polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
1926 ൽ എവറഡി കമ്പനി ഇന്ത്യാ ലിമിറ്റഡ് എന്ന ബാറ്ററി നിർമ്മാണ ശാല ആരംഭിക്കുന്നതോടെയാണ് യൂണിയൻ കാർബൈഡ് ഇന്ത്യാ ലിമിറ്റഡ് തങ്ങളൂടെ വ്യവസായ സംരംഭങ്ങൾക്ക് തുടക്കം കുറിക്കുന്നത്.1959 ൽ എവറഡി കമ്പനി നാഷണൽ കാർബൺ കമ്പനി എന്ന പുതിയ പേരു സ്വീകരിച്ചു.1955 ൽ പബ്ലിക് ലിമിറ്റഡ് കമ്പനിയായി. ഇന്ത്യയിലെ ആദ്യ ഡ്രൈസെൽ കമ്പനിയായി തുടങ്ങിയ യൂണിയൻ കാർബൈഡ് പിന്നീട് കീടനാശിനി നിർമ്മാണത്തിലേക്കു കടക്കുകയായിരുന്നു. 1969 ൽ ആണ് യൂണിയൻ കാർബൈഡ് കോർപ്പറേഷൻ ഭോപ്പാലിൽ പ്ലാന്റ് സ്ഥാപിക്കുന്നത്. മീതൈൽ ഐസോ സയനേറ്റ് ഉപയോഗിച്ച് സെവിൻ എന്ന നാമത്തിൽ കാർബറിൽ എന്ന രാസവസ്തു ഉണ്ടാക്കുകയായിരുന്നു കമ്പനി ചെയ്തത്. തുടക്കത്തിൽ അസംസ്കൃതവസ്തുക്കൾ അമേരിക്കയിൽ നിന്നും ഇറക്കുമതി ചെയ്യുകയായിരുന്നു. വളരെ അപകടകാരിയായ മീഥൈൽ ഐസോസയനേറ്റ് ബോംബെയിൽ നിന്നും ഭോപ്പാലിലേക്ക് കനത്ത പോലീസ് അകമ്പടിയോടെ ലോറികളിലാണ് കൊണ്ടു വന്നിരുന്നത്.
മീഥൈലാമൈൻ ഫോസ്ഫീനുമായി പ്രവർത്തിപ്പിച്ചുണ്ടാക്കുന്ന മീതൈൽ ഐസോ സയനേറ്റ് 1- നാഫ്ത്തനോളുമായി പ്രവർത്തിപ്പിച്ചാണ് കാർബറിൽ എന്ന സെവിൻ ഉദ്പാദിപ്പിക്കുന്നത്. ഇന്ത്യ കീടനാശിനിയുടെ വൻ വിപണിയാവും എന്നായിരുന്നു കമ്പനിയുടെ പ്രതീക്ഷ. വെള്ളപ്പൊക്കവും വരൾച്ചയുമായി വലയുന്ന കർഷകർക്ക് കമ്പനിയുടെ വില കൂടിയ കീടനാശിനി വാങ്ങാൻ കഴിവുണ്ടായിരുന്നില്ല. പ്രതിവർഷം 5000 ടൺ സെവിൻ നിർമ്മിക്കാനായിരുന്നു ഭാരത സർക്കാർ യൂണിയൻ കാർബൈഡിനു അനുമതി നൽകിയിരുന്നത്. എന്നാൽ ഇന്ത്യയിലെ വാർഷിക വിപണനം 2000 ടണ്ണിൽ കൂടുതലാവില്ല എന്നറിയാവുന്ന ഇന്ത്യൻ പ്രതിനിധി വളരെ ചെറിയ ഒരു ഉത്പാദനശാല നിർമ്മിക്കാനുള്ള ഉപദേശമാണ് മാതൃകമ്പനിക്കു നൽകിയത്. എന്നാൽ ഈ നിർദ്ദേശം കാറ്റിൽപ്പറത്തി ഏറ്റവും വലിയ ഒരു ഉത്പാദനശാല തന്നെ നിർമ്മിക്കാൻ യൂണിയൻ കാർബൈഡ് കോർപ്പറേഷൻ തീരുമാനിക്കുകയായിരുന്നു.
കാറ്റിന്റ ദിശയ്ക്കനുസരിച്ച് വാതകം ഭോപ്പാൽ നഗരത്തിലുടനീളം അലയടിക്കുകയും 16000 നും 30000 നും ഇടയിൽ ആൾക്കാർ കൊല്ലപ്പെടുകയും ചെയ്തു. 2 ലക്ഷത്തിൽപ്പരം ആൾക്കാരെ നിത്യരോഗികളാക്കിയ ഈ ദുരന്തം വിട്ടുമാറാത്ത ചുമ, കാഴ്ചതടസ്സം, കുട്ടികളിലെ തിമിരം, കാൻസർ, ക്ഷയം, തളർച്ച, വിഷാദം, പനി എന്നിവ ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവർക്ക് നൽകി. ദുരന്തത്തിന്റെ പരിണതഫലങ്ങൾ ഇപ്പോഴും അലയടിക്കുന്നു. 5 ലക്ഷത്തിലധികം മനുഷ്യരെ ബാധിച്ചു. ഔദ്യോഗിക കണക്കുകൾ പ്രകാരം ചോർച്ചയുണ്ടായ ഉടനെ 2,259 പേർ മരിച്ചു. രണ്ടാഴ്ചക്കകം 8,000-ൽ അധികം ആളുകൾ മരിച്ചതായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും ദാരുണമായ വ്യാവസായിക ദുരന്തമായി ഭോപ്പാൽ ദുരന്തം കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. ഗ്ലോബൽ ടോക്സിക് ഹോട്ട് സ്പോട്ട് എന്നാണ്‌ ഗ്രീൻപീസ് പ്രസ്ഥാനം ഭോപ്പാലിനെ വിളിക്കുന്നത്.
1917 ലാണ് യൂണിയൻ കാർബൈഡ് കോർപ്പറേഷൻ സ്ഥാപിതമാവുന്നത്. തൊഴിലാളികളുടെ സുരക്ഷ ഉറപ്പാക്കുന്നതിൽ വളരെയധികം വീഴ്ച വരുത്തിയിട്ടുള്ള ഒരു സ്ഥാപനമാണിത് . വെസ്റ്റ് വെർജീനിയായിലുള്ള യൂണിയൻ കാർബൈഡിന്റെ ഉത്പാദനശാലയിൽ 1980-1984 കാലഘട്ടിൽ ഏതാണ്ട് 67 തവണ മീഥൈൽ ഐസോസയനേറ്റ് എന്ന വാതകം ചോർന്നിട്ടുണ്ട്. ഇത്തരം വീഴ്ചകളൊന്നും തന്നെ പൊതുജനങ്ങളെ നേരത്തേ തന്നെ കമ്പനി അറിയിക്കാൻ മുതിർന്നിട്ടില്ലായിരുന്നു. യൂണിയൻ കാർബൈഡ് കോർപ്പറേഷന്റെ ഇന്ത്യൻ വിഭാഗമാണ് യൂണിയൻ കാർബൈഡ് ഇന്ത്യാ ലിമിറ്റഡ്. 50.9 ശതമാനത്തോളം ഓഹരി മാതൃകമ്പനിയായ യൂണിയൻ കാർബൈഡ് കോർപ്പറേഷന്റെ കയ്യിലാണ്, ബാക്കി സ്വകാര്യവ്യക്തികളുടെ കയ്യിലും, പൊതുമേഖലാ സ്ഥാപനങ്ങളുടെ ഉടമസ്ഥതയിലുമാണ്.
മുഗൾ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ ഭാഗമായിരുന്നു ഭോപ്പാൽ, 1950 കളിൽ ഇവിടുത്തെ ജനസംഖ്യ ഏതാണ്ട് 60000 ഓളം മാത്രമായിരുന്നു. എന്നാൽ മദ്ധ്യപ്രദേശ് സംസ്ഥാനത്തിന്റെ തലസ്ഥാനം ആയതോടെ കൂടുതൽ ആളുകൾ ഇവിടെ സ്ഥിരതാമസമാക്കുവാൻ തുടങ്ങി.
ചെറിയ വനങ്ങളും കുന്നുകളും കൊണ്ട് ചുറ്റപ്പെട്ട ഒരു പ്രദേശമാണ് ഭോപ്പാൽ. ഇന്ത്യയുടെ ഏതാണ്ട് മധ്യപ്രദേശത്താണ് ഭോപ്പാൽ നിലകൊള്ളുന്നത്. തൊഴിലാളികളും, റിക്ഷാവലിക്കാരും ഒക്കെ അടങ്ങുന്ന സാധാരണക്കാരാണ് ഭോപ്പാലിലധികവും. ചേരി പ്രദേശങ്ങളോടൊപ്പം, ധനികർ മാത്രം താമസിക്കുന്ന സ്ഥലങ്ങളും പ്രത്യേകമായുണ്ട്. കാനേഷുമാരി അനുസരിച്ച് 1984 ൽ ഭോപ്പാലിൽ 8,00,000 ജനങ്ങൾ അധിവസിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
യൂണിയൻ കാർബൈഡ് കമ്പനിയുടെ വ്യവസായശാല 1969-ൽ ഭോപ്പാലിൽ സ്ഥാപിച്ചു. 51% ഓഹരി ഉടമസ്ഥത യൂണിയൻ കാർബൈഡ് കമ്പനിക്കും 49% ഇന്ത്യൻ പൊതുമേഖലാസ്ഥാപനങ്ങൾക്കും ആയിരുന്നു. ഇവിടെ നിന്ന് കാർബാറിൽ എന്ന കീടനാശിനി ഉത്പാദിപ്പിച്ചു പോന്നു. കാർബാറിൽ ഉത്പാദനത്തിനുപയോഗിച്ചിരുന്ന ഒരു രാസവസ്തുവാണ് മീതൈൽ ഐസോസയനേറ്റ്. 1979-ൽ മീതൈൽ ഐസോസയനേറ്റ് ഉത്പാദനവിഭാഗം കൂടി ഈ വ്യവസായശാലയോട് ചേർത്തു. ഇത്ര മാരകമല്ലാത്ത മറ്റ് രാസവസ്തുക്കൾക്ക് പകരമായിരുന്നു ഉപയോഗിച്ചത്. യൂണിയൻ കാർബൈഡ് കമ്പനിക്ക് ഈ രാസവസ്തുവിന്റെ ഗുണഗണങ്ങളെക്കുറിച്ചും അത് കൈകാര്യം ചെയ്യേണ്ടിയിരുന്ന വിധത്തെക്കുറിച്ചും അറിവുണ്ടായിരുന്നു.
30 വിഷവാതകം ശ്വസിച്ചതിന്റെ ആദ്യലക്ഷണങ്ങളായ ശ്വാസമുട്ട്, ചുമ, ചർദ്ദി, കണ്ണിനു പുകച്ചിൽ എന്നിവ ചുറ്റുപാടുമുള്ളവർക്ക് വന്നുതുടങ്ങി.
00 പോലീസ് ജാഗരൂകമായി. ചുറ്റുപാടുമുള്ളവർ ഒഴിഞ്ഞുപോകാൻ തുടങ്ങി. യൂണിയൻ കാർബൈഡ് മേധാവി വാതക ചോർച്ചയുണ്ടായെന്ന വാർത്ത നിഷേധിച്ചു.
00 കാഴ്ച മങ്ങൽ, കാഴ്ചയില്ലായ്മ, ശ്വാസതടസം, വായിൽ നിന്ന് നുരയും പതയും, ഛർദ്ദി തുടങ്ങിയ ലക്ഷണങ്ങളുമായി ഹമീദിയ ആശുപത്രിയിൽ ആളുകൾ എത്തിത്തുടങ്ങി.
സംഭരണിയിലേക്ക് പെട്ടെന്ന് വെള്ളം കയറുന്നതിനുള്ള കാരണത്തെക്കുറിച്ച് വ്യത്യസ്ത അനുമാനങ്ങൾ നിലവിലുണ്ട്. വാതച്ചോർച്ചയുണ്ടായ സമയത്ത് തൊഴിലാളികൾ വാതകക്കുഴലുകൾ വെള്ളം തെറിപ്പിച്ച് വൃത്തിയാക്കുകയായിരുന്നു. ചില നിരീക്ഷകരുടെ അഭിപ്രായം, ഈ സമയത്ത് വാതകക്കുഴലിനുള്ളിലേക്ക് നേരത്തേയുണ്ടായിരുന്ന വിടവുകളിൽ കൂടി വെള്ളം കയറി എന്നാണ്. പക്ഷേ, യൂണിയൻ കാർബൈഡ് കമ്പനി ഇത് നിഷേധിക്കുന്നു.1985 ലെ റിപ്പോർട്ടുകൾ ദുരന്തത്തെക്കുറിച്ച് കുറെക്കൂടി വ്യക്തമായ ചിത്രം നൽകി. ദുരന്തത്തിനിടയാക്കിയതായി ചൂണ്ടിക്കാണിക്കപ്പെട്ട പോരായ്മകളിൽ പ്രധാനപ്പെട്ടവ താഴെ പറയുന്നു.
അമേരിക്കൻ രാസവ്യവസായഭീമനായ യൂണിയൻ കാർബൈഡ് കമ്പനിയുടെ ഇന്ത്യയിലെ ഭോപ്പാലിലുണ്ടായിരുന്ന കീടനാശിനി നിർമ്മാണശാലയിലുണ്ടായ വ്യാവസായിക ദുരന്തമാണ് ഭോപ്പാൽ ദുരന്തം എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നത്. പ്രവർത്തനം ആരംഭിച്ച് എട്ടാമത്തെ വർഷം 1984 ഡിസംബർ 2 ന് 42 ടൺ മീഥൈൽ ഐസോസയനേറ്റ് ശേഖരിച്ച ടാങ്കിൽ വെള്ളം കയറുകയും പിന്നീട് നടന്ന രാസപ്രവർത്തനങ്ങളുടെ ഫലമായി ടാങ്കിനുള്ളിലെ താപനില 200 ഡിഗ്രി സെൽഷ്യസിന് മുകളിലെത്തുകയും ചെയ്തു. ഫോസ്ജീൻ, ഹൈഡ്രജൻ സയനൈഡ്, കാർബൺ മോണോക്സൈഡ്, നൈട്രജൻ ഓക്സൈഡുകൾ എന്നീ വിഷവാതകമിശ്രിതങ്ങളും മീഥൈൽ ഐസോസയനേറ്റും അന്തരീക്ഷത്തിലേയ്ക്ക് വ്യാപിച്ചു.
ഭോപ്പാൽ ദുരന്തം മൂലം രോഗികളായിത്തീർന്നവരെ ചികിത്സിക്കുന്നതിനുള്ള അന്താരാഷ്ട്ര മെഡിക്കൽ കമ്മീഷൻ 1993-ൽ നിലവിൽ വന്നു. 2010 ജൂണിൽ മുൻ യു.സി.ഐ.എൽ ചെയർമാൻ വാറൺ ആൻഡേഴ്‌സൺ അടക്കം ഏഴ് ജോലിക്കാരെ കുറ്റവാളികളായി കോടതി പ്രഖ്യാപിച്ചു. ഈ ഉദ്യോഗസ്ഥരുടെ അശ്രദ്ധമൂലമാണ്‌ നിരവധി പേർ മരിക്കാനിടയായത് എന്നതിനാൽ ഇവർക്ക് കോടതി രണ്ടു വർഷം തടവും രണ്ടായിരം അമേരിക്കൻ ഡോളർ പിഴയും ചുമത്തുകയുണ്ടായി. എട്ടാമത്തെ ഒരു മുൻ‌തൊഴിലാളികൂടി കുറ്റവാളിയായി വിധിക്കപ്പെട്ടങ്കിലും വിധിതീർപ്പ് വരുന്നതിനു മുമ്പ് അദ്ദേഹം മരണപ്പെട്ടിരുന്നു.
ഗംഗാ-യമുന സമതലത്തിൽ 2000 ബി.സി.ഇ മുതൽ 1500 ബി.സി.ഇ വരെ സിന്ധു-ഗംഗാ സമതലത്തിൽ കിഴക്കൻ പഞ്ചാബു തൊട്ടു വടക്കുകിഴക്കൻ രാജസ്ഥാനും പടിഞ്ഞാറൻ ഉത്തർപ്രദേശും വരെയുള്ള പ്രദേശത്ത് നിലനിന്ന ഒരു വെങ്കലയുഗ സംസ്കാരമാണ് തവിട്ടുനിറമുള്ള മൺപാത്ര സംസ്കാരം . ഇത് സിന്ധു നദീതട സംസ്കാരത്തിന്റെ അതേ കാലത്തും തുടർച്ചയായും നിലനിന്നു. വടക്കേ ഇന്ത്യൻ വെങ്കലയുഗത്തിന്റെ അവസാന പാദമാണ് ഓക്ര് നിറമുള്ള മൺപാത്ര സംസ്കാരം. ഇതിനു പിന്നാലെ അയോയുഗ കറുപ്പും ചുവപ്പും ചായപ്പാത്ര, ചായം പൂശിയ ചാരപ്പാത്ര സംസ്കാരങ്ങൾ നിലവിൽ വന്നു. രാജസ്ഥാനിലെ ജോഥ്പുരയ്ക്ക് അടുത്തുനിന്നും കിട്ടിയ ഈ സംസ്കാരത്തിലെ മൺപാത്രങ്ങളുടെ ആദ്യകാല അവശിഷ്ടങ്ങൾക്ക് ക്രി.മു. 3-ആം സഹസ്രാബ്ദം പഴക്കം നിർണ്ണയിച്ചിരിക്കുന്നു. . ഈ സംസ്കാരം ഗംഗാതടത്തിൽ എത്തിയത് ക്രി.മു. 2-ആം സഹസ്രാബ്ദത്തിന്റെ തുടക്കത്തിലാണ്.
കോപ്പർ ഹോർഡുകൾ എന്ന പദം ഇന്ത്യൻ ഉപഭൂഖണ്ഡത്തിന്റെ വടക്കൻ പ്രദേശങ്ങളിൽ ബി.സി.ഇ രണ്ടാം സഹസ്രാബ്ദത്തിലേതെന്ന് കരുതപ്പെടുന്ന ചെമ്പ് അധിഷ്‌ഠിത പുരാവസ്തുക്കളുടെ വിവിധ ശേഖരങ്ങളെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. നിയന്ത്രിത ഉത്ഖനനങ്ങളിൽ നിന്ന് ഉരുത്തിരിഞ്ഞ ചുരുക്കം ചില പ്രാദേശിക ഗ്രൂപ്പുകളെ വ്യക്തമായി തിരിച്ചറിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്: തെക്കൻ ഹരിയാന/വടക്കൻ രാജസ്ഥാൻ, ഗംഗ-യമുന സമതലം, ഛോട്ടാ നാഗ്പൂർ, മധ്യപ്രദേശ്, ഓരോന്നിനും അവയുടെ പ്രത്യേക സ്വഭാവസവിശേഷതകളുണ്ട്. തുടക്കത്തിൽ, ചെമ്പ് ശേഖരങ്ങൾ കൂടുതലും ഗംഗാ-യമുന ദോവാബിൽ നിന്നാണ് ലഭിച്ചിരുന്നത്.
തവിട്ടുനിറമുള്ള മൺപാത്ര സംസ്കാരം ഗ്രാമീണവും കാർഷികവുമായിരുന്ന ഒരു സംസ്കാരമായിരുന്നു. നെല്ല്, ബാർലി, പയർവർഗ്ഗങ്ങൾ എന്നിവയുടെ കൃഷിയും കന്നുകാലികൾ, ആട്, പന്നികൾ, കുതിരകൾ, നായ്ക്കൾ എന്നിവയെ വളർത്തലും സാധാരണമായിരുന്നു. ഭൂരിഭാഗം പുരാവസ്തുസൈറ്റുകളും ചെറിയ ഗ്രാമങ്ങളായിരുന്നെങ്കിലും ഇടതൂർന്ന വിതരണമായിരുന്നു. വീടുകൾ സാധാരണയായി മണ്ണ് കൊണ്ടാണ് നിർമ്മിച്ചിരുന്നത്. ലഭിച്ച മറ്റ് പുരാവസ്തുക്കളിൽ മൃഗങ്ങളുടെയും മനുഷ്യരുടെയും പ്രതിമകളും ചെമ്പും ടെറാക്കോട്ടയും കൊണ്ട് നിർമ്മിച്ച ആഭരണങ്ങളും ഉൾപ്പെടുന്നു.
കുഴിച്ചെടുക്കപ്പെട്ട മൺപാത്രങ്ങളിൽ ചുവന്ന വരകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. എന്നാൽ അത് കുഴിച്ചെടുത്ത പുരാവസ്തുഗവേഷകരുടെ വിരലുകളിൽ ഒരു തവിട്ടുനിറം നൽകി. അതിനാലാണ് ഈ വെങ്കലയുഗസംസ്കാരം "തവിട്ടുനിറമുള്ള മൺപാത്ര സംസ്കാരം" എന്നറിയപ്പെടുന്നത്. മൺപാത്രങ്ങൾ ചിലപ്പോൾ കറുത്ത ചായം പൂശിയ ബാൻഡുകളും മുറിച്ച പാറ്റേണുകളും കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ചിരുന്നു. ചെമ്പ് ആയുധങ്ങളുടെയും മനുഷ്യരൂപങ്ങൾ പോലുള്ള മറ്റ് പുരാവസ്തുക്കളുടെയും ശേഖരണങ്ങളുടെ കൂടെ ഈ മൺപാത്രങ്ങൾ പലപ്പോഴും കാണപ്പെടുന്നു.
അരവല്ലി പർവ്വതനിരകളിൽ നിന്നുത്ഭവിച്ച് തെക്ക് നിന്ന് വടക്കുകിഴക്കോട്ട് യമുനാനദിയുടെ ദിശയിലൊഴുകി ഹരിയാനയിലെ മഹേന്ദ്രഗഢ് ജില്ലയിൽ അപ്രത്യക്ഷമാകുന്ന സാഹിബി നദിയുടേയും അതിന്റെ പോഷകനദികളായ കൃഷ്ണാവതി, സോതി എന്നീ നദികളുടേയും തീരങ്ങളിൽ സംസ്കാരങ്ങൾ ഉയർന്നു വന്നു. തവിട്ടുനിറമുള്ള മൺപാത്രങ്ങൾ ലഭിച്ച സ്ഥാനങ്ങളായ അത്രാഞ്ജിഖേര, ലാൽ കില, ജിഞ്ജന, നാസിർപൂർ എന്നിവയുടെ കാലഗണന ബി.സി.ഇ 2600 മുതൽ 1200 വരെയാണ്.
തെക്കൻ ഹരിയാന, വടക്കൻ രാജസ്ഥാൻ എന്നിവിടങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള പുരാവസ്തുക്കളിൽ മഴു, ചാട്ടുളികൾ, വാളുകൾ എന്നിവ ഉൾപ്പെടുന്നു. ദൊവാബിലെ ശേഖരങ്ങളും സമാനമാണ്. എന്നാൽ ഛോട്ടാ നാഗ്പൂർ പ്രദേശത്തെ പുരാവസ്തുക്കൾ വളരെ വ്യത്യസ്തമാണ്; അവ നേർച്ച സ്വഭാവത്തിലുള്ള ലേഹക്കട്ടികളോട് സാദൃശ്യമുള്ളവയാണ്.
ബി.സി.ഇ രണ്ടാം സഹസ്രാബ്ദത്തിന്റെ തുടക്കത്തിൽ ഈ സംസ്കാരം ഗംഗാസമതലത്തിലെത്തി. ആർക്കിയോളജിക്കൽ സർവേ ഓഫ് ഇന്ത്യ ഉത്തർപ്രദേശിലെ സഹറൻപൂർ ജില്ലയിൽ നടത്തിയ ഖനനത്തിൽ ചെമ്പ് മഴുവും ചില മൺപാത്രങ്ങളും കണ്ടെത്തി.
രാജസ്ഥാൻ , ബീഹാർ, പശ്ചിമ ബംഗാൾ, ഒഡീഷ , മധ്യപ്രദേശ് എന്നിവിടങ്ങളിലെ വിവിധ സ്രോതസ്സുകളിൽ നിന്നാണ് അസംസ്കൃതവസ്തുക്കൾ ശേഖരിച്ചിരുന്നത്.
പട്ടുപാത നിയന്ത്രണം കൈയാളിയിരുന്നവരുടെ കൂട്ടത്തിൽ മുൻപന്തിയിൽ നിൽക്കുന്നത് ക്രിസ്ത്വാബ്ദത്തിന്റെ തുടക്കത്തിൽ മദ്ധ്യേഷ്യയും വടക്കുപടിഞ്ഞാറൻ ഇന്ത്യയും ഭരിച്ചിരുന്ന കുശാനരായിരുന്നു.
പട്ടുപാതയുടെ പ്രധാനമാർഗം, ഇന്നത്തെ അഫ്ഘാനിസ്താന്റെ വടക്കുള്ള പ്രദേശങ്ങളായ പുരാതന സോഗ്ദിയയിലൂടെയായിരുന്നെങ്കിലും (ഇന്നത്തെ നഗരങ്ങളായ സമർഖണ്ഡ്, ബുഖാറ തുടങ്ങിയവ ഈ പ്രധാന പാതയിൽ നിലകൊള്ളുന്നു)‌ കുശാനരുടെ ഭരണകാലത്ത് പട്ടുപാതയുടെ ഒരു ശാഖ മദ്ധ്യേഷ്യയിൽ നിന്നും തെക്കോട്ട് അതായത് സിന്ധൂനദിയുടെ അഴിമുഖത്തുള്ള തുറമുഖങ്ങളിലേക്ക് നീണ്ടു. ഈ തുറമുഖങ്ങളിൽ നിന്നും ഈജിപ്ഷ്യൻ ചെങ്കടലിലൂടെ റോമാസാമ്രാജ്യത്തിലേക്ക് പട്ടും മറ്റു ചരക്കുകളും കപ്പൽ വഴി കയറ്റി അയച്ചിരുന്നു. റോമൻ സാമ്രാജ്യവും പാർത്തിയയുമായുള്ള യുദ്ധകാലത്ത് കടൽ‌മാർഗ്ഗമുള്ള ഈ പാതയുടെ പ്രാധാന്യം ഗണ്യമായി വർദ്ധിച്ചു.
ചൈനയിലെ ഭരണാധികാരികൾ, ഇറാനിലേയും പശ്ചിമേഷ്യയിലേയും രാജാക്കന്മാർക്ക് പട്ട് സമ്മാനമായി കൊടുത്തയച്ചിരുന്നു. അവിടെ നിന്നും പട്ടിന്റെ പ്രസിദ്ധി യുറോപ്പിലേക്കും വ്യാപിച്ചു. ക്രിസ്തുവർഷാരംഭമായപ്പോഴേക്കും റോമിലെ ഭരണാധികാരികളുടേയും ധനികരുടേയും ഇടയിൽ പട്ടുവസ്ത്രം ആഢ്യതയുടെ പ്രതീകമായി. ചൈനയിൽ നിന്നും റോം വരെ ദുർഘടമായ പാതയിലൂടെ എത്തിക്കേണ്ടിയിരുന്നതിനാൽ ഇവിടെ പട്ട് വളരെ വിലപിടിച്ച ഒന്നായിരുന്നു. ഇതിനു പുറമേ പട്ടുപാതയിലുടനീളം കച്ചവടക്കാർ കടന്നുപോകുന്നതിന് തദ്ദേശീയർ പ്രതിഫലം വാങ്ങുകയും ചെയ്തിരുന്നു. ചില രാജാക്കന്മാർ ഈ പാതയുടെ വലിയ ഭാഗങ്ങളുടെ നിയന്ത്രണം കൈയടക്കുകയും കച്ചവടക്കാരിൽ നിന്നും നികുതിപിരിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു. പകരം അവരുടെ അതിർത്തി കടക്കുന്നതു വരെ കച്ചവടക്കാർക്ക് സംരക്ഷണം നൽകുകയും ചെയ്തു.
പ്രകൃതിദത്തമായ ഒരുതരം മാംസ്യനാരാണ്‌ സിൽക്ക് അഥവാ പട്ട്. പൊതുവേ അറിയപ്പെടുന്ന തരം പട്ട് പട്ടുനൂൽപ്പുഴുവിന്റെ കൊക്കൂണിൽ നിന്നുമാണ്‌ നിർമ്മിക്കുന്നത്. തുണി നെയ്യുന്നതിനാണ്‌ പട്ട് പൊതുവേ ഉപയോഗിക്കുന്നത്. മിക്ക സമൂഹങ്ങളിലും വളരെ വിലമതിക്കുന്ന തുണിയാണ് പട്ട്. പട്ടുനൂൽപ്പുഴുവിന്റെ കൊക്കൂണിൽ നിന്നുമെടുക്കുന്ന അസംസ്കൃത പട്ടിനെ നൂറ്റ് നൂലാക്കി ഈ നൂലുകൊണ്ടാണ് പട്ടുതുണി നെയ്യുന്നത്.
ഇന്ത്യയിൽ ബനാറസ്, കാഞ്ചീപുരം തുടങ്ങിയ സ്ഥലങ്ങളിൽ പണ്ടുതന്നെ പട്ടുതുണി നിർമ്മാണം വേരോടി വളർന്നുകഴിഞ്ഞിരുന്നു. ബ്രിട്ടിഷുകാർ ഇന്ത്യയിലെ പട്ടുതുണി നിർമ്മാണത്തെ തളർത്താനായി ഇവിടത്തെ പട്ടുനെയ്ത്തുകാരുടെ വിരലുകൾ മുറിച്ചുകളയുകവരെ ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.
ബി.സി.ഇ. 5000 ആണ്ടിനടുത്ത് ചൈനയിലാണ് പട്ട് നിർമ്മാണം ആദ്യമായി തുടങ്ങിയത്. ആയിരക്കണക്കിന് വർഷങ്ങളോളം പട്ട് നിർമ്മാണത്തിനുള്ള ഈ വിദ്യ ചൈനക്കാർ അതീവരഹസ്യമായി സൂക്ഷിച്ചുപോന്നു‌.
ചൈനയിൽ നിന്നുമുള്ള ചില സഞ്ചാരികൾ അവരുടെ യാത്രയിൽ പട്ട് കൈയിൽ കരുതിയിരുന്നു. ചൈനീസ് സഞ്ചാരികളുടെ ഈ പാതകൾ കാലക്രമേണ പട്ടുപാത എന്ന് അറിയപ്പെട്ടു
ലെഗസി എംബിആർ പാർട്ടീഷൻ ടേബിൾ പരമാവധി നാല് പാർട്ടീഷനുകളെ പിന്തുണയ്ക്കുകയും 64 ബൈറ്റുകൾ ഉൾക്കൊള്ളുകയും ചെയ്യുന്നു. ഓപ്ഷണൽ ഡിസ്ക് സിഗ്നേച്ചർ , ഡിസ്ക് ടൈംസ്റ്റാമ്പ് എന്നിവയ്ക്കൊപ്പം, ഇത് ഒരു ബൂട്ട് ലോഡറിന്റെ മെഷീൻ കോഡിനായി 434 നും 446 ബൈറ്റുകൾക്കും ഇടയിൽ സ്ഥലം ലഭ്യമാണ്. വളരെ ലളിതമായ ബൂട്ട് ലോഡറുകൾക്ക് ഇത്രയും ചെറിയ ഇടം മതിയാകുമെങ്കിലും,സങ്കീർണ്ണവും ഒന്നിലധികം ഫയൽ സിസ്റ്റങ്ങളും പിന്തുണയ്ക്കുന്ന ഒരു ബൂട്ട് ലോഡർ, ബൂട്ട് ചോയിസുകളുടെ മെനു-അധിഷ്ഠിത തിരഞ്ഞെടുപ്പ് മുതലായവ ഉൾക്കൊള്ളാൻ ഇത് പര്യാപ്തമല്ല. വലിയ ഫുട്ട്പ്രിന്റുകളുള്ള ബൂട്ട് ലോഡറുകൾ ഇങ്ങനെ കഷണങ്ങളായി വിഭജിക്കപ്പെടുന്നു, അവിടെ ഏറ്റവും ചെറിയ കഷണം എംബിആറിനുള്ളിൽ യോജിക്കുകയും അതിൽ വസിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു, കൂടാതെ ബൂട്ട് ലോഡറിന്റെ എംബിആർ കോഡ് ഉപയോഗിച്ചും, അതേസമയം വലിയ കഷണങ്ങൾ (ഉദാഹരണത്തിന്, എംബിആറിനും ആദ്യ പാർട്ടീഷനും ഇടയിലുള്ള ശൂന്യമായ സെക്ടറുകളിൽ) മറ്റ് സ്ഥലങ്ങളിൽ സൂക്ഷിക്കുന്നു.
ഒരു കമ്പ്യൂട്ടർ ഓൺ ചെയ്യുമ്പോൾ, ബയോസ് , കോൺഫിഗർ ചെയ്ത് ബൂട്ട് ചെയ്യാവുന്ന ഉപകരണം കണ്ടെത്തി, മാസ്റ്റർ ബൂട്ട് റെക്കോർഡിൽ നിന്ന് പ്രാരംഭ ബൂട്ട്സ്ട്രാപ്പ് പ്രോഗ്രാം ലോഡുചെയ്ത് നടപ്പിലാക്കുന്നു. എംബിആർ ഹാർഡ് ഡിസ്കിന്റെ ആദ്യ സെക്ടറാണ്, പൂജ്യം അതിന്റെ ഓഫ്സെറ്റാണ് . വളരെക്കാലമായി, ഒരു സെക്ടറിന്റെ വലുപ്പം 512 ബൈറ്റുകളായിരുന്നു, എന്നാൽ 2009 മുതൽ 4096 ബൈറ്റുകളുടെ സെക്ടർ വലുപ്പമുള്ള ഹാർഡ് ഡിസ്കുകൾ ലഭ്യമാണ്, അതിനെ അഡ്വാൻസ്ഡ് ഫോർമാറ്റ് ഡിസ്കുകൾ എന്ന് വിളിക്കുന്നു. 2013 ഒക്ടോബറിലെ കണക്കനുസരിച്ച്, 512 എമുലേഷൻ ഉപയോഗിച്ച് അത്തരം ഹാർഡ് ഡിസ്കുകൾ 512-ബൈറ്റ് സെക്ടറുകളിൽ ഇപ്പോഴും ആക്സസ് ചെയ്യപ്പെടുന്നു.
ഗ്നു പ്രോജക്റ്റിൽ നിന്നുള്ള ഒരു ബൂട്ട് ലോഡർ പാക്കേജാണ് ഗ്നു ഗ്രബ് (ഗ്നു ഗ്രാൻഡ് യൂണിഫൈഡ് ബൂട്ട്ലോഡർ എന്നതിന്റെ ചുരുക്കം, സാധാരണയായി എന്ന് വിളിക്കുന്നു). കമ്പ്യൂട്ടറിലുള്ള വിവിധ ഓപ്പറേറ്റിങ്ങ് സിസ്റ്റങ്ങളിൽ നിന്ന് ആവശ്യമുള്ളത് തെരഞ്ഞെടുത്ത് അതിലേക്ക് ബൂട്ട് ചെയ്യാൻ സഹായിക്കുന്ന ഗ്നു പ്രോജക്റ്റിന്റെ ബൂട്ട് ലോഡറാണു് ഗ്നു ഗ്രാന്റ് യൂണിഫൈഡ് ബൂട്ട് ലോഡർ അല്ലെങ്കിൽ ഗ്നു ഗ്രബ് .
ഇന്നുള്ള മിക്ക ഓപ്പറേറ്റിങ്ങ് സിസ്റ്റങ്ങളിലേക്കും ബൂട്ട് ചെയ്യുവാനുപയോഗിക്കാം.(ഡോസ്, ഒഎസ് 2, വിൻഡോസ്, ഗ്നു/ലിനക്സ്, സൊളാരിസ്, ബി.എസ്.ഡി, ഗ്നു ഹേർഡ്)
യുണിക്സ് പോലുള്ള ഓപ്പറേറ്റിങ്ങ് സിസ്റ്റങ്ങളും, മിക്കവാറും എല്ലാ ഗ്നു/ലിനക്സ് വിതരണങ്ങളും ഗ്നു ഹേർഡും ബൂട്ട് ലോഡറായി ഗ്രബ്ബാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്. സൊളാരിസ് 10 1/06 പതിപ്പിലും ഈ ബൂട്ട് ലോഡറാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്.
1989 ഒക്ടോബർ 30-ന് പോളിഷ് അസോസിയേഷൻ കുടുംബങ്ങൾ കാറ്റൈൻ സ്മാരകം സന്ദർശിക്കുന്നതിനായി നൂറുകണക്കിനു പോളന്മാരുടെ ഒരു സംഘം ഗോർബച്ചേവ് അനുവദിച്ചു. യുഎസ് ദേശീയ സുരക്ഷാ ഉപദേഷ്ടാവ് ഇവയിൽ ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നു. സോളിഡാരിറ്റി മൂവ്മെന്റിന് ഒരു വൻ ജനപിന്തുണയുണ്ടായിരുന്നു. സ്മാരകത്തിൽ "നാസി വിഡ്ഢി" വായിച്ചതിന്റെ പേരിൽ ഒരു ദു: ഖകനായിരുന്നു, അതിൽ "നാസിസ്" എന്ന പദത്തിന്റെ ലിഖിതം "1941 ൽ എൻ.കെ.വി.ഡി കൊലപ്പെടുത്തിയ പോളിഷ് ഓഫീസർമാരുടെ ഓർമ്മയ്ക്കായി." സമീപത്തെ കെ.ജി.ജി സംയുക്തത്തിന്റെ വേലിയിൽ ധാരാളം സന്ദർശകർ നിലയുറപ്പിച്ചു. അഭിപ്രായപ്പെട്ടു:
ജയിലിലെ വധശിക്ഷകളെക്കുറിച്ചുള്ള വിശദമായ വിവരങ്ങൾ ബോർഡിന്റെ മുൻ തലവനായ ദിമിത്രി ടോക്റെവ് നടത്തിയ ഒരു ഹിയറിങ് സമയത്ത് നൽകിയിരുന്നു. ടോക്കറെയുടെ അഭിപ്രായത്തിൽ ഷൂട്ടിംഗ് വൈകിട്ടാണ് അവസാനിച്ചത്. 1940 ഏപ്രിൽ 4-ന് ആദ്യത്തെ ഗതാഗതം 390 പേരെ കൊണ്ടു വന്നു, ഒറ്റ രാത്രികൊണ്ട് ആരാച്ചാരെ കൊന്നൊടുക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടനുഭവപ്പെട്ടു. താഴെപ്പറയുന്ന യാത്രക്കാർ 250 ഓളം പേരെ പിടികൂടിയിട്ടില്ല. മോസ്കോ വിതരണം ചെയ്ത എസിപി വാൽത്തർ മോഡൽ 2 പിസ്റ്റളുകൾ, പക്ഷെ 7.62 38 മിമീ നാഗന്റ് 1895 റിവോൾവറുകൾ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നുവത്രേ. സാധാരണ സോവിയറ്റ് വിപ്ലവങ്ങളെക്കാളേറെയാണ് ഇവരുടെ വധശിക്ഷ നടപ്പാക്കിയത്. ഡസൻ വധത്തെത്തുടർന്ന്, വെടിവയ്പ് നടത്താൻ ഇത് കാരണമായി. - യുടെ ഏറ്റവും വലിയ ആരാച്ചാരനായ വസിലി മിഖായോലിവിച്ച് ബ്ളോക്കിൻ, ചരിത്രത്തിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ നിർണായക ആരാച്ചാരായകൻ - കലിനിൻ ജയിലിലെ ഒസ്താഷ്ക്കോവ് ക്യാമ്പിൽ നിന്ന്, 18 വയസ്സുകാരനായ യുവാവിനെയും, 7000 പേരെയും നേരിട്ട് വെടിവെച്ച് കൊല്ലുകയുണ്ടായി. 1940 ഏപ്രിലിൽ 28 ദിവസം.
1951-ലും 1952-ലും കൊറിയൻ യുദ്ധ പശ്ചാത്തലത്തിൽ റിപ്പബ്ലിക്കൻ റൈ മാഡന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ നടന്ന ഒരു അന്വേഷണ റിപ്പോർട്ട് മാത്യൺ കമ്മറ്റി എന്നറിയപ്പെട്ടു. കാറ്റൈൻ കൂട്ടക്കൊലയെക്കുറിച്ച് അന്വേഷിച്ചു. സോവിയറ്റ് എൻ.കെ.വി. പോൾസ് കൊല്ലപ്പെട്ടെന്നും ഇന്റർനാഷണൽ കോർട്ട് ഓഫ് ജസ്റ്റിസിന് മുമ്പ് സോവിയറ്റുകാർ വിചാരണ ചെയ്യണമെന്നും ശുപാർശ ചെയ്തു. എന്നിരുന്നാലും, ഉത്തരവാദിത്തപ്പെട്ട ചോദ്യം ഇപ്പോഴും പടിഞ്ഞാറിന്റേയും ഇരുമ്പ് കർട്ടനുടേയും പിന്നിൽ വിവാദമായിരുന്നു. 1970 കളിൽ, 1940-ലെ ഇരകളുടെ സ്മാരകം ആചരിക്കാനുള്ള യുണൈറ്റഡ് കിങ്ഡത്തിൽ, ശീതയുദ്ധത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയ കാലാവസ്ഥയിൽ പ്രകോപനമായി. 1969 ലെ ഖത്തീൻ കൂട്ടക്കൊലയുടെ ഖത്തീൻ എന്ന മുൻ ബെലറിയൻ ഗ്രാമത്തിലെ ബൈലോറഷ്യൻ സോവിയറ്റ് സോഷ്യലിസ്റ്റ് റിപ്പബ്ലിക്കിന്റെ യുദ്ധ സ്മാരകത്തിനായി കാറ്റൈനുമായി ആശയക്കുഴപ്പത്തിന് ഇടയാക്കിയത് 1969 ലാണ്. ഈ രണ്ട് പേരുകളും ഒരേ ഭാഷയിലുള്ളതോ സമാനമോ ആയ ഭാഷയാണ്, പലപ്പോഴും ആശയക്കുഴപ്പത്തിലായിട്ടുണ്ട്.
ഏകദേശം 22,000 പേരെ കൊന്നൊടുക്കിയെന്നാണ് കരുതുന്നത്. 21,768 ആണ് കൂടുതൽ സ്വീകാര്യമായ കണക്ക്. കാറ്റിൻ വനത്തിലും കലിനിൻ, കാർകോവ് എന്നിവിടങ്ങളിലെ തടവറകളിലും മറ്റിടങ്ങളിലുമായാണ് ആളുകളെ കൊന്നൊടുക്കിയത്. ഏകദേശം 8000 പേർ 1939-ൽ സോവിയറ്റ് യൂണിയൻ പോളണ്ടിൽ അധിനിവേശം നടത്തിയപ്പോൾ തടവിലാക്കപ്പെട്ട സൈനികോദ്യോഗസ്ഥരായിരുന്നു. ശേഷിച്ചവർ "ചാരൻമാർ, രാഷ്ട്രീയ പൊലീസ് സേനാംഗങ്ങൾ, അട്ടിമറി പ്രവർത്തതനം നടത്തുന്നവർ, ഭൂവുടമകൾ, ഫാക്റ്ററി ഉടമകൾ, അഭിഭാഷകർ, പുരോഹിതന്മാർ, ഉദ്യോഗസ്ഥർ" എന്നൊക്കെ ആരോപിക്കപ്പെട്ട ആളുകളായിരുന്നു. പോളണ്ടിലെ നിർബന്ധിത സൈന്യസേവന സമ്പ്രദായ പ്രകാരം വിടുതി ലഭിക്കാത്ത എല്ലാ യൂനിവേഴ്സിറ്റി ബിരുദധാരികളും റിസെർവ് സേനയിലെ അംഗമാകേണ്ടിയിരുന്നതിനാൽ പോളണ്ടിലെ അഭ്യസ്തവിദ്യരിലെ നല്ലൊരു ഭാഗത്തെയും പോളണ്ട് പൗരത്വമുള്ളവരും ജൂതമതക്കാർ യുക്രെയ്ൻ, ജോർജിയ, ബേലാറൂസ് ദേശക്കാർ എന്നിവരുമായ വലിയൊരുഭാഗം അഭ്യസ്തവിദ്യരെയും ഇല്ലാതാക്കാൻ സോവിയറ്റ് സേനയ്ക്കു കഴിഞ്ഞു.
1940 മാർച്ച് 5 ന് സോവിയറ്റ് പോളിറ്റ് ബ്യൂറോ - സ്റ്റാലിൻ, വ്യാസ്ലാവ് മോലോറ്റോവ്, ലസാർ കഗാനോവിച്ച്, ക്ലിനിന്റ് വരോഷിലോവ്, അനസ്താസ് മിഖോയ്ൻ, മിഖായൽ കലിനിൻ എന്നീ ആറു അംഗങ്ങൾ ബെറിയയിൽ നിന്നുള്ള ജോസഫ് സ്റ്റാലിനു അയച്ച കുറിപ്പിനൊപ്പം 25,700 പോളിഷ് ദേശീയനേതാക്കളെ എതിർപക്ഷാധിപന്മാർ "അധിനിവേശ പാശ്ചാത്യ ഉക്രൈൻ, വൈറ്റ് റഷ്യയിലെ ക്യാമ്പുകളിലും ജയിലുകളിലും വെച്ചു. ചരിത്രകാരനായ ജെർഹാർഡ് വീൻബർഗ് കൂട്ടിച്ചേർക്കലിലൂടെ കൂട്ടക്കൊലയ്ക്ക് കാരണം, സ്റ്റാലിൻ തന്റെ കഴിവുള്ള ഒരു വലിയ ഭാഗം ഭാവിയിൽ പോളിഷ് പട്ടാളത്തെ നിലനിർത്തണമെന്ന് ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നു :
സോവിയറ്റ് നേതൃത്വം, പ്രത്യേകിച്ച് സ്റ്റാലിൻ, സോവിയറ്റ് ഭരണത്തിൻകീഴിൽ തടസ്സം വരാതിരിക്കാൻ പോളച്ചിനെ തടവുകാരെ "ഒരു പ്രശ്നം" എന്ന് വീക്ഷിച്ചു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ, "പ്രത്യേക ക്യാമ്പുകളിൽ" ഉള്ള തടവുകാർ "സോവിയറ്റ് അധികാരികളുടെ എതിർദിശയിൽ ശത്രുക്കളെ" വെടിവെക്കുകയായിരുന്നു എന്ന് തീരുമാനമെടുത്തു.
സെപ്റ്റംബർ 19 ന്, ലൗററിയിയ ബെറിയ, ന്റെ തലവൻ പോളണ്ടിലെ തടവുകാരെ നിയന്ത്രിക്കുന്നതിന്, യുദ്ധ തടവുകാരുടെയും ഇന്റർനാഷണലുകളുടെയും പ്രധാന ഭരണനിർവ്വഹണ നിയമനിർമ്മാണത്തിനായി രഹസ്യ പോലീസിനെ ആവശ്യപ്പെട്ടു. എൻ.കെ.വി.വി പോളണ്ട് തടവുകാരെ റെഡ് ആർമിയിൽ നിന്നും കസ്റ്റഡിയിലെടുത്തു. റിസപ്ഷൻ സെന്ററുകൾ, ട്രാൻസിറ്റ് ക്യാമ്പുകൾ എന്നിവയുടെ ഒരു ശൃംഖല സംഘടിപ്പിക്കുകയും പാശ്ചാത്യ സോവിയറ്റ് യൂണിയനിലെ തടവുകാരുടെ ക്യാമ്പുകളിൽ തീവണ്ടി ഗതാഗതം ഏർപ്പാടാക്കുകയും ചെയ്തു. ഏറ്റവും വലിയ ക്യാമ്പുകൾ , , ഒപ്പം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. ജുസ്നോവോ , യൂസെയ , റെയിൽവേ സ്റ്റേഷൻ ടൈറ്റ്കിനോ , കോസൽഷൈന, ഓറഞ്ച്, വൊളോഗ്ടാ , ഗ്ര്യാസൗവേറ്റ്സ് എന്നിവിടങ്ങളിലാണ്.
1943 സെപ്തംബർ-ഒക്ടോബർ കാലയളവിൽ റെഡ് ആർമി സ്മോലെൻസ്ക് പിടിച്ചെടുത്തു കഴിഞ്ഞ ഉടൻ കാട്ടിന്റെ പ്രദേശം തിരിച്ചുപിടിച്ചതിന് ശേഷം എൻ.കെ.വി.ഡി. ശക്തികൾ ഒരു കവർ അപ് പ്രവർത്തനം തുടങ്ങി. ഒരു സ്മരണക്കടലാസിൽ പോളണ്ടിലെ റെഡ് ക്രോസ് നിർമ്മിക്കാൻ ജർമനീസ് അനുവദിച്ചിരുന്നു, മറ്റ് തെളിവുകൾ നീക്കം ചെയ്തു. സാക്ഷികൾ "അഭിമുഖം" ചെയ്യപ്പെട്ടു. അവരുടെ സാക്ഷ്യങ്ങൾ ഔദ്യോഗികമായി അംഗീകരിച്ചാൽ നാസികൾക്കൊപ്പം സഹകരിക്കാനുള്ള അറസ്റ്റുമായി ഭീഷണി മുഴക്കി. 1940 ഏപ്രിലിനു ശേഷമുള്ള രേഖകളൊന്നും തന്നെ ഇല്ലാത്തതിനാൽ, 1941 ലെ വേനൽക്കാലത്ത് ജർമൻ പട്ടാളം നിയന്ത്രണം ഏറ്റെടുത്ത സമയത്ത് സോവിയറ്റ് രഹസ്യാന്വേഷണ ഉദ്യോഗസ്ഥൻ തെറ്റായ തെളിവുകൾ നൽകിയിരുന്നു. ജർമൻ പട്ടാളക്കാർ പോളണ്ടിലെ ഉദ്യോഗസ്ഥരെ വെടിവച്ചു കൊല്ലുകയാണെന്ന് എൻകെഡിഡി നേതാക്കളായ വെസെവോഡ് മെർക്കുലോവ്, സെർജി ക്രോഗ്ലോവ് എന്നിവർ 1944 ജനുവരി 10 നാണ് ഒരു പ്രാഥമിക റിപ്പോർട്ട് പുറത്തുവിട്ടത്.
പോളണ്ടിലെ സോവിയറ്റ് അധിനിവേശം സെപ്റ്റംബർ 17 ന് മോലോറ്റോവ്-റിബന്റോപ്റ്റ് കരാറിന് അനുസൃതമായി തുടങ്ങി. ചുവന്ന സൈന്യം പെട്ടെന്ന് മുന്നോട്ടു പോവുകയും ചെറിയ പ്രതിരോധത്തെ നേരിടുകയും ചെയ്തു. പോളണ്ടുകാർ അവരെ നേരിടുകയാണുണ്ടായത്. ഏതാണ്ട് 250,000 മുതൽ 454,700 വരെ പോളണ്ടുകാരും പോലീസുകാരും പിടിച്ചെടുത്തു. ചിലരെ മോചിപ്പിച്ചത് അല്ലെങ്കിൽ വേഗം രക്ഷപ്പെട്ടു, എന്നാൽ 125,000 തടവുകാരെ എൻകെഡിഡി ക്യാമ്പുകളിൽ തടവിലാക്കി. ഇതിൽ 42,400 സൈനികരും പോളണ്ട് സൈന്യത്തിൽ ജോലി ചെയ്യുന്ന പോളിഷ് സൈന്യത്തിൽ സേവനമനുഷ്ഠിച്ചിട്ടുണ്ട്. സോവിയറ്റ് യൂണിയൻ പിടിച്ചടക്കിയ പോളണ്ടിലെ പ്രവിശ്യകളിൽ താമസിച്ചിരുന്ന ഒക്റ്റോബറിലും വൈറ്റ് റഷ്യൻ വംശജരുടെയും എണ്ണം ഒക്ടോബറിൽ പുറത്തുവന്നിരുന്നു. പടിഞ്ഞാറൻ പോളണ്ടിൽ ജനിച്ച 43,000 സൈനികർ ജർമ്മൻ നിയന്ത്രണത്തിൻ കീഴിലായിരുന്നു. അതിനുശേഷം സോവിയറ്റ് യൂണിയന്മാർ 13,575 പോളണ്ടുകാരെ ജർമ്മനിയിൽ നിന്ന് സ്വീകരിച്ചു.
1990-ൽ റഷ്യൻ പ്രസിഡന്റ് ബോറിസ് യെൽത്സിൻ രഹസ്യപത്രം "പാക്കേജ് # 1" എന്ന മുദ്രയിൽ നിന്നും രഹസ്യ രഹസ്യങ്ങൾ പുറത്തുവിട്ടു. അവരെ പുതിയ പോളിഷ് പ്രസിഡന്റ് ലെക് വലെസ്സയിലേക്ക് കൈമാറി. 1940 മാർച്ച് 5-ന് ലൊരെൻറിയ ബെറിയയുടെ , സ്റ്റാലിൻ ഒപ്പുവെച്ച പശ്ചിമ ജർമനി, ബെലാറസ് ചില ജയിലുകളിൽ നിന്ന് 25,700 പോളുകളിൽ വധശിക്ഷ നടപ്പാക്കാനായി ലാവെരിയിയ ബെറിയയുടെ ഒരു നിർദ്ദേശം. ധ്രുവുവരെ കൈമാറിയ അലെക്സാന്ദർ ഷേയ്പൈൻ മാർച്ച് 3, 1959 നികിത ക്രൂഷ്ചേവിനെ പരാമർശിച്ചു. 21,857 ധ്രുവങ്ങൾ നടത്തിയെന്നും, കൂട്ടക്കൊലയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട രേഖകൾ പിന്നീട് മറച്ചുവെക്കാൻ സാധിച്ചു. ഈ വെളിപ്പെടുത്തലുകൾ റഷ്യൻ പത്രങ്ങളിൽ പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടു, അവിടെ അവർ യെൽത്സിനും ഗോർബച്ചേവിനും ഇടയ്ക്ക് നടന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഒരു ഊർജ്ജ സമരത്തിന്റെ ഒരു ഫലമായി വ്യാഖ്യാനിക്കപ്പെട്ടു.
ഓപ്പറേഷൻ ബാർബറോസ ജൂൺ 1941 ൽ ആരംഭിച്ചതിനുശേഷം പോളിഷ് തടവുകാരുടെ വിധി ഉയർത്തിക്കൊണ്ടാണ് ചോദ്യം. പോളിഷ് ഗവൺമെൻറിെൻറയും സോവിയറ്റ് ഗവൺമെന്റും സിക്കോർസ്കി-മെയ്സ്കി കരാറിൽ ഒപ്പുവെച്ചു. നാസി ജർമനിക്കെതിരെ ഒരുമിച്ച് ഒരുമിച്ച് പോരാടാനുള്ള തയ്യാറെടുപ്പ് പ്രഖ്യാപിച്ചു. സോവിയറ്റ് പ്രദേശത്ത് ഒരു പോളിഷ് സൈന്യത്തിന് രൂപം നൽകും. പോളണ്ടിലെ ജനറൽ വ്ലാഡിസ്ല ആൻഡേഴ്സ് ഈ സൈന്യത്തെ സംഘടിപ്പിക്കാൻ തുടങ്ങി, താമസിയാതെ പോളിഷ് ഓഫീസർമാരെ കുറിച്ചുള്ള വിവരങ്ങൾ അദ്ദേഹം ആവശ്യപ്പെട്ടു. വ്യക്തിപരമായ കൂടിക്കാഴ്ചയിൽ സ്റ്റാലിൻ അദ്ദേഹവും വാൾട്ട്സ്കോള സിക്കോർസ്കി എന്ന പോളിഷ് പ്രധാനമന്ത്രിയും, എല്ലാ പോൾസും സ്വതന്ത്രരാണെന്നും, സോഞ്ചിയക്കാർ മഞ്ചൂരിയയിൽ അവ "ട്രാക്ക് നഷ്ടപ്പെട്ടു" എന്നതിനാൽ എല്ലാവരും കണക്കിലെടുക്കാതിരിക്കുകയും ചെയ്തു. 1941 നും 1942 നും ഇടയിൽ പോളിഷ് ഓഫീസർമാരുടെ വിധി അന്വേഷിക്കാൻ ജോസെഫ് സൈപ്സ്കി.
അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിൽ സമാനമായ ഒരു ലൈൻ എടുത്തുവച്ചിരുന്നു. കാറ്റൈൻ കൂട്ടക്കുരുതിക്കുനേരെ രണ്ട് ഔദ്യോഗിക ഇന്റലിജൻസ് റിപ്പോർട്ടുകൾ ഉണ്ടെങ്കിലും ഔദ്യോഗിക പദവി നിഷേധിച്ചു. 1944 ൽ റൗൾവെൽറ്റ് ബാൾക്കൻ, നേവി ലഫ്റ്റനൻറ് കമാൻഡർ ജോർജ് ഇർലെ എന്നിവിടങ്ങളിലേക്ക് പ്രത്യേക ദൂതനെ നിയമിച്ചു. സോവിയറ്റ് യൂണിയൻ കൂട്ടക്കൊല നടത്തിയെന്ന നിഗമനം ശരിയുമാണ്. യുഎസ് ഓഫീസ് ഓഫ് വാർ വിവരത്തിന്റെ ഡയറക്ടർ എമർമർ ഡേവിസുമായി ആലോചിച്ച്, റൂസ്വെൽറ്റ് ഈ നിഗമനത്തെ നിരസിച്ചു, അദ്ദേഹം നാസി ജർമനിയുടെ ഉത്തരവാദിത്തത്തെക്കുറിച്ച് ബോധ്യപ്പെടുത്തി, ഇർലേയുടെ റിപ്പോർട്ട് അടിച്ചമർത്താക്കാൻ ഉത്തരവിടുകയും ചെയ്തു. തന്റെ കണ്ടെത്തലുകൾ പ്രസിദ്ധീകരിക്കാനുള്ള അനുമതി എലി ബ്രാഹ്മണർ ആവശ്യപ്പെട്ടപ്പോൾ പ്രസിഡന്റ് ഒരു നിർദ്ദേശം പുറപ്പെടുവിച്ചു. അമേരിക്കൻ സമോവയിലെ യുദ്ധത്തിന്റെ ശേഷിപ്പുകൾ അദ്ദേഹം വീണ്ടും ഏറ്റെടുത്തു.
കാറ്റിൻ കൂട്ടക്കൊല നാസി ജർമനിക്കു പ്രയോജനകരമായിരുന്നു, അത് സോവിയറ്റ് യൂണിയനെ അപകീർത്തിപ്പെടുത്താൻ ഉപയോഗിച്ചു. 1943 ഏപ്രിൽ 14 ന് ഗീബൽസ് തന്റെ ഡയറിയിൽ ഇങ്ങനെ എഴുതി: "ഞങ്ങൾ ഇപ്പോൾ 12,000 പോളിഷ് ഓഫീസർമാരെ കണ്ടുപിടിക്കുന്നു, കൊല്ലുന്നു, ബോൾഷെവിക് വിരുദ്ധ പ്രചാരണത്തിന് മഹത്തായ ശൈലിയിൽ ഞങ്ങൾ നിഷ്പക്ഷരായ ജേണലിസ്റ്റുകളും പോളിഷ് ബുദ്ധിജീവികളും അയച്ചു. അവരുടെ റിപ്പോർട്ടുകൾ ഇപ്പോൾ നമ്മൾ നമ്മെ സമീപിക്കുന്നതാണ്, ജർമൻ പത്രങ്ങൾക്കു ഒരു വലിയ വാർത്ത നൽകുന്നതിന് ഫ്യൂററെ അനുവദിച്ചിട്ടുണ്ട്, പ്രചരിപ്പിക്കുന്ന വസ്തുക്കളുടെ ഏറ്റവും പരമപ്രധാനമായ ഉപയോഗം ഉണ്ടാക്കാൻ ഞാൻ നിർദ്ദേശം നൽകി. ഏതാനും ആഴ്ചകൾക്കുശേഷം അതിൽ ജീവിക്കാൻ കഴിയുമെന്ന് ". "പാശ്ചാത്യ നാഗരികത" എന്ന ആശയത്തിലേക്ക് കമ്മ്യൂണിസത്തെ അവതരിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് ഒരു വൻ പ്രചാര പ്രചരണത്തിന് ജർമൻസ് നേടിക്കൊടുത്തു.
1945 ഡിസംബർ 28 മുതൽ 1946 ജനുവരി 4 വരെ ഏഴ് വെയ്ഹമ്മാക്ച്റ്റ് സേനകളെ ലെനിൻഗ്രാഡിൽ സോവിയറ്റ് കോടതിയിൽ വിചാരണ ചെയ്തു. അവരിൽ ഒരാൾ, ആർനോ ഡുരേ, സോവിയറ്റ് ഗ്രാമങ്ങളിൽ യന്ത്രപ്പാത്രങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് അനവധി സിവിലിയന്മാരെ വധിച്ച കുറ്റാരോപിതൻ, കാറ്റൈനിൽ 15,000 മുതൽ 20,000 വരെ പോളിഷ് ശവകുടീരങ്ങളുടെ ശവസംസ്കാരം നടന്നിട്ടുണ്ടെന്ന് സമ്മതിച്ചു. ഇതിനായി അദ്ദേഹം ശിക്ഷ നടപ്പാക്കിയിട്ടുമില്ല. 15 വർഷത്തെ കഠിനാധ്വാനം അദ്ദേഹത്തിനു ലഭിച്ചു. അവന്റെ ഏറ്റുപറച്ചിൽ അബദ്ധങ്ങൾ നിറഞ്ഞതായിരുന്നു, അതിനാൽ അദ്ദേഹം ന്യൂറംബർഗ് വിചാരണകളിൽ സോവിയറ്റ് പ്രോസിക്യൂഷൻ സാക്ഷിയായി ഉപയോഗിച്ചിട്ടില്ല. പിന്നീട് കുറ്റസമ്മതം സ്വീകരിച്ച അദ്ദേഹം അന്വേഷണക്കാർ സമ്മതിച്ചു.
1980 കളുടെ അവസാനം മുതൽ കൂട്ടക്കൊലയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട രേഖകൾ പുറത്തുവിടാൻ പോളിഷ്, സോവിയറ്റ് ഗവൺമെൻറുകൾക്കുമേൽ സമ്മർദമുണ്ടായി. പോളിഷ്-റഷ്യൻ ചരിത്രത്തിന്റെ സെൻസറിഡ് എപ്പിസോഡുകളെക്കുറിച്ച് അന്വേഷിക്കാൻ 1987-ലെ സംയുക്ത പോളിഷ്-സോവിയറ്റ് കമ്മീഷൻ അജണ്ടയിൽ കാലിനെ ഉൾപ്പെടുത്താൻ പോളിഷ് അക്കാദമിമാർ ശ്രമിച്ചു. 1989-ൽ, സോവിയറ്റ് പണ്ഡിതന്മാർ, ജോസഫ് സ്റ്റാലിൻ കൂട്ടക്കൊലയ്ക്ക് ഉത്തരവിട്ടിരുന്നു എന്ന് വെളിപ്പെടുത്തി. 1990-ൽ മിഖായേൽ ഗോർബേച്ചേവ് എൻ.കെ.വി.ഡി ധ്രുവങ്ങൾ തൂക്കിക്കൊന്നിരുന്നുവെന്നും കാറ്റിയുടെ സൈറ്റിലെ സമാനമായ മറ്റ് രണ്ട് ശവകുടീരങ്ങളെ സ്ഥിരീകരിച്ചിട്ടുണ്ടെന്നും സമ്മതിക്കുകയും ചെയ്തു. മെഡ്നോയി, പിയ്യാത്തിക്കി.