polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
तेव्हापासून तिने सुमारे २०० चित्रपटांमध्ये गाणी म्हटली आहेत ज्यासाठी तिला एकूण ४ राष्ट्रीय चित्रपट पुरस्कार, ५ फिल्मफेअर पुरस्कार व ७ दक्षिणेमधील फिल्मफेअर पुरस्कार मिळाले आहेत.
तिचे वडील बिश्वजीत घोषाल हे भारतीय आण्विक ऊर्जा महामंडळात प्रकल्प अभियंता म्हणून काम करतात आणि आईने साहित्यात पदव्युत्तर शिक्षण घेतले आहे.
सिंहगडावरून निघालेल्या सह्याद्रीच्या रांगेत माळशिरस गावाच्या उत्तरेस व यवतच्या नैऋत्येस ७०० फूट उंचीवर मध्यास भुलेश्वर मंदिर आहे.
वसईच्या विजयानंतर चिमाजी अप्पांनी भुलेश्वरास मुकुटाकरिता १२५ रुपये व सव्वाशे सोन्याच्या पुतळ्या अर्पण केल्याची नोंद ऐतिहासिक साधनांमध्ये आहे.
गाभाऱ्याच्या गणेशपट्टीवर गणपतीचे चित्र असले तरी देवळाभोवती असणाऱ्या दक्षिणभिमुख पट्ट्यांवर गणेशाऐवजी भैरवाचे शिल्प कोरलेले आहे.
हे डोळ्यांसाठी खूप लाभकारी आहे तसेच टोमॅटो या फळातील रंगद्रव्य लाल रंगांच्या टोमॅटोच्या तुलनेत नारंगी रंगाच्या टोमॅटो मध्ये लायकोपिन हे रंगद्रव्य शरीरात सहजरूपात शोषित होते.
टोमॅटो हे समशीतोष्ण हवामानात येणारे नाजूक पीक असल्याने बदलत्या हवामानातले कडक ऊन, ढगाळ हवा, मुसळधार पाऊस, धुके, कडाक्याची थंडी अथवा ढगाळ हवेतील गरम व दमटपणा या पिकास मानवत नाही.
महाराष्ट्रातील टोमॅटोची विविधता ही तैवानची 'चेरी' नावाची टोमॅटो पंचतारांकित हॉटेल्स मध्ये चेरी फ्रुटच्या ऐवजी ठेवण्याची प्रथा आहे.
१९४१ - दुसरे महायुद्ध - जोसेफ स्टालिनने आपल्या राजवटीत फक्त दुसऱ्यांदा सोवियेत संघाला उद्देशून भाषण केले सोवियेत संघाचे ३.५ लाख सैनिक ठार झाले असले तरी जर्मनीचे ४५ लाख सैनिक ठार झाल्याचा दावा केला
१५२८ - समुद्री वादळात आपले जहाज बुडाल्यावर किनाऱ्यावर आलेला स्पेनचा आल्व्हार नुन्येझ काबेझा दि व्हाका टेक्सासमध्ये पाय ठेवणारा पहिला युरोपीय झाला
अत्यंत महागडी, न परवडणारी खऱ्या अर्थाने ज्याची हानी भरून येत नाही अशी गोष्ट किती उरली आहे ह्याचा हिशोब नसताना आपण जी वारेमाप उधळतो ती म्हणजे “आयुष्य”.
भूक आहे तेवढे खाणे ही प्रकृती,भूक आहे त्यापेक्षा जास्त खाणे ही विकृती आणि वेळप्रसंगी स्वतः उपाशी राहून दुसऱ्याची भूक भागवणे ही संस्कृती!
आपण सारे अर्जुन, गुलमोहर, गोष्ट हातातली होती, घर हरवलेली माणस, दोस्त, माझ्या माझ्यापाशी, मी माणूस शोधतोय, वन फोर द रोड, रंग मनाचे, माणूस, वपुर्झा, हुंकार, असे पत्रसंग्रह, ललीतप्रकार खुपच प्रसिद्ध आहेत.
वपुंना महाराष्ट्र शासनाचा उत्तम लेखकाचा सन्मान, ‘पु.भा.भावे’ पुरस्कार, फाय फाउंडेशनचा पुरस्कार आणि अमेरिकेत भरलेल्या साहित्य संमेलनाचे अध्यक्षपद बहाल केले गेले.
१९७४ मध्ये उषा खन्ना यांनी संगीत दिलेल्या "तेरी गलियां मेंना रखेंगे कदम आज के बाद" गाण्यासाठी फिल्म वर्ल्ड मासिकाचा बेस्ट सिंगर अवॉर्ड जिंकला.
बर्मन यांनी संगीतबद्ध केलेल्या 'हम किससे कम नहीं' चित्रपटातील "क्या हुआ तेरा वादा" गाण्यासाठी फिल्मफेर पुरस्कार आणि राष्ट्रीय पुरस्कार दोन्ही जिंकले.
यापैकी काही बैराग , धर्मवीर , अपनापन , गंगा की सौगंध , सुहाग , सरगम , कुरबानी , दोस्ताना , कर्झ , बर्निंग ट्रेन , अब्दुल्ला , शान , आशा , आप तो ऐसीना थे , नसीब आणि जमाना को देखना है .
डिसेंबर १९७९ मध्ये दिलीप सेनच्या बंगाली सुपरहिट चित्रपट सॉरी मॅडमच्या हिंदी रिमेकसाठी मोहमद रफी यांनी सहा गाणी रेकॉर्ड केली; दिलीप सेनच्या आयुष्यातील वैयक्तिक दुर्घटनेमुळे हा चित्रपट कधीच पूर्ण झाला नाही.
कफील आझर यांनी लिहिलेली आणि चित्रगुप्त यांनी संगीतबद्ध केलेली ही गाणी डिसेंबर २००९ मध्ये रेशम रोड या लेबल खाली "द लास्ट सॉंग " या शीर्षकाखाली डिजिटल स्वरूपात प्रसिद्ध करण्यात आली.
११ जून १९७७ रोजी गिनीज बुक ऑफ वर्ल्ड रेकॉर्डला लिहिलेल्या पत्रात, लता मंगेशकर यांनी सर्वाधिक गाणी रेकॉर्ड केली आहेत , असा दावा मोहमद रफीने आव्हान केला होता.
अग्रगण्य पुरुष पार्श्वगायक म्हणून मोहमद रफी यांचे स्थान ओळखून, चित्रपटाच्या निर्मात्याने संगीतकारांची निवड करण्यास सांगितलेल्या 5% गाण्यातील रॉयल्टीकडून अर्धा वाटा मागितला पाहिजे व मोहमद रफींनी त्यांना समर्थन द्यावे अशी त्यांची इच्छा होती.
मोहमद रफी यांनी लतादीदींचे समर्थन करण्यास नकार दिला व चित्रपट निर्मात्यांकडून गाण्यासाठी ठरलेले मानधन मिळाल्यानंतर इतर पैशावर आपला हक्क राहत नाही असे सांगितले.
मोहमद रफी यांनी असा युक्तिवाद केला की निर्माता आर्थिक जोखीम घेतो आणि संगीतकार गाणे तयार करतो, म्हणून रॉयल्टीच्या पैशावर गायकांचा कोणताही दावा नसतो.
मोहमद रफींनी सांगितले की लता सोबत असल्याने त्याच्याबरोबर गाण्याची मला फक्त उत्सुकता होतीनंतर संगीत दिग्दर्शक जयकिशन यांनी दोघांमध्ये सामंजस्याने चर्चा केली.२५ सप्टेंबर २०१२ रोजी टाईम्स ऑफ इंडियाला दिलेल्या मुलाखतीत लतादीदींनी यांनी मोहमद रफीकडून लेखी माफीनामा मिळाल्याचा दावा केला होतातथापि, शाहिद रफी, , याने हा दावा फेटाळून लावला आणि ते आपल्या वडिलांच्या प्रतिष्ठेचा अनादर करणारी कृती असल्याचे म्हनाले त्यानंतरच्या काळात दोघांमधील विचारांच्या तफावती मुळे दोघांमध्ये मतभेद वाढले.
कवी तनवीर नक्वी यांनी त्यांची ओळख अब्दूर रशीद करदार, मेहबूब खान आणि अभिनेता-दिग्दर्शक नाझीर यांच्यासह अनेक चित्रपट निर्मात्यांशी केली.
दुर्रानी यांच्याबरोबर गाव की गोरी चित्रपटातील युगल गीत गाण्याची संधी दिली, "आज दिल हो काबू में तो दिलदार की ऐसी तैसी .," ,हे हिंदी चित्रपटातील रफीचे पहिले रेकॉर्ड गाणे बनले.
मोहमद रफीने मेहबूब खानच्या अनमोल घडी मधील "तेरा खिलोना टूटा बालक" आणि १९४७ च्या 'जुगनु या चित्रपटात 'बदला वाफा का' नूर जहां यांच्याबरोबर गाणी गायले होती.
या पथकाने १९५० च्या दशकाच्या सुरुवातीला आणि १९६० च्या दशकाच्या सुरुवातीस नया दौर , तुमसा नहीं देखा आणि काश्मीर की कली सारख्या चित्रपटांसाठी अनेक गाणी तयार केली.
ओपीने त्यांच्या एका मुलाखतीच्या वेळी खुलासा केल्याप्रमाणे; शंकर जयकिशनच्या रेकॉर्डिंगमध्ये मोहमद रफी अडकला असल्या मुले त्यांनी रेकॉर्डिंगला न येण्याचे उशिरा कळवले.
२२ सप्टेंबर २००७ रोजी, कलाकार तसावर बशीर यांनी रचित केलेल्या रफीच्या मंदिराचे अनावरण यूकेच्या बर्मिंघॅमच्या फाजेले स्ट्रीटवर करण्यात आले.
२००८ च्या उन्हाळ्यात, सिटी ऑफ बर्मिंघम सिम्फनी ऑर्केस्ट्राने मोहमद रफी यांच्या पुनरुत्थान नावाची डबल सीडी काढली ज्यामध्ये रफीच्या १६ गाण्यांचा समावेश केला.
बॉलिवूड पार्श्वगायक सोनू निगम यांनी या प्रकल्पासाठी आवाज दिला आणि जुलै २००८ मध्ये लंडनमधील इंग्लिश नॅशनल ऑपेरा, मॅन्चेस्टरचे अपोलो थिएटर आणि बर्मिंघमच्या सिंफनी हॉलसह इतर ठिकाणी सीबीएसओकडे भेट दिली.
जून २०१० मध्ये, मोहमद रफी व लता मंगेशकर यांच्यासह आउटलुक मासिकातून घेण्यात आलेल्या आउटलुक म्युझिक पोलमध्ये सर्वात लोकप्रिय पार्श्वगायिका म्हणून निवड झाली.
बर्मन सारख्या संगीत दिग्दर्शकांकडे केली यामध्ये पगला कहिन का मधील "तुम मुझे यूं भूलाना पाओगे" हीर रांझा या चित्रपटा मधील "ये दुनिया ये मेहफिल"; सावन भादों मधील "कान में झुमका"जीवन मृत्यु " झिलमिल सितारों का "; द ट्रेन मधील "गुलाबी आंखें";सच्चा झुठा मधील "यु ही तुम मुझसे बात"; मेहबूब की मेहंदी मधील "ये जो चिलमान है" आणि "इतना तो याद है मेरा"; गॅम्बलर या चित्रपटातील "मेरा मन तेरा प्यासा"; कार्वान मधील "चढती जवानी" आणि "कितना प्यारा वादा ";पकिझा मधील "चलो दिलदार चलो"; यादों की बारात मधील "चुरा लिया है तुमने" ;दिलीप कुमार यांच्या ‘दास्तान’ चित्रपटातील “ना तू जमीन के लिए”; हंसते जखम मधील "तुम जो मिल गया हो";अभिमान या चिय्रापाटामधील "तेरी बिंदीया रे" आणि लोफर मधील "आज मौसम बड़ा बेमान है".
मोहमद रफी यांना जुहू मुस्लिम स्मशानभूमीत दफन करण्यात आले आणि त्यांच्या अंत्यसंस्कारासाठी १0,000 पेक्षा जास्त लोक उपस्थित होते आणि त्यांचा अंत्यविधी हा भारतातील सर्वात मोठा अंत्यविधी होता त्यांच्या सन्मानार्थ भारत सरकारने दोन दिवस जाहीर शोक व्यक्त केला.
त्याच्या जन्म आणि मृत्यूच्या वर्धापन दिन म्हणून वर्षातून दोनदा त्याच्या समाधीस भेट देणारे मोहम्मद रफीचे चाहते त्याच्या थडग्या नारळाच्या झाडाचा चिन्हक म्हणून वापर करतात.
मोहमद रफी त्यांच्या आवाज, अष्टपैलुपणा आणि श्रेणीसाठी उल्लेखनीय होते; त्यांच्या गाण्यांमध्ये वेगवान पेपी नंबर ते देशभक्तीपर गीते, दर्द असणारी गाणी , अत्यंत रोमँटिक गाणी , कव्वाली ते गझल आणि भजनांमध्ये शास्त्रीय गाणी अशी विविधता होती.
एखाद्या अभिनेत्याच्या व्यक्तिरेखेवर आणि शैलीनुसार आपला आवाज काढण्याच्या क्षमतेसाठी, चित्रपटात स्क्रीनवर गाण्याचे लिप-सिंक करून दाखवणासाठी प्रसिद्ध होते.
त्यांनी हिंदी भाषा, उर्दू, पंजाबी, मराठी आणि तेलुगू भाषांमधून गाणी गायली, पण ते आपल्या हिंदी चित्रपटांतील गाण्यांसाठी अतिशय प्रसिद्ध आहेत.
मुकेश, किशोर कुमार, मन्ना डे, महेंद्र कपूर, हेमंत कुमार मुखोपाध्याय आणि तलत मेहमूद यांच्याप्रमाणेच ते हिंदी चित्रपटांच्या १९५० ते १९८० च्या दशकांमधले एक प्रमुख पार्श्वगायक होते.
मोहमद रफी यांच्या ९१ व्या जयंती वर्धापन दिनानिमित्त त्यांच्या यांच्या जीवनावर सुजाता देव यांनी अधिकृत जीवनचरित्र लिहिलेले होते "मोहम्मद रफी - गोल्डन व्हॉइस ऑफ सिल्व्हर स्क्रीन " त्याचबरोबर रजनी आचार्य आणि विनय पटेल दिग्दर्शित डॉक्युमेंटरी दस्त-ए-रफी त्यांच्या 92 जयंती साजरा करण्यासाठी प्रसिद्ध करण्यात आला जो नंतर डीव्हीडीवर प्रसिद्ध झाला.
यामध्ये बॉलिवूडमधील विविध व्यक्तींच्या ६० हून अधिक मुलाखती आहेत आणि यामध्ये त्यांच्या गाण्यांमधून आणि वैयक्तिक मुलाखतीद्वारे मोहमद रफी यांच्या आठवणींना उजाळा देण्यात आला.
रफी, ज्याचे टोपणनाव फेिको होते, कोटला सुलतान सिंग या त्यांच्या जन्मगावी त्यांच्या गल्लीमध्ये एक फकीरच्या मंत्रांचे अनुकरण करून त्यांनी गाणे सुरू केले.
१९४१ मध्ये मोहमद रफीने लाहोरमध्ये संगीत दिग्दर्शक श्याम सुंदर यांच्या नेतृत्वात 'बलिया बलूच' पंजाबी चित्रपट 'झीनत बेगम' यांच्याबरोबर 'सोनिया नी, हीरिये नी' या गाण्याचे पार्श्वगायक म्हणून लाहोरमध्ये पदार्पण केले.
रफी यांनी "याहू चाहे कोई मुझे जंगली कहें" हे गाणे गायले होते, फक्त तेज वेगवान ऑर्केस्ट्रा आणि शंकर जयकिशन यांनी संगीतबद्ध केलेले गाणे.
या चित्रपटांपैकी बसंत बहार, प्रोफेसर , जंगली , सूरज, ब्रह्मचारी, अ‍ॅन इव्हिंग इन पॅरिस, दिल तेरा दिवाना, याकिन, प्रिन्स, लव्ह इन टोकियो, बेटी बेटे, दिल एक मंदिर, दिल अपना और प्रीत पारई, गबन आणि जब प्यार कीस से होता है हे काही चित्रपट होते.
आपल्या कारकिर्दीच्या सुरुवातीच्या काळात, मोहमद रफी यांनी अनेकदा दुर्रानी यांच्या गायनाच्या शैलीचे अनुकरण केले, परंतु नंतर त्यांची स्वतःची, अनोखी शैली विकसित झाली.
१९४८ मध्ये, महात्मा गांधींच्या हत्येनंतर हुसनलाल भगतराम-राजेंद्र कृष्ण-रफी यांच्या पथकाने रातोरात “सुनो ऐनो दुनियायावालों, बापूजी की अमर कहानी” हे गाणे तयार केले होते.
रफीने आयुष्यभरात सर्व संगीत दिग्दर्शकांसाठी वारंवार गायन केले, ज्यात रोशन, जयदेव, खय्याम, राजेश रोशन, रवींद्र जैन, बप्पी लाहिरी, सपन जगमोहन इ.
कारण निः स्वार्थपणे निर्मात्यांना आर्थिक सहाय्य करणे आणि ज्याला परवडत नाही अशा छोट्या-वेळेच्या प्रकल्पांना मदत करण्यावर त्यांचा विश्वास होता.
एकदा संगीतकार निसार बज्मी यांच्याकडे जेव्हा त्यांना पैसे देण्याइतकेही पैसे नव्हते तेव्हा, मोहमद रफी यांनी एक रुपयाची फी घेतली आणि त्यांच्यासाठी गाणे गायले.
"हमको तुमसे हो गया है प्यार क्या करेन" या गाण्यात रफीने किशोर कुमार, लता मंगेशकर आणि बॉलीवूडमधील सर्वात दिग्गज गायक मुकेश यांच्याबरोबर एक गाणे गायले होते.
कल्याणजीचा मोहमद रफी यांच्याशी संबंध १९५८ च्या ‘सम्राट चंद्रगुप्त’ या चित्रपटापासून सुरू झाला, जो संगीतकार म्हणून त्यांचा पहिला चित्रपट होता.
"बेखुदी में सनम" आणि "चले द साथ मिलके" सारखी गाणी असलेल्या शशि कपूर-अभिनीत असलेला हसीना मान जायगी च्या संगीतासाठी कल्याणी-आनंदजी आणि रफी एकत्र काम करत होते.
बर्मन यांच्याबरोबर ३७ चित्रपटांमध्ये काम केले, ज्यात प्यासा , कागज के फूल , कला बाजार, नौ दो ग्यारह , काला पानी, तेरे घर के समने , गाईड , आराधना आणि अभिमान .
जेव्हा निर्माता-दिग्दर्शक मनमोहन देसाई आणि असंख्य हिट चित्रपटांमध्ये त्यांनी मोहमद रफी यांच्याकडून गाणी गाऊन घेतली होती, रफीच्या आवाजाचे वर्णन करण्यास सांगितले होते त्यावेळी ते म्हणाले होते, "जर कोणाकडे देवाचा आवाज असेल तर तो मोहम्मद रफी आहे".
या सैनिकांनी अबेसिनीया, मेसोपोटेमिया या देशात, जनरल एलनबी यांच्या नेतॄत्वाखाली, वाळवंटातून पॅलेस्टाईनमधे दूरवर अंतरे वेगाने कापली.
गोपू काका एक गरीब माणूस असतो जो दयाळू असतो एका गरीब मुलीच्या हृदयाच्या शस्त्रक्रियेसाठी तो अखण्ड सायकल चालून वर्ल्ड रेकॉर्ड बनवतो व पैसे जमा करून त्या मुलीच्या आजोबांना देतो त्यांची मदत करतो.
२००७ वर्ल्ड ट्वेंटी२०ची पहिलीवहिली स्पर्धा, दक्षिण आफ्रिकेत आयोजित करण्यात आली होती, आणि स्पर्धेचे विजेतेपद भारतीय संघाने मिळवले होते, त्यांनी जोहान्सबर्ग येथील वॉंडरर्स मैदानावर अंतिम सामन्यात पाकिस्तानचा पराभव केला होता.
२००९ ची स्पर्धा इंग्लंडमध्ये झाली आणि ती आधीच्या उपविजेत्या पाकिस्तानने जिंकली, ज्याने लॉर्ड्सवर अंतिम फेरीत श्रीलंकेचा पराभव केला.
बार्बाडोसमधील केन्सिंग्टन ओव्हल येथे खेळल्या गेलेल्या अंतिम सामन्यात इंग्लंडने ऑस्ट्रेलियाचा पराभव करून त्यांची पहिली आंतरराष्ट्रीय स्पर्धा जिंकली.
पाचवी स्पर्धा, २०१४ आयसीसी विश्व ट्वेंटी२०, बांगलादेशने आयोजित केली होती, आणि श्रीलंकेने भारताचा पराभव करून जिंकली होती, तीन फायनलमध्ये खेळणारा श्रीलंका हा पहिला संघ होता.
ऑस्ट्रेलिया हे सध्याचे टी२० विश्वचषक विजेते आहेत, त्यांनी २०२१ च्या अंतिम सामन्यात न्यू झीलंडचा पराभव करून त्यांचे पहिले विजेतेपद पटकावले होते.
दर दोन वर्षांनी आयसीसी विश्वचषक ट्वेंटी-२० स्पर्धा आयोजित करण्‍याचे प्रथम ठरवण्‍यात आले होते, जर त्या वर्षी क्रिकेट विश्वचषक स्पर्धा नियोजित असेल तर ट्वेंटी-२० विश्वचषक स्पर्धा एक वर्ष अगोदर आयोजित केली जाईल.
या कार्यक्रमाला दोषी फसवणूक करणारा ॲलन स्टॅनफोर्डने आर्थिक पाठबळ दिले होते, ज्याने त्याच्या मोठ्या पॉन्झी योजनेचे फळ म्हणून किमान $२८,०००,००० निधी दिला होता.
एक स्पिन-ऑफ स्पर्धा, स्टॅनफोर्ड सुपर सिरीज, ऑक्टोबर २००८ मध्ये मिडलसेक्स आणि त्रिनिदाद आणि टोबॅगो, इंग्लिश आणि कॅरिबियन ट्वेंटी-२० स्पर्धांचे संबंधित विजेते आणि वेस्ट इंडीजच्या देशांतर्गत खेळाडूंमधून स्टॅनफोर्ड सुपरस्टार्स संघ तयार करण्यात आलेला संघ; यांच्या दरम्यान खेळविण्यात आली त्रिनिदाद आणि टोबॅगोने स्पर्धा जिंकून $२८०,०० बक्षीस रक्कम मिळवली.
१ नोव्हेंबर रोजी, स्टॅनफोर्ड सुपरस्टार्सने इंग्लंडशी सामना खेळला ज्यामध्ये अनेक वर्षांनंतर पाच सामन्यांपैकी पाहिला सामना असण्याची अपेक्षा होती आणि विजेत्याला प्रत्येक सामन्यात $२०,०००,००० चे बक्षीस मिळाले.
१७ फेब्रुवारी २००५ रोजी ऑकलंडमधील ईडन पार्क येथे खेळल्या गेलेल्या पुरुषांच्या संपूर्ण आंतरराष्ट्रीय ट्वेंटी२० सामन्यात ऑस्ट्रेलियाने न्यू झीलंडचा पराभव केला.
हा खेळ हलक्या-फुलक्या पद्धतीने खेळला गेला – दोन्ही बाजू १९८० च्या दशकात परिधान केलेल्या किटमध्ये दिसल्या, न्यू झीलंड संघाने परिधान केलेल्या किट ह्या बेज ब्रिगेडची थेट प्रत होती.
ऑस्ट्रेलियाने सर्वसमावेशकपणे खेळ जिंकला, आणि जसजसा परिणाम न्यू झीलंडच्या डावाच्या अखेरीस स्पष्ट झाला, खेळाडू आणि पंचांनी गोष्टी कमी गांभीर्याने घेतल्या - ग्लेन मॅकग्राने १९८१च्या दोन्ही बाजूंमधील एकदिवसीय सामन्यातील ट्रेव्हर चॅपलच्या अंडरआर्म घटनेची गंमतीने पुनरावृत्ती केली आणि पंच बिली बाउडेन यांनी त्याला प्रत्युत्तरात गंमतीने लाल कार्ड दाखवले .
आंतरराष्ट्रीय क्रिकेट संघटनेची कार्यकारी समिती ही स्पर्धा आयोजित करण्यात स्वारस्य दर्शविलेल्या राष्ट्रांकडून बोली तपासल्यानंतर स्पर्धेच्या यजमानांसाठी मतदान करते.
पाच वर्षांच्या कालावधीनंतर, भारताने २०२१ आवृत्तीचे यजमानपदही जिंकले, परंतु कोविड-१९ महामारीमुळे हे सामने ओमान आणि युएई मध्ये खेळवले गेले.
कमी होत चाललेली गर्दी आणि कमी होणारे प्रायोजकत्व याला प्रतिसाद म्हणून क्रिकेट अधिकारी युवा पिढीमध्ये खेळाची लोकप्रियता वाढवण्याचा विचार करत होते.
ईसीबीचे मार्केटिंग मॅनेजर स्टुअर्ट रॉबर्टसन यांनी २००१ मध्ये काउंटी अध्यक्षांना प्रति डाव २० षटकांचा प्रस्ताव दिला आणि त्यांनी नवीन स्वरूप स्वीकारण्याच्या बाजूने ११-७ मते दिली.
इंग्लंडमधील ट्वेंटी-२०चा पहिला हंगाम बऱ्यापैकी यशस्वी ठरला, ज्यामध्ये सरे लायन्सने वॉर्विकशायर बेअर्सचा ९ गडी राखून पराभव करून विजेतेपदावर नाव कोरले.
यूएसने पहिल्यांदाच विश्वचषक स्पर्धेचे आयोजन केले आहे, ज्यामध्ये देशभरातील अनेक स्टेडियम एकतर नव्याने बांधले जातील किंवा क्रिकेटसाठी पुन्हा तयार केले जातील.
क्रिकेटची प्रशासकीय संस्था, आंतरराष्ट्रीय क्रिकेट समिती द्वारे आयोजित करण्यात आलेल्या या स्पर्धेत सध्या १६ संघांचा समावेश आहे, ज्यामध्ये दिलेल्या अंतिम मुदतीनुसार क्रमवारीतील अव्वल १० संघ आणि टी२० विश्वचषक पात्रता स्पर्धेद्वारे निवडलेल्या सहा संघांचा समावेश आहे.
डिसेंबर २०१५ मध्ये, आयसीसीचे जागतिक विकास प्रमुख, टिम अँडरसन यांनी भविष्यातील स्पर्धा युनायटेड स्टेट्सद्वारे आयोजित करण्याची सूचना केली.
त्यांचा असा विश्वास होता की या कार्यक्रमाचे आयोजन केल्याने देशातील खेळाच्या वाढीला चालना मिळू शकते, जिथे हा खेळ तुलनेने अस्पष्ट आहे आणि बेसबॉल सारख्या इतर खेळांच्या स्पर्धेला सामोरे जावे लागते.
लवकरच इतर क्रिकेट मंडळांनी ट्वेंटी२० सामने स्वीकारल्यानंतर, अनपेक्षित गर्दीची उपस्थिती, पाकिस्तानची फैसल बँक टी२० चषक आणि कॅरेबियनमधील स्टॅनफोर्ड २०/२० स्पर्धा यांसारख्या नवीन देशांतर्गत स्पर्धा आणि फॉरमॅटमधील आर्थिक प्रोत्साहन यामुळे फॉरमॅटची लोकप्रियता वाढली.
पूर्वेला संजय गांधी राष्ट्रीय उद्यान, पश्चिमेला गोराईचे खारफुटीचे जंगल, वाहणाऱ्या पोयसर आणि दहिसर नद्या यामुळे या उपनगरास जंगलातले उपनगर असे म्हणले जाते.
मुंबईच्या बहुतेक भागांमध्ये जाण्यासाठी बोरीवली पुर्वेला असणाऱ्या ओमकारेश्वर मंदिराच्या बस स्थानकावरून भरपूर पर्याय उपलब्ध आहेत.
पूर्वीच्या एक्सर, कांदिवली, शिंपोली, मंडपेश्वर, कान्हेरी, तुळशी, मागाठणे आणि इतर गावाचं मिळून सध्याचे बोरीवली उपनगर तयार झाले आहे.
शहराची वाढ होऊ लागताच पामरने डेन्व्हर अँड रियो ग्रांदे रेलरोड ही रेल्वे कंपनी सुरू केली व स्प्रिंग्ज अमेरिकेच्या इतर शहरांशी रेल्वेने जोडले गेले.
जनरल पामरने शहरासाठीची जागा कॉलोराडो सिटी नावाच्या छोट्या गावापासून जरा दूरच निवडली कारण कॉलोराडो सिटीतील रहिवाशी मुख्यत्वे आसपासच्या सोन्याच्या खाणीतील कामगार होते.
तेथील वातावरण हे कुटुंबाभिमुख नसल्यामुळे पामरने कॉलोराडो सिटीच्या बाहेरील जमिनीचा मोठा पट्टा स्वतः विकत घेतला व त्यापलीकडे नवीन शहर वसवले.
कॉलोराडो स्प्रिंग्ज हे कॉलोराडो राज्याच्या भौगोलिक मध्यस्थानाच्या किंचित पूर्वेस व राज्याची राजधानी डेन्व्हरमधील स्टेट कॅपिटोलपासून १०१ कि.
हे शहर रॉकी माउंटन्स या पर्वतमालेच्या पूर्व सीमेवर पाइक्स पीक या अमेरिकेतील सगळ्यात प्रसिद्ध डोंगरांपैकी एकाच्या पायथ्याशी आहे.
मनी या नियतकालिकाच्या मते कॉलोराडो स्प्रिंग्ज हे अमेरिकेतील ३,००,००० किंवा अधिक वस्ती असलेल्या शहरांपैकी राहण्यासाठी प्रथम क्रमांकाचे शहर आहे.
इसवी सन पूर्व सुमारे तीनशे वर्षांच्या कालापासून कांही लेखनांमधे खूपच साम्य आढळल्याने कांही युरोपीय तज्ज्ञांना त्यात रुची निर्माण झाली आणि त्यांनी या लेखांची उकल करण्याचा प्रयत्न केला.
पण पाली आणि प्राकृत भाषांबरोबरच पुढील कालावधीत विकास पावलेल्या भाषांसाठी या लिपीत ऐ, औ हे दोन स्वर आणि श, ष ही दोन नवी व्यंजने लिहिण्यासाठी नवी चिन्हे योजण्यात आली.
ब्राम्ही लिपीतील ३४ व्यंजनांपैकी १३ व्यंजनांना वरच्या बाजूस जाणारी उभी रेषा नाही, म्हणून या व्यंजनांच्या शिरोभागास उजव्या बाजूस स्पर्शून उजव्या बाजूस जाणारी रेषा काढली जाते.
व्यंजनाला एकार जोडण्यासाठी काना देण्यासाठी जशी उभ्या रेषेच्या शिरोभागातून किंवा अक्षराच्या डाव्या शिरोभागातून डावी कडून उजवीकडे जाणारी एक रेषा काढतात तशीच परंतु उभ्या रेषेच्या शिरोभागातून किंवा उजव्या शिरोभागातून उजवीकडून डावीकडे जाणारी लहान रेषा काढली जाते.
व्यंजनांना “आ” जोडताना, म्हणजेच काना लिहिताना व्यंजन अक्षरात असलेल्या वरच्या बाजूस जाणाऱ्या उभ्या रेषेला उजव्या बाजूस जाणारी रेषा काढली जाते.
कल्याणच्या आजूबाजूच्या परिसरात म्हणजेच शहापूर, वाडा, भिवंडी येथे आदिवासी मोठ्या संख्येने राहत असल्याकारणाने बोलीभाषा आदिवासी सारखी असल्यामुळे पाटकर या शब्दाचा अपभ्रंश पातकर झाला असावा.
तेथून हे पाटकर शहापूर जवळ परिसरात वास्तव्य करू लागल्यामुळे शहापूर येथील डोंगराला माऊलीचा डोंगर म्हणून संबोधले जाऊ लागले असावे, कारण वस्तुस्थिती पाहता माऊली किल्ला असा कोणताही
पांडवांनी रेणुका मातेकडे जीवनाचे दान मागितलं आणि मातेने त्यांना जीवनदान दिले, म्हणून पांडवांनी रेणुका मातेची मूर्तीची प्राणप्रतिष्ठा करून तिला जीवनदायिनी माता असे संबोधले.
शेटे, शेट्टी, शेट्ये, शेठे, सेठ, महाजन, चौधरी, या आडनावाचे वैश्य वाणी समाज बांधव संपूर्ण देशात आपल्याला पाहायला मिळतील, महराष्ट्रात नाशिक, पुणे, रत्‍नागिरी, कोल्हापूर, ठाणे, रायगड, नांदेड, परभणी, बीड, अकोला, धुळे, जळगाव या जिल्ह्यात शेठ, शेटे, सेठ, शेठे महाजन तसेच कर्नाटकात शेट्टी आडनावे असलेले वैश्य वाणी मोठ्या प्रमाणात वास्तव्यास आहेत.
नाशिक, धुळे, जळगाव या ठिकाणी बडे चौधरी, वाणी, महाजन, सिंगासने, अस्वले, पोटे या आडनावाचे समाज बांधव मोठ्या संख्येने वास्तव्यास असलेले आढळतील.
काही पुरावे असे मिळतात की ४५० वर्षापूर्वी पोर्तुगीज काळात त्यांनी धर्मपरिवर्तन सुरू केल्यामुळे आणि अत्याचार सुरू केल्यामुळे मोठ्या संख्येने तेथील वैश्य बांधव कुडाळ, मापसा, बांदा, गोवा, परिसरातून कल्याण बंदराजवळ वास्तव्यास आले.
त्यामुळे कुडाळ परिसरातून निघून अनेक वैश्य वाणी बांधव कल्याण जवळील शहापूर, मुरबाड, वाडा, भिवंडी, अंबरनाथ, ठाणे, पनवेल, वसई येथे स्थायिक झाले.
मूळ कुटुंबात विभक्त होऊन दुसऱ्या गावी किंवा शहरी स्थायिक झाल्यावर त्या गावची अथवा शहराची गावदेवी ही तुमची गावदेवी असली तरी शुभ कार्याचे वेळी मूळ पांढरी गावदेवीचा ही मान द्यावा लागतो.
तेलवणे, दलाल, पातकर, गुजरे, महाजन, सोनटक्के, मलबारी, कोथिंबरे, शेठे, पांडव, म्हात्रे, खडकबाण, पनवेलकर, खिसतमराव, शेटे, शेट्ये, गंधे, पाठारी, बिडवी, मुरबाडकर, तांबोळी, कोंडलेकर, आंबवणे, रोडगे, उबळे, जगे, आळशी, हरदास, काबाडी, भरणुके, बडे, चौधरी, मनोरे, पुण्यार्थी, मुंडे, सिगासणे, आंग्रे, जुकर, शहाणे, शेरेकर, राखाडे, भोपतराव, गोरी, वाणी, झिंजे, निकते, रोठे, पेणकर, पुणेकर, आनंंदे, दुगाडे, फक्के, दामोदरे, ठकेकर, लोखंडे, झुगरे, ठाकरे, पोटे, दुगाडे, गोरे, भुसारी, लाड, तांबडे, तोडलीकर, अस्वले, गिरी, शेरेकर, दामोदर.
घाऊक किराणा माल, घाऊक धान्य व्यापार, भुसारी माल, कापड व्यापार, घाऊक फळ व्यापार भाजीपाला व्यापार मिठाई व्यापार, लाकूड व्यापार, मसाल्याचा व्यापार सुक्या मेव्याचा व्यापार करत असत.
ठाणेकर वैश्य समाज हा अंबरनाथ, शहापूर, आटगाव, खर्डी, अंबाडी, बेलापूर, भिवंडी, बदलापूर, चिंचघर, डोंबिवली, दुर्गाडी, वसई, कुळगाव, कल्याण, खातिवली, मुरबाड, पडघा, टिटवाळा, ठाणे, वाशिंद, विक्रमगड, वाडा, वज्रेश्वरी, जव्हार, पनवेल, कर्जत, खालापूर, पेण येथे खेड्या पाड्यात पसरलेला आहे.
यामध्ये म्हाडेश्वर, बिले, काणेकर, नलावडे, मोर्ये, भोग्टे, बिल्ले, कुडतरकर, कोरगावकर, पारकर, नानचे अश्या आडनावाचे लोक यात मोडतात.
म्हणजे पत्रावळीवर एक नारळ, मूठभर तांदूळ, पानाचा विडा आणि दक्षिणा ठेवणे व नारळावर व विड्यावर हळद, कुंकू अक्षता व फुले वाहून प्रत्येक उलप्याला त्या त्या देवतेच्या नावाने गाऱ्हाणे घालतात.
यांची मुख्य वस्ती सावंतवाडी शहर, कुडाळ, बांदे, आरवंदे, माणगाव, नारूर, आकेरी, दापोली, दाणोली, आंबोली, आंब्रड, कसाल, कुंभवडे, आंबवडे, घोडगे, कणकवली व इतर लहान खेडी, तसेच गोव्यामध्ये पणजी, म्हापसे, डीचोली, साकळी, फोंडे, पेडणे, मडगाव इत्यादी व बेळगाव, कोल्हापूर जिल्हात आहे.
महाड माणगाव, पोलादपूर हा परीसर अदिलशहाच्या ताब्यात होता तर पश्चिम किनारपट्टी वरील मुरूड, श्रीवर्धन, म्हसळा, रोहा ह्या भागात सिद्दीचे वर्चस्व होते जिल्हाच्या उत्तरेकडील किनारपट्टी पनवेल, उरण या भागावर इंग्रजांनी बस्तान बसविले होते.
कालांतराने रेल्वे सुरू झाल्यावर काही व्यापारी मुंबईच्या दिशेने वाटचाल करू लागले मुंबईत आल्यावर काही लोकांनी छापखाना व पानाच्या वखारी सुरू केल्या ह्या व्यापारात ते नावारूपाला आले.
शास्त्रीय वर्ण प्रणालीतील तिसरा उच्चतम वैश्य समुदाय हा गोव्यातील कुडाली व नीसचा एकल गट आहे जो नंतर व्यापार आणि व्यवसायासाठी इतर शहरी भागात स्थायिक झाला.
विशेषतः कुडाळ, म्हापसा, फोंडा, मडगाव इथे राहणारे वैश्य पोर्तुगीज सत्ता असताना व्यापार आणि पोर्तुगिजांनी चालवलेले धर्मपरिवर्तन व अत्याचार यामुळे वेगवेगळ्या राज्यात स्थलांतरित झाले.
त्यापैकी प्रस्तुत समाज हा रत्‍नागिरी जिल्ह्यातील प्रभानवल्ली व संगमेश्वर ह्या दोन ठिकाणी उतरला नंतर इतर जिल्ह्यांत म्हणजे करवीर आणि कुलाबा येथे गेला.
दुर्गा देवीच्या दुष्काळामध्ये या समाजाची पांगापांग होऊन निरनिराळ्या घाटांनी हे लोक कोकणात उतरले आणि तिथे स्थायिक झाले म्हणून त्यांना "कोकणस्थ वैश्य" म्हणतात.
ह्यांची आडनावे - कानडे, कुडतरकर, कोरगांवकर, ढवण, तानवडे, नारकर, महाजन, लाड, कोदे, खाड्ये, फोंडगे, बिड्ये, शिरसाट, शिरोडकर, सापळे, कामेरकर, जठार, कुडाळकर, कोकाटे, खवळे, खेतल, जैतापकर, नर, हळदे इत्यादी आहेत.
मुंबई सारख्या औद्योगिक शहरात मोठ्या संख्येने गिरण कामगार म्हणून वैश्य वाणी कोकणातून मालवण, कुडाळ, बांदा म्हापसा, बेळगाव, गोवा येथून मुंबईस आलेले आढळून येतात.
त्याकाळी भारताच्या पश्चिम किनारपट्टीवर वर्चस्व गाजवण्यासाठी आणि मोक्याच्या ठिकाणची बंदरे, किल्ले काबीज करण्याची परकीय सत्तांमध्ये चढाओढ लागली होती.
२९ नोव्हेंबर १७२१ मध्ये व्हॉईसरॉय फ्रॅन्सिस्को जोस डी सॅंपीयो इ कॅस्ट्रो यांच्या पोर्तुगीज आरमाराने आणि जनरल रॉबर्ट कोवान यांच्या इंग्रज आरमाराने, कमांडर थॉमस मॅथ्यूज यांच्या नेतृत्वाखाली ६००० सैनिकांसह आणि ४ जंगी जहाजांसह कान्होजींविरुद्ध संयुक्त मोहीम हाती घेतली.
कान्होींच्या मृत्युनंतर त्यांचे दोन पुत्र शेखोजी आणि संभाजी आणि तीन अनौरस पुत्र तुळाजी, मानाजी आणि येशाजी यांच्याकडे त्यांच्या आरमाराची जबाबदारी आली.
१७५६ मध्ये ब्रिटिशांनी पेशव्यांच्या मदतीने घेरियावर हल्ला करून कान्होजींचा शेवटचा वंशज तुळाजीला पकडले, आणि कान्होजींचे आरमार संपुष्टात आले.
असे म्हणतात की, बराच काळ मूलबाळ न झाल्याने तुझ्या अंगाऱ्याच्या आशीर्वादाने जर आम्हाला मूल झाले तर आम्ही त्याला तुझे नाव देऊ आणि आमचे आडनाव अंगारे असे ठेवू.
अनेक प्रयत्नांनंतरही कान्होजींच्या आरमाराचा पराभव करण्यात अपयश आल्याने ब्रिटिशांनी कोकण किनारपट्टीवर त्यांचे वर्चस्व मान्य करत शांततेचा तह केला.
१७०७ मध्ये साताऱ्याचे छत्रपती शाहू गादीवर येताच, त्याच्या आदेशान्वये त्यांचे सेनापती पेशवे बाळाजी विश्वनाथ भट यांनी कान्होजींबरोबर करार केला.
मेन हे क्षेत्रफळानुसार १२ वे सर्वात लहान आहे, ९ वे सर्वात कमी लोकसंख्या असलेले आणि अमेरिकेच्या संयुक्त संस्थानातील ५० राज्यांमधील १३ व्या क्रमांकाची दाट लोकसंख्या आहे.
हे न्यू इंग्लंड येथे आहे, पश्चिमेस न्यू हॅम्पशायर, दक्षिण-पूर्वेस अटलांटिक महासागर आणि ईशान्य व वायव्येकडील कॅनेडियन प्रांत अनुक्रमे.
मेन त्याच्या खडबडीत, खडकाळ किनारपट्टीसाठी ओळखला जातो; कमी, गुंडाळणारे पर्वत; जोरदारपणे जंगलातील आतील भाग; आणि नयनरम्य जलमार्ग; आणि त्याचे सीफूड पाककृती, विशेषतः लॉबस्टर आणि क्लॅम्स.
१12१२ च्या युद्धादरम्यान, न्यू आयर्लंडच्या कॉलनीमार्गे कॅनडाला ताब्यात घेण्याच्या उद्दीष्टाने मोठ्या प्रमाणावर अपरिपूर्ण पूर्वेकडील भूभाग ब्रिटिश सैन्याने ताब्यात घेतला होता, परंतु उत्तर सीमेवर मध्यभागी अयशस्वी ब्रिटिश हल्ल्यामुळे अमेरिकेत परत आला.
१८१९ पर्यंत मेने कॉमनवेल्थ ऑफ मॅसाचुसेट्सचा भाग होता जेव्हा त्याने मॅसेच्युसेट्सपासून वेगळे राज्य होण्यासाठी स्वतंत्र मतदानाला मत दिले.
कायदेविषयक शाखा म्हणजे मेन विधिमंडळ, ही एक द्विसदनीय संस्था असून, हे मेन हाऊस ऑफ रिप्रेझेंटेटिव्जचे सदस्य आहेत, ज्यामध्ये १५१ सदस्य आणि प्रमुख सिनेट, ३५ सदस्य आहेत.
बाबासाहेब पुरंदरे यांनी महाराष्ट्र सरकारने महाराष्ट्र भूषण हा सर्वोच्च पुरस्कार जेव्हा जाहीर केला तेव्हा अनेक मराठा जातिधारक संस्थांनी विरोध केला.
त्याला प्रत्युत्तर म्हणून पुरंदरे यांच्या योग्यतेचे दाखले घेऊन त्यांच्या समर्थनासाठी अनेक जण मैदानातही उतरल्याने, राजकीय मैदानात सुरू झालेल्या या लढ्याला आता वैचारिक स्वरूप प्राप्त होणार असे दिसू लागले होते.
पंतप्रधान नरेंद्र मोदी यांनी बाबासाहेबांच्या कार्याचा गौरव करतानाच शिवाजी महाराजांचा महाराष्ट्रावरच नव्हे, तर आख्ख्या देशावर असलेला प्रभाव शिवशाहीर बाबासाहेब पुरंदरे यांनी सांगितला अश्या शब्दात केला होता.