polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
മാസികയുടെ പ്രചാരം നാൾതോറും വർദ്ധിച്ചുവന്നു. മരിയൻ സന്ദേശങ്ങൾ കൈമാറുന്നതിനുള്ള ശക്തമായ ഒരു ഉപാധിയായിത്തീർന്നു ആ മാസിക. കഥകൾ, കവിതകൾ, ലേഖനങ്ങൾ, ജീവചരിത്രകുറിപ്പുകൾ, ചിത്രങ്ങൾ, കാർട്ടുണുകൾ, അനുഭവങ്ങൾ തുടങ്ങി വായനക്കാരെ ആകർഷിക്കുന്ന പലതും അതിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. പത്രാധിപനായിരുന്ന മാക്സിമില്യനാണ് കൂടുതൽ കഥകളും ലേഖനങ്ങളും എഴുതിയിരുന്നത്. മാസികയുടെ പ്രചാരം കൂടിവന്നതനുസരിച്ച് എല്ലാവർക്കും മാസികയെത്തിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. അതിനാൽ സ്വന്തമായൊരു പ്രസ്സ് ഉണ്ടാവണമെന്ന് അദ്ദേഹം ആഗ്രഹിച്ചു. മാസികയുടെ നടത്തിപ്പിന്റെ സൗകര്യാർത്ഥം 'ഗ്രോഡ്നോ' എന്ന സ്ഥലത്തേക്ക് അദ്ദേഹം താമസം മാറ്റി. അവിടെയുള്ള ആശ്രമത്തിനടുത്ത് തന്നെ പ്രസ്സ് സ്ഥാപിച്ചു. ഒരു വർഷത്തേക്ക് മാസിക അച്ചടിക്കാനുള്ള സാമഗ്രികളും ശേഖരിച്ചു.
പണത്തിന്റെ കുറവ് ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും സഹസന്യാസിമാരുടെ സഹായം അദ്ദേഹത്തിന് ലഭിച്ചു. ചുരുങ്ങിയ കാലംകൊണ്ട് അറുപതിനായിരത്തിൽപരം കോപ്പികളിലേക്ക് പ്രചാരമെത്തി. അപ്പോഴേക്കും ആധുനിക രീതിയിലുള്ള അച്ചടിയന്ത്രം അദ്ദേഹം കരസ്ഥമാക്കി. കഠിനാധ്വാനം മാക്സിമില്യനെ വീണ്ടും രോഗിയാക്കിത്തീർത്തു. മാസികയുടെ ചുമതല അൽഫോൻസിനെ ഏൽപിച്ച് അദ്ദേഹം സാനിറ്റോറിയത്തിലേക്ക് പോയി. ചികിത്സയുടെ ഫലമായി സുഖംപ്രാപിച്ചപ്പോൾ വീണ്ടും മടങ്ങിവന്ന് മാസികാ പ്രവർത്തനങ്ങളോടൊപ്പം പുതിയ പദ്ധതികളിലും ഏർപ്പെട്ടു.
സമർത്ഥരായ വൈദിക വിദ്യാർത്ഥികളെ റോമിലയച്ച് പഠിപ്പിക്കാറുണ്ടായിരുന്നു. അക്കൂട്ടത്തിൽ മാക്സിമില്യനേയും ഉൾപ്പെടുത്തി. അസാധാരണമായ ബുദ്ധിശക്തിയുണ്ടായിരുന്ന അദ്ദേഹം തത്വശാസ്ത്രം പഠിക്കാൻ ഗ്രിഗോറിയൻ സർവ്വകലാശാലയിൽ ചേർന്നു. ചുരുങ്ങിയ നാളുകൾക്കുള്ളിൽ ഇറ്റാലിയൻ ഭാഷയിൽ എഴുതാനും വായിക്കാനും പ്രസംഗിക്കാനുമുള്ള കഴിവുനേടി. 1914 നവംബർ 1 ആം തിയതി റോമിലുള്ള സെമിനാരിയിൽ വച്ചാണ് നിത്യവ്രതാനുഷ്ഠാനം നടത്തിയത്. 1915 ഒക്ടോബർ 22ന് അദ്ദേഹം ഡോക്ടറേറ്റ് നേടി. മാക്സിമില്യന് അന്ന് കേവലം ഇരുപത്തിയൊന്നു വയസ്സായിരുന്നു.
അതിനിടയിൽ ശാസ്ത്രകുതുകിയായ അദ്ദേഹം പല പരീക്ഷണങ്ങളും നടത്തി. ശൂന്യാകാശ പേടകമുണ്ടാക്കി. അതിന് 'എതറോ പ്ലെയിൻ' എന്നു പേരിട്ടു. ചിത്രങ്ങളോടൊപ്പം ശബ്ദവും കേൾപ്പിക്കാനുള്ള പരീക്ഷണങ്ങളും അദ്ദേഹം നിർവ്വഹിച്ചു. ചലച്ചിത്രങ്ങളിലൂടെ എങ്ങനെ സുവിശേഷം പ്രഘോഷിക്കാം എന്നാലോചിച്ചു. അച്ചടിശാലകളിലൂടെ പ്രേഷിത പ്രവർത്തനം നടത്താൻ ഒരുങ്ങി. റോമിലെ പഠനകാലം മാക്സിമില്യന് കർമ്മനിരതമായിരുന്നു. അക്കാലത്ത് ഒന്നാം ലോകമഹായുദ്ധം ആരംഭിച്ചിരുന്നു. മാക്സിമില്യന്റെ പിതാവ് ജൂലിയസ് പോളിഷ് പട്ടാളത്തിൽ ചേർന്നു. റഷ്യൻ പട്ടാളത്തിന്റെ പിടിയിലായ അദ്ദേഹം വധിക്കപ്പെട്ടു. അമ്മയായ മരിയന്ന അതിനു മുമ്പുതന്നെ ബനഡിക്ടൻ സിസ്റ്റേർസിന്റെ മൂന്നാം സഭയിൽ അംഗത്വം സ്വീകരിച്ചിരുന്നു. 1917ലെ ഒരു വൈകുന്നേരം ഗ്രൗണ്ടിൽ കളിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ മാക്സിമില്യൻ പെട്ടെന്ന് തളർന്നുവീണ് രക്തം ഛർദ്ദിക്കാൻ തുടങ്ങി. ഡോക്ടറുടെ പരിശോധനയിൽ മാക്സിമില്യന് ക്ഷയരോഗമാണെന്ന് മനസ്സിലായി. നല്ല ചികിത്സയും വിശ്രമവും പോഷകാഹാരവുമാണ് പ്രതിവിധി. അധികാരികളുടെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം അദ്ദേഹം റോമിന് പുറത്തുള്ള ഒരു വിശ്രമകേന്ദ്രത്തിലേക്ക് പോയി.
1936-ൽ മാക്സിമില്യൻ പോളണ്ടിൽ തിരിച്ചെത്തി. കൺവെഞ്ച്വൽ സഭയുടെ സമ്മേളനത്തൽ പങ്കെടുക്കാൻ വേണ്ടിയായിരുന്നു അദ്ദേഹം പോളണ്ടിലെത്തിയത്. മാക്സിമില്യൽ ഈ സമയം ഒരു പടുവൃദ്ധനെപ്പോലെ ആയിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു. സഹവൈദികർ അദ്ദേഹത്തെ കണ്ട് സഹതപിച്ചു. അവശനായിക്കഴിഞ്ഞ വിദേശയാത്രകൾ അവസാനിപ്പിച്ച് പോളണ്ടിൽ തന്നെ കഴിഞ്ഞുകൂടാൻ അധികാരികൾ നിർദ്ദേശിച്ചു.
അമലോത്ഭവ നഗറിന്റെ ഭരണചുമതല അദ്ദേഹത്തിന് വിട്ടുകൊടുക്കുകയും ചെയ്തു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ വരവോടുകൂടി അമലോത്ഭവ നഗരം ഉത്സാഹപൂർണ്ണമായി. മാസികയുടെ പ്രചാരം വർധിച്ചു. 'ദി ലിറ്റിൽ ഡെയ്ലി' എന്നൊരു പത്രവും അവിടെനിന്ന് പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു. കൂടാതെ മരിയൻ സന്ദേശമടങ്ങുന്ന ലഘുലേഖകളും പുസ്തകങ്ങളും പുറത്തിറങ്ങി.
ശാസ്ത്രീയമായ കാഴ്ചപ്പാടിൽ സുവിശേഷ പ്രഘോഷണത്തിന് പരിശ്രമിച്ച വ്യക്തിയായിരുന്നു അദ്ദേഹം. വിമാനമാർഗ്ഗം കൂടുതൽ സ്ഥലങ്ങളിൽ പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങൾ വിതരണം ചെയ്യുന്നതിനെക്കുറിച്ചും അദ്ദേഹം സ്വപ്നം കണ്ടിരുന്നു. 1939-ൽ സ്വന്തമായി ഒരു റേഡിയോ നിലയമുണ്ടാക്കി പ്രവർത്തിപ്പിക്കാനുള്ള സാമർത്ഥ്യവും അദ്ദേഹം പ്രകടിപ്പിച്ചു.
അമലോത്ഭവ സൈന്യം ലോകമെങ്ങും പടരണമെന്ന് മാക്സിമില്യൻ ആഗ്രഹിച്ചു. അതിനായി അമലോത്ഭവ നഗരത്തിന്റെ ചുമതലകൾ അൽഫോൻസിനെ ഏൽപ്പിച്ച് മാക്സിമില്യനും നാലു സഹോദരന്മാരും കൂടി 1930 മാർച്ച് 7ന് കപ്പൽ കയറി. മാക്സിമില്യന്റെ പ്രേഷിതയാത്രകളുടെ തുടക്കമായിരുന്നു അത്. ചൈനയിലെത്തിയ അവർ ഒരു ആശ്രമവും അച്ചടിശാലയും തുടങ്ങാൻ പരിശ്രമിച്ചെങ്കിലും കഴിഞ്ഞില്ല. പിന്നീട് അവർ ജപ്പാനിലെ നാഗസാക്കിയിൽ എത്തിച്ചേർന്നു. അവർക്ക് അവിടെ നല്ല സ്വീകരണം ലഭിച്ചു. സ്ഥലത്തെ മെത്രാൻ തന്റെ സെമിനാരിയിൽ തത്ത്വശാസ്ത്രം പഠിപ്പിക്കാൻ മാക്സിമില്യനെ നിയമിച്ചു. അവർക്കുവേണ്ട എല്ലാ സഹായങ്ങളും ചെയ്ത് കൊടുത്തു. ഒരു വാടക കെട്ടിടത്തിൽ സ്ഥാപിച്ച അച്ചടിശാലയിൽ നിന്ന് 'ജപ്പാനീസ് പടയാളി' എന്ന മാസിക അവർ പുറത്തിറക്കി. വളരെ പെട്ടെന്ന് അതിന്റെ പ്രചാരം വർദ്ധിച്ചു. ഇതിനിടയിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ സഹോദരൻ അൽഫോൻസ് രോഗബാധിതനായി മരണമടഞ്ഞ വാർത്തയെത്തി. ദുഃഖിതനായ അദ്ദേഹം അമലോത്ഭവയുടെ പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ എല്ലാം മറന്ന് മുഴുകി.
ജപ്പാനിൽ പ്രവർത്തിക്കുമ്പോൾ ഇന്ത്യ സന്ദർശിക്കണമെന്ന് മാക്സിമില്യൻ ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നു. രണ്ടാമത്തെ 'അമലോത്ഭവ നഗർ' ഇന്ത്യയിൽ സ്ഥാപിക്കാനായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ മോഹം. 1932-ൽ അദ്ദേഹം കൊളംബോ വഴി കേരളത്തിലെ കൊച്ചിയിലെത്തി. എറണാകുളം മെത്രാപ്പോലീത്തയായിരുന്ന മാർ അഗസ്റ്റിൻ കണ്ടത്തിലിനെ സന്ദർശിച്ചു. അമലോത്ഭവ നഗറിനു വേണ്ടി ആലുവയിൽ സ്ഥലം നൽകാമെന്ന് മെത്രാപ്പോലീത്ത സമ്മതിച്ചു.
എങ്കിലും ചില സാങ്കേതിക കാരണങ്ങളാൽ ആഗ്രഹങ്ങളൊന്നും സഫലമാകാതെ അദ്ദേഹം ജപ്പാനിലേക്ക് തിരിച്ചു പോയി. (പിന്നീട് 1980-ൽ കാഞ്ഞിരപ്പള്ളി രൂപതയിലെ 'ചോറ്റി' എന്ന സ്ഥലത്ത് 'നിർമ്മലാരം' എന്ന ആശ്രമവും, 1983-ൽ ആലുവയിലെ യു.സി. കോളേജിനടുത്ത് 'കോൾബെ' ആശ്രമവും സ്ഥാപിതമായി.)
മരിയൻ തീർത്ഥാടന കേന്ദ്രമായിരുന്ന ചെസ്റ്റോഷോവയിൽ റെയ്മണ്ട് പോകുമായിരുന്നു. ഒരിക്കൽ അങ്ങോട്ടു പോകുമ്പോൾ ഒരു ബന്ധു കുറച്ച് പണം പോക്കറ്റ് മണിയായി അവന് നൽകി. റെയ്മണ്ട് ആ പണം കൊണ്ട് മിഠായിയും കളിക്കോപ്പുമൊന്നും വാങ്ങിയില്ല, പകരം അമലോത്ഭവ മാതാവിന്റെ മനോഹരമായ ഒരു രൂപമാണ് വാങ്ങിയത്. ബാല്യത്തിൽത്തന്നെ റെയ്മണ്ടിന് പരിശുദ്ധ കന്യകാമറിയത്തിന്റെ ഒരു ദർശനമുണ്ടായി. മറിയത്തിന്റെ കൈകളിൽ ചുവപ്പും വെളുപ്പും നിറത്തിലുള്ള രണ്ട് കിരീടങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു. ചുവപ്പു കിരീടം രക്തസാക്ഷിത്വത്തിന്റേയും വെളുത്തത് വിശുദ്ധിയുടേയും പ്രതീകങ്ങളായിരുന്നു. അവയിൽ ഏതുവേണമെന്ന ചോദ്യത്തിന് രണ്ടും വേണം എന്നായിരുന്നു റെയ്മണ്ടിന്റെ ഉത്തരം.
ശാസ്ത്ര വിഷയങ്ങളിൽ താൽപര്യമുണ്ടായിരുന്ന റെയ്മണ്ടിന് നല്ല വായനാശീലവുമുണ്ടായിരുന്നു. കളികളിലും അവൻ മിടുക്കനായിരുന്നു. അമ്മയോടൊപ്പം കടയിലിരുന്ന് തുണിവിൽക്കാനും അവൻ സഹായിച്ചിരുന്നു.
1918 ഏപ്രിൽ 28ന് മാക്സിമില്യൻ റോമിലെ സാൻ ആന്തിയോ ദേവാലയത്തിൽ വച്ച് വൈദികപട്ടം സ്വീകരിച്ചു. 1919ൽ ദൈവശാസ്ത്രത്തിൽ അദ്ദേഹത്തിന് ഡോക്ടറേറ്റ് ലഭിച്ചു. ഒന്നാം ലോകമഹായുദ്ധം അവസാനിച്ച അവസരത്തിൽ ജന്മനാടായ പോളണ്ടിലെത്തുവാൻ മാക്സിമില്യൻ ആഗ്രഹിച്ചു. അവിടെയെത്തിയ അദ്ദേഹം ക്രാക്കോവിലുള്ള ഫ്രാൻസിസ്കൻ സെമിനാരിയിൽ അധ്യാപകനായി സേവനമാരംഭിച്ചു. മഠത്തിൽ കഴിഞ്ഞിരുന്ന അമ്മയേയും ഫ്രാൻസിസ്കൻ സഭയിൽ ചേർന്ന സഹോദരൻ അൽഫോൻസിനെയും കണ്ടുമുട്ടി. ക്രാക്കോവിലും അദ്ദേഹം അമലോത്ഭവ സൈന്യം രൂപീകരിച്ചു.
കഠിനാധ്വാനത്തിൽ മുഴുകിയ ആ യുവവൈദികനെ ക്ഷയരോഗം വീണ്ടും പിടികൂടി. അങ്ങനെ അദ്ദേഹം പത്തുമാസത്തോളം ഒരു സാനിറ്റോറിയത്തിൽ ചികിത്സയിലും വിശ്രമത്തിലും കഴിച്ചുകൂട്ടി. തുടർന്ന് മറ്റൊരു പട്ടണത്തിൽ ആറുമാസം വിശ്രമത്തിൽ ചിലവഴിച്ചു. അക്കാലത്ത് പഠനവും ചിന്തയുമായി അദ്ദേഹം കഴിഞ്ഞു.
റെയ്മണ്ടിന് പതിമൂന്ന് വയസ്സുള്ളപ്പോൾ ഫ്രാൻസിസ്കൻ സന്യാസിമാർ ഇടവകയിൽ ഒരു ധ്യാനം നടത്തി. അതിൽ പങ്കെടുത്ത റെയ്മണ്ടിനും ജ്യേഷ്ഠനായ ഫ്രാൻസിസിനും ഫ്രാൻസിസ്കൻ കൺവെഞ്ച്വൽ സഭയിൽ ചേരണം എന്ന ആഗ്രഹംതോന്നി. മാതാപിതാക്കളുടെ അനുവാദത്തോടെ അവർ അധികാരികളെ കണ്ട് വിവരം പറഞ്ഞു. പ്രായപൂർത്തിയായിട്ട് സഭയിൽ പ്രവേശിക്കാമെന്നും അതുവരെ ആശ്രമത്തോട് ചേർന്നുള്ള കോളേജിൽ ചേർന്ന് പഠിക്കാനും അധികാരികൾ നിർദ്ദേശിച്ചു. അങ്ങനെ സയൻസിൽ പ്രത്യേക സാമർത്ഥ്യത്തോടെ 1910ൽ റെയ്മണ്ട് പഠനം പൂർത്തിയാക്കി. തുടർന്ന് 1910 സെപ്റ്റംബർ 4ന് അവൻ സഭാവസ്ത്രം സ്വീകരിച്ചു. അന്ന് സ്വീകരിച്ച പേരാണ് മാക്സിമില്യൻ. സഹോദരനായ ഫ്രാൻസിസ്, അൽഫോൻസ് എന്ന പേരും സ്വീകരിച്ചു. 1911 സെപ്റ്റംബർ 5ന് റെയ്മണ്ടിന്റെ ആദ്യ വ്രതാനുഷ്ഠാനം നടന്നു.
പോളണ്ടിന്റെ തലസ്ഥാനമായ വാഴ്സാ നഗരത്തിൽനിന്ന് കുറച്ചകലെയായി കുറേ സ്ഥലം ഒരു ഭൂവുടമയിൽനിന്ന് സ്വീകരിച്ചു. അവിടെ മറിയത്തിന്റെ ഒരു രൂപം സ്ഥാപിച്ചു. ആ സ്ഥലത്തിന് 'അമലോത്ഭവ നഗരം' എന്ന് പേരിട്ടു. അവിടെ പൂച്ചെടികൾ വച്ചു പിടിപ്പിച്ച് മനോഹരമാക്കി. 1921ലാണ് ഇത് രൂപം കൊണ്ടത്. പിന്നീട് അവിടെയെത്തിച്ചേർന്ന ഫ്രാൻസിസ്കൻ സന്യാസിമാർ തടികളും മരപ്പലകകളുംകൊണ്ട് കുറേ കുടിലുകൾ നിർമ്മിച്ചു. അച്ചടിശാല അങ്ങോട്ട് മാറ്റി. പുതിയൊരു ആശ്രമവും തുടങ്ങി. 1927 ഡിസംബർ 7ന് അമലോത്ഭവ നഗരം ഔദ്യോഗികമായി ആശീർവ്വദിച്ചു. 1929 കഴിയുമ്പോഴേക്കും നൂറിൽപരം സന്യാസസഭാംഗങ്ങൾ അവിടെയുണ്ടായിരുന്നു. മാക്സിമില്യനായിരുന്നു അതിന്റെ സുപ്പീരിയർ.
അറിവിന്റേയും അധ്വാനത്തിന്റേയും ഇടയിൽ ആത്മീയത പരിശീലിച്ച വിശുദ്ധനാണ് മാക്സിമില്യൻ. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രവൃത്തികളിൽ അമലോത്ഭവ നഗറിലെ അന്തേവാസികൾ താല്പര്യപൂർവ്വം പങ്കുചേർന്നു. പ്രവർത്തനക്ഷമവും ശബ്ദമുഖരിതവുമായിരുന്നു അവിടത്തെ അന്തരീക്ഷം. അടുക്കും ചിട്ടയും എല്ലായ്പ്പോഴും ദൃശ്യമായിരുന്നു. പ്രധാന ജോലികൾ നടക്കുന്നിടത്തെല്ലാം മാതാവിന്റെ രൂപം വച്ചിരുന്നു. ജോലിക്കുമുമ്പ് മാതാവിനോട് പ്രത്യേകം പ്രാർത്ഥിച്ചിരുന്നു. എത്ര തിരക്കായാലും പ്രാർത്ഥന ഒഴിവാക്കില്ല. മണി മുഴങ്ങുമ്പോൾ അവിടെയുള്ള എല്ലാ ജോലിക്കാരും ചാപ്പലിൽ ഒത്തുചേരും. ഒരാൾ പ്രാർത്ഥനക്ക് നേതൃത്വം നൽകും. മറ്റുള്ളവർ ഏറ്റു ചൊല്ലും.
വിശ്രമം കഴിഞ്ഞ് റോമിൽ തിരിച്ചെത്തിയ മാക്സിമില്യൻ കന്യകാമറിയത്തിന് വേണ്ടി ഒരു സൈന്യം രൂപീകരിക്കണമെന്ന ആഗ്രഹം സഹപാഠികളോട് പങ്കുവെച്ചു. സഹപാഠികൾ അതിനനുകൂലമായിരുന്നു. അങ്ങനെ മറിയത്തിന്റെ ബഹുമാനാർത്ഥം ആരംഭിച്ച സംഘടനക്ക് 'അമലോത്ഭവ സൈന്യം' എന്നു പേരിട്ടു. 1917 ഒക്ടോബർ 16ന് ആദ്യയോഗം ചേർന്നു. ചെറിയൊരു മുറിയിൽ മറിയത്തിന്റെ രൂപം അലങ്കരിച്ച്, മെഴുക് തിരികൾ കത്തിച്ചുവെച്ച് അവർ പ്രാർത്ഥിച്ചു. മാക്സിമില്യൻ സൈന്യത്തിന്റെ ലക്ഷ്യങ്ങൾ വിവരിച്ചു. മറിയത്തിന്റെ ചിത്രമുള്ള അത്ഭുത മെഡൽ അംഗങ്ങൾ ധരിച്ചു. വലിയൊരു മുന്നേറ്റത്തിന്റെ എളിയ തുടക്കമായിരുന്നു അത്.
റോമൻ കത്തോലിക്കാ സഭയിലെ ഒരു വിശുദ്ധനാണ് മാക്സിമില്യൻ കോൾബെ. രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധകാലത്ത് തടവറയിലടക്കപ്പെട്ട് രക്തസാക്ഷിത്വംവരിച്ച പോളണ്ടിലെ ഒരു വൈദികനായിരുന്നു മാക്സിമില്യൻ കോൾബെ. 1982 ഒക്ടോബർ 10നായിരുന്നു ജോൺപോൾ രണ്ടാമൻ മാർപാപ്പ ഇദ്ദേഹത്തെ വിശുദ്ധനായി നാമകരണം ചെയ്തത്. ലഹരി വസ്തുക്കളുടെ അടിമകൾ, സത്യത്തിനുവേണ്ടി രാഷ്ട്രീയമായും അല്ലാതെയും പോരാടുന്നവർ, ജേണലിസ്റ്റുകൾ തുടങ്ങിയവരുടെ അറിയപ്പെടുന്ന വിശുദ്ധനാണ് മാക്സിമില്യൻ കോൾബെ.
മാതാവിനോട് കോൾബെ കുടുംബത്തിന് പ്രത്യേക ഭക്തിയുണ്ടായിരുന്നു. റെയ്മണ്ടും മാതാവിന്റെ സ്വരൂപത്തിന്റെ മുന്നിൽനിന്ന് പ്രാർത്ഥിക്കാൻ ഇഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്നു. താല്പര്യത്തോടെ അവൻ കുടുംബപ്രാർത്ഥനകളിൽ പങ്കെടുക്കുമായിരുന്നു. തുണിവില്പനക്ക് കൂടുതൽ സാധ്യതയുള്ളതിനാൽ നെയ്ത്തുകാരായ കോൾബെ കുടുംബം 'പബിയാനിസ്' എന്ന സ്ഥലത്തേക്ക് താമസം മാറി. അവിടെയുള്ള സെന്റ് മാത്യൂസ് ദേവാലയത്തിൽ വച്ച് റെയ്മണ്ടിന്റെ ആദ്യകുർബാന സ്വീകരണം നടന്നു.
നാഗസാക്കിയിലെത്തിയ മാക്സിമില്യൻ നഗരത്തിൽ നിന്ന് കുറച്ചകലെയായി കുറേ സ്ഥലം വാങ്ങി. ആ സ്ഥലത്തിന് 'അമലോത്ഭവയുടെ പൂന്തോട്ടം' എന്നു പേരിട്ടു. പോളണ്ടിലെ സഹോദരങ്ങൾ അയച്ചുകൊടുത്ത പണം കൊണ്ട് അവിടെ ആവശ്യമായ കെട്ടിടങ്ങൾ നിർമ്മിച്ചു. പുതിയ അച്ചടിയന്ത്രങ്ങൾ വാങ്ങി. ആറ് വർഷങ്ങൾ കൊണ്ട് അവിടെ ഒരു ദേവാലയവും മൈനർ സെമിനാരിയും രൂപംകൊണ്ടു.
പോളണ്ടിലെ ഒരു കൊച്ചു ഗ്രാമമായ ഡൂൺ സ്കാവോളയിൽ കോൾബെ കുടുംബത്തിൽ ജൂലിയസിന്റേയും ഭാര്യ മരിയന്നായുടേയും രണ്ടാമത്തെ പുത്രനായി 1894 ജനുവരി 8ന് മാക്സിമില്യൻ ജനിച്ചു. അന്നുതന്നെ കുഞ്ഞിനെ മാതാവിന്റെ നാമത്തിലുള്ള ഇടവകപ്പള്ളിയിൽ കൊണ്ടുപോയി മാമ്മോദീസ നൽകി. റെയ്മണ്ട് എന്ന പേരും നൽകി.
മിശ്രമതപശ്ചാത്തത്തിൽ പിറന്ന്, ഇംസ്ലാം മതവിശ്വാസിയായ പിതാവിന്റെ മരണശേഷം ക്രിസ്തുമതത്തിലേക്കു പരിവർത്തിത ആയ 'ഫ്ലോറ' എന്ന പെൺകുട്ടിയുടെ പേരിലുണ്ടായ ലഹളക്കിടെ, മുഹമ്മദുനബിയെ നിന്ദിച്ചു സംസാരിച്ച പെർഫെക്ടസ് എന്ന ക്രിസ്തീയ യുവാവിനു വധശിക്ഷ ലഭിച്ചു. ഈ സംഭവത്തെ തുടർന്ന്, പ്രവാചകനെ പരസ്യമായി നിന്ദിച്ച് 'രക്തസാക്ഷിത്തം' വരിക്കാൻ തായ്യാറായി ഒട്ടേറെ ക്രിസ്തീയവേദതീക്ഷ്ണർ മുന്നോട്ടു വന്നു. അവരിൽ മുഖ്യനായിരുന്നു എവുളോജിയസ്. ഫ്ലോറയെ ഒളിവിൽ പാർപ്പിച്ചതും അദ്ദേഹത്തിൽ ആരോപിക്കപ്പെട്ട കുറ്റങ്ങളിൽ ഒന്നായിരുന്നു.
ഏഴുവർഷം തടവിൽ കഴിഞ്ഞിട്ടും അദ്ദേഹം പ്രവാചകനിന്ദ പിൻവലിക്കാൻ തയ്യാറായില്ല. കോടതിയിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കരണത്ത് ഒരു സൈനികൻ ആഞ്ഞടിച്ചു. അപ്പോൾ അദ്ദേഹം മറു കരണം കാണിച്ചു കൊടുത്ത എവുളോജിയസിനെ വീണ്ടും ക്രൂരമായി മർദ്ദിച്ചു. 859 മാർച്ച് 11-ന് അദ്ദേഹത്തിനെ തലയറുത്തു കൊലപ്പെടുത്തി. വിശ്വാസത്തിനായി മരണം വരിച്ചതിനാൽ അദ്ദേഹം വിശുദ്ധനായി ഉയർത്തപ്പെട്ടു. മാർച്ച് 11-നാണ് റോമൻ കത്തോലിക്കാ സഭയും, ഈസ്റ്റേൺ ഓർത്തഡോക്സ് സഭയും എവുളോജിയസിന്റെ ഓർമ്മയാചരിക്കുന്നത്.
ഒൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ഏതാണ്ട് 819-നോടടുത്ത് ഇപ്പോഴത്തെ സ്പെയിനിലെ കോർഡോവോയിൽ ജനിച്ചു. ചെറുപ്പത്തിലെ തന്നെ അദ്ദേഹം വൈദികനായും പിന്നീട് വൈദിക വിദ്യാലയത്തിന്റെ തലവനുമായി മാറി. മെത്രാപ്പോലീത്തായി ഇദ്ദേഹം തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. എന്നാൽ അതിനു മുൻപായി ഇദ്ദേഹം രക്തസാക്ഷിത്വം വരിച്ചു.
റോമൻ കത്തോലിക്കാ സഭയിലെ ഒരു വിശുദ്ധനാണ് എവുളോജിയസ് . സ്പെയിനിലെ മുസ്ലിം മതപീഡനകാലത്ത് രക്തസാക്ഷിത്വം വഹിച്ച ഒരു പുരോഹിതനായിരുന്നു എവുളോജിയസ്.
സ്വിറ്റ്സർലൻഡിൽ ലൂസർനേ പ്രവിശ്യയിലെ ഒരു പ്രതിഷ്ഠിതകുടുംബത്തിൽ മാതാപിതാക്കളുടെ ആദ്യസന്താനമായ ജനിച്ച ബാൽത്തസ്സറുടെ വിദ്യാഭ്യാസം ബെനഡിക്ടൻ, ജെസ്യൂട്ട് സ്ഥാപനങ്ങളിൽ ആയിരുന്നു. "യുഗാന്തസമസ്യ ആധുനിക ജർമ്മൻ സാഹിത്യത്തിൽ" എന്ന വിഷയത്തിലെ ഗവേഷണത്തിലാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ കലാലയ വിദ്യാഭ്യാസം അവസാനിച്ചത്. ഗവേഷണബിരുദം പൂർത്തിയാകുന്നതിനു മുൻപ് 1927-ൽ അദ്ദേഹം, ബേസൽ നഗരത്തിൽ ഈശോസഭാവൈദികനായ ഫ്രീഡ്രീച്ച് ക്രൊൺസെഡർ നയിച്ച ഒരു ധ്യാനത്തിൽ പങ്കെടുത്തു. മുപ്പതു ദിവസം ദീർഘിച്ച ആ ആത്മീയാന്വേഷണം അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ ഗതി മാറ്റി. അതോടെ ബാൽത്തസർ ഈശോസഭാ വൈദികനാകാൻ തീരുമാനിച്ച് 1929 നവംബർ മാസത്തിൽ പരിശീലനം ആരംഭിച്ചു. രണ്ടു വർഷത്തെ നൊവിഷ്യേറ്റിനു ശേഷം രണ്ടു വർഷത്തെ തത്ത്വശാസ്ത്രപഠനവും നാലുവർഷത്തെ ദൈവശാസ്ത്രപഠനവും പൂർത്തിയാക്കിയ അദ്ദേഹത്തിന് ആ രണ്ടു വിഷയങ്ങളിലുമായി അദ്ധ്യാപനത്തിനുള്ള ഇരട്ട-അനുമതിബിരുദം ലഭിച്ചു. അങ്ങനെ പഠനം പൂർത്തിയാക്കിയ ബാലത്തസ്സർ 1936 ജൂലൈ മാസത്തിൽ പൗരോഹിത്യം സ്വീകരിച്ചു.
സ്വിറ്റ്സർലൻഡുകാരനായ ഒരു പ്രമുഖ കത്തോലിക്കാ ദൈവശാസ്ത്രജനും പുരോഹിതനുമായിരുന്നു ഹാൻസ് ഉർസ് വോൺ ബാൽത്തസർ . ക്രിസ്തീയതയ്ക്കു പുറംതിരിഞ്ഞു നിന്ന യൂറോപ്യൻ ആധുനികതയോട് ബൗദ്ധികതലത്തിൽ വിശ്വാസത്തിലുറച്ച് പ്രതികരിക്കാൻ ശ്രമിച്ച ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിലെ ദൈവശാസ്ത്രജ്ഞന്മാരിൽ ഒരാളായിരുന്നു അദ്ദേഹം. എങ്കിലും ആധുനികതയോട് സന്ധിചെയ്യാനും വിമർശനബുദ്ധിയോടെ അതിനെ സ്വാംശീകരിക്കാനും ശ്രമിച്ച മറ്റുള്ളവരുമായുള്ള താരതമ്യത്തിൽ ബാൽത്തസർ അതിന്റെ തീവ്രവിമർശകനായിരുന്നു. യൂറോപ്യൻ ആധുനികതയെ മനുഷ്യകേന്ദ്രിതവും ലഘുവൽക്കരണത്തെ ആശ്രയിച്ചുള്ളതുമെന്നു വിമർശിച്ച അദ്ദേഹം, ആധുനികസംവേദനത്തെ വെല്ലുവിളിക്കുകയാണ് ക്രിസ്തുമതം ചെയ്യേണ്ടതെന്നു വാദിച്ചു.
പൗരോഹിത്യപരിശീലനത്തിന്റെ ഭാഗമായ ദൈവശാസ്ത്രപഠനത്തിൽ സമകാലീനദൈവശാസ്ത്രത്തിന്റെ 'നവസ്കൊളാസ്റ്റിക' സമീപനത്തിൽ മടുപ്പു തോന്നിയ ബാലത്തസർ ക്രിസ്തീയചിന്തയുടെ ആദിമസ്രോതസ്സുകളിലേക്കു തിരിഞ്ഞു. അതിന്റെ ഭാഗമായി അദ്ദേഹം സഭാപിതാക്കന്മാരുടെ രചനകൾ ശ്രദ്ധാപൂർവം വായിക്കാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു. ഇക്കാലത്ത് അദ്ദേഹം ഹെൻറി ലുബാക്ക് തുടങ്ങിയ പ്രമുഖ ദൈവശാസ്ത്രജ്ഞന്മാരുമായി പരിചയപ്പെട്ടു. 1939-ൽ രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധത്തിന്റെ തുടക്കത്തിൽ ബാൽത്തസർക്ക് റോമിലെ വിഖ്യാതമായ ഗ്രിഗോറിയൻ സർവകലാശാലയിൽ അദ്ധ്യാപക പദവി ലഭിച്ചെങ്കിലും അദ്ദേഹം അതു സ്വീകരിച്ചില്ല. പകരം സ്വിറ്റ്സർലൻഡിലെ ബേസൽ നഗരത്തിൽ വിദ്യാർത്ഥികളുടെ ആത്മീയോപദേഷ്ഠാവിന്റെ നിയുക്തിയാണ് അദ്ദേഹം സ്വീകരിച്ചത്.
ചൗഷസ്ക്യൂവിനെ വെടിവച്ചു കൊന്നതിനു ശേഷം റൊമാനിയയിലെ നാഷണൽ സാൽവേഷൻ ഫ്രണ്ട് നേതാക്കൾ വധശിക്ഷ ഒരു ഉത്തരവിലൂടെ ഇല്ലാതെയാക്കി. ഇത് പഴയ കമ്യൂണിസ്റ്റുകാർ രക്ഷപെടാനിടയാക്കുനെന്നും അതിനാൽ വധശിക്ഷ വീണ്ടും കൊണ്ടുവരണമെന്നും ആവശ്യപ്പെട്ട് 1990 ജനുവരിയിൽ പല പ്രതിഷേധങ്ങളുമുണ്ടാകാൻ കാരണമായി. 1991 ഫെബ്രുവരി 27-ന് റൊമാനിയ പൊതുവും രാഷ്ട്രീയവുമായ അവകാളങ്ങൾക്കായുള്ള അന്താരാഷ്ട്ര ഉടമ്പടിയുടെ തിരഞ്ഞേടുക്കാവുന്ന രണ്ടാം പ്രോട്ടോക്കോൾ അംഗീകരിച്ചു. ആ വർഷം ഡിസംബറിൽ അംഗീകരിക്കപ്പെട്ട പുതിയ ഭരണഘടന വധശിക്ഷ പൂർണ്ണമായി നിരോധിക്കുന്നു. മനുഷ്യാവകാശങ്ങൾക്കായുള്ള യൂറോപ്യൻ ഉടമ്പടിയിലും ; യൂരോപ്യൻ യൂണിയനിലെ മൗലികാവകാശങ്ങൾക്കായുള്ള ചാർട്ടറിലും റൊമാനിയ അംഗമാണ്. ഇവ രണ്ടും വധശിക്ഷയ്ക്കെതിരാണ്.
ചെറിയ രാജ്യങ്ങളുടെ ഐക്യത്തിലൂടെ ആധുനിമ റൊമാനിയ രൂപപ്പെട്ടതെ 1859-ലാണ്. രാജ്യത്തിന്റെ പീനൽ കോഡ് നിലവിൽ വന്നത് 1864-ലാണ്. യുദ്ധക്കുറ്റങ്ങൾക്കു മാത്രമേ ഈ പീനൽ കോഡ് വധശിക്ഷ വ്യവസ്ഥ ചെയ്തിരുന്നുള്ളൂ. 1866 ലെ റോമാനിയൻ ഭരണഘടനയും (1831-ലെ ഉദാരമായ ബെൽജിയൻ ഭരണഘടനയിൽ നിന്ന് ഊർജ്ജമുൾക്കൊണ്ട് രചിക്കപ്പെട്ടതായിരുന്നത്രേ ഇത്) സമാധാനകാലത്തുള്ള കുറ്റകൃത്യങ്ങൾക്ക് വധശിക്ഷ പൂർണ്ണമായി ഒഴിവാക്കിയിരുന്നു. 19-ആം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനസമയത്തു പോലും മറ്റ് ആറു യൂറോപ്യൻ രാജ്യങ്ങളേ വധശിക്ഷ നിർത്തലാക്കിയിരുന്നുള്ളൂ (ബെൽജിയം, ഫിൻലാന്റ്, ഇറ്റലി, ലക്സംബർഗ്, നെതർലാന്റ്സ്, പോർച്ചുഗൽ എന്നിവ).
ചൗഷസ്ക്യൂ ഭരണത്തിലിരുന്ന സമയത്ത് , 104 പേരെ ഫയറിംഗ് സ്ക്വാഡുപയോഗിച്ച് ജിലാവ, റഹോവ എന്നീ ജയിലുകളിലായി വധിക്കുകയുണ്ടായി. വധശിക്ഷകൾ ചിലപ്പോൾ ഇളവു ചെയ്യുന്നത് ചൗഷസ്ക്യൂ കണിശക്കാരനും അതേസമയം തന്നെ ദയാവാനുമായ രാഷ്ട്രപിതാവാണ് എന്ന പ്രതിച്ഛായ ഉണ്ടാകാൻ കാരണമായിട്ടുണ്ടത്രേ. ജിലാവ ജയിലിൽ തുറന്ന സ്ഥലത്ത് പ്രറ്റികളെ ഒരു കുറ്റിയിൽ കെട്ടിയിട്ട ശേഷം വെടിവച്ചു കൊല്ലുകയായിരുന്നു ചെയ്തിരുന്നത്. റഹോവ ജയിലിൽ ഒരു ഭൂഗർഭ മുറിയിലായിരുന്നു ആൾക്കാരെ കൊന്നിരുന്നത്. വധശിക്ഷ അതീവരഹസ്യമായായിരുന്നു നടന്നിരുന്നത്.
വധശിക്ഷയ്ക്ക് ഇന്നത്തെ റൊമാനിയയിൽ വളരെ ദൈർഘ്യമേറിയതും വൈവിദ്ധ്യപൂർണ്ണവുമായ ചരിത്രമാണുള്ളത്. വ്ലാഡ് മൂന്നാമൻ വല്ലാച്ചിയ എന്ന സ്ഥലമാണ് ഭരിച്ചിരുന്നത്. ഇദ്ദേഹം ആയിരക്കണക്കിനാൾക്കാരെ ശൂലത്തിലേറ്റി വധശിക്ഷ നൽകുന്നതിൽ കുപ്രസിദ്ധനായിരുന്നു. വ്ലാഡിന്റെ ഒരു പിൻഗാമിയെ ഓട്ടോമാൻ സാമ്രാജ്യം കഴുത്തു ഞെരിച്ചും, വെടിവച്ചും, കത്തികുത്തിയും, ശിരച്ഛേദം ചെയ്തും 1799-ൽ വധിച്ചിരുന്നു. കലാപം നടത്തിയ രണ്ടു പേരെ ഓസ്ട്രിയൻ അധികൃതർ ബ്രേക്കിംഗ് വീൽ ഉപയോഗിച്ച് 1785-ൽ കൊന്നിരുന്നു.
പ്രായപൂർത്തിയെത്താത്തവരെയും ഗർഭിണികളെയും വധശിക്ഷയിൽ നിന്ന് ഒഴിവാക്കിയിരുന്നു. റൊമാനിയൻ വിപ്ലവത്തിനിടെയാണ് അവസാന വധശിക്ഷകൾ നടപ്പിലാക്കിയത്. നിക്കോളായ് ചൗഷസ്ക്യൂ, എലീന ചൗഷസ്ക്യൂ എന്നിവരെയായിരുന്നു അവസാനമായി വധിച്ചത്.
ഈ പദ്ധതിയനുസരിച്ച് തെരഞ്ഞെടുപ്പ് നടത്തുന്നത് മിക്കവാറും യൂറോപ്യൻ രാജ്യങ്ങളാണ്. ജർമനി, ഇറ്റലി, ഫ്രാൻസ് തുടങ്ങിയ രാഷ്ട്രങ്ങളിൽ, അതതു ദേശത്തെ പരിതഃസ്ഥിതികൾക്കിണങ്ങിയ വിധത്തിൽ അല്പാല്പം വ്യത്യസ്തമായ രീതിയിലാണ് ഈ പദ്ധതി നടപ്പിലാക്കിയിട്ടുള്ളത്. ഈ സമ്പ്രദായത്തിന്റെ ഒരു പ്രത്യേകത, ഓരോ നിയോജകമണ്ഡലത്തിലെയും സീറ്റുകളുടെ എണ്ണം നോക്കി, അത്രയും എണ്ണം സ്ഥാനാർഥികളുടെ പേർ ഉൾ​ക്കൊള്ളിച്ചുകൊണ്ട് ഓരോ ലിസ്റ്റ് ഓരോ രാഷ്ട്രീയപാർട്ടിയും തയ്യാറാക്കി സമ്മതിദായകരുടെ വോട്ടിനുവേണ്ടി സമർപ്പിക്കുന്നു എന്നുള്ളതാണ്. സമ്മതിദായകർ ഓരോ സ്ഥാനാർഥിക്കും പ്രത്യേകം വോട്ടുചെയ്യുന്നതിനു പകരം ലിസ്റ്റിനു മുഴുവനുമായി തങ്ങളുടെ വോട്ടുകൾ രേഖപ്പെടുത്തുന്നു. ഹെയർ പദ്ധതിയിലേതുപോലെ തന്നെയാണ് ഇവിടെയും ക്വോട്ടാ നിശ്ചയിക്കുന്നത്. വോട്ടെടുപ്പിനും ക്വോട്ടാ നിർണയത്തിനും ശേഷം, ഓരോ ലിസ്റ്റിനും ലഭിക്കുന്ന വോട്ടുകളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ സീറ്റുകൾ വീതിക്കപ്പെടുന്നു. അങ്ങനെ ഓരോ പാർട്ടിക്കും കിട്ടുന്ന സീറ്റുകൾ അതിന്റെ ലിസ്റ്റിൽ ഉൾ​ക്കൊള്ളിച്ചിട്ടുള്ള സ്ഥാനാർഥികളുടെ സ്ഥാനക്രമം അനുസരിച്ച് വിഭജിക്കപ്പെടുന്നു.
പല നിയോജകമണ്ഡലങ്ങളിലായി സമ്മതിദായകർ രേഖപ്പെടുത്തുന്ന മൊത്തം വോട്ടുകളുടെ അനുപാതക്രമത്തിൽ ഒരു ജനപ്രതിനിധിസഭയിൽ ആകെയുള്ള സീറ്റുകൾ വിവിധ കക്ഷികൾക്കായി വിഭജിക്കുന്ന തെരഞ്ഞെടുപ്പു സമ്പ്രദായം. അശാസ്ത്രീയമായ തെരഞ്ഞെടുപ്പു സമ്പ്രദായം വഴി പല രാജ്യങ്ങളിലും വളരെയേറെ സമ്മതിദായകർ പ്രതിനിധാനം ചെയ്യപ്പെടാതെ പോകുന്നു. ഈ അപാകത ദൂരീകരിക്കുവാൻ പ്രത്യേക ജനവിഭാഗങ്ങൾക്ക്-ജാതി, മത, വർഗ, സംസ്കാരാടിസ്ഥാനത്തിലുള്ള ന്യൂനപക്ഷങ്ങൾക്ക്-പ്രാതിനിധ്യം ലഭിക്കത്തക്കവിധത്തിലുള്ള ചില സമ്പ്രദായങ്ങൾ പല രാഷ്ട്രങ്ങളിലും നിലവിലുണ്ട്. പക്ഷേ, അവ ഒന്നുംതന്നെ, രാഷ്ട്രീയാടിസ്ഥാനത്തിലുള്ള ന്യൂനപക്ഷത്തെ ശരിയാംവണ്ണം പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുവാൻ ഉതകുന്നവയല്ല. ഈ ന്യൂനത ഏറെക്കുറെ പരിഹരിക്കുവാൻ ആനുപാതിക പ്രാതിനിധ്യത്തിനു സാധിക്കുമെന്നാണ് കരുതപ്പെടുന്നത്.
മേൽ വിവരിച്ച ഹെയർ പദ്ധതി അല്പം ചില വ്യത്യാസങ്ങളോടുകൂടി അയർലണ്ട്, ടാസ്മേനിയ, മാൾട്ട, ആസ്റ്റ്രേലിയ, ദക്ഷിണാഫ്രിക്ക മുതലായ രാജ്യങ്ങളിലെ നിയമസഭകളിലേക്ക്-പ്രത്യേകിച്ച് അവയുടെ ഉപരിസഭകളിലേക്ക്-വേണ്ടിയുള്ള തെരഞ്ഞെടുപ്പുകളിൽ പ്രായോഗികമാക്കിയിട്ടുണ്ട്. ബ്രിട്ടനിൽ, ചില സർവകലാശാലകളിൽനിന്നും കോമൺസ് സഭയിലേക്കുള്ള തെരഞ്ഞെടുപ്പ് ഈ സമ്പ്രദായത്തിലൂടെയാണ് നടത്താറുള്ളത്. ഇന്ത്യയിലാകട്ടെ, പ്രസിഡന്റ് തെരഞ്ഞെടുപ്പിലും, രാജ്യസഭയിലേക്കും ഏതാനും സംസ്ഥാനനിയമസഭകളുടെ ഉപരിമണ്ഡലങ്ങളിലേക്കുമുള്ള തെരഞ്ഞെടുപ്പുകളിലും ഹെയർ പദ്ധതിയാണ് നിലവിലുള്ളത്.
വ്യത്യസ്ത തരങ്ങളിലുള്ള തെരഞ്ഞെടുപ്പ് രീതിയിലൊന്നാണ് ആനുപാതിക പ്രാതിനിധ്യ രീതി . ഈ രീതിയിൽ തന്നെ പലവിധ സമ്പ്രദായങ്ങൾ നിലവിലുണ്ട്. നേരിട്ടുള്ള തെരഞ്ഞെടുപ്പ് രീതികളിലൂടെ വോട്ടുകൾ പാഴാകുന്നുവെന്നും വ്യത്യസ്ത നിലപാടുകളെയും താല്പര്യങ്ങളെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുവാൻ നേരിട്ട് വോട്ട് ചെയ്യുന്ന രീതി അപര്യാപ്തമാണെന്നുമുള്ള വിമർശനങ്ങളിൽ നിന്നുമാണ് ആനുപാതിക പ്രാതിനിധ്യ രീതി ഉടലെടുത്തത്.
ആനുപാതിക പ്രാതിനിധ്യം നടപ്പാക്കുന്നതിൽ പല രീതികളും ആവിഷ്കരിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടെങ്കിലും അവയിൽ ഏറ്റവും പ്രാധാന്യമർഹിക്കുന്നവ തോമസ് ഹെയറിന്റെ 'കൈമാറ്റം ചെയ്യാവുന്ന ഒറ്റവോട്ടു സമ്പ്രദായവും, ലിസ്റ്റ് പദ്ധതിയുമാണ്. ചില രാജ്യങ്ങളിൽ ഇതു രണ്ടിന്റെയും പ്രത്യേക സ്വഭാവങ്ങളെ കൂട്ടിയിണക്കിയുള്ള ഒരു സമ്പ്രദായമാണ് നിലവിലുള്ളത്.
ഘാനയിൽനിന്ന് ഇറ്റലിയിലെ പാലർമോയിലേക്ക് കുടിയേറിയ തോമസിന്റെയും റോസ് ബറുവയുടെയും നാലുമക്കളിലൊരാളായിരുന്നു മരിയോ ബറുവ. 1990 ആഗസ്ത് 12-ന് ജനിച്ചു. ലോഹപ്പണിക്കാരനായിരുന്ന തോമസിന്റെ കുടുംബം കൊടിയ ദാരിദ്ര്യത്തിലായിരുന്നു.
പട്ടിണിയ്ക്കുപുറമേ, കുടൽ രോഗങ്ങളുമായാണ് മരിയോ വളർന്നത്. കുട്ടിക്കാലത്തുതന്നെ, ഒട്ടേറെ ശസ്ത്രക്രിയകൾ വേണ്ടിവന്നു. ഓരോ തവണ ആസ്പത്രിയിലെത്തുമ്പോഴും മരിയോ മരിച്ചുപോകുമെന്ന് ഡോക്ടർമാർ വിധിയെഴുതി. ദാരിദ്ര്യവും പട്ടിണിയും മരിയോയുടെ ചികിത്സയും കുടുംബത്തെ തളർത്തിയപ്പോൾ, തോമസിനും റോസിനും മരിയോയെ രണ്ടാം വയസ്സിൽ ഉപേക്ഷിക്കേണ്ടിവന്നു.
മരിയോയെ അഭയകേന്ദ്രത്തിലാക്കി അവർ മടങ്ങി. ഈ സമയത്ത് അവിടെ ബ്രെസിയയിൽനിന്ന് ഫ്രാൻസെസ്‌കോയും സിൽവിയ ബലോട്ടെല്ലിയുമെത്തി. ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ട കുട്ടികളെ ഏറ്റെടുത്തുവളർത്തുന്ന ബലോട്ടെല്ലി കുടുംബത്തിലേക്ക് അങ്ങനെ മരിയോയുമെത്തി. മരിയോ ബറൂവ അങ്ങനെ മരിയോ ബലോട്ടെല്ലിയായി. ബലോട്ടെല്ലി കുടുംബത്തിലെ മറ്റ് അതിഥികളായ ക്രിസ്റ്റീനയെന്ന സഹോദരിയും കൊറാഡോ, ജിയോവാനി എന്നീ സഹോദരന്മാർക്കുമൊപ്പം ബലോട്ടെല്ലി വളർന്നു.
പിന്നീട് ലോകമറിയുന്ന ഫുട്‌ബോൾ താരമായപ്പോൾ ബറൂവ കുടുംബം മരിയോയോട് വീട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചുവരണമെന്ന് അഭ്യർഥിച്ചു. പക്ഷെ അദ്ദേഹം അത് നിരാകരിച്ചു. തന്റെ സമ്പത്താണ് അച്ഛനമ്മമാർ വിലയ്ക്കുവാങ്ങുന്നതെന്ന് പറഞ്ഞാണ് മരിയോ കുടുംബത്തെ തള്ളിപ്പറഞ്ഞത്. രോഗിയായ തന്നെ ആസ്പത്രിയിൽ ഉപേക്ഷിക്കുകയായിരുന്നു അച്ഛനമ്മമാരെന്ന് മരിയോ ഇന്നും വിശ്വസിക്കുന്നു. ആദ്യ വർഷങ്ങളിൽ തന്നെ സന്ദർശിച്ചിരുന്ന അച്ഛനമ്മമാർ പിന്നീട് തിരിഞ്ഞുനോക്കിയിട്ടില്ലെന്നും താരമായശേഷമാണ് അവർക്ക് മകനോട് സ്‌നേഹം തോന്നിയതെന്നും മരിയോ പറയുന്നു. ഇറ്റലിയെ യൂറോയുടെ ഫൈനലിലേക്ക് നയിച്ച ഗോളുകൾ തന്നെ പോറ്റിവളർത്തിയ സിൽവയ്ക്കാണ് മരിയോ സമർപ്പിച്ചത്.
തന്റെ കുടുംബപ്പേരായ ബറൂവയെന്നത് കുട്ടിക്കാലത്തേ ഉപേക്ഷിച്ച മരിയോ, 2012 യൂറോയ്ക്ക് തൊട്ടുമുമ്പായി തന്റെ പേരിനൊപ്പം ആ പേരുകൂടി സ്വീകരിച്ചു. അങ്ങനെ, മരിയോ ബലോട്ടെല്ലി, മരിയോ ബറൂവ ബലോട്ടെല്ലിയായി.
മാഞ്ചസ്റ്റർ സിറ്റിയുടെ പരിശീലകനായ റോബർട്ടോ മാഞ്ചീനിയായിരുന്നു അന്ന് ഇന്ററിന്റെ ചുമതലക്കാരൻ. ഇറ്റലിയിലെ തീവ്ര വലതുപക്ഷക്കാരുടെ വംശീയാധിക്ഷേപങ്ങൾക്ക് നിരന്തരം ഇരയായിട്ടും മരിയോ മൂന്ന് സീസൺ അവിടെ തുടർന്നു. കാണികളോടും കളിക്കാരോടും ഇടിപിടിച്ച് മുന്നേറിയ മരിയോയുടെ അച്ചടക്കം ടീമിന് ബാദ്ധ്യതയായി മാറി. മാഞ്ചീനിക്ക് പകരം ടീമിന്റെ ചുമതലയേറ്റ ഹോസെ മൗറീന്യോ താരത്തെ ഉൾക്കൊള്ളാൻ തയ്യാറായില്ല. അനുസരണയില്ലാത്തവൻ എന്നാണ് മരിയോയെ മൗറീന്യോ വിശേഷിപ്പിച്ചത്. വംശീയാധിക്ഷേപം ഏറിയതോടെ, മരിയോയുടെ കളികൾ പലതും അടച്ചിട്ട സ്റ്റേഡിയത്തിലുമായി.
ഇന്ററിന്റെ ജഴ്‌സിയൂരിയെറിഞ്ഞും ടീമിൽനിന്ന് മാറ്റിനിർത്തിയപ്പോൾ, ടി.വി. അഭിമുഖത്തിൽ എ.സി.മിലാന്റെ ജേഴ്‌സിയണിഞ്ഞെത്തിയും മരിയോ വിമത ശബ്ദം ഉയർത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ഒടുവിൽ, 2010-ൽ ഇന്ററിനെ ഉപേക്ഷിച്ച് മാഞ്ചീനിയുടെ തണലിലേക്ക് മരിയോ ചേക്കേറി.
യൂറോപ്യൻ ഫുട്‌ബോളിലെ 21 വയസ്സിൽത്താഴെയുള്ള മികച്ച താരത്തിനുള്ള ഗോൾഡൻ ബോയ് പുരസ്‌കാരത്തിന് 2010 ഡിസംബറിൽ അർഹനായ മരിയോ ബലോട്ടെല്ലിയുടെ കരിയർ മുഴുവൻ പ്രശ്‌നങ്ങളിലൂടെയാണ് കടന്നുപോയത്. കഴിഞ്ഞ സീസണിൽ നാല് ചുവപ്പുകാർഡുകൾ കണ്ടതോടെ, ബലോട്ടെല്ലിയെ ടീമിൽ നിലനിർത്താനാവില്ലെന്ന് മാഞ്ചീനിയും ഉറപ്പിച്ചു. പക്ഷേ, പ്രതിഭകൊണ്ട് തന്റെ കുരുത്തക്കേടുകളെ അതിജീവിക്കുന്ന മരിയോ, ആരാധർക്കിടയിൽ സൂപ്പർ മരിയോയെന്ന പ്രതിച്ഛായ നിലനിർത്തുന്നു. 2010-11ൽ സിറ്റി പ്രീമിയർലീഗ് കിരീടം നേടിയപ്പോൾ, പ്രീമിയർ ലീഗ് നേടിയ ആദ്യ ഇറ്റലിക്കാരനെന്ന പദവി ബലോട്ടെല്ലിയെ തേടിയെത്തി.
2013 ജനുവരി 29ന് എസി മിലാൻ ബലോട്ടെല്ലിയെ സിറ്റിയിൽ നിന്നും വാങ്ങുന്നതായി പ്രഖ്യാപിച്ചു. ജനുവരി 31ന് മിലാൻ ബലോട്ടെല്ലിയുമായുള്ള കരാർ പൂർത്തിയാക്കി. 2013 ഫെബ്രുവരി 3ന് മിലാനിലെ അരങ്ങേറ്റ മത്സരം കളിച്ചു. പെനാൽറ്റി ഉൾപ്പെടെ 2 ഗോളുകളാണ് അദ്ദേഹം നേടിയത്. ഉഡിനീസിനെതിരെ 2-1ന് മിലാൻ ജയിച്ചു. ഈ വിജയത്തിലൂടെ ലീഗിൽ മിലാൻ, ഇന്റർനാഷണലിനെ ഗോൾ വ്യത്യാസത്തിൽ മറികടന്ന് അഞ്ചാം സ്ഥാനത്തെത്തി. തുടർന്നുള്ള രണ്ട് കളികളിലും അദ്ദേഹം ഓരോ ഗോളുകൾ വീതം നേടി. ഉഡിനീസിനെതിരെ 30 യാർഡ് അകലെ നിന്ന് നേടിയ ഒരു ഫ്രീകിക്ക് ഗോളും ഇതിൽ ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നു. ഇതിലൂടെ എസി മിലാനു വേണ്ടി ആദ്യ 3 കളികളിൽ നിന്ന് 4 ഗോളുകൾ നേടിയ ഒളിവർ ബയർഹോഫിന്റെ റെക്കോർഡിനൊപ്പം ബലോട്ടെല്ലിയും എത്തി,
അഞ്ചാം വയസ്സുമുതൽ മൊംപിയാനോ പാരിഷ് ടീമിനൊപ്പം കളിച്ചുതുടങ്ങിയ മരിയോയുടെ കഴിവുകൾ കണ്ടെത്തിയത് വാൾട്ടർ സാൽവിയോണിയാണ്. ലൂമേസൻ ടീമിലെ താരമായിരുന്നു മരിയോ അന്ന്. 15-ാം വയസ്സിൽ ലൂമേസന്റെ സീനിയർ താരമായി. ഇറ്റാലിയൻ ലീഗിന്റെ സി ഡിവിഷനിൽ കളിച്ച എക്കാലത്തെയും പ്രായം കുറഞ്ഞതാരമാണ് മരിയോ. മരിയോയെ കളിപ്പിക്കുന്നതിനുവേണ്ടി ഇറ്റാലിയൻ ഫെഡറേഷൻ നിയമങ്ങൾ പോലും മാറ്റി. മരിയോയെ സ്പാനിഷ് ടീം ബാഴ്‌സലോണയിൽ ട്രയൽസിലെത്തിക്കുന്നതും സാൽവിയോണിയാണ്. മരിയോയ്ക്ക് ബാഴ്‌സലോണ യൂത്ത് അക്കാദമിയിൽ പ്രവേശനം കിട്ടിയില്ല. എന്നാൽ, 2007-ൽമരിയോ ഇന്റർമിലാന്റെ താരമായി.
ഇറ്റാലിയൻ കുടുംബം ഔദ്യോഗികമായി ദത്തെടുക്കാത്തതിനാൽ, പൗരത്വത്തിനുവേണ്ടി 18-ാം വയസ്സുവരെ മരിയോയ്ക്ക് കാത്തിരിക്കേണ്ടിവന്നു. 17-ാം വയസ്സിൽ ഘാന ടീമിലേക്ക് മരിയോയെ വിളിച്ചിരുന്നെങ്കിലും തനിക്ക് ജീവിതം തന്ന ഇറ്റലിക്കുവേണ്ടി കളിക്കാൻ എത്രവേണമെങ്കിലും കാത്തിരിക്കുകയെന്നതായിരുന്നു മരിയോയുടെ തീരുമാനം. ആ തീരുമാനം പലമത്സരങ്ങളും ശരിവച്ചു. പ്രീമിയർ ലീഗ് നേടിയ ആദ്യ ഇറ്റലിക്കാരനെന്ന പദവിക്ക് പിന്നാലെ, യൂറോയുടെ സെമിയിൽ ഗോളടിക്കുന്ന ആദ്യ ഇറ്റലിക്കാരനുമായി മരിയോ.
യൂറോപ്യൻ ചാമ്പ്യൻഷിപ്പിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ഗോൾ നേടുന്ന ഇറ്റാലിയൻ താരത്തിന്റെ റെക്കോഡർഡും ബലോട്ടെല്ലി, കസാനോയുമായ് പങ്കുവയ്ക്കുന്നു .
2 സൂപ്പർകോപ്പ ഇറ്റാലിയാന, യുവേഫ സൂപ്പർ കപ്പ്, എഫ് എ കമ്മ്യൂണിറ്റി ഷീൽഡ് എന്നിവ ഉൾപ്പെട്ടത്
ഇറ്റലിയുടേയും നിലവിൽ എ.സി.മിലാന്റേയും മുന്നേറ്റനിരക്കാരനാണ് മരിയോ ബലോട്ടെല്ലി. ഇറ്റലിയുടെ ദേശീയ ഫുട്ബോൾ ടീമിൽ ഇടം നേടിയ ആദ്യ കറുത്ത വംശജനാണ് ഇദ്ദേഹം.