप समर्थन प्राप्त भयो।
यद्यपि १९७० को दशकमा एबीभीपीले तल्लो मध्यम वर्गको भ्रष्टाचार र सरकारी जडत्व सम्बन्धी मुद्दाहरूलाई बढावा दियो जसलाई कम्युनिष्ट विद्यार्थी समूहहरूले पनि लिएका थिए।
एबीभीपीलाई २०२० जवाहरलाल नेहरू विश्वविद्यालय हमला जस्ता विश्वविद्यालय र कलेज क्याम्पसमा धेरै हिंसात्मक घटनाहरूका लागि जिम्मेवार ठहराइएको छ।
केहि केसहरूमा एबीभीपीका सदस्यहरू सम्पत्ति विनाशको पछाडि थिए, जबकि उनीहरू अन्य मामिलाहरूमा हिंसामा संलग्न थिए, समेत केही केसहरूमा पीडितको मृत्युको लागि अग्रणी।
अखिल भारतीय विद्यार्थी परिषद हिन्दु राष्ट्रवादी राष्ट्रिय स्वयंसेवक संघ सँग सम्बद्ध एक दक्षिणपन्थी अखिल भारतीय विद्यार्थी संगठन हो।
उनी त्यस समयको एडिनबर्गको राजकुमार र राजकुमारी एलिजाबेथ र फिलिपको पहिलो सन्तान र राजा जर्ज छैठौं र उनकी पत्नी, महारानी एलिजाबेथका पहिलो नाति हुन्।
उनले आफ्नो प्रारम्भिक शिक्षा चेम र गोर्डनस्टाउन विद्यालयबाट प्राप्त गरेका थिए र पछि उनले अस्ट्रेलियाको भिक्टोरियामा रहेको जिलङ ग्रामर विद्यालयको टिम्बर्टप क्याम्पसमा एक वर्ष अध्ययन गरेका थिए।
सन् १९५२ देखि कर्नवालको ड्युक र रोथसीको ड्युक भएर उनी संयुक्त अधिराज्यको राजाको रूपमा राज्यारोहणसम्म ब्रिटिस शासनकालको इतिहासमा सबैभन्दा पाको व्यक्ति र सबैभन्दा लामो समयसम्म सेवा गर्ने उत्तराधिकारी थिए।
उनले सन् १९७६ मा युवा परोपकारी संस्था द प्रिन्स ट्रस्टको स्थापना गरेका थिए भने उनी द प्रिन्स च्यारिटीलाई प्रायोजन गर्नुका साथै ४०० भन्दा बढी अन्य परोपकारी संस्थाहरूको संरक्षक, अध्यक्ष वा सदस्य हुन्।
एक स्व-वर्णित पर्यावरणविद्, चार्ल्सले डची अफ कर्नवाल एस्टेटको प्रबन्धकको रूपमा जलवायु परिवर्तन रोक्न जैविक खेती र कार्यलाई समर्थन गरेका छन्।
१ सेप्टेम्बर १९९९ मा लिबियाको सिर्तेमा जारी सिर्ते घोषणापत्रमा अफ्रिकी सङ्घको स्थापनाका लागि आह्वान गर्दै यसको घोषणा गरिएको थियो।
अफ्रिकी सङ्घको सबैभन्दा महत्त्वपूर्ण निर्णयहरू अफ्रिकी सङ्घको विधानसभाद्वारा गरिन्छ जुन यसको सदस्य राष्ट्रहरूको राज्य र सरकार प्रमुखहरूको अर्ध-वार्षिक बैठकमा तय गरिन्छ।
अफ्रिका र अफ्रिकी टापुहरूमा आधारित सबै संयुक्त राष्ट्र सङ्घका सदस्य राष्ट्रहरू अफ्रिकी सङ्घका सदस्यहरू हुन्, जस्तै सहरावी अरब प्रजातान्त्रिक गणतन्त्र आंशिक रूपमा मान्यता प्राप्त राज्य हो।
पश्चिमी सहारामाथि सार्वभौमिकताको दाबी गर्ने मोरोक्कोले सन् १९८४ मा सहरावी अरब प्रजातान्त्रिक गणतन्त्रलाई सदस्यको रूपमा स्वीकार गरेको कारण अफ्रिकी एकता सङ्गठनबाट पछि हटेको थियो।
२०२१ सेप्टेम्बर १० मा अफ्रिकी सङ्घले गिनीका राष्ट्रपति अल्फा कोन्देलाई सत्ताच्युत गरेपछि गिनीको सदस्यता पनि निलम्बन गरेको थियो।
भारत मा, भोक हड्तालको प्रथा, जहाँ न्यायका लागि सार्वजनिक आह्वानमा आपत्तमा परेको पक्षले दु:ख दिने व्यक्ति को ढोकामा गएर व्रत बस्ने गर्दछन्, सन् १८६१ मा त्यस अवधिभन्दा पहिले अभ्यास गरिएको यो प्रथाको व्यापकतालाई इंगित गर्दछ, वा कम से कम यसको बारेमा सार्वजनिक जागरूकता भएपछी सरकारद्वारा यसलाई समाप्त गरिएको थियो।
यो व्रत गर्ने आफ्नो वाचाको घोषणा गरे, आफ्ना सारथी सुमन्त्रलाई उनले केही पवित्र कुश घाँस ल्याउनलाई भने (जो कि सुमन्त्रले गरेनन्, किनकि ऊ रामको अनुहारलाई देख्ने काममा ज्यादै व्यस्त थिए, त्यसैले भरतलाई स्वयम् ले घाँस ल्याउन जानुपर्यो र घाँस ल्याईसकेपछी भरत रामका अगाडी सुतेका थिए।
व्रतको उपयोग पूर्व-ईसाई आयरल्याण्डमा अन्यायको विरोध गर्ने एक विधिको रूपमा गरिएको थियो, जहाँ यसलाई ट्रोसक्याड वा सीलाचनको रूपमा बुझिने गरिन्छ।
अरु-अरुको यो भनाई थियो कि अभ्यास पुरा रातका लागि उपवास गर्नु थियो, किन कि पूर्व-ईसाई आयरल्याण्डमा मानिसहरुद्वारा उपवास गर्ने कुनै ठोस प्रमाण थिएन।
अनसन, भोक हडताल वा अहिंसक प्रतिरोध वा दबाव दिने एउटा विधि हो जसमा व्यक्तिले राजनीतिक विरोधका अधिनियमको रूपमा व्रत बस्ने गर्दछन्, वा अर्को अर्थमा भन्नुपर्दा अपराधका भावनाहरुलाई भडकाउनका लागि, वा साधारण अर्थमा कुनै विशिष्ट लक्ष्य प्राप्त गर्ने उद्देश्यले, जस्तो कि कुनै नीति नियममा परिवर्तन ल्याउनका लागि गरिने व्रत हो ।
अधिकांश भोक हडताल गर्ने व्यक्तिले तरल पदार्थहरुको सेवन गर्ने गर्दछन् जस्तै कि पानी वा फलफूलको जुस आदि तर कुनै ठोस भोजनको सेवन भने गर्दैनन्।
यस्तो मामिलामा जहाँ एउटा एकाई हुने गर्दछ वा भोक हडताल गर्ने व्यक्तिलाई हिरासतमा राख्न र प्रायः भोक हडताल गर्ने व्यक्ति विशेषलाई कस्टोडियल इकाईद्वारा बल-प्रयोगको माध्यमबाट समाप्त गर्ने गरिन्छ।
प्राचीन कालिका मस्जिद, पुरणबाग मस्जिद, बबिर दरगाह मस्जिद, श्याम बहुलको अखरा आदि यस उपजिल्लाका केही प्रख्यात धार्मिक स्थलहरू हुन्।
यस उपजिल्लालाई दिराई, शाल्ला र आजमिरिगञ्ज उपजिल्लाले उत्तर, हबिगञ्ज सदर र लाखाई उपजिल्लाले दक्षिण, हबिगञ्ज सदर र नबिगञ्ज उपजिल्लाले पूर्व, आजमिरिगञ्ज, मिटामइन मिटामइन र अष्टग्राम उपजिल्लाले पश्चिमबाट घेरेको छ।
१७ औँ शताब्दीको पहिलो दशकमा बानियाचङ क्षेत्रमा अनवार खान र मुगल फौजबीच युद्ध भएको थियो भने अनवार खान बारा भुँइयासँग मिलेर मुगलहरूको विरूद्धमा युद्धमा उत्रिएका थिए।
मुख्यमन्त्री कार्यालयको एक सूत्रका अनुसार मुख्यमन्त्रीले भारतीय प्रधानमन्त्री नरेन्द्र मोदीसँग यस विषयमा छलफल गरेका थिए भने प्रधानमन्त्रीले केन्द्रको तर्फबाट सक्दो सहयोग गर्ने आश्वासन दिएका थिए।
राहत कार्यलाई नियमन गर्नका लागि एक अधिकारीलाई तैनाथ गरिएको थियो भने कोझिकोड जिल्ला र मल्लप्पुरम जिल्लाका अग्निनियन्त्रक र सुरक्षाकर्मीहरू राहत कार्यमा लागि परेका थिए।
यस विमानलाई कोरोना विषाणु महामारीका समयमा विदेशमा फसिरहेका भारतीय नागरिकहरूलाई स्वदेश फिर्ता गराउनका लागि बन्दे भारत परियोजना अन्तर्गत उडान गराइएको थियो।
यस विमान गन्तव्य स्थानमा पुगेर अवतरण गर्ने बेलामा पानी परिरहेका कारण चिप्लिएर एक ३० फुट गहिरो खोल्सामा पुगि दुर्घटनाग्रस्त बनेको थियो जसकारण यस विमान दुई टुक्र भएको थियो।
भारतका राष्ट्रपति राम नाथ कोविन्द, उप राष्ट्रपति वेङ्कैया नायडु, प्रधानमन्त्री नरेन्द्र मोदी, केन्द्रीय मन्त्रीहरू तथा अन्य नेताहरूले घटनाप्रति दुःख प्रकट गरेका थिए।
एअर इन्डियाको एक्सप्रेस विमान १३४४ ले सन् २०२० अगस्ट ७ का दिन दुबई अन्तर्राष्ट्रिय विमानस्थलबाट भारतको केरल अन्तर्गत पर्ने कोझिकोड सहरको कालिकट अन्तर्राष्ट्रिय विमानस्थलको लागि उडान भरेको थियो।
कालिकट अन्तर्राष्ट्रिय विमानस्थलमा विमानलाई अवतरण गराउने क्रममा उक्त विमानको चक्का चिप्लिएर एक खोल्सामा खसेको थियो जसकारण विमानका विभिन्न पाटपूर्जाहरू ध्वस्त भएका थिए भने उक्त विमान पनि दुर्घटनाग्रस्त बनेको थियो।
यस विमानका प्रमुख चालक सेनापति कप्तान दीपक वसन्त साठेले थिए जो एअर इन्डिया एक्सप्रेसमा भर्ती हुनु अघि भारतीय वायुसेनाका एक परीक्षण विमान चालक थिए भने यस विमानका सह चालक कप्तान अखिलेश कुमार थिए।
विश्वव्यापी आर्थिक मन्दीको हलचल, ग्रीक अर्थतन्त्रको संरचनाको कमजोरी, र युरोजोन सदस्य हुनुको नाताले मौद्रिक नीतिमा लचिलोपनमा कमीले गर्दा यो सङ्कट बल्झियो।
ग्रीक सरकारले यो पैसा उर्जा सुरक्षा सुनिश्चित गर्न र पर्यावरण मैत्री परियोजना व्यवस्थापन गर्न ग्रीसको उर्जा उद्योगमा लगानी गरिने अपेक्षा थियो ।
युरोपेली लागानी बैंकका अध्यक्ष वर्नर होवरले यो लगानीले रोजगारी वृद्धि गर्ने र ग्रीसको अर्थतन्त्र र वातावरणमा सकारात्मक परिणाम दिने विश्वास व्यक्त गरेका थिए।
आकस्मिक सुधारको एक शृंखला र गरिबी र आम्दानी तथा सम्पत्तिको नोक्सान हुने मितव्ययिताको उपाय पछी, यो सङ्कट सर्वसाधारण सम्मनै पुगेको थियो।
जब इस्ट इण्डिया कम्पनीले सन् १७६५ मा बंगालको जंगलमहल जिल्लामा पहिलो पटक राजस्व सङ्कलन गर्न थाल्यो, चुवार ले अस्वीकार गरे र उनीहरूविरुद्ध विद्रोह गरे।
चुवार विद्रोह १७९८-९९ मा दुर्जन सिंह, लाल सिंह र मोहन सिंहको नेतृत्वमा चरम सीमामा थियो, तर ब्रिटिश कम्पनीको सेनाले यसलाई कुच्यो।
अंग्रेज शासनकालमा जंगलमहल क्षेत्रका भुमिजाहरूलाई चुवार भनिन्थ्यो, तिनीहरूको मुख्य पेशा वन्यजन्तु र चराचुरुङ्गीको शिकार र जंगलमा खेती गर्नु थियो, तर पछि केही भूमिजहरू जमिन्दार बने र केहीले घाटवाल र पायक का रूपमा काम गर्न थाले।
सन् १७६५ मा बंगालको जंगलमहल जिल्लामा इस्ट इन्डिया कम्पनीले पहिलो पटक राजस्व सङ्कलन गर्न थालेपछि अंग्रेजहरूको यस षडयन्त्रपूर्ण ढंगले जल, वन, जग्गा हडप्ने गतिविधिको सर्वप्रथम भूमिज जातिले विरोध गरेको थियो ।
जब अंग्रेजहरूले यी व्यक्तिहरू को हुन् भनेर सोधे, तिनीहरूका उदार जमिन्दारहरूले घृणा र घृणाको कारण उनीहरूलाई ' चुआर ' भनेर सम्बोधन गरे, जसबाट त्यो विद्रोहको नाम 'चुआर विद्रोह' भयो।
तत्कालीन कलेक्टरले लेखेको पत्र अनुसार चुआर विद्रोह बढ्दै गयो र फेब्रुअरी १७९९ सम्म उनीहरूले मिदनापुर वरपरका धेरै गाउँहरूको निरन्तर फराकिलो क्षेत्र कब्जा गरिसकेका थिए।
पछि, अन्य जमिन्दारहरू, घाटवालहरू र पाईकहरूसँग मिलेर यो विद्रोहलाई सम्पूर्ण जंगल महल र वरपरका क्षेत्रहरूमा फैलाए, जुन १८१६ सम्म चल्यो।
भूमिज जमिनदारहरू धालभूमका राजा जगन्नाथ सिंह, कर्नागढकी रानी शिरोमणि, रायपुरका दुर्जन सिंह, धालभूमका बैद्यनाथ सिंह, धालभूमका रघुनाथ सिंह, कुइलापालका सुबल सिंह, ढड्काका श्यामगञ्जम सिंह, मानभूमका राजा मधु सिंह, मनभूमका राजा मधु सिंह, जुहारीका राजा थिए।
पञ्चेतका मंगल सिंह, दुल्माका लक्ष्मण सिंह, वीरभूमका दुबराज सिंह, लाल सिंह, सुन्दरनारायण सिंह, फतेह सिंह र बागरी नेताहरू अचल सिंह, गोवर्धन दिक्पति र मिदनापुरका अन्य राजाहरू र जंगलमहलहरूले यस किसान विद्रोहको नेतृत्व गरे।
चुआर विद्रोह वा चुआर विद्रोह, जसलाई जंगल महल आन्दोलन पनि भनिन्छ, इस्ट इन्डिया कम्पनी को शासन विरुद्ध मिदनापुर, बांकुरा र मानभूमको जंगल महल बस्ती वरपरका ग्रामीण इलाकाका आदिवासी बासिन्दाहरूले १७६६ देखि १८१६ बीचको किसान आन्दोलनहरूको एक श्रृंखला थियो।
१८३२-३३ मा ब्रिटिश ईस्ट इण्डिया कम्पनी विरुद्ध गंगा नारायण सिंहको नेतृत्वमा भूमिज विद्रोह पनि चुवार विद्रोहको शृङ्खला मध्ये एक मानिन्छ।
बच्चाहरु मुम्बईको खेतवाडी क्षेत्र मा एक मध्यम वर्ग परिवार मा हुर्केका मामा अमीरुद्दीन तैयाबजी र निस्सन्देह काकी हमिदा बेगम को हेरचाह मा।
बम्बे नेचुरल हिस्ट्री सोसाइटी का सचिव डबल्यू. एस. मिलार्ड को पर्यवेक्षणमा, सलीमले चराहरु मा गम्भीर अध्ययन शुरू गरे, जो असामान्य रूप देखि रंगीन भँगी को पहिचान गरेका थिए, जसलाई युवा सलीम नाम दिइएको थियो।
मिलार्डले सलीमलाई चरा संग्रह गर्न प्रोत्साहित गर्न केही किताब दिए, मुम्बईका साधारण बर्ड्सले भने, र उनलाई छाल निकाल्ने र संरक्षणमा तालिम दिने प्रस्ताव राखे।
आफ्नो आत्मकथा द फॉल अफ ए स्प्यारोमा, अलीले पहेँलो घाँटी भएको भँगेराको घटनालाई आफ्नो जीवनको एउटा महत्वपूर्ण बिन्दु ठान्नुभएको छ किनकि यो त्यहाँबाट उनी पक्षीविज्ञान, एक असामान्य क्यारियर छनौट को लागी प्रेरित भएका थिए।
उनको प्रारम्भिक रुचि भारत मा शिकार मा किताबहरु मा थियो, तर पछि उनको रुचि खेल-शूटिंग मा सारियो, जसको लागी उनी उनको पालनपोषण बुबा अमीरुद्दीन द्वारा धेरै प्रोत्साहित गरियो।
शूटिंग प्रतियोगिताहरु प्राय जसो उनी हुर्केका छिमेकी मा आयोजित थिए र उनको खेल साथीहरु मध्ये एक इस्कंदर मिर्जा थिए, जो एक टाढा भाई र एक राम्रो शूटर पनि थिए, जो उनको पछिल्लो जीवन मा पाकिस्तान मा पहिलो बने।
त्यसपछि उनले कोटागिरि मा केहि महिना बिताए जहाँ उनलाई केएम अनन्तन, एक सेवानिवृत्त सेना डाक्टर द्वारा आमन्त्रित गरीयो जसले पहिलो विश्व को समयमा मेसोपोटामिया मा सेवा गरेका थिए।
अली को सम्पर्क श्रीमतीकिनलोच संग पनि भयो , जो लाँगवुड शोला मा बस्ने, र उनको ज्वाइँ, आर सी मोरिस, जो बिलिगिरिरंगन हिल्स मा बस्तथे ।
यस पछि उनले शाही राज्यहरु मा शासकहरु को प्रायोजन को तहत हैदराबाद, कोचीन, त्रावणकोर, ग्वालियर, इंदौर र भोपाल मा व्यवस्थित पक्षी सर्वेक्षण गर्ने अवसर पाए।
उनले ह्यूग व्हिस्लर बाट धेरै सहयोग र समर्थन प्राप्त गरे जसले भारत को धेरै भागहरु मा सर्वेक्षण गरेका थिए र यस संग सम्बन्धित धेरै महत्त्वपूर्ण नोटहरु राखेका थिए।
द स्टडी अफ इन्डियन बर्ड्स मा, व्हिस्लरले उल्लेख गरे कि ठुलो रैकेट-टेल्ड ड्रोंगो को लामो पुच्छर भित्री भागहरु मा वेबबिंग को कमी छ।
सुरु सुरुमा व्हिस्लर एक अज्ञात भारतीय द्वारा एक गलत सर्वेक्षण द्वारा आक्रोशित थियो र पत्रिका को सम्पादक, एसएच प्रेटर र सर रेजिनाल्ड स्पेन्स लाई "अहंकार" भरिएको एउटा पत्र लेखे।
पहिलो १९५३ मा "जोय गोबिन्दा कानून स्वर्ण पदक" थियो, बंगाल को एशियाटिक सोसाइटी द्वारा प्रदान गरीएको थियो र यो पुरस्कार सुन्दर लाल होरा (१९७० मा भारतीय राष्ट्रीय विज्ञान एकेडेमी को सुन्दर लाल होरा मेमोरियल मेडल प्राप्त गरीएको थियो) द्वारा उनको काम को मूल्यांकन आधारमा प्रदान गरिएको थियो।
उही वर्ष मा, उनले $ १००,००० को लागी जे पॉल गेट्टी वन्यजीव संरक्षण पुरस्कार जीते, जुन उनले सलीम अली प्रकृति संरक्षण कोष कोष गर्न को लागी प्रयोग गरे।
१९७३ मा, युएसएसआर एकेडेमी अफ मेडिकल साइंसेजले उनलाई पावलोवस्की सेनेटरी मेमोरियल मेडल प्रदान गर्यो, र उही वर्ष उनी नेदरल्याण्डका राजकुमार बर्नहार्ड द्वारा नेदरल्याण्ड्स को ऑर्डर ऑफ द गोल्डेन आर्क को कमांडर बने।
लगभग यसै समय विश्वविद्यालयको औपचारिक डिग्री नभएको कारण भारतीय प्राणी सर्वेक्षण को एक पक्षीविज्ञानी पद हासिल र्न असमर्थ भएका थिए, जो अन्ततः एम॰एल॰ रूनवाल लाई दिइएको थियो ।
जे होस्, १९२६ मा मुम्बईको प्रिन्स अफ वेल्स संग्रहालयमा भर्खरै खोलिएको प्राकृतिक इतिहास खण्डमा रु ३५० को तलबको मार्गदर्शकको रूपमा नियुक्त भएपछि उनले अध्ययन गर्ने निर्णय गरे।
जे होस् उनी दुई बर्ष काम गरे पछि काम बाट थकित थिए र १९२८ मा जर्मनी को लागी अध्ययन बिदा लिने निर्णय गरे, जहाँ उनी बर्लिन विश्वविद्यालय को प्राणी संग्रहालय मा प्रोफेसर इरविन स्ट्रेसमैन को अधीनमा काम गर्नु पर्ने थियो ।
बी॰एन॰एच॰एस॰ का एक सदस्य स्ट्यानफोर्डले बेलायतको संग्रहालय मा क्लाउड टाइसहर्स्ट संग सम्पर्क राखेका थिए जो बी॰एन॰एच॰एस॰ को सहयोग को साथ आफैले यो काम लिन चाहन्थे।
यसको बावजूद, अली बर्लिन गए र बर्नहार्ड रेन्स्च, ओस्कर हेनरोथ र अर्न्स्ट मेयर सहित समय का धेरै प्रमुख जर्मन पक्षी विज्ञहरु संग कुराकानी गरे।
कलेज मा एक कठिन पहिलो बर्ष पछि, उनी छोडेर गए र परिवार को वोल्फफ्रेम खनन (टंगस्टन कवच बनाउन को लागी प्रयोग गरीयो र युद्ध को समयमा महत्वपूर्ण थियो) र भवन काठ को हेरचाह गर्न को लागी टेवोय, बर्मा गए।
डाभर्स कलेज मा एक बिहान को कक्षा मा भाग लिए पछि, उनी सेन्ट जेभियर्स मा एक जूलॉजी कक्षा मा भाग लिनु भएको थियो र एक प्राणी विज्ञान कोर्स मा प्रतिस्पर्धा गर्न सक्षम थिए।
डा अली को स्वतन्त्रता पछि भारत मा संरक्षण मा विशेष गरी प्रधानमन्त्री जवाहरलाल नेहरू र इन्दिरा गान्धी को माध्यम बाट एक ठूलो प्रभाव थियो।
इन्दिरा गान्धी आफै एक उत्सुक पक्षी प्रेमी थिईन् र उनी अली को पक्षी पुस्तक (१९२४ मा इंदिरा गान्धी लाई उनको पिता नेहरु द्वारा "भारतीय पक्षीहरुको किताब" को एक प्रति उपहारको रूपमा दिइएको थियो, जब उनी देहरादुन जेलमा थिए र उनी खुद नैनी जेलमा कैद थिइन ) र धेरै गांधीवादी पक्षी प्रेमी होरेस अलेक्जेन्डर संग धेरै नै प्रभावित भएको थिए।
अलीले पछि भरतपुरमा हस्तक्षेप गरे जसको कारण उनले अभयारण्यमा गाईवस्तु र चरागाहको बहिष्कार गरे किनकि यो धेरै महँगो साबित हुँदै थियो र पारिस्थितिक परिवर्तन ल्याईरहेको थियो र जसको कारण पानी चराहरुको धेरै प्रजातिहरुको लोप भएको थियो।
केहि इतिहासकारहरुले उल्लेख गरेका छन् कि सलीम अली र बी॰एन॰एच॰एस॰ द्वारा प्रयोग गरिएको संरक्षण को दृष्टिकोण अलोकतान्त्रिक थियो।
एउटा यस्तो प्रश्न उनी प्राय: सोधिन्थ्यो चरा नमूनाहरु को संग्रह थियो, विशेष गरी पछि जीवन मा जब उनी आफ्नो संरक्षण सक्रियता को लागी परिचित थिए।
जब कीकभी शिकार साहित्य को प्रशंसक रहेका अली को विचार शिकार को बारे मा कट्टर रह्यो तर उनले अवैज्ञानिक अध्ययन को लागी चरा नमूनाहरु को संग्रह जारी राखे।
आफ्नो वयस्क जीवन मा उनले यसलाई तिरस्कृत गरे किनकि उनले प्रार्थना लाई एक आडम्बरपूर्ण अभ्यास सम्झिए र उनलाई सम्म्कपूर्ण अभ्यास को रूप मा देखे र "ठुला बडाहरुको पाखण्डी दिखावे" बाट रिस उठदथ्यो।
महत्वपूर्ण क्षेत्रहरु जहाँ पैसा प्राप्त गर्न सकिन्थ्यो, त्यसको पहिचान को माध्यम बाट, अली भारत मा पक्षी विज्ञान को विकास को लागी सहायता प्रदान गर्न सक्षम थिए।
क्यासनुर वन रोग, एक सन्धिपाद जनित वायरस जुन चाही एक साइबेरियाई रूप को समान थियो, मा अध्ययन गर्न को लागी परियोजना को माध्यम बाट पलायन को अध्ययन को लागी मार्ग प्रशस्त गर्न सक्षम थिए।
१९८० को उत्तरार्धमा, उनले एक बी॰एन॰एच॰एस॰ परियोजना निर्देशित गरे जसको उद्देश्य भारतीय बिमानस्थलहरुमाचराहरुको टक्कर न्युनिकरण गर्नु पर्ने थियो।
उनले भारत को ति पक्षी प्रेमीहरु जो "न्यूज़लेटर फॉर बर्डवाचर्स" संग सम्बद्ध थिए, को माध्यम बाट पनि प्रारम्भिक नागरिक विज्ञान परियोजनाहरु मा काम गर्ने कोसिस गरे।
सलीम अली बीएनएचएस को अस्तित्व सुनिश्चित गर्न मा धेरै प्रभावशाली थिए र कुनै न कुनै तरिकाले तत्कालीन प्रधानमन्त्री पंडित नेहरु लाई आर्थिक सहायता को लागी लेखेर १०० बर्ष पुरानो संस्था को रखरखाव गर्न सफल भयो।
एक काकाको छोरा, हुमायूँ अब्दुलाली, एक पक्षीविद् बन्नुभयो, जबकि उनकी भतीजी लीक चराहरु मा रुचि राख्नुभयो र अली को एक टाढाको काकाको छोरा जफर फुथले संग विवाह गर्नुभयो जो पछि बी॰एन॰एच॰एस॰ को मानार्थ सचिव बन्नुभयो र भारत मा पक्षी प्रेमीहरु को नेटवर्किंग को माध्यम बाट पक्षी अध्ययन को विकास मा एक प्रमुख भूमिका खेल्नुभयो ।
अलीले धेरै एमएससी र पीएचडी विद्यार्थीहरुलाई निर्देशित गरे, जसमध्ये पहिलो विजयकुमार अम्बेडकर थिए, जसले पछि बायाँ वीभरको प्रजनन र पारिस्थितिकीमा अध्ययन गरे र एक शोध प्रबंध बनाए, जसको सकारात्मक समीक्षा डेभिड लेकले गरेका थिए।
मेनर्टजेजेन सर्वेक्षण को दिन बाट डायरी लेख्न को लागी प्रयोग गरीयो र सलीम अली आफ्नो आत्मकथा मा पुन: प्रस्तुत: सलीम अलीको प्रारम्भिक सर्वेक्षणले आफ्नी श्रीमती तेहमीनाको समर्थन र समर्थन दुबैलाई आकर्षित गर्यो, र उनीहरु १९३९ मा एक मामूली शल्यक्रिया पछि मरे पछि उनी एकदम अलग भए।
को "भारतको बर्डम्यान" को रूपमा जानिन्छ, सालिम अली यस्तो पहिलो व्यक्ति थिए जसले भारत भारत भरी मा व्यवस्थित रूपबाट पक्षी सर्वेक्षण को आयोजन गरे र चराहरु मा लेखिएको उनको पुस्तकहरुले भारत मा पक्षी विज्ञान को विकास मा धेरै नै मद्दत गरेको छ।
१९४७ पछि, उनी बम्बई प्राकृतिक इतिहास समाज को एक प्रमुख व्यक्तित्व बने र संगठन को लागी उनको सरकार को समर्थन लाई प्रभावित गरे, भरतपुर बर्ड अभयारण्य केवलादेव राष्ट्रिय निकुञ्ज ) को निर्माण र एक बाँध परियोजना को लागी धेरै नै जोड दिए, साइलेंट वेली नेशनल पार्क कोलागी खतरा थियो।
लोकेले अली को परिचय बी॰एन॰एच॰एस॰ सदस्य र रोयल इन्डियन नेवी का लेफ्टिनेन्ट कमाण्डर जेटीएम गिब्सन संग गराए, जसले स्विट्जरल्याण्डको एक स्कूलमा लोकेलाई अंग्रेजी पढाएका थिए।
सलीम अली आफ्नो प्राथमिक शिक्षा र पछि मुम्बई को सेन्ट जेभियर्स मा दुई बहिनीहरु संग गिरगाउँ मा स्थापित ज़नाना बाइबल मेडिकल मिशन गर्ल्स हाई स्कूल मा भर्ना भए।
उहाँलाई सिन्ध पठाईयो उसको एक मामा संग जो सुक्खा हावाले उनलाई निको हुन मद्दत गर्न सकीयो, र लामो समय पछि फर्केर आए पछि, उनले १९१३ मा बम्बई विश्वविद्यालय बाट आफ्नो कक्षा १० को परीक्षा पास गरे।
१९६० को दशकको शुरुमा भारतको लागि राष्ट्रिय चरालाई विचार गरिँदै थियो र सलीम अली यो चरालाई महान भारतीय बस्टर्ड बन्न चाहन्थे, यद्यपि यो प्रस्ताव भारतीय मोरको पक्षमा अस्वीकार गरियो।
१३औँ शताब्दीमा इङ्ल्यान्डले वेल्सको रियासतलाई अवशोषित गरेर म्याग्ना कार्टाद्वारा सार्वभौमको क्रमशः उन्मुक्तिको प्रक्रिया सुरु भएको थियो।
सन् १६०३ मा, स्कटल्यान्डको राजा जेम्स चौथौले जेम्स प्रथमको रूपमा अङ्ग्रेजी सिंहासनमा आसीन भएका थिए जसले दुई राज्यहरूलाई व्यक्तिगत सङ्घमा ल्याएको थियो।
सन् १७०७ मा परिवर्तित सेटलमेन्ट ऐन, १७०१ लागू भएपछि क्याथोलिकहरू र क्याथोलिक व्यक्तिसँग विवाह गर्ने व्यक्तिहरूलाई ब्रिटिस साम्राज्य कब्जा गर्नबाट वञ्चित गर्दछ।
सन् १७०७ मा अङ्ग्रेजी र स्कटिसेली राजतन्त्रहरूको विलयले ग्रेट ब्रिटेनमा राजतन्त्र स्थापना हुनुका साथै अङ्ग्रेजी र स्कटिसेली राजमुकुटको विलय र एक संयुक्त 'ब्रिटिस राजतन्त्र' स्थापना भएको थियो।
आयरिसेली राजतन्त्र सन् १८०१ मा ग्रेट ब्रिटेन राजशाहीसँग सामेल भएपछि ग्रेट ब्रिटेन र आयरल्यान्डको संयुक्त अधिराज्य स्थापना भएको थियो।
हजारौं वर्षको अवधिमा क्रमशः विकसित र परिवर्तन हुँदै आएको बेलायती राजनीतिक प्रणालीमा शासकका परम्परागत र वास्तविक शक्तिहरू उतारचढाव भएका छन्।
ब्रिटिस राजनीतिक अवधारणामा ब्रिटिस सार्वभौमलाई राजमुकुटको मानव अवतारको रूपमा मानिन्छ, अर्थात् उनी सम्पूर्ण राज्य र सम्पूर्ण राजतन्त्रको सबै अधिकारको अन्तिम स्रोत हुन् र बेलायतमा शासन गर्ने अधिकार अन्ततः ब्रिटिस सार्वभौममा निहित रहेको छ।
तसर्थ, न्यायाधीश, सांसद र सबै मन्त्रीहरू सहित सबै सरकारी अधिकारी र कर्मचारीहरू सार्वभौमसत्ताको साथसाथै आधिकारिक नियोक्ता र कार्यकारी अधिकार प्रदायक हुन्।
शासक रानी/राजालाई सैद्धान्तिक रूपमा संवैधानिक शासकको अधिकार दिइएको छ तर शताब्दी पुरानो सामान्य कानूनको कारणले, सार्वभौमहरूले आफ्नो अधिकांश शक्तिहरू संसद र सरकारको निर्दिष्टता अनुसार मात्र प्रयोग गर्न बाध्य छन्।
सम्राटहरू, शासकहरू र राज्यका प्रमुखहरूको रूपमा, तिनीहरूले आफ्नो संवैधानिक शासन र राजनीतिक शक्तिहरूको प्रयोग सरकार र तिनीहरूका मन्त्रीहरूको सल्लाह र विशिष्टतामा मात्र गर्छन्।
बेलायती एकाधिकारले संयुक्त अधिराज्यसहित कुल १५ राष्ट्रमण्डल क्षेत्रहरू, राजमुकुट निर्भरता र विदेशी क्षेत्रहरूको मुकुट धारण गर्ने एकाधिकारवादी सार्वभौमसत्ता भएको विशिष्टता छ।
एलिजाबेथ द्वितीयको मृत्युपछि ब्रिटिस राजतन्त्रको वर्तमान शासक महाराजा चार्ल्स तृतीय सन् २०२२ सेप्टेम्बर ८ देखि राजगद्दीको अधिकारी भएका छन्।
यस क्षेत्रको एङ्लो-स्याक्सन प्रभुत्व सन् १०६६ मा इङ्ल्यान्डमाथि नर्मनको विजयको समयमा समाप्त भएको थियो, जब अन्तिम एङ्लो-स्याक्सन राजा हेराल्ड द्वितीयको मृत्यु भयो र अङ्ग्रेजी शक्ति विजयी सेनाको नेता विलियम द कङ्करर र उनका वंशजहरूको हातमा गएको थियो।
गोदी मिडियाका आलोचकहरूले इमानदार पत्रकारिताको अभ्यास गर्नुको सट्टा झूटा समाचार र भड्काउ समाचारहरू चलाउने गरेको आरोप छ, जुन प्रायः असत्य हुन्छ र भारतीय जनता पार्टी नेतृत्वको केन्द्र र राज्य सरकारहरूको एजेन्डालाई समर्थन गर्दछ र उनीहरूको मालिक कर्पोरेट हाउस हो।
गोदी मिडिया भनिने टिभी र समाचार च्यानलहरूमा टाइम्स नाउ, रिपब्लिक टिभी इन्डिया, रिपब्लिक टिभी, इन्डिया टुडे, आज तक, एबीपी न्यूज, सुदर्शन न्यूज, सीएनएन-न्यूज 18, इन्डिया टिभी समावेश छन्।
भारतमा मिडियाको अवस्थाबारे टिप्पणी गर्दै लन्डन स्कूल अफ इकोनोमिक्सका वामपन्थी मिडिया प्रोफेसर शकुन्तला बणाजीले भनेकी छिन्, "पछिल्लो छ वर्षमा भारतीय मिडियाको अवस्था बिग्रँदै गएको छ" र "यी मिडिया च्यानलहरूको रिपोर्टहरूमा ममा सत्यता वा जिम्मेवारीको झल्को छैन।
रवीश कुमारका अनुसार यो शब्दले सनसनीवादी भारतीय प्रिन्ट र टिभी समाचार मिडिया, नरेन्द्र मोदीको नेतृत्वमा रहेको राष्ट्रिय लोकतान्त्रिक गठबन्धनलाई जनाउँछ।
क्लबहाउस एकलाई आइओएसमा सार्वजनिक गरिएको १२ महिना पश्चात् एन्ड्रोइड सञ्चालन प्रणालीले समर्थन गर्ने गरी परीक्षा अनुप्रयोगको रूपमा सार्वजनिक गरिएको थियो।
क्लबहाउसको आफ्नो टोलीले प्रयोगकर्ता आधारको वृद्धिलाई व्यवस्थापन गर्न सक्षम भएको र ठूलो दर्शकलाई सहयोग गर्न सक्षम हुनका लागि अनुप्रयोगलाई परिष्कृत गर्न सक्षम छ भन्ने सुनिश्चित गर्न मात्र निमन्त्रणा रहेको उल्लेख गरेको छ।
क्लबहाउसले भविष्यमा प्रयोगकर्ताहरू माझ आफ्नो पहुँच विस्तार गर्ने र सन् २०२१ मा पूर्ण एन्ड्रोइड संस्करणलाई सञ्चालनमा ल्याउने योजना सार्वजनिक गरेको थियो।
सुरुमा टकसो नामबाट ध्वनिलाई अभिभारण गरी सुन्न मिल्ने ढाँचा अनुरुप रूपरेखा तयार पारिएको यस एपलाई "क्लबहाउस"को रूपमा पुन: सुचारू गरी आधिकारिक रूपमा सन् २०२० को मार्च महिनामा आइओएस सञ्चालन प्रणालीको लागि जारी गरिएको थियो।
स्पष्ट अनुमति बिना आवाजलाई सुरक्षित गर्न, प्रतिलिपि गर्न, पुन: उत्पादन गर्न वा साझेदारी र वार्तालापलाई क्लबहाउसको दिशानिर्देशद्वारा निषेध गरिएको छ जसकारण यस अनुप्रयोगका माध्यमबाट दुर्व्यवहार र जातीय भेदभावका घटनाहरू घटेकाले अनुप्रयोग विवादको स्रोत भएको जनाइएको छ।
क्लबहाउस आइओएस र एन्ड्रोइड सञ्चालन प्रणालीका लागि निर्माण गरिएको एक सामाजिक सञ्जाल अनुप्रयोग हो जसलाई प्रयोग गर्नका लागि आमन्त्रणको आवश्यक पर्दछ।