polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
1833-ൽ പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ട പൗളീൻ, 1835-ലെ "പരാസെൽസസ്", 1940-ൽ ഇറങ്ങിയ "സോർദെല്ലോ" എന്നീ കൃതികൾ ഈ കാലഘട്ടത്തിലെ രചനകളിൽ പെടുന്നു. ഇവയുടെ വായന, കവിയുടെ പിൽക്കാലത്തെ പക്വരചനകളുടെ വായനയ്ക്കു ശേഷമാണ് വേണ്ടതെന്ന് വില്യം ജെ. ലോങ്ങ് നിരീക്ഷിക്കുന്നു. പിൽക്കാല രചനകളിൽ ബ്രൗണിങ്ങിന്റെ നിസ്സംശയമായ നന്മകൾ കണ്ടറിഞ്ഞിട്ടുള്ള വായനക്കാരന്, ഈ അപക്വരചനകളിൽ തെളിയുന്ന കുറവുകളിലൂടെ സന്തോഷപൂർവം കടന്നുപോകാനും കഴിയും എന്നാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ യുക്തി. 1837-ൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച 'സ്ട്രാഫോർഡ്' എന്ന ആദ്യനാടകത്തിന്റെ കാര്യത്തിലും ഈ നിരീക്ഷണം പ്രസക്തമാണ്.
"മണികളും മാതളനാരങ്ങകളും" എന്ന പരമ്പരയുടെ 1843-ൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച മറ്റൊരു ഖണ്ഡത്തിലാണ് ബ്രൗണിങ്ങിന്റെ ഏറ്റവും രസകരമായ നാടകങ്ങളിൽ പെടുന്ന "കുടുംബപ്പേരിൽ കളങ്കം" ഉൾപ്പെട്ടത്. ഹാമെലിനിലെ കുഴലൂത്തുകാരൻ " എന്ന കവിതയും ഇതേ പരമ്പരയുടെ ഭാഗമായിരുന്നു. മദ്ധ്യകാലയൂറോപ്പിലെ പ്രസിദ്ധമായൊരു നാടോടിക്കഥയുടെ പുനരാഖ്യാനമാണ് ആ കവിത. 1844-ലെ "കൊളൊംബേയുടെ ജന്മദിനം" ശ്രദ്ധേയമായ മറ്റൊരു രചനയാണ്.
വെനീസിൽ തന്റെ മകന്റെ വസതിൽ ബ്രൗണിങ് 1889 ഡിസംബർ 12-ന് മരിച്ചു. ഇറ്റലി, കവിയ്ക്കു സംസ്കാരസ്ഥാനം ഒരുക്കാൻ താത്പര്യം കാട്ടിയെങ്കിലും ഒടുവിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ അന്ത്യവിശ്രമസ്ഥാനമായത് ഇംഗ്ലണ്ടിലെ വെസ്റ്റ് മിൻസ്റ്റർ ആബിയാണ്. അവിടത്തെ "കവിക്കോണിൽ" അദ്ദേഹത്തെ സംസ്കരിച്ചു. വിക്ടോറിയൻ യുഗത്തിലെ കവികളിൽ ബ്രൗണിങ്ങിനു സമശീർഷനായിരുന്ന ടെനിസന്റെ സംസ്കാരസ്ഥാനത്തിനു തൊട്ടടുത്താണ് ബ്രൗണിങ്ങിനെ സംസ്കരിച്ചിരിക്കുന്നത്.
ബ്രൗണിങ്ങിന്റേയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ പത്നി ഇലിസബത്തിന്റേയും കഥയുടെ നാടകാവിഷ്കരണം, "വിമ്പോൾ തെരുവിലെ ബാരറ്റുമാർ" എന്ന പേരിൽ റുഡോൾഫ് ബെസിയർ നിർവഹിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഏറെ വിജയിച്ച ഈ നാടകം അമേരിക്കയിൽ ബ്രൗണിങ്ങുമാരുടെ പ്രശസ്തി വർദ്ധിപ്പിച്ചു. ഇതിൽ ഇലിസബത്തിന്റെ റോളിൽ കാതറീൻ കോർനെൽ എന്ന അഭിനേത്രി പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിക്കപ്പെട്ടു. തുടർന്ന് ഈ നാടകം രണ്ടു വട്ടം ചലച്ചിത്രമാക്കപ്പെട്ടിട്ടുമുണ്ട്.
വിക്ടോറിയൻ യുഗത്തിലെ കവികളിൽ ടെനിസനു സമശീർഷനായി ബ്രൗണിങ് അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടത് ദീർഘകാലത്തെ കാത്തിരിപ്പിനു ശേഷമാണ്. എന്നാൽ വരും യുഗങ്ങൾ അദ്ദേഹത്തെ ടെനിസനേക്കാൾ മികച്ച കവിയെന്നോ, ഷെയ്ക്സ്പിയറിനു ശേഷം ഇംഗ്ലീഷ് ഭാഷയ്ക്കു ലഭിച്ച ഏറ്റവും മികച്ച കവിയെന്നോ വിലയിരുത്താൻ മതി.
ഇതുവരെ പറഞ്ഞതിൽനിന്നും ഒരുകാര്യം വ്യക്തമാണ്: ഓരോ രാഷ്ട്രവും അതിന്റേതായ പ്രത്യേക പരിതഃസ്ഥിതികളെ കണക്കിലെടുത്തുകൊണ്ടാണ് അധികാരവിഭജനം നടത്തുന്നത്. ഇങ്ങനെയുള്ള അധികാര വിഭജനത്തിൽ ഒരു സാമാന്യവത്കരണം സാധ്യവുമല്ല. ഓരോ രാഷ്ട്രത്തിന്റെയും ചരിത്രവും മറ്റു ഭൌതികപരിതഃസ്ഥിതികളും വ്യത്യസ്തമായിരിക്കുന്നതുപോലെതന്നെ, അവയുടെ അധികാര വിഭജനത്തിലും വിവിധ മാനദണ്ഡങ്ങളാണ് സ്വീകരിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ളത്. യു.എസ്., സ്വിറ്റ്സർലണ്ട്, കാനഡ, ആസ്ട്രേലിയ, ഇന്ത്യഎന്നീ ഫെഡറൽ ഗവൺമെന്റുകളിലെല്ലാം, കേന്ദ്രഗവൺമെന്റിനും സ്റ്റേറ്റു ഗവൺമെന്റുകൾക്കുമായി അധികാരവിഭജനം നടത്തിയിട്ടുള്ളതിൽ ഐകരൂപ്യം കാണുകയില്ല. അതിനാൽ ആ ഫെഡറേഷൻ രാഷ്ട്രങ്ങളിലെ കേന്ദ്രഭരണകൂടവും സ്റ്റേറ്റു ഭരണകൂടങ്ങളും തമ്മിലുള്ള ബന്ധങ്ങളും വ്യത്യാസപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ചില രാഷ്ട്രങ്ങളിൽ ഭരണഘടനയിൽ പ്രത്യേകം പരാമർശിക്കാത്ത വിഷയങ്ങൾ ഉൾപ്പെടെയുള്ള അവശിഷ്ടാധികാരങ്ങൾ കേന്ദ്രഗവൺമെന്റിനും മറ്റു ചില രാഷ്ട്രങ്ങളിൽ സ്റ്റേറ്റ് ഗവൺമെന്റുകൾക്കുമാണ്.
ഫെഡറൽ ഭരണ സമ്പ്രദായം രൂപീകരിക്കുന്നതിലെ രീതി വ്യത്യാസമനുസരിച്ച് അധികാരവിഭജനത്തിന്റെ രീതിയും മാറുന്നു. നിലവിലുള്ള പരമാധികാര രാജ്യങ്ങൾ ഐക്യപ്പെട്ട് ഒരു ഫെഡറൽ രാഷ്ട്രമായിമാറുമ്പോൾ അധികാരം പ്രാദേശിക ഭരണകൂടങ്ങളിൽനിന്ന് കേന്ദ്രത്തിനും; നിലവിലുള്ളൊരു രാജ്യത്തെ ഭരണസൌകര്യാർഥം ചെറുതുണ്ടുകളായി മുറിച്ച് ഒരു ഫെഡറൽ രാഷ്ട്രമാക്കി മാറ്റുന്ന സാഹചര്യത്തിൽ അധികാരം കേന്ദ്രസർക്കാരിൽനിന്ന് പ്രാദേശിക സർക്കാരുകളിലേയ്ക്കും വിന്യസിക്കപ്പെടുന്നു. പ്രാദേശിക പ്രാധാന്യമുള്ള വിഷയങ്ങൾ - ആഭ്യന്തരം, വനം, ഗ്രാമവികസനം, റവന്യു തുടങ്ങിയവ - സംസ്ഥാന സർക്കാരുകൾക്കും ദേശീയ പ്രാധാന്യമുള്ളവ - രാജ്യരക്ഷ, വിദേശകാര്യം, വാർത്താവിനിമയം തുടങ്ങിയവ - കേന്ദ്രസർക്കാരിനും നൽകുകയെന്നതാണ് അധികാര വിഭജനത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ പിന്തുടരുന്ന പൊതുവായ തത്ത്വം.
ചില യൂണിറ്ററി ഗവൺമെന്റുകളിലും ഏതാണ്ട് ഈ രീതിയിലുള്ള അധികാര വിഭജനം കാണാം. ജനങ്ങളുടെ ദൈനംദിന ജിവിതത്തെ ബാധിക്കുന്ന പ്രശ്നങ്ങളിൽ തീരുമാനങ്ങളെടുക്കാനുള്ള അവകാശങ്ങൾ ഉൾപ്പെടെയുള്ള ചില അധികാരങ്ങൾ, പ്രാദേശിക ഗവൺമെന്റുകളും മുനിസിപ്പാലിറ്റികളുമടക്കമുള്ള സ്വയംഭരണ സ്ഥാപനങ്ങൾക്കു നല്കുന്ന പതിവിനെക്കുറിച്ചാണ് ഇവിടെ സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. ഫെഡറൽ ഭരണ സംവിധാനത്തിൽ കേന്ദ്രഗവൺമെന്റിനും സ്റ്റേറ്റു ഗവൺമെന്റുകൾക്കുമായി അധികാര വിഭജനം നടത്തുന്നതിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമാണ്, യൂണിറ്ററി ഗവൺമെന്റുകളിലെ ഈ അധികാരവിഭജനം.
ഒരു രാജ്യത്തെ വിവിധ തലങ്ങളിലുള്ള ഭരണകൂടങ്ങൾ തമ്മിൽ അധികാരം പങ്കിടുന്നതിനെ വിശേഷിപ്പിക്കുന്ന സംജ്ഞയാണ് അധികാരവിഭജനം . ഇത് ഏറ്റവും പ്രകടമായി കാണാനാവുന്നത് ഫെഡറൽ രാഷ്ട്രങ്ങളിലാണ്. ഫെഡറൽ ഗവൺമെന്റ് രൂപവത്കരിക്കപ്പെടുന്നതിന്റെ പ്രധാന ലക്ഷ്യങ്ങളിൽപെട്ടതാണ്, കേന്ദ്രഗവൺമെന്റും സ്റ്റേറ്റ്ഗവൺമെന്റുകളും തമ്മിലുള്ള അധികാര വിഭജനം. രാഷ്ട്രം ഒന്ന്, ഗവൺമെന്റുകൾ ധാരാളം എന്ന ആശയത്തിൽ അധിഷ്ഠിതമാണ് ഫെഡറലിസം.
അന്താരാഷ്ട്ര ഭൂഭൗതികപരിപാടികളിൽ ആദ്യം മുതൽ സഹകരിച്ച ഒരു രാജ്യമാണ് ഇന്ത്യ. ഇതിലേക്കുള്ള ഇന്ത്യൻ ദേശീയസമിതി 1953-ൽ രൂപവത്കരിക്കപ്പെട്ടു.
എന്നീ പതിനാലു പ്രസക്തശാഖകളിലും ഇന്ത്യ പഠനം നടത്തി. അറുപത്തിയാറു രാഷ്ട്രങ്ങളിൽനിന്നായി അറുപതിനായിരത്തിലേറെ ശാസ്ത്രകാരൻമാർ പരിപാടികളിൽ പങ്കെടുത്തു. ലോകത്തിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിലെ നാലായിരം നിരീക്ഷണകേന്ദ്രങ്ങളിലായി അവർ പ്രവർത്തിച്ചു. നൂറിലധികം നിരീക്ഷണകേന്ദ്രങ്ങൾ ഇന്ത്യയിൽതന്നെയുണ്ടായിരുന്നു. റോക്കറ്റുകൾ, ഉപഗ്രഹങ്ങൾ തുടങ്ങിയ പ്രത്യേക ഉപകരണങ്ങൾ ഗവേഷണത്തെ സഹായിച്ചു. നിരീക്ഷണഫലങ്ങൾ ക്രമപ്പെടുത്തുന്നതിനും മറ്റുമായി ഇലക്ട്രോണിക് കംപ്യൂട്ടർപോലെയുള്ള യന്ത്രസാമഗ്രികൾ ഉപയോഗിക്കപ്പെട്ടു.
ഭൂമിയുടെ ഭൗതിക സവിശേഷതകൾ, അന്തരീക്ഷം, ഭൂസൗരബന്ധങ്ങൾ എന്നിവയെപ്പറ്റി ഗാഢമായ ഗവേഷണപഠനങ്ങൾ നടത്താൻ വിനിയോഗിക്കപ്പെട്ട അന്താരാഷ്ട്ര ശാസ്ത്രീയ സഹകരണവർഷമാണ് അന്താരാഷ്ട്ര ഭൂഭൗതിക വർഷം. 1957 ജൂലൈ. 1-ന് തുടങ്ങി, 1958 ഡിസംബർ 31-ന് അവസാനിച്ചു. പ്രസ്തുതവർഷത്തിൽ സൂര്യകളങ്കങ്ങളുടെ എണ്ണം പരമാവധി വർധിക്കും എന്നതായിരുന്നു ഭൂഭൗതിക ഗവേഷണത്തിൽ അന്താരാഷ്ട്രസഹകരണത്തിനായി ഈ വർഷംതന്നെ തെരഞ്ഞെടുക്കപ്പെടാൻ കാരണം. ഓരോ പതിനൊന്നു വർഷം കൂടുമ്പോഴും ഇത്തരം സൂര്യകളങ്കാവർത്തനം സംഭവിക്കുന്നു. ഭൂമിയുമായി ഏറ്റവും അടുത്തുനിൽക്കുന്ന നക്ഷത്രമായ സൂര്യനാണ് ഭൂതലത്തിന്റെ ജീവന്റെ പ്രഭവങ്ങൾക്കും മറ്റു ഭൌതിക പ്രതിഭാസങ്ങൾക്കും കാരണമായി വർത്തിക്കുന്നത്. അതിനാൽ ഭൂസൗരബന്ധങ്ങളെപ്പറ്റിയുള്ള പഠനങ്ങൾ വളരെ പ്രാധാന്യം അർഹിക്കുന്നു.
അരക്കില്ല ദഹനത്തിനുശേഷം, അവിടെ നിന്നും നേരത്തേ രക്ഷപ്പെട്ടിരുന്ന പാണ്ഡവരെ വേദവ്യാസമഹർഷി കാണുകയും അവരെ പാഞ്ചാലരാജ്യത്ത് പാഞ്ചാലിയുടെ സ്വയംവരത്തിൽ പങ്കെടുക്കാൻ ഉപദേശിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അന്നു രാത്രിതന്നെ പാഞ്ചാലത്തേക്ക് യാത്ര തിരിക്കുന്ന പാണ്ഡവർ ഗംഗാനദി കടന്ന് സോമശ്രവായം എന്നസ്ഥലത്ത് എത്തിയപ്പോൾ അംഗാരവർണ്ണൻ തന്റെ പരിവാരസമേതം അവിടെ ഗംഗയിൽ കുളിക്കുന്നതു കാണാനിടയായി. യാത്രയിൽ അർജ്ജുനനായിരുന്നു ഒരു പന്തവും കൊളുത്തിപ്പിടിച്ച് മുൻപിൽ നടന്നിരുന്നത്. മനുഷ്യരെ രാത്രിയിൽ അവിടെ കാണാനിടയായതിനാൽ, ‘രാത്രി ഇതുവഴി മനുഷ്യർക്ക് സഞ്ചരിക്കാൻ അനുവാദമില്ലെന്നും അങ്ങനെ മനുഷ്യർ വന്നുപെട്ടാൽ യക്ഷ-രാക്ഷസ-ഗന്ധർവ്വന്മാർ അവരെ കൊന്നു തിന്നുമെന്നും' വിളിച്ചുപറഞ്ഞുകൊണ്ട് ഗന്ധർവനായ അംഗാരവർണ്ണൻ കുപിതനായി അർജ്ജുനനോട് ഏറ്റുമുട്ടി. ഇതുകണ്ട് ദേഷ്യം വന്ന അർജ്ജുനൻ തങ്ങൾ സാധാരണ മനുഷ്യരല്ലെന്നു താക്കീത് ചെയ്തുകൊണ്ട് തന്നോട് യുദ്ധം ചെയ്ത് ജയിക്കാൻ അംഗാരവർണ്ണനെ വെല്ലുവിളിച്ചു.
അംഗാരവർണ്ണനും അർജ്ജുനനും തമ്മിൽ നടത്തിയ യുദ്ധത്തിൽ അർജ്ജുനൻ ആഗ്നേയാസ്ത്രം തൊടുത്ത് അംഗാരവർണ്ണന്റെ വെള്ളത്തിൽ പൊങ്ങിക്കിടന്ന ദിവ്യരഥം കത്തിച്ചുകളഞ്ഞു. ആഗ്നേയാസ്ത്രപ്രഭയാൽ അംഗാരവർണ്ണൻ മോഹാലസ്യപ്പെട്ടു ഗംഗയിൽ വീണു പോയി. അയാളെ കൊല്ലാനടുത്ത അർജുനനോട് അംഗാരവർണ്ണന്റെ ഭാര്യ കുംഭീനസി മാപ്പ് അപേക്ഷിച്ചു. മാപ്പപേക്ഷിക്കുന്നവനേയും, സ്ത്രീക്രീഢ നടത്തുന്നവനേയും, ബലഹീനനേയും കൊല്ലരുത് എന്നുള്ള ആപ്തവാക്യം ഓർമ്മപ്പെടുത്തുന്ന കുംഭീനസിയുടെ അപേക്ഷപ്രകാരം അർജ്ജുനൻ അംഗാരവർണ്ണനെ കൊല്ലാതെ വിട്ടു. അംഗാരവർണ്ണൻ അർജ്ജുനന് പ്രത്യുപകാരമായി ചാക്ഷുഷി എന്ന വിദ്യ ഉപദേശിച്ചു കൊടുക്കുന്നു. അർജ്ജുനൻ ഗന്ധർവ്വനു പ്രത്യുപകാരമായി ‘ആഗ്നേയാസ്ത്രവും' പറഞ്ഞുകൊടുത്ത്, ഗന്ധർവനുമായി മൈത്രിയിലാവുന്നു.
വസിഷ്ഠമഹർഷിയുടെ സഹായത്താൽ സൂര്യവംശരാജാവായിരുന്ന സംവരണനു സൂര്യപുത്രിയായ തപതിയെ പത്നിയായി ലഭിച്ചതും, കൽമാഷപാദനു രാക്ഷസജന്മത്തിൽ നിന്നും മോചനം കിട്ടിയതും, സൂര്യവംശത്തിലെ നിമിക്ക് അനുഗ്രഹം ലഭിച്ചതും അംഗാരവർണ്ണൻ പുതിയ കൂട്ടുകാർക്ക് പറഞ്ഞുകൊടുത്തു. ഗുരൂപദേശാനുസാരം പ്രവർത്തിച്ചതിനാൽ ഓർവ്വന്ന് വന്ന ഉന്നതിക്കും, കുലഗുരുവില്ലാഞ്ഞതിനാൽ അഹങ്കാരിയായിരുന്ന വിശ്വാമിത്ര രാജാവിന്റെ കഥകളും പറഞ്ഞുകൊടുത്തു.
അംഗാരവർണ്ണൻ പാണ്ഡവർക്ക് സംവരണചരിതവും, കൽമാഷചരിതവും, ഔർവ്വചരിതവും, നിമിചരിതവും വിശ്വാമിത്രചരിതവും പറഞ്ഞു കൊടുക്കുന്നു. ഈ കഥകൾ പറഞ്ഞുകൊടുക്കുന്നത് പാണ്ഡവർക്ക് ഒരു ഗുരു വിന്റെ കുറവുള്ളത് മനസ്സിലാക്കി കൊടുക്കാനായിരുന്നു. കുലഗുരു ഇല്ലാത്തതുകൊണ്ട് കുരുവംശത്തിലുണ്ടായ ദുർദശകളെ ഉദാഹരിച്ചാണ് അംഗാരവർണ്ണൻ കഥ പറഞ്ഞു തീർത്തത്.
മഹാഭാരതത്തിൽ ആദിപർവ്വത്തിൽ വർണ്ണിച്ചിരിക്കുന്ന ഗന്ധർവനാണ് അംഗാരവർണ്ണൻ. പാണ്ഡവർക്ക് പല ദിവ്യോപദേശങ്ങളും അംഗാരവർണ്ണൻ കൊടുക്കുന്നുണ്ട്. കൂടാതെ അർജ്ജുനന്റെ അസ്ത്രവിദ്യാപ്രാഗല്ഭ്യം കണ്ട് അദ്ദേഹം "ചാക്ഷുഷി" എന്ന ദിവ്യമന്ത്രം അർജ്ജുനനു പഠിപ്പിച്ചുകൊടുക്കുന്നതായും മഹാഭാരതത്തിൽ വർണ്ണിച്ചിട്ടുണ്ട്.
ഇടത്തരം വലുപ്പത്തിൽ വൃത്താകൃതിയിലുള്ള കണ്ണുകൾ ത്രികോണാകൃതിയിലുള്ള ഉരുണ്ട അഗ്രമുള്ള തല, തലയ്ക്ക് കഴുത്തിനേക്കാൾ വീതിയില്ല. പുറംഭാഗം മഞ്ഞയോ തവിട്ടോ ചാരനിറമോ ആയി കാണപ്പെടുന്നു. കറുത്തിരിക്കുന്നതിനെ കരിമൂർഖൻ എന്നോ തവിട്ട് നിറമുള്ളതിനേ പുല്ലാനി മൂർഖൻ എന്നും മഞ്ഞ നിറമുള്ളതിനെ സ്വർണ്ണ നാഗം അല്ലെങ്കിൽ നാഗം എന്നും വിളിക്കുന്നു.പല പേരുകളിൽ അറിയപ്പെടുന്നുണ്ടെങ്കിലും കേരളത്തിൽ ഈ ഒരു ഇനം മൂർഖൻ മാത്രമേയുള്ളു. നിത്യഹരിത വനങ്ങൾ , വയലുകൾ , ഇലപൊഴിയും കാടുകൾ ചതുപ്പുകൾ , നിബിഡ വനങ്ങൾ , പാറക്കെട്ടുകൾ എന്നി എല്ലാ ഇടങ്ങളിലും ഒരേപോലെ കാണപ്പെടുന്നുണ്ട്.മേൽക്കൂരകളിലേക്കും മരത്തിന്റെ മുകളിലേക്കും കേറാൻ കഴിവുണ്ട്.ഇന്ത്യയിൽ ഇത് കൂടാതെ വേറെ രണ്ട് ഇനം മൂർഖൻ വർഗ്ഗങ്ങളെ കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട് കാസ്പിയൻ കോബ്ര , മോണോക്ലെഡ് കോബ്ര യും ആണ് അവ.
ഇവയുടെ വിഷം നാഡീവ്യൂഹത്തെയാണ് ബാധിക്കുന്നത് . വിഷത്തിൽ പ്രധാനമായും ന്യൂറോടോക്സിൻ കാർഡിയോടോക്സിൻ എന്നീ പദാർഥങ്ങൾ അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. ഇവയുടെ കടിയേറ്റാൽ മയക്കം , ഛർദ്ദി , മരവിപ്പ് , ബോധക്ഷയം , പേശീവേദന , കാഴ്ച മങ്ങൾ എന്നീ ലക്ഷണങ്ങൾ പ്രധാനമായും കാണപ്പെടുന്നു. ഇന്ത്യയിലും ബംഗ്ലാദേശിലും ഇവമൂലമുള്ള മരണങ്ങൾ സാധാരണമാണ്. പരമാവധി 250 മിലീഗ്രാം വെനം ഇരയുടെ ശരീരത്തിലേക്ക് കുത്തിവെയ്ക്കാം. എലികളിൽ നടത്തിയ 50 പരീക്ഷണങ്ങൾ അനുസരിച്ച് 0.45 / - 0.75 / . പരമാവധി കുത്തിവെയ്ക്കുന്ന വിഷത്തിന്റെ അളവ് 169 - 250 മില്ലീഗ്രാം . ഇവയുടെ കടിയേറ്റാൽ എത്രയും വേഗം പ്രതിവിഷം ലഭ്യമായ ഹോസ്പിറ്റലിൽ ചികിത്സ തേടേണ്ടതാണ്.
ഇന്ത്യ ,പാക്കിസ്ഥാൻ ,ബംഗ്ലാദേശ് , നേപ്പാൾ, ശ്രീലങ്ക, ഭൂട്ടാൻ എന്നീ രാജ്യങ്ങളിൽ കാണപ്പെടുന്ന ഏറ്റവും അപകടകാരിയായ മൂർഖൻ ഇനമാണ് ഇന്ത്യൻ മൂർഖൻ ഇംഗ്ലീഷിൽ ശാസ്ത്രീയ നാമം . ഇവ ഇന്ത്യയിൽ ബിഗ് ഫോർ ലെ അംഗമാണ്. ഇന്ത്യൻ സംസ്കാരത്തിലും കഥകളിലും ഇവയ്ക്ക് വലിയ സ്ഥാനമാണ് ഉള്ളത്.പലപ്പോഴും പാമ്പാട്ടികളുടെ പക്കൽ കാണപ്പെടുന്ന ഇവ ഇന്ന് ഇന്ത്യൻ വൈൽഡ് ലൈഫ് പ്രൊട്ടക്ഷൻ ആക്ട് പ്രകാരം സംരക്ഷിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.
ആകർഷകമായ രീതിയിൽ പത്തി ഉയർത്തി നിൽക്കുന്നവ ആയതിനാൽ തന്നെ ഇവയെ മറ്റ് പാമ്പുകളിൽ നിന്ന് എളുപ്പത്തിൽ മനസ്സിലാക്കാൻ സാധിക്കുന്നു. ഭൂരിഭാഗം ഇന്ത്യൻ മൂർഖനിലും പത്തിയിലെ കണ്ണട അടയാളം വ്യക്താമായി കാണാം എന്നാൽ ചിലതിൽ അവ്യക്തവും അപൂർണ്ണവും ആകാം.
മൂർഖൻ , വെമ്പാല , പുല്ലാനി , സർപ്പം, പത്തിക്കാരൻ, നല്ലോൻ പാമ്പ്,നാഗം എന്നീ പേരുകളിൽ കേരളത്തിൽ അറിയപ്പെടുന്നു.
ബന്ധം രണ്ടുപേർക്കും പരസ്പര സമ്മതമായ കാലത്തോളം മാത്രം. സ്ത്രീക്ക് മതിയെന്നു തോന്നിയാൽ പായ പുറത്തുവച്ച് പുടവമടക്കി ബന്ധം അവസാനിപ്പിക്കാം. സംബന്ധത്തിന്നെന്ന പോലെ കരനാഥന്റെയും മറ്റും അനുവാദം ആവശ്യമില്ല. ഇത് സ്ത്രീകൾക്ക് കൂടുതൽ സ്വാതന്ത്ര്യവും അവകാശവും നൽകിയിരുന്നതായി കണക്കാക്കാം. .
എന്നാൽ സൈന്യവൃത്തി ചെയ്യുന്നവരിലും മറ്റും പ്രസ്തുതബന്ധം നിലനില്ക്കുമ്പോഴും ഭാര്യയും ഭർത്താവും മറ്റു പങ്കാളികളുമായി ബഹുവൈവാഹികബന്ധം പുലർത്തിയിരുന്നു. പല സ്ത്രീകളും ഭർത്താവിന്റെ സഹോദരനെ കൂടി വിവാഹം ചെയ്തിരുന്നു. ഇതിനെ പാഞ്ചാലീ സമ്പ്രദായം എന്നറിയപ്പെടുന്നു.
മാതൃദായക്കാരായ തറവാട്ടിലെ പെണ്ണിന്റെയും കുഞ്ഞുങ്ങളുടെയും പാരമ്പര്യം ആ വീട്ടിലായിരിക്കും. വിഭിന്ന ജാതിയിൽ ഉള്ളവർ തമ്മിലുള്ള ബന്ധത്തിൽ പ്രത്യേകിച്ചും. സാമൂഹികമായി താഴ്ന്നവരുമായി പെണ്ണിനുബന്ധം വന്നാൽ ഒന്നുകിൽ അതു രഹസ്യമായിരിക്കും അല്ലെങ്കിൽ സമൂഹം അവരെ പുറത്താക്കും.
മരുമക്കത്തായമായതിനാൽ ഭർത്താവിന്റെ സ്വത്തിൽ ഭാര്യക്കും മക്കൾക്കും അവകാശങ്ങൾ ഇല്ല. മക്കളിൽ അച്ഛന് ആചാരപരമായ അവകാശം മാത്രം. മരിച്ചാൽ പുല പോലും സ്പർശനബന്ധം ഇല്ലേൽ ഇല്ല. പല തറവാടുകളിലും കാരണവർ ഭാര്യയെ കൊണ്ടുവന്നു താമസിപ്പിക്കും. എങ്കിലും അയാൾ മരിച്ചാൽ ശവം പുറത്തെടുക്കുന്നതിനു മുമ്പ് ആ സ്ത്രീക്ക് അവിടം വിടണം.നായർ അനുഷ്ഠാനങ്ങൾ
പഴയ കേരള സമൂഹത്തിൽ നായർ, അമ്പലവാസി, ക്ഷത്രീയ സ്ത്രീകളും നമ്പൂതിരി പുരുഷന്മാരും തമ്മിൽ നിലനിന്നിരുന്ന സ്‌ത്രീപുരുഷബന്ധം. നമ്പൂതിരി സമുദായത്തിലെ മുത്ത പുത്രന്മാരൊഴികെ ആർക്കും വൈവാഹികജീവിതം അനുവദനീയമല്ലായിരുന്ന കാലം. എന്നാൽ ഈ പുരുഷപ്രജകൾക്കായി വിവാഹം പോലെതന്നെ ആ കാലഘട്ടത്തിലെ സാമൂഹിക അംഗീകാരത്തോടെ നിലനിന്നിരുന്ന പ്രത്യുത്പാദനപരമായ സ്ത്രീപുരുഷ ബന്ധമായിരുന്നു സംബന്ധം. മിക്കവാറും പുരുഷൻ സാമൂഹികമായി ഉന്നതനോ തുല്യനോ സമ്പന്നനോ ആയിരിക്കും. സാമൂഹികമായി താഴ്ന്ന പുരുഷനുമായി സംബന്ധം പതിവില്ല. കാരണം ആ കാലഘട്ടത്തിലെ സാമൂഹികമായി താഴ്ന്ന പുരുഷൻ സാമ്പത്തികമായും താഴ്ന്നവനാണ്. ഇതിനുശേഷവും സ്ത്രീ തറവാട്ടമ്മയായി സ്വന്തം കുടുംബത്തിൽ തന്നെ തുടരും. ചിലപ്പോൾ ഒരു നിശ്ചിത കാലത്തേക്ക് മാത്രമായിരിക്കും ഇത്തരം ഒരു ബന്ധം നിലനിൽക്കുക.
പ്രധാനമായും കേരളത്തിലെ ക്ഷത്രിയർ, നായർ, ജാതിമാത്രർ അന്തരാള സ്ത്രീകൾ ആയിരുന്നു നമ്പൂരിസംബന്ധം ഒരു ആചാരം ആയി കണ്ടു അനുഷ്ടിച്ചിരുന്നത്. കൂടുതലും മാതൃദായക്കാരായിരുന്നു ഇത് അനുഷ്ടിച്ചിരുന്നത്. മറ്റുള്ള സമുദായങ്ങളിൽ അധികവും സവർണ്ണരായി പരിഗണിക്കാത്തതിനാൽ നമ്പൂതിരി ജനതയ്ക്ക് സംബന്ധ ബന്ധങ്ങൾ പുലർത്താൻ പ്രായോഗിക ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നുള്ളതാവാം അതിന് കാരണം. എന്നാൽ നായർ ഉപജാതികളിൽ ഒട്ടേറെ വിഭാഗങ്ങളിലും നമ്പൂതിരി സംബന്ധമില്ല എന്നുള്ളത് മറ്റൊരു വസ്തുതയാണ്.
എട്ടുകാലി വലയുടെ ആകൃതിയിൽ നിലത്ത് വൃത്താകൃതിയിൽ കളം വരച്ചാണു ഈ കളി കളിക്കുന്നത്. ഒന്നിനുള്ളിൽ ഒന്ന് എന്ന വിധത്തിൽ നാലു വളയങ്ങളാണൂണ്ടാകുക. ഉള്ളിലെ വലയങ്ങളുടെ വട്ടം കുറഞ്ഞ് കുറഞ്ഞ് വരും. മധ്യത്തിൽ നിന്നും പുറത്തേക്കുള്ള വലയത്തിലേക്ക് സമദൂരത്തിൽ അർദ്ധ വ്യാസം അടയാളപ്പെടുത്തികൊണ്ടുള്ള എട്ട് ആരക്കാലഉകൾ വരക്കും. ഒരേ വലിപ്പത്തിലുള്ള നാലു കക്കുകൾ കൂടി കളി സാമഗ്രിയായി വേണം. രണ്ടോ അതിലധികമോ ആൾകാർക്ക് ഒരേ സമയം കളിക്കാം. കളിയിൽ ലഭിക്കുന്ന പോയിന്റിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ കരു നീക്കി കളത്തിനു മധ്യത്തിൽ ആദ്യം എത്തുന്ന ആൾ ജയിച്ചു.
കക്ക് കൈയിൽ വാരി നിലത്തിടുന്നു.ഉച്ചൂളിയുടെ അപ്പോഴത്തെ നിൽപ്പനുസരിച്ച് പോയിന്റ് നിർണ്ണയിക്കുന്നു. അകവും പുറവും ഉള്ളതാണു ഉച്ചൂളിയും കക്കും.
കൊട്ടാരം- നാലും കമിഴ്ന്നാണു കിടന്നതെങ്കിൽ "കൊട്ടാരം", ഏറ്റവും കൂടിയ പോയിന്റാണിത്.ഒരു മുഴം നീളത്തിലളന്ന് കരു വെക്കാം.,
ഒറ്റക്കണ്ണൻ- മൂന്നെണ്ണം കമിഴ്നാണെങ്കിൽ "ഒറ്റക്കണ്ണൻ".ഏറ്റവും കുറഞ്ഞ പോയിന്റാണത്. അതിനു തള്ള വിരൽ വണ്ണത്തിൽ കരു നീക്കാം.
ചാമ്പ- രണ്ട് ഉച്ചുളി കമിഴ്ന്നും രണ്ടേണ്ണം മലർന്നും ആണു വീണതെങ്കിൽ അത് "ചാമ്പ". നാലു വിരൽ ബവീതിയിൽ കരു നീക്കാം.
മുക്കണ്ണൻ- മൂന്നെണ്ണം മലർന്നും ഒന്നു കമിഴ്ന്നും ആണെങ്കിൽ അപ്പോൾ മൂന്നു വിരൽ വീതിയിൽ കരു നീക്കാം.
കൊട്ടാരവും വെള്ളയും ചാമ്പയും വീണാൽ വീണ്ടും കക്ക് എറിയാം. ഒറ്റക്കണ്ണനും മുക്കണ്ണനും വീണാൽ അവസരം പോകും. കളികഴിഞ്ഞാൽ കളിക്കുപയോഗിച്ച ഉച്ചൂളിയും കരുക്കളും കളിക്കളത്തിന്റെ മധ്യത്തിൽ കൂട്ടിവെക്കും. തോറ്റവർ അത് ഓരോന്നായി എടുക്കണം. അതിനും ചില വ്യവസ്ഥകൾ ഉണ്ട്. അവർ ഓരോരുത്തരായി കളത്തിന്റെ കേന്ദ്രത്തിനു മുകളിൽ രണ്ടു കൈയും കൂട്ടിത്തിരുമ്മികൊണ്ടിരിക്കണം. അതിനു തൂറ്റുക എന്നു പറയും. അപ്പോൾ ജയിച്ച ആൾ സ്വന്തം ചെവിയിൽ തടവിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന കൈകൾകൊണ്ട് എല്ലാ ശക്തിയും എടുത്ത് അടിക്കും. അടി കൊള്ളാതെ കൈവലിച്ചാൽ കരുവിൽ നിന്നും ഒന്നു മാറ്റാം. ഇപ്രകാരം കൈവലിച്ച് അടി കൊള്ളാതെ മുഴുവൻ കരുക്കളും നീക്കം ചെയ്യുന്നതോടെ ഒരാൾക്കുള്ള ശിക്ഷ കഴിയുന്നു. തോറ്റ പങ്കാളികൾ ഇനിയും ഉണ്ടെങ്കിൽ അവരും ഇപ്രകാരം തൂറ്റി ശിക്ഷ അനുഭവിക്കണം
ഇതിനായി ഹാക്കർമാർ മറ്റുള്ളവരുടെ പാസ്സ്‌വേർഡും മറ്റു പ്രധാനപ്പെട്ട വിവരങ്ങളും ഒരു എച്.ടി.എം.എൽ ടെമ്പ്ലേറ്റ് വഴി മോഷ്ടിക്കുന്നു.ഹാക്കർമാർ ഉദേശിക്കുന്ന ഒരു വെബ്‌സൈറ്റിനെ അനുകരിച്ച് അതിൻറെ അതെ രീതിയിൽ ഒരു വ്യാജ ഒരു വെബ് പേജ് നിർമ്മിക്കുന്നു.
യഥാർത്ഥം എന്ന് തോന്നിക്കുന്ന അത്തരം വെബ്‌സൈറ്റിൽ ഇരയാകുന്ന വെക്തി തൻറെ വിവരങ്ങൾ മറ്റും അറിവിലാതെ നൽകുന്നു.
ആ വിവരങ്ങൾ ആക്രമണം പദ്ധതിയിടുന്നയാളുടെ കമ്പ്യൂട്ടറിൽ ശേഖരിക്കുന്നു, ഒപ്പം ആവശ്യമായ വിവരങ്ങൾ ലഭിച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ ഈ യഥാർത്ഥ വെബ്സൈറ്റിലേക്ക് തിരിച്ചു വിടാനും കഴിയും . സാധാരണ ഓൺലൈൻ ബാങ്കിങ് സൗകര്യം ഉപയോഗിക്കുന്നവരെയാണ് മിക്കവാറും ഫിഷിങ് ലക്ഷ്യമിടുക.
അതിൽ കീ ലോഗ്എന്ന പ്രോഗ്രാം കൂട്ടിചേർത്ത് ഹാക്കറുടെ സെർവറിൽ ഹോസ്റ്റ് ചെയ്യുന്നു. ഈ വ്യാജ പേജ് ലക്ഷ്യം വെയ്ക്കുന്ന വെക്തിക്ക് അയച്ചു കൊടുക്കുന്നു പൊതുവേ ഇമെയിൽ സ്പൂഫിംഗ് എന്ന പ്രക്രിയയിലൂടെയോ അല്ലെങ്കി ആക്രമണകാരി നൽകുന്ന ഇൻസ്റ്റന്റ് മെസേജിലൂടെയോ ആണ് ഫിഷിംഗ് എന്ന പ്രക്രിയക്ക് തുടക്കമിടുന്നത്.
അളവുതൂക്കങ്ങൾക്കായുള്ള അന്താരാഷ്ട്രയോഗം, 1960ൽ അംഗീകരിച്ച ദശാംശാടിസ്ഥാനത്തിലുള്ള ആധുനിക ഏകകസമ്പ്രദായമാണ്‌ അന്താരാഷ്ട്ര ഏകകവ്യവസ്ഥ . അന്താരാഷ്ട്ര മാത്രാസമ്പ്രദായം എന്നും ഇത് അറിയപ്പെടുന്നു. അളവുകൾക്കും തൂക്കങ്ങൾക്കും അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ള അന്താരാഷ്ട്ര ദശാംശ സമ്പ്രദായമായ മെട്രിക് സമ്പ്രദായത്തിന്റെ ഏകീകൃത രൂപമാണിത്. അന്താരാഷ്ട്ര മാത്രാ സമ്പ്രദായത്തെ ചുരുക്കത്തിൽ എസ്.ഐ. എന്നാണ് എല്ലാ ഭാഷകളിലും സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. ഇന്റർനാഷണൽ ബ്യൂറോ ഒഫ് വെയ്റ്റ്സ് ആൻഡ് മെഷേഴ്സ് എന്ന അന്താരാഷ്ട്ര സംഘടനയുടെ 1960-ലെ പൊതുസമ്മേളനമാണ് എസ്.ഐ. സമ്പ്രദായം ഔദ്യോഗികമായി അംഗീകരിച്ചത്. ശാസ്ത്ര, വ്യാവസായിക, വാണിജ്യ മേഖലകളിലെ എല്ലാവിധ അളവുകൾക്കും തൂക്കങ്ങൾക്കും യുക്തിസഹവും പരസ്പര ബന്ധിതവുമായ ഒരു ചട്ടക്കൂട് ഉണ്ടാക്കുവാൻ ഈ മാത്രാ സമ്പ്രദായത്തിനു കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.
പഴയ ചില ഏകകവ്യവസ്ഥകളിൽ, ഒരേ അളവിനായി നിരവധി ഏകകങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. ഉദാഹരണത്തിന്, നീളം, ദൂരം, ആഴം എന്നിവ ഒരേ ഭൗതിക അളവാണെങ്കിലും, ഇഞ്ച്, അടി, ഗജം, മൈൽ, ഫാതം, നോട്ടിക്കൽ മൈൽ എന്നിങ്ങനെ പല ഏകകങ്ങളും, അവയിൽ അളവുകൾ തമ്മിൽ മാറ്റാൻ ഭിന്നഗുണാങ്കങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നു. പന്ത്രണ്ടിഞ്ച് ഒരടി, മൂന്നടി ഒരു ഗജം, 220 ഗജം ഒരു ഫർലോങ്, 8 ഫർലോങ് ഒരു മൈൽ, എന്നിങ്ങനെ. എന്നാൽ, ആധുനിക സമ്പ്രദായങ്ങളിൽ, ഒരളവിന് ഒരു ഏകകവും, അതിന്റെ ചെറുതും വലുതുമായ അളവുകൾക്ക്, ദശഗുണാങ്കങ്ങളുമുപയോഗുക്കുന്നു. നീളത്തിന് മീറ്റർ എന്ന ഏകകവും, പത്തു മില്ലിമീറ്റർ ഒരു സെന്റിമീറ്റർ, നൂറുസെന്റി മീറ്റർ ഒരു മീറ്റർ, ആയിരം മീറ്റർ ഒരു കിലോമീറ്റർ എന്നിങ്ങനെ ദശഗുണിതസംജ്ഞകളും ഉപയോഗിക്കുന്നു. പഴയ രീതിയെ അപേക്ഷിച്ച്, ദശാംശാടിസ്ഥാനത്തിലുളള ഈ രീതി, വളരെ ലളിതമാണ്.
അടിസ്ഥാനമായി അംഗീകരിച്ചിട്ടുള്ള ഒരു തോതുമായി താരതമ്യം ചെയ്ത്, ആ തോതിന്റെ ഇത്രമടങ്ങാണ് ഇത് എന്നു പറയുന്നതാണ് അളക്കുക എന്നപദംകൊണ്ട് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്. ഉദാഹരണത്തിന്, ഒരു വടിയുടെ നീളം ഒന്നര മുഴമാണ് എന്നുപറഞ്ഞാൽ, അതിന്റെ അർത്ഥം, ആ വടിക്ക്, ഒരാളിന്റെ കൈത്തണ്ടിന്റെ നീളത്തിന്റെ ഒന്നര മടങ്ങ് നീളമുണ്ട് എന്നാണ്. ഇപ്രകാരം അടിസ്ഥാനമായി സ്വികരിച്ച തോതിനെ ഏകകം എന്നു പറയുന്നു. അതുപോലെ, മറ്റ് ഭൗതികഅളവുകളെടുക്കുന്നതിനും വിനിമയം ചെയ്യുന്നതിനും പൊതുവായ ഏകകങ്ങൾ ആവശ്യമാണ്. അപ്രകാരം വിവിധതരം ഏകകങ്ങളുടെ ഒരു കൂട്ടമാണ് ഒരു ഏകകവ്യവസ്ഥ .
എസ്.ഐ. ‌എന്ന ചുരുക്കപ്പേരുള്ള ഈ വ്യവസ്ഥയിൽ ഏഴ് മൗലിക ഏകകങ്ങളൂണ്ട് . മറ്റെല്ലാ ഏകകങ്ങളൂം, മൗലിക ഏകകങ്ങളെ ആടിസ്ഥാനപ്പെടുത്തി നിർണ്ണയിക്കാവുന്നവയുമാണ്. അവയെ വ്യൂത്പന്ന ഏകകങ്ങൾ എന്നു വിളിക്കുന്നു. ഏകകങ്ങളും അവയുടെ നിർവ്വചനങ്ങളും സ്ഥിരമായതല്ല; ശാസ്ത്ര-സാങ്കേതിക പുരോഗതിക്കനുസരിച്ച് മാറ്റങ്ങൾക്കു വിധേയമാണ്. നിരവധി രാജ്യങ്ങൾ ചേർന്നു രൂപവത്കരിച്ച അളവുതൂക്കങ്ങൾക്കായുള്ള അന്താരാഷ്ട്രയോഗമാണ് ഏകകങ്ങൾ അംഗീകരിക്കുന്നതും പ്രചരിപ്പിക്കുന്നതും. മൂന്നു രാജ്യങ്ങളൊഴിച്ച് മറ്റെല്ലാ രാജ്യങ്ങളും എസ്. ഐ. അംഗീകരിച്ചു കഴിഞ്ഞു.
1921ൽ ചേർന്ന ആറാം അളവുതൂക്കങ്ങൾക്കായുള്ള അന്താരാഷ്ട്രയോഗം, മീറ്റർ ഉടമ്പടി പുതുക്കുകയും, 1927ൽ വൈദ്യുതമാപനവിഷയത്തിൽ ഒരു ഉപദേശക സമിതിയെ നിയമിക്കുകയും ചെയ്തു. ഉപദേശക സമിതിയും ഇതരഅന്താരാഷ്ട്രസംഘടനകളും, ഗിയോർഗീസമ്പ്രദായം ചർച്ചചെയ്യുകയും, 1937ൽ ഉപദേശകസമിതി, മീറ്റർ-കിലോഗ്രാം-സെക്കൻഡ്-ആമ്പിയർ എന്നിങ്ങനെ നാല് മാനങ്ങളുള്ള വ്യവസ്ഥ ശുപാർശചെയ്തു. 1946ൽ അന്താരാഷ്ട്ര അളവുതൂക്കസമിതി മീറ്റർ-കിലോഗ്രാം-സെക്കൻഡ്-ആമ്പിയർ വ്യവസ്ഥ എന്നറിയാപ്പെട്ട ഈ നിർദ്ദേശം അംഗീകരിച്ചു.
1860കളിൽ, മാർക്സ് വെല്ലിന്റേയും , തോംസണിന്റേയും നേതൃത്വത്തിൽ, ശാസ്ത്രപുരോ‍ഗതിയ്കായുള്ള ബ്രിട്ടീഷ് സംഘടന ഈ വ്യവസ്ഥ വീണ്ടും വിപുലീകരിച്ചു. മൗലികഏകകങ്ങളും, വ്യുത്പന്ന ഏകകങ്ങളുമുള്ള സ്വയം പൂർണമായ ഒരു ഏകകസമ്പ്രദായം രൂപവത്കരിക്കുകയും, 1874ൽ സെന്റിമീറ്റർ‍-ഗ്രാം-സെക്കന്റ് എന്നൊരു സമ്പ്രദായം ആവിഷ്ക്കരിച്ചു.
1875 ലെ മീറ്റർ ഉടമ്പടി പ്രകാരം മാനക ഏകീകരണത്തിനായി അന്താരാഷ്ട്രതലത്തിൽ, മൂന്നു സംഘടനകൾ നിലവിൽ വന്നു:- അളവുതൂക്കങ്ങൾക്കായുള്ള അന്താരാഷ്ട്രയോഗം, , അന്താരാഷ്ട്രഅളവുതൂക്കസംഘടന, , അന്താരാഷ്ട്ര അളവുതൂക്കസമിതി എന്നിങ്ങനെ.
ഫ്രഞ്ചുവിപ്ലവകാലത്ത് ദശാംശരീതിയിയിലുള്ള ഒരു ഏകക പദ്ധതി സ്വീകരിക്കുകയും അതിനു ശേഷം മീറ്ററും കിലോഗ്രാമും പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്ന രണ്ടു പ്ലാറ്റിനം തോതുകൾ ഫ്രഞ്ചു റിപ്പബ്ലിക്കിന്റെ സൂക്ഷിപ്പുശാലയിൽ 1799 ജൂൺ 22 ന് സ്ഥാപിക്കുകയും ചെയ്തത്, ഇന്നത്തെ അന്താരഷ്ട്ര ഏകക വ്യവസ്ഥയുടെ വികാസത്തിന്റെ ആദ്യ പടിയായിക്കരുതാം.
1901ൽ ഗിയോർഗി , ഈ ത്രിമാനവ്യവ്യസ്ഥയിൽ വൈദ്യുത ഏകകങ്ങളായ ആമ്പിയറോ, ഓമോ ചേർത്ത് സ്വയം പൂർണമായതും യുക്തിഭദ്രവുമായ ഒരു ചതുർമാനവ്യവ്യസ്ഥയായി വിപുലീകരിക്കാമെന്നും തെളിയിച്ചു. ഗിയോർഗിയുടെ ഈ നിർദ്ദേശം, നിരവധി പുതിയ വികാസങ്ങൾക്കു വഴിതെളിച്ചു,
1832ൽ ജർമ്മൻ ഊർജ്ജതന്ത്രജ്ഞനും ഗണിതശാസ്ത്രകാരനുമായിരുന്ന ഗാസ് ഈ സമ്പ്രദായം പ്രചരിപ്പിക്കുകയും; പിന്നീട് മറ്റൊരു ജർമ്മനായ വെബറുമായിച്ചേർന്ന് പരിഷ്കരിക്കുകയും ചെയ്തു.
ഇന്ത്യയിൽ , 1962 ഏപ്രിൽ 1 -ൽ അന്താരാഷ്ട്രഏകകവ്യവസ്ഥ പൂർണ്ണമായും നടപ്പിലാക്കി. മറ്റെല്ലാ വ്യവസ്ഥകളുടെയും പ്രയോഗം നിയമം മൂലം നിരോധിച്ചിരിക്കുകയാണ്.
മേൽ സൂചിപ്പിച്ച ഏഴ് മൗലിക ഏകകങ്ങളുടെ ഗുണഫലമായി സൂചിപ്പിക്കാവുന്ന മറ്റെല്ലാ ഏകകങ്ങളേയും വ്യൂത്പന്ന ഏകകങ്ങൾ എന്നു വിളിക്കുന്നു. അവയ്ൽ ചിലതിന് സവിശേഷനാമങ്ങളും നൽകിയിട്ടുണ്ട്. ചില ഉദാഹരണങ്ങൾ:
1880ൽ, ബ്രിട്ടീഷ് സംഘടനയും യൂറോപ്പിയൻ സംഘടനയായ ഇന്റർനാഷണൽ ഇലക്ട്രിക്കൽ കോൺഗ്രസ്സും ചേർന്ന്, വോൾട്ട്, ആമ്പിയർ, ഓം എന്നീ ഏകകങ്ങൾ കൂട്ടിച്ചേർത്ത് ഒരു പ്രയുക്ത ഏകകസമ്പ്രദായം രൂപവത്കരിച്ചു.
1960ലെ പതിനൊന്നാം അന്താരാഷ്ട്രയോഗം, ഈ വ്യവസ്ഥയ്ക്ക്, അന്താരാഷ്ട്ര ഏകകവ്യവസ്ഥ എന്ന് പേരു നൽകുകയും എസ്.ഐ. എന്ന ചുരുക്കപ്പേർ സ്വീകരിക്കുകയും ചെയ്തു.
1889നു ചേർന്ന ഒന്നാം അന്താരാഷ്ട്രയോഗം, മീറ്റർ, കിലോഗ്രാം, സെക്കൻഡ് എന്നീ മൂന്ന് ഏകകങ്ങളുടെ അസ്സലുകൾ അംഗീകരിച്ചു.
1954ൽ ചേർന്ന പത്താമത് അന്താരാഷ്ട്രയോഗം , ആമ്പിയർ, കെൽവിൻ‍, കാൻഡല എന്നീ ഏകകങ്ങൾ കൂടി മൗലിക ഏകകങ്ങളായി അംഗീകരിച്ചു.
1971ലെ പതിനാലാം അന്താരാഷ്ട്രയോഗമാണ് ദീർഘമായ ചർചകൾക്കു ശേഷം മോൾ എന്ന ഏഴാം മൗലിക ഏകകം അംഗീകരിച്ചത്.
അമേരിക്കയും, മ്യാന്മാറും, ലൈബീരിയയുമൊഴിച്ച് മറ്റെല്ലാരാജ്യങ്ങളൂം ഈ വ്യവസ്ഥ അംഗീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്.
കുറ്റിക്കൊമ്പ് പോലെ സ്പർശിനികൾ ഉള്ള ആക്രിഡിഡേ കുടുംബത്തിലെ അനേക ഇനം വെട്ടുകിളി, പുൽച്ചാടി എന്നീ ഷഡ്പദങ്ങളെ എല്ലാം പൊതുവേ ആക്രിഡിട്സ് എന്നാണു അറിയപ്പെടുന്നത്. നീണ്ട്, പിന്നോട്ട് വളഞ്ഞ സ്പർശിനികൾ ഉള്ള പുൽച്ചാടികളും ചീവീടും ഉൾപ്പെടെ ഈ കുടുംബത്തിലെ എല്ലാവയുടെയും പിൻ കാലുകൾ വലുതായതിനാൽ ചാടി സഞ്ചരിക്കുവാൻ സഹായകമാണ്. പുല്ചാടികളിൽ നിന്നും വ്യത്യസ്തമായി, വെട്ടുകിളികൾ കൂട്ടം കൂടി ജീവിക്കുമ്പോൾ അവയുടെ ശരീര ഘടന, ധർമം, പെരുമാറ്റം എന്നിവയ്ക്ക് തലമുറകളിലൂടെ അവസ്ഥാ മാറ്റം വരുത്തുവാൻ ഇവയ്ക്കു കഴിവുമുണ്ട് . ഇതോടെ എന്തും വെട്ടിവിഴുങ്ങാൻ കഴിവുള്ള ഒരു കൂട്ടമായി ഇവ മാറും. ആവാസ വ്യവസ്ഥയിൽ ആവശ്യത്തിന് സസ്യങ്ങളും അനുകൂലായ ഊഷ്മാവ് , ഈർപ്പം എന്നിവയും ലഭ്യമാവുമ്പോൾ വംശവർധന വേഗത വർദ്ധിക്കുകയും ഭൂവിഭാഗങ്ങൾ തന്നെ തിന്നു നശിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യും.ഇത് ചിലപ്പോൾ വെറുതെ പറയുന്നതാവും.
മരുഭൂമി വെട്ടുകിളി വലിയ ദേശാന്തരഗമന സ്വഭാവക്കാരായ ഇവയെ , വടക്കൻ ആഫ്രിക്ക, മധ്യ പൌരസ്ത്യ രാജ്യങ്ങൾ, ഇന്ത്യൻ ഉപഭൂഘണ്ടം എന്നിവടങ്ങളിൽ കാണപ്പെടുന്നു. സാധാരണ വലിപ്പം7.5 സെ.മി.
റോക്കി പർവത വെട്ടുകിളി : വടക്കേ അമേരിക്കയിൽ വലിയ കൂട്ടങ്ങളെ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ടെങ്കിലും പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസ്സാനത്തോടെ ഇല്ലാതായി. .
സെനഗലീസ് പുൽച്ചാടിയും , നെല്ലിലെ പുൽച്ചാടിയും ചിലപ്പോൾ വെട്ടുകിളിയെപ്പോലെ ശരീര ഘടന മാറ്റി എണ്ണം പെരുകി കൂട്ടമായി കൃഷി നശിപ്പിക്കാറുണ്ട് .
ആൺ- പെൺ വെട്ടുകിളികൾ കാഴ്ചക്ക് ഒരേപോലെയാണ്. ആണിന്റെ ഉദര അഗ്രം കൂർത്തതും , പെണ്ണിന്റെ ഉദര അഗ്രം രണ്ടായി വിഭജിച്ചും കാണപ്പെടും.
ഒരു ബംഗാളി ചലച്ചിത്രസംവിധായകനും, തിരക്കഥാകൃത്തും, കവിയുമായിരുന്നു ബുദ്ധദേവ് ദാസ്ഗുപ്ത . ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ അഞ്ച് ചിത്രങ്ങൾ മികച്ച ചലച്ചിത്രത്തിനുള്ള ദേശീയ ചലച്ചിത്രപുരസ്കാരങ്ങൾക്ക് അർഹമായിട്ടുണ്ട്. രണ്ട് തവണ മികച്ച സംവിധായകനുള്ള ദേശീയ ചലച്ചിത്രപുരസ്കാരങ്ങളും നേടി. 1988-ലും 1994-ലും ബെർലിൻ ചലച്ചിത്രമേളയിൽ ഗോൾഡൻ ബെർലിൻ ബെയർ പുരസ്ക്കാരത്തിന് നാമനിർദ്ദേശം ചെയ്യപ്പെട്ടു.
സമമായ ദേഹഖണ്ഡങ്ങളുള്ളവയും, ദ്വിപാർശ്വസമമിതി ഉള്ളവയുമായ വിരകൾ ഉൾപ്പെടുന്ന ജന്തുവിഭാഗമാണ് അനലിഡ. മണ്ണിര, കുളയട്ട, കടൽവിര എന്നിവ ഇതിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു. അനലിഡ എന്ന പേരിന്റെ ഉദ്ഭവം ചെറിയ വളയം എന്നർഥമുള്ള അനുലസ് എന്ന ലാറ്റിൻ പദത്തിൽനിന്നാണ്. നീണ്ട ദേഹമുള്ള ഇവയുടെ ശരീരം അനവധി ഖണ്ഡങ്ങളായി ഭാഗിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഓരോ ദേഹഖണ്ഡത്തെയും മെറ്റാമിയർ എന്നു വിളിക്കുന്നു. മെറ്റാമിയറുകൾക്കോരോന്നിനും അന്തർഭാഗത്ത് രക്തക്കുഴലുകൾ, നാഡീഗുഛിക കൾ, ജനനഗ്രന്ഥികൾ, പേശീവ്യൂഹഭാഗങ്ങൾ എന്നിവ കണ്ടുവരുന്നു. യഥാർഥത്തിൽ അവശ്യഭാഗങ്ങളിൽ മിക്കതും ഇപ്രകാരം ആവർത്തിക്കപ്പെട്ടുകാണുന്നു. ഇങ്ങനെയുള്ള ദേഹഖണ്ഡങ്ങൾക്കുള്ളിലെ ആന്തരാവയവങ്ങളുടെ ആവർത്തനത്തെയാണ് മെറ്റാമെറിസം അതായത് അംശീകരണം എന്നു പറയുന്നത്.
പേശീവ്യൂഹം പ്രധാനമായും മൂന്നുതരം പേശികളുൾക്കൊള്ളുന്നു; വർത്തുളപേശികൾ , അനുദൈർഘ്യപേശികൾ , തിര്യക് പേശികൾ . ഇവയുടെ വലിപ്പവും കനവും വ്യത്യസ്തമായിരിക്കും. ഇവ രേഖിതപേശീകോശങ്ങളാൽ നിർമിതമാണ്. സംവേദകാംഗങ്ങൾ പ്രധാനമായും കണ്ണുകൾ, സംവേദക പാപ്പിലകൾ, ഗ്രസനി-സ്വാദേന്ദ്രിയങ്ങൾ, സംതുലനപുടി എന്നിവയാണ്. മൃദുശരീരത്തിന്റെ സ്വരക്ഷയെക്കരുതി മിക്ക അനലിഡുകളിലും വഴുക്കൽ-സ്രവണം , നാളികൾ, പുനങ്ങൾ, തുരങ്കങ്ങൾ എന്നിവയുടെ നിർമ്മാണം എന്നീ പ്രക്രിയകളെ പ്രേരിപ്പിക്കത്തക്കവിധം ഗ്രന്ഥികോശ വളർച്ച കൂടുതലായി കാണാറുണ്ട്.
അടിസ്ഥാനപരമായി അനലിഡകളുടെ ഘടന പുറമേ കാണുന്ന നാളിപോലെയുള്ള ദേഹഭിത്തിയും ഉള്ളിൽ ഒരു പചനനാളിയും ഇവയെ തമ്മിൽ വേർതിരിക്കുന്ന സീലോമും ഉൾപ്പെട്ടതാണ്. ദഹനേന്ദ്രിയനാളത്തിന്റെ അഗ്രഭാഗത്തായി വായും പശ്ചഭാഗത്തായി ഗുദവും കാണപ്പെടുന്നു. വായുടെ മുന്നോട്ടു തള്ളിനില്ക്കുന്ന പ്രോസ്റ്റോമിയം എന്നൊരു ശരീരഭാഗമുണ്ട്. ഇതേത്തുടർന്നു പുറകോട്ടാണ് മറ്റു ശരീരഖണ്ഡങ്ങൾ കാണപ്പെടുന്നത്. ഓളിഗോക്കീറ്റയിൽ ദേഹഖണ്ഡങ്ങൾ ഏകരൂപമുള്ളവയാണ്. ഹിറുഡീനിയയിൽ ഇവയ്ക്ക് ദ്വിതീയ ഖണ്ഡനം സംഭവിച്ചിരിക്കുന്നു. എന്നാൽ പോളിക്കീറ്റുകളിൽ ഇവ പല അളവിൽ വിഭേദനം സംഭവിച്ചവയാണ്.
നഷ്ടപ്പെട്ട ശരീരഭാഗങ്ങളെ വീണ്ടും വളർത്തിയെടുക്കാനുള്ള കഴിവ് അനലിഡുകൾ പ്രദർശിപ്പിക്കുന്നു.ഞാഞ്ഞൂലുകൾ, കണ്ണട്ടകൾ എന്നിവയിൽ നേരിട്ടുള്ള പരിവർധനം ആണ് നടക്കുന്നത്. നീറിസ്സുകൾ, ആർക്കി അനലിഡുകൾ എന്നിവയിൽ സ്വതന്ത്രമായി നീന്തിനടക്കുന്ന ട്രോക്കോഫോർ ലാർവയെ കണ്ടുവരുന്നു. അനലിഡുകൾ പല വലിപ്പത്തിൽ കാണപ്പെടുന്നു. മണ്ണിരയുടെ ഇനത്തിലെ കീറ്റോഗാസ്റ്ററിന് ഒരു മി.മീ. നീളംവരും. റൈനോഡ്രൈലസ്, മെഗാസ്കോലക്സ് ഓസ്ട്രാലിസ് എന്നിവ 175 സെ.മീ. നീളവും രണ്ട് സെ.മീ. വണ്ണവും വരെ വളരുന്നു. നീറിസ് വർഗത്തിലെ യൂണിസ് ജൈജാൻഷായ്ക്ക് 300 സെ.മീ. വരെ നീളം വരും