polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
വിവാഹിതരായ നമ്പൂതിരി സ്ത്രീകൾ അന്തർജ്ജനം എന്നോ ആത്തോൽ എന്നോ വിളിക്കപ്പെട്ടു.പ്രായപൂർത്തിയായിക്കഴിഞ്ഞാൽ പെൺകുട്ടി അന്യപുരുഷന്മാരുമായി സംസാരിച്ചുകൂടാ; എട്ടു വയസ്സുകഴിഞ്ഞാൽ അവൾ വീട്ടുജോലി ചെയ്തുതുടങ്ങണം; കന്യകമാർ നല്ല ഭർത്താവിനെ ലഭിക്കാൻ കഠിനമായ വ്രതങ്ങൾ നോക്കണം - ഇങ്ങനെയൊക്കെയായിരുന്നു മുൻകാലത്തെ നമ്പൂതിരിസ്ത്രീകൾക്കുള്ള ജാതിനിയമങ്ങൾ. സാധാരണ ഇരട്ടമുണ്ടുടുത്ത് മാറുമറയ്ക്കാനായി നേര്യതുമായിരുന്നു വസ്ത്രധാരണരീതി.ഇല്ലത്തിനുള്ളിൽ മാറുമറക്കണമെന്ന് നിർബന്ധവുമില്ലായിരുന്നു.ഇല്ലവളപ്പ് വിട്ട് പുറത്തുപോകുമ്പോൾ പനയോലയിൽ തീർത്ത വട്ടക്കുടയും യും മൂടിവസ്ത്രവും വേണമായിരുന്നു. വൃഷളികളൂടെ അകമ്പടിയോടെമാത്രമേ നമ്പൂതിരിസ്ത്രീകൾക്ക് ഇല്ലംവിട്ട് സഞ്ചരിക്കാനും അനുവാദമുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ.അകത്ത്ചാർന്നവർ എന്ന നായർ ഉപജാതിയാണ് അധികവും ബ്രാഹ്മണഗൃഹങ്ങളിലെ വാല്യവൃത്തി ചെയ്തിരുന്നത്.
സൂര്യോദയത്തിനു മുൻപ് ഉണരണം എന്നാൽ ഉദയത്തിന് മുൻപ് കുളിക്കുവാൻ പാടില്ല. സൂര്യന്റെ വെയിലിന് പ്രത്യേകിച്ച് ഉദയസൂര്യന്റെ കിരണങ്ങൾക്ക് പ്രത്യേക പ്രാധാന്യം കല്പിക്കുന്നുണ്ട്. മുങ്ങിക്കുളിക്കാൻ വടക്കുപടിഞ്ഞാറുകോണിൽ ഒരു കുളമുണ്ടായിരിക്കും. കുളത്തിൽമുങ്ങി പിന്നെ ഗായത്രീമന്ത്രമടക്കമുള്ള മന്ത്രോച്ചാരാണങ്ങൾക്കു ശേഷം ശരീരത്തിലേയ്ക്ക് ആചമിച്ച് മുങ്ങണമെന്നാണ്‌ നിബന്ധന. കുളിച്ചുകയറി തുവർത്തിയതിനു ശേഷം വസ്ത്രം മാറ്റി വീണ്ടും മന്ത്രം ചൊല്ലി തളിക്കണം. ഗായത്രി ചൊല്ലി സൂര്യനെ ആരാധിച്ച് ദേവന്മാർക്കും
ഋഷികൾക്കും പിതൃക്കൾക്കും തർപ്പിക്കണം. ഈ ചടങ്ങുകൾക്കെല്ലാം കൂടി സന്ധ്യാവന്ദനം എന്നു പറയുന്നു.ഇങ്ങനെ മൂന്നു നേരവും സന്ധ്യാവന്ദനം നിർബന്ധമാണ്‌. മദ്ധ്യാഹ്നത്തിലേത് രാവിലത്തെ തേവാരങ്ങൾ കഴിഞ്ഞാൽ ശുദ്ധം മാറാതെ ചെയ്യുകയാണേങ്കിൽ വീണ്ടും കുളി ഒഴിവാക്കാം.
ധർമ്മശാസ്ത്രവിധിപ്രകാരം ജനനം മുതൽ മരണം വരെ ഇവർ അനുഷ്ഠിക്കേണ്ട ചില ക്രിയകൾ ഉണ്ട്.ഇവയെ ഷോഡശക്രിയകൾ എന്നു പറയുന്നു. ഷട്കർമ്മങ്ങൾ എന്നറിയപ്പെടുന്ന വൈദിക കർമ്മങ്ങൾ നിർവ്വഹിക്കേണ്ടവരാണിവർ.സ്നാനം,സന്ധ്യാവന്ദനം,ജപം,പൂജ,ഉപാസനം,അഗ്നിഹോത്രം എന്നിവയാണിവ. ഈശ്വരഭജനവും യാഗാദികർമ്മങ്ങളും അല്ലാതെ ധനാഗമന മാർഗ്ഗങ്ങളിലൊന്നും ഏർപ്പെടാനുള്ള മാർഗ്ഗരേഖകളൊന്നും തന്നെ ബ്രാഹ്മണർക്ക് വിധിച്ചിട്ടില്ല. എങ്കിലും വേദത്തിലെ പാണ്ഡിത്യം, ഭരണാധികാരികളോടുള്ള അടുപ്പം, ശാസ്ത്രജ്ഞാനം എന്നിവ മൂലവും രാജാക്കന്മാർ അനുവദിച്ചതും പിടിച്ചടക്കിയതുമായ സ്വത്തുക്കൾ നിമിത്തവും അവർ ആദ്യകാല കേരളത്തിലെ പ്രബലരായ വിഭാഗമായി പരിണമിച്ചു. ശങ്കരാചാര്യരുടെ ദിഗ്‌വിജയത്തിനുശേഷം ഹിന്ദു വിശ്വാസത്തിനു കൈവന്ന മേൽക്കൈമൂലം ഏറ്റവും വലിയ ജന്മിമാരും, നാടു വഴികളും ആയിരുന്നു നമ്പൂതിരിമാർ
കേരളത്തിൽ ശാസ്ത്രീയമായി കൃഷിചെയ്യുന്ന രീതി നിലവിൽ ഇല്ലായിരുന്നു. നമ്പൂതിരിമാർ നദീതീരങ്ങളിൽ നിന്നു വന്നവരായതിനാൽ ഇത്തരം കാര്യങ്ങളിൽ ജ്ഞാനികളായിരുന്നു. ഇവരുടെ സാന്നിധ്യം കൃഷിക്കാരായിരുന്ന നാട്ടുകാർ സ്വാഗതം ചെയ്തു. എന്നാൽ മറ്റുള്ള സ്ഥലങ്ങളിലെ പോലെ സ്ഥലം ദാനമായി കിട്ടുന്നതു വരെ കാത്തിരിക്കാതെ അവർ പാർത്തിരുന്ന ഇല്ലങ്ങൾക്കു ചുറ്റുമുള്ള സ്ഥലങ്ങൾ അവരുടെയെന്ന് വരുത്തിത്തീർക്കുകയും സ്വയം ജന്മികളായി പ്രഖ്യാപിക്കുകയും ചെയ്തു. ചെറിയ കക്ഷികളിൽ നിന്നും കരം പിരിക്കാൻ ഉള്ള ബുദ്ധിമുട്ടു കാരണം, പ്രത്യേകിച്ച് വരുമാനമൊന്നും ഇല്ലാത്ത കരഭൂമികളുടേ കരം പിരിച്ചെടുക്കാനുള്ള സൗകര്യത്തിനും അടുത്തുള്ള മനകളെ ഏൽപ്പിച്ച് കരം വസൂലാക്കിയിരുന്ന നാടുവാഴികൾ ചാർത്തികൊടുക്കുക വഴി ആകണം ഇത്രയും ഭൂമി ഇവരുടെ കൈയ്യിൽ എത്തിയത്.
വേദങ്ങളിലും മാന്ത്രികകലകളിലും വിദഗ്ദരായ ഇവർ മലബാറിൽ കുടിയേറിപ്പാർത്ത മറ്റു വിഭാഗക്കാരേക്കാൾ ബുദ്ധിമാന്മാരും കഴിവുള്ളവരുമാണെന്ന് പരക്കെ അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടു. അവരുടെ ജീവിതരീതികളേയും അനുഷ്ഠാനങ്ങളെയും മറ്റും മറ്റു ജാതിക്കാർ അനുകരിക്കാൻ തുടങ്ങി. ഇവിടങ്ങളിൽ അന്നുണ്ടായിരുന്ന പല്ലവന്മാർ ആന്ധ്രക്കാരായിരുന്നതിനാൽ ബ്രാഹ്മണചര്യയുമായി ബന്ധമുള്ളവരായിരുന്നു. പാണ്ഡ്യരാകട്ടെ തമിഴകവുമായി താദാത്മ്യം പ്രാപിച്ച് ശൈവബ്രാഹ്മണരെ അംഗീകരിച്ചിരുന്നു. മലബാറിലെ നാട്ടുവാഴികളിൽ പലരും ചേര-ചോള-പാണ്ഡ്യ-പല്ലവ രീതികളുമായി ഇണങ്ങിയവരും ആയിരുന്നു. ചേര രാജാക്കന്മാരും ഇവരുടെ വരവിനെ സ്വാഗതം ചെയ്തു. എല്ലാവരും അവരവരുടെ ഇഷ്ടദേവതകളെ പ്രതിഷ്ഠിച്ചു പൂജിക്കുന്നതിനായും രോഗശാന്തിക്കും മറ്റും ഇവരുടെ സഹായം തേടുകയും ചെയ്തു.
വേദജ്ഞാനം ഒഴികെ നമ്പൂതിരിമാർക്ക് ഇൻഡ്യയിലെ മറ്റ് ബ്രാഹ്മണരുമായി യാതൊരു സാമ്യവുമില്ല. ക്രി വ 8 ആം നൂറ്റാണ്ടിനു മുൻപ് എണ്ണത്തിൽ വളരെ കുറവായിരുന്ന നമ്പൂതിരിമാർ “ചേരികൾ” എന്ന് അറിയപ്പെട്ടിരുന്ന അപ്രധാന കോണുകളിലാണ് ജീവിച്ചിരുന്നത്. ക്രി.വ. ഒന്നിനും 8-ആം നൂറ്റാണ്ടിനുമിടയ്ക്ക് ഉത്ഭവിച്ചതെന്നു കരുതുന്ന സംഖ കൃതികളിലൊന്നും തന്നെ നമ്പൂതിരി എന്ന ജാതിയെപ്പറ്റി പരാമർശിച്ചിട്ടില്ല. ക്രി.വ. 8-ആം നൂറ്റാണ്ടിനും 15-ആം നൂറ്റാണ്ടിനുമിടയിലാണ് നമ്പൂതിരിമാരുടെ പുനരുജ്ജീവനം ഉണ്ടായത്. ഈ കാലത്ത് പണ്ഡിതരും ആരാധ്യരുമായിരുന്ന ബൌദ്ധരെ മാത്രം നമ്പൂതിരിമാരാക്കി പരിവർത്തനം ചെയ്തിരുന്നു. കൊടുങ്ങല്ലൂർ കുഞ്ഞിക്കുട്ടൻ തമ്പുരാൻ “കേരളം” എന്ന തന്റെ കൃതിയിൽ ഇത് പ്രതിപാദിച്ചിട്ടുണ്ട്.
കുളികഴിഞ്ഞാൽ മുടിയുടെ തുമ്പു മാത്രം കെട്ടിയിരിക്കും.വെള്ളം തോർന്നാൽ സാധാരണ സവർണ്ണസ്ത്രീകളെപോലെ തിരുകി വശത്ത് കെട്ടിവെക്കും.നെറ്റിയിൽ കൊണ്ട് മൂന്നു വരക്കുറിയും ചാർത്തുകയും ചില സന്ദർഭങ്ങളിൽ മുക്കുറ്റിചാന്ദ് തൊടുകയും ചെയ്യും. ആഢ്യരായ അന്തർജനങ്ങൾ ഉക്കും കുളത്തും എന്ന വസ്ത്ര രീതിയും സ്വീകരിച്ചിരുന്നു. എന്നാൽ ഇല്ലത്തിനകത്ത് നായർ സ്ത്രീകളുടേതുപോലുള്ള വസ്ത്രധാരണരീതിയായിരുന്നു. ഉത്തരേന്ത്യൻ ബ്രാഹ്മണ സ്ത്രീകളെപ്പോലെ വിധവയായാൽ തല മുണ്ഡനം ചെയ്തിരുന്നില്ല.കേരളത്തിലെയും ഉത്തരേന്ത്യ സംസ്കാരം വിഭിന്നമായിട്ടാണ് ഇവിടുത്തെ നമ്പൂതിരി ആചാരങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നത്. സ്വന്തം ഭർത്താവിനു മാത്രമേ ഊണുവിളമ്പി കൊടുത്തിരുന്നുള്ളൂ. എന്നാൽ ഇത് അതിഥികൾ ഉള്ളപ്പോൾ ചെയ്യുകയുമില്ല.
പാപിഷ്ടർ/പാപി - വൈദികസംസ്കാരം സ്വീകരിക്കാത്തവർക്കും ശൂദ്ര നായൻമാർക്കും വേണ്ടി വേദ പൗരോഹിത്യം നിർവഹിച്ചവർ, ഭൂതരായ പെരുമാളിന്റെ കൊലപാതകരും അതിനു കൂട്ടു നിന്നവരും.
സ്വഭാവദൂഷ്യം സമൂഹം വളരെ ഗൗരവമായി കണക്കാക്കിയിരുന്നു. ആചാരപരമായോ തെറ്റുകൾ ചെയ്യുന്ന, സാമൂഹികമായൊ നിന്ദ്യമായ കർമ്മം ചെയ്യുന്ന ആരെയും ശിക്ഷിക്കുന്നതിന്ന് നമ്പൂതിരി സമൂഹത്തിനകത്ത് തന്നെ ഒരു വ്യവസ്ഥ ഉണ്ടായിരുന്നു. വളരെ നിന്ദ്യമായ കർമ്മം ചെയ്യുന്നവരെ സമൂഹത്തിനു പുറത്താക്കുക പോലും ചെയ്തിരുന്നു. ഈ നിയമവ്യവസ്ഥക്ക് സ്മാർത്തം എന്നു പറയുന്നു. സ്വഭാവദൂഷ്യത്തെ പ്പറ്റി വിവരം ലഭിച്ചാൽ പരിശോധിച്ച തീർപ്പുകൽപ്പിക്കുന്നതിനായി 4 കുടുംബങ്ങളെ നിയോഗിച്ചിരുന്നു. ഇപ്പോൾ
കുടുംബത്തിലെ മൂത്ത പുരുഷന്മാർ മാത്രമേ സ്വജാതിവിവാഹം ചെയ്തിരുന്നുള്ളൂ. മറ്റുള്ളവരെല്ലാം [നായർ,അമ്പലവാസി ,രാജകുടംബങ്ങൾ, പ്രഭുകുടുംബങ്ങൾ തുടങ്ങിയ സവർണ്ണവിഭാഗങ്ങളിൽ നിന്ന് സംബന്ധം, കൂട്ടിരുപ്പ് എന്നുള്ള വിവാഹ സമ്പ്രദായത്തിലേർപ്പെടുകയായിരുന്നു പതിവ്. മൂത്ത ആളുടെ വിവാഹം കഴിഞ്ഞാൽ അടുത്ത ആൾക്ക് അവസരം ഉണ്ടെങ്കിലും അയാൾ നിരസിച്ചാൽ അടുത്ത ആൾക്ക് അവസരം നഷ്ടമാകുന്നു. ജ്യേഷ്ഠൻ സ്വജാതി വിവാഹം കഴിക്കാതെ അനുജന് സ്വജാതി വിവാഹം പാടില്ല എന്നാണ് അതിനു പ്രമാണമായി പറഞ്ഞിരുന്നത്. അധിവേദനം എന്ന പേരിൽ ഇത്തരം വിവാഹങ്ങൾ നിയമവിരുദ്ധമായി കണക്കാക്കിയിരുന്നു.
ആതവനാട് കേന്ദ്രമായ ആഴ്വാഞ്ചേരി തമ്പ്രാക്കളും സമീപസ്ഥമായ കൽപകഞ്ചേരി കേന്ദ്രമാക്കിയിരുന്ന കൽപകഞ്ചേരി തമ്പ്രാക്കളും കോഴിക്കോട് സാമൂതിരി രാജാവിന്റെ സ്ഥാനാരോഹണച്ചടങ്ങിൽ സന്നിഹിതർ ആകാറുണ്ടായിരുന്നു. പന്നിയൂർ കൂറിലെ നമ്പൂതിരിമാർക്ക് കൽപകഞ്ചേരി തമ്പ്രാക്കളോടായിരുന്നു താത്പര്യമെങ്കിൽ ചൊവ്വരക്കൂറിലുള്ളവർക്ക് അത് ആഴ്വാഞ്ചേരി തമ്പ്രാക്കളോടായിരുന്നു. പന്നിയൂർ, ചൊവ്വര എന്നീ നമ്പൂതിരി ഗ്രാമങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള പോര് മധ്യകാലകേരളത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയ ഗതി നിർണയിച്ചിരുന്നു. തിരുനാവായയിലെ മാമാങ്ക മഹോത്സവത്തിൽ ആഴ്വാഞ്ചേരി തമ്പ്രാക്കൾക്ക് സ്ഥാനമുണ്ടായിരുന്നു.
വളരെലളിതമായി വസ്ത്രധാരണം ചെയ്തിരുന്നവരായിന്നു നമ്പൂതിരിമാർ. എത്ര സമ്പത്തുള്ള ഇല്ലത്തും ഒരു മുട്ടുമറയാത്ത പരുക്കൻ തോർത്തും, കൌപീനവുംമാത്രമേ പുരുഷന്മാർ സാധാരണയായി ധരിച്ചിരുന്നുള്ളൂ. ചില സമയങ്ങളിൽ പുറത്തു പോകുമ്പോൾ ഇറക്കമുള്ള മുണ്ടും തോളത്തു മാറാപ്പും നമ്പൂതിരിമാരിൽ ചിലർ ധരിച്ചിരുന്നു. പൂജാധികർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുമ്പോൾ തറ്റുടുക്കുകയും ചെയ്യും. ഉപനയനത്തിനു ശേഷം മറ്റു ബ്രാഹ്മണരെപ്പോലെ പൂണൂൽ ധരിച്ചിരുന്നു. മറ്റ് ദേശങ്ങളിലെ ബ്രാഹ്മണരിൽ നിന്നും വെത്യസ്തമായി മുൻ കുടുമയായിരുന്നു നമ്പൂതിരിമാർക്കുണ്ടായിരുന്നത്. ഇത് ഒരു പ്രത്യേകത ആണ്. .
ബ്രാഹ്മണന്മാർക്കും മുന്നേ തന്നെ നമ്പൂതിരി എന്ന ഒരു വിഭാഗം കേരളത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. ഇവർ ജാതി മതഭേദമില്ലാത്ത സമൂഹത്തിലെ ജ്ഞാനികളോ അഥവാ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ജനങ്ങളുടെ പിൻ‍ബലം ഉള്ളവരോ ആയിരുന്നു. ഒന്നാം ചേരരാജാക്കന്മാരുടെ കാലത്ത് ബുദ്ധമതക്കാരായിരുന്ന നമ്പൂതിരിമാരായിരുന്നു ഒരോ ദേശത്തേയും പ്രശ്നങ്ങളുടെ പരിഹാരകർ ആയി പ്രവർത്തിച്ചിരുന്നത്. അവസാന വാക്ക് ആരോ അവർ ആണ് നമ്പൂതിരി. അവർ കള്ളം പറയില്ല എന്നായിരുന്നു പൊതുവേ ഉള്ള വിശ്വാസം.
കേരളത്തിലെ ബ്രാഹ്മണരായ നമ്പൂതിരിമാർ കേരളത്തിൽ വന്നതോടെയാണ് സാമൂഹിക ജീവിതത്തിൽ കാര്യമായ ജാതികളുടെ പ്രാധാന്യം കേരളത്തിൽ ഉണ്ടായത്. അതിന് മുൻപ് ഇവിടെ ഗോത്രീയ സംസ്കാരം മാത്രമാണ് നില നിന്നിരുന്നത്, എന്നാൽ തൊഴിലിനെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ ബ്രാഹ്മണർ വിവിധ ജാതികളെ ഉണ്ടാക്കി. അവരുടെ ആഗമനത്തിന് മുൻപ് ഉണ്ടായിരുന്നു ദ്രാവിട സംസ്കാരം ആര്യധിനിവേശത്തിന് ശേഷവും ഇന്ന് കാണാവുന്നതാണ്.
കേരളത്തിലെ ജാതികളിൽ സ്ത്രീകളുടെമേൽ ഏറ്റവും ശക്തമായ നിയന്ത്രണങ്ങൾ ഏർപ്പെടുത്തിയിരുന്ന സമുദായമായിരുന്നു നമ്പൂതിരി.കെട്ടിപ്പുലർച്ച എന്ന/[ജീവന്റെയും സ്വത്തിന്റെയും അവകാശിയായി സ്ത്രീയെ സർവ്വസ്വദാനം വാങ്ങി വിവാഹം കഴിക്കുക] എന്ന വിവാഹരീതി ആയിരുന്നു സ്വജാതിയിൽ നിന്നുള്ള വേളിയുടെ ക്രമം,അതനുസരിച്ച് വേളികഴിഞ്ഞ സ്ത്രീ്ക്ക് ജീവനും സ്വത്തിനും അവകാശം ദാനം ഏറ്റ കുടുംബത്തിലാണ്
കേരളത്തിലെ തന്നെ മറ്റു ബ്രാഹ്മണരേക്കാൾ അതിവിശിഷ്ടരാണ്‌ എന്നാണ്‌ അവർ വിശ്വസിച്ചു വന്നിരുന്നത് എന്ന് ബുക്കാനൻ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ പിൽക്കാലത്ത് കേരളം നവോത്ഥാനത്തിന്റെ ഭാഗമായി ഒരുപാട് പരിവർത്തനങ്ങൾ നമ്പൂതിരി സമൂഹത്തിലും ഉണ്ടായി. വി.ടി. ഭട്ടതിരിപ്പാട്, ഇ.എം.എസ്., കുഴൂർ ഭട്ടതിരി എംപി ഭട്ടത്തിരിപ്പാട് തുടങ്ങിയവർ ഈ മാറ്റത്തിന്റെ സ്വരങ്ങൾ ആയിരുന്നു.
സാമ്രാട്ട് അഥവാ തമ്പ്രാക്കൾ , നമ്പൂതിരിപ്പാട്, നമ്പ്യാതിരി, നമ്പൂതിരി, ഭട്ടതിരി, ഭട്ടതിരിപ്പാട്, ഇളയത്, തങ്ങൾ, മൂസ്സത്, ഗ്രാമണി, പണ്ടാരത്തിൽ, എന്നിങ്ങനെ പോകുന്നു അവാന്തര വിഭാഗങ്ങളിലെ സ്ഥാനപദവികൾ. ഇവ ഓരോന്നും ആഭിജാത്യത്തിന്റെ അളവിൽ വിഭജിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
ആർത്തവകാലത്ത് നമ്പൂതിരിസ്ത്രീകൾ ഇരുണ്ടമുറിയിൽ മൂന്നുദിവസത്തേക്ക് കഴിച്ചുകൂട്ടണമായിരുന്നു. ഭക്ഷണം വേലക്കാർ കൊണ്ടുകൊടുക്കണമായിരുന്നു. ഇവരെ തൊടുകയോ കൂട്ടിത്തൊടുകയോചെയ്താൽ മുട്ടിലിഴയുന്ന പ്രായത്തിനു മുകളിലുള്ളവർ കുളിക്കണം.ഈ അശുദ്ധം തീണ്ടാരി എന്നടിയപ്പെടുന്നു. ഈ സമയത്തിവർക്ക് ലൈംഗികജീവിതം നിഷിദ്ധമാണ്‌
സമൂഹത്തിനു നിരക്കാത്ത പ്രവൃത്തികൾ മുഴുവൻ സ്മാർത്തവിചാരത്തിൽ പെടുമെങ്കിലും അന്യപുരുഷബന്ധം സംശയിക്കുന്ന സ്ത്രീകളെ വിചാരണ ചെയ്യുന്ന പേരിൽ ആണ് സ്മാർത്തവിചാരം എന്ന വാക്ക് പ്രസിദ്ധമായത്. കുറ്റം തെളിഞ്ഞാൽ അവരെ പടിയടച്ച് പിണ്ഡം വച്ച് ഇല്ലത്തിനു പുറം തള്ളിയിരുന്നു.
സാമ്രാട്ട് - കേരളത്തിനു പുറത്ത് പരിവർത്തനം ചെയ്യപ്പെട്ടവർ. കൽപ്പഞ്ചേരി തമ്പ്രാക്കൾ എന്നൊരു ഉപ-ജാതി ആഴ്വാഞ്ചേരി തമ്പ്രാക്കൾക്ക് സമരായിരുന്നു പക്ഷേ അവരുടെ തിരോധാനത്തെക്കുറിച്ച് വ്യക്തമായ തെളിവുകളില്ല.
ജോലിക്കധിഷ്ഠിതമായി പത്തു തരം തിരിവുണ്ട്. എന്നാലും ഒരോ ജോലിയും അതിന്റേതായ പവിത്രതയോടെ ഉള്ളതെന്നും അങ്ങോട്ടുമിങ്ങോട്ടും തമ്മിൽ സ്ഥാന തർക്കങ്ങൾക്കിടം വരരുതെന്നു നിഷ്കർഷയുണ്ട്.
നം അഥവാ വേദം പൂർത്തിയാക്കുന്നയാൾ എന്ന സംസ്കൃത പദസമാസത്തിൽ നിന്നാണ് നമ്പൂതിരി എന്ന വാക്കു രൂപാന്തരപ്പെട്ടതു് എന്നു് അനുമാനിക്കപ്പെടുന്നു.
ഇംഗ്ലണ്ടിലേക്ക് ഇറക്കുമതി ചെയ്യപ്പെട്ട അറേബ്യൻ കുതിരകളുടെ ഇനങ്ങളിൽ നിന്നും കൊണ്ടതാണ് തൊറോ ബ്രഡ് കുതിരകൾ. ഇംഗ്ലണ്ടിലെ രാജകുടുംബാംഗങ്ങളുടെ മുമ്പിൽ ഓട്ടമത്സരങ്ങൾ നടത്തുകയായിരുന്നു ആദ്യകാലത്ത് തൊറോബ്രഡുകളുടെ പ്രധാന ജോലി. എന്നാൽ പിന്നീട് ഈ കുതിരയോട്ട മത്സരങ്ങൾ ജനപ്രീതി നേടുകയും തൊറോ ബ്രഡ് കുതിരയോട്ട മത്സരങ്ങൾ വ്യാപകമായി സംഘടിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു. കുതിരയോട്ട മത്സരങ്ങളിലെ പ്രധാന താരമാണ് തൊറോബ്രഡ്.
ഒതുങ്ങിയ ശരീരവും വീതിയേറിയ നെഞ്ചും ഇതിന്റെ പ്രത്യേകതകളാണ്. ഒരു തൊറോ ബ്രഡിന് 16 ഹാൻസ് ഉയരവും 450 കിലോ ഗ്രാമോളം ഭാരവും ഉണ്ടായിരിക്കും. വേഗതയ്ക്കും കരുത്തിനും പേരു കേട്ടവയാണ് തൊറോ ബ്രഡ് കുതിരകൾ. തവിട്ട്, കറുപ്പ് നിറങ്ങളിലുള്ള ഇവ കോൾഡ് ബ്ലഡ് വിഭാഗത്തിൽപ്പെടുന്നു.
ചരിത്രാതീത കാലം മുതലേ മനുഷ്യനുമായി ചങ്ങാത്തത്തിലായ മൃഗമാണ് കുതിര. മനുഷ്യന്റെ നിത്യജീവിതത്തെ വളരെയേറെ സ്വാധീനിച്ച മൃഗങ്ങളുടെ സ്ഥാനം. യന്ത്രവൽക്കരണത്തോടെ കുതിരയുടെ പ്രാധാന്യം കുറഞ്ഞെങ്കിലും ഇന്നും അഭിമാനത്തിന്റെ അടയാളമാണ് കുതിര. കുതിരകൾ ആദ്യമുണ്ടായത് വടക്കേ അമേരിക്കൻ ഭൂഖണ്ഡത്തിലാണെന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു. കുതിരയുടെ ചരിത്രത്തെ ജന്തു ശാസ്ത്രജ്ഞന്മാർ പ്രധാനമായും ഇയോഹിപ്പസ്,മെസോഹിപ്പസ്,മെറിച്ചിപ്പസ്,പ്ലിയോഹിപ്പസ് എന്നീ നാല് ഘട്ടങ്ങളായി തിരിക്കുന്നു. സസ്തനികളുടെ വിഭാഗത്തിൽപ്പെടുന്ന സസ്യഭുക്കാണ് കുതിര. ഇക്വിഡേ കുടുംബത്തിലാണ് കുതിര ഉൾപ്പെടുന്നത്. ഇക്ക്യൂസ് കബാല്ലസ് എന്നാണ് കുതിരയുടെ ശാസ്ത്രീയനാമം.
ഡ്രാഫ്റ്റ് കുതിരകളുടെ വിഭാഗത്തിൽപ്പെടുന്നവയാണ് ഷൈർ. 19-ആം നൂറ്റാണ്ടിൽ ഇംഗ്ലണ്ടിൽ ഉണ്ടായ ഇവയ്ക്ക് ഈ പേര് ലഭിക്കുന്നത് 1884-ൽ ഷൈർ ഹോഴ്സ് സൊസൈറ്റിയുടെ രൂപീകരണത്തോടെയാണ്. ഗ്രേറ്റ് ഹോഴ്സ് എന്നാണ് ഇവയുടെ മുൻഗാമികൾ അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്.
ക്ലൈഡസ് ഡാലി കുതിരകളോട് സാമ്യമുള്ള ഇവ കോൾഡ് ബ്ലഡ് വിഭാവത്തിൽപ്പെടുന്നു. കാർഷികമേഖലയിലും മറ്റുമാണ് ഇവയെ പ്രധാനമായും ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്നത്. സാധനങ്ങൾ കൊണ്ടുപോകുന്ന വണ്ടികൾ വലിക്കുന്നതിനാണ് ഇന്ന് ഷൈർ കുതിരകളുടെ സേവനം ഉപയോഗപ്പെടുത്തുന്നത്.
കുതിരയുടെ മുതുമുത്തച്ഛൻ എന്നു കരുതുന്ന ജീവിയാണ് ഇയോഹിപ്പസ്. 54 ദശലക്ഷം വർഷങ്ങൾക്കു മുൻപ് ഇയോസിൻ കാലഘട്ടത്തിലാണ് ഇവ ഉണ്ടായത്. വടക്കേ അമേരിക്ക, യൂറോപ്പ് എന്നിവിടങ്ങളി‌ൽ നിന്നും ഇയോസിൻ കാലഘട്ടത്തിലെ കുതിരകളുടെ ഫോസിലുകൾ ലഭിച്ചിട്ടുണ്ട്. 'ഉദിക്കുക' എന്നർഥം വരുന്ന 'ഇയോസ്',കുതിര എന്നർത്ഥമുള്ള 'ഹിപ്പോസ്' എന്നീ രണ്ടു ഗ്രീക്ക് വാക്കുകൾ ചേർന്നാണ് ഇയോഹിപ്പസ് എന്ന വാക്കുണ്ടായത്.
ആറായിരത്തിലധികം വർഷങ്ങൾക്കു മുൻപാണ് കുതിരയെ ഇണക്കി വളർത്താൻ തുടങ്ങിയത്. ഇങ്ങനെ വളർത്തപ്പെട്ട കുതിരകളെ നാല് വിഭാഗങ്ങളായി തിരിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഇതിൽ രണ്ടെണ്ണം വടക്കൻ പേണി ഇനങ്ങളും മറ്റു രണ്ടെണ്ണം യുറേഷ്യയിൽ കാണപ്പെടുന്ന കുതിരയിനങ്ങളുമാണ്. ഇവ പോണി ടൈപ്പ് 1, 2 എന്നും കുതിര ടൈപ്പ് 3, 4 എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു.
സസ്തനിയായ വളർത്തുമൃഗമാണ് കുതിര . സവാരി ചെയ്യുന്നതിനും, വണ്ടി വലിപ്പിക്കുന്നതിനുമായി മനുഷ്യൻ മൃഗങ്ങളെ കാലങ്ങളായി ഉപയോഗിച്ചു വരുന്നു. വാഹനമായി ഉപയോഗിക്കുന്ന മൃഗങ്ങളിൽ ഏറ്റവും വേഗത കൂടിയത് കുതിരയാണ്‌. ഇത് ഒറ്റക്കുളമ്പുള്ള മൃഗമാണ്‌. കൊമ്പുകളില്ല. കുതിരകളെ പന്തയങ്ങൾക്കും ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്. മദ്ധ്യേഷ്യയാണ്‌ ജന്മദേശം.
ഇപ്പോഴത്തെ കുതിരയോട് രൂപസാദൃശ്യമുള്ളവയാണ് മെസോഹിപ്പസ് കുതിരകൾ. 38 ദശലക്ഷം വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് ഒലിഗോസീൻ കാലഘട്ടത്തിലാണ് ഇവ ഉണ്ടായത്. വടക്കേ അമേരിക്കയിലെ സൗത്ത് ഡക്കോട്ട പ്രദേശത്ത് നിന്നും ഇവയുടെ ധാരാളം ഫോസിലുകൾ ലഭിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഇയോഹിപ്പസ് കുതിരകളെക്കാൾ നീളം കൂടിയ ഇവയുടെ തലയുടെ ഭാഗത്തിന് ഇപ്പോഴത്തെ കുതിരയുടെ തലയോട് സാമ്യമുണ്ട്.
നിവർന്ന പുറവും വളഞ്ഞ കഴുത്തും നീണ്ട കാലുകളുമാണ് ഇയോഹിപ്പസ് കുതിരകളുടെ പ്രത്യേകത. ഒരു കുറുക്കനോളം മാത്രമേ ഇവയ്ക്ക് വലിപ്പമുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. 1838-ലാണ് ഇവയുടെ ഫോസിലുകൾ ആദ്യമായി ലഭിച്ചത്. ഇതുവരെ ലഭിച്ച ഫോസിലുകളുടെ എണ്ണത്തിൽ നിന്നും ഇയോസിൻ കാലഘട്ടത്തിൽ ഇയോഹിപ്പസ് കുതിരകൾ വളരെയധികം ഉണ്ടായിരുന്നുവെന്ന് കരുതുന്നു.
ഇയോഹിപ്പസിനുശേഷം ഇയോസിൻ കാലഘട്ടത്തിന്റെ പകുതിയിൽ ഉണ്ടായ മറ്റൊരു തരം കുതിരയാണ് ഒറോഹിപ്പസ്. തുടർന്ന്, ഈ കാലഘട്ടത്തിന്റെ അവസാനമായപ്പോഴേക്കും എപ്പിഹിപ്പസ് എന്നയറിയപ്പെട്ടിരുന്ന മറ്റൊരു വിഭാഗം കുതിര കൂടി ഉണ്ടായി.
മെറിച്ചിപ്പസ് കുതിരകളിൽ നിന്നും രൂപം കൊണ്ട വിവിധ ഇനം കുതിരകളിലൊന്നാണ് പ്ലിയോഹിപ്പസ്. ഏഴ് ദശലക്ഷം വർഷങ്ങൾക്കു മുൻപ് പ്ലിയോസിൻ കാലഘട്ടത്തിലാണ് ഇവ ഉണ്ടായത്.
ഇപ്പോഴത്തെ കുതിരയിലേക്കുള്ള മാറ്റത്തിന്റെ ഒരു ഘട്ടം മെറിച്ചിപ്പസിൽ തുടങ്ങുന്നു. 26 ദശലക്ഷം വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് മിയോസിൻ കാലഘട്ടത്തിലാണ് ഇവ ഉണ്ടായത്.
ശാസ്ത്രനാമം സിറ്റാക്കുല കൊളുംബോയ്ഡസ് . നീലത്തത്തയുടെ ശരീരത്തിന് നീല കലർന്ന പച്ചനിറം; ചിറകുകളും വാലിന്റെ മുകൾഭാഗവും നീലയും, തലയും മാറിടവും പുറവും ചുവപ്പു കലർന്ന ചാരനിറവും, വാലിന്റെ അഗ്രം മഞ്ഞയും ആയിരിക്കും. ആൺപക്ഷിക്ക് കഴുത്തിൽ കറുത്ത മാലയും, അതിനുതൊട്ടു നീലയും പച്ചയും കലർന്ന ഭംഗിയുള്ള ഒരു മാലയുമുണ്ട്. കൊക്കിന്റെ മുകൾപ്പകുതി ചുവപ്പും, അറ്റം മഞ്ഞയും കീഴ്പ്പകുതി മങ്ങിയ കറുപ്പും നിറമാണ്. പെൺപക്ഷിയുടെ കൊക്കിന്റെ മേൽപ്പകുതി മങ്ങിയ കറുപ്പു നിറത്തിലായിരിക്കും. മുളന്തത്ത എന്ന പേരിലും അറിയപ്പെടുന്ന നീലത്തത്ത ഒരു കാട്ടുപക്ഷിയാണ്. ഇവ 30-40 എണ്ണമുള്ള കൂട്ടങ്ങളായാണ് സഞ്ചരിക്കുക. ക്രേ-ക്രേ-ഷ്ക്രേ-ഷ്ക്രേ എന്നിങ്ങനെയുള്ള പരുക്കൻ ശബ്ദം പുറപ്പെടുവിക്കുന്ന നീലത്തത്തയെ വളരെ ദൂരത്തു നിന്നുതന്നെ തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയും.
ശാസ്ത്രനാമം സിറ്റാക്കുല സയനോസെഫാല . ആൺപക്ഷിയുടെ തല ഊതയും ചുവപ്പും കലർന്ന നിറമായിരിക്കും. കഴുത്തിനു ചുറ്റും കറുത്ത വളയവും ചിറകിൽ ചുമലിനടുത്തായി ചുവന്ന ഒരു ചുട്ടിയും കാണപ്പെടുന്നു. പെൺപക്ഷിയുടെ തലയ്ക്ക് ഊത കലർന്ന ചാരനിറമായിരിക്കും. ചുമലിൽ ചുവപ്പ് ചുട്ടി കാണുന്നില്ല. കഴുത്തിനു ചുറ്റും മഞ്ഞവളയമാണുള്ളത്. ആൺപക്ഷിയുടെ കൊക്കിന് ഇളം ഓറഞ്ചും പെൺപക്ഷിയുടേതിന് മഞ്ഞനിറവുമാണ്. പൂന്തത്തകളുടെ വാലിന്റെ മുകൾഭാഗം നീലയും മധ്യത്തിലുള്ള നീണ്ട തൂവലുകളുടെ അറ്റത്ത് ഒരിഞ്ചോളം നീളത്തിൽ വെള്ളനിറവുമായിരിക്കും. പറക്കുമ്പോൾ ഈ വെള്ളനിറം വ്യക്തമായി കാണാനാകും. ടൂയി-ടൂയി എന്ന് ശബ്ദമുണ്ടാക്കിക്കൊണ്ടാണ് ഇവ പറക്കുന്നത്.
കുറുകിയ കാലുകൾ, മെലിഞ്ഞ ശരീരം, തടിച്ചുരുണ്ട് കുറുകിയതും ഉറപ്പുള്ളതും അറ്റം കൂർത്തു വളഞ്ഞതുമായ ചുണ്ട്, നീണ്ട് ത്രികോണാകൃതിയിലുള്ള വാൽ, മരത്തിൽ കയറാനുപയോഗിക്കത്തക്ക കാലുകൾ, പച്ചത്തൂവലുകൾ എന്നിവ തത്തകളുടെ സവിശേഷതകളാണ്. തത്തയുടെ മേൽച്ചുണ്ട് തലയോടുമായി ബന്ധിച്ചിരിക്കുന്നതിനാൽ മേൽച്ചുണ്ടിന് പരിമിതമായ ചലനസ്വാതന്ത്ര്യമേ ഉള്ളൂ. തത്തയുടെ കാലിൽ നാല് വിരലുകൾ ആണ് ഉള്ളത്. ഇതിൽ രണ്ടെണ്ണം മുന്നോട്ടും രണ്ടെണ്ണം പുറകോട്ടും ആണ്. ഇവ മിക്കപ്പോഴും കൂട്ടം ചേർന്നാണ് സഞ്ചരിക്കുന്നത്. 32 ഇനം തത്തകളുണ്ടെങ്കിലും അഞ്ചിനങ്ങൾ മാത്രമാണ് കേരളത്തിൽ കാണപ്പെടുന്നത്.
ഇവയിൽ ഏറ്റവുമധികമായുള്ളത് നാട്ടുതത്തയാണ്. പഞ്ചവർണക്കിളി, വാലൻതത്ത എന്നീ പേരുകളിൽ അറിയപ്പെടുന്ന ഈ പക്ഷിയുടെ ശാസ്ത്രനാമം സിറ്റാക്കുല ക്രാമേറി എന്നാണ്. ഇവ സംഘങ്ങളായി കൃഷിസ്ഥലങ്ങളിലെത്തി കൃഷിക്കും ഫലവൃക്ഷങ്ങൾക്കും വൻതോതിൽ നാശനഷ്ടമുണ്ടാക്കാറുണ്ട്. വിളഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന ധാന്യച്ചെടികൾ, പാകമായി വരുന്ന കായ്കൾ തുടങ്ങിയവ ഭക്ഷിക്കുന്നതിനേക്കാൾ ഏറെ അവ കൊത്തി നശിപ്പിക്കുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്.
ശരീരം മുഴുവനും പച്ച, മുകൾവശത്ത് നീലയും അടിഭാഗത്ത് മഞ്ഞ നിറവുമുള്ള വാൽ, കൊക്കിന്റെ മുകൾപ്പകുതി ചുവന്നതും കീഴ്പ്പകുതി കറുത്തതും, കൊക്കിന്റെ അടിയിൽ നിന്നു തുടങ്ങി പുറം കഴുത്തു ചുറ്റിപ്പോകുന്ന ഒരു കറുത്ത മാലയും അതിനെ തൊട്ടുകിടക്കുന്ന ഇളംചുവപ്പു വരയും ആൺപക്ഷിയുടെ സവിശേഷതകളാണ്. പെൺപക്ഷിക്ക് ചുവപ്പു മാലയ്ക്കു പകരം പുൽപ്പച്ച നിറത്തിലുള്ള തൂവലുകളാണ് കാണപ്പെടുക.
സിറ്റാസിഫോർമസ് പക്ഷി ഗോത്രത്തിലെ സിറ്റാസിഡേ കുടുംബത്തിൽപ്പെടുന്ന പക്ഷികളെ തത്തകൾ എന്നു പൊതുവേ പറയുന്നു. ഇവ മിക്കവാറും കൂട്ടമായാണ് സഞ്ചരിക്കുന്നത്. 80 ജനുസുകളിലായി ഏകദേശം 372 സ്പീഷിസുകൾ തിരിച്ചറിയപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ഉഷ്ണമേഖലയിലും ഉഷ്ണമേഖലയോടടുത്ത പ്രദേശങ്ങളിലുമാണ് ഇവ സാധാരണയായി കാണപ്പെടുന്നത്.
പതിമൂന്നാം നൂറ്റാണടിൽ എഴുതപ്പെട്ട റോസിന്റെ പ്രണയകഥ എന്ന ഫ്രെഞ്ച് കൃതി ചോസറെ വളരെ സ്വാധീനിച്ചിരുന്നു. ആ കൃതി അദ്ദേഹം പരിഭാഷപ്പെടുത്തി എന്നു പറയപ്പെടുന്നുണ്ടെങ്കിലും അക്കാര്യത്തിൽ പണ്ഡിതന്മാർക്കിടയിൽ അഭിപ്രായൈക്യമില്ല. ചോസറുടെ പ്രധാനകൃതികളിൽ ആദ്യത്തേത് ഡച്ചിസിന്റെ പുസ്തകം എന്ന കൃതിയാണ്. വളരെക്കാലം ചോസറുടെ പ്രധാന പ്രോത്സാഹകനായിരുന്ന ജോൺ ഗോണ്ടിന്റെ പത്നിയുടെ മരണത്തിലുള്ള വിലാപമാണത്. അതിലും അക്കാലത്തുതന്നെ എഴുതിയ കീർത്തിയുടെ വീട് പക്ഷികളുടെ പാർലമെന്റ് എന്നീ കൃതികളിലും ദാന്റേ, ബൊക്കേച്ചിയോ തുടങ്ങിയ ഇറ്റാലിയൻ സാഹിത്യകരന്മാരുടെ സ്വാധീനം പ്രകടമാണ്. കവിയെ ഒരു കഴുകൻ റാഞ്ചിയെടുത്ത് കീർത്തിദേവതയുടെ കൊട്ടാരത്തിലേക്കു കൊണ്ടുപോകുന്നതിന്റെ ഫലിതംനിറഞ്ഞ കഥയാണണ് കീർ‍ത്തിയുടെ വീട്. പക്ഷികളുടെ പാർലമെന്റിൽ പലവർഗ്ഗം പക്ഷികൾ ഒന്നുചേർന്ന് പ്രേമത്തെക്കുറിച്ച് ചർച്ച ചെയ്യുന്നതിന്റെ ചിത്രീകരണമാണ്.
ചോസർ എന്ന പേരിനർഥം ചെരുപ്പുകുത്തി എന്നാണെങ്കിലും അച്ഛനും മുത്തച്ഛനും ലണ്ടണിൽ വീഞ്ഞുവിൽപ്പനക്കാരായിരുന്നു. ലണ്ടണിലെ താരതമ്യേന സമ്പന്നനായ വീഞ്ഞുവ്യാപാരി ജോൺ ചോസറുടേയും ഭാര്യ ആഗ്നസിന്റേയും പുത്രനായിരുന്നു ചോസർ. കൃത്യമായ ജനനവർ‍ഷം ഉറപ്പില്ല. ചോസറുടെ വിദ്യാഭ്യാസത്തിന്റെ വിശദാംശങ്ങളും ലഭ്യമല്ല. ഇന്നർ റ്റെമ്പിൾ എന്ന സ്ഥലത്ത് അദ്ദേഹം നിയമം പഠിച്ചിരിക്കാം എന്ന് അനുമാനിക്കപ്പെടുന്നു. കലാലയ പരിശീലനം ലഭിച്ചോ എന്നു നിശ്ചയമില്ലെങ്കിലും, ചോസറുടെ കൃതികൾ പ്രകടമാക്കുന്ന വിപുലമായ അറിവിൽ നിന്ന്, അദ്ദേഹത്തിനു നല്ല വിദ്യാഭ്യാസം ലഭിച്ചുവെന്ന് അനുമാനിക്കാം. ഇംഗ്ലീഷ് കൂടാതെ, ലത്തീൻ, ഫ്രഞ്ച്, ഇറ്റാലിയൻ ഭാഷകൾ അദ്ദേഹത്തിനു വശമായിരുന്നു. അക്കാലത്തെ തത്ത്വവീക്ഷണങ്ങളുമായും, മത-രാഷ്ട്രീയ ചിന്തകളുമായും നല്ല പരിചയം ചോസറുടെ കൃതികൾ കാണിക്കുന്നുണ്ട്. അപ്പോക്രിഫയിലേതടകം ബൈബിളിലെ എല്ലാ ഗ്രന്ഥങ്ങളിലും ചോസർക്ക് അവഗാഹമുണ്ടായിരുന്നു.
കാന്റർബറിയിലെ രക്തസാക്ഷിയായ വിശുദ്ധ തോമസ് ബെക്കിറ്റിന്റെ പള്ളിയിലേക്ക് മുപ്പതോളം ആളുകളുടെ ഒരു സംഘം നടത്തുന്ന തീർഥാടനത്തിന്റെ കഥയാണ് കാന്റർബറികഥകളെന്ന കഥാസമാഹാരത്തിന്റെ ചട്ടക്കൂട്. യാത്രക്കുമുൻപ് തീർഥാടകർ ലണ്ടണിലെ റ്റബേർഡ് സത്രത്തിൽ ഒത്തുകൂടിയപ്പോൾ, നേരം പോക്കിനായി ഓരോരുത്തരും അവരവർക്ക് അറിയാവുന്ന കഥകൾ മറ്റുള്ളവരുമായി പങ്കുവക്കണമെന്ന ആശയം മുന്നോട്ടുവച്ചത് സത്രം ഉടമയായിരുന്നു. ഏറ്റവും നല്ല കഥ പറയുന്ന ആൾക്ക് സൗജന്യഭക്ഷണവും അയാൾ വാഗ്ദാനം ചെയ്തു. കാന്റർബറിയിലേക്കും തിരിച്ചുമുള്ള യാത്രയിൽ ഓരോ തീർ‍ഥാടകനും ഒരു വഴിക്ക് രണ്ടു കഥ വച്ച് പറയണം എന്നായിരുന്നു വ്യവസ്ഥ. ഒരു തീർഥാടകന്റെ വക നാലു കഥ എന്ന ഈ കണക്കനുസരിച്ച് കാന്റർബറി കഥകൾ നൂറിലേറെ ഉണ്ടാകേണ്ടതാണ്. എന്നാൽ, ചോസറുടെ ഈ ബൃഹദ്പദ്ധതി പൂർത്തിയാക്കതെ പോയതുകൊണട്, ഇന്നുള്ള സമാഹാരത്തിൽ ഇതിന്റെ ഏതാണ്ട് നാലിലൊന്ന് കഥകളേയുള്ളു.
കഥപറയുന്നവരും കേൾക്കുന്നവരും ക്രൈസ്തവതീർ‍ഥാടകരായിരുന്നു. തീർഥാടകസംഘത്തിൽ സന്യാസവൈദികനും, കന്യസ്ത്രീയും ആശ്രമാധിപനും ഒക്കെയുണ്ട്. എന്നിട്ടും മതസ്ഥാപനങ്ങളും അതുമായി ബന്ധപ്പെട്ടവരും ചോസറുടെ പരിഹാസത്തിന്റെ പ്രധാന ഇരകളിൽ പെട്ടു. തുടക്കത്തിലെ ആമുഖത്തിൽ, തീർഥാടകരിൽ ഒരുവനായ സന്യാസവൈദികനെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്, തന്റെ അടുത്ത് കുംബസാരത്തിനെത്തുന്നവരിൽ നല്ല സംഭാവന തരുന്നവരോട് അയാൾ വളരെ മയത്തിൽ പെരുമാറിയിരുന്നു എന്നാണ്. സംഭാവനയുടെ വലിപ്പം പാപിയുടെ പശ്ചാത്താപത്തിന്റെ ആഴം അറിയാനുള്ള അളവുകോലായിരുന്നു അയാൾക്ക്. പോകുന്ന പട്ടണങ്ങളിലെല്ലാമുള്ള മദ്യഷാപ്പുകളും അവിടത്തെ പരിചാരികമാരെയും അയാൾക്ക് പരിചയമുണ്ടായിരുന്നു. എന്നാൽ കുഷ്ടരോഗികളും യാചകരും മറ്റുമായുള്ള സംസർഗം തന്റെ നിലക്ക് ചേരുന്നതല്ല എന്ന് അയാൾക്ക് അറിയാമായിരുന്നു.
സമാഹാരം തുടങ്ങുന്നത് അതീവഹൃദ്യമായ ഒരാമുഖത്തോടെയാണ് . ഇതിൽ ചോസർ തീർഥാടകസംഘത്തിലെ അംഗങ്ങളെ ഓരോരുത്തരെയായി അവതരിപ്പിക്കുന്നു. പതിനാലാം നൂറ്റാണ്ടിലെ ഇംഗ്ലണ്ടിന്റെ ഒരു പരിഛേദമാണ് ചോസർ പ്രസിദ്ധമായ ഈ ആമുഖത്തിൽ കാണിച്ചുതരുന്നത്. സാഹിത്യത്തിൽ ഒരിടത്തും, ഒരു മുഴുവൻ ജനതയുടേയും രേഖാചിത്രമായ ഈ ആമുഖത്തോടു താരതമ്യപ്പെടുത്തവുന്നതായി ഒന്നുമില്ലെന്നും, ധനവാനേയും ദരിദ്രനേയും, വൃദ്ധനേയും യുവാവിനേയും, ആണിനേയും പെണ്ണിനേയും, പുരോഹിതനേയും വിശ്വാസിയേയും, പണ്ഡിതനേയും പാമരനേയും, ദർ‍‌വൃത്തനേയും സദാചാരിയേയും, കരയിലും കടലിലും, പട്ടണത്തിലും നാട്ടിൻപുറത്തുമായി അതിശയോക്തി കലർത്താതെ അവതരിപ്പിച്ചിരിക്കുകയാണ് അതിലെന്നും ചൂണ്ടിക്കാണിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.
ഇടക്കു അനുവദിച്ചു കിട്ടിയ അടിത്തൂണിന്റേയും മറ്റും ബലത്തിൽ ചോസർ 1399-ൽ വെസ്റ്റ്മിനിസ്റ്ററിലെ സെയ്ന്റ് മൈക്കിൾസ് പള്ളിയുടെ തോട്ടത്തിൽ ഒരു താമസസ്ഥലം കണ്ടെത്തി. അവിടെ 1400 ഒൿടോബർ 25-ന് അദ്ദേഹം മരിച്ചു എന്നു കരുതപ്പെടുന്നു. ചോസർ കൊലചെയ്യപ്പെടുകയാണുണ്ടായത് എന്നും വാദമുണ്ട്. വെസ്റ്റ്മിനിസ്റ്റർ ആബിയിൽ അദ്ദേഹം സംസ്കരിക്കപ്പെട്ടു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ സംസ്കാരസ്ഥാനത്തെ കേന്ദ്രീകരിച്ചാണ് അവിടത്തെ പ്രസിദ്ധമായ കവികളുടെ മൂല പിന്നീട് വികസിച്ചത്. അതിന്റെ കേന്ദ്രസ്ഥാനത്താണ് ചോസറുടെ അന്ത്യവിശ്രമം.
ഷേക്സ്പിയറിനും രണ്ടു നൂറ്റാണ്ടു മുൻപു ചോസർ ഉപയോഗിച്ച ഭാഷ ഇന്ന് പ്രയോഗത്തിലിരിക്കുന്ന ഇംഗ്ലീഷിൽ നിന്ന് വളരെ വ്യത്യസ്തമാണെന്ന് പറയേണ്ടതുണ്ട്. വിദഗ്ദ്ധന്മാരല്ലാത്തവരിൽ, ഇംഗ്ലീഷ് സാമാന്യം നന്നായി അറിയാവുന്നവർക്കു പോലും, ചോസറുടെ കൃതികൾ ഇന്ന് മൊഴിമാറ്റം കൂടാതെ വായിച്ചാസ്വദിക്കുക ബുദ്ധിമുട്ടാണ്. കാന്റർബറികഥകളിൽ ഒരിടത്ത്, ഈ ലോകത്തിൽ ദുരിതത്തിന്റെ വീഥിയിലെ തീർഥാടകരാണ് നാമൊക്കെയെന്നും മരണം എല്ലാ ലൗകികദുഃഖങ്ങൾക്കും അറുതിവരുത്തുമെന്നും പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത് ഇങ്ങനെയാണ്:- .
കാന്റർബറി കഥകൾ കഴിഞ്ഞാൽ ചോസറുടെ ഏറ്റവും പ്രധാനകൃതി ട്രോയ് ക്രെസിഡായും എന്ന പ്രേമകഥയാണ്. ട്രോയിയിലെ രാജകുമാരൻ ട്രോയിലസാണ് മുഖ്യകഥാപാത്രം. ആ കഥയുടെ ദുഃഖപര്യവസാനത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ, ക്ഷണികമായ ഐഹികപ്രേമത്തിനു പകരം എന്നും നിലനിൽക്കുന്ന ദൈവസ്നേഹത്തിൽ വിശ്വാസമർപ്പിക്കുവാൻ ചോസർ ചെറുപ്പക്കാരെ ഉപദേശിക്കുന്നുണ്ട്. കഥയുടേയും കഥാപാത്രങ്ങളുടേയും സങ്കീർണത കണക്കിലെടുത്ത്, ഈ കൃതി ആദ്യത്തെ നോവൽ എന്നു വിശേഷിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.
1366-ൽ ചോസർ വിവാഹിതനായി. ഫിലിപ്പാ റോയറ്റ് ആയിരുന്നു വധു. രാജ്ഞിയുടെ സഹായി ആയിരുന്നു അവർ. അവർക്ക് മൂന്നോ നാലോ മക്കൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. ദാമ്പത്യജീവിതത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൃതികളിലെ തണുപ്പൻ പരാമർശങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ, ചോസറുടെ ദാമ്പത്യം അത്ര സന്തോഷപ്രദമായിരുന്നിരിക്കില്ല എന്നു പലരും അനുമാനിക്കുന്നുണ്ടു്. ഫിലിപ്പാ 1387-നടുത്ത് മരിച്ചു എന്നു കരുതപ്പെടുന്നു.
അക്കാലത്തുതന്നെ ചോസർ സിസിലിയാ എന്ന വിശുദ്ധയുടെ ഒരു ജീവചരിത്രവും എഴുതി. മറ്റൊരു രചന റോമൻ തത്ത്വചിന്തകൻ ബൊയീത്തിയസ് എഴുതിയ തത്ത്വചിന്തയുടെ സമാശ്വാസം എന്ന പ്രഖ്യാതകൃതിയുടെ പരിഭാഷ ആയിരുന്നു. ലോകത്തിലെ അനീതികൾക്കു നടുവിൽ ദൈവനീതിയിലും പരിപാലനയിലും വിശ്വാസം പ്രഖ്യാപിക്കുന്ന കൃതിയാണത്. ആ പരിഭാഷ അത്ര വ്യക്തതയില്ലാത്തതാണെന്നാണ് പൊതുവേ അഭിപ്രായം.
ഇംഗ്ലീഷ് ഭാഷയിൽ രചന നടത്തിയ ആദ്യത്തെ പ്രധാന കവി എന്നതിനു പുറമേ തത്ത്വചിന്തകനും, സർക്കാർ സേവകനും നയതന്ത്രജ്ഞനും ആയിരുന്നു ജെഫ്രി ചോസർ . കാന്റർബറി റ്റേൽസ് എന്ന വിഖ്യാത കഥാസമാഹാരത്തിന്റെ രചയിതാവാണ് അദ്ദേഹം. ഇംഗ്ലീഷ് കവിതയുടെ പിതാവെന്ന് ചോസർ വിശേഷിക്കപ്പെടുന്നു.
ഇതിനിടെ1367-നും‍ 1378-നും ഇടക്ക് ചോസർ വിദേശത്തുള്ള നയതന്ത്രദൗത്യങ്ങൾക്ക് പലവട്ടം‍ നിയോഗിക്കപ്പെട്ടു. ഇറ്റലിയിലേക്കുള്ള ഇത്തരം യാത്രകളിലൊന്നിൽ 1372-73-ൽ അദ്ദേഹം ഇറ്റാലിയൻ സാഹിത്യകാരന്മാരായ പെട്രാർക്കിനെയും ജിയോവാനി ബൊക്കേച്ചിയോയെയും കണ്ടിരിക്കാമെന്നു കരുതപ്പെടുന്നു.
ഒരു സ്പാനിഷ് നോവലിസ്റ്റും കവിയും നാടകകൃത്തുമായിരുന്നു ഡോൺ മിഗ്വെൽ ഡി സെർവാന്റസ് ഇ സെർവാന്തേ . സ്പാനിഷ് സാഹിത്യത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട സാഹിത്യകാരന്മാരിലൊരാളായിരുന്നു സെർവാന്റെസ്. സ്പെയിനിന്റെ ദ് സിഗ്ലോ ദെ ഓറോ എന്നറിയപ്പെടുന്ന 15-ആം നൂറ്റാണ്ടിലെ സാംസ്കാരിക വിപ്ലവത്തിന്റെ നായകനായിരുന്നു സെർവാന്റെസ്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഏറ്റവും പ്രശസ്തമായ പുസ്തകം ഡോൺ ക്വിക്സോട്ട് ഡെ ലാ മാഞ്ചാ. എന്ന കൃതിയാണ്. പാശ്ചാത്യ സാഹിത്യത്തിലെ സ്പാനിഷ് ക്ലാസിക്കുകളിൽ ആദ്യത്തേതായി കരുതപ്പെടുന്നു. എഴുതപ്പെട്ടതിൽ ഏറ്റവും ഉദാത്തമായ സാങ്കൽപ്പികകഥകളിൽ ഒന്നായി ഇത് കരുതപ്പെടുന്നു. അറുപത്തഞ്ചിലേറെ ഭാഷകളിലേക്ക് ഈ പുസ്തകം വിവർത്തനം ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. ഇന്നും ഈ പുസ്തകത്തിന്റെ പ്രതികൾ പതിവായി അച്ചടിക്കുന്നു. 18-ആം നൂറ്റാണ്ടുവരെ ഈ പുസ്തകത്തെക്കുറിച്ചുള്ള നിരൂപക സംവാദങ്ങൾ നടന്നിരുന്നു. എൽ പ്രിൻസിപ്പെ ദെ ലോസ് ഇൻ‌ജെനിയോസ് എന്ന് അദ്ദേഹം അറിയപ്പെട്ടു.
സ്പാനിഷ് ഭാഷയിന്മേൽ ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്വാധീനം വളരെ വലുതായിരുന്നു. സെർവാന്റസിന്റെ ഭാഷ എന്നും സ്പാനിഷ് ഭാഷ അറിയപ്പെടുന്നുണ്ട് എന്നത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്വാധീനം വെളിവാക്കുന്നു. രസികന്മാരുടെ രാജകുമാരൻ എന്ന് അദ്ദേഹം അറിയപ്പെടുന്നുണ്ട്.
മായാവി നല്ലൊരു കുട്ടിച്ചാത്തനാണ്. മായാവി നാടിനേയും കാടിനേയും ദുർമന്ത്രവാദികളിൽ നിന്നും കൊള്ളക്കാരിൽ നിന്നും സംരക്ഷിക്കുന്നതായാണ് കഥയിൽ പറയുന്നത്. മായാവിയുടെ കൂട്ടുകാരായ രാജുവും രാധയും, ദുർമന്ത്രവാദികളായ കുട്ടൂസനും ഡാകിനിയും അവരുടെ സഹായിയായ ലുട്ടാപ്പിയും, ലുട്ടാപ്പിയുടെ അമ്മാവനായ പുട്ടാലുവും, കുപ്രസിദ്ധ കുറ്റവാളികളായ വിക്രമനും മുത്തുവും, കണ്ടുപിടിത്തങ്ങൾ ദുർ‌വിനിയോഗം ചെയ്യുന്ന ശാസ്ത്രജ്ഞരായ ലൊട്ടുലൊടുക്കും ഗുൽഗുലുമാലുമൊക്കെയാണ് മായാവിയിലെ പ്രധാന കഥാപാത്രങ്ങൾ. ആദ്യകാലത്ത് ഇതിന്റെ കഥ തയ്യാറാക്കിയത് മോഹൻ. ചിത്രീകരണം നടത്തിയത് : മോഹൻദാസ്