polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
परंतु १८७४ पर्यंत जुने मुंडा किंवा ओराणचे नेते यांचे अधिकार जवळपास जमीनदारांनी सादर केलेल्या शेतकऱ्यांकडून संपूर्णपणे रद्द करण्यात आले होते.
कृषी विस्कळीत आणि संस्कृतीच्या बदलाच्या दोन आव्हानांना, बिरसा यांनी मुंडेसह त्यांच्या नेतृत्वाखाली झालेल्या विद्रोह आणि विद्रोहांच्या मालिकेतून प्रतिसाद दिला.
चेतन भगत यांनी दिलेल्या एका मुलाखतीमध्ये सांगितले शिक्षण पूर्ण झाल्यानंतर गोल्डमन साच इन्व्हेस्टमेंट बँकिक कंपनी मध्ये २७ अंतर्गत मुलाखती दिल्यानंतर निवड झाली.
चेतन भगत यांनी गोल्डमन सच या हॉंगकॉंग येथील इन्व्हेस्टमेंट बँकिंग कंपनी मध्ये जवळ जवळ दहा वर्षे काम केले ते करत असतानाच त्यांनी फाईव्ह पॉईंट समवन ही कादंबरी लिहिली.
गोविंद खरे यांचे ज्ञानदीपमधील कीर्तन ऐकून त्यातून प्रेरणा घेऊन पुण्याच्या “तेजस” ज्ञानदीप मंडळाच्या सभासदांनी घरोघरी फिरून नेत्रदानाची २५० आवेदनपत्रे भरून आणली व ससून हॉस्पिटलमध्ये नेऊन दिली.
त्यावेळी टीव्ही वरून भक्ती बर्वे यांनी दिलेल्या बातम्यांनंतरच्या अहवालाला प्रतिसाद देऊन अनेक ज्ञानदीप मंडळाच्या सभासदांनी इस्पितळात जाऊन त्वरित रक्तदान केले होते.
ता कार्यक्रमात लता मंगेशकर, भारती मालवणकर, अनुप देशमुख, श्रीमती जोशी, संत तुकारामांच्या भूमिका वठवणाऱ्या विष्णूपंत पागनिसांची कन्या इत्यादींचा सहभाग होता.
ज्ञानदीप हा मुंबई दूरदर्शन केंद्रावरील मुंबई शहर समाज शिक्षण समितीच्या प्रेरणेने सुरू झालेला अनौपचारिक प्रौढ शिक्षणाचा कार्यक्रम होता.
कार्यक्रम आपला वाटावा यासाठी “सहभागी-कलाकार प्रेक्षकांमधूनच निवडावे’ ही गोष्ट आकाशानंद लंडनमध्ये असताना शिकले आणि त्यामुळे ज्ञानदीपमध्ये, ज्ञानदीप मंडळाचे सभासदच बहुतेक कार्यक्रम जिव्हाळ्याने सादर करीत आणि त्यातून त्यांनी स्वतःलाच दिलेल्या संदेशांचे निष्ठेने पालन करीत.
हा महासंघ लोणावळ्यात आदिवासींकरिता, अनेक ठिकाणी बालमंदिरे, बोरीवलीत महिलांसाठी व इगतपुरीतील ८ एकरात वृद्धांसाठी आश्रम चालवीत आहे.
हा महासंघ अनेक ठिकाणी आरोग्यसेवा, महिला साक्षरता आणि असेच काही लहान मोठे उपक्रम स्वतःच्या वास्तू उभारून चालवीत आहे ज्ञानदीपने कोणत्याही सामाजिक कार्यासाठी सरकारला एका पैशाचीसुद्धा मदत मागितलेली नाही, आणि कोणत्याही पक्षाच्या सरकराने आपणहून दिली नाही.
नाशिक जिल्हा ज्ञानदीप मंडळाने, एकूण ११११ आदिवासी आणि सर्व धर्मीय जोडप्यांचा विवाह पोलीस परेड मैदानावरील भव्य शामियानात एकाच दिवशी आणि एकाच मुहूर्तावर लावण्याचा उपक्रम केला होता.
पणजी येथे नोव्हेंबर २०१४मध्ये भरलेल्या ४५ व्या आंतरराष्ट्रीय चित्रपट महोत्सवात अभिनेते मनोज वाजपेयी यांच्या हस्ते 'एलिझाबेथ एकादशी'चे दिग्दर्शक परेश मोकाशी व लेखिका मधुगंधा कुलकर्णी यांचा सत्कार करण्यात आला.
फोंडा येथील शारदा ग्रंथप्रसारक मंडळातर्फे तुळशीमाता पांडुरंग महिला मंडळ व कला व संस्कृती संचालनालय यांच्या सहकार्याने भरलेल्या १२ व्या गोमंत महिला साहित्य संमेलन पणजीत १९-२० ऑक्टोबर २०१४ या काळात झाले.
मधुगंधा कुलकर्णी यांच्याशी मुक्त संवादाचा कार्यक्रम व्हिवा लाउंजच्या निमित्ताने ६ मे २०१५ रोजी मुंबईत शिवाजी पार्क-दादर येथील स्वातंत्र्यवीर सावरकर स्मारक सभागृहात होणार आहे.
जागतिकीकरणात फक्त उत्पादनाचे वितरणच नाही तर त्यासोबत बाजार, नियम, कररचना, आयातशुल्क, साहाय्य, विक्री , व्यापार संघटन, तोडगा अशा व्यवसायाशी निगडीत सेवांचा देखील समावेश असतो.
ह्या काळात देशावरचे विदेशी कर्ज एवढे वाढले होते की जागतिक बँक , आंतरराष्ट्रीय नाणे निधी ह्या खाजगी जागतिक संघटनांनी भारताला आणखी कर्ज देणे नाकारले व कर्ज मिळवण्यासाठी भारतावर काही अटी लादल्या.
संजय भास्कर जोशी यांच्या मते, मुख्यत: व्यापारासाठी विविध देशांनी एकमेकांना जोडून घेत एकमेकांच्या भूमीत खुलेपणाने व्यापार करण्यासाठीची व्यवस्था निर्माण करणे म्हणजे जागतिकीकरण होय.
भाटवडेकर यांनी नोंदविल्याप्रमाणे, 'देशात खुला व्यापार, गुंतवणुकीसाठी मोकळी बाजारपेठ आणि तंत्रज्ञान व कुशल व्यावसायिकांना देशांतर करण्यास सुलभ कायदे कानून अशी जागतिक व्यवस्था म्हणजे जागतिकीकरण होय.
जागतिकीकरण म्हणजे देशाच्या अर्थव्यवस्थेचे जगाच्या अर्थव्यवस्थेबरोबर एकत्रीकरण करणे, २०व्या शतकाच्या शब्दकोशानुसार जागतिकीकरण म्हणजे जगभर पसरणे, एकाच वेळी संपूर्ण जगाचा किंवा जगातील सर्व लोकांचा विचार करणे, त्यात व्यापार, विदेशी थेट गुंतवणूक, भांडवल प्रवाह, प्रवास आणि तंत्रज्ञान यांच्या प्रसाराच्या माध्यमाने राष्ट्रीय अर्थव्यवस्थेला आंतरराष्ट्रीय अर्थव्यवस्थांसाठी खुले केले जाते.
जगाच्या विविध भौगोलिक क्षेत्रात राहणा-या लोकांमध्य वाढते सामाजिक, आर्थिक, औद्योगिक व्यापारी, सांस्कृतिक संबंध दर्शविणारी व्यापक प्रक्रिया म्हणजे जागतिकीकरण होय."
हेराड, टाथेल आणि रॉबर्ट:- "जागतिकीकरण ही आंतरराष्ट्रीय अर्थव्यवस्थेचे एका काल्पनिक विश्व अर्थ व्यवस्थेकडे होणारे संक्रमण दर्शवणारी संकल्पना आहे."
एडवर्ड हार्मन:- " जागतिकीकरण ही सीमापार उत्पादने, भांडवल सेवा आणि आर्थिक क्रिया प्रक्रियांच्या वाढत्या प्रवाहाला लक्ष करणारी प्रक्रिया आहे."
या प्रतिष्ठानच्या २०१३सालच्या उपाध्यक्ष- विजया ब्राह्मणकर , विजया मारोतकर, कार्याध्यक्ष- संध्या कुळकर्णी, कोषाध्यक्ष- परिणिता कवळेकर, सचिव- वीणा कुळकर्णी, सहसचिव- स्मृती देशपांडे, नाट्यसमिती प्रमुख- प्रतिभा कुळकर्णी, माला केकतपुरे, संध्या कुळकर्णी, श्यामकांत कुळकर्णी, वसुधा पांडे, छाया कावळे आणि सुचित्रा कातरकर आहेत.
मुख्य म्हणजे या संस्थेच्या स्थापनेपासून म्हणजे १९९४ पासून, स्थापनेला वीस वर्षे पूर्ण व्हायच्या आत अनेक लेखक व अनेक लेखिकांना वाङ्‌मयप्रकारात लिखाणाची, काव्य करण्याची, नाटकांत लेखिका, दिग्दर्शक व रंगकर्मी म्हणून नाव कमावण्याची संधी दिली.
अभिव्यक्तीची वाटचाल चालूच राहिली- आपापल्या साहित्याचे वाचन करणे, नवोदितांचा शोध घेणे, कथावाचन करण्याचे प्रशिक्षण देणे, वगैरे उपक्रम संस्थेने अंमलात आणले.
नागपूरच्या पहिल्या फळीमध्ये कादंबरीलेखिका, कथालेखिका, नाट्यलेखिका, कवयित्री म्हणून, पुढे दुसऱ्या फळीमध्ये अनेक साहित्यिक लेखिका आल्या.
जीवनगौरव पुरस्कार - समाजासाठी झटणाऱ्या नामवंत, राष्ट्रासाठी वेगळे काहीतरी करणाऱ्या मराठी व्यक्तीला हा ’पद्मगंधा प्रतिष्ठान’तर्फे हा पुरस्कार देण्यात येतो.
गणपतराव वैद्य आणि इंदिराबाई वैद्य यांचा मुलगा शशिकांत वैद्य यांच्याशी झाले आणि मग त्या लग्न, संसार, शेती-भाती, गुरे-ढोरे, प्राणी आणि शिवणकला, पाककला, गायन इत्यादींत रमल्या.
ती कथा छापून आल्यावर लोकांना ती कथा आवडली, आणि त्या कथेला मिळालेला प्रतिसाद पाहूनच मग अनुराधा वैद्यांच्या लेखनाला खऱ्या अर्थाने सुरुवात झाली.
सिंथेटिक्समध्ये आणि शेवटची तेवीस वर्षे दिल्लीच्या श्रीराम इन्स्टिटूटमध्ये संशोधकाची नोकरी करून दत्तप्रसाद दाभोळकर स्वेच्छानिवृत्त झाले.
भारतातील जनतेचे मूलभूत प्रश्न सोडविण्याच्या दृष्टीने संशोधनक्षेत्राने दिलेले योगदान अगदी नगण्य म्हणावे असे आहे, असा दाभोळकरांचा निष्कर्ष आहे.
म्हणूनच, भारतातील विज्ञान-संशोधन क्षेत्रांत ज्या त्रुटी आहेत, त्यांवर प्रकाशझोत टाकणारे विपुल लिखाण दत्तप्रसाद दाभोळकरांनी केले आहे.
’वागीश्वरी’, ’विहंगम’ इत्यादी नियतकालिकांतून प्रसिद्ध झाल्या उपाध्ये यांच्या काही कविता कोणत्याही पुस्तकांत समाविष्ट होऊ शकल्या नाहीत.
या प्रश्नावर काम करताना आनंदवन-वरोरा, सावली-निपाणी, देवदासी निर्मूलन परिषद-गडहिंग्लज, साने गुरुजी छात्रालय-नाशिक अशा राज्य स्तरावरील अन्य संस्था/संघटनांशी जोडून घेण्याचा प्रयत्न.
बाबासाहेब आंबेडकर यांचे नाव देण्यावरून पेटलेल्या संघर्षात सवर्ण व दलित समाजात संवाद निर्माण व्हावा, कटुता राहू नये यासाठी विशेष अभियानात सहभागी.
त्या देणगीतून भाऊरावांनी देशातले ‘कमवा आणि शिका’ या पद्धतीने चालणारे पहिले ‘फ्री ॲन्ड रेसिडेन्शियल हायस्कूल’ सातारा येथेच सुरू केले आणि त्याला नाव दिले ‘महाराजा सयाजीराव हायस्कूल’.
१९५४ साली कऱ्हाड येथे ‘सद्गुरू गाडगे महाराज कॉलेज‘ची स्थापना केली. शाळा व महाविद्यालयांसाठी प्रशिक्षित शिक्षकांची उणीव जाणवू लागली, म्हणून त्यांनी प्रथम महात्मा फुले अध्यापक विद्यालय व पुढे इ.स. १९५५ मध्ये सातारा येथे मौलाना आझाद यांच्या नावाने ‘आझाद कॉलेज ऑफ एज्युकेशन’ सुरू केले.
या सर्व शाळांच्या, महाविद्यालयांच्या व वसतिगृहांच्या स्थापनेमागे शिक्षणाचा प्रसार व त्यातून बहुजन समाजाचा सर्वांगीण विकास हीच उद्दिष्टे भाऊरावांच्या डोळ्यासमोर होती.
बडोद्याच्या सयाजीराव महाराजांनी भाऊराव पाटलांना साताऱ्यात हायस्कूल काढण्यासाठी ४००० रुपये दिले व बडोद्यात महाराजांच्या राज्यारोहणास साठ वर्षे झाल्यानिमित्त होणाऱ्या समारंभाचे आमंत्रण दिले.
बहुजन समाजामध्ये शिक्षणाचा प्रसार करताना विद्यार्थ्यांमध्ये बंधुता व समता रुजावी यासाठी कर्मवीर भाऊराव पाटील यांनी शिक्षणातून समता व बंधुता याचे संस्कार विद्यार्थ्यांना देण्याचा प्रयत्न केला.
रयत शिक्षण संस्थेच्या माध्यमातून त्यांनी चालवलेल्या वसतिगृहात विविध जाती-धर्माचे विद्यार्थी एकत्र राहत असत, ते सर्वजण स्वतःच्या हाताने सामुदायिकरित्या स्वयंपाक करत आणि एकत्रच जेवण करत.
भारत सरकारने १९५९ मध्ये पद्मभूषण हा भारताचा तिसरा सर्वोच्च नागरी सन्मान देऊन आणि १९८८ मध्ये त्यांच्या सन्मानार्थ टपाल तिकीट प्रकाशित करून भाऊराव पाटील यांचा सन्मान केला.
ही उद्दिष्टे साध्य करण्यासाठी भाऊरावांनी केवळ क्रमिक शिक्षणच नव्हे, तर समता, बंधुता, श्रमप्रतिष्ठा, सामाजिक बांधिलकी आदि मूल्यांची शिकवण विद्यार्थ्यांना दिली.
सोमवंशाचा बिंबराजा मुंगी पैठणला येण्यापुर्वी उत्तर व दक्षिण कोकणात शिलाहार साम्राज्याचे राज्य होते हे शिलाहार प्रचंड मोठे शिवभक्त होते, शिलाहार साम्राज्याच्या पूर्वी पासून उरण गावाच्या काही अंतरावर आवरे व पिरकोन ही गावे होती , ठाणे येथिल उत्खननात सापडलेल्या ताम्रपटात ह्या गावांचा उल्लेख सापडतो ह्यात जोशी नावांच्या पंधरा ब्राह्मणांना ही गावे दान करण्यात आली असा उल्लेख आहे त्यापुर्वी शिलाहार राजाने शिवाचे पुजन केले, ह्या शिलाहार राजाच्या साम्राज्यात हे आगरी ज्ञातीतले लोक राहत असत तर पाताळगंगा नदीच्या दक्षिणेला व अंबा नदीच्या उत्तरेला आगरी ज्ञातीतले भोईरकुटुंब राहत असे त्यांचे कुळदैवत जेजुरीचे खंडोबा देव म्हणजे मार्तंड भैरव व भैरीभवानी तर कूल स्वामिनी तुळजापूरच्या श्री तुळजाभवानी व महिषासुरमर्दिनी ह्या होय हे कुटुंब १८६० सालापुर्वी तत्कालीन ठाणे जिल्हात राहण्यासाठी आले , तत्कालीन काळामध्ये त्यांनी जमिन क्रय करण्यासाठी सुरुवात केली, कुळ कायद्यात यांना जमिनी मिळाल्या नाहीत.
ते ते पुर्वी तत्कालीन कुलाबा जिल्ह्यात राहत होते येथिल जमिनीत सोडून ह्या कुटुंबाची एक पिढी निघून गेली व ईतर पिढ्या कायमस्वरूपी वास्तव्यास राहिल्या.
ही आगरी ज्ञात मुळची शुद्ध क्षत्रिय होय, महिषासुरमर्दिनी म्हणजे कात्यायनी ही त्यांची कुलदेवता असल्याने जे ब्राह्मणोत्पन्नखंडात वर्णन आल्याप्रमाणे शेषवंशी क्षत्रिय असल्याचे समजते ,हे क्षत्रिय राजे होते , यांचे तख्त म्हणजे राज्य बागलकोट येथे होते ,
सुमंती राजा शेषवंशी त्याचे कूळ, उपानाम ह्माडिक, माल्यवंत ऋषि गोत्र, कुळदैवत कात्यायनी, खेचरी मुद्रा, पंचाक्षरी मंत्र, तक्तगादी बागलकोट, निळी गादी, निळे नि- शाण, निळा वारू, विवाह कार्यास देवक कळंबाचें अथवा पिंपळाचे.
शस्त्र सोडुन वाडीमे केचा उदिम धरिला , पुढे हेच बारा खुमें ज्ञातीतील सोमवंशी क्षत्रिय त्यांच्या मिठ ,शेती ,वाडी मळे पिकवण्याच्या धंद्यामुळे आगरी म्हणून ओळखले जाऊ लागले.
सरिताबाईंच्या कविता पुरुषोत्तम पाटील यांनी स्वहस्ते उतरवून काढून, ’साहित्य’, ’अभिरुची’ आणि ’सत्यकथा’ या तीन प्रतिष्ठित नियतकालिकांकडे पाठवल्या होत्या.
पुरुषोत्तम पाटील यांनी काव्यलेखनाची प्रेरणा बोरकरांसारख्या थोर कवींकडून घेतली असली तरी त्यांची कविता कुठेही अनुकरणाच्या किंवा कुठल्याही प्रथेच्या आहारी गेलेली नाही.
जीवनसत्त्व 'अ' हे दृष्टीला पोषक असतेत्या जीवनसत्त्वाचे वनस्पतिज रूप अर्थात बीटाकॅरोटिन हे तत्त्व अगस्तीच्या पानांमध्ये ४५००० यूजी- एवढय़ा प्रचंड प्रमाणात, म्हणजे गाजरापेक्षा कितीतरी जास्त प्रमाणात असते.
अर्जुनामध्ये मुबलक प्रमाणात असणाऱ्या नैसर्गिक कॅल्शिअममुळे अर्जुनाच्या सेवनाने हाडे हस्तिदंताप्रमाणे मजबूत होतात, अशी आयुर्वेदाची मान्यता आहे.
डोरलीसारखे रूप असणाऱ्या रिंगणीच्या फळांचा व बियांचा धूर तोंडामध्ये घेतल्यास दंतकृमींचा त्रास कमी होतो, दातदुखी कमी होते आणि दात किडण्याची प्रक्रिया थांबते.
संपूर्ण समाजाच्या आरोग्याची काळजी घेणाऱ्या पिंपळासारख्या वृक्षांची लागवड आणि जतन करण्याची आठवण गणेशपूजनाच्या निमित्ताने करून देण्यात आलेली आहे.
शरीराच्या कार्यामध्ये महत्त्वाची भूमिका बजावणारे हार्मोन्स तयार करणाऱ्या सर्व अंतस्रावी ग्रंथींची राणी समजल्या जाणाऱ्या पियूषिका ग्रंथीला उत्तेजना देण्याचा नैसर्गिक सुगंधाहून दुसरा सोपा उपाय नाही, असे आयुर्वेद म्हणतो.
या प्रथेमागे पूर्वजांचा वैज्ञानिक दृष्टिकोन आहे मानवाच्या सभोवताली असणाऱ्या निसर्गामधील अनमोल औषधी-खजिन्याचे ज्ञान पुढच्या पिढ्यांपर्यंत पोहोचवण्याचा शास्त्रीय हेतू डोळ्यांसमोर ठेवूनच गणेशचतुर्थीसारख्या सर्वप्रिय सणावेळी पत्री वाहण्याची प्रथा पूर्वजांनी सुरू केली आहे.
हजारो वर्षांच्या निरीक्षण व संशोधनानंतर मिळालेले औषधी-ज्ञान वेगवेगळ्या आजारांचा सामना करण्यासाठी पुढील पिढ्यांनाही विनासायास मिळावे हा महत्त्वाचा हेतू या पत्री वाहाण्यामागे आहे, हे उघड आहे.
मुख्य प्रमुख पाहुण्यांना लहान मुलांच्या मध्ये खुर्चीवर बसवलं जायचं आणि त्या लहान मुलाने त्यांना नमस्कार करायचा आणि म्हणायचं,"आजोबा, तुम्ही मोठे कसे झालात हे सांगा आम्हाला" मग सगळी थोर मंडळी त्यांची लाईफ स्टोरी सांगत.
'ज्ञानदीप' या कार्यक्रमावर अमिता भिडे यांनी पीएचडी मिळवली, पण त्याही आधी १९८८ मध्ये या कार्यक्रमाची दखल घेऊन त्यावर ब्रिटिश ब्रॉडकास्टिंग कॉर्पोरेशनच्या एलिझाबेथ स्मिथ यांनी पंचेचाळीस मिनिटांचा लघुपट केला होता.
त्यानंतर त्यांनी शिक्षण, समाजसेवा आदी क्षेत्रांत काम करणाऱ्या लोकांना व्यासपीठ मिळवून देऊन त्यांचे विचार समाजापर्यंत पोहोचवणारा ’ज्ञानदीप’ हा कार्यक्रम सादर करण्यास सुरुवात केली.
प्रतिष्ठानसाठी देणग्या या धनादेशाच्या माध्यमातूनच घेण्यात आल्या होत्या, असा दावा अंतुले यांनी केला होता, तर अंतुले यांच्या पक्षांतर्गत विरोधकांनी देणग्यांसाठी रोख रक्कमही जमा केल्याचा आरोप केला होता.
तसे न करता अंतुले आणि त्यांचे जावई मुश्ताक अंतुले यांनी ’प्रतिभा प्रतिष्ठानच्या’ पैशांपैकी अलाहाबाद बँक आणि कॅनरा बँक यांत ठेवलेले सुमारे १९ कोटी रुपये एका चार्टर्ड अकाउंटन्टच्या मदतीने गायब केले.
कलाकार, विद्यार्थी यांच्या मदतीकरिता महाराष्ट्राचे मुख्यमंत्री बॅरिस्टर अब्दुल रहमान अंतुले यांनी इंदिरा गांधी प्रतिभा प्रतिष्ठानची स्थापना केली होती.
हे ’प्रतिभा प्रतिष्ठान’ प्रामुख्याने बांधकाम व्यावसायिकांना आणि सिमेंटचा काळा बाजार करणाऱ्यांना व्यापाऱ्यांना, मुख्य मंत्री अंतुले यांनी वाटलेल्या सिमेंटच्या परवान्यांबद्दल मिळालेल्या लाचेच्या रकमेची व्यवस्था लावण्यासाठी होते, हे पुढे सिद्ध झाले.
रॉकेलमध्ये कच्चे तेल / पेट्रोलियम विलीन करण्याची प्रक्रिया, तसेच इतर हायड्रोकार्बन संयुगे, 9 व्या शतकात प्रथम पर्शियन विद्वान रझी यांनी लिहिले होते.
त्याच्या किताब अल-असरार मध्ये, वैद्य आणि केमिस्ट रझी यांनी रॉकेल उत्पादनासाठी दोन पद्धती अ‍ॅलेम्बिक नावाचे एक उपकरण वापरून सांगितल्या, त्यांना नाफ्ट अब्यद म्हणतात.
बहुतेक अस्थिर हायड्रोकार्बन अपूर्णांक काढून टाकले जाईपर्यंत आणि अंतिम उत्पादन पूर्णपणे स्वच्छ आणि ज्वलंत सुरक्षित होईपर्यंत ऊर्धपातन प्रक्रियेची पुनरावृत्ती होते.
हे उकडलेल्या द्रव मध्ये हवेला पुन्हा विरघळण्यापासून रोखण्यासाठी देखील वापरले जाऊ शकते, आणि पोटॅशियम, सोडियम आणि रुबिडीयम यासारखे क्षार धातू संचयित करण्यासाठी (लिथियमचा अपवाद वगळता, जे केरोसीनपेक्षा कमी दाट आहे आणि ते तरंगते).
अनेक औद्योगिक पातळ पदार्थांचे एक पेट्रोलियम उत्पादन मिसळण्याजोगा म्हणून, रॉकेल दोन्ही विद्रावक म्हणून वापरता येतो, इतर पेट्रोलियम उत्पादने काढण्यात सक्षम, जसे चेन ग्रीस, आणि वंगण म्हणून, पेट्रोल वापरण्याच्या तुलनेत ज्वलनाच्या कमी जोखमीसह वापरता येतो हे धातू उत्पादन आणि उपचार मध्ये कूलिंग एजंट म्हणून देखील वापरले जाऊ शकते.
पेट्रोलियम उद्योगात, केरोसिनचा उपयोग शेतातील परिस्थितीत कच्च्या तेलाचे नक्कल करण्यासाठी जंगच्या प्रयोगासाठी सिंथेटिक हायड्रोकार्बन म्हणून केला जातो.
घरातील अग्नि नृत्य करण्यासाठी केरोसीनची सामान्यत: इंधन म्हणून शिफारस केली जात नाही, कारण यामुळे एक अप्रिय गंध निर्माण होते, जो पुरेसा एकाग्रतेत विषारी बनतो.
काचेच्या पृष्ठभागावर ठिबक असलेले मेणबत्ती मेण काढण्यासाठी याचा वापर केला जाऊ शकतो; भिजलेल्या कपड्याने किंवा टिशू पेपरद्वारे केरोसीन लावण्यापूर्वी जास्तीचे मेण काढून टाकण्याची शिफारस केली जाते.
पुढे 'चित्रा'तून त्यांनी 'तो आणि ती ' आजकालचे गुन्हेगार, सख्याहरी ' ही सदरे लिहिली. त्यातील 'सख्याहरीला' हे त्याच्या 'प्रेयसीने लिहिलेली पत्रे ' हे स्वरूप होते.
दत्तात्रेय तुकाराम दत्तू बांदेकर (२२ सप्टेंबर, १९०९:कारवार, कर्नाटक, भारत - ४ ऑक्टोबर, १९५९:मुंबई) हे कानडी भाषेत जेमेतेम सात ’बुकं’ शिकून मराठी भाषेवर प्रभुत्व मिळविणारे एक आगळ्या प्रतिभेचे आणि वेगळ्याच प्रकृतीचे मराठी लेखक होते.
गाडगीळ यांनी एका लेखात लिहिले आहे की, "दत्तू बांदेकर इतके लाजाळे आणि एकान्तिक होते की आचार्य अत्र्यांनी मुद्दाम बोलावून आणि एकोणीस वर्षे ’नवयुग’मध्ये त्यांची लहर सांभाळून त्यांना ठेवले नसते तर, लेखक म्हणून दत्तू बांदेकर कधीच संपले असते.
शालेय शिक्षणाबरोबरच त्यांचे संगीताचे प्राथमिक शिक्षण दरभंगा घराण्याचे रामसेवक तिवारी आणि रामपूर घराण्याचे अफझल हुसैन निझामी यांच्याकडे झाले.
कृष्णा कल्ले यांना १९५८ साली सैगल मेमोरिअलतर्फे होणाऱ्या गायन स्पर्धेमध्ये पहिले पारितोषिक व ‘गोल्डन व्हॉइस ऑॅफ इंडिया’ हा मानाचा किताब मिळाला.
पण यशवंत देव यांनी त्यांच्याकडून मराठी गाणे गाऊन घेण्याची संपूर्ण जबाबदारी उचलली आणि त्यांच्याकडून ‘मन पिसाट माझे अडले रे’ हे पहिले मराठी गाणे आकाशवाणीसाठी गाऊन घेतले.
जमाने से पूछो, टारझन और जादुई चिराग, प्रोफेसर और जादूगर, रास्त और मंजिलें आदी काही दुय्यम दर्जाच्या हिंदी चित्रपटांतही कृष्णा कल्ले यांनी गाणी गायली.
संगीतकार दत्ता डावजेकर यांनी कृष्णा कल्ले यांच्याकडून ‘पडछाया’ या चित्रपटासाठी ‘उठ शंकरा सोड समाधी’ हे शास्त्रीय बैठक असलेले गीत गाऊन घेतले.
राजेंद्रप्रसाद यांच्या हस्ते आकाशवाणीचे सुवर्णपदक, नभोवाणी मंत्री वसंत साठे यांच्या हस्ते राष्ट्रीय पुरस्कार, इंदिरा गांधी यांच्या हस्ते कानपूर येथील युवा महोत्सवात प्रथम पारितोषिक असे अनेक पुरस्कार मिळाले होते.
निवडक चरित्रे या पुस्तकाच्या पहिल्या भागात अ‍ॅनी बेझंट, ईश्वरचंद्र विद्यासागर, गोपाळ कृष्ण गोखले, गोपाळ गणेश आगरकर, जगदीशचंद्र बोस, महात्मा जोतीराव फुले, दयानंद सरस्वती, महर्षी धोंडो केशव कर्वे, लोकमान्य टिळक, दादाभाई नौरोजी, बंकिमचंद्र चट्टोपाध्याय, बिपिनचंद्र पाल, मदनमोहन मालवीय, महात्मा गांधी, महादेव गोविंद रानडे, मादाम भिकाजी कामा, रवींद्रनाथ टागोर, राजा राममोहन रॉय, लाला लजपतराय, विठ्ठलभाई पटेल, स्वामी विवेकानंद, एम.
अमेरिकेतील इंडियाना युनिव्हर्सिटी ऑफ पेनसिल्व्हेनिया या विद्यापीठात अभ्यागत प्राध्यापक म्हणून जाण्याची संधी त्यांना १९८८ मध्ये मिळाली होती.
यशोदेला न्याय हवा, महाभागवत, सत्यप्रतिज्ञा, भीष्म यांसारख्या कादंबऱ्या, छत्रपती शिवराय, लंकाधीश रावण यांसारखी चरित्रे, अनेक संपादित ग्रंथ, प्रबंध असे विपुल लेखन त्यांनी केले आहे.
त्या पुस्तकाच्या दुसऱ्या भागात श्री अरविंद घोष, जवाहरलाल नेहरू, जयप्रकाश नारायण, फिरोजशाह मेहता, बाबासाहेब आंबेडकर, मौलाना आझाद, चक्रवर्ती राजगोपालाचारी, राजेंद्रप्रसाद, डॉ.
न्यू यॉर्क, नॉर्थ व साऊथ कॅरोलिना, न्यू हॅम्प‌‌शायर आणि टेक्सास या राज्यांत १७ वर्षाहून कमी वयाच्या मुलांना किशोर समजले जाते, परंतु गंभीर अपराध्यांचा बाबतीत १६ वर्षे वयाच्या मुलालाही मोठ्या वयाच्या गुन्हेगारासारखी शिक्षा सुनावली जाते.
मानववंशशास्त्रज्ञ आणि शरीर वैज्ञानिक समजतात की अपराधाची प्रवृत्ती ही आनुवंशिक, मुलाच्या शरीररचनेनुसार आणि त्याच्या जातिधर्मावर अवलंबून असते.
अमेरिकेत साधारणपणे १८ वषे वयाखाली व्यक्तींना किशोर समजले जाते, परंतु किशोरवयातील व्यक्तीने जर एखादा गंभीर अपराध केला असेल, तर त्याचा खटला ज्युव्हेनाईल कोर्टातून मोठ्या वयाच्या गुन्हेगारांचे खटले चालविणाऱ्या कोर्टात पाठविला जातो.
पीटर फॉस्टर हा आधी रॉयल ब्रुनेई विमान परिवहन मंडळाचा मुख्य कार्यकारी अधिकारी होता आणि १ ऑक्टोबर २००५ला विमान परिवहन मंडळाचा अध्यक्ष म्हणून रुजू झाला, तेव्हापासून बनविलेले विकास योजना आणि व्यवस्थापन रचना अजूनही बदलेले नाहीत.
हे विमान परिवहन सातत्याने फायदेशीर ठरले आहे आणि एर बिझनेस आणि एर फाइनान्स जर्नल नुसार सर्वोच्च २० फायदेशीर विमान परिवहन मंडळाच्या यादीत क्रमांक पटकावला आहे.
एर अस्ताना हे आशिया पॅसिफिक एव्हिएशनकडून जानेवारी २०१२ मध्ये " पहिल्या दशकात दुसऱ्या नवीन सुरू झालेल्या वाहकापेक्षा चांगल प्रदर्शन करणारे " असे संबोधले गेले.
संस्थेने २००१ मध्ये कझाखस्तानच्या राष्ट्राध्यक्ष नुरुसुल्तान नाझरबायेव्हच्या विनंतीवरून त्याला मान्यता दिली आणि कझाखस्तान सरकारअंतर्गत एर रडार करार केला.
नाझरबायेव्ह आणि बरेचसे सल्लागार यांचे समर्थन असले तरी, सुरुवातीला विदेशी कंपनी असल्यामुळे कझाखस्तानच्या प्रसारमाध्यम आणि राजकीय संस्थेकडून त्याला विरोध केला गेला.
पूर्वीच्या विमान परिवहन एर कझाखस्तानच्या फेब्रुवारी २००४ मध्ये झालेल्या कर्जबाजारीपणानंतर, देशांतर्गत मार्ग आंतरराष्ट्रीय मार्गामध्ये दुबई, इस्तंबूल, मॉस्को आणि बीजिंग तसेच फ्रॅंकफर्ट आणि लंडनला विस्तृत केले गेले.
नवलाची बाब अशी की जरी कंपनी सरळ त्यांच्या आंतराष्ट्रीय कार्यालयांसाठी कर्मचारी भरती करत असली तरी त्यातील बहुतांश कर्मचारी कझाखस्तानचे रहिवासी आहेत.
चित्रे - ’एकूण कविता-१’ काव्यसंग्रहाला साहित्य ॲकॅडमी पुरस्कार ; गोदावरी मेमोरिअल पोएट्री ॲवॉर्ड, ओरिसा ; वागर्थ पुरस्कार
विंदा करंदीकर - ज्ञानपीठ पुरस्कार ; कबीर सन्मान ; कुमारन्‌ आसन्‌ पुरस्कार ; कोनार्क सन्मान ; गंगाधर मेहेर राष्ट्रीय काव्य पुरस्कार ; साहित्य ॲकॅडमीचा ’महत्तर सदस्यता’ हा सर्वोच्च सन्मान ; भारतीय भाषा परिषदेचा ’सह्याद्री’ पुरस्कार
मराठी लेखकांच्या कथासंग्रह, काव्यसंग्रह, एकांकिका, नाटके आणि वैचारिक लेखनाला साहित्य परिषदेसारख्या संस्था, अन्य साहित्यप्रेमी व्यक्ती आणि राज्य आणि केंद्रसरकारचे सांस्कृतिक विभाग दरवर्षी पुरस्कार जाहीर करत असतात.
'मानववंशशास्त्रज्ञ, समाजशास्त्रज्ञ, इतिहासशास्त्रज्ञ, भूगोलतज्‍ज्ञ आणि अर्थतज्‍ज्ञ’ या विषयांत त्यांचा संशोधनपर व्यासंग अव्याहतपणे चालत असे.
'इंडियन कौन्सिल ऑफ सोशल सायन्स रिसर्च’साठी त्यांनी पुणे, मुंबई तसेच पंढरपूर वगैरे भागातील अनाथ मुलांवर केलेल लेखन खूपच संशोधनपर आणि माहितीपूर्ण आहे.
या व्यतिरिक्त त्या पुण्याच्या इन्स्टिट्यूट ऑफ मॅनेजमेन्ट डेव्हलपमेंट ॲन्ड रिसर्चमध्ये व सकाळ पेपर्समध्येही होत्या.
आपल्याकडे जे ज्येष्ठ श्रेष्ठ गायक, बंदीशकार, नायक, विद्वान पंडित होऊन गेले त्यांच्यापैकीच काहींच्या जीवनातील मोजक्या प्रसंगांना विद्याधर गोखले कल्पनेची अफलातून जोड दिली आणि ‘मंदार’ या कमालीचा स्त्रीद्वेष असलेल्या, जीवनाला विटलेल्या, मात्र सप्तसुरांच्या नादब्रह्मात कायम रमणाऱ्या आणि संगीत भक्तीच्याच बळावर मनपरिवर्तन झालेल्या अवलिया वनवासी संगीतकाराचा जीवनप्रवास ‘संगीत मंदारमाला’च्या रूपानं रसिकांसमोर आला अन् इतिहास बनून गेला.
आपल्याकडे जे ज्येष्ठ श्रेष्ठ गायक, बंदिशकार, नायक, विद्वान पंडित होऊन गेले त्यांच्यापैकीच काहींच्या जीवनातील मोजक्या प्रसंगांना विद्याधर गोखले यांनी कल्पनेची जोड देत या नाटकाचे कथानक लिहिले.
या नाटकाद्वारे, ‘मंदार’ या कमालीचा स्त्रीद्वेष्टा असलेल्या, जीवनाला विटलेल्या, मात्र सप्तसुरांच्या नादब्रह्मात कायम रमणाऱ्या आणि संगीत भक्तीच्याच बळावर मनपरिवर्तन झालेल्या अवलिया वनवासी संगीतकाराचा जीवनप्रवास रसिकांसमोर आला.
पहिले शंभर प्रयोग ‘रंगमंदिर’तर्फे झाल्यावर नाट्यनिर्माते राजाराम शिंदे यांच्या ‘नाट्यमंदार’ने हे नाटक चालवायला घेतले आणि ४०० प्रयोगांचा पल्ला कधी ओलांडला हे रसिकांनाही समजले नाही.
१९५५-६० या काळात मरगळलेल्या अवस्थेत असलेली मराठी संगीत रंगभूमी, नाटककार-पत्रकार विद्याधर गोखले यांच्या ‘पंडितराज जगन्नाथ’ आणि ‘सुवर्णतुला’ या दोन लागोपाठ आलेल्या संगीत नाटकांनी पुन्हा जागृत केली.
‘मंदारमाला’नंतर पुढील पंचवीस वर्षांत म्हणजे १९८५ पर्यंत मत्स्यगंधा, ययाती आणि देवयानी, कट्यार काळजात घुसली, मेघमल्हार, जय जय गौरीशंकर अशी तोडीस तोड एकूण ५५ संगीत नाटके रंगमंचावर आली.
२३ मार्च २०१४ रोजी या नाटकाच्या निर्मितीच्या सुवर्ण महोत्सवानिमित्त ठाण्यातील नादब्रह्म ही नाट्यसंस्था व रोटरी क्लब यांनी एक विशेष कार्यक्रम आयोजित केला होता.
भारतीय विमानतळ प्राधिकरणच्या आकडेवारीनुसार प्रवासीसंख्येप्रमाणे भारतातील सर्वात व्यस्त विमानतळांची यादी पुढील कोष्टकात दिल्याप्रमाणे आहे.
ठाकरे कुलगुरू, दुसऱ्या क्रमांकावरचे वसंतराव हे वृक्षमित्र म्हणून ६० पुरस्कार मिळवलेले कृषितज्ज्ञ व पर्यावरण या विषयावरच्या २१ पुस्तकांचे लेखक आहेत.
निंबा कृष्ण ठाकरे हे पुणे विद्यापीठात टिळक अध्यासनाचे अध्यक्ष, माजी गणित विद्याशाखेचे प्रमुख, जागतिक कीर्तीचे गणिती आणि जळगाव येथील उत्तर महाराष्ट्र विद्यापीठाचे संस्थापक आणि पहिले कुलगुरू होते.
१०८ या टेलिफोन क्रमांकावर उपलब्ध होणाऱ्या महाराष्ट्र राज्य सरकारच्या इमर्जन्सी ॲम्ब्युलन्स सर्व्हिसवर डॉक्टर म्हणून यांच्यापैकी काही डॉक्टर काम करतात.
एमबीबीएसच्या एका वर्षाला सुमारे ११ लाख रुपये खर्च येतो, तर ११ लाख रुपयांत आयुर्वेदाच्या विद्यार्थ्याला पाच वर्षांत आयुर्वेदाची पदवी मिळते.
त्याच्या जावयापैकी एक मुर्तझा अलीखान याची त्याने वेल्लोरच्या राज्यपालपदी नेमणूक केली तर दुसरा जावई चंदासाहेब याची अर्काटच्या दिवाणपदी त्याने नियुक्ती केली.
अर्काटचे नवाब हे दक्षिणेच्या सुभेदाराचे मांडलिक आहेत तरीही कोणीही उठतो आणि अर्काटचा नवाब बनतो हे पाहून दक्षिणेचा सुभेदार निजामअली याने चिडून अर्काटवर स्वारी केली आणि तेथील कारभार अल्पवयीन नवाबाच्या वतीने पाहण्यासाठी महम्मद अन्वरूद्दीन याची नेमणूक केली.
१७९५ साली दिवंगत झालेला नवाब महम्मद अली वल्लाजाहचा व त्याच्या नंतर गादीवर बसलेला त्याचा पुत्र गुलाम हुसैनी उम्दत उल उम्र‎ यांचा टिपू सुलतानशी गुप्‍त पत्रव्यवहार आढळून आला असल्यामुळे ते ब्रिटिश सरकारचे शत्रू ठरतात.
अर्काटचा शासक या नात्याने नवाब सादतउल्लाखान याने कधीही दिल्लीच्या मुघल सत्तेला झिडकारले नाही व स्वतःचे अस्तित्व सिद्ध करण्याचा प्रयत्नही केला नाही मात्र मुघलाचा दक्षिणेतील सुभेदार निजाम उल मुल्कने मुघल सत्ता झुगारून हैदराबाद हे स्वतंत्र राज्य केल्यावर मुघलाच्या वतीने अर्काटचा शासक असलेला नवाब सादतउल्लाखान यानेही अर्काटचे स्वातंत्र्य जाहीर करून मुघल सत्ता आणि निजाम या दोघांशीही संबध तोडला.
दक्षिणेचा सुभेदार निजाम उल मुल्कने दिल्लीविरूद्ध बंड करून हैदराबाद येथे स्वतंत्र राज्य स्थापन केले त्यावेळी कर्नाटकात शिरा, कडप्पा, सावनूर आणि अर्काट या नवाबशाह्या निर्माण झाल्या.
नरेंद्र दाभोलकर यांच्या हत्येनंतर, त्यांचा अंधश्रद्धा निर्मूलनाचा संदेश देण्यासाठी रिंगण नाट्य चळवळ महाराष्ट्रात उभी राहिली आणि दोन वर्षांत ती फोफावली.
त्यामुळे साबरमती आश्रमातच लहानाचे मोठे झालेले नारायणभाई ऊर्फ बाबूभाई शाळेत न जाता आश्रमातले आचारविचार आणि व्ययवहार पहात आणि अनुभवतच शिकत गेले.
गांधी विचारांचा प्रसार करता करता, किंबहुना प्रसार करण्यासाठीच शिक्षण क्षेत्रात नारायणभाई देसाई यांनी स्वतःला गुंतवून ठेवले आणि शेवटपर्यंत ते तिथेच काम करीत राहिले.
जगण्याची मूलभूत आणि मानवी तत्त्वे जितकी कोवळ्या वयात मुलांपर्यंत पोहोचतील, तितकी ती त्यांच्यात अधिक रुजतील, अशी नारायणभाईंची धारणा होती आणि त्या दृष्टीने लहान मुले आणि तरुण यांच्यासाठी त्यांनी पुस्तके, व्याख्याने यांपासून ते गांधी कथा, अशा वेगवेगळ्या माध्यमांतून महात्मा गांधी पोचवले.
आणीबाणीनंतर ते आपल्या मूळ गावी, वेदछी इथे आले आणि त्यांनी संपूर्ण क्रांतीचे बीज त्या गावात रोवले, गावात ‘संपूर्ण क्रांती विद्यालय’ उभे केले.
या आज्ञावलीमध्ये लक्ष वेधून घेण्यायोग्य मजकूर तयार करण्याचा प्रयत्न करणे आणि तयार झालेला मजकूर जास्तीत जास्त लोकांपर्यंत / वाचकांपर्यंत पोहोचविण्यासाठी प्रयत्न करणे हे केंद्रस्थानी आहे.
डिजिटल मार्केटिंगमध्ये सोशल मीडिया मार्केटिंग, मोबाइल मार्केटिंग, ईमेल मार्केटिंग, सर्च इंजिन ऑप्टिमायझेशन इत्यादींचा वापर केला जातो.
त्याच्या सांगण्यानुसार तो "एक सभ्य विद्यार्थी होता, परंतु संगीत बद्दल अधिक काळजी घेत असत" आणि त्याच्या पालकांनी त्याला व्यावसायिक द्रुष्ट्या प्रशिक्षित करण्याचा निर्णय घेतला.