polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ബ്ലാത്തൂർ പബ്ലിക്ക് വെൽഫേർ സഹകരണ സംഘം- കണ്ണൂർ, തളിപ്പറമ്പ്,ഇരിട്ടി താലൂക്കുകൾ, മട്ടന്നൂർ മുനിസിപ്പാലിറ്റി, പായം, കീഴൂർ-ചാവശ്ശേരി പഞ്ചായത്തുകൾ തുടങ്ങിയ പ്രദേശങ്ങൾ പ്രവർത്തന പരിധി ആക്കി 2012 -ഇൽ അന്നത്തെ യൂത്ത് കോൺഗ്രസ്‌ കണ്ണൂർ ലോകസഭ മണ്ഡലം പ്രസിഡന്റ്‌ മുഹമ്മദ്‌ ബ്ലാത്തൂരിന്റെ അധ്യക്ഷതയിൽ ബ്ലാത്തൂർ കേന്ദ്രമാക്കി തുടങ്ങിയ സഹകരണ സ്ഥാപനം.
കല്യാട് സർവ്വീസ് സഹകരണ ബേങ്കിന്റെ ഒരു സായാഹ്നശാഖ ബ്ലാത്തൂർ ടൗണിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നു. 2018 മെയ് 30 മുതൽ പ്രവർത്തനമാരംഭിച്ച ശാഖ ഉച്ചയ്ക്ക് ശേഷം 1 മണി മുതൽ രാത്രി 8 മണി വരെ പ്രവർത്തിക്കുന്നു. തിങ്കളാഴ്ച അവധിയായ സ്ഥാപനം ഞായറാഴ്ച 1 മണി മുതൽ വൈകുന്നേരം 1 മണി വരെ പ്രവർത്തിക്കും.
വടക്കേ മൂലയിലായി സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന ഈ കാവിൽ പ്രധാന മൂർത്തി പുതിയ ഭഗവതിയാണ്.കകൂടാതെ വീരൻ,വീരാളി,എന്നീ തെയ്യങ്ങളും ഇവിടെ കെട്ടിയാടിക്കുന്നു.മകരം 13 തീയതിയിലാണ് ഇവിടെ കളിയാട്ടം
തെക്കേ മൂലയിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഈ കോട്ടത്ത് വലിയ തമ്പുരാട്ടി,ഭൈരവൻ,കരിയാത്തൻ,കൈക്കോളൻ,കരിവേടൻ എന്നീ തെയ്യങ്ങൾ കെട്ടിയാടിക്കപ്പെടുന്നു.ധനു 23 നാണിവിടെ കളിയാട്ടം
ബ്ലാത്തൂർ ടൗണിനടുത്തുള്ള കോട്ടം. പൊട്ടൻ,ഗുളികൻ,ശാസ്തപ്പൻ, വസൂരിമാല തുടങ്ങിയ തെയ്യങ്ങൾ കെട്ടിയാടിക്കുന്നു.
കെളമ്പത്ത് കുടുംബത്തിന്റെ നിയന്ത്രണത്തിലുള്ള വീട്ടിലെ സ്ഥാനത്ത് കെട്ടിയാടിക്കുന്ന പ്രധാന തെയ്യം മാഞ്ഞാൾ ഭഗവതിയാണ്
പ്രായത്തിൽ വളരെ ചെറുപ്പമായിരുന്ന ഷേർ അലി ഖാൻ അധികാരമേറ്റെടുത്തതിനു ശേഷം തന്റെ അർദ്ധസഹോദരന്മാരിൽ നിന്നും നിരവധി എതിർപ്പുകൾ നേരിട്ടു. ദോസ്ത് മുഹമ്മദിന് ഒരു ബംഗഷ് ഭാര്യയിൽ ജനിച്ച രണ്ടു മക്കളായിരുന്ന മുഹമ്മദ് അഫ്സൽ ഖാനും മുഹമ്മദ് അസം ഖാനുമായിരുന്നു എതിരാളികളിൽ പ്രമാണിമാർ‍. കലാപങ്ങളുയർത്തിയ ഇവർക്ക് വിജയിക്കാനായില്ലെന്നു മാത്രമല്ല ഇളയ സഹോദരനായിരുന്ന അസം ഖാൻ തോൽപ്പിക്കപ്പെടുകയും അയാൾക്ക് ഇന്ത്യയിലേക്ക് പലായനം ചെയ്യേണ്ടതായും വന്നെങ്കിൽ അഫ്സൽ ഖാൻ തുറുങ്കിലടക്കപ്പെട്ടു.
അഫ്ഗാനിസ്താൻ അമീറത്തിന്റെ സ്ഥാപകനായിരുന്ന ദോസ്ത് മുഹമ്മദ് ഖാന്, തന്റെ പ്രിയ്യപ്പെട്ട ഭാര്യയായിരുന്ന ബീബി ഖദീജയിലുണ്ടായ പുത്രനാണ് ഷേർ അലി. ബീബി ഖദീജ, പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു ദുറാനി കുടുംബാംഗമായിരുന്നു. ദോസ്ത് മുഹമ്മദിന്റെ മക്കളിൽ പ്രധാനിമാരായ മുഹമ്മദ് അക്ബർ ഖാൻ, ഗുലാം ഹൈദർ എന്നിവർ ഷേർ അലിയുടെ നേർ സഹോദരന്മാരായിരുന്നു. പിതാവിന്റെ മരണശേഷം അമീർ ആയി അധികാരത്തിലേറുന്നതിന് ഇക്കാരണങ്ങൾ‍ ഷേർ അലി ഖാന് മുതൽക്കൂട്ടായി.
പുറത്തായി മൂന്നുവർഷത്തിനകം അതായത്, 1869 ജനുവരി മാസത്തിൽ ഷേർ അലിയും അയാളുടെ പുത്രനായ യാക്കൂബ് ഖാനും ചേർന്ന് ബ്രിട്ടീഷുകാരുടെ സാമ്പത്തികസഹായത്തോടെ കാബൂൾ പിടിച്ചെടുത്തു. മുഹമ്മദ് അസം ഖാൻ ഇറാനിലേക്ക് പലായനം ചെയ്യുകയും ഒക്ടോബറിൽ അവിടെ വച്ച് മരനമടയുകയും ചെയ്തു. മുഹമ്മദ് അഫ്സലിന്റെ പുത്രൻ അബ്ദ് അൽ റഹ്മാനാകട്ടെ, വടക്കൻ അഫ്ഗാനിസ്താനിലെ മസാർ ഇ ഷറീഫിലേക്കും അവിടെ നിന്ന്‌ താഷ്കന്റിലേക്കും പലായനം ചെയ്തു.
രാജ്യത്ത് സാമ്പത്തികമായും സാമൂഹികമായും പരിഷ്കാരങ്ങൾ നടപ്പാക്കി മികച്ച ഭരണം കാഴ്ചവച്ച ഒരു അമീർ ആയിരുന്നു ഷേർ അലി. എങ്കിലും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭരണകാലത്ത്, മേഖലയിൽ ആധിപത്യത്തിനായുള്ള റഷ്യൻ ബ്രിട്ടീഷ് ശ്രമങ്ങൾ മൂർദ്ധന്യാവസ്ഥയിലായിരുന്നു. ഈ മത്സരങ്ങൾക്കിടയിൽ നിഷ്പക്ഷമായ ഒരു നിലപാട് സ്വീകരിക്കാൻ ഷേർ അലി പരമാവധി ശ്രമിച്ചെങ്കിലും 1879-ലെ രണ്ടാം ആംഗ്ലോ അഫ്ഗാൻ യുദ്ധത്തിൽ ബ്രിട്ടീഷുകാർ അദ്ദേഹത്തെ പരാജയപ്പെടുത്തുകയായിരുന്നു.
അധികാരത്തിലേറുമ്പോൾ മുതൽ തന്റെ അർദ്ധസഹോദരന്മാരിൽ നിന്നും അട്ടിമറി ഭീഷണികൾ ഷേർ അലി നേരിട്ടിരുന്നു. 1866-ൽ തന്റെ അർദ്ധസഹോദരൻ മുഹമ്മദ് അഫ്സൽ ഖാന്റെ പുത്രനും പിൽക്കാല അമീറും ആയ അബ്ദുർറഹ്മാൻ ഖാൻ, ഷേർ അലിയെ പരാജയപ്പെടുത്തുകയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ പിതാവ് മുഹമ്മദ് അഫ്സൽ ഖാനെ അമീർ ആക്കി പ്രതിഷ്ഠിക്കുകയും ചെയ്തു. എന്നാൽ 1869-ൽ ബ്രിട്ടീഷുകാരുടെ സഹായത്തോടെ ഷേർ അലി അധികാരം തിരിച്ചുപിടിച്ചു.
1866-ൽ മുഹമ്മദ് അഫ്സൽ ഖാന്റെ മകൻ അബ്ദ് അൽ റഹ്മാൻ ഖാൻ, ഷേർ അലിയെ പരാജയപ്പെടുത്തുകയും അധികാരത്തിൽ നിന്നും പുറത്താക്കുകയും ചെയ്തു. തടർന്ന് മുഹമ്മദ് അഫ്സൽ ഖാൻ അമീർ ആയി സ്ഥാനമേറ്റെങ്കിലും അദ്ദേഹത്തിന് ചുരുങ്ങിയ കാലം മാത്രമേ ഭരിക്കാനായുള്ളൂ. 1867 ഒക്ടോബർ 7-ന് മുഹമ്മദ് അഫ്സൽ ഖാൻ മരണമടയുകയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ സഹോദരൻ മുഹമ്മദ് അസം ഖാൻ അധികാരത്തിലേറുകയും ചെയ്തു.
റഷ്യക്കാരുടെ മുന്നേറ്റം ഭയന്ന് ഷേർ അലി, ബ്രിട്ടീഷുകാരോട് സഹായമഭ്യർത്ഥിച്ചു. ഇതിനെത്തുടർന്ന് 1869 മാർച്ചിൽ അമ്പാലയിൽ വച്ച് ബ്രിട്ടീഷ് ഗവർണർ ജനറൽ മേയോ പ്രഭുവുമായി ഒരു ചർച്ചയും നടന്നു. റഷ്യൻ ആക്രമണമുണ്ടാകുകയാണെങ്കിൽ സഹായിക്കുക, തന്റെ മകൻ അബ്ദ് അള്ളാ ജാനെ പി‌ൻ‌ഗാമിയാക്കുന്നതിൽ പിന്തുണക്കുക തുടങ്ങിയവയായിരുന്നു ഷേർ അലിയുടെ ആവശ്യങ്ങൾ.
ബ്രിട്ടീഷുകാർ, ഇക്കാലത്ത് മറ്റു രാജ്യങ്ങളുടെ കാര്യങ്ങളിൽ നേരിട്ട് ഇടപെടാത്ത നയം പിന്തുടരുന്ന കാലമായിരുന്നു. അതുകൊണ്ട് അവർ ഇത്തരത്തിലുള്ള വലിയ ഉറപ്പുകൾ നൽകാനോ അഫ്ഗാനിസ്താനിലെ കാര്യങ്ങളിൽ നേരിട്ട് ഇടപെടുന്നതിനും വിസമ്മതിച്ചു. എങ്കിലും സാമ്പത്തികസൈനികസഹായങ്ങൾ അഫ്ഗാനികൾക്ക് അവർ വാഗ്ദാനം ചെയ്തു.
1873-ൽ ബ്രിട്ടീഷുകാരുടെ സഹായത്തോടെ റഷ്യയുമായി ഒരു അതിർത്തിക്കരാറീലെത്താൻ അഫ്ഗാനികൾക്ക് സാധിച്ചു. ഗ്രാൻ‌വില്ലെ-ഗോർച്ചാക്കോവ് സന്ധി എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഈ കരാറനുസൈച്ച് അമു ദര്യ, അഫ്ഗാനിസ്താന്റെ വടക്കൻ അതിർത്തിയയി ഇരുകൂട്ടരും അംഗീകരിച്ചു.
യോഗാചാരദർശനം ഇങ്ങനെ മറുപടി നൽകുന്നു: മനസ്സ്, നൈമിഷികമായ ബോധാവസ്ഥകളുടെ ഒരു പ്രവാഹമാണ്. അതിൽ മുജ്ജന്മാനുഭവങ്ങൾ ലയിച്ചുകിടക്കുന്നു. ഓരോ സാഹചര്യമനുസരിച്ചാണ് അവ ബോധതലത്തിലേക്ക് ഉയർന്നു പരി‍പാകമായി, അനുഭവമായിത്തീരുന്നത്. അപ്രകാരം സാഹചര്യങ്ങളനുസരിച്ചു ബോധം സ്വയം വെളിപ്പെടുന്നതുകൊണ്ടാണ്, വസ്തുക്കളെ നമ്മുടെ ഇഷ്ടപ്രകാരം അനുഭവിക്കാനാകാത്തത്. പൂർ‌വ്വാനുഭവങ്ങളുടെ ഒരു കലവറയായിട്ടാണ് യോഗാചാരം മനസ്സിനെ കാണുന്നത്. മനസ്സിനെ നിയന്ത്രിക്കാൻ പഠിക്കുന്നതോടെ അനാവശ്യചിന്തകൾ നിരോധിക്കാനും നിർ‌വാണം പ്രാപിക്കാനും കഴിയും. അല്ലെങ്കിൽ, അയതാർത്ഥമായ ബാഹ്യലോകത്തോട് മോഹവും ആഗ്രഹചിന്തകളും ഉണ്ടാവുക. മനസ്സ് എന്ന യാഥാർത്ഥ്യത്തിനു മാത്രമാണ് സ്വർഗ്ഗ-നരകങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുന്നത്. അതുകൊണ്ട് യോഗാചാരദാർശനികർ മനസ്സിനെ നിയന്ത്രിക്കാൻ യോഗയും, നല്ല ആചാരങ്ങളും ശീലിച്ചിരുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ്, യോഗാചാരം എന്ന പേര് ഈ ശാഖയ്ക്കു കിട്ടിയത്. വിജ്ഞാനവാദം എന്നൊരു പേരു കൂടി ഈ ശാഖയ്ക്കുണ്ട്. അസംഗൻ, ദിങ്‌നാഗൻ, വസുബന്ധു തുടങ്ങിയവരാണ് ഈ ശാഖയിലെ പ്രധാനികൾ. ലങ്കാവതാരസൂത്രമാണ് പ്രധാന കൃതി.
മനസ്സും ബാഹ്യലോകവും വാസ്തവമാണെന്നു വാദിക്കുന്നവരാണ് സൗത്രാന്തികർ. ബാഹ്യലോകത്തിന്റെ ഉണ്മ അംഗീകരിക്കാതെ, വസ്തുക്കളെക്കുറിച്ചുള്ള ബോധം വിശദീകരിക്കാൻ സാദ്ധ്യമല്ല. ബാഹ്യവസ്തുക്കളെക്കുറിച്ച് യാതൊരു മുന്നറിവുമില്ലാത്തയാളിന് 'ബാഹ്യവസ്തുക്കളെപ്പോലെ' ബോധം ഉണ്ടാവുന്നതെങ്ങനെ ?
ബുദ്ധൻ, ഒരു നീതിബോധകനും പരിഷ്കർത്താവുമായിരുന്നു, തത്ത്വചിന്തകനായിരുന്നില്ല. ദാർശനികപ്രശ്നങ്ങളിൽ അദ്ദേഹം വിമുഖനായിരുന്നു. അപര്യാപ്തമായ തെളിവുകൾ മാത്രമുള്ള പ്രശ്നങ്ങൾക്ക് ഉത്തരമന്വേഷിക്കുന്നത്, കുരുടന്മാർ ആനയെക്കണ്ടതുപോലെയാണ് എന്ന് അദ്ദേഹം കരുതി. അവയുടെ ഉത്തരം അപൂർണ്ണവും പരസ്പരവിരുദ്ധവുമായിരിക്കും. ഇന്ദ്രീയാനുഭവങ്ങളെയും, ആർത്തിയെയും ആഗ്രഹങ്ങളേയും അവരുടെ ഭയങ്ങളെയും ഒക്കെ അടിസ്ഥാനപ്പെടുത്തിയുള്ളതാണ് അത്തരം ദാർശനികാന്വേഷണങ്ങൾ. അവയൊന്നും മനുഷ്യനെ ദുഃഖങ്ങളിൽ നിന്നു മോചിപ്പിക്കാൻ പര്യാപ്തമല്ല. അത്തരം പ്രശ്ങ്ങൾക്ക് ഉത്തരം അന്വേഷിക്കുന്നവർ സ്വന്തം സിദ്ധാന്തനൂലാമാലകളിൽ കുരുങ്ങിക്കിടക്കുന്നു. താത്വികവിഷയങ്ങളേക്കാൾ പ്രധാനം മനുഷ്യജീവിതത്തിലെ ദുഃഖങ്ങൾക്കു പരിഹാരം കണ്ടെത്തലാണ്. ഇടുപ്പിൽ തുളച്ചു കയറിയ അമ്പു വലിച്ചൂരാൻ നോക്കാതെ, അമ്പിൻറെ ഉറവിടവും ഉടയോനെയും മറ്റും അന്വേഷിക്കുന്നത് പാഴ്‍വേലയാണ്, വിഡ്ഢിത്തമാണ്. പ്രപഞ്ചം ശാശ്വതമോ നശ്വരമോ ?
എന്നു തുടങ്ങിയ പത്തോളം ദാർശനികപ്രശ്നങ്ങൾ 'അവ്യക്ത'ങ്ങളാണ് എന്നും, അതുകൊണ്ട് അവ ബുദ്ധൻ വ്യകതമാക്കിയിട്ടില്ല എന്നും പ്രതിപാദിച്ചിട്ടില്ല ദർശനകൃതികളിൽ പറയുന്നു. അത്തരം അവ്യക്തപ്രശ്നങ്ങൾ ആലോചിക്കുന്നതിനു പകരം മനുഷ്യൻറെ ജീവിതക്ലേശങ്ങളെക്കുറിച്ചും അവയുടെ നിവാരണമാർഗ്ഗങ്ങളെക്കുറിച്ചും അദ്ദേഹം ചിന്തിച്ചു. അവയാണ്,
ഇന്ത്യയിലും വിദേശത്തുമായി വികസിച്ച ഏതാണ്ട് മുപ്പതോളം പ്രധാനശാഖകളും നിരവധി ചെറുശാഖകളും ബൗദ്ധദർശനത്തിലുണ്ട്. ഇന്ത്യയിൽ വികാസം പ്രാപിച്ച ശാഖകളിൽ പ്രധാനപ്പെട്ട നാല്‌ ഉപശാഖകൾ മാധ്യമികം, യോഗാചാരം, സൗത്രാന്തികം, വൈഭാഷികം എന്നിവയാണ്.
രണ്ടു പ്രധാനപ്പെട്ട ദാർശനികപ്രശ്നങ്ങളാണ് ബൗദ്ധദാർശനികരിൽ അഭിപ്രായ വ്യത്യാസത്തിനു കാരണമായത്. 'യഥാർത്ഥ വസ്തുതകൾ എന്താണ്?' എന്ന കേവലദാർശനിക പ്രശ്നം അതിൽ ഒന്ന്. ഭൗതികമോ ആശയപരമോ ആയ ഒരു ഉണ്മയും ഇല്ല എന്നു മാധ്യമികദാർശനികർ വാദിക്കുന്നു. എല്ലാം ശൂന്യമാണെന്നും അവർ പറയുന്നു. മാനസികമായ ആശയലോകകമാണു സത്യമെന്നും ഭൗതികമായത് ഒന്നും സത്യമല്ലെന്നും യോഗാചാരദാർ‍ശനികർ വാദിക്കുന്നു. തുടർന്ന് 'വാസ്തവം എങ്ങനെ അറിയാൻ കഴിയും' എന്ന വിജ്ഞാനശാസ്ത്രപരമായ ചോദ്യത്തിന്, സൗത്രാന്തികർ, ബാഹ്യവസ്തുക്കളെ അനുമാനത്തിലൂടെയാണ് അറിയാൻ കഴിയുക എന്നുത്തരം നൽകുന്നു. എന്നാൽ വൈഭാഷികർ വാസ്തവം നേരിട്ടനുഭവിച്ചറിയാൻ കഴിയും എന്നു വാദിക്കുന്നവരാണ്.
മനുഷ്യജീവിതത്തിൽ ദുഃഖങ്ങൾക്കു കാരണമെന്ത്, അവയ്ക്ക് എന്തു പരിഹാരമുണ്ട് എന്നുള്ള അന്വേഷണങ്ങൾക്കൊടുവിൽ‌ ഗൌതമബുദ്ധനു ലഭിച്ച ജ്ഞാനദർശനങ്ങളാണ് ഈ ദർശനധാരയുടെ ആധാരം. ആദ്യകാലത്ത്, വാമൊഴിയായി പ്രചരിച്ചിരുന്ന ബുദ്ധന്റ പ്രഭാഷണങ്ങളും സം‌വാദങ്ങളും പിന്നീട് ‘ത്രിപിടക’ങ്ങൾ എന്ന പേരിൽ ഗ്രന്ഥങ്ങളായി, പാലി ഭാഷയിൽ സമാഹരിക്കപ്പെട്ടു. അവയിൽ, ‘അഭിധമ്മപിടക’ ത്തിലാണ് തത്ത്വദർശനങ്ങൾ പ്രധാനമായി വിവരിച്ചിരിക്കുന്നത്. എങ്കിലും ‘സുത്തപിടക’ത്തിലും ‘വിനയപിടക’ത്തിലും, ബുദ്ധദർശനങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള വിവരങ്ങൾ ഉണ്ട്.
കാലക്രമേണ, ബുദ്ധമതവും ദർശനങ്ങളും ഏഷ്യയിലാകമാനം പ്രചരിക്കുകയും അതിന് ധാരാളം അനുയായികൾ ഉണ്ടാവുകയും ചെയ്തു. ഓരോരോ പ്രദേശത്ത് ബുദ്ധമതം സ്വീകരിച്ചവരുടെ ആദിമവിശ്വാസങ്ങളും ചിന്തകളും ബുദ്ധദർശനത്തെ സ്വാധീനിക്കുകയും, വിവിധ ശാഖകളായി വളരുകയും വികസിക്കുകയും ചെയ്തു. ഇന്ത്യയിലും വിദേശത്തുമായി വികസിച്ച ഏതാണ്ട് മുപ്പതോളം പ്രധാനശാഖകളും നിരവധി ചെറുശാഖകളും ബൗദ്ധദർശനത്തിലുണ്ട്. അനവധി ഭാഷകളിൽ, അതിവിപുലമായ കൃതികൾ ബുദ്ധദർശനത്തിലുണ്ട്.
ക്രിസ്തുവിനു മുൻപ് ആറാം ശതകത്തിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഗൗതമബുദ്ധന്റെ പ്രബോധനങ്ങളിൽ നിന്ന് ഉത്ഭവിച്ചതും വേദങ്ങളെ പ്രമാണങ്ങളായി അംഗീകരിക്കാത്തതും ആയ പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു ഭാരതീയതത്ത്വചിന്താധാരയാണ് ബുദ്ധദർശനം.
ഒന്നാമത്തെ ശ്രേഷ്ഠസത്യം: ജീവിതം ദുരിതപൂർണ്ണമാണ്, ദുഃഖമയമാണ്. ജനനം, രോഗങ്ങൾ, നിരാശ, വാർദ്ധക്യം, മരണം ഇവയെല്ലാം ആഗ്രഹങ്ങൾ കൊണ്ടുണ്ടാവുന്ന ദുരിതങ്ങളാണ്.
സംഗീതസം‌വിധായകൻ കെ. രാഘവനുമായുള്ള അടുപ്പമാണ്‌ തന്നെ ചലച്ചിത്രപിന്നണിഗായകനാക്കിയത് എന്ന് ഉദയഭാനു പറയുന്നു.
1958 ൽ ഇറങ്ങിയ "നായരു പിടിച്ച പുലിവാൽ" എന്ന ചിത്രത്തിലെ ഗാനാലാപനത്തിലൂടെയാണ്‌ ചലച്ചിത്രത്തിലേക്കുള്ള പ്രവേശം. 1976 ലെ സമസ്യ എന്ന ചിത്രത്തിലെ ഗാനങ്ങൾക്ക് സംഗീതം നൽകിയതും ഉദയഭാനുവായിരുന്നു. വേറെയും രണ്ടും സിനിമയിലെ ഗാനങ്ങൾക്ക് സംഗീത സം‌വിധാനം നിർവ്വഹിച്ചെങ്കിലും അതു വെളിച്ചം കാണുകയുണ്ടായില്ല. എന്നാൽ മലയാളത്തിൽ മാത്രം എൺപതിൽപരം ദേശഭക്തിഗാനങ്ങൾക്ക് സംഗീതം നൽകിയിട്ടുണ്ട് ഉദയഭാനു. വളരെ വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം താന്തോന്നി എന്ന ചിത്രത്തിൽ തേജ് മെർവിന്റെ സംഗീതസം‌വിധാനത്തിലുള്ള 'കാറ്റുപറഞ്ഞതും കടലുപറഞ്ഞതും' എന്ന ഗാനമാണ് ഇദ്ദേഹം അവസാനം പാടിയത്. അവസാനത്തെ ഒരു വർഷക്കാലം കടുത്ത പാർക്കിൻസൺസ് രോഗബാധിതനായിരുന്ന ഇദ്ദേഹം 2014 ജനുവരി 5-ന് തിരുവനന്തപുരത്തെ വസതിയിൽ വച്ച് അന്തരിച്ചു. 78 വയസ്സായിരുന്നു. ഭാര്യ വിജയലക്ഷ്മി നേരത്തെ മരിച്ചിരുന്നു. ഒരു മകനുണ്ട്. ഉദയഭാനുവിന്റെ മൃതദേഹം പൂർണ ഔദ്യോഗിക ബഹുമതികളോടെ തിരുവനന്തപുരത്ത് സംസ്കരിച്ചു.
എൻ.എസ്. വർമയുടേയും അമ്മു നേത്യാരമ്മയുടേയും മകനായി 1936 ൽ പാലക്കാട് ജില്ലയിലെ തരൂരിൽ ജനനം. കെ.പി. കേശവമേനോൻ ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ അമ്മാവനാണ്‌. ചെറുപ്പത്തിൽ സിംഗപ്പൂറിൽ പോയ ഇദ്ദേഹം തിരിച്ച് 1945-ൽ പത്താം വയസിലാണ് ഇന്ത്യയിൽ എത്തിയത്. പാലക്കാട് കല്പാത്തി ത്യാഗരാജ വിദ്യാലയത്തിൽ സംഗീതമഭ്യസിച്ച ഇദ്ദേഹം ഹൈസ്കൂൾ പഠനം പാലക്കാട് തന്നെയുള്ള വി വി പി ഹൈസ്‌കൂളിലായിരുന്നു. ചെറുപ്പത്തിലേ സംഗീതവുമായി അടുത്തറിയാൻ അവസരം ലഭിച്ച ഉദയഭാനു,എം.ഡി. രാമനാഥനുൾപ്പെടെയുള്ള പ്രഗല്ഭരുടെ കീഴിൽ സംഗീതം പഠിച്ചു. 1955 ൽ ആകാശവാണിയിൽ അനൗൺസറായി ചേർന്ന അദ്ദേഹം 38 വർഷം അവിടെ ജോലിചെയ്തു. ഒരു വർഷക്കാലം ഊട്ടിയിൽ സംഗീത അദ്ധ്യാപകനായും ജോലിചെയ്തു.
വെള്ളിനക്ഷത്രമേ നിന്നെ നോക്കി. , അനുരാഗനാടകത്തിൽ. , ചുടുകണ്ണീരാലെൻ. , താരമേ താരമേ , താമരത്തുമ്പീവാവാ., പൊൻവളയില്ലെങ്കിലും. , എവിടെ നിന്നോ എവിടെ നിന്നോ., വെള്ളി നക്ഷത്രമേ. , മന്ദാര പുഞ്ചിരി., വാടരുതീമലരിനി. , യാത്രക്കാരി യാത്രക്കാരി., കരുണാസാഗരമേ.,പെണ്ണാളേ പെണ്ണാളേ. , കാനനഛായയിൽ. പെണ്ണായി പിറന്നെങ്കിൽ
മലയാളചലച്ചിത്രഗാനാലാപനരംഗത്തെ പഴയതലമുറയിലെ ഒരു ഗായകനും സംഗീതസം‌വിധായകനുമാണ്‌ കെ.പി. ഉദയഭാനു . ഗൃഹാതുരത്വം തുളുമ്പുന്ന നിരവധി ഗാനങ്ങൾ കൈരളിക്ക് പകർന്നു തന്നിട്ടുണ്ട് ഉദയഭാനു. 2009 ൽ ഭാരത സർക്കാർ ഈ കലാകാരനെ പത്മശ്രീ നൽകി ആദരിക്കുകയുണ്ടായി. 1985 ൽ അദ്ദേഹം രൂപം നൽകിയ ജനകീയ സംഗീത പ്രസ്ഥാനം "ഓൾഡ് ഈസ് ഗോൾഡ്" ഇപ്പോഴും സജീവമാണ്‌
രസഗുളയ്ക്ക് ഭൂപ്രദേശ സൂചിക ലഭിക്കാനായി ബംഗാളും ഒറീസയും തമ്മിൽ നിരവധി നിയമപോരാട്ടങ്ങൾ നടത്തുകയുണ്ടായി.
രസഗുളയുടെ ഉത്ഭവം കണ്ടെത്താൻ ഒഡീഷയുടെ മുൻ ശാസ്ത്ര സാങ്കേതിക മന്ത്രി പ്രദീപ് കുമാർ പാനിഗ്രാഹി 2015 ൽ നിരവധി കമ്മിറ്റികൾ രൂപീകരിച്ചു.
കൊളോണിയൽ ബ്രിട്ടീഷ് ഷെഫ് ബ്രിട്ടീഷ് ഷെഫ് വില്യം ഹരോൾഡ് "മധുരമുള്ള, സിറപ്പി, സോഫ്റ്റ് ചീസ് ബോൾസ്" എന്ന് വിശേഷിപ്പിച്ച ഒഡിഷിയൻ മധുരപലഹാരമാണ് രസഗുള എന്ന് ഒഡീഷ വാദിച്ചു.
പന്ത്രണ്ടാം നൂറ്റാണ്ടിൽ തന്നെ ഒഡീഷയിൽ പുരി ജഗന്നാഥ ക്ഷേത്രത്തിൽ വഴിപാടായി രസഗുള നിവേദി ച്ചിരുന്നു എന്ന് ഒഡീഷ സർക്കാർ വ്യക്തമാക്കി. അസിത് മൊഹന്തിയെപ്പോലുള്ള വിദഗ്ധ പണ്ഡിതന്മാരും ഒഡീഷ സർക്കാരിന്റെ വാദത്തെ പിന്തുണച്ചു. പ്രശസ്ത ഒഡിയ എഴുത്തുകാരൻ ഫകിർ മോഹൻ സേനപതി, 1892 ഓഗസ്റ്റ് 27 ന് ഉത്കൽ ദീപിക പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ഉത്കൽ ബ്രഹ്മണം എന്ന കൃതിയിൽ ഒഡീഷയിൽ രസഗുള ധാരാളം ഉപയോഗിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ച് പരാമർശിച്ചിട്ടുണ്ട് എന്നും അവർ വാദിച്ചു .
പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ഒഡിഷ യിൽ മധ്യകാല കവി ബലറാം ദാസ് രചിച്ച ദണ്ഡി രാമായണത്തിലെ “റസോഗൊല്ല” എന്ന പദം താൻ കണ്ടെത്തിയതായി മൊഹന്തി പറഞ്ഞു. ഈ വാദങ്ങളെല്ലാം അവർ ഭൗമസൂചിക രജിസ്‌ട്രേഷൻ കമ്മറ്റിയിൽ അവതരിപ്പിച്ചു.
ഒഡീഷ രസഗുളയുടെ ഘടനയിലും അഭിരുചികളിലും നിന്നും വ്യത്യസ്തമായ ബംഗാൾ രസഗുള എന്നതിന് 2017 നവംബറിൽ ബംഗാളിന് ജിഐ പദവി ലഭിച്ചു. ഒഡീഷ സർക്കാർ ഇതിനെ എതിർത്ത് വീണ്ടും രംഗത്ത് വന്നു.
ബംഗാൾ സർക്കാരും ഒഡീഷ സർക്കാരിന്റെ അവകാശവാദങ്ങളെ നിയമപരമായി നേരിടാൻ തീരുമാനിച്ചു. 19-ആം നൂറ്റാണ്ടിൽ കൊൽക്കത്തയിലെ ബംഗ്ബസാർ വസതിയിൽ പ്രശസ്ത മധുരപലഹാര നിർമാതാക്കളായ നബിൻ ചന്ദ്രദാസ് ആണ് രസഗുള വിഭവങ്ങൾ സൃഷ്ടിച്ചത് എന്ന ബംഗാളിന്റെ വാദത്തെ ഒഡീഷ ചരിത്രപരമായ തെളിവുകൾ നിരത്തി ഖണ്ഡിച്ചു. എങ്കിലും സാങ്കേതികമായ ചില നിയമ വശങ്ങളിൽ വിജയിച്ചതിനാൽ ബംഗാളിന് ബംഗ്‌ളാർ രസഗുള എന്ന പേരിൽ ജിഐ പദവി ലഭിച്ചു.
ബംഗാളിൽ ഖീർ‌മോഹൻ എന്ന രീതിയിൽ വലിപ്പമുള്ള രസഗുള ലഭിക്കുന്നു. ചില രസഗുളകളിൽ അകത്ത് മധുരത്തിനായി ഒരു ഉണക്കമുന്തിരി, അണ്ടിപ്പരിപ്പ് അല്ലെങ്കിൽ ഏലക്കായ എന്നിവ വക്കാറുണ്ട്.
2017 നവംബറിൽ പശ്ചിമ ബംഗാളിന് സിറപ്പി മധുരപലഹാരത്തിന്റെ സംസ്ഥാനം ആരോപിക്കപ്പെടുന്ന 'ബംഗ്ലാർ രസഗുള' എന്നതിന്റെ ജിഐ ടാഗ് നൽകി. 2018 ഫെബ്രുവരിയിൽ ഒഡീഷയിലെ പ്രാദേശിക വികസന ട്രസ്റ്റിന്റെ ചെയർമാൻ ശ്രീ രമേശ് ചന്ദ്ര സാഹു, ഈ മധുരപലഹാരത്തിന്റെ ബംഗാളിന്റെ ജിഐ രജിസ്ട്രേഷൻ റദ്ദാക്കണമെന്ന് ആവശ്യപ്പെട്ട് തിരുത്തൽ നിവേദനം നൽകി.
ജിഐ രജിസ്ട്രേഷൻ നീക്കം ചെയ്യുന്നതിനും റദ്ദാക്കുന്നതിനുമുള്ള അപേക്ഷ 2018 ഫെബ്രുവരിയിൽ സമർപ്പിച്ച ശേഷം, പശ്ചിമ ബംഗാൾ സർക്കാർ മധുരപലഹാരത്തിനുള്ള അവകാശവാദം ഉന്നയിക്കാൻ ഒരു പ്രതിവാദ പ്രസ്താവന ഫയൽ ചെയ്തു. ഒഡീഷയുടെ തെളിവുകൾ ഹാജരാക്കുന്നതിനുള്ള കാലതാമസത്തെത്തുടർന്ന് തിരുത്തൽ നിവേദനം രജിസ്ട്രി നിരസിച്ചു.
നിയമയുദ്ധങ്ങൾക്കൊടുവിൽ 2019 ജൂലൈയിൽ ഒഡീഷ ചെറുകിട വ്യവസായ കോർപ്പറേഷൻ ലിമിറ്റഡും ഉത്‌കല മിസ്തന്ന ബൈബാസായി സമിതിയും "ഒഡീഷ രസഗുള " എന്ന മറ്റൊരു പേരിൽ ജിഐ ടാഗ് നേടി.
വൃത്താകൃതിയിൽ വെളുത്ത നിറത്തിലാണ് ഒഡീഷ രസഗുള. എന്നാൽ വിവിധ നിറത്തിലുള്ള രസഗുളകൾ അവിടങ്ങളിൽ നിർമ്മിക്കുന്നുണ്ട്. ഒഡീഷ രസഗുളയുടെ നിറവിന്യാസം വളരെ നിർദ്ദിഷ്ടമാണ്. ബാഹ്യ നിറം ചേർക്കാതെ, തീവ്രമായ നിറമുള്ള വിവിധ രസഗുളകൾ തയ്യാറാക്കുന്നു. 110 ഡിഗ്രി സെൽഷ്യസിൽ 40 മിനിറ്റ് പാചകം ചെയ്താണ് അവ തയ്യാറാക്കുന്നത്. ഇതിൽ പഞ്ചസാരയുടെ ഉരുക്ക് പ്രക്രിയ നടക്കുന്നു. ഒഡീഷ രസഗുളയുടെ ഉൽ‌പാദന മേഖല 30 ജില്ലകളിലും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു.
മധുരപാനീയത്തിൽ മുക്കി വിളമ്പുന്ന ഒരു പലഹാരമാണ് രസഗുള . ചെന‍ എന്ന ഗാർഹിക പാൽക്കട്ടിയിൽ നിന്നാണ് രസഗുള നിർമ്മിക്കുന്നത്. ഇതിന്റെ ഉറവിടം ബംഗാൾ ഒറീസ എന്നീ സ്ഥലങ്ങളാണ്. രസഗുളയുടെ ജന്മസ്ഥലം ഏതെന്ന വിഷയത്തിൽ 2015 മുതൽ ഇരുസംസ്ഥാനങ്ങളും തമ്മിൽ തർക്കം രൂപപ്പെട്ടിരുന്നു. നിലവിലെ കണക്കനുസരിച്ച് രണ്ട് സംസ്ഥാനങ്ങൾക്കും രസഗുളയുടെ സ്വന്തം പതിപ്പുകൾക്ക് ഭൗമസൂചിക പരിരക്ഷയുണ്ട്. ഒഡീഷ രസഗുള , ബംഗാൾ രസഗുള എന്നിവയാണ്‌ അവ.
ചെന, റവ എന്നിവ പഞ്ചസാര ലായനിയിൽ പാകം ചെയ്തിട്ടാണ് രസഗുള നിർമ്മിക്കുന്നത്. ചെന, ചെറിയ അളവിൽ റവമാവുമായി ചേർത്ത് ചെറിയ ബാ‍ൾ രൂപത്തിലാക്കുന്നു. പിന്നീട് ഇത് പഞ്ചസാര ലായനിയിൽ തിളപ്പിക്കുന്നു. ലായനി കട്ടിയായി മാവിന്റെ ബാളിൽ കട്ടീയാകുന്നതുവരെ ഇത് തിളപ്പിക്കുന്നു. ചില സ്ഥലങ്ങളിൽ ഏലക്കായ, പനിനീർ , പിസ്ത എന്നിവ രുചിക്ക് വേണ്ടി ചേർക്കാറുണ്ട്.
രസഗുള ഒരു സിറപ് അടിസ്ഥാനമായ മധുരപലഹാരമായി ഒറീസ്സയിലാണ് ആദ്യം നിർമ്മിച്ചത്. . . രസഗുളയുടെ ജന്മസ്ഥലം സംബന്ധിച്ച് പശ്ചിമബംഗാളും ഒറീസയും തമ്മിൽ 2015 മുതൽ തർക്കം രൂപപ്പെട്ടിരുന്നു. രസഗുളയുടെ മറ്റൊരു തരമായ പഹാല ഭുവനേശ്വർ, കട്ടക് എന്നിവടങ്ങളിൽ പ്രസിദ്ധമാണ്.
രസഗുള സാധാരണ രീതിയിൽ സാധാരണ ഊഷ്മാവിൽ ആണ് കഴിക്കുന്നത്. ചില സ്ഥലങ്ങളിൽ നന്നായി തണുപ്പിച്ച് കഴിക്കുന്ന രീതിയുണ്ട്.ഒറീസ്സയിൽ പലസ്ഥലങ്ങളിലും ചൂടാക്കി കഴിക്കുന്ന പതിവുമുണ്ട്.
മുജാഹിദീൻ നേതാക്കളിലെ വിവാദപുരുഷനായ ഇദ്ദേഹം സോവിയറ്റ് സേനക്കെതിരെ യുദ്ധം ചെയ്യുന്നതിനു പകരം മറ്റു മുജാഹിദ്ദീൻ വിഭാഗങ്ങളുമായി പോരാടുന്നതിലും അന്യായമായി സാധാരണക്കാരെ കൊലപ്പെടുത്തുന്നതിലുമാണ് കൂടുതൽ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിച്ചിരുന്നതെന്ന് ആരോപണങ്ങളുണ്ട്. ഇങ്ങനെ മറ്റ് പ്രതിരോധകക്ഷികളുടെ പ്രവർത്തനങ്ങളെ തടസപ്പെടുത്തിയ ചരിത്രമുണ്ടെങ്കിൽക്കൂടിയും സോവിയറ്റ് യൂനിയനെതിരെയുള്ള പോരാട്ടങ്ങൾക്കായി ഏറ്റവുമധികം വിദേശസഹായം കരസ്ഥമാക്കിയ പ്രതിരോധകക്ഷിയായിരുന്നു, ഗുൾബുദ്ദീൻ ഹെക്മത്യാറീന്റെ ഹിസ്ബ് ഇ ഇസ്ലാമി. പാകിസ്താനിൽ കാര്യമായ സ്വാധീനമുള്ള ഇസ്ലാമികപ്രസ്ഥാനമായ ജമാ അത്ത്-ഇ ഇസ്ലാമിയുടേയും, ഐ.എസ്.ഐയുടേയും ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ട കക്ഷിയായിരുന്നു ഇത്.
അഫ്ഗാനിസ്താനിലെ മുൻ പ്രധാനമന്ത്രിയും പ്രമുഖ അഫ്ഗാൻ മുജാഹിദീൻ രാഷ്ട്രീയ-സൈനികവിഭാഗമായ ഹിസ്ബ് ഇ ഇസ്ലാമിയുടെ സ്ഥാപകനും നേതാവുമാണ് ഗുൾബുദ്ദീൻ ഹെക്മത്യാർ . 1980-കളിൽ സോവിയറ്റ് സേനക്കെതിരെയുള്ള അഫ്ഗാൻ പ്രതിരോധത്തിലും, തുടർന്ന് തൊണ്ണൂറുകളിലെ ആഭ്യന്തരയുദ്ധങ്ങളിലും പ്രമുഖപങ്കുവഹിച്ച മൗലിക ഇസ്ലാമികവാദി കക്ഷിയായിരുന്നു, ഹെക്മത്യാറിന്റെ ഹിസ്ബ് ഇ ഇസ്ലാമി. ഇദ്ദേഹം 1993 മുതൽ 1994 വരെ മുജാഹിദിൻ ഭരണ അഫ്ഗാനിസ്താന്റേയും പിന്നീട് 1996-97 കാലയളവിൽ വടക്കൻ സഖ്യത്തിന്റേയും പ്രധാനമന്ത്രിയായിരുന്നിട്ടുണ്ട്.
1980-ൽ പ്രതിരോധകക്ഷികൾ‌ അബ്ദുൾ റസൂൽ സയ്യഫിന്റെ അദ്ധ്യക്ഷതയിൽ ആദ്യമായി രൂപീകരിച്ച ഇത്തിഹാദ്-ഇ ഇസ്ലാമി ബരായെ അസാദിയി അഫ്ഗാനിസ്താൻ എന്ന സഖ്യത്തിൽ മറ്റെല്ലാ പ്രതിരോധകക്ഷികളും അംഗമായപ്പോൾ ഹെക്മത്യാർ മാത്രം വിട്ടുനിന്നു. ഇതിനു പുറമേ 1989-ൽ ജലാലാബാദിൽ മുജാഹിദീനുകൾക്ക് നേരിട്ട പരാജയത്തിനു പിന്നാലെ മുജാഹിദീനുകളുടെ ഇടക്കാലസർക്കാരിനുള്ള പിന്തുണ ഹെക്മത്യാർ പിൻവലിച്ചു. ഇതോടെ ഇടക്കാലസർക്കാർ തകരുകയും ചെയ്തു.
മുഹമ്മദ് ദാവൂദിന്റെ ഭരണകാലത്ത് അറസ്റ്റിൽ നിന്നും രക്ഷപ്പെട്ട് പാകിസ്താനിലെ പെഷവാറിലേക്ക് കടന്ന ഹെക്മത്യാർ, 1976-ൽ ഹിസ്ബ് ഇ ഇസ്ലാമിയി അഫ്ഗാനിസ്താൻ എന്ന കക്ഷിയുണ്ടാക്കി. വംശീയനേതാക്കളേയും മുല്ലമാരേയും സൂഫികളേയും എതിർത്തിരുന്ന ഹെക്മത്യാർ, മൗലികഇസ്ലാമികനിയമങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിലുള്ള രാജ്യമാണ് വിഭാവനം ചെയ്തിരുന്നത്. മാർക്സിസ്റ്റ് ഭരണത്തിനെതിരെ പോരാടിയ ഏറ്റവും മൗലികവാദിയും കർക്കശക്കാരനുമായ നേതാവായിരുന്നു ഹെക്മത്യാർ എന്ന് വിലയിരുത്തപ്പെടുന്നു.
1947-ൽ വടക്കൻ അഫ്ഗാനിസ്താനിലെ ഖുന്ദുസിനടുത്തുള്ള ഇമാം സാഹിബിലാണ് ഗുൾബുദ്ദീൻ ഹെക്മത്യാർ ജനിച്ചത്. ഒരു ഖരോതി ഘൽജി ആയിരുന്ന ഇദ്ദേഹം കുറച്ചുകാലം കാബൂളിലെ പോളിടെക്നിക്കിൽ പഠനം നടത്തിയിരുന്നു. ഇസ്ലാമികവാദികളുടെ കൂട്ടത്തിൽ ചേർന്നതിനു ശേഷം ഒരു മാവോവാദി വിദ്യാർത്ഥിയുടെ കൊലപാതകത്തിന്റെ പേരിൽ 1970കളുടെ തുടക്കത്തിൽ ഇദ്ദേഹം ജയിൽശിക്ഷയും അനുഭവിച്ചിരുന്നു.
അൽ ഖ്വയ്ദയുമായും താലിബാനുമായും ചേർന്ന് തീവ്രവാദപ്രവർത്തനങ്ങളിലേർപ്പെടുന്നു എന്നതിന്റെ പേരിൽ 2003-ൽ യു.എസ്. വിദേശകാര്യമന്ത്രാലയം ഇദ്ദേഹത്തെ ആഗോളതീവ്രവാദിയായി പ്രഖ്യാപിച്ചിരിക്കുകയാണ്. ഇന്ന് ഹമീദ് കർസായി നയിക്കുന്ന അഫ്ഗാൻ ഭരണകൂടത്തിന്റെ പ്രധാന എതിരാളികളിലൊരാളായ ഹെക്മത്യാർ, പഷ്തൂൺ ദേശീയവാദത്തിന്റെ വക്താവാണ്.
റബ്ബാനിയുടെ സർക്കാർ തുടക്കം മുതലേ അന്തശ്ചിദ്രങ്ങൾ മൂലം അസ്ഥിരമായിരുന്നു. ഒരു വശത്ത് അഹ്മദ് ഷാ മസൂദും അയാളുടെ പ്രഗൽഭരായ പോരാളികളുമായിരുന്നെങ്കിൽ, മറുവശത്ത് റബ്ബാനിയുടെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള പെഷവാറീൽ നിന്നുള്ള രാഷ്ട്രീയനേതാക്കളൂമായിരുന്നു. ഇതിനു പുറമേ പഞ്ച്ശീർ താഴ്വരയിൽ നിന്നുള്ള മസൂദിന്റെ അണികളും ബദാഖ്ശാനിൽ നിന്നുള്ള റബ്ബാനിയുടെ അണികളും തമ്മിലുള്ള വംശീയപ്രശ്നം കൂടിയായപ്പോൾ സ്ഥിതിഗതികൾ കൂടുതൽ വഷളായി. റബ്ബാനിയുടെ ജാമിയത്ത് കക്ഷിയിലെ അംഗമായിരുന്ന ഇസ്മാ ഈൽ ഖാന്റെ സ്വാധീനമായിരുന്നു സർക്കാരിനുണ്ടായിരുന്നു മൂന്നാമത്തെ ഭീഷണി. ഹെറാത്തിലും പടിഞ്ഞാറൻ അഫ്ഗാനിസ്താനിലും ഫലപ്രദമായ ഒരു സംഘടനാസംവിധാനം കെട്ടിപ്പടുത്ത ഇസ്മാ ഈൽ ഖാൻ, സ്വയം അമീർ എന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ചിരുന്നു. ഇക്കാലത്ത് കാബൂളിലും മറ്റും കലാപങ്ങൾ നടന്നുകൊണ്ടിരുന്നതിനാൽ, പടിഞ്ഞാറൻ അഫ്ഗാനിസ്താൻ രാജ്യത്തെ ഏറ്റവും വാസയോഗ്യമായ പ്രദേശമായും മാറിയിരുന്നു.
1992 വരെ അഫ്ഗാനിസ്താനിൽ ഭരണത്തിലിരുന്ന കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് സർക്കാരിന്റെ പതനത്തിനു ശേഷം രാജ്യത്ത് അധികാരത്തിൽ വന്ന മുജാഹിദീൻ കക്ഷികളുടെ സർക്കാർ സംവിധാനത്തെയാണ് ഇസ്ലാമിക് സ്റ്റേറ്റ് ഓഫ് അഫ്ഗാനിസ്താൻ എന്നറിയപ്പെടുന്നത്. സോവിയറ്റ് യൂനിയന്റെ പിന്തുണയോടെ നിലനിന്നിരുന്ന കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് സർക്കാറിനെ യുദ്ധത്തിലൂടെ പുറത്താക്കിയാണ് ഈ സർക്കാർ നിലവിൽ വന്നത്. 1992 മുതൽ 1996 വരെയുള്ള നാലുവർഷക്കാലം മാത്രം ഭരണത്തിലിരുന്ന ഈ സർക്കാരിന്, വിവിധ മുജാഹിദീൻ കക്ഷികളുടെ അധികാരവടംവലി മൂലം ഭേദപ്പെട്ട ഭരണം കാഴ്ച വക്കാനായില്ല. സിബ്ഗത്തുള്ള മുജദ്ദിദി, ബുർഹാനുദ്ദീൻ റബ്ബാനി എന്നിവരാണ് ഇസ്ലാമിക് സ്റ്റേറ്റ് ഓഫ് അഫ്ഗാനിസ്താന്റെ പ്രസിഡണ്ടുമാരായിരുന്നത്.
പെഷവാർ ധാരണയനുസരിച്ച്, റബ്ബാനി 1992 ഒക്ടോബർ അവസാനം പ്രസിഡണ്ട് പദവി ഒഴിയേണ്ടതായിരുന്നെങ്കിലും സ്ഥാനമൊഴിയാൻ അദ്ദേഹം വിസമ്മതിച്ചത് പോരാട്ടങ്ങളുടെ ശക്തി കൂട്ടാൻ ഇടയാക്കി. തുടർച്ചയായ പോരാട്ടം കാബൂൾ നഗരത്തെ താറുമാറാക്കുകയും ആയിരക്കണക്കിന് നഗരവാസികൾ നഗരം വിട്ടുപോകുകയും ചെയ്തു. കാബൂളിനു പുറത്തും വിവിധനേതാക്കൾ സ്വതന്ത്രരായി അവരവരുടെ മേഖലയിൽ ആധിപത്യം സ്ഥാപിച്ചു. പ്രധാനപാതയോരങ്ങളിൽ ആധിപത്യം സ്ഥാപിച്ച് ഈ നേതാക്കൾ, വഴിയാത്രക്കാരെ കൊള്ളയടിക്കുകയും ചുങ്കം ചുമത്തുകയും ചെയ്തു. കന്ദഹാറിലെ സ്ഥിതി വളരെ മോശമായിരുന്നു. 1994-ൽ താലിബാന്റെ ഉയർച്ച വരെ രാജ്യത്തെ ഈ അരക്ഷിതാവസ്ഥ തുടർന്നു.
ഇതിനെല്ലാം പുറമേ, പുറത്തുനിന്നുള്ള എതിർപ്പുകളായിരുന്നു റബ്ബനിയുടെ പ്രധാന പ്രശ്നം, 1992 അവസാനം മുതലേ, പഴയ പ്രതിരോധകക്ഷികളുടെ മാറിക്കൊണ്ടെയിരുന്ന വിവിധ സഖ്യങ്ങളുടേയും നിരവധി ആക്രമണങ്ങൾ, റബ്ബാനിക്കും മസൂദിനും നേരിടേണ്ടീവന്നു. തുടർച്ചയായ ഈ യുദ്ധങ്ങൾ മൂലം, നിരവധി അഫ്ഗാനികൾക്ക് ജീവഹാനി സംഭവിക്കുകയും അഫ്ഗാനികൾക്കിടയിൽ മുജാഹിദീന്റെ വിലനഷ്ടപ്പെടുകയും ചെയ്തു. റബ്ബാനിയുടെ ജാമിയത്തിനു പുറമേ, ഹെക്മത്യാറീന്റെ ഹിസ്ബ് ഇ ഇസ്ലാമി, ജനറൽ ദോസ്തമിന്റെ ഉസ്ബെക് സൈന്യം, അബ്ദ് അൽ അലി മസാരിയുടെ നേതൃത്വത്തിൽ ഷിയകളുടെ ഹിസ്ബ് ഇ വാഹ്ദത് തുടങ്ങിയവയായിരുന്നു പ്രധാന സൈനികകക്ഷികൾ,
1978 മുതൽ 1992 വരെ അഫ്ഗാനിസ്താനിൽ അധികാരത്തിലിരുന്ന കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് സർക്കാരിനെതിരെയും, കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് സർക്കാരിന് പിന്തുണയേകി രാജ്യത്തെത്തിയ സോവിയറ്റ് സൈന്യത്തേയും യുദ്ധത്തിൽ പരാജയപ്പെടുത്തിയാണ് പ്രതിരോധകക്ഷികൾ സർക്കാർ രൂപീകരിച്ചത്. 1992 ഏപ്രിലിൽ, കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് സർക്കാരിന്റെ പതനം ആസന്നമായിരിക്കുന്ന ഘട്ടത്തിൽ ഇസ്ലാമികപ്രതിരോധകക്ഷികൾ പാകിസ്താനിലെ പെഷവാറിൽ വച്ച് അംഗീകരിച്ച ഒരു ധാരണയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിലാണ് ഇസ്ലാമിക് സ്റ്റേറ്റ് ഓഫ് അഫ്ഗാനിസ്താന്റെ സർക്കാർ നിലവിൽ വന്നത്.
ഈ ധാരണയനുസരിച്ച് മുജാഹിദീന്റെ നിലവിലുള്ള ഇടക്കാലസർക്കാരിന്റെ പ്രസിഡണ്ടായിരുന്ന സിബ്ഗത്തുള്ള മുജദ്ദിദി ആദ്യത്തെ രണ്ടുമാസക്കാലം രാജ്യത്തിന്റെ പ്രസിഡണ്ടായിരിക്കാനും അതിനു ശേഷം 4 മാസത്തേക്ക്ക് അധികാരം ബുർഹാനുദ്ദീൻ റബ്ബാനിക്ക് നൽകാനും വ്യവസ്ഥയുണ്ടായിരുന്നു. അതിനു ശേഷമുള്ള 18 മാസത്തേക്കുള്ള ഇടക്കാലസർക്കാരിനെ ധാരണാസമിതി എന്ന ഒരു സമിതി തിരഞ്ഞെടുക്കുതിനും ഈ കാലയളവിൽത്തന്നെ പൊതുതിരഞ്ഞെടുപ്പ് നടത്തുന്നതിനുമായിരുന്നു പെഷവാർ ധാരണയിലെ മറ്റു വ്യവസ്ഥകൾ.
തുടക്കത്തിൽത്തന്നെ അഹ്മദ് ഷാ മസൂദിന്റേയും, മറ്റൊരു പ്രതിരോധകക്ഷിനേതാവായിരുന്ന ഹെക്മത്യാറിന്റേയും സേനകൾ പരസ്പരം പോരാട്ടം തുടങ്ങിയിരുന്നു. ഇതിനു പുറമേ ഹെക്മത്യാറിന്റേയും ജനറൽ ദോസ്തമിന്റേയും സേനകൾ തമ്മിലും പോരാട്ടങ്ങൾ നടന്നു. റബ്ബനിക്കും മസൂദിനും തങ്ങളുടെ അധികാരം വ്യാപിപ്പിക്കാൻ അനുകൂലമായ സാഹചര്യമായിരുന്നെങ്കിലും അവർക്ക് അതിൽ വിജയിക്കാനായില്ല.
മുജാഹിദീനുകൾ‌ അധികാരമേറ്റതിനു പിന്നാലെ കാബൂൾ, വിവിധ ഇസ്ലാമികപ്രതിരോധകക്ഷികളുടെ പരസസ്പരപോരാട്ടത്തിന് വേദിയായിരുന്നു. 1992 ജൂൺ 28ന് വ്യവസ്ഥപ്രകാരം, സിബ്ഗത്തുള്ള മുജദ്ദിദി, പ്രസിഡണ്ട് സ്ഥാനം, പ്രൊഫസർ ബുർഹാനുദ്ദീൻ റബ്ബാനിക്ക് കൈമാറി. റബ്ബാനിയുടെ സൈനികനേതാവായിരുന്ന അഹ്മദ് ഷാ മസൂദ് ഉടൻ തന്നെ കാബൂളിലെ മിക്ക ഭാഗങ്ങളും നിയന്ത്രണത്തിലാക്കി.
1996-ൽ തലസ്ഥാനമായ കാബൂൾ അടക്കം രാജ്യത്തിന്റെ മിക്ക ഭാഗങ്ങളുടേയും നിയന്ത്രണം ഈ സർക്കാരിൽ നിന്ന് താലിബാൻ കൈയടക്കുകയും രാജ്യത്തിന്റെ പേര്‌ ഇസ്ലാമിക് എമിറേറ്റ് ഓഫ് അഫ്ഗാനിസ്താൻ എന്ന് മാറ്റുകയും ചെയ്തു. എങ്കിലും 2001 വരെ ഇസ്ലാമിക് സ്റ്റേറ്റ് ഓഫ് അഫ്ഗാനിസ്താനെയാണ്‌ രാജ്യത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ പ്രതിനിധിയായി ഐക്യരാഷ്ട്രസഭ കണക്കാക്കിയിരുന്നത്.
1992 ഏപ്രിൽ 25-ന് കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പ്രസിഡണ്ടായിരുന്ന നജീബുള്ള, മുജാഹിദീനുകളോട് പരാജയം സമ്മതിച്ച് കാബൂൾ ഐക്യരാഷ്ട്രസഭാ കാര്യാലയത്തിൽ അഭയം പ്രാപിച്ചതോടെ മുജാഹിദീനുകൾ കാബൂളിൽ അധികാരം ഏറ്റെടുക്കുകയും 1992 ഏപ്രിൽ 28-ന് സിബ്ഗത്തുള്ള മുജദ്ദിദി കാബൂളിലെത്തി ആദ്യ പ്രസിഡണ്ടായി അധികാരം ഏറ്റെടുക്കുകയും ചെയ്തു.
എന്നാൽ ഇതിനിടയിലും ഹെറാത്തിലെ ഇസ്മാഈൽ ഖാനും, മസാർ-ഇ ശരീഫിലെ ജനറൽ ദോസ്തവും, തങ്ങളുടെ അധീനപ്രദേശങ്ങളിൽ ഏറെക്കുറേ മെച്ചപ്പെട്ട ഭരണം കാഴ്ചവച്ചു.
2001ൽ ആലുവ സെറ്റിൽമെന്റ് കോമ്പൗണ്ടിൽ അമ്പത് സെന്റ് സ്തലം വാങ്ങി 300 കുട്ടികളെ സംരക്ഷിക്കുവാൻ പണിത ശിശുഭവനിലും, നെടുമ്പാശ്ശേരി മധുരപ്പുറത്തുള്ള മൂന്ന് നില കെട്ടിടമായ ബോയ്സ് ഹോമിലുമായി വസിക്കുന്ന മുന്നൂറോളം കുട്ടികൾക്കും അമ്പതിൽപ്പരം ജീവനക്കാർക്കുമുള്ള ചെലവുകൾ വ്യക്തികൾ നൽകുന്ന സംഭാവനകളും, ചാരിറ്റി ബോക്സുകളിൽ നിന്നുമുള്ള വരുമാനവും മാത്രമാണ്. കുട്ടികളുടെ ഡെസ്റ്റിട്ട്യുട്ട് സർട്ടിഫിക്കറ്റുണ്ടെങ്കിൽ മാത്രമേ സർക്കാരിന്റെ ആനുകൂല്യം ലഭിക്കുകയുള്ളു. പല സംസ്താനങ്ങളിലുള്ള കുട്ടികളായതിനാൽ ഡെസ്റ്റിട്ട്യുട്ട് സർട്ടിഫിക്കറ്റ് ഒരു കുട്ടിക്കും ഇതുവരെ ലഭിച്ചിട്ടില്ല. വിദേശപണം സ്വീകരിക്കണമെങ്കിലും സംസ്താന സർക്കാരിന്റെ എൻ.ഒ.സി ലഭിക്കുകയും കേന്ദ്ര സർക്കാരിന്റെ എഫ്.സി.ആർ.ഐ സർട്ടിഫിക്കറ്റ് ലഭിക്കുകയും വേണം. ഇവയൊന്നും ലഭ്യമല്ലാത്തതിനാൽ വ്യക്തികളുടെ സംഭാവനകളും, ചാരിറ്റി ബോക്സുകളുമാണ ജനസേവ ശിശുഭവന്റെ ധനാഗമ മാർഗ്ഗം.
1999 ലാണ് ജനസേവ ശിശുഭവന്റെ തുടക്കം. കേരളാ ഗവർണ്ണറായിരുന്ന സുഖ്ദേവ് സിംഗ് കാങ്ങാണ് ഉദ്ഘാടനം നിർവ്വഹിച്ചത്. ബാലവേലക്കും,തെരുവുസർക്കസ്സിനും,നിർബന്ധിത മോഷണത്തിനും,പിടിച്ചുപറിക്കും നിയോഗിക്കപ്പെടുന്ന കുരുന്നുകളേയും, ലൈഗീക പീഡനങ്ങൾ മൂലം കഷ്ട്പ്പെടുന്ന തെരുവിന്റെ മക്കളേയും സംരക്ഷിക്കുന്നതിനുവേണ്ടി ജാതിമത രാഷ്ട്രീയ പിൻബലമ്മില്ലാതെ സന്മനസ്സുള്ളവരുടെ കൂട്ടായ്മവിജയമാണ് ജനസേവ ശിസുഭവന്റെ ആരംഭത്തിനു പ്രേരണയായത്.
1996 ജനുവരി 26 നു ആലുവ ഹോളി ഹോസ്റ്റ് ഗേൾസ് ഹൈസ്ക്കൂൾ ഓഡിറ്റോറിയത്തിൽ വച്ച് അന്നത്തെ കേരളാ ഹൈക്കോടതി ചീഫ് ജസ്റ്റീസായിരുന്ന ജസ്റ്റീസ് കെ.ടി തോമസ് ഔപചാരികമായി ഉദ്ഘാടനം നിർവ്വഹിച്ച സാമൂഹിക സംഘടനയാണ് "ആലുവ ജനസേവ" പതിനഞ്ചോളം വ്യകതികൾ രൂപം നൽകിയ സംഘടനയുടെ രക്ഷാധികാരി കെ.ആർ രാജൻ ഐ.എ.എസ്സും, പ്രസിഡന്റ് ജോസ്മാവേലിയും,വൈസ്പ്രസിഡന്റ് ഡോ:സി.എം ഹൈദ്രാലിയും,സെക്രട്ടറി എ. മാധവൻ നായരുമായിരുന്നു.