polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ബോർഡിലെ ഒരുമിച്ചുള്ള പ്രവർത്തനകാലഘട്ടം ഇരു ലോറൻസ് സഹോദരന്മാരും തമ്മിലുള്ള തർക്കങ്ങളുടെ കാലമായിരുന്നു. എഴുത്തുകുത്തുകളിൽ ഹെൻറി വരുത്തുന്ന കാലതാമസം, പഞ്ചാബി പ്രഭുക്കൻമാരുടെ നേരെയുള്ള ഇരുവരുടെയും മനോഭാവത്തിലുള്ള വ്യത്യാസം, എല്ലാ മേഖലയിലും ഒരുപോലെ നിയന്ത്രണം നടപ്പാക്കാനുള്ള ജോണിന്റെ ആഗ്രഹം തുടങ്ങിയവയായിരുന്നു തർക്കവിഷയങ്ങൾ. ജനനേതാക്കളെ രാഷ്ട്രീയനിയന്ത്രണത്തിൽ നിർത്തിക്കൊണ്ട് താഴേത്തട്ടിൽ ഏറ്റവും മിതമായ ഇടപെടൽ ആയിരുന്നു ഹെൻറിയുടെ വീക്ഷണം. തർക്കങ്ങൾ മൂലം ഒരുമിച്ചുള്ള ഭരണം മടുത്തുവെന്ന് 1852 ഡിസംബറിൽ ജോൺ എഴുതിയിട്ടുണ്ട്. ഈ സമയത്ത് ഹെൻറിയും ഏതാണ്ട് ഇതേ അവസ്ഥയിലെത്തിയിരുന്നു.
1857 ഓഗസ്റ്റ് 6-നാണ് ലഹളയെത്തുടർന്ന് ഹെൻറി മരിച്ചതായുള്ള അറിയിപ്പ് ജോണിന് ലഭിച്ചത്. ഹെൻറിയുടെ കഴിവുകളിൽ അമിതമായി വിശ്വസിച്ചിരുന്ന ജോണിന് ഈ വാർത്ത തീർത്തും അപ്രതീക്ഷിതമായിരുന്നു. ഹെൻറി ആരംഭിച്ച ലോറൻസ് അസൈലങ്ങളുടെ ഉലഞ്ഞ സാമ്പത്തികനിലയെക്കുറിച്ചും അത് സർക്കാർ ഏറ്റെടുത്ത് ഒരു പൊതുസ്ഥാപനമാക്കി മാറ്റണമെന്നും ജോൺ തുർന്ന് കാനിങ്ങിനോട് അഭ്യർത്ഥിച്ചു. പൊതുസേവനത്തിനായി ജീവിക്കുകയും മരിക്കുകയും ചെയ്ത തന്റെ സഹോദരന് സ്മാരകമായി സമ്മാനിക്കാവുന്ന ഏറ്റവും വലിയ കാര്യം ഇതായിരിക്കുമെന്ന് അദ്ദേഹം സൂചിപ്പിച്ചു. ഇതിനെത്തുടർന്ന് സർക്കാർ ഈ അസൈലങ്ങൾ ഏറ്റെടുത്തു.
1857-ലെ ഇന്ത്യൻ ലഹളക്കാലത്ത് ലഹള പഞ്ചാബിലേക്ക് പടരാതിരിക്കാൻ ജോൺ സ്വീകരിച്ച നടപടികൾ പ്രശംസകൾക്ക് പാത്രമായി. ഇന്ത്യൻ ശിപായികളുടെ നിയന്ത്രണത്തിലായ ദില്ലി തിരിച്ചുപിടിക്കുന്നതിനുള്ള പദ്ധതികളാവിഷ്കരിച്ചതു ജോൺ ആയിരുന്നു. പഞ്ചാബിൽ നിന്ന് ജോൺ അയച്ച സൈന്യമാണ് ദില്ലിയിലെ തദ്ദേശീയവിമതരിൽ നിന്ന് നഗരം തിരിച്ചുപിടിച്ചത്. പിടിച്ചടക്കിയ ദില്ലി നഗരത്തിൽ ബ്രിട്ടീഷ് പട്ടാളക്കാർ നടത്തിയ ക്രൂരപ്രതികാരനടപടികൾ അവസാനിപ്പിക്കാനും നഗരം തന്നെ പൂർണ്ണമായി നശിപ്പിക്കാനുള്ള അവരുടെ പദ്ധതികൾക്ക് തടയിടാനും നടത്തിയ ശ്രമത്തിന്റെ പേരിലും അദ്ദേഹം പ്രകീർത്തിക്കപ്പെടുന്നു.
പ്രദേശത്ത് നിലവിലിരുന്ന മാമൂലൂകൾക്കനുസരിച്ച് നിയമങ്ങൾ ക്രോഡീകരിച്ചു. ഭരണത്തിന്റെ താഴേത്തട്ടുകളിൽവരെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശ്രദ്ധ എത്തിച്ചേർന്നു. പഴയ തർക്കങ്ങൾ പരിഹരിക്കുന്നതിന് രണ്ട് പഞ്ചായത്തുകൾ അദ്ദേഹം സ്ഥാപിച്ചു. റോഡുകളും മറ്റും നിർമ്മിക്കുന്നതിന് കൂടുതൽ പണം സർക്കാരിൽനിന്നും ആവശ്യപ്പെട്ടു. പെൺകുട്ടികളെ കൊലചെയ്യുന്ന രീതി നിർത്തലാക്കുന്നതിനും അദ്ദേഹം ശ്രമം നടത്തി. ഇത്തരം കൊലപാതകം നടത്തുന്നവരെ തൂക്കിലേറ്റുമെന്ന് അദ്ദേഹം ബേദി വംശജർക്ക് മുന്നറിയിപ്പ് നൽകി. സതിക്കും കുഷ്ഠരോഗികളെ കൊലപ്പെടുത്തുന്ന രീതിക്കും എതിരെ അദ്ദേഹം ഉത്തരവുകൾ പുറത്തിറക്കി.
പിന്നീട് ഹെൻറിയുടെ അവസാനകാലഘട്ടങ്ങളിലാണ് ജോണും ഹെൻറിയും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം മെച്ചപ്പെട്ടത്. 1857 തുടക്കത്തിൽ ഹെൻറിയെ പേർഷ്യയിലേക്കുള്ള ഒരു സൈനികാക്രമണത്തിന്റെ തലവനായി നിയമിക്കാൻ ജോൺ അന്നത്തെ ഗവർണർ ജനറലായിരുന്ന കാനിങ് പ്രഭുവിനോട് ശുപാർശ ചെയ്യുകയും ചെയ്തിരുന്നു. 1857 ഫെബ്രുവരിയിൽ അവധിലെ ചീഫ് കമ്മീഷണർ സ്ഥാനം ഏറ്റെടുക്കുന്നതുസംബന്ധിച്ച അഭിപ്രായമാരാഞ്ഞും ഹെൻറി ജോണിന് കത്തയച്ചിരുന്നു. എഴുത്തുകുത്തുകളിൽ ഹെൻറി വരുത്തുന്ന കാലതാമസവും കുടിശ്ശികയും ഒഴിവാക്കുക എന്നതു തന്നെയായിരുന്നു, ജോണിന് ജ്യേഷ്ഠന് നൽകാനുണ്ടായ ഉപദേശം.
ദില്ലി നിയന്ത്രണത്തിലാക്കിയതിനുശേഷം, നിഷ്കരുണമായ പ്രതികാരനടപടികളാണ് ബ്രിട്ടീഷ് സൈനികർ നഗരവാസികൾക്കു നേരെ നടത്തിയത്. വിമതരാണെന്ന് സംശയിക്കപ്പെട്ടവരെ തിടുക്കത്തിൽ വിചാരണ ചെയ്യുകയും തൂക്കിലേറ്റുകയും ചെയ്തു. നഗരത്തിലെ നിരപരാധികളായ താമസക്കാർ, അവർക്ക് കലാപത്തിൽ എന്തെങ്കിലും ബന്ധമുണ്ടോ എന്ന് ഒരന്വേഷണവുമില്ലാതെ കശാപ്പുചെയ്യപ്പെട്ടു. കൊള്ളയടിയും ഒരു നിയന്ത്രണവുമില്ലാതെ വ്യാപകമായി നടന്നു. മുഗൾ രാജാവ് ബഹദൂർഷാ സഫറിനെ തടവിലാക്കി. രാജകുമാരന്മാരെ തടവിലാക്കാൻ ആജ്ഞാപിക്കപ്പെട്ടയിടത്ത്, വില്യം ഹോഡ്സൺ അവരെ കൊലപ്പെടുത്തി.
പെഷവാർ, നൗഷേറ തുടങ്ങി വടക്കുപടിഞ്ഞാറൻ അതിർത്തി മുഴുവനും കലാപങ്ങൾ ഉടലെടുത്തെങ്കിലും എഡ്വേഡ്സ്, നിക്കോൾസൺ, സിഡ്നി കോട്ടൻ പോലുള്ളവരുടെ മികച്ച നേതൃത്വം ഇവിടെയൊന്നും പ്രശ്നങ്ങൾ വളരാതിരിക്കാൻ കാരണമായി. ഭയങ്കരമായ ശിക്ഷകളാണ് ഇവർ വിമതരായ ഇന്ത്യൻ ഭടന്മാർക്കു നൽകിയത്. പലരെയും പീരങ്കിയിൽ കയറ്റി ചുട്ടുകൊന്നിരുന്നു. ജൂൺ പത്തിന് ഒരു സുബാദാർ, ആറ് ഹവീൽദാർമാർ, പതിനൊന്ന് നായിക്മാർ, 22 ശിപായിമാർ എന്നിവരെ ഈ വിധം കൊന്നിരുന്നു. കൂടുതൽ മയമുള്ള സമീപനം വേണമെന്നായിരുന്നു ഇക്കാര്യത്തിൽ ജോണിന്റെ അഭിപ്രായമായിരുന്നത്.
ബാക്കി ബോർഡംഗങ്ങളുടെ, പ്രത്യേകിച്ച് ഹെൻറിയുടെ, വീഴ്ചകൾക്കും പ്രവർത്തനത്തിലെ താമസത്തിനും താൻ ഇരയാവുകയാണെന്നായിരുന്നു ജോണിന്റെ നിലപാട്. അതുകൊണ്ട് ബോർഡ് അംഗങ്ങളുടെ പ്രവർത്തനമേഖലകൾ വിഭജിക്കാൻ ജോൺ ഹെൻറിയോടാവശ്യപ്പെട്ടെങ്കിലും ഹെൻറിക്കിതിൽ താൽപര്യമുണ്ടായിരുന്നില്ല. ഡൽഹൗസി ഇതിന് തൽപരനായിരിക്കില്ലെന്നാണ് ഹെൻറി കരുതിയത്. യുദ്ധകാലത്ത് വിമതപ്രവർത്തനം നടത്താതിരുന്ന തേജ് സിങ്, ഷേഖ് ഇമാമുദ്ദീൻ തുടങ്ങിയ സിഖ് പ്രമുഖർക്ക് സഹായങ്ങൾ നൽകണമെന്ന ഹെൻറിയുടെ അഭിപ്രായത്തിലും ജോൺ എതിരഭിപ്രായം പ്രകടിപ്പിച്ചു.
പഞ്ചാബിൽ കലാപമുണ്ടായ മിക്ക പ്രദേശങ്ങളും 1858 ജനുവരി മുതൽ ജോൺ സന്ദർശിച്ചു. ഈ സമയത്തോടെ കലാമുയർത്തിയ എല്ലാ നേതാക്കളും കീഴടങ്ങിയിരുന്നു. അതിർത്തിയും ശാന്തമായിരുന്നു. ദില്ലിയിൽ, ഝജ്ജറിലേയും ബല്ലബ്ഗഡിലേയും ഫറൂഖ്നഗറിലേയും നവാബ്മാരെ ഇക്കാലത്ത് തൂക്കിക്കൊന്നിരുന്നു ക്രമേണ അവിടവും ശാന്തമാകുകയും ദില്ലിയിലേക്കയച്ച സൈനികഘടകങ്ങളും പഞ്ചാബിലേക്ക് തിരിച്ചെത്താൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു. 1858-ൽ പഞ്ചാബിൽ ലെഫ്റ്റനന്റ് ഗവർണർ തസ്തിക അനുവദിക്കപ്പെട്ടു. ജോൺ പ്രവിശ്യയുടെ ആദ്യത്തെ ലെഫ്റ്റനന്റ് ഗവർണരുമായി.
പാനിപ്പത്തിലെ ഭരണകാലത്ത് റോബർട്ട് ബേഡിന്റെ പ്രശസ്തമായ ഭൂനികുതി സർവേ നടപടികളിൽ ജോൺ ആകൃഷ്ടനാവുകയും അതിൽ സഹകരിക്കുകയും ചെയ്തു. നികുതിപിരിവിന്റെ തോത് കർഷകർക്ക് താങ്ങാവുന്നതിലും അപ്പുറമാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ ജോൺ, അത് കുറക്കാനുള്ള നടപടി സ്വീകരിച്ചു. നാട്ടുകാരുമായി അടുത്തിടപഴകുകയും തർക്കങ്ങളും മറ്റുമുള്ള സ്ഥലങ്ങളിൽ നേരിട്ടെത്തി തീർപ്പുകൽപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു. ഭൂമിയെ സംബന്ധിച്ച തർക്കം ഭൂമിയിൽവച്ചുതന്നെ തീർക്കണം എന്ന പേർഷ്യൻ പഴഞ്ചൊല്ല് അദ്ദേഹം മിക്കപ്പോഴും ആവർത്തിച്ചിരുന്നു.
പഞ്ചാബി പ്രഭുക്കന്മാരുടെ ബ്രിട്ടീഷുകാരോടുള്ള കൂറും കലാപത്തെ നേരിടുന്നതിൽ പ്രധാനമായിരുന്നു. മുസ്ലീം കർഷകരിലെയും മുസ്ലീം പ്രഭുക്കന്മാരിലെയും ഒരു ചെറിയ വിഭാഗം, കലാപകാരികളെ പിന്തുണച്ചെങ്കിലും പ്രഭുക്കന്മാരിൽ ഭൂരിഭാഗവും ബ്രിട്ടീഷുകാരെ പിന്തുണക്കുകയായിരുന്നു. ജിന്ദ്, പട്യാല, നാഭ, കൽസിയ, കപൂർത്തല എന്നിവിടങ്ങളിലെ രാജാക്കന്മാരും മലോധ്, ഖേരി, ബഹാദൂർ, ലോധ്രാൻ തുടങ്ങിയ ഇടങ്ങളിലെ പ്രഭുക്കന്മാരും, സിംഹ്പൂരിയകൾ, കർത്താർപൂരിലെ സോധികൾ തുടങ്ങിയവരെല്ലാം ബ്രിട്ടീഷുകാരുടെ കൂടെ നിന്നു.
എട്ടാം വയസിൽ 1819-ൽ ജ്യേഷ്ഠൻ ഹെൻറിക്കൊപ്പം ബ്രിസ്റ്റളിലെ ക്ലിഫ്റ്റണിലുള്ള മിസ്റ്റർ ഗഫ്സ് സ്കൂളിൽ പഠനമാരംഭിച്ചു. കുടുംബം ഇക്കാലത്ത് ക്ലിഫ്റ്റണിലായിരുന്നു. ജ്യേഷ്ഠനോടൊപ്പം ഇടപഴകാൻ ആദ്യമായി ലഭിച്ച അവസരമായിരുന്നു ഇത്. ഒരു വർഷത്തിനുശേഷം ഹെൻറി അഡിസ്കോമ്പിലേക്ക് പോയെങ്കിലും ജോൺ 1823 വരെ അവിടെ പഠനം തുടർന്നു. അതിനു ശേഷം ജ്യേഷ്ഠന്മാരെപ്പോലെ ലണ്ടൻഡെറിയിലെ ഫോയൽ കോളേജിൽ ചേർന്നു. 1825 മുതൽ 27 വരെ നോർത്ത് വിൽറ്റ്ഷയറിലെ വ്രാക്സ്ഹോൾ ഹോൾ എന്ന സ്കൂളിലാണ് ജോൺ പഠിച്ചത്.
ഇക്കാലത്ത് മുൻ മന്ത്രിയായിരുന്ന ലാൽ സിങ്ങിന്റെ ഖജനാവിൽനിന്ന് 23 ലക്ഷം രൂപയും മറ്റു വിലപിടിച്ച വസ്തുക്കളും ലഭിച്ചത് ഒരു അപ്രതീക്ഷിതനേട്ടമായിരുന്നു. രഞ്ജിത് സിങ്ങിന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട കുതിരയുടെ തലയിലണിഞ്ഞിരുന്ന ഏതാണ്ട് പതിനായിരം പൗണ്ടോളം വിലമതിപ്പുള്ള രത്നമടങ്ങിയ ആഭരണം ഇക്കൂട്ടത്തിലുള്ളതായിരുന്നു. ഈ ശേഖരത്തിലെ വെള്ളിനാണയങ്ങളിൽ ഏറിയപങ്കും, സൈനികർക്കുള്ള ശമ്പളക്കുടിശ്ശികയിനത്തിൽ നൽകി. 10 ലക്ഷം ദർബാറിന് നൽകി, ബ്രിട്ടീഷ് സർക്കാറിനുള്ള അതിന്റെ കടം അത്രകണ്ട് കുറച്ചു.
പഞ്ചാബിലെ ചീഫ് കമ്മീഷണർ സ്ഥാനത്തിരിക്കുന്ന കാലയളവിലെല്ലാം, അനാരോഗ്യവും കീഴ്ജീവനക്കാരുമായുള്ള തർക്കങ്ങളും കടുത്ത ജോലിഭാരവും ജോണിനെ അലട്ടിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു. ഭാര്യ ഹാരിയറ്റിനും ആരോഗ്യപ്രശ്നങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു. അനാരോഗ്യം മൂലം വൈദ്യനിർദ്ദേശപ്രകാരം, 1855 മുതലേ അദ്ദേഹം വേനൽക്കാലങ്ങളിൽ മുറീ കുന്നുകളിലേക്ക് താമസം മാറ്റിയിരുന്നു. 1855 നവംബറിൽ ഗർഭിണിയായിരുന്ന ഹാരിയറ്റ് മുറീയിൽ നിന്നും ലാഹോറിലേക്കുള്ള യാത്രാമദ്ധ്യേ ഒരു ചാപിള്ളയെ പ്രവസവിച്ചു.
1753 ഫെബ്രുവരിയിൽ ജോൺ പഞ്ചാബിന്റെ ചീഫ് കമ്മീഷണറായി. ഡൽഹൗസിയുടെ കീഴിൽ പഞ്ചാബ് ഭരണത്തിന്റെ പൂർണാധികാരവും ജോണിന് ലഭിച്ചു. ഫിനാൻഷ്യൽ കമ്മീഷണർ, ജ്യുഡീഷ്യൽ കമ്മീഷണർ എന്നിങ്ങനെ രണ്ട് സഹായികളും ജോണിനു കീഴിലുണ്ടായിരുന്നു. ബോർഡംഗമായിരുന്ന റോബർട്ട് മോണ്ട്ഗോമറി തന്നെയായിരുന്നു ജ്യുഡീഷ്യൽ കമ്മീഷണർ. ജോർജ് ഫ്രെഡറിക് എഡ്മണ്ട്സ്റ്റോൺ ആയിരുന്നു ഫിനാൻഷ്യൽ കമ്മീഷണർ. പിൽക്കാലത്ത് ഡൊണാൾഡ് മക്ലോഡും ജോണിനു കീഴിൽ ഫിനാൻഷ്യൽ കമ്മീഷണറായിരുന്നു.
ബ്രിട്ടീഷുകാരുടെ ഏതു ചെയ്തികളും ഇന്ത്യൻ സൈനികരെ മതം മാറ്റാനാണെന്ന് വ്യാഖ്യാനിക്കുന്ന ശിപായിമാരുടെ മനോഭാവം ഒരുതരം ഭ്രാന്താണെന്നാണ് ജോൺ അഭിപ്രായപ്പെട്ടത്. പഞ്ചാബിൽ കലാപം പടർന്നില്ലെന്നു മാത്രമല്ല, വിമതർക്കെതിരെ പോരാടുന്നതിന് പഞ്ചാബ് ബ്രിട്ടീഷുകാരുടെ ഒരു താവളമാകുകയും ചെയ്തു. ലഹളക്കാരുടെ കൈയിലകപ്പെട്ട ഡെൽഹി തിരിച്ചുപിടിക്കുന്നതടക്കമുള്ള പ്രധാന സൈനികനടപടികളിൽ പഞ്ചാബിലെ സൈനികരാണ് ബ്രിട്ടീഷുകാർക്ക് തുണയായത്.
1843 ജൂണിൽ ജോണിന് ഒരു പെൺകുഞ്ഞ് ജനിച്ചു. കേറ്റ് എന്നായിരുന്നു പേരിട്ടത്. 1843 നവംബർ വരെ ജോൺ കർണാലിൽതുടരുകയും തുടർന്ന് ദില്ലിയിൽ മറ്റൊരു താൽക്കാലിക നിയമനം ലഭിക്കുകയും ചെയ്തു. 1844 അവസാനത്തോടെയാണ് അദ്ദേഹത്തിനൊരു സ്ഥിരം ജോലി ലഭിച്ചത്. ദില്ലിലേയും പാനിപ്പത്തിലേയും രണ്ടു ജില്ലകളിലെ മജിസ്ട്രേറ്റും കളക്റ്ററും ആയായിരുന്നു നിയമനം. എങ്കിലും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശമ്പളം അവധിക്കുമുമ്പുള്ളതിന്റെ പകുതി മാത്രമായിരുന്നു.
തദ്ദേശീയപ്രഭുക്കന്മാരോടുള്ള മനോഭാവത്തിൽ മാറ്റം വരുത്തണമെന്ന്, പിരിയുന്ന സമയത്ത്, ഹെൻറി നൽകിയ ഉപദേശം, സ്വന്തമായി തീരുമാനങ്ങളെടുക്കാനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യം തുടങ്ങിയവയൊക്കെ ഇത്തരത്തിലുള്ള ഒരു മാറ്റത്തിന് കാരണമായിരുന്നിരിക്കാം. തന്റെ ഭരണനടപടികൾ മൂലം കൈവരിച്ച മെച്ചപ്പെട്ട സാമ്പത്തികാവസ്ഥ മൂലം കൂടുതൽ ഉദാരമായ നടപടികളെടുക്കാനുള്ള പ്രേരണയും ഈ മാറ്റങ്ങൾക്കു കാരണമായിരിക്കാം.
ഇക്കാലത്ത് ജോണിന്റെ ഇംഗ്ലീഷുകാരുമായുള്ള സംസർഗം വളരെ കുറഞ്ഞു. സഹായിയിരുന്ന റൈക്സിനെ ഇടക്കാലത്ത് വടക്കൻ മേഖലകളുടെ സ്വതന്ത്രചുമതല നൽകി പറഞ്ഞയക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു. ഇംഗ്ലീഷ് സമൂഹത്തിൽ നിന്നുള്ള ഒറ്റപ്പെടലും നാട്ടുകാരുമായുള്ള സമ്പർക്കവും അദ്ദേഹത്തിന്റെ സംസാരരീതിയിൽ സാരമായ മാറ്റങ്ങളുണ്ടാക്കി. നിരവധി പേർഷ്യൻ വാക്കുകൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ സംസാരത്തിൽ കയറിക്കൂടി.
ഈ സമയത്ത് കേണൽ ഹെൻറി പെൽഹാം ബേൺ ഡെൽഹിയിലെ സൈനികഗവർണറായി നിയമിക്കപ്പെട്ടു മുൻ പഞ്ചാബി മജിസ്ട്രേറ്റ് ആയിരുന്ന ചാൾസ് സോണ്ടേഴ്സ് ജോണിന്റെ പ്രതിനിധിയായും നിയോഗിക്കപ്പെട്ടു. തുടർന്ന് പട്ടാളനിയന്ത്രണം ആവശ്യമില്ലെന്ന ഘട്ടത്തിലെത്തിയപ്പോൾ സോണ്ടേഴ്സ് ജോണിനുകീഴിൽ ഡെൽഹിയിലെ കമ്മീഷണറായി നിയമിക്കപ്പെട്ടു. ഡെൽഹിയുടെ ഭരണം യഥാർത്ഥത്തിൽ പഞ്ചാബിൽ നിന്നായി.
1837-ൽ ജോണിന്റെ പാനിപ്പത്തിലെ ചുമതല, സ്ഥിരമായി മറ്റൊരാൾക്ക് നൽകി. ഇതിനെത്തുടർന്ന് ദില്ലിയിലെ പഴയ ഉദ്യോഗത്തിലേക്ക് മടങ്ങിയെത്തുകയും ആറുമാസം അവിടെത്തുടരുകയും ചെയ്തു. തുടർന്ന് ദില്ലിക്ക് തെക്കുള്ള ഗുഡ്ഗാവ് ജില്ലയിൽ നിയമനം ലഭിച്ചു. ഹൈലിബറിയിൽ ഒപ്പമുണ്ടായിരുന്ന മാർട്ടിൻ ഗബ്ബിൻസിനോടൊപ്പമായിരുന്നു ഇവിടത്തെ ജോലി.
ജലന്ധറിലെ ജില്ലാ ഓഫീസറും ജോണിന്റെ കീഴുദ്യോഗസ്ഥനുമായിരുന്ന റോബർട്ട് കസ്റ്റ്, ജോണിന്റെ മലമ്പ്രദേശങ്ങളിലെ സൈനികനടപടികളെക്കുറിച്ച് പ്രകീർത്തിച്ചിട്ടുണ്ട്. സൈനികനടപടികൾക്ക് പുറപ്പെടുമ്പോൾ ജോൺ ഗ്രാമമുഖ്യൻമാർക്കായി നൽകിയ സന്ദേശം ശ്രദ്ധേയമാണ്. പിൽക്കാലത്ത് പഞ്ചാബിലെ ഒരു ഇതിഹാസകഥാപാത്രമായി ജോൺ മാറിയതിലും ഈ സന്ദേശത്തിന് പങ്കുണ്ട്.
ഇന്ത്യയിലെ യൂറോപ്യൻ സൈനികരുടെ എണ്ണം തദ്ദേശീയസൈനികർക്കാനുപാതികമായി വളരെ കുറവാണെന്ന അഭിപ്രായമായിരുന്നു ജോണിനുണ്ടായിരുന്നത്. അതിർത്തികളിലെ യൂറോപ്യൻ സൈനികരെ പട്ടണങ്ങളിലേക്ക് മാറ്റി നിയമിക്കണമെന്ന അഭിപ്രായവും അദ്ദേഹത്തിനുണ്ടായിരുന്നു. 1857-ലെ ലഹള ജോണിന്റെ അഭിപ്രായങ്ങൾ ശരിവക്കുന്നതായിരുന്നു.
പഞ്ചാബിനെ ചീഫ് കമ്മീഷണർ ഭരണത്തിൽ നിന്ന് ലെഫ്റ്റനന്റ് ഗവർണർ ഭരണത്തിലേക്ക് മാറ്റുക എന്ന പദ്ധതി ഡൽഹൗസിക്കുണ്ടായിരുന്നു. ആദ്യത്തെ ലെഫ്റ്റനന്റ് ഗവർണറായി ജോണിനെ നിയമിക്കാനും അദ്ദേഹം കൽക്കത്തിയിൽ കാനിങ്ങിനോട് നിർദ്ദേശിച്ചു. പഞ്ചാബിലെ ജോണിന്റെ ജോലിക്കാലത്തിന്റെ അവസാനഘട്ടത്തിലാണ് അദ്ദേഹത്തിന് ഈ നിയമനം ലഭിച്ചത്.
പഞ്ചാബിലെ സിവിൽ ക്രിമിനൽ കോടതികൾക്കായുള്ള നിയമസംഹിതകളും ജോൺ തയ്യാറാക്കി നടപ്പിൽ വരുത്തി. നിയമങ്ങൾ നിർമ്മിച്ചെങ്കിലും അവ നടപ്പിലാക്കുന്നതിന് പര്യാപ്തരായ ഉദ്യോഗസ്ഥർ പഞ്ചാബിലുണ്ടായിരുന്നില്ല. റെസിഡന്റിന്റെ സഹായികൾക്കുപോലും നിയമങ്ങൾ ആദ്യം പഠിച്ചതിനുശേഷം മറ്റുള്ളവരെ പഠിപ്പിക്കേണ്ട അവസ്ഥയായിരുന്നു.
റെസിഡെൻസിയിൽ വസിക്കുന്നതിനു പകരം അതിന് ഒന്നര മൈൽ ദൂരത്തുള്ള ഒരു പുരോഹിതന്റെ വീട്ടിലാണ് ജോൺ താമസിച്ചത്. ജോണിന്റെ ദില്ലിയിലെ നിയമനം, അന്ന് കർണാലിൽ ആയിരുന്ന സഹോദരന്മാരായ ഹെൻറിക്കും ജോർജിനും ഒപ്പം ഇടപഴകാനും അവസരം നൽകി. തന്റെ നാലുവർഷത്തെ ദില്ലി വാസക്കാലത്ത് ജോൺ പലവട്ടം കർണാൽ സന്ദർശിച്ചു.
ഹെൻറിയുടെ കാലത്ത് പ്രവിശ്യാഭരണാധികാരികൾക്കുണ്ടായിരുന്ന സ്വതന്ത്രമായ നടപടികൾക്ക് നിയന്ത്രണം വന്നു. സമാധാനപരമായ മാർഗ്ഗങ്ങൾക്ക് ഒട്ടും സാധ്യതയില്ലാത്തപ്പോൾ മാത്രം സൈനികനടപടികളിലേക്ക് തിരിയുക എന്നതായി നയം.
ഇന്ത്യയിലെ ഗവർണർ ജനറലായി നിയമിക്കപ്പെട്ട പ്രഭുസ്ഥാനമില്ലാത്ത ആദ്യത്തെയാളായിരുന്നു ജോൺ. പഞ്ചാബിന്റെ രക്ഷകൻ എന്നും ബ്രിട്ടീഷ് ഇന്ത്യയുടെ രക്ഷകൻ എന്നും ഇദ്ദേഹം വിശേഷിപ്പിക്കപ്പെടാറുണ്ട്.
ജൂൺ തുടക്കത്തിൽ ജലന്ധറിലും കലാപമുണ്ടായി. ലുധിയാനയിലെ ഡെപ്യൂട്ടി കമ്മീഷണറായിരുന്ന ജോർജ് റിക്കെറ്റ്സിന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ ഈ പ്രശ്നവും പരിഹരിക്കപ്പെട്ടു.
ഹൈഡൽബർക്ക് സർവ്വകലാശാലയിൽ പ്രസ്തുതകൈയെഴുത്തുപ്രതി ഗ്രീക്ക് ചരിത്രകാരനായ അറിയാനസ്സിന്റെ ഗ്രന്ഥങ്ങൾക്കൊപ്പമാണ് സൂക്ഷിക്കപ്പെട്ടിരുന്നത്. 1622-ൽ മുപ്പതുവർഷയുദ്ധത്തിനിടെ ഹൈഡൽബർക്ക് പിടിച്ചടക്കിയ ജർമ്മൻ കാത്തലിക് ലീഗ് ഗ്രന്ഥശേഖരം വത്തിക്കാൻ ഗ്രന്ഥശാലയ്ക്ക് സമ്മാനിച്ചിരുന്നു. പുസ്തകങ്ങൾ മാറ്റുന്നതിന് നേതൃത്വം നൽകിയ ലിയോണെ അല്ലാഷ്യോ തയ്യാറാക്കിയ മുഖവുരയിലും കൃതി അറിയാനസ്സിന്റെ പേരിലാണ് ആരോപിച്ചിരുന്നത്. 1815-ലെ പാരീസ് സമാധാന ഉടമ്പടി പ്രകാരം ഗ്രന്ഥശേഖരം ഏതാണ്ട് പൂർണ്ണമായും സർവ്വശലാകാലയ്ക്ക് തിരിച്ചനൽകപ്പെട്ടു. പക്ഷേ, ഈ കൃതി അറിയാനസ്സിന്റെ പേരിൽത്തന്നെ നിലനിന്നു.
16-ആം നൂറ്റാണ്ടുമുതൽ പെരിപ്ലസ്സിനുണ്ടായ പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങളിലും വിവർത്തനങ്ങളിലുമെല്ലാം കൃതി അറിയാനസ്സിന്റെ പേരിൽത്തന്നെയാണ്. എന്നാൽ ബ്രിട്ടീഷ് ലൈബ്രറിയിലെ പ്രതിയിൽ രചയിതാവുനെ കുറിച്ച് സൂചനയില്ല.
പ്രാചീനകാലത്തെ കച്ചവടബന്ധങ്ങളെയും സംസ്കാരങ്ങളെയും വളരെ അറിവുനൽകുന്നു പെരിപ്ലസ്. നിരവധി കച്ചവടകേന്ദ്രങ്ങളെയും കച്ചവടദ്രവ്യങ്ങളെയും തുറമുഖങ്ങളെയും കുറിച്ച് ഇതിലെ 66 ഖണ്ഡങ്ങളിൽ പരാമർശമുണ്ട്. ഇതിൽ വിവരിക്കുന്ന പേരുകളുടെ യഥാർത്ഥസംബന്ധങ്ങളെക്കുറിച്ച് ചരിത്രകാരന്മാർക്കിടയിൽ അഭിപ്രായവ്യത്യാസമുണ്ട്. വിശേഷിച്ചും ക്രിസ്ത്വബ്ദാരംഭത്തിലെ കേരളചരിത്രത്തിന്റെ മുഖ്യോപാദാനമാണ് പെരിപ്ലസ്. അക്കാലത്തെ മുസിരിസ്സിനെപ്പറ്റിയും കുറിച്ചുള്ള വിവരണങ്ങൾ കാണാം. കൂടാതെ കേരളതീരത്തെ നൗറ, തിണ്ടിസ്, നെൽക്കിണ്ട, ബക്കാരെ, ബലിത, കുമരി എന്നീ മറ്റു തുറമുഖങ്ങളെപ്പറ്റിയും പറയുന്നുണ്ട്. പണ്ഡ്യന്മാരേയും കേരബോത്രകേരളപുത്രന്മാരേയും കുറിച്ച് സൂചനകൾ തരുന്ന ഇതിൽ അന്ന് തമിഴകമെന്നു അറിയപ്പെട്ടിരുന്ന പ്രദേശത്തെ അല്ലെങ്കിൽ എന്ന് വിളിക്കുന്നുണ്ട്.
എ.ഡി ഒന്നാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ഗ്രീക്കിൽ എഴുതപ്പെട്ട ഒരു സഞ്ചാരരേഖയാണ് പെരിപ്ലസ് ഓഫ് ദി എറീത്രിയൻ സീ . ചെങ്കടൽ വഴി ഉത്തരപൂർവ്വാഫ്രിക്കൻ തീരങ്ങളിലേക്കും ഇന്ത്യൻ തീരപ്രദേശങ്ങളിലേക്കുമുള്ള സഞ്ചാരത്തെയും അവിടങ്ങളിലെ കച്ചവടസാദ്ധ്യതകളെയും ആണ് ഇതിൽ വിവരിക്കുന്നത്. ഇതിന്റെ കർത്താവ് അജ്ഞാതനാണെങ്കിലും ഇന്ത്യൻ മഹാസമുദ്രത്തിലെ കച്ചവടകേന്ദ്രങ്ങളെക്കുറിച്ചും സംസ്കാരത്തെക്കുറിച്ചും അനുഭവപരിചയവും പാണ്ഡിത്യവുമുള്ള വ്യക്തിയാണെന്നത് നിസ്തർക്കമാണ്.
"എറിത്രിയൻ കടൽ" എന്ന് പ്രാചീനയവനകൃതികളിൽ പരാമർശിക്കുന്നത് ചെങ്കടലും പേർഷ്യൻ ഉൾക്കടലും അറബിക്കടലും ഉൾപ്പെടുന്ന ഇന്ത്യൻ മഹാസമുദ്രത്തിന്റെ ഭാഗത്തെയാണ്.
ഫ്രാൻസിലെ സെ ബ്രൈസിൽ 1901 ഫെബ്രുവരി 20-ന് ജനിച്ചു. പാരിസിലെ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് നാഷണൽ അഗ്രോണമിയിൽ നിന്നു ബിരുദം നേടിയശേഷം റോമിലെ അന്തർദേശീയ കാർഷിക ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ടിൽ രണ്ടു വർഷം സേവനമനുഷ്ഠിച്ചു. തുടർന്ന് ഗവേഷണ പഠനങ്ങൾക്കായി യു.എസ്സിലേക്ക് പോയി . 1927-ൽ റട്ഗർ സർവ്വകലാശാലയിൽ നിന്നു ഡോക്ടർ ബിരുദം നേടി. രണ്ടുവർഷം ഹാവാർഡ് മെഡിക്കൽ സ്കൂളിൽ പ്രവർത്തിച്ചതൊഴിച്ചാൽ ഔദ്യോഗിക ജീവിതം മുഴുവൻ റോക്ക് ഫെല്ലർ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് ഫോർ മെഡിക്കൽ റിസർച്ചിലാണ് ചെലവഴിച്ചത്.
റെനേ ജൂൾസ് ഡൂബോസ് അമേരിക്കൻ ബാക്ടീരിയോളജിസ്റ്റായിരുന്നു. ബാക്ടീരിയങ്ങൾ മൂലമുണ്ടാകുന്ന രോഗങ്ങളെ കുറിച്ചും ആരോഗ്യ പരിപാലനത്തിൽ പരിസ്ഥിതി ചെലുത്തുന്ന സ്വാധീനത്തെക്കുറിച്ചും പ്രധാനപ്പെട്ട പല പഠനങ്ങളും ഇദ്ദേഹം നടത്തിയിട്ടുണ്ട്.
ചുവന്ന ആൽഗകളുടെ കോശഭിത്തിയിൽ നിന്നും നിർമ്മിച്ചെടുക്കുന്ന പോളിസാക്കറൈഡ് മിശ്രിതമാണ് അഗർ. അഗറോസ് എന്ന നീണ്ട പോളിസാക്കറൈഡിന്റെയും, അഗറോപെക്ടിൻ എന്ന ചെറിയ പോളിസാക്കറൈഡിന്റെയും മിശ്രിതമാണ് വ്യാവസായികമായി ഉപയോഗിക്കുന്ന അഗർ. ജെലറ്റിൻ പരുവത്തിലുള്ള അഗർ കടൽ ആൽഗകളെ തിളപ്പിച്ച് വേർതിരിച്ചെടുക്കുകയാണ് ചെയ്യാറ്.
സൂക്ഷ്മജീവികളെ പരീക്ഷണശാലയിൽ വളർത്താനും, ഡെസെർട്ടുകൾ തയ്യാറാക്കാനുമാണ് അഗർ ഉപയോഗിക്കുന്നത്. ഐസ്ക്രീം, സൂപ്പുകൾ, പഴച്ചാറ്, ശീതീകരിച്ച പച്ചക്കറികൾ എന്നിവയിലും അഗർ ചേർക്കാറുണ്ട്. വസ്ത്രനിർമ്മാണത്തിലും, പേപ്പർ നിർമ്മാണത്തിലും അഗർ ഉപയോഗിക്കുന്നു. ജെലീഡിയം അഥവാ ഗ്രാസിലേറിയ എന്ന ചുവന്ന കടൽ ആൽഗകളിൽ നിന്നാണ് അഗർ പ്രധാനമായും നിർമ്മിച്ചെടുക്കുന്നത്.
സൂക്ഷ്മജീവശാസ്ത്ര പരീക്ഷണങ്ങളിൽ ബാക്ടീരിയയെയും, ഫംഗസുകളെയും വളർത്താനായാണ് അഗർ പ്രധാനമായും ഉപയോഗിക്കുന്നു. ഇതിനായി പ്രത്യേകം നിർമ്മിച്ച അഗർ പ്ലേറ്റുകൾ വിപണിയിലുണ്ട്. പൊടി രൂപത്തിൽ ലഭിക്കുന്ന അഗർ വെള്ളം ചേർത്ത് ജെലറ്റിൻ പരുവത്തിലാക്കിയിട്ടാണ് ഖരമാധ്യമങ്ങൾ നിർമ്മിക്കുന്നത്. വളർത്തേണ്ട സൂക്ഷ്മജീവിയുടെ ആവശ്യങ്ങളനുസരിച്ച് മറ്റ് പോഷകവസ്തുക്കൾ അഗറിലേക്ക് ചേർക്കാവുന്നതാണ്. ബാക്ടീരിയയുടെ ചലനക്ഷമത അളക്കാൻ അഗർ ഉത്തമ മാധ്യമമാണ്. അനേകം ചെറു സുഷിരങ്ങളുള്ളതിനാൽ അഗറിന്റെ ഗാഡത കുറയ്ക്കുകയോ കൂട്ടുകയോ ചെയ്യുന്നതിലൂടെ ആവശ്യമുള്ള ശ്യാനത യിലുള്ള മാധ്യമം തയ്യാറാക്കൻ സാധിക്കും.
അഗറിന്റെ പ്രധാന ഘടകമാണ് അഗറോസ്. അഗറോസ് ജെൽ മാധ്യമമായി ഉപയോഗിച്ചാണ് ജെൽ ഇലക്ട്രോഫോറസിസ് നടത്തുന്നത്. മാംസ്യങ്ങളെയും, മാംസ്യ സങ്കരങ്ങളെയും വേർതിരിക്കാൻ ഈ സാങ്കേതികവിദ്യയാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്. ഇമ്മ്യൂണോപ്രസരണത്തിനും ഇമ്മ്യൂണോ-ഇലക്ട്രോഫോറസിസിനുമാണ് കൂടുതലായും അഗറോസ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്.
മാലിയ്ക്കുമുമ്പ് കർണ്ണാടക സംഗീതത്തിൽ പുല്ലാങ്കുഴൽ വാദകർ പിന്തുടർന്നുവന്നിരുന്ന രീതി സരഭ ശാസ്ത്രികളുടെ വാദനരീതിയായിരുന്നു. ഈ രീതിയിലാകട്ടെ ഗമകങ്ങൾ ഒട്ടും തന്നെ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നില്ല. ദീർഘശ്വാസനിയന്ത്രണം സ്വായത്തമാക്കിയ മാലിയ്ക്ക് ഉച്ചസ്ഥായിയിലും താഴ്ന്നസ്ഥായിയിലുമുള്ള സ്വരസഞ്ചാരം സാദ്ധ്യമായിരുന്നു. കൂടാതെ കൈവിരലുകളുടെ സഞ്ചാര സ്ഥാനക്രമത്തിലും മാറ്റങ്ങൾ മാലി വരുത്തുകയുണ്ടായി. പക്ഷികൾ ശിഖരത്തിൽ അള്ളിപ്പിടിയ്ക്കുന്ന രീതിപോലെയോ അല്ലെങ്കിൽ പുല്ലാങ്കുഴലിനു കുറുകെ വിരലുകൾ പിടിച്ചോ സ്വരസഞ്ചാരം നടത്തുന്ന മാലിയുടെ രീതി ഏറെ ശ്രദ്ധയാകർഷിച്ചു. .പുല്ലാങ്കുഴലിന്റെ നിർമ്മാണരീതിയിലും മാലി മാറ്റങ്ങൾ വരുത്തുകയുണ്ടായി. പുല്ലാങ്കുഴലിനു 8 സുഷിരങ്ങൾ വരെ ഉപയോഗിയ്ക്കുവാൻ മാലി തുനിഞ്ഞത് അസാധാരണനിയന്ത്രണം ഉപകരണത്തിൽ വരുത്താൻ കഴിയുമെന്നതിനാലാണ് .
മാലി ആദ്യമായി കച്ചേരി അവതരിപ്പിയ്ക്കുന്നത് തന്റെ ഏഴാമത്തെ വയസ്സിൽ 1933 ൽ മൈലാപ്പൂരിലെ ത്യാഗരാജ സംഗീതോത്സവത്തിലാണ്.മുസിരി സുബ്രഹ്മണ്യയ്യരും പറവൂർ സുന്ദരം അയ്യരും അന്ന് ആ വേദിയിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു.ആലാപനത്തിൽ ആക്രൂഷ്ടരായ അവർ മാലിയെ അനുമോദിച്ച് പൊന്നാട അണീയിയ്ക്കുകയുണ്ടായി. പിൽക്കാലത്ത് പ്രഗല്ഭരായ ചൗഡയ്യ,പാപ്പാ വെങ്കിടരാമയ്യ,കുംഭകോണം അഴകിയനമ്പിപ്പിള്ള, തഞ്ചാവൂർ വൈദ്യനാഥയ്യർ എന്നിവർ മാലിയുടെ പുല്ലാങ്കുഴൽ കച്ചേരികൾക്ക് പക്കമേളമൊരുക്കുകയുണ്ടായി. പാലക്കാട് മണി അയ്യരും,രാജരത്തിനംപിള്ളയും മാലിയുടെ കച്ചേരികൾക്ക് അകമ്പടി നല്കുകയുണ്ടായി. .
പ്രശസ്ത പുല്ലാങ്കുഴൽ വാദകനായ ടി.ആർ. മഹാലിംഗം തമിഴ്നാട്ടിലെ തഞ്ചാവൂർ ജില്ലയിൽ പെട്ട തിരുവിഡൈമരുതൂരിൽ ൽ രാമസ്വാമിയുടെയും ബൃഹദമ്മാളിന്റെയും പുത്രനായി ജനിച്ചു. മാതുലനായ ജല്റ ഗോപാല അയ്യർ നടത്തിവന്നിരുന്ന സംഗീതവിദ്യാലയത്തിൽ സഹോദരി ദേവകിയോടൊപ്പം മഹാലിംഗവും സംഗീതത്തിന്റെ ബാലപാഠങ്ങൾ അഭ്യസിച്ചു. പുല്ലാങ്കുഴൽ വാദനത്തിൽ ബാലനായിരിയ്ക്കുമ്പോൾ തന്നെ ഏറെ താത്പര്യം കാണിച്ച മാലി അധികം താമസിയാതെ തന്നെ കീർത്തനങ്ങൾ ആലപിയ്ക്കുവാൻ പരിശീലിയ്ക്കുകയുണ്ടായി.
ശിവപുത്രിയാണ് ഉച്ചിട്ട എന്നാണ് മറ്റൊരൈതിഹ്യം. അഗ്നിപുത്രിആയതുകൊണ്ട് തീയിൽ ഇരിക്കുകയും കിടക്കുകയും തീകനൽ വാരി കളിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന തമാശക്കാരിയായ ഈ തെയ്യക്കോലം സ്ത്രീകളുടെ ഇഷ്ട ദേവിയാണ്. അടിയേരി മഠത്തിൽ ഉച്ചിട്ട ഭഗവതി എന്നാണു ഈ ദേവി അറിയപ്പെടുന്നത്. മന്ത്ര വാദ പാരമ്പര്യമുള്ള ഇല്ലങ്ങളിലും ഗൃഹങ്ങളിലും വിശേഷാൽ കെട്ടിയാടിക്കുന്ന തെയ്യക്കോലമാണ് ഇത്. ദേവിയുടെ തോറ്റം പാട്ടുകളിൽ മുകളിൽ പറഞ്ഞ കഥകളൊന്നും പ്രതിപാദിച്ചിട്ടില്ല എന്നത് കൌതുകരമാണ്. ഈ തെയ്യത്തിൻറെ വാമൊഴികൾ മാനുഷ ഭാവത്തിലാണ്. പ്രമുഖ മാന്ത്രിക ഇല്ലങ്ങളായ അടിയേരി, പുല്ലഞ്ചേരി,കാളകാട്, കാട്ടുമാടം, എന്നിവയിൽ കണ്ണൂർ ജില്ലയിലെ ആറളത്തുള്ള അടിയേരിമഠം ആണ് ആരൂഢ സ്ഥാനം.
മന്ത്രമൂർത്തികളിൽ പെട്ട ഒരു പ്രധാന ദേവതയാണ് ഉച്ചിട്ട. അടിയേരി മഠത്തിൽ ഉച്ചിട്ട ഭഗവതി എന്നും ഈ തെയ്യത്തിന് പേരുണ്ട് സ്ത്രീകളുടെ തെയ്യമായാണ് പ്രധാനമായും അറിയപ്പെടുന്നത് . മലയ സമുദായത്തിൽ പെട്ടവരാണ് കെട്ടുന്നത്. വേലരും കെട്ടിയാടാറുണ്ട്. സ്ത്രീകളുടെ ഇഷ്ടദേവത കൂടിയാണ് ഭഗവതി. പഞ്ച മൂര്ത്തികളിലും മന്ത്രമൂര്ത്തികളിലും പ്രമുഖയാണ് ഈ തെയ്യം. മാനുഷ ഭാവത്തിലാണ് ഈ തെയ്യത്തിന്റെ വാമൊഴികൾ എന്നതൊരു പ്രത്യേകതയാണ്. പ്രമുഖ മാന്ത്രിക ഇല്ലങ്ങളായ അടിയേരി , പുല്ലഞ്ചേരി ,കാളകാട്, കാട്ടുമാടം, പൂന്തോട്ടം എന്നിവയിൽ പ്രഥമ സ്ഥാനത്തുള്ള അടിയേരി ആണ് ആരൂഡ സ്ഥാനം.
അഗ്നി ദേവന്റെ ജ്യോതിസ്സിൽ നിന്നും അടർന്ൻ വീണ കനൽ ബ്രഹ്മദേവന്റെ ഇരിപ്പിടമായ താമരയിൽ ചെന്ന് വീണ് അതിൽ നിന്നും ദിവ്യ ജ്യോതിസ്സോടു കൂടിയ സുന്ദരിയായ ദേവിയുണ്ടായിയെന്നും ആ ദേവിയെ ബ്രഹ്മാവ്‌ അവിടെ നിന്ന് കാമദേവൻ വഴി പരമശിവനു സമർപ്പിച്ചുവെന്നും പിന്നീട് ഭൂമി ദേവിയുടെ അപേക്ഷ പ്രകാരം ദേവി ശിഷ്ട ജന പരിപാലനാർത്ഥം ഭൂമിയിൽ വന്നു മാനുഷ രൂപത്തിൽ കുടിയിരുന്നുവെന്നുമാണ് ഒരു പുരാവൃത്തം. അഗ്നിപുത്രിയായത് കൊണ്ടാണ് തീയിൽ ഇരിക്കുകയും കിടക്കുകയും തീ കനൽ വാരി കളിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതെന്നും പറയപ്പെടുന്നു. തമാശക്കാരിയായ ഈ തെയ്യക്കോലം സ്ത്രീകൾ ഏറെ ഇഷ്ടപ്പെടുന്ന ഒരു ദേവിയാണ്.
കൃഷ്ണനു പകരം കംസൻ കൊല്ലാനൊരുങ്ങിയ യോഗമായയാണ് ഉച്ചിട്ട എന്നതാണ് അവയിലൊന്ന്. കംസന്റെ അന്തകൻ ഭൂമിയിൽ പിറന്നുവെന്നു ഉച്ചത്തിൽ വിളിച്ചു പറഞ്ഞ ദേവി എന്നും ഐതിഹ്യമുണ്ട്. ഉച്ചത്തിൽ അട്ടഹസിച്ചതിനാൽ ഉച്ചിട്ടയായി എന്ന് പറയപ്പെടുന്നു.
ടക്കോജിയായിരുന്നു അഷികാഗ ഷോഗൺവംശ സ്ഥാപനകൻ. ജപ്പാൻ ഭരിച്ചിരുന്ന കാമകുറ ഷോഗൺ വംശത്തെയും ഹോജൊകുടുംബത്തെയും ഉൻമൂലനം ചെയ്യാൻ ഗോദൈ-യാഗോ ചക്രവർത്തി ചില പദ്ധികളാവിഷ്കരിച്ചു. അസംതൃപ്തരായ ചില പട്ടാള നേതാക്കാന്മാരെയും സാമന്തന്മാരെയും അദ്ദേഹം കൂട്ടുപിടിച്ചു. ആദ്യം വിജയിച്ചെങ്കിലും ഒടുവിൽ അദ്ദേഹത്തിനു ഒകിയിലേക്ക് ഓടി രക്ഷപ്പെടേണ്ടിവന്നു. അവിടെനിന്നും സൈന്യശേഖരം നടത്തിയ ഗോ-ദൈ-യാഗോ കാമകുറയെ എതിരിട്ടു. കാമകുറഭാഗത്തെ സൈന്യനേതാവായിരുന്ന അഷികാഗ ടക്കോജി ഗോ-ദൈ-യാഗോയുടെ പക്ഷത്തേക്കു ചാഞ്ഞു. 1333-ൽ ഹോജൊ രാജവംശത്തിന്റെ ഭരണം അവസാനിച്ചു. തുടർന്നു ചക്രവർത്തിയായിത്തീർന്ന ഗോ-ദൈ-യാഗോയെ മിനാട്ടൊ-ഗാവയുദ്ധത്തിൽ അഷികാഗ ടക്കോജി തോല്പിക്കുകയും കിയോട്ടോയിൽ കോമിയോയെ ചക്രവർത്തിയായി വാഴിക്കുകയും ചെയ്തു.
അഷികാഗ ടക്കോജി 1338-ൽ ഷോഗണായിത്തീർന്നു. 1358-ൽ ഇദ്ദേഹം നിര്യാതനാകുന്നതുവരെയുള്ള കാലം ആഭ്യന്തര കുഴപ്പങ്ങൾ അവസാനിപ്പിക്കാനുള്ള യുദ്ധങ്ങൾക്കുവേണ്ടി ചെലവഴിച്ചു. ഹോജൊ വംശത്തെയും ഗോ-ദൈ-യാഗോ ചക്രവർത്തിയെയും ചതിച്ചതിനാൽ, അഷികാഗ ഷോഗണേറ്റിന്റെ സ്ഥാപകനായ അഷികാഗ ടക്കോജിക്കു ജപ്പാൻ ചരിത്രത്തിൽ അർഹമായ സ്ഥാനം ലഭിച്ചിട്ടില്ല. അഷികാഗയുമായുള്ള യുദ്ധത്തിൽ പരാജിതനായ ഗോ-തൈ-യാഗോ ചക്രവർത്തി, നാറ സമതലത്തിന്റെ തെക്കുള്ള പർവതങ്ങൾ നിറഞ്ഞ യോഷിനൊ പ്രദേശത്തേക്കു മാറിത്താമസിച്ചു. അദ്ദേഹത്തെയും ചക്രവർത്തിയായി ചിലർ കരുതിയതിനാൽ 1392 വരെ രണ്ടു ചക്രവർത്തിമാർ ജപ്പാനിലുണ്ടായി.
അഷികാഗ ഷോഗണേറ്റിന്റെ ആസ്ഥാനം കിയോട്ടോ ആയിരുന്നു; കാമകുറവംശത്തിന്റെ ഒരു ശാഖ കിഴക്കേ ജപ്പാനും ഭരിച്ചിരുന്നു. ഇങ്ങനെ വിഭക്തമായ ജപ്പാനെ ഏകീകരിക്കുവാൻ അഷികാഗ ഷോഗൻമാർക്കു കഴിഞ്ഞില്ല. 1368 മുതൽ 1394 വരെ ജപ്പാൻ ഭരിച്ച യോഷിമിറ്റ്സു ആയിരുന്നു അഷികാഗ ഷോഗണേറ്റിലെ ഏറ്റവും പ്രബലനായ ഭരണാധികാരി. രാഷ്ട്രീയമായ അസ്വസ്ഥതകളും അരക്ഷിതാവസ്ഥയും ഈ കാലത്ത് ജപ്പാനിൽ നടമാടിയിരുന്നെങ്കിലും, സാമൂഹിക ചരിത്രത്തിൽ അഷികാഗഭരണത്തിനു വലിയ സ്ഥാനമുണ്ട്.
1428-ൽ ഗ്രാമത്തിലെ നികുതി ഇളവു ചെയ്യണമെന്നു വാദിച്ച് ചില നേതാക്കന്മാർ നിവേദനം സമർപ്പിച്ചു. ഈ നിവേദനം നിരാകരിക്കപ്പെട്ടതിനെത്തുടർന്നു നാട്ടിലുടനീളം കലാപങ്ങൾ പൊട്ടിപ്പുറപ്പെട്ടു. ബുദ്ധമതവിശ്വാസങ്ങളിൽ പല പരിവർത്തനങ്ങളും ഇക്കാലത്തുണ്ടായി.
1338 മുതൽ 1573 വരെ കിയോട്ടോ ആസ്ഥാനമാക്കി ജപ്പാൻ ഭരിച്ച ഷോഗൺവംശമാണ് അഷികാഗ. ചക്രവർത്തിയെ പേരിനുമാത്രം അധികാരിയാക്കി മാറ്റി യഥാർഥ ഭരണം നടത്തിയിരുന്ന ഉന്നത പട്ടാള ഉദ്യോഗസ്ഥനെയാണ് ഷോഗൺ എന്നു വിളിച്ചിരുന്നത്.
നേപ്പാളിലെ കാഠ്മണ്ഡു താഴ്വരയിലെ ഒരു കുന്നിന്മേൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന പ്രാചീന ബുദ്ധമതകേന്ദ്രമാണ് സ്വയംഭൂനാഥ്ദേവനാഗരി: ््ूा). സ്വയംഭൂനാഥ ക്ഷേത്രം, സ്വയംഭൂനാഥ സ്തൂപം, അനവധി ചെറുക്ഷേത്രങ്ങൾ തുടങിയവ കൂടിച്ചേർന്നതാണ് സ്വയംഭൂനാഥ്. സ്വയംഭൂനാഥ ക്ഷേത്രം വാനരക്ഷേത്രം എന്നപേരിലും അറിയപ്പെടുന്നു.ക്ഷേത്രത്തിന്റെ വടക്കുപടിഞ്ഞാറൻ ഭാഗത്തായ് അതിവസിക്കുന്ന വാനരന്മാർ മൂലമാണ് ക്ഷേത്രത്തിന് ഇങ്ങനെ ഒരു പേര് ലഭിച്ചത്. വാനരരെ ഇവിടെ പവിത്രമായ ജീവിയായാണ് കണക്കാക്കുന്നത്.
സ്വയംഭൂനാഥ് ഒരു ബുദ്ധമതകേന്ദ്രമായാണ് കണക്കാക്കുന്നത് എങ്കിലും ഹൈന്ദവർക്കും ഇത് പൂജനീയമായ സ്ഥലമാണ്.പ്രതാപമല്ലൻ തുടങ്ങിയ അനവധി ഹിന്ദു രാജാക്കന്മാർ നാം ഇന്ന് കാണുന്ന സ്വയംഭൂനാഥിന്റെ നിർമ്മാണത്തിൽ പങ്കുവഹിച്ചിട്ടുണ്ട്. സ്വയംഭൂനാഥിലെ സ്തൂപം 2010-ൽ പുതുക്കിപ്പണിതിരുന്നു.20 കിലോ സ്വർണ്ണമാണ് സ്തൂപമകുടം പൊതിയുവാൻ ഉപയോഗിച്ചത്.നവീകരികരണ പ്രവർത്തനങ്ങൾ 2008-ലാണ് ആരംഭിച്ചത്.
സ്വയം ആവിർഭവിച്ചത് എന്നാണ് സ്വയംഭൂ എന്ന വാക്കിനർത്ഥം.അനാദ്യന്തമായ സ്വയം അസ്‌തിത്വമുള്ള ജ്യോതിയിൽ നിന്നാണ് ഈ പേര് വന്നത്. ഈ ജ്യോതിയിലാണ് പിന്നീട് സ്വയംഭൂനാഥ സ്തൂപം പണിത്തീർത്തത് എന്നാണ് വിശ്വാസം
നേപ്പാളിലെ വളരെ പഴക്കംചെന്ന ബുദ്ധമതകേന്ദ്രങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് സ്വയംഭൂനാഥ്. ഗോപാലരാജവംശാവലിയിൽ പറയുന്നതനുസരിച്ച്, നേപ്പാൾ രാജാവായിരുന്ന മാനവേന്ദ്രന്റെ പ്രപിതാമഹൻ വൃഷദേവൻ 5-ആം നൂറ്റാണ്ടിൽ പണിതീർത്തതാണ് ഈ സ്ഥലം. ഈ സ്ഥലത്തുനിന്ന് ലഭിച്ചിട്ടുള്ള ശിലാലിഖിതങ്ങൾ ഇതിന് തെളിവാണ്.
സ്വയംഭൂനാഥിലെ സ്തൂപം ഒരു വെളുത്ത അർധകുംഭകത്തിന്മേലാണുള്ളത്. അർധകുംഭകത്തിന്റെ മുകളിൽ ഘനാകാരമുള്ള സ്തൂപത്തിൽ നാലുദിക്കിലേക്കും ദർശനമായി, ഭഗവാൻ ബുദ്ധന്റെ നേത്രങ്ങൾ ആലേഖനം ചെയ്തിരിക്കുന്നു.
ക്രിസ്ത്വബ്ദം മൂന്നാം നൂറ്റാണ്ടിൽ അശോകൻ ഇവിടം സന്ദർശിച്ചിരുന്നു. ഈ കുന്നിൻ മുകളിൽ അന്നദ്ദേഹം സ്ഥാപിച്ച ക്ഷേത്രം പിൽകാലത്ത് തകർക്കപ്പെടുകയുണ്ടായി.
വാലസ് ജീവിതകാലം മിക്കവാറും സാമ്പത്തികബുദ്ധിമുട്ടിലായിരുന്നു. അദ്ദേഹം ശേഖരിച്ച സ്പെസിമെനുകൾ വിറ്റ് അദ്ദേഹം ആമസോണിലേക്കും കിഴക്കോട്ടേക്കുമുള്ള യാത്രകൾക്ക് പണം കണ്ടെത്തി. ആ വില്പനകളിൽ നിന്നു കിട്ടിയ പണം വിജയകരമല്ലാത്ത നിക്ഷേപങ്ങൾ നടത്തുകയും ചെയ്തു. അദ്ദേഹത്തിന് പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങളിൽ നിന്നു കിട്ടിയ പണത്തെ ആശ്രയിച്ചു ജീവിക്കേണ്ടിവന്നു. ബ്രിട്ടീഷ് ശാസ്ത്രസമൂഹത്തിലെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ സമകാലികരായിരുന്ന ചാൾസ് ഡാർവിൻ, ചാൾസ് ലയെൽ എന്നിവരെപ്പോലെ അദ്ദേഹത്തിനു കുടുബസ്വത്ത് ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ശമ്പളം ലഭിക്കാവുന്ന ഒരു ജോലിയും അദ്ദേഹത്തിനുണ്ടായിരുന്നില്ല.1881 -ൽ ചാൾസ് ഡാർവിന്റെ ശ്രമഫലമായി അദ്ദേഹത്തിന് സർക്കാരിൽ നിന്ന് ചെറിയൊരു പെൻഷൻ ലഭിച്ചു തുടങ്ങി.
ശാസ്ത്രീയപ്രവർത്തനങ്ങൾ കൂടാതെ അദ്ദേഹം മുതലാളിത്തത്തിനും സാമൂഹിക അനീതിയ്ക്കും എതിരായുള്ള സാമൂഹ്യപ്രവർത്തകനായിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രകൃതിയുടെ ചരിത്രത്തിലുള്ള തല്പര്യംകൊണ്ട് മാനുഷിക പ്രവർത്തനം കൊണ്ട് പ്രകൃതിക്കുണ്ടാകുന്ന ആഘാതങ്ങൾക്ക് എതിരെ ശബ്ദമുയർത്തിയ ശസ്ത്രജ്ഞരിൽ പ്രമുഖനായിരുന്നു. അദ്ദേഹം സിംഗപ്പൂർ, ഇന്തോനേഷ്യ, മലേഷ്യ എന്നിവിടങ്ങളിൽ നടത്തിയ പര്യവേക്ഷണങ്ങൾക്കീടയിലെ സാഹസിക യാത്രകളും നിരീക്ഷണങ്ങളും ഉൾക്കോണ്ട് ശാസ്ത്രീയ-സാമൂഹിക വിഷയങ്ങളിൽ ധാരാളം രചനകൾ വളരെ പ്രചാരവും ബഹുമാനവും നേടിയവയാണ്. 1869 ൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ശേഷം ഇതേവരെ അതിന്റെ പതിപ്പുകൾ നിർത്തിയിട്ടില്ല.