polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ലത്തീൻ ഭാഷയിൽ, നേർക്കുനേരായ ലളിത ശൈലിയിൽ എഴുതപ്പെട്ട കാസിയന്റെ കൃതികൾ, പൗരസ്ത്യദേശത്തെ സന്യാസികളുടെ ഉപയോഗത്തിനായി ഉടനേ ഗ്രീക്ക് ഭാഷയിലേയ്ക്ക് പരിഭാഷപ്പെടുത്തപ്പെട്ടു. അക്കാലത്ത് ലത്തിനിലുള്ള ക്രിസ്തീയരചനകളുടെ ത്വരിതമായ ഗ്രീക്ക് പരിഭാഷ അത്ര സാധാരണമല്ലായിരുന്നു. ആ നിലയ്ക്ക്, പാശ്ചാത്യപൗരസ്ത്യസഭകൾ തമ്മിൽ അകലം വർദ്ധിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന ഒരു കാലഘട്ടത്തിൽ, ഇരു സഭകൾക്കും സ്വീകാര്യനായി അവയെ തമ്മിൽ ബന്ധിപ്പിക്കുന്ന കണ്ണിയായി കാസിയൻ നിലകൊണ്ടു.
ഗ്രന്ഥരചനയുടെ ലോകത്തിലേയ്ക്ക് യോഹന്നാൻ കാസിയൻ കടന്നത് വളരെ വൈകിയാണ്‌. പ്രധാനപ്പെട്ട ഏതെങ്കിലും വ്യക്തിയുടേയോ വ്യക്തികളുടേയോ അഭ്യർത്ഥനയെ മാനിച്ചു മാത്രമേ അദ്ദേഹം എഴുതിയിട്ടുള്ളു. മറ്റുള്ളവരിൽ സ്വാംശീകരിച്ചവയും കാസിയന്റെ തന്നെ ചിന്തയിൽ ഉദിച്ചവയും ആയ ആശയങ്ങളുടെ രേഖകളാണ്‌ ഈ രചനകൾ.
കർത്താവിന്റെ മനുഷ്യാവതാരത്തെക്കുറിച്ച് എന്ന പേരിൽ മൂന്നാമതൊരു കൃതിയും കാസിയൻ രചിച്ചിട്ടുണ്ട്. നെസ്തോറിയൻ "പാഷണ്ഡതയെ" വിമർശിക്കുന്ന ഈ കൃതി, റോമിലെ മെത്രാനായിരുന്ന ലിയോ ഒന്നാമൻ മാർപ്പാപ്പയുടെ അഭ്യർത്ഥന അനുസരിച്ച്, എഴുതിയതാണ്‌.
മാർസേയിലെ വിശുദ്ധ വിക്ടോറിയസിന്റെ ആശ്രമത്തിൽ, സ്ഥലനിരപ്പിനു താഴെയുള്ള ഒരു ചാപ്പലിലാണ്‌ കാസിയന്റെ ഭൗതികാവശിഷ്ടം സൂക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നത്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശിരസും വലം കൈയ്യും അവിടത്തെ പ്രധാന ദേവാലയത്തിലാണ്‌.
അഫ്ഗാനിസ്താന്റെ വടക്കുകിഴക്കുള്ള ചൈന, പാകിസ്താൻ, താജ്കിസ്താൻ എന്നീ രാജ്യങ്ങളുടെ അതിർത്തികൾ ഒന്നുചേരുന്നിടത്തുള്ള കാരക്കോറം മലനിരകളിൽ നിന്നു തുടങ്ങി, തെക്കുപടിഞ്ഞാറുഭാഗത്തേക്ക് നീണ്ടുകിടക്കുന്ന ഹിന്ദുക്കുഷ്, രാജ്യത്തിന്റെ മദ്ധ്യഭാഗത്തെ കുന്നിൻപ്രദേശങ്ങളിലൂടെ ഹെറാത്തിന്റെ വടക്കുകിഴക്കായി പാരോപാമിസസ് മലയായി ഹരി നദീതടത്തിൽ ചെന്നവസാനിക്കുന്നു. വ്യാപിച്ചു കിടക്കുന്നു. അഫ്ഗാനിസ്താന്റെ വടക്കും തെക്കും ഭാഗങ്ങളെ രണ്ടായി തിരിക്കുന്ന ഈ മലനിര, രാജ്യത്തിന്റെ കാലാവസ്ഥ, മണ്ണിന്റെ ഗുണനിലവാരം, ജലലഭ്യത, ഗതാഗത വാർത്താവിനിമയോപാധികളുടെ മാർഗ്ഗം തുടങ്ങിയവയൊക്കെ നിർണ്ണയിക്കുന്നതിൽ സുപ്രധാന പങ്കുവഹിക്കുന്നു.‌
ഇന്ത്യൻ ഉപഭൂഖണ്ഡത്തിലെ ജനവംശങ്ങളുടെ ഇപ്പോഴത്തെ മിശ്രണം നിർണ്ണയിക്കുന്നതിൽ ഈ മലനിരയുടെ പങ്ക് അസാമാന്യമാണ്. മദ്ധ്യേഷ്യയിൽ നിന്നുള്ള ആക്രമണോൽസുകരായ വിവിധ വർഗ്ഗക്കാരുടെ കടന്നുവരവിനെ തടഞ്ഞ് പടിഞ്ഞാറോട്ട് തിരിച്ചുവിട്ട്, ഇന്ത്യൻ ഉപഭൂഖണ്ഡത്തിന്റെ വടക്കുപടിഞ്ഞാറൻ മേഖലയെ സംരക്ഷിച്ചുനിർത്തുന്നതിൽ ഹിന്ദുകുഷ് വഹിച്ച പങ്ക് വളരെ വലുതാണ്. പന്ത്രണ്ടാം നൂറ്റാണ്ടിൽ മദ്ധ്യേഷ്യയും യൂറോപ്പും വരെ ആക്രമിച്ചു തകർത്ത മംഗോളിയൻ മുന്നേറ്റത്തെ ഇന്ത്യൻ ഉപഭൂഖണ്ഡത്തിലേക്ക് കടക്കുന്നതിൽ നിന്നും തടുത്തുനിർത്തിയതിൽ ഹിന്ദുകുഷിന്റെ ഭൂമിശാസ്ത്രഘടന ഒരു പ്രധാനഘടകമാണ്.
പതിനാലാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ആദ്യത്തോടെയായിരിക്കണം ഈ മലനിരയെ ഹിന്ദുകുഷ് എന്നു വിളിക്കാൻ തുടങ്ങിയത്. ഹിന്ദുക്കളുടെ കൊലയാളി എന്നാണ് ഈ വാക്കിനർത്ഥം. 1334-ആമാണ്ടീൽ ഇവിടം സന്ദർശിച്ച, മൊറോക്കൻ സഞ്ചാരി ഇബ്ൻ ബത്തൂത്ത, ഇതിനെ ഹിന്ദുകുഷ് എന്നാണ്‌ പരാമർശിക്കുന്നത്. ഈ മലനിരകളിലെ കഠിനമായ തണുപ്പും, മഞ്ഞും നിമിത്തം, ഇന്ത്യയിൽ നിന്നും കൊണ്ടുവരുന്ന അടിമകൾ കൂട്ടത്തോടെ ഇവിടെ മരണമടയാറുണ്ടായിരുന്നു. ഹിന്ദുക്കളുടെ കൊലയാളി എന്ന് ഇതിനെ വിളിക്കാനുള്ള കാരണം ഇതാണെന്നാണ് ബത്തൂത്തയുടെ അഭിപ്രായം. എന്നാൽ ഹിന്ദുക്കളുടെ കൊലയാളി എന്നരീതിയിലുള്ള പേരിന്റെ ഉരുത്തിരിയൽ സംശയകരമാണ്. ഹിന്ദുമല എന്നർത്ഥമുള്ള ഹിന്ദു കുഹ് എന്ന വാക്കിന് മാറ്റം സംഭവിച്ചാണ് ഹിന്ദുകുഷ് ആയതെന്നും അഭിപ്രായമുണ്ട്.
മദ്ധ്യേഷ്യയേയും ദക്ഷിണേഷ്യയേയും വേർതിരിക്കുന്ന പർവതനിരയാണ് ഹിന്ദുകുഷ്. അഫ്ഗാനിസ്താന്റെ വടക്കുകിഴക്കു ഭാഗത്തു നിന്നും ആരംഭിച്ച് മദ്ധ്യഭാഗത്തേക്ക് നീണ്ടുകിടക്കുന്ന ഇത് വളരെ ചരിത്രപ്രാധാന്യമുള്ള ഒരു മലനിരയാണ്. ഇന്നത്തെ അഫ്ഗാനിസ്താനിൽ 2,50,000 ച മൈൽ പ്രദേശത്ത് വ്യാപിച്ച് കിടക്കുന്ന ഈ മലനിരയുടെ ഭാഗങ്ങൾ പാകിസ്താന്റെ വടക്കുഭാഗത്തേക്കും കടന്നു നിൽക്കുന്നു. പാകിസ്താനിലെ വടക്കു പടിഞ്ഞാറൻ അതിർത്തിപ്രവിശ്യയിലെ ചിത്രാൽ മേഖലയിലുള്ള തിറിച്ച് മീർ ആണ്‌ ഹിന്ദു കുഷിലെ ഏറ്റവും ഉയരം കൂടിയ കൊടുമുടി. ഇതിന്റെ ഉയരം 7,708 മീറ്ററാണ്‌. പാമിറിന്റേയും കാരക്കോറത്തിന്റേയും ഏറ്റവും പടിഞ്ഞാറുള്ള തുടർച്ചയാണ്‌ ഹിന്ദുകുഷ് ഹിമാലയത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്‌.
അതുപോലെ ഈ മലനിരക്ക് തെക്കുകിഴക്കായുള്ള ഇന്നത്തെ കാബൂൾ ഉൾപ്പെടുന്ന സമതലമേഖലക്ക് ബി.സി.ഇ. ആദ്യ സഹസ്രാബ്ദത്തിൽ ഗ്രീക്കുകാർ വിളീച്ചിരുന്ന പേരാണ് പാരോപനിസഡേ /പാരോപമിസഡേ എന്നത്. ഇറാനിയൻ വാക്കായ പാരാ-ഉപാരിസയേന എന്ന വാക്കിൽ നിന്നായിരിക്കണം പാരോപനിസഡേ എന്ന വാക്ക് വന്നതെന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു. ഹിന്ദുക്കുഷിന്റെ പടിഞ്ഞാറേ അറ്റത്ത് ഹെറാത് നഗരത്തിന്റെ വടക്കും വടക്കുകിഴക്കുമായി അഫ്ഗാനിസ്താനെ തുർൿമെനിസ്താനുമായി വേർതിരിക്കുന്ന മലനിരയെ ഇന്നും പാശ്ചാത്യഭൂമിശാസ്ത്രജ്ഞർ പാരോപാമിസസ് നിരകൾ എന്നാണ് വിളിക്കുന്നത്.
അലക്സാണ്ടറുടെ കാലശേഷം ചില എഴുത്തുകാർ ഈ മലനിരയെ കോക്കാസസ് എന്നും ഇന്ത്യൻ കോക്കാസസ് എന്നും വിളിച്ചിരുന്നു. ഗ്രീക്ക് ഐതിഹ്യങ്ങളിൽ ഭൂമിയുടെ അറ്റമായി കണക്കാക്കുന്ന മലയാണ് കോക്കാസസ്. അലക്സാണ്ടർ ഇതും മറികടന്നു എന്നു കാണിക്കത്തക്ക രീതിയിൽ അദ്ദേഹത്തെ പ്രസന്നനാക്കുന്നതിനായിരിക്കണം ഗ്രീക്ക് സൈനികർ ഈ മലനിരയെ കോക്കാസസ് എന്ന് വിളീച്ചത് എന്നു കരുതുന്നു. അതുപോലെ കാബൂളിന് വടക്ക് ഈ മലനിരകൾക്കിടയിൽ അലക്സാണ്ടർ സ്ഥാപിച്ച നഗരം കോക്കാസസിലെ അലക്സാണ്ട്രിയ എന്നുമാണ് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്.
അഫ്ഗാനിസ്താന്റെ വടക്കുകിഴക്കു ഭാഗത്ത് ഹിന്ദുകുഷ്, 7000 മീറ്റർ ഉയരമുള്ളതാണ്‌. രാജ്യത്തിന്റെ മദ്ധ്യഭാഗത്തേക്കെത്തുന്തോറൂം ഉയരം കുറഞ്ഞു കുറഞ്നു വരുന്നു. കാബൂളിന്റെ തൊട്ടു പടിഞ്ഞാറുള്ള ഹിന്ദു കുഷിന്റെ ഭാഗമായ കുഹി ബാബ മലനിര 5000 മീറ്ററോളം ഉയരമുള്ളതാണ്‌. ഇവിടെ നിന്നാണ്‌ അഫ്ഗാനിസ്താനിലെ പ്രധാനപ്പെട്ട നദികളെല്ലാം ഉൽഭവിക്കുന്നത്. സൂർഖബ് അഥവാ ഖുണ്ഡസ്, ബാൽഖബ്, ഹരി റൂദ്, ഹിൽമന്ദ്, അർഘന്ദാബ്, കാബൂൾ തുടങ്ങിയവയാണ്‌ ഈ നദികൾ.
ബി.സി.ഇ. 330-ലെ അരിസ്റ്റോട്ടിലിന്റെ മീറ്റിയോറോളജിക്ക എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ ഹിന്ദുകുഷിനേയും ഹിമാലയത്തേയും ചേർത്ത് പാർനസോസ് എന്ന പേരിലാണ് പരാമർശിക്കുന്നത്. അലക്സാണ്ടറുടെ അധിനിവേശത്തിനു ശേഷം ഗ്രീക്കുകാർ പാർനസോസ് എന്നതിനു പകരം പാരോ പാമിസസ് എന്ന് മാറ്റി വിളിക്കുകയും ഈ പേര് ഹിന്ദുകുഷിന് മാത്രമായി പരിമിതപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തു.
ആയിരക്കണക്കിന് വർഷങ്ങൾക്കു മുൻപ് ഇറാനികൾ, ഈ മലനിരയെ ഉപാരി സയേന എന്നാണ് വിളീച്ചിരുന്നത്. പരുന്തിനും മുകളിൽ എന്നാണ് ഉപാരി സയേന എന്ന വാക്കിനർത്ഥം. പരുന്തിനും പറക്കാനാകാത്ത ഉയരത്തിലുള്ള മലകൾ എന്നു വിവക്ഷ.
ചൈനീസ് സഞ്ചാരിയായ ഷ്വാൻ സാങ്ങിന്റെ രേഖകളിൽ, ഹിന്ദുക്കുഷ് നിരകളെ പോളുവോക്സിന എന്നാണ് പരാമർശിക്കുന്നത്. ഇതും പുരാതന ഇറാനിയൻ നാമത്തോട് സാദൃശ്യം പുലർത്തുന്നതാണ്.
പഞ്ചാബിലേയും ബംഗാളിലേയും ഹിന്ദുക്കളും മുസ്ലീങ്ങളും വിഭജനത്തിനായി വോട്ട് രേഖപ്പെടുത്തണം. ഭൂരിപക്ഷം വിഭജനത്തിനായി വോട്ട് ചെയ്താൽ അതു നടപ്പാക്കും.
അധികാരക്കൈമാറ്റം നടന്നുകഴിഞ്ഞാൽ അന്നുമുതൽ നാട്ടുരാജ്യങ്ങളുടെമേൽ ബ്രിട്ടീഷ് ഗവണ്മെന്റിന് അധീശാധികാരം ഉണ്ടായിരിക്കുന്നതല്ല. അവയ്ക്ക് ഇന്ത്യൻ യൂണിയനിലോ പാകിസ്താനിലോ ചേരാൻ സ്വാതന്ത്ര്യമുണ്ടായിരിക്കും.
ബംഗാൾ പ്രവിശ്യയും വിഭജിക്കപ്പെട്ടു. പശ്ചിമ ബംഗാൾ ഇന്ത്യയോടൊപ്പവും, ഈസ്റ്റ് ബംഗാൾ പാകിസ്താനോടൊപ്പവും ലയിച്ചു. ബംഗാൾ വിഭജനസമയത്ത് വ്യക്തമായ തീരുമാനങ്ങൾ ഇരുഭാഗത്തു നിന്നും രൂപീകരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നില്ല. എന്നാലും തൽക്കാലം വിഭജനം നടക്കട്ടെ എന്നും, പിന്നീടു വരുന്ന തർക്ക വിഷയങ്ങൾ ഒരു ട്രൈബ്യൂണലിനെക്കൊണ്ട് അന്വേഷിപ്പിച്ച് പരിഹരിക്കാം എന്നതുമായിരുന്നു ബ്രിട്ടന്റെ നിലപാട്. കാര്യങ്ങൾ വ്യക്തമായി നിർവഹിക്കാൻ കെല്പുള്ള ഒരു ഭരണസംവിധാനം ബംഗാൾ പ്രവിശ്യയുടെ തലപ്പത്ത് ഉണ്ടായിരുന്നുമില്ല. വിഭജനത്തിനുശേഷം ആരായിരിക്കും പുതുതായി രൂപീകരിക്കപ്പെടുന്ന സംസ്ഥാനത്തെ നയിക്കുന്നത് എന്നതിനെച്ചൊല്ലിയും ആശയക്കുഴപ്പങ്ങൾ നിലനിന്നിരുന്നു. ഈസ്റ്റ് ബംഗാൾ പിന്നീട് ഈസ്റ്റ് പാകിസ്താൻ എന്നു പേരു മാറ്റി. എന്നാൽ ബംഗാൾ വിമോചന യുദ്ധത്തിലൂടെ ഈസ്റ്റ് പാകിസ്താൻ സ്വതന്ത്രമാവുകയും ബംഗ്ലാദേശ് എന്ന സ്വതന്ത്ര രാഷ്ട്രമായിത്തീരുകയും ചെയ്തു.
ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായി, ബ്രിട്ടീഷ് ഇന്ത്യയിലെ ബംഗാൾ, പഞ്ചാബ് എന്നീ പ്രവിശ്യകളിലാണ് വിഭജനം നടന്നത്. പൂർവ്വബംഗാൾ, പശ്ചിമബംഗാൾ എന്നിങ്ങനെ ബംഗാൾ വിഭജിക്കപ്പെടുകയും പൂർവ്വബംഗാൾ പാകിസ്താനോടും പശ്ചിമബംഗാൾ ഇന്ത്യയോടും ചേർത്തു. (പശ്ചിമബംഗാൾ ഇന്ന് ഇന്ത്യയിലെ ഒരു സംസ്ഥാനമാണ്. 1956 മുതൽ കിഴക്കൻ പാകിസ്താൻ എന്ന പേരിലാണ് പൂർവ്വബംഗാൾ അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്. 1971-ൽ പാകിസ്താനിൽ നിന്നും വിഘടിച്ച് ബംഗ്ലാദേശ് എന്ന സ്വതന്ത്രരാജ്യമായി.) ഇത്തരത്തിൽ പഞ്ചാബ് പ്രവിശ്യയും പൂർവ്വപഞ്ചാബ്, പശ്ചിമപഞ്ചാബ് എന്നിങ്ങനെ വിഭജിക്കുകയും പൂർവ്വപഞ്ചാബ് ഇന്ത്യയുടെയും പശ്ചിമപഞ്ചാബ് പാകിസ്താന്റേയും ഭാഗമാകുകയും ചെയ്തു. (പൂർവ്വപഞ്ചാബ്, ഇന്ത്യയിൽ ഇന്ന് പഞ്ചാബ്, ഹരിയാണ, ഹിമാചൽ പ്രദേശ് എന്നീ സംസ്ഥാനങ്ങളാണ്. ഇന്നത്തെ പാകിസ്താനി പഞ്ചാബ്, ഇസ്ലാമാബാദ് തലസ്ഥാനമേഖല എന്നിവ ഉൾക്കൊള്ളൂന്നതാണ് വിഭജനാനന്തരമുള്ള പശ്ചിമപഞ്ചാബ്.)
സിന്ധ് വംശജരായ ഹിന്ദുക്കൾ വിഭജനത്തിനുശേഷം സിന്ധ് പ്രവിശ്യയിൽ തന്നെ തുടരാൻ തീരുമാനിക്കുകയായിരുന്നു. അവിടത്തെ മുസ്ലിമുകളുമായി അവർ നല്ല ബന്ധത്തിലാണ് കഴിഞ്ഞിരുന്നത്. പതിനാല് ലക്ഷത്തോളം വരുന്ന ഹിന്ദുക്കൾ സിന്ധ് പ്രവിശ്യയിൽ വിഭജനകാലത്ത് ജീവിച്ചിരുന്നു. എന്നാൽ വിഭജനത്തെത്തുടർന്നുണ്ടാകാവുന്ന അനിശ്ചിതത്വം മുൻകൂട്ടിക്കണ്ട് പലരും ഇന്ത്യയിലേക്ക് പലായനം ചെയ്യാൻ തീരുമാനിക്കുകയായിരുന്നു. ഏതാണ്ട് എട്ട് ലക്ഷത്തിനടുത്ത് വരുന്ന ഹിന്ദുക്കൾ സിന്ധ് വിട്ട് ഇന്ത്യയിലേക്ക് വന്നു. സിന്ധ് പ്രവിശ്യ മുഴുവനായി പാകിസ്താന്റെ ഭാഗമായപ്പോൾ ഇന്ത്യയിൽ തുടരാൻ തീരുമാനിച്ച സിന്ധ് വംശജരായ ഹിന്ദുക്കൾ ഭവനരഹിതരായി മാറി. സിന്ധിൽ ഇപ്പോഴും ഹിന്ദുക്കൾ ജീവിക്കുന്നുണ്ട്, പാകിസ്താന്റെ 1998 ലെ കാനേഷുമാരി അനുസരിച്ച് ഇവരുടെ എണ്ണം ഇരുപതുലക്ഷത്തോളം വരും.
ഇന്ത്യാ വിഭജനസമയത്ത് ഏറ്റവും കൂടുതൽ പീഡനങ്ങൾ അനുഭവിച്ചത് സ്ത്രീകളായിരുന്നു. 33,000 ഓളം വരുന്ന ഹൈന്ദവ, സിഖ് മതസ്ഥരായ സ്ത്രീകളെ പാകിസ്താൻ ബലംപ്രയോഗിച്ച് പിടിച്ചുകൊണ്ടുപോയി എന്ന ഇന്ത്യാ സർക്കാർ ആരോപിക്കുമ്പോൾ, തങ്ങളുടെ 50000 ഓളം വരുന്ന മുസ്ലിം സ്ത്രീകളെ എതിർവിഭാഗക്കാരും ഉപദ്രവിച്ചെന്ന് പാകിസ്താൻ പ്രത്യാരോപണം ഉന്നയിക്കുന്നു. 1949 ഓടെ, 12,000 ഓളം വനിതകളെ തിരികെ ഇന്ത്യയിലേക്കും, ആറായിരത്തോളം സ്ത്രീകളെ പാകിസ്താനിലേക്കും കൊണ്ടു വന്ന് പുനരധിവസിപ്പിച്ചു എന്ന് സർക്കാർ കണക്കുകൾ പറയുന്നു. എന്നാൽ തിരിച്ചുചെല്ലുന്ന തങ്ങളെ കുടുംബാംഗങ്ങൾ സ്വീകരിക്കുമോ ഇല്ലയോ എന്ന ഭയത്താൽ കൂടുതലും ഹിന്ദു,സിഖ് മതസ്ഥരായ സ്ത്രീകൾ തിരികെ ഇന്ത്യയിലേക്ക് പോരാൻ തയ്യാറായില്ല. ഇതു തന്നെയായിരന്നു ഇന്ത്യയിൽ അകപ്പെട്ടുപോയ മുസ്ലിം വനിതകളുടെ കാര്യവും.
1940 ലെ മുസ്ലിം ലീഗിന്റെ ലാഹോർ കോൺഗ്രസ്സിൽ വെച്ച് മുഹമ്മദ് അലി ജിന്ന പ്രത്യേക രാഷ്ട്രം എന്ന പ്രമേയം അവതരിപ്പിച്ചു. കക്സാർ തെഹ്രിക്ക് പോലുള്ള മുസ്ലീം സംഘടനകൾ ഈ വിഭജനത്തെ ശക്തിയായി എതിർത്തിരുന്നു. തെഹ്രിക്ക് പാർട്ടിയുടെ നേതാവായിരുന്ന അല്ലാമ മഷ്രിഖിയെപ്പോലുള്ള നേതാക്കളെ വിഭജനത്തെ എതിർത്തു എന്ന കാരണത്തിൽ അറസ്റ്റു ചെയ്തു ജയിലിലടച്ചു.ഹിന്ദുക്കളും, മുസ്ലിങ്ങളും ഐക്യത്തോടെ ഒരു രാജ്യമായി തന്നെ കഴിയുമെന്നാണ് മോഹൻദാസ് കരംചന്ദ് ഗാന്ധി, അല്ലാമ മഷ്രിഖി തുടങ്ങിയ നേതാക്കൾ വിശ്വസിച്ചിരുന്നത്. ഹിന്ദുക്കൾക്കും, മുസ്ലിമുകൾക്കും വേണ്ടി ഇന്ത്യയെ വിഭജിക്കുക എന്നത് ദൈവനിന്ദയാണെന്ന് മോഹൻദാസ് കരംചന്ദ് ഗാന്ധി പറയുകയുണ്ടായി.
ലാഹോറും, അമൃത്സറും ആയിരുന്നു ഏറ്റവും പ്രശ്നബാധിതമായ പ്രദേശങ്ങൾ. അതിർത്തി നിർണ്ണയസമയത്ത് ഈ രണ്ടു പ്രദേശങ്ങളും എവിടേക്ക് ഉൾക്കൊള്ളിക്കണമെന്നുള്ള കാര്യത്തിൽ കമ്മീഷന് ആശയക്കുഴപ്പമായിരുന്നു. അവസാനം ലാഹോർ പാകിസ്താന്റെ ഭാഗമായും, അമൃത്സർ ഇന്ത്യയുടെ ഭാഗമായും നിശ്ചയിക്കപ്പെട്ടു. വിഭജനശേഷം, പടിഞ്ഞാറൻ പഞ്ചാബിന്റെ ഭാഗങ്ങളായിരുന്ന ലാഹോർ, റാവൽപിണ്ടി, മുൾട്ടാൻ, തുടങ്ങിയ പ്രദേശങ്ങളിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന സിഖ് മതസ്ഥർ കൂട്ടമായി ആക്രമിക്കപ്പെടുകയും കൊല്ലപ്പെടുകയും ചെയ്തു. അതേപോലെ തന്നെ കിഴക്കൻ പഞ്ചാബിന്റെ പ്രദേശങ്ങളായിരുന്ന ലുധിയാന, ജലന്ധർ എന്നിവിടങ്ങളിൽ വസിച്ചിരുന്ന മുസ്ലിം വംശജരും ആക്രമണത്തിനിരയായി.
ബ്രിട്ടീഷ് ഇന്ത്യയെ ഇന്ത്യൻ യൂണിയനെന്നും പാകിസ്താനെന്നും വിഭജിച്ചത് ജൂൺ തേഡ് പ്ലാൻ അഥവാ മൗണ്ട്ബാറ്റൺ പദ്ധതി അനുസരിച്ചാണ്. 1947 ജൂൺ 3 ന് ഒരു പത്രസമ്മേളനത്തിൽ വെച്ച് മൗണ്ട്ബാറ്റൺ പ്രഭുവാണ് ഇത് പ്രഖ്യാപിച്ചത്. ഈ പദ്ധതിയനുസരിച്ച് ഭരണഘടനാ നിർമ്മാണ സമിതിയുടെ പ്രവർത്തനം തുടരും. പക്ഷേ, ഈ സമിതിയുണ്ടാക്കുന്ന ഭരണഘടന അതംഗീകരിക്കാൻ കൂട്ടാക്കാത്ത പ്രദേശങ്ങൾക്ക് ബാധകമായിരിക്കുന്നതല്ല. അതായത് സ്വയംനിർണയാവകാശം തത്ത്വത്തിൽ അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. 1947 ആഗസ്ത് 15 ഇതിനകം ഇന്ത്യയുടെ സ്വതന്ത്ര്യദിനമായി തീരുമാനിച്ചിട്ടുമുണ്ടായിരുന്നു. ഇതിലെ പ്രധാന നിർദ്ദേശങ്ങൾ ഇവയാണ്.
1946 ഓഗസ്റ്റ് 16 നടന്ന കൽക്കട്ട കൂട്ടക്കുരുതിക്കുശേഷം, ഇരുവിഭാഗത്തിലുമുള്ള നേതാക്കൾ ഭാവിയിലുണ്ടായേക്കാവുന്ന ഹിന്ദു-മുസ്ലിം സംഘർഷങ്ങളെ ഓർത്ത് ഭീതിതരായിരുന്നു. കൽക്കട്ട കൂട്ടക്കുരുതിയിൽ ഏതാണ്ട് 5000 ഓളം ആളുകൾ മരിച്ചതായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. ഇതേതുടർന്ന് വടക്കേ ഇന്ത്യയിലും, ബംഗാളിലും വ്യാപകമായ തോതിൽ കലാപങ്ങൾ പൊട്ടിപ്പുറപ്പെട്ടു. വിഭജനതീരുമാനം വേഗത്തിലാക്കാൻ ഇത്തരം കലാപങ്ങൾ നേതാക്കൾക്കു മുന്നിൽ സമ്മർദ്ദം സൃഷ്ടിച്ചു.
ഈ വിഭജനത്തിന്റെ ഫലമായി പുതിയ രാജ്യങ്ങളായ ഇന്ത്യയും പാകിസ്താനും തമ്മിൽ കലഹം ഉടലെടുക്കുകയും ഏകദേശം ഒന്നേകാൽ കോടി ജനങ്ങൾക്ക് പലായനം ചെയ്യേണ്ടതായി വരുകയും നിരവധി പേർക്ക് ജീവഹാനി സംഭവിക്കുകയും ചെയ്തു. മരിച്ചവരുടെ എണ്ണം വിവിധ കണക്കുകളനുസരിച്ച് ഒരു ലക്ഷം മുതൽ പത്തുലക്ഷം വരെയാണ്. രക്തരൂഷിതമായ ഈ വിഭജനത്തിന്റെ ഫലമായി ഇന്ത്യക്കും പാകിസ്താനുമിടയിൽ ഉടലെടുത്ത പരസ്പരശത്രുത ഇന്നും തുടരുന്നു.
1947-ൽ ബ്രിട്ടീഷ് ഇന്ത്യക്ക് സ്വയംഭരണം നൽകുന്നതിനൊപ്പം രാജ്യത്തെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ മൂന്നു ഖണ്ഡങ്ങളായി വിഭജിച്ചതിനെയാണ് ഇന്ത്യയുടെ വിഭജനം എന്നതുകൊണ്ട് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്. ഇതിനെത്തുടർന്ന് ഇന്ത്യ, പാകിസ്താൻ എന്നിങ്ങനെ രണ്ടു രാജ്യങ്ങൾ ഉടലെടുത്തു. ഇന്ത്യൻ സ്വാതന്ത്ര്യനിയമം 1947 എന്ന നിയമമനുസരിച്ചാണ് ഈ വിഭജനം നടന്നത്. ഇത് ഇന്ത്യയിലെ ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണത്തിന് അന്ത്യം കുറിക്കുകയും ചെയ്തു.
അതിർത്തി നിശ്ചയിച്ചു കഴിഞ്ഞ ഉടൻ തന്നെ ഇരുവശത്തേക്കും ജനങ്ങൾ പലായനം ആരംഭിച്ചു. പുതിയതായി രൂപം കൊണ്ട സർക്കാരുകൾക്ക് ഇത്ര ഭീമമായ പലായനം കൈകാര്യം ചെയ്യാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല. പലയിടത്തും അക്രമങ്ങളും കലാപങ്ങളും പൊട്ടിപ്പുറപ്പെട്ടു. മരണസംഖ്യ വളരെ ഉയർന്നതായിരുന്നു. അഞ്ചുലക്ഷത്തിനും, പത്തു ലക്ഷത്തിനും ഇടക്ക് ആളുകൾ കൊല്ലപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടാവാം എന്നു കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.
പഞ്ചാബിന്റെ കിഴക്ക് ഭാഗം 1947 ൽ ഇന്ത്യയുടെ ഭാഗമായി മാറി. കിഴക്കൻ പഞ്ചാബിൽ ഏറെയും സിഖ് മതസ്ഥരും, ഹിന്ദുക്കളുമായിരുന്നു. മുസ്ലിങ്ങൾ കൂടുതലുള്ള പടിഞ്ഞാറൻ ഭാഗം പുതിയതായി രൂപീകരിക്കപ്പെട്ട പാകിസഥാനിലും ലയിച്ചു. വിഭജനം കഴിഞ്ഞുവെങ്കിലും, കിഴക്കൻ പഞ്ചാബിൽ മുസ്ലിമുകളും, പടിഞ്ഞാറൻ പഞ്ചാബിൽ ഹിന്ദുക്കളും പലായനം ചെയ്യാനാവാതെ ഭീതിയോടെ ജീവിച്ചിരുന്നു.
ഇന്ത്യാ വിഭജനത്തിനുശേഷം ഇരു രാജ്യങ്ങളും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം ഒട്ടും സൗഹാർദ്ദപരമായിരുന്നില്ല. കലാപങ്ങളും, യുദ്ധങ്ങളും കൊണ്ട് കലുഷിതമായിരുന്നു അതിർത്തി പ്രദേശങ്ങൾ. ജമ്മൂ-കാശ്മീർ പ്രദേശമായിരുന്നു ഏറ്റവും കൂടുതൽ പ്രശ്നസങ്കീർണ്ണമായിരുന്നത്. മൂന്നു യുദ്ധങ്ങളാണ് ജമ്മു കാശ്മീരിനെച്ചൊല്ലി ഇന്ത്യയും പാകിസ്താനും തമ്മിലുണ്ടായത്.
1935 ൽ സിന്ധ് ഭരണകൂടമാണ് ഒരു പ്രത്യേക രാജ്യം വേണമെന്ന ആവശ്യം മുന്നോട്ടു വെച്ചത്. അതുവരെ ഏകരാഷ്ട്രം എന്ന രീതിയിൽ തന്നെ മുന്നോട്ടു പോയിരുന്ന മുഹമ്മദലി ജിന്നയും പിന്നീട് മുസ്ലിമുകൾക്കായി ഒരു പ്രത്യേക രാജ്യം വേണമെന്ന ആവശ്യവുമായി കോൺഗ്രസ്സിനെ സമീപിച്ചു.
ഇന്ത്യൻ സിവിൽ സർവീസ്, ബ്രിട്ടീഷ് ഇന്ത്യൻ സേന, റോയൽ ഇന്ത്യൻ നാവികസേന, ഇന്ത്യൻ റെയിൽവേ, കേന്ദ്രഖജനാവ്, മറ്റു ഭരണവകുപ്പുകൾ എന്നിവയടങ്ങുന്ന ഇന്ത്യാസർക്കാരിന്റെ സ്വത്തുവകകളും പങ്കിടാൻ ഈ വിഭജനക്കരാറിൽ വ്യവസ്ഥയുണ്ടായിരുന്നു.
നിർമ്മാണ-വ്യവസായമേഖലയിൽ നിന്നുമാണ്‌ ഈ വികസന മാതൃകയുടെ ഉത്ഭവം; ആ മേഖലകളിൽ നിർമ്മാണത്തിലെ ഒരു ഘട്ടത്തിൽ പ്രവേശിച്ചാലോ ആ ഘട്ടം പൂർത്തിയായാലോ മാറ്റങ്ങൾ വരുത്തുക എന്നത് സാധ്യമാണെങ്കിലും വളരെ ചിലവേറിയതായിരിക്കും. അതിനാൽ തന്നേ ഒരോ ഘട്ടവും മുറയ്ക്ക് പൂർത്തിയാക്കുകയാണ്‌ ചെയ്യുക. ആദ്യകാലത്ത് സോഫ്റ്റ്‌വേർ മേഖലയിൽ മറ്റ് മാതൃകകൾ ലഭ്യമല്ലായിരുന്നതിനാൽ ഈ മാതൃക സോഫ്റ്റ്‌വേർ വികസനത്തിനും കടം കൊള്ളുകയായിരുന്നു.
അനുക്രമമായുള്ള ഒരു സോഫ്റ്റ്‌വേർ വികസന പ്രക്രിയയാണ്‌ വെള്ളച്ചാട്ടമാതൃക , കൺസപ്ഷൻ , ആരംഭം , വിശകലനം , അഭികല്പന , കോഡിങ്ങ് , ടെസ്റ്റിങ്ങ്, പരിപാലനം എന്നീ ഘട്ടങ്ങളിലൂടെ പുരോഗമിക്കുന്നതിനിടെ ഒരു ഘട്ടത്തിൽനിന്നും പൊടുന്നനെ മറ്റൊരു ഘട്ടത്തിലേക്ക് ചാടുന്നതിനാലാണ്‌ വെള്ളച്ചാട്ടമാതൃക എന്ന പേര് നൽകപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്.
എക്കൈനോഡേർമുകളുടെ അടിസ്ഥാനപരമായ സവിശേഷതകൾ താഴെ പറയുന്നവയാണ്. പഞ്ച-ആരീയ സമ്മിതി , ആന്തരീക കാൽസ്യ-അസ്ഥിവ്യവസ്ഥ, സവിശേഷ ജലസം‌‌വഹനീ വ്യൂഹം , ദ്വിപാർശ സമ്മിതിയുള്ള ഒരു മുക്തപ്ലവി പ്ലവിയായ ലാർ‌‌വ. ഈ സ്വഭാവവിശേഷങ്ങൾ എക്കൈനൊഡെർമാറ്റയുടെ അടിസ്ഥാന സവിശേഷതകളായി കണക്കാക്കാമെങ്കിലും വിവിധ വർഗങ്ങളിൽ അല്പവ്യതിയാനങ്ങളും ദൃശ്യമാണ്. ചില സ്പീഷീസുകളിൽ ലാർ‌‌വാഘട്ടം കാണാറില്ല. ഇവയുടെ വലിയ അണ്ഡങ്ങൾ വിരിഞ്ഞ് ലാർ‌‌വാഘട്ടം കൂടാതെ തന്നെ വളർച്ച പൂർത്തിയാക്കുന്നു. അതുപോലെതന്നെ ചില സ്പീഷീസുകളിൽ പഞ്ച-ആരീയ സമ്മിതിക്കുമേൽ ഒരു ദ്വിതീയ ദ്വിപാർശ സമ്മിതി അധ്യാരോപിതാവസ്ഥയിൽ കാണപ്പെടാറുണ്ട്. ചില കടൽ അർച്ചീനുകൾ, കടൽ വെള്ളരികൾ എന്നിവയിൽ ഈ അവസ്ഥ പ്രകടിതമാണ്. ചില കടൽ‌‌വെള്ളരികളിൽ കാത്സ്യമയ അസ്ഥിവ്യൂഹവും കാണാറില്ല.
ആസ്റ്റെറോയ്ഡുകളും എക്കൈനോയ്ഡുകളും ശൂലങ്ങളുടെയും നാളപദങ്ങളുടെയും സഹായത്തോടെയാണ് സഞ്ചരിക്കുന്നത്. മുന്നോട്ടു നീങ്ങികൊണ്ടിരിക്കുന്ന ജീവിക്ക് ശരീരത്തെ തിരിക്കാതെ തന്നെ പുറകോട്ടു നീങ്ങാനും കഴിയും. നാളപദങ്ങൾ പിടിച്ചുകയറാനും മറ്റു വസ്തുക്കളെ തങ്ങളുടെ നേർക്ക് വലിച്ചടുപ്പിക്കാനും ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്. ഒഫിയുറോയ്ഡുകൾ കൈകൾ ചലിപ്പിച്ചാണ് ചലനം സാധിക്കുന്നത്. ഹോളോത്തുറിഡേയിൽ വായ്ഭാഗം മുമ്പോട്ടാക്കി നാളപദങ്ങളെയും ശരീരപേശികളുടെ സങ്കോചവികാസങ്ങളെയും ആധാരമാക്കിയുള്ള ചലനവ്യവസ്ഥയാണുള്ളത്. കടൽലില്ലികളെപ്പോലെയുള്ളവ ഒരു സ്ഥലത്ത് ഉറപ്പിക്കപ്പെട്ട നിലയിലാണുള്ളത്. ചില സ്പീഷീസുകൾ ഒരു സ്ഥലത്തുനിന്നും മറ്റൊരിടത്തേക്ക് ചലിക്കാറുണ്ടായിരുന്നെന്നും കരുതപ്പെടുന്നു. ക്രൈനോയ്ഡ, ഒഫിയൂറോയ്ഡ്, ഹോളോത്തുറീഡ എന്നിവ നീന്തി നടക്കാറുണ്ട്.
നാഡീവ്യൂഹം അവികസിതമാണ്. വിസരിത നിലയിൽ ഇതു കാണപ്പെടുന്നു. ബാഹ്യചർമവുമായുള്ള ബന്ധം പലപ്പോഴും തുടർന്നു നിലനിറുത്തിയിരിക്കുന്നു. നാഡീജാലം ആരീയസ്ഥിതിയിലുള്ളതും ഗുച്ഛികളോടു കൂടിയതുമായ നാഡികളായി കേന്ദ്രീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഇപ്രകാരമുള്ള മൂന്നിനം ജാലികാവ്യൂഹം എക്കൈനോഡേർമുകളിൽ കാണപ്പെടുന്നു. ഇവയിൽ വായുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വ്യൂഹമാണ് പ്രാധാന്യമർഹിക്കുന്നത്. ഒന്നോ അതിലധികമോ നാഡീവളയങ്ങൾ വായയെ ചുറ്റുന്നു. ഈ വളയത്തിൽ നിന്ന് നാഡികൾ ആരിയ രീതിയിൽ വിസരിച്ചിരിക്കുന്നു. ക്രൈനോയ്ഡിയയിൽ മാത്രം വളർച്ചയെത്തിക്കഴിഞ്ഞാൽ വായുമായി ബന്ധപ്പെട്ട നാഡീവ്യൂഹം അപ്രത്യക്ഷമാവുന്നു. ഉള്ളിലായി കാണപ്പെടുന്ന അപമുഖനാഡീവ്യൂഹം ക്രൈനോയ്ഡിയയിലൊഴികെ അവികസിതമാണ്. സം‌‌വേദനാംഗങ്ങൾ എക്കൈനോഡേർമുകളിൽ വികസിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല.
ഓരോ അസ്ഥിഫലകവും ഒരു പ്രത്യേക കാത്സ്യമയ പരലിൽ നിന്നാണ് രൂപമെടുക്കുന്നത്. ഈ പ്രത്യേകത കാംബ്രിയൻ കല്പം‌ ‌മുതൽ ഇന്നുവരെ നിലനിൽക്കുന്ന ഏകസ്വഭാവവിശേഷം എന്ന നിലയിൽ പ്രാധാന്യമർഹിക്കുന്നു. മറ്റു യാതൊരു വിധത്തിലും വ്യാഖ്യാനിക്കാനാവാതിരുന്ന ചില പാലിയോസോയിക്ക് ഫോസിലുകളെ ഈ പ്രത്യേകത മൂലം മാത്രമാണ് വ്യാഖ്യനിക്കാൻ കഴിഞ്ഞത്. പീഠിക എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന ശരീരകല സ്രവിക്കുന്ന കാൽസ്യശൂകങ്ങളുടെ സഞ്ചയത്തിൽ നിന്നാണ് ഓരോ അസ്ഥിഫലകവും ഉടലെടുക്കുന്നത്. ഇവ പിന്നീട് ഒന്നിച്ചു ചേരുന്നു. അസ്ഥിഫലകങ്ങളുടെ വിന്യാസം വിവിധ വർഗങ്ങളിൽ വ്യത്യസ്തമാണ്. ഇവ ദ്വിപാർശ്വസമ്മിതിയിലോ ആരീയസമ്മിതിയിലോ ഉള്ള നിരകളിലായാണ് കാണപ്പെടുന്നത്. എന്നാൽ ഹോളോതുറോയ്ഡീയയിൽ ഇവ ചിതറിക്കിടക്കുന്ന ശൂകങ്ങളായാണ് കണ്ടുവരുന്നത്.
നഷ്ടപ്പെട്ടുപോകുന്ന ശരീരഭാഗങ്ങളെ പുനരുദ്ഭവിക്കാനുള്ള കഴിവ് എക്കൈനോഡേർമുകളിൽ കണ്ടുവരുന്നു. കടൽ ലില്ലികൾ, നക്ഷത്രമത്സ്യങ്ങൾ, ബ്രിട്ടിൽ സ്റ്റാറുകൾ എന്നിവയിൽ പുനരുദ്ഭവക്ഷമത വികസിതാവസ്ഥയിലാണ്. ഇവയുടെ നഷ്ടപ്പെട്ടുപോകുന്ന കൈകളുടെ സ്ഥാനത്ത് പുതിയവ വീണ്ടും വളർന്നു വരാറുണ്ട്. നക്ഷത്രമത്സ്യങ്ങളുടെ പുനരുത്ഭവക്ഷമത അത്ഭുതകരമാണ്. നക്ഷത്ര മത്സ്യങ്ങളെ പിടിച്ച് പല തുണ്ടുകളാക്കി കടലിലെറിഞ്ഞാലും ഏതെങ്കിലും ഒരു തുണ്ടിൽ ഒരു കൈയുടെ ഭാഗമുണ്ടെങ്കിൽ അത് വളർന്ന് ഒരു പൂർണജിവിയായി തീരും. ചില കടൽ വെള്ളരികൾ ആന്തരികാംഗങ്ങളെ ചില പ്രത്യേക സാഹചര്യത്തിൽ പുറത്തേക്കു തള്ളാൻ കഴിവുണ്ട്. നഷ്ടപ്പെടുന്ന ഭാഗങ്ങൾ പുനരുദ്ഭവിക്കുകയും ചെയ്യും.
മുള്ളുള്ള ത്വക്കോടുകൂടിയത് എന്ന് അർത്ഥം വരുന്ന ഒരു ഗ്രീക്ക് പദത്തിൽ നിന്നാണ് എക്കൈനൊഡെർമാറ്റ എന്ന വാക്കിന്റെ ഉത്ഭവം. കടൽച്ചേനകളുടെ തോടിനെ കുറിക്കുന്നതായി 1734-ൽ ജെ. റ്റി. ക്ലെയ്ൻ എന്ന ശാസ്ത്രകാരനാണ് ഈ പദം ആദ്യമായി പ്രയോഗിച്ചത്. ക്ലെയ്ൻ ഉപയോഗിച്ച എക്കൈനൊഡെർമാറ്റ എന്ന പദം പിൽക്കാലത്ത് ഈ ഫൈലത്തിലെ എല്ലാ ജന്തുക്കളെയും സൂചിപ്പിക്കുന്നതിനായി ഉപയോഗിക്കുന്നു. ഈ ഫൈലത്തിലെ ഹോളോത്തൂറിഡേ വർഗത്തിനൊഴികെ ബാക്കി എല്ലാ വർഗങ്ങൾക്കും ഈ പേരു യോജിച്ചതാണ്. ഹോളോത്തൂറിഡേ വർഗത്തിലെ ജീവികളിൽ ശൂലമയതൊലിയോ വലിയ ശരീരാവരണ ഫലകങ്ങളോ കാണാറില്ല. അതിനാൽ ഈ പേര് ഇവയ്ക്ക് തീർത്തും അനുയോജ്യമാവുന്നില്ല.
എക്കൈനോഡേർമുകളുടെ ശരീരത്തിന്റെ ഉൾഭാഗത്തായി സീലോം കാണപ്പെടുന്നു. ഈ ദേഹഗുഹയിലാണ് പചനവ്യൂഹവും പ്രത്യുത്പാദനവ്യൂഹവും സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്. ക്രൈനോയ്ഡീയയിൽ മാത്രം ദേഹഗുഹ സം‌‌യോജക കലയുടെ ഒരു ജാലത്താൽ നിറയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ദേഹഗുഹയ്ക്കു പ്രധാനമായും രണ്ടു ഭാഗങ്ങളുണ്ട്; പരിഅന്തരാംഗ ഗുഹയും ജല-ഗുഹയും . പരിഅന്തരാംഗഗുഹ ആന്തരീകാംഗങ്ങൾക്കു ചുറ്റുമായുള്ള സീലോമിക ദ്രവം നിറഞ്ഞതുമായ ഭാഗമാണ്. ജല‌-ഗുഹ ഒരു ഒറ്റപ്പെട്ട അറയാണ്. ഇവിടെനിന്നുമാണ് ജലസം‌‌വഹനീവ്യൂഹം ഉടലെടുക്കുന്നത്.
ലളിതഘടനയോടുകൂടിയ പ്രത്യുത്പാദന വ്യൂഹമാണ് എക്കൈനോഡേമുകൾക്കുള്ളത്, ഇവയിൽ ലിംഗഭേദം ദൃശ്യമാണ്. ബാഹ്യ ലക്ഷണങ്ങൾ മൂലം ആൺ-പെൺ ജീവികളെ തിരിച്ചറിയാനാവില്ല. അന്തര-ആരീയ ജനനാംഗങ്ങളാണുള്ളത്. ഇവയ്ക്കു വെളിയിലേക്കു തുറക്കുന്ന പ്രത്യേക നാളിയുണ്ട്. മിക്ക എക്കൈനോഡേമുകളിലും ശരീര സമ്മിതിക്കാധാരമായി ആരീയസമ്മിത ജനനാംഗങ്ങളാണുള്ളത്. ലിംഗകോശങ്ങളെ നാളികളിലൂടെ സമുദ്രജലത്തിലേക്കു വിക്ഷേപിക്കുന്നു. ബീജസങ്കലനം അവിടെവച്ചാണ് നടക്കുക. ഇവ ഒരു ലാർ‌‌വ ദശയിലൂടെ പൂർണ വളർച്ച പ്രപിക്കുന്നു.
എക്കൈനോഡേമുകൾ വിവിധ രീതിയിൽ ആഹാരസമ്പാദനം നടത്താറുണ്ട്. മിക്കവാറും രാത്രികാലങ്ങളിലാണ് ഭക്ഷണം തേടാറുള്ളത്. കടൽസസ്യങ്ങൾ, സമുദ്രജീവികൾ, അടിത്തട്ടിലെ ചെളി എന്നിവ വരെ ഇവ ആഹാര പദാർഥങ്ങളായി ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്. ക്രൈനോയ്ഡുകൾ ഒഴുകി നടക്കുന്ന പ്ലവകങ്ങളെയാണ് ഇരയാക്കുന്നത്. ഇവയുടെ നാളപദങ്ങൾ പുറപ്പെടുവിക്കുന്ന ഒരുതരം ശ്ലേഷ്മപദാർഥം ഇരയെ ശേഖരിച്ചെടുക്കുന്നു. ഒഴുക്കിനെതിരായി വിടർത്തുന്ന കൈകളിലെ നാളപദങ്ങളുടെയും സീലിയകളുടെയും ചലനം മൂലം ചെറുജീവികൾ വായ്ക്കുള്ളിലേയ്ക്ക് ആനയിക്കപ്പെടുന്നു.
അസ്റ്ററോയ്ഡുകൾ മിക്കവാറും ഇരപിടിയന്മാരാണ്. ചിപ്പികളാണ് ഇവയുടെ മുഖ്യ ആഹാരവസ്തുക്കൾ. മറ്റു ചെറിയ നക്ഷത്രമത്സ്യങ്ങളെക്കൂടി ഇവ ഇരയക്കാറുണ്ട്. ചില അസ്റ്ററോയ്ഡുകൾ ആഹാരം കഴിക്കുമ്പോൾ വായിലൂടെ പചനനാളത്തെ വെളിയിലേക്കു തള്ളാറുണ്ട്. ഇരയുടെ മുകളിൽ പതിക്കുന്ന പചനനാളം ആവശ്യം കഴിയുമ്പോൾ തിരികെ ഉള്ളിലേക്കു വലിക്കുന്നു. ദഹനം പൂർണമാകുന്നത് ജീവിയുടെ ഉള്ളിൽ വച്ചാണ്. മിക്ക ഒഫിയുറോയ്ഡുകളും സൂക്ഷ്മജീവികളെ ആഹാരമാക്കുന്നു. കൈകളുടെ സഹായത്താലാണ് ഇവ ഇരതേടുന്നത്.
പൂർണവളർച്ചയെത്തിയ എക്കിനോഡേർമുകൾ കടലിന്റെ അടിത്തട്ടിലാണ് കഴിഞ്ഞുകൂടുന്നത്. ചില കടൽ‌‌വെള്ളരികൾ നീന്തിനടക്കാറുണ്ട്. അപൂർ‌‌വം ചില സ്പീഷീസുകൾ ജലോപരിതലത്തിൽ ഒഴുകി നടക്കുന്നവയായും ഉണ്ട്. ശരീരാകൃതിയുടെ കാര്യത്തിൽ എക്കിനോഡേർമുകൾ വൈവിദ്ധ്യം പുലർത്തുന്നു; ഒന്നോ രണ്ടോ സെന്റി മീറ്റർ നീളമുള്ളവ മുതൽ 60 സെന്റി മീറ്റർ വരെ വളരുന്നവ ഇക്കൂട്ടത്തിലുണ്ട്. ചില വലിയ നക്ഷത്ര മത്സ്യങ്ങൾ 60 സെന്റി മീറ്റർ വ്യാസം‌‌വരെ എത്താറുണ്ട്.
അകശേരുകികളായ കടൽജലജീവികളുടെ ഒരു ഫൈലമാണ് എക്കൈനൊഡെർമാറ്റ. ഘടനാപരമായ പല സമാനസവിശേഷതകളും പ്രകടിപ്പിക്കുന്ന ജീവികളെയാണ് ഇതിൽ ഉൾപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നത്. കടൽത്തീരങ്ങളിൽ സാധാരണ കാണപ്പെടുന്ന നക്ഷത്രമത്സ്യം , കടൽച്ചേന , കടൽ വെള്ളരി , ബ്രിട്ടിൽ സ്റ്റാർ, കടൽലില്ലി , ഫെതർ സ്റ്റാർ എന്നിവയെല്ലാം ഈ ഫൈലത്തിലെ പ്രാണനാശം സംഭവിച്ചിട്ടില്ലാത്ത പ്രതിനിധികളാണ്.
എക്കൈനോഡേമുകളിൽ വിസർജന-ശ്വസനവ്യൂഹങ്ങൾ വികസിതങ്ങളല്ല. ഹോളോത്തുറിഡേവർഗത്തിൽ മാത്രമേ ശ്വസനവ്യൂഹം ചെറിയതോതിലെങ്കിലും കാണപ്പെടുന്നുള്ളു. ഒരു രക്തചംക്രമണവ്യൂഹം എക്കൈനോഡേമുകളിൽ കാണപ്പെടുന്നുണ്ടെങ്കിലും ഹോളോത്തുറിഡേ, ക്രൈനോയ്ഡീയ എന്നീ വർഗങ്ങളിൽ മാത്രമേ ഇവ വികസിതാവസ്ഥ പ്രാപിച്ചിട്ടുള്ളു.
കാബ്രിയൻ കല്പത്തിലെ ആദ്യഘട്ടത്തിലാണ് എക്കൈനൊഡെർമാറ്റകൾ ആദ്യമായി പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടത് അന്നുമുതലുള്ള 60 കോടി വർഷങ്ങൾക്കിടയിൽ ഈ ഫൈലത്തിലെ അംഗങ്ങളിൽ വമ്പിച്ചതോതിലുള്ള ഘടനാമാറ്റങ്ങൾ സംഭവിക്കുകയുണ്ടായി. ഇക്കാരണത്താൽ ഇന്നുള്ള സ്പീഷീസുകൾ പ്രാഥമിക ജീവികളുമായി അധികമൊന്നും ഘടനാസാദൃശ്യം പ്രകടിപ്പിക്കുന്നില്ല.
എക്കിനോഡേർമുകളുടെ ത്വക്കിനെ ബാഹ്യചർമം ആവരണം ചെയ്തിരിക്കുന്നു. ഇതിനെ പൊതിഞ്ഞ് രോമസദൃശ്യ സിലിയകളും കാണപ്പെടറുണ്ട്. ഒഫിയൂറോയ്ഡുകളിൽ വളർച്ചയോടൊപ്പം ബാഹ്യചർമം അപ്രത്യക്ഷമാവും. ഈ സ്ഥിതിയിൽ അസ്ഥിശകലങ്ങൾ അനാവൃതമാകുന്നു. ത്വക്കിന്റെ ഉൾഭാഗങ്ങൾ പേശീകലയും അസ്ഥികലയും ചേർന്നാണ് രൂപപ്പെട്ടിട്ടുള്ളത്.
കടൽ അർച്ചിനുകളുടെ പ്രധാന ആഹാരം ആൽഗകളും ചെറുജീവികളുമാണ്. പാറയിലും മറ്റും പറ്റിപിടിച്ചിരിക്കുന്ന ആഹാരവസ്തുക്കളെ ബലമുള്ള പല്ലുകളുടെ സഹായത്താൽ കാർന്നെടുക്കുന്നു. എന്നാൽ ഉയർന്ന പരിണാമ നിലയിലുള്ള എക്കൈനോയ്ഡുകളിൽ പല്ലുകൾ കാണാറില്ല; ഇവ ചെറുജീവികളെ നാളപദങ്ങളുടെ സഹായത്താൽ ഇരയാക്കുന്നു.
എക്കൈനോഡേർമുകളുടെ ശരാശരി ആയൂർദൈർഘ്യം ഏതാണ്ടു നാലു വർഷമാണ്. ചില സ്പീഷീസുകൾ എട്ടുപത്തു വർഷം വരെ ജീവിച്ചിരിക്കാറുണ്ട്. ഇവയുടെ ശാരീരികവളർച്ച ചുറ്റുപാടുകളെ ആശ്രയിച്ച് വ്യത്യസ്തമാവാറുണ്ട്. ആഹാരപദാർഥങ്ങളുടെ ലഭ്യത, ചുറ്റുമുള്ള ജലത്തിന്റെ താപനില എന്നീ ഘടകങ്ങൾ വളർച്ചയെ ബാധിക്കാറുണ്ട്.
വായ്മുതൽ ഗുദദ്വാരം വരെ നീണ്ടുകിടക്കുന്ന പചനനാളമാണ് മുഖ്യമായുള്ളത്. പചനനാളത്തെ അന്തഃചർമം ആവരണം ചെയ്യുന്നു. എക്കൈനൊഡെർമാറ്റയിലെ വിവിധ വർഗത്തിൽ വായുടെ സ്ഥാനം വ്യത്യസ്ത ഭാഗങ്ങളിലായാണ് കണ്ടുവരുന്നത്. അതുപോലെതന്നെ ഗുദദ്വാരം ഉള്ളവയും ഇല്ലാത്തവയും ഉണ്ട്.
മഹാളോത്തുറിഡേയിൽ പ്ലവകങ്ങളാണ് പ്രധാന ഭക്ഷ്യവസ്തുക്കൾ. ചിലവ അടിത്തട്ടിലെ ചെളിയും വിഴുങ്ങാറുണ്ട്. ഈ ചെളിയിലെ ജൈവാംശത്തെ ദഹിപ്പിച്ചെടുത്തശേഷം ബാക്കിയുള്ളവയെ വിസർജിക്കുകയാണ് പതിവ്.
ഇന്ദ്രീയങ്ങളിൽ നിന്ന് നമുക്കു നേരിട്ടുകിട്ടുന്ന അനുഭവങ്ങളെ മാത്രമേ, പ്രമാണമായി ചർവാകദാർശനികർ അംഗീകരിക്കുന്നുള്ളൂ. പ്രത്യക്ഷാനുഭവങ്ങൾ മാത്രമാണ് യഥാർത്ഥമെന്നതാണ് ചർവാകരുടെ വിജ്ഞാനശാസ്ത്രത്തിന്റെ കാതൽ. പ്രത്യക്ഷാനുഭവങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ എടുക്കുന്ന യാതൊരു അനുമാനങ്ങളെയും അവർ അംഗീകരിക്കുന്നില്ല. അവർ വാദിക്കുന്നു: പുക കണ്ടാൽ തീയുണ്ട് എന്നു കരുതണമെങ്കിൽ, തീയും പുകയും തമ്മിൽ ശാശ്വതമായ ഒരു ദൃഢബന്ധമുണ്ടെന്ന് എല്ലാ സാഹചര്യങ്ങളിലും അനുഭവിച്ചറിഞ്ഞിരിക്കണം, നിരുപാധികവും നിസ്സംശയമായി തെളിയിക്കപ്പെട്ടിരിക്കണം. അതിന്, പ്രപഞ്ചത്തിലുള്ള, ഉണ്ടായിട്ടുള്ള, ഉണ്ടാകാനിടയുള്ള "എല്ലാ പുകയെക്കുറിച്ചും എല്ലാ തീയെക്കുറിച്ചും" നേരിട്ട് അറിയാമായിരിക്കണം. അതു സാധ്യമല്ല. അപ്രകാരം ഒരു വ്യാപ്തി സ്ഥാപിച്ചെടുക്കാൻ കഴിയില്ല. ആകയാൽ, അനുമാനങ്ങൾ പ്രമാണമായി അംഗീകരിക്കാനാവില്ല.
ചർവാകദർശനത്തിന് എങ്ങനെയാണ് ഈ പേരു കിട്ടിയത് എന്നത് വ്യക്തമല്ല. ചർവാകൻ എന്ന പേരുള്ള ഉപജ്ഞാതാവിന്റെ പേരിൽനിന്നാണെന്ന് ഒരു വാദമുണ്ട്. ചർ‌വാകർ‌ എന്നാൽ "മധുരവാക്കുകൾ പറയുന്നവർ" എന്നാണെന്നും, "ഭക്ഷണപാനീയങ്ങൾ കഴിച്ചു മദിച്ചു നടക്കുന്നവർ" എന്നാണെന്നും മറ്റൊരു വാദമുണ്ട്. ബൃഹസ്പതിയാണ് ഇതിന്റെ ഉപജ്ഞാതാവെന്ന്, വേറൊരു വാദവുമുണ്ട്. അതുകൊണ്ട് "ബാർഹസ്പത്യം" എന്ന് ദർശനസമ്പ്രദായത്തിനു ഒരു പേരുണ്ട്. ജനപ്രിയമായതിനാൽ "ലോകായതം" എന്നും ഈ ദർശനത്തിനു പേരുണ്ട്. ചർവാകദർശനത്തിലെ ആധികാരികഗ്രന്ഥങ്ങളൊന്നും കണ്ടുകിട്ടിയിട്ടില്ല. മറ്റു ദാർശനികരുടെ ഗ്രന്ഥങ്ങളുടെ ആദ്യഭാഗത്തു നിന്നാണ് ഈ ദർശനധാരയെക്കുറിച്ച് വിവരങ്ങൾ കിട്ടിയിട്ടുള്ളത്.
പുരുഷാർത്ഥങ്ങളിൽ , അർത്ഥം കാമം എന്നിവയെ മാത്രമേ ചർവാകർ അംഗീകരിക്കുന്നുള്ളൂ. ധർമ്മമോക്ഷങ്ങളെ നിരാകരിക്കുന്നു. മോക്ഷപ്രാപ്തിയാണ് ജീവിതത്തിന്റെ പരമലക്ഷ്യം എന്നു പറയുന്നത് വെറുതെയാണ്. മരിച്ചാൽ പിന്നെ ആരും തിരിച്ചു വരുന്നില്ല. അതുകൊണ്ട് ഈ ജീവിതം പരമാവധി സുഖകരമാക്കണം. തീർച്ചയായും ജീവിതത്തിൽ സുഖവും ദുഃഖവും ഉണ്ടാവും. എന്നാൽ ദുഃഖം പരമാവധി ഒഴിവാക്കി സന്തോഷിക്കുകയാണു വേണ്ടത്. ഉമിയുണ്ടെന്നു വച്ച് ധാന്യം ഉപേക്ഷിക്കാറില്ല. മൃഗങ്ങൾ നശിപ്പിച്ചേക്കാം എന്നതിനാൽ ആരും കൃഷി ചെയ്യാതിരിക്കുന്നില്ല. ചർവാകരുടെ ഈ ധർമ്മശാസ്ത്രത്തെ, സുഖമാത്രവീക്ഷണം എന്നു വിളിക്കാം.