polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
भैरहवा ग्लाडियटर्सका लागि केही खेलमा राम्रो प्रदर्शन गरेकोमा रोहितकुमार पौडेल सर्वाधिक मूल्यवान खेलाडीका रुपमा पुरस्कृत भएका थिए।
यस जोडीले बङ्गलादेश चलचित्र क्षेत्रमा केही उत्कृष्ट चलचित्रहरू प्रदान गरेका छन् भने त्यसको साथसाथै यो जोडी निकै प्रसिद्ध पनि रहेको छ।
सन् २००१ मा सार्वजनिक गरिएको प्रेमेर ताजमहल नामक एक चलचित्रमा यो जोडीले अभिनय गरेको थियो जसले विश्लेषकहरू मार्फत सकारात्मक प्रतिक्रिया प्राप्त गर्दै दर्शनहरूको मन जित्न सफल भएको थियो।
रियाज शाबनूरको जोडी ओ प्रियो तुमि कोथाय नामक एक चलचित्रमा पनि अभिनय गरेका थिए जसलाई शाहादात होसेन लिटनले निर्देशन गरेका थिए भने यस चलचित्रमा हाल बङ्गलादेशका निकै सफल अभिनेता शाकिब खानको पनि अभिनय रहेको थियो।
यस चलचित्रको नाम सफल सङ्गीतकार आसिफ आकबरको लोकप्रिय गीत प्रिया तुमि कोथायको आधारमा राखिएको थियो भने यस चलचित्रले त्यस वर्ष सफलता प्राप्त गरेको थियो।
यस जोडीले सन् २००५ मा सार्वजनिक गरिएको मोल्ला बाडीर बोउ नामक चलचित्रमा पनि अभिनय गरेको थियो जुन त्यस वर्षको एक सफल चलचित्र मध्ये एक बनेको थियो भने यस चलचित्रलाई सालाउद्दिन लाभलुले निर्देशन गरेका थिए जसले यसअघि नाटकहरूको निर्माण गर्ने गरेका थिए।
यस जोडीको सबै नयाँ चलचित्र शिरि फरहाद थियो जसलाई सन् २०१३ मार्च २२ का दिन सार्वजनिक गरिएको थियो भने यस चलचित्रलाई गाजी माहबुबले निर्देशन गरेका थिए।
बङ्गलादेशको स्वतन्त्रता युद्धका एक वीर सैनिक मलिउर रहमानको आधारमा निर्माण गरिएको अग्निबलाका नामक एक नाटकमा रियाजले अभिनय गरेका थिए जहाँ उनले रहमानको भूमिका निर्वाह गरेका थिए भने रहमानको श्रीमतीको रूपमा अभिनेत्री तारिनले अभिनय गरेकी थिइन्।
यसबाहेक रियाजले हुमायुन आहमेदद्वारा निर्देशित कयौँ नाटकहरूमा अभिनय गरेका कारण निकै लोकप्रिय बनेका थिए जसमध्ये सबैभन्दा लोकप्रिय नाटक रहोस्सो नाटक थियो जसलाई मेहेर आफरोज शाओनले निर्देशन गरेका थिए।
रियाजले पछि एसएम रिपोन र बदिउर रहमान सोहेलद्वारा संयुक्त रूपमा निर्देशित प्रभात फेरी नामक एक नाटकमा अभिनय गरेका थिए भने यो नाटक अन्तर्राष्ट्रिय मातृभाषा दिवसको पृष्ठभूमिलाई लिएर निर्माण गरिएको थियो।
आहसमन हाबिको रचना र जुयेल रानाको निर्देशिनमा रहेको एक नाटकमा पनि रियाजले अभिनय गरेका थिए जसमा उनको साथमा अभिनेत्री सोहाना साबाले अभिनय गरेकी थिइन्।
यस चलचित्रमा समावेश गरिएको गीतहरू युवा माझ निकै लोकप्रिय भएको थियो जसमध्ये यस गायक हाबिब वाहिदद्वारा गायिएको गीत भालोबासबो बासबोरे बोन्धु तथा एसआई टुटुलको गीत जाय दिन जाय एकाकि नामक गीत उल्लेखनीय छन्।
पछि निर्देशक एसए हक अलिकले आफ्नो आगामी चलचित्रका लागि रियाज-पूर्नमाको जोडीलाई चयन गरेका थिए भने उनीहरूको अलिकको चलचित्रमा हस्ताक्षर गरेका थिए।
सन् २०१४ फेब्रुअरी १४ प्रणय दिवसका दिन सोहानुर रहमान सोहानद्वारा निर्देशित लोभ पाप पापे मृत्यु नामक चलचित्र रियाज पूर्नियाको सबैभन्दा नयाँ चलचित्र हो भने यस चलचित्र व्यावसायिक रूपमा सफल पनि भएको थियो।
सन् २००१ मा रियाज अभिनित एई मोन चाय जे नामक चलचित्रलाई सार्वजनिक गरिएको थियो जसलाई वरिष्ठ निर्देशक मतिर रहमानले निर्देशन गरेका थिए तर यस चलचित्रले सोचे अनुसार व्यापार गर्न असफल भएको थियो।
यस चलचित्रको असफलता पश्चात् रियाजले गाजी माहाबुरद्वारा निर्देशित प्रेमेर ताजमहल नामक एक चलचित्रमा अभिनय गरेका थिए भने यस चलचित्रले बङ्गलादेश चलचित्र निर्माता समितका तर्फबाट श्रेष्ठ चलचित्र विधामा एक पुरस्कार जित्न सफल भएको थियो।
सोही वर्षको ईदुल फितरका दिन रियाजद्वारा अभिनित श्वोशुरबाडी जिन्दावाद नामक एक चलचित्रलाई सार्वजनिक गरिएको थियो जसलाई दिलीप विश्वासका छोरा देवाशीष विश्वासले निर्देशन गरेका थिए।
सन् २००१ मा रियाजले मोने पडे तोमाके नामक एक चलचित्रमा रियाजले बलिउड अभिनेत्री रिया सेनरको साथमा अभिनय गरेका थिए तर मनताजुर रहमान आकबरद्वारा निर्देशित यस चलचित्रले सोचे जति व्यापार गर्न असफल भएको थियो।
अर्को वर्ष जाकिर होसेन राजुद्वारा निर्देशित भालोबासा करे कय नामक एक चलचित्रमा पनि रियाजले अभिनय गरेका थिए भने यस चलचित्रमा रियाजको उत्कृष्ट प्रदर्शन गरेका कारण उनले बङ्गलादेश चलचित्र निर्माण सङ्घका तर्फबाट श्रेष्ठ अभिनेत्री विधामा एक पुरस्कार जित्न सफल भएका थिए।
सन् २०११ मा रियाजले प्रख्यात साहित्यकार राबेया खातुनद्वारा रचित मधुमोति नामक एक उपन्यासलाई आधार बनाई निर्माण गरिएको सोही नामको चलचित्रमा मुख्य अभिनेताको रूपमा अभिनय गरेका थिए।
यस चलचित्रमा रियाजको साथमा अभिनेत्री इशरात जाहान चोइतीले अभिनय गरेकी थिइन् जसले सन् २००८ मा आयोजित लक्स-च्यानेल आई सुपरस्टार प्रतियोगिता जित्न सफल भएकी थिइन्।
यस चलचित्रलाई सार्वजनिक गरिएपछि रियाजले वरिष्ठ चलचित्र निर्माता तथा निर्देशक चाषी नजरुल इसलामको दुई पुरुष नामक एक चलचित्रमा मुख्य अभिनेताको रूपमा अभिनय गरेका थिए।
यस चलचित्रलाई सार्वजनिक गरिएपछि रियाजले मुशफिकुर रहमान गुलजारद्वारा निर्देशित कुसुम कुसुम प्रेम नामक एक चलचित्र अभिनय गरेका थिए जहाँ उनको साथमा नायक फेरदौर र नायिका मौसुमीले अभिनय गरेकी थिइन्।
सन् २०१२ मा नजरुल इसलामद्वारा निर्देशित बोन्धु तुमि आमार नामक एक चलचित्रमा रियाजले प्रमुख नायकको रूपमा अभिनय गरेका थिए भने यस चलचित्रमा रियाजको साथमा अभिनेत्री पूर्निमा अभिनय गरेकी थिइन्।
सन् २०१३ मा रियाजद्वारा अभिनित शिरि फरहाद नामक एक चलचित्रलाई सार्वजनिक गरिएको थियो जुन चलचित्रलाई गाजी माहबुबले पुनर्निर्माण गरेका थिए।
रियाजको जशोर सैन्य क्याम्पस मार्फत उच्च शिक्षा हासिल गर्नका लागि उक्त क्याम्पसमा भर्ना भएका थिए भने उनले सोही विद्यालय मार्फत उच्च शिक्षा हासिल गरेका थिए।
तर पछि उनको परिवारको प्रोत्साहनका कारण उनले विमान चालकको रूपमा स्थापित हुनका लागि उनले एक परीक्षा दिएका थिए भने उनी उतिर्ण हुँदै बङ्गलादेश विमान वाहिनीका एक सदस्य हुन सफल भएका थिए भने उनले सन् १९९१ देखि उक्त क्षेत्रमा दक्षता हासिल गर्नका लागि प्रशिक्षण लिएका थिए।
सन् २००४ मा रियाजद्वारा अभिनित प्रेमप्रसङ्ग युक्त चलचित्र रङ नम्बरमा रियाजले अभिनय गरेका थिए जसलाई वरिष्ठ निर्देशक मतिन रहमानले निर्देशन गरेका थिए।
त्यसपछि रियाजले निकै प्रसिद्ध उपन्यास तथा कथाकार हुमायुन आहमेदद्वारा लेखित बङ्गलादेशको स्वतन्त्रता युद्धलाई लिएर बनाइएको श्यामल छाया नामक एक चलचित्रमा पनि काम गरेका थिए भने यस चलचित्रमा रियाजको उत्कृष्ट प्रदर्शनी कारण उनको चारैतिरमा प्रशंसा गरिएको थियो।
सन् २००६ मा आयोजिथ चलचित्र पुरस्कारको समारोहमा यस चलचित्रले सर्वोत्कृष्ट विदेशी भाषाको चलचित्र विभामा एकाडेमी पुरस्कारका लागि पठाइएको थियो।
यस चलचित्र बङ्गलादेशमा रवीन्द्रनाथको साहित्यमा आधारित प्रथम चलचित्र थियो भने दोस्रो चलचित्र सुभा थियो जहाँ रियाजले छिदामको चरित्रमा अभिनय गरेका थिए।
यस चलचित्रमा उत्कृष्ट अभिनय गरेका कारण रियाजले दर्शकहरूको सर्वेक्षणमा श्रेष्ठ अभिनेता विधामा मेरिल-प्रथोम आलो पुरस्कार हासिल गरेका थिए।
चलचित्र क्षेत्रमा पर्दापण गरेका केही वर्ष सहायक अभिनेताको भूमिकामा अभिनय गरिरहेका रियाजले सन् १९९७ मा महम्मद हान्नानद्वारा निर्देशित प्रानेर चेये प्रियो नामक एक चलचित्र मार्फत मुख्य अभिनेताको रूपमा पर्दापण गरेका थिए भने यस चलचित्रको विश्वव्यापी सफलता पश्चात् रियाज एकाएक लोकप्रिय भएका थिए।
यससँगै रियाजले सन् २००७ मा तौकिर आहमेदद्वारा निर्देशित दारुचिनि द्वीप चलचित्रमा शुभ्रो चरित्रको रूपमा, सन् २००८ मा सार्वजनिक गरिएको कि जादु कोरिला नामक चलचित्रमा प्रमुख अभिनेताको रूपमा अभिनय गरेका थिए भने यस चलचित्रमा रियालको उत्कृष्ट प्रदर्शनीका कारण उनले राष्ट्रिय चलचित्र पुरस्कार समेत हात पार्न सफल भएका थिए।
रियाजसँगको सहकार्यले तथा चलचित्रहरूमा काम गर्न सुरु गरेकी अभिनेत्री पूर्निमा नवआगन्तु भएतापनि यो जोडी छोटो समयमा एक सफल जोडीको रूपमा उदाएको थियो।
यस चलचित्र मार्फत अभिनेत्री पूर्निमाले बङ्गलादेशी चलचित्र क्षेत्रमा पर्दापण गरेकी थिइन् भने उनले पहिलो चलचित्र मार्फत लोकप्रिय प्राप्त गर्न सफल भएकी थिइन्।
सन् २००३ मा सार्वजनिक गरिएको मनेर माझे तुमि चलचित्रमा पनि रियाज पूर्निमाको जोडीले अभिनय गरेका थिए भने यस चलचित्रले विश्लेषकहरू मार्फत सकारात्मक प्रतिक्रिया प्राप्त गर्दै दर्शकहरूको मन जित्न सफल भएको थियो।
यो चलचित्र रियाज पूर्निमा जोडीक‍ सबैभन्दा सफल चलचित्र हो भने यस चलचित्रले चलचित्रले दर्शक तथा विश्लेषकहरू मार्फत सकारात्मक प्रतिक्रिया प्राप्त गरेका थियो।
यस चलचित्रलाई महाम्मद हान्नानले निर्देशन गरेका थिए भने यस चलचित्रमा रियाजले उत्कृष्ट अभिनय गरेका कारण रियाज रातारात निकै चर्चित तथा लोकप्रिय अभिनेता हुन पुगेका थिए र यसको साथसाथै रियाजको चलचित्र क्षेत्रमा पकड बलियो बनेको थियो।
यसै वर्ष ११ नोभेम्बरका दिन मोतिर रहमानद्वारा निर्देशित मोन माने ना नामक चलचित्रलाई सार्वजनिक गरिएको थियो जसमा रियाज र शाबनूरको जोडीले अभिनय गरेका थिए।
सन् १९९८ मा रियाज अभिनित पृथिवी तोमार आमारलाई सार्वजनिक गरिएको थियो जसलाई बादल खोन्दकारले निर्देशन गरेका थिए भने यस चलचित्र व्यावसायिक रूपमा निकै सफल पनि भएको थियो।
सन् २००८ मा रियाजद्वारा अभिनित ३ चलचित्रहरूलाई विभिन्न मितिमा सार्वजनिक गरिएक‍ थियो जसमध्ये नवीन चलचित्रकार मुराद पारभेदद्वारा निर्मित चन्द्रोग्रोहोन एक थियो।
त्यसपछि रियाले प्रख्यात महिला चलचित्रकार नार्गिस आक्तारद्वारा निर्मित एचआइभी/एड्स सम्बन्धित एक जनचेतनामूलक मेघेर कोले रोद नामक एक चलचित्रमा अभिनय गरेका थिए।
यस चलचित्रकी प्रमुख अभिनेत्री पोपीले उत्कृष्ट अभिनेत्री विधामा राष्ट्रिय चलचित्र पुरस्कार हासिल गरेकी थिइन् भने रियाजले श्रेष्ठ अभिनेता विधामा यस पुरस्कार हासिल गरेका थिए।
रियाजले त्यसपछि कि जादु कोरिला नामक एक चलचित्रमा मुख्य अभिनेताको रूपमा काम गरेका थिए भने यस चलचित्रमा रियाजको उत्कृष्ट प्रदर्शनीको सबैले प्रशंसा गरेका थिए।
रियाजको जन्म सन् १९७२ अक्टोबर २६ का दिन बङ्गलादेशको फरिदपुर जिल्ला अन्तर्गत पर्ने कमलापुर महल्लामा एक सम्पर्न मुसलमान परिवारमा भएको थियो।
उनको परिवारका अन्य सदस्यहरूमा; रियाजका दाजु राइजुद्दिन आहमेद सिद्दिक र ६ दिदीबहिनीहरू; जिन्न्या आरा, सुलतान जाहानारा सउद्दि, सुलतान रओनक आरा, सुलतान रओशन जामिल, सुलतान सालमा शाहीन र सुलतान फातेमा शिरिन हुन् भने तीमध्ये सबैको विवहा भैसकेको छ।
सानो छँदा रियाज एक वास्तुकार हुन चाहन्थे तर पछि उनले परिवारको आग्रहमा जशोर विमानबाहिनीमा भर्ती हुनका लागि एक परीक्षा दिएका थिए भने उक्त परीक्षामा उनी उतिर्ण भएका थिए।
विमानबाहिनीमा भर्ती भएपछि उनले त्यहाँ प्रशिक्षण लिएका थिए भने प्रशिक्षण पश्चात् उनले बङ्गलादेश विमान बाहिनीमा विमानचालकको रूपमा योगदान गरेका थिए।
रियाजले देवान नजरुलद्वार निर्मित चलचित्र बाङ्लार नायोक मार्फत बङ्गलादेशी चलचित्र क्षेत्रमा पर्दापण गरेका थिए भने यस चलचित्रलाई सन् १९९५ मा सार्वजनिक गरिएको थियो जहाँ उनी सहायक भूमिकामा अभिनय गरेका थिए।
सन् १९९६ मा सार्वजनिक गरिएको अजान्ते तथा प्रियोजन नामक दुई चलचित्रहरूमा रियाजले अभिनय गर्ने मौका पाएका थिए जसलाई क्रमशः दिलीप विश्वास र मोहाम्मद होसेनद्वारा निर्माण गरिएको थियो।
सालमान शाहको मृत्यु पश्चात् रियाजले सन् १९९६ को जुन महिनामा दिलीप विश्वासको साथमा छायाङ्कनमा भाग लिएका रियाजले सालमानको सट्टामा अभिनय गर्ने मौका पाएका थिए जहाँ उनले मुख्य अभिनेताको रूपमा काम गरेका थिए।
यस चलचित्रमा अभिनय गरेका रियाज रहमानसँग पनि परिचित हुन पुगेका थिए भने यस चलचित्रमा रियाज-शाबनूरको जोडीले पहिलोपटक एकैसाथ अभिनय गरेका थिए।
रियाज प्रेमप्रसङ्गयुक्त नाटक तथा चलचित्रहरूमा उत्कृष्ट अभिनय गरेका कारण निकै लोकप्रिय तथा सुप्रसिद्ध अभिनेताको रूपमा गनिन्छन्।
उनीद्वारा अभिनित केही उल्लेखनीय चलचित्रहरूमा; प्रानेर चेये प्रयो र हृदोयेर आयना , भालोबासि तोमाके, पृथिवी तोमार आमार, बुक भोरा भालोबासा र काजेर मेये , वियेर फुल र स्वोप्नेर पुरुष , ए बाँधन जाबेना छिँडे, सावधान र भयोङ्कर विषु , हृदयेर बन्धन, श्वशुरबाडी जिन्दावाद, मिलोन हबे कतो दिने र प्रेमेर ताजमहल , निश्वासे तुमि, प्रिया तुमि कोथाय र सुन्दोरी बोधु , माटिर फुल, भालोबासा कारे कोय, मनेर माझे तुमि, स्वोप्नेर बासोर र जामाइ श्वशुर , रङ नम्बर र छोट्टो एकटु भालोबासा , मोल्ला बाडीर बोउ , हृदोयेर कथा , आकाश छोँया भालोबासा र तोमाकेइ खुँज्छि , चाँदुर मतो बोउ र मोन बसे ना पडार टेबिले , बाजाओ बियेर बाजना र लाभे पापे पापे मृत्तु हुन्।
रियाजको परिवारका सदस्यहरू चलचित्र क्षेत्रमा नरहेतापनि उनका काकाका छोरीहरू; कोहिनूर आक्तार सुचन्दा, फरिदा आक्तार बोबिता र गुलशान आरा चम्पा बङ्गलादेशी चलचित्र क्षेत्रका ख्यातिप्राप्त अभिनेत्रीहरू हुन्।
यसबाहेक हलिउडका निकै प्रभावसाली अभिनेता टक क्रुजद्वारा अभिनित टप जन नामक एक चलचित्रको पूर्ननिर्मित चलचित्र टार्जनले रियाजलाई प्रभाव पारेको थियो।
सन् १९९४ मा रियाजले अभिनेत्री बोबिताको साथ बङ्गलादेश चलचित्र सङ्घको भ्रमण गरेका थिए भने त्यससमयका परिचित निर्माता जसिमको नजरमा रियाज परेका थिए।
हृदोयपुरे कथा नामक चलचित्रलाई सार्वजनिक गरिनु अगाडि यस चलचित्रमा समावेश गीत तथा साङ्गीतिक सङ्गालो सार्वजनिक गरिएको थियो जसले पनि सफलता प्राप्त गरेको थियो।
यस चलचित्रलाई सन् २००६ अक्टोबर १८ का दिन विभिन्न चलचित्र मन्दिरहरू मार्फत सार्वजनिक गरिएको थियो भने यस चलचित्र त्यस वर्ष अत्याधिक कमाउन सफल चलचित्रहरू मध्ये एक थियो।
यस चलचित्रको सफलता पश्चात् रियाजले चलचित्र निर्माणमा रुचि देखाएका थिए भने उनले सञ्चार माध्यमहरूमा पनि यस विषयलाई लिएर अन्तर्वार्ता दिएकन थिए।
सन् २००७ मा रियाजले प्रख्यात उपन्यास तथा कथाकार हुमायुन आहमेदद्वारा रचित दारुचिनि द्विप नामक एक उपन्यासमा आधारित सोही नामक चलचित्रमा प्रमुख नायकको रूपमा अभिनय गरेका थिए।
यस चलचित्रमा रियाजको साथमा अभिनेत्री जाकिया बारी ममोले अभिनय गरेकी थिइन् जसले सन् २००६ मा लक्स च्यानेल सुपर स्टारको उपाधि जित्न सफल भएकी थिइन्।
यसपछि रियाजले बङ्गलादेशी साहित्यका एक प्रख्यात साहित्यकार सोइयद शामसुल हकद्वारा रचित एकजोन सोङ्गे छिल नामक एक कृतिमा आधारित सोही नामकको एक चलचित्रमा अभिनय गरेका थिए।
सन् २००५ मा रियाजले प्रख्यात चलचित्र निर्देशक, उपन्यासकार तथा साहित्यकार जहिर रायहानद्वारा रचित हाजार बछोर धोरे नामक एक उपन्यासमा आधारित सोही नामको चलचित्रमा मुख्य अभिनेताको हिसाबले अभिनय गरेका थिए।
रियाजले यस चलचित्रमा उक्त उपन्यासका मन्टुको भूमिकामा अभिनय गरेका थिए भने रियाजले यस चलचित्रमा उत्कृष्ट अभिनय गरेका कारण उनले श्रेष्ठ अभिनेता विधामा मेरिल-प्रथोम आलो पुरस्कार हासिल गरेका थिए।
यस बाहेक रियाजले यस वर्ष भारतीय चलचित्रकार तथा अभिनेता महेश माञ्जरेकारको इट वाज रेइनिङ दयाट नाइट नामक एक अङ्ग्रेजी भाषी चलचित्रमन पनि अभिनय गरेका थिए।
चलचित्र क्षेत्रमा दुई वर्षसम्म नदेखिएका रियाजले सन् २०१६ मा स्विटहर्ट नामक एक चलचित्रमा अभिनय गर्दै पुनः यस क्षेत्रमा फर्किएका थिए।
सन् २०१६ को २६ फेब्रुअरीका दिन रियाजद्वारा अभिनित कृष्नोपक्खो नामक एक चलचित्रलाई सार्वजनिक गरिएको भने यस चलचित्र प्रख्यात साहित्यकार हुमायुन आहमेदको उपन्यासको आधारमा निर्माण गरिएको थियो।
रियाजले हालसालै दीपङ्कर दीपनद्वारा निर्देशित अपरेसन सुन्दोरबोन नामक एक चलचित्रमा अभिनय गरेका थिए जहाँ उनले प्रहरी सेनापतिको चरित्रमा अभिनय गरेका थिए।
सन् २००० मा एफआई मानिकद्वारा निर्देशित ए बाँधन जाबेना छिँडे नामक एक चलचित्रलाई यस वर्षको ईदुल फितरका दिन सार्वजनिक गरिएको थियो जसमा रियाजले मुख्य अभिनेताको भूमिका निर्वाह गरेका थिए।
त्यसपछि उनले पहिलोपटक जनप्रिय कथा तथा उपन्यासकार हमायुन आहमेदको दुई दुवारी नामक एक चलचित्रमा एक रहस्यमय पात्रको भूमिका निर्वाह गरेका थिए भने यस चलचित्र व्यावसायिक हिसाबले निकै सफल भएको थियो।
यस चलचित्रमा रियाजले उत्कृष्ट प्रदर्शन गरेका कारण उनले पहिलोपटक श्रेष्ठ अभिनेता विभामा बङ्गलादेश राष्ट्रिय चलचित्र पुरस्कार जित्न सफल भएका थिए।
त्यसपछि साईदुर रहमान साईदले दोस्ती नाम एक चलचित्रको निर्माण गरेका थिए जसमा रियाज-शाबनूर बाहेक बलिउड अभिनेता शक्ति कपुरले पनि अभिनय गरेका थिए।
विमानबाहिनीको रूपबाट बर्खास्त भएपछि रियाजले घर छाडेर ढाका सहरमा गएका थिए जहाँ उनले सन् १९९५ देखि आफ्नो काकाको छोरी अभिनेत्री बोबिताको साथमा बङ्गलादेशी चलचित्र उद्योगमा एक अभिनेताको रूपमा यस क्षेत्रमा प्रवेश गरेका थिए।
एक सफल अभिनेताको रूपबाट काम गरिरहेका रियाजले प्रथमपटक सन् २००६ मा सार्वजनिक गरिएको हृदोयेर कथा नामक एक चलचित्रलाई निर्माण गर्न सफल भएका थिए।
बङ्गलादेशी एक सफल अभिनेत्री शाबनूरसँगको जोडीलाई दर्शकहरूले निकै रुचाइएको थियो भने यो जोडीले एकाएक सफल चलचित्रहरूमा योगदान पुर्‍याएका थिए।
रियाजले थुप्रै अभिनेत्रीहरूसँग पनि काम गरिसकेका छन् तर अन्य अभिनेत्रीहरूसँगको सहकार्यमा निर्मित चलचित्रहरू खासै सफल भएका थिएनन्।
यस चलचित्रमा उत्कृष्ट अभिनय गरेका कारण रियाजले बङ्गलादेश चलचित्र निर्माण सङ्घका तर्फबाट श्रेष्ठ अभिनेता विधामा मनोनीत भएका थिए।
यस पछि रियाजले चलचित्र निर्देशक तथा निर्माता दिदारुल आलम बादलद्वारा निर्मित त्रिभुज प्रेमेर ना बोलोना नामक चलचित्रमा अभिनय गरेका थिए भने यस चलचित्रमा रियाजको साथमा अभिनेत्रीहरू शिमला सुमना सोमाले अभिनय गरेकी थिइन्।
रियाजले सबै समयका केही जनप्रिय उपन्यासमा आधारमा निर्माण गरिएको चलचित्रहरूमा पनि अभिनय गरेका छन् जसमध्ये; एगुलो होलो दुई दुवारी , सुन्दोरी बोधु , मेधेर परे मेध, श्यामल छाया र शान्ति , हाजार बछोर धोरे , खेलाघोर ओ विद्रोही पद्मा , दारुचिनि द्वीप ओ एकजोन सोङ्गे छिल , मधुमोति आदि उल्लेखनीय छन्।
यसबाहेक रियाजले थुप्रै वैकल्पिक चलचित्रहरूमा पनि काम गरेका छन् जसमध्ये; जेमोन टक झाल मिष्टि , ना बोलना ओ बकुल फुलेर माला मेघेर कोले रोद, किजादु कोरिला, चन्द्रोग्रहन , एबादत , कुसुम कुसुम प्रेम आदि उनका उल्लेखनीय चलचित्रहरू हुन्।
रियाजले सन् १९९९ मा शबनूरको साथमा बलिउड सुप्रसपद्ध चलचित्र दिवानाको अनुकरण चलचित्र बियेर फुल नामक एक चलचित्रमा काम गरेका थिए जसलाई निर्देशक मोतिन रहमानले निर्देशन गरेका थिए।
प्रानेर चेये प्रियो नामक एक चलचित्र व्यावसायिक रूपमा सफल तथा उनलाई मनपर्ने चलचित्रहरूले व्यावसायिक सफलता प्राप्त गरेका कारण भए पश्चात् निर्देशक मोहाम्मद हान्नानले रियाजको साथ चलचित्रहरू बनाउन सुरु गरेका थिए।
जसमा रियाज र शाबनूरद्वारा अभिनित भालोबासि तोमाके, पोपिरको साथमा विद्रोही चारिदिके, राभिनाको साथमा सावधान, दलपति, पूर्निमाको साथमा खबोरदार तथा शाबनूरको साथमा भालोबासा भालोबासा आदि सामेल छन्।
सन् २००९ मा रियाजले प्रवीण अभिनेता एटिएम शामसुज्जामानद्वारा निर्देशित प्रथम चलचित्र एबादतमा मुख्य अभिनेताको रूपमा अभिनय गरेका थिए भने रियाजको साथमा शाबनूरले मुख्य अभिनेत्रीको रूपमा अभिनय गरेकी थिइन्।
सन् २०१४ फेब्रुअरी १४ मा विश्व प्रणय दिवसको अवसर पारि रियाजद्वारा अभिनित पाप पापे मृत्यु नामक एक चलचित्रलाई सार्वजनिक गरिएको थियो जसलाई सोहानुर रहमान सोहानले निर्देशन गरेका थिए।
यसबाहेक उनीद्वारा अभिनित केही उल्लेखनीय चलचित्रहरू; पूर्निमाको साथमा एसए हक अलिकको चलचित्र पृथिवी प्रेम, एजेड फिरोज निर्देशित माधवी आदि हुन्।
सन् २०१० मा रियाजले वरिष्ठ निर्देशक मोहाम्मद होसेन जेमीद्वारा निर्देशित बाजार बियेर बाजना नामक एक चलचित्रमा मुख्य अभिनेताको रूपमा अभिनय गरेका थिए भने रियाजको साथमा ओपु विश्वासले मुख्य अभिनेत्रीको रूपमा अभिनय गरेकी थिइन्।
सन् २०१० मा नै रियाजले शाहीन-सुमनद्वारा निर्देशित जमिदार नामक एक चलचित्रमा पनि अभिनय गरेका थिए भने यस चलचित्रमा अभिनेत्री पूर्निमाले मुख्य अभिनेत्रीको रूपमा अभिनय गरेकी थिइन्।
रियाजले सातपटक सर्वश्रेष्ठ अभिनेता विधामा मेरिल-प्रथोम आलो पुरस्कार र सोही विधामा बङ्गलादेश राष्ट्रिय चलचित्र पुरस्कार सहित विभिन्न पुरस्कारहरू आर्जन गरिसकेका छन्।
यसले इसीडब्ल्युको सट्टामा आफ्नो व्यवसायीक यात्रा सुरुवात गरेको थियो, तर अक्टोबरमा स्म्याकडाउनद्वारा यसलाई प्रतिस्थापन गरिएको थियो।
त्यसपछि यो सन् २०१४ मा डब्ल्युडब्ल्युई सञ्जालको अन्तर्राष्ट्रिय बजारहरूमा विस्तार हुनुभन्दा पहिले १३ जुन २०१२ सम्म संयुक्त राज्य अमेरिकामा डब्ल्युडब्ल्युई डटकममा १ घण्टा सम्म सञ्चालन हुने वेबकास्टको रूपमा प्रकाशित भएको थियो।
एनएक्सटीले सुरुमा सन् २०१० मा एक मौसमी कार्यक्रमको रुपमा सुरुवात गरेको थियो जुन डब्ल्युडब्ल्युईको पटकथामा आधारित प्रत्यक्ष कार्यक्रम र वास्तविक टेलिभिजन बीच संयोजकको रुपमा प्रस्तुत गरिएको थियो, जसमा डब्ल्युडब्ल्युईको विकास क्षेत्र फ्लोरिडा च्याम्पियनसिप रेस्लिङ बाट आएका प्रतिभाहरूले डब्ल्युडब्ल्युई र र स्म्याकडाउन ब्रान्डका संरक्षकहरूको सहायतामा डब्ल्युडब्ल्युईको प्रमुख कुस्ती खेलाडी बन्नको लागि प्रतिस्पर्धामा भाग लिएका थिए।
जुन २०१२ मा, डब्ल्युडब्ल्युईले मौसमी प्रतिस्पर्धा ढाँचा समाप्त गरेको थियो र विकासात्मक कुस्ती कार्यक्रमको रूपमा कार्यक्रमलाई पुन: निर्माण गर्ने निर्णय गरेको थियो।
डब्ल्युडब्ल्युई एनएक्सटी एनएक्सटी ब्रान्डको प्रमुख टेलिभिजन कार्यक्रम बन्दै यसले सकारात्मक प्रतिक्रिया र उच्च दर्शक प्राप्त गरेको थियो।
डब्ल्युडब्ल्युई एनएक्सटी, जसलाई एनएक्सटी २.० वा केवल एनएक्सटी को रूपमा पनि परिचित, एक व्यावसायिक कुस्ती टेलिभिजन कार्यक्रम हो।
यस दुर्घटनामा पूर्व रक्षामन्त्री जाभद फकुरी , तत्कालीन रक्षामन्त्री मौसा नामजु , इरानी जनरल भालिउल्लाह फल्लाही, र इस्लामी क्रान्तिकारीका तत्कालीन कमाण्डर मोहम्मद जहानारा लगायत ८० जनाको मृत्यु भएको थियो।
यो विमान खुजस्तान प्रदेशको अहभाजबाट राजधानी तेहरानको लागि उडान गर्दै थियो तर इरान-इराक युद्धमा इरानी सैन्य लाभको निरीक्षण भ्रमणबाट फर्कदा यो दुर्घटना ग्रस्त भएको थियो।
यो विमान खुजस्तान प्रदेशको अहभाजबाट तेहरानको लागि उडान गर्दै थियो तर इरान-इराक युद्धमा इरानी सैन्य लाभको निरीक्षण भ्रमणबाट फर्कदा यो दुर्घटना ग्रस्त भएको थियो।
शोभाको जन्म डिसीएमका लाला चरत राम र सुमित्रा चरत राम, प्रख्यात कला डोयेन्ने र पद्मश्री विजेता, २१ अक्टोबर १९४३ मा भारतको राजधानी नयाँ दिल्लीमा भएको थियो।
मोडर्न स्कूल, नयाँ दिल्लीमा आफ्नो स्कूली शिक्षा पूरा गरेपछि, उनले १९६४ मा आफ्नो बुबाको कम्पनी, दिल्ली क्लोथ एन्ड जनरल मिल्समा व्यवस्थापन प्रशिक्षार्थीको रूपमा आफ्नो क्यारियर सुरु गर्न १९६३ मा दिल्ली विश्वविद्यालयबाट अर्थशास्त्रमा सम्मानको साथ स्नातक गरिन।
चार वर्षपछि, १९६७ मा दीपक सिंहसँग उनको विवाह पछि, उनले छोडिन् र श्रीराम भारतीय कला केन्द्र , आफ्नी आमा द्वारा स्थापित सांस्कृतिक संगठन, १९५२ मा सामेल भइन्।
केन्द्रको कामिनी अडिटोरियमको व्यवस्थापन गर्दा, उनले प्रदर्शन कलामा स्नातकको डिग्री हासिल गर्न आफ्नो पढाइलाई अगाडि बढाए र शम्भु महाराज र बिरजु महाराजबाट नृत्य र विश्वजित रोय चौधरी र अमजद अली खानको नेतृत्वमा संगीतको अध्ययन गरिन।
त्यसबेलादेखि, उनले त्रिवेणी कला संगम, नयाँ दिल्ली र नेहरु केन्द्र, लन्डन सहित विभिन्न स्थानहरुमा आफ्ना कार्यहरु प्रदर्शन गरिसकेका छन्।
सिंहको सबैभन्दा महत्त्वपूर्ण योगदानहरु मध्ये एक भनेको हिन्दुस्तानी शास्त्रीय संगीतमा भोकल र वाद्ययन्त्र, हल्का संगीत भोकल र नृत्य विषयहरु जस्तै कथक, भरतनाट्यम, ओडिसी, मयुरभञ्ज ठीक, ब्याले र समसामयिक नृत्यको संगीत र नृत्य कलेज चलाउने को नेतृत्वमा उनको गतिविधिहरु हुन्,।
उनले कलामा उत्कृष्टतालाई सम्मान गर्नका लागि वार्षिक पुरस्कार, सुमित्रा चरत राम अवार्ड फर लाइफटाइम अचीभमेन्ट पनि स्थापना गरिन्, २०११ मा महाराजले उद्घाटन पुरस्कार प्राप्त गरिन।
१९९२ मा, उनी इब्राहिम अल्काजीको लिभिङ थिएटरमा सामेल भइन्, नेशनल स्कूल अफ ड्रामाका पूर्व निर्देशक र आधुनिक भारतीय थिएटरका सबैभन्दा प्रभावशाली व्यक्तित्वहरु मध्ये एक, र थिएटर निर्देशनको अध्ययन गरिन्, १९९६ मा डिप्लोमा प्राप्त गरिन।
उनले अल्काजीसँगको आफ्नो सम्बन्ध जारी राखिन् र अल्काजीका चारवटा उत्पादनहरु, थ्री सिस्टर्स, थ्री ग्रीक ट्राजेडीज, ए स्ट्रिटकार नेम्ड डिजायर, र डेथ अफ ए सेल्सम्यानका लागि उनको सहायकको रूपमा काम गरिन्।
२०११ मा सुमित्रा चरत रामको मृत्यु पछि, उनले को संचालकको रूपमा व्यवस्थापन गरिन र आफ्नो पतिको सहयोगमा केन्द्रका गतिविधिहरु सञ्चालन गरिन।
शोभा दीपक सिंह एक भारतीय सांस्कृतिक प्रभावशाली, फोटोग्राफर, लेखक, शास्त्रीय नर्तक र श्रीराम भारतीय कला केन्द्रका निर्देशक हुन्,दिल्लीमा रहेको सांस्कृतिक संस्था जसले संगीत र प्रदर्शन कलालाई आफ्नो विद्यालय र स्टेज शोहरु मार्फत बढावा दिन्छ।
त्यस समयमा, यसको वेबसाइटमा १ करोड भन्दा बढी मासिक सक्रिय प्रयोगकर्ता रहेका थिए भने यो डिजीकला पछिको दोस्रो स्थानमा रहेको थियो जसमा यसमा ५ करोड भन्दा बढी मासिक सक्रिय प्रयोगकर्ता रहेका थिए।
सुक डटकमले आफ्नो ढाँचालाई अमेजन डट कमसँग मिल्दो जुल्दो एक अनलाइन किनमेल साइटमा परिवर्तन गरेको थियो जसमा यसको मञ्च बजार तथा खुद्रा सामानहरू बिक्रीको लागि रहेको छ।
मार्च २०१४ मा, कम्पनीले केप टाउन, दक्षिण अफ्रिका स्थित नास्पर्सबाट ७५ मिलियन अमेरिकी डलर सङ्कलन गरेको थियो जससँगै सुक डट कमले यसको स्थापनादेखि १५० मिलियन अमेरिकी उठाएको थियो जुन मध्य पूर्वमा कुनै पनि इण्टरनेटमा आधारित व्यवसायले सङ्कलन गरेको सबैभन्दा ठूलो रकम हो।
सुक डटकम एक अङ्ग्रेजी-अरबी भाषाको विद्युतीय वाणिज्य मञ्च हो जून विश्व प्रख्यात इ-वाणिज्य कम्पनी अमेजन निगमको स्वामित्वमा रहेको छ।
उनका हजुरबा हजुरआमा भारतको पन्जाब प्रान्तमा जन्मिएका थिए र सन् १९६० को दशकमा पूर्वी अफ्रिकाबाट आफ्ना छोरा छोरीहरूसँग बेलायत बसाइँ सरेका थिए।
कुलपतिको हैसियतमा सुनकले कोभिड-१९ महामारीको अर्थतन्त्रमा परेको असरलाई मध्यनजर गर्दै बेलायतमा सरकारको आर्थिक नीतिमा प्रमुख रूपमा काम गरेका थिए।
सन् २०२२ जुलाई ५ मा आफ्नो राजीनामा पत्रमा सुनकले जोनसनसँगको आफ्नो आर्थिक नीतिमा मतभेदलाई औंल्याएर कुलपतिको पदबाट राजीनामा दिएका थिए।
ले पेन भूमण्डलीकरण को विपक्षमा छिन्, उनी विभिन्न नकारात्मक आर्थिक प्रवृत्तिका लागि भूमण्डलीकरणलाई दोष दिन्छिन्, र युरोपियन युनियन अतिराष्ट्रवाद र संघीयताको विरोध गर्छिन्, बरु एक खुकुलो कन्फेडेरेट 'युरोप अफ द नेसन्स' को पक्षमा छिन्।
उर्जाको क्षेत्रमा, ले पेनले परमाणु र जलविद्युत उर्जालाई समर्थन गर्दै फ्रान्स उर्जामा आत्मनिर्भर हुनुपर्ने कुरामा जोड दिन्छन् ।
ले पेन वायु उर्जाको सख्त विरोधी हुन्; उनले सन् २०२२बाट नया वायु उर्जाको विकासमा प्रतिबन्ध लगाउने प्रस्ताव र अन्तत सम्पूर्ण वायु टर्बाइन हटाउने प्रस्ताव गरेकी छिन् ।
उनी आर्थिक राष्ट्रवाद, लगानी र रिटेल बैंकिंग को पृथकीकरण र उर्जा विविधता को हिमायती र सार्वजनिक सेवा र सामाजिक सुरक्षा को निजीकरण, अन्तर्राष्ट्रिय कमोदिती बजारमा हुने सट्टाबाजी, र साझा कृषी नीतिको को विरोधी हुन्।
ले पेनले आफ्नो छविलाई नरम बनाउन अभियानको नेतृत्व गरेको छिन्, जसमा नस्लवाद, सेमिटिज्म वा पेटेनवादको आरोप लागेका सदस्यहरूको निष्कासन सिमित गर्ने समावेश छन् ।
समलिङ्गी विवाहको विरोध, बिना शर्त गर्भपतनको विरोध र मृत्युदण्डको समर्थन जस्ता नीतिलाई खारेज गरेर पार्टीको छबी सुर्धार्दै गर्दा, ले पेनले अझै पनि कडा आप्रवासी विरोधी, राष्ट्रवादी र संरक्षणवादी उपायहरू जस्ता आफ्नो पार्टीका धेरै ऐतिहासिक नीतिहरूलाई विशेष ध्यान दिएर वकालत गर्छिन्।
अमेरिकी र उत्तर एट्लान्टिक सन्धि सङ्गठन नीतिको आलोचक मानिने पेनले फ्रान्सलाई उनीहरूको प्रभाव क्षेत्रबाट हटाउने वाचा गरेकी छिन्।
ले पेनले विगतमा भ्लादिमिर पुटिन र रुसको सहयोगी टिप्पणीहरू गरेका छन्, सन् २०२२ युक्रेनमा रूसी आक्रमणको अघि नजिकको सहयोगको वकालत गर्दै; उनले युक्रेन युद्धको कडा निन्दा गरे, तर यदि यो समाप्त भयो भने रसिया " फेरि फ्रान्सको सहयोगी बन्न" सक्ने कुरा बताइन् ।
उनले कतार र साउदी अरेबिया जस्ता देशहरूसँग फ्रान्सले राखेको विशेष सम्बन्धको पनि आलोचना गरिन्, जसलाई उनले "कतार र साउदी अरेबियाले इस्लामवादी कट्टरपन्थीहरूलाई आर्थिक सहयोग गर्न र सशस्त्र बनाउन मद्दत गरिरहेको" कुरा बताएकी थिइन्, जबकि उनले संयुक्त अरब इमिरेट्स र इजिप्टसँग घनिष्ठ सम्बन्धलाई जोड दिएकी छिन् ।
२०१६ मा, उनलाई पोलिटिकोले युरोपेली संसदको अध्यक्ष मार्टिन शुल्ज पछि, युरोपेली संसदमा दोस्रो-सबैभन्दा प्रभावशाली युरोपेली संसद सदस्यको श्रेणीमा राखेको थियो ।
उनी आर्थिक राष्ट्रवादको पक्षमा छिन्, सरकारको हस्तक्षेपकारी भूमिकाको पक्षमा छिन् र विश्वव्यापीकरण र बहुसांस्कृतिकताको विरोधी छिन्।
यो सूचीमा पत्रकारिताका लागि गौरी लङ्केश पुरस्कार, प्रथम कुलदीप नायर पत्रकारिता पुरस्कार , हिन्दी पत्रकारिता र रचनात्मक साहित्यका लागि गणेश शङ्कर विद्यार्थी पुरस्कार पाइसकेका छन्।
उनी द इन्डियन एक्सप्रेसद्वारा १०० सबैभन्दा प्रभावशाली भारतीय को सूचीमा समावेश थिए र मुम्बई प्रेस क्लबद्वारा वर्षको पत्रकार पनि नामित थिए।
उनले च्यानलको प्रमुख साप्ताहिक कार्यक्रम 'प्राइम टाइम', 'हम लोग', 'रवीश की रिपोर्ट' र 'देश की बात' जस्ता कार्यक्रमहरू सञ्चालान गरेका थिए।