polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
तराई भागमा बुद्धको जन्मस्थल, चैत्य सम्बन्धी तस्वीर तथा काठमाडौँ उपत्यकामा बुद्धको आकृती वोधिसत्व तामामा कुंदिएका देख्नसक्छौं ।
ती मूर्तिहरू फर्पिङ्गबाट चोरिएको १२औं शताब्दीको विणाधारिणी सरस्वती, भिन्छे बहालबाट चोरिएको ९ औँ शताब्दीको बुद्ध, पनौतीको त्रिबेणी घाटबाट चोरिएको १४ शताब्दीको सूर्य र हयुमत टोल काठमाडौँबाट चोरिएको १० औँ शताब्दीको गरुडाशन विष्णु हुन् ।
सङ्ग्रहालयको मुख्यद्वारबाट प्रवेश गर्दा देब्रेपट्टि कलाशाला रहेको छ जसमा मूर्ति, हस्तकला तथा चित्रहरू प्रदर्शित गरिएको छ ।
ज्योतिष विज्ञान अर्थात् ज्योतिषीय सिद्धान्तका आधारमा रत्न मानिसको जन्ममिति, जन्म समूह, राशिफल चिह्न र लुनार क्यालेन्डरको आधारमा प्रयोग गरिएका हुन्छन्।
कमजोर तर राम्रो ग्रहका लागि औषधिको रूपमा यदि रत्न प्रयोग गरियो भने त्यसले राम्रो जीवनशैलीका लागि ग्रहको आयु लम्ब्याउन मद्दत गर्छ।
लगभग २० वर्षदेखि निरन्तर रूपमा कुमारी सिनेमाले नेपाली सिनेमा पारखिहरूलाई नेपाली, हिन्दी र अङ्ग्रेजी भाषाको चलचित्रबाट मनोरञ्जन प्रदान गरिरहेको छ।
क्वेस्ट इन्टरटेन्मेन्ट प्रा. लि.को ब्यानरमा स्थापना भएको कुमारी सिनेमा पछिल्लो समयमा आएर क्यूएफएक्स सिनेमाज अन्तर्गतका सिनेमाघरहरूसँग गाभिएको छ।
कुमारी सिनेमाका मुख्य व्यवस्थापक नकिम उद्दिन, भाष्कर ढुङ्गाना र राजेश सिद्धि हुन् भने प्रमुख कार्यकारी अधिकृत रोशन अडिगा हुन्।
त्यसैगरी युनियनको सातौँ महाधिवेशन २०६७ साल चैत ६ र ७ गते सुनसरीको इटहरीमा भयो र सो महाधिबेशनले निर्बिरोधरूपमा किरण पोखरेलको नेतृत्वमा ५३ जनाको कार्यसमिति चयन ग¥यो ।
सो समितिमा बरिष्ठ उपाध्यक्ष बद्री सिग्देल, प्रथम उपाध्यक्ष गङ्गाधर पराजुली, द्धित्तिय उपाध्यक्ष हेमन्त काफ्ले, महिला उपाध्यक्ष अनिता बिन्दु, महासचिव शिव लम्साल, उपमहासचिवद्धय बिजय संतोषी राई र बाला अधिकारी, सचिवद्धय सन्तोष न्यौपाने र भुवन भट्ट, कोषाध्यक्ष ईश्वरी ओझा, संयोजकहरु भिष्मराज ओझा, युवराज श्रेष्ठ, रमेश पौडेल, होम लम्साल, दीपक आचार्य, शेखर रेग्मी, सदस्यहरु अजय बम, बिमल ज्ञवाली, चन्द्रशेखर अधिकारी, पवन आचार्य, भूमि चापागाई, सुमन मिश्र, देबेन्द्र बर्मा, अजयबाबु शिवाकोटी, जनार्दन घिमिरे, मान बहादुर न्यौपाने, सलोजा दाहाल, सीता अधिकारी, रञ्जना पौडेल, जय प्रकाश गुप्ता, अनिल तिवारी, के.बी.राना, उमा थापामगर, प्रेम चुनारा, टेक बहादुर सार्की, सरोज अधिकारी, इकवाल अहमद, टि. एन. जोशी, र अञ्चल संयोजकहरु सुरेश जोशी, मुकुन्द भण्डारी, कटक शाही, कलेन्द्र सेजवाल, सुदिप गौतम, रामराज पोखरेल, दिपक गौतम, मिलन दनाई, लिलाराज खनाल, शिव देवकोटा, राममणी दाहाल, श्रीनारायण शाह, भत्तिविलास पोखरेल, लिलाबल्लभ घिमिरे, र कृष्ण हुमागाई रहेका छन् ।
नेपालका सञ्चारमाध्यममा कार्यरत श्रमजीवी पत्रकारहरूको हक, हित र सम्मानको रक्षा गरी उनीहरूको सर्वाङ्गीण विकासमा क्रियाशील रहने प्रतिबद्धता व्यक्त गर्दै, श्रमजीवी पत्रकारहरूको पेशागत सुरक्षालाई सुनिश्चित गर्न आमप्रजातन्त्रवादी पत्रकारहरूलाई एकताबद्ध र संगठित गर्दै उनीहरूको ज्ञान, सीप र दक्षता अभिबृद्धि गर्ने उद्देश्यले प्रेस स्वतन्त्रताका आधारभूत मूल्य, मान्यतालाई अक्षुण राख्दै विश्व पत्रकारितामा आएका नयाँ आयाम र तौरतरिकामा वैचारिक ऐक्यबद्धताका साथ स्वायत्त र सशक्त प्रजातान्त्रिक संस्थाको रूपमा विकसित गर्ने युनियनको उद्देश्य रहेको छ ।
उत्तरदायी, मर्यादित र जिम्मेवार पत्रकारिताको संस्थागत विकासमा क्रियाशि हुदैं स्वतन्त्र प्रेसको विश्वव्यापी मर्म, मान्यता, आचरण र आदर्शलाई परिपालना गर्ने, सूचनाको हक र विचार तथा अभिव्यक्ति स्वतन्त्रताको पक्षमा क्रियाशिल रहनु युनियनको उद्देश्य हो ।
त्यस्तै श्रमजीवी पत्रकारहरूको उचित श्रम, अभ्यास र पेशा तथा रोजगारीको अधिकारको संरक्षणका लागि नेतृत्व प्रदान गर्ने तथा राष्ट्र, समाज र आम नागरिक तथा पत्रकार जगतको हितका साथै स्वच्छ पत्रकारिताको प्रवद्र्धनका निम्ति सक्रिय रहने युनियनको उद्देश्य रहेको छ ।
नेपाल प्रेस युनियनको विधान २०४८ लाई पहिलो विधान अधिवेशन २०५२ बिराटनगरले संशोधन गरी अध्यक्ष, उपाध्यक्ष, सचिव, कोषाध्यक्ष र सदस्यहरूको कार्यविभाजन गरेको थियो ।
त्यसैगरी नेपाल प्रेस युनियनको विधान २०४८ दोस्रो संशोधन २०६० ले पदाधिकारी तथा सदस्यहरु, पार्षदको योग्यता, शुल्क आदिका बारेमा थप व्यवस्था गरी परिमार्जन गरेको थियो ।
संशोधित यस विधानले सदस्यता शुल्क रु. २५० लाग्ने, साधारण सदस्यता प्रत्येक तीन वर्षमा नविकरण गराउनुपर्ने प्रावधान राखेको थियो र नविकरणका लागि भने रु.१२५ को व्यवस्था गरिएको थियो ।
सो कार्यसमितिको वरिष्ठ उपाध्यक्षमा दामोदरप्रसाद दवाडी, उपाध्यक्षहरूमा राधा चालिसे, भिष्मराज ओझा, युवराज श्रेष्ठ, सतिष चापागाईं, महेन्द्र श्रेष्ठ, नवराज लम्साल र शेखर रेग्मी, महासचिवमा विन्दुकान्त घिमिरे, सचिवमा शिव लम्साल, कोषाध्यक्षमा जुनारबाबु बस्नेत र सदस्यहरूमा सन्तोष न्यौपाने, प्रदीप चापागाईं, उत्तम हमाल, दामोदर भण्डारी, सन्तोष सुवेदी, अनिता विन्दु, शान्ता पौडेल, राजेश झा, हिरालाल विश्वकर्मा, मोहन वान्तवा, होम लम्साल, प्रकाशचन्द्र परियार, अजय बम, दीपेन्द्र चौहान, श्रीमति विष्णु शर्मा र लोकराज ढकाल रहेका थिए ।
यही कार्यकालमा सम्पन्न नेपाली कांग्रेस पार्टीको १२ औँ महाधिवेशनदेखि युनियनलाई शुभेच्छुक संस्थाको नाताले ५ जना महाधिबेशन प्रतिनिधिको अधिकार प्रदान गरिएको थियो ।
उक्त कार्य समितिमा उपाध्यक्ष राजेश्वर नेपाली, महासचिव भरत भुर्तेल, सचिव हरि लम्साल, कोषाध्यक्ष कुलचन्द्र वाग्ले, सदस्यहरूमा कन्यैयालाल केशरी, हर्ष सुब्बा, झपेन्द्र गैरे, माधव घिमिरे, माधव नेपाल, कृष्ण धारावासी र बिष्णुप्रसाद भुषाल निर्वाचित भएका थिए ।
जुन कार्य समितिको उपाध्यक्षमा हरि लम्साल, महासचिवमा कुलचन्द्र वाग्ले, सचिवमा बेद प्रसाद खरेल, कोषाध्यक्षमा गेजा शर्मा वाग्ले, सदस्यहरूमा झपेन्द्र गैरे, मुरारी कुमार शर्मा, मनोज शाह, हिकमान विरही, शिवप्रसाद भट्टराई, गगांधर पराजुली, राजेन्द्रसिंह राठौर, बसन्त प्रकाश उपाध्याय र शंकर खरेल रहेका थिए ।
त्यसैगरी यसमा अध्यक्ष, बरिष्ठ उपाध्यक्ष, पूर्वाञ्चल उपाध्यक्ष, मध्यमाञ्चल उपाध्यक्ष, पश्चिमाञ्चल उपाध्यक्ष, मध्यपश्चिमाञ्चल उपाध्यक्ष, सुदूरपश्चिमाञ्चल उपाध्यक्ष र काठमाडौँ उपत्यका उपाध्यक्ष ६ उपाध्यक्ष, महासचिव, सचिव, कोषाध्यक्ष गरी ११ जना पदाधिकारी र सदस्यहरूको व्यवस्था गरेको थियो ।
यस अघिको क्षेत्रिय संयोजकको पदलाई खारेज गरी उपाध्यक्षको व्यवस्था गरेको थियो साथै क्षेत्रिय उपाध्यक्षहरूलाई सम्बन्धित क्षेत्रका मतदाताले मात्र मतदान गर्ने व्यवस्था गरिएको थियो ।
कम्तिमा ११ जना युनियनका सदस्य भएका नेपालका कुनै पनि जिल्ला, प्रतिष्ठान तथा संस्थामा केन्द्रिय समितिको स्वीकृतिमा शाखा गठन गर्न सकिने र निश्चित संख्या बराबर निश्चित समिति रहने प्रावधान राखिको थियो ।
जसमा जयप्रकाश प्रसाद गुप्ता, हरि अधिकारी, रमेश तुफान, राजेश ढुंगाना, श्रीसबल्लभ प्रधान, शोभाकर पराजुली, जगदीश घिमिरे, कन्हैयालाल केशरी, राजेश्वर नेपाली, हरिहरप्रसाद श्रेष्ठ, गणेशप्रसाद नेपाल, तारानाथ दाहाल, कृष्ण कँडेल, योगेश उपाध्याय, यादव थपलिया, रामचन्द्र उप्रेती र गणेशबल्लभ प्रधान रहेका थिए ।
सो कार्य समितिको महासचिवमा रमेश तुफान, कोषाध्यक्षमा उज्वल झा, सदस्यहरूमा तारा बराल, कन्हैयालाल केशरी, राजेश्वर नेपाली, शिरिष बल्लभ, जगदीश भट्टराई, बबिता बस्नेत, अच्युत वाग्ले, राजनराज तिमिल्सिना लगायत रहेका थिए ।
विगतमा अनेकौँ उतारचढावहरु भोग्दै वर्तमान समयसम्म आइपुगेको युनियनमा सातौँ महाधिवेशन इटहरीसम्म आइपुग्दा झण्डै ७ हजार पत्रकार सदस्य यस संस्थासँग आबद्ध भइसकेका छन् ।
हाल काठमाण्डौको नयाँ बानेश्वर थापागाउँमा केन्द्रीय कार्यालय रहेको युनियनका मुलुकभर मुस्ताङ र हुम्ला जिल्ला बाहेक सम्पूर्ण जिल्लामा जिल्ला शाखाहरु र कैलालीमा लम्की उपशाखा तथा काठमाडौँमा साँखु उपशाखा गरी ७५ शाखा तथा उपशाखा रहेका छन् ।
सो कार्यसमितिको उपाध्यक्षमा मुरारीकुमार शर्मा, महासचिवमा तरुण पौडेल, सचिवमा झपेन्द्र गैरे कोषाध्यक्ष सूर्य नेपाल निर्वाचित भएका थिए ।
साथै सो कार्यसमितिमा विकास क्षेत्र अनुसार पूर्वाञ्चलमा सञ्जय सन्तोषी राई, मध्यमाञ्चलमा रविकिरण कोइराला, पश्चिमाञ्चलमा हेमराज बराल र मध्यपश्चिममा राजेन्द्र सिंह राठौरलाई समन्वयका लागि संयोजकको जिम्मेवारी दिइएको थियो ।
विशेषगरी प्रजातन्त्रलाई संस्थागत गर्दै श्रमजीवीका हकहितमा आवाज उठाउने उद्देश्यका साथ स्थापना गरिएको नेपाल प्रेस युनियनले स्थापनाकालदेखि नै आफ्नो उद्देश्य प्राप्तीका लागि सङ्घर्ष गर्दैआएको छ ।
पत्रकारिता व्यवसाय प्रजातन्त्रमामात्र फस्टाउने सास्वत सत्यलाई मध्यनजर गर्दै युनियनभित्र प्रजातन्त्रप्रति पूर्ण आस्थावान् श्रमजीवीहरु पत्रकारहरु आबद्ध रहने कुरा युनियनको विधानमा उल्लेख छ ।
ट्रेड युनियन कुनै औद्योगिक प्रतिष्ठानमा काम गर्ने मजदुरहरु मात्र नभई सबैखाले काम गरेर जीविकोपार्जन गर्ने शिक्षक, कर्मचारी, किसान, पत्रकारहरूको हकहित संरक्षण ट्रेड युनियनवाद भित्र अन्तरनिहीत छ ।
नेपालका सञ्चारकर्मीहरूलाई संगठित बनाई श्रमजीवीका पक्षमा वकालत गर्दै आएको नेपाल प्रेस युनियन अन्तर्राष्ट्रिय पत्रकार महासङ्घको नेपालबाट सदस्यता प्राप्त गर्ने पहिलो संस्था हो ।
त्यसैगरी युनियनको पाँचौं महाधिवेशन सिराहाको लाहानमा २०६० साल असार १४ र १५ गते सम्पन्न भइ मुरारीकुमार शर्माको अध्यक्षतामा नयाँ कार्यसमिति निर्वाचित भएको थियो ।
सो कार्यसमितिको वरिष्ठ उपाध्यक्षमा केदार सुवेदी, उपाध्यक्षहरूमा मनमोहन स्वाँर, गोविन्द कोइराला, गङ्गाधर पराजुली, बेनीबहादुर कार्की र यम बराल, महासचिवमा समिरजङ्ग शाह, कोषाध्यक्षमा दामोदर प्रसाद दवाडी, सचिवमा चिन्तामणि दाहाल र सदस्यहरूमा सङ्केत कोइराला, रश्मी उपाध्याय, केशव सिग्देल, अनिल कुमार कर्ण, विजयसन्तोषी राई, राधा चालिसे, भारती उपाध्याय, किरण पोखरेल, जुनारबाबु बस्नेत, शितल कोइराला, उद्धब हमाल र सन्ध्या रेग्मी रहेका थिए ।
२०४८ साल जेठ १३ गतेका दिन प्रजातान्त्रिक पत्रकारहरूको भेलाले पेशागत प्रत्याभूति र एकताबद्ध तथा संगठित रूपमा अगाडि बढ्ने दृढ धारणा प्रतिबद्धता गर्दै नेपाल प्रेस युनियनको स्थापना भएको हो ।
श्रमजीवि पत्रकारहरूको हकहित संरक्षण पनि ट्रेड युनियन आन्दोलनले नै गर्न सक्छ भन्ने हेतुले २०४८ साल जेठ १३ गते तत्कालीन प्रधानमन्त्री स्व.गिरिजाप्रसाद कोइरालाका प्रेस सल्लाहकार जयप्रकाशप्रसाद गुप्ताको संयोजकत्वमा ९ सदस्यीय तदर्थ समिति गठन गरी नेपाल प्रेस युनियनको जन्म भएको हो ।
यसले आफ्नो चुच्चे पानीको मुनि लान्छ र माछा वा अन्य साना पानीमा बस्ने प्रजातिहरूले यसको चुच्चोमा ठोकिनसाथ यसले उक्त आहारा पकड्ने गर्दछ।
अन्य प्रजातिका गरुडहरू जस्तै यो प्रायः शान्तमा बस्न रूचाउँछ तर यसले गुँडमा र अन्य बस्न लायक क्षेत्रहरूमा भने भद्दा आवाज निकाल्ने गर्दछ।
मार्सल ब्रुस म्याथर्स स.न्. १९७२ अक्टोबर १७ का दिन संयुक्त राज्य अमेरिकाको मिसैरी राज्यको दोस्रो ठूलो शहर सेन्ट जोसेफमा जन्मेका थिए ।
३ करोड ३३ लाख भन्दा बढी गीत डाउन्लोड भएका छन् भने करिब ८६ करोड गीति सङ्ग्रह विश्वव्यापी रूपमा बिक्रि भईसकेका छन् जसमध्ये ४१ करोड गीति सङ्ग्रह संयुक्त राज्य अमेरिकामा मात्र भएको थियो ।
इमिनेमले स.न्. १९९९ मा आफ्नो गीति सङ्ग्रह द सिल्म् सेडी एल पि लगायत ‘द मार्सल म्याथर्स’र ‘द इमिनेम सो’ को मार्फत छोटो समयमै निकै चर्चा परिचर्चा कमाएका थिए ।
गीति संग्रहले ग्य्रामी अवार्ड जित्न सफल भएको थियो भने उनी पनि तीनवटा सफल र्‍याप गीति सङ्ग्रह निकाल्ने गायकको रूपमा सम्मानीत भएका थिए ।
उनी स.न्. २००२मा एट माइल नामक चलचित्रवाट आफ्नो अभिनय यात्राको सुरुवात गरेका थिए र सोहि चलचित्रवाट उनी ‘एकेडेमी अर्वाड फर बेष्ट आरिजिनल सङ’ पाउने पहिलो र्‍याप कलाकारको रूपमा चिनिए ।
उनले ध्वनिको ट्रकका लागि धेरै नयाँ गीतहरू रेकर्ड गरे, जसमा " "(जसले 2003 मा सर्वश्रेष्ठ मूल गीतको एकेडेमी पुरस्कार जितेको थियो र इतिहासमा सबैभन्दा लामो-चलिरहेको हिप हप गीत हो)पनि थियो।
पिता डिट्ठा कृष्णप्रसाद नेपालका सत्रौँ सन्तति र आमा हरिप्रिया नेपालका तर्फबाट तेस्रो सन्तानका रूपमा जन्मिएका 'यात्री' पाँचवटी आमामध्ये कान्छीपट्टीको छोरो थिए।
बाह्रजना दिदीबहिनीमा एउटी बहिनी र सातजना दाजुभाइमा एकजना भाइ भएका ठूलो पारिवारिक बिन्द्रयालोमा 'यात्री' आफ्नो बुबा ८१ वर्षको हुँदा जन्मेका हुन्।
औपचारिक शिक्षाका सन्दर्भमा साहित्याचार्य, एम्.ए. , कर्मकाण्डमणि का अध्ययन पूरा गरेका यात्रीलाई धार्मिक प्रवृत्ति र शान्त स्वभावकी आमाको काखबाट उनका पिताको देहावसान भएको चौधौँ महिनामा साधु डाक्टर श्याम चैतन्य ब्रह्मचारीले भिक्षा मागेर लिएका हुन्।
उनले माध्यमिक विद्यालयको प्रधानाध्यापकलगायत त्रिभुवन विश्वविद्यालयको प्राध्यापक भएर पनि लगभग ४७ वर्षसम्मको शिक्षण सेवा प्रदान गरे।
यो नृत्य मिथिला र भोजपुरी क्षेत्रका महिलाहरूद्वारा प्रदर्शन गरिन्छ जुन वर्तमान समयमा भारतीय राज्य बिहार र नेपालको मधेश प्रदेशमा अवस्थित छ।
राजा त्यो उपचारको विरुद्धमा हिचकिचाए तर उनी आफ्नी पत्नीलाई माया गर्थे र उनको जीवन बचाउन चाहन्थे, त्यसैले उनले सिपाहीहरूलाई बालरूचीलाई मारेर उनको रगत ल्याउन आदेश दिए।
घटस्थापनाको दिनदेखि विजयादशमीसम्म लगातार दश साँझसम्म महिला र युवतीहरूले पाँचदेखि पन्ध्र जनाको समूहमा टाउकोमा माटोको घैँटो राखेर घुमाएर नाच्ने गरिन्छ।
उडान भर्ने समयमा यो अन्य बकुल्लाहरू जस्तै देखिन्छ तर वातावरण खुला र सफा छ भने हामीले यसलाई यसको प्वाँखको रङ्गबाट छुट्टाउन सक्छौँ।
त्यस्वेला, बेजिंगका विश्वविद्यालय विध्यार्थीहरु मध्य धेरैका राजनीतितीर जाने इक्षा थियो, जस्तो ली कच्याङ, वाङ हुनिङ, ली झान्शू तथा अनेक अरुहरु ।
अमेरिका-चीन सम्बन्ध मा उनले भने "यदी चीन र अमेरिका एक अर्का विरुद्ध मोर्चा बन्दी गर्छन् भने त्यो दुवै देशको लागि विनाश हुनेछ " संयुक्त राज्य अमेरिका दक्षिण चीन सागरमा चीन को कदम को आलोचक बनेको छ।
२०१४ मा, चीनियाँ ह्याकरहरूले संयुक्त राज्य व्यक्तिगत व्यवस्थापन कार्यालयको कम्प्युटर प्रणाली मा आक्रमण गरी , लगभग २२ मिलियन व्यक्तिगत रेकर्डको चोरी गर्यो ।
चीनको सांस्कृतिक क्रान्ति शुरु भएपछि, सिको बुवा सि जोङ्सुनको पार्टी भित्रको स्थान तल खस्यो, चीनियाँ सर्कारले सि जिनपिङलाई शान्सी प्रान्तको येनान शहरको ल्याङ्गज्याह गाउँमा कर्मचारी बन्न पठायो।
२१ मे २०१४ मा, क्षेत्रीय सभामा सम्बोधन गर्दै, उनले तेश्रो पक्ष लाई सामेल गर्नु भन्दा एसियाली देशहरूलाई एक हुन् र एउतै मार्गमा संगै अघि बढ्नलाई आह्वान गरे ।
नोबेम्बर २०१४ मा, सम्बोधन गर्दै उनले चीन र उनको दक्षिण पूर्वी छिमेकीहरू सँगको मुद्धाहरू समाधान गर्नको लागि बल भन्दा पनि वार्ता र छलफल लाई प्राथमिकता दिन आह्वान गरे ।
सी प्रसासनमा चीन जापान सम्बन्ध मा चिसो बढेको छ; दुवै देश बीच सेन्काकु टापु, जसलाई चीनले दिओयु भन्ने गरेको छ, लाई लिएर विवाद कायम छ ।
२०१७ को सुरुवातमा, थाड प्रतिरक्षा प्रणाली को खरिद पछि चीन र दक्षिण कोरिया को सम्बन्धमा तिक्तता आयो, भने सि र उत्तर कोरियाली नेता किम जोंग उन सँग भेट वार्ता भएपछी चीन-उत्तर कोरिया सम्बन्ध मा सुधार भयो ।
सि जिनपिङ जनवादी गणतन्त्र चीनको एक राजनीतिज्ञ हून्, जो २०१२ देखि चीनियाँ कम्युनिष्ट पार्टीको महासचिव, केन्द्रिय सैन्य आयोगको अध्यक्ष तथा जनवादी गणतन्त्र चीनको राष्ट्रपति हुन्।
साधारण टेलिफोन मा कुरा गर्दा एउटा निश्चित नम्बरमा डायल गरिन्छ र अर्को पट्टि सो नम्बर जोडेको टेलिफोनमा घन्टी जान्छ र उठाए पछि दुइ पक्ष बीच कुरा हुन्छ ।
ठिक त्यस्तै गरी डायल अप प्रविधि मा पनि निश्चित नम्बर मा फोन डायल गरिन्छ तर सो फोन व्यक्तिले नभई इन्टरनेट बाड्ने काम गर्ने उपकरणले उठाउँछ जसलाई रिमोट एक्सेस सर्भर भनिन्छ ।
हाल प्रचलित टेलिफोन बाटै इन्टरनेट चलाउने एडीएसएल सेवाको परिप्रेक्ष्यमा ध्यान पुर्याउनु पर्ने कुरा के छ भने डायल अप सेवा प्रयोग गर्दा एक पटक मा कुरा गर्ने वा इन्टरनेट चलाउने मध्ये एउटा मात्र काम हुन्छ ।
किनकि डायल अप पनि एक किसिमको परम्परागत फोन कल नै हो र स्वाभाविक रूपमा एक पटकमा एउटा टेलिफोनबाट एक भन्दा बढी नम्बर मा कुरा गर्न मिल्दैन ।
ब्यान्डको नाम उल्रिचको साथी रोन क्विन्टानाबाट आएको थियो, जो एक फ्यानजाइनका लागि ब्रेस्टस्टोरिम गर्दै थिए र मेटलमेनिया वा मेटलिका विचार गर्दै थिए।
दुबै नाम सुने पछि, उल्रिकले आफ्नो ब्यान्डका लागि मेटलिका चाहाए, त्यसैले उनले क्विन्टानालाई यसको सट्टा मेटलमानिया प्रयोग गर्ने सल्लाह दिए।
गीतले शब्दको उत्पत्ति गर्‍यो र ब्यान्डले मार्च १, १ 198 2२ मा अनाहिम, क्यालिफोर्नियाको रेडियो सिटीमा भर्खरै भर्ती गरिएको बासिस्ट रोन म्याकगोभनीसँग पहिलो प्रत्यक्ष प्रदर्शन बजायो।
तिनीहरूको पहिलो प्रत्यक्ष सफलता चाँडै आयो; तिनीहरू १ 198 2२ को अमेरिकी यात्राको एक मा बेलायती हेवी मेटल ब्यान्ड सक्सनको लागि खोल्न छानिएका थिए।
मेटलिकाले यसको पहिलो प्रदर्शन पावर मेटलमा रेकर्ड गर्‍यो, जसको नाम १ 198 2२ को शुरुमा क्विन्टानाको प्रारम्भिक व्यवसाय कार्डबाट प्रेरित गरिएको थियो।
१ 198 2२ को अन्ततिर, उल्रिक र हेटफिल्डले पश्चिमी हलिवुड नाइटक्लब व्हिस्की ए गो गोमा एक कार्यक्रममा भाग लिए, जसमा ब्यान्डिस्ट क्लिफ बर्टनले ब्यान्ड ट्रामामा चित्रण गरे।
यद्यपि बर्टनले सुरुमा प्रस्ताव अस्वीकार गरे पनि बर्षको अन्त्यसम्म उनले स्यान फ्रान्सिस्को खाडी क्षेत्रको एल सेरिटोमा सर्ने ब्यान्ड सर्तमा स्वीकार गरे।
बर्टनसँग मेटलिकाको पहिलो प्रत्यक्ष प्रदर्शन मार्च १ 198 33 मा नाइटक्लब द स्टोनमा थियो र बर््टनलाई पहिलो पटक रेकर्ड गर्ने मेगाफोर्स डेमो थियो ।
यो ब्याण्ड १ 198 1१ मा लस एन्जलसमा स्वर / गिटार वादक जेम्स हेटफील्ड र ड्रमर लार्स अलरिकले गठन गरेको हो, र धेरै जसो करियरको लागि सान फ्रान्सिस्कोमा रहेको छ।
ब्यान्डको द्रुत टेम्पो, इन्स्ट्रुमेन्टहरू र आक्रामक स्गीतकारिताले उनीहरूलाई मेगाडेथ, एन्थ्रेक्स र स्लेयरको साथमा, थरास धातुको संस्थापक "बिग चार" ब्यान्डहरू मध्ये एक बनायो।
मेटलिकाको वर्तमान लाइनअपमा संस्थापक सदस्यहरू र प्राथमिक गीतकारहरू हेटफिल्ड र उल्रिच, लामो समयदेखि नेतृत्व गर्ने गिटारिस्ट किर्क ह्यामेट र बासिस्ट रोबर्ट ट्रुजिलो शामिल छन्।
गिटारिस्ट डेभ मुस्तान र बासिस्ट रोन म्याकगोभनी, क्लिफ बर््टन (जसको १ 198 66 मा स्वीडेनमा भएको एउटा बस दुर्घटनामा मृत्यु भएको थियो) र जेसन न्यूटेड ब्यान्डका पूर्व सदस्य हुन्।
१ 198 1१ को उत्तरार्धमा लस एन्जलसमा मेटलिका गठन भएको थियो जब डेनमार्क ड्रमर लार्स अलरिकले लस एन्जलसको अखबार द रीसाइक्लरमा एउटा विज्ञापन राखेका थिए जसमा यस्तो लेखिएको थियो, "ड्रमर अन्य मेटल संगीतकारहरू टायगरको पान टा्ग, डायमंड हेड र आइरन मेडेनसँग जाम गर्न खोज्दै थिए।
यद्यपि उनले ब्यान्ड बनाएको थिएन, उल्रिचले मेटल ब्लेड रेकर्डका संस्थापक ब्रायन स्लागललाई सोधे कि यदि उनले लेबलको आगामी संकलन एल्बम मेटल मास्याक्र्याका लागि गीत रेकर्ड गर्न सक्दछन् भने।
मे १ 198 33 मा, मेटेलिकाले आफ्नो पहिलो एल्बम, मेटल अप योर गधा रेकर्ड गर्न न्यू योर्कको रोचेस्टर यात्रा गरे, जुन पॉल कर्कियोले उत्पादन गरेका थिए।
अन्य सदस्यहरूले उनको ड्रग र मदिरा सेवनको दुरुपयोग, र अप्रिल ११, १ 198 33 को रेकर्डि सत्रको ठीक अगाडि हिंसात्मक व्यवहारको कारण मुष्टेनलाई ब्यान्डबाट बेदखल गर्ने निर्णय गरे।
मेमोलिकाको पहिलो प्रत्यक्ष प्रदर्शन अप्रिल १ 16, १ 198 3 मा डोवर, न्यु जर्सीको द नाइटक्लबमा द प्लेप्लेस भनिन्थ्यो; ] समर्थन ऐन एन्थ्रेक्सको मौलिक लाइन-अप थियो, जसमा डान लिलकर र नील टर्बिन पनि थिए।
वास्तवमा कवुलियती खेती भनेको दुई पक्षबीच उत्पादनपूर्व नै मूल्य, उत्पादन गर्नुपर्ने मात्रा, गुणस्तर आदिलाई आधार मानेर लिखित वा मौखिक संझौताका आधारमा गरिने खेती भन्ने बुझिन्छ ।
“इन्स्टिच्यूट अफ डेभलपमेन्ट पोलिसी बलम मेनेजमेन्ट, युनिभर्सिटी अफ एन्टवर्प २०१२” ले निकालेको कबुलियती खेतीको अवस्था नामक रिपोर्टमा उक्त तथ्यलाई उजागर गरेको छ ।
जसमा ३५ सफल कबुलियती खेतीको छनौट गर्दा १४ वटा अफ्रिकामा, १० वटा दक्षिण एसियामा, ७ वटा दक्षिण पूर्वी एसियामा, २ वटा पूर्वी एसियामा र बाँकी युरोप, अमेरिकामा एक एकवटा पाएको थियो ।
यसबाट के बुझ्न सकिन्छ भने कबुलियती खेती र यसकोे व्यवसायिकताका लागि उर्वर भूमि अविकसित र अल्पविकसित मुलुक नै हुनेछ किनकी यस्ता मुलुकहरूमा व्यक्तिगत तवरबाट कृषकले कृषिका लागि चलिआएको परम्परागत शैलिभन्दा भिन्न खेती प्रणालीलाई अगाडि लैजान सक्दैन ।
कृषि प्रधान मुलुक भएर पनि कृषिको आधुनिकिकरण गर्न नसकेकै कारणले कृषि एउटा अपहेलित तथा दुःखीले गर्ने व्यवसायको रूपमा परिणत हुन पुग्यो ।
कुनै पनि व्यवसायलाई राज्यले संरक्षण तथा सम्बद्र्धन गरेको हुन्छ साथै उक्त व्यवसायबाट राज्यले विभिन्न किसिमका फाइदाहरू लिई राखेको हुन्छ ।
राज्यले कृषिलाई हेर्ने नजर ज्यादै राम्रो भए पनि लक्षित गरिएको रकम समयमा निकासा नहुने, कृषिका विभिन्न सम्बद्ध निकायहरूको समन्वय अभाव, माटो, हावापानी तथा जग्गाको उत्पादन क्षमता मापन गर्ने निकायको कमिले साथै कृषि उत्पादनका लागि दक्ष जनशक्तिको अभाव भएकै कारणले अपेक्षित उत्पादन हुन सकेको छैन ।
यदि कृषिमा कबुलियती खेतीको सुरुवात संगठित तथा व्यवस्थित गर्न सकियो भने यसबाट कृषक र कृषि ब्यवसायी त प्रत्यक्ष रूपमा नाफा र घाटामा हुन्छन नै, संगसंगै उपभोक्ताले सस्तो, राम्रो र गुणस्तरीय बस्तुको उपभोग समयमा नै गर्न पाउनेछन् ।
दुई पक्षबीच गरिएको सम्झौताले कृषिका लागि चाहिने न्यूनतम बस्तुको आपूर्ति सस्तो, गुणस्तरीय र समयमै हुने भएकाले बीचमा बसेर दलाली गर्ने बिचौलियाहरूको भूमिकामा पनि कटौति हुनेछ ।
यसले कृषि व्यवसायीलाई आफ्नो लगानीको सुरक्षित मुनाफाका लागि दवाव दिइरहन्छ जसले कृषि व्यवसायी, बजार व्यवस्थापन, गुणस्तरीय वस्तुको उत्पादन, उपभोक्ताको मागलाई सम्बोधन गर्न सधै तत्पर रहन्छ ।
कवुलियती खेती एउटा त्यस्तो सम्झौता हो जुन उत्पादक र कृषि व्यवसायीका बीचमा उत्पादन शुरु हुनु अगावै गरिन्छ जसमा सामान्यतया देहाय बमोजीमका प्रावधानहरू राखिएका हुन्छन जस्तै -
कृषकहरू पनि भएको जमीनमा व्यवसायिक खेती गर्न उत्साहित हुँदैनन् किनकी उत्पादित बस्तुको बजार व्यवस्थापन सही ढङ्गले नभएको, उचित मूल्य नपाउने, सरकारले कृषि उत्पादनको न्यूनतम मूल्य समयमा नतोकिदिने र विचौलियाले मूल्यको निर्धारण गरिदिने भएकाले ।
रेल पूर्ण रूपमा बुकिंग भैसके पनि पोइरोटले त्यसै रेलमा सवार भएका आफ्नो साथी र रेलवे का निर्देशक मोन्सिएर बाउक को मद्दतले दोस्रो कक्षाको वेड प्राप्त गर्दछन्।
रेलमा सवार, एक दुराचारी, बुढो अमेरिकी, श्यामुएल र्‍याचेट लाई आफ्नो ज्यान जोखिममा भएको विश्वासको कारणले पोइरोटलाई काममा लिने कोशिस गर्छन् तर पोइरोटले त्यो मान्छे उसलाई मन नपरेको कारण प्रस्ताव अस्विकार गर्छन्।
यात्राको दोस्रो रात बेलग्रेडमा, दुई अतिरिक्त कोचहरु रेलमा थपिए बाउक अर्कै कोचमा सरेर आफ्नो प्रथम श्रेणीको कोच पोइरोटमा छोडिदिए।
१९३२ को ग्र्याहम ग्रीनको उपन्यास "स्टाम्बुल ट्रेन" जुन संयुक्त राज्य अमेरिकामा "ओरिएन्ट एक्सप्रेस" को नाममा प्रकाशित भएको थियो, त्यो पुस्तक सँग यो उपन्यास मिल्न गएकोले भ्रमबाट बच्न अमेरिकामा "मर्डर इन द कलाइस कोच" शीर्षक प्रयोग गरिएको थियो ।
अपरेसन कन्डोर, सांघाई नाइट्स, लिटिल विग सोल्जर, दी कराँते किड, मिस्टर नाइस गाय, हु एम आई, सिटी हन्टर, फरविडन किङ्डमलगायत यिनका हिट फिल्म हुन् ।
ज्याकि च्यान एक अभिनेता, ऐक्शन कोरियोग्राफर, चलचित्र-निर्माता, हास्य-अभिनेता, निर्माता, मार्शल आर्टिस्ट, पटकथा-लेखक, उद्यमी, गायक र स्टंट कलाकार जस्ता बहुप्रतिभाशाली खुबी भएको व्यक्तित्व हुन् ।
उनी जन्मँदा अस्पतालको खर्च तिर्न नसकेर उनका बाबुले साथीभाइको सहयोग लिनुपरेको उनकै आधिकारिक वेबसाइट ज्याकीच्यानडटकममा उल्लेख छ ।
आँपको कोया आगोमा पोल्ने र त्यस भित्रको गुदी निकाल्ने र त्यसमा १ ४ भाग हिङ र सिदेनून मिसाएर औषधीलाई सिसीमा राख्ने र आवश्यकता अनुसार १ २ ग्राम औषधी मनतातो पानीसँग खाने गरेमा १ २ दिनमै ठीक हुन्छ ।
ठूलो चम्चाको ४ चम्चा शुद्ध तोरी वा नरिवलको तेलमा ६ गेडा लसुन, सानो चम्चा आधा चम्चा हिङ र सानो चम्चा १ चम्चा सिदेनून धूलो तेलमा कालो पार्ने र छानेर सिसीमा राख्ने र आवश्यकता अनुसार कान सफा गरी बिहान बेलुका ४ ४ थोपा हाल्नाले कानको रोग निको हुन्छ ।
एक भाग फुराएको हिङमा एक भाग कपुर मिसिएर केराउको दाना जत्रो गोली बनाउने र दुई दुई गोली तातो पानीसँग बिहान बेलुका सेवन गर्ने तथा तारपिनको तेल टातीमा लगाउनाले दम रोग केही महिनामा नै ठकि हुन्छ ।
पेट सम्बन्धी समस्याहरु जस्तै ग्याष्ट्रिक, अमलपित्त, अजीर्ण, मन्दाग्नि, खाना, अपच, खाना नरुच्ने आदिका लागि हिंगवाष्टक चूर्ण बनाएर प्रयोग गरेमा लाभकारी हुनेछ ।
ज्वानो, मरिच, पिप्ला, जिरा, सुठो, सिदेनून र अलिकति हिङ सबै बराबर मात्रामा धूलो बनाएर मिसाउने, घ्यूमा पहिले हिङ फूराउने र सबै धूलोलाई मिसाएर राम्ररी तताउने अलिकति सानो हर्रोको धूलो पनि मिसाउने अनि हिङवाष्टक चूर्ण तयार हुन्छ त्यसपछि सिसीमा राख्ने ।
आधा पाउ भुटेको कालो तिल, १० ग्राम घोडताप्रे, १० ग्राम धूलो मरिच, १० ग्राम सूठो धूलो, १० ग्राम धूलो पिप्ला, ५ ग्राम फुराएको हिङको धूलो सबै मिसाएर सिसीमा राख्ने र दुख्न सुरु भएपछि ३ पटक धूलोलाई मिश्री पानीमा पकाएर खाने ।
पिता गजकेशर अधिकारी र माता जनककुमारी अधिकारीको कोखबाट कान्छो सन्तानको रूपमा जन्मेका अधिकारीको जन्म विसं १९९९ चैत्र महिनामा तनहुँ जिल्लाको मिर्लुङ गाविसको ज्यामरूक बयापानी भन्ने स्थानमा भएको थियो।
जापानबाट नेपाल आउने जापानी हरूलाई नेपाल आउनु अघि दिईने नेपाली भाषाको पूर्वाभिमुखिकरण तालिम दिन जाने अवसर पाएर दुईवर्षसम्म जापानमा पढाएर बस्दा जापानको सोफीया विश्वविद्यालयबाट अर्थशास्त्रमा यम ए पास गरेँका उनलाई जापानबाट अध्ययन पूरा गरेर फर्केपछि राजा वीरेन्द्रबाट साझा केन्द्रिय सङ्गठनको सदस्य सचिव पदमा एकतीस सालमा मनोनीत गरिएको थियो।
जीवनको उत्तरार्धमा गीतकारका रूपमा धेरै चर्चा परिचर्चा कमाएका उनलाई नारायण गोपालले गाएको म त लालीगुराँस भएछु., मलाई छोडी मेरो छाया., गोपाल योञ्जनले गाएको शान्तिभन्दा पर अर्को भेट्नुपर्ने बुद्ध छैन., कुन्ती मोक्तानले गाएको गोठालो जाँदा. र पछिल्लो पटक रामकृष्ण ढकालले गाएको जिन्दगीमा धेरै कुरा गर्न बाँकी छ, सबैभन्दा ठूलो कुरा मर्न बाँकी छ बोलको गीतले नेपालीका घर–घर र मन–मनमा पुर्‍यायो।
पेशागतरूपमा महिनामा ३० रुपैयाँ तलब पाउने हुलाकको पियनबाट जागीर आरम्भ गरेका उनी साझा बसको कन्डक्टरदेखि साझा प्रकाशनको अध्यक्षसम्म भए।
मूलतः गामवेसीका शब्दशिल्पी र मानवीय चाहतका कोमल प्रवक्ता अधिकारीले पंचायतको उत्तरार्द्धमा शिक्षा सहायकमन्त्रीको पदबाहर समेत समालेका थिए।
वि.सं २००६ देवनागरी मा अक्षरारम्भ गरी आफ्नो शैक्षिक यात्रा शुरु गरेका उनले वि.सं. २०११ मिर्लुङ्गको कवाजीत स्थित शान्ति प्राथमिक बिद्यालयमा अंग्रेजी ए बि सि को अध्ययन शुरु गरेका थिय।
रहर लागेर , गामबेसीका गीत , पहाडेखि पहाडसम्म , नफुलेका फूलहरू , फेरि एउटा परिवर्तन , तर देश हारिरहेछ , अकविता , युद्ध र छाया यिनका प्रकाशित कृतिहरू हुन्।
डेस्टिनी हप साइरस को जन्म नोबम्बर २३, १९९२ मा फ्रयान्क्लिन, टेनिज मा लेटिया जीन 'टिस' फिन्ले साइरस र बिल्ली रे साइरसको छोरीको रूपमा भयो ।
उनकी आमा बाबुले आफ्नो छोरीले धेरै कुरा पूरा गर्ने विश्वास लिई उनको नाम 'स्माइली' राखिदिए तर पछि छोंट्टयाएर 'माइली' राखे किनभने उनका बाबू आमा अनुसार उनी सानी छदाँ मुस्कुराइरहन्थीन्।
बाबू बिल्लीले रोयल एल्कजेन्ड्रा थिएटरमा लग्दा साइरसले बाबुको हात समाउँदैँ , "मलाई यहि गर्न मन छ , ड्याडी ; म अभिनेत्री बन्न चाहन्छु ।
सन् २००३ मा उनले द एडभेन्चर्स अफ सार्क बोइ र लाभा गर्लमा अडिसन दिइन् जसमा उनले भूमिका त पाइनन् तर पछि उनले ह्याना मोन्टेनामा अभिनय गरिन् ।
अफगानिस्तानमा राष्ट्रपतीय संसदीय तथा राज्य परिषद्को निर्वाचनका दौरान संयुक्त राष्ट्रसंघले उप्रेतीलाई त्यहाँ वरिष्ठ निर्वाचन समन्वयकर्ताका रूपमा कार्य गर्न नियुक्त गरेको थियो ।
सो अवधिमा उन निर्वाचन आयोगलाई विकेन्द्रीकरण गर्न र क्षेत्रीय कार्यालयको स्थापना र क्षमता अभिवृद्धिमा सक्रिय रूपमा सहभागी भएका थिए।
उनले मतदाता दर्ता प्रणालीको स्वरुप निर्माण गर्नुभयो जसअनुसार व्यावसायिक टोलीले मतदाता नामावली तयार पार्ने पुरानो प्रणालीलाई सन् १९९६ मा कम्प्युटरमा आधारित एकीकृत मतदाता डाटाबेस प्रणालीमा परिवर्तन गरे ।
सन् १९९० पछिका नेपालका पाँचवटै निर्वाचनको योजना तुर्जमा, व्यवस्थापन र कार्यान्वयनमा विभिन्न पदमा उनको सहभागिताले उनलाई अन्तर्राष्ट्रिय रूपमा व्यावसायिक निर्वाचन विज्ञका रूपमा विकास गर्ने अवसर दियो ।
सन् १९९७ देखि २००४ सम्म उप्रेतीले संयुक्त राज्य अमेरिका, दक्षिण अफ्रिका, डेनमार्क र संयुक्त अधिराज्यको कानुनी प्रावधान र निर्वाचन व्यवस्थापन प्रणाली अध्ययन गरेका थिए ।
उनले लंका, भारत, बङ्गलादेश, जोर्डन, इजरायल, प्यालेस्टाइन र लेबनानमा पनि निर्वाचन प्रक्रिया र निर्वाचनको अध्ययन र अवलोकन गरेका छन् ।
पश्चिम नेपालको पर्वत जिल्लामा जन्मेका नीलकण्ठ उप्रेतीले २०२५ सालमा चितवनको गीतानगरस्थित अरुणोदय माविबाट द्वितीय श्रेणीमा एसएलसी गरेपछि राजधानी छिरी त्रिभुवन विश्वविद्यालयबाट अर्थशास्त्रमा स्नातकोत्तर गरे ।