polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
സ്ഥലകാല ജ്യാമിതിയുടെ മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കാവുന്ന ഒരു ഗുണധർമ്മമായി ആണ് ഐൻസ്റ്റീൻ ഗുരുത്വത്തെ പരിഗണിക്കുന്നതു്. ഒരു നിശ്ചിത സ്ഥലകാലപരിധിയിൽ വിതരണം ചെയ്യപ്പെട്ടിട്ടുള്ള ദ്രവ്യത്തിന്റെ അളവും ഊർജ്ജവികിരണങ്ങളുമാണ് ആ പരിധിയിൽ ഗുരുത്വബലമായി പ്രകടമാവുന്ന ഇത്തരം സ്വാധീനം ചെലുത്തുക. വ്യത്യസ്ത ബിന്ദുക്കളിലുള്ള ദ്രവ്യത്തിന്റെ അളവു്, അവ തമ്മിൽ വിനിമയം ചെയ്യപ്പെടുന്ന ഊർജ്ജവികിരണങ്ങൾ, സ്ഥലം, സമയം എന്നീ നാലു ഘടകങ്ങൾ സ്ഥലകാലമണ്ഡലത്തിൽ നിരന്തരമായി പ്രയോഗിക്കുന്ന വക്രതയാണ് ഗുരുത്വബലമായി അനുഭവപ്പെടുന്നത് എന്നു് അദ്ദേഹം അനുമാനിച്ചു. അത്തരത്തിലുണ്ടാവുന്ന ഗുരുത്വബലത്തിന്റെ അളവ് സ്ഥലകാലബന്ധം മൂലമുള്ള ആക്കവും , പിണ്ഡോർജ്ജബന്ധം മൂലമുള്ള ആക്കവും (ഇവയെ എല്ലാം ഒരുമിച്ച് ചതുഷ്മാന ശക്തിപരിമാണം - - എന്നു വിളിക്കാം) അനുസരിച്ചാണ് നിശ്ചയിക്കപ്പെടുക. ഈ നാലു ഘടകങ്ങളും ഗുരുത്വബലവും തമ്മിലുള്ള സങ്കീർണ്ണബന്ധം സൂചിപ്പിക്കാൻ ഐൻസ്റ്റീൻ തന്റെ പ്രസിദ്ധമായ ഫീൽഡ് സമവാക്യങ്ങൾ വികസിപ്പിച്ചെടുത്തു.
ന്യൂട്ടന്റെ ഗുരുത്വാകർഷണനിയമവും തുടങ്ങിയ ഭൗതികശാസ്ത്രജ്ഞരുടെ പരീക്ഷണപ്രകാരവും സ്വതന്ത്രമായി പതിക്കുന്ന ഒരു വസ്തുവിന് ഒരു പൊതുസ്വഭാവമുണ്ട് അഥവാ സ്വതന്ത്രപിണ്ഡത്തിന്റെയും ഗുരുത്വാകർഷണ പിണ്ഡത്തിന്റെയും തുല്യത എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു.):സ്വതന്ത്രമായി പതിക്കുന്ന വസ്തുവിന്റെ പാത അതിന്റെ സ്ഥാനത്തെയും ആദ്യപ്രവേഗത്തെയും മാത്രം ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു,അത് വസ്തുവിന്റെ മറ്റെല്ലാ ൽ നിന്നും സ്വതന്ത്രമാണ്. .ഈ സിദ്ധാന്തത്തിന്റെ ഒരു ലഘുരൂപമാണ് ഐൻസ്റ്റീന്റെ എലിവേറ്റർ പരീക്ഷണം :ഒരു അടഞ്ഞ മുറിയിലുള്ള നിരീക്ഷകന് അതിനുള്ളിലെ വസ്തുക്കളുടെ പാത നിരീക്ഷിക്കുന്നതിലൂടെ മുറി ഒരു ഗുരുത്വാകർഷണ മണ്ഡലത്തിൽ സ്ഥിരാവസ്ഥയിൽ നിലകൊള്ളുകയാണോ അതോ ൽ ഗുരുത്വാകർഷണ ത്വരണത്തിനു തുല്യമായ ത്വരണമുള്ള ഒരു റോക്കറ്റിലാണോ എന്നു നിർണയിക്കാൻ സാധ്യമല്ല.
ഇതേ പരീക്ഷണങ്ങൾ തന്നെ ഗുരുത്വാകർഷണമണ്ഡലത്തിലെ ക്ലോക്കുകളിലെ സമയം വിശിഷ്ട ആപേക്ഷികതയുടെ നിയമങ്ങൾ പാലിക്കുന്നില്ലെന്നു തെളിയിച്ചു.സ്ഥലകാല ജ്യാമിതിയുടെ ഭാഷയിൽപ്പറഞ്ഞാൽ സമയം മിൻകോവ്സ്കി മെട്രിക് ഉപയോഗിച്ച് അളക്കാവുന്നതല്ല.ലഘുസന്ദർഭങ്ങളിൽ സ്വതന്ത്രമായി പതിക്കുന്ന വ്യൂഹങ്ങൾ ഏകദേശം മിൻകോവ്സ്കിയനാണെന്നു പറയാം.ഗുരുത്വാകർഷണത്തിന്റെ സാന്നിദ്ധ്യത്തിൽ ഈ മിൻകോവ്കി തലത്തിന്റെ സാമാന്യരൂപമാണ് വേണ്ടത്. സാമാന്യ ആപേക്ഷികതയിൽ സ്ഥലകാലത്തിന്റെ ജ്യാമിതിയെക്കുറിക്കുന്ന മെട്രിക് മിങ്കോവ്സ്കിയൻ അല്ല,അതിന്റെ സാമാന്യരൂപമായ സ്യൂഡോ റൈമാനിയൻ മെട്രിക് ആണ്.ഓരോ റൈമാനിയൻ മെട്രിക്കും ഒരു ലെവി സിവിറ്റ ബന്ധന-തുല്യതാതത്വം പാലിക്കുകയും ലഘുസന്ദർഭങ്ങളിൽ ത്രിമാനസ്ഥലത്തെ മിൻകോവ്സ്കിയനാക്കുകയും ചെയ്യുന്ന തരത്തിലുള്ള ബന്ധനം-വുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
സാമാന്യ ആപേക്ഷികത ഗുരുത്വാകർഷണത്തിന്റെ ജ്യാമിതിയെക്കുറിക്കുന്ന സിദ്ധാന്തമാണ്.അതിന്റെ അടിത്തറ ഐൻസ്റ്റീന്റെ ഫീൽഡ് സമവാക്യങ്ങളാണ്.ഈ സമവാക്യങ്ങൾ ചതുർമാനതലത്തിലുള്ള സ്ഥലകാലത്തിന്റെ ജ്യാമിതിയെ അതിലടങ്ങിയ ദ്രവ്യത്തിന്റെ അളവുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തുന്നു.ഗുരുത്വാകർഷണം ഒരു ബലമല്ല മറിച്ച് ചതുർമാന സ്ഥലകാലത്തിന്റെ സവിശേഷതയാണ്. 'ഗുരുത്വബലം' ഖഗോളവസ്തുക്കളുടെ ചലനപാതയെ വ്യതിയാനപ്പെടുത്തുകയല്ല,മറിച്ച് ദ്രവ്യത്തിന്റെ സാന്നിധ്യത്താൽ വളഞ്ഞ സ്ഥലകാലത്തിലൂടെ വസ്തുക്കൾ നേർരേഖയിൽ സഞ്ചരിക്കുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്.പ്രമുഖ ആപേക്ഷികതാപണ്ഡിതനായ ജോൺ ആർക്കിബൽഡ് വീലറിന്റെ അഭിപ്രായത്തിൽ-'സ്ഥലകാലം ദ്രവ്യത്തിന് എങ്ങനെ സഞ്ചരിക്കണമെന്ന് പറഞ്ഞു കൊടുക്കുന്നു,ദ്രവ്യം സ്ഥലകാലത്തിന് എങ്ങനെ വളയണമെന്നും' .
ഐൻസ്റ്റൈന്റെ സമവാക്യങ്ങൾ അരേഖീയ ഭാഗിക അവകലന സമവാക്യങ്ങളാണ് അതുകൊണ്ടു തന്നെ പൂർണ നിർദ്ധാരണം സാധ്യമല്ല.എങ്കിലും ഏതാനും നിർദ്ധാരണമൂല്യങ്ങൾ കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്.അവയിൽ ഏറ്റവും പ്രശസ്തവും,ഭൗതികശാസ്ത്രത്തിൽ പ്രയോഗത്തിലുള്ളതുമായ നിർദ്ധാരണമൂല്യങ്ങൾ ഷ്വാർസ്ചൈൽഡ് നിർദ്ധാരണമൂല്യം,റൈസ്നർ-നോർഡ്സ്റ്റോം നിർദ്ധാരണമൂല്യം,കെർ മെട്രിക് എന്നിവയാണ്.ഇവയോരോന്നും ശൂന്യപ്രപഞ്ചത്തിലെ പ്രത്യേകതരം തമോഗർത്തങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.ഫ്രീഡ്‌മാൻ-റോബർട്ട്സൺ-വാക്കർ മെട്രിക്,ഡി സിറ്റർ പ്രപഞ്ചം എന്നീ നിർദ്ധാരണമൂല്യങ്ങൾ വിപുലീകരിക്കപെടുന്ന പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ മാതൃക തരുന്നു.ഗോഡൽ യൂണിവേഴ്സ്,ടാബ്-നട്ട് നിർദ്ധാരണമൂല്യം,പ്രതി ഡിസിറ്റർ തലം എന്നിവയും ഫീൽഡ് സമവാക്യങ്ങളൂടെ നിർദ്ധാരണമൂല്യങ്ങളാണ്.
വൈദ്യുതകാന്തികക്ഷേത്രത്തിലെ വൈദ്യുതകാന്തിക തരംഗങ്ങൾക്കു സമാനമായി ലഘുഗുരുത്വമണ്ഡലത്തിലുള്ള തരംഗങ്ങളാണ് ഗുരുത്വാകർഷണതരംഗങ്ങൾ.ഇവ ചതുർമാനതലത്തിലെ പ്രകാശവേഗതയിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന ആണ്.സ്പേസിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന കണികകളുടെ ഒരു വളയത്തിൽ ഗുരുത്വാകർഷണചലനമുണ്ടാക്കുന്ന മാറ്റം വായനക്കാരനു നേർക്ക് സഞ്ചരിക്കുന്ന ഒരു സൈൻ തരംഗം പ്രസ്തുത വളയത്തിൽ ഉണ്ടാക്കുന്ന ചലന ത്തിനു തുല്യമാണ്. ഐൻസ്റ്റൈൻ സമവാക്യങ്ങൾ അരേഖീയമായതുകൊണ്ട് ഗുരുത്വതരംഗങ്ങൾ പാലിക്കില്ല. അതുകൊണ്ടു തന്നെ അവയുടെ സ്വഭാവത്തെക്കുറിച്ചു പ്രവചിക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടാണ്. എങ്കിലും ഒരു ലൂടെ ലഘുഗുരുത്വമണ്ഡലത്തിലെ ഗുരുത്വതരംഗങ്ങളെക്കുറിച്ചു പഠിക്കാൻ സാധിക്കും.
ആധുനിക പ്രപഞ്ചവിജ്ഞാനീയ ശാഖയുടെ അടിസ്ഥാനശിലയാണ് സാമാന്യ ആപേക്ഷികതാ സിദ്ധാന്തം. പ്രത്യേകിച്ച്, ജ്യോതിശാസ്ത്രത്തിൽ വളരെ സുപ്രധാനമായ സ്ഥാനമുണ്ട് ഈ ശാസ്ത്രസങ്കൽപ്പത്തിനു്. ആദ്യമായി തമോദ്വാരങ്ങളുടെ സാദ്ധ്യത പ്രവചിക്കാൻ കാരണമായത് ഐൻസ്റ്റീന്റെ ഈ അനുമാനങ്ങളായിരുന്നു. പ്രകാശത്തിനുപോലും രക്ഷപ്പെടാനാകാത്തത്ര ഭീമമായ പിണ്ഡവും എന്നാൽ വളരെ ചെറിയ വ്യാസപരിധിയ്ക്കുള്ളിൽ ഒതുങ്ങുന്ന വ്യാപ്തവുമുള്ള ഖഗോളപ്രതിഭാസങ്ങളാണ് തമോദ്വാരങ്ങൾ. അതിസാന്ദ്രമായ ഇത്തരം നിരവധി തമോദ്വാരങ്ങളെ പല നക്ഷത്രയൂഥങ്ങളുടേയും കേന്ദ്രങ്ങളിലായി ഇതിനകം കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്. ഇവയുടെ അതിഭീമമായ ഗുരുത്വാകർഷണം പ്രകാശതരംഗങ്ങളുടെ സ്വാഭാവികമായ നേർദിശാ സഞ്ചാരത്തെ സ്വാധീനിച്ച് അവയുടെ പഥങ്ങളിൽ വക്രതയുണ്ടാക്കുന്നു
ഉദാത്തഭൗതികത്തിൽ ഒരു വസ്തുവിന്റെ ചലനം അതിന്റെ സ്വതന്ത്രചലനത്തെയും സ്വതന്ത്രചലനത്തിൽ നിന്നുള്ള വ്യതിയാനത്തെയും അടിസ്ഥാനമാക്കിയാണ് നിർവചിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്.ഈ വ്യതിയാനങ്ങൾ വസ്തുവിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്ന ബാഹ്യബലങ്ങളുടെ ഫലമായി-ന്യൂട്ടന്റെ രണ്ടാം ചലനനിയമപ്രകാരം,ഈ ബാഹ്യബലം സ്വതന്ത്ര പിണ്ഡത്തിന്റെയും ത്വരണത്തിന്റെയും ഗുണനഫലത്തിനു തുല്യമാണ് - ഉണ്ടാകുന്നവയാണ് .ക്ലാസിക്കൽ ഭൗതികത്തിലെ ൽ സ്വതന്ത്രചലനത്തിലുള്ള ഒരു വസ്തുവിന്റെ പാത നേർരേഖയിലായിരിക്കും.എന്നാൽ സാമാന്യ ആപേക്ഷികതാ സിദ്ധാന്തപ്രകാരം സ്വതന്ത്രവസ്തുവിന്റെ പാത 'ജിയോഡസിക്' അഥവാ 'വക്രിച്ച സ്ഥല-കാല ജ്യാമിതിയിലെ നേർരേഖയി'ലാണ്.
സാമാന്യ ആപേക്ഷികത ഉപയോഗിച്ച്, സൈദ്ധാന്തിക മാതൃക നിർമ്മിക്കുമ്പോൾ ദ്രവ്യവും അതുൾക്കൊള്ളുന്ന സ്ഥലകാലത്തിന്റെ ജ്യാമിതിയും ഐൻസ്റ്റൈന്റെ ഫീൽഡ് സമവാക്യങ്ങൾ പാലിക്കണം:ദ്രവ്യത്തിന്റെ ഊർജ്ജ സംവേഗ ടെൻസറിന്റെ ഡൈവർജൻസ് പൂജ്യമാകണം.ഫീൽഡ് സമവാക്യങ്ങളുടെ നിർദ്ധാരണമൂല്യം സെമി റൈമാനിയൻ മാനിഫോൾഡും ആ മാനിഫോൾഡിലെ ദ്രവ്യമണ്ഡലങ്ങളും ചേർന്നതാണ്.ഊർജ്ജ സംവേഗ ടെൻസറിന്റെ ഡൈവർജൻസ് പൂജ്യമാകുന്നതോടൊപ്പം ദ്രവ്യം അതിന്റെതന്നെ സവിശേഷതകൾക്കനുസൃതമായ നിയമങ്ങൾ പാലിക്കയും വേണം.ഇത്തരത്തിലുള്ള ഒരു നിർദ്ധാരണമൂല്യം പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ ഒരു സൈദ്ധാന്തിക മാതൃക തരുന്നു.
ആദ്യകാലത്ത് സ്വതന്ത്രപതനത്തിലൂടെ നിർവചിക്കപ്പെട്ട വ്യൂഹങ്ങളും വിശിഷ്ടസിദ്ധാന്തം പ്രായോഗികമായ വ്യൂഹങ്ങളും ഒന്നു തന്നെയാണോ എന്ന് വ്യക്തമായിരുന്നില്ല. എന്നാൽ വിശിഷ്ട സിദ്ധാന്തത്തിലെ വ്യൂഹങ്ങളുടെ ചട്ടക്കൂടിൽ നിന്നുകൊണ്ടു തന്നെ ഗുരുത്വാകർഷണമണ്ഡലത്തിൽക്കൂടി സഞ്ചരിക്കുമ്പോൾ പ്രകാശത്തിനുണ്ടാവുന്ന ചുവപ്പുനീക്കം വിശദീകരിക്കാൻ കഴിഞ്ഞു.കൃത്യമായ പരീക്ഷണങ്ങളിലൂടെ സ്വതന്ത്രപതനവ്യൂഹങ്ങൾ വിശിഷ്ട ആപേക്ഷികതയിലെ വ്യൂഹങ്ങൾ തന്നെയെന്ന് തെളിയിക്കപ്പെട്ടു.ഈ തെളിവിന്റെ സാമാന്യപ്രസ്താവന,വിശിഷ്ട ആപേക്ഷികസിദ്ധാന്തത്തിലെ നിയമങ്ങൾ സ്വതന്ത്രമായി നിപതിക്കുന്ന വ്യൂഹങ്ങളിലും പ്രായോഗികമാണെന്ന സിദ്ധാന്തം ,ഐൻസ്റ്റീന്റെ തുല്യതാ തത്ത്വം എന്നറിയപ്പെടുന്നു.
സാമാന്യ ആപേക്ഷികതാസിദ്ധാന്തം ഉദാത്ത ഭൗതികത്തിലെ അദിശ ഗുരുത്വത്തിനു പകരം ഒരു സിമട്രിക് രണ്ടാം റാങ്ക് ടെൻസർ നിർദ്ദേശിക്കുന്നു.ഗുരുത്വമണ്ഡലം ദുർബലമാകുകയും പ്രവേഗം പ്രകാശപ്രവേഗത്തെക്കാൾ വളരെക്കുറവായിരിക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ ഈ സിദ്ധാന്തം ന്യൂട്ടന്റെ ഗുരുത്വസിദ്ധാന്തത്തിനു സമാനമായ ഫലങ്ങൾ തരുന്നു.
ടെൻസറുകളാൽ നിർമ്മിക്കപ്പെട്ടവയായതുകൊണ്ടുതന്നെ സാമാന്യ ആപേക്ഷികതാ സിദ്ധാന്തം ആണ്.അതായത് എല്ലാ വ്യൂഹങ്ങളിലും അതിന് ഒരേ രൂപമാണുള്ളത്.ഭൗതിക നിയമങ്ങൾക്ക് എല്ലാ വ്യൂഹങ്ങളിലും ഒരേ രൂപം ഉണ്ടായിരിക്കും.ഇത് സാമാന്യ ആപേക്ഷികതാതത്വം എന്നറിയപ്പെടുന്നു.ലഘുസന്ദർഭങ്ങളിൽ സ്ഥലം തുല്യതാതത്വപ്രകാരംസ്ഥലകാലം മിൻകോവ്സ്കിയനാകും. ഭൗതികനിയമങ്ങൾ ലോറൻസ് അപരിവർത്തവും.
ഈ പരീക്ഷണപ്രകാരം ജഡത്വാധാരവ്യൂഹങ്ങളിലുള്ള ചലനവും ഗുരുത്വാകർഷണബലത്തിന്റെ ഫലമായുള്ള ചലനവും തമ്മിൽ നിരീക്ഷിക്കത്തക്ക വ്യത്യാസമില്ലെന്നു കാണാം.അങ്ങനെ ഒരു പുതിയ വിഭാഗം ജഡത്വ ആധാരവ്യൂഹം-ഗുരുത്വാകർഷണബലത്തിന്റെ സ്വാധീനത്തിൽ നിപതിക്കുന്ന വസ്തുക്കളുടെ ആധാരവ്യൂഹം-നിദ്ദീശിക്കപ്പെട്ടു.ഈ അധാരവ്യൂഹപ്രകാരം സ്ഥല ത്തിന് സാധാരണ യൂക്ലീഡിയൻ ജ്യാമിതിയാണുള്ളത്.എന്നാൽ ത്രിമാനസ്ഥലവും സമയവും ഒന്നിച്ചു പരിഗണിക്കുമ്പോൾജ്യാമിതി സങ്കീർണമാകുന്നു. സ്ഥലകാലസദിശങ്ങൾസ്വതന്ത്രമായി പതിക്കുന്ന കണികകളുടെ പാതയ്ക്കനുസരിച്ച് വ്യതിയാനപ്പെടുന്നു.ഇതിൽ നിന്ന് സ്ഥലകാലത്തിന് യൂക്ലീഡിയൻ ജ്യാമിതിയിൽ നിന്ന് വ്യതിയാനം-ഒരു വളവ്-ഉണ്ടെന്ന് അനുമാനിക്കാം.
ഗുരുത്വം എന്ന പ്രതിഭാസത്തിനെ ജ്യാമിതീയമായി വിശദീകരിക്കുവാൻ ശ്രമിക്കുന്ന സിദ്ധാന്തമാണ് സാമാന്യ ആപേക്ഷികതാ സിദ്ധാന്തം . 1916 ൽ ആൽബർട്ട് ഐൻസ്റ്റീനാണ് ഇത് അവതരിപ്പിച്ചത്. . അദ്ദേഹം തന്നെ മുൻപ് ആവിഷ്കരിച്ചിരുന്ന വിശിഷ്ട ആപേക്ഷികതാ സിദ്ധാന്തത്തിന്റെയും സർ ഐസക്‌ ന്യൂട്ടൺ ആവിഷ്കരിച്ചിരുന്ന സർവ്വഗുരുത്വാകർഷണനിയമത്തേയും ഏകോപിച്ച് ഉരുത്തിരിച്ച ഒരു സാമാന്യവത്കരണമാണ് ഈ സിദ്ധാന്തത്തിലൂടെ നിലവിൽ വന്നതു്. നിലവിലുള്ള ആധുനിക ഭൗതികശാസ്ത്രം ഗുരുത്വാകർഷണം എന്ന പ്രതിഭാസത്തെ അംഗീകരിച്ചിട്ടുള്ളത് ഐൻസ്റ്റീന്റെ സാമാന്യ ആപേക്ഷികതാസിദ്ധാന്തം അടിസ്ഥാനമാക്കിയാണ്.
തുല്യതാതത്വം പാലിക്കപ്പെടുന്നുവെന്ന് അനുമാനിച്ചാൽ ഗുരുത്വം സമയപ്രവാഹത്തെ സ്വാധീനിക്കുന്നു എന്നു കാണാം.ഒരു ഗുരുത്വ കിണറി ലേക്ക് പതിക്കുന്ന തരംഗത്തിന് നീലനീക്ക വും എതിർദിശയിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന തരംഗത്തിന് ചുവപ്പുനീക്ക വും സംഭവിക്കുന്നു.ഈ പ്രതിഭാസങ്ങളെ ഒരുമിച്ച് ആവൃത്തിയുടെ ഗുരുത്വ നീക്കം എന്നു പറയുന്നു.സാമാന്യമായിപ്പറഞ്ഞാൽ വലിയ പിണ്ഡമുള്ള ഒരു വസ്തുവിനു സമീപം നടക്കുന്ന പ്രവൃത്തി സാവധാനവും അതിൽ നിന്നും വളരെ അകലെ നടക്കുന്ന പ്രവൃത്തി വേഗത്തിലും നടക്കുന്നു.ഇതാണ് സമയത്തിന്റെ ഗുരുത്വദീർഘനം.
ലോറന്റ് സമമിതി ഉപയോഗിക്കുമ്പോൽ ഉണ്ടാകുന്ന വ്യത്യാസങ്ങൾപഠിക്കാൻ പ്രകാശസ്തൂപിക എന്ന സങ്കല്പം ഉപയോഗിക്കാം. .പ്രകാശസ്തൂപികയിലെ ഓരോ പ്രക്രിയ യ്ക്കും ,പ്രകാശത്തെക്കാൾ കുറഞ്ഞ വേഗത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന തരംഗങ്ങൾ വഴി അതിനെ സ്വാധീനിക്കുന്നതോ അത് സ്വാധീനിക്കുന്നതോ ആയ പ്രക്രിയ കളും അത്തരത്തിലുള്ള ഒരു സ്വാധീനവും സാധ്യമല്ലാത്ത പ്രക്രിയകളും ഉണ്ടാകാം. ഈ പ്രക്രിയകൾ നിരീക്ഷകനെ ആശ്രയിക്കുന്നില്ല. സ്വതന്ത്രചലനത്തിലുള്ള ഒരു വസ്തുവിന്റെ പ്രകാശസ്തൂപികയിലുള്ള വേൾഡ് ലൈനുകളുപയോഗിച്ച് സ്ഥലകാലത്തിന്റെ സെമി റൈമാനിയൻ മെട്രിക് നിർമ്മിക്കാം.
1905-ൽ വിശിഷ്ട ആപേക്ഷികതാസിദ്ധാന്തം പ്രസിദ്ധപ്പെടുത്തിയ ശേഷം ഐൻസ്റ്റീൻ ഗുരുത്വാകർഷണത്തെ ആപേക്ഷികതയുമായി ബന്ധപ്പെടുത്താൻ ശ്രമിച്ചു.1907-ൽ ബാഹ്യബലങ്ങളില്ലാതെ സ്വതന്ത്രമായി താഴേക്കു വീഴുന്ന ഒരു നിരീക്ഷകന്റെ ഉദാഹരണത്തിലൂടെ തുടങ്ങിയ അദ്ദേഹം 1915 നവംബറിൽ പ്രഷ്യൻ അക്കാദമി ഓഫ് സയൻസിൽ തന്റെ ഫീൽഡ് സമവാക്യങ്ങൾ അവതരിപ്പിച്ചു. ഈ സമവാക്യങ്ങൾ ദ്രവ്യത്തിന്റെ സാന്നിദ്ധ്യം കൊണ്ട് സ്ഥലകാല ജ്യാമിതിയിലുണ്ടാകുന്ന രൂപവ്യത്യാസം വിശദീകരിക്കുന്നു. ഈ ഫീൽഡ് സമവാക്യങ്ങളാണ് സാമാന്യ ആപേക്ഷികതാ സിദ്ധാന്തത്തിന്റെ അടിത്തറ.
ഗുരുത്വാകർഷണത്തിന്റെ ആപേക്ഷികവും ജ്യാമിതീയവുമായ സ്വാധീനങ്ങൾ വിശദീകരിച്ച ശേഷവും അതിന്റെ സ്രോതസ്സ് എന്താണെന്ന ചോദ്യം അവശേഷിച്ചു.ന്യൂട്ടോണിയൻ ഭൗതികത്തിൽ ഗുരുത്വാകർഷണത്തിന്റെ സ്രോതസ്സ് പിണ്ഡമാണ്.വിശിഷ്ട ആപേക്ഷികതയിൽ പിണ്ഡം എന്നത് കുറച്ചുകൂടി സാമാന്യവൽക്കരിക്കപ്പെട്ട് ഊർജ്ജ-സംവേഗ ടെൻസറിന്റെ ഭാഗമായി . തുല്യതാതത്വപ്രകാരം ഈ ടെൻസറിനെ വക്രിച്ച സ്ഥലകാല ത്തിലേക്ക് വീണ്ടും സാമാന്യവൽക്കരിക്കാം.ഫീൽഡ് സമവാക്യങ്ങൾ ഊർജ്ജ-സംവേഗ ടെൻസറിനെ റിച്ചി ടെൻസറുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തുന്നു.
വിശിഷ്ട ആപേക്ഷികതപ്രകാരം ഊർജ്ജത്തിന്റെയും സംവേഗത്തിന്റെയും സംരക്ഷണനിയമങ്ങൾ ഊർജ്ജ സംവേഗടെൻസറിന്റെ ഡൈവർജൻസില്ലായ്മയെക്കുറിക്കുന്നു. ഇതേ തത്ത്വം വക്രിച്ച സ്ഥലകാലത്തിലും പ്രായോഗികമാണ്.അതായത്,വിശിഷ്ട ആപേക്ഷികതയിലെ ഭാഗിക അവകലജങ്ങൾ ക്കു പകരം അവയുടെ - തത്തുല്യങ്ങൾ- -ഉപയോഗിച്ചാൽ സാമാന്യ ആപേക്ഷികതയിലെത്താം.അതിനു ശേഷം ഊർജ്ജ സംവേഗ ടെൻസറിന്റെ കോവേരിയന്റ് ഡൈവർജൻസ് പൂജ്യമായെടുത്താൽ ഐൻസ്റ്റീന്റെ ഫീൽഡ് സമവാക്യങ്ങൾ ലഭിക്കും.ഏറ്റവും ലഘുവായ രൂപത്തിൽ;
ഗുരുത്വ ചുവപ്പുനീക്കം പരീക്ഷണങ്ങളിലൂടെയും വാനശാസ്ത്രനിരീക്ഷണങ്ങളിലൂടെയും അളക്കാം.അറ്റോമിക ഘടികാരങ്ങളുപയോഗിച്ച് ഭൂമിയുടെ ഗുരുത്വമണ്ഡലം കാരണമുണ്ടാകുന്ന സമയദീർഘനം അളന്നിട്ടുണ്ട്. കൂടുതൽ ശക്തമായ ഗുരുത്വമണ്ഡലങ്ങളിൽ ബൈനറി പൾസാറുകൾ ഉപയോഗിച്ച് ചുവപ്പുനീക്കം കണ്ടെത്താം.ഈ പരീക്ഷണങ്ങളുടെയെല്ലാം ഫലങ്ങൾ സാമാന്യ ആപേക്ഷികതയുടെ പ്രവചനങ്ങൾക്കനുസൃതമാണ്.എങ്കിലും ഇവ സാമാന്യ ആപേക്ഷികതയും തുല്യതാതത്വം പാലിക്കുന്ന മറ്റു സിദ്ധാന്തങ്ങളും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസങ്ങളെക്കുറിച്ച് കാര്യമായ വിവരങ്ങൾ തരുന്നില്ല.
പ്രകാശത്തിന്റെ ഗതിമാറ്റത്തോട് ബന്ധപ്പെട്ട മറ്റൊരു പ്രതിഭാസം - ഗുരുത്വമണ്ഡലത്തിലുള്ള തരംഗം ഗുരുത്വമില്ലാത്ത മണ്ഡലത്തിലുള്ളതിനെക്കാൾ സാവധാനം സഞ്ചരിക്കുന്നത്-ആണ്.ഈ പ്രതിഭാസം പരീക്ഷണങ്ങളിലൂടെ തെളിയിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. - അനുസരിച്ച് പ്രകാശത്തിന്റെ ഗതിമാറ്റം എന്നിവയുടെ അളവ് എന്ന നെ നിർണയിക്കുന്നു. സ്ഥലത്തിന്റെ ജ്യാമിതിയിൽ ഗുരുത്വത്തിനുള്ള സ്വാധീനം നിർണയിക്കുന്നു.
സാമാന്യ ആപേക്ഷികതാസിദ്ധാന്തം പ്രവചിക്കുന്ന മറ്റൊരു സാദ്ധ്യത ഗുരുത്വ തരംഗങ്ങളുടേതാണ്. ഇതുവരെ അനുഭവവേദ്യമായി കണ്ടെത്താൻ കഴിഞ്ഞിട്ടില്ലെങ്കിലും നിലവിലുള്ള ഗണിതോർജ്ജതത്വങ്ങൾ അനുസരിച്ച് ഗുരുത്വതരംഗങ്ങളുടെ അസ്തിത്വം സാദ്ധ്യവും അവശ്യവുമാണ്. ഇത്തരം ഗുരുത്വതരംഗങ്ങളുടെ സാദ്ധ്യത കണ്ടെത്താനും അവ അളന്നെടുക്കാനും ലക്ഷ്യമായി തുടങ്ങിവെച്ചിട്ടുള്ളതാണ് ലേസർ ഇന്റർഫെറോമീറ്റർ ഗുരുത്വതരംഗ നിരീക്ഷണപദ്ധതി .
സാമാന്യ ആപേക്ഷികതപ്രകാരം ഒരു പിണ്ഡകേന്ദ്രത്തിനു ചുറ്റും ഭ്രമണം ചെയ്യുന്ന രണ്ടു വസ്തുക്കളുടെ വ്യൂഹം ഗുരുത്വാകർഷണതരംഗങ്ങൾ പുറപ്പെടുവിക്കും. അങ്ങനെയുണ്ടാകുന്ന ഊർജ്ജനഷ്ടം മൂലം അവയ്ക്കിടയിലെ ദൂരവും പരിക്രമണദൈർഘ്യവും കുറയുന്നു. സൗരയൂഥത്തിലെ സാധാരണ ദ്വന്ദ്വനക്ഷത്രങ്ങളിൽ ഈ പ്രതിഭാസം വളരെച്ചെറുതാണ്. എന്നാൽ ബൈനറി പൾസാറുകൾ, ഒരു പിണ്ഡകേന്ദ്രത്തിനു ചുറ്റുമുള്ള രണ്ടു ന്യൂട്രോൺ നക്ഷത്രങ്ങളുടെ വ്യൂഹം എന്നിവയിലെല്ലാം ഈ പ്രതിഭാസം നിരീക്ഷിക്കാം.
പ്രകാശപ്രവേഗത്തെ അപേക്ഷിച്ച് വസ്തുവിന്റെ പ്രവേഗം കുറവായ സന്ദർഭങ്ങളിൽ ഉദാത്തഭൗതികവും വിശിഷ്ടാപേക്ഷികതയും ഏതാണ്ട് സമാനഫലങ്ങൾ തരുന്നു. .ഗുരുത്വാകർഷണത്തെ ഒഴിവാക്കിയാൽ ഭൗതികതത്വങ്ങൾ ഗലീലിയൻ അപരിവർത്തം എന്നതിനെക്കാൾ ലോറന്റ്സ് അപരിവർത്തം ആണ് എന്നു പറയാം.വിശിഷ്ടസിദ്ധാന്തത്തിലെ സമമിതി നിർവ്വചിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത് പോയിൻകാരെ ഗ്രൂപ്പ് ഉപയോഗിച്ചാണ്.
പ്രകാശത്തിന്റെ പാത പ്രകാശസദൃശം അഥവാ ശൂന്യ ജിയോഡസിക് ആണ്.ഈ ജിയോഡസികുകൾ വിശിഷ്ട ആപേക്ഷികതയിലെ പ്രകാശപ്രവേഗത്തിന്റെ അപരിവർത്തനത്തിന്റെ സാമാന്യരൂപമാണ്.പ്രകാശപാതയ്ക്കുണ്ടാകുന്ന വ്യതിയാനം നെ പ്രകാശത്തിലേക്ക് ചെയ്ത് വിശദീകരിക്കാം.എന്നാൽ അങ്ങനെ ലഭിക്കുന്ന കോണി ന്റെ മൂല്യം സാമാന്യ ആപേക്ഷികത പ്രവചിക്കുന്ന മൂല്യത്തിന്റെ പകുതി മാത്രമാണ്.
ഭ്രമണം ചെയ്യുന്ന വസ്തുക്കളുടെ ഭ്രമണപഥത്തെക്കുറിച്ച് ഉദാത്തബലതന്ത്രത്തിൽ നിലനിന്നിരുന്ന പല സിദ്ധാന്തങ്ങളും സാമാന്യ ആപേക്ഷികതയുടെ ആവിർഭാവത്തോടെ തിരുത്തിയെഴുതപ്പെട്ടു. ജ്യോതിർഗോളങ്ങളുടെ പുരസ്സരണം , ഗുരുത്വതരംഗങ്ങൾ പ്രസരിപ്പിക്കുന്നതുമൂലമുണ്ടാകുന്ന എന്നിവയെല്ലാം കൃത്യമായി വിശദീകരിക്കാൻ സാമാന്യ ആപേക്ഷികതയ്ക്കു കഴിഞ്ഞു.
സാമാന്യആപേക്ഷികതയനുസരിച്ച് ഭ്രമണം ചെയ്യുന്ന വസ്തുവിന്റെ അപസൗരം പുരസ്സരണം ചെയ്യുന്നു. അതായത് ഭ്രമണപഥം കൃത്യമായ ദീർഘവൃത്തം അല്ല മറിച്ച് പുരസ്സരണം മൂല രൂപമാറ്റം സംഭവിച്ച എലിപ്സ് - ഒരു റോസ് കർവ് ആകൃതിയിലുള്ളത് - ആണ് . 1859-ൽ കണ്ടെത്തിയ ബുധന്റെ ഉപസൗരത്തിലുണ്ടാകുന്ന നീക്കം കൃത്യമായി പ്രവചിക്കാൻ ഈ സിദ്ധാന്തത്തിനു കഴിഞ്ഞു.
സാമാന്യ ആപേക്ഷികതപ്രകാരം ഗുരുത്വമണ്ഡലത്തിൽക്കൂടി സഞ്ചരിക്കുന്ന പ്രകാശത്തിന്റെ പാതയിൽ വ്യതിയാനം ഉണ്ടാകുന്നു;പിണ്ഡമേറിയ വസ്തുവിനു സമീപത്തുകൂടി കടന്നു പോകുന്ന തരംഗത്തിന്റെ പഥം വസ്തുവിനടുത്തേക്കു വളയുന്നു.വളരെയകലെയുള്ള പ്രകാശിത വസ്തുക്കളി ൽ നിന്നുള്ള പ്രകാശം സൂര്യനെ കടന്നു പോകുമ്പോൾ അതിനുണ്ടാകുന്ന ദിശാമാറ്റം ഈ പ്രതിഭാസത്തിന് ഉദാഹരണമാണ്.
സാമാന്യ ആപേക്ഷികതാ സിദ്ധാന്തം പഠിക്കാനുള്ള എറ്റവും നല്ലവഴി അതിന് ഉദാത്തഭൗതികത്തിൽ നിന്നുള്ള സാമ്യവൈജാത്യങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കുക എന്നതാണ്.ഉദാത്തഭൗതികവും ന്യൂട്ടന്റെ ഗുരുത്വാകർഷണനിയമവും നൽകുന്ന ജ്യാമിതീയ വിശദീകരണം വിശിഷ്ട ആപേക്ഷികതാസിദ്ധാന്തത്തിലെ നിയമങ്ങളുമായി കൂട്ടിച്ചേർത്താൽ സാമാന്യ ആപേക്ഷികതാ സിദ്ധാന്തത്തിലെത്താം.
ഗുരുത്വാകർഷണത്തിന്റെ അഭാവത്തിലാണ് വിശിഷ്ട ആപേക്ഷികത നിർവ്വചിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത് .ഗുരുത്വാകർഷണബലം കൂടി പരിഗണിക്കുമ്പോൾപ്രകാശസ്തൂപികയിലെ പ്രകാശസദൃശ രേഖകൾക്ക് വളവുണ്ടാകുന്നതായി കാണാം.അതായത് ഗുരുത്വാകർഷണത്തിന്റെ ആവിർഭാവം സ്ഥല-കാലജ്യാമിതിക്ക് വളവ് ഉണ്ടാക്കുന്നു.
ഷ്വാർസ്ചൈൽഡ് നിർദ്ധാരണമൂല്യം ഉപയോഗിച്ചും കുറച്ചുകൂടി സാമാന്യമായ - ഉപയോഗിച്ചും ഈ പ്രതിഭാസം വിശദീകരിക്കാം. ഈ ആപേക്ഷിക പുരസ്സരണം ബുധൻ ,ശുക്രൻ, ഭൂമി എന്നീ ഗ്രഹങ്ങളുടെ ഭ്രമണപഥങ്ങളിലും ബൈനറി പൾസാറുകളിലും കണ്ടുപിടിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.
സാമാന്യ ആപേക്ഷികതയ്ക്ക് നിരവധി ഭൗതികഫലങ്ങളുണ്ട്.അവയിൽ ചിലത് സിദ്ധാന്തത്തിന്റെ നിയമങ്ങളിൽ നിന്ന് നേരിട്ട് ലഭിക്കുന്നവയാണെങ്കിൽ മറ്റു ചിലത് ഐൻസ്റ്റൈന്റെ പ്രസിദ്ധീകരണത്തിനുശേഷമുള്ള തൊണ്ണൂറിലധികം വർഷം ഗവേഷണം നടത്തി കണ്ടെത്തിയവയാണ്.
സാമാന്യ ആപേക്ഷികതയ്ക്കു പകരമായി സമാന തത്ത്വങ്ങളിലധിഷ്ടിതമായ,വ്യത്യസ്തമായ ഫീൽഡ് സമവാക്യങ്ങൾ തരുന്ന, സിദ്ധാന്തങ്ങൾ ആവിഷ്കരിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.- , , - എന്നിവ ഉദാഹരണങ്ങളാണ്.
ഇടതുവശം ഐൻസ്റ്റീൻ ടെൻസറി-റിച്ചി ടെൻസറും മെട്രിക്കും ഡൈവേർജൻസ് പൂജ്യമാകത്തക്കവിധത്തിൽ സംയോജിപ്പിച്ച രൂപം-നെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.
സ്പാനിഷ്പര്യവേക്ഷകനായ ജൂവൻ പോൺസി ദ ലിയോൺ 1512-ൽ ഈ ദ്വീപ് കണ്ടെത്തുന്നതിനു മുമ്പുതന്നെ ആരാവാക് ഇന്ത്യാക്കാർ ഇവിടെ വസിച്ചിരുന്നതായി കരുതപ്പെടുന്നു. 1678 വരെ ഇവിടെ ജനവാസമുറപ്പിക്കുവാനുള്ള മറ്റു നീക്കങ്ങളൊന്നും ഫലപ്രദമായി നടന്നില്ല. ഉപ്പു തേടിയുള്ള തങ്ങളുടെ അന്വേഷണത്തിനിടയ്ക്ക് 1678-ൽ ബർമുഡാക്കാർ ഇവിടെയെത്തി. 1764-ൽ ഫ്രഞ്ചുകാർ ഇവരെ തുരത്തിയോടിച്ചു. രണ്ടുവർഷത്തിനുശേഷം ഒരു റസിഡന്റ് എജന്റിനെ നിയമിച്ചുകൊണ്ടു ബ്രിട്ടൻ ഈ ദ്വീപുകളെ തങ്ങളുടെ അധീശത്വത്തിൻ കീഴിലാക്കി. അമേരിക്കൻ വിപ്ലവത്തിനുശേഷം തെക്കൻ യു. എസ്സിൽ നിന്നും കൂടിയേറിയ ബ്രിട്ടിഷ് അനുഭാവികൾ തങ്ങളുടെ അടിമകളുമായി കൈകോസ് ദ്വീപുകളിൽ താമസമുറപ്പിച്ചു. 1834-ൽ അടിമത്തം അവസാനിപ്പിച്ചതിനുശേഷമാണ് ഇവർ ഇവിടം വിട്ടുപോയത്.
വെസ്റ്റിൻഡീസിലെ ഒരു ബ്രിട്ടിഷ് കോളനിയാണ് ടർക്സ്-കൈകോസ് ദ്വീപുകൾ. ബഹാമസ് ദ്വീപിനു 80 കി. മീ. കിഴക്കു മാറി അറ്റ്‌ലാന്റിക് സമുദ്രത്തിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. നാൽപതിലധികം ദ്വീപുകൾ ഉൾപ്പെടുന്ന ഈ ദ്വീപസമൂഹത്തിൽ എട്ട് എണ്ണത്തിൽ മാത്രമേ ജനവാസമുള്ളു. 40 കി. മീ. നീളവും 19 കി. മീ. വരെ വീതിയുമുള്ള ഗ്രാൻഡ് കൈകോസ് ദ്വീപാണ് ഇവയിൽ ഏറ്റവും വലിപ്പമേറിയത്. സുമാർ 497 ച. കി. മീ. വിസ്തൃതിയിലാണ് ടർക്സ്-കൈകോസ് ദ്വീപുകൾ വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നത്. തലസ്ഥാനമായ ഗ്രാൻഡ് ടർക് ദ്വീപിന് 10.5 കി. മീ. നീളവും 2.4 കി. മീ. വീതിയുമുണ്ട്. * ജനസംഖ്യ: 36,605 ;
ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായി ബഹാമസ് ദ്വീപുകളുടെ ഭാഗമാണ് ടർക്സ്-കൈകോസ് ദ്വീപുകൾ. പഞ്ഞാറ് ഭാഗത്തായി 35 കി. മീ. വീതിയിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ആഴമുള്ള ഒരു സമുദ്രഭാഗം ടർക്സ് ദ്വീപുകളെ കൈകോസ് ദ്വീപുകളിൽ നിന്നു വേർതിരിക്കുന്നു. പൊതുവേ ഉയരം കുറഞ്ഞു നിരപ്പാർന്ന തരിശു ഭൂവിഭാഗങ്ങളാണ് ദ്വീപുകളിൽ കാണുന്നത്. ജനവാസമുള്ള ദ്വീപുകൾ വനങ്ങൾ നിറഞ്ഞവയും ഫലഭൂയിഷ്ഠങ്ങളുമാണ്. ശരാശരി താപനില: 16 - 32. കിഴക്കു നിന്നും സ്ഥിരമായി വീശുന്ന വാണിജ്യവാതങ്ങൾ വേനൽക്കാലത്തെ ചൂടിന്റെ കാഠിന്യം കുറയ്ക്കുന്നു. 660 മില്ലീ മീറ്ററാണ് ശരാശരി വാർഷിക വർഷപാതം. ഹരിക്കേയ്ൻ എന്നു വിളിക്കുന്ന കൊടുങ്കാറ്റ് ഈ ദ്വീപുകൾക്ക് ഇടയ്ക്കിടെ ഭീഷണിയാകാറുണ്ട്.
കക്കവർഗങ്ങളാണ് മുഖ്യകയറ്റുമതി ഉത്പന്നം. ചിറ്റക്കൊഞ്ച് , ശംഖ് എന്നിവയാണ് മറ്റു പ്രധാന കയറ്റുമതി വിഭവ ങ്ങൾ. ഇതിൽ ശംഖ് ഹെയ്തിയൻ കമ്പോളത്തിലേക്കും, ചിറ്റക്കൊഞ്ച് യു. എസ്സിലേക്കും കയറ്റി അയയ്ക്കുന്നു. പുരാതനകാലം മുതൽ ഉപ്പുശേഖരണം ഇവിടത്തെ ജനങ്ങളുടെ മുഖ്യ ഉപജീവനമാർഗ്ഗമായിരുന്നു. 1964-ൽ പൂർണമായി നിറുത്തലാക്കപ്പെടുന്നതുവരെയും ഉപ്പ് ശേഖരണത്തിന് ഗവൺമെന്റ് സബ്സിഡി നൽകി യിരുന്നു. ഇപ്പോൾ വികസിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഒരു വ്യവസായമാണ് ടൂറിസം. ബ്രിട്ടന്റെ ആശ്രിതപ്രദേശമെന്ന നിലയിൽ ടർക്സ്-കൈകോസ് ദ്വീപുകൾ കോമൺവെൽത്തിൽ അംഗമാണ്. കാരികോമിലും ഈ ദ്വീപുകൾക്ക് അംഗത്വമുണ്ട്.
ടർക്സ്-കൈകോസ് ദ്വീപുകളിലെ 90 ശതമാനത്തിലധികം ജനങ്ങളും കറുത്ത വംശജരാണ്. 14 വയസ്സുവരെ സർക്കാർ തലത്തിൽ വിദ്യാഭ്യാസം സൗജന്യമാണ്. ഗ്രാൻഡ് ടർക്കിലും പ്രോവിഡൻഷിയാലിസിലും അന്താരാഷ്ട്ര വിമാനത്താവളങ്ങളുണ്ട്. ഗ്രാൻഡ് ടർക്, കോക്ബേൺ പ്രോവിഡൻഷിയാലിസ് എന്നിവ പ്രധാന തുറമുഖങ്ങളാണ്.
വിളവുത്പാദനം കൈകോസ് ദ്വീപുകളിലാണു കേന്ദ്രീകരിച്ചിരിക്കുന്നത്. സിസാൽ , ചോളം, ബീൻസ് എന്നിവയാണ് പ്രധാനവിളകൾ. കന്നുകാലികൾ, പന്നി, കോഴി, വിവിധതരം സമുദ്രോല്പന്നങ്ങൾ എന്നിവ ഭക്ഷ്യോല്പന്നങ്ങളിൽപ്പെടുന്നു.
അന്നനാളത്തിന്റെയോ കുടലിന്റെയോ ഏതെങ്കിലും ഭാഗം പൂർണ വളർച്ച പ്രാപിക്കാതിരിക്കാറുണ്ട്. ഇതിന് അട്രീസിയ എന്നു പറയുന്നു. കടിഞ്ഞൂൽ കുട്ടികളിലുണ്ടാകുന്ന ഒരു വൈകല്യം ആമാശയത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗം ചുരുങ്ങിപ്പോകുക എന്നതാണ് . എപ്പോഴുമുള്ള ഛർദി ഇതിന്റെ ഒരു പ്രധാനലക്ഷണമാണ്. വൻകുടലിന്റെ ഒരു ഭാഗം വളരെ വലുതായിരിക്കുന്ന അവസ്ഥയ്ക്ക് മെഗാകോളൻ എന്നു പറയുന്നു. ഇതും ജൻമനാ ഉണ്ടാകുന്ന ഒരു വൈകല്യമാണ്. ഗർഭസ്ഥശിശുവിലെ വിറ്റെലോ-ഇന്റസ്റ്റൈനൽ ഡക്ട് ജനിച്ചതിനുശേഷവും അപ്രത്യക്ഷമാകാതിരുന്നാൽ മെക്കൽസ്ഡൈവേർട്ടിക്കുലം എന്ന വൈകല്യം ഉണ്ടാകുന്നു. സാധാരണയായി കണ്ടുവരുന്ന മറ്റൊരു ദഹനേന്ദ്രിയവൈകല്യമാണ് മലദ്വാരം അടഞ്ഞിരിക്കുന്ന അവസ്ഥ .
മുൻകാലങ്ങളിൽ മംഗോളിസം എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെട്ടിരുന്ന ഡൗൺസ് സിൻഡ്രോം എന്ന ജനിതക രോഗമുളള വ്യക്തികളിൽ എല്ലാ കോശങ്ങളിലും 46 നുപകരം 47 ക്രോമസോമുകളുണ്ടായിരിക്കും. ഈ അധിക ക്രോമസോം 21-ാമത്തെ ജോടിയിലാണ് കാണുന്നത്. ഡൌൺസ് സിൻഡ്രോം ഉള്ള വ്യക്തികളുടെ തല സാമാന്യത്തിലും ചെറുതും ഉരുണ്ട് പരന്നതും ആണ്. വലിപ്പം കുറഞ്ഞ വായിലൂടെ നാക്ക് പുറത്തേക്ക് തള്ളിയിരിക്കുന്നത് സാധാരണമാണ്. തലച്ചോറിന്റെ വളർച്ച അപൂർണമായതുകൊണ്ട് ഈ കുട്ടികളിൽ ബുദ്ധിമാന്ദ്യം ഉണ്ടാകാറുണ്ട്. പ്രായമായ സ്ത്രീകളുടെ കടിഞ്ഞൂൽപ്രസവത്തിലുളള കുട്ടികളിലാണ് ഈ വൈകല്യം കൂടുതലായി കണ്ടുവരുന്നത്.
ഹൃദയത്തിലെ അറകളെ തമ്മിൽ വേർതിരിക്കുന്ന ഭിത്തിയിൽ വിടവുണ്ടാകുക , പ്രധാന രക്തധമനികളുടെ ഉദ്ഭവത്തിൽ വ്യത്യാസമുണ്ടാകുക , ഗർഭസ്ഥശിശുവിലുള്ള ഡക്റ്റസ് ആർടീരിയോസസ് എന്ന രക്തധമനി ജനനശേഷം അപ്രത്യക്ഷമാകാതിരിക്കുക , മഹാധമനിയുടെ ഒരു ഭാഗം ചുരുങ്ങിയിരിക്കുക , ഹൃദയത്തിലെ വാൽവുകളുടെ എണ്ണത്തിലോ സ്ഥാനത്തിനോ വ്യത്യാസമുണ്ടാകുക എന്നിവയാണ് ഹൃദയത്തെ ബാധിക്കുന്ന പ്രധാന വൈകല്യങ്ങൾ.
ഒട്ടിച്ചേർന്ന ഇരട്ടകുട്ടികളുടെ മുൻഭാഗമോ പിൻഭാഗമോ പൂർണമായോ ഭാഗികമായോ ഒട്ടിച്ചേർന്നിരിക്കാം. ഇങ്ങനെയുള്ള ഇരട്ടകുട്ടികളെ സയാമീസ് ഇരട്ടകൾ എന്നു പറയുന്നു. ശരീരത്തിനുള്ളിലെ അവയവങ്ങൾ രണ്ടു കുട്ടികൾക്കും വെവ്വേറെയുണ്ടെങ്കിൽ ഈ കുട്ടികളെ ശസ്ത്രക്രിയ ചെയ്തു വേർപെടുത്താവുന്നതാണ്. ചിലപ്പോൾ പ്രധാനപ്പെട്ട ശരീരാവയവങ്ങൾ രണ്ടു കുട്ടികൾക്കുംകൂടി ഒന്നുമാത്രമേ കാണുകയുള്ളു. ഇങ്ങനെയുള്ള ഇരട്ടക്കുട്ടികൾക്ക് വെവ്വേറെയുള്ള ജീവിതം അസാധ്യമാണ്.
എല്ലുകളുടെ വളർച്ചയിലുള്ള അപാകതകൊണ്ട് എല്ലുകൾ വേഗം പൊട്ടിപ്പോകുന്ന ഓസ്റ്റിയോജെനിസിസ് ഇംപെർഫെക്റ്റ യും അക്കോൺഡ്രോപ്ളാസിയ യും ആണ് പ്രമുഖ ജന്മസിദ്ധ അസ്ഥിവൈകല്യങ്ങൾ. അക്കോൺഡ്രോപ്ളാസിയ സ്ത്രീകളിലാണ് കൂടുതലായി കണ്ടുവരുന്നത്. എല്ലുകളുടെ വളർച്ചയെ ബാധിക്കുന്ന ഒരു വൈകല്യമാണ് ഇത്. കൈകാലുകൾ വളരെ ചെറുതായിരിക്കുക, തല കൈകാലുകളെ അപേക്ഷിച്ചു വലിപ്പം കൂടിയിരിക്കുക, മൂക്കു പതിഞ്ഞിരിക്കുക ഇവയാണ് പ്രധാന ലക്ഷണങ്ങൾ.
കൈകളിലോ കാലുകളിലോ സാധാരണയിൽ കൂടുതൽ വിരലുകളുണ്ടാകുന്ന പോളിഡാക്റ്റിലി വളരെ സാധാരണയായി കണ്ടുവരുന്ന ഒരു വൈകല്യമാണ്. ഒരു അഭംഗിക്കു കാരണം എന്നതിൽ കവിഞ്ഞ് ഇതിനു വലിയ പ്രാധാന്യമില്ല. വിരലുകൾ തമ്മിൽ യോജിച്ചിരിക്കുന്ന അവസ്ഥയ്ക്ക് സിൻഡാക്റ്റിലി എന്നു പറയുന്നു. വിരലുകളുടെ പ്രവർത്തനത്തെ ഇത് സാരമായി ബാധിക്കും. കുറുകിയ കൈകാൽവിരലുകൾ ഉണ്ടാകുന്ന ബ്രാക്കി ഫലാൻജി മറ്റൊരു സാധാരണ വൈകല്യമാണ്.
തലയോടിലെ എല്ലുകൾ പൂർണമായി യോജിക്കാതിരിക്കുന്ന ഒരു അവസ്ഥയക്കാണ് ക്രേനിയോബൈഫിയം . തലയോടിലെ വിടവിൽ കൂടെ തലച്ചോറ് പുറത്തേക്ക് തള്ളിവരികയും ചെയ്യാറുണ്ട്. തലച്ചോറിന്റെ ബാഹ്യാവരണം മാത്രം പുറത്തേക്കു തള്ളിയാൽ അതിന് മെനിൻജോസീൽ എന്നും, തലച്ചോറിന്റെ ഭാഗം കൂടിയുണ്ടെങ്കിൽ അതിന് മെനിൻജോഎൻസെഫലോസീൽ എന്നും പറയുന്നു.
കൈകാലുകളുടെ വളർച്ചയിൽ വേറെയും പല വൈകല്യങ്ങളും ഉണ്ടാകാം. ജന്മനാൽ ഒന്നോ അതിലധികമോ കൈകാലുകൾ ഇല്ലാതിരിക്കുന്ന അവസ്ഥയ്ക്ക് എമീലിയ എന്നും കാലുകൾ രണ്ടും ഒട്ടിച്ചേർന്നിരിക്കുന്ന അവസ്ഥയ്ക്ക് സിരോണോമീലിയ എന്നും പറയുന്നു. രണ്ടു കാലുകൾക്കുപകരം നടുവിൽ ഒരു കാൽ മാത്രം ഉണ്ടായിരിക്കുന്ന സ്ഥിതിവിശേഷമാണ് മോണോമീലിയ .
അസ്ഥി, കണ്ണ്, ഹൃദയം, രക്തക്കുഴലുകൾ എന്നീ അവയവങ്ങളിൽ വൈകല്യങ്ങൾ ഉളവാക്കുന്ന മാർഫൻസ് സിൻഡ്രോം ജനിതകരോഗത്തെപറ്റി ആദ്യമായി വിവരിച്ചത് മാർഫൻ എന്ന ശാസ്ത്രജ്ഞനാണ് . ഉയരംകൂടിയ ശരീരപ്രകൃതി, നീളംകൂടിയ കൈകാലുകൾ, മാംസപേശികളുടെ ശക്തിക്കുറവ്, കണ്ണിലെ കാചത്തിന്റെ സ്ഥാനംതെറ്റൽ, വലിയ രക്തധമനികളിൽ വീക്കം ഇവയാണ് ഈ രോഗത്തിന്റെ ലക്ഷണങ്ങൾ.
മസ്തിഷ്കമേരുദ്രവത്തിന്റെ ശരിയായ സംക്രമണത്തിനു തടസ്സം നേരിടുമ്പോൾ ഹൈഡ്രോസൈഫാലസ് എന്ന വൈകല്യം ഉണ്ടാകുന്നു. സാധാരണയായി ഈ തടസ്സം അക്വിഡക്റ്റ് ഒഫ് സിൽവിയസിൽ ആണ് ഉണ്ടാക്കുന്നത്. കുട്ടിയുടെ തല വളരെ വലുതാവുകയും കണ്ണുകൾ കുഴിഞ്ഞിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നത് ഇതിന്റെ ലക്ഷണങ്ങളാണ്.
കശേരുക്കളുടെ പിൻഭാഗം യോജിക്കാതിരിക്കുന്ന അവസ്ഥയ്ക്ക് സ്പൈനാ ബൈഫിഡാ എന്നു പറയുന്നു. ഇത് ഒന്നോ അതിലധികമോ കശേരുക്കളെ ബാധിക്കാവുന്നതാണ്. ഈ വിടവിൽക്കൂടി തലച്ചോറിന്റെ ആവരണം പുറത്തേക്കുവരാവുന്നതാണ് . കൂടുതൽ മാരകമായ അവസ്ഥകളിൽ സുഷ്മ്നെതന്നെ പുറത്തേക്ക് വരികയും ചെയ്യും.
ചില കുട്ടികളിൽ വൃക്കകൾ രണ്ടും ഒന്നിച്ചു കൂടിയിരിക്കുന്നതായി കാണാം. ഇതിനെ ഹോഴ്സ് ഷൂ കിഡ്നി എന്നു പറയുന്നു. ഒരു വൃക്കയിൽനിന്നും ഒന്നിലധികം മൂത്രക്കുഴലുകൾ ഉദ്ഭവിക്കുന്നതാണ് വേറൊരു വൈകല്യം. മൂത്രാശയം പുറത്തേയ്ക്കു കാണുന്ന അവസ്ഥയ്ക്ക് എക്ടോപിയ വെസിക്ക എന്നു പറയുന്നു.
അവയവങ്ങൾ പൂർണവളർച്ച പ്രാപിക്കാത്തതുകൊണ്ടോ ഛേദിക്കപ്പെടുന്നതുകൊണ്ടോ രോഗഫലമായോ ശരീരത്തിനുണ്ടാകുന്ന രൂപവൈകല്യത്തെയാണ് അംഗവൈകല്യം എന്നു് പറയുന്നത്. ഇത് ഒന്നോ അതിലധികമോ അവയവങ്ങളെ ബാധിക്കാം.
തലയോടിന്റെ മുകൾഭാഗം ഇല്ലാതിരിക്കുകയും തലച്ചോറ് വളർച്ച പ്രാപിക്കാതിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന മാരകമായ ഒരു രൂപവൈകല്യമാണിത്. ഇതിനെ അനെൻസെഫാലി എന്നാണ് ഇതിനെ അറിയപ്പെടുന്നത്.
തലയോടിന്റെ പുറകിലുള്ള വിടവ് കഴുത്തിലെ കശേരുക്കളെ ബാധിക്കുക മൂലമുണ്ടാകുന്ന രൂപവൈകല്യത്തെ ഇനെൻസെഫാലി എന്നറിയപ്പെടുന്നു.
പാദങ്ങൾ വളഞ്ഞിരിക്കുന്ന അവസ്ഥയ്ക്ക് ടാലിപസ് എന്നു പറയുന്നു. ഇതു പലവിധത്തിൽ ഉണ്ടാകാവുന്നതാണ്.
സീമകളെ അതിലംഘിക്കുക: ക്വാണ്ടം ഗുരുത്വത്തിന്റെ പരിവർത്തനാത്മക വ്യാഖ്യാന ശാസ്ത്രത്തിലേക്ക്‌ എന്ന ശീർഷകമാണ്‌ സോക്കൽ ലേഖനത്തിന്‌ നൽകിയത്. ക്വാണ്ടം ഭൗതികം സാമൂഹികവും ഭാഷാപരവുമായ ഒരു നിർമ്മിതി മാത്രമാണെന്ന്‌ സോക്കൽ ലേഖനം വഴി വാദിച്ചു. ഫ്രെഡറിക്‌ ജെയിംസൻ, ആൻഡ്രൂ റോസ്‌ തുടങ്ങി പ്രശസ്തരായ തത്ത്വചിന്തകൻമാരടങ്ങുന്ന പത്രാധിപസമിതി പരിശോധിക്കുകയും പുതുക്കി എഴുതുകയും ചെയ്തതിനു ശേഷമാണ്‌ ലേഖനം സോഷ്യൽ ടെക്സ്റ്റിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചത്‌. എന്നാൽ ആ സമയത്ത് പിയർ റിവ്യൂ രീതി അനുവർത്തിക്കാതിരുന്ന മാസിക പുറത്തുനിന്നുള്ള ഭൗതികശാസ്ത്രജ്ഞന്മാരെക്കൊണ്ടൊന്നും ലേഖനം വിലയിരുത്തിച്ചിരുന്നില്ല.
ന്യൂയോർക്ക്‌ സർവ്വകലാശാലയിലെ ഭൗതികശാസ്ത്ര പ്രൊഫസറും പ്രശസ്ത ശാസ്ത്രജ്ഞനുമായ അലൻ സോക്കൽ എഴുതിയ ഒരു വ്യാജലേഖനമാണ്‌ സോക്കലിന്റെ തട്ടിപ്പ് എന്നറിയപ്പെടുന്നത്. സോഷ്യൽ ടെക്സ്റ്റ്‌ എന്ന തത്ത്വചിന്താമാസികയുടെ 1996 ഏപ്രിലിൽ പുറത്തിറക്കിയ ശാസ്ത്രയുദ്ധങ്ങൾക്കു വേണ്ടിയുളള ലക്കത്തിൽ സോക്കൽ ഒരു തട്ടിപ്പുലേഖനം പ്രസിദ്ധീകരിക്കുകയുണ്ടായി. മാസിക ലേഖനങ്ങളിലെ വാസ്തവം ഉറപ്പുവരുത്തുന്നതിൽ എത്രമാത്രം ശ്രദ്ധകൊടുക്കുന്നുണ്ടെന്നും, അസംബന്ധം നിറഞ്ഞതും അതേസമയം പത്രാധിപരുടെ മുൻവിധികളെ അനുകൂലിക്കുന്ന തരത്തിലുള്ളതുമായ ലേഖനം പ്രസിദ്ധീകരിക്കാൻ തയ്യാറാകുമോയെന്നും പരിശോധിക്കാനായിരുന്നു അദ്ദേഹം ഇങ്ങനെ ചെയ്തത്.