polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ഹെമിങ്വേയുടെയും ഫോക്നറുടെയും കാലത്തിനുശേഷം ശ്രദ്ധയാകർഷിക്കുന്ന അനവധി നോവലെഴുത്തുകാർ അമേരിക്കയിൽ വളർന്നുവരികയുണ്ടായി. രണ്ടാം ലോകയുദ്ധത്തിനുശേഷം രംഗപ്രവേശം ചെയ്ത ഇവരുടെ സ്വാധീനത വളരെ ശക്തമാണെങ്കിലും വ്യക്തിപരമായി അവരുടെ നേട്ടങ്ങൾ വിലയിരുത്തപ്പെട്ടുകഴിഞ്ഞിട്ടില്ല. സമകാലിക അമേരിക്കൻ ജീവിതത്തെ പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നതും വിവിധ മാനുഷികപ്രശ്നങ്ങളെ ഉൾക്കൊള്ളുന്നതുമായ കൃതികളാണ് ഇവർ രചിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത്.
19-ാം ശ.-ത്തിലെ അമേരിക്കൻ സാഹിത്യത്തിലും തത്ത്വചിന്തയിലും ഒരതികായനായിരുന്നു റാൽഫ് വാൾഡോ എമേഴ്സൺ . പ്രബന്ധകർത്താവ്, കവി, വാഗ്മി എന്നീ നിലകളിൽ ഇദ്ദേഹം തന്റെ സമകാലികരുടെ അംഗീകാരവും ആദരവും നേടിയിരുന്നു. അമേരിക്കയുടെ പ്രജ്ഞാപരമായ ചരിത്രത്തിൽ എമേഴ്സനുള്ള പ്രാധാന്യം പരക്കെ അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ ദാർശനികചിന്തകൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്ന പ്രകൃതി , സ്വാശ്രയത്വം , അതീതാത്മാവ് എന്നീ പ്രബന്ധങ്ങൾ ഓജസ്സും പ്രകാശവുമുള്ള ഗദ്യനിബന്ധങ്ങളുടെ ഉത്തമ മാതൃകകളാണ്. ഭാരതീയ തത്ത്വചിന്തയുടെ പ്രകടമായ സ്വാധീനം എമേഴ്സന്റെ കൃതികളിൽ ഉടനീളം കാണാം. എമേഴ്സന്റെ സമകാലികനും സുഹൃത്തുമായിരുന്ന ഹെന്റി ഡേവിഡ് തോറോ ആദർശപരതയിലും ആശയഗാംഭീര്യത്തിലും എമേഴ്സന്റെ ഒട്ടും പിന്നിലായിരുന്നില്ല. സ്വന്തം ആദർശങ്ങൾ തികഞ്ഞ ആത്മാർഥതയോടുകൂടി ജീവിതത്തിലേക്കു പകർത്തുവാൻ ഇദ്ദേഹം ശ്രമിച്ചു. സ്വന്തം ജന്മസ്ഥലമായ കൊൺകോഡിലെ ജനങ്ങൾ ഒരു ചിന്തകൻ എന്നതിനെക്കാൾ ഒരു യോഗിയായി തോറോയെ കൊണ്ടാടി. സ്വജീവിതാനുഭവങ്ങളിൽ നിന്ന് ഉരുത്തിരിഞ്ഞവയാണ് വാൾഡൻ , കൊൺകോഡ് മെറിമാക് നദികളിൽ ഒരാഴ്ച എന്നീ കൃതികൾ.
1930-കളുടെ അന്ത്യത്തിൽ രൂപംകൊണ്ട് 1940 കളിൽ നിരൂപണരംഗത്ത് പ്രാമുഖ്യം നേടിയ 'നവനിരൂപണ' പദ്ധതി യെക്കുറിച്ചാണ് ഇനി ചിന്തിക്കാനുള്ളത്. ചരിത്രം, ജീവചരിത്രം തുടങ്ങിയ സാഹിത്യബാഹ്യപരിഗണനകൾ ഉപേക്ഷിച്ച് ഒരു സാഹിത്യകൃതിയെ ഒരു ജൈവസ്വരൂപമായി കാണുക എന്നതാണ് ഈ പദ്ധതിയുടെ മുഖ്യസവിശേഷത. കൃതിയുടെ പാഠ്യാംശത്തിന്റെ സൂക്ഷ്മമായ അപഗ്രഥനത്തിലൂടെ കവിഹൃദയം കണ്ടെത്തുന്ന ഈ സമ്പ്രദായം പാഠനിരൂപണവിഭാഗത്തിൽ പെടുന്നു. ടി.എസ്. എലിയറ്റും ഇംഗ്ളീഷ് വിമർശകനായ ഐ.എ. റിച്ചാഡ്സ്, വില്യം എംപ്സൻ എന്നിവരുമാണ് ഇക്കൂട്ടർക്ക് വഴികാട്ടികളായത്. 1938-ൽ ക്ളെയന്ത് ബ്രൂക്സും റോബർട്ട് പെൻ വാറനും ചേർന്നു പ്രസിദ്ധപ്പെടുത്തിയ അൺഡർസ്റ്റാൻഡിങ് പോയട്രി എന്ന ഗ്രന്ഥത്തോടെ ഈ നിരൂപണ പദ്ധതി ഔപചാരികമായി ഉദ്ഘാടനം ചെയ്യപ്പെട്ടതായി കണക്കാക്കാം. മൂന്നു വർഷത്തിനുശേഷം 1941-ൽ ജോൺ ക്രോ റാൻസം രചിച്ച ന്യൂ ക്രിട്ടിസിസം എന്ന ഗ്രന്ഥം ഈ സമ്പ്രദായത്തിനു സ്ഥിരപ്രതിഷ്ഠ നേടിക്കൊടുത്തു. അലൻ റ്റെയ്റ്റ് , ഐവർ വിന്റേഴ്സ് , ആർ.പി. ബ്ളാക്മൂർ , കെന്നത്ത് ബർക് , സ്റ്റാൻലി എഡ്ഗർ ഹൈമൻ എന്നിവരാണ് മറ്റു നവനിരൂപകരിൽ പ്രമുഖർ.
കൊളോണിയൽ ദശയിലെ ആദ്യഘട്ടങ്ങളിൽ അമേരിക്കൻ സാഹിത്യം ബ്രിട്ടീഷ് സാഹിത്യത്തിന്റെ ചെറിയൊരു ഉപശാഖ മാത്രമായിരുന്നു. ഇംഗ്ളണ്ടിൽ ജനിച്ചു വളർന്ന്, അവിടെനിന്നുതന്നെ വിദ്യാഭ്യാസം നേടിയ കുടിയേറ്റക്കാരായിരുന്നു ഈ നാട്ടിലെ ആദ്യത്തെ എഴുത്തുകാർ. പുതിയ നാടിന്റെ വർണനകളും അവിടത്തെ കുടുംബ-സാമൂഹികജീവിതങ്ങളുടെ വിവരണങ്ങളും കുടിയേറ്റക്കാർക്കു പുത്തൻ മണ്ണിലുണ്ടായ അനുഭവങ്ങളുമായിരുന്നു, പ്രായേണ ഈ ആദ്യകാലസാഹിത്യത്തിലെ പ്രതിപാദ്യം. യഥാർഥബന്ധം , വെർജീനിയയുടെ ചരിത്രം , പുതിയ ഇംഗ്ലണ്ടും ഗ്രീഷ്മദ്വീപുകളും എന്നീ ഗ്രന്ഥങ്ങളെഴുതിയ ക്യാപ്റ്റൻ ജോൺ സ്മിത്ത് , 1856-ൽ പ്രസിദ്ധം ചെയ്ത പ്ലിമത്ത് തോട്ടങ്ങളുടെ ചരിത്രം എന്ന കൃതിയെഴുതിയ വില്യം ബ്രാഡ്ഫോഡ് , വെർജീനിയ്ക്കും വടക്കൻകരോലിനയ്ക്കും ഇടയ്ക്കുള്ള വിഭജനരേഖയുടെ ചരിത്രം എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിന്റെ രചയിതാവായ വില്യം ബേഡ് എന്നിവരായിരുന്നു ആദ്യകാല അമേരിക്കൻ സാഹിത്യകാരന്മാരിൽ പ്രമുഖർ.
1922-ൽ ആദ്യമായി ഇംഗ്ളണ്ടിലും പിന്നീട് അമേരിക്കയിലും പ്രസിദ്ധം ചെയ്ത തരിശുഭൂമി യുടെ കർത്താവായ ടി.എസ്. എലിയറ്റ് 20-ാം ശ.-ത്തിലെ പുത്തൻ കാവ്യപരീക്ഷണങ്ങളുടെ ഒരു പ്രധാന പ്രചോദനകേന്ദ്രമായിത്തീർന്നു. ഹാട്ട് ക്രെയിൻ , മാൽക്കം കൗലി , ആർചിബാൾഡ് മാക്ലീഷ് തുടങ്ങിയ കവികളെ എലിയറ്റ് ഗണ്യമായി സ്വാധീനിച്ചിട്ടുണ്ട്. എലിയറ്റിന്റെ സ്വാധീനത ഉൾക്കൊണ്ട മറ്റൊരു കവിയും ബുദ്ധിജീവിയുമാണ് അല്ലൻ ടേറ്റ് . ജോൺ ക്രോ റാൻസം , റോബർട്ട് പെൻ വാറൻ എന്നിവരും അക്കൂട്ടത്തിൽപ്പെടുന്നു. കരുത്തുറ്റ ഒരു കാവ്യശൈലിയുടെ ഉടമകളാണ് റോബിൻസൺ ജെഫേഴ്സും , വാലസ് സ്റ്റീവൻസും . ന്യൂ ഇംഗ്ളണ്ടിലെ നാട്ടിൻപുറങ്ങളുടെ മനോഹരങ്ങളായ ചിത്രങ്ങളവതരിപ്പിച്ചിട്ടുള്ള റോബർട്ട് ഫ്രോസ്റ്റിന്റെ ആദ്യത്തെ പ്രസിദ്ധ കൃതി ഒരു വൃക്ഷസാക്ഷി ആണ്. ആഫ്രോ-അമേരിക്കൻ കവികളുടെ സംഭാവനകളും ശ്രദ്ധേയങ്ങളാണ്. വെൽഡൺ ജോൺസൺ , കൗണ്ടി കളൻ എന്നിവരാണ് ഇവരിൽ പ്രമുഖർ.
അമേരിക്കൻ കവിതയിലെ വലിയ ജനാധിപത്യവിപ്ലവശക്തിയായിരുന്നു വാൾട്ട് വിറ്റ്മാൻ . 'ജനാധിപത്യത്തിന്റെ കവി' എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഇദ്ദേഹം ഗദ്യശാഖയിലും കൈവച്ചിട്ടുണ്ട്. 1855-ലാണ് ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ ഏറ്റവും പ്രശസ്ത കൃതിയായ തൃണപത്രങ്ങൾ പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടത്. ഇതിലെ ഊർജസ്വലമായ വരികൾ ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ ഉജ്ജ്വലമായ ആശയങ്ങളുടെ ഭാവപുഷ്കലമായ പ്രകാശനമാണ്. 19-ാം ശ.-ത്തിലെ മറ്റു കവികളുടെ കൂട്ടത്തിൽ വളരെയധികം ശ്രദ്ധയാകർഷിച്ചിട്ടുള്ള എമിലി ഡിക്കിൻസന്റെ നിസർഗസുന്ദരങ്ങളായ കവിതകൾ, ആധുനിക കാവ്യസങ്കേതത്തെ ഗണ്യമായി സ്വാധീനിച്ചിട്ടുണ്ടെന്നു കാണാം. ഗെഥേയുടെ ഫൗസ്റ്റിന്റെ പരിഭാഷകനായ ബെയാഡ് ടെയ്ലർ , ഹാൻസ് ബ്രെയിറ്റ്മാൻസ് ബാലഡ്സിന്റെ രചയിതാവായ ചാൾസ് ലേലൻഡ് , സോങ്സ് ഒഫ് ദി സീറാസ് എഴുതിയ ജോക്കിൻ മില്ലർ , ദ് സിംഫണി യുടെ രചയിതാവായ സിഡ്നി ലാനിയർ തുടങ്ങിയ കവികളും ഇക്കൂട്ടത്തിൽപ്പെടുന്നു.
അമേരിക്കൻ ഇതിവൃത്തങ്ങളെ ഉപജീവിച്ച്, തികഞ്ഞ വ്യക്തിത്വമുള്ള ശൈലിയിൽ കാവ്യരചന നടത്തിയ ആദ്യത്തെ അമേരിക്കൻ കവി വില്യം കളൻ ബ്രയന്റ് ആണ്. ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ ഏറ്റവും നല്ല കൃതിയായംഗീകരിക്കപ്പെടുന്ന താനടോപ്സിസ് ഭാവനാസമ്പന്നതയുടെയും വർണനാചാതുരിയുടെയും ഉത്തമനിദർശനമാണ്. 19-ാം ശ.-ത്തിന്റെ ആദ്യത്തെ പകുതിയിൽ അമേരിക്കയുടെ കാവ്യപ്രതിഭയ്ക്കു മിഴിവു നല്കിയ രണ്ടു കവികൾ എഡ്ഗാർ അലൻ പോ , ഹെന്റി വാഡ്സ്വർത്ത് ലോങ്ഫെലോ എന്നിവരാണ്. കഥാസാഹിത്യത്തിന് അവിസ്മരണീയമായ സംഭാവനകൾ നല്കിയ മികവുറ്റ ഒരു കാഥികൻ കൂടിയാണ് പോ. ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ കവിതകൾ ഭാവഭംഗിയും ശബ്ദസൗന്ദര്യവും ഒത്തിണങ്ങിയവയും അപൂർവമായ കല്പനാവൈഭവം തികഞ്ഞവയുമാണ്. ലോങ്ഫെലോ ആകട്ടെ വൃത്തഭംഗിയും നിർമ്മാണചാതുരിയും പ്രകടമാക്കുന്ന നിശാനാദങ്ങൾ , ഇവാഞ്ജലിൻ , സുവർണേതിഹാസം , ഹയാവത , ഒരു സത്രത്തിലെ കഥകൾ തുടങ്ങിയ ഒട്ടേറെ കൃതികൾ രചിക്കുകയുണ്ടായി.
അപ്ടൺ സിങ്ക്ളയറുടെ സാമൂഹിക വിമർശനരീതി അവലംബിച്ച് എഴുതപ്പെട്ട നോവലുകളുടെ കൂട്ടത്തിൽ റാൻഡോൾഫ് ബോൺ , വാൻ വൈക് ബ്രുക്സ് , ലഡ്വിഗ് ലെ വിഷോൺ എന്നിവരുടെ കൃതികൾ ഉൾപ്പെടുന്നു. ഈ നൂറ്റാണ്ടിന്റെ രണ്ടാം ദശകത്തിൽ ശ്രദ്ധേയനായിത്തീർന്ന മറ്റൊരു കഥാകൃത്താണ് ഷെർവുഡ് അൻഡേഴ്സൺ . നോവലിസ്റ്റ് എന്നതിനെക്കാൾ ചെറുകഥാകൃത്ത് എന്ന നിലയിലാണ് അൻഡേഴ്സൺ കൂടുതൽ അറിയപ്പെടുന്നത്. ഡോൺ-ബേൺ , തോൺടൻ വൈൽഡർ എന്നിവർ യാഥാർഥ്യങ്ങളിൽനിന്ന് ഓടി, റൊമാൻസിന്റെ ലോകത്തിൽ അഭയം തേടിയ എഴുത്തുകാരാണ്. ഇതിൽ വൈൽഡറുടെ സാൻ ലൂയി റേയിലെ പാലം കലാമേന്മയുള്ള കൃതിയാണ്. മനഃശാസ്ത്രപരമായ ഉൾക്കാഴ്ചകൾ നല്കുന്നവയാണ് സൂസൺ ഗ്ലാസ്പെലിന്റെ മിക്ക കൃതികളും. നിർമ്മാണചാതുര്യത്തിലും ഭാവനാസമ്പന്നതയിലും ഏറെക്കുറെ തുല്യരാണ് ജോൺ ഡോസ് പാസോസ് , ലൂയി ബ്രോം ഫീൽഡ് , തോമസ് വൂൾഫ് എന്നിവർ.
'ഓഫ് ബ്രോഡ്വേ' നാടകങ്ങളുടെ ആഗമനം പരീക്ഷണകുതുകികളായ നാടകകൃത്തുകൾക്ക് വളരെയധികം പ്രചോദനം നല്കുകയുണ്ടായി. രണ്ടാം ലോകയുദ്ധത്തിനു ശേഷം ഏറ്റവുമധികം പൊതുജനശ്രദ്ധയാകർഷിച്ച നാടകകൃത്തുകൾ ടെന്നസ്സി വില്യംസും ആർതർ മില്ലറും ആണ്. ദി ഗ്ലാസ് മെനാജറി , എ സ്ട്രീറ്റ് കാർ നെയിംഡ് ഡിസയർ എന്നീ നാടകങ്ങളോടുകൂടിയാണ് ടെന്നസ്സി വില്യംസിന്റെ പ്രശസ്തിയുയർന്നത്. ക്യാറ്റ് ഓൺ എ ഹോട്ട് ടിൻ റൂഫ് തുടങ്ങിയ മറ്റു കൃതികൾ ഈ പ്രശസ്തിയെ ഒന്നുകൂടി ഉറപ്പിച്ചു. 1949-ൽ എഴുതിയ ഡെത് ഒഫ് എ സെയിൽസ്മാൻ , 1953-ൽ പ്രസിദ്ധം ചെയ്ത ദി ക്രൂസിബിൾ എന്നീ നാടകങ്ങൾ ആർതർ മില്ലറെ ശ്രദ്ധേയനായ ഒരു നാടകകൃത്താക്കി. എന്നാൽ ഈ ആദ്യകാലകൃതികൾ വഴി ഇദ്ദേഹം ഉണർത്തിവിട്ട പ്രതീക്ഷകളെ ഉത്ഫുല്ലമാക്കാൻ പോന്നവയായിരുന്നില്ല പിന്നീടെഴുതിയ നാടകങ്ങൾ.
പുതിയ കവിതയുടെ കാലഘട്ടം ആരംഭിക്കുന്നത് ഹാരിയറ്റ് മൺറോയുടെ കവിത, ഒരു പദ്യമാസിക എന്ന പ്രസിദ്ധീകരണത്തിന്റെ ഒന്നാം ലക്കത്തോടുകൂടിയാണെന്നു പറയാം. ഇക്കാലത്തെ പുത്തൻ കവികളുടെ വിഹാരരംഗമായിരുന്നു ഈ പ്രസിദ്ധീകരണം. കവിതയിലെ ഈ നവോത്ഥാനത്തിന്റെ ഉത്പത്തി കേന്ദ്രങ്ങൾ വാസ്തവത്തിൽ വാൾട്ട് വിറ്റ്മാനും എഡ്ഗാർ അല്ലൻ പോയും എമിലി ഡിക്കിൻസനുമായിരുന്നു. സ്പൂൺ റിവർ ആന്തോളജി യിലൂടെ പ്രശസ്തിയിലേക്കുയർന്ന എഡ്ഗാർ ലീ മാസ്റ്റേഴ്സും മോഹഭംഗത്തിന്റെ ഹൃദയവേദനയെപ്പറ്റി പാടിയ ഈ.എ. റോബിൻസണും പുത്തൻ അമേരിക്കൻ ജീവിത്തിന്റെ വ്യാഖ്യാനമെന്നുദ്ഘോഷിക്കപ്പെടുന്ന ഷിക്കാഗോ കവിതകളുടെ കർത്താവായ കാൾ സാൻബർഗും ആണ് കവിതാനവോത്ഥാനത്തിന്റെ ആദ്യകാല നായകന്മാർ. ഇവരെല്ലാവരും കാവ്യഭാഷയെ നിത്യജീവിതത്തിലെ സംസാരഭാഷയോടടുപ്പിക്കുന്നതിൽ നിർബന്ധബുദ്ധിക്കാരായിരുന്നു.
അമേരിക്കൻ പാരമ്പര്യം എന്ന വസ്തുതയിലൂന്നിനിന്ന് ഗ്രന്ഥരചന നടത്തിയ വാൻ വിക് ബ്രൂക്സ് സ്വയം ഒരു പ്രസ്ഥാനമായി തലയുയർത്തി നില്ക്കുന്നു. ഹ്യൂമനിസ്റ്റുകളെയും കാർഷിക വാദികളെയുംപോലെ ഇദ്ദേഹവും പാരമ്പര്യത്തെ മനുഷ്യജീവിതത്തിലെ നിർണായക ഘടകമായി കാണുകയുണ്ടായി. പ്യൂരിറ്റന്മാരുടെ വീഞ്ഞ് , അമേരിക്കയുടെ പ്രായപൂർത്തി , സാഹിത്യവും നേതൃത്വവും എന്നീ ആദ്യകാലകൃതികളിൽ അമേരിക്കൻ സാഹിത്യത്തിന്റെ വന്ധ്യാവസ്ഥയെക്കുറിച്ച് വിലപിച്ച ഇദ്ദേഹം സാഹിത്യത്തെ ഗൗരവബുദ്ധിയോടെ വീക്ഷിക്കാൻ അമേരിക്കക്കാരെ ആഹ്വാനം ചെയ്തു. മാർക്ക് റ്റ്വയിനിന്റെ കഠിനപരീക്ഷണം , ഹെന്റി ജെയിംസിന്റെ തീർഥാടനം എന്നീ കൃതികളിൽ മാനസികാപഗ്രഥന തത്ത്വങ്ങളുടെ വിദഗ്ദ്ധമായ പ്രയോഗം കാണാം. അമേരിക്കയിലെ എഴുത്തുകാരന്റെ ചരിത്രം 1850-1915 എന്ന അഞ്ചു വാല്യങ്ങളുള്ള ഗ്രന്ഥം ഇദ്ദേഹത്തിന് അമേരിക്കൻ സാഹിത്യ ചരിത്രത്തിൽ സ്ഥിരപ്രതിഷ്ഠ നേടിക്കൊടുത്തു.
വില്യം ഡീൻഹവൻസ് ആണ് അമേരിക്കൻ സാഹിത്യത്തിൽ റിയലിസ്റ്റു സങ്കേതത്തിന്റെ ഉദ്ഘാടകൻ. ഫ്രാങ്ക് നോറിസിന്റെ മാക് ടീഗ് എന്ന നോവൽ അമേരിക്കൻ റിയലിസ്റ്റു പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിൽ ഒരു നാഴികക്കല്ലാണ്. ഡേവിഡ് ഗ്രഹാം ഫിലിപ്സും ഈ പന്ഥാവിൽക്കൂടി കുറെയേറെ മുന്നേറിയ ഒരു നോവലെഴുത്തുകാരനായിരുന്നു. സ്റ്റീഫൻ ക്രെയിനിന്റെ ധീരതയുടെ ശോണമുദ്ര എന്ന യുദ്ധകഥ അമേരിക്കൻ സാഹിത്യത്തിൽ നാച്വറലിസ ത്തിന്റെ ആരംഭത്തെ കുറിക്കുന്ന ഒരു നോവലാണ്. പ്രാദേശികജീവിതത്തെ യഥാതഥമായി പ്രകാശിപ്പിച്ച ഇക്കാലത്തെ എഴുത്തുകാരിൽ തോമസ് നെല്സൻ പേജ് , ജോർജ് വാഷിങ്ടൺ കേബിൾ എന്നിവർ അമേരിക്കൻ സാഹിത്യചരിത്രത്തിൽ പ്രാമാണികമായ സ്ഥാനം നേടിയിട്ടുണ്ട്. പേജ്, വെർജീനിയയിലെ ജീവിതം ചിത്രീകരിച്ചപ്പോൾ കേബിൾ ലൂസിയാനാ ജീവിതമാണു പ്രമേയമാക്കിയത്.
സർഗാത്മക സാഹിത്യത്തോടൊപ്പം സമ്പന്നമായ ഒരു നിരൂപണസാഹിത്യവും അമേരിക്കയിൽ രൂപംകൊണ്ടിട്ടുണ്ട്. ഹ്യൂമനിസവും നാച്വറലിസവും ചേരിതിരിഞ്ഞുനിന്നാണ് അമേരിക്കൻ നിരൂപണസാഹിത്യം ഏറെക്കാലം പ്രവർത്തനം നടത്തിയത്. ഹ്യൂമനിസത്തിന്റെ പക്ഷത്തിലുള്ള പ്രധാന എഴുത്തുകാർ യാഥാസ്ഥിതികരായ ജെ.ജെ. ചാപ്മാൻ , പോൾ എൽമർ മൂർ , ജോർജ് വുഡ്ബെറി , ഇർവിങ് ബാബിറ്റ് , സ്റ്റുവർട്ട് ഷെർമൻ എന്നിവരാണ്. നാച്വറലിസ്റ്റു ചിന്താഗതിക്കാരായ വാൻ വൈക് ബ്രൂക്സ്, ഏണസ്റ്റ് ബോയിഡ് , എച്ച്.എൽ. മെൻകൻ എന്നിവരും ഉന്നതശീർഷരായ നിരൂപകന്മാരായിരുന്നു. സാഹിത്യാസ്വാദനത്തിന്റെ നിലവാരം ഉയർത്തുന്നതിൽ ശ്രദ്ധേയമായ പങ്കുവഹിച്ച നിരൂപകനാണ് ഡബ്ള്യു.സി. ബ്രൗണൽ . ഇംപ്രഷണിസ്റ്റിക് നിരൂപണമാണ് ജെയിംസ് ഹുനേക്കറു ടേത്.
വിപ്ലവത്തെത്തുടർന്ന് അമേരിക്കൻ സാഹിത്യത്തിൽ ഒരു പുതിയ കാലഘട്ടം ഉദ്ഘാടനം ചെയ്യപ്പെട്ടു. 18-ാം ശ.-ത്തിലെ സാഹിത്യസങ്കേതങ്ങളോടുള്ള പ്രകടമായ വിപ്രതിപത്തിയായിരുന്നു 19-ാം ശ.-ത്തിലെ ആദ്യദശകങ്ങളിൽ പൊതുവേ കണ്ടിരുന്നത്. തിമോത്തി ഡ്വൈറ്റ് , ജോൺ ട്രംബ്ൾ , ചാൾസ് ബ്രോക്ഡൺ എന്നിവരാണ് ഈ നവയുഗത്തിന്റെ പ്രതിനിധികൾ. പ്രതിഭാശാലിയായ മറ്റൊരു അമേരിക്കൻ എഴുത്തുകാരൻ എന്ന പേരിനർഹൻ വാഷിങ്ടൺ ഇർവിങ് ആണ്. നിക്കർ ബ്രോക്കറുടെ ന്യൂയോർക്ക് ചരിത്രം ആണ് ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ ആദ്യത്തെ പ്രഖ്യാതമായ കൃതി. എങ്കിലും റിപ്വാൻ വിങ്കിളിന്റെ സുപരിചിതമായ കഥ ഉൾക്കൊള്ളുന്ന ദി സ്കെച്ച് ബുക്ക് ആണ് ഇദ്ദേഹത്തെ പ്രസിദ്ധനാക്കിയത്.
ഗദ്യനാടകങ്ങളെ അപേക്ഷിച്ച് അമേരിക്കയിൽ കാവ്യനാടകങ്ങളിൽ നടത്തപ്പെട്ട പരീക്ഷണങ്ങൾ ഏറെക്കുറെ ദുർബലങ്ങളായിരുന്നു. വാലസ് സ്റ്റീവൻസിന്റെ കാർലോസ് എമങ് ദി കാൻഡിൽസ് , ത്രീ ട്രാവലേഴ്സ് വാച്ച് എ സൺറൈസ് എന്നീ കാവ്യനാടകങ്ങൾ ശ്രദ്ധാർഹങ്ങളാണ്. എങ്കിലും അവ നാടകങ്ങളെന്നതിനെക്കാൾ കവിതകളായിരുന്നു; അതുകൊണ്ടുതന്നെ അവയുടെ ആസ്വാദനക്ഷമത പരിമിതമാണ്. വിന്റർസെറ്റ് അടക്കമുള്ള, മാക്സ്വെൽ അൻഡേഴ്സന്റെ എല്ലാ നാടകങ്ങളുടെയും നില ഇതുതന്നെ. ആർച്ചിബാൾഡ് മാക്ലീഷിന്റെ കാവ്യനാടകങ്ങളാണ് രചനാകൗശലത്തിൽ മറ്റു നാടകങ്ങളെക്കാൾ മുന്തിനില്ക്കുന്നത്. 1958-ൽ എഴുതപ്പെട്ട ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ ജെ.ബി. എന്ന നാടകത്തിനു പൊതുവേ നല്ല സ്വീകരണമാണു ലഭിച്ചത്.
ഒനീലിന്റെ സ്വാധീനത യൂറോപ്പിലേക്കും വ്യാപിക്കുകയുണ്ടായി. അമേരിക്കയിലെ ഏറ്റവും തലയെടുപ്പുള്ള നാടകകൃത്തെന്ന പദവി ഇന്നും ഒനീലിനുതന്നെയാണ്. സിഡ്നി ഹവാഡ് , എൻ.എസ്. ബെർമാൻ , ഫിലിപ് ഫാരി , റോബർട്ട് ഷെർവുഡ് , മോസ്ഹാർട്ട് , ജോർജ് കോഫ്മാൻ എന്നിവരാണ് പ്രമുഖരായ മറ്റ് അമേരിക്കൻ നാടകകൃത്തുകൾ. ഇവരിൽ ചിലരുടെ കൃതികൾക്ക് ഒനീലീന്റെ നാടകങ്ങളെക്കാൾ ശില്പഭംഗി അവകാശപ്പെടാമെങ്കിലും അവയ്ക്കൊന്നിനും ഒനീലിന്റെ നാടകങ്ങളുടെ വികാരസാന്ദ്രതയില്ല. പരീക്ഷണപ്രധാനമായ ഒരു നാടകമാണ് എൽമർ റൈസിന്റെ ദി ആഡിങ് മെഷീൻ . നോവലിസ്റ്റുകൂടിയായ തോൺടൺ വൈൽഡറുടെ നമ്മുടെ പട്ടണം എന്ന നാടകവും പരീക്ഷണപ്രധാനമായ ഒന്നാണ്.
അമേരിക്കൻ സാഹിത്യനവോത്ഥാനത്തിന്റെ ശംഖൊലി മുഴക്കിയ മിക്കവാറും എല്ലാ പ്രമുഖ സാഹിത്യനായകന്മാരും രണ്ടാം ലോകയുദ്ധത്തിനുശേഷം തങ്ങളുടെ വിശിഷ്ടമായ ഒരു കൃതിയെങ്കിലും രചിക്കുകയുണ്ടായി. കവിതയിൽ ഫ്രോസ്റ്റും നോവലിൽ ഹെമിങ്വേയും ഫോക്നറും സ്റ്റെയിൻബെക്കും നാടകത്തിൽ ഒനീലും പുതിയ നേട്ടങ്ങളുണ്ടാക്കി. ഇവരുടെ സാഹിത്യപിന്തുടർച്ചക്കാരാണു നോവലിൽ ജോൺ അപ്ഡൈക്കും കവിതയിൽ റോബർട്ടു ലൊവലും നാടകത്തിൽ എഡ്വേഡ് ആൽബി യും. അമ്പരിപ്പിക്കുന്ന സങ്കീർണതയിലും വൈവിധ്യങ്ങളിലും സ്വന്തം വ്യക്തിത്വവും തനിമയുമാണ് ഇവർ നേടുന്നത്. ഈ അന്വേഷണം മൂന്നു പ്രധാന സാംസ്കാരിക ഉപഗ്രൂപ്പുകളുടെ ജീവിതത്തിലൂടെയാണു പ്രകടമായത്. ദാക്ഷിണാത്യ-ആഫ്രോ അമേരിക്കൻ-യഹൂദ ഗ്രൂപ്പുകളുടെ ജീവിതങ്ങളിൽ.
അമേരിക്കൻ സാഹിത്യം അതിന്റെ മൂന്നാം ഘട്ടത്തിലേക്ക്, രണ്ടാം ലോകയുദ്ധത്തിനുശേഷം പ്രവേശിച്ചു. ലബ്ധപ്രതിഷ്ഠരായ എഴുത്തുകാർ അവരുടെ പ്രഖ്യാതമായ നിലപാടുകളിൽ ഉറച്ചുനിന്നപ്പോൾഒരു കൂട്ടം യുവസാഹിത്യകാരന്മാർ രംഗത്തേക്കു വന്നു. അമേരിക്കൻ സാഹിത്യകാരന്മാരിൽ പ്രമുഖരായ പലരുടെയും നേതൃത്വം ലോകം ഇന്ന് അംഗീകരിച്ചുകഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ഫോക്നർ തന്നെയാണ് ഒരുദാഹരണം. ഫ്രാൻസിലെയും മെക്സിക്കോയിലെയും യുവസാഹിത്യകാരന്മാരിൽ ഇദ്ദേഹം ചെലുത്തിയിട്ടുള്ള സ്വാധീനത പ്രകടമാണ്. എന്നാൽ ഈ സ്വാധീനത എല്ലായ്പ്പോഴും ഒരേ മാർഗ്ഗത്തിലൂടെയല്ല പ്രവഹിക്കുന്നത്. സാഹിത്യപരമായ ഈ ആദാനപ്രദാനങ്ങൾ അമേരിക്കൻ സാഹിത്യത്തെ സമ്പന്നമാക്കിയിട്ടുണ്ടെന്നു സമ്മതിക്കാതെ തരമില്ല.
കഥാകഥനത്തിൽ പ്രാഗല്ഭ്യമുള്ള ജെയിംസ് ഫെനിമർ കൂപ്പർ 19-ാം ശ.-ത്തിന്റെ ഉത്തരാർധത്തിലെ ഗണനീയരായ ആഖ്യായികാകാരന്മാരുടെ കൂട്ടത്തിൽ ഒരാളാണ്. കുട്ടിക്കാലത്തു 'ചുവന്ന ഇന്ത്യാക്കാരു'ടെ യിടയിൽ കഴിച്ചുകൂട്ടിയ നാളുകളിലെ അനുഭവങ്ങൾ ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭാവനയെ പ്രഫുല്ലമാക്കി; അതിന്റെ ഫലമായി മോഹിക്കന്മാരിൽ അവസാനത്തെയാൾ , മാർഗദർശകൻ , മൃഗഹന്താവ് എന്നിങ്ങനെയുള്ള ഒട്ടധികം നോവലുകൾ ഇദ്ദേഹം രചിക്കുകയുണ്ടായി.
ചെറുകഥാസാഹിത്യത്തിന് അമേരിക്കയുടെ സംഭാവന വളരെ വിലപിടിച്ചതാണ്. കേബിൾ, ഇർവിങ്, അംബ്രോസ്ബിയേഴ്സ് , ഹാതോൺ, പോ, ഹാർട്ട്, ഹെന്റി ജെയിംസ്, എഡിത് വാർട്ടൻ എന്നീ അമേരിക്കൻ എഴുത്തുകാർ ഈ സാഹിത്യരൂപത്തിലൂടെ സാർവദേശീയ പ്രശസ്തി നേടിയവരാണ്. സമ്പന്നമായ ഈ പാരമ്പര്യം 20-ാം ശ.-ത്തിലും അമേരിക്ക പിൻതുടർന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ചെറുകഥാസാഹിത്യത്തിൽ ഒരു നൂതന സാങ്കേതികരീതി ആവിഷ്കരിച്ച എഴുത്തുകാരനാണ് ഒ. ഹെന്റി എന്ന തൂലികാനാമത്തിൽ അറിയപ്പെടുന്ന വില്യം സിഡ്നി പോർട്ടർ .
1775-83-ലെ സ്വാതന്ത്ര്യസമരത്തിനു ശേഷം അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളായി ത്തീർന്ന പ്രദേശത്തെ ഇംഗ്ലീഷ് സാഹിത്യം. സ്വാതന്ത്ര്യസമരത്തിനു മുൻപുള്ള കൊളോണിയൽകാലം, സ്വാതന്ത്ര്യം നേടിയതിനുശേഷമുള്ള ദേശീയകാലം, രണ്ടാം ലോകയുദ്ധത്തിനു ശേഷമുള്ള സാർവദേശീയകാലം, എന്നിങ്ങനെ രാഷ്ട്രീയപശ്ചാത്തലമനുസരിച്ച് അമേരിക്കൻ ഇംഗ്ലീഷ് സാഹിത്യത്തെ മൂന്നു പ്രധാന ഘട്ടങ്ങളായി ചരിത്രകാരന്മാർ വിഭജിക്കാറുണ്ട്. ഈ ഘട്ടവിഭജനം അടിസ്ഥാനമാക്കി പ്രായേണ പ്രസ്ഥാനങ്ങളിലൂടെ അമേരിക്കൻ സാഹിത്യത്തിന്റെ വികാസത്തെ വിവരിക്കാവുന്നതാണ്.
യൂറോപ്പിന്റെ ശ്രദ്ധയെ ഹഠാദാകർഷിച്ച മറ്റൊരു അമേരിക്കൻ നാടകകൃത്താണ് എഡ്വേർഡ് ആൽബി . അസംബന്ധത്തിന്റെ അരങ്ങ് എന്നറിയപ്പെടുന്ന പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ ഒരു പ്രമുഖ പ്രതിനിധിയാണ് ആൽബി. ദ് സൂ സ്റ്റോറി , ദ് ഡെത് ഒഫ് ബെസ്സി സ്മിത്ത് , ദി അമേരിക്കൻ ഡ്രീം , ഹു ഈസ് അഫ്രയ്ഡ് ഒഫ് വെർജീനിയ വൂൾഫ് എന്നിവയാണ് ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ മുഖ്യ നാടകങ്ങൾ.
എസ്രാ പൗണ്ട് ആരംഭിച്ച ഇമേജിസ്റ്റ് പ്രസ്ഥാനം 20-ാം ശ.-ത്തിലെ അമേരിക്കൻ കാവ്യസരണിയെ കൂടുതൽ സമ്പന്നമാക്കി. ഫ്രഞ്ച്-ചൈനീസ് സാഹിത്യങ്ങളിൽനിന്നും പ്രചോദനം നേടിയ ഒരു സാർവജനീനകാവ്യപ്രതിഭയായിരുന്നു പൌണ്ടിന്റേത്. ഏമി ലോവൽ , ജോൺ ഗൂൽഡ് ഫ്ളെച്ചർ ഹിൽഡാ ഡൂലിറ്റിൽ , കോൺറാഡ് ഐക്കൻ എന്നിവരാണ് ഈ ഇമേജിസ്റ്റ് സ്കൂളിന്റെ മറ്റു പ്രതിനിധികൾ.
ഒനീലിനുശേഷം വന്ന ഏറ്റവും ഊർജസ്വലനായ ഒരു നാടകകൃത്താണ് ക്ലിഫഡ്സ് ഓഡറ്റ്സ് . വെയിറ്റിങ് ഫോർ ലെഫ്റ്റി , എവെയ്ക്ക് ആൻഡ് സിങ് എന്നീ നാടകങ്ങളാണ് ഓഡറ്റ്സിന്റെ യശസ്സിന് അടിത്തറ പാകിയത്. അമേരിക്കൻ സംസാരഭാഷ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നതിലുള്ള അനന്യസാധാരണമായ കഴിവാണ് ഓഡറ്റ്സിന്റെ നാടകങ്ങളുടെ വശ്യതയ്ക്കുള്ള ഒരു പ്രധാന കാരണം.
പ്രശസ്തമതപ്രവർത്തകരുടെ കുടുംബത്തിൽനിന്നും വന്ന കോട്ടൺ മെയ്തർ അമേരിക്കയിലെ ആദ്യത്തെ എഴുത്തുകാരനായി ഗണിക്കപ്പെടുന്നു. ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ മാഗ്നേലിയ ക്രിസ്റ്റി അമേരിക്കാന തുടങ്ങിയ കൃതികൾ ആധ്യാത്മികചിന്താപ്രധാനങ്ങളായിരുന്നു. ഇത്തരത്തിൽ ഗ്രന്ഥരചന നടത്തിയ മറ്റൊരാളാണ് ജൊനാഥൻ എഡ്വേഡ്സ് .
ദാർശനിക സാഹിത്യത്തിന്റെ രംഗത്ത് അമേരിക്കയുടെ പ്രതിനിധികൾ വില്യം ജെയിംസും ജോർജ് സന്തായനയും ആണ്. അവരുടെ ദാർശനിക കൃതികൾ അമേരിക്കയുടെ ബുദ്ധിപരമായ ജീവിതത്തെ ഗണ്യമായ നിലയിൽ ഗുണപുഷ്കലമാക്കിയിട്ടുണ്ട്. ഉപന്യാസങ്ങളുടെ രംഗത്ത് ഹെന്റി ബ്രുക് ആഡംസ് , വുഡ്രോ വിൽസൻ എന്നീ പേരുകൾ അവിസ്മരണീയങ്ങളാണ്.
വൈവിധ്യമാർന്ന സർഗപ്രതിഭയുടെ ഉടമകളായിരുന്നു ജെയിംസ് റസൽ ലോവലും ഒളിവർ വെൻഡൽ ഹോംസും . ഈ രണ്ടു സാഹിത്യനായകന്മാരും ഗദ്യ-പദ്യശാഖകളെ ഒരുപോലെ പോഷിപ്പിച്ചു. സദാചാരചിന്താപരതയായിരുന്നു ലോവലിന്റെ കവിതയുടെ പ്രകടമായ സവിശേഷതയെങ്കിൽ, ശാലീനസുന്ദരമായ ആകർഷകത്വമാണ് ഹോംസിന്റെ മുഖമുദ്ര. ഹോംസ് ചില നോവലുകളും രചിച്ചിട്ടുണ്ട്.
മൂലമറ്റം പവർ ഹൗസ് ഇൻഡ്യയിലെ ഏറ്റവും വലിയ ഭൂഗർഭ ജലവൈദ്യുതി ഉത്പാദന കേന്ദ്രങ്ങളിൽ ഒന്നാണ്. ഇടുക്കി ജലസംഭരണിയിൽ നിന്നും വെള്ളം ഭൂമിക്കടിയിലൂടെ വലിയ പൈപ്പുകളിൽ കൂടി മൂലമറ്റത്ത് എത്തിച്ച് ഏകദേശം 669.2 മിറ്റർ ഉയരത്തിൽ നിന്നും 6 ടർബൈനുളിലേക്കു വീഴിച്ച് വൈദ്യുതി ഉത്പാദിപ്പിക്കുന്നു. ഒരോ ടർബൈനുകളുടേയും ക്ഷമത 130 മെഗാവാട്ട് ആണ് മൊത്ത ഉത്പാദന ക്ഷമത 780 മെഗാവാട്ടാണ്. വൈദ്യുതോത്പാദനത്തിനു ശേഷം പുറന്തള്ളുന്ന ജലം ത്രിവേണി സംഗമത്തിൽ വെച്ച് തൊടുപുഴയാറിലേക്കു ചേരുന്നതിനാൽ ഒരിക്കലും വറ്റാത്ത പുഴ പേർ തൊടുപുഴയാറിനു ലഭിച്ചിരിക്കുന്നു. സുരക്ഷാ കാരണങ്ങളാൽ ഇവിടേക്കുള്ള പ്രവേശനം പരിമിതപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു.
മൂലമറ്റം ഇടുക്കി ജില്ലയിൽ തൊടുപുഴ താലൂക്കിലെ ഒരു ഗ്രാമവും അറക്കുളം ഗ്രാമപഞ്ചായത്തിന്റെ ആസ്ഥാനവുമാണ്. തൊടുപുഴയിൽ നിന്നും 22 കിലോമീറാണ് ഇവിടേക്കുള്ള ദൂരം. വളരെ മനോഹര ഭൂപ്രകൃതിയാൽ അനുഗൃഹീതമായതിനാൽ മലയാള സിനിമാ വ്യവസായത്തിന്റെ ശ്രദ്ധാകേന്ദ്രമാണിവിടം. മൂന്നു വശങ്ങളും മലകളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടു കിടക്കുന്നതും അരുവികളാൽ നിറഞ്ഞതും, ഒരിക്കലും വറ്റാത്ത തൊടുപുഴയാറിന്റെ ഉത്ഭവസ്ഥാനവുമാണ്.
മൂലമറ്റം തേക്കും കൂപ്പ്, ഇലപ്പള്ളി വെള്ളച്ചാട്ടം, ത്രിവേണി സംഗമം, തൂക്കുപാലം, നാടുകാണി മണ്ഡപം, തുമ്പിച്ചി വി. തോമാ ഗിരി, മലങ്കര ജലസംഭരണി, കുടയത്തൂർ മല, ഇലവീഴാപൂഞ്ചിറ എന്നിവിടങ്ങളാണ് അടുത്തുള്ള പ്രധാന വിനോദസഞ്ചാര കേന്ദ്രങ്ങൾ. ലോകത്തിലെ രണ്ടാമത്തേതും, ഏഷ്യയിലെ ഒന്നാമത്തെതും കമാന ജലസംഭരണിയായ ഇടുക്കി ജലസംഭരണി ഇവിടെനിന്നും 45 കിലോമീറ്റർ അകലെയാണ്.
തൽനോ എന്നറിയപ്പെടുന്ന അബോറിജിനുകളായിരുന്നു ഇവിടുത്തെ ആദിമ നിവാസികൾ. 1493 നവംബർ 19നു കൊളംബസിന്റെ രണ്ടാമത്തെ അമേരിക്കാ പര്യവേഷണയാത്രയിൽ ദ്വീപസമൂഹത്തെ സ്പെയിനിനു കീഴിലാക്കി. സ്പാനിഷ് അധിനിവേശത്തിൽ അടിമത്തത്തിലേയ്ക്ക് വീണ അബോറിജിനുകൾ യൂറോപ്യന്മാർ കൊണ്ടുവന്ന രോഗം മൂലവും മറ്റു കാരണങ്ങളാലും ക്രമേണ തുടച്ചുനീക്കപ്പെട്ടു. പിന്നീട് അനേകം ഫ്രഞ്ച്, ബ്രിട്ടീഷ്, ഡച്ച് അധീശശ്രമങ്ങളെ പ്രതിരോധിച്ച് 400 വർഷത്തോളം പോർട്ടോ റിക്കോ സ്പെയിൻകാർ കൈവശംവച്ചു. ഒടുവിൽ സ്പാനിഷ്-അമേരിക്കൻ യുദ്ധത്തിനുശേഷമുള്ള പരാജയശേഷം 1898ലെ പാരിസ് ഉടമ്പടി നിഷ്കർഷിച്ചതുപ്രകാരം ഫിലിപ്പീൻസിനൊപ്പം പോർട്ടോ റിക്കോയും സ്പെയിൻ അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകൾക്ക് അടിയറവെച്ചു. അന്നുമുതൽ പോർട്ടോ റിക്കോ അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളുടെ ഭരണത്തിൻ കീഴിലാണ്.
അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിലെ ഒരു അൺഇൻകോർപ്പറേറ്റഡ് ടെറിട്ടറിയാണ് വടക്കു കിഴക്കേ കരീബിയൻ പ്രദേശത്ത് ഡൊമിനിക്കൻ റിപ്പബ്ലിക്കിന്റെ കിഴക്കായും യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സ് വിർജിൻ ദ്വീപുകളുടെയും ബ്രിട്ടീഷ് വിർജിൻ ദ്വീപുകളുടെയും പടിഞ്ഞാറായും സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന പോർട്ടോ റിക്കോ . ഔദ്യോഗികമായി പ്രദേശം കോമൺവെൽത്ത് ഓഫ് പോർട്ടോ റിക്കോ എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
1917ൽ പോർട്ടോ റിക്കർക്കു ആദ്യമായി യു.എസ്. പൗരത്വം നൽകപ്പെട്ടു. പിന്നീട് 1948ൽ സ്വന്തമായി ഗവർണറെയും തിരഞ്ഞെടുത്തു. 1952ലാണ് പോർട്ടോ റിക്കോ ഭരണഘടന ഔദ്യോഗികമായി ജനങ്ങൾ അംഗീകരിച്ചത്. ജനാധിപത്യപരമായി തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട രണ്ടു നിയമനിർമ്മാണ സഭകളുണ്ടെങ്കിലും പോർട്ടോ റിക്കൻ ജീവിതത്തെ ബാധിക്കുന്ന സുപ്രധാന തീരുമാനങ്ങൾ യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സ് കോൺഗ്രസ് ആണ് എടുക്കുന്നത്. യു.എസ്. പ്രസിഡന്റ് തിരഞ്ഞെടുപ്പിൽ വോട്ടു ചെയ്യാൻ ദ്വീപുനിവാസികൾക്ക് അവകാശമില്ല.
"സമ്പന്നതുറമുഖം" എന്ന് സ്പാനിഷിൽ അർത്ഥം വരുന്ന പോർട്ടോ റിക്കോ ഒരു ദ്വീപസമൂഹമാണ്. പ്രധാന പോർട്ടോ റിക്കോ ദ്വീപു കൂടാതെയുള്ള വലിയ ദ്വീപുകൾ വിയെക്വെസ്, കുളെബ്ര, മോന എന്നിവയാണ്. പോർട്ടോ റിക്കോ പ്രദേശത്തിന്റെ മൊത്തം വിസ്തീർണ്ണം 9,104 ചതുരശ്രകിലോമീറ്ററാണ്. 2001ലെ കണക്കെടുപ്പ് പ്രകാരം 3,916,632 ആണ് ഇവിടുത്തെ ജനസംഖ്യ. സ്പാനിഷും ഇംഗ്ലീഷുമാണ് പോർട്ടോ റിക്കോയുടെ ഔദ്യോഗികഭാഷകൾ, ഇതിൽ സ്പാനിഷ് ആണ് പ്രധാനം.
നിലവിലെ രാഷ്ട്രീയ സ്ഥിതിയിൽ പോർട്ടോ റിക്കോയ്ക്കു അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിലെ ഒരു സംസ്ഥാനമെന്ന പദവി ലഭിക്കുകയോ അല്ലെങ്കിൽ അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിൽനിന്ന് സ്വാതന്ത്യം പ്രാപിച്ച് ഒരു സ്വതന്ത്രരാഷ്ട്രമായി മാറാനോ സാധിക്കാം. 2012 നവംബർ 6നു നടന്ന അഭിപ്രായവോട്ടെടുപ്പിലെ ഫലമനുസരിച്ച് 53% പേരും നിലവിലുള്ള സ്ഥിതി തുടരാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല. 65% ശതമാനം പേരും സംസ്ഥാനരൂപീകരണത്തെയാണ് പിന്തുണയ്ക്കുന്നത്.
ഹിന്ദുമതത്തിന്റെ പുനർജന്മസിദ്ധാന്തം ആവിഷ്കൃതമായത് തിൻമ എന്ന പ്രശ്നത്തിന് ഒരു പരിഹാരം നേടുന്നതിലുള്ള ശ്രമത്തിലാണ്. ഓരോ ജൻമവും മുജ്ജൻമത്തിലെ കർമഫലമനുസരിച്ചായിരിക്കും എന്ന് ഹിന്ദുക്കൾ വിശ്വസിച്ചു. ആത്മസാക്ഷാത്കാരം വഴി മുക്തിനേടുന്നതുവരെ ഓരോ ആത്മാവും കർമചക്രത്തിൽ ബന്ധിക്കപ്പെട്ടുകിടക്കും. ഒരു മനുഷ്യൻ കീറിപ്പഴകിയ വസ്ത്രങ്ങളുപേക്ഷിച്ച് പുതിയ വസ്ത്രം ധരിക്കുന്നതുപോലെ, ആത്മാവ് ജീർണശരീരം വെടിഞ്ഞ് പുതിയ ശരീരത്തെ പ്രാപിക്കുന്നുവെന്ന് ഭഗവദ്ഗീതയിൽ പറയുന്നു. അർജുനനെ യുദ്ധം ചെയ്യാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നതിന് ശ്രീകൃഷ്ണൻ ഉപയോഗിച്ച യുക്തി ആത്മാവിന്റെ അനശ്വരതയാണ്. യുദ്ധംകൊണ്ട് ശരീരത്തിനുമാത്രമേ നാശം സംഭവിക്കുകയുള്ളുവെന്നും ആത്മാവിന് നാശമില്ലെന്നും ശ്രീകൃഷ്ണൻ അർജുനനെ ഉദ്ബോധിപ്പിച്ചു. ജനനം മുതൽ ഒരു വ്യക്തിക്ക് പല വ്യത്യാസങ്ങളും സംഭവിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. മരണത്തിനുശേഷം പഴയ ശരീരത്തെ ഉപേക്ഷിച്ച് പുതിയ ശരീരത്തെ പ്രാപിക്കുന്നതും ഈ വ്യത്യാസത്തിനു തുല്യമാണ്.
എല്ലാം ഭൗതികവസ്തുക്കളാൽ നിർമിതമായതാണെന്ന ധാരണയിൽ ആത്മാവിന്റെ അനശ്വരതാസിദ്ധാന്തത്തെ ചില ചിന്തകർ എതിർത്തു. 20-ം ശതകത്തിലെ ഭൗതികവാദികൾ ഇക്കൂട്ടത്തിൽപെട്ടവരാണ്. ശരീരത്തിൽനിന്ന് വിഭിന്നമാണ് ആത്മാവ്; എങ്കിലും അവ രണ്ടും വളരെയധികം ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതുകൊണ്ട് ശരീരമില്ലാതെ ആത്മാവിന്റെ നിലനില്പ് സങ്കല്പിക്കുക സാധ്യമല്ല. ഭാരതീയ ദർശനത്തിൽ ഇതിനു പരിഹാരം കാണുന്നത് പുനർജൻമസിദ്ധാന്തത്തിലാണ്. പാശ്ചാത്യ ചിന്തകരിൽ പലരും പുനർജന്മത്തിൽ വിശ്വസിച്ചിരുന്നില്ല. ഭൗതിക സിദ്ധാന്തത്തിന്റെ സ്വാധീനത പാശ്ചാത്യ ദർശനത്തിൽ ഉണ്ടായതുകൊണ്ട് അമർത്ത്യതയിലുള്ള വിശ്വാസം കുറഞ്ഞു. ശരീരം പോലെതന്നെ ആത്മാവും അണുക്കൾകൊണ്ടുണ്ടാക്കപ്പെട്ടതാണെന്ന് എപ്പിക്യൂറിയൻ ദാർശനികർ വാദിച്ചു. ശരീരം നശിക്കുമ്പോൾ ആത്മാവിന്റെ അണുക്കളും നശിക്കുന്നു എന്ന സിദ്ധാന്തത്തെ ആധുനിക ഭൗതികവാദികൾ വികസിപ്പിച്ചു.
ഭൂമിയിലെ ജീവിതവും മരണാനന്തരജീവിതവുമായി ധാർമികബന്ധം ഉള്ളതായി പുരാതനകാലത്ത് വിശ്വസിച്ചിരുന്നില്ല എന്ന് നരവംശശാസ്ത്രജ്ഞനായ ഇ.ബി. ടൈലർ അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു. എന്നാൽ, ഭൂമിയിലെ പ്രവർത്തനഫലം മരണാനന്തരം അനുഭവപ്പെടുമെന്ന ഒരു സിദ്ധാന്തം പിന്നീടുണ്ടായി. ഭാരതീയ ദർശനത്തിൽ ഈ വിശ്വാസം നിലനില്ക്കുന്നു. ഈ വിശ്വാസം മധ്യയുഗത്തിലെ മിക്ക ക്രൈസ്തവർക്കും ഉണ്ടായിരുന്നു. നീതിമാൻമാർക്ക് ശാശ്വതമായ സ്വർഗീയ സൌഭാഗ്യവും പാപികൾക്ക് നിത്യനരകവും ലഭിക്കും എന്ന് യേശുക്രിസ്തു പഠിപ്പിച്ചു. ശാരീരികമായ ഉയിർത്തെഴുന്നേല്പിലുള്ള വിശ്വാസം ക്രിസ്തുവിന് തൊട്ടുമുൻപുള്ള ശതകങ്ങളിലാണ് ആരംഭിച്ചത്.
ആത്മാവ് അനശ്വരമാണെന്നും മരണാനന്തരം ഭൌതികശരീരത്തിൽനിന്ന് വേർപെട്ട് സ്വർഗത്തിലോ നരകത്തിലോ ഈശ്വരസന്നിധിയിലോ സ്ഥിതി ചെയ്യുമെന്നും മിക്കവാറും എല്ലാ മതങ്ങളും വിശ്വസിക്കുന്നു. പ്രാകൃത ജപ്പാൻജനത ആത്മാവിന്റെ അനശ്വരതയിൽ വിശ്വസിച്ചിരുന്നു. ഈജിപ്റ്റുകാർ, മരണാനന്തര യാത്രയിൽ ആത്മാവിനുവേണ്ടി വിപുലമായ ഒരുക്കങ്ങൾ ചെയ്യാറുണ്ട്. ശരീരത്തിൽ നിന്ന് വേർപെട്ട ഒരു സത്തയെപ്പറ്റി പുരാതന യഹൂദമതം വിഭാവനം ചെയ്തിരുന്നില്ല. മരണാനന്തരം മനുഷ്യാത്മാവ് ഭൂമിയിൽ ചുറ്റിക്കറങ്ങുന്നു എന്ന വിശ്വാസമാണ് പ്രാകൃതമതത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നത്.
ആത്മാവ് അനശ്വരമാണെന്ന് ഇസ്ളാമിക ദാർശനികനായ അവിസെന്ന വിശ്വസിച്ചിരുന്നു. മറ്റൊരു ദാർശനികനായ അവറോസ് അരിസ്റ്റോട്ടിലിന്റെ അഭിപ്രായത്തോടു യോജിച്ചു. പരമസത്ത ഈശ്വരനാണെന്നും ഈശ്വരൻ അനശ്വരനാണെന്നും ആയിരുന്നു സ്പിനോസയുടെ വാദം. വ്യക്തികളുടെ അനശ്വരതയിൽ അദ്ദേഹവും വിശ്വസിച്ചിരുന്നില്ല. ആത്മീയ മോണാഡുകൾ അടങ്ങിയതാണ് സത്ത എന്നും നിയതമോണാഡായ മനുഷ്യൻ ഈശ്വരന്റെ സൃഷ്ടിയായതുകൊണ്ട് ഈശ്വരന് അവനെ നശിപ്പിക്കാമെന്നും ലൈബ്നിറ്റ്സ് വാദിച്ചു.
മരണമില്ലായ്മ എന്നർഥമുള്ള ഈ പദം സാധാരണയായി മനുഷ്യാത്മാവിന്റെ അനശ്വരതയെ സൂചിപ്പിക്കാൻ ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു. പ്രപഞ്ചത്തിലെ ഭൌതികവസ്തുക്കളെല്ലാം കുറെനാൾ നിലനിന്നശേഷം നശിച്ചുപോകുന്നു; എന്നാൽ നശ്വരങ്ങളായ ഈ പ്രപഞ്ചവസ്തുക്കൾക്കപ്പുറം അനശ്വരവും അഭൌമവും ആയ ഏതോ ഒന്നുണ്ടെന്ന് പ്രാകൃതകാലം മുതൽ മനുഷ്യൻ വിശ്വസിച്ചുപോന്നു. മതത്തിലും തത്ത്വദർശനത്തിലും സാധാരണ കൈകാര്യം ചെയ്യപ്പെടുന്ന ഒരു സംപ്രത്യയമാണ് അമർത്ത്യത.
ജോർജ് വില്യം ഫ്രഡറിക്ക് ഹെഗലിന്റെ അഭിപ്രായത്തിൽ ആത്മാവ് അനശ്വരമാണ്. എന്നാൽ വ്യക്തികളുടെ ആത്മാവിന്റെ നിലനില്പിനെപ്പറ്റി ഇദ്ദേഹം പ്രത്യേകിച്ചൊന്നും പറഞ്ഞിട്ടില്ല. വ്യക്തികളുടെ ആത്മാവ് അനശ്വരമാണെന്ന് സിസറൊ, വിശുദ്ധ അഗുസ്തിനോസ് എന്നിവർ വിശ്വസിച്ചിരുന്നു.
58 ചതുരശ്ര കിലോമീറ്റർ വിസ്തൃതിയാണ് ഈ ഗ്രാമപഞ്ചായത്തിനുള്ളത് . ഇടവിട്ടിടവിട്ട് ചെറുകുന്നുകളും, നീരൊഴുക്കുകളും, സമതലങ്ങളും, നെൽപ്പാടങ്ങളും നിറഞ്ഞതാണ് മരങ്ങാട്ടുപിള്ളി. ഭൂപ്രകൃതിയനുസരിച്ച് ഇടനാട് മേഖലയിൽ വരുന്ന പഞ്ചായത്തിലെ പ്രധാന വിളകൾ നെല്ല്, റബ്ബർ, തെങ്ങ് എന്നിവയാണ്. നിരവധി കുന്നുകൾ ഉൾപ്പെടുന്ന തനതായ മലയോരകാർഷിക ഭൂപ്രകൃതിയാണ് മരങ്ങാട്ടുപിള്ളിക്കുള്ളത്.
മരങ്ങാട്ടുപിള്ളി ഗ്രാമപഞ്ചായത്ത് കുറിച്ചിത്താനം, ഇലക്കാട് , മോനിപ്പിള്ളി എന്നീ വില്ലേജുകൾ ഉൾപ്പെടുന്ന ഗ്രാമപഞ്ചായത്താണ് മരങ്ങാട്ടുപിള്ളി ഗ്രാമപഞ്ചായത്ത്.
അറ്റ്ലാന്റിസിലെ ജനങ്ങൾ ബി.സി. 9400-അടുപ്പിച്ച് യൂറോപ്പിന്റെ മേൽ ആക്രമണം നടത്തിയതായും ഏഥൻസുകാർ ഈ ആക്രമണകാരികളെ തുരത്തിയതായും പ്ലേറ്റോ അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു. ആഫ്രിക്കയുടെ ഏതാനും ഭാഗങ്ങൾ ആക്രമിച്ച് ലിബിയ ഏറെക്കുറെ ഇവർ കീഴടക്കിയിരുന്നതായും പ്രസ്താവമുണ്ട്. പില്ക്കാലത്ത് ദൈവകോപത്തിനിരയായി, ഒരു രാവും പകലുംകൊണ്ട്, അറ്റ്ലാന്റിസ് പ്രദേശം സമുദ്രത്തിൽ ആണ്ടുപോയെന്നാണ് ഐതിഹ്യം. പൂർണതയിലെത്തിയ ഒരു മാതൃകാലോകം ആയിട്ടാണ് അറ്റ്ലാന്റിസിനെ പ്ലേറ്റോ കണക്കാക്കുന്നത്. മൌലികമായ രേഖകൾ ഇല്ലാത്തതിനാൽ പ്ലേറ്റോയുടെ നിഗമനങ്ങൾക്ക് സങ്കല്പ സ്വഭാവമേയുള്ളു. ഫ്രാൻസിസ് ബേക്കൺ വിവരിച്ച സാങ്കല്പികമായൊരു ജനപദത്തിന് നവ അറ്റ്ലന്റിസ് എന്നാണ് പേര്; പക്ഷേ, ബേക്കൺ അതിന്റെ ആസ്ഥാനം കല്പിച്ചത് ദക്ഷിണസമുദ്രത്തിൽ എവിടെയോ ആണെന്നു മാത്രം.
യവനപുരാണങ്ങളിൽ പ്രസിദ്ധമായ ദ്വീപ് അഥവാ വൻകരയാണ് അറ്റ്ലാന്റിസ്. ഇത് അറ്റ്ലാന്റിക് സമുദ്രത്തിൽ മുങ്ങിപ്പോയതായി കരുതപ്പെടുന്നു. യവനപുരോഹിതന്മാർ ഈ പ്രദേശത്തെക്കുറിച്ചു പരാമർശിച്ചിട്ടുള്ളതായി പ്ലേറ്റോ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. പ്രകൃതിരമണീയമായിരുന്ന അറ്റ്ലാന്റിസിന് ഏഷ്യാമൈനറും ലിബിയയും കൂടിച്ചേർന്നാലുള്ളത്ര വലിപ്പം ഉണ്ടായിരുന്നത്രേ. ഹെർകുലീസ് സ്തംഭങ്ങൾക്ക് പടിഞ്ഞാറായിരുന്നു ഇതിന്റെ സ്ഥാനം.