polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
യൂറോപ്യൻ പര്യടനത്തെ സംബന്ധിച്ച രചനകൾ താരതമ്യേനയുള്ള സാഹിത്യവിജയം നേടിക്കൊടുത്തെങ്കിലും വക്കീലെന്ന നിലയിൽ ബോസ്വെൽ തികഞ്ഞ പരാജയമായിരുന്നു. 1770-കളായപ്പോൾ, മദ്യത്തിനും ചൂതുകളിക്കും അദ്ദേഹം കൂടുതൽ അടിമപ്പെട്ടു. ബാല്യം മുതൽ മരണം‌വരെ മനോനിലയുടെ കടുത്ത ചാഞ്ചാട്ടം ബോസ്വെലിനെ അലട്ടിയിരുന്നു. ചീത്ത ശീലങ്ങൾ വിഷാദാവസ്ഥയെ വഷളാക്കിയപ്പോൾ അതിൽ നിന്ന് രക്ഷപെടാനായി അദ്ദേഹം അത്തരം ശീലങ്ങളെ കൂടുതൽ ആശ്രയിച്ചു. സന്തുഷ്ടനായിരുന്നപ്പോൾ ബോസ്വെൽ പൊതുവേ സന്മാർഗ്ഗചാരിയായിരുന്നു. യൂറോപ്യൻ ജ്ഞാനോദയം നൽകിയ യുക്തിനിഷ്ടയും കാല്പനികമായ ഒരു തരം സൗന്ദര്യതൃഷ്ണയും മൂന്നാംകിട ഇഷ്ടങ്ങളും അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്വഭാവത്തിൽ കെട്ടുപിണഞ്ഞുകിടന്നു. സ്വഭാവത്തിന്റെ ഈ അവസാന ഘടകമാണ് ലണ്ടണിൽ അദ്ദേഹം ഇടപഴകിയ സാഹിത്യകൂട്ടായ്മയിലെ വമ്പന്മാരിൽ പലരും ബോസ്വെലിനെ ഗൗരവമായെടുക്കാതിരിക്കാൻ കാരണമായത്. എന്നാൽ സഹജമായ ഫലിതബോധവും പൊതുവേയുള്ള സൗഹൃദഭാവവും അദ്ദേഹത്തിന് പല അജീവനാന്ത സുഹൃത്തുക്കളേയും നേടിക്കൊടുത്തു.
ദീർഘകാലം അദ്ദേഹം എഴുതിയിരുന്ന വിശദവും തുറന്നതുമായ ഡയറിക്കുറിപ്പുകളുടെ പേരിലും ബോസ്വെൽ അറിയപ്പെടുന്നു. രചയിതാവിന്റെ മരണം നടന്ന് ഒന്നേകാൽ നൂറ്റാണ്ട് കഴിഞ്ഞ്, 1920-കളിൽ മാത്രമാണ് ആ കുറിപ്പുകൾ കണ്ടുകിട്ടിയത്. യൗവനത്തിൽ നടത്തിയ നീണ്ട യൂറോപ്യൻ പര്യടനത്തിന്റേയും ജോൺസണുമായി സ്കോട്ട്ലൻഡിൽ നടത്തിയ യാത്രയുടേയും വിശദമായ വിവരണങ്ങൾ ഈ കുറിപ്പുകളിലുണ്ട്. അക്കാലത്തെ പ്രഖ്യാതവ്യക്തികളും ജോൺസന്റെ ക്ലബിലെ അംഗങ്ങളുമായിരുന്ന നടൻ ഡേവിഡ് ഗാറിക്, രാഷ്ട്രീയചിന്തകൻ എഡ്മൻഡ് ബർക്ക്, ചിത്രകാരൻ ജോഷ്വാ റെയ്നോൾഡ്സ്, സാഹിത്യകാരൻ ഒലിവർ ഗോൾഡ്സ്മിത്ത് എന്നിവരുമായുള്ള മുഖാമുഖങ്ങളുടെയും സംഭാഷണങ്ങളുടേയും വിവരണങ്ങളും ഈ കുറിപ്പുകളിലുണ്ട്. ബോസ്വെലിന്റെ രചനകളിൽ വിഷയമായത് മറ്റുള്ളവരാണ്. എന്നാൽ ജോൺസണെ ചുറ്റിനിന്ന ശ്രദ്ധേയരായ പ്രതിഭാശാലികളുടെ ക്ലബ്ബിൽ പ്രവേശനം നേടാൻ കഴിഞ്ഞ ബോസ്വെൽ, സുഹൃദ്ഭാവം, സംഭാഷണനൈപുണ്യം എന്നിവയുടെ പേരിൽ സ്വന്തം നിലക്കും പേരെടുത്തിരുന്നു.
യൂട്രേക്ടിൽ ബോസ്വെൽ കഴിച്ചത് ഒരു വർഷം മാത്രമാണ്. ആദ്യത്തെ മാസങ്ങൾ തീരെ വിരസമായിരുന്നെങ്കിലും പിന്നീടുള്ള സമയം ആനന്ദപ്രദമായിരുന്നു. ബുദ്ധിമതിയുംപുരോഗമനചിന്താഗതിക്കാരിയും ഉയർന്ന സാമൂഹ്യപശ്ചാത്തലത്തിൽ നിന്നുള്ളവളുമായ ബെല്ലി വാൻ സൂയ്‌ലെൻ എന്ന നാട്ടുകാരിയുമായി ബോസ്വെൽ ചങ്ങാത്തത്തിലാവുകയും അവരെ പ്രണയിക്കുകയും ചെയ്തു. എന്നാൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ വിവാഹാഭ്യർത്ഥനക്ക് അവർ കൊടുത്ത മറുപടി, പരിഹാസം നിറഞ്ഞു നിന്ന ഒരു കത്താണ്. ഗീൽവിങ്ക് എന്ന യുവവിധവയുമായും ബോസ്വെൽ പ്രേമത്തിലായെങ്കിലും അവരും വിവാഹത്തിന് സമ്മതിച്ചില്ല. തുടർന്നുള്ള രണ്ടുവർഷക്കാലം ബോസ്വെൽ യൂറോപ്പു മുഴുവൻ ചുറ്റിക്കറങ്ങുന്നതിന് ചെലവഴിച്ചു. അതിനിടെ അദ്ദേഹം വോൾട്ടയർ റുസ്സോ മുതലായ ഉന്നതന്മാരുമായിപ്പോലും കൂടിക്കഴ്ച നടത്തുകയും റോമിലേക്ക് തീർത്ഥയാത്ര നടത്തുകയും ചെയ്തു. ഇറ്റലിയിൽ ബോസ്വെൽ എങ്ങനെ സമയം പോക്കിയെന്നറിയാൻ വിൽ-ഏരിയൽ ഡുറാന്റുമാരുടെ താഴെ കൊടുക്കുന്ന വിവരണം സഹായിക്കും:
1791-ൽ പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ട ബോസ്വെലിന്റെ "സാമുവൽ ജോൺസന്റെ ജീവിതം" ബോസ്വെൽ എക്കാലവും തേടിയിരുന്ന പ്രശസ്തി അദ്ദേഹത്തിന് നേടിക്കൊടുത്തു. പിന്നീടൊരിക്കലും ആ കൃതിയുടെ മതിപ്പ് കുറഞ്ഞതുമില്ല. അത് ജീവചരിത്രരചനയുടെ രംഗത്ത് വിപ്ലവം തന്നെ സാധിച്ചു. ബോസെൽ കേട്ട് രേഖപ്പെടുത്തിയ ജോൺസന്റെ സംഭഷണങ്ങൾ ഉൾക്കൊള്ളിച്ചിരുന്നത് വലിയ പുതുമയായിരുന്നു. ജോൺസണെ സംബന്ധിച്ച വ്യക്തിപരവും മാനുഷികവുമായ വിശദാംശങ്ങൾ ചേർത്തിരുന്നതും അക്കാലത്തെ വായനക്കാർക്ക് പുതിയ അനുഭവമായിരുന്നു. ജോൺസന്റെ പൊതുജീവിതത്തിന്റെ ബഹുമാനപൂർവമുള്ള വരണ്ട ചിത്രം അവതരിപ്പിക്കുന്നതിന് പകരം, ജോൺസണെന്ന മനുഷ്യന്റെ മിഴിവുറ്റ മുഴുവൻ ചിത്രമാണ് ബോസ്വെൽ വരച്ചുകാട്ടിയത്. ഇക്കാലത്തും, ഇതുവരേ എഴുതപ്പെട്ടിട്ടുള്ളതിൽ ഏറ്റവും മഹത്തായ ജീവചരിത്രം എന്ന് ബോസ്വെലിന്റെ രചന വിശേഷിപ്പിക്കപ്പെടാറുണ്ട്. ജോൺസന്റെ നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന പ്രശസ്തി വലിയൊരളവോളം ആ രചനയെ ആശ്രയിച്ചാണ്.
ബോസ്വെൽ 1766 ഫെബ്രുവരിയിൽ ലണ്ടണിലെത്തിയത് റുസ്സോയുടെ സഹധർമ്മിണി തെരീസയുമൊത്താണ്. നേരത്തെ ലണ്ടണിലെത്തിയിരുന്ന റുസ്സോയുടെ അടുത്ത് അവരെ എത്തിക്കാനുള്ള ചുമതല അദ്ദേഹം ഏറ്റെടുക്കുകയായിരുന്നു. യാത്രാമധ്യേ അവരുമായും താൻ ഒരു 'ബന്ധപ്പെട്ടെന്ന്' ബോസ്വെൽ കുറിപ്പുകളിൽ എഴുതിയിട്ടുണ്ട്. ലണ്ടണിൽ ഏതാനും മാസങ്ങൾ ചെലവിട്ടശേഷം നിയമപരീക്ഷയുടെ അവസാനഭാഗം പൂർത്തിയാക്കാനായി ബോസ്വെൽ സ്കോട്ട്ലൻഡിലേക്കുപോയി. പരീക്ഷ വിജയിച്ച അദ്ദേഹം വക്കീലായി. തുടർന്ന് വക്കീൽപ്പണിക്ക് നിയോഗിച്ച ഒരു ദശാബ്ദത്തിലേറെക്കാലം, വർഷത്തിൽ ഒരു മാസം മാത്രമാണ് ബോസ്വെൽ ജോൺസണോടൊത്ത് കഴിഞ്ഞത്. എന്നാൽ ജോൺസണും ലണ്ടണിലെ സാഹിത്യകൂട്ടായ്മയിലെ മറ്റുള്ളവരും ആയി ഇടപഴകി സ്കോട്ട്ലൻഡിലെ ജീവിതത്തിലെ വിരസതമാറ്റാൻ വർഷത്തിലൊരിക്കലുള്ള ആ യാത്ര അദ്ദേഹം ഒരിക്കലും മുടക്കിയില്ല. സമന്മാരെന്ന് താൻ കരുതിയവരുമായുള്ള ബൗദ്ധികവ്യാപാരം ഒഴിവാക്കാനാവാത്തതായി ബോസ്വെൽ കരുതി.
1787-ൽ അടിമവ്യവസ്ഥയുടെ നിരോധനത്തിന് പാർലമെന്റിൽ മുൻകയ്യെടുക്കാൻ വില്ല്യം വിൽബർഫൊഴ്സിനെ പ്രേരിപ്പിക്കാനായി സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ട അടിമത്തനിരോധനസമിതിയുടെ ആദ്യസമ്മേളനത്തിൽ ബോസ്വെൽ പങ്കെടുത്തിരുന്നു. എന്നാൽ നിരോധനത്തെ ആദ്യം പിന്തുണച്ച അദ്ദേഹം പിന്നീട് അതിന്റെ ശത്രുവായെന്ന് "നിരോധനവാദി" തോമസ് ക്ലാർക്ക്സൺ പറയുന്നു. നിരോധനത്തെ പിന്തുണച്ച ക്ലാർക്ക്സണേയും, വിൽബർഫൊഴ്സിനേയും, വില്യം പിറ്റിനേയും പരിഹസിച്ചെഴുതിയ "അടിമത്ത നിരോധനം ആവശ്യമില്ല" എന്ന കവിതയിൽ ബോസ്വെൽ അടിമവ്യവസ്ഥയെ പിന്തുണച്ചു. "സ്നേഹത്തിന്റെ വിശ്വസാമ്രാജ്യം" എന്നുകൂടി പേരിട്ടിരുന്ന ആ കവിതയിൽ, അടിമകൾക്ക് സ്വന്തം അവസ്ഥ ആസ്വാദ്യമാണെന്നുപോലും ബോസ്വെൽ വാദിച്ചു. "ദി ചീയർഫുൽ ഗാങ്ങ്" എന്നാണ് ഈ കവിതയിൽ അദ്ദേഹം അടിമത്തത്തിൽ കഴിയുന്ന കറുത്ത മനുഷ്യരെ വിശേഷിപ്പിച്ചത്.
പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിൽ സ്കോട്ട്ലൻഡിലെ എഡിൻബറോയിൽ ജനിച്ച ഒരു അഭിഭാഷകനും, ദിനവൃത്താന്തകനും എഴുത്തുകാരനും ആയിരുന്നു ജെയിംസ് ബോസ്വെൽ . പ്രഖ്യാത ഇംഗ്ലീഷ് സാഹിത്യകാരനും വിമർശകനുമായിരുന്ന സാമുവൽ ജോൺസണുമായുള്ള അടുപ്പമാണ് ബോസെലിന് പ്രശസ്തിയിലേക്കുള്ള വഴിതീർത്തത്. ഒരാളുടെ സന്തതസഹചാരി, നിരീക്ഷകൻ എന്നീ അർത്ഥങ്ങളിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പേരും അതിൽ നിന്ന് ഉരുത്തിരിഞ്ഞ ബോസ്വെല്ലിയൻ, ബോസ്വെലിസം എന്നീ വാക്കുകളും ഇംഗ്ലീഷ് ഭാഷയിലെ പദസമുച്ചയത്തിന്റെ തന്നെ ഭാഗമായി മാറിയിരിക്കുന്നു. ജോൺസന്റെ ഏറ്റവും പ്രസിദ്ധമായ ജീവചരിത്രത്തിന്റെ സ്രഷ്ടാവെന്ന നിലയിലാണ് ബോസ്വെൽ മുഖ്യമായും അറിയപ്പെടുന്നത്. "എക്കാലത്തേയും ഏറ്റവും മഹത്തായ ജീവചരിത്രം" എന്നുപോലും അത് വിശേഷിപ്പിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.
പിൽക്കാലത്ത് നെപ്പോളിയന്റെ ജന്മസ്ഥലമായി അറിയപ്പെട്ട കോർസിക്ക ദ്വീപു സന്ദർശിച്ച ബോസ്വെൽ അവിടെ തന്റെ ആരാധ്യപുരുഷൻ, കോർസിക്കയുടെ സ്വാതന്ത്ര്യസമരനേതാവ് പാസ്ക്വേൽ പാവോളിയേയും കണ്ടു. "പാവോലിയുമോത്ത് അത്താഴമുണ്ടിട്ടുള്ള കോർസിക്കൻ ബോസ്വെൽ" എന്ന പ്രശസ്തി ഇത് അദ്ദേഹത്തിന് നാട്ടിൽ നേടിക്കൊടുത്തു. മടങ്ങിയെത്തിയ ശേഷം ബോസ്‌വെൽ കോർസിക്കയെക്കുറിച്ചും പാവോലിയുമായുള്ള കൂടിക്കാഴ്ചയെക്കുറിച്ചും അദ്ദേഹം പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ലഘുപുസ്തകം ഏറെ ശ്രദ്ധപിടിച്ചുപറ്റുകയും കോർസിക്കൻ സ്വാതന്ത്ര്യവാദികൾക്ക് രഹസ്യമായാണെങ്കിലും ആയുധമെത്തിക്കാൻ ബ്രിട്ടീഷ് സർക്കാരിനെ പ്രേരിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു. യൂറോപ്യൻ യാത്രയെ സംബന്ധിച്ച വിശദമായ കുറിപ്പുകൾ, "ബോസ്വെൽ ഹോളണ്ടിൽ", "ബോസ്വെൽ ദീർഘയാത്രയിൽ" എന്നീ പേരുകളിൽ പുസ്തകങ്ങളായി വേറേയും പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്.
പത്തൊൻപതു വയസ്സു തികഞ്ഞപ്പോൾ, തുടർന്നുള്ള വിദ്യാഭ്യാസത്തിനായി ബോസ്വെൽ ഗ്ലാസ്ഗോ സർവകലാശാലയിൽ ചേർന്നു. അവിടെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആദ്ധ്യാപകന്മാരിൽ ഒരാൽ പ്രശ്സ്ത സാമ്പത്തിക ശാസ്ത്രജ്ഞാൻ ആദം സ്മിത്തായിരുന്നു. അക്കാലത്ത് ബോസ്വെൽ കത്തോലിക്കാ മതത്തിന്റെ ആകർഷണത്തിൽ വന്നു. കത്തോലിക്കനാകാനും സംന്യാസം സ്വീകരിക്കാനും അദ്ദേഹം തീരുമാനിച്ചു. ഇതറിഞ്ഞ പിതാവ് മകനെ തിരികെ വിളിച്ചു. മടങ്ങിച്ചെല്ലുന്നതിനു പകരം ബോസ്വെൽ ലണ്ടണിലെക്ക് ഓടിപ്പോയി കുത്തഴിഞ്ഞ ജീവിതത്തിൽ മൂന്നും മാസം കഴിച്ചു. ഒടുവിൽ പിതാവ് മകനെ സ്കോട്ട്ലൻഡിലേക്ക് കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോയി വീണ്ടും എഡിൻബറോ സർവകലാശാലയിൽ ചേർത്തു. പിതൃസ്വത്തിലുള്ള അവകാശത്തിനു പകരമായി 100 പൗണ്ടിന്റെ വാർഷികദത്ത വാങ്ങാൻ സമ്മതിക്കുന്ന ഒരു രേഖയിൽ നിർബന്ധിച്ച് ഒപ്പുവയ്പ്പിക്കുകയും ചെയ്തു.
ജോൺസണുമായുള്ള ആദ്യത്തെ കൂടിക്കാഴ്ച കഴിഞ്ഞ് ഏറെത്താമസിയാതെ 1863-ൽ തന്നെ ബോസ്‌വെൽ അദ്ദേഹത്തെക്കുറിച്ച് കുറിപ്പുകൾ എഴുതി സൂക്ഷിക്കാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു. ചുരുക്കെഴുത്ത് വശമില്ലാതിരുന്ന ബോസ്‌വെൽ ഓരോ കൂടിക്കാഴ്ചയും കഴിഞ്ഞ് മടങ്ങിവന്നശേഷം ഓർമ്മയിൽ നിന്ന് എഴുതുകയാണ് ചെയ്തത്. ജോൺസന്റെ മരണത്തിന് 12 വർഷം മുൻപ് 1972-ൽ തന്നെ, അദ്ദേഹം ജീവചരിത്രം മനസ്സിൽ കണ്ടിരുന്നെങ്കിലും ജോൺസന്റെ മരണത്തിനുശേഷവും അദ്ദേഹം അതെഴുതാൻ തിടുക്കം കാട്ടിയില്ല. മറ്റുള്ളവർ എഴുതിയ ജോൺസന്റെ ജീവചരിത്രങ്ങൾ ഇറങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നപ്പോഴും, തന്റെ കൃതിയിൽ ചേർക്കാൻ പുതിയ വിവരങ്ങൾക്കായി ഓടിനടക്കുകയായിരുന്നു ബോസ്‌വെൽ. 1786 ജൂലൈ മാസത്തിൽ തുടങ്ങിയ രചന പ്രസിദ്ധീകരിച്ചത് 1791-ലാണ്.
തുടർന്ന് എട്ടുവയസ്സുള്ള ബോസ്വെലിനെ അക്കാഡമിയിൽ നിന്നു മാറ്റി, മാറിമാറിവന്ന സ്വകാര്യ ട്യൂട്ടർമാരുടെ ശിക്ഷണത്തിലാക്കി. പ്രശസ്തകവി ജോൺ ഡൺ‍, ഫർഗൂസൺ എന്നുപേരുള്ള ഒരാൾ എന്നിവർ അങ്ങനെ നിയോഗിക്കപ്പെട്ട ഗുരുക്കന്മാരിൽ ചിലരായിരുന്നു. ഇവരിൽ ഡൺ ആണ് കൂടുതൽ മികവുകാട്ടിയത്: സാഹിത്യം നൽകുന്ന ആനുഭൂതികളിലേക്കും മതത്തിന്റെ ആനന്ദങ്ങളിലേക്കും ബോസ്വെലിന്റെ കണ്ണുതുറന്നത് ഡൺ ആണ്. 1752-ൽ ഗുരുതരമായ രോഗം ബാധിച്ച് ഉത്തര ഡംഫ്രീഷയറിലെ മൊഫാറ്റ് എന്ന ഗ്രാമത്തിൽ കഴിയേണ്ടിവന്ന ബോസ്വെലിനൊപ്പം ഡണ്ണും ഉണ്ടായിരുന്നിരിക്കാം എന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു. വിശാലസമൂഹവുമായി അടുത്തിടപഴകാൻ കിട്ടിയ ഈ ആദ്യ അവസരം അദ്ദേഹത്തിന്റെ സുഖപ്രാപ്തി ത്വരിതവും പൂർണ്ണവുമാക്കി.
ബോസ്വെലിനെപ്പോലൊരാൾക്ക് ഇത്ര മഹത്തായൊരു കൃതി എങ്ങനെ എഴുതാൻ കഴിഞ്ഞെന്ന ചോദ്യം പലപ്പോഴും ഉന്നയിക്കപ്പെടാറുണ്ട്. മക്കാളേ പ്രഭുവും ചരിത്രകാരൻ തോമസ് കാളൈലും ഈ ചോദ്യത്തിന് മറുപടി കണ്ടെത്താൻ ശ്രമിച്ചവരിൽ ചിലരാണ്. ബോസ്വെലിനെ അനുഗ്രഹിച്ചിരുന്ന മൂഢത്വവും ബാലിശഭാവവും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ യോഗ്യതകളായിരുന്നെന്ന് മക്കാളേ കരുതി. എന്നാൽ മറ്റുള്ളവർ കണ്ട മൂഢത്വത്തിനും ബാലിശഭാവത്തിനും പിന്നിൽ യഥാർത്ഥ മഹത്ത്വം മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയുന്ന മനസ്സും അത് അംഗീകരിക്കാൻ തയ്യാറുള്ള ഹൃദയവും ഉണ്ടായിരുന്നെന്നും, നിരീക്ഷണപാടവവും, നാടകീയസന്ദർഭങ്ങൾ പിടിച്ചെടുക്കാനുള്ള കഴിവും അവയ്ക്കു കൂട്ടായി നിന്നു എന്നും കാർളൈൽ കരുതി.
ജോൺസൺ പതിവായി സന്ദർശിച്ചിരുന്ന തോമസ് ഡേവീസിന്റെ പുസ്തകക്കടയിൽ ചായയും മോന്തി ഇരുന്ന ബോസ്വെലിന് "അങ്ങേയറ്റം വിലക്ഷണമായ രൂപമുള്ള ഒരു മനുഷ്യൻ" കയറി വരുന്നതു കണ്ടപ്പോൾ അത് ജോൺസണാണെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞു. സ്കോട്ട്ലൻഡുകാരെ ജോൺസണ് വെറുപ്പാണെന്ന് കേട്ടിരുന്നതിനാൽ, താൻ ആ നാട്ടുകാരനാണെന്ന് ജോൺസണോട് പറയരുതെന്ന് കടയുടമസ്ഥൻ ഡേവീസിനോട് ബോസ്വെൽ അപേക്ഷിച്ചെങ്കിലും, തമാശ ആസ്വാദിക്കാനാഗ്രഹിച്ച ഡേവീസ് ആദ്യം പറഞ്ഞത് അതാണ്. തുടർന്നുള്ള അവരുടെ സംഭാഷണം ബോസ്വെൽ "സാമുവൽ ജോൺസന്റെ ജീവിതം" എന്ന ജീവചരിത്രത്തിൽ ഇങ്ങനെ രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു:
1784-ൽ ജോൺസന്റെ മരണത്തിനുശേഷം ഇംഗ്ലണ്ടിൽ അഭിഭാഷകവൃത്തിയിൽ ഭാഗ്യം പരീക്ഷികാനായി ബോസ്വെൽ ലണ്ടണിലേക്ക് താമസം മാറ്റി. എന്നാൽ ആ രംഗത്ത് അവിടെ അദ്ദേഹത്തെ കാത്തിരുന്നത് സ്കോട്ട്ലൺഡിലുണ്ടായതിനേക്കാൽ കനത്ത പരാജയമാണ്. ഇടയ്ക്ക് പാർലമെന്റിലേക്കു മത്സരിക്കുന്ന കാര്യവും അദ്ദേഹം പരിഗണിച്ചെങ്കിലും ആവശ്യത്തിന് പിന്തുണകിട്ടാതിരുന്നതുകൊണ്ട് വേണ്ടെന്നുവച്ചു. അവസാനവർഷങ്ങൾ അദ്ദേഹം ജോൺസന്റെ ജീവിതകഥ എഴുതുന്നതിൽ മുഴുകി. ഇക്കാലത്ത് മദ്യപാനവും രതിജന്യരോഗങ്ങളും ചേർന്ന് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആരോഗ്യം തകർത്തു. 1795-ൽ ബോസ്വെൽ ലണ്ടണിൽ അന്തരിച്ചു.
പതിമൂന്നാം വയസ്സിൽ എഡിൺബറോ സർവകലാശാലയിൽ ചേർന്ന ബോസ്വെൽ 1753 മുതൽ 1758 വരെ അവിടെ പഠിച്ചു. ഈ പഠനത്തിനിടക്കും അദ്ദേഹത്തെ വിഷാദരോഗവും നാഡീസംബന്ധമായ പ്രശ്നങ്ങളും വിഷമിപ്പിച്ചു. എന്നാൽ സുഖപ്രാപ്തി കിട്ടിയ ബോസ്വെൽ, സ്വഭാവത്തിന്റെ മൃദുലപ്രകൃതി മാറി ഉന്മേഷവാനായി. ഇരുണ്ട നിറവും, കറുത്ത മുടിയും കണ്ണുകളുമായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിനുണ്ടായിരുന്നത്. ഇടത്തരം ഉയരവും ചീർക്കുന്ന പ്രകൃതിയുള്ള ശരീരവും പ്രത്യേകതകളായിരുന്നു. ഇടപെടുന്നവരെ ആകർഷിക്കുന്ന ഫലിതബോധം അദ്ദേഹത്തെ അനുഗ്രഹിച്ചിരുന്നു.
ജോൺസണുമായുള്ള ആദ്യത്തെ മുഖാമുഖം നടന്ന് മൂന്നുമാസത്തിന് ശേഷമാണ് നെഥർലാൻഡ്സിലെ യൂട്രെക്ട് സർവകലാശാലയിൽ ചേർന്ന്, താൻ തുടങ്ങിയിരുന്ന നിയമപഠനം പൂർത്തിയാക്കാനായി ബോസ്വെൽ തിരിക്കുന്നത്. 53 വയസ്സുള്ള ജോൺസൺ, 22 വയസ്സുള്ള ബോസ്വെലിനെ ഹാർവിച്ച് തുറമുഖത്തെത്തി യാത്ര അയക്കാൻ മാത്രം ഉറപ്പുള്ളതായിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു അപ്പോഴേക്ക് അവരുടെ സൗഹൃദം.
1762 ജൂലൈ 30-ന് ബോസ്വെൽ സർവകലാശാലയിലെ ഇന്റെർവ്യൂ പരീക്ഷ മികവോടെ വിജയിച്ചതിനെ തുടർന്ന് പിതാവ് അദ്ദെഹത്തിന്റെ വാർഷിക ബത്ത 200 പൗണ്ടായി ഇരട്ടിപ്പിക്കുകയും ലണ്ടണിലേക്ക് മടങ്ങാൻ അനുവദിക്കുകയും ചെയ്തു. ലണ്ടണിലെ ഈ രണ്ടാം വാസത്തിനിടക്കാണ് ബോസ്വെൽ തന്റെ ലണ്ടൻ കുറിപ്പുകൾ എഴുതിയതും 1763 മേയ് 16-ന് സമുവൽ ജോൺസണെ ആദ്യമായി കണ്ടതും.
ആദ്യസംഭാഷണം അസുഖകരമായിരുന്നെങ്കിലും താമസിയാതെ അവർ സുഹൃത്തുക്കളായി. ജോൺസൻ അദ്ദേഹത്തെ 'ബോസി' എന്നാണ് വിളിച്ചിരുന്നത്.
രാസസംഘടനത്തെയാണ് ധാതുവർഗീകരണത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന മാപകമായി പരിഗണിക്കുന്നതെങ്കിലും ഉദ്ഭവം, ഉപസ്ഥിതി, ചില ഭൗതിക ഗുണങ്ങൾ അഥവാ ഉപയോഗം എന്നിവയും ചിലപ്പോൾ ധാതുക്കളുടെ വർഗീകരണത്തിന് നിദാനമാകാറുണ്ട്. ഉദ്ഭവത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ ധാതുക്കളെ പ്രാഥമിക ധാതുക്കൾ എന്നും മധ്യമ ധാതുക്കൾ എന്നും രണ്ടായി വിഭജിച്ചിരിക്കുന്നു. മാഗ്മയിൽനിന്ന് നേരിട്ട് ക്രിസ്റ്റലീകരിക്കപ്പെടുന്നവയാണ് പ്രാഥമിക ധാതുക്കൾ; അല്ലാത്തവ മധ്യമ ധാതുക്കളും. ആഗ്നേയ-കായാന്തരിത-അവസാദ ശിലകളിൽ മുഖ്യ ഘടകങ്ങളായി വർത്തിക്കുന്ന ധാതുക്കളെ ശിലാനിർമിത ധാതുക്കൾ എന്നു വിളിക്കുന്നു . അവശ്യ ധാതുക്കൾ അഥവാ മൂല ധാതുക്കൾ എന്നും ഇവ അറിയപ്പെടുന്നു. എന്നാൽ ശിലകളിൽ നാമമാത്രമായി മാത്രം കാണപ്പെടുന്ന ചില ധാതുക്കളുണ്ട്. ഇവ ഉപ ധാതുക്കൾ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു. സമരൂപികൾ അഥവാ ഐസോമോർഫസുകൾ ഉൾപ്പെട്ട ധാതുഗണമാണ് ഐസോമോർഫസ് ഗ്രൂപ്പ് . രാസ-ഭൌതിക ഗുണധർമങ്ങളിൽ പരസ്പര ബന്ധമുള്ള ധാതുക്കളെ ധാതുകുടുംബങ്ങളായി വിഭജിക്കുന്ന സമ്പ്രദായവും നിലവിലുണ്ട്. എന്നാൽ ഇവ സമരൂപികളാകണമെന്നില്ല.
മിക്ക ധാതുക്കൾക്കും അവ കണ്ടെത്തിയവരാണ് പേരുകൾ നല്കിയിട്ടുള്ളത്. ധാതുവിന്റെ നിറം, ക്രിസ്റ്റൽ ഘടന, ആപേക്ഷിക ഘനത്വം എന്നിവയെ സൂചിപ്പിക്കുന്ന ഗ്രീക്ക് അഥവാ ലാറ്റിൻ പദങ്ങളിൽനിന്നാണ് മിക്ക ധാതുനാമങ്ങളും നിഷ്പന്നമായിട്ടുള്ളത്. എന്നാൽ ചില ധാതുനാമങ്ങൾ അവയുടെ രാസസംഘടനത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്ന പദങ്ങളിൽനിന്നാണ് ഉരുത്തിരിഞ്ഞിട്ടുള്ളത്. ആധുനിക നാമകരണ രീതിയിൽ '-ഐറ്റ്' എന്ന പര പ്രത്യയം ധാതുനാമത്തിനൊപ്പം സാധാരണമാണ്. പേരിന്റെ ആദ്യഭാഗം ധാതുവിന്റെ നിറം , ആപേക്ഷിക ഘനത്വം രാസസംഘടനം തുടങ്ങിയ സവിശേഷതകളെ സൂചിപ്പിക്കുന്ന ഗ്രീക്ക് അഥവാ ലാറ്റിൻ പദത്തിലായിരിക്കും ആരംഭിക്കുക. ഉദാ. വെളുപ്പ് എന്നർഥമുള്ള ആൽബസ് എന്ന ലാറ്റിൻ പദത്തിൽനിന്നാണ് അൽബൈറ്റ് എന്ന ധാതുനാമം നിഷ്പന്നമായിട്ടുള്ളത്. വിദളനത്തെ ആസ്പദമാക്കിയാണ് നാമകരണമെങ്കിൽ '- ക്ലേസ്' എന്നും , ശല്കാവസ്ഥയെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയാണെങ്കിൽ '- ഫിലൈറ്റ്' എന്നും പര പ്രത്യയങ്ങൾ ചേർക്കുന്നു.
ഉഷ്ണ നീരുറവകളും ഗെയ്സെറുകളും കാണപ്പെടുന്ന പ്രദേശങ്ങളിൽ ഉഷ്ണജലം ഉന്നത മർദത്തിന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ താഴെത്തട്ടിലുള്ള ശിലാപദാർഥങ്ങളെ ലയിപ്പിച്ച് ഉപരിതലത്തിലെത്തിച്ച് നിക്ഷേപണവിധേയമാക്കുന്ന പ്രക്രിയ സാധാരണമാണ് . കാർബൺ ഡൈഓക്സൈഡിന്റെ ശോഷണം മൂലം രൂപംകൊള്ളുന്ന ഏക ധാതുവാണ് കാൽസ്യം കാർബണേറ്റ്. പൂരിത കാർബൺ ഡൈഓക്സൈഡിന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ മാത്രമേ കാൽസ്യം കാർബണേറ്റ് ജലത്തിൽ ലയിക്കുകയുള്ളൂ. ജലത്തിൽ ലയിച്ചുചേർന്നിരിക്കുന്ന കാൽസ്യം കാർബണേറ്റ് 2-ന്റെ ശോഷണംമൂലം പുനഃക്രിസ്റ്റലീകരിക്കപ്പെടുന്നതിന്റെ ഫലമാണ് ലോകത്തിലുടനീളം കാണപ്പെടുന്ന ചുണ്ണാമ്പുകൽ ഗുഹകൾ. ഈ രാസപ്രവർത്തനം ഉഭയദിശീയമായതിനാൽ 2-ന്റെ ശോഷണം കാൽസ്യം കാർബണേറ്റിനെ സ്റ്റാലഗ്റ്റൈറ്റ്, സ്റ്റാലഗ്മൈറ്റ് എന്നിവയുടെ രൂപത്തിൽ പുനർനിക്ഷേപിക്കപ്പെടുന്നു. അരുവികളുടെയും പുഴകളുടെയും തീരങ്ങളിൽ കാണപ്പെടുന്ന കാൽസിയമയ ടുഫയും സമാന പ്രക്രിയയുടെ ഫലമായാണ് രൂപംകൊള്ളുന്നത്.
സാമ്പത്തിക പ്രാധാന്യമുള്ള ധാതുക്കളെ പൊതുവേ സാമ്പത്തിക ഖനിജങ്ങൾ എന്നു വിളിക്കുന്നു. ലോഹ, അലോഹ, രത്ന ധാതുക്കളാണ് പ്രധാനമായും സാമ്പത്തിക ധാതുക്കളുടെ പട്ടികയിൽ ഉൾപ്പെടുന്നത്. രാസികവും ഭൗതികവുമായ അപക്ഷയ പ്രക്രിയകളെ അതിജീവിക്കാൻ കഴിയുന്ന ധാതുക്കളെ പൊതുവേ ദൃഢ ധാതുക്കൾ എന്നു വിളിക്കുന്നു. കാഠിന്യം വളരെ കൂടിയ ഇത്തരം ധാതുക്കൾക്ക് അലേയ സ്വഭാവവും വളരെ കൂടുതലായിരിക്കും. നദീതീരങ്ങളിലും കടൽത്തീരങ്ങളിലും മറ്റും പ്ലേയ്സർ നിക്ഷേപങ്ങളായി കാണപ്പെടുന്ന ധാതുക്കൾക്ക് ഘന ധാതുക്കൾ എന്നാണ് പേര്. ഉയർന്ന ആപേക്ഷിക ഘനത്വമാണ് ഇവയുടെ മുഖ്യ സവിശേഷത. പരിവർത്തന വിധേയമാകാത്ത ശിലാഘടകങ്ങളെയും ചിലപ്പോൾ ധാതുക്കൾ എന്നു വിശേഷിപ്പിക്കാറുണ്ട്. ഇവ പൊതുവേ അവിശിഷ്ട ധാതുക്കൾ എന്നറിയപ്പെടുന്നു. ഉദ്ഭവസ്ഥാനത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിലും ചിലപ്പോൾ ധാതുക്കളെ വർഗീകരിക്കാറുണ്ട്.
സിലിക്കൺ, അലൂമിനിയം, ഇരുമ്പ്, കാൽസ്യം, മഗ്നീഷ്യം, സോഡിയം, പൊട്ടാഷ്യം എന്നിവയാണ് മാഗ്മയിലെ പ്രധാന മൂലക ഘടകങ്ങൾ. ഇതിൽ 2 അഥവാ സിലിക്കൺ ആയിരിക്കും കൂടുതൽ. ഇവയ്ക്കു പുറമേ വാതകങ്ങൾ, ജലം, ക്ലോറിൻ, ഫ്ലൂറിൻ, കാർബൺ ഡൈഓക്സൈഡ്, ബോറോൺ, സൾഫർ സംയുക്തങ്ങൾ എന്നിവയും ഉൾപ്പെട്ടിരിക്കും. മാഗ്മയിൽനിന്നു നേരിട്ട് ക്രിസ്റ്റലീകരിക്കപ്പെടുന്ന ധാതുക്കളുടെ പൊതുക്രമം ഇപ്രകാരമാണ്:
സിലിക്കാംശം വളരെ കുറഞ്ഞ അൽപസിലിക ധാതുക്കൾ -ഇരുമ്പ്, ചെമ്പ്, നിക്കൽ, ക്രോമിയം, പ്ലാറ്റിനം, ടൈറ്റാനിയം, കാർബൺ എന്നിവയുടെ ഓക്സൈഡുകളും സൾഫൈഡുകളും
അധിസിലിക ധാതുക്കൾ . മാഗ്മയിൽനിന്ന് നേരിട്ടുള്ള ധാതുക്കളുടെ ക്രമബദ്ധമായ ഈ ക്രിസ്റ്റലീകരണ പ്രക്രിയയെ മാഗ്മാറ്റിക് വേർതിരിയൽ എന്നു വിളിക്കുന്നു.
ആധുനിക മനുഷ്യജീവിതത്തിന്റെ എല്ലാ തലങ്ങളിലും ധാതുക്കളുടെയും അവയിൽനിന്നു നിഷ്പന്നമാകുന്ന പദാർഥങ്ങളുടെയും ഉപയോഗം അത്യന്താപേഷിതമാണ്. ഉപയോഗത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ ധാതുക്കളെ രണ്ട് വിപുല വിഭാഗങ്ങളായി വിഭജിച്ചിരിക്കുന്നു;
ലോഹഖനനത്തിന്റെ സ്രോതസ്സുകളായ ധാതുക്കളാണ് ആദ്യ വിഭാഗത്തിൽ . ഒരു പ്രത്യേക ലോഹത്തിനുപരി വ്യാവസായികാവശ്യത്തിനുള്ള അസംസ്കൃത വസ്തുക്കൾ പ്രദാനം ചെയ്യാൻ കഴിയുന്ന അഥവാ വ്യവസായത്തിൽ അസംസ്കൃത വസ്തുക്കളായി ഉപയോഗിക്കാൻ കഴിയുന്ന ധാതുക്കളാണ് വ്യാവസായിക ധാതുക്കൾ. ചില ധാതുക്കൾ പ്രകൃതിയിൽനിന്നു ലഭിക്കുന്ന അവസ്ഥയിൽത്തന്നെ വ്യാവസായികാവശ്യങ്ങൾക്ക് ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ മറ്റു ചിലത് വിവിധ തരം സംസ്കരണ പ്രക്രിയകൾക്കു ശേഷമാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്.
പല തരത്തിലുള്ള ധാതു വർഗീകരണ സമ്പ്രദായങ്ങൾ നിലവിലുണ്ടെങ്കിലും ധാതുക്കളുടെ രാസ സംഘടനത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള വർഗീകരണത്തിനാണ് കൂടുതൽ പ്രാമുഖ്യം. സിസ്റ്റം ഒഫ് മിനറോളജിയുടെ കർത്താവായ ജെയിംസ് ഡ്വെയ്റ്റ് ഡാനയാണ് ഈ വർഗീകരണ സമ്പ്രദായം അവതിപ്പിച്ചത്. ഈ സമ്പ്രദായപ്രകാരം ധാതുക്കളെ 17 ക്ലാസ്സുകളായി വർഗീകരിച്ചിരിക്കുന്നു.
സിലിക്കേറ്റുകൾ എന്നിവയാണ് അവ. ഇവയിൽ സിലിക്കേറ്റുകളാണ് ഭൂവല്കത്തിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ കാണപ്പെടുന്നത്.
സ്വതന്ത്രമായി രൂപംകൊള്ളുന്ന ധാതുക്കളുടെ പ്രത്യേകതയാണ് അവയുടെ ക്രിസ്റ്റൽ മുഖങ്ങൾ. 18-19 ശ.-ങ്ങളിൽ നടന്ന ധാതുക്കളുടെ ക്രിസ്റ്റൽ രൂപങ്ങളെ സംബന്ധിച്ച പഠനങ്ങൾ ധാതുവിജ്ഞാനീയത്തിന്റെ വളർച്ചയ്ക്ക് നിർണായകമായ സംഭാവനകൾ നല്കി. തുടർന്ന് ഓരോ ധാതുവിനും നിശ്ചിത മുഖാന്തർ കോണുകൾ ആണ് ഉള്ളതെന്ന വസ്തുതയും സ്ഥിരീകരിക്കപ്പെട്ടു. 1830-കളിൽ ക്രിസ്റ്റൽ മുഖങ്ങൾക്കിടയിലെ പ്രതിസമതാ ബന്ധങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ ക്രിസ്റ്റലുകളെ 32 ഗണങ്ങളും ഐസൊമെട്രിക്, മൊണോക്ളിനിക്, ട്രൈക്ളിനിക്, ഒർതോറോംബിക്, ട്രൈഗണൽ, ഹെക്സഗണൽ, ടെട്രഗണൽ എന്നിങ്ങനെ ഏഴ് ക്രിസ്റ്റൽ വ്യൂഹങ്ങളും ആയി വിഭജിച്ചു.
ധാതുക്കളുടെ പരമ്പരാഗതനിർവചനപ്രകാരം പ്രകൃത്യാ കാണപ്പെടുന്ന അകാർബണിക പദാർഥങ്ങളെ മാത്രമേ ഇതിൽ ഉൾപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ളൂ. എന്നാൽ ഇപ്പോൾ കാർബണിക പദാർഥങ്ങളായ കൽക്കരി, പ്രകൃതിവാതകം, പെട്രോളിയം എന്നിവയെ പരിമിതാർഥത്തിൽ ധാതുക്കളായി പരിഗണിക്കാറുണ്ട്. രൂപസാദൃശ്യങ്ങളിലും മറ്റും ധാതുക്കളോടു സാമ്യമുണ്ടെങ്കിലും മനുഷ്യ നിർമിത പദാർഥങ്ങളെ ഒരിക്കലും ധാതുക്കളുടെ പട്ടികയിൽ ഉൾപ്പെടുത്താറില്ല. അഗ്നിപർവതജന്യ സ്ഫടികം, പവിഴം, ജന്തുക്കളുടെ അസ്ഥികൾ, തോടുകൾ എന്നിവയും ധാതുക്കളുടെ നിർവചന പരിധിയിൽ ഉൾപ്പെടുന്നില്ല. ധാതുക്കൾ പൊതുവേ വാതകം, ശിലാദ്രവം, ജലീയദ്രാവകം, മറ്റു ധാതുക്കൾ എന്നിവയിൽനിന്ന് രൂപപ്പെടുന്നവയാണ്.
സ്ഥലങ്ങളുടെയും വ്യക്തികളുടെയും പേരുകളും ധാതുക്കളുടെ നാമകരണത്തിന് അടിസ്ഥാനമാക്കാറുണ്ട്. സ്ഥലനാമങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ധാതുനാമങ്ങൾ മിക്കവയും അവ ആദ്യം കണ്ടെത്തിയ സ്ഥലത്തെയായിരിക്കും സൂചിപ്പിക്കുക. ഉദാ. ന്യൂ ജെഴ്സിയിലെ ഫ്രാങ്ക്ളിൻ എന്ന സ്ഥലത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്ന ഫ്രാങ്ക്ളിനൈറ്റ്, സ്പെയിനിലെ അരഗൊൺ എന്ന സ്ഥലനാമത്തിൽ നിന്ന് നിഷ്പന്നമായ അരഗൊണൈറ്റ് തുടങ്ങിയവ. പ്രസിദ്ധരായ ധാതുവിജ്ഞാനികൾ, ധാതു സമ്പാദകർ, ഖനി ഉടമകൾ തുടങ്ങിയവരുടെ പേരുകളും ചിലപ്പോൾ ധാതുനാമങ്ങൾക്ക് ഉപോദ്ബലകമായി സ്വീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്. 1960-ൽ നിലവിൽവന്ന ധാതുക്കളുടെ അന്തർദേശീയ നാമകരണ സമിതി ധാതുക്കളുടെ ശാസ്ത്രീയ നാമകരണം കൂടുതൽ ക്രമബദ്ധമാക്കി.
അകാർബണിക പ്രക്രിയയുടെ ഫലമായി രൂപംകൊള്ളുന്നതും നിയതമായ അറ്റോമിക ഘടന, രാസസംഘടനം, സ്ഥിരം അഥവാ ഒരു നിശ്ചിത പരിധിവരെ വ്യത്യാസപ്പെടാവുന്ന ഭൗതികഗുണം എന്നിവയോടുകൂടിയതുമായ പ്രാകൃതിക പദാർഥമാണു് ധാതു എന്നറിയപ്പെടുന്നതു് . ഖനിജം എന്നും ഇത് അറിയപ്പെടുന്നു. ഒരൊറ്റ മൂലകമായോ സംയുക്തങ്ങളായോ , കാൽസ്യം കാർബണേറ്റ് ) ധാതുക്കൾ പ്രകൃതിയിൽ കാണപ്പെടുന്നു. ഭുവല്കത്തിൽ മാത്രമല്ല ചന്ദ്രൻ, ചൊവ്വ, ഉൽക്കകൾ തുടങ്ങിയ ജ്യോതിർവസ്തുക്കളിലും ധാതുക്കൾ കാണപ്പെടുന്നുണ്ട്. അജൈവ സ്വഭാവമാണ് ധാതുക്കളുടെ മുഖ്യ സവിശേഷത.
ധാതുരൂപവത്കരണത്തിന്റെ ഒരു പ്രധാന സ്രോതസ്സാണ് ജലീയ പൂരിത ദ്രാവകം. ജലീയ ദ്രാവകത്തിൽ ലയിച്ചുചേർന്നിരിക്കുന്ന ധാതവ പദാർഥങ്ങൾ വിവിധ പ്രക്രിയകളിലൂടെ ഊറലിനു വിധേയമാകുമ്പോഴാണ് ധാതു രൂപവത്കരണം സംഭവിക്കുന്നത്. ലായക പദാർഥങ്ങളുടെ അക്ഷയ ഖനിയായ സമുദ്രജലം ബാഷ്പീകരണത്തിനു വിധേയമാകുന്നതിന്റെ ഫലമായി അതിൽ ലയിച്ചുചേർന്നിരിക്കുന്ന ധാതവ പദാർഥങ്ങൾ ഖരപദാർഥങ്ങളിലായി അടിയുന്നത് ഈ പ്രക്രിയയ്ക്ക് ഉദാഹരണമാണ്. ബാഷ്പീകരണ പ്രക്രിയയുടെ തോത് വർദ്ധിക്കുന്നതിന് ആനുപാതികമായി മഗ്നീഷ്യം , പൊട്ടാസിയം തുടങ്ങിയ ധാതുക്കളുടെ ഊറൽ സംഭവിക്കുന്നു.
വ്യക്തമായ സൂത്രസംജ്ഞയാൽ സൂചിപ്പിക്കാൻ കഴിയുന്ന നിയതമായ രാസസംഘടനമാണ് ധാതുക്കളുടെ മുഖ്യ സവിശേഷത. ധാതുക്കളുടെ രാസ സംയോഗത്തിലെ ഘടകമൂലകങ്ങളുടെ എണ്ണത്തിനും അനുപാതത്തിനും അനുസൃതമായി സൂത്രസംജ്ഞകൾ ലഘുവോ സങ്കീർണമോ ആകുന്നു. ധാതുവിന്റെ രാസസംഘടനം നിയതമെങ്കിലും സ്ഥിരമാകണമെന്നില്ല. മൂലകങ്ങളുടെ ആദേശമാണ് ഇതിന് നിദാനം. മാഗ്നസൈറ്റിൽ മഗ്നീഷ്യത്തിനുപകരം ഇരുമ്പും, സിഡെറൈറ്റിൽ ഇരുമ്പിനു പകരം മഗ്നീഷ്യവും കാണപ്പെടുന്നത് ഇത്തരം ആദേശ പ്രക്രിയയ്ക്ക് ഉദാഹരണമാണ്.
അഗ്നിപർവത വിസ്ഫോടന സമയത്ത് അഗ്നിപർവത നാളികൾ അഥവാ ഫ്യൂമറോളുകളിൽ നിന്ന് ബഹിർഗമിക്കപ്പെടുന്ന വാതകങ്ങളുടെ ഘനീഭവനം ചിലപ്പോൾ പരിമിത അളവിൽ ധാതുക്കളുടെ രൂപവത്കരണത്തിന് കാരണമാകാറുണ്ട്. സലംമൊണിക് , സൾഫർ , ബോറിക് ആസിഡ് എന്നിവ നീരാവിയുമായി പ്രവർത്തിക്കുന്നതിന്റെ ഫലമായി പരിമിത അളവിൽ ഹിമറ്റൈറ്റ് രൂപംകൊള്ളുന്നത് ഇത്തരം ധാതുരൂപവത്കരണ പ്രക്രിയയ്ക്ക് ഉദാഹരണമാണ്.
സമുദ്രജലത്തിൽ ലയിച്ചുചേർന്നിരിക്കുന്ന 3, 2 എന്നിവ സമുദ്രത്തിലെ ചില സൂക്ഷ്മജീവികൾ വലിച്ചെടുത്ത് അവയുടെ പുറന്തോടുകളായി രൂപാന്തരപ്പെടുന്നത് സാധാരണമാണ്. പവിഴപ്പുറ്റുകൾ, ക്രിനോയ്ഡുകൾ, മൊളസ്ക്കുകൾ, ഫൊറാമിനിഫെറകൾ എന്നീ ജീവികൾ സമുദ്രജലത്തിൽനിന്ന് 3 സ്രവിപ്പിക്കുമ്പോൾ ഡയാറ്റം, സ്പോഞ്ച്, റേഡിയോലാരിയൻസ് എന്നിവ 2 ആണ് സ്രവിപ്പിക്കുന്നത്. തത്ഫലമായി സമുദ്രാടിത്തട്ടിൽ ചുണ്ണാമ്പുകല്ല്, ചാൽക്ക്, ഡയാറ്റമേഷ്യസ് എർത്ത് എന്നീ ധാതു നിക്ഷേപങ്ങൾ രൂപംകൊള്ളുന്നു.
ഭൂവല്കപാളികൾക്കിടയിലേക്കു തള്ളിക്കയറുന്ന മാഗ്മ തണുത്തുറയുന്നതിന്റെ ഫലമായാണ് ഭൂരിഭാഗം ധാതുക്കളും രൂപംകൊള്ളുന്നത്. ഭൂപാളികൾക്കിടയിലേക്കു തള്ളിക്കയറുന്ന മാഗ്മ ഭൂവല്കത്തിൽ എത്തി വളരെപ്പെട്ടെന്ന് തണുത്തുറയുമ്പോൾ സ്ഫടികസമാനമോ ധാതുക്കളുടെ സൂക്ഷ്മതരികളടങ്ങിയതോ ആയ ശിലകൾ രൂപംകൊള്ളുന്നു. എന്നാൽ ഭൗമോപരിതലത്തിലെത്തുന്നതിനു മുമ്പുതന്നെ മാഗ്മയുടെ തണുത്തുറയൽ സംഭവിക്കുകയാണെങ്കിൽ അതിസങ്കീർണമായ ധാതു സംയോഗത്തോടുകൂടിയ ശിലകളായിരിക്കും രൂപംകൊള്ളുക.
പല ധാതുക്കളും പ്രാചീനമായ പേരുകളിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. എ.ഡി. 1-ാം ശ.-ത്തിൽ ധാതുവിജ്ഞാനീയത്തിന് അമൂല്യമായ സംഭാവനകൾ നല്കിയ റോമൻ പ്രകൃതി ശാസ്ത്രജ്ഞനായ പ്ളിനി നിരവധി പ്രാകൃതിക മൂലകങ്ങളുടെയും അയിരുധാതുക്കളുടെയും രത്നങ്ങളുടെയും ഒരു പ്രാഥമിക പട്ടിക തയ്യാറാക്കി പ്രസിദ്ധപ്പെടുത്തിയിരുന്നു. 18-ാം ശ.-ത്തിന്റെ അവസാനത്തോടെ ഓരോ ധാതുവർഗത്തിനും പ്രത്യേകം പേര് നല്കുന്ന സമ്പ്രദായം നിലവിൽവന്നു.
എബേർസ് പാപ്പിറസ് കറുപ്പ് പോലെയുള്ള വസ്തുക്കൾ അനസ്തീഷിയയ്ക്കായി ഉപയോഗിച്ചിരുന്നതായി രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. ബി. സി. മൂന്നാം നൂറ്റാണ്ടിൽ സുശ്രുതൻ എഴുതിയ സുശ്രുത സംഹിത, മദ്യവും കഞ്ചാവ് പുകയും അനസ്തീഷ്യയ്ക്കായി ഉപയോഗിക്കാമെന്ന് രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു. 1769-ൽ ജോസഫ് പ്രീസ്റ്റ്ലി കണ്ടുപിടിച്ച നൈട്രസ് ഓക്സൈഡിന്റെ നിശ്ചേതനസ്വഭാവങ്ങളെക്കുറിച്ച് ഹംഫ്രി ഡേവി 1799-ൽ മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നു.വില്ല്യം തോമസ് ഗ്രീൻ മോർട്ടൻ എന്ന ദന്തവൈദ്യൻ 1846 ഒക്ടോബർ 16-ന്‌ രക്തധമനിയിലെ ട്യൂമർ നീക്കം ചെയാനുള്ള ശസ്ത്രക്രിയയ്ക്ക് ഈതർ ഉപയോഗിച്ചു, അനസ്തീഷ്യയ്ക്കായി ഈതർ ഉപയോഗിച്ചതായി ആദ്യമായി പ്രസിധീകരിക്കപ്പെട്ട ശസ്ത്രക്രിയകളിൽ ഒന്നാണിത്. നേരത്തെ 1842- മാർച്ചിൽ ഡോക്ടർ ക്രഫോഡ് ലോങ്, ഈതർ അനസ്തീഷ്യയ്ക്കായി ഉപയോഗിച്ചെങ്കിലും 1849-ൽ മാത്രമാണ്‌ ഇതിന്റെ വിവരങ്ങൾ പ്രസിദ്ധപ്പെടുത്തിയത്.
ഇല്ലായ്മ, സംവേദനം എന്നീ ഗ്രീക്ക് പദങ്ങൾ കൂട്ടിച്ചേർത്താണ്‌ അനസ്തീഷിയ എന്ന വാക്കുണ്ടായത്. 1846-ൽ ഒളിവർ വെൻഡെൽ ഹോംസ് ആണ്‌ അനസ്തീഷിയ എന്ന പദം ആദ്യമായി ഉപയോഗിച്ചത്.
സംവേദനശേഷി താൽക്കാലികമായി ഇല്ലാതെയാക്കുന്ന അവസ്ഥയെയാണ്‌ അനസ്തീഷിയ എന്ന് പറയുന്നത്, സമ്മർദ്ദമോ വേദനയോ അറിയാതെ ശസ്ത്രക്രിയ, ചിലതരം രോഗനിർണ്ണയം എന്നിവ സാദ്ധ്യമാക്കാൻ ഈ അവസ്ഥ സഹായിക്കുന്നു.
ഇന്ട്രാവീനസ് ആയി പ്രൊപ്പോഫോൾ മുതലായ മരുന്നുകളോ വാതകരൂപത്തിലുള്ള സീവോഫ്ലൂറേൻ, ഡെസ്‌ഫ്ലൂറേൻ, ഐസോഫ്ലൂറേൻ തുടങ്ങിയവയോ ഉപയോഗിച്ച് രോഗയെ പൂർണ്ണമായി ബോധം കെടുത്തുന്നു.
ഏറ്റവുമധികം പിന്തുണക്കപ്പെടുന്ന, ആദി ശങ്കരന്റെ അദ്വൈത സിദ്ധാന്തത്തിനെ ശക്തമായി എതിർത്ത മധ്വാചാര്യർ, ബ്രഹ്മവും ജീവനും ഭിന്നമെന്നും അഭിന്നമെന്നും ഒരേ സമയം വാദിക്കുന്ന രാമാനുജാചാര്യരുടെ വിശിഷ്ടാദ്വൈതത്തെയും അംഗീകരിച്ചില്ല. ബ്രഹ്മവും ആത്മവും തികച്ചും ഭിന്നമെന്നാണ് ദ്വൈത സിദ്ധാന്തം പഠിപ്പിക്കുന്നത്.പ്രശസ്തമായ ഉപനിഷത് വാക്യങ്ങൾക്ക് അദ്വൈത ആശയക്കാരുടേതിൽ നിന്നും വ്യത്യസ്തമായ വ്യാഖ്യാനങ്ങൾ മധ്വാചാര്യർ അവതരിപ്പിച്ചു. ഉദാഹരണത്തിനു "ഏകമേവ അദ്വിതീയം" എന്നതിനു അദ്ദേഹത്തിന്റെ വ്യാഖ്യാനം ബ്രഹ്മത്തിനു മേലെയോ സമമായോ മറ്റൊന്നില്ലെന്നുള്ളതാണ്.'തത്വമസി'ക്കു നൽകുന്ന അർത്ഥം ആത്മാവിന് ഈശ്വരനു തുല്യമായ ഗുണങ്ങൾ ഉണ്ടെന്നാകുന്നു.
ദ്വൈതം വേദാന്ത ദർശനത്തിലെ ഒരു വിഭാഗമാണ്. പ്രപഞ്ചവസ്തുക്കളെയെല്ലാം സൃഷ്ടിക്കുകയും സംരക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഈശ്വരനും സൃഷ്ടിക്കപ്പെടുന്ന ചരാചരങ്ങൾ ഉൾപ്പെട്ട പ്രപഞ്ചത്തിനും വെവ്വേറെ അസ്തിത്വമുണ്ടെന്ന ചിന്താഗതിയാണ് ദ്വൈതവാദം. ഈ ദർശനത്തിന്റെ ഉപജ്ഞാതാവ് വൈഷ്ണവനായ മധ്വാചാര്യർ ആയിരുന്നു. 13-ആം നൂറ്റാണ്ടിലാണ് ഈ സിദ്ധാന്തം സ്ഥാപിതമായത്. ബ്രഹ്മ സമ്പ്രദായത്തിന്റെ ഭാഗമാണിത്.
അന്തലുസിയനായ മുസ്‌ലിം ബഹുശാസ്ത്ര പണ്ഡിതനായിരുന്നു ഇബ്നു റുഷ്ദ് . പൂർണ്ണമായ നാമം അബുൽ വാഹിദ് മുഹമ്മദ് ഇബ്നു അഹ്മദ് ഇബ്നു റുഷ്ദ് . യൂറോപ്യൻ ലോകത്ത് അവിറോസ് എന്ന പേരിലാണ് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്. ഇസ്‌ലാമിക തത്ത്വശാസ്ത്രം, ദൈവശാസ്ത്രം, കർമ്മശാസ്ത്രം എന്നിവയിലും മനഃശാസ്ത്രം, രാഷ്ട്രമീമാംസ, അറേബ്യൻ സംഗീത സിദ്ധാന്തം, വൈദ്യശാസ്ത്രം, ജ്യോതിശാസ്ത്രം, ഭൂമിശാസ്ത്രം, ഗണിതം, ഭൗതികശാസ്ത്രം, ഖഗോള യാന്ത്രികത എന്നീ മേഖലകളിലുമെല്ലാം പണ്ഡിതനുമാണ് ഇദ്ദേഹം. അൽ-അന്തലുസിലെ കൊർദോബയിൽ ജനിച്ച് മൊറോക്കോയിലെ മുറാകുഷിൽ അന്തരിച്ചു. ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ സംഭാവനകൾ അവിറോയിസം എന്ന പേരിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. പശ്ചിമ യൂറോപ്പിലെ മതനിരപേക്ഷതയുടെ സ്ഥാപകനായും യൂറോപ്പിന്റെ ആത്മീയ പിതാക്കളിലൊരാളായും കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.
1160 ൽ ഇബ്നു റുഷ്ദ് സെർവില്ലെയിലെ ഖാളിയായി നിയമിക്കപ്പെടുകയും തുടർന്ന് അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രവർത്തനകാലത്ത് സെർവില്ലെ, കൊർദോബ , മൊറോക്കോ എന്നിവടങ്ങളിലെ വ്യത്യസ്ത കോടതികളിൽ പ്രവർത്തിക്കുകയും ചെയ്തു. പന്ത്രണ്ടാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനത്തോടെ അന്തലുസ് അൽ-മുവാഹിദൂൻ ഭരണത്തിന് കീഴിലായിത്തീർന്നതോടെ പൊതുജീവിതം അവസാനിക്കുകയായിരുന്നു. അൽ-മുവാഹിദൂൻ അമീറായിരുന്ന അബൂ യൂസുഫ് യാഖൂബ് അൽ-മൻസൂർ ആദ്യം ഇദ്ദേഹത്തെ സ്വകാര്യം വൈദ്യനായി നിയമിച്ചെങ്കിലും ഇബ്നു റുഷ്ദിന്റെ കടുത്ത പുരോഗമനവാദം യഥസ്ഥിതികനായ അമീറിന്റെ ഇഷ്ട്കേടിന് പാത്രമാകുന്നതിലേക്കും തുടർന്ന് സ്ഥനത്തുനിന്നും നിഷ്കാസിതനാകുന്നതിലേക്കും നയിച്ചു. മരണത്തിന് കുറച്ചു കാലം മുൻപ് മാത്രമേ തിരികെ ജോലിയിൽ തുടരാൻ അദ്ദേഹത്തെ അനുവദിച്ചിരുന്നുള്ളൂ. ജീവിതത്തിന്റെ അവശേഷിക്കുന്ന ഭാഗം താത്വശാസ്ത്രപരമായ കൃതികൾ രചിക്കുന്നതിനായാണ് അദ്ദേഹം നീക്കിവെച്ചത്.