polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Fix-xitwa kienu joqogħdu fi djar permanenti tal-ġebel qrib il-kosta f'Innap Nuua u f'Arajutsisut, kienu jikkaċċjaw għall-mammiferi tal-baħar u għall-ħut, u fis-sajf kienu jivvjaġġaw iktar internament biex jikkaċċjaw il-karibù f'kampijiet tas-sajf temporanji .
Fuq in-naħa tal-Punent tas-Sit ta' Wirt Dinji tal-UNESCO, il-Gżira ta' Nipisat fiha artefatti ppreservati tassew tajjeb mill-kultura ta' Saqqaq, li kienet tgħix fi Greenland bejn l-2500 u t-800 Q.K. Mill-1989 sal-1994, skavi tas-sit arkeoloġiku fuq il-gżira żvelaw iktar minn 70,000 framment tal-għadam minn annimali tal-kaċċa u 1,000 artefatt mill-kultura ta' Saqqaq.
Fi ħdan is-Sit ta' Wirt Dinji tal-UNESCO hemm seba' fdalijiet arkeoloġiċi u insedjament kontemporanju wieħed, li jirrappreżentaw aspetti differenti tal-istorja kronoloġika tar-reġjun u li juru l-varjetà tat-tradizzjonijiet terrestri fi Greenland tul iż-żmien.
Il-belt hija magħrufa għall-kċina u l-gastronomija tagħha, kif ukoll għall-attrazzjonijiet storiċi u arkitettoniċi tagħha; fil-fatt, id-distretti taċ-Ċentru Storiku ta' Lyon, l-għolja ta' Fourvière, Presqu'île u x-xaqlibiet ta' Croix-Rousse tniżżlu fil-lista tas-Siti ta' Wirt Dinji tal-UNESCO.
Il-belt ta' Lyon kellha popolazzjoni ta' 522,228 ruħ fl-2020 fi ħdan it-territorju muniċipali żgħir tagħha ta' 48 km2 , iżda flimkien mas-subborgi u l-irħula tal-madwar tagħha, iż-żona metropolitana ta' Lyon kellha popolazzjoni ta' 2,293,180 f'dik l-istess sena, jiġifieri t-tieni l-iżjed popolata fi Franza.
Tinsab fil-konfluwenza tax-xmajjar Rhône u Saône, lejn il-Majjistral tal-Alpi Franċiżi, 391 kilometru fix-Xlokk ta' Pariġi, 278 kilometru fit-Tramuntana ta' Marsilja, 113-il kilometru fix-Xlokk ta' Ġinevra, u 50 kilometru fil-Grigal ta' Saint-Étienne.
Il-minjieri ta' taħt l-art, l-impjanti tal-magni, il-fonderiji, l-irħula l-ġodda, l-azjendi ż-żgħar, il-portijiet mibnija, il-portijiet naturali u l-industriji anċillari flimkien jirriflettu l-innovazzjoni prolifika li fil-bidu tas-seklu 19 wasslet biex ir-reġjun jipproduċi żewġ terzi tal-provvista dinjija tar-ram.
Mill-bidu tas-seklu 19, għadd sinifikanti ta' ħaddiema tal-minjieri emigraw biex jgħixu u jaħdmu fil-komunitajiet tax-xogħol fil-minjieri bbażati fuq it-tradizzjonijiet ta' Cornwall, dan il-fluss laħaq il-milja tiegħu lejn l-aħħar tas-seklu 19.
Il-magni tal-ibbilanċjar iddisinjati f'Cornwall u makkinarju ieħor tal-estrazzjoni ġew esportati mill-fonderiji tal-inġinerija maġġuri f'Hayle, Perranarworthal, Tavistock u f'inħawi oħra lejn il-minjieri madwar id-dinja tul is-seklu kollu.
Coelho salpa mill-Portugall għat-tielet darba fl-14 ta’ April 1503 bħala l-kaptan tal-Faial flimkien mal-Armada ta’ Afonso de Albuquerque, iżda miet fil-vjaġġ tar-ritorn lejn il-Portugall f’Jannar 1504 flimkien ma’ Francisco de Albuquerque, il-kuġin ta’ Afonso, ħdejn il-baħar baxx u l-artijiet ta’ São Lázaro, li llum jissejħu l-Gżejjer Quirimbas, il-Mozambique.
Pirandello twieled f'familja ta' klassi għolja f'żona msejħa Caos (li bit-Taljan tfisser Kaos, iżda bid-djalett Sqalli tfisser litteralment "qalziet", u tirreferi għall-għamla ta' rdum fil-qrib), ħdejn Porto Empedocle, subborg fqir ta' Girgenti .
Stefano pparteċipa fl-ispedizzjoni famuża tal-elf, u iktar 'il quddiem segwa lil Garibaldi sal-Battalja ta' Aspromonte, u Caterina, li bilkemm kellha tlettax-il sena, ġiet imġiegħla takkumpanja lil missierha lejn Malta, fejn kien intbagħat f'eżilju mill-monarkija tal-Borboni.
Iżda l-parteċipazzjoni fil-beraħ għall-kawża ta' Garibaldi u s-sens qawwi ta' idealiżmu ta' dawk is-snin bikrin malajr ittrasformaw, speċjalment għal Caterina, f'diżappunt feroċi u morr bir-realità ġdida maħluqa mill-unifikazzjoni.
Pirandello, li inizjalment kellu ħsibijiet ta' suwiċidju, ipprova jagħmel tajjeb għas-sitwazzjoni mill-aħjar li seta' billi żied in-numru ta' lezzjonijiet kemm tat-Taljan kif ukoll tal-Ġermaniż, u talab għal kumpens mir-rivisti li kien tahom il-kitbiet u l-kollaborazzjonijiet tiegħu mingħajr ħlas.
Sadanittant, fir-rivista Nuova Antologia, immexxija minn G. Cena, bdew jiġu ppubblikati l-ewwel episodji tar-rumanz li Pirandello kien qed jikteb matul dik is-sitwazzjoni orribbli (filwaqt li billejl kien jieħu ħsieb lil martu li kienet marida mentalment wara jum sħiħ jaħdem).
Fl-1905 ir-rumanz ġie tradott bil-Ġermaniż u witta t-triq għall-fama u għall-popolarità ta' Pirandello, li b'hekk seta' jippubblika ma' ditti iktar importanti bħal Treves, li magħhom fl-1906 ippubblika ġabra oħra ta' novelli msejħa Erma Bifronte.
Meta ħareġ ir-rumanz fl-1913, Pirandello bagħat kopja tiegħu lill-ġenituri għall-ħmistax-il anniversarju taż-żwieġ tagħhom flimkien ma' dedika fejn kiteb li "l-ismijiet tagħhom, Stefano u Caterina, jgħixu b'mod erojku".
Madankollu, filwaqt li ommu ġiet ittrasfigurata fir-rumanz fil-personaġġ ta' Caterina Laurentano, missieru, rappreżentat mir-raġel ta' Caterina, Stefano Auriti, jidher biss fil-memorji u fil-flashbacks, peress li, kif osserva tajjeb Leonardo Sciascia, "huwa miet iċċensurat b'sens Freudjan minn ibnu, li fil-fond ta' ruħu, huwa l-għadu tiegħu".
Huwa kien nazzjonalist Taljan u kien jappoġġa l-Faxxiżmu b'mod moderat, saħansitra darba minnhom ta l-medalja tal-Premju Nobel tiegħu lill-gvern Faxxist biex tiddewweb bħala parti mill-kampanja tal-1935 tal-Oro alla Patria matul it-Tieni Gwerra Italo-Etjopjana.
Pirandello, li kien moralista estremament sensittiv, finalment kellu ċans jara b'għajnejh id-dekadenza kbira tal-hekk imsejħa eroj tar-Risorgimento fil-persuna ta' zijuh Rocco, li dak iż-żmien kien uffiċjal anzjan u eżawst tal-prefettura, li pprovdielu abitazzjoni temporanja f'Ruma.
Iżda mhux kollox kien negattiv; din l-ewwel żjara lejn Ruma pprovdietlu l-opportunità li jżur b'mod assidwu bosta teatri tal-belt kapitali, fosthom it-Teatri Nazionale, Valle u Manzoni, u stqarr "O t-teatru drammatiku! Se naħkmu. Ma nistax nidħol ġo teatru mingħajr ma nesperjenza sensazzjoni stramba, eċitament li jwassal biex demmi jbaqbaq fil-vini kollha tiegħi."
Fl-1898, flimkien ma' Italo Falbo u Ugo Fleres, huwa stabbilixxa l-Ariel li kienet tinħareġ darba fil-ġimgħa, fejn ippubblika d-dramm b'att wieħed L'Epilogo u xi novelli . L-aħħar tas-seklu 19 u l-bidu tas-seklu 20 kienu perjodu ta' produttività kbira għal Pirandello.
Fl-1911, filwaqt li l-pubblikazzjoni tan-novelli kompliet, Pirandello spiċċa r-raba' rumanz tiegħu, Suo Marito, ippubblikat mill-ġdid wara mewtu fl-1941, u rivedut għalkollox fl-ewwel erba' kapitli, bit-titlu Giustino Roncella nato Boggiòlo.
Wara soġġorn qasir fi Sqallija, li matulu ż-żwieġ ippjanat ma' kuġintu tħassar, huwa reġa' lura Ruma, fejn sar ħbieb ma' grupp ta' kittieba u ġurnalisti, fosthom Ugo Fleres, Tommaso Gnoli, Giustino Ferri u Luigi Capuana.
B'reazzjoni għan-nuqqas ta' fiduċja u ta' armonija dejjem tiżdied li Luigi beda jrawwem fil-konfront ta' missieru, raġel ta' fiżiku sod u li ma tantx joqgħod jomgħod il-kliem, ir-rabta tiegħu m'ommu baqgħet tikber tant li laħqet punt kważi ta' venerazzjoni qalila.
Id-dramm tiegħu I Giganti della Montagna ġie interpretat bħala evidenza tar-realizzazzjoni tiegħu li l-Faxxisti kienu ostili għall-kultura; minkejja dan, fi New York Pirandello ta stqarrija fejn ħabbar l-appoġġ tiegħu għall-annessjoni tal-Abissinja tal-Italja.
Pirandello ngħata l-edukazzjoni primarja tiegħu d-dar, iżda kien iktar affaxxinat mill-ħrejjef u mil-leġġendi, xi mkien bejn il-popolari u l-maġija, li s-seftura anzjana tiegħu Maria Stella kienet tirrakkontalu milli mill-affarijiet skolastiċi jew akkademiċi.
L-ismijiet storiċi tar-raħal bil-Grieg kienu Theodoroupolis u iktar 'il quddiem Saframpolis . L-ismijiet preċedenti bit-Tork kienu Zalifre u Taraklıborlu. Ir-raħal kien parti mill-Provinċja ta' Kastamonu sal-1923 u mill-Provinċja ta' Zonguldak bejn l-1923 u l-1995.
Skont l-arkeologu Felix Riede, wara l-iżbroffar, l-iżjed żona affettwata kien il-Baċir ta' Thüringen okkupat mill-kultura ta' Federmesser, milli jidher ġiet spopolata, filwaqt li l-popolazzjonijiet fil-Lbiċ tal-Ġermanja u Franza żdiedu.
L-isplużjonijiet inizjali tal-Lag ta' Laach, li seħħew fl-aħħar tar-rebbiegħa jew fil-bidu tas-sajf għall-ħabta tal-11,000 Q.K., qerdu u ċċattjaw is-siġar kollha sa erba' kilometri 'l bogħod. Il-magma fetħet rotta sal-wiċċ li żbroffat għal madwar għaxar sigħat, bi dħaħen li x'aktarx laħqu sa għoli ta' 35 kilometru.
Il-Lag ta' Laach jew Laacher See ), huwa lag f'kaldera vulkanika b'dijametru ta' 2 kilometri f'Rheinland-Pfalz, il-Ġermanja, madwar 24 kilometru fil-Majjistral ta' Koblenz, 37 kilometru fin-Nofsinhar ta' Bonn, u 8 kilometri fil-Punent ta' Andernach.
Meta d-diga nkisret, kien hemm għargħar bi fluss 'l isfel, li ħalla warajh depożiti saħansitra sa Bonn. L-impatt tal-vulkaniżmu ġie identifikat f'żona ta' iktar minn 300,000 kilometru kwadru, estiża minn Franza ċentrali sat-Tramuntana tal-Italja u min-Nofsinhar tal-Iżvezja sal-Polonja.
Il-vulkaniżmu fil-Ġermanja jmur lura miljuni ta' snin u huwa marbut mal-iżvilupp tas-Sistema Ewropea taċ-Ċaqliq tal-Medda Ċenożojka, li ġie kkawżat mill-kolliżjoni bejn il-plakek Afrikani u Ewrasjatiċi, iżda ġie kkonċentrat fi splużjonijiet assoċjati mat-tagħbija u mal-ħatt tas-silġ matul l-avvanzi u l-irtirar glaċjali.
Fuq in-naħa tal-Punent hemm l-Abbazija Benedittina ta' Laach , li ġiet stabbilita fl-1093 minn Enriku II ta' Laach tal-familja tal-Lussemburgu, l-ewwel Konti Palatin tar-Renu, li kellu l-kastell tiegħu fuq in-naħa opposta tal-monasteru 'l fuq mix-xatt tal-Lvant tal-lag.
Fost il-bosta xogħlijiet oħra ta' Brant hemm il-kompilazzjoni tiegħu ta' ħrejjef u stejjer popolari oħra, ippubblikati fl-1501 bit-titlu Aesopi Appologi sive Mythologi cum quibusdam Carminum et Fabularum additionibus, li għadhom jiġu apprezzati sa żminijietna.
L-ittri ta' Brant li waslu sa żminijietna juru li hu kien jikkorrispondi ma' Peter Schott, Johann Bergmann von Olpe, l-Imperatur Massimiljanu, Thomas Murner, Konrad Peutinger, Willibald Pirckheimer, Johannes Reuchlin, Beatus Rhenanus, Jakob Wimpfeling u Ulrich Zasius.
Wara li studja l-mediċina u l-letteratura fl-Università ta’ San Marcos, kompla jistudja l-psikoloġija u l-filosofija fl-Università ta’ Louvain fil-Belġju, imbagħad it-teoloġija fl-Università Kattolika ta’ Lyons fejn ġab id-dottorat mill-Institut Pastoral d'Etudes Religieuses .
Huwa membru ta’ l-Akkademja Peruvjana tal-Lingwa, u fl-1993 ingħata l-Leġjun tal-Unur mill-gvern Franċiż għall-ħidma kbira tiegħu favur id-dinjità umana u l-ħajja, u kontra l-oppressjoni, speċjalment fl-Amerika Latina u t-Tielet Dinja.
Gustavo Gutiérrez huwa teologu Peruvjan u patri Dumnikan, u huwa sinonimu mat-Teoloġija tal-Liberazzjoni, li hija l-fergħa mill-aktar sinjifikanti ta’ ħsieb Kattoliku li ħarġet mill-Konċilju Vatikan II mis-snin sittin tas-seklu l-ieħor ’l hawn.
It-termini huma kelmiet inġenerali, kelmiet komposti jew espressjonijiet b'diversi kelmiet li f'kuntesti speċifiċi jingħataw tifsiriet speċifiċi — jistgħu jiddevjaw mit-tifsiriet li l-istess kelmiet ikollhom f'kuntesti oħra u fil-lingwaġġ ta' kuljum.
Ġabra sistematika ta' terminoloġija, li għandha x'taqsma mat-termini kollha f'qasam jew f'dominju speċifiku, ħafna drabi permezz tal-ħolqien ta' ontoloġija strutturata tat-termini fi ħdan dak id-dominju u l-interrelazzjonijiet tagħhom.
Chrzanowska ma qabilx ma’ din id-deċiżjoni, u hedded li jikkommetti suwiċidju jekk tipproċedi Hija kkonvinċitu biex iżomm il-forti, barra minn hekk, Anna Dorota ħeġġet lid-difensuri biex iwettqu attakk fuq il-pożizzjonijiet Torok, u dan wassal għal telf kbir fost l-Ottomani.
Madankollu, sinjur, nitolbok bi ħrara taqra din l-ittra tiegħi, sabiex tkun tista' tassew tiġġudika li dan il-kanal huwa fattibbli; huwa ferm diffiċli minħabba l-ispiża iżda wieħed mill-ewwel jista' jara li l-ġid li jiġi permezz tiegħu jisboq in-nefqa konsiderevoli.
B'hekk, il-kostruzzjoni tal-kanal kienet se tippermetti l-ħolqien ta' passaġġ dirett bejn il-Baħar Mediterran u l-Atlantiku mingħajr l-ħtieġa li wieħed jgħaddi mill-Istrett ta' Ġibiltà kkontrollat mill-Ispanjoli; l-għan kien li jinqered il-kummerċ Spanjol u jiġi stabbilit fluss kummerċjali mil-Languedoc.
Għal raġunijiet storiċi, il-Canal du Midi għandu status ġuridiku uniku, li ġie kkodifikat fl-1956 fil-Kodiċi Pubbliku tal-Ilmijiet Navigabbli u n-Navigazzjoni Interna, imbagħad fil-Kodiċi Ġenerali tal-Proprjetà tal-Persuni Fiżiċi.
L-Artikoli L. 2124-20 sa L. 2124-25 jistabbilixxu r-regoli rigward il-manutenzjoni tal-kanal li ġeneralment hija responsabbiltà tal-entità pubblika li jkollha s-sjieda tiegħu, bil-parteċipazzjoni tal-komuni u f'xi każijiet tar-residenti li jgħixu qrib l-ilmijiet navigabbli.
Jean-Baptiste Colbert awtorizza l-bidu tax-xogħol b'editt irjali f'Ottubru 1666, bl-għan li jiġi żviluppat il-kummerċ tal-qamħ, taħt is-superviżjoni ta' Pierre-Paul Riquet, u l-kostruzzjoni damet mill-1666 sal-1681, matul ir-renju ta' Lwiġi XIV.
Qed nirreferi għad-disinn ta' kanal li jista' jsir fil-provinċja ta' Languedoc biex jiġu kkollegati ż-żewġ ibħra tal-Oċean Atlantiku u l-Mediterran; x'aktarx li se tibqa' sorpriż, sinjur, li qed nirreferi għal xi ħaġa li apparentement mhix tal-qasam tiegħi u li uffiċjal li jieħu ħsieb jiġbor it-taxxa fuq il-melħ iħallat id-diskors mal-livellar .
Fl-1663 Riquet wettaq studji fil-post sabiex finalment jiffissa l-mogħdija fuq in-naħa tal-Atlantiku mis-Seuil de Naurouze tul il-wied ta' Hers-Vif sa Toulouse 'l isfel mill-Garonne. Il-parti navigabbli tax-xmara kienet iktar 'l isfel minn Bazacle, li kienet parti li tofroq u titbaxxa fiċ-ċentru ta' Toulouse, u b'hekk ma kinitx navigabbli.
L-itwal sezzjoni sħiħa tal-kanal hi ta' 53.87 kilometru bejn il-Magħlaq ta' Argens u l-Imgħalaq ta' Fonserannes, filwaqt li l-iqsar sezzjoni sħiħa tal-kanal hi ta' 105 metri bejn iż-żewġ Imgħalaq ta' Fresquel.
Ernaux tikteb ukoll dwar ir-relazzjoni intima li kellha ma’ raġel mil-Lvant tal-Ewropa , l-esperjenza tal-abort, , il-marda tal-Alzheimer , il-mewt ta' ommha , u l-kanċer tas-sider . Hija kitbet ukoll L'écriture comme un couteau flimkien ma' Frédéric-Yves Jeannet.
Fis-6 ta’ Ottubru tal-2022, kien imħabbar li Ernaux kienet ser tingħata l-Premju Nobel tal-Letteratura tal-2022, għall-kuraġġ u l-preċiżjoni klinika li bihom esponiet l-għeruq, id-distakk, u r-restrizzjonijiet kollettivi tal-memorja personali tagħha.
Skont din it-teorija l-popli Neolitiċi mit-territorju li llum il-ġurnata huwa l-Manċurja u n-Nofsinhar tas-Siberja wasslu t-tagħrif dwar id-dolmens u dwar il-kostruzzjoni tagħhom permezz tal-migrazzjoni lejn il-Peniżola Koreana, jew inkella ttrażmettew dak it-tagħrif lil popli Neolitiċi oħra li diġà kienu jgħixu fil-Korea.
Is-Siti tad-Dolmens ta' Gochang, Hwasun u Ganghwa jinkludu mijiet ta' dolmens tal-ġebel li kienu jintużaw bħala markaturi tal-oqbra u għal skopijiet ta' ritwali matul l-ewwel millenju Q.K. meta l-kultura megalitika kienet prominenti fil-Korea t'Isfel u fil-Peniżola Koreana inġenerali.
Intużat ħaġra kbira twila 710 cm, għolja 260 cm, u wiesgħa 550 cm, u l-għamla tal-ħaġra hija qisha ta' mejda jew tat-tip tat-Tramuntana, li kienet sors tajjeb għar-riċerka dwar l-istorja tal-qedem jew il-preistorja.
Id-dolmens fil-Korea ġew datati li jmorru lura għas-seklu 7 Q.K. f'postijiet bħas-sit ta' Gochang u l-prattika ntemmet għall-ħabta tas-seklu 3 Q.K. Il-kultura tad-dolmens hija kkollegata mal-kulturi taż-żminijiet Neolitiċi u tal-Bronż tal-Korea.
Is-Siti tad-Dolmens ta' Gochang, Hwasun u Ganghwa ġew iddeżinjati bħala Sit ta' Wirt Dinji tal-UNESCO fl-24 sessjoni tal-Kumitat tal-Wirt Dinji li saret f'Cairns, l-Awstralja, bejn id-29 ta' Novembru u t-2 ta' Diċembru 2000.
L-istorja taċ-ċelebrazzjoni tal-Esperanto f'jum twelid Zamenhof tmur lura għas-17 ta' Diċembru 1878, meta waqt festin ta' għeluq snin Zamenhof , huwa ppreżenta l-Lingwe uniwersala lil sħabu, li kienet l-ewwel verżjoni tal-lingwa internazzjonali tiegħu.
Dakinhar, l-awtoritajiet fir-raħal tiegħu ta' Białystok, il-Polonja, fetħu Ċentru ġdid ta' Zamenhof, u simpożju f'ġieħ Zamenhof ġie organizzat fil-Belt ta' New York, l-Istati Uniti, b'taħditiet minn Arika Okrent u Humphrey Tonkin fost professuri oħrajn.
F'dak il-jum ukoll, il-magna tat-tiftix Google, ħejjiet verżjoni speċjali tal-logo tagħha bi 33 lingwa nazzjonali , b'bandiera tal-Esperanto għall-okkażjoni, li ġġenerat, fost it-30 l-ikbar lingwi tal-Wikipedija, 1,750,000 page view tal-artikli dwar "Ludwik Lejzer Zamenhof".
Harry Belafonte (imwieled Harold George Bellanfanti Jr.; twieled fl-1 ta' Marzu 1927 – miet fil-25 ta' April 2023) kien kantant, attur u attivist Ġamajkan-Amerikan, li ppopolarizza l-mużika calypso mal-udjenzi internazzjonali fis-snin 50 tas-seklu 20.
Fl-2014, huwa ngħata l-Premju Umanitarju ta' Jean Hersholt fis-Sitt Akkademja tal-Premjijiet Annwali tal-Gvernaturi u fl-2022 iddaħħal fil-Klassifika tan-Nies Famużi tar-Rock and Roll fil-kategorija tal-Influwenzi Bikrin.
Madankollu, mhuwiex ċar jekk Chaucer kienx qed jirreferi għall-1 ta’ April, peress li t-test f’Nun's Priest's Tale jgħid ukoll li l-ġrajja sseħħ dakinhar meta x-xemx tkun in the signe of Taurus had y-runne Twenty degrees and one, li ma jistax ikun l-1 ta’ April.
Huwa jum meta jsiru ċ-ċajtiet prattiċi jew ċajtiet sensazzjonali – xi kultant sofistikati ħafna – min-nies, mill-mezzi tax-xandir (li sikwit jikkooperaw ma’ xulxin biex iċ-ċajta tkun iktar kredibbli) u saħansitra mill-istituzzjonijiet pubbliċi.
Id-drawwa li l-1 ta’ Jannar jiġi ċċelebrat bħala Jum l-Ewwel tas-Sena saret drawwa komuni fi Franza lejn nofs is-seklu 16 biss, u dik id-data ma ġietx adottata uffiċjalment qabel l-1564, permezz tal-Editt ta’ Roussillon.
Fl-Italja, fi Franza, fil-Belġju, fin-Netherlands u fiż-żoni fejn jitkellmu bil-Franċiż fl-Iżvizzera u fil-Kanada, it-tradizzjoni tal-1 ta’ April 1 hija magħrufa litteralment bħala l-“ħuta t’April” (poisson d'avril bil-Franċiż, april vis bl-Olandiż jew pesce d'aprile bit-Taljan).
Minn studju tas-snin 50 tas-seklu 20 tal-folkloristi Iona Opie u Peter Opie, instab li fir-Renju Unit, u fil-pajjiżi li t-tradizzjonijiet jew id-drawwiet tagħhom ġew influwenzati mir-Renju Unit, iċ-ċajt kien jieqaf lejn nofsinhar.
Fid-Danimarka, fil-Finlandja, fl-Iżlanda, fin-Norveġja u fl-Iżvezja, Jum il-Ġifa jiġi ċċelebrat (aprilsnar bid-Daniż; aprillipäivä bil-Finlandiż; Fyrsti apríl bl-Iżlandiż, Første april bin-Norveġiż u aprilskämt bl-Iżvediż).
L-iżjed speċijiet ta' pjanti dominanti fil-Park Nazzjonali ta' Teide huma l-ġinestra bajda ta' Teide , li tarmi fjuri bojod u roża; il-ġiżi tal-Gżejjer Kanarji , li tarmi fjuri bojod u vjola; u l-buglossa ta' Teide , li tarmi fjuri ħomor li jiffurmaw piramida għolja sa tliet metri.
Il-margerita ta' Teide tista' tinstab f'altitudnijiet qrib it-3,600 metru 'l fuq mil-livell tal-baħar. Il-vjola ta' Teide tista' tinstab sal-quċċata tal-vulkan, u b'hekk hija l-pjanta li tarmi fjuri fl-ogħla altitudni fi Spanja.
Fit-28 ta' Ġunju 2007, wara ħames snin ta' ħidma u sforzi, l-UNESCO ddeċidiet li tiddikjara l-Park Nazzjonali ta' Teide bħala Sit ta' Wirt Dinji fil-Konvenzjoni tal-Wirt Dinji tal-UNESCO li saret f'Christchurch, in-New Zealand.
Foresti taż-żnuber tal-Gżejjer Kanarji jokkorru f'altitudni ta' 1,000-2,100 metru, u jiksu x-xaqlibiet medji tal-vulkan, b'kopertura Alpina 1,000 metru iktar baxxa minn dik tal-muntanji kontinentali b'latitudni simili.
Ġiet stabbilita fis-724 minn San Pirmin, li jingħad li ħarab minn Spanja minħabba l-invażuri Għarab, bil-patroċinju li kien jinkludi lil Charles Martel, u, iktar lokalment, il-Konti Berthold tal-Ahalolfinger u d-Duka Santfrid I .
L-Abbazija ta' Reichenau ospitat skola, u scriptorium kif ukoll studjo tal-artisti, li jingħad li kien l-ikbar ċentru, u l-iktar wieħed influwenti artistikament, għall-produzzjoni ta' manuskritti mill-isbaħ fl-Ewropa matul is-sekli 10 u 11, spiss imsejjaħ l-Iskola ta' Reichenau.
Il-gżira ta' Reichenau hija kkollegata mal-art kontinentali permezz ta' pont li tlesta fl-1838, bejn il-fdalijiet tal-Kastell ta' Schopflen u n-naħa tal-Lvant tal-gżira ta' Reichenau tul mogħdija tal-ilma wiesgħa għaxar metri u twila 95 metru, il-Bruckgraben.
Fost l-artijiet 'il bogħod bis-sjieda tal-abbazija kien hemm villaġġ fuq in-naħa ta' fuq tar-Renu fil-muniċipalità ta' Tamins fil-kanton ta' Graubünden, l-Iżvizzera, li ngħata l-isem tal-Abbazija ta' Reichenau.
Profezija li San Franġisk kien għamel fuq Klara u sħabha kienet meta kollu ferħan kien qed isewwi l-Knisja ta' San Damjan u tela' fuq il-ħajt u għajjat: "Ejjew għinuni nibni l-monasteru ta' San Damjan, għaliex għad jiġu joqogħdu fih nisa li bil-fama u l-ħajja qaddisa tagħhom għad jagħtu glorja lill-Missier tagħna tas-sema fil-knisja mqaddsa kollha tiegħu."
Bi nhar u bil-lejl Klara kienet titlob quddiem it­-Tabernaklu, tikkontempla lil Ġesù fl-Ewkaristija, timmedita fuq il-faqar u ċ-ċokon tat-tarbija ta' Betlem imgeżwer fi ftit ħrieqi u kienet ukoll devota tal-Passjoni ta' Kristu u tal-Madonna.
F'nofs is-seklu 18, iċ-ċentru tal-katidral ġie ddisinjat kollu mill-ġdid bl-istiI Rokokò, f'konformità mal-bidliet ordnati fit-tagħlim tal-Knisja skont id-digriet tal-Kunsill ta' Trento u l-bidliet fil-gosti arkitettoniċi.
Il-poġġamani, it-triangoli bil-kurvatura u l-pjattaforma l-baxxa tagħhom huma mżejna wkoll b'mod elaborat u rikk bi xbihat skolpiti ta' annimali reali u mitoloġiċi, figuri mit-Testment l-Antik u mit-Testment il-Ġdid, u xbihat lajċi ta' professjonisti u ħaddiema tas-sengħa tal-belt.
Għalkemm tilef il-biċċa l-kbira tal-ħġieġ ikkulurit oriġinali tiegħu, il-Katidral ta' Amiens huwa rinomat għall-kwalità u għall-kwantità ta' skulturi Gotiċi bikrin tas-seklu 13 fil-faċċata prinċipali tal-Punent u fil-portal tat-transett tan-Nofsinhar, kif ukoll għall-kwantità kbira ta' skulturi polikromatiċi minn perjodi iktar 'il quddiem fuq ġewwa tal-binja.
Il-pilastru fih disa' statwi li jirrappreżentaw figuri politiċi, reliġjużi u militari ewlenin ta' Franza ta' dak iż-żmien; isfel nett, il-Kardinal de la Grange nnifsu, iċ-Ċambellan tal-Bureau de la Riviere u l-Ammirall Jean de Vienne; fuqhom, ir-Re Karlu nnifsu fiċ-ċentru; ibnu d-Dauphin, ir-re futur Karlu VI ta' Franza, u ibnu ż-żgħir.
Id-disinn oriġinali tad-dniefel madwar il-kor kien poġġihom wisq fl-għoli biex jikkumpensaw għall-forza tal-ħnejja tas-saqaf li timbottahom 'il barra li tirriżulta f'forzi laterali eċċessivi fuq il-kolonni vertikali. L-istruttura ġiet salvata biss meta l-bennejja għamlu t-tieni ringiela ta' dniefel iktar b'saħħithom ikkollegati mal-ħajt ta' barra.
B'riżultat ta' dan, il-Katidral ta' Amiens huwa l-ikbar wieħed fi Franza, u fih 200,000 metru kubu, jiġifieri kbir biżżejjed bih ġo fih joqogħdu żewġ katidrali bid-daqs tal-Katidral ta' Notre Dame ta' Pariġi.
L-istatwi fuq l-ispira, magħmulin biċ-ċomb, jirrappreżentaw lil Kristu ; San Pawl, San Firmin ; San Ġwann l-Evanġelista; il-Madonna bil-kuruna u bil-Bambin Ġesù f'idejha; San Ġwann il-Battista; San Ġakbu l-Kbir u San Pietru.
Lejn l-aħħar tal-ewwel nofs tas-seklu 13, il-belt ta' Assisi taħt il-Gwelfi għaddiet minn għadd ta' assedji min-naħa tat-truppi tas-Saraċini u tat-Tartari li kienu jagħmlu parti mill-eżerċtu kbir ta' Federiku II.
It-territorju fit-Tramuntana tal-belt, lejn l-inħawi tal-komuni ta' Nocera Umbra, Gualdo Tadino u Valfabbrica, fih għoljiet u żoni muntanjużi baxxi, u għalhekk il-klima tkun simili għal dik tal-muntanji, bi sjuf mhux wisq sħan u li s-soltu jkunu biż-żiffa, filwaqt li x-xtiewi kultant ikunu kesħin ferm b'ħafna borra meta r-riħ mill-Grigal ikun jaqbel.
B'mod ġenerali titqies bħala l-post fejn twieled il-poeta Latin Properzju, li twieled lejn l-50-45 Q.K. Hija l-post fejn twieled San Franġisk, patrun tal-Italja li stabbilixxa l-ordni reliġjuża Franġiskana fl-1208, u fejn twieldet Santa Klara , il-fundatriċi tal-Ordni tas-Sorijiet Klarissi li ffurmaw wara mewta.
Iż-żoni tat-territorju tal-komun qrib il-pjanura, min-naħa l-oħra, ikollhom klima bi sjuf ftit iktar sħan meta mqabbla mal-belt, u xi drabi x-xemx tinħass taħraq sew minħabba li jkun hemm iktar umdità, filwaqt li fil-ħarifa u fix-xitwa meta jinzerta bnazzi, spiss jifforma ċ-ċpar li ġieli jdum il-ġurnata kollha.
Mill-bidu tas-seklu XVII, bis-saħħa tat-twaqqif tal-akkademji u tal-istituzzjonijiet edukattivi, reġgħet qabdet ġmielha l-attività kulturali sa ma ġiet interrotta mill-perjodu tal-gwerer ta' Napuljun fl-1799, meta t-truppi Franċiżi mmexxija minn Napuljun Bonaparte serqu diversi opri tal-arti mill-belt.