polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
കമ്പൈലർ സൗജന്യമായി നൽകുകയാണെങ്കിൽ ഈ ഭാഷ പെട്ടെന്ന് ജനകീയമാകുമെന്ന് ചിന്തിച്ച ഇതിന്റെ രൂപകർത്താക്കൾ അങ്ങനെ ചെയ്യാൻ തീരുമാനമെടുത്തു. അവർ ഹാനോവർ പ്രദേശത്തുള്ള ഹൈസ്കൂളുകളിൽ കമ്പൈലർ നൽകുകയും ഇതിനെ വ്യാപകമാക്കാനുള്ള ഒട്ടേറെ പ്രവർത്തനങ്ങൾ നടത്തുകയും ചെയ്തു. തുടർന്നുള്ള വർഷങ്ങളിൽ ബേസിക്കിന്റെ മറ്റു വകഭേദങ്ങൾ പുറത്തുവന്നതോടെ കെമനിയുടേയും കർട്സിന്റെയും ആദ്യരൂപം ഡാർട്ട്മൗത്ത് ബേസിക് എന്നറിയപ്പെടാൻ തുടങ്ങുകയും ചെയ്തു.
ഈ വകഭേദങ്ങളിലൂടെ, ഗാർഹിക കമ്പ്യൂട്ടറിലെ ആദ്യകാല ബേസിക്കിൽ നിരവധി കൂട്ടിച്ചേർക്കലുകൾ വന്നുചേർന്നു. അക്ഷരക്കൂട്ടങ്ങളുടെ വർദ്ധിതകൈകാര്യശേഷി, ഗ്രാഫിക്സ് പിന്തുണ, ഫയൽ സിസ്റ്റത്തിലേക്കുള്ള പ്രവേശനശേഷി, കൂടുതൽ ഡാറ്റാടൈപ്പുകൾ തുടങ്ങിയവയൊക്കെ ഇതിൽപ്പെടുന്നു. ഇതിനെല്ലാമുപരി ഘടനാപരമായ പ്രോഗ്രാമിങ്ങിനുള്ള സൗകര്യങ്ങളും തദ്ദേശചരങ്ങൾ പിന്തുണക്കുന്ന സബ്റൂട്ടീനുകളും ഇക്കാലത്ത് വന്നുചേർന്ന സുപ്രധാനമായ മാറ്റങ്ങളാണ്.
ഉപയോക്താവിനോട് ഒരു വില നൽകാൻ ആവശ്യപ്പെടുകയും ഈ വില ഒരു ചരത്തിലേക്ക് ആരോപിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. വില നൽകുന്നതിന് മുന്നോടിയായി ഒരു സന്ദേശം ഉപയോക്താവിന് നൽകാനുള്ള സൗകര്യവും ഇതിലുണ്ട്.
സാധാരണ ഉന്നതതല പ്രോഗ്രാമിങ് ഭാഷകളിൽ നിന്നും വ്യത്യസ്തമായി ബേസിക് പ്രോഗ്രാമുകളെ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നതിന്‌ കമ്പൈലറുകൾക്കു പകരം പൊതുവേ ഇന്റർപ്രറ്ററുകളാണ്‌ ഉപയോഗിക്കാറുള്ളത്. ജി.ഡബ്ല്യു. ബേസിക്, ക്യുബേസിക് എന്നിവ ഇത്തരം ഇന്റർപ്രട്ടറുകളാണ്‌. ഇന്റർപ്രട്ടറുകൾ പ്രോഗ്രാമിന്റെ ഓരോരോ നിർദ്ദേശങ്ങളായി കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നതിനാൽ പ്രോഗ്രാമിൽ വരുന്ന തെറ്റുകൾ തിരുത്തുന്നത് എളുപ്പമാണ്‌.
1975-ൽ ഓൾട്ടയർ 8800 കമ്പ്യൂട്ടറുകൾക്കുവേണ്ടി ഓൾട്ടയർ ബേസിക് എന്ന ഇന്റർപ്രട്ടർ ഈ കമ്പ്യൂട്ടറിന്റെ നിർമ്മാതാക്കളായ മിറ്റ്സ് പുറത്തിറക്കി. ബിൽ ഗേറ്റ്സും പോൾ അല്ലനും ചേർന്നുണ്ടാക്കിയ മൈക്രോ-സോഫ്റ്റ് എന്ന കമ്പനിയാണ് ഈ ഇന്റർപ്രട്ടർ നിർമ്മിച്ചുനൽകിയത്. അവിടെത്തുടങ്ങിയ ഈ കമ്പനി വളർന്ന് ഇന്നത്തെ മൈക്രോസോഫ്റ്റ് എന്ന വ്യവസായഭീമനായി മാറി.
ബേസിക്കിന്റെ ലളിതമായ പതിപ്പുകൾക്ക് എണ്ണൽസംഖ്യാചരങ്ങൾ മാത്രമേയുള്ളു. ഒറ്റ അക്ഷരമുള്ള പേരുകളായരിക്കണം ഇവക്കുനൽകേണ്ടതും. കൂടുതൽ ശക്തിമത്തായ ബേസിക് പതിപ്പുകളിൽ ദശാംശക്രിയകൾ പിന്തുണക്കുകയും ചരങ്ങളുടെ പേരുകൾക്ക് ആറോ അതിലധികമോ അക്ഷരങ്ങളടങ്ങുന്ന പേരുകൾ നൽകാനുള്ള സൗകര്യവും നൽകുന്നു.
2006-ൽ പ്രശസ്ത ശാസ്ത്ര-കെട്ടുകഥാ എഴുത്തുകാരനായ ഡേവിഡ് ബ്രിൻ, ബേസിക്കിന്റെ സർവ്വവ്യാപിത്വത്തന്റെ നഷ്ടത്തെക്കുറിച്ചും, കുട്ടികൾ പ്രോഗ്രാമിങ് മേഖലയിലേക്ക് കടന്നുവരാനായി ബേസിക് പോലെ വരിവരിയായി കോഡ് എഴുതി ചെയ്യാനുള്ള ലളിതമായ പ്രോഗ്രാമിങ് രീതിയുടെയും അതിനുവേണ്ട പ്രോൽസാഹനത്തിന്റേയും അഭാവത്തെക്കുറിച്ചും പരിഭവിക്കുന്നു.
കഴിഞ്ഞ കുറച്ചുവർഷങ്ങളിലായും നിരവധി ബേസിക് വകഭേദങ്ങൾ പുറത്തുവന്നിട്ടുണ്ട്. സ്വതന്ത്രസോഫ്റ്റവെയറുകളായ ബൈവാട്ടർ ബേസിക്, ഗാംബാസ്, ഫ്രീബേസിക് വാണിജ്യാടിസ്ഥാനത്തിലുള്ള പ്യുവർ ബേസിക്, പവർ ബേസിക്, റിയൽബേസിക്, ട്രൂ ബേസിക്, മൈക്രോസോഫ്റ്റിന്റെ സ്മോൾ ബേസിക് എന്നിവയെല്ലാം ഇക്കൂട്ടത്തിൽപ്പെടുന്നു.
നിരവധി വകഭേദങ്ങളായും മൈക്രോസോഫ്റ്റ് വിഷ്വൽ ബേസിക് പോലെയുള്ള പുതിയ പ്രോഗ്രാമിങ് ഭാഷകൾക്കും പ്രേരകമായൂം ബേസിക് ഇന്നും ജനകീയമാണ്. 2006-ലെ കണക്കു പ്രകാരം ഡോട്ട്നെറ്റ് ഫ്രെയിംവർക്കിൽ സോഫ്റ്റ്‌വേർ വികസിപ്പിക്കുന്നവരിൽ 59 ശതമാനം പേരും വിഷ്വൽബേസിക്.നെറ്റ് ആണ് പ്രോഗ്രാമിങ് ഭാഷയായി ഉപയോഗിക്കുന്നത്.
സൗജന്യലഭ്യതയുടെ ഫലമായി, ബേസിക് പരിജ്ഞാനം താരതമ്യേന വ്യാപകമായി. നിരവധി കമ്പ്യൂട്ടർ നിർമ്മാതാക്കാൾ ബേസിക് കമ്പൈലറുകൾ നിർമ്മിക്കാനും, ഡി.ഇ.സിയുടെ പി.ഡി.പി. ശ്രേണി, ഡാറ്റാ ജെനറൽ നോവ തുടങ്ങിയ പുതിയ മിനി കമ്പ്യൂട്ടറുകളിൽ ഈ ഭാഷ ഏറെ പ്രചാരത്തിലാകുകയും ചെയ്തു.
ബേസിക് പേഴ്സണൽ കമ്പ്യൂട്ടറുകളിൽ സർവവ്യാപിയായിരുന്നു എന്നതിനാൽ ഒരുകാലത്ത് പാഠപുസ്തകങ്ങളിൽ "ഇത് ബേസിക്കിൽ പരീക്ഷിക്കൂ" എന്ന തലക്കെട്ടിൽ കണക്കിനും മറ്റുമുള്ള പരിശീലനങ്ങൾ അടങ്ങിയിരുന്നു. ആനുകാലികങ്ങൾ ബേസിക്കിലെഴുതിയ പ്രോഗ്രാമുകളും പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിരുന്നു.
1970-കളുടെ പകുതിയോടെയോടെയുള്ള മൈക്രോകമ്പ്യൂട്ടറുകളുടെ രംഗപ്രവേശം ബേസിക്കിന്റെ വൻവളർച്ചക്ക് കളമൊരുക്കി. മൈക്രോകമ്പ്യൂട്ടറിന്റെ ഉപയോക്താക്കളായ ചെറുപ്പക്കാരായ ഡിസൈനർമാർക്കും കമ്പ്യൂട്ടർ ഹോബിയിസ്റ്റുകൾക്കും ഏറെ പരിചയമുള്ള ഭാഷ എന്നത് ഇതിന്റെ വളർച്ചക്ക് അനുകൂലമായി ഭവിച്ചു.
1960-കളുടെ അവസാനവും 70-കളുടെ തുടക്കത്തിലുമിറങ്ങിയ എച്ച്.പി. ടൈം-ഷെയേഡ് ബേസിക് കമ്പ്യൂട്ടർ, പിക്ക് ഓപ്പറേറ്റിങ് സിസ്റ്റം തുടങ്ങിയവ ബേസിക് കേന്ദ്രീകരിച്ചുള്ളവയായിരുന്നു. ഇവയിൽ കമ്പൈലറിനു പുറമേ ഇന്റർപ്രെട്ടർ കൂടിയായോ ഇന്റർപ്രെട്ടർ മാത്രമായോ ആണ് ബേസിക് ഉൾക്കൊള്ളിച്ചത്.
ചരങ്ങളുടെ പേരിനവസാനം $ എന്ന ചിഹ്നം ചേർത്താണ് അക്ഷരക്കൂട്ടങ്ങൾക്കായുള്ള ചരങ്ങളെ മൈക്രോകമ്പ്യൂട്ടറുകൾക്കുള്ള മിക്ക ബേസിക് വകഭേദങ്ങളും വേർതിരിച്ചിരുന്നത്. ഈ ചരങ്ങളിലേക്കുള്ള വില സാധാരണയായി രണ്ട് ഉദ്ധരണീചിഹ്നങ്ങൾക്കിടയിലായാണ് നൽകുക.
ഒരുപറ്റം വിലകൾ ശേഖരിച്ചുവക്കുന്നു. പ്രോഗ്രാമിനകത്തെ എന്ന നിർദ്ദേശം ഒരോ വിലയേയും ഒന്നിനു പുറകേ ഒന്നായി സ്വീകരിക്കും.
ഹൈ ലെവൽ കമ്പ്യൂട്ടർ പ്രോഗ്രാമിങ് ഭാഷകളുടെ ഒരു കുടുംബം ആണ് ബേസിക് . ബിഗിനേഴ്സ് ഓൾ പർപ്പസ് സിംബോളിക് ഇൻസ്ട്രക്ഷൻ കോഡ് എന്നാണ് ഇതിന്റെ പൂർണനാമം. ബേസിക് രൂപകൽപനയിലെ അടിസ്ഥാനതത്വം എളുപ്പത്തിൽ ഉപയോഗിക്കാനാകുക എന്നതാണ്.
പ്രോഗ്രാമറുടെ അഭിപ്രായങ്ങൾ രേഖപ്പെടുത്തുന്നതിന്. പ്രോഗ്രാമിന്റെ തലക്കെട്ട്, ഉപയോഗം തുടങ്ങിയവ വിശദീകരിക്കാനും പ്രോഗ്രാമിലെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളുടെ ഉപയോഗത്തെക്കുറിച്ച് വിശദീകരിക്കാനും ഉപയോഗിക്കുന്നു.
ചെറുകിട കച്ചവടമേഖലയിൽ പെട്ടെന്ന് വ്യാപകമായ സി.പി./എം. കമ്പ്യൂട്ടറുകളോടൊപ്പം അവയിലുൾക്കൊള്ളിച്ചിരുന്ന മൈക്രോസോഫ്റ്റ് ബേസിക് ഈ രംഗത്തെ മുൻനിര ആപ്ലിക്കേഷനായി മാറി.
വെബ് അടിസ്ഥാനത്തിലുള്ള ലളിതമായ ബേസിക് ഇന്റർപ്രെട്ടറുകളും നിലവിലുണ്ട്. ക്വൈറ്റ് ബേസിക് അവയിലൊന്നാണ്.
സാധാരണ ബസ് സേവനത്തേക്കാളും വളരെയധികം വേഗതയും ഗുണമേന്മയുള്ള ബസ് സേവനമാണ് അതിവേഗ ബസ് ഗതഗതം എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നത്. ഇതിന്റെ പ്രധാന ഉദ്ദേശ്യം റെയിൽ ഗതാഗതത്തിന്റെ ഒപ്പം എത്തുന്ന വേഗതയിൽ എത്തിച്ചേരാനുള്ള സംവിധാനം ബസ് വഴി ഒരുക്കുകയും, അതോടൊപ്പം ചെലവ് കുറക്കുകയും ചെയ്യുക എന്നതാണ്. സാധാരണയായി ഗതാഗതത്തിന്റെ വേഗത കൂട്ടാൻ ഇവയ്ക്ക് പ്രത്യേകം റോഡ് നിർമ്മിക്കുകയാണ് പതിവ്. പ്രധാനമായും അമേരിക്കൻ രാജ്യങ്ങളിലും, ചൈനയിലും, ഇന്ത്യയിലും ഈ സേവനം നമുക്ക് കാണാം.
ഗതാഗത കുരുക്കിൽപ്പെടാതെ ലക്ഷ്യസ്ഥാനത്തെത്താൻ ഇവയ്ക്ക് പ്രതേകം ഒരു വരിയോ ഒന്നിൽ കൂടുതൽ വരികളോ നൽകുകയാണ് പതിവ്. എന്നാൽ ചിലയിടങ്ങളിൽ റോഡിന്റെ ഒരറ്റം ഈ ബസ്സുകൾക്ക് വേണ്ടി മാറ്റിവച്ചിരിക്കും. അവ സമതലത്തിലോ ഉയർത്തിയോ , താഴ്ത്തിയോ, തുരങ്കത്തിലൂടെയോ ആവാം. യാത്രാ താമസം ഒഴിവാക്കാൻ ഇതു സഹായകാരമാവും.
ലോകത്തിൽ ആദ്യ അതിവേഗ ബസ് ഗതാഗതം തുടങ്ങിയതു 1974 ലിൽ ബ്രസീലിലാണ്. ജയിം ലർണർ എന്ന അന്നത്തെ മേയറാണ് ഈ സംവിധാനത്തിനു രൂപകല്പന ചെയ്തത്. ഏകദേശം മുപ്പതു ദശാബ്ദങ്ങൾക്കിപ്പുറം ഇന്നു ഈ സംവിധാനം ലോകമെമ്പാടും ഏതാണ്ട് 150 നഗരങ്ങളിലെ ജനങ്ങളെ സേവിക്കുന്നു.
ഏകദേശം 1500-600 ബി.സി യിലാണ് വേദങ്ങളുടെ രചന നടന്നതെന്നു് കരുതപ്പെടുന്നു. വേദങ്ങൾ നാലാണ് ഋഗ്വേദം, യജുർവേദം, സാമവേദം, അഥർവവേദം എന്നിങ്ങനെ. ഈ ഓരോ വേദത്തിലും സംഹിതകളും നിരവധി ബ്രാഹ്മണങ്ങൾ‍, ആരണ്യകങ്ങൾ, വേദാംഗങ്ങൾ എന്നിവയും അടങ്ങിയിക്കും. ഓരോ വേദത്തിലും നാലുഭാഗങ്ങൾ ഉണ്ടായിരിക്കും. ഈശ്വരസ്തുതി, അനുഷ്ഠാനവിധികൾ, ധ്യാനവിധി, തത്ത്വങ്ങൾ എന്നിങ്ങനെ. ഉപനിഷത്തുകൾ വേദങ്ങളുടെ ഒരു ഭാഗമാണ്. ഇതിലെ ഉള്ളടക്കം തികച്ചും തത്ത്വാധിഷ്ഠിതമാണ്. വേദങ്ങളുടെ രചന നിരവധി വ്യക്തികളാൽ കാലാകാലങ്ങളായി രൂപപ്പെട്ടതാണ്. ആയതിനാൽ തന്നെ ഭാരതീയസംസ്കാരത്തിന്റേയും ചരിത്രത്തിന്റേയും ഉൾക്കാഴ്ച നൽകാൻ വേദങ്ങൾ പര്യാപ്തമാണ്.
കാവ്യഭംഗി നിറഞ്ഞ കൃതിയാണ് മഹാഭാരതം. കാവ്യഭംഗിയേക്കാളുപരിയായി ഈ ഗ്രന്ഥത്തിൽ ഹൈന്ദവ ഐതിഹ്യങ്ങളും തത്ത്വങ്ങളും മതവിശ്വാസങ്ങളുമെല്ലാം അടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. ഈ ഗ്രന്ഥത്തിന്റെ കർത്താവ് വ്യാസൻ ആണ്. മഹഭാരതത്തിലെ ആദിപർവ്വത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയാൽ ആരംഭത്തിൽ ഈ ഗ്രന്ഥത്തിൽ 8800 പദ്യങ്ങളാണുണ്ടായിരുന്നതെന്നും അക്കാലത്ത് ജയം എന്ന പേരിലാണ് അറിയപ്പെട്ടതെന്നും മനസ്സിലാക്കാം. ശേഷം വൈശമ്പായനൻ ഭാരതം എന്നപേരിൽ 24000ഓളം പദ്യങ്ങൾ ഉൾക്കൊള്ളിച്ച് രചിച്ചു. ഹസ്തിനപുരി എന്ന നഗരത്തിൽ വസിച്ചിരുന്ന രണ്ട് കുടുംബങ്ങൾ തമ്മിൽ നിലനിന്നിരുന്ന കലഹമാണ് ഇതിവൃത്തം. മഹാഭാരതം എന്ന ഗ്രന്ഥത്തെക്കുറിച്ച് ഇപ്രകാരം പറയപ്പെടുന്നു.
സംസ്കൃതഭാഷ ഭാരതത്തിലെ ഏറ്റവും പഴക്കം ചെന്ന ഭാഷയും മറ്റ് പല ആധുനിക ഭാഷകളുടെയും മാതൃഭാഷയും ആയി പരിഗണിക്കപ്പെടുന്നു. സംസ്കൃതസാഹിത്യം ആരംഭിക്കുന്നത് വേദങ്ങളോടു കൂടിയാണ്. ഹിന്ദുമതഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ സംസ്കൃതസാഹിത്യത്തിന്റെ ഉപയോഗം കാണാം. കാലാനുക്രമമായി സംസ്കൃതസാഹിത്യത്തിനുള്ള വിവിധ ഘട്ടങ്ങൾ താഴേപറയും പ്രകാരം വിവരിക്കാം.
ആദികവി എന്ന വിശേഷണത്തിനർഹനായ വാല്മീകിയാൽ രചിക്കപ്പെട്ട ഗ്രന്ഥമാണ് രാമായണം. വായ്മൊഴിയിലൂടെയാണ് ആദ്യം പ്രചരിച്ചത്. അനേക നൂറ്റാണ്ടുകൾക്ക് ശേഷം എഴുതപ്പെട്ടു. അയോദ്ധ്യാവാസിയായ രാമൻ എന്ന രാജകുമാരന്റെ കഥയാണ് മുഖ്യ കഥാതന്തു. മഹാഭാരതത്തെപ്പോലെ തന്നെ ഭാരത സംസ്കാരത്തിന്റെ വളർച്ചയിൽ രാമായണത്തിന്റെ പങ്കും ചെറുതല്ല
വേദസാഹിത്യത്തിന്റെ തുടർച്ച എന്നോണം ബി.സി 500നും 100നും ഇടയിൽ അറിവിനെ സൂത്രങ്ങൾ എന്ന പേരിൽ പ്രബന്ധരൂപത്തിൽ സം‌യോജിപ്പിച്ചു. ഇതിൽ വേദാംഗങ്ങൾ,ബ്രഹ്മസൂത്രങ്ങൾ,യോഗസൂത്രങ്ങൾ,ന്യായസൂത്രങ്ങൾ എന്നിവ അടങ്ങിയിരുന്നു. വേദാംഗത്തിൽ വ്യാകരണം,ഉച്ചാരണശാസ്ത്രം എന്നിവ വിവരിച്ചിട്ടുണ്ട്.
നാലുവേദങ്ങളുള്ളതിൽ ഓരോ വേദത്തിനും സംഹിതം എന്നും ബ്രാഹ്മണം എന്നും ഓരോ ഭാഗങ്ങളുണ്ട്. ബ്രാഹ്മണങ്ങളുടെ അനുബന്ധങ്ങളാണ് ആരണ്യകങ്ങൾ. ആരണ്യകങ്ങളുടെ അനുബന്ധങ്ങൾ ഉപനിഷത്തുകളും. ഈ ഓരോ വ്യാഖ്യാനങ്ങളിലുമുള്ള നിരവധി സൂക്തങ്ങൾ കൂടിച്ചേർന്നാണ് വേദസാഹിത്യം ഉണ്ടായത്.
സൗരയൂഥത്തിനടുത്തുള്ള നക്ഷത്രവ്യവസ്ഥയാണ് ആൽഫാ സെന്റൗറി. ആൽഫ സെന്റൗറി എ, ബി എന്നിവയടങ്ങിയ ദ്വന്ദ്വനക്ഷത്രവും പ്രോക്സിമ സെന്റോറിയും എന്നിവയും ചേർന്ന ത്രിനക്ഷത്രവ്യവസ്ഥയാണിത്.
ആൽഫ സെന്റൗറി എയുടെ ഔദ്യോഗിക നാമം റിജിൽ കെന്റോറസ് എന്നും ആൽഫ സെന്റൗറി ബിയുടെ ഔദ്യോഗിക നാമം ടോളിമാൻ എന്നുമാണ്. ഭൂമിയിൽ നിന്നും 4.4 പ്രകാശവർഷം അകലെ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഈ നക്ഷത്രവ്യവസ്ഥയുടെ കാന്തിമാനം -0.28 ആണ്. ആൽഫ സെന്റൗറി എ, ബി എന്നിവ മഞ്ഞനക്ഷത്രങ്ങളാണ്. പ്രോക്സിമാ സെന്റൗറി ചുവപ്പുകുള്ളൻ നക്ഷത്രവുമാണ്. പ്രോക്സിമാ സെന്റൗറി ഒരു ജ്വാലാനക്ഷത്രം കൂടിയായതു കൊണ്ട് ഇതിൽ നിന്നുയരുന്ന ജ്വാലകൾ ഏതാനം മിനിറ്റു നേരത്തേക്ക് ഇതിന്റെ തിളക്കം വർദ്ധിപ്പിക്കാറുണ്ട്. ആൽഫ സെന്റൗറിയും പ്രോക്സിമാ സെന്റൗറിയും ഒരു ഭ്രമണം പൂർത്തയാക്കാൻ ഏകദേശം 80 വർഷമാണ് എടുക്കുന്നത്. ഭൂമിയിൽ നിന്നു നോക്കുമ്പോൾ ഏറ്റവും തിളക്കമുള്ള നക്ഷത്രങ്ങളിൽ മൂന്നാം സ്ഥാനമാണ് ആൽഫാ സെന്റൗറിക്കുള്ളത്.
ദക്ഷിണാർദ്ധഖഗോളത്തിലെ ഒരു നക്ഷത്രഗണമാണ് സെന്റാറസ് . മലയാളത്തിൽ മഹിഷാസുരൻ എന്ന് പറയുന്നു. ഇത് വളരെ വലുതും പ്രകാശമാനം കൂടിയ നക്ഷത്രങ്ങളുള്ളതിനാൽ എളുപ്പത്തിൽ തിരിച്ചറിയാൻ സാധിക്കുന്നതുമാണ്‌. സൂര്യനോട് ഏറ്റവും അടുത്ത നക്ഷത്രമായ പ്രോക്സിമ സെന്റോറി ഈ നക്ഷത്രരാശിയിലാണ്‌. രണ്ടാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ടോളമിയുടെ 48 ഗണങ്ങളുള്ള നക്ഷത്രപട്ടികയിലും 88 ഗണങ്ങളുള്ള ആധുനിക ഗണങ്ങളുടെ പട്ടികയിലും ഇത് ഉൾപ്പെടുന്നു. ഗ്രീക്ക് പുരാണങ്ങളിലെ പകുതി മനുഷ്യന്റെയും പകുതി കുതിരയുടെയും രൂപമുള്ള സെന്റോറുകളിൽ നിന്നാണ് ഈ പേരു സ്വീകരിച്ചത്. വലിയ നക്ഷത്രങ്ങളിലൊന്നായ 5171, ആകാശഗംഗയിലെ ഏറ്റവും തിളക്കം കൂടിയ ഗോളീയ താരവ്യൂഹമായ ഒമേഗ സെന്റൗറിയും ഇതിലാണുള്ളത്.
ഹെയ്ഡാർ എന്നു പേരുള്ള ബീറ്റ സെന്റൗറി ഭൂമിയിൽ നിന്നും 525 പ്രകാശവർഷം അകലെ കിടക്കുന്നു. ഇതൊരു ഇരട്ടനക്ഷത്രമാണ്. പ്രാഥമിക നക്ഷത്രത്തിന്റെ കാന്തിമാനം 0.6ഉം ദിദീയനക്ഷത്രത്തിന്റേത് 4ഉം ആണ്. ഗാമ സെന്റൗറിയും ഒരു ഇരട്ട നക്ഷത്രമാണ്. ഇതിന്റെ കാന്തിമാനം 2.2 ആണ്. ഒരു ഭ്രമണം പൂർത്തിയാക്കാനെടുക്കുന്ന കാലയളവ് 84 വർഷങ്ങളാണ്. മറ്റൊരു ഇരട്ടനക്ഷത്രം 3 സെന്റൗറി ആണ്. ഭൂമിയിൽ നിന്ന് 344 പ്രകാശവർഷം അകലെ കിടക്കുന്ന പ്രാഥമിക നക്ഷത്രത്തിന്റെ കാന്തിമാനം 4.5ഉം ദ്വിദീയ നക്ഷത്രത്തിന്റേത് 6ഉം ആണ്.
ചൈനീസ് ജ്യോതിഃശാസ്ത്രജ്ഞർ സെന്റാറസിനെ തെക്കിന്റെ അസൂർ ഡ്രാഗൺ, തെക്കിന്റെ വെർമീല്യൻ പക്ഷി, തെക്കൻ ആസ്റ്ററിസം എന്നീ കൂട്ടങ്ങളിലാണ് ഉൾപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നത്. ഇതിലെ കുറെ നക്ഷത്രങ്ങളെ ചൈനയിൽ നിന്നും കാണാൻ കഴിയുമായിരുന്നില്ല. ഇവയെയാണ് സൂ ക്വാങ്ജി തെക്കൻ ആസ്റ്ററിസം എന്ന കൂട്ടത്തിൽ ഉൾപ്പെടുത്തിയത്. ഇവയെ കുറിച്ചുള്ള വിവരങ്ങൾ അദ്ദേഹത്തിന് ലഭിച്ചത് യൂറോപ്യൻ നക്ഷത്ര കാറ്റലോഗുകളിൽ നിന്നാണ്. എങ്കിലും ഈ രാശിയിലെ തിളക്കമുള്ള പല നക്ഷത്രങ്ങളും ചൈനയിൽ ദൃശ്യമായിരുന്നു.
തിളക്കം കൂടിയ ധാരാളം നക്ഷത്രങ്ങളുള്ള ഒരു രാശിയാണ് സെന്റാറസ്. ഇതിലെ ആൽഫ, ബീറ്റ നക്ഷത്രങ്ങൾ തൃശങ്കുവിലേക്കുള്ള ചൂണ്ടുകോൽ നക്ഷത്രങ്ങളാണ്. കാന്തിമാനം 6.5നു മുകളിലുള്ള 281 നക്ഷത്രങ്ങളാണ് ഇതിലുള്ളത്. നഗ്നനേത്രങ്ങൾ കണാൻ കഴിയുന്ന ഇത്രയും നക്ഷത്രങ്ങൾ മറ്റൊരു രാശിയിലും കാണില്ല. വളരെ ഉയർന്ന സ്വാഭാവിക ചലനം രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ള നക്ഷത്രമാണ് ആൽഫ സെന്റൗറി. ഏകദേശം 4000 വർഷം കൊണ്ട് ബീറ്റ സെന്റൗറിയിൽ നിന്ന് അര ഡിഗ്രി സ്ഥാനവ്യത്യാസമാണ് ഇതിനുണ്ടാവുന്നത്.
റോമൻ കവിയായിരുന്ന ഓവിഡ് സെന്റാറസിനെ സെന്റോറുകളിലെ ഏറ്റവും സമർത്ഥനായ കൈരൻ ആയാണ് അവതരിപ്പിച്ചത്. ഗ്രീക്ക് ഇതിഹാസനായകൻമാരായ ഹെരാക്ലീസ്, തീസ്യൂസ്, ജാസൺ എന്നിവരുടെ അദ്ധ്യാപകനാണ് കൈരൻ. ധനു രാശിയേയും സെന്റോറിന്റെ രൂപത്തിലാണ് ഗ്രീക്കുകാർ ചിത്രീകരിച്ചത്. ഇവ രണ്ടും വ്യത്യസ്തമായി തന്നെ തിരിച്ചറിയേണ്ടതുണ്ട്. കൈരൻ ഹെർക്കുലീന്റെ കയ്യിൽ നിന്നും അബദ്ധത്തിൽ കൈവിട്ടു പോയ അമ്പേറ്റാണ് മരിക്കുന്നത്. പിന്നീട് കൈരനെ ആകാശത്ത് പ്രതിഷ്ഠിച്ചു എന്നാണ് കഥ.
ഇപ്പോൾ തെക്കേ ചക്രവാളരേഖയിൽ നിന്നും കുറെ ഉയർന്നാണ് സെന്റാറസിനെ കാണുക. എന്നാൽ സംസ്കാരങ്ങൾ ഉദയം കൊള്ളുന്ന കാലത്ത് ഇതൊരു മദ്ധ്യരേഖാ നക്ഷത്രരാശിയായിരുന്നു. സഹസ്രാബ്ദങ്ങളിലൂടെയുള്ള പുരസ്സരണത്തിന്റെ ഫലമായാണ് അത് ഇന്നത്തെ സ്ഥാനത്തെത്തിയത്. ഏതാണ്ട് 7000 വർഷങ്ങൾ കൂടി കഴിയുമ്പോൾ ഇത് വടക്കെ അക്ഷാംശത്തിലുള്ളവർക്ക് കാണാൻ കഴിയുന്നതിന്റെ പരമാവധി ഉയരത്തിലെത്തും.
നിരവധി ചരനക്ഷത്രങ്ങളെ കൂടി ഉൾക്കൊള്ളുന്ന ഗണമാണ് സെന്റോറസ്. ആർ സെന്റൗറി ഒരു മിറാ ചരനക്ഷത്രം ആണ്. ഇതിന്റെ കുറഞ്ഞ കാന്തിമാനം 11.8ഉം കൂടിയത് 5.3ഉം ആണ്. ഒരു പരിക്രമണം പൂർത്തിയാക്കാൻ 18 മാസങ്ങൾ എടുക്കുന്ന ഈ നക്ഷത്രം ഭൂമിയിൽ നിന്ന് 1250 പ്രകാശവർഷം അകലെയാണ്. വി 810 സെന്റൗറി ഒരു അർദ്ധചരനക്ഷത്രമാണ്.
ബി പി എം 37093 ഒരു വെളുത്ത കുള്ളൻ നക്ഷത്രമാണ്. കാർബണിന്റെ പരൽരൂപമായ വജ്രം ഇതിലെ ഒരു പ്രധാന ഘടകം ആണ് എന്നു കരുതുന്നു. ലൂസി ഇൻ ദ സ്കൈ വിത്ത് ഡയമണ്ട് എന്ന ഗാനത്തെ സ്മരിച്ചുകൊണ്ട് ലൂസി എന്ന പേരിലും ഈ നക്ഷത്രം അറിയപ്പെടുന്നു.
മിക്ക ആധൂനിക സൈക്കിളുകളിലും ചെയിനിന്റെ സഹായത്തിലോടുന്ന ബൈക്കുകളേപ്പോലെ സീറ്റിന് മുകളിൽ നിന്ന് വലത്തോട്ട് നിൽക്കുന്ന ഫ്രെയിമുകൾ കാണാം. ഇത്തരം സൈക്കിളുകളിൽ മിക്ക ഫ്രെയിമുകളും ഡയമണ്ട് ആകൃതിയിലായിരിക്കും. രണ്ട് ത്രികോണങ്ങളടങ്ങുന്ന ഒരു ചട്ടക്കൂട്: ഫ്രണ്ട് ട്രയാങ്കിളും റിയർ ട്രയാങ്കിളും. ഹെഡ് ട്യൂബ്, ടോപ് ട്യൂബ്, ഡൗൺ ട്യൂബ്, സീറ്റ് ട്യൂബ് എന്നിവയടങ്ങിയതാണ് ഫ്രണ്ട് ട്രയാങ്കിൾ. ഹെഡ് ട്യൂബിൽ അതിനെ സ്വതന്ത്രമായി കറങ്ങാൻ അനുവദിക്കുന്ന ഹെഡ്സെറ്റും, സുഗമമായി സ്റ്റിയറിംഗ് നൽകുന്ന ഫോർക്കുമാണുള്ളത്. ടോപ്പ് ട്യൂബ് ഹെഡ് ട്യൂബിനെ മുകളിലുള്ള സീറ്റ് ട്യൂബിലേക്ക് ബന്ധിപ്പിക്കുന്നു, അതുപോലെ ഡൗൺ ട്യൂബ് ഹെഡ് ട്യൂബിനെ ബോട്ടം ബ്രാക്കെറ്റിലേക്ക് ബന്ധിപ്പിക്കുന്നു. സീറ്റ് ട്യൂബ്, ജോടിയാക്കിയ ചെയിൻ സ്റ്റേയ്സും, സീറ്റ് സ്റ്റേയ്സുമാണ് റിയർ ട്രയാങ്കിളിലുള്ളത്. ചെയിൻ സ്റ്റേയ്കൾ റിയർ ഡ്രോപ്പ്ഒട്ടിലേക്ക് ബോട്ടം ബ്രാക്കെറ്റിനെ ബന്ധിപ്പിച്ചുകൊണ്ട്, ചെയിനിന് സമാന്തരമായി പോകുന്നു. സീറ്റ് ട്യൂബിന്റെ മുകൾ ഭാഗത്തിലാണ് സീറ്റിനെ ബന്ധിപ്പിച്ചിട്ടുള്ളത്.
യാത്രക്കാരെ അനുസരിച്ചുതന്നെയാണ് സാഡിലിനേയും തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നത്, കുറഞ്ഞ ദൂരം മാത്രം യാത്ര ചെയ്യാനാഗ്രഹിക്കുന്നവർക്ക് കൂടുതൽ കുഷ്യനുള്ള സാഡിലാണ് നല്ലത്, കൂടുതൽ ദൂരം യാത്ര ചെയ്യുന്നവർക്ക് വീതി കുറഞ്ഞവയും, കാരണം വീതി കുറയുമ്പോൾ സൈക്കിൾ ചവിട്ടാനായി കാലിന് കൂടുതൽ ഇടം ലഭിക്കുന്നു എന്നതാണ്. യാത്ര ചെയ്യുന്ന വിധം അനുസരിച്ചാണ് ഇരിക്കാനുള്ള സുഖവും ലഭിക്കുന്നത്. സുഖമമായി യാത്ര ചെയ്യാനുതകുന്ന ഹൈബ്രിഡ് സൈക്കിളുകളിൽ സാഡിലിന്റെ ഉയരം കൂടുതലാണ്. വീതി കൂടുന്തോറും സുഖമമായി യാത്രയും സാധ്യമാകുന്നു. എന്നാൽ റെയിസിംഗ് സൈക്കിളുകളിൽ ‍യാത്രക്കാരൻ കുനിഞ്ഞാണിരിക്കുന്നത്, അതുകൊണ്ടുതന്നെ ചെറിയ സാഡിൽ തന്നെ ധാരാണമാണ്. കൂടാതെ സ്ത്രീ പുരുഷ വ്യത്യാസവും സാഡിലിന്റെ നിർമ്മാണത്തിൽ കാണാം. ലിംഗഭേതത്തിലെ ജൈവശാസ്ത്രവും, ശരീരശാസ്ത്രവും അനുസരിച്ച് സാഡിലിൽ വ്യത്യാസം വരുന്നു. പക്ഷെ മിക്ക സാഡിലുകളും പുരുഷന്മാർക്കായി നിർമ്മിച്ചതാണ്. സസ്പെൻഷനുള്ള സാഡിലുകൾ കൂടുതൽ സുഗമമായി യാത്ര സമ്മാനിക്കുന്നു. നിലത്തുള്ള ആഘാതം അവ ഏറ്റുവാങ്ങുന്നു.
ഹെഡ്സെറ്റിനോടൊപ്പം കറങ്ങുന്ന സ്റ്റെമ്മിലൂടെ ഫോർക്കിൽ ഘടിപ്പിച്ചിരിക്കുന്ന് ഹാന്റിൽ‍ബാർ മുൻവശത്തെ വീലുകളെ തിരിക്കുന്നത്. സാധാരണയായി മൂന്ന് രീതിയിലുള്ള ഹാന്റിൽബാറുകൾ ഉണ്ട്. 1970 കളിൽ‍ ഉണ്ടായിരുന്ന അപ്പ്റൈറ്റ് ഹാന്റിൽബാർ അതിലൊന്നാണ്. സൈക്കിൾ ചവിട്ടുന്ന് ആളുടെ വശത്തേക്ക് ഹാന്റിൽബാർ വളഞ്ഞ് നിൽ‍ക്കുന്ന് ഒന്നാണിത്, ആ അറ്റങ്ങളിൽ പിടിക്കാനുള്ള ഗ്രിപ്പുമുണ്ട്. ഡ്രോപ്പ് ഹാന്റിൽബാർ മറ്റൊരു മോഡലാണ്. അവയിൽ മുൻവശത്തെ താഴ്ഭാഗത്തിലേക്ക് വളഞ്ഞു നിൽക്കുന്നു, കൂടുതൽ‍ താഴ്ന്നിരിക്കാൻ പറ്റുന്നതോടെ സൈക്കിൾ ചവിട്ടുന്നയാൾക്ക് കൂടുതൽ എയറോ ഡൈനാമിക്ക് സ്വഭാവം നൽകുകയും കടുതൽ വേഗതയിൽ ചവുട്ടാൻ കഴിയുകയും ചെയ്യുന്നു. ഹാന്റിൽ ബാറിനും ബ്രേക്കിനും കൂടുതൽ ഗ്രിപ്പ് ലഭിക്കുന്നത് ഇത്തരം ഹാന്റിൽബാറിലാണ്. പക്ഷെ മൗണ്ടെയിൻ സൈക്കിളുകളിലെല്ലാം സ്റ്റ്രെയിറ്റ് ഹാന്റിൽ ബാറാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്. അത്തരം ഹാന്റിൽ‍ബാറുകളുടെ വീതി കൂടുന്തോറും സൈക്കിളിന്റെ സ്റ്റബിലിറ്റിയും കൂടുന്നു.
സ്ത്രീകളുടെ സൈക്കിളുകളുടെ ഫ്രെയിമുകൾ പണ്ടുമുതലേ ഫ്രെയിമുകളുടെ ടോപ്പ് ട്യൂബ് മുകൾ ഭാഗത്തേക്ക് ബന്ധിപ്പിക്കുകയല്ലാതെ നടുവിലേക്ക് ബന്ധിപ്പിച്ചിരുന്നു, ഫ്രെയിമിന്റെ ഉയരം കുറഞ്ഞതുകൊണ്ട് കയറി ഇരിക്കാനുള്ള ആയാസം കൂടുകയാണ്, പക്ഷെ കൂടുതൽ ഭാരം വഹിക്കാനുള്ള കഴിവ് നഷ്ടപ്പെടുന്നു. ഇതുമൂലം ഫ്രെയിമുകൾ വളയാനുള്ള സാധ്യത കൂടുന്നു. ഇത്തരം ഡിസൈനുകളാണ് സ്റ്റെപ്പ് ത്രൂ ഫ്രെയിമുകൾ എന്ന് വിളിച്ചിരുന്നത്. ഇറക്കമുള്ള ഡ്രെസ്സുകളിടുന്നവർക്കും സൈക്കിൾ ഓടിക്കാൻ പറ്റുന്നു. തുടർന്ന് സ്ത്രീകൾക്കായുള്ള പല സൈക്കിളുകളും ഇത്തരം മോഡലുകൾ സ്വീകരിച്ചു, ഇത്തരം ഡിസൈനുകളിൽ തന്നെ പല വ്യത്യസ്തകളുമുണ്ടാക്കി സൈക്കിളുകൾ പുറത്തിറക്കി. ഫ്രെയിമുകളെ രണ്ട് ചെറിയ ട്യൂബുകളാക്കി പിൻവശത്തിലെ ഫോർക്കുകളിലേക്ക് ബന്ധിപ്പിക്കുന്ന മിക്സ്റ്റെ അതിലൊന്നാണ്. എല്ലാവർക്കും കയറി ഇരിക്കാൻ ഉതകുന്ന ഫ്രെയമിന്റെ രീതിയെക്കുറിച്ച് നല്ല വശങ്ങൾ ഉണ്ടെങ്കിലും സാധാരണ വലിയ ഫ്രെയിം സൈക്കിളുകൾക്ക് ഇത് ഉചിതമായിരുന്നില്ല.
മുൻവശത്തെ വ്യാസം കുറച്ചുകൊണ്ടും, സീറ്റ് പിന്നീലേക്ക് താഴ്ത്തിക്കൊണ്ടും നിലവിലുള്ള സൈക്കിളുകളുടെ പ്രശ്നങ്ങൾ പരിഹരിക്കാമെന്ന് ഡ്വാർഫ് ഓർഡിനറി പറഞ്ഞു. പക്ഷെ എന്നിരുന്നാലും പെഡലും, സ്റ്റീയറിംഗും രണ്ടും മുൻവശത്തെ ടയറിലുള്ളത് വലിയൊരു പ്രശ്നമായി തന്നെ തുടർന്നു. പക്ഷെ ഇംഗ്ലണ്ടുകാരനായ ജെ.കെ സ്റ്റാർലി യും, ജെ.എച്ചച് ലോസണും, ഷെർഗോൾഡും ചേർന്ന് പെഡൽ പിന്നിലേക്കാക്കുകയും, ചങ്ങലകൾ ഉപയോഗിച്ചുകൊണ്ടുള്ള സൈക്കിൾ പുറത്തിറക്കുകയും ചെയ്തതോടെ അ വലിയ പ്രശ്നത്തിനും പരിഹാരമായി. ഇത്തരം സൈക്കിളുകളാണ് സേഫ്റ്റി ബൈസൈക്കിൾ എന്ന് അറിയപ്പെട്ടത്. 1885 -ലെ സ്റ്റാർലി നിർമ്മിച്ച റോവറായിരുന്നു ആദ്യത്തെ ആധൂനിക സൈക്കിളായി അറിയപ്പെട്ടത്. പിന്നീട് അതിൽ സീറ്റിനുള്ള ട്യൂബുകളും, ഡയമണ്ട് ആകൃതിയിലുള്ള ഫ്രെയിമുകളും നൽകിക്കൊണ്ട് സൈക്കിളുകളെ പരിഷ്കരിച്ചു.
സ്പോർട്ട്സ് സൈക്കിളുകളിൽ അത്യാവശ്യമല്ലാത്തതും, എന്നാൽ‍ സ്റ്റാന്റാർഡ് സൈക്കിളുകളിൽ അവയുടെ ഉപകാരവും, മികവും വർദ്ധിപ്പിക്കാനുതകുന്ന ഭാഗങ്ങളാണ് ഇവിടെ സൈക്കിളിന്റെ ഘടകഭാഗങ്ങൾ . നനവുള്ള , ചളിയുള്ള പാതകളിലൂടെ പോകുമ്പോൾ , നനവും, ചളിയും യാത്രാക്കാരിലേക്ക് തെറിക്കാതെ നോക്കുന്ന ഭാഗങ്ങളാണ് ഫെന്ററുകൾ‍ അല്ലെങ്കിൽ മഡ്ഗാർഡുകൾ. സൈക്കിളുകളെ ഒരു സ്ഥലത്ത് നിർത്തി പാർക്ക് ചെയ്യാൻ സഹായിക്കുന്ന ഒന്നാണ് കിക്ക് സ്റ്റാന്റുകൾ. ലോക്കുകൾ സൈക്കിളിനെ മോഷണം പോകാതെ പൂട്ടിവയ്ക്കുന്നു. മുൻവശത്ത് ഘടിപ്പിക്കാൻ പറ്റുന്ന കൊട്ടകൾ സാധനങ്ങൾ വഹിച്ചുകൊണ്ടുപോകുന്നത് കൂടുതൽ എളുപ്പത്തിലാക്കുന്നു. രക്ഷിതാക്കൾ കുട്ടികളുടെ സൈക്കിളുകളിൽ പിൻശവത്തായി ചൈൽഡ് സീറ്റുകൾ ഘടിപ്പിക്കാറുണ്ട്. ട്രെയിനിംഗ് വീലുകൾ സൈക്കിൾ‍ ഓട്ടിച്ചുപഠിക്കാൻ സഹായിക്കുന്നു.
ട്രാക്ക് സൈക്കിളുകൾക്ക് പക്ഷെ ബ്രേക്കുകളില്ല, കാരണം അത് ഓടിക്കുന്ന യാത്രക്കാർ ഒരേ ദിശയിലുള്ള ട്രാക്കുളിലൂടെയാണ് പോകുന്നത്. അത്തരം മത്സരങ്ങളിൽ ബ്രേക്കിന്റെ ആവശ്യമില്ല എന്നതുതന്നെ. പക്ഷെ ട്രാക്ക് സൈക്കിൾ റൈഡർമാർക്ക് അവരുടെ സൈക്കിളിന്റെ വേഗത കുറയ്ക്കാൻ കഴിയുന്നു. സൈക്കിളിൽ ഘടിപ്പിച്ചിരിക്കുന്ന ഗിയറിംഗ് സംവിധാനത്തിലൂടെയാണ് ഇത് സാധ്യമാകുന്നത്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ അവിടെ ഫ്രീവീൽ എന്ന് മനസ്സിലാക്കാം. ഫ്രീവീൽ ഇല്ലെങ്കിൽ കോസ്റ്റിംഗ് അസാധ്യാമാണ്. അതുകൊണ്ട് പിൻവീൽ ചലിക്കുമ്പോൾ ക്രാങ്കുകളും ചലിക്കപ്പെടുന്നു. വേഗത കുറക്കാനായി പെഡലുകളിൽ പ്രതിരോധം സൃഷ്ടിച്ചാൽ മതി. അത് ഒരു ബ്രേക്കിംഗ് സിസ്റ്റമായി വർത്തിക്കുന്നു. ഇത്തരം ബ്രേക്കിംഗ് സിസ്റ്റങ്ങൾ‍ പിൻവീലുകളെ സംബന്ധിച്ചിരിക്കുന്നു. പക്ഷെ മുൻവശത്തെ ബ്രേക്കുകൾ പോലെ ഫലപ്രദമല്ല.
ടോ-ക്ലിപ്പുകൾ പെഡലിൽ നിന്ന് കാലിനെ മറ്റങ്ങും പോകാതെ ഒരു നിശ്ചിത സ്ഥലത്തുറപ്പിച്ച് നല്ല പെഡലിംഗ് സാധ്യമാക്കുന്നു. ടെക്ക്നിക്കൽ ഭാഗങ്ങളായ സൈക്ക്ലോ കമ്പ്യൂട്ടറുകൾ വേഗത, ദൂരം, ഹൃദയമിടിപ്പ്, ജി.പി.എസ് എന്നിവയെല്ലാം രേഖപ്പെടുത്താൻ സഹായിക്കുന്നു. ലൈറ്റുകൾ ,റിഫ്ലക്റ്ററുകൾ, കണ്ണാടികൾ, റാക്കുകൾ, ട്രെയിലറുകൾ, ബാഗുകൾ,കുപ്പികൾ വയ്ക്കാനുതകുന്ന കൂടുകൾ, ബെല്ല് എന്നിവയാണ് മറ്റുപല ഘടകഭാഗങ്ങൾ അല്ലെങ്കിൽ അക്സസറീസ്. സൈക്കിൾ ലൈറ്റുകൾ ,റിഫ്ലക്റ്ററുകൾ , ഹെൽമറ്റുകൾ എന്നിവയെല്ലാം ചില നാടുകളിൽ നിയമപരമായി ഉറപ്പായും ഘടിപ്പിക്കേണ്ടവയാണ്. ബോട്ടിൽ ജനറേറ്ററുകകൾ, ഡൈനാമോ ലൈറ്റുകൾ , ഫെന്ററുകൾ, റാക്കുകൾ , ബെല്ലുകൾ ഇവയെല്ലാം മിക്ക സൈക്കിളുകളിലും കണ്ടുവരുന്നു. സൈക്കിളിസ്റ്റുകൾക്ക് പ്രത്യേകതരം വസ്ത്രങ്ങൾകൂടിയുണ്ട്.
കാറുകൾക്കു മുമ്പ് ഏറ്റവും കൂടുതൽ പൊതു ഗതാതഗത്തിന് ഉപയോഗിച്ചത് സൈക്കിലും, കുതിരവണ്ടിയുമായിരുന്നു. പത്തൊമ്പതാം നൂറ്റാണ്ടിന് ശേഷമുണ്ടായ നല്ല റോഡുകൾ ഇത്തരം ഗതാഗത മാർഗ്ഗങ്ങളുടെ വളർച്ചക്ക് കാരണമായി. ഇരുപത്തിയൊന്നാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ഒരു ബില്ല്യണിനേക്കാളും സൈക്കിൾ ലോകവ്യാപകമായി പ്രതിവർഷം നിർമ്മിക്കുന്നു. വളരെ സാധാരണവും, ജനകീയവുമായ ഒരു വാഹനമായിരുന്നു സൈക്കിൾ, അതിലെ ചൈനീസ് ഫ്ലയിംഗ് പീജിയൺ എന്ന സൈക്കിൾ മോഡൽ വളരെ പ്രസിദ്ധമായിരുന്നു, അത്തരം സൈക്കിളുകൾ ലോകത്ത് ഏകദേശം 500 മില്ല്യണുണ്ട്. ഒപ്പം രണ്ടാമത്തെ നിലയിൽ നിൽക്കുന്നത് ഹോണ്ടാ സൂപ്പർ ക്ലബ് മോട്ടോർസൈക്കിളാണ്. അത് ഉത്പാദനം 60 മില്ല്യണാണ്. ഏറ്റവും കൂടുതൽ നിർമ്മിക്കപ്പെട്ട കാറ് ടോയോട്ട കൊറോള യാണ്. 35 മില്ല്യണാണ് അതിന്റെ ഉത്പാദനം.
ഓടിക്കുന്ന ആളും, യാത്രയുടെ രീതിയുമനുസരിച്ച് ഗിയറിംഗ് രീതി മാറുന്നു. മൾട്ടി സ്പീഡ് സൈക്കിളുകൾ ആവശ്യത്തിനനുസരിച്ച് ഗിയർ‍ തിരഞ്ഞെടുക്കാനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യം തരുന്നു: ഇറക്കം ഇറങ്ങുമ്പോൾ വലിയ ഗിയറുകളും, സമതലങ്ങളിലൂടെ പോകുമ്പോൾ മീഡിയം ഗിയറും, കയറ്റം കയറുമ്പോൾ ചെറിയ ഗിയറുകൾ ഇടാം. ചെറിയ ഗിയറുകളിൽ പെഡലുകളുടെ ഓരോ വൃത്താകൃത ചലനത്തിനും , കുറഞ്ഞ കറക്കമാണുള്ളത്. ഇതുമൂലം മുകൾഭാഗങ്ങളിലേക്ക്, ഭാരം കൂടുതൽ ഭാരം ചുമക്കുമ്പോൾ, ഏതിർദിശയിലേക്ക് കാറ്റടിക്കുമ്പോൾ കുറ‍ഞ്ഞ ഊർജ്ജംകൊണ്ടുതന്നെ കൂടുതൽ ദൂരം സാധ്യമാക്കുന്നു. ഉയർന്ന ഗിയറുകളിലൂടെ പെ‍ഡലുകളുടെ ചെറിയ കറക്കത്തിലൂടെ കൂടുതൽ ദൂരം സ‍ഞ്ചരിക്കാൻ കഴിയുന്നു. പക്ഷെ ഓരോ കറക്കത്തിനും കൂടുതൽ ഊർജ്ജം ഉപയോഗിക്കേണ്ടിവരുന്നു.
സൈക്കിളിനെ പര്യാപ്തമായ ടയറിന്റെ പരിപാലനമാണ് സൈക്കിളിനെ സംബന്ധിച്ച് ഏറ്റവും സങ്കീർണ്ണമായത്. അയെ കേടുവരാതെ നോക്കാൻ പല വഴികളും ഉണ്ട്. ടയറിന പഞ്ചർ സംഭവിക്കുകയാണെങ്കിൽ കട്ടിയുള്ള ടയർ ,കട്ടിയുള്ള ട്യൂബ് അല്ലെങ്കിൽ ടയർ ലൈനർ ഇിവയിലേതെങ്കിലും കുറച്ച് മുറിച്ചെടുത്ത് അതിൽ സൈക്കിൾ ട്യൂബിന് അനുസൃതമായ പശ തേച്ച് പഞ്ചറായ ഭാഗത്ത് 40 - 60 പൗണ്ട് വരെ ഭാരത്തിൽ മർദ്ദം ചെലുത്തി പഞ്ചർ ശരിയാക്കാം. നേർത്ത ടയറുകളുള്ള സൈക്കിളുകളിൽ ഉണ്ടാകുന്ന ചെറിയ ദ്വാരങ്ങളെ സ്റ്റിക്കറുകൾ എന്നാണ് വിളിക്കുന്നത്. ഇത്തരത്തിൽ ടയറിലുണ്ടായേക്കാവുന്ന് ആകംസ്മികമായ കേടുപാടുകൾ മൂലം സൈക്കിൾ പ്രധാന ഗതാഗത സംവിധാനമായി കരുതാറില്ല.
ജീവശാസ്ത്രപരമായും, യന്ത്രപരമായും, വളരെയധികം കാര്യക്ഷമമായ വാഹനമാണ് സൈക്കിൾ. ഒരു മനുഷ്യൻ‍ യാത്ര ചെയ്യാനായി മാറ്റിവച്ചിരിക്കുന്ന ഊർജ്ജത്തിനെ ഏറ്റവും കാര്യക്ഷമമായി ഉപയോഗിക്കാൻ കഴിയുന്ന മനുഷ്യ പ്രവർത്തിത വാഹനം കൂടിയാണിത്. ഒരു യന്ത്ര കേന്ദ്രത്തിൽ നിന്ന് നൽകുന്ന ഊർജ്ജത്തിന്റെ 99% വും പെഡലുകളിൽ‍ നിന്ന് വീലുകളിലേക്ക് നൽകപ്പെടുന്നു. കൂടാതെ ഗിയറിംഗ് മെക്കാനിസം കൂടിയുണ്ടെങ്കിൽ ഇതിന്റെ 10-15% വരെ പ്രവർത്തനഭാരം കുറക്കുന്നു. കാർഗോ വെയിറ്റിന്റെ അനുപാതമനുസരിച്ച് മുഴുവൻ ഭാരവും സൈക്കിളിനെ താങ്ങാൻ കഴിയും. ഇതുതന്നെയാണ് കാര്യക്ഷമമായ കാർഗോ ട്രാൻസ്പോർട്ടേഷനും.
തുടർന്ന് സൈക്കിളുകളിൽ യാത്രാ സുഖത്തിനായി പല മാറ്റങ്ങളും പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. 1890 കൾ സൈക്കിളിന്റെ സുവർണ കാലഘട്ടമായിരുന്നു. 1888 -ൽ ജോൺ ബോയ്ഡ് ഡൺലോപ്പ് ആദ്യത്തെ മികവുറ്റ ടയറുകൾ സൈക്കിളുകളിൽ ഘടിപ്പിച്ചു, പിന്നീടത് ആളോഹരി പൊതുവായ ടയർ ആയി മാറി. തുടർന്ന് മുൻവശത്ത് വീലുകൾ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. 1890 കളിലെ നിർമ്മാണങ്ങൾ ഇപ്പോഴുള്ള സൈക്കിൾ ബ്രേക്കുകളും , ഡിറെയിലർ ഗിയറുകൾ , കൈകൾകൊണ്ടു പ്രവർത്തിപ്പിക്കാവുന്ന വയറുകൾകൊണ്ടുള്ള മെക്കാനിസം എന്നിവയുടെ നിർമ്മാണത്തിലേക്ക് നയിച്ചു. പക്ഷെ വളരെ പതുക്കെയാണ് അവയൊക്കെ സാധാരണ സൈക്കിളുകളിലേക്ക് വ്യാപിച്ചത്.
കടകളിലും, തെരുവുകളിലുമായി സൈക്കിൾ അറ്റകുറ്റപ്പണികൾക്കുപയോഗിക്കുന്ന ഉപകരണങ്ങളാണിവ. കുേറേ സൈക്കിളിസ്റ്റുകളൊക്കെ ടൂൾ കിറ്റ് കൈയ്യിൽ കൊണ്ടുനടക്കുന്നു. പാച്ച് കിറ്റ് ( ടയർ ലെവലർ, സാന്റ്പേപ്പർ, റബർ സൊലൂഷ്യം, ഓവൽ ആകൃതിയിലുള്ള പാച്ചുകൾ, മെറ്റൽ ഗ്രേറ്റർ, ചോക്ക് കഷ്ണം എന്നിവയൊക്കെ അടങ്ങുന്നത്), റെഞ്ചസ്, ഹെക്സ് കീ, സ്ക്രൂ ഡ്രൈവർ, ചെയിൻ ടൂൾ എന്നിവയടങ്ങുന്നതാണ് അത്. ഇവയെല്ലാം ഒരൊറ്റ ടൂളിലുള്ള മൾട്ടി ടൂളുകളും നിലവിലുണ്ട്. കൂടുതൽ സ്പെഷ്യലൈസ് ചെയ്തിരിക്കുന്ന സൈക്കിളുകളുടെ ടൂളുകൾ അതുപോലെ സങ്കീർണ്ണമാകുന്നു, അത് നിർമ്മാണം അനുസരിച്ച് മാറുകയും ചെയ്യുന്നു.
വ്യത്യസ്ത രീതിയിൽ സൈക്കിളുകളെ തരംതിരിക്കാം: പ്രവർത്തനത്തിന്റെ, ഇരിക്കുന്ന യാത്രക്കാരുടെ എണ്ണത്തിന്റെ, രൂപഘടനയുടെ, ഗിയറുകളുടെ എണ്ണത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ എന്നിങ്ങനെ. യൂടിലിറ്റി സൈക്കിൾ ,മൗണ്ടെയിൻ സൈക്കിളുകൾ, റെയിസിങ്ങ് സൈക്കിളുകൾ, ടൂറിങ്ങ് സൈക്കിളുകൾ, ഹൈബ്രിഡ് സൈക്കിളുകൾ, ക്രൂസർ സൈക്കിളുകൾ, ബി.എം.എക് സൈക്കിളുകൾ , ഫിക്സഡ് ഗിയർ സൈക്കിളുകൾ, നീളം കൂടിയ സൈക്കിളുകൾ, ഫോൾഡിങ്ങ് സൈക്കിളുകൾ, ലോറൈഡർ സൈക്കിളുകൾ, ആംഫിബിയസ് സൈക്കിളുകൾ, കാർഗോ ബൈക്കുകൾ, റെക്കുമ്പെന്റ് സൈക്കിളുകൾ, ഇലക്ട്രിക് സൈക്കിളുകൾ എന്നിവയാണ് പൊതുവായ ഇനങ്ങൾ.
ചെയിൻ ഡ്രൈവ് ട്രാൻസ്മിഷനിൽ ക്രാങ്കിലേക്ക് ബന്ധിപ്പിച്ചിരിക്കുന്ന ചെയിൻറിംഗ് ചെയിനിനെ വഹിക്കുന്നു, അവ പിൻഭാഗത്തെ വീലിനെ പിൻഭാഗത്തെ സ്പ്രോക്കെറ്റുകൾ കൊണ്ട് ചലിപ്പിക്കുന്നു. അവിടെ നാല് ഗിയറിംഗ് ഓപ്ഷനുണ്ട്: ചെയിൻറിങ്ങിനോട് ചേർന്നിരിക്കുന്ന രണ്ട് സ്പീഡ് ഹബ് ഗിയറുകൾ, അതിൽ പതിനൊന്ന് സ്പ്രോക്കെറ്റുകൾ വരെയുണ്ട്, ഹബ് ഗിയർ പിൻവശത്തെ വീലിലാണ് വച്ചിരിക്കുന്നത്. പിൻവശത്തെ ഹബോ അല്ലെങ്കിൽ രണ്ടിൽ കൂടുതൽ സ്പ്രോക്കെറ്റുകളിലേക്ക് ബന്ധിപ്പിച്ചിരിക്കുന്ന രണ്ടിലധികമുള്ള ചെയിൻറിംഗുകളാണ് സാധാരണ ഓപ്ഷനുകൾ.
അയാൾ നടക്കാൻ ഉപയോഗിക്കുന്ന പ്രവൃത്തിയെ ചെയ്യേണ്ടിവരുന്നുള്ളു. വേഗതയുടെ ഇരട്ടിക്ക് തുല്യമായ എയർ‍ ഡ്രാഗിന് വേഗത കൂടുന്തോറും കൂടുതൽ ഊർജ്ജം ഔട്ട്പുട്ടായി നൽകേണ്ടിവരുന്നു. സൈക്കിളിൽ ലംബമായി ഇരിക്കുന്ന ആൾ 75% എയർ ഡ്രാഗ് ഉണ്ടാക്കുന്നു. ഏയറോഡൈനാമിക് രീതിയിൽ താഴ്ന്നിരുന്ന് ഇത് കുറക്കാം. എയറോഡൈനാമിക് ഫെയറിങ്ങ് കൊണ്ട് സൈക്കിളിനെ മൂടുക വഴിയും ഇത് കുറക്കാം. സമതലത്തിലൂടെ സൈക്കിളിന്റെ രേഖപ്പെടുത്തിയ ഏറ്റവും കൂടിയ വേഗത 144.18 / ആണ്.
ക്രാങ്കുകളെ വൃത്താകൃതിയിൽ ചലിപ്പിക്കുന്ന പെഡലുകളിൽ തുടങ്ങുന്നു ഡ്രെൈവ്ട്രെയിനുകൾ, അവ താഴെലുള്ള ബ്രാക്കെറ്റിലേക്ക് ബന്ധിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. മിക്ക സൈക്കിളുകളും വീലുകളിലേക്ക് ഊർജ്ജവും, ചലനവും എത്തിക്കാൻ ചെയിനാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്. പക്ഷെ വളരെ കുറച്ച സൈക്കിളുകൾ മാത്രം ഊർജ്ജ കൈമാറ്റത്തിനായി ഷാഫ്റ്റ് ഡ്രൈവുകൾ , അല്ലെങ്കിൽ പ്രത്യേകതരം ബെൽറ്റുകൾ ഉപയോഗിക്കുന്നു. ഹൈഡ്രോലിക് സൈക്കിളുകളും നിലവിലുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷെ അവയുടെ സങ്കീർണ്ണത കാരണം വർത്തമാനകാലത്ത് കാര്യക്ഷമതയില്ലാ ഒന്നായി മാറി എന്നു മാത്രം.