polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
एकदिवसीय अन्तर्राष्ट्रिय क्रिकेट अन्तर्राष्ट्रिय क्रिकेट परिषद का पुर्ण सदस्य राष्ट्र र शीर्ष ६ सहयोगी राष्ट्र बिच खेलिने अन्तर्राष्ट्रिय क्रिकेट हो ।
एकदिवसीय क्रिकेट लिस्ट ए क्रिकेट पनि हो, त्यसैले एकदिवसीय अन्तर्राष्ट्रिय क्रिकेटका सम्पूर्ण तथ्याङ्क तथा रेकर्डहरू लिस्ट एमा पनि रेकर्ड राखिन्छ ।
यो खेलसङ्ख्या यसरी लगातार बढ्नुका विभिन्न कारणहरू छन् जस्तै एकदिवसीय अन्तर्राष्ट्रिय खेल्ने राष्ट्रको सङ्ख्यामा वृद्धि, विभिन्न राष्ट्रका क्रिकेट बोर्डहरूले आफ्नो आम्दानी बढाउन खोज्नु आदि ।
यो क्रम विगत केही वर्षहरूमा अझ तिव्र रूपमा बढेको देखिन्छ, यसको कारण प्रविधिको विस्तार, नयाँनयाँ खेल्ने शैली, टि२० अन्तर्राष्ट्रिय क्रिकेटको सुरुवात आदि हुन सक्दछ ।
यो खेलमा दुवै टोलीले ४०० रन पार गरे र अस्ट्रेलिया एकदिवसीय अन्तर्राष्ट्रिय क्रिकेटमा ४०० भन्दा बढी रन बनाउने पहिलो टिम बन्न सफल भयो ।
अहिलेकी चर्चित गायिका तथा मोडल ज्योती मगरको साथमा ओझाले इशारा के गरी गरी. मलाई त यहि काली मोरी मन परी बोलको निक्कै रमाइलो गीत सार्वजनिक गरेका हुन् ।
यो गीतको म्युजिक भिडियो चाँडै नै युट्युव मार्फत सार्वजनिक गर्ने तयारी भएको छ भने अडियो गीतलाई देशभरका एफएम रेडियोमा पठाइ सकिएकोले हाललाई रेडियोबाट सुन्न सकिने बताइएको छ ।
नेपालमा पछिल्लो समय सवारी दुर्घटनामा परी हजारौले अकालमै ज्यान गुमाईरहेका छन् जसले गर्दा आफ्ना आफन्त, साथीभाई र शुभचिन्तकहरु गुमाउन बाध्य कयौं नेपाली मनहरूलाई शान्त्वना दिदै आफ्नै पिडा व्यक्त गर्दै छन् लोक गायक सौगात ओझाले ।
शुरुवात मा, रिजाल र आफ्ना सँगी इलुस्ट्राडोहरु ले स्पेनबाट स्वतन्त्रता जीत उपयुक्त छैन भन्ने सोचाई राखे, बरु त्यसको सट्टा तिनीहरूले अलग हुनको लागि कानुनी समानता लागि दुवै पेनिनसुलरेस तथा मूल निवासी- इन्डीयोस, इसुलरेसर र मेसटिजोस —, , र , अरूका बीचमा—मा आर्थिक सुधार माग गरेर इलुस्ट्राडोहरु द्वारा गरिएको मांग को आर्थिक सुधार को र दोस्रोमा मा थियो कि "फिलिपिन्स कोर्टेस मा प्रतिनिधित्व गरियो र स्पेन को एक प्रान्त तथा जनपदको धर्म निरपेक्षता को रूपमा मानिने गरिन्छ ।
यो इलुस्ट्राडो वर्ग देशी-जन्म बुद्धिजीहरू र इथ्नोलिंगुस्टिक मार्फत कटौती र जातीय लाइनहरु- इन्डीयोस, इसुलरेसर र मेसटिजोस अरूका बीचमा तथा स्पेनिस संरक्षण का अन्तर्गत "दुवै राजनीतिक र आर्थिक शक्ति को एक थप समान व्यवस्था" को माध्यमबाट सुधारको माग गरेका थिए।
सबैभन्दा प्रमुख इलुस्ट्राडो ग्रासियेनो लोपेज जइना, मार्सेलो एच डेल पिलर, मारियानो दलाल, एन्टोनियो लुना र जोस रिजाल फिलिपीन राष्ट्रिय नायक थिए।
रिजाल को उपन्यासहरु मा मलाइ हात नलगाउनु र एल फिलिबुस्तेरिस्मो मा फिलिपीन मा स्पेनिस उपनिवेश शासनमा भएको अन्याय उजागर गरिएको थियो ।
स्टेनली कार्नोव, मा आफ्नो हाम्रो छवि: फिलिपिन्समा अमेरिकाको साम्राज्य, "धनि बुद्धिजीवी" का रुप मा इलुस्ट्राडो गर्नको लागि पठाएको थियो किनकि कोहि धनी जग्गावाला का छोरा थिए ।
३ ओटा अङ्‍ग्रेज तोप्चीलाई निशान बनाएपछि अङ्‍ग्रेजहरूले तोप पड्काउन छोडेको बेलामा नेपाली सेनामा केल्लानेर पुगी भिड्ने साहस आयो।
यस दिनमा नेपाल र भारत लगायत विभिन्न मुलुकहरूमा बसोवास गर्ने हिन्दू धर्मावलम्बीहरूले व्रत राख्नुको साथै एक पर्वको रूपमा मनाउने गर्दछन् ।
आजको दिन के त्याग गर्ने- मधुर स्वरको लागि गुड, दीर्घायु अथवा पुत्र-पौत्रादिको प्राप्तिका लागि तेल, शत्रुनाशादिको लागि तिलको तेल, सौभाग्यको लागि मिठो तेल, स्वर्ग प्राप्तिको लागि पुष्पादि भोग, प्रभु शयनका दिनहरूमा सबै प्रकारका मांगलिक कार्य जहाँसम्म हुनसक्छ नगर्ने ।
खाटमा सुत्ने, भार्यासँग मैथुन गर्नु, झूठो बोल्नु, मांस, मह र अरुले दिएको दही-भात आदिको भोजन गर्नु, मूला, पटोल एवं भण्टा आदिलाई पनि त्याग्नु पर्छ ।
एक पटक देवऋषि नारदजीले ब्रह्माजीसँग यस एकादशीका विषयमा जान्ने उत्सुकता प्रकट गरे, ब्रह्माजीले उनलाई बताए- सत्य युगमा मान्धाता नामक एक चक्रवर्ती सम्राट राज्य गर्दथे ।
देह शुद्धि या सुन्दरताको लागि परिमित प्रमाणको पञ्चगव्यको, वंश वृद्धिको लागि नियमित दूधको, सर्वपापक्षय पूर्वक सकल पुण्य फल प्राप्त हुनाको लागि एकमुक्त, नक्तव्रत, अयाचित भोजन अथवा सर्वथा उपवास गर्ने व्रत ग्रहण गर्ने ।
त्यस्तै त्यस क्षेत्रको समुद्री पिँधहरु धेरै भू-कम्प जाने किसिमको भएकाले त्यहाँ धेरै तीब्रताको भू-कम्प आउँदा समुद्री सतहमा तीब्र समुद्री तरङ्ग उत्पन्न हुनसक्छ ।
धेरै मानिसहरु जो आफ्नो वरिपरि भइरहेको घटनाक्रमलाई ब्याख्या गर्न र प्रष्ट पार्न असक्षम हुन्छन्, उनीहरू यस्ता घटनाहरूलाई दैवी चमत्कार वा अन्य कुनै रहस्यमय बस्तुहरूको परिणाम ठान्दछन् ।
झन बरमुडा त्रिकोणमा हराएका कुनै पनि बस्तुहरूले कुनै पनि सङ्केत नछाडेको कारणले पनि त्यस्ता सिद्धान्तमा बिस्वास गर्नेहरूलाई थप बल पुगेको छ ।
यस श्रेणीमा पर्नेहरु कोही यु. एफ. ओ. हरूले त्यस क्षेत्रमा आइपुगेको जहाजहरूलाई अपहरण गरेर लगेको हुन सक्नेमाविश्वास गर्छन् भने कोही त्यस क्षेत्रको समुन्द्र पिँधमा कुनै एकदमै बलियो राक्षसी शक्ति छ जसले ती बस्तुहरूलाई तानेर अन्य कुनै स्थानमा पुर्याउँछन् भन्नेमाविश्वास गर्छन र कतिपय अरु मानिसहरु यसलाई अर्को समानान्तर ब्रमाण्डको द्वार ठान्छन् ।
नाभीक तथा बिमान चालकहरूले दिशा पत्ता लगाउँने क्रममा ती दूइ ध्रुबबिच को फरक राम्ररी छुट्टाउन सक्नुपर्छ, किनकि उनीहरूले प्रयोग गर्ने कम्पासको सियोले जहिले पनि चुम्बकिय उत्तरी ध्रब तिर देखाउँछ ।
यस्तै अर्को ठाउँ जापानको पुर्वी भागमा पर्छ जहाँ चुम्बकिय उत्तर र भौगोलिक उत्तर एकै ठाउँमा पर्छन् र त्यसलाई जापानी र फिलिपिनी नाभीकहरूले राक्षसी समुन्द्र नाम दिएका छन् ।
बर्मुडा त्रिकोणको तल्लो सतहमा पटक– पटक भइरहने भुइँचालोले पृथ्वीको चुम्बकीय क्षत्रमा केही समयका लागि असन्तुलन ल्याउने गर्छ तसर्थ पानी जहाज र उडिरहेको हवाइजहाजमा जडान गरेको कम्पास वा दिशा निर्देशिकाले गलत दिशा निर्देशन गर्छ, जसका कारण वायुयान र जलयानहरु दुर्घटनाग्रस्त भएको पाइन्छ ।
सन् १९४५ मा पाइलट लेफ्टिनेन्ट चाल्सै केरोलले अमेरिकी वायु सेनाको 4 नामको युद्ध विमान उडाउँदै यस क्षत्रमा आउँदा यो जहाज दुर्घटनाग्रस्त भयो र अमेरिकी जनसेनाले यसको खोज तलासी गर्दा कुनै पनि कारण र जहाजको अवशेष भेटिएन ।
बर्मुडा त्रिकोणमा भइरहने वायुमण्डलीय चापले गर्दा शत्तिशाली आँधीबहेरी उत्पन्न हुन्छ जसले उत्त दुर्घटनाहरू घटाउन अहं भूमिका खेलेको छ ।
डब्ल्युडब्ल्युएफमा आएको दुई वर्षमै उनले डब्ल्युडब्ल्युएफ प्रतियोगिता जिते र कम्पनीको इतिहासमा सर्वाधिक लोकप्रिय कुश्तीबाज बन्न पुगे।
यस पछि उनले धेरै हिट फिल्ममा काम गरे, जसमा 'द रनडाउन', 'बी कुल', 'द गेम प्लेन', 'गेट स्मार्ट', 'रेस टु विच माउन्टेन', 'फास्टर' तथा 'फास्ट फाइभ' सामेल छ जसमा उनले भेन डिजेल र पल वाल्करसँग काम गरेका छन्।
उनले कुल १६ प्रतियोगिता जितेका छन् जिसमा नौ विश्व हेभिवेट प्रतियोगिता, दुई डब्ल्युडब्ल्युएफ अन्तर्खण्डीय प्रतियोगिता र पाँच डब्ल्युडब्ल्युएफ ट्याग टिम प्रतियोगिता सामेल छ।
उपन्यासमा सुस्पष्ट पात्रहरू छैनन्, पात्रहरू उनीहरूको कार्य वा पदबाट सम्बोधन गरिन्छन् जुन उपन्यासका घटना अनुसार बद्लिदैँ जान्छन् ।
यस बिचमा फुजितसुबो र गेन्जीको भेट बिच बिचमा भने भइरहन्छ र फुजितसुबो गर्भवती बन्छिन् र रेइजीलाई जन्म दिन्छन्, उक्त बालक राजकुमार बनाइन्छन् ।
राष्ट्रिय खेलकुद परिषद का तत्कालिन सदस्यसचिव केशवकुमार विष्टले खेलकुद पुर्वनै इटहरीमा एक पत्रकार सम्मेलन गर्दै सुनसरी, मोरङ, झापा, इलाम, सिरहा र सप्तरी जिल्लालाई खेलस्थल तोकेका थिए।
उद्घाटन कार्यक्रममा राष्ट्रपति भण्डारीले राज्यको सीमित साधन स्रोतले मात्र खेलकुद क्षेत्रको समग्र विकास सम्भव नहुने भएकोले सार्वजनिक निजी साझेदारी लगाउनी बढाउनु पर्ने बताइन् ।
भण्डारीले भनिन्, "राज्यको प्रयास खेलकुदमा आफ्नै लगानी अभिवृद्धि गर्ने भए पनि त्यसले मात्र समग्र खेल क्षेत्रको विकासमा अपुग हुने भएकोले साझेदारी बढाइनु पर्छ ।
खेलकुद सचिव महेशप्रसाद पौडेलले काठमाडौँ, विराटनगर र पोखरामा राष्ट्रियस्तरको रंगशाला निर्माण गर्ने लक्ष्यलाई यो प्रतियोगिताले थप बल मिल्ने बताए ।
निष्ठा र समर्पणले अन्तर्राष्ट्रियस्तरमा इज्जत तथा प्रतिष्ठा बढेको बताउदै राष्ट्रपतिले गत वर्षको भूकम्पको नाकारात्मक प्रभावका बाबजुत पूर्वाञ्चलमा राष्ट्रिय खेलकुद हुनु सुखद पक्ष भएको बताइन् ।
यसअघि पाँच विकास क्षेत्रका पाँच टिम र तीनवटा विभागीय टिम नेपाली सेना, सशस्त्र प्रहरी र नेपाल प्रहरीको टिमले मैदानमा मार्चपास गरेका थिए ।
यो स्थान विशेष रूपले विभिन्न मन्दिरहरू जस्तै श्री रङ्गानाथस्वामी मन्दिर, श्री जम्बुकेश्‍वरा मन्दिर र वरैयुर आदिको लागि प्रसिद्ध छ ।
यो मन्दिर भगवान विनायक (पौराणिक कथाको अनुसार आधा पुरूष, आधा पक्षी गरूड, जुन भगवान विष्णुको वाहन हो, यसको सङ्केत प्रसिद्ध महाकाव्यमा पनि उल्लेखित छ) लाई समर्पित छ ।
हिन्दु धर्मावलम्बीहरूको सबैभन्दा ठूलो सम्मेलन महाकुम्भ हुने यो चार स्थलहरूमध्येको एक हो, बाँकी तीन हरिद्वार, उज्जैन तथा नासिक हो।
यहाँ सरस्वती नदी गुप्त रूपले सङ्गममा मिल्छ, अतः यो स्थानलाई त्रिवेणी सङ्गम भन्ने गरिन्छ जहाँ प्रत्येक बाह्र वर्षमा कुम्भ मेला लाग्छ।
इलाहाबादमा राज्य सरकारको महत्त्वपूर्ण कार्यालयहरू स्थित छन्, जस्तै इलाहाबाद उच्च अदालत, प्रधान महालेखाधिकारी , उत्तर प्रदेश राज्य लोक सेवा आयोग, राज्य प्रहरी मुख्यालय, उत्तर मध्य रेलवे मुख्यालय, केन्द्रीय माध्यमिक शिक्षा बोर्डको क्षेत्रीय कार्यालय र उत्तर प्रदेश माध्यमिक शिक्षा परिषदको कार्यालय रहेको छ।
इलाहाबादको अर्थ अरबी भाषाको शब्द 'इलाह' (अकबरद्वारा चलाइएको नयाँ धर्म दीन-ए-इलाहीको सन्दर्भबाट, अल्लाहको लगि) र फारसी भाषाको शब्द 'आबाद' – यानि 'ईश्वरद्वारा बसाइएको', वा 'ईश्वरको सहर' हुन्छ।
युधिष्ठिर, अर्जुन, नकुल, सहदेव, माता कुन्ती र द्रौपदी सबै एकादशीको व्रत गर्दछन् र मलाई पनि व्रत राख्न भन्दछन् परन्तु म खाए बिना रहन सक्दैन यसैले चौबीस एकादशीहरूमा निरहार रहने कष्ट साधनाबाट बचाएर मलाई कुनै यस्तो व्रत बताउनुस् जसलाई गर्नमा मलाई विशेष असुविधा न होस् र सबैका फल पनि मलाई मिलुन् ।
यस व्रतमा स्नान आचमनमा पानी पिउँनुमा दोष हुँदैन, यस व्रतबाट अन्य त्याइस एकादशीहरूको पुण्यको लाभ पनि मिल्नेछ, तिमी जीवन पर्यन्त यस व्रतको पालन गर ।
भीमले ठुलो साहसका साथ निर्जला एकादशी व्रत गरे, जसको परिणाम स्वरूप प्रातः हुँदै उनी सज्ञाहीन भए तब पाण्डवहरूले गङ्गाजल, तुलसी, चरणामृत प्रसाद, दिएर उनको मुर्छा दुर गरे ।
जब सर्वज्ञ वेदव्यासले पाण्डवहरूलाई चारै पुरुषार्थ- धर्म, अर्थ, काम र मोक्ष दिने एकादशी व्रतको संकल्प गराए तब महाबली भीमले निवेदन गरे- हे पितामह!
म त एक दिन त के एक समय पनि भोजन विना रहन सक्दैन- मेरो पेटमा 'वृक' नामको जो अग्नि छ, त्यसलाई शान्त राख्नको लागि मलाई कैयों मान्छेको बराबर अथवा कैयों पटक भोजन गर्नु पर्दछ ।
पितामहले भीमको समस्याको समाधान गर्दै उनको मनोबल बढाउँदै भने- नाही कुन्तीनंदन, धर्मको यही त विशेषता छ कि यो सबैलाई धारण नै गर्दैन, सबैलाई योग्य साधन व्रत-नियमहरूको निकै सहज र लचिलो व्यवस्था पनि उपलब्ध गराउँछ ।
यस दिन जो स्वयं निर्जल रहेर ब्राह्मण या जरूरतमंद व्यक्तिलाई शुद्ध पानीले भरेको घडा साथ दान गर्दछ त्यसले यस लोकमा सम्पूर्ण सुख प्राप्त गरेर परलोकमा स्वर्गको आनन्द भोग्दछ ।
यो व्रतलाई नर नारीहरू दुबैले गर्नुपर्छ जलपानको निषेध भए पनि फलहारको साथमा दूध लिन सकिन्छ यस दिन निर्जल व्रत गर्दै शेषशायी रूपमा भगवान विष्णुको अराधनाको विशेष महत्त्व छ ।
वि. सं. १९६३ सालको असार महिनामा आमा यशोदा देवी आचार्यले आफ्नो तीन महिने शिशु नरनाथलाई सालटारीको चौतारोमा घोचाको झोलुङ्गोमा सुताउनुपर्‍यो ।
गएर उसले भन्यो, “तिम्रो छोरालाई कमिलाले टोकेर मारिसके, तिमी यहाँ के गरिरहेकी?” त्यति लामो समयसम्म बच्चालाई विना हेरचाह छोडेर जान उहाँलाई पनि मन थिएन ।
आफूले भोग्नुपरेको त्यो पीडाको अनुभवबाट यशोदाको मनमा एउटा कुरा आयो -- ‘यहाँ एउटा ठाँटी या चौतारीसम्म भइदिएको भए म आफ्नो शिशुलाई यहीं सुताएर ढुक्कसित काम गर्न पाउँथें ।
कन्याका पिताजी अनिरुद्ध वाग्ले तनहुँ क्यामिन धरमपानीका एक सदाचारी कृषिजीवी ब्राह्मण हुनुहुन्थ्यो जो प्रतिदिन विहान वेदको एक अध्याय पाठ नगरी खाना खानुहुँदैनथ्यो ।
विवाहको कार्यक्रम सकिनासाथ नरनाथले आफ्नी नववधू गङ्गाका कानबाट सुनका मुन्द्री, हातबाट बाला र पाउबाट चाँदीका कल्ली फुकाल्नुभएछ र ती बेचेर आफ्नो परिवारको ऋण तिर्नुभयो ।
आगो, शत्रु र ऋणको बीऊ राख्‍न हुन्न, राख्यो भने त्यो बढ्दै जान्छ र टुहुराले त झन् ऋण बोकेर बस्नै हुँदैन भन्ने उहाँको विचार थियो ।
वि. सं. १९७८ सालको भदौमा दाजु उमानाथ आचार्य बनारस हिन्दू विश्वविद्यालयमा आयुर्वेद पढ्न जान छानिनुभयो र तीनधारा पाकशालामा बसेर पढ्ने सीट खालि भएको देख्‍नुभयो ।
रम्घाको आचार्य कुलमा जन्मेर आदिकवि भानुभक्त आचार्य ले रामायण नेपाली भाषामा लेखी नेपाली भाषा, साहित्य र संस्कृतिको विकासमा अत्यन्त महत्त्वपूर्ण योगदान गर्नुभयो ।
त्यसै कुलमा जन्मेका नरनाथ आचार्यले आदिकवि भनुभक्त आचार्यको जीवनी प्रकाशित गर्नुभयो र नेपाली साहित्यको श्रीवृद्धिमा योगदान गर्ने रम्घाको आचार्य वंशका दोस्रो सन्तति हुनुभयो ।
वहाँले लेखेको भानुभक्तको यो जीवनी मोतिराम भट्टले लेखेको जीवनीपछि सर्वाधिक महत्त्वको छ, र यसबाट आदिकविको जीवनवारे तथ्यहरू दोब्बर थपिएका छन् ।
तर १९९० सालको वैशाख तिर तनहुँ जिल्लाको सदरमुकाम बन्दीपुरमा त्रि-जुद्ध आयुर्वेदीय औषधालय खुल्यो र “जागिर खाने हो?” भनी आयुर्वेद विभागका प्रमुख हाकिम हरिप्रसाद खकुरेलले सोध्नुभयो ।
नरनाथ आचार्यको जन्म भएको दश महिना पछि वि. सं. १९६३ साल पौष महिनाको अन्त्यतिर आमा यशोदाले नराम्रो सपना देख्‍नुभयो र कुनै दुःखद खबर आउने हो कि भनेर मनमनै डराइरहनु भयो ।
माघे संक्रान्तिका दिन सोमवार र औंसी समेत भएको सूर्यग्रहणमा काशीमा गङ्गास्नान गर्न ताप्लेजुङबाट जानुभएका पति लोकनाथको देहान्त त्यहीं नै भएछ र देहान्तको खबर निकै दिनपछि वहाँको घर तनहुँमा आइपुग्यो ।
तनहुँ चुँदी रम्घामा भानुभक्त आचार्यकै कुलमा जन्मेका नरनाथ आचार्यले आफ्नो कृति मार्फत् आदिकविका बारेमा अनेक तथ्य पहिलोपटक सार्वजनिक गरेका थिए ।
जन्म वि.सं. १९६२ साल चैत्र १९ गते बेलुकी ९ घडी रात जाँदा चैत्र शुक्ल सप्तमी तिथि; आर्द्रा नक्षत्रको तेस्रो पाउमा, वृश्चिक लग्न सिंह नवांशकमा ।
त्यसपछि उहाँका मनमा प्रश्न उठ्यो - ‘म पनि आयुर्वेद किन नपढूँ ?’ आफ्नो स्वास्थ्यमा आएको बाधा र दुनियाँको पनि बाधा हटाउनका साथै आयुर्वेद आफ्नो अर्थोपार्जनका स्रोत समेत हुने देख्‍नुभयो ।
तथागत गौतम बुद्धको महापरिनिर्वाणको तीन सय साठी वर्ष पछि पश्चिम भारत ओडियनको धनकोष द्वीपमा एउटा शंकरकूट नामक मन्दिर थियो जहाँ राजा उपराज तथा महारानी आलोकाभासवती रहन्थ्यो।
उनी आफ्नो सेविकाको साथ एउटा द्वीपमा साधना गरिरहेको एक रात उनको सपनामा यस प्रकार देखेको थियो– एकजना सेतो व्यक्तिले पाँच अक्षर अर्थात् ॐ आः हूं स्वा हाले अलंकृत एउटा स्फटिक कुम्भलाई उनिको शिरमा तीन चोटि राखे, ति कुम्भबाट प्रकाश फैलिएर त्यस प्रकाश द्वारा उनीले तीन लोकधातुका साक्षात्कार गरे।
अनन्तर देवलोकमा अनुत्तर महासन्ति तन्त्रको प्रवर्तक वज्रसत्त्वको अवतार देवपुत्र अधिचित्तको प्रभाव द्वारा उस भिक्षुणीको गर्भबाट एउटा पुत्रको जन्म भए।
तर सेविकाको कुरामा केहि वास्ता नगरी भिक्षुणीले बालकलाई एउटा खाल्टोमा फालिदिए, परन्तु अकस्मात् उसको शरीरबाट शब्द र प्रकाश आदि निस्किन्नु थाले।
उहाँले सम्पूर्ण गुह्यतन्त्रहरू, विशेष गरी थिगले-रङ्-नद्-दु-बब्-प मा संगृहित गरी उसलाई मौखिक परम्परा र व्याख्या परम्परा अर्थात् दुई भागमा विभाजित गर्नु भए।
त्यसपछि उहाँको शिष्य श्रीसिंहले अतियोग तन्त्रको अववादवर्गलाई बाह्यातन्त्र, अध्यात्मतन्त्र, गुह्यतन्त्र तथा अनुत्तरगुह्यतन्त्र गरी चार भागमा विभाजित गरे।
उहाँ तिब्बतमा जानुभई ञगस् तिङ्जीन जाङ्पो, कावापल्चेगस्, चोगरो लुयी ग्याल्छन, ञगस् ज्ञानकुमार, धर्मराज ठ्रीस्रोङ देउचन आदि अनेक प्रमुख शिष्यहरूलाई यस परम्परा प्रदान गर्नुभए।
गुरु पद्मसम्भवले वास्तवमा अतियोगतन्त्रको शिक्षा सुरतिवज्र, मन्जुश्रिमित्र र श्रीसिंह तिनै जनाबाट प्राप्त गर्नुभएपनि लोक व्यवहारमा केवल श्रीसिंहबाट मात्र हासिल गरेको मानिन्छ।
ञिङमा परम्परा अनुसार, बुद्ध समन्तभद्र द्वारा वज्रसत्त्वलाई महासन्तिको शिक्षा दिनुभएको र वज्रसत्त्वबाट आचार्य सुरतिवज्र वा प्रहेवज्रलाई प्रदान गर्नुभएको थियो।
आठौँ शताब्दीको अन्तिम देखि नवौँ शताब्दीको आरम्भकाल सम्ममा भारतीय बौद्ध विद्वान आचार्य पद्मसम्भव, पण्डित विमलमित्र र तिब्बती महान् अनुवादक पगोर वैरोचनले महासन्ति शिक्षालाई तिब्बतमा ल्याई तिब्बती भाषामा लोचावाहरूले अनुवाद गर्नु भएको थियो।
जुनबेला उहाँ शीतवन महाश्माशनमा डाकिनी सूर्यकिरण सहित अपरिमित शिष्यहरूको धर्म देशना गरिरहेको थियो, त्यसैबेला आर्यमञ्जुश्रितीक्ष्ण द्वारा व्याकरण गरिरहेको बेला आचार्य मञ्जुश्रिमित्र शीतवनमा पुगे र उनले आचार्य सुरतिवज्रबाट पचहत्तर वर्षसम्म श्रवण गरे।
सम्पूर्ण अववादहरू ममञ्जुश्रिमित्रलाई प्रदान गर्नुभई आचार्य सुरतिवज्र दन्तिका नामक नदीको किनारमा अनास्रवधातुलोकमा महापरिनिर्वाण प्राप्त गर्नुभए।
तर पूर्णरूप ले स्थापना भने धर्मराजा ठ्रीस्रोङ देउचन को शासनकालमा भारतीय आचार्य शान्तरक्षित र आचार्य पद्मसम्भवलाई तिब्बतमा निमन्त्रण गरेकोको अनुसार दुवै आचार्य तिब्बतमा आउनु भइ उहाँको सहयोग द्वारा तिब्बती बौद्ध धर्मको पहिलो महाविहार अथवा बौद्ध अध्यन केन्द्र सम्यस चुग्लग्खङको निर्माण साथ भएको थियो।
सम्यस चुग्लग्खङको निर्माण समाप्ति पछि बुद्धिमान तिब्बती किशोर हरूलाई जम्मा गरी भारतीय आचार्य द्वारा विशेष ज्ञान दिएर अनुवाद कार्यमा सक्रियता बनेको थियो जुनमा तिब्बती महान अनुवादक वैरोचन, दन्मचेमङ, खछे आनन्त, ञग्स ज्ञानकुमार, खोनलुयि वङपो, मरिन्छेन छोग, क-व पल्चेग्स, चोगरोलुयि ग्यल्छन, शङ येशेस्दे आदि एक सय आठ वरिष्ठ एवं कनिष्ठ अनुवादकहरू रहेकका थिए।
ति अनुवादहरूले धर्मराजा ठ्रीस्रोङ देउचन, आचार्य पद्मसम्भव र आचार्य शान्तरक्षितको निर्देशन अनुसार सम्पूर्ण महायान बौद्ध ग्रन्थबाट विनय पिटक, अभिधर्म पिटक, सूत्र पिटक एवं तंत्र पिटक इत्यादि बुद्धवचनलाई संस्कृत भाषाबाट तिब्बती भाषामा अनुवाद गर्ने कार्य प्राम्भ गर्नु भएको थियो।
सातौँ र आठौँ शताब्दीमा भारत, नेपाल, चिन, र तिब्बतका विद्वान लोचावाहरूले महायोग, अनुयोग, अतियोगतन्त्र र त्रिपिटक लगायतका बौद्ध ग्रन्थ तिब्बतीमा अनुवाद गर्नु भएदेखि यस सम्प्रदायको स्थापित भएकोले ञिङमा सम्प्रदायको विस्तृत नाम तिब्बती भाषामा: "पुर्वानुदित प्राचीन सम्प्रदाय" हो।
यसमा छाम्ड्रग र देगे इत्यादि अनेक संस्करणहरू रहेको पईन्छन् र ति तन्त्रहरूको सङ्ग्रहित ग्रन्थ पल्चेग्स ग्युद्बुममा ५८ ठेली सम्म रहेको छ जसमा हजारों विषय र अध्यायहरू छन्।
दिउसोको समय यहाँको जनसङ्ख्यामा लगभग २५ लाखले वृद्धि हुन्छ, किनकि कामदार तथा विद्यार्थी आसपासको क्षेत्रदेखि टोकियोमा आउने गर्छन् ।
प्रारम्भिक आरम्भिक मेइजी कालमा, यस सहरलाई 'तोउकेइ'को नामले पनि चिनिन्थ्यो जुन चीनी भाषामा लेखिएको शब्दको लागि वैकल्पिक उच्चारण थियो ।
धेरै पुराना अङ्ग्रेजी किताबहरूमा अहिले पनि 'टोकेई' लेकिएको छ तर अब यो प्रचलनमा छैन र 'टोकियो' शब्दलाई नै अब प्रयोग गरिन्छ ।
यो जापानको होन्सु द्वीपमा रहेको छ र यसको जनसङ्ख्या करिब ८६ लाख छ, जबकि टोकियो क्षेत्रमा १.२८ करोड र उपनगरीय क्षेत्र मिलाएर यहाँ अनुमानित ३.७ करोड मानिसहरू बसोबास गर्छन्, जुन यस देशको सबैभन्दा धेरै जनसङ्ख्या भएको महानगरीय क्षेत्र हो।
२००५ सम्म, टोकियोमा रहने विदेशिहरूमा सबैभन्दा बढी जनसङ्ख्या चीनका नागरिकहरू को थियो, अनि कोरियाई , फिलिपीनो , अमेरिकी , ब्रिटिश , ब्राजीलियाई र फ्रान्सीसी को थियो।
जंगबहादुरको मृत्युअपछि जगतजंग र युवराज त्रैलोक्यले राजा सुरेन्द्रलाई पदत्याग गर्न बाध्य बनाउने र जगतजंगलाई नेपालको प्रधानमन्त्री नियुक्त गर्ने योजना बनाएका थिए।
रोलक्रमप्रति असन्तुष्टि रहँदा ३८ सालको पर्व रचेर उनले आफ्नै ठाँहिला काका रणोद्दिप सिँह बहादुर राणाको हत्याको योजना बनाए जसको फलस्वरुप पश्चिम कमाण्डर जनरल रहेका जगतजङलाई चुनारकिल्लामा लगी थुनियो।
वि.सं. १९३८ मा प्रधानमन्त्री रणोद्दीप सिंह भारतमा तिर्थ गर्न गएको बेलामा जगतजंग राणा र नरेन्द्र बिक्रम शाहले प्रधानमन्त्री रणोद्दीप सिंह, प्रधान सेनापति धीर शमशेर र उनका शाखा सन्तान सखाप बनाउने षड्यन्त्र बनाए ।
तर यस षड्यन्त्रको पोल चाडै खोलिएकाले नरेन्द्र बिक्रम शाह, जगतजंग राणा, बमवीर सिंहलाई इलाहावादको चुनार किल्लामा नजरबन्द गरिएको थियो ।
त्यस्तै, ४५ किलोमिटरको स्काई रनिङ वल्र्ड सिरिजमा नर्वेकी पूर्व च्याम्पियन इमेलिई फोर्सवर्गभन्दा केही समयले पछि पर्दै दोस्रो स्थानमा परेकी थिइन्।
गाईबस्तु चराउने र खेतीपातीमै बाल्यकाल बिताएको स्मरण गर्दै मीराले नेसनल ज्योग्राफिकले लिएको अन्तर्वार्तामा भनेकी छन्, ‘गाउँमा केटीहरूका लागि कुनै अवसर थिएन।
भोजपुरको सानो दुम्मा गाउँकी मीराका लागि सक्ने भएदेखि नै सुनसरीको चतराबाट नून, तेल, चामलको भारी बोकेर गाउँ आवतजावत गर्नु नियमित काम थियो ।
यसै क्रममा मजदुरीका लागि मलेसिया जाने तयारी गरिन मीराले तर खेल गुरु धुव्र बिक्रम मल्लले केही समय खेलकुद क्षेत्रमै प्रतिक्षा गर्न उनलाई सुझाव दिए ।
विभिन्न अल्ट्रा म्याराथन खेलमा सहभागिता जनाइसकेकी मीराले फ्रान्सको चामोनिक्समा आयोजित माउन्ट ब्लान्क अल्ट्रा म्याराथनको निर्धारित ८० किमीको दूरी १२ घण्टा ३२ मिनेटमा पुरा गर्दै उपाधि जितेकी छिन्।
बाह्र वर्षदेखि सञ्चालन हुँदै आएको यो प्रतिस्पर्धामा अन्वेषण, साहसिक खेल, संरक्षण तथा मानवीय क्षेत्रमा उत्कृष्ट काम गर्ने व्यक्तिहरूको नाम छनौट गरिन्छ।
विश्व एथ्लेटिक महासंघले सम्बन्धित देशको एथ्लेटिक संघले नै अल्ट्रा म्याराथन व्यवस्थापन गर्नुपर्ने भने पनि नेपालमा हालसम्म यसतर्फ काम भएको छैन।
विश्व अल्ट्रा म्याराथनमा आफूलाई स्थापित गर्दै आएकी नेपाली धाविका मीरा राई नेसनल ज्योग्राफिकले सार्वजनिक गरेको ‘वर्षकै साहसी व्यक्ति’ को मनोयनमा परेकी छन्।
हिमालय पर्वत शृङ्खला अन्तर्गत नेपालको मनाङ जिल्लामा अन्नपुर्ण क्षेत्रभित्र पर्ने यो ताल समुद्र सतहदेखि ४९१९ मिटर उचाईमा छ ।
युवराज विजय सिंह प्रीतमपुरका धनी मुकुट राजकुमार हुन्, जसलाई छिट्टै राजाको रूपमा अभिषेक गरिने छ (सम्मानजनक, किनकि आधुनिक भारतमा कुनै आधिकारिक राजा र राज्यहरू छैनन्)।
शाही दरबार बाहिरको भाडा बंगला जसमा चन्द्रिकाले नगरपालिकाको स्कूलमा खाता प्रमुखको रूपमा काम गरिरहेका थिए र विजयको शाही सम्पत्तीमा भाग लिएको आरोपमा मुद्दा हालेका छ, किनकि उनीहरूले आफ्नी आमा लाई महसुस गरेकी थिइन् पछि राजालाई) रानीले अन्याय गरे जब उनी राजाका सबै बच्चाहरूको उपस्थितिमा उनको बदनाम गर्थिन्।
यसैबीच, विजयको डोपल्लेगर प्रेम दिलवाले , एक प्रेम गुरू, एक व्यंग्य, जीवन्त र लापरवाह स्टेज अभिनेता, जो राजकुमारी मैथिलीको प्रेममा पर्छिन्, आफ्नो मित्र कन्हैया सँग उनलाई भेट्न प्रीतमपुर पुगेकी छिन्।
प्रेमले युवराज विजयको रूपमा काम गर्छ तर उसको सरल, मायालु स्वभावका साथ, उसले मैथिलीलाई प्रभावित गर्छ जो पहिले विजयसँग सम्बन्ध बिच्छेद गर्न चाहान्छ र प्रेमलाई अनजानमा प्रेममा पर्दछ।
प्रेमले विजयका बहिनीहरूसँग शाही दरबारमा फर्काएर मेलमिलाप गर्न खोज्छन्; उनले शाही परिवारको सबै सम्पत्ति उनीहरूलाई हस्तान्तरण गर्ने कानुनी कागजातहरू तैयार गर्दछन्।
उनका सौतेनी बहिनीहरू यस इशाराबाट यति प्रभावित भएका छन् कि, मैथिलीबाट एक सानो धक्का दिए पछि, उनीहरूको हृदय परिवर्तन भयो र उनको भाग्यको राजकुमारलाई वञ्चित गर्न र उहाँसँग बहिनीहरूको रूपमा मिलाप गर्न अस्वीकार गरे।
उनी बाल्यकालदेखि नै प्रतिभाशाली थिए र उनले अल्पावस्था मै वेदको ज्ञान लिए, योगको पनि अभ्यास गरे, र उनी आफ्नो ज्ञानवृद्धिको लागि देश परिभ्रमण र विद्वानसंग वादविवाद गर्न थाले।
पालि त्रिपिटकको जुन अंश मा/को उनले/उनिहरूले अट्ठकथा लेखेका थिएनन्, त्यसमा बुद्धदत्त, धर्मपाल तथा आनन्द आदि अन्य भिक्षुले अट्ठकथा लेखेर पालि त्रिपिटकको विस्तृत व्याख्यानको कार्य पूरा गरे।
पहिला शेनझेन कोउलुन देखि क्यानटन रेलमार्गको बिचको ३०,००० जनसङ्ख्या भएको सानो बजारी इलाका थियो भने यस क्षेत्रलाई सहरको दर्जामा सन् १९७९ मा स्तरोन्नति गरिएको थियो र सन् १९८० मा यस सहरलाई चीनको पहिलो विशेष आर्थिक क्षेत्रको रूपमा तोकिएको थियो ।
शेनझेनको जनसङ्ख्या विकासको गति उत्पादन क्षेत्रको उछालमा कमि आई अन्य क्षेत्रमा सरे पछि सन् २०१३ देखि १ प्रतिशत भन्दा कम भएको थियो ।
शेनझेन पर्ल नदीको छेउमा अवस्थित रहेको छ भने यससँग सिमा जोडिएको शहरहरू दक्षिणमा हङ्गकङ्ग, उत्तर र उत्तरपूर्वमा हुइझाउ, उत्तर र उत्तरपश्चिममा डोङ्गगुआन हुन् ।
बि. सं. २००६ सालमा ‘देवस्तुति श्लोकबद्ध भाषा’ पुस्तक सार्वजनिक गरेर लेखन यात्रा सुरु गरेका ओझाका स्वयम्वर, शरणार्थी राजकुमार, संक्षिप्त सरल नेपाली रामायण, कृष्णायान, तीला, नेपाल प्रजातन्त्र सुकृति विकृति शतक, सुपको इतिहास परिचय, विविधा, रुवस, त्रिविधा, सुविधा, राजा नागमल्ल, प्रतिचर, मधुरिमा, संजीवनी लगायतका पुस्तक चर्चित छन् ।
त्यस पछि उनले संयुक्त राज्य अमेरिका, ब्रिटेन, अस्ट्रेलिया, चीन, हङकङ, सिंगापुर, डेनमार्क, दक्षिण अफ्रिका, भियतनाम, न्युजिल्यान्ड, सिङ्गापुर, फिलीपीन्स, श्रीलङ्का, भारत, संयुक्त अरब इमिरेट्स, जोर्डन, लेबनान, ट्रीनिडाड तथा अन्य देशहरूमा प्रदशन गरेका छन् ।
यसलाई नगरपालिका घोषणा गर्दा गाविस बाहुनीडाँडा, डिकुवा, च्यास्मिटार, बडहरे, दुर्छिम, मंगलटार, महादेवस्थान, धितुङ, सल्ले, अर्खौले तथा राजापानी समेटिएका हुन् ।
यसको सीमाना पूर्वमा रुपाकोट मझुवागढी नगरपालिका लामीडाँडा गाउँपालिका पश्चिममा ओखलढुंगा र उदयपुर जिल्ला उत्तरमा लामीडाँडा गाउँपालिका र ओखलढुङ्गा जिल्ला तथा दक्षिणमा उदयपुर जिल्ला रहेको छ ।
यस्तै नगरपालिका को १० नम्बर वडा अर्खौले मलाथुम्की डाँडाको शिरमा अवस्थित तुवाचुङ किराँत संस्कृतिको उद्गम स्थल वा आदिमभूमि मानिन्छ ।
सन् १९४४ को कक्षामा तेश्रो नम्बरमा उत्तीर्ण भए पछि पार्कलाई मानचुकुओ इम्पेरियल आर्मीमा लुइटिनेन्टको रूपमा निर्युक्ति लिएका थिए र दोश्रो विश्वयुद्धको अन्तिम चरणमा गण कमान्डरको रूपमा सहभागि भएका थिए ।
उनले उक्त क्षेत्रमा कोरियन गुरिल्लाहरूको विरूद्धको बौद्धिक कार्यहरूमा सामेल हुन उनले आफ्नो नाम टाकागि मसाओ वाट परिवर्त गरी ओकामोटो मिनोरू राखेका थिए ।
उनले भूमध्य सागरमा स्पेन र अफ़्रीकाको तटहरूमा आफ्नो उपनिवेश बनाएका थिए जसमा आधुनिक लीबियाको कार्थेज सबैभन्दा प्रसिद्ध हो ।
ईसाको ५३९ साल पहिले जब दक्षिणी ईरानको फार्स प्रान्तको एक साम्राज्यको राजकुमार कुरोश ले असीरियाको साम्रज्यलाई हराएर यस प्रदेशलाई जीत्नको अभियानमा निक्लदा फीनिशियालाई जीते पछि यसलाई एक क्षत्रप बनाइयो ।
बैलकुप्पेमा केही कृषि बस्तीहरू र तिब्बती बौद्ध मठ, आश्रम तथा प्रमुख तिब्बती बौद्ध परम्पराको मन्दिर र शिक्षा केन्द्रहरू शामिल छन्।
जसमा तिब्बती बौद्ध सम्प्रदायको पाँच प्रमुक शाखाहरू मध्ये ञिङमा, कग्युद, सक्या तथा गेलुग्स गरी चार सम्प्रदायको शैक्षिक संस्था हरू रहेको छन्।
यस मध्ये पद्म नोर्बु रिन्पोछे द्वारा स्थापित नाम्ड्रोल्लिङ मठ तिब्बती बौद्ध धर्मको अन्तर्गत ञिङमा अथवा पूर्वानुदित बौद्ध सम्प्रदायको विशाल शैक्षिक केन्द्र रहेको छ, त्यसै गरी गेलुग्स सम्प्रदायको शैक्षिक केन्द्रमा सेर मठ, ट्राशी ल्हुन्पो मठ, कग्युद सम्प्रदायमा ड्रीगुङ कग्युद, ड्रुग्प कग्युद र कर्म कग्युद मठ, सक्या सम्प्रदायमा चेछेन छोस्खोर लिङ मठ रहेको छ।
वर्तमानमा भारतीय र तिब्बती को आवादी ५०,००० बन्द ज्यादा भएको छन्, बैलकुप्पॆ अब बिस्तारै एउटा सानो नगरबाट परिवर्तन भएर एक स्वछा शहर बनिन्दै गरेको स्थितिमा अघि बढिरहेको छन्।
यहाँँबाट बस सुविधाहरू मैसूर, बेंगलूर, मङ्गलौर, चेन्नई, पणजी, आदि जस्ता प्रमुख शहरहरूमा उपलब्ध छन् र बैलकुप्पेबाट अन्य शहरको बीच क दूरी किलोमीटर बमोजिम यस प्रकारमा रहेको छन्।
बैलकुप्पे, कर्नाटक अन्तर्गत मैसूर जिल्लाको पश्चिममा रहेको छन् जहाँ "लुगस्सम सुङ्ड्रेल लिङ" र "देक्यीद लार्सो" नामक दुई आसन्न तिब्बती शरणार्थीको बस्तीहरू रहेको छन्, साथै यहाँँ केही तिब्बती बौद्ध मठहरू पनि छन्।
बैलकुप्पे एउटा सानो शहर हो जहाँ प्रहरी कार्यालय, वाणिज्यिक बैङ्क, टेलीफोन एक्सचेंज, हुलाक कार्यालय, होटल, रेस्टुरेन्ट, किनमेल केन्द्र र विशेष गरी सबै भन्दा महत्त्वपुर्ण चिजमा यहाँँको जलवायु र वातावरणको स्वछाता हो।
पिपल गाविसको वडा नं. १ अन्तरगत पर्ने मेलचौर पनि एक एेतिहासिक तिर्थस्थल हो यहाँ भाइटिकाको ५ दिन पछि र माघ १ गते माघे संक्रान्तीका दिन पालाकोटकै मेलचौर भन्ने स्थानमा भव्य मेला लाग्ने गर्दछ ।
किनकी इतिहासमा राजा नरसिंह मल्लका पुत्र ले गाइले धान खाएको विषयमा धमलाकि छोरि साउनीमाला र लाटिमाला नामकि दुइ युवतीलाइ सजाय स्वरुप कपडा खोलेर बाजा बजाएर पालाकोट राज्यका सारा जनाता माँझ नाङ्गै घुमाएकोले पिडा सहन नसकि विष खाएर आत्महत्या गरे,