polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ऑक्टोबर २०१६ मध्ये, सुरक्षाव्यवस्था आणि खर्चाची योग्य व्यवस्था असल्यास, आंतरराष्ट्रीय क्रिकेट समितीने स्पर्धेसाठी युगांडाचा प्रस्ताव मान्य केला.
डिसेंबर २०१६ मध्ये दोन आयसीसी अधिकाऱ्यांनी, देशाची फर्स्ट लेडी जॅनेट मुसेवेनी आणि पंतप्रधान रुहाकाना रुगुंडा यांची भेट घेतली.
राज्य नाट्यस्पर्धेच्या प्राथमिक आणि अंतिम अशा दोन्ही फेऱ्यांमध्ये ‘प्रोग्रेसिव्ह ड्रामॅटिक असोसिएशन’च्या या नाटकाला द्वितीय पारितोषिक मिळाले.
मात्र त्यानंतर काही काळाने हे नाटक म्हणजे नाना फडणविसांचे चारित्र्यहनन आहे, समस्त ब्राह्मणवर्गाची केलेली बदनामी आहे, असा सूर पुण्यात उमटू लागला.
बाहेर पडलेल्या कलावंतांनी २७ मार्च १९७३ रोजी सतीश आळेकर यांच्या शनिवार पेठेतील घराच्या गच्चीवर ‘थिएटर अ‍ॅकॅडमी’ या नव्या नाट्यसंस्थेला जन्माला घातले.
कुठल्याही दबावाला बळी न पडता नाट्यवेडाने पछाडलेल्या ‘थिएटर अ‍ॅकॅडमी’च्या तरुण रंगकर्मीनी घाशीराम कोतवालचे प्रयोग पुढे सुरूच ठेवले.
या ‘थिएटर अ‍ॅकॅडमी’ नामक नाट्यसंस्थेमुळे महाराष्ट्रातील तरुण रंगकर्मीना बळ मिळाले आणि अनेक नाट्यसंस्था उभ्या राहिल्या आणि महाराष्ट्राला अनेकानेक उत्तम नाटके मिळाली.
पिआगे यांची स्वतःची रूची मानसिक विकासाच्या वर्णनात्मक अभ्यासामध्ये असली, तरी ’कन्स्ट्रक्टिव्हिस्ट थिअरी ऑफ लर्निंग’, म्हणजेच शिकण्याच्या कार्यप्रवर्तक सिद्धातांचं पायाभरणीचं बरचसं काम त्यांनी केलं.
पिआगे यांचा असा विश्वास होता, की शिकण्याची प्रक्रिया ही मनात सुरू होते: बालकं स्वतःला आलेले अनुभव आणि त्यावर नंतर त्यांचं त्यांनी केलेलं मनन, याच्या आधारावर त्यांचं विश्वाबद्दलचं ज्ञान उभं करतात.
ते म्हणत, “तर्कशास्त्र हे जन्मत: येत नसून, ते वेगळं तयार केलेलं आहे. त्यामुळे शिकण्याची पहिली पायरी म्हणजे कारणमीमांसा शोधणे.” पिआगे यांनी आखून दिलेल्या चौकटीनुसार शिक्षकांनी विद्यार्थ्यांना नुसतीच माहिती देण्यापेक्षा बालकं कुठून स्वतः ज्ञान मिळवू शकतील याची दिशा दाखवायला हवी.
पिआगे यांच्या सिद्धांतानुसार, जेव्हा लहान मुलांना एखादी माहिती पहिल्यांदाच नव्याने समजते, तेव्हा त्यांची तेव्हाची जी समज असते त्यात ती माहिती ते बसवायचा आणि मिसळायचा प्रयत्न करतात.
त्यामुळे शोध घेणे, विविध वस्तू हाताळणे आणि नवनवीन वातावरणातले अनुभव घेणे हे बालकांच्या सुरुवातीच्या शिक्षणामधले तीन अतिशय महत्त्वपूर्ण घटक आहेत.
त्यामुळे बालकं गणिती बांधणीचा विकास करायला शिकतात, जे केवळ माहिती मिळवणं आणि ती आहे त्या माहितीमध्ये मिसळवणं याच्या ताळमेळातून साध्य होऊ शकत नाही.
संशोधनातही असं सिद्ध झालेलं आहे की बालकं ज्या विशिष्ट मर्यादेपर्यंत लिखित आकडे आणि प्रत्यक्ष संख्या यांचा विचार करू शकतात त्या मर्यादेपर्यंतच ते मनन करू शकतात.
पिआगे यांच्या सिद्धातांमधून असाही अर्थ काढता येतो की लहान बालकांच्या विविध प्रकल्पांची आखणी आणि बांधणी करण्यासाठी संगणकाचा उपयोग एक खूप चांगलं शैक्षणिक साधन म्हणून करता येऊ शकतो.
पण प्लोमॅन आणि स्टीव्हन यांचा शोध असा होता की शिशूशाळेच्या वर्गात संगणकाचा प्रभाव मर्यादित असतो; त्यांच्या शोधानुसार जेव्हा शिक्षकांनी सांगितल्याप्रमाणे संगणकाचा वापर केला जातो, तेव्हाच त्याचा प्रभाव पडतो.
जीन पिआगे, एरिक एरिक्सन, जॉन ड्युवी आणि ल्युसी स्प्राग मिशेल यांनी मांडलेल्या सिद्धांतावर डेव्हलपमेन्टन इन्टरॅक्शन अ‍ॅप्रोच, म्हणजे विकासाच्या देवाणघेवाणीचा दृष्टीकोन आधारित आहे.
जीन जॅक्स रूसो यांचा आग्रह असा आहे की शिक्षकांनी प्रत्येक बालकाची वैयक्तिक आवड शोधून तिचा वापर असा केला पाहिजे की, ते बालक त्याच्या वैयक्तिक आणि व्यक्तिगत विकासासाठी अत्यंत गरजेची असलेली माहिती स्वतःच प्राप्त करून घेईल.
कुटुंबीय आणि समाज यांच्याबरोबर वावरताना आपले हक्क काय आहेत आणि जबाबदा-या काय आहेत याचं आकलन बालकांना होतं आणि इतरांना समजून घेणं आणि त्यांच्याबरोबर काम करणं हेही ती शिकतात.
पिआगे यांचा असा विश्वास होता की संवेदना जागृत होत असतानाचा काळ, संवेदना कार्यरत होण्यापूर्वीचा काळ आणि संवेदना कार्यरत झाल्यानंतरचा काळ या तीन मानसिक अवस्थांच्या विविध टप्प्यांवर असताना बालकांच्या विचार करण्याच्या पद्धतीमध्ये ठळक असे बदल दिसून येतात.
वायगॉट्स्की यांचं प्रतिपादन असं होतं की आपल्यापेक्षा जास्ती माहिती असलेल्या आपल्याच वयाच्या लोकांमध्ये आणि मोठ्या माणसांमध्ये मिसळून बालकं शिकत असतात.
त्यांनी एक “झोनल प्रॉक्झिमल डेव्हलपमेन्ट” या नावाची संकल्पना मांडली आहे ज्यामध्ये एखादी शिकाऊ व्यक्ती मदतीसह काय करू शकते आणि मदतीशिवाय काय करू शकत नाही यांच्यामधला फरक दाखवलेला आहे.
वायगॉट्स्की यांच्या म्हणण्यानुसार आज एखाद्या बालकाच्या झोनल प्रॉक्झिमल डेव्हलपमेन्टच्या कक्षेत जे आहे, तीच उद्या त्याच्या विकासाची पातळी असू शकते.
या सिद्धांताचा बराच प्रभाव तेव्हाच्या चालू शैक्षणिक पद्धतींवर पडला आणि त्यामुळे झेडपीडीच्या प्रभावाखाली ज्या गोष्टी येतात त्यांवर मोठ्या प्रमाणात लक्ष दिलं जाऊ लागलं.
वायगॉट्स्की यांच्यानुसार “सकारात्मकपणे केलेल्या वेगळ्या विचारामुळे विशेष शिक्षणाची निर्मिती झाली; म्हणजेच की एखाद्या विकलांग विद्यार्थ्याला तो काय करण्यासाठी अक्षम आहे यावरून वेगळं करण्याऐवजी त्याची ताकद कशात आहे हे शोधायला हवं.” योग्य ती चौकट आखल्यामुळे विशेष गरजा असलेल्या बालकांच्या अमूर्त विचारसरणीचा विकास होतो.
मागील काही दशकातील अभ्यास असे सांगतो की, शाळापूर्व शिक्षण हे मुलांची शाळाप्रवेशाची तयारी करून घेण्यासाठी आणि शालेय यश मिळवण्यासाठी निर्णायक आहे.
तीन महिन्याच्या बाळाची दृश्य परिणामकारकता आणि प्रतिसादात्मकता त्या बाळाच्या वयाच्या चौथ्या वर्षांचा शाब्दिक आणि कामगिरी बुध्यांक दर्शवू शकतात.
मुलांच्या जडणघडणीच्या काळात शिक्षण दिले असता शाळापूर्व शिक्षणात पूर्वनिश्चयनाने निम्न व उच्च आर्थिक स्तरातील शैक्षणिक यशातील अंतर मिटवण्याची क्षमता असते.
साधारण वयाच्या तिसऱ्या वर्षापर्यंत उच्च सामाजिक-आर्थिक स्तरातील मुलांचा शब्दसंग्रह हा निम्न सामाजिक-आर्थिक स्तरातील मुलांपेक्षा तीन पटीने जास्त असतो.
पेरी शाळापूर्व प्रकल्पपेरी शाळापूर्व प्रकल्पचा निकाल जाहीर झाल्यापासून एक व्यापक मत असे झाले आहे की शाळापूर्व शिक्षणाची गुणवत्ता ही निम्न आर्थिक स्तरातील मुलांचा सुधारीत बुध्यांक; त्यांचे परीक्षेतील वाढलेले मूल्यांकन; इयत्ता पुनरावृत्तीतील घट आणि विशेष शिक्षण देण्याच्या गरजेतील घट याचा परस्पर संबंध असतो.
बऱ्याच अभ्यासाअंती असे लक्षात आले की, जी मुले शाळापूर्व शिक्षणात सहभागी झाली आहेत त्यांचा बुध्यांक वयाच्या पाचव्या वर्षापर्यंत ४ ते ११ गुणांनी वाढतो.
एवढेच नाही तर ज्या विद्यार्थ्यांनी मध्ये सहभाग घेतला आहे त्यांचे पंधराव्या वर्षी वाचन आणि गणितातील गुण जे विध्यार्थी प्रोजेक्टमध्ये सहभागी नाहीत त्यांच्या गुणांपेक्षा पुष्कळ अधिक आहेत असे दिसून येते.
जॉन ड्युवी, कर्ट ल्युविन आणि जोन पिआगे यांच्या प्रभावाखाली मांडलेला डेव्हिड कोल्ब यांचा एक्स्पेरिएन्शिअल लर्निंग, अर्थात अनुभवावर आधारित शिक्षणाचा सिद्धांत असं मांडतो, की शिकण्यासाठी बालकांना अनुभव घेणं आवश्यक आहे.
"ज्ञानाची निर्मिती हे अनुभवांवर आधारित असलेल्या बदलांमुळे होते. गोष्टी आत्मसात करणं आणि बदल अनुभवणं या दोन्हींच्या संयोगामुळे ज्ञानाची निर्मिती होते." एक्स्पेरिएन्शिअल लर्निंगचं वैशिष्ट्य असं की बालकांकडे व्यक्तिगत लक्ष दिलं जातं आणि शिकवलं जातं.
बालकं नवीन परिस्थितीचं निरिक्षण करतात, त्या परिस्थितीवर विचार करतात, त्या परिस्थितीचा अर्थ उलगडायचा प्रयत्न करतात आणि आपल्या विश्वात त्या अर्थाची चाचणी घेतात.
बाल्यावस्था पूर्व संगोपन शिक्षणाचा इतिहास म्हणजेच इतिहासकालापासून शून्य ते आठ वर्षे वयाच्या मुलांच्या संगोपन आणि शिक्षणाचा होत असलेला विकास.
एकोणीसाव्या शतकामध्ये युरोपचा बराचसा भाग, उत्तर अमेरिका, ब्राझिल, चीन, भारत, जमैका, आणि मेक्सिको या देशांमध्ये शैक्षणिक उद्दिष्टांसाठी बालवाडी आणि संगोपनासाठी दैनंदिन पाळणाघरे उभारण्यास सुरुवात झाली आणि या व्यवस्थांचे औपचारिकीकरण झाले.
रशियन समुपदेशक लेव्ह वायगॉट्स्की यांनी सामाजिक-सांस्कृतिक शैक्षणिक सिद्धांत म्हणजेच “सोशिओ-कल्चरल लर्निंग थिअरी” मांडला, ज्याचा भर सामाजिक आणि सांस्कृतिक अनुभवांचा व्यक्तिगत विचारांवर आणि मानसिक विचारसाखळीच्या विकासाच्या होणा-या परिणामांवर होता.
वायगॉट्स्की यांचा मुद्दा असा होता, की ज्ञानाचा उगम सामाजिक संदर्भात होत असल्याने, आपल्याला आलेले सामाजिक अनुभव आपल्या विचार करायच्या पद्धतीला आणि विश्वाचे अर्थ उलगडायला एक दिशा देतात.
सामाजिक कार्यप्रवर्तकांचा असा ठाम विश्वास आहे की एखाद्या व्यक्तिची वैचारिक क्षमता हे त्याचं विविध सामाजिक गटांमध्ये मिसळण्याचं फलित आहे आणि सामाजिक जीवनापासून शिकण्याची प्रक्रिया अलग करता येऊ शकत नाही.
एकोणीसाव्या शतकामध्ये यामध्ये सतत विकास होत होत पाश्चिमात्य जगामध्ये वैश्विक प्राथमिक शिक्षण म्हणून सर्वसामान्यपणे मान्यताप्राप्त झाले.
शाळापूर्व अंगणवाडी आणि बालवाडीला स्थानिक स्वराज्य संस्था, राज्य आणि संघीय कायदेमंडळ निधी पुरवित असल्यामुळे गेल्या काही वर्षांमध्ये, बाल्यावस्था पूर्व संगोपन शिक्षण हा सर्वसाधारणपणे जाहीर धोरणाचा मुद्दा बनला आहे.
हा फरक समजणे हा मुलांच्या आयुष्यातील महत्त्वाचा घटक आहे, ज्यावरून, पालकांकडे मुलांचे पहिले शिक्षक म्हणुन पाहिले जाते व मुलांच्या शिकण्याच्या प्रक्रियेमध्ये ते एक अविभाज्य घटक असतात.
जर त्यांच्या मार्गदर्शकाशी त्यांचे संबंध असेच दृढ राहिले तर योग्य मार्गदर्शनाखाली व त्यांचे जग विस्तारल्यास ते भोवतालच्या परिस्थितीशी ते लवकर जुळवुन घेऊ शकतात.
येथे प्रवेश घेतलेली मुले ही जास्त प्रमाणात माध्यमिक शिक्षण पूर्ण करतात , त्यांचा आरोग्य विमा असतो आणि ती मुले पूर्ण वेळ नोकरी/व्यवसाय करताना आढळतात.
अर्भक/लहान बाळ शिक्षण हा बाल्यावस्था पूर्व संगोपन शिक्षणाचाच एक उपसंच असून, त्यामध्ये जन्मापासून ते वय वर्षे दोनपर्यंतच्या लहान मुलांच्या शिक्षणाचा समावेश केला जातो.
पालक वा मुलांचे संगोपन करणारी व्यक्ती काही विशिष्ट पद्धती वापरून असे संबंध निर्माण करू शकतात ज्याचा परिणाम म्हणुन मुले परिस्थितीशी लवकर जुळवुन घेऊ शकतात.
१९३५ मध्ये भारताचे तत्कालीन व्हाईसरॉय लॉर्ड विलिंग्डन यांच्या विशेष शिफारशीने त्यांना पंचम जॉर्ज यांच्या राजारोहणाच्या रौप्यमहोत्सवाी समांरभाची चित्रे रगंविण्यास पाठविले गेले.
मोठ्या बंधूंसोबत ते मुंबईला आले आणि वयाच्या दहाव्या वर्षी गिरगावातील 'केतकर आर्ट इन्स्टिटूट' मध्ये त्यांनी चित्रकलेच्या शिक्षणाचा प्रारंभ केला.
पाटील हे पनवेल पालिकेचे नगराध्यक्ष, महाराष्ट्राचे पनवेल-उरण विधानसभा मतदारसंघाचे 5 वेळा आमदार,1 वेळा महाराष्ट्र विधान परिषदेचे सदस्य ,महाराष्ट्र विधानसभेचे विरोधी पक्षनेते आणि रायगडचे दोन वेळा खासदार, पनवेल नगर परिषदेचे लोकनियुक्त पहिले अध्यक्ष, कुलाबा लोकल बोर्डचे सदस्य होते.
महाराष्ट्रात स्वातंत्र्याच्या चळवळीत अष्टी किंवा चिरनेर येथे जे जोरदार लढे झाले त्या लढ्यासारखाच सिडकोविरोधातला शेतकऱ्यांचाच्या हिताचा लढा दि.
या युद्धात चेन्नम्माने औरंगजेबाचा पराभव केला असे कन्नड साधने व लोक गीते म्हणतात, तर पोर्तुगीज साधने म्हणतात की औरंगजेबाने चेन्नामाचा पराभव केला.
गावात प्राथमिक शिक्षण,प्राथमिक आरोग्यसेवा, रस्ते वीजपुरवठा, सार्वजनिक स्वच्छता,पाणी पुरवठा इत्यादी आवश्यक गोष्टी उपलब्ध आहेत.
१९७१ पासून त्यांनी दर वर्षाआड अमेरिकेत जाऊन असोसिएटेड कॉलेजेस ऑफ द मिडवेस्ट इंडिया स्टडीज प्रोग्रॅम अंतर्गत पुण्यात येऊ इच्छिणाऱ्या विद्यार्थ्यांना स्प्रिंग ओरिएन्टेशन कोर्समध्ये मराठी शिकवणे सुरू केले.
केल्यानंतर त्यांनी तेथील शाळेत एक वर्ष इंग्रजी शिकवले आणि त्यानंतर त्यांना न्यू यॉर्क येथील कोलंबिया विद्यापीठातून इंग्रजी विषयात एम्.
१९६६ मध्ये बर्नसन यांना पश्चिम महाराष्ट्रातल्या फलटण तालुक्यातील मराठी बोलीमधील सामाजिक विविधता या विषयावर काम करण्यासाठी फुलब्राइट-हेज फेलोशिप मिळाली.
एकोणीसशेच्या सत्तरच्या दशकाच्या मध्यातून त्या प्रादेशिक भाषा शालेय शिक्षणाचे माध्यम म्हणून वापरण्याचा पुरस्कार करणारे लेख इंग्रजी व मराठी वर्तमानपत्रांतून लिहू लागल्या.
हेडरोसा बाम, राजबिंदु सिरप, टर्बो गॅस स्टोव्ह, अल्फा टर्बो हीटर, वंडर डोअर क्लोजर, वुडगार्ड, मंशा बासमती चावल, मंशा आटा, बॉडीलाईन, डायस कम्प्युटर, अल्फा वॉटर प्युरिफायर, अंबर कॉस्मेटिक, स्फुर्ती दुध आणि दुग्ध उत्पादनांची जिंगलसुद्धा बनवली.
नऊ कवितासंग्रह, दोन कादंबरी, एक कथासंग्रह, तीन टीकालेखन हे सर्व साहित्य पॉप्युलर प्रकाशन , ग्रंथाली, शब्दवेल प्रकाशन आणि नवता प्रकाशन इ.
दिल्या जाणाऱ्या "दृककला , नाटक आणि चित्रपट" या विषयात पदवी अभ्यासक्रमासाठी तीन वर्षे कालावधीची वरिष्ठ शिष्यवृत्ती प्राप्त झाली /निवड झाली
दिल्या जाणाऱ्या "दृककला , नाटक आणि चित्रपट" या विषयात पदवी अभ्यासक्रमासाठी दोन वर्षे कालावधीची कनिष्ठ शिष्यवृत्ती प्राप्त झाली /निवड झाली
टोपावर निट बसणारे झाकण लावून टोपाची कडा आणि झाकणाच्या मध्ये जी गॅप असेल तिथे ही पेस्ट भरावी.45 मिनिटे मंद गॅस वर अ‍ॅल्युमिनिअम फॉईल लावून टोप ठेवून द्यावा .
सप्टेंबर २०१० मध्ये कंपनीने मेक्सिकाना आणि तिच्या उपकंपनी मेक्सिकाना क्लिक आणि मेक्सिकाना लिंकचे स्लॉट घेऊन मेक्सिको सिटी येथे सेवा सुरू केली.
ती एरोमेक्सिको नंतरची देशातील दुसऱ्या क्रमांकाची सगळ्यात मोठी विमान कंपनी आहे आणि ती अमेरिकेत देशांतर्गत तसेच आंतरराष्ट्रीय सेवा देते.
सेवा सुरू करण्यापूर्वीच्या कायदेशीर बाबी पूर्तता तसेच पायाभूत सुविधा उभ्या करण्याचा कामांना वूएला एअरलाईन्स या नावाखाली ऑगस्ट २००५ मध्ये सुरुवात झाली.
कोस्टा रीकाची राजधानी सन होसे येथील संता मारीया आंतरराष्ट्रीय विमानतळ येथे असलेल्या या उपकंपनीची नोव्हेंबर २०१६ मध्ये सेवेला सुरुवात झाली.
शाळेच्या नोकरीत असताना त्यांनी विद्यार्थ्यांच्या ४थीच्या व ७वीच्या शिष्यवृत्ती परीक्षेच्या तयारीसाठी ५००हून अधिक व्याख्याने दिली आहेत.
किसनमहाराजांची विनूची आई, श्यामची आई, स्वामी विवेकानंद आणि मूल्य शिक्षण इत्यादी विषयांवरील भाषणे विद्यार्थी आणि शिक्षक उत्साहाने ऐकत असत.
नोकरीतून सेवानिवृत्त झाल्यावर किसनमहाराजांनी त्यांचे जन्मगाव पिंपरी पेंढार येथे स्वतःच्या दीड एकर जागेवर ’माऊली सेवा संस्था’ या नावाचा एक वानप्रस्थाश्रम काढला आहे.
सुरुवातीला तीन लहान खोल्या आणि एक शेड यांनी सीमित असलेल्या या संस्थेची जसजशी प्रगती होत जाईल तसतसे तिथे वृद्धाश्रम, समुपदेशन केंद्र, निसर्गोपचार केंद्र, संत साहित्य अभ्यास केंद्र, वाचनालय, विरंगुळा केंद्र वगैरे काढण्याचा किसन महाराजांचा संकल्प आहे.
संघटन कार्यकर्ता, इंटर्न, युवा कार्यक्रम सल्लागार, युवक मंडळे, सक्रिय गटांची उभारणी, युवकांची प्रेरणा व युवकांचे पुढारी, थॉट लीडर्स, प्रेरणादायी वक्ते, कौशल्य विकास तज्ज्ञ, नेतृत्व प्रशिक्षक, साहस प्रशिक्षक, मीडिया भागीदार, सामाजिक मीडिया विशेषज्ञ, आय.
“येथे हॉलीवुड सारखे नाही तर वैयक्तिक संपर्क आहे. येथे मायेची ऊब आहे काळजी आहे. येथे जादा वेळ ध्यावी लागत नाही त्याने खर्च ही होत नाही. मी मुळातच बॉलीवुड मधील हे काम म्हणजे आव्हान आहे असे मानले. राजू आणि अभिजीत जोशी यांना देखील ही भूमिका पडद्यावर घेऊन येण्यापर्यंतचे फार मोठे यश जाते”.
माध्यमिक शिक्षण घेत असतानाच मी बरेचसे अभिनयाचे धडे घेतले आणि त्यातूनच मी सीनेमाकडे अभिनयाच्या दृष्टीने स्वताहला घडविण्यासाठी वळलो.
वैद्य यांची अतिशय गाजलेली आणि स्मरणात राहाणारी भूमिका म्हणजे सन २००९ मध्ये बॉलीवुडचे ३ इडियट्स या सिनेमातील सहायक अभिनेता म्हणून केलेली चतुर रामलिंग भूमिका!
वैद्य म्हणतात की “मी फक्त अंदाजाने ते संवाद समजलो, नक्की काय शब्द बोलायचे आहेत हे कळत नव्हते,” नंतर चतुर हा भाडे तत्त्वाने घेतला होता, त्याने संगितले हिंदी शिकू नको,हिंदी फिल्म ही पाहू नको,जड होईल !
पण विडियो वरील एशिया तिल प्रकारात ऊंची स्थान गाठलेल्या बोहमिय यांनी गायलेल्या “कुर्ती” या पंजाबी सुपर हिट झालेल्या गाण्यावरील अदाकारीने वैद्य खूपच प्रकाशित झाले.
ओमी वैद्य हा भारतीय अमेरिकन नट आहे आणि त्याची ओळख म्हणजे सन २००९ मध्ये त्याने ३ इडियट्स मध्ये चतुर रामलिंगम किंवा दी सायलंसरची केलेली भूमिका, त्याने तो खूप प्रशिद्द झाला.
यांनी लॉस एंजिल्स काउंटी हाय स्कूल मधून पदवीपर्यंतचे शिक्षण घेतल्यानंतर कॅलिफोर्निया विद्यापीठाच्या सांता क्रुझ येथे दोन वर्षे काम केले.
२०१८ मध्ये, डेपने दावा केला की हर्डने इंग्रजी कायद्यांतर्गत बदनामीसाठी ब्रिटिश टॅब्लॉइड द सनच्या प्रकाशकांवर अयशस्वी खटला दाखल करण्यापूर्वी त्याचा गैरवापर केला होता.
डेपने दोनदा लग्न केले आहे आणि १९९८ ते २०१२ दरम्यान फ्रेंच गायिका व्हेनेसा पॅराडिससोबतच्या नातेसंबंधांसह इतर अनेक संबंधांमध्ये गुंतलेले आहे; अभिनेत्री आणि मॉडेल लिली-रोज डेपसह त्यांना दोन मुले आहेत.
डेपने २१ जंप स्ट्रीट या दूरचित्रवाणी मालिकेवर किशोर मूर्ती म्हणून प्रसिद्धी मिळवण्यापूर्वी, ए नाइटमेअर ऑन एल्म स्ट्रीट या भयपट चित्रपटातून पदार्पण केले.
यामध्ये क्राय-बेबी , व्हॉट्स इटिंग गिल्बर्ट ग्रेप , बेनी आणि जून , डेड मॅन , डॉनी ब्रास्को आणि लास वेगासमधील भीती आणि घृणा यांचा समावेश होता.
२०१२ पर्यंत, डेपला जगातील सर्वात मोठ्या फिल्म स्टार्सपैकी एक म्हणून ओळखले जात असे आणि $७५ दशलक्ष कमाईसह, जगातील सर्वाधिक कमाई करणारा अभिनेता म्हणून गिनीज वर्ल्ड रेकॉर्ड्सद्वारे त्याची नोंद करण्यात आली.
२०१० च्या दशकात डेपने त्याच्या कंपनी, इन्फिनिटम निहिल द्वारे चित्रपटांची निर्मिती करण्यास सुरुवात केली आणि वॉर्नर ब्रदर्स विझार्डिंग वर्ल्ड फिल्म्स फॅन्टास्टिक बीस्ट्स अँड व्हेअर टू फाइंड देम मध्ये गेलर्ट ग्रिंडेलवाल्डच्या भूमिकेत काम करण्यापूर्वी अॅलिस कूपर आणि जो पेरीसह हॉलीवूड व्हॅम्पायर्सचा रॉक सुपरग्रुप तयार केला आणि फॅन्टॅस्टिक बीस्ट्स: द क्राइम्स ऑफ ग्रिंडेलवाल्ड .
२००० च्या दशकात, डेपने वॉल्ट डिस्ने स्वॅशबक्लर चित्रपट मालिका पायरेट्स ऑफ द कॅरिबियन मध्ये कॅप्टन जॅक स्पॅरोची भूमिका करून अधिक व्यावसायिक यश मिळवले.
फाइंडिंग नेव्हरलँड साठी त्याला टीकात्मक प्रशंसा मिळाली आणि चार्ली आणि चॉकलेट फॅक्टरी या चित्रपटांसह त्याने टिम बर्टनसोबत व्यावसायिकदृष्ट्या यशस्वी सहयोग सुरू ठेवला, जिथे त्याने विली वोंका, कॉर्प्स ब्राइड , स्वीनी टॉड: द डेमन बार्बर ही भूमिका साकारली.
त्याच्या पालकांनी १९७८ मध्ये घटस्फोट घेतला जेव्हा तो १५ वर्षांचा होता आणि त्याच्या आईने नंतर रॉबर्ट पामरशी लग्न केले, ज्यांना डेपने "प्रेरणा" म्हटले आहे.
डेपला १९९० च्या दशकाच्या सुरुवातीस हॉलीवूडचा वाईट मुलगा म्हणून ओळखले गेले, त्याच्या दस्तऐवजीकरण केलेल्या चेन स्मोकिंग, मनोरंजक ड्रग्सचा वापर आणि मद्यपानाच्या सवयींमुळे, स्वतःला जगातील सर्वात व्यावसायिकदृष्ट्या यशस्वी म्हणून स्थापित करण्यापूर्वी तीन अकादमी पुरस्कार आणि दोन साठी नामांकनांव्यतिरिक्त, गोल्डन ग्लोब अवॉर्ड आणि स्क्रीन अ‍ॅक्टर्स गिल्ड अवॉर्डसह अनेक पुरस्कारांचा तो प्राप्तकर्ता आहे.
त्यानंतर एडवर्ड सिझरहॅंड्स, स्लीपी हॉलो, चार्ली अँड द चॉकोलेट फॅक्टरी आणि ॲलिस इन वंडरलॅंड सारख्या तिकिट खिडकीवरील यशस्वी चित्रपटांत त्याने कामे केली.
स्वच्छता अभियानामध्ये या गावाने जिह्यात प्रथम क्रमांक पटकावला आहे तर स्मार्ट ग्राम म्हणून तालुक्यात हे गाव प्रथम स्थानासाठी नामांकित झाले आहे.
येथे गावात वैयक्तिक संडास खोल्यांची सार्वजनिक प्रकारे बांधणी केली असल्यामुळे मुख्यमंत्री देवेंद्र फडणवीसांना हा प्रकल्प सर्वोत्कृष्ट वाटला.
पुस्तकातील पहिल्या विभागामध्ये लेखक वंश व वसाहतोत्तर विज्ञान अभ्यास क्षेत्रातील टीकांचा आढावा घेत आधुनिक पाश्चात्त्य विज्ञानाची चिकित्सक मांडणी करतात तसेच या टीकांमधील, विज्ञानात मुलभूत बदल घडवून आणण्याची विहित क्षमताही दाखवून देतात.
आर्मस्ट्राँगच्या मते या विभागातील ६ प्रकरणे ही पाश्चात्त्य विचारवंत व वैज्ञानिकांनी, ज्यांच्यामुळे पश्चिमेचे इतरत्र जगावर असलेले भौतिक व सामाजिक नियंत्रण झाकोळले गेले अशा पूर्वीपासूनच्या संकल्पनात्मक साधनांची उत्कृष्ट पद्धतीने चिकित्सा करतात; व तसेच त्यांना मोडून काढण्यास प्रश्न उपस्थित करयाय.
पहिल्या प्रकरणात लेखक वांशिकदृष्ट्या शोषित समाजाला त्यांनी विज्ञानाविरुद्ध सुरुवात केलेल्या विरोधाच्या प्रकल्पांचे(शोषित समाजाने तीन पद्धतीने विज्ञानाच्या व्यवहार व तत्त्वज्ञानाला विरोध केलेले दिसते. वांशिक विषमता नैसर्गिक आहे असे वैज्ञानिक संशोधनाद्वारे सिद्ध करणे, विज्ञानातील तंत्राचा वांशिक द्वेष ठेवून केलेला गैरवापर व दुरुपयोग, विज्ञानाच्या संरचनेत युरोपियन वंशातील नसलेल्या लोकांना दुर्लक्षित व परीघावर ठेवणे आदीं व्यवहारांची टीका) महत्त्व व मुल्य दाखवून देतात तसेच युरोपियन वंशातील लोकांना स्वतःबाबत पूर्ण माहिती मिळवण्यास सुद्धा या प्रकल्पांची कशी मदत होऊ शकते हेही दाखवून दिले आहे.
येथे त्या विज्ञानाच्या जडणघडणीत संस्कृतीचे महत्त्व अधोरेखित करतात व त्यांच्या मते पाश्चिमात्य विज्ञानाने डोळे उघडून पाहिल्यास इतर ज्ञानाच्या व्यवस्थाही निर्माण होणे शक्य आहे.
'दोन्ही डोळे उघडून या प्रकरणात त्या मांडतात की उत्तरेकडील विज्ञान व इतर संस्कृती पुढे आणल्यास आपल्याला इतर संस्कृतीतील वैज्ञानिक वारसा पूर्णतया समजून घेण्यास मदत होईल तसेच उत्तरेकडील संस्कृतीमध्ये नवीन शोधाच्या शक्यताही निर्माण होतील.
युरोपकेंद्री तत्त्वज्ञानामुळे जगाला एका डोळ्याने आंधळे ठेवलेले आहेच पण सोबतच दुसऱ्या डोळ्याचे विकृत चित्रण करून विज्ञानाला विस्तारणाच्या शक्यताही संकुचित केल्या आहेत.
त्या दाखवून देतात की या 'राजकीय नेणिवेमुळे' संपूर्ण जगात वाढणाऱ्या सामाजिक चळवळींना विज्ञानाची काहीच मदत झालेली नाही याउलट सर्व लोकशाही विसंगत प्रकल्पांना विज्ञानाची मदत झालेली दिसते.
पुढील प्रकरणात त्या आधुनिक पाश्चात्त्य विज्ञानातील 'सत्याचे आदर्श' व 'वस्तुनिष्ठता' या धारणांवर भाष्य करत लेखिका आग्रह धरतात की विज्ञानाला नेहमीच 'विशिष्ठ सांस्कृतिक संकल्पनात्मक ढाचेत व व्यवहारातून' निर्माण होणारे ज्ञान म्हणून पाहिले पाहिजे.
या आग्रहाद्वारे त्या आधुनिक पाश्चत्य वैज्ञानिकांद्वारे टिकवून ठेवलेल्या 'वस्तुनिष्ठतेवरील' विश्वासावर व केवळ एक 'सत्याचे आदर्श' या धारणांना प्रश्नचिन्ह उभे करतात.
लेखिका वस्तूनिष्ठ्तेच्या दाव्याला पूर्णपणे सोडत नाहीत तर त्यांच्या मते संशोधकाची सांस्कृतिक व सामाजिक पार्श्वभूमीसुद्धा संशोधन प्रक्रियेत दृश्य झाली पाहिजे व यामुळे संशोधनाची प्रक्रिया अधिक सुदृढ होऊन वस्तुनिष्ठता वाढेल.
शेरीन क्लोच्या मते लेखिकेचा विश्वास आहे की स्थानिक पातळीवरील ज्ञानाला स्थान दिल्यास सत्य, काटेकोरपणा व वस्तुनिष्ठता या धारणांबाबत अधिक स्पष्टता येईल.
सॅन्ड्रा हार्डिंग यांच्या मते समकालीन पाश्चिमात्य विज्ञानाचे तत्त्वज्ञान व व्यवहार हे समाजातील विषमता वाढवण्याच्या दिशेने मार्गक्रमण व कार्य करत आहे.
आधुनिक पाश्चात्त्य विज्ञानाची विशिष्ट संरचना (बौद्धिक, विज्ञानाचा तांत्रिक गाभा, विज्ञानाचे नित्यक्रम, नेहमी वापरात असलेले विज्ञान) कशा पद्धतीने लोकशाही विरोधी तत्त्व व व्यवहाराला (विज्ञानाचे लष्कराला दिलेल्या सेवा, भांडवलदारांचा नफा करवून देण्यात त्याचे योगदान, वैज्ञानिक शेतीमुळे पर्यावरणाची हानी, वंश व लैंगिक न्यूनता दाखविणारे वैज्ञानिक तत्त्वज्ञान व जगातील परीघावरील लोक व समुदायांना मदत करण्यास पाश्चात्त्य विज्ञान व तंत्रज्ञानाचे अपयश) पोषक ठरते हेही लेखक दाखवून देतात.
त्या फक्त विज्ञानाचे लोकशाही विसंगत तत्त्वे व परिणामच दाखवत नाहीत तर स्त्रीवाद, बहुसांस्कृतिकता व वसाहतोत्तर अभ्यासक्षेत्रातील निबंधांच्या संकलनाद्वारे वैश्विक जागतिक व्यवस्थेत विज्ञानाची पुनःकल्पना करण्यास विविध पर्याय सुचवण्याचा प्रयत्न करतात.
या पद्धतीनी लेखिकेने पहिल्या भागात पाश्चात्त्य स्त्रीवादी विज्ञान व तंत्रज्ञान अभ्यासाद्वारे केलेल्या चिकित्सक दृष्टिकोनाचा व नवीन पर्यायांचा आढावा घेतलेला आहे व विज्ञानातील धोरणांना आव्हान देण्यासाठी भूमिदृष्टीच्या सिद्धांताला एक प्रभावी साधन व 'उपयोगी असे स्वचिकित्सेची ज्ञानमीमांसा’ निर्माण करणारे म्हणून प्रोत्साहन दिलेले आहे.
त्यांना स्त्रीवादी व वसाहतोत्तर सिद्धान्त, ज्ञानमीमांसाशास्त्र, संशोधनपद्धतिशास्त्र व विज्ञानाचे तत्त्वज्ञान या विषयावर संशोधन व अध्यापनाची आवड आहे.
पहिल्या विभागात 'वैज्ञानिक संशोधनातील सामाजिक जग ' व दुसऱ्या विभागात 'सत्य, सापेक्षतावाद व विज्ञानाच्या जाणीवा यांवर भाष्य केलेले आहे.
सायन्स ॲन्ड सोशल इनइक्वॅलिटी : फेमिनिस्ट ॲन्ड पोस्ट कलोनियल इश्यूज सॅन्ड्रा हार्डिंग यांनी लिहिलेले हे पुस्तक 'युनिव्हर्सिटी ऑफ इलिनोइस प्रेस'ने इ.
निवासी सांडपाणी, शेतजमिनीतून होणारे पाण्याचे निर्गमन, औद्योगिक संकुलांतून रसायनांचे व दूषित पदार्थांचे उत्सर्जन यामुळे सागरी प्रदूषण होते.
लाटांबरोबर व प्रवाहांबरोबर पुळण प्रदेशात खाड्यांतून वाहत येणारे दूषित, धोकादायक पाणी, पदार्थ आणि त्यामुळे वाढणारी रोगनिर्माणकारी अतिसूक्ष्म जीवजंतूंची पातळी भविष्यात मोठीच समस्या ठरू शकेल.
रासायनिक प्रदूषके, तेलगळती, घरगुती सांडपाणी व मैलापाणी आणि इतर अनेक प्रकारच्या त्याज्य पदार्थांचे तरंगणारे गोळे, सिगारेटची थोटके, प्लॅस्टिक वस्तू यांचे प्रमाण वाढताना दिसते.
किनारी प्रदेशात शहरांचे सांडपाणी व कचरा टाकल्यामुळे पाणी तर दूषित होतेच; पण त्याचबरोबर पाण्यातील प्राणवायू कमी होतो, विषारी द्रव्ये वाढतात.
ही सगळी प्रदूषके किनारी प्रदेशात दूरवर पसरल्यामुळे जवळपासची वेळणेश्वर, कुणकेश्वर, रेडी यासारखी अनेक खेडीही प्रदूषित होऊ लागली आहेत.
महाराष्ट्राचा समुद्रकिनारा देशात सर्वाधिक प्रदूषित आहे, असा निष्कर्ष गोव्याच्या राष्ट्रीय समुद्रविज्ञान संस्थेने आणि महाराष्ट्र प्रदूषण नियंत्रण मंडळाने संयुक्त अहवालात नुकताच काढला आहे.
किनारी व सागरी प्रदूषणाचे प्रमाण कमी करण्यासाठी सांडपाण्याचे योग्य व्यवस्थापन, औद्योगिक, रासायनिक, दूषित पदार्थांवर व तेलगळतीवर नियंत्रण अशा अनेक उपायांची गरज पश्‍चिम किनारपट्टीवरील गावांना जाणवते आहे.
ऊर्जा आणि संवेग हे पदार्थ आणि रेडिएशनचे आंतरिक गुणधर्म आहेत आणि विशेष सापेक्षतेचे दोन मूलभूत स्वयंसिद्ध आपोआपच त्यांच्या चतुर्भुज स्वरूपाकडे घेऊन जातात असा निष्कर्ष काढणे अशक्य आहे, कारण ते पदार्थ किंवा किरणोत्सर्गाबद्दल बोलत नाहीत, तर अवकाशाबद्दल बोलतात.
यासाठी, आइनस्टाइनने जोड तत्त्व वापरले, त्यानुसार न्यूटोनियन यांत्रिकी कमी वेगात योग्य परिणाम देते, त्यामुळे कमी वेगात फक्त ऊर्जा स्केलर आणि थ्री-मोमेंटम वेक्टर असतात.
त्याने पुढे असे गृहीत धरले की प्रकाशाची उर्जा आणि वारंवारता त्याच डॉप्लर शिफ्ट घटकाद्वारे बदलली जाईल, जी त्याने आधीच मॅक्सवेलच्या समीकरणांद्वारे सत्य असल्याचे दाखवले होते, 1905 मध्ये प्रकाशित झालेल्या आइनस्टाइनच्या पहिल्या शोधनिबंधाचा विषय होता, "शरीराची जडत्व अवलंबून असते का? त्याच्या उर्जेवर?" होते.
पेपरमधील आइनस्टाईनचा युक्तिवाद कोणत्याही पुराव्याशिवाय भौतिकशास्त्रज्ञांनी जवळजवळ सर्वत्र सत्य म्हणून स्वीकारला असला तरी, अनेक लेखकांनी गेल्या काही वर्षांत ते खोटे असल्याचे सुचवले आहे.
सापेक्षता सिद्धांताच्या भविष्यवाण्या न्यूटोनियन भौतिकशास्त्राच्या परिणामांचा सहज संदर्भ देतात, विशेषतः जेव्हा निरीक्षण करण्यायोग्य वस्तूचा वेग प्रकाशाच्या वेगाच्या तुलनेत नगण्य असतो.
विशेष सापेक्षतेच्या सिद्धांतानुसार, प्रकाश चा वेग हा विद्युत चुंबकीय किरणोत्सर्गाचा वेग सारख्या गृहीतकाचा वेग नसून अवकाश-काळाच्या रूपात अवकाश आणि काळाच्या एकत्रीकरणाचे मूलभूत वैशिष्ट्य आहे.
या तत्त्वाचा परिणाम असा आहे की अशी कोणतीही वस्तू किंवा कण ज्याचे उर्वरित वस्तुमान शून्य नाही ते कोणत्याही परिस्थितीत प्रकाशाच्या वेगापर्यंत वेगवान होऊ शकत नाही.
न्यूटोनियन मेकॅनिक्समध्ये जेथे ऊर्जा आणि गती भिन्न भौतिक प्रमाण आहेत, विशेष सापेक्षता एक चतुर्भुज बनवते आणि वेळेचा घटक वस्तुमान घटक शी संबंधित करते.
विश्रांतीवर असलेल्या वस्तूमध्ये ऊर्जा-वस्तुमान टेट्राहेड्रॉन : त्याचा वेळ घटक ऊर्जा आहे आणि इतर तीन जागा घटक आहेत जे शून्य आहेत.
उदाहरणार्थ, एखाद्या वस्तूचे न्यूटोनियन वस्तुमान, जे कमी वेगासाठी गती आणि वेगाच्या गुणोत्तराच्या प्रमाणात असते, ते /2 च्या बरोबरीचे असेल.
गॅलिलिओ गॅलीलीने असे प्रतिपादन केले की सर्व एकसमान गती सापेक्ष आहे आणि तेथे काहीही निरपेक्ष नाही आणि काहीही विश्रांती नाही, ज्याला आता गॅलिलिओचा सापेक्षता सिद्धांत म्हणून ओळखले जाते.
आइनस्टाइनने हा सिद्धांत विस्तारित केला, त्यानुसार प्रकाशाचा वेग निरपेक्ष आणि स्थिर असतो, ही एक घटना अलीकडेच मिशेलसन-मॉर्ले प्रयोगात दिसून आली.
हे सर्व भौतिक नियम, ते काहीही असले तरी, यांत्रिकी आणि इलेक्ट्रोस्टॅटिक्सच्या सर्व नियमांसाठी सारखेच राहतील असाही त्यांनी एक स्वयंसिद्ध सिद्धांत दिला.
1905 मध्ये प्रकाशित झालेल्या त्यांच्या पेपरने असा युक्तिवाद केला की वस्तुमानविहीन कण उत्सर्जित होऊ शकतात, परंतु मॅक्सवेलच्या समीकरणांवरून हे स्पष्ट केले की प्रकाशाचे उत्सर्जन केवळ कामाच्या परिणामी प्राप्त होऊ शकते.