polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
1951-ൽ കൈപൊക്കി വോട്ടിലൂടെയാണ് ആദ്യത്തെ പഞ്ചായത്തുസമിതി നിലവിൽ വന്നത്. 1962-ൽ വില്ലേജു പുനർനിർണ്ണയത്തോടെ കയ്പമംഗലം വില്ലേജ് കൊടുങ്ങല്ലൂർ താലൂക്കിന്റെ ഭാഗമായി. പടിഞ്ഞാറ് അറബിക്കടലും, കിഴക്ക് കനോലി കനാലും അതിരിടുന്ന ഈ പ്രദേശം ഒരു തീരസമതല പ്രദേശമാണെന്ന് പറയാം. ഒരു നിര കൃഷിഭൂമിയും, ഒരു നിര പാടവും എന്ന നിലയിൽ കിഴക്ക് നിന്ന് പടിഞ്ഞാറോട്ട് വിഭജിതരൂപത്തിലാണ് ഭൂമിയുടെ കിടപ്പ്.തിരുവിതാംകൂർ നിന്ന് വടക്കോട്ട് ഒഴുകി ബേപ്പൂർ പുഴ വരെ എത്തുന്ന ഉൾനാടൻ ജലഗതാഗതമാർഗ്ഗമായ കനോലി കനാൽ കയ്പമംഗലത്തിന്റെ കിഴക്കേ അതിരിലൂടെയാണ് ഒഴുകുന്നത്.
കേരളത്തിൽ ആദ്യത്തെ മുസ്ളീം ദേവാലയമായ ചേരമാൻ പള്ളിക്കുശേഷം നിലവിൽ വന്ന പള്ളികളിലൊന്നാണ് കയ്പമംഗലം കൂരിക്കുഴി ജുമാമസ്ജിദ്. മസ്ജിദ് നിർമ്മിക്കുന്നതിനാവശ്യമായ സ്ഥല സൗകര്യമൊരുക്കികൊടുത്തത് വാക്കയിൽ കൈമളായിരുന്നു. പൊന്നാനി താലൂക്കിലെ രാജകുടുംബമായിരുന്ന വാക്കയിൽ കുടുംബം, കൊടുങ്ങല്ലൂർ കോവിലകം, ഏലൂർമന, ഒളനാട്ട് പണിക്കർ, അയിരൂർ ദേവസ്വം, ദേശമംഗലം,പുഴങ്കരയിലം, കുമരംചിറ ദേവസ്വം, പുതുവീട്ടിൽ കുടുംബം എന്നിവരായിരുന്നു ഈ നാട്ടിലെ ഭൂമി മുഴുവൻ കൈയടക്കി വച്ചിരുന്ന ജന്മിപ്രമാണിമാർ. 80 ശതമാനം സ്വത്തുക്കളും ഇവരുടെ കൈവശമായിരുന്നു.
ഗൾഫുമേഖല സൃഷ്ടിച്ച തൊഴിലവസരങ്ങളുടെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ വൻ സാമ്പത്തിക കുതിച്ചുചാട്ടം തന്നെ ഈ പ്രദേശത്തുണ്ടായി. പഞ്ചായത്തിലെ നല്ലശതമാനം കുടുംബംഗങ്ങളും ഗൾഫുമേഖലയെ ആശ്രയിച്ചാണ് ജീവിക്കുന്നത്. പഴയ ഓലപ്പുരയുടേയും ഓടിന്റേയും സ്ഥാനത്ത് കോൺക്രീറ്റുവീടുകൾ ഉയരുന്നു.എൻ.എച്ച് 17-ന് സമാന്തരമായി കിഴക്ക് മതിലകം പള്ളി മുതൽ ചേറ്റുവ വരെയും പടിഞ്ഞാറ് അഴീക്കോട് മുതൽ ചേറ്റുവ വരേയും ടിപ്പു സുൽത്താൻ റോഡെന്ന പേരിൽ രണ്ട് റോഡുകൾ കയ്പമംഗലം ഗ്രാമപഞ്ചായത്തിലൂടെ കടന്നുപോകുന്നുണ്ട്. 1940-കൾ വരെ ജലഗതാഗതമാർഗ്ഗവും ഈ പ്രദേശത്ത് സാർവ്വത്രികമായിരുന്നു. ബ്രിട്ടീഷുകാരനായ കനോലി സായ്പാണ് പഞ്ചായത്തിന്റെ കിഴക്കേ അതിർത്തിയിലൂടെ കടന്നുപോകുന്ന ദീർഘദൂരകനാൽ നിർമ്മിച്ചത്. പ്രസ്തുത കനാൽ ഇന്ന് കനോലി കനാൽ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു. കോട്ടപ്പുറം മുതൽ ചേറ്റുവ - ചാവക്കാട് - പൊന്നാനി വരെ നീണ്ട് കിടക്കുന്നതാണ് ഈ കനാൽ.
കൊടുങ്ങല്ലുരിന്റെയും തൃപ്രയാറിന്റെയും ഏകദേശം മധ്യഭാഗത്താണ് ഈ സ്ഥലം. ടിപ്പു സുൽത്താന്റെ സംഘം ഈ മേഖലയിൽ താമസിച്ചിരുന്നതായി ചരിത്രത്തിൽ നിന്നും വ്യക്തമാണ്. ടിപ്പു സുൽത്താൻ തന്റെ സൈന്യവുമായി പടയോട്ടം നടത്തിയിരുന്നപ്പോൾ പട്ടാളക്യാമ്പായി കയ്പമംഗലം കൊപ്രക്കളം എന്ന കച്ചേരിപ്പറമ്പ് ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു. കച്ചേരിപറമ്പ് എന്ന പേര് വരാൻ തന്നെ കാരണം ടിപ്പുവിന്റെ സൈനിക കോടതി അവിടെ പ്രവർത്തിച്ചിരുന്നതുകൊണ്ടാണ്.
കപ്പം പിരിക്കുന്നവരുടെ മംഗലം എന്നർത്ഥത്തിൽ കപ്പമംഗലം എന്നും സ്ഥലനാമ ചരിത്ര രേഖകളിൽ കാണപ്പെടുന്നുണ്ട്. പൊന്നാനി നാടിന്റെ രാജാവായിരുന്ന വാക്കയിൽ കൈമൾക്കായിരുന്നു കപ്പം പിരിക്കാനുള്ള അവകാശം ഉണ്ടായിരുന്നത്. പിന്നീട് കപ്പമംഗലം എന്നത് കൈപ്പമംഗലമായി മാറുകയും ചെയ്തു.
കൈപ്പമംഗലം എന്ന നാമം കപ്പൽ മണ്ഡപത്തിൽ നിന്നും ഉണ്ടായതാണെന്ന് വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു. പാശ്ചാത്യർ അയിരൂരിനടുത്തെ സ്ഥലത്ത് കപ്പലിറങ്ങിയ മേഖലയേ പറയപ്പെടുന്ന പേരാണ് കപ്പൽ മണ്ഡപം.
തിയോഫ്രാസ്റ്റസിന്റെ കൃതികളിൽ സസ്യശാസ്ത്രസംബന്ധിയായ രണ്ടെണ്ണം മാത്രമേ അവശേഷിച്ചിട്ടുള്ളൂ. ഒമ്പതുവാല്യങ്ങളുള്ള ഹിസ്റ്റോറിയ പ്ലാന്റാറം , ആറു വാല്യങ്ങളുള്ള ദെ കൗസിസ് എന്നിവയാണ് ഇവ. ഈ ഗ്രന്ഥങ്ങളാണ് സസ്യങ്ങളുടെ ഘടനാവ്യവസ്ഥകളെപ്പറ്റി വ്യക്തമായ അവബോധം ആദ്യമായി നല്കിയത്. അനേകം ശാസ്ത്രപ്രബന്ധങ്ങളും ഇദ്ദേഹം രചിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഇവയിൽ ചിലവ അപൂർണവും മറ്റു ചിലവ സംഗൃഹീത രൂപത്തിലുമാണ്. അഗ്നി, കാറ്റ്, ശിലകൾ, കാലാവസ്ഥാസൂചനകൾ, ഗന്ധം, വിയർപ്പ്, ക്ഷീണം , മാന്ദ്യം, ബോധക്ഷയം, പക്ഷാഘാതം എന്നിങ്ങനെ വൈവിധ്യമാർന്ന വിഷയങ്ങൾ ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ ശാസ്ത്ര പ്രബന്ധങ്ങളിൽ പ്രതിപാദ്യമായിട്ടുണ്ട്. മെറ്റാഫിസിക്സിനെപ്പറ്റിയുള്ള ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ ഉപന്യാസവും 'കാരക്ടേഴ്സ്'എന്ന കൃതിയും ശാസ്ത്രലോകത്ത് ശ്രദ്ധ പിടിച്ചു പറ്റി.
ഗ്രീക്ക് ശാസ്ത്രകാരനും തത്ത്വചിന്തകനുമാണ് തിയോഫ്രാസ്റ്റസ്. ലെബോസിലെ എറിസുസ് പട്ടണത്തിൽ ജനിച്ചു. ക്രിസ്തുവിനു മുമ്പ് 370-287 കാലഘട്ടത്തിലാണ് ഇദ്ദേഹം ജീവിച്ചിരുന്നത്. അരിസ്റ്റോട്ടലിന്റെ കാലശേഷം ശിഷ്യനായ തിയോഫ്രാസ്റ്റസ് പെരിപാറ്റെറ്റിക് പാഠശാലയുടെ തലവനായി. നിരവധി ഗ്രന്ഥങ്ങളുടെ കർത്താവായ തിയോഫ്രാസ്റ്റസ് അരിസ്റ്റോട്ടലിന്റെ കൃതികളും വിവർത്തനം ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. അരിസ്റ്റോട്ടലിന്റെ കൃതികൾ ഭാവി തലമുറയ്ക്കായി സംരക്ഷിക്കുന്നതിനും ഇദ്ദേഹം ശ്രദ്ധ ചെലുത്തിയിരുന്നു.
പ്രിൻസ് ഓഫ് പേർഷ്യ: സാൻഡ്സ് ഓഫ് ടൈം തീരുന്നിടത്തു വച്ചാണ് വാരിയർ വിത്തിന്റെ കഥ തുടങ്ങുന്നത്. ഏഴു വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം താൻ ദഹാക്ക എന്നു പേരുള്ള ഒരു ഭീകരസത്വത്തിനാൽ വേട്ടയാടപ്പെടുന്നുവെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ പ്രിൻസ് ഗുരു തുല്യനായ വൃദ്ധനോട് ഉപദേശം തേടുന്നു. സാൻഡ്സ് ഓഫ് ടൈം എന്ന മണൽത്തരികൾ മോചിപ്പിച്ചതിനാൽ പ്രിൻസ് മരിക്കേണ്ടവനാണെന്നും ദഹാക്ക എന്ന ഭീകര സത്വം സമയരേഖയുടെ കാവലാളാണെന്നും പ്രിൻസ് സമയരേഖ ലംഘിച്ചതിനാൽ പ്രിൻസിനെ വധിക്കേണ്ടതായിട്ടുണ്ടെന്നും അദ്ദേഹം വ്യക്തമാക്കുന്നു. സാൻഡ്സ് ഓഫ് ടൈം നിർമ്മിച്ച സമയത്തിന്റെ ചക്രവർത്തിനിയുടെ ദ്വീപിനെപറ്റിയും വൃദ്ധൻ പറയുന്നു. അങ്ങനെ പ്രിൻസ് ആ ദ്വീപിലേക്ക് യാത്രതിരിക്കുന്നു. എന്നാൽ ദ്വീപിന്റെ തീരത്തിനോട് ചേർന്ന് പ്രിൻസിന്റെ കപ്പൽ കറുത്ത വസ്ത്രധാരിണിയായ ഒരു അജ്ഞാത ആക്രമിച്ച് തകർക്കുന്നു. ബോധരഹിതനായി പ്രിൻസ് തീരത്തണയുന്നു. ബോധം വീണ്ടെടുത്ത പ്രിൻസ് കറുത്ത വസ്ത്രധാരിണിയെ അന്വേഷിച്ച് തകർന്ന് കിടക്കുന്ന ഒരു കോട്ടയിലേക്ക് പ്രവേശിച്ച് അവിടെയുള്ള ശത്രുക്കളേയും യന്ത്രസമസ്യകളേയും വിജയിച്ച് മുന്നേറുന്നതാണ് കഥാതന്തു.
ഒന്നാം അന്ത്യം -- ആദ്യത്തേതിൽ സമയത്തിന്റെ ചക്രവർത്തിനിയേയാണ് പ്രിൻസിന് അവസാന പോരാട്ടത്തിൽ നേരിടേണ്ടി വരുന്നത്. ജലഖഡ്ഗം എന്ന വിശിഷ്ട ഖഡ്ഗം കളിക്കാരന് ലഭിച്ചില്ലെങ്കിൽ കളി ഇങ്ങനെ പര്യവസാനിക്കും.
രണ്ടാം അന്ത്യം -- ജലഖഡ്ഗം എന്ന വിശിഷ്ട ഖഡ്ഗം ലഭിക്കുകയാണെങ്കിൽ ദഹാക്കയാണ് പ്രിൻസിന്റെ അവസാന എതിരാളി. ഈ വാൾ ലഭിക്കുന്നതിന് പ്രിൻസ് ഒമ്പത് രഹസ്യ അറകളിൽ ചെന്ന് കൂടുതൽ കരുത്താർജ്ജിക്കേണ്ടതായിട്ടുണ്ട് .
മുമ്പത്തെ ഗെയിമിനെ അപേക്ഷിച്ച് ഒരുപാട് പ്രത്യേകതകളുമായാണ് വാറിയർ വിത്തിൻ പുറത്തിറങ്ങിയത്. അതിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനം പ്രിൻസിന്റെ പോരാട്ട ശൈലിയാണ്. ഇരുകൈകളിലും ആയുധം ധരിക്കാനും കളിക്കാരന് ഇഷ്ടമുള്ള ശൈലിയിൽ യുദ്ധം ചെയ്യാനും ശത്രുക്കളുടെ കയ്യിൽ നിന്ന് ആയുധം തട്ടിയെടുക്കാനും ഈ ഗെയിമിൽ സൗകര്യമുണ്ട്. അനേകം രഹസ്യ ആയുധങ്ങളും രഹസ്യ അറകളും പുതിയ തരം ശത്രുക്കളും യന്ത്രസമസ്യകളും പുതുതായി ചേർത്തിരിക്കുന്നു.
പ്രിൻസ് ഓഫ് പേർഷ്യ: വാറിയർ വിത്തിൻ എന്നത് ഒരു വീഡിയോ ഗെയിം ആണ്. ഇത് പ്രിൻസ് ഓഫ് പേർഷ്യ: ദ് സാൻഡ്സ് ഓഫ് ടൈം എന്ന ഗെയിമിന്റെ തുടർച്ചയാണ്. 2004 ഡിസംബർ രണ്ടിന് പുറത്തിറങ്ങിയ ഈ സാഹസിക പോരാട്ട ഗെയിം വികസിപ്പിച്ചെടുത്തതും പുറത്തിറക്കിയതും യൂബിസോഫ്റ്റാണ്. നിലവിൽ എക്സ് ബോക്സ്, പ്ലേസ്റ്റേഷൻ 2, ഗെയിം ക്യൂബ്, വിൻഡോസ് എന്നിവയുപയോഗിച്ച് ഈ ഗെയിം കളിക്കാം.
പ്രിൻസ് ഓഫ് പേർഷ്യ വാരിയർ വിത്തിൻ രണ്ട് അന്ത്യവുമായിട്ടാണ് പുറത്തിറങ്ങിയത്. കളിയുടെ ഗതിയനുസരിച്ച് ഏതിലെങ്കിലും ഒന്നിൽ അവസാ‍നിക്കും.
ഏതാണ്ട് അറുപതോളം വ്യത്യസ്തങ്ങളായ ആയുധങ്ങൾ വാരിയർ വിത്തിനിൽ അവതരിപ്പിക്കുന്നു. കൂടാതെ ആറോളം വിശിഷ്ട ഖഡ്ഗങ്ങളും ലഭിക്കും.
മറ്റു വൃക്ഷങ്ങളെയും സസ്യങ്ങളെയും അധിവസിച്ചു ജീവിക്കുന്ന സസ്യമാണ് അധിപാദപം. സാധാരണ സസ്യങ്ങളെല്ലാം തന്നെ മണ്ണിൽ വളരുന്നവയാണെങ്കിലും മറ്റു സസ്യങ്ങളുടെ കാണ്ഡങ്ങളിലും ശാഖകളിലും പറ്റിപ്പിടിച്ചു ജീവിക്കുന്നവയും വിരളമല്ല. വൃക്ഷങ്ങൾ തിങ്ങിക്കൂടി നിൽക്കുന്ന സ്ഥലങ്ങളിൽ പൊതുവേ ജീവിതമത്സരം അതിരൂക്ഷമായിരിക്കും. വൃക്ഷങ്ങളുടെ ചോലയിൽ ജീവിക്കുന്ന സസ്യങ്ങൾക്ക് വേണ്ടത്ര ആഹാരവും സൂര്യപ്രകാശവും ലഭിക്കുവാൻ പ്രയാസമാണ്. ഈ വിധ പ്രത്യേക സാഹചര്യങ്ങളിൽ ജീവിതമത്സരത്തെ നേരിടുവാൻവേണ്ടി ചില സസ്യങ്ങൾ മറ്റു സസ്യങ്ങളുടെ മുകളിൽ വസിക്കാനുള്ള അനുകൂലനങ്ങൾ ആർജ്ജിച്ചു. ഈ ചെടികൾ ആഹാരത്തിനായി അവയുടെ ആതിഥേയനെ ആശ്രയിക്കുന്നില്ല. ഇപ്രകാരം മറ്റു സസ്യങ്ങളുടെ സ്വൈരജീവിതത്തിനു വിഘാതമാകാത്ത രീതിയിൽ, അവയെ വെറുമൊരു വാസസ്ഥാനം മാത്രമായി ഉപയോഗിച്ചു ജീവിക്കുന്ന സസ്യങ്ങളെ അധിപാദപം എന്നു പറയുന്നു. പരിണാമപരമായി അധിപാദപങ്ങൾ വളരെ ആധുനികങ്ങളാണെന്നാണ് പൊതുവേ അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ളത്.
അന്തരീക്ഷത്തിലെ നീരാവി ആഗിരണം ചെയ്യുന്നതിനായി ഇവയിൽ വെലാമിൻ വേരുകൾ എന്ന ഒരു പ്രത്യേകതരം വായവവേരുകൾ കൂടിയുണ്ട്. കാണ്ഡത്തിന്റെ ഏതുഭാഗത്തുനിന്നും ഉദ്ഭവിച്ച് വായുവിൽ സ്വതന്ത്രമായി തൂങ്ങിക്കിടക്കുന്ന ഈ വേരുകൾ അന്തരീക്ഷത്തിലെ നീരാവി ആഗിരണം ചെയ്യുന്നു. ഈ വേരുകളുടെ ബഹിർഭാഗത്തു സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന വെലാമിൻ ടിഷ്യുവാണ് പ്രധാനമായും ഈ ധർമം വഹിക്കുന്നത്. വെലാമിൻ ടിഷ്യുവിലെ കോശങ്ങളിൽ പ്രോട്ടോപ്ലാസം കാണാറില്ല. കട്ടികൂടിയ ഭിത്തികളാണുള്ളത്. വരണ്ട കാലാവസ്ഥയിൽ ഈ വേരുകൾക്ക് മിക്കവാറും പച്ചകലർന്ന ചാരനിറമായിരിക്കും. ജലാംശം കൂടുതൽ ലഭ്യമാകുമ്പോൾ അവ ഒരുവിധം കടുംപച്ചയായി മാറുന്നു. ഓർക്കിഡേസീ കുടുംബത്തിലെ അധിപാദപങ്ങളിലാണ് ഇത്തരത്തിലുള്ള വേരുകൾ സുലഭമായി കണ്ടുവരുന്നത്. അധിജീവിസസ്യങ്ങളായ വാൻഡ, ബൾബോഫില്ലം, സാക്കോലോബിയം തുടങ്ങിയ ചെടികൾ ഈ കുടുംബത്തിൽപ്പെട്ടവയാണ്.
മറ്റു സസ്യങ്ങളിൽ നിലയുറപ്പിക്കുന്നതിന് അധിപാദപങ്ങൾക്ക് സഹായകമായിട്ടുള്ളത് അവയിൽ കാണുന്ന നിരവധി പറ്റുവേരുകളാണ്. അന്തരീക്ഷത്തിൽനിന്നും ജലം ലഭിക്കുന്നതിനുള്ള പ്രയാസം കാരണം സാധാരണ മരുസസ്യങ്ങളിൽ കാണാറുള്ള കട്ടികൂടിയ ക്യൂട്ടിക്കിൾ, ഉള്ളിലേക്കു തള്ളിനില്ക്കുന്ന സസ്യരന്ധ്രങ്ങൾ, അധശ്ചർമം, വാഹകലയുടെ സമൃദ്ധി തുടങ്ങിയ സവിശേഷതകൾ ഇവയിലും കാണാം. മണ്ണിൽനിന്നു വളരെ ഉയരത്തിൽ വസിക്കുന്ന ഈ ചെടികൾക്ക് ആഹാരത്തിനായി പ്രധാനമായും അന്തരീക്ഷത്തിലെ നീരാവിയേയും പൊടിപടലങ്ങളേയും ആശ്രയിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു.
അപുഷ്പികളിലും ധാരാളം അധിപാദപങ്ങളുണ്ട്. ഡ്രൈനേറിയ, ഡ്രൈമോഗ്ലോസം തുടങ്ങിയ പന്നൽ ചെടികളും പോളിട്രൈക്കം, ഫ്യൂണേറിയ, പോറെല്ല തുടങ്ങിയവയും സയാനോഫൈസീ, ക്ലോറോഫൈസീ തുടങ്ങിയ വർഗങ്ങളിലെ പല ആൽഗകളും അധിജീവിസസ്യങ്ങളാണ്.
തൃക്കാരിയൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാനപ്രതിഷ്ഠ. സർവ്വരോഗനിവാരകനായ വൈദ്യനാഥനായാണ് ഇവിടെ ശിവപ്രതിഷ്ഠ കുടികൊള്ളുന്നത്. ശങ്കരനാരായണനായും സങ്കല്പമുണ്ട്. മൂന്നരയടി പൊക്കം വരുന്ന സ്വയംഭൂലിംഗത്തിൽ അതീവശാന്തസ്വരൂപനായി കിഴക്കോട്ട് ദർശനമായാണ് തൃക്കാരിയൂരപ്പൻ കുടികൊള്ളുന്നത്. ആദിപരാശക്തിയായ സാക്ഷാൽ ശ്രീപാർവ്വതീദേവി ഭഗവാനോടൊപ്പം നിത്യസാന്നിദ്ധ്യം ചെയ്യുന്നുവെന്നാണ് വിശ്വാസം. തന്മൂലം, വിവാഹസംബന്ധമായ പ്രശ്നങ്ങൾക്കും ഇവിടെ വഴിപാടുകളുണ്ട്. വൈദ്യനാഥഭാവത്തിലുള്ള മഹാദേവനായതിനാൽ ധാരയ്ക്ക് ഇവിടെ വളരെയധികം പ്രാധാന്യമുണ്ട്. ശങ്കരനാരായണഭാവത്തിന് വിശേഷിച്ച് തെളിവുകളില്ലെങ്കിലും ക്ഷേത്രവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് പ്രചരിയ്ക്കുന്ന ഒരു ഐതിഹ്യകഥ ഇതിന് ഉപോദ്ബലകമായുണ്ട്. ഒരിയ്ക്കൽ തന്റെ പതിയായ മഹാവിഷ്ണുവിനെ അന്വേഷിച്ച് ലോകം ചുറ്റിനടന്ന മഹാലക്ഷ്മിയ്ക്ക് ഇവിടെയെത്തിയപ്പോൾ അഭൗമമായ ചൈതന്യം അനുഭവപ്പെടുകയും അത് തന്റെ പതിയുടെ ചൈതന്യം പോലെ തോന്നുകയും ചെയ്തു. എന്നാൽ, അകത്ത് ചെന്നപ്പോൾ കണ്ടത് പാർവ്വതീസമേതനായ പരമശിവനെയും!
ശിവനും വിഷ്ണുവും ഒന്നുതന്നെയെന്ന് കാണിയ്ക്കാൻ തൃക്കാരിയൂർ നിവാസികൾ ഈ കഥ പറഞ്ഞുവരുന്നു. വഴുതനങ്ങ നിവേദ്യം, മത്തവിലാസം കൂത്ത്, മഷിയില പ്രസാദം, ഉദയാസ്തമനപൂജ, കൂവളമാല, പിൻവിളക്ക്, ധാര തുടങ്ങിയവയാണ് ഭഗവാന്റെ പ്രധാന വഴിപാടുകൾ.
പിൽക്കാലത്ത് ക്ഷേത്രം വടക്കുംകൂർ രാജ്യത്തിന് കീഴിലായി. അക്കാലത്തും ക്ഷേത്രം പ്രൗഢിയോടെ നിലകൊണ്ടു. വടക്കുംകൂറിനെ തിരുവിതാംകൂർ ആക്രമിച്ച് കീഴടക്കിയപ്പോൾ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ പ്രാധാന്യം അസ്തമിയ്ക്കുകയും തൃക്കാരിയൂരും തിരുവിതാംകൂറിലെ എണ്ണമറ്റ ക്ഷേത്രങ്ങളിലൊന്നാകുകയും ചെയ്തു. എങ്കിലും, തിരുവിതാംകൂർ രാജകുടുംബാംഗങ്ങൾ ഇവിടെ വന്ന് ദർശനം നടത്തുക പതിവുണ്ടായിരുന്നു. അക്കാലത്തൊരിയ്ക്കൽ ക്ഷേത്രം അഗ്നിബാധയ്ക്കിരയായി. ഒരുദിവസം രാത്രിയിൽ ഉറങ്ങിക്കിടക്കുകയായിരുന്ന ശാന്തിക്കാർ തീപടരുന്ന ശബ്ദം കേട്ട് ഉണരുകയായിരുന്നു. തുടർന്ന്, ഭയപ്പെട്ടോടിയ മേൽശാന്തി ശ്രീകോവിലിൽ കയറി തിടമ്പെടുത്തു. ശിവലിംഗം ചെമ്പുതുണികൊണ്ട് മൂടി. മേൽശാന്തി തിടമ്പ് ക്ഷേത്രക്കുളത്തിൽ മുക്കിപ്പിടിച്ചു. അങ്ങനെയാണെങ്കിൽ തീയണയുമെന്നായിരുന്നു വിശ്വാസം. ഭാഗ്യവശാൽ, ക്ഷേത്രത്തിന് കാര്യമായ തകരാറുകളൊന്നും പറ്റിയില്ല. തുടർന്ന്, അറ്റകുറ്റപ്പണികൾ നടന്നു. ശ്രീ മൂലം തിരുനാൾ രാമവർമ്മത്തമ്പുരാനായിരുന്നു അപ്പോൾ തിരുവിതാംകൂർ മഹാരാജാവ്. അദ്ദേഹം ക്ഷേത്രം സർക്കാരിനുകീഴിൽ കൊണ്ടുവന്നു. ഇന്ന് ക്ഷേത്രം തിരുവിതാംകൂർ ദേവസ്വം ബോർഡിന്റെ കീഴിലാണ്.
ബ്രാഹ്മി, വൈഷ്ണവി, മഹേശ്വരി, ഇന്ദ്രാണി, വരാഹി, കൗമാരി, ചാമുണ്ഡി എന്നീ ഏഴ് ദേവതമാരെയാണ് 'സപ്തമാതൃക്കൾ' എന്ന് വിളിയ്ക്കുന്നത്. അത്യുഗ്രദേവതകളായ സപ്തമാതൃക്കൾ ദാരുകൻ എന്ന അസുരനെ വധിയ്ക്കാൻ ഭദ്രകാളിയെ അനുഗമിച്ചു എന്നാണ് കഥ. എല്ലാ ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ ബലിക്കല്ലുകളുടെ രൂപത്തിൽ ഇവർക്ക് സാന്നിദ്ധ്യമുണ്ടാകുമെങ്കിലും വിഗ്രഹരൂപത്തിൽ അത്യപൂർവ്വമാണ് പ്രതിഷ്ഠ. മറ്റ് ബലിക്കല്ലുകളിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി ഇവിടെ ഒന്നിച്ചൊന്നിച്ചാണ് ഇവയുണ്ടാകാറുള്ളത്. കൂടാതെ, അംഗരക്ഷകരായി കിഴക്കുഭാഗത്ത് വീരഭദ്രനെയും പടിഞ്ഞാറുഭാഗത്ത് ഗണപതിയെയും സങ്കല്പിച്ചും ബലിക്കല്ലുകളുണ്ടാകാറുണ്ട്. തന്മൂലം, നവഗ്രഹങ്ങളെയാണ് ഇത് പ്രതിനിധീകരിയ്ക്കുന്നതെന്ന തെറ്റിദ്ധാരണയും ഉണ്ടാകാറുണ്ട്. ഇവിടെ ശ്രീകോവിലിന്റെ തെക്കുഭാഗത്ത് വടക്കോട്ട് ദർശനമായാണ് സപ്തമാതൃക്കളുടെ പ്രതിഷ്ഠ. ബ്രാഹ്മി മുതൽ ചാമുണ്ഡി വരെയുള്ള ദേവതകൾ അതത് ക്രമത്തിലാണ്. കൂടാതെ, ഇവർക്ക് അംഗരക്ഷകരായി വീരഭദ്രനും ഗണപതിയുമുണ്ട്. കുങ്കുമാർച്ചനയാണ് ഈ നടയിലെ പ്രധാന വഴിപാട്.
ഇന്ന് എല്ലാമാസവും തിരുവാതിരനാളിൽ തൃക്കാരിയൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ തീയാട്ടുണ്ണികളുടെ വക പന്തമുഴിയലും തീയാട്ടുണ്ടാകാറുണ്ട്. ഉണ്ണികുടുംബക്കാർ കിരീടം ധരിച്ച്, ചുട്ടികുത്തി, കയ്യിൽ തീപ്പന്തവുമേന്തി തൃക്കാരിയൂരപ്പനെയും ഉപദേവതകളെയും കൂടിനിൽക്കുന്ന ഭക്തജനങ്ങളെയും പന്തമുഴിഞ്ഞ് അമ്പലത്തിന് പ്രദക്ഷിണം വയ്ക്കുന്നു. അന്ന് ഉച്ചയ്ക്ക് നടക്കുന്ന പ്രത്യേക പാട്ടോടെയാണ് തീയാട്ട് തുടങ്ങുക. പാട്ട് കഴിഞ്ഞാൽ അവിടെ ഭദ്രകാളിയുടെ കളം വരയ്ക്കുന്നു. പ്രധാനവർണ്ണമായ പച്ച കുടഞ്ഞ് കരിപ്പൊടി കൊണ്ടാണ് കളം വരയ്ക്കുക. ധ്യാനസങ്കല്പമനുസരിച്ച് 2, 4, 8, 16, 32, 64 എന്നിങ്ങനെ കൈകളുള്ള രൂപങ്ങൾ വരയ്ക്കും. അടുത്ത ചടങ്ങ് സന്ധ്യകൊട്ടാണ്. അത് നടക്കുമ്പോൾത്തന്നെ ഉണ്ണികൾ കളത്തിനരികിലിരുന്ന് ഭഗവതിസ്തുതികൾ ആലപിച്ചുതുടങ്ങും. പാട്ട് അവസാനിയ്ക്കാറാകുമ്പോൾ ഒരാൾ ദേവീവേഷം കെട്ടിവന്ന് പൂക്കുലയോ കുരുത്തോലയോ കൊണ്ട് കളം മായ്ക്കുന്നു. ഈ കളത്തിലെ പൊടികൾ തുടർന്ന് ഭക്തർക്ക് പ്രസാദമായി നൽകുന്നു.
ശിവഭൂതഗണങ്ങളിൽ പ്രധാനിയാണ് വീരഭദ്രൻ. ദക്ഷപ്രജാപതി നടത്തിയ മഹായാഗത്തിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ക്ഷണവും തന്റെ അനുമതിയുമില്ലാതെ വന്നുചേർന്ന തന്റെ പത്നി സതീദേവി പിതാവായ ദക്ഷന്റെ അപമാനം സഹിയ്ക്കാൻ കഴിയാതെ ആത്മഹത്യ ചെയ്ത വിവരമറിഞ്ഞ പരമശിവൻ ഉഗ്രകോപം പൂണ്ട് തന്റെ ജടാമകുടത്തിൽ നിന്നും ഒരു മുടിയിഴ പകുത്ത് സൃഷ്ടിച്ച രണ്ട് മൂർത്തികളിലൊരാളാണ് വീരഭദ്രൻ എന്ന് പുരാണകഥയുണ്ട്. ഭദ്രകാളിയാണ് മറ്റൊന്ന്. കേരളത്തിൽ എല്ലാ ക്ഷേത്രങ്ങളിലും സപ്തമാതൃക്കളുടെ ബലിക്കല്ലുകൾ സ്ഥാപിച്ച പരിസരത്ത് അംഗരക്ഷകനായി വീരഭദ്രനെ സങ്കല്പിച്ചും ബലിക്കല്ലുണ്ടാകാറുണ്ടെങ്കിലും വിഗ്രഹരൂപത്തിൽ വീരഭദ്രപ്രതിഷ്ഠ അത്യപൂർവ്വമാണ്. ഇവിടെ, സപ്തമാതൃക്കളുടെ ശ്രീകോവിലിൽ പടിഞ്ഞാട്ട് ദർശനമായാണ് വീരഭദ്രൻ പ്രതിഷ്ഠിയ്ക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ളത്. നാളികേരമുടയ്ക്കൽ, ഭസ്മാർച്ചന തുടങ്ങിയവയാണ് പ്രധാന വഴിപാടുകൾ.
അന്ന് ഇവിടത്തെ ക്ഷേത്രം രാജ്യത്തിന്റെ അന്തസ്സിന്റെ ഭാഗമായിത്തന്നെ നിലനിന്നിരുന്നു. കേരളത്തിന്റെ ദേശീയോത്സവമായ ഓണവുമായും ബന്ധപ്പെട്ടു കിടക്കുന്നതാണ് ഈ ബന്ധം. ചേരരാജാവായിരുന്ന ഭാസ്കര രവിവർമ്മയുടെ കാലത്താണ് കേരളത്തിൽ ഓണാഘോഷം തുടങ്ങിയത്. അന്ന് പ്രസിദ്ധമായ തൃക്കാക്കര ക്ഷേത്രം ആദിചേരസാമ്രാജ്യത്തിന്റെ കീഴിലായിരുന്നു. തന്മൂലം അന്ന് ആ ക്ഷേത്രത്തിന് വളരെയധികം വളർച്ചയുണ്ടായി. തൃക്കാക്കരയിൽ അന്ന് കർക്കടകമാസത്തിലെ തിരുവോണം നാൾ മുതൽ ചിങ്ങമാസത്തിലെ തിരുവോണം നാൾ വരെ 28 ദിവസം ഉത്സവമുണ്ടായിരുന്നു. ഈ ഉത്സവം തന്റെ രാജ്യത്തെ ജനങ്ങളെല്ലാവരും ആഘോഷിയ്ക്കണമെന്ന് രാജാവ് ഉത്തരവിട്ടു. അങ്ങനെയാണ് ഓണാഘോഷങ്ങൾക്ക് തുടക്കമിട്ടത്. പിന്നീട്, ഉത്സവം 10 ദിവസമായി ചുരുങ്ങി ചിങ്ങമാസത്തിലെ അത്തം നാൾ മുതൽക്കായി. അങ്ങനെ ഓണവും ചുരുങ്ങി.
കേരളത്തിലെ മിക്ക ക്ഷേത്രങ്ങളിലും ഉപദേവനായി സർവ്വവിഘ്നവിനാശകനും ശിവപാർവ്വതീപുത്രനുമായ ശ്രീമഹാഗണപതിയുടെ സാന്നിദ്ധ്യമുണ്ടാകും. ഏതൊരു ശുഭകർമ്മവും നിർവിഘ്നം പൂർത്തിയാക്കാൻ വിഘ്നേശ്വരനായ ഗണപതിഭഗവാനെ വന്ദിച്ചുകൊണ്ടാണ് തുടങ്ങുന്നത്. തൃക്കാരിയൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ സപ്തമാതൃക്കളുടെ ശ്രീകോവിലിൽ പടിഞ്ഞാറുഭാഗത്ത് കിഴക്കോട്ട് ദർശനമായാണ് ഗണപതിപ്രതിഷ്ഠ. സപ്തമാതൃക്കളുടെ അംഗരക്ഷകനായ ഗണപതിയായാണ് ഇവിടെ സങ്കല്പം. സാധാരണ ക്ഷേത്രങ്ങളിലെ വിഗ്രഹരൂപത്തിൽ നിന്ന് യാതൊരു മാറ്റവും ഇവിടെയും ഗണപതിപ്രതിഷ്ഠയ്ക്കില്ല. ചതുർബാഹുവായ ശിലാവിഗ്രഹമാണ്. ഏകദേശം നാലടി ഉയരം വരും. വിഘ്നേശ്വരപ്രീതിയ്ക്കായി ദിവസവും ഗണപതിഹോമം നടത്തിവരുന്നുണ്ട്. ഒറ്റയപ്പം, കറുകമാല, മോദകം, നാളികേരമുടയ്ക്കൽ എന്നിവയാണ് മറ്റ് പ്രധാന വഴിപാടുകൾ.
ശ്രീകോവിലിന്റെ തെക്കുഭാഗത്ത് തിടപ്പള്ളിയുടെ പടിഞ്ഞാറ് കാണാൻ കഴിയുന്നത് തികച്ചും അപൂർവ്വമായ ഒരു പ്രതിഷ്ഠയാണ്. സപ്തമാതൃക്കളുടെ വിഗ്രഹരൂപത്തിലുള്ള പ്രതിഷ്ഠയാണത്. സാധാരണ രീതിയിൽ ബലിക്കല്ലുകളുടെ രൂപത്തിൽ മാത്രം കാണപ്പെടുന്ന സപ്തമാതൃക്കളെ ഇവിടെ അവരെ പ്രതിനിധീകരിയ്ക്കുന്ന ബലിക്കല്ലുകളുടെയൊപ്പം അവയുടെ സ്ഥാനത്തുതന്നെ പ്രത്യേകം മുറിയിൽ വടക്കോട്ട് ദർശനമായി പ്രതിഷ്ഠിച്ചിരിയ്ക്കുന്നു. കൂടാതെ, അവർക്ക് അംഗരക്ഷകരായി പടിഞ്ഞാട്ട് ദർശനമായി വീരഭദ്രനും കിഴക്കോട്ട് ദർശനമായി ഗണപതിയും പ്രതിഷ്ഠിയ്ക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ശ്രീകോവിലിന്റെ പുറകിൽ പാർവ്വതീസാന്നിദ്ധ്യമുള്ളതായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. അവിടെ ദേവിയെ സങ്കല്പിച്ച് വിളക്ക് കൊളുത്തിവച്ചിട്ടുണ്ട്.
പ്രധാന ശ്രീകോവിലിന് നേരെമുന്നിൽ ചതുരാകൃതിയിൽ തീർത്ത നമസ്കാരമണ്ഡപമുണ്ട്. വളരെ ചെറിയ മണ്ഡപമാണ് ഇവിടെ. എന്നാൽ, ഇതിന്റെ മച്ചിൽ അഷ്ടദിക്പാലകരുടെയും ബ്രഹ്മാവിന്റെയും രൂപങ്ങൾ കാണാം. പൂർണ്ണമായും കരിങ്കല്ലിൽ തീർത്ത മണ്ഡപത്തിന് നാലുകാലുകളുണ്ട്. മണ്ഡപത്തിന്റെ അറ്റത്ത് നന്തിയുടെ ശിലാവിഗ്രഹമുണ്ട്. ദിവസവും നന്തിയ്ക്ക് വിളക്കുവയ്പുണ്ട്. ശിവവാഹനമായ നന്തിയുടെ ചെവിയിൽ നാം ആഗ്രഹങ്ങൾ പറഞ്ഞാൽ അവ നന്തി നേരെ ഭഗവാനോട് ചെന്നുപറയുമെന്നാണ് വിശ്വാസം. അതിനാൽ ഭക്തർ നന്തിയുടെ ചെവിയിൽ ആഗ്രഹങ്ങൾ പറയുന്നത് കാണാം. കഷ്ടിച്ച് ഒരാൾക്ക് നമസ്കരിയ്ക്കാനുള്ള സ്ഥലമേ മണ്ഡപത്തിലുള്ളൂ. എന്നാൽ, ഈ മണ്ഡപത്തിലാണ് ഉത്സവക്കാലത്ത് കലശപൂജ നടത്തുന്നത്.
വടക്കുംകൂർ ക്ഷേത്രഭരണം കയ്യാളിയിരുന്ന കാലത്ത് ധാരാളം തമിഴ് ബ്രാഹ്മണർ ഇവിടെയെത്തിയിരുന്നു. തമിഴ്നാട്ടിലെ തിരുച്ചിറപ്പള്ളിയിലുണ്ടായ ചില കലാപങ്ങളെത്തുടർന്ന് പലായനം ചെയ്ത് ഇവിടെയെത്തിയതാണത്രേ അവർ. തൃക്കാരിയൂർ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ പടിഞ്ഞാറുഭാഗത്ത് അവർക്ക് താമസിയ്ക്കാൻ വീടുകൾ നിർമ്മിച്ചുകൊടുത്തു. അത് കാലാന്തരത്തിൽ അഗ്രഹാരമായി മാറി. ക്ഷേത്രത്തിൽ അവർക്ക് ചില പ്രത്യേക അവകാശങ്ങളും കൊടുത്തിരുന്നു. നടശ്ശാന്തി, കുടശ്ശാന്തി, പുരാണപാരായണം തുടങ്ങിയവ അവയിൽ പ്രധാനമായിരുന്നു. വൈക്കത്തേതുപോലെ ഇവിടെയും ഘട്ടിയം ചൊല്ലൽ പതിവുണ്ടായിരുന്നു. ഇതും തമിഴ് ബ്രാഹ്മണരുടേതായിരുന്നു.
കേരളത്തിൽ ബുദ്ധ-ജൈനമതങ്ങൾ ശക്തമായ സ്വാധീനം ചെലുത്താൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ തൃക്കാരിയൂരും അതിന്റെ ഭാഗമായി. പള്ളിബാണപ്പെരുമാൾ എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്ന ഒരു രാജാവ് അക്കാലത്ത് നിലവിലുണ്ടായിരുന്ന പല അനാചാരങ്ങളും ശക്തമായി നിരോധിയ്ക്കുകയും അതുവഴി ഹിന്ദുമതത്തിന്റെ ശക്തി ക്ഷയിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. ഇക്കാലഘട്ടത്തിലുണ്ടായ വലിയ സംഘർഷങ്ങളുടെ ബാക്കിപത്രങ്ങൾ ഇന്നും തൃക്കാരിയൂരിലും പരിസരത്തും കാണാം. ക്ഷേത്രത്തിലെ ആചാരങ്ങളും ഒപ്പം പരിസരപ്രദേശത്തുള്ള കല്ലിൽ ക്ഷേത്രം ഉൾപ്പെടെയുള്ള ക്ഷേത്രങ്ങളും അതിന്റെ തെളിവുകളാണ്.
വൈകീട്ട് അഞ്ചുമണിയോടെ വീണ്ടും നടതുറക്കുന്നു. സന്ധ്യയ്ക്ക് സൂര്യാസ്തമയനുസരിച്ച് ദീപാരാധന നടത്തുന്നു. ദീപാരാധനയ്ക്കുശേഷം ഏഴരയ്ക്ക് അത്താഴപ്പൂജയും എട്ടുമണിയ്ക്ക് അത്താഴശ്ശീവേലിയും നടത്തുന്നു. തുടർന്ന് തൃപ്പുക. പേര് സൂചിപ്പിയ്ക്കുന്നതുപോലെ ശ്രീലകത്ത് അഷ്ടഗന്ധം പുകയ്ക്കുന്ന ചടങ്ങാണിത്. ഈ പുക ശരീരത്തിലേൽക്കുന്നത് ശ്വാസകോശസംബന്ധമായ അസുഖങ്ങൾക്ക് പരിഹാരമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. തൃപ്പുകയ്ക്കുശേഷം താംബൂലനിവേദ്യവും പതിവുണ്ട്. അതിനുശേഷം രാത്രി എട്ടരയ്ക്ക് വീണ്ടും നടയടയ്ക്കുന്നു.
നാലമ്പലത്തിനുപുറത്ത് തെക്കുപടിഞ്ഞാറുഭാഗത്താണ് ഹരിഹരപുത്രനായ ശ്രീധർമ്മശാസ്താവിന്റെ ശ്രീകോവിൽ. വളരെ ചെറിയൊരു ശ്രീകോവിലാണ് ഇവിടെയുള്ളത്. മുന്നിൽ ഒരു മുഖപ്പുണ്ടാക്കിയിട്ടുണ്ട്. ഏകദേശം മൂന്നടി ഉയരം വരുന്ന, നിൽക്കുന്ന രൂപത്തിലുള്ള ശാസ്താവാണ് ഇവിടെയുള്ളത്. രണ്ടുകൈകളിൽ അമ്പും വില്ലും ധരിച്ച കിരാതശാസ്താവായാണ് സങ്കല്പം. ഈ നടയിലാണ് ശബരിമലയ്ക്ക് പോകുന്ന ഭക്തർ മാലയിടുന്നതും കെട്ടുനിറയ്ക്കുന്നതും. നീരാജനവും നെയ്യഭിഷേകവുമാണ് ശാസ്താവിന് പ്രധാന വഴിപാടുകൾ.
കേരളത്തിലെ അമ്പലവാസി വിഭാഗങ്ങളിൽപ്പെടുന്ന ഒരു പ്രത്യേക സമുദായമാണ് തീയാട്ടുണ്ണികൾ. പേര് സൂചിപ്പിയ്ക്കുന്നതുപോലെ തീയാട്ട് എന്ന അനുഷ്ഠാനകല നടത്തിവരുന്നതാണ് ഇവരുടെ ജോലി. ഭദ്രകാളിത്തീയാട്ടാണ് ഇവർ നടത്തിവരുന്നത്. ഐതിഹ്യമാലയുടെ കർത്താവായ കൊട്ടാരത്തിൽ ശങ്കുണ്ണിയടക്കം ഒരുപാട് പ്രമുഖർ ഈ സമുദായത്തിൽ പെട്ടവരായിരുന്നു. ഈ സമുദായത്തിന്റെ ഉദ്ഭവത്തിനുപിന്നിലും തൃക്കാരിയൂർ ക്ഷേത്രവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഒരു ഐതിഹ്യമുണ്ട്. അതിങ്ങനെ:
ശാസ്താവിന്റെ ശ്രീകോവിലിന് തൊട്ട് തെക്കുവശത്ത് പ്രത്യേകം തീർത്ത തറയിൽ നാഗദൈവങ്ങൾ സാന്നിദ്ധ്യമരുളുന്നു. നാഗരാജാവായി വാസുകിയും കൂടെ നാഗയക്ഷിയും നാഗചാമുണ്ഡിയുമാണ് പ്രതിഷ്ഠകൾ. എല്ലാ മാസവും ആയില്യം നാളിൽ ഈ നടയിൽ വിശേഷാൽ പൂജകളും കന്നിമാസത്തിലെ ആയില്യത്തിന് സർപ്പബലിയുമുണ്ട്. നൂറും പാലും നിവേദ്യമാണ് ഈ നടയിലെ പ്രധാന വഴിപാട്.
വടക്കുകിഴക്കുഭാഗത്ത് ഊട്ടുപുരയുടെ സമീപത്താണ് യക്ഷിപ്രതിഷ്ഠയുള്ളത്. സുന്ദരയക്ഷീഭാവത്തിലാണ് ഇവിടെ പ്രതിഷ്ഠ. വളരെ ചെറിയൊരു ശ്രീകോവിലിൽ മര അഴിക്കൂട്ടിലാണ് പ്രതിഷ്ഠ. ഒരടി ഉയരം വരുന്ന ശിലാവിഗ്രഹമാണ് ഇവിടെയുള്ളത്. കണ്ണാടിയിൽ നോക്കുന്ന സ്ത്രീയായിട്ടാണ് യക്ഷിയെ ആവിഷ്കരിച്ചിട്ടുള്ളത്. വറപൊടിയാണ് പ്രധാന വഴിപാട്.
കേരളത്തിലെ അതിപ്രസിദ്ധമായ വിനോദസഞ്ചാരകേന്ദ്രമായ ഭൂതത്താൻകെട്ട് തൃക്കാരിയൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽനിന്ന് കഷ്ടിച്ച് 10 കിലോമീറ്റർ മാത്രം അകലെയാണ് സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്. ആ സ്ഥലവുമായി ഈ ക്ഷേത്രത്തെ ബന്ധിപ്പിയ്ക്കുന്ന ഒരു ഐതിഹ്യം നിലവിലുണ്ട്. അതിങ്ങനെ:
ആദിചേരസാമ്രാജ്യത്തിന്റെ തലസ്ഥാനനഗരമായിരുന്നു ഇന്നത്തെ കരവുർ . ക്ലോഡിയസ് ടോളമിയുടെ പുട്ടിങ്ങർ രേഖകളിൽ കരയൂരിന്റെ പറ്റി പരാമർശിച്ചിട്ടുണ്ട്.
എന്നാൽ 1935-ൽ ഫിലിപ്പീൻസിൽ പുതിയ ഗവൺമെന്റ് സംഘടിപ്പിച്ചപ്പോൾ പ്രസിഡന്റുപദത്തിനു അഗിനാൾഡോ മത്സരിച്ചു പരാജിതനായി. രണ്ടാം ലോക യുദ്ധകാലത്ത് ഇദ്ദേഹം യു.എസ്സിന് എതിരായി ജപ്പാനുവേണ്ടി പ്രവർത്തിച്ചു. തൻമൂലം യുദ്ധാനന്തരം ഇദ്ദേഹം ശിക്ഷിക്കപ്പെട്ടെങ്കിലും പിന്നീട് ശിക്ഷ ഇളവു ചെയ്യപ്പെട്ടു. രാജ്യസേവനത്തെ പുരസ്കരിച്ച് ഇദ്ദേഹം 1950-ൽ കൗൺസിൽ ഒഫ് സ്റ്റേറ്റ് അംഗമായി നിയമിക്കപ്പെട്ടു. 1964 ഫെബ്രുവരി 6-ന് മനിലായിൽ ഇദ്ദേഹം നിര്യാതനായി.
ഒരു ജന്തുജന്യ രോഗമാണ് പ്ലേഗ്. യെഴ്സീനിയ പെസ്ടിസ് എന്ന ബാക്ടീരിയ, എലി, എലിച്ചെള്ള് എന്നിവയാണ് മാരകമായ ഈ പകർച്ച രോഗത്തിന് കാരണക്കാർ. ഈ ബാക്ടീരിയ മുഖ്യമായും എലിച്ചെള്ളിലും , തുടർന്ന് എലിയിലും,മനുഷ്യരിലും പ്ലേഗ് ഉണ്ടാക്കുന്നു. .ഫ്രാൻസിലെ അലെക്സാണ്ടെർ യെര്സിൻ , ജപ്പാനിലെ ഷിബസബുരോ കിടസാടോ എന്നിവർ 1894 ൽ ഹോങ്കോങ്ങിൽ വച്ചാണ് ഈ ബാക്ടീരിയയെ തിരിച്ചറിഞ്ഞത് . എലിച്ചെള്ള് ആണ് രോഗവാഹക കീടം , എന്ന് 1898 ല് കണ്ടെത്തിയത് ഫ്രഞ്ച് ശാസ്ത്രജ്ഞൻ ആയ പൌൾ-ലൌഇസ് സൈമോണ്ട് ആയിരുന്നു.
ദക്ഷിണ കിഴക്കൻ ഏഷ്യൻ രാജ്യങ്ങളിൽ, പ്ലേഗിന്റെ പ്രകൃതിജന്യ ഉറവിടമായ എലികൾ , സ്രാങ്ക് തുടങ്ങി കരണ്ട് തിന്നുന്ന പല വന്യ ജീവികളിലും ഈ രോഗം ഇപ്പോഴും നിലനിൽക്കുന്നുണ്ട് . കരണ്ട് തിന്നുന്ന വന്യ ജീവി ആയ ടാട്ടെര ഇൻഡിക ആണ് ഇന്ത്യയിൽ ഈ രോഗത്തിന്റെ സംഭരണികൾ. . അതിനാൽ പ്ലേഗ് നിരീക്ഷണ നിയന്ത്രണ നടപടികളിൽ അലംഭാവം പാടില്ല. അവസാനത്തെ പ്ലേഗ് ശ്രീലങ്കയിൽ 1938 ലും, തായിലണ്ടിൽ 1952 ലും, നേപ്പാളിൽ 1968 ലും റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യപ്പെട്ടു. ഇന്ത്യയിൽ 2002 ലും.
വളരെ വർഷത്തെ നിശ്ശബ്ദതയ്ക്ക് ശേഷം, 1994 സെപ്തംബറിൽ ഗുജറാത്തിലെ തീരദേശ പട്ടണമായ സൂററ്റിൽ പ്ലേഗ് പൊട്ടിപ്പടരുകയുണ്ടായി. ദൽഹി ,മുംബൈ , കൽക്കട്ട തുടങ്ങിയ സ്ഥലങ്ങളിൽ നിന്നും 4780 കേസ്സുകൾ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തതിൽ , 167 കേസ്സുകൾ സ്ഥിരീകരിക്കപ്പെടുകയും 57 മരണങ്ങളും ഉണ്ടായി. ഇന്ത്യൻ ആരോഗ്യ മന്ത്രാലയം അവസാനമായി റിപ്പോർട്ട്‌ ചെയ്ത 16 കേസുകളും 4 മരണങ്ങളും , ഹിമാചൽ പ്രദേശിലെ സിംല ജില്ലയിൽപ്പെട്ട ഹാറ്റ് കൊടി ഗ്രാമത്തിൽ നിന്നും 19 ഫെബ്രുവരി 2002 ല് ആയിരുന്നു.
ചരിത്രാതീത കാലങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള സൂചകങ്ങളായി പരിഗണിക്കുന്ന മതഗ്രന്ഥങ്ങളിലും ഇതിനെക്കുറിച്ചുള്ള പരാമർശങ്ങൾ വരുന്നു. പ്ലേഗ് എന്ന പകർച്ചവ്യാധിയെക്കുറിച്ച് വേദപുസ്തകത്തിൽ പരാമർശിച്ചിട്ടുണ്ട്. ചത്ത എലികളെ കണ്ടാൽ ഉടൻ തന്നെ താമസ സ്ഥലം ഉപേക്ഷിക്കണം എന്ന് ഭാഗവതത്തിൽ ഉപദേശിക്കുന്നതും ഇതിനോടനുബന്ധിച്ചായിട്ടാണ് കരുതപ്പെടുന്നത്.
ചലന ശേഷി ഇല്ലാത്ത ,ഗ്രാം പോസിറ്റിവ് ,കൊക്കോ ആകൃതിയിലുള്ള എന്റെറോ ബാക്ടീരിയ , യെഴ്സീനിയ പെസ്ടിസ് ആണ് ബുബോനിക് , പ്നയൂമോനിക് ,സെപ്ടിസീമിക് എന്നീ മൂന്നു തരത്തിലുള്ള പ്ലേഗ് ഉണ്ടാക്കുന്നത്‌ .
ഫാസിലിന്റെ സംവിധാനത്തിൽ ഭരത് ഗോപി, മോഹൻലാൽ, ശാലിനി, സംഗീത നായിക്, പൂർണ്ണിമ ജയറാം എന്നിവർ പ്രധാനവേഷങ്ങളിൽ അഭിനയിച്ച് 1983-ൽ പ്രദർശനത്തിനിറങ്ങിയ ഒരു മലയാളചലച്ചിത്രമാണ് എന്റെ മാമാട്ടുക്കുട്ടിയമ്മയ്ക്ക്. നവോദയയുടെ ബാനറിൽ അപ്പച്ചൻ നിർമ്മിച്ച ഈ ചിത്രം വിതരണം ചെയ്തത് സ്വർഗ്ഗചിത്ര ആണ്. ഫാസിൽ തന്നെയാണ് ചിത്രത്തിന്റെ രചനയും നിർവ്വഹിച്ചിരിക്കുന്നത്. സിനിമയുടെ പേര് എന്റെ മാമാട്ടുക്കുട്ടിയമ്മയ്ക്ക് എന്നായിരുന്നുവെങ്കിലും സിനിമയുടെ പോസ്റ്റർ അച്ചടിപ്പിക്കാൻ പോയവർ പേര് എഴുതിക്കൊടുത്തപ്പോൾ ഒരു കുനിപ്പ് മാറിപ്പോയി. പോസ്റ്ററുകളിൽ ചിത്രത്തിന്റെ പേര് എന്റെ മാമാട്ടിക്കുട്ടിയമ്മയ്ക്ക്' 'എന്ന് അച്ചടിച്ചുവന്നു. പോസ്റ്ററിൽ വന്ന 'മാമാട്ടിക്കുട്ടിയമ്മ' എന്ന പേര് ചലച്ചിത്രത്തിലുള്ള 'മാമാട്ടുക്കുട്ടിയമ്മ' എന്ന പേരിനെക്കാൾ പ്രശസ്തമാവുകയും ചെയ്തു.
ഒരു ദമ്പതിമാരായ സേതുലക്ഷ്മി , വിനോദ് എന്നിവർക്ക് ഒരു അപകടത്തിൽ തങ്ങളുടെ ഏക മകളെ നഷ്ടപ്പെട്ടു. ഒരു ജന്മദിനാഘോഷത്തിൽ പങ്കെടുക്കുന്ന കുടുംബം ഒരു ബോട്ടിൽ സഞ്ചരിക്കുകയായിരുന്നു. ഈ ദമ്പതികളുടെ മകൾ ബോട്ടിന്റെ മുകളി‍ൽ തന്റെ പ്രയപ്പെട്ട കളിപ്പാട്ടമായ പാവയുമായി പോകുകയും മറ്റു കുട്ടികളോടൊപ്പം കളിക്കുകുയും ചെയ്യുന്നു. മറ്റുകുട്ടികൾ അവളുടെ കളിപ്പാട്ടം ബോട്ടിനു മുകളിൽനിന്നു വെള്ളത്തിലേയ്ക്കു വലിച്ചെറിഞ്ഞു, പാവയ്ക്കു പുറകേ വെള്ളത്തിൽ ചാടിയ കുട്ടിയെ ദമ്പതികൾ അന്വേഷിച്ചുവെങ്കലും അതു വൃഥാവിലായി. അവർ വെള്ളത്തിൽ ഒഴുകിനടക്കുന്ന പാവയെ കണ്ടെത്തി. ഏകമകളെ നഷ്ടപ്പെട്ട സേതുവിന് ഇതു വലിയ ഷോക്കാകുന്നു.
വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷം ടിന്റു എന്ന ഒരു ബാലികയെ ദത്തെടുക്കാൻ വിനോദ് തീരുമാനിക്കുന്നു. എന്നാൽ ഒരു കുഞ്ഞിനെ ദത്തെടുക്കാൻ സേതു ആഗ്രഹിച്ചില്ല. എന്നിരുന്നാലും അനാഥാലയത്തിൽ ടിന്റുവിനെ കാണാനായി പോകുവാൻ വിനോദ് സേതുവിനെ നിർബന്ധിക്കുന്നു. തന്റെ കുഞ്ഞിനെ നഷ്ടപ്പെട്ട സേതു ഒരു കുട്ടിയെ വളർത്തുവാനുള്ള മാനസികാവസ്ഥയിലല്ലാത്തതിനാൽ നിഷേധം പ്രകടിപ്പിക്കുന്നു. വിനോദ് അവളെ പറഞ്ഞു മനസ്സിലാക്കിയതോടെ സേതു ദത്തെടുക്കുവാൻ സമ്മതിക്കുന്നു. അവർ ടിന്റുവിനെ സ്വീകരിക്കുകയും കഥ വികസിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
ടിന്റുവിനെ വീട്ടിലേക്കു കൊണ്ടുവന്നതോടെ, ആ ദമ്പതികൾ മുൻകാലത്തേതുപോല സന്തോഷമായ ജീവിക്കുന്നു. നേരത്തയുള്ളതുപോല സന്തോഷത്തോടെയാണ് മാറുന്നത്. എന്നാൽ കുട്ടിയുടെ യഥാർത്ഥ മാതാപിതാക്കൾ കുട്ടിയെ തേടിയെത്തുമ്പോൾ അവരുടെ ജീവിതത്തിൽ പുതിയ പ്രശ്നങ്ങൾ ഉണ്ടാകുന്നു. തുടക്കത്തിൽ സേതു നിരസിച്ചെങ്കിലും പിന്നീട് കുട്ടിയെ അവളുടെ യഥാർത്ഥ മാതാപിതാക്കൾക്ക് കുട്ടിയെ കൈമാറാൻ അവർ തയ്യാറാകുന്നതോടെ കഥ ശുഭപര്യവസായിയാകുന്നു.
ബിച്ചു തിരുമല എഴുതിയ ഗാനങ്ങൾക്ക് സംഗീതസംവിധാനം നിർവ്വഹിച്ചത് ജെറി അമൽദേവ് ആണ്. ഗാനങ്ങൾ വിപണനം ചെയ്തത് തരംഗിണി.
1983-ലെ മികച്ച മലയാളചലച്ചിത്രത്തിനുള്ള കേരളസർക്കാറിന്റെ ചലച്ചിത്രപുരസ്കാരം നേടിയത് ഈ ചിത്രമായിരുന്നു. ഈ ചിത്രം സംവിധാനം ചെയ്ത ഫാസിൽ മികച്ച സംവിധായകനുള്ള പുരസ്കാരവും നേടി. ഗോപി, ശാലിനി എന്നിവർ മികച്ച നടനും മികച്ച ബാലതാരത്തിനുമുള്ള പുരസ്കാരങ്ങൾ നേടി.
1945-ൽ സംഘടനയുടെ ഭരണഘടന പരിഷ്കരിച്ചു. ഒരു സോഷ്യലിസ്റ്റുരാഷ്ട്രം കെട്ടിപ്പടുക്കുക, ഉത്പാദനം വിതരണം കൈമാറ്റം എന്നിവ ദേശസാത്കരിക്കുക, തുടങ്ങിയവ സംഘടനയുടെ ഉദ്ദേശ്യങ്ങളിൽപ്പെടുന്നു. രാഷ്ട്രീയോദ്ദേശ്യങ്ങൾക്കു മുൻതൂക്കം കൊടുത്തുകൊണ്ടാണ് ഈ സംഘടന പ്രവർത്തിച്ചുവന്നത്. തൊഴിലാളിവർഗത്തിന്റെ സാമ്പത്തിക സാമൂഹികസ്ഥിതി മെച്ചപ്പെടുത്തുന്നതിൽ വളരെയധികം ശ്രദ്ധിക്കുന്നു. വിദ്യാഭ്യാസം, പൊതുസമ്മേളനങ്ങൾ, ചർച്ചകൾ, പ്രകടനങ്ങൾ എന്നീ മാർഗങ്ങളിലൂടെയും പണിമുടക്കും മറ്റു സമരമുറകളും ഉപയോഗിച്ചും ലക്ഷ്യങ്ങൾ നേടിയെടുക്കാൻ ഭരണഘടനയിൽ വ്യവസ്ഥയുണ്ട്. വർഗസമരത്തിനുള്ള ഒരു വേദിയാണ് തൊഴിൽസംഘടനയെന്നും വ്യക്തമാക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. വർഗസമരം, തൊഴിലാളിവർഗ സ്വേച്ഛാധിപത്യം എന്നിവയ്ക്ക് വളരെ പ്രാധാന്യം നല്കിക്കൊണ്ടാണ് ഭരണഘടന പുതുക്കിയത്.