polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
"गजा शिपणे करून परतेस्तवर मनातल्या मनात बापाबरोबरच्या मीटिंगची तयारी करत आंगण्यातल्या मांडवाखालच्या माचल्यावर शवासन सुरू केले होते. "झोपू देस हो बिचाऱ्यास, दमला असेल बिचारा", गजा हळूच बायकोला म्हणाला. "मी कशास जात्ये उठवायास त्यास?
स्वस्थ म्हणून बसवलांय कधी तुम्हांला?" असे सणसणीत प्रत्युत्तर मिळाल्यावर मात्र तो मुकाट गाय छाप जर्दा चोळत झोपाळ्यावर झोके काढत बसला."
लहानपणापासूनच मराठी व इंग्रजी या भाषांवर प्रभुत्व आणि क्रिकेटविषयी असणारे प्रेम यांमुळे त्यांनी काही वर्तमानपत्रातून क्रिकेटविषयीचे लेखन सुरू केले.
देवधर, विजय हजारे, मन्सूर अली खान पतौडी, फारूख इंजिनियर, चंदू बोर्डे, अजित वाडेकर यांच्यापासून ते सुनील गावसकरच्या युगातील गुंडप्पा विश्वनाथ, दिलीप वेंगसरकर यांच्यासारख्या किती तरी खेळाडूंशी त्यांचे मैत्रीपूर्ण संबंध होते.
ज्या काळात कार्यालये, दुकाने आणि घरांघघरांत लोक रेडिओला कान लावून क्रिकेट सामन्यांचे वर्णन ऐकत, अशा काळात बाळ पंडितांचे धावते वर्णन ऐकणे म्हणजे मेजवानी असे.
'फलंदाजाने चेंडू टोलवलाय, क्षेत्ररक्षक धावतोय आणि चेंडू सीमापार.' अशा पद्धतीचे वर्णन ते त्यांच्या विशिष्ट शैलीत करीत, तेव्हा मराठी रसिक त्याला दाद देत असत.
नायडू, विजय हजारे, बोर्डे, खंडू रांगणेकर, नाना जोशी, मधू रेगे, हेमंत कानिटकर यासारख्या किती तरी खेळाडूंचा खेळ त्यांच्या शब्दातून ऐकताना श्रोत्यांच्या माहितीत खूपच भर पडायची.
मराठी वृत्तपत्रांत वापरले जाणारे षटक, षट्‌कार, चौकार, यष्टी, बाद, गोलंदाज, फलंदाज, सीमापार, आपटबार आदी क्रिकेटविषयक शब्द बहुधा पंडितांनी सुचविलेले आहेत.
२०१४ साली प्रामुख्याने पश्चिम आफ्रिकेमधील गिनी, लायबेरिया व सियेरा लिओन ह्या देशांमध्ये तसेच नायजेरियामध्ये एबोलाची तीव्र साथ आली असून या वर्षी एबोलाचे २०,०८१ रुग्ण आढळून आले.
ह्या रोगाचा प्रादुर्भाव वेळीच रोखला नाही तर दर आठवड्याला १० हजार नवे रुग्ण ह्या वेगाने एबोलाची साथ वाढेल असा इशारा विश्व स्वास्थ्य संस्थेने दिला आहे.
मांस व्यवस्थित शिजवणे आणि मांस हाताळताना संरक्षणात्मक कपडे घालणे, तसेच रोग्याच्या आसपास असताना संरक्षणात्मक कपडे घालणे आणि हात धुणे हे सुद्धा उपयोगी ठरू शकते.
वैज्ञानिक संस्थेत, जात, धर्म, वर्ग व लिंगभावातील आंतरसंबंध हे व्यवहारात कार्यरत असले तरी ते कशा पद्धतीने वैज्ञानिक संशोधनात अंतर्भूत तटस्थता व वैश्विक मूल्यांच्या आड लपले जातात हे संपादक स्पष्ट करतात.
पुस्तकातील पहिल्या ४ प्रकरणांमध्ये संपादक वैज्ञानिक ज्ञाननिर्मितीच्या प्रक्रियेत जात, वर्ग व लिंगभाव यांचे आंतरसंबंधाचे स्वरूप व परिणाम अधोरेखित करत विज्ञान शाखेतील तटस्थता या मूल्याला छेद देतात.
आभा सूर://.//- यांच्या पुस्तकावर, यांच्या पुस्तकात सांगितलेली ही चर्चा मेघनाद शाहच्या जातिव्यवस्थेमधील स्थान (इतर मागासवर्गीय जाती व त्यांचे भौतिकशास्त्र यामधील संबंधांबद्दल) या विषयावर त्यांनी केलेल्या एका संभाषणामुळे सुरू झाली.
या चर्चेत 'विज्ञान क्षेत्रातील वैश्विक भाषा' व वैज्ञानिकांचे जातिव्यवस्थेतील स्थान आणि लिंगभावात्मक दृष्टिकोनामधील आंतरसंबंधांबद्दल व्यापक व जिवंत चर्चा, तसेच वैज्ञानिक व समाजशास्त्रज्ञांमधील चर्चा वाढवण्यासंदर्भातले व्यावहारिक मुद्दे विचारात घेतले गेलेले दिसतात.
समाजात प्रचलित असलेले लिंगभावासंबंधी पूर्वग्रह जसे स्त्रीत्व व पुरुषत्वासोबत जोडली जाणारी वैशिष्ट्ये, स्त्रिया भावनिक व पुरुष तर्कसंगत व बुद्धिनिष्ठ असण्याबाबतीतील धारणा व यांचा वैज्ञानिक संस्थांमध्ये प्रचलित 'गुणवत्तेच्या' धारणेशी असलेला संबंध, जयश्री सुब्रमण्यम दाखवून देतात.
स्त्रीवादी अभ्यासाच्या मदतीने त्या पटवून देतात की स्त्री व पुरुष या संबंधातील सांस्कृतिक धारणा व समज, या विज्ञानातील भाषेतसुद्धा प्रतिबिंबित होतात.
मानसशास्त्रातील संशोधन व व्यवहार हे कशा प्रकारे प्रस्थापित मूल्यांद्वारे प्रभावित होतात, तसेच सामाजिक संदर्भ/संशोधन व व्यवहार करणाऱ्याच्या स्थानापासून अलिप्त असतात हे यू.
तर अनिता घई व रचना जोहरी मानसशास्त्र, अपंगत्व व लिंगभाव यामधील आंतरछेदिता दाखवत व तसेच समकालीन प्रजननतंत्रामधील विहित सुप्रजननशास्त्रातील आदर्श अधोरेखित करत स्त्रीवादी गृहीतकांबाबत पुनर्विचार करण्याची गरज दाखवून देतात.
त्यांच्या मते विज्ञानातील व्यवहाराला अधिक मुक्तिदायी बनविण्यासाठी मानवी एजन्सी व स्त्रीवादी कल्पनेतील आदर्श समाज एक मोलाचे साधन म्हणून उपयोगास येऊ शकतात.
रोखेया शेखावत हुसेन यांनी लिहिलेले 'सुलतानाचे स्वप्न' या लेखात त्या जिथे स्त्रिया सत्तेत आहेत व पुरुष घराच्या चार भिंतीत आहेत असे एक काल्पनिक विश्व रंगवतात.
यामुळे होणारे समाजातले बदल व विज्ञानाकडे बघण्याची बदललेली दृष्टी दाखवत याची तुलना ते त्या लिखाणाच्या शंभर वर्षानंतर, द्वारा केलेल्या एका अभ्यासासोबत करतात.
या अभ्यासाच्या निष्कर्षात असे मांडण्यात आले आहे की विज्ञान क्षेत्रात स्त्रियांची उपस्थिती फायदेशीर आहे कारण त्या वैज्ञानिक संशोधनात सौम्य व अधिक मानवी दृष्टिकोन आणतात.
पर्यायी विज्ञानाचे एक भाग म्हणून संपादक अध्यापनशास्त्राकडे आपले लक्ष वेधतात व तरुणांमध्ये जागृती व संवेदनशीलता निर्माण करण्यास त्याचे महत्त्व अधोरेखित करतात व म्हणून भारतातातील अध्यापन क्षेत्रातील विविध प्रयोग आपल्यासमोर आणतात.
सुंदरी रविंद्रन आपल्याला व्यावसायिक वैज्ञानिकांमध्ये लिंगभावासंदर्भात जागृती निर्माण करण्यासाठी केलेले यशस्वी व अयशस्वी प्रयोग मांडतात.
संपादकांच्या मते संस्थामधील घट्ट पाय रोवलेले व सुप्त रीत्या कार्यरत असलेले जात, धर्म, वर्ग, लिंगभाव व भाषेच्या आधारावर असलेली असमानता केवळ वैज्ञानिक पद्धती व प्रक्रियांमुळे पुढे येत नाहीत.
समाजशास्त्र, मानवता ज्ञानशाखा/ मानव नीतिशास्त्र व नैसर्गिक विज्ञानशाखांमधील विविध तज्‍ज्ञांचे योगदान संकलित करून संपादकाने विज्ञानशाखेच्या झालेल्या चिकित्सेतील विविध मुद्दे तसेच आरोग्य, अध्यापनशास्त्र, उपजीविका व लैंगिकता आदी विविध क्षेत्राबाबत स्त्रीवादी भूमिका स्पष्ट केली आहे.
तसेच येथे केवळ विज्ञान शाखेबाबत स्त्रीवाद्यांची चिकित्साच मांडलेली नाही तर भारतीय स्त्रीवादी संशोधकांनी विज्ञानशाखेतील सिद्धान्तांचा नव्याने शोध व त्यामध्ये सुधारणा कशा प्रकारे केली हेही विविध लेखांद्वारे अधोरेखित केलेले दिसते.
विज्ञानाच्या क्षेत्रातील पुरुषकेंद्री पूर्वग्रह दाखवून संपादक थांबत नाहीत तर भारतात याबाबत झालेले विविध तत्त्वज्ञानाच्या क्षेत्रातील व व्यवहारातील प्रयोग तसेच साहित्य व अध्यापनशास्त्राच्या क्षेत्रातील विविध नवीन कल्पना व प्रयोग संकलित करतात.
कांचना महादेवनने वसाहतोत्तर स्त्रीवादी परिपेक्षातून 'समुदाय आधारित ज्ञानमीमांसाशास्त्राची' केलेली मांडणी किंवा अच्युतनच्या लेखाद्वारे आरोग्यावर काम करणाऱ्या स्त्रिया वापरात असलेल्या पर्यायी पद्धती पुढे आणत, संपादक समकालीन भारतात केले जाणारे विविध प्रयोग व पर्यायी तत्त्वज्ञानाशी ओळख आपल्याला करून देतात.
सदरचे पुस्तक भारताच्या पार्श्वभूमीवर विज्ञान व स्त्री यांच्या संबंधांबाबत भाष्य करत असल्याबे विज्ञान व स्त्रीअभ्यास या दोन्ही ज्ञानशाखांसाठी मोलाचे आहे.
या दोन्ही शाखांमधील संबंध फक्त ‘विज्ञानशाखेतील स्त्रिया’ किंवा ‘विज्ञान व स्त्री’ या पारंपरिक दृष्टिकोनातून न बघता, विज्ञानशाखेत पुरुषकेंद्री पूर्वग्रह निर्माण होण्यामागील तत्त्वज्ञानात्मक पूर्वग्रहांचा खुलासा या पुस्तकात आला आहे.
सदर विषयावर भारतात झालेल्या चर्चेचा आढावा घेत, पुस्तकाचे संपादक वैज्ञानिक संस्थांमध्ये ज्ञाननिर्मितीसाठी वापरण्यात येणाऱ्या पद्धती व प्रक्रियेतील बदलांचे समर्थन करतात.
या पुस्तकातील शोधनिबंधांमध्ये,लैंगिकता, समूह व राज्य या दोहोंचा हस्तक्षेप व विवाह, राज्यांच्या संरचनेतून येणारी हिंसा, समाज, राज्य आणि वारसा हक्क व वैवाहिक दर्जातून मिळणारी संपत्ती या सर्व क्षेत्रांत परस्पर निर्माण होणाऱ्या विसंगती व आयुष्य जगताना यांच्याशी स्त्रियांना सातत्याने करावी लागणारी तडजोड याचा वेध घेतला गेला आहे.
या पुस्तकाच्या पहिल्या भागामध्ये राज्य व नागरी समाजाच्या संरचनेतून निर्माण होणारी अनैतिकतेची, वाईटपणाची प्रतिमाने व लैंगिक तडजोडी याबाबत चर्चा केलेली आहे.
दुसऱ्या शोधनिबंधामध्ये मीना शाहू यांनी च्या साथीने सेक्स वर्करने उभा केलेला संघर्ष, एकीकडे राज्यसंस्था, पोलिस, वकील, मुख्यप्रवाही समाज व दुसरीकडे वेश्याव्यवसायाच्या जगातील दलाल, गुंड या दोहोंनाही सातत्याने द्यावे लागणारे तोंड व मानवी हक्कांपासूनची वंचितता याचा नेमका वेध घेतलेला आहे.
समिता सेन यांनी आपल्या शोधनिबंधामध्ये धर्मांतरामुळे निर्माण झालेले वैवाहिक विवादांवर प्रकाश टाकणाऱ्या १९ व्या शतकांतील काही प्रकरणांचा आढावा घेतलेला आहे.
स्त्रियांच्या हिताच्या दृष्टीने जे कायदे बनवले गेले त्या कायद्यांचा स्त्रियांच्या हक्कांवर काय परिणाम झाला व न्यायालयाची हस्तक्षेपी भूमिका आजवर काय राहिली आहे याची चिकित्सा हे पुस्तक करते.
सिंग जंगल व्यवस्थापनाच्या कृतीकार्यक्रमातील स्त्रियांचा वाढता सहभाग, शिवाय या संघटनक्षेत्रातील त्यांचे उदयास येणारे नेतृत्व याची चर्चा करतात.
प्रभाकर हे तिसऱ्या शोधनिबंधांमध्ये इरुला जमाती सागरी पाणथळ जागांचे व्यवस्थापन, मँग्रो जंगलांचे जतन, मच्छीमार संघटन, मासेमारीचे हक्क तसेच त्यांच्या जमातीय अस्मितेकरिता, कायदेशीर चौकटीत जमातीचा समावेश करत, कायदेशीर ओळख मिळवून घेणे याकरिता असणारा संघर्ष व विविध कृती याबद्दलच्या संशोधनाची मांडणी करतात.
पहिल्या शोधनिबंधामध्ये, दामोदर नदीच्या काठावरील कुटुंबात, कुटुंबप्रमुख असणाऱ्या स्त्रियांना कुठल्या आव्हानांचा सामना करावा लागतो याची चिकित्सा केलेली आहे.
तर तिसऱ्या शोधनिबंधामध्ये, उस्मानाबाद जिल्ह्यात, बचत गटाच्या माध्यमातून स्त्रिया रोजगार हमी योजनेअंतर्गत छोट्या व्यावसायिक बनण्याच्या इच्छा कशा बाळगत आहेत याची चर्चा केलेली आहे.
विकासाच्या काही निर्देशांकाबाबत जसे कि, दरडोई उत्पन्न, साक्षरता याबाबतची स्थिती ठीक असली तरी साक्षरता व आरोग्य याबाबतची लिंगभाव असमानता या राज्यांमध्ये दिसून येते.
तर दुसऱ्या शोधनिबंधामध्ये ग्रामीण मिझोराममधील माध्यमिक शाळांतील सहभागाचे निरीक्षण तसेच त्यांच्या हिंदीच्या पाठ्यपुस्तकांची चिकित्सा केलेली आहे.
रिकन्स्ट्रकटिंग इन्स्टीट्युशनल सिस्टीम या चौथ्या भागामधील शोधनिबंधामध्ये, शेती संशोधनातील लिंगभाव, स्त्रिया आणि पाणी धोरण, जमिनीवरील स्त्रियांचे संपत्तीबाबतचे हक्क, शेतीविषयक निर्णयधोरणांत स्त्रियांचा सहभाग, समांतर दिवाणी कायदा आणि गोव्यातील विवाह आणि वारसाहक्क यांतील सहसंबंधांची चर्चा केलेली आहे.
पहिल्या शोधनिबंधांमध्ये कर्नाटकातील महिला समाख्या कर्नाटक कार्यक्रम या महिला संघटनाच्या सभा व वेतन मिळवून देणाऱ्या कामाबद्दलची चर्चा केलेली आहे.
या महिला समाख्या कार्यक्रमाने स्त्रियांचे संघ बनविलेले आहेत व ग्रामीण भागातील स्त्रियांच्या शिक्षणाकरिता व सक्षमीकरणाकरिता निश्चित कृतिकार्यक्रम करणे हा या संघ्त्नाचा उद्देश आहे.
नागरिकत्वाच्या संकल्पनेला, विकासातील आरोग्य, शिक्षण, नैसर्गिक स्त्रोतांची उपलब्धता व स्त्रियांचे, तसेच लहान मुले, वृद्ध, दलित, आदिवासी व इतर वंचित घटक यांचे हक्क या घटकांचा समावेश करत विस्तृत करण्याची आवश्यकता आहे.
आर्थिकदृष्ट्या दुर्बल घटकांच्या उपजीविकेच्या आणि नैसर्गिक साधनसंपत्ती उपभोगण्याच्या तसेच, प्रतिष्ठित व सुरक्षित काम व रोजगार करण्याच्या हक्कांचे दमन होताना दिसते.
घोटगे पहिल्या निबंधामध्ये, डोंगर, जंगले, कमी पर्जन्यमान असणारी ठिकाणे, जलसिंचनाचा अभाव असणारी ठिकाणे अशा ठिकाणच्या स्थलांतरित शेतीवर ज्यांची उपजीविका अवलंबून आहे अशा वर्गाच्या विशेष परिस्थितीबद्दल व आव्हानांबद्दल चर्चा करतात.
विविध समाजघटकांच्या संघर्षाद्वारे जसे कि, पोटु या आंध्रप्रदेश मधील आदिवासी शेतकरी व दक्खनमधील मेंढपाळ स्त्रियांच्या उदाहरणाद्वारे या शोधनिबंधांमध्ये मांडणी होताना दिसून येते.
तिसऱ्या शोधनिबंधामध्ये राजस्थानमधील नागरिकत्व, उपजीविकेची हमी आणि राज्याने लिंगभाव समानतेसाठी घेतलेला पुढाकार या सर्वांतील सहसंबंधांची मांडणी इथे केलेली आहे.
स्त्री विकास कार्यक्रमाने शासनाच्या साथीन योजनेला जो पूर्णतः विरोध केला व राजस्थानमध्ये साथीनिंनी जे आंदोलन उभे केले त्याची चर्चा या शोध निबंधात केलेली आहे.
"विमेन्स लावलीहूड रायट्स: रिकास्टिंग सिटीझनशिप फॉर डेवलप्मेंट" या पुस्तकामध्ये पर्यावरणवादी संशोधक सुमी कृष्णा यांनी शोधनिबंधातून विकास आणि नागरिकत्व या मुख्य संकल्पनांच्या इतिहासाची चिकित्सा करण्याचा प्रयत्न केलेला आहे.
15 एकर जमीनीवरील बगीचाचा लाइट मधील देखावा आणि हॉटेलच्या व्हरांड्याच्या काचेच्या तावदानातून पाहता येणारा तसेच भोजन कक्षातून नजरेला भिडविणारा देखावा डोळ्याचे पारणे फेडतो.
हे हॉटेल म्हणजे या देशयाचे संरक्षण मंत्र्याचे सभा भरविणारे, सर्व मंत्रालयाचे मुख्य आणि 28 आशिया पॅसिफिक देशयांचे लक्षर दलाचे मुख्य यांचे सभेचे व्यवस्थापन पहाणारे सन 2002 पासून यजमान आहे.
याशिवाय इथूनच 15 एकर जमीनीवरील वेगवेगळ्या प्रकारची 110 रोपे, फुलांचे ताटवे, झाडे, त्यातच मानव निर्मित लहानसा धबधबा, कॅफे, की जेथे अथीती पोहण्याच्या तलावा शेजारीच भोजन घेऊ शकतात हे दृश्य मनाला रिझवून जाते.
भोजन व्यवस्थेत भूमध्य सागरातील अनुभवाची प्रारणा विचारात घेऊन चक्रिय व्यवस्था आमलात आणली आणि स्वायपाक ग्रहात सकस आहार सुविधा 19 जुलै 2012 रोजी सुरू झाली.
टावर विंग मध्ये व्यवसाय केंद्र, गिफ्ट शॉप, फूलविक्रेता, केस कर्तन, सौंदर्य प्रसाधन,हेयर ड्रेसर,टेलर, प्रवाशी डेस्क, या सुविधा आहेत.
त्याच वर्षी कॉलेज संघटना अधिक विद्यार्थी सहभाग सुनिश्चित स्थापना करण्यात बोट क्लब व्यवस्थापकीय समिती , रोइंग समिती, नौकांची शर्यत व्यवस्थापन समिती , सुरू.
बाण निर्मिती नौका विविध प्रकारचे कार्यक्रम वापरले जाऊ वापरून एक बाण आकार तयार नाही, त्यामुळे प्रेक्षकांना नौका विविध प्रकारच्या ओळख समावेश आहे.
संपूर्ण पुस्तकात इतिहास व विख्यात व्यक्ती तसेच त्यांच्या मधला गुंतागुंतीचा संबंध आणि त्या भागातल्या दलिताच्या जीवनावर भूतकाळाचा आताच्या जीवनावर झालेला परिणाम याची चिकित्सा आहे.
प्रकरण २ मध्ये दलित कल्पनेमधुन उदयाला आलेल्या पर्यायी इतिहास विस्तारण्याच्या आणि धारदार करण्याच्या छपाई माध्यमांच्या भूमिकेचे परिक्षण आहे.
प्रकरण ३ मध्ये दृश्य स्वरूपातल्या नायकांच्या प्रतिमा उदयाला कशा आल्या आणि नवीन घटक त्या भागातील लोकांच्या संस्कृतीत नव्याने कसे आले याचे विश्लेषण आहे.
मध्ये राष्ट्र निर्मितीच्या प्रक्रियेत दलितांचे योगदाना देणाऱ्या १८५७ च्या दलितांच्या आठवणी आहेत आणि ही अशी प्रक्रिया आहे जिचा इतिहास याचा सबंध लक्षात घेतो आणि दलितांच्या भविष्याला आकार देण्यासाठी याचा उपयोग केला गेला.
प्रकरण ५ आणि ६ मध्ये झलकारीबाई ज्याकी कोरी जातीतील असून राणी लक्ष्मी बाईंच्या मोलकरीण होत्या तसेच उदादेवी ज्याकी पासी मिथकांमधुन आलेले ऐतिहासिक व्यक्तिमत्त्व आहे.
प्रकरण ७ मध्ये दरबार आणि राणी यांच्याशी संबधित असलेल्या झलकारीबाई आणि उदादेवी यांच्यापेक्षा महावीरादेवी हे कशी वेगळी लक्षात ठेवली जाते याचे परीक्षण आहे.
या प्रकरणात हे दिसून येते कि कसे दलित लेखकांनी दलित नेतीचे वर्णन करताना पुरुषी रजत्व आणि वीरत्व हे गुण वापरलेले आहेत आणि असेच गुण मायावतीना चीटकलवलेले आहेत.
हे लक्षणीय आहे कि इंदिरा गांधी यांना देवी म्हणून चित्रित केले जाते तर शतकानुशतकांपासून दलितांची मुक्ती करणारी मायावती यांना “लोहाची विरांगणा” म्हणून चित्रित केले जाते.
या कथांमधून राष्ट्रनिर्मितीच्या प्रक्रियेमध्ये असलेल्या शोषितांची भूमिका ठळक होते आणि राज्याने नेमून दिलेले हक्क यांची आत्ता कशी गरज आहे या मागची कारणे समजतात.
वूमन हिरोज एंड दलित असरशन यामधुन दलितांची सांस्कृतिक अभिव्यक्ती आवाज व त्यांचे मिथके ,प्रख्यात व्यक्ती ,स्थानिक इतिहास आणि नेत्या या सर्वांमुळे दलित कसे उद्युक्त होतात यावर भाष्य केले आहे.
मिथाकांच्या ऐतिहासिक दृष्टीकोनातून दलित नेत्या ,प्रख्यात व्यक्ती यांची माहिती संकलित करून व चिकित्सा करून बद्री नारायण हे दाखवतात कि दलित समुदायाने कसा त्यांच्या आत्मसन्मानाचा आणि स्व-ओळखीचा इतिहास तयार केला.
कल्चरल सबओर्डीनेशन एंड दलित चैलेंज या नावाने प्रकाशित होणाऱ्या शृखलेमधला वूमन हिरोज एंड दलित असरशन हा सेज प्रकाशनाचा पाचवा भाग आहे.
नाटकाची आवड असल्यामुळे त्यांची मैत्री झाली आणि दोघांनी मिळून ‘किलबिल बालरंगमंच’ अशी छोटीशी संस्था स्थापन केलीआणि त्तिच्यासाठी ते बालनाट्ये बसवू लागले.
गुंड्याभाऊच्या भूमिकेसाठी शरद तळवलकरांचे नाव सुचविले होते, पण ते तेव्हा चित्रपटांमध्ये व्यस्त असल्याने त्यांनी कर्व्यांचे नाव सुचविले आणि अपघातानेच वाट्याला आलेल्या त्या भूमिकेने बाळ कर्वे महाराष्ट्रातल्या घराघरांत आणि मनामनांत पोहोचले.
यात छोटी भूमिका कर्वे यांच्या वाटय़ाला आली होती पण आपल्या अभिनय कौशल्याने त्यांनी त्या भूमिकेत असे काही रंग भरले की ती भूमिकाही प्रेक्षकांच्या लक्षात राहिली.
माटुंगा येथील यशवंत नाट्य मंदिराच्या डागडुजीचे व पुनर्बाधणीचे काम सुरू झाले तेव्हा कर्वे यांनी नाट्यगृहाची दुरुस्ती आणि फेररचना यात कर्वे यांनी मोलाचे योगदान दिले.
बरा होऊनही चालू फिरू न शकणारा मुलगा असल्याने घर चालविण्याबरोबरच नातवंडांच्या शिक्षणाचा खर्च भागविण्यासाठी दादाजी आपली शेती सांभाळून दुसऱ्याच्या शेतीवर मजुरी करू लागले.
आंध्र प्रदेशात कृष्णा, गुंटूर, कर्नूल, महबूबनगर निझामाबाद, नेल्लोर, वरंगळ आणि पश्चिम गोदावरी जिल्ह्यांत, कर्नाटकातील रायचूर, कोप्पल आणि बेल्लारी जिल्ह्यात आणि महाराष्ट्रातील चंद्रपूर जिल्ह्यात या तांदुळाचे उत्पादन घेतले जाते.
भारतात पिकणाऱ्या या उच्च प्रतीच्या तांदुळाची प्रामुख्याने अमेरिका, कॅनडा, युरोप, ऑस्ट्रेलिया आणि मध्यपूर्वेतील देशांकडे निर्यात होते.
गावात एक शासकीय पूर्व-प्राथमिक शाळा,दोन शासकीय प्राथमिक शाळा,एक खाजगी प्राथमिक शाळा, एक खाजगी कनिष्ठ माध्यमिक शाळा व एक खाजगी माध्यमिक शाळा आहे.
आयसिस हा एक अत्यंत हिंसक गट असून सुन्नी वगळता इतर मुस्लिम पंथांच्या लोकांचे शिरकाण, महिलांचे शोषण, अपहरण, बलात्कार, इत्यादी अनेक गुन्हे आयसिसद्वारे करण्यात येत आहेत.
२०१४ साली आयसिस अल कायदामधून वेगळी झाली व अबू बक्र अल-बगदादी ह्या आयसिसच्या म्होरक्याने इस्लामिक खिलाफतीची घोषणा केली व स्वतःला खलिफा जाहीर केले.
इस्लामिक स्टेट्स ऑफ इराक ॲन्ड लेव्हंट , किंवा इस्लामिक स्टेट्स ऑफ इराक ॲन्ड सीरिया ही एक आंतरराष्ट्रीय अतिरेकी संघटना व स्वयंघोषित खिलाफत आहे.
इस्लाम धर्मातील सुन्नी पंथाच्या वहाबी/सलाफी विचारांच्या कट्टर अतिरेक्यांद्वारे चालवली जात असलेली ही संघटना प्रामुख्याने पश्चिम आशियातील इराक व सीरिया ह्या देशांमध्ये कार्यरत आहे.
दुसऱ्या प्रकरणात लेखिकेनी १९८० चे दशक ते २०व्या शतकाचा उत्तरार्ध या काळात पितृसत्तेचा संबंध कशा पद्धतीने उत्पादन व पुनरुत्पादनाच्या विचारांशी जोडला गेला हे दाखवून देतात .
तसेच याबाबतीतील विचार कशा पद्धतीने सुरुवातीच्या समाजवादी चर्चाविश्वाचे भाग बनले व फेडरेक ऐंगल्स व अलेक्झांडर कोलोन्ताय या विचारवंतानी या विचारांची पुर्नमांडणी, गुंतागुंत व त्याचा संबंध स्त्रियांच्या दुय्यमत्वाशी कसा जोडला हे ही लेखिका येथे अधोरेखित करतात.
पहिल्या प्रकरणात जिच्यामध्ये स्त्रीवाद्यांनी पितृसत्तेबबत विचार करण्यास सुरुवात केली अशा विशिष्ट सामाजिक -सांस्कृतिक पार्श्वभूमीची सविस्तर मांडणी केली आहे.
अशा पार्श्वभूमींत स्त्रीवादी राजकारण व बौद्धिक संस्कृती निर्माण झाल्या कारणाने कशा पद्धतीने पितृसत्ता ही वर्णनात्मक श्रेणीतून विश्लेषणाच्या श्रेणीत बदलते हे लेखिका येथे विविध संदर्भ देऊन स्पष्ट करतात.
सदरचे पुस्तक जरी भारतीय वास्तवाबाबत बोलत असले तरीही जगभरातील विविध अभ्यासांचा व चळवळींचा आधार येथे घेतलेला आहे, असे प्रस्तावनेत लेखिकेने नमूद केले आहे.
पितृसत्तेचे सिद्धांकन कसे करता येईल, हे महत्त्वाचे व मुख्य प्रश्न या पुस्तकाने मांडले आहेत व त्याबाबत या संपूर्ण पुस्तकात भाष्य केले आहे.
संस्कृतीच्या रचनाद्वारे पितृसत्तेच्या व्यवस्थेला कशा पद्धतीने समजले व स्वीकारले जाते व दोहोंमध्ये काय वाटाघाटी होत हे समजण्याचे प्रयत्न लेखिकेने ४थ्या प्रकरणात केले आहेत.
पुस्तकातील तिसऱ्या प्रकरणात लेखिकेने भारतातील समाज वास्तवातील विविध पैलूंबाबत भाष्य करत त्याचा संबंध पितृसत्तेच्या विशिष्ट समजुती सोबत जोडला आहे.
त्या दाखवतात की पितृसत्ता काही लैंगिक प्रेम व जवळिकीच्या व्यवहारांना कशा पद्धतीने अधिसत्ता देते व इतरांना परिघावर ठेवते किंवा गुन्हा ठरवते.
जेडब्ल्यूएसटीच्या प्राथमिक आरशात सोन्याचा मुलामा असलेल्या बेरिलियमपासून बनवलेले 18 षटकोनी आरशाचे भाग असतात जे हबलच्या 2.4 मीटर च्या तुलनेत 6.5-मीटर व्यासाचा आरसा तयार करतात.
हबलच्या विपरीत, जे अल्ट्राव्हायोलेट, दृश्यमान आणि जवळ इन्फ्रारेड स्पेक्ट्रामध्ये निरीक्षण करते, कमी वारंवारता श्रेणीमध्ये, लांब-तरंगलांबी दृश्यमान प्रकाश पासून मध्य-अवरक्त पर्यंत निरीक्षण करेल.
दुर्बिणी अत्यंत थंड ठेवली पाहिजे, 50 च्या खाली, जेणेकरून दुर्बिणीद्वारे उत्सर्जित होणारा इन्फ्रारेड प्रकाश संकलित प्रकाशात व्यत्यय आणू शकत नाही.
हे पृथ्वीपासून सुमारे 1.5 दशलक्ष किलोमीटर अंतरावर सूर्य-पृथ्वी 2 लॅग्रेंज बिंदूजवळ सौर कक्षामध्ये तैनात केले आहे, जेथे त्याचे पाच-स्तरांचे सनशील्ड सूर्य, पृथ्वी आणि चंद्र यांच्या तापमानवाढीपासून संरक्षण करते.
मेरीलँडमधील गोडार्ड स्पेस फ्लाइट सेंटर ने दुर्बिणीचा विकास व्यवस्थापित केला, जॉन्स हॉपकिन्स विद्यापीठाच्या होमवुड कॅम्पसमधील बाल्टिमोरमधील स्पेस टेलिस्कोप सायन्स इन्स्टिट्यूट जेम्स वेब अवकाश दुर्बीण चालवते आणि मुख्य कंत्राटदार नॉर्थ्रोप ग्रुमन होते.
अंतराळातील सर्वात मोठी ऑप्टिकल टेलिस्कोप म्हणून, त्याचे सुधारित इन्फ्रारेड रिझोल्यूशन आणि संवेदनशीलता हबल स्पेस टेलिस्कोपसाठी खूप जुन्या, दूरच्या किंवा अस्पष्ट वस्तू पाहण्यास अनुमती देते.
हे खगोलशास्त्र आणि विश्वविज्ञानाच्या क्षेत्रांमध्ये विस्तृत तपासणी सक्षम करेल, जसे की पहिल्या ताऱ्यांचे निरीक्षण आणि पहिल्या आकाशगंगांची निर्मिती आणि संभाव्यतः राहण्यायोग्य एक्सोप्लॅनेटचे तपशीलवार वातावरणीय वैशिष्ट्य.
लाव्हा नलिकेच्या तळावर पडणारा लाव्हारस हा बहुतेक वेळा प्रवाहाबरोबर वाहून जातो, त्यामुळे लाव्हारसाचे ऊर्ध्वमुखी लवणस्तंभ दुर्मिळ असतात.
भूपृष्ठावरील पाण्याची गुहेमध्ये गळती झाल्यास तापमान द्रवणांकाखाली असले तर तळावर पडणारे पाणी गोठते आणि ऊर्ध्वमुखी बर्फस्तंभ तयार होतात.
गुहेतील जास्त उष्ण हवा हलकी असल्यामुळे छताजवळ जाते, त्यामुळे ऊर्ध्वमुखी बर्फस्तंभांपेक्षा अधोमुखी बर्फस्तंभ दुर्मिळ असतात.
मानवाच्या त्वचेशी संपर्क झाल्यास त्वचेतील स्निग्धपदार्थांमुळे लवणस्तंभांच्या पृष्ठभागाच्या पृष्ठताणात बदल घडू शकतो आणि पुढील वाढेवर परिणाम होऊ शकतो.
कधीकधी अधोमुखी लवणस्तंभ आणि ऊर्ध्वमुखी लवणस्तंभ लांबीने वाढून एकमेकांस मिळतात आणि तळापासून छतापर्यंत एकसंध चुनखडीचे स्तंभ तयार होतात.
लागोपाठ अगदी जवानीत असणारे हनुमंत सिंह, नुकतीच त्यांनी जनरल निवडणूक जिंकली होती आणि ते घरी परतत होते तेव्हा विमानाचा अपघात होऊन सन १९५२ मध्ये ठार झाले.
पुढील ५० वर्षाचा काळं संपल्यानंतर राजा प्रताप सिंहच्या वेळी जोधपूर राज्य अतिशय कडक अनाव्रष्टीत सापडले आणि सन १९२० पासून पुढील सततची ३ वर्षे शेतकऱ्यावर उपासमारीची वेळ आली.
कांही लोकांचेकडून या वस्तूबाबात झालेले खूप खर्चाचे संबंधाने टीका झाली पण याचे निर्मांनाचे पाठीमागे मानवता दृष्टिकोण होता आणि जोधपूर वाशियांचे मदतीसाठी होता हे सर्वांनी ध्यानी घेतले.
राजशाही सिंहासन हॉल, निव्वळ खाजगी स्वरूपाचे सभा ग्रह, सर्वसामान्याना भेटण्यासाठी दरबार हॉल, मेजवानीसाठी बांबुचा तात्पुरता मंडप, खाजगी भोजन ग्रह, नृत्य ग्रह, वाचनालय, पोहण्याचा तलाव, स्पा, बिल्लियर्ड्स रूम, ४ टेनिस कोर्ट्स, २ दुर्मिळ असी मार्बल स्क्वॉश कोर्ट्स, आणि विस्तीर्ण असे व्हरांडे.
प्रस्तुत पुस्तकातून उपस्थित केलेले प्रश्न सुरुवातीच्या काळापासून ते सद्य काळातील लिंगभावविषयक विश्लेषणातील समज वृद्धिंगत करण्यास मार्गदर्शन करते.
त्याचबरोबर भारताच्या सुरुवातीच्या काळातील लिंगभाव नातेसंबंधातील विविधता आणि गुंतागुंत समजून घेत असताना स्त्रियांचा उच्च आणि कनिष्ठ दर्जा या द्वैताच्या पलीकडे जाऊन विचार करते.
पुस्तकाची रूपरेषा ही नातेसंबंध, घरदार, विवाह, पुनरुत्पादन आणि लैंगिकता या विषयांसंदर्भात लेखिकेचा अनेक वर्षांपासूनच्या असलेल्या संबंधावर आधारित आहे.
जरी प्रस्तुत पुस्तकातील निबंध वेगवेगळ्या कालखंडात लिहिले गेले असले तरी आधीचा भारताचा इतिहास समजून घेण्याचा स्त्रीवादी दृष्टीकोन आहे तो एकत्र बांधण्याचा प्रयत्न प्रस्तुत पुस्तकातून केला आहे.
कुमकुम रॉय यांनी अनेक वेगवेगळ्या प्रकारच्या धर्मग्रंथांचे विश्लेषण केले आहे जसे की, वैदिक ग्रहसुत्र, धर्मसूत्र, अर्थसुत्र, मनुस्मृती, जातका आणि कामसूत्र.
या प्रकरणामध्ये त्यांनी महत्त्वाचा मुद्दा मांडला आहे की, कामसूत्र हा ग्रंथ इतर धर्मग्रंथांप्रमाणे नीतीनियम सांगणारा धर्मग्रंथ नाही.
त्यांच्या मते त्यांना बौद्ध, संस्कृत, जैन ग्रंथांचे त्याचप्रमाणे मोठ्या प्रमाणात उपलब्ध असलेल्या शिलालेखांचे विश्लेषण तेवढ्या चांगल्या पद्धतीने करता आलेले नाही.
परंतु प्रस्तुत पुस्तकामध्ये लेखिकेने अभिजन परंपरेच्या पलीकडे जाऊन विश्लेषण करण्याचा प्रयत्न केला आहे आणि तसेच याप्रकारच्या ग्रंथांकडे वंचित समूहांच्या दृष्टीकोनातून बघण्याची नवी दृष्टी देते.
पण त्याचबरोबर वंचितांच्या समूहाच्या परंपरेचे अर्थपूर्ण विश्लेषणाकरिता त्याविषयाशी एकजूट होणे गरजेचे आहे असे मत लेखिकेने व्यक्त केले आहे.
पुस्तकातील पहिल्या विभागातील प्रबंधामधून पाली आणि संस्कृत स्त्रोतांमधील स्त्रियांचे आवाज शहरी भागातील लिंगभावी नातेसंबंधाचे प्रतिनिधित्व, परंपरा यांचे परिक्षण केले आहे.
लेखिकेने प्रबंधामधून आधीच्या काळातील बौद्ध भिक्खुनींनी रचलेली मुक्तीची गीते यावर लक्ष वेधले आहे की ज्यातून त्यांनी हे दाखवण्याचा प्रयत्न केला आहे की, बौद्ध भिक्खुनींनी रचलेली मुक्तीची गीते ही बौद्ध भिक्खुनी रचलेल्या गीतांपेक्षा वेगळी आहेत.
इंडीयन जर्नल ऑफ जेंडर स्टडीज मध्ये मीरा विश्वनाथन मांडणी करतात की, भारताच्या आधीच्या इतिहासाचे अध्ययन करण्यासाठी सदर पुस्तक स्त्रीवादी दृष्टीकोन विकसित करतो.
दि पावर ऑफ जेन्डर अँड दि जेन्डर ऑफ पावर हे कुमकुम रॉय लिखित पुस्तक ऑक्सफर्ड युनिव्हर्सिटी प्रेसने २०१० मध्ये प्रकाशित केले आहे.
नागनाथअण्णा नायकवडी, उत्तमराव पाटील या सहकाऱ्यांसोबत साडेपाच लाखांचा धुळे खजिना लुटणाऱ्या या क्रांतिकारकांचे नेतृत्व बापू लाड यांनी केले.
कष्टकरी, दलित,कामगार, शेतकरी यांच्या लढ्यात सदैव अग्रभागी राहिलेल्या जीडी यांचा महाराष्ट्रातील प्रमुख विरोधी पक्ष असलेल्या शेतकरी कामगार पक्षाच्या स्थापनेत पुढाकार राहिला.
बापू लाड (जन्म : कुंडल, सांगली जिल्हा, महाराष्ट्र, ४ डिसेंबर, इ.स. १९२२; निधन : पुणे, १४ नोव्हेंबर, इ.स. २०११) हे भारतीय स्वातंत्र्यलढ्यातल्या नाना पाटील यांच्या प्रतिसरकारच्या तुफान दलाचे फील्ड मार्शल समजले जाणारे अग्रणी लढवय्या होते.
दीक्षित, बापूराव विभूते, रमजान बागणीकर, अण्णा भाऊ साठे, पिराजीराव सरनाईक, अंबुताई बुधगावकर यांच्या तळपत्या शाहिरीचा वारसा बाबासाहेबांनी केवळ जोपासलाच नाही तर त्याला आधुनिक रूप व तंत्र देऊन पोवाडा वेगळ्या उंचीवर नेला.
बाबासाहेब आंबेडकर जन्म, स्वराज्याची स्थापना, अफजलखान वध, बाजी प्रभू देशपांडे, आग्ऱ्याहून सुटका, सुरतेची लूट, राज्याभिषेक, क्रांतिसिंह नाना पाटील, उमाजी नाईक, राजारामबापू पाटील आणि अनेक पोवाडे प्रसिद्ध आहेत!
कुलकर्णी , बाळ जगताप, आनंदराव सूर्यवंशी, बाळ गायकवाड, रंगराव मेथे, शंकरराव आंबी, पांडुरंग आरगे , गहिनीनाथ देशमुख, नामदेव माळी असे अनेक मोठे शाहीर सांगलीने महाराष्ट्राला दिले.
अलीगडच्या औष्णिक ऊर्जा केंद्रात अभियंता असलेले असलेले आयुर्वेदाचार्य पंडित इंद्रमणी जैन आणि किरण जैन, हे रवींद्र जैन यांचे आईवडील होते.
त्यांची संगीतातील रुची पाहून त्यांच्या आई-वडिलांनी त्यांना संगीताचे शिक्षण देण्यासाठी पं‌डित जनार्दन शर्मा आणि पंडित नथू राम यांच्याकडे पाठवले.
रवींद्र जैन यांनी हिंदीप्रमाणेच गुजराथी, पंजाबी, बंगाली, भोजपुरी, मल्याळी, तेलुगू, राजस्थानी अशा विविध भाषांतील एकूण सुमारे १५० चित्रपटांना संगीत दिले.
शिरपूर पॅटर्नचे अध्ययन करून त्याबाबत अहवाल सादर करण्याकरिता काही वर्षांपूर्वी शासनाने सुप्रसिद्ध भूजलतज्ज्ञ व भूवैज्ञानिक मुकुंद घारे यांच्या अध्यक्षतेखाली एक समिती नेमली होती .
या समितीने निदर्शनास आणून दिले, की शिरपूर पॅटर्नच्या उपयुक्ततेची माहिती अतिशयोक्त आहे आणि खर्च याच प्रकारच्या इतर सरकारी कामांपेक्षा जास्त झाला आहे.
नाले खणून उघड्या पडलेल्या पाणी साठ्यांमधून होणाऱ्या बाष्पीभवनाबद्द्ल प्रश्न उपस्थित केले आणि भूजलपातळीत ३०-४० मीटर वाढ झाल्याचा कुठलाही शास्त्रीय पुरावा नसल्याचे सांगितले.
त्या शासकीय अध्यादेशात तीन मीटर खाली खोदू नका, टणक दगड खोदू नका, नदीपात्राला हात लावायचा नाही, फक्त पहिल्या आणि दुसऱ्या टप्प्यातील नाल्यांचेच खोलीकरण करायचे, अशा स्पष्ट सूचना दिलेल्या आहेत .