polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
त्याने सुदर्शन देवानंद सरदार यांच्याकडे भारतीय शास्त्रीय संगीताचे धडे घेतले आणि धीलेंद्र प्रसाद हजारी यांनी त्याला तबलामध्ये प्रशिक्षित केले.
त्याने तीन वर्षाच्या वयात हजारी बंधूंच्या मार्गदर्शनाखाली संगीताचे प्रशिक्षण सुरू केले आणि प्रशिक्षण मिळवून अवघ्या नऊ वर्षाच्या वयात भारतीय शास्त्रीय संगीत विभागात गाण्यांसाठी शिष्यवृत्ती मिळावली.
टाईम्स ऑफ इंडिया फिल्म अवॉर्ड २०१६ ने त्याला "आयत", "चुनर" आणि "हमारी अधुरी कहानी" या तीन गाण्यांच्या सादरीकरणासाठी नामांकित केले.
२०१७ मध्ये, "ए दिल है मुश्किल", "चन्ना मेरेया", "बोलना" आणि "नशे सी चढ गई" या चार गाण्यांसाठी त्याला मिर्ची म्युझिक अवॉर्ड्समध्ये मेल व्होकलिस्ट ऑफ द इयर श्रेणी अंतर्गत नामांकन मिळाले होते.
२०१६ आणि २०१७ च्या उत्तरार्धात विविध पुरस्कार सोहळ्यांमध्ये "चन्ना मेरेया" आणि " ए दिल है मुश्कील " चित्रपटासाठी पुरुष पार्श्वगायक श्रेणी अंतर्गत दोन नामांकने मिळाली.
२०१५ मध्ये सातव्या मिर्ची म्युझिक अवॉर्ड्समध्ये, "समझावा" या गाण्यासाठी त्याला सर्वोत्कृष्ट पुरुष गायकाच्या पुरस्काराने सन्मानित करण्यात आले.
"मस्त मगन" आणि "सुनो ना संगेमरमर" या दोन गाण्यांसाठी त्याला २०१५ मध्ये सर्वोत्कृष्ट पुरुष पार्श्वगायक श्रेणी अंतर्गत आयोजित ६० व्या फिल्मफेर पुरस्कारासाठी नामांकन मिळाले होते.
"सूरज डूबा है" या गाण्याच्या सादरीकरणासाठी २०१६ मध्ये आयोजित ६१ व्या फिल्मफेर पुरस्कारांमध्ये त्याने सर्वोत्कृष्ट पार्श्वगायकाचा पुरस्कार जिंकला.
अरिजीतला चार मिर्ची संगीत पुरस्कार, सहा फिल्मफेअर पुरस्कार, एक स्टारडस्ट पुरस्कार, तीन आयफा पुरस्कार, दोन झी सिने पुरस्कार आणि दोन स्क्रीन पुरस्कार मिळाले आहेत.
अरिजीतला त्याच्या कारकिर्दीच्या सुरुवातीला २०१३ च्या मिर्ची म्युझिक अवॉर्ड्समध्ये "फिर ले आया दिल" आणि "दुआ" या गाण्यांसाठी आगामी पुरुष गायक ऑफ द इयर पुरस्कारासाठी नामांकन मिळाले.
अरिजीतने २००५ मध्ये समकालीन रिअॅलिटी शो, फेम गुरुकुलमध्ये भाग घेऊन त्याच्या कारकिर्दीची सुरुवात केली, परंतु २०१३ मध्ये "तुम ही हो " आणि " चाहूं में या ना " प्रदर्शित होईपर्यंत त्याला व्यापक मान्यता मिळाली नाही.
कॉमद्वारे आयोजित ऑनलाइन मतदान जिंकल्यानंतर हंगामा डिजिटल मीडिया एंटरटेनमेंटद्वारे त्याला २०१४ मधील सर्वात लोकप्रिय कलाकार म्हणून घोषित करण्यात आले.
बडे गुलाम अली खान, उस्ताद रशीद खान, जाकिर हुसेन आणि आनंद चटर्जी यांसारख्या दिग्गजांकडुन तो प्रेरित झाला आहे तसेच किशोर कुमार, हेमंत कुमार आणि मन्ना डे या ज्येष्ठ गायकांची गाणी सतत ऐकत असत व आनंद घेत असत.
राष्ट्रीय चित्रपट पुरस्कार आणि सात फिल्मफेर पुरस्कारांसह अनेक पुरस्कारांचा प्राप्तकर्ता असलेल्या अरिजीतने अनेक भारतीय भाषांमध्ये गाणी मुद्रित केली आहेत.
२३व्या स्टार स्क्रीन अवॉर्ड्समध्ये अरिजीतला "झालिमा " गाणे आणि जग्गा जासूसच्या गाण्यांच्या सादरीकरणासाठी सर्वोत्कृष्ट पार्श्वगायकाचा किताब देण्यात आला.
घरातल्या स्त्रिया श्रींची चिंता करतात आणि त्यांचे दुसरे लग्न करण्याचा निर्णय घेतात आणि जान्हवीला सोडून देतात, कारण त्यांना माहित नाही की जान्हवीने काही केले नाही आणि ती गरोदर आहे.
आणखी काही घटनांनंतर श्रींच्या आजी आणि काकांनाही तिची गर्भधारणा झाल्याचे कळले आणि शेवटी श्री नर्मदा योग केंद्रात झालेल्या एका कार्यक्रमात श्रींच्या आईच्या नावावर असलेल्या एका समारंभात श्रींना ते कळले जे शक्यतो व्यवसाय करते.
तेथे श्री आणि जान्हवी पुन्हा एकत्र आले, परंतु त्यांनी अद्याप बेबी आत्य आणि जान्हवीबद्दलच्या इतर पाच मातांच्या गैरसमजांचे निराकरण केले नाही.
पिंट्या त्याच्याशी थोडीशी गप्पा मारत आहे आणि असा निष्कर्ष काढला आहे की त्याने स्वतःच्या कृत्याची जबाबदारी स्वीकारली पाहिजे आणि आपल्या गर्भवती मोठ्या बहिणीला त्याच्या समस्यांपासून सोडले पाहिजे.
त्यांच्या वर्धापनदिनानिमित्त, देवेंद्र आपल्या पत्नी बेबीशी समेट करण्याचा प्रयत्न करतो, परंतु बेबी त्याचा अपमान करते आणि निघून जाण्यास सांगते.
२०१३ च्या झी मराठी पुरस्कारांमध्ये प्रमुख अभिनेते प्रधान आणि केतकर यांनी अनुक्रमे सर्वोत्कृष्ट अभिनेत्री आणि सर्वोत्कृष्ट अभिनेत्याचा पुरस्कार जिंकला.
मुख्य अभिनेते प्रधान आणि केतकर यांनी २०१३ मध्ये झी मराठी अवॉर्ड्समध्ये अनुक्रमे सर्वोत्कृष्ट अभिनेत्री आणि सर्वोत्कृष्ट अभिनेत्याचे पुरस्कार जिंकले.
इस्लामाबाद, लाहोर, कराची आणि पेशावर या स्थानकांपासून दैनंदिन ३० विमानांची सेवा दुबई, अबूधाबी,शारजॉं, आणि मस्कत या आंतरराष्ट्रीय स्थानकांपर्यंत उपलब्ध आहे.
व्यापारी , क्रेडीट कार्ड धारक आणि अतिशय ठराविक ग्राहकांसाठी विमानतळाच्या आंतरराष्ट्रीय टर्मिनलजवळ ही सुविधा उपलब्ध करून दिलेली आहे.
आधुनिक मराठीत अ, इ, उ, ऋ हे स्वर ऱ्हस्व आणि आ, ई, ऊ, ए, ऐ, ओ, औ हे सात स्वर दीर्घ मानावेत ही मर्यादा पाळली जात आहे.
या मात्रासंख्याक पद्यप्रकारास मात्रावृत्त वा मात्राछंद म्हणतात; परंतु वृत्त या शब्दाचा पारिभाषिक निश्चित अर्थ वेगळा असल्याकारणाने या मात्रासंख्याक रचनेस पूर्वीपासून चालत आलेले जाती हे नाव निश्चित करावे हे योग्य होय.
याचा अर्थ, पद्यरचनेत यती येऊच शकत नाही असा नव्हे, तर यती हा पद्य म्हणणाऱ्याच्या पद्धतीवर अवलंबून असल्यामुळे त्याचे स्थान हे निश्चित माहीत नसते एवढाच केला पाहिजे.
त्यांचे वडील मुसलमानी राजवटीतील उदगीरचे अधिकारी होते तथापि त्यांच्याविषयी काही चुकीच्या गैरसमजामुळे त्यांचे आईवडील व अन्य कुटुंबीय मारले गेले व तुकोबा अकोल्याला आले.
आजही अकोल्यासारख्या शहरात समर्थ संप्रदायाची व त्या संप्रदायातील एक वेगळी परंपरा शहराच्या मध्यवस्तीतील माळीपुरा भागात श्रीबाबाजी मठाच्या रूपाने आढळते.
बागुलांच्या आधीची भावंडे जगली नाहीत; तेव्हा ते तरी जगावेत या विचाराने बागुलांच्या वडिलांनी त्यांना मुंबईला माटुंग्याच्या लेबर कॅंपात राहणाऱ्या मावशीकडे पाठवून दिले.
विद्रोही आंबेडकरवादी कथांचे प्रमुख उद्गाते आणि प्रखर वास्तववादी कादंबरीकार तसेच शोषित, उपेक्षित, झोपडपट्टीतील, फुटपाथवरील भणंग जनजीवनाचे भेदक चित्रण करणारे लेखक म्हणून त्यांची ओळख होती.
दलित साहित्य मध्ये मोठे योगदान देणारे एक प्रतिभावंत लेखक साहित्यिक म्हणून बाबूराव बागूल यांना एक नवी ओळख मिळालेले आहेत त्यांनी लिहिलेल्या कथा व कादंबऱ्या या गावकुसाबाहेर राहणाऱ्या समाजाच्या सामाजिक जाणिवांचं व वेदनांचं वर्णन करणारे आहेत स्त्रीप्रधान कथालेखन हा देखील त्यांच्या लिखाणाचा महत्त्वाचा भाग राहिलेला आहे सूड कथेमध्ये बाबुराव बागुल यांनी वाडी वस्तीवरील स्त्रीच्या हृदयद्रावक व तिच्यावर ओढवलेल्या प्रसंगाचं चित्रण केलेला आहे या कथेतील स्त्री पात्र हे समाजातील स्त्रियांच्या शोषित पीडित स्त्रीच्या सामाजिक स्थितीचं चित्रण करणार आहे
प्रस्थापित समाजव्यवस्थेतील दोषांचे दर्शन घडवणाऱ्या त्यांच्या कथा १९६३ साली ‘जेव्हा मी जात चोरली होती’ या कथासंग्रहाच्या रूपाने प्रकाशित झाल्या.
स्थानिक समिक्षकांनी क्युरेटरवर टीका केली की घरच्या संघाच्या मागणीकडे दुर्लक्ष करून त्यांनी एक विरोधी संघाला मदत करणारी वेगवान खेळपट्टी बनवली.
याच कारणामुळे २००३-०४ मध्ये खेळवल्या गेलेल्या मालिकेतील तिसऱ्या कसोटीमध्ये ऑस्ट्रेलियाने भारतावर दणदणीत विजय मिळवला आणि बॉर्डर-गावसकर चषकावर आपले नाव कोरले.
विदर्भ क्रिकेट असोसिएशन व्यवस्थापित देशातील दहावे कसोटी मैदान जे कदाचित एकमेव असे आंतरराष्ट्रीय मैदान आहे ज्यावर आपण रस्त्यावरून सरख मैदानावर चालत येऊ शकता आणि जे नेहमी विविध कारणांमुळे चर्चेत राहिले आहे.
इतिहासातील, पहिली क्रिकेट विश्वचषक स्पर्धेतील हॅटट्रिक चेतन शर्माने केन रुदरफोर्ड, इयान स्मिथ आणि एवेन चाटफिल्ड ह्या तिघांना त्रिफळाचीत करून नागपूरमध्येच साधली होती.
१९९५ साली, भारत आणि न्यू झीलंड ५व्या एकदिवसीय सामन्यादरम्यान, मैदानातील इस्ट स्टँडची भिंत कोसळून झालेल्या अपघातामध्ये ९ जणांचा मृत्यु झाला आणि ७० जण जखमी झाले होते.
ज्या शहरी लोकांना शेतीचे काहीही ज्ञान नाही अशांना बळजबरीने शेतकरी बनवल्यामुळे कंबोडियामधील कृषी उद्योग पूर्णपणे कोलमडून पडला व भयंकर दुष्काळाची परिस्थिती निर्माण झाली.
तसेच अन्न-पाण्याविना सलग १२ तास शेतीकाम करण्याच्या ख्मेर रूजच्या धोरणामुळे भुकमारी, रोगराई इत्यादी कारणास्तव लाखो लोक मृत्यूमुखी पडले.
ख्मेर रूजच्या तांडवामध्ये सुमारे १२ लाख ते ३० लाख कंबोडियन लोक मृत्यूमुखी पडले असवेत असा अंदाज अनेक आंतरराष्ट्रीय संस्थांनी व्यक्त केला आहे.
१९९६ मध्ये आयसीआयसीआय बँकेच्या उर्जा , दूरसंचार आणि परिवहन अशा पायाभूत उद्योगांची वाढ करणाऱ्या समूहाच्या अध्यक्षपदी त्यांची नेमणूक झाली.
२००० साली कोचर यांच्या नेतृत्वाखाली आयसीआयसीआय बँकेने किरकोळ बँकिंग व्यवसायाचे वितरण आणि परिमाण वाढवण्याच्या दृष्टीने नवप्रवर्तन, तंत्रज्ञान आणि प्रक्रियांचे पुनर्गठन सुरू केले.
१९८४ साली व्यवस्थापकीय प्रशिक्षणार्थी म्हणून भारतीय औद्योगिक पत आणि गुंतवणूक महामंडळ येथे रुजू झालेल्या कोचर २००१ मध्ये याच बँकेच्या संचालक म्हणून निवडल्या गेल्या.
भारतीय औद्योगिक पत आणि गुंतवणूक महामंडळातील सुरुवातीच्या वर्षांमध्ये त्या कागद, कपडा आणि सिमेंट उद्योगातील प्रकल्प मूल्यमापनाचे काम करीत.
२०१७ साली वाॅशिंग्टन येथील वूड्रो विल्सन केंद्राने वैश्विक निगमीय नागरीकतेसाठी चंदा कोचर यांना वूड्रो विल्सन पुरस्कार देऊन सन्मानित केले.
कोचर यांच्या नेतृत्वाखाली, २०१७१ साली आयसीआयसीआय बँकेने सलग चौथ्या वर्षी भारतातील सर्वोत्तम किरकोळ बँक हा द एशियन बँकर या मासिकाचा किताब पटकावला.
हाई स्कुलची उपाधी ग्रहन केल्यानंतर, या कैलिफ़ोर्नियाच्या मुलांनी त्यांच्या संगीतरूचिला गांभिर्याने घेन्यास सुरुवात केली आणि जो हैन, डेव "फीनिक्स" फ़ैरेल आणि मार्क वेकफ़ील्ड यांना बैंड जीरोमधे संमिलित केले.
वेकफ़िल्ड्च्या स्थानापन्नच्या शोधात फ़ार वेळ घातल्यानंतर, जीरोने चेस्टर बेनिंगटन या एरिजोनाच्या गायकाला भर्ती केले ज्याला जोंबा संगिताचे उपाध्यक्ष जेफ ब्लू याने मार्च १९९९ला बैंड मधे पाठविले होते.
नंतर बैंडचे नाव हायब्रिड थिअरीचे बदलून लिंकिन पार्क झाले, जे कि एका नाटकाशी जुळ्लेले होते आणि सांता मोनिकाच्या लिंकन पार्कला खंडणी स्वरूप होते.
२००३ साली एमटीव्ही२ ने लिंकिन पार्कला म्युझिक व्हिडिओ युगाच्या सहाव्या स्थानी सर्वाधिक महान आणि ओएसिस आणि कोल्डप्लेनंतर, नव्या शतकाच्या सर्वश्रेष्ठ तिसऱ्या स्थानी नामित केले.
हाइब्रिड थिअरी आणि मिटिओरामध्ये नु मेटल आणि रॅप रॉक शैलींना रेडिओसाठी अनुकूल, पण सघन-स्तरित शैलीत अंगिकारल्यानंतर बँडने त्यांच्या पुढील स्टुडियो अल्बम मिनट्स टू मिडनाइट मध्ये इतर शैलींवर प्रयोग सुरू केले.
त्यांनी अनेक इतर कलाकारांसोबत मिळून, विशेषतः रैपर जे-झी सोबत, त्यांचा मॅशअप एल्बम कोलिशन कोर्स और अनेक इतर कलाकारांसोबत रीअ‍ॅनिमेशन वर काम केले.
उदाहरणार्थ, जर जालातिल शिरोबिंदु फेसबुकची खाती दाखवत असतील आणि त्यांमधिल दुवे त्या व्यक्तिंमधील फेसबुकवरील मैत्रि दाखवत असेल तर शिरोबिंदूंमधील दुवे हे अदिशीय असणार कारण दोन्ही व्यक्ती फेसबुकवर एकमेकांचे मित्र असतात.
याउलट जर जालातिल शिरोबिंदु विविध प्राणि दाखवत असतिल आणि त्यांमधिल दुवे कोणता प्राणि कोणत्या प्राण्याचे भक्ष आहे हे दाखवत असेल तर शिरोबिंदूंमधील दुवे हे दिशीय असणार कारण शक्यतो असे होत नाही कि एक प्राणि दुसऱ्याचे भक्ष असेल तर दुसरा प्राणिदेखिल पहिल्याचे भक्ष आहे.
जालाचे गणितीय वर्णन करण्याअगोदर हे पाहाणे गरजेचे ठरते की जालाच्या रचनेच्या सरासरी वर्णनामध्ये आपल्याला रस आहे कि त्याच्या तंतोतंत वर्णनामध्ये.
गणितात आणि मुख्यत्वे जालगणितात आणि जालशास्त्रात, जाल हे अशा वस्तुंच्या किंवा घटकांच्या संचाचे दर्शक असते ज्या वस्तु एकमेकांशी दुव्याने जोडलेल्या असतात.
अशा परिस्थितीत वनस्पतींच्या मऊ भागांचे व चटणीप्रमाणे बारीक चूर्ण झालेल्या भागांचे ह्यूमस नावाच्या जेलीसारख्या पदार्थामध्ये परिवर्तन होते.
याचा समावेश दगडी कोळशात करीत नाहीत, परंतु वनस्पतिज पदार्थांचे कोळशात परिवर्तन होण्याच्या प्रक्रियेतील पहिला टप्पा म्हणजे पीट तयार होणे हा होय, असे मानले जाते.
ते कमीअधिक कुजलेल्या वनस्पतिज पदार्थांचे बनलेले असल्यामुळे त्याच्यात पाने, फांद्या अथवा लाकूड यांसारखे छिन्नविछिन्न व अर्धवट कुजलेले वनस्पतींचे अवशेष असतात.
जर्मन देशाची सर्वात मोठी असणारी लुफ्तान्सा एर लाइन नंतर ही मोठी दोन क्रमांकाची एर लाइन आणि प्रवाशी वाहतुकीचे दृष्टीने युरोपची आठ क्रमांकाची एर लाइन आहे.
आणि तेथून 17 जर्मनीतील शहरे, काही युरोप मधील प्रमुख महानगरे आणि फावल्या वेळात दक्षिण युरोप आणि उत्तर आफ्रिकेतील कित्येक ठिकाणी नेटवर्क चालते त्याच बरोबर करेबियन आणि अमेरिकेच्या अंतर युरोप मधील ठिकाणी सेवा दिली जाते.
बर्लिन एर लाइन वैमानिक प्रशिक्षण केंद्र जर्मनीतील पहिले प्रशिक्षण केंद्र ठरले की ज्याने जर्मन वैमानिक कला खात्याकडून फेब्रुवारी 2009 मध्ये मल्टि – क्र्यु पायलट लायसेन्स प्राप्त केले.
यांत कांही युरोपमधील मोठी शहरे, सुट्टी घालवण्यासाठी रम्य ठिकाणे, भूमध्यसागरीय विभाग, कॅनेरी द्वीपसमूह, उत्तर आफ्रिका, तसेच अमेरिका, कॅरिबियन आणि मध्य पूर्वेतील अनेक शहरांचासमावेश आहे.
शाहरुख खान हा कबीर खानच्या भूमिकेत भारतीय हॉकी संघाचा पूर्वीचा कप्तान असतो; पाकिस्तान संघाविरुद्धच्या पराभवामुळे त्याला संघामधून बाहेर काढले जाते.
स्पर्धेत जिंकण्याची कोणतीही आशा नसलेल्या महिला हॉकी संघाचे प्रशिक्षकपद तो मागून घेतो आणि सर्व अडथळ्यांवर मात करीत शेवटी त्याच दुबळ्या संघाला विश्वविजेता बनवून स्वतःवरचा कलंक धुऊन टाकण्याचा प्रयत्न करतो.
एखादी इच्छा, सांघिक कामगिरी आणि चांगला प्रशिक्षक व त्याचे योगदान एखाद्या संघामध्ये किती बदल घडवू शकते, हे या चित्रपटामध्ये सुरेखपणे मांडले आहे.
विद्यापीठात मुक्त शिक्षण विभाग आहे, जो नांदेड, लातूर, हिंगोली व परभणी येथील ५९ मान्यताप्राप्त केंद्रात मराठी, हिंदी, इंग्रजी, उर्दू, इतिहास, राज्यशास्त्र, समाजशास्त्र, अर्थशास्त्र व लोक प्रशासन या विषयांत पदव्यूत्तर अभ्यासक्रम चालवतो.
पवार,हराळे, पर्वत,पर्बत ,डिवरे आंत्रे,शिरसाठ,जाधव,मालकर, बागडे, सजन, विधाटे, मंडलिक, अभंग, शिंदे, नाईकवाडी, ताजने, अनप, मेहेत्रे, म्हस्के, पुंड, भरीतकर, डाके, गाडेकर, घोडेकर, बनकर, पांढरे, गिरमे, साचणे, ससाणे, बोरावके, इनामके, रासकर, शिंदे, नागरे,गाडीलकर,देंडगे,शेलार, चेडे, बोरुडे, व्यवहारे, चौरे, राउत, रसाळ, गायकवाड, कानडे, बागडे, होले, नवले, झोके, जगताप, दातरंगे, फुलमाळी ,फुलसुंदर, वाघ, बारावकर, सुडके, आगरकर, पानधडे, भुजबळ, खामकर, लोंढे, घोलप, साबळे, गोरे, मोरे, माळी, महाजन, ठाणगे, सुडके, बोरुडे, चिपाडे, लेंडकर, ताठे, धोंडे, गडालकर, गोंधळे, धाडगे, खराडे, तरटे, ताठे, उकंडे, कुलंगे, हुमे, साळुंके, जाधव, गरुडकर , खेतमाळीस, बेल्हेकर, क्षीरसागर, दळवी, ससाणे, पुंड, पडोळे, पडळकर, बोलगे, पांढरकर, खेतमाळीस, आळेकर, आनंदकर, बनसुडे, नन्नावरे, चाकणे, बढे, दरवडे, शेंडगे, लोखंडे, जांभूळकर, हिरवे, सुपेकर,कोथिम्बिरे, औटी, मोटे, जयकर, खेडकर, मुंढेकर माळी,जाम्भे, इत्ते, मेमाणे, वऱ्हाडे, बोडखे, फरांदे, चौधरी, मुळे, कन्हेरकर, करंडे, झगडे, एटक, गरुडकर, आंबेकर, रायकर,सुरसे, बहिर्याडे, पंधाडे, कांदे, खरपुडे, आखाडे, हिरे, जेजुरकर, गडगे, गुल्दगड, अनारसे, टेंभे, सूर्यवंशी, झोडगे , शेंडे.
उत्तर भारतात मालव, मोहेल, यादव, सोळंकी, चव्हाण, पवार, कविटकर, वाघेला, ही मुळे मराठा व राजपूत यांच्या कुळगोत्रातील जमात असून परकीय आक्रमणामुळे देशोधडीला लागले.
सैनी, श्रीमाळी, वीरमाळी, करमाळी, गंधमाळी, मालव, मालो, माला, काछी, दासी, दोसी, बागवान, राऊत, सागर, आहार, अहरी, अंध, अंदी , मैना कहार, खईरा, वाघीलवाल आदि.
पुणे : फुले, माळी, तळेकर, पवार, हराळे, पाटील,पुंड, होगे, मेहेर, ससाणे, साचणे, जाधव, टिळेकर, फुलारी, धसाडे,शेंडे, भोंग, भोंगळे, जयकर, लोणकर, रायकर, लाहवे, गिरमे, अनारसे, राऊत, भुजबळ, शिंदे, डिवरे, साचणे ,झुरंगे, गरुडे, बिर्दावडे, आल्हाट, चिचाटे, डोके, बिरदवडे, केळकर, लेंडघर, धाडगे, जांबूकर, बाणेकर, खेडकर,गोरे, शेवकरी, आगरकर, धामधेरे, व्यवहारे, नावरे, जगताप, लडकत, पाबळ, भास्कर, हिंगणे, होले, वाये, बनकर, बोराटे, बुर्डे, कुडके, रासकर, खरात, बोरावके, कोद्रे, इनामके, जमदाडे, कुदळे, पिसे, गदादे, टिकोरे, लांडगे, भडके, यादव, नाळे, फडरे, अणेराव, लग्गड, दप्तरे, केदारी, वाडकर, डांगमाळी, गोंधळे, दळवी, आरु , ससाणे, काळे, साळुंखे, नंदे, जमदाडे, नेवासे, लोखंडे, बढे, झगडे, नवले, वाघोले, फरांदे, दुधाळ, कापरे, वडणे, वचकळ, भोंगले, पैठणकर, बोरकर, ताम्हाणे, पिंगळे, वाघ ,आदलिंग, गायकवाड, सातव, लावले, बटवाल, वाघमारे, फुलसुंदर, अभंग, वाव्हळ, कावळे, बिर्मल, करपे, मुंढेकर माळी, बिडवाई, मंडलिक, परंडवाल, चिपाडे, गांजुरे, बेल्हेकर,
हराळे, साचणे,माळी,खैरे, गीते, जाधव, डिवरे,भुजबळ, वाघ, महाजन, सुरसे, वझरे, कोठुळे, बोराडे, पाचोरे, थोरात, राउत, तिडके, वाघ, मंडलिक, गायकवाड, काठे, वनमाळी, गांगुर्डे, भडके, मोटकरी ,नाईक, नवगिरे, जगझाप, भांबरे, हिवाळे, उबाळे, रानमाळी, गवळी, वेरुळे, रहाणे, वायकांडे, पगार, निकम, मोहन, तांबे, ताजने, बनकर, सोनवणे, शिंदे, तुपे, कांबळे, मौले, ताठे, निकम, काश्मिरे, उगले, शेवकर, गायखे, खसाळे, जपुलकर, जेजुरकर, विधाते, खोडे, भंदुरे, शेवाळे, लोणारे, साळवे, शेरताठे, बच्छाव, पुंड, नवले, रासकर, कमोद, खैरनार, पैठणकर, , शेलार, जगताप, फरांदे, जंजाळे, वेलजाळी, एनडाइत, आहेर, बागुल, थालकर, मोकल, म्हैसे, भालेराव, फुलारे, लोखंडे, साळुंके, बटवाल, मेहेत्रे, पाटील, मालकर, निफाडे, गाडेकर,काळोखे,अंतरे, कुलधार, कचरे, तिसगे, धनवटे, कुटे, पुणेकर, चाफेकर, सूर्यवंशी,वाघचौरे, कमोदकर, महाजन,मुंढेकर माळी.
नवखंड पुष्कराज मध्ये भगवान ब्रम्हदेवाचे मंदिर आहे,त्या ठिकाणी महायज्ञाचे आयोजन केले होते, तेथे ३३ कोटी देव व शंकर आणि पार्वतीसुद्धा बसले होते.
उत्तर भारतात मालव, मोहेल, यादव, सोळंकी, चव्हाण, पवार, वाघेला, ही मुळे मराठा व राजपूत यांच्या कुळगोत्रातील जमात असून परकीय आक्रमणामुळे देशोधडीला लागले.
अकराव्या शतकामध्ये काही राज्यांमध्ये देवपूजा करणारा तसेच गावकी करून पोट भरणारा माळी समाज हा सातारा जिल्ह्यातील मुंढे ग्रामी आज ही असलेला आढळतो.
नागपुर : वहेकर, निकाजु, कनिरे, सातपुते, नाडेकर, घोरसे, गायधने, बनाईत, वाडबुधे, कांबळे, राजगुरू,शेंबेकर खोडस्कर, पाचघरे, फसाते, गोबरे, देशमुख, वानखडे, गोरडे, बिरे, कुटे, चाल्पे, श्रीखंडे, दहीकर, पवार, चांदुरकर, कुबाडे, केवते, हजारे, लाखे, नावडे, गन्जरे, चांदोरे, बोडके, मगरे, वैद्य, चिमोटे, महाजन, उमप, उमाक, सननसे, घोळशे, आगलावे, चौधरी, परोपते, माळी, कावलकर, मुंढेकर माळी, वाघ, कोल्हे, लांडगे, येवले, बनकर, ठेम्भारे, शेवाळे, धाकुलकर, डोंगरे, मदनकर, वाळके, फुसे, चिमोटे, केने, बर्डे, धाडसे, वाकडे, मसुरकर, राउत, जम्बुलकर, चरपे, गिर्हे, वानखडे.
कोरडे, पुंड,जवंजाळ, ढगे, फुले, म्हेत्रे, घोडके, खेत्रे, लेंडाळ, यादव, आखाडे, भुंबे, कदम, आगरकर, अंतरकर, कातखडे, जंगले, भोपळे, धांडे, दिलवाले, मस्के, नाईक, वादे, घायाळ, शिंदे सत्वधर, लगड,चौधरी, साखरे, पांढरे, गुंजाळ,खरे, बनकर,कलेरकर, यलदाळे, माळी, राउत,शिंगणे, शेलकर, जिरे, कुंड, फुलझळके, जाधव, धोडे, अरसुडे, डाके, सिंगारे, धोंडे, गोर्माळी, शिंदे, काळे, गोरे, दुधाळ, तुपे, लोखंडे, गायकवाड, कडू, जाधव, गवळी, गणगे, जिरे, रासवे, कुदाळे, मणेरी, धवळे, जमदाडे, शेलार, झीरमाळे,हिवरकर,लोंढे,खाडे
दराखे, खरात, बंडे, तायडे, भड, भरड , जाधव, घोलप, वानेरे, इरातकर, महाजन, चोपडे , राऊत , फुलझाडे , खंडागळे, गडे, इंगळे, देशमाने, सोनुने, गिर्हे, वानखडे, चावरे, उमरकर, बगाडे, निमकर्डे, खंडारे , दांडगे, शिरसागर, वावगे,राखोंडे, बोंबटकार, पैघन , पार्कीस्कर, पुंड, चंदनशिव, नागुलकर, बोऱ्हाडे, ढोरे, ढोले, भोणे, तोंपे, वानखेडे, पोपळघात, चावळे, डांगे, गवांदे, कानडे, डोईफोडे, धामणकार, बाईसकार, जवळकार, वाघमारे, आगळे, मसने, चिंचोलकार, बोराडे, तडस, लाड, वाथ.
पवार, हराळे, धामणे, डुकरे, भडके, कदम, सारंग, पारीस्कर, पायघन, काळे, धामणकर, गोरे, गवळी,मत्ते,ढोले, आराडे, वाशिमकर, घोडके, काळे, जावळे,डाके,भोने, सोनवणे, हरके, हरकल, डुब्बे,लाड, नाईकनवरे, अंभोरे, नागुलकर,बोराडे,काठोळे,पांगसे,वाठ,पुंड, हरिमकर,
पोपळघट, नेव्हल,बुंदे,टोणपे, लोमटे, दिघडे, सावसुंदर, राऊत, मोरे, सातव, इकखे, सोनुने, शिनगारे, जवळे, बुलबुले, चौधरी, गाभणे, गुंजकर, ठेंगडे, लांडगे, शिंदे, जाधव, सोनटक्के, मगर, गिराम , नवले , उबाळे , हंगरे , माने , वैद्य , देशमुख , वंजे , जाबुतकर.
अमरावती': : पवार, हराळे, वहेकर, अलोणे, बारमासे, चरपे, गायधने, वाडबुधे, मडघे, दुधे,कोरडे ,बनसोड, बेलसरे ,हाडोळे , गोंगे, कुंभारखाने, घाटोळ, बोबडे, चांदोरे, गोरडे, गोल्हर, खसाळे, पेटकर, कांडलकर,वहेकर,निकाजु कविटकर ,गणोरकर, अम्बाडकर, जपुलकर, जावरकर, लोखंडे, काळे, चर्जन, निमकर, नानोटे, खेरडे, मेहरे, पवार, धनोकार, वांगे, भगत, कडू, भुयार, गाने, अकार्ते, बकाले, भोयर, राउत, रोठेकर, मेंधे, जेवाडे, टवलारे, जुनघरे, फुटाणे, झाडे, पोटदुखे, नाथे, बेलोकार, आमले, पाटिल.
पवार,कदम ,हराळे, विधाते, डिवरे , देवकर, शिंगणे,टीलेकर, जईद, मोठे, काळे, खरात, घायाळ, गाढवे, बोरकर, झरेकर, शिंदे, गालाबे, चिंचाने, वाघमारे, साबळे, मगर ,खान्देभारद ,खालसे ,पवार, आंबेकर, झोरे, तिडके, केरकळ, जाधव , शिंदे, जवंजाळ , ठाकरे, पाटील , खैरे, वाघमारे, घोलप, गते, लांडगे, गोरे, शेरकर, वाघ, सपकाळ, मेहेत्रे, गिरम, पाचफुले, शेवाळे, बनकर, हरकल , गाढवे, धानुरे, वानखेडे, पौलबुद्धे,घायाळ , चौधरी, मोहिते, माळोदे,राऊत ,सोनावणे, अंभोरे
उत्तर भारतात मालव, मोहेल, यादव, सोळंकी, चव्हाण, पवार, वाघेला, ही मुळे मराठा व राजपूत यांच्या कुळगोत्रातील जमाती असून परकीय आक्रमणामुळे देशोधडीला लागले.
महाराष्ट्रात प्रामुख्याने फुलमाळी, क्षत्रिय माळी, वनमाळी, पानमाळी, डांगमाळी, हळदीमाळी, जिरेमाळी, गासेमाळी, काशी माळी, काचमाळी, कोसरे माळी, मरार माळी, पहाड माळी, लोणार माळी, पंचकळसी, चौकळशी, आगारी माळी, लिंगायत माळी आदि पोट जाती व शाखा आढळतात.
त्यांच्यात फुलमाळी, अद्यप्रभू, अद्यशेटी, बावणे, हळदे, जिरे, काच, कडू, क्षीरसागर, साचणे,लिंगायत, पदे, उंडे आदि तेरा पोटभेद आहेत.
सातारा : हराळे पवार,भोसले,गवळी,अडसूळ, गोरे,पखाले, अभंग, राउत, काळोखे, जाधव, तांबे, डांगरे, घनवट, बोराटे, शिंदे, भुजबळ, बनसोडे, शेंडे, बंकर, क्षीरसागर, ताटे, कोरे, धोकटे, पाटील, माळी, तोडकर, दगडे, कुदळे, ननावरे , नवले, नेवसे, रासकर, होवाळ ,जमदाडे, फरांदे, टिळेकर,मुंढेकर माळी.
जळगाव : पवार, हराळे, महाजन, जाधव, पाटील, निकम, ,बाविस्कर,सोनावणे, बिरारी, बागुल, खैरनार, वानखेडे, बच्छाव, रोकडे, देशमुख, सूर्यवंशी, झाल्टे, गावले, अहिरराव, बाविस्कर, मोरे, महाले, राउत, घोंगडे, भडांगे, चौधरी, बनकर.
सरदेसाई यांनी अध्यात्मगीत, अंगाईगीत, अभंग, ओवी, कत‍आ , गझल, ग्रामीण गीत, दोहा, बालगीत, भक्तिगीत, भावगीत, रुबाई, लावणी, लोकगीत आणि हायकू यांसारख्या अनेक प्रकारांच्या कविता लिहिल्या आहेत.
१७वे स्त्री साहित्य विचारवेध संमेलन ११ ऑक्टोबर २०१३ रोजी राष्ट्रीय बंधुता साहित्य परिषद आणि भारतीय जैन संघटना यांनी पुणे जिल्ह्यातील वाघोली येथे भरवले होते.
संगीता राजीव बर्वे जन्म दिनांक २३ जुन (माहेरच्या श्रीरामपूर तालुक्यातील बेलापूर गावच्या संगीता प्रभाकर गोंगे) या एक मराठी कवयित्री आणि बाललेखिका आहेत.
संगीता बर्वे यांनी रचलेल्या बालकवितांवर आधारित ’नाच रे मोरा’ ’गंमत झाली भारी’ आणि या रे या सारे गाऊ या’ या नावांच्या कार्यक्रमांचे अनेक ठिकाणी सादरीकरण झाले आहे.
त्यामुळे त्यांना मध्ययुगीन वाङ्‌मयापासून ते, निरनिराळ्या साहित्यकृतींचा अभ्यास करता आला; कुसुमाग्रज प्रतिष्ठानच्या त्या साहित्यभूषण आहेत.
डॉक्टर म्हणून झोपडपट्टीत दवाखाना चालविताना उपचारासाठी येणाऱ्या स्त्रियांचे वास्तव दर्शन त्यांना झाले आणि त्यांचे शब्द कवितेतून प्रकटले आहेत.
दहा महिन्यांच्या कालावधीत मराठवाडा नागरिक, संग्राम, रणदुंदुभी, समरभूमी, हैद्राबाद स्वराज्य, मोगलाई, कायदेभंग, सत्याग्रह, कायाकल्प, संजीवनी अशी अकरा वेळा नावे बदलत प्रकाशित होत राहिले आणि प्रत्येकवेळेस सरकार त्यावर बंदी घालत राहिले.
हैदराबादचा निजाम आणि ब्रिटिश सत्ता यांच्या कचाट्यात सापडलेल्या जनतेला संघटित करून त्यांच्या बाजूने लढा देण्यासाठी आनंदराव वाघमारे यांनी १ फेब्रुवारी, इ.
हैैदराबाद संस्थानातील एकतंत्री सरकारला जबाबदारीची जाणीव करून देणे, दैववादी, दरिद्री, असंघटित जनतेला सक्रिय करणे आणि जनतेमधील संवेदनशीलता जागृत करणे, मातृभाषेतून शिक्षण, मराठी भाषेची सुरक्षितता या तत्त्वांचा पुरस्कार करणे हे मराठवाडा वृत्तपत्राचे ध्येय होते.
मॅट्रिकपर्यंत शिक्षण झाल्यावर ते एका कापड गिरणीत लागले आणि त्याकाळी जे काम फक्त युरोपियन लोकांना जमत असेे वीव्हिंग मास्टरचे काम, त्यांच्याइतक्याच कुशलतेने करू लागले.
लग्नानंतर तीन वर्षांनी म्हणजे १८८१ साली केळकरांनी चांगल्या पगाराची नोकरी सोडून देऊन, पूर्णवेळ प्रार्थनासमाजाचे काम करण्यास सुरुवात केली, तर उमाबाईंनी सुईणीच्या कामाचे रीतसर शिक्षण घेतले, आणि संसाराची आर्थिक जबाबदारी उचलली.
२००५चा , 2005 कायद्याचे कलम ९ अनुसार शासनाकडे शासकीय यंत्रणे शिवाय तिसऱ्या व्यक्तीचे/आस्थापनेचे कॉपीराईटेड दस्तएवज असतील तर संबधीत माहिती अधिकारी संबधीत कॉपीराईटेड दस्तएवज देण्याचे नाकारू शकतात.
त्यांच्या प्रश्नपत्रिकेची उत्तरांवर त्यांचा कॉपीराईट आहे पण ती भारतीय वैधानिक कायद्याने संस्थापित म्हणून माहिती अधिकाराच्या दृष्टीने शासकीय संस्था गृहीत धरली जाऊन माहिती अधिकारात माहिती द्यावी असे मत सर्वोच्च न्यायालयाने निकालाच्या १३व्या परीच्छेदात दिले तर १४ व्या परिच्छेदातही अनुच्छेद २१ला हात लावला नाही पण कॉपीराईट कायदा १९५७ चे कलम ५१ आणि कलम ५२ एकत्र वाचले असताही माहिती अधिकाराखाली सदर माहिती देणे प्रताधिकाराम्चे उल्लंघन ठरणार नाही असे सर्वोच्च न्यायालयाने नमुद केले.
2012च्या दिल्ली हायकोर्टातील . 28 , 2012 जस्टीस यांनी त्यांच्या निकालात, मागितल्या जाणाऱ्या माहितीशी आणि चा संबंध आहे का , गोपनीयतेची गरज इत्यादी निकष विचारात घेऊन विशीष्ट केस मध्ये माहितीचा अधिकार नाकारल्याचेही दिसते.
विविध बाबीत अनुच्छेद २१ चे अर्थ लावताना जसा भारतीय न्यायालयीन सक्रीयतेचा अनुभव येतो, त्याच प्रमाणे भारतीय न्याय संस्था, संसदेच्या कायदे बनवण्याच्या संसदीय कार्यक्षेत्राचे स्वातंत्र्य राखण्यासाठीही वेळोवेळी पुसेशी सजग राहिली आहे.
राजस्थान सरकार च्या सर्वोच्च न्यायालयाच्या निकालाच्या परिच्छेद १४ आणि १६ मध्ये न्यायालय म्हणते " जेथे शब्द स्पष्ट आहेत, दुर्बोधता नाही, कायदेमंडळाचा उद्देश सुस्पष्ट आहे, त्या ठिकाणी न्याययंत्रणेस नवे पायंडे पाडण्यास किंवा संवैधानिक तरतुदी बदलण्यास वाव नाही हे खरे आहे की या कोर्टास घटनेतील तरतुदींचा अर्थ लावताना स्वातंत्र्य प्राप्त होते तेवढे कायद्याचे अर्थ करताना प्राप्त होत नाही.
तामिळनाडू राज्य केसमधील निकाल देताना, मध्ये माननीय सर्वोच्च न्यायालयाने अनुच्छेद २१ च्या अनुमानावरून मान्यकारत स्थुल मार्गदर्शक तत्त्वे घालून देताना खाजगीपणाचा अधिकार केस बाय केस न्यायालयीन निर्णयांच्या स्वरूपात उत्क्रांत होत जाण्याची शक्यता परिच्छेद २७ मध्ये व्यक्त केली तर परिच्छेद २६ उपपरिच्छेद १ मध्ये ". , , , , , - ." हे मार्गदर्शक तत्त्व आणि खाजगीपणाच्या अधिकाराच्या सर्वसाधारण मर्यादांकडेही निर्देश केला आहे.
इंडियन एक्सप्रेस केसमध्ये जस्टीस सब्यसाची मुखर्जींनी परिच्छेद क्रमांक ३ मध्ये माहितीचा आधिकार हा जिवीत्वाच्या आधिकाराच्या विस्तारीत परिघात समाविष्ट होत असल्याचे नमुद केले.
भारतीय राज्यघटनेतील भाग ३ मध्ये नमुद मुलभूत अधिकार विषयक अनुच्छेद २१, प्रत्येक व्यक्तीस जिवीत संरक्षण आणि व्यक्तिस्वातंत्र्याचा अधिकार प्रदान करतो.
अनुच्छेद २१: जिवीत संरक्षण आणि व्यक्तिस्वातंत्र्य: कुठल्याही व्यक्तीचे जिवीत अथवा व्यक्तीस्वातंत्र्य , विधीनुसार संस्थापीत प्रक्रियस अनुसरून असलेले अपवाद सोडता", हिरावले जाऊ शकणार नाही.
चापूनचोपून नेसलेली नऊवारी, कपाळाला लावलेला बुक्का आणि गळ्यामध्ये असलेल्या टाळांचा नाद करणाऱ्या ॲना शूल्ट्झ या मराठी आणि संस्कृतमध्ये पदे गात कीर्तन रंगवतात.
१९५४ पासून १९९१ पर्यंतच्या ३७ वर्षांच्या काळात वकिली, सहकार विकास, शेतीमध्ये प्रयोगशीलता, दुग्धोत्पादन याकडे लक्ष देत असतानाच दुसरीकडे बाबा आमटेंसमवेत कुष्ठरुग्णांच्या सेवाकार्यात त्यांनी भाग घेतला.
भोकर व ऐनतपूर येथील स्वतःच्या शेतीचा विकास करताना आधुनिक तंत्रज्ञानाचा अवलंब, सुधारित वाण, औषधी वनस्पती, फळझाडांची लागवड असे प्रयोग केले.
बाबा आमटे यांच्या ‘आनंदवन’ येथील कुष्ठरोग्यांच्या पुनर्वसन उपक्रमात भाग घेताना, तेथील अपंगांनी तयार केलेल्या वस्तूंची प्रदर्शने, अंध कलावंतांच्या ऑर्केस्ट्रांचे आयोजन, ‘आनंदवन’च्या शुभेच्छा कार्डांची विक्री असे उपक्रम राबविले.
तसेच श्रीरामपूर परिसरातील विवाह समारंभ, वाढदिवस, पदोन्नती, नेमणूक, घरभरणी वा दशक्रिया विधीसारख्या कार्यक्रमांतून ‘आनंदवन’साठी देणगी देण्याची प्रथा रुजविली.