polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ഇന്ധനം വായുവിന്റെ സഹായത്തോടെ സിലിണ്ടറിൽ പ്രവേശിപ്പിക്കുകയാണെങ്കിൽ ദഹനം മിക്കവാറും സ്ഥിരമർദ ത്തിലാണ് നടക്കുന്നത്. എന്നാൽ ഒരു ഘന അന്തഃക്ഷേപണ വ്യവസ്ഥയിൽ ഇത് അത്രകണ്ട് പ്രായോഗികമല്ല. ഇത്തരം യന്ത്രങ്ങൾ ഒരു ഡീസൽചക്രത്തെ കൃത്യമായി അനുസരിക്കുന്നില്ല.
ഘന-അന്തഃക്ഷേപണ വ്യവസ്ഥയാണ് ഇപ്പോൾ സർവസാധാരണമായി മർദന-ജ്വലന യന്ത്രങ്ങളിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നത്. ബോഷ്-ഇന്ധന വ്യവസ്ഥ എന്ന പേരിലും ഇത് അറിയപ്പെടുന്നു.
ഒരു കാമും, കാംഷാഫ്ടും മുഖേന ഇതു പ്രവർത്തിപ്പിക്കുന്നു. കാംഷാഫ്ടു കറങ്ങുമ്പോൾ ഒരു സംദോലകഭുജം വഴി ലിങ്ക് മുകളിലേക്ക് ഉയർത്തപ്പെടുന്നു. ഈ ലിങ്ക് ഒരു ഡയഫ്ര വുമായി ബന്ധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ലിങ്ക് ഉയരുമ്പോൾ അതോടുകൂടി ഡയഫ്രവും ഉയരുകയും പമ്പ് അറയിൽ ഒരു ഭാഗികശൂന്യത ഉണ്ടാവുകയും ചെയ്യുന്നു. ഈ ഭാഗിക ശൂന്യതകാരണം ഇന്ധന ടാങ്കിൽനിന്നും ഇന്ധനം പ്രവേശനവാൽവു വഴി പമ്പ്അറയിൽ പ്രവേശിക്കുന്നു.
സരളവാതകടർബൈൻ യൂണിറ്റിലെ പ്രധാന ഘടകങ്ങൾ വായുമർദകവും ദഹന അറയും വാതക ടർബൈനും ആണ്. വായുമർദകത്തിൽ വച്ച് വായുവിന്റെ മർദം അന്തരീക്ഷമർദത്തെക്കാൾ വളരെ മടങ്ങു വർധിപ്പിക്കുന്നു. പിന്നീട് ഈ വായു, ദഹന അറയിൽ എത്തുന്നു. ദഹന അറയിൽവച്ച് ഇന്ധന-വായുമിശ്രിതത്തിന്റെ ദഹനം നടക്കുന്നു. വാതകടർബൈനിൽവച്ചു നടക്കുന്ന ദഹന ഉത്പന്നങ്ങളുടെ വികാസം മൂലം വാതകടർബൈൻ​ബ്ലേഡുകൾ ചലിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു.
1824-ൽ സാദി കാർണോ ആണ് ആന്തരദഹനയന്ത്രങ്ങളുടെ തെർമോ-ഡൈനാമിക് തത്ത്വങ്ങളെക്കുറിച്ച് ആധികാരികമായ പഠനം ആദ്യമായി നടത്തിയത്. ഇദ്ദേഹം പ്രസിദ്ധീകരിച്ച, താപത്തിന്റെ ചാലക ശക്തിയെക്കുറിച്ചുള്ള ചിന്തകൾ എന്ന ലഘുലേഖയിൽ ആന്തരദഹനയന്ത്രങ്ങളുടെ മൗലികമായ തത്ത്വങ്ങൾ മാത്രമല്ല, ഈ ശാഖയിൽ പിന്നീട് പല പരിവർത്തനങ്ങൾക്കും വഴിതെളിച്ച കാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ചും പരാമർശിച്ചിരുന്നു.
യന്ത്രത്തിലെ സിലിൻഡറുകൾ, അക്ഷങ്ങൾ പരസ്പരം കൂട്ടിമുട്ടുന്ന രണ്ടു തലങ്ങളിലായി സംവിധാനം ചെയ്യുന്നു; അതിനാൽ ഒരു ജോഡി സിലിൻഡറുകളിലെ പിസ്റ്റൺ ഒരേ ക്രാങ്കിനാൽ പ്രവർത്തിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു. ഈ സംവിധാനംമൂലം ക്രാങ്ക്ഷാഫ്ടിന്റെ നീളം വളരെ കുറയ്ക്കുവാൻ കഴിയുന്നു. ത്രിജ്യയന്ത്ര ങ്ങളിൽ ഇതേരീതി, കുറച്ചുകൂടി വിപുലപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു; ഒരേ ക്രാങ്ക് അഞ്ചോ, ഏഴോ, ഒൻപതോ പിസ്റ്റണുകളെ പ്രവർത്തിപ്പിക്കുന്നു.
പ്രവേശനസ്ട്രോക്ക് . ഒരു ഊർധ്വമുഖയന്ത്രത്തിൽ, പിസ്റ്റൺ സിലിൻഡറിന്റെ മേൽഭാഗത്തു നിന്നും അധോ-നിശ്ചലസ്ഥാന ത്തേക്കു നീങ്ങുന്നു. ഈ സമയം പ്രവേശന വാൽവ് തുറന്നും, രേചന വാൽവ് അടഞ്ഞും ഇരിക്കുന്നു. തുറന്നിരിക്കുന്ന പ്രവേശന വാൽവിൽകൂടി ഇന്ധന-വായു മിശ്രിതം സിലിൻഡറിൽ പ്രവേശിക്കുന്നു.
വികാസ സ്ട്രോക്ക്. പിസ്റ്റൺ സിലിൻഡറിന്റെ മേൽഭാഗത്തെത്തുമ്പോൾ ഒരു സ്പാർക്ക്പ്ലഗ്ഗിന്റെ സഹായത്താൽ മിശ്രിതം ജ്വലിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു. വിസ്ഫോടനഫലമായി മർദം വളരെ വർധിക്കുകയും ദഹന ഉത്പന്നങ്ങൾ പിസ്റ്റണെ ക്രാങ്കുഭാഗത്തേക്ക് തള്ളിനീക്കി വികസിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ദഹന-ഉത്പന്നങ്ങളുടെ വികാസം മൂലമാണ് ഫലപ്രദമായ യന്ത്രശക്തി ലഭിക്കുന്നത്. പിസ്റ്റൺ സിലിൻഡറിന്റെ കീഴ്സ്ഥാനത്തെത്തുന്നതുവരെ വികാസ സ്ട്രോക്കു തുടരുന്നു.
പ്രതിവർത്തി സ്ട്രോക്കിൽ സ്പ്രിങ്ങ് ഡയഫ്രത്തെ താഴോട്ടുതള്ളുന്നതുമൂലം ഇന്ധനം രേചനവാൽവിൽ കൂടി കാർബുറേറ്ററിലേക്ക് നയിക്കപ്പെടുന്നു. കാർബുറേറ്ററിലെ ഫ്ലോട്ട് അറയിൽ ഇന്ധനം നിറയുകയും സൂചിവാൽവ് അടയുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ ഡയഫ്രം താഴോട്ടു തള്ളപ്പെടുകയും ഇന്ധനപ്രവാഹം നിലയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. സൂചിവാൽവ് തുറക്കുമ്പോൾ ഇന്ധനത്തിന്റെ പ്രവാഹം പുനരാരംഭിക്കുന്നു.
ബ്യൂ റോഷാസിന്റെ തത്ത്വങ്ങൾ അടിസ്ഥാനപ്പെടുത്തി ഓട്ടോയും ലാൻഗേനുംകൂടി 1876-ൽ ഒരു പുതിയ യന്ത്രം പുറത്തിറക്കി. 'നിശ്ശബ്ദ ഓട്ടോ യന്ത്രം' എന്ന പേരിലാണ് അത് അറിയപ്പെട്ടത്. ആധുനിക മോട്ടോർ വാഹനങ്ങളുടെ മൗലികതത്ത്വങ്ങളിൽ അധിഷ്ഠിതമായതും ജ്വലനത്തിനു മുൻപ് വാതക-വായുമിശ്രിതം മർദനവിധേയമാക്കിയതുമായ ആദ്യത്തെ ചതുഷ്സ്ട്രോക്കുയന്ത്രമായിരുന്നു അത്.
ഏതാണ്ട് നൂറുവർഷത്തെ പഠനത്തിന്റെയും പരീക്ഷണങ്ങളുടെയും പരിണതഫലമാണ് ആധുനികരീതിയിലുള്ള ആന്തരദഹനയന്ത്രം. അനേകവർഷത്തെ പരീക്ഷണനീരിക്ഷണങ്ങളുടെ ഫലമായി ക്രമാനുഗതമായുണ്ടായ വിജ്ഞാനസമ്പത്തും കൂടുതൽ പരിചയം കൊണ്ടുണ്ടാകുന്ന പ്രായോഗികവൈദഗ്ദ്ധ്യവും നിർമ്മാണത്തിനാവശ്യമായ മെച്ചപ്പെട്ട പദാർഥങ്ങളുടെ ലഭ്യതയുമാണ് ആന്തരദഹനയന്ത്രങ്ങളുടെ വളർച്ചയ്ക്കു സഹായിച്ച ഘടകങ്ങൾ.
പ്ലവാഗാരത്തിൽ ഇന്ധനം ഒരു നിശ്ചിത അളവിൽ എപ്പോഴും ഉണ്ടെന്ന് ഉറപ്പുവരുത്തുകയാണ് പൊങ്ങി ന്റെ ധർമം. ഇന്ധനനില ഈ നിശ്ചിത അളവിൽ കുറയുമ്പോൾ പ്ലവാഗാരത്തിലേക്ക് ഇന്ധനം പ്രവേശിക്കുന്ന വാൽവ് സ്വയം തുറക്കുന്നു. അതുപോലെ തന്നെ ഇന്ധനം ഒരു നിശ്ചിത അളവിൽ കൂടുമ്പോൾ ഈ വാൽവ് സ്വയം അടയുകയും തത്ഫലമായി അറയിലേക്കുള്ള ഇന്ധനപ്രവാഹം നിലയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
ഒരു പെട്രോൾ യന്ത്രത്തിലെ ഇന്ധനപ്പമ്പിന്റെ ധർമം ഒരു ഡീസൽ യന്ത്രത്തിലെ ഇന്ധനപ്പമ്പിന്റേതിൽ നിന്നും ഭിന്നമാണ്. പെട്രോൾ ടാങ്കിൽ നിന്നും കാർബുറേറ്ററിലേക്ക് ഇന്ധനം എത്തിക്കുകമാത്രമാണ് പെട്രോൾ യന്ത്രത്തിലെ ഇന്ധനപ്പമ്പു ചെയ്യുന്നത്. ഒരു പെട്രോൾ യന്ത്രത്തിലെ ഇന്ധനപ്പമ്പാണ് ചി. 8-ൽ കാണിച്ചിരിക്കുന്നത്.
ഉയർന്ന താപനില താങ്ങുവാൻ കെല്പുള്ള പദാർഥങ്ങൾ ലഭിക്കുവാൻ തുടങ്ങിയതോടുകൂടി ടർബൈൻ പ്രവർത്തനം കൂടുതൽ കാര്യക്ഷമമായിത്തീർന്നു. കൂടാതെ, രണ്ടു മർദകഘട്ടങ്ങളുടെ ഇടയിൽ ഒരു മധ്യശീതകം ഉപയോഗിച്ചും താപോർജം ഒരു ഹീറ്റ് എക്സ്ചേഞ്ചറിന്റെ സഹായത്താൽ കൂടുതൽ ഫലപ്രദമായി വിനിയോഗിച്ചും ടർബൈൻ-മർദക യൂണിറ്റിന്റെ ക്ഷമത വർധിപ്പിക്കുന്നു.
മർദനസ്ട്രോക്ക്. പിസ്റ്റൺ അതിന്റെ കീഴ്-നിശ്ചല സ്ഥാനത്തു നിന്നും മുകളിലേക്കു നീങ്ങുന്നു. പ്രവേശനവാൽവും രേചനവാൽവും ഈ സമയം അടഞ്ഞിരിക്കും. സിലിൻഡറിൽ പ്രവേശിക്കപ്പെട്ട ചാർജ് മർദനവിധേയമാക്കപ്പെടുന്നു. ഇതിന്റെ ഫലമായി ചാർജിന്റെ മർദവും താപനിലയും വർധിക്കുന്നു. സിലിൻഡറിന്റെ മേൽഭാഗത്ത് പിസ്റ്റൺ എത്തുന്നതുവരെ മർദനസ്ട്രോക്ക് തുടരുന്നു.
ഉപയോഗിക്കുന്ന ഇന്ധനത്തിന്റെ അവസ്ഥയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ യന്ത്രങ്ങളെ മൂന്നായി തരംതിരിക്കാം. ദ്രവ ഇന്ധനയന്ത്രങ്ങളെ ഗ്യാസലിൻ , ആൽക്കഹോൾ തുടങ്ങി പെട്ടെന്ന് ബാഷ്പീകരിക്കുന്ന ഇന്ധനങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കുന്നവ, ഘനഎണ്ണകൾ ഉപയോഗിക്കുന്നവ എന്നു വീണ്ടും വിഭജിക്കാം.
ഹൈഡ്രജൻ-വായു-മിശ്രിതത്തിന്റെ വിസ്ഫോടനംമൂലമുണ്ടാകുന്ന ദഹന ഉത്പന്നങ്ങൾ തണുപ്പിക്കുമ്പോഴുണ്ടാകുന്ന ശൂന്യത ഉപയോഗപ്പെടുത്തി പ്രവർത്തിക്കുന്ന ഒരു യന്ത്രംകൊണ്ടുള്ള ചില പരീക്ഷണങ്ങൾ ഡബ്ല്യു. സെസിൽ 1820-നോടടുത്ത് നടത്തുകയുണ്ടായി. ഈ പരീക്ഷണങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള റിപ്പോർട്ടാണ് വാതകയന്ത്രത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ആദ്യത്തെ പ്രമാണരേഖ.
ഒരു യന്ത്രം പ്രവർത്തിക്കുമ്പോൾ ഒരു സൂചക ത്തിന്റെ സഹായത്തോടെ രേഖപ്പെടുത്തുന്ന മർദ-വ്യാപ്ത ആരേഖ ത്തിന് സൂചക ആരേഖം എന്നു പറയുന്നു. ഒരു യന്ത്രം പ്രവർത്തിക്കുമ്പോൾ കിട്ടുന്ന യഥാർഥ സൂചക ആരേഖം ഒരു താത്ത്വിക സൂചക ആരേഖത്തിൽനിന്നും വ്യത്യസ്തമായിരിക്കും.
കാന്തിക ജ്വലന വ്യവസ്ഥയിൽ ബാറ്ററി വേണ്ട. പേരു സൂചിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ, ഇതിൽ കാന്തം ഉപയോഗിക്കുന്നു. രണ്ടു സംവിധാനങ്ങൾ ഉണ്ട്. ഒന്നിൽ കറങ്ങുന്ന കാന്തവും സ്ഥിരച്ചുരുളുമാണെങ്കിൽ, മറ്റേതിൽ സ്ഥിരകാന്തങ്ങളുടെ നടുവിൽ വർത്തിക്കുന്ന കമ്പിച്ചുരുൾ ആണ്. ബാക്കി എല്ലാ കാര്യത്തിലും ഈ രീതി ചുരുൾ ജ്വലന വ്യവസ്ഥ പോലെ തന്നെയാണ്.
ഒരു ബോഷ് ഇന്ധനപ്പമ്പിന്റെ പ്രധാനഭാഗങ്ങൾ ഒരു ബാരലും ബാരലിനുള്ളിൽ, മുൻ-പിൻ ചലനം സാധ്യമായ ഒരു പ്ലഞ്ചറും ആണ്. പ്ലഞ്ചറിന്റെ ചലനം ക്രാങ്ക്ഷാഫ്ടിനോടു ഘടിപ്പിച്ചിട്ടുള്ള ഒരു കാം ഷാഫ്ടും കാമും മൂലം സാധിക്കുന്നു. ഈ പ്ലഞ്ചറിൽ വർത്തുളാകൃതിയിലുള്ള ഒരു പിരിയൻ ചാൽ ഉണ്ട്. .
ഇന്ധനവും വായുവും ചെറു കണങ്ങളാക്കിയ ശേഷം ശരിയായ അനുപാതത്തിൽ കൂട്ടിക്കലർത്തി സിലിൻഡറിലേക്കു നയിക്കുകയാണ് ഒരു കാർബുറേറ്ററിന്റെ ധർമം. വായുവുമായി നല്ലതുപോലെ കൂടിക്കലരാനും അങ്ങനെ ദഹനം എളുപ്പത്തിലും പൂർണമായും നടക്കാനും വേണ്ടിയാണ് ഇന്ധനം ചെറുകണങ്ങളായി രൂപാന്തരപ്പെടുത്തുന്നത്.
ക്രിസ്തുവർഷാരംഭത്തിനു മുമ്പുതന്നെ പല വിധത്തിലുള്ള യന്ത്രങ്ങൾ നിർമ്മിക്കുവാനുള്ള ശ്രമങ്ങൾ നടന്നിട്ടുണ്ടെങ്കിലും 18-ാം ശ.-ത്തിൽ ജെയിംസ് വാട്ട് പുറത്തിറക്കിയ ആവിയന്ത്രമാണ്, നേരത്തെ നടന്നിട്ടുള്ള പരീക്ഷണങ്ങളുടെ ഫലങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് പ്രയോഗക്ഷമമായ രീതിയിൽ നിർമിച്ച ആദ്യത്തെ യന്ത്രം.
ഓരോ സിലിൻഡറിലും ഉണ്ടാകേണ്ട സ്ഫുലിംഗത്തിന്റെ ക്രമത്തിൽ വിതരണകാരിയിലെ ടെർമിനലുകൾ അതതു സ്പാർക്കു പ്ലഗ്ഗുകളുമായി ബന്ധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ക്രാങ്ക്ഷാഫ്ട് രണ്ടു പ്രാവശ്യം തിരിയുമ്പോൾ വിതരണകാരിദണ്ഡ് ഒരു പ്രാവശ്യം തിരിയത്തക്കവിധം അതു ക്രാങ്ക്ഷാഫ്ടുമായി ഘടിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു.
19-ാം ശ.-ത്തിന്റെ അവസാനത്തിലും ഇരുപതാം ശ.-ത്തിന്റെ ആരംഭത്തിലുമായി പല പേറ്റന്റുകളും നല്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടെങ്കിലും പ്രവർത്തനക്ഷമമായ ഒരു വാതകടർബൈൻ നിർമ്മിക്കപ്പെട്ടത് 1902-ൽ സ്റ്റാൻഫോർഡ് എ. മോസ്സ് , ഒരു ഡീ-ലാവൽടർബൈൻ വാതകടർബൈനായി രൂപാന്തരപ്പെടുത്തിയപ്പോഴാണ്.
മർദന ജ്വലനം . മർദന അനുപാതം വളരെ കൂടുതലായുള്ള യന്ത്രങ്ങളിൽ മർദനസ്ട്രോക്കിന്റെ അവസാനം ഇന്ധന-വായു മിശ്രിതം സ്വയം ജ്വലിക്കത്തക്കവിധം താപം കൂടുതലായിരിക്കും. അതിനാൽ ജ്വലനത്തിന് ഒരു പ്രത്യേക സ്പാർക്കുപ്ലഗ്ഗിന്റെ ആവശ്യമില്ല.
വളരെ കൃത്യമായി പറഞ്ഞാൽ വാതകടർബൈൻ ആന്തരദഹനയന്ത്രങ്ങളുടെ വിഭാഗത്തിൽ​പ്പെടുന്നില്ല. എന്നാൽ വാതകടർബൈൻ ആന്തരദഹനയന്ത്രങ്ങളുടെ വളർച്ചയിലെ ഒരു സുപ്രധാനഘട്ടത്തെ കുറിക്കുന്നു. വാതകടർബൈനെ സ്പർശിക്കാതെ, ആന്തരദഹനയന്ത്രങ്ങളുടെ വളർച്ചയുടെ ചരിത്രം പൂർണമാവില്ല.
ഖരരൂപത്തിലുള്ള ഇന്ധനം ഉപയോഗിച്ച് പ്രവർത്തിപ്പിക്കുന്ന യന്ത്രങ്ങൾ ഇക്കാലത്തു വിരളമാണ്. വാതകരൂപത്തിലുള്ള ഇന്ധനം ഉപയോഗിക്കുന്ന യന്ത്രങ്ങൾ , ഓട്ടോചക്രത്തെ ആധാരമാക്കി പ്രവർത്തിക്കുന്ന സ്ഫുലിംഗജ്വലനയന്ത്രങ്ങളുടെ വിഭാഗത്തിൽ​പ്പെടുന്നു.
ഇത്തരം യന്ത്രങ്ങളിൽ പ്രവേശന സ്ട്രോക്കിൽ ഇന്ധന-വായുമിശ്രിതം പ്രവേശിപ്പിക്കുകയാണെങ്കിൽ മർദന സ്ട്രോക്ക് അവസാനിക്കുന്നതിനു മുൻപുതന്നെ മിശ്രിതം സ്വയം ജ്വലനത്തിനു വിധേയമാകുമെന്നുള്ളതുകൊണ്ട് ആദ്യം വായു മാത്രമാണ് പ്രവേശിപ്പിക്കുന്നത്.
രേചന സ്ട്രോക്ക്. പിസ്റ്റൺ സിലിൻഡറിന്റെ മേൽസ്ഥാനത്തേക്ക് നീങ്ങുന്നു. ഈ സമയം പ്രവേശനവാൽവ് അടഞ്ഞും രേചനവാൽവ് തുറന്നും ഇരിക്കുന്നു. തുറന്നിരിക്കുന്ന രേചനവാൽവിൽക്കൂടി വികാസം പൂർത്തിയായ ദഹന ഉത്പന്നങ്ങൾ പുറത്തേക്കു പോകുന്നു.
യന്ത്രം പ്രവർത്തിക്കുമ്പോൾ പ്രവേശനവാൽവും രേചനവാൽവും അടയ്ക്കുകയും തുറക്കുകയും ചെയ്യുന്ന സ്ഥാനങ്ങൾ ഒരു ക്രാങ്ക്വൃത്തത്തിൽ അടയാളപ്പെടുത്തിയ ചിത്രത്തിനു വാൽവുസമയക്രമ ആരേഖം എന്നു പറയുന്നു.
ഡീസൽയന്ത്രത്തിൽ മർദനസ്ട്രോക്കിന്റെ അവസാനത്തിൽ ഇന്ധനം സിലിൻഡറിലേക്ക് അന്തഃക്ഷേപണം ചെയ്യുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്. മർദന-അനുപാതം താരതമ്യേന കൂടുതലായതിനാൽ ജ്വലനത്തിന് ഒരു സ്പാർക്ക് പ്ലഗ്ഗിന്റെ ആവശ്യമില്ല.
സാധാരണയായി ഉത്പാദിപ്പിക്കപ്പെടുന്ന ശക്തിയിൽ ഒരു ഭാഗം വായുമർദകം പ്രവർത്തിപ്പിക്കുവാൻ വിനിയോഗിക്കുന്നു. വായുമർദകത്തിന്റെ പ്രവർത്തനം തുടങ്ങുമ്പോൾ ഒരു സ്റ്റാർട്ടറി ന്റെ സഹായമാവശ്യമാണ്.
ഒരു കാർബുറേറ്ററിന്റെ പ്രധാനഭാഗങ്ങൾ, ഒരു പ്ലവാഗാരം , ഒരു മുഖ്യ ജെറ്റ് , ഒരു കോമ്പൻസേറ്റിങ് ജെറ്റ് , വായു സിലിൻഡറിലേക്കു പോകുന്ന നളിക ഇവയാണ്.
വേറൊരു വ്യത്യാസം, സിലിൻഡറിലേക്കു പ്രവേശിക്കുന്നതിനുമുമ്പ് വായു ഒരു ക്രാങ്കു കെയ്സിൽ പ്രവേശിക്കുകയും അല്പം മർദിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു എന്നുള്ളതാണ്.
ഒരു പാർശ്വവാൽവ് യന്ത്ര ത്തിലെ വാൽവു യന്ത്രവിധിയാണ് മുകളിൽ വിവരിച്ചത്. ഒരു ശിരോപരിവാൽവ് യന്ത്രത്തിലെ സംവിധാനം അല്പം വ്യത്യസ്തമായിരിക്കും.
ഉയർന്ന മർദത്തിൽ ഇന്ധനത്തെ സൂക്ഷ്മകണികകളായി രൂപാന്തരപ്പെടുത്തുകയാണ് ഒരു അന്തഃക്ഷേപിണിയുടെ ധർമം. അതിനാൽ കണിത്രം എന്ന പേരിലും അന്തഃക്ഷേപിണി അറിയപ്പെടുന്നു.
പിസ്റ്റണിന്റെ താഴോട്ടുള്ള യാത്രയിൽ ദഹന ഉത്പന്നങ്ങളുടെ വികാസവും ബഹിഷ്കരണവും നടക്കുന്നു. കൂടാതെ, ക്രാങ്ക്കെയ്സിലുള്ള വായു അല്പം മർദത്തിനു വിധേയമാകുകയും ചെയ്യുന്നു.
സാധാരണയായി രേചനവാൽവ്, സിൽക്രോം-സിലിക്കോൺ-ക്രോമിയം മിശ്രലോഹം കൊണ്ടാണ് നിർമ്മിക്കുന്നത്. പ്രവേശനവാൽവ് നിക്കൽ​ ‍ക്രോം കൊണ്ടും.
പ്രവർത്തനതത്ത്വം. സരളവാതക ടർബൈന്റെ പ്രവർത്തനതത്ത്വം താഴെ കൊടുത്തിരിക്കുന്ന ചിത്രത്തിന്റെ സഹായത്തോടെ മനസ്സിലാക്കാം.
1857 ജൂ‍ൺ 6-ന് കണ്ണൂരിനടുത്തുള്ള പള്ളിക്കുന്നിലെ പന്നേൻപാറ എന്ന സ്ഥലത്താണ് പോത്തേരി കുഞ്ഞമ്പുവിന്റെ ജനനം. അച്ഛൻ പോത്തേരി കുഞ്ഞക്കൻ നടത്തിയിരുന്ന എഴുത്തുപള്ളിയിൽ പഠിച്ച ശേഷം സംസ്കൃതത്തിലും മലയാളത്തിലും സാമാന്യം പണ്ഡിതനായ്യിരുന്ന ചെറുമണലിൽ കുഞ്ഞമ്പൂട്ടി ഗുരുക്കളുടെ കീഴിൽ പ്രാഥമികവിദ്യാഭ്യാസം നേടി. പിന്നീട് കണ്ണൂർ ഗവണ്മെന്റ് ഇംഗ്ലീഷ് സ്കൂളിൽ പഠിച്ച് മെട്രിക്കുലേഷൻ ജയിക്കുകയും ദാരിദ്ര്യംനിമിത്തം ഉപരിപഠനം മുടങ്ങുകയും ചെയ്തു. കോടതി ഗുമസ്തനായി സ്വല്പകാലം ജോലിനോക്കിയ കുഞ്ഞമ്പു പിന്നീട് നിയമപരീക്ഷ ജയിച്ച് വക്കീലായി തളിപ്പറമ്പിലും കണ്ണൂരും അഭിഭാഷകവൃത്തിയിൽ പ്രാഗല്ഭ്യം തെളിയിച്ചു. പ്രശസ്ത അഭിഭാഷകനായി ഉയർന്ന അദ്ദേഹം അറയ്ക്കൽ രാജകുടുംബത്തിന്റെ നിയമോപദേഷ്ടാവായിരുന്നു. ശ്രീനാരായണഗുരുവിന്റെ ആരാധകനായിരുന്നു കുഞ്ഞമ്പു വക്കീൽ. 1916-ൽ ഗുരു സുന്ദരേശ്വരക്ഷേത്രത്തിന്റെ പ്രതിഷ്ഠയ്ക്കു കണ്ണൂരിലെത്തിയപ്പോൾ‍ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആതിഥ്യം സ്വീകരിക്കുകയുണ്ടായി. എങ്കിലും യുക്തിവാദിയായിരുന്ന അദ്ദേഹം ക്ഷേത്രനിർമ്മാണപ്രവർത്തനങ്ങളിലോ ആഘോഷങ്ങളിലോ പങ്കെടുത്തില്ല.
വിദ്യാഭ്യാസത്തിലൂടെയും അന്ധവിശ്വാസങ്ങളെ ഉച്ചാടനം ചെയ്യുന്നതിലൂടെയും അധഃകൃതരുടെ ഉന്നമനം സാധ്യമാകുമെന്ന ആശയമാണ് അദ്ദേഹം തന്റെ എഴുത്തിലൂടെ പ്രചരിപ്പിച്ചത്. പുലയർക്ക് പഞ്ചമർ എന്ന പേർ ആദ്യമായി നൽകിയത് അദ്ദേഹമാണെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. നിലവിലുള്ള ഹിന്ദുമതത്തിലെ ധുരാജാരങ്ങളെ ശക്തമായി വെറുക്കുകയും, ക്രിസ്തുമതം സ്വീകരിച്ചാലേ താഴ്ന്ന സമുദായങ്ങൾക്ക് രക്ഷയുണ്ടാകൂ എന്ന് വിശ്വസിക്കുകയും ചെയ്തു. ഏതാനും ചിലരുടെ മതപരിവർത്തനം കൊണ്ട് മാറ്റമുണ്ടാകുമെന്ന് അദ്ദേഹം കരുതിയിരുന്നില്ല. സമൂഹത്തിന്റെ സമൂലമായ മാറ്റത്തിനാണ് അദ്ദേഹം സരസ്വതീവിജയം എന്ന നോവൽ രചിച്ചത്. സോദ്ദേശ്യതയും സവർണ്ണവിരുദ്ധതയും കഥാവതരണത്തിന്റെ ക്രമബദ്ധമായ വികാസത്തെ ഹനിച്ച് അവിശ്വാസ്യതയും അതിഭാവുകത്വവും വരുത്തിയിട്ടുണ്ടെങ്കിലും ശക്തിമത്താണ് ഇതിലെ ഭാഷ. ഹിന്ദുമതത്തെ അപലപിക്കുന്ന രാമായണസാരപരിശോധന പോലുള്ള കൃതികളിൽ ഒരു അഭിഭാഷകന്റെ നിലയിൽ അദ്ദേഹം ചൂണ്ടിക്കാട്ടലുകൾ നടത്തുന്നു.
കുഞ്ഞമ്പു മൂന്നു തവണ വിവാഹം കഴിച്ചിട്ടുണ്ട്. ആദ്യഭാര്യ ചിരുതേയിയിൽ മൂന്നു മക്കളുണ്ടായിരുന്നു. ഇടിമിന്നലേറ്റ് രണ്ടാം ഭാര്യ മരിച്ചതിനെ തുടർന്നാണ് മൂന്നാമത് വിവാഹം ചെയ്യുന്നത്. ഇവരിൽ രണ്ട് ആണ്മക്കളായിരുന്നു.
അധസ്ഥിതരുടെ ഉന്നമനത്തിനുവേണ്ടി എഴുതുകയും പ്രവർത്തിക്കുകയും ചെയ്ത എഴുത്തുകാരനാണ് പോത്തേരി കുഞ്ഞമ്പു. അദ്ദേഹത്തെ ശ്രദ്ധേയനാക്കുന്നത് സരസ്വതീവിജയം എന്ന നോവലാണ് .
മലയാള സാഹിത്യത്തിലെ പ്രമുഖവിമർശകനും, പ്രഭാഷകനും, നിഘണ്ടുകാരനും, അദ്ധ്യാപകനും ആയിരുന്നു എസ്. ഗുപ്തൻ നായർ . ദീർഘകാലം കലാശാലാ അദ്ധ്യാപകനായിരുന്ന ഇദ്ദേഹം രാഷ്ട്രീയ മേഖലയിലെ അപചയങ്ങൾക്കെതിരെ നില കൊണ്ടു. വിദ്യാലയങ്ങളിലെ രാക്ഷ്ട്രീയം നിരോധിക്കണമെന്ന ആവശ്യം മുൻ നിർത്തി രൂപീകരിച്ച വിദ്യാഭ്യാസ സുരക്ഷാ സമിതിയുടെ അദ്ധ്യക്ഷനായി പ്രവർത്തിച്ചു. 35-ഓളം പുസ്തകങ്ങൾ രചിച്ചിട്ടുണ്ട്. എഴുത്തച്ഛൻ പുരസ്കാരം ഉൾപ്പെടെ നിരവധി പുരസ്കാരങ്ങൾ നേടിയിട്ടുണ്ട്.
മദ്ധ്യ അഫ്ഗാനിസ്താനിലെ ഹസാരജാത് മേഖലയിലെ ഏറ്റവും വലിയ നഗരമാണ് ബാമിയാൻ. ബാമിയാൻ പ്രവിശ്യയുടെ തലസ്ഥാനനഗരവുമാണ് ഇത്. അഫ്ഗാൻ മലകൾക്കു മദ്ധ്യത്തിൽ സമുദ്രനിരപ്പിൽ നിന്ന് 2800 മീറ്റർ ഉയരത്തിൽ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന ഈ താഴ്വര ദേശീയതലസ്ഥാനമായ കാബൂളിന് 240 കിലോമീറ്റർ വടക്കുപടിഞ്ഞാറായാണ് സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്.
ഹിന്ദുകുഷിന് കുറുകെയുള്ള പല പ്രധാന ചുരങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള പാതകളുടെ സംഗമസ്ഥാനമാണ് എന്നതാണ് ബാമിയാൻ താഴ്വരയുടെ പ്രധാന ഭൂമിശാസ്ത്രപ്രത്യേകത.
ബുദ്ധമതശില്പകലക്ക് പേരുകേട്ടയിടമാണ്‌ ബാമിയാൻ താഴ്വര. 2001-ൽ താലിബാൻ തീവ്രവാദികളുടെ ഭരണകൂടം നശിപ്പിക്കുന്നതു വരെ പതിനാറു നൂറ്റാണ്ടുകളോളം ഇവിടെ നിലനിന്നിരുന്ന കൂറ്റൻ ബുദ്ധപ്രതിമകൾ പേരുകേട്ടതാണ്. ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും പുരാതനമായ എണ്ണച്ചായചിത്രങ്ങൾ ഇവിടത്തേതാണെന്ന് 2008-ൽ കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്. ഇവിടത്തെ ചരിത്രാവശിഷ്ടങ്ങൾ മൂലം ബാമിയാൻ താഴ്വര യുനെസ്കോയുടെ ലോകപൈതൃകകേന്ദ്രങ്ങളുടെ പട്ടികയിൽ സ്ഥാനം പിടിച്ചിട്ടുണ്ട്. ബാമിയൻ താഴ്വരക്കടുത്തുള്ള ഫുലാദി, കമ്രാക് താഴ്വരകളും ബുദ്ധമതചരിത്രസ്മാരകങ്ങൾക്ക് പേരുകേട്ടതാണ്‌.
ഫാന്യാന എന്നാണ് ചൈനീസ് സഞ്ചാരിയായ ഷ്വാൻ ത്സാങ് ബാമിയാൻ താഴ്വരയെ തന്റെ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പറയുന്നത്. ഇവിടത്തെ നിവാസികൾ അടിയുറച്ച ബുദ്ധമതവിശ്വാസികളായിരുന്നെന്നും ലോകോത്തരവാദം എന്ന മഹായാനത്തിന്റേയും ഹീനയാനത്തിന്റേയും മദ്ധ്യേയുള്ള ബുദ്ധമതസരണിയാണ് ഇവർ പിന്തുടർന്നിരുന്നതെന്നും അദ്ദേഹം പറയുന്നു. ബാമിയാനിലെ കൂറ്റൻ ബുദ്ധപ്രതിമകളെക്കുറീച്ചും അദ്ദേഹം വിവരിക്കുന്നുണ്ട്. ബുദ്ധംതകാലത്ത് ഇവിടെയുണ്ടായിരുന്ന നഗരത്തിന് ഗുൽഗുല എന്നായിരുന്നു പേര്.
1221-ൽ ചെങ്കിസ് ഖാൻ ബാമിയാൻ ആക്രമിച്ചു നശിപ്പിച്ചു. ബാമിയാനിൽ വച്ച് ചെങ്കിൻസ് ഖാന്റെ ഒരു പൗത്രൻ കൊല്ലപ്പെട്ടു. ഇതിന്റെ പ്രതികാരമായി, താഴ്വരയിലെ എല്ലാ ജീവജന്തുക്കളേയും മംഗോളിയർ കൊന്നൊടുക്കി. ബാമിയാനിലെ മലമടക്കുകൾക്ക് തെക്കുള്ള ശഹർ ഇ ഘോൽഘോലയിലെ കോട്ട ഇന്നും ഈ നാശനഷ്ടത്തിന്റെ മുറിപ്പാടുകൾ പേറുന്നുണ്ട്.
കുറഞ്ഞത് ഗ്രീക്കോ ബാക്ട്രിയരുടെ കാലം മുതൽക്കെയെങ്കിലും ഹിന്ദുകുഷിനു കുറുകെയുള്ള പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു പാതയിലെ ഇടത്താവളാമായിരുന്നു ബാമിയൻ താഴ്വര. ഗ്രീക്കോ ബാക്ട്രിയരുടെ നാണയങ്ങൾ ഇവിടെ നിന്നും ലഭിച്ചിട്ടുണ്ട്.
പന്ത്രണ്ടാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ തുടക്കത്തിൽ, ഗോറികൾ സാൽജ്യൂക്കുകളുടെ സാമന്തരായി ഭരിക്കുന്ന കാലത്ത് അവരുടെ തലസ്ഥാനമായിരുന്നു ബാമിയാൻ.
1334 ൽ വൈപ്പിൻ കര ഉത്ഭവിച്ചപ്പോൾ പുതുവൈപ്പ് രൂപപ്പെട്ടിരുന്നില്ല(കടൽ വെച്ചുണ്ടായത് കൊണ്ടാണ് ഈ കരയ്ക്ക് 'വയ്പ്പ്' എന്ന പേര് ഉണ്ടായത് പിന്നീട് ഇത് വൈപ്പിൻ എന്നായി)1950ലെ വർഷക്കാലത്ത് കിഴക്കൻ പ്രദേശങ്ങളിൽ ശക്തമായ മഴപെയ്തപ്പോൾ മണ്ണും ചെളിയും കലർന്ന മഴവെള്ളം കൊച്ചി അഴിമുഖത്തിലൂടെ കടലിലേക്ക് പ്രവഹിച്ചു, ഒരു ദിവസം വെളുപ്പിന് ഓച്ചൻ തുരുത്തുകാർ പടിഞ്ഞാറോട്ട് നോക്കിയപ്പോൾ കടൽ നിന്ന ഭാഗത്ത് നീളത്തിലും വീതിയിലും ഗോതമ്പിന്റെ നിറമുള്ള കുറുക്ക് പോലത്തെ ചെളി അടിഞ്ഞു കൂടി കിടക്കുന്നു. ദിവസങ്ങൾ കഴിയുംത്തോറും കടൽ പുറകോട്ട് മാറുകയും ചെളിവെച്ച കരയുണ്ടാകുകയും ചെയ്തു. അങ്ങനെ പുതുതായി വെച്ച കരയായത് കൊണ്ടാണ് ഈ കരയ്ക്ക് പുതുവൈപ്പ് എന്ന പേര് കിട്ടിയത്. ചെളിയിൽ പല ഭാഗത്തായി കെട്ടികിടന്ന വെള്ളം ചെറിയ തോടുകളും വലിയ തോടുകളും ഉണ്ടാക്കി. ഇതിൽ എറ്റവും വലിയ തോടാണ് വൈപ്പിൻ മുതൽ മാലിപ്പുറം വരെ നീണ്ട് കിടക്കുന്ന പൊഴി എന്നറിയപ്പെടുന്ന ആർ.എം.പി തോട്.
വളക്കൂറുള്ള ചെളി കലർന്ന മണ്ണിൽ പുല്ലുകൾ തഴച്ചു വളർന്നു.ദൂരസ്തലങ്ങളിൽ നിന്നും കന്നുകാലികൾക്ക് പുല്ല് ശേഖരിക്കുവാൻ ആളുകൾ വന്ന് തുടങ്ങി,ചിലർ കന്നുകാലികളെ മേയ്ക്കുന്നതിനായി ഈ പ്രദേശം ഉപയോഗിച്ചു.സാവകാശം പലരും ഭൂമി കയ്യേറാൻ തുടങ്ങി. കടൽ ഓച്ചൻതുരുത്തായിരുന്നപ്പോൾ അവിടെ താമസിച്ചിരുന്ന മത്സ്യതൊഴിലാളികൾ പുതിയ കരയിൽ കടലിനടുത്തേക്ക് നീങ്ങി ഭൂമികയ്യേറി താമസം തുടങ്ങി.ചിലർ ചീന വലകൾ സ്താപിച്ചു.ഇന്നത്തെ പുതുവൈപ്പ് ലൈറ്റ്ഹൗസ് നിൽക്കുന്ന ഭൂമിയിൽ 32 ചീനവലകളുണ്ടായിരുന്നു.1950ൽ തന്നെയാണ് വൈപ്പിൻ-മുനമ്പം റോഡിന്റെ നിർമ്മാണം ആരംഭിക്കുന്നത്.
നിരവധി വികസന പ്രവർത്തനങ്ങൾ നടക്കുന്ന പ്രദേശമാണ് പുതുവൈപ്പ്, ഗെയ്ലിന്റെ എൽ.എൻ.ജി പ്രോജക്ട് , കെ.ആർ.എൽ ന്റെ എസ്.പി.എം പ്രോജക്ട് , ഐ.ഒ.സി യുടെ എൽ.പി.ജി പ്രോജക്ട്, തുടങ്ങിയ കോടിക്കണക്കിന് രുപയുടെ പദധതികൾ ഇവിടെ അന്തിമ ഘട്ടത്തിലെത്തി നിൽക്കുന്നു. എറണാകുളം ജില്ലയിലെ വൈപ്പിൻ ദ്വീപിൻടെ തീര പ്രദേശത്തെ തെക്കേയറ്റം വൈപ്പിൻ മുതൽ പുതുവൈപ്പ് വരെ ആറ് കിലോ മീറ്റർ നീളത്തിലായി ഈ പദധതികൾ നടക്കുന്നു.പുതുവൈപ്പിനെ പ്രത്യേക സെസ് മേഖലയായി മാറ്റിയിരിക്കുന്നു. നിർദ്ദിഷ്ട വല്ലാർപാടം കണ്ടെയ്നർ ടെർമിനൽ പുതുവൈപ്പിനു സമീപത്താണ്
എറണാകുളം ജില്ലയിലെ വൈപ്പിൻ ദ്വീപിലെ ഒരു ഗ്രാമമാണ് പുതുവൈപ്പ്. ഇന്ന് നിരവധി വികസനപ്രവർത്തനങ്ങൾ നടക്കുന്ന ഒരു പ്രദേശമാണിത്.
ഇക്കാലത്ത് ഒരു പ്രഭാഷകനെന്ന നിലയിൽ അദ്ദേഹം പ്രശസ്തനാകാൻ തുടങ്ങി. തിയൊഡൊഷിയസ് ചക്രവർത്തി ഏർപ്പെടുത്തിയ ഒരു പുതിയ നികുതിയോടു പ്രതിക്ഷേധിച്ച്, അന്ത്യോക്യായിലെ പൗരജനങ്ങൾ ചക്രവർത്തിയുടെ പ്രതിമകൾ നശിപ്പിച്ചതിൽ രോഷം പൂണ്ട റോമൻ ഭരണകൂടം നഗരത്തിനെതിരെ പ്രതികാരത്തിനൊരുങ്ങി. ജനങ്ങൾക്ക് മാപ്പുനൽകണമെന്നും അന്ത്യോക്യായെ നശിപ്പിക്കരുതെന്നും ചക്രവർത്തിയോടഭ്യർത്ഥിക്കാൻ അപ്പോൾ 80 വയസ്സുണ്ടായിരുന്ന ഫ്ലാവിയൻ മെത്രാൻ‍, 800 മൈൽ അകലെയുള്ള കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിളിലേക്കു പോയി. മെത്രാന്റെ അസാന്നിദ്ധ്യത്തിൽ, സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ പ്രതികാരം ഭയന്ന് മനസ്സിടിഞ്ഞിരുന്ന അന്ത്യോക്യായിലെ ജനങ്ങളെ ധൈര്യപ്പെടുത്താൻ 387-ലെ നോയമ്പുകാലത്ത് യോഹന്നാൻ നടത്തിയ ഒരു പരമ്പര പ്രസംഗങ്ങൾ പ്രസിദ്ധമാണ്. ഫ്ലാവിയസിന്റെ ദൗത്യം വിഫലമാവില്ലെന്നും, നഗരം നശിക്കാൻ ദൈവം അനുവദിക്കില്ലെന്നും ജനങ്ങളെ ബോദ്ധ്യപ്പെടുത്താൻ, "വിഗ്രഹങ്ങളെക്കുറിച്ച്" എന്ന പേരിൽ സമാഹരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ആ പ്രസംഗങ്ങളിൽ യോഹന്നാൻ ശ്രമിച്ചു. ഒടുവിൽ ചക്രവർത്തിയുടെ മാപ്പുമായി ഫ്ലാവിയൻ തിരിച്ചുവരുകയും ചെയ്തു.
ഈ പ്രഭാഷണങ്ങളിൽ ആവർത്തിച്ചുവരുന്ന ഒരാഹ്വാനം ദരിദ്രരെ സഹായിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ചാണ്. മത്തായിയുടെ സുവിശേഷത്തിലെ വാക്യങ്ങൾ ആവർത്തിച്ച്, അദ്ദേഹം ധനവാന്മാരോട് ആഡംബരങ്ങളിൽ നിന്ന് വിരമിച്ച് പാവങ്ങളെ സഹായിക്കാൻ ആവശ്യപ്പെടുകയും, ഭോഗലോലുപതയിൽ രമിച്ചിരുന്ന ധനികവർഗ്ഗത്തെ ലജ്ജിപ്പിക്കാൻ തന്റെ പ്രഭാഷണസാമർത്ഥ്യം മുഴുവൻ ഉപയോഗിക്കുകയും ചെയ്തു. "ഒരേ സമയം സമ്പന്നനും നീതിമാനും ആയിരിക്കുക അസാദ്ധ്യമാണോ?" എന്ന ചോദ്യം അദ്ദേഹം അവർക്കു മുൻപിൽ വച്ചു. ശീതകാലത്ത് യാചകന്മാർ തെരുവുകളിൽ വിറച്ചുമരിക്കുകയും കാരാഗൃഹങ്ങളിൽ നഗ്നരായ തടവുകാർ അവസാനത്തെ ചാട്ടവാറടികൾ ഉണ്ടാക്കിയ രക്തമൊലിക്കുന്ന വൃണങ്ങളുമായി കഴിയുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ വിലയേറിയ ശൗചപ്പാത്രങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് നിർവൃതിയടയുന്ന പ്രഭുവർഗത്തോട്, "ദൈവഛായയിൽ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ട മറ്റൊരു മനുഷ്യൻ തണുപ്പിൽ മരിക്കുമ്പോൾ വെള്ളിയിൽ തീർത്ത ശൗചപ്പാത്രങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കാൻ മാത്രം നിങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ വിസർജ്ജ്യങ്ങളെ ബഹുമാനിക്കുന്നുണ്ടോ?" എന്നും അദ്ദേഹം ചോദിച്ചു.
യോഹന്നാനെ ആദ്യം സംസ്കരിച്ചത് കൊമാനയിൽ തന്നെയായിരുന്നു. എന്നാൽ അദ്ദേഹത്തോടു കാട്ടിയ ക്രൂരതയിൽ പശ്ചാത്താപിച്ച റോമൻ ഭരണം, ക്രി.വ. 438-ൽ ചക്രവർത്തി തിയോഡോഷ്യസ് രണ്ടാമന്റെ കാലത്ത്, യോഹന്നാന്റെ ഭൗതികാവശിഷ്ടം കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിളിൽ കൊണ്ടുവന്ന് ആഘോഷപൂർവം സംസ്കരിച്ചു. നഗരത്തിലെ വിശുദ്ധ അപ്പസ്തോലന്മാരുടെ പള്ളിയിൽ, അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശത്രുക്കളായിരുന്ന അർക്കാഡിയസ് ചക്രവർത്തിയുടേയും യൂഡോക്സിയാ രാജ്ഞിയുടേയും ശവകുടീരങ്ങൾക്ക് അടുത്തായിരുന്നു പുതിയ സംസ്കാരസ്ഥാനം. എന്നാൽ ഈ രണ്ടാം സംസ്കാരവും അന്തിമമായില്ല. 1204-ലെ കുരിശുയുദ്ധത്തിൽ കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിൾ പിടിച്ചെടുത്ത വെനീസ് സൈന്യം കൊള്ളചെയ്തു കൊണ്ടുപോയ തിരുശേഷിപ്പുകളിലൊന്ന് യോഹന്നാന്റെ ശരീരമാണെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. ഇന്ന് അത് റോമിലെ വിശുദ്ധ പത്രോസിന്റെ ദേവാലയത്തിൽ സംസ്കരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതായി കരുതപ്പെടുന്നു.
ക്രി.വ. 307-ൽ, തലസ്ഥാനമായ കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിളിലെ പാത്രിയർക്കീസ് മരിച്ചതിനെ തുടർന്ന് യോഹന്നാനെ ആ സ്ഥാനത്ത് നിയോഗിക്കാൻ അർക്കാഡിയസ് ചക്രവർത്തി തീരുമാനിച്ചു. അദ്ദേഹത്തെ തലസ്ഥാനത്തേക്കയയ്കാൻ ഉത്തരവുകിട്ടിയ അന്ത്യോക്യായിലെ രാജപ്രതിനിധി നഗരത്തിനു പുറത്ത് രക്തസാക്ഷികളുടെ ശവകുടീരങ്ങൾ സന്ദർശിക്കാൻ തന്നോടൊപ്പം വരാൻ യോഹന്നാനോടാവശ്യപെട്ടു. എന്നാൽ നഗരത്തിനു പുറത്തെത്തിയ അദ്ദേഹത്തെ കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിളിൽ നിന്നു വന്ന രാജദൂതനൊപ്പം നിർബ്ബന്ധിച്ച് അയയ്ക്കുകയാണ് ചെയ്തത്. അങ്ങനെ യോഹന്നാൻ, ആഗ്രഹിക്കാതെ കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിളിലെ മെത്രാപ്പോലീത്തയും പാത്രിയർക്കീസും ആയി. ഏറെ അധികാരങ്ങൾ ഉള്ള ഈ പദവിയിലേയ്ക്ക് സ്വന്തം സ്ഥാനാർത്ഥിയെ കണ്ടിരുന്ന അലക്സാണ്ഡ്രിയയിലെ പാത്രിയർക്കീസ് തിയോഫിലസ്, നിവൃത്തിയില്ലാതെ സ്ഥാനാരോഹണച്ചടങ്ങിൽ മുഖ്യകാർമ്മികനായെങ്കിലും, യോഹന്നാന്റെ ശത്രുവായി.
ആഡംബരത്തിന്റേയും അതിരറ്റ വേഷഭൂഷാദികളുടേയും ശത്രുവായിരുന്ന യോഹന്നാന്റെ ചില വിമർശനങ്ങൾ യൂഡൊക്സിയാ രാജ്ഞിയെ ലക്ഷ്യമാക്കിയാണെന്ന് വ്യാഖ്യാനമുണ്ടായി. ക്രിസോസ്തമസ് രാജ്ഞിയെ ബൈബിളിലെ ആഹാബ് രാജാവിന്റെ പത്നി ജെസബലിനോട് താരതമ്യപ്പെടുത്തിയതായി കേട്ട യൂഡോക്സിയ അദ്ദേഹത്തിനെതിരെ തിരിഞ്ഞു. രാജ്ഞിയുടെ താത്പര്യപ്രകാരം അലക്സാണ്ഡ്രിയയിലെ പാത്രിയർക്കീസ് തിയോഫിലസിന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ ക്രി.വ. 403-ൽ വിളിച്ചുകൂട്ടപ്പെട്ട സഭാസമിതി യോഹന്നാനെ സ്ഥാനഭ്രഷ്ടനാക്കി നഗരത്തിൽ നിന്ന് ബഹിഷ്കരിച്ചു. എന്നാൽ എന്നും അദ്ദേഹത്തെ പിന്തുണച്ചിരുന്ന സാധാരണജനങ്ങൾ നഗരത്തിൽ ലഹള കൂട്ടിയതിനാലും ആ ദിവസങ്ങളിൽ ഉണ്ടായ ഭൂകമ്പം യോഹന്നാന്റെ ബഹിഷ്കരണത്തിലുള്ള ദൈവകോപത്തിന്റെ സൂചനയായി വ്യാഖ്യാനിക്കപ്പെട്ടതിനാലും താമസിയാതെ അദ്ദേഹത്തെ പഴയ സ്ഥാനത്ത് വീണ്ടും അവരോധിച്ചു.
കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിളിലെ മെത്രാപ്പോലീത്തയും ക്രിസ്തീയ സഭയുടെ ആദ്യകാലപിതാക്കന്മാരിൽ ഒരാളുമാണ് ഇവാനീസ് ക്രിസോസ്തമസ് അഥവാ യോഹന്നാൻ ക്രിസോസ്തമസ് . ഈവാനിയോസ്, ജോൺ ക്രിസോസ്റ്റം എന്നീ സമാനപേരുകളിലും ഈ സഭാപിതാവ് അറിയപ്പെടുന്നു. ധർമ്മപ്രഭാഷകൻ, പ്രസംഗകലാനിപുണൻ, മതരാഷ്ടീയ നേതാക്കന്മാരുടെ അധികാരദുർവിനിയോഗത്തിന്റെ നിശിതവിമർശകൻ, തപോനിഷ്ഠൻ, ക്രിസോസ്തമിന്റെ ദിവ്യാരാധനാക്രമത്തിന്റെ സ്രഷ്ടാവ് എന്നീ നിലകളിൽ അദ്ദേഹം പ്രസിദ്ധനാണ്. സ്വർണ്ണവായ ഉള്ളവൻ എന്നർത്ഥമുള്ള ക്രിസോസ്തമസ് എന്ന പേര്, മരണാനന്തരമോ, ഒരുപക്ഷേ ജീവിതകാലത്തു തന്നെയോ അദ്ദേഹത്തിന്, പ്രഭാഷണചാതുര്യം കണക്കിലെടുത്തു നൽകപ്പെട്ടതാണ്.
ക്രിസോസ്തമസിനെ വിശുദ്ധനായി വണങ്ങുന്ന പൗരസ്ത്യ ഓർത്തൊഡോക്സ്, പൗരസ്ത്യ കത്തോലിക്കാ സഭകൾ, നവംബർ 13, ജനുവരി 27 തിയതികളിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ തിരുനാൽ ആഘോഷിക്കുന്നു. ആ സഭകളിൽ, കേസറിയായിലെ ബാസിൽ, നസിയാൻസസിലെ ഗ്രിഗറി എന്നിവർക്കൊപ്പം മൂന്നു വിശുദ്ധപിതാക്കന്മാരിൽ ഒരുവനെന്ന നിലയിൽ ജനുവരി 30-നും അദ്ദേഹം അനുസ്മരിക്കപ്പെടുന്നു. റോമൻ കത്തോലിക്കാ സഭ ക്രിസോസ്തമസിനെ വിശുദ്ധനും വേദപാരംഗതനുമായി അംഗീകരിക്കുന്നു. പാശ്ചാത്യസഭകളിൽ പൊതുവേ അദ്ദേഹത്തിന്റെ തിരുനാൽ സെപ്തംബർ 13 ആണ്. കോപ്റ്റിക് ഓർത്തഡോക്സ് സഭയും ക്രിസോസ്തമസിനെ വിശുദ്ധനായി വണങ്ങുന്നു.).
പ്രഭാഷകൻ, ദൈവശാസ്ത്രജ്ഞൻ, ദൈവാരാധനാമുറയുടെ പരിഷ്കർത്താവ് എന്നീ നിലകളിലാണ് ക്രിസോസ്തമസ് മുഖ്യമായും അറിയപ്പെടുന്നത്. യഹൂദവൽക്കരണത്തിനു ശ്രമിച്ച ക്രിസ്ത്യാനികളെ വിമർശിക്കുന്ന അദ്ദേഹത്തിന്റെ 8 പ്രഭാഷണങ്ങൾ വിവാദപരമാണ്. ക്രൈസ്തവസഭയിൽ പിൽക്കാലത്ത് വലിയ തിന്മയായി ശക്തിപ്രാപിച്ച യഹൂദവിരോധത്തിന്റെ വളർച്ചയെ അവ ഗണ്യമായി സഹായിച്ചു.പൗരാണിക ലോകത്തിലെ സപ്താത്ഭുതങ്ങളിലൊന്നായിരുന്ന എഫേസൂസിലെ ആർത്തെമിസ് ക്ഷേത്രം ഉൾപ്പെടെയുള്ള 'പേഗൻ' ബിംബങ്ങളേയും ആരാധനാലയങ്ങളേയും നശിപ്പിക്കുന്നതിൽ മുൻകൈ ഏടുത്തതിന്റെ പേരിലും അദ്ദേഹം അറിയപ്പെടുന്നു.
കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിളിലെ സഭയിൽ യോഹന്നാൻ വ്യാപകമായ നവീകരണത്തിന് തുടക്കമിട്ടു. പാത്രിയർക്കീസിന്റെ അരമനയിലെ വിലകൂടിയ പാത്രങ്ങളും, പുതുതായി വങ്ങിവച്ചിരുന്ന വെണ്ണക്കൾത്തൂണുകളും വിറ്റ് കിട്ടിയ പണം കൊണ്ട് ആശുപത്രി പണിതു. കാന്യാവൃതം എടുത്ത സ്ത്രീകളുമായി പുരോഹിതന്മാർ ഒരേ വീട്ടിൽ സാഹോദര്യം നടിച്ച് താമസിക്കുന്നതിനെ കാപട്യമായി കണ്ട അദ്ദേഹം അത്തരം സഹവാസത്തെ നിരോധിച്ചു. അലസരായി തെരുവുകളിൽ അലഞ്ഞുതിരിയുന്ന സന്യാസിമാരെ അദ്ദേഹം ആശ്രമങ്ങളിൽ ഒതുങ്ങിക്കഴിയാൻ നിർബ്ബന്ധിച്ചു.
പാത്രിയർക്കീസ് സ്ഥാനത്ത് തിരികെയെത്തിയ യോഹന്നാന് ഏറെക്കാലം തുടരാനായില്ല. ഏതാനും മാസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞ്, കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിളിലെ ജ്ഞാനത്തിന്റെ ദേവാലയത്തിനു സമീപം ദിവസങ്ങൾ നീണ്ട ആഘോഷങ്ങളോടെ യൂഡോക്സിയ രാജ്ഞിയുടെ പ്രതിമ സ്ഥാപിച്ചതിനെ യോഹന്നാൻ വിമർശിച്ചു. തുടർന്ന് ക്രി.വ. 404-ൽ അദ്ദേഹത്തെ വീണ്ടും സ്ഥാനഭ്രഷ്ടനാക്കിയപ്പോൾ കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിളിലെ ജനങ്ങൾ ലഹളകൂട്ടുകയും ജ്ഞാനത്തിന്റെ പള്ളിയും സെനറ്റ് മന്ദിരവും അഗ്നിക്കിരയാവുകയും ചെയ്തു.
സ്ഥാനഭ്രഷ്ടനാക്കപ്പെട്ട അദ്ദേഹത്തെ, അർമേനിയയിൽ കാക്കസസ് മലനിരകളിലുള്ള ഒരു ഗ്രാമത്തിലേയ്ക്ക് നാടുകടത്തി. അവിടെ അദ്ദേഹം അനുയായികളുമായും പാശ്ചാത്യറോമൻ ചക്രവർത്തി ഹോണേറിയസ്, റോമിലെ മെത്രാൻ ഇന്നസന്റ് ഒന്നാമൻ എന്നിവരുമായും കത്തിടപാടുകൾ നടത്തിയതിനാൽ, സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ അതിർത്തിയിലുള്ള പിത്തിയസ് മരുഭൂമിയിലേയ്ക്ക് മാറ്റാൻ ക്രി.വ. 407-ൽ ചക്രവർത്തി ഉത്തരവിട്ടു.
ബൈബിൾ ഗ്രന്ഥങ്ങളെ വ്യാഖ്യാനിച്ചും വിശദീകരിച്ചും നടത്തിയ ഇക്കാലത്തെ ഒട്ടേറെ പ്രഭാഷണങ്ങളിൽ അദ്ദേഹം ജീവിതവിശുദ്ധിക്കും ലാളിത്യത്തിനും സാമൂഹ്യനീതിക്കും വേണ്ടി ശക്തമായി വാദിച്ചു. ഈ പ്രസംഗങ്ങളിൽ ആഡംബരജീവിതത്തിന്റേയും സാമ്പത്തിക അനീതികളുടേയും നിശിതമായ വിമർശനം ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നു. കുടിയാന്മാരെ ചൂഷണം ചെയ്യുന്ന ഭൂവുടമകളെ ലക്ഷ്യമാക്കിയുള്ള ഈ വിമർശനം ഉദാഹരണമാണ്:-
അന്ത്യോക്യായിൽ മടങ്ങിയെത്തിയ യോഹന്നാൻ, അവിടെ മെത്രാനായിരുന്ന മെലത്തിയസിന്റേയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ പിൻഗാമി ഫ്ലാവിയന്റേയും കീഴിൽ സേവനമനുഷ്ടിച്ചു. ക്രി.വ. 386-ൽ ഫ്ലാവിയൻ യോഹന്നാനെ പൗരോഹിത്യത്തിലേയ്ക്കുയർത്തി. തുടർന്ന് 12 വർഷക്കാലം അദ്ദേഹം അന്ത്യോക്യായിൽ തന്നെ പുരോഹിതവൃത്തിയിൽ കഴിഞ്ഞു.
പിത്തിയസിലേയ്ക്കുള്ള വഴിയിൽ, ഇന്നത്തെ ജോർജ്ജിയയിലെ അബ്‌കാസിയ പ്രവിശ്യയിലുള്ള കൊമാനയിൽ യോഹന്നാൻ 62-ആമത്തെ വയസ്സിൽ അന്തരിച്ചു. "എല്ലാറ്റിലും ദൈവത്തിന് മഹത്ത്വമുണ്ടാകട്ടെ" എന്നായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ അന്ത്യമൊഴി.