polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
वंदे मातरम् गीताला विविध चाली लावून, त्यातल्या काही बॅन्डवर वाजवता येतात हे दाखवण्यासाठी त्यांनी स्वतंत्र भारताचे तत्कालिन पंतप्रधान पंडित नेहरूंची भेट घेतली व घटना समितीच्या सर्व सदस्यांसमोर संसदेत प्रात्यक्षिके सादर करून त्यांना पटवून देण्याचा प्रयत्‍न केला.
या घटनेनंतर मास्तर कृष्णरावांनी संगीतबद्ध केलेल्या वंदे मातरम् गीताची रेकॉर्ड विविध शाळा-महाविद्यालये, अनेक वैयक्तिक व सार्वजनिक संस्था,जाहीर सभा-संमेलने वगैरे ठिकठिकाणी कित्येक वर्षे वाजवली जात असे.
'सावित्री', 'मेनका', 'आशा-निराशा', 'नंदकुमार', 'विधीलिखित','अमृतसिद्धी', 'संगीत कान्होपात्रा' यांसारख्या नाटकांना संगीत देताना मास्तर कृष्णराव त्यातील प्रमुख अभिनेत्यांना संगीत तालीम देत असत.
ह्या दरम्यान त्यांनी 'संगीत शारदा', 'संगीत सौभद्र', 'एकच प्याला' यांसारख्या अनेक संगीत नाटकांत काही पुरुष भूमिका आणि बऱ्याच स्त्री भूमिकाही केल्या.
बाबासाहेब आंबेडकर यांच्या विनंतीवरून मास्तर कृष्णरावांनी संपूर्ण बुद्ध वंदना सांगीतिक मीटरमध्ये बसवली व बाबासाहेबांनी त्याची ध्वनिमुद्रिका काढली.
त्यांनी रचलेली 'कुलवधू', 'एक होता म्हातारा', 'कोणे एके काळी' यांमधील शास्त्रीय संगीतावर आधारित भावगीताच्या वळणाने जाणारी गाणी त्यांतील भाव, गेयता व सुमधुरतेसाठी वाखाणली गेली.
कृष्णाजी गणेश फुलंब्रीकर ऊर्फ मास्टर कृष्णराव हे हिंदुस्तानी संगीतपद्धतीतील गायक व मराठी संगीतनाटकांमधील संगीतकार आणि गायक-अभिनेते होते.
प्रल्हाद ईरबाजी सोनकांबळे यांचा जन्म १९४३ सालामध्ये उस्मानाबाद जिल्ह्यातील उदगीर तालुक्यातील सुल्लाळी या बिनचेहऱ्याच्या गावी झाला.
शिवरायांच्या फक्त एका शब्दाखातर, आदिलशाहीची नोकरी सोडून स्वराज्यात सामील झालेले किल्लेदार फिरंगोजी नरसाळा यांनी स्वराज्यात येताना चाकणसारखा अतिशय देखणा आणि मजबूत किल्ला त्यांनी शिवरायांना हसत हसत नजर केला.
शिवरायांसारखा रत्नपारखी राजा, त्यांनी ह्या अलौकिक रत्नाला नुसते स्वराज्यात सामीलच करून घेतले नाही तर फिरंगोजींना चाकणची किल्लेदारीपण बहाल केली.
फार फार उमेदीने आणि प्रचंड सैन्यानिशी हा खान दख्खनेत आला होता, मात्र चाकणच्या किल्ल्याचा एक टवका उडवायला एवढा संघर्ष करावा लागल्याने खान नाराज झाला.
चाकणमध्ये दोन्ही पैकी कुठल्याही वेशीतून प्रवेश केल्यानंतर जुन्या पुणे-नाशिक रस्त्यावरून चालत आल्यास अवघ्या काही अंतरावर भग्नावस्थेतील तटबंदी दिसू लागते.
फिरांगोजीने लेकराप्रमाणे मेहेनतीने राखला, सजविलेला चाकणचा संग्रामदुर्ग पोरकाच आणि साडेतीनशे वर्षांंपासून संवर्धनाच्या व जतनाच्या प्रतीक्षेत आहे.
महाराष्ट्र शासन कृषी प्रधान असणाऱ्या महाराष्ट्राचा पावन पर्व म्हणून मानला जाणारा 'कृषी दिन' हा दिवस हरितक्रांती व श्वेत क्रांतीचे जनक वसंतराव नाईक यांची जयंती म्हणून सर्वत्र साजरा केला होतो.
कारण अन्नधान्य, भाजीपाला, दुग्धजन्य पदार्थ या सारखे जिवनाश्यक बाबीचा निर्माता हा शेतकरी आहे म्हणून शेतकऱ्याला 'जगाचा पोशिंदा' म्हटल्या जाते.
समाजव्यवस्था अबाधित रहावी म्हणून उन, पाऊस, थंडी, वादळी वारा अशां आपदांचा कसलाही विचार न करता, न थकता बारामाही राबणारा पोशिंदा म्हणजेच शेतकरी होय.
या शेतकरी निष्ठेने शेतकऱ्यांच्या सन्मानार्थ महाराष्ट्रात 'थेट शेतकऱ्यांच्या बांधावर' ही अभिनव संकल्पना शेतकरीपुत्र, प्रसिद्ध साहित्यिक एकनाथ पवार यांनी सर्वप्रथम सुरू केली.
जगाच्या पोशिंद्याला अर्थात शेतकऱ्यांना थेट बांधावर आत्मबळ देत कृतज्ञता व्यक्त करणारा व त्यांचा सन्मान करणारा राज्य म्हणून महाराष्ट्र हे कृषीप्रधान भारत देशातील पहिले राज्य ठरले आहे.
शेती करताना शेतकऱ्याला बेमोसमी पाऊस, ओला दुष्काळ, कोरडा दुष्काळ, बाजारपेठेतील बाजारभावात होणारी घसरण, शेतीसाठी सावकाराकडून किंवा बँक इ.
कडून घेतलेले कर्ज परतफेडीची मुदत, निर्यातीतील होणारे शासकीय बदल अशा अचानक येणाऱ्या अनेक संकटांचा सामना करावा लागतो, हवामानात अचानक होणाऱ्या बदलांमुळे शेतातील पिकांचे नुकसान होते.
तिने मुलाला आपला नातू आणि शिवाजी महाराजांचा थेट वंशज म्हणून सादर केले तिने असा दावा केला की त्याच्या संरक्षणासाठी तो जन्मल्यानंतर लपविला गेला होता आणि एका राजपूत सैनिकाच्या पत्नीने त्याला वाढवले ​​होते.
जेव्हा पेशवा बालाजी बाजीराव मुघल सरहद्दीवर रवाना झाले तेव्हा ताराबाईंनी राजाराम द्वितीयला बालाजी बाजीराव यांना पेशव्याच्या पदावरून काढून टाकण्यास उद्युक्त केले.
गायकवाड यांनी साताऱ्याच्या उत्तरेस निंब येथे एका लहानशा गावात पेशवाईचा निष्ठावंत त्र्यंबकराव पुरंदरे यांच्या नेतृत्वात असलेल्या २०,००० बलाढ्य सैन्याचा पराभव केला.
शाहूच्या पक्षात गेलेले बाळाजी विश्वनाथ यांनी ताराराणीच्या पक्षातील उदाजी चव्हाण, चंद्रसेन जाधव, कान्होजी आंग्रे , पिलाजी गोळे आदी सेनानींना शाहूच्या बाजूला वळवून घेतले.
पेशव्यांचा प्रतिस्पर्धी जानोजी भोसले हा पुष्कळ सैन्य घेऊन पुण्याजवळ होता आणि त्यामुळे पेशव्यानी तिचे संरक्षण करण्याचे मान्य केले.
त्यांच्या सैन्यामध्ये बाळाजी विश्वनाथ, उदाजी चव्हाण, चंद्रसेन जाधव, कान्होजी आंग्रे ,पिलाजी गोळे, गिरजोजी यादव आदी मातबर सेनानी होते.
या काळात तिने मुघल सत्तेच्या विरुद्ध लढे देऊन मराठी राज्याला नेतृत्व बहाल करण्याचे काम केले, व आपले कार्य आणि कर्तृत्व निर्विवादपणे सिद्ध केले.
मराठ्यांची खालावलेली आर्थिक परिस्थिती उंचावण्यासाठी त्यांनी मोगली मुलुखावर स्वाऱ्या करून चौथाई आणि सरदेशमुखी गोळा करून आर्थिक बळ वाढवले.
याच्या कारकिर्दीत १ ऑक्टोबर १८१२ रोजी कोल्हापूर संस्थानाचा ईस्ट इंडिया कंपनी सरकारबरोबर संरक्षणात्मक करार होऊन ते ब्रिटिशांच्या आधिपत्याखाली आले.
त्यानंतर वारणेला झालेल्या दिलजमाईनुसार शाहूराजांनी कोल्हापूरच्या गादीला संमती दिली आणि मराठी साम्राज्यात सातारा व कोल्हापूर अशा दोन स्वतंत्र गाद्या निर्माण झाल्या.
बचत गटाच्या व्यवहारासाठी बचत गटाचे सदस्य - कर्ज द्यायचे का, द्यायचे ठरल्यास किती दराने द्यायचे, कोणाला द्यायचे, परतफेडी विषयी नियम वगैरे ठरवतात.
सामूहिक दुग्ध व्यवसाय - कोल्हापूर जिल्ह्याच्या दुर्गम अशा शाहूवाडी तालुक्यातील मानकरवाडीच्या सरस्वती महिला बचत गटाने दुग्ध व्यवसायाच्या माध्यमातून केवळ ४०० लोकसंख्या असलेल्या या गावाचा कायापालट घडवून आणला आहे.
सॅनिटरी नॅपकिन उद्योग - सोलापूर जिल्ह्यातील अक्कलकोट जवळच्या जेऊर येथील ‘श्री जीवनज्योती महिला विकास बचत’ हा सॅनिटरी नॅपकिन बनवणारा महाराष्ट्रातील हा पहिला बचत गट.
शिवाय कर्नाटकात अफजलपुरम् येथे, सिक्कीममधील गंगटोक येथे, बग्गी , बिहार , छत्तीसगडमधील बिलासपूर अशा अनेक ठिकाणी ही युनिट्स आकार घेत आहेत.
चैतन्य , ज्ञान प्रबोधिनी , शांतिसंस्कृती , संपूर्ण बांबू केंद्र , आम्ही आमच्या आरोग्यासाठी , माता व बालक उत्कर्ष प्रतिष्ठान , लेजर, हजेरी वही, अहवाल वही अशा नोंद पत्रकाची आवश्यकता असते.
पुण्याच्या हवेली तालुक्यातील श्रीरामनगर गावाचे सर्व बचत गट महिन्याला १% दराने व्याज आकारणी करतात, याच गावातील गटाने खताच्या ब्रिकेट बनवण्याचा कारखाना काढला आहे.
या गटाद्वारे आजकाल शासकीय कार्यालयात सायकल/स्कूटर स्टॅंड चालविणे, उपहारगृह चालविणे, अंगणवाडीत आहार पुरवणे इत्यादी सेवाही पुरविण्यात येतात.
संयुक्त राष्ठ्रांमध्ये कोफी अन्नान सरचिटणीस असताना जून २००२ ते फेब्रुवारी २००७ याकाळात त्यांनी संयुक्त राष्ट्रांचे उपसरचिटणीस-संपर्क आणि सार्वजनिक माहिती या पदावर कार्य केले आहे.
१९९७ साली स्टॅफर्ड मतदारसंघामधून संसद निवडणुक लढवणारा कॅमेरॉन पराभूत झाला परंतु २००१ साली तो ऑक्सफर्डशायरच्या व्हिटनी मतदारसंघातून संसदेवर निवडून आला.
सर्वाधिक जागा जिंकणाऱ्या हुजुर पक्षाने लिबरल डेमोक्रॅट्स पक्षाला हाताशी धरून सरकार स्थापन केले व ४३-वर्षीय कॅमेरॉन ब्रिटनचा ७५वा पंतप्रधान बनला.
युरोपियन संघामधील ब्रिटनचे सदस्यत्व चालू ठेवावे का ब्रिटनने संघामधून बाहेर पडावे ह्या मोठ्या प्रश्नाचा निकाल लावण्यासाठी २०१५ मध्ये कॅमेरॉनने सार्वत्रिक जनमत घेण्याची घोषणा केली.
मे २०१० मध्ये घेण्यात आलेल्या सांसदीय निवडणुकांमध्ये हुजूर पक्षाने सर्वाधिक जागा जिंकल्यानंतर पक्षाध्यक्ष डेव्हिड कॅमेरॉन ह्याची पंतप्रधान पदावर नियुक्ती करण्यात आली.
मृदेमध्ये खडकाच्या भूग्याशिवाय जैविक पदार्थ मिसळले जाणे आवश्यक असते, हे जैविक पदार्थ प्रदेशातील वनस्पती व प्राणी यांच्या विघटनातून मृदेत मिसळतात.
माती ही वेगवेगळे खनिज, सेंद्रिय वस्तू, वायू, तरल पदार्थ व अगणित सूक्ष्म जीवांचे मिश्रण असते, जे एकत्रितपणे पृथ्वीवरच्या जीवनास सहाय्यीभूत होतात.
जन्म आणि पुर्नजन्माच्या चक्रातून सुटका होण्याचा उपाय मोक्ष आणि तो साध्य करण्याचा उपाय केवळ कर्तव्य म्हणून प्रवृत्तीचा स्विकार पण मनाने निवृत्तीपर तत्वज्ञानाचा स्विकाराकडे अधिक कल हे पारंपरिक भारतीय तत्त्वज्ञानाचे स्वरूप असल्यामुळे प्रवृत्तीचा स्विकार करताना अभिव्यक्तीचा स्विकार होत असला तरी भारतीय तत्त्वज्ञानात सहसा निवृत्तीपर तत्त्वज्ञानास अधिक महत्त्व दिले गेल्याने अभिव्यक्ती स्वातंत्र्यास पारंपरिक भारतीय तत्त्वज्ञान स्विकारत जरी असलं तरी अभिव्यक्ती स्वातंत्र्याबद्दल आग्रही असल्याचेही आढळत नाही.
व्यक्त/अभिव्यक्त होणाऱ्या व्यक्तिंचे व्यक्त/अभिव्य्क्त होणे स्वस्वभाव, स्वगुणधर्म, काळ वेळाची उपलब्धता धनैषणा कुटूंबात,समूहात,प्रदेशात रहाण्याची गरज आणि तेथील तत्कालीन संस्कृतीची-कायदा-समाजव्यवस्था-शासनव्यवस्थेच्या स्विकार्हता इत्यादींनी प्रभावित होण्याची शक्यता असते.
काही वेळा अभिव्यक्तीचे बौद्धिक मुल्य चांगले असूनही,अभिव्यक्त्याच्या स्वतःच्या माघार घेण्यामुळे किंवा तत्कालीन कुटूंब,समुह संस्कृतीची-कायदा-समाजव्यवस्था-शासनव्यवस्थेच्या कुटूंबात,समूहात,प्रदेशाचा त्यावर-किंवा त्याच्या इतर समाजावर प्रत्यक्ष-अप्रत्यक्ष दबाव असल्यामुळे ,किंवा स्व-बंधनांमुळे अभिव्यक्ती दुर्लक्षित/ नाकारली /विरोधली जाऊ शकते .
अव्यक्ताला सुद्धा अव्यक्त स्थितीतील अभिव्यक्तीचे अस्तित्व असते जे अव्यक्त अवस्थेतून सुयोग्य परिस्थितीत व्यक्त होण्यास उत्सुक असते तर ते कधी व्यक्त न होऊ शकल्यामुळे अस्वस्थ असते,तर कधी बाह्य परिस्थितीची तमा न बाळगता व्यक्त होते.
भारतीय तत्त्वज्ञानानुसार अव्यक्ताचे आणि व्यक्त कडे आणि अव्यक्त कडे जाणे ही सततची प्रक्रिया आहे, या प्रक्रीयेचा संबंध भारतीय तत्वशास्त्र रससिद्धांताशी आणि जन्म आणि पुर्नजन्माच्या चक्राशी जोडते.
वनस्पतींना सुद्धा सभोवतीच्या पर्यावरणाशी जुळवून घेण्याकरिता तसेच कीटकांना आकर्षित करून घेण्याकरिता जीवनसंघर्षाची गरजम्हणून स्वतःचे रूप आणि गंध या मार्फत अभिव्यक्त व्हावयास लागते.
मनुष्येतर प्राणी मात्र सभोवतीच्या पर्यावरणाशी जुळवून घेण्याकरिता तसेच विरुद्ध लिंगी सजीवास आकर्षित/प्रभावित करण्याकरिता जीवनसंघर्षाची गरजम्हणून स्वतःचे रूप,आवाज, स्पर्श आणि गंध या मार्फत अभिव्यक्त होतोच त्या शिवाय स्वतःच्या भाव भावनांची जाणीव स्व-समूहात देण्याकरिता आवश्यक संवादाची निर्मितीही करू शकतो.
सजीवांचे एखादी गोष्ट व्यक्त करणे म्हणजे अभिव्यक्तीचे प्रकटीकरण करणे ; म्हणजे स्वतःच्या गुण अथवा अभिरूचीप्रमाणे एखादी गोष्ट एक किंवा अधिक माध्यमातून किंवा मार्गाने प्रकट करणे होय.
जीवनसंघर्षाची गरज,भावना,क्षमता,कला, या व्यक्त किंवा अविष्कारीत केल्या जाऊ शकतात त्याकरिता संवाद लेखन, विविध कलांची माध्यमे उपलब्ध होतात.
व्यक्त होणे हे अभिव्यक्त होण्याचा भाग आहे त्यामुळे एका अर्थाने प्रत्येक व्यक्त होणे हे अभिव्यक्त होणे ठरते,पण आशयाची अभिव्यक्ती या दृष्टीने विचार करावयाचा झाला तर अभिव्यक्त होणे निव्वळ व्यक्त होण्यापेक्षा काही विशेष प्रभाव ठेवणारे,ऊठून दिसणारे असते ज्यामुळे अभिव्यक्त आशयास बौद्धिक मुल्य प्राप्त होते,आशयाचे बौद्धिक मुल्य स्विकारवायाचे का नाही आणि स्विकारले तर त्याचे मूल्यांकन आशय प्राप्त करणाऱ्या व्यक्ती, समूह किंवा संस्थेवर अवलंबून असते.
बुद्धि म्हणजे आत्मा नव्हे हे खरे; पण अनात्मबुद्धीचा नाश करणारा विवेक बुद्धीतच प्रकट होतो व बुद्धीचा उपाधि, विवेकाच्या उदयानंतर आपोआप अस्तंगत होतो.
वैशिष्ट्ये आणि भाषा,., कौशल्ये अधिक आढळतात जी त्याला आपले आचार,विचार, भाव भावना आणि आशय माध्यमे,साधने आणि तंत्र सहाय्याने प्रकट करण्यास सहाय्यभूत ठरतात.
यामुळे मानवी जीवनातील, व्यक्तींच्या, कुटुंबाच्या, समूहांच्या संस्कृती,कायदा,शासनप्रणाली अशा असंख्य जीवनप्रणालींवर मानवी अभिव्यक्ती अभिव्यक्त करण्याच्या क्षमतेचा परिणाम होत असतो.
अभिव्यक्त्याची प्रत्येक अभिव्यक्ती स्विकारली/दुर्लक्षित/ नाकारली /विरोधली जाणे हे अभिव्यक्त्याची स्वतःच्या प्रभाव कौशल्यांवरही, प्रबळ ईच्छाशक्तीवरही अवलंबून असते यामुळे एखादा नवीन आचार-विचार नाकारला जाणे अथवा स्विकारला जाणे असे होऊ शकते.
प्रभावी अभिव्यक्ता एखादी विशिष्ट बाजूचे समर्थन प्रभावीपणे करत असेल तर दुय्यमसुद्धा महत्त्वाचे भासू शकते,काही प्रभाव काल सापेक्ष तर काही काल निरपेक्ष ठरतात.
अभिव्यक्त होताना एखादी विशिष्ट अभिव्यक्ती किंवा अभिव्यक्त होणारी व्यक्ती त्या प्रकारची शेवटचीच आहे असे जाहीर करत काही अभिव्यक्ते अभिव्यक्त होतात किंवा अभिव्यक्त्याने तसे न करण्याचा सल्ला देऊनही त्याचे अनुयायी तसे करत राहू शकतात यामुळे व्यक्तीप्रामाण्य,ग्रंथप्रामाण्य,मूर्तीप्रामाण्यला समाज स्विकारतो.
आशय अभिव्यक्त करणाऱ्या व्यक्तीच्या इतरांना प्रभावित करण्याच्या किंवा धनैषणा इच्छेमुळे, अभिव्यक्त होण्याचे कौशल्य बऱ्याचदा सामाजिक/राजकीय बांधिलकी अथवा मनोरंजनाकरिता वापरले जाते, तर काहींच्या बाबतीत अभिव्यक्त होणे हे स्वतःच्या अभिव्यक्त होण्याच्या आणि करण्याच्या पुरतेच असते यातून कलेकरिता कला समाजाकरिता कला आणि मनोरंजनाकरिता कला से भेद आणि वादविवाद होतात.
जीवन विद्या मिशन बरी-वाईट क्रिया आणि त्याची अव्यक्त इष्ट-अनिष्ट प्रतिक्रिया या दोहोंच्या दरम्यान आपल्या क्रियेचा जो सूक्ष्म ठसा अव्यक्त स्वरूपात अत्यंत सूक्ष्म रूपाने अंतर्मनात वास करून असतो व अभिव्यक्त होण्यासाठी अनुकूल काळाची व संधीची वाट पहात तेथे ठाण मांडून बसतो, तो सूक्ष्म ठसा म्हणजे पुण्य किंवा पाप होय.
अभिव्यक्त शब्दाचा अर्थ शाब्दबंधनुसार स्पष्ट रूपात समोर आलेला अथवा प्रकट केला गेलेला व्यक्त केलेला, जाहीर केलेला, उघड केलेला, अनावृत केलेला असा होतो.
"आवाज म्हणजे एखाद्या व्यक्तिस स्वतःचे मन आणि स्वतःची इच्छा व्यक्त करण्या करिता क्षमता, साधने आणि अभिव्यक्त होण्याचा अधिकार उपलब्ध असणे .
मुक्तपणे अभिव्यक्त होण्याकरता व्यक्तींना जसे पोषक कौटूंबिक सामाजिक आर्थिक वातावरण सहाय्यभूत होऊशकते त्याचप्रमाणे समाजाने/कायद्याने विविध प्रकारची स्वातंत्र्ये उपलब्ध करून दिल्यास स्वपरिपूर्तीची अनुभूती घेता येते.
भारतीय निवृत्तीपर तत्वज्ञानाचे विश्लेषण मान्य करावयाचे झाले तर अव्यक्तसुद्धा अभिव्यक्त होत असते,निराकार निर्गुण ईश्वरसुद्धा स्वतःला अविष्कारत असतो, परलोकैषणा प्राणैषणा.
1923 मध्ये जेव्हा भारतीय राष्ट्रीय काँग्रेसची परिषद त्यांच्या गावी काकीनाडा येथे भरली होती, तेव्हा त्या एक स्वयंसेविका होत्या आणि खादी प्रदर्शनाची जबाबदारी त्यांच्याकडे होती.
जेव्हा प्रदर्शनाच्या आयोजकांनी तिने काय केले ते पाहिले आणि रागाने त्यांना फटकारले तेव्हा त्यांनी उत्तर दिले की त्या फक्त सूचनांचे पालन करत आहेत.
दुर्गाबाईंनी लवकरच हिंदी भाषेत अशी योग्यता प्राप्त केली आणि १९२३ मध्ये त्यांनी मुलींसाठी राजमुंद्री येथे बालिका हिंदी पाठशाला ही शाळा सुरू केली.
०८ ग्रीप्रवे - रशियाच्या राष्ट्राध्यक्ष दमित्री मेद्वेदेवने पंतप्रधान व्लादिमिर पुतिनच्या नेतृत्वाखाली अन्वेषण समिती स्थापल्याचे जाहीर केले.
दाट धुक्यामुळे विमानतळ आधीच बंद करण्यात आला होता आणि ग्राउंड कंट्रोल ने वैमानिकांना स्मोलेन्स्कमध्ये न उतरता मॉस्को किंवा मिन्स्कला जाण्याचा सल्ला दिला.
पूर्वीच्या एका घटनेत,२००८मध्ये कझिन्स्की दक्षिण ओसेशियाला गेले असताना युद्धसदृश परिस्थितीत त्यांच्या वैमानिकाने त्ब्लिसीमध्ये विमान उतरवण्यास नकार दिला असता त्याला बडतर्फ करण्याची धमकी दिली गेली होती.
त्यानुसार २००८मध्ये कझिन्स्की याच विमानातून मंगोलियाच्या दौऱ्यावर असताना त्याच्या दिशाचालन यंत्रणेत बिघाड झाल्याने कझिन्स्कीला इतर खासगी विमानाने जपान गाठावे लागले होते.
पॉल डफी या रशियाच्या विमानवाहतूकतज्ज्ञानुसार, आत्तापर्यंत टीयू १५४ प्रकारच्या २८ विमानांना अपघात झाले होते आणि त्यातील तांत्रिक बिघाडामुळे झालेले अपघात कमी होते.
पोलंडच्या राष्ट्राध्यक्ष लेक कझिन्स्कीला घेऊन वॉर्सोच्या फ्रेडरिक चॉपिन विमानतळावरून निघालेले तुपोलेव्ह टीयू १५४एम प्रकारचे विमान मॉस्को प्रमाणवेळेनुसार १०:५६ वाजता, , स्मोलेन्स्क, रशियाजवळ कोसळले.
कझिन्स्की व इतर मंडळी केटिन हत्याकांडाच्या ७०व्या स्मृतिदिनानिमित्त स्मोलेन्स्कला चालले होते रशियाच्या आपत्कालीन प्रसंग मंत्रालयानुसार, विमानात ८९ प्रवासी ७ कर्मचारी होते.
रशियन वायुसेना अधिकारी अलेक्झांडर अलेशिनच्या म्हणण्यानुसार विमान धावपट्टीपासून अंदाजे दीड किमी लांब असताना त्याचा खाली उतरण्याचा वेग अचानक वाढला व विमान ग्लाइड स्लोप च्या खाली गेले.
तळनियंत्रकांनी वैमानिकाला विमान वर नेण्याचे व उतरण्याचा प्रयत्न रद्द करण्याचे आदेश दिले पण वैमानिकाने त्याकडे दुर्लक्ष करीत विमान उतरवण्याचा प्रयत्न चालू ठेवला.
स्वतःचे नाव न देता माहिती सांगणाऱ्या तळनियंत्रक अधिकाऱ्यानुसार ग्राउंड कंट्रोलने वैमानिकांना स्मोलेन्स्कमधील दाट धुक्यामुळे विमान मिन्स्क किंवा मॉस्कोला विमान नेण्यास सांगितले पण त्यांनी तरीही विमान स्मोलेन्स्कमध्येच उतरवण्याचे ठरवले.
२०१० रोजी पोलिश वायुसेनेच्या ३६व्या विशेष विमानवाहतूक रेजिमेंटचे तुपोलेवने बनवलेले तू-१५४ विमान रशियातील स्मोलेन्स्क ओब्लास्टच्या स्मोलेन्स्क शहराजवळील उत्तर स्मोलेन्स्क विमानतळाजवळ कोसळले.
या दुर्घटनेतील ९७ मृतांत पोलंडचे राष्ट्राध्यक्ष लेक कझिन्स्की, पोलंडच्या सैन्याचे उच्चाधिकारी, नॅशनल बँक ऑफ पोलंडचे गव्हर्नर, अनेक मंत्री, पोलंडच्या संसदेचे सदस्य, धार्मिक नेते यांचा समावेश होता.
उतरण्याच्या चौथ्या प्रयत्नादरम्यान विमान धावपट्टीपासून साधारण दीड किमीवर ग्लाइडस्लोप पेक्षा खूप खाली येऊन झाडांना आदळले व जमिनीवर कोसळले.
पोलंडच्या संविधानानुसार राष्ट्राध्यक्षांच्या मृत्यूपश्चात संसदेच्या कनिष्ठ गृहाचे अध्यक्ष आपोआप राष्ट्राध्यक्षपदी आरूढ होतात.
या अपघाताचे वृत्त ऐकून वॉर्सोमधील राष्ट्राध्यक्षीय महालाच्या बाहेर गर्दी जमली व त्यांनी तेथे शेकडो फुले, पुष्पगुच्छ आणि मेणबत्त्या ठेवल्या.
आधी तेथे पोलंडच्या दुसऱ्या प्रजासत्ताकाच्या फुलांचा तेथे खून पडला व आता पोलंडच्या तिसऱ्या प्रजासत्ताकाच्या बुद्धिवाद्यांचा स्मोलेन्स्कला जात असतानाच बळी गेला.
अपघात झाल्यानंतर, काही तासांतच रशियाच्या राष्ट्राध्यक्ष दमित्री मेद्वेदेवनी यांनी पंतप्रधान व्लादिमिर पुतिनच्या नेतृत्वाखाली अन्वेषण समिती स्थापल्याची घोषणा केली.
सारंगपाणि ह्यांच्या पुढाकाराने निघालेल्या ’तमिळ नवनिर्माण संघटना’ नावाच्या संघटनेने नियतकालिकांत लिखाण करून व तमिळ शाळांत प्रचार करून, विशेषतः मलेशिया व सिंगापूर येथील तमिळ विस्थापित आणि सिंगापूरमधील भारतीय वंशाच्या तमिळींमध्ये जनजागृती करण्यास सुरुवात केली आणि स्वाभिमान चळवळीचे तत्त्व जनमानसांत पोहचविले.
कर्नाटकी या प्रसिद्ध फिल्मी घराण्यात प्रिया बेर्डे यांचा जन्म झाला, त्या काळचे प्रसिद्ध छायालेखक वासुदेव कर्नाटकी यांची नात व मराठी चित्रपटसृष्टीतील निर्माते, दिग्दर्शक अरुण कर्नाटकी यांच्या त्या कन्या होत.
विनोदी चित्रपटांच्या त्या जमान्यात लोकप्रिय विनोदी अभिनेते लक्ष्मीकांत बेर्डे यांच्या समवेत त्यांची अशी जोडी जमली की प्रत्यक्ष जीवनातदेखील ते एकमेकांचे जोडीदार झाले.
चोक्कानाथाने आपला भाऊ अलागिरी यांना तंजावूरच्या सिंहासनावर बसवले पण त्यानंतर एका वर्षातच त्यांनी निष्ठा काढून टाकली आणि चोक्कानाथाला तंजावरची स्वातंत्र्य ओळखण्यास भाग पाडले गेले.
त्यांच्या कारकिर्दीत, त्याचा भाऊ शिवाजी यांनी 1676-1677 मध्ये जिंजी आणि तंजावरवर आक्रमण केले आणि त्याचा भाऊ संताजीला कोलरुनच्या उत्तरेस सर्व देशांचा शासक बनविला.
पुढे १९४४ पर्यंत विल्‍सन हायस्‍कूल, मुंबई येथे शिक्षकी पेशा केल्‍यानंतर विल्‍सन महाविद्यालयात प्राध्‍यापक म्‍हणून अध्‍यापनाचे कार्य.
नंतर १९५९ पासून औरंगाबाद येथील तत्‍कालीन मराठवाडा विद्यापीठाच्‍या मराठी भाषा व वाङ्मय विभागात प्राध्‍यापक व विभागप्रमुख म्‍हणून कार्यरत झाले.
पांड्यांनी सुरुवातीच्या काळात भारतीय द्वीपकल्पाच्या दक्षिणेकडील टोकावरील कोर्काई या बंदरातून राज्य केले आणि नंतरच्या काळात ते मदुराई येथे गेले.
त्यापैकी नेडुंजेलियान, 'तलैयालंगनमचा विजयी', तर आणखी एक नेदुंजेलियान 'आर्य सैन्याचा विजय' आणि मुद्दुकुदिमी पेरुवुल्डी 'अनेक बलिदानांचे' विशेष उल्लेख पात्र आहेत.
अकनानूरू आणि पुराणानुरु संग्रहात सापडलेल्या अनेक छोट्या कवितांच्या व्यतिरिक्त, 'मथुराइकांकी' 'आणि' 'नेतुणालताई' ' दोन प्रमुख कामे आहेत.
भावनिक आणि भौतिक विषयाशी संबंधित असलेल्या संगम साहित्याच्या कवितांचे वर्गीकरण करण्यात आले आणि ते मध्ययुगीन काळात विविध काल्पनिक संग्रहात संग्रहित झाले.
राज्याचे कामकाज आणि राज्यकर्त्याच्या अधिकारांची मर्यादा प्रस्थापित ऑर्डर धर्माच्या अनुषंगाने मर्यादीत असली तरी तेथील राज्य हे वंशपरंपरागत राजे होते.
या काळात नृत्य करण्याच्या दक्षिणेकडील व उत्तरेकडील शैलींचे एकत्रीकरण या काळात सुरू झाले आणि ते 'सिलापटीकरम' या महाकाव्यामध्ये पूर्णपणे प्रतिबिंबित झाले.
नवव्या शतकात पल्लव आणि पांड्यांना पराभूत करून पुन्हा एकदा अस्पष्टतेतून बाहेर पडलेल्या चोलांनी एक महान शक्ती बनली आणि संपूर्ण दक्षिण द्वीपकल्पात आपले साम्राज्य वाढवले.
पुरातत्त्वशास्त्रीय संशोधनात उत्तर तामिळनाडूच्या आसपास प्राण्यांचे अवशेष आणि प्राचीन दगडांच्या अवजाराचा पुरावा सापडला आहे ज्याची तारीख इ.
दक्षिण भारतातील माणसं 'होमो इरेक्टस' या प्रजातींशी संबंधित आहेत, या प्राचीन 'जुन्या पाषाणयुगात' अश्मयुगीन बराच काळ वास्तव्य करत होते, हाताच्या कुऱ्हाडी आणि चॉपर सारख्या क्रूड अवयवांचा वापर करून अन्नावर अवलंबून राहतात.
प्राचीन तामिळनाडूत तीन राजशाही राज्य होते, ज्याचे नेतृत्व 'वेन्टार' असे राजे होते आणि अनेक आदिवासी सरदार होते, ज्याचे प्रमुख सरदार 'वेल' 'किंवा' 'वेलीर्स' म्हणतात.
हळूहळू राज्यकर्ते उत्तर भारतीय प्रभाव आणि वैदिक विचारधारेच्या जादूखाली येऊ लागले, ज्याने राज्यकर्त्याची स्थिती वाढविण्यासाठी बलिदानाच्या कामगिरीला प्रोत्साहन दिले.
वायव्येकडील मुस्लिम सैन्याच्या हल्ल्यामुळे उर्वरित भारताच्या राजकीय परिस्थितीत तीव्र बदल तामिळनाडूच्या इतिहासामध्ये एक महत्त्वाचा टप्पा ठरला.
मराठ्यांच्या थोड्या थोड्या काळाने युरोपियन व्यापार करणाऱ्या कंपन्यांना मार्ग मोकळा झाला, जे सतराव्या शतकादरम्यान दिसू लागले आणि अखेरीस तेथील देशी राज्यकर्त्यांपेक्षा अधिक सत्ता गाजविण्यास त्यांनी सुरुवात केली.
बहुतेक दक्षिण भारताचा समावेश असलेल्या मद्रास प्रेसीडेंसीची निर्मिती अठराव्या शतकात झाली आणि ब्रिटीश ईस्ट इंडिया कंपनीने थेट राज्य केले.
इतिहासकारांचा असा अंदाज आहे की हे लोक बौद्ध किंवा जैन धर्माचे अनुसरण करतात आणि इसवीसनाच्या सुरुवातीच्या काळात तामिळ प्रदेशातील बहुतांश रहिवाशांनी पाळलेल्या हिंदू आणि ब्राह्मण धर्मांचे प्रतिपक्ष होते.
परिणामी, ७ व्या आणि ८ व्या शतकात त्यांच्या विखुरलेल्या घटनेचे अनुसरण करणारे हिंदू विद्वान आणि लेखक यांनी त्यांच्या ग्रंथांमधील काही उल्लेख काढून टाकला असावा आणि सामान्यत: त्यांचा नियम नकारात्मक प्रकाशात आणायचा.
पूर्व किनारपट्टीवरील पुहार बंदर शहर आणि दक्षिण भारताच्या पश्चिम किनाऱ्यावरील मुझिरी हे परदेशी व्यापाराचे साम्राज्य होते, जिथे मोठी जहाजे विचलित झाली होती आणि मौल्यवान वस्तूंची विक्री होते.
दुसऱ्या शतकानंतर कमी होऊ लागला आणि रोमन साम्राज्य आणि प्राचीन तामिळ देश यांच्यातील थेट संपर्क अरब आणि पूर्व आफ्रिकेच्या अक्समच्या साम्राज्याशी व्यापार करून बदलला.
एका कलशात लेखन आहे, जे भारतीय पुरातत्त्व सर्वेक्षणातील पुरातत्त्वशास्त्रज्ञांच्या म्हणण्यानुसार, तमिळ-ब्राह्मीच्या सुरुवातीच्या लिपीसारखे आहे आणि २८०० वर्षांपूर्वीच्या नियोलिथिक काळाची पुष्टी करतो.
नवपाषाण मानव बहुतेक लहान सपाट डोंगरांवर किंवा लहान, अधिक किंवा कमी कायम वस्तींमध्ये असलेल्या तळांवर राहतात परंतु चरण्याच्या उद्देशाने नियमितपणे स्थलांतर करतात.
आधुनिक मानवांचा पूर्वज 'होमो सेपियन्स' जो सुमारे,५०,००० वर्षांपूर्वी दिसला होता तो अधिक विकसित झाला होता आणि विविध प्रकारचे दगड वापरून पातळ चकमक आणि ब्लेड सारखी साधने बनवू शकतो.
काही उत्खनन आणि दफनभूमीच्या टायपॉलॉजी या दोन्ही तळांवर, असे सुचवले गेले आहे की उत्तरेकडून दक्षिणेस हळूहळू लोहयुगाच्या जागांचा प्रसार झाला.
तिरुनेलवेली जिल्ह्यातील आदिकानल्लूर आणि उत्तर भारतामध्ये केलेल्या तुलनात्मक उत्खननात मेगालिथिक संस्कृतीच्या दक्षिण-पश्चिमेच्या स्थलांतराचा पुरावा मिळाला आहे.
नवव्या किंवा दहाव्या शतकाकडे होते, तमिळ भाषेत आर्य यांच्या संस्कृत प्रभावामुळे त्यांची स्वतंत्र ओळख बदलली, त्यानंतर एक नवीन भाषा विकसित होऊ लागली.
त्याच्या संपूर्ण इतिहासामध्ये, पॅलीओलिथिक युगाच्या सुरुवातीच्या काळापासून आधुनिक काळापर्यंत हा प्रदेश विविध बाह्य संस्कृतींसह अस्तित्वात आहे.
चोळा, पांड्या आणि चेरास या तीन राजवंशांची नावे अशोकच्या स्तंभावर शिलालेखांमध्ये नमूद केली आहेत, जे अशोकाच्या अधीन नसले तरी त्याच्याशी मैत्रीपूर्ण अटी होती.
१५० च्या आसपास राज्य केले, १००हून अधिक वर्षांपासून अस्तित्वात असलेल्या तामिळ राज्यांच्या संघटनेच्या प्रसिद्ध हथीगुंफा शिलालेखात त्यांचा उल्लेख आहे.
तो खूप दुःखी झाला, व त्याने ठरवले की, लग्न मंडपात जाण्याआधी तिचा हात धरायचा त्याच वेळी मेघगर्जनांसह विजा कडकडल्या किशोरीही भांबावून गेली व ती बाहेर आली व गंध्याने तिचा हात धरला व त्याच क्षणी गंध्याच्या डोक्यावर वीज कोसळली व तो मरण पावला.
पूजेचे उपचार समर्पण करून विष्णूला जागे करतात व त्यानंतर बाळकृष्ण व तुळस या दोघांमध्ये अंतरपाट धरून मंगलाष्टके म्हणून त्यांचा विवाह लावला जातो.
विष्णूचा तुळशीशी विवाह लावण्याचा पूजोत्सव कार्तिक द्वादशीपासून पौणिमेपर्यंत एखाद्या दिवशी संध्याकाळी करतात, पण मुख्यत: द्वादशीला करतात.
एका ब्राह्मणाने किशोरीला द्वादशाक्षरी विष्णू मंत्र सांगितला त्या मंत्राचा जप करावा, तुळशीची पूजा व कार्तिक शुद्ध नवमीला तिचा विष्णूशी विवाह लावावा असे व्रत त्यांनी सांगितले व ती त्याप्रमाणे करू लागली.
तुळशी विवाह म्हणजे तुळशी वनस्पतीच्या रोपाचे शालिग्राम किंवा विष्णू किंवा त्यांचे अवतार श्रीकृष्ण याच्याशी विवाह प्रबोधिनी एकादशीपासून करण्याची पूजोत्सव प्रथा आहे.
१९४४ साली पहिला नाट्योत्सव साजरा करत असतानाच ‘साहित्य संघाच्या व तत्सम इतर संस्थांच्या साहित्यविषयक चळवळींकरिता व मुंबईतील नाट्यसंस्थांना प्रतिष्ठित समाजासमोर अल्प भाडयात नाट्यप्रयोग करून दाखवण्याची सोय करणे’ असा उद्देश डोळ्यासमोर ठेवण्यात आला होता.
मुंबई व उपनगर भागांत वार्षिक साहित्य संमेलने भरविणे, साहित्यविषयक प्रासंगिक चर्चा घडवून आणणे, आल्या-गेल्या साहित्यिकांचा परामर्श घेणे, महाराष्ट्र साहित्य परिषदेच्या वतीने घेण्यात येणाऱ्या परीक्षांचे वर्ग चालविणे, स्वतःची नियतकालिके चालविणे, दरसाल एखाद्या विद्वान वक्त्यांची पूर्वनियोजित व्याख्याने करवून ती शक्य तेंव्हा पुस्तकरूपाने प्रसिद्ध करणे, व्याख्यानमाला चालविणे, असे या साहित्य संघाच्या कार्याचे स्वरूप होते.
त्यावर्षी मुख्य महोत्सव सांगली येथे १९४३ च्या नोव्हेंबर महिन्यात झाला, तरी एप्रिल १९४४ मध्ये साहित्य संघाने मुंबई येथे खुल्या नाट्यगृहात मोठ्या प्रमाणावर नाट्योत्सव पुनः साजरा केला, इतकेच नव्हे तर त्यानंतर दरसाल कमीअधिक प्रमाणात मुंबईत नाट्योत्सव साजरा करण्याची प्रथा पडली.
जेव्हा विक्रम वर्षाची सुरुवात चैत्र शुद्ध प्रतिपदेपासून होते तेव्हा चैत्रातल्या पाडव्यापासून ते ३१ डिसेंबरपर्यंत विक्रम संवत इसवी सनापेक्षा ५७ने अधिक असतो.
हिंदू वर्षात पुढिल १२ मास असतात चैत्र, वैशाख, ज्येष्ठ, आषाढ, श्रावण, भाद्रपद, अश्विन, कार्तिक, मार्गशीर्ष, पौष, माघ, फाल्गुन.
अशाप्रकारे हिंदू कालगणना पद्धत संपूर्ण विश्वाचे निरीक्षण, चाचणी, अभ्यास करून निश्चित करण्यात आली आहे, ज्यामध्ये हजारो वर्षांनंतरही कोणताही फरक आढळला नाही.
कार्यकारी द्रवाचा दाब अतिक्रांतिक पातळीवर(अशावेळी कार्यकारी द्रवाचे गुणधर्म हे वायु व द्रव यांच्या मधे असतात) पोहोचल्याशिवाय, चक्राची तापमान कक्षा फारच कमी होते: 565 30.
कधी कधी रॅंकाइन चक्र हे कार्नॉट चक्र म्हणून संदर्भित केले जाते, जेव्हा एक कार्यक्षम टर्बाईन वापरली जाते,तेव्हा टी-एस आक्रुती कार्नॉट चक्रासारखि दिसण्यास सुरुवात होते.
रॅंन्काईनचे चक्र हे औष्णिक विद्युत केंद्रात सर्वसामान्यरित्या वापरल्या जाणाऱ्या वाफचलित ताप इंजिन किंवा वाफेचे इंजिनच्या रुपकाचे वर्णन करते.
रॅंन्काईनचे चक्र अवलंबणाऱ्या औष्णिक विद्युत केंद्रात वापरल्या जाणारे जळण म्हणुन कोळसा नैसर्गिक वायू कच्चे खनिज तेल व अणु उर्जा यांचा वापर होतो.