polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
കീമൊതെറാപ്പികൊണ്ട് പെട്ടെന്നു വിഭജിക്കുന്ന കോശങ്ങളെ നശിപ്പിക്കലാണ്. കട്ടിയുള്ള ട്യുമറുകളിൽ ഉള്ളിലേ കോശങ്ങൾ നശിക്കുന്നതോടുകൂടി ബാക്കിയുള്ള ഭാഗത്ത് പ്രവർത്തിക്കാൻ പറ്റാതെ വരുന്നു. അപ്പോൾ ശസ്ത്രക്രിയയോ റേഡിയേഷനോ ആവശ്യമായി വരുന്നു.
പഴയതും വിശാലവുമായ അർത്ഥത്തിൽ മറ്റുരോഗങ്ങൾക്കുള്ള മരുന്നുപയോഗിച്ചുള്ള ചികിത്സയും പെടും. എന്നാൽ ഇപ്പോൾ മരുന്നുപയോഗിച്ചുള്ള അർബുദ ചികിത്സയെ മാത്രമാണ് കീമോതെറാപ്പികൊണ്ട് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്.
കീമോചികിത്സ നൽകുന്നത് രോഗം മാറ്റുക, ജീവിത ദൈർഘ്യ്ം കൂട്ടുക, രോഗലക്ഷണങ്ങളെ കുറയ്ക്കുക എന്നിവയ്ക്കാണ്. റേഡിയേഷൻ ചികിത്സ, ശസ്ത്രക്രിയ എന്നിവയ്ക്ക് ഒപ്പവും ഇത് ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്.
8 മാർച്ച് 1921 ൽ ലുധിയാനയിലെ കരിംപുരാ എന്ന സ്ഥലത്ത് ഒരു ധനിക ജന്മി കുടുംബത്തിൽ ജനിച്ചു. ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ അച്ഛനും അമ്മയും തമ്മിൽ അത്ര സ്വരചേർച്ചയിലല്ലായിരുന്നു. സാഹിറിന് പതിമൂന്ന് വയസ്സുള്ളപ്പോൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ അച്ഛൻ രണ്ടാമതൊരു കല്യാണം കൂടി കഴിച്ചു. സാഹിറിന്റെ അമ്മ സർദാർ ബീഗത്തിന് ഇത് സഹിക്കാനായില്ല. മകനുമൊത്ത് അവർ ഭർത്താവിന്റെ വീട് വിട്ടിറങ്ങി. തുടർന്ന് സാഹിറിനെ വിട്ടു കിട്ടണമെന്ന് ആവശ്യപ്പെട്ട് അദ്ദേഹത്തിന്റെ അച്ഛൻ കേസ് കൊടുത്തു. പക്ഷെ കോടതി വിധി സർദാർ ബീഗത്തിന് അനുകൂലമായിരുന്നു. ഇതിൽ ക്രുദ്ധനായ സാഹിറിന്റെ അച്ഛൻ സാഹിറിനെ കൊന്നിട്ടാണെങ്കിലും അമ്മയിൽ നിന്ന് പിരിക്കുമെന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ചു. ഇത് കേട്ട് ഭയന്ന സാഹിറിന്റെ അമ്മ അവനെ സദാ നിരീക്ഷിക്കാൻ ബന്ധുക്കളുടെയും സുഹൃത്തുക്കളുടെയും സഹായം തേടി. ഭർത്താവിൽ നിന്നു പിരിഞ്ഞതിനു ശേഷം അവരുടെ സാമ്പത്തിക സ്ഥിതിയും മോശമായിരുന്നു. ഇങ്ങനെ ഭീതിയും ദാരിദ്ര്യവും നിറഞ്ഞ ഒരു ബാല്യകാലമായിരുന്നു സാഹിറിന്റേത്.
മെട്രിക്കുലേഷൻ വരെ അദ്ദേഹം ലുധിയാനയിലെ ഖൽസ ഹൈസ്കൂളിൽ പഠിച്ചു. അതിനു ശേഷം അദ്ദേഹം ബി.ഏ.ക്ക് ലുധിയാനയിലെ സതീഷ് ചന്ദർ ധവാൻ കോളേജിൽ ചേർന്നു, പക്ഷെ പഠിത്തം മുഴുമിക്കുന്നതിനു മുൻപ് എന്തോ അച്ചടക്ക ലംഘന പ്രശ്നം കാരണം അദ്ദേഹത്തെ കോളേജിൽ നിന്ന് പുറത്താക്കി. കോളേജിൽ നിന്ന് പുറത്തായതിന് ശേഷം അദ്ദേഹം ലാഹോറിൽ പോയി താമസിച്ചു. അവിടെ വച്ച് ആദ്യ ഉർദു കവിതാ പുസ്തകമായ തൽഖിയാൻ എഴുതി. പിന്നെ രണ്ട് കൊല്ലം ഒരു പ്രസാധകനെ തിരഞ്ഞു നടന്നു. 1945 ൽ ഈ പുസ്തകം പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു. പുസ്തക പ്രസിദ്ധീകരണത്തിന് ശേഷം ഇദ്ദേഹം ചില ഉർദു അനുകാലിക പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങളിൽ പത്രാധിപരായി ജോലി ചെയ്തു. മാർക്സിസ്റ്റ് ചായ്‍വുള്ള ചില ലേഖനങ്ങൾ സവേരാ എന്ന ഉർദു മാസികയിൽ എഴുതിയതിന് പാകിസ്താൻ സർക്കാർ സാഹിറിനെതിരെ അറസ്റ്റ് വാറണ്ട് പുറപ്പെടുവിച്ചു. അങ്ങനെ സാഹിർ 1949 ൽ പാകിസ്താനിൽ നിന്ന് ഒളിച്ചോടി ഡെൽഹിയിൽ വന്നു. അവിടെ രണ്ട് മാസം താമസിച്ചതിന് ശേഷം ബോംബെയിൽ സ്ഥിര താമസമായി. സാഹിറിന്റെ ഒരു സുഹൃത്ത് "ബോംബെയ്ക്ക് എന്നെ ആവശ്യമുണ്ട്" എന്ന് സാഹിർ പറഞ്ഞതായി ഓർക്കുന്നു.
സാഹിറിനു അനേകം സ്ത്രീകളുമായി പ്രേമ ബന്ധമുണ്ടായിരുന്നു എങ്കിലും ഒന്നും വിവാഹത്തിൽ കലാശിച്ചില്ല. ഏറ്റവും പ്രസിദ്ധമായ പ്രേമ ബന്ധം പഞ്ചാബി കവിയിത്രി അമൃതാ പ്രീതവുമായിട്ടുള്ളതായിരുന്നു. അമൃതാ പ്രീതം സാഹിറിന്റെ കവിതകളുടെ ഒരു ആരാധിക കൂടിയായിരുന്നു. കുറച്ച് കാലം ഗായിക സുധാ മൽഹോത്രയുമായി സാഹിർ പ്രേമത്തിലായിരുന്നു. പക്ഷെ അതും വിജയിച്ചില്ല. ഒടുവിൽ ജീവിതാവസാനം വരെ സാഹിർ അവിവാഹിതനായി തുടർന്നു. അവസാന കാലത്തെ ഏകാന്തത സാഹിറിനെ മദ്യത്തിൽ അഭയം തേടാൻ പ്രേരിപ്പിച്ചു. 1959 ൽ ജൂഹുവിലെ വീട്ടിൽ വച്ച് ഒരു ഹൃദയസ്ഥംഭനമുണ്ടായി സാഹിർ മരണമടഞ്ഞു.
സുപ്രസിദ്ധ ഉർദു കവിയും ബോളീവുഡ് സിനിമാ ഗാനരചയിതാവുമാണ് സാഹിർ ലുധിയാൻവി . സാഹിർ ലുധിയാൻവി എന്നുള്ളത് ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ തൂലികാ നാമമാണ് ശരിക്കുള്ള പേര് അബ്ദുൽ ഹൈ എന്നാണ്. 1964 ലും , 1977 ലും മികച്ച ഗാനരചയിതാവിനുള്ള ഫിലിം ഫെയർ അവാർഡ് കരസ്ഥമാക്കിയിട്ടുണ്ട്. യാഷ് ചോപ്ര സംവിധാനം ചെയ്ത 'കഭീ കഭീ' എന്ന ഹിന്ദി ചിത്രത്തിലെ 'കഭീ കഭീ മേരേ ദിൽ മേം' ഉൾപ്പെടെ അവിസ്മരണീയമായ ഹിന്ദി സിനിമാഗാനങ്ങൾ ലുധിയാൻവിയുടെ കവിതകളാണ്. 1971 ൽ ഭാരത സർക്കാർ ഇദ്ദേഹത്തെ പദ്മശ്രീ പുരസ്കാരം നൽകി ആദരിച്ചു.
സിംഹത്തിന്റെ ശിരസ്സും മത്സ്യത്തിന്റെ ഉടലുമുള്ള ഒരു സാങ്കല്പിക ജീവിയാണ് മെർലയൺ ). സിംഗപ്പൂറിനെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം മെർലയൺ എന്നത് മംഗളദായകവും രാഷ്ട്രത്തെ അഭിവൃദ്ധിപ്പെടുത്തുന്നതുമായ ഒരു വസ്തുതയായാണ് കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത്. കടൽ എന്നർത്ഥം വരുന്ന "മെർ " എന്നവാക്ക് "ലയണുമായ്" കൂടിച്ചേർന്നാണ് മെർലയൺ എന്ന പദം ഉദ്ഭവിച്ചിരിക്കുന്നത്. ഒരു മുക്കുവഗ്രാമമായിരുന്ന സിംഗപ്പൂറിന്റെ ഭൂതകാലത്തെയാണ് മത്സ്യശരീരം പതീകവൽക്കരിക്കുന്നത്. സിംഗപ്പൂർ എന്ന വാക്കിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നതാണ് സിംഹശിരസ്സ്.
1972 എപ്റ്റംബർ 15ൻ അന്നത്തെ സിംഗപ്പൂർ പ്രധാനമന്ത്രിയായിരുന്ന ലീ ക്യുഅൻ യൂവാണ് ഈ ശില്പത്തിന്റെ നിർമ്മാണത്തിന് ആരംഭം കുറിച്ചത്. സിംഗപ്പൂർ നദീമുഖത്തായിരുന്നു ഇതിന്റെ സ്ഥാനം. 8.6മീറ്റർ ഉയരവും 70ടൺ ഭാരവും ഈശില്പത്തിനുണ്ട്. സിമന്റും പൊർസെലൈനുമാണ് ഇതിന്റെ പ്രധാന നിർമാന സാമഗ്രികൾ. $165,000 സിംഗപ്പൂർ ഡോളറാണ് ഈ പദ്ധതിക്ക് ചെലവായ തുക.
അലെക് ഫ്രാസ്സെർ-ബ്രണ്ണെർ എന്ന ശില്പിയാണിത് സിംഗപ്പൂറിലെ മെർലയൺ ശില്പം രൂപകൽപ്പന ചെയ്തിരിക്കുന്നത്. സിംഗപ്പൂർ വിനോദസഞ്ചാരവകുപ്പിനുവേണ്ടിയുള്ള ഒരു അടയാളചിഹ്നമായിട്ടാണ് ഇത് രൂപകല്പന ചെയ്യപ്പെടുന്നത്. . വിനോദ സ്ഞ്ചാരവകുപ്പ് കുറച്ച് വർഷങ്ങളോളം ഈ ചിഹ്നം ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു എങ്കിലും, 1997 പുതിയ് ഒരു ചിഹ്നത്തെ സ്വീകരിച്ചു.
ഐതിഹ്യങ്ങളിലും പഴങ്കഥകളിലുമുള്ള ഒരു സാങ്കൽപ്പിക ജീവിയാണ് മെർലയൺ. അജന്ത, മഥുര എന്നിവിടങ്ങളിലെ ചുമർചിത്രങ്ങളിൽ ഇത്തരം കഥാപാത്രങ്ങളെ കാണാൻ സാധിക്കും. ഹെലെനിസ്റ്റിക് കാലഘട്ടത്തിലെ ചില എട്രൂസ്കൻ നാനയങ്ങളിലും മെർലണിനെ ആലേഖനം ചെയ്തിട്റ്റുണ്ട്.
ആത്മപിതാവ്‌ ജോസഫ് വിതയത്തിൽ പണിയിച്ചുകൊടുത്ത ഏകാന്ത ഭവനത്തിൽ തന്റെ മൂന്ന് കൂട്ടുകാരികളുമൊത്ത്‌ താമസം തുടങ്ങി. ഈ കൂട്ടായ്മ ഒരു സന്യാസ സമൂഹത്തിന്റെ രൂപഭാവങ്ങൾ ഉൾക്കൊള്ളുകയും ചെയ്തു. അന്നത്തെ തൃശ്ശൂർ മെത്രാൻ റവ. ഡോ. ജോൺ മേനാച്ചേരി 1914 മെയ് 13 ന് സന്ദർശിക്കുകയും അവരുടെ ജീവിതരീതിയിൽ സംതൃപ്തനാകുകയും 1914 മെയ് 14 ന് ജോസഫ് വിതയത്തിലച്ചന്റേയും മറ്റു ചില പുരോഹിതരുടേയും നാട്ടുകാരുടേയും സാനിധ്യത്തിൽ ഏകാന്ത ഭവനത്തെ തിരുകുടുംബസഭയെന്ന അഥവ ഹോളി ഫാമിലി കോൺവെന്റ് എന്ന പുതിയൊരു സന്യാസിനി സമൂഹമായി അംഗീകരിച്ചു. അധികം വൈകാതെ തന്നെ കാനോനിക നടപടികളും പൂർത്തിയാക്കി. മദർ സുപ്പീയരായി മറിയം ത്രേസ്യയേയും മഠത്തിന്റെ കപ്ലോനായി ഫാദർ ജോസഫ് വിതയത്തിലിനേയും നിയമിച്ചു. ഇപ്പോൾ 250 മഠങ്ങളും 1600 അംഗങ്ങളുമുള്ള സന്യാസിനി സഭയ്ക്ക് നിരവധി കോളേജുകളും വിദ്യാലയങ്ങളും ആശുപത്രികളുമുണ്ട്.
1975 ൽ മോൺ. തോമസ് മൂത്തേടൻ, ഫാ. ആൻസ്ലേം സി.എം.ഐ, ഫാ. ആന്റണി അന്തിക്കാട് എന്നിവരെ ചരിത്രന്വേഷണ കമ്മീഷനായി അന്നത്തെ തൃശ്ശൂർ ബിഷപ്പ് ജോസഫ് കുണ്ടുകുളം നിയമിച്ചു. 1978 ൽ ഇരിങ്ങാലക്കുട രൂപത സ്ഥാപിതമായതിനുശേഷം തൃശ്ശൂർ രൂപതയിൽ നിന്ന് ഇരിങ്ങാലക്കുട രൂപതയിലേക്ക് നാമകരണപരിപാടിയുടെ രേഖകളെല്ലാം കൈമാറി. 1981 ജനുവരി 3ന് അന്നത്തെ ഇരിങ്ങാലക്കുട രൂപത മെത്രാൻ ജെയിംസ് പഴയാറ്റിലിന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ കബറിടം തുറന്ന് പൂജ്യാവശിഷ്ടങ്ങൾ പരിശോധിക്കുകയും തിരുശ്ശേഷിപ്പുകൾ ഒരു ചില്ലുപേടകത്തിൽ സൂക്ഷിക്കുകയും ചെയ്തു. വിശുദ്ധയാക്കുന്നതിനുള്ള കാരണങ്ങൾക്ക് 1982 ജൂൺ 25 ന് കാനോനികമായി തടസമില്ലായെന്ന രേഖ ലഭ്യമായി .
ഫാദർ ജോസഫ് വിതയത്തിൽ, തന്റെ മരണശേഷമെ നാമകരണപരിപാടികളാരംഭിക്കാവൂയെന്ന നിർദ്ദേശത്തോടേ, മദർ മറിയം ത്രേസ്യയോട് ബദ്ധപ്പെട്ട എല്ലാ രേഖകളും 1957 നവംബർ 20 ന് അന്നത്തെ തൃശ്ശൂർ മെത്രാൻ ജോർജ്ജ് ആലപ്പാട്ടിന് കൈമാറി. തുടർന്ന് തിരുമേനിയുടെ അംഗീകാരത്തോടെ നാമകരണപ്രാർത്ഥന ആരംഭിച്ചു. 1964 ജൂൺ 8 ന് ജോസഫ് വിതയത്തിലച്ചനും മരണപ്പെട്ടു. അതിനുശേഷം മറിയം ത്രേസ്യയുടെ നാമകരണപരിപാടികൾക്ക് സാധുതയുണ്ടോയെന്ന പ്രാഥമിക അന്വേഷണം നടത്തുന്നതിനായി മോൺ. സെബാസ്റ്റ്യനെ നിയമിച്ചു. തുടർന്ന് റവ. ഫാ. ശീമയോൻ ദ ലാ സഗ്രദ ഫമിലിയ ഒ.സി.ഡി.യെ നാമകരണപരിപാടിയുടെ പോസ്റ്റുലേറ്ററായി പോപ്പ് നിയമിച്ചു.
പുത്തൻചിറ ഗ്രാമത്തിലായിരുന്നു ബാല്യവും കൗമാരവും. പനയോലകൊണ്ട് മേഞ്ഞ ജന്മഗൃഹം അതേ നിലയിൽ തന്നെ സംരക്ഷിച്ചുപോരുന്നുണ്ട്. ജന്മഗ്രഹം ഒരു തീർത്ഥാടനകേന്ദ്രമായി വിശ്വാസികൾ കണക്കാക്കുന്നു. വലിയ ദാരിദ്രത്തിൽ കഴിഞ്ഞിരുന്ന ത്രേസ്യയുടെ കുടുംബത്തിന് മഠത്തിൽ ചേരുന്നതിന് നൽകേണ്ട പത്രമേനിയായ 150 രൂപപോലും നൽകാനായില്ലയെന്നും പറയുന്നു.
അന്നത്തെ തൃശ്ശൂർ രൂപത മെത്രാൻ ജോൺ മേനാച്ചേരിയുടെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം തൃശ്ശൂർ ജില്ലയിൽ തന്നെയുള്ള ഒല്ലൂർ കർമ്മലീത്താ മഠത്തിൽ വിശുദ്ധആയ എവുപ്രാസ്യാമ്മയോടൊപ്പം താമസമാക്കി. തന്റെ ദൈവവിളി ആ മഠത്തിലേയ്ക്കല്ലെന്ന് ബോദ്ധ്യമായ മറിയം ത്രേസ്യ സ്വന്തം ഗ്രാമമായ പുത്തൻചിറയിലേക്കുതന്നെ തിരിച്ചുപോന്നു.
1926 ജൂൺ 8ന് 50-മത്തെ വയസ്സിൽ കുഴിക്കാട്ടുശ്ശേരി മഠത്തിൽ വെച്ച് മരണമടഞ്ഞു. തുമ്പുർ മഠത്തിൽ വെച്ച് ഒരു ക്രാസിക്കാൽ മറിയം ത്രേസ്യയുടെ കാലിൽ വീണുണ്ടായ മുറിവാണ് മരണകാരണം. കുഴിക്കാട്ടുശ്ശേരി മഠത്തിനോടനുബദ്ധിച്ചുള്ള പള്ളിയുടെ തറയിലാണ് മൃതശരീരം അടക്കം ചെയ്തിട്ടുള്ളത്.
1886-ൽ ത്രേസ്യയുടെ 10-ാമത്തെ വയസ്സിലാണ് ആദ്യകുർബാന സ്വീകരണവും കുമ്പസാരവും നടന്നത്. കുർബാന സ്വീകരിക്കണമെന്ന ത്രേസ്യയുടെ ശക്തമായ ആഗ്രഹത്താൽ, സാധാരണയായി ആ കാലങ്ങളിൽ ആദ്യകുർബാന സ്വീകരണം നടത്തിയിരുന്ന പ്രായത്തേക്കാൾ 3 വർഷം മുൻപേ ആദ്യകുർബാനസ്വീകരണം നടത്തി.
തൃശ്ശൂർ ജില്ലയിൽ തൃശ്ശൂർ അതിരൂപത .തൃശ്ശൂർ അതിരൂപതയുടെ കീഴിലുള്ള ഇരിങ്ങാലക്കുട രൂപതയിലെ പുത്തൻചിറ ഫൊറോന പള്ളി ഇടവകയിൽ ഉൾപ്പെട്ട പുത്തൻചിറ ഗ്രാമത്തിലെ ചിറമ്മൽ മങ്കിടിയാൻ തോമൻ-താണ്ട ദമ്പതികളുടെ മൂന്നാമത്തെ മകളായി 1876 ഏപ്രിൽ 26ന്‌ ത്രേസ്യ ജനിച്ചു.
സീറോ മലബാർ കത്തോലിക്കാസഭയിലെ ഒരു വിശുദ്ധയും ഭാരതത്തിൽനിന്ന് വിശുദ്ധപദവിയിലേയ്ക്ക് ഉയർത്തപ്പെട്ട ഒരു വ്യക്തിയാണ് വിശുദ്ധ മറിയം ത്രേസ്യ അഥവാ മദർ മറിയം ത്രേസ്യ. .
പ്രാഥമിക വിദ്യഭ്യാസം മാത്രമാണ് മറിയം ത്രേസ്യയ്ക്ക് ലഭിച്ചത്. മറിയം ത്രേസ്യയുടെ 12-മത്തെ വയസ്സിൽ അവളുടെ അമ്മ താണ്ട മരിക്കുകയും അതിനുശേഷം പൂർണ്ണസമയം പ്രാർത്ഥനയിലൂടെയാണ് ജീവിതം മുന്നേറിയത്.
പുത്തൻചിറ സെന്റ് മേരീസ് പള്ളിയിൽ വെച്ച് റവ. ഫാ. പൗലോസ് കൂനനിൽ നിന്ന് ജ്ഞാനസ്നാനം അഥവ മാമോദീസ 1876 മെയ് 3ന് സ്വീകരിച്ചു.
1815-ൽ പസ്സേരിഡേ കുടുംബം ആദ്യമായി അവതരിപ്പിച്ചത് ഫ്രഞ്ച് പോളിമത്ത് കോൺസ്റ്റാന്റിൻ സമുവൽ റഫൈനെസ്ക്യൂ ആയിരുന്നു. ഹാൻഡ് ബുക്ക് ദ ബേഡ്സ് ഓഫ് ദ വേൾഡ് ) എന്ന പ്രസ്തുത പുസ്തകത്തിന്നടിസ്ഥാനത്തിൽ സ്പാരോയുടെ കൂട്ടങ്ങളെ ട്രൂ സ്പാരോസ് , സ്നൗഫിൻചെസ് , റോക്ക് സ്പാരോസ് എന്ന പ്രകാരം വർഗ്ഗീകരണം നടത്തി. പ്രത്യേകിച്ച് പാസ്സെർ ഉൾപ്പെടെ ഒരേ ജീനസിൽപ്പെട്ട ഈ കൂട്ടങ്ങൾ എല്ലാം ഒന്നിനോടൊന്ന് സാമ്യമുള്ളതായിരുന്നു. തന്മാത്രകളുടെയും അസ്ഥികൂടത്തിന്റെയും തെളിവുകളുടെ പഠനത്തിന്നടിസ്ഥാനത്തിൽ ജോൺ ഫ്ജെൽഡ്സയും സുഹൃത്തുക്കളും ഫിലിപ്പിൻസിലെ സിന്നബൻ ഐബൻ മുമ്പെ തന്നെ വൈറ്റ്-ഐ സ്പാരോകളുടെ സഹോദരി കുടംബത്തിലുള്ളതാണെന്ന് എച്ച്.ഡബ്ള്യൂ.ബി യിൽ പ്രതിപാദിച്ചിരിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ട് ഇതിനെ ഉപകുടുംബമായ പാസ്സേരിഡേയിൽ വർഗ്ഗീകരിച്ചിരിക്കുന്നു.
മനോഹരമായ വർണ്ണതൂവലുകൾക്ക് ഉടമകളായ കുഞ്ഞുപക്ഷികളാണ് കുരുവികൾ. ആൺപക്ഷികളുടെ ശരീരത്തിന്റെ അടിഭാഗവും താടിയും തലപ്പാവും ചാരനിറത്തിലായിരിക്കും. ഇവർക്ക് കറുപ്പ് നിറമാർന്ന തൊണ്ട, നെഞ്ച്, ചുണ്ടിനും കണ്ണിനും ഇടയിലുള്ള ഭാഗം എന്നിവയും ഉണ്ടായിരിക്കും. കൂടാതെ തവിട്ടുനിറമാർന്ന കാലുകളാണ് ഇവയുടേത്. കാലാവസ്ഥ കുരുവികളുടെ ശരീരത്തിന് നിറവ്യത്യാസങ്ങൾ വരുത്തുന്നു. വേനലിൽ ചുണ്ടുകൾ കറുപ്പും നീലയും കലർന്ന നിറവും, തണുപ്പിൽ തൂവലുകൾക്ക് മഞ്ഞ കലർന്ന തവിട്ടു നിറവും ഉണ്ടായിരിക്കും. പെൺപക്ഷികൾക്കാവട്ടെ തൊണ്ടയിലും തലയിലും കറുപ്പു നിറമോ, ചാരനിറത്തിലുള്ള തലപ്പാവോ ഇവയ്ക്കുണ്ടാകാറില്ല. പെൺപക്ഷികളുടെ അടിവശം തവിട്ടുനിറത്തിലും കാണപ്പെടുന്നു. കുഞ്ഞുങ്ങൾ തവിട്ടുനിറത്തിലോ മങ്ങിയ മഞ്ഞനിറത്തിലോ ആണ് കണ്ടുവരുന്നത്. കൂടാതെ ഇവയുടെ ചുണ്ടും മങ്ങിയ മഞ്ഞനിറമായിരിക്കും. ഇവയുടെ ഭാരം 28 മുതൽ 50 ഗ്രാം വരെയാണ്.
ശക്തമായ ഒരു കുടുംബ ബന്ധമാണ് കുരുവികൾക്കുള്ളത്. ജീവിതത്തിൽ ഒരു ഇണ മാത്രം ഉള്ള പക്ഷിയായ കുരുവികളുടെ പ്രജനനകാലം ഫെബ്രുവരി മുതൽ മെയ് വരെയാണ്. വീടുകളുടെയോ കെട്ടിടങ്ങളുടെയോ ഇടുക്കുകളിലായിരിക്കും കൂടുണ്ടാക്കുന്നത്. മറ്റു ചിലപ്പോൾ സ്തൂപികാഗ്രിത വൃക്ഷങ്ങളായ ദേവദാരുവിലോ പൈൻമരത്തിലോ അല്ലെങ്കിൽ ഇലകൊഴിയും വനത്തിലോ ഇവ കൂട് കൂട്ടുന്നു.1 മുതൽ 8 വരെ മുട്ടയിടുന്ന കുരുവികൾ 11 ദിവസം അടയിരിക്കുന്നു. അടയിരിക്കുന്ന കാര്യത്തിൽ തുടങ്ങി മുട്ടവിരിഞ്ഞ് കുഞ്ഞുണ്ടായതിനുശേഷം അവയെ തീറ്റിപ്പോറ്റുന്നത് വരെ ആൺ-പെൺകുരുവികളുടെ ശക്തമായ സാന്നിദ്ധ്യം കാണാറുണ്ട്.
കുരുവികൾ മിശ്രഭുക്കാണ്. എല്ലാത്തരം ധാന്യവർഗ്ഗങ്ങളും, പുഷ്പദളങ്ങൾ, വിത്തുകൾ തുടങ്ങി സസ്യാഹാരങ്ങൾ എല്ലാം തന്നെ ഇവർക്ക് പഥ്യമാണ്. കൂടാതെ ചിത്രശലഭങ്ങൾ, പ്രാണികൾ എന്നിവയെയും ഇവ ഭക്ഷണമാക്കുന്നു. പ്രാണിവർഗ്ഗങ്ങളെ കൊത്തിത്തിന്നുന്ന ശീലക്കാരായതുകൊണ്ട് പ്രാണിശല്യത്തിൽ നിന്നും സസ്യജാലങ്ങളുടെ രക്ഷകനായിത്തീരുന്നവയാണ് കുരുവികൾ. കൂട്ടം കൂടി വിഹരിക്കുന്ന പക്ഷികളാണ് കുരുവികൾ. ഇവർ പലപ്പോഴും തീറ്റതേടി പറമ്പുകളിൽ കൊത്തി ചികഞ്ഞ് നടക്കുന്ന സ്വഭാവക്കാർ കൂടിയാണ്.
സ്പാരോ എന്ന പക്ഷിയെയും അതുപോലുള്ള ചെറു പക്ഷികളെയുമാണ് കുരുവി എന്ന് വിളിക്കാറുള്ളത്. കുരുവിയെ ഡൽഹി സംസ്ഥാനത്തിന്റെ ഔദ്യോഗിക പക്ഷിയായി അടുത്തകാലത്ത് തിരഞ്ഞെടുക്കുകയുണ്ടായി. ഡൽഹി നഗരത്തിൽ കുരുവികളുടെ എണ്ണം കുറയുന്നത് ആശങ്കയ്ക്കിടയാക്കിയിരുന്നു.
1968-ൽ പുറത്തിറങ്ങിയ വിപ്ലവകാരികൾ എന്ന ചിത്രത്തിൽ വയലാർ രാമവർമ രചിച്ച തൂക്കണാം കുരുവി എന്നുതുടങ്ങുന്ന ചലച്ചിത്രഗാനമുണ്ടായിരുന്നു.
കർണാടകയിലെ മംഗലാപുരം ജില്ലയിൽ കാർക്കള താലൂക്കിൽ ഒരു ചിത്പവൻ ബ്രാഹ്മണകുടുംബത്തിലാണ് രമാബായ് ജനിച്ചത്. മറാഠിയായിരുന്നു ഇവരുടെ സംസാരഭാഷ. പിതാവ് അനന്ത് ശാസ്ത്രി ഡോംഗ്രെ, അന്നത്തെ വ്യവസ്ഥിതിക്കു വിഭിന്നമായി, സ്ത്രീകൾക്കും സംസ്കൃത പഠനവും വിദ്യാഭ്യാസവും ആവശ്യമാണെന്ന് വിശ്വസിച്ചിരുന്നു. സമൂഹത്തിന്റെ എതിർപ്പ് കൂട്ടാക്കാതെ രമാബായ്, മാതാവ് ലക്ഷ്മിബായ് എന്നിവരെ അദ്ദേഹം സംസ്കൃതവും പുരാണങ്ങളും പഠിപ്പിച്ചു. സംസ്കൃതം കൂടാതെ മറാഠി, കാനറീസ്, ബംഗാളി, ഹിന്ദുസ്ഥാനി എന്നീ ഭാഷകളും രമാബായ് അഭ്യസിച്ചു. മാതാപിതാക്കളുടെ നിര്യാണശേഷം രമാബായിയും സഹോദരനും, രണ്ടായിരത്തോളം മൈൽ ദൂരം കാൽനടയായി സഞ്ചരിച്ച ശേഷം കൽക്കട്ടയിലെത്തി. പണ്ഡിത, സരസ്വതി എന്നീ വിശേഷണങ്ങൾ രമാബായിക്ക് സമ്മാനിച്ചത് കൽക്കട്ടയിലെ പണ്ഡിതരാണ്. കേശബ് ചന്ദ്ര സെൻ ഇവർക്ക് വേദങ്ങൾ നൽകുകയും വായിക്കുവാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുകയുണ്ടായി.
1881-ൽ പൂനെയിൽ ആര്യ മഹിളാ സഭ സ്ഥാപിക്കുകയും ശൈശവവിവാഹം പോലുള്ള സാമൂഹിക അനാചാരങ്ങൾക്കെതിരെ പ്രഭാഷണങ്ങൾ നടത്തുകയും ചെയ്തു.1889-ൽ ബാലവിധവകളുടെ പുനരധിവാസത്തിനായി പൂനെയിൽ മുക്തി മിഷൻ സ്ഥാപിച്ചു. 1900-ൽ മുക്തി മിഷനിൽ 1500 നിവാസികളും നൂറിലധികം കാലികളും ഉണ്ടായിരുന്നു. വിധവകൾ, അനാഥർ, അന്ധർ തുടങ്ങിയവർക്കായി ദി പണ്ഡിത രമാബായ് മുക്തി മിഷൻ ഇന്നും പ്രവർത്തനം തുടരുന്നു.
ഇന്ത്യയിലെ സ്ത്രീകളുടെയും ബാലവിധവകളുടെയും ഉന്നമനത്തിനായി അമേരിക്കയിൽ 3 വർഷക്കാലം പ്രഭാഷണപരമ്പരകൾ നടത്തുകയും രമാബായ് ഫൗണ്ടേഷൻ സ്ഥാപിച്ച് 30,000 ഡോളർ സമാഹരിക്കുകയും ചെയ്തു. ഇവർ രചിച്ച ഹൈ കാസ്റ്റ് ഹിന്ദു വിമൻ എന്ന പുസ്തകത്തിന്റെ പതിനായിരത്തോളം പ്രതികൾ അമേരിക്കയിൽ വിറ്റഴിക്കപ്പെടുകയുണ്ടായി.
1880 നവംബർ 13-ന് താഴ്ന്ന ജാതിക്കാരനായ ബാബു ബിപിൻ ബിഹാരി മേധാവി എന്ന ബംഗാളി അഭിഭാഷകനെ വിവാഹം ചെയ്തു. ഈ ബന്ധത്തിൽ മനോരമ എന്ന മകൾ ജനിച്ചു. 1882-ൽ ബാബു നിര്യാതനായി. തുടർന്ന് രമാബായി സ്കോളർഷിപ്പോടെ ബ്രിട്ടനിൽ പഠിക്കുവാൻ എത്തി. ഇക്കാലത്ത് അവർ ക്രിസ്തുമതം സ്വീകരിച്ചു.
ഇന്ത്യയിലെ ഒരു സാമൂഹ്യപ്രവർത്തകയും പരിഷ്കർത്താവുമായിരുന്നു പണ്ഡിത രമാബായ് . ഭാഷകളിലും ഹിന്ദുമതഗ്രന്ഥങ്ങളിലുമുള്ള പരിജ്ഞാനത്തെ ബഹുമാനിച്ച് 1878-ൽ കൽക്കട്ട സർവകലാശാലയിലെ അദ്ധ്യാപകരാണ് പണ്ഡിത എന്ന വിശേഷണം നൽകിയത്.
ഗുരുവായൂരമ്പലത്തിൽ ആനയില്ലാതിരുന്ന കാലത്ത് ഉത്സവ എഴുന്നള്ളിപ്പിന് കൊടുങ്ങല്ലൂരിലെ തൃക്കണാമതിലകം ശിവക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്ന് ആനകളെ കൊണ്ടുവരുമായിരുന്നു. എന്തോ കാരണങ്ങൾകൊണ്ട് ഒരു വർഷം ആനകളെ കൊണ്ടുവരാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. അന്ന് ഉച്ചയ്ക്കുശേഷം തൃക്കണാമതിലകം ക്ഷേത്രത്തിൽനിന്ന് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലേക്ക് ആനകൾ ഓടിയെത്തി എന്നാണ് ഐതിഹ്യം. ഇതിന്റെ ഓർമ്മയ്ക്കായി എല്ലാവർഷവും ഗുരുവായൂർ ഉത്സവം ആരംഭിക്കുന്നത് ആനയോട്ടത്തോടെയാണ്. ആനകൾ ഓടിവന്ന സമയത്തെ അനുസ്മരിച്ചുകൊണ്ട് ഉച്ചതിരിഞ്ഞ് മൂന്നുമണിക്കാണ് ആനയോട്ടം നടത്തുന്നത്.
ഗുരുവായൂർ ശ്രീകൃഷ്ണക്ഷേത്രത്തിലെ ഉത്സവാഘോഷങ്ങളോടനുബന്ധിച്ചുള്ള പ്രത്യേക ചടങ്ങാണ് ഗുരുവായൂർ ആനയോട്ടം. ഉത്സവകാലത്ത് ഭഗവാന്റെ സ്വർണ്ണതിടമ്പ് എഴുന്നള്ളിക്കുന്നതിനുള്ള ആനയെ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നത് ആനയോട്ടത്തിലൂടെയാണ്. ക്ഷേത്രത്തിന്റെ കിഴക്കുള്ള മഞ്ജുളാൽ പരിസരത്ത് നിന്ന് ആരംഭിക്കുന്ന ആനയോട്ടം അമ്പലത്തിന്റെ ഉള്ളിൽ ഏഴു പ്രദക്ഷിണത്തോടെ അവസാനിക്കുന്നു. ആദ്യം ക്ഷേത്രത്തിന്റെ കിഴക്കേ ഗോപുരം കടക്കുന്ന ആനയെ വിജയിയായി പ്രഖ്യാപിക്കും.
പുന്നത്തൂർ കോട്ടയിലുള്ള ആനകളിൽനിന്നും നല്ല ആരോഗ്യസ്ഥിതിയും അക്രമസ്വഭാവമില്ലാത്തതുമായ തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട ആനകളാണ് ആനയോട്ടത്തിൽ പങ്കെടുക്കുക. തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട ആനകളിൽ നിന്നും അഞ്ച് ആനകളെ മുൻനിരയിൽ ഓടാൻവേണ്ടി നറുക്കിട്ട് തീരുമാനിക്കും. പങ്കെടുക്കുന്ന ആനകളെ കുളിപ്പിച്ച് തയ്യാറാക്കി രണ്ടരയോടെ മഞ്ജുളാലിന്റെ അടുത്ത് അണിനിരത്തും.
ക്ഷേത്രത്തിൽ ആനയില്ലാതിരുന്ന കാലത്തെ ശീവേലിയെ അനുസ്മരിപ്പിക്കുന്നതാണ് ഉത്സവാരംഭദിവസത്തെ ആനയില്ലാ ശീവേലി. രാവിലത്തെ ശീവേലിക്ക് കീഴ്ശാന്തി ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ സ്വർണ്ണതിടന്പ് കൈയിലെടുത്ത് നടന്നാണ് മൂന്നു പ്രദക്ഷിണം വെയ്ക്കുക. അന്നേ ദിവസം ആനയോട്ടം കഴിയുന്നതുവരെ ആനകൾ ക്ഷേത്രപരിസരത്ത് വരരുത് എന്നാണ് വ്യവസ്ഥ.
പതിനഞ്ചു വയസുള്ളപ്പോൾ ആർ. സുഗതൻ പങ്കെടുത്ത യോഗത്തിൽ വച്ച് അമ്പലപ്പുഴ താലൂക്ക് കയറുപിരിത്തൊഴിലാളി യൂണിയൻ എന്ന പേരിൽ സ്ത്രീകളുടെ ഒരു സംഘടന രൂപംകൊള്ളുകയും,ദേവയാനി അതിന്റെ സെക്രട്ടറിയായി തെരഞ്ഞെടുക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു.അക്കാലത്തു്, കയറു പിരിയ്ക്കുന്ന സ്ത്രീത്തൊഴിലാളികൾ പാടത്ത് പണിയെടുക്കാനും പോയിരുന്നു. അവർക്ക് രാവിലെ എട്ടുമണി മുതൽ വൈകിട്ട് ആറുമണിവരെ വിശ്രമമില്ലാതെ പണി ചെയ്യേണ്ടിയിരുന്നു . ഇതിനെതിരായ പ്രതിഷേധത്തിനു് ദേവയാനി നേതൃത്വം കൊടുക്കുകയും, പിന്നീടതു് കളർകോട് പാടം പണിമുടക്കായി വളരുകയും ചെയ്തു. കൂലി അഞ്ച് അണ എന്നത് ആറ് "അണ" ആയി വർദ്ധിപ്പിക്കാനും ഉച്ചയ്ക്ക് അര മണിക്കൂർ വിശ്രമമനുവദിപ്പിക്കാനും ആ സമരംകൊണ്ടു കഴിഞ്ഞു. പ്രശ്നങ്ങൾക്ക് സംഘടിതമായ പ്രവർത്തനത്തിലൂടെ പരിഹാരം കണ്ടെത്താൻ കഴിയുമെന്നും സമരത്തിലൂടെ പാവപ്പെട്ടവന് അവകാശങ്ങൾ പിടിച്ചുപറ്റാനുവുമെന്നു്, ഈ സമരം ദേവയാനിയെ പഠിപ്പിച്ചു. ഇതു് അവർക്കു് പൊതു പ്രവർത്തനത്തിൽ വലിയ ആത്മവിശ്വാസം നൽകി.
1942 ൽ കോഴിക്കോട്ടു വെച്ചു നടന്ന സംസ്ഥാന മഹിളാ ക്യാമ്പിൽ മറ്റു വനിതാ നേതാക്കൾക്കൊപ്പം പങ്കെടുത്തു. തന്റെ രാഷ്ട്രീയ വിശ്വാസങ്ങളെ ദൃഢപ്പെടുത്തിയ ഒന്നായിരുന്നു ഈ ക്യാമ്പെന്നായിരുന്നു ദേവയാനി പിന്നീട് അഭിപ്രായപ്പെട്ടത്. ഈ പഠനക്യാമ്പിനു പോകും മുമ്പാണ് തന്റെ ഭാവി വരനായ കൃഷ്ണൻ നായർ എന്ന എ.വി.കുഞ്ഞമ്പുവിനെ ദേവയാനി പരിചയപ്പെടുന്നത്. അമ്പലപ്പുഴ താലൂക്കിൽനിന്ന് ചേർത്തലയിലേക്കും, എറണാകുളം, തൃശൂർ എന്നിവിടങ്ങളിലേക്കും ദേവയാനിയുടെ പൊതുപ്രവർത്തന പിന്നീടു് മേഖല വ്യാപിച്ചു. കൊല്ലത്ത് കശുവണ്ടിത്തൊഴിലാളി യോഗത്തിലും കോട്ടയത്ത് തിരുനക്കര മൈതാനത്തും അവർ പൊതുയോഗങ്ങളിൽ പങ്കെടുത്ത് പ്രസംഗിച്ചു.
പി. കൃഷ്ണപ്പിള്ളയുടെ സ്വാധീനം ഒരു അവരുടെ രാഷ്ട്രീയ കാഴ്ചപാടിനെ ഏറെ സ്വാധീനിച്ചിരുന്നു. മനുഷ്യമനസ്സിന്റെ മോചനമാണ് കമ്മ്യൂണിസം എന്ന ബോധം ദേവയാനിയിൽ വളരാൻ അതു് സഹായിച്ചു. അതാണു് അവരെ ഒരു കമ്യൂണിസ്റ്റുകാരിയാക്കി മാറ്റിയതു്. ഈ സമയത്താണ് കൃഷ്ണൻനായർ ദേവയാനിയെ വിവാഹം ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹം പ്രകടിപ്പിക്കുന്നത്. എന്നാൽ വിവാഹം മൂലം പൊതുപ്രവർത്തനത്തിനു തടസ്സമുണ്ടാകരുതെന്ന നിർദ്ദേശം, എ.വി. കുഞ്ഞമ്പു കല്യാണത്തിനു് മുമ്പേ മുന്നോട്ടു് വെച്ചു. 1943 ജൂൺ 23 ന് വളരെ രഹസ്യമായിട്ടായിരുന്നു ഇരുവരും തമ്മിലുള്ള വിവാഹം. വിവാഹം കഴിഞ്ഞ ഉടൻ പോലീസിൽ നിന്നും രക്ഷപ്പെടാൻ എ വി കുഞ്ഞമ്പു മണലൂരിലേക്കു പോയി, ദേവയാനി കോഴിക്കോട്ടേക്കും. കോഴിക്കോട്ടെ കമ്യൂണിസ്റ്റ് നേതാക്കളുടെ "കമ്യൂൺ" ജീവിതകാലം, ദേവയാനിയെ ഏറെ സ്വാധീനിച്ചു.
വാഗ്ഭടാനന്ദന്റെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള ആത്മവിദ്യാസംഘത്തിന്റെ പ്രവർത്തനത്തിൽ ദേവയാനി സ്കൂൾ കാലഘട്ടം മുതൽക്കേ താൽപര്യം കാണിച്ചിരുന്നു. സംഘം നടത്തിയിരുന്ന സാമൂഹ്യപരിഷ്കരണപ്രവർത്തനങ്ങൾ വിദ്യാർത്ഥിയായിരുന്ന ദേവയാനിയെ വളരെയധികം സ്വാധീനിച്ചിരുന്നു. ചേച്ചിയുടെ ഭർത്താവായ അയ്യൻപിള്ളയുടെ പ്രോത്സാഹനവും വേണ്ടുവോളമുണ്ടായിരുന്നു, കൂടാതെ പഠനത്തിനു പോകാതെ വീട്ടിലിരിക്കുന്ന സമയമായതിനാൽ സംഘത്തിൽ ചേർന്നു പ്രവർത്തിക്കാൻ യാതൊരു പ്രയാസവുമുണ്ടായിരുന്നില്ല.വാഗ്ഭാടാനന്ദന്റെ ശിഷ്യനായ ആര്യഭടസ്വാമിയാണ് ദേവയാനിയെ അത്മവിദ്യാസംഘത്തിലേക്ക് നയിച്ചത്.
വാഗ്ഭടാനന്ദന്റെ ആത്മവിദ്യാ സംഘത്തിന്റെ മുഴുവൻ സമയപ്രവർത്തകനായിരുന്നു ദേവയാനിയുടെ ചേച്ചിയുടെ ഭർത്താവ് അയ്യൻപിള്ള . ചേട്ടന്റെ സ്വാധീനത്തിൽ ആത്മവിദ്യാ സംഘത്തിന്റെ മഹിളാവിഭാഗം പ്രവർത്തയായി രാഷ്ട്രീയപ്രവർത്തനം തുടങ്ങി. കുമാരനാശാന്റെ കവിതകൾ, മറ്റ് സ്ത്രീകൾക്ക് ചൊല്ലിക്കൊടുത്ത്, ജാതിരഹിത ചിന്താഗതി സമൂഹത്തിൽ വളർത്തിക്കൊണ്ട് വരാൻ ദേവയാനി ശ്രമിച്ചു. കുമാരനാശാന്റെ കവിതകളും ആത്മവിദ്യാ സംഘത്തിലെ പ്രവർത്തനപങ്കാളിത്തവും പൊതുപ്രവർത്തനത്തിനുള്ള വലിയ പ്രചോദനം നൽകി.
കേരളത്തിലെ ആദ്യകാല കമ്യൂണിസ്റ്റ് നേതാവും സ്വാതന്ത്ര്യ സമര സേനാനിയുമാണ്, കെ. ദേവയാനി . കരിവെള്ളൂർ സമരനായകനായ എ വി കുഞ്ഞമ്പുവിന്റെ ജീവിതപങ്കാളികൂടിയായിരുന്നു ഇവർ. ചോരയും കണ്ണീരും നനഞ്ഞ വഴികൾ എന്ന ആത്മകഥ രചിച്ചിട്ടുണ്ടു്.
2008ലാണ് നോമോഫോബിയ ആദ്യമായി തിരിച്ചറിയുന്നത്. 1000 ഉപയോക്താക്കളെ ഉൾപ്പെടുത്തി നടത്തിയ സർവേയിൽ, മൂന്നിൽ രണ്ട് ഭാഗം ഉപയോക്താക്കളും തങ്ങളുടെ ഫോൺ നഷ്ടപ്പെടുന്നതിനെക്കുറിച്ചോർത്ത് അകാരണമായി ഭയപ്പെടുന്നവരായിരുന്നു. നോമോഫോബിയ ഉള്ളവരിൽ 41% പേരും രണ്ട് ഫോൺ ഉപയോഗിക്കുന്നവരാണെന്നും ഈ സർവേയിൽ തെളിഞ്ഞു. മാത്രമല്ല പുരുഷന്മാരെക്കാൾ സ്ത്രീകളിലാണ് ഈ അവസ്ഥ കൂടൂതലായി കാണപ്പെടുന്നത്. നോമോഫോബിയ കൂടൂതലായി കാണപ്പെടുന്നത് 18നും 24നും ഇടയിൽ പ്രയമുള്ളവർക്കാണ്. 25നും 34നും ഇടയിൽ പ്രായമുള്ളവർ രണ്ടാമതും 55 ഉം അതിനു മുകളിൽ പ്രായമുള്ളവർ മൂന്നാമതുമാണ് ഈ പട്ടികയിലുള്ളത്,
ഫോണിനെ പിരിഞ്ഞിരിക്കാൻ വയ്യാത്തത് തന്നെയാണ് പ്രധാന ലക്ഷണം. ഫോൺ സ്വിച്ച് ഓഫ് ചെയ്യാൻ ഇയാൾക്ക് കഴിയില്ല. കൂടെ കൂടെ ഇൻബോക്സും കാൾലിസ്റ്റുമൊക്കെ പരിശോധിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കും. ഫോൺ നഷ്ടപ്പെടുമോ എന്ന ആശങ്കയിൽ മാനസിക പിരിമുറുക്കം അനുഭവിക്കും. ഇങ്ങനെയൊരവസ്ഥയിൽ രണ്ടാമതൊരു ഫോൺ വാങ്ങി ഉപയോഗിക്കാൻ ശ്രമിക്കും. എന്തു ജോലി ചെയ്താലും വെറുതെ ഇരുന്നലും ഉറങ്ങാൻ തുടങ്ങുമ്പോഴുമെല്ലാം ഫോൺ കയ്യിൽ കരുതും. തന്റെ ഫോൺ മറ്റാരെങ്കിലും അനുവാദമില്ലാതെ ഉപയോഗിക്കുന്നത് കണ്ടാൽ അതിനെതിരെ രൂക്ഷമായി പ്രതികരിക്കും.
മൊബൈൽ ഫോ​ണിന് അടിമപ്പെട്ട വ്യക്തികളിൽ കണ്ടുവരുന്ന മാനസിക വിഭ്രാന്തിയാണ് നോമോഫോബിയ. നോ മൊബൈൽ ഫോൺ ഫോബിയ എന്നാണ് ഇതിന്റെ മുഴുവൻ പേര്. യു.കെ.യിലെ റിസേർച്ച് ഓർഗനൈസേഷനായ യുഗവിലെ ഗവേഷകരാണ് ഈ അവസ്ഥയെ നോമോഫോബിയ എന്ന് ആദ്യമായി വിളിച്ചത്. ഈ അവസ്ഥ കാണപ്പെടുന്നവർക്ക് ഏറെ നേരം തന്റെ മൊബൈൽ ഫോണിനെ വിട്ടിരിക്കാൻ കഴിയില്ല. ചാർജ് തീരുകയും നെറ്റ്വർക്ക് കവറേജ് കിട്ടാതിരിക്കുമ്പോളുമൊക്കെ ഈ വ്യക്തി സമചിത്തത കൈവിട്ട് പെരുമാറാനും സാധ്യതയുണ്ട്.
രണ്ട് ഫോണുകൾ തീർക്കുന്ന മാനസിക പിരിമുറുക്കം കൂടുതൽ പ്രശ്നങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കും. രൂക്ഷമായ പ്രതികരണങ്ങൾ സംഘർഷഭരിതമായ കുടുംബാന്തരീക്ഷം തീർക്കും. ഏത് സമയവും ഫോണിനെ പറ്റി ചിന്തിക്കുന്നതിനാൽ മറ്റ് ജോലികളിലൊന്നും ശ്രദ്ധയുണ്ടാവില്ല. ഇത് സ്വകാര്യ ജീവിതത്തിലും സാമൂഹ്യ ജീവിതത്തിലും നിരവധി പ്രശ്നങ്ങൽ സൃഷ്ടിക്കും.
കിഷൻ സിംഗ് പാൽ- ഹംസാദേവി ദമ്പതികളുടെ മകളായി, ഇന്നത്തെ ഉത്തരാഞ്ചൽ സംസ്ഥാനത്തെ ഉത്തർകാശി ജില്ലയിൽ നാകുരി എന്ന ഗ്രാമത്തിൽ ജനിച്ചു. താഴ്ന്ന വരുമാനത്തിൽ കഴിഞ്ഞിരുന്ന ആ കുടുംബത്തിലെ ഏഴു കുട്ടികളിൽ മൂന്നാമത്തെയാളായിരുന്നു ബചേന്ദ്രി. പഠിച്ച് ഡോക്ടറാകണമെന്ന് ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നുവെങ്കിലും എട്ടാം തരം പാസായ ബചേന്ദ്രിയോട് പഠനം നിർത്തുവാൻ പിതാവിന് ആവശ്യപ്പെടേണ്ടി വന്നു. സ്കൂൾവിദ്യാഭ്യാസം തൽക്കാലത്തേക്ക് മുടങ്ങിയെങ്കിലും തുടർന്ന് പഠിക്കുവാനുള്ള ആഗ്രഹം ശക്തമായി. പകൽ ഗാർഹിക ജോലികളും രാത്രി വായനയുമായി ബചേന്ദ്രി മുന്നോട്ട് നീങ്ങി. ഈ നിശ്ചയദാർഠ്യം കണ്ട മൂത്ത സഹോദരന്റെ പ്രേരണമൂലം മാതാപിതാക്കൾ ബചേന്ദിയെ സ്കൂൾ വിദ്യാഭ്യാസം പൂർത്തിയാക്കുവാൻ അനുവദിച്ചു. നല്ല മാർക്കോടെ പത്താംതരം പാസ്സായ ബചേന്ദ്രി സ്കൂൾ പ്രിൻസിപ്പലിന്റെ പ്രോൽസാഹനസഹായങ്ങളോടെ കോളേജ് വിദ്യാഭ്യാസം തുടങ്ങുകയും, ബിരുദമെടുക്കുകയും ചെയ്തു. തുടർന്ന് സംസ്കൃതത്തിൽ ബിരുദാനന്തരബിരുദവും, ബി.എഡും നേടി.
1984-ൽ ഇന്ത്യയുടെ നാലാമത്തെ എവറസ്റ്റ് ദൗത്യസംഘത്തിന്റെ ഭാഗമായിരുന്നു ബചേന്ദ്രി. ആറു വനിതകളും, പതിനൊന്നു പുരുഷന്മാരും അടങ്ങുന്നതായിരുന്നു പര്യവേഷണ സംഘം. നേപ്പാളിലെ കാഠ്മണ്ഡുവിൽ നിന്നുമാണ് സംഘം എവറസ്റ്റ് പര്യവേഷണം തുടങ്ങിയത്. 24,000 അടി ഉയരത്തിൽ ഒരു മഞ്ഞിടിച്ചിലിൽ തലക്ക് പരിക്കേറ്റുവെങ്കിലും മനഃസ്ഥൈര്യത്തോടെ മുന്നേറുകയും മേയ് 23, ഉച്ചക്ക് 1:07 മണിക്ക് എവറസ്റ്റിന്റെ നിറുകയിലെത്തുകയും ചെയ്തു.
അധ്യാപികയാവുന്നതിനേക്കാൾ പർവ്വതാരോഹണത്തിൽ തൽപരയായിരുന്ന ബചേന്ദ്രി പാൽ നെഹ്രു ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് ഓഫ് മൗണ്ടനീയറിങ്ങിൽ പർവതാരോഹണ പരിശീലനത്തിനു ചേർന്നു. പരിശീലനകാലത്ത് അവർ മികച്ച പ്രകടനം കാഴ്ചവച്ചു. 1982-ൽ ഗംഗോത്രി , രുദുഗിരിയ എന്നിവ കീഴടക്കി.
ഒരു ഇന്ത്യൻ പർവതാരോഹകയാണ് ബചേന്ദ്രി പാൽ . എവറസ്റ്റ് കീഴടക്കിയ ആദ്യ ഇന്ത്യൻ വനിതയാണ് ഇവർ. 1984 മേയ് ഇരുപത്തിമൂന്നിന് ആണ് അവർ എവറസ്റ്റ് കൊടുമുടിയുടെ നിറുകയിലെത്തിയത്.
കൊച്ചീരാജാവ് കഴിഞ്ഞാൽ ഈ പ്രദേശത്തെ അധികാരവും പദവിയും സമ്പത്തുമുള്ള ആളുകളായിരുന്നു പാലിയത്തച്ചന്മാർ. കൊച്ചിയിൽ പാതി പാലിയം എന്ന ചൊല്ലുതന്നെ ഇവരുടെ ശക്തിയും സ്വാധീനവും വെളിവാക്കുന്നുണ്ട്. ഡച്ചുകാരുടെ സഹായത്തോടെ പാലിയത്തച്ചൻ നിർമ്മിച്ച ഡച്ചുമോഡൽ കൊട്ടാരമാണ് ഇന്നും പാലിയത്തച്ചന്മാരുടെ ആസ്ഥാന മന്ദിരം. കേരള സംസ്ഥാന രൂപീകരണത്തിനു ശേഷം പാലിയം സ്വത്തുക്കൾ വിട്ടുപോയതോടെ ബാക്കിയുള്ളവ നോക്കി നടത്താൻ ‘ഈശ്വരസേവട്രസ്റ്റ്’ രൂപീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്.
1585-ൽ പാലിയം ഭരിച്ച പാലിയത്തച്ചൻ. വില്ലാർവട്ടത്തെ അവസാനത്തെ രാജാവായ രാമവർമ്മയുടെ മകനായിരുന്നു എന്ന് കൊച്ചി സ്റ്റേറ്റ് മാനുവലിൽ പറയുന്നുണ്ട്. കൊച്ചിയിൽ ആധുനിക ഭരണ സമ്പ്രദായം നടപ്പിലാക്കിയത് കോമി അച്ചന്റെ ഭരണകാലത്തായിരുന്നു.
1730 കളിലെ പാലിയത്തച്ചൻ. ഡച്ചുകാർക്ക് പ്രിയപ്പെട്ടവൻ ആയിരുന്ന മലപൈയെ ഇയാൾ വധിച്ചു. തുടർന്ന് കൊച്ചി രാമവർമ്മ രാജാവ് ഇയാളെ സ്ഥാനഭ്രഷ്ടനാക്കി. സ്വത്ത് മുഴുവനും കണ്ടുകെട്ടി.
1694 കാലത്തു ജീവിച്ചിരുന്ന പാലിയത്തച്ചൻ. ഇയാൾ സാമൂതിരിയുടേ അനുഭാവി ആയിരുന്നു. ബാവൻ പ്രഭുവുമായി ചേർന്ന് കൊച്ചിക്കെതിരായി പ്രവർത്തിച്ചു
ദൂസരാ സപ്തകിന്റെ ആമുഖത്തിൽ അജ്ഞേയ് പ്രയോഗവാദ് എന്ന പദത്തെ തന്നെ എതിർക്കുന്നുമുണ്ട്. "പ്രയോഗത്തിന്റെതായ ഒരു വാദം ഇല്ല. ഞങ്ങൾ 'വാദികളായിരുന്നില്ല,പ്രയോഗം' സ്വയം ലക്ഷ്യമോ ഉദ്ദേശ്യമോ അല്ല. കവിതയ്ക്ക് ഒരു വാദം ഇല്ലാത്തതു പോലെ, കവിത സ്വയം ലക്ഷ്യമോ ഉദ്ദേശ്യമോ അല്ല. അതുകൊണ്ട് പ്രയോഗവാദികളെന്നു പറയുന്നത് ഞങ്ങളെ കവിതാവാദികളെന്നു വിളിക്കുന്നതുപോലെതന്നെ സാർഥകമോ നിരർഥകമോ ആണ്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ അഭിപ്രായത്തിൽ "പ്രയോഗം സ്വയം ലക്ഷ്യമല്ല, മാർഗ്ഗമാണ്; ഇരട്ട മാർഗം. ഒന്നാമതായി കവി സംവേദനം ചെയ്യുന്ന സത്യത്തെ അറിയാനുള്ള മാർഗം, രണ്ടാമത് ആ സംപ്രേഷണ ക്രിയയേയും അതിന്റെ മാർഗങ്ങളേയും അറിയാനുള്ള മാർഗം. അതായത് 'പ്രയോഗം' വഴി കവിക്ക് സ്വത്വത്തെ ശരിക്കും അറിയാൻ കഴിയുന്നു, കൂടാതെ നല്ലവണ്ണം പ്രകടിപ്പിക്കുവാനും സാധിക്കുന്നു.
ആധുനിക പ്രവണതകൾ പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്ന ഹിന്ദി കാവ്യ സമാഹാരമാണ് താർ സപ്തക്. പുതിയ ഏഴ് കവികളുടെ കവിതകൾ സമാഹരിച്ചുകൊണ്ട് താരസപ്തക് 1943-ൽ പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടു. ഈ പരമ്പരയിലുള്ള നാല് കാവ്യ സമാഹാരങ്ങളും എഡിറ്റു ചെയ്തത് 'പ്രയോഗവാദി' കവിയായ സച്ചിദാനന്ദ ഹീരാനന്ദ് വാത്സ്യായൻ 'അജ്ഞേയ്' ആണ്. ഹിന്ദി കവിതയിലെ പരീക്ഷണ പ്രവണതയുടെ സൂത്രധാരൻ എന്ന് ഇദ്ദേഹം അറിയപ്പെടുന്നു. അജ്ഞേയ്, ഗജാനൻ മാധവ് മുക്തി ബോധ്, നേമീ ചന്ദ്ര ജൈൻ, ഭാരത ഭൂഷൺ അഗ്രവാൾ, ഗിരിജാകുമാർ മാഥൂർ, രാംവിലാസ് ശർമ, പ്രഭാകർ മാച്വേ എന്നിവരാണ് ഒന്നാം സപ്തകത്തിലെ കവികൾ. താരസപ്തക് പ്രസിദ്ധീകരിച്ചതോടെയാണ് ഹിന്ദിയിൽ 'പ്രയോഗവാദ് ' എന്ന കാവ്യ പ്രസ്ഥാനം ആരംഭിക്കുന്നത്. ഹിന്ദിയിൽ പ്രയോഗ് എന്ന വാക്കിനർഥം പരീക്ഷണം എന്നാണ്.
താരസപ്തകത്തിന്റെ ആമുഖം ചരിത്രപ്രാധാന്യമുള്ളതാണ്, ഏഴ് കവികൾ ഒന്നിച്ചു ചേരുവാനുണ്ടായ സാഹചര്യത്തെക്കുറിച്ചും ഉദ്ദേശ്യലക്ഷ്യങ്ങളെക്കുറിച്ചും അജ്ഞേയ് അതിൽ വ്യക്തമാക്കിയിട്ടുണ്ട്. അദ്ദേഹം പറയുന്നു "ഞങ്ങൾ ഒന്നിച്ചു ചേരുവാനുള്ള കാരണം ഏതെങ്കിലും ഒരു സ്കൂളിന്റെ വക്താക്കളായതല്ല, ഞങ്ങൾ ഏതെങ്കിലും ലക്ഷ്യത്തിലെത്തിയവരുമല്ല, ഇപ്പോഴും വഴിപോക്കരാണ്, വഴിപോക്കർ മാത്രമല്ല, വഴിതേടുന്നവർ. അതായത് കാവ്യപരമായ അന്വേഷണത്വരയും പുത്തൻ കാഴ്ചപ്പാടുമാണ് അവരെ ഒരേ ചരടിൽ കോർത്തത്. സമൂഹനന്മയ്ക്ക് വിപ്ളവം എന്നപോലെ കവിതയുടെ ഹിതത്തിന് 'പ്രയോഗം' ആവശ്യമാണെന്ന് ഈ കവികൾ കരുതി 'പ്രയോഗം' മാർഗ്ഗമാക്കിയ ഇവർ ആധുനികഭാവുകത്വത്തേയും ആധുനിക സംവേദനത്തേയും സ്വാംശീകരിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചു.