polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
आज नाडकर्णींच्या ह्या संस्थेमध्ये साठ मनोविकारतज्ज्ञ, मानसशास्त्रज्ञ, समुपदेशक, पंचवीस आधार सदस्य आणि विविध सेवाभावी प्रकल्पांवर काम करणारे तीनशे प्रशिक्षित स्वयंसेवक कार्यरत आहेत.
उपचारांसाठी येणारा मनोरुग्ण, त्याचे कुटुंबीय, दैनंदिन जीवनातील प्रश्नांमुळे गांजलेली व्यक्ती, कोणतीही समस्या नाही परंतु मानसशास्त्रीय ज्ञानाचा उपयोग स्व-विकासासाठी करू इच्छिणाऱ्या व्यक्ती, अशा सर्वांसाठी ही संस्था आहे.
प्रो कबड्डी लीगचे नियम सांघिक इनडोअर कबड्डीप्रमाणेच आहेत, परंतु अधिक स्कोअरिंगला प्रोत्साहन देण्यासाठी त्यामध्ये काही अतिरिक्त नियम अंतर्भूत केले गेले आहेत.
खेळाचे उद्दिष्ट हे आहे की, चढाईगीर किंवा ज्याला "रेडर" म्हणून संबोधले जाते, त्याने विरुद्ध संघाच्या अर्ध्या कोर्टात धाव घेऊन, त्यांच्या जास्तीत जास्त बचावकर्त्यांना "डिफेंडर्स"ना स्पर्श करणे आणि त्यांच्या स्वतःच्या अर्ध्या कोर्टात परतणे.
संघातील खेळाडूंना स्पर्श केल्यास किंवा टॅकल केल्यास गेममधून बाहेर काढले जाते, परंतु त्यांच्या टीमने स्पर्श किंवा टॅकलमधून मिळवलेल्या प्रत्येक गुणासाठी त्यांना परत आणले जाते.
सलग दोन चढायांमध्ये गुण न मिळविल्यास तिसऱ्या चढाईला "डू ऑर डाय" रेड असे म्हटले जाते, या चढाईमध्ये चढाईगीराने गुण मिळवणे आवश्यक आहे अन्यथा तो बाद घोषित केले जातो.
जेव्हा बचाव करणाऱ्या संघामध्ये तीन किंवा त्यापेक्षा कमी खेळाडू शिल्लक असतात, तेव्हा चढाईगीराला बाद केल्यास त्याला "सुपर टॅकल" असे संबोधले जाते, ज्यामध्ये एक ऐवजी दोन गुण मिळतात.
स्टार इंडियाचे सीईओ, संजय गुप्ता, यांनी पुष्टी केली की स्टार स्पोर्ट्स प्रो कबड्डीला, प्रो कबड्डी हा प्रत्येकी ५ आठवड्यांचा आणि वर्षातून दोन आवृत्त्या असणारा असा एकूण १० आठवड्यांचा कार्यक्रम घडवायचा आहे.
पहिला सामना १८ जुलै रोजी यू मुम्बा आणि जयपूर पिंक पँथर्स ह्या संघांदरम्यान खेळला गेला आणि अंतिम सामना २३ ऑगस्ट रोजी मुंबई येथे यू मुम्बा आणि बंगळूर बुल्स यांच्यात खेळला गेला.
२०१७ मोसम हा प्रो कबड्डी लीगची पाचवी आवृत्ती होती आणि त्यात उत्तर प्रदेश, हरियाणा, तामिळनाडू आणि गुजरातच्या नवीन संघांसह एकूण १२ संघांचा समावेश होता.
जीएम्आर समूहाच्या मालकीच्या उत्तर प्रदेश संघाचे नाव यूपी योद्धा ठरविण्यात आले तर गौतम अदानी यांच्या मालकीच्या गुजरात संघाचे नाव गुजरात फॉर्च्युन जायंट्स असे ठेवले गेले.
प्रो कबड्डी लीगचे प्रसारक, स्टार स्पोर्ट्सने, त्यानंतर २०१५ मध्ये घोषित केले की ते लीगच्या मूळ कंपनी मशाल स्पोर्ट्समध्ये ७४% भागभांडवल विकत घेतील.
प्रो कबड्डी लीग यशस्वी होईल की नाही याबद्दल शंका होती, अनेक लीग आयपीएलच्या व्यवसाय मॉडेलचे आणि यशाचे अनुकरण करण्याचा प्रयत्न करत आहेत आणि क्रिकेटच्या विपरीत, कबड्डीमध्ये तुलनेने कमी नामांकित खेळाडू होते.
तथापि, हे देखील नोंदवले गेले की कबड्डी मोठ्या प्रमाणावर तळागाळातील जनसमुदायामध्ये सुद्धा खेळली जाते, आणि त्यामुळे जर लीग लोकप्रिय झाली तर जाहिरातदारांसाठी विविध ग्रामीण आणि उपनगरांतील दर्शकांना आकर्षित करू शकते.
प्रो कबड्डी लीग (प्रायोजकत्वाच्या कारणास्तव विवो प्रो कबड्डी म्हणून ओळखली जाते) किंवा चे संक्षिप्त रूप ही भारतातील पुरुष व्यावसायिक कबड्डी लीग आहे.
ज्याला पोथी लावायला विलंब झाला त्यांची निर्भत्सना करताना समर्थ म्हणत," याने दासबोध वाचला नाही केवळ गंधफुले वाहून पुजला."त्या वेळी समर्थांचे शिष्यांना सांगणे होते की, जो कोणी दासबोध ग्रंथाचे वाचन करील, तो ग्रंथ नीट समजावून घेईल आणि त्यानुसार आचरण करेल, अशा माणसाला मोक्ष मिळेल.
शास्त्रीय संगीत असो वा नाट्यगीते, भावगीते असो वा भक्तिगीते, मराठी चित्रपट संगीत असो वा हिंदी गाणी, इतकेच नव्हे तर, लावणी, लोक-गीते या सर्व शैलीतील गाणी आर्या तितक्याच ताकदीने गाते.
गायनासोबतच आर्या अभिनेत्री म्हणून देखील लोकांसमोर आली, २०१७ च्या सुरुवातीस प्रदर्शित झालेल्या 'ती सध्या काय करते' या चित्रपटातून तिने अभिनय कारकिर्दीस सुरुवात केली.
सा रे ग म प:लिटील चॅम्प्स हा एक संगीत विषयक स्पर्धात्मक कार्यक्रम, झी मराठी या दूरदर्शन वाहिनीवर जुलै २००८ ते फेब्रुवारी २००९ या कालावधीत प्रसारित झाला.
हवाई सर्वाधिकार प्राप्त करण्यासाठी यशस्वी किंवा अयशस्वी प्रयत्न हे त्या वैमानिकाच्या कौशल्यावर, विमानाच्या वापरावर, रणनीती विमानांची संख्या आणि कार्यक्षमता या अनेक घटकांवर अवलंबून असते.
प्रभावीपणा आणि स्वस्त असल्यामुळेयुनायटेड स्टेट्स ऑफ अमेरिकामध्ये फेनोक्सि मेथयिलपेनिसिलीन हे प्रतिजैविक स्ट्रेप्टोकोकल फॅरिन्जायटिस झाल्यावर वापरण्यात येते.
प्रतिजैविके देताना त्यांचे होणारे दुष्परिणाम देखील विचारात घेतले पाहिजेत, आणि ज्या व्यक्तीं अशा औषधांना प्रतिकूल प्रतिसाद देतात त्यांना असे उपचार देऊ नयेत.
स्ट्रेप्टोकोकल संसर्गामुळे तीव्र ग्लोमेरुलोनेफ्रायटीस ही होऊ शकतो, आणि हा दुष्परिणाम प्रतिजैविके देऊन टाळता येऊ शकेलच असे नाही.
जर सतत घशाचे आजार होत असतील तर घशाच्या गाठी काढून टाकण्याची शस्त्रक्रीया हा सर्वात वाजवी प्रतिबंध आहे परंतु यातून मिळणारे फायदे तसे कमी असून कितीही उपचार केले तरीही आजाराची वारंवारताही कमी होताना दिसते.
असे लोक जे केवळ ’गॅस’चे वाहक आहेत, त्यांनाही औषधे देणे गरजेचे नाही, कारण या आजाराचा प्रसार आणि त्यातून उद्भवणारी गुंतागुंत ही तुलनेने कमी तीव्रतेची असते.
असेही संशोधन झाले आहे की धुळीत असलेले वाळलेले सूक्ष्मजंतू हे संसर्गजन्य नसतात, परंतु टूथब्रशसारख्या वस्तूंवर ओलसर सूक्ष्मजंतू हे पंधरा दिवसांपर्यंत टिकून राहू शकतात.
घसा बसणे, ३८ डिग्री सेल्सियसपेक्षा जास्त ताप, घशाच्या गाठींवर झालेला पू आणि स्वरयंत्रावर आलेली मोठी सूज ही स्ट्रेप्टोकोकल फॅरिन्जायटिसची ठराविक लक्षणे आहेत.
कोणतेही लक्षण न दिसणाऱ्या व्यक्तींनी तपासणी करून घ्यायची आवश्यकता नाही, कारण लोकसंख्येमधील एक विवक्षित टक्के लोक कोणताही हानिकारक परिणाम न दाखवताही स्ट्रेप्टोकोकल सूक्ष्मजंतूचे वाहक असतातच.
’रॅपिड स्ट्रेप टेस्ट’ ही लवकर होते, पण तिची अचूकता ७०% पर्यंत असून सांख्यिकी परिभाषेत ती घशातील जंतूंच्या तपासणीच्या तुलनेत ९८% अचूक असते.
प्रतिजैविके देण्याचे प्राथमिक कारण हे अशा आजारातुन उद्भवणारे र्ह्यूमॅटिक फीव्हर आणि रेट्रोफॅरिन्जायटल ॲबसेस हे आजार रोखणे अथवा कमी करणे हे असतं.
ज्या ठिकाणी 'स्ट्रेप थ्रोट' असण्याची दाट शक्यता आहे, किंवा तसे ठोस निदान झाले आहे, तिथे प्रतिजैविके देऊन रोगाची पुढची गुंतागुंत थांबविता येते आणि त्यामुळे लवकर बरेही वाटू लागते.
स्ट्रेप्टोकोकल फॅरिन्जायटिस, स्ट्रेप्टोकोकल टॉन्सिलायटिस किंवा स्ट्रेप्टोकोकल सोअर थ्रोट हा ग्रुप ए स्ट्रेप्टोकोकल संसर्ग संसर्गामुळे होणारा एक प्रकारचा घशाचा विकार आहे.
तथापि, ’द इन्फेक्शियस डिसिझ सोसायटी ऑफ अमेरिका’ ही प्रायोगिक औषधोपचारांच्या विरोधात आहे आणि त्यांच्या मते रोगाचे निदान झाल्यावर प्रतिजैविके देणे हेच योग्य औषध आहे.
तीन वर्षाच्या आतल्या बालकांसाठी तपास करण्याचीही गरज नाही कारण, एखाद्या मोठ्या भावंडाला जर ग्रुप ए स्ट्रेप आणि संधीवाताचा ताप हे दोन्ही आजार झाले असतील, तरच हे आजार त्यांच्यात आढळतील, अथवा हे आजार त्यांच्यात अतिशय अभावाने आढळतात.
खोकला, सर्दी, हगवण, डोळे येणं, आणि त्या बरोबर ताप आणि घसादुखी ही लक्षणं स्ट्रेप थ्रोटपेक्षाही साध्या घसादुखीची असू शकतात मोनोन्यूक्लिओसि नावाच्या आजारात घशाच्या गाठींवर सूज, लासिका लाल होणे, घशाला सूज आणि ताप ही लक्षणं दिसतात.
'बाबुकाका दिवाण' या आपल्या गुरूंकडून प्रेरणा घेऊन नसीमा हुजरूक यांनी 1984 साली आपल्या समविचारी मित्र-मैत्रिणीच्या सोबतीने अपंगांना साहाय्यभूत ठरेल अशी ‘हेल्पर्स ऑफ दि हॅन्डिकॅप्ड, कोल्हापूर’ नावाची संस्था काढली.
त्यानंतर 3 डिसेंबर,2020 रोजी जागतिक अपंगदिनाचे औचित्य साधून "साहस डिसॅबिलीटी रिसर्च आणि केअर फौंडेशन,कोल्हापूर" या नव्या संस्थेची स्थापना केली.
या नवीन संस्थेमार्फत पूर्वीपेक्षाही आधिक व्यापक प्रमाणात संपूर्ण महाराष्ट्र व शेजारील राज्यांच्या ग्रामीण भागातील समाजात दूर्लक्षित घटक राहीलेल्या अपंगाना मूलभूत सहाय्य पूरविले जाते तसेच त्यांना विविध कौशल्य प्रशिक्षण देऊन स्वावलंबी बनण्यास मदत केली जाते.
कधी साधू, तर कधी बैरागी, तर कधी निव्वळ लंगोटीधारी संन्यासी बनून ते रामेश्वर, हरिद्वार, काशी असे वयाच्या २६व्या वर्षापर्यंत अखंड भटकत राहिले.
चंद्रकांत पोकळे यांनी चारुता सागर यांच्या 'नागीण', 'कुठे वाच्यता नसावी', 'म्हस', 'न लिहिलेले पत्र', 'पुंगी', 'पूल', 'वाट', 'दर्शन', 'नदीपार', 'रैतूना', 'मामाचा वाडा' आदी कथांचे कन्नड भाषेत भाषांतर केलेले आहे.
पुण्याचे भारत इतिहास संशोधक मंडळ, मराठवाडा साहित्य परिषद, नटनागर शोधसंस्थान , यक्षायतम प्रतिष्ठान, अखिल महानुभाव परिषद, हिंद-उर्दू सोसायटी, छत्तीसगड शोधसंस्थान आदी संस्थांशी त्यांचा घनिष्ट संबंध होता.
मराठवाड्यातील एक ज्येष्ठ संशोधक, अभ्यासक, कार्यकर्ता म्हणून सर्वत्र ओळख असलेल्या देशपांडे यांचे प्राचीन भारतीय इतिहास, संस्कृती व पुरातत्त्वशास्त्र विषयातील पदव्युत्तर शिक्षण नागपूर आणि मध्य प्रदेशातील सागर येथे झाले.
मराठी, हिंदी, इंग्रजीशिवाय संस्कृत, गुजराती, कन्नड, बंगाली, उर्दू, बुंदेलखंडी आणि छत्तीसगढी अशा दहाहून अधिक भाषांवर देशपांडे यांचे प्रभुत्व होते.
‘नाटकातली चिन्ह’, ‘नाटकातलं मिथक’ ‘खेळ नाटकाचा’ आणि ‘ना नाटकाचा’ ह्या पुस्तकांमधून नाईकांनी शब्दसंहितेचं नाही तर नाट्यप्रयोगच्या घटकाचं सौंदर्य उलगडून दाखवणारं असं, खऱ्या अर्थानं रंगभूमीविषयक लिखाण केलं आहे.
मानवी नातेबंधांचे अत्यंत मूलगामी भान मांडणारी आणि जगण्याच्या सतत उत्क्रांत होत जाणाऱ्या भोवतालात उकलत जाणारे जीवन समजून घेऊ पाहणारी नाटकं त्यांनी लिहिलेली आहेत.
अनाहत ऋग्वेदातल्या तीन संवादांवर, अखेरचं पर्व महाभारतावर, तर जातक-नाटक दुर्गाबाई भागवतांनी"पैस "मधल्या 'आसन्नमरण काळी राणी' ह्या ललितलेखात ज्यांबद्दल लिहिलं आहे त्या अजिंठ्यातल्या दोन भित्तिचित्रांचा मूळ आधार असलेल्या जातक-कथांवर.
पण तशी असली तरीही वेगळं अर्थनिर्णयन न करता वर उलेखलेला निखळ रंजनाचाच—किंवा फार तर प्रबोधनाचा हेतू बाळगला तरीहीपौराणिक नाटकच सिद्ध होतं.
कर्नाडांच्या नाटकांचा उलेख होतोच आहे, तर त्यांच्या बऱ्याच नाटकांमध्ये आणि ह्या संग्रहातल्या नाटकांमध्ये असलेलं आणखी एक महत्त्वाचं साम्यआणि ती एकत्रित प्रकाशित करण्यामागचं एक कारणही.
भाषावैज्ञानिक म्हणून, सौन्दर्यमीमांसक म्हणून, तत्त्वचिंतक म्हणून, नाट्यलेखक म्हणून, नाट्यशिक्षक म्हणून त्यांना नाटक अनेक अर्थांनी लागलेले आहे.
म्हणून वाचकांसाठीही हा वाचनाच्या अनुभवाचा उलगडा करणारा, जुनीच नाटके नव्या उजेडात समजून घेण्याचा, आपल्याला देखील नाटके कशी लागतात हे तपासून बघावे असे वाटण्याचा प्रवास असतो.
त्यामुळे, हीच तीन नाटकं इथे एकत्रित का केली आहेत त्याचा थोडा खुलासा करावा आणि ज्या स्वरूप-वैशिष्ट्यांमुळे ती एका गटात पडतात त्याबद्दलही काही म्हणावं अशी श्री० श्री० पु० भागवत ह्यांनी सूचना केली.
सुरुवातीला एकांकिका लिहिणारे राजीव नाईक यांच्या कथा ’अबकडई’, ’पूर्वा’, ’सत्यकथा’, ’हंस’ आदी नियतकालिकांतून प्रसिद्ध झाल्या आहेत.
वेब ग्राफिक डिझाईन, इंटरफेस डिझाईन, अथॉरींग, स्टॅण्डर्डडाईझ कोड, प्रोपरायटरी सोप्टवेअर, यूझर एक्सपिरीअन्स डिझाईन आणि सर्च इंजिन ऑप्टीमायझेशन इत्यादी बाबी वेब डिझायनिंगमध्ये समाविष्ट आहेत.
याव्यतिरिक्त जर वेब डिझायनिंगमध्ये ‘मार्क अप’ ही बाब करावयाची झाल्यास उपलब्ध्‍ा असलेल्या गाईडलाईनवर अदययावत माहिती उपलब्ध करून दयावी लागते.
१९८९ मध्ये टीम बर्न्सस-लि यांनी सीईआरएन कंपनीमध्ये काम करत असतांना ग्लोबल हायपरटेक्स प्रोजेक्ट तयार केले जे नंतर सर्व जगात वेब साठी वापरले गेले.
१९९३ मध्ये मार्क ॲर्न्डसीन आणि एरिक बिना यांनी तयार केलेल्या मोझॅक ब्राउझरमुळे पूर्वी बनविण्यात येणा-या आवाजाशिवाय आणि ग्राफिकशिवायच्या ब्राउझरचा ढाचा संपूर्णपणे बदलून गेला.
१९९४ मध्ये तयार झालेल्या डब्ल्यू३सी या तंत्रामुळे जावास्क्रीप्ट, एचटीएमएल, कॅसकॅडिंग यासारख्या संपूर्ण जगात वापरता येण्यासारखे ब्राउझर तयार झाले.
१९९६ मध्ये सुधारित झालेल्या फलश या तंत्रज्ञानामुळे ब्राऊझरची मोठया प्रमाणावर निर्मिती होवू लागली आणि साईट विकसित करण्यासाठी याचा खूप उपयोग झाला.
२००० मध्ये मायक्रोसॉप्टने विकसित केलेल्या इंटरनेट एक्सप्लोररमुळे नेटस्केपसारख्या कंपनीची मायक्रोसॉप्टबरोबर असलेली स्पर्धा संपूष्टात आली आणि नेटस्केपला या युद्धातून माघार घ्यावी लागली.
डब्ल्यू३सी कडून एचटीएमएल आणि सीएसएस , नवीन जावास्क्रिप्ट एपीआय ही नवीन परिमाणे अस्तित्वात आल्यामुळे याचा वापर सर्वांना करता येणे शक्य झाले.
उद्देश- संकल्पना निश्चित झाल्यावर मूळ उभारलेल्या वस्तुसंग्रहालयाची पुनर्रचना करण्यासाठी नेमलेल्या समितीत जॉर्ज बर्डवूड, जगन्नाथ शंकरशेठ आणि भाऊ दाजी लाड हे सदस्य होते.
या संस्कृतीरक्षक इमारतीचा आराखडा त्या वेळचे महापालिका अभियंता ट्रेसी यांनी तयार केला होता तर त्यात आवश्यकतेनुसार मेसर्स स्कॉट मॅक्ली लॅन्ड या वास्तुविशारद संस्थेने काही सुधारणा करून त्याला अंतिम स्वरूप दिले.
कालांतराने मुंबई महापालिका आणि नॅशनल ट्रस्ट फॉर आर्ट्‌स अँड कल्चरल हेरिटेज यांच्यात अखेरीस करार होऊन वारसा वास्तुसंवर्धन मार्गदर्शक तत्त्वप्रणालीनुसार इमारत आणि परिसराची पुनर्रचना करण्यात आली.
मुंबईच्या विकासाला हातभार लावणाऱ्या जहाज व्यवसायाची स्थित्यंतरे पारसी बांधवांचीे स्मशानभूमी, ग्रामीण जीवनासह घरगुती आणि भारतीय खेळांचे प्रदर्शन, चिलखतधारी योद्धा, नृत्यासह वापरातील अनेक वाद्ये, मातीचे नकाशे हे सारें पाहताना औद्योगिक क्रांतीपासूनचा मुंबईचा इतिहास आपल्या नजरेसमोर दृश्य स्वरूपात येतो.
या औद्योगिक कलादालनात प्राण्यांच्या शिंगापासून तयार केलेल्या नक्षीयुक्त वस्तू, आकर्षक माती- धातूची भांडी, लाकूड शंख-शिंपल्यावरील कलाकुसर आणि अनेक धातूंच्या मूर्तीनी हे दालन सजलेले आहे.
तळमजल्यावरील भल्यामोठ्या संग्रह दालनात आपण प्रवेश करतो तेव्हा प्रथम समोरील उंचावरचा अल्बर्ट प्रिन्स कॉन्सर्ट आणि डेव्हिड ससूनचे पुतळे लक्ष वेधतात.
राणी व्हिक्टोरियाला 'एम्प्रेस ऑफ इंडिया' हा किताब बहाल केल्याप्रीत्यर्थ सरकारने दिलेली देणगी आणि लोकवर्गणीतून ही इमारत पूर्ण झाली.
कलाप्रेमी नागरिक संस्था, स्थानिक स्वराज्य संस्था यांच्या सहकार्याने वस्तुसंग्रहालयाचे कामकाज चालू शकते, याचा आदर्श वस्तुपाठ म्हणजे ही संस्था आहे.
तेव्हा तुम्‍हाला वेबसाईटवर सदस्याची माहिती आणि पत्ता दिला जाईल, त्याचबरोबर जे कार्ड पाठवणार त्यावर टाकावा लागणार सांकेतिक क्रमांक जसा कि .
एकदा तुम्हाला सर्व माहिती मिळाली की तुम्हाला एक पोस्टकार्ड लिहायचे आहे ज्यावर तुम्हाला दिलेला पत्ता आणि पोस्टकार्डचा सांकेतिक क्रमांक टाकून पोस्टकार्ड पाठवायचे आहे .
जेव्हा अपेक्षित सदस्याला तुमचे कार्ड मिळेल तेव्हा तो वेबसाईटवर जाऊन कार्डाची नोंदणी करतो आणि त्याच बरोबर तुम्ही एक पोस्टकार्ड प्राप्त करण्यास पात्र ठरतां.
जेव्हा तुमच्या सर्व पोस्टकार्डांची नोंदणी होईल त्या ननतर तुम्ही आणखी पत्ते वेबसाईट वरून मागवू शकता, जसजसे तुम्ही जास्त पोस्टकार्ड पाठवल तसतसा तुम्ही जास्त पत्ते ठराविक टप्प्यानंतर मागवू शकता.
सदस्य आपल्या देश व्यतिरिक्त पोस्टकार्ड विविध देशात पाठवू शकतात, पण सदस्य कार्ड एकाच देशात परत परत पाठवणार असेल तशी सोय ही उपलब्ध केलेली आहे.
परंतु प्रकल्पातील सदस्य हे आपापसात पोस्टकार्डची देवाणघेवाण करत असतात परंतु अशी देवाणघेवाण प्रकल्पाबाहेरील ज्याचा पोस्टक्रोसिंग प्रकल्पाशी काहीही संबंध नसतो.
त्यांनी आत्तापर्यंत १ कोटी ७० लाख पोस्टकार्डांची देवाणघेवाण केली आहे आणि या पोस्ट कार्डांनी ८८.६ अब्ज किलोमीटरचा प्रवास केला आहे.
पोस्टक्रॉसिंग सदस्यांची घनता अमेरिका, रशिया, चीन, तैवान, नेदरलेंड, जर्मनी, पोलंड, फिनलंड, बेलारूस, युक्रेन आणि ब्राझील ह्या देशांत अधिकआहे.
जानेवारी २०१२पर्यंत एकूण आकडेवारीच्या १/४ पेक्षा जास्त पोस्टकार्डे फिनलंड, रशिया, एस्टोनिया, लॅटीव्हिया, लिथुअनिया, बेलारूस आणि युक्रेन या देशांनी पाठवली आहेत.
ह्या सर्व देवाणघेवाणीत असेही प्रकार घडतात ज्यात, पोस्टकार्ड इच्छित स्थळी न पहोचणे, कार्डवरील सांकेतिक क्रमांक नीट लिहिला नसतो तेव्हा कार्डची नोंदणी करणे अशक्य असते .
प्रकल्पात ह्या सर्व बाबींची काळजी घेतली आहे त्यामुळे वेबसाईट कायम तुमची पाठवलेली आणि प्राप्त झालेली कार्ड्स ह्या मध्ये बरोबरी ठेवण्याचा प्रयत्न करते .
" जगातील वेगवेगळ्या जागाहून जर तुम्हाला पोस्टकार्ड मिळत असतील आणि त्यामुळे तुमची पत्र पेटी एक आश्चर्यकारक पेटीत बदलून जात असेल तर ते कुणाला आवडणार नाही ?"
मुख्यत्वे ह्या प्रकल्पाची मूळ संकल्पनाच ही आहे की जेव्हा एखादा सदस्य एक पोस्टकार्ड कुणा एका सदस्याला पाठवतो तेव्हा त्याला त्याला किमान एक पोस्टकार्ड जगातील कोणत्यातरी पोस्टक्रॉसिंग सदस्याकडून मिळेल.
कॉमचे शिक्षण घेत असतानाच, चंद्रकांत दादा पाटील यांचा संपर्क अखिल भारतीय विद्यार्थी परिषदेचे तत्त्वचिंतक यशवंतराव केळकर यांच्याशी आला.
त्यांच्या सुचनेनुसार १९८० सालच्या ऑगस्ट महिन्यात जालन्याच्या प्रचार अभ्यास वर्गात चंद्रकांतदादा पाटील यांच्या नावाची पूर्णवेळ प्रचारक म्हणून घोषणा झाली, आणि जळगाव जिल्ह्याला पूर्णवेळ कार्यकर्ता मिळाला.
१९८० ते १९८३ या कालखंडात चंद्रकांतदादा पाटील यांनी जळगाव जिल्ह्यात गावोगावी संघटना रुजविल्या नंतर त्यांच्यावर परिषदेची महाराष्ट्र संघटन महामंत्री म्हणून जबाबदारी सोपविण्यात आली आणि त्याचे केंद्र मुंबई झाले.
विद्यार्थी परिषदेतील संघटनात्मक बांधणीचे त्यांच्यातील गुणवैशिष्ट्य हेरून भारतीय जनता पक्षाचे नेते प्रमोद महाजन गोपीनाथ मुंडे आणि नितीन गडकरी यांनी त्यांना पक्षाचे काम सुरू करण्यास सांगितले.
सामाजिक समरसता सारख्या संवेदनशील विषयावर त्यांनी महामंत्री सुटताना देशाच्या कानाकोपऱ्यात त्यांनी प्रवास करून विभिन्न प्रदेशातील परिस्थिती समजून घेतली.
बांगलादेशी घुसखोरांविरुद्ध करण्यात आलेल्या देशव्यापी आंदोलनात ‘तीन बिघा’चे संघर्षांचे स्थान अधिक महत्त्वाचे आणि अधिक मोलाचे आहे.
नीरजा यांच्या कवितालेखनाला महाविद्यालयीन काळातच सुरुवात झाली असली, तरी त्यांच्या कवितेला पहिली महत्त्वाची दाद मिळाली ती, साहित्य संमेलनाच्या व्यासपीठावर.
विश्राम बेडेकर यांच्या अध्यक्षतेखाली मुंबईत राजा शिवाजी विद्यालयात ६०वे अखिल भारतीय मराठी साहित्य संमेलन भरले होते, तेव्हा नीरजा यांनी या संमेलनात पहिल्यांदा नवोदित कवींच्या व्यासपीठावर 'सावित्री' ही कविता वाचली होती.
हुल्लड मुरादाबादी त्यांच्या कवितांमध्ये अतिशय छोटी वाटणारी कल्पना फुलवत नेत असत, पण त्यांचा मूळ उद्देश श्रोत्यांना हसवणे हाच होता यात शंका नाही.
ते म्हणतात, 'जिंदगी में मिल गया कुर्सियों का प्यार है, अब तो पांच साल तक बहार ही बहार है। कब्र में हैं पांव, पर फिर भी पहलवान हूं, अभी तो मैं जवान हूं।' त्यांनी कवितेला शेरोशायरीच्या परडीत घोळून तिचा सुगंध सतत दरवळत ठेवला.
यामध्ये हाँगकाँग, बँकॉक, नेपाळ, कॅनडा, ऑस्ट्रेलिया, लंडन, मँचेस्टर, अमेरिकेसह अन्य काही देशामध्येही मुरादाबादी यांचा प्रत्यक्ष आवाज पोहोचला.
भोपाळ एक्सप्रेस, रेवांचल एक्सप्रेस आणि अहिल्यानगरी एक्सप्रेस या गाडयांनंतर आयएसओ हे मानांकन प्राप्त झालेली भारतामधील आणि मध्य प्रदेशातील ही पाचव्या क्रमांकाची गाडी आहे.
परतीच्या प्रवासामध्ये ही गाडी जम्मू तावी ते नवी दिल्ली पर्यंत अत्यंत वेगात प्रवास करते परंतु नवी दिल्ली ते भोपाळ दरम्यान तीचा वेग अतिशय मंदावतो.
दैनिक प्रहारचे लेखक शैलेंद्र शिर्के यांच्या मतानुसार प्रयोगशील अंक आणि नवमाध्यमातील ऑनलाइन अंक, फेसबुकवर अंक, दृक्‌श्राव्य माध्यमात अंक उपलब्ध होत आहेत.
पण जुने जाणते, वाचकप्रिय लेखक काळाच्या पडद्याआड गेले आणि त्यांची जागा घेऊ शकतील असे नव्या जोमाचे, ताकदीचे मराठी लेखक दिसत नाहीत, आणि दिवाळी अंकांचा मूळ गाभा असलेल्या साहित्य, परिस्थिती अगदीच वाईट नसली तरी, कमी दिसत आहे.
निःशुल्क तरीही दर्जेदार असा लौकिक अल्पावधीत मिळवणाऱ्या आंतरजालीय ई-दिवाळी अंकांसाठी हे वर्ष काही जुन्या अंकांना गमावणारे तर नव्या अंकांचे स्वागत करणारे ठरले.
गेले ५-६ वर्षे सातत्याने प्रकाशित होणाऱ्या अंकांपैकी मनोगत डॉट कॉम व उपक्रम डॉट कॉम या दोन संस्थळाचे दिवाळी अंक यंदा प्रकाशित होऊ शकले नाहीत.
मात्र ऐसी अक्षरे डॉट कॉम तसेच मिसळपाव डॉट कॉम या संस्थळांनी २०१२ पासून सुरू केलेली दिवाळी अंकाची परंपरा अधिक उंचावणाऱ्या दर्जासह चालू राहिलेली दिसली.
सिग्नेट पब्लिकेशन्स - सल्लागार व कार्यालयीन व्यवस्थापक - हा मराठी पुस्तक प्रकाशनाचा व्यवसाय गेली १८ वर्षे यशस्वीरीत्या करीत आहेत.
कोशाध्यक्षाच्या अनुपस्थितीत वार्षिक खर्चाचा ताळेबंद आणि अंदाजपत्रक मंजूर करण्याच्या अन्य सभासदांच्या कृतीला आक्षेप घेतल्याचे जाहीरपणे सांगितले आणि त्यामुळे परिषदेची बदनामी झाली, या आरोपावरून प्रमोद आडकर यांची परिषदेच्या सभासदपदावरून हकालपट्टी करण्यात आली.
असे असून तेथे दिवाण असलेले सर शाहनवाज भुत्तो यांच्या सल्ल्याप्रमाणे जुनागडच्या नवाबाने आपल्या संस्थानाचे पाकिस्तानमध्ये २२ एप्रिल १९४७ रोजी विलीनीकरण केले.
मुंबईत रहात असलेले शामळदास गांधी यांनी, मुंबईतील जुनागडवासीयांची काळबादेवीजवळील माधवबाग येथे गुरुवारी २५ सप्टेंबर १९४७ रोजी एक सभा घेतली.
अरुण सरनाईक : १९८४ मध्ये "पंढरीची वारी" ह्या चित्रपटाच्या मुहूर्ताच्या चित्रीकरणासाठी कोल्हापूरहून पुण्याला जाताना टॅक्सीच्या अपघातात.
शिरवाडकर लिखित आणि ‘धि गोवा हिंदू असोसिएशन’ची निर्मिती असलेल्या ‘नटसम्राट’ नाटकाचा पहिला प्रयोग २३ डिसेंबर १९७० या दिवशी मुंबईत बिर्ला मातोश्री सभागृहात सादर झाला.
‘देवमाणूस’ नाटकाचे लेखक व नाटकातील प्रमुख भूमिकेत असलेले नागेश जोशी यांना एका प्रयोगाच्या वेळी असे मरण आले, तर अभिनेते शंकर घाणेकर यांनीही कोकणातील एका प्रयोगाच्या वेळी अखेरचा श्वास घेतला.
शाहीर विठ्ठल उमप यांचे नागपूर येथे हजारो प्रेक्षकांच्या साक्षीने व्यासपीठावर ते कार्यक्रम सादर करत असतानाच अचानक खाली कोसळले आणि त्यांचे निधन झाले.
ॲरिस्टॉटलच्या पश्चात जेव्हा त्याचे लिखाण व्यवस्थित स्वरूपात प्रकाशित करण्यात आले, तेव्हा भौतिकीवरील ग्रंथाच्या ‘पुढचा’ क्रम ह्या ग्रंथाला देण्यात आला.
म्हणून ह्या ग्रंथाचे नाव ‘मेटॅफिजिक्स पडले, असे मानण्यात येते. असे असले तरी ॲरिस्टॉटलच्या भाष्यकारांनी मेटॅफिजिक्स हा शब्द लाक्षणिक अर्थानेही घेतला आहे. द्रव्य ही ॲरिस्टॉटलच्या तत्त्वमीमांसेतील मध्यवर्ती संकल्पना आहे. ज्याला खरेखुरे अस्तित्व असू शकते, अन्य अस्तित्वाचा केवळ एक घटक असे दुय्यम, पराधीन असे ज्याचे अस्तित्व नसते, तर जे स्वतःच अस्तित्वात असते, ते म्हणजे द्रव्य. विवक्षित वस्तूंहून भिन्न आणि त्यांच्या पलीकडच्या अशा सामान्य म्हणजे प्लेटोप्रणीत ‘आयडियां’नाच खरेखुरे व परिपूर्ण असे अस्तित्व असते, ह्या प्लेटोच्या मताचे ॲरिस्टॉटल खंडन करतो.
म्हणून विवक्षित, मूर्त वस्तूंना ॲरिस्टॉटल प्राथमिक द्रव्ये म्हणतो आणि वस्तुप्रकारांना, जाती-उपजातींना, तो दुय्यम द्रव्ये म्हणतो.
वस्तुप्रकार किंवा वस्तुरूपे दुय्यम असली तरी प्लेटो म्हणतो त्याप्रमाणे त्यांना विवक्षित वस्तूंहून पृथक, स्वतंत्र असे अस्तित्व नसते.
कारण ते निर्विशेष, निर्गुण असल्यामुळे त्याच्या अंगी विवक्षितता नसते; जे द्रव्य आहे त्याचा हे, ही विवक्षित वस्तू असा उल्लेख करता आला पाहिजे आणि अधिष्ठानाचा असा उल्लेख करता येत नाही.
पदार्थाचे दुसऱ्या पदार्थांत बदल घडवून आणण्याचे सामर्थ्य आणि बदल घडवून घेणाऱ्या पदार्थाची बदल होण्याची शक्ती, ह्या दोन दृष्टिकोणांतून शक्तीकडे पाहता येते.
काकस्पर्शमध्ये विसाव्या शतकाच्या पूर्वार्धामधील काळात कोकणात राहणाऱ्या एका कर्मठ चित्पावन कोकणस्थ ब्राह्मण कुटुंबामध्ये घडणाऱ्या घटना कथा रंगवल्या आहेत.
मन्नू भंडारी यांच्या कादंबऱ्यांचे आणि कथांचे मराठी, सिंधी, गुजराती, बंगाली, कानडी, उडिया, मल्याळम, तेलुगू आणि इंग्रजी भाषांत अनुवादही झाले आहेत.
झाल्यावर मन्नू भंडारी यांनी काही काळ कलकत्यात अध्यापन केले आणि नंतर त्या दिल्लीत आल्या आणि १९५० साली त्यांचे लग्न लेखक, समीक्षक राजेंद्र यादव यांच्याशी झाले.
फेरवानी समितीच्या शिफारसी नुसार १९५६ च्या कंपनी कायद्याअंतर्गत देशातील प्रमुख १६ बँका व वित्तीय संस्था मिळून राष्ट्रीय रोखे बाजाराची स्थापना करण्यात आली.
हा राष्ट्रीय स्वरूपाचा रोखेबाजार असल्याने या १५ क्षेत्रीय रोखे बाजाराच्या सदस्य दलालांना च्या माध्यमातून राष्ट्रीय बाजारात व्यवहार करण्याची सुविधा उपलब्ध झाली आहे.
बीड जिल्ह्यातील कळंबअंब्याचे हिंदू-मुस्लिम एकतेचे प्रतिक असलेला हा गुढीपाडवा आणि संदल भारतातील गंगा-जमुना संस्कृतीच प्रतिक म्हणावे लागेल.
बीड जिल्ह्यातील कळंबअंबा या गावातही गुढीपाडवा अन् संदलच्या माध्यमातून गावातील हिंदू आणि मुस्लिम नागरिकांचे ऐक्य गेल्या अनेक वर्षांपासून सांभाळले जात आहे.
पाडव्या दिवशी नवीन वर्ष सुरू होत असल्याने कळंबअंब्याच्या केशरखान शहावली बाबाच्या दर्ग्यात पंचाग वाचले जाते तर संध्याकाळी संदलच्या मिरवणुकीत हिंदू समाजातील नागरिकही सहभागी होतात.
एकूणच हिंदू आणि मुस्लिम समाजाला एकत्र गुंपणारा हा कळंबअंब्याचा पाडव्याचा आणि संदलचा सण भारतातील गंगा-जमुना तहजीबचा एक आदर्श नमुनाच म्हणावा लागेल.
त्यानंतर केशरखान शहावली बाबा की जय , पुंडलिक वरदा हरी विठ्ठल श्री नामदेव तुकाराम , बजरंग बली की जय असा एकत्रित गजर पंचाग वाचनानंतर सर्व गावकरी मिळून करतात व संध्याकाळी केशर शहावाली बाबाचा संदल निघतो.
तंत्रज्ञानामुळे पारदर्शक कारभाराची गुरुकिल्ली हाती येते ; तरी कित्येकदा तंत्रज्ञानही मक्तेदारीमध्ये जखडून ठेवण्याची खेळी प्रस्थापितांकडून केली जाते.
या जोखडातून संगणक तंत्रज्ञानाची सुटका करून ते सर्वांना उपलब्ध व्हावे ,याचा पाठपुरावा करण्यात ओपन सोर्सचे प्रणेते अतुल चिटणीस यांनी आपली कारकीर्द घडवली.
नंतर भारतीय भाषांच्या वापरातील अडचणी , परवान्यासाठी मोजावी लागणारी किंमत तसेच भारतीय डेटाची सुरक्षितता व परावलंबित्वाचे प्रश्न यामुळे ओपन सोर्सची गरज सर्वांना पटू लागली.
त्यानंतर मात्र त्यांचे शिक्षण बेळगाव मिलिटरी स्कूलमध्ये झाले व गोगटे इन्स्टिट्यूट ऑफ टेक्नॉलॉजीमधून त्यांनी बीई-मेकॅनिकल केले.
भारत सरकारने बुलेटिन बोर्ड सिस्टिमला करांच्या कक्षेत आणण्याचा घाट घातला असताना चिटणीस यांनी इलेक्ट्रॉनिक चळवळीद्वारे त्यावर प्रहार केले.
भारतात इंटरनेट वापरणाऱ्या युजर्सना "लिनक्‍स सॉफ्टवेअर' वापराची ओळख करून देण्याचा मान प्रथम चिटणीस यांच्याकडे जातो. त्यांनी प्रसिद्ध नियतकालिक "पीसीक्वेस्ट'साठी सहा वर्षे सल्लागार संपादक म्हणून जबाबदारी सांभाळली होती.
ते मुक्ताईनगरतूून आमदार व महाराष्ट्राचे महासुल-मंत्री होते २००९ पासून ते २०१४ पर्यंत ते महाराष्ट्र विधानसभेत भारतीय जनता पक्षातर्फे विरोधीपक्ष नेता होते.
आणि पशुसंवर्धन ,दुग्धविकास, मत्स्यपालन, राज्य उत्पादनशुल्क मंत्री,अल्पसंख्याक मंत्री बनलेे २१ ऑक्टोंबर २०२० रोजी एकनाथ खडसे यांनी भारतीय जनता पार्टी सोडली २३ ऑक्टोंबर २०२० रोजी त्यांनी राष्ट्रवादी काँग्रेस पार्टीत प्रवेश केला
तेव्हापासून ते मुक्ताईनगर तालुक्यातून विधानसभेसाठी अपराजित राहिले आहेत.१९९५ ते १९९९ च्या काळात भाजपा-शिवसेना सरकार मध्ये खडसे पाटबंधारे व अर्थमंत्री राहिले.
त्यांना राष्ट्रवादी काँग्रेस पार्टी ने पाठिंबा दिला व 'चंद्रकांत पाटील' यांनी रोहिणी एकनाथ खडसे यांचा १९८९ मतांनी पराभव केला आणि ते प्रथम वेळेस आमदार बनून निवळून आले.
८ मे २०२० एकनाथ खडसे विधानपरिषदेच्या उम्मेदवारीसाठी उत्सुक होते, त्यांना उमेदवारी देण्यात यावी म्हणून त्यांनी भाजपा कडे उम्मेडवरीची मागणी केली होती परंतु त्यांना उमेदवारी दिली गेली नाही.
१९९७ सालापासून अहमदाबादमधून गुजरात विधानसभेवर निवडून येत असलेल्या अमित शहांनी नरेंद्र मोदी ह्यांच्या गुजरात सरकारमध्ये अनेक मंत्रीपदे भुषवली.
२०१४ लोकसभा निवडणुकांमध्ये पंतप्रधानपदासाठी मोदी ह्यांचे नाव जाहीर केल्यानंतर भाजपने अमित शाह ह्यांच्यावर उत्तर प्रदेशमध्ये यश मिळवून देण्याची जबाबदारी टाकली.
डी पूर्ण झाल्यावर शरद राजगुरू यांनी भारतातील दक्षिण पठारी नद्या, सौराष्ट्र, उर्वरित गुजरात, राजस्थान, केरळ, तमिळनाडूचा किनारा, आसाम, मणिपूर, नर्मदेचे खोरे,गारो टेकड्या, कोकण, पश्चिम बंगाल, जम्मू-काश्मीर अशा भारतातील जवळजवळ सर्व प्रांतांमध्ये चतुर्थक कालखंडातील भूपुरातत्त्वीय घडामोडींवर क्षेत्रीय संशोधन आणि समान्वेषण केले.
यांशिवाय महाराष्ट्रातील नेवासा, इनामगाव व वाळकी, राजस्थानातील डिडवाना व बालाथल, सौराष्ट्रातील कुंतासी व पाद्री, मध्य प्रदेशातील समनापूर आणि कर्नाटकातील हुसंगी येथील उत्खनांमध्ये पुरातत्त्वशास्त्रज्ञ म्हणून भूमिका बजावली.
त्या काळात भारतात ते एकमेव भूपुरातत्त्वज्ञ होते, त्यामुळे डेक्कन कॉलेजाव्यतिरिक्त राजगुरू यांना भारतीय पुरातत्त्व सर्वेक्षण विभाग आणि बडोद्याच्या महाराजा सयाजीराव विद्यापीठातर्फे होणाऱ्या उत्खनांमध्ये सल्लागार म्हणून बोलावणी येत.
सांकलियांच्या सांगण्याप्रमाणे शरद राजगुरूंनी नोव्हेंबर १९५८मध्ये गोदावरी खोऱ्यातील पुरातत्त्व आणि पर्यावरणीय पुरातत्त्वावर संशोधनाला सुरुवात केली.