polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Instabet inċiżjoni lil Liber Pater, alla vvenerat mill-Imperatur Settimu Severu, fit-temenos tat-tempju magħruf bħala Qasr al-Bint, u l-oqbra tan-Nabatej kien fihom muniti tal-fidda bir-ritratt tal-imperatur, kif ukoll fuħħar mir-renju tiegħu.
L-Imperatur Elagabalu ddikjara li Petra kienet kolonja Rumana, meta organizza l-Imperu Ruman mill-ġdid lejn l-aħħar tat-tielet seklu W.K. Iż-żona minn Petra sa Wadi Mujib, in-Negev, u l-Peniżola ta’ Sinaj ġew annessi fil-provinċja ta’ Palaestina Salutaris.
Dan l-aħħar, Petra tressqet bħala l-Mekka oriġinali minn xi skola reviżjonista tal-istudji Iżlamiċi, minħabba l-konstatazzjonijiet ta’ għadd kbir ta’ biċċiet ta’ evidenza indipendenti, b’mod partikolari li l-moskej oriġinali bikrin kienu jħarsu lejn Petra, mhux lejn Ġerusalemm jew lejn Mekka, bħala d-direzzjoni tat-talb Musulman, il-Qibla.
Madankollu, oħrajn ma qablux man-nozzjoni tat-tqabbil tal-interpretazzjonijiet modern tad-direzzjonijiet tal-Qibla ma’ dawk tal-moskej bikrin peress li jsostnu li l-Musulmani bikrin ma setgħux jikkalkulaw bir-reqqa d-direzzjoni tal-Qibla lejn il-Mekka u għalhekk id-direzzjoni lejn Petra skonthom hija biss kumbinazzjoni.
Minkejja li r-renju tan-Nabatej sar stat klijent tal-Imperu Ruman fl-ewwel seklu Q.K., Petra tilfet l-indipendenza tagħha biss fis-sena 106 W.K. Petra nħakmet mir-Rumani, u wara l-annessjoni tar-renju ta’ Nabataea biddlulu ismu għal Arabia Petraea.
In-Nabatej kienu wieħed minn fost diversi tribujiet Bedwini nomadiċi li kienu jgħixu fid-Deżert tal-Arabja u kienu jiċċaqilqu minn post għall-ieħor flimkien mal-merħliet tal-bhejjem tagħhom kull fejn kien ikun hemm mergħat u ilma.
Evidenza ġdida tindika li t-teoloġija usa’ tal-Edomiti u tan-Nabatej kellha rabtiet b’saħħithom mar-relazzjonijiet bejn id-Dinja u x-Xemx, li spiss kienet tiġi mmanifestata fl-orjentazzjoni tal-istrutturi prominenti ta’ Petra lejn it-tlugħ u l-inżul ix-xemx tal-ekwinozju u tas-solstizju.
Il-pittur Skoċċiż David Roberts żar il-belt ta’ Petra fl-1839 u reġa’ lura l-Ingilterra b’abbozzi ta’ pitturi u ġrajjiet dwar meta ltaqa’ mat-tribujiet lokali, li ġew ippubblikati fir-rendikont tal-ivvjaġġar The Holy Land, Syria, Idumea, Arabia, Egypt, and Nubia.
Fiż-żona jkun hemm ħafna maltempati kbar tax-xita f’daqqa, iżda l-evidenza arkeoloġika turi li n-Nabatej irnexxielhom jikkontrollaw l-għargħar li kien jirriżulta minn dawn il-maltempati permezz tal-użu ta’ digi, ċisterni u pajpijiet jew mogħdijiet tal-ilma.
L-isem Allah jokkorri partikolarment bħala Garm-'allahi – “alla ddeċieda” u Aush-allahi – "il-patt t’Alla” , u Shalm-lahi “Alla hu paċi” u Shalm-allat “il-paċi tal-alla femminili”, Amat-allahi "qaddejja femminili t’alla” u Halaf-llahi “is-suċċessur ta’ alla”.
Petra (bl-Għarbi: ََْْ‎, b’ittri Rumani: Al-Batrāʾ; bil-Grieg Antik: , "Blata"), magħrufa oriġinarjament mill-abitanti tagħha bħala Raqmu jew Raqēmō, hija belt storika u arkeoloġika fin-Nofsinhar tal-Ġordan.
Fl-2011, wara fażi ta’ ppjanar ta’ 11-il xahar, l-Awtorità tal-Iżvilupp u tat-Turiżmu tar-Reġjun ta’ Petra flimkien ma’ DesignWorkshop u JCP s.r.l. ippubblikaw Pjan Direzzjonali Strateġiku li jiggwida l-iżvilupp ippjanat tar-Reġjun ta’ Petra.
Imdawra bi blat għoli u b’nixxiegħa perenni, Petra mhux biss kellha l-vantaġġi ta’ fortizza, iżda kienet tikkontrolla r-rotot kummerċjali prinċipali li kienu jgħaddu minnha lejn Gaza fil-Punent, lejn Bosra u Damask fit-Tramuntana, lejn Aqaba u Leuke Kome mal-Baħar l-Aħmar, u tul id-deżert lejn il-Golf tal-Persja.
It-tempju jinsab fl-hekk imsejjaħ Kwartier Sagru ta’ Petra, li hija żona li tinsab fl-aħħar tat-Triq bil-Kolonni ta’ Petra u li tikkonsisti minn żewġ tempji maestużi, il-Qasr al-Bint u fuq in-naħa opposta t-Tempju tal-Iljuni bil-Ġwienaħ fin-naħa tat-Tramuntana ta’ Wadi Musa.
Fl-1929, tim magħmul minn erba’ min-nies, l-arkeologi Brittaniċi Agnes Conway u George Horsfield, it-tabib Palestinjan u l-espert folkloristiku Dr Tawfiq Canaan u l-istudjuż Daniż Dr Ditlef Nielsen, li skavaw u stħarrġu l-belt ta’ Petra.
Oriġinarjament kien jingħad li kienet żona tas-suq, iżda permezz ta’ skavi li saru fis-sit, l-istudjużi setgħu jidentifikawha bħala ġnien elaborat tan-Nabatej, li kien jinkludi pixxina kbira għall-għawm, gżira-padiljun, u sistema idrawlika ddettaljata.
Il-kampanja tal-Euro 2008 ta' Franza bdiet b'bidu ħażin hekk kif spiċċaw pari ta' 0–0 kontra r-Rumanija u wara prestazzjoni deludenti, hu kien sostitwit fit-tieni taqsima u ma ħax sehem fil-partita segwenti, telfa ta' 4–1 kontra l-Olanda.
Ftit qabel it-tmiem tal-istaġun, Karim Benzema ħabbar li kien se jibqa' ma' Lyon għal staġun ieħor minkejja l-eliminazzjoni ta' OL fl-ewwel rawnd eliminatorju kontra Barcelona, fejn il-plejer Franċiż irnexxielu jsib ix-xibka għal ħames darbiet f'din il-kompetizzjoni.
Għall-ħabta tas-sena 1050, il-patrijiet ta’ Vézelay bdew isostnu li kellhom ir-relikwi ta’ Santa Marija Maddalena, li ngħatawlhom mill-Art Imqaddsa mill-qaddis fundatur tagħhom Badilo fis-seklu 9, jew mibgħuta Vézelay f’ismu.
Ftit iktar ’il quddiem, patri ta’ Vézelay iddikjara li kien individwa l-kripta ta’ San Massiminu fi Provenza, imħaffra u mnaqqxa f’sarkofagu vojt, rappreżentazzjoni tal-Unzjoni fil-Betanija, meta Marija tal-Betanija mesħet wiċċ Ġesù.
Xi priġunieri meħlusa mbagħad ġabu l-ktajjen tagħhom magħhom fl-abbazija bħala oġġetti votivi, u s-Superjur Geoffroy li kien għadu kemm ġie elett fl-1037 ordna biex il-ktajjen tal-ħadid jiddewbu u jinħadmu mill-ġdid bħal diviżorju tal-ferrobattut mad-dawra tal-artal tal-Maddalena.
Marija Maddalena hija l-prototip ta’ dawk li jindmu, u Vézelay baqgħet post importanti ta’ pellegrinaġġ għall-pellegrini tal-fidi Kattolika Rumana, għalkemm fil-fatt ir-relikwi kienu ngħataw in-nar mill-Ugonotti fis-seklu 16.
Thomas Becket, fl-eżilju, għażel lil Vézelay għall-prietka tiegħu ta’ nhar l-Għid il-Ħamsin jew il-Pentekoste fl-1166, fejn ħabbar l-iskomunika ta’ dawk li kienu jappoġġaw b’mod ewlieni lir-Re tal-Ingilterra Enriku II, u hedded lir-re nnifsu bl-iskomunika.
Fl-1834, l-ispettur Franċiż tal-monumenti storiċi li kien għadu kemm inħatar, Prosper Mérimée , wissa li l-abbazija kien waslet biex taqa’ biċċiet, u fuq ir-rakkomandazzjoni tiegħu l-arkitett żagħżugħ Eugène Viollet-le-Duc inħatar biex jissorvelja restawr minn fuq s’isfel li kien suċċess.
Iż-żmien meta Vézelay kienet qabdet it-triq tan-niżla ħabat mal-iskoperta ppubliċizzata ferm fl-1279 tal-ġisem ta’ Marija Maddalena f’Saint-Maximin-la-Sainte-Baume fi Provenza, li ngħatat patroċinju rjali minn Karlu II, ir-re Anġojin ta’ Sqallija.
L-istoriku tal-arti George Zarnecki kiteb, “Għall-biċċa l-kbira tan-nies, l-iskultura Rumaneska tqanqal immaġnijiet ta’ portal kbir tal-knisja, dominat b’tympanum imnaqqax b’xi xbieha apokalittika, is-soltu l-Aħħar Ġudizzju”.
Sabiex ilaħħqu mal-influss ta’ pellegrini, bdiet tinbena abbazija ġdida ddedikata fil-21 ta’ April 1104, iżda l-ispiża tal-kostruzzjoni tant żiedet il-piż tat-taxxa fuq l-artijiet tal-abbazija li r-raħħala rvellaw u qatlu lis-Superjur tal-patrijiet.
Huwa dokumentat aktar minn 80 awto-ritratti prodott, matul stadji differenti tal-karriera artistika tiegħu, Camilleri jikklassifika bħala l-awtoritrattista l-iktar meqjum ta' Malta li ddefinixxa lilu nnifsu u l-arti tiegħu permezz tal-promulgazzjoni tax-xbieha tiegħu stess.
Il-bank twaqqaf fl-10 ta’ Marzu, 1889 bħala Banca Popolare Cooperativa di Ragusa , meta grupp ta' Ragusani magħmul minn Luigi Cartia, Giorgio Morana Gulino, Giovanni Lupis, Corrado Schifitto, Gaetano Nicita, Vincenzo Cannì, Filipponeri Criscione u Carmelo Scribano ffirmaw att fundatur.
Il-kumpanija parent Banca Agricola Popolare di Ragusa tikkontrolla wkoll kumpanija tal-proprjetà immobbli bbażata f'Ragusa, u kumpanija ta 'senserija tal-ishma bbażata f'Milan. Hija istituzzjoni ta' kreditu dejjem meqjusa solida u effiċjenti fix-xena bankarja nazzjonali.
Banca Agricola Popolare di Ragusa hija kumpanija koperattiva Taljana għal ishma b'responsabbiltà limitata mwaqqfa fl- 1889, b'kaital ġenerali f'Ragusa u sussidjarji li joperaw fl-oqsma ta' Ragusa, Siracusa, Catania, Messina, Enna, Palermo u Milan.
L-istil ta’ dawn il-knejjes tal-injam fir-reġjun oriġina mill-aħħar perjodu Medjevali, lejn l-aħħar tas-seklu 16, u beda bit-tiżjin Gotiku u bid-dettalji polikromatiċi, iżda peress li l-kostruzzjoni kienet bl-injam, l-istruttura, l-għamla u s-sensazzjoni ġenerali mqanqla mill-arkitettura Gotika jew Gotika Pollakka.
Uħud mill-knejjes tal-injam għandhom pjanta b’għamla ta’ salib Grieg u koppli b’għamla ta’ basla, iżda l-iktar knejjes interessanti mill-puntdivista arkitettoniku jikkombinaw dawn il-karatteristiċi mal-għamliet Rumani b’navati twal u bl-ispieri.
Il-Knejjes tal-Injam tan-Nofsinhar ta’ Małopolskie huma grupp ta’ sitt knejjes Kattoliċi Rumani tal-injam li jinsabu fin-Nofsinhar ta’ Małopolski, fix-Xlokk tal-Polonja, preċiżament f’Binarowa, f’Blizne, f’Dębno, f’Haczów, f’Lipnica Murowana u f’Sękowa, u li huma mniżżlin fil-lista tas-Siti ta’ Wirt Dinji tal-UNESCO.
Fir-reġjun, u fl-Ewropa Ċentrali inġenerali, hemm bosta knejjes oħra tal-injam (bħal pereżempju l-kollezzjonijiet ta’ knejjes tal-injam fil-mużewijiet fil-beraħ f’Sanok u f’Nowy Sącz), iżda dawn is-sitta huma l-iktar rappreżentattivi ta’ aspetti differenti tat-tradizzjonijiet tal-kostruzzjoni tal-knejjes Gotiċi Medjevali.
Fi ħdan il-megagametofita, waħda miż-żewġ spermi tingħaqad mal-bajda u tifforma zigot, u t-tieni sperma tidħol fiċ-ċellola ċentrali u tifforma ċ-ċellola omm endosperma, li tikkompleta l-proċess tal-fertilizzazzjoni doppja.
L-ispeċijiet Ranunculaceae, inkluż il-Clematis u r-Ranunculus għandhom etarji ta’ akeni, il-Calotropis għandhom etarji ta’ follikuli, u l-ispeċijiet Rubus bħal-lampuna għandhom etarji ta’ pistilli li ma jiftħux biex jeħilsu miż-żrieragħ.
Fit-terminoloġija kulinarja, il-frott is-soltu jkun kwalunkwe parti ta’ pjanta b’togħma ħelwa jew qarsa, speċjalment frott botaniku; il-ġewż ikun kwalunkwe prodott ta’ pjanta li jkun iebes, żejtni u b’qoxra; u l-ħxejjex ikunu kwalunkwe prodott ta’ pjanta li jittiekel u li jkollu togħma inqas ħelwa mill-frott.
Il-laħam ħelu ta’ ħafna frott qisu magħmul apposta biex jintogħġob mal-annimali, biex iż-żrieragħ ta’ ġo fihom jittieklu u jiġu mxerrda indirettament għax jeħlu magħhom mingħajr ma jindunaw jew inkella jiġu depożitati lil hinn mal-ħmieġ tal-annimali.
Bl-istess mod, il-ħbub żejtnin nutrittivi tal-ġewż qishom magħmulin apposta biex jintogħġbu mar-rodituri jew l-annimali gerriema , li jrekknuhom fil-ħamrija biex jevitaw li jmutu bil-ġuħ fix-xitwa, u b’hekk dawk iż-żrieragħ li ma jittiklux ikollhom ċans jinbtu u jsiru pjanta ġdida lil hinn mill-pjanta omm.
Il-frott li jittiekel, b’mod partikolari, tkattar flimkien mal-movimenti tal-bnedmin u tal-annimali f’relazzjoni simbjotika bħala mezz għat-tixrid taż-żrieragħ u għan-nutrizzjoni; fil-fatt, il-bnedmin u ħafna annimali saru jiddependu fuq il-frott bħala sors ta’ ikel.
Fil-lingwaġġ komuni, “frott” normalment tfisser l-istrutturi ta’ pjanta, assoċjati maż-żrieragħ, li jkunu ħelwin jew qarsa, u li jittieklu nejjin, fosthom it-tuffieħ, il-banana, l-għeneb, il-lumi, il-larinġ u l-frawli.
Fil-Medjuevu id-distrett kollu madwar iż-Żejtun, jiġifieri t-tarf tan-Nofsinhar ta' Malta, kien magħruf bħala le Terre di Santa Caterina, ("l-artijiet ta' Santa Katerina" bit-Taljan billi t-Taljan kien il-lingwa uffiċjali dak iż-żmien).
Ir-reġiment tal-milizzja lokali taż-Żejtun kien wieħed mill-ewwel li ġie wiċċ imb wiċċ mal-forzi Ottomani fil-bidu tal-Assedju l-Kbir tal-1565, iżda l-belt kompliet issofri minn attakki mill-pirati Torok sal-1614, meta attakk mit-Torok kien megħlub mingħajr l-għajnuna tal-milizzji l-oħra.
Jista' jittiekel bħala akkumpanjament għall-ikel u b'varjetà ta' mili; il-mod tipiku u favorit biex tikkonsmah huwa il-ħobż biż-żejt, il-ħobż imdellek biż-żejt taż-żebbuġa, fejn il-ħobż jindilek bit-tadam jew jindilek bil-kunserva tat-tadam, miblul biż-żejt taż-żebbuġa u mimli b'għażla jew b'taħlita ta' tonn, żebbuġ, kappar, basal, bigilla u ġbejniet.
L-impatt tal-liberalizzazzjoni tal-gvern kolonjali Brittaniku tal-importazzjoni tal-qamħ fl-1837 u n-nuqqas tiegħu li jipprovdi provvisti bażiċi tal-ikel wara l-Ewwel Gwerra Dinjija huma ż-żewġ fatturi prinċipali marbuta mal-irvellijiet tas-Sette Giugno.
Mill-1457, il-kastell intuża bħala waħda mid-diversi residenzi rjali Pollakki, u wettaq din il-funzjoni għal iktar minn 300 sena (iktar mid-doppju tat-tul ta' żmien li kien intuża bħala s-sede tal-Ordni Tewtonika) sad-Diviżjonijiet tal-Polonja fl-1772.
Wara li l-Prussja u l-Imperu Russu għamlu l- Ewwel Diviżjoni tal-Polonja fl-1772, ir-raħal ġie anness mir-Renju tal-Prussja u fl-1773 sar parti mill-provinċja l-ġdida li ġiet stabbilita tal-Prussja tal-Punent.
Fl-1456, matul il-Gwerra ta' Tlettax-il Sena, l-Ordni – li kienet qed tiffaċċja oppożizzjoni mill-bliet tagħha minħabba li għolliet it-taxxi biex tħallas ir-rahan għal spejjeż assoċjati mal-gwerer tagħha kontra r-Renju tal-Polonja – ma setgħetx tkampa iktar finanzjarjament.
Wara t-tluq tal-merċenarji, ir-Re Casimir IV Jagiellon daħal fil-kastell b'mod trijonfali fl-1457, u f'Mejju, ta diversi privileġġi lil Danzig bħala ħajr għall-assistenza u għall-involviment tal-belt fil-Gwerra ta' Tlettax-il Sena kif ukoll għall-fondi miġbura għall-merċenarji li b'hekk telqu.
Fl-1457, matul il-Gwerra ta' Tlettax-il Sena, il-fortizza nbigħet minn merċenarji tal-Boemja lir-Re Casimir IV tal-Polonja bħala parti mill-indennizzi u minn dak iż-żmien intużat bħala waħda mid-diversi residenzi rjali Pollakki u s-sede ta' uffiċċji u istituzzjonijiet Pollakki, b'interruzzjoni biss ta' diversi snin ta' okkupazzjoni Żvediża.
Matul il-governanza tagħhom, il-Kavallieri Tewtoniċi kienu jiġbru n-nollijiet mill-vapuri li riedu jgħaddu mir-rotta kummerċjali tax-xmara Nogat, l-istess bħalma kienu jagħmlu kastelli oħra qrib ix-xmajjar dak iż-żmien.
Immediatamente, il re del Portogallo, dichiarato re di Castiglia e León dai partigiani della moglie nonostante Isabella fosse già stata incoronata regina col marito, invase la Castiglia , per difendere i diritti di sua moglie; lo scontro decisivo avvenne nei pressi di Toro, la città in cui si era insediata e dove teneva la corte Giovanna la Beltraneja.
Però i pretendenti alla mano di Isabella erano due: oltre ad Alfonso V vi era il cugino di Isabella Ferdinando, unico figlio maschio nato al duca di Peñafiel, re di Navarra e re della corona d'Aragona Giovanni II dalla sua seconda moglie Giovanna Enriquez, figlia dell'ammiraglio di Castiglia, signore di Medina de Rioseco e Conte di Melgar Federico Enriquez .
Parti min-nobbli tal-qorti li diġà kienu jsejħu l-prinċep tal-Asturias Alfonsu XII użaw l-għajdut li Enriku IV kien impotenti biex ixerrdu x-xniha, x'aktarx ivvintata, li bint Ġovanna tal-Portugall ma kinitx it-tifla ta' Enriku IV, imma ta' wieħed mill-aħjar ħbieb tiegħu, Beltrán de la Cueva, li dak iż-żmien malajr kien għamel karriera fil-qorti Kastiljana.
Alla morte improvvisa di Enrico IV si scatenò tra questi due partiti una vera e propria guerra di successione, finché Isabella il 13 dicembre 1474 fu proclamata regina di Castiglia e Ferdinando divenne re consorte con il nome di Ferdinando V di Castiglia, mentre la Beltraneja, che ugualmente reclamava la corona, era stata promessa ad Alfonso V del Portogallo.
Nannietha min-naħa ta' missierha kienu Enriku III ta' Kastilja u Katerina ta' Lancaster; min-naħa ta' ommha Ġwanni t'Aviz (bin ir-re tal-Portugall, Ġwanni I u martu Filippa ta' Lancaster), u Iżabella ta' Braganza, bint id-duka ta' Braganza, Alfonso u ta' Beatriz Pereira de Alvim (tifla unika ta' Nuno Álvares Pereira, kunistabbli tar-renju u konti ta' Arraiolos, Barcelos u Ourém).
Alla morte del suocero Giovanni II di Aragona avvenuta il 20 gennaio 1479, il marito Ferdinando oltre che re di Sicilia divenne re di Aragona e, nello stesso anno, fu decretata l'unione de facto della Castiglia con la Corona d'Aragona, e fu applicato il contratto di matrimonio, per cui i due Stati, benché uniti, mantenevano governi separati.
Meta żżewġu l-ġenituri tagħha fis-17 ta' Awwissu 1447 f'Madrigal de las Altas Torres, missierha Ġwanni kien armel ta' Marija t'Aragona, bint ir-re Ferdinandu I t'Aragona li minnha kellha tifel, Enriku li twieled fl-1425.
Tinkludi l-irħula ta’ Brusovše, Cegovnica, Prenjuta, u Žabja Vas qrib iċ-ċentru tal-belt, kif ukoll l-irħula iktar imbiegħda ta’ Češnjice, Ljubevč, Kovačev Rovt, Marof, Mokraška Vas, Podroteja, Razpotje, Staje, u Zahoda.
Tabib jew prattikant mediku huwa professjonist li jipprattika l-mediċina, u xogħlu hu li jippromwovi u jissorvelja s-saħħa jew ifejjaq lill-pazjenti permezz tal-istudju, id-dijanjożi, il-pronjożi u t-trattament tal-mard, tal-feriti, u ta’ problemi fiżiċi u mentali oħra.
It-tobba, fil-prattika tagħhom, jistgħu jiffukaw fuq ċertu kategoriji ta’ mard, tipi ta’ pazjenti, u metodi ta’ trattament—magħruf bħala speċjalizzazzjonijiet—jew jassumu r-responsabbiltà għall-għoti tal-kura medika kontinwa u komprensiva lill-individwi, lill-familji u lill-komunitajiet—magħrufa bħala prattika ġenerali.
Il-prattika medika tirrikjedi kemm għarfien dettaljat tad-dixxiplini akkademiċi, bħall-anatomija u l-fiżjoloġija, il-mard sottostanti u t-trattament tiegħu—ix-xjenza tal-mediċina—kif ukoll kompetenza deċenti fil-prattika applikata tagħha—l-arti u s-sengħa tal-mediċina.
Imma ma tantx kienet iffurtunata għax batiet ħafna, fosthom b'tatwaġġ krudil li sar meta kienet skjava ta' ġeneral Tork: għamlulha iktar minn mitt sinjal fuq sidirha, fuq żaqqha u fuq idha l-leminija, ħafruhomlha b'xafra u mlewhom bil-melħ biex jibqgħulha marki permanenti.
Ftehmna li nagħmel il-breakfast show fuq ONE, ‘Bongu Bundy’, u kellna qbil li ma tidħolx politika u ma daħlet qatt sa ma resqet il-kampanja elettorali fejn bdiet tiżdied id-doża fl-aħbarijiet u analiżi, u allura ħassejt li jkun aħjar għall-Partit stess biex ikollu airtime biex jużah hu, u waqafna hemm.
Fost l-oħrajn, huwa ppreżenta l-programmi: Karaoke Show, The Bundy Road Show, Għodwa Ġdida, Ejj'Oqgħod, Mid-Dinja tal-Futbol, Bottegin, Hawn Aħna, Bonġu, Ta' Bundy, Bonġu Bundy u Affari Tagħna.
Il-Palazz tal-Istat tal-Kremlin, magħruf ukoll bħala l-Palazz tal-Kungressi tal-Kremlin, ġie kkummissjonat minn Nikita Khrushchev bħala arena moderna għal-laqgħat tal-Partit Komunista, u nbena fi ħdan il-ħitan tal-Kremlin bejn l-1959 u l-1961.
Il-kostruzzjoni ta' binja pubblika moderna kbira fi kwartier storiku qanqlet il-korla, speċjalment peress li l-binja ssostitwiet diversi binjiet storiċi, fosthom il-binja Neoklassika tal-Armerija tal-Istat u wħud mill-partijiet ta' wara tal-Palazz il-Kbir tal-Kremlin.
Matul il-bqija tar-renju ta' Alexander I, diversi strutturi antiki ġew rinnovati bi stil Neo-Gotiku, iżda ħafna oħrajn, inkluż il-binjiet kollha tal-metochion tat-Trinità, ġew ikkundannati peress li kienu mitluqa jew ma baqgħux jintużaw u twaqqgħu.
Matul ir-renju tiegħu, ta' ibnu Alexis u tan-neputi tiegħu Feodor, inbnew il-Katidral Superjuri tas-Salvatur bi ħdax-il koppla, il-Bieb tal-Araldika, il-Palazz ta' Terem, il-Palazz tad-Divertiment u l-Palazz tal-Patriarka Nikon.
Il-Gran Prinċep Ivan III organizza r-rikostruzzjoni tal-Kremlin, u stieden għadd ta' arkitetti b'ħiliet kbar mill-Italja Rinaxximentali, fosthom Petrus Antonius Solarius, li ddisinja l-ħajt il-ġdid tal-Kremlin u t-torrijiet tiegħu, u Marcus Ruffus, li ddisinja l-palazz il-ġdid għall-prinċep.
Għalkemm xorta waħda kien jintuża għaċ-ċerimonji tal-inkoronazzjoni, il-Kremlin ġie abbandunat u ttraskurat sal-1773, meta Katerina l-Kbira tgħarrset ma' Vasili Bazhenov u bniet ir-residenza l-ġdida tagħha hemmhekk.
Bosta snin wara, l-arkitett Matvey Kazakov issorvelja r-rikostruzzjoni tas-sezzjonijiet imġarrfa tal-ħajt u ta' xi strutturi tal-Monasteru ta' Chudov, u bena l-Uffiċċji spazjużi u lussużi tas-Senat, li mbagħad ġew adattati biex jintużaw bħala l-post ta' ħidma prinċipali tal-President tar-Russja.
Dmitri Donskoi ssostitwixxa l-ħitan tal-ballut b'ċittadella b'saħħitha b'ħitan bojod tal-ġebla tal-ġir fl-1366-1368 fuq is-sisien bażiċi tal-ħitan attwali; din il-fortifikazzjoni rreżistiet l-assedju tal-Khan Tokhtamysh.
L-isem Kremlin ifisser “fortizza fi ħdan belt”, u spiss jintuża wkoll metonimikament bħala referenza għall-gvern tal-Federazzjoni Russa bl-istess mod kif id-Dar il-Bajda tintuża b'referenza għall-Uffiċċju Eżekuttiv tal-President tal-Istati Uniti.
Is-sit kien ilu abitat kontinwament minn popli Finno-Ugriċi mit-tieni seklu Q.K. Is-Slavi tal-Lvant okkupaw il-porzjon tal-Lbiċ tal-Għolja ta' Borovitsky mis-seklu 11, kif jixhed siġill metropolitan mis-snin 90 tas-seklu 11 li ġie skavat mill-arkeologi Sovjetiċi fiż-żona.
L-unika karatteristiċi ġodda li ġew miżjuda matul dan il-perjodu kienu l-Monument ta' Alexander II u salib tal-ġebel bħala mafkar tal-post preċiż fejn fl-1905 il-Gran Duka Sergei Alexandrovich tar-Russja ġie maqtul minn Ivan Kalyayev.
Għalkemm id-direttur attwali tal-Mużewijiet tal-Kremlin, Elena Gagarina , hija favur ir-restawr fuq skala kbira tal-kjostri li kienu nqerdu, l-iżviluppi reċenti kienu jinvolvu biss ir-restawr għali tal-Palazz il-Kbir tal-Kremlin fuq ġewwa, li kien ġie alterat taħt it-tmexxija ta' Stalin.
Dan is-suċċess malajr ġie segwit bis-sottomissjoni tat-Tsakones fuq l-Għolja ta’ Parnon, tat-tribù Slavika tal-Melingoi tal-Għolja ta’ Taygetos, u tal-abitanti tal-peniżola ta’ Mani, u b’hekk kabbar is-setgħa tiegħu fuq il-Laconia bil-ħakma tal-peniżola kollha, li kienet bdiet fl-1205, wara r-Raba’ Kruċjata.
“Wirja ta’ skambju importanti ta’ valuri umani, tul perjodu ta’ żmien jew fi ħdan żona kulturali fid-dinja, dwar l-iżviluppi fl-arkitettura jew it-teknoloġija, l-arti monumentali, l-ippjanar tal-bliet jew id-disinn tal-pajsaġġ”; il-kriterju
L-affreski fil-Knisja u Monasteru ta’ Peribleptos, li jmorru lura għal bejn l-1348 u l-1380, huma rari ħafna u huma ta’ żmien l-aħħar ċiklu tal-Biżantini; għalhekk, huma kruċjali biex l-istudjużi jkunu jistgħu jifhmu l-arti Biżantina.
Id-definizzjoni frekwentista hi msejsa fuq il-liġi empirika tal-każ jiġifieri l-Liġi tan-Numri Kbar: f'suċċessjoni ta' provi magħmulin fl-istess kundizzjonijiet, il-frekwenza ta' ġrajja tersaq lejn il-probabbiltà tal-ġrajja stess, u l-approssimazzjoni titjieb meta nżidu n-numru tal-provi.
Fit-tfiegħ każwali ta' damma mhux imbabbsa, il-probabbiltà li nitfgħu in-naħa bin-numru 2 għandha probabbiltà matematika ta' 1/6, billi n-numru tal-każi possibbli huma 6, għax id-damma għandha 6 naħat, u billi n-numru tal-każi fejn isseħħ il-ġrajja "tfiegħ tan-naħa 2" hu 1, għax id-damma għandha naħa waħda biss bin-numru 2.
L-ewwel studji li wara waslu għall-kunċetti marbuta mal-probabbiltà jistgħu jinstabu f'nofs is-seklu XVI f' Liber de ludo aleæ ta' Girolamo Cardano (miktub fl-1526, imma ppubblikat biss seklu u nofs wara, fl-1663) u f'Sulla scoperta dei dadi ta' Galileo Galilei li fihom iż-żewġ awturi kisbu listi ta' numri permezz tal-permutazzjonijiet.
Il-problema tal-qsim tal-flus fil-każ tal-logħob tal-azzard meta hemm bżonn li l-logħba tiġi nterrotta, ittrattah Luca Pacioli, magħruf ukoll bħala Fra Luca dal Borgo, fix-xogħol tiegħu Summa de arithmetica, geometria, proportioni et proportionalita u wara Tartaglia.
Tliet bnadar nazzjonali jiġu mtellgħin filwaqt li jindaqq l-innu nazzjonali tagħhom: il-bandiera tal-pajjiż ospitanti, il-bandiera tal-Greċja sabiex tonora l-post fejn twieldu l-Olimpjadi, u l-bandiera tal-pajjiż li se jospita l-edizzjoni ta' wara tal-Logħob tas-sajf jew tax-xitwa.
Din il-laqgħa, li saret bejn is-16 u t-23 ta' Ġunju 1894 fl-Università ta' Pariġi, ġie deċiż li l-ewwel Logħob Olimpiku li kienu se jsiru taħt l-awspiċji tal-KOI kienu se jsiru f'Ateni fl-1896.
Wara li jsiru xi diskorsi li uffiċjalment jiftħu l-Logħob, it-torċa Olimpika tidħol fl-istadju u tingħadda lill-aħħar persuna, li tipikament tkun atleta Olimpika ta' suċċess għall-pajjiż organizzattiv, li tixgħel il-fjamma fil-bajla.
Wara il-waqgħa tal-gvern fl-1903 u tibdil fir-reġim, Domanović ingħata l-kariga ta’ kittieb fil-Ministeru tal-Edukazzjoni, u l-gvern il-ġdid ippermettilu jmur il-Ġermanja għal sena ta’ speċjalizzazzjoni li huwa qatta’ fi Munich.
Stabbilixxa l-gazzetta politika tiegħu stess ta’ kull ġimgħa, “Sofferbja”, li fiha kompla jikkritika id-dgħufija tad-demokrazija l-ġdida, iżda l-kitba tiegħu ma kienx għad għandha l-istess saħħa u ispirazzjoni li kellha qabel.