polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
മലിനീകരണത്തിന്റെ ഫലമായി അന്തരീക്ഷത്തിലുണ്ടാകുന്ന സൾഫ്യൂരിക് അമ്ലം , നൈട്രിക് അമ്ലം എന്നീ അമ്ലങ്ങൾ മഴവെള്ളത്തിൽ കലർന്ന് ഭൂമിയിൽ പതിക്കുന്ന പ്രതിഭാസമാണ് അമ്ലമഴ. ആസിഡ്‌ മഴ തുടർച്ചയായി ഏൽക്കുന്നത് കെട്ടിടങ്ങൾക്ക് കേടുപാടുകൾ സംഭവിക്കുക , മണ്ണിന്റെ പല ഗുണങ്ങളും നഷ്ടപ്പെടുന്നു എന്നതാണ് , സസ്യജന്തുജാലങ്ങൾക്ക് നാശം സംഭവിക്കുക എന്നിങ്ങനെയുള്ള ഗുരുതരമായ പാരിസ്ഥിതിക പ്രശ്നങ്ങൾക്ക് കാരണമാകുന്നു.ആസിഡ് മഴയുടെ മുഖ്യ കാരണക്കാർ അമേരിക്കയെ പോലുള്ള വികസിത രാജ്യങ്ങളാണ്. ഇവർ തന്നെയാണ് ഇതിന്റെ ഇരകളും.
അമ്ല മഴയ്ക്കൊപ്പം ഭൂമിയിൽ പതിക്കുന്ന അമ്ലങ്ങളുടെ 60 - 70 ശതമാനവും സൾഫ്യൂരിക് ആസിഡും , 30 - 40 ശതമാനം നൈട്രിക് ആസിഡും ആണ് . കുറഞ്ഞ അളവിൽ ഹൈഡ്രോക്ലോറിക്ക് ആസിഡും ഉണ്ടാകാം . സൾഫറിൻറെയും നൈട്രജൻറെയും ഓക്സൈഡുകളാണ് യഥാക്രമം സൾഫ്യൂരിക് ആസിഡിൻറെയും നൈട്രിക് ആസിഡിൻറെയും രൂപീകരണത്തിന് കാരണമാകുന്നത് . അന്തരീക്ഷത്തിലുണ്ടാകുന്ന സൾഫർ ഡൈ ഓക്സൈഡിൻറെ 67 ശതമാനവും അഗ്നിപർവത സ്ഫോടനങ്ങൾ നിമിത്തമാണ് ഉണ്ടാകുന്നത് . ശേഷിച്ച 33 ശതമാനമാകട്ടെ മനുഷ്യരുടെ സംഭാവനയാണ് .
റോബർട്ട് അംഗസ് സ്മിത്ത് എന്ന ഇംഗ്ലീഷ് ശാസ്ത്രജ്ഞനാണ് അമ്ലമഴ ആദ്യമായി ലോകശ്രദ്ധയിൽ കൊണ്ടുവന്നത്. അന്തരീക്ഷ മലിനീകരണം മൂലമാണു മഴയിൽ ധാരാളം അമ്ലം കലർന്നിരിക്കുന്നത് എന്ന് അദ്ദേഹം കണ്ടുപിടിക്കുകയും ഈ പ്രതിഭാസത്തിന് അമ്ലമഴ എന്നു പേരിടുകയും ചെയ്തു. സ്വീഡീഷ് ശാസ്ത്രജ്ഞനായ സ്വിന്റെ ഓഡൻ അമ്ലമഴയുടെ കാരണങ്ങളെക്കുറിച്ചും ദോഷഫലങ്ങളെക്കറിച്ചും വിശദമായ പഠനം നടത്തി.
അന്തരീക്ഷ മലിനീകരണം മൂലമാണ് അമ്ലമഴ ഉണ്ടാകുന്നത് . വ്യവസായ ശാലകളിൽ നിന്നും മറ്റും പുറത്തു വിടുന്ന സൾഫർ ഡയോക്സൈഡ്, നൈട്രജൻ ഓക്സൈഡുകൾ തുടങ്ങിയ രാസവസ്തുക്കളാണ് ആസിഡ്‌ മഴയ്ക്ക് കാരണം. ഇവ അന്തരീക്ഷത്തിലെ ഓക്സിജനും ജലാംശവുമായിച്ചേർന്ന് ആസിഡ് ആയി മാറുന്നു.അങ്ങനെ സൾഫ്യൂറിക് ആസിഡും നൈട്രിക് ആസിഡും അന്തരീക്ഷത്തിൽ രൂപപ്പെടുന്നു.
ഇപ്രകാരം കാർബോണിക് അമ്ലം മഴവെള്ളത്തിൽ കലരുന്നതിനാൽ പൊതുവെ മഴവെള്ളം അല്പം അമ്ളതയുള്ളതാണ് . അതിന്റെ 5.6 വരെയായി കുറയാം . എന്നാൽ ഇത് അമ്ളമഴയായി കണക്കാക്കാറില്ല .
നൂർ മുഹമ്മദ് താരക്കിക്ക് ശേഷം അഫ്ഗാനിസ്താനിൽ 1979 അവസാനം, അധികാരത്തിലെത്തിയ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പ്രസിഡണ്ടായ ഹഫീസുള്ള അമീൻ, ക്രമേണ സോവിയറ്റ് യൂനിയനുമായുള്ള ബന്ധം പരിമിതപ്പെടുത്താനും, അമേരിക്കയുടെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള പാശ്ചാത്യസഖ്യത്തിലേക്ക് അടുക്കുവാനും തുടങ്ങി. ഇറാനിലെ ഇസ്ലാമികവിപ്ലവം കഴിഞ്ഞുള്ള കാലമായതിനാൽ, അഫ്ഗാനിസ്താനിലെ നിയന്ത്രണം തന്ത്രപരമായി പ്രധാനപ്പെട്ടതാണെന്ന് സോവിയറ്റ് യൂനിയൻ മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നു. ഇതിനെത്തുടർന്ന് മാർഷൽ സെർജി സോക്കോലോവിന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ സോവിയറ്റ് സൈന്യം 1979 ഡിസംബറിൽ അഫ്ഗാനിസ്താനിൽ പ്രവേശിക്കുകയും പ്രധാനകേന്ദ്രങ്ങളുടെ നിയന്ത്രണം ഏറ്റെടുക്കുകയും ചെയ്തു. ഡിസംബർ 27-ന് കാബൂളിലെ സൈനികകേന്ദ്രങ്ങളെയെല്ലാം നിയന്ത്രണത്തിലാക്കിയ സോവിയറ്റ് സേന, പ്രസിഡണ്ട് ഹഫീസുള്ള അമീനെ വധിക്കുകയും ചെയ്തു.
മാർക്സിസ്റ്റ് വിരുദ്ധരോടുള്ള അനുരഞ്ജനശ്രമത്തിന്റെ ഭാഗമായി എല്ലാ രാഷ്ട്രിയതടവുകാരേയ്യും മോചിപ്പിക്കാൻ ബാബ്രക് കാർമാൽ ഉത്തരവിട്ടു. ഇസ്ലാം, കുടുംബമൂല്യങ്ങൾ, സ്വകാര്യസ്വത്തവകാശം, പരമ്പരാഗതജീവിതരീതികൾ എന്നിവയോട് തനിക്കുള്ള ബഹുമാനവും കാർമാൽ പ്രകടമാക്കി. ഖൽഖികൾ കൊണ്ടുവന്ന ചുവന്ന പതാകക്കുപകരം, പരമ്പരാഗത പച്ച നിറത്തിലുള്ള പതാക ഉപയോഗിക്കാനാരംഭിക്കുകയും ചെയ്തു.1980 ഏപ്രിൽ 21-ന് പുറത്തിറക്കിയ ഇടക്കാല ഭരണഘടന, മതസ്വാതന്ത്ര്യം ഉറപ്പുനൽകി. പരമ്പരാഗതരീതികളെ അംഗീകരിക്കുന്നതിന്റെ ഭാഗമായി ലോയ ജിർഗയെ സർക്കാർ സംവിധാനത്തിൽ ഉന്നതസ്ഥാനമുള്ള ഒരു ഭാഗമാക്കി അംഗീകരിച്ചു. വിപ്ലവസമിതിക്ക്, ലോയ ജിർഗയുടെ താഴെയാണ് സ്ഥാനം നൽകിയതെങ്കിലും യഥാർത്ഥ അധികാരം ഈ സമിതിക്കായിരുന്നു.
പ്രസിഡണ്ട് പദവിയിലെത്തിയ താരക്കി, തുടർന്ന് സ്വന്തം കക്ഷിയിലെ വിമതവിഭാഗക്കാരായ പാർചം പ്രവർത്തകരെ ഒതുക്കുന്ന നടപടികളാണ് തുടർന്ന് കൈക്കൊണ്ടത്. ഇതിനായി, പാർചം വിഭാഗത്തിലെ ഉന്നത നേതാക്കളെ വിദേശരാജ്യങ്ങളിൽ സ്ഥാനപതിമാരായി നിയമിക്കുകയായിരുന്നു. അബ്ദുൾ ഖാദിർ, സുൽത്താൻ അലി കേഷ്ത്മന്ദ് തുടങ്ങിയ പല പാർചം നേതാക്കളേയും തടവിലാക്കുകയും ചെയ്തു. ഈ നടപടിയുടെ ഭാഗമായി, 1978 ജൂലൈ 5-ന് ബാബ്രക് കാർമാൽ ചെക്കൊസ്ലൊവാക്യയിലെ സ്ഥാനപതിയായി നിയമിക്കപ്പെട്ടു. പിന്നീട് താരക്കി തന്നെ ചെക്കൊസ്ലൊവാക്യയിൽ നിന്നും ഇദ്ദേഹത്തെ തിരിച്ചുവിളിച്ചെങ്കിലും ജീവഭയം മൂലം ബുദ്ധിപൂർവ്വം ഇദ്ദേഹം കാബൂളിലേക്ക് മടങ്ങാതെ മോസ്കോയിൽ അഭയം പ്രാപിച്ചു.
അഫ്ഗാനിസ്താന്റെ അഞ്ചാമത്തെ പ്രസിഡണ്ടായിരുന്നു ബാബ്രക് കാർമാൽ . അഫ്ഗാനിസ്താനിലെ മാർക്സിസ്റ്റ് നേതാക്കളിൽ ഏറെ അറിയപ്പെട്ടിരുന്ന ഇദ്ദേഹം അഫ്ഗാൻ മാർക്സിസ്റ്റ് പാർട്ടിയായിരുന്ന പി.ഡി.പി.എ.യുടെ പാർചം വിഭാഗത്തിന്റെ സമുന്നതനേതാവായിരുന്നു. 1979 മുതൽ 1986 വരെ ഇദ്ദേഹം രാജ്യത്തിന്റെ പ്രസിഡണ്ടായിരുന്ന ഇദ്ദേഹം അഫ്ഗാനിസ്താനിൽ ഏറ്റവുമധികകാലം ഭരണത്തിലിരുന്ന കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പ്രസിഡണ്ടാണ്. പ്രസിഡണ്ട് സ്ഥാനത്തിനു പുറമേ അഫ്ഗാനിസ്താന്റെ പ്രധാനമന്ത്രി, ഉപപ്രധാനമന്ത്രി, ചെക്കോസ്ലൊവാക്യയിലെ അഫ്ഗാനിസ്താൻ സ്ഥാനപതി തുടങ്ങിയ പദവികളും ബാബ്രക് കാർമാൽ വഹിച്ചിട്ടുണ്ട്.
സോവിയറ്റ് സൈന്യത്തിന്റെ ആഗമനവും പുതിയ സർക്കാരിന്റെ ഭരണനടപടികളും ഒന്നും മാർക്സിസ്റ്റ് സർക്കാർ വിരുദ്ധരുടെ വീര്യത്തിന് കുറവ് വരുത്തിയില്ല. ഇതിനു പുറമേ ഒരു ഹസാരയായിരുന്ന കേഷ്ത്മന്ദിന്റെ പ്രധാനനന്ത്രിപദം, മാർക്സിസ്റ്റ് സർക്കാരിനെതിരെ പഷ്തൂണുകളുടെ രോഷം വർദ്ധിപ്പിക്കാൻ ഇടയാക്കി.
രാജ്യത്തെല്ലായിടത്തും സായുധകലാപങ്ങൾ നടന്നു. 1980 ഫെബ്രുവർ അവസാനം കാബൂളിൽ വൻ പ്രകടനങ്ങൾ അരങ്ങേറി. സ്ഥാപനങ്ങൾ എല്ലാം അടഞ്ഞു കിടന്നു. പ്രതിഷേധങ്ങളുടെ നേതാവായ മാവോയിസ്റ്റ് സാമാ റെസിസ്റ്റൻസ് കക്ഷിയുടെ സ്ഥാപകൻ, അബ്ദ് അൽ മജീദ് കലകാനിയുടെ അറസ്റ്റോടെയാണ് പ്രതിഷേധം തണുത്തത്. ഇദ്ദേഹം ജൂൺ 8-ന് വധിക്കപ്പെട്ടു.
പി.ഡി.പി.എയിൽ ഐക്യം നിലനിർത്തണമെന്ന സോവിയറ്റ് യൂണിയന്റെ താല്പര്യപ്രകാരം ആദ്യമൊക്കെ സർക്കാരിൽ ഖൽഖ് വിഭാഗക്കാഉടെ പ്രാധിനിത്യവുമുണ്ടായിരുന്നു. ഉപപ്രധാനമന്ത്രിയായിരുന്ന ആസാദുള്ളാ സർവാരി, മുഹമ്മദ് ഗുലാബ്സോയ് , ഷേർജാൻ മസ്ദൂര്യാർ എന്നിവർ ഖൽഖ് വിഭാഗത്തിലെ പ്രമുഖരായിരുന്നു. 1980 മദ്ധ്യത്തോടെ, ഹഫീസുള്ള അമീന്റെ നിരവധി കൂട്ടാളികളെ വധശിക്ഷക്ക് വിധേയരാക്കിയതൊടെ ഖൽഖ് വിഭാഗത്തിന്റെ സ്വാധീനം നാമമാത്രമായി.
മുൻപ്, മോസ്കോയിൽ അഭയം തേടിയിരുന്ന ബാബ്രക് കാർമാൽ, സോവിയറ്റ് സൈന്യത്തോടൊപ്പം അഫ്ഗാനിസ്താനിലെത്തിയിരുന്നു. കാബൂളിലെത്തിയ കാർമാൽ പ്രസിഡണ്ടായും പ്രധാനമന്ത്രിയായും വിപ്ലവസമിതിയുടെ അദ്ധ്യക്ഷനായും കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടിയുടെ കേന്ദ്രകമ്മിറ്റിയുടെ സെക്രട്ടറി ജനറൽ ആയും നിയമിക്കപ്പെട്ടു. പാർചം പക്ഷത്തെ സുൽത്താൻ അലി കേഷ്ത്മന്ദ്, ഉപപ്രധാനമന്ത്രി, ആസൂത്രണമന്ത്രി, പോളിറ്റ് ബ്യൂറോ അംഗം എന്നീ സ്ഥാനങ്ങളിലും അവരോധിക്കപ്പെട്ടു.
1979-ൽ അഫ്ഗാനിസ്താനിലെ സോവിയറ്റ് സൈനികാധിനിവേശത്തോടൊപ്പമാണ്, സോവിയറ്റ് യൂനിയന്റെ ശക്തമായ പിൻബലത്തിൽ ബാബ്രക് കാർമാൽ രാജ്യത്തിന്റെ പ്രസിഡണ്ടും പ്രധാനമന്ത്രിയുമാകുന്നത്. 1986-ൽ പ്രസിഡണ്ട് പദവി, മുഹമ്മദ് നജീബുള്ളക്ക് കൈമാറുകയും, അഫ്ഗാനിസ്താൻ വിട്ട് കാർമാൽ, മോസ്കോയിലേക്ക് കടക്കുകയും ചെയ്തു. 1996-ൽ മോസ്കോയിൽ വച്ചാണ് ഇദ്ദേഹം മരണമടഞ്ഞത്.
1965-ലെ തിരഞ്ഞെടുപ്പിൽ ബാബ്രാക് കാർമാൽ അടക്കം പി.ഡി.പി.എ.യുടെ മൂന്നു പ്രതിനിധികൾ ജനസഭയിലേക്ക് തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടു. തുടക്കം മുതൽ തന്നെ ഇവർ ജനസഭയുടെ പരമ്പരാഗതരീതിയിലുള്ള നടത്തിപ്പിനെ ചോദ്യം ചെയ്യുകയും 1965 ഒക്ടോബറിൽ നിരവധി പ്രതിഷേധസമരങ്ങൾ നടത്തുകയും ചെയ്തു. ഇത് പ്രധാനമന്ത്രി മുഹമ്മദ് യൂസഫിന്റെ രാജിയിലേക്കും നയിച്ചു.
1978-ലെ സോർ വിപ്ലവത്തിലൂടെ അഫ്ഗാനിസ്താനിൽ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റുകൾ അധികാരത്തിലെത്തി. പി.ഡി.പി.എയിലെ ഖൽഖ് വിഭാഗം നേതാവായ നൂർ മുഹമ്മദ് താരക്കി പ്രസിഡണ്ടും പ്രധാനമന്ത്രിയുമായപ്പോൾ, അദ്ദേഹത്തിനു കീഴിൽ ബാബ്രക് കാർമാൽ ഉപപ്രധാനമന്ത്രിയായി നിയമിക്കപ്പെട്ടു.
1950-കളുടെ തുടക്കത്തിൽ ബാബ്രക് കാർമാൽ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് ആകുകയും, കാർമാൽ എന്ന നാമം സ്വീകരിക്കുകയും ചെയ്തു.1965-ൽ പി.ഡി.പി.എയുടെ രൂപീകരണത്തിൽ മുഖ്യപങ്കുവഹിച്ച ഇദ്ദേഹം പാർട്ടിയുടെ ഡെപ്യൂട്ടി സെക്രട്ടറിയായി.
1929-ൽ കാബൂളിൽ ജനിച്ച ബാബ്രക് കാർമാൽ, തലസ്ഥാനത്തെ താരതമ്യേന മെച്ചെപ്പെട്ട ധനസ്ഥിതിയുള്ള കുടുംബാംഗമായിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പിതാവ് അഫ്ഗാൻ സൈന്യത്തിലെ ഒരു ജനറലും പാക്ത്യ പ്രവിശ്യയിൽ ഗവർണർ ആയി സേവനമനുഷ്ഠിച്ചിരുന്ന വ്യക്തിയുമായിരുന്നു.
ബാബ്രാക് കാർമാൽ അധികാരത്തിലേറിയതിനു തൊട്ടുപുറകേ ഖാദ് എന്ന രഹസ്യപ്പോലീസ് സംവിധാനത്തിന് ആരംഭം കുറിച്ചു. സോവിയറ്റ് സൈന്യവും, കാബൂൾ ഭരണകൂടവും ജനങ്ങളെ നിയന്ത്രിക്കാൻ ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന പ്രധാനസംവിധാനമായിരുന്നു ഖാദ്.
സംവിധായകനായിരുന്ന ബിജു വി. നായരാണ് ആദ്യഭർത്താവ്. 1997 ഒക്ടോബർ 27നായിരുന്നു വിവാഹം. ഈ ദാമ്പത്യത്തിൽ അരുന്ധതി പണിക്കർ എന്ന മകളുണ്ട്. ആറു വർഷങ്ങൾക്കുശേഷം, ഹൃദയാഘാതംമൂലം ബിജു നായർ നിര്യാതനായി. ബിജു നായരുടെ മരണത്തിനുശേഷം, 2009ൽ നടൻ സായി കുമാറിനെ ബിന്ദു വിവാഹംകഴിച്ചു. കുടുംബത്തോടൊപ്പം കൊച്ചിയിലാണു സ്ഥിരതാമസം. ബിന്ദു, തന്റെ വിവാഹംതകർത്തുവെന്ന് സായികുമാറിന്റെ ആദ്യഭാര്യ പ്രസന്ന, ആരോപണമുന്നയിച്ചിരുന്നു. അക്കാലത്ത്, ഈ ആരോപണങ്ങൾ രണ്ടുപേരും നിഷേധിച്ചിരുന്നെങ്കിലും സായികുമാറിന്, പ്രസന്നയിൽനിന്നു വിവാഹമോചനംലഭിച്ച ഉടൻതന്നെ സായികുമാറും ബിന്ദുവും വിവാഹിതരായി.
1972 ഏപ്രിൽ 29നു് ദാമോദരപ്പണിക്കരുടെയും നീനയുടെയും മകളായി, കോഴിക്കോടാണ്, ബിന്ദു ജനിച്ചത്. മാതാപിതാക്കൾ മിശ്രവിവാഹിതരായിരുന്നു. അച്ഛൻ ഹിന്ദു-പണിക്കർ -വിഭാഗത്തിൽപ്പെട്ടയാളും അമ്മ ക്രിസ്ത്യാനിയുമായിരുന്നു. ബിന്ദുവിന്, രണ്ടു സഹോദരന്മാരാണുള്ളത്. ജ്യേഷ്ഠൻ ഹരികുമാറും അനുജൻ രവികുമാറും. അച്ഛൻ ഇന്ത്യൻ ആർമിയിൽ ഉദ്യോഗസ്ഥനായിരുന്നു. അവിടെനിന്നു റിട്ടയർചെയ്തശേഷം കൊച്ചിൻ പോർട്ട് ട്രസ്റ്റിൽ ഉദ്യോഗസ്ഥനായി ജോലിചെയ്തു. നീന വീട്ടമ്മയായിരുന്നു. അച്ഛന്റെ ഉദ്യോഗംമൂലം എറണാകുളത്ത്, വെല്ലിങ്ടൺ ദ്വീപിലായിരുന്നു ബിന്ദുവിൻ്റെ കുടുംബം താമസിച്ചിരുന്നത്.
മലയാളചലച്ചിത്രവേദിയിലെ പ്രശസ്തയായൊരു നടിയാണ് ബിന്ദു പണിക്കർ. ഇംഗ്ലീഷ്: . 1992ൽ സിബി മലയിൽ സംവിധാനംചെയ്ത കമലദളത്തിലൂടെ ചലച്ചിത്രരംഗത്തെത്തി. ഹാസ്യതാരമായാണ് ബിന്ദു പണിക്കർ ശ്രദ്ധിക്കപ്പെട്ടതെങ്കിലും ഇപ്പോൾ അമ്മവേഷങ്ങളിലും ഈ താരം സജീവമാണ്. ജഗതിയുടെ ഭാര്യയായാണ് മിക്ക സിനിമകളിലും ബിന്ദു അഭിനയിച്ചിട്ടുള്ളത്. അമ്മ എന്ന മലയാളസിനിമാകലാകാരരുടെ സംഘടയിലെ അംഗമായ ബിന്ദു, നിരവധി ഓഫീസ് ഭാരവാഹിത്വങ്ങളും വഹിച്ചിട്ടുണ്ട്. മലയാളചലച്ചിത്രനടൻ സായികുമാറാണ്, ഭർത്താവ്‌. ഇരുവരുടെയും രണ്ടാംവിവാഹമായിരുന്നു.
പ്രാഥമികവിദ്യാഭ്യാസം ബ്രിസ്കോ സ്കൂളിലും പ്രീഡിഗ്രി എറണാകുളം വിദ്യാനികേതനിലുമായിരുന്നു. തുടർന്ന്, ബിന്ദു ഫാർമസിസ്റ്റ് ഡിപ്ലോമ പാസ്സായി. അതിനുശേഷം ആറുമാസക്കാലത്തോളം വീട്ടിലിരുന്നപ്പോളാണ്, നൃത്തപഠനംതുടങ്ങിയത്. കലാഭവനിൽനിന്ന്, ശാസ്ത്രീയനൃത്തത്തിൽ പരിശീലനവുംനേടി. തുടർന്ന്, കമലദളം എന്ന സിനിമിയിലേക്ക് നർത്തകിമാരെ ആവശ്യപ്പെട്ടുകൊണ്ടുള്ള പരസ്യത്തിലേക്ക്, ബിന്ദുവറിയാതെ സുഹൃത്ത് ശർമിള അപേക്ഷയയയ്ക്കുകയും തുടർന്ന്, ഓഡീഷനുവേണ്ടി കത്തു ലഭിയ്ക്കുകയുംചെയ്തു.
ധാന്യവിളകളുടെ, പ്രത്യേകിച്ച് കമ്പ് എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഇനത്തിന്റെ വിത്തുകളിൽ വളരുന്ന ഒരിനം ഫംഗസ്. ഈ രോഗബാധയുടെ ഫലമായി വീങ്ങി കട്ടപിടിക്കുന്ന ധാന്യമണികളെയും എർഗട്ട് എന്നാണ് വിളിക്കുക. ധാന്യമണികളിൽ നിന്നെടുക്കുന്ന ഔഷധത്തിന്റെ പേരും എർഗട്ട് എന്നു തന്നെ. ശരീരഘടനാശാസ്ത്രത്തിൽ തലച്ചോറിന്റെ ഒരു ഭാഗത്തിനും എർഗട്ട് എന്നു പേരുണ്ട്. ക്ലാവിസപ്സ് പർപ്യൂറിയ എന്ന ആസ്കോമൈസീറ്റ് ഫംഗസാണ് എർഗർട്ട് രോഗഹേതു. ഇതു ബാധിച്ച ധാന്യം പതിവയി ഭക്ഷിക്കുന്നത് ഒരു തരം ഗങ്ഗ്രീൻ ഉണ്ടാകുന്നതിന് കാരണമാകുന്നു.
കറ്റിൽ പറന്നെത്തുന്ന ഫംഗസിന്റെ ബീജാണുക്കൾ റൈച്ചെടിയുടെ പൂക്കളിലെ അണ്ഡാശയങ്ങളിൽ പറ്റി മുളയ്ക്കുന്നു. ഇതോടെ പൂക്കൾ നിർജ്ജീവങ്ങളാകും. എർഗട്ട് ആക്രമണത്തിനിരയായ കതിരിൽനിന്ന് മധുരമുള്ള ഒരു മഞ്ഞദ്രാവകം പുറത്തുവരുന്നു. ഏതാനും ദിവസങ്ങൾക്കുള്ളിൽ ഈ ദ്രാവകം അപ്രത്യക്ഷമാകുന്നതോടെ കതിർമണികളിലെ അന്നജം നഷ്ടപ്പെടുകയും വളർച്ച നിലയ്ക്കുകയും അവയുടെ അണ്ഡാശയങ്ങളിൽ ഫംഗസിന്റെ മൈസീലിയം നിറയുകയും ചെയ്യും. ഇത് സ്ക്ലീറോട്ടിയം എന്നറിയപ്പെടുന്നു .
ചെടികളിൽ എർഗട്ട് ഉണ്ടാക്കുന്ന പ്രക്രിയ എർഗോട്ടിസം എന്ന പേരിലറിയപ്പെടുന്നു. എർഗട്ട് തുടർച്ചയായി ഉപയോഗിക്കുന്നതിനാൽ രോഗിയായിത്തീരുന്ന അവസ്ഥയ്ക്കും എർഗോട്ടിസം എന്നുതന്നെയാണു പേർ. എർഗട്ട് രോഗം ബാധിച്ച റൈ കതിരിൽ അല്പമായി നല്ല ധാന്യമണികളും ഉണ്ടായിരിക്കും. എർഗട്ട് വേർതിരിച്ചുകളയാതെ ധാന്യം ഉപയോഗിച്ചാൽ മനുഷ്യനിൽ രോഗബാധയുണ്ടാകും. സെയ്ന്റ് ആന്റണീസ് ഫയർ എന്നറിയപ്പെടുന്ന ത്വക്ക്‌‌രോഗം എർഗട്ട് വിഷബാധ മൂലം ഉണ്ടാകാം.
എ. ഡി. 945-ൽ മധ്യയൂറോപ്പിൽ ഹോളീ ഫയർ എന്ന പേരിൽ ഒരു പകർച്ചവ്യാധി പടർന്നു പിടിക്കുകയുണ്ടായി. എരിച്ചിൽ, കൈകാൽ വിർലുകളുടെ മരവിപ്പ്, ശരീരം കോച്ചിവലിക്കൽ എന്നിവയായിരുന്നു രോഗലക്ഷണങ്ങൾ. സെയ്ന്റ് ആന്റണിയുടെ അനുയായികളായ ക്രിസ്ത്യൻ സന്യാസിമാർ സംഘടിച്ച് വ്യാധിപ്രദേശങ്ങളിൽ ആശുപത്രികൾ സ്ഥാപിച്ച് ചികിത്സകൾ ചെയ്ത് രോഗനിവാരണം നടത്തുകയുണ്ടായി ഇതിനുശേഷമാണ് സെയ്ന്റ് ആന്റണീസ് ഫയർ എന്ന പേരിൽ ഈ രോഗം അറിയപ്പെടൻ തുടങ്ങിയത്.
ഇറാനിയൻ വാർത്താ ചാനലായ പ്രസ്സ് ടി.വി അതിന്റെ റിപ്പോർട്ടുമാരെ ഈ സംഘത്തോടൊപ്പം അയച്ചിരുന്നു. ഹസ്സൻ ഗനിയും യുവാൺ റിഡ്‌ലിയും ചേർന്ന് ഇതിനെ കുറിച്ച് ഒരു ഡോക്യുമെൻഡറിയും തയ്യാറാക്കി.
2009 മാർച്ച് 9 ന്‌ റഫ ക്രോസ്സിങ്ങിലൂടെ വിവ ഫലസ്തീനയുടെ ആദ്യ സംഘം ഗാസയിൽ എത്തിച്ചേർന്നു. ലിബിയയുടെ ഗദ്ദാഫി ഫൗണ്ടേഷൻ സംഭാവനയായി നൽകിയ ഏകദേശം 180 ട്രക്ക് സഹായ വസ്തുക്കളും ഈ സംഘത്തോടൊപ്പം ഉണ്ടായിരുന്നു. ബ്രിട്ടീഷ് സംഘത്തോടൊപ്പം ഈ ട്രക്കുകളെ റഫ ക്രോസ്സിങ്ങിന്‌ അനുവദിക്കാതിരുന്നതിനാൽ അവയെ ഇസ്രയേൽ വഴി തിരിച്ചു വിടുകയായിരുന്നു.
ഗാസ ചീന്തിലെ അശരണരായ ജനങ്ങൾക്ക് മാനുഷിക സഹായമെത്തിക്കുക എന്ന പ്രാഥമിക ഉദ്ദേശത്തോടെ ബ്രിട്ടീഷ് ആസ്ഥാനമായി റജിസ്റ്റർ ചെയ്‌ത് 2009 ജനുവരിയിൽ നിലവിൽ വന്ന ഒരു സന്നദ്ധ- സഹായ സംഘമാണ്‌ വിവ ഫലസ്തീന. (പലസ്തീൻ നീണാൾ വാഴട്ടെ- - എന്നാണ്‌ ഇറ്റാലിയൻ,പോർച്ചുഗീസ്,സ്പാനിഷ് ഭാഷകളിൽ അറിയപ്പെടുന്നത്) . ഫലസ്തീൻ ജനവിഭാഗങ്ങൾക്ക് ആവശ്യമുള്ള ഭക്ഷണം, മരുന്ന്, മറ്റു അവശ്യവസ്തുക്കളും സേവനങ്ങളും എത്തിക്കുക, സമാധാനം കൈവരിക്കുക എന്ന ലക്ഷ്യം മുൻ‌നിർത്തി അവിടുത്തെ യുദ്ധകാരണങ്ങളേയും ഫലത്തേയും ജനശ്രദ്ധയിൽ കൊണ്ടുവരിക എന്നിവയാണ്‌ ഈ സംഘടനയുടെ ലക്ഷ്യങ്ങളായി പറയുന്നത്.
2009 ജൂലൈ 17 ന്‌ 200 അമേരിക്കൻ സന്നദ്ധപ്രവർത്തകരുടെ ഒരു സംഘത്തെ ഗാസാ ചീന്തിലേക്ക് കടക്കാൻ ഇസ്രയേൽ അനുവദിച്ചു. വിയറ്റ്നാം യുദ്ധപോരാളി റോൻ കൊവിക് ജോർജ്ജ് ഗാല്ലോവെ എന്നിവരായിരുന്നു ഈ സംഘത്തിലെ നായകർ. അമേരിക്കയിലെ സന്നദ്ധപ്രവർത്തകർ തങ്ങളുടെ രാജ്യത്ത് നിയമപരമായ ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ നേരിടേണ്ടിവരുമെന്ന ആശങ്ക ഇല്ലാതാക്കാൻ സർക്കാറിലൂടെ സഹായങ്ങൾ വിതരണം ചെയ്യുന്നതിനു പകരം സർക്കാറിതര സംഘടനക്ക് തങ്ങളുടെ സഹായ വസ്തുക്കൾ നേരിട്ട് കൈമാറാൻ ഹമാസ്, ഫലസ്തീൻ വിവയെ അനുവദിക്കുകയുണ്ടായി.
മനുഷ്യവ്യക്തികളുടെ ധാരണാശേഷിയും വീക്ഷണഗതികളും വികസിപ്പിച്ച്, സഹജീവികളുടെ മാനുഷികമായ ബലഹീനതകളും അബദ്ധങ്ങളും പൊറുക്കാൻ അവരെ പ്രാപ്തരാക്കാനാണ് ഡുറാന്റ് ആഗ്രഹിച്ചത്. "ഗ്രീസിന്റെ കഥയിൽ ആരംഭിച്ച്, ഏഷ്യയെ ഒരുവരിയിൽ ഒതുക്കി സമാപിക്കുന്ന പരമ്പരാഗത ചരിത്രരചനയിലെ പ്രാദേശികത, വീക്ഷണഗതിയുടേയും ധിഷണയുടേയും മാരകമായ വൈകല്യം വ്യക്തമാക്കുന്നുവെന്നു" കരുതിയ അദ്ദേഹം, യൂറോകേന്ദ്രീകൃതവാദം എന്ന് പിന്നീട് അറിയപ്പെട്ട നിലപാടിൽ പ്രതിഫലിച്ച അലസമായ താൻപോരിമയിൽ നിന്ന് സംസ്കാരത്തിന്റെ കഥ മുക്തമായിരിക്കണമെന്ന് ആഗ്രഹിച്ചു. ആ പരമ്പരയുടെ ആദ്യവാല്യം പൗരസ്ത്യസംസ്കൃതികളുടെ ഒരു ബൃഹദ്പഠനമായിരുന്നു. "നമ്മുടെ പൗരസ്ത്യപൈതൃകം" എന്ന് പേരിട്ട ആ വാല്യത്തിൽ അദ്ദേഹം, യൂറോപ്പ് ഏഷ്യൻ ഭൂഖണ്ഡത്തിന്റെ കേവലം ഒരു മുനമ്പ് മാത്രമാണെന്ന് ചൂണ്ടിക്കാട്ടി. പൗരസ്ത്യസംസ്കൃതികളെ തുടക്കം മുതൽ ഗാന്ധിയുടേയും ചിയാങ്ങ്‌ കൈഷേക്കിന്റേയും കാലം വരെ പിന്തുടർന്ന ആ വാല്യം എഴുതിത്തീർക്കാൻ അറു വർഷമെടുത്തു.
താൻ നേരത്തേ ജോലിചെയ്തിരുന്ന ന്യൂയോർക്ക് ഈവനിങ്ങ് ജേർണലിന്റെ പത്രാധിപരായിരുന്ന ആർതർ ബ്രിസ്ബേന്റെ നിർദ്ദേശമനുസരിച്ച്, ഇംഗ്ലീഷ് ചരിത്രകാരനായ ഹെന്റി തോമസ് ബക്കിളിന്റെ "സംസ്കാരത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിന് ഒരാമുഖം" എന്ന പുസ്തകം ഡുറാന്റ് വായിച്ചിരുന്നു. മനുഷ്യന്റെ ഭൂതകാലത്തെ തത്ത്വചിന്താപരമായി നോക്കിക്കാണാൻ ആഗ്രഹിച്ച ഡുറാന്റിന് ആ പുസ്തകം ഇഷ്ടപ്പെട്ടു. മനുഷ്യ സംസ്കാരത്തിന്റെ ചരിത്രത്തെ തുടക്കം മുതൽ പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടുവരെ പിന്തുടരുന്ന ഒരു ഗ്രന്ഥപരമ്പര എഴുതാൻ പദ്ധതിയിട്ട ബക്കിൾ ആമുഖവാല്യം എഴുതിക്കഴിഞ്ഞ് അകാലത്തിൽ മരിച്ചു എന്ന അറിവ് ഡുറാന്റിന്റെ സ്പർശിച്ചു. ബക്കിൾ ഉദ്ദേശിച്ചതരം ഒരു ഗ്രന്ഥം എഴുതാൻ ആഗ്രഹിച്ച ഡുറാന്റ് അതിന് തയ്യാറെടുക്കാനും ആവശ്യമായ വിവരങ്ങൾ ശേഖരിക്കാനും തുടങ്ങി. വിൽ ഡുറാന്റ് നേരത്തെ എഴുതിയ "തത്ത്വചിന്തയുടെ കഥ" എന്ന പ്രഖ്യാതഗ്രന്ഥത്തിന്റെ വൻ വിജയമാണ്‌, ഈ ബൃഹദ്‌സം‌രംഭത്തിൽ അല്ലലില്ലാതെ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കാനുള്ള സാമ്പത്തിക ഭദ്രത ഡുറാന്റുമാക്ക് നൽകിയത്.
ഈ വാല്യം 1965-ലാണ് പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടത്. 1715 മുതൽ 1756 വരെയുള്ള പശ്ചിമയൂറോപ്പിന്റെ ചരിത്രം ഇതിൽ പരിഗണിക്കപ്പെട്ടു. സുദീർഘമായ വാഴ്ചക്കുശേഷമുണ്ടായ ലൂയി പതിനാലാമന്റെ മരണം മുതൽ, മുഖ്യയൂറോപ്യൻ രാഷ്ട്രശക്തികൾ തമ്മിൽ നടന്ന പ്രസിദ്ധമായ സപ്തവത്സരയുദ്ധത്തിന്റെ തുടക്കം വരെയുള്ള കാലമായിരുന്നു അത്. മതവും തത്ത്വചിന്തയുമായുള്ള സംഘർഷത്തിൽ ഇത് പ്രത്യേകം ഊന്നൽ കൊടുക്കുന്നു. ഈ വാല്യത്തിന്റെ പേരിൽ വോൾട്ടയർ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നുണ്ടെങ്കിലും, ഇത് വോൾട്ടയറുടെ ജീവചരിത്രമല്ലെന്നു ഗ്രന്ഥകർത്താക്കൾ തുടക്കത്തിൽ കൊടുത്തിരിക്കുന്ന "അപ്പോളജി"-യിൽ എടുത്തു പറയുന്നു. അതേസമയം വോൾട്ടയറെ, ലൂയി പതിനാലാമന്റെ മരണം മുതൽ ബസ്റ്റീലിന്റെ പതനം വരെയുള്ള കാലഘട്ടത്തിലെ ഏറ്റവും ശ്രദ്ധേയനായ വ്യക്തിയും ആ കാലഘട്ടത്തിന്റെ മാതൃകയും ആയി കണക്കാക്കിയാണ്‌ ഇതിന്റെ രചന. വോൾട്ടയറുടെ സംഘർഷഭരിതമായ ജീവിതവും അതിലെ അലഞ്ഞുതിരിയലുകളും ഈ വാല്യത്തിനു വിഷയമായ കാലഘട്ടത്തിൽ ദേശങ്ങളേയും തലമുറകളേയും പരസ്പരം ബന്ധിപ്പിക്കുന്നു.
"റുസ്സോയും വിപ്ലവവും" എന്ന പത്താം വാല്യമായിരിക്കും സംസ്കാരത്തിന്റെ കഥയിൽ അവസാനത്തേത് എന്നാണ് ഡുറാന്റുമാർ ആദ്യം കരുതിയത്. അതിനാൽ, ആ വാല്യത്തെ തുടർന്ന്, "ചരിത്രത്തിന്റെ പാഠങ്ങൾ" എന്ന ഒരു ലഘുരചന അവലോകനവും സംഗ്രഹവുമെന്നോണം അവർ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു. എന്നാൽ പിന്നീട് കഥ കുറേക്കൂടി മുന്നോട്ടുകൊണ്ടുപോയ "നെപ്പോളിയന്റെ യുഗം" എന്ന വാല്യം കൂടി പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു. 1789-ലാരംഭിച്ച ഫ്രഞ്ചുവിപ്ലവത്തിന്റെ കഥ വിസ്തരിച്ചു പറയുന്ന ഈ വാല്യം, "വിപ്ലവത്തിന്റെ മകനായിരുന്ന ശേഷം പ്രതിവിപ്ലവത്തിന്റെ മരുമകനായി മാറിയ" നെപ്പോളിയന്റെ വളർച്ചയും തകർച്ചയുമെല്ലാം വിശദമായി പരിഗണിക്കുന്നു. 1921-ൽ തന്നെ നെപ്പോളിയനെക്കുറിച്ച് പത്തു പ്രഭാഷണങ്ങൾ വിൽ ഡുറാന്റ് നടത്തിയിരുന്ന കാര്യം അനുസ്മരിച്ചുകൊണ്ട്, അറുപതു വർഷക്കാലത്തിനിടെ അദ്ദേഹത്തെക്കുറിച്ചു സമാഹരിച്ച വിവരങ്ങൾ ഈ വാല്യത്തിന്റെ രചനയിൽ ഉപയോഗിച്ചതായി ഇതിന്റെ മുഖവുരയിൽ പറയുന്നു.
1963-ൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച അടുത്ത വാല്യം, യൂറോപ്യൻ ചരിത്രത്തിലെ അതിപ്രധാന സംഭവമായ വെസ്റ്റ്ഫാലിയ ഉടമ്പടിയുടെ വർഷമായ 1648-ൽ അഞ്ചാമത്തെ വയസ്സിൽ സിംഹാസനാരോഹണം ചെയ്ത്, 1715 വരെയുള്ള 67 വർഷക്കാലം ഭരിച്ച ഫ്രാൻസിലെ ലൂയി പതിനാലാമന്റെ കാലത്തിന്റെ പഠനമായിരുന്നു. പാസ്കൽ, മോളിയേർ, ക്രോംവെൽ, മിൽട്ടൺ, ന്യൂട്ടൻ, സ്പിനോസ, റഷ്യയിലെ പീറ്റർ ചക്രവർത്തി തുടങ്ങിയ അതികായന്മാരുടെ കാലത്തെ യൂറോപ്യൻ സംസ്കാരത്തിന്റെ ചിത്രം അത് വർച്ചുകാട്ടി. വിശ്വാസവും യുക്തിയും തമ്മിലുള്ള സം‌വാദം ഈ വാല്യത്തിൽ നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന വിഷയമാണ്‌. യുക്തിയുടെ വക്താക്കളായ തൊമസ് ഹോബ്ബ്സ്, ജോൺ ലോക്ക്, ന്യൂട്ടൻ, സ്പിനോസ എന്നിവർ ഇതിൽ പ്രാധാന്യത്തോടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു. അതേസമയം വിശ്വാസത്തിന്റെ പ്രതിനിധികളായ പാസ്കൽ, ബോസ്യൂട്ട്, ഫെനെലോൺ, ബെർക്ക്ലി, ലീബ്നീസ് തുടങ്ങിയവരുടെ നിലപാടുകൾക്ക് നൽകിയിട്ടുള്ള പ്രാധാന്യം അതിനെ സന്തുലിതമാക്കുന്നു.
ഫ്രഞ്ച് വിപ്ലവത്തിന്റെ ബൗദ്ധികപശ്ചാത്തലമൊരുക്കിയ ചിന്തകന്മാരിൽ മുഖ്യനായ റുസ്സോയുടെ പേരിൽ അറിയപ്പെട്ട ഈ വാല്യം 1967-ൽ പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടു. യുക്തിയുടെ ഭാഗം ഫലിത-പരിഹാസങ്ങളോടെ വാദിച്ച വോൾട്ടയറിൽ കേന്ദ്രീകരിച്ച ഒരു വാല്യത്തിനു പിൻപേ വന്ന ഇതിൽ, മനുഷ്യന്റെ വൈകാരികജീവിതത്തിന്റെ പ്രാധാന്യത്തെക്കുറിച്ച് കണ്ണീരോടെ വാദിക്കുന്ന റൂസ്സോയെ കാണാം. 1756-ൽ സപ്തവത്സരയുദ്ധത്തിന്റെ തുടക്കം മുതൽ 1789-ൽ ഫ്രഞ്ചുവിപ്ലവത്തിന് നാന്ദികുറിച്ചുകൊണ്ട് കുപ്രസിദ്ധമായ ബസ്റ്റീൽ ജെയിൽ തകർക്കപ്പെട്ടതുവരെയുള്ള ചരിത്രമാണ്‌ ഇതിലുള്ളത്. ഈ വാല്യത്തിന്റെ അവസാന ഭാഗത്ത്, 1789 ജൂലൈ 14-നു വിപ്ലവകാരികൾ ബസ്റ്റീൽ തകർത്തതിനു ശേഷവും, വിപ്ലവത്തിൽ ചെന്നെത്തിയ സാമൂഹ്യ-രാഷ്ട്രീയ സംഭവവികാസങ്ങളെക്കുറിച്ച് തീർത്തും അജ്ഞനായിരുന്ന ലൂയി പതിനാറാമൻ രാജാവിനെ ചിത്രീകരിച്ചിരിക്കുന്നു.
"സംസ്കാരത്തിന്റെ കഥ" എന്ന ഗ്രന്ഥനാമത്തിലെ 'കഥ' എന്ന വാക്കുകൊണ്ട് ഡുറാന്റ് ഉദ്ദേശിച്ചത് തന്റെ ഗ്രന്ഥം സ്കൂൾ വിദ്യാഭ്യാസം സിദ്ധിച്ചിട്ടുള്ള ഏതൊരാൾക്കും വായിച്ചു മനസ്സിലാക്കാവുന്നതാണെന്നാണ്. എന്നാൽ വായന രസകരവും എളുപ്പവുമാക്കിയത് ഗുണമേന്മയിലുള്ള നിഷ്കർഷ വിടാതെയാണ്. ആദ്യവാല്യമായ "നമ്മുടെ പൗരസ്ത്യപൈതൃകം" എഴുതുന്നതിനുമാത്രമായി ഡുറാന്റ് രണ്ടുവട്ടം ലോകം ചുറ്റിക്കറങ്ങി. അഗാധമായ പാണ്ഡിത്യവും, വിശദവിവരങ്ങളിലുള്ള ഊന്നലും, തത്ത്വചിന്താപരമായ സമീപനവുമെല്ലാം ഓരോ വാല്യത്തേയും അനുഗ്രഹിച്ചിരുന്നു. ഫലിതം കലർന്ന തത്ത്വചിന്ത പലയിടത്തും കാണാം. മനുഷ്യചരിത്രത്തിന്റെ ആദിമദശയിലെ ദാരുണമായ ജീവിതസാഹചര്യങ്ങളിൽ ആത്മഹത്യ സാധാരണമായിരുന്നുവെന്ന് പറഞ്ഞതിനുശേഷമുള്ള ഈ നിരീക്ഷണം ഉദാഹരണമാണ്:-
"വിശ്വാസത്തിന്റെ യുഗം" എന്നു പേരിട്ട നാലാം ഭാഗം 1950-ലാണിറങ്ങിയത്. പരമ്പരയിലെ ഏറ്റവും വലിയ വാല്യങ്ങളിലൊന്നായിരുന്ന അത്, റോമാ സാമ്രാട്ടായിരുന്ന കോൺസ്റ്റന്റൈനിൽ തുടങ്ങി ഇറ്റലിയൻ കവി ഡാന്റെയിൽ അവസാനിക്കുന്ന ആയിരം വർഷക്കാലത്തെ യഹൂദ, പാശ്ചാത്യ ക്രിസ്തീയ, ബൈസാന്തിയ, ഇസ്ലാമിക സംസ്കാരങ്ങളുടെ കഥയാണ് പറഞ്ഞത്. ബൈസാന്തിയ, ഇസ്ലാമിക, യഹൂദ, പശ്ചിമയൂറോപ്യൻ സംസ്കാരങ്ങളുടെ സാമ്പത്തിക, രാഷ്ട്രീയ, നീതിപാലന, സൈനിക, സാന്മാർഗ്ഗിക, സാമൂഹ്യ, ധാർമ്മിക, ശാസ്ത്രീയ, വൈദ്യവിജ്ഞാനീയ, ദാർശനിക, സാഹിത്യ, കലാ ചരിത്രങ്ങൾ ഈ വാല്യം വിസ്തരിക്കുന്നു. ഈ നാലു സംസ്കാരങ്ങളുടെ മുഖാമുഖവും ഏറ്റുമുട്ടലുമായ കുരിശുയുദ്ധങ്ങളുടെ കഥയും ഈ വാല്യത്തിനു വിഷയമാകുന്നു.
പരമ്പരയിലെ അവസാനവാല്യമെന്ന നിലയിലാണ്‌ ഡുറാന്റ് ഇത് തുടങ്ങിയത്. ഒന്നാം എലിസബത്തു രാജ്ഞിയുടെ സ്ഥാനാരോഹണം മുതൽ ഫ്രഞ്ചു വിപ്ലവത്തിന്റെ തുടക്കം വരെയുള്ള ചരിത്രമായാണ്‌ അദ്ദേഹം ഇതിനെ അപ്പോൾ സങ്കല്പിച്ചത്. എന്നാൽ കഥ നമ്മുടെ കാലഘട്ടത്തോടും താത്പര്യങ്ങളോടും അടുത്തു വന്നപ്പോൾ, കൂടുതൽ വിശദമായ പരിഗണന ആവശ്യമായി വന്നതിനാൽ കൂടുതൽ വാല്യങ്ങൾ വേണ്ടി വരുകയാണുണ്ടായതെന്ന ഗന്ഥകർത്താക്കൾ "വായനക്കാരനെ" ഉദ്ദേശിച്ചുള്ള മുഖവുരയിൽ പറയുന്നു. ആദ്യം ഇതിന്‌ "യുക്തിയുഗം" എന്നായിരുന്നു പേരിട്ടിരുന്നത്. യുക്തിയുഗത്തിന്റെ പരിധിയിൽ വരുന്ന കാലഘട്ടത്തിന്‌ ഒന്നിലേറെ വാല്യങ്ങൾ വേണ്ടി വന്നതിനാൽ പിന്നീട് ഈ വാല്യത്തിന്റെ പേര്‌ "യുക്തിയുഗത്തിന്റെ തുടക്കം" എന്നാക്കി.
ഈ പരമ്പരയിലെ അഞ്ചാം വാല്യം നവോത്ഥാനകാലത്തെ ഇറ്റലിയുടെ ചരിത്രമാണ്‌. ക്രിസ്ത്വബ്ദം 1304 മുതൽ 1576 വരെയുള്ള കാലഘട്ടമാണ്‌ അതിൽ പരിഗണിക്കപ്പെട്ടത്. ഇറ്റാലിയൻ നവോത്ഥാനത്തിന്റെ തുടക്കക്കാരനായ കവി പെട്രാർക്കിന്റെ ജനനത്തേയും നവോത്ഥാനകലയിലെ അത്ഭുതപ്രതിഭകളിലൊരാളായിരുന്ന റ്റിഷന്റെ മരണത്തേയും ആണ്‌ ഈ കാലസന്ധികൾ സൂചിപ്പിച്ചത്. ഈ വാല്യത്തിന്റെ സമാപനഭാഗത്ത് മൈക്കെലാഞ്ചലോയുടെ കലാജീവിതത്തെ ഉപസംഹരിക്കുമ്പോൾ ഡുറാന്റ് ഇങ്ങനെ നിരീക്ഷിക്കുന്നു:-
ഇത് അന്തിമ വാല്യം ആയിരിക്കുമെന്ന ധാരണയിൽ, വായനക്കാരോട് വിടവങ്ങുന്ന ഒരു ആമുഖത്തോടെയാണ്‌ ഡുറാന്റുമാർ "റുസ്സോയും വിപ്ലവവും" പ്രസിദ്ധീകരിച്ചത്. "ഫ്രഞ്ച് വിപ്ലവത്തോളം എത്തിയപ്പോൾ ഞങ്ങൾ തളർന്നു പോയിരിക്കുന്നു. ആ സംഭവം ചരിത്രത്തിന്റെ അന്ത്യമല്ലെന്ന് ഞങ്ങൾക്കറിയാം. എന്നാൽ അതോടെ ഞങ്ങളുടെ അന്ത്യമായിരിക്കുന്നു" എന്ന് അവർ ആ ആമുഖത്തിൽ എഴുതി. ഈ വാല്യത്തിന്റെ പേരിലാണ് ഡുറാന്റുമാർക്ക് പുലിറ്റ്സർ പുരസ്കാരം ലഭിച്ചത്.
1558 മുതൽ 1642 വരെയുള്ള ചരിത്രം പരിഗണിച്ച ഈ വാല്യം 1961-ലാണ് വെളിച്ചം കണ്ടത്. ഇംഗ്ലണ്ടിലെ ഒന്നാം എലിസബത്തു രാജ്ഞി മുതൽ ഇറ്റാലിയൻ ശാസ്ത്രജ്ഞനായ ഗലീലിയോ വരെയുള്ളുവരുടെ കാലത്തെ കഥയായിരുന്നു ഈ വാല്യത്തിനു വിഷയം. ഇത് ഷേക്സ്പിയറുടേയും, ബേക്കന്റേയും, മൊണ്ടേയ്ൻ‌റ്റേയും, റെംബ്രാൻഡിന്റേയും, ദെക്കാർത്തിന്റേയും കാലത്തെ യൂറോപ്യൻ സംസ്കാരത്തിന്റെ കഥയാണ്‌.
അമേരിക്കൻ ചരിത്രകാരനും ചിന്തകനുമായ വിൽ ഡുറാന്റ് എഴുതിയ വിശ്വനാഗരികതയുടെ ബൃഹദ് ചരിത്രമാണ്‌ ദ സ്റ്റോറി ഓഫ് സിവിലിസേഷൻ അഥവാ സംസ്കാരത്തിന്റെ കഥ. പതിനൊന്നു വാല്യങ്ങളായി പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ഈ പരമ്പരയുടെ അവസാനത്തെ അഞ്ചു വാല്യങ്ങൾ ഡുറാന്റ്, തന്റെ പത്നി ഏരിയൽ ഡുറാന്റിന്റെ പങ്കാളിത്തത്തോടെ എഴുതിയതാണ്‌.
ആറാം വാല്യം പാശ്ചാത്യക്രിസ്തീയതയിൽ കോളിളക്കമുണ്ടാക്കിയ "മതനവീകരണത്തിന്റെ" ചരിത്രമാണ്‌. മതനവീകരണത്തെ വിഷയമാക്കി എഴുതുമ്പോൾ ചരിത്രകാരന്റെ നിഷ്പക്ഷത വായനക്കാരെ ബോദ്ധ്യപ്പെടുത്തുന്നതിലെ ബുദ്ധിമുട്ട് അറിഞ്ഞ ഡുറാന്റ് ഇങ്ങനെ എഴുതി:-
ഡുറാന്റിന്റെ ശൈലിയും സമീപനരീതിയും ഈ വാല്യത്തിലും പ്രകടമാണ്. റോമൻ ചിന്തകനായ സെനെക്കയെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു നിരീക്ഷണം ഇങ്ങനെയാണ്:-
ജിസിസി പിൻതുണക്കുന്ന ഒരോ ഭാഷകളെയും കൈകാര്യം‌ ചെയ്യുന്നതിനായി വ്യത്യസ്ത മുൻഭാഗങ്ങൾ ഉണ്ടായിരിക്കും. വിവിധ ഭാഷകളിൽ ഉള്ള പ്രോഗ്രാമുകളെ മധ്യഭാഗത്തിന് മനസ്സിലാകുന്ന ഒരു പൊതു രീതിയിലേക്ക് മാറ്റുകയാണ് മുൻഭാഗത്തിന്റെ കടമ. ഇതിനാൽ തന്നെ ഒരു പുതിയ പ്രോഗ്രാമിങ്ങ് ഭാഷക്കുള്ള പിൻതുണ ജിസിസിയിൽ ചേർക്കുന്നതിനായി ആ ഭാഷയെ മധ്യഭാഗത്തിനായുള്ള പൊതു രീതിയിലേക്ക് മാറ്റുന്ന ഒരു മുൻഭാഗം‌ എഴുതിയാൽ മതിയാകും‌. മുൻഭാഗത്തിലൂടെ കടന്നുപോകുന്ന ഒരു പ്രോഗ്രാം‌ ജെനറിക് എന്ന രൂപത്തിലേക്ക് മാറ്റപ്പെടുന്നു. പ്രോഗ്രാമിൽ ഉപയോഗിക്കപ്പെട്ട വാക്കുകളുടെയും‌ ചരങ്ങളുടെയും‌ ഒരു പട്ടിക ഉണ്ടാക്കി അതിനെ അപഗ്രഥിക്കുക വഴിയാണ് മുൻഭാഗം‌ ജെനറിക് എന്ന രൂപം‌ നിർമ്മിക്കുന്നത്. ഈ പട്ടികയെ അബ്‌സ്ട്രാക്റ്റ് സിന്റാക്സ് ട്രീ എന്നാണ് വിളിക്കുന്നത്. ഓരോ പ്രോഗ്രാമിങ്ങ് ഭാഷയുടെയും‌ വ്യാകരണങ്ങളും നിയമങ്ങളും വ്യത്യസ്തമായതിനാൽത്തന്നെ അവയുടെ എ എസ് റ്റി കളും വ്യത്യസ്തമായിരിക്കും‌. എന്നാൽ ജെനറിക് എല്ലാ ഭാഷകൾക്കും ഒരുപോലെതന്നെ ആയിരിക്കും
ഇന്ന് ജിസിസി വിവിധ പ്രോഗ്രാമിങ്ങ് ഭാഷകളെയും കമ്പ്യൂട്ടർ ആർക്കിട്ടെക്ചറുകളെയും പിൻതുണക്കുന്നു. സ്വതന്ത്രമായതും അല്ലാത്തതുമായ നിരവധി പശ്ചാത്തലങ്ങളിൽ വിൻഡോസ് അടക്കം നിരവധി ഓപ്പറേറ്റിങ്ങ് സിസ്റ്റങ്ങളിൽ ഇന്ന് ജിസിസി ഉപയോഗിക്കപ്പെടുന്നുണ്ട്. ലോകത്തെമ്പാടുമുള്ള നിരവധി പ്രോഗ്രാമർമാർ ഒരു സ്റ്റിയറിങ്ങ് കമ്മിറ്റിയുടെ മേൽനോട്ടത്തിൽ ജിസിസിയുടെ വികസിപ്പിക്കലുകൾ നടത്തിവരുന്നു. ജി പി എൽ അനുമതി വ്യവസ്ഥയിൽ പുറത്തിറങ്ങിയ ജിസിസി ഒരു പ്രോഗ്രാമിങ്ങ് ഉപകരണം എന്ന നിലയിൽ മാത്രമല്ല സ്വതന്ത്ര സോഫ്റ്റ്വെയറിന് ഒരുദഹരണം എന്ന നിലയിലും സ്വതന്ത്ര സോഫ്റ്റ്‌‌വെയർ പ്രസ്ഥാനത്തിന് വലിയ ശ്രദ്ധ നേടിക്കൊടുക്കുകയുണ്ടായി. ഇന്ന് നിലവിലുള്ള കമ്പ്യൂട്ടർ ആർക്കിട്ടെക്ചറുകളിലും ലഭ്യമായ പ്രോസസറുകളിലും ജിസിസി പിൻതുണക്കാത്തവ ഇല്ലെന്ന് തന്നെ പറയാൻ സാധിക്കും.
എന്നതിൽ എന്ന ചരത്തിന്റെ മൂല്യം മൂന്ന് തവണ ആ പ്രസ്താവനയിലൂടെ കടന്ന് പോകുമ്പോളും മാറുന്നില്ല. അതിനാൽ കമ്പൈലർ അതിനെ ലൂപ്പിന് പുറത്തേക്ക് മാറ്റും. എന്ന ചരം വേറെ എവിടെയും ഉപയോഗിക്കുകയോ അതിന്റെ മൂല്യത്തിൽ മാറ്റം വരികയോ ചെയ്യുന്നില്ല. അതിനാൽ ആ ചരത്തിന്റെ ആവശ്യം തന്നെ വരുന്നില്ല. ഇത് കൂടാതെ പ്രോഗ്രാമിന്റെ വേഗത വർദ്ധിപ്പിക്കുന്ന തരത്തിലുള്ള മെച്ചപ്പെടുത്തലാണ് നടത്തുന്നതെങ്കിൽ മൂന്ന് തവണ മാത്രമാണ് ആ ലൂപ്പിലെ പ്രസ്താവനകളെ പ്രവർത്തിപ്പിക്കേണ്ടത് എന്നത് പരിഗണിച്ച് ആ ലൂപ്പ് ഒഴിവാക്കി പകരം മൂന്ന് തവണ ; എന്നതിന് സമമായ പ്രസ്താവനകൾ അവിടെ ചേർക്കുന്നു. പ്രവർത്തന സമയത്ത് എന്ന ചരത്തിന്റെ മൂല്യം പരിശോധിക്കാനും വർദ്ധിപ്പിക്കാനും വേണ്ട സമയം ഇതിലൂടെ ലാഭിക്കം.
ഗ്നു പദ്ധതി പ്രകാരം നിർമ്മിച്ച് കമ്പൈലർ ശേഖരമാണ് ഗ്നു കമ്പൈലർ ശേഖരം അഥവാ ജി.സി.സി. . ഗ്നു ഉപകരണ ശൃംഖലയിലെ പ്രധാനകണ്ണിയാണിത്. സി, സി++, ജാവ, അഡ തുടങ്ങി വിവിധ കമ്പ്യൂട്ടർ ഭാഷകളെ ഇത് പിൻതുണയ്ക്കുന്നു. ഗ്നു/ലിനക്സ് പോലുള്ള മറ്റു വിവിധ ഓപ്പറേറ്റിംഗ് സിസ്റ്റങ്ങളുടെയും പ്രധാന കമ്പയിലറായി ഇന്ന് ഗ്നു കമ്പൈലർ ശേഖരം പ്രവർത്തിക്കുന്നു. വിവിധ തരം പ്രോസസർ ആർക്കിടെക്ടറുകളിലേക്ക് ഗ്നു കമ്പൈലർ ശേഖരം രൂപമാറ്റം വരുത്തിയിട്ടുണ്ട്. സിംബിയൻ, എ.എം.സി.സി. പോലുള്ള വിവിധ എംബഡഡ് സിസ്റ്റങ്ങളിലും ഗ്നു കമ്പൈലർ ശേഖരം ലഭ്യമാണ്. വീഡിയോഗെയിമുകൾ, കമ്പ്യൂട്ടർ ഗെയിമുകൾ മുതലായവയുടെ നിർമ്മാണത്തിൽ ഗ്നു കമ്പൈലർ ശേഖരം ഇന്ന് വ്യാപകമായി ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ട്.
0 1987ലാണ് പുറത്തിറങ്ങിയത്. ഇതിന്റെ ആദ്യപേര് ഗ്നു സി കമ്പൈലർ എന്നായിരുന്നു. 1987 ഡിസംബറിൽ സി++ പിന്തുണ ഉൾപ്പെടുത്തി. സ്വതന്ത്ര സോഫ്റ്റ്‌വെയർ പ്രസ്ഥാനം ഗ്നു കമ്പൈലർ ശേഖരം ഗ്നു പകർപ്പനുമതിപത്ര പ്രകാരം വിതരണം നടത്തിവരുന്നു.
ഹാൻഡ്സെറ്റ് ലേയൗട്ടുകൾ പശ്ചാത്തലം 2.0 നിബന്ധനകൾക്കനുസൃതമായി വലിയ വിജിഎ, ദ്വിമാന ഗ്രാഫിക്സ്, ത്രിമാന ഗ്രാഫിക്സ് എന്നിവയ്ക്കുതകുന്നതാണ്. ഒപ്പം പരമ്പരാഗത സ്മാർട്ട്ഫോൺ ലേയൗട്ടുകളേയും പിന്തുണയ്ക്കും
ബന്ധപ്പെടൽ ആൻഡ്രോയ്ഡ് ജി. എസ്. എം/എഡ്ജ്, ഐഡൻ , സിഡിഎംഏ, യൂഎംടിഎസ് , ബ്ലൂടൂത്ത്, വൈ-ഫൈ, നിയർ ഫീൾഡ് കമ്യൂണിക്കേഷൻ , വൈമാക്സ്, എൽടിഇ എന്നിവ വിവരവിനിമയത്തിനായി ഉപയോഗിക്കുന്നു.