polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
പുരാവസ്തുക്കളോടുള്ള താല്പര്യം തന്നെയാണ് പുരാതനചൈനയിലും ഈ ശാസ്ത്രമേഖലയുടെ പുരോഗതിയ്ക്കു കാരണമായത്, പ്രത്യേകിച്ചും, ഉന്നതപഠനം നിർവ്വഹിച്ച മുഖ്യ സർക്കാർ ഉദ്യോഗസ്ഥർക്ക് രാജ്യത്തിന്റെ പുരാതന ആചാരങ്ങൾ തിരിച്ചുകൊണ്ടുവരുന്നതിനുണ്ടായിരുന്ന താല്പര്യം. തന്റെ സമകാലീനരുടെ ഇത്തരം പരിശ്രമങ്ങളെ ഷെൻ കുവോ‌‌‌‌‌‌ വിമർശിച്ചിരുന്നു. പഴയകാലങ്ങളിലെ നിർമ്മാണരീതികളെക്കുറിച്ചും പ്രവർത്തനശൈലികളെക്കുറിച്ചും പഠിയ്ക്കുകയാണ് പുരാവസ്തുശാസ്ത്രജ്ഞന്മാർ ചെയ്യേണ്ടതെന്നു് അദ്ദേഹം ഉറപ്പിച്ചു പറഞ്ഞു. കൂടാതെ ഈ പഠനങ്ങൾ മറ്റു ശാസ്ത്രശാഖകളുമായി കോർത്തിണക്കിവേണം നടത്തേണ്ടതെന്നും അദ്ദേഹം നിർദ്ദേശിച്ചു. ഷെൻ കുവോ കാണിച്ചപോലുള്ള അതേ ഗൗരവത്തോടെ ഈ ശാസ്ത്രത്തെ സമീപിച്ചവരും ഉണ്ടായിരുന്നു; ഉദ്യോഗസ്ഥനും, കവിയും, ചരിത്രകാരനും പ്രബന്ധകാരനുമായ ഔയാങ് ക്സിയു , പുരാതനമായ കല്ലുകളിലും ഓടിലുമെല്ലാം കണ്ടിരുന്ന വരകളും കുറികളുമെല്ലാം സമാഹരിച്ച് അപഗ്രഥനസ്വഭാവമുള്ള ഒരു നാമാവലി തയ്യാറാക്കി. ഇത് ശിലാലിഖിതപഠനമേഖലയിലെയും പുരാവസ്തുഗവേഷണത്തിലെയും ആദ്യപ്രവർത്തനങ്ങളായി കണക്കാക്കാം.
ലഭിയ്ക്കുന്ന പുരാവസ്തുക്കളുടെ ഉത്ഭവസ്ഥാനം കൃത്യമായി രേഖപ്പെടുത്തണമെന്നതു് ആധുനിക ഉത്ഖനന വിദ്യകളിൽ നിർബന്ധമാണു്. അവയുടെ സ്ഥാനം തിരശ്ചീനമായും ചിലപ്പോൾ ലംബമായും കണക്കാക്കേണ്ടി വരും. അതുപോല, ചുറ്റുവട്ടത്തുള്ള മറ്റു വസ്തുക്കളുമായി അവയ്ക്കുള്ള ബന്ധമോ സഹവാസമോ എല്ലാം പിന്നീടു് വിശകലനം ചെയ്യുന്നതിനായി രേഖപ്പെടുത്തണം. ഏതെല്ലാം വസ്തുക്കളാണു് ഒരുമിച്ചുപയോഗിച്ചിരുന്നതു്, ഏതെല്ലാമാണു് ഒരു പ്രവൃത്തിയുടെ വിവിധഘട്ടങ്ങളിലായി ഉപയോഗിച്ചിരുന്നതു് എന്നെല്ലാം മനസ്സിലാക്കുവാൻ ഇതു് ഉപകരിയ്ക്കും. ഉദാഹരണത്തിനു്, ഒരു സൈറ്റിന്റെ ഉത്ഖനനം അതിന്റെ സ്ട്രാറ്റിഗ്രാഫി വെളിപ്പെടുത്തും; വ്യത്യസ്ത സംസ്ക്കാരങ്ങൾ ഒരേ സ്ഥലത്തു് തന്നെ പിന്നാലെ പിന്നാലെ താമസിച്ചിരുന്നു എങ്കിൽ, അവസാനം താമസിച്ചിരുന്നവരുടെ അവശിഷ്ടങ്ങൾ അതിനും പുരാതനമായ സംസ്ക്കാരത്തിന്റേതിനേക്കാൾ മുകളിലായി കാണാൻ സാധിയ്ക്കും.
ഉത്ഖനനത്തിനു മുമ്പോ ഉത്ഖനനം നടക്കുന്ന സ്ഥലത്തോ സർവ്വെ നടത്തുന്നതിൽ വളരെയധികം ഗുണങ്ങളുണ്ടു്. താരതമ്യേന വളരെ കുറച്ചു സമയവും ചെലവും മതി അതിനു്, കാരണം പുരാവസ്തുക്കൾക്കു വേണ്ടി വൻതോതിൽ മണ്ണു നീക്കി പരിശോധിക്കേണ്ടി വരുന്നില്ല. (എങ്കിൽക്കൂടി, വലിയ പ്രദേശം മുഴുവനും അരിച്ചു പെറുക്കുവാൻ വളരെയധികം ചെലവു വരും, അതിനാൽ മിക്കപ്പോഴും പുരാവസ്തുഗവേഷകർ സാംപ്ലിങ് രീതികൾ ഉപയോഗിയ്ക്കുന്നു. നശീകരണസ്വഭാവമില്ലാത്ത പുരാവസ്തുഗവേഷണത്തിന്റെ മറ്റു രീതികളെപ്പോലെ തന്നെ സർവ്വെയും ഒരു സൈറ്റിനെ ഉത്ഖനനം ചെയ്തു് നശിപ്പിയ്ക്കുന്നതിനാലുണ്ടാകാവുന്ന ധാർമ്മികപ്രശ്നങ്ങളെ ഒഴിവാക്കുന്നു. കുടിയിരുപ്പു മാതൃകയും ഘടനയും എല്ലാം മനസ്സിലാക്കുന്നതിനു് ഇതാണു് ഒരേയൊരു വഴി. സർവ്വെയിൽ നിന്നു ലഭിയ്ക്കുന്ന വിവരങ്ങൾ സാധാരണയായി ഭൂപടത്തിൽ രേഖപ്പെടുത്തും, ഇതിൽ പുരാവസ്തുക്കൾ കണ്ടെത്തിയ ഇടങ്ങൾ ഉപരിതല പ്രത്യേകതകളും കാണും.
മെറ്റൽ ഡിറ്റക്ടർ ഉപയോഗിയ്ക്കുന്നതു് നിധിവേട്ടയ്ക്കു തുല്യമാണെന്നു് ചില പുരാവസ്തുഗവേഷകർ കരുതുന്നുണ്ടെങ്കിലും, മറ്റുള്ളവർ അതിനെ പുരാവസ്തുസർവ്വെയ്ക്കു ഉപകാരപ്രദമായ ഒരു ഉപകരണമായിട്ടാണു് കണക്കാക്കുന്നതു്. ഇംഗ്ലീഷ് സിവിൽ യുദ്ധം നടന്ന പടനിലത്തുനിന്നും പീരങ്കിയുണ്ടകളുടെ സ്ഥാനം കണ്ടെത്തി വിശകലനം ചെയ്യുവാനും, പത്തൊമ്പതാം നൂറ്റാണ്ടിലെ കപ്പൽഛേദത്തിന്റെ ഉത്ഖനനത്തിനു മുമ്പു് ലോഹഭാഗങ്ങളുടെ സ്ഥാനം നിർണ്ണയിയ്ക്കുവാനും മറ്റും മെറ്റൽഡിറ്റക്ടർ ഉപയോഗിച്ചിട്ടുണ്ടു്. പുരാവസ്തുക്കളെ അവയുടെ നിലവിലുള്ള സ്ഥാനത്തു നിന്നും നീക്കാതെ തന്നെ അവയുടെ വിശദമായ വിവരം രേഖപ്പെടുത്തുന്നതിൽ മെറ്റൽ ഡിറ്റക്ടർ വിദഗ്ദ്ധന്മാർ വളരെവലിയ പങ്കുവഹിച്ചിട്ടുണ്ടു്. ബ്രിട്ടണിലെ പോർട്ടബിൽ ആന്റിക്വിറ്റി സ്കീമിൽ പങ്കെടുക്കുവാൻ മെറ്റൽ ഡിറ്റക്ടർ വിദഗ്ദ്ധന്മാരെ പ്രത്യേകം ക്ഷണിച്ചിട്ടുണ്ടു്.
1920-കളിൽ അമേരിക്കയുടെ തെക്കുപടിഞ്ഞാറൻ ഭാഗങ്ങളിൽ, സാംസ്കാരികചരിത്രപുരാവസ്തുഗവേഷണം തുടർചരിത്രസമീപനവുമായി ബന്ധിതമായിരുന്നു. ജീവിച്ചിരിയ്ക്കുന്ന സമൂഹങ്ങളും അവർക്കു് മുന്നേ ചരിത്രത്തിലേയ്ക്കു കയറിപ്പോയ സമൂഹങ്ങളും തമ്മിൽ ഒരു തുടർച്ചയുണ്ടായിരുന്ന അമേരിക്കയുടെ തെക്കുപടിഞ്ഞാറൻ പ്രദേശങ്ങളിലും വടക്കുപടിഞ്ഞാറൻ തീരങ്ങളിലും മെസോഅമേരിക്കയിലും, ആൻഡസിലും, ഓഷ്യാനിയയിലും, സൈബീരിയയിലും ഈ തുടർചരിത്രസമീപനം സ്വീകരിച്ചുപോന്നു. തുടർചരിത്രസമീപനത്തിൽ ആധുനികമനുഷ്യർക്കും അവരുടെ പുരാതനചരിത്രത്തിനും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം പുനഃസൃഷ്ടിയ്ക്കുന്നതിനു് വംശചരിത്രമായതും അല്ലാത്തതുമായ എല്ലാ മുൻചരിത്രരേഖകളും വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ട പങ്കുവഹിയ്ക്കുന്നു. സാഹിത്യവും ചില സന്ദർഭങ്ങളിൽ ഇത്തരം ചരിത്രാന്വേഷണപ്രക്രിയയിൽ സഹായകരമായ ഉറവിടങ്ങളാകാറുണ്ടു്. ഹാദ്രിയൻസ് വാൾ ഒരു നല്ല ഉദാഹരണമാണു്.
ഭൂമിയ്ക്കടിയിൽ കിടക്കുന്ന വസ്തുക്കളെ കാണുവാനുള്ള ഏറ്റവും ഫലപ്രദമായ മാർഗ്ഗം ജിയോഫിസിക്കൽ സർവ്വെയാണു്. ഇരുമ്പു വസ്തുക്കൾ, ചൂളകൾ, ചിലതരം കൽനിർമ്മിതികൾ, കൂടാതെ കുപ്പക്കുഴികൾ മുതലായവ ഭൂമിയുടെ കാന്തമണ്ഡലത്തിൽ വരുത്തുന്ന നേരിയ വ്യതിയാനം പോലും കണ്ടുപിടിയ്ക്കുവാൻ മാഗ്നെറ്റോമീറ്ററുകൾക്കു സാധിയ്ക്കും. മണ്ണിന്റെ വൈദ്യുതപ്രതിരോധം അളക്കുന്ന ഉപകരണങ്ങളും വ്യാപകമായി ഉപയോഗിയ്ക്കപ്പെടുന്നു. ചുറ്റുമുള്ള മണ്ണിന്റേതിൽ നിന്നും വ്യത്യസ്തമായിട്ടുള്ള വൈദ്യുതപ്രതിരോധം കാണിയ്ക്കുന്ന പുരാവസ്തുക്കളെ കണ്ടുപിടിയ്ക്കുവാനും ഭൂപടത്തിൽ രേഖപ്പെടുത്തുവാനും സാധിയ്ക്കും. കല്ലും ഇഷ്ടികയുമെല്ലാം സാധാരണമണ്ണിനേക്കാൾ കൂടുതൽ പ്രതിരോധം കാണിയ്ക്കുമ്പോൾ, ജൈവവസ്തുക്കളുടെ ശേഖരം ചുടാത്ത കളിമണ്ണു് മുതലായവ കുറവു് പ്രതിരോധം കാണിയ്ക്കുന്നു.
ലളിതമായി പറഞ്ഞാൽ, കണ്ടെടുക്കുന്ന പുരാവസ്തുക്കളെ വൃത്തിയാക്കി, പട്ടികപ്പെടുത്തുകയും നിലവിൽ പ്രസിദ്ധീകൃതമായിരിയ്ക്കുന്ന മറ്റു പുരാവസ്തുക്കളുമായി താരതമ്യപ്പെടുത്തി ഇനം തിരിയ്ക്കുകയും, സാമ്യമുള്ള പുരാവസ്തുക്കൾ ലഭിച്ച മറ്റു സൈറ്റുകളെ തിരിച്ചറിയുകയും ചെയ്യുകയാണു് ഈ ഘട്ടത്തിൽ ചെയ്യുന്നതു്. എന്നിരുന്നാലും, പുരാവസ്തുശാസ്ത്രത്തിൽ കൂടുതൽ സമ്പൂർണ്ണമായ വിശകലനവിദ്യകൾ ലഭ്യമാണു്. പുരാവസ്തുക്കളുടെ പഴക്കം കണ്ടെത്തുവാനും അവയുടെ സങ്കലനം തിരിച്ചറിയുവാനും എല്ലാം ശാസ്ത്രീയമായ വഴികളുണ്ടു്. ഉത്ഖനനത്തിലൂടെ ലഭിയ്ക്കുന്ന എല്ലു്, ചെടികൾ പൂമ്പൊടി എന്നിവയെയെല്ലാം അപഗ്രഥിയ്ക്കുവാൻ സൂആർക്കിയോളജി, പാലിയോഎത്തനോബോട്ടണി, പാലിനോളജി തുടങ്ങിയ ശാഖകളുണ്ടു്. അതേസമയം കണ്ടെടുക്കുന്ന എഴുത്തുകളിലെ ദുരൂഹതനീക്കി വായിച്ചെടുക്കുവാനും വിദ്യകളുണ്ടു്.
പുരാവസ്തുഅവശേഷിപ്പുകൾ ഉള്ള ഭൂപ്രദേശങ്ങൾ തിരയുന്നതും, കണ്ടെത്തിയ പ്രദേശങ്ങൾ ഖനനം ചെയ്തു കൂടുതൽ തെളിവുകൾ ശേഖരിക്കുകയും, അവയെ തരംതിരിയ്ക്കുന്നതും, വിശകലനവിധേയമാക്കുന്നതും, സംരക്ഷിയ്ക്കുന്നതും എല്ലാം പുരാവസ്തുഗവേഷണത്തിന്റെ വിവിധഘട്ടങ്ങളാണ്. ഇവയെല്ലാം അറിവിന്റെ വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ട ഉറവിടങ്ങളാണ്. വളരെ വിശാലമായ പഠനമേഖലയുള്ളതിനാൽ തന്നെ ഈ ശാസ്ത്രവിഭാഗം മറ്റു പല ശാസ്ത്രശാഖകളുമായി കോർത്തിണക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ആന്ത്രോപ്പോളജി, ചരിത്രം, കലയുടെ ചരിത്രം, ക്ലാസിക്കുകൾ, എതനോളജി, ഭൂമിശാസ്ത്രം, ഭൂഗർഭശാസ്ത്രം, ഭാഷാശാസ്ത്രം, ഭൗതികശാസ്ത്രം, വിവരസാങ്കേതികശാസ്ത്രങ്ങൾ, രസതന്ത്രം, സ്റ്റാറ്റിസ്റ്റിക്സ്, പാലിയോഇക്കോളജി, പാലിയെന്റോളജി, പാലിയോസുവോളജി, പാലിയോഎതനോബോട്ടണി, പാലിയോബോട്ടണി.
ബ്രിട്ടീഷ് പുരാവസ്തുഗവേഷകരായ മൈക്കേൽ ഷാങ്ക്സ്, ക്രിസ്റ്റഫർ ടില്ലി, ഡാനിയൽ മില്ലർ, ഇയാൻ ഹോഡ്ഡർ തുടങ്ങിയവരാൽ നയിയ്ക്കപ്പെട്ട ഒരു പുതിയ ഉത്തരാധുനിക നീക്കം എൺപതുകളിൽ സജീവമായി. പ്രോസസ്സ്വലിസം അവകാശപ്പെടുന്ന ശാസ്ത്രീയഗുണകാംക്ഷയേയും പക്ഷപാതരാഹിത്യത്തേയും അതു് ചോദ്യം ചെയ്യുകയും സ്വയംവിമർശനപരവും സൈദ്ധാന്തികവുമായ റിഫ്ലക്സിവിറ്റിയുടെ പ്രധാന്യം ഉറപ്പിച്ചു പറയുകയും ചെയ്തു. ഈ സമീപനത്തെ പോസ്റ്റ് പ്രോസസ്സ്വൽ ആർക്കിയോളജി എന്നു പറയുന്നു. എന്നാൽ ഇതിനു് ശാസ്ത്രീയത്വര ഇല്ലെന്നും പറഞ്ഞു് പ്രോസസ്സ്വലിസ്റ്റുകൾ വിമർശിച്ചു. പ്രോസസ്സ്വലിസത്തിന്റേയും പോസ്റ്റ് പ്രോസസ്സ്വലിസത്തിന്റേയും സാംഗത്യം ഇന്നും വിവാദവിഷയമാണു്.
മനുഷ്യനിർമ്മിതമായ കൽമതിലുകൾ പോലുള്ള വസ്തുക്കളുടെമേൽ ചെടികൾ വളരെ സാവധാനം മാത്രമേ വളരുകയുള്ളൂ, മറിച്ചു് കുപ്പക്കുഴികൾ പോലുള്ളവയുടെ പുറത്തു് വളരെ ഊർജ്ജിതമായ വളർച്ചയും കാണാം. വിളവു പാകമാകുന്ന ധാന്യങ്ങൾ വളരെ വേഗം നിറംമാറിക്കൊണ്ടിരിയ്ക്കും, അവയുടെ ആകാശചിത്രങ്ങൾ താഴെ ആണ്ടുകിടക്കുന്ന പുരാവസ്തുക്കളെ വളരെ കൃത്യയോടെ വെളിപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ടു്. ഒരു ദിവസം തന്നെ പലസമയത്തായി എടുക്കുന്ന ആകാശചിത്രങ്ങൾ നിഴലുകളിൽ വരുന്ന മാറ്റത്തിലൂടെ താഴെയുള്ള പുരാവസ്തുക്കളുടെ രൂപം വെളിപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ടു്. ഇൻഫ്രാറെഡ്, ഭൂമി തുളച്ചു പോകുന്ന റഡാർ, ലിഡാർ, തെർമോഗ്രാഫി തുടങ്ങിയവും ആകാശസർവ്വെയ്ക്കു് ഉപയോഗിയ്ക്കുന്നു.
ഏറ്റവും ലളിതമായ സർവ്വെ രീതിയാണു് ഉപരിതല സർവ്വെ. ഉപരിതലത്തിൽ കാണപ്പെടുന്ന പുരാവസ്തുക്കൾക്കു വേണ്ടി ഒരു പ്രദേശത്തെ അരിച്ചു പെറുക്കുകയാണു് ഇതിലെ പ്രധാനഭാഗം, ഇതു് സാധാരണയായി കാൽനടയായും ചിലപ്പോഴെല്ലാം വാഹനസഹായത്തോടെയും ചെയ്യും. തീർത്തും ഭൂമിയ്ക്കടിയിൽ മറഞ്ഞുപോയവയും ഉയരത്തിൽ വൃക്ഷലതാതികൾ കാടുപിടിച്ച ഇടങ്ങൾ കിടക്കുന്നവയും ആയ പുരാവസ്തുക്കളെ ഉപരിതല സർവ്വെയിലൂടെ കണ്ടെത്തുവാൻ സാധിയ്ക്കുകയില്ല. ലഘു ഉത്ഖനന വിദ്യകളായ തുളയിടൽ, ചെറിയ കുഴികൾ കുഴിയ്ക്കൽ തുടങ്ങിയവ ഉപരിതല സർവ്വെ നടത്തുമ്പോൾ ഉപയോഗിച്ചേക്കാം. യാതൊരു വസ്തുക്കളും കണ്ടുകിട്ടിയില്ലെങ്കിൽ, സർവ്വെ നടത്തിയ പ്രദേശം ശൂന്യമാണെന്നു കരുതാം.
പണ്ടുമുതലേ ലോകത്തിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിൽ, പഴക്കമുള്ള കൌതുകവസ്തുക്കൾ ശേഖരിയ്ക്കുന്ന സ്വഭാവം ചിലർക്കുണ്ടായിരുന്നു, അതുപോലെ ലാറ്റിൻ ഭാഷയും പുരാതനഗ്രീക്കുഭാഷയും പഠിയ്ക്കുവാൻ കാണിച്ചിരുന്ന താല്പര്യവും. സ്വാഭാവികമായി ഈ കൌതുകങ്ങൾ ചരിത്രവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടു കിടന്നു. ലോകത്തിലെ ആദ്യത്തെ പുരാവസ്തുഗവേഷകരിൽ ഒരാളായി കണക്കാക്കുന്നതു് ഫ്ലാവിയോ ബിയോണ്ടോ എന്ന ഇറ്റാലിയൻ നവോത്ഥാനചരിത്രകാരനെയാണു്. യൂറോപ്പിൽ 17-ഉം 18-ഉം നൂറ്റാണ്ടുകളിലാണു് ഒരു ശാസ്ത്രമെന്ന നിലയിലുള്ള പുരാവസ്തുഗവേഷണത്തിന്റെ മുന്നേറ്റം ഉണ്ടായത്.
ഭൂതകാലത്തിനെ അതിന്റെ അവശേഷിപ്പുകളിൽ നിന്നു് കണ്ടെടുക്കുന്നതിനു് നേർദിശയിലുള്ള പഠനങ്ങൾ ആരംഭിച്ചത് പത്തൊമ്പതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ മാത്രമാണു്. ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് ഓഫ് ആർക്കിയോളജിക്കൽ കറസ്പോണ്ടൻസിലെ എഡുവാഡ് ജേഹാഡും മറ്റുള്ളവരും ചേർന്നു്, 1829-ൽ റോമിനെ കണ്ടെടുത്തതാണ് എടുത്തുപറയാവുന്ന ആദ്യകാലപുരോഗതികളിലൊന്ന്. അഗസ്റ്റസ് പിറ്റ് റിവേഴ്സ്, വില്ല്യം ഫ്ലിന്റേഴ്സ് പെട്രി തുടങ്ങി വിദഗ്ദ്ധരും അവിദഗ്ദ്ധരുമായ, വിഷയത്തിൽ തല്പരരായ കുറച്ച് പേരാണ് പുരാവസ്തുശാസ്ത്രത്തിന്റെ പ്രവർത്തനരീതികൾ വികസിപ്പിച്ചെടുത്തത്.
പ്രചാരം നേടിയ പല സാഹിത്യകൃതികളിലും ഇത്തരം പ്രവർത്തനങ്ങളെ പുകഴ്ത്തുന്നതു കാണാം, ഉദാഹരണത്തിനു് , , ' തുടങ്ങിയവയിൽ. ഇത്തരം അയഥാർത്ഥ വിഷയങ്ങളെ വളരെ ഗൌരവമായി കൈകാര്യം ചെയ്യുമ്പോൾ കപടശാസ്ത്രം യഥാർത്ഥ ശാസ്ത്രത്തെ വെല്ലുവാൻ കഴിവുനേടുന്നതു കാണാം . ഏതായാലും ഇത്തരം ശ്രമങ്ങൾ, യഥാർത്ഥമായാലും സാഹിത്യത്തിലായാലും ആധുനിക പുരാവസ്തുഗവേഷണത്തിനെ പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്നില്ല.
വടക്കേ അമേരിയ്ക്കയിൽ പുരാവസ്തുശാസ്ത്രം, നരവംശശാസ്ത്രത്തിന്റെ നാലു വിഭാഗങ്ങളിൽ ഒന്നു മാത്രമാണ്. സാംസ്ക്കാരിക നരവംശശാസ്ത്രം (സചേതന സംസ്ക്കാരങ്ങളെക്കുറിച്ചും സമൂഹങ്ങളെക്കുറിച്ചുമുള്ള പഠനം), ഭാഷാശാസ്ത്രം (ഭാഷയെക്കുറിച്ചും ഭാഷയുടെ ജനനത്തെക്കുറിച്ചും ഭാഷാസഞ്ചയങ്ങളെക്കുറിച്ചുമുള്ള പഠനം), ഭൌതികനരവംശശാസ്ത്രം (മനുഷ്യന്റെ പരിണാമത്തെക്കുറിച്ചും ദൗതികവും ജനിതകവുമായ സവിശേഷതകളെക്കുറിച്ചും പഠിയ്ക്കുന്ന ശാസ്ത്രം) എന്നിവയാണ് മറ്റു മൂന്നു വിഭാഗങ്ങൾ.
അവയുടെ ശാസ്ത്രീയപ്രാധാന്യം കൂടാതെ, പുരാവസ്തുക്കൾക്കു് ചിലപ്പോൾ അവയുടെ പൈതൃകാവകാശികൾക്കിടയിൽ രാഷ്ട്രീയമോ സാംസ്കാരികമോ ആയ പ്രാധാന്യവും, പുരാവസ്തുശേഖരങ്ങളുടെ ഉടമസ്ഥർക്കിടയിൽ സാമ്പത്തികലക്ഷ്യങ്ങളോ അല്ലെങ്കിൽ ശുദ്ധമായ സൌന്ദര്യാകർഷണമോ ഒക്കെ കൈവന്നേക്കാം. ഭൂതകാലത്തിന്റെ പുനർനിർമ്മാണം എന്നതിനേക്കാൾ ചില ആളുകൾക്കു് പുരാവസ്തുഗവേഷണം എന്നതു് സുന്ദരമോ മതപരമോ രാഷ്ട്രീയമോ സാമ്പത്തികമോ ആയ നിധികൾ കുഴിച്ചെടുക്കുന്ന ഒരു പ്രക്രിയ മാത്രമാണു്.
വിമാനത്തിലോ, ബലൂണിലോ, പട്ടങ്ങളിലോ ഘടിപ്പിച്ച ക്യാമറ ഉപയോഗിച്ചു നടത്തുന്ന സർവ്വെയാണു് ആകാശസർവ്വെ. വിശാലമായ പ്രദേശങ്ങളും സങ്കീർണ്ണമായ സൈറ്റുകളും എളുപ്പം ഭൂപടത്തിലാക്കുന്നതിനു് ആകാശത്തു നിന്നുള്ള കാഴ്ച ഉപകാരപ്രദമാണു്. ഉത്ഖനനത്തിന്റെ പുരോഗമനം രേഖപ്പെടുത്തുന്നതിനു് ആകാശത്തുനിന്നെടുക്കുന്ന ചിത്രങ്ങൾ ഉപയോഗിയ്ക്കുന്നു. നടക്കുമ്പോൾ കണ്ണിൽപ്പെടാത്ത പലതും ആകാശത്തു നിന്നെടുക്കുന്ന ചിത്രങ്ങളിലൂടെ കണ്ടെത്തുവാനാകും.
1960 കളിൽ വളരെയധികം അമേരിക്കൻ പുരാവസ്തുഗവേഷകർ, ലൂയിസ് ബിന്ഫോർഡ്, കെന്റ് ഫ്ളാനെറി തുടങ്ങിയവർ, സാംസ്കാരികചരിത്രത്തിന്റെ മാതൃകയ്ക്ക് എതിരു നിന്നവരായിരുന്നു. അവർ കൂടുതൽ ശാസ്ത്രീയവും നരവംശശാസ്ത്രപരവുമായ ഒരു ‘നവീന പുരാവസ്തുഗവേഷണം’ മുന്നോട്ടുവെച്ചു. ഇത് പരികല്പന പരിശോധനയിലൂടെയും ശാസ്ത്രീയ രീതികളിലൂടെയും പ്രാധാന്യമുൾക്കൊണ്ട് പിന്നീട് ‘പദ്ധതി അടിസ്ഥാന പുരാവസ്തുഗവേഷണം’ എന്നറിയപ്പെട്ടു.
പുരാവസ്തുഗവേഷണരംഗത്തു് വിദഗ്ദ്ധരുടെ പ്രവേശനത്തിനു മുമ്പു തന്നെ ഉത്ഖനനം നിലനിന്നിരുന്നു, വെളിമ്പ്രദേശത്തുള്ള ഒട്ടുമിക്ക ഗവേഷണങ്ങളിലും ഭൂരിഭാഗം വിവരങ്ങളും ലഭിച്ചിരുന്നതു് ഉത്ഖനനത്തിലൂടെയായിരുന്നു. പാറകളുടെ പാളികളിൽ നടത്തുന്ന പഠനത്തിനു ലഭ്യമാവാത്ത പല വിവരങ്ങളും അതിലൂടെ ലഭിയ്ക്കും, പുരാവസ്തുക്കൾ ത്രിമാനമായും അവയുടെ യഥാർത്ഥ പശ്ചാത്തലത്തിലും ലഭിയ്ക്കുന്നു.
ഉപരിതല സർവ്വെയിൽ നിന്നും ലഭിയ്ക്കുന്ന പുരാവസ്തുക്കളിൽ നിന്നു് പരമാവധി വിവരം ലഭിയ്ക്കുവാനായി അവയെ കൃത്യമായി പഠനവിധേയമാക്കേണ്ടതു് അത്യാവശ്യമാണു്. ഈ പ്രവർത്തനത്തെ ഉത്ഖനനാനന്തരപഠനം എന്നു വിളിയ്ക്കുന്നു, പുരാവസ്തുഗവേഷണത്തിലെ ഏറ്റവുമധികം സമയമെടുക്കുന്ന ഘട്ടമാണിതു്. വലിയ സൈറ്റുകളിൽ നടത്തിയ ഉത്ഖനനത്തിന്റെ അന്ത്യഫലം പുറത്തുവരുവാൻ വർഷങ്ങൾ തന്നെയെടുക്കുന്നതു് അസാധാരണമല്ല.
ആദ്യകാല പുരാവസ്തുഗവേഷകരിൽ ഒരാളാണു് റിച്ചാർഡ് കോൾട്ട് ഹോറെ . യൂറോപ്പിൽ നിന്നു് തനിക്ക് ലഭിച്ച പരിചയത്തിൽ നിന്നു് പ്രചോദിതനായിട്ടായിരിയ്ക്കണം, തോമസ് ജെഫെഴ്സൺ വടക്കേ അമേരിക്കയിലെ ആദ്യത്തെ ശാസ്ത്രവ്യവസ്ഥപ്രകാരമുള്ള പുരാവസ്തുഖനനം നടത്തി. വ്യാപകപ്രശസ്തി നേടിയ ചില ആദ്യ ഈജിപ്തോളജിസ്റ്റുകളിൽ ചിലരാണ് ജീൻ ഫ്രാൻസോയിസ് ഷാംപോള്യോണും ഇപ്പോളിറ്റോ റോസെല്ലിനിയും.
അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിലെ പുരാവസ്തുഗവേഷണസിദ്ധാന്തത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിലെ ആദ്യത്തെ പ്രധാനപ്പെട്ട കാലഘട്ടം പത്തൊമ്പതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനപാദവും ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ആദ്യപാദവുമായിട്ടാണു്. അതിനെ സാധാരണയായി വിളിച്ചിരുന്നതു് സാംസ്കാരിക അല്ലെങ്കിൽ സംസ്കാര, ചരിത്രം എന്നായിരുന്നു. ഹിസ്റ്റോറിക്കൽ പാർട്ടിക്കുലറിസത്തിനുണ്ടായിരുന്ന പ്രാധാന്യം വളരെ പ്രസിദ്ധമാണു്.
ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിലാണു് അർബൻ ആർക്കിയോളജിയും റെസ്ക്യൂ ആർക്കിയോളജിയും ഉദയം ചെയ്തത്. പുരാവസ്തുഗവേഷണശാസ്ത്രത്തിന്റെ കൈയിൽ ലഭ്യമായ വിവരങ്ങളുടെ അളവു് അതിന്റെ പരമാവധിയിലെത്തി. അധികം അറിയപ്പെടാത്ത ഒരു ശാഖയാണ് ആർക്കിയോആസ്ട്രോണമി, പുരാതനവും പാരമ്പര്യവുമായ ബഹിരാകാശങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള, സംസ്കാരങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ടുള്ള പഠനമാണു് ഇതു്.
ആധുനിക പുരാവസ്തുശാസ്ത്രത്തിന്റെ പ്രവാചകനായും സ്ഥാപകനായും കണക്കാക്കപ്പെടുന്നതു് ജോഹൻ ജൊവാഷിം വിൻകെൽമാനെയാണു്. കലയുടേയും വാസ്തുവിദ്യയുടേയും ചരിത്രത്തിലെ പരമ്പരാഗതശൈലികളെ ആദ്യമായി പ്രായോഗികമായി വിഭജിച്ചുകൊണ്ടു് വിൻകെൽമാൻ, ആധുനിക ശാസ്ത്രീയ പുരാവസ്തുശാസ്ത്രത്തിന്റെ സ്ഥാപകരിലൊരാളായി.
നിരവധി അന്യവിഷയങ്ങളിൽ നിന്നു് പുരാവസ്തുഗവേഷണ സിദ്ധാന്തങ്ങൾ കടം വാങ്ങുന്നുണ്ടു്. നിയോ-ഡാർവീനിയൻ ഇവല്യൂഷണറി തോട്ട്, ഫിനോമിനോളജി, പോസ്റ്റ്മോഡേണിസം, ഏജൻസി തിയറി, കോഗ്നിറ്റീവ് സയൻസ്, ഫങ്ഷണലിസം, ലിംഗാടിസ്ഥാനം, ഫെമിനിസ്റ്റ് ആർക്കിയോളജി, സിസ്റ്റംസ് തിയറി എന്നിവയെല്ലാം അക്കൂട്ടത്തിൽപ്പെട്ടവയാണു്.
മൺമറഞ്ഞു പോയ നമ്മുടെ ഭൂതകാലത്തെക്കുറിച്ച് ശാസ്ത്രീയമായ തെളിവുകളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ പഠിക്കുന്ന ശാസ്ത്രമേഖലയാണ് പുരാവസ്തുശാസ്ത്രം. സംസ്കാരങ്ങളുടെ അവശേഷിപ്പുകളെ കണ്ടെത്തുകയും പിന്നീട് ഖനനം ചെയ്ത് കൂടുതൽ തെളിവുകൾ ശേഖരിക്കുകയും അതിനെ പഠനവിധേയമാക്കുകയുമാണ് പുരാവസ്തുഗവേഷകർ ചെയ്യുന്നത്.
ട്രോയിയിൽ ഹീൻറിച്ച് ഷ്ലീമാൻ നടത്തിയതും ക്രീറ്റിൽ ആർതർ ഇവാൻസ് നടത്തിയതുമായ ഖനനങ്ങളാണ് ഈജിയൻ സംസ്കാരത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പഠനങ്ങൾക്ക് പ്രേരകമായത്. മദ്ധ്യഅമേരിക്കയിലെമ്പാടുനിന്നും മയസംസ്കാരത്തിന്റെ പുനർകണ്ടുപിടിത്തം നടത്തുവാൻ കാരണമായ പ്രധാന വ്യക്തി ജോൺ ലോയ്ഡ് സ്റ്റീഫൻസ് ആണ്.
അഭിവൃദ്ധിപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരിയ്ക്കുന്ന ആധുനികവത്കരണത്തിന്റെ കൂടി ചരിത്രമാണ്. പുരാവസ്തുശാസ്ത്രത്തിന്റേത്, പരിശോധിയ്ക്കുന്ന സ്ഥലത്തു നിന്നു പരമാവധി വിവരങ്ങൾ കണ്ടെത്തുന്നതിന്, കൂടുതൽ കൂടുതൽ സങ്കേതികരീതികൾ ഇപ്പോൾ ഉപയോഗിച്ചു വരുന്നു.
പുരാവസ്തുഗവേഷണത്തിനായി ഒരു ഏകസിദ്ധാന്തമില്ല, നിർവ്വചനങ്ങൾ പോലും തർക്കത്തിലാണു്. ചരിത്രവുമായും ആന്ത്രപ്പോളജിയുമായും വളരെ ആഴത്തിൽ ബന്ധമുള്ളതാണു് പുരാവസ്തുഗവേഷണം എന്നു് ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ മദ്ധ്യകാലം വരെ ഒരു പൊതുസമ്മതം നിലവിലുണ്ടായിരുന്നു.
ഹിസ്റ്റോറിക്കൽ പ്രോസസ്സ്വലിസമെന്ന പേരിൽ ഒരു പുതിയ ഒരു ആശയം ഇപ്പോൾ ഉരുത്തിരിഞ്ഞു വരുന്നുണ്ടു്. പ്രോസസ്സ്വലിസത്തിന്റേയും പോസ്റ്റ് പ്രോസസ്സ്വലിസത്തിന്റേയും ഗുണവശങ്ങളിൽ ഒരുമിച്ചു ശ്രദ്ധകേന്ദ്രീകരിയ്ക്കുവാനാണു് ഈ ആശയത്തിലൂടെ ശ്രമിയ്ക്കുന്നതു്.
ജലാന്തര പുരാവസ്തുഗവേഷണത്തിലെ റീജണൽ സർവ്വെയ്ക്കു വേണ്ടി ഭൌമഭൌതികമോ വിദൂരസംവേദനമോ ആയ ഉപകരണങ്ങളിൽപ്പെട്ട മെറൈൻ മാഗ്നെറ്റോമീറ്റർ, സൈഡ് സ്കാൻ സോണാർ, സബ് ബോട്ടം സോണാർ തുടങ്ങിയവ ഉപയോഗിയ്ക്കുന്നു.
1589-ൽ, ജോസ് ഡി അകോസ്റ്റ, പ്രസിദ്ധീകരിയ്ക്കുകയുണ്ടായി. ഈ പുസ്തകത്തിൽ അദ്ദേഹം, മറ്റു പലതിന്റെയും കൂട്ടത്തിൽ, തദ്ദേശീയരായ അമേരിക്കക്കാരുടെ ഉത്ഭവത്തെക്കുറിച്ചും ചർച്ച ചെയ്യുന്നുണ്ട്.
ഇരുപതാംനൂറ്റാണ്ടിൽ മോർട്ടിമർ വീലർ തുടങ്ങിയവരാണു് ഈ പ്രവർത്തനങ്ങൾ മുന്നോട്ടു് കൊണ്ടുപോയതു്. അവരുടെ കൃത്യതയാർന്ന ഖനനരീതികൾ ലഭിയ്ക്കുന്ന തെളിവുകളുടെ നിലവാരം വളരെയധികം ഉയരുന്നതിനു് സഹായിച്ചു.
ഗവേഷണം പൂർത്തിയാക്കി തിരിച്ചെത്തിയ ശേഷം മദ്രാസ് മ്യൂസിയത്തിന്റെ ആദ്യ ഇന്ത്യൻ ഡയറക്ടറായി അയ്യപ്പൻ നിയമിതനായി. ' ' എന്ന പഠനം ഈഴവ സമുദായത്തിന് കാലാന്തരത്തിൽ സംഭവിച്ച സാമൂഹിക മാറ്റത്തെ പഠിക്കുകയാണ് ചെയ്തത്. കോർൺൽ യൂനിവേഴ്സ്റ്റിയിലെ വിസിറ്റിംഗ് പ്രൊഫസർ, ഉത്കൽ സർ‌വ്വകലാശാലയിലെ നരവംശ ശാസ്ത്രവിഭാഗം മേധാവി,ട്രൈബൽ റിസർച്ച് ബ്യൂറോ ഓഫ് ഒറീസ്സയുടെ ഡയറക്ടർ, ഡിപ്പാർട്ട്മെന്റ് ഓഫ് റൂറൽ വെൽഫയർ ഓഫ് ഒറീസ്സയുടെ ഡയറക്ടർ എന്നീ പദവികളും വഹിക്കുകയുണ്ടായി. ബ്രിട്ടനിലെ റോയൽ ആന്ത്രോപോളജിക്കൽ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ടിന്റെ ഓണററി ഫെലോ ആയിരുന്ന അദ്ദേഹം 1969 ൽ കേരളാ യൂണിവേഴ്‌സിറ്റിയുടെ വൈസ് ചാൻസലറായി. തിരുവനന്തപുരത്തെ സെന്റർ ഫോർ ഡെവലപ്‌മെന്റ് സ്റ്റഡീസിന്റെ സ്ഥാപകനും ആദ്യത്തെ ചെയർമാനും കൂടിയാണ്. വൈസ് ചാൻസലർ പദവി ഒഴിഞ്ഞ ശേഷം സംസ്ഥാനത്തെ ആദിവാസി വിഭാഗങ്ങളുടെ ഉന്നമനം ലക്ഷ്യമിട്ടുള്ള ഗവേഷണ പ്രവർത്തനങ്ങൾ വിഭാവനം ചെയ്യാനായി കേരളാ ഗവൺമെന്റ് സപെഷ്യൽ ഓഫീസറായി അയ്യപ്പനെ നിയോഗിച്ചു.
മദ്രാസ് മ്യൂസിയത്തിലെ ക്യൂറേറ്റർ, ഭാരതത്തിന്റെ പ്ലാനിംഗ് കമ്മിഷൻ മെമ്പർ , മദ്രാസ് സർവകലാശാലയിലെ നരവംശ ശാസ്ത്ര പ്രൊഫസർ, മദ്രാസ് മ്യൂസിയത്തിലെ ക്യൂറേറ്റർ , ആർട്ട് ഗ്യാലറി സൂപ്രണ്ട് , ആന്ധ്രയിലെ വാൾട്ടയർ യൂണിവേഴ്സിറ്റി പ്രൊഫസർ, ഒറീസയിലെ ഉത്‌കൽ യൂണിവേഴ്സിറ്റി പ്രിൻസിപ്പൽ, ഒറീസ സർക്കാരിന്റെ ട്രൈബൽ റിസർച്ച് അഡ്വൈസർ തുടങ്ങിയവ അദ്ദേഹം അലങ്കരിച്ച പദവികളാണ്. 1963ൽ കേരള സർവകലാശാലയുടെ വൈസ് ചാൻസലറായി. വിരമിച്ചശേഷം കോഴിക്കോട് സർവകലാശാലയുടെ ട്രൈബൽ റിസർച്ച് ഡയറക്ടറായി. അമേരിക്കയിലെ കോർണൽ യൂണിവേഴ്സിറ്റിയിൽ വിസിറ്റിംഗ് പ്രൊഫസറായിരുന്നു.
ലണ്ടൺ സ്കൂൾ ഓഫ് എകണോമിക്സിൽ നിന്ന് പി.എച്ച്.ഡി കര‍സ്ഥമാക്കി. ലണ്ടൻ സ്‌കൂൾ ഓഫ് എക്കണോമിക്‌സിൽ ബ്രിട്ടീഷ് നരവംശശാസ്ത്ര പാരമ്പര്യത്തിന്റെ കുലപതികളായ ബ്രോണിസ് ലോ മലിനോവ്‌സ്‌കിയുടെയും റെയ്മണ്ട് ഫിർത്തിന്റെയും വിദ്യാർത്ഥിയായിരുന്നു അയ്യപ്പൻ. മഹാ ശിലായുഗ കാലത്തെ ശവസംസ്‌കാര രീതികളെ വിശകലനം ചെയ്യുന്ന സുദീർഘ പഠന മുൾപ്പെടെയുള്ള പല പ്രധാന പ്രബന്ധങ്ങളും പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്നത് ഈ കാലഘട്ടത്തിലാണ് .
ലോകനരവംശ ശാസ്ത്ര സംഘടനയുടെ അദ്ധ്യക്ഷൻ , കേരള സർവകലാശാലയുടെ മുൻ വൈസ് ചാൻസലർ , നരവംശശാസ്ത്ര പ്രശ്നങ്ങളിൽ കേന്ദ്ര സർക്കാരിന്റെയും ആദിവാസിപ്രശ്നങ്ങളിൽ മറ്റ് വിദേശ സർക്കാരുകളുടേയും ഉപദേശകൻ, സെന്റർ ഫോർ ഡെവലപ്പ്‌മെന്റ് സ്റ്റഡീസിന്റെ സ്ഥാപകചെയർമാൻ എന്നീ നിലകളിലൊക്കെ അദ്ദേഹം സേവനമനുഷ്‌ഠിച്ചു.
1976ൽ ന്യൂഡൽഹിയിലെ ഇന്റർനാഷണൽ കോൺഗ്രസ് ഒഫ് ആന്ത്രപ്പോളജിക്കൽ ആൻഡ് എത്‌നോളജിക്കൽ സയൻസ് ദേശീയ കമ്മിറ്റിയുടെ ചെയർമാനായി അദ്ദേഹത്തെ ഇന്ത്യാ ഗവൺമെന്റ് നിയമിച്ചു. 1980 ൽ ലണ്ടൻ റോയൽ ആന്ത്രപ്പോളജിക്കൽ ഇൻസ്‌റ്റിറ്റ്യൂട്ടിലെ ഫെല്ലോ ആയി തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടു.
ഭാരതപഴമ , സോഷ്യൽ റെവല്യൂഷൻ ഇൻ എ കേരള വില്ലേജ് , നായാടീസ് ഒഫ് മലബാർ ഈഴവാസ് ആൻഡ് കൾച്ചറൽ ചേഞ്ച്, സോഷ്യൽ ആന്ത്രപ്പോളജി, ബുദ്ധിസം വിത്ത് സ്‌പെഷൽ റഫറൻസ് ടു സൗത്ത് ഇന്ത്യ തുടങ്ങി നിരവധി പുസ്തകങ്ങൾ രചിച്ചു. നിരവധി പുരസ്‌കാരങ്ങളും നേടി.
നരവംശ ശാസ്ത്രജ്ഞനും എഴുത്തുകാരനും മുൻ കേരള സർ‌വകലാശാല വൈസ്ചാൻസലറുമാണ്‌ ഡോ. എ. അയ്യപ്പൻ .
1914-ൽ തങ്ങളുടെ മുത്തച്ഛന്മാരുടെ ഭവനത്തിൽ ഹെന്രി ഒളിവറുടെയും ക്ലാര ബോർലോഗിന്റെയും നാലുകുട്ടികളിൽ മൂത്തയാളായി ബോർലോഗ് ജനിച്ചു. പാൽമ ലില്ലിയൻ , ചാർലോട്ട് , ഹെലൻ എന്നിവരായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ സഹോദരിമാർ. ഏഴുവയസ്സുമുതൽ പത്തൊൻപതുവയസ്സുവരെ അദ്ദേഹം അയോവയിലെ പ്രോടിവിനിലെ 106 ഏക്കറുള്ള കുടുംബകൃഷിയിടത്തിൽ മീൻപിടിച്ചും വേട്ടയാടിയും ചോളം, ഓട്‌സ് പുല്ലുകൾ എന്നിവ കൃഷിചെയ്തും കന്നുകാലികളെയും പന്നിയേയും കോഴിയേയുമെല്ലാം വളർത്തിയും ജീവിച്ചു. ഹോവാർഡ് കൌണ്ടിയിലെ ന്യൂ ഓറിഗൺ # 8 ഏകാദ്ധ്യാപക ഒറ്റമുറി ഗ്രാമീണ വിദ്യാലയത്തിൽ എട്ടാം ഗ്രേഡുവരെ അദ്ദേഹം പഠനം നടത്തി. 1865-ൽ നിർമ്മിച്ച ആ വിദ്യാലയം ഇന്ന് " " -യുടെ ഭാഗമായി നോർമൻ ബോർലോഗ് ഹെറിറ്റേജ് ഫൗണ്ടേഷന്റെ ഉടമസ്ഥതയിൽ സംരക്ഷിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ക്രെസ്കോ ഹൈസ്കൂളിലെ ഫുട്‌ബോൾ, ബേസ്‌ബോൾ, ഗുസ്തി ടീമുകളിലെ അംഗമായിരുന്ന ബോർലോഗിനെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഗുസ്തി പരിശീലിപ്പിക്കുന്ന അധ്യാപകൻ തുടർച്ചയായി 105 ശതമാനം നേട്ടമുണ്ടാകണമെന്ന രീതിയിൽ പ്രോൽസാഹിപ്പിച്ചിരുന്നു.
പതിറ്റാണ്ടുകളായി പല പരിസ്ഥിതിപ്രേമികളുടെയും പോഷകാഹാരവിദഗ്ദ്ധരുടെയും വിമർശനങ്ങൾക്ക് ഹരിതവിപ്ലവത്തിന്റെ പര്യായമായിത്തന്നെ അറിയപ്പെടുന്ന ബോർലോഗ് ഹേതുവായിട്ടുണ്ട്. തന്റെ ഗവേഷണകാലത്തുടനീളം ജനിതകസങ്കരയിനങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കുന്നത് പ്രകൃതിവിരുദ്ധമാണെന്നും പ്രതികൂലമായ പ്രത്യാഘാതങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കുമെന്നും കരുതുന്ന ആൾക്കാരുടെ വിമർശനങ്ങൾ ബോർലോഗിനു നേരിടേണ്ടിവന്നിട്ടുണ്ട്. നേരത്തെ ഉപജീവനക്കൃഷി നിലനിന്നിരുന്ന രാജ്യങ്ങളെയും സമൂഹങ്ങളെയും വലിയതോതിലുള്ള ഏകവിളക്കൃഷി, കടുംകൃഷി എന്നിവ പ്രോൽസാഹിപ്പിച്ച് അതിൽ നിന്നും മാറ്റിയതിനെയും പലരും വിമർശിക്കുന്നു. ഇങ്ങനെയുണ്ടാകുന്ന ലാഭമാകട്ടെ വമ്പന്മാരായ അമേരിക്കൻ അഗ്രിബിസിനസ്സുകൾക്കും കാർഷികരാസവ്യവസായമേഖലയ്ക്കും ലാഭമുണ്ടാക്കിക്കൊടുക്കാനുള്ള പരിപാടിയായും പലരും വ്യാഖ്യാനിക്കുന്നു. ഭൂപരിഷ്കരണം ഉണ്ടായ രാജ്യങ്ങളിൽ സമൂഹിക അസമത്വവും ഭീതിയും വളർത്തി അമേരിക്കയുടെ വാണിജ്യതാല്പര്യങ്ങൾ അവരിൽ അടിച്ചേൽപ്പിക്കാനാണ് ഇത് ഉപകരിച്ചതെന്നും പലരും പറയുന്നു.
കാർഷികാവശ്യത്തിനുള്ള ഭൂവിസ്തൃതിയുടെയും ഭാവിയിൽ ഇതിനായി മാറ്റിവയ്ക്കാവുന്ന ഭൂമിയുടെയും പരിമിതിയിൽ ബോർലോഗ് ആശങ്കാകുലനായിരുന്നു. 2005 മാർച്ചിൽ അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു, "2050 ആവുമ്പോഴേക്കും ആഗോളഭക്ഷ്യോൽപ്പാദനം നമ്മൾ ഇരട്ടിപ്പിക്കേണ്ടിവരും." ഇതിൽ 85 ശതമാനത്തോളം നിലവിലുള്ള കൃഷിയിടങ്ങളിൽ നിന്നുതന്നെയാവേണ്ടതിനാൽ ഉൽപ്പാദനവർദ്ധനവിനായി പലതരത്തിലുള്ള ഗവേഷണങ്ങൾ, സവിശേഷമായി നെല്ലൊഴികെയുള്ള ബാക്കി ധാന്യങ്ങളെ ബാധിക്കുന്ന റസ്റ്റ് ഫംഗസ് പോലെ വലിയരീതിയിലുള്ള കീടാക്രമണങ്ങളെ പ്രതിരോധിക്കാൻ കാര്യമായ ഗവേഷണങ്ങൾ വേണ്ടിവരുമെന്ന് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. നെല്ലിനുള്ള പ്രതിരോധമികവ് മറ്റു ധാന്യവിളകളായ ഗോതമ്പ്, ചോളങ്ങൾ, ബാർളി എന്നിവയിലേക്കുമാറ്റാൻ കഴിയുന്നതായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്വപ്നം. അതോടൊപ്പം ഗോതമ്പിലെ മാംസ്യങ്ങളെ മറ്റുധാധ്യങ്ങളിലേക്ക്, പ്രത്യേകിച്ചും നെല്ലിലേക്കും ചോളത്തിലേക്കും മാറ്റാനുള്ള സാങ്കേതികവിദ്യ വികസിപ്പിക്കുന്നതും.
1940-ൽ അവില കമാചോ മെക്സിക്കോയിൽ പ്രസിഡണ്ടായി. രാജ്യത്തിന്റെ വ്യവസായത്തിനൊപ്പം സാമ്പത്തികവളർച്ചയ്ക്കും കൃഷി പൂരകമാവണമെന്നായിരുന്നു ഭരണകൂടത്തിന്റെ പ്രാഥമിക ലക്ഷ്യം. അമേരിക്കയിലെ വൈസ് പ്രസിഡണ്ടായി തെരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട ഹെൻറി വാലസ് കമാചോയുടെ ഈ ആശയം അമേരിക്കയുടെ സൈനിക-സാമ്പത്തികതാൽപര്യങ്ങൾക്ക് അനുകൂലമാവുമെന്നു മനസ്സിലാക്കി റൊക്ഫെല്ലർ ഫൗണ്ടേഷനെ മെക്സിക്കൻ സർക്കാരുമായി യോജിച്ച് പ്രവർത്തിക്കാൻ പ്രേരിപ്പിച്ചു. റൊക്ഫെല്ലർ ഫൗണ്ടേഷൻ ഇ. സി. സ്റ്റാക്‌മാനെയും മറ്റു രണ്ട് പ്രമുഖ കൃഷിശാസ്ത്രജ്ഞരെയും സമീപിച്ചു. മെക്സിക്കൻ സർക്കാരിന്റെ ഭാഗമായി നിൽക്കെത്തന്നെ റോക്ഫെല്ലർ ഫൗണ്ടേഷന്റെ നിയന്ത്രണത്തിൽ ഓഫീസ് ഓഫ് സ്പെഷ്യൽ സ്റ്റഡീസ് എന്ന് പുതിയൊരു സംഘടനയാവാമെന്ന് അവർ നിർദ്ദേശം വച്ചു. ഇതിൽ മെക്സിക്കോയിലെയും അമേരിക്കയിലെയും ശാസ്ത്രകാരന്മാർ ഉണ്ടായിരിക്കുമെന്നും മണ്ണുവികസനം, ചോളത്തിന്റെയും ഗോതമ്പിന്റെയും ഉൽപ്പാദനം, സസ്യരോഗങ്ങളെപ്പറ്റിയുള്ള പഠനം എന്നിവയാണ് അതിന്റെ പഠനവിഷയങ്ങളെന്നും തീരുമാനമായി.
ബോർലോഗ് ഇത്തരം മിക്ക വിമർശനങ്ങളെയും തള്ളിക്കളഞ്ഞു, എന്നാൽ ചിലവ വളരെ ഗൗരവമായിത്തന്നെയെടുക്കുകയും ചെയ്തു. തന്റെ പ്രവൃത്തികൾ നേരായദിശയിൽ ഉള്ള ഒരു മാറ്റം തന്നെയാണെന്നും, എന്നാൽ ഇത് ലോകത്തെ ഒരു ഉട്ടോപ്യ ആയി മാറ്റാൻ പര്യാപ്തമല്ലെന്നും അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. വിളവുമേനി കൂട്ടാനുള്ള ശ്രമങ്ങളെ എതിർക്കുന്ന പർസ്ഥിതിപ്രവർത്തകരുടെയും വിമർശകരുടെയും വാദങ്ങളെപ്പറ്റി , "ചില പ്രകൃതിസ്നേഹികൾ ഭൂമിക്ക് ഒഴിച്ചുകൂടാനാവാത്തവരാണെങ്കിലും മറ്റുപലരും ദന്തഗോപുരവാസികളാണെന്ന് ബോർലോഗ് അഭിപ്രായപ്പെട്ടു. "വിശപ്പ് എന്നത് എന്താണെന്ന് അവർ അറിഞ്ഞിട്ടില്ല. വാഷിംഗ്‌ടണിലെയോ ബ്രസൽസിലെയോ നക്ഷത്രഹോട്ടലുകളിൽ ഇരുന്നാണ് അവർ വിമർശിക്കുന്നത്. ഞാൻ കഴിഞ്ഞ അമ്പതുവർഷം ജീവിച്ചപോലെ ഒരൊറ്റമാസം അവികസിതരാജ്യങ്ങളിൽ അവർ കഴിഞ്ഞെങ്കിൽ ട്രാക്ടറുകൾക്കും വളത്തിനും ജലസേചനക്കനാലുകൾക്കും വേണ്ടി അവരും വാദിച്ചേനേ, എന്നുമാത്രമല്ല തിരികെ നാട്ടിലെ സുഖസൗകര്യങ്ങളിൽ മുഴുകി ഇതിനെയൊക്കെ നിഷേധിക്കുന്നവരെ തള്ളിപ്പറയുകയും ചെയ്തേനേ".
ബോർലോഗ് ആൽഫ ഗാമ റോ ഫ്രറ്റേർനിറ്റിയിലെ അംഗമായിരുന്നു. കോളേജിൽ പഠിക്കുന്നസമയത്ത് സർവ്വകലാശാലയിലെ ഡിങ്കിടൗണിലെ കോഫീഷോപ്പിൽ രണ്ടുപേരും സേവനമനുഷ്ഠിക്കുമ്പോൾ ബോർലോഗ് തന്റെ ഭാവിഭാര്യയായ മാർഗരെറ്റ് ഗിബ്‌സണെ കണ്ടെത്തി. 1937-ൽ വിവാഹിതരായ അവർക്ക് മൂന്നു മക്കളായിരുന്നു ഉണ്ടായിരുന്നത്, നോർമ ജീൻ ജീനീ ലോബ്, സ്കോട്ടി , വില്യം എന്നിവരായിരുന്നു അവർ. അദ്ദേഹത്തിന് അഞ്ചുപേരക്കുട്ടികളും അടുത്ത തലമുറയിൽ ആഋ പേരക്കുട്ടികളുമാണ് ഉള്ളത്. 2007 മാർച്ച് 8-ന് തൊണ്ണൂറ്റഞ്ചാം വയസ്സിൽ ഒരു വീഴ്ചയെത്തുടർന്ന് അദ്ദേഹത്തിന്റെ പത്നി മാർഗരറ്റ് മരണമടഞ്ഞു. 65 വർഷം അവർ വിവാഹിതരായി ജീവിച്ചു. തന്റെ അവസാനകാലത്ത് ഉത്തര ഡാലസിൽ ആണ് ബോർലോഗ് ജീവിച്ചതെങ്കിലും ലോകമെങ്ങും വ്യാപിച്ച തന്റെ മാനുഷികപ്രവർത്തനങ്ങളുടെ തിരക്കിൽ വർഷത്തിൽ ഏതാനും ആഴ്ചകൾ മാത്രമേ അദ്ദേഹത്തിന് അവിടെ താമസിക്കാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നുള്ളൂ.
വിചാരിച്ചതിൽനിന്നും വ്യത്യസ്തമായി, ഇരട്ടവിളവെടുപ്പു സീസണിൽ വിത്തുകൾക്ക് രാപകലിന്റെ ഏറ്റക്കുറച്ചിൽകൊണ്ടുള്ള ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ ഒന്നുമുണ്ടായില്ല. സാധാരണ ഗോതമ്പ് ഇനങ്ങൾക്ക് സൂര്യപ്രകാശത്തിന്റെ വ്യത്യാസങ്ങൾ കാരണമുള്ള പ്രശ്നങ്ങളെ അതിജീവിക്കാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല. ബോർലോഗ് പിന്നീട് അനുസ്മരിച്ചു: "വടക്ക് ഞങ്ങൾ ദൈർഘ്യം കുറഞ്ഞ ദിവസവും ഉയരം കുറഞ്ഞപ്രദേശവും കൂടിയ ചൂടും ഉള്ളിടത്ത് കൃഷി ചെയ്തു. അതിലെ മികച്ച ഇനങ്ങളെ ഞങ്ങൾ തെക്കൻദേശത്തേക്കു കൊണ്ടുപോയി ഉയർന്ന പ്രദേശത്ത് ദൈർഘ്യമേറിയ ദിവസങ്ങളുള്ള കാലത്ത് ധാരാളം മഴയും കിട്ടുന്ന സ്ഥലത്ത് കൃഷി ചെയ്തു. താമസിയാതെ എവിടെയും കൃഷി ചെയ്യാവുന്ന പലയിനം വിത്തുകൾ ഞങ്ങൾക്ക് ലഭ്യമായി. കാർഷികഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ ലഭ്യമായിരുന്ന അറിവുകൾ പ്രകാരം ഇങ്ങനെ സംഭവിക്കുന്നത് അസാദ്ധ്യമായിരുന്നു." അതായത് ലോകത്ത് ഓരോ സ്ഥലത്തും കൃഷി ചെയ്യാൻ പ്രത്യേകമായി വിത്തുകൾ ഉൽപ്പാദിപ്പിക്കേണ്ടി വന്നില്ല.
ഈ പരിപാടിക്ക് മേലധികാരിയായ ജോർജ് ഹരാറിന് താല്പര്യമുണ്ടായിരുന്നില്ല. പിന്നീട് തെറ്റാണെന്ന് തെളിഞ്ഞെങ്കിലും അന്നു നിലവിലുണ്ടായിരുന്ന അഗ്രോണമി സമ്പ്രദായമനുസരിച്ച് ഈ ഇരട്ടിപ്പ് ചെലവ് തെറ്റായിരുന്നു. കൂടാതെ അന്നു കരുതിയിരുന്നത് വിളവെടുപ്പിനുശേഷം മുളയ്ക്കാനാവശ്യമായ ഊർജ്ജം സംഭരിക്കുന്നതിന് വിത്തുകൾക്ക് ഒരു വിശ്രമകാലം ആവശ്യമാണെന്നാണ്. തന്റെ പദ്ധതി ഹരാർ തടഞ്ഞപ്പോൾ ബോർലോഗ് രാജിവച്ചു. പ്രൊജക്റ്റ് സന്ദർശിച്ച എൽവിൻ സ്റ്റാക്‌മാൻ രണ്ടുപേരെയും അനുനയിപ്പിച്ച് ബോർലോഗിനെകൊണ്ട് രാജി പിൻവലിപ്പിക്കുന്നതിലും ഹരാറിനെക്കൊണ്ട് പരീക്ഷണങ്ങൾ തുടരാനുള്ള അനുമതി നൽകിക്കുന്നതിലും വിജയിച്ചു. 1945 കാലത്ത് 1000 കിലോമീറ്റർ ദൂരവ്യത്യാസത്തിലും 10 ഡിഗ്രി ലാറ്റിറ്റ്യൂഡ് വ്യത്യാസത്തിലും 2600 മീറ്റർ ഉയരവ്യത്യാസത്തിലും ഗോതമ്പ് വിളയിക്കാൻ സാധിച്ചിരുന്നു. ഇതിനെ ഷട്ടിൽ ബ്രീഡിംഗ് എന്നാണ് വിളിച്ചിരുന്നത്.