polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Fl-aħħar deċennji tas-sekli 19 u l-bidu tas-seklu 20, Ferrara baqgħet ċentru kummerċjali mudest permezz tal-periferija rurali kbira tagħha li kienet tiddependi fuq għelejjel kummerċjali bħall-pitrava zokkrija u l-qanneb industrijali.
Wara l-gwerra, iż-żona industrijali f'Pontelagoscuro ġiet imwessa' biex issir impjant ġgantesk tal-prodotti petrokimiċi mħaddem minn Montecatini u kumpaniji oħra, li fl-aqwa tiegħu kien jimpjega 7,000 ħaddiem u kien jipproduċi 20% tal-plastik fl-Italja.
F'dawn l-aħħar deċennji, bħala parti minn xejra ġenerali fl-Italja u fl-Ewropa, Ferrara bdiet tiddependi iktar fuq is-settur terzjarju u fuq it-turiżmu, filwaqt li l-industrija tqila, li għadha preżenti fir-raħal, tnaqqset ferm.
Il-kampnar tal-irħam attribwit lil Leon Battista Alberti nbeda fl-1412 iżda baqa' qatt ma tlesta għalkollox, u fil-fatt għad jonqsu sular addizzjonali u koppla li kienu ġew ipproġettati abbażi tal-pjanti storiċi u l-pitturi dwar dan is-suġġett.
Iktar 'il quddiem, il-Franki, wara li ħakmu lil-Longobardi, ippreżentaw lil Ferrara lill-Papat fis-754 jew fis-756. Fid-988 Ferrara ġiet ċeduta mill-Knisja lill-familja Canossa, iżda mal-mewt ta' Matilda tat-Toskana fl-1115, saret komun ħieles.
Il-korp leġiżlattiv tal-komuni Taljani huwa l-Kunsill Komunali , li, fil-bliet b'popolazzjoni ta' bejn 100,000 ruħ u 250,000 ruħ, ikun magħmul minn 32 kunsillier li jiġu eletti kull ħames snin b'sistema proporzjonali, kuntestwalment mal-elezzjonijiet tas-sindku.
It-territorju tal-muniċipalità, li kollu kemm hu jagħmel parti mill-pjanura Padana, huwa pjuttost ċatt, u jinsab bħala medja disa' metri biss 'il fuq mil-livell tal-baħar. Il-prossimità mal-ikbar xmara Taljana kienet tħassib kostanti fl-istorja ta' Ferrara, li ġiet affettwata minn għargħar rikorrenti u diżastrużi.
Il-klima tal-wied tax-xmara Po hija kklassifikata bħala klima subtropikali umduża skont il-klassifikazzjoni klimatika ta' Köppen, li hija tip ta' klima rreferuta komunement bħala "kontinentali", bi xtieqi ħorox u sjuf sħan, b'xita qliel fir-rebbiegħa u fil-ħarifa.
Ħdejn il-katidral u l-kastell hemm ukoll il-binja muniċipali tas-seklu 15, li kienet serviet ukoll bħala residenza bikrija tal-familja D'Este, b'garigor grandjuż tal-irħam u żewġ statwi antiki tal-bronż ta' Niccolò III u ta' Borso D'Este.
Madankollu hemm xi ftit irziezet fil-muntanji hawnhekk, u wieħed mit-tnejn li hemm fl-inħawi tant għandu aċċess perikoluż, permezz ta' mogħdijiet li jserrpu mal-irdumijiet weqfin u permezz ta' pontijiet imwaħħlin mal-muntanji bil-boltijiet u bl-anelli tal-ħadid, li huma xhieda tal-qawwa notevoli tal-invenzjoni li qanqlu fil-bniedem l-isfidi tan-natura.
2,338,820 abitant fl-2018, skont il-projezzjonijiet tal-INE, huwa l-ħames stat l-aktar popolat —wara Zulia, Miranda, Carabobo u Lara—, b’7,014 km², u r-raba’ l-inqas estensiv — wara Carabobo, La Guaira u Nueva Esparta, l-inqas estensiv.
Alejandro de Humboldt irrapporta li l-popolazzjoni fl-1800 fiż-żona tal-widien ta’ Aragua - li dak iż-żmien kienet tinkludi ż-żewġ naħat tal-Lag ta’ Valencia - kienet magħmula l-aktar minn pardos u criollos, minbarra zambos u skjavi, u li kien għad hemm madwar 5,000 ruħ indiġeni reġistrati u li l-maġġoranza kienu kkonċentrati f'Turmero u Guacara.
Aragua inħoloq bħala provinċja nħoloq fil-11 ta’ Frar 1848 meta ġiet mifruda minn Caracas, b’territorju simili għal dak li llum ikopri l-istat attwali ta’ Aragua u magħmul minn La Victoria, Turmero, Maracay, Villa de Cura u San Sebastjan, li għandu l-belt ta’ La Victoria bħala l-kapitali tagħha.5
Wara li żbarka fuq il-kap ta’ forza spedizzjonarja f’Port-au-Prince, l-Ammirall William B. Caperton impona konvenzjoni fuq il-gvern li l-klawsoli tiegħu kienu jinkludu amministrazzjoni ċivili u militari, finanzi, dwana, u l-bank tal-istat f’idejn l-Amerikani.
Finalment, bħala dittatur tajjeb, wara li mmodifika l-kostituzzjoni, ġie elett president għal għomorhom fl-1964; wieħed mill-ewwel atti tiegħu bħala president għal għomru kien li joħroġ il-massakru ta' Jérémie Vespers, b'madwar 600 vittma.
Il-libertà tal-moviment fi ħdan il-pajjiż ġiet mrażżna mill-okkupanti bl-introduzzjoni tal-passaporti interni u, fuq kollox, ir-repressjoni laqtet regolarment lill-popolazzjoni ċivili, sal-punt li l-Kmand Ġenerali tal-Infanteria tal-Baħar irrikonoxxa r-realtà tal-"qtil indiskriminat" f'kampanji ta' kontroinsurġenza.
Fir-Repubblika Dominikana, 11,000 Ħaiti jgħixu legalment u madwar żewġ miljuni jgħixu illegalment, li jfisser li d-dijaspora Ħaitisa tirrappreżenta 12% tal-popolazzjoni tar-Repubblika Dominikana, u 25% tal-forza tax-xogħol li tispikka fis-setturi tal-agrikoltura u l-kostruzzjoni.
Fl-2012, l-Istitut Nazzjonali tal-Istatistika tad-Dumnikani Ir-Repubblika wettqet l-ewwel stħarriġ tal-immigranti u sabet li hemm mill-inqas 668,145 immigranti Ħaitis tal-ewwel jew tat-tieni ġenerazzjoni fil-pajjiż tal-pajjiż), jiġifieri, jittratta biss mal-immigranti u t-tfal.
ma tinkludix neputijiet jew proneputijiet li m'għandhomx status legali fil-pajjiż, peress li l-ħakkiema ta 'Ħaiti ma jiddokumentawx l-abitanti tagħha, u lanqas iżommu rekord ta' dawk li twieldu f'nazzjon ieħor, iżda huma għadhom Ħaitis, skond l-art.
Fil-bidu tas-seklu 17, minħabba l-isplużjoni li kien kiseb il-kummerċ informali tas-settlers Kreoli tal-gżira, u li mar kontra l-monopolju li l-metropoli fittxet, il-gvernatur Spanjol Antonio de Osorio ordna, bejn l-1605 u l-1606, id-depopolazzjoni.
Maż-żmien, il-bucanieri stabbilixxew fiż-żoni diżabitati tal-hekk imsejħa parti tal-punent, irġiel li kienu jgħixu bil-kaċċa tal-baqar u l-ħnieżer selvaġġi, il-kummerċ tal-pil u l-kultivazzjoni tat-tabakk, kif ukoll filibusters, it-tnejn ta' oriġini Franċiża.
Wieħed u tletin pajjiż ipparteċipaw fil-Forza Multinazzjonali immexxija mill-Istati Uniti, li, waqt li aġixxiet taħt l-awspiċji tan-NU, intervjenet f'Settembru 1994 biex tgħin biex terġa 'tiġi stabbilita gvern leġittimu u toħloq ambjent sigur u stabbli f'Ħaiti.
Sussegwentement, il-Kuruna Spanjola approvat fl-1512 u l-1513 il-Liġijiet ta 'Burgos, li jipprojbixxu t-trattament ħażin tal-indiġeni, u ppromwoviet l-edukazzjoni fid-duttrina Nisranija, u tat ukoll lill-pakketti qafas legali li tejbet is-sitwazzjoni tal-ħaddiema.
Is-suċċessjoni ta' gvernijiet demokratiċi minn dakinhar tat lill-pajjiż ċerta stabbiltà waqt il-presidenzi ta' René Préval, għal darb’oħra Aristide, Boniface Alexandre, u għal darb’oħra Préval; Is-sitwazzjoni ekonomika ta' Ħaiti, madankollu, ma tjiebitx u l-pajjiż kompla jkun l-ifqar fl-Amerika.
Id-donaturi ewlenin huma mmexxija mill-Istati Uniti, bl-akbar programm ta' għajnuna bilaterali, u jinkludu wkoll il-Kanada, ir-Repubblika Popolari taċ-Ċina, Franza, il-Ġermanja, il-Ġappun, l-Olanda, il-Perù, il-Filippini, ir-Russja, il-Korea t'Isfel, ir-Repubblika ta' Iċ-Ċina u r-Renju Unit.
L-għajnuna multilaterali hija kkoordinata permezz ta' grupp informali ta' donaturi kbar taħt l-awspiċi tal-Bank Dinji, li, minbarra l-Bank Inter-Amerikan għall-Iżvilupp u l-Unjoni Ewropea, huwa wkoll sors ewlieni ta' għajnuna għall-iżvilupp għall-Ħaiti.
Artiklu ppubblikat fil-gazzetta Le Matin ta' Ħaiti f'Settembru 2008 ikkwota kummenti mill-ġeologu Patrick Charles li kien hemm riskju għoli ta' attività sismika kbira f'Port-au-Prince; u kif suppost it-terremot f’Ħaiti ta’ qawwa 7.0 fl-2010 seħħ f'din iż-żona tal-ħsara fit-12 ta' Jannar, 2010.
Suċċessjoni twila ta' kolpijiet ta' stat wara t-tluq ta' Jean Pierre Boyer fl-1843 iddeterminat li ħames presidenti jiggvernaw matul is-sitt snin ta' wara; l-aħħar minnhom kellu lilu nnifsu nkurunat imperatur, fl-1849, bl-isem ta' Faustino I, u żamm il-poter sal-1859.
Il-maltempati tropikali devastanti li seħħew matul l-2008, u l-attakk tal-Uragan Matthew f'Ottubru 2016, affettwaw l-infrastrutturi tal-komunikazzjoni skarsi li, bħas-setturi industrijali u tas-servizzi, isofru minn nuqqas ta' investiment sostnut minħabba l-instabilità u l-vjolenza.
Il-ġlieda għall-indipendenza f'Saint-Domingue seħħet f'diversi stadji: fl-ewwel, is-sidien kbar tal-art, skjavi, negozjanti, u bojod foqra ingħaqdu mal-moviment rivoluzzjonarju li kien faqqa' fil-metropoli Franċiża u ffurmaw assemblea lokali.
Hija tinsab fiż-żona ċentrali tal-Antilles, fit-terz tal-punent tal-gżira ta 'Hispaniola, li jmiss mal-Oċean Atlantiku fit-tramuntana; lejn il-lvant mar-Repubblika Dominikana, il-pajjiż l-ieħor li jinsab fuq Hispaniola; Hija mdawwar fin-nofsinhar mal-Baħar Karibew u lejn il-punent mal-Paso de los Vientos, li jifredha minn Kuba.
B'27,755 km², huwa t-tielet l-akbar pajjiż fl-Antilles — wara Kuba u r-Repubblika Dominikana, it-tielet l-aktar popolat għal darb'oħra wara Kuba u r-Repubblika Dominikana u b'292.7 abitant/km², it-tielet l-aktar densament popolati, wara l-Barbados u San Vinċenz.
Il-gvern ta’ Ħaiti ilu xhur sħaħ ikollu diffikultajiet biex jassumi dawn is-sussidji, u għalhekk kienu l-importaturi li kellhom jagħmlu dan, u b’hekk l-industrija tal-fjuwil issib ruħha f’sitwazzjoni fejn mhux possibbli għaliha li tkompli tassumi dan.
Mill-1910 sal-1915 kien hemm ħames presidenti, sitwazzjoni li laħqet il-qofol tagħha fl-eżekuzzjoni ta' 167 priġunier politiku fis-27 ta' Lulju, 1915, segwita minn rewwixta popolari li waqqgħet il-gvern u qatlet lill-President Vilbrun Guillaume Sam.
Din ir-rivoluzzjoni, immexxija minn Rosalvo Bobo, li kienet kontra t-tqarrib tal-pajjiż mal-Stati Uniti, ma għoġbitx lil dawn tal-aħħar, iżda d-deċiżjoni li tinvadi lil Ħaiti kienet diġà ttieħdet qabel ma Vilbrun Guillaume Sam kien imwaqqa'.
Boyer uża t-truppi li kienu ġġieldu lil xulxin biex jieħu vantaġġ mir-ribelli popolari fil-parti tal-lvant tal-gżira, li kienu wasslu biex l-hekk imsejħa Indipendenza Effimera tinvadiet dak it-territorju u inkorporat f'Ħaiti.
Pétion kien beda negozjati ma' Franza għar-rikonoxximent tal-indipendenza ta' Ħaiti, iżda dan il-fatt ma seħħx qabel il-11 ta' Lulju, 1825, meta r-Re Karlu X ta' Franza ppromulga ordni li rrikonoxxa l-indipendenza tal-pajjiż bi skambju għal kumpens ta' 150 miljun frank; somma li kienet se titnaqqas għal 90 miljun frank minn Luis Felipe fl-1838.
Il-gvern Franċiż wassal għal imblokk kontra z-zokkor Ħaiti, u l-antipatija ta 'l-Istati l-oħra kontra pajjiż iggvernat minn skjavi ta' qabel żammet il-kummerċ ma 'Franza milli jiġi sostitwit b'ċirkwiti kummerċjali oħra.
Mela l-ekonomija tar-repubblika ż-żgħira kienet milquta ħażin, kemm għal raġunijiet kummerċjali kif ukoll bit-tnaqqis qawwi fil-produzzjoni tal-pjantaġġuni minħabba l-fatt li kienu ġew organizzati madwar l-iskjavitù; minflok, l-agrikoltura u l-bqija tal-ekonomija kienu organizzati fi skema ta' sussistenza fuq stil Afrikan.
Dawn tal-aħħar kienu bdew id-dħul tagħhom fil-gżira ftit qabel il-wasla tal-punent, u kienu qed iwarrbu lit-Tainos mill-pożizzjonijiet tagħhom; Madankollu, fit-taqsima tal-punent tal-gżira, bħalissa Ħaiti, il-maġġoranza l-kbira tal-popolazzjoni kienet ta' oriġini Taíno, miġbura fil-kapijiet ta' Marién u Jaragua.
Biex jixprunaw l-irkupru soċjali u ekonomiku ta' Ħaiti wara tliet snin ta' ħakma militari de facto u għexieren ta' snin ta' tmexxija ħażina, banek ta' żvilupp internazzjonali u aġenziji donaturi impenjaw ruħhom fl-1994 li jipprovdu aktar minn $2 biljun f'għajnuna sa l-1999.
In-nuqqas ta' azzjoni parlamentari, l-aktar bħala konsegwenza tal-ġlidiet politiċi u l-imblokk li ilu ħati lil Ħaiti mill-1996, wasslet għall-imblukkar ta' ħafna minn din l-għajnuna minħabba li l-kundizzjonijiet tal-ħruġ ma ġewx issodisfati.
Il-proċess ta' emanċipazzjoni twil tmexxa minn François Dominique Toussaint-Louverture, li ddikjara l-abolizzjoni tal-iskjavitù, u li bejn l-1793 u l-1802 mexxa b'mod għaqli r-rivoluzzjoni ta' Ħaiti, waqt li kkonfronta lill-Ingliżi u lill-Franċiżi, sal-qabda, l-eżilju u l-mewt tiegħu fi Franza.
Wara l-intervent tal-Istati Uniti, Ħaiti setgħet tgawdi mill-inqas l-istabbiltà ta' erbgħin sena ta' gvernijiet ċivili, interrotti biss minn żewġ dittatorjati qosra mmexxija minn Franck Lavaud għal ftit xhur fl-1946 u fl-1950.
Fl-aħħar sena, Paul Eugène Magloire, il- l-ewwel president elett, ħa l-kariga għall-vot universali, u li matulu l-gvern tiegħu Ħaiti kellha l-"età tad-deheb" tagħha; iżda ħadem ukoll b'daqqa ta' ħadid u sikket bil-forza lill-avversarji tiegħu, u dan wassal għat-twaqqigħ tiegħu fl-1956.
Wara presidenza provviżorja ta’ Ertha Pascal Trouillot, imneħħija b'kolp ta' stat, Jean-Bertrand Aristide ġie elett president minn Frar 1991, li wkoll ġie mneħħi wara kriżi interna serja fl-2004, li kienet tinkludi episodji vjolenti li laħqu l-qofol tagħhom fl-intervent fil-pajjiż tal- Elmi Blu tan-NU.
Fl-1802 Napuljun Bonaparte, meta ra li l-kolonji kienu qed jitbiegħdu mill-metropoli minħabba l-abolizzjoni u eqreb lejn il-Gran Brittanja u Spanja, reġa' stabbilixxa l-iskjavitù u kmanda 55,000 suldat, iżda 45,000 suldat mietu fil-gwerra biex jerġgħu jieħdu l-gżira, il-maġġoranza vasta.
Dan l-episodju huwa mfakkar speċifikament min-Nazzjonijiet Uniti permezz tar-Riżoluzzjoni 29/C40, li tfakkar kull 23 ta' Awwissu, u l-istituzzjoni tal-midalja Toussaint L’Ouverture, b'ġieħ lil wieħed mill-mexxejja tar-rivoluzzjoni ta' Ħaiti.
Brian Concannon, direttur tal-Istitut bla skop ta' qligħ għall-Ġustizzja u d-Demokrazija f'Ħaiti, jgħid li mingħajr tixħim sostanzjali biex jipperswadi lill-imħallfin, lill-prosekuturi u lill-avukati biex jissottomettu l-każ tiegħu, m'hemm l-ebda prospett li jsir proċess fi snin.
Fl-1925, Ħaiti kellha 60% tal-foresti oriġinali tagħha meqruda, illum iċ-ċifra hija diġà 98%, peress li dawn iż-żoni ntużaw biex jakkwistaw fjuwil tat-tisjir, u qerdu wkoll numru kbir ta 'ħamrija fertili f'dan il-proċess. Barra minn hekk, l-erożjoni mid-deforestazzjoni kkawża għargħar perjodiku bħal dak li seħħ fis-17 ta' Settembru, 2004.
Ħaiti pproklamat l-indipendenza tagħha fl-1 ta' Jannar, 1804, billi kienet it-tieni pajjiż fil-kontinent Amerikan li għamel dan, u l-ewwel fl-Amerika Latina li ssieħbet magħha wara proċess rivoluzzjonarju singular ta' natura abolizzjonista, mibdi fl-1791, li wassal għal ġlieda fit-tul armata kontra Franza, il-qawwa kolonizzanti mill-aħħar tas-seklu 17.
Il-faqar huwa estrem f'parti kbira tal-popolazzjoni, tant li d-dħul tagħhom mhux biżżejjed biex jixtru ftit ross jew ikel bażiku ieħor, ikollhom jieklu lilhom infushom biex jgħixu b'tip ta' cookies magħmula mit-tajn , tqassir tal-ħaxix.
Huwa kien maqtul min-naħa tiegħu minn rewwixta mulatta fis-17 ta' Ottubru, 1806, li bdiet tradizzjoni sekulari ta' konfronti bejn il-maġġoranza purament sewda u l-minoranza mulatta, li ġeneralment ġiet identifikata mal-klassi tan-nofs u l-elites ekonomiċi u soċjali kulturali.
Dawn id-dipartimenti kienu jappartjenu għat-tliet provinċji oriġinali ta 'Saint-Domingue kolonjali, li kienu Tramuntana, Nofsinhar u Punent. Taħt Toussaint L'Ouverture, il-provinċji saru dipartimenti. Id-dipartiment ta' Nippes inħoloq fl-2003 wara diviżjoni tad-dipartiment ta' Grand'Anse.
Fil-pajjiż kollu, 5.5% u 27% tan-nies jinsabu f'sitwazzjoni ta' emerġenza u kriżi tal-ikel, rispettivament; 2.26 miljun ruħ huma kklassifikati bħala insigurtà fl-ikel "u jeħtieġu għajnuna umanitarja f'dan ir-rigward."
Fis-snin ta’ wara t-terremot, Ħaiti bdiet irkupru bil-mod tal-ekonomija tagħha, għalkemm l-istabbiltà politika damet tistenna: wara l-presidenza ta' Michel Martelly, l-elezzjonijiet ma tawx riżultat definittiv u t-tieni rawnd ġie pospost għal sena, matul it-terremot.
Meta l-baħar naqas, l-ilma mielaħ kien maqbud fl-iktar punti baxxi tad-dipressjoni, u wassal għal żewġ lagi kbar tal-ilma salmastru: l-għadira Saumâtre fuq in-naħa ta' Ħaiti, u għadira żgħira tal-ilma ħelu msejħa Trou Caïman
Ħaiti hija membru ta' bosta organizzazzjonijiet internazzjonali u reġjonali, bħan-Nazzjonijiet Uniti, il-CARICOM, il-Komunità tal-Stati tal-Amerika Latina u tal-Karibew, il-Fond Monetarju Internazzjonali, l-Organizzazzjoni tal-Istati Amerikani, l-Organizzazzjoni Internazzjonali tal-Francofonija, l-OPANAL, u l- Organizzazzjoni Dinjija tal-Kummerċ.
Il-peniżola Tiburón, li l-massif de la Hotte tagħha jkopri l-parti tal-punent tal-peniżola, u aktar speċifikament il-Massif de la Hotte, hija mgħottija minn foresta tropikali importanti u foresta sħaba li tkopri speċjalment il-qċaċet tal-quċċata Macaya (it-tieni l-ogħla quċċata. għoli ta' Ħaiti, bl-2347 metru ta' altitudni tiegħu).
"Fil-muntanji Terre-Neuve, madwar 12-il kilometru mill-Eaux Boynes, intrużjonijiet żgħar huma magħrufa mill-inqas mill-Oligocene u probabbilment mill-Miocene. L-ebda attività vulkanika oħra ta' data daqshekk tard mhi magħrufa ħdejn xi wieħed mis-sorsi sħun l-oħra." .
Il-belt ta' Jacmel, minħabba r-reputazzjoni tagħha li hija inqas volatili politikament, l-arkitettura tagħha ta' l-era kolonjali Franċiża, il-karnival kulturali ikkulurit tagħha, il-bajjiet verġni tagħha u festival tal-films li għadu żgħir, ġibdet turisti lokali u ammont żgħir ta' turiżmu internazzjonali.
Diversi lukandi fetħu fl-2014, inkluż lussu Best Western Premier, lukanda Royal Oasis ta' ħames stilel minn Occidental Hotel and Resorts f'Pétion-Ville, lukanda Marriott ta' erba' stilel fiż-żona Turgeau ta' Port-au-Prince, u żviluppi oħra ta' lukandi ġodda f’Port-au-Prince, Les Cayes, Cap-Haïtien u Jacmel.
Rigward il-kategorija tar-rettili, hemm il-kukkudrill Amerikan, diversi speċi ta' sriep, bħal Laltris parishi jew Typhlops agoralionis, geckos bħal Sphaerodactylus asterulus u, fl-aħħar nett, ħafna gremxul żgħir bħal Leiocephalus vinculum, li jinsab biss fil-gżira ta' La Gonave, jew l-Anolis breslini.
Fil-11 ta' Lulju, 1825, ir-Re Karlu X ta' Franza ħareġ ordinanza li tirrikonoxxi l-indipendenza tal-pajjiż bi skambju għal kumpens ta' 90 miljun frank tad-deheb, għaxar darbiet id-dħul annwali ta' Ħaiti dak iż-żmien.
Ir-rimessi minn Ħaitis li jgħixu barra huma s-sors ewlieni ta' kambju barrani, li jammontaw għal wieħed minn ħamsa tal-PGD u aktar minn ħames darbiet il-qligħ mill-esportazzjoni fl-2012.107 Fl-2004, 80% jew aktar tal-gradwati universitarji Ħaiti kienu jgħixu barra.
Studju tal-2007 dwar ir-riskju tat-terremot innota li ż-żona tal-ħsara tal-Enriquillo-Plantain Garden tista 'tkun fl-aħħar taċ-ċiklu sismiku tagħha u kkonkluda li, fl-agħar każ, se jseħħ terremot ta' 7.2 Mw, simili fil-kobor tat-terremot tal-Ġamajka tal-1692.
Ispirat mir-Rivoluzzjoni Franċiża tal-1789, mill-1791 sal-1803 il-Ġeneral Toussaint Louverture, eks skjav u mexxej tal-unika ribelljoni tal-iskjavi megħjuna mill-Istati Uniti ta’ suċċess, fl-aħħar keċċa lill-Franċiżi minn dak li llum huwa Ħaiti.
L-industrija tammonta għal madwar 20.3% tal-PGD ta 'Ħaiti Hemm biss industriji tat-tessuti, tal-artiġjanat, tal-assemblaġġ tal-elettronika, tal-ipproċessar tal-ikel, tax-xorb, tat-tabakk, tal-għamara, tal-kimika u tal-azzar.
SPARQL (pronunzjata "sparkle" /ˈspɑːkəl/, akronimu rikorsiv għal SPARQL Protocol and RDF Query Language) hija lingwa tat-tfittix RDF — jiġifieri, lingwa tat-tfittix semantika għal database — li kapaċi tirkupra u jimmanipula dejta maħżuna fil-format tal-Qafas tad-Deskrizzjoni tar-Riżorsi .
Fil-Park Nazzjonali ta' Bukit Barisan Selatan, il-Punent tiegħu jkollu preċipitazzjoni kbira speċjalment matul il-monsoons ta' Novembru sa Mejju, li tlaħħaq it-3,000 u l-4,000 mm. Il-Lvant huwa iktar niexef, b'2,500–3,000 mm ta' xita, u t-temperaturi jvarjaw bejn between 20C u 28C.
Il-Wirt tal-Foresti Tropikali ta' Sumatra huwa magħmul minn tliet parks nazzjonali: il-Park Nazzjonali ta' Gunung Leuser b'erja ta' 8,629.75 km2, il-Park Nazzjonali ta' Kerinci Seblat b'erja ta' 13,753.5 km2 u l-Park Nazzjonali ta' Bukit Barisan Selatan b'erja ta' 3,568 km2.
Is-sit tqiegħed fil-lista tas-Siti ta' Wirt Dinji fil-Periklu mill-2011 sabiex jingħelbu t-theddidiet tal-insib, tal-qtugħ tas-siġar illegali, tal-iżvilupp agrikola f'art protetta, u ta' pjanijiet biex jinbnew toroq li jgħaddu minn ġos-sit.
Il-Park Nazzjonali ta' Kerinci Seblat fiċ-ċentru tal-gżira ta' Sumatra jestendi għal 350 kilometru fuq ix-xaqlibiet ta' Bukit Barisan, b'wisa' medja ta' 45 kilometru u b'altitudni ta' 2,000 metru 'l fuq mil-livell tal-baħar. In-nofs tat-Tramuntana fiha katina muntanjuża iktar baxxa tal-Lvant, b'altitudni ta' 800–1500 metru.
Il-lingwa ġejja mis-Sikulo-Għarbi, djalett estint tal-Għarbi li kien mitkellem fi Sqallija min-nies indiġeni li dak iż-żmien kienu maqsuma fir-reliġjon fi Kristjani tar-rit Grieg u Musulmani li l-antenati reċenti tagħhom kienu Sqallin ikkonvertiti mill-Kristjaneżmu.
Tul l-istorja ta’ Malta, il-lingwa adottat ammonti kbar ta’ kelmiet fil-vokabularju mill-Isqalli u mit-Taljan, isselfet ammont inqas ta’ kliem mill-Ingliż (l-angliċiżmi huma iktar komuni fil-Malti kollokjali milli fil-lingwa letterarja), u sselfet ftit għexieren ta’ kelmiet mill-Franċiż.
Numru kbir ta’ kelmiet u idjomi li jidhru Għarab mal-ewwel daqqa t’għajn huma fil-fatt traduzzjonijiet ta’ kelmiet misselfa mill-Isqalli u mit-Taljan li ftit li xejn jagħmlu sens għal kelliema ta’ lingwi oħra ġejjin mill-Għarbi.
Huwa stmat li hemm madwar 371,900 kelliem tal-Malti f’Malta, bi statistika li tikkwota li 100 % tal-popolazzjoni kapaċi titkellem bil-Malti, 88 % bl-Ingliż, 66 % bit-Taljan u 17 % bil-Franċiż, li juri grad ikbar ta’ ħiliet lingwistiċi mill-biċċa l-kbira ta’ pajjiżi Ewropej oħra.
Filwaqt li l-Malti huwa l-lingwa nazzjonali, ġie ssuġġerit li bl-axxendenza tal-Ingliż tista’ tibda sseħħ bidla fil-lingwa; għalkemm stħarriġ li jmur lura għall-2005 issuġġerixxa li l-persentaġġ ta’ Maltin li jitkellmu bil-Malti bħala l-lingwa materna tagħhom f’Malta baqa’ għoli .
Ir-rit Ruman ġie impost fil-gżejjer kollha fil-bidu tas-seklu erbatax, għalkemm il-knisja Kattolika Griega ġiet stabbilita mill-ġdid wara l-1530 mill-Kavallieri ta’ San Ġwann għas-segwaċi tagħhom minn Rodi u minn inħawi oħra tal-Greċja.
Madankollu, ta’ min jinnota li dan l-istudju mhuwiex rieżaminat mill-pari u hemm studji ewlenin li jikkontradiċu s-sejbiet tiegħu, u li juru bil-provi li l-Maltin għandhom antenati komuni mat-Taljani tan-Nofsinhar tal-Italja, b’input ġenetiku negliġibbli mil-Lvant tal-Mediterran jew mill-Afrika ta’ Fuq.
Il-kultura ta’ Malta hija riflessjoni ta’ diversi kulturi li ġew f’kuntatt mal-Gżejjer Maltin tul is-sekli, inkluż kulturi Mediterranji ġirien, u l-kulturi tan-nazzjonijiet li ħakmu lil Malta għal perjodi twal ta’ żmien qabel l-indipendenza tagħha fl-1964.
Minkejja li l-kliem tat-titlu tal-kanzunetta, "fil-blu, impitter bil-blu", qishom ma jagħmlux sens, fil-fatt jagħmlu sens meta wieħed jifhem li l-ispirazzjoni tal-kanzunetta ġiet minn viżjoni fis-sakra ta' Franco fejn għaqqad il-memorja tiegħu ta' żewġ pitturi ta' Marc Chagall u tiegħu nnifsu mpittrin bil-blu u bil-kapaċità li jtiru.
Id-daħla ewlenija tal-Palazz b’sala ta’ riċeviment u b’taraġ kienet tinsab fuq in-naħa tal-Lvant, fit-triq prinċipali, u kienet imżejna b’elementi tal-Perjodu Aħħari tal-Barokk li kienu karatteristiċi tax-xogħol ta’ Macanović.
B’kollox kien fiha erba’ artali tas-seklu 17: l-artal maġġuri li kien iddedikat lil Marija Assunta; l-artal Rinaxximentali, mibni fl-1463, li kien iddedikat lil San Ġlormu; u t-tnejn l-oħra kienu ddedikati lil Santa Marija ta’ Loreto u lil Santa Luċija rispettivament.
Din kienet isservi bħala spazju pubbliku mgħammar fejn kienu jinġemgħu n-nies, u f’ċerti dati u ħinijiet kienet tintuża mis-servizz legali komunali bħala post fejn kienu jiġu ffirmati l-kuntratti, kienu jsiru tħabbiriet uffiċjali, u fejn kienu jseħħu proċedimenti tal-liġi.
Fl-1471, Niccolo di Giovanni Fiorentino wettaq, flimkien ma’ sħabu, riljiev tal-Ġustizzja fuq il-ħajt tal-Lvant, bl-iljun Venezjan ma’ San Lawrenz u San Ġwann ta’ Trogir, iż-żewġ gwardjani tal-belt.
Mal-waqgħa ta’ Venezja fl-1797, Trogir saret parti mill-Imperu tal-Asburgi sal-1918, b’perjodu qasir taħt il-Franċiżi ta’ Napuljun Bonaparte mill-1806 sal-1814 (meta l-belt kienet parti mir-Renju Napuljoniku tal-Italja u mill-Provinċji Ilirjani).
Fis-sekli 13 u 14, il-membri tal-familja Šubić kienu l-iktar li ġew eletti spiss bħala duki miċ-ċittadini ta’ Trogir; Mladen III , skont l-inċiżjoni fuq iċ-ċangatura sepolkrali fil-Katidral ta’ Trogir imsejjaħ “it-tarka tal-Kroati”, kien wieħed mill-iktar persuni prominenti mill-familja Šubić.
Id-djoċesi ta’ Trogir ġiet stabbilita fis-seklu 11 (ġiet abolita fl-1828; u issa hija parti mill-Arċidjoċesi Kattolika Rumana ta’ Split-Makarska u temporanjament kienet veskovat titolari Latin) u fl-1107 ġiet mikrija mir-re tal-Ungerija, tal-Kroazja.