polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Jinsabu tul korsija tat-tbaħħir strateġikament importanti fil-Golf tal-Ginea, minħabba tħassib reċenti dwar kwistjonijiet ta' sigurtà reġjonali, inkluża s-sikurezza ta' tankers taż-żejt li jgħaddu, il-militar tal-Stati Uniti u floti barranin oħra żiedu l-impenn tiegħu lejn il-FASTPs, u pprovdew lill-pajjiż b'assistenza.
Fuq xi wħud mill-gżejjer iżgħar hemm kolonji kbar ta 'għasafar tal-baħar. Bosta mill-għasafar tal-pajjiż huma kkunsidrati fil-periklu u tlieta, l-ibis taż-żebbuġ nanu, il-fiskal ta 'São Tomé, u l-grosbeak ta' São Tomé, huma fil-periklu kritiku.
p /) huwa pajjiż Afrikan magħmul minn diversi gżejjer li jinsabu fil-Golf tal-Ginea, speċifikament fil-majjistral tal-kosta tal-Gabon, qrib ħafna tal-ekwatur u li hija qrib bil-baħar taż-Żona Ekonomika Esklussiva tal-Ginea Ekwatorjali.
Mill-2013 'l hawn, l-importazzjonijiet kienu qed jonqsu, għalkemm b'pass kajman, peress li fl-2013 l-importazzjonijiet kienu jammontaw għal 167 miljun ewro. Wieħed minn ħamsa ta' l-importazzjonijiet lejn São Tomé u Príncipe kien jikkorrispondi għal pitrolju raffinat .
L-elezzjonijiet lokali, l-ewwel mill-1992, saru fis-27 ta’ Awwissu 2006 u kienu ddominati minn membri tal-koalizzjoni fil-gvern Fit-12 ta’ Frar 2009, tentattiv ta’ kolp ta’ stat biex jitwaqqa’ lill-President Fradique de Menezes.
Il-gvern ta' São Tomé e Príncipe ilu jikseb għajnuna barranija minn diversi donaturi, fosthom il-Programm ta' Żvilupp tan-Nazzjonijiet Uniti, il-Bank Dinji, l-Unjoni Ewropea, il-Portugall, it-Tajwan, u l-Bank Afrikan għall-Iżvilupp.
Il-Portugall ikkontribwixxa wkoll għall-iżvilupp tal-edukazzjoni f'São Tomé u Príncipe, billi għen finanzjarjament biex tinbena u tinżamm l-Università Pubblika ta' São Tomé u Príncipe Il-President Portugiż Marcelo Rebelo de Sousa żar São Tomé u Príncipe fl-2018 biex juri r-rabtiet sodi ekonomiċi u kulturali bejn il-Portugall u São Tomé u Príncipe.
Bi tweġiba għat-tnaqqis fir-ritmu ekonomiku, il-gvern wettaq serje ta 'riformi ekonomiċi estensivi. Fl-1987, il-gvern nieda programm ta 'aġġustament strutturali tal-Fond Monetarju Internazzjonali, u stieden parteċipazzjoni privata akbar fil-ġestjoni ta' organizzazzjonijiet parastatali, kif ukoll fis-setturi agrikoli, kummerċjali, bankarji, u turiżmu.
Il-gvern ta’ Sao Tome u Principe tradizzjonalment kiseb għajnuna barranija minn diversi donaturi, inkluż il-Programm ta’ Żvilupp tan-NU, il-Bank Dinji, l-Unjoni Ewropea, il-Portugall, it-Tajwan, u l-Bank Afrikan għall-Iżvilupp.
F'April 2000, fi sħubija mal-Bank Ċentrali ta' Sao Tome u Principe, l-IMF approva Faċilità għat-Tnaqqis tal-Faqar u t-Tkabbir għal Sao Tome, immirata biex tnaqqas l-inflazzjoni għal 3% sa l-2001, tgħolli t-tkabbir fil-mira għal 4% u tnaqqas id-defiċit fiskali.
Is-sistema edukattiva għandha nuqqasijiet fil-klassijiet, l-għalliema mhumiex ippreparati tajjeb u għandhom salarji baxxi, il-kotba u l-materjali mhumiex adegwati, hemm rati għoljin ta’ ripetizzjoni ta’ grad, m’hemmx ippjanar edukattiv adegwat, u hemm ukoll nuqqas ta’ involviment tal-komunità fil-klassijiet.
Il-gżejjer huma parti minn firxa ta’ muntanji ta' vulkani estinti li jinkludu wkoll il-gżejjer ta’ Annobón fil-Lbiċ u Bioko fil-Grigal, li jappartjenu għall-Ginea Ekwatorjali, u l-Muntanja Kamerun fuq il-kosta tal-punent tal-Afrika.
Sa l-aħħar tas-snin ħamsin, meta nazzjonijiet oħra emerġenti fil-kontinent Afrikan kienu qed jitolbu l-indipendenza, grupp żgħir ta' Sao Tomeans kien ifforma l-Moviment għal-Liberazzjoni ta' Sao Tome u Principe , li eventwalment stabbilixxa l-bażi tiegħu fil-Gabon.
Sao Tome u Principe huwa wieħed mill-istati membri fundaturi tal-Komunità tal-Pajjiżi tal-Lingwa Portugiża, magħrufa wkoll bħala l-Commonwealth Lusophone, organizzazzjoni internazzjonali u assoċjazzjoni politika ta 'nazzjonijiet Lusophone minn erba' kontinenti, fejn il-Portugiż huwa l-lingwa uffiċjali.
L-akbar sfidi għall-ekonomija ta' Sao Tome u Principe huma l-forza tax-xogħol skarsa, il-fatt li Sao Tome u Principe huwa arċipelagu, is-suq domestiku żgħir, il-varjazzjonijiet tat-temp, it-tisħin globali, ir-riżorsi diplomatiċi skarsi u t-tnaqqis tal-faqar.
Permezz tal-bejgħ ta' konċessjonijiet tat-tħaffir taż-żejt offshore fiż-Żona ta' Żvilupp Konġunt , amministrata b'mod konġunt man-Niġerja, Sao Tome u Principe tirċievi 40% tad-dħul, filwaqt li n-Niġerja tirċievi 60%.
Din il-lega tirrappreżenta l-interessi tas-Sorbi u hija s-suċċessur tal-Lega ta’ Domowina tas-Sorbi tal-Lusazja t’Isfel u ta’ Fuq (bil-Ġermaniż: Domowina Bund Lausitzer Sorben, bis-Sorbjan: Zwjazk Łužiskich Serbow, bis-Sorbjan tal-Lusazja t’Isfel: Zwězk Łužyskich Serbow).
L-istituzzjoni ta’ Domowina ngħalqet mill-awtoritajiet Nażisti fl-1937 u reġgħet infetħet fl-10 ta’ Mejju 1945, eżatt wara t-Tieni Gwerra Dinjija, u reġgħet kisbet status uffiċjali fir-Repubblika Demokratika Ġermaniża.
Il-merkanti u s-sidien tal-artijiet li kellhom biex iħallsu għal-lussu li jkollhom min isajrilhom ikliet individwali u personali kienu jirċievu kwalità kbira u anke tipi kkumplikati ta’ tisjir li jirrikjedu l-ħiliet u l-ħin biex jitwettqu, pereżempju il-ħami.
Din l-esklużività tal-koki għall-għonja assoċjat il-professjoni u x-xogħol maż-żaqqiqerija u r-rgħiba tal-elit tas-soċjetà, u għaldaqstant, spiss, it-tħejjija privata tal-ikel mill-koki kienet tiġi kkollegata mal-ħażen.
Minkejja n-natura esklużiva tal-impjieg u l-livelli tal-istatus ta’ dawk li kienu jippreparaw l-ikel, il-professjoni ta’ kok matul id-dinastija Ming ma kinitx waħda mfittxija wisq minħabba l-ammont ta’ qtil tal-annimali li kien jinvolvi x-xogħol tal-kok dak iż-żmien.
Fost il-korsijiet akkademiċi offruti f’Malta għall-koki prospettivi, x’aktarx li l-iktar wieħed ta’ livell għoli qabel il-kwalifiki tax-xeff huwa d-Diploma Għolja Nazzjonali fit-Tħejjija tal-Ikel u l-Ġestjoni tal-Produzzjoni.
Sabiex dawn il-koki jkunu jistgħu jipprattikaw dak li tgħallmu f’ambjent tax-xogħol, l-ITS iġestixxi għadd ta’ ristoranti fejn bosta studenti, fosthom koki, ikunu jistgħu jiksbu l-esperjenza bħala parti mill-korsijiet tagħhom.
Dawn il-kotba u l-gwidi kienu jiġu ppubblikati bħala mod biex tiġi promossa s-saħħa tal-individwu, u fil-biċċa l-kbira kienu jindirizzaw il-benefiċċji għas-saħħa mill-ikel u l-yangsheng , jiġifieri “l-ikel għall-ħajja”.
L-iżvilupp tad-dinja kulinarja fiċ-Ċina matul id-dinastija Ming, minħabba l-għelejjel tad-“Dinja l-Ġdida”, bħall-qamħirrum, il-patata, u ċ-ċilì, ħoloq ambjent li wassal għal ikel ġdid u għal kwalitajiet ġodda tal-ikel li saru aċċessibbli għal iktar u iktar nies.
Taillevent kiteb f’Le Viandier, kollezzjoni ta’ riċetti klassiċi fi Franza Medjevali, li kien għamel livelli differenti ta’ taħriġ bħal pereżempju li tkun apprendist u ssajjar fit-toroq jew tivvjaġġa minn post għall-ieħor biex taħdem, qabel ma sar kok tal-ogħla livell.
Georges Auguste Escoffier iddeskriva l-professjoni ta’ kok fil-Brigade De Cuisine bħala l-cuisinier li jgħin lill-ogħla livelli fil-ġerarkija, ’il fuq mill-ogħla livell ta’ kok, bħal pereżempju lix-xeff, fit-tħejjija ta’ ikliet speċifiċi.
Matul l-istess sena, ġiet skoperta l-pjaneta Uranu, iżda ma kienx hemm spazju għal din il-pjaneta fuq is-saqaf tas-salott tiegħu, fejn kien jinsab il-planetarju tiegħu (kienu kien ikun hemm bżonn spazju ta' madwar sitt darbiet iktar mid-daqs attwali).
Iktar 'il quddiem huwa kiteb kotba oħrajn dwar suġġetti speċjalizzati fi ħdan il-qasam tal-astronomija. Eisinga sar maxxat tas-suf fi Franeker, in-Netherlands. Bħala awtodidatta, tgħallem il-matematika u l-astronomija, li mbagħad studja wkoll fl-Università ta' Franeker.
Iktar 'il quddiem mar jgħix f'Visvliet fejn ħadem bħala maxxat tas-suf. Huwa tkeċċa minn Friesland għal ħames snin u għalhekk għex matul dawk is-snin għex f'Visvliet, eżatt mal-fruntiera fi Groningen. Sadanittant, martu mietet, u fis-27 ta' Mejju 1792, huwa żżewweġ lil Trijntje Eelkes Sikkema f'Visvliet.
Eisinga baqa' jaħdem bħala maxxat tas-suf għal ħajtu kollha, filwaqt li baqa' jħaddem il-planetarju tiegħu bl-għajnuna tal-appoġġ pubbliku, u xi kultant billi kien jagħti xi lekċer bħala mistieden fl-Università ta' Franeker, li Napuljun ordna li tingħalaq fl-1811.
Dan jgħix qalb il-muntanji fir-reġjuni tal-Andi fil-Perù u l-Bolivja, f'altitudni bejn 2,800 u 4,000 metru 'l fuq mil-livel tal-baħar. Il-popolazzjoni residenti ta' dan il-marsupjal fil-Perù hija ħafna akbar u ħafna aktar mifruxa meta mqabbla mal-popolazzjoni żgħira fil-Bolivja.
Skont Cara Sutherland fil-ktieb tagħha dwar l-istatwa għall-Mużew tal-Belt ta' New York, kienu meħtieġa 200,000 libbra biex l-istatwa tinbena, u l-industrijalista Franċiż tar-ram Eugène Secrétan ta donazzjoni ta' 128,000 libbra ta' ram.
Il-mudelli bikrin ta' Bartholdi kienu kollja simili bħala kunċett: figura femminili bi stil Neoklassiku li tirrappreżenta l-libertà, liebsa stola u pella (libsa u mantar, li kienu rappreżentazzjonijiet komuni tal-allat Rumani) b'torċa mixgħula f'idha u fuq rasha.
Skont ir-rakkonti popolari, il-wiċċ kien ġie mmudellat fuq dak ta' Charlotte Beysser Bartholdi, omm l-iskultur, iżda Regis Huber, il-kuratur tal-Mużew ta' Bartholdi ġie rreġistrat isostni li din, fost spekulazzjonijiet oħra, ma għandha l-ebda bażi.
Huwa ddisinja l-figura b'fattizzi b'saħħithom u mhux ikkumplikati, u dawn kellhom joħolqu kuntrast tajjeb mal-pożizzjoni drammatika tal-istatwa fil-port u l-passiġġieri fuq il-bastimenti li jidħlu fil-Bajja ta' New York kienu jkunu jistgħu jesperjenzaw perspettiva tinbidel fuq l-istatwa fi triqithom lejn Manhattan.
Skont is-Servizz tal-Parks Nazzjonali, l-idea ta' monument ippreżentat mill-poplu Franċiż lill-poplu tal-Istati Uniti ġiet proposta għall-ewwel darba minn Édouard René de Laboulaye, il-President tas-Soċjetà Franċiża Kontra l-Jasar u ħassieb politiku prominenti u importanti fi żmienu.
F'konversazzjoni wara ċena fid-dar tiegħu ħdejn Versailles, Laboulaye, li kien ferm favur l-Unjoni fil-Gwerra Ċivili Amerikana, jingħad li qal: "Kwalunkwe monument li jinbena fl-Istati Uniti biex ifakkar l-indipendenza tagħhom għandu jkun proġett konġunt bejn il-poplu Franċiż u dak tal-Istati Uniti".
Ix-xogħol inbeda fl-istudjo ta' Gaget, Gauthier & Co. F'Mejju 1876, Bartholdi vvjaġġa lejn l-Istati Uniti bħala membru tad-delegazzjoni Franċiża għall-Wirja Ċentenarja, u organizza t-turija ta' pittura enormi tal-istatwa f'New York bħala parti mill-festivitajiet Ċentenarji.
Id-driegħ ma wasalx f'Philadelphia qabel Awwissu; minħabba li wasal tard, ma ġiex elenkat fil-katalgu tal-wirja, u filwaqt li xi rapporti identifikaw ix-xogħol bl-isem korrett, oħrajn sejħulha "Driegħ Kolossali" jew "Dawl Elettriku ta' Bartholdi".
Figura tal-Libertà kienet tidher fuq il-biċċa l-kbira tal-muniti Amerikani ta' dak iż-żmien, u rappreżentazzjonijiet tal-Libertà kienu jidhru fl-arti popolari u ċivika, inkluż l-Istatwa tal-Libertà ta' Thomas Crawford fuq il-koppla tal-Capitol Building tal-Istati Uniti.
Fit-3 ta' Marzu 1877, fl-aħħar jum sħiħ tiegħu fl-uffiċċju, il-President Grant iffirma riżoluzzjoni konġunta li awtorizzat lill-President jaċċetta l-istatwa meta ġiet ippreżentata minn Franza u biex jintgħażel sit għaliha.
Viollet-le-Duc għażel il-metall tal-qoxra esterna tal-istatwa, magħmula minn folji tar-ram, u l-metodi biex isawwar l-istatwa, repoussé, fejn il-folji kienu jissaħħnu u mbagħad jingħataw id-daqqiet bl-imrietel tal-injam.
Is-Segretarju tal-Gwerra Jefferson Davis, min-Nofsinhar tal-Istati Uniti li iktar 'il quddiem sar President tal-Istati Konfederati tal-Amerka, kien imħasseb li l-pileus jitqies bħala simbolu abolizzjonista. Huwa ordna li jinbidel f'elmu. Il-figura ta' Delacroix liebsa pileus, u Bartholdi għall-ewwel ikkunsidra li jlibbes wieħed lill-figura tiegħu wkoll.
L-iben ta' ħabib ta' Bartholdi, l-artist tal-Istati Uniti John LaFarge, iktar 'il quddiem sostna li Bartholdi għamel l-ewwel skizzi għall-istatwa matul iż-żjara tiegħu fl-Istati Uniti fl-Istudjo ta' Rhode Island ta' La Farge.
Għalkemm Bartholdi kien jammira ferm il-Kostituzzjoni tal-Istati Uniti, huwa għażel li jinkludi l-kitbiet JULY IV MDCCLXXVI fuq it-tavla, jiġifieri l-4 ta' Lulju 1776, u b'hekk id-data tad-Dikjarazzjoni tal-Indipendenza tal-pajjiż ġiet assoċjata mal-kunċett tal-libertà.
Bartholdi kien ispirat mill-professur tal-liġi u politiku Franċiż, Édouard René de Laboulaye, li jingħad li fl-1865 ikkummenta li kwalunkwe monument li jinbena biex ifakkar l-indipendenza tal-Istati Uniti kellu jkun proġett konġunt bejn il-poplu Franċiż u dak tal-Istati Uniti.
Ma' saqajha hemm qajd u katina mkissrin u tidher qisha miexja 'l quddiem, bħala kommemorazzjoni tal-abolizzjoni nazzjonali reċenti tal-jasar. Wara li ġiet iddedikata, l-istatwa saret ikona tal-libertà u tal-Istati Uniti, u titqies bħala simbolu ta' merħba lill-immigranti li jaslu bil-baħar.
L-Istatwa tal-Libertà (Il-Libertà Tillumina d-Dinja; bl-Ingliż: Liberty Enlightening the World; bil-Franċiż: La Liberté éclairant le monde) hija skultura Neoklassika kolossali u monument fuq il-Gżira tal-Libertà fil-Port tal-Belt ta' New York, l-Istati Uniti.
L-istatwa kienet amministrata mill-Bord tal-Fanali tal-Istati Uniti sal-1901 u mbagħad mid-Dipartiment tal-Gwerra; mill-1933 ġiet amministrata mis-Servizz tal-Parks Nazzjonali bħala parti mill-Monument Nazzjonali tal-Istatwa tal-Libertà, u hija attrazzjoni turistika ewlenija.
Fl-1515, zijuh ingħata kummissjoni mingħand Nicolò Zangrandi għat-tiżjin ta' kappella f'San Giovanni Evangelista; xogħol li iktar 'il quddiem ġie kkompletat minn Parmigianino meta kien għadu adolexxenti. Meta għalaq tmintax-il sena, huwa kien diġà lesta l-Ankona ta"' Bardi.
It-talent prodiġjuż u individwali tiegħu dejjem ġie rikonoxxut, iżda l-karriera tiegħu ġiet imfixkla mill-gwerra, speċjalment is-Serqa ta' Ruma fl-1527, tliet snin wara li mar jgħix u jaħdem hemmhekk, u mbagħad intemmet b'mewtu meta kellu 37 sena biss.
Filwaqt li x-xogħlijiet portabbli tiegħu dejjem ġew kollezzjonati u issa jinsabu fil-mużewijiet ewlenin fl-Italja u madwar id-dinja, iż-żewġ proġetti kbar tiegħu ta' affreski jinsabu fi knisja f'Parma u f'palazz f'raħal żgħir fil-qrib.
Girolamo Francesco Maria Mazzola , magħruf ukoll bħala Francesco Mazzola jew iktar komunement bħala Parmigianino ; jiġifieri litteralment "iż-żgħir minn Parma"), kien pittur u litografu Manjerist Taljan li ħadem f'Firenze, f'Ruma, f'Bologna u fil-belt nattiva tiegħu ta' Parma.
Fl-1524, huwa vvjaġġa lejn Ruma b'ħames pitturi żgħar, fosthom iċ-Ċirkonċiżjoni ta' Ġesù u l-Awtoritratt f'Mera Konvessa, sabiex jipprova jikseb il-patroċinju tal-Papa tal-familja Medici, Klement VII.
Fit-23 ta' Lulju 1880, kumitati tan-Nofsinhar tal-Albanija tal-Lega ta' Prizren organizzaw kungress fil-belt, fejn ġie deċiż li jekk iż-żoni b'popolazzjoni Albaniża tal-Imperu Ottoman jiġu ċeduti lill-pajjiżi ġirien, kienu se jirvellaw.
Matul il-konverżjonijiet għall-Iżlam fil-perjodu Ottoman u influss ta' konvertiti Musulmani mill-kampanja tal-madwar, Gjirokastër inbidlet minn belt b'maġġoranza Kristjana fis-seklu 16 għal waħda b'popolazzjoni Musulmana kbira sal-bidu tas-seklu 19.
Din il-mossa ma tantx kienet popolari mal-popolazzjoni Griega lokali, li rribellaw; wara diversi xhur ta' taqbid u rvelli, ir-Repubblika Awtonoma ta' Epiru ta' Fuq ġiet stabbilita għal ftit fl-1914 b'Gjirokastër bħala l-belt kapitali tagħha.
Fis-snin 70 tas-seklu 16, in-nobbli lokali Manthos Papagiannis u Panos Kestolikos, deskritti bħala rappreżentanti Griegi tal-jasar tal-Greċja u tal-Albanija flimkien mal-kap tal-Lega Mqaddsa, Ġwanni tal-Awstrija u diversi mexxejja Ewropej oħra, ippruvaw jidħlu għal taqbida armata kontra l-Ottomani, iżda din l-inizjattiva ma tat l-ebda frott.
Fil-bidu tas-seklu 19, matul it-tmexxija ta' Ali Pasha, id-diplomatiku Brittaniku William Martin Leake, fil-vjaġġ tiegħu minn Vlorë lejn Gjirokastra u wara lejn it-territorju li llum jagħmel parti mill-Greċja, fid-djarju tiegħu jiddeskrivi l-wasla tiegħu fis-26 ta' Diċembru 1804, fir-reġjun ta' Derópoli, jew Dropull kif kien magħruf mal-Albaniżi lokali.
It-teorija li l-belt issemmiet għal isem il-Prinċipessa Argjiro, figura leġġendarja li dwarha l-awtur tas-seklu 19 Kostas Krystallis kiteb ġrajja qasira u li dwarha Ismail Kadare kiteb poeżija fis-snin 60 tas-seklu 20, titqies bħala etimoloġija folkloristika, peress li l-prinċipessa jingħad li kienet tgħix ferm wara, fis-seklu 15.
Minħabba l-potenzjal tan-Nofsinhar tal-Albanija li tipprovdi prodotti mkabbra b'mod organiku, kif ukoll ir-relazzjoni tagħha mal-kontropartijiet Griegi fil-belt fil-qrib ta' Ioannina, x'aktarx li s-suq jiġi ddedikat għall-biedja organika fil-ġejjieni.
Skont il-vjaġġatur Tork Evliya Çelebi, li żar il-belt fl-1670, dak iż-żmien kien hemm 200 dar fi ħdan il-kastell, 200 fil-viċinat Kristjan tal-Lvant ta' Kyçyk Varosh , 150 dar fil-Byjyk Varosh , u sitt viċinati oħra: Palorto, Vutosh, Dunavat, Manalat, Haxhi Bey, u Memi Bey, mifruxa fuq tmien għoljiet madwar il-kastell.
Mis-seklu 16 sal-bidu tas-seklu 19, Gjirokastër minn belt Kristjana kważi għalkollox saret belt b'maġġoranza Musulmana billi l-biċċa l-kbira tal-popolazzjoni urbana kkonvertiet għall-Iżlam, u kien hemm ukoll influss ta' konvertiti Musulmani li waslu mill-kampanja tal-madwar.
Gjirokastër , bid-definittiv fl-Albaniż: Gjirokastra; bil-Grieg: , trażlitterata Argyrókastro ; bl-Aromanjan: Ljurocastru, Iurucasta jew Iurucast) hija belt fir-Repubblika tal-Albanija u s-sede tal-Kontea u tal-Muniċipalità ta' Gjirokastër.
Il-belt tinsab f'wied bejn il-muntanji Gjerë u x-xmara Drino, madwar 300 metru 'l fuq mil-livell tal-baħar. Iċ-ċentru storiku tal-belt huwa Sit ta' Wirt Dinji tal-UNESCO, li ġie deskritt bħala "eżempju rari ta' raħal Ottoman ippreservat sew, mibni mill-bdiewa l-kbar".
Kien hemm attendenza ta' 35 student fl-2010, iżda l-programm edukattiv twaqqaf ħesrem meta l-Università ta' Ioannina fil-Greċja rrifjutat li tipprovdi l-għalliema għas-sena skolastika tal-2010 u l-gvern Grieg u l-fondazzjoni Latsis irtiraw il-finanzjament tagħhom.
L-arkeologi sabu artefatti tal-fuħħar li jmorru lura għall-bidu ta' Żmien il-Ħadid, maħduma bi stil li tfaċċa għall-ewwel darba fl-aħħar ta' Żmien il-Bronż f'Pazhok, fil-Kontea ta' Elbasan, u li nstabu fl-Albanija kollha.
Skont iċ-ċensiment tal-2011, li qajjem xi dubji minħabba irregolaritajiet fil-proċedura u d-data affettwata minn bojkott, il-perċentwali tal-popolazzjoni lokali skont il-gruppi reliġjużi huma: l-Iżlam 42,3 %, il-Bektashi 5,3 %, l-Ortodossi tal-Lvant 14,6%, il-Kattoliċi Rumani 2,8 %, filwaqt li 35,2 % ma ddikjarawx xi reliġjon jew mhumiex reliġjużi.
Matul il-perjodu Elladiku Nofsani , ġiet imħaffra tumbata doppja fil-ħamrija f'Vodhinë, b'similaritajiet qawwijin għaċ-ċrieki funebri ta' Mycenae, li turi rabta komuni mal-poplu ta' Mycenae tan-Nofsinhar tal-Greċja.
Il-perjodu Friġju tar-reġjun seħħ bejn madwar l-1150 Q.K. sa madwar it-850 Q.K. Hammond jargumenta li r-reġjun kien mimli b'mużajk ta' prinċipati żgħar Friġej, bil-prinċipat ta' Gjirokastër u r-reġjun tal-madwar biċ-ċentru f'Vodhinë.
Fit-8 ta' Diċembru 1940, matul il-Gwerra bejn il-Greċja u l-Italja, l-Armata Ellenika daħlet fil-belt u baqgħet għal perjodu ta' ħames xhur, qabel ma tilfet kontra l-Ġermanja Nażista f'April 1941 u l-belt reġgħet f'idejn il-kmand Taljan.
Il-muniċipalità attwali ġiet iffurmata permezz tar-riforma tal-gvern lokali tal-2015 bil-fużjoni tal-eks muniċipalitajiet ta' Antigonë, Cepo, Gjirokastër, Lazarat, Lunxhëri, Odrie u Picar, li saru unitajiet muniċipali.
Gjirokastër tinsab bejn l-artijiet baxxi tal-Punent tal-Albanija u l-artijiet għoljin fuq ġewwa, u b'hekk għandha klima sħuna sajfija tal-Mediterran, għalkemm , ikollha preċipitazzjoni ferm iktar qawwija mis-soltu għal din it-tipoloġija ta' klima.
Skavi ta' waħda minn dawn it-tumbati rjali fl-1917 żvelaw il-fdalijiet ta' raġel għani li għex għall-ħabta tad-900 W.K. Ingħata n-nar mimdud f'dgħajsa, liebes ilbies għali iżda mingħajr armi, u akkumpanjat minn żwiemel, baqar u klieb.
Madankollu, filwaqt li Birka ġie abbandunat f'nofs is-seklu 10, l-insedjament irjali milli jidher ma ġiex abbandunat, peress li l-ħaġra runika "U 11" tal-ħabta tal-1070, li jingħad li ġiet imnaqqxa għar-re, tpoġġiet qrib it-tumbati rjali.
Matul Żmien il-Vikingi, iċ-ċentru tal-Wied ta' Mälaren li kien qed jistagħna kien l-insedjament ta' Birka, stabbilit f'nofs is-seklu 8 u abbandunat fl-aħħar tas-seklu 10 fil-gżira ta' Björkö ftit fin-Nofsinhar ta' Adelsö.
Waħda biss mill-pitturi ta’ Botticelli, in-Natività Mistika , għandha iskrizzjoni bid-data , mentri l-oħrajn jistgħu jiġu datati bi gradi jvarjaw ta’ ċertezza abbażi ta’ rekords fl-arkivji; għalhekk, l-iżvilupp tal-istil tiegħu jista’ jiġi traċċat b’ċertu ċertezza.
L-aħħar xogħlijiet tiegħu jidher li kien qabad miexi f’direzzjoni opposta ta’ dik li kien qabad Leonardo da Vinci u l-ġenerazzjoni l-ġdida ta’ pitturi li ħolqu l-istil Rinaxximentali Għoli, u minflok irritorna lejn stil li ħafna ddeskrivew bħala iktar “Gotiku” jew“arkajku”.
Xi ħadd ieħor, probabbilment fit-tmexxija tal-knisja, ikkummissjona lil Domenico Ghirlandaio biex ipitter affresk ta’ San Ġlormu faċċata ta’ Santu Wistin; iż-żewġ qaddisin intwerew huma u jiktbu fl-istudjo tagħhom, miżgħud bl-oġġetti.
Bħal f’każijiet oħra, kompetizzjoni diretta bħal din “kienet dejjem tixpruna lil Botticelli jagħmel l-almu tiegħu”, u l-affresk, li huwa l-iktar wieħed bikri tiegħu li wasal sa żminijietna, jitqies bħala l-ifjen wieħed tiegħu skont Ronald Lighbown.
Il-biċċa l-kbira tat-“text” huwa tħarbix, iżda sentenza minnhom tgħid: “Fejn qiegħed Fra Martin? Ħareġ. U fejn mar? Qiegħed barra minn Porta al Prato”, li x’aktarx kien djalogu li sema’ mill-Umiliati, l-Ordni li kienet tmexxi l-knisja.
L-Adorazzjoni tal-Maġi għall-Knisja ta’ Santa Maria Novella (għall-ħabta tal-1475-1476, li issa tinsab fl-Uffizi, u l-ewwel waħda minn tmien Adorazzjonijiet), ġiet imfaħħra individwalment minn Vasari, u kienet tinsab fi knisja li jżuruha ħafna nies, b’hekk ir-reputazzjoni ta’ Botticelli kompliet tikber.
Il-kap tal-familja, Giovanni di Paolo Rucellai, ikkummissjona l-Palazz Rucellai tant famuż, post ikoniku u għeliem tal-arkitettura Rinaxximentali Taljana, minn Leon Battista Alberti, bejn l-1446 u l-1451, fl-ewwel snin tat-tfulija ta’ Botticelli.
Minbarra s-suġġetti mitoloġiċi li għalihom huwa magħruf l-iktar fil-preżent, Botticelli pitter firxa wiesgħa ta’ suġġetti reliġjużi (inkluż għexieren ta’ pitturi tal-Madonna bil-Bambin, ħafna minnhom b’għamla tonda) u anke xi ritratti.
Sa dak iż-żmien x’aktarx li Botticelli kellu l-post tiegħu nnifsu fejn jaħdem, u f’Ġunju ta’ dik is-sena ġie kkummissjonat biex iwettaq panew tal-Fortezza biex jakkumpanja sett tas-Seba’ Virtuwijiet li ġew ikkummissjonati sena qabel minn Piero del Pollaiuolo.
Fil-bidu tal-1474, Botticelli ntalab mill-awtoritajiet f’Pisa biex jissieħeb fix-xogħol tal-affreski f’Camposanto, proġett enormi u prestiġjuż li kien qed jitwettaq l-iktar minn Benozzo Gozzoli, li qatta’ kważi għoxrin sena jaħdem fuqu.
It-tnejn minn żmien għal żmien ikkollaboraw, bħal fil-panewijiet minn par żarmat ta’ cassoni, li issa huma diviżi bejn il-Louvre, il-Gallerija Nazzjonali tal-Kanada, il-Musée Condé f’Chantilly u fil-Gallerija Pallavicini f’Ruma.
Hi ma tkellmitx pubblikament dwar il-vjaġġ tagħha fl-Antartika sa sittin sena wara l-iżbark tagħha, fl-1995, meta tkellmet dwar il-vjaġġ tagħha fil-gazzetta Norveġiża Aftenposten, wara li ġiet ikkuntattjata mill-Mexxejja tal-Istazzjon ta' Davis, Diana Patterson.
Fix-xitwa tal-1934-1935, Mikkelsen ġiet akkumpanjata mir-raġel Norveġiż tagħha Klarius fuq spedizzjoni fl-Antartika sponsorjata minn Lars Christensen, fuq il-bastiment ta' riforniment M/S Thorshavn b'istruzzjonijiet biex ifittxu għal artijiet Antartiċi li setgħu jiġu annessi man-Norveġja.
Fl-1998 u fl-2002, riċerkaturi Awstraljani ppubblikaw artikli storiċi fil-Polar Record u kkonkludew li l-grupp li kien żbarka mit-Thorshavn — jiġifieri anke Mikkelsen — kien żbarka fuq il-Gżejjer Tryne fejn għad hemm markatur fil-girna ta' Mikkelsen sa llum.
Caroline Mikkelsen (twieldet fl-20 ta' Novembru 1906 – mietet fil-15 ta' Settembru 1998; iktar 'il quddiem ħadet il-kunjom Mandel wara li żżewġet) kienet esploratriċi Daniża-Norveġiża li fl-20 ta' Frar 1935 kienet l-ewwel mara li rifset fuq l-Antartika, għalkemm mhux ċert jekk rifsitx fuq l-art kontinentali jew fuq gżira.
Il-binja taċ-Chilehaus hija famuża għall-għamla tagħha fuq in-naħa ta' fuq, li qisha pruwa ta' vapur, u għall-faċċati, li jiltaqgħu ma' xulxin f'angolu ppuntat ħafna fil-kantuniera ta' Pumpenstrasse u ta' Niedernstrasse.