polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
കൺസ്യൂമർ ഇലക്ട്രോണിക്സ് രംഗത്തും, സോഫ്റ്റ്‌വയർ നിർമ്മാണ രംഗത്തും പ്രവർത്തിക്കുന്ന ഒരു തായ്‌വാൻ മൾട്ടിനാഷണൽ കമ്പനിയാണ് എയ്സർ ഇൻ‌കോർപറേറ്റഡ് .ആസ്ഥാനം സിസി, ന്യൂ തായ്പേയ് സിറ്റി. പേഴ്സണൽ കമ്പ്യൂട്ടറുകൾ , ലാപ്‌ടോപ്പുകൾ, ടാബ്ല്റ്റുകൾ, സെർവ്വറുകൾ, സ്റ്റോറേജ് ഡിവെസുകൾ, ഡിസ്പ്ലേകൾ, വെർച്വൽ റിയാലിറ്റി ഡിവൈസുകൾ സ്മാർട്ട് ഫോണുകൾ
അതിന്റെ പെരിഫറലുകളും, കൂടാതെ അതിന്റെ പ്രിഡേറ്റർ ബ്രാൻഡിന് കീഴിലുള്ള ഗെയിമിംഗ് പിസികളും ആക്‌സസറികളും.മുതലായവയാണ് പ്രധാന ഉത്പന്നങ്ങൾ. കൂടാതെ ബിസിനസ്സ്, സർക്കാർ, ഉപഭോക്താക്കൾ മുതലായവർക്കു ഇ-ബിസിനസ്സ് സേവനങ്ങളും നൽകി വരുന്നു. തായ്‌വാനിലെ ഏറ്റവും വലിയ ഫ്രാഞ്ചയ്സ്ഡ് കമ്പ്യൂട്ടർ റീട്ടെൽ ശൃംഖല എയ്സറിന്റേതാണു്. 2021 ജനുവരിയിലെ യൂണിറ്റ് വിൽപ്പന പ്രകാരം ലോകത്തിലെ ആറാമത്തെ വലിയ പിസി വെണ്ടറാണ് ഏസർ.
2000 കളുടെ തുടക്കത്തിൽ, ഏസർ ഒരു പുതിയ ബിസിനസ്സ് മോഡൽ നടപ്പാക്കി, ഒരു നിർമ്മാതാവിൽ നിന്ന് ഒരു ഡിസൈനർ, മാർക്കറ്റർ, കരാർ നിർമ്മാതാക്കൾ വഴി ഉൽ‌പാദന പ്രക്രിയകൾ നടത്തുമ്പോൾ ഉൽപ്പന്നങ്ങളുടെ വിതരണക്കാരനായി മാറുകയും ചെയ്യും. നിലവിൽ, അതിന്റെ പ്രധാന ഐടി ഉൽ‌പ്പന്ന ബിസിനസിന് പുറമേ, ക്ലൗഡ് സേവനങ്ങളുടെയും പ്ലാറ്റ്‌ഫോമുകളുടെയും സംയോജനം, മൂല്യവർദ്ധിത ഐഒടി ആപ്ലിക്കേഷനുകളുള്ള സ്മാർട്ട്‌ഫോണുകളുടെയും ധരിക്കാവുന്ന ഉപകരണങ്ങളുടെയും മറ്റും വികസപ്പിക്കൽ എന്നിവയിൽ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കുന്ന ഒരു പുതിയ ബിസിനസ്സ് സ്ഥാപനവും ഏസറിന് ഉണ്ട്.
ഏസർ ലോകമെമ്പാടുമുള്ള വിൽപ്പന വർദ്ധിപ്പിച്ചു, അതേസമയം അവരുടെ നിലവിലുള്ള വിതരണ ചാനലുകൾ ഏറ്റവും നന്നായി ഉപയോഗിച്ച മാർക്കറ്റിംഗ് തന്ത്രങ്ങൾ കണ്ടെത്തി ഉപയോഗിച്ചുകൊണ്ട് അതിന്റെ തൊഴിൽ ശക്തി കുറയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. 2005 ആയപ്പോഴേക്കും ഏസർ ലോകമെമ്പാടും 7,800 പേർക്ക് ജോലി നൽകി.
1938-ൽ കൊച്ചിയിൽ അഭിഭാഷകനായി സന്നത് എടുത്തു. അതോടൊപ്പം തന്നെ അവിടത്തെ ഒരു ഹൈസ്കൂളിന്റെ മാനേജ്മെന്റ് ചുമതലയേൽക്കുകയും തൊഴിലാളിയൂണിയൻ പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ പങ്കെടുക്കുകയും ചെയ്തു. തുറമുഖ തൊഴിലാളി യൂണിയന്റെ സംഘാടകനേതാക്കളിൽ പ്രമുഖനായിരുന്നു വിശ്വനാഥൻ. പിന്നീടിദ്ദേഹം ഇന്ത്യൻ നാഷണൽ കോൺഗ്രസ്സിന്റെ കൊച്ചി രാജ്യത്തെ പ്രാദേശികരൂപമായിരുന്ന പ്രജാമണ്ഡലത്തിൽ ചേർന്നു. 1948ൽ പ്രജാമണ്ഡലത്തിന്റെ ടിക്കറ്റിൽ കൊച്ചി ലെജിസ്ലേറ്റീവ് കൌൺസിലിലേക്കു് തെരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടു. 1949ൽ കൊച്ചിയും തിരുവിതാംകൂറും ലയിച്ചു് തിരുക്കൊച്ചി ആയിത്തീർന്നപ്പോൾ സ്വാഭാവികമായും തിരുക്കൊച്ചി സ്റ്റേറ്റ് അസംബ്ലി മെംബറുമായി. 1950ൽ കൊച്ചി പ്രജാമണ്ഡലത്തിന്റെ ആഹ്വാനമനുസരിച്ചു് അന്നത്തെ പ്രജാമണ്ഡലം നിയമസഭാംഗങ്ങൾ ഒന്നടങ്കം രാജി വെച്ചപ്പോൾ വിശ്വനാഥനും ആ കൂട്ടത്തിൽ മുമ്പിലുണ്ടായിരുന്നു. അതോടെ അദ്ദേഹം വ്യാപകമായ ജനക്ഷേമപരിപാടികളിലേക്കു് കൂടുതൽ ശ്രദ്ധ തിരിച്ചു. കൊച്ചി മേഖലയിലെ ശ്രദ്ധേയനായ സാമൂഹ്യസേവകനും കോൺഗ്രസ്സ് നേതാവും എന്നു പേരെടുത്തു.
ഇരുപതു വർഷത്തോളം തൊഴിലാളിക്ഷേമപ്രവർത്തനങ്ങളിൽ ഏറെ ശ്രദ്ധ പതിപ്പിച്ച അദ്ദേഹം പിൽക്കാലത്തു് അവർക്കു പ്രയോജനപ്രദമായ പല നിയമങ്ങളും പദ്ധതികളും നടപ്പിലാക്കാൻ അതതുകാലത്തെ സർക്കാരുകൾക്കു് പ്രേരണ നൽകി. കൊച്ചി രാജ്യത്തെ ഉത്തരവാദിത്തഭരണത്തിനു വഴിയിട്ട പ്രായപൂർത്തി വോട്ടവകാശത്തിനു വേണ്ടി വിശ്വനാഥൻ ഗണ്യമായ പ്രയത്നം നടത്തി. കോൺഗ്രസ്സിലെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രവർത്തനകാലത്ത് കെ.പി.സി.സി. പുനഃസംഘടിപ്പിക്കാനും അതിനുള്ളിൽ ന്യൂനപക്ഷ/അധഃകൃതവിഭാഗങ്ങൾക്കും ചെറുപ്പക്കാർക്കും മെച്ചപ്പെട്ട പ്രാതിനിധ്യം ഉറപ്പാക്കുവാനും അദ്ദേഹം യത്നിച്ചു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഈ നയം കോൺഗ്രസ്സിനെ കൂടുതൽ ജനാധിപത്യപരവും സർവ്വസമ്മതവും സമൂഹനിരപേക്ഷവും ആക്കിത്തീർത്തു. ഹരിജനങ്ങൾ പ്രവർത്തിപ്പിക്കുന്ന ഭക്ഷണശാലകളും മറ്റും കൂടുതലായി തുറക്കുന്നതിനു വേണ്ടി അദ്ദേഹം പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുഖ്യകാർമ്മികത്വത്തിലായിരുന്നു കോൺഗ്രസ്സിന്റെ ഒരു പോഷകസംഘടനയായ സേവാ ദൾ വികസിപ്പിച്ചു് 25,000 അംഗങ്ങളുള്ള ഒരു വൻ‌സംഘമായി മാറിയതു്.
പാർലമെന്ററി രാഷ്ട്രീയത്തിനു പുറത്തും അദ്ദേഹത്തിന്റെ സേവനങ്ങൾ ജനങ്ങൾക്കുപകാരപ്പെട്ടു. കെ. കെ. വിശ്വനാഥൻ ഒന്നും രണ്ടും പഞ്ചവത്സരപദ്ധതികളിൽ പട്ടികജാതി/പട്ടികവർഗ്ഗക്ഷേമപരിപാടികളുടെ സംസ്ഥാന മൂല്യനിർണ്ണയസമിതിയുടെ ചെയർമാനായിരുന്നു.കേരള സംസ്ഥാന ഭക്ഷ്യക്ഷേമ ഉപദേശകസമിതി, ആരോഗ്യക്ഷേമ ഉപദേശകസമിതി, ഭൂപരിഷ്കരണത്തിനു വേണ്ടിയുള്ള ഉന്നതാധികാര സമിതി, എസ്റ്റിമേറ്റ്സ് കമ്മിറ്റി, ഇൻഷൂറൻസ് കമ്മിറ്റി, റൂൾസ് കമ്മിറ്റി എന്നിവയിലെല്ലാം വിവിധകാലഘട്ടങ്ങളിൽ അംഗമായിരുന്നിട്ടുണ്ടു്. ശ്രീനാരായണഗുരുവിന്റെ ജന്മശതാബ്ദി പ്രമാണിച്ചു് സംഘടിപ്പിച്ച അഖിലേന്ത്യാ പ്രദർശനത്തിനു നേതൃത്വം നൽകിയതും അദ്ദേഹമായിരുന്നു. ശ്രീനാരായണ ധർമ്മ പരിപാലന യോഗത്തിന്റെ അദ്ധ്യക്ഷൻ ആയും സ്ഥാനം വഹിച്ചിട്ടുണ്ടു്.
1957-60, 1960-64 എന്നീ കാലഘട്ടങ്ങളിൽ അദ്ദേഹം കോൺഗ്രസ്സ് ലെജിസ്ലേറ്റീവ് പാർട്ടിയുടെ സെക്രട്ടറിയായി തുടർന്നു. 1966 മുതൽ 69 വരെ കേരള പ്രദേശ് കോൺഗ്രസ്സ് കമ്മിറ്റിയുടെ കാര്യദർശിയുമായിരുന്നു. 1966ൽ കേരളത്തിൽ വെച്ചു നടന്ന പ്രഥമ എ.ഐ.സി.സി. സമ്മേളനത്തിന്റെ വമ്പിച്ച വിജയത്തിനു് അദ്ദേഹത്തിന്റെ മികച്ച സംഘടനാപാടവം കാരണമായി. 1969ൽ ദേശീയതലത്തിൽ ഇന്ത്യൻ നാഷണൽ കോൺഗ്രസ്സ് പിളർന്നു. താൽക്കാലിക കെ.പി.സി.സി. കൺവീനർ എന്ന ഉത്തരവാദിത്തം ഏറ്റെടുത്ത അദ്ദേഹം തന്റെ കക്ഷിയ്ക്കു് കേരളത്തിൽ ഉറച്ച അടിസ്ഥാനവും ശക്തിയും വീണ്ടെടുക്കാനുള്ള ഭഗീരഥപ്രയത്നത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടു. 1970ൽ കെ.പി.സി.സി.യുടെ അദ്ധ്യക്ഷനായി തെരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടു. 1972ൽ അതേ സ്ഥാനത്തേക്കു് വീണ്ടും അദ്ദേഹം തന്നെ നിയമിതനായി.
1973 ഏപ്രിൽ നാലാം തീയതി മുതൽ 1978 ആഗസ്റ്റ് 14 വരെ ഗുജറാത്തിലെ ഗവർണർ ആയിരുന്നു. 1974 ഫെബ്രുവരിയിൽ ഗുജറാത്തിലെ മന്ത്രിസഭ പിരിച്ചുവിട്ട് അവിടെ രാഷ്ട്രപതി ഭരണം ഏർപ്പെടുത്തി. ഇക്കാലഘട്ടത്തിൽ രാഷ്ട്രപതിയുടെ പ്രതിപുരുഷനായ സംസ്ഥാനഗവർണർ ആണു് സംസ്ഥാനഭരണം നടത്തിക്കൊണ്ടുപോവേണ്ടതു്. ഗുജറാത്തിലെ അക്കാലത്തെ രാഷ്ട്രീയസാഹചര്യങ്ങൾ മൂലം 16 മാസത്തോളം നീണ്ടുനിന്ന ഈ ഭരണഘട്ടം ഇന്ത്യയുടെ ചരിത്രത്തിലാദ്യമായി ആറുമാസത്തിനു മേലെ നിലനിന്ന രാഷ്ട്രപതിഭരണം എന്ന നിലയിൽ ശ്രദ്ധിക്കപ്പെട്ടു. അക്കാലത്തു് അദ്ദേഹം നടത്തിയിരുന്ന പ്രതിവാര റേഡിയോ പ്രക്ഷേപണങ്ങൾ സംഗ്രഹിച്ചു് “രാഷ്ട്രപതി ഭരണത്തിലൂടെ” എന്ന പേരിൽ ഗുജറാത്ത് സർക്കാർ ഒരു ഗ്രന്ഥം പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിട്ടുണ്ടു്.
ആധുനികകേരളത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിൽ പ്രകടമായ മാറ്റങ്ങളുണ്ടാക്കി തന്റേതായ വ്യക്തിമുദ്ര പതിപ്പിച്ച ഒരു രാഷ്ട്രീയനേതാവും തൊഴിലാളിസംഘടനാപ്രവർത്തകനും നിയമജ്ഞനും സമൂഹപരിഷ്കർത്താവുമായിരുന്നു കമ്പന്തോടത്ത് കുഞ്ഞൻ വിശ്വനാഥൻ എന്ന കെ.കെ. വിശ്വനാഥൻ . 1914 നവംബർ 4ന് കൊച്ചിയിലെ മട്ടാഞ്ചേരിയിലാണ് വിശ്വനാഥൻ ജനിച്ചത്. തൃശ്ശൂർ സെന്റ് തോമാസ് കോളേജ്, എറണാകുളം മഹാരാജാസ് കോളേജ്, തിരുവനന്തപുരം ലോ കോളേജ് എന്നീ കലാലയങ്ങളിൽ പഠനം പൂർത്തിയാക്കി. 1938ൽ മദ്രാസ് സർവ്വകലാശാലയിൽ നിന്നും നിയമത്തിൽ ബിരുദമെടുത്തു.
കേരളത്തിലെ ദീർഘമായ അദ്ദേഹത്തിന്റെ സാമൂഹ്യസേവനകാലഘട്ടങ്ങളിൽ വിപ്ലവാത്മകമായ പല പരിവർത്തനങ്ങൾക്കും സംസ്ഥാനം സാക്ഷിയായി. മേലാളികളും എതിരാളികളും അനുയായികളും അടക്കം എല്ലാ വൃത്തങ്ങളിൽനിന്നും ആദരവും പ്രതീക്ഷയും സമ്പാദിക്കാൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ബൌദ്ധികസത്യസന്ധതയും ജ്ഞാനവും കാരണമായി. മുതിർന്നവർക്കു് അദ്ദേഹത്തിന്റെ സുതാര്യമായ ആർജ്ജവമായിരുന്നു പ്രിയങ്കരമെങ്കിൽ വളർന്നുവരുന്ന പുതുതലമുറയ്ക്കു് അദ്ദേഹം ഒരു വഴികാട്ടിയും ദർശകനും സുഹൃത്തുമായി.
പ്രതലത്തിന്റെ ചായ്‌വിനനുസരിച്ചാണ് ജലം ഒഴുകുക. പ്രവാഹദിശയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ ക്രമേണ പരിവർത്തിയോ , പ്രത്യനുവർത്തിയോ , ക്രമഹീനമോ ഒക്കെയായി നീർച്ചാലുകൾ രൂപംകൊള്ളുന്നു. ഇവയിലോരൊന്നും തങ്ങളുടെ ശിലാഭിത്തികളെ കരണ്ടെടുത്തു വലുതാകുന്നു; ഒപ്പംതന്നെ ആഴം വർധിപ്പിക്കയും ചെയ്യും. നദീമാർഗ്ഗത്തിന്റെ വികാസത്തോടുകൂടി ഒരു ചാല് മറ്റൊന്നിന്റെ കൈവഴിയായി മാറും. തടവികസനത്തിനുള്ള നദികളുടെ ശ്രമം ഭൂതലജീർണതയിലൂടെ വിജയിച്ചുതുടങ്ങുന്നു. ഏകരൂപമായ ശിലാഘടനയുള്ള പ്രദേശങ്ങളിൽ അപവാഹം ദ്രുമാകൃതിക മാകുന്നു. ശിലാപ്രസ്തരത്തിന്റെ സ്വഭാവഭേദമനുസരിച്ച്, ആഴംകൂടുന്നതോടൊപ്പം നദീമാർഗ്ഗത്തിൽ ദ്രുതവാഹി കളും വെള്ളച്ചാട്ടങ്ങളും ചെറുതടാകങ്ങളും പ്രവാഹകന്ദര ങ്ങളും സൃഷ്ടിക്കപ്പെടാം. കാഠിന്യം കുറഞ്ഞ ശിലാസ്തരങ്ങളിൽ നദിയുടെ ആഴവും പരപ്പും ക്രമാതീതമായി വർധിക്കുന്നു. കടുപ്പമേറിയ ശിലകളിൽ നദി കൂടുതൽ അഗാധമാകുമെങ്കിലും താഴ്വര -ആകൃതിയുള്ളതായിരിക്കും. നദീതടങ്ങളുടെ വികാസം ഭൂദൃശ്യത്തിലെ നിമ്നോന്നതാവസ്ഥയെ കൂടുതൽ സ്പഷ്ടമാക്കുന്നു.
ആർദ്രപ്രദേശങ്ങളിലെ താഴ്വരകളും നദീതടങ്ങളും അനുബന്ധിച്ചുള്ള മറ്റു സംരചനകളും തങ്ങളുടെ വികാസദശയിൽ ഏറെക്കുറെ നിയതമായ ഘട്ടങ്ങൾ തരണം ചെയ്യുന്നു; ഇവയെ യൌവനാവസ്ഥ , പ്രൌഢാവസ്ഥ , വൃദ്ധാവസ്ഥ എന്നിങ്ങനെ മൂന്നായി വിഭജിക്കാം. പരിവർത്തനകാരകങ്ങൾ സജീവമായി പ്രവർത്തിക്കുന്ന ആദ്യത്തെ ഘട്ടമാണ് യൌവനാവസ്ഥ. രണ്ടാമത്തെ ഘട്ടത്തിൽ പരിവർത്തനം പ്രായേണ മന്ദഗതിയിലും എന്നാൽ വ്യാപകമായും നടക്കുന്നു. ഒടുവിലത്തെ ഘട്ടമായ വൃദ്ധാവസ്ഥയിൽ അപരദനപ്രവർത്തനം മന്ദീഭവിക്കുന്നു. എന്നാൽ അപക്ഷയവും ഭൂതലജീർണതയും മൂലമുള്ള വിനാശം തുടർന്നുകൊണ്ടുമിരിക്കും. വിവർത്തനികശക്തി കളുടെ പ്രവർത്തനംകൊണ്ട് പ്രതലസംരചനയിൽ പെട്ടെന്നൊരു മാറ്റമുണ്ടാകാത്തപക്ഷം പ്രസക്തഭൂദൃശ്യം മേല്പറഞ്ഞ മൂന്നവസ്ഥകളും ക്രമമായി പിന്നിട്ട്, ഒടുവിൽ നിമ്നോന്നതങ്ങളില്ലാത്ത സമപ്രായ ഭൂമി ആയിത്തീരുന്നു. ഈ പ്രക്രിയ തടസ്സമില്ലാതെ പൂർത്തിയാകുമ്പോഴാണ് പ്രസാമാന്യ അപരദനചക്രമാകുന്നത്.
അപരദന ഫലമായി ഭൂവൽകത്തിലെ ശിലാപ്രസ്തരങ്ങളുടെ സംരചനയിലും അവസ്ഥയിലും നിരന്തരമായ മാറ്റം വന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. എല്ലാവിധ ഭൂരൂപങ്ങളും ഇങ്ങനെ രൂപപ്പെടുന്നവയാണ്. തുടക്കത്തിൽ ഭൂദൃശ്യത്തിന് പ്രോത്ഥാനം സംഭവിക്കുന്നു. ആന്തരശക്തികളുടെ പ്രവർത്തനഫലമായി ഭൂഭാഗങ്ങൾ ഉയർത്തപ്പെടുന്ന പ്രക്രിയയാണ് പ്രോത്ഥാനം. പൂർവപ്രകൃതിയിൽ ആന്തരിക സ്ഥിതികൾക്ക് അനുഗതമായ ഒരു സംരചനയും ഭാവവുമായിരിക്കും ഭൂദൃശ്യങ്ങൾക്കുണ്ടായിരിക്കുക. പ്രതലശിലാസ്തരങ്ങൾ ഒടിഞ്ഞുമടങ്ങിയും ഭ്രംശിക്കപ്പെട്ടും വിച്ഛിന്നതകൾ നിറഞ്ഞും പൊതുവേ വികൃതരൂപത്തിൽ കാണപ്പെടുന്നു. സമുദ്രനിരപ്പിൽനിന്നുള്ള ഉയരം ഉത്ഥാനകാരകങ്ങളുടെ ശക്തിയെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കും. ചുരുക്കം ചിലപ്പോൾ പരന്ന പീഠപ്രദേശങ്ങളായി ഉദ്ധരിക്കപ്പെടാം. ഈ ഭാഗങ്ങളിൽ ഭൂവൽകശിലകൾ സമാന്തര അടരുകളായി കാണപ്പെടും.
ഈ അവസ്ഥയിൽ ഭൂദൃശ്യത്തിന്റെ പരപ്പ് സാമാന്യമായി വർധിക്കുന്നു. അടുത്തടുത്തുള്ള നദികൾ തങ്ങളുടെ താഴ്വരകളെ വിസ്തൃതമാക്കുന്നതോടെ, അവയ്ക്കിടയ്ക്കുള്ള ഭാഗങ്ങൾ ഇടുങ്ങിയ തിട്ടുകളായി അവശേഷിക്കുന്നു. തമ്മിൽ യോജിക്കുന്ന രണ്ടു നദികൾക്കിടയിലെ ദ്വിനദീ-മധ്യപ്രദേശം കരണ്ടെടുക്കപ്പെട്ട് അവിടെ ജലാശയങ്ങൾ രൂപംകൊണ്ടേക്കാം. ഒഴുക്കുചാലിന്റെ വിസ്താരം വർധിക്കുന്നതോടൊപ്പം ആഴം കൂടുന്നില്ല. നദികളുടെ എണ്ണം കുറഞ്ഞ് അവയുടെ വിതരണം ക്രമീകൃതമാകുന്നതോടെ അവയുടെ താഴ്വരകളും ഇടയ്ക്കുള്ള തിട്ടുകളും ചേർന്നുണ്ടാക്കുന്ന നിമ്നോന്നതാവസ്ഥയായിരിക്കും ഭൂദൃശ്യത്തിനുണ്ടാകുക. നിരപ്പായ പ്രദേശങ്ങൾ പൊതുവേ ഇല്ലെന്നു തന്നെപറയാം. വിച്ഛേദിതപ്രവണങ്ങൾ പ്രൌഢാവസ്ഥയുടെ സവിശേഷതയാണ്.
പ്രധാനനദികൾ നീണ്ടുവളഞ്ഞൊഴുകുന്നു. ഉപനദികൾ എണ്ണത്തിൽ കുറഞ്ഞുവരും. പൂർവപ്രകൃതിയിലെ ശിലാഘടനയും സംരചനയും പൂർണമായും മറയ്ക്കപ്പെടുന്നു. നിക്ഷേപണംമൂലം നിർമ്മിക്കപ്പെടുന്ന അതിവിശാലങ്ങളായ മൈതാനങ്ങൾ കൂടുതലുണ്ടാകുന്നു. അങ്ങിങ്ങായി കാണുന്ന പടർന്ന പാറക്കെട്ടുകൾ ഒഴിച്ചാൽ പൊതുവേ മണ്ണുകൊണ്ടു മൂടിയ പ്രദേശമാകും. ജലോഢ സമതലങ്ങളിൽ കായലുകളും ചളിക്കുണ്ടുകളും വീണ്ടും രൂപംകൊള്ളുന്നു. ഇങ്ങനെയുള്ള നദീജനിതസമതലങ്ങളെയാണ് സമപ്രായഭൂമി എന്നു പറയുന്നത്. അപരദനത്തെ അതിജീവിക്കുന്ന അതികഠിനമായ ശിലാപ്രസ്തരങ്ങളും ഖണ്ഡങ്ങളും അങ്ങിങ്ങായി എഴുന്നുകാണുന്നത് ഒഴിച്ചാൽ പൊതുവേ നിരപ്പായ പ്രദേശമായിരിക്കും.
നദീമുഖങ്ങളിൽ ആരംഭിക്കുന്ന വിസർപ്പഗതി ക്രമേണ മുകളിലേക്കു വ്യാപിക്കുന്നു; ഉപനദികളുടെ കാര്യത്തിലും ഇങ്ങനെതന്നെ. ശിലാസന്ധികൾ , ഭ്രംശങ്ങൾ തുടങ്ങിയ അനുകൂലശിലാഘടനകളിലൂടെ ഒഴുകി നദി അങ്ങേയറ്റം വികസിക്കുന്നു. കഠിനശിലാതലങ്ങൾ തിട്ടുകളും വരമ്പുകളുമായി എഴുന്നുനിൽക്കുന്നു; ക്രമേണ ഇവയും ഇടിഞ്ഞുതകർന്നടിയും. ഉയർന്ന പ്രദേശങ്ങളുടെ ചരിവുമാനം ക്രമേണ കുറഞ്ഞുവരുന്നു. യൗവനാവസ്ഥയിലെ ഉൻമധ്യ ചരിവുതലങ്ങൾക്കുപകരം നതമധ്യ ങ്ങളായ താഴ്വാരങ്ങൾക്കു പ്രാമാണ്യം ലഭിക്കുന്നു. ഇവയ്ക്കിടയ്ക്ക് ബ്ലഫ് എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്ന മൊട്ടക്കുന്നുകളുമുണ്ടാകും.
ഭൂദൃശ്യങ്ങളുടെ വികാസ പരിണാമങ്ങളിലെ അനുക്രമികസ്വഭാവം സിദ്ധാന്തിക്കുന്ന പരികല്പനയെ അപരദനചക്രം എന്നു പറയുന്നു. അമേരിക്കൻ ഭൂരുപവിജ്ഞാനി ആയ ഡബ്ലിയൂ. എം. ഡേവിസ് ആണ് ഈ പരികല്പനയുടെ ഉപജ്ഞാതാവ്. ഏതു ഭൂദൃശ്യവും അതിന്റെ പൂർവപ്രകൃതിയിൽനിന്നും വ്യതിചലിച്ച്, സാവധാനവും ക്രമപ്രവൃദ്ധവുമായ മാറ്റങ്ങളിലൂടെ അനുവർത്തരൂപങ്ങൾ പ്രാപിച്ച്, ഒടുവിൽ നിയതമായ സമാപ്തരൂപത്തിലേക്ക് എത്തിച്ചേരുന്നു എന്ന് അദ്ദേഹം സമർഥിച്ചു. ഭൂദൃശ്യങ്ങളുടെ ഈ അസ്തിത്വാവർത്തനമാണ് അപരദനചക്രം എന്നു വിശേഷിപ്പിക്കപ്പെട്ടത്.
നീർച്ചാലുകൾക്കു നിശ്ചിതനിരപ്പിനു താഴേക്ക് ആഴം വർധിപ്പിക്കുവാൻ കഴിയില്ല; അപരദനക്രിയയുടെ പരിധി നിർണയിക്കുന്ന ഈ തലത്തെ നിമ്നതമസ്തരം എന്നു പറയുന്നു. സമുദ്രമാധ്യവിതാനത്തിലെ സ്ഥലമണ്ഡലത്തിന്റെ ഉള്ളിലേക്കുള്ള സാങ്കല്പികതുടർച്ചയായി ഈ രേഖ അംഗീകരിക്കപ്പെടുന്നു. സമുദ്രവുമായുള്ള അകലം വർധിക്കുന്തോറും നിമ്നതമസ്തരത്തിന്റെ നിരപ്പും ഉയരുന്നു. ഒരു നദിയുടെ അനുദൈർഘ്യപരിച്ഛേദിക നിമ്നതമസ്തരത്തിന്റെ സ്പർശകതല ത്തിലായിരിക്കും.
യൌവനാവസ്ഥയിൽ ഈ പരിച്ഛേദിക വിച്ഛിന്നമാണ്. നീർച്ചാലിന്റെ ചരിവുമാനം കുറഞ്ഞ് നദിയുടെ വഹനക്ഷമത ക്ഷയിക്കുന്നു; എങ്കിലും നിക്ഷേപണം അധികമാകുന്നില്ല. ക്രമേണ വിച്ഛിന്നതകൾ ഇല്ലാതാകുന്നു. അവിച്ഛിന്നമായിത്തീരുന്ന അവസരത്തിലുള്ള അനുദൈർഘ്യപരിച്ഛേദികയെ സന്തുലിതം എന്നു പറയുന്നു. യൌവനാവസ്ഥയുടെ അന്ത്യത്തിൽ തന്നെ വലിയ നദികളും അവയുടെ പ്രധാന പോഷകനദികളും സന്തുലനാവസ്ഥയിലെത്തിയിരിക്കും. നദികളുടെ ഇരുകരകളിലുമുള്ള ശിലാഭിത്തികൾ ഏറെക്കുറെ ഇടിഞ്ഞുതകർന്നുകാണുന്നു. നദീതാഴ്വരകളുടെ വിസ്തൃതി വർധിക്കാൻ ഇത് കാരണമാകും.
അപരദനചക്രത്തിന്റെ പരിസമാപ്തിയിലാണ് ഭൂദൃശ്യം മൊത്തം സമപ്രായഭൂമിയായി മാറുന്നത്. ഇതിനിടയിൽ ആന്തരികപ്രക്രിയകളുടെ ഫലമായി ഭൂവല്കത്തിനും തൻമൂലം നിമ്നതമസ്തരത്തിനും വ്യതിചലനമുണ്ടായാൽ ചക്രത്തിന്റെ ഗതിക്കു വിഘ്നമുണ്ടാകുന്നു; ചില പ്രത്യേക ഭൂരുപങ്ങളുണ്ടാകുകയും ചെയ്യും. അപരദനപ്രതലം , നദീവേദിക , അധ്യാരോപിത അപവാഹം , പൂർവവർത്തി അപവാഹം എന്നിവ ഇങ്ങനെ ഉണ്ടായിട്ടുള്ളവയാണ്.
സംരചന ഏതുവിധത്തിലായാലും ദൃശ്യശിലാതലങ്ങളിൽ ബാഹ്യശക്തികളുടെ പ്രവർത്തനം നടക്കുന്നു. ഒഴുക്കുവെള്ളം, ഹിമാനി, കാറ്റ്, തിരമാലകൾ, ജലം എന്നിവയൊക്കെ ശിലാവിഘടനത്തിൽ പങ്കുചേർന്നു പ്രവർത്തിക്കുന്നു. ശിലാതലങ്ങൾ എത്രതന്നെ ഉയർന്നതും ഉറപ്പുള്ളതുമായാലും മേല്പറഞ്ഞ അപരദനകാരകങ്ങളുടെ നിരന്തരമുള്ള പ്രക്രിയകൾക്ക് ബാധകമാകും. ശിലകളെ വിഘടിപ്പിച്ചും കണീഭവിപ്പിച്ചും ശിഥിലീകരിച്ചും ഭൂതലത്തിലെ നിമ്നോന്നതാവസ്ഥയിൽ കുറവുവരുത്തുകയാണ് ഈ ശക്തികൾ ചെയ്യുന്നത്.
പ്രൗഢാവസ്ഥയുടെ ഉത്തരഘട്ടത്തിലാണ് പുനർയൗവന പ്രാപ്തിക്കും , തൻമൂലം പ്രോത്ഥാനത്തിനും വിധേയമാകുന്നതെങ്കിൽ അപരദനചക്രത്തിനു തടസ്സം നേരിട്ടു യൌവനാവസ്ഥയുടെ ലക്ഷണങ്ങൾ ആവർത്തിക്കപ്പെടുന്നു. അപ്പോൾ നദികളുടെ പ്രാന്തങ്ങളിൽ യൌവനാവസ്ഥയും അകന്ന പ്രദേശങ്ങളിൽ പ്രൌഢാവസ്ഥയും പ്രകടമാകുന്നു. ഇത്തരത്തിലുള്ള ഭൂദൃശ്യങ്ങൾക്ക് ബഹുചക്രഭൂപ്രകൃതി എന്നു പറയുന്നു; ഇവ ഏകചക്ര ഭൂപ്രകൃതികളേക്കാൾ സാധാരണമാണ്.
കടുപ്പം കുറഞ്ഞ ശിലാതലങ്ങളിലൂടെ ഒഴുകുന്ന നദികൾ താഴ്വരകളുടെ വീതി വർധിപ്പിച്ച് മറ്റു നദികളുടെ ഗതി തടസ്സപ്പെടുത്തി, അവയെ തങ്ങളിലേക്കു ലയിപ്പിക്കുന്നു. ഈ പ്രക്രിയയെ നദി-ഗ്രഹണം എന്നു പറയുന്നു. ഇതിന്റെ ഫലമായി നദിക്ക് അതിന്റെ ഗതി മാറ്റേണ്ടി വരും. എന്നാൽ അതിലെ ജലവ്യാപ്തവും ഒപ്പം അപരദനശക്തിയും വർധിക്കുന്നു. നദീമാർഗങ്ങൾ വളഞ്ഞും പുളഞ്ഞും വിസർപ്പങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കാൻ ഇതു കാരണമായേക്കാം.
വളരെ സാവധാനത്തിലുള്ള ഈ പരിവർത്തനങ്ങൾ പൂർത്തിയാകുന്നതിന് നീണ്ട കാലയളവുകൾ വേണ്ടിവരും. നിമ്നോന്നതങ്ങളല്ലാത്ത സമപ്രായതല ങ്ങളായിത്തീരാൻ വേണ്ടസമയം അതതു പ്രദേശങ്ങളിലെ ശിലാസ്തരങ്ങളുടെ സ്വഭാവത്തെയും അതിനു സമുദ്രനിരപ്പിൽനിന്നുള്ള ഉയരത്തെയും ആശ്രയിച്ചിരിക്കും. മറിച്ച് ഒരു പ്രത്യേക ഭൂദൃശ്യത്തിന്റെ പ്രകൃതിയും ഭാവവും അതിന്റെ ഉത്പത്തിയേയും ചരിത്രത്തേയുംകുറിച്ചുള്ള സൂചനകൾ നൽകുകയും ചെയ്യും.
ആർദ്രപ്രദേശങ്ങളിൽ ഒഴുക്കുവെള്ളത്തിന്റെ അപരദന പ്രക്രിയയിലൂടെ നിർമിതമാകുന്ന ഭൂരൂപങ്ങളുടെ ദശാപരിണാമങ്ങളാണ് ഡേവിസിന്റെ പരിശോധനയ്ക്കു വിഷയമായത്. പിന്നീട് ശുഷ്കം , ഹിമാനീകൃതം , കടലോരം , കാർസ്ട് എന്നീ വിവിധ സ്ഥലരൂപ ങ്ങളിലേക്ക് ഈ കല്പന വ്യാപിപ്പിച്ചു; ആർദ്ര-അപരദനചക്രം, പ്രസാമാന്യ അപരദനചക്രം എന്നു വിശേഷിപ്പിക്കപ്പെട്ടു.
ആഴം കുറഞ്ഞ സമുദ്രഭാഗങ്ങളിലെ അവസാദങ്ങളാണ് പ്രോത്ഥാനത്തിനു വിധേയമാകുക. താരതമ്യേന ഹ്രസ്വമായ കാലയളവിലാണ് ഭൂദൃശ്യം ഉദ്ധരിക്കപ്പെടുന്നത്. അതിനിടയിലുണ്ടാകുന്ന അപരദനംകൊണ്ട് കാര്യമായ മാറ്റങ്ങളൊന്നും സംഭവിക്കുന്നില്ല. പ്രോത്ഥാനം പൂർത്തിയാകുമ്പോൾ അവസാദ നിക്ഷേപണ ത്തിലെ ഏറ്റക്കുറച്ചിൽമൂലമുണ്ടാകുന്ന നിമ്നോന്നതങ്ങൾ കഴിച്ചാൽ ഭൂദൃശ്യം ഏറെക്കുറെ ഏകരൂപമായിരിക്കും.
ഭൂരൂപങ്ങളുടെ സവിസ്തരമായ പഠനത്തിലേക്ക് ഭൂവിജ്ഞാനികളുടെ ശ്രദ്ധ ആദ്യമായി തിരിഞ്ഞത് 19-ആം നൂറ്റാണ്ടിൽ അമേരിക്കയിലായിരുന്നു. പവ്വൽ, ഗിൽബെർട്ട്, ഡട്ടൺ എന്നീ ശാസ്ത്രകാരന്മാരാണ് ഭൂവല്കശിലാരൂപങ്ങൾക്കുണ്ടാകുന്ന മാറ്റങ്ങൾ അനുക്രമവും ആവർത്തിതവുമാണ് എന്ന നിഗമനത്തിൽ എത്തിയത്. അവരെ തുടർന്ന് ഡേവിസ് അപരദനചക്രം എന്ന സങ്കല്പം ആവിഷ്കരിക്കുകയും ചെയ്തു.
നദികൾ കരകവിഞ്ഞൊഴുകാൻ തുടങ്ങുന്നതോടെയാണ് പ്രൗഢാവസ്ഥയുടെ തുടക്കം. ഈ ഘട്ടത്തിൽ നിക്ഷേപനിർമിതമായ ഭിത്തികളും സമതലങ്ങളും ഉണ്ടാകുന്നു. വെള്ളപ്പൊക്കം മൂലം ഉണ്ടാകുന്ന നിരന്ന ഭൂമിയെ ജലോഢ സമതലം എന്നു വിളിക്കുന്നു. ഇവ നദീമുഖത്തുനിന്ന് ഉള്ളിലോട്ട് ഇരുകരകളിലുമായി ക്രമേണ രൂപപ്പെട്ടും വ്യാപിച്ചും വരുന്നു.
തുടക്കത്തിൽ താഴ്വര മുഴുവൻ വ്യാപിച്ചുകാണുന്ന വിസർപ്പങ്ങൾ നദീതടം കൂടുതൽ വിസ്തൃതമാകുന്നതോടെ അതിന്റെ മധ്യത്തിലെ ഒരു ചെറിയ മേഖലയായി ഒതുങ്ങുന്നു. ഭൂദൃശ്യം വൃദ്ധാവസ്ഥയെ പ്രാപിച്ചതിന്റെ ലക്ഷണമാണിത്. അപരദനം അനുപ്രസ്ഥ മായി മാത്രം പ്രവർത്തിക്കുന്നു; അപക്ഷയക്രിയയ്ക്കു പ്രാമാണ്യമുണ്ടാകുകയും ചെയ്യും.
വലിയ നദികളോടൊപ്പംതന്നെ അവയുടെ ഉപനദികളും സന്തുലിതമായിക്കൊള്ളണമെന്നില്ല. പരിച്ഛേദികയിലെ വിച്ഛിന്നതകൾ ശിലാതലങ്ങളുടെ അപരദനവും അനുബന്ധിച്ചുള്ള നിക്ഷേപണവും കൊണ്ടുതീരേണ്ടവയാണ്. എന്നാൽ ഈ അവസ്ഥയിൽ ജലപരിവാഹം ക്രമീകൃതമാകുന്നതോടെ താഴ്വരകളിലുള്ള ചതുപ്പുകളും ചളിക്കുണ്ടുകളും നിർമാർജ്ജനം ചെയ്യപ്പെടുന്നു.
ക്രമേണ ഭൂതലത്തിന്റെ നിരപ്പ് വർധിക്കുന്നു. സമുദ്ര സാമീപ്യമുള്ള പ്രദേശങ്ങളിൽ നദീതടങ്ങൾക്കിടയ്ക്കുള്ള ജലവിഭാജകങ്ങൾ നഗ്നശിലകളുടെ ദൃശ്യതലങ്ങളായി മാറുന്നു.
കൊങ്കൺ റെയിൽവേ നിർമ്മിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചപ്പോൾ കൊങ്കൾ റെയിൽവേ കോർപ്പറേഷൻ കൊല്ലൂരിന്റെ കവാടമായി കണക്കാക്കിയത് ബൈന്ദൂരിനെയായിരുന്നു. സ്റ്റേഷൻ നിർമ്മണാർത്ഥം 50 ഏക്കറോളം ഭൂമി ഏറ്റെടുക്കുകയും ചെയ്തു. എന്നാൽ പലകാരണങ്ങളാൽ സ്റ്റേഷൻ നിർമ്മാണം മുടങ്ങുകയുണ്ടായി. 1998ൽ കൊങ്കൺ പാത ഗതാഗതത്തിനായി തുറന്നപ്പോൾ മുൻസിപ്പൽ ചെയർമാൻ സുബ്രായ ഷേറിഗായുടെ നേതൃത്വത്തിൽ നാട്ടുകാർ കമിറ്റി അംഗങ്ങളെ ബൈന്ദൂരിൽ തടഞ്ഞു. ഇതിരു പ്രക്ഷോഭത്തിന് തുടക്കമായി. കോർപ്പറേഷൻ ഇ. ശ്രീധരൻ സമരക്കാരുമായി ചർച്ച നടത്തുകയും, 10 ചതുരശ്ര അടിയിൽ ഉപാധികളോടുകൂടി കെട്ടിടനിർമ്മാണത്തിന് അനുമതി കൊടുക്കുകയും ചെയ്തു. മൂകാംബിക റോഡ് എന്നും ഈ സ്റ്റേഷൻ അറിയപ്പെടുന്നു.
2006ൽ സമരസമിതിയുടെ നേതൃത്വം വെങ്കിടേഷ് കിണി എന്ന വ്യാപാരി ഏറ്റെടുക്കുകയും തീവണ്ടി തടയൽ സമരം നടത്തുകയും ചെയ്തു. ഇതേവർഷത്തിൽ തന്നെ കൊല്ലൂരിലെ ക്ഷേത്രഭരണസമിതി പുനസംഘടിപ്പിക്കപ്പെടുകയും കൃഷ്ണപ്രസാ ദ് അഡ്യന്തായ ഭരണസമിതി അദ്ധ്യക്ഷനാകുകയും ചെയ്തു. തുടർന്ന് റെയിൽവേ പോരാട്ടസമിതിയുടെ സംയോജിത പ്രവർത്തനത്തിന് തുടക്കമാകുകയും, പോരാട്ടസമിതി മൂകാംബിക യാത്രി സംഘ് എന്ന പേരിൽ രജിസ്റ്റർ ചെയ്യുകയും ചെയ്തു.
പണ്ടുകാലത്ത് തീർത്ഥാടകർ മൂകാംബികയിലേക്കെത്താൽ ജലഗതാഗതത്തിനെയായിരുന്നു കൂടുതൽ ആശ്രയിച്ചിരുന്നത്. അക്കാലത്ത് മംഗലാപുരത്തിന് വടക്ക് ഗംഗോളി ആയിരുന്നു പ്രധാന തുറമുഖം. ഗംഗോളിയുടെ വടക്കുവശത്താണ് ബൈന്ദൂരിന്റെ തെക്കേമുനമ്പായ പദുവരി ഉള്ളത്. ബൈന്ദൂരിൽ നിന്നും 1.5 കിലോമീറ്റർ ദൂരെയാണ് കടലിലേക്ക് തള്ളിനിൽക്കുന്ന ഈ സ്ഥലം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്.
1968ൽ പശ്ചിമതീരത്തോടുചേർന്നുള്ള ഗോവ-മംഗലാപുരം ദേശീയപാത ഗതാഗതത്തിന് തുറന്നതോടെ കടൽമാർഗ്ഗമുള്ള ഗതാഗതം കുറയുകയും, മംഗലാപുരത്തുനിന്നും ബൈന്ദൂരേക്ക് ചരക്കുകടത്തുന്നതിനായി റോഡിനെ ആശ്രയിക്കാനും തുടങ്ങിയതോടെ തുറമുഖം നശിക്കാൻ തുടങ്ങി.
കർണ്ണാടകത്തിലെ ഉഡുപ്പി ജില്ലയിലെ കൊല്ലൂർ മൂകാംബിക ക്ഷേത്രത്തിനടുത്തുള്ള ഒരു സ്ഥലമാണ് ബൈന്ദൂർ. കുന്ദാപുരത്തിന് വടക്കായിട്ട് സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഈ സ്ഥലത്തുകൂടെ പനവേൽ-കൊച്ചി ദേശീയപാത 17 കടന്നുപോകുന്നു.
ബിന്ദുമുനി തപസ്സുചെയ്തിരുന്ന സ്ഥലമായിരുന്നു ഇത്. അതിനാൽ ഇത് ബിന്ദുപുരം എന്നായിരുന്നു അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്. കാലക്രമത്തിൽ 'പുരം' മാറി 'ഊരായി', ബൈന്ദൂർ എന്നറിയപ്പെടാൻ തുടങ്ങി.
തിരുവല്ല ശ്രീവല്ലഭക്ഷേത്രത്തിലുണ്ടായിരുന്ന ആനയാണ് തിരുവല്ല ജയചന്ദ്രൻ. മദ്ധ്യ തിരുവിതാംകൂറിലെ പ്രശസ്തരായ ആനകളിൽ ശാന്ത സ്വഭാവിയായിരുന്നു ജയചന്ദ്രൻ. തിരുവല്ല ശ്രീവല്ലഭക്ഷേത്രത്തിലും, വാഴപ്പള്ളി ശിവക്ഷേത്രത്തിലും, കവിയൂർ മഹാദേവക്ഷേത്രത്തിലും, ചെങ്ങന്നൂർ ശിവക്ഷേത്രത്തിലും, അമ്പലപ്പുഴ ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രത്തിലും, മാവേലിക്കര ശ്രീകൃഷ്ണസ്വാമിക്ഷേത്രത്തിലും ,ഹരിപ്പാട് സുബ്രഹ്മണൃ സ്വാമി ക്ഷേത്രത്തിലും , വെെക്കം മഹാദേവ ക്ഷേത്രത്തിലും തിടമ്പേറ്റുന്നത് ജയചന്ദ്രനായിരുന്നു.
തലയെടുപ്പിൽ ഒന്നാമനും ,വിരിഞ്ഞ കൊമ്പുകളും ,നിലത്തിഴയുന്ന തുമ്പിക്കൈയ്യും ജയചന്ദ്രന്റെ പ്രധാന ലക്ഷണം ആയിരുന്നു . തികഞ്ഞ ശാന്ത പ്രകൃതിക്കാരനായ ജയചന്ദ്രനെ തിരുവല്ല ക്ഷേത്രത്തിൽ ചുരുക്കം ചിലദിവസങ്ങളിൽ മാത്രമെ ചങ്ങലയിൽ ബന്ധിച്ചിരുന്നുള്ളു , പ്രത്യേകിച്ചു വിശേഷ ദിവസങ്ങളിൽ ദൂരെ നിന്നും ഭക്തർ കൂടുതൽ ക്ഷേത്രത്തിൽ ദർശനത്തിനായി വരുമ്പോൾ മാത്രമാണ് ബന്ധിച്ചിരുന്നത്
ഏകദേശം 18 വർഷംമുമ്പ് വിടവാങ്ങിയിട്ടും ജയചന്ദ്രൻ ഇന്നും നാട്ടുകാരുടെ ഓർമകളിൽ കൊമ്പുയർത്തിനിൽക്കുന്നു. 60 വർഷം ശ്രീവല്ലഭന്റെ തിടമ്പേറ്റിയെന്ന ഖ്യാതി ഒരുപക്ഷ ഇനിയൊരാനയ്ക്കും കിട്ടിയെന്നുവരില്ല.നല്ല ഒലിവിലും , മദപ്പാടിന്റെ മൂർധന്യാവസ്തയിലും എഴുന്നെള്ളിച്ചിരുന്ന ആന.അത്രക്കും ശാന്തായിരുന്നു ജയചന്ദ്രൻ.!
ജയചന്ദ്രൻ്റെ ഒരു കുറവ് വയറിൻ്റെ അടിയിലെ മുഴയാണ് .കൂട്ടാനയുടെ കുത്തേറ്റപ്പോൾ ഉണ്ടായതാണത്.1984 തിരുവല്ല ശ്രീവല്ലഭസ്വാമി ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ഏഴാം ഉത്സവത്തിന് വൈകുന്നേരം കാഴ്ചശീബലി സമയത്താണ് ആന ഇടഞ്ഞതും ജയചന്ദ്രന് കുത്തേറ്റതും.
ഭാഷയിൽ ഒരു പുതിയ ലിപിയുടെ ആവശ്യം വിശദീകരിക്കുന്നതിനിടെ സെജോങ് രാജാവ് കൊറിയൻ ഭാഷ അടിസ്ഥാനപരമായി ചൈനീസ് ഭാഷയിൽ നിന്ന് വേറിട്ടുനിൽക്കുന്ന ഒന്നാണെന്ന് വിശദീകരിക്കുന്നുണ്ട്. ചൈനീസ് അക്ഷരങ്ങൾ ഹൻജ എഴുതാനായി ഉപയോഗിക്കുന്നത് സാധാരണ ജനങ്ങൾക്ക് വളരെ ബുദ്ധിമുട്ടായിരുന്നു. കുലീനവംശജരായ , പുരുഷന്മാർക്കുമാത്രമേ സാധാരണഗതിയിൽ ഒഴുക്കോടെ വായിക്കാനും എഴുതാനും സാധിച്ചിരുന്നുള്ളൂ. ഭൂരിപക്ഷം കൊറിയക്കാരും ഹാൻഗുൾ കൊണ്ടുവരുന്നതിനു മുൻപ് ഫലത്തിൽ നിരക്ഷരരായിരുന്നു. ഒരു സാധാരണക്കാരനുപോലും വായിക്കാനും എഴുതാനും സാധിക്കണം എന്ന ഉദ്ദേശത്തോടെയാണ് ഹാൻഗുൾ ലിപി രൂപപ്പെടുത്തിയിരുന്നത്. ഹാറൈ "ബുദ്ധിമാനായ ഒരാൾക്ക് പുലർച്ചെ തന്നെ മനസ്സിലാക്കാനും ഒരു വിഢിക്ക് പത്തു ദിവസം കൊണ്ട് മനസ്സിലാക്കിയെടുക്കാനും സാധിക്കുമായിരുന്നു" എന്ന് അദ്ദേഹം വിശദീകരിക്കുന്നു.
ജാപ്പനീസ് കോളനിഭരണം 1910-ൽ ആരംഭിച്ചപ്പോൾ ജാപ്പനീസ് ഭാഷ ഔദ്യോഗിക ഭാഷയായി മാറി. പക്ഷേ കൊറിയക്കാർ ആരംഭിച്ച സ്കൂളുകളിൽ ഹൻഗുൾ പഠിപ്പിച്ചിരുന്നു. കൊറിയൻ ഭാഷ ഈ സമയത്ത് ഹൻജ-ഹൻഗുൾ മിശ്രിതരൂപത്തിലാണ് എഴുതപ്പെട്ടിരുന്നത്. ജപ്പാൻ ആദ്യകാല കൊറിയൻ സാഹിത്യം നിരോധിച്ചിരുന്നു. കുട്ടികൾക്ക് പബ്ലിക് സ്കൂളുകളിലെ വിദ്യാഭ്യാസം നിർബന്ധമായി. ഭൂരിഭാഗം കൊറിയക്കാരും ഹൻഗുൾ ആദ്യമായി പഠിക്കുന്നത് ഈ സമയത്തായിരുന്നു. 1912-ൽ ഓർത്തോഗ്രാഫിക്ക് ഒരു സ്റ്റാൻഡേർഡ് ഭാഗികമായി നിലവിൽ വന്നു. 1930-ൽ രണ്ടാമതൊരു കൊളോണിയൽ പരിഷ്കാരം നിലവിൽ വന്നു. 1933-ൽ കൊറിയൻ ഭാഷാ ഗവേഷണ സൊസൈറ്റി ഓർത്തോഗ്രാഫി ഒന്നുകൂടി പരിഷ്കരിച്ചു. 1940-ൽ വിദേശ ഓർത്തോഗ്രാഫുകൾ തർജ്ജമ ചെയ്യുന്നതിനുള്ള സംവിധാനം നിലവിൽ വന്നു.
കുലീനവർഗ്ഗത്തിൽ നിന്ന് ഹാൻഗുൾ ലിപിക്ക് വലിയ എതിർപ്പാണ് നേരിടേണ്ടിവന്നത്. 1440-കളിലെ ചോ മൻറി, കൊറിയൻ കൺഫ്യൂഷ്യൻ പണ്ഡിതർ ഹൻജയാണ് ആധികാരികതയുള്ള ഒരേയൊരു ലിപിരൂപം എന്നാണ് കരുതിയിരുന്നത്. ഒരുപക്ഷേ ഹൻഗുൾ ഇവരുടെ സ്ഥാനത്തിന് ഒരു ഭീഷണിയായി ഇവർ കണ്ടിരുന്നിരിക്കാം. പക്ഷേ സെജോങ് ഉദ്ദേശിച്ചതുപോലെ ഇത് പൊതുസംസ്കാരത്തിന്റെ ഭാഗമായി മാറി. സ്ത്രീകളും കൽപ്പിതകഥയെഴുത്തുകാരും ഈ ലിപി ഉപയോഗിക്കാൻ തുടങ്ങി. സാധാരണക്കാർക്കിടയിൽ വിവരങ്ങൾ എത്തിക്കുന്നതിൽ ഈ ലിപി വിജയം കണ്ടു. ഇത് സംശയരോഗിയായിരുന്ന പത്താമത്തെ രാജാവായ യിഓൺസാൻഗുൺ ഹൻഗുൾ രേഖകൾ 1504-ൽ നിരോധിക്കുന്നതിന് കാരണമായി. ജങ്‌ജോങ് രാജാവ് ഹൻഗുൾ പഠനത്തിനായുള്ള സർക്കാർ മന്ത്രാലയമായ ഇയോണ്മൺ 1506-ൽ നിർത്തലാക്കുകയും ചെയ്തു.
1443 ഡിസംബറിലോ 1444 ജനുവരിയിലോ ലിപി രൂപീകരണ പദ്ധതി പൂർത്തിയായി. 1446-ൽ ഹണ്മിൻ ജിയോങ്-ഇയം എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ ലിപി പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടു. ഈ ഗ്രന്ഥത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയാണ് ലിപിക്ക് പേരുകിട്ടിയത്. ഒക്റ്റോബർ 9-ന് ഹണ്മിൻ ജിയോങ്-ഇയം പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടതിനാൽ ആ ദിവസം ഹൻഗുൾ ദിനമായി ദക്ഷിണ കൊറിയയിൽ ആഘോഷിക്കപ്പെടുന്നു. ഉത്തര കൊറിയയിൽ ചോസോൺഗുൾ ദിനം എന്ന പേരിൽ ജനുവരി 15-നാണ് ഇതാഘോഷിക്കുന്നത്.
1946-ൽ ആധുനിക ഓർത്തോഗ്രാഫി പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടു. കോളനിഭരണം അവസാനിച്ചതിനു തൊട്ടു പിന്നാലെയായിരുന്നു ഇത്. 1948-ൽ വടക്കൻ കൊറിയ ലിപിയെ മോർഫോഫോണമിക് ആക്കുവാനായി പുതിയ അക്ഷരങ്ങൾ കൂട്ടിച്ചേർത്തു. 1953-ൽ ദക്ഷിണകൊറിയയിലെ സിൻഗ്മാൻ റീ ഓർത്തോഗ്രാഫി ലളിതമാക്കുവാനായി 1921-ലെ കൊളോണിയൽ ഓർത്തോഗ്രാഫിയിലേയ്ക്ക് മടങ്ങിപ്പോകുവാൻ ശ്രമിച്ചു. ഈ രണ്ടു പരീക്ഷണങ്ങളും ഏതാനം വർഷങ്ങൾക്കുശേഷം ഉപേക്ഷിക്കേണ്ടിവന്നു.
1940-ൽ 1446-ലെ ഹണ്മിൻ ജിയോങ്-ഇയം ഹാറൈ എന്ന ഗ്രന്ഥം ലഭിച്ചതോടെ ലിപിരൂപീകരണപ്രക്രീയയെപ്പറ്റിയുള്ള ധാരാളം ഊ‌ഹാപോഹങ്ങൾക്ക് അറുതിയായി. ഈ കൃതി വ്യഞ്ജനങ്ങളെ ആർട്ടിക്കുലേറ്ററി ഫൊണറ്റിക്സ് അനുസരിച്ചും സ്വരങ്ങളെ യിൻ യാങ് എന്നിവയുടെ തത്ത്വവും സ്വരങ്ങളുടെ താദാത്മ്യവും അനുസരിച്ച് സൃഷ്ടിക്കുന്നത് വിശദീകരിക്കുന്നുണ്ട്.
1894-ലാണ് ഹൻഗുൾ ആദ്യമായി ഔദ്യോഗിക രേഖകളിൽ സ്വീകരിച്ചുതുടങ്ങിയത്. 1895-ൽ സ്കൂളുകളിലും ഇത് ഉപയോഗത്തിൽ വന്നു. 1896-ൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ട ഡോങ്ക്‌നിപ് സിന്മുൺ ഹൻഗുളും ഇംഗ്ലീഷും ഉപയോഗിക്കുന്ന ആദ്യത്തെ വർത്തമാനപ്പത്രമായിരുന്നു. പക്ഷേ സാഹിത്യ രംഗത്തെ കുലീനവർഗ്ഗം ഇപ്പോഴും ചൈനീസ് ലിപിയാണ് ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്. ഭൂരിപക്ഷം കൊറിയക്കാരും ഈ സമയത്ത് നിരക്ഷരരുമായിരുന്നു.
കൊറിയൻ ഭാഷ എഴുതുവാനുപയോഗിക്കുന്ന ലിപിയാണ് ഹൻ‌ഗുൾ . പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ മദ്ധ്യത്തിൽ നിർമ്മിക്കപ്പെട്ട ഇത് ദക്ഷിണ കൊറിയയിലേയും ഉത്തര കൊറിയയിലേയും ഔദ്യോഗിക ലിപിയും ചൈനയിലെ ജിലിൻ പ്രവിശ്യയിലെ യാൻബിയാൻ കൊറിയൻ ഓടോണമസ് പ്രവിശ്യയിലെ ഔദ്യോഗിക ലിപികളിൽ ഒന്നുമാണ്. ചൈനീസ് അക്ഷരങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് കൊറിയൻ എഴുതുന്ന ഹാഞ്ജയിൽനിന്നും വ്യത്യസ്തമാണിത്.
ജോസിയോൺ രാജവംശത്തിലെ നാലാമത്തെ രാജാവായിരുന്ന മഹാനായ സെ‌ജോങ് ആയിരുന്നു ഹൻഗുൾ ലിപി സ്വീകരിക്കപ്പെടുന്നതിന്റെ പ്രധാന കാരണം. ഹാൾ ഓഫ് വർത്തീസ് എന്ന ഗ്രന്ഥമാണ് ഇതിനു പിന്നിൽ എന്ന് സാധാരണയായി പറയപ്പെടുന്നുണ്ട്. ഈ ലിപി കണ്ടുപിടിച്ചവരുടെ സങ്കീർണ്ണമായ പ്രയത്നത്തിൽനിന്നാണ് ഹാൻഗുളിന്റെ ഉത്ഭവം.
1912-ൽ ജു സിഗ്യോങ് ആണ് ഹൻ‌ഗുൾ എന്ന പേർ നിർദ്ദേശിച്ചത്, കൊറിയൻ ഭാഷയിൽ മഹത്തായ എന്നർഥം വരുന്ന ഹൻ , ലിപി എന്നർഥം വരുന്ന ഗുൾ എന്നീ വാക്കുകൾ ചേർത്താണ് ഹൻ‌ഗുൾ എന്ന പദമുണ്ടാക്കിയത്, കൂടാതെ ഹൻ എന്ന സിനോ-കൊറിയൻ വാക്കിന് "കൊറിയൻ" എന്നും അർഥമുണ്ട്.
പതിനാറാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനസമയത്ത് ഹൻഗുൾ ഒരു തിരിച്ചുവരവ് നടത്തി. ഗാസ സാഹിത്യശാഖയും പിന്നീട് സിജോ സാഹിത്യവും ഹൻഗുൾ ഉപയോഗപ്പെടു‌ത്തി. പതിനേഴാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ഹൻഗുൾ നോവലുകൾ ഒരു പ്രധാന സാഹിത്യപ്രസ്ഥാനമായി മാറി. .
1938-ൽ കൊറിയൻ ഭാഷ സ്കൂളുകളിൽ നിരോധിക്കപ്പെട്ടു. സാംസ്കാരികമായ ലയനത്തിന്റെ ഭാഗമായായിരുന്നു ഇത്. 1941-ൽ എല്ലാ കൊറിയൻ ഭാഷാ പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങളും നിരോധിക്കപ്പെട്ടു.
വടക്കേ അമേരിക്കയുടെ കിഴക്കേതീരത്ത് സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന അപ്പലേച്ചിയൻ പർവതങ്ങളുടെ ഉദ്ഭവത്തിനു നിദാനമായിത്തീർന്ന ഭൌമപ്രക്രിയയെ അപ്പലേച്ചിയൻ പർവതനം എന്നു പറയുന്നു. ആഴംകുറഞ്ഞ സമുദ്രഭാഗങ്ങളിലെ അവസാദശിലാശേഖരങ്ങൾ പാർശ്വികമായ ബലങ്ങൾക്കു വിധേയമായി മടങ്ങി ഒടിഞ്ഞ് പർവതങ്ങളായി ഉയർത്തപ്പെടുന്ന പ്രക്രിയയാണ് പർവതനം .