polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
പലതരത്തിലുള്ള ഊർജ്ജ സ്രോതസ്സ് വെൽഡിങ്ങിനുപയോഗിക്കുന്നു. ഗ്യാസ് നാളങ്ങൾ, ഇലക്ട്രിക്ക് ആർക്ക്, ലേസർ, ഇലക്ട്രോൺ ബീം, ഘർഷണം, അൾട്രാസൗണ്ട് തുടങ്ങിയവ ഉദാഹരണങ്ങളാണ്. വ്യാവസായികമായ പല പരിസ്ഥിതികളിലും ഇത് ഉപയോഗിക്കാം, തുറന്ന സ്ഥലങ്ങളിൽ, വെള്ളത്തിനടിയിൽ, ശൂന്യാകാശത്തിലും വെൽഡിങ്ങ് സാധ്യമാണ്. പക്ഷെ വെൽഡിങ്ങ് പ്രയാസകരവും, അപകടകരവുമാണ്. ഷോക്ക്, കണ്ണിനെ തകരാറിലാക്കുന്ന രശ്മികൾ, പുക, അൾട്രാവയലറ്റ് രശ്മികൾ തുടങ്ങിയവയിൽ നിന്നും ഉണ്ടാകുന്ന അപകടങ്ങൾ വളരെയധികം മുൻ‌കരുതലുകൾ എടുക്കുന്നതിലൂടെ ഒഴിവാക്കാം.
വെൽഡിങ്ങ്, ഊർജ്ജ സ്രോതസ്സ് ഉപയോഗിച്ച് ഇലക്ട്രോഡിനും വെൽഡ് ചെയ്യേണ്ട വസ്തുവിനുമിടയിൽ ഒരു ഇലക്ട്രിക്ക് ആർക്ക് നിലനിർത്തുന്നു. ഇത് വെൽഡ് ചെയ്യുവാൻ പാകത്തിന് ലോഹത്തിനെ ഉരുക്കുന്നു. ഇതിനായി നേർധാരാ വൈദ്യുതിയോ, പ്രത്യാവർത്തിധാരാ വൈദ്യുതിയോ ഉപയോഗിക്കാം. വെൽഡ് ചെയ്യുന്ന ഭാഗത്ത് ഷീൽഡിങ്ങ് ഗ്യാസ് ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്, നിറ്യ്ക്കൽ വസ്തുവും ചിലപ്പോൾ ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ട്.
ഇരുമ്പുയുഗം മുതൽ തന്നെ യൂറോപ്പിലും മറ്റും ഇരുമ്പ് കൂട്ടിച്ചേർക്കലുകൾ നടന്നിരുന്നു. 5.4 മെട്രിക്ക് ടണ്ണുള്ള ദില്ലിയിലെ ഇരുമ്പുസ്തംഭം ഉണ്ടാക്കുവാൻ ഉപയോഗിച്ചത് വെൽഡിങ്ങാണ് ഏകദേശം 310 യിലാണ് ഇത് സ്ഥാപിച്ചത്. ദില്ലിയിൽ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന തുരുമ്പെടുക്കാത്ത ഇരുമ്പുസ്തംഭം, പുരാതന ഇന്ത്യയുടെ ലോഹസംസ്കരണവൈദഗ്ദ്ധ്യം വിളിച്ചോതുന്ന ഒരു ചരിത്രസ്മാരകമാണ്‌.
ഉർദു ,ഹിന്ദി, ഇംഗ്ലീഷ് ഭാഷകളിലെ ഒരു ചലച്ചിത്രസം‌വിധായകനും നോവലിസ്റ്റും, തിരക്കഥാകൃത്തും പത്രപ്രവർത്തകനുമായിരുന്നു കെ.എ. അബ്ബാസ് എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധനായ ക്വാജ അഹ്മദ് അബ്ബാസ് . ഏറ്റവും മികച്ച ദേശീയോത്ഗ്രഥന ചിത്രത്തിനുള്ള ദേശീയ ചലച്ചിത്രപുരസ്കാരവും കാൻ ചലച്ചിത്ര മേളയിൽ പാമെ ഡി ഒർ നാമനിർദ്ദേശം ചെയ്യപ്പെടുകയും ചെയ്ത ചിത്രങ്ങളായ സാത്ത് ഹിന്ദുസ്താനി , ദൊ ബൂന്ത് പാനി എന്നിവയുടേയും ഏറ്റവും മികച്ച ചിത്രത്തിനുള്ള ദേശീയപുരസ്കാരങ്ങൾ നേടിയ പർദേസി , ഷേർ ഔർ സപ്‌ന പോലുള്ള സുപ്രധാന ചിത്രങ്ങളുടെയും സം‌വിധായകനാണ്‌ അദ്ദേഹം.
അബ്ബാസിന്റെ 'ലാസ്റ്റ് പേജ്' എന്ന പംക്തി ഇന്ത്യൻ പത്രപ്രവർത്തന ചരിത്രത്തിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ കാലം നിലനിന്ന പംക്തി എന്നനിലയിൽ വ്യതിരിക്തമാണ്‌. 1935 ൽ ബോംബെ ക്രോണിക്കിളിൽ ആരംഭിച്ച ഈ പംക്തി ,പിന്നീട് ബോംബെ ക്രോണികിൾ പൂട്ടിയപ്പോൾ ബ്ലിട്ട്സിലേക്ക് മാറ്റുകയും 1987 ൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മരണം വരെ തുടരുകയും ചെയ്തു. 1969 ൽ ഇന്ത്യാഗവർമെന്റ് അദ്ദേഹത്തെ പദ്മശ്രീ നൽകി ആദരിച്ചു
കാൻ ചലച്ചിത്രമേളയിൽ പാം ഡിയൊർ നേടിയ നീചെ നഗർ , ജഗ്തെ രഹൊ, ധാർത്തി കെ ലാൽ, ആവാര, സാത്ത് ഹിന്ദുസ്ഥാനി, നയാ സൻസാർ എന്നിവയുടെ തിരക്കഥ എഴുതിയ അബ്ബാസ് തിരക്കഥകൃത്തെന്ന നിലയിൽ ഇന്ത്യയിലെ സമാന്തര സിനിമയുടെ പ്രഗൽഭരിൽ ഒരാളായിട്ടാണ്‌ പരിഗണിക്കപ്പെടുന്നത്.
ഖമെർകാരുടെ അധീശാധികാരത്തിൻകീഴിൽ കഴിഞ്ഞിരുന്ന തായ്‌ലാൻഡുകാർ, എ.ഡി. 14-ം ശതകത്തിന്റെ മധ്യത്തോടുകൂടി അങ്കോർതോം ആക്രമിച്ചു. ഈ ആക്രമണങ്ങളുടെ ഫലമായി ഏതാനും വർഷങ്ങൾക്കുശേഷം നഗരം ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ടു. ജനവാസമില്ലാതായിത്തീർന്ന നഗരം കാടുപിടിച്ച്, പൊതുജനദൃഷ്ടിയിൽനിന്ന് അപ്രത്യക്ഷമാകുകയും വിസ്മൃതമാകുകയും ചെയ്തു. 1860-ഓടുകൂടി ഫ്രഞ്ച് പ്രകൃതിശാസ്ത്രജ്ഞനായ എ.എച്ച്. മൌഹൊ നഗരാവശിഷ്ടങ്ങൾ ടോൺ ലെസാപ് തടാകത്തിന് സമീപമായി കണ്ടെത്തി. കോട്ടകൊത്തളങ്ങളാൽ സംരക്ഷിക്കപ്പെട്ട ധാരാളം കൊട്ടാരങ്ങളും ക്ഷേത്രങ്ങളും മൌഹൊ ഈ പ്രദേശത്തു കണ്ടു. ഒരു കാലത്ത് അഭിവൃദ്ധിയിൽ കഴിഞ്ഞിരുന്ന ഒരു ജനത അവിടെ വസിച്ചിരുന്നുവെന്നതിന് മതിയായ തെളിവുകളുണ്ട്. ഈ നഗരവും അവിടത്തെ സംസ്കാരവും എങ്ങനെ നശിപ്പിക്കപ്പെട്ടുവെന്നതിന് രേഖകളില്ല. ആധുനികകാലത്ത് അങ്കോർതോം ഒരു വിനോദസഞ്ചാരകേന്ദ്രമായി സംരക്ഷിക്കപ്പെട്ടു വരുന്നു.
ക്രിസ്ത്വബ്ദാരംഭത്തിന് മുൻപുതന്നെ ഇന്ത്യയുടെ കിഴക്കൻ പ്രദേശങ്ങളിൽനിന്ന് കമ്പോഡിയയിൽ കുടിയേറി പാർത്തവർ ഹിന്ദുമതവും സംസ്കൃതഭാഷയും അവിടെ പ്രചരിപ്പിച്ചു. കമ്പോഡിയയുടെ പേരു തന്നെ കംബു വിൽ നിന്നുണ്ടായതാണത്രേ. എ.ഡി. 5-ം ശതകത്തോടുകൂടി ഖ്മെർവർഗം ഒരു രാഷ്ട്രമായിത്തീർന്നു. അവരുടെ തലസ്ഥാനനഗരിയായ അങ്കോറിന്റെ നിർമ്മാണം എ.ഡി. 860-ൽ ജയവർമൻ ആരംഭിച്ചുവെന്നും 40 കൊല്ലംകൊണ്ട് അതിന്റെ പണി പൂർത്തിയാക്കിയെന്നും ചില ചരിത്രകാരൻമാർ അനുമാനിക്കുന്നു. പിന്നീട് ജയവർമൻ അങ്കോർവാത് നഗരം സ്ഥാപിച്ചു. ഈ നഗരത്തിന്റെ മധ്യത്തിലുള്ള ബെയോൺ ക്ഷേത്രം ബുദ്ധന്റെ ജീവിതവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട അനേകം ശില്പങ്ങളാൽ അലംകൃതമാണ്.
കമ്പോഡിയയിലെ ഖമെർ രാജാക്കൻമാർ നിർമിച്ച നഗരത്തിന്റെ പേരാണ് അങ്കോർതോം. അങ്കോർതോം എന്ന വാക്കിന്റെ അർഥം തലസ്ഥാനനഗരി എന്നാണ്. കംബോഡിയയുടെ മധ്യപ്രദേശത്തിന് വടക്കേ ടോൺലെസാപ് തടാകത്തിന്റെ തീരത്ത് സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഈ പ്രാചീനനഗരി എ.ഡി. 12-ം ശതകത്തിൽ സ്ഥാപിച്ചത് ഖ്മെർ രാജാവായ ജയവർമൻ ആണെന്നാണ് ചരിത്രകാരൻമാരുടെ അഭിപ്രായം. ഈ നഗരത്തിനുസമീപം സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ക്ഷേത്രമായ അങ്കോർവാത് പണികഴിക്കപ്പെട്ടത് സൂര്യവർമൻ -ന്റെ കാലത്താണ്.
ഒരു കാലത്ത് 10 ലക്ഷത്തിൽപരം ജനങ്ങൾ വസിച്ചിരുന്ന ഒരു നഗരമായിരുന്നു ഇത്. നഗരത്തിനുചുറ്റും വലിയ മതിൽക്കെട്ടുകളുണ്ട്; മതിൽക്കെട്ടുകളിലും നഗരത്തിലെ ക്ഷേത്രഭിത്തികളിലും പ്രാചീനചരിത്രസംഭവങ്ങളെ അനുസ്മരിപ്പിക്കുന്ന ശില്പവേലകളുണ്ട്.
അഗസ്ത്യന് ശിവ ശിവപാർവതീ ദർശനം ലഭിച്ചത് ഇവിടെ വെച്ചാണത്രേ. ശിവപാർവതീ പരിണയം നടക്കുന്ന സമയത്ത് ഭൂമിയുടെ ഭാരം താങ്ങാനാവാതെ ചൊരിയുകയും ചെയ്തു തുടർന്ന് ഭഗവാൻ പരമശിവൻ്റെ ഉപദേശപ്രകാരം കുംഭസംഭവൻ ആകാശമാർഗേണ പോകവേ മാതാരണ്യത്തിലെത്തി ഭൂമിയുടെ ഭാരവും ചരിവുകളുംജ്ഞാനദൃഷ്ടിയിലൂടെ മനസ്സിലാക്കി ഭാരം നിയന്ത്രിച്ച് ഭൂമിയുടെ സ്ഥിതി അതേപടി നിലനിർത്തുകയും ചെയ്തുവത്രേ. തുടർന്ന്
ശിവൻ പാർവ്വതി പരിണയം കാണിച്ചുകൊടുത്തു അഗസ്ത്യന് ദർശനം ലഭിക്കുകയും ചെയ്തു അഗസ്ത്യന് ശിവ ദർശനം ലഭിച്ച സ്ഥലത്ത് തപസ് ചെയ്ത് രുദ്രാക്ഷ ശിലയിൽ ശിവസാന്നിധ്യം ആവാഹിച്ച് കുടിയിരുത്തി പ്രതിഷ്ഠിക്കുകയും ചെയ്തു. ശിവൻ്റെ ദൃഷ്ടി പതിക്കുന്നതിനായും കുറക്കുന്നതിനായും പടിഞ്ഞാറ് അഭിമുഖമായി ദർശനമായി
ലഭിക്കുന്ന വിധത്തിലാണ് അഗസ്ത്യാമുനി ശിവലിംഗം രുദ്രാക്ഷശിലയിൽ ആവാഹിച്ച് പ്രതിഷ്ഠിച്ചത്. ഇവിടെ ശിവൻ ഉഗ്രമൂർത്തിയല്ല മറിച്ച് ശാന്തസ്വരൂപനായ മൂർത്തിയാണ്
അതായതു അർദ്ധനാരീശ്വരൻ, സദാശിവൻ , ദക്ഷിണാമൂർത്തി എന്നീ ഭാവങ്ങളിലാണ് ഭഗവാൻ ശിവൻ ഇവിടെ കുടികൊള്ളുന്നത്.
തൃശ്ശൂർ പന്നിത്തടം ഗ്രാമത്തിൽ ചാവക്കാട് - വടക്കാഞ്ചേരി റോഡിനു പടിഞ്ഞാറു ഭാഗത്തായി മാത്തൂർ ശിവക്ഷേത്രം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു . മുൻപ് ദേശാധിപത്യമുള്ള ക്ഷേത്രമായിരുന്നു ഇത്. ക്ഷേത്ര നിർമ്മിതി അതിനുതകുംവിധം പ്രൗഢഗംഭീരമായിട്ടാണ് നിർമ്മിച്ചിരിക്കുന്നത്. വളരെ വിശാലമാണ് ഇവിടുത്തെ ശ്രീകോവിൽ. വർത്തുളാകൃതിയിൽ നല്ല ഉയരത്തിൽ ഒറ്റ നിലയിൽ കിഴക്കും പടിഞ്ഞാറും ദർശനം വരും വിധമാണ് ശ്രീകോവിൽ നിർമ്മിതി. ശ്രീകോവിലിനു പടിഞ്ഞാറു വശത്ത് ചെറിയ നമസ്കാര മണ്ഡപം നിർമ്മിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഈ രണ്ടു നിർമ്മിതികളും വളരെ പഴക്കമേറിയതാണ്. എന്നാൽ നാലമ്പലവും മറ്റും അത്ര പഴക്കമുള്ളവയല്ല. പടിഞ്ഞാറു വശത്തുമാത്രമെ നാലമ്പലം പൂർണ്ണമായി നിർമ്മിച്ചിട്ടുള്ളു. നാലമ്പലത്തിനു പുറത്തായി വലിയ ബലിക്കല്ല് പ്രതിഷ്ഠിച്ചിട്ടുണ്ട്. നാലമ്പലത്തിനുള്ളിൽ തന്നെ തിടപ്പള്ളിയും ക്ഷേത്രക്കിണറും കാണാം. ദ്രാവിഡീയ-കേരളാ ശില്പ വൈദഗ്ദ്ധ്യം ശ്രികോവിലിന്റെ നിർമ്മിതിയിൽ കാണാൻ സാധിക്കും. ഏകദേശം 1500 വർഷങ്ങളുടെ പഴക്കേറിയ ഈ ക്ഷേത്ര സമുച്ചയം രണ്ടാം ചേരസാമ്രാജ്യത്തിന്റെ സംഭാവനയാവാം.
കേരളത്തിലെ തൃശ്ശൂർ ജില്ലയിൽ പന്നിത്തടം ഗ്രാമത്തിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ശിവക്ഷേത്രമാണ് പന്നിത്തടം മാത്തൂർ ശിവ ക്ഷേത്രം. നൂറ്റാണ്ടുകൾ പഴക്കമേറിയ ഈ ശിവക്ഷേത്രത്തിലെ ശിവലിംഗം രുദ്രാക്ഷശിലയിൽ നിർമ്മിച്ചതാണ് എന്നു വിശ്വസിക്കുന്നു . സദാശിവ സങ്കല്പത്തിൽ പ്രധാനമൂർത്തിയായി ശിവനു പടിഞ്ഞാറു ദർശനമായും, അതെ ശ്രീകോവിലിൽ തന്നെ പാർവ്വതിക്ക് കിഴക്കോട്ടു ദർശനമായും ഇവിടെ പ്രതിഷ്ഠ നടത്തിയിരിക്കുന്നു. കേരളത്തിൽ പരശുരാമൻ സ്ഥാപിച്ചു എന്നു വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്ന 108 ശിവക്ഷേത്രങ്ങളിൽ ഒന്നായ മാത്തൂർ ക്ഷേത്രം ശിവലിംഗം പ്രതിഷ്ഠിച്ചത് അഗസ്ത്യമഹർഷിയാണ് .
അർദ്ധനാരീശ്വര സങ്കല്പത്തിൽ കിഴക്ക് പാർവ്വതിയും പടിഞ്ഞാറ് ശിവലിംഗ പ്രതിഷ്ഠയുമാണ് ഇവിടുത്തെ പ്രധാനമൂർത്തികൾ. പടിഞ്ഞാറു ദർശനമാണങ്കിലും ശിവൻ ഇവിടെ സദാശിവനായ ശാന്തരൂപിയാണ്. പടിഞ്ഞാറുവശത്തുള്ള ക്ഷേത്രക്കുളത്തിലേക്കാണ് ശിവദർശനം. ക്ഷേത്രേശന്റെ രൗദ്രതകുറക്കാനാവാം പടിഞ്ഞാറു ഭാഗത്ത് കുളം നിർമ്മിച്ചിരിക്കുന്നത്. ഉപദേവന്മാരായി ദക്ഷിണാമൂർത്തിയും, ശാസ്താവും, ഗണപതിയും, നാഗയക്ഷിയും ഉണ്ട്.
നീളം അളക്കാനുള്ള യൂണിറ്റുകളിൽ ഏറ്റവും പഴയതെന്ന് കരുതപ്പെടുന്നത് ക്യുബിറ്റ് ആണ്‌. കൈവിരലിന്റെ അറ്റം മുതൽ കൈമുട്ട് വരെയുള്ള നീളമാണിത്. ഇതിനെത്തന്നെ പലതായി ഭാഗിച്ചിരിക്കുന്നു : അടി , കൈ ആണ്‌ ഇത്. കുതിരകളുടേയും മറ്റും ഉയരമളക്കാൻ ഈ അളവ് ഇപ്പോഴും ഉപയോഗിക്കുന്നു.), വിരൽ മുതലായവ. ആളുകളുടെ വലിപ്പമനുസരിച്ച് ക്യുബികിന്റെ അളവും മാറും.
പുരാതന കാലം മുതൽക്കു തന്നെ മനുഷ്യ ജീവിതത്തെ കാര്യമായി സ്വാധീനിച്ച ഒന്നായിരുന്നു അളവുകൾ. വസ്തുക്കളുടേയും കെട്ടിടങ്ങളുടേയും നിർമ്മാണം, സ്ഥലം കൈവശം വെക്കൽ, വസ്തുക്കളുടെ വ്യാപാരം മുതലായ ആവശ്യങ്ങൾ വന്നപ്പോൾ അളവുകളുടെ ഉപയോഗം വർദ്ധിച്ചു. സമൂഹം കൂടുതൽ സാങ്കേതികത കൈവരിച്ചപ്പോൾ അളവുകളുടെ കൃത്യതയും കൂടി.
നീളം എന്നത് വീതിയിൽ നിന്നും ഉയരത്തിൽ നിന്നും വ്യത്യാസപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. വീതി എന്നാൽ നീളത്തിൽ നിന്ന് 900 യിൽ വശങ്ങളിൽ നിന്ന് വശങ്ങളിലേക്കുള്ള അളവാണ്‌. ഉയരമെന്നാൽ നീളത്തിൽ നിന്ന് 900 യിൽ ലംബമായ അളവാണ്‌. ഉയരം എന്ന അളവ് 3 - ഡൈമൻഷണൽ ജ്യാമിതിയിൽ മാത്രമുള്ള അളവാണ്‌.
ഒരു വാര എന്നാൽ "രാജാവിന്റെ മൂക്കിന്റെ അറ്റം മുതൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ നിവർത്തിപ്പിടിച്ചിരിക്കുന്ന കൈയിന്റെ പെരുവിരൽ വരെയുള്ള നീളമാണ്‌" എന്ന് ഹെന്റി ഒന്നാമൻ നിശ്ചയിച്ചതായി ഒരു പുരാതന കഥ പറയുന്നു.
നീളം എന്നത് 1 - ഡൈമൻഷണൽ അളവാണ്‌. വിസ്തീർണം എന്നാൽ 2 - ഡൈമൻഷണൽ അളവാണ്‌. അതായത് 2. വ്യാപ്തം എന്നാൽ 3 - ഡൈമൻഷണൽ അളവാണ്‌. അതായത് 3.
അളവുകളുടെ കൃത്യതക്കായി, സാക്സൺ എഡ്ഗാർ രാജാവ് ഒരു വാരവടി സൂക്ഷിച്ചിരുന്നതായി കരുതിപ്പോരുന്നു. പത്താം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ മധ്യത്തിലായാണ്‌ ഇത്.
അളവുകളുടെ എല്ലാ സിസ്റ്റങ്ങളിലും നീളം ഒരു അടിസ്ഥാന യൂണിറ്റാണ്‌. അതായത് മറ്റു പല യൂണിറ്റുകളും ഇതിനാൽ നിർവചിച്ചിരിക്കുന്നു.
നീളം എന്നത് ഒരു തരം അളവാണ്‌. ജ്യാമിതീയ കണക്കുകൂട്ടലുകളിൽ നീളം എന്നത് വലിയ വശത്തെ സൂചിപ്പിക്കാൻ ഉപയോഗിക്കുന്നു.
റോമൻ ചക്രവർത്തിയായ ട്രാജന്റെ മഹനീയ കൃത്യങ്ങൾ വെളിപ്പെടുത്തുന്ന ഒരു സ്മാരക സ്തൂപമാണ് ട്രാജൻ സ്തൂപം. ഇറ്റലിയിലെ റോമിൽ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നു. ട്രാജൻ ഫോറത്തിൽ സ്ഥാപിതമായ ഇതിന്റെ ഒരറയിൽ ട്രാജന്റെ ചിതാഭസ്മവും സൂക്ഷിച്ചുവച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു. സമചതുരത്തിലുള്ളതാണ് ഇതിന്റെ അടിത്തറ. അതിനു മുകളിൽ ഉയരം കൂടും തോറും വ്യാസംകുറഞ്ഞു കുറഞ്ഞു വരുന്ന തരത്തിലാണ് സ്തൂപത്തിന്റെ നിർമ്മാണം നിർവഹിച്ചിരിക്കുന്നത്. ഏറ്റവും മുകളിൽ ഒരു പീഠത്തിലുറപ്പിച്ച ഗരുഡന്റെ രൂപമുണ്ടായിരുന്നു. ട്രാജന്റെ മരണശേഷം ഗരുഡനു പകരം അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രതിമയും, പില്ക്കാലത്ത് തൽസ്ഥാനത്ത് സെന്റ്പീറ്ററുടെ പ്രതിമയും പീഠത്തിൽ മാറ്റി സ്ഥാപിച്ചു.
തെക്കൻകേരളത്തിൽ പ്രചാരമുള്ള നാടോടിപ്പാട്ടുകളാണ് പൊതുവേ തെക്കൻപാട്ടുകൾ എന്നറിയപ്പെടുന്നത്. കേരളത്തിലെ ഫോക്‌ലോർ മേഖലയിലെ പ്രമുഖവിഭാഗമാണിത്. കേരളത്തിന്റെ വടക്കൻ പ്രദേശങ്ങളിൽ പ്രത്യേകിച്ച്, മലബാർപ്രദേശങ്ങളിൽ പ്രചരിച്ചിരുന്ന പാട്ടുകൾക്ക് വടക്കൻ പാട്ടുകൾ എന്നപോലെ പഴയ തിരുവിതാംകൂർ പ്രദേശത്തു പ്രചരിച്ചിരുന്ന പാട്ടുകൾക്ക് തെക്കൻപാട്ടുകൾ എന്ന സംജ്ഞ ലഭിച്ചു. ഇപ്പോഴത്തെ തിരുവനന്തപുരം കന്യാകുമാരി തിരുനെൽവേലി ജില്ലകളിലാണ് ഇവയ്ക്ക് അധികം പ്രചാരം.
തമിഴ് മലയാളങ്ങളുടെ സങ്കരഭൂമിയിലാണ് തെക്കൻപാട്ടുകൾ രൂപപ്പെട്ടതും പ്രചരിച്ചതും. അത് പാട്ടുകളിലെ ഭാഷയെ ക്ലിഷ്ടമാക്കി. തമിഴർ മലയാളമെന്നും നല്ലമലയാളികൾ തമിഴെന്നും കരുതി മാറ്റിവച്ചതുകാരണമാണ് തെക്കൻപാട്ടുകൾ വേണ്ടത്ര പരിഗണിക്കപ്പെടാതെ പോയതെന്ന് തെക്കൻപാട്ടുകളെ കുറിച്ച് മഹാകവി ഉള്ളൂർ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.
പറഞ്ഞുകേൾക്കുന്ന പാട്ടുകളിൽ ചിലതുമാത്രമാണ് കണ്ടുകിട്ടിയിട്ടുള്ളത്. കിട്ടിയവയിൽ ഭൂരിഭാഗവും വില്ലയിച്ചാൻപാട്ടിന് ഉപയോഗിക്കുന്നതിനായി ചിട്ടപ്പെടുത്തിയവയാണ്. തെക്കൻപാട്ടു രൂപത്തിലുള്ള പാട്ടുകൾ വിരലിലെണ്ണാവുന്നവ മാത്രമാണ് ലഭ്യമായിട്ടുള്ളത്. അവ അനുഷ്ഠാനമെന്ന നിലയ്ക്ക് പാടിപ്പോന്നിരുന്നതിനാൽ മുൻതലമുറയിലെ പാട്ടാശാൻമാരുടെ ഓലകളിലും ശിഷ്യന്മാർ പകർത്തിയെടുത്ത കടലാസ്സുകളിലും അവശേഷിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും കൂടുതൽ ചിന്തകൾക്കോ പഠനങ്ങൾക്കോ അവസരമൊരുങ്ങിയിട്ടില്ല. കൊടയുത്സവവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടാണ് വില്ലടിച്ചാൻപാട്ടുകൾ അവതരിപ്പിച്ചു പോന്നത്.
തിരുവനന്തപുരത്തിനു തെക്കുള്ള പ്രദേശങ്ങളിൽ വില്ലടിച്ചാൻപാട്ടിന് പ്രചാരം കൂടുതലുണ്ട്. ദേവസ്തുതികളും ചരിത്രസംഭവങ്ങളും ഇവയ്ക്കു വിഷയമായിട്ടുണ്ട്.
തെക്കൻപാട്ടുകളിൽ ഇപ്പോഴും സജീവമായി നിലനില്ക്കുന്ന പാട്ടാണ് ഉലകുടപെരുമാൾപാട്ട്. കന്യാകുമാരി തിരുവനന്തപുരം ജില്ലകളിൽ ഉലകുടപെരുമാൾ എന്ന മൂർത്തിയുടെ ആരാധനയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ഇക്കാലത്തും ഈ പാട്ട് അനുഷ്ഠാനപരമായി പാടിപ്പോരുന്നു. ഉലകുടപെരുമാൾ കോവിലുകളിലെ പടയുത്സവവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടാണ് ഈ പാട്ട് അവതരിപ്പിച്ചു പോരുന്നത്. മധുരയ്ക്കു സമീപം വൈയ്യക്കര എന്ന ദേശം വാണിരുന്നതായി കരുതുന്ന ഉലകുടപെരുമാൾ എന്ന പാണ്ഡ്യരാജാവിന്റെ അപദാനങ്ങളാണ് പാട്ടിന്റെ ഉള്ളടക്കം. കുഞ്ചൻനമ്പ്യാരുടെ തുള്ളൽപ്പാട്ടുകളിൽ ഉലകുടപെരുമാളിനെ കുറിച്ച് പരാമർശമുണ്ട്.
തിരുവിതാംകൂർ രാജാവായിരുന്ന കുലശേഖരന്റെ മന്ത്രിയായിരുന്ന ഇരവിക്കുട്ടിപ്പിള്ള കണിയാംകുളം പോരിന് പോകുന്നതുമുതൽ മരിക്കുന്നതുവരെയും അതിനുശേഷമുള്ള സംഭവങ്ങളും ഈ കാവ്യത്തിലുണ്ട്. മധുര തിരുമലനായിക്കൻറെ സേനാപതിയായ രാമപ്പയ്യന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ നടന്ന ആക്രമണത്തെ കുലശേഖരൻറെ ഏഴു മന്ത്രിമാരിൽ ഒരാളായ മാർത്താണ്ഡൻ ഇരവിക്കുട്ടിപ്പിള്ള നേരിട്ടെതിർക്കുകയും രാമപ്പയ്യന്റെ വഞ്ചനയിലൂടെ കൊല്ലപ്പെടുകയും ചെയ്തു. ഇതിനെ ആസ്പദമാക്കിയാണ് ഈ കഥാകാവ്യം രചിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ളത്. ഹൃദയസ്പൃക്കായ കാവ്യമാണിത്.
വള്ളിയൂരു ഭരിച്ചിരുന്ന പാണ്ഡ്യവംശജനായ കുലശേഖര രാജാവു നടത്തേണ്ടി വന്ന യുദ്ധവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടുള്ള പാട്ട്. കാഞ്ചീപുരത്തിനു വടക്കുള്ള കന്നടിയാൻ എന്ന വടുകരാജാവുമായിട്ടായിരുന്നു യുദ്ധം. കന്നടിയാൻറെ മകളുടെ പ്രണയത്തെ കുലശേഖരൻ നിരസിച്ചതാണ് യുദ്ധകാരണം. യുദ്ധത്തിൽ കൊല്ലപ്പെട്ട കുലശേഖരന്റെ ചിതയിൽ സതിയനുഷ്ഠിച്ച് കന്നടിയാന്റെ പുത്രി മരിക്കുകയും ചെയ്തു.
തോം‌പ്സന്റെ ഏറ്റവും പ്രസിദ്ധകവിതയായ സ്വർഗ്ഗത്തിലെ വേട്ടപ്പട്ടി ദൈവത്തിൽ നിന്ന ഓടിയകലാൻ ശ്രമിക്കുന്ന മനുഷ്യാത്മാവിന്റേയും അതിനെ വേട്ടനായേപ്പോലെ പിന്തുടർന്ന് പിടികൂടി രക്ഷപെടുത്തുന്ന ദൈവത്തിന്റേയും ചിത്രമാണ്‌. മരണാനന്തരമുള്ള തോം‌പ്സന്റെ പ്രശസ്തിയുടെ മുഖ്യ അടിസ്ഥാനം 182 വരികളുള്ള ഈ കവിതയാണ്‌. തോം‌പ്സന്റെ 1893-ലെ ആദ്യസമാഹാരത്തിലാണ്‌ ഇത് വെളിച്ചം കണ്ടത്. 1917-ൽ ഇംഗ്ലീഷ് യോഗാത്മകവിതകളുടെ ഓക്സ്ഫോർഡ് സമാഹാരത്തിലും അത് ഉൾപ്പെട്ടു. നേരത്തേ ഈ കവിത വായിച്ചിരുന്ന പ്രശസ്ത സാഹിത്യകാരൻ ജെ.ആർ.ആർ.റ്റോൾകീനെ അത് ഏറെ സ്വാധീനിച്ചിരുന്നു. ഭയന്നോടുന്ന മുയലിനെ, അനാവശ്യ വേഗമോ ഉദ്വേഗമോ കാട്ടാതെ നിശ്ചയദാർഢ്യത്തോടെ നിരന്തരം പിന്തുടർന്ന് പിടികൂടുന്ന വേട്ടനായേപ്പോലെ, ഒളിച്ചോടുന്ന മനുഷ്യാത്മാവിനെ പിടികിട്ടുവോളം പിന്തുടരുന്ന ദൈവത്തെയാണ്‌ ഈ കവിതയിൽ തോം‌പ്സൺ സങ്കല്പിച്ചത്. പാപത്തിലും പ്രാപഞ്ചികസുഖങ്ങളിലും മുഴുകി ആത്മാവ് ദൈവത്തിൽ നിന്ന് അകന്നുപോകുന്നെങ്കിലും, വിടാതെ പിന്തുടരുന്ന ദൈവകൃപ ഒടുവിൽ അതിനെ കീഴടക്കുന്നുവെന്ന് കവി കരുതി.
പിൽക്കാലത്ത് തോം‌പ്സൺ രോഗിയായി വെയിൽസിലും സ്റ്റോറിംഗ്‌ടണിലും കഴിഞ്ഞു. അവസാനകാലത്ത് എഴുത്തുകാരനെന്ന നിലയിൽ അംഗീകാരം നേടാനായെങ്കിലും, കഠിനദാരിദ്ര്യത്തിന്റേയും, രോഗത്തിന്റേയും ദീർഘാനുഭവങ്ങളും, മയക്കുമരുന്നുശീലവും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആരോഗ്യം തകർത്തിരുന്നു. നിരാശയുടെ പാരമ്യത്തിൽ തോം‌പ്സൺ ആത്മഹത്യക്കു ശ്രമിച്ചെങ്കിലും, അവസാനഘട്ടത്തിൽ ഉണ്ടായ ഒരു ദർശനം അദ്ദേഹത്തെ അതിൽ നിന്നു പിന്തിരിപ്പിച്ചു. ഒരു നൂറ്റാണ്ടു മുൻപ് കൗമാരപ്രായത്തിൽ ആത്മഹത്യചെയ്ത ദുരന്തപ്രതിഭ തോമസ് ചാറ്റർട്ടനാണ്‌‌ ദർശനത്തിൽ തനിക്കു വെളിപ്പെട്ടതെന്ന് തോം‌പ്സൺ വിശ്വസിച്ചു. ഇതിനിടെ, തന്റെ സുഹൃത്തായി തീർന്ന ഒരു വേശ്യ തന്നെ ഒപ്പം താമസിപ്പിക്കുകയും താനുമായി അവളുടെ വരുമാനം പങ്കുവയ്ക്കുകയും ചെയ്തതായി തോം‌പ്സൺ പറയുന്നുണ്ട്. അവൾ ആരായിരുന്നുവെന്ന് ഒരിക്കലും വെളിപ്പെടുത്താതിരുന്ന തോം‌പ്സൺ, പിന്നീടുള്ള കവിതകളിൽ അവളെ തന്റെ രക്ഷിതാവെന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്. എന്നാൽ താമസിയാതെ അദ്ദേഹത്തെ വിട്ടുപോയ അവൾ തിരിച്ചുവന്നില്ല. 48-ആമത്തെ വയസ്സിൽ തോം‌സൺ ക്ഷയരോഗബാധിതനായി മരിച്ചു.
ഒരു ഇംഗ്ലീഷ് കവിയും തത്ത്വാന്വേഷിയും ആയിരുന്നു ഫ്രാൻസിസ് തോം‌പ്സൺ . സ്കൂൾ വിദ്യാഭ്യാസത്തിനു ശേഷം തുടങ്ങിയ വൈദ്യപഠനം പൂർത്തിയാക്കാതെ എഴുത്തുകാരനാകണമെന്ന ലക്ഷ്യത്തോടെ ലണ്ടണിലെത്തിയ തോം‌പ്സൺ, വഴിവാണിഭം ചെയ്തും തെരുവുകളിൽ അലഞ്ഞുതിരിഞ്ഞും കഴിയേണ്ട അവസ്ഥയിലാവുകയും കറുപ്പിന്‌ അടിമയായി തീരുകയും ചെയ്തു. ആ ജീവിതത്തിൽ നിന്ന് കവിയെ രക്ഷപെടുത്തിയത്, അദ്ദേഹത്തിന്റെ കവിതകളിൽ ചിലത് കാണാനിടയായ "മെറി ഇംഗ്ലണ്ട്" എന്ന കത്തോലിക്കാ മാസികയുടെ പ്രസാധകർ മേനൽ ദമ്പതിമാരാണ്‌. 1893-ൽ തോം‌പ്സന്റെ കവിതകളുടെ ആദ്യസമാഹാരം പ്രസിദ്ധീകരിച്ചതും അവരായിരുന്നു. പിൽക്കാലത്തും, വെയിൽസിലും സ്റ്റോറിംഗ്‌ടണിലും മറ്റും നിലതെറ്റിയവനും രോഗിയുമായി തോം‌പ്സൺ ജീവിച്ചെങ്കിലും, 1907-ൽ ക്ഷയരോഗബാധിതനായി മരിക്കുന്നതിനു മുൻപ് അദ്ദേഹം മൂന്നു കവിതാസമാഹാരങ്ങളും ഉപന്യാസങ്ങളും പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിരുന്നു. ആദ്യസമാഹാരത്തിൽ ഉൾപ്പെടുത്തിയിരുന്ന സ്വർഗ്ഗത്തിലെ വേട്ടപ്പട്ടി എന്ന കവിതയാണ്‌ തോം‌പ്സന്റെ ഏറ്റവും പ്രസിദ്ധമായ രചന.
ലാങ്കാഷയറിലെ പ്രെസ്റ്റൺ എന്ന സ്ഥലത്ത് ജനിച്ച തോം‌പ്സന്റെ പിതാവ് ചാൾസ് ഒരു വൈദ്യനായിരുന്നു. റോമൻ കത്തോലിക്കാ കർദ്ദിനാളായ എഡ്വേഡ് മാനിങ്ങിന്റെ സ്വാധീനത്തിൽ കത്തോലിക്കാ സഭയിലേയ്ക്ക് പരിവർത്തിതനായ സഹോദരനെ പിന്തുടർന്ന്, തോം‌പ്സന്റെ പിതാവും ആംഗ്ലിക്കൻ വിശ്വാസത്തിൽ നിന്ന് കത്തോലിക്കാസഭയിലേയ്ക്ക് മാറിയിരുന്നു.
അമേരിക്കൽ ഐക്യനാടുകളിൽ വിദ്യാഭ്യാസത്തിലെ വർണ്ണവിവേചനം അവസാനിപ്പിച്ച ചരിത്രപ്രസിദ്ധമായ സുപ്രീം കോടതി വിധിയിൽ, ആ തീരുമാനം "നിശ്ചയദാർഢ്യത്തോടെയുള്ള മുഴുവൻ വേഗത്തിലും" നടപ്പാക്കണം എന്നു ഉത്തരവിട്ടിരുന്നു. ആ പ്രയോഗം, ഈ കവിതയിൽ നിന്ന് കടമെടുത്ത താണ്‌.
പ്രശസ്ത സാമൂഹ്യപരിഷ്കർത്താവും ആത്മീയാചാര്യനുമായിരുന്ന ശ്രീനാരായണഗുരുവിന്റെ ഒരു പ്രമുഖ ദാർശനിക കൃതിയാണ് ആത്മോപദേശശതകം. ദീർഘകാലത്തെ വേദാന്തപരിചയം കൊണ്ടും സ്വന്തം മനനശക്തി കൊണ്ടും ആർജ്ജിച്ചെടുത്ത തത്ത്വങ്ങളെ ഗുരു ഈ കൃതിയിൽ ക്രോഡീകരിക്കുന്നു. പരമമായ സത്യം അറിവാണ്. അതാണ് ആത്മാവും. പരമാത്മാവ് അറിവിന്റെ രൂപത്തിൽ എല്ലാ വസ്തുക്കളിലും നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ഇന്ദ്രിയനിയന്ത്രണത്തിലൂടെ ആ ആദിമഹസ്സിനെ നാം സാക്ഷാത്കരിക്കണം. ഇതാണ് ആത്മോപദേശശതകത്തിൽ പരാമർശിക്കപ്പെടുന്ന ദർശനങ്ങളിൽ പ്രധാനപ്പെട്ടത്.
എന്നാൽ ആത്മ ജ്ഞാനിയായവൻ ഇനി ഉറങ്ങരുത്, ലൗകിക കാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കരുത് ,ബ്രഹ്മജ്ഞാനം പ്രാപിച്ചു ബോധപൂർവ്വം കഴിയുകയാണ് വേണ്ടത് എന്നു ഉദ്ബോധിപ്പിക്കുന്ന ഗുരു, ഒരോ വ്യക്തിയും, താനും മറ്റുള്ളവരും പരബ്രഹ്മത്തിന്റെ ഭിന്നരൂപങ്ങൾ മാത്രമെന്ന് മനസ്സിലാക്കാൻ ആവശ്യപ്പെടുന്നു. 22 മുതൽ 26 വരെയുള്ള ശ്ലോകങ്ങളിൽ മാനവ സമത്വത്തിന്റെയും പരോപകാരത്തിന്റെയും ആവശ്യകതയും പ്രാധാന്യവും ശ്രീനാരായണഗുരു ഊന്നിപ്പറയുന്നുണ്ട്.ഇതിൽ 24-മതു ശ്ലോകം ഇങ്ങനെയാണ്.
പ്രധാനമായും ആത്മാവിനെപ്പറ്റിയും മോക്ഷത്തെപ്പറ്റിയും പ്രതിപാദിച്ചിരിക്കുന്നതു കൊണ്ട് 'ആത്മോപദേശം' എന്നും നൂറു ശ്ലോകങ്ങളിൽ നിബന്ധിച്ചിരിക്കുന്നതു കൊണ്ട് 'ശതകം' എന്നും നാമകരണം ചെയ്യപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ആത്മോപദേശം എന്നതു കൊണ്ട് ആത്മാവിനെക്കുറിച്ചുള്ള ഉപദേശമെന്നും ആത്മാവിനോട് നൽകുന്ന ഉപദേശം എന്നും അർത്ഥം പറയാം.
തുടർന്നുള്ള ശ്ലോകങ്ങളിൽ ബ്രഹ്മവും ആത്മാവും രണ്ടല്ലെന്നും പ്രപഞ്ചത്തിലുള്ള സകലവും ഈശ്വരന്റെ ഭിന്നരൂപങ്ങൾ മാത്രമാണെന്നുമുള്ള അദ്വൈത തത്ത്വം വെളിപ്പെടുത്തുന്നതോടൊപ്പം ഈ നിർവ്വികാര രൂപനായ ഈശ്വരനെ മനസ്സിലാക്കാനുള്ള മനുഷ്യന്റെ താല്പര്യമില്ലായ്മയെപ്പറ്റി ഗുരു ആറാം ശ്ലോകത്തിൽ ഇപ്രകാരം പരിതപിക്കുന്നു.
സ്റ്റേഷിയസ്, എ.ഡി ഒന്നാം നൂറ്റാണ്ടിൽ രചിച്ച അകിലിയട് എന്ന കൃതി പ്രകാരം, അക്കിലിസ് ജനിച്ചപ്പോൾ, തെറ്റിസ്, അക്കിലിസിനെ മരണമില്ലതവനാക്കനായി സ്ടിക്സ് നദിയിൽ മുക്കുകയുണ്ടായി. എന്നാൽ അക്കിലിസിൻറെ ഉപ്പൂറ്റി മാത്രം നദിയിൽ മുങ്ങിയില്ല. ഈ കഥയുടെ മറ്റൊരു പതിപ്പിൽ, തെറ്റിസ് അക്കിലിസിനെ അംബ്രോസിയയിൽ മുക്കുകയും, അക്കിലിസിന്റെ നശ്വരമായ ശരീര ഭാഗങ്ങൾ അഗ്നിയിൽ എരിച്ചു കളയുകയും ചെയ്തു എന്നാണ് വിവരിക്കുന്നത്. ഇത് കണ്ടുകൊണ്ടു വന്ന
സ്റ്റേഷിയസിനു മുൻപുള്ള ഒരു കൃതികളിലും, പക്ഷേ, അക്കിലിസിന്റെ ഇത്തരത്തിലുള്ള അമരത്വതെ കുറിച്ച് പ്രതിപാദിക്കുന്നില്ല. ഈ കഥകൾക്ക് വിപരീതമായി, ഹോമറുടെ ഇലിയഡിൽ, അക്കിലിസിനു പരിക്കേറ്റതായി വിവരിക്കുന്നുമുണ്ട്. ഇലിയഡിന്റെ ഇരുപത്തിയൊന്നാം പുസ്തകത്തിൽ, പയോനിയൻ ധീരനായ അസ്ടരോപയാസ്‌, അക്കിലിസിനെ സ്കാമേന്ടെർ നദീതീരത്ത് വച്ച് വെല്ലുവിളിക്കുകയും അക്കിലിസിന്റെ കൈ മുട്ടിൽ കുന്തം തറയ്ക്കുകയും, രക്തം ചിന്തുകയും ചെയ്യുകയുണ്ടായെന്നു വിവരിക്കുന്നു.
ഏകദേശം എ.ഡി. ഒന്നാം നൂറ്റാണ്ട് മുതൽ പ്രചരിച്ച കഥകളിൽ , അക്കിലിസിന്റെ ഉപ്പൂറ്റി ഒഴിച്ചുള്ള ഭാഗങ്ങൾ തികച്ചും ഭേദിക്കാനാകാത്തതും ദൗർബല്യരഹിതവുമാണെന്നാണ് വിവരിച്ചിരിക്കുന്നത്.ഉപ്പൂറ്റിയിലേറ്റ അസ്ത്രം മൂലമാണ് അക്കിലിസ് മരിച്ചതെന്ന കാരണത്താൽ അക്കിലിസിന്റെ ഉപ്പൂറ്റി എന്ന ഒരു പദപ്രയോഗം മിക്ക ഭാഷകളിലും നിലവിലുണ്ട്. ഇത് ഒരു മനുഷ്യന്റെ മർമ്മപ്രധാനമായ ദുർബലതയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.
ഗ്രീക്ക്‌ ദേവന്മാരായ സ്യൂസും പൊസൈഡണും തെറ്റിസിനെ സ്വന്തമാക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച് ശത്രുതയിലായിരുന്നു. എന്നാൽ മനുഷ്യന് ദേവന്മാരിൽ നിന്നും അഗ്നി മോഷ്ടിച്ച് നൽകിയ പ്രൊമിത്യൂസ്, തെറ്റിസിന് ഉണ്ടാകുന്ന പുത്രൻ അവൻറെ അച്ഛനെക്കാൾ വലിയവനാകുമെന്ന് പ്രവചനം കേൾക്കാനിടവന്ന സ്യൂസും പൊസൈഡണും ചേർന്ന് തെറ്റിസിനെ പിലിയസിന് വിവാഹം ചെയ്തു കൊടുത്തു.
ഒട്ടു മിക്ക ഐതിഹ്യങ്ങളെയും പോലെ ഈ സംഭവങ്ങളെയും മറ്റൊരു രീതിയിൽ ചിത്രീകരിക്കുന്ന കഥകളും ഉണ്ട്. അപ്പോലോനിയാസ്‌ റോഡിയാസ് എന്ന ഗ്രീക്ക്‌ കവി എ.ഡി. മൂന്നാം നൂറ്റാണ്ടിൽ എഴുതിയ അർഗനോടിക്ക എന്ന ഇതിഹാസ കാവ്യത്തിൽ പറയുന്നത് തെറ്റിസ് സ്വയമേ തന്നെ സ്യൂസിനെ പ്രണയത്തിൽ നിന്നും നിരുത്സാഹപ്പെടുത്തി എന്നാണ്.
ഗ്രീക്ക് പുരാണമനുസരിച്ച്, ട്രോജൻ യുദ്ധത്തിലെ ഗ്രീക്ക് യുദ്ധ വീരനും ഹോമറുടെ ഇലിയഡിലെ പ്രധാന കഥാപാത്രവും ഏറ്റവും മികച്ച പോരാളിയുമാണ് അക്കിലിസ്
ട്രോയ്ക്കെതിരെ അണിനിരന്ന പടയാളികളിൽ വെച്ച് ഏറ്റവും സുന്ദരനായ വീരനെന്ന വിശേഷണവും അക്കിലിസിനുണ്ട്.
വെവ്വേറേ ഗോത്രങ്ങൾക്കു നേതൃത്വം വഹിച്ചവരാണ് എന്നാണ് കരുതേണ്ടതെങ്കിലും മുഴുവൻ ഇസ്രായേലിനേയും പശ്ചാത്തലമാക്കിയാണ് അവരെ അവതരിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത്. വ്യത്യസ്ത പശ്ചാത്തലങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള ഒരുകൂട്ടം പുരാതന ഗോത്രവീരന്മാരുടേയും അവരുടെ കാലത്തിന്റേയും കഥയാണ് ഈ രചനയിൽ ഉള്ളതെന്നു പറയാം. ഗ്രന്ഥത്തിലെ വീരനായകന്മാരായ ന്യായധിപന്മാർക്കിടയിലെ പിതുടർച്ചാക്രമം നിശ്ചയിക്കുക സാദ്ധ്യമല്ല. കൃതിയിൽ കാണുന്ന സമയരേഖ, സംശോധകന്മാർ കൃത്രിമമായി നിർമ്മിച്ചതാണെന്നേ കരുതാനൊക്കൂ. മൊത്തം ന്യായാധിപന്മാരുടെ സംഖ്യ, ഇസ്രായേൽ ഗോത്രങ്ങളുടെ എണ്ണമായ 12 തന്നെയാണെന്നുള്ളതും സംശോധകന്മാരുടെ ഇടപെടലിന്റെ ഫലമായിരിക്കാം.
എബ്രായബൈബിളിലേയും ക്രിസ്ത്യാനികളുടെ പഴയനിയമത്തിലേയും ഒരു ഗ്രന്ഥമാണ് ന്യായാധിപന്മാരുടെ പുസ്തകം. അതിന്റെ മൂലം എബ്രായഭാഷയിലാണ് എഴുതപ്പെട്ടത്. ഇസ്രായേൽ ജനത ഈജിപ്തിനിൽ നിന്നുള്ള പ്രയാണത്തിനൊടുവിൽ കാനാൻ ദേശത്ത് ആധിപത്യം സ്ഥാപിക്കുന്നതിനും ഇസ്രായേലിലെ രാജവംശത്തിന്റെ സ്ഥാപനത്തിനും ഇടക്കുള്ള കാലത്തെ ചരിത്രമാണ് അതിന്റെ വിഷയം. ഇസ്രായേലിന് രാജാക്കന്മാരോ, സർവ്വസമ്മതരായ ജനനേതാക്കളോ ഇല്ലാതിരുന്നതിനാൽ ഒരോരുത്തനും തനിക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളതു ചെയ്തിരുന്ന കാലമായിരുന്നു അത്. അക്കാലത്തെ പ്രതിസന്ധികൾക്കിടയിൽ നേതൃത്വഗുണവും ധൈര്യവും പ്രകടിപ്പിച്ച ഗോത്രവീരന്മാരായിരുന്നു ഈ കൃതിയിലെ രക്ഷകരായ "ന്യായാധിപന്മാർ".
പുരാതന ഇസ്രായേലിലെ ഹെരോദ് വംശത്തിലെ ഒടുവിലത്തെ രാജാവായിരുന്നു ഹെരോദ് അഗ്രിപ്പ . അഗ്രിപ്പ രണ്ടാമൻ എന്നും ഇദ്ദേഹം അറിയപ്പെടുന്നു. ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ പിതാവ് അഗ്രിപ്പ ഒന്നാമനും, അമ്മ ക്രിസ്തുവിന്റെ ജനനസമയത്ത് രാജാവായിരുന്ന പ്രശസ്തനായ ഹെരോദ് രാജാവിന്റേ അനന്തരവൻ ഫസായേലിന്റെ പുത്രി സിപ്രോസും ആയിരുന്നു. റോമിൽ ക്ലോഡിയസ് ചക്രവർത്തിയുടെ രാജധാനിയിൽ വിദ്യാഭ്യാസം സിദ്ധിച്ച അഗ്രിപ്പയെ ക്രി.വ. 50-ൽ ചക്രവർത്തി ലബനോനിലെ ചാൾസിസ് പ്രദേശത്തെ രാജാവാക്കി . ക്രി.വ. 53-ൽ ഇദ്ദേഹം ചാൾസിസിനു പകരം അബിലേൻ, ട്രക്കോനൈറ്റിസ്, അർക്കാ എന്നീ പ്രദേശങ്ങളിലെ ഭരണാധികാരിയായി. ക്രി.വ. 54-ൽ ക്ലോഡിയസിന്റെ മരണത്തിനു ശേഷം നീറോ ചക്രവർത്തിയുടെ സ്ഥാനാരോഹണത്തെ തുടർന്ന് ഗലീലായിലേയും പെരേയായിലേയും പ്രദേശങ്ങളും ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ അധികാരസീമയിൽ ചേർന്നു.
ജറുസലേം പള്ളിയുടെ മേൽനോട്ടമുണ്ടായിരുന്ന അഗ്രിപ്പ, മുഖ്യപുരോഹിതന്റെ സ്ഥാനവസ്ത്രങ്ങളുടെ കൈവശക്കാരനും അദ്ദേഹത്തെ നിയമിക്കാൻ അധികാരമുള്ളവനും ആയിരുന്നു. റോമൻ അധികാരികൾ യഹൂദമതവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വിഷയങ്ങളിൽ അഗ്രിപ്പയുടെ ഉപദേശം തേടിയിരുന്നു. ജറുസലേമിന്റെ അഭിവൃദ്ധിക്കായി സംഭാവനകൾ നല്കിയെങ്കിലും ഒടുവിൽ ഇദ്ദേഹം യഹൂദരുടെ വിരോധത്തിന് പാത്രമായിത്തീർന്നു. റോമാക്കാർക്കെതിരെ ക്രി.വ. 66-ൽ ആരംഭിച്ച കലാപത്തിൽനിന്ന് യഹൂദരെ പിന്തിരിപ്പിക്കുന്നതിന് അഗ്രിപ്പ ഏറെ പ്രയത്നിച്ചെങ്കിലും ഫലമുണ്ടായില്ല. ക്രി.വ. 66-70-ലെ കലാപകാലം മുഴുവൻ ഇദ്ദേഹം റോമൻ ഭരണത്തെ പിന്തുണച്ചു. വിശുദ്ധ പൗലോസ് വാഗ്വൈഭവത്തിലൂടെ തന്നെ ക്രിസ്ത്യാനിയാകാൻ ശ്രമിച്ചു എന്ന് ഇദ്ദേഹം പറഞ്ഞിട്ടുള്ളതായി പുതിയ നിയമത്തിലെ അപ്പസ്തോല നടപടികളിൽ പറയുന്നു.
സംശയവാദിയായ ഒരു റോമൻദാർശനികനും അഗ്രിപ്പ ഹെരോദ് എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നുണ്ട്. പ്രപഞ്ചത്തെക്കുറിച്ച് ഒന്നും അറിയാൻ സാധ്യമല്ലെന്ന് കാണിക്കുന്ന അഞ്ചുവാദങ്ങളാണ് ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ സിദ്ധാന്തത്തിൽ അടങ്ങിയിട്ടുള്ളത്. ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ കാലത്തെക്കുറിച്ചും ജീവിതസംഭവങ്ങളെക്കുറിച്ചുമുള്ള വിശദവിവരങ്ങൾ ലഭ്യമല്ല.
ക്രി.വ. 100-ൽ അഗ്രിപ്പാ റോമിൽ നിര്യാതനായി. അദ്ദേഹത്തിന് സന്താനങ്ങൾ ഇല്ലായിരുന്നു. അഗ്രിപ്പയുടെ മരണത്തോടെ ഹെരോദിയ രാജവംശം ഇല്ലാതായി.
അഗ്രിപ്പായുടെ സ്വകാര്യജീവിതം മാതൃകാപരമായിരുന്നില്ല. സ്വന്തം സഹോദരി ബെർനീസുമായി അദ്ദേഹത്തിനു അഗമ്യബന്ധം ഉണ്ടായിരുന്നു.
പനയാൽ, കീക്കാൻ, ബേക്കൽ എന്നിവിടങ്ങളിൽ വാസമുറപ്പിച്ച കർണ്ണാടക വിഭാഗക്കാരാണ് ഈ പ്രദേശത്ത് ആദ്യമായി സ്കൂളുകൾ ആരംഭിച്ചത്. 1865-ലാണ് നെല്ലിയടുക്കത്ത് ആരംഭിച്ച വിദ്യാലയമാണ്‌ ഇന്നത്തെ ഗവൺമെന്റ് എൽ.പി. സ്‌ക്കൂൾ, പനയാൽ ‍. തുടർന്ന് അഗസറഹൊളെ, ഏത്താംകോട്ട എന്നീ പ്രദേശങ്ങളിൽ വിദ്യാലയങ്ങൾ സ്ഥാപിതമായി. ഇവിടെ അധ്യയനം നടന്നിരുന്നത് കന്നടഭാഷയിലായിരുന്നു. പനയാൽ ശ്രീമഹാലിംഗേശ്വര സ്കൂളിന്റെ സ്ഥാപനത്തോടെയാണ് ഈ പ്രദേശത്തെ പൊതു വിദ്യാഭ്യാസത്തിന്റെ വ്യാപനം ശക്തമായത്.
കാസർഗോഡ് ജില്ലയിലെ ഹോസ്‌ദുർഗ് താലൂക്കിൽ കാഞ്ഞങ്ങാട് ബ്ലോക്കിൽ പെടുന്ന ഒരു പഞ്ചായത്താണ്‌ പള്ളിക്കര ഗ്രാമപഞ്ചായത്ത്. കീക്കാൻ, പള്ളിക്കര, പനയാൽ എന്നീ മൂന്നു വില്ലേജുകൾ ഉൾപ്പെട്ടാണ്‌ ഈ പഞ്ചായത്ത് രൂപീകരിച്ചിരിക്കുന്നത്. ഇക്കേരിയൻ കാലഘട്ടത്തിന്റെ ശക്തി വിളിച്ചോതുന്ന ചരിത്രപ്രസിദ്ധമായ ബേക്കൽ കോട്ട ഈ പഞ്ചായത്തിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. കാസർഗോഡു ജില്ലയിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ പുകയില കൃഷി നടത്തുന്ന പ്രദേശങ്ങൾ ഈ പഞ്ചായത്തിലാണ്‌.
09 ചതുരശ്ര കിലോമീറ്റർ വിസ്തീർണ്ണമുള്ള പള്ളിക്കര പഞ്ചായത്തിന്റെ അതിരുകൾ പങ്കിടുന്നത് ഇപ്രകാരമാണ്‌:
1956-ൽ മാതൃഭൂമി ആഴ്ച്പ്പതിപ്പ് പ്രസിദ്ധീകരിച്ച മകൾ എന്ന നീണ്ടകഥയിലൂടെയാണ്‌ രാജലക്ഷ്മി ശ്രദ്ധിക്കപ്പെടുന്നത്. 1958-ൽ ഒരു വഴിയും കുറേ നിഴലുകളും എന്ന നോവൽ ആഴ്ചപ്പതിപ്പിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചുതുടങ്ങി. 1960-ൽ ഉച്ചവെയിലും ഇളംനിലാവും എന്ന നോവൽ മാതൃഭൂമി ആഴ്ചപ്പതിപ്പിൽ ഖണ്ഡശ്ശയായി വന്നുതുടങ്ങിയെങ്കിലും ഏഴെട്ട് ഭാഗങ്ങൾക്കു ശേഷം രാജലക്ഷ്മിയുടെ ആവശ്യപ്രകാരം നോവൽ നിർത്തിവെച്ചു. തങ്ങളുടെ കഥയാണു രാജലക്ഷ്മി വിറ്റുകാശാക്കുന്നതെന്ന ചില ബന്ധുക്കളുടെ ആക്ഷേപമാണ്‌ ഇതിനു കാരണമായത്. എഴുതിയ നോവൽ പിന്നീട് രാജലക്ഷ്മി കത്തിച്ചുകളയുകയുണ്ടായി. 1965-ൽ ഞാനെന്ന ഭാവം എന്ന നോവൽ മാതൃഭൂമി ആഴ്ചപ്പതിപ്പിലൂടെ പുറത്തുവന്നു. മാതൃഭൂമിയെക്കൂടാതെ മംഗളോദയം, തിലകം, ജനയുഗം, നവജീവൻ എന്നീ പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങളിലാണ്‌ രാജലക്ഷ്മി കഥകൾ എഴുതിയിരുന്നത്.ജീവിതം തന്നെ രചനക്കുള്ള ഉപാധിയാക്കിക്കൊണ്ടു അവർ നടത്തിയ പരിശ്രമങ്ങൾ സമൂഹത്തിൽ നിന്നു ഒറ്റപ്പെടുത്തുവാൻ കാരണമായി
1965 ജനുവരി 18-ന് രാജലക്ഷ്മി രാവിലെ വീട്ടിൽ നിന്ന് കോളേജിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു. പക്ഷേ വീട്ടിൽ തിരിച്ചെത്തി ആത്മഹത്യ ചെയ്തു; അവരുടെ മൃതദേഹം അവരുടെ മുറിയിൽ മേൽക്കൂരയിൽ നിന്ന് സാരിയിൽ തൂങ്ങിയ നിലയിൽ കണ്ടെത്തി . അന്ന് അവർക്ക് 34 വയസ്സായിരുന്നു.
പാലക്കാട് ജില്ലയിലെ ചെർപ്പുളശ്ശേരിയിൽ തേക്കത്ത്‌ അമയങ്കോട്ട്‌ തറവാട്ടിൽ മാരാത്ത് അച്യുതമേനോന്റെയും ടി.എ. കുട്ടിമാളു അമ്മയുടെയും മകളായാണ് രാജലക്ഷ്മിയുടെ ജനനം. എറണാകുളം ഗവണ്മെന്റ് ഗേൾസ് ഹൈസ്കൂളിൽ ഭൗതികശാസ്ത്രത്തിൽ ബിരുദംനേടിയതിനു ശേഷം തിരുവനന്തപുരം യൂണിവേഴ്സിറ്റി കോളേജിൽ മലയാളസാഹിത്യത്തിൽ ബിരുദാനന്തരബിരുദത്തിനു ചേർന്നുവെങ്കിലും പഠനം പാതിയിൽ നിറുത്തി. പിന്നീട് രാജലക്ഷ്മി ബനാറസ് ഹിന്ദു സർവകലാശാലയിൽനിന്ന് 1953-ൽ ഭൗതികശാസ്ത്രത്തിൽ മാസ്റ്റർ ബിരുദംനേടി. പെരുന്താന്നി, പന്തളം, ഒറ്റപ്പാലം എൻ.എസ്.എസ്. കോളേജുകളിൽ അദ്ധ്യാപകവൃത്തിനോക്കി.