polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
പതിവിനു വിരുദ്ധമായി, സ്ത്രീവേഷങ്ങൾക്കുപരി, പുരുഷവേഷങ്ങൾ കൈകാര്യം ചെയ്യാനും ചവറ പാറുക്കുട്ടി നിപുണയാണു്. കഥകളിയിലെ ചുവന്ന താടി ഒഴികെ എല്ലാ വേഷങ്ങളും കൈകാര്യം ചെയ്യും. എങ്കിലും പ്രശസ്തമായിട്ടുള്ളത്‌ സ്ത്രീവേഷങ്ങൾ തന്നെ. ദേവയാനി , ദമയന്തി , പൂതന ലളിത , ഉർവ്വശി, കിർമ്മീരവധം ലളിത , കിർമ്മീരവധം ലളിത , മലയത്തി, സതി, കുന്തി, പ്രഹ്ലാദൻ, കൃഷ്ണൻ, നളചരിതം നാലാം ദിവസത്തിലെ കേശിനി തുടങ്ങി എല്ലാ വേഷങ്ങളും കെട്ടാറുണ്ട്. ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ട വേഷം ദേവയാനിയാണ്‌.
ഒരിക്കൽ കൊല്ലം ഉണ്ണിച്ചക്കം വീട് വക അമ്പലത്തിൽ കഥകളി നടക്കുമ്പോൾ അക്കാലത്തെ പ്രശസ്ത സ്ത്രീവേഷകലാകാരനായിരുന്ന മാങ്കുളം വിഷ്ണു നമ്പൂതിരി പാറുക്കുട്ടിയുടെ സ്ത്രീവേഷം കാണുവാനിടയായി. അദ്ദേഹം നടത്തിവന്നിരുന്ന സമസ്തകേരളകഥകളി വിദ്യാലയത്തിലേക്ക്‌ തുടർപഠനത്തിനായി ക്ഷണിച്ചു. പാറുക്കുട്ടിയമ്മയെക്കൊണ്ട് അദ്ദേഹം എല്ലാ സ്ത്രീവേഷങ്ങളും വിശദമായി ചൊല്ലിയാടിച്ചു.
കേരളത്തിലെ വിഖ്യാതയായ ഒരു കഥകളി കലാകാരിയാണ് ചവറ പാറുക്കുട്ടി . പൊതുവേ പുരുഷാധിപത്യം ശീലമായിരുന്ന കഥകളി രംഗത്തെ ആദ്യത്തെ മൂന്ന് സ്ത്രീസാന്നിധ്യങ്ങളിൽ ഒരാളാണ് അവർ (കറ്റ്ശ്ശേരി സരോജിനിയമ്മ, സദനം പത്മാവതിയമ്മ എന്നിവരാണ് മറ്റുള്ളവർ) അൻപതുവർഷത്തിലധികം കാലമായി അവർ കപ്ലിങ്ങാടൻ സമ്പ്രദായത്തിലുള്ള കഥകളിയരങ്ങുകളിലെ സജീവതാരമാണു്.
മാങ്കുളം വിഷ്ണു നമ്പൂതിരിയുടെ വത്സലശിഷ്യയാകാനുള്ള അവസരം പാറുക്കുട്ടിയുടെ കഥകളിപാടവത്തിനു് പ്രത്യേക മിഴിവേകി. അരങ്ങിലും ആട്ടത്തിലും അവർ പ്രദർശിപ്പിക്കുന്ന അനിതരസാധാരണമായ പാണ്ഡിത്യത്തിനു് അടിസ്ഥാനം അദ്ദേഹത്തിനു കീഴിലുള്ള പരിശീലനമാണത്രേ.
കാമൻ‌കുളങ്ങര എൽ.പി.സ്കൂളിലും ചവറ ഹൈസ്കൂളിലും സ്കൂൾ വിദ്യാഭ്യാസം പൂർത്തിയാക്കി. കൊല്ലം എസ്.എൻ. വിമൻസ് കോളേജിൽ നിന്നും പ്രി-യൂണിവേർസിറ്റിയും തുടർന്നു് ഫാത്തിമ മാതാ നാഷണൽ കോളെജിൽ നിന്നും ധനതത്വശാസ്ത്രത്തിൽ ബി.എ.ബിരുദവും പാസ്സാ‍യി.
ചവറ പാറുക്കുട്ടി കൊല്ലം ജില്ലയിൽ കരുനാഗപ്പള്ളി താലൂക്കിൽ ചവറ ചെക്കാട്ടു കിഴക്കതിൽ എൻ. ശങ്കരൻ ആചാരിയുടെയും നാണിയമ്മയുടേയും മകളായി 1118 കുംഭമാസത്തിലെ പൂയം നാൾ ജനിച്ചു.
ഡെൽഹിയിലും മദ്രാസിലും നടന്ന കഥകളിയിൽ മാങ്കുളത്തോടൊപ്പം പാറുക്കുട്ടിയും വേഷങ്ങൾ പങ്കിട്ടു. അക്കാലത്തെ പ്രധാനപത്രങ്ങളെല്ലാം പാറുക്കുട്ടിയുടെ അഭിനയത്തെ പുകഴ്ത്തി എഴുതിയിരുന്നു.
കുറച്ച് നാൾ കഴിഞ്ഞ് മെയ്തിരണ്ടിയ പെൺകുട്ടി ആചാരങ്ങൾ മറന്ന് അതിനുള്ളിൽ തന്നെ ഇരിപ്പായി. മകൾ ഋതുമതിയായതറിഞ്ഞ് സന്തോഷത്തോടെ അച്ഛനും അമ്മയും മകളെ കാണുവാൻ അരികൊണ്ട് തയ്യാർ ചെയ്ത പാൽപുങ്കവുമായി യാത്രയായി. അച്ഛനും അമ്മയും വന്നതറിഞ്ഞിട്ടും അവരെ കാണാൻ കൂട്ടാക്കാതെ പെൺകുട്ടി ഉള്ളിൽ തന്നെ കഴിഞ്ഞുകൂടി. മാതാപിതാക്കൾ കരഞ്ഞ് കേണപേക്ഷിച്ചിട്ടും പുറത്ത് വരാൻ കൂട്ടാക്കാതിരുന്ന വാണാർ പൈതലിനെ കാണാൻ പറ്റാതെ അവർ പാൽപുങ്കം അവിടെ വെച്ച് തിരിച്ച് ഇല്ലത്തേക്ക് യാത്രയായി. അവർ പോയതിനുശേഷം മാതാപിതാക്കളോടുള്ള ദേഷ്യം കാരണം, ആ പാൽപുങ്കത്തിന്റെ പാത്രത്തിന് ഒറ്റച്ചവിട്ട് കൊടുത്തു. അടിയുടെ ശക്തിയിൽ തെറിച്ചുപോയ പായസം കുട്ടനാട്ടിലെ കുറുവയലിൽ പതിച്ച് ചെന്നെല്ലായി അവിടെ വളർന്നു.
വളർന്നുവന്ന വാണാർ പൈതലിന്റെ സ്വഭാവം മറ്റ് ബ്രാഹ്മണ കുട്ടികളേക്കാൾ വിഭിന്നവും കുസൃതി നിറഞ്ഞതുമായിരുന്നു. ഒരിക്കൽ മുറ്റത്ത് മണ്ണ് വാരിക്കളിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന പെൺ കുട്ടിയെ അച്ഛനും, അമ്മയും ശകാരിക്കുകയും, അടിക്കുകയും ചെയ്തു. ഇതിൽ ദേഷ്യം വന്ന പെൺ കുട്ടി ഇല്ലം വിട്ട് നടന്നു. വഴിയെ വന്ന ആശാരിമാരോട് വഴിചോദിച്ച പെൺകുട്ടിക്ക് അവരിൽ നിന്നും മറുപടിയൊന്നും ലഭിച്ചില്ല. എന്നാൽ, കുറച്ച് ദൂരം നടന്നപ്പോൾ ആശാരിമാർക്ക് ആ പെൺകുട്ടി ദേവകന്യക ആണോ എന്ന് സംശയം തോന്നുകയും അവർ തിരിഞ്ഞുനടന്ന് അവളെ കണ്ടെത്തുന്നു. ആശാരിമാരോട് തനിക്ക് ഒരു ആരൂഢം വേണമെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ അവർ അവൾക്ക് ആരൂഢം പണിഞ്ഞ് കൊടുത്തു. പിന്നീട് പെൺകുട്ടി അതിനുള്ളിൽ തന്നെ ഇരിപ്പായി.
ഈറാവള്ളി മതിലകം എന്ന ഇല്ലത്തിൽ സന്താനങ്ങൾ ഇല്ലായിരുന്നു. ഒരിക്കൽ ഒരു കർമ്മി അരി, പൂവ് എന്നിവകൊണ്ട് മന്ത്രിച്ചുവെച്ച ഒരുതരം ദിവ്യൗഷധം സന്താനങ്ങൾ ഇല്ലാത്ത സ്ത്രീകൾക്ക് കൊടുക്കുവാൻ വേണ്ടി തയ്യാർചെയ്ത് വെച്ചത് കഴിച്ചത് ഒരു പെൺമാൻ ആയിരുന്നു. ഈ പെൺമാൻ പ്രസവിക്കുകുകയും, മാൻ കുഞ്ഞിനു പകരം മനുഷ്യക്കുഞ്ഞിനെ കണ്ട്, അതിനെ അവിടെ ഉപേക്ഷിച്ച് പോകുകയും ചെയ്തു. ആ സമയത്ത് നായാട്ടിനിറങ്ങിയ കാട്ടുജാതിക്കാർക്ക് ഈ പെൺകുഞ്ഞിനെ കിട്ടുകയും സന്താനങ്ങൾ ഇല്ലാത്ത ഈറാവള്ളി മതിലകത്തിൽ ഏൽപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു. കുഞ്ഞിനെ ലഭിച്ച ബ്രാഹ്മണ ദമ്പതിമാർ അതിനെ വാണാർ പൈതൽ എന്ന് പേര് വിളിച്ചു.
വണ്ണാൻ സമുദായക്കാർ കെട്ടിയാടുന്ന നായർ ഉപജാതി ആയിരുന്ന പള്ളിച്ചാൻ സമുദായക്കരുടെ കുല ദൈവമാണ് / തെയ്യമാണ് ചോന്നമ്മ . ചോന്നമ്മ എന്ന് പൊതുവേ വിളിക്കുന്നു. കാഴ്ചയിൽ തമ്പുരാട്ടി തെയ്യവുമായി സാദൃശ്യം തോന്നുമെങ്കിലും മുടിക്ക് അത്രയും വലിപ്പമില്ല.
വിദ്യർത്ഥി രാഷ്ട്രീയത്തിലൂടെ പൊതുരംഗത്തു വന്നു. എസ്.എഫ്.ഐ, ജനാധിപത്യ മഹിളാ അസ്സോസിയേഷൻ എന്നിവയുടെ ഭാരവാഹിയായിരുന്നു.
കൊല്ലം ഫാത്തിമ മാതാ കോളേജ് യൂണിയൻ വൈസ് ചെയർപേഴ്‌സൺ, 87 മുതൽ 91 വരെ 'സാക്ഷരത ഇൻസ്ട്രക്ടർ' എന്നീ നിലകളിൽ പ്രവർത്തിച്ചു. കൊല്ലത്തെ എസ്.എഫ്.ഐ.യുടെ മുഖ്യസംഘാടകരിൽ ഒരാളായിരുന്നു. സംഘടനയുടെ ജില്ലാകമ്മിറ്റി അംഗമായി പ്രവർത്തിച്ചു. 91-ൽ അഖിലേന്ത്യ ജനാധിപത്യ മഹിളാ അസോസിയേഷൻ ചവറ ഏരിയ പ്രസിഡന്റായി. വിവാഹത്തെ തുടർന്ന് പ്രവർത്തനമണ്ഡലം കൊല്ലത്തേക്ക് മാറ്റി. മൂന്നു ടേം മഹിള അസോസിയേഷൻ കൊല്ലം ഏരിയ സെക്രട്ടറി ആയിരുന്നു.
കൊല്ലം ജില്ലയിലെ ചവറയിൽ കുറ്റിവട്ടം പുത്തൻ കളീക്കൽ വീട്ടിൽ റ്റി.പി.വർഗീസിന്റെയും മേരി വർഗീസിന്റെയും മകളായി 1964-ൽ ജനിച്ചു. ഒരു സഹോദരനുണ്ട് . 1987-ൽ കൊല്ലം ഫാത്തിമ മാതാ നാഷണൽ കോളേജിൽ നിന്ന് സാമ്പത്തികശാസ്ത്രത്തിൽ ബിരുദമെടുത്തു.
1858 ഒക്റ്റോബർ 27-ന് ന്യൂയോർക്ക് നഗരത്തിൽ തിയോഡോർ റൂസ്‌വെൽറ്റ് സീനിയർ-മാർത്താ "മിറ്റി" ബുള്ളക്ക് ദമ്പതികളുടെ നാലു മക്കളിൽ രണ്ടാമനായി ജനിച്ചു. തിയോഡോറിന് ഒരു ചേച്ചിയും ഒരു അനുജനും ഒരു അനുജത്തിയും ഉണ്ടായിരുന്നു. ആസ്ത്മ തുടങ്ങിയ രോഗപീഡകളാൽ ക്ലേശകരമായ ഒരു ബാല്യമായിരുന്നു. മിക്കപ്പോഴും കട്ടിലിൽ തല ഉയർത്തി വച്ചും കസേരയിൽ ഇരുന്നും ഉറങ്ങേണ്ടി വന്നു. ഈ കഷ്ടതകളിലും കുസൃതിയും സ്ഥിരോൽസാഹിയുമായിരുന്നു. ഏഴാം വയസ്സിൽ ഒരു ചന്തയിൽ വച്ചു കണ്ട കടൽസിംഹത്തിന്റെ ശവം അദ്ദേഹത്തെ ജീവിതകാലം മുഴുവൻ ജന്തുശാസ്ത്രത്തിൽ തൽപ്പരനാക്കി. അതിന്റെ തലയുമായി "റൂസ്‌വെൽറ്റ് മ്യൂസിയം ഓഫ് നാച്ചുറൽ ഹിസ്റ്ററി" ആരംഭിച്ചു. ഒമ്പതാം വയസ്സിൽ ഷഡ്പദങ്ങളെ നിരീക്ഷിച്ച് വിവരങ്ങൾ ക്രോഡീകരിച്ച് "ദി നാച്ചുറൽ ഹിസ്റ്ററി ഓഫ് ഇൻസെക്റ്റ്സ്" എന്ന തലക്കെട്ടിൽ ഒരു പേപ്പർ എഴുതി. പിതാവിന്റെ പിന്തുണയോടെ തന്റെ ശാരീരികക്ഷമത മെച്ചപ്പെടുത്താൻ വ്യായാമമുറകളും ബോക്സിംഗും പരിശീലിച്ചു. തന്റെ കുടുംബവുമൊത്ത് നടത്തിയ യൂറോപ്പ് യാത്രയും ഈജിപ്റ്റ് യാത്രയും അദ്ദേഹത്തെ വളരെയധികം സ്വാധീനിച്ചു.
അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളുടെ ഇരുപത്തിയാറാമത്തെ പ്രസിഡന്റായിരുന്നു തിയോഡോർ റൂസ്‌വെൽറ്റ് . എഴുത്തുകാരൻ, വേട്ടക്കാരൻ, പര്യവേക്ഷകൻ എന്നീ നിലകളിലും പ്രശസ്തനായ ഒരു ബഹുമുഖപ്രതിഭയായിരുന്നു ടെഡി റൂസ്‌വെൽറ്റ്. റിപ്പബ്ലിക്കൻ പാർട്ടിയുടെ നേതാവായിരുന്ന ഇദ്ദേഹം 1901-ൽ തന്റെ 42-ആം വയസ്സിൽ പ്രസിഡന്റായി. അമേരിക്കയുടെ ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രായം കുറഞ്ഞ പ്രസിഡന്റ് എന്ന ബഹുമതി ഇന്നും തിയോഡോർ റൂസ്‌വെൽറ്റിനു തന്നെ. റഷ്യ-ജപ്പാൻ യുദ്ധം അവസാനിപ്പിക്കുവാൻ നടത്തിയ ശ്രമങ്ങളെ പരിഗണിച്ച് സമാധാനത്തിനുള്ള നോബൽ സമ്മാനം നൽകപ്പെട്ടു. ആദ്യമായി നോബൽ സമ്മാനം നേടിയ അമേരിക്കക്കാരൻ ഇദ്ദേഹമാണ്.
സ്കോട്ട്‌ലൻഡിലെ ഒരു തുറമുഖനഗരമാണ് അബർഡീൻ. അബർഡീൻ കൌണ്ടിയുടെ ആസ്ഥാനമായ ഈ പട്ടണം ഡീ, ഡോൺ എന്നീ നദീമുഖങ്ങൾക്കിടയിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. ഡീ നദീമുഖം തുറമുഖത്തിന്റെ പ്രകൃതിസൗകര്യങ്ങളെ വർധിപ്പിക്കുന്നു. സ്കോട്ട്ലൻഡിലെ വാണിജ്യ-വ്യവസായ-വിദ്യാഭ്യാസകേന്ദ്രമായ അബർഡീൻ മനോഹരമായ നഗരമാണ്. ദൂരക്കാഴ്ചയിൽ വെള്ളിപോലെ തിളങ്ങുന്ന ചാരനിറത്തിലുള്ള ഗ്രാനൈറ്റ് കല്ലുകളാൽ നിർമ്മിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന കെട്ടിടങ്ങൾ നഗരത്തെ ആകർഷകമാക്കുന്നു. വൻ വ്യവസായങ്ങളുടെ കുറവ് ശുചിത്വം നിലനിർത്തുവാൻ സഹായിക്കുന്നു. കടൽക്കരയിലെ വെള്ളിനഗരം" എന്നാണ് തദ്ദേശീയർ അബർഡീനെ വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്.
മത്സ്യബന്ധനമാണ് മുഖ്യതൊഴിൽ; തെക്കൻ നഗരങ്ങളിലേക്ക് ട്രെയിൻ മാർഗ്ഗം മത്സ്യം കയറ്റുമതി ചെയ്യുന്നുണ്ട്. രോമവസ്ത്രങ്ങൾ നിർമ്മിക്കുന്നതും ഗ്രാനൈറ്റ് കല്ലുകൾ ചെത്തുന്നതുമാണ് പ്രധാന വ്യവസായങ്ങൾ. ഇവ കൂടാതെ പല ചെറുകിട വ്യവസായങ്ങളും അഭിവൃദ്ധിപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. അബർഡീന്റെ പ്രാധാന്യം മുഖ്യമായും ഒരു ഒഴിവുകാലസങ്കേതമെന്ന നിലയ്ക്കാണ്. ഡോൺനദിക്കു കുറുകെയുള്ള ബ്രിജ് ഓ ബാൾഗോണി പാലം 14-ആം നൂറ്റാണ്ടിൽ നിർമ്മിക്കപ്പെട്ടതാണ്. ഇവിടത്തെ സർവകലാശാല 1494-ൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടു.
യു.എസ്സിലെ തെക്കേ ഡെക്കോട്ടാ സംസ്ഥാനത്തിലും അബർഡീൻ എന്നു പേരുള്ള ഒരു നഗരമുണ്ട്. റെയിൽവേ കേന്ദ്രമെന്ന നിലയിൽ വ്യാപാര പ്രാധാന്യമുള്ള ഒരു നഗരമാണ് ഇത്.
വിശുദ്ധ കുർബാനയുടെ തിരുനാൾ കഴിഞ്ഞു 8-ാം ദിവസം വെള്ളിയാഴ്ച ഈശോയുടെ തിരുഹൃദയത്തിന്റെ തിരുനാൾ കൊണ്ടാടുന്നു .ഈ പ്രത്യേക ദിവസം തിരഞ്ഞെടുത്തത് ഈശോതന്നെയാണെന്നു മാർഗ്ഗറീത്ത മറിയം അലക്കോക്ക് എന്ന പുണ്യവതിയുടെ വെളിപാടുകളിൽനിന്നു വിശദമാണ് .ഫ്രാൻസിൽ പാരലെമോണിയായിലെ വിസിറ്റേഷൻ മഠത്തിലെ ഒരംഗമായിരുന്ന ഈ സഹോദരിക്കു 1673 മുതൽ 1675 വരെ ഈശോയുടെ തിരുഹൃദയം പ്രത്യക്ഷമായി .ഈശോ തന്റെ ഹൃദയം നെഞ്ചിൽവച്ചു ഒരു വിരലുകൊണ്ടു താങ്ങിപ്പിടിച്ചിരിക്കുന്നതായിട്ടാണു കാണപ്പെട്ടത് .ഹൃദയത്തിന്റെ ഞെട്ടിൽ ഒരു കുരിശുണ്ടായിരുന്നു .അതിന്റെ കടയ്ക്കൽനിന്നു സ്നേഹാഗ്നിജ്വാല ഉയർന്നു പൊന്തി കുരിശിനെ വിഴുങ്ങാൻ ശ്രമിക്കുന്നതായി തോന്നും ഒരു മുൾമുടി ഹൃദയത്തെ വലയം ചെയ്തിരുന്നു .വിശുദ്ധ മർഗ്ഗറീത്തായുടെ വിവരണമനുസരിച്ചാണ് ഈശോയുടെ തിരുഹൃദയം ഇന്നു ചിത്രീകരിച്ചിട്ടുള്ളത് .
ഈശോയ്ക്കു മനുഷ്യരോടുള്ള സ്നേഹത്തിന്റെ പ്രതീകമായ മാംസള ഹൃദയമാണു തിരുഹൃദയ ഭക്തിയുടെ വിഷയം .ഈ ഭക്തി പതിനൊന്നാം ശതാബ്ദം മുതൽ പ്രകടമാകാൻ തുടങ്ങി .1298-ൽ മരിച്ച വിശുദ്ധ മെക്ക്ടിൽഡും 1302-ൽ മരിച്ച വിശുദ്ധ ജെർത്രൂദും ഈ ഭക്തി അഭ്യസിച്ചിരുന്നു .വിശുദ്ധ ജോൺ യൂഡ്സ് ആരംഭിച്ച ഈശോയുടേയും മറിയത്തിന്റേയും സഭയിൽ തിരുഹൃദയത്തിരുനാളിനു പ്രത്യേക കുർബാനയും കാനോന നമസ്കാരവുമുണ്ടായിരുന്നു .മാർസെയിലെ വന്ദ്യയായ ആൻ മഡെലെയിൻ റാമുസാത്ത് തിരുഹൃദയഭക്തി പ്രചരണത്തിനു വളരെ സഹായിച്ചു .1856-ൽ തിരുഹൃദയത്തിരുനാൾ സാർവ്വത്രിക സഭയിൽ ആഘോഷിക്കണമെന്നു നിശ്ചയിച്ചു . 1899-ൽ പതിമൂന്നാം ലെയോ മാർപ്പാപ്പ മനുഷ്യവർഗ്ഗം മുഴുവനും തിരുഹൃദയത്തിനു പ്രതിഷ്ഠിക്കുകയും ചെയ്തു .
ഈ ചരിത്ര സംഭവതിൽ ഇന്ത്യയുടെ പലഭാഗത്തു നിന്നുമായി നാല്പതിലധികം പേർ അറസ്റ്റിലായി അവരുടെ പേരും അറസ്റ്റ് ചെയ്ത തിയതിയും ചുവടെ
ബ്രിട്ടീഷ്‌ രാജിനെതിരെ സായുധവിപ്ലവം എന്ന ആദർശ കേന്ദ്രീകൃതമായ എച്ച്.ആർ.എ. എന്ന സംഘടനയുടെ നേതൃത്വത്തിലാണ് കകൊരി സമരം നടന്നത്. രാം പ്രസാദ് ബിസ്മിൽ, അഷ്‌ഫഖുള്ള ഖാൻ, രാജേന്ദ്ര ലാഹിരി, ചന്ദ്ര ശേഖർ ആസാദ്‌, സച്ചിന്ദ്ര ബക്ഷി, കേശബ് ചക്രവർത്തി, മന്മഥ് നാഥ് ഗുപ്ത, മുരാരി ശർമ്മ, മുകുന്ദി ലാൽ ഗുപ്ത, ബനവാരി ലാൽ, യോഗേഷ് ചന്ദ്ര ചാറ്റർജി എന്നിവരുടെ നേതൃത്വത്തിലായിരുന്നു ട്രെയിൻ ആക്ഷൻ എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഈ സംഭവം നടന്നത്.
സ്വാതന്ത്ര്യസമരകാലത്തു ബ്രിട്ടീഷുകാർക്ക് എതിരായി ഇന്ത്യയിലെ വിപ്ലവകാരികൾ നടത്തിയ ഒരു പ്രതിഷേധം ആണ് കകൊരി സമരം അഥവാ കകൊരി സംഭവം. കകൊരി ഗൂഢാലോചന എന്നും ഇതിനെ വിശേഷിപ്പിക്കാറുണ്ട്.
ഇലകൾ: ചെറിയ തണ്ടോടുകൂടിയ പച്ചനിറമുള്ള പ്രകാശസംശ്ലേഷണം ചെയ്യുന്ന ഭാഗത്തിന് ഫ്രോൻഡ് എന്നാണ് പേര്. പുതിയ ഇലകൾ ക്രോസിയർ എന്ന് പേരുള്ള ചുരുളുകളിൽ നിന്ന് ചുരുളഴിഞ്ഞ് ഫ്രോൻഡുകളായി മാറുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്. ട്രോപ്പോഫിൽ എന്നും സ്പോറോഫിൽ എന്നും പേരുള്ള രണ്ടുതരം ഇലകളുണ്ട്. ട്രോപ്പോഫിൽ സപുഷ്പികളിലെ പച്ച നിറമുള്ള ഇലകളോട് സാമ്യമുള്ള, പ്രകാശസംശ്ലേഷണം വഴി പഞ്ചസാര ഉല്പാദിപ്പിക്കുന്ന ഭാഗമാണ്. സ്പോറോഫിൽ ഫ്രോൻഡുകളിലെ സ്പൊറാൻജിയകളിലാണ് സ്പോറുകൾ ഉണ്ടാകുന്നത്. പ്രത്യുല്പാദനക്ഷമമായ സ്പോറോഫിൽ ഫ്രോൻഡുകൾക്ക് ട്രോപ്പോഫിലുകളുമായി വളരെയധികം സാമ്യമുണ്ട്. അവയിൽ പ്രകാശസംശ്ലേഷണം നടക്കുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ട്. ചില വിഭാഗങ്ങളിൽ ട്രോപ്പോഫിലുകൾക്ക് വലുപ്പം കുറവാണ്. ചിലപ്പോൾ അവയിൽ ഹരിതകം ഉണ്ടാവുകയില്ല. പന്നൽ ഇലകൾ ലളിതമായ ഘടനയോടു കൂടിയതും അത്യന്തം സങ്കീർണമായവയുമുണ്ട്.
പ്രോതാലസ്: ഒരു സെല്ലിന്റെ കനമുള്ളതും വൃക്കാകാരവുമായ പ്രകാശസംശ്ലേഷണ ശേഷിയുള്ള പച്ച നിറമുള്ള ഭാഗം. 3-10 സെമീ നീളവും 2-8 സെമീ വീതിയും കാണും. പ്രോതാലസ് ഗാമീറ്റുകൾ ഉല്പാദിപ്പിക്കുന്നത് താഴെപ്പറയുന്നവയിലൂടെയാണ്
ആർച്ചിഗോണിയ: ഫ്ലാസ്ക് രൂപത്തിലുള്ള, അടിഭാഗത്ത് ഒറ്റ അണ്ഡം ഉല്പാദിപ്പിക്കുന്ന ഭാഗം. ബീജം ഈ ഫ്ലാസ്കിന്റെ കഴുത്തുവഴി നീന്തിയാണ് അണ്ഡത്തിലേക്ക് എത്തുന്നത്.
റൈസോയിഡ്: നീളം കൂടിയ ഒറ്റ സെല്ലുകൾ കൊണ്ട് ഉണ്ടാക്കിയ വേരുപോലുള്ള, വെള്ളവും ധാതുക്കളും ലവണങ്ങളും വലിച്ചെടുക്കുന്ന ഭാഗം. റൈസോയിഡുകൾ പ്രോതാലസിനെ മണ്ണിൽ ഉറപ്പിച്ചു നിർത്തുന്നു.
പൂക്കളില്ലാത്ത സസ്യങ്ങളിൽ ഉയർന്ന വിഭാഗത്തിലുള്ളവയാണ് പന്നൽച്ചെടികൾ . ഇവയ്ക്ക് സപുഷ്പികളെ പോലെ യഥാർത്ഥ വേരുകളും തണ്ടുകളും ഇലകളുമുണ്ട്. എങ്കിലും ഇവയ്ക്ക് പൂക്കളും വിത്തുകളുമുണ്ടാവില്ല. ഈർപ്പവും തണലുമുള്ള സ്ഥലങ്ങളിൽ ഇവ സമൃദ്ധിയായി വളരുന്നു. മരത്തിന്റെ പുറംതൊലിയിലും കുന്നിൻചെരുവുകളിലും കുളങ്ങളുടേയും അരുവികളുടേയും തീരങ്ങളിലും പന്നൽ ചെടികളെ സാധാരണയായി കാണാനാകും. ചിലയിനം ചെടികൾ അലങ്കാരസസ്യങ്ങളായി വളർത്തുന്നുണ്ട്.
തണ്ടുകൾ : പന്നൽച്ചെടിയുടെ തണ്ടുകളെ റൈസോം എന്നാണ് പറയുന്നത്. എന്നാൽ സാധാരണ ഭൂകാണ്ഡങ്ങളെപ്പോലെ ഇവ എല്ലായ്പ്പോഴും മണ്ണിനടിയിലല്ല കാണപ്പെടുന്നത്. അധിസസ്യങ്ങളായ ചില പന്നലുകളിലും നിലത്തു വളരുന്ന അനവധി സ്പീഷീസുകളിലും മണ്ണിനു മുകളിലുള്ള ഇടത്തരം കടുപ്പമുള്ള കാണ്ഡങ്ങൾ കാണാം.
പന്നലിന്റെ ജീവിതചക്രത്തിൽ ഡിപ്ലോയിഡ് സ്പോറോഫൈറ്റ് ഘട്ടത്തിനാണ് പ്രാമുഖ്യം. പന്നലുകളുടെ ഗാമിറ്റോഫൈറ്റ് ഘട്ടം വിത്തുല്പാദിപ്പിക്കുന്ന ചെടികളിൽ നിന്ന് തികച്ചും വ്യത്യസ്തമാണ്. സ്വതന്ത്രമായ നിലനിൽപ്പുള്ള ഇവയ്ക്ക് ലിവർവോർട്ടുകളുമായി സാമ്യമുണ്ട്.
വേരുകൾ: മണ്ണിനടിയിലുള്ള പ്രകാശസംശ്ലേഷണശേഷിയില്ലാത്ത, വെള്ളവും പോഷകങ്ങളും മണ്ണിൽ നിന്ന് വലിച്ചെടുക്കുന്ന ഭാഗം. ഘടനാപരമായി വിത്തുൽപ്പാദിപ്പിക്കുന്ന ചെടികളുടെ വേരുകളോട് വളരെയധികം സാമ്യമുണ്ട്.
പന്നൽച്ചെടികൾക്ക് വിത്തുണ്ടാക്കുന്ന ചെടികളെപ്പോലെ തന്നെ തണ്ടുകളും ഇലകളും വേരുകളുമുണ്ട്. എന്നാൽ ഇവ സ്പോറുകൾ വഴിയാണ് പ്രത്യുല്പാദനം നടത്തുന്നത്.
ശാസ്ത്രവിജ്ഞാനരംഗത്ത് നാഗരിക ജനവിഭാഗങ്ങളുടെ വളർച്ച പരിമിതമായിരുന്നുവെങ്കിലും ശാസ്ത്രചരിത്രത്തിന്റെ നാഴികക്കല്ലുകളായ നിരവധി നേട്ടങ്ങൾ അവർക്ക് കൈവരിക്കാനായിട്ടുണ്ട്. ചുറ്റുപാടുകളെ സമൂലം മാറ്റാൻ കഴിവുള്ള വസ്തുതകൾ കണ്ടുപിടിക്കുന്നതിലേറെ അവർക്കു താത്പര്യം തങ്ങളുടെ ജീവിത സാഹചര്യങ്ങൾക്ക് യോജിച്ച വസ്തുതകൾ വളർത്തിയെടുക്കുന്നതിലായിരുന്നു. ഉദാഹരണമായി, കൃഷിയെ ആശ്രയിക്കുന്ന സമ്പദ് വ്യവസ്ഥയോടുകൂടിയ ഏതു ജനതയ്ക്കും വ്യത്യസ്ത കാലാവസ്ഥകളെക്കുറിച്ച് അറിയേണ്ടതുണ്ട്. കൃഷിക്കാരന് പ്രവർത്തനങ്ങൾ കൃത്യമായി ആസൂത്രണം ചെയ്യേണ്ടതിനാൽ അയാൾക്ക് കാലാവസ്ഥാവ്യതിയാനങ്ങളെ സംബന്ധിച്ച് മുന്നറിയിപ്പു നല്കുന്ന ഒരു കലണ്ടർ ആവശ്യമായിരുന്നു. വിവിധ നാഗരിക സമൂഹങ്ങൾ ഇതിനായി വിവിധ രീതിയിലുള്ള കലണ്ടറുകൾ ആവിഷ്കരിച്ചതായി കാണാനാകും. സിറിയസ് നക്ഷത്രത്തിന്റെ ഉദയവും നൈൽനദിയിലെ വെള്ളപ്പൊക്കവും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം വച്ചുകൊണ്ട് ഈജിപ്തുകാർ ഒരു വർഷത്തിന്റെ ദൈർഘ്യം 365 ദിവസമാണെന്നു നിർണയിക്കുകയുണ്ടായി.
മെസപ്പൊട്ടേമിയയ്ക്കു തൊട്ടുപിന്നാലെ വന്ന നൈൽനദീ തടസംസ്കാരം പിറന്ന ഭൂപ്രദേശത്ത് ആധുനിക ബേഹലൊമാലി വംശജരുടെ പ്രപിതാക്കന്മാരായിരുന്ന കിഴക്കൻ ആഫ്രിക്കയിലെ ജനങ്ങളുടെ വർഗത്തിൽപ്പെട്ടവരായിരുന്നു ആദിമജനത. ജലവിതാനം താഴ്ന്ന്, ഫലഭൂയിഷ്ഠമായ പുത്തൻ തടം ഉണ്ടായതോടുകൂടി അയൽരാജ്യങ്ങളിൽ നിന്ന് കുടിയേറ്റമുണ്ടായി. ലിബിയക്കാർ വടക്കുപടിഞ്ഞാറു നിന്നെത്തി; സെമൈറ്റുകൾ കിഴക്കുനിന്നെത്തി. തെക്കും തെക്കുപടിഞ്ഞാറുനിന്നുമായി നുബിയർ തുടങ്ങിയവരുമെത്തി. ക്രി.പി.സു. നാലാം സഹസ്രാബ്ദത്തിന്റെ രണ്ടാം പാദത്തോടെ നൈൽ നദീതടം ഇങ്ങനെ ഒരു സമ്മിശ്രജനസമൂഹത്താൽ നിറഞ്ഞു. നാലാം ശ.-ത്തിന്റെ അവസാനത്തോടെ ശാരീരികമായ പ്രത്യേകതകൾ പോലും മനസ്സിലാക്കാനാവാത്ത വിധം അവർ ഇടകലർന്നു കഴിഞ്ഞുതുടങ്ങി. അങ്ങനെ ഉണ്ടായ ഒരു ഐക്യവംശം തനതായ സ്വഭാവങ്ങൾ വളർത്തിയെടുക്കാനും, തങ്ങൾ അധിവസിക്കുന്ന പ്രദേശത്തിന്റെ അനുകൂലസാഹചര്യങ്ങൾ ചൂഷണം ചെയ്യുവാനും തുടങ്ങിയതോടെയാണ് സവിശേഷമായ നൈൽനദീതട സംസ്കാരം യാഥാർഥ്യമായത്.
നവീനശിലായുഗത്തിലെ ഭൂരിപക്ഷം ആളുകളുടെയും മുഖ്യതൊഴിൽ കൃഷിയായതിനാൽ കാർഷിക രംഗത്താണ് കൂടുതലായും സാങ്കേതിക വിദ്യകൾ പരീക്ഷിച്ചത്. കൃഷി സ്ഥലത്തേക്കാവശ്യമായ വെള്ളമെത്തിക്കുന്നതിനുള്ള വിവിധ ജലസേചന പദ്ധതികളായിരുന്നു ഇതിൽ മുഖ്യം. മിക്കവാറും എല്ലാ നദീതടസംസ്കാര ജനവിഭാഗങ്ങൾക്കും ഇതിൽ സമാനസ്വഭാവമാണ് കാണാൻ കഴിയുന്നത്. മണ്ണിൽ കോലുകൊണ്ടുകുത്തി കുഴിയുണ്ടാക്കി അതിൽ വിത്തുകൾ ഓരോന്നായിട്ട് മുളപ്പിക്കുന്നതിനുപകരം ചാലുകൾ കീറി വിത്തുകൾ എറിഞ്ഞു വിതക്കുന്ന രീതി ആദ്യമായി അവലംബിച്ചത് യൂഫ്രട്ടീസ് നദീതീരത്താണ്. കലപ്പപോലുള്ള കാർഷിക യന്ത്രങ്ങളുടെ കണ്ടുപിടിത്തം കൂടുതൽ വിസ്തൃതിയിൽ കൃഷി ചെയ്യാൻ അവരെ പ്രാപ്തരാക്കി. നിലം ഉഴുന്നതോടുകൂടിത്തന്നെ വിതകൂടി നടത്താൻ സൗകര്യപ്പെടുത്തത്തക്കവണ്ണം കലപ്പയോട് ചേർത്ത് തുളയുള്ള ഒരു ഉപകരണം കൂടി ഘടിപ്പിച്ച് അതിൽ ആവശ്യമുള്ള വിത്ത് നിറയ്ക്കാനും സംവിധാനമുണ്ടായിരുന്നു.
തന്റെ പരിതഃസ്ഥിതികളെ തനിക്ക് അനുകൂലമാക്കിത്തീർക്കുവാനുള്ള മനുഷ്യപ്രയത്നത്തിന്റെ വിജയങ്ങൾ തുടങ്ങുന്നത് നവീനശിലായുഗത്തിലാണ്. അഗ്നിയെ നിയന്ത്രിച്ച്, അഭയസ്ഥാനങ്ങളും ഉടയാടകളും ഉപയോഗിച്ച്, സ്വന്തമായി രൂപപ്പെടുത്തിയ ഉപകരണങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച്, അവർക്ക് അക്കാലത്ത് ഒരു പരിധിവരെ പ്രകൃതിയുടെ വെല്ലുവിളികളെ അതിജീവിക്കുവാൻ കഴിഞ്ഞു. ഭക്ഷ്യവസ്തുക്കൾ താനേ വിളഞ്ഞിരുന്ന ഇടങ്ങളിൽ കഴിയുന്നതിനുപകരം മനുഷ്യർ തങ്ങൾ താമസിക്കുന്നിടത്ത് ഭക്ഷണം ഉത്പാദിപ്പിക്കുവാൻ തുടങ്ങി. എങ്കിലും നവീനശിലായുഗമനുഷ്യർ ജീവിക്കുന്നതിനുവേണ്ടി ഏറെ യത്നിക്കേണ്ടിവന്നിരുന്നു. അവരുടെ മുഴുവൻ സമയവും ഓജസ്സും, നിലനില്പിനുവേണ്ടിയുള്ള യത്നത്തിനായി ചെലവഴിക്കപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരുന്നു. അത് നാഗരികതയിലേക്കുള്ള പ്രയാണത്തിന് ഒരു പ്രതിബന്ധം തന്നെയായിരുന്നു.
നാഗരികത നേടുന്നതിനുള്ള ആദ്യത്തെ ഉപാധി എളുപ്പത്തിൽ ജോലിചെയ്യുവാൻ കഴിയുന്ന, വിസ്തൃതവും ഫലഭൂയിഷ്ഠവുമായ ഭൂമിയാണ്. അത്തരം സ്ഥലങ്ങളിൽ ഫലഭൂയിഷ്ഠമായ മണ്ണുമാത്രമല്ല കൊല്ലംമുഴുവൻ പുറത്തു ജോലി ചെയ്യുവാൻ അനുവദിക്കുന്ന കാലാവസ്ഥയും അനിവാര്യമായിരുന്നു. ഫലഭൂയിഷ്ഠമായ മണ്ണ് കണ്ടെത്താനായെങ്കിലും കാലാവസ്ഥയുടെ കാര്യത്തിൽ പ്രതിസന്ധി തുടർന്നുകൊണ്ടേയിരുന്നു. ആറുമാസക്കാലം കഠിനാധ്വാനം ചെയ്തു വിളവുണ്ടാക്കിയാലും ഫലഭൂയിഷ്ഠമായ പല സ്ഥലങ്ങളിലും വർഷത്തിന്റെ അവശേഷിക്കുന്ന നാളുകൾ അവരെ ചലനരഹിതരാക്കുംവിധമുള്ള തണുപ്പാർന്നതായിരുന്നു. അതുകൊണ്ട് അനുയോജ്യമായ മണ്ണ്; കൊല്ലം മുഴുവൻ അനുയോജ്യമായ കാലാവസ്ഥ ഇവ രണ്ടുമുള്ള സ്ഥലങ്ങൾ, മനുഷ്യൻ തേടിക്കൊണ്ടേയിരുന്നു.
മെസപ്പൊട്ടേമിയയിൽ ആദ്യകാലത്ത് ചന്ദ്രനെ അടിസ്ഥാനമാക്കി അവിടുത്തെ പുരോഹിതന്മാർ ഒരു കലണ്ടർ നിർമിച്ചു. എന്നാൽ ബാബിലോണിയർ ക്രമേണ സൌരവർഷ കലണ്ടർ വികസിപ്പിച്ചെടുത്തു. ഈജിപ്തിൽ ഫറോവ കാലഘട്ടത്തിലും ചൈനയിൽ ഷാങ് രാജവംശ കാലത്തും കലണ്ടറുകൾ ഗണിച്ചതായി വിവിധ ചരിത്രകാരന്മാർ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. കലണ്ടറുകളെക്കുറിച്ചുള്ള ചർച്ചകളിൽ, കലണ്ടർ നിർമാതാക്കൾക്ക് സഹായകരമായിത്തീർന്നത് ജ്യോതിശ്ശാസ്ത്രപരമായ നിരീക്ഷണങ്ങളാണെന്നു കാണാം. ഈ അന്വേഷണം എത്തിനില്ക്കുന്നത് ജ്യോതിശ്ശാസ്ത്രത്തിൽ നാഗരിക സമൂഹങ്ങൾക്കുള്ള ഗണ്യമായ അറിവിലാണ്. ഇവർ ഗ്രഹണങ്ങൾ വരെ മുൻകൂട്ടി പ്രവചിച്ചിരുന്നു. ബാബിലോണിയൻ ജനതയാണ് ജ്യോതിശ്ശാസ്ത്രത്തിൽ കൂടുതൽ സംഭാവനകൾ നടത്തിയത്.
നാഗരിക സമൂഹം ശാസ്ത്രവിജ്ഞാനത്തിൽ നേട്ടങ്ങൾ കൈവരിച്ച മറ്റ് രണ്ട് പ്രധാന മേഖലകൾ ഗണിതശാസ്ത്രവും വൈദ്യശാസ്ത്രവുമായിരുന്നു ഈജിപ്തിൽ തങ്ങളുടെ പിരമിഡുകൾ അവർ സംവിധാനം ചെയ്യുകയും പണിയുകയും ചെയ്തത് അളവിന്റെയും കണക്കുകൂട്ടലിന്റെയും കാര്യത്തിൽ പറയത്തക്ക അബദ്ധങ്ങൾ ഇല്ലാതെയാണ്. വിസ്തീർണവും വലിപ്പവുമെല്ലാം കൃത്യമായി കണക്കുകൂട്ടാൻ അവർക്കു കഴിഞ്ഞുവെന്നത്, ജ്യാമിതിയുടെ വളർച്ചയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. അങ്കഗണിതത്തിലും അവർക്ക് സ്വന്തം രീതികളുണ്ടായിരുന്നു. അക്കങ്ങൾക്കെല്ലാം പ്രത്യേകം ചിഹ്നങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. മൊസൊപ്പൊട്ടേമിയക്കാർ അങ്കഗണിതത്തിൽ നിന്നും വ്യത്യസ്തമായി ബീജഗണിതത്തിലൂടെയാണ് ഗണിതശാസ്ത്രത്തെ സമീപിച്ചത്.
നദീതട നാഗരിക ജനങ്ങളുടെ സമ്പദ്ഘടനയുടെ അടിസ്ഥാനസ്രോതസ്സ് കാർഷിക വിളകളുടെ വ്യാപാരം തന്നെയായിരുന്നു. വ്യാപാരത്തോട് വിവിധ രാജ്യങ്ങൾക്ക് വ്യത്യസ്ത സമീപനമാണ് ഉണ്ടായിരുന്നത്. ആഭ്യന്തര വ്യാപാരം ഈജിപ്തിനെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ഫറോവയുടെ സ്വകാര്യ സ്വത്തായിരുന്നു. ഇവിടെ നിന്നും വിദേശ വ്യാപാരം കൂടുതലും നടന്നിരുന്നത് സിറിയയിലേക്കായിരുന്നു. എന്നാൽ, മെസപ്പൊട്ടേമിയയിൽ പൂർണ സ്വാതന്ത്ര്യത്തോടുകൂടി ഒരു വ്യാപാരിക്ക് തന്റെ ജോലി നിർവഹിക്കാമായിരുന്നു. നിയമത്തിന്റെ പരിധിക്കകത്തുനിന്നുകൊണ്ടും പൊതുതാത്പര്യത്തിന്റെ പേരിൽ രാഷ്ട്രം ചുമത്തുന്ന നികുതി വ്യവസ്ഥകൾക്കു വിധേയമായും മാത്രമായിരിക്കണം എന്നു മാത്രം.
മെസപ്പൊട്ടേമിയയിൽ ന്യായമായ കച്ചവടം ഉറപ്പുവരുത്താൻ പ്രത്യേക സേനയെ നിയോഗിച്ചിരുന്നു. വിദേശ വ്യാപാരാഭിവൃദ്ധിക്കുവേണ്ടി വിപുലവും വിശുദ്ധവുമായ ചട്ടങ്ങൾ ഇവിടെ ഏർപ്പെടുത്തിയിരുന്നു. വ്യാപാരാവശ്യങ്ങൾക്കായുള്ള ഗതാഗതരീതികളും പല രാജ്യങ്ങളിലും വ്യത്യസ്തമായിരുന്നു. കരമാർഗ്ഗമുള്ള യാത്ര ദുഷ്കരമായിരുന്നു. മെസപ്പൊട്ടേമിയക്കാർ ഉരുചക്രവാഹനങ്ങൾ നേരത്തെതന്നെ വികസിപ്പിച്ചിരുന്നെങ്കിലും ദീർഘയാത്ര അസാധ്യമായിരുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ മെസപ്പൊട്ടേമിയയിലും ഈജിപ്തിലുമെല്ലാം കരമാർഗ്ഗമുള്ള ചരക്കുഗതാഗതത്തിനായി ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത് കഴുതകളെയും ഒട്ടകങ്ങളെയുമായിരുന്നു.
ഓരോ നദീതട സാമ്രാജ്യവും വളരെ സമ്പന്നമായിരുന്നു. ധനവും സൈനികബലവും ആയിരുന്നു സമ്രാട്ടിന്റെ അധികാരത്തിനാധാരം. രാഷ്ട്രത്തിലെ സമ്പത്തിന്റെ അധികഭാഗവും ചക്രവർത്തിയുടെയും കുറെ പ്രഭുക്കന്മാരുടെയും കൈകളിലാണു കേന്ദ്രീകരിച്ചിരുന്നത്. സമ്പന്നർ കൂടുതൽ ശക്തിയാർജിച്ചു. സാമ്രാജ്യപ്രഭുക്കന്മാരും തങ്ങളുടെ ഭൂസംബന്ധങ്ങൾ വർധിപ്പിക്കുന്നതിനുവേണ്ടി സാധാരണ കർഷകരിൽ നിന്ന് വളരെയേറെ നികുതികൾ പിരിച്ചെടുത്തിരുന്നു. രാജ്യങ്ങളുടെ ക്ഷേമം സംരക്ഷിക്കുന്നതിലല്ല, പ്രത്യുത പ്രജകളെ അടിച്ചമർത്തുന്നതിലായിരുന്നു സമ്രാട്ടിന്റെയും പ്രഭുക്കന്മാരുടെയും ശ്രദ്ധ.
പ്രചോദനവും അതിൽനിന്നുടലെടുത്ത വിപ്ലവവും ഒന്നുതന്നെ ആയിരുന്നെങ്കിലും നൈൽനദീതടത്തിലും യൂഫ്രട്ടീസ്, ടൈഗ്രീസ് നദീതടങ്ങളിലും സംഭവിച്ച പരിവർത്തനത്തിന്റെ പ്രവർത്തനക്രമം പ്രധാനകാര്യങ്ങളിൽ വ്യത്യസ്തമായിരുന്നു. അതിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനം രാഷ്ട്രീയസംവിധാനത്തിലുണ്ടായ വ്യത്യാസമാണ്. മെസപ്പൊട്ടേമിയയിൽ വ്യത്യസ്ത കേന്ദ്രങ്ങളിലായി പരിഷ്കൃതസമൂഹങ്ങൾ രൂപപ്പെടുകയും ആ നഗരങ്ങൾ തങ്ങളുടെ സ്വയംഭരണാവകാശം നിലനിർത്തിക്കൊണ്ട് ഓരോ രാജ്യങ്ങളായി രൂപപ്പെടുകയുമായിരുന്നു. നൈൽ നദീതടത്തിലാകട്ടെ രാജാവിന്റെ കീഴിൽ അത് ഒറ്റ രാജ്യമായി രൂപപ്പെട്ടു.
പല പ്രാദേശിക ജനവിഭാഗങ്ങളെയും ഒരുമിച്ചുകൂട്ടിയായിരുന്നു പുരാതന നദീതടസാമ്രാജ്യങ്ങൾ സംഘടിപ്പിച്ചിരുന്നത്. അതിനാൽ ഇത്തരം സാമ്രാജ്യങ്ങളിലെ ജനങ്ങളിൽ ഐകമത്യമനോഭാവവും ദേശീയബോധവും കുറവായിരുന്നുവെന്നുവേണം കരുതാൻ. പലപ്പോഴും ഭരണാധികാരിയും വിവിധ ദേശങ്ങളിലെ ജനങ്ങളും തമ്മിലുള്ള ബന്ധങ്ങൾ നികുതിപിരിവിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങിനിന്നിരുന്നു. പല സാമ്രാജ്യങ്ങളിലും പിൻതുടർച്ചാവകാശത്തെ സംബന്ധിച്ച വ്യക്തമായ നിയമങ്ങളൊന്നും ഇല്ലാതിരുന്നതിനാൽ ഒരു സമ്രാട്ടു മരിക്കുമ്പോൾ അവകാശികൾ തമ്മിൽ അധികാരത്തിനുവേണ്ടിയുള്ള മത്സരങ്ങൾ നടത്തിയിരുന്നു.
ഈജിപ്തുകാർ കളിമൺപാത്ര നിർമ്മാണത്തിലെന്നപോലെ സ്ഫടിക നിർമ്മാണത്തിലും വിദഗ്ദ്ധരായിരുന്നു ഈ സാങ്കേതികവിദ്യ പിന്നീട് ഇറ്റലിയിലേക്കും മറ്റ് യൂറോപ്യൻ രാജ്യങ്ങളിലേക്കും ഇന്ത്യയിലേക്കും വ്യാപിച്ചു. ചൈനയിൽ നിന്നും ലഭിച്ചിട്ടുള്ള ചില അവശിഷ്ടങ്ങളിൽ നിന്നും ഇത് കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്. ഈജിപ്തിലെ ശില്പികൾ ശിലാപാത്ര നിർമ്മാണത്തിലും വൈദഗ്ദ്ധ്യം പ്രകടിപ്പിച്ചിരുന്നു. നദീതടങ്ങളിൽ ലോഹനിർമ്മാണ ശാസ്ത്രവും വളർന്നുതുടങ്ങിയിരുന്നു. ചെമ്പ് ചുട്ടുപഴുപ്പിച്ച് പതംവരുത്തുന്ന ലോഹസംസ്കരണപ്രക്രിയയാണ് അവയിൽ ആദ്യത്തേത്.
നദീതടങ്ങളിൽ സ്ഥിരതാമസമാക്കിത്തുടങ്ങിയ പ്രാചീന മനുഷ്യൻ സൃഷ്ടിച്ചെടുത്ത സവിശേഷ സംസ്കാരങ്ങളാണ് നദീതട സംസ്കാരങ്ങൾ. ലോകത്തെ ഒട്ടുമിക്ക സംസ്കാരങ്ങളുടെയും ഈറ്റില്ലം നദീതടങ്ങളായിരുന്നു എന്നാണു കരുതപ്പെടുന്നത്. ഗോത്രജീവിതത്തിൽ നിന്നും ആസൂത്രിതമായ ഒരു നാഗരിക ജീവിതത്തിലേക്കും മൗലികമായ സാംസ്കാരികധാരകളിലേക്കും മാനവസമൂഹം വഴിമാറിയതും നദീതടങ്ങളിൽ വച്ചായിരുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് അവ 'വിശ്വനാഗരികതയുടെ കളിത്തൊട്ടിൽ' എന്നറിയപ്പെടുന്നത്.
മെസപ്പൊട്ടേമിയയിലെ സാമൂഹിക ഘടനയ്ക്ക് ആധുനിക വ്യവസ്ഥിതിയുമായി ഏറെ സാമ്യമുണ്ട്. അവിടെ പ്രഭു, അഭിജാതൻ, മുഷ്കേനുകൾ എന്നിങ്ങനെയായിരുന്നു സമൂഹവിഭജനം. പ്രഭുക്കൾ സമൂഹത്തിലെ ഏറ്റവും ഉന്നതരും ഭരണാധികാരികളും ഭൂവുടമകളുമായിരുന്നു. അഭിജാതർ മധ്യവർഗ സമൂഹം. രാജ്യത്തെ ഗുമസ്തന്മാരായിരുന്നു അവർ. മുഷ്കേനുകൾ അഥവാ ഭാഗികമായി സ്വതന്ത്രരായ സാധാരണക്കാർ സമൂഹത്തിൽ ഏറ്റവും കീഴ്ത്തട്ടിൽ ഉണ്ടായിരുന്നവരായിരുന്നു. ഇവരിൽ അധികവും അടിമകളായിരുന്നു; അവർക്കും അടിമകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു.
ഭദ്രമായ സാമൂഹികഘടന ഉറപ്പുവരുത്താൻ മിക്കവാറും എല്ലാ നാഗരികതകളിലും നിയമങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നതായി വിവിധ പഠനങ്ങളിൽ നിന്നും മനസ്സിലാക്കാം. എന്നാൽ ഒരു സംഹിതയുടെ രൂപത്തിലുള്ള പ്രാമാണിക സിദ്ധാന്തങ്ങളുടെ അഭാവത്തിൽ അതിന്റെ യഥാർഥ സ്വഭാവം മനസ്സിലാക്കാൻ പ്രയാസമാണ്. നദീതടസംസ്കാരങ്ങളിലെ സാമൂഹിക ഘടനയിൽ നിർണായകസ്ഥാനം സൈന്യത്തിനുണ്ടായിരുന്നു. തങ്ങൾ സൃഷ്ടിച്ചെടുത്ത തനതു സംസ്കാരം അധിനിവേശങ്ങളിലൂടെ നാമാവശേഷമാകാതിരിക്കുന്നതിൽ വലിയ പങ്കാണ് പട്ടാളം വഹിച്ചിട്ടുള്ളത്.
ഭവനനിർമ്മാണത്തിനും മറ്റുമായി ഇഷ്ടിക നിർമിച്ചതാണ് സാങ്കേതിക രംഗത്തെ ഇവരുടെ മറ്റൊരു സംഭാവന. ചൂളയിൽ ചുട്ടെടുത്ത ഇഷ്ടികകൾ ആദ്യമായി നിർമിച്ചത് സുമേറിയക്കാരാണെന്നാണ് വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നത്. ഈജിപ്തിൽ രാജവാഴ്ച അവസാനിക്കുന്നതിനു തൊട്ടുമുൻപാണ് ഈ സാങ്കേതിക വിദ്യ ഉടലെടുത്തത്. അതുവരെ ചുള്ളിക്കമ്പുകൾ പിണച്ചു ചെളിതേച്ചുള്ള പണിയാണ് അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നത്. മോഹൻജോദരൊയിലും ഹാരപ്പയിലുമെല്ലാം കണ്ടെടുത്ത അവശിഷ്ടങ്ങളിൽ ഇടതടവില്ലാതെയുള്ള ഇഷ്ടികപ്പണികൾ കാണാൻ കഴിയും.
ആദ്യകാലത്ത് മതപുരോഹിതർ തന്നെയായിരുന്നു അധികാരികൾ. പിന്നീട് പോരാളികളായ രാജാക്കന്മാരുടെ ആഗമനത്തോടെ അവർ ഭരണം ഏറ്റെടുക്കുകയും അധികാരം തലമുറകളിലേക്ക് കൈമാറ്റം ചെയ്യപ്പെടുകയും ചെയ്തു. അവർ നിയമവ്യവസ്ഥയും നികുതി വ്യവസ്ഥയും നടപ്പിലാക്കി. ഇതിനായി ഉദ്യോഗസ്ഥരെ നിയമിക്കുകയുംകൂടി ചെയ്തതോടെ സമൂഹത്തിൽ സുസംഘടിതമായ ഒരു ഭരണസംവിധാനം നിലവിൽവന്നു. തങ്ങൾക്ക് അധികാരം ലഭിച്ചത് ദൈവത്തിൽ നിന്നാണെന്ന വാദം ഇവർ ഉയർത്തിയതോടെ മതത്തിനുമേലുള്ള അധികാരവും ഇവർക്കുകൈവന്നു.
നദീതീരങ്ങളിലെ സവിശേഷമായ അവസ്ഥ കൃഷിക്കനുയോജ്യമായിരുന്നു. നിത്യ ജലസാന്നിധ്യം നദീതടത്തെ കൂടുതൽ ഫലഭൂയിഷ്ഠമാക്കി. നദികൾ ഒരേ സമയം ഭക്ഷ്യസ്രോതസ്സും ഗതാഗതമാർഗവുമായിത്തീർന്നു. വെള്ളപ്പൊക്ക നിയന്ത്രണം, കൃഷിഭൂമിയിലേക്കു വെള്ളം എത്തിക്കൽ തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങൾ ആദ്യകാലത്തു ബുദ്ധിമുട്ടായിരുന്നു. എന്നാൽ ഇത്തരം വെല്ലുവിളികളെ അതിജീവിക്കുന്നതിനായി കനാലുകളും ജലസംഭരണികളും മറ്റും നിർമിച്ചു. ഇത്തരം പദ്ധതികൾക്കായി ഒരു നേതൃത്വവും ഭരണസംവിധാനവും ആവശ്യമായിരുന്നു.
ജലഗതാഗതം ചെലവുകുറഞ്ഞതായതിനാൽ സാധ്യമായ സ്ഥലങ്ങളിലേക്കെല്ലാം ചരക്കുകൾ കടത്തിയിരുന്നത് ജലമാർഗ്ഗമായിരുന്നു. തങ്ങളുടെ രാജ്യങ്ങളിൽ ഉടനീളം രണ്ടു മഹാനദികൾ ഒഴുകിയിരുന്നുവെന്നുള്ളതും അനറ്റോളിയുടെ കിഴക്കൻ പകുതി മുഴുവനും സിറിയയുടെ ഉത്തരഭാഗവും സ്പർശിക്കുന്ന ഒരു സമ്പൂർണ ജലഗതാഗതമാർഗ്ഗം തങ്ങൾക്കുണ്ടായിരുന്നുവെന്നുള്ളതും സുമേറിയക്കാർക്കും ബാബിലോണിയക്കാർക്കും വലിയ അനുഗ്രഹമായിരുന്നു.
പ്രാചീന രാജവംശങ്ങളുടെ കാലത്ത് ഈജിപ്തിൽ പ്രധാനമായും രണ്ടു വിഭാഗം ആളുകളാണുണ്ടായിരുന്നത്. ഭരണകർത്താക്കളും ഭരണീയരും. ഫറോവമാരായിരുന്നു ഇവിടത്തെ ഭരണാധികാരികൾ. ഭരണീയരിൽ രാജാവിന്റെ ഭടന്മാർ, പുരോഹിതർ, രാജാവിന്റെ കുടിയാന്മാർ, മറ്റു തൊഴിലാളികൾ എന്നിങ്ങനെയുള്ള തട്ടുകളാണുണ്ടായിരുന്നത്. പ്രഭുക്കളെയും അടിമകളെയും ഈ വിഭജനത്തിൽ ഉൾപ്പെടുത്തിയിരുന്നില്ല.
നൈൽനദീതീരങ്ങളിലെ തദ്ദേശീയരധികവും അടിമകളായിരുന്നു. വിദേശികളായ യുദ്ധത്തടവുകാരായിരുന്നു മറ്റ് അടിമകൾ. സുഡാൻ, ലിബിയ, സിറിയ തുടങ്ങിയ രാജ്യങ്ങളിൽനിന്നുള്ളവരായിരുന്നു അവരിലധികവും. അടിമകളിൽ ചിലരെ ഫറോവ തന്റെ ആസ്ഥാന സദസ്യർക്ക് ദാനം ചെയ്യുകയും അവർ തങ്ങളോടൊപ്പം ജോലിചെയ്യുന്ന ഈജിപ്തുകാരുമായി മിശ്രവിവാഹത്തിൽ ഏർപ്പെടുകയും ചെയ്തിരുന്നു.
നഗരങ്ങളാണ് നാഗരികതയുടെ മുഖ്യ സവിശേഷത. നദീതീരങ്ങളിൽ കൃഷിഭൂമി കണ്ടെത്തുകയും അവിടെ കൃഷിയിറക്കുകയും ചെയ്തതോടെ പുതിയ ഒരു സംസ്കാരം രൂപപ്പെടുകയും ഇത് ജനസംഖ്യാവളർച്ചയ്ക്കും ഗ്രാമങ്ങളുടെ നഗരവത്കരണത്തിനും കാരണമാകയും ചെയ്തു. ഇത്തരം നഗരങ്ങളാണ് പില്ക്കാലത്ത് യൂഫ്രട്ടീസിന്റെയും ടൈഗ്രീസിന്റെയും തീരങ്ങളിൽ രൂപപ്പെട്ടത്.
മെസപ്പൊട്ടേമിയയിലെ 'പുതുഭൂമി' രണ്ടു വ്യത്യസ്ത ജനസമൂഹങ്ങൾക്കായി വിഭജിക്കപ്പെടുകയായിരുന്നു - സുമറും അക്കാദും. ക്രമേണ അവിടങ്ങളിൽ സുമേറിയൻ സംസ്കാരവും അക്കാദിയൻ സംസ്കാരവും പിറന്നു. ക്രി.മു. 3000-മാണ്ടോടെയാണ് ഇവ രൂപപ്പെട്ടത്. ബാബിലോണിയൻ, അസീറിയൻ സംസ്കാരങ്ങളുടെ ഈറ്റില്ലവും മെസപ്പൊട്ടേമിയയായിരുന്നു.