polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
म्याकनाघनले हत्या पश्चात् एक वर्षसम्म पनि प्रहरी बलमा सामेल भएका थिएनन् भने उनको ज्ञापनपत्रमा सम्भावित सन्दिग्धहरूको बारेमा गम्भीर तथ्यात्मक त्रुटि रहेको भनिन्छ।
लन्डन सहर प्रहरीसँग रहेको ह्वाइटचापल हत्यासँग सम्बन्धित अधिकांश प्रतिवेदन तथा विवरणहरू दोस्रोविश्वयुद्ध चलिरहँदा सन् १९४० देखि सन् १९४१ सम्म जर्मनीद्वारा बेलायती विरुद्धको बम हमलामा नष्ट भएका थिए।
पछि महानगरीय प्रहरीसँग रहेको प्रतिवेदनहरूले रानी भिक्टोरियाको युगमा हत्या अनुसन्धान प्रक्रियाको विस्तृत प्रतिवेदनहरू हेर्न अनुमति दिन्छ।
प्रहरीहरूको एउटा ठूलो टोलीले ह्वाइटचापलमा रहेका प्रत्येक घरहरूको जाँच गरेको थियो भने त्यससमय अदालतसम्बन्धित सामग्री तथा सबुतहरूलाई जम्मा पारी जाँच गरिएको थियो।
हत्या अनुसन्धानमा थुप्रै शङ्कास्पद व्यक्तिहरूलाई गिरफ्तार गरिएको थियो भने प्रहरीद्वारा दुई हजार भन्दा बढी मानिसहरूको अन्तरवार्ता लिइएको थियो जसमध्ये ३०० भन्दा बढी मानिसहरूको जाँच गरी ८० जनालाई थुनामा राखिएको थियो।
स्ट्रिड र एडोवेसको हत्यापछि सहर प्रहरीका आयुक्त महोदय जेम्स फ्रेजरले रिपरलाई गिरफ्तार गर्नेलाई ५०० पाउन्डडको इनाम दिने प्रस्ताव राखेका थिए।
उक्त घटनाको एक हप्तापछि शनिबार ८ सेप्टेम्बर १८८८ का दिन २९ हानबरी सडक, स्पिटलफिल्ड्सको पछाडिपट्टी बिहानको ६ बजे एनी च्यापमेनको शव फेला परेको थियो।
मुत्युको कारण पत्ता लगाउनको लागि शरीरको अङ्ग तथा तन्तुहरुको मरणोत्तर परीक्षण गर्दा च्यापमेनको गर्भाशय, मूत्राशय र गुप्ताङ्गका केही भागहरूलाई पनि निकालिएको थियो।
च्यापमेनको हत्याको जाँच गरिँदा एलिजाबेथ लङले च्यापमेनलाई लगभग बिहानको ५:३० बजे हानबरी सडकमा उभिरहेको देखेको वर्णन गरेकी थिइन् भने उनको साथमा गाढा खैरो रङ्गको कपाल भएको र खैरो चुच्चे टोपी र गाढा रङ्गको कोट लगाएको एक व्यक्तिलाई देखेकी थिइन्।
यी प्रत्यक्षदर्शीका अनुसार ती व्यक्तिले चेपम्यानलाई प्रश्न गरेका थिए, "के तिमी ?" जसको जवाफमा च्यापमेनले "हुन्छ" भनेर दिएकी थिइन्।
यो हत्यारा सामान्यतया सन् १८८८ मा संयुक्त अधिराज्यको राजधानी लन्डन, ह्वाइटचापल जिल्ला र त्यसको छेउछाउका क्षेत्रहरूमा सक्रिय रहेको विश्वास गरिन्छ।
उक्त हत्यारालाई अपराध मुद्दाको प्रतिवेदनहरूमा "ह्वाइटचापलको हत्यारा" र "लेदर एप्रोन" जस्ता नामहरू पनि दिइएको थियो जुन समकालीन पत्रकरहरूको लेखनमा पनि भेटिन्छन्।
सन् १९८८ अप्रिल ३ देखि १३ फेब्रुअरी १८९१ सम्म गरिएको एघार फरकफरक हत्याहरू लन्डन महानगरीय प्रहरी सेवाद्वारा अनुसन्धान गरिएको थियो भने यी हत्याहरूलाई सामुहिक रूपमा "ह्वाइटचापल हत्या" भनेर चिनिन्छ।
यस अवधिमा पूर्वी भूभागका महिलाहरू विरुद्ध गरिएको ठूलो आक्रमणमा एउटै व्यक्तिले कति जनाको हत्या गरे भन्ने कुरामा अनिश्चितता थप्दछ।
यी हत्याहरू एउटै अपराधीसँग सम्बन्धित छन् वा छैनन् भन्ने विषयमा फरकफरक धारणाहरू रहेका छन् तर "क्यानोनिकल फाइफ" भनेर चिनिने एघार ह्वाइटचापेल हत्यामध्ये पाँचवटा रिपरको काम हो भन्ने विश्वास गरिन्छ।
अधिकांश विशेषज्ञहरू घाँटीको गहिरो घाउलाई अङ्कित गर्छन् भने यसपछि पेट र गुप्ताङ्गको विच्छेदन, आन्तरिक अङ्गहरूको निस्कासन आदि पीडित महिलाहरूमा देखिएको थियो।
१९औँ शताब्दीको बीचतिर बेलायतमा आयरल्यान्डेली आप्रवासीहरूको ओइरो लाग्न सुरु भएपछि लन्डनको पूर्वी भूभाग र अन्य प्रमुख सहरहरूको जनसङ्ख्यामा भारिमात्रामा वृद्धि भएको थियो।
सन् १८८२ देखि रूस र पूर्वी युरोपका अन्य क्षेत्रहरूबाट भागिरहेका यहुदी शरणार्थीहरू पनि सोही क्षेत्रमा बसाइँसराइ गर्न सुरु गरेका थिए।
सन् १८८८ सम्म यस क्षेत्रको जनसङ्ख्यामा भारीमात्रामा वृद्धि भई कुल जनसङ्ख्या झण्डै ८० हजार पुगेको थियो जसकारण काम र आवासको अवस्था झन् झनै नाजुक हुँदै गएपछि आर्थिक रूपमा कमजोर वर्गहरूको सङ्ख्यामा पनि वृद्धि हुन गएको थियो।
लन्डनको पूर्वी भूभागमा जन्मिएका ५५ प्रतिशत बालबालिकाहरू पाँच वर्ष नपुग्दै मर्न थाले भने यस क्षेत्रका मानिसहरू डकैती, हिंसा र मद्यपानमा निर्भर हुनु सामान्य भैसकेको थियो।
ह्वाइटहल रहस्य र पिनचिन सडकमा भेटिएको शवको मुद्दालाई "थेम्स रहस्य" भनेर चिनिने शृङ्खलाबद्ध हत्याको एक भाग भएको हुनसक्ने अनुमान लगाइएको थियो।
ज्याक द रिपर र टोर्सो हत्यारा एउटै व्यक्ति थिए वा एउटै क्षेत्रमा सक्रिय फरकफरक क्रमिक हत्याराहरू थिए भन्ने कुरामा बहस चलेको थियो।
टोर्सो हत्यारासँग सम्बन्धित चार जनामध्ये एक जना एलिजाबेथ ज्याक्सनको लाशको अन्य भागहरू मात्र पत्ता लागेको थियो भने अन्यको केही पत्ता लाग्न सकेन जो चेल्सीकी २४ वर्षीया वेश्या थिइन् जसको शरीरका विभिन्न अङ्गहरू ३१ मे देखि २५ जुन १८८९ को बीच तीन हप्ताको अवधिमा थेम्स नदीबाट बरामद गरिएको थियो।
एडोवेसको आँखातिर औँल्याइएको त्रिकोणीय घाउ तिनको घाँटीमा रोपिएको र तिनको दाहिने कानको एउटा भाग र कानको एउटा भागलाई पनि विच्छेद गरिएको थियो।
एडोवेसको मृत शरीरलाई परीक्षण गरिनुपूर्व प्रहरी शल्यचिकित्सकले आफ्नो विचार व्यक्त गर्दै शरीरलाई अङ्गभङ्ग गर्न कम्तीमा पनि पाँच मिनेट लाग्ने बताएको थियो।
मेरी जेन केलीको बेवारिसे र अङ्गभङ्ग गरिएको शरीर सन् १८८८ नोभेम्बर ९ का दिन शुक्रबार बिहानको १० बजेर ४५ मिनेट जाँदा डोरसेट सडक स्पिटलफिल्ड्स नजिकैको १३ मिलर्स कोर्टको एक कोठामा ओछ्यानमा लडिरहेको स्थितिमा पत्ता लागेको थियो।
उक्त कोठामा फेला परेको खरानीले केलीको हत्याराले कोठामा उनको शरीरलाई अङ्गभङ्ग गर्दा उज्यालो पार्न धेरै दहनशील वस्तुहरूलाई जलाएको अनुमान लगाइएको थियो।
पीडित महिलाको पेटमा खम्बा ठोकिएको रूपमा शवलाई बरामद गरिएको थियो तर सन् १८८७ को डिसेम्बर वा त्यसको आसपास ह्वाइटचापलमा कुनै पनि हत्या दर्ता नभएको देखिन्छ।
एमा एलिजाबेथ स्मिथको हत्याको भ्रमित प्रेस प्रतिवेदन मार्फत "फेरी फे" सिर्जना गरिएको देखिन्छ जसको गुप्ताङ्गमा अस्पष्ट वस्तु घुसाइएको थियो।
एक जना ५३ वर्षीय स्टोकर जेम्स थोमस साडलर लेल्ससँग पिउँदै गरेको देखिएको थियो र उनको मृत्यु हुनुभन्दा लगभग तीन घण्टाअघि ती दुईले बहस गरेका थिए भन्ने कुरा पत्ता लागेको थियो।
स्ट्रिडको लाश ह्वाइटचापलको बर्नर सडक नजिकको डटफिल्डयार्डमा लगभग बिहानको १ बजे मा पत्ता लागेको थियो जसको मृत्युको कारण घाँटीमा छ इन्चको एक स्पष्ट घाउ थियो र दाहिने बङ्गारामुनि उनको देब्रे क्यारोटिड धमनी काटिएको थियो।
उनको शरीर थप अङ्गभङ्ग नभएको कारण स्ट्रिडको हत्या रिपरले गरेको हो वा आक्रमणको बेला उनलाई बीचैमा रोकियो भन्ने अन्योल उत्पन्न भएको थियो।
केही साक्षीहरूले पछि प्रहरीलाई बताए अनुसार उनीहरूले २९ सेप्टेम्बरको साँझ र ३० सेप्टेम्बरको बिहान बर्नर सडकभित्र वा नजिकको एक जना मानिसको साथमा स्ट्रिडलाई देखेका भएपनि प्रत्येकले फरकफरक विवरणहरू दिइरहेका थिए।
उनको गुप्ताङ्गमा दुईपटक छुरा रोपिएको थियो भने पेटको तल्लो भागहरूमा केही हदसम्म गहिरो घाउले पेट च्यातिएको जसले गर्दा आन्द्रा फुटेको थियो।
सप्ताह अन्त्य र सार्वजनिक बिदाको समयमा र छोटो दूरीमा हत्याको एकाग्रता भएकाले ज्याक द रिपर नियमित रोजगारीमा थियो र स्थायी रूपमा बस्दथ्यो भनेर सङ्केत गर्दछ।
केही व्यक्तिहरूको अनुसार हत्यारा सम्भवतः एक चिकित्सक वा शिक्षित वर्गको अन्तर्गतको व्यक्ति थियो जो ह्वाइटच्यापलका थुप्रै ठाउँबाट गएको थियो।
यस्ता सिद्धान्तहरूले चिकित्सा पेसाप्रतिको डर, आधुनिक विज्ञानप्रतिको अविश्वास वा धनीद्वारा गरिबहरूको शोषण गर्ने जस्ता साँस्कृतिक धारणाहरूलाई आकर्षित गर्दछन्।
"रिपरतत्व" शब्द उनको पहिचान निर्धारण गर्ने प्रयासमा रिपर घटनामा अध्ययन र विश्लेषणको वर्णन गर्न प्रयोग गरिएको गरिने शब्द हो भने यसले थुप्रै कालपनिक रचनाहरूलाई प्रेरित गरेको छ।
उनको घाँटीमा दुई चोटी छुरीले रोपिएको थियो भने उनको शरीरमा थुप्रै स-साना चोट तथा घाउहरू फेला परे जसमा उनको देब्रे स्तनदेखि नाभीसम्म सात इन्च लामो सतही घाउ पनि समावेश छ।
एक शल्य चिकित्सक थोमस बोन्डले यो रिपरद्वारा गरिएको हत्या हो भन्ने विश्वास गरेतापनि उनका सहकर्मी जर्ज बस्टर फिलिप्सले यस कुरामा सहमति जनाएनन् जसले पहिलेका तीन जना शवहरूको जाँचेका थिए।
म्याककेन्जीको हत्याराले ज्याक द रिपरको शैलीको नक्कल गरेर आफू र यो हत्यालाई ज्याक द रिपर लाई दोषी ठहर्‍याउन खोजेको कुरामा पनि लेखकहरूको धारणा विभाजित रहेको छ।
सन् १९८८ अक्टोबर २ का दिन ह्वाइटहलमा निर्माण भइरहेको नयाँ महानगरीय प्रहरी मुख्यालयको छेउछाउमा एक महिलाको शिरबिहिन शरीर फेला पारिएको थियो जसलाई "ह्वाइटहल रहस्य"को रूपमा पनि चिनिने गरिन्छ।
सेप्टेम्बर ११ का दिन पिम्ली नजिकै थेम्स नदीमा लाशको पाखुरा र कुम पानीमा तैरिरहेको रूपमा फेला पर्छ भने अक्टोबर १७ मा शिरबिहिन शरीर फेला परेको ठाउँ नजिकै बायाँ खुट्टा गाडिएको स्थितमा बरामद गरिएको थियो।
यस्तै प्रकारले अङ्गभङ्ग गरिएको स्थितिमा पिन्चिन सडकमा पनि महिलाको शव बरामद गरिएको थियो जहाँ खुट्टा र टाउको शरीरबाट छुट्टिएको स्थितिमा थियो तर पाखुरालाई काटिएको थिएन।
पीडित पाँच महिलाहरू मध्ये निकोल्सको कुनै पनि अङ्ग निकालिएको थिएन; च्यापमेनको गर्भाशय, मूत्राशय र योनिको केही भाग निकालिएको थियो; एडोवेसकन्ह गर्भाशय र बायाँ मिर्गौला निकालिएको र अनुहारलाई छेदविच्छेद गरिएको; केलीको शरीरबाट लगभग सबै आन्तरिक अङ्ग निकालिएको, अनुहारलाई सबै दिशामा च्यातिएको र उनको घाँटीलाई पनि धेरै पटक काटिएको थियो।
यो आक्रमण प्रेसद्वारा पछि गरिएका हत्याहरूसँग सम्बन्धित थियो तर धेरैजसो लेखकहरू स्मिथको हत्याको श्रेय रिपर मामलासँग सम्बन्धित एक सामूहिक हिंसालाई दिन्छन्।
उक्त बालकको मालिक २३ वर्षीय दुग्ध व्यापारी विलियम बेरेटलाई हत्याको आरोपमा दुईपटक गिरफ्तार गरिएतापनि अपर्याप्त प्रमाणको कारण उनलाई रिहा गरिएको थियो।
सन् १८८८ को सेप्टेम्बरमा लन्डनका स्वयम्सेवक नागरिकहरूको एउटा समूहले ह्वाइटचापल सतर्कता समिति नामक एक टोलीको गठन गरेको थियो जसले पछि शङ्कास्पद व्यक्तिकोहरूको खोजी गर्दै सडकमा गस्ती गरेको थियो।
यस समितिको गठन पश्चात् यसले प्रहरीले अपराधी पक्राउ गर्न नसकेको भन्दै असन्तुष्टि जनाएको थियो भने यसका साथै हत्याले त्यस क्षेत्रका व्यवसायीलाई असर गरिरहेको भन्दै केही सदस्यहरू चिन्तित बनेका थिए।
समितिले हत्यारालाई गिरफ्तार गर्ने जानकारी दिएबापतको इनाम जुटाउन सरकारलाई निवेदन गर्दै उनीहरूलाई पक्राउ गर्न सहायता प्रदमन गर्नेलाई ५० पाउन्डको इनाम दिने प्रस्ताव राखेका थिए।
क्यारी ब्राउनलाई (सेक्सपियरद्वारा लेखिएको नाटकलाई राम्रोसँग उद्धरण गर्ने सक्ने भएकाले सेक्सपियर उपनाा दिइएको) सन् १८९१ अप्रिल २४ का दिन लुगाले घाँटी अँठ्याएर हत्या गरी न्युयोर्क सहरमा शरीरलाई अङ्गभङ्ग गरिएको थियो।
त्यतिबेला हत्यालाई ह्वाइटचापलका हत्याहरूसँग तुलना गरिएको थियो यद्यपि महानगरीय प्रहरीले यो घटना कुनैपनि घटनासँग सम्बन्धित नरहेको जनाएको थियो।
हत्याको वर्षौं पछि प्रस्तावित संदिग्धहरूमा समकालीन कागजातहरूद्वारा मामिलासँग टाढाबाट जोडिएको कुनै पनि व्यक्तिको साथै धेरै प्रसिद्ध नामहरू जोडिएका थिए जुन प्रहरी अनुसन्धानमा कहिल्यै पनि विचार गरिएको थिएन।
त्यस समयमा जीवित रहेका सबै संदिग्धहरू मरिसकेका र आधुनिक लेखकहरू कुनै पनि सहायक ऐतिहासिक प्रमाणको कमीका कारण आरोपहरूबाट मुक्त छन्।
अपराध, जन्मोत्सव, जातिवाद, सामाजिक अशान्ति र चरम अभावका कारण ह्वाइटचापेल अनैतिकताको कुख्यात ओडार हो भन्ने जनधारणा सबैमा हावी हुँदै गएको थियो।
सन् १८८८ को शरद ऋतुमा "ज्याक द रिपर"द्वारा गरिएको क्रूर तथा वीभत्स हत्याहरूको शृङ्खलाले सञ्चारमाध्यममा अभूतपूर्व जानकारी प्राप्त गर्दा यस्ता धारणाहरूलाई अझ बलियो बनाएको थियो।
सन् १८९४ मा महानगरीय प्रहरी सेवाका सहायक मुख्य नायब उपरीक्षक तथा आपराधिक जाँच विभागका प्रमुख महोदय मेलभिल म्याकनागटेनद्वारा लिएको एक प्रतिवेदनमा "ह्वाइटचापल हत्याकाण्डमा ५ जना शिकार भए मात्र ५ जना"।
त्यसै गरी सन् १९८८ नोभेम्बर १० का दिन लन्डन आपराधिक जाँच विभागका प्रमुख रबर्ट एन्डरसनलाई प्रहरी शल्यचिकित्सक थोमस बोन्डले लेखेको पत्रमा पाँच जना पीडितहरूलाई एकसाथ जोडेको थियो।
एनी मिलउड नामक एक ३८ वर्षीया विधवालाई सन् १८८८ फेब्रुअरी २५ का दिन खुट्टामा असङ्ख्य छुरा रोपी घाइते बनाइएको थियो भने ह्वाइटचापलको एक स्वस्थ्य चौकीमा भर्ना गरिएको थियोे।
हत्या गर्ने क्रममा सङ्घर्षको निशान नभएकाले प्रहरीले उनलाई संयोगवश मात्तिएको झुपडीमा झुन्डिएको वा आत्महत्या गरेको भन्नेमा विश्वास गरेकन थिए तथापि उनको घाँटीको एक छेउमा डोरीले कमजोर निशानले मिलेटको घाँटी अँठ्याएर हत्या गरिएको सङ्केत दिन्छ।
वेश्यालयमा रात बिताउनका लागि आउने मानिसहरूका लागि एकल पलङको मूल्य चार पेन्स थियो भने झलुङ्गोमा सुत्ने खर्च प्रति व्यक्ति दुई पेन्स रहेको थियो।
मेरी जेन केलीलाई साधारणतया रिपरको अन्तिम शिकार मानिन्छ भने अपराधीको मृत्यु, कारावासमा कैद वा बसाइँसराइका कारण अपराध समाप्त भएको अनुमान गरिएको थियो।
ह्वाइटचापलको हत्याले क्यानोनिकल पाँच पछि घटेका अन्य चारवटा हत्याको विवरण दिन्छ जसमा रोज मिलेट, एलिस म्याकेन्जी, पिनचिन सडकमा पाइएको शिरबिहिन शरीर र फ्रान्सेस कोल्स समावेश छन्।
ज्याक द रिपरको वास्तविक पहिचान र पेशाको बारेमा थुप्रै विविध सिद्धान्तहरू रहेका छन् तर अधिकारीहरू तीमध्ये कुनैमा पनि सिद्धान्तहरूमा सहमत छैनन् जसकारण प्रस्तावित संदिग्धहरूको सङ्ख्या एक सय भन्दा बढी पुगेको छ।
क्लोनिकन पाँचमा; मेरी एन न‍कोल्स, एनी च्यापमेन, एलिजाबेथ स्ट्रिड, क्याथरिन इडोवेस र मेरी जेन केली समावेश छन् जसको हत्या एकै प्रकारले भएको र यी सबै हत्याका पछाडि रिपरको हात रहेको विश्वास गरिन्छ।
पाकिस्तान र संयुक्त अरब इमिरेट्सले एक अर्कासँग दरिलो आर्थिक सम्बन्ध कायम राखेका छन्, संयुक्त अरब इमिरेट्स द्विपक्षीय व्यापारको सन्दर्भमा पाकिस्तानको दोस्रो ठूलो व्यापारिक साझेदार हो।
संयुक्त अरब इमिरेट्समा बस्ने नीलो पोशाक लगाउने पाकिस्तानीहरूको श्रमको अनुपात सन् २००८ देखि गिरावट आएको छ, जबकि विप्रेषणको मात्रा भने बढेको छ।
ठूलो सङ्ख्यामा रहेका धनी पाकिस्तानीहरूले दुबईमा महँगो सम्पत्ति भित्र्याएका छन् र त्यहाँ उनीहरूको दोस्रो घरहरू पनि रहेको छन्।
संयुक्त अरब इमिरेट्समा रहेका पाकिस्तानीहरूले संयुक्त अरब इमिरेट्समा बसोबास गर्दै आइरहेका पाकिस्तानी गैरआवासीका साथै पाकिस्तानी मूलका इमराती व्यक्तिहरूलाई समेट्दछ।
देशको कुल जनसङ्ख्याको १२.५% रहेका भारतीयहरू पछि, १२ लाखभन्दा बढीको जनसङ्ख्या भएका पाकिस्तानीहरू संयुक्त अरब इमिरेट्समा दोस्रो ठूलो राष्ट्रिय समूह हुन् जून साउदी अरब र संयुक्त अधिराज्यमा रहेका पाकिस्तानी गैरआवासी पछि तेस्रो ठूलो गैरआवासी पाकिस्तानीको समुदाय हो।
पाकिस्तानकन सहरहरू जस्तै पञ्जाब, सिन्ध , खैबर पख्तुनखवा र सङ्घ शासित जनजातीय क्षेत्र, बलुचिस्तान, आजाद काश्मिर र गिलगित बल्तिस्तान लगायतका क्षेत्रहरूमा मानिसहरू यहाँ बसोबास गर्ने गर्दछन्।
यहाँ बसोबास गर्ने अधिकांश मानिसहरू इस्लाम धर्मावलम्बी हुन् र भने यहाँ अल्पसङ्ख्यक रूपमा इसाई , हिन्दु र अन्य धर्महरू मान्ने मानिसहरू पनि बसोबास गर्ने गर्दछन्।
जनसङ्ख्याको बहुमत क्रमशः दुबई र अबु धाबीमा पाइन्छ, जबकि शारजा र बाँकी उत्तरी क्षेत्रहरूमा पनि उल्लेखनीय जनसङ्ख्या फैलिएको छ।
धेरै पाकिस्तानीहरू मध्यपूर्वमा बसाइँ सर्ने बेलामा संयुक्त अरब इमिरेट्समा बसाइसराइ गरेका थिए जसमा न्युन मात्रामा दक्ष र अर्ध दक्ष व्यवसायीहरू थिए भने धेरैजसो अकुशल आप्रवासी कामदारहरू थिए।
बलुचिस्तान तटका मानिसहरू शताब्दीयौं देखि संयुक्त अरब इमिरेट्सको किनारमा बसाई सरेका थिए जसमा बसाइ सर्नेमा धेरै बेदुन समुदायका मानिसहरू पर्दछन्।
महत्त्वपूर्ण जनसङ्ख्या भएको पाकिस्तानी जातीय समूहहरूमा पञ्जाबी, पश्तुन , सिन्धु , बलुच र मुहाजीर पर्दछन् भने सराई , काश्मिरी , हिन्दकोभन र अन्य जातीय समूहहरूको यहाँ फाट्टफुट्ट उपस्थिति रहेको छ।
बेलायती पाकिस्तानी र क्यानडेली पाकिस्तानी लगायतका अन्य देशहरूबाट आएका संयुक्त अरब इमिरेट्स बस्ने र काम गर्ने पाकिस्तानी प्रवासीहरूको सङ्ख्या पनि यहाँ कम रहेको छ।
साउदी अरबमा र संयुक्त अरब इमिरेट्समा उनीहरूको सञ्चालनका लागि सबैभन्दा ठूलो विश्वव्यापी वाणिज्यिक रियल स्टेट कम्पनी नाइ ग्लोबलका लागि प्रमुख कार्यकारी अधिकृत नियुक्त गरिएका वालिद मुरावत पनि उल्लेखनीय व्यवसायी हुन्।
मुहम्मद जिसान हुसेन दुबईमा जन्मिएका पाकिस्तानी नागरिक हुन् र उनी दुबई मेसिन डटकमका नामले संयुक्त अरब इमिरेट्समा सञ्चालित सबैभन्दा ठूलो इ वाणिज्य भण्डारका मालिक हुन्।
माइक्रोसफ्ट विन्डोजले ९०% बजार साझेदारीका साथ विश्वको व्यक्तिगत सुखाङ्ख्यको बजारमा प्रभुत्व जमाएको थियो जहाँ यसले एप्पलद्वारा सन् १९८४ मा निर्माण गरिएको म्याक लाई उछिनेको थियो।
माइक्रोसफ्टले लिसा र म्याकिन्तोस जस्ता सञ्चालन प्रणालीमा लागू गरिएको चित्रात्मक प्रयोगकर्ता दृश्यचित्रलाई एप्पलले अनुचित अतिक्रमणको संज्ञा दिएको थियो, तथापि, उक्त मुद्दाको फैसला माइक्रोसफ्टको पक्षमा भएको थियो।
यद्यपि एन्ड्रोइड स्मार्टफोनको बिक्रीमा ठूलो वृद्धि भएका कारण सन् २०१४ मा, माइक्रोसफ्टले एन्ड्रोइडले सञ्चालन प्रणाली बजारको अधिकांश भाग कब्जा गरेको स्वीकार्य गरेको थियो।
दुई सञ्चालन प्रणालीहरू परम्परागत रूपमा फरक फरक मञ्चहरूलाई लक्षित गर्ने हुँदा यो तुलना, यद्यपि पूर्ण रूपले प्रासङ्गिक नहुन सक्छ।
माइक्रोसफ्ट विन्डोज वा सामान्यतया विन्डोज सञ्चालन प्रणाली एक स्वामित्व चित्रात्मक सञ्चालन प्रणाली परिवारहरूको एक समूह हो, जसलाई अमेरिकी इन्टरनेट निगम माइक्रोसफ्टले विकास तथा र बिक्री गरेको छ।
फेब्रुअरी २०२० सम्म, व्यक्तिगत सुशाङ्ख्य, ट्याबलेट र अन्य उपकरणहरूको लागि विन्डोजको सबैभन्दा भर्खरको संस्करण विन्डोज १० हो।
उनीद्वारा अभिनय केही उत्कृष्ट चलचित्रहरू: त्रास, दाङ्गा, कासेम मालार प्रेम, लुटतराज तेजी, आम्माजान, शान्त केनो मास्तान, कष्टो, वर्तमान, आब्बनजान, स्वामी स्त्रीर जुद्ध, वीर सैनिक, सिटि टेरर, मिनिस्टर, दुई बधु एक स्वामी, पिता मातार आमानत, अबुझ शिशु, साजघोर, उत्तरेर खेप, मायेर मर्जादा ओ काबुलिवत आदि छन्।
मान्ना सर्वश्रेष्ठ अभिनेता विधामा ८ पटक मेरिल प्रथोम आलो पुरस्कारको मनोनीत भएका छन् भने उनले तीनपटक यस पुरस्कार जित्न सफल भएका थिए।
बङ्गलादेश मुक्ति अभियान सन् १९७१ अप्रिल ४ का दिनबाट देश व्यापी रूपमा शुरू भएको थियो भने तात्कालिक समयमा सापाहार क्षेत्र नम्बर ७ मा पर्थ्यो।
अगष्ट १४ का दिन बङ्गलादेशको स्वतन्त्रका लागि लडिरहेका लडाकुहरूले पाकिस्तानी सेना सवार एक सवारीसाधनमा अचानक आक्रमण गर्दा ५ पाकिस्तानी सेनाको मृत्यु भएको थियो जसको फलस्वरूप पाकिस्तानी सेनाले हापनिया र वरिपरिका गाउँहरूका सर्वसाधारणहरूको सामूहिक हत्यम गरेका थिए भने थुप्रै घरटहराहरूमा आगजनी समेत गरेका थिए।
यस उपजिल्लालाई भारतको पश्चिम बङ्गाल राज्यले उत्तर, पोरशा उपजिल्लाले दक्षिण, पत्नीतला उपजिल्लाले पूर्व र भारतको पश्चिम बङ्गाल राज्यले पश्चिमबाट घेरेको छ।
भनिन्छ कि भगवानको सर्वोच्च व्यक्तित्व कृष्ण उनको भाइ बलरामसँग प्रकट भएका थिए, जस्तो की चैतन्य महाप्रभु र नित्यानन्द प्रभुको रूपमा भएको थियो।
यी दुई भाइहरू यस कलियुग को पतित अवस्था आत्माहरूलाई भगवद् गीता र श्रीमद्भागवतमको शिक्षामा आधारित हरिनाम संकीर्तनको सबैभन्दा ठूलो आशीर्वाद दिनको लागि मात्र प्रकट भएका थिए।
मायापुर पहिले मियापुर रूपमा जानिन्छ, को एक छिमेकी बमनमपुकुर , पश्चिम बङ्गाल भारत हुन, नबद्विप को पर्तिर अबस्थित, जहाँ दुई नदीको संगममा, जहाँ जलंगी नदीको पानी भागीरथीसँग मिसिन्छ, गंगा को एक ।
गौडिया-वैष्णव भक्तहरूले प्रत्येक वर्ष नवद्वीप भनेर चिनिने नौवटा द्वीपहरूको समूहमा भगवान चैतन्यको मनोरञ्जनका विभिन्न स्थानहरूको परिक्रमा गर्छन्।
सहर यो विशेष वैष्णव धार्मिक परम्परामा केन्द्रित छ, आधिकारिक रूपमा ब्रह्मा-माधव-गौडिया सम्प्रदाय भनेर चिनिन्छ , राधा र कृष्ण वा गौरा - निताईलाई समर्पित मन्दिरहरू सहित।
१९६४ मा, एम सिक्सटिन अमेरिकी सेनाको सेवामा प्रवेश गराइएको थियो र अर्को वर्ष भियतनाम युद्धको क्रममा जंगल युद्ध अभियानको लागि प्रयोग भयो।
एम सिक्सटिनको विश्वव्यापी कुल उत्पादन करिब ८० लाख छ, यो तथ्यांकले यसलाई सबभन्दा धेरै उत्पादन हुने ५.५६ मिमी क्यालिबर बन्दुक बनाउँछ ।
अमेरिकी सेनाले ठूलो रूपमा "एम सिक्सटिन" लाई फ्रन्टलाइन लडाई इकाइहरूबाट छोटो र हल्का संस्करण, "एम फो कार्बाइन"को साथ प्रतिस्थापित गर्‍यो।
एम सिक्सटिन राइफल, आधिकारिक रूपमा राइफल, क्यालिबर ५.५६ मिमी, एम सिक्सटिन निर्दिष्ट गरिएको, संयुक्त राज्यको सेनाको लागि "आर्मालाइट एआर -१५" राइफलबाट सुधार गरिएको अनुकूलित सैन्य राइफलहरूको श्रेणी हो।
दुवै भाले र पोथीसँग बाक्लो, ऊनी राैँ हुन्छ र खासगरि भालेहरूमा यो राैँ शरीरभन्दा तल 'फ्रक' जस्तै झुन्दिन आउँछ र यो झुन्दिएको राैँले भूईलाई छुन सक्ने गरि लामो हुनसक्छ।
जङ्गली चाैरीहरू सामान्य घरपालुवा चाैरी भन्दा फरक हुनुको मुख्यकारण प्रकृतिमा जीवन निर्वाह गर्दा आइपर्ने अनेकन समस्याबाट बच्नका लागि स्वतह जन्मजाति रुपमा भद्दा र क्षमतावान बनाएका हुन्।
तर वि.सं. २०७१ मा हुम्लाको सदरमुकाम सिमिकोटबाट आठ दिन हिडेर पुगिने लिमि उपत्यकामा ६ वटा जङ्गली चाैरीगाई भेट्टिएको 'फ्रेन्ड्स अफ नेचर' नामक गैरसरकारी संस्थाले बताएको थियो।
जङ्गली जीव जन्तुको पहिचान गर्ने आधिकारिक संस्था त्रिभुवन विश्वविद्यालय अन्तर्गतको प्राकृतिक विज्ञान सङ्ग्रहालयले कैद गरिएको तस्विर र भिडियोमा रहेको जनावर जङ्गली चाैरीगाई नै रहेको पुष्टि गरिदियो।
थप अनुसन्धानले जङ्गली चाैरी अवैध सिकारबाट बच्न नेपालतर्फ आउने र मनसुनको बेला स्थानीयले आफ्नो वस्तु चराउन लेक लाग्ने बेला तिब्बत जाने गरेको देखाएको छ।
विज्ञहरूले हुम्लामा मात्र जङ्गली चाैरी पत्ता लगाए पनि मनाङ र डोल्पाका स्थानियले जङ्गली चाैरीलाई देख्ने गरेको बताउँछन् तर स्थानियहरूका भनाईलाई पुष्टि गर्न भने सकिएको छैन।
नेपाल सरकारले जङ्गली चाैरी भेट्टिएको खबर पाएपछि यसको संरक्षणका लागि स्थानियलाई संरक्षणमा जोड दिने र जनचेतना फैलाउने जस्ता कामहरू थालेका छन्।
संरक्षणकर्मीहरूले जङ्गली चाैरी भेट्टिएको लिमि उपत्याकालाई संरक्षण क्षेत्र घोषणा गर्नुपर्ने प्रस्ताव राखेका छन् तर हालसम्म कुनै आधिकारिक निर्णय भने बाहिरिएको छैन।
यसैगरि जङ्गली चाैरीको बारेमा थप जनचेतना फैला राष्ट्र बैँकले पाँच रूपैयाँको नोटमा हुम्लामा कैद गरिएको जङ्गली चाैरीको तस्विर प्रयोग गरेको छ।
जङ्गली चाैरीको मुख्य सिकारी ब्वाँसो हो भने आजभाेलि हिमाली ब्वाँसो दुर्लभ हुँदै गएसँगै भालु र हिउँ चितुवा यसका मुख्य सिकारी भएका छन्।
एक निबन्ध: पुरातन समाजहरूमा उपहार विनिमयको तरिका र कारणहरु भन्ने मुल निबन्ध १९२५ मा एक एकेडेमिक जर्नल मा प्रकाशित भएको थियो पछि यो निबन्ध १९५० मा फ्रान्समा पुनः प्रकाशित भयो र पछि १९५४ मा इयान कनिसनले अँग्रेजीमा अनुवाद गरे।
उपहार: आदिम समाजमा उपहार बिनिमय गरिने तरिका र कारणहरु, १९२५ मा फ्रान्सेली समाजशास्त्री मार्सेल मौस द्वारा लिखित यस निबन्धले पारस्परिक सिद्धान्त तथा उपहार सिद्धान्त जस्ता सामाजिक सिद्धान्त को जग हालेका हुन ।
यसले विभिन्न पुरातन समाजहरूको आर्थिक अभ्यासहरूको विश्लेषण गर्दछ र तिनीहरू बिच रहेको विनिमयमा केन्द्रित पारस्परिक समानत को साझा अभ्यास लाई अध्यन गर्छ।
पत्रकार तथा साहित्यकार आब्दुल गफ्तार चौधुरीको सङ्गीत रहेको उक्त गीतको रचना सन् १९५२ फेब्रुअरी २१ का दिन भएको थियो भने यस गीतलाई पहिलोपटक अब्दुल लतिफले रचना गरेका थिए।
सन् १९५४ मा पहिलो पटकप्रभात फेरीमा गाइएको मेरा दाजुहरूको रगलते रङ्गिएको बोलको गीतलाई आलताफ माहमुदले गाएको थियो जुन हाल गीतको आधिकारिक सुर हो।
सन् १९५२ फेब्रुअरीमा प्रहरीले भाषाको आन्दोलनका विद्यार्थीहरूको आम जुलुसमा गोली चलाएको थियो जसमा; सालाम, बरकत, राफिक, जब्बर र अन्य विद्यार्थीहरू घाइते भएका थिए।
सन् १९५४ मा हासान हाफिजुर रहमानले सम्पादन गरेको एकुशे सङ्ग्रहमा यो गीत प्रकाशित भएको थियो भने तत्कालीन सरकारले त्यो सङ्कलन जफत गरेको थियो।
ताइवान मिङ्सिन डियानसिन युसियान गोङ्स मिङ्सिनको रूपमा संक्षिप्त, गणतन्त्र चीन को पाँच प्रमुख दूरसञ्चार सञ्चालकहरू मध्ये एक हो।
यसको पूर्ववर्ती सङ्घीय सञ्चार कम्पनी लिमिटेड अप्रिल २००० मा स्थापित भएको थियो र सन् २०१३ मा यसले आफ्नो नाम हालको कम्पनीको नाममा परिवर्तनको गरेको थियो।
मार्च २०१० मा, विबाओ डियानसिनले २ मिलियन प्रयोगकर्ताहरू प्राप्त गर्ने र १२ अरब नयाँ ताइवानी डलर भन्दा बढीको राजस्व सङ्कनल गर्ने महत्त्वकाङ्क्षी योजना अघि सार्दै सुधार वर्षको घोषण गरेको थियो।
अगष्ट २०११ मा, विबाओ डियानसिनले चाइना ट्रष्ट कमर्सियल बेङ्क र अन्य बेङ्कहरूको समूहसँग पाँच वर्षको लागि ५ अरब नयाँ ताइवानी डलरका साथ संयुक्त ऋणमा हस्ताक्षर गरेको थियो।
जून २०१३ मा, विबाओ डियानसिनले आफ्नो भण्डारलाई अद्यावधिक गरेको थियो र यसलाई बिजनेस टाइम्सद्वारा "सन् २०१३ को लागि ताइवानी सेवा उद्योग मूल्याङ्कन" को दूरसञ्चार च्यानल पुरस्कारको रजत पदक प्रदान गरिएको थियो।
२३ जनवरी २०१४ मा, विवाओ डियानसिनले एक निर्देशक समितिको बैठकको आयोजना गरेको थियो जसमा महाप्रबन्धक झोउ झोङजुवान राजीनामा दिएका थिए र उपाध्यक्ष यान वेचेनले समन्वयका साथ महाप्रबन्धकको रूपमा काम गर्ने घोषण गरेका थिए।
मे २००० मा, गणतन्त्र चीनको अर्थ मन्त्रालय अन्तर्गतको घितो तथा भविष्य आयोगले सङ्घीय दूरसञ्चारको सेयरको सार्वजनिक प्रस्तावलाई अनुमोदन गरेको थियो
जसलाई छ वटा बेङ्कहरूले संयुक्त रूपमा प्रदान गरेको थियो जसमा जुङ्गो अन्तर्राष्ट्रिय वाणिज्य बेङ्क, चीन ट्रस्ट वाणिज्य बैङ्क, निसिन अन्तर्राष्ट्रिय वाणिज्य बेङ्क, भोल्क्सवागन वाणिज्य बेङ्क, चीन विकास अौधोगिक बेङ्क र सहकारी ट्रेजरी बेङ्क समावेश थिए।
चीनको राष्ट्रिय सञ्चार आयोगद्वारा १७ सेप्टेम्बर २०१४ मा ताइवान मिङ्सिन डियानसिन र विबाओ डियानसिन बिच समायोज पछि, ताइवान मिङ्सिन हट्ने कम्पनी र विबाओ डियानसिन जीवित कम्पनी बनेका थिए।
अक्टोबरमा सङ्घीय दूरसञ्चारका निर्देशक र परिवेक्षकहरू छनौट गर्नका लागि पुनः निर्वाचन भएको थियो र जिनबाओ इलेक्ट्रोनिक्सका प्रतिनिधि रक सु विभागका अध्यक्षको रूपमा चयन भएका थिए।
६ सेप्टेम्बर २००५ मा, विबाओ डियननसिन र डक्सुनले संयुक्त रूपमा मोबाइल फोन च्यानल प्रबन्ध गर्न "विबाओ डेण्ट्सु कम्पनी लिमिटेडको स्थापना गरेका थिए।
सेप्टेम्बर २००२ मा, सङ्घीय दूरसञ्चारको नाम परिवर्तनलाई आर्थिक मामिला मन्त्रालयले अनुमोदन गरेको थियो र यसको नाम आधिकारिक रूपमा विबाओ डियानसिन कम्पनी लिमिटेडमा परिवर्तन गरिएको थियो।
अप्रिल २००६ मा, विबाओ डियानसिनले १ लाख ग्राहकहरू समक्ष आफ्नो सेवा पुर्‍याइसकेको थियो र अरोरा दूरसञ्चार रणनीतिक गठबन्धनको साथ यसले आभासी मोबाइल फोन सेवा व्यवसाय सञ्चालन गरेको थियो।
डब्ल्युडब्ल्युईको विकासशील क्षेत्र एफसिडब्ल्यूको विघटन पश्चात् डब्ल्युडब्ल्युईले उसको नयाँ विकासशील क्षेत्र एनएक्सटीको सुरुवात गरेको थियो भने एनएक्सटीका लागि रेले रिङ उद्घोषकको रूपमा काम गरेकी थिइन्।
रे पनि एनएक्सटीका खेलहरूमा संलग्न हुन सुरु गरेकी थिइन् जब उनले ३० जनवरी २०१३ का दिन आयोजित एनएक्सटीको एक श्रृङ्खलामा पेइजलाई आक्रमण गरेकी थिइन्।
सन् २०१२ मे १ मा दिन आयोजित एनएक्सटीको एक श्रृङ्खलामा उनको र पेइज बीचको खेल आयोजना गरिएको थियो जहाँ उनी पेइजसँग पराजित भएकी थिइन्।
रेले सन् २०१२ जुन १२ का दिन आयोजित एनएक्सट‌ीको एक श्रृङ्खलामा उनी एनएक्सटीको पहिलो महिला विजेता बन्नका लागि एक प्रतियोगितामा भाग लिएकी थिइन् जहाँ उनले उक्त प्रतियोगिताको पहिलो चरणमा सासा बेङ्क्सलाई पराजित गर्न सफल भएकी थिइन् तर उनी पछि सन् २०१२ जुलाई १० का दिन उक्त प्रतियोगिताको सेमिफाइनल खेलमा उनी एमासँग पराजित भएकी थिइन्।
उनी उक्त प्रतियोगिताको सेमिफाइनल खेलमा एमासँगको खेलमा पराजित भएपछि उनले एमालाई आक्रमण गरेकी थिइन् जसकारण उनीहरूको बीच द्वन्द्वको सुरुवात भएको थियो।
एमा र रेका बीच पछि एक खेल आयोजना गरिएको थियो जहाँ उनी एमासँग पराजित भएकी थिइन् तर खेलमा एमा घाइते भएपछि रेले एनएक्सटी महिला उपाधि विजेता पेइजलाई उनको उपाधिका लागि चुनौती दिएकी थिइन् जुन पछि पेइजले स्वीकार गरेकी थिइन्।
उक्त खेलपछिका केही हप्ताहरूमा रे सासा बेङ्क्ससँग सहकार्य गर्दै तत्कालिन महिला विजेता पेइजलाई आक्रमण गर्ने रणनीति बनाएका थिए जसको फलस्वरूप सन् २०१२ सेप्टेम्बर ११ का दिन आयोजित एनएक्सटीको एक श्रृङ्खलामा बेङ्क्सले पेइजलाई आक्रमण गरेकी थिइन्।
सन् २०१२ अक्टोबर १६ का दिन आयोजित एनएक्सटीको एक श्रृङ्खलामा उनीहरूको सामना पेइज र एमासँग एक ट्याग टिम खेलमा भएको थियो जहाँ ब्युटिफुल फियर्स फिमेल्सले जित हासिल गर्न सफल भएका थिए।
सन् २०१३ अप्रिल २२ का दिन रेले डब्ल्युडब्ल्युईको मुख्य कार्यक्षेत्र र मा फान्डाङ्गोको नृत्य साथीका रूपमा पर्दापण गरेकी थिइन्।
सन् २०१३ मे १३ का दिन आयोजित डब्ल्युडब्ल्युई रको एक श्रृङ्खलामा फान्डाङ्गो र समर रेको क्रिस जेरिको र उनको एक महिला नृत्य साथीसँग एक नाच प्रतियोगिता आयोजना गरिएको थियो भने फान्डाङ्गो र रेक‍ नाच चलिरहँदा रेको खुट्टामा चोट लागेको थियो जसकारण डाङ्गोले पछाडिबाट जेरिकोलाई आक्रमण गरेका थिए तर पछि रेले चोट लागेको नाटक गरेकी थिइन्।