polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
സോഷ്യലിസ്റ്റ് റിയലിസത്തിൽനിന്നും കാവ്യാത്മക റിയലിസത്തിലേയ്ക്കുള്ള പരിണാമമാണ് പിൽക്കാലത്ത് മലയാള ചെറുകഥയിൽ സംഭവിച്ചത്. ഒറ്റപ്പെടുന്ന മൂന്നാം തലമുറക്കഥാകൃത്തുക്കളെയാണ് നാം ഇവിടെക്കാണുന്നത്. സമൂഹത്തിന്റെ ഉദ്ധാരണത്തിനപ്പുറം വ്യക്തിജീവിതത്തിന്റെ സത്യമാണ് അവർക്കു പ്രധാനം. സ്വാതന്ത്ര്യ ലബ്ധിക്കുശേഷം എഴുതിത്തുടങ്ങിയ അവരിൽ പ്രതീക്ഷകളുടെ വൈയർത്ഥ്യവും, സാമൂഹിക ജീവിതത്തിന്റെയും മൂല്യങ്ങളുടെയും ശോചനീയമായ ഗതിയും മോഹഭംഗമുളവാക്കിയിട്ടുണ്ട്. ഒരു വ്യർത്ഥതാബോധത്തിന്റെ വ്യാകുലത അവരുടെ കഥകളിൽ പൊതുവേ വ്യാപിച്ചുകാണാം. കഥാസാഹിത്യത്തിലെ ഈ ആധുനികതയുടെ ആദ്യഘട്ടം ടി. പത്മനാഭന്റെയും എം.ടി.യുടെയും കഥകളിൽ തുടങ്ങുന്നു. മാധവിക്കുട്ടി, എൻ. പി. മുഹമ്മദ്, കെ. ടി. മുഹമ്മദ്, പി. എ. മുഹമ്മദ് കോയ, വെട്ടൂർ രാമൻ നായർ, കോവിലൻ, നന്ദനാർ, പാറപ്പുറത്ത്, വിനയൻ, രാജലക്ഷ്മി, ജി. എൻ. പണിക്കർ, ഇ. വാസു, പി. വത്സല, ഉണ്ണിക്കൃഷ്ണൻ പുതൂർ തുടങ്ങിയവർ ആധുനികതയുടെ ആദ്യഘട്ടത്തിലെ മറ്റു പ്രമുഖ കഥാകൃത്തുക്കളാണ്.
സമൂഹത്തിൽ നിന്നും സ്വയം ഭ്രഷ്ടരായി അലയുക, വ്യക്തി അയാളിൽ നിന്നു തന്നെ ഒറ്റപ്പെട്ട് സ്വയം അപരിചിതനാവുക, യാതൊരുവിധ വ്യാമോഹങ്ങളും മോഹങ്ങളും ഇല്ലാതിരിക്കുക, മനുഷ്യജീവിതത്തിന് ആശ്വാസം പകരുന്ന മതം, ശാസ്ത്രം, ഹ്യൂമനിസം, രാഷ്ട്രീയം, സംസ്കാരം, മൂല്യകല്പന ഇവയിൽ വിശ്വാസമില്ലാതിരിക്കുക തുടങ്ങിയ പ്രത്യേകതകളുൾക്കൊള്ളുന്ന കഥാകാരസമൂഹമാണ് മലയാള ചെറുകഥയിലെ നാലാം തലമുറയായി പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നത്. സ്വന്തം ക്ഷതങ്ങളിൽ സുഖം കാണുക, പീഡിതമായ ചേതനയോടെ ജീവിക്കുന്നതിൽ മാത്രം നന്മയും സൗന്ദര്യവും കാണുക ഇതൊക്കെ ആധുനികതയുടെ രണ്ടാം ഘട്ടത്തിലുള്ള ഈ കഥാകാരന്മാരുടെ പൊതുസമീപനമാണ്.
ഒരു പ്രധാന സാഹിത്യരൂപമായ ചെറുകഥ ഗദ്യത്തിലുള്ള കല്പിതകഥ യുടെ ഒരു ഉപ വിഭാഗമാണ്. കേസരി ബാലകൃഷ്ണപ്പിള്ള നിർവചിച്ചിരിക്കുന്നത് ഇങ്ങനെയാണ് " ജീവിതത്തിലെ ഒരു സംഭവത്തിന്റെയോ, രംഗത്തിന്റെയോ, ഭാവത്തിന്റെയോ ഗദ്യത്തിലുള്ള ഒരു ചിത്രമാണ് ചെറുകഥ . ഭാവനയിലുള്ള ഒരു സന്ദർഭം മനോഹരമായി ചിത്രീകരിക്കുകയാണ് ഒരു ചെറുകഥയിലൂടെ ചെയ്യുന്നത്. നോവലിലെതു പോലെ കാര്യങ്ങൾ പരത്തി പറയുന്നതിനു പകരം സംഗ്രഹിച്ചു പറയുകയാണു ഇവിടെ ചെയ്യുന്നത്.
1978-ൽ‍ കോൺഗ്രസ്സ് , ബ്രഹ്മാനന്ദ റെഡ്ഢി നേതൃത്വം നൽകുന്ന ഇന്ത്യൻ നാഷണൽ കോൺഗ്രസ്സ് വിഭാഗവും ഇന്ദിരാ ഗാന്ധിയുടെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള ഇന്ത്യൻ നാഷണൽ കോൺഗ്രസ്സ് അഥവാ കോൺഗ്രസ്സ് വിഭാഗവുമായി പിളർന്നു. പാർട്ടിയുടെ നിയന്ത്രണം പോകുമെന്നു കണ്ട ഇന്ദിരാ ഗാന്ധി സമാന്തര എ.ഐ.സി.സി വിളിച്ചു് അതിന്റെ പ്രസിഡന്റായതോടെയാണു് പിളർപ്പുണ്ടായതു്. ഇന്ത്യൻ നാഷണൽ കോൺഗ്രസ്സ് ക്രമേണ കോൺഗ്രസ്സ് -യിൽ അലിഞ്ഞുചേർന്നു.
അടിയന്തരാവസ്ഥാനന്തരം 1977-ലെ തെരഞ്ഞടുപ്പിനോടനുബന്ധിച്ചു് ഇന്ത്യൻ നാഷണൽ കോൺഗ്രസ്സ് ഇതര പ്രതിപക്ഷ കക്ഷികളായ സോഷ്യലിസ്റ്റു് പാർട്ടി , ഭാരതീയ ലോക് ദൾ, ഭാരതീയ ജനസംഘം എന്നിവയുമായി ചേർന്നു് ജനതാ പാർട്ടിയായി മാറി. അന്നു് അശോക മേത്തയായിരുന്നു ഇന്ത്യൻ നാഷണൽ കോൺഗ്രസ്സ് യുടെ പ്രസിഡന്റ്. 1977-79-ലെ ജനതാ ഭരണകാലത്തു് കോൺഗ്രസ്സ് നേതാക്കളായിരുന്ന മൊറാർജി ദേശായി പ്രധാനമന്ത്രിയും നീലം സഞ്ജീവ റെഡ്ഡി രാഷ്ട്രപതിയുമായി .
1969-ൽ ഇന്ത്യൻ നാഷണൽ കോൺഗ്രസ്സിലുണ്ടായ പിളർപ്പിനെ തുടർന്ന് രൂപീകരിക്കപ്പെട്ട ഒരു രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടിയാണ് ഇന്ത്യൻ നാഷണൽ കോൺഗ്രസ്സ് അഥവാ ).
12 മാസവും 354 /355 ദിവസങ്ങൾ ഉള്ളതും ചന്ദ്രനെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളതുമായ കലണ്ടറാണ് ഇസ്‌ലാമിക് കലണ്ടർ അഥവാ ഹിജ്റ കലണ്ടർ. കേരളത്തിൽ അറബി മാസം എന്നും അറിയപ്പെടാറുണ്ട്. ഇത് എല്ലാ വർഷവും സൂര്യനെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള കലണ്ടറിൽ നിന്നും 10 അല്ലെങ്കിൽ11 ദിവസം കുറവായിരിക്കും. മാസത്തിൽ പരമാവധി 30 ദിവസങ്ങൾ; ഏതാനും മാസങ്ങൾ 29 ദിവസങ്ങൾ മാത്രമേ ഉണ്ടാകൂ. ഓരോ മാസത്തിലും ചന്ദ്രപ്പിറവിയെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയാണ് ദിവസങ്ങൾ 29/30 എന്ന് തീരുമാനിക്കുന്നത്. ഇസ്‌ലാമിക് കലണ്ടറിനെ ഹിജ്റ കലണ്ടർ എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നു. ഹിജ്റ വർഷം ആരംഭിക്കുന്നത് മുഹമ്മദ് നബി മക്കയിൽ നിന്നും മദീനയിലേക്ക് യാത്ര പോയ വർഷത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയാണ് .
ശത്രുക്കൾ സംഘടിതമായ ആക്രമണത്തിനു ഒരുങ്ങുന്ന ഘട്ടം വന്നപ്പോൾ മുസ്‌ലിംകളോട് നാട് വിട്ട് പോകാനും, എതോപ്യയിലെ നജ്ജാശി രാജാവിന്റെ കീഴിൽ അഭയം തേടാനും പ്രവാചകൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു. രണ്ടു സംഘങ്ങളായി മുസ്‌ലീങ്ങൾ എതോപ്യയിൽ സുരക്ഷിത സ്ഥാനം തേടി എത്തി. മദീനയിൽ ഏറെ കുറെ അനുകൂല സാഹചര്യങ്ങളൊരുങ്ങിയപ്പോൾ മക്കയിലെ മുസ്‌ലീങ്ങളോട് മദീനയിലേക്ക് പാലായനം ചെയ്യാൻ ആവശ്യപ്പെടുകയും എതോപ്യയിലെ അഭയാർഥികളെ മദീനയിലേക്ക് മാറ്റുകയും ചെയ്തു . അവസാനം മുഹമ്മദ് നബിയും മദീനയിലേക്ക് പാലായനം ചെയ്തു. ഈ ചരിത്ര സംഭവത്തേയാണ് ഹിജ്റഎന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നത്. ഈ ചരിത്ര സംഭവത്തെ ആസ്പദമാക്കിയാണ് ഹിജ്റ വർഷം കണക്കാക്കുന്നത്.
മുഹമ്മദിന്റേയും അബൂബക്കർ സിദ്ദീഖിന്റെയും മരണശേഷം ഉമറിന്റെ ഖിലാഫത്ത് കാലത്ത് അനറബി പ്രദേശങ്ങളിൽ ഇസ്‌ലാം വ്യാപിച്ചപ്പോൾ ലോക മുസ്‌ലിംകൾക്ക് പൊതുവായി ഒരു കാലഗണനാ സമ്പ്രദായം വേണമെന്ന അഭിപ്രായം ഉയർന്നുവന്നു. ഏതു സംഭവം ആസ്പദമാക്കിയാണ് വർഷം എണ്ണിത്തുടങ്ങേണ്ടതെന്ന ചർച്ചയിൽ വിവിധ നിർദ്ദേശങ്ങൾ ഉന്നയിക്കപ്പെട്ടു. നബിയുടെ ജനനം, പ്രവാചകത്വം, വഫാത് തുടങ്ങിയവ മുതൽ വർഷം എണ്ണിത്തുടങ്ങണമെന്ന പലവിധ നിർദ്ദേശങ്ങളുമുണ്ടായെങ്കിലും ഒടുവിൽ ഹിജ്റ ആസ്പദമാക്കിക്കൊണ്ട് കലണ്ടർ ആരംഭിക്കണമെന്ന ഏകോപിത തീരുമാനത്തിൽ എത്തുകയായിരുന്നു.
ഇസ്ലാമിക അനുഷ്ഠാനങ്ങളുടെ സമയം കണക്കാക്കുന്നത് ചന്ദ്രപ്പിറവി അടിസ്ഥാനമാക്കിയാണ്. മാസപിറവി കാഴ്ചകൊണ്ട് തീരുമാനിക്കപെട്ടാൽ കാലനിർണ്ണയം സാധ്യമല്ല, ഖുർആൻ അധ്യാപനങ്ങൾ ചന്ദ്രകലകളെ നിരീക്ഷിക്കുക എന്നതാണ്, അമാവാസി ദിവസം രാത്രി ചന്ദ്രനെ തിരയുക എന്നത് തന്നെ അബദ്ധമാണ്താനും, അവാസാനത്തെ ചന്ദ്രകലയെ നീരിക്ഷിച്ചാൽ അടുത്ത ദിവസം അമാവാസിയും പിറ്റെ ദിവസം പുതുമാസത്തിലെ ആദ്യ തീയതിയും ആയിരിക്കും, സുര്യസ്തമയത്തിന്ന് ശേഷമുള്ള ബാലചന്ദ്ര കാഴ്ച മാസനിർണ്ണയ രീതി ഇന്ത്യയിൽ തന്നെ ഒന്നാം തീയതി നാലും അഞ്ചും ദിവസങ്ങളിലായേക്കാം,
ഖുർആനിൽ വൽഫജ്‌രി എന്ന് സത്യം ചെയ്ത പറഞ്ഞത് മുഹറം ഒന്നിൻറെ പ്രഭാതത്തെയാണെന്ന് അഭിപ്രായമുണ്ട് വൽഫജ്‌രിയിൽ പരാമർശിച്ച പ്രഭാതം മുഹർറം ഒന്നിന്റെ പ്രഭാതമാണെന്ന് ഇമാം ഖതാദ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് . അല്ലാഹു സത്യസാക്ഷ്യമായി ഉപയോഗിച്ചവയ്ക്ക് പ്രധാന്യമുണ്ടാകുമെന്ന് ഇമാം ഇബ്നു ഹജർ അൽ അസ്ഖലാനീ ഫത്ഹുൽബാരി 14/339ൽ പറഞ്ഞതായി ഹാശിയതുൽ ഇഖനാഅ് എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ കാണാം. വൽഫജ്‌രി എന്ന വാചകത്തിൽ അല്ലാഹു എടുത്തുപറഞ്ഞ മുഹർറം ഒന്നിന്റെ പുലരി മുസ്‌ലിംകൾക്ക് സുപ്രധാനമാണ്.
പ്രവാചകനായ മുഹമ്മദ് നബി ഖുറൈശികളുടെ അക്രമണം സഹിക്കവയ്യാതെ മക്കയിൽ നിന്ന് മദീനയിലേക്ക് പലായനം ചെയ്തത് അടിസ്ഥാനപ്പെടുത്തിയുള്ള ചന്ദ്രമാസ കാലഗണനയാണ്‌ ഹിജ്റ വർഷം. മുഹമ്മദ് നബിയുടെ അനുയായികളും മറ്റും അതിനു മുൻപേ തന്നെ പലായനം ചെയ്തിരുന്നുവെങ്കിലും നബി പലായനം ചെയ്ത എ.ഡി 622 മുതലാണു് ഹിജ്റ വർഷം തുടങ്ങുന്നതു്.
ഒന്നാമത്തെമാസം ഏതായിരിക്കണമെന്നായി അടുത്തചർച്ച. റമളാൻ, ദുൽഹിജ്ജ എന്നിങ്ങനെ പല വാദഗതികളും ഉയർന്നു. പക്ഷേ, യുദ്ധം നിഷിദ്ധമാക്കപ്പെട്ടിരുന്ന മാസം, ഹജ്ജ് കഴിഞ്ഞ് ജനങ്ങൾ തിരിച്ചെത്തുന്ന ഘട്ടം എന്നീ പ്രാധാന്യങ്ങൾ പരിഗണിച്ച് മുഹർറം, ഒന്നാമത്തെ മാസമായി തീരുമാനിക്കപ്പെട്ടു.
ഹിജ്റ നടന്നത് റബീഉൽ അവ്വൽ 12നാണ്.എന്നാൽ ഹിജ്റ വർഷത്തിൻറെ ഒന്നാം ദിവസം തുടങ്ങുന്നത് രണ്ടുമാസവും പതിനൊന്ന് ദിവസവും മുമ്പുള്ള മുഹറം ഒന്ന് മുതലുമാണ്. ഈ വ്യത്യാസം ഗണിക്കേണ്ടതില്ലെന്ന് ഉമറിൻറെ കൂടിയാലോചനയിൽ പങ്കെടുത്തവർ ഐകകണ്ഠ്യേന തീരുമാനിക്കുകയായിരുന്നു .
ഇസ്‌ലാമിക് കലണ്ടറിലെ ആഴ്ചകൾ ദിവസങ്ങളും ക്രിസ്ത്യൻ കലണ്ടറുകൾക്ക് തുല്യമാണ്. സൂര്യസ്തമയത്തോടെയാണ് ഇസ്‌ലാമിക് ജൂത കലണ്ടറുകളിൽ ആഴ്ചയിലെ ദിവസങ്ങൾ തുടങ്ങുന്നത് .
ആലപ്പുഴ ജില്ലയിൽ മാവേലിക്കരക്കടുത്ത് സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഒരു കൊച്ചു ഗ്രാമമാണ് ചെന്നിത്തല. മാവേലിക്കരയിൽ നിന്നും പരുമല തിരുവല്ല റോഡിൽ 7 കി.മി. സഞ്ചരിച്ചാൽ ചെന്നിത്തലയിൽ എത്താം. ദേശീയപാതയിൽ ഹരിപ്പാട്ടുനിന്നും എകദേശം 7 കി.മി. ദൂരവും ചെന്നിത്തലക്കുണ്ട്. ഇവിടുത്തെ ജനങ്ങളുടെ പ്രധാന വരുമാന മാർഗ്ഗം നെൽകൃഷിയാണ്. എല്ലാ മതസ്ഥരുടെയും ആരാധനാലയങ്ങൾ ഇവിടെയുണ്ട്. അതിൽ പ്രധാനമായ ചെന്നിത്തല ശ്രീ മഹാദേവ ക്ഷേത്രം നൂറ്റാണ്ടുകളുടെ പഴക്കമുള്ളതാണ്. അതിനടുത്തായി തന്നെ ചെന്നിത്തല ഹോറേബ് പള്ളിയും സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. കേരള സംസ്ഥാന പ്രതിപക്ഷനേതാവും മുൻ ആഭ്യന്തരമന്ത്രിയുമായ രമേശ് ചെന്നിത്തല ഈ നാട്ടുകാരനാണ്.
കഥകളിക്കു പ്രാധാന്യം ഉള്ള പ്രദേശം ആയിരുന്നു ചെന്നിത്തല. ചെന്നിത്തല കൊച്ചുപിള്ള പണിക്കർ എന്ന പ്രശസ്തനായ കഥകളി ആചാര്യൻ കഥകളി കളരി നടത്തി വന്നിരുന്നു. മാങ്കുളം വിഷ്ണു നമ്പൂതിരി, ഹരിപ്പാട് രാമകൃഷ്ണ പിള്ള, ഓയൂർ കൊച്ചു ഗോവിന്ദപിള്ള, ചെന്നിത്തല ചെല്ലപ്പൻ പിള്ള, ചെന്നിത്തല രാഘവൻ പിള്ള എന്നീ കഥകളി കലാകാരന്മാരുടെ ഗുരുനാഥൻ കൊച്ചു പിള്ള പണിക്കർ ആയിരുന്നു. ചെല്ലപ്പൻപിള്ളയുടെ മരണ ശേഷം ശ്രീ.ചെന്നിത്തല ചെല്ലപ്പൻ പിള്ള സ്മാരക കല സാംസ്കാരിക സമിതി രൂപീകരിച്ചു നൃത്തം, സംഗീതം, ചെണ്ട എന്നിവ അവിടെ അഭ്യസിപ്പിക്കുന്നു.
ധാരാളം ക്ഷേത്രങ്ങൾ ചെന്നിത്തലയുടെ പ്രത്യേകതയാണ്. ചെന്നിത്തല തുപ്പെരുംതുറ മഹാദേവർ ക്ഷേത്രം, പുത്തുവിള ദേവീ ക്ഷേത്രം,കാരാഴ്മ ദേവി ക്ഷേത്രം, ഇറമ്പമൺ ക്ഷേത്രം, ചാലയിൽ ക്ഷേത്രം, അയ്യക്കശ്ശെരിൽ ക്ഷേത്രം, വലിയ മഠം ദേവി ക്ഷേത്രം എന്നിവ ഇവിടുത്തെ പ്രധാന ക്ഷേത്രങ്ങൾ ആണ്. ചെന്നിത്തലയിലെ എല്ലാ ഭാഗത്തേക്കും പറയെടുപ്പിനെത്തുന്ന കാരഴ്മ ഭഗവതിക്ക് കാരഴ്മ ചന്തയിൽ ജാതിമത ഭേദമന്യേ നൽകുന്ന സ്വീകരണവും തുടർന്ന് ഓരോ കരയിലും നടക്കുന്ന അൻപൊലി മഹോത്സവങ്ങളും പ്രസിദ്ധമാണ്.
ചെന്നിത്തല വലിയപള്ളി , ചെന്നിത്തല കൊച്ചുപള്ളി , സെന്റ് സെബാസ്റ്റ്യൻസ് ലത്തീൻ കാത്തോലിക്ക പള്ളി തുടങ്ങി നിരവധി ക്രൈസ്തവ ദേവാലയങ്ങളും അന്ത്യോഖ്യയിൽ നിന്ന് കേരളത്തിലെത്തിയതായി വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്ന മാർ റാബാൻ എന്ന റമ്പാന്റെ കബറിടവും ചെന്നിത്തലയിലുണ്ട്.
1960-കളിൽ, ലാംപ്‌സണും മറ്റുള്ളവരും യുസി ബെർക്ക്‌ലിയിലെ പ്രോജക്റ്റ് ജെനിയുടെ ഭാഗമായിരുന്നു. 1965-ൽ, നിരവധി പ്രോജക്റ്റ് ജെനി അംഗങ്ങൾ, പ്രത്യേകിച്ച് ലാംപ്‌സണും പീറ്റർ ഡ്യൂഷും, സയന്റിഫിക് ഡാറ്റ സിസ്റ്റത്തിന്റെ എസ്ഡിഎസ് 940 കമ്പ്യൂട്ടറിനായി ബെർക്ക്‌ലി ടൈംഷെയറിംഗ് സിസ്റ്റം വികസിപ്പിച്ചെടുത്തു. ഡോക്ടറേറ്റ് പൂർത്തിയാക്കിയ ശേഷം, ലാംപ്സൺ യുസി ബെർക്ക്‌ലിയിൽ അസിസ്റ്റന്റ് പ്രൊഫസറായും കമ്പ്യൂട്ടർ സയൻസിന്റെ അസോസിയേറ്റ് പ്രൊഫസറായും തുടർന്നു. കുറച്ചുകാലം, ബെർക്ക്‌ലി കമ്പ്യൂട്ടർ കോർപ്പറേഷന്റെ സിസ്റ്റം ഡെവലപ്‌മെന്റ് ഡയറക്ടറായും അദ്ദേഹം ഒരേസമയം സേവനമനുഷ്ഠിച്ചു.
1971-ൽ, ലാംപ്സൺ സെറോക്സ് പാർക്കിന്റെ സ്ഥാപക അംഗങ്ങളിൽ ഒരാളായി, അവിടെ അദ്ദേഹം കമ്പ്യൂട്ടർ സയൻസ് ലബോറട്ടറിയിൽ ഒരു പ്രധാന ശാസ്ത്രജ്ഞനായും സീനിയർ റിസർച്ച് ഫെലോയായും ജോലി ചെയ്തു. പേഴ്‌സണൽ കമ്പ്യൂട്ടറിനെക്കുറിച്ചുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രസിദ്ധമായ കാഴ്ചപ്പാട് 1972-ലെ "എന്തുകൊണ്ട് ആൾട്ടോ?" എന്ന മെമ്മോയിൽ പകർത്തിയിട്ടുണ്ട്. 1973-ൽ, മൂന്ന്-ബട്ടൺ മൗസും പൂർണ്ണ പേജ് വലിപ്പമുള്ള മോണിറ്ററും ഉള്ള സെറോക്സ് ആൾട്ടോ സൃഷ്ടിച്ചു. "കാനോനിക്കൽ" ജിയുഐ പ്രവർത്തന രീതിയായി മാറിയതിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ ഇത് ഇപ്പോൾ ആദ്യത്തെ യഥാർത്ഥ പേഴ്സണൽ കമ്പ്യൂട്ടറായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.
മൈക്രോസോഫ്റ്റിലെ സോഫ്റ്റ്‌വേർ ആർകിടെക്റ്റും യിൽ കമ്പ്യൂട്ടർ സയൻസ് ആൻഡ് ഇലക്ട്രിക്കൽ എഞ്ചിനിയറിംഗ് വിഭാഗത്തിൽ പ്രൊഫസറുമാണ് ബട്ട്ലർ ലാപ്സൺ ‍. കമ്പ്യൂട്ടർ ആർകിടെച്ചർ, ലോക്കൽ ഏരിയ നെറ്റ്വർക്ക്, റാസ്റ്റർ പ്രിൻറർ, പേജ് ഡിസ്ക്രിപ്ഷൻ ലാംഗ്വജുകൾ ,ഓപ്പറേറ്റിംഗ് സിസ്റ്റംസ്,റിമോട്ട് പ്രൊസീജിയർ കാൾ,ഫാൾട്ട് ടോളറൻറ് കമ്പ്യൂട്ടിംഗ്, കമ്പ്യൂട്ടർ സെക്യൂരിറ്റി എന്നീ മേഖലകളിൽ അനേകം സംഭാവനകൾ ലാപ്സൺ നൽകിയിട്ടുണ്ട്.
ആചാര്യഭേദം, ദേശഭേദം, കാലഗതി എന്നിവയാൽ ഉപനയനത്തിന്റെ ക്രിയകളിൽ പല പക്ഷഭേദങ്ങളും ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്. ഉപനയനത്തിന്റെ ചടങ്ങുകൾക്ക് ഓരോ വൈദികസമ്പ്രദായമനുസരിച്ചും വ്യത്യാസമുണ്ടായിട്ടുണ്ട്. അതായത് ഋഗ്വേദികളുടെയും യജുർ‌വേദികളുടെയും സാമവേദികളുടെയും അഥർ‌വവേദികളുടെയും ചടങ്ങുകൾ തമ്മിൽ വ്യത്യാസമുണ്ട്. ദ്വിവേദികളും ത്രിവേദികളും ചതുർ‌വേദികളും താന്താങ്ങളുടെ താൽ‌പര്യമനുസരിച്ച് ഏതെങ്കിലും ഒരു സമ്പ്രദായം തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നു. ഓരോ വൈദികശാഖയ്ക്കനുസരിച്ചും ചടങ്ങുകളിൽ വ്യത്യാസമുണ്ട്. അതായത്, ഋഗ്വേദികളിൽത്തന്നെ ആശ്വലായനചരണക്കാരുടെ രീതിയിൽ നിന്നും വ്യത്യസ്തമാണ് കൗഷീതകചരണക്കാരുടേത്. അതുപോലെതന്നെ യജുർ‌വേദികളിലും ബാധൂലകചരണക്കാരുടെ ചടങ്ങുകളും ബൗധായനചരണക്കാരുടെ ചടങ്ങുകളും തമ്മിലും വ്യത്യാസം കാണാൻ കഴിയും. വൈദികശാഖയനുസരിച്ച് ചിലവ്യത്യാസങ്ങൾ ഉണ്ടാകാമെങ്കിലും ഉപനയനത്തിന്റെ ചടങ്ങുകൾ പൊതുവെ താഴെ വിവരിക്കും പ്രകാരമാണ്.
ഹിന്ദുക്കളുടെയിടയിൽ ബാലന്മാരുടെ വേദാധ്യയനത്തിനനോ ഔപചാരിക വിദ്യാഭ്യാസത്തിനോ തുടക്കംകുറിക്കുന്ന സംസ്കാരമാണ് ഉപനയനം. ഷോഡശക്രിയകളിലെ ഒൻപതാമത്തെ ക്രിയയാണിത്. ഉപനയനസംസ്കാരത്തിൽ ബാലനെ യജ്ഞോപവീതം ധരിപ്പിക്കുന്നു. യജ്ഞോപവീതം മലയാളത്തിലും തമിഴിലും പൂണൂൽ എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു. അതിനാൽ പൂണൂൽക്കല്യാണം എന്നും ഉപനയനസംസ്കാരം അറിയപ്പെടുന്നു. ഒരു ബാലന് ആദ്യമായി ബ്രഹ്മോപദേശം നൽകുന്നത് ഉപനയനവേളയിലാണ്. ബ്രാഹ്മണർക്കിടയിൽ അഞ്ചാം വയസ്സു മുതലും,ക്ഷത്രിയർക്കിടയിൽ പതിമൂന്നാം വയസ്സു മുതലും, വൈശ്യർക്കിടയിൽ പതിനേഴാം വയസ്സുമുതലുമാണ് ഇത് സാധാരണയായി നടക്കുന്നത്. ഉപനയനത്തോടുകൂടിയാണ് ഒരാളിന്റെ ജീവിതത്തിൽ ബ്രഹ്മചര്യാശ്രമം ആരംഭിക്കുന്നത്. ഉപനീതനായ വ്യക്തിയെ 'രണ്ട് ജന്മം ഉള്ളവൻ', അതായത് ഉപനയനത്തിന് മുൻപ് ഒരു ജന്മവും അതിനുശേഷം ഒരു ജന്മവും ഉള്ളവൻ, എന്ന അർത്ഥത്തിൽ ദ്വിജൻ എന്ന് പറയാറുണ്ട്. ബ്രാഹ്മണക്ഷത്രിയവൈശ്യവർണങ്ങളിലുള്ളവർ ഉപനയനസംസ്കാരം ചെയ്യാറുള്ളതിനാൽ ഈ മൂന്നു വർണങ്ങളിലും പെട്ടവർ ദ്വിജർ എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നു.
വളരെ നേർത്ത നൂലിഴകൾ മൂന്നെണ്ണം ചേർത്ത് പിരിച്ചാണ് പൂണൂലിനുള്ള നൂലുണ്ടാക്കുന്നത്. മൂന്നായി മടക്കുന്നതിനു മുൻപുള്ള നീളം പൂണൂൽ ധരിക്കേണ്ട ആളിന്റെ തള്ളവിരൽ ഒഴിച്ചുള്ള നാലുവിരലുകളുടെ വീതിയുടെ 96 മടങ്ങ് ആയിരിക്കും. പിരിച്ചെടുത്ത നൂലിനെ മൂന്നായി മടക്കി പവിത്രക്കെട്ടിനാൽ ബന്ധിക്കുന്നു. അപ്പോൾ പൂണൂൽ മൂന്ന് നൂലുകൾ ചേർത്ത് കെട്ടിയതുപോലെകാണപ്പെടുന്നു. നടുക്കുള്ള കെട്ട് പരബ്രഹ്മത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. മൂന്നായി കാണപ്പെടുന്ന നൂലുകളിൽ ഓരോന്നും ഗായത്രീദേവി , സരസ്വതീദേവി സാവിത്രീദേവി , എന്നീ ദേവതകളെ പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്നു. ഇത് , യജ്ഞോപവീതധാരി ചിന്തയിലും വാക്കിലും പ്രവൃത്തിയിലും ശുദ്ധനായിരിക്കണം എന്ന് സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ശരീരത്തിനുകുറുകെ ധരിച്ചിരിക്കുന്ന യജ്ഞോപവീതം ബ്രഹ്മചാരിയെ താൻ ചിന്തയിലും വാക്കിലും പ്രവൃത്തിയിലും നന്മയും ശുദ്ധിയും നിറഞ്ഞവനായിരിക്കണമെന്ന് സദാ ഓർമപ്പെടുത്തുന്നു.
ഉപനീതനായ ബാലനെ മെഴുകിയ തറയിൽനിന്നും വലതുകാലാദ്യമായി കിഴക്കോട്ടിറക്കി പ്രദക്ഷിണമായി കൊണ്ടുവന്ന് ഇതുത്തി ഗണപതി വിടുർത്തി ആചമിപ്പിച്ച് അകത്തുകൊണ്ടുവരുന്നു. ഹോമശേഷം മേഖല കെട്ടി കൃഷ്ണാജിനം ധരിപ്പിക്കുന്നു. കർമി കിഴക്കോട്ട് തിരിഞ്ഞ് നിന്ന് ബാലനെ അഭിമുഖമാക്കി നിർത്തി ബാലന്റെ കൈകൾ ചേർത്ത് പിടിച്ച് "കോനാമാസി?" എന്ന് ചോദിക്കുന്നു. ബാലൻ തന്റെ നാമം ശർമ, വർമ, തുടങ്ങിയ ഉപനാമസഹിതം പറയണം. ഉദാഹരണമായി രാമൻ എന്ന് പേരുള്ള ബ്രാഹ്മണബാലൻ "രാമശർമാഹം ഭോഃ" എന്നും കൃഷ്ണൻ എന്ന് പേരുള്ള ക്ഷത്രിയബാലൻ "കൃഷ്ണവർമാഹം ഭോഃ" എന്നും പറയണം. ആചാര്യൻ ബാലനെ ദേവന്മാർക്ക് സമർ‌പ്പിച്ച് തിരിച്ച് വാങ്ങുന്നതായി സങ്കല്പിച്ചുള്ള മന്ത്രങ്ങൾ ചൊല്ലുന്നു. അനന്തരം "ബ്രഹ്മചാരീ ഭവ" എന്ന് ബാലനെ ആശീർ‌വദിക്കുന്നു.
യജ്ഞകുണ്ഡത്തിന് പടിഞ്ഞാറുവശത്ത് ആചാര്യൻ കിഴക്കോട്ടിരുന്ന് ബാലന്റെ കയ്യിൽനിന്നും ഒരു കൂർച്ചം വാങ്ങി യജ്ഞകുണ്ഡത്തിന്റെ വടക്ക്ഭാഗത്ത് വച്ചിട്ടുള്ള പലകയിൽ കിഴക്കോട്ടോ വടക്കോട്ടോവച്ച് ആചാര്യൻ അതിൽ പശ്ചിമാഭിമുഖമായി ഇരിക്കുന്നു. ആചാര്യന്റെ അഭിമുഖമായി കിഴക്കോട്ട് തിരിഞ്ഞ് ഇടത്തേ കാൽമുട്ട് മടക്കി ഇരുന്ന് ബാലൻ നമസ്കരിച്ച് "അധീഹി ഭോ സാവിത്രീം ഭോ അനുബ്രൂഹിം" എന്ന്, അതായത് ഗായത്രീമന്ത്രം പറഞ്ഞുതരണമെന്ന്, അപേക്ഷിക്കുന്നു. ആചാര്യൻ ബാലന്റെ കയ്യിൽ കുറുമ്പുല്ല് പിടിപ്പിച്ച് വലംകൈ മുകളിലാക്കി അട്ടകം പിടിപ്പിക്കുന്നു. ആചാര്യൻ തന്റെ വലംകയ്യ് ബാലന്റെ അട്ടകത്തിന് മേലെയും ഇടംകൈ ചോടെയും വരുമാറ് പിടിക്കുന്നു. ഇപ്രകാരം ബ്രഹ്മചാരിയുടെ കൈകൾ ചേർത്തുപിടിച്ച് ഉത്തരീയംകൊണ്ട് മറയുണ്ടാക്കി ആചാര്യൻ ഗായത്രീമന്ത്രം ഉപദേശിച്ചുകൊടുക്കുന്നു.
ആദ്യമായി നിലവിളക്കുകൊളുത്തി ഗണപതിക്ക് വയ്ക്കുന്നു. ബാലനും പിതാവും ചേർന്ന് പ്രായശ്ചിത്തവും 4 നാന്ദീമുഖവും ചെയ്യുന്നു. പിതാവ് പുണ്യാഹമുണ്ടാക്കി "ഓം ഇന്ദ്രപ്രീയതാം" ജപിച്ച് പുത്രന് തളിച്ച് അക്ഷതം വിതറുന്നു. ഉരുളിയിൽ ഉണക്കലരി നിറച്ച് പിരിച്ച പൂണൂലും കൂർ‌ച്ചവും അതിൽ വച്ച് അത് ഗായത്രി ജപിക്കുന്നതിന് ബ്രാഹ്മണരെ ഏല്പിക്കുന്നു. ബ്രാഹ്മണർ അത് ഏറ്റുവാങ്ങി പൂണൂലിനുമുകളിൽ കൂർച്ചം വച്ച് 1008 തവണ ഗായത്രീമന്ത്രം ജപിക്കുന്നു. . ബ്രാഹ്മണർ ഗായത്രീജപം ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾത്തന്നെ ബാലനെ സാക്ഷികളോടൊപ്പം ഇരുത്തി ഭക്ഷണം കഴിപ്പിക്കുന്നു. ഭക്ഷണശേഷം കൈയും വായും കഴുകിവന്ന ബാലനെ കിഴക്കോട്ടിരുത്തി ഗണപതിനിവേദിച്ച് തുഷ്ണിയായി നവക്രിയചെയ്ത് ഗണപതി വിടുർത്തുന്നു.
അതിനു് ശേഷം ബാലനെ കിഴക്കോട്ടിരുത്തി ക്ഷൗരം ചെയ്യിക്കുന്നു. സ്നാനശേഷം ഈറൻ‌ മാറ്റി ബാലനെ അലങ്കരിക്കുന്നു (മയില്പീലി ചൂടുകയോ, കണ്ണെഴുതുകയോ, ഹരിചന്ദനം തൊടുകയോ അങ്ങനെ സുന്ദരമെന്ന് തോന്നുന്ന എന്തുമാകാം). ഒരുങ്ങിവരുന്ന ബാലനെ മുറ്റത്ത് കിഴക്കോട്ടിരുത്തുന്നു. ബാലൻ തന്നെ തീർഥമുണ്ടാക്കി ഗണപതി നിവേദിച്ച് വിദ്യാരംഭം കുറിച്ച ആളിന് ദക്ഷിണയും വസ്ത്രവും കൊടുക്കുന്നു. അതിനുശേഷം 1008 തവണ ഗായത്രീമന്ത്രം ജപിച്ചുകഴിഞ്ഞ യജ്ഞോപവീതം ഏറ്റുവാങ്ങി ഗായത്രി ജപിച്ച ബ്രാഹ്മണർക്ക് ദക്ഷിണയും വസ്ത്രവും നൽകുന്നു.
ഉപനയനസംസ്കാരത്തിന്റെ മുഖമുദ്രയണ് യജ്ഞോപവീതധാരണം. മൂന്നിഴകൾചേർത്തുണ്ടാക്കിയ ഒരു നൂലിനെ മൂന്നായി മടക്കി ഒരുമിച്ച് കെട്ടിയതാണ് യജ്ഞോപവീതം അഥവാ പൂണൂൽ. സാധാരണയായി ശരീരത്തിനു കുറുകെ ഇടത്തുനിന്ന് വലത്തോട്ട്, അതായത് ഇടത് തോളിനു മുകളിൽക്കൂടി വലംകയ്യുടെ അടിയിലൂടെയാണ് ഇത് ധരിക്കുന്നത്. യജ്ഞത്തിൽ ധരിക്കുന്നതായതിനാൽ യജ്ഞോപവീതം എന്നും പുണ്യനൂലായതിനാൽ പൂണൂൽ എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു. പൂണുന്ന നൂലായതിനാലാണ് പൂണൂൽ എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നതെന്ന് മറ്റൊരു മതവുമുണ്ട്.
യജ്ഞോപവീത ധാരണം: ആചാര്യന്റെ മാർഗനിർദേശത്തോടെ പവിത്രമായ നൂൽ ആൺകുട്ടിയുടെ ഇടതു തോളിൽ വയ്ക്കുന്നു. സാധാരണയായി ആൺകുട്ടിയുടെ പിതാവ് ഈ ചടങ്ങ് നടത്തുന്നു, അതായത്, ആൺകുട്ടിയുടെ പിതാവ് യജ്ഞോപവീതം ആൺകുട്ടിയുടെ ദേഹത്ത് സ്ഥാപിക്കുന്നു. ദോഷം അകറ്റാൻ അരയിൽ മുഞ്ച പുല്ല് കെട്ടുന്നു.
മന്ത്രാവസാനം യജ്ഞോപവീതം ധരിപ്പിക്കുന്നു (ഇടതുകൈ തോൾ നിരപ്പിൽനിന്നല്പം ഉയർത്തിനിർത്തിക്കൊണ്ട് നന്നായി ഉയർത്തിപ്പിടിച്ചിരിക്കുന്ന വലതുകയ്യിലുള്ള യജ്ഞസൂത്രത്തിനുള്ളിലായി ശിരസും വലംകൈയും വരത്തക്കവിധം വലതുകൈ യജ്ഞസൂത്രത്തിനുള്ളിലൂടെ എടുപ്പിക്കുന്നു). ചില ബ്രാഹ്മണസമുദായക്കാർ ഉപനയനം ബാലനെ ഇരുത്തിയും ചെയ്യാറുണ്ട്.
മെഴുകി നെല്ലും അരിയും കുറുമ്പുല്ലും ഇട്ടിരിക്കുന്നതിൽ ബാലനെ പിതാവോ കർമിയോ വലതുകാൽ ആദ്യമാക്കി കയറ്റി നിർത്തുന്നു. പിതാവ് അല്ലെങ്കിൽ കർമി വലതുവശത്തുനിന്ന് ബാലന്റെ രണ്ടുകയ്യുടെയും മോതിര-തള്ളവിരലുകലായി പൂണുനൂൽ പിടിപ്പിച്ച് വലതുകൈ ഉയർത്തിപ്പിടിപ്പിക്കുന്നു. അതിനു് ശേഷം പ്രണവത്തോടുകൂടിയുള്ള യജ്ഞോപവീതമന്ത്രം ചൊല്ലുന്നു.
എന്ന് ചൊല്ലിയശേഷം ആചാര്യൻ ഗായത്രീമന്ത്രം പദമായി മൂന്ന് തവണ ചൊല്ലുന്നു. ആദ്യത്തേത് നിരൂപിക്കുകയാണ്. അതിനാൽ പതുക്കെയാണ് ചൊല്ലുക. രണ്ടാമത്തേത് കേൾപ്പിക്കുകയാണ്. ഉറക്കെ ചൊല്ലും. മൂന്നാമത്തേത് ചൊല്ലിക്കൊടുത്ത് ചൊല്ലിക്കുന്നു. രണ്ട് തവണകൂടി ഇത് ആവർത്തിക്കുന്നു. പിന്നെ നിർത്തുന്നു - വിരാമസ്താവൽ.
സന്ധ്യാ വന്ദനം: ഈ ഭാഗത്ത് പലപ്പോഴും യോഗയെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള ആചാരങ്ങളുടെയും ധ്യാനത്തിന്റെയും സംയോജനം ഉൾപ്പെടുന്നു. ദേവതകളുടെ ആരാധനയും സ്വയം ശുദ്ധീകരണവും ഉൾപ്പെടെയുള്ള ദൈനംദിന ആചാരങ്ങളുടെ തുടർച്ചയായ പരിശീലനത്തെ ഇത് സൂചിപ്പിക്കുന്നു.
ഉദകശാന്തി: കുട്ടിയുടെ മനസ്സും ശരീരവും ശുദ്ധീകരിക്കാൻ ലക്ഷ്യമിട്ടുള്ള ശുദ്ധീകരണ ചടങ്ങാണ് ഉദകശാന്തി. ദേവന്മാരുടെ പേരുകൾ വിളിച്ച് മന്ത്രങ്ങൾ ഉരുവിടുകയും ശുദ്ധീകരിച്ച വെള്ളം കുട്ടിയെ സംരക്ഷിക്കുകയും ശുദ്ധീകരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
ആശീർവാദം: അവസാന ഘട്ടത്തിൽ കുട്ടി മുതിർന്നവരോടും വൈദികരോടും അനുഗ്രഹം തേടുന്നു. അവൻ സ്വയം പേരും ഗോത്രവും പരിചയപ്പെടുത്തുന്നു. അഭിവാദേ എന്ന് തുടങ്ങുന്ന ആൺകുട്ടിയുടെ സ്വയം പരിചയപ്പെടുത്തൽ ഗാനമാണിത്.
യോഗ്യനായ ആചാര്യൻ ആദ്യം ബ്രഹ്മചാരിയെ വിദ്യ അഭ്യസിക്കുന്നതിനുള്ള ദൃഢവ്രതം ഉപദേശിച്ച് ഗർഭത്തിനെ അമ്മ എന്നതുപോലെ ഉൾക്കൊള്ളുന്നു .
ഉപനയനം ചടങ്ങിന്റെ ഭാഗമാണ് ബ്രഹ്മോപദേശം, ഇത് പവിത്രമായ നൂൽ ചടങ്ങ് എന്നറിയപ്പെടുന്നു. ഏകദേശം പറഞ്ഞാൽ, ഉപനയനം ചടങ്ങിൽ ഇനിപ്പറയുന്ന ഘട്ടങ്ങൾ ഉൾപ്പെടുന്നു :
നന്ദി: ചടങ്ങിന്റെ തുടക്കത്തിൽ കുടുംബത്തിൽ നിന്നും പൂർവ്വികരിൽ നിന്നും അനുഗ്രഹം വാങ്ങുന്നത് ഉൾപ്പെടുന്നു , അതിൽ പലപ്പോഴും ബ്രാഹ്മണർക്ക് ഭക്ഷണം നൽകുന്നത് ഉൾപ്പെടുന്നു.
മാതൃ ഭോജനം: ആൺകുട്ടിക്ക് അവന്റെ അമ്മ ഭക്ഷണം നൽകുന്നു, പുരോഹിതൻ മന്ത്രങ്ങൾ ജപിച്ച് ബ്രഹ്മചാരിയെ അനുഗ്രഹിക്കുന്നു. ഈ ഘട്ടം യുവ വിദ്യാർത്ഥിയുടെ പോഷണത്തെ പ്രതീകപ്പെടുത്തുന്നു.
ബ്രഹ്മോപദേശം: ഗുരുവാകുന്ന പിതാവ് കുട്ടിക്ക് ഗായത്രിമന്ത്രം പറഞ്ഞുകൊടുക്കുന്നു. ഈ ഘട്ടം ചടങ്ങിന്റെ ഹൃദയമാണ്, ഇത് ആൺകുട്ടിയുടെ ആത്മീയ യാത്രയുടെ തുടക്കം കുറിക്കുന്നു.
ബ്രാഹ്മണർക്ക് ഉപനയനം അഞ്ചാം വയസ്സുമുതൽ ചെയ്യാം. ആറാം വയസ്സിൽ പാടില്ല. ഏഴുവയസ്സുമുതൽ എപ്പോൾ വേണമെങ്കിലും ചെയ്യാം .
ചെറുപ്പത്തിൽ തന്നെ സമസ്യാപൂരണം, കവിതാരചന എന്നിവ നടത്തി. കീചകവധം ഓട്ടൻതുള്ളൽ രചിച്ചു. ജ്യേഷ്ഠനോടൊരുമിച്ച് ഉത്സവചരിത്രം എന്ന കൂട്ടുകവിത രചിച്ചു. തന്റെ പത്തൊൻപതാമത്തെ വയസ്സിലാണ് യമകകാവ്യങ്ങളിൽ പ്രസിദ്ധമായ കാളിയമർദ്ദനം ഇദ്ദേഹം രചിയ്ക്കുന്നത്. പ്രശസ്തകവി ഒ.എൻ.വി.കുറുപ്പ് ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ രചനകളെ ഇപ്രകാരമാണ് വിലയിരുത്തുന്നത്."കുട്ടമത്തിന്റെ സംഗീതനാടകങ്ങൾ പുതിയ സങ്കേതങ്ങളോ അത്‌ഭുതശില്പവൈദഗ്ദ്ധ്യമോ ഒന്നും പ്രകാശിപ്പിയ്ക്കുന്നില്ല. പക്ഷേ അന്ന് നിലവിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന സംസ്കൃതനാടകങ്ങളുടേയും തമിഴ്‌നാടകങ്ങളുടേയും രീതികളെ സമന്വയിപ്പിച്ചുകൊണ്ടുള്ള ലളിതവും സദസ്യരെ രസിപ്പിയ്ക്കാൻ പാകത്തിലുള്ളതുമായ ഒരു സങ്കേതമാണ് ഈ നാടകങ്ങളുടെ രചനയിൽ ഇദ്ദേഹം അവതരിപ്പിച്ചിരുന്നത്."സംസ്കൃതനാടകസങ്കേതങ്ങളിൽ ചുവടൂന്നി, എന്നാൽ ഹിന്ദുസ്ഥാനി-ബിഹാക്, പാഴ്സി‌-തമിഴ് സംഗീതനാടകരംഗ-താളങ്ങളിൽ ഇദ്ദേഹം നാടകമെഴുതിയിരിയ്ക്കുന്നത്. മലബാറിലെ ആസ്വാദകവൃന്ദത്തെ ഭക്തിയുടേയും വാത്‌സല്യത്തിന്റേയും ഔന്നത്യത്തിലെത്തിച്ച ഒരു സംഗീതനാടകം ആണ് ബാലഗോപാലൻ.
മലബാറിന്റെ സാഹിത്യമണ്ഡലത്തെ സ്വാധീനിച്ച രണ്ട് മഹാൻമാരാണ് മഹാകവി കുട്ടമത്തും വിദ്വാൻ പി.കേളുനായരും. ചരിത്രത്തിൽ പ്രാധാന്യരെങ്കിലും വിസ്മൃതിയിൽ ആണ്ടുപോയിക്കൊണ്ടിരിയ്ക്കുന്നവരാണിവർ. ഉത്തരകേരളത്തിലെ ഒരു തലമുറയെ സ്വാധീനിച്ചവരായിരുന്നു ഇവർ.
കാസർകോഡ് ജില്ലയിലെ ചെറുവത്തൂരിനടുത്ത് കുട്ടമത്ത് കുന്നിയൂർ തറവാട്ടിൽ ദേവകിയമ്മയുടേയും വണ്ടാട്ട് ഉദയവർമ്മൻ ഉണിത്തിരിയുടേയും അഞ്ചാമത്തെ പുത്രനായി ജനിച്ചു. പ്രാഥമികഗ്രാമീണവിദ്യാഭ്യാസത്തിനു ശേഷം സംസ്കൃതം, ഇംഗ്ലീഷ് എന്നിവ അഭ്യസിച്ചു. തറവാട്ടിലെ തന്നെ കാരണവരിൽനിന്നും ശാസ്ത്രവും കാവ്യവും പഠിച്ചു. ശേഷം തർക്കശാസ്ത്രം, വൈദ്യം എന്നിവയും ഇദ്ദേഹം പഠിയ്ക്കുകയുണ്ടായി.
കേരളത്തിൽ നിന്നുള്ള പ്രശസ്തനായ കവിയായിരുന്നു കുട്ടമത്ത് കുന്നിയൂർ കുഞ്ഞിക്കൃഷ്ണക്കുറുപ്പ് . കുട്ടമത്ത് എന്ന തൂലികാനാമത്തിലാണ് രചനകൾ നിർവഹിച്ചിരുന്നത്. ഇദ്ദേഹം 9 സംഗീതനാടകങ്ങൾ രചിച്ചാണ് പ്രശസ്തനായത്.
കണ്ണൂരിൽനിന്ന് എം.കെ.കുഞ്ഞിരാമൻവൈദ്യരുടെ ഉടമസ്ഥതയിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിരുന്ന കേരളചന്ദ്രികയുടെ പത്രാധിപരായി സേവനമനുഷ്ഠിച്ചു. നീലേശ്വരം രാജാസ് ഹൈസ്കൂളിൽ അദ്ധ്യാപകനായും സേവനമനുഷ്ഠിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഇവിടെ 13 കൊല്ലക്കാലം അദ്ധ്യാപകനായിരുന്നു
1941ൽ ചിറയ്ക്കൽ രാമവർമ്മ മഹാരാജാവ് മഹാകവിപ്പട്ടം നൽകി ആദരിച്ചു. മാതൃഭൂമി പത്രാധിപരായിരുന്ന കേളപ്പനാണ് മഹാകവി എന്നാദ്യം ഇദ്ദേഹത്തെ വിശേഷിപ്പിച്ചത്.
ആന്ധ്രാപ്രദേശിലെ കൃഷ്ണ ജില്ലയിൽ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന ഒരു തീരദേശപട്ടണമാണ് മച്ചിലിപട്ടണം അഥവാ മസൂലിപട്ടണം. കൃഷ്ണ നദീതടത്തിലാണ് സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന ഈ പട്ടണം കൃഷ്ണ ജില്ലയുടെ ആസ്ഥാനമാണ്. പുരാതനകാലം മുതൽക്കെ ഇവിടുത്തെ തുറമുഖം വിദേശവ്യാപാരത്തിന് പേരുകേട്ടതായിരുന്നു. കൃഷ്ണ നദി ബംഗാൾ ഉൾക്കടലുമായി ചേരുന്ന അഴിമുഖങ്ങളിലൊന്നിലാണ് ഈ തുറമുഖം സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്. മത്സ്യബന്ധനം, പരവതാനി നിർമ്മാണം, നെൽകൃഷി, എണ്ണക്കുരു തുടങ്ങിയവയാണ് ഇവിടത്തെ പ്രധാന തൊഴിൽമേഖലകൾ.
മുഗളർ അവരുടെ അധികാരം ഗോൽക്കൊണ്ടയിലേക്ക് വ്യാപിപ്പിക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ, മിർ ജൂംല എന്ന കച്ചവടക്കാരനായിരുന്നു മച്ച്ലിപട്ടണത്തിലെ മുഗളരുടെ പ്രതിനിധി. അദ്ദേഹം ഇംഗ്ലീഷ് ഡച്ച് ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യാ കമ്പനികളെ തമ്മിലടിപ്പിക്കാൻ തുടങ്ങി.
ആന്ധ്രാതീരത്തെ ഏറ്റവും പ്രധാന തുറമുഖമായതിനാൽ ഡച്ച് ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യാ കമ്പനിയും ഇംഗ്ലീഷ് ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യാ കമ്പനിയും പട്ടണത്തിന്റെ നിയന്ത്രണം കൈയടക്കാനായി ശ്രമിച്ചു കൊണ്ടേയിരുന്നു. ഇവിടത്തെ കോട്ട പണീതത് ഡച്ചുകാരായിരുന്നു.
ഗോൽക്കൊണ്ടയിലെ ഖുത്ബ് ശാഹി ഭരണാധികാരികൾ തുണിത്തരങ്ങളുടേയും സുഗന്ധദ്രവ്യങ്ങളുടേയും മറ്റും കച്ചവടകുത്തക കൈയടക്കിയിരുന്നു. കച്ചവടത്തിന്റെ നിയന്ത്രണം ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യാ കമ്പനികളുടെ നിയന്ത്രണത്തിലാകാതിരിക്കാനായിരുന്നു. ഇത്.
ഓങ്ങോളിനും മച്ചിലിപട്ടണത്തിനും ഇടയിലുള്ള ആന്ധ്രാതീരം ചക്രവാതഭീഷണി ഏറെയുള്ള മേഖലയാണ്. 1977-ലെ കൊടുങ്കാറ്റും, 2004-ൽ ഉണ്ടായ സുനാമിയും മച്ചിലിപട്ടണത്തിൽ കാര്യമായ നാശനഷ്ടങ്ങൾ വരുത്തിയിട്ടുണ്ട്.
ശതവാഹനരുടെ കാലം അതായത് ബി.സി.ഇ. മൂന്നാം നൂറ്റാണ്ടു മുതൽക്കു തന്നെ ഈ പട്ടണം നിലനിന്നിരുന്നു. 17-ആം നൂറ്റാണ്ടിൽ ഗോൽക്കൊണ്ടയുടെ ഭാഗമായിരുന്ന ഇത് ഒരു പ്രധാന വാണിജ്യകേന്ദ്രമായിരുന്നു.
ഗോൽക്കൊണ്ട പ്രഭുക്കൾ, പേർഷ്യൻ കച്ചവടക്കാർ, തെലുഗ് കോമാട്ടി ചെട്ടിമാർ, യുറോപ്യൻ കച്ചവടക്കാർ എന്നിങ്ങനെ വിവിധ കച്ചവടവിഭാഗങ്ങളുടെ പരസ്പരകിടമൽസരം ഈ നഗരത്തെ പ്രശസ്തവും സമ്പന്നവുമാക്കി.
'ന' എന്ന നിഷേധപ്രത്യയത്തിന്റെ നകാരം ലോപിക്കുമ്പോൾ ലഭിക്കുന്ന നിഷേധാർത്ഥം കുറിക്കുവാൻ ഉപയോഗിക്കുന്ന ഒരു അക്ഷരമാണ് 'അ'. നാമങ്ങളുടെയോ വിശേഷണങ്ങളുടേയോ അവ്യയങ്ങളുടേയോ, ചിലപ്പോൾ ക്രിയകളുടേയോ മുൻപിൽ ചേർത്താൽ വിരുദ്ധാർത്ഥം ലഭിക്കും. ഉദാഹരണത്തിന് അശക്തൻ, അശുദ്ധം, അക്ഷീണവിക്രമം, തുടങ്ങിയവ. അതേ സമയം സ്വരങ്ങൾക്കു മുൻപിലാണ് നിഷേധാർത്ഥം കുറിക്കുവാൻ 'അ' ചേർക്കുന്നതെങ്കിൽ 'അൻ' എന്ന് രൂപാന്തരപ്പെടും. ഉദാഹരണത്തിന് അ+ഇഷ്ടം എന്നത് അനിഷ്ടം എന്നായിമാറും. എന്നാൽ ഋണീ എന്ന പദത്തിനു മുൻപ് ചേർക്കുമ്പോൾ അഋണി എന്നാണ് എഴുതുന്നത്.
ഭട്ടോജി ദീക്ഷിതർ തുടങ്ങിയ സംസ്കൃതവൈയാകരണൻമാർ ഈ സ്വരത്തിന്റെ ഉച്ചാരണസ്വഭാവത്തെപ്പറ്റി വിശദമായി വിവരിച്ചിട്ടുണ്ട്. 'അ'കാരത്തിന്റെ ഉച്ചാരണം തീവ്രയത്നമാകയാൽ പല വാക്കുകളിലും മാറ്റം വന്നിട്ടുണ്ട്. മലയാളത്തിൽ 'അ'കാരത്തിന്റെ ധ്വനി ചിലപ്പോൾ 'എ'കാരത്തിന്റെ ഛായയിൽ ആകുന്നു. ഉദാ. ഗന്ധം - ഗെന്ധം, ജനം - ജെനം, ദയ - ദെയ. ഈ ഉദാഹരണങ്ങളിൽ നിന്നും സംസ്കൃതത്തിലെ മൃദുക്കളോടും മധ്യമങ്ങളോടും ചേർന്ന 'അ'കാരത്തെ മലയാളികൾ ഏതാണ്ട് 'എ'കാരംപോലെ ഉച്ചരിക്കുന്നു എന്നു വ്യക്തമാകുന്നു. പദമധ്യത്തിലെ 'അ'കാരത്തിലും ഈ 'എ'കാരച്ഛായ വരുന്നു.
തമിഴ്, കന്നഡ, തെലുഗു എന്നീ ദ്രാവിഡഭാഷകളിലും സംസ്കൃതം, പാലി, പ്രാകൃതം, അപഭ്രംശം എന്നീ പ്രാചീന ഭാരതീയ ഭാഷകളിലും ഹിന്ദി, ബംഗാളി, മറാഠി, ഗുജറാത്തി തുടങ്ങിയ ആധുനിക ഭാരതീയ ആര്യഭാഷകളിലും ആദ്യത്തെ അക്ഷരം 'അ' തന്നെയാണ്. ഹീബ്രുഭാഷയിലെ അലെഫ് , അറബി ഭാഷയിലെ അലിഫ, ലത്തീൻ-ഗ്രീക്ക് ഭാഷകളിലെ 'ആൽഫ' എന്നിവയും ഇംഗ്ലീഷിലെ 'എ' യും പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്നത് 'അ'യുടെ ഉച്ചാരണത്തെയാണ്. ബ്രാഹ്മി, ഖരോഷ്ഠി, ഗ്രന്ഥാക്ഷരം, വട്ടെഴുത്ത്, കോലെഴുത്ത് എന്നീ ലിപിമാലകളെല്ലാം ആരംഭിക്കുന്നത് 'അ'യിൽ ആകുന്നു.
ഉച്ചാരണസ്ഥാനമനുസരിച്ച് തരം തിരിക്കുമ്പോൾ കണ്ഠ്യം എന്ന വർഗ്ഗത്തിലാണ് സംസ്കൃതവൈയാകരണന്മാർ 'അ' എന്ന വർണത്തെ ഉൾപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നത്.കേരളപാണിനീയത്തിന്റെ പീഠികയിൽ ഇതിനെ കണ്ഠ്യം എന്ന വർഗത്തിലാണ് പെടുത്തിയിരിക്കുന്നതെങ്കിലും പിന്നീട് അതേ ഗ്രന്ഥത്തിൽ തന്നെ ഇതിന്റെ ധ്വനിമൂല്യം ഔഷ്ഠ്യമാണെന്നും അത് ചിലയിടങ്ങളിൽ ദുഷിച്ച് താലവ്യമാകുമെന്നും പറയുന്നു. കണ്ഠത്തിൽ നിന്ന്‌ പുറപ്പെടുന്ന വർണ്ണമായതിനാലാണ് ഇപ്രകാരം തരം തിരിച്ചിരിക്കുന്നത്. ഉച്ചാരണരീതി തീവ്രയത്നം.
വ്യഞ്ജനാക്ഷരങ്ങളുടെ കൂടെ സ്വരം ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ അവയുടെ ചിഹ്നങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ചാണ് എഴുതുന്നത്. ഉദാഹരണത്തിന് ക്+ഇ, ക്+ഉ, ക്+ഒ എന്നിവ യഥാക്രമം കി, കു, കൊ, എന്നിങ്ങനെ. എന്നാൽ ഇത്തരം സ്വരചിഹ്നം ഇല്ലാത്ത ഒരേഒരു സ്വരാക്ഷരമാണ് 'അ'. വ്യഞ്ജനാക്ഷരങ്ങൾ അവയുടെ വർണ്ണത്തോടൊപ്പം 'അ' എന്ന അക്ഷരം ചേർന്ന രീതിയിൽ എഴുതുന്നതിനാലാണ് സ്വരചിഹ്നം ഇല്ലാതെ വന്നത്. ക,ഖ,ഗ തുടങ്ങിയ അക്ഷരങ്ങൾ ക്+അ, ഖ്+അ, ഗ്+അ, എന്ന രീതിയിൽ പിരിക്കാവുന്നവയാണ്.
വിവേചകാർഥത്തിൽ സർവനാമങ്ങളുടെ ആദ്യഭാഗമായി കാണപ്പെടുന്ന അ ഇ ഉ എന്നിവയിൽ പെട്ട ഒരു ചുട്ടെഴുത്താണ് 'അ' എന്ന അക്ഷരം. വിവേചകമായി ദൂരെയുള്ള ഒരു വസ്തുവിനെ നിർദ്ദേശിക്കാൻ ഉപയോഗിക്കുന്ന ചുട്ടെഴുത്തായി 'അ' വ്യവഹരിക്കപ്പെടുന്നു. ഉദാഹരണത്തിന് ‘അവൻ’, ‘അവൾ’, ‘അക്കര’, ‘അപ്പുറം’ തുടങ്ങിയവ പരിഗണിച്ചാൽ 'അ' എന്ന അക്ഷരത്തിന് ‘അടുത്തല്ലാത്ത’ എന്നർഥം ലഭിക്കും.
മലയാള അക്ഷരമാല യിലെ ആദ്യത്തെ അക്ഷരമാണ് അ. അ ഒരു ഹ്രസ്വസ്വരമാണ്. ഒരു മാത്രയിൽ ഉച്ചരിക്കുന്ന ശബ്ദങ്ങളെയാണ് ഹ്രസ്വസ്വരം എന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്.
നിഷേധാർഥകനിപാതം. ഇത് സംസ്കൃതത്തിലെ സമ്പ്രദായമാണ്. സമാസമുള്ളിടത്തു മാത്രമേ ഈ നിപാതം പ്രയോഗിക്കാറുള്ളു.