polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ഡൽഹിയിലെ ഇന്ത്യൻ അഗ്രികൾചറൽ റിസർച്ച് ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് പരമ്പരാഗത സങ്കേതങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് പൊക്കം കുറഞ്ഞ ഒരു ബസുമതി ചെടിയുടെ സങ്കരയിനം വികസിപ്പിച്ചെടുത്തിട്ടുണ്ട്. പുസ ബസുമതി - 1 എന്ന ഈ ഇനത്തിന് ശുദ്ധ ഇനങ്ങളുടെ എല്ലാ നല്ല ഗുണങ്ങളുമുണ്ട്. അതെ സമയം ഇത് പരമ്പരാഗത ഇനങ്ങളെക്കാൾ രണ്ടിരട്ടി വിളവും തരുന്നു. ബസുമതിയിൽ നിന്നും ഉരുത്തിരിച്ചെടുത്ത സുഗന്ധമുള്ള മറ്റു ചില ഇനങ്ങളാണ് 2, 3, 10 തുടങ്ങിയവ. പക്ഷെ ഇവ ബസുമതി അരിയായി പരിഗണിയ്ക്കപ്പെടുന്നില്ല.
ഇന്ത്യ, ബംഗ്ലാദേശ്, പാകിസ്താൻ എന്നിവിടങ്ങളിൽ കൃഷിചെയ്യുന്ന ഒരു സുഗന്ധ നെല്ലിനമാണ് ബസുമതി (ഹിന്ദി: ाी,തമിഴ്: ா்ி കന്നഡ: ಾ್ಿ,ഒറിയ: ାୁୀ, ഉർദു: , തെലുഗ്: ా్ి, ബംഗാളി: াী). നീളം കൂടിയ അരിയാണിവയ്ക്ക്. ബസുമതി അരിയുടെ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ഉൽപാദനവും ഉപഭോഗവും ഇന്ത്യയിലാണ്. 2014 ൽ ഇന്ത്യയാണ് 59% ബസുമതി അരിയും കയറ്റുമതി ചെയ്തത്, ബാക്കിയുള്ളത് പാകിസ്താനും. എന്നാൽ പല രാജ്യങ്ങളും പ്രാദേശികമായി ഇത് കൃഷി ചെയ്യുന്നുമുണ്ട്.
ഇന്ത്യയിൽ പഞ്ചാബ്, ഹരിയാന, ഡൽഹി, ഉത്തരാഖണ്ഡ്, ഉത്തർപ്രദേശ്, ബിഹാർ എന്നീ സംസ്ഥാനങ്ങളിൽ ബസുമതി അരി കൃഷി ചെയ്തു വരുന്നു. 2016-17 സാമ്പത്തികവർഷത്തിൽ ഇന്ത്യയിലെ ആകെ ബസുമതി ഉത്പാദനം 108.86 ദശലക്ഷം ടൺ ആണ്. ഹരിയാന ആണ് ഇന്ത്യയിലെ ഏറ്റവും വലിയ ഉത്പാദകർ. ഇന്ത്യയുടെ മൊത്തം ബസുമതി ഉത്പാദനത്തിൽ 60 ശതമാനത്തിലേറെ ഇവിടെ നിന്നാണ്.
ബസുമതി എന്ന വാക്ക് ഹിന്ദി/ഉറുദു വാക്ക് ആയ ൽ നിന്നും രൂപപ്പെട്ടതാണ്. ഇതിന്റെ അർത്ഥം "മണമുള്ള" എന്നാണ് . ഈ അരി നൂറ്റാണ്ടുകളായി ഇന്ത്യൻ ഉപഭൂഖണ്ഡത്തിൽ കൃഷി ചെയ്യപ്പെട്ടു വരുന്നതാണെന്ന് കരുതുന്നു. ഇതിനെക്കുറിച്ചുള്ള ആദ്യ പരാമർശം 1776 ലെ ഹീർ രൻഝ എന്ന പഞ്ചാബി കൃതിയിൽ ആണ്.
ഇന്ത്യയിലാണ് ലോകത്തെ ബസുമതി ഉത്പാദനത്തിന്റെ 70% ഉം നടക്കുന്നത്. ഇതിന്റെ ഒരു ചെറിയ ഭാഗം ജൈവരീതിയിലാണ് കൃഷി ചെയ്യപ്പെടുന്നത്. ഖേത്തി വിരാസത്ത് മിഷൻ പോലെയുള്ള സംഘടനകൾ പഞ്ചാബിൽ ഇതിന്റെ ഉത്പാദനം കൂട്ടാൻ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ടിരിയ്ക്കുന്നു.
നേപ്പാളിൽ കാഠ്മണ്ഡു താഴ്വരയിലും തെരായി പ്രദേശത്തും ബസുമതി അരി കൃഷി ചെയ്തു വരുന്നു. നേപ്പാളിലെ തനതു ഇനം ബസുമതി അരി കയറ്റുമതി ചെയ്യുന്നതിന് നിരോധനം ഉണ്ടെങ്കിലും ഇത് പിൻവലിയ്ക്കപ്പെടുമെന്നു വിശ്വസിയ്ക്കുന്നു.
ഹിന്ദു വ്യാപാരികളാണ് മധ്യപൗരസ്ത്യദേശങ്ങളിൽ ബസുമതി അരി പ്രചരിപ്പിച്ചത്. ദക്ഷിണേഷ്യൻ പാചകക്രമങ്ങൾക്കു പുറമെ പേർഷ്യൻ, അറബി തുടങ്ങിയ മധ്യപൗരസ്ത്യദേശങ്ങളിലെ പാചകക്രമങ്ങളിലും ഇന്ന് ബസുമതി അരി ഒരു പ്രധാന ചേരുവയാണ്.
പട്ടുനൂൽപ്പുഴു സ്വന്തംശരീരത്തിൽ നിന്ന് ഉണ്ടാവുന്ന പട്ടുനൂലുകൊണ്ട് പുഴുപ്പൊതി ഉണ്ടാക്കി സമാധിയിരിക്കും. 300 മീറ്ററോളാം നീളമുള്ള നൂലുകൊണ്ട് മൂന്നു ദിവസംകൊണ്ടാണ് പുഴുപ്പൊതി ഉണ്ടാക്കുന്നത്.1-12 ദിവസംകൊണ്ട് പുഴു നിശാശലഭമായി പുറത്തുവരും. ഈ സമയത്ത് കൂട് പൊട്ടിച്ചാണ് പുറത്തുവരുന്നത്. അപ്പോൾ ഒറ്റ നൂലായിക്കിട്ടാൻ സാദ്ധ്യതയില്ലാത്തതിനാൽ അതിനുമുമ്പേ ചൂടുവെള്ളമോ വിഷവായുവോ ഉപയോഗിച്ച് സമാധിയിലുള്ള പുഴുവിനെ കൊന്ന് നൂൽ എടുക്കുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്.
പട്ട് ഉല്പാദിപ്പിക്കാനായി പട്ടുനൂൽപ്പുഴുക്കളെ വളർത്തുന്ന സമ്പ്രദായം 5000 വർഷം മുൻപെങ്കിലും ചൈനയിൽ തുടങ്ങിയതാണ്. അവിടന്ന് അത് കൊറിയ, ജപ്പാൻ എന്നിവിടങ്ങളിലും പിന്നീട് ഇന്ത്യയിലും പാശ്ചാത്യനാടുകളിലും പ്രചരിച്ചു. ഉത്തരേന്ത്യ, ചൈന, കൊറിയ, ജപ്പാൻ, കിഴക്കൻ റഷ്യ എന്നിവിടങ്ങളിൽ പ്രകൃതിയിൽ വളരുന്ന "ബൊംബാക്സ് മന്താരിന" എന്ന പുഴുവിൽ നിന്നാണ് പട്ടുനൂൽപ്പുഴു വേർതിരിഞ്ഞു വന്നത്. മനുഷ്യർ വളർത്തുന്ന പട്ടുനൂൽപ്പുഴുവിന്റെ പൂർവികർ ചൈനയിൽ നിന്നാണ്.
മനുഷ്യർ വളർത്തുന്ന "ബോംബിക്സ് മോറി" എന്ന പട്ടുശലഭങ്ങളുടെ ജീവിതചക്രത്തിലെ പുഴുഘട്ടമാണ് പട്ടുനൂൽപ്പുഴു. പട്ടുനൂലിന്റെ മുഖ്യ ഉല്പാദകർ എന്നനിലയിൽ സാമ്പത്തികപ്രാധാന്യമുള്ള ജീവികളാണിവ. വെൺമൾബറി ചെടിയുടെ ഇലകളാണ് ഇവയുടെ ഇഷ്ടാഹാരമെങ്കിലും ഏതു മൾബെറിച്ചെടിയുടെ ഇലകളും ഒസാഞ്ച് നാരങ്ങയുടെ ഇലകളും ഇവ ആഹരിക്കും. മനുഷ്യനിർമ്മിതമായ സാഹചര്യങ്ങളെ ആശ്രയിച്ചു മാത്രമാണ് ഇവയുടെ പ്രത്യുല്പാദനം.
നവീനശിലായുഗത്തിനു മുൻപ് പട്ടുനൂൽപ്പുഴുക്കളെ വളർത്തിയിരിക്കാൻ സാദ്ധ്യതയില്ല: സിൽക്കു നാരിൽ നിന്ന് വൻതോതിൽ പട്ടു നിർമ്മിക്കാനുള്ള ഉപകരണങ്ങൾ അതിനു മുൻപ് വികസിച്ചിരുന്നില്ല. മനുഷ്യർ വളർത്തുന്ന "ബൊംബാക്സ് മോറി" എന്ന ഇനത്തിലും പ്രകൃതിയിൽ വളരുന്ന "ബൊംബാക്സ് മന്താരിന" എന്ന ഇനത്തിലും പെട്ട ശലഭങ്ങൾ ഇണചേർന്ന് സങ്കരജീവികൾ ഉണ്ടാവുക സാദ്ധ്യമാണ്.
സംയുക്തപർണ്ണമാണ് ഇതിനുള്ളത്. ഇടതൂർന്ന ഇലകൾ നല്ല സൂര്യപ്രകാശം ഉള്ള സമയത്ത് പ്രകാശത്തിനഭിമുഖമായി നിവർന്നു നിൽക്കുന്നതിനാൽ സൂര്യരശ്മി ഒട്ടുംതന്നെ അടിയിൽ എത്തുന്നില്ല. എന്നാൽ ഇരുട്ടു വീഴുമ്പോഴും മഴയുള്ള സമയത്തും ഇലൾ മടങ്ങി തണ്ടിന്റെ വശങ്ങളിലേക്കു കിടക്കുന്നു. തന്മൂലം ഈ മരത്തിനെ ഉറക്കം തൂങ്ങിയെന്നു വിളിക്കുന്നു. ഇളം തണ്ടുകളും ഇലയുടെ അടിഭാഗവും മൃദുവായ ചെറിയ രോമങ്ങളാൽ ആവരണം ചെയ്യപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഇലയുടെ മുകൾഭാഗം മിനുമിനുത്തതാണ്. ഇലക്കു മൂന്നു നാലു സെന്റീമീറ്റർ നീളമുണ്ടാവും. മഴക്കാലത്ത് ഇലകൾ കൂമ്പി നിൽക്കുന്നതിനാലാണ് ഇതിന് ഈ പേര് ലഭിച്ചത്. വൈകുന്നേരം ഇലകൾ കൂമ്പി നിൽക്കുന്നതിനാൽ 5 മണി മരം എന്ന പേരും ഇവയ്ക്കുണ്ട്. ഇതിന്റെ ചുവട്ടിൽ എപ്പോഴും നനവ് കാണുന്നതിനാലാണ് ഈ പേര് ലഭിച്ചത് എന്നും പറയപ്പെടുന്നു.
മൈമോസെ സസ്യകുടുംബത്തിൽ പെട്ട ഒരു മരമാണ് മഴവൃക്ഷം. ഉറക്കംതൂങ്ങി മരമെന്നും ഇതിനു പേരുണ്ട്. ശസ്ത്രനാമം: സമാനിയ സമാൻ . ഇംഗ്ലീഷിൽ ഇതിനെ റെയിൻട്രീ മഴവൃക്ഷം എന്നു വിളിക്കുന്നു. 20-25 മീറ്റർ പൊക്കത്തിൽ പന്തലിച്ചു വളരുന്ന ഈ മരത്തിനുചുറ്റും സദാഈർപ്പം ഉള്ളതിനാലാണ് ഇത് മഴവൃക്ഷമായി അറിയപ്പെടുന്നത്. ഈ വൃക്ഷത്തിന്റെ സ്വദേശം തെക്കേ അമേരിക്കയാണ്. വേണ്ടത്ര മഴയും ചൂടുമുള്ള ഉഷ്ണമേഖലാപ്രദേശങ്ങളിലാകെ ഒരു തണൽ മരമായി നട്ടുവളർത്തുന്നുണ്ട്. ഇതിന്റെ പത്രവിതാനത്തിന് ഏതാണ്ടു 30 മീറ്റർ വ്യാസമുണ്ടാകും.
പൂക്കാലം മാർച്ച് മുതൽ സെപ്റ്റംബർ വരെയാണ്. ശിഖരങ്ങളുടെ അഗ്രഭാഗത്തായി പൂങ്കുലകൾ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു. ഇതിന്റെ പൂക്കൾക്ക് പാടലവർണ്ണമാണ്. പൂങ്കുലവൃന്തത്തിന് അഞ്ചാറു സെന്റീമിറ്റർ നീളം ഉണ്ടായിരിക്കും. ബഹ്യദലപുഞ്ജത്തിന് 4--6 മില്ലീമീറ്റർ നീളവും മഞ്ഞനിറത്തിലുള്ള ദളപുടത്തിന് ഏതണ്ട് 10—12 മില്ലീമീറ്റർ നീളവും ഉണ്ടായിരിക്കും. ഓരോപൂവിലും പാടലവർണ്ണത്തിലുള്ള 20 കേസരങ്ങൾ ഉണ്ട്. പൂവിന്റെ ഏറ്റവും ഭങ്ങിയുള്ള ഭാഗവും കേസരങ്ങളാണ്.
15—20 സെന്റീമീറ്റർ നീളവും 15—25 മില്ലീമീറ്റർ വീതിയുമുണ്ടായിരിക്കും ഇതിന്റെ കായ്ക്ക്. കട്ടിയുള്ള അരികോടുകൂടിയ കായ് ഒരു അസ്ഫുടന ഫലമാണ്. ഒരു ഫലത്തിൽ ഇരുപത്തഞ്ചോളം വിത്തുകൾ ഉണ്ടായിരിക്കും. അണ്ണാൻ തുടങ്ങിയ ജീവികൾ ഇതു ഭക്ഷിക്കുന്നു. കന്നുകാലികൾക്കും കുതിരകൾക്കും ഇതു ഭക്ഷണമാണ്.
ക്രി.വ. 386-87-ൽ നടത്തിയ ചില പ്രസംഗങ്ങളിൽ യോഹന്നാൻ ക്രിസോസ്തമസ്, യഹൂദമതവുമായി ബന്ധം പുലർത്തുകയും യഹൂദരീതികൾ പിന്തുടരുകയും ചെയ്യുന്ന ക്രിസ്ത്യാനികളേയും യഹൂദസമുദായത്തെ തന്നെയും നിശിതമായി വിമർശിച്ചു. ആ പ്രസംഗങ്ങളിൽ അദ്ദേഹം, തന്റെ വേദജ്ഞാനവും വാക്‌ചാതുരിയും വാദസാമർത്ഥ്യവും മുഴുവനായി, യഹൂദമതത്തേയും സമുദായത്തേയും കരിതേച്ചു കാണിക്കുന്നതിന് ഉപയോഗിച്ചു. യേശുവിന്റെ രക്തം ചൊരിഞ്ഞവരുമായി സഹവസിക്കുന്നവർക്ക്, യേശുവിന്റെ രക്തബലിയായ വിശുദ്ധ കുർബ്ബാനയിൽ എങ്ങനെ പങ്കെടുക്കാനാകുമെന്ന് അദ്ദേഹം ചോദിച്ചു. യഹൂദരുരെ ക്രിസോസ്തം നായ്ക്കളോടുപമിച്ചു. "അവരുടെ ആഘോഷങ്ങൾ വിഷയാസക്തിയുടേയും വൈകൃതങ്ങളുടേയും പ്രകടനങ്ങളും സിനഗോഗുകൾ വേശ്യാലയങ്ങൾക്കു സമവുമാണ്. ലോകത്തിനു മുഴുവൻ ഭീഷണി ഉയർത്തുന്ന മഹാമാരിയായി അവരെ കണക്കാക്കേണ്ടതാണ്." ഗ്രീക്ക് ഭാഷയിൽ നിർവഹിക്കപ്പെട്ട ഈ പ്രഭാഷണങ്ങൾ അവയുടെ ശക്തിയും ആകർഷണീയതയും മൂലം ലത്തീനിലേയ്ക്ക് പരിഭാഷപ്പെടുത്തപ്പെട്ടു. അങ്ങനെ, അവയിലെ ആശയങ്ങൾ പൗരസ്ത്യസഭയിലെ എന്ന പോലെ പാശ്ചാത്യസഭയിലേയും യഹൂദവിരുദ്ധതയുടെ അടിസ്ഥാനപാഠങ്ങളിൽ പെട്ടു.
മത, വംശീയ അടിസ്ഥാനങ്ങളിൽ യഹൂദരെ ലക്ഷ്യം വയ്ക്കുന്ന പ്രതികൂല മനോഭാവങ്ങളുടേയും നടപടികളുടേയും പേരാണ് ജൂതവിരോധം. ജർമ്മൻ സംസ്കാരത്തിലെ യഹുദസ്വാധീനത്തിനെതിരെ പ്രചാരണം നടത്തിയിരുന്ന വിൽഹെം മാർ 1870-കളിൽ കണ്ടെത്തിയ ആന്റിസെമെറ്റിസം എന്ന പേരിലാണ് അതു വ്യാപകമായി അറിയപ്പെടുന്നത്. എങ്കിലും അറേബ്യൻ ഇസ്‌ലാം ഉൾപ്പെടെയുള്ള ഇതരജനവിഭാഗങ്ങൾക്കും 'സെമെറ്റിക്' മത-വംശ പശ്ചാത്തലങ്ങൾ ഉള്ളതിനാൽ, യഹൂദരോടു മാത്രമുള്ള വിരോധത്തിന്റെ സൂചകമെന്ന നിലയിൽ ആ പദത്തിന്റെ പ്രയോഗം അനുചിതമാണെന്നു കരുതുന്നവരുണ്ട്. അതിനാൽ, കേവലം വംശീയവും സാംസ്കാരികവുമായ ഒരു മനോഭാവവും ചെയ്തികളും എന്ന നിലയിൽ ആന്റിസെമെറ്റിസത്തെ കാണാനും മതാടിസ്ഥാനത്തിലുള്ള യഹൂദവിരോധത്തിൽ നിന്ന് അതിനെ വേർതിരിക്കാനും പ്രവണതയുണ്ട്. എങ്കിലും, മത-വംശീയമാനങ്ങൾ കൂടിക്കുഴഞ്ഞ യഹൂദവിരോധത്തിന്റെ പേരെന്ന നിലയിൽ ഇന്ന് അത് വ്യാപകമായി പ്രയോഗിക്കപ്പെടുന്നു.ജൂതവെറി എന്ന പദപ്രയോഗവും വ്യാപകമായി നിലവിലുണ്ട്.
യഹൂദമതത്തിലെ ഒരു വിമതമുന്നേറ്റമായി ആരംഭിച്ച ക്രിസ്തീയതയുടെ വളർച്ചയോടെ, യഹൂദവിരോധത്തിന് മുൻപെങ്ങുമില്ലാതിരുന്ന മാനങ്ങളും തീവ്രതയും കൈവന്നു. യഹൂദരുടെ പ്രവചനപാരമ്പര്യത്തിന്റെ പരകോടിയും പൂർത്തീകരണവുമായി യേശുവിനേയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ സന്ദേശത്തേയും കണക്കാക്കിയ ക്രിസ്തീയലോകത്തിന്, ആ അവകാശവാദങ്ങൾ തിരസ്കരിച്ച യഹൂദരോടു തോന്നിയ അസഹിഷ്ണുത, ജൂതവിരോധത്തിനു പുതിയ രൂക്ഷത നൽകി. യേശുവിന്റെ ജീവിതത്തിന്റേയും സന്ദേശത്തിന്റേയും കഥപറഞ്ഞ സുവിശേഷങ്ങൾ, യഹൂദമതനേതൃത്വത്തേയും യെരുശലേമിലെ ചഞ്ചലമനസ്കരായ സാധാരണ യഹൂദരുടെ ആൾക്കൂട്ടത്തേയും പോലും യേശുവിന്റെ പ്രതിയോഗികളും കുരിശുമരണത്തിന് ഉത്തരവാദികളുമായി ചിത്രീകരിക്കുകയും റോമൻ ഭരണകൂടത്തിന്റെ പങ്ക് കുറച്ചുകാണിക്കുകയും ചെയ്തു. ഈ ആഖ്യാനങ്ങളിൽ യെരുശലേമിലെ യഹൂദപൗരാവലി, യേശുവിന്റെ മരണത്തിനുവേണ്ടി മുറവിളികൂട്ടി, തങ്ങളുടേയും സന്തതികളുടേയും ശിരസ്സിൽ രക്തശാപം ഏറ്റുവാങ്ങിയവർ ആയിത്തീരുന്നു.
മദ്ധ്യയുഗങ്ങളിൽ, ഒറ്റപ്പെട്ടു ജീവിച്ച യഹൂദർക്കെതിരെ ക്രിസ്തീയസമൂഹങ്ങളിൽ പേടിപ്പെടുത്തുന്ന പല കഥകളും പ്രചരിച്ചു. യഹൂദർ, ക്രിസ്തീയശിശുക്കളുടെ രക്തം പെസഹാ അപ്പത്തിൽ കലർത്തുന്നതായും, ക്രിസ്ത്യാനികൾക്ക് അതിപൂജ്യമായ വിശുദ്ധകുർബാനയിലെ ബലിയപ്പം മോഷ്ടിച്ചെടുത്ത് അവമതിക്കുന്നതായും, ക്രിസ്ത്യാനികളുടെ ജലസ്രോതസ്സുകളിൽ വിഷം ചേർക്കുന്നതായും വിശ്വസിക്കപ്പെട്ടു. പകർച്ചവ്യാധികൾ പടരുമ്പോൾ, അതിനു പിന്നിൽ യഹൂദരുടെ ചെയ്തികളാണെന്ന വിശ്വാസത്തിൽ അവർ ആക്രമിക്കപ്പെട്ടു. ക്രിസ്ത്യാനികളെ സംബന്ധിച്ച് യഹൂദർക്കിടയിലും പലവിധം തെറ്റിദ്ധാരണകൾ പ്രചരിച്ചു. ക്രിസ്തുവിന്റെ ജനനകഥയ്ക്ക് മദ്ധ്യകാലയഹൂദതയും യഹൂദരുടെ താൽമുദും നൽകിയ ഭാഷ്യം, ക്രിസ്തീയതക്ക് അപമാനകരമായി. 1179-ലെ മൂന്നാം ലാറ്ററൻ സൂനഹദോസ്, ക്രിസ്തീയസൂതികർമ്മിണികൾ, യഹൂദസ്ത്രീകളുടെ പേറെടുക്കുന്നതു വിലക്കി. ക്രിസ്ത്യാനികളും യഹൂദരും തമ്മിലുള്ള വിവാഹവും വിലക്കപ്പെട്ടു.
എങ്കിലും യഹൂദരുടെ നേരേയുള്ള മുൻവിധികൾ പെട്ടെന്ന് അപ്രത്യക്ഷമായില്ല. ജ്ഞാനോദയപാരമ്പര്യത്തിലെ ഏറ്റവും അറിയപ്പെടുന്ന ചിന്തകൻ വോൾട്ടയർ പോലും അവയിൽ നിന്നു മുക്തനായിരുന്നില്ല. യഹൂദരുടെ തോറയെ വോൾട്ടയർ കൂട്ടക്കൊലകളുടേയും വിഷയാസക്തിയുടേയും രേഖയെന്നു വിശേഷിപ്പിച്ചു. വ്യവസ്ഥാപിത ക്രിസ്തീയതയുടെ തന്നെ തീവ്രശശത്രുവായിരുന്ന വോൾട്ടയർക്ക് യഹൂദമതത്തോടുണ്ടായിരുന്ന വെറുപ്പിന് ഒരു കാരണം, അത് ക്രിസ്തുമതത്തിന്റെ പിറവിയ്ക്കു പശ്ചാത്തലമൊരുക്കി എന്നതായിരുന്നു. യാഥാസ്ഥിതിക ക്രിസ്ത്യാനികൾ യഹൂദരെ ശപിക്കുന്നതു കാണുമ്പോൾ മക്കൾ അപ്പനെ തല്ലുന്നതായി തനിക്കു തോന്നുമെന്ന് വോൾട്ടയർ പറഞ്ഞു. യഹൂദരായ ഓഹരി ദല്ലാളന്മാരും മറ്റുമായുള്ള വ്യക്തിപരമായ ഇടപാടുകളിൽ സംഭവിച്ച സാമ്പത്തിക നഷ്ടത്തിന്റെ കയ്പ് വോൾട്ടയറുടെ നിരീക്ഷണത്തെ സ്വാധീനിച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന് ചൂണ്ടിക്കാണിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.
ക്രിസ്തീയതയ്ക്കു തങ്ങൾ നൽകിയ പുതിയ മുഖം യഹൂദരെ പെട്ടെന്ന് ആകർഷിക്കുമെന്നും അവർ ക്രിസ്തുമതം സ്വീകരിക്കുമെന്നും ലൂഥറും മറ്റും കരുതി. ആ പ്രതീക്ഷ ഫലിക്കാതിരുന്നത് അവരെ അരിശം കൊള്ളിച്ചു. തന്റെ ജീവിതത്തിന്റേയും നവീകരണദൗത്യത്തിന്റേയും അവസാനകാലത്ത് ലൂഥർ യഹൂദരോട് തീവ്രമായ വൈര്യം കാട്ടി. അവർക്കെതിരെ ആക്രമണത്തിനുള്ള പരസ്യാഹ്വാനത്തോളമെത്തി അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശത്രുത. യഹൂദരുടെ പ്രാർത്ഥനാമജ്ഞരികളും താൽമുദും വേദപുസ്തകം തന്നെയും പിടിച്ചെടുക്കാനും, റബൈമാരെ പ്രബോധനത്തിൽ നിന്ന് മരണശിക്ഷയിൽ കീഴ് വിലക്കാനും ഇതൊന്നും ഫലിക്കാതിരുന്നാൽ പേപ്പട്ടികളെപ്പോലെ അവരെ നാട്ടിൽ നിന്നു തുരത്താനും അദ്ദേഹം ആഹ്വാനം ചെയ്തു. ലൂഥറുടെ ജൂതവിരുദ്ധ രചനകളും പ്രഭാഷണങ്ങളും പിൽക്കാലമനോഭാവങ്ങളെ കാര്യമായി സ്വാധീനിച്ച്, ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ നാത്സികളുടെ യഹൂദവിരുദ്ധതക്കു പോലും സൗകര്യപ്പെട്ട ചേരുവയായി.
യേശുവിന്റെ ജീവിത-മരണങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട മദ്ധ്യപൗരസ്ത്യദേശത്തെ 'വിശുദ്ധനാടിന്റെ' മേലുള്ള, ഇസ്ലാമിക ആധിപത്യം അവസാനിപ്പിക്കുക എന്ന ലക്ഷ്യത്തോടെ 11 മുതൽ 13 വരെ നുറ്റാണ്ടുകളിൽ പാശ്ചാത്യക്രിസ്തീയത നടത്തിയ 'കുരിശുയുദ്ധങ്ങൾ' യഹൂദജനതയ്ക്ക് കണക്കില്ലാത്ത ദുരിതങ്ങൾ വരുത്തിവച്ചു. യെരുശലേമിലെക്കുള്ള വഴിയിൽ യഹൂദസമൂഹങ്ങളെ കൊന്നും കൊള്ളയടിച്ചും ക്രിസ്തുമതത്തിലേക്കു നിർബ്ബന്ധപൂർവം പരിവർത്തനം ചെയ്യിച്ചുമാണ് കുരിശുയോദ്ധാക്കൾ മുന്നേറിയത്. പലയിടങ്ങളിലും പ്രാദേശീയ ക്രിസ്തീയനേതൃത്വം യഹൂദരെ സംരക്ഷിക്കുവാൻ തയ്യാറായെങ്കിലും കുരിശുയോദ്ധാക്കളോട് എതിർത്തു നിൽക്കുക അവർക്കു എളുപ്പമല്ലായിരുന്നു. ജർമ്മനിയിലെ വേംസ് നഗരത്തിലെ യഹൂദർക്ക് ഒന്നാം കുരിശുയുദ്ധത്തിൽ ഉണ്ടായ ഗതി വിൽ ഡുറാന്റ് സംസ്കാരത്തിന്റെ കഥയിൽ ഇങ്ങനെ വിവരിക്കുന്നു:-
ക്രൈസ്തവലോകത്തെ യഹൂദവിരോധം പുരാതനകാലത്തെ മനോഭാവങ്ങളുടെ പിന്തുടർച്ചയാണെന്നു തെളിയിക്കാനും ക്രിസ്തീയതയുടെ ഉത്തരവാദിത്തം ലഘൂകരിക്കാനും ശ്രമിക്കുന്നവർ, യഹൂദമതത്തെ "കാടൻ അന്ധവിശ്വാസം" എന്നു വിശേഷിപ്പിച്ച റോമൻ സെനറ്റർ സിസറോയുടെ അഭിപ്രായം എടുത്തുകാട്ടാറുണ്ട്. ഗ്രെക്കോ-റോമൻ സമൂഹങ്ങളിൽ യഹൂദർ പരിഹാസത്തിനും വിമർശനത്തിനും ഇരകളായിരുന്നു. റോമിലെ ഹാസ്യലേഖകർ, യഹൂദരുടെ പരിച്ഛേദന കർമ്മത്തെ ഏറെ പരിഹസിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു. സാബത്താചരണത്തെ ചിലർ അലസതയായി ചിത്രീകരിച്ചു. അതേസമയം, ഒരു പുരാതനജനത എന്ന നിലയിൽ യഹൂദർ ബഹുമാനിക്കപ്പെടുകയും ദാർശനികരും ജ്ഞാനികളുമായി എണ്ണപ്പെടുകയും ചെയ്തിരുന്നു. അതിനാൽ പൗരാണികകാലത്ത് യഹൂദേതരജനതകൾക്ക് യഹൂദരോടുണ്ടായിരുന്ന മനോഭാവത്തിന്റെ ലഭ്യമായ ചിത്രം സമ്മിശ്രമാണ്.
സ്ഥിതിസമത്വത്തിനും വർഗ്ഗരഹിതസമൂഹത്തിനും വേണ്ടി വാദിച്ചുകൊണ്ട് സാമ്പത്തികവും സാമൂഹ്യവുമായ വ്യവസ്ഥാപിതകളെ തകിടം മറിക്കാൻ ശ്രമിച്ച കമ്മ്യൂണിസം പോലുള്ള പുത്തൻ തത്ത്വസംഹിതകൾ സൃഷ്ടിച്ച കോളിളക്കങ്ങളിൽ യഹൂദരെ കുറ്റവാളികളാക്കാനുള്ള ശ്രമവും 19-ആം നൂറ്റാണ്ടിൽ ഉണ്ടായി. പുത്തൻ സിദ്ധാന്തങ്ങൾ, ലോകമേധാവിത്വത്തിനു വേണ്ടിയുള്ള യഹൂദരുടെ ശ്രമത്തിന്റെ ഫലമായി വ്യാഖ്യാനിക്കപ്പെട്ടു. കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് ആചാര്യനായ കാറൽ മാർക്സിന്റെ യഹൂദപശ്ചാത്തലം ഈ ആരോപണങ്ങളെ ഗൗരവമായെടുക്കാൻ ചിലരെയെങ്കിലും പ്രേരിപ്പിച്ചു. യൂറോപ്യൻ സമൂഹത്തിലെ ഏറ്റവും അധ:സ്ഥിതമായ വിഭാഗങ്ങളിൽ ഒന്നായിരുന്ന യഹൂദർക്കിടയിൽ പലരും പുതുസിദ്ധാന്തങ്ങളോട് അനുഭാവം പ്രകടിപ്പിച്ചതും ജൂതന്മാരുടെ ഗൂഢപദ്ധതിക്കു തെളിവായി ചൂണ്ടിക്കാണിക്കപ്പെട്ടു.
എങ്കിലും ഇമ്മാതിരി നടപടികളോടുള്ള എതിർപ്പ് വ്യാപകമായിരുന്നു. സാമൂഹ്യമായ തുല്യതയും പൗരാവകാശങ്ങളും ആവശ്യപ്പെട്ട യഹൂദർ അതിനൊപ്പം സാംസ്കാരികവും വംശീയവുമായ വ്യതിരിക്തത നിലനിർത്താൻ കൂടി ആഗ്രഹിച്ചത് കാപട്യമായി പലരും വ്യാഖ്യാനിച്ചു. യഹൂദരുടെ മേൽ അടിച്ചേൽപ്പിക്കപ്പെട്ട പരാധീനതകളുടെ അനീതി തിരിച്ചറിഞ്ഞവർ പോലും, വ്യതിരിക്ത സമൂഹമായുള്ള അവരുടെ നിലനിപ്പ് യൂറോപ്യൻ സംസ്കാരത്തിനു നേരിടാനുള്ള വെല്ലുവിളിയോ പരിഹരിക്കാനുള്ള പ്രശ്നമോ ആയി കണ്ടു. മതാടിസ്ഥാനത്തിലുള്ള ഒരു മനഃസ്ഥിതി എന്ന നിലയിൽ അപ്രത്യക്ഷമാകാൻ തുടങ്ങിയ ജൂതവിരോധം അതോടെ കൂടുതൽ മാന്യമായ പുതിയ രൂപങ്ങളിൽ അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടു. "ജൂതപ്രശ്നം" എന്ന ആശയം തന്നെ ഒരു സജീവസമസ്യ എന്ന നിലയിൽ അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടു.
മദ്ധ്യയുഗങ്ങളിലും മറ്റെല്ലാക്കാലങ്ങളിലും, യഹൂദവിരുദ്ധതയുടെ മതപരമായ മുഖം, യഹൂദരോടുള്ള സാമ്പത്തിക ശത്രുതക്ക് പലപ്പോഴും മറയായിരിരുന്നു. ഒട്ടേറെ തൊഴിലുകളിലും ഉദ്യോഗങ്ങളിലും പ്രവേശനവും സ്ഥാവരസ്വത്തുക്കളുടെ ഉടമസ്ഥതയും നിഷേധിക്കപ്പെട്ടതിനെ തുടർന്ന് അവർ പണമിടപാടിലേക്കു തിരിഞ്ഞത്, അവർക്കെതിരെയുള്ള ശത്രുത വർദ്ധിപ്പിച്ചു. കുരിശുയോദ്ധാക്കളുടെ പോലും യഹൂദവിരോധത്തിന് സാമ്പത്തിക മാനം ഉണ്ടായിരുന്നു. യെരുശലേം പിടിച്ചെടുക്കാൻ വേണ്ടിയുള്ള സൈനികനീക്കത്തിൽ പല പ്രഭുക്കന്മാരും യഹൂദരായ പണമിടപാടുകാരിൽ നിന്ന് കടം വാങ്ങിയിരുന്നു. കടക്കാർക്ക് ഉത്തമർണ്ണമാരെ ഇല്ലായ്മ ചെയ്യുന്നതിലുള്ള സ്ഥാപിതതാത്പര്യവും, കുരിശുയുദ്ധങ്ങൾക്കിടെ യഹൂദർക്കെതിരെ നടന്ന ക്രൂരതകളുടെ കാരണങ്ങളിൽ പെട്ടു.
ക്രിസ്തീയചിന്തയുടേയും പാരമ്പര്യങ്ങളുടേയും വികാസത്തിൽ നിർണ്ണായകമായ പങ്കുവഹിച്ച ആദ്യകാലസഭാപിതാക്കന്മാർ ക്രിസ്തുമതത്തിന്റെ യഹൂദപശ്ചാത്തലം ഏറ്റുപറഞ്ഞങ്കിലും, അവരിൽ പലരും യഹൂദജനതയെ ശത്രുതയോടെയാണ് വീക്ഷിച്ചത്. രക്തസാക്ഷി ജസ്റ്റിൻ , തെർത്തുല്യൻ , അംബ്രോസ് , യോഹന്നാൻ ക്രിസോസ്തമസ് തുടങ്ങിയ പ്രഗല്ഭ സഭാചിന്തകർ യഹൂദവിരുദ്ധത പ്രകടിപ്പിച്ചവരാണ്. സഭാപിതാക്കന്മാരിൽ മിക്കവാറും എല്ലാവരും തന്നെ "യഹൂദർക്കെതിരെ" എന്ന പേരിൽ ഒരോ രചന ചമച്ചു. ക്രിസ്തീയചിന്തകൻ എന്ന നിലയിൽ അംഗീകാരം ലഭിക്കാൻ അത്തരമൊരു രചന എഴുതിയേ മതിയാവൂ എന്ന നില സ്ഥിതി തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നതായി ചാൾസ് ഫ്രീമാൻ പറയുന്നു.
യൂറോപ്യൻ ജ്ഞാനോദയത്തിന്റെ പ്രചോദത്തിൽ യഹൂദർക്കിടയിൽ തന്നെ പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിനൊടുവിൽ ഉണ്ടായ ചിന്താപരമായ ഉണർവ് അവർക്കെതിരെയുള്ള ശത്രുതാഭാവം കുറയ്ക്കാനും ഇതരസമൂഹങ്ങളുമായി അവരെ ഐക്യപ്പെടുത്താനും സഹായിച്ചു. 'ഹസ്കല' എന്നറിയപ്പെട്ട ആ ജൂതജ്ഞാനോദയത്തിന്റെ ഏറ്റവും അറിയപ്പെടുന്ന പ്രതിനിധി ജർമ്മൻകാരനായ മോസസ് മെൻഡൽസൻ ആയിരുന്നു. വിഖ്യാതജർമ്മൻ ലേഖകനും ചിന്തകനുമായ ഗോട്ടോൾഡ് എഫ്രായീം ലെസ്സിങ്ങ്, മെൻഡൽസന്റെ ഉറ്റസുഹൃത്തായിരുന്നു. ജ്ഞാനോദയത്തിന്റെ സ്വാധീനത്തിൽ, യഹൂദ-ക്രിസ്തീയ ബുദ്ധിജീവികൾക്കിടയിൽ ഉണ്ടായ സഹകരണത്തിന്റെയും സൗഹൃദത്തിന്റേയും ഏറ്റവും പ്രസിദ്ധമായ ഉദാഹരണമായിരുന്നു അവർ തമ്മിലുള്ള ബന്ധം.
മെസപ്പൊട്ടേമിയയിലെ കല്ലിനിക്കം എന്ന സ്ഥലത്ത്, അവിടത്തെ മെത്രാന്റെ ആഹ്വാനമനുസരിച്ച് ഒരു ക്രൈസ്തവ പുരുഷാരം യഹൂദന്മാരുടെ സിനഗോഗ് തകർത്തപ്പോൾ, റോമാസാമ്രാട്ട് തിയോഡോഷ്യസ്, മെത്രാനെതിരെ നിയമലംഘനത്തിന് നടപടിയെടുക്കാൻ മുതിർന്നു. അതിനെ എതിർത്ത മിലാനിലെ മെത്രാപ്പോലീത്ത അംബ്രോസ്, ക്രിസ്തുവിനെ നിന്ദിക്കുന്ന സ്ഥലമാണ് സിനഗോഗെന്നും, അത് നശിപ്പിച്ചതിൽ തെറ്റൊന്നുമില്ലെന്നും വാദിച്ചു. ഈ നിലപാടിനോട്‍ ചക്രവർത്തിക്ക് മനസ്സില്ലാതെയാണെങ്കിലും വഴങ്ങേണ്ടി വന്നു. ജൂതവിരോധത്തിന്റെ തുടക്കത്തിലെ നാഴികക്കല്ലുകളിൽ ഒന്നായാണ് ഈ സംഭവം പരിഗണിക്കപ്പെടുന്നത്.
സ്പെയിനിൽ യഹൂദരുടെ പീഡനം ഒരു സഹസ്രാബ്ദം ദീർഘിച്ചു. നികുതി നിരക്കിലെ വിവേചനം, നിർബ്ബന്ധിച്ചുള്ള കടംമേടിക്കൽ, കണ്ടുകെട്ടൽ, കൊലപാതകം, നിർബ്ബന്ധിത മാമ്മോദീസ തുടങ്ങിയവയ്ക്ക് അവർ ഇരകളായി. മതപരിവർത്തനത്തിന് തങ്ങളെ ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്ന പ്രഭാഷണങ്ങൾ സ്വന്തം സിനഗോഗുകളിൽ പോലും കേൾക്കാൻ അവർ നിർബ്ബന്ധിക്കപ്പെട്ടു. അതേസമയം, ക്രിസ്തുമതത്തിൽ നിന്ന് യഹൂദതയിലേക്കുള്ള പരിവർത്തനത്തിന് വധശിക്ഷയായിരുന്നു വിധിച്ചിരുന്നത്. ക്രിസ്തീയ വേദാന്തികളുമായുള്ള സംവാദങ്ങൾക്ക് ക്ഷണിക്കപ്പെട്ട അവർക്ക് അവയിൽ പരാജയം അപമാനകരവും വിജയം അപകടകരവും ആയിരുന്നു.
പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ആദ്യഘട്ടത്തിൽ യൂറോപ്പിൽ പൊതുവേ, യഹൂദർക്കെതിരെയുള്ള മനോഭാവങ്ങൾ കൂടുതൽ ഉദാരമായി. ഫ്രാൻസിലും ഇംഗ്ലണ്ടിലും റഷ്യയിലും,ഭരണാധികാരികൾ യഹൂദരുടെ അവസ്ഥ മെച്ചപ്പെടുത്താനായി നിയമനിർമ്മാണം ഉൾപ്പെടെയുള്ള നടപടികൾ സ്വീകരിച്ചു. ഫ്രാൻസിൽ നെപ്പോളിയനും റഷ്യയിൽ അലക്സാണ്ടർ ഒന്നാമനും യഹൂരോട് അനുഭാവം കാട്ടിയ സാമ്രാട്ടുകൾ ആയിരുന്നു. യൂറോപ്യൻ യഹൂദരുടെ അവസ്ഥ മെച്ചപ്പെടുത്താനായി പുരാതനകാലത്തെ യഹൂദസഭയായ സെൻഹിദ്രിന്റെ മാതൃകയിൽ, അതേപേരിലുള്ള ഒരു പ്രതിനിധിസഭ വിളിച്ചുകൂട്ടാൻ പോലും നെപ്പോളിയൻ മുൻകൈയ്യെടുത്തു.
കാനോനിക സുവിശേഷങ്ങളിൽ അവസാനത്തേതായ യോഹന്നാന്റെ സുവിശേഷത്തിലെ യേശു യഹൂദർക്കിടയിലെ തന്റെ പ്രതിയോഗികളെ സാത്താന്റെ മക്കളെന്നു പോലും വിളിക്കുന്നു. "നിങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ പിതാവായ പിശാചിൽ നിന്നുള്ളവരാണ്. നിങ്ങളുടെ പിതാവിന്റെ ആഗ്രഹങ്ങൾ നിറവേറ്റാനാണ് നിങ്ങൾ ഇച്ഛിക്കുന്നത്. അവൻ ആദിമുതൽക്കേ കൊലയാളി ആയിരുന്നു. അവനു സത്യവുമായി ബന്ധമേ ഇല്ല.അവൻ നുണയനും നുണയുടെ പിതാവുമാണ്. സത്യം പറയുന്നതിനാൽ നിങ്ങൾ എന്നിൽ വിശ്വസിക്കുന്നില്ല" എന്നിങ്ങനെ പോയ ആ വിമർശനം പിൽക്കാലത്ത് യഹൂദവിരുദ്ധർക്ക് എടുത്തുപയോഗിക്കാൻ ഏറെ സൗകര്യപ്പെടുന്നതായി.
പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിൽ യൂറോപ്യൻ സമൂഹത്തെ മാറ്റി മറിച്ച ബൗദ്ധിക ഉണർവായ 'ജ്ഞാനോദയം', രാഷ്ട്രീയസാമൂഹ്യമേഖലകളിൽ മതത്തിനുണ്ടായിരുന്ന മേൽക്കോയ്മ ഇല്ലാതാക്കി. ജൂതവിരോധത്തിന്റെ വേരുകൾ മതപരമായിരുന്നതിനാൽ ജ്ഞാനോദയം അതിനെ പൊതുവേ ദുർബ്ബലപ്പെടുത്തി, യഹൂദരുടെ വിമോചനത്തെ സഹായിച്ചു. ജ്ഞാനോദയപാരമ്പര്യത്തിലെ വിഖ്യാതചിന്തകൻ റുസ്സോ, യഹൂദരെ സഹാനുഭൂതിയോടെ വീക്ഷിക്കുകയും അങ്ങേയറ്റം ബഹുമാനിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു. യഹൂദരെക്കുറിച്ചുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രസിദ്ധമായ ഈ നിരീക്ഷണം അതു വെളിവാക്കുന്നു:-
അംബ്രോസിന്റെ ശിഷ്യനും ആദിമക്രിസ്തീയതയിലെ ഏറ്റവും പേരെടുത്ത ചിന്തകനുമായിരുന്ന ഹിപ്പോയിലെ അഗസ്തീനോസ് പോലും യഹൂദവിരുദ്ധതയിൽ നിന്നു മുക്തനായിരുന്നില്ല. യഹൂദർ തീർത്തും നശിക്കാതെ, താൻ വിഭാവന ചെയ്ത ദൈവനഗരത്തിൽ ക്രിസ്തീയതയുടെ വിജയം എടുത്തുകാട്ടുന്ന പരാജിതജനതയായി, ചിതറിയ അവസ്ഥയിൽ നിലനിൽക്കുന്നത് അഗസ്റ്റിൻ സങ്കല്പിച്ചു. പരാജിതരായ തന്റെ ശത്രുക്കളെക്കുറിച്ച് ദാവീദു രാജാവ് പഴയനിയമത്തിലെ സങ്കീർത്തനങ്ങളിലൊന്നിൽ ദൈവത്തോടു നടത്തുന്ന അപേക്ഷ അനുസ്മരിക്കുകയായിരുന്നു അദ്ദേഹം ഇവിടെ.
മതത്തിനു പകരം മാനവീയതക്കു പ്രാധാന്യം കല്പിച്ച യൂറോപ്യൻ നവോത്ഥാനവും അതിനെ തുടർന്ന് ലൂഥറിന്റേയും കാൽവിന്റെയും മറ്റും നേതൃത്വത്തിൽ നടന്ന പാശ്ചാത്യക്രിസ്തീയതയുടെ നവീകരണവും ഭിന്നിപ്പും സാമൂഹ്യരാഷ്ട്രീയമേഖലകളിൽ വരുത്തിയ മാറ്റം, യഹൂദരുടെ പിൽക്കാലങ്ങളിലെ വിമോചനത്തിനു വഴിയൊരുക്കി. എന്നാൽ അവയൊന്നും യഹൂദർക്കനുകൂലമായ തുരന്തഫലങ്ങളൊന്നും ഉളവാക്കിയില്ല. നവീകർത്താക്കൾ പൊതുവേ, പ്രത്യേകിച്ച് ലൂഥർ, യഹൂദർക്കു നേരേ തീരെ മയമില്ലാത്ത സമീപനമാണ് പിന്തുടർന്നത്.
തീർത്തും പ്രതികൂലമായ ഈ ചുറ്റുപാടുകളോടു പ്രതികരിച്ച വ്യവസ്ഥാപിത യഹൂദത കൂടുതൽ ഇടുങ്ങിയതും യാഥാസ്ഥിതികവുമായി. ക്രിസ്ത്യാനികളും യഹൂദരും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം ശത്രുത നിറഞ്ഞതയും ആഴമില്ലാത്തതും ആയിത്തീർന്നു. ഈ പരാധീനതകൾ, ക്രിസ്തീയരാഷ്ട്രങ്ങളിലെ യഹൂദരെ സമൂഹിക-സംസ്കാരികമേഖലകളുടെ വളർച്ചയിൽ പങ്കാളികളാകാൻ പ്രാപ്തിയില്ലാത്തവരാക്കി. മദ്ധ്യയുഗങ്ങളിൽ പൊതുവേ, യഹൂദർക്ക് താരതമ്യേനയുള്ള മനുഷ്യത്വവും അനുകൂലസാഹചര്യങ്ങളും ലഭിച്ചത് ഇസ്ലാമിക സമൂഹങ്ങളിലാണ്.
യഹൂദരോടുള്ള ജോൺ കാൽവിന്റെ മനോഭാവം കൂടുതൽ സങ്കീർണ്ണവും വിശകലനം ആവശ്യപ്പെടുന്നതുമാണെങ്കിലും യഹൂദരെ നിന്ദിക്കുന്ന പ്രസ്താവനകൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ രചനകളിലും സുലഭമാണ്. ബൈബിളിലെ ദാനിയേലിന്റെ പുസ്തകത്തിന്റെ വ്യാഖ്യാനത്തിൽ കാൽവിൻ ഇങ്ങനെ എഴുതി: "ഏറെ യഹൂദരുമായി ഞാൻ സംഭാഷണം നടത്തിയിട്ടുണ്ട്. അവരുടെ കണ്ടെത്തലുകളിൽ ഭക്തിയുടേയോ സത്യത്തിന്റേയോ തരിമ്പുപോലും എനിക്കു കാണായില്ല. മാത്രമല്ല, ഒരു യഹൂദനിൽ സാമാന്യബുദ്ധി തന്നെ ഞാൻ ഇതേവരെ കണ്ടിട്ടില്ല."
മദ്ധ്യയുഗങ്ങളിൽ യൂറോപ്യൻ ഭരണകൂടങ്ങളിലെ നീതിവ്യവസ്ഥ യഹൂദരെ പൗരാവകാശമില്ലാത്തവരോ രണ്ടാം തരം പൗരന്മാരോ ആയി കണക്കാക്കി. കോടതിവ്യവഹാരങ്ങളിൽ പങ്കെടുക്കുന്ന യഹൂദർ, "മൊരേ ജുദായ്ക്കോ" എന്ന അപമാനകരമായ പ്രതിജ്ഞയിലും അതിന്റെ അനുബന്ധച്ചടങ്ങുകളിലും കൂടി കടന്നു പോകാൻ നിർബ്ബന്ധിക്കപ്പെട്ടു. മൊഴി അസത്യമാണെങ്കിൽ ബൈബിളിലെ നിയമാവർത്തനപ്പുസ്തകത്തിലെ ശാപങ്ങളെല്ലാം യഹൂദൻ തലയിലേറ്റുന്നു എന്ന മട്ടിലായിരുന്നു ആ പ്രതിജ്ഞ.
സഭാപിതാക്കന്മാരുടെ ചരിത്രവീക്ഷണം, യഹൂദരുടെ പരിതാപാവസ്ഥയെ, 'ക്രിസ്തുഹത്യ'-ക്കു ന്യായമായി ലഭിച്ച ദൈവശിക്ഷയായി വിലയിരുത്തി. നാലാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ആദിമസഭയുടെ ചരിത്രമെഴുതിയ ക്രിസ്തീയചരിത്രകാരൻ യൂസീബിയസ്, തന്റെ രചനയുടെ ലക്ഷ്യങ്ങളിലൊന്ന് "നമ്മുടെ രക്ഷകനെതിരെ ഗൂഢാലോചന നടത്തി ഏറെ താമസിയാതെ യഹൂദവംശത്തിന് വന്നുപെട്ട സർ‌വ്വനാശത്തിന്റെ കഥ പറയുക" എന്നതാണെന്നു തുറന്നു പറയുന്നു.
രാഷ്ട്രീയമേഖലയിലെ സംഭവവികാസങ്ങളും യഹൂദരുടെ വിമോചനത്തെ സഹായിച്ചു. 18-19 നൂറ്റാണ്ടുകളുടെ പകർച്ചയിൽ യൂറോപ്പിന്റെ ഭാഗധേയങ്ങളെ നിർണ്ണായകമായി സ്വാധീനിച്ച നെപ്പോളിയൻ യഹൂദരോട് അനുകൂലമനോഭാവം കാട്ടിയ ഭരണാധികാരി ആയിരുന്നു. നെപ്പോളിയന്റെ സൈന്യം അവർ മുന്നേറിയ വഴികളിൽ യഹൂദരെ വിമോചിപ്പിച്ചു. റോമിൽ ജൂതച്ചേരികളിൽ ഒതുങ്ങിക്കഴിഞ്ഞിരുന്ന യഹൂദർക്ക് നെപ്പോളിയൻ വിമോചകനായി.
ജർമ്മൻ സംസ്കാരത്തിൽ നിന്ന് ജൂതസ്വാധീനത്തെ ഉന്മൂലനം ചെയ്യാൻ വില്യം മാറിന്റെ 'ആന്റിസെമെറ്റിക്' പ്രചാരണം നടന്നതും പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ രണ്ടാം പകുതിയിൽ ആയിരുന്നു. ആ പ്രചരണത്തിന്റെ പേര്, പിന്നീട് ജൂതവിദ്വേഷത്തിന്റെ സൂചകശബ്ദമെന്ന നിലയിൽ കുപ്രസിദ്ധി നേടി.
1924 ഏപ്രിൽ 27-ന് കേരളത്തിലെ തൃശ്ശൂർ ജില്ലയിലെ ഇരിഞ്ഞാലക്കുടയ്ക്കടുത്ത് വെളയനാട് എന്ന സ്ഥലത്ത് കാനംകുടം വീട്ടിൽ കുഞ്ഞുവറീതിന്റെയും മറിയത്തിന്റെയും മകനായാണ് ആന്റണി മാസ്റ്റർ ജനിച്ചത്. ചെറുപ്പത്തിലേ കൽദായ രീതിയിലുള്ള സിറിയൻ കുർബാന ഗാനങ്ങൾ കേട്ടു വളർന്ന ആന്റണി തന്റെ ജ്യേഷ്ഠൻ കുഞ്ഞുവർക്കിയിൽനിന്ന് കർണാടകസംഗീതം അഭ്യസിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു. പത്തൊൻപതാം വയസിൽ ശ്രീലങ്കയിലേയ്ക്ക് കുടിയേറിയ അദ്ദേഹം ഏ. ആർ. കൃഷ്ണൻ ഭാഗവതരുടെയും മറ്റു പ്രശസ്ത സംഗീതജ്ഞരുടെയും കീഴിൽ സംഗീതം തുടർന്നഭ്യസിച്ചു. കുറച്ചുകാലം ഒരു തമിഴ് നാടക ട്രൂപ്പിന്റെ കൂടെ കൂടിയെങ്കിലും പിന്നീട് അദ്ദേഹം സൈവ മങ്കയാർ തിലകം സംഗീത അക്കാദമിയിൽ സംഗീത അദ്ധ്യാപകനായി ജോലിയേറ്റെടുത്തു. 1945 മുതൽ ഇരുപതു വർഷക്കാലത്തോളം ശ്രീലങ്കൻ റേഡിയോയിൽ കർണാടക സംഗീത പരിപാടികൾ സംഘടിപ്പിച്ചിരുന്നു. അക്കാലത്ത് ചില സിനിമകൾക്ക് പശ്ചാത്തലസംഗീതവും ചിട്ടപ്പെടുത്തിയിരുന്നു. 1965 മുതൽ 1969 വരെ അദ്ദേഹം മലേഷ്യയിൽ സംഗീത അദ്ധ്യാപകനും ടെലിവിഷൻ പ്രോഗ്രാം ഓർഗനൈസറുമായി ജോലി നോക്കി.
ആദ്യകാലത്ത് പ്രധാനമായും ക്രിസ്തീയഭക്തിഗാനങ്ങൾ സൃഷ്ടിയ്ക്കുന്നതായിരുന്നു കലാഭവന്റെ പ്രവർത്തനം. കലാഭവനുവേണ്ടി ആന്റണിമാസ്റ്ററും ആബേലച്ചനും യേശുദാസും ചേർന്ന് നിരവധി പ്രസിദ്ധ ക്രിസ്തീയഭക്തിഗാനങ്ങൾ സൃഷ്ടിച്ചു. 'പരിശുദ്ധാത്മാവേ നീയെഴുന്നള്ളി', 'മഹേശ്വരാ നിൻ സുദിനം', 'എഴുന്നള്ളുന്നു രാജാവ്', 'ഈശ്വരനെത്തേടി ഞാൻ നടന്നു', 'ഇരുളുമൂടിയൊരിടവഴികളിൽ' തുടങ്ങിയവ അവയിൽ ചിലതാണ്. ഈ ഗാനങ്ങൾ ഇന്നും വളരെ പ്രസിദ്ധമാണ്. ഏതാനും ചലച്ചിത്രങ്ങൾക്കുവേണ്ടിയും അദ്ദേഹം സംഗീതസംവിധാനം നിർവ്വഹിച്ചു. പ്രശസ്ത ഗായകരായ സുജാത, ജെൻസി തുടങ്ങിയവർ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശിഷ്യഗണങ്ങളിൽ പെടുന്നു.
തമിഴ്, മലയാളം എന്നീ ഭാഷകളിൽ നിരവധി ആത്മീയ ഗാനങ്ങൾക്കു സംഗീതം നൽകിയ സംഗീതപ്രതിഭയായിരുന്നു ആന്റണിമാസ്റ്റർ എന്നറിയപ്പെടുന്ന കാനംകുടം കുഞ്ഞുവറീത് ആന്റണി . ആബേലച്ചനോടൊത്തു കൊച്ചിൻ കലാഭവനിൽ മ്യൂസിക് ഡയറക്ടറായി പ്രവർത്തിച്ചു. ആബേലച്ചൻ രചിച്ച് യേശുദാസും വസന്തയും ആലപിച്ച പരിശുദ്ധാത്മാവേ നീയെഴുന്നള്ളി വരണമേയെന്റെ ഹൃദയത്തിൽ, ഈശ്വരനെത്തേടി ഞാനലഞ്ഞു, എഴുന്നള്ളുന്നു, രാജാവെഴുന്നുള്ളുന്നൂ തുടങ്ങിയ പ്രശസ്ത ഗാനങ്ങൾക്ക് സംഗീതം നൽകിയത് ഇദ്ദേഹമാണ്.
1969ൽ കേരളത്തിലേയ്ക്ക് തിരിച്ചുവന്ന ആന്റണിമാസ്റ്റർ ഫാ. ആബേൽ പെരിയപ്പുറത്തോടും അന്നത്തെ യുവഗായകനായ യേശുദാസിനോടുമൊപ്പം ക്രിസ്ത്യൻ ആർട്ട്സ് ക്ലബ് എന്ന സ്ഥാപനം തുടങ്ങി. താമസിയാതെ കലാഭവൻ എന്ന പേരിൽ ഒരു ക്ലബായി തുടങ്ങി. 1987ൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മരണം വരെ ആന്റണി മാസ്റ്റർ കലാഭവനിലെ അദ്ധ്യാപകനും മ്യൂസിക്ക് ഡയറക്ടറുമായിരുന്നു.
അർമീനിയയുടെ വിവിധഭാഗങ്ങളിൽ മാറിമാറി വന്ന രാഷ്ട്രീയ ശക്തികൾക്കിടയിൽ പ്രചരിച്ചുവന്ന ഭാഷകളുമായുണ്ടായ സമ്പർക്കത്തിന്റെ ഫലമായി അർമീനിയൻ ഭാഷയുടെ ശബ്ദസമൂഹം സമ്പന്നമായിക്കൊണ്ടിരുന്നുവെങ്കിലും വ്യത്യസ്തരീതിയിലുള്ള പ്രാദേശികഭാഷാരൂപങ്ങൾ പ്രബലമാവുകതന്നെ ചെയ്തു. റഷ്യൻഭരണത്തിൻകീഴിൽപ്പെട്ട തിബിലിസ് എന്ന പ്രദേശത്തെ അധിവസിച്ചിരുന്ന ജനങ്ങൾ റഷ്യൻഭാഷയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട അർമീനിയൻഭാഷ ഉപയോഗിച്ചു; കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിൾ കേന്ദ്രമാക്കി ഉയർന്നുവന്ന ബൈസാന്തിയൻ സാമ്രാജ്യത്തിൽ മറ്റൊരുതരം പ്രാദേശികഭാഷാരൂപമാണു വ്യവഹരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നത്. ഈ രണ്ടു പ്രാദേശികരൂപങ്ങൾക്കും വ്യാകരണകാര്യങ്ങളിൽ വലിയ വ്യത്യാസമില്ല. രണ്ടിലും സമാനാർഥത്തിലുള്ള പദങ്ങൾ നിരവധിയുണ്ട്. ഈ രണ്ടു ഭാഷാരൂപങ്ങളിലും സമീപദേശത്തുള്ള തുർക്കി, അറബി തുടങ്ങിയ ഭാഷകളിലെ പദങ്ങൾ വളരെ ചുരുക്കമായേ കാണാനുള്ളു.
കതോലികോസ് കോമിറ്റാസ് രചിച്ച നിഗൂഢാർഥകവിതകളും സ്തോത്രഗാനങ്ങളുമാണ് ലഭ്യമായതിൽ ഏറ്റവും പ്രാചീനമായ അർമീനിയൻ പദ്യസാഹിത്യമാതൃകകൾ. ഗ്രിഗോർനരെകാത്സി അർമീനിയയിലെ ഏറ്റവും പ്രമുഖനായ മിസ്റ്റിക് കവിയായി വാഴ്ത്തപ്പെടുന്നു. അർമീനിയൻ സാംസ്കാരിക നവോത്ഥാനത്തിന്റെ കാലമെന്നു കരുതപ്പെടുന്ന 11-16 നൂറ്റാണ്ടുകളിൽ ഉത്കൃഷ്ടമായ പല കാവ്യങ്ങളുടെയും ആവിർഭാവത്തിനു സാക്ഷ്യം വഹിച്ചു. നെർസസ് ഷ്നോർഹാലി ദേശചരിത്രം പദ്യത്തിലെഴുതി. മതത്തിന്റെ തീക്ഷ്ണമായ അതിപ്രസരങ്ങളിൽനിന്നും സാഹിത്യം വിമോചിതമായിത്തുടങ്ങിയതിന്റെ സൂചനകൾ ഈ കാലഘട്ടത്തിൽ ദൃശ്യമാകുന്നു. പൌരസ്ത്യദേശത്തിലെ പറുദീസാനഷ്ടം എന്ന ബഹുമതി ലഭിച്ചിട്ടുള്ള ആദാമിന്റെ പുസ്തകം എന്ന മഹാകാവ്യം എഴുതിയ അരാക്വേൽ സിയൂനെത്സി ജീവിച്ചിരുന്നത് 15ആം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ പൂർവാർധത്തിലാണ്.