polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
र्वात जवळील वैद्यकीय महाविद्यालय,व्यवस्थापन संस्था, पॉलिटेक्निक व व्यावसायिक प्रशिक्षण शाळा सावंतवाडी येथे २५ किलोमीटर अंतरावर आहे.
गावात न झाकलेल्या विहिरीच्या पाण्याचा, हॅन्डपंपच्या पाण्याचा, ट्यूबवेलच्या/बोअरवेलच्या पाण्याचा,झऱ्याच्या पाण्याचा तसेच नदी/कालव्याच्या पाण्याचा पुरवठा आहे.
तिथे थांबून त्यांनी द्राक्षे घेतली त्याचे पैसे देण्यासाठी स्टॉलवाल्याकडूनच १ रुपयाचे नाणे घेतले आणि हाताच्या मुठीमध्ये ठेवून दुसऱ्या हाताने मुठीवर आघात करायला सुरुवात केली खाली स्टॉलवाल्याला हाताची ओंजळ करायला सांगितली आणि बघता बघता त्याने मागितले तेवढे रुपये त्याच्या ओंजळीमध्ये पाडले.
मग त्याचा अचंबित चेहरा बघून म्हणाले,"ही हातचलाखी,नजरबंदी आहे. असे पैसे पाडता आले असते तर मला गावोगावी प्रयोग करावे लागले नसते.” त्यांनी भारतात तसेच इंग्लंड, जपान, रशिया इ. देशांत कलेचे प्रयोग केले. त्यांच्या हयातीमध्ये त्यांनी ७ हजार २३ प्रयोग केले. वर्ष १९६० मधे पुण्यामध्ये "जादूची शाळा" नावाची एक संस्था त्यांनी काढली.
आचार्य अत्रे यांच्या ‘तो मी नव्हेच’ नाटकामध्ये राधेश्याम महाराज साकारताना त्यामध्ये अचूकता यावी म्हणून अत्र्यांनी पणशीकरांना रघुवीर यांच्याकडे जादूचे छोटे प्रयोग शिकायला पाठवले होते.
विजय यांचे चिरंजीव जादूगार जितेंद्र व त्याची पत्नी अश्विनी व त्यांचा मुलगा ईशान तसेच कन्या तेजा रघुवीर व तिची मुलगी इरा ही चौथी पिढीही या कला व्यवसायात आहेत.
आता चिनावल गावचे पुरुष गावकरी धोतर-बांडीस-कुर्ता-टोपी ऐवजी सदरा-पॅंट, टी शर्ट-जीन्स पॅंटला प्राधान्य देतात व स्त्रिया नऊवारी साडीऐवजी सहावारी साडी किॅंवा पंजाबी ड्रेस पसंद करतात.
चिनावल गावात बालवाडीपासून ते बारावीपर्यॅंतच्या शिक्षणाकरता मराठी, उर्दू व इंग्रजी माध्यामांतून शिकवण्याऱ्या विविध शाळा आहेत; शिवाय औद्योगिक प्रशिक्षण संस्था व बाहेरगावच्या विद्यार्थ्यासाठी राहण्याकरता वसतीगृहसुद्धा आहे.
महाराष्ट्र सरकारने गरीब लोकांसाठी २०१३ साली ९७५ प्रकारच्या आजारां व शस्त्रक्रियांकरता मोफत 'राजीव गांधी जीवनदायी आरोग्य योजना' सुरू केली.
त्याचा हजारो वर्षापासून चालत आलेल्या वन्यजीवनावर परिणाम होऊन एकेकाळी आढळरणारे वाघ, लांडगा, अस्वल, कोल्हा सारखे हिंस्त्र वन्यपशू आता आढळत नाही.
सुमारे बारा हजार घनदाट लोकसंखेचे चिनावल गाव समुद्रसपाटीपासून २४६ मीटर उंचीवर सातपुडा पर्वताच्या पायथ्याशी अंदाजे एक चौरस किलोमीटर सपाट भूक्षेत्रात वसलेले आहे.
गारबर्डी धरणाच्या व विहिरीॅंच्या मुबलक पाण्यावर चिनावल गावचे शेतकरी काळ्याशार मातीच्या सुपीक शेतीत कपाशी, ज्वारी, मका, हरभरा सारखी पिके घेतात; पण चिनावल गाव जास्त करून केळीच्या उत्पादनासाठी ओळखले जाते.
गुरू ग्रहाच्या प्रत्येक राशीमधील मुक्कामाच्या काळात देशाच्या विशिष्ट भागांमध्ये नद्यांच्या किनारी जे उत्सव सुरू असतात त्यांनाच महापर्वकाल म्हणतात.
ओझोन प्रदूषणामुळे गव्हासारख्या धान्यपदार्थाच्या निरनिराळ्या जातींच्या उत्पादनात होणारी घट मापून औद्योगिक क्षेत्राजवळ धान्याच्या कोणत्या जाती लावल्यास नुकसान कमी होईल याचा अंदाज त्यांनी बांधला.
अग्रवाल यांनी दिल्लीतील पर्यावरण मंत्रालय, विद्यापीठ अनुदान आयोग, विज्ञान आणि तंत्रज्ञान खाते, काउन्सिल ऑफ सायंटिफिक ॲन्ड इंडस्ट्रियल रिसर्च, आणि यू.
१९८८मध्ये फुलब्राइट फेलोशिप मिळाल्यावर अग्रवाल यांनी अमेरिकेतील मेरीलॅंडमधील बेलॅटिव्हल अ‍ॅग्रिकल्चरल रिसर्च सेंटरमध्ये संशोधन केले.
अग्रवाल यांचे अति-नील ‘ब’ किरण आणि वाढीव कार्बन डायॉक्साइड यांचा महत्त्वाच्या धान्यांच्या निरनिराळ्या जातींवर होणारा परिणाम या विषयातील संशोधन महत्त्वाचे ठरले असून त्याची आंतरराष्ट्रीय पातळीवर दाखल घेतली गेली आहे.
२२० शोधनिबंध, २ पुस्तके अग्रवालांच्या नावावर असून, संयुक्त राष्ट्र संघटनेच्या पर्यावरण कार्यक्रमाच्या एशियन ब्राऊन क्लाऊड या प्रकल्पात त्यांनी भाग घेतला होता.
हा खेळ विनामूल्य व मुक्त-स्रोत असून खेळाच्या इंजिनासाठी जीपीएल २+ हा परवाना तर खेळातील दृश्य व चित्रे यासाठी सीसी-बीवाय-एसए हा परवाना वापरण्यात आला आहे.
ते कोणतीही वेढ्यासाठीची यंत्रे प्रशिक्षित करू शकत नसले तरी त्यांना धनुर्धर हत्ती, लढाऊ हत्ती व इमारती दुरुस्त करू शकणारा व उत्पादिन अन्न, धातू, दगड, लाकूड इ.
त्यांच्या वेढ्याच्या क्षमता चांगल्या असून ते फक्त त्यांनाच उपलब्ध असलेले प्रचंड लाकडी वेढ्यासाठीचे मनोरे बांधू शकतात, ज्यामध्ये अनेक धनुर्धर ठेवता येतात.
पुढच्या आवृत्त्यांमध्ये विकासकांनी जर्मेनिक, व्हॅन्डाल, हूण, डॅसियन, सर्मॅशियन, नंतरचे रोमन प्रजासत्ताक, रोमन साम्राज्य, बायझेंटाईन साम्राज्य, सॅक्सन, पार्थियन साम्राज्य, गॉथ या संस्कृत्या उपलब्ध करणार असल्याचे सांगितले आहे.
मधील अथेन्स, मॅसिडोन्स व स्पार्टन्स या तीन ग्रीक तुकड्यांमध्ये अनेक समान वैशिष्ट्ये आहेत, उदाहरणार्थ शक्तिशाली इमारती, शक्तिशाली मध्यम युद्धनौका, स्वस्त तंत्रज्ञान आणि फॅलॅंक्स रचना, ज्यामुळे ग्रीक हॉपलाइट सैन्यदल पुढून येणाऱ्या हल्ल्यापासून सुरक्षित राहते.
या खेळातील सेल्युसिद साम्राज्याला प्रशिक्षणासाठी ग्रीक तसेच पौर्वात्य सैन्यदले उपलब्ध असून ते मॅसिडोनियन पद्धतीचे शक्तिशाली चिलखती पायदळ व घोडदळ व पौर्वात्य पद्धतीचे चिलखत नसलेले घोडदळ, पायदळ, चिलखती भारतीय लढाऊ हत्ती व रथ प्रशिक्षित करू शकतात.
वर्तमानकाल' या भारतीय परिकल्पनेचा विशेषत्वाने अभ्यास करून पाश्चात्य तत्त्ववेत्ते आल्फ्रेड नॉर्थ व्हाईटहेड यांच्या 'वर्तमानकाल' या कल्पनेशी त्यांनी तुलना केली.
या ग्रंथातील काही भाग त्यांच्या विद्यार्थ्यांनी आर्ट एक्सपीरियन्स, द क्वेस्ट आफ्टर परफेक्शन, इंडियन फिलॉसॉफीकल स्टडीज: भाग १ व भाग २ आणि आणि स्टडीज इन संस्कृत या शीर्षकांखाली प्रसिद्ध केले आहेत.
एकस्व किंवा पॅटंट हा एखाद्या संशोधकाला त्याचे नवीन व उपयुक्त शोध किंवा निर्मिती सार्वजनिक करण्यासाठी सरकारने दिलेला अनन्य प्रकारची सवलत किंवा अधिकार होय.
बाबासाहेब आंबेडकर यांनी आपल्या ५,००,००० अनुयायांसह नागपूरमध्ये बौद्ध धर्म स्वीकारला आणि भारतातून लोप पावलेल्या बौद्ध धर्म पुर्नजीवीत केला.
महाराष्ट्रात बौद्ध धर्म अनुसरणाऱ्या महार समाजाची लोकसंख्या ही १०% आहे तर अधिकृत बौद्ध धर्मियांची लोकसंख्या ६% आहे, हे दोन्ही प्रवर्ग मिळून महाराष्ट्रातील बौद्धांची लोकसंख्या ही १६% आहे.
महाराष्ट्रातील न्यायमूर्ती रानडे, लोकमान्य टिळक, गोपाळ कृष्ण गोखले, गोपाळ गणेश आगरकर, इत्यादी विद्वान व्यक्ती ही पगडी घालत असत.
यामुळे लिंगभाव आणि नैतिकता यांचा ताठर असा चेहरा समोर येईल दुसरे म्हणजे जागतिक भांडवल हे देशाच्या सीमा पार करेल त्यामुळे राष्ट्र राज्याची सत्ता कमी होईल.
द मेकिंग ऑफ नियोलिबरल इंडिया: नॅशनलिझम, जेंडर अंड द पॅराडॉक्सेस ऑफ ग्लोबलायझेशन हे पुस्तक अभ्यासक रुपल ओझा यांचे आहे.
प्रकरण २ मध्ये नवीन भारतीय स्त्रीचा झालेला उगम व तिला गृहीत असलेल्या विविध भूमिका समजण्यासाठी, महिलांसाठी असणारी मासिके व जाहीरातीच्या अभ्यासाचे समीक्षण केले आहे.
त्‍यांनी तीन कविता संग्रह, सहा कादंबऱ्या, दोन प्रवास वर्णने, तीन टीकात्मक लेखसंग्रह, लहान मुलांसाठी १५-२० बालपुस्तके आणि इतर विषयांवर १९ पुस्तके लिहिली आहेत.
जठराग्नी या शैत्यामुळे नाभिस्थानी कोंडला जातो आणि मनुष्याची भूक वाढते – बलिन: शीतसंरोधात् हेमन्ते प्रबलोऽनल:भवति , -अष्टाङ्गहृदय सूत्रस्थान अध्याय ३याचा परिणाम असा होतो की मनुष्याला सकाळी लवकर भूक लागते.
आयुर्वेदात हा परिणाम असा वर्णन केला आहे-दैर्घ्यात् निशानाम् एतऱ्हि, प्रातः एव बुभुक्षित: ।-अष्टाङ्गहृदय सूत्रस्थान अध्याय ३आरोग्याचा नियम असा की भूक लागल्याशिवाय खाऊ नये आणि भूक लागल्यावर खाण्यास विलंब करू नये.
भूक लागल्यावरही जर अन्न पोटात गेले नाही तर त्याचा परिणाम असा होतो- अल्पेन्धनो धातून्स पचेत्॥ -अष्टाङ्गहृदय सूत्रस्थान अध्याय ३अग्नीला इंधन हवे असते.
इंद्र, वरुण, अग्नी, सूर्य अशा अनेक देवतांमुळे आपल्याला भोग्य पदार्थ उपलब्ध होत असतात, म्हणून आपण भोग घेण्यापूर्वी थोडा त्यांना अर्पण करावा.
धनुर्मासात सकाळी सकाळी कितीही कडकडून भूक लागली असली तरी ताजे गरम अन्न आधी सूर्याला अर्पण करावे, म्हणजे नैवेद्य दाखवावा आणि मग भक्षण करावे अशी परंपरा आहे.
अनेक काळापासून होणारे स्त्रियांचे शोषण, त्यामागील सामाजिक करणे आणि विविध समाजांमध्ये त्याचे बदलत जाणारे स्वरूप याही चिकित्सा स्त्रीवाद्यांनी करण्यास सुरुवात केली.
तत्कालीन स्त्रीवादी हे डाव्या विचारसरणीमधून पुढे आले असल्याने त्यांना स्वतःचे सिद्धांत आणि मार्क्सवादासोबत त्यांचे आंतरसंबंध मांडणे निकडीचे झाले.
प्रारंभीच्या जहाल स्त्रीवादी सिद्धांतामधून प्रस्तापित करण्यात आले होते, की शोषणाच्या इतर प्रकारांपेक्षा स्त्रियांचे होणारे शोषण हे खूप जुने आणि प्राथमिक आहे.
त्यामुळे मार्क्सवादातील शोषणाचे जे सिद्धांत आहे त्यापेक्षा वेगळे आणि विस्तृत असे विश्लेषण करणे स्त्रीवादी सिद्धांतासाठी गरजेचे आहे.
पुस्तकातील काही लेखांमधून मार्क्सवाद आणि स्त्रीवाद यांच्या संदर्भात श्रमाचे उत्पादन, पुनरुत्पादन, त्यातून स्त्रियांचे होणारे शोषण या अनुषंगाने चर्चा केली आहे.
दुस-या लाटेतील स्त्रीवाद्यांचे महत्त्वाचे काम म्हणजे स्त्रियांच्या होणा-या शोषणाची मांडणी ही मार्क्सवादाला प्रतिसाद म्हणून करण्यात आली; तसेच महत्त्वाचे म्हणजे लिंगभावाची चर्चा ही अधिक गुंतागुंतीची होऊ लागली.
गो-या स्त्रियांचे अनुभव हे सर्व स्त्रियांना लागू करणे, गो-या स्त्रियांचे अनुभव हे वर्णवादाने युक्त नसतात असे गृहीत धरणे याला तत्कालीन सैधांतिक मांडणीतून आव्हान दिले गेले.
प्रारंभी ‘स्त्रीवादाची दुसरी लाट’ या संकल्पनेची चिकित्सा करताना लेखिका नमूद करतात, की स्त्रीवादी सिद्धांकन निर्मितीचा ऐतिहासिक आढाव घेण्यासाठी १९६० च्या दशकामध्ये आणि त्यानंतरच्या काळात घडलेल्या चळवळींमधील राजकीय बदलांचा संदर्भ घेणे अनिवार्य ठरते.
ज्यामध्ये वेतनासाठी काम करणा-या स्त्रियांनी कामाच्या मूल्यामध्ये होणा-या शोषणाविरुद्ध आवाज उठवत राज्यसंस्थेकडे कामगार म्हणून स्त्रियांच्या हक्कांची मागणी केली.
बदलत्या काळानुसार झालेल्या राजकीय, सामाजिक, सांस्कृतिक, आर्थिक संदर्भातील बदलांच्या अनुषंगाने स्त्रीवादी सिद्धांकनामध्ये देखील बदल झाले.
स्त्रीवादी विचारसरणीमध्ये यांचे महत्त्वाचे योगदान असून स्त्रीवादी इतिहासाच्या प्रत्येक महत्त्वाच्या टप्प्यावर त्यांची निर्मिती झाली असल्याने स्त्रीवादी सिद्धांतामध्ये ऐतिहासिक संदर्भातसुद्धा त्यांची दखल घेण्याची आवश्यकता आहे.
स्त्रीवाद आणि मार्क्सवाद यांच्यातील गुंतागुंतीचे आंतरसंबंध स्त्रीवादाच्या दुस-या लाटेचा “ ”, स्त्रिया-स्त्रियांमधील भिन्न्त्वाचे सैद्धांतिक स्पष्टीकरण असे विविध विषय या पुस्तकात एकत्र करण्यात आले आहेत.
विविध तज्ञांचे लेख यामध्ये समविष्ट असून स्त्रीवादी चळवळी मधून स्त्रीवादी सिद्धांकन कसे निर्माण झाले याचा सविस्तर ऐतिहासिक आढावा यामध्ये घेतला आहे.
रेगे यांच्या पंच्याहत्तरीनिमित्त त्यांच्या तत्त्वज्ञानात्मक लिखाणाचे टीकात्मक परीक्षण करणाऱ्या लेखांचा संग्रह पुस्तकरूपाने प्रसिद्ध करावा, या कल्पनेतून हा ग्रंथ निर्माण झाला.
रेगे १९८० पासून या प्राध्यापकांना दरवर्षी उन्हाळ्याच्या सुट्टीत आकारिक तर्कशास्त्र शिकवीत त्या करिता ते कसलेही मानधन घेत नसतच पण प्रवासखर्चही मागत नसत.
तिच्यातील एकेका ग्रंथाचे स्वरूप म्हणे एखाद्या जगप्रसिद्ध तत्त्ववेत्त्यावर युरोप-अमरिकेतील सुमारे वीस विद्वानांनी समीक्षक निबंध लिहावयाचे आणि शेवटी या सर्वांना त्या तत्त्ववेत्त्याने उत्तरे द्यावयाची.
तसेच पुण्याचे ललित कला केंद्र, मुंबई विद्यापीठातील नालंदा महाविद्यालय, नागपूर विद्यापीठाच्या अंतर्गत असलेले भारत महाविद्यालय, पुण्यातील भारती विद्यापीठ येथे त्या ज्येष्ठ गुरू म्हणून काम करतात.
त्यांच्या मार्गदर्शनाखाली ३०पेक्षा जास्त विद्यार्थिनींनी विविध विद्यापीठांमधून पदव्युत्तर पदवी मिळवली आहे; १२ विद्यार्थिनींनी केंद्रिय मनुष्यबळ विकास मंत्रालयाची शिष्यवृत्ती आणि सीसीइआरटी शिष्यवृत्ती मिळवली आहे.
वस्तुतः समुपदेशन म्हणजे लाभार्थीची समस्या सोडविण्याकरिता समुपदेशक व लाभार्थी या दोघांमध्ये मैत्रीपूर्ण वातावरण व सामंजस्याने होणारे हेतुपूर्वक संभाषण होय
लग्नासाठी जोडीदार निवडताना बराच वेळा सखोल माहिती करतानाच, जोडीदाराची बौद्धिक, आर्थिक, सामाजिक, कौटुंबिक आणि सर्वात महत्त्वाचे मानसिक आरोग्य या संबंधित विचार करणे गरजेचे असते.
प्रत्यक्ष भावी जोडीदाराशी संवाद साधणे, तसेच त्याच्या आवडी -निवडी , त्याचे आचार- विचार, घरातील वातावरण, त्याचे घरातिल व्यक्तींशी तसेच सामाज्याशी असलेले संबंध, त्याचा स्वभाव, क्षमता, इत्यादी अनेक बाबतीमध्ये लक्षपूर्वक बघावे लागते.
दक्षिण आशियाई स्त्रीचे स्थान हे जात, वर्ग, गोतावळा, समूह, वय, धर्म, व्यक्तिगत परिस्थिती याने निश्चित होत असते आणि ही स्थाने बहुविध आणि बदलणारीसुद्धा असतात.
स्त्रियांच्या मौखिक परंपरा या चिकित्सात्मक दृष्टीकोन उभा करत असल्या तरी, पुरुषांच्या एकात्मतेला विरोध करण्याकरिता स्त्रियांची एकात्मता, ज्यामध्ये स्त्रियांच्या आवाजांचे एकजिनसीकरण केले जाईल ती आवश्यक ठरेलच असे नाही.
फ़्लुएकिगर त्यांच्या शोधनिबंधामध्ये चर्चा करतात कि, एकेकाळी स्त्रियांचे आवाज सार्वजनिक ठिकाणी अधिकृत स्थानांवर दिसतात आणि तरीही ते, एकप्रकारे लिंगभावाच्या सीमारेषांनी झाकून गेलेले आहेत.
त्यांच्या मते, स्त्रिया ह्या पितृसत्ताक एकतेला टिका करून त्यांच्या क्षमतेचा वापर करून वेगवेगळ्या तडजोडी करून प्रत्येक परिस्थितीमध्ये विविध डावपेच आखतात.
लेखिकेच्या म्हणण्यानुसार, सबाल्टर्न लोकांनी सामाजिक सुधारणांकरिता उठाव केलेले असले तरी, स्त्रियांच्या आवाजांचे एकजिनसीकरण झालेले दिसते.
त्यांचे आवाज बहुतांश व्यक्तिगत वेळप्रसंगी आव्हानात्मक/ उपरोधक वाटणारे, कधी-कधी दुय्यमपणाचे आणि त्याचसोबत व्यापणारे/ आच्छादित करणारे आहेत.
हे पुस्तक म्हणेज सात शोधनिबंधांचे संकलन आहे, जिथे त्या स्त्रियांच्या मौखिक परंपरांच्या मुद्द्यांबद्दलची विस्तृत सैद्धांतिक चर्चा खुल्या करतात.
या शोधनिबंधांपैकी एका शोधनिबंधामध्ये नारायण, व्यक्तिगत अनुभवांवर प्रकाश टाकतात कारण मौखिक परंपरा या प्रत्येक स्त्रीच्या जगण्यात भिन्न पद्धतीने राहिलेल्या असतात.
दुसऱ्या शोधनिबंधामध्ये लॅम्बन, नारायण यांच्या या दृष्टीकोनाला पाठींबा देतात, परंतु ते हे सुद्धा स्पष्ट करतात कि, मौखिक परंपरा या दैनंदिन व्यवहारातील वर्चस्वशाली प्रतिरूपणांना आव्हान देतात.
रहेजा यांच्या मते, एका बाजूला सत्ता व स्थान आणि दुसऱ्या बाजूला संस्कृती व समूह या मध्यवर्ती सैद्धांतिक द्वैतात ज्ञानशाखा अडकून पडलेली आहे.
अनुवंशशास्त्राच्या चौकटीमध्ये संस्कृती व समूह यांतील गुंतागुंतीचे व द्वैताचा सामना करताना, स्त्रियांचे जे आवाज आहेत, ते आवाज, द्वैत चांगल्या पद्धतीने जाणून घेण्याकरिता अनुवंशशास्त्र ही पद्धती/ पद्ध्तीशास्त्र पाठींबा देतात.
दक्षिण आशियाई समूहातील स्त्रियांच्या मौखिक परंपरा आणि अकादमिक क्षेत्रामध्ये दुर्लक्षित राहिलेले स्त्रियांचे भिन्न आवाज यांवर हे पुस्तक भाष्य करते.
वासाहतिक, वसाह्त्तोतर व लोककथांच्या अभ्यासकांनी जे काही साहित्य संकलित केले होते ते आधुनिक भाषेत गोळा केले आणि त्यामध्येही भाषांतरित साहित्यावर भर देण्यात आला.
भारतामध्ये ब्रिटिशांनी माहितीचे एकत्रीकरण करून हे दाखवण्याचा प्रयत्न केला कि, भारतीय हे वर्षानुवर्षे अविचाराने या परंपरा जपत आलेले आहेत.
द एव्हरीडे: एकस्पिरीयन्सेस, कॉन्सेप्ट्स अंड नरेटिव्ह्ज या पुस्तकाच्या निमित्ताने या पुस्तकाचा युक्तिवाद उभा राहिलेला दिसतो.
इन द गॉडेस ॲज रोल मॉडेल: सीता अंड राधा या प्रकरणामध्ये हिंदू पौराणिक कथांतून सीता व राधा ही नैतिकतेची परिमाणे ठरवत प्रत्येकी हिंदू स्त्रीवर ती लादण्यात आली.
गद्रे यांनी मुलुंडमधील विद्या झंकार, मुलुंड जिमखाना, रावसाहेब बाळाराम ज्ञानदेव ठाकूर शिक्षणसंस्था, महाराष्ट्र सेवा संघ अशा सार्वजनिक क्षेत्रातील संस्थांमध्ये काम केले.
महाराष्ट्र सेवा संघाची वीस हजार चौरस फुटांची वास्तू बांधण्यासाठी गद्रे यांनी अपना बाजार, युनायटेड वेस्टर्न बँक यांसारखे अनामत ठेवी आगाऊ देणारे भाडेकरू गद्रे यांनी मिळवून दिले.
वर्डस् अँड व्ह्यूज, ही माध्यमे, भाषा, क्रिएटिव्ह रायटींग, भाषांतरे, पुस्तक प्रकाशने आणि ब्रँडींग करणारी कंपनी गेली दहा वर्षे चालवितो आहे.
व्यक्तीचे स्वत;चे विचार ,वर्तन आणि दैनंदिन कामे तसेच नोकरी, सामाजिक व्यवहार, कुटुंब, वैवाहिक नातेसंबंध, इत्यादी सर्व गोष्टींवर विपरीत परिणाम होताना दिसून येतो.
सतत मनात भीतीची भावना निर्माण होणे, एका प्रकारचे दडपण जाणवणे, वारंवार भीती निर्माण होणाऱ्या प्रसंगांना दुर्लक्षित करणे, समाजापासून दुरावणे तसेच ठराविक परिस्थितीमध्ये घाम फुटणे, हदयात धडकी भरणे, रक्तदाब वाढणे, इ वरील लक्षणे दिसू लागतात.
धोकादायक परिस्थितीत समायोजक प्रतिक्रिया मानून भीतीचा उपयोग होत असतो परंतु असा उपयोग होण्या करिता भीतीची प्रतिक्रिया झटकन कार्यान्वीत व्हावी लागते.
परंतु जर ही भीती बराच वेळा काही कारण नसताना उत्पन्न झाली अथवा आधीच्या भीतीदायक प्रसंगाचे मनावरील दडपण गेले नाही किंवा त्याचा निचरा झाला नाही तर मात्रा आणि ह्याचं हीच भीती मानसिक त्रासाचे , मानसिक रोगाचे कारण देखील बनू शकते.
धोक्याची स्पष्ट जाणीव असणे व त्या बद्दलची मानवी मनात निर्माण होणारी शारीरिक हानीची ,धोक्याची,वा इजा होणारी संकल्पना व अनुभवास येणारी भावना म्हणजे भीती होय.
एखाद्या वस्तू व प्रसंगा पासून व्यक्तीला अत्यल्प धोका असताना किवा अजिबात धोका नसताना त्या वस्तूबद्दल व प्रसंगा बद्दल सातत्याने व प्रमाणा बाहेर वाटणारी अनामिक संकल्पना म्हणजेच भीती होय
बागडाला दगडाची चाके, दगडी चाकावर कणा, कण्यावरती बूट, बुट्यावरती साठी, साठी वरती वाघ, वाघावरती खांब, खांबावरती शीड, शिडाला टांगलेला नवसाचा बगाड्या असतो.
बगडाजवळ सर्वात पहिली बैलजोडी जी जुंपलेली असतात त्यांना "धुरवीची बैल" म्हणतात आणि धुरवीला जुंपलं जाणारा बैल हा उंच, धिप्पाड, मोठ्या ताकतीची बैलचं लागतात.
बगाड पहाटे साडेपाचच्या दरम्यान बैलांच्या साहाय्याने नदीपर्यंत सोमेश्वरापर्यंत ओढत नेला जातो आणि पुन्हा अन्दाझे ११ वाजता बगाड नदीपासून मंदिरापर्यंत ओढत आणायला सुरुवात होते.
इंग्रजांच्या काळाच्या अगोदर पासून बगाड ही प्रथा चालत आलेली आहे, याचे पुरावे बावधन भैरवनाथाच्या मंदिरामधील सभामंडपात असलेल्या लाकडी खांबावर ठोकलेल्या नाल पाहायला मिळतात, यावरून सांगितले जाते.
बगाड ही एक पश्चिम महाराष्ट्र, झारखंड, बंगाल, आसामची बराक व्हॅली प्रदेश तसेच त्रिपुरा आणि मणिपूरच्या काही आदीवासी जमाती येथील एक धार्मिक उत्सव प्रसंगीची परंपरा आहे.
चैत्री पौर्णिमेस सिरकोली येथे शिरकाई देवीच्या उत्सवात यातुकाराम बीजच्या दिवशी वाई तालुक्यातील फुलेनगर या गावी काळेश्वरी देवीचे बगाड असते.
बंगाली पंचांगातील चैत्र महिन्यात्यातील शेवटच्या संक्रांतीच्या दिवशी, झारखंडच्या जमशेदपूर जिल्ह्यातील सिलीगुढी, आदित्यपूर येथील शिव मंदिराच्या नवसासाठी आदिवासी समाजात चरकपूजा नृत्य केले जाते.
यामध्ये स्त्रीवादी संशोधनाच्या वेळी येणारे तात्त्विक मुद्दे व चर्चेचा आढावा घेतलेला आहे तसेच स्त्रीवादी संशोधनाने केलेल्या महत्त्वपूर्ण योगदानाची नोंद घेतलेली आहे.
विज्ञान व समाजविज्ञान या दोन्ही शाखांमधील संशोधनातील प्रत्यक्षज्ञानवाद व पुरुषकेन्द्री पूर्वग्रहांना सामोरे जात स्त्रीवादी संशोधन कसे विकसित झाले व निरपेक्षतावाद, प्रत्यक्षतावाद व स्त्रीवादी पद्धती यासंदर्भातील वादविवादांचा येथे आढावा घेतलेला आहे.
या पुस्तकात संपादक, विविध लेखांच्या संकलनातून विज्ञान व समाजविज्ञानातील संशोधनामधील प्रत्यक्षतावादाला व पुरूषकेन्द्री पूर्वग्रहांना, स्त्रीवाद्यांनी दिलेल्या विविध प्रतिक्रिया, विशेषतः ज्यांना सॅन्ड्रा हार्डिंग स्त्रीवादी भूमिदृष्टी व उत्स्फूर्त स्त्रीवादी अनुभववादी असे संबोधितात, त्यांच्या प्रतिक्रिया नोंदवतात.
दोन्ही विचारप्रवाहांनी कशा प्रकारे वैज्ञानिक संशोधनाच्या निष्कर्षांमध्ये दिसणाऱ्या लैंगिक व पुरुषकेंद्री पूर्वग्रहांची कारणं मांडली आहेत हे स्पष्ट करत ते स्त्रीवादी भूमिदृष्टी कशाप्रकारे संशोधनाला स्त्रीवादी बनवते याची मांडणी करतात.
जिथे एकाबाजूला उत्स्फूर्त स्त्रीवादी अनुभववादी, संशोधनातील मुलभूत तर्काला विरोध न करता, स्त्रीवादी अभ्यासाला 'चांगले विज्ञान' व 'चांगले तत्त्वज्ञान' मधील उपलब्ध निकषांमध्ये बसवू पाहतात तेथे दुसऱ्या बाजूला स्त्रीवादी भूमिदृश्टीचे समर्थक प्रत्यक्षतावादातील ज्ञानमीमांसा व पद्धतीशास्त्रालाच लैंगिक व पुरुषकेंद्री पूर्वग्रहांचे कारण सांगून त्याला आव्हान देतात.
उत्स्फूर्त अनुभववादी, वैज्ञानिक संशोधनात दिसणाऱ्या पुरुषकेंद्री पूर्वग्रहांच कारण, अस्तित्वात असलेल्या पद्धती व नियमांचं अपूर पालन मानतात.
त्यांच्या मते संपूर्ण वैज्ञानिक समुदायाचे भाग असलेले सामाजिक मुल्य, हितसंबंध व उद्देश समजण्यास व संशोधनाच्या निष्कर्षात त्याचे परिणाम उमटू न देण्यास, उपलब्ध पद्धती आणि नियम अपुरे व कमकुवत आहेत.
स्त्रीवादी भूमिदृश्तीचे समर्थक या प्रश्नाचे उत्तर, अधिक चांगले व सशक्त पद्धती निर्माण करून देतात जे संशोधनामधील निरपेक्षता वाढवण्यासाठी अधिक चांगले प्रयत्न करण्यास मार्गदर्शन देतील.
तसेच संशोधन प्रश्नांची निर्मिती स्त्रियांच्या अनुभवविश्वातून करून, व 'स्त्री' हा एकजिनसी कोटिक्रम नाकारत, स्त्रीवादी भूमिदृष्टी 'भिन्नतेचा मुद्धा पुढे आणते व सामाजिक पातळीवर निर्माण झालेले कोटिक्रम उदा.
वर्ण, जात इत्यादी कसे तुमच्या लिंगभावात्मक अनुभवांवर परिणाम पाडतात याचा स्वीकार कशा प्रकारे प्रत्यक्षतावादी ज्ञानमीमांसेला आव्हान देते याचा आढावा या पुस्तकाद्वारे घेतलेला दिसतो.
पुढे स्त्रीवादी अभ्यासकांवर, वंश, वर्ग, लिंगभाव, लैंगिकता, लैंगिक निवड, राष्ट्रीयत्व व मानववंशीय पार्श्वभूमीवर आधारित भिन्न्तेचा आढावा घेत नसल्याचे किंवा घेतलेच तर त्यातील अंतरसंबंधांचे विश्लेषण न करण्याबाबत टीका केली गेली.
भिन्न्तेला संबोधण्यासाठी प्रचलित 'स्त्रिया घाला व ढवळा' या पद्धतीच्या थोडक्यात मर्यादा सांगत सदरचे भाग वेबरच्या लेखाद्वारे आपल्या समोर वंश, वर्ग, लिंगभाव, लैंगिकता समजून घेण्यासाठी उपयुक्त तात्त्विक चौकाट मांडतात.
या विभागात, संपादक मांडतात की, स्त्रीवादी संशोधनात भिन्नता व त्यातील आंतरसंबंधांचा स्वीकार हा यशस्वी व अर्थपूर्णरित्या भिन्नतेवर काम करण्याची पहिली पायरी मात्र आहे.
त्यावर यशस्वीपणे काम करण्यासाठी हे पुस्तक विमर्षतेला (संशोधन प्रक्रियेत संशोधकाचे सामाजिक स्थान व पार्श्वभूमी मांडणे) एक महत्त्वपूर्ण साधन मानते.
यामध्ये दाखवून दिलेले आहे कि भिन्नतेचा अभ्यास व अभ्यासात 'कोणती स्त्री' हा प्रश्न विचारणे संशोधकासाठी भिन्न सत्य बघण्यासाठी उपयुक्त साधन ठरतात.
उदाहरणार्थ वंश, वर्ग व लिंगभावाच्या संवादातून कशा प्रकारे काळे व गोऱ्या कुटुंबातील पालकत्वाची पद्धती व मुलं व स्वतः कडील अपेक्षा वेगळ्या ठरतात तसेच यावर हिल व् स्प्रेग प्रकाश टाकतात्.
गुंतागुंतीचे व बहुअंगी सत्याच्या स्वीकारातून संशोधक व 'ज्यांच्यावर संशोधन होत आहे' ते दोघेही एकाच पातळीवर येतात व पारंपारिक संशोधनातील सत्ता संबंधाना आव्हान देतात.
विमर्षतेच्या उपयोगाचे एक चांगले उदाहरण आपल्याला काथ वेस्टनच्या लेखात मिळते जिथे ती विमर्षतेचा उपयोग करून तिच्या अभ्यासात तिचे 'लेसबियन' असणे कसे उपयुक्त ठरले हे दाखवून देते.
याउलट स्त्रीवादी संशोधनात ज्ञानमीमांसा, पद्धतीशास्त्र व पद्धती या तिघांमध्ये एक आंतरबद्धतेची प्रक्रिया घडते ज्याचा परिणाम पद्धतीच्या निवडीवर पडतो.
थोमसन व केथ संख्याशास्त्रीय पद्धतीशास्त्रात महत्त्वाचे मानले गेलेले सांख्यिकीय माहितीचा उपयोग स्त्रीवादी ज्ञान निर्माण करण्यासाठी करण्यात आलेला आहे.
येथे थोमसन व केथ काळ्या अमेरिकिंच्या राष्ट्रीय सर्वेक्षणातील सांख्यिकीय माहितीच्या आधारावर लिंगभाव, त्वचेचा रंगाचा, स्वाभिमान व सामर्थ्य यातील आंतरसंबंध दाखवून देतात.
संशोधनात असे दिसून येते कि त्वचेच्या रंगाचा काळ्या पुरुषांपेक्षा काळ्या स्त्रियांवर जास्त नकारात्मक परिणाम दिसून येतो व त्यामुळे काळ्या स्त्रियांवर सर्वात जास्त शोषण होत असल्याचे दिसून येते.
पद्धतीच्या वापरामागील उद्देश म्हणजेच संशोधनाची मुळे स्त्रियांच्या प्रश्नात असणे किंवा नसणे ज्यामुळे एकंदरीतच ज्ञानमीमांसा, पद्धतीशास्त्र व पद्धतीं मध्ये साजेसे बदल होतात, संशोधनाला व त्या पद्धतीला स्त्रीवादी ठरवतात.
पारंपारिक पद्ध्तीशास्त्रासोबत झालेल्या सातत्याच्या संवादातून स्त्रीवादी पद्धतीशास्त्र विकसित होत असताना स्त्रीवादी भाष्यकारांनी समाज विज्ञानातून केले गेलेले स्त्री, पुरुष आणि सामाजिक जीवनाच्या विश्लेषणाला मुलभूत आव्हान दिले आहेत.
स्त्रीवादी संशोधकांमध्ये स्त्रीवादी पद्ध्तीशास्त्राचं वेगळेपण काय किंवा स्त्रीवादी अभ्यासपद्धती पारंपारिक अभ्यास पद्धतीनां कोणत्या प्रकारे आव्हान देते किंवा पूरक ठरते, ते वेगळेपण स्त्रीवादी संशोधनात् कसे प्रतिबिंबित होते?
तसेच स्त्रीवादी संशोधन बहुतेक वेळा आंतरविद्याशाखीय पद्धतीनी होत असले तरीही आंतरविद्याशाखीय पद्धतीने संशोधन करणाऱ्या विद्यार्थ्यांना त्यासंबंधीचे पद्ध्तीशास्त्र व तत्त्वज्ञानाचे मार्गदर्शन करणारी पुस्तके कमी आहेत असे दिसते.
संशोधन पद्धती, स्त्रीवादी पद्धती, गुणात्मक संशोधन पद्ध्तीशास्त्र, स्त्रीवादी तत्त्वज्ञान व स्त्री अभ्यास या ज्ञानशाखांमधील अभ्यासक्रमात सदरचे पुस्तक विशेषतः उपयोगी ठरेल.
तीन भागांमध्ये विभागलेल्या या संपादित पुस्तकाद्वारे संपादक स्त्रीवादी संशोधनात येणारे ज्ञानमीमांसा , पद्धतीशास्त्र व पद्धती याबाबतीतील प्रश्नांना सामोरे जातात.
ऑस्ट्रेलियाचा माजी क्रिकेट खेळाडू डीन जोन्स कोहलीच्या ह्या खेळीबद्दल म्हणतो "ही एकदिवसीय क्रिकेटमधील एक सर्वोत्तम खेळी आहे".
मार्च २०१६ पर्यंत २५ एकदिवसीय शतके करून, सर्वाधिक शतके करणाऱ्या फलंदाजांच्या यादीत तो चवथ्या क्रमांकावर आहे आणि पहिल्या पाचातील तो एकमेव फलंदाज सध्या कार्यरत आहे.
त्यास मालिकेमध्ये त्याची कर्णधार म्हणून नेमणूक करण्यात आली होती आणि कर्णधार म्हणून पहिल्या तीन डावांत शतके करणारा तो पहिला क्रिकेट खेळाडू ठरला.
उजव्या हाताने भारताच्या वरच्या फळीत खेळणाऱ्या विराट कोहलीने फेब्रुवारी 2019 पर्यंत आंतरराष्ट्रीय क्रिकेट मध्ये 64 शतके झळकावली आहेत.
२०१३ मध्ये वेस्ट इंडीजचा माजी क्रिकेट खेळाडू व्हिव्ह रिचर्ड्स त्याच्या मुलाखतीत कोहलीबाबत म्हणतो की ह्याची फलंदाजी मला माझी आठवण करून देते.
पहिल्या प्रकरणात प्रस्तावना असून, पुढील ६ प्रकरण लिंगभाव विषमतेच्या विविध क्षेत्रांवर भर देतात व शेवटच्या प्रकरणात लेखिका लिंगभाव समानतेच्या स्वरूपांमध्ये वेगळ्या बदलांना, स्त्रियांच्या स्थानात होणाऱ्या प्रगती बाबतीतील धारणांपासून वेगळ करण्याची गरज मांडतात.
पहिल्या प्रकरणात लेखिका स्त्रीवादाच्या ४ मुख्य सैद्धांतिक प्रवाहाचा (जहाल स्त्रीवाद, मार्क्सवादी स्त्रीवाद, उदारमतवादी स्त्रीवाद व द्विप्रणाली सिद्धांत आराखडा मांडतात.
तसेच या सिद्धांतांची गुंतागुंत मांडणारे किंवा टीका करणाऱ्या वादविवाद जसे कि वर्ग, वंश, लिंगभाव, आवशकतावाद किंवा उत्तराधुनिकतेवरील चर्चेचे विश्लेषण करतात.
येथे लेखकांनी लिंगभावात्मक व्याक्तीनिष्ठ्तेचे ३ दृष्टीकोन (सामाजिकीकरणाचा सिद्धांत , मनोविश्लेषणात्मक सिद्धांत व चर्चाविश्वाचे विश्लेषण मांडलेले आहे.
त्यांनी रघुनाथरावांनी गारद्यांना लिहिलेल्या नारायणरावाला धरावे अशी आज्ञा असलेल्या पत्रात बदल करून धचा मा केला आणि नारायणाचा खून घडवून आणला, अशी त्यांची प्रसिद्धी आहे.
नाना फडणविसांनी लादलेल्या जाचास कंटाळून लिहिलेल्या पत्रांत त्या आपला राग व्यक्त करताना रामायण-महाभारतातील दृष्टान्त व दाखले देतात, यावरून त्यांचा वाचनाचा व्यासंग चांगला असल्याचे कळते.
मिराशी यांनी १९५७ ते १९६६ या कालावधीत नागपूर विद्यापीठात प्राचीन भारताचा इतिहास आणि भारतीय संस्कृती या विषयाचे मानद प्राध्यापक आणि मानवशास्त्र या विषयाच्या पदव्युत्तर विद्याशाखेचे प्रमुख झाले.
ज्यामधून स्पष्ट होते की, कशाप्रकारे विकासामुळे कामाच्या स्वरूप, व्याप्ती आणि रचनेमध्ये बदल झाले आहेत आणि त्याचबरोबर कामाच्या विभागणी मध्ये कोणत्याही प्रकारचे सामाजिक आणि राजकीयरित्या बदल झालेले दिसत नाहीत.
अग्रवाल त्यांच्या अभ्यासातून महत्त्वाचा मुद्दा मांडतात की, गरीब ग्रामीण घरातील स्त्रियांना घराच्या उदारनिर्वाहाचा प्रश्न सोडविण्यासाठीच्या जबाबदारीचे ओझे असते पण कधी कधी मर्यादित स्रोत आणि गरिबी इ.
मारिया मिस यांचा नरसापूर येथील लेस बनविणाऱ्या स्त्रियांचा अभ्यास 'विकासाचा' अजून एक पैलू आणि त्यांचा ग्रामीण स्त्रियांवर होणारा परिणाम दर्शविते.
या अभ्यासातून मारिया मिस मांडतात की, स्त्रियांची गृहिणी, कामगार नसणे आणि अवलंबित्व या सामाजिक व्याख्येमुळे अशा प्रकारच्या उद्योगांमध्ये स्त्रियांचे अमर्यादित शोषण होते.
गृहस्थित घरकामगारांना गृहिणी ठरविले गेल्यामुळे आणि त्यांची विनावेतन आणि वेतनाच्या कामाची गरज नाकारणे यामुळे भांडवलदारांकडून मोठ्या प्रमाणावर आर्थिक शोषण केले जाते.