polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
പ്രസിഡന്റിന്റെ ഉത്തരവു പ്രകാരമാണ് മാപ്പു നൽകപ്പെടുന്നതെങ്കിലും 1959-ൽ പ്രസിഡന്റ് ചാൾസ് ഡി ഗോൾ അധികാരത്തിലേറിയ സമയത്ത് പാർലമെന്റ് വധശിക്ഷ കാത്തു കഴിയുന്ന എല്ലാവർക്കും മാപ്പുനൽകാൻ തീരുമാനമെടുത്തു. .
1981 മാർച്ച് 16: 1981-ലെ രാഷ്ട്രപതി തിരഞ്ഞെടുപ്പിനിടെ ഫ്രാൻസ്വ മിത്തറാങ് താൻ വധശിക്ഷയ്ക്കെതിരാണെന്ന് വെളിപ്പെടുത്തുകയുണ്ടായി. ഇത് സോഷ്യലിസ്റ്റ് പാർട്ടിയുടെ പ്രകടനപത്രികയുടെ ഭാഗമായി മാറി. മിത്തറാങ്ങിനെ മേയ് 10-ആം തീയതി പ്രസിഡന്റായി തിരഞ്ഞെടുത്തു.
പ്രസിഡന്റ് വലേര്യ് ഗിസ്കാർഡ് ഡി'എസ്റ്റൈങിന്റെ അഭിപ്രായത്തിൽ "വധശിക്ഷയ്ക്കെതിരായ ആഴത്തിലുള്ള അകൽച്ച" അദ്ദേഹത്തിനുണ്ടായിരുന്നു. അദ്ദേഹവും മൂന്നൊഴികെ മറ്റെല്ലാ വധശിക്ഷകളും ഒഴിവാക്കിക്കൊടുത്തു. ഫ്രാൻസിലെ അവസാന വധശിക്ഷ നടന്നത് ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭരണകാലത്താണ്.
അർമാന്റ് ഫാല്ലൈറെസ് എന്ന പ്രസിഡന്റ് തന്റെ ഭരണകാലത്തിന്റെ ആദ്യത്തെ മൂന്നു വർഷക്കാലം എല്ലാ തടവുകാരുടെയും വധശിക്ഷ ഒഴിവാക്കിക്കൊടുത്തു. ഇദ്ദേഹം വധശിക്ഷയ്ക്കെതിരായിരുന്നു. അടുത്ത നാലുവർഷം അദ്ദേഹം വധശിക്ഷകൾ അനുവദിച്ചിരുന്നു.
1940 കളിൽ വധശിക്ഷകളുടെ എണ്ണത്തിൽ വർദ്ധനയുണ്ടായി. ഈ സമയത്ത് പത്തൊമ്പതാം നൂറ്റാണ്ടിനു ശേഷം ആദ്യമായി സ്ത്രീകളെയും വധിക്കാൻ തുടങ്ങി.
വധശിക്ഷ നടപ്പാക്കാതിരിക്കാനുള്ള തീരുമാനമെടുക്കാനുള്ള അധികാരം ഫ്രഞ്ച് പ്രസിഡന്റിനു മാത്രമാണുണ്ടായിരുന്നത്. മുൻകാലങ്ങളിൽ ഇത് ചക്രവർത്തിക്കായിരുന്നു.
മേയ് 25: ഫ്രാൻസ്വാ മിത്തറാങ് ഫിലിപ്പെ എന്ന വധശിക്ഷ വിധിച്ചിരുന്നയാൾക്ക് മാപ്പു നൽകി. ഇയാളായിരുന്നു ഫ്രാൻസിൽ അവസാനമായി വധശിക്ഷയ്ക്ക് മാപ്പു നൽകപ്പെട്ട വ്യക്തി.
ഒക്ടോബർ 9: നിയമം പ്രാബല്യത്തിൽ വന്നു. പശ്ചിമയൂറോപ്പിൽ മരണ ശിക്ഷ ഉപയോഗത്തിലുണ്ടായിരുന്ന അവസാന രാജ്യമായ ഫ്രാൻസും ഇതോടെ വധശിക്ഷ ഉപേക്ഷിച്ചു.
സെപ്റ്റംബർ 30: പല ഭേദഗതികളും ഉയർന്നുവന്നെങ്കിലും സെനറ്റിൽ അവയെല്ലാം തള്ളിക്കളയപ്പെട്ടു. പാർലമെന്റിലെ ഇരു സഭകളും നിയമം പാസാക്കി.
വാവരെക്കുറിച്ച് എഴുതപ്പെട്ട ചില ചരിത്ര രേഖകൾ ലഭ്യമാണ്. കൈവാക്കി വിദുറ്റിയ എന്ന അറബി ഗ്രന്ഥം വാവർ പൂജയുടെ വിശുദ്ധഗ്രന്ഥമാണ്. എന്നാൽ ഈ പുസ്തകത്തെക്കുറിച്ച് കൂടുതൽ വിവരങ്ങൽ ലഭ്യമല്ല.ബാവരു മാഹത്മ്യം എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ മക്കം പുരയിൽ ഇസ്മയിൽ ഗോത്രത്തിൽ പാത്തുമ്മായുടെ മകനാണ് വാവർ എന്നു പറയുന്നുണ്ട്. വാവർ തകൃതിത്താൻ തോട്ടത്തിലാണ് ജനിച്ചതെന്നും അദ്ദേഹത്തിനു ബാദുദ്ദീൻ, സിന്താർസോ, മദ്ദാർസോ, ബോബർ, ഹാലിയാർ എന്നിങ്ങനെ മറ്റു പേരുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നതായും പറയുന്നു.തകൃതിത്താൻ എന്നത് തുർക്കിസ്താന്റെ തത് സമമാണെന്നും വാവർ എന്നത് മുഗൾ ചക്രവർത്തിയായിരുന്ന ബാബർ ആണെന്നും ചിലർ സംശയിക്കുന്നുണ്ട്. പക്ഷേ കാല ഗണന പരിശോധിക്കുമ്പോൾ ഇതു തെറ്റാണെന്നു കരുതേണ്ടി വരുമെന്നു ചിലർ പറയുന്നു. കാരണം,മുഗൾ ചക്രവർത്തിയായിരുന്ന ബാബർ 1483-1530 കാലഘട്ടത്തിലാണ് ജീവിച്ചിരുന്നത്. എന്നാൽ അയ്യപ്പ കഥകൾക്കു ഇതിലും അല്പം കൂടി പഴക്കം അവകാശപ്പെടാനുണ്ട്.
വാവർ അയ്യപ്പനുമായി ചങ്ങാത്തത്തിലായതിന്റെ ഉദ്ദേശ്യം കച്ചവടലാഭമായിരുന്നു എന്നും ഒരു വാദമുണ്ട്. കേരളത്തിൽ സുലഭമായിരുന്ന കുരുമുളക് വാവർ അറബി നാടുകളിലേക്കു കയറ്റി അയച്ചിരുന്നു. വാവർ പള്ളിയിലെ വഴിപാട് കുരുമുളകാണെന്നതാണ് ഈ വാദത്തിനടിസ്ഥാനം.വാവർ അറബി നാട്ടിൽ നിന്നും നേരിട്ടെത്തിയതല്ലെന്ന് ഒരു വാദമുണ്ട്. പന്തളം രാജവംശത്തെപ്പോലെ വാവർ കുടുംബവും തമിഴ്നാട്ടിൽ നിന്നാണ് കേരളത്തിലെത്തിയത്. പുന്നക്കോട്, ചില്ലനായ്ക്കപ്പെട്ടി, എന്നീ ഗ്രാമങ്ങളുടെ കിഴക്കുള്ള അവിരാംകോവിലിൽ നിന്നാണ് വാവരുടെ പിൻ തലമുറക്കാർ കേരളത്തിലെത്തിയത്.കലിവർഷം 4441 ൽ കാഞ്ഞിരപ്പള്ളിയിലെ പിച്ചകപ്പള്ളിമേട്ടിലെ പള്ളിവീട്ടിൽ ഇവർ താമസം തുടങ്ങി. കൊല്ലവർഷം 915 നു ശേഷം ഇവർ മല്ലപ്പള്ളിയിലെ വായ്പൂരേക്കു താമസം മാറ്റി.
കൊല്ലവർഷം 968 ൽ ശിങ്കാരമഹമ്മദുവിന്റെ പേർക്ക് പന്തളം പുലിക്കാട്ട് കണ്ഠൻ കേരളൻ നൽകിയ പട്ടത്തിൽ ചില അവകാശങ്ങൾ വാവാർ കുടുംബത്തിനു പതിച്ചു നൽകിയിട്ടുണ്ട്. വാവർ ആയുർവേദ ഭിഷഗ്വരനായിരുന്നുവെന്ന് ഇതിൽ പരാമർശമുണ്ട്. വാവരുടെ ഇന്നത്തെ തലമുറ പരമ്പരാഗതമായി ലഭിച്ച അറബി യുനാനി ചികിൽസാരംഗത്ത് പ്രവർത്തിക്കുന്നുണ്ടെന്നത് ഇതിനൊരു ദൃഷ്ടാന്തമാണ്.
അയ്യപ്പൻ വിളക്കിന് വാവരങ്കം എന്ന ശാസ്താം പാട്ട് പാടി അവതരിപ്പിക്കാറുണ്ട്. ഇത് അയ്യപ്പനും വാവരും തമ്മിലുള്ള യുദ്ധത്തിന്റെ നാടകാവിഷ്ക്കാരമാണ്. ഇതിൽ വാവരുടെ വേഷം ലുങ്കി, പച്ചത്തൊപ്പി, ബെൽറ്റ് എന്നിവയാണ്
അയ്യപ്പനെക്കുറിച്ച് പരാമർശമുള്ള കിളിപ്പാട്ടു രീതിയിൽ രചിക്കപ്പെട്ട ഒരു പുരാതന കാവ്യമാണ് ശ്രീഭൂതനാഥോപാഖ്യാനം. കല്ലറയ്ക്കൽ കൃഷ്ണൻ കർത്താവാണ് ഈ ഗ്രന്ഥം രചിച്ചത്. എന്നാൽ ഇത് അയ്യപ്പകഥയുടെ മൂലകൃതിയല്ലെന്നും അത് സംസ്കൃതത്തിലാണെന്നും ഒരു വാദമുണ്ട്. ഇതിൽ വാപരൻ എന്ന പേരിൽ അയ്യപ്പന്റെ അംഗരക്ഷകനായാണ് വാവർ ചിത്രീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്. മഹിഷീനിഗ്രഹം കഴിഞ്ഞ് പന്തളത്തേക്കു തിരിച്ചു പോവുകയായിരുന്ന അയ്യപ്പൻ തന്റെ സംഘാംഗമായ വാപരനെ വിളിച്ച് ആ വഴി കടന്നു പോകുന്നവർക്ക് ദുഷ്ടമൃഗങ്ങളുടെ ശല്യമുണ്ടാകാതെ നോക്കാൻ നിർദ്ദേശിച്ചു. തന്റെ അവതാരോദ്ദേശ്യം നിറവേറ്റിയ അയ്യപ്പന് ക്ഷേത്രം നിർമ്മിച്ചുനൽകിയ പന്തളത്തു രാജാവ് വാപരന് എരുമേലിയിൽ ഒരു ക്ഷേത്രം നിർമ്മിച്ചുകൊടുത്തതായി ശ്രീ ഭൂതനാഥോപാഖ്യാനത്തിൽ പരാമർശമുണ്ട്. കൂടാതെ ശബരിമലയിൽ അയ്യപ്പക്ഷേത്രത്തിനു സമീപവും ഒരു വാവർ ക്ഷേത്രം പണി കഴിപ്പിച്ചു.
അംഗരക്ഷകനും ഉറ്റമിത്രവുമായിരുന്ന ഒരു മുസ്ലിം യോദ്ധാവായിരുന്നു വാവർ. വാവർ സ്വാമി എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു. വാവരെക്കുറിച്ചും അയ്യപ്പനെക്കുറിച്ചും കൂടുതൽ വിവരങ്ങൾ ലഭ്യമാകുന്നത് വാമൊഴിയായി പ്രചരിച്ച ശാസ്താംപാട്ടുകളിൽ നിന്നും ശ്രീഭൂതനാഥോപാഖ്യാനം എന്ന സംസ്കൃതഗ്രന്ഥത്തിൽ നിന്നുമാണ്. ശാസ്താം‌പാട്ടുകളിൽ അയ്യപ്പന്റെ ഉറ്റ മിത്രമായാണ് വാവർ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നത്. എന്നാൽ ശ്രീഭൂതനഥോപാഖ്യാനത്തിൽ വാപരൻ എന്ന പേരിൽ അയ്യപ്പന്റെ അംഗരക്ഷകനായി വാവർ ചിത്രീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഇവർ രണ്ടും രണ്ടുപേരാണെന്നും വാദമുണ്ട്. കേരളത്തിന്റെ മതസൗഹാർദ്ദ ഭൂപടത്തിൽ വലിയ സ്ഥാനമാണു വാവർക്കും അയ്യപ്പനുമുള്ളത്.
എരുമേലിയിലെ വാവർ പള്ളി പന്തളത്തുരാജാവ് പണികഴിപ്പിച്ചുകൊടുത്തതാണെന്നാണ് പരമ്പരാഗതമായി വിശ്വസിച്ചു പോരുന്നത്. മുസ്ലിങ്ങളും ഹിന്ദുക്കളും ഒരുപോലെ ആരാധന നടത്തുന്ന ലോകത്തിലെ ഒരേയൊരാരാധനാലയം ഒരു പക്ഷേ ഇതു മാത്രമായിരിക്കാം. കുരുമുളകാണ് ഇവിടുത്തെ പ്രധാന വഴിപാട്.
വായ്പൂരെ വാവർ കുടുംബത്തിന്റെ കീഴിലാണ് ശബരിമലയിലെ വാവർനട പ്രവർത്തിക്കുന്നത്. വാവർ കുടുംബത്തിലെ അംഗങ്ങൾ ഇവിടെ പരികർമികളായി എത്തുന്നു.
ദൈവം എന്ന സങ്കൽപ്പത്തിന്റെ അസ്തിത്വം എല്ലാറ്റിലും എല്ലായിടത്തുമുണ്ട് . എല്ലാ വസ്തുക്കളും ആ ദിവ്യത്വത്തിന്റെ രൂപങ്ങൾ മാത്രമാണ്
മനുഷ്യാത്മാക്കൾ നിരന്തരമായി മറ്റു ശരീരങ്ങളിലേക്ക് മാറുകയും , മറ്റു രൂപങ്ങളിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
ഉയിർത്തെഴുന്നേൽപ്പ് , വിധി പറയുന്ന ദിവസം , സ്വർഗം , നരകം എന്നീ സങ്കൽപ്പങ്ങൾ ലൌകികയാഥാർത്ഥ്യങ്ങളെ സൂചിപ്പിക്കുന്നതിനുള്ള ആധ്യാത്മികമായ അലങ്കാരപ്രയോഗങ്ങൾ മാത്രമാണ്
ഖുർ ആനും ഹദീസും അവയിലെ വാക്കുകളുടെ അർത്ഥം നോക്കി അപ്പാടെ വായിച്ചെടുക്കേണ്ടതല്ല. അവയുടെ രഹസ്യമായ ആന്തരാർത്ഥം മനസ്സിലാക്കിക്കൊണ്ടാണ് അവയെ വ്യാഖ്യാനിക്കേണ്ടത്.
ശരീയത്തിലെ വ്യവസ്ഥകൾക്കും ഗൂഢാർത്ഥമാണുള്ളത്. അവ മതപരമായ പൂർണ്ണത കൈവരിക്കുന്നതിനുള്ള ഉപാധികൾ മാത്രമാണ്
ശരീയത്തിന്റെ ഈ നിഗൂഢാർത്ഥങ്ങൾ മതപരമായ കർമ്മങ്ങൾ കൊണ്ടും താൻ ഉദ്ബോധിപ്പിക്കുന്ന തത്ത്വസംഹിതകളെക്കൊണ്ടും പാലിക്കാൻ കഴിയുന്നതാണ്. മതത്തിന്റെ ഉദ്ദേശവും സാക്ഷാൽക്കാരവും അതിലൂടെയാണു് കൈവരിക്കാൻ കഴിയുക.ആ സാക്ഷാൽക്കാരം പ്രാപിക്കുന്നവർക്ക് ശരീയത്തിന്റെ ബാഹ്യപ്രകടമായ നിബന്ധനകൾ ബാധകമല്ലാതായിത്തീരുന്നു. അവ ഫലത്തിൽ റദ്ദാക്കപ്പെടുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്
രോഷണീയപ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ അസാമാന്യമായ വളർച്ച മുസ്ലീം പുരോഹിതവർഗ്ഗത്തേയും മുഗൾ ഭരണത്തേയും ഉൽകണ്ഠാകുലരാക്കി. ബയാസിദിനെ അവർ സായുധമായി എതിർക്കാൻ തുടങ്ങി. എന്നാൽ ഈ എതിർപ്പ് രോഷനീയക്കാരുടെ ശക്തി വർദ്ധിപ്പിക്കുകയാണുണ്ടായതു്. പീർ രോഷന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ അവർ സായുധരായി സംഘടിച്ചു. തുടർച്ചയായി നടന്ന പല ആക്രമണങ്ങൾക്കുമൊടുവിൽ നങ്ഗഢർ, ഘസ്നി, കാബൂൾ തുടങ്ങിയ പട്ടണങ്ങൾ അടക്കം പല മർമ്മപ്രധാനമായ പ്രദേശങ്ങളും അവർ കൈവശമാക്കി. ഒരു ഘട്ടത്തിൽ ഖൈബർ ചുരം എന്ന പ്രധാന പ്രവേശനമാർഗ്ഗം പോലും അവരുടെ നിയന്ത്രണത്തിൽ വന്നുചേരുകയും ചുരത്തിലൂടെയുള്ള ഗതാഗതം അവർ പൂർണ്ണമായും നിരോധിക്കുകയുമുണ്ടായി.
ബയാസിദിന്റെ വിപ്ലവകരമായ മാർഗ്ഗം രസിക്കാതെ വന്ന കുടുംബവും ഗ്രാമവും അദ്ദേഹത്തെ ഊരുവിലക്കി. തുടർന്നു് ബയാസിദ് ഏറെ നാൾ അഫ്ഗാൻ പർവ്വതപ്രദേശങ്ങളിലെ വിവിധ ഗോത്രങ്ങൾക്കിടയിൽ തന്റെ ആശയങ്ങൾ ഉദ്ഘോഷിച്ചുകൊണ്ട് അലഞ്ഞുനടന്നു. പിൽക്കാലത്തു് ബയാസിഡിന്റെ അഭ്യാസപാഠങ്ങൾ അഫ്രീദി, ഒരാക്സായ്, ഖലീൽ, മൊഹ്‌മന്ദ്, ബങ്ഗാഷ് തുടങ്ങിയ ഗോത്രങ്ങൾക്കിടയിൽ വർഷങ്ങളോളം അലയടിച്ചു. ആധുനിക അഫ്ഗാനിസ്ഥാന്റെ വർത്തമാനകാലഘട്ടത്തെപ്പോലും സ്വാധീനിക്കുന്ന അത്ര ശക്തമായിരുന്നു ഈ പ്രഭാഷണങ്ങൾ.
ബയാസിദ് അൻസാരി അന്നു നിലനിന്നിരുന്ന അസമത്വത്തേയും ഭരണകർത്താക്കൾ പുലർത്തിപ്പോന്ന സാമൂഹ്യ അനീതിയേയും തുറന്നു വെല്ലുവിളിച്ചു. ഖുർ ആനിലേയും ഹദീസുകളിലേയും പ്രസക്തഭാഗങ്ങൾ ചൂണ്ടിക്കാണിച്ച് അദ്ദേഹം അവയിൽ അടങ്ങിയ സമദർശിത്വത്തിന്റേയും സാഹോദര്യത്തിന്റേയും പൊരുളുകളെക്കുറിച്ച് സാധാരണ ജനങ്ങളെ ബോദ്ധ്യപ്പെടുത്തി. ആത്മീയഗ്രന്ഥങ്ങൾ എന്നതിനേക്കാൾ സാമൂഹ്യപരിഷ്കരണോപാധികൾ എന്ന നിലയിൽ അവയെ നോക്കിക്കാണാൻ അദ്ദേഹം ജങ്ങളെ പ്രേരിപ്പിച്ചു.
മുഗൾ ഭരണത്തിന്റെ സ്വാധീനത്തിൽ നിന്നു് അഫ്ഗാനിസ്ഥാനെ പടിപടിയായി വിടർത്തുന്നതിൽ രോഷനീയപ്രസ്ഥാനം മുഖ്യമായ ഒരു പങ്കു വഹിച്ചു. പിൽക്കാലത്തു് അഫ്ഗാനിസ്ഥാനിലെ ഗോത്രങ്ങൾ മുസ്ലീം മതസംസ്കാരത്തിലേക്കു് ഏറെക്കുറേ തിരിച്ചെത്തിയെങ്കിലും രാഷ്ട്രീയമായി അവരുടെ സർവ്വതന്ത്രസ്വതന്ത്രത നിലനിർത്തി. സായുധപ്രതിരോധം അവരുടെ സ്ഥിരം മുഖമുദ്രയാവുകയും ചെയ്തു.
ഒരു യാഥാസ്ഥിതിക മുസ്ലീം കുടുംബത്തിൽ പിറന്ന അൻസാരി പതിവിനു വിരുദ്ധമായി അഫ്ഗാനികളുടെ മതവിശ്വാസങ്ങളെ പുതിയൊരു വീക്ഷണകോണിലൂടെ പഠിപ്പിക്കുകയും ഉപദേശിക്കുകയും ചെയ്തു. ഇസ്ലാമിന്റെ അടിസ്ഥാനപ്രമാണങ്ങളിൽ പലതിനേയും ചോദ്യം ചെയ്യുന്ന തരത്തിലായിരുന്നു ഈ കാഴ്ച്ചപ്പാടുകൾ. പലപ്പോഴും അവ പിൽക്കാലത്തു് ഉരുത്തിരിഞ്ഞ കമ്യൂണിസ്റ്റ് സിദ്ധാന്തങ്ങളോടുപോലും അടുത്തുവന്നു.
ബയാസിദ് അൻസാരിയുടെ പുതിയ തത്ത്വദർശനങ്ങൾക്കു് ജനങ്ങൾക്കിടയിൽ വമ്പിച്ച പ്രചാരം ലഭിച്ചു. പഷ്ദു ഗോത്രങ്ങൾക്കപ്പുറം അവ കിഴക്കോട്ട് സിന്ധും ബലൂചിസ്ഥാനും പഞ്ചാബും കടന്നു് ദില്ലിയോളം വ്യാപിച്ചു. ജനങ്ങൾ അദ്ദേഹത്തെ പീർ-ഇ-രോഷൻ എന്നു വിളിക്കാൻ തുടങ്ങി. അദ്ദേഹത്തിന്റെ അനുഗാമികൾ സ്വയം രോഷണീയ മാർഗ്ഗക്കാർ എന്നു സംബോധന ചെയ്തു.
പതിനാറാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ മദ്ധ്യത്തിൽ അഫ്ഗാനിസ്ഥാനിലും അന്നത്തെ വിശാലഭാരതത്തിന്റെ വടക്കുപടിഞ്ഞാറൻ അതിർത്തി പ്രദേശങ്ങളിലുമായി ഉയർന്നുവന്ന ജനപ്രിയവും മതനിരപേക്ഷവുമായിരുന്ന സാമൂഹ്യപരിഷ്കരണ പ്രസ്ഥാനവും ദർശനവുമാണു് രോഷനിയാ പ്രസ്ഥാനം. പിർ-ഇ-രോഷൻ എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധനായ അഫ്ഘാനി വിപ്ലവകവി ബയാസിദ് അൻസാരി ഖാൻ ആയിരുന്നു ഇതിന്റെ സ്ഥാപകൻ.
ഇസ്ലാമിന്റെ മതവിശാസഘടന അപ്പാടെ നിരാകരിക്കുന്നില്ലെങ്കിലും വിധിയും ജന്മസിദ്ധമായി ലഭിക്കുന്ന അധീശത്വവും സ്ഥാപിച്ചുകൊടുക്കുന്ന ഒരു അതിമാനുഷികദൈവസങ്കൽപ്പം മനുഷ്യനു് ആവശ്യമില്ലെന്ന ആശയഗതിയാണു് ബയാസിദ് തന്റെ മൊഴികളിലൂടെയും കവിതകളിലൂടെയും ഉന്നയിക്കാൻ ശ്രമിച്ചതു്. കമ്യൂണിസത്തിന്റെ തത്ത്വങ്ങളോടു് ഇവ വളരെ അടുത്തുനിൽക്കുന്നു.
ആത്യന്തികമായി മുഗൾ ചക്രവർത്തിമാർ രോഷണീയൻ മുന്നേറ്റത്തെ കീഴ്പ്പെടുത്തി. എന്നിട്ടും പതിനേഴാം നൂറ്റാണ്ടുവരെ പല ഒറ്റപ്പെട്ട പ്രദേശങ്ങളിലും അവരുടെ ആധിപത്യം നിലനിന്നിരുന്നു. ഒടുവിൽ 1638ൽ ബയാസിദിന്റെ പൗത്രൻ കരിം ദാദ് മുഗൾ ആക്രമണത്തിൽ കൊല്ലപ്പെട്ടതോടെ ഒരു പ്രസ്ഥാനമെന്ന നിലയിൽ രോഷനീയ ഇല്ലാതായി.
ലളിതജീവിതവും വെളിച്ചം എന്ന സങ്കൽപ്പത്തിനോടുള്ള ഭക്തിയും പുലർത്താൻ ആഹ്വാനം ചെയ്ത പീർ-ഇ-രോഷൻ അനുയായികളോട് ഉദ്ബോധിപ്പിച്ച സിദ്ധാന്തങ്ങളുടെ കാതൽ ഇവയാണ്:
കാണ്ഡത്തിനു ചുവടുഭാഗത്തുള്ള ദൃഢമായ ഇലകളോടനുബന്ധിച്ച് വളർച്ചാമുകുളങ്ങളും പുഷ്പമുകുളങ്ങളുമുണ്ടാകുന്നു. ആൺപെൺ പുഷ്പങ്ങൾ ഒരേ സസ്യത്തിലോ വെവ്വേറെ സസ്യങ്ങളിലോ ഉണ്ടാകുന്നു. ചെറുതും, ഏകലിംഗികളുമായ പുഷ്പങ്ങൾ ഒറ്റയായോ, കൂട്ടമായോ ശാഖാകക്ഷ്യങ്ങളിൽനിന്നാണ് ഉണ്ടാകുന്നത്. ഒരു കേസരം മാത്രമുള്ള ആൺപുഷ്പങ്ങൾ, ഫ്ലാസ്കിന്റെ ആകൃതിയിലുള്ള ഒരു സ്തരജന്യ പർണത്താൽ ആവരണം ചെയ്യപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. എന്നാൽ പെൺപുഷ്പങ്ങളിൽ സാധാരണയായി ഇത്തരം ആവരണം കാണപ്പെടുന്നില്ല. ജലമാർഗ്ഗമാണ് പരാഗണം നടക്കുന്നത്. അക്കീൻ ആണ് ഫലം. വിത്തിൽ ബീജാന്നം കാണപ്പെടുന്നില്ല.
നാജാസിന്റെ ഇലകൾ ജോഡികളായാണ് ഉണ്ടാകുന്നത്. ഇവ രേഖീയമോ കുന്താകാരത്തിലുള്ളതോ ആയിരിക്കും. അനുപർണങ്ങളുള്ള സ്പീഷീസും ഇല്ലാത്തവയുമുണ്ട്. നാജാസിന്റെ ഓരോ ജോടി ഇലകളും ഓരോ തലത്തിലായിരിക്കും. ഇലകൾക്ക് ഉറയും ഫലകവും ഉണ്ട്. ഓരോ ജോടി ഇലകളുടെയും ഷീത്ത്, തൊട്ടുമുകളിലുള്ള ഒരു ജോടി ഇലകളെയും കാണ്ഡത്തെയും പൊതിഞ്ഞിരിക്കും. ഇലയുടെ ഉറയ്ക്കുള്ളിലായി പല്ലുപോലെയുള്ള ഒരു ജോടി ശല്ക്കങ്ങൾ കാണുന്നു. ചില സ്പീഷീസിൽ ഇലയുടെ ഉപരിവൃതികോശം മുള്ളു പോലെയായി രൂപാന്തരപ്പെടാറുണ്ട്.
ഒരു സസ്യകുടുംബമാണ് നാജാഡേസീ. ജലനിമഗ്ന സസ്യമായ നാജാസ് ജീനസ് മാത്രമേ ഈ കുടുംബത്തിൽ ഉൾപ്പെടുന്നുള്ളു. നാജാസിന് 40 സ്പീഷീസുണ്ട്. ശുദ്ധജലത്തിലും ലവണജലത്തിലും വളരുന്ന ഏകവർഷി സസ്യങ്ങളാണ് ഇവ. നാജാസിന്റെ ശാഖോപശാഖകളോടുകൂടിയ കനംകുറഞ്ഞ കാണ്ഡത്തിന് പർവങ്ങളും പർവസന്ധികളുമുണ്ട്. ചുവടുഭാഗത്തുള്ള പർവസന്ധികളിൽനിന്ന് ഉദ്ഭവിക്കുന്ന വേരുകൾ ജലത്തിനടിത്തട്ടിലേക്കു വളരുന്നു.
1964-ൽ പീറ്റർ ഹിഗ്‌സ് ഉൾപ്പെടെ ആറു ശാസ്ത്രജ്ഞരാണ് പ്രപഞ്ചത്തിൽ പിണ്ഡത്തിന് കാരണമായ അദൃശ്യമായ കണികാതലമുണ്ടെന്ന സിദ്ധാന്തത്തിന് രൂപം കൊടുത്ത, ഹിഗ്സ് ബോസോൺ എന്ന സങ്കൽപം മുന്നോട്ടുവച്ചത്. സംഘത്തിലുണ്ടായിരുന്ന ബ്രിട്ടീഷ് ശാസ്ത്രജ്ഞനായ പീറ്റർ ഹിഗ്സിന്റെ പേരിലെ "ഹിഗ്സും", ആൽബർട്ട് ഐൻസ്റ്റീന്റെ സഹപ്രവർത്തകനായിരുന്ന ഇന്ത്യൻ ഭൗതിക ശാസ്ത്രജ്ഞൻ സത്യേന്ദ്രനാഥ് ബോസിന്റെ പേരിൽനിന്നും "ബോസും" ചേർത്താണ് ആദികണത്തിന് "ഹിഗ്സ് ബോസോൺ" എന്ന് പേരിട്ടത്. "
സേണിൽ 'ദൈവകണ'ത്തിന്റ പ്രാഥമികരൂപം കണ്ടെത്തിയപ്രഖ്യാപനം നടക്കുമ്പോൾ ഹിഗ്‌സ് ബോസോണിന് ആ പേരു ലഭിക്കാൻ കാരണക്കാരിലൊരാളായ പീറ്റർ ഹിഗ്‌സും സദസ്സിലുണ്ടായിരുന്നു. മൗലികകണം കണ്ടെത്തിയെന്ന പ്രഖ്യാപനത്തെ കണ്ണീരോടെയാണ് അദ്ദേഹം വരവേറ്റത്. 'അസാധാരണമായ നേട്ടംതന്നെയാണിത്. എന്റെ ജീവിതകാലത്തിനുള്ളിൽത്തന്നെ അത് കണ്ടെത്താൻ കഴിഞ്ഞു.
2004 ൽ ഭൗതിക ശാസ്ത്രത്തിനുള്ള വുൾഫ് പ്രൈസ് നിരസിച്ചു. ഇസ്രയേലിന്റെ പലസ്തീൻ നിലപാടുകളോട് പ്രതിഷേധിച്ചും ചടങ്ങിൽ അന്നത്തെ ഇസ്രയേൽ പ്രസിഡന്റ് മൊഷെ കാറ്റ്സാവിന്റെ സാന്നിദ്ധ്യത്തിലും പ്രതിഷേധിച്ചാണ് ജെറുസലേമിൽ നടന്ന ചടങ്ങ് ഹിഗ്ഗ്സ് ബഹിഷ്കരിച്ചത്.
യുക്തിവാദിയായ ഹിഗ്ഗ്സ്, ഹിഗ്സ് ബോസോൺ കണികയെ ദൈവകണികയെന്നു വിളിക്കുന്നതിലെ അസംതൃപ്തി പ്രകടിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്.
പ്രമുഖനായ ബ്രിട്ടീഷ് സൈദ്ധാന്തിക ഭൗതിക ശാസ്ത്രഞ്ജനാണ് പീറ്റർ ഹിഗ്‌സ് . . ഹിഗ്സ് ബോസോൺ സംവിധാനം ആവിഷ്കരിച്ചതിനു 2013-ലെ ഭൗതികശാസ്ത്രത്തിനുള്ള നോബൽ സമ്മാനം ഫ്രാങ്കോയ്സ് ഇംഗ്ലർട്ടുമായി ഇദ്ദേഹം പങ്കിട്ടു.
പീറ്റർഹിഗ്‌സ് ഇപ്പോൾ സ്‌കോട്ട്‌ലൻഡിന്റെ തലസ്ഥാനമായ എഡിൻബറോയിൽ വിശ്രമ ജീവിതത്തിലാണ്. ഹിഗ്‌സ് ബോസോൺ കണത്തെ ദൈവകണമെന്ന് വിളിക്കുന്നത് നിരീശ്വരവാദിയായ അദ്ദേഹത്തിന് ഇഷ്ടമല്ല.
വിവാഹശേഷം കൊല്ലത്തെത്തിയ രാജേന്ദ്രൻ, ഭാര്യാപിതാവായ ഒ. മാധവന്റെ ഉടമസ്ഥതയിലുള്ള കാളിദാസ കലാകേന്ദ്രം എന്ന നാടകസമിതിയുടെ പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ പങ്കാളിയായി. നാടകകൃത്തായ ജോസ് ചിറമ്മലിന്റെ സഹായത്തോടെ രാജേന്ദ്രൻ തന്നെ ആകർഷിച്ച ഒരു റഷ്യൻ നോവൽ നാടകമാക്കി.1987-ൽ ഏറ്റവും മികച്ച നാടകത്തിനുള്ള സംസ്ഥാന സർക്കാരിന്റെ അവാർഡ് ഈ നാടകം നേടുകയുണ്ടായി. പിന്നീട് രാജേന്ദ്രൻ തന്നെയായിരുന്നു കാളിദാസകലാകേന്ദ്രത്തിന്റെ പ്രധാന ചുമതലക്കാരൻ. തുടർന്ന് ആറേഴു വർഷം രാജേന്ദ്രനും സന്ധ്യയും തന്നെയായിരുന്നു കാളിദാസ കലാകേന്ദ്രത്തിലെ പ്രധാന അഭിനേതാക്കൾ. ഇക്കാലയളവിൽ സന്ധ്യയ്ക്ക് ഏറ്റവും മികച്ച നാടകനടിക്കുള്ള സംസ്ഥാന സർക്കാർ അവാർഡും ലഭിച്ചു.
തൃശൂർ ജില്ലയിൽ തൃത്തല്ലൂരിലെ ഏങ്ങൂർ തറവാട്ടിൽ അയ്യപ്പന്റെയും സുമതിയുടെയും മകനായി ജനനം. തൃത്തല്ലൂർ യു.പി സ്കൂളിലെ വിദ്യാഭ്യാസകാലത്ത് തന്നെ സ്കൂൾ സാഹിത്യസമാജവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട നാടകാവതരണങ്ങളിൽ സജീവമായി പങ്കെടുത്തിരുന്നു. കലാലയപഠനത്തിനു ശേഷം ദൽഹിയിലെ നാഷനൽ സ്കൂൾ ഓഫ് ഡ്രാമയിൽ ചേർന്ന രാജേന്ദ്രൻ, ഒന്നാം റാങ്കോടെ ബിരുദം നേടി. ഇതിനു ശേഷം പൂനയിലെ ഫിലിം ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ടിൽ ടെലിവിഷൻ കോഴ്സിനു ചേർന്നു.
ഒരു മലയാള നാടകസംവിധായകനും നാടക-ചലച്ചിത്രനടനാണ് ഇ.എ. രാജേന്ദ്രൻ. അറുപതോളം ചലച്ചിത്രങ്ങളിലെ ശ്രദ്ധേയ വേഷങ്ങൾക്ക് പുറമേ ടെലിവിഷൻ പരമ്പരകളിലെ പ്രധാന വേഷങ്ങളും കൈകാര്യം ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. സംസ്ഥാന ഹോർട്ടികൾച്ചർ കോർപറേഷൻ ചെയർമാനായും ഇദ്ദേഹം പ്രവർത്തിച്ചിട്ടുണ്ട്.
പൂനയിലെ പഠനശേഷം നാട്ടിലെത്തിയ സന്ദർഭത്തിലാണ് . ഒ. മാധവന്റെ മകളും മുകേഷിന്റെ സഹോദരിയുമായ സന്ധ്യയെ രാജേന്ദ്രൻ പരിചയപ്പെടുന്നതും തുടർന്ന് ഇരുവരും വിവാഹിതരാകുന്നതും. അക്കാലത്ത് സന്ധ്യ തൃശൂർ സ്കൂൾ ഓഫ് ഡ്രാമയിലെ വിദ്യാർത്ഥിയായിരുന്നു.
ഒരു ഭാഗത്ത് പ്രൊഫഷണൽ നാടകങ്ങളും മറുഭാഗത്ത് സാമാന്യജനതയിൽ നിന്നകന്നുനിന്ന തനതു പരീക്ഷണങ്ങളും ശക്തിപ്രാപിച്ചുനിന്ന ഒരു ഘട്ടത്തിലാണ് താജ് മൌലികവും കലാപരമായി ഔന്നത്യം പുലർത്തുന്നതുമായ നാടകങ്ങളുമായി രംഗത്തുവന്നത്. തെരുവുനാടകപ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ ശക്തിയും സൌന്ദര്യവും മലയാളനാടകത്തിൽ ഓജസ്സോടെ പകർത്തിയ താജിനെ നാടക ിരൂപകർ 'കേരളത്തിലെ സഫ്ദർഹശ്മി' എന്ന് വിശേഷിപ്പിച്ചട്ടുണ്ട്. സഫ്ദർഹശ്മിയുടെ ഒട്ടേറെ തെരുവുനാടകങ്ങൾ കേരളത്തിൽ അവതരിപ്പിക്കുന്നതിന് നേതൃത്വം കൊടുത്തിട്ടുള്ളത് താജ് ആണ്. പില്ക്കാലത്ത് കച്ചവടനാടകങ്ങളിലേക്കും സിനിമയിലേക്കും തിരിഞ്ഞു. ഏഴോളം പ്രൊഫഷണൽ നാടകങ്ങളും എഴുതി. സിനിമകൾക്ക് തിരക്കഥയും രചിച്ചിട്ടുണ്ട്. കെ. ടി. മുഹമ്മദിന്റെ സൃഷ്ടി, ഇതു ഭൂമിയാണ് എന്നീ നാടകങ്ങളിലൂടെ നടൻ എന്ന നിലയിലും താജ് തന്റെ കഴിവ് പ്രകടിപ്പിച്ചു. ഉറക്കം, ഓർക്കുന്നുവോ നമ്മൾ, ഒഴിഞ്ഞ ചട്ടിയിൽ ഉണരുന്ന പക തുടങ്ങിയ ചില കവിതകളും ഇദ്ദേഹം രചിച്ചു. ആഹ്വാനം, യുവധാര എന്നീ മാസികകളുടെ വർക്കിങ് എഡിറ്ററുമായിരുന്നു.
1990 ജൂല. 29-ന് മുപ്പത്തിനാലാമത്തെ വയസ്സിൽ അന്തരിച്ചു. ദേശാഭിമാനി സ്റ്റഡി സർക്കിളിന്റേയും പുരോഗമന കലാസാഹിത്യസംഘത്തിന്റേയും സജീവ പ്രവർത്തകനുമായിരുന്നു.
പി.എം.ആലിക്കോയയുടേയും കെ.ടി.ആസ്യയുടേയും പുത്രനായി 1956 ജനു. 3-ന് കോഴിക്കോട്ട് ജനിച്ചു. ഗുജറാത്തി ഹൈസ്കൂളിലും ഗുരുവായൂരപ്പൻ കോളജിലുമായിരുന്നു വിദ്യാഭ്യാസം. അമ്മാവൻ പ്രശസ്ത നാടകകൃത്തായ കെ.ടി.മുഹമ്മദാണ്. എന്നാൽ അദ്ദേഹത്തിന്റേതിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായ ഒരു നാടക സങ്കല്പമാണ് താജിന് കൗമാരം തൊട്ടുതന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നത്.
കനലാട്ടം എന്ന നാടകം ഇദ്ദേഹത്തിന് കേരള സംഗീത നാടക അക്കാദമി പുരസ്ക്കാരം നേടിക്കൊടുത്തു. കുടുക്കയ്ക്ക് 1983-ലെ ചെറുകാട് ശക്തി സ്മാരക അവാർഡ് ലഭിച്ചു.
ജി. ശങ്കരപിള്ളയ്ക്കുശേഷമുള്ള തലമുറയിലെ പ്രമുഖനായ നാടകകൃത്തും സംവിധായകനുമാണ് പി.എം. താജ് എന്ന പേരിലറിയപ്പെട്ടിരുന്ന പുതിയറ മാളിയേക്കൽ താജ്'
കൂടിയാട്ടത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗമായും, കൂടിയാട്ടത്തിൽനിന്നു വേറിട്ട് ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ ഒരു ഏകാംഗാഭിനയ ശൈലിയായിട്ടും ചെയ്തുവരുന്ന ഒരു കലാരൂപമാണ് നങ്ങ്യാർക്കൂത്ത്. കൂടിയാട്ടത്തിൽ സ്ത്രീവേഷങ്ങൾ കെട്ടുന്നത് നങ്ങ്യാന്മാരാണ്. നങ്ങ്യാന്മാർ മാത്രമായി നടത്തുന്ന കൂത്താണ് നങ്ങ്യാർക്കൂത്ത്. ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ രണ്ടാം പകുതിയോടു കൂടി ജാതിമത ഭേദമന്യേ എല്ലാവരും ഈ കലാരൂപം അഭ്യസിക്കുകയും അവതരിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു വരുന്നുണ്ട്. എല്ലാ ചാക്യാന്മാർക്ക് അംഗുലീയാങ്കം എങ്ങനെയോ, അതുപോലെയാണ് നങ്ങ്യാന്മാർക്ക് ശ്രീകൃഷ്ണചരിതമെന്നുസാരം. അതിലെ കഥാപാത്രം സുഭദ്രാധനഞ്ജയം നാടകത്തിന്റെ രണ്ടാമങ്കത്തിലെ ‘ചേടി’ ആ‍ണ്. ദ്വാരകാവർണന, ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ അവതാരം, ബാലലീലകൾ എന്നിവ തൊട്ട് സുഭദ്രയും അർജ്ജുനനും തമ്മിൽ പ്രേമബദ്ധരാകുന്നതുവരെയുള്ള ഭാഗം ചേടി വിസ്തരിച്ച് അഭിനയിക്കുന്നു. ഇതിനിടയിൽ ചേടിക്ക് പുരുഷന്മാരും സ്ത്രീകളുമായ പലകഥാപാത്രങ്ങളുമായി പകർന്നാടേണ്ടി വരുന്നു.
ആംഗികം, വാചികം, ആഹാര്യം, സാത്ത്വികം എന്നിങ്ങനെ നാല് വിധം അഭിനയങ്ങളെ കൂട്ടി ഇണക്കി നൃത്തവാദ്യങ്ങളോടുകൂടി അഭിനയിക്കുന്ന സംസ്കൃതനാടകമാണ് കൂടിയാട്ടം. ചാക്യാർ പുരാണകഥ പറയുന്നതിനെ ചാക്യാർക്കൂത്തെന്നും നങ്ങ്യാർ പുരാണകഥ അഭിനയിക്കുന്നതിനെ നങ്ങ്യാർക്കൂത്തെന്നും പറയുന്നു. നങ്ങ്യാരുടെ ഉടയാടയിലെ ചുവന്ന പട്ട്, ശിരോഭൂഷണത്തിലെ ചെത്തിപ്പൂവ്, മുടിയിലെ നാഗഫണം എന്നിവയെല്ലാം കേരളത്തിലെ ഭഗവതീസങ്കല്പത്തോട് ഏറെ ബന്ധം പുലർത്തുന്നവയാണ്. അമ്പലപ്പുഴ ശ്രീകൃഷ്ണ ക്ഷേത്രം ,തൃശ്ശൂർ വടക്കുംനാഥൻ ക്ഷേത്രം, ഇരിഞ്ഞാലക്കുട കൂടൽമാണിക്യം ക്ഷേത്രം, തൃപ്പൂണിത്തുറ പൂർണ്ണത്രയീശക്ഷേത്രം, കോട്ടയം കുമാരനല്ലൂർ ഭഗവതീക്ഷേത്രം തുടങ്ങിയ പല പ്രമുഖക്ഷേത്രങ്ങളിലും നങ്ങ്യാർക്കൂത്ത് ഒരനുഷ്ഠാനമായി നാമമാത്രമായി നടത്തിവരുന്നു. ശ്രീകൃഷ്ണകഥയാണ് നങ്ങ്യാർക്കൂത്തിലെ ഇതിവൃത്തം.
നങ്ങ്യാർ കൂത്തിലെ ഒരു വകഭേദമാണ് ദശമം കൂത്ത്. അഗ്നിഷ്ടോമം ചെയ്ത അക്കിത്തിരി മരിച്ചല്ലാൽ പത്നി ജീവിച്ചിരിപ്പുണ്ടേങ്കിൽ അദ്ദേഹത്തിനും പത്നിക്കും സദ്ഗതി വരുന്നതിനായി സഞ്ചയനത്തോടനുബന്ധിച്ച് മൂന്ന് ദിവസമായി ഇതവരരിപ്പിക്കുന്നു. സഞ്ചയനത്തോടനുബന്ധിച്ച് അസ്ഥികുംഭം മുന്നിൽ വച്ചുകൊണ്ടാണ് ഇത് ചെയ്യുന്നത് എന്നതുകൊണ്ട് ചുടലക്കൂത്ത് എന്നും പറയുന്നു.
പണ്ടു പല ക്ഷേത്രങ്ങളിലും ‘അടിയന്തര’മായി നങ്ങ്യാർകൂത്ത് നടത്തിയിരുന്നു. ഇപ്പോൾ തൃശ്ശൂർ വടക്കുന്നാഥക്ഷേത്രത്തിൽ മാത്രം അഷ്ടമിരോഹിണിയോടനുബന്ധിച്ച് ഈ കൂത്ത് പതിവുണ്ട്. ശ്രീകൃഷ്ണചരിതം മുഴുവൻ അവതരിപ്പിക്കാൻ പഠിച്ചിട്ടുള്ള കുറച്ചു കലാകാരികൾ ഇന്ന് ശ്രീകൃഷ്ണചരിതം ക്ഷേത്രത്തിനു പുറത്ത് വിവിധ വേദികളിൽ അവതരിപ്പിച്ചു വരുന്നുണ്ട്
300 വർഷം മുമ്പ് ഇത് അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടതായി കാണാനുണ്ട്. 2014ൽ നടുവം മനയിൽ ഇത് നടന്നു. 2021 ആഗസ്റ്റ് 6,7,8 തീയതികളിൽ കൈമുക്ക് മനയിൽ ആണ് അവസാനം ഇത് നടന്നത്. കൈമുക്ക് വൈദികൻ രാമൻ അക്കിത്തിരിപ്പാടിന്റെ സഞ്ചയനത്തോടനുബന്ധിച്ച് അപർണാ നങ്ങ്യാർ ആണ് ഇത് അവതരിപ്പിച്ച്ത്. നടുവം മനയിലും അപർണയാണ് ഇത് അവതരിപ്പിച്ചത്.
വില്ലുവട്ടം, കോശമ്പിള്ളി, മേലട്ട്, എടാട്ട് തുടങ്ങിയ കുടുംബങ്ങളിൽ നങ്ങ്യാർകൂത്ത് അനുഷ്ഠാനമായി ചെയ്തുവരുന്ന നങ്ങ്യാരമ്മമാർ ഇപ്പോഴും ഉണ്ട്. ഒരു ചടങ്ങെന്ന നിലയിൽ കാണിക്കുവാനേ ഇവരിൽ പലർക്കും സാധിക്കുകയുള്ളു. പ്രോത്സാഹനക്കുറവുകൊണ്ട് കുറേവർഷങ്ങളായി നിഷ്കൃഷ്ടമായ അഭ്യാസമില്ലാതെ പോയതായിരിക്കണം ഇതിന് കാരണം.
ശാപം കിട്ടിയ ഘൃതാചി എന്ന അപ്സരസ്സിനു ലോഷ്ഠാതിരിയുടെ സഞ്ചയനത്തോടനുബന്ധിച്ച് ദശമം കൂത്തവതരിപ്പിച്ചാൽ മോക്ഷം കിട്ടുമെന്ന് അറിഞ്ഞതനുസരിച്ച അവർ അവതരിപ്പിച്ച്താണത്രേ ദശമം കൂത്ത്. ഈ ഘൃതാചിയുടെ പിന്മുറക്കാരണത്രെ നങ്ങ്യാർമാർ.
എന്നാൽ മൈനയേക്കാൾ നയചാതുര്യമുണ്ടായിരുന്ന തത്ത, യജമാനത്തിയെ മറ്റൊരു വിധത്തിൽ നേരിടാൻ തീരുമാനിച്ചു. കാമപൂരണത്തിന് ഒരുങ്ങുന്നതിൽ തെറ്റില്ലെന്നും അതുണ്ടാക്കിയേക്കാവുന്ന കുഴപ്പങ്ങൾ കൈകാര്യം ചെയ്യാൻ അറിഞ്ഞിരിക്കണമെന്നേയുള്ളു എന്നും പറഞ്ഞ തത്ത, അത്തരം പ്രതിബന്ധങ്ങളെ കൗശലപൂർവം നേരിട്ട ഒരു കാമിനിയുടെ കഥ അവളെ പറഞ്ഞു കേൾപ്പിച്ചു. കഥയിൽ ലയിച്ച പ്രഭാവതി ആ ദിവസം വീട്ടിൽ തന്നെ തങ്ങി. അടുത്ത ദിവസം അവൾ യാത്രക്കൊരുങ്ങിയപ്പോൾ വീണ്ടും അവളുടെ ലക്ഷ്യത്തെ പിന്തുണച്ച തത്ത കൗശലപൂർവം അപകടത്തിൽ നിന്നു രക്ഷപെടുന്നതിനെ ഉദാഹരിക്കുന്ന മറ്റൊരു കഥ പറഞ്ഞു. അതോടെ അന്നും അവളുടെ അബദ്ധസഞ്ചാരം ഒഴിവായി. ഇങ്ങനെ എഴുപതു കഥകളിൽ ലയിപ്പിച്ച്, തത്ത യജമാനത്തിയെ 70 ദിവസം സംരക്ഷിച്ചു. എഴുപതാം ദിവസം അവളുടെ ഭർത്താവ് മടങ്ങി വന്നു. ഭർത്താവിനോട് സംഭവിച്ചതെല്ലാം ഏറ്റുപറഞ്ഞ പ്രഭാവതിക്ക് അയാൾ മാപ്പു നൽകുന്നതോടെ സമാഹാരം സമാപിക്കുന്നു.
നന്ദനപുരിയിലെ ധനസേനനന്റേയും യശോദേവിയുടേയും മകൻ വീരന് അവിടത്തെ രാജകുമാരൻ രാജശേഖരന്റെ ഭാര്യ ശശിപ്രഭയിൽ അനുരാഗം ജനിച്ചു. അസഫലപ്രേമത്തിന്റെ താപം അയാളിൽ ജ്വരമായി മാറി. മകന്റെ ദുഃഖത്തിന്റെ കാരണമറിഞ്ഞ അമ്മ യശോദേവി, രാജകൊട്ടാരത്തിൽ ശശിപ്രഭയെ സന്ദർശിച്ചു. ഇണക്കി, ആഭരണങ്ങൾ അണിയിച്ച്, വഴിയിൽ കണ്ട ഒരു പെൺ നായേയും അവർ കൂടെ കൊണ്ടു പോയി. താനും രാജകുമാരിയും നായയും, മുജ്ജന്മങ്ങളിൽ സഹോദരിമാരായിരുന്നെന്നും, യഥേഷ്ടം കാമപൂരണം നടത്തിയ തനിക്കും രാജകുമാരിക്കും മനുഷ്യജന്മം ലഭിച്ചപ്പോൾ ഭർത്താവിൽ പൂർണ്ണവിശ്വസ്തത പുലർത്തിയ മൂന്നാമത്തെ സഹോദരിയാണ് ഈ നായെന്നും യശോദേവി രാജകുമാരിയെ ബോദ്ധ്യപ്പെടുത്തി. ഈ കഥ കേട്ട രാജകുമാരി, നായ്ജന്മത്തിൽ നിന്നു തന്നെ രക്ഷിച്ചതിന് യശോദേവിക്ക് നന്ദി പറഞ്ഞതിനു ശേഷം അവരോപ്പം അവരുടെ വീട്ടിലെത്തി മകന്റെ രഹസ്യകാമുകിയായെന്നുമാണ് കഥ.
ചന്ദ്രപുരം രാജ്യത്തെ വ്യാപാരി വിക്രമസേനന്റേയും പത്നി ശൃംഗാരസുന്ദരിയുടേയും മകനായിരുന്നു മദനവിനോദൻ. അയാളുടെ ഭാര്യയായിരുന്നു പ്രഭാവതി. ചൂതുകളിയിലും, സുഖാന്വേഷണത്തിലും അലസമായി സമയം പോക്കിയ മദനവിനോദൻ, മാതാപിതാക്കളെ ഏറെ ദുഃഖിപ്പിച്ചു. വിക്രമസേനന്റെ പുത്രദുഃഖം അറിഞ്ഞ സുഹൃത്ത് ത്രിവിക്രമൻ അയാൾക്ക് മക്കളെപ്പോലെ വളർത്താനായി ഒരു തത്തയേയും മൈനയേയും കൊടുത്തു. അയാൾ അവയെ മകനു നൽകി. മദനവിനോദൻ അവയെ സ്വർണ്ണക്കൂട്ടിലാക്കി സ്വന്തം മുറിയിൽ സൂക്ഷിച്ചു. അവസരം കിട്ടിയപ്പോൾ, ഉറ്റവരോടുള്ള ഉത്തരവാദിത്തങ്ങൾ നന്നായി നിർവഹിക്കുന്നവർക്കേ നന്മവരുകയുള്ളു എന്ന് ഒരു കഥയിലൂടെ സ്ഥാപിച്ച് തത്ത മദനവിനോദനു മനം മാറ്റം വരുത്തി. അതോടെ, വ്യാപാരിയുടെ മകനായ അയാൾ, കച്ചവടത്തിനായി വിദേശയാത്രക്കു പോയി. തത്തയേയും മൈനയേയും ഭാര്യയെ ഏല്പിച്ച ശേഷമാണ് പോയത്.
ഉദാഹരണമായി, "സുന്ദരീ, യശോദേവിയെപ്പോലെ, ബുദ്ധിമുട്ടുള്ള കാര്യം ചെയ്യാൻ കഴിയുമെങ്കിൽ, നിനക്കിഷ്ടമുള്ളിടത്തു പോയ്ക്കൊള്ളുക" എന്ന തത്തയുടെ സമ്മതത്തിലാണ് രണ്ടാം ദിവസത്തെ കഥ തുടങ്ങുന്നത്. തുടർന്ന് പ്രഭാവതി, 'യശോദേവി' ആരെന്നും അവൾ എന്തു ചെയ്തെന്നും ചോദിക്കുന്നു. താൻ യശോദേവിയുടെ കഥ പറയാൻ തുടങ്ങിയാൽ യജമാനത്തിയുടെ പ്രേമം മുടങ്ങുമെന്നും അത് തന്റെ ജീവനെത്തന്നെ അപകടത്തിലാക്കിയേക്കാമെന്നും തത്ത മടി ഭാവിക്കുന്നെങ്കിലും "അഭ്യുദയകാംക്ഷികൾ പറയുന്നത് കേൾക്കുക തന്നെ വേണം" എന്നതിനാൽ, കഥ പറയാൻ പ്രഭാവതി തത്തയെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നു. തുടർന്ന് തത്ത പറയുന്ന കഥ ഇങ്ങനെ:-
ഒരു വളർത്തു തത്ത പ്രേമപരവശയായ അതിന്റെ യജമാനത്തിയോടു പറയുന്ന രീതിയിൽ എഴുതപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതിനാലാണ് ഈ കഥകൾക്ക് ശുകസപ്തതി എന്ന പേരുണ്ടായത്. ഗ്രന്ഥനാമത്തിലെ 'ശുകം' തത്തയേയും 'സപ്തതി' എഴുപതിനേയും സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ഭർത്താവ് മദനവിനോദന്റെ ദീർഘമായ അസാന്നിദ്ധ്യത്തിൽ സഖികളുടെ ദുഷ്പ്രേരണയിൽ പരപുരുഷസംഗത്തിനൊരുങ്ങിയ യുവതിയായ യജമാനത്തി പ്രഭാവതിയെ അതിൽ നിന്ന് തടയാനുള്ള തന്ത്രമായാണ് തത്ത ഈ കഥകൾ പറഞ്ഞത്. ദിവസം ഒരു കഥയെന്ന മട്ടിൽ എഴുപതു ദിവസത്തെ കഥനത്തിനൊടുവിൽ യുവനായികയുടെ ഭർത്താവ് മടങ്ങിയെത്തുന്നതോടെ മുഖ്യകഥ ശുഭപര്യവസായി ആയി സമാഹാരം അവസാനിക്കുന്നു.
ഭർത്താവിന്റെ അസാന്നിദ്ധ്യം തുടക്കത്തിൽ പ്രഭാവതിയെ വിരഹദുഃഖത്തിലാഴ്ത്തി. എങ്കിലും സുഹൃത്തുക്കളിൽ ചിലർ, മറ്റൊരു കാമുകനെ കണ്ടെത്താൻ അവളെ ഉപദേശിച്ചു. യൗവനം ആസ്വദിക്കാനുള്ളതാണെന്നും അത് ഏറെക്കാലം നിലനിൽക്കുന്നതല്ലെന്നുമായിരുന്നു അവരുടെ ന്യായം. ഈ ഉപദേശം സ്വീകരിച്ച് ഗുണചന്ദ്രൻ എന്ന കാമുകനെ തേടിയിറങ്ങിയ പ്രഭാവതിയെ മൈന വിലക്കി. കോപിഷ്ഠയായ അവൾ മൈനയെ കഴുത്തു ഞെരിച്ചു കൊല്ലാനൊരുങ്ങിയപ്പോൾ അത് പറന്നു പോയി.
മൂവന്തിനേരത്ത് പ്രഭാവതി കാമുകനെ തേടി പുറപ്പെടാൻ ഒരുങ്ങുമ്പോഴാണ് എല്ലാക്കഥകളും തുടങ്ങുന്നത്. അവളുടെ ഉദ്യമത്തിൽ തെറ്റില്ലെന്നു പറയുന്ന തത്ത, അപകടങ്ങളിൽ നിന്ന് രക്ഷപെടേണ്ടതെങ്ങനെയെന്ന് അറിഞ്ഞിരിക്കണം എന്നുപദേശിക്കുന്നു. തുടർന്ന് അതിനെ ഉദാഹരിക്കുന്ന ഒരു കഥയും പറയുന്നു. അതോടെ അവളുടെ ആ ദിവസത്തെ യാത്ര മുടങ്ങുന്നു. ഇത് എഴുപത് ദിവസം ആവർത്തിക്കുന്നതിനിടെ എഴുപതു കഥകളായി.
ഒരു മുഖ്യകഥയുടെ ചട്ടക്കൂടിൽ എഴുപതു കഥകൾ ചേർത്ത സംസ്കൃതത്തിലെ ഒരു കഥാസമാഹാരമാണ് ശുകസപ്തതി. പല കാലങ്ങളിൽ എഴുതപ്പെട്ട ഇതിലെ കഥകൾ സമാഹരിക്കപ്പെട്ടത് പൊതുവർഷം 11-12 നൂറ്റാണ്ടുകളിലോ അതിനു മുൻപോ ആയിരിക്കാമെങ്കിലും ഇതിന്റെ ലഭ്യമായതിൽ ഏറ്റവും പഴയ കൈയെഴുത്തുപ്രതി പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിലേതാണ്. വഷളത്തത്തോളം എത്തുന്ന സങ്കോചരാഹിത്യം ഈ കഥകളുടെ പ്രത്യേകതയാണ്.
റാമസുകൾ എന്നു വിളിക്കുന്ന ലംബമായുള്ള രണ്ടു ഭാഗങ്ങൾ. ഇവ ഏകദേശം ലംബകോണിലാണ് ബോഡിയോഡ് ചേരുന്നത്.
ആൽവിയോളാർ പ്രോസസ്സുകളിലാണ് കീഴ്ത്താടിയിലെ പല്ലുകൾ കാണപ്പെടുന്നത്. ഇത് ബോഡിയുടെ മുകൾ ഭാഗത്തായാണ് കാണുക.
കോൺഡൈലോയ്ഡ് പ്രോസസ്സ് റാമസിന്റെ മുകൾഭാഗത്തിന്റെ പിൻ പകുതിയിൽ നിന്ന് തള്ളിനിൽക്കുന്ന ഭാഗം. ടെമ്പറോമാൻഡിബുലാർ സന്ധി വഴി ടെമ്പറൽ അസ്ഥിയിലേക്ക് മാൻഡിബിൾ യോജിക്കുന്നത് റാമസിലൂടെയാണ്.
കോറനോയ്ഡ് പ്രോസസ്സ് റാമസിന്റെ മുകൾഭാഗത്തിന്റെ മുൻ പകുതിയിൽ നിന്ന് തള്ളിനിൽക്കുന്ന ഭാഗമാണ്. ടെമ്പറാലിസ് പേശി മാൻഡിബിളിനോട് യോജിച്ചിരിക്കുന്നത് ഇവിടെയാണ്.
ഇൻഫീരിയർ ആൽവിയോളാർ നാഡി, ട്രൈജമിനൽ നാഡിയുടെ ശാഘയാണ്. ഇത് മാൻഡിബുളാർ ഫൊറാമനിലൂടെ പ്രവേശിച്ച് പല്ലുകളിലെത്തുന്നു. പല്ലുകൾക്ക് സംവേദനശേഷി നൽകുന്നത് ഇവയാണ്. മെന്റൽ ഫൊറാമനിൽ വച്ച് ഈ നാഡി ഇൻസിസീവ് നാഡി, മെന്റൽ നാഡി എന്നിങ്ങനെ രണ്ടായി വിഭജിക്കുന്നു. ഇൻസിസീവ് നാഡി മുന്നിലുള്ള പല്ലുകളിലെത്തുന്നു. മെന്റൽ നാഡി ഫൊറാമൻ മാഗ്നത്തിലൂടെ പുറത്തുകടന്ന് കീഴ്ച്ചുണ്ടിന് ഇന്ദ്രിയ സംവേദനം പ്രദാനം ചെയ്യുന്നു.
മാൻഡിബുളാർ ഫൊറാമൻ എന്ന് പേരുള്ള രണ്ട് ദ്വാരങ്ങൾ താടിയെല്ലിലുണ്ട്. മാൻഡിബിളിന്റെ റാമസ് എന്ന ഭാഗത്തിന്റെ ഉൾ പ്രതലത്തിലായി കാണപ്പെടുന്നു. റാമസ് ബോഡിയോട് ചേരുന്ന കോണിന്റെ മുകളിലായാണ് ഇതിന്റെ സ്ഥാനം.
മെന്റൽ ഫൊറാമൻ എന്നുപേരുള്ള രണ്ടു ദ്വാരങ്ങളുമുണ്ട്. ബോഡിയുടെ പിൻ വശത്തായി മെന്റൽ പ്രൊട്രൂബറൻസ് എന്ന തള്ളിച്ചയിൽ നിന്ന് ഇരുവശത്തേയ്ക്കും മാറിയാണ് ഇവയുടെ സ്ഥാനം.