polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
അഡ്വക്കേറ്റ് എന്നുള്ള സാങ്കേതികസംജ്ഞ റോമൻ നിയമത്തിൽനിന്നും ഉദ്ഭവിച്ചിട്ടുള്ളതാണ്. ഫ്രാൻസിൽ അവൊകാ എന്നാണ് അഭിഭാഷകരെ വിളിക്കുന്നത്. ജർമനിയിൽ വാദം നടത്തുന്നവരേയും അഡ്വക്കേറ്റ് എന്നുതന്നെ പറയുന്നു. യു.എസിൽ അഡ്വക്കേറ്റ് എന്ന പദത്തിന് പ്രത്യേക പ്രാധാന്യം ഒന്നുമില്ല. അവിടെ അറ്റോർണി , കോൺസൽ , ലോയർ എന്നീ പദങ്ങളോടൊപ്പം അഡ്വക്കേറ്റ് എന്ന പദവും ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു.
179 താളിയോലകളുടെ രണ്ടു പുറവുമായി എഴുതപ്പെട്ടിട്ടുള്ളതും, നിരണത്തു വെച്ച് പകര്ത്തി എഴുതിയതും, ഇപ്പോൾ തിരുവല്ല മേപ്രാലുള്ള കണിയാന്ത്ര കുടുംബത്തില് സൂക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നതുമായ കൈയ്യെഴുത്ത് ഗ്രന്ഥമാണിത്. കേരളത്തിലെ സുറിയാനി ക്രിസ്ത്യാനികളുടെ 1829 വരെയുള്ള ചരിത്രമാണ് മുഖ്യപ്രതിപാദ്യ വിഷയം. ഈ പകർപ്പ് 1824-നും 1829-നും ഇടയിൽ എഴുതി പൂർത്തിയാക്കി എന്ന് ആഭ്യന്തരസൂചനകളിൽ നിന്നും മനസ്സിലാക്കാം. 19-20 നൂറ്റാണ്ടുകളിലെ ഭാഗികമായ മറ്റു പല പകർപ്പുകളും ഇതിനുണ്ട്. പ്രത്യേകം പേരൊന്നും നൽകിയിട്ടില്ലാതിരുന്ന ഈ താളിയോല ഗ്രന്ഥത്തിന് 1971-ൽ ജോസഫ് ഇടമറുകാണ് നിരണം ഗ്രന്ഥവരി എന്ന പേരു നൽകിയത്. 1971-ൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച അദ്ദേഹത്തിന്റെ കേരള സംസ്കാരം എന്ന കൃതിയിൽ ഈ ഗ്രന്ഥത്തെ നിരണം ഗ്രന്ഥവരി എന്നു പരാമർശിക്കുകയും ഉദ്ധരണികൾ ഉപയോഗിക്കുകയും ചെയ്തു. 1988-ൽ തിരുവനന്തപുരം ഓറിയന്റൽ മാനുസ്ക്രിപ്റ്റ് ലൈബ്രറിയിൽ ഈ താളിയോലഗ്രന്ഥം അക്ഷരമാറ്റം നടത്തി കടലാസിൽ പകർത്തി. 2000 ആഗസ്റ്റിലാണ് നിരണം ഗ്രന്ഥവരി ആദ്യമായി പൂർണരൂപത്തിൽ പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടത്.
അധ്യായങ്ങളോ ഖണ്ഡികകളോ തിരിക്കാതെ തുടർച്ചയായി എഴുതപ്പെട്ടിട്ടുള്ളതാണ് ഈ താളിയോല ഗ്രന്ഥമെങ്കിലും അതിനെ വിഷയബന്ധിതമായ അധ്യായങ്ങളായി തിരിച്ചാൽ ഒന്നു മുതൽ നാലുവരെ അധ്യായങ്ങൾ ചരിത്രവും അഞ്ചും ആറും അധ്യായങ്ങൾ വിശ്വാസ പഠനങ്ങളും ഏഴാമധ്യായം തോമാശ്ലീഹായെ സംബന്ധിക്കുന്ന ഒരു ഐതിഹ്യവുമാണ്. എട്ടാമധ്യായം പരസ്പരബന്ധമില്ലാത്ത വിജ്ഞാനശകലങ്ങളുടെ ശേഖരവും ഒൻപതാമധ്യായം വജ്രങ്ങളുടെ ലക്ഷണശാസ്ത്രവുമാണ്. ഭാഷാ-ചരിത്രപരമായി ശ്രദ്ധേയമായ ഒരു സ്വകാര്യ കത്താണ് പത്താമധ്യായം. 35 മലയാള കവിതകളുടെ സമാഹാരമാണ് അവസാന ഭാഗം. ചരിത്രം, ബൈബിൾ കഥകൾ, വേദശാസ്ത്രം, തത്ത്വചിന്ത, പഞ്ചാംഗം തുടങ്ങി വിവിധ വിഷയങ്ങളെ പ്രതിപാദിക്കുന്ന മലയാള കവിതകളാണിവ. ഇവയിൽ പലതും ഭാഗികമായി നഷ്ടപ്പെട്ടുപോയി.
യഥാർഥത്തിൽ മൂന്നും നാലും അധ്യായങ്ങൾ മാത്രമാണ് മലങ്കര സഭാചരിത്രം. ഒന്നും രണ്ടും അധ്യായങ്ങൾ യഥാക്രമം പഴയനിയമകാലത്തെ യഹൂദചരിത്രവും ആദിമനൂറ്റാണ്ടുകളിലെ ക്രൈസ്തവസഭാ ചരിത്രവുമാണ്. മലങ്കര സഭാചരിത്രത്തിന് ആദിമുതലുള്ള പശ്ചാത്തലവിവരണം എന്ന നിലയിലാണ് അവ ചേർത്തിട്ടുള്ളത്. ഈ അധ്യായങ്ങൾ പാശ്ചാത്യ സുറിയാനി പാരമ്പര്യത്തിലുളള ആഗോളസഭാചരിത്രത്തിന്റെ സംഗ്രഹീത രൂപമാണ്. ആദാമിൽ ആരംഭിച്ച് യേശുക്രിസ്തുവിലൂടെയും, തുടർന്ന് അപ്പോസ്തലന്മാർ‍, പൊതു സുന്നഹദോസുകൾ ഇവയുടെ ചരിത്രം വിവരിച്ച് ഓർത്തഡോക്സ് വിശ്വാസവും പാരമ്പര്യവുമാണ് കലർപ്പില്ലാത്തതും കണ്ണിമുറിയാത്തതും എന്ന് സ്ഥാപിക്കുവാൻ ഗ്രന്ഥകാരൻ ശ്രമിക്കുന്നു. ഇതിന് പാശ്ചാത്യ സുറിയാനി സഭാചരിത്ര ഗ്രന്ഥങ്ങളെ പൂർണമായും ആശ്രയിക്കുന്നു.
ഡോ. പി.ജെ. തോമസ്, സി.എം. ആഗൂർ, ടി.കെ. ജോസഫ്, ചിത്രമെഴുത്ത് കെ.എം. വർഗ്ഗീസ് മുതലായവർ 'മാർ ദിവന്ന്യാസ്യോസിന്റെ ഡയറി' എന്നു വിളിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും ഇത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൃതിയല്ല. നിരണം ഗ്രന്ഥവരിയിൽ ചരിത്രമെഴുതണമെന്ന് മാർ ദിവന്ന്യാസ്യോസ് ആവശ്യപ്പെട്ടു എന്നല്ലാതെ സ്വയം എഴുതി എന്നു പറയുന്നില്ല. അദ്ദേഹത്തിന്റെ കാലശേഷം ഏഴാം മാർത്തോമ്മാ രചനയ്ക്ക് മേൽനോട്ടം വഹിക്കുന്നതായി പരാമർശമുണ്ട്.
എട്ടാമധ്യായത്തിലെ വൈവിധ്യമാർന്ന വിഷയങ്ങൾ പല സ്രോതസ്സുകളിൽ നിന്നും സംഭരിച്ചതാണ്. അവയിൽ പാശ്ചാത്യ സുറിയാനി ഗ്രന്ഥങ്ങൾ, കൽദായ, ലത്തീൻ പാരമ്പര്യങ്ങൾ, സംസ്കൃത കൃതികൾ, പ്രാചീന മലയാള കൃതികൾ, പ്രാദേശിക ഐതിഹ്യങ്ങൾ, ആയുർവേദം, ഗണിതം, ശകുനശാസ്ത്രം തുടങ്ങിയവ ഉൾപ്പെടുന്നുണ്ട്. നിരണം ഗ്രന്ഥവരിയുടെ മറ്റു പകർപ്പുകളിൽ മൂന്നാമധ്യായംവരെയുള്ള ചരിത്രഭാഗം മാത്രമാണ് ഏറിയും കുറഞ്ഞുമുള്ളത്.
ഇതിനിടയിൽ പാശ്ചാത്യ സുറിയാനി ചരിത്രങ്ങളിൽ ഉൾപ്പെടാത്ത തോമാശ്ലീഹായുടെ കേരളത്തിലെ പ്രേഷിതവൃത്തി, രക്തസാക്ഷിമരണം മുതലായ പ്രാദേശിക പാരമ്പര്യങ്ങൾ ചേർത്ത് ഓർത്തഡോക്സ് മുഖ്യധാരയുടെ ഭാഗമാണ് മലങ്കര നസ്രാണികൾ എന്ന് സ്ഥാപിക്കാനും ഗ്രന്ഥകാരൻ ശ്രമിക്കുന്നുണ്ട്. അതിനുശേഷമാണ് മൂന്നാമധ്യായത്തിലെ സംഭവങ്ങൾ കൊല്ലവർഷം ഒന്നാം നൂറ്റാണ്ടുമുതൽ ആരംഭിക്കുന്നത്.
മൂലകൃതി കൊല്ലവർഷം 981 -ൽ രചിച്ചു തുടങ്ങി എന്നു നിരണം ഗ്രന്ഥവരിയിൽ പരാമർശമുണ്ടെങ്കിലും നിരണം ഗ്രന്ഥവരിയിലെയും കരവട്ടുവീട്ടിൽ മാർ ശീമോൻ ദിവന്ന്യാസ്യോസിന്റെ നാളാഗമത്തിലെയും ആഭ്യന്തര സൂചനകൾപ്രകാരം രചനാകാലം 1771-73 കാലംവരെ പിമ്പോട്ടു പോകുന്നുണ്ട്. ഒരു പക്ഷേ, തുടർച്ചയായി രചിച്ചുവന്ന ദിനവൃത്താന്തത്തിന്റെ ക്രോഡീകരണമാവാം 1806-ൽ നടന്നത്.
അഞ്ചാമധ്യായം സുറിയാനി ഭാഷയിലുള്ള ഒരു വിശ്വാസ പാഠത്തിന്റെ മലയാള പരിഭാഷയാണ്. അതിൽ സുറിയാനി വ്യാകരണത്തിന്റെ സ്വാധീനവും പ്രകടമാണ്. ആറാമധ്യായം പാശ്ചാത്യ സുറിയാനി പാരമ്പര്യത്തിൽനിന്നുകൊണ്ട് മലങ്കരസഭയും റോമൻ കത്തോലിക്ക സഭയുമായി അഭിപ്രായവ്യത്യാസമുള്ള ചില സംഗതികളിൽ തങ്ങളുടെ ഭാഗം ന്യായീകരിച്ചു കൊണ്ടുള്ള ഏഴു പ്രബന്ധങ്ങളാണ്.
നിരണം ഗ്രന്ഥവരിക്ക് ചരിത്രപരമായി വളരെ പ്രാധാന്യമുണ്ട്. മലയാളിയാൽ എഴുതപ്പെട്ട മലങ്കര നസ്രാണികളുടെ ആദ്യ ചരിത്രഗ്രന്ഥമാണിത്. നിരണം ഗ്രന്ഥവരി യൂറോപ്യൻ സ്വാധീനമില്ലാതെ തികച്ചും ദേശീയമായ കാഴ്ചപ്പാടോടെ, ദേശീയമായ ഭരണസ്വാതന്ത്രം ഉയർത്തിപ്പിടിക്കുന്ന ഒരു മനോഭാവം ഉള്ളവരാൽ രചിക്കപ്പെട്ടതാണ്.
രചനാകാലം നൽകുന്ന ശ്രദ്ധേയമായ മറ്റൊരു പ്രാധാന്യം നിരണം ഗ്രന്ഥവരിയുടെ ആദ്യഭാഗം 1773-നു മുമ്പുതന്നെ എഴുതപ്പെട്ടു എന്നതാണ്. അങ്ങനെയെങ്കിൽ 1781-ൽ എഴുതപ്പെട്ട വെള്ളയുടെ ചരിത്രത്തെക്കാൾ പുരാതനമാണ് നിരണം ഗ്രന്ഥവരി; അങ്ങനെ മലയാളത്തിലെ ആദ്യചരിത്രഗ്രന്ഥം എന്ന സ്ഥാനവും ഈ കൃതിക്ക് അവകാശപ്പെടാം .
ഇന്ന് നിരണം ഗ്രന്ഥവരി എന്ന കണിയാന്ത്ര താളിയോലഗ്രന്ഥം ഒരു പകർപ്പുമാത്രമാണെന്ന് ആന്തരിക സൂചനകളിൽ നിന്നും വ്യക്തമാണ്. ലഭ്യമായ വിവരങ്ങൾ പ്രകാരം കണിയാന്ത്ര തൊമ്മി ചാണ്ടി കത്തനാരാണ് ഈ പകർപ്പിന്റെ സമ്പാദകൻ.
ഒരു പദാർഥത്തെ ലായനിയിൽനിന്ന് അവക്ഷേപിപ്പിക്കുവാൻ പല മാർഗങ്ങളുണ്ട്. അനുയോജ്യമായ ഒരു അഭികർമകം ചേർക്കൽ ആണ് ഇവയിൽ പ്രധാനം. ഉദാഹരണമായി, സിൽവർ നൈട്രേറ്റ് ലായനിയിലുള്ള സിൽവർ മുഴുവനും ഹൈഡ്രൊക്ലോറിക് ആസിഡോ മറ്റേതെങ്കിലും ക്ളോറൈഡ് ലായനിയോ വേണ്ടത്ര ചേർത്താൽ സിൽവർ ക്ളോറൈഡ് ആയി അവക്ഷേപിക്കുന്നു. 3-ഉം -ഉം തമ്മിൽ പ്രതിപ്രവർത്തിക്കുമ്പോൾ ഉണ്ടാകുന്ന അഴഇഹ ജലത്തിൽ അലേയമാകയാൽ അവക്ഷിപ്തമായി വേർതിരിയുന്നു. ചില ലോഹലവണലായനികളിലൂടെ ഹൈഡ്രജൻ സൽഫൈഡ് വാതകം കടത്തിവിടുമ്പോൾ അതതു ലോഹങ്ങളുടെ സൾഫൈഡുകൾ അവക്ഷേപിക്കപ്പെടും. ലായനിയിൽ ഒന്നിലധികം ലോഹങ്ങളുണ്ടെങ്കിൽ ലേയത്വം താരതമ്യേന കുറഞ്ഞ സൾഫൈഡ് ആണ് ആദ്യം അവക്ഷിപ്തമായി ലഭിക്കുന്നത്. ലായനിയുടെ സംഘടനം, ചേർക്കുന്ന അഭികർമകത്തിന്റെ അളവ് എന്നീ സംഗതികൾ നിയന്ത്രിച്ച് ഒരു മിശ്രിതത്തിലെ ഘടകങ്ങളെ വെവ്വേറെ അവക്ഷേപിപ്പിക്കാം.
ഏയറോസോളുകളിൽ നിന്നു കണങ്ങൾ വേർപെടുത്തിയെടുക്കുന്ന പ്രക്രിയയും അവക്ഷേപമായി കരുതപ്പെടുന്നു. വ്യവസായശാലകളിലെ പുകക്കുഴലുകളിൽക്കൂടി ബഹിർഗമിക്കുന്ന പുകച്ചുരുളുകളിൽ അതിസൂക്ഷ്മങ്ങളായ പദാർഥകണങ്ങൾ ഉണ്ടായിരിക്കും. ഈ കണങ്ങൾ പ്രായേണ വൈദ്യുതചാർജ് വഹിക്കുന്നവയാണ്. ആകയാൽ ചാർജിതമായ ലോഹപ്രതല ത്തിൽ ഇവയെ നിക്ഷിപ്തമാക്കി നീക്കം ചെയ്താൽ അവ അന്തരീക്ഷത്തിൽ കലരുന്നില്ല. മാത്രമല്ല, നഷ്ടപ്പെട്ടേക്കാവുന്ന ചില വിലപിടിച്ച പദാർഥങ്ങൾ ഇപ്രകാരം വീണ്ടെടുക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യും. ഈ തത്ത്വമാണ് സ്ഥിരവൈദ്യുത-അവക്ഷേപകയന്ത്രങ്ങളിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നത്.
ഒരു പദാർഥത്തെ അതിന്റെ ലായനിയിൽനിന്ന് അവക്ഷേപിപ്പിക്കുന്നതിനു വേറെയും മാർഗങ്ങളുണ്ട്. താപനില കുറയ്ക്കൽ, ലായകബഹിഷ്കരണം, ലേയത്വം കുറയ്ക്കുന്ന അന്യപദാർഥങ്ങൾ വിലയിപ്പിക്കൽ മുതലായവ. ഉദ്ദിഷ്ടപദാർഥം അവക്ഷേപിപ്പിക്കുവാൻ അതിന്റെ ലേയത്വം കുറഞ്ഞതും മൂലലായകവുമായി കലരുന്നതുമായ രണ്ടാമതൊരു ലായകം ചേർത്താലും മതി. ഉദാഹരണമായി അസറ്റനിലൈഡ് എന്നത് ആൽക്കഹോളിൽ അധികമായും ജലത്തിൽ കുറഞ്ഞതോതിലും അലിയുന്ന ഒരു രാസവസ്തുവാണ്. ആകയാൽ അസറ്റനിലൈഡിന്റെ ആൽക്കഹോൾ ലായനിയിൽ ജലം അല്പാല്പമായിച്ചേർത്തു കുലുക്കിയാൽ പ്രസ്തുത പദാർഥം അവക്ഷേപിതമാകും.
ഒരു ദ്രവലായനിയിൽ നിന്നു ഖരമോ ദ്രവമോ ആയ ഒരു പദാർഥം വേർതിരിയുന്ന പ്രക്രിയയാണ് അവക്ഷേപണം; ഏകവിധമായ ഒരു ദ്രവത്തിൽ നിന്നു ഖരമോ ദ്രാവകമോ ആയ ഒരു പുതിയ പ്രാവസ്ഥ ഉണ്ടാകുന്ന പ്രക്രിയ എന്നും അവക്ഷേപണത്തെ നിർവചിക്കാറുണ്ട്. ഒരു ഖരലായനി മിശ്രണക്ഷമമല്ലാതെ രണ്ടു ക്രിസ്റ്റലനരൂപങ്ങളായിത്തീരുന്നതിനും അവക്ഷേപണം എന്ന പദം ഉപയോഗിച്ചുകാണുന്നു. കൊളോയ്ഡിന്റെ കൊയാഗുലീകരണ വും അവക്ഷേപണമാണ്. അവക്ഷേപണം ചെയ്യപ്പെടുന്ന പദാർഥത്തിന് അവക്ഷിപ്തം എന്നു പറയുന്നു.
അർബുദ രോഗത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ആഴത്തിലുള്ള പഠനമാണ് ഈ പുസ്തകം. 10,000 യുഎസ് ഡോളർ ആണ് സമ്മാനത്തുക. സാധാരണക്കാർക്ക് ഔത്സുക്യമുണ്ടാ‍ക്കുന്ന തരത്തിൽ, പതിവ് വൈദ്യശാസ്ത്ര പുസ്തകങ്ങളുടെ രീതിയിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായ ആഖ്യാന ശൈലിയും ആഴത്തിലുള്ള ഗവേഷണവുമാണ് പുസ്തകത്തെ ആകർഷകമാക്കുന്നതെന്ന് പുലിറ്റ്‌സർ പുരസ്കാര സമിതി വിലയിരുത്തി. ന്യൂയോർക്ക് ടൈംസിന്റെ ബെസ്റ്റ് സെല്ലർ പട്ടികയിൽ ദി എമ്പറർ ഓഫ് ആൾ മെലഡീസ് സ്ഥാനം പിടിച്ചിട്ടുണ്ട്.
ഡൽഹിയിൽ ജനിച്ച മുഖർജി യു. എസ്‌ പൌരനാണ്.‌ സ്റ്റാൻഫോർഡ് സർവകലാശാല, ഓക്സ്ഫോർഡ് സർവകലാശാല, ഹവാർഡ് മെഡിക്കൽ സ്കൂൾ എന്നിവിടങ്ങളിലാണ് പഠനം പൂർത്തിയാ‍ക്കിയത്. ഇദ്ദേഹമിപ്പോൾ കൊളംബിയ സർവകലാശാലയിൽ അസിസ്റ്റന്റ് പ്രഫസറും അർബുദ ചികിത്സകനുമാണ്. നേച്ചർ മാസിക ‍, ന്യൂ ഇംഗ്ലണ്ട് ജേർണൽ ഓഫ് മെഡിസിൻ, ന്യൂയോർക്ക് ടൈംസ്, ദ ന്യൂ റിപ്പബ്ലിക് എന്നീ പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങളിൽ മുഖർജിയുടെ ലേഖനങ്ങൾ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്.
2003ൽ ബോസ്റ്റണിലെ ഡാന ഫാർബർ കാൻസർ ഇൻസ്റ്റിറ്റിയൂട്ടിൽ ട്രെയിനിംഗിലായിരിക്കെ, ഉദരത്തിന് കാൻസർ ബാധിച്ച ഒരു രോഗിയുമായി സംസാരിക്കവെ, രോഗി കാൻസറിനെക്കുറിച്ച് എല്ലാം വിശദമായി അറിയണമെന്ന ആവശ്യത്തിന് മുന്നിൽ ഉത്തരം മുട്ടിയപ്പോഴാണത്രേ അദ്ദേഹം ഇത്തരമൊരു ഗ്രന്ഥത്തിന്റെ ആവശ്യകതയേക്കുറിച്ചു ചിന്തിയ്ക്കുകയും അതിനായുള്ള പ്രവർത്തനങ്ങൾ തുടങ്ങുകയും ചെയ്തത്.
ഇന്ത്യൻ വംശജനായ അമേരിക്കൻ അർബുദരോഗ വിദഗ്ദ്ധനും സാഹിത്യകാരനും ആണ് സിദ്ധാർത്ഥ മുഖർജി . ഇദ്ദേഹം രചിച്ച രോഗങ്ങളുടെ ചക്രവർത്തി :അർബുദത്തിന്റെ ജീവചരിത്രം എന്ന കൃതിക്ക് 2011-ലെ നോൺ -ഫിക്ഷൻ വിഭാഗത്തിലെ പുലിറ്റ്‌സർ പുരസ്കാരം ലഭിച്ചു. 2014-ൽ പത്മശ്രീ പുരസ്കാരവും അദ്ദേഹത്തിനു ലഭിച്ചു.
പ്രചാരണോദ്ദേശ്യത്തോടെ എഴുതപ്പെട്ടതാകയാൽ ഇതിന് കാവ്യഗുണം കുറയും; എങ്കിലും നല്ല ഒഴുക്കും ഫലിതവും ഉണ്ട്. ആദ്യകാലത്ത് ഇതിന് നല്ല പ്രചാരം ലഭിച്ചിരുന്നു. റവ. ഹെന്റി ബേക്കർ 1840-ൽ എഴുതിയ ഒരു കത്തിൽ ഈ കൃതിയെപ്പറ്റി ഇങ്ങനെ പ്രസ്താവിച്ചിരിക്കുന്നു: മുമ്പ് ഈ മിഷനിൽപെട്ടിരുന്ന ഒരു നാട്ടുകാരൻ എഴുതിയ ഈ കവിതയ്ക്ക് ഏറ്റവും കൂടുതൽ പ്രചാരം ഉണ്ടായിരുന്നു. ഹിന്ദുമതത്തിന്റെ വൈകൃതങ്ങളെയും മോക്ഷസാധകത്വത്തിൽ യഹൂദ മുഹമ്മദു മതങ്ങളുടെ അപര്യാപ്തതയെയും വെളിപ്പെടുത്തുന്ന ഒരു കൃതിയാണിത് . ഫാദർ ജെറാർഡ്, തകടിയേൽ മാത്തൻ ഇട്ടിയവിര എന്നിവരും അജ്ഞാനകുഠാരം എന്ന പേരിൽ കവിതകൾ രചിച്ചിട്ടുള്ളതായി ഭാഷാസാഹിത്യചരിത്രങ്ങളിൽ കാണുന്നു.
ഈ ഗ്രന്ഥത്തെ ക്രിസ്തുമതനിരൂപണം എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ ചട്ടമ്പിസ്വാമികൾ നിശിതമായി വിമർശിച്ചിട്ടുണ്ട്. മിഷണറിമാർ "അജ്ഞാനകുഠാരം മുതലായ ദൂ‌ഷണപുസ്തകങ്ങളെ അച്ചടിപ്പിച്ച് പ്രസിദ്ധംചെയ്തുകൊണ്ട് സാധുക്കളും അജ്ഞന്മാരുമായ പുലയർ, ചാന്നാർ, പറയർ മുതലായ ഹിന്ദുക്കളുടെ മനസ്സിനെ തൊപ്പി, കുപ്പായം മുതലായതുകളെ കൊടുത്തു മയക്കി ഭേദിപ്പിച്ച് സ്വമതമാർഗ്ഗത്തിൽ ഏർപ്പെടുത്തി നരകത്തിനുപാത്രീഭവിപ്പിക്കുന്നു" എന്നായിരുന്നു വിമർശനം.
1969 മെയ് 21ന് വയനാട് ജില്ലയിലെ മടക്കിമലയിൽ എം. ശ്രീധരമേനോൻ, പ്രഭാവതി എസ്. മേനോൻ ദമ്പതികളുടെ മകളായി നന്ദിത കെ.എസ്. ജനിച്ചു. ഇംഗ്ലീഷ് സാഹിത്യം ഐഛികമായി ബി.എ., എം.എ. ബിരുദങ്ങൾ നേടിയ കെ.എസ്. നന്ദിത ഗവൺമെന്റ് ഗണപത് മോഡൽ ഗേൾസ് ഹൈസ്കൂൾ ചാലപ്പുറം, ഗുരുവായൂരപ്പൻ കോളേജ്, ഫാറൂഖ് കോളേജ്, കാലിക്കറ്റ് യൂണിവേഴ്സിറ്റി ഇംഗ്ലീഷ് ഡിപ്പാർട്ട്മെന്റ്, മദർ തെരേസ വിമൻസ് യൂണിവേഴ്സിറ്റി ചെന്നൈ എന്നിവിടങ്ങളിൽനിന്നാണ് തന്റെ വിദ്യാഭ്യാസം പൂർത്തിയാക്കിയത്. പി.എച്ച്.ഡി. എടുക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചിരുന്ന നന്ദിത, താൻ എം.ഫിൽ നേടിയ ചെന്നൈ മദർ തെരേസ വിമൺസ് കോളേജിൽ പി.എച്ച്.ഡി.യ്ക്ക് അപേക്ഷിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു. “ – : ” എന്നതായിരുന്നു പി.എച്ച്.ഡി.യ്ക്ക് വേണ്ടി നന്ദിത തിരഞ്ഞെടുത്ത വിഷയം.
വയനാട് മുട്ടിൽ ഡബ്ള്യുഎംഒ കോളേജിൽ ആംഗലേയ വിഭാഗത്തിൽ അദ്ധ്യാപികയായി പ്രവർത്തിക്കവേ, 1999 ജനുവരി 17ന് നന്ദിത സ്വയം ജീവിതം അവസാനിപ്പിച്ചു. അവരുടെ മരണകാരണം ഇന്നും അജ്ഞാതമായി തുടരുന്നു. 1985 മുതൽ 1993 വരെയുള്ള കാലയളവിൽ അവരുടെ സ്വകാര്യ ഡയറിയിൽ എഴുതി സൂക്ഷിച്ചിരുന്ന കവിതകൾ മരണശേഷം മാത്രമാണ് കണ്ടെത്തി പ്രസിദ്ധീകരിച്ചത്. മരണത്തിനു ശേഷമാണ് അവരിലെ കവയിത്രിയെ അടുത്ത ബന്ധുക്കൾ പോലും തിരിച്ചറിഞ്ഞത്. 'നന്ദിതയുടെ കവിതകൾ' എന്നൊരു കവിതാസമാഹാരം മാത്രമാണ്‌ അവരുടേതായി പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ളത്. നന്ദിതയുടെ മരണശേഷമാണ് നന്ദിത തന്റെ ഡയറിയിൽ കുറിച്ചുവച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്ന കവിതകൾ വീട്ടുകാർ കണ്ടെടുക്കുന്നതും അവ പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്നതും. നന്ദിതയുടെ ജീവിതത്തേയും കവിതകളെയും ആസ്പദമാക്കി എൻ.എൻ. ബൈജു 'നന്ദിത' എന്ന പേരിൽ പുറത്തിറങ്ങാത്ത ഒരു ചിത്രം സംവിധാനം ചെയ്തിരുന്നു.
ആലപ്പുഴ ജില്ലയിലെ അമ്പലപ്പുഴയിൽ 1964ൽ ജനിച്ചു. വിദ്യാർത്ഥി പ്രസ്ഥാനത്തിലും, നവ സാമൂഹിക പ്രസ്ഥാനങ്ങളിലും പ്രവർത്തിച്ചു. ജവഹർലാൽ നെഹ്രു സർവകലാശാലയിൽ നിന്നു എം ഫിൽ ബിരുദവും, ഹോങ്കോങ് ശാസ്ത്ര സാങ്കേതിക സർവകലാശാലയിൽ നിന്നു പി.എച്.ഡി യും നേടി. സിംഗപ്പൂർ നാഷണൽ യൂണിവേഴ്സിറ്റിയിലും അഹമ്മദാബാദിൽ മുദ്ര ഇൻസ്‌റ്റിറ്റ്യൂട്ട്‌ ഓഫ്‌ കമ്യൂണിക്കേഷൻസിലും അധ്യാപകനായിരുന്നു. വിവിധ രാജ്യങ്ങളിലായി നിരവധി അന്താരാഷ്ട്ര സമ്മേളനങ്ങളിൽ പ്രബന്ധങ്ങൾ അവതരിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. പ്രമുഖ അന്താരാഷ്ട്ര പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങളിൽ പഠനങ്ങൾ ഉൾപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട് ഇപ്പോൾ ഹൈദരാബാദ് ഇ.എഫ്.എൽ.യൂണിവേഴ്സിറ്റിയിൽ സേവനം അനുഷ്ഠിക്കുന്നു.
രാഷ്ട്രീയ നിരീക്ഷകനും നിരൂപകനും അദ്ധ്യാപകനുമാണ് ഡോ. ടി.ടി.ശ്രീകുമാർ. പ്രധാന സംഭാവനകൾ ചരിത്രം, സാമ്പത്തിക ശാസ്ത്രം, സാമൂഹ്യ ശാസ്ത്രം, സാഹിത്യം എന്നീ മേഖലകളിൽ. ഇംഗ്ലീഷിലും മലയാളത്തിലും എഴുതുന്നു. സിവിൽ സമൂഹത്തിന്റെ രാക്ഷ്ട്രീയത്തെ കുറിച്ചും വികസനാനന്തര സമൂഹത്തെക്കുറിച്ചുമുള്ള ചർച്ചകൾക്കു മലയാളത്തിൽ തുടക്കം കുറിച്ചു. 2010-ൽ കേരളത്തിൽ ഉയർന്നുവന്ന സ്വത്വരാഷ്ട്രീയ സംവാദത്തിൽ ടി.ടി. ശ്രീകുമാറിന്റെ നിലപാടുകൾ ശ്രദ്ധനേടുകയുണ്ടായി. മാധ്യമം ദിനപ്പത്രത്തിൽ 2014 മുതൽ 'നാലാംകണ്ണ്' എന്ന ദ്വൈവാര പംക്തി എഴുതുന്നു.
ഐ സി ടീസ് ആൻഡ് ഡെവലപ്മെന്റ് ഇൻ ഇൻഡ്യ: പെർസ്പെക്ടീവ്സ് ഓൺ ദ റൂറൽ നെറ്റ്‌വർക് സൊസൈറ്റി
സ്ഥലം , കാലം എന്നിവയാണ് 'മുതൽപ്പൊരുൾ' എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നത്. ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായ തിണവിഭജനംതന്നെയാണ് നിലം. മുല്ല, കുറിഞ്ഞി, മരുതം, നെയ്തൽ എന്നീ നാലു തിണകളെ മാത്രമാണ് തൊൽകാപ്പിയർ നിലങ്ങളായി കണക്കാക്കുന്നത്. ഇവ കൂടാതെ ഇടനിലമായ പാലയും ചേർന്നതാണ് ഐന്തിണകൾ. ഐന്തിണകൾ കൂടാതെ കൈക്കിള, പെരുന്തിണ എന്ന് രണ്ട് പരിസരങ്ങളെക്കൂടി ചേർത്ത് എഴുതിണകൾ എന്നു വിളിക്കുന്നു. ഈ ഏഴു തിണകൾ അകംസാഹിത്യത്തെക്കുറിക്കാനാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്. ഇവയ്ക്ക് സമാന്തരമായി പുറത്തിണകൾക്ക് വെട്ചി, വഞ്ചി, ഉഴിഞ്ഞ, തുമ്പ, വാക, കാഞ്ചി, പാടാൺ എന്നിങ്ങനെ വ്യവസ്ഥ ചെയ്തിരിക്കുന്നു. തിണകളുടെ ഉപവിഭാഗങ്ങളാണ് തുറകൾ. ഓരോ തിണയുമായും ബന്ധപ്പെട്ട് വർഷം , ദിവസം എന്നിവയുടെ ഘട്ടങ്ങളും നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്നു. ഇതാണ് പൊഴുത്.
തൊൽകാപ്പിയർ തമിഴ് സാഹിത്യത്തെ അകം, പുറം എന്ന് രണ്ട് വകുപ്പുകളാക്കിയിരിക്കുന്നു. പ്രണയം, വിരഹം, വാത്സല്യം, ശോകം തുടങ്ങിയ മാനസികവ്യവഹാരങ്ങളുടെ ചിത്രീകരണമാണ് അകംകവിതകളിലെ പ്രതിപാദ്യം. യുദ്ധം, ഭരണം, കച്ചവടം തുടങ്ങിയ ബാഹ്യജീവിതവ്യവഹാരങ്ങൾ പുറംകവിതയിൽ പ്രതിപാദിക്കുന്നു. പ്രതിപാദ്യത്തിന് അനുകൂലമായാണ് പ്രകൃതിയെ അവതരിപ്പിക്കുന്നത്. സാഹിത്യത്തിൽ പ്രതിപാദിക്കപ്പെടുന്ന ജീവിതത്തിന് അഥവാ 'പൊരു'ളിന് മൂന്നു ഘടകങ്ങളുണ്ട്:- മുതൽ, ഉരി, കരു എന്നിവയാണവ.
സംഘസാഹിത്യത്തിൽ തമിഴിൽ വികസിച്ചുവന്ന ഒരു രചനാസങ്കേതമാണ് തിണസങ്കല്പം. പഴന്തമിഴിന്റെ ലക്ഷണഗ്രന്ഥമായ തൊൽകാപ്പിയത്തിലെ പൊരുളതികാരത്തിൽ തിണസിദ്ധാന്തം വിവരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഭരതമുനിയുടെ രസസിദ്ധാന്തവുമായി തിണസിദ്ധാന്തം താരതമ്യം ചെയ്യപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ഒരു ആസ്വാദനസിദ്ധാന്തമെന്ന നിലയിൽ സമകാലീന കലാനിരൂപണത്തിൽ തിണസങ്കല്പം ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു.
ഓരോ തിണയ്ക്കും അവയുടെ ദേവത , ജനത , പക്ഷി , മൃഗം , സ്ഥാനം , ജലാശയം , പൂവ്, ഭക്ഷണം , താളവാദ്യം , തന്ത്രിവാദ്യം , ഈണം , തൊഴിൽ തുടങ്ങിയവ ഉണ്ട്. ഇവയെ എല്ലാം കരുക്കൾ എന്ന് വിളിക്കുന്നു.
മലമ്പ്രദേശങ്ങളിൽ കാണുന്ന പൂവും സൗന്ദര്യ പ്രതീകമായ മുരുകനുമാണ് കുറിഞ്ചി തിണയുടെ ചിഹ്നങ്ങൾ.
സംസ്‌കൃതഭാഷയിലെ കാവ്യങ്ങളിൽ പ്രമുഖസ്ഥാനം വഹിക്കുന്ന ഒരു മഹാകാവ്യമാണ് നൈഷധീയചരിതം. ഇതു നൈഷധം മഹാകാവ്യം എന്ന പേരിലും അറിയപ്പെടുന്നു. എ. ഡി. പന്ത്രണ്ടാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ശ്രീഹർഷൻ ആണ് ഈ മഹാകാവ്യം രചിച്ചത്. ചടുലമായ വാഗ്വൈഭവത്താലും ശക്തിയുറ്റ വർണ്ണനാമിടുക്കുകൊണ്ടും അതിഗംഭീരമാണ് നൈഷധീയചരിതം എന്നു വിശേഷിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു. സംസ്‌കൃതഭാഷയിലെ പഞ്ചമഹാകാവ്യങ്ങളിൽ ഒന്നാണിത്. മറ്റുള്ളവ രഘുവംശം, കുമാരസംഭവം, കിരാതാർജ്ജുനീയം, ശിശുപാലവധം എന്നിവയാണ്.
കാവ്യപ്രകാശത്തിന്റെ കർത്താവായ മമ്മടൻ ശ്രീഹർഷന്റെ അമ്മാവനായിരുന്നു. അമ്മാവന്റെ അഭിപ്രായമറിയാനായി ശ്രീഹർഷൻ കൃതി മമ്മടനെ ഏല്പിച്ചുവത്രേ. കവിത മുഴുവൻ വായിച്ചശേഷം മമ്മടൻ പറഞ്ഞു: "നിന്റെ കാവ്യം ഞാൻ നേരത്തേ കണ്ടിരുന്നുവെങ്കിൽ കാവ്യപ്രകാശത്തിലെ ദോഷപ്രകരണത്തിന് ഉദാഹരണങ്ങളന്വേഷിച്ച് വേറെങ്ങും എനിക്കു പോകേണ്ടിവരുമായിരുന്നില്ല" എന്ന്.
മഹാഭാരതത്തിൽ നിഷധരാജാവായ നളന്റെയും പത്നിയായ ദമയന്തിയുടേയും കഥ വിവരിക്കുന്നുണ്ട്. ആ നളചരിതത്തിലെ പ്രധാനപ്പെട്ട ചെറിയൊരു ഭാഗമാണ് ശ്രീഹർഷൻ ഈ മഹാകാവ്യത്തിനായി തെരഞ്ഞെടുത്തത്. വർണ്ണനകളാലും വിവരണങ്ങൾ കൊണ്ടും ഒരു മഹാകാവ്യത്തിനുവേണ്ട എല്ലാ ഗുണങ്ങളും ശ്രീഹർഷൻ ഈ കൃതിയിൽ ഒതുക്കിവെച്ചിട്ടുണ്ട്.
ഒട്ടേറെ കാവ്യദോഷങ്ങൾ ഈ കൃതിയിൽ ഉണ്ടത്രേ. നൈഷധത്തിൽ കാണുന്ന കാവ്യദോഷങ്ങളുടെ ബാഹുല്യം പരിഗണിച്ചുകൊണ്ട് ഒരു ഐതിഹ്യം തന്നെ നിലവിലുണ്ട്.
മുട്ട വിരിഞ്ഞ് ലാർവകൾ ഉണ്ടാകുന്ന അണ്ഡജങ്ങളിലും ജരായുജങ്ങളിലും അണ്ഡം വളരെ ചെറുതായിരിക്കും. മുഴുവൻ പരിവർധനവും മുട്ടയ്ക്കുള്ളിൽവച്ചുതന്നെ നടക്കുന്ന അണ്ഡജങ്ങളിൽ താരതമ്യേന അണ്ഡം വളരെ വലുതാണ്. അണ്ഡത്തിനുള്ളിലെ പീതക ത്തിന്റെ ഏറ്റക്കുറച്ചിലാണ് ഈ വ്യത്യാസത്തിനു നിദാനം. ഭ്രൂണത്തിന്റെ വളർച്ചയ്ക്കാവശ്യമായ പോഷകവസ്തുവാണ് പീതകം. സസ്തനികളിൽ അണ്ഡം വളരെ ചെറുതാണ്. അതിൽ പീതകം ഇല്ലെന്നുതന്നെ പറയാം. മുട്ടവിരിഞ്ഞു ലാർവകൾ ഉണ്ടാകുന്ന ജന്തുക്കളിൽ മുട്ട അല്പം കൂടി വലുതായിരിക്കും. മുട്ട വിരിയുന്നതുവരെയുള്ള വളർച്ചയ്ക്കാവശ്യമായ ആഹാരപദാർഥം അതിനുള്ളിൽ ശേഖരിച്ചിരിക്കുന്നതാണ് ഇതിനുകാരണം. പരിവർധനം പൂർണമായും അണ്ഡത്തിനുള്ളിൽ വച്ചുതന്നെ നടക്കുന്ന അണ്ഡജമാണ് പക്ഷി. അതിന്റെ മുട്ട വലുതായിരിക്കുന്നതിന്റെ കാരണവും ഇതുതന്നെ.
ജർമിനൽ എപ്പിത്തീലിയം എന്ന ഒരു പറ്റം കോശങ്ങളിൽ നിന്നാണ് അണ്ഡങ്ങൾ രൂപപ്പെടുന്നത്. കോശകേന്ദ്രം സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന കോശദ്രവ്യവും അതിനെചുറ്റി കോശചർമവും സാധാരണ കോശങ്ങളിലെന്നപോലെ അണ്ഡത്തിലും കാണപ്പെടുന്നു. കോശദ്രവ്യത്തിലാണ് പീതകം കാണപ്പെടുക. കോശകേന്ദ്രത്തിന്റെ സ്ഥാനം പീതകത്തെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കും. പീതകം കുറവുള്ളവയിൽ കോശകേന്ദ്രം അണ്ഡത്തിന്റെ കേന്ദ്ര ഭാഗത്തായിരിക്കും. എന്നാൽ പീതകം കൂടുതലുള്ളവയിൽ അത് സജീവധ്രുവ ത്തിലേക്കു മാറി കാണപ്പെടുന്നു. മധ്യപീതകാണ്ഡത്തിലാണെങ്കിൽ കേന്ദ്രഭാഗത്ത് പീതകമുള്ളതിനാൽ കോശകേന്ദ്രം ഒരുവശത്തേക്കു മാറിയാണ് സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്. കോശകേന്ദ്രത്തിലെ ക്രോമസോമുകളുടെ എണ്ണം സാധാരണകോശങ്ങളിൽ ഉള്ളതിന്റെ നേർപകുതിയായിരിക്കും നോ: ക്രമാർധഭംഗം
പൂർണവളർച്ചയെത്തിയ ഒരു അണ്ഡത്തിന് ഏതാണ്ട് ഗോളാകൃതിയായിരിക്കും. ഇഴജന്തുക്കൾ, പക്ഷികൾ തുടങ്ങിയവയിൽ ഇതു ദീർഘഗോളാകൃതിയിലായിരിക്കും; ഷഡ്പദങ്ങളിൽ അല്പം കൂടി ദീർഘവും സ്പോഞ്ച് മുതലായ ജീവികളിൽ അനിശ്ചിതാകാരത്തിലും. നഗ്നനേത്രങ്ങൾക്ക് അദൃശ്യമായവയും 8 സെ.മീറ്ററോളം വ്യാസം ഉള്ളവയും ഉണ്ട്. ഒട്ടകപ്പക്ഷിയുടെയും ക്ലാമിഡോസെലാച്ചി എന്നയിനം സ്രാവിന്റെയും അണ്ഡങ്ങളാണ് ഏറ്റവും വലിപ്പം കൂടിയവ.
ഐസോലെസിതൽ അഥവാ ഹോമോലെസിതൽ അണ്ഡം - പീതകം കോശദ്രവ്യത്തിൽ ഒരേപോലെ വിതരണം ചെയ്യപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ലഘുപീതകാണ്ഡങ്ങൾ;
കേന്ദ്രപീതകാണ്ഡം - പീതകം കോശകേന്ദ്ര ത്തിനു ചുറ്റുമായി കേന്ദ്രീകരിച്ചുകാണുന്ന മധ്യപീതകാണ്ഡങ്ങൾ;
അന്ത്യപീതകാണ്ഡം - പീതകം നിർജീവധ്രുവത്തിൽ കേന്ദ്രീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ഗുരുപീതകാണ്ഡങ്ങൾ.
അണ്ഡാശയത്തിൽ വളർന്നുവരുന്ന ഓരോ അണ്ഡവും സാധാരണഗതിയിൽ ഒരു അടുക്ക് പുടകകോശങ്ങളാൽ വലയം ചെയ്യപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. സസ്തനികളിൽ ഈ പുടകകോശങ്ങളെ ആശയപുടകം എന്നുവിളിക്കുന്നു. പുടകത്തിനുള്ളിൽ കാണുന്ന ദ്രാവകത്തിൽ ഉത്പാദിപ്പിക്കപ്പെടുന്ന ഹോർമോണുകൾ ജന്തുക്കളുടെ രതിവികാരത്തെ ഉദ്ദീപിപ്പിക്കാൻ ഉതകുന്നു. താഴ്ന്നയിനം ജന്തുക്കളിൽ പുടകകോശങ്ങൾ കാണാറില്ല.
മുട്ടയിടുന്ന ജന്തുക്കളെ അണ്ഡജങ്ങൾ എന്നും പ്രസവിക്കുന്നവയെ ജരായുജങ്ങൾ എന്നും വിളിക്കുന്നു. പ്രകൃതിയിൽ അണ്ഡജങ്ങളാണ് കൂടുതൽ. മാതൃശരീരത്തിൽനിന്ന് അണ്ഡം പുറത്തുവന്നതിനുശേഷം മാത്രമേ അണ്ഡജങ്ങളിൽ പരിവർധനം നടക്കുകയുള്ളൂ. അതുതന്നെ രണ്ടുവിധത്തിലുണ്ട്.
ജരായുജങ്ങൾ പൂർണവളർച്ചയെത്തിയ കുഞ്ഞുങ്ങളെയാണ് പ്രസവിക്കുക. ഇവയുടെ അണ്ഡം, മാതാവിന്റെ ശരീരത്തിനുള്ളിൽവച്ചുതന്നെ ബീജസങ്കലനവും പരിവർധനവും സംഭവിച്ച് പൂർണജീവിയായിത്തീരുന്നു. കുഞ്ഞുങ്ങൾ പൂർണവളർച്ചയെത്തിയതിനുശേഷം മാത്രമേ അമ്മയുടെ ശരീരത്തിൽനിന്നു പുറത്തുവരുന്നുള്ളു. ഉദാ. സസ്തനികൾ.
ഭ്രൂണത്തിന്റെ പൂർണവളർച്ച അണ്ഡത്തിനുള്ളിൽ വച്ചുതന്നെ നടക്കുന്നവ. ഉദാ. പക്ഷികൾ, ഇഴജന്തുക്കൾ.
കോശദ്രവ്യത്തിന്റെ സ്ഥാനവും പീതകത്തിന്റെ സ്ഥാനത്തെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കും. അന്ത്യപീതകാണ്ഡത്തിൽ കോശദ്രവ്യം സജീവധ്രുവത്തിൽ കാണുമ്പോൾ, കേന്ദ്രപീതകാണ്ഡത്തിൽ അത് പരിധിയിൽ ആയിരിക്കും.
കൂടാതെ പല അണ്ഡങ്ങളിലും അവയുടെ പരിധിയിലായി ഇലക്ട്രോൺ മൈക്രോസ്കോപ്പിന്റെ സഹായത്താൽ മാത്രം കാണാൻ കഴിയുന്ന ആവൃതിസ്തരം എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഒരു ഭാഗമുണ്ട്.
ഇപ്രകാരം പൂർണവളർച്ചയെത്താത്ത ജീവികളാണ് ലാർവ . ഇവ കാലക്രമേണ കായാന്തരണം ചെയ്തു പൂർണജീവി ആകുകയാണ് പതിവ്. ഉദാ.തവള.
സാധാരണ കോശങ്ങളിലുള്ള മൈറ്റോക്കോൺഡ്രിയ , ഗോൾഗി ബോഡികൾ മുതലായവ അണ്ഡങ്ങളിലും കാണപ്പെടുന്നു.
മുട്ട വിരിഞ്ഞിറങ്ങുന്ന കുഞ്ഞുങ്ങൾ ഏതാനും ദിവസങ്ങൾ കുഴിയിൽത്തന്നെ കഴിയുന്നു. കുഞ്ഞുങ്ങൾക്ക് പോഷണം ലഭിക്കുന്നത് മുട്ടയിലടങ്ങിയിട്ടുള്ള സംഭരിതാഹാരമായ പീതക ത്തിൽ നിന്നാണ്. കുഴിയിൽ നിന്നു പുറത്തു വരുന്ന കുഞ്ഞുങ്ങൾ ചെറിയ ജലപ്ലവകങ്ങളെ ഭക്ഷിക്കാനാരംഭിക്കുന്നു. ഭക്ഷണലഭ്യതയും പരിസ്ഥിതിവ്യത്യാസങ്ങളും അനുസരിച്ച് ഈ വിരൽ മത്സ്യങ്ങളുടെ വളർച്ചാനിരക്കിനും വ്യത്യാസംവരുന്നു. യു.എസ്സിൽ ഒരു വേട്ടമത്സ്യമെന്ന് പ്രശസ്തിയാർജിച്ച ട്രൗട്ടുമത്സ്യങ്ങളെ വൻതോതിൽ വളർത്തിയെടുക്കാനായി മുട്ടവിരിയിക്കൽ സ്ഥല ങ്ങളിൽ നിന്ന് മത്സ്യക്കുഞ്ഞുങ്ങളെ നദികളിലും തടാകങ്ങളിലും നിക്ഷേപിക്കുകയാണ് പതിവ്. ട്രൗട്ടുകളെ രൂചികരമായ മാംസത്തിനായി വ്യാവസായികാടിസ്ഥാനത്തിലും വളർത്തിവരുന്നുണ്ട്.
സാൽവെലിനസ് മറ്റു ജീനസ്സുകളിൽ നിന്നും വ്യത്യസ്തത പുലർത്തുന്നത് മേൽത്താടിയിലെ ദന്തവിന്യാസത്തിലാണ്. സാൽവെലിനസിന്റെ ബോട്ട് ആകൃതിയിലുള്ള മേൽത്താടിയെല്ലിന്റെ മധ്യഭാഗം മേല്പോട്ട് അമർന്നിരിക്കും. ഈ അസ്ഥിയിൽ നിന്ന് പല്ലുകൾ ഉദ്ഭവിക്കുന്നില്ല. പല്ലുകൾ തലയുടെ ഭാഗത്തുമാത്രമായി കേന്ദ്രീകരിച്ചിരിക്കുന്നു. തവിട്ടു ട്രൗട്ട്, കഴുത്തുമുറിയൻ ട്രൗട്ട്, മഴവിൽ ട്രൗട്ട്, സ്വർണ ട്രൗട്ട് എന്നിവയിൽ മേൽത്താടിയെല്ലിലോ ഇതിനു പിന്നിലായിട്ടോ പ്രത്യേക രീതികളൊന്നും തന്നെയില്ലാതെ ക്രമീകരിക്കപ്പെട്ട ഏതാനും പല്ലുകളുണ്ട്. തടാകവാസികളായ ക്രിസ്റ്റിവോമർ ട്രൗട്ടുകളുടെ പല്ലുകൾ മേൽത്താടിയെല്ലിന്റെ പുറത്തേക്ക് തള്ളി നിൽക്കുന്ന ഭാഗങ്ങളിലും നാവിന്റെ ആധാരഭാഗത്തുമായിട്ടാണ് ക്രമീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്.
ട്രൗട്ടുകൾ മുട്ടയിടുന്നത് ശുദ്ധജലത്തിലാണ്. ജലാശയങ്ങളുടെ ചരൽനിറഞ്ഞ അടിത്തട്ടിൽ കുഴികളുണ്ടാക്കി അതിലാണ് മുട്ടയിടുന്നത്. ബീജസങ്കലനം നടക്കുന്നത് മുട്ടകൾ നിക്ഷേപിക്കപ്പെട്ടതിനു ശേഷമായിരിക്കും. ബീജസങ്കലനത്തിനു ശേഷം പെൺമത്സ്യങ്ങൾ മുട്ടകളെ മണലും ചരലും കൊണ്ടുമൂടി സംരക്ഷിക്കുന്നു. 4-7 ആഴ്ചകൾക്കുള്ളിൽ മുട്ട വിരിയും. ഇനഭേദവും താപവ്യതിയാനവും അനുസരിച്ച് മുട്ട വിരിയാനുള്ള കാലദൈർഘ്യത്തിലും വ്യത്യാസം വരാറുണ്ട്.
മുമ്പ് ഉത്തരാർധ ഗോളത്തിലെ ജലാശയങ്ങളിൽ സാധാരണയായി കണ്ടുവന്നിരുന്ന ഇത്തരം മത്സ്യങ്ങൾ ഇന്ന് ആഗോളവ്യാപനമുള്ളവയാണ്. ശുദ്ധജലത്തിൽ വളരുന്നവയാണെങ്കിലും ജീവിതചക്രത്തിന്റെ പൂർത്തീകരണത്തിനായി ഇവ പലപ്പോഴും സമുദ്രജലത്തിലേക്ക് കടന്നു ചെല്ലാറുണ്ട്. അര കിലോഗ്രാം മുതൽ 45 കിലോഗ്രാം വരെ തൂക്കമുള്ള ട്രൗട്ടുകളെ ലഭിച്ചിട്ടുണ്ട്.
മൂന്നര കി. ഗ്രാം വരെ തൂക്കം വരുന്ന തവിട്ടു ട്രൗട്ട് യൂറോപ്പിലേയും അമേരിക്കയിലേയും ജലാശയങ്ങളിൽ വ്യാപകമായി കാണപ്പെടുന്നു. മറ്റു ട്രൗട്ട് ഇനങ്ങൾക്കു ജീവിക്കാൻ കഴിയുന്നതിനെക്കാൾ ഉയർന്ന താപനിലയിൽ തവിട്ടുട്രൗട്ടുകൾക്കു ജീവിക്കാൻ കഴിയുന്നതിനാൽ ഇവയ്ക്ക് ആഗോളവ്യാപനമുണ്ടെന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു.
സാൽമൺ മത്സ്യങ്ങളോടു സാദൃശ്യമുള്ളതും അവയെക്കാൾ വലിപ്പം കുറഞ്ഞതുമായ ശുദ്ധജലമത്സ്യമാണ് ട്രൗട്ട്. സാൽമോണിഡെ മത്സ്യകുടുംബത്തിൽപ്പെടുന്ന ഇവയെ വ്യാവസായികാടിസ്ഥാനത്തിൽ വളർത്തിവരുന്നു. പോഷകമൂല്യവും രുചിയും കൂടുതലുള്ള മത്സ്യമെന്ന നിലയിൽ ട്രൗട്ടുകൾ സാമ്പത്തിക പ്രാധാന്യവും നേടിയിട്ടുണ്ട്.
ഇവയുടെ ശരീരത്തിൽ ചെറിയ ചെതുമ്പലുകളുണ്ടായിരിക്കും. മുതുകിലെ പൃഷ്ഠചിറകിന്റെ പിന്നിലായി മാംസളമായ മറ്റൊരു പൃഷ്ഠചിറകുകൂടി കാണപ്പെടുന്നു. ഉദരത്തിനടിവശത്തായി ശ്രോണി ചിറകുകളുണ്ടായിരിക്കും. ഓരോ ശ്രോണി ചിറകുകളുടെയും ആധാരഭാഗത്തായി ശൽക്കനിർമിത ഉപാംഗങ്ങളുമുണ്ടായിരിക്കും.
എല്ലായിനം ട്രൗട്ടുകളുടെയും ആഹാരരീതിയും പ്രജനന രീതിയും ഏതാണ്ട് സമാനസ്വഭാവം പുലർത്തുന്നു. പ്രാണികൾ, ചെറുമത്സ്യങ്ങളും അവയുടെ മുട്ടകളും, വിരകൾ, ക്രസ്റ്റേഷ്യനുകൾ തുടങ്ങിയവ ഇവ ഇരയാക്കുന്നു. ആഹാരഭേദമനുസരിച്ചു ട്രൗട്ടുകളുടെ വളർച്ചയിലും വ്യത്യാസം പ്രകടമാണ്.
ക്ഷേത്ര ഊരായ്മക്കാരായ ആഴ്വഞ്ചേരി തമ്പ്രാക്കൾ ക്ഷേത്രതിലെത്തിയാൽ ദേവി എഴുന്നേറ്റു വണങ്ങുമെത്രേ അതുകൊണ്ടുതന്നെ ആഴ്‌വാഞ്ചേരി തമ്പ്രാക്കൾ വൈരങ്കോട് ക്ഷേത്രത്തിൽ പ്രവേശിക്കാറില്ല. തമ്പ്രാക്കൾ നിശ്ചയിക്കുന്ന കോയ്മക്കാണ് ക്ഷേത്രകാര്യങ്ങളിലെ ഉത്തരവാദിത്തം. തമ്പ്രാക്കളുടെ കോയ്മ അനുവാദം നൽകുന്നതോടുകൂടി മാത്രമാണ് ക്ഷേത്രോത്സവത്തിന്റെ തുടക്കമായ 'മരംമുറി' നടക്കുക. തുടർന്ന് ക്ഷേത്രോത്സവവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട എല്ലാ ചടങ്ങുകൾക്കും മേൽനോട്ടം വഹിക്കുന്നതും ഉത്സവ സമാപനത്തിന്റെ ഭാഗമായ അരിയളവ് നടത്തുന്നതും കോയ്മയാണ്.
കേരളത്തിലെ മലപ്പുറം ജില്ലയിൽ തിരുനാവായക്കടുത്തുള്ള പുരാതന ഭദ്രകാളി ക്ഷേത്രമാണ് വൈരംകോട് ഭഗവതി ക്ഷേത്രം.അല്ലൂർ, കുറ്റൂർ, കൈത്തക്കര, വലിയ പറപ്പൂർ, പല്ലാർ, അനന്താവൂർ തുടങ്ങി ആറുദേശങ്ങൾ ഉൾപ്പെടുന്ന 'പല്ലാർ' ദേശത്തിന്റെ നടുക്കായുള്ള വൈരംങ്കോടാണ് വൈരങ്കോട് ഭഗവതി ക്ഷേത്രം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്.
കൊടുങ്ങല്ലൂർ ഭഗവതിയുടെ സഹോദരിയായ ദേവി പുഴകടന്ന് ആഴ്വാഞ്ചേരി മനക്കലെത്തുകയും മനക്കലെത്തിയ ഭഗവതിയെ തമ്പ്രാക്കൾ വൈരംകോട് കുടിയിരുത്തുകയും ചെയ്തു എന്നാണ് ഐതിഹ്യം.
ചെമ്മന്തട്ട ഗ്രാമത്തിന്റെ നടുക്ക്, വിശാലമായ നെൽപ്പാടങ്ങളുടെ ഓരത്തായാണ് ക്ഷേത്രം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്. കിഴക്കോട്ടാണ് ക്ഷേത്രദർശനം. പ്രധാന പാതയിൽ നിന്ന് അല്പം മാറിയാണ് സ്ഥിതിചെയ്യുന്നതെങ്കിലും അവിടെ നിന്നുനോക്കിയാൽത്തന്നെ ക്ഷേത്രഗോപുരവും ക്ഷേത്രത്തിന്റെ പ്രധാന ആകർഷണമായ വലിയ ആനപ്പള്ളമതിലും കാണാനാകും. ഇപ്പോഴും നല്ല രീതിയിൽ കൃഷി നടക്കുന്ന പാടങ്ങളാണ് ഇവിടെയുള്ളത്. ഗ്രാമത്തിന്റെ തെക്കേയറ്റത്തുകൂടി കേച്ചേരിപ്പുഴയൊഴുകുന്നു. ഈ പുഴയിലാണ് ഉത്സവക്കാലത്ത് ഭഗവാന്റെ ആറാട്ട്. കൂടാതെ, രണ്ട് ചെറിയ തോടുകളും ഇതുവഴി കടന്നുപോകുന്നുണ്ട്. രണ്ടും കേച്ചേരിപ്പുഴയിലാണ് ചേരുന്നത്.
പാടങ്ങൾ കടന്ന് അല്പദൂരം കൂടി നടന്നാൽ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ കിഴക്കേ ഗോപുരത്തിന് മുന്നിലെത്താം. ടിപ്പു സുൽത്താന്റെ പടയോട്ടത്തിലോ മറ്റോ തകർന്നുപോയ നിലയിൽത്തന്നെയാണ് ഗോപുരം ഇന്നും കാണപ്പെടുന്നത്. വടക്കുകിഴക്കുഭാഗത്ത് അതിവിശാലമായ ക്ഷേത്രക്കുളം കാണാം. വെട്ടുകല്ലിൽ തീർത്ത മറപ്പുരയോടും കടവുകളോടും കൂടിയ ഈ കുളം, കേരളത്തിൽ ഏറ്റവും വൃത്തിയായി പരിപാലിച്ചുപോരുന്ന കുളങ്ങളിലൊന്നാണ്. നാട്ടിലെ കുട്ടികൾ നീന്തൽ പഠിയ്ക്കാനും മറ്റും ഈ കുളം ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നുണ്ട്. തെക്കുഭാഗത്ത് ചെറിയൊരു പേരാൽമരം കാണാം. ഇതിനെ പ്രദക്ഷിണം വച്ചുതൊഴുതശേഷമാണ് ഭക്തർ ക്ഷേത്രത്തിലേയ്ക്ക് ചെല്ലുന്നത്.
തൃശ്ശൂർ-കോഴിക്കോട് റൂട്ടിൽ കേച്ചേരിയിൽ നിന്ന് അക്കിക്കാവ് വരെയുള്ള ബൈപ്പാസ് റോഡിലൂടെ ഏകദേശം നാലുകിലോമീറ്റർ വന്നാൽ ക്ഷേത്രത്തിന് മുന്നിലെത്താം. തൃശ്ശൂരിൽ നിന്ന് വരികയാണെങ്കിൽ ഇടത്തോട്ടും കോഴിക്കോട്ടുനിന്ന് വരികയാണെങ്കിൽ വലത്തോട്ടും തിരിയുക.