polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
अलीम वकील उर्फ अलीमुल्लाखन कलीमुल्लाखान वकील हे मराठीतून इस्लामी तत्त्वज्ञान आणि सूफी तत्त्वज्ञान आधुनिक परिभाषेत मांडणारे लेखक आहेत.
‘विविध सूफी संप्रदाय’ व ‘काही सूफी संत’ या दोन प्रकरणांतून सूफी संप्रदायाचा उगम, त्याची उद्दिष्टे, संघटना व श्रेष्ठ संतांचे योगदान यांची अतिशय तपशीलवार माहिती देण्यात आली आहे.
अशी माहिती यापूर्वी देणाऱ्या स्पेनचे प्रकांडपंडित शेख मुहियुद्दीन इब्नुल अरबी व शेख अब्दुल करीम इब्न, इब्राहिम-ई-जिली यांच्या कार्याची सविस्तर चर्चा डॉ.
संतशिरोमणी जुन्नून अल् मिसरी, बायनीद बुस्तामी, अबुसईद इब्न अबि’ल खैर, हसन मन्सूर अल् हज्जाज, इमाम गज़ाली, रूमी, उमर खय्याम, शेख सादी, हाफीज, जामी हे पुरुष संत तसेच राबिया बसरी, बीबी हाफ़िजा व बीबी फातिमा खुद्रिया यांच्यासारख्या महिला सूफी संत, यांचीही माहिती ते देतात.
सातव्या आणि आठव्या शतकात बौद्ध धर्म व जैन धर्म यांना उतरती कळा लागली आणि हिंदू धर्मात ज्ञानमार्ग व कर्ममार्ग हे मुक्तीसाठी पुरेसे नसल्यामुळे त्या काळातील विचारवंतांना ही पोकळी भरून काढण्यासाठी नवी दिशा हवी होती, ती सूफी चळवळ आणि भक्ती चळवळ या दोन मार्गांच्या माध्यमातून मिळाली, अशी मांडणी ते त्यांच्या ‘एका पथावरील दोन पंथ : भक्ती आणि सूफी’ या ग्रंथात करतात.
उत्तर भारतातील अली-उल् हुजवेरी, ख्वाजा मुईनुद्दीन चिश्ती, ख्वाजा कुतुबुद्दीन बख्तियार काकी, फरीदुद्दीन गंजशकर, निजामुद्दीन अवलिया, बाबा फरीद, अमीर खुसरो या अग्रगण्य संतांनी आणि दक्षिण भारतातील बुऱ्हामुद्दीन गरीबशाह, मुन्ताजिबुद्दीन जरदरीबक्ष, जैनुद्दीन, ख्वाजा बन्दानवाज गेसूदराज, ख्वाजा अमीनुद्दीन आला या संतांनी केलेल्या कार्याची माहिती डॉ.
नंतरच्या काळात जवळच बोरी नदीच्या पलीकडे मेंदर्गीहून कमी लोकसंख्या असलेल्या अक्कलकोटवर शाहू महाराजांनी स्वारी केली अक्कलकोटवर वीरशैव लिंगायत धर्माच्या पाटलांचे वर्चस्व होते महाराजांना पाटलांनी कडवी झुंजं दिली, शेवटी पाटलानां शरणागती पत्करावी लागली.
सुरुवातीला मेंदर्गी येथे वीरशैव लिंगायत धर्माचे बिदर येथे देशमुख करणारे देशमुख म्हणजे सध्या आडनाव बदल झालेले केसूर, पाटील आणि कलमनी बंधू या ठिकाणी आले असल्याची माहिती वीरशैव लिंगायत धर्माचे धर्मपीठ उज्जैनी येथे नोंदले आहे.
अक्कलकोट येथे भोसले, देशमुख, देशपांडे, धर्माधिकारी, बिराजदार राज्यकारभारात हस्तक्षेप करत होते तर मेंदर्गी येथे पटवर्धन,देशमुख, देशपांडे, धर्माधिकारी, पाटील, बिराजदार , कुलकर्णी राज्यकारभारात हस्तक्षेप करत होते.
बादाड, संसारे, आवाड, नेमाने, माटे, डोने, पाराधे, पारखे ,बंडगर,घोडके,धरणे, कारंडे, करे, कोकरे,कोळगिर, कोळेकर, गडदे, गावडे, गोरड, होडगिर, धुळगंडे, भोरगिर, नरवटे, कर्ले, जानकर, थोरात, धायगुडे, देवकर, देशमुख, घुगरे, देवकाते, नरुटे, पडळकर, पाटील, पांढरे, पुणेकर, पोले, भिसे, मसरक, माने, मार्कंड, मार्कडे, मासाळ, मासुळे, मेमाणे, मोरे, लवटे, लोखंडे, मस्के, वडकुते, वलेकर, वाघमारे, वाघमोडे, शिंगाडे, शिंदे, सरोदे, सरगर, सदगर,सलगर, सापनर, सुरनर,राऊतराय,सूळ, सोलणकर किंवा सोनवलकर, हंडे, हराळ, मारकड, हाके, होडबे, हापगुंडे आहेत.
घराणी सापडतात यांत नेमाजी शिंदे या हटकर मराठी वीराने सर्वप्रथम नर्मदा नदी ओलांडली; त्याच काळात दामाजी थोरात हे एक पराक्रमी सरदार, तर त्यांचे सेनापती ग्यानाजी होडगिर हे होते.
अकबराने 'ऐन-ए-अकबरी' नामक ग्रंथात हटकरांचा उल्लेख केला आहे, तो असा - "हटकर हे स्वाभिमानी आहेत, ही राजपुतांची पराक्रमी आणि घमंडी प्रकारची जात आहे. त्यांनी बाशीम येथे सशस्त्र सेना तयार केली आहे त्यांच्याकडे १००० घोडदळ आणि ५००० पायदळ सैन्य आहे. त्यांनी आजूबाजूचे राज्य आणि किल्ले कबजात ठेवले आहेत. त्यांना धनगर पण म्हणतात पण ते राजपूत आहेत आणि हे खरे आहे."
"१४ व्या शतकात जेव्हा निजाम दख्खनचा सुभेदार म्हणून आला होता त्याच काळात हटकरसुद्धा आले होते असे ते म्हणतात" सर्व हटकर जेव्हा कधी मोहिमेवर जातात तेव्हा हातात एक भाला आणि तलवार घेऊनच निघतात.
काँग्रेस पक्षाच्या हायकमांडशी झालेल्या मतभेदानंतर, 29 नोव्हेंबर 2010 रोजी त्यांनी कडप्पा लोकसभा मतदारसंघाचा राजीनामा दिला आणि पक्ष सोडला.
मार्च 2011 मध्ये, त्यांनी पूर्व गोदावरी जिल्ह्यातील जगगाम्पेटा येथे वायएसआर काँग्रेस पार्टी या नावाने नवीन पक्ष सुरू करणार असल्याची घोषणा केली.
तुरुंगात असताना, रेड्डी यांनी स्वतंत्र तेलंगणा राज्याच्या निर्मितीला पाठिंबा देण्याच्या संयुक्त पुरोगामी आघाडीच्या निर्णयाला विरोध करत उपोषण सुरू केले.
येडुगुरी संदिंती जगनमोहन रेड्डी उर्फ जगन हे एक भारतीय राजकारणी, माजी लोकसभा सदस्य व आंध्र प्रदेश राज्याचे विद्यमान मुख्यमंत्री आहेत.
डिसेंबर 2020 मध्ये, आंध्र प्रदेश उच्च न्यायालयाने रेड्डी विरुद्ध क्वो वॉरंटोची रिट याचिका फेटाळून लावली ज्यात असा दावा केला होता की त्यांनी गैर-हिंदू असूनही तिरुमला व्यंकटेश्वर मंदिराला भेट दिली.
न्यायालयाने असे निरीक्षण नोंदवले की याचिकाकर्ता रेकॉर्डवरील कोणताही भौतिक पुरावा दाखवण्यात अयशस्वी ठरला ज्यामुळे रेड्डी हे ख्रिश्चन म्हणून ओळखले जातात.
त्याच्या वडिलांच्या मृत्यूच्या सहा महिन्यांनंतर, त्याने आधी दिलेल्या वचनाप्रमाणे, वडिलांच्या मृत्यूच्या बातमीने आत्महत्या केल्याचा किंवा प्रकृती अस्वास्थ्याने ग्रासल्याचा आरोप असलेल्या लोकांच्या कुटुंबियांना जाऊन भेटण्यासाठी त्याने ओदारपू यात्रा सुरू केली.
काँग्रेस पक्षाच्या केंद्रीय नेतृत्वाने त्यांना त्यांची ओडारपू यात्रा मागे घेण्याचे निर्देश दिले, हा आदेश त्यांनी धुडकावून लावला ज्यामुळे हायकमांड आणि स्वतःमध्ये मतभेद निर्माण झाले.
सीबीआयने 58 कंपन्यांवर रेड्डी यांच्या व्यवसायात गुंतवणूक केल्याचा आरोपही केला आहे, त्यांना खाणपट्टे, प्रकल्पांचे वाटप अशा स्वरूपात मिळालेल्या अनुकूलतेसाठी.
रेड्डी यांची प्रतिमा डागाळण्यासाठी सीबीआयने निवडकपणे प्रेसला माहिती जाहीर केल्याच्या आरोपांचा परिणाम म्हणून, केंद्रीय दक्षता आयुक्तांनी तपास यंत्रणेकडून या प्रकरणाचा अहवाल मागवला.
सुशीलकुमार शिंदे किंवा विलासराव देशमुख यांच्यासारख्या आरोप असलेल्या सरकारशी संलग्न राजकारण्यांपेक्षा सीबीआय या प्रकरणाचा अधिक जोमाने पाठपुरावा करत असल्याचे भाजपने नमूद केले आहे.
बहुसंख्य आमदारांनी त्यांची मुख्यमंत्रीपदी नियुक्ती करण्यास अनुकूलता दर्शवली, परंतु या निवडिला सोनिया आणि राहुल गांधी यांनी मान्यता दिली नाही.
योगायोग व रहस्य यांचाच आश्रय त्यांना सतत घ्यावा लागल्याने व्यक्तीपेक्षा घटनांनाच त्यांच्या कथातून महत्त्व मिळू लागले; पण चतुर निवेदनशैलीमुळे व रचनेच्या त्यांनी केलेल्या विविध प्रयोगांमुळे त्यांची कथा कल्पनारम्य असूनही विशेष लोकप्रिय झाली.
१९१०-२५ पर्यंतच्या कालखंडावर गुर्जरांचे अधिराज्य चालले म्हणून हा कालखंड गुर्जरांचा कालखंड किंवा ‘संपूर्ण गोष्टी’चा कालखंड म्हणून ओळखला जातो.
त्यातील गुंतागुंत वाढवून वाचकांचे कुतूहल शेवटपर्यंत जागृत ठेवावयाचे व शेवटी कथानकाला अनपेक्षित कलाटणी देऊन वाचकांना विस्मयाचा धक्का द्यावयाचा, या तंत्राचा गुर्जरांनी आपल्या गोष्टींतून अवलंब केला होता.
पश्चिम एक्सप्रेस या ट्रेनला १ ए/सी प्रथम वर्ग, ३ ए/सी २ टायर, ५ ए/सी ३ टायर, ८ शयन यान वर्ग, ३ सामान्य विनाआरक्षित बोगी आणि ४ सामान सुविधेसह सामान्य बोगी आहेत.
मात्र या वेळी स्वामींनी उत्तर दिले- ‘प्रथम आम्ही कर्दळीवनातून निघालो. पुढे फिरत फिरत कलकत्ता वगैरे शहरे पाहिली. पूर्व बंगाल हिंडून कालीदेवीचे दर्शन घेतले. गंगातटाने फिरत फिरत हरिद्वार, केदारेश्वर आणि अखंड भारतातील सर्व भागातील प्रमुख गावे फिरलो.’ याचा अर्थ स्वामी समर्थ हे कर्दळीवनातून आले.
पंत महाराज बाळेकुंद्रीकर यांचे गुरू बालमुकुंद बालावधूत महाराज हेही अवतार समाप्तीच्या वेळी श्रीशैल्यजवळील कर्दळीवनामध्ये गेले, असा उल्लेख आहे.
अक्कलकोट स्वामींची बखर, गुरुचरित्र, द्विसहस्र गुरुचरित्र, पंतमहाराज बाळेकुंद्रीकर यांचे चरित्र, श्रीपाद वल्लभ यांचे चरित्र, इत्यादी दत्त संप्रदायातील साहित्यामध्ये कर्दळीवनाचा उल्लेख आहे.
राजस्थानातले सिसोदिया राजपूत दक्षिणेस आले काही सिसोदिया सातारा जिल्ह्यात स्थिरावले व कालांतराने ते साताऱ्याचे सिसोदे म्हणून ओळखले जाऊ लागले.
त्यात धनुर्विद्या त्यांना चांगलीच ठावूक होती , गनिमांना ते त्याद्वारे पाराजित करत संस्कृतात धनुचा अर्थ "चाप "होतो म्हणुन या शिंदेचे चापके असे आडनाव झाले हे चापके पुर्णा नदीच्या परीसरात येऊन राहीले .
गावातील मतदार यादीतील सर्व प्रोढ स्त्री-पुरुषांची सभा म्हणजेच ग्रामसभा, गावाची ग्रामसभा लोकशाहीची तत्त्वे प्रत्यक्षात आणण्यासाठी कार्यरत आहे.
गावाच्या विकासासाठी सातत्याने प्रयत्नशील असणाऱ्या या ग्रामसभेने, २००६ साली पारित झालेला ‘अनुसूचित जमाती व इतर पारंपरिक वन-निवासी अधिनियम, अर्थात वनाधिकार कायदा' व २००८ साली झालेले नियम अंमलात आणून शेत जमिनींवर व्यक्तिगत व जंगलावर सामूहिक वनहक्क प्राप्त केला.
१९ एप्रिल २०१२ रोजी महाराष्ट्र राज्य शासनाने केलेल्या शासन निर्णयाद्वारे मेंढा या ग्रामसभेला सामुहिक वन्नहक्काच्या वनक्षेत्रात जल व मृद्संधारणाची कामे करण्यासाठी ‘पथदर्शी प्रकल्पांतर्गत महात्मा गांधी ग्रामीण रोजगार हमी योजनेची अंमलबजावणी यंत्रणा’ म्हणून मान्यता मिळाली.
रोजगार हमी योजने अंतर्गत ग्रामसभा मेन्ढा‍ ‍‍लेखा यांनी आतापर्यत बांबू रांझी जवळ जलशोषक चर खोदणे , अंतर्गत रस्ते,अस्थाई रोवाटीका ,मिश्र रोपवन,दगडी बंधारे ,मजगी, इ.
व्यक्त्तीच्या नावावर असलेली जमीन गावाच्या नावाने करणे ,त्यापैकी विसावा हिस्सा भूमिहिनांना वाटप करून उरलेली जमीन ज्याची त्यानेच कसणे,कसण्याच्या हक्क राहील,पण गावाबाहेर विकण्याची परवानगी राहणार नाही.
गावाचे ग्रामंडळ बनवून गावाचा कारभार गावानेच ग्राममंडळाच्या म्हणजेचे ग्रामसभेच्या माध्यमातुन सर्वसहमतीने निर्णय घेऊन चालवीणे हा ग्रामदानाचा अर्थ आहे.
आमच्या वतीने निर्णय घेण्याचा अधिकार कोणत्याही प्रतिनिधीला न देता तो आम्हीच वापरू म्हणजे आमच्या गावात आम्हीच सरकार पण एकापेक्षा जास्त्त गावांचा किंवा जिल्हा ,राज्य व् देशाचा प्रश्न असेल तर त्यासाठी आमच्या प्रतिनिधीला अधिकार देऊ .
गावातील प्रत्येक कुंटुबातील मजूरी करणारी महिला किवा पुरु व्यक्त्ती गावाच्या हद्दीत केलेल्या कामाचे एकूण मजूरीतुन १० % रक्कम कोष्यात जमा करतात.
मेंढा ‍लेखा हे गाव देशातील महाराष्ट्र राज्यातील गडचिरोली जिल्हातील धानोरा तालुक्यात वसलेले गोंड आदिवासींचे मध्य भारतातील इतर गांवासारखेच एक लहानसे गाव आहे.
सर्वात जवळील अभियांत्रिकी महाविद्यालय, वैद्यकीय महाविद्यालय, व्यवस्थापन संस्था व अपंगांसाठी खास शाळा गडचिरोली येथे ३० किलोमीटर अंतरावर आहे.
ज्या स्वेच्छेने किंवा काही परिस्थितींमुळे आधुनिक नागर संस्कृतीपासून दूर व अलिप्त राहिल्या किंवा रहात आहेत अशा मानवी संस्कृतीपासून अलिप्त राहिलेल्या काही जमाती आहेत.
नागर संस्कृतीपासून पूर्णपणे अलिप्त राहिले आहेत अशा अतिशय कमी संख्येत असणाऱ्या लोकांशी संपर्क न साधता त्यांना स्वतंत्रपणे जगू द्यावे, असे काही एतद्देशीय हक्क कार्यकर्त्यांचे म्हणणे आहे.
या जमातींच्या अस्तित्वासंबंधीची माहिती ही मुख्यत: शेजारील जमातीच्या लोकांशी अनवधानाने झालेल्या संपर्काने किंवा कधी कधी हिंसक चकमकीतून आणि हवाई फुटेजमधून मिळते.
दक्षिण अंदमान बेटांच्या पश्चिमेकडील उत्तर सेंटिनेल बेट नावाच्या एका छोट्या आणि दुर्गम बेटावर राहणारे सेंटिनेलीज लोक अजूनही सक्रियपणे आणि हिंसकपणे बाहेरील जगाचा संपर्क नाकारतात.
तिथल्या स्थानिक अधिकाऱ्यांना माहीत आहे की तिथे काही अलिप्त जमाती आहेत, पण त्या आधुनिक शिक्षण, वैद्यकीय सुविधा, तंत्रज्ञानापासून वंचित आहेत.
त्यांनीही जगाशी संपर्क टाळला आहे, पण १९९७ मध्ये त्यांच्या प्रदेशामधून जाणाऱ्या हमरस्त्याचे काम पूर्ण झाल्यावर काहीजण वनांमधून बाहेर येऊ लागले आहेत.
यशोधराचा राज्यकारभार, त्याची जैनधर्मविषयक श्रद्धा, त्याच्या बायकोने केलेली कटकारस्थाने, त्याचा खून आणि त्याचा पुनर्जन्म यांचे यात वर्णन आहे.
पैठण तालुक्याच्य गोदावरी नदीच्या किनाऱ्यावर बसलेल्या नायगाव गावाच्या पैलतीरावर मुंगी हे गाव वसलेले असून त्याचा उल्लेख मुंगी असाही केला जातो.
१९९४ ते ९६ या काळात ‘लोकसत्ता’मध्ये ‘कुटुंब कथा’ हे सर्वसाधारण कुटुंबात नेहमी उद्‌भवणाऱ्या समस्यांची चर्चा करणारे त्यांचे सदरही वाचकप्रिय ठरले होते.
मुंबई दूरदर्शनवर संस्कृत भाषेचे सौंदर्य स्पष्ट करणारा वसुंधरा पेंडसे नाईक यांचा ’अमृतमंथन’ हा साप्ताहिक कार्यक्रम विशेष लोकप्रिय होता.
या कार्यक्रमात महाकाव्य, नाट्य यांबरोबरच इंजिनिअरिंग, अर्थशास्त्रापासून ते विज्ञानातील विविध विद्याशाखांचाही सुंदर आणि अभ्यासपूर्ण आढावा घेतला जात असे.
त्याची दक्षिण सीमा अंदाजे २७ उत्तर अक्षांश आहे, तर भूतानच्या सीमेपर्यंत त्याची पश्चिम सीमा ठरवणारी निश्चित भौगोलिक वैशिष्ट्ये नाहीत.
ईगलनेस्टमध्ये रमणा आत्रेय यांनी १९९५ मध्ये पहिल्यांदा बुगुन लिओसिकला या पक्ष्याच्या नवीन प्रजातीचा शोध लावला आणि २००६ मध्ये त्याचे पुन्हा निरीक्षण करून सखोल वर्णन केले.
२००६ सालापर्यंत या पक्ष्याच्या फक्त ३ नर-माद्यांच्या जोड्या आढळून आल्या होत्या आणि हा पक्षी ईगलनेस्ट खोऱ्याव्यतिरिक्त जगात इतर कुठेही आढळत नाही.
ईगलनेस्ट अभयारण्य हे भारताच्या अरुणाचल प्रदेश राज्यातल्या पश्चिम कामेंग जिल्ह्यातील हिमालयाच्या पायथ्याशी असलेले एक संरक्षित क्षेत्र आहे.
ईगलनेस्टमध्ये त्याच्या पायथ्यापासून लामा कॅम्प, ईगलनेस्ट पास , बोम्पू कॅम्प व सेसनी या त्याच्या दक्षिण सीमेजवळील भागापर्यंत कच्चा रस्ता आहे.
ईगलनेस्ट अभयारण्य तिथे आढळणाऱ्या पक्ष्यांच्या अनेक विलक्षण प्रजाती, त्यांच्या संख्या व त्यांना पाहता येण्याची सुलभता यामुळे अतिशय महत्त्वाचे पक्षी निरीक्षणाचे स्थळ आहे.
‘तिची वाटच वेगळी’ या कथासंग्रहाला महाराष्ट्र शासनाचा उत्कृष्ट वाङमय निर्मिती पुरस्कार, सोलापूरचा भैरू रतन दमाणी साहित्य पुरस्कार, प्रवरानगरचा पद्मश्री विखे पाटील साहित्य पुरस्कार, पुण्याच्या महाराष्ट्र साहित्य परिषदेचा आनंदीबाई शिर्के पुरस्कार, जगद्गुरू तुकोबाराय साहित्य परिषदेचा पुरस्कार, हिंगोलीचा संत नामदेव साहित्य पुरस्कार आणि लोहा येथील खोब्राजी चव्हाण साहित्य पुरस्कार असे एकूण सात पुरस्कार प्राप्त.
त्यांचे आजवर चार कथासंग्रह, दोन कादंबऱ्या, दोन नाटके व एक समीक्षाग्रंथ प्रसिद्ध झाला असून याशिवाय त्यांनी चरित्रात्मक लेखनही केले आहे.
नरहर कुरुंदकर साहित्य पुरस्कार, महाराष्ट्र दलित साहित्य अकादमीचा फुले-आंबेडकरवादी साहित्य पुरस्कार आणि बडोदा येथील मराठी वाङ्‌मय परिषदेचा अभिरुची गौरव पुरस्कार असे चार पुरस्कार प्राप्त.
जिल्हा परिषदेच्या माध्यमातून त्यांनी नेहमी ग्रामीण भागातील स्त्रियांच्या, शेतकऱ्यांच्या आणि शिक्षणाच्या प्रश्नांना वाचा फोडण्याचा प्रयत्न केला.
मय निर्मितीचा साने गुरुजी पुरस्कार, बुलढाणा येथील भारत विद्यालयाचा शशिकलाताई आगाशे वाङमय पुरस्कार आणि कोल्हापूरच्या मराठी बालकुमार साहित्य सभेचा शेवडे गुरुजी साहित्य पुरस्कार असे एकूण तीन पुरस्कार प्राप्त.
त्यानंतर जीबी ग्रुपने याची मालकी घेतली परंतु त्यांच्यांत मालमत्तेबद्दल देशपातळीवर वादविवाद निर्माण झाल्याने या हॉटेलचे बांधकाम कांही वर्षे थांबले.
या वास्तूची मालकी त्यांचा मुलगा ज्योतेंद्रसिंह यांच्याकडे आल्यानंतर त्यांनी २००९मध्ये या वास्तूला पुन्हा लोकांसाठी, कलाप्रेमींसाठी, कलाकारांसाठी खुली करण्याचा निर्णय घेतला.
याशिवाय लॉस एंजेल्स आंतरराष्ट्रीय विमानतळ, पोर्टलॅंड आंतरराष्ट्रीय विमानतळ, सान फ्रांसिस्को आंतरराष्ट्रीय विमानतळ आणि ॲंकोरेज आंतरराष्ट्रीय विमानतळ येथे दुय्यम दर्जाचे तळआहेत.
काही राज्यांमध्ये नाममात्र सेवा चालविली जाते, ज्यामध्ये ॲंकोरेज, अँडाक, बॅरो, कॉर्डोव, फेरबँक्स, जूनो, केचिकम, कोडियाक, कोटझेबू, किंग सामन, नोम, प्रुडहो बे आणि सिट्का यांचा समावेश ज्यापैकी काही ठिकाणी तर रस्तामार्गाने जाता येत नाही.
अमेरिका, मेक्सिको आणि कॅनडातील १००पेक्षा अधिक शहरांना सेवा पुरवणारी ही विमान कंपनी २००४ सालापासून ग्राहकांच्या पसंतीस उतरणारी पहिल्या क्रमांकाची कंपनी ठरली आहे.
अलास्काच्या वैमानिकांपैकी १,५५० वैमानिकांचे प्रतिनिधित्व आंतरराष्ट्रीय पायलट असोसिएशन करते तर त्यांच्या ३,४०० फ्लाइट अटेंडंटचे प्रतिनिधित्व असोशिएशन ऑफ फ्लाईट अटेंडेंटस करते.
अलास्का एरलाइन्स विमान कंपनीची स्थापना १९३२मध्ये मॅकगी एरवेझ या नावाने झाली त्यावेळी ही कंपनी मुख्यत्वे ॲंकरेजपासून विमानसेवा पुरवायची.
त्याने हा निबंध टोरोन्टो येथे १९८५ साली भरलेल्या वायर्ड इलेक्ट्रो-अकौस्टीक कॉन्फरंस येथे सादर केला होता.१९६० सालापासून ओस्वाल्डने "संगीतध्वनीचौर्य तंत्र' अमलात आणले.
कॅनडा कौन्सिल फॉर आरट्स या संस्थेतर्फे देण्यात येणाऱ्या २००४ सालच्या वार्षिक गव्हर्नर जनरल्स अवॉर्ड् इन व्हिज्युअल अँड मीडिया आर्ट्स या पुरस्कार विजेत्यांच्या सातजणांच्या यादीत ओस्वाल्डचा समावेश होता.
गलांडे यांनी पुण्यातील सरस्वती मंदिर मराठी शाळेत प्राथमिक शिक्षणाचे धडे गिरवल्यानंतर, ज्ञान प्रबोधिनीत बारावी सायन्सपर्यंतचे शिक्षण घेतले.
कॉलेजमधून ते पदवीधर झाले.१९९६ मध्ये ते बंगळुरू येथे इंडियन इन्स्टिटय़ूट ऑफ सायन्स या संस्थेत दाखल झाले व तेथे ते जैवरसायनशास्त्रात पीएच.
पर्यावरणाचा मोठा परिणाम जनुकांच्या कार्यावर होतो, त्यामुळे जुळ्या मुलांपैकी एक भारतात राहिला अन् दुसरा अमेरिकेत गेला, तर दहा वर्षांनी जुळी असूनही दोघांमध्ये फरक दिसून येतो.
वैज्ञानिक पारिभाषिक कोशानुसार पर्यावरण या संज्ञेत वनस्पती अथवा प्राणी ज्या नैसर्गिक परिसरात जगतात, वाढतात तेथील हवा, जमीन, पाणी, इतर सजीव, पर्जन्यमान, उंची, तापमान, इत्यादी सर्वांचा समावेश होतो.
मराठी विश्वकोशातील व्याख्येनुसार विशिष्ट वेळचे पर्यावरण म्हणजे शिलावरण, जलावरण, जीवावरण व वातावरण या मुख्य भूवैज्ञानिक घटकांतील सतत चालू असणाऱ्या प्रक्रिया व आंतरक्रिया यांचा परिणाम होय.
तर मानवाने तंत्रज्ञानाचा योग्य वापर करून म्हणजेच पर्यावरणाला त्याचा धोका निर्माण होणार नाही याची काळजी घ्यायला हवी, गाड्यांचा धूर, कारखान्यांचा धूर आणि सांडपाणी कमी करायला हवे.
अल्फा मराठी वाहिनी वरील पहिली महामालिका म्हणून जिचा उल्लेख केला जातो त्या ‘आभाळमाया’ या मालिकेचे ‘उडतो तो जीव लागते ती आस बुडतो तो सूर्य उरे तो आभास, कळे तोच अर्थ उडे तोच रंग, ढळतो तो अश्रू सुटतो तो संग, दाटते ती माया, सरे तोच काळ, ज्याला नाही ठाव ते तर आभाळ, घननीळा डोह, पोटी गूढमाया, आभाळमाया’.
हे देवकी पंडित यांनी गायलेले, मंगेश कुलकर्णी यांनी लिहिलेले आणि संगीतकार अशोक पत्की यांनी संगीतबद्ध केलेले शीर्षक गीत अमाप लोकप्रिय झाले.
गोट्या मालिकेचे बीज अंकुरे अंकुरे ओल्या मातीच्या कुशीत, कसे बियाणे रुजावे माळरानी खडकात’ संस्कार मालिकेचे तेज स्पर्शाने दूर होई अंधार जैसा मुळांचा वृक्षा असे आधार, शिल्पास आकारी जैसा शिल्पकार, मना घडवी संस्कार किंवा स्वामी मालिकेचे माझे मन तुझे झाले तुझे मन माझे झाले ही शीर्षक गीते प्रसिद्ध झाली.
दूरदर्शन या भारतीय सरकारी दूरचित्रवाणीवरील सुरुवातीच्या काळातील हमलोग, बुनियाद, सुरभी, मालगुडी डेझ, रामायण, महाभारत या हिंदी मालिकांची तर गोट्या, संस्कार, दामिनी, महाश्वेता, परमवीर, हॅलो इन्स्पेक्टर, स्वामी आदी मराठी मालिकांची शीर्षक गीते ही त्यातील काही ठळक उदाहरणे होती.
सिदोजी बर्गे यांना छत्रपति शाहूराजे यांचे तर्फे सासुरवे प्रान्त कोरेगाव सरदारी जमावाच्या खर्चासाठी / बेग़मीस मोकासा जहागीर मिळाली होती.
सरदार सेखोजी बर्गे या पराक्रमी सरदाराने मराठेशाही करीता बाजी शिंदे यांच्यासोबत रामचंद्र पंत अमात्य हुकूमत पन्हा यांच्या सुचनेनुसार छत्रपति राजाराम व शुर सरदार संताजी राव घोरपडे यांच्यात मध्यस्ती केली पण ती यशस्वी झाली नाही.
सरदार बाबाजी बर्गे, सरदार प्रतापराव मोरे, सरदार व्यासो भुजबळ, सरदार उदाजी बंडगर यांस छत्रपति शाहूराजे यांचे तर्फे कोताळे बुद्रुक मोकासा जहागीर मिळाली होती.
सरदार तुलाजी बर्गे, सरदार संताजी जाधव , सरदार पदाजी व मानकोजी बंडगर, किल्ले वर्धनगड यांस छत्रपति शाहूराजे यांचे तर्फे मेटे गाव मोकासा जहागीर मिळाली होती.
छत्रपति शाहू राजे भोसले सातारकर यांनी बर्गे मंडळी कोरेगावकर यांना एक पत्र पाठवले होते त्यात त्यांनी समाकुल पांढरे सरदार व बालोजी बर्गे यांना सिदोजी व येसाजी बर्गे यांच्या विवाहास अडथळे आणु नये अशी ताकीद दिली होती.
चिंचनेर, खानापुर, तासगाव, सासुरवे, कोरेगाव सारखी अनेक गावे, महाल सरंजाम इनाम म्हणून तसेच बर्गे लोकांना पराक्रमबद्दल अनेक ठिकाणी शेत सनदा, हक्क सनदा, मान मिळाले होते.
आजच्या काळात समाज जपून प्रगती करणाऱ्या मराठा मंडळीतही बर्गे प्रमुख आहेत आणि या घराण्यातून ग्रामपंचायत सदस्य, सरपंच, आमदार, समाजसेवक, लोकनेते , सुशिक्षित असे समाज अग्रणी होवून त्यांनी देश सेवा बजावलेली आहे.
सुल्तानशाही, शिवशाही, मराठा स्वातंत्र्य युद्ध , शाहू काळ, पेशवाई , संस्थानी राजवटी अशा अनेक कालखंड पराक्रमा ने गाजवणारया प्रमुख मराठा घराण्यात त्यांचे मानाचे स्थान आहे.
बर्गे घराण्याने अनेक युद्धांत मराठा साम्राज्याची सेवा केली त्यात प्रामुख्याने मराठा स्वातंत्र्य युद्ध, जंजिरा मोहीम, पानिपत, खर्डा इत्यादी महत्त्वाच्या घटना होत.
एकंदर इतिहासावरून बर्गे घराण्याला पाटील, सरदार, इनामदार, जहागीरदार, सरंजाम वतनदार, खासबरदार अशा दुर्मिळ पदव्यांनी गौरवलेले दिसते तसेच सरदार बर्गे घराण्यातील शुरवीर पुरूषानी हिंदवी स्वराज्य रक्षणार्थ जी शस्त्रे धारन ती शस्त्रे आजही बर्गे वंशजाकडे आहेत फार दुर्मीळ ठेवा जपुन ठेवले आहे.
निकुंभ हे राजे रघुवंशी असल्याचे दावा करतात व ते अयोध्येहुन नर्मदेच्या दक्षिण तटावर कान्हादेशात खान्देशात आले. मराठा निकम हे निकुंभ राजे वंशज असल्याने त्यांचे खानदेश वर राज्य होते. खानदेश वर निकुंभानी अनेक शतके राज्य केले ८ व्या शतकापासून ते अगदी आजपर्यंत बरेचसे लोक तेथे आहेत. अल्लशक्ति , वैरदेव, कृष्ण आदि महत्त्वाचे राजे या घराण्यातून झाले.)
ही वरील उल्लेखि नावे केवळ उंच शिखरांची आहेत आणि खरे पहु गेले असता यापेक्षा अनेक बर्गे सरदार व त्यांचे घराणे कर्तबगार असूनही त्यांच्याविषयी फारच कमी लिहिले, ऐकले व बोलले गेले.
परंतु, बर्गे आडनाव कसे पडले याविषयी एक आख्यायिका आहे ती अशी कि निकम कुळातील योद्ध्यानी अनेकांचा एकाच वेळी प्रतिकार करू शकणारे वा हल्ला थोपवू शकणारे शस्त्र वापरले.
या दोन्ही लेखकांनी स्त्रियांना विधिमंडळात आरक्षण देण्यास विरोध दर्शविला असून फक्त स्थानिक स्वराज्य संस्थेत आरक्षण असायला हरकत नाही असे म्हंटले.
या सैद्धांतिक लिखाणामध्ये स्त्रियांना स्त्रियांचा गात म्हणून मान्यता मिळणे याची लोकशाहीअंतर्गत आवश्यकता आणि यासाठी सुधारणेच्या "वरून - खाली" पद्धतीची आवश्यकता आणि कार्यक्षमता याची चर्चा केली आहे.
आणि सरते शेवटी लखिका मीना धंडा सुचवतात की राजकीय प्रतिनिधित्व लिंगभावातून मुक्त कसे होईल याची चर्चा लिंगाधारित हिस्सेदारीच्या/ वाट्याच्या चर्चेपेक्षा महत्त्वाची आहे.
धोरणकर्त्याच्या भूमिकेत स्त्रिया या तिसऱ्या विभागात ७३ व ७४ व्या घटनादुरुस्तीत स्त्रियांच्या सहभागाची आणि स्त्रियांच्या एकंदरीत राजकीय प्रतिनिधित्वाची नोंद घेतली आहे.
महाराष्ट्रातील पंचायत निवडणुकांमधील स्त्रियांच्या अनुभवासंदर्भात केलेल्या २००० च्या सर्वेक्षणाचा आढावा घेता लक्ष्यात आले कि या महिला आरक्षण बिलाचे घवघवीत यश अधोरेखित करतात.
स्त्रियांच्या राजकीय आरक्षणाविषयी सैद्धांतिक आणि राजकीय चर्चा चालू राहिली पाहिजे, यातूनच स्त्रियांच्या राजकीय प्रतिनिधित्वाविषयी योग्य पर्याय सापडेल.
सदर पुस्तकात चार विभाग असून, भारतीय स्त्रीवादातील सद्यस्थितीतील प्रश्न या लेखमालेच्या अंतर्गत वेगवेगळ्या अभ्यासकांनी स्त्रियांच्या राजकीय आरक्षणाच्या संदर्भात संबंधित प्रश्नांचा अभ्यासपूर्ण आढावा घेतला आहे.
त्यांच्या मते, ‘स्त्रियांच्या आरक्षणाच्या’ प्रश्नात जात आणि अल्पसंख्यांकांचे प्रश्न उभे राहणे आपल्याला स्वातंत्र्यपूर्व काळाची आठवण करून देतात.
त्यामुळे खरे तर स्त्रीवादी पवित्रा हा राष्ट्रवादी विचार मानला पाहिजे, आणि दुसरीकडे भारतातील पितृसत्ताक समाजामध्ये स्त्रियांना अंतर्गत देवता बनवून विशेष स्थान दिले आहे.
भारतातील स्त्रियांच्या राजकारणातील स्थानाबद्दल लिहिल्या गेलेल्या लिखाणामध्ये आरक्षण हा महत्त्वाचा स्रोत मानला गेला आहे यावर हे पुस्तक भाष्य करते.
टर्नर ब्रॉडकास्टिंग सिस्टमने 1 9 80च्या दशकाच्या पूर्वार्धात युनायटेड स्टेट्समधील इंग्रजी भाषेच्या रीलिझसाठी डोराम्बोन ॲनामची मालिका खरेदी केली, परंतु कोणत्याही एपिसोडचे प्रसारण करण्यापूर्वी त्यास स्पष्टीकरण रद्द केले.
" मंत्रालयाचे प्रवक्ते यांनी इतर देशांतील लोकांना जपानी ॲनिमीला समजून घेण्याचा आणि जपानी संस्कृतीत रस वाढवण्यास मदत करण्याचा एक नवीन प्रयत्न म्हणून नवीन निर्णय दिला. परराष्ट्र मंत्रालयाच्या कृतीवरून असे सिद्ध झाले की डोरामन हे एक जपानी सांस्कृतिक प्रतीक मानले गेले आहे. भारतात, त्याच्या हिंदी, तेलगू आणि तामिळ भाषांतराचे प्रसारण केले गेले आहे, जिथे ॲनीची आवृत्ती सर्वात जास्त दर्जा असलेल्या 'मुलांचा शो आहे; 2013 आणि 2015 मध्ये निकेलोडियन किड्स चॉइस अवार्डमध्ये दोनदा सर्वोत्कृष्ट शो बेस्ट शो अवार्ड जिंकला. २००२ च्या टाईम एशियन मासिकाने एका विशेष वैशिष्टय सर्वेक्षण अहवालात "एशियन हीरो" म्हणून वर्णनाची प्रशंसा केली.
डोराइमनला नोबिताचा भविष्यकाळातील नातू सेवाशी नोबी यांनी नोबिताची काळजी घेण्यासाठी पाठवले आहे जेणेकरून त्याचे वंशज त्यांचे जीवन सुधारू शकतील.
त्याच्याकडे बरीच गॅझेट्स आहेत, जी त्याला फ्यूचर डिपार्टमेंटल स्टोअरकडून मिळतात, जसे बांबू-कॉप्टर, हेडगियरचा एक छोटा तुकडा ज्यामुळे त्याचे वापरकर्त्यांना उड्डाण करता येईल; कोठेही नेणारा दरवाजा , एक गुलाबी रंगाचा दरवाजा जो लोकांना टेकडी फिरवणा ्या व्यक्तीच्या विचारांनुसार प्रवास करण्यास परवानगी देतो; टाइम केर्चिफ, एक रुमाल जो एखादी वस्तू नवीन किंवा जुन्या किंवा तरुण किंवा वृद्ध व्यक्तीला वळवू शकतो; ट्रान्सलेटर टूल, एक क्यूबॉइड जेली जी लोकांना विश्वाच्या कोणत्याही भाषेत संभाषण करू शकते; डिझाइनर कॅमेरा, एक कॅमेरा जो ड्रेस तयार करतो; आणि बरेच काही.
१९८० मध्ये, तोहोने वार्षिक वैशिष्ट्य-लांबीच्या अ‍ॅनिमेटेड चित्रपटांच्या मालिकेची पहिली रीलिज केली, ज्यात दरवर्षी प्रकाशित केलेल्या लांबीच्या विशेष खंडांवर आधारित होते.
अ‍ॅनिम आणि मंगा विपरीत, ते अधिक क्रिया-साहसी आहेत आणि डोरेमॉनची परिचित पात्रं घेऊन त्यांना विविध प्रकारच्या विचित्र आणि धोकादायक सेटिंग्जमध्ये ठेवत आहेत.
नोबिताचा सर्वात जवळचा मित्र आणि प्रेमाची आवड म्हणजे शिझुका मीनामोटो, जी अखेरीस भविष्यात त्याची पत्नी बनते आणि त्याच्याबरोबर नोबिसुक नोबी आहे.
बऱ्याच भागांमध्ये, एक विशिष्ट कथेत नोबिताची गरज असते ज्याच्या आधारे तो डोरेमन कडून गॅजेट घेतो ज्यामुळे तो सोडवण्याचा प्रयत्न करण्यापेक्षा अधिक त्रास होतो.
मूळ मांगाच्या अल््टजपानच्या इंग्रजी रूपांतरात वापरण्यात येणाऱ्या नावातील बदलांचा वापर करण्याबरोबरच अमेरिकन प्रेक्षकांशी हा शो अधिक संबंधित बनविण्यासाठी इतर बदल आणि संपादने देखील केली गेली आहेत, जसे की चिन्हे सारख्या विशिष्ट वस्तूंवर जपानी मजकूर इंग्रजी मजकुरासह बदलला जात आहे.
निप्पॉन टेलिव्हिजनने १९७९ मध्ये अ‍ॅनिमेटेड मालिकेत थोड्या वेळा पहिल्या प्रयत्नांनंतर, डोराईमन १९७९ पर्यंत मंगाच्या रूपात , शिन-एनी अ‍ॅनिमेशन डोरेमनचा एनिमेटेड दुसरा प्रयत्न केला.
फ्रँचायझीचा वर्धापन दिन साजरा करीत, तिसरे डोरेमन अ‍ॅनिमेटेड मालिका १५ एप्रिल २००५ रोजी टीव्ही असाहीवर नवीन व्हॉईस कलाकार आणि कर्मचारी आणि अद्ययावत वर्ण डिझाइनसह प्रसारित करण्यास सुरुवात केली.
२२ व्या शतकातील डोराइमन नावाच्या मांजरीचा रोबोट, नोबिता नोबी या लहान मुलाला मदत करण्यासाठी पाठविला गेला आहे, जो खराब ग्रेड मिळवितो आणि त्याच्या दोन वर्गमित्र, टेकशी गोडा आणि सुनेओ होनकावा आहे.
प्लॅटफॉर्मर गेम्सपासून आरपीजी गेम्स पर्यंत इमरसन आर्केडिया 2001 सिस्टमपासून सुरू होणारे 63 जपानी-केवळ डोरेमॉन व्हिडिओ गेम आहेत.
माटे यांच्याकडे दीक्षितांनी लेखनिक म्हणून काम करायला सुरुवात केल्यावर त्यांचा संबंध महाराष्ट्र साहित्य परिषदेशी आला, तो जवळपास ६० वर्षे टिकला.
हे निकालपत्र समोर एकही लिखित मुद्दा न ठेवता न्यायमूर्ती जोशी सलग पाच तास आणि सलग तीन दिवस भर न्यायालयात त्यांच्या दोन स्टेनोजना आलटून पालटून देत होते.
हे करत असतानाच रत्‍नागिरी आणि सिंधूदुर्ग जिल्ह्यांचे पालक न्यायमूर्ती म्हणून तिथल्या न्यायाधीशांच्या अडचणीही सोडवत त्यांना, मार्गदर्शन करीत होते; त्यांच्या कार्यशाळा घेण्यासाठी तिथे जात होते.
त्यानंतर पुन्हा मुंबई व रत्‍नागिरी दिवाणी-सेशन्स कोर्टात न्यायदान केल्यानंतर १० फेब्रुवारी २००९पासून जोशींवर मुंबई हायकोर्टात न्यायमूर्तीची जबाबदारी सोपवण्यात आली.
१७८३मध्ये तत्कालीन गव्हर्नर जनरल वॉरन हेस्टिंग्जच्या कामामध्ये, त्याला मदत व्हावी, यासाठी ईस्ट इंडिया कंपनीने एक प्रस्ताव आणला.