polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ജോഡിചേരുന്ന സമയത്ത് പെൺപക്ഷിക്കാണ് ആധിപത്യം. എന്നാൽ അടയിരിക്കേണ്ട സമയമാകുമ്പോൾ ആൺപക്ഷി സ്വന്തം ഇണ അടക്കമുള്ള മറ്റു പക്ഷികൾക്കുനേരെ ആക്രമണകാരിയാകുന്നു. അടയിരിക്കുന്ന ജോലി ആൺപക്ഷിയെ ഏല്പ്പിച്ച് പെൺപക്ഷി പോകുന്നു. മിക്കപ്പോഴും അത് മറ്റൊരിണയെ കണ്ടെത്തിയെന്നിരിക്കും. വെള്ളമോ, ആഹാരമോ, വിസർജ്ജനമോ ഇല്ലാതെ ആൺപക്ഷി 55 ദിവസം കൂടുവിടാതെ മുട്ടക്ക് അടയിരിക്കുന്നു. മുട്ട കൂട്ടിൽ നിന്ന് ഉരുണ്ടുപോയാൽ പക്ഷി അതിനെ ശ്രദ്ധാപൂർവം തിരികെ കൊണ്ടുവരുന്നു.
എമു പക്ഷികൾ കൂടുകെട്ടുന്നത് ശീതകാലത്താണ്. കൂടുണ്ടാക്കുകയും മുട്ടയിടുകയും ചെയ്യുന്നതടക്കമുള്ള ഏകദേശം അഞ്ചു മാസക്കാലം ഇണകൾ ഒന്നിച്ചു കഴിയുന്നു. പത്തു സെന്റീമീറ്റർ കനത്തിലും ഒന്നുരണ്ടുമീറ്റർ വ്യാസത്തിലും തറയിൽ പുല്ലുനിരത്തിയാണ് കൂടുണ്ടാക്കുന്നത്. 2-4 ദിവസത്തെ ഇടവേളകളിലായി 5 മുതൽ പതിനഞ്ചുവരെ മുട്ടകൾ ഇടുന്നു. ആദ്യം മുട്ടകൾക്ക് നീലയും പച്ചയും ചേർന്ന കടുത്തനിറമാണെങ്കിലും സൂര്യപ്രകാശമേറ്റ് ക്രമേണ അവ നിറം‌ മങ്ങുന്നു.
എമുവിന്റെ ഇറച്ചി സുഗന്ധമുള്ളതും കൊഴുപ്പ് കുറഞ്ഞതുമാണ്‌. കൂടാതെ മുതുകിൽ അടിഞ്ഞുകൂടുന്ന കൊഴുപ്പ് ഉരുക്കി എണ്ണയും എടുക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ എടുക്കുന്ന എണ്ണ സൗന്ദര്യവസ്തുക്കളിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നു. ചർമ്മത്തിനുള്ളിൽ ആഴ്ന്നിറങ്ങി അവയ്ക്ക് മൃദുത്വവും ഭംഗിയും ജലാംശവും നൽകുന്നു.
1498-ൽ വാസ്കോ ഡ ഗാമ കേരളത്തിലെത്തിയതാണ്‌ ആംഗ്ലോ ഇന്ത്യക്കാരുടെ ഇന്ത്യയിലെ ചരിത്രത്തിന്റെ തുടക്കം. ആ വർഷം ഇന്ത്യൻ ചരിത്രത്തിന്റെ തന്നെ വഴിത്തിരിവുകളിലൊന്നാണ്‌. പാശ്ചാത്യവും പൗരസ്ത്യവുമായ സംസ്കാരങ്ങളുടെ സമന്വയമായ പുതിയ സങ്കരവർഗ്ഗം അതോടെ കേരളത്തിലും ഗോവയിലും ഉടലെടുത്തു. പോർട്ടുഗീസുകാരെത്തുടർന്ന് ഡച്ച്, ഫ്രഞ്ച്, ഇംഗ്ലീഷ് വംശജരും ഇന്ത്യയിലെത്തി. ഇവര്ക്കൊപ്പം ജർമ്മൻ, സ്വീസ്സ്, ഇറ്റാലിയൻ വംശജരും കുറഞ്ഞ അളവിലെങ്കിലും കേരളത്തിലെത്തിയിരുന്നു.
പോർച്ചുഗീസുകാർ മെസ്റ്റിസിസ് എന്ന പൊതുനാമത്തിലും അറിയപ്പെട്ടിരുന്നു, മെസ്റ്റിക്കോ എന്ന പോർച്ചുഗീസ് പദത്തിൽ നിന്നാണ്‌ ഇത് രൂപം കൊണ്ടത്. മിശ്രവിവാഹം കൊണ്ടവർ എന്നായിരുന്നു പദത്തിന്റെ സൂചനാർത്ഥം. (തെക്കേ അമേരിക്കയിലും വെസ്റ്റിൻഡീസിലും ആദിവാസികളും പോർച്ചുഗീസുകാരും തമ്മിലുണ്ടായ സങ്കരവർഗ്ഗത്തെ മെസ്റ്റിസിസ് എന്ന് വിളിക്കുന്നുണ്ട്) മിശ്രവിവാഹം ചെയ്ത പോർച്ചുഗീസുകാരെയാണെങ്കിൽ ലൂസോ-ഇന്ത്യക്കാർ എന്നും വിളിച്ചിരുന്നു.
ആംഗ്ലോ-ഇന്ത്യൻ പദം സ്വീകരിച്ചെങ്കിലും ഭൂരിപക്ഷം പേരും പോർച്ചുഗീസ് ഭാഷ മാത്രം കൈകാര്യം ചെയ്തിരുന്നവരായിരുന്നു. ഇംഗ്ലീഷ് ഭാഷ അവർക്ക് വശമില്ലായിരുന്നു. ഇത് മനസ്സിലാക്കിയാണ്‌ കേരളത്തിൽ വന്ന ഇംഗ്ലീഷുകാർ പ്രധാന പട്ടണങ്ങളിൽ ആംഗ്ലോ-ഇന്ത്യൻ വിദ്യാലയങ്ങൾ സ്ഥാപിച്ച് അവരെയെല്ലാം ഇംഗ്ലീഷ് പഠിപ്പിച്ചത്.
തുടർന്നാണ് അദ്ദേഹം സ്പെയിനിലേക്കു പോയതും അവിടത്തെ രാജാവ് ഫെർഡിനാന്റിനേയും രാജ്ഞി ഇസബെല്ലയേയും കാണുന്നതും. ജറുസലെമിലെക്ക് ഒരു കുരിശുയുദ്ധം നയിക്കാനാവശ്യമായ ധനം സ്വർണ്ണമായി തന്റെ യാത്രകളിൽ നിന്ന് സ്വരൂപിക്കാമെന്ന് ഇസബെല്ല രാജ്ഞിയെ ബോദ്ധ്യപ്പെടുത്തിയതോടെ കൊളംബസ്സിന്ന് രാജാവിൽനിന്ന് ആവശ്യമായ പണം കിട്ടി. അങ്ങനെ അദ്ദേഹം അത്‌ലാന്റിക് സമുദ്രത്തിലൂടെ നാലുതവണ യാത്രചെയ്തു. 1492-ൽ ആയിരുന്നു ആദ്യയാത്ര. ഇന്ത്യയിലെത്താനായിരുന്നു ശ്രമമെങ്കിലും എത്തിപ്പെട്ടത് ബഹമാസ് ദ്വീപിലായിരുന്നു. തെക്കേ അമേരിക്കയിലെത്തിപ്പെട്ട അദ്ദേഹം തന്റെ അവസാനകാലം വരെ കരുതിയിരുന്നത് താൻ ഇന്ത്യയിലാണ് എത്തിയതെന്നായിരുന്നു. ക്രിസ്തുമതപ്രചരണമാണ് അദ്ദേഹം പ്രധാനമായും തന്റെ യാത്രകളിലൂടെ ഉദ്ദേശിച്ചിരുന്നത്. കൂട്ടത്തിൽ ഒരു ധനവാനാകണമെന്ന മോഹവും അദ്ദേഹത്തിനുണ്ടായിരുന്നു. താൻ കണ്ടെത്തിയ ദേശങ്ങളുടെ ഗവർണറായി സ്പെയിൻ രാജാവ് അദ്ദേഹത്തെ നിയമിച്ചിരുന്നു. പിൽക്കാലത്ത് അദ്ദേഹം രാജാവുമായി തെറ്റിപ്പിരിഞ്ഞപ്പോൾ ഗവർണർ സ്ഥാനം നഷ്ടപ്പെടുകയും അദ്ദേഹം അറസ്റ്റിലാകുകയും ചെയ്തു.
അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആദ്യകാല ജീവിതത്തെക്കുറിച്ച് വ്യക്തമായ വിവരങ്ങൾ ലഭ്യമല്ല. താൻ പത്താം വയസ്സിൽ കപ്പൽ യാത്ര ചെയ്തിരുന്നു എന്ന് കൊളംബസ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചില ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പറയുന്നുണ്ട്. 1470-ൽ പിതാവിന്റെ തൊഴിൽ പരമായ കാരണങ്ങളാൽ അദ്ദേഹം കുടുംബത്തോടൊപ്പം സവോനയിലേയ്ക്കു പോയപ്പോഴായിരുന്നു അത്.
ആറു വർഷത്തോളം കൊളംബസ് അച്ഛ്റെ കൂടെ ജോലി ചെയ്തു. തുടർന്ന് 1476-ൽ വെല്ലുവിളികൾ നിറഞ്ഞ ഒരു ജീവിതം സ്വപ്നം കണ്ടുകൊണ്ട് സ്വന്തം ജീവിതപ്പാത സ്വയം കണ്ടെത്താനായി ഇറങ്ങിത്തിരിക്കുകയും ചെയ്തു. അക്കാലത്താണ് ഫിലിപ്പ പെരെസ്ട്രൊലൊയുമായി അദ്ദേഹം പ്രണയത്തിലായത്. വിവാഹം കഴിഞ്ഞ് അധികമാകുന്നതിനുമുമ്പ് ഫിലിപ്പ പുത്രജനനത്തോടെ അകാലചരമമടഞ്ഞു. 1484 ൽ അദ്ദേഹം ഏഷ്യയിലേക്കു ഒരു പുതിയ കടൽമാർഗ്ഗം കണ്ടെത്താൻ ഒരു സാഹസികയാത്ര സംഘടിപ്പിക്കാൻ ധനസഹായത്തിനായി പോർചുഗലിലെ രാജാവിനെ സമീപിച്ചു. രാജാവ് പക്ഷേ വഴങ്ങിയില്ല.
യൂറോപ്പിന്‌ പടിഞ്ഞാറുള്ള ഭൂവിഭാഗങ്ങളെ, പ്രത്യേകിച്ച് അമേരിക്കൻ ഭൂഖണ്ഡങ്ങളെക്കുറിച്ച് പുറംലോകത്തെ അറിയിക്കുന്നതിൽ നിർണായക പങ്കു വഹിച്ച സാഹസികനായ ഇറ്റാലിയൻ കടൽ സഞ്ചാരിയാണ്‌ ക്രിസ്റ്റഫർ കൊളംബസ്. അമേരിക്ക കണ്ടെത്തിയ ആദ്യ യൂറോപ്യൻ എന്ന വിശേഷണം അദ്ദേഹത്തിനു സ്വന്തമല്ലെങ്കിലും, യൂറേഷ്യൻ-അമേരിക്കൻ പ്രദേശങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള സമ്പർക്കവും വാണിജ്യബന്ധങ്ങളും ശക്തിപ്പെടുത്താൻ അറ്റ്‌ലാന്റിക് സമുദ്രത്തിലൂടെയുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ യാത്രകൾ സഹായിച്ചു. ലോക ചരിത്രത്തെ ഏറ്റവും സ്വാധീനിച്ച നൂറു വ്യക്തികളുടെ ഹ്രസ്വ ചരിത്രമാണ് ദ ഹൺഡ്രഡ് എന്ന പേരിൽ മൈക്കിൾ ഹാർട്ട് 1978 ൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച പുസ്തകം . ഈ പട്ടികയിലെ 9 ആം സ്ഥാനത്തുള്ളത് കൊളംബസ്സാണ്. താൻ എത്തിയത് ഇന്ത്യയിലല്ലെന്നും യൂറോപ്യന്മാർക്ക് അറിവില്ലാതിരുന്ന ഒരു പുതിയ ഭൂഖണ്ഡത്തിലാണെന്നും ഇദ്ദേഹം ഒരിക്കലും മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നില്ല.
1451 ഓഗസ്റ്റ് 25 നും-ഒക്ടോബർ 31-നും ഇടയ്ക്ക്, ഇന്നത്തെ ഇറ്റലിയുടെ ഭാഗമായ ജനോവയിലാണ്‌ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജനനം എന്നാണ്‌ ലഭ്യമായ വിവരങ്ങൾ വച്ചുള്ള അനുമാനം.കമ്പിളിനെയ്ത്തുകാരനായിരുന്ന ഡൊമെനികോ കൊളംബോയും പൊർചുഗലിന്റെ തലസ്ഥാനമായ ലിസ്ബണിലെ ഒരു അഭിജാതകുടുംബാംഗമായിരുന്ന സൂസന്ന ഫൊണ്ടാനറോസ്സയുമായിരുന്നു മാതാപിതാക്കൾ.
1506-ൽ മരിക്കുമ്പോൾ അദ്ദേഹം തന്റെ യാത്രകളിൽ നിന്ന് രാജാവിനു കിട്ടിയ സ്വത്തിൽ തനിക്കർഹമായ പങ്കിനുവേണ്ടി കോടതി കയറി നടക്കുകയായിരുന്നു.
ഇവാൻ ഇല്ലിച്ചിന്റെ 45 വർഷത്തെ ജീവിതം "ഒട്ടും സങ്കീർണതയില്ലാത്തതും തീരെ സാധാരണവും അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഭയപ്പെടുത്തുന്നതും" ആയിരുന്നു. ഒരു സർക്കാരുദ്യോഗസ്ഥന്റെ മൂന്നു മക്കളിൽ മൂപ്പിലും കഴിവിലും ശരാശരി ആയിരുന്നു അയാൾ. നിയമം പഠിച്ച് പാസായ ഇവാൻ ഇല്ലിച്ച് സിവിൽ സർ‌വീസിലെ ഒരു പരീക്ഷ എഴുതി ജയിച്ചതിനെ തുടർന്ന് ഒരു പ്രവിശ്യയിൽ ഗവർണറുടെ ഓഫീസിൽ ജോലിയിൽ പ്രവേശിച്ചു. ആദ്യത്തെ ഉദ്യോഗക്കയറ്റം അയാളെ മജിസ്ട്രേട്ട് സ്ഥാനത്തെത്തിച്ചു. എല്ലാക്കാര്യങ്ങളിലും അയാൾ നാട്ടുനടപ്പും തന്നേക്കാൾ മേലേയുള്ളവരുടെ മാതൃകയും പിന്തുടർന്നു. ഔദ്യോഗികജീവിതത്തിന്റെ ചുറ്റുവട്ടങ്ങളിൽതന്നെ ഇവാൻ ഇല്ലിച്ചിന്റെ സാമൂഹ്യബന്ധങ്ങളും രൂപപ്പെട്ടു. എല്ലാവരും ചെയ്യുന്നതുപോലെ, അത്യാവശ്യം സൗന്ദര്യവും, സാമാന്യം സ്വത്തുമുള്ള ഒരു പെൺകുട്ടിയെ പ്രണയിച്ച് അയാൾ വിവാഹവും കഴിച്ചു. തീർത്തും ശരിയായ ഒരു തെരഞ്ഞെടുപ്പായിരുന്നു അത്.
വീഴചയെത്തുടർന്നുണ്ടായ വേദന വീണ്ടും തോന്നിയപ്പോൾ ഇവാൻ ഇല്ലിച്ച് വൈദ്യസഹായം തേടി. ആർക്കും ഊഹിക്കാവുന്ന ചില ചോദ്യങ്ങൾക്കും മറുപടികൾക്കും ശേഷം, കാര്യങ്ങളുടെ കിടപ്പ് ഡോക്ടർ അയാൾക്ക് സമർഥമായി പറഞ്ഞുകൊടുത്തു. എന്നാൽ രോഗം ഗുരുതരമാണോ എന്ന അയാളുടെ അപ്രസക്തമായ ചോദ്യം കേട്ട ഡോക്ടർ, അയാളോട് കോടതിയിൽ വായാടിയാകുന്ന തടവുകാരനോടെന്ന പോലെയാണ് പെരുമാറിയത്. വീട്ടിലെത്തിയപ്പോൾ ഭാര്യയോടും മകളോടും കാര്യങ്ങൾ വിവരിക്കാൻ നോക്കിയെങ്കിലും അവർക്കും ക്ഷമയുണ്ടായിരുന്നില്ല. മരുന്ന് മുറക്കു കഴിച്ചാൽ എല്ലാം ശരിയാകും എന്ന അഭിപ്രായമായിരുന്നു ഭാര്യക്ക്. കൊടിയ വേദനയും വായിലെ അരുചിയും അയാളെ വിട്ടുമാറിയില്ല. പ്രശ്നം വൃക്കയുടേതാണെന്നും അപ്പെൻഡിക്സിന്റേത് ആണെന്നുമൊക്കെ വൈദ്യന്മാർ തോന്നിയതുപോലെ ഓരോന്നു പറഞ്ഞു. ജീവിതത്തിന്റേയും മരണത്തിന്റേയും പ്രശ്നത്തിനു മാത്രം സമാധാനം കിട്ടിയില്ല.
1875-78 കാലഘട്ടത്തിൽ കടന്നുപോയ ഒരു ആത്മീയപ്രതിസന്ധിയെ തുടർന്ന് താൻ ജനിച്ച് വളർന്ന റഷ്യൻ ഒർത്തോഡോക്സ് സഭ പോലുള്ള വ്യവസ്ഥാപിത മതങ്ങളുടെ ജീവിതവീക്ഷണത്തിൽ നിന്ന് ടോൾസ്റ്റോയി അകന്നു പോയിരുന്നു. റഷ്യൻ ഒർത്തൊഡോക്സ് സഭ ടോൾസ്റ്റോയിയെ അതിന്റെ കൂട്ടായ്മയിൽ നിന്നു പുറത്താക്കുകപോലും ചെയ്തു. പരമ്പരാഗതക്രൈസ്തവസമൂഹങ്ങളിൽ നിന്നു വ്യത്യസ്തമായ ഒരു പുതിയ ക്രിസ്തുമതത്തിലേക്കുള്ള പരിവർത്തനമാണ് അദ്ദേഹത്തിന് സംഭവിച്ചത്. ഈപുതിയ മതവീക്ഷണമാണ് ഇവാൻ ഇല്ലിച്ചിന്റെ മരണത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലം.
റഷ്യൻ സാഹിത്യകാരൻ ലിയോ ടോൾസ്റ്റോയി എഴുതിയ പ്രസിദ്ധമായ ഒരു ലഘുനോവലാണ് ഇവാൻ ഇല്ലിച്ചിന്റെ മരണം . 1886-ലാണ് അത് പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടത്. റഷ്യയിലെ പ്രാദേശികകോടതികളിലൊന്നിൽ ജഡ്ജിയായിരുന്ന ഇവാൻ ഇല്ലിച്ച് എന്ന മനുഷ്യന്റെ മരണത്തിന്റേയും അതിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ അയാളുടെ ജീവിതത്തിന്റേയും കഥയാണ് ഈ നോവൽ പറയുന്നത്.
ഒരു റോമൻ ചക്രവർത്തിയായിരുന്നു ഫ്ലേവിയസ് വലേറിയസ് ഔറീലിയസ് കോൺസ്റ്റാന്റിനസ് അഥവാ കോൺസ്റ്റന്റൈൻ ഒന്നാമൻ. മഹാനായ കോൺസ്റ്റന്റൈൻ, വിശുദ്ധ കോൺസ്റ്റന്റൈൻ (പൗരസ്ത്യ ഓർത്തഡോക്സ്കാരുടെയും ഓറിയന്റൽ ഓർത്തഡോക്സുകാരുടെയും ബൈസാന്റിയൻ കത്തോലിക്കരുടെയും ഇടയിൽ) എന്നീ പേരുകളിലും അറിയപ്പെടുന്നു. ക്രിസ്ത്യാനിയായ ആദ്യ റോമൻ ചക്രവർത്തി എന്നനിലയിലാണ് ഇദ്ദേഹം പ്രധാനമായും അറിയപ്പെടുന്നത്. എഡി 306 മുതൽ 324ൽ മരണം വരെ ഇദ്ദേഹം റോമാ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ ചക്രവർത്തിയായിരുന്നു. ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ മുൻഗാമിയായ ഡയക്ലിഷ്യൻ ക്രിസ്ത്യാനികൾക്കെതിരെ നടത്തിവന്നിരുന്ന പീഡനങ്ങൾ നിർത്തലാക്കി. കോൺസ്റ്റന്റൈനും സഹ ചക്രവർത്തിയായ ലൈസിനിയസും ചേർന്ന് 313ൽ റോമാ സാമ്രാജ്യത്തിൽ മതസ്വാതന്ത്ര്യം അനുവദിച്ചുകൊണ്ടുള്ള മിലാൻ വിളംബരം പുറപ്പെടുവിച്ചു.
പൗരസ്ത്യ ഓർത്തഡോക്സ് സഭയും ബൈസാന്റിയൻ ക്രമത്തിലുള്ള പൗരസ്ത്യ കത്തോലിക്ക സഭകളും ഉപയോഗിച്ച്‌വരുന്ന ബൈസന്റൈൻ സഭാ കലണ്ടർ അനുസരിച്ച് കോൺസ്റ്റന്റൈനും അദ്ദേഹത്തിന്റെ മാതാവ് ഹെലേനയും വിശുദ്ധരാണ്. എന്നാൽ മറ്റ് പല കോൺസ്റ്റന്റൈന്മാരേയും ഉൾപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ള ലത്തീൻ സഭകളുടെ വിശുദ്ധന്മാരുടെ പട്ടികയിൽ ഇദ്ദേഹത്തെ ഉൾപ്പെടുത്തിയിട്ടില്ല. ക്രിസ്തുമതത്തിന് ഇദ്ദേഹം നൽകിയ സംഭാവനകൾ കണക്കിലെടുത്ത് "മഹാൻ" എന്ന പദവിയാണ് ലത്തീൻ സഭക്കാർ ഇദ്ദേഹത്തിന് നൽകിയിരിക്കുന്നത്.
324ൽ കോൺസ്റ്റന്റൈൻ ബൈസാന്റിയത്തിന്റെ പേര് നോവ റോമ എന്നാക്കിമാറ്റി. 330 മെയ് 11ന് കോൺസ്റ്റന്റൈൻ ആ നഗരത്തെ റോമാ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ പുതിയ തലസ്ഥാനമായി പ്രഖ്യാപിച്ചു. പിന്നീട്, കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിൾ എന്ന പുതിയ പേരിൽ ആ നഗരം ആയിരത്തിലധികം വർഷക്കാലത്തേക്ക് ബൈസന്റൈൻ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ തലസ്ഥാനമായി നിലനിന്നു.
ദൃശ്യവസ്തുക്ക ളുടെ വൈദ്യുതചോദന, അവയിലടങ്ങിയിരിക്കുന്ന ചോദനകളുടെ തുകയായിരിക്കും.സാധാരണയായി, വസ്തുക്കളിലെ ധന-ഋണകണങ്ങൾ തുല്യമായിക്കുന്നതുകൊണ്ട്, മൊത്തം ചോദന പൂജ്യമായിരിക്കും. എന്നാൽ അപ്രകാരം മൊത്തം ചോദന പൂജ്യമല്ലാതിരിക്കുകയും, ചോദനകൾ ചലന രഹിതവുമായിരിയ്കുകയുമാണെങ്കിൽ,
അത് സ്ഥിതവൈദ്യുതി എന്ന പ്രതിഭാസമാണ്. വസ്തുക്കളിൽ മൊത്തം ചോദന ശൂന്യമായിരിക്കുകയാണെങ്കിൽപ്പോലും ക്രമരഹിതമായി ചോദനകൾ വിന്യസിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുകയാണെങ്കിൽ, അത്തരം വസ്തുക്കൾ, ധ്രൂവീകൃതം എന്നു പറയും. ധ്രൂവീകരണം കൊണ്ടുണ്ടാവുന്നവ ബദ്ധചോദനകൾ എന്നു വിളിക്കുന്നു.
ചോദിതകണങ്ങളിൽ, സജാതീയകണങ്ങൾ വികർഷിക്കുന്നു; വിജാതീയകണങ്ങൾ ആകർഷിക്കുന്നു. ചോദിതകണങ്ങൾക്കു ചുറ്റും ഒരു വൈദ്യുതകാന്തികക്ഷേത്രം നിലനിൽക്കുന്നു. ചോദിതകണങ്ങളും, പ്രസ്തുത ക്ഷേത്രങ്ങളും പരസ്പരം സ്വാധീനിക്കുന്നു. അതാണ്, ആകർഷണവികർഷണങ്ങൾക്കു കാരണം.
ചോദിതകണങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള ആകർഷണ-വികർഷണബലം കൂളംബ് നിയമം വിവരിക്കുന്നു. ചോദിതകണങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള ബലം, അവയുടെ വൈദ്യുതചോദനകളുടെ അളവുകളുടെ ഗുണനഫലത്തിന്റെ ക്രമാനുപാതത്തിലും,അവതമ്മിലുള്ള അകലത്തിന്റെ വർഗ്ഗത്തിനു വിപരീതാനുപതത്തിലുമായിരിക്കും എന്നതാണ് കൂളംബ് നിയമം.
ഒരു ആണവകണത്തിൽ അടങ്ങിയിട്ടുള്ളത് പ്രധാന മൂന്ന് കണങ്ങളാണ്. അവ പ്രോട്ടോൺ , ഇലക്ട്രോൺ , ന്യൂട്രോൺ എന്നിവയാണ്. ഇവയിൽ ധനകണവും, ഋണകണവും വൈദ്യുതചോദിതമാണ്. എന്നാൽ മൂന്നാമത്തെ കണം ചോദിതമല്ല;വൈദ്യുതപരമായി അത്, ഉദാസീനമാണ്.
വൈദ്യുതവിസ്ലേഷണപരീക്ഷണങ്ങൾ നടത്തിയ മൈക്കൽ ഫാരഡെ യാണ്, വൈദ്യുതചോദനകളുടെ സാമാന്യഗുണങ്ങൾ ആദ്യമായി നിർദ്ദേശിച്ചത്. പ്രസിദ്ധമായ എണ്ണത്തുള്ളിപ്പരീക്ഷണങ്ങൾ നടത്തിയ റോബർട്ട് മില്ലിക്കനാണ‍ അവയെപ്പറ്റി പ്രത്യക്ഷതെളിവുകൾ നൽകിയത്.
പശ്ചിമഘട്ട ത്തിൽ മാത്രം കാണപ്പെടുന്ന വംശനാശത്തിന്റെ വക്കിലെത്തിയിരിക്കുന്ന മക്കാക്ക് വർഗത്തിൽ പെട്ട കുരങ്ങുകളാണ്‌ സിംഹവാലൻ കുരങ്ങ്‌ . ഇതിന്റെശാസ്ത്രീയനാമം എന്നാണ്‌. ലോകത്ത് പശ്ചിമഘട്ടത്തിന്റെ തെക്കൻപകുതിയിൽ മാത്രം കാണുന്ന ജീവി വർഗ്ഗമാണ് സിംഹവാലൻ കുരങ്ങ്. കേരളത്തിൽ സൈലന്റ് വാലി യിലും തമിഴ്നാട്ടിൽ കളക്കാട് -മുണ്ടന്തുറൈ വന്യജീവിസങ്കേതം ഉൾപ്പെടുന്ന ആശാംബൂ മലനിരകളിലുമാണ് സിംഹവാലൻ കുരങ്ങുകൾക്ക് ദീർഘകാലം നിലനിൽക്കാൻ പറ്റിയ തുടർച്ചയായ ആവാസവ്യവസ്ഥ ഉള്ളത്. വർഷത്തിൽ എല്ലാകാലത്തും കായ്കനികൾ ലഭിക്കുക നിത്യഹരിതവനങ്ങളിൽ മാ‍ത്രമാണ്. അതുകൊണ്ടാണ് സിംഹവാലൻ സൈലന്റ് വാലിയുടെ ഭാഗമായത്.
രോമങ്ങൾ കറുത്ത നിറത്തിലോ കടുംതവിട്ടുനിറത്തിലോ ആണ്‌. വെള്ളിനിറവും വെള്ളനിറവും കലർന്ന സടയാണ്‌ വേറൊരു പ്രത്യേകത. രോമങ്ങളില്ലാത്ത മുഖത്തിന്‌ കറുത്ത നിറമാണ്‌. തല മുതൽ വാലിന്റെ അറ്റം വരെ 45മുതൽ 60 സെ. മീ നീളമുള്ള ഇവക്ക്‌ പത്തുകിലോഗ്രാമിൽതാഴെയേ തൂക്കം കാണുകയുള്ളൂ. 25 സെ. മീ നീളമുള്ള വാലിന്റെ അറ്റം സിംഹത്തിന്റെ വാലിനു സദൃശ്യമായതിനാലാണ്‌ ഇവയെ സിംഹവാലൻ കുരങ്ങൻ എന്നു വിളിക്കുന്നത്‌. കാടുകളിൽ 20 വർഷത്തോളം ജീവിച്ചിരിക്കുന്ന ഇവ മൃഗശാലകളിലും മറ്റും 30 വർഷത്തോളം ജീവിക്കുന്നതായി രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്‌.
സൈലന്റ്‌ വാലി പ്രദേശത്ത്‌ അണക്കെട്ട്‌ നിർമ്മിക്കുന്നത്‌ ഇവയുടെ വംശനാശത്തിനു കാരണമായേക്കമെന്നത്‌, 1977നും 1980നും ഇടയിൽ സൈലന്റ്‌വാലി പ്രക്ഷോഭത്തിനു വഴിതെളിച്ചു. ഇവയ്ക്ക്‌ ജീവിക്കാൻ ഏറ്റവും അനുയോജ്യസാഹചര്യമുണ്ടെന്നു കരുതപ്പെടുന്ന സൈലന്റ്‌ വാലി പ്രദേശത്ത്‌, 1993-നും 1996-നുമിടയ്ക്ക്‌ പതിനാലോളം സിംഹവാലൻ കുരങ്ങുകളുടെ കൂട്ടങ്ങളെ കണ്ടതായി രേഖപ്പെത്തിയിട്ടുണ്ട്‌. സിംഹവാലൻ കുരങ്ങുകളുടെ ആവാസപ്രദേശങ്ങളിൽ വടക്കേയറ്റമായ കർണ്ണാടകയിലെ സിർസി-ഹൊന്നവാര പ്രദേശങ്ങളിൽ 32 കൂട്ടങ്ങളെ ജീവിക്കുന്നതായി കരുതപ്പെടുന്നു.
കണക്കുപ്രകാരം കേരളം, കർണ്ണാടക, തമിഴ്‌നാട്‌ എന്നീ സംസ്ഥാനങ്ങളിലെ വനങ്ങളിൽ 2500-ഓളം സിംഹവാലൻ കുരങ്ങുകളേ ഇന്ന് ജീവിച്ചിരിക്കുന്നുള്ളൂ - അവയുടെ വാസസ്ഥലങ്ങൾ തേയില, കാപ്പി, തേക്ക്‌ എന്നീ തോട്ടങ്ങൾ, അണക്കെട്ടുകൾ എന്നിവയിടെ നിർമ്മാണത്താൽ ചുരുങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്‌. ഇവ തോട്ടങ്ങളിലൂടെ സഞ്ചരിക്കുകയോ ജീവിക്കുകയോ ചെയ്യാത്തതും മനുഷ്യസഹവാസം ഇഷ്ടപ്പെടാത്തതും സിംഹവാലൻ കുരങ്ങുകളുടെ എണ്ണത്തിൽ കാര്യമായ കുറവുവരുത്തിയിട്ടുണ്ട്‌.
നല്ല മരംകയറ്റക്കാരായ ഇവ മഴക്കാടുകളിലെ മുകൾത്തട്ടിലാണ്‌ മിക്കവാറും സമയം ചെലവഴിക്കുന്നത്‌. മറ്റു കുരങ്ങുകളുടെ സ്വഭാവത്തെ അപേക്ഷിച്ച്‌ നോക്കുമ്പോൾ ഇവ മനുഷ്യരുമായുള്ള ഇടപെടൽ ഇഷ്ടപ്പെടാത്ത കൂട്ടത്തിലാണ്‌. കൂട്ടമായി കഴിയുന്ന ജീവികളാണിവ, ഓരോ കൂട്ടത്തിലും പത്തു മുതൽ ഇരുപതു വരെ അംഗങ്ങൾ കാണാം. കുറച്ചു ആൺകുരങ്ങുകളും കുറെ പെൺകുരങ്ങകളെയും ഒരോ കൂട്ടത്തിലും കാണാം .
ആൺ – പെൺ അനുപാതം 1:6 ആണ്. പെൺകുരങ്ങുകള് 3 വര്ഷത്തിൽ ഒരിക്കൽ മാത്രമെ പ്രസവിക്കുകയുള്ളു. 170 ദിവസം നീണ്ടു നില്ക്കുന്നതാണ് ഗര്ഭകാലം. 15 മാസത്തോളം കുഞ്ഞിനെ നോക്കുകയും മുലയൂട്ടുകയും ചെയ്യും.
മഴക്കാടുകളിലെ പഴങ്ങൾ, ഇലകൾ, മുകുളങ്ങൾ, പ്രാണികൾ, ചെറിയ ജീവികൾ എന്നിവയാണ്‌ ഇവയുടെ ഭക്ഷണം.92 ഇനം മരങ്ങളെയും ചെടികളെയും ഭക്ഷണത്തിനായി ഈ ജീവികൾ ആശ്രയിക്കുന്നതായി പഠനങ്ങൾ വെളിവാക്കുന്നു.വെടിപ്ലാവ്, പാലി ,കാട്ടുപ്ലാവ് ,ആൽമരം , കാട്ടുമാവ് എന്നിവയാണ് പ്രധാനപ്പെട്ട മരങ്ങൾ.
പണ്ട് ഗോവ മുതൽ പശ്ചിമഘട്ടത്തിന്റെ തെക്കേഅറ്റം വരെ കണ്ടിരുന്നു. എന്നാൽ ഇപ്പോൾ കര്ണ്ണാടകയിലെ ശരാവതി നദിയ്ക്ക് തെക്ക് മാത്രമെ ഇവയെ കാണാനുള്ളു. ഇവയെല്ലാം കൂടി 3500-4000 എണ്ണമെ അവശേഷിക്കുന്നുള്ളു.
ക്യാപ്റ്റൻ രവീന്ദ്രന്റെ പ്രതികാരത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ കാരണം അറിയുന്ന സിന്ധുവിനു അയാളോട് ഒരു താല്പര്യം ഉണ്ടാവുന്നു. ഇതിനിടയിൽ സ്വന്തം മകളെ കണ്ടെത്താൻ ബ്രിഗേഡിയർ രാജശേഖരൻ ഒരു ടീമിനെ നിയോഗിക്കുന്നു. സിന്ധുവിന്റെ പ്രതിശ്രുതവരൻ ക്യാപ്റ്റൻ വിജയൻ മേനോന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ ഉള്ള് സംഘം സിന്ധുവിനായി തിരച്ചിൽ ഊർജിതമാക്കുന്നു.
ബ്രിഗേഡിയർ രാജശേഖരനെ കൊല്ലാനുള്ള ശ്രമം പരാജയപ്പെടുകയും ആർമി അറസ്റ്റ് ചെയുന്ന ക്യാപ്റ്റൻ രവീന്ദ്രൻ അവരുടെ പക്കൽ നിന്നും രക്ഷപ്പെടുന്നു. തുടർന്ന് ബ്രിഗേഡിയർ രാജശേഖരൻ ന്റെ മകൾ സിന്ധുവിനെ തടവിലാക്കി അയാളോട് പ്രതികാരം ചെയ്യാൻ ശ്രമിക്കുന്നു. എല്ലാത്തിനും അയാൾക്ക്‌ സഹായവുമായി ജാഫർ ഖാൻ ഉണ്ടായിരുന്നു.
ക്യാപ്റ്റൻ രവീന്ദ്രന്റെ പ്രതികാരമാണ് സിനിമയിൽ. ഗർഭിണിയായ ഭാര്യയുടെ മരണത്തിനു കാരണക്കാരൻ സ്വന്തം മേലുദ്യോഗസ്ഥൻ ആയ ബ്രിഗേഡിയർ രാജശേഖരൻ ആണെന്ന് തിരിച്ചറിയുന്ന നിമിഷം അയാളെ കൊന്നു നിയമത്തിനു കീഴടങ്ങാൻ ക്യാപ്റ്റൻ രവീന്ദ്രൻ തീരുമാനിച്ചുറക്കുന്നു. പക്ഷെ വിധി അവിടെയും അയാളെ അപകടത്തിൽ ആക്കുന്നു.
ഒളിത്താവളങ്ങൾ മാറി മാറി ക്യാപ്റ്റൻ രവീന്ദ്രനും ജാഫർഖാനും. ഒരിക്കൽ സേനയുടെ പിടിയിൽ ആവുന്നു. ജാഫർ ഖാൻ കൊല്ലപ്പെടുകയും രവീന്ദ്രൻ സിന്ധുവിനെയും കൊണ്ട് രക്ഷപെടുകയും ചെയുന്നു. പക്ഷെ ഏറ്റുമുട്ടലിൽ രവീന്ദ്രന് കാലിനു ഗുരുതരമായ പരിക്ക് സംഭവിക്കുന്നു.
1981ൽ ടി.ദാമോദരന്റെതിരക്കഥ ഐ.വി ശശി സംവിധാനം ചെയ്ത് പുറത്തിറങ്ങിയ ചലച്ചിത്രമാണ് തുഷാരം. രതീഷ്, സീമ, റാണി പത്മിനി, ജോസ് പ്രകാശ്, ബാലൻ കെ നായർ തുടങ്ങിയവർ കഥാപാത്രങ്ങളെ അവതരിപ്പിച്ചു. അന്ന് 75 ദിവസം ഓടി ചരിത്രം സൃഷ്ടിച്ച ചലച്ചിത്രമാണീത്.
പരിക്കേറ്റ രവീന്ദ്രനെ ശുശ്രൂശിക്കുന്ന സിന്ധുവിനു അയാളോട് സ്നേഹവും അനുകമ്പയും തോന്നുന്നു. സിന്ധു അറിഞ്ഞ കാര്യങ്ങൾ അവൾ ബ്രിഗേഡിയർ രാജശേഖരനോട്‌ ചോദിക്കുന്നു
ഇത് സ്ത്രീകളിൽ വളരെ സാധാരണമായ അവസ്ഥയാണ്. ഒരു പ്രത്യേക കാരണമില്ലാതെ വരുകയും അപ്രത്യക്ഷമാകുകയും ചെയ്യുന്നു. ശരീരത്തിന്റെ പ്രതിരോധാവസ്ഥയുമായി ഇതിനെ ബന്ധപ്പെടുത്തിവരുന്നു. യോനിയിലെ അമ്ലാവസ്ഥയുടെ സന്തുലനത്തിനുകാരണമായി ഇതിനെ കരുതിവരുന്നു. ഈസ്റ്റ്രജൻ ഹോർമോണിന്റെ അളവ് വർദ്ധിക്കുന്നത് ഫിസിയോളജിക് ലൂക്കോറിയ എന്ന അവസ്ഥയ്ക്ക് കാരണമാകുന്നു. പ്രസവത്തിനു ശേഷം ചിലപ്പോൾ കുഞ്ഞു പെൺകുട്ടികളിലും വെള്ള പോക്ക് ഉണ്ടാവാറുണ്ട്. ഗർഭിണികളിൽ കണ്ടുവരുന്ന വെള്ളപോക്ക് ഈസ്റ്റ്രജന്റെ പ്രഭാവം മൂലമാണെന്നു കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്.
യോനീനാളത്തിനുണ്ടാവുന്ന അണുബാധ മൂലം ഇതിന്റെ അളവ് ഗണ്യമായി കൂടി എന്നു വരാം. എല്ലാ കാലത്തും ഒരാളിൽ ഇത് കാണപ്പെട്ടു എന്നു വരില്ല. ചിലപ്പോൾ വർഷങ്ങളോളം ഉണ്ടാകാനിടയുള്ള ഇത് യാതൊരു സൂചനയുമില്ലാതെ പെട്ടന്ന് അപ്രത്യക്ഷമായി എന്നും വരാം. അധിക കാലം കാണപ്പെടുന്ന സമയത്ത് ഇതിനു മഞ്ഞ നിറവും ദുർഗന്ധവും ഉണ്ടാകാം. പ്രത്യേകിച്ച് അസുഖകാരിയല്ലാത്ത ഈ അവസ്ഥ യോനിയുടെയോ യോനീനാളത്തിന്റെയോ നീർവീഴ്ചയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
വെള്ളപോക്ക് അഥവാ അസ്ഥിസ്രാവം എന്നത് സ്ത്രീകളുടെ യോനിയിലൂടെ പുറന്തള്ളപ്പെടുന്ന കട്ടിയുള്ളതു വെളുത്തതോ മഞ്ഞയോ പച്ചയോ നിറത്തിലുമുള്ള സ്രവങ്ങൾ ആണ്. ഇംഗ്ലീഷ് : അഥവാ . ഇതിന് നിരവധി കാരണങ്ങൾ ഉണ്ട്. പ്രധാന കാരണമായി ചൂണ്ടിക്കാണിക്കപ്പെടുന്നത് അന്തർഗ്രന്ഥിസ്രാവം അഥവാ ഹോർമോണുകളുടെ അസന്തുലനമാണ്.
വെള്ളപ്പോക്ക് ഒരു അസുഖാവസ്ഥയല്ല. സാധാര സ്ത്രീകളിലും ഇത് മറ്റു ലക്ഷണങ്ങൾ ഒന്നുമില്ലാതെ തന്നെ ഉണ്ടാവാറുണ്ട്. എന്നാൽ അമിതമായും ദുർഗന്ധത്തോടു കൂടെയും കാണപ്പെടുന്നത് യോനിയുടേയോ യോനീമുഖത്തിന്റേയോ അണുബാധമൂലമാണ്. ലൈംഗികരോഗങ്ങൾ ആണ് മറ്റൊരു കാരണം. അർബ്ബുദം ഇതിനുള്ള മറ്റൊരു കാരണമാണ്.
യോനീനാളത്തിലുണ്ടാവുന്ന നീർവീഴ്ചമൂലമുണ്ടാകുന്ന വെള്ളപോക്ക് സാധാരണയിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി മഞ്ഞനിറത്തിൽ കാണപ്പെടുന്നു. കൂടാതെ ദുർഗന്ധവുമുണ്ടാവാം. ലൈംഗികമായി പകരുന്ന അസുഖങ്ങൾ മൂലവും ഇത് ഉണ്ടാവാം.
ബ്രാഹ്മിലിപിയുടെ ഉദ്ഭവത്തെപ്പറ്റി അഭിപ്രായൈക്യം ഇല്ല. ഇതിന് ചില വിദേശലിപികളുമായി ബന്ധമുണ്ടെന്നും, അതല്ല തികച്ചും ഭാരതീയം തന്നെയാണ് അതെന്നും കരുതുന്ന പണ്ഡിതൻമാർ ഉണ്ട്. ഇതു ചീനലിപിയിൽ നിന്നാണുണ്ടായതെന്ന് ഫ്രഞ്ചു പണ്ഡിതനായ ക്രപേറിയും റോമൻ ലിപിയിൽ നിന്നാണെന്ന് ഡോ. ആൽഫ്രഡ് മൂളർ, ജയിംസ് പ്രിൻസെപ് എന്നീ ഭാഷാശാസ്ത്രജ്ഞൻമാരും അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു. സെമിറ്റിക് ശാഖയിൽപ്പെട്ട ഫിനീഷ്യൻ ലിപിയുടെ രൂപാന്തരമാണിത് എന്ന അഭിപ്രായവും ഉയർന്നുവന്നിട്ടുണ്ട്. ഫിനീഷ്യൻ, സെമിറ്റിക്, ഈജിപ്ഷ്യൻ, അറബി, ക്യൂണിഫോം എന്നീ ലിപികളുടെ സമ്മിശ്രരൂപമാണ് ബ്രാഹ്മിലിപി എന്ന അഭിപ്രായം യുക്തിസഹമല്ലെന്ന് ആധുനിക കാലത്ത് പല പണ്ഡിതൻമാരും വ്യക്തമാക്കിയിട്ടുണ്ട്. ഈ ലിപിയുടെ ജൻമഭൂമി സിന്ധുനദീതടമായിരുന്നു എന്നു ചില ലിപി വിദഗ്ദ്ധൻമാരും ചരിത്രകാരൻമാരും സയുക്തികം സ്ഥാപിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നു. സിന്ധുനദീതടത്തിൽ പ്രചാരത്തിലി87. രുന്ന ഒരുതരം പുരാതന ലിപിസമൂഹത്തിൽ നിന്നാണ് ബ്രാഹ്മി രൂപപ്പെട്ടു വന്നതെന്ന വാദത്തിനു പ്രായേണ വിദ്വദ്സമ്മതി ലഭിച്ചിട്ടുണ്ട്.
ബി.സി. 3-ശ.-ത്തിൽ ഭാരതത്തിന്റെ പശ്ചിമോത്തരഭാഗത്തു വ്യവഹാരത്തിലിരുന്ന ലിപിയാണിത്. അക്കാലത്തു ബ്രാഹ്മിയായിരുന്നു ദേശീയ ലിപിയെങ്കിലും ഖരോഷ്ഠിയും പ്രചാരത്തിലെത്തിയിരുന്നു. അശോകന്റെ കാലത്തെ സ്തൂപലിഖിതങ്ങൾ ഖരോഷ്ഠി ലിപിയിലും കണ്ടുകിട്ടിയിട്ടുണ്ട്. സെമിറ്റിക്-അരമായിക് ലിപികളോടാണ് ഇതിനു സാദൃശ്യം. ഖരത്തിന്റെ തുകലിൽ എഴുതിപ്പോന്നിരുന്നതിനാൽ ആദ്യകാലത്ത് ഇതിന് 'ഖരപൃഷ്ഠി' എന്നായിരുന്നു പേർ. കാലാന്തരത്തിൽ 'ഖരപൃഷ്ഠി', 'ഖരോഷ്ഠി' ആയിത്തീർന്നു. ഖരോഷ്ഠൻ എന്ന ഒരു ഭാഷാപണ്ഡിതനാണ് ഈ ലിപിരൂപം കണ്ടുപിടിച്ചതെന്നും അതുകൊണ്ടാണ് ഇതിന് ഈ പേരു ലഭിച്ചതെന്നും ചിലർ കരുതുന്നു. ആദ്യകാലത്ത് ഈ ലിപിമാലയിലെ അക്ഷരങ്ങൾക്ക് ഹ്രസ്വദീർഘ ഭേദമില്ലായിരുന്നു. വ്യവഹാര സൗകര്യത്തിനുവേണ്ടി പില്ക്കാലത്തു പലരും ഹ്രസ്വദീർഘ നിയമങ്ങൾ കൂട്ടിച്ചേർത്തു. എല്ലാവിധത്തിലുമുള്ള ശബ്ദപ്രകാശനത്തിനുതകുന്ന കൂട്ടക്ഷരങ്ങൾ ഇതിലില്ലായിരുന്നു. ഖരോഷ്ഠി ലിപിയുടെ മാതൃകയായി ഏതാനും ശിലാലേഖനങ്ങൾ മാത്രമെ ലഭിച്ചിട്ടുള്ളു.
ബാബിലോണിയയിലെ ക്യൂണിഫോമോ സൈപ്രസ്സിലേയും പലസ്തീനിലെയും ലിപിമാലകളിൽ ഏതെങ്കിലും ഒന്നോ ആയിരുന്നിരിക്കണം നേരത്തെ പറഞ്ഞ ശാസനങ്ങൾക്കു മാതൃകയായിത്തീർന്നതെന്ന് സർ ആർതർ ഇവാൻസ് വാദിക്കുന്നു. ഇത്തരത്തിലുള്ള എല്ലാ വിവാദങ്ങൾക്കും സർ. ഡബ്ളിയു. ഫ്ളിൻന്റേർസ് പെട്രി സയുക്തികം മറുപടി പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. പ്രാചീനകാലത്തിന്റേതായി കണ്ടുപിടിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ള ലിപിമാതൃകകളിൽ സെമിറ്റിക് ലിപികളുടെയും ഈജിപ്ഷ്യൻ ലിപികളുടെയും സങ്കരരൂപം ദൃശ്യമാണെന്നും ഇത് ബി.സി. 1500-നു മുൻപു തന്നെ പ്രയോഗത്തിൽ വന്നുകഴിഞ്ഞിരുന്നുവെന്നുമാണ് സർ ഫ്ളിൻന്റേർസിന്റെ നിഗമനത്തിന്റെ സാരം. പില്ക്കാലത്ത് സ്വതന്ത്രമായി വികസിച്ചുവളർന്ന സെമിറ്റിക് ഗോത്രത്തിൽപ്പെട്ട സേബ്യൻ, ലിഹ്യാനിക്, സഫാഹിറ്റിക്, തമുഡെനിക് എന്നീ ലിപിമാലകളിൽ ഈജിപ്ഷ്യൻ ലിപികളുടെ ശക്തമായ പ്രഭാവം കാണുന്നുണ്ട്.
ബ്രാഹ്മി ലിപി ബി.സി. 5-ാം ശ. മുതൽ എ.ഡി. 4-ാം ശ. വരെ വ്യവഹാരത്തിലിരുന്നതായി രേഖകളുണ്ട്. ക്രമേണ ഇതിന് രണ്ടു മുഖ്യ ശാഖകളുണ്ടായി: ഉത്തര ശാഖയും ദക്ഷിണ ശാഖയും. ഉത്തരശാഖ രൂപാന്തരപ്പെട്ട് ഗുപ്തലിപി, കുടിലലിപി, പ്രാചീന നാഗരിലിപി എന്നിവ ഉണ്ടായി. ഈ പ്രാചീന നാഗരിയുടെ പരിഷ്കൃത രൂപമാണ് പിന്നീട് ആധുനിക നാഗരിലിപി അഥവാ 'ദേവനാഗരി' ആയിത്തീർന്നത്. ദേവനാഗരിയിൽ നിന്നും കാലാന്തരത്തിൽ ആധുനിക ആര്യഭാഷകളായ ഹിന്ദി, മറാഠി, ഗുജറാത്തി, മൈഥിലി, ബംഗാളി, ഒഡിയ, ശാരദാ, ഡോഗ്രീ, കശ്ടവാരീ എന്നിവയുടെ ലിപിമാലകളുണ്ടായി. ദക്ഷിണശാഖയിൽ നിന്ന് തെലുഗു, കന്നഡ, തമിഴ്, മലയാളം, ഗ്രന്ഥം, സിംഹളി എന്നീ ലിപികൾ രൂപംകൊണ്ടു. ഇപ്രകാരം ഇന്ത്യയിലെ പ്രധാനലിപികളെല്ലാം തന്നെ ബ്രാഹ്മിലിപിയിൽ നിന്നാണ് ഉടലെടുത്തത്.
ലോകത്ത് ഇന്നോളം ലഭിച്ചിട്ടുള്ളതിൽവച്ച് ഏറ്റവും പഴക്കമേറിയത് സെമിറ്റിക് അക്ഷരമാലയാണ്. മോബിലെ മിഷാ എന്ന രാജാവിന്റെ നാമധേയത്തിൽ ബി.സി. 9-ാം ശ.-ത്തിൽ ആലേഖനം ചെയ്യപ്പെട്ട ഒരു ശിലാലിഖിതത്തിലാണ് സെമിറ്റിക് അക്ഷരമാലയുടെ പ്രഥമരൂപം കണ്ടെത്തുന്നത്. ഈ കാലഘട്ടത്തോടടുപ്പിച്ച് എഴുതപ്പെട്ടതെന്ന് കരുതാവുന്ന ഒരു ശിലാശാസനം സൈപ്രസ്സിൽനിന്ന് ലഭിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഇത് സെമിറ്റിക് ലിപിയുടെ പ്രാചീനമാതൃകയായി നിലകൊള്ളുന്നു. പില്ക്കാലത്ത് പാശ്ചാത്യ ലിപിക്ക് മാതൃകയായിത്തീർന്ന ഈ സെമിറ്റിക് അക്ഷരമാലയിലെ എല്ലാ അക്ഷരങ്ങളുടെയും ഉറവിടം ഈജിപ്തായിരുന്നുവെന്ന് 1874-ൽ ഫ്രാൻസിസ് ലെനോർമെന്റ് എന്ന ലിപിശാസ്ത്ര വിദഗ്ദ്ധൻ പ്രസ്താവിച്ചിട്ടുണ്ട്. പല പണ്ഡിതൻമാരും ഈ അഭിപ്രായത്തോടു യോജിക്കുന്നില്ല.
മുകളിൽ പറഞ്ഞ ലിപിരൂപങ്ങളെല്ലാം വിവിധ കാലഘട്ടങ്ങളിലായി നിർമിച്ച് വികസിപ്പിച്ചെടുത്തത് സുമേറിയക്കാർ, ബാബിലോണിയക്കാർ, ഹിറ്റൈറ്റുകൾ, ചൈനാക്കാർ, ആസ്ടെക്കുകൾ എന്നീ ജനതകളാണ്. ഈ ലിപിരൂപങ്ങൾ ആശയവ്യക്തതയ്ക്കു അസൌകര്യം സൃഷ്ടിക്കുന്നവയാണെന്ന് അനുഭവപ്പെട്ടു തുടങ്ങിയപ്പോൾ, പ്രയോഗസൌകര്യമേറിയ ലിപികൾ നിർമ്മിക്കുവാനുള്ള പ്രേരണ പല സമൂഹങ്ങളിലും ഉളവായി. ഇത് നൂതന ലിപികളുടെ നിർമ്മാണത്തിന് വഴിതെളിച്ചു. ശബ്ദത്തെ പകർത്തുന്നതിനുതകുന്ന വർണങ്ങൾ പാശ്ചാത്യ ഭാഷകളിൽ ഉടലെടുത്തത് ഈ ഘട്ടത്തിലാണ്. സെമിറ്റിക് അക്ഷരമാല, ഈജിപ്ഷ്യൻ അക്ഷരമാല, ബാബിലോണിയൻ ക്യൂണിഫോം വർണമാല, ഭാരതീയ ബ്രാഹ്മി-ഖരോഷ്ഠി അക്ഷരമാലകൾ എന്നിവ ക്രമേണ രൂപംകൊണ്ടു.
പ്രതീകാത്മകലിപി, ഭാവമൂലകലിപി, ഭാവധ്വനിമൂലകലിപി, ധ്വനിമൂലകലിപി എന്നിവയെല്ലാം വാസ്തവത്തിൽ ആശയലിപിയുടെ വകഭേദങ്ങൾ മാത്രമാണ്. ചില ധ്വന്യാത്മകസങ്കേതങ്ങളിലൂടെ ആശയപ്രകാശനം നടത്തലാണ് ഇതിന്റെ പ്രത്യേകത. പ്രതീകരീതികൂടാതെ, വസ്തുക്കളുടെ പേരിന്റെ ആദ്യത്തെ അക്ഷരം മാത്രം എഴുതുന്ന സമ്പ്രദായവും ഒരു കാലത്ത് നിലവിലുണ്ടായിരുന്നു. പടിഞ്ഞാറൻ രാജ്യങ്ങളിൽ സിബിദി അഥവാ ഷിബിദ്ദി എന്നു പേരുള്ള ഒരുതരം ആശയലിപി കൂടെ പ്രചാരത്തിലിരുന്നതായി പരാമർശങ്ങൾ കാണുന്നുണ്ട്. ആധുനികരീതിയിലുള്ള അക്ഷരമാലയിൽ എത്തുന്നതിനുമുൻപ് ഇത്തരത്തിലുള്ള പല പരിണാമദശകളും കാണാൻ കഴിയുന്നു.
ഒരു ഭാഷയിലെ എല്ലാ അക്ഷരങ്ങളെയും ക്രമമായി അടുക്കിയ പട്ടികയാണ് അക്ഷരമാല. പൊതുവേ, ഭാഷകൾ ഉദ്ഭവിച്ച് വളരെക്കാലത്തിനു ശേഷമാണ് അക്ഷരമാല ക്രമീകരിക്കപ്പെടുക. ഉച്ചരിക്കപ്പെടുന്ന ശബ്ദമായ വർണത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നതിനുള്ള സങ്കേതമാണ് ലിപി. വിഭിന്നഭാഷകൾ ഉണ്ടായതുപോലെ അവയുടെ പ്രകാശനോപാധികളായ പ്രത്യേക ലിപികളും കാലാന്തരത്തിൽ രൂപംകൊണ്ടു. ഭാഷയിലെ ശബ്ദങ്ങളെ ആശയാനുസാരം ലിപിബദ്ധമാക്കാനുള്ള ഈ പ്രക്രിയയ്ക്ക് നൂറ്റാണ്ടുകളായി പല പരിണാമങ്ങളും സംഭവിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഈ പരിണാമപ്രക്രിയയ്ക്ക് ഉദ്ദേശം 4,000 വർഷത്തെ പഴക്കമുണ്ടെന്നാണ് ലിപി വിദഗ്ദ്ധൻമാർ കണക്കാക്കിയിരിക്കുന്നത്.
ബി.സി. 7-ാം ശ.-ത്തിൽ വിരചിതമെന്ന് കരുതപ്പെടുന്ന ഒരു ശിലാലേഖനമാണ് റോമൻ ലിപിയിലെ ആദ്യത്തെ ലിഖിതരേഖ. റോമൻ ലിപികൾ എറ്റ്രൂസ്കനിൽനിന്നും പലതും കടംകൊണ്ടിട്ടുണ്ടെന്ന് ഈ ശിലാലേഖനം വ്യക്തമാക്കുന്നു. റോമൻ ലിപിമാലയിലെ 21 അക്ഷരങ്ങളും എറ്റ്രൂസ്കനിൽനിന്നും സ്വീകരിച്ചവയാണ്. ബി.സി. 1-ാം ശ.-മായപ്പോഴേക്കും റോമൻ ലിപി മിക്കവാറും പൂർണരൂപത്തിലെത്തിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു. സ്വരങ്ങളും വ്യഞ്ജനങ്ങളും രൂപം പൂണ്ടതോടുകൂടി അക്ഷരമാലയ്ക്ക് പ്രയോഗക്ഷമത വർദ്ധിച്ചു. ഇന്നത്തെ ഇംഗ്ളീഷ്-ഫ്രഞ്ച് അക്ഷരമാലകളുടെ പൂർവരൂപം ലത്തീൻ അക്ഷരമാലയിൽ കണ്ടെത്തുവാൻ സാധിക്കും.
ബി.സി. 11-ാം ശ.-ത്തോടുകൂടി ഫിനീഷ്യൻ ലിപിമാലയിൽനിന്നും ഉരുത്തിരിഞ്ഞ് സ്വതന്ത്രവികാസം പ്രാപിച്ച് സാർവത്രികമായിത്തീർന്ന ഒന്നാണ് ഗ്രീക് ലിപിമാല. ആരംഭകാലത്ത് ഈ ലിപികൾ വലത്തുനിന്നും ഇടത്തോട്ടാണ് എഴുതിവന്നിരുന്നത്. കാലക്രമത്തിൽ ഇടത്തുനിന്നും വലത്തോട്ട് എഴുതുന്ന സമ്പ്രദായം നിലവിൽ വന്നു. ആശയപ്രതിപാദന സൌകര്യത്തിനുവേണ്ടി പല പുതുമകളും വരുത്തി; , , , , എന്നീ വർണങ്ങൾ നൂതനമായി ഗ്രീക്കിൽ ഉടലെടുത്തു. അനുനാസികോച്ചാരണങ്ങൾ എഴുതാനുള്ള പുതിയ ലിപികളും കണ്ടുപിടിക്കപ്പെട്ടു. അതോടെ ലിപിമാല കൂടുതൽ പ്രയോഗക്ഷമമായിത്തീർന്നു.
ഗ്രീക്കിൽനിന്ന് റോമനിലേക്കുള്ള പരിണാമഘട്ടത്തിലെ ലിപിമാലയാണ് എറ്റ്രൂസ്കൻ. ബി.സി. 8-ാം ശ.-ത്തിൽ ഈ ലിപി വ്യവഹാരത്തിൽ വന്നു. ഇതിന് ഗ്രീക് ലിപിമാലയോടാണ് അടുപ്പം. ബി.സി. 6-ാം ശ.-ത്തിൽ ഇതിന് 23 അക്ഷരങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. ബി.സി. 4-ാം ശ.മായപ്പോഴേക്കും , , , എന്നീ സ്വരങ്ങൾ വ്യക്തമായിക്കഴിഞ്ഞു. ലിപിമാലയുടെ വളർച്ചയുടെ സൂചനയാണിത്. ക്രിസ്തുവർഷാരംഭത്തോടുകൂടി എറ്റ്രൂസ്കൻ രാഷ്ട്രം നാശോൻമുഖമായപ്പോൾ, ലത്തീൻ ലിപിമാലയുടെ ശക്തമായ സ്വാധീനം ഉണ്ടാവുകയും എറ്റ്രൂസ്കൻ ലിപി ലത്തീൻ ലിപിവ്യവസ്ഥയിൽ ലയിക്കുകയും ചെയ്തു.
ഓരോ ആശയത്തിനും പ്രത്യേകം ചിത്രങ്ങളാണ് ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്. എല്ലുന്തിനില്ക്കുന്ന മനുഷ്യന്റെ ചിത്രം ദാരിദ്ര്യത്തെയും കണ്ണുനീരൊഴുക്കുന്ന വ്യക്തിയുടെ ചിത്രം ദുഃഖത്തെയും സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ലോകത്തുള്ള എല്ലാ വസ്തുക്കളും ആലേഖനം ചെയ്യപ്പെട്ടിരുന്നത് ഇത്തരം ചിത്രങ്ങളിലൂടെയായിരുന്നു. ലോകത്തിന്റെ മിക്ക ഭാഗങ്ങളിലും ചിത്രലിപികൾ നിലവിലിരുന്നുവെങ്കിലും ഓരോ രാജ്യത്തും അവ രൂപംകൊണ്ടതു പ്രത്യേക സങ്കേതങ്ങളനുസരിച്ചാകയാൽ അവയ്ക്ക് ഒരു സാർവജനീനസ്വഭാവം സിദ്ധിച്ചില്ല.
അതിപ്രാചീനമായി കരുതപ്പെടുന്ന ലിപി മാതൃക സൂത്രലിപിയാണ്. മൃഗചർമങ്ങളിലൊ ചരടുകളിലൊ നിറമുള്ള മറ്റേതെങ്കിലും സാധനംകൊണ്ട് ചെറിയ കെട്ടുകളുണ്ടാക്കിയും വർണവൈവിധ്യമുള്ള രത്നങ്ങൾ നിരത്തിയും ആശയനിബന്ധനം നിർവഹിക്കുന്ന സമ്പ്രദായം പ്രാചീനകാലത്ത് നിലവിലിരുന്നു. ഓരോ വസ്തുവിനെയും പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്നതിനു പ്രത്യേകം സങ്കേതങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു. സൂത്രരൂപത്തിലുള്ള ഇത്തരം ലിപികളെയാണ് സൂത്രലിപികൾ എന്ന് വിളിക്കുന്നത്.