polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
മനുഷ്യരിൽ, സ്ത്രീ-പുരുഷ പങ്കാളികൾ ഉൾപ്പെടുന്ന സുരക്ഷിതമല്ലാത്തതും സ്ഥിരവുമായ ലൈംഗിക ബന്ധത്തിൽ ഏർപ്പെട്ട് ഒരു വർഷത്തിന് ശേഷം ഗർഭിണിയാകാൻ കഴിയാത്തതാണ് വന്ധ്യത. വന്ധ്യതയ്ക്ക് നിരവധി കാരണങ്ങളുണ്ട്, ചിലത് മെഡിക്കൽ ഇടപെടലിന് ചികിത്സിക്കാൻ കഴിയും. 1997-ലെ കണക്കുകൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നത്, ലോകമെമ്പാടുമുള്ള ഭിന്നലിംഗക്കാരായ ദമ്പതികളിൽ അഞ്ച് ശതമാനത്തോളം പേർക്കും വന്ധ്യതയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പരിഹരിക്കാനാകാത്ത പ്രശ്‌നമുണ്ട്. എന്നിരുന്നാലും, നിരവധി ദമ്പതികൾ, കുറഞ്ഞത് ഒരു വർഷമെങ്കിലും സ്വമേധയാ കുട്ടികളില്ലാത്ത അവസ്ഥ അനുഭവിക്കുന്നു: 12% മുതൽ 28% വരെയാണ് കണക്കാക്കുന്നത്. മനുഷ്യരിൽ വന്ധ്യതയ്ക്കുള്ള പ്രധാന കാരണം പ്രായമാണ്, കൂടാതെ, ഉയർന്ന മാതൃ പ്രായത്തിന്റെ സ്വാധീനം ഗർഭാവസ്ഥയിൽ സ്വയമേവയുള്ള ഗർഭഛിദ്രം നേരിടാനുള്ള സാധ്യത വർദ്ധിപ്പിക്കും.
യോനീസങ്കോചം , യോനിവരൾച്ച, അണുബാധ, ഗർഭാശയ രോഗങ്ങൾ തുടങ്ങിയ മൂലമുണ്ടാകുന്ന വേദനയുള്ള സംഭോഗം, ലൈംഗിക താൽപര്യക്കുറവ്, മാനസിക പ്രശ്നങ്ങൾ തുടങ്ങി പല കാരണങ്ങൾ കൊണ്ടും ശരിയായി ലൈംഗികബന്ധത്തിൽ ഏർപ്പെടാൻ കഴിയാതെ വരാറുണ്ട്. ഇത് മൂലം ഗർഭധാരണം തടസ്സപ്പെടുന്നു. ഗർഭാശയത്തിൽ നിന്നുമുള്ള സ്രവങ്ങളുടെ തകരാറു മൂലം പുരുഷബീജങ്ങൾക്ക് ഗർഭപാത്രത്തിൽ എത്തിച്ചേരാൻ കഴിയാതെ വരുന്നതും, ഗർഭപാത്രത്തിലെ തകരാറുകൾ, മുഴകൾ അണ്ഡവാഹിനിക്കുഴലിലെ തകരാറുകൾ, അണ്ഡവിസർജനം അഥവാ ഓവുലേഷന്റെ പ്രശ്നങ്ങൾ, പിസിഓഎസ് , തെറ്റായ ജീവിതശൈലി എന്നിവമൂലവും വന്ധ്യത ഉണ്ടാകാം.
സ്ത്രീകളുടെ ആദ്യത്തെ പ്രസവം ഏകദേശം 30 വയസ്സിനു മുൻപ് നടക്കുന്നതാണ്‌ നല്ലത്. അല്ലാത്തപക്ഷം ചില സ്ത്രീകളിലെങ്കിലും വന്ധ്യതയ്ക്കു കാരണമാകുന്നു. 35 വയസിന് ശേഷം സ്ത്രീകളിൽ വന്ധ്യതക്കുള്ള സാധ്യത ഗണ്യമായി കൂടുന്നു. നാൽപ്പത് വയസിന് ശേഷം ഗർഭധാരണം നടക്കാനുള്ള സാധ്യത പിന്നെയും കുറയുന്നു. ഏകദേശം 45-55 വയസ്സിനുള്ളിൽ ആർത്തവവിരാമം അഥവാ മെനോപോസ് ആകുന്നതോടെ സ്ത്രീകളിലെ പ്രത്യുത്പാദനശേഷി ഇല്ലാതാകുന്നു. 80 ശതമാനത്തിലധികം സ്ത്രീകളിലും വന്ധ്യതയുടെ യഥാർത്ഥ കാരണം കണ്ടെത്താൻ കഴിയാറുണ്ട്. അതിനാൽ ഇതിനു ഫലപ്രദമായ ചികിൽസ നൽകുവാൻ സാധിക്കും.
സംസ്കരിച്ച ഭക്ഷണങ്ങൾ, വറുത്ത ഭക്ഷണങ്ങൾ, പഞ്ചസാര, ഉപ്പ് എന്നിവ അടങ്ങിയ ഭക്ഷണങ്ങൾ, വ്യായാമക്കുറവ് ഇവയെല്ലാം അമിതവണ്ണത്തിലേക്ക് നയിക്കുക മാത്രമല്ല പ്രമേഹം, ഹൃദ്രോഗം, പിസിഒഎസ് എന്നിവയും വന്ധ്യതയ്ക്കുള്ള സാധ്യത വർദ്ധിപ്പിക്കുന്ന മറ്റ് രോഗങ്ങൾ എന്നിവയ്ക്കും കാരണമാകും. പഴങ്ങൾ, പച്ചക്കറികൾ, പരിപ്പുവർഗങ്ങൾ, മത്സ്യം, മുട്ട, കൊഴുപ്പ് നീക്കിയ പാൽ തുടങ്ങിയവ ഉൾപ്പെടുന്ന പോഷകസമൃദ്ധമായ ഭക്ഷണങ്ങളും ദീർഘകാലത്തേക്ക് സമീകൃതാഹാരവും തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നത് പ്രത്യുത്പാദന-ലൈംഗിക ആരോഗ്യത്തിന് വളരെ നല്ലതാണ്.
വന്ധ്യത എന്നത് ഒരു വ്യക്തിക്കോ മൃഗത്തിനോ സസ്യത്തിനോ പ്രകൃതിദത്ത മാർഗങ്ങളിലൂടെ പുനരുൽപ്പാദിപ്പിക്കാനുള്ള കഴിവില്ലായ്മയാണ്. ഇത് സാധാരണയായി ആരോഗ്യമുള്ള ഒരു മുതിർന്ന വ്യക്തിയുടെ സ്വാഭാവിക അവസ്ഥയല്ല, പ്രത്യേകിച്ചും ചില യൂസോഷ്യൽ സ്പീഷീസുകൾ ഒഴികെ. ഒരു മനുഷ്യന്റെ അല്ലെങ്കിൽ മൃഗങ്ങളുടെ കുഞ്ഞുങ്ങളുടെയോ സാധാരണ അവസ്ഥയാണ്, കാരണം അവർ പ്രായപൂർത്തിയായിട്ടില്ല, ഇത് ശരീരത്തിന്റെ പ്രത്യുൽപാദന ശേഷിയുടെ തുടക്കമാണ്.
ഹോർമോണിലുണ്ടാകുന്ന വ്യതിയാനങ്ങൾ, വൃഷണവീക്കം, വെരിക്കോസിൽ, വൃഷണത്തിൽ സ്ഥിരമായി ചൂട് ഏൽക്കുക, പതിവായി ബൈക്ക്‌ യാത്ര ചെയ്യുക തുടങ്ങി പല കാരണങ്ങൾ കൊണ്ടും പുരുഷവന്ധ്യത ഉണ്ടാവാം.
ദമ്പതിമാരുടെ പ്രായം, ജീവിതരീതി, ആരോഗ്യാവസ്ഥ, ലൈംഗികബന്ധത്തിന്റെ സ്വഭാവം, രോഗങ്ങൾ, ലഹരി ഉപയോഗം, ഉറക്കക്കുറവ് തുടങ്ങിയ പല അവസ്ഥകളും ഇതിനു കാരണമാകുന്നു.
മോഹൻലാലിന്റെ നായികയായി ലക്ഷ്മി റായിയെ ആണ് ആദ്യം തിരഞ്ഞെടുത്തിരുന്നത്. എന്നാൽ അവരുടെ ദിവസങ്ങൾ കിട്ടാത്തതിനാലാണ് നായികയായി സ്നേഹയെ തിരഞ്ഞെടുത്തത്. മോഹൻലാലിന്റെ നായികയായി ആദ്യമായാണ് സ്നേഹ അഭിനയിക്കുന്നത്. സ്നേഹ, ഹൈദരാബാദിലെ റാമോജി റാവു ഫിലിം സിറ്റിയിൽ 2010 ജൂൺ 3 ന് എത്തുകയും ചിത്രീകരണത്തോടൊപ്പം സഹകരിക്കുകയും ചെയ്തു. മോഹൻലാലിന്റെ സുഹൃത്തിന്റെ വേഷത്തിലേക്ക് പഴയ നടനായ ശ്രീനാഥിനെ ആദ്യം തീരുമാനിച്ചിരുന്നു. എന്നാൽ പിന്നീട് ആ വേഷം ലാലു അലക്സിന് നൽകി. അതിന്റെ പ്രയാസത്തിലാണ് ശ്രീനാഥ് ആത്മഹത്യ ചെയ്തതെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു.
ലോറി ഡ്രൈവറായ ബാലരാമൻ എന്ന കഥാപാത്രത്തെയാണ്‌ ശിക്കാറിൽ മോഹൻലാൽ അവതരിപ്പിക്കുന്നത്‌. മോഹൻലാലിന്റെ ദത്തുപുത്രിയായി അനന്യയും ഭാര്യയായി സ്നേഹയും അഭിനയിക്കുന്നു.പ്രശസ്ത തമിഴ്‌ സംവിധായകൻ സമുദ്രകനിയാണ്‌ ശിക്കാറിലെ വില്ലൻ.
മോഹൻലാൽ നായകനായി 2010 സെപ്റ്റംബറിൽ പുറത്തിറങ്ങിയ മലയാളചലച്ചിത്രമാണ്‌ ശിക്കാർ. ടെട്കോ രാജഗോപാൽ നിർമ്മിക്കുന്ന ഈ ചിത്രം സംവിധാനം ചെയ്തത് എം. പത്മകുമാറാണ്‌. എസ്‌. സുരേഷ്‌ ബാബുവാണ്‌ ചിത്രത്തിന്റെ തിരക്കഥാകൃത്ത്‌.
കടലാസ് ഫാക്ടറികളിലേക്ക് മുള കൊണ്ടുപോകുന്ന ഒരു ലോറി ഡ്രൈവറായാണ് മോഹൻലാൽ ഈ ചിത്രത്തിൽ അഭിനയിക്കുന്നത്. ചിറ്റാഴ എന്ന സ്ഥലത്തു വെച്ചാണ് ഈ കഥ നടക്കുന്നത്.
കൊടൈക്കനാലിലെ ഗുണ ഗുഹയ്ക്കുള്ളിൽ വച്ചാണ്‌ ചിത്രത്തിന്റെ ക്ലൈമാക്സ്‌ ചിത്രീകരിച്ചത്‌.ഈ ചിത്രം ബോക്സ് ഓഫീസിൽ വളരെ നല്ലൊരു വിജയം നേടി.
പൂർണ്ണശൂന്യതയ്ക്ക് എത്രത്തോളം അടുത്തുനിൽക്കുന്നു എന്നതാണ്‌ ശൂന്യതയുടെ ഗുണം എന്നതുകൊണ്ട് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. സ്ഥലത്തിൽ ബാക്കിയുള്ള വാതകങ്ങളുടെ മർദ്ദം ശൂന്യതയുടെ ഗുണത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ടോർ എന്ന ഏകകമാണ്‌ ശൂന്യതയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വാതകമർദ്ദമളക്കാൻ സാധാരണയായി ഉപയോഗിക്കുന്നത്. താഴ്ന്ന മർദ്ദം കൂടുതൽ നല്ല ശൂന്യതയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നുവെങ്കിലും കൃത്യമായ വിശകലനത്തിന്‌ മറ്റു ഘടകങ്ങൾ കൂടി കണക്കിലെടുക്കേണ്ടതുണ്ട്. ക്വാണ്ടം ഭൗതികത്തിലെ സിദ്ധാന്തങ്ങൾ സ്ഥലത്തിലെ ഒരു ഭാഗവും പൂർണ്ണമായി ശൂന്യമായിരിക്കുകയില്ല എന്ന് പറയുന്നതിനാൽ ശൂന്യതയുടെ ഗുണത്തിന്‌ സൈദ്ധാന്തികമായും പരിധിയുണ്ട്. ബഹിരാകാശവും നക്ഷത്രാന്തരമാധ്യമവും പ്രകൃതിയിലെ ഗുണമേറിയ ശൂന്യതകളാണ്‌. ഇന്നത്തെ ഏറ്റവും മികച്ച സാങ്കേതികവിദ്യയിലൂടെ സാധിക്കുന്നത്തിലും വളരെ നല്ല ശൂന്യതയാണ്‌ ഇവ നൽകുന്നത്.
പുരാതന ഗ്രീസ് മുതലേ ശൂന്യത ദാർശനികമായ സം‌വാദങ്ങൾക്ക് വിഷയമായിരുന്നു. എന്നാൽ ശാസ്ത്രീയമായ പഠനമാരംഭിച്ചത് പതിനേഴാം നൂറ്റാണ്ടിൽ മാത്രമാണ്. 1643-ൽ ഇവാഞ്ചലിസ്റ്റ ടോറിസെല്ലി ആദ്യമായി പ്രയോഗശാലയിൽ ശൂന്യത സൃഷ്ടിച്ചു. അന്തരീക്ഷമർദ്ദത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ സിദ്ധാന്തങ്ങളെ അടിസ്ഥാനമാക്കി കൂടുതൽ രീതികൾ വികസിപ്പിക്കപ്പെട്ടു. ഒരുഭാഗം അടഞ്ഞ നീണ്ട ഗ്ലാസ്സ് പാത്രത്തിൽ രസം നിറയ്ക്കുകയും അതിനെ മറ്റൊരു പാത്രത്തിലേക്ക് ഒഴിക്കുകയും ചെയ്തുകൊണ്ടാണ്‌ ടോറിസെല്ലി ശൂന്യത സൃഷ്ടിച്ചത്.
ദ്രവ്യമില്ലാത്ത സ്ഥലത്തെയാണ്‌ ശൂന്യത എന്ന് പറയുന്നത്. എങ്കിലും പ്രായോഗികമായി ദ്രവ്യം തീരെയില്ലാത്ത സ്ഥലമില്ല. അതിനാൽ സാധാരണ ശൂന്യത എന്നതുകൊണ്ടുദ്ദേശിക്കുന്നത് ദ്രവ്യത്തിന്റെ അളവ് വളരെക്കുറച്ചായതിനാൽ മർദ്ദം അന്തരീക്ഷമർദ്ദത്തെക്കാൾ വളരെക്കുറച്ചായ സ്ഥലത്തെയാണ്‌. സിദ്ധാന്തരൂപവത്കരണത്തിനുപയോഗിക്കുന്ന ദ്രവ്യം തീരെയില്ലാത്ത ശൂന്യതയെ പൂർണ്ണശൂന്യത എന്നും പ്രായോഗികമായി ലഭ്യമാകുന്ന ശൂന്യതയെ ഭാഗികശൂന്യത എന്നും വിളിക്കുന്നു
ബർമയിൽ 15-ാം ശതകം മുതൽ 18-ാം ശതകത്തിന്റെ മധ്യം വരെ ഭരണം നടത്തിയിരുന്ന രാജവംശമാണ് ടോങ്കു രാജവംശം. 1530 വരെ ഒരു ചെറുരാജ്യമായി നിലനിന്ന ടോങ്കു ഭരിച്ചിരുന്ന വംശമാണ് ടോങ്കു രാജവംശം എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നത്. ടോങ്കു രാജ്യത്തിനു വടക്ക് അവായിലെ ഷാൻ രാജ്യവും തെക്ക് പെഗുവും ആണ് ഉണ്ടായിരുന്നത്. നൂറ്റാണ്ടുകളോളം ഭരണപരമായി വിഘടിച്ചുകിടന്നിരുന്ന ഐരാവതീ നദീതടപ്രദേശത്ത് ടോങ്കു രാജവംശത്തിന്റെ കീഴിൽ ഏകീകൃതഭരണം നിലനിർത്തുവാൻ സാധിച്ചു. 1531 മുതൽ 81 വരെ ഈ രാജവംശത്തിന്റെ പ്രതാപകാലമായിരുന്നു. താബിൻസ്വേതിയും ബെയിനാംഗും ആയിരുന്നു ഇക്കാലത്തെ ശക്തന്മാരായ രാജാക്കന്മാർ. 1753 വരെ ഈ വംശം ഭരണം നടത്തി. ഈ രാജവംശത്തിന്റെ 1530 മുതൽ 90 വരെയുള്ള കാലഘട്ടത്തെ ഒന്നാം ടോങ്കു വംശമായും, 1590 മുതൽ 1752 വരെയുള്ള കാലത്തെ രണ്ടാം ടോങ്കു വംശമായും ചരിത്രകാരന്മാർ വിഭജിച്ചിരിക്കുന്നു.
മതങ്ങളുടെ താരതമ്യപഠനം, മതാന്തരസം‌വാദം എന്നീ മേഖലകളിലെ സംഭാവനകളുടെ പേരിൽ ശ്രദ്ധേയനായ റോമൻ കത്തോലിക്കാ പുരോഹിതനും ദാർശനികനുമായിരുന്നു റെയ്‌മൺ പണിക്കർ . സ്പെയിനിലെ ബാർസലോണയിലാണ്‌ പണിക്കർ ജനിച്ചത്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പിതാവ് മലബാറിൽ നിന്നു സ്പെയിനിൽ കുടിയേറിയ മലയാളിയായ രാമുണ്ണി പണിക്കരും മാതാവ് കാർമെൻ പണിക്കർ, സ്പെയിനിലെ കാറ്റലൻ ബൂർഷ്വാസി വർഗ്ഗത്തിൽ പെട്ടവളും ആയിരുന്നു. ക്രിസ്തീയവും ഭാരതീയവുമായ ആദ്ധ്യാത്മികതകൾക്കിടയിൽ സമാനതകളും സൗഹൃദത്തിന്റെ അവസരങ്ങളും കണ്ടെത്തുന്നതിൽ പണിക്കർ പ്രത്യേകം താത്പര്യം കാട്ടി.
1987-ൽ പണിക്കർ ബാർസലോണയ്ക്കു വടക്കുള്ള മലകളിലെ ടാവേർറ്ററ്റ് എന്ന സ്ഥലത്ത് സംസ്കാരാന്തരപഠനങ്ങൾക്കു വേണ്ടിയുള്ള റെയ്‌മൺ പണിക്കർ വിവേറിയം ഫൗണ്ടേഷൻ എന്ന സ്ഥാപനം തുടങ്ങി. തന്റെ അവശേഷിച്ച ജീവിതകാലം പണിക്കർ ചെലവഴിച്ചത് ടാവേർറ്ററ്റിലാണ്‌. നാല്പതോളം ഗ്രന്ഥങ്ങളും 900-ത്തിലധികം ലേഖനങ്ങളും അദ്ദേഹം രചിച്ചു.
മരിക്കുന്നതിനു ഏതാനും മാസം മുൻപ് സുഹൃത്തുക്കൾക്കയച്ച വിടവാങ്ങൽ സന്ദേശത്തിൽ പണിക്കർ ഇങ്ങനെ എഴുതി:
ചില ചെടികൾ അവയുടെ മൂലഭാഗത്ത് അസ്ഥാനമുകുളങ്ങൾ പുറപ്പെടുവിക്കുക പതിവാണ്. മണ്ണിന് മുകളിലുള്ള കാണ്ഡഭാഗങ്ങൾ മുറിച്ചുകളഞ്ഞാൽ ഇങ്ങനെ സംഭവിക്കും. ഉദാ. റോസാച്ചെടി, കടപ്ലാവ്, ഈട്ടി, പെരുമരം എന്നിവ. ഈ അസ്ഥാനമുകുളങ്ങൾ വളർന്ന് സ്വതന്ത്രചെടികളായി മാറുന്നു. മധുരക്കിഴങ്ങിൽ ഇത് വളരെ വ്യക്തമായി കാണാവുന്നതാണ്. ഈ സസ്യത്തിന്റെ കാണ്ഡമുട്ടുകളുടെ അടിവശത്തുനിന്ന് ഉദ്ഭവിക്കുന്ന വേരുകൾ മണ്ണിൽ വളർന്ന് ആഹാരസാധനങ്ങൾ വേരിൽ സംഭരിച്ചു വീർത്ത് കിഴങ്ങുകളായി മാറുന്നു. ഈ കിഴങ്ങുകൾ വേർപെടുത്തി മണ്ണിൽ നട്ടാൽ അതിൽ നിന്നും അസ്ഥാനമുകുളങ്ങൾ പൊട്ടിപ്പുറപ്പെട്ട് പുതിയ കാണ്ഡവും പത്രവും പുറപ്പെടുവിച്ച് പ്രത്യേക ചെടികളായി തീരും.
പല ഒറ്റപ്പരിപ്പുസസ്യങ്ങളിലും അംഗപ്രജനനം സാധാരണമാണ്; ഇരട്ടപ്പരിപ്പുസസ്യങ്ങളിലും കുറവല്ല. മിക്ക ചെടികളിലും ലൈംഗിക പ്രജനനത്തിനു പുറമേയാണ് അംഗപ്രജനനം നടക്കാറുള്ളത്. എന്നാൽ ചില ചെടികളിൽ അംഗപ്രജനനം മാത്രമാണ് ഉത്പാദനമാർഗം. കരിമ്പിൽ പൂർണമായ പുഷ്പങ്ങൾപോലും അപൂർവമായേ ഉണ്ടാകാറുള്ളൂ. കൃഷിയിൽ, പ്രത്യേകിച്ചു തോട്ടക്കൃഷിയിൽ പ്രകൃത്യാ ഉള്ളതോ കൃത്രിമമായതോ ആയ അംഗപ്രജനനം വളരെ പ്രയോജനപ്രദമാണ്. ഉരുളക്കിഴങ്ങ്, ഉള്ളി, കരിമ്പ്, ചേമ്പ്, കാച്ചിൽ, കൂർക്ക, മധുരക്കിഴങ്ങ്, സർപ്പഗന്ധി മുതലായ സാമ്പത്തിക പ്രാധാന്യമുളള പല സസ്യങ്ങളിലും സാധാരണയായി അംഗപ്രജനനതത്ത്വം പ്രയോജനപ്പെടുത്താറുണ്ട്.
പുണ്ണെല , ആനച്ചെവിയൻ മുതലായ സസ്യങ്ങളിൽ ഇലയുടെ അരികുകളിൽ മുകുളങ്ങൾ അങ്കുരിച്ച് അംഗപ്രജനനം നടക്കാറുണ്ട്. ഇലകൾ മണ്ണിൽ വീണാൽ ഓരോന്നിലും സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന മുകുളങ്ങൾ വളർന്നുവരുന്നതായി കാണാം. ഇപ്രകാരം വളർന്നു കഴിഞ്ഞാൽ ഓരോന്നും പ്രത്യേകമായി വേരും ഇലയും തണ്ടുമുള്ള സ്വതന്ത്രസസ്യമായി മാറുന്നു. പഴയ ഇല നശിച്ചുപോകും. ആനച്ചെവിയൻ ചെടിയുടെ ഇലയിൽ എവിടെയെങ്കിലും ഒരു ചതവോ മുറിവോ വരുത്തി നനഞ്ഞ മണ്ണിൽ പാകിയാൽ ചതഞ്ഞഭാഗത്ത് മുകുളങ്ങൾ അങ്കുരിച്ച് പുതിയ പൂർണസസ്യങ്ങളായി വളരുന്നതു കാണാം.
കൊടങ്ങൽ പോലെ പടർന്നുവളരുന്ന പല സസ്യങ്ങളും 'റണ്ണർ' , 'സ്റ്റോളൻ' എന്നീ അവയവങ്ങൾ ഉത്പാദിപ്പിച്ച് അവയിലൂടെയാണ് അംഗപ്രജനനം നടത്തുക. എന്നാൽ വാഴയിൽ അംഗപ്രജനനത്തിനുളള ഉപാധി സക്കേഴ്സ് ആണ്. ഐക്കോർണിയാ യിൽ ക്ഷിതിജ കാണ്ഡഭാഗങ്ങളിൽനിന്നും ഭൂസ്താരികൾ ഉണ്ടാകുന്നു. ഇവ മാതൃസസ്യത്തിൽനിന്നും വേർപെടാനിടയായാൽ, ഓരോന്നും ഓരോ സ്വതന്ത്രസസ്യമായി വളരും.
വേര്, കാണ്ഡം, ഇല എന്നീ ഭാഗങ്ങളിലൂടെയാണ് മിക്ക സസ്യങ്ങളും വംശവർദ്ധനവ് നടത്തുക. എന്നാൽ മോസ് , ലിവർവെട്സ് തുടങ്ങി പരിണാമശൃംഖലയുടെ താഴത്തെ കണ്ണികളിൽ ഉൾപ്പെട്ട പല സസ്യങ്ങളിലും ജമ്മേ എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഒരു പ്രത്യേകാവയവം ഉത്പാദിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു. ഇവ മാതൃസസ്യത്തിൽനിന്നും വേർപെട്ട് മുളച്ച് പൂർണസസ്യങ്ങളായി തീരുന്നു.
പല പുൽച്ചെടികളിലും മുട്ടുകളിൽനിന്നും മുകുളങ്ങൾ വളർന്ന് പടരുന്നു. ഇവ മാതൃകാണ്ഡത്തിൽനിന്നും വേർപെടാനിടയായാൽ സ്വതന്ത്രസസ്യമായി തീരുന്നതു സാധാരണമാണ്. കരിമ്പ്, മുന്തിരി, മരച്ചീനി, മധുരക്കിഴങ്ങ് തുടങ്ങിയ സസ്യങ്ങളിലെല്ലാം വംശവർദ്ധനവ് പ്രധാനമായും കാണ്ഡങ്ങൾ മുഖേനയാണ്.
കാച്ചിൽ‍, അഗേവ് തുടങ്ങിയ സസ്യങ്ങളിൽ ബൾബിൽ എന്നൊരവയവം കാണ്ഡഭാഗങ്ങളിൽ ഉണ്ടാകുന്നു. ഇവ മണ്ണിൽ വീണു മുളച്ച് സ്വതന്ത്രസസ്യങ്ങളായിത്തീരുന്നു. അമേരിക്കൻ അഗേവിൽ പുഷ്പങ്ങൾ ഉണ്ടാകുന്ന തണ്ടിൽ ബൾബിൽ ഉത്പാദിപ്പിച്ചാണ് പ്രജനനം ടത്തുന്നത്.
അനുകൂല സാഹചര്യങ്ങളിൽ സസ്യങ്ങളുടെ ഏതെങ്കിലും ഭാഗം മാതൃസസ്യത്തിൽനിന്നും വേർപെട്ടു സ്വതന്ത്രമായി വളരുന്ന പ്രക്രിയക്ക് അംഗപ്രജനനം എന്നു പറയുന്നു. പലസസ്യങ്ങളിലും വംശവർദ്ധനവിനുള്ള പ്രധാനോപാധി അംഗപ്രജനനമാണ്.
തോട്ട വിളവുകളിൽ അംഗപ്രജനനം കൃത്രിമ മാർഗങ്ങളിലൂടെ ഉപയോഗപ്പെടുത്തിവരുന്നു. മുറിച്ചുനടൽ , പതിവയ്ക്കൽ , ഒട്ടിക്കൽ , മുകുളനം എന്നിവ ഇതിനുള്ള വിവിധമാർഗങ്ങളാണ്.
ഇഞ്ചി, ഉരുളക്കിഴങ്ങ്, ചേന, ഉള്ളി തുടങ്ങിയ ഭൂകാണ്ഡങ്ങളുള്ള സസ്യങ്ങളിൽ ഈ കാണ്ഡഭാഗങ്ങളിലെ മുകുളങ്ങൾ വളർന്നു സ്വതന്ത്രസസ്യമായി തീരുകയാണു പതിവ്.
1846-ൽ യു.എസ്സിൽ ബോസ്റ്റണിലുള്ള ലോവൽ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ടിൽ ഒരു പ്രഭാഷണ പരമ്പരയ്ക്കായി അഗാസി ക്ഷണിക്കപ്പെട്ടു. 1848-ൽ ഹാർവാഡ് സർവകലാശാലയിൽ ഇദ്ദേഹം ജന്തുശാസ്ത്ര പ്രൊഫസറായി. അവിടെ നിന്നും 1851-ൽ ചാൾസ്ടൺ മെഡിക്കൽ കോളജിൽ പ്രൊഫസറായി പോയെങ്കിലും 1854-ൽ ഹാർവാഡിലേക്ക് മടങ്ങി വരികയും മരണം വരെ അവിടെ തുടരുകയും ചെയ്തു. 1859-ൽ പാരീസിലെ നാച്ചുറൽ ഹിസ്റ്ററി മ്യൂസിയത്തിൽ പുരാജീവി വിജ്ഞാനീയ പ്രൊഫസറായി ക്ഷണിക്കപ്പെട്ടുവെങ്കിലും അമേരിക്കയിലെ ജോലികൾ അവിഘ്നം തുടരുന്നതിനായി അത് നിരസിക്കുകയാണ് അദ്ദേഹം ചെയ്തത്. 1860-ൽ ഹാർവാഡിൽ മ്യൂസിയം ഒഫ് കംപാരറ്റീവ് സുവോളജി സ്ഥാപിക്കാൻ ഇദ്ദേഹം മുൻകൈയെടുത്തു; അതിന്റെ ആദ്യത്തെ ഡയറക്ടറും ഇദ്ദേഹമായിരുന്നു. 1861-ൽ ഇദ്ദേഹം അമേരിക്കൻ പൌരത്വം സ്വീകരിച്ചു. അമേരിക്കയുടെ പ്രകൃതി ശാസ്ത്രത്തെ കുറിച്ചുള്ള പഠനങ്ങൾ പൂർണ്ണമാക്കാൻ ഇദ്ദേഹത്തിനു കഴിഞ്ഞില്ല. 1873-ൽ ഇദ്ദേഹം പെനിക്കീസ് ദ്വീപിൽ അമേരിക്കയിലെ പ്രഥമ സമുദ്ര ജന്തുശാസ്ത്ര പരീക്ഷണശാല സ്ഥാപിച്ചു.
മ്യൂണിച്ചിലെ പ്രകൃതി ശാസ്ത്രജ്ഞനായ ജെ.ബി. സ്പിക്സ് തുടങ്ങി വെച്ച ബ്രസീലിയൻ മത്സ്യങ്ങളുടെ വർഗീകരണത്തെ കുറിച്ചുള്ള ഗവേഷണം 22-ാമത്തെ വയസ്സിൽ അഗാസി പൂർത്തിയാക്കി. 1830-ൽ പ്രസിദ്ധീകൃതമായ മദ്ധ്യ യൂറോപ്പിലെ ശുദ്ധ ജല മത്സ്യങ്ങളുടെ ചരിത്രം അഗാസിയുടെ വിലപ്പെട്ട കൃതികളിലൊന്നാണ്. ഇദ്ദേഹത്തിന്റ അസ്തമിത മത്സ്യങ്ങൾ കഴിവുറ്റ ഒരു പുരാജീവി ശാസ്ത്രകാരനെ നമുക്ക് കാണിച്ചു തരുന്നു. ഫ്രഞ്ച് ശാസ്ത്രജ്ഞനായ ബാരൺ ക്യൂവിയറുടെ ശിഷ്യനും സുഹൃത്തും ആയിരുന്നു അഗാസി. അദ്ദേഹത്തോടൊപ്പം ജോലി ചെയ്യാനായി അഗാസി 1832-ൽ സ്വിറ്റ്സർലണ്ടിൽനിന്നും പാരിസിലേക്കു പോയി . അന്നു മുതൽ 1846 വരെ ഇദ്ദേഹം ന്യൂഷാടെൽ സർവകലാശാലയിൽ പ്രകൃതി ശാസ്ത്രത്തിന്റെ പ്രൊഫസറായിരുന്നു. ജൂറാ പർവതനിരകളിലെ ഹിമാനി നിരീക്ഷണങ്ങളിലൂടെ ഇദ്ദേഹം 1836-ൽ ഹിമനദികളെ കുറിച്ചുള്ള പഠനം ആരംഭിച്ചു. 1840-ൽ ഹിമാനികളുടെ പഠനം പ്രസിദ്ധീകൃതമായി.
ആദ്യ ഭാര്യയായിരുന്ന സെസിൽ ബ്രൊണിന്റെ മരണ ശേഷം എലിസബത്ത് കാബട്കാരിയെ ഇദ്ദേഹം വിവാഹം ചെയ്തു. റാഡ്ക്ലിഫ് കോളജിന്റെ സ്ഥാപകയായ എലിസബത്ത് സ്ത്രീ വിദ്യാഭ്യാസ പ്രവർത്തകയായിരുന്നു. ബ്രസീലിലൂടൊരു യാത്ര അഗാസിയുടെയും കാബട്കാരിയുടെയും സംയുക്ത കർതൃത്ത്വത്തിലുള്ള ഒരു കൃതിയാണ്. പ്രസിദ്ധ ജലജന്തു ശാസ്ത്രജ്ഞനായ അലക്സാണ്ടർ അഗാസി ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ പുത്രനാണ്.
സ്വിസ് - യു.എസ്. പ്രകൃതി ശാസ്ത്രജ്ഞനും ഭൂവിജ്ഞാനിയും ആയിരുന്നു ലൂയി അഗാസി. സ്വിറ്റ്സർലണ്ടിൽ മോഷീറിലെ ഒരു പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് പുരോഹിതന്റെ പുത്രനായി 1807 മേയ് 28-ന് ജനിച്ചു. സർവകലാശാലാ വിദ്യാഭ്യാസം സൂറിച്ചിലും ഹൈഡൽബർഗിലും മ്യൂണിച്ചിലുമായി പൂർത്തിയാക്കി. പിന്നീട് തത്ത്വ ശാസ്ത്രത്തിലും വൈദ്യ ശാസ്ത്രത്തിലും ഡോക്ടർ ബിരുദങ്ങൾ സമ്പാദിച്ചു.
പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടുവരെ മലയാളഭാഷയിൽ പ്രചാരത്തിലുണ്ടായിരുന്ന ഒരു ലിപിസമ്പ്രദായമാണ് വട്ടെഴുത്ത്. ബ്രാഹ്മി ലിപിയിൽ നിന്നാണ് ഇത് രൂപം കൊണ്ടത്. പാറയോ ചെമ്പുതകിടോ ചൂഴ്‌ന്നെടുത്ത് എഴുതുന്നു എന്നു സൂചിപ്പിച്ചുകൊണ്ടു 'വെട്ടെഴുത്ത്' എന്നും പറയാറുള്ള ലേഖനസമ്പ്രദായം. ദക്ഷിണേന്ത്യൻ ബ്രാഹ്മിയാണ് ഇതിന്റെ പ്രഭാവം. ഒരു കാലത്ത് വട്ടെഴുത്തിന് തെക്കേ ഇന്ത്യയിലാകമാനം പ്രചാരമുണ്ടായിരുന്നു. തെക്കൻ മലയാണ്മ, തെക്കൻ മലയാളം, നാനംമോനം, മലയാണ്മ, മലയാം തമിഴ്, ചേര-പാണ്ഡ്യ എഴുത്ത്, രായസവടിവ്, ഗജവടിവ് എന്നെല്ലാം ഈ ലിപിക്ക് പേരുണ്ട്. തമിഴ്‌നാട്ടിലും മലനാട്ടിലും വട്ടെഴുത്തു ശാസനങ്ങൾ ധാരാളമുണ്ട് . പഴയ കൊച്ചി-മലബാർ പ്രദേശത്ത് പ്രചരിച്ചിരുന്ന വട്ടെഴുത്തിന്റെ വകഭേദമാണ് കോലെഴുത്ത്. ലഭ്യമായ ഏറ്റവും പഴയ വട്ടെഴുത്തുരേഖ എട്ടാം ശതകത്തിലെതാണ്.
രാജകീയശാസനങ്ങളുടെ തുടക്കത്തിൽ 'ഹരിഃശ്രീ ഗണപതയേ നമഃ', 'സ്വസ്തി ശ്രീ' തുടങ്ങിയ സംസ്കൃത പദങ്ങൾ മാറ്റി അവയ്ക്കു പകരം 'നമോ നാരായണ' എന്നതായിരുന്നു എല്ലാ വട്ടെഴുത്തു ലിഖിതങ്ങളുടെയും ആരംഭത്തിൽ ഉപയോഗിച്ചു പോന്ന പ്രയോഗം. ആതിലെ ആദ്യാക്ഷരങ്ങളായ 'ന' കാരവും 'മ' കാരവും ചേർത്താണ് വട്ടെഴുത്തിന് 'നാനംമോനം' എന്നു പേരിട്ടത്. ബുദ്ധമത പ്രാഭവകാലത്ത് കുടിപ്പള്ളിക്കൂടങ്ങളിൽ അക്ഷരമാലയ്ക്കു നാനംമോനം എന്നായിരുന്നു പറഞ്ഞിരുന്നത്. നകാരം, മകാരം എന്ന മലയാളത്തിലെ പ്രയോഗത്തിനുപകരം നാനം, മോനം എന്നരീതിയിലായിരുന്നു അക്ഷങ്ങളെ വ്യവഹരിച്ചിരുന്നത്. നാനം, മോനം, ഇത്തനം, തൂവനം, ചിനം, ഇന്നനം, താനം, ഉമ്മനം എന്നായിരുന്നു അക്ഷരമാല വായിച്ചിരുന്നത്. 'നമൊസ്തു ജിനതെ' എന്ന് ജിനദേവനെ സ്തുതിക്കുന്നതിലെ ആദ്യാക്ഷരങ്ങൾ ചേർന്നതാണിതെന്നും പറയപ്പെടുന്നു
വട്ടെഴുത്തിൽ 12 സ്വരാക്ഷരങ്ങളും 18 വ്യഞ്ജനാക്ഷരങ്ങളും ചേർന്ന് 30 അക്ഷരങ്ങളാണുള്ളത്. ആംഗലേയ ഭാഷയുടേതിനു തത്തുല്യമായി കൂട്ടിയെഴുതുന്ന രീതിയിലായിരുന്നു ഈ അക്ഷരങ്ങൾ എഴുതിയിരുന്നത്. ഒരേ അക്ഷരം രണ്ടുതവണ തുടർച്ചയായി എഴുതിയാണ് കൂട്ടക്ഷരങ്ങൾ രൂപപ്പെടുത്തുക. കക എന്നെഴുതിയാൽ ക്ക എന്നും തത എന്നെഴുതിയാൽ ത്ത എന്നും വായിക്കണം. കൂടിച്ചേർന്ന അക്ഷരങ്ങൾക്ക് പ്രത്യേക ലിപിയിലില്ലായിരുന്നു. കൂട്ടക്ഷരങ്ങളും ഇരട്ടിപ്പികളും മനോധർമ്മം പോലെ വട്ടെഴുത്തിൽ വായിക്കണമായിരുന്നു.പിൽക്കാലത്തു വട്ടെഴുത്തു ലിപിക്ക് രൂപപരിണാമം വന്നിട്ടുണ്ട്.
വട്ടെഴുത്തിനെ യൂണികോഡിലേക്ക് എൻ‌കോഡ് ചെയ്യാനുള്ള ശ്രമങ്ങൾ നടന്നു വരുന്നുണ്ട്. ഇതു സാധ്യമായാൽ ലോകമെമ്പാടുമുള്ള ഭാഷാ വിദഗ്ധർക്ക് സ്‌ക്രിപ്റ്റ് നന്നായി പഠിക്കാനും മനസിലാക്കാനും കഴിയും. 2016ൽ ബർക്ക് ലി സർവകലാശാലയിലെ അൻഷുമാൻ പാണ്ഡെ ഒരു പ്രൊപ്പോസൽ യൂണികോഡ് കൺസോർഷ്യത്തിന് സമർപ്പിച്ചിരുന്നെങ്കിലും അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടില്ല.
ചില ചരിത്രകാരന്മാർ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ പതനത്തെക്കുറിച്ച് പറയുന്നത് ഇപ്രകാരമാണ് : ഇത് പണി കഴിപ്പിച്ച നരസിംഹദേവൻ ഒന്നാമൻ രാജാവിന്റെ അകാലത്തിലുള്ള മരണം കാരണം ക്ഷേത്ര നിർമ്മാണം പാതി വഴിയിൽ മുടങ്ങി. ഏറെ നാൾ ഇങ്ങനെ പണികളൊന്നും നടക്കതെയായപ്പോൾ ക്ഷേത്രം തകർന്നു വീണു. പക്ഷേ ഈ വാദത്തിനു ചരിത്രപരമായി തെളിവുകളൊന്നുമില്ല . ഇതിന്റെ ഫലമായി അപൂർണ്ണമായ ഘടന കാലക്രമേണ തകർന്നു . പല ചരിത്രകാരന്മാരും പറയുന്നത് ക്ഷേത്ര നിർമ്മാണം എ. ഡി 1253 ഇൽ തുടങ്ങി എ ഡി 1260 ഇൽ അവസാനിച്ചു എന്നാണ് . പുരി ജഗന്നാഥ ക്ഷേത്രത്തിലെ മഡാല പഞ്ജിയുടെ രേഖകളിൽ നിന്നും എ ഡി 1278 മുതൽ 1282 വരെയാണ് ലങ്കുല നരസിംഹ ദേവ രാജാവ് ഭരിച്ചിരുന്നതെന്ന് ചില ചെമ്പ് ഫലകങ്ങളിൽ നിന്നും ഇത് വ്യക്തമാണ് . കൊണാർക്ക് ക്ഷേത്രത്തിന്റെ നിർമ്മാണം പൂർത്തിയായതായാണ് പല ചരിത്രകാരന്മാരുടെയും അഭിപ്രായം . അതിനാൽ നിർമ്മാണം പൂർത്തിയാകാത്തതിനാൽ ക്ഷേത്രം തകർന്നുവെന്ന വാദം ശരിയല്ല .
കൊണാർക്ക്‌ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ നല്ല ഭാഗവും നശിച്ചു കഴിഞ്ഞു. പ്രധാന ശ്രീകോവിൽ ഇപ്പോൾ നിലവിലില്ല. ഇത് 1837 ൽ തകർന്നു വീണതായി അനുമാനിക്കപ്പെടുന്നു. ഇവിടെ നിന്നും കിട്ടിയ പലതരത്തിലുള്ള വിഗ്രഹങ്ങൾ, ജ്യാമിതീയ രൂപങ്ങൾ, എന്നിവ ആർക്കിയോളജിക്കൽ സർവേ ഓഫ് ഇന്ത്യയുടെ ഉടമസ്ഥതയിലുള്ള ഒരു മ്യൂസിയത്തിൽ സൂക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നു. നാശത്തിന്റെ വക്കിലായ ഈ ക്ഷേത്രം ഇടിഞ്ഞു വീഴാതിരിക്കാനായി ഉൾഭാഗം കല്ലും മണ്ണും നിറച്ച് അടച്ചിരിക്കുകയാണ്. കൂടാതെ ക്ഷേത്രം ഇപ്പോൾ ഇരുമ്പ് പൈപ്പുകളാൽ താങ്ങി നിർത്തിയിരിക്കുന്നു.പ്രധാന ക്ഷേത്രത്തിന് ചുറ്റും ഇരുപത്തി രണ്ട് ഉപക്ഷേത്രങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. ഇപ്പോൾ വൈഷ്ണവ ക്ഷേത്രവും മായാ ദേവീ ക്ഷേത്രവും മാത്രമേ അവശേഷിക്കുന്നുള്ളൂ . നടന മണ്ഡപം, ഭോഗ മണ്ഡപം, ജഗന്മോഹൻ മണ്ഡപം എന്നിവ ഇപ്പോഴും നില നിൽക്കുന്നു. ഇപ്പോൾ കാണപ്പെടുന്ന വലിയ സമുച്ചയമാണു ജഗന്മോഹൻ മണ്ഡപം .
അത്തരമൊരു പ്രസ്താവനയ്ക്ക് ചരിത്രത്തിൽ ഒരു രേഖയും ഇല്ല. ക്ഷേത്ര ശ്രീകോവിലിനു മുകളിൽ സ്ഥിതി ചെയ്തിരുന്ന ഒരു കല്ലിന് കാന്തിക ശക്തിയുണ്ടായിരുന്നതായി ചിലർ വാദിക്കുന്നു. ഈ കല്ല് വായുവിൽ ഉയർന്നു എങ്ങും തൊടാതെ നിൽക്കുകയായിരുന്നു എന്നും പറയപ്പെടുന്നു . ഈ കാന്തിക ശക്തിയുടെ ബലത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിലായിരുന്നുവത്രേ ക്ഷേത്രം നിർമിച്ചത് .
ഇന്ത്യയുടെ മറ്റു പല ഭാഗങ്ങളിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി ഒറീസയ്ക്ക് നിരവധി ക്ഷേത്രങ്ങൾ കൈവശമുണ്ടെന്ന ബഹുമതി ഉണ്ട് , നന്നായി നിർവചിക്കപ്പെട്ട കലിംഗയുടെ ചരിത്രം , അതിന്റെ തുടക്കം മുതൽ തന്നെ തകർച്ചയുടെ ഒരു ചരിത്രം വ്യക്തമാക്കുന്നു , കൂടാതെ കൊണാർക്കിലെ സൂര്യക്ഷേത്രം ഏറ്റവും ഉയർന്ന സ്ഥലമായി അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു .
പുരി ജില്ലയിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ലോകപ്രശസ്ത സൂര്യക്ഷേത്രത്തിന്റെ ഇരിപ്പിടമായ കൊണാർക്ക് ഒറീസ സംസ്ഥാനത്തെ "ടൂറിസത്തിന്റെ സുവർണ്ണ ത്രികോണത്തിന്റെ" മൂന്ന് പോയിന്റുകളിൽ ഒന്നാണ് , മറ്റ് രണ്ടെണ്ണം ഭുവനേശ്വർ, ക്ഷേത്രങ്ങളുടെ നഗരം, പുരി, ജഗന്നാഥന്റെ വാസസ്ഥലം എന്നിവയാണ് . പതിമൂന്നാം നൂറ്റാണ്ടിലെ വാസ്തുവിദ്യാ വിസ്മയമാണ് ബംഗാൾ ഉൾക്കടലിന്റെ സ്വർണ്ണ മണലിനു മേലുള്ള സൂര്യദേവന്റെ ഈ ക്ഷേത്ര രഥം . ഇന്നത്തെ കൊണാർക്ക് ഒറീസയിലെ മികച്ച വാസ്തുവിദ്യാ ക്ഷേത്രമാണ് . ലോകമെമ്പാടുമുള്ള വിനോദ സഞ്ചാരികളെ ആകർഷിക്കുന്ന ഏറ്റവും ആകർഷകമായ കേന്ദ്രം കൂടിയാണിത് . ശാന്തവും ഗംഭീരവുമായ കടൽത്തീരത്തോടുകൂടിയ ശാന്തമായ അന്തരീക്ഷമാണിവിടെ . ഇന്ന് വിനോദ സഞ്ചാരികളുടെ പറുദീസയായാണ് ഈ സ്ഥലം കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത് .
ഈ ക്ഷേത്രം നിർമിച്ചിരിക്കുന്നത് ഒരു രഥത്തിന്റെ മാതൃകയിലാണ്. ഏഴു കുതിരകൾ ഈ രഥം വലിക്കുന്നു. ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ദ്വാര പാലകരായി രണ്ടു സിംഹങ്ങളെ കാണാം. പ്രധാന ക്ഷേത്രത്തിനു മുന്നിലായി സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന മണ്ഡപം നടന മന്ദിരം എന്നറിയപ്പെടുന്നു. ഇവിടെ പണ്ട് സൂര്യനോടുള്ള ആരാധന എന്ന നിലയിൽ കലാരൂപങ്ങൾ സംഘടിപ്പിച്ചിരുന്നു. രഥത്തിന്റെ ഇരു വശങ്ങളിലും പന്ത്രണ്ടു ചക്രങ്ങൾ വീതമുണ്ട്. വളരെ അത്ഭുതാവഹമായ ഒരു വസ്തുത, ഈ ചക്രങ്ങളുടെ നിലത്തു വീഴുന്ന നിഴൽ നോക്കി സമയം കൃത്യമായി തിട്ടപ്പെടുത്താൻ സാധിച്ചിരുന്നു എന്നുള്ളതാണ്. എല്ലാ ചക്രങ്ങളും ഇപ്രകാരമുള്ള സൂര്യഘടികാരങ്ങളാണ്. ഭാരതീയ ശില്പകലയുടെ മകുടോദാഹരണമാണ് ഈ ക്ഷേത്രം. ഇത് നിർമിച്ചിരിക്കുന്ന ഓരോ കല്പ്പാളികളിലും അത് കാണാൻ കഴിയും. ക്ഷേത്രത്തിലെ ചുമർ ശില്പങ്ങളിൽ ദേവീ ദേവന്മാരുടെ രൂപങ്ങൾ, പുരാണ കഥാപാത്രങ്ങൾ, ഗന്ധർവന്മാർ, യക്ഷികൾ, പുരാണ കഥാ സന്ദർഭങ്ങൾ, നൃത്തം ചെയ്യുന്ന അപ്സരസുകൾ എന്നിവ കാണാൻ കഴിയും. പ്രധാന ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ചുറ്റിലുമായി അടി ഭാഗത്ത് രണ്ടായിരത്തോളം ആനകളുടെ ശില്പങ്ങൾ ഉണ്ട് .
'ബ്രഹ്മപുരാണത്തിൽ' അർക്കക്ഷേത്രത്തിലെ സൂര്യദേവനെ കൊണാദിത്യ എന്നാണ് വിശേഷിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത് . അതിനാൽ കോണാദിത്യനെ ആരാധിച്ചിരുന്ന സ്ഥലത്തെ കൊണാർക്ക് എന്നും വിളിച്ചിരുന്നു .
വിജയത്തിന്റെ , മഹത്ത്വത്തിന്റെ സ്മരണയ്ക്കായി വിഷ്ണു ഗായസൂർ എന്ന രാക്ഷസനെ കൊന്നശേഷം പുരിയിൽ തന്റെ ശക് , ഭുവനേശ്വറിൽ സുദർശന ചക്രം , ജജാപൂറിൽ ഗദ , കൊണാറക്കിൽ താമര എന്നിവ സ്ഥാപിച്ചതായി പുരുഷോത്തം മഹാത്മ്യയിൽ വിവരിച്ചിരിക്കുന്നു . അവ പിന്നീട് യഥാക്രമം ശംഖക്ഷേത്രം , ചക്രക്ഷേത്രം , ഗദാക്ഷേത്രം , പത്മക്ഷേത്രം എന്നിങ്ങനെ അറിയപ്പെട്ടു . കിഴക്കൻ കടൽത്തീരത്തെ ഈ കോണിൽ കൊണാർക്ക് ക്ഷേത്രത്തിന്റെ അവശിഷ്ടങ്ങൾ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു , കൊത്തുപണികളുള്ള ചക്രങ്ങളും നിരകളും പാനലുകളും ഉള്ള ഭീമാകാരമായ രഥത്തോട് സാമ്യമുള്ളതാണ് ഇത് . ഒറീസൻ വാസ്തുവിദ്യ അതിന്റെ പരകോടിയിലെത്തിയ കാലത്തെ ഒരു നിശ്ശബ്ദ ഓർമ്മപ്പെടുത്തലായി ഇത് നിലകൊള്ളുന്നു .
ക്ഷേത്ര നിർമ്മാണത്തിൽ പ്രധാന ആശാരി വിദ്വാൻ ബിസു മഹാറാണ ആയിരുന്നു. ക്ഷേത്രത്തിന്റെ മുകളിൽ പ്രതിഷ്ഠിക്കാനായി മാറ്റി വച്ചിരുന്ന ശില അവിടെ പ്രതിഷ്ഠിച്ചതുമായി ബന്ധപ്പെട്ടു കൊണാർക്ക്‌ നിവാസികൾക്കിടയിൽ ഒരു കഥ പറഞ്ഞു കേൾക്കുന്നുണ്ട്. അതിപ്രകാരമാണ്‌: ക്ഷേത്രത്തിന് മുകളിൽ ശില ഉറപ്പിക്കാനായി ഒരുപാട് പ്രയത്നിച്ചിട്ടും അത് നടന്നില്ല. ആ സമയത്ത് പ്രധാന ആശാരി ആയിരുന്ന ബിസു മഹാരാണയുടെ പന്ത്രണ്ടു വയസ്സുള്ള മകൻ ധർമപാദർ അവിടെയെത്തി. എന്നിട്ട് ഒരു ബുദ്ധി പ്രയോഗിച്ച് ശില യഥാ സ്ഥാനത്ത് ഉറപ്പിച്ചു. പക്ഷേ ഈ കർമത്തിന് ശേഷം ധർമപാദർ ആത്മഹത്യ ചെയ്യുകയാണുണ്ടായത്. ക്ഷേത്രത്തെ രക്ഷിക്കാൻ ധർമപാദർ ജീവൻ വെടിയുകയായിരുന്നു എന്ന് വിശ്വസിക്കപെടുന്നു.
കൊണാർക്കിന്റെ പരിസരങ്ങളിൽ കാണാത്ത പ്രത്യേക തരം കല്ലുകൾ ഉപയോഗിച്ചാണു ക്ഷേത്രം നിർമിച്ചിരിക്കുന്നത്.പക്ഷേ സമുദ്രത്തിൽ നിന്നും വീശുന്ന ഉപ്പു കാറ്റ് ഈ ശിലാ സൗധത്തെ കാർന്നു തിന്നുന്നു.
229 അടി ഉയരമുണ്ടായിരുന്നു പ്രധാന ക്ഷേത്രത്തിന്. ഇതിനു മൂന്നു ഭാഗങ്ങളുണ്ട്. സൂര്യ ദേവന്റെ പൂജാ വിഗ്രഹം പ്രതിഷ്ഠിച്ചിരുന്ന ശ്രീകോവിൽ അഥവാ ഗർഭഗൃഹം, ക്ഷേത്രസോപാനം, ജഗന്മോഹൻ മണ്ഡപം എന്നിവയാണവ. ആയിരത്തി ഇരുനൂറോളം പേർ പന്ത്രണ്ടു വർഷത്തോളം സമയമെടുത്താണ് ഈ ക്ഷേത്രം നിർമിച്ചത്. രാജ നരസിംഹദേവൻ തന്റെ രാജ്യത്തിൻറെ പന്ത്രണ്ടു വർഷക്കാലത്തെ വരുമാനം ഇതിനായി ചെലവഴിച്ചു. കിഴക്ക് ദർശനമായാണ്‌ ക്ഷേത്രം നില നിൽക്കുന്നത്. ഉദയ സൂര്യന്റെ പ്രകാശ രശ്മികൾ പ്രധാന വിഗ്രഹത്തിന്റെ മൂർധാവിൽ പതിക്കുന്ന രീതിയിലായിരുന്നു ഇതിന്റെ നിർമ്മാണം. സൂര്യദേവന്റെ മൂന്നു ഭാവങ്ങൾ എന്നിവ പ്രധാന ക്ഷേത്രത്തിന്റെ മൂന്നു ഭാഗങ്ങളിലായി നിർമിച്ചിരിക്കുന്നു.കല്ലുകൾ തമ്മിൽ യോജിപ്പിക്കാൻ സിമന്റോ കുമ്മായമോ ഉപയോഗിച്ചിട്ടില്ല എന്നതും ഒരു വസ്തുതയാണ്. ഓരോ കല്ലും പ്രത്യേക രീതിയിൽ കൂട്ടിയിണക്കിയാണ് ഇത് നിർമിച്ചിരിക്കുന്നത്.
പതിമൂന്നാം നൂറ്റാണ്ടിൽ നിർമ്മിച്ച സൂര്യ ക്ഷേത്രം സൂര്യദേവന്റെ ഭീമാകാരമായ ഒരു രഥമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു , പന്ത്രണ്ട് ജോഡി മനോഹരമായി അലങ്കരിച്ച ചക്രങ്ങൾ . ഏഴ് ജോഡി കുതിരകളാൽ വലിച്ചെടുക്കപ്പെടുന്നു . ഭാവനയിൽ ഗാംഭീര്യമുള്ള ഈ ക്ഷേത്രം വാസ്തവത്തിൽ ഇന്ത്യയിലെ ഏറ്റവും മഹത്തായ സ്മാരകങ്ങളിലൊന്നാണ് . ക്ഷേത്രം അതിന്റെ അളവുകളും കുറ്റമറ്റ അനുപാതങ്ങളും കൊണ്ട് പ്രശസ്തമാണ്. ഒറീസയിലെ ഏറ്റവും മികച്ച ക്ഷേത്രം ഇതാണ് . അതിന്റെ രൂപകൽപ്പനയും വാസ്തുവിദ്യാ വിശദാംശങ്ങളുമാണ് പ്രധാന ഗുണനിലവാരം . 229 അടി ഉയരത്തിലാണ് പ്രധാന ശ്രീകോവിൽ . പ്രധാന ദേവതയെ പ്രതിഷ്ഠിച്ച പ്രധാന ശ്രീകോവിൽ വീണുപോയി . കിഴക്ക്-പടിഞ്ഞാറ് ദിശയിലാണ് സൂര്യക്ഷേത്രത്തിന്റെ വിന്യാസം. പ്രകൃതിദത്ത ചുറ്റുപാടുകളിലാണ് ഈ ക്ഷേത്രം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്,
ഭൂകമ്പത്തെത്തുടർന്ന് ക്ഷേത്രം താഴെ വീണു എന്നാണ് ചില പണ്ഡിതരുടെ അഭിപ്രായം . ശക്തമായ ഭൂകമ്പം ഇത്രയും വലിയൊരു ഘടന പൊളിച്ചുമാറ്റുക എന്നത് അസാധ്യമല്ല .
എന്നാൽ ഈ പ്രദേശത്ത് ഇത്തരമൊരു ഭൂകമ്പം ഉണ്ടായതിന് തെളിവുകളൊന്നുമില്ല . ക്ഷേത്രത്തിന്റെ അടിത്തറ ഒരു ദിശയിലും അടിച്ചമർന്നതിന്റെ ലക്ഷണമില്ല. ഇത്രയും ശക്തമായ ഭൂകമ്പം സൂര്യക്ഷേത്രത്തിന്റെ പതനത്തിന് കാരണമായിരുന്നെങ്കിൽ , അത് കൊണാർക്ക് പ്രദേശത്തും ഒരു വിനാശമുണ്ടാക്കുമായിരുന്നു . ധർമ്മപദൻ , രാമചണ്ഡി , ബിസു മഹാരാണ എന്നിവരുടെ കഥ ഓർമ്മിച്ചതിനാൽ അത്തരമൊരു സംഭവം ജനങ്ങൾക്ക് ഓർമിക്കാതിരിക്കാൻ കഴിയുമായിരുന്നില്ല . അത്തരമൊരു വിനാശകരമായ പ്രസ്താവന ഒരിടത്തും ഇല്ല .
പതിമൂന്നാം നൂറ്റാണ്ടിൽ നിർമ്മിക്കപെട്ട ഒരു ഹൈന്ദവ ക്ഷേത്രമാണ് കൊണാർക്ക്‌. സൂര്യദേവൻ ആരാധനാ മൂർത്തിയായ ഈ ക്ഷേത്രം സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത് ഒറിസ്സാ സംസ്ഥാനത്തിലെ പുരി ജില്ലയിലാണ്.
ക്രിസ്തുവിനു ശേഷം 1236 നും 1264 നും ഇടയിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന നരസിംഹദേവൻ ഒന്നാമൻ എന്ന ഗാംഗേയ രാജാവാണ് ഇത് പണി കഴിപ്പിച്ചത്. എൻ.ഡി.ടി.വിയുടെ ഒരു സർവേ പ്രകാരം ഈ ക്ഷേത്രം ഇന്ത്യയിലെ സപ്താത്ഭുതങ്ങളിൽ ഒന്നായി പരിഗണിക്കപ്പെട്ടു. യുനെസ്കോയുടെ ലോക പൈതൃക പട്ടികയിൽ ഈ ക്ഷേത്രം സ്ഥാനം പിടിച്ചിട്ടുണ്ട്. കൊണാർക്ക്‌ ക്ഷേത്രത്തെക്കുറിച്ച് രവീന്ദ്രനാഥ ടാഗോർ പറഞ്ഞത് ഇപ്രകാരമാണ് : " ഇവിടെ കല്ലുകളുടെ ഭാഷ മനുഷ്യന്റെ ഭാഷയെ നിർവീര്യമാക്കുന്നു".
ചില എഞ്ചിനീയർമാരുടെ അഭിപ്രായം , പതിവുപോലെ ക്ഷേത്ര മതിലുകളുടെ നിർമ്മാണ പുരോഗതിക്കൊപ്പം, അതിന്റെ പുറത്തും അകത്തും മണൽ നിറച്ചിരുന്നു . മതിലുകളുടെ മർദ്ദത്തിന്റെ അസന്തുലിതാവസ്ഥ കാരണം അകത്തും പുറത്തും നിറഞ്ഞിരുന്ന മണൽ വൃത്തിയാക്കിയപ്പോൾ ക്ഷേത്രം താഴെ വീണു . എന്നാൽ ക്ഷേത്രത്തിനുള്ളിൽ സൂര്യദേവന്റെ സിംഹാസനം ഉണ്ടെന്ന് കണ്ടെത്തുമ്പോൾ പല പണ്ഡിതന്മാരും ഈ വാദത്തോട് യോജിക്കുന്നില്ല . സൂര്യക്ഷേത്രം പണിയുന്നതിൽ അത്തരമൊരു നടപടിക്രമം പിന്തുടർന്നുവെന്നും അവർ അംഗീകരിക്കുന്നില്ല . കൂടാതെ, പുതുതായി നിർമ്മിച്ച ക്ഷേത്രത്തിൽ സൂര്യദേവനെ ആരാധിച്ചിരുന്നതായി ചരിത്രപരമായ രേഖകളും ഉണ്ട് .
കാലക്രമേണ കൊണാറക്കിനും ക്ഷേത്രങ്ങൾക്കും പുണ്യ സ്ഥലങ്ങൾക്കും മഹത്ത്വം നഷ്ടപ്പെട്ടു . ഈ ക്ഷേത്രം അതിന്റെ മഹത്ത്വത്തിന്റെയും ആഡംബരത്തിന്റെയും പൂർണതയിൽ എത്രനാൾ നിലകൊണ്ടിരുന്നന്നോ അതിന്റെ തകർച്ചയുടെ കാരണങ്ങൾ എന്താണെന്നോ തീർച്ചയായും പറയാനാവില്ല . ഗംഭീരമായ ഈ സ്മാരകം ഇടിഞ്ഞതിന്റെ കൃത്യമായ തീയതിയും കാരണവും ഇപ്പോഴും ദുരൂഹമാണ് . ചരിത്രം ഇതിനെക്കുറിച്ച് ഏറെക്കുറെ നിശ്ശബ്ദമാണ് . പണ്ഡിതന്മാർ തമ്മിൽ അഭിപ്രായ വ്യത്യാസങ്ങളുമുണ്ട് . ഈ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ പതനത്തിന് കാരണമായേക്കാവുന്ന വിവിധ ഘടകങ്ങൾ ചുവടെ നൽകിയിരിക്കുന്നു .