polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
या ग्रंथाची हस्तलिखितें हैद्राबाद येथील सेन्ट्रल रेकॉर्ड ऑफिस, सालारजंग ग्रंथालय आणि बिटिश म्युझियम, इंडिया ऑफिस ग्रंथालय आणि कराची येथे आहेत.
या साऱ्यांचे भान राखण्यासाठी आणि मृत्युपूर्वी देवपुत्र येशू ख्रिस्ताने चाळीस दिवस भोगलेल्या यातनामय काळाचे स्मरण करण्याचे हे दिवस होत.
वर्षभरात सुकून गेलेल्या त्या पात्यांच्या क्रूसांची जाळून राख केली जाते व ती 'ॲश वेनेस्डे’ म्हणून पाळल्या जाणाऱ्या दिवशी वापरली जाते व त्या दिवसापासून उपवास काळाला प्रारंभ होतो.
तसेच, 'तू मातीतून जन्मलासनी मातीत मिळणार आहेस’ (ठशाशालशी ंहरीं ंर्ही रीं र्वीं रपव र्वीं ंर्ही ाहरश्रश्र-ार्शींप) ह्या बायबलमधल्या वचनाचेसुद्धा भाविकांना स्मरण करून देण्यात येते.
राखेला इंग्रजीत अडक म्हणतात व त्या शब्दातून ध्वनीत होणारा गर्भितार्थ असा ःअ म्हणजे रललशिंरपलश ड म्हणजे ााऊााशपवशी क म्हणजे र्हालश्रशपशी या चाळीस दिवसांच्या काळात ख्रिस्ती धर्मियांकडून त्याग, मनन, सत्कार्ये यांची अपेक्षा असते.
कादंबरी, समीक्षाग्रंथ, बालवाङ्मय, कथासंग्रह, चरित्र, आरोग्यविषयक, धार्मिक, ललित, नाटक अशा सर्व प्रकारच्या साहित्य प्रकारांना स्नेहसुधाताईंनी आपल्या प्रकाशनामध्ये स्थान दिले आहे.
बार्शीसारख्या छोट्या गावात राहणाऱ्या स्नेहसुधा कुलकर्णी यांनी वयाच्या अकराव्या वर्षी लिहिलेली ३२ कडव्यांची कविता पुण्यातील एका ख्यातनाम वृत्तपत्रात प्रसिद्ध झाली होती.
म्हणजेच प्रमुखप्रवाही राष्ट्रीय चळवळीला त्या वर्गीय, जातीय अंगाने पाहून जे स्वराज्याचे मागणी करणारे होते तेच भांडवलदारी व्यवस्थेमधील भागीदार होते.
त्यामुळे त्या कामगार शेतकरी यांचे राज्य का नाही याचे विस्तृतपणे विवेचन करून त्यामधून शेतकरी, कामगारांच्या क्रांत्या कशा उदयास आल्या ते स्वांतत्त्र्यानंतर उदयास आलेल्या नक्सलवादी चळवळीच्या अभ्यासामधून दाखवून देतात .
स्त्री चळवळी मध्ये ग्रामीण गरीब शेतकरी महिला किंवा कामगार महिला यांची चळवळ आणि मध्यम वर्गीय बौद्धिक स्त्रिया यांच्या चर्चेच्या विमार्शामधून स्त्री चळवळीची घडवणूक होत होती .
त्याच वेळी दलित चळवळ कशा प्रकारे स्त्रियांच्या प्रश्नांकडे दुर्लक्ष करत होती हे गेल सांगतानाच दलित स्त्रियांपुढे उभे राहिलेल्या जात, कुटुंब ,दलित चळवळी मधील आव्हाने यांना कशा प्रकारे सामोरे जावे लागत होते आणि हे करतानाच ब्राह्मणी संस्कृतीला छेद देण्याचा प्रयत्नही त्या दुसऱ्या बाजूने करत होत्या .
राष्ट्रीय चळवळी मधून समाजवादी विचारांची सुरुवात स्वतंत्र भारतामध्ये कशा पद्धतीने सुरू झाली याचा आढावा घेताना गेल आमवेट ह्या स्त्रियांची चळवळ ,जाती विरोधी चळवळ ,पर्यावरणवादी चळवळी आणि शेतकऱ्यांचा संघर्ष ह्या सर्व वादविवादांचे चर्चाव्यूह या पुस्तकामधून मांडत जातात .
महाराष्ट्रामध्ये दलित पॅंथरच्या निर्मितीमधून नव्या जातीविरोधी चळवळीची सुरुवात झाली तर बिहारमध्ये जातीविरोधामधून वर्गीय चळवळ उभी राहत गेली .
१९७० च्या दरम्यान आंबेडकरांच्या तत्त्वज्ञानामधून जातीविरोधी चळवळ तर मार्क्सच्या तत्त्वज्ञानामधून वर्गीय चळवळ उभी राहिलेली दिसून येते.
स्वतंत्र भारताची निर्मिती ही नेहरू युगामध्ये विकासाच्या मुद्द्यावर उभी राहताना तो औद्योगिकीकरण, तंत्रज्ञानाचा विकास असेल याची पायाभरणी ही समाजवादी राज्यव्यवस्थे वर उभी राहिली.
ज्यामध्ये राज्याने लोकशाही मुल्यावरती, कल्याणकारी धोरणाभोवती उभी राहण्याची भूमिका घेतली असे असले तरी खऱ्या अर्थाने शेतकरी,आदिवासी यांचे प्रश्न अनुत्तरीत राहिले होते.
पहिल्या भागामधून या सर्व चळवळीची पार्श्वभूमी मांडत जातात तर दुसऱ्या भागामधून त्यांनी प्रत्यक्ष या चळवळीचा उदय कशा प्रकारे होत गेला याचे वर्णन केलेले आहे.
१९८५ नंतर ते आतापर्यंतचा जो पर्यायी विकासाच्या पैलूवर निर्माण झाला होता तोच पुढे पर्यायी समाजवाद म्हणून निर्माण कसा होत गेला याविषयीची चर्चा करतात.
स्थानिक पातळीवर टोपोग्राफिक्स मॅप्स उपलब्ध होत नाहीत हे लक्षात आल्यावर भाईकाकांनी हैद्राबाद येथील केंद्रीय संस्थेतून कोळोशी गावाचा टोपोग्राफिक्स नकाशा मिळवला.
आरोग्य क्षेत्रात मोतीबिंदू शस्त्रक्रिया शिबिर, अपंगांसाठी कृत्रिम पाय बसविण्याचे शिबिर, शालेय विद्यार्थ्यांसाठी/ स्त्रियांसाठी वैद्यकीय तपासणी शिबिर, महिलांसाठी बाल-माता संगोपन शिबिर असे अनेक उपक्रम नारायण आश्रमाने आयोजित केले.
गौतम बुद्धांचा, 'अत्त दीप भव' म्हणजेच स्वयंप्रकाशित व्हा हा प्रेरणादायी संदेश वेगळ्या अर्थाने अनुयायांना देण्यासाठी ही भीमज्योत उभारण्यात आली आहे.
बाबासाहेब आंबेडकर स्मारक स्थळाला ‘अ’ वर्ग पर्यटन व तीर्थ स्थळाचा दर्जा महाराष्ट्र शासनाद्वारे दिनांक २ डिसेंबर, २०१६ रोजी देण्यात आला आहे.
भारतातील ९० टक्के लोक वयाच्या चौदाव्या वर्षापर्यंतच शिक्षण घेतात, त्यामुळे जास्तीत जास्त ज्ञान मातृभाषेतच असले पाहिजे, असे त्यांचे मत होते.
त्यांचा असा विश्वास होता की परदेशी प्रसारमाध्यमे मुलांवर अनावश्यक दबाव आणण्याच्या, स्मरणशक्ती आणि अनुकरण करण्याच्या प्रवृत्तीला प्रोत्साहन देतात आणि त्यांच्यात मौलिकतेचा अभाव निर्माण करतात.
गांधीजी म्हणाले होते - "ही समस्या सन 1938 मध्ये सोडवायला हवी होती किंवा 1947 मध्ये ती सोडवायला हवी होती." गांधीजींनी इंग्रजी भाषेला माध्यम म्हणून कडाडून विरोध तर केलाच, पण राष्ट्रीय एकात्मता आणि अखंडता प्रकट करणाऱ्या राष्ट्रभाषेच्या प्रश्नावरही विचार व्यक्त केले.
थिएटर ॲंकॅडमी, जागर, समन्वय या पुण्यातील तर आविष्कार, वलय या मुंबईतील नाटयसंस्थामधून गेली २५ वर्षे नट, लेखक, दिग्दर्शक, निर्मितीप्रमुख या नात्याने रंगभूमीवर सक्रिय कार्यरत.
मुंबईमध्ये सलग अकरा दिवस झालेल्या काव्योत्सवात 'मनोहर ओक मुक्तमंचाचे ' संयोजन व सदानंद रेगे, इंदिरा संत, मेघना पेठे यांच्या कवितांवर आधारित कार्यक्रमाचे दिग्दर्शन व सहभाग.
आविष्कार तिशी' (आविष्कार या मराठी प्रायोगिक रंगभूमीवरील अग्रगण्य नाट्यसंस्थेचा आजवरच्या वाटचालीचा आढावा घेणारी पुस्तिका) (प्रकाशक
आचार्य विनोबा भावे, अण्णासाहेब सहसबुद्धे, साने गुरुजी, रावसाहेब आणि अच्युतराव पटवर्धन, बाबा आमटे अशा दिग्गजांचा सहवास त्यांना लाभला.
एकांगीपणा, साचेबद्ध गृहितांवर आधारित भोवतालच्या घटितांचा अर्थ लावण्याची खटपट, दुसऱ्याला निरुत्तर करण्यातील आनंद यापासून त्यांचे लेखन आणि संवाद कायम दूर राहिला.
प्रत्येक विषयाचा गाढा अभ्यास असलेल्या पळशीकर यांनी सामाजिक- राजकीय प्रश्न, चळवळी, धर्म, विज्ञान, पर्यावरण अशा विविध विषयांवर लिखाण केले आहे.
पर्यावरण, कामगारविषयक, स्त्री- पुरुषविषयक, धर्म-अंधश्रद्धेपासून ते गांधी, फुले, आंबेडकर यांच्यापर्यंतच्या अनेक विषयांवर पळशीकर यांनी लेखन केले होते.
वेद हे ईश्वरनिर्मित नाहीत या लोकहितवादींच्या बुद्धिनिष्ठ दृष्टिकोनाचा आणि अस्पृश्यतेस हिंदू धर्माचा कोणताही आधार नाही, या गोपाळ बाबा वलंगकर यांच्या मतांचा आधार घेऊन शिवराम जानबा कांबळे यांनी आपल्या लेखांतून त्यांनी विचार मांडले कोल्हापुरच्या मराठा दीनबंधू मध्ये प्रकाशित केलेल्या पहिल्याच पत्रात त्यांनी निर्भयपणे व परखडपणे आपल्या मातांची स्पष्टता सर्वांना जाणून दिली.
की लोकांच्या सेवेला आपले आयुष्य वाहिलेला आणि त्यांचा मित्र, मार्गदर्शक आणि तत्त्वज्ञ असलेला एक समाजसेवक निर्माण करण्याचा त्यांचा उद्देश होता का?
जर भिक्खू हा फक्त एक परिपूर्ण मनुष्य असेल तर बौद्ध धर्माच्या प्रसाराला तो कसलाही उपयोग होत नाही, कारण जरी तो एक परिपूर्ण मनुष्य असला तरी तो स्वार्थी मनुष्य आहे.
त्या लेखात मी असा युक्तिवाद केला की बुद्धांचा धर्म हा एकमेव धर्म आहे ज्याचा विज्ञानाने जागृत समाज स्वीकारू करू शकतो आणि त्याशिवाय तो समाज नष्टही होईल.
बौद्धांकडे ख्रिस्तींप्रमाणे बायबलसारखं असं एकमेव ग्रंथ म्हणजे बुद्ध आणि त्यांचा धम्म , हा आहे या लेखाच्या प्रकाशन रोजी, मला असे पुस्तक लिहिण्यासाठी, लेखी आणि तोंडी, अनेक विनंत्या प्राप्त झाल्या.
इंग्रजीत लिहिलेला हा ग्रंथ हिंदी, गुजराती, तेलुगू, तमिळ, मराठी, मल्याळम आणि कन्नड यासारख्या बऱ्याच भाषांमध्ये अनुवादित करण्यात आला आहे.
बाबासाहेब आंबेडकर यांनी असे सांगितले होते की, हा ग्रंथ त्या तीन पुस्तकांपैकी एक आहे, जे बौद्ध धर्माच्या योग्य समस्यांसाठी एक संच तयार करेल.
परंतु कालांतराने देशी-विदेशी धर्मांच्या रक्तरंजित आणि हिंसक कार्यांशी सामना करता करता बौद्ध धर्म भारतात 12व्या शतकानंतर नाहिसा झाला परंतु हिमालयीन प्रदशांत हा धर्म तगून राहिला.
बाबासाहेब आंबेडकर यांच्या प्रभावामुळे एका सर्वेक्षणानुसार मार्च १९५९ पर्यंत भारतात जवळजवळ १.५ ते २ कोटी दलितांनी बौद्ध धर्म ग्रहन केला होता.
हिमालयाच्या परिसरातील सिक्कीम, लडाख, अरुणाचल प्रदेश, पश्चिम बंगालमधील दार्जिलिंग पर्वतरांग आणि उच्च हिमाचल प्रदेशमधील लाहौल आणि स्पीति भागात बौद्ध धर्म हा मुख्य किंवा मोठा धर्म आहे.
गेल्या शंभर वर्षांपासून बौद्ध धर्माची भारतामध्ये पुनर्निर्मिती होत आहे, कारण बऱ्याच भारतीय बुद्धिमतांनी बौद्ध, तिबेटी निर्वासित लोकांचे स्थलांतर केले आणि लक्षावधी हिंदू दलितांनी बौद्ध धर्मात धर्मांतर केले.
इतर अहवालानुसार भारतीय लोकसंख्येत ५% ते ६% बौद्ध आहे तर प्रसिद्ध भारतीय बौद्ध नेते व भिक्खु भदंत आर्य नागार्जुन सुरई ससाई यांच्या मते, भारतात १० कोटी बौद्ध अनुयायी आहेत.
प्राचीन भारतात सम्राट अशोक नंतर पुढे, बौद्ध धर्म आणि बौद्ध मठांच्या प्रथांना १२ व्या शतकादरम्यान सामान्य लोक आणि राजेशाही यांचा पाठिंबा प्राप्त झाला होता परंतु सामान्यतः इ.
१२ व्या शतकाच्या उत्तरार्धात इस्लामचे आगमन झाल्यानंतर हिमालयीन भाग आणि दक्षिण भारताव्यतिरिक्त बौद्ध धर्म भारतात जवळजवळ विलुप्त झाला.
बौद्ध मौर्य सम्राट अशोकांच्या साम्राज्याच्या काळात बौद्ध समाज दोन शाखांमध्ये विभागला गेला: महासंघिका आणि स्थवीरवाद, हे दोन्ही बौद्ध समाज भारतभर पसरले आणि अनेक उप-संप्रदायात विभागले गेले.
आधुनिक काळामध्ये बौद्ध धर्माच्या दोन प्रमुख शाखा अस्तित्वात आहेत: श्रीलंका आणि दक्षिणपूर्व आशियातील थेरवाद आणि हिमालयीन आणि पूर्व आशियातील महायान.
पहिला वर्ग, अरुणाचल प्रदेश, मिझोराम आणि काही इतर पूर्वोत्तर राज्यांमधील अनुसूचित जमाती; जम्मू आणि काश्मीर आणि उत्तर हिमाचल प्रदेशात; आणि, दार्जिलिंग आणि सिक्कीमचे लोक हा परंपरागत बौद्ध समुदायांचा लहान वर्ग आहे; इ.
सामाना पद्धतीचे साधना आणि ध्यान केल्यानंतर, बुद्धांनी स्व-आनंद आणि आत्म-संवेदनांच्या कणांपासून दूर राहण्याचा मार्ग बौद्ध मध्यममार्ग शोधला.
बौद्ध धर्म हा एक जागतिक धर्म आहे, जो मगधच्या प्राचीन साम्राज्याच्या सभोवती उभा आहे आणि सिद्धार्थ गौतम, "बुद्ध" यांच्या शिकवणींवर आधारित आहे.
२० मार्च २०१८ च्या सर्वोच्च न्यायालयाच्या निकालात नमूद केल्यानुसार या कायद्याच्या गैरवापराची अनेक प्रकरणे देशाच्या विविध भागांतून नोंदवली गेली आहेत.
समाविष्ट करून या निर्णयाला ओव्हरराइड करण्यासाठी एक दुरुस्ती मंजूर केली, 'कोणत्याही व्यक्ती आणि कलमांविरुद्ध एफआयआर नोंदवण्यासाठी प्राथमिक चौकशीची आवश्यकता नाही.
तपास अधिकाऱ्याला आवश्यक असल्यास, या कायद्यान्वये गुन्हा केल्याचा आरोप असलेल्या कोणत्याही व्यक्तीच्या अटकेसाठी मंजुरीची आवश्यकता नाही आणि या अंतर्गत प्रदान केलेल्या व्यतिरिक्त कोणतीही प्रक्रिया नाही.
कोणत्याही न्यायालयाच्या आदेशाला न जुमानता, अनुसूचित समुदायांवरील अत्याचाराचा आरोप असलेल्या व्यक्तीसाठी या सुधारणा स्पष्टपणे अटकपूर्व जामीन नाकारतात.
अनुसूचित जाती आणि अनुसूचित जमाती कायदा, १९८९ हा अनुसूचित जाती आणि अनुसूचित जमातींवरील अत्याचार आणि द्वेषपूर्ण गुन्हे रोखण्यासाठी लागू केलेला भारतीय संसदेचा एक कायदा आहे.
जेव्हा अस्तित्वात असलेल्या तरतुदी (उदाहरणार्थ, नागरी हक्क संरक्षण कायदा १९५५ आणि भारतीय दंड संहिता) या गुन्ह्यांना तपासण्यासाठी अपर्याप्त असल्याचे आढळून आले, तेव्हा संसदेने अनुसूचित जाती आणि जमातींवरील सततचा अपमान आणि गुन्हे ओळखून अनुसूचित जाती आणि अनुसूचित जमाती कायदा १९८९ मंजूर केला.
सुपर सिरीज क्रमवारीच्या प्रत्येक प्रकारातील आठ सर्वोत्कृष्ट खेळाडू/जोड्यांना वर्षाच्या शेवटी सुपर सिरीज मास्टर्स अंतिम मालिकेमध्ये खेळण्यासाठी आमंत्रित केले जाते
२०११ पासून, विश्व क्रमवारीतील प्रत्येक प्रकारामधून अव्वल १० खेळाडूंनी सुपर सिरीज प्रीमियर स्पर्धा आणि एका कॅलेंडर वर्षात किमान चार सुपर सिरीज स्पर्धांमध्ये खेळणे गरजेचे आहे.
वैध वैद्यकीय प्रमाणपत्र किंवा खेळाडू स्पर्धेत सहभागी होण्यासाठी शारीरिकदृष्ट्या सज्ज नसल्याचे सिद्ध करणारा मजबूत पुरावा असेल तरच सदर दंडातून सूट देण्याबाबत बीडब्ल्यूएफ विचार करु शकते.
खेळाडू किंवा जोडी कोणत्या फेरीमध्ये पोहोचते त्यावरून सुपर सिरीज प्रीमियर आणि सुपर सिरीज स्पर्धेमध्ये खेळाडूंना क्रमवारी गुण दिले जातात.
परंतु स्पर्धेदरम्यान अनेक खेळाडूंनी यासाठी आक्षेप घेतल्यानंतर, २००८ पासून, सुपर सिरीज स्पर्धांसाठी आंतरराष्ट्रीय प्रमाणपत्र असलेले आणि अधिकृत असे आठ पंच असणे अनिवार्य करण्यात आले.
सध्याच्या नियमांनुसार किमान सहा पंच यजमान सभासद असोसिएशन व्यतिरिक्त इतर सभासद असोसिएशनचे, किमान चार पंच बीडब्ल्यूएफ आणि दोन क्षेत्रीय प्रमाणपत्र असलेले पंच असणे गरजेचे आहे.
त्यानंतर मात्र फक्त १६ खेळाडू/जोड्यांना सहभागी होण्याची संधी दिली जाते, ज्यामध्ये विश्व क्रमवारीनुसार उच्च स्थानावरील चार खेळाडू/जोड्यांना मानांकन दिले जाते.
एखाद्या नागरिकाने अथवा रहिवाश्याने मतदार यादीत नाव नोंदविण्यासाठी काही विशिष्ट आवश्यकता पूर्ण करणे व तेथील काही विशिष्ट पद्धतीचे अनुसरण करणे जरुरी आहे.
काही देशात मतदानास ईच्छुक व्यक्तिने आवश्यक ते प्रपत्र आवश्यक दस्तावेजासह भरून द्यावयास हवे व ते तेथील संबंधित निवडणूक अधिकाऱ्याकडे सादर करावयास हवे.
याशिवाय, काही ठिकाणी, तेथील शासनाकडे वाहन परवान्याचे मागणीचे वेळी एखाद्याने नाव नोंदविल्यास, त्याचे वय बघुन, त्या नागरिकाची मतदानाच्या यादीत आपोआप नोंदणी होऊ शकते.
‘सुरीले’ हे रामकृष्ण बाक्रे यांच्या वेगवेगळ्या वृत्तपत्रांत प्रसिद्ध झालेल्या, मात्र पुस्तकरूपाने न आलेल्या लेखांचे संकलित पुस्तक आहे.
ह्या पुस्तकाच्या पहिल्या प्रकरणातल्या बाळकृष्ण बुवा इचलकंरजीकरांच्या लेखातले फोटो आणि गणपतीबुवा भिलवडीकर व पंडित मिराशी यांचे फोटो हे श्री.
" हे आत्मवृत्त केवळ बाक्रे यांच्यामुळे लिहिले गेले. एसेम यांनी ते लिहावे यासाठी बाक्रे यांनी त्यांच्यामागे हट्ट धरला. त्यांनी सांगितलेल्या हकीकतीशी जुळणारी तत्कालीन जुनी वृत्तपत्रे काढून, त्यांतील संबंधित कात्रणे वेगळी करून बाक्रे यांनी मी एस.एम."चे शब्दांकन केले.
रामकृष्ण बाक्रे यांच्या संगीत विषयक लेखनातून आणि व्यासंगातून त्यांची कुमार गंधर्व, किशोरी आमोणकर, सुरेश हळदणकर, श्रुती सडोलीकर व त्यांचे वडील गायक वामनराव, देवकी पंडित, प्रभाकर कारेकर, पद्मा तळवलकर इत्यादी अनेक नामवंत शास्त्रीय गायकांशी घनिष्ठ मैत्री झाली.
मुंबईत एकदा वाहतूक बंद पडल्याने कार्यालयात जाण्यासाठी कोणतेही वाहन मिळत नसल्याने रामकृष्ण बाक्रे हे ठाणे ते ऑफिस चक्क चालत गेले.
माधव चितळे यांनी १९९२ पर्यंत सरकारी नोकरीच्या माध्यमातून आणि निवृत्तीनंतर अनेक सामाजिक संघटनांच्या माध्यमातून जलसंधारण क्षेत्रात योगदान दिले आहे.
त्यानंतर कोयनेच्या भूकंपानंतरची परिस्थिती नियंत्रणात आणून कोयनेच्या तिसऱ्या टप्प्याचे काम मार्गी लावण्यासाठी त्यांची नियुक्ती चिपळूण तालुक्यातील अलोरे येथे झाली.
५ वर्षांच्या या दिल्लीतील नियुक्तीचा काळ संपत येत असतानाच तत्कालीन पंतप्रधान राजीव गांधी यांनी जलसंपदा मंत्रालयाचे सचिव म्हणून त्यांची नियुक्ती केली.
जल आयोगाचे अध्यक्ष म्हणून काम करत असतानाच सामान्य जनतेच्या मनात पाण्याविषयी जागृती निर्माण व्हावी म्हणून चितळे यांनी जल दिवस साजरा करण्यास सुरुवात केली होती.
माधव चितळे सध्या औरंगाबाद येथे स्थायिक असून सिंचन सहयोग, जलसंस्कृती मंडळ, ऊर्जा सहयोग, सरोवर संवर्धिनी अशा अनेक संस्थांच्या माध्यमातून त्यांचे समाजप्रबोधनाचे कार्य सुरू आहे.
'सिंचन सहयोग'ने आयोजित केलेल्या पहिल्या महाराष्ट्र जलसिंचन परिषदेसाठी मोठ्या संख्येने शेतकरी, वैज्ञानिक, अभियंते, सामाजिक कार्यकर्ते असे विविध स्तरांतील लोक आले होते.
पुढे प्रिन्स्टन विद्यापीठाच्या वुड्रो विल्सन स्कूलच्या आंतरराष्ट्रीय व सामाजिक व्यवहाराच्या अभ्यासक्रमासाठी चितळे यांचं नाव सुचवलं गेलं.
सरकारी सेवेतून निवृत्तीनंतर १ जानेवारी १९९३ रोजी आंतरराष्ट्रीय जलसिंचन व जलनिस्सारण आयोगाचे सरकार्यवाह म्हणून माधव चितळे यांची नियुक्ती झाली.
जलसंधारण आणि जलसंपदेबाबत जनजागरण या क्षेत्रांमधील त्यांच्या उल्लेखनीय कार्याबद्दल त्यांना १९९३ सालच्या स्टॉकहोम वॉटर प्राईझ या पाण्याचे नोबेल पारितोषिक म्हणवल्या जाणाऱ्या पुरस्काराने सन्मानित करण्यात आले.
शालांत परीक्षेत गुणवत्ता यादीत महाराष्ट्रातून दुस-या क्रमांकानं उत्तीर्ण झाल्यानंतर माधव चितळे यांनी पुण्याच्या शासकीय अभियांत्रिकी महाविद्यालयातून सुवर्णपदकासहित बी.
अलीकडच्या काळातही मुंबईतील पूर, महाराष्ट्रातील सिंचन घोटाळा, गंगा शुद्धीकरण प्रकल्प अशा अनेक समितींच्या माध्यमातून त्यांचे कार्य सुरू आहे.
काळाच्या प्रत्येक टप्प्यावर त्या- त्या समाजामध्ये जेव्हा जेव्हा इतिहास रचला गेला तेव्हा-तेव्हा इतिहासामध्ये त्या समाजातील स्त्रिया मात्र अदृश्यच राहिल्या.
इतिहासलेखनाची सत्ता ही नेहमीच पुरुषांकडे असल्याने केवळ पुरुषांच्या नोंदी व विश्लेषण हेच इतिहास म्हणून या पितृसत्ताक व्यवस्थेमध्ये आजवर पुढे आले.
पितृसत्ताक अकादामिक विश्वाने सिद्धांकनाच्या निर्मितीपासून स्त्रियांना नेहमीच दूर ठेवले व याचे समर्थन म्हणून स्त्रियांच्या शारीरिक मर्यादांचे निमित्त पुढे केले.
काळाच्या एका टप्प्यावर समाजनिर्मिती करणारा,मुक्त,सत्ताधारी असणारा स्त्रिया हा घटक नंतरच्या टप्प्यावर मात्र गुलाम बनतो,त्याचे कर्तेपण नाकारले जाते व जो केवळ एक प्रतिभाहीन असे पुनुरुत्पादनाचे साधन ठरतो.
परंतु मातृसत्ता,स्त्रीराज्य लयास जाऊन पितृसत्ताक व्यवस्थेचा उदय होणे ही काळाच्या कुठल्यातरी एका टप्प्यावर घडलेली एक घटना नाही तर साधारणत: २५०० वर्षांपासून विकसित होत गेलेली ही एक दीर्घ अशी प्रक्रिया आहे.
मात्र सुरुवातीच्या टप्प्यावर पुनर्निर्मितीची शक्ती असणाऱ्या या मातृदेवता पुरुषदेवतेची पवित्र पत्नीदेवता म्हणून पितृसत्ताक व्यवस्था त्यांना पुढे आणते आणि याच टप्प्यावर स्त्रीची लैंगिकता प्रकट करणे पाप ठरते,पत्नी बनणे व माता असणे पवित्र व गरजेचे ठरते.
या पुढच्या टप्प्यावर तत्त्वज्ञानातून स्त्रिया म्हणजे अपूर्ण मानव हा विचार पश्चिमी सभ्यतेमध्ये रूढ होऊन यातूनच पितृसत्ताक सिद्धांकन अधिक घट्ट व्हायला कारणीभूत ठरतो.
स्त्रियांच्या दुय्यमत्वाचे व गुलामगिरीचे पितृसत्ताक व्यवस्थेने इतके नैसर्गिकिकरण केले आहे की स्त्रिया या केवळ शोषितच आहेत हा सिद्धांत एकप्रकारे मान्यता पावतो व शोषणाच्या या जाणिवेतूनच स्त्रियांचा संघर्ष उभा करतात.
परंतु जसे नाटकात पुरुषांच्या सोबतीने अभिनय केल्याने केवळ सहकलाकार इतकीच ओळख मिळते व नाटकाचे दिग्दर्शन,नेपथ्य,विषयाची मांडणी याची मालकी नाटकाच्या पुरुष मालकाकडेच राहते तसेच केवळ प्रस्थापित अकादामिक क्षेत्रात शिरकाव करून पुरुषांच्या बरोबरीचे स्थान मिळू शकणार नाही.
तर याकरिता स्त्रियांना आपल्या कर्तेपणाचा इतिहास शोधावा लागेल व पितृसत्ताक सिद्धांकनाप्रमाणे पुरुषांना ज्ञानउत्पादनातून न वगळता स्त्री व पुरुष दोहोंना केंद्र मानत इतिहासाचे नव्याने लेखन करावे लागेल.
यात आपल्या २५ वर्षांच्या संशोधन,लेखन व अध्यापनाच्या दीर्घ अनुभवानंतर लेखिका या ठाम निष्कर्षावर येतात कि,स्त्रियांचा इतिहास शोधणे व मांडणे ही स्त्रीमुक्ती साध्य करण्याकरिता अपरिहार्य अशी बाब आहे.
शंकर पुरुषोत्तम आघारकर यांच्या पुढाकाराने सुरू झालेल्या विज्ञानवर्धिनी या संशोधन संस्थेत ते वनस्पतिशास्त्राचे एक संशोधक म्हणून काम करू लागले.
जेथे वनस्पती नैसर्गिकरीत्या उगवतात त्या जागेचे निरीक्षण करणे, त्या त्या वनस्पतींचे शास्त्रशुद्ध वर्णन करणे आणि त्यांची नावे ओळखणे हे त्यांच्या आवडीचे विषय होते.
वर्तक त्या वनस्पतीचे औषधी गुणधर्म व इतर उपयोग, त्यांची पारंपरिक उपयुक्तता आणि वनवासींची त्या औषधी वापरण्याची पद्धत या गोष्टींची साक्षेपाने नोंदी ठेवीत.
अवघ्या १६ वर्षांच्या वयात ब्रिटिशांच्या दडपशाहीला विरोध करण्यासाठी हरिभाऊ व त्यांच्याहून वयाने थोड्या मोठय़ा तरुणांनी पुणे शहरातल्या छावणी परिसरातील कॅपिटॉल, एम्पायर, वेस्टएन्ड या चित्रपटगृहांत बॉम्बस्फोट घडवून आणले.
पंतप्रधान इंदिरा गांधी यांनी भारतावर लादलेल्या आणीबाणीदरम्यान तुरुंगात डांबलेल्या कार्यकर्त्यांचे विनामोबदला वकीलपत्र घेऊन त्यांनी अनेकांची सुटका केली.
हरिभाऊ लिमये यांचे आजोबा लक्ष्मण लिमये यांनी त्यांच्या काळात भारतीय उपचार पद्धतीमधील मोफत मसाज केंद्र पुणे शहरातील त्यांच्या घरीच सुरू केले होते.
यात तो किंवा ती गजलकार गायनकलेत निपुण असेल तर दुधात साखरच. गजलसादरीकरणाचा हा सुरेल प्रकार "योग्य रीतीने" रुजला पाहिजे, याच्याच प्रयत्‍नाचा एक भाग म्हणून उत्तम कविता, उत्तम गजल लेखनासोबतच तरन्नूममध्ये उत्तम रीत्या गजल सादर करणारी एक स्त्रीगजलकार व एक पुरूष गजलकार निवडून अशा गजलकरांना "गजलगुंजन" हा पुरस्कार दिला जातो.
या पुरस्कारासाठी उत्तम कविता, उत्तम गजल लेखनासोबतच दीर्घकाळ मराठी कविता व गजलेला आपले भरीव योगदान देणाऱ्या ज्येष्ठ गजलकार व्यक्तीला गजलरत्‍न हा पुरस्कार देण्यात येतो.
उत्तम कविता, उत्तम गजल लेखनासोबतच कविता व गजल या दोन्ही क्षेत्रात विशेष कामगिरी करण्याऱ्या कवी, गजलकारांना "गजलसृजन" हा पुरस्कार दिला जातो.
सातत्याने सकस आणि दर्जेदार कविता व गजल लिहिणाऱ्या नव्या दमाच्या कवी, गजलकारांसाठी प्रोत्साहन ठरू शकेल, असा "गजलांकुर" हा पुरस्कार आहे.
गावात सरकारतर्फे एक पूर्व-प्राथमिक शाळा,दोन प्राथमिक शाळा, एक कनिष्ठ माध्यमिक शाळा, एक माध्यमिक शाळा व एक उच्च माध्यमिक शाळा चालवल्या जातात.
गावापासून सर्वात जवळचे पदवी महाविद्यालय, अभियांत्रिकी महाविद्यालय,वैद्यकीय महाविद्यालय, व्यवस्थापन संस्था, पॉलिटेक्निक, व्यवसाय प्रशिक्षण शाळा आणि अपंगांसाठी खास शाळा ही सर्व पुण्यात असून १० किलोमीटरहून जास्त अंतरावर आहेत.
कल्याण गावापासून सर्वात जवळ असलेले सर्वरोगोपचार आरोग्य केंद्र खेड शिवापूर येथे गावापासून ६ किलोमीटर अंतरावर असून, प्राथमिक आरोग्य केंद्र, प्रसूति व बालकल्याण केंद्र, क्षयरोग उपचार केंद्र, ॲलोपॅथी रुग्णालय व कुटुंब कल्याण केंद्र ही सर्व ६ किलोमीटरहून जास्त अंतरावर आहेत.
गावाच्या सर्वात जवळील प्राथमिक आरोग्य उपकेंद्र गावापासून ४ किलोमीटर अंतरावर, तर सर्वात जवळील पशुवैद्यकीय रुग्णालय १२ किलोमीटरहून कमी अंतरावर आहे.
हे पाणी खरे तर आग्नेयेकडे वाहून कोयना नदीतून कृष्णेस मिळायला हवे, पण तसे होऊ नये म्हणून ते अडवून व थेट उलटे वळवून कृष्णा खोऱ्यातून कोकणातील वाशिष्ठी खोऱ्यात टाकले जाते.
ती सह्याद्रीतल्या तिवरे गावाजवळ अंदाजे ९०० मीटर उंचीवरून उगम पावते आणि चिपळूण, खेड, गुहागर आणि दापोली अशी वाहत दाभोळजवळ अरबी समुद्राला मिळते.
सर्वात जवळील सामूहिक आरोग्य केंद्र ,प्राथमिक आरोग्य केंद्र,प्रसूति व बालकल्याण केंद्र, क्षयरोग उपचार केंद्र व ॲलोपॅथी रुग्णालय १० किलोमीटरहून जास्त अंतरावर आहे.
श्री भैरवनाथ विद्या मंदिर पाबळ या माध्यमिक शाळेमध्ये मूलभूत तंत्रज्ञानाची ओळख हा विज्ञान आश्रम या संस्थेने सुरू केलेला व सध्या दहावीच्या बोर्डला पूर्व व्यावसायिक अभ्यासक्रम असलेला कार्यक्रम म्हणजेच - सुरू आहे.
यानंतर परब यांनी काही वर्षे धुळे जिल्ह्यातील शहादा येथे शेतमजूर व आदिवासींसाठी श्रमिक संघटना चालवीत असलेल्या व महाराष्ट्रातल्या ‘मुक्त साम्यवादी गटा’शी संबद्ध असलेल्या चळवळीत काम केले.
प्रस्थापित साहित्यिकांच्या विपरीत लेखन करणारे अरुण कोलटकर, दिलीप चित्रे, नामदेव ढसाळ, मनोहर ओक, राजा ढाले, वसंत गुर्जर, सतीश काळसेकर यांच्याबरोबर परबांनी लेखन केले.
२०१३ला त्यांच्या पत्नी वंदना सोनाळकर टाटा सामाजिक शास्त्र संस्था, मुंबई येथे स्त्री अध्ययन या विषयाच्या प्राध्यापक म्हणून रुजू झाल्या, आणि दोघे मुंबईला राहू लागले.
मुंबईत १९८३ साली भरलेल्या विनोदी साहित्य संमेलनात भावे यांच्या अध्यक्षतेखाली वृत्तपत्रीय ललित स्तंभलेखनातील विनोदाचे स्वरूप आणि परिणाम हा परिसंवाद झाला होता.
बोट मोडल्यामुळे शॉन मार्शला संघातून वगळण्यात आले तर ज्यो बर्न्स आणि कॅलम फर्ग्युसनची दुसऱ्या कसोटीसाठी ऑस्ट्रेलियाच्या संघात निवड करण्यात आली.
तिसऱ्या कसोटीसाठी ऑस्ट्रेलियाच्या संघात मॅट रेन्शॉ, पीटर हॅंड्सकॉंब, निक मॅडिन्सन, चाड सेयर्स आणि मॅथ्यू वेड यांचा समावेश करण्यात आला.
क्रिकेट दक्षिण आफ्रिका ने कायदेशीर प्रतिनिधीत्व गुंतवल्याने, सदर प्रकरणाची सुनावणी तिसरी कसोटी झाल्यानंतर घेण्यात यावी असे सुचवले गेले.
परंतू, २२ नोव्हेंबर रोजी डू प्लेसीला दोषी करार दिले गेले, आणि होबार्ट कसोटीच्या संपूर्ण मानधनाचा दंड करण्यात आला, परंतून त्याला ॲडलेड कसोटीमध्ये खेळण्याची परवानगी देण्यात आली.
एप्रिल २०१६ मध्ये, क्रिकेट ऑस्ट्रेलियाने सुचवले की ॲडलेड ओव्हलवर खेळवली जाणारी तिसरी कसोटी दिवस-रात्र खेळवण्यात यावी, परंतु दक्षिण आफ्रिकेचे खेळाडू याबबत थोडे नाखुष होते.
दिवस-रात्र कसोटी सामन्याची पुर्वतयारी म्हणून दक्षिण आफ्रिकेच्या संघाने ॲडलेड ओव्हल आणि मेलबर्न क्रिकेट मैदान याठिकाणी २ दोन-दिवसीय सराव सामन्यांमध्ये भाग घेतला.
जलपुरुष म्हणून ओळखले जाणारे राजेंद्रसिंग राणा व जलबिरादरी कार्यकर्ता गट यांच्या मार्गदर्शनाखाली जलयुक्त शिवार अभियानात अनेक कामे करण्यात आली.
गावात तीन शासकीय पूर्व-प्राथमिक शाळा, तीन शासकीय प्राथमिक शाळा, एक खाजगी प्राथमिक शाळा, एक शासकीय कनिष्ठ माध्यमिक शाळा, एक शासकीय माध्यमिक शाळा व एक शासकीय उच्च माध्यमिक शाळा आहे.
सर्वात जवळील पदवी महाविद्यालय, पॉलिटेक्निक, व्यावसायिक प्रशिक्षण शाळा, अभियांत्रिकी महाविद्यालय व अपंगांसाठी खास शाळा दहिवडी येथे ६२ किलोमीटर अंतरावर आहे.
शताब्दी वर्षात तत्त्वज्ञानासंदर्भात विविध उपक्रम राबविण्यासाठी अभ्यासकांची समिती स्थापन करण्याचा निर्णय उत्तर महाराष्ट्र विद्यापीठाच्या व्यवस्थापन परिषदेच्या बैठकीत घेण्यात आला.
परदेश उच्चशिक्षण शिष्यवृत्ती – परदेशात पदव्युत्तर पदवीचे शिक्षण घेणाऱ्या कामगार पाल्यास रु.५०,०००/- वार्षिक शिष्यवृत्ती दिली जाते.
पाठ्यपुस्तक अर्थसहाय्य – इयत्ता १० वी पासून पुढील शिक्षणासाठी कामगार पाल्यांना क्रमिक पाठ्यपुस्तक खरेदी रकमेच्या ५० टक्के रक्कम अर्थसहाय्य दिले जाते.
अर्थसहाय्य – - परीक्षेत ६० टक्के पेक्षा अधिक गुणांसह उत्तीर्ण झाल्यास शासनमान्य शुल्काच्या ५० टक्के रक्कम कामगार / कामगार पाल्यांना दिली जाते.
इंग्रजीसह विदेशी भाषा संभाषण प्रशिक्षण – किमान इ.१० वी पास असलेल्या कामगार व कामगार पाल्यांना इंग्रजी, फ्रेंच, जॅपनीज आदी रोजगाराभिमुख भाषांचे संबाषण व लेखनाचे ज्ञान व्हावे, त्यांचा व्यक्तिमत्त्व विकास व्हावा, या उद्देशाने ही योजना सुरू करण्यात आली आहे.
गुणवंत कामगार कल्याण पुरस्कार – सामाजिक, शैक्षणिक, सांस्कृतिक, क्रीडा, संघटन आदी क्षेत्रात उल्लेखनिय काम करणाऱ्या कामगारास सदर पुरस्कार दैऊन गौरविले जाते.
राव बहाद्दुर नारायण मेघाजी लोखंडे कामगार मित्र पुरस्कार – किमान २५ वर्षे कामगारांच्या कल्याणासाठी कार्य करणाऱ्या व्यक्ती किंवा संस्था, संघटना यांना हा पुरस्कार दिला जातो.
अर्थसहाय्य – आस्थापनेत जाताना अछवा येताना अपघात होऊन विकलांग झालेल्या व काम करण्यास असमर्थ ठरलेल्या कामगारास रु.१०,०००/- अर्थसहाय्य देण्याची योजना आहे.
आत्महत्या केलेल्या कामगारांच्या कुटुंबियास अर्थसहाय्य – उद्योग / आस्थापना बंद पडून आर्थिक दुरावस्थेमुळे आत्महत्या केलेल्या कामगारांच्या कुटुंबियांना रु.१,००,०००/- अर्थसहाय्य देण्याची योजना आहे.
यात द फॅक्टरी ॲंक्ट १९४८ अंतर्गत येणारे सर्व कारखाने, महाराष्ट्र शॉप्स अँड एस्टॅब्लिशमेंट ॲंक्ट १९४८ अंतर्गत येणारी अशी दुकाने व आस्थापना ज्यामध्ये किमान ५ कामगार आहेत आणि द मोटर ट्रान्सपोर्ट वर्कर्स ॲंक्ट १९६१ अंतर्गत नोंदित आस्थापनांचा समावेश होतो.
गंभीर आजार उपचार अर्थसहाय्य – कामगार / कामगार कुटुंबियांना कर्करोग, हृदयरोग, एड्स, क्षयरोग आदी दुर्धर आजाराच्या औषधोपचारासाठी खालीलप्रमाणे अर्थसहाय्य दिले जाते.
सन २००७ मध्ये सुप्रीम कोर्टाने या विक्रेत्यासाठी स्वतंत्र २३० विभाग निर्माण करा आणि त्यांना तेथे व्यवसाय करण्यासाठी जागा ध्या असा नियम तयार केला त्यानंतर ते विभाग १७०० पर्यन्त वाढविले पण अध्याप त्याची कार्यवाही झाली नाही.
सामान्यतः सर्व भारतभर रस्त्यावर आहार मिळतोच पण मुंबईत सर्व प्रकारची जनता, त्यात गरीब, श्रीमंत, जातिभेद, या गोष्टी बाजूला ठेवून सर्वजण सकाळी, संध्याकाळी रस्त्यावरील आहाराचा आस्वाद घेतात आणि त्याची चव हॉटेलमधील आहारापेक्षा उत्कृष्ट आहे अशी अनुभवाने चर्चा करतात.
मुंबईतील हॉटेलशी तुलना केली तर रस्त्यावरील आहार कमी खर्चिक आहे आणि हे विक्रेते रेल्वे स्टेशन, महाविध्यालय, अशा गर्दीच्या ठिकाणीच आहार देण्याची व्यवसाइक काळजी घेतात.
पाणीपुरी, भेलपुरी, सेवपुरी, दहिपुरी, सण्ड्विचेस, रगडा-प्याट्टीस, पावभाजी, चायनिज भेल, इडली, धोसा, या शाकाहारी पदार्थांचा ही यात समावेश आहे.