polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ഇന്ത്യൻ ചലച്ചിത്ര നടനും പിന്നണി ഗായകനും ചലച്ചിത്ര നിർമ്മാതാവുമാണ് ദുൽഖർ സൽമാൻ പ്രധാനമായും മലയാളചലച്ചിത്രരംഗത്താണ് അദ്ദേഹം പ്രവർത്തിക്കുന്നത്. തമിഴ്, തെലുങ്ക്, ഹിന്ദി ഭാഷാ ചിത്രങ്ങളിലും പ്രവർത്തിച്ചിട്ടുണ്ട്. സൂപ്പർ മെഗാസ്റ്റാർ മമ്മൂട്ടിയുടെ മകനായ ഇദ്ദേഹം പർഡ്യൂ സർവകലാശാലയിൽ നിന്ന് ബിസിനസ് മാനേജ്‌മെന്റിൽ ബിരുദം നേടി. അഭിനയരംഗത്തെത്തുന്നതിനു മുമ്പ് ബിസിനസ് മാനേജരായി ജോലി ചെയ്തു. നാല് ഫിലിംഫെയർ അവാർഡ് സൗത്തും ഒരു കേരള സ്റ്റേറ്റ് ഫിലിം അവാർഡും നേടിയിട്ടുണ്ട്.
നിർമ്മാതാവെന്ന നിലയിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മറ്റൊരു ചിത്രമായിരുന്നു ഷംസു സായിബയുടെ സംവിധാനത്തിലിറങ്ങിയ ഹാസ്യ-പ്രണയചിത്രമായ മണിയറയിലെ അശോകൻ. ഇത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ നിർമ്മാണ കമ്പനിയായ വേഫെയർ ഫിലിംസ് വഴിയാണ് നിർമ്മിച്ചത്. ജേക്കബ് ഗ്രിഗറിയും അനുപമ പരമേശ്വരനും പ്രധാന കഥാപാത്രങ്ങളെ അവതരിപ്പിച്ചു. പുറത്തിറങ്ങാനിരിക്കുന്ന ക്രൈം ത്രില്ലർ ചലച്ചിത്രമായ കുറുപ്പിൽ ദുൽഖർ അഭിനയിക്കുന്നു. ഈ ചിത്രത്തിൽ അദ്ദേഹം സുകുമാരക്കുറുപ്പിന്റെ വേഷമാണ് അവതരിപ്പിക്കുന്നത്. ദുൽഖറിന്റെ മൂന്നാമത്തെ നിർമ്മാണ സംരംഭമാണിത്.
സമീർ താഹിറിന്റെ സംവിധാനത്തിൽ ദുൽഖറുമായി ചേർന്ന് രണ്ടാമതായി പുറത്തിറക്കിയ കലി എന്ന ചിത്രത്തിൽ സായി പല്ലവിയായിരുന്നു ദുൽഖറിന്റെ നായിക. റിലീസ് ചെയ്തപ്പോൾ ഈ ചിത്രം ഒരു മലയാള ചിത്രത്തിന് ഏറ്റവും കൂടുതൽ ബോക്സ് ഓഫീസ് വരുമാനം നേടുന്ന ചിത്രമായി. തുടർന്ന് രാജീവ് രവിയുടെ ആക്ഷൻ ചലച്ചിത്രമായ കമ്മട്ടിപ്പാടം ആയിരുന്നു ദുൽഖറിന്റെ അടുത്ത ചിത്രം. ഈ ചിത്രം നിരൂപക പ്രശംസ നേടി. രണ്ട് വർഷത്തിനുള്ളിൽ തുടർച്ചയായ മൂന്നാമത്തെ സാമ്പത്തിക വിജയമായി ഈ ചിത്രം മാറി.
2018-ൽ നടി സാവിത്രിയുടെ ജീവചരിത്രമായ മഹാനടി എന്ന തെലുങ്ക് ചിത്രത്തിലാണ് ദുൽഖർ അടുത്തതായി അഭിനയിച്ചത്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ തെലുങ്കിലെ ആദ്യ ചിത്രമായ മഹാനടി നിരൂപകരിൽ നിന്ന് മികച്ച പ്രശംസനേടി ബോക്സോഫീസിൽ മികച്ച സാമ്പത്തിക വിജയം നേടി. ദുൽഖറിന്റെ ജെമിനി ഗണേശന്റെ വേഷവും പ്രശംസ പിടിച്ചുപറ്റി. തുടർന്ന് വർഷാവസാനം ദുൽഖർ കാർവാനിലൂടെ ഹിന്ദി ചലച്ചിത്ര രംഗത്തെത്തി. ചിത്രത്തിന് സമ്മിശ്ര പ്രതികരണമാണ് ലഭിച്ചതെങ്കിലും ദുൽഖറിന്റെ അഭിനയം പ്രശംസ നേടി.
ബാരി ജോൺ ആക്ടിംഗ് സ്റ്റുഡിയോയിൽ മൂന്നുമാസത്തെ അഭിനയ കോഴ്‌സിന് ശേഷം 2012-ൽ പ്രദർശനത്തിനെത്തിയ ആക്ഷൻ ചലച്ചിത്രമായ സെക്കന്റ് ഷോയിലൂടെ സിനിമാ രംഗത്തേയ്ക്കുള്ള അരങ്ങേറ്റം നടത്തി. ഇതിലെ അഭിനയത്തിന് മികച്ച നവാഗത നടനുള്ള ഫിലിംഫെയർ അവാർഡ് ലഭിച്ചു. ഉസ്താദ് ഹോട്ടലിലെ അഭിനയത്തിന് മികച്ച നടനുള്ള ഫിലിംഫെയർ പുരസ്കാരത്തിനായി നാമനിർദ്ദേശം ചെയ്യപ്പെട്ടിരുന്നു.
2020-ൽ ദുൽഖറിന്റെ നിർമ്മാണ കമ്പനിയായ വേഫെയറർ ചലച്ചിത്ര നിർമ്മാണം ആരംഭിച്ചു. നിർമ്മാതാവും അഭിനേതാവുമായി അദ്ദേഹം ആദ്യമായി പുറത്തിറക്കിയ കുടുംബ ചലച്ചിത്രമായിരുന്നു വരനെ ആവശ്യമുണ്ട്. സുരേഷ് ഗോപി, ശോഭന, കല്യാണി പ്രിയദർശൻ എന്നിവർ ദുൽഖറിനൊപ്പം പ്രധാന വേഷങ്ങൾ അഭിനയിച്ചു. 2020-ൽ പ്രദർശനത്തിനെത്തിയ ഈ ചിത്രം ശ്രദ്ധിക്കപ്പെട്ടു.
2011 ഡിസംബർ 22-ന് ദുൽഖർ ആർക്കിടെക്ടായ അമൽ സുഫിയയെ വിവാഹം കഴിച്ചു. ചെന്നൈയിൽ സ്ഥിരതാമസമാക്കിയ ഉത്തരേന്ത്യൻ മുസ്ലീം കുടുംബമാണ് അമലിന്റേത്. ദമ്പതികൾക്ക് 2017 മേയ് മാസത്തിൽ ഒരു മകൾ ജനിച്ചു.
സൽമാനെ ഒരു ഫാഷൻ ഐക്കണായി മാധ്യമങ്ങൾ അംഗീകരിച്ചു. നിരവധി സംരംഭകത്വങ്ങൾ ഇദ്ദേഹത്തിനുണ്ട്.
തൈപ്പൂയം ആണ് പഴനി മുരുക ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന ഉത്സവമായി കരുതിപോരുന്നതും ആഘോഷിക്കുന്നതും. തമിഴ് കലണ്ടറിലെ തൈമാസത്തിലെ പൂയം നക്ഷത്രദിവസമാണ് തൈപ്പൂയം ആഘോഷിക്കുന്നത്. സ്കന്ദപുരാണ പ്രകാരം ദേവസേനാധിപനായ മുരുകൻ ലോകരക്ഷാർത്ഥം താരകാസുരനെ വധിച്ച ദിവസമാണ് തൈപ്പൂയമായി ആഘോഷിക്കപ്പെടുന്നത്. ദൂരെ നഗരങ്ങളിൽ നിന്നും, ഗ്രാമങ്ങളിൽ നിന്നും ഭക്തർ കാൽനടയായി ഇവിടേക്കു വരുന്നു. തലമുണ്ഡനം ചെയ്ത് കാവടിയെടുത്താണ് ഇവർ ഭഗവാനെ കാണാനായി വരുന്നത്. ഹിഡുംബ എന്ന രാക്ഷസൻ പഴനിമലകൾ തന്റെ തോളിലേറ്റി ഇവിടെ കൊണ്ടു വന്നു വെച്ചതെന്ന വിശ്വാസം കാത്തുസൂക്ഷിക്കാനാണ് ഭക്തർ കാവടിയെടുക്കുന്നത്. ഹിഡുംബൻ, ബാലമുരുകന്റെ ഒരു ആശ്രിതനായിരുന്നു. ഭഗവാന് അഭിഷേകം നടത്താനുള്ള ജലവുമായാണ് ചില ഭക്തർ എത്തിച്ചേരുന്നത്. ഇതിനെ തീർത്ഥ-കാവടി എന്നു പറയുന്നു. കാരൈക്കുടിയിലുള്ള ഭഗവാന്റെ ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്നും രത്നം പതിച്ച വേലുമായി വരുന്ന കരൈക്കുടിയിൽ നിന്നുള്ള ഭക്തർ വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ടതായി കരുതപ്പെടുന്നു.
ക്ഷേത്രവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട മറ്റൊരു ഐതിഹ്യം ചക്രവർത്തിയായിരുന്ന ചേരമാൻ പെരുമാളുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതാണ്. ക്ഷേത്രനിർമ്മാണത്തിനുശേഷം, പിന്നീട് അരും ശ്രദ്ധിക്കാതെ,വനാന്തർഭാഗത്തു മറഞ്ഞുപോകുകയാണുണ്ടായത്. രണ്ടാം നൂറ്റാണ്ടിനും, അഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിനും ഇടക്ക് ഈ പ്രദേശം ഭരിച്ചിരുന്ന ചേരമാൻ പെരുമാൾ തന്റെ പതിവു നായാട്ടുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് പഴനി മലയുടെ ഭാഗത്തു വന്നു ചേർന്നു. ക്ഷീണം കൊണ്ട് ഉറങ്ങിപ്പോയ, രാജാവിന്റെ സ്വപ്നത്തിൽ സുബ്രഹ്മണ്യസ്വാമി പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. തന്റെ വിഗ്രഹം കണ്ടെടുത്ത്, അത് പഴയ രീതിയിൽ സ്ഥാപിക്കാൻ സ്വാമി രാജാവിനോട് ആജ്ഞാപിച്ചു. ഉറക്കത്തിൽ നിന്നും ഉണർന്ന രാജാവ്, അതിനടുത്ത് വിഗ്രഹത്തിനുവേണ്ടി തിരച്ചിൽ നടത്തുകയും, മറഞ്ഞു കിടന്നിരുന്ന സുബ്രഹ്മണ്യസ്വാമിയുടെ വിഗ്രഹം കണ്ടെടുക്കുകയും ചെയ്തു. രാജാവ് വിഗ്രഹം പഴയപടി സ്ഥാപിക്കുകയും ആരാധന മുതലായവ തുടങ്ങുകയുടെ ചെയ്തു. ഇപ്പോൾ ക്ഷേത്രത്തെ ചുറ്റിയുള്ള മതിലിൽ ഒരു സ്തൂപത്തിൽ ഈ കഥ കൊത്തിവെച്ചിട്ടുണ്ട്.
പഴനിയിലെ രണ്ടു കുന്നുകളിൽ ഒന്നിന്റെ മുകളിലാണ് ക്ഷേത്രം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്. മലയിലുണ്ടായിരുന്ന കാനനപാതകളാണ് മുമ്പ് ഭക്തർക്ക് ക്ഷേത്രത്തിലേക്കു പോകാനുള്ള വഴിയായി ഉണ്ടായിരുന്നത്. ആനകൾ സഞ്ചരിച്ചിരുന്ന വഴിയാണ് ഭക്തർ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്. കൂടാതെ, മലയിൽ ചെത്തിയുണ്ടാക്കിയ കല്പടവുകളും ചിലയിടത്തുണ്ടായിരുന്നു. വിഗ്രത്തിൽ സമർപ്പിക്കാനുള്ള പുണ്യജലവും കൈയിലെടുത്താണ് തീർത്ഥാടകർ പണ്ട് മല കയറിയിരുന്നത്. പുരോഹിതന്മാരും മല നടന്നു തന്നെയാണ് കയറിയിരുന്നത്. എന്നാൽ ഭക്തർ ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന പാതയല്ല, അതിനു നേരെ എതിർവശത്തുണ്ടായിരുന്ന മറ്റൊരു പാതയാണ് അവർ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്. എന്നാൽ കഴിഞ്ഞ അര നൂറ്റാണ്ടായി, മലകയറ്റം സുഗമമാക്കാനായി കൂടുതൽ കല്പടവുകൾ നിർമ്മിച്ചു. കൂടാതെ, ഒരു ഫ്യൂണിക്കുലാർ റെയിൽവേ സംവിധാനവും അവിടെ ഏർപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. വലിയ ഇരുമ്പിന്റെ വടത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന ഈ സംവിധാനം, പ്രായാധിക്യത്താലും, ശാരീരികാസ്വാസ്ഥ്യത്താലും മല കയറുന്നവർക്ക് വളരെ ആശ്വാസമാണ്.
എന്നാൽ ഗണപതി, തന്റെ മാതാപിതാക്കളായ പരമശിവനും, പാർവ്വതിയും പ്രപഞ്ചത്തിന് തുല്യരും; ലോകം മുഴുവൻ നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന പ്രകൃതിയും പരമാത്മാവുമാണെന്ന വിശ്വാസത്താൽ അവരെ മൂന്ന് തവണ വലംവെച്ചു. തന്റെ പുത്രന്റെ ഭക്തിയിലും വിവേകത്തിലും സന്തുഷ്ടനായ മഹാദേവൻ ജ്ഞാന പഴം ഗണപതിക്കു തന്നെ നല്കി. കാർത്തികേയൻ തിരിച്ചുവന്നപ്പോൾ തന്റെ പ്രയത്നം പാഴായതറിഞ്ഞ് ക്രുദ്ധനായി. ദേഷ്യവും, വിഷമവും കൊണ്ട് വലഞ്ഞ കാർത്തികേയൻ കൈലാസ പർവ്വതത്തിൽ നിന്നു പോകാൻ തീരുമാനിച്ചു. തുടർന്ന് മുരുകൻ കൈലാസത്തിൽ നിന്ന് പിണങ്ങി പോകുന്നു.അങ്ങനെയാണ് അദ്ദേഹം പഴനിമലയിലെത്തിച്ചേരുന്നത്. അദ്ദേഹത്തെ തിരിച്ചു കൈലാസത്തിലേക്കു വിളിക്കാൻ വന്ന മാതാപിതാക്കൾ, കാർത്തികേയനെ സമാധാനിപ്പിക്കാൻ പറഞ്ഞ വാക്കാണ്, പഴം നീ. ഇതിൽ നിന്നുമാണ് ഈ പ്രദേശത്തിനു പഴം നീ ലോപിച്ച് പഴനി എന്ന് പേരു വീണത്.
പതിനെട്ടു സിദ്ധവൈദ്യ മഹർഷിമാരിൽ ഒരാളായ ഭോഗരാണ് മുരുകന്റെ പ്രതിഷ്ഠ പഴനി മലയിൽ സ്ഥാപിച്ചതെന്നു കരുതുന്നു. "നവപാഷാണത്തിന്റെ" ഒരു പ്രത്യേക മിശ്രിതമാണത്രെ ഇതിനുപയോഗിച്ചത്. വളരെ വേഗം ഉറയ്ക്കുന്ന ഒരു രാസമിശ്രിതം ആണ് ഇത്. അതുകൊണ്ടു തന്നെ ശില്പിക്ക് വളരെ പെട്ടെന്നു തന്നെ വിഗ്രഹം സൗന്ദര്യവല്കരിക്കാനുള്ള പ്രയത്നം തുടങ്ങാൻ കഴിഞ്ഞു. എന്നിരിക്കിലും, വിഗ്രഹത്തിന്റെ മുഖം, വളരെ വിശിഷ്ടമായ രീതിയിൽ പൂർത്തീകരിക്കാനായി അദ്ദേഹം വളരെയധികം സമയമെടുത്തു. അതുകൊണ്ടു തന്നെ, വിഗ്രഹത്തിന്റെ മറ്റു ഭാഗങ്ങൾ മുഖം പോലെ തന്നെ മനോഹരമാക്കാൻ ശില്പിക്കു സാധിച്ചില്ല. മുരുകസ്വാമിയുടെ വിഗ്രഹത്തിൽ മുഖവും, ശരീരത്തിന്റെ ബാക്കി ഭാഗങ്ങളുമായുള്ള ഒരു തുലനമില്ലായ്മ കാണാൻ കഴിയും, സൗന്ദര്യത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ.
നാരദ മഹർഷി ഒരിക്കൽ പരമശിവന്റെ ഇരിപ്പിടമായ ദിവ്യമായ കൈലാസപർവ്വതം സന്ദർശിക്കുകയുണ്ടായി. ആ അവസരത്തിൽ നാരദൻ അദ്ദേഹത്തിനു "ജ്ഞാനപഴം" നല്കി. ഇത് വിജ്ഞാനത്തിനു വേണ്ടിയുള്ള അമൃത് ആയി കണക്കാക്കപ്പെടുന്ന ഒരു പഴമാണ്. തന്റെ പുത്രന്മാരായ ഗണപതിക്കും കാർത്തികേയനും തുല്യമായി നല്കാനായി അദ്ദേഹം അത് മുറിക്കാനായി ഭാവിച്ചപ്പോൾ, പഴത്തിന്റെ അമൂല്യശക്തി നഷ്ടപ്പെട്ടു പോകുമെന്ന് പറഞ്ഞത് നാരദ മഹർഷി അത് തടഞ്ഞു. വിഷമഘട്ടത്തിലായ ശിവൻ, പഴം തന്റെ ബുദ്ധിമാനായ മകനു നല്കാനായി ഒരു മത്സരം നിശ്ചയിച്ചു. ഈ ലോകത്തെ മൂന്നു പ്രാവശം വലംവെച്ചു വരുന്നതാരാണോ, അയാൾക്ക് ഈ പഴം സമ്മാനമായി നല്കുമെന്നു പറഞ്ഞു. ഇതു കേട്ടപാടെ സുബ്രഹ്മണ്യൻ തന്റെ വാഹനമായ മയിലിന്റെ പുറത്ത് ലോകം ചുറ്റിവരാൻ പുറപ്പെട്ടു.
ശ്രീകോവിലിനുള്ളിലെ ഗർഭഗൃഹത്തിലാണ്, വിഗ്രഹം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്. ഗുരുക്കൾ എന്ന ബ്രാഹ്മണസമുദായത്തിലെ പുരോഹിതന്മാർക്കാണ് വിഗ്രഹത്തെ സമീപിക്കാനും ഒരുക്കാനുമുള്ള അവകാശമുള്ളത്. ഈ അവകാശം ഇവർ തലമുറകളായി കൈമാറി വരുന്നതാണ്. മറ്റുള്ളവർക്ക് ശ്രീകോവിലിന‌ടുത്തു വരെ വരാനേ അവകാശമുള്ളു. എന്നാൽ പുരോഹിതരുടെ സഹായികളായ ആളുകൾക്ക് ശ്രീകോവിലിനകത്തു വരാം, എന്നാൽ ഗർഭഗൃഹത്തിൽ പ്രവേശനമില്ല. "പണ്ടാരം" എന്ന സമുദായത്തിലെ ആളുകളാണ് ഇവിടെ പുരോഹിതരുടെ സഹായികളായി നിലവിലുള്ളത്.
അഭിഷേകത്തിനുശേഷം വിഗ്രഹത്തെ ആടയാഭരണങ്ങൾ അണിയിക്കുന്ന ചടങ്ങാണ്. ഇതിനെ അലങ്കാരം എന്നു പറയുന്നു. പിതാവിന്റെ രാജകൊട്ടാരത്തിൽ നിന്നും പഴനിയിൽ വന്നിറങ്ങിയ മുരുകന്റെ രൂപത്തിലായിരിക്കും മിക്കവാറും വിഗ്രഹത്തെ അണിയിച്ചൊരുക്കാറ്.
ഇതു കൂടാതെ, ഭഗവാനെ ഉത്സവമൂർത്തിയായി അലങ്കരിച്ച്, സ്വർണ്ണരഥത്തിനുള്ളിൽ ഇരുത്തി ശ്രീകോവിലിനു ചുറ്റും പ്രദക്ഷിണം നടത്താറുണ്ട്. ഇത് ഭക്തരായിരിക്കും ഈ രഥം വലിച്ചുകൊണ്ടു പോകുന്നത്. ഇത് കാണുന്നത് പുണ്യമായി ഭക്തർ കരുതുന്നു.
ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ശ്രീകോവിൽ നിർമ്മിച്ചിരിക്കുന്നത് പഴയ ചേര ശില്പവൈദഗ്ദ്ധ്യത്തിലാണ്. എന്നാൽ ക്ഷേത്രത്തിനു ചുറ്റുമുള്ള, ശില്പചാതുരി പാണ്ഡ്യ കാലഘട്ടത്തെയും, അവരുടെ സ്വാധീനത്തെയും ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു. ശ്രീകോവിലിന്റെ മതിലിൽ പഴയ തമിഴ്ലിപിയിൽ ധാരാളം ദൈവികസ്തോത്രങ്ങൾ കൊത്തിവെച്ചിരിക്കുന്നു. ശ്രീകോവിലിനു മുകളിലായി സ്വർണ്ണഗോപുരം സ്ഥാപിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഇതിൽ മുരുകന്റേയും, ഉപദേവന്മാരുടേയും ശില്പങ്ങൾ കൊത്തിവെച്ചിരിക്കുന്നു.
സുബ്രഹ്മണ്യവിഗ്രഹം നേരത്തെ പറഞ്ഞതുപോലെ, ഒമ്പതു വസ്തുക്കളുടെ മിശ്രിതം കൊണ്ടാണ് ഉറപ്പിച്ചിരിക്കുന്ന്. മുരുകൻ പഴനിയിൽ വന്നതുപോലെ തന്നെയാണ് വിഗ്രഹവും പണിതിരിക്കുന്നത്. ബാലകനായിരുന്ന മുരുകനാണ് മാതാപിതാക്കളോട് പിണങ്ങി അവിടെ വന്നത്. തലമുണ്ഡനം ചെയ്ത ഒരു താപസ്വിയുടെ വേഷമാണ് വിഗ്രഹത്തിന്. വസ്ത്രമായിട്ട് ഒരു കൗപീനം മാത്രം. കയ്യിൽ ദണ്ഡും, വേലും. ഇതിൽ നിന്നും ആണ് ബാല-ദണ്ഡ്-ആയുധപാണി എന്ന പേരു മുരുകനു കിട്ടിയത്.
ഈ പൂജകൾ നടക്കുമ്പോൾ ഭക്തരെ അറിയിക്കാനായി ക്ഷേത്രത്തിലുള്ള വലിയ മണി മുഴക്കുന്നത് പതിവാണ്. ശാന്തമായ അന്തരീക്ഷത്തിൽ പഴനി നഗരം മുഴുവൻ ഈ മണിയൊച്ച കേൾക്കാൻ കഴിയും.
ഭോഗർ മഹർഷിയുടെ ഒരു ദേവാലയവും ക്ഷേത്രത്തിന്റെ തെക്കു പടിഞ്ഞാറേ ഇടനാഴിയിൽ സ്ഥാപിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഭോഗരുടെ സമാധിസ്ഥാനമായി ഇത് കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. മലയുടെ അകത്തുള്ള ഒരു ഗുഹയുമായി ഈ ഭോഗമഹർഷിയുടെ ദേവാലയം ബന്ധിച്ചിരിക്കുന്നു. ഇവിടെയാണ് ഇദ്ദേഹം, അഷ്ടദിക്പാലകന്മാരുമായി ധ്യാനത്തിലേർപ്പെടുന്നത് എന്നു വിശ്വസിക്കുന്നു.
പഴനി ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രസാദമായ പഞ്ചാമൃതം പ്രസിദ്ധമാണ്. പഴം, കൽക്കണ്ടം, മുന്തിരിങ്ങ, നെയ്, തേൻ തുടങ്ങിയവ ചേർന്നതാണ് സ്വാദിഷ്ഠവും മധുരമൂറുന്നതുമായ പഞ്ചാമൃതം. ദണ്ഡായുധപാണിയുടെ ബിംബത്തിൽ എന്നും പഞ്ചാമൃതം അഭിഷേകം ചെയ്യുന്നു. ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്നും ഭക്തർക്ക് ഇത് വാങ്ങാം.
ക്ഷേത്രത്തിലെ മുഖ്യമായ ആചാരമാണ് ഭക്തരുടെ തലയിലെ മുടി നീക്കം ചെയ്ത, ചന്ദനം തേക്കൽ. ബാലമുരുകന്റെ ശിരസ്സിനോട് സാമ്യം തോന്നിക്കാനാണ് ഈ തലമുടി നീക്കം ചെയ്യൽ ചടങ്ങ്. വൈകീട്ടു തലമുണ്ഡനം ചെയ്ത ചന്ദനം തേച്ച് അത് രാത്രിമുഴുവൻ സൂക്ഷിക്കുന്നത് ഭക്തരുടെ ഒരു രീതിയാണ്.
വിഗ്രഹത്തിലുള്ള അഭിഷേകമാണ് പ്രധാന ആരാധനാ രീതി. വിവധ തരം ലേപനങ്ങൾ കൊണ്ട് വിഗ്രഹത്തെ അഭിഷേകം ചെയ്യുന്നു. എണ്ണ, ചന്ദനതൈലം, പാൽ എന്നിവ ഉപയോഗിച്ച് അഭിഷേകം നടത്തിയശേഷം, ശുദ്ധ ജലത്തിൽ വീണ്ടും അഭിഷേകം നടത്തുന്നു. ദിവസത്തിന്റെ ഓരോ പ്രത്യേക സമയങ്ങളിലാണ് ഈ അഭിഷേകം നടത്തുന്നത്.
ശ്രീകോവിലിനരുകിലായി, സുബ്രഹ്മണ്യന്റെ മാതാപിതാക്കളായ പരമശിവന്റേയും, പാർവ്വതിയുടേയും ആരാധനാലയങ്ങളുണ്ട്. അതിനു ചേർന്ന്, പഴനി മുരുക ക്ഷേത്രത്തിലെ മുഖ്യവിഗ്രഹം സ്ഥാപിച്ച ഭോഗ മഹർഷിയുടെ സമാധി സ്ഥാനമാണ്. പുറത്ത് വിഘ്നേശ്വരനായ ഗണപതിയുടെ ആരാധനാലയവുമുണ്ട്. .
മദ്ധ്യാഹ്നത്തിൽ കുറച്ചു നേരവും, രാത്രിയിൽ വളരെ നേരത്തെയും ക്ഷേത്രം നട അടക്കും. പ്രതിഷ്ഠ ബാലമുരുകനായതിനാൽ, ബാലകന് ആവശ്യമായ ഉറക്കം കിട്ടുവാനാണെന്നാണ് വിശ്വാസം. കാരണം, ഭഗവാൻ പകലുമുഴുവനും ഭക്തരോട് സംവദിച്ച് ക്ഷീണിതനായിരിക്കുമത്രെ.
മറ്റൊരു ഐതിഹ്യം നിലനിൽക്കുന്നത്, എല്ലാ ദിവസവും വൈകീട്ട് ഭഗവാന്റെ പള്ളിയറയിൽ ആ ദിവസത്തെ ക്ഷേത്ര സംബന്ധമായ കണക്കുകൾ ഭഗവാൻ പ്രധാന പുരോഹിതനിൽ നിന്നും കേൾക്കുമത്രെ. അതിനുശേഷം മാത്രമേ ഭഗവാൻ പള്ളിയുറക്കത്തിനു പോകാറുള്ളു.
ദേവേന്ദ്രനാഥിന്റെ വാഗ്മിത്വവും സന്ന്യാസതുല്യമായ ജീവിതവും ബംഗാളിന് ആകെയൊരു വിസ്മയമായിരുന്നു. പതിനഞ്ചു മക്കൾ ഉണ്ടായിരുന്ന ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ പല മക്കളും ലോകപ്രശസ്തരുമായി. മൂത്തമകൻ ദ്വിജേന്ദ്രനാഥ് കവിയും സംഗീതജ്ഞനും തത്ത്വചിന്തകനും ഗണിതജ്ഞനുമായിരുന്നു. ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ കാവ്യപരീക്ഷണങ്ങൾ രബീന്ദ്രനാഥ ടാഗൂറിനെയും സ്വാധീനിച്ചു. രണ്ടാമത്തെ മകൻ സത്യേന്ദ്രനാഥ ടാഗൂർ ഇന്ത്യൻ സിവിൽ സർവീസിലെ ആദ്യത്തെ ഇന്ത്യാക്കാരനായി. സംസ്കൃതത്തിലും ബംഗാളിയിലും ഇംഗ്ലീഷിലും ഇദ്ദേഹം മികവു കാട്ടി. ഗീതയുടെയും മേഘദൂതിന്റെയും ബംഗാളി പരിഭാഷ നിർവഹിച്ച സത്യേന്ദ്രനാണ് അച്ഛന്റെ ആത്മകഥ ഇംഗ്ലീഷിലേക്കു പരിഭാഷപ്പെടുത്തിയത്. അഞ്ചാമത്തെ മകൻ ജ്യോതീന്ദ്രനാഥാകട്ടെ സംഗീതജ്ഞനും സംവിധായകനും കവിയും നാടകകൃത്തും ദേശീയവാദിയുമായിരുന്നു. മൂത്തമകൾ സൗദാമിനിയും അഞ്ചാമത്തെ മകൾ സ്വർണകുമാരിയും രബീന്ദ്രനാഥ ടാഗൂറും ബംഗാളിയിൽ പ്രതിഭാവിലാസം പ്രകടമാക്കി.
1850-ൽ ഇദ്ദേഹം തന്റെ പ്രസിദ്ധമായ 'ബ്രഹ്മോധർമ' എന്ന സംഹിത പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു. ഏകദൈവ വിശ്വാസത്തിനും വിഗ്രഹങ്ങളെ തിരസ്കരിച്ചുള്ള ആരാധനയ്ക്കും ഉപോദ്ബലകമായ ഹിന്ദുമത പഠനങ്ങളും ദർശനങ്ങളും അടങ്ങുന്നതാണിത്. ബ്രഹ്മോധർമ , ആത്മതത്ത്വ വിദ്യ , ബ്രഹ്മോ ധർമേർ മത് ഒ ബിസ്വാസ് , ബ്രഹ്മ ധർമോ വ്യാഖ്യാൻ , ബ്രഹ്മ് ധർമേർ അനുഷ്ഠാൻ പദ്ധതി , ജ്ഞാൻ ഒ ധർമേർ ഉന്നതി പരലോക് ഒ മുക്തി എന്നിവയാണ് ദേവേന്ദ്രനാഥിന്റെ പ്രശസ്ത കൃതികൾ. ആത്മജീവിനി എന്ന ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ ആത്മകഥ ആ രംഗത്തെ പ്രകൃഷ്ട കൃതിയാണ്.
പ്രമുഖനായ ഒരു ബംഗാളി സാഹിത്യകാരനും ബ്രഹ്മസമാജം പ്രവർത്തകനുമായിരുന്നു 'മഹർഷി' ദേവേന്ദ്രനാഥ് എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്ന ദേവേന്ദ്രനാഥ് ടാഗൂർ ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ പതിനാലാമത്തെ പുത്രനാണ് രബീന്ദ്രനാഥ ടാഗൂർ.
പത്തു പേരെ കൊന്ന കേസിൽ വധശിക്ഷ വിധിക്കപ്പെട്ട കാങ് ഹോ-സുൺ എന്നയാളിനെയായിരുന്നു ഏറ്റവുമവസാനം ശിക്ഷിച്ചത്. ഇയാൾ 2006-നും 2008-നുമിടയിൽ 8 സ്ത്രീകളെ തട്ടിക്കൊണ്ടുപോയി വധിക്കുകയും തന്റെ 2005-ൽ തന്റെ ഭാര്യയെയും ഭാര്യാമാതാവിനെയും തീവച്ചുകൊല്ലുകയും ചെയ്തു എന്ന കുറ്റാരോപണമായിരുന്നു തെളിഞ്ഞത്. 38 വയസുകാരനായ കാങിനെ ഒരു കോളേജ് വിദ്യാർത്ഥിനിയുടെ മരണവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടായിരുന്നു അറസ്റ്റ് ചെയ്തത്. മറ്റ് ഏഴു സ്ത്രീകളെ കൊന്നു കുഴിച്ചുമൂടിയകാര്യം അയാൾ പോലീസിനോട് സമ്മതിക്കുകയായിരുന്നു.
ആംനസ്റ്റി ഇന്റർനാഷണൽ ദക്ഷിണകൊറിയയെ ഇപ്പോൾ പ്രായോഗികമായി വധശിക്ഷ നിർത്തലാക്കിയ രാജ്യം എന്നാണ് കണക്കാക്കുന്നത്. 1998-ൽ പ്രസിഡന്റ് കിം ഡേ-ജുങ് (ഇദ്ദേഹം മുൻപ് വധശിക്ഷ നടപ്പാക്കുന്നതും കാത്തു കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്) അധികാരത്തിലെത്തിയപ്പോൾ വധശിക്ഷകൾ നടപ്പിലാക്കുന്നത് തടഞ്ഞു.
ഇപ്പോഴും വധശിക്ഷ നിലനിൽക്കുന്ന വികസിതവും ജനാധിപത്യ ഭരണകൂടമുള്ളതുമായ നാലു രാജ്യങ്ങളിലൊന്നാണ് ദക്ഷിണ കൊറിയ. അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളും, ജപ്പാനും, തായ്‌വാനുമാണ് മറ്റു രാജ്യങ്ങൾ. ഇതിൽ വധശിക്ഷ നിർത്തിവച്ചിരിക്കുന്നത് ദക്ഷിണ കൊറിയ മാത്രമാണ്.
ഇപ്പോൾ വധശിക്ഷ കാത്തു കഴിയുന്നവരിൽ മനുഷ്യമാംസം കഴിക്കുന്ന ഒരു ഗൂഢസംഘത്തിലെ അംഗങ്ങളായിരുന്നവർ, യൂ യൂങ്-ചുൾ എന്നിവരും ഉൾപ്പെടും.
സ്കൂൾ ഒഫ് മാത്തമാറ്റിക്സ് മുംബൈയിലും ബാംഗ്ലൂർകേന്ദ്രത്തിലുമായി പ്രവർത്തിക്കുന്നു. സ്കൂൾ ഒഫ് ടെക്നോളജി ആൻഡ് കമ്പ്യൂട്ടർ സയൻസ് മുംബൈ കേന്ദ്രത്തിലാണ് പ്രധാനമായും കേന്ദ്രീകരിച്ചിരിക്കുന്നത്. ഇവിടെ വികസിപ്പിച്ചെടുക്കുന്ന ആധുനികോപകരണങ്ങൾ മറ്റു ദേശീയ കേന്ദ്രങ്ങളുമായിച്ചേർന്ന് പല സ്ഥാപനങ്ങൾക്കും നൽകിവരുന്നു.
ഡോ. ഹോമി ഭാഭയായിരുന്നു ടി.ഐ.എഫ്.ആറിന്റെ സ്ഥാപക ഡയറക്ടർ. അദ്ദേഹത്തിന്റെ നിര്യാണ ത്തെത്തുടർന്ന് പ്രൊ. എം.ജി.കെ. മേനോൻ 1975 വരെ ഡയറക്ടറായി. 1987 വരെ പ്രൊ. ബി.വി. ശ്രീകണ്ഠനും 1997 വരെ പ്രൊ. വീരേന്ദ്രസിങും ഡയറക്ടർമാരായി. ടി. ഐ. എഫ്. ആർ. 1996-ൽ സുവർണജൂബിലി ആഘോഷിച്ചു. പ്രൊ. ജയന്ത് നർലിക്കറെപ്പോലുള്ള പ്രശസ്ത ശാസ്ത്രജ്ഞരുടെ നേതൃത്വത്തിൽ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ടിന്റെ ഗവേഷണങ്ങൾ തുടർന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു.
വിവിധ ശാസ്ത്രവിഷയങ്ങളിൽ അടിസ്ഥാന ഗവേഷണം നടത്തുന്ന ഭാരതീയ സ്ഥാപനമാണ് ടാറ്റാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് ഓഫ് ഫണ്ടമെന്റൽ റിസർച്ച്. മുംബൈ ആസ്ഥാനമായി പ്രവർത്തിക്കുന്ന ഈ സ്ഥാപനം ടി.ഐ.എഫ്.ആർ. എന്ന ചുരുക്കപ്പേരിലറിയപ്പെടുന്നു. ലോകത്തിലേതന്നെ മികച്ച ഗവേഷണ കേന്ദ്രങ്ങളിലൊന്നായ ഇവിടെ ഭൗതികം, ജൈവശാസ്ത്രം, രസതന്ത്രം, ഗണിതം, കമ്പ്യൂട്ടർ സയൻസ് , ശാസ്ത്ര വിദ്യാഭ്യാസം എന്നിവയിലെല്ലാം അടിസ്ഥാന ഗവേഷണം നടക്കുന്നുണ്ട്.
രാജനീതിദർശനം വിഷയമാക്കി കാൾ പോപ്പർ രചിച്ച രണ്ടു വാല്യങ്ങൾ അടങ്ങുന്ന ഗ്രന്ഥമാണ് ഓപ്പൺ സൊസൈറ്റ് ആൻഡ് ഇറ്റ്സ് എനിമീസ് അഥവാ "തുറന്ന ലോകവും അതിന്റെ വൈരികളും". ഒരുപറ്റം സാമാന്യനിയമങ്ങൾ പിന്തുടർന്ന് ലക്ഷ്യോന്മുഖമായി ചുരുൾനിവരുന്ന പ്രക്രിയയായി ലോകചരിത്രത്തെ അവതരിപ്പിക്കുന്ന ചരിത്രവീക്ഷണത്തിന്റെ വിമർശനമാണ് ഈ കൃതി. ആ വീക്ഷണം അനുസരിച്ചുള്ള ചരിത്രപരമായ അനിവാര്യതാവാദത്തിൽ ഉറച്ച പ്ലേറ്റോയുടേയും ഹേഗലിന്റേയും മാർക്സിന്റേയും രാഷ്ട്രീയദർശനങ്ങളെ ഗ്രന്ഥകാരൻ സമഗ്രാധിപത്യവാദങ്ങളായി കാണുന്നു. ആദ്യവാല്യത്തിൽ പ്ലേറ്റോയുടേയും രണ്ടാം വാല്യത്തിൽ ഹേഗൽ, മാർക്സ് എന്നിവരുടേയും രാജനീതിദർശനങ്ങളാണ് ഇതിൽ പരിഗണിക്കപ്പെടുന്നത്. ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിലെ ഏറ്റവും നല്ല 100 നോൺ-ഫിക്ഷൻ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ ഒന്നായി ഇതു തെരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.
"പ്ലേറ്റോയുടെ പ്രഭാവം" എന്നു പേരിട്ട ഒന്നാം വാല്യത്തിൽ ഗ്രന്ഥകാരൻ, രാജനീതിയെ സംബന്ധിച്ച പ്ലേറ്റോയുടെ ആശയങ്ങൾ ധാർമ്മികതയുടേയോ പ്രായോഗികതയുടേയോ മേന്മ അവകാശപ്പെടാനില്ലാത്ത ബീഭത്സതകളും പരമാബദ്ധങ്ങളും ആണെന്നു വാദിക്കുന്നു. സമഗ്രാധിപത്യവാദത്തേക്കൾ ഒരു മെച്ചവും അവകാശപ്പെടാനില്ലാത്ത പ്ലേറ്റോയുടെ രാജനീതിദർശനം സമഗ്രാധിപത്യവാദം തന്നെ എന്ന് പോപ്പർ വിധിച്ചു. രാഷ്ട്രനന്മക്കു വേണ്ടി വ്യക്തിയുടെ അവകാശങ്ങളെ തീർത്തും അവഗണിച്ച പ്ലേറ്റോ, ഭരണവർഗ്ഗത്തിന്റെ വംശമികവിനു വേണ്ടി നവജാതശിശുക്കളുടെ ഹത്യയെപ്പോലും ന്യായീകരിച്ചതായി അദ്ദേഹം ചൂണ്ടിക്കാട്ടീ. വ്യക്തിയോടുള്ള ശത്രുതയിൽ ഇത്ര ആർത്മാർത്ഥത കാട്ടിയ മറ്റൊരു മനുഷ്യനില്ലെന്നാണ് പ്ലേറ്റോയ്ക്കെതിരെയുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ കുറ്റാരോപണം.
രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധത്തിനിടെ യൂറോപ്പിനെ ഗ്രസിച്ച നാത്സി സമഗ്രാധിപത്യത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ എഴുതപ്പെട്ട ഈ രചനയ്ക്ക് അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിൽ പ്രസാധകരെ കണ്ടെത്തുന്നതിൽ, അക്കാദമികമായ അപ്രശസ്തിയിൽ രണ്ടു സമുദ്രങ്ങൾക്കപ്പുറം ന്യൂസിലൻഡിൽ കഴിഞ്ഞിരുന്ന ഗ്രന്ഥകർത്താവ് പരാജയപ്പെട്ടു. തുടർന്ന് ബ്രിട്ടണിലെ റൂട്ട്ലെഡ്ജ്സ് പ്രസാധകരാണ് 1945-ൽ അത് അച്ചടിച്ചത്. "എ സോഷ്യൽ ഫിലോസഫി ഫോർ എവരി മേൻ"; "ത്രീ ഫാൾസ് പ്രോഫറ്റ്സ്: പ്ലേറ്റോ, ഹേഗെൽ, മാർക്സ്"; "എ ക്രിട്ടിക് ഓഫ് പൊളിറ്റികൽ ഫിലോസഫി" എന്നീ പേരുകളാണ് പ്രസാധനത്തിനുള്ള ആദ്യശ്രമങ്ങളിൽ ഗ്രന്ഥകാരൻ ഈ കൃതിക്കു പരീക്ഷിച്ചത്. പിന്നീട് ദക്ഷിണാഫ്രിക്കൻ ചിന്തകനായ ജെ.എൻ.ഫിൻഡ്ലേ നിർദ്ദേശിച്ച പേരിൽ അതു പ്രസാധകനെ കണ്ടെത്തി.
ഹേഗലിന്റേയും മാർക്സിന്റേയും രാഷ്ട്രീയചിന്ത പരിഗണിക്കുന്ന രണ്ടാം വാല്യത്തിന് "പ്രവചനങ്ങളുടെ വേലിയേറ്റം" എന്ന പേരാണ്. ഇതിൽ ഹേഗലിനെ പോപ്പർ, ഐതിഹാസിക അനിവാര്യതകളെ സംബന്ധിച്ച എല്ലാ ആധുനികസങ്കല്പങ്ങളുടേയും സ്രോതസ്സായി കണ്ട് നിശിതമായി വിമർശിക്കുന്നു. മാർക്സിനെതിരെയുള്ള പോപ്പറുടെ വിമർശനം കുറേക്കൂടി മയമുള്ളതാണ്. മാർക്സ് മൂലധനം എഴുതിയകാലത്ത് തൊഴിലാളിവർഗ്ഗത്തിന്റെ ദയനീയാവസ്ഥ സാമാന്യമായി അവഗണിക്കപ്പെടുകയോ ന്യായീകരിക്കപ്പെടുക തന്നെയോ ആയിരുന്നെന്നും അതിനാൽ അത്തരം മനോഭാവങ്ങളോടുള്ള മാർക്സിന്റെ പ്രതികരണം ക്ഷമിക്കാവുന്നതാണെന്നു പോപ്പർ കരുതി.
മുഖ്യമായും മഴയെ ആശ്രയിച്ചുള്ള കൃഷിയാണ് ജില്ലയിലേത്. ജലസേചനത്തിനുവേണ്ടി കുഴൽക്കിണറുകളെയും കനാലുകളെയും ആശ്രയിക്കുന്നതും വിരളമല്ല. ഗോതമ്പ്, ബാർലി, നിലക്കടല, ചോളം, പയറുവർഗങ്ങൾ തുടങ്ങിയവ ദൗസയിലെ മുഖ്യ വിളകളാണ്. കന്നുകാലി-കോഴി-പന്നി വളർത്തലിനും ജില്ലയുടെ ധനാഗമ മാർഗ്ഗത്തിൽ പ്രധാന സ്ഥാനമുണ്ട്. വ്യവസായ മേഖല വികസിതമല്ല. എന്നാൽ മാർബിൾ പ്രതിമകൾ, തുകൽ പാദരക്ഷകൾ, കാർപെറ്റുകൾ തുടങ്ങിയവയുടെ നിർമ്മാണം, ബീഡി തെറുപ്പ് എന്നിവയെ കേന്ദ്രീകരിച്ച് ചില ചെറുകിട വ്യവസായങ്ങൾ ജില്ലയിലുണ്ട്.
രാജസ്ഥാൻ സംസ്ഥാനത്തിലെ ഒരു ജില്ലയാണ് ദൗസ ജില്ല. 1991-ൽ ജില്ല രൂപീകരിക്കപ്പെട്ടു. ജില്ലയുടെ ആസ്ഥാനം ദൗസ പട്ടണമാണ്.
ആരവല്ലി നിരകളുടെ തുടർച്ചയായ മലനിരകൾ ഈ ജില്ലയിലുണ്ട്. മണലും കാറ്റിനാൽ നിക്ഷേപിക്കപ്പെടുന്ന മണൽ മണ്ണും എക്കൽ മണ്ണും സമൃദ്ധമായി കാണപ്പെടുന്ന ഇവിടെ വനങ്ങൾ പൊതുവേ കുറവാണ്. ബൻഗംഗയും മോറെലുമാണ് പ്രധാന നദികൾ. ജയ്പൂർ നഗരത്തിന്റെ പ്രധാന ശുദ്ധജല സ്രോതസ്സാണ് ബൻഗംഗ നദി.
ഒരു ചരക്കിന്റെ ഉത്പാദനത്തിനായി ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്ന അദ്ധ്വാനസമയമാണ് അതിന്റെ മൂല്യം നിർണ്ണയിക്കുന്നത്. ഉത്പന്നത്തിൽ ഈട്ടം കൂടുന്ന, ഉത്പാദകരുടെ, വിലനൽകാത്ത അദ്ധ്വാനസമയമാണ് മിച്ചമൂല്യം. മുതലാളിത്ത സമൂഹത്തിൽ ഈ മിച്ചമൂല്യം ലാഭത്തിന്റെ രൂപത്തിൽ മുതലാളിമാർ കൈക്കലാക്കുന്നു. ഉത്പാദനോപാധികളുടെ ഉടമസ്ഥത സ്വകാര്യ സ്വത്തിന്റെ രൂപത്തിൽ മുതലാളിമാർ കയ്യടക്കിവെച്ചിരിക്കുന്നതിനാൽ, ഉത്പാദനോപാധികളുടെ ഉടമസ്ഥതയില്ലാത്ത തൊഴിലാളികൾക്ക്, ഉപജീവനത്തിനായി, അവരുടെ അദ്ധ്വാനം മുതലാളിമാർക്ക് വിൽക്കുകയല്ലാതെ വേറെ നിവർത്തിയില്ലതെ വരുന്നു. "രാഷ്ട്രീയ സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥാ വിമർശനത്തിന് ഒരു സംഭാവന" എന്ന തന്റെ കൃതിയിലാണ് മാർക്സ് മിച്ച മൂല്യത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ആശയങ്ങൾ ആദ്യമായി മുന്നോട്ടുവെയ്കുന്നത്.
ഒരു തൊഴിലാളി കാർ നിർമ്മിക്കുന്നതിന് വേണ്ടി പണിയെടുക്കുന്നുവെന്ന് കരുതുക. നാല് മണിക്കൂർ പണിയെടുക്കുമ്പോഴേക്കും അവന് കിട്ടുന്ന കൂലിക്ക് തുല്യമായ പണി അവൻ എടുത്തിരിക്കും എന്നും സങ്കൽപ്പിക്കുക. ഈ കൂലി എന്നത് അവന്റെ ഉപജീവിനത്തിന് ആവശ്യമായ വരുമാനവുമാകുന്നു. എന്നാൽ നാലുമണിക്കൂറായപ്പോൾ, "നിങ്ങൾ എനിക്കുതന്ന കൂലി ഇപ്പോൾ മുതലായി" എന്ന് തൊഴിലാളി പറയുമ്പോൾ മുതലാളി: "വരട്ടെ എട്ടുമണിക്കൂർ സമയത്തേക്ക് നിന്റെ അദ്ധ്വാന ശക്തി എന്റെതാണ്, പണിടെയെടുക്ക്" എന്ന് പറയും. ഇവിടെ ആദ്യ ആദ്ധ്വാനം "ആവശ്യമുള്ള അദ്ധ്വാനവും" രണ്ടാമത്തേത് "മിച്ചമുള്ള അദ്ധ്വാനവുമാണെന്ന്" മാർക്സ് പറയുന്നു.
കാൾ മാർക്സ് ആവിഷ്കരിച്ച പ്രസിദ്ധമായ സാമ്പത്തികശാസ്ത്ര സിദ്ധാന്തമാണ് മിച്ചമൂല്യ സിദ്ധാന്തം. ഈ സിദ്ധാന്തപ്രകാരം "സാമൂഹ്യമായി സൃഷ്ടിക്കപ്പെടുന്ന, ഉത്പാദകരുടെ ഉപജീവനത്തിന് ആവശ്യമായതിലുപരിയായ മൂല്യമാണ് മിച്ചമൂല്യം." മിച്ചമൂല്യം എന്ന പദം മാർക്സിന്റെ കണ്ടുപിടിത്തമല്ലെങ്കിലും ഈ ആശയം വികസിപ്പിച്ചത് അദ്ദേഹമാണ്. അതേസമയം, അദ്ധ്വാനമാണ് മൂല്യത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനം എന്ന ആശയം മുന്നോട്ടുവെച്ചത് ആഡം സ്മിത്ത്, ഡേവിഡ് റിക്കാർഡോ തുടങ്ങിയ സാമ്പത്തികശാസ്ത്രജ്ഞരായിരുന്നു.
അതായത്, ആദ്യ നാലുമണിക്കൂർ സമയം തൊഴിലാളി പണിയെടുത്തത് അവനുവേണ്ടിയാണ്. അവന്റെ കുടുംബത്തെ സംരക്ഷിക്കാൻ വേണ്ടി, നിത്യനിദാനചെലവുകൾ നടത്തുവാൻ വേണ്ടിയുള്ള കൂലി അതിൽ നിന്ന് ലഭിക്കുന്നു. ശേഷിക്കുന്ന നാലുമണിക്കൂർ ജോലി മുതലാളിക്ക് വേണ്ടിയാണ് പണിയെടുക്കുന്നത്. അതിലൂടെ കുന്നുകൂടുന്ന മൂല്യത്തെ മുതലാളി ലാഭമെന്ന് വിളിക്കുന്നു.
1926-ൽ ബെനിറ്റോ മുസോളിനി വധശിക്ഷ വീണ്ടും കൊണ്ടുവന്നു. രാജാവിനെയും, രാജ്ഞിയെയും, രാജ്യാവകാശിയെയും, പ്രധാനമന്ത്രിയെയും വധിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നവർക്കും, ചാരപ്രവർത്തിക്കും സായുധ കലാപത്തിനും വധശിക്ഷ നൽകാനായിരുന്നു തീരുമാനം. 1931 ജൂലൈ 1-ന് നിലവിൽ വന്ന റോക്കോ കോഡ് കൂടുതൽ കുറ്റകൃത്യങ്ങളുടെ ശിക്ഷയായി വധശിക്ഷ വ്യവസ്ഥ ചെയ്തു. ചില സാധാരണ കുറ്റങ്ങളും ഇക്കൂട്ടത്തിൽ പെടും. 1940-ൽ രണ്ടാം ലോക മഹായുദ്ധം തുടങ്ങുന്നതുവരെ ഇത് വളരെ വിരളമായേ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നുള്ളൂ. 1940-നു മുൻപ് ഒൻപത് വധശിക്ഷകളും യുദ്ധം തുടങ്ങിയ ശേഷം 1943-ൽ ഇറ്റലി കീഴടങ്ങുന്നതുവരെ 17 വധശിക്ഷകളുമാണ് നടപ്പാക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ളത്. നാസി ജർമനിയിൽ നിയമപരമായി 80,000 വധശിക്ഷകൾ നടന്നിട്ടുണ്ടെന്നോർക്കുക.
വധശിക്ഷ 1889-ലെ പീനൽ കോഡ് പ്രകാരം പ്രാതിനിദ്ധ്യസഭയുടെ രണ്ട് തട്ടുകളിലും ഏതാണ്ടെല്ലാവരും യോജിച്ചാണ് വധശിക്ഷ ഇല്ലാതാക്കിയത്. സാനാർഡെല്ലി എന്ന മന്ത്രിയായിരുന്നു ഈ അഭിപ്രായം മുന്നോട്ടുവച്ചത്. രാജാവ് ഉംബർട്ടോ ഒന്നാമൻ 1878 ജനുവരി 18-ന് പൊതു മാപ്പ് പ്രഖ്യാപിച്ചതിനാൽ 1877-നു ശേഷം ഇറ്റലിയിൽ വധശിക്ഷകൾ നടന്നിട്ടുണ്ടായിരുന്നില്ല. ഈ പൊതു മാപ്പു കാരണം ഗൈടാനോ ബ്രാസ്കി എന്നയാൾ 1900-ൽ രാജാവിനെ വധിച്ച ശേഷം അയാൾക്ക് മരണശിക്ഷ കൊടുക്കാൻ സാധിച്ചില്ല! വധശിക്ഷ സൈനിക പീനൽ കോഡിലും കൊളോണിയൽ പീനൽ കോഡിലും നിലവിലുണ്ടായിരുന്നു.
1947 ഡിസംബർ 27-ന് അംഗീകരിക്കപ്പെടുകയും 1948 ജനുവരി 1-ന് നിലവിൽ വരുകയും ചെയ്ത ഇറ്റലിയുടെ ഭരണഘടന സമാധാനകാലത്ത് സൈനികവും സിവിലുമായ എല്ലാ കുറ്റങ്ങൾക്കും വധശിക്ഷ നിർത്തലാക്കി. വധശിക്ഷ നിർത്തലാക്കൽ നടപ്പായത് 1948 ജനുവരി 22-ലെ ഡിക്രിയിലൂടെയാണ്. മിലിട്ടറി പീനൽ കോഡിൽ വധശിക്ഷ പിന്നീടും നിലവിലുണ്ടായിരുന്നു. രാജ്യത്തെ വഞ്ചിക്കുകയോ, യുദ്ധഭൂമിയിൽ നടക്കുന്ന കുറ്റങ്ങൾക്കോ ആയിരുന്നു വധശിക്ഷ വ്യവസ്ഥ ചെയ്തിരുന്നത്. ഈ നിയമപ്രകാരം ഒരു വധശിക്ഷയും നടന്നിട്ടില്ല.
സൈനികമല്ലാത്ത കുറ്റങ്ങൾക്ക് അവസാനം വധശിക്ഷ നൽകപ്പെട്ടത് കൊലപാതകം നടത്തിയെന്ന് തെളിഞ്ഞ മൂന്ന് സിസിലിയൻ കള്ളന്മാർക്കായിരുന്നു. ഇവർ പത്താൾക്കാരെ തല്ലി അവശരാക്കി ജീവനോടെ കിണറ്റിൽ തള്ളുകയായിരുന്നു ചെയ്തത്. പ്രസിഡന്റ് എൻറിക്കോ ഡെ നിക്കോള അവരുടെ വധശിക്ഷ ഇളവു ചെയ്യാൻ വിസമ്മതിച്ചു. 1947 മാർച്ച് 4-ന് ഇവരെ ഫയരിംഗ് സ്ക്വാഡുപയോഗിച്ച് ട്യൂരിനു സമീപം വധിച്ചു. ഇതായിരുന്നു ഇറ്റലിയിൽ നടന്ന അവസാന വധശിക്ഷകൾ.
ഇറ്റലിയുടെ ഐക്യത്തിനു മുൻപുണ്ടായിരുന്ന രാജ്യങ്ങളിൽ ആദ്യമായി വധശിക്ഷ നിർത്തലാക്കിയത് ഗ്രാന്റ് ഡച്ചി ഓഫ് ടസ്കാനി എന്ന രാജ്യമാണ്. 1786 നവംബർ 30ന് പിയട്രോ ലിയോപോൾഡോ . വധശിക്ഷയും പീഡനവും ഒരുമിച്ചുപേക്ഷിക്കുന്ന ലോകത്തിലെ ആദ്യത്തെ രാഷ്ട്രമായിരുന്നു ടസ്കാനി.
1994 ഒക്ടോബർ 13-ന് വധശിക്ഷ പൂർണ്ണമായും ഒഴിവാക്കപ്പെട്ടു. ജീവപര്യന്തമാണ് ഇപ്പോൾ ഇറ്റലിയിൽ നിലവിലുള്ള ഏറ്റവും കൂടിയ ശിക്ഷ. 2007-ൽ ഒരു ഭരണഘടനാ ഭേദഗതി നടപ്പിൽ വന്നു. ഭരണഘടനയുടെ ആർട്ടിക്കിൾ 27-ൽ മാറ്റം വരുത്തി വധശിക്ഷ പൂർണ്ണമായി ഒഴിവാക്കി.
മറ്റ് ഐക്യപൂർവ്വ രാജ്യങ്ങളിൽ വധശിക്ഷ നിലവിലുണ്ടായിരുന്നു. ഇറ്റലി രാജ്യം 1860-ൽ രൂപീകൃതമായപ്പോൾ നിയമവ്യവസ്ഥയിൽ ഈ വ്യത്യസ്തത നിലനിന്നു.
ഡാൻസിംഗ് ഇൻ ദ ഡസ്റ്റ് ആയിരുന്നു പ്രഥമ ചിത്രം.2006ൽ കേരളത്തിൽ നടന്ന പതിനൊന്നാം അന്തർദേശീയ ചലച്ചിത്രോത്സവത്തിൽ മികച്ച സംവിധായകനുള്ള രജതചകോരം അസ്ഗർ ഫർഹാദിക്കായിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിൻറെ ഫയർവർക്സ് വെനസ്ഡേ നിരൂപകശ്രദ്ധ നേടി. എബൗട്ട് എല്ലിയിലൂടെ മികച്ച ചിത്രത്തിനുള്ള സുവർണ ചകോരം ലഭിച്ചു . ഐ.എഫ്.എഫ്.കെരാജ്യാന്തരമേളയിൽ തുടർച്ചയായ സിനിമകളിലൂടെ രണ്ടു ചകോരം സ്വന്തമാക്കിയ ആദ്യ സംവിധായകനെന്ന ബഹുമതിയും ഫർഹാദിക്കാണ്. ബെർലിൻ ചലച്ചിത്രോത്സവത്തിൽ മികച്ച രണ്ടാമത്തെ ചിത്രത്തിനുള്ള പുരസ്കാരം എബൗട്ട് എല്ലി നേടിയിരുന്നു. ഈ ചിത്രം ഇറാനിൽ നിന്ന് ഔദ്യോഗികമായി ഓസ്‌കാറിന് പരിഗണിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു. വിവിധ ചലച്ചിത്രമേളകളിൽ നിരവധി പുരസ്‌കാരങ്ങൾ വാരിക്കൂട്ടിയ ചിത്രമാണ് 'നാദർ ആന്റ് സിമിൻ, എ സെപ്പറേഷൻ'. ഗോവ രാജ്യാന്തര ചലച്ചിത്രോത്സവത്തിൽ നല്ല സംവിധായകനുള്ള പുരസ്‌കാരവും ഈ ചിത്രം നേടി. ഗോൾഡൻ ബർളിൻ പുരസ്‌കാരമുൾപ്പടെ നാല്പതോളം മറ്റ് പുരസ്‌കാരങ്ങളും ചിത്രം വാങ്ങിക്കൂട്ടി. മികച്ച വിദേശഭാഷാ ചിത്രത്തിനുള്ള 69-മത് ഗോൾഡൻ ഗ്ലോബ് പുരസ്‌കാരം ലഭിച്ചു.
ഇറാനിലെ പുതുയുഗ സംവിധായകരിൽ ഏറ്റവും ശ്രദ്ധേയമായ വ്യക്തിത്വമാണ് അസ്ഗർ ഫർഹാദി. ടെഹ്റാൻ സർവ്വകലാശാലയിൽ നിന്നും നാടക പഠനത്തിൽ ബിരുദവും ടാർബിയാത്ത് മൊദാരസ് സർവ്വകലാശാലയിൽ നിന്നും സംവിധാനത്തിലും ബിരുദാനന്തര ബിരുദവും നേടി. ഇറാനിലെ യംഗ് സിനിമ സൊസൈറ്റിയുടെ 8 ,16 ചിത്രങ്ങളിലൂടെ ശ്രദ്ധേയനായി. ഇറാൻ ഉൻഫർമേഷൻ ബ്യൂറോയ്ക്കു വേണ്ടിയും പ്രവർത്തിച്ചു. എ ടേൽ ഓഫ് ദ സിറ്റി തുടങ്ങിയ ടെലിവിഷൻ സീരിയലുകൾ സംവിധാനം ചെയ്തു.
ഒരു പ്രമുഖ ഇറാനി തിരക്കഥാകൃത്തും ചലച്ചിത്ര സംവിധായകനുമാണ് അസ്ഗർ ഫർഹാദി. ഗോൾഡൻ ഗ്ലോബ് പുരസ്‌കാരമടക്കം നിരവധി പുരസ്കാരങ്ങൾ ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ ചിത്രങ്ങൾക്ക് ലഭിച്ചിട്ടുണ്ട്.മികച്ച വിദേശചിത്രത്തിനുള്ള അക്കാദമി പുരസ്കാരം 2012 ൽ നാദർ ആന്റ് സിമിൻ, എ സെപ്പറേഷൻ എന്ന ചിത്രത്തിന് ലഭിച്ചിട്ടുണ്ട്.
മതപരമായ വിലക്കുകൾ നേരിടുന്ന ഇറാനിയൻ സിനിമകളിൽ നിയന്ത്രണങ്ങൾ നിരവധിയാണ്. സർക്കാർ വിലക്കേർപ്പെടുത്തിയ സംവിധായകരായ ജാഫർ പനാഹി ,ബഹ്മൻ ഗോബാദി എന്നിവരെ അനുകൂലിച്ചു സംസാരിച്ചതിന് സംവിധായകൻ അസ്ഗർ ഫർഹാദിക്ക് കുറെ ദിവസങ്ങൾ ഷൂട്ടിംഗ് നിർത്തിവയ്‌ക്കേണ്ടി വന്നിട്ടുണ്ട്.