polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
गोर्खाल्याण्ड प्रादेशिक प्रशासनले हाल तीन पहाडी उप-उपविभागहरू दार्जिलिङ, खरसाङ, मिरिक, दार्जिलिङ जिल्लाको सिलिगुडी उपविभागका केही क्षेत्रहरू र यसको अधिकार अन्तर्गत सम्पूर्ण कालिम्पोङ जिल्ला समावेश गर्दछ।
केन्द्रीय गृह मन्त्री पि० चिदम्बरम् , पश्चिम बङ्गालको मुख्य मन्त्री ममता बनर्जी र गोर्खा जनमुक्ति मोर्चाको नेताको उपस्थितिमा सिलिगुडी नजिकपिंटैल गाँवमा १८ जुलाई २०११ को दिन गो०क्षे०प्र०को समझौता संस्मरण पत्रमा हस्ताक्षर गरियो।
पश्चिम बङ्गालको केन्द्रीय गृह सचिव जी० डि० गौतमा, केन्द्रीय गृह मन्त्री ज्वाइन्ट सेक्रेटरी के०के० पाठक र गो०ज०मु०मो०को जेनरल सेक्रेट्री रौशन गिरी द्बारा समझौता पत्रमा हस्ताक्षर गरियो।
दामाशाहीले निश्चित रकम एकैठाउँमा नियमित जम्मा गरेर निश्चित अन्तरालमा तोकिएको पूर्वनिर्धारीत प्रक्रियाबाट छानिएको खेलाडीलाई निश्चित रकम ब्याजमा चलाउन दिने र निश्चित ब्याज लिएर ढुकुटीको मूल धन बढ्ने ब्यबस्था गरिएको हुन्छ।
प्रतिशत छोडेर खाने ढुकुटीमा भने अगाडिकै किस्तामा खानेहरूले प्रतिस्पर्धामा धेरै रकम छोडेर ढुकुटी खान्छन्, जुन रकमलाई उच्चतम आम्दानी हुने क्षेत्रमा लगानी गर्न नसके घाटा हुन्छ।
पहिलो नियमअनुसार ढुकुटी खानेले तोकिएको निश्चित ब्याज तिर्नुपर्ने हुन्छ, जुन ब्याज रकम थप्दै लगानी गरिरहेका सदस्यहरूमा दामासाहीले बाँडिन्छ।
अन्तिममा ढुकुटी खानेलाई फाइदा हुने भए पनि अन्तिमसम्म ढुकुटीमा पैसा बुझाउँदा बीचमै कसैले गडबड गरेमा रकम डुब्ने जोखिम पनि उत्तिकै हुन्छ।
यो एउटा पद्धति हो जसमा रगतको आपूर्ती रोक्न डेन्टेट लाईन भन्दा माथीको आन्तरिक हर्सामा कम्तिमा 1 को रबर ब्यान्डहरु लागू गरिन्छन्।
हर्साको लागि केही कौटराइजेसनकौटराइजेसन विधिहरूले प्रभावकारीता देखाएका छन्, तर तिनीहरूलाई सामान्यतया अन्य विधिहरू असफल भएपछि मात्र प्रयोग गरिन्छ।
तिनीहरूले मलद्वार स्थिर अवस्थामा रहँदा बन्द हुने चापको 15-20% को योगदान दिन्छ र दिसाको निकासको दौरान मलद्वार संकुचन मांसपेशीहरूको रक्षा गर्छ।
यी भ्यासकुलर संरचनाहरू तल तिर खस्किँदा वा नसाको चापमा अधिक वृद्धि हुँदा, परिणाम स्वरूप हर्सा लक्षणहरू देखिन्छन् भनेर विश्वास गरिन्छ।
यिनीहरूमा पेट्रोलियम जेलि वा जिन्क अक्साइड जस्ता ब्यारियर क्रिम, एनाल्जेसिक एजेन्ट जस्तै लिडोकेन, र भासोकन्सट्रिक्टर जस्तै इपिनेफ्रिन हुन सक्छ।
आम रूपमा दिसालाई रगतले ढाक्छ, जुन अवस्थालाई हेमाटोचेजिया भनिन्छ, र रगत ट्वाइलेट पेपरमा हुन्छ, वा ट्वाइलेट बोलमा तहिरिन्छ।
श्लेष्म निस्कने, यदि तिनीहरू मलद्वारको माध्यमबाट भ्रंश हुन्छ भने मलद्वार वरिपरि मासु जम्मा हुने, चिलाउने, र फिकल इन्कन्टिनेन्स अन्य लक्षणहरू हुन्।
संरक्षणात्मक उपचारमा सामान्यतया आहारीय फाइबर धेरै भएको पौष्टिक तत्त्व, जलसंयोजन कायम राख्नको लागि मुखद्वारा तरल पदार्थ पिउने, गैर-स्टेरोइडल जलनरोधक औषधीहरू हरू, सिट्ज बाथहरू, र आराम गर्ने कार्य संलग्न हुन्छ।
फाइबर सेवन वृद्धि गर्नाले परिणामहरूमा सुधार ल्याएको देखाउँछ, र आहारीय परिवर्तनद्वारा वा फाइबर पूरकहरूको उपभोगद्वारा यसलाई हासिल गर्न सकिन्छ।
केही तत्त्वहरूले यसमा भूमिका खेल्छन् भन्ने मानिन्छ जसमा: दिसा गर्ने अनियमित बानी , व्यायामको कमी, पौष्टिक तत्त्वहरू , अन्तर-पेट चापमा वृद्धि (लामो समयसम्म तनाव रहनु, एस्सिटिस्, अन्तर-पेट पिण्ड, वा गर्भावस्था), वंशानुगत, हेमोरोइडल नसाहरूको अनुपस्थिति, र उमेरको वृद्धि पर्दछ।
जोखिम बढाउँछ भनेर मानिने अन्य तत्त्वहरूमा मोटोपन, लामो समयसम्म बस्नु, दीर्घकालीन खोकी र पेल्भिक फ्लोर डिस्फङ्सन पर्दछ।
आन्तरिक हर्सामा सामान्यतया पीडा रहित तरिकाले मलद्वारमा रगत आउने हुन्छ, जब कि बाह्य हर्साले केही लक्षणहरू देखाउन सक्छ अथवा यदि थ्रोमबोस्ड छ भने मलद्वारको क्षेत्रमा उल्लेख्य रूपमा दुख्छ र सुन्निन्छ।
हर्साको सही कारण अझै अज्ञात छ तापनि, अन्तर-पेट चाप बढाउने केही तत्त्वहरू, विशेष रूपमा कब्जियत, ले यसको विकासमा भूमिका खेल्छ भनेर मानिन्छ।
रोगको प्रारम्भिक उपचारमा फाइबरको सेवनमा वृद्धि, जलसंयोजन कायम राख्नको लागि मुखबाट तरल पदार्थ लिने, दुखाइलाई कम गर्न हरू, र आराम आदि पर्छन्।
केही रोकथामका उपायहरू सिफारिस गरिएका छन्, जसमा दिसा गर्ने प्रयास गर्दा दबाब नदिने, या त उच्च फाइबर आहार खाएर र पर्याप्त मात्रामा तरल पदार्थ पिएर वा फाइबर पूरकहरू लिएर, र पर्याप्त व्यायाम गरेर कब्जियत वा पखालाबाट बच्ने कार्य सम्मिलित छ।
दिसा गर्न प्रयास गर्न लाग्ने समयलाई कम गर्न, ट्वाइलेटमा बस्दा पढ्ने कार्यलाई त्याग्न, र साथसाथै धेरै वजन भएका व्यक्तिहरूलाई वजन कम गर्न र भारी सामान उचाल्ने कार्यलाई त्याग्न पनि सिफारिस गरिएको छ।
मलद्वार पिण्ड उत्पादन गर्ने अन्य अवस्थाहरूमा निम्न पर्दछ: स्किन ट्यागहरू, मलद्वार गाँठागुठीहरू, मलद्वार भ्रंश, पोलिपहरू र मलद्वारमा ठूलो पापिल।
मलद्वार पिण्ड उत्पादन गर्ने अन्य अवस्थाहरूमा निम्न पर्दछ: स्किन ट्यागहरू, मलद्वार गाँठागुठीहरू, मलद्वार भ्रंश, पोलिपहरू र मलद्वारमा ठूलो पापिले।
यदि हर्साहरु छन् र स्वच्छतामा समस्याको उत्पन्न गराएका छन् भने, तिनीहरूले वरिपरिको छालामा जलन गराउन सक्छन् तथा यस प्रकार मलद्वार वरिपरि चिलाउन सक्छ।
फिसर, फिस्टुलाहरु, एब्सेसहरु, कोलोरेक्टल क्यान्सर, रेक्टल भेरिसेस र चिलाउने सहित थुप्रै एनेरेक्टल समस्याहरुका समान लक्षणहरु छन् र गल्तीले हर्साको रूपमा सिफारिस गरिन सक्छन्।
जलनशील आन्द्राभुँडी सम्बन्धी रोग, डाइभर्टिकुलर रोग, रएन्जिओडिस्प्लासिया सहित कोलोरेक्टल क्यान्सर कोलिटिस ले गर्दा, मलद्वारबाट रगत बग्न पनि सक्छ।
गौतम गोत्री चन्दहरूको शासन रहेको कन्नौजमा १० औँ सताब्दीको अन्त्यतिर मुसलमानहरूले आक्रमणगरी चन्द वंशको शासन अन्त्य गरेपछि धर्म तथा संस्कृति बचाउन कन्नौजबाट उत्तर पश्चिमको कत्युर राज्यमा प्रवेस गर्ने सोम चन्दले तत्कालिन कत्यौर मा आफ्नो बलियो सामाजिक अस्तित्व बनाए ।
११ औँ सताब्दीमा स्थापना भएको चन्द वंशले कुमाउँ, गढवाल, चम्पावत, काँगडा तथा पूर्व महाकाली, डोटी हुँदै कर्णाली नदीसम्म शासन स्थापना गरेको देखिन्छ ।
यसरी सोम चन्दले ११ औँ सताब्दीमा स्थापना गरेको चन्दवंश त्यस क्षेत्रमा १९ औँ सताब्दीसम्म अर्थात करिब ८०० वर्षसम्म चलेको देखिन्छ ।
यही क्रममा करिब १४ औँ सताब्दीमा कुमाउँ गढवाल क्षेत्रबाट बैतडी आउने रणधौला चन्द र गणधौला चन्दका सन्तति रानादेउ, उदयदेउ, भानादेउ र जसुदेउ बैतडीका विभिन्न क्षेत्रमा बसेको इतिहास छ ।
यसरी कुमाउ गढवालबाट बैतडी आएको चार भाइ मध्य माइला उदयदेउ चन्द बैतडीको स्वराड क्षेत्रमा बसे भने जेठा रानादेउ मध्य-बैतडी क्षेत्रमा बसे ।
तिनै उदयदेउका सन्तति मध्यका एक हरी चन्द आजभन्दा करिब तीनसय वर्ष पहिले बैतडीको तल्लो स्वराडबाट अछाम जिल्लाको सदमुकान मंगलसेन देखि उत्तर पश्चिममा पर्ने कालागाउँमा आई बसोवास गरिरहेका छन् ।
कसैले भन्छन् कि बैतडीको पाटन सोराडबाट चन्दहरूका तीन भाईहरू आएर कालागाउँको वडपिपल स्थित द्यानलाको गडोमा बसोवास गर्दै आएका हुन् भन्ने भनाई छ भने कसैले चन्द ठकुरीका तीन भाईहरू बैतडीबाट अछाम हुँदै दैलेख जिल्लाको दुल्लु सरेका त्यहाँबाट पनि दैलेखकै सिंगौडीको निमायलमा बसोवास गरेका र केही समयपछि त्यहाँबाट फेरी अछामको कालागाउँ स्थित वडपिपल बजारभन्दा तल द्यानलाको गडोमा आइ बसोवास गरेका हुन् भन्ने भनाई छ ।
चन्द ठकुरीका ३ भाईहरू पादुका तिर्थ जाने क्रममा विनायक भएर पादुका गई फर्केर आउने बेलामा विनायकका तत्कालिन शासकसँग झगडा हुँदा ३ भाइ मध्य एक भाइ काटिएका थिए भन्ने भनाइ छ ।
जे होस् बैतडीको तल्लो सोराड पाटन भन्ने ठाउँबाट विभिन्न कारणको सिलसिलामा गौतम गोत्र, मध्यायनी शाखा, तीन प्रवर भएका सोराडी चन्द ठकुरीहरू तत्कालिन जुम्ला राज्य सिंजा राज्य अन्तर्गत हालको अछामको कालागाउँ भन्ने ठाउँमा बसोवास गर्दै आइरहेका छन् ।
अछामको तत्कालिन समयका शासक र जातिय बाहुल्यता भएका पक्षबाट चन्द ठकुरीहरूलाई ठुलो जाल झेल षडयन्त्र गरी माटे गर्खाल जुपाल रावलहरूले जात खसाई आफू र आफ्ना इष्टमित्रहरूसँग विहेवारी गर्न बाध्यता पारिएको र चन्द थरबाट बैतडीको सोराडबाट आएकाले थर सोराडी राख्नु परेको कुराहरू सन्तान दर सन्तानमा सर्दै आएको छ ।
कपुरे सोडारी, गंगु सोडारी, माने सोडारी, धनपती सोडारी, धनसिंह सोडारी, नन्दसिंह सोडारी, बलबहादुर सोडारीहरूले क्रमशः आ-आफ्नो कार्यकालमा साम, दाम, दण्ड, भेद प्रयोग गरी मुखिया भएर मुखियाली चलाएको इतिहास पाइन्छ ।
राण शासनको समयमा कैदीहरू लैजाँदा ल्याउँदा, डाँकहरू ल्याउँदा लैजादा र सरकारी हाकिम वा कर्मचारीहरू आउँदा उक्त ठाउँमा नै वास बस्थे ।
तत्कालिन समयका स्थानिय अगुवाहरूको अदुरदर्शिता र असक्षमताले उक्त माल कार्यालय धेरै समयपछि मंगलसैन गएको र त्यही सदरमुकाम भएको इतिहास पाइन्छ ।
किनभने सोडारीहरूसँग भात खानको लागि थुप्रै खेतहरू र मकै, गहुँ र कोदोको लागि आजकल जमिन प्रसस्तै छ, समयको क्रमसँगै विविध कारणवस सोडारीहरू कालागाउँबाट जुपु गाविसको ठाना, बाटुलासैन गाविसको भेरगाउँ भन्ने ठाउँमा, तोली, लयाँटी, सुर्खेत जिल्लाको धनरास, कैलाली जिल्लाको सोल्टा, कटाँसे, बौनिया, लम्की, चौंरी, खैरिफाँटा, टिकापुर, बर्दिया जिल्लाको शान्ति बजार, कटासीपुर दाङ र काठमाडौंसम्म बसोवास गरी रहेका छन् ।
आइन्स्टीनको जनरल थ्योरी अफ रिलेटिभिटीको अनुसार स्पेस र टाइम बिग ब्याङ्मा सुरु हुने र ब्ल्याक होलहरूमा अन्त्य हुनेछ भन्ने रोजर पेनरोससँग उनले थाहा पाए।
यी नतिजाहरूले सङ्केत गरे अनुसार क्वान्टम थ्योरीको साथ सामान्य रिलेतिभिटीलाई एकताबद्ध गर्न आवश्यक थियो जुन २०औँ शताब्दीको पहिलो भागको अर्को महानवैज्ञानिक विकासको कुरा देखाउँछ ।
उनीहरूले पत्ता लगाएका एकीकरणको एक परिणाम यो थियो कि ब्ल्याक होलहरू पूर्ण रूपमा कालो हुनैपर्छ, तर विकिरण कम गर्न र अन्ततः भत्काउन र गायब हुनुपर्छ।
स्टिफनको आमाबाबुको घर उत्तरी बेलायत थियो, तर दोस्रो विश्वयुद्धको समयमा अक्स्फोर्ड सुरक्षित स्थान मानिएकोले बच्चाहरूसँग त्यहाँ गए ।
उनको बुबाको पुरानो कलेज, अक्स्फोर्डमा स्टिफन गणित अध्ययन गर्न चाहन्थे, यद्यपि उनको बुबाले उनलाई चिकित्सा शास्त्र पढाउन चाहन्थे ।
उनी धेरै पुरस्कारहरू, पदकहरू र पुरस्कार प्राप्तकर्ता हुन्, र रोयल सोसाइटीको फेलो र अमेरिकाको नेसनल अकाडमी अफ साइन्सका सदस्य पनि हुन् ।
केही मानिस यहाँ आकर चमत्कारको आशा गर्दछन्.जिन महिलाहरुका बच्चाहरु छैन हुन्छन्, ती पनि यहाँ यस आशामा आउँछन् कि तिनको बाँझपन टाडा हुनेछ।
गुलामका रूपमा अफ्रीकी मानिसहरुका बारेमा त शायद सबको जानकारी छ भनेंर भारतमा रहने भएका अफ्रीकी मानिसहरुका बारेमा मानिसहरूलाई कम नैं जानकारी छ.
'रमाइलो' कानेपोखरी गाउँपालिका अन्त्र्गत नेपालको पूर्वाञ्चल विकास क्षेत्र, कोशी अञ्चल मोरङ जिल्लामा पर्ने एक मुख्य साबिकवयरवन गाबिस मा पर्ने प्रमुख गाउँ हो।
रमाइलो नामाकरण बारे पुरानो इतिहासहालको रमाइलोठाँउलाई पहिले धम्कुवाभनिन्थ्यो सोहीठाँउको उत्तर तर्फपट्टिको जमीन स्वर्गीय विश्वेश्वरप्रसाद कोइराला प्रधानमन्त्री हुदा उनका भाइ भतिजाहरूले उपहारस्वरूप बकस पाएका थिए भने जमिनको रेखदेख गर्न उनका भान्जा तिर्थ प्रसाद अधिकारीलाई सुम्पेका थिए।
तिर्थ बाबुले नै कारोबार गर्थें यसैक्रममा पहाडबाट बसाइँसराइको क्रममा आउनेहरु मध्येमा ज्योतिषहरिप्रसाद अधिकारी पनि ८/१० बिघा जग्गा किने दुई अधिकारी बन्धु बीच सम्बन्ध सुमधुर बन्यो ।
यस क्रममा जग्गा दर्ता नामसारी गर्नका निमित्त मालपोत कार्यलय बिराटनगर मा तिर्थ बाबु, ज्योतिष हरिप्रसाद साथमा जमीन खरिदकर्ता पनि सगै थिए ।
जमीनको प्रमाणपुर्जा लेख्दै गरेका कार्यलयका कर्मचारीले ठेगाना के राखु भनी सोधेका मात्र के थिए ज्योतिष हरिप्रसाद ले हत्तपत्त आफ्नो नाम जोडी हरिपुरटोल भनीउत्तर दिए उनको कुराको आशय
बिवाद नै भयो त्यसपश्चात मालपोतका कर्मचारीले तिर्थबाबुले उच्चारणगरेको " रमाइलो शब्दलाई प्रस्ताव गरे सबैको सहमति भयो तेहिअनुरुप भनी ठेगाना को महलमा भरिएको हुनाले आज यस ठाँउलाई रमाइलो भनिएको हो ।
सो जङ्गलमा तत्कालप्रतिबन्धित दल नेपाली काँग्रेसका शुक्रराज संयोक लगायत नेपालकम्यूनिष्टपार्टीका कार्यकर्ताहरूको अग्रसरतामा बसोबास गराउन
हाल कानेपोखरी गाउँ पालिकामा "काने पोखरी"छ, उक्त पोखरी यस गाउँमा स्थाहि बसोबास गर्ने धिमाल जातिको बोन धर्म अनुसार पोखरी पुजा स्थल पनि हो, उक्त पोखरी को नामाकरण यस पोखरीमा काने झार ज्यादै मात्रामा उम्रने भएकोले कानेझारको पोखरी लाई अपभ्रंश भई कानेपोखरी रहन गएको यहाँ को स्थानीय आदिवासी धिमाल अगुवा हरु को भनाई रहेको छ तर पहिचानयुक्त स्थानीय झारको सट्टा विवादास्पद पोखरीमा हाल निर्माण उपभोक्ता समिति मार्फत कानको सिमेन्टेड प्रतिमा प्रतिस्थापन गरिएको छ।
महाकाव्य लेख्न प्रशिक्षण दिने,महाकाव्यलेखनमा आएको शिथिलताको अन्त्य गरी गतिशीलता ल्याउने,वर्तमान युगलाई महाकाव्यको युग बनाउने,महाकाव्यलेखनका सीमा निर्धारण गर्ने,महाकाव्य दिवस मनाउने,महाकाव्यका लेखक र पाठकको संख्या बढाउनेआदि यसका उद्देश्य हुन् ।
नेपाली साहित्यमा देखापरेका धेरैजसो बादहरू गुट-उपगुट र राजनीतिक विचारसँग मुछिएका हुँदा ती त्यसको अस्तित्व र प्रभावसँगै विलिन भएर गएको देखिन्छ ।
त्यस्ता प्रयोग र वादहरूले राष्ट्रिय र अन्तर्राष्ट्रिय पहिचान दिन नसकेको र गुट उपगुटको विलयसँगै प्रयोजिक वाद, समर्थक र प्रणेता बिलाएर गएको बताइन्छ ।
केही अभियन्ताहरु- प्रकट पगेनी 'शिव, दीपक समीप, लक्ष्मण थापा, कृष्ण उदासी, रुपिन्द्र प्रभावी, ईश्वरमणि अधिकारी, सुरज उपाध्याय, अल्पज्ञानी, दिलिप दोषी, बिर्सना बस्नेत आदि ।
ज्ञ) फाँचल विधा अभियान -वि.सं. २०६५ ) - जितेन्द्र रसिक, यदुनाथ वसन्तपुरे,दिपेन्द्र श्रेष्ठ, बद्रि तामाङ,थरेन्द्र मिश्र, दिपेस एकल, फइन्द्र तामाङ ।
सिन्धुपाल्चोकबाट सुरु भएको फाँचल विधाको प्रवर्तन जितेन्द्र रसिकले गरेका थिए भने फाँचलमण्डलीका सदस्यहरु यो अभियानमा सरिक भएका थिए ।
छन्दलाई एकादेशको कथा हुन नदिने,काव्यसंस्कृतिको रक्षा गर्ने,छन्द प्रशिक्षण दिने,गद्यलाई कविता मान्न्ने प्रचलनको अन्त्य गर्ने,छन्ददिवस मनाउने आदि यसका उद्देश्य हुन् ।
ञ) बुटपालिस अभियान -वि.सं. २०३१)- कविताराम श्रेष्ठ, मोहन घिमिरे, ध्रुव सापकोटा, भाउपन्थी, शैलेन्द्र साकार, सन्तोष भट्टराई, नारायण ढकाल, तेज खरेल, काशीनाथ तमोट, आनन्द जङ्गली, हरि न्यौपाने, विनोद रिमाल, बदि्र घिमिरे, विश्वनाथ न्यौपाने, भवानी घिमिरे, प्रेम कैदी ।
ख) रसिक समाज -वि.सं. १९६२)- देवीदत्त पराजुली, दधिराम मरासिनी, सोमनाथ सिग्द्याल, चक्रपाणि चालिसे, दुर्गाप्रसाद घिमिरे, दामोदर प्याकुरेल, अग्निधर अधिकारी, कालिदास पराजुली, शिखरनाथ सुवेदी आदि ।
त) आरोहणः रङ्गमञ्चीय अभियान -वि.सं. २०३८)- बद्री अधिकारी, सुनिल पोखरेल, निशा शर्मा, सूर्यमाला शर्मा, अनिल पाण्डे, सुरेन्द्र नकर्मी, सोमनाथ भट्टराई, नवराज श्रेष्ठ, नवराज खनाल, विधान आचार्य, राजेन्द्र सलभ ।
य) सिर्जना चैत्र-३ अभियान -वि.सं. २०५४)- खगेन्द्र संग्रौला, रामेश, राजकुमार के.सी., नारायण ढकाल, विमल निभा, खगेन्द्र अधिकारी, राजेन्द्र महर्जन, सुरेश किरण, स्नेह सायमी, हरिगोविन्द लुइटेल ।
ज) अस्वीकृत जमात -वि.सं. २०२६)- कविताराम श्रेष्ठ, शैलेन्द्र साकार, पुष्कर लोहनी, भाउपन्थी, अन्जिर प्रधान, प्रकाश प्रेमि, प्रेम नारायन प्रेमी, इन्द्र राजभन्डारी, नेपाल भूषण न्यौपाने ।
छ) लेकाली सांस्कृतिक अभियान - हिरण्य भोजपुरे, गणेश रसिक, उर्मिला श्रेष्ठ, निरा श्रेष्ठ, निर्मला श्रेष्ठ, शशी भण्डारी, तीर्थ शेरचन, न्हुछे डङ्गोल, नवलकिशोर राई ।
ल) नारीलेखन अभियान -वि.सं. २०५६)- गीता कार्की, सन्ध्या पहाडी, उपमा आचार्य, बुनु लामिछाने, ओमी शर्मा, अरूणा वैद्य, उमा आचार्य, सीता भट्टराई, बाबा बस्नेत, शर्मिला पोखरेल ।
ग) प्रगतिवादी साहितियक आन्दोलन -वि.सं. २००८)-श्यामप्रसाद शर्मा, गोविन्दप्रसाद लोहनी, कृष्णचन्द्रसिंह प्रधान, गोकुल जोशी, देवीप्रसाद किसान, भूपी शेरचन, भवानी घिमिरे ।
घ) झर्रोवादी आन्दोलन -वि.सं. २०१३)-पुष्करशमशेर, बालकृष्ण सम, महानन्द सापकोटा, बालकृष्ण पोखरेल, तारानाथ शर्मा, बल्लभमणि दाहाल, चूडामणि रेग्मी, कोशराज रेग्मी आदि ।
ख) जयतु संस्कृतम् आन्दोलन -वि.सं. २००४)- पूर्णप्रसाद ब्राहृमण, श्रीभद्र शर्मा, राजेश्वर देवकोटा, कमलराज रेग्मी, काशीनाथ गौतम ।
यिनको रचनाहरू भारत तथा विदेशदेखि प्रकाशित लगभग सबै प्रमुख हिन्दी पत्र-पत्रिकाहरूमा प्रकाशित हो चुकी छन् तथा तिनको कविताहरू लगभग डेढ दर्जन चर्चित काव्य संकलनहरूमा संकलित गरिएको !
लखनऊदेखि प्रकाशित हिन्दी दैनिक जनसन्देश टाईम्स र डेली न्यूज एक्टिविस्ट का यी नियमित स्तंभकार छन्, व्यंग्यमा आधारित यिनको साप्ताहिक स्तंभ चौबे जीको चौपाल पर्याप्त लोकप्रिय छ !
हिन्दी ब्लगिंग :अभिव्यक्तिको नयाँ क्रान्ति हिन्दी ब्लग जगतको पहिलो मूल्यांकन परक पुस्तक छ, जसको १५० प्रतिहरू प्रकाशनदेखि पूर्व नैं बिक गयी यो आफ्नो तपाईँमाथि एक ठूलो उपलब्धि छ।
तिनको रचनाहरू भारत तथा विदेशदेखि प्रकाशित लगभग सबै प्रमुख हिन्दी पत्र-पत्रिकाहरूमा प्रकाशित भइसकेका छन् तथा तिनको कविताहरू लगभग दुइ दर्जन चर्चित काव्य संकलनहरूमा संकलित गरिएका हुन्।
साहित्यिक संस्था काव्य संगम का प्रकाशन सचिवका साथसाथै प्रगतिशील बौद्धिक लेखक सङ्घ का राष्ट्रिय महासचिव र लखनऊ ब्लगर एसोसिएशन का अध्यक्ष भइसकेका छन्।
अन्तरजालको वहुचर्चित ई-पत्रिका हाम्रो वाणी के सलाहकार सम्पादक तथा प्रमुख सांस्कृतिक संस्था अन्तरङ्ग का राष्ट्रिय सचिव पनि हुन् ।
लखनऊदेखि प्रकाशित समकालीन साहित्य-संस्कृति र कलालाई समर्पित त्रैमासिक पत्रिका वटवृक्ष र हिन्दीका प्रमुख न्यू मीडिया पोर्टल परिकल्पना ब्लगोत्सव का यी प्रधान सम्पादक पनि छन् !
बैङ्कक, थाईल्याण्डमा आयोजित चतुर्थ अन्तर्राष्ट्रिय हिन्दी सम्मलेनमा सृजनगाथा डट कम द्वारा हिन्दी ब्लागिंगमा उत्कृष्ट योगदान हेतु सृजनश्री सम्मान-२०११ देखि सम्मानित।
प्रगतिशील ब्लग लेखक सङ्घ द्वारा 'ताकि बचा रहोस् लोकतन्त्र' उपन्यास हेतु बाबा नागार्जुन जन्मशती कथा सम्मान-२०१२ र हिन्दी ब्लागिंग अभिव्यक्तिको नयाँ क्रान्ति हिन्दी ब्लागिंगको पहिलो मूल्यांकनपरक पुस्तकका सम्पादन हेतु प्रबलेस चिट्ठाकारिता शिखर सम्मान-२०१२ देखि सम्मानित।
जीवन र जीविकाका बीच तारतम्य स्थापित गर्नकालागि उसले अध्यापनको कार्य पनि गरे, वर्तमानमा ऊ पत्रकारिताको एक ठूलो व्यावसायिक समूहको प्रशासनिक पदमा कार्यरत छन्।
लखनऊ जो नजाकत, नफासत,तहजीव र तमद्दूनको जीवन्त शहर हो , यस शहरमा दिनचर्या गुजार्दै गजल वाचन गर्दै , कविताहरू लेख्दै, गीतहरू गुनगुनाउदै तथा उदासीहरूको मुहारमा पनि खुशी ल्याउने गरिएको देख्दा निकै नै राम्रो लाग्दछ
पछि उसले बिहार विश्वविद्यालय मुजफ्फरपुरबाट भूगोल विषयमा स्नातक तह तथा उत्तर प्रदेश राजर्षि टंडन मुक्त विश्वविद्यालय इलाहाबादबाट पत्रकारिता र जनसंचारमा स्नातकोत्तर तह सम्मको शिक्षा ग्रहण गरेका थिए।
यस्ता शब्दहरूबाट श-ष हटाएर तिनको ठाउँमा पातलो स मात्र राख्ने, शुरू र बीचमा रहेको दीर्घ इकार-उकारलाई ह्रस्व बनाउने प्रचेष्टा कुनै पनि दृष्टिले उपयुक्त होइन।
शब्दको रूपात्मक तथा ध्वन्यात्मक पक्ष र त्यसले पार्ने प्रभावप्रति देखिएको यो असंवेदनशीलताले भाषाको ओज र सौन्दर्यमा समेत नकारात्मक प्रभाव पार्दछ।
संस्कृतबाट आएका तत्सम शब्दलाई जस्ताको तस्तै राखेर अन्य भाषाबाट त्यसैगरी आएका शब्दमाथि मात्र गरिएको यो लहडबाजीले नेपाली भाषालाई अनुदार एवम् छुवाछुतवादी छवि दिएको छ जो झन् आपत्तिजनक छ।
साथै, विवादहीन तवरले प्रचलनमा रहँदै आएका अन्य शब्दहरूको समेत श-ष-स र ह्रस्व-दीर्घमा जबरजस्ती हेरफेर गरेर भाषामा अनावश्यक विवाद, अन्योल एवं अराजकता सिर्जना नगर्न सबैलाई आग्रह गर्दछौं।
भाषामा भिजिसकेका, प्रयोगकर्ताले पचाइसकेका, सर्वत्र प्रचलित शुद्ध-स्वाभाविक हिज्जेलाई जबरजस्ती परिवर्तन गर्न खोज्नु भाषामाथि अन्याय गर्नु हो।
परम्परागत लेखन प्रणालीमा एकमुष्ट हस्तक्षेप गरी बलपूर्वक लागू गर्न खोजिएका कतिपय अस्वाभाविक नियमले नेपाली भाषालाई संकुचित र कमजोर बनाउँदै लगेका छन्।
यस पृष्ठभूमिमा, हिज्जे लगायतका विभिन्न समस्याबाट उन्मुक्ति दिलाएर नेपाली भाषालाई सहज-स्वाभाविक गतिमा अघि बढाउनुपर्ने बृहत्तर दायित्वको बोध गर्दै, प्रारम्भिक कदमका रूपमा, हामी नेपाली भाषाका निम्नलिखित प्रयोगकर्ताहरू यो संकल्प गर्दछौं :
नेपाली भाषाको प्रयोगमा रहेका भ्रम हरू हटाउने उद्देश्यले सबैलाई मान्य हुनेगरी मानक तयार गरेर त्यसैका आधारमा भाषा लेखन गर्ने उद्देश्यका साथ यो घोषणापत्र आएको हो।
हनुमानढोका नामले पनि प्रसिद्ध यो दरवार क्षेत्रमा रहेका अन्य ऐतिहासिक भवन र मन्दिरहरु राजा रत्न मल्लदेखि पृथ्वीवीरविक्रम शाहका पालासम्म निर्माण गरिएका हुन्।
त्यस क्षेत्रमा अन्य महत्त्वपूर्ण स्मारकहरु हुन् तलेजु मन्दिर,जगन्नाथ मन्दिर, शिवपार्वती मन्दिर, ठूलो घण्टा, कालभैरव, मैजुदेवल, कुमारीघर, वसन्तपुर दरवार, गद्दी बैठक, काष्ठमण्डप।
ती चारै दिशाबाट ओहदाअनुसारका व्यक्तिले प्रवेश पाउने व्यवस्था थियो, जसअनुसार दक्षिणतिरको ढोकाबाट राजा उत्तरतिरबाट भारदार, पूर्वतिरबाट भक्तपुर, ललितपुर तथा कीर्तिपुरका राजा अनि पश्चिमतिरबाट सर्वसाधारणले प्रवेश पाउँथे ।
त्यसबाहेक राजभण्डारी, प्रधान, सुवाल, सिं, बज्राचार्य, राजोपाध्याय, खड्गी, महर्जन तथा परियारले मन्दिर परिसरमा प्रवेश गर्न पाउँछन् ।
थरअनुसार नै उनीहरूको कामको प्रकृति तोकिएको हुन्छ जस्तो नगरा बजाउने, घण्टा बजाउने, भुजा पकाउने, लिपपोत गर्ने, पानी ल्याउने, कुमारीलाई भोग चढाउने आदि ।
लक्ष्मणले रामलाई अरु कसैले त्यति सजिलै चोट पुर्याउन नसक्ने कुरामा आश्वस्त पार्ने प्रयास गरे र सीताको सुरक्षाको लागि उनले रामको आदेशलाई मानेमा यो उत्तम हुने बताए।
बाटोमा रामले दुर्वासा ऋषिको श्रापको कारण राक्षस बनेका गन्धर्व कबन्धको वध गरि उसका उद्धार गरे र शबरीको आश्रममा पुगे जहाँ शबरीले दिएको जुठा बयर उनले भक्तिपूर्वक खाए।
समुद्र ले बिन्ती नमान्दा रामले क्रोधित भए र उनको क्रोधबाट भयभित भएर समुद्रले स्वयं आएर रामको बिन्ती पश्चात् नल र नील द्वारा पुल बनाउने उपाय बताए।
गरेका छन् भबे आदिकवि वाल्मीकि आफ्ननो रामायण उत्तरकाण्डमा रावण तथा हनुमानको जन्मको कथा , सीता का निर्वासन, राजा नृग, राजा निमि, राजा ययाति तथा रामराज्यमा कुकुरको न्यायको उपकथा, लवकुशको जन्म, राम द्वारा अश्वमेघ यज्ञ को अनुष्ठान तथा त्यस यज्ञमा उनका पुत्राहरू लव तथा कुश द्वारा महाकवि वाल्मीकि रचित रामायण गायन, सीताको रसातल प्रवेश, लक्ष्मण का परित्याग, को पनि वर्णन गरिएको छ।
यो राक्षसहरूको षडयन्त्र हो भनी थाहा पाएर पनि रामले सीतालाई आफ्नो इच्छाबाट रोक्न सकेनन् र लक्ष्मणलाई सीतालाई हेर विचार गर्न छोडेर मृगलाई खोज्न वनमा लागे।
उपरोक्त कथा सँगै गोस्वामी तुलसीदास जी ले उत्तरकाण्ड मा श्री राम-वशिष्ठ संवाद, नारद मुनि अयोध्या आएर रामचन्द्रको स्तुति गरेको, शिव-पार्वती संवाद, गरुड मोह तथा गरुडको काकभुशुण्डि जी सँग रामकथा एवं राम-महिमा सुनाएको, काकभुशुण्डि जी को पूर्वजन्मको कथा, ज्ञान-भक्‍ति निरूपण, ज्ञानदीपक र भक्‍तिको महान महिमा, गरुडको सात प्रश्‍न र काकभुशुण्डि जी को उत्तर आदि विषयक पनि विस्तृत वर्णन गरेका छन्।
जब उनले सीतालाई आफ्नो पछि नलाग्न आग्रह गरे, सीताले भनिन्, "तिमी बसेको वन मेरो लागि अयोध्या हो, र तिमी बिनाको अयोध्या मेरो लागि साँचो नरक हो।
बोमरले सेप्टेम्बर २०११मा ब्रडवेको विलशायर ईबेल थिएटरमा डस्टिन लान्स ब्ल्याकको नाटक '८'मा जेफ जरिल्लोको भुमिकामा पनि अभिनय गरेका छन।
२०११मा उनले गाईडिंग लाईटबाट आफ्नो टिभि करियर सुरुवात गरे र पछि एनबिसि टेलिभिजन शृङ्खला चकमा ब्राईस लार्किनको भूमिकाको लागि प्रसिद्धि कमाए।
म्याथ्यु स्टेटन "म्याट" बोमर एक अमेरिकी चलचित्र, मन्च र टेलिभिजन अभिनेता हुन जो सबैभन्दा राम्ररी युएस्ए नेटवर्क टेलिभिजन शृङ्खला व्हाइट कलरको स्टारको रूपमा जानिन्छन।
२३ अक्टोबर २००९मा बोमर व्हाइट कलर नामक शृङ्खलामा देखिन थाले जसमा उनी निल क्याफ्रि जो एक चोर हुन्छ र जसले एफबिआई एजेन्ट पिटर बर्क सँग साझेदारी गर्दछ।
यो मन्दिर देखि २०० मिटरको दुरीमा रहेको कालीगण्डकी नदीमा वैशाख सङ्क्रान्ति, हरितालीका तिज, हरिबोधनी एकादशी र माघे सङ्क्रान्तिका अवसरहरूमा पवित्र नदी नुहाउने श्रदालु भक्तजनहरूको घूइंचो लाग्नुका साथै ठुलो बजार लाग्छ ।
हरितालीका तिजको अवसरमा तीजगीत प्रतियोगिता तथा लाखे नाच, हरिबोधनी एकादशीमा तोरण तार्ने र माघे संक्रान्तिका अवसरमा धार्मिक तथा सास्कृतिक कार्यक्रमहरू हरेक वर्ष आयोजित गरिन्छन ।
साँखर गाविसको वडा नं ६, जयटारमा उत्तरमध्यमा र शास्त्री तह सम्म कक्षा सञ्चालनमा आएको जिल्लाकै एकमात्र संस्कृत क्याम्पस, राधादामोदर संस्कृत विद्यापीठ आर्थिक संकटमा परेको छ ।
विसं २०७३ सालमा सङ्घीय मामिला तथा स्थानीय विकास मन्त्रालयले ७४४ स्थानीय तह लागू गर्दा स्याङ्जा जिल्लामा साँखर, पकवादीको वडा नं. ८, मल्याङकोटको वडा नं. र सेखाम गाउँ विकास समितिहरूलाई समेटेर चापाकोट नगरपालिका घोषणा गर्यो ।
बालबालिका वा उनका आमाबाबु वा बालबालिकाका वैधानिक अभिभावक/संरक्षक जुन सुकै जात, रंग, लिंगको भए पनि; तिनले जुन भाष बोले पनि वा जुन धर्म माने पनि; तिनका राजनीतिक वा अन्य विचारहरू जे भए पनि; तिनीहरु जुन राष्ट्र वा सामाजमा जन्मेको भए पनि; धनी वा गरिब भए पनि तथा अपांग वा सद्धे अंगको भए पनि उनीहरूलाई ती कुराका आधारमा पक्षपात गर्न पाइँदैन ।
अतः आमसंचार माध्यमहरूलाई बालबालिकाको हित गर्ने तथा उनीहरूको सांस्कृतिक पृष्ठभूमिलाई सम्मान गर्ने खालका सूचना र जानकारी दिन लगाउनु राज्यको कर्तव्य हो ।
बालबालिकालाई आमाबाबुसँग पुनर्मिलन गरी सँगै बस्न वा बालबालिका र आमाबाबुबीच सन्तान र आमाबाबुबीचको सम्बन्ध कायम राखिराख्नका लागि बालबालिकाले कुनै वा आफ्नै देश छाडेर अर्को देशमा जानु पर्ने अवस्था हुनसक्छ ।
यस्तो अवस्थामा त्यस्ता बालबालिकाका लागि राज्यले विशेष संरक्षण दिनुपर्छ र बालगृहजस्ता कुनै संस्थामा वैकल्पिक पारिवारिक स्याहारको व्यवस्था गर्नु पर्छ ।
आमाबाबु वा अन्य जिम्मेवार व्यक्तिले बालबालिकाको हितमा काम गरेन भने त्यस्ता बालबालिकाको स्याहार संभारको व्यवस्था गर्ने जिम्मा राज्यले लिनु पर्छ ।
आमा बाबु वा बालबालिकाको स्याहार गर्ने जिम्मा लिएका व्यक्तिहरूबाट बालबालिकामाथि हुनसक्ने सबै प्रकारका दुर्व्यवहार र उपेक्षाबाट बालबालिकालाई जोगाउनु राज्यको कर्तव्य हो ।
अठार वर्षभन्दा कम उमेरका व्यक्तिलाई बालबालिका मानिन्छ र तर कुनै देशको कानुनमा वयस्कको उमेर अठार वर्षभन्दा कम तोकिएको छ भने कानुनमा तोकिएअनुसार मानिने छ ।
महासन्धीले स्वीकार गरेका अधिकारहरु उपभोग गर्न बालबालिकालाई उनका आमाबाबु र परिवारका सदस्यहरूले दिने परामर्श र सहयोगलाई राज्यले मान्यता दिनु पर्छ ।
उनलाई भारतीय जनता पार्टी समर्थित एन॰ डी॰ ए॰ घटक दलहरूले आफ्नो आशावार बनाएका थिए जसलाई वामदलहरूका अतिरिक्त समस्त दलहरूले समर्थन गरेका थिए।
यिनको अर्को पुस्तक 'गाइडिंग सोल्स- डायलग्स अफ द पर्पज अफ लाईफ' आत्मिक विचारहरूलाई उद्घाटित गर्दछ उनले तमिल भाषामा कविताहरु पनि लिखेका थिए।
यो पनि ज्ञान भएकोछ कि दक्षिणी कोरियामा यिनका पुस्तकहरूको निकै माँग छ र वहा उनलाई अधिक चाहना गर्छन हुनत डाक्टर अब्दुल कलाम राजनीतिक क्षेत्रका व्यक्ति होइनन् तर राष्ट्रवादी सोच र राष्ट्रपति बन्नुका पछि भारतको कल्याण सम्बन्धी नीतिहरूका कारण उनलाई केही हदसम्म राजनीतिक दृष्टिले सम्पन्न मान्न सकिन्छ।
यो भारतलाई अन्तरिक्ष विज्ञानका क्षेत्रमा संसारको सिरमौर राष्ट्र बन्दै गरेको हेर्न चाहन्थिए र यसका लागि यिनको समक्ष एक कार्य योजना पनि थियो।
डाक्टर कलामको भनाई छ कि 'सफ्टवेयर'को क्षेत्र सबै वर्जनाहरूदेखि मुक्त हुनुपर्दछ भनें ाकि अधिकाधिक मानिस यसको उपयोगितादेखि लाभांवित हुन सकुन्।
यस सम्बन्धमा उनले भनेका थिए- "२००० वर्षहरूका इतिहासमा भारतमा ६०० वर्षहरूसम्म अन्य मानिसहरूले शासन गरेका थिए, यदि तपाईँ विकास चाहनुहुन्छ भने देशमा शान्तिको स्थिति हुनु आवश्यक छ र शान्तिको स्थापना शक्तिदेखि हुन्छ।
उनलाई भारतीय जनता पार्टी समर्थित एन॰डी॰ए॰ घटक दलहरूले आफ्नो आशावार बनाएका थिए जसलाई वामदलहरूका अतिरिक्त समस्त दलहरूले समर्थन गरेका थिए।
हुनत डाक्टर अब्दुल कलाम राजनीतिक क्षेत्रका व्यक्ति होइनन् तर राष्ट्रवादी सोच र राष्ट्रपति बन्नुका पछि भारतको कल्याण सम्बन्धी नीतिहरूका कारण उनलाई केही हदसम्म राजनीतिक दृष्टिले सम्पन्न मान्न सकिन्छ।
यस्तो प्रकारले भारतले परमाणु हथियारको निर्माणको क्षमता प्राप्त गर्नमा सफलता आर्जित गर्यो डाक्टर कलामले भारतको विकास स्तरलाई सन् २०२० सम्म विज्ञानका क्षेत्रमा अत्याधुनिक गर्नका लागि एक विशिष्ट सोच प्रदान गरे ।
१९८२ मा उनी भारतीय रक्षा अनुसन्धान एवं विकास संस्थानमा निर्देशकका रूपमा उनको पुनरागमन भयो र उनले आफ्नो सारा ध्यान "गाइडेड मिसाइल" को विकासमा केन्द्रित गरे।
तिनको रेखदेखमा भारतले सन् १९९८ मा पोखरणमा आफ्नो अर्को सफल परमाणु परीक्षण गर्यो र परमाणु शक्तिदेखि सम्पन्न राष्ट्रहरूको सूचीमा सामेल भयो ।
यस्तो प्रकारले भारतले परमाणु हथियारको निर्माणको क्षमता प्राप्त गर्नमा सफलता आर्जित गर्यो डाक्टर कलामले भारतको विकास स्तरलाई २०२० सम्म विज्ञानका क्षेत्रमा अत्याधुनिक गर्नका लागि एक विशिष्ट सोच प्रदान गरे।
१९८२ मा उनी भारतीय रक्षा अनुसन्धान एवं विकास संस्थानमा निर्देशकका रूपमा उनको पुनरागमन भयो र उनले आफ्नो सारा ध्यान "गाइडेड मिसाइल"को विकासमा केन्द्रित गरे।