polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
രൂപപരമായ പല സമാനതകളും തമിഴ്‌മലയാളങ്ങളുടെ ഏകീകൃതഘട്ടത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നവയാണ്. ഏതാണ്ട് പൂർവ്വ മദ്ധ്യകാല തമിഴിൽനിന്നാണ്‌ പടിഞ്ഞാറൻ തീരത്തെ ഭാഷാഭേദം അകന്ന് സ്വതന്ത്രഭാഷയായി രൂപപ്പെടാൻ തുടങ്ങുന്നതെന്ന് സ്വലബിലും പറയുന്നു. മലയാളത്തിനും തമിഴിനും സംഭവിച്ച നവപ്രവർത്തനങ്ങളും സ്വലബിൽ ഉദാഹരിക്കുന്നുണ്ട്.
ചരിത്രപരമോ സാംസ്കാരികമോ സാമൂഹികമോ ആയ പ്രതിഭാസങ്ങൾ പരിഗണിക്കാതെ ഭാഷാപരമായ തെളിവുകൾ മാത്രം ആശ്രയിച്ച് ഉന്നയിച്ചിട്ടുള്ള സിദ്ധാന്തമാണ്‌ സ്വലബിലിന്റേത്. നിഗമനത്തിൽ എൽ.വി. രാമസ്വാമി അയ്യരുടെ നിരീക്ഷണത്തിൽനിന്ന് വളരെയൊന്നും ഭിന്നമല്ല സ്വലബിലിന്റെ സിദ്ധാന്തം.
മറ്റു ഭാഷോദ്ഭവസിദ്ധാന്തങ്ങൾക്ക് വിരുദ്ധമല്ല പൂർവ്വ തമിഴ്-മലയാളം എന്ന സങ്കല്പം. തമിഴിനും മലയാളത്തിനും ഒരു പൊതുപൂർവ്വഘട്ടമുണ്ടായിരുന്നതായി മിക്ക ഭാഷാപണ്ഡിതരും സമ്മതിക്കുന്നുണ്ട്. ഹെർമ്മൻ ഗുണ്ടർട്ടിന്റെ അഭിപ്രായത്തിൽ “വിഭിന്നഭാഷകളെന്നതിനെക്കാൾ ദ്രാവിഡഗോത്രത്തിലെ ഒരേ അംഗത്തിന്റെ ഉപഭാഷകളെന്നനിലയിലാണ് ഈ രണ്ടുഭാഷകൾ പഴയകാലത്ത് വേർതിരിയുന്നത്.”. "തമിഴ്‌മലയാളങ്ങൾ ഒരു ഭാഷയുടെതന്നെ രൂപാന്തരങ്ങളാണെന്നും" "തമിഴും മലയാളവും ഒന്നു തന്നെ" എന്നും കേരളപാണിനീയത്തിൽ ഏ.ആർ. പരാമർശിക്കുന്നു മൂലദ്രാവിഡഭാഷയിൽനിന്ന് തെലുങ്ക് കർണ്ണാടകങ്ങൾ പിരിഞ്ഞതിനു ശേഷം തമിഴും മലയാളവും ഒന്നിച്ചായിരുന്ന ഒരു പൂർവ്വദശയുണ്ടായിരുന്നു എന്നും ആ പൂർവ്വഭാഷ പിൽക്കാലത്ത് പല സ്വാധീനതകൾക്കും വിധേയമായി രണ്ടു സ്വതന്ത്രഭാഷകളായി ഉരുത്തിരിഞ്ഞു എന്ന് ഇളംകുളവും പ്രസ്താവിക്കുന്നു .
തമിഴിലും മലയാളത്തിലും സ്വനതലത്തിലും രൂപതലത്തിലും വ്യാകരണതലത്തിലുമുള്ള പ്രാഗ്രൂപസംരക്ഷണത്തിന്റെയും നവപ്രവർത്തനത്തിന്റെയും അടിസ്ഥാനത്തിൽ അവ തമ്മിലുള്ള സാജാത്യവൈജാത്യങ്ങൾ എടുത്തുപറയുന്നു എൽ.വി. രാമസ്വാമി അയ്യർ. മലയാളം പ്രാചീനമദ്ധ്യകാലത്തമിഴിനോടാണ്‌ ഉല്പത്തിപരമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതെന്നാണ്‌ അദ്ദേഹത്തിന്റെ സിദ്ധാന്തം. പ്രാചീനമദ്ധ്യകാലത്തമിഴ് എന്നതുകൊണ്ട് സംഘകാലത്തിനു ശേഷമുള്ള തമിഴിനെയാണ്‌ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്. നാമം, സർവ്വനാമം, ക്രിയ എന്നിവയിൽ പ്രാചീനമദ്ധ്യകാലത്തമിഴിനും മലയാളത്തിനുമുള്ള സാദൃശ്യങ്ങൾ എൽ.വി.ആർ. ഉദാഹരിക്കുന്നുണ്ട്. മലയാളം പൂർവ്വദ്രാവിഡത്തിന്റെ സ്വതന്ത്രശാഖയാണെന്ന വാദത്തെ ഒന്നൊന്നായി എടുത്ത് അദ്ദേഹം തന്റെ ഗ്രന്ഥത്തിൽ ഖണ്ഡിക്കുന്നു.
പൊതുപൂർവ്വഘട്ടത്തെക്കുറിച്ച് വ്യക്തമായ ഒരു വാദം പുറപ്പെടുവിക്കുന്നത് പി. ശങ്കരൻ നമ്പ്യാരാണ്‌. മൂലദ്രാവിഡഭാഷ കാലഭേദം, ദേശഭേദം, യോഗഭേദം മുതലായ അനേകം കാരണങ്ങളാൽ തമിഴ്, കർണ്ണാടകം, തുളു, തെലുങ്ക്, കുടക് എന്നിങ്ങനെ അഞ്ചു പ്രധാനശാഖകളായിപ്പിരിയുകയാണുണ്ടായത്; ഇതിൽ തമിഴ് രണ്ടായി പിരിഞ്ഞതിൽനിന്നാണ്‌ മലയാളമുണ്ടായത് എന്നാണ്‌ അദ്ദേഹത്തിന്റെ അഭിപ്രായം. "ചെന്തമിഴിന്റെ വ്യവസ്ഥിതികാലത്തിനു മുൻപുതന്നെ മലയാ‍ളം ഒരു പ്രത്യേകഭാഷാത്വത്തെ സമ്പാദിച്ചിരുന്നു" എന്നും "മൂലദ്രാവിഡകുടുംബത്തിലെ ഒരംഗവും മുത്തമിഴിന്റെ പുത്രിയും ചെന്തമിഴിന്റെ സഹോദരിയും ആയിട്ടാണ് മലയാളഭാഷ നിലനിൽക്കുന്നത്" എന്നും അദ്ദേഹം വിശദീകരിക്കുന്നു.
മലയാളഭാഷയുടെ ഉല്പത്തിയെപ്പറ്റിയുള്ള സിദ്ധാന്തങ്ങളിൽ ശ്രദ്ധേയമായ ഒന്നാണ്‌ പൂർവ്വ തമിഴ്-മലയാള വാദം. പൂർവ്വദ്രാവിഡഭാഷയിൽ നിന്ന് കന്നഡവും തെലുങ്കും വേർപിരിഞ്ഞതിനു ശേഷം പൂർവ തമിഴ്-മലയാളം എന്ന ഒരു പൊതു ഭാഷാ കാലഘട്ടം ഉണ്ടായിരുന്നുവെന്നാണ് ഈ സിദ്ധാന്തം ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നത്. പൂർവ്വ തമിഴ്-മലയാളത്തെ ഇരുഭാഷകളുടെയും പൂർവ്വഘട്ടമായി വിശദീകരിക്കുന്നവരിൽ പ്രമുഖർ എൽ.വി. രാമസ്വാമി അയ്യർ, കാമിൽ സ്വലബിൽ, എസ്.വി. ഷണ്മുഖം മുതലായവരാണ്‌.
രാഗത്തിൻറെ മുഴുവൻ ആസ്വാദ്യതയും വ്യക്തമാക്കിക്കൊണ്ട് രാഗരൂപം വ്യഞ്ജിപ്പിക്കുമാറ് മൂന്നു സ്ഥായികളിലെ വിവിധവശങ്ങള് അവധാനതയോടെ വിസ്തരിച്ച് ആലപിക്കുന്നതിനെയാണ് സമ്പൂർണ്ണാഅലാപന എന്ന് പറയുന്നത്. രാഗം-താനം-പല്ലവിയിൽ നടത്തുന്ന ആലാപന സമ്പൂർണ്ണാലാപനയാണ്. തോടി, സാവേരി, ഭൈരവി, മോഹനം, കാംബോജി, കല്യാണി തുടങ്ങി ഇഷ്ടംമ്പോലെ വിസ്തരിച്ച് ആലപിക്കുവാൻ വക നല്കുന്ന പ്രമുഖ രഗങ്ങളിലുള്ള വിളംബകാല കൃതികൾ പാടുമ്പോൾ തുടക്കത്തിൽ സമ്പൂർണ്ണാലാപനയാണ് ചെയ്യാറുള്ളത്. ഈ രാഗങ്ങൾ വിളംബകാലത്തിൽ ആലപിക്കുമ്പോഴും താനത്തിൽ പാടുമ്പോഴും മാത്രം തനതായ സ്വഭാവവിശേഷങ്ങൾ സ്പഷ്ടമാക്കുന്ന രക്തിരാഗങ്ങളാണ്; അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഇവ വിളംബകാലത്തിലും മധ്യമകാലത്തിലും ആലപിക്കപ്പെടുന്നു; അതിനാല് രാഗവിസ്താരം ഇവയ്ക്ക് അനുപേക്ഷണീയവുമാണ്.
താളവും സാഹിത്യവും കൂടാതെ അകാരാദി സ്വരാക്ഷരങ്ങളോ ത, ദ, രി, ന, നം, താം എന്നീ വ്യഞ്ജനാക്ഷരങ്ങളോ ഉപയോഗിച്ച് രാഗം വിസ്തരിച്ചു പാടുന്നതിനാണ് രാഗാലാപനമെന്നു പറയുന്നത്. സാഹിത്യമടങ്ങിയ ഒരുകൃതി മുൻ‌‌കൂട്ടി പാടി ചിട്ടപ്പെടുത്തി വച്ചിരിക്കും. എന്നാൽ രാഗാലാപനത്തെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ഈ ചിട്ടപ്പെടുത്തലിന് അത്ര പ്രസക്തിയില്ല. മുൻ‌‌കൂട്ടി തയ്യാറാക്കാതെ മനോധർമമനുസരിച്ച് അപ്പപ്പോൾ പാടുന്നതായതുകൊണ്ട് ഇതിൻറെ വിശദാംശങ്ങൾ എപ്പോഴും മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കും; അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഇതെപ്പോഴും നൂതനവും ഹൃദയാവര്ജകവുമായിരിക്കും.
സാധാരണ വ്യവഹാരത്തിൽ ആലാപന എന്നപദത്തിന് പാടുക നർമഭാഷണംചെയ്യുക എന്നെല്ലാം അർത്ഥമുണ്ടെങ്കിലും രാഗവിസ്താരം ചെയ്യുക എന്ന അർത്ഥത്തിൽ ഒരു സാങ്കേതിക സജ്ഞയായിട്ടാണ് സംഗീതശാസ്ത്രത്തിൽ ആലാപന വ്യവഹരിച്ചുപോരുന്നത്. ആലാപനം, ആലാപം, ആലപ്തി എന്നീ പദങ്ങളും ആലാപനത്തിൻറെ പര്യായങ്ങളായി പ്രയോഗിക്കപ്പെടുന്നുണ്ട്. രാഗവിസ്താരം, രാഗാലാപം എന്നീപദങ്ങൾക്കും ഇതേ അർത്ഥംതന്നെയാണുള്ളത്. കർണാടക സംഗീതത്തിൽ ആലാപനയ്ക്കു മൂന്ന് വകുപ്പുകളുണ്ട്: രാഗം, താനം, പല്ലവി. ഒരേ രാഗത്തെ ഈ മൂന്ന് പ്രകാരേണ ആലപിക്കാവുന്നതാണ്.
രാഗത്തിൻറെ മുഴുവന് ആസ്വാദ്യതയും സംഗ്രഹരൂപത്തില് വെളിവാക്കിക്കൊണ്ട് സ്ഥായികളിൽ ചെയ്യുന്ന രാഗവിസ്താരമാണിത്. കൃതികള് പാടുമ്പോൾ തുടക്കത്തിൽ ചെയ്യുന്ന രാഗവിസ്താരം എപ്പോഴും സംഗ്രഹലാപമായിരിക്കും. പാടുവാൻ പോകുന്ന കൃതിയെ സംബന്ധിച്ച് ചില സൂചനകൾ ശ്രോതാക്കൾക്ക് നല്കത്തവണ്ണം കൃതിയിലെ പ്രധാന പ്രയോഗങ്ങളിൽ മാത്രം ഊന്നിപ്പോകുന്ന ഈ രാഗവിസ്താരം കൃതി പാടുവാൻ വേണ്ടിവരുന്ന സമയത്തിൽ കവിയാൻ പാടുള്ളതല്ല.
സംഗീതശാസ്ത്രവിധിപ്രകാരം രാഗങ്ങളെ അവയുടെ മേളം അവലംബമാക്കി യുക്തംപോലെ അംശാദിസ്വരങ്ങൾ പ്രകാശിപ്പിച്ചും ഉചിതങ്ങളായ ഗമകങ്ങളും സ്ഥാനങ്ങളും സ്വീകരിച്ചും രാഗസ്വഭാവവും സവിശേഷതകളും ഏറ്റവും സ്പ്ഷ്ടമാക്കുമാറ് പാടി അവതരിപ്പിക്കുന്ന ഗാനപദ്ധതിയാണ്‌ ആലാപനം.
രാഗത്തിൻറെ സവിശേഷതകൾ വ്യഞ്ജിപ്പിക്കുന്ന പ്രാരംഭഘട്ടമാണിത്. ആയാതം, ആയിത്തം, ആയത്തം എന്നിങ്ങനെയും ഇതിനു പേരുകളുണ്ട്. രാഗരൂപം ആദ്യമായി പ്രക്ഷപ്പെടുന്നത് ഈ ഘട്ടത്തിലാണ്
5 ബി സി. ഇയിൽ ഗ്രീക്കുകാർ അബാക്കസ് ഉപയോഗിച്ചതിനുള്ള ഉൽഖനന തെളിവ് ലഭിച്ചിട്ടുണ്ട്. അതുപോലെ ഡെമോസ്തെനിസ് കല്ലുകൾ ഉപയോഗിച്ച് കണക്കുകൂട്ടുന്നത് നിങ്ങളുടെ തലയ്ക്ക് വളരെ പ്രയാസമാണെന്ന് പറഞ്ഞു. അലെക്സിസിന്റെ ബി. സി. ഇ 4ആം നൂറ്റാണ്ടിലെ ഒരു നാടകത്തിൽ കണക്കുകൂട്ടാനായി അബാക്കസും കല്ലുകളും ഉപയോഗിക്കുന്നതിനെപ്പറ്റി സൂചിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്. ഡയോജെനിസും പോളിബിയസും , അബാക്കസിലെ കല്ലുകളെപ്പോലെ, ചിലപ്പോൾ കൂടുതൽ ലഭിക്കാനും ചിലപ്പോൾ കുറച്ചു ലഭിക്കാനുമായി നിൽക്കുന്നവൻ എന്നാണു മനുഷ്യനെപ്പറ്റി പറയുന്നത്. ഗണിതക്രിയകൾക്കുള്ള ഗ്രീക്ക് അബാക്കസ് തടികൊണ്ടോ മാർബിൾ കൊണ്ടോ ഉള്ള ചട്ടത്തിൽ തടികൊണ്ടോ ലോഹം കൊണ്ടോ ഉള്ള ചെറിയ എണ്ണാനുള്ള മുത്തുകൾ ചേർന്നതായിരുന്നു. ഈ ഗ്രീക്ക് അബാക്കസ് അക്കേമെനിഡ് പേർഷ്യയിലും എട്രുസ്കാൻ സംസ്കാരത്തിലും പ്രാചീന റോമിലും ഫ്രഞ്ച് വിപ്ലവ സമയത്തുപോലും പാശ്ചാത്യ ക്രൈസ്തവലോകത്തും ഉപയോഗിച്ചു.
ചൈനീസ് മണിച്ചട്ടത്തിനു സുവാൻപാൻ എന്നാണു വിളിച്ചിരുന്നത്. എണ്ണാനുള്ള ചട്ടം എന്നർഥം. ഇതിനു 20 സെന്റീമീറ്റർ ഉയരവും ഉപയോഗിക്കുന്നയാളുടെ സൗകര്യമനുസരിച്ചുള്ള വിവിധ വീതികളിലും ഉണ്ടാക്കിയിരുന്നു. ഇതിനു സാധാരണ 7 കോലുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. ഉയർന്ന ഭാഗത്ത് ഓരോ കോലിലും 2 വിതം മുത്തുകളും താഴെ ഓരോ കോലിലും 5 വീതം മുത്തുകളും ഉണ്ടായിരുന്നു. ദശാംശം, അഷ്ടാാംശം ഇവ കണ്ടെത്താനായിരുന്നു ഇങ്ങനെ നിർമ്മിക്കപ്പെട്ടത്. മുത്തുകൾ ഉരുണ്ടതും കട്ടികൂടിയ ഒരിനം തടികൊണ്ടു നിർമ്മിക്കപ്പെട്ടതും ആയിരുന്നു. ബീമിനു നേരെ ഈ മുത്തുകൾ കണക്കുകൂട്ടിയിരുന്നത് മുകളിലേയ്ക്കൊ താഴെയ്ക്കോ ചലിപ്പിച്ചായിരുന്നു. ബീമിനു നേരെ മുത്തുകൾ ചലിപ്പിച്ച് അതിന്റെ വില കണക്കാക്കി. ബീമിൽ നിന്നും ദുരേയ്ക്കു മുത്തുകൾ ചലിപ്പിച്ചാൽ അതിന്റെ വില കണക്കാക്കില്ല. മധ്യത്തിലുള്ള ബീമിൽ നിന്നും തിരശ്ചീനമായ അച്ചുതണ്ടിൽ കറക്കി സുവാൻപാൻ വീണ്ടും പഴയ നിലയിലേയ്ക്ക് ക്രമീകരിച്ചു.
മണിച്ചട്ടത്തിന് അബാക്കസ് എന്നാണു മറ്റു ഭാഷകളിൽ പറയുന്നത്. 1387 സി. ഇ ക്കു മുൻപു തന്നെ ഈ പദം ലാറ്റിൻ ഭാഷയിൽനിന്നും ഇംഗ്ലിഷിലേയ്ക്ക് എത്തിയതാണ്. മണൽതട്ടി അബാക്കസിനെ വിവരിക്കാനായാണ് ഈ വാക്ക് ആദ്യമായി ഉപയോഗിച്ചത്. എന്നാൽ ഈ ലാറ്റിൻ വാക്ക് ഗ്രീക്കു വാക്കായ എന്നതിൽ നിന്നും ഉൽഭവിച്ചതാണ്. ഇതിന്റെ അർത്ഥം അടിസ്ഥാനമില്ലാത്ത ഏതെങ്കിലും വസ്തു എന്നോ ഏതെങ്കിലും ദീർഘചതുരാകൃതിയിലുള്ള തട്ടിയോ പാനലോ ആകുന്നു. ഇതിനു പകരമായി, പൊടി നിറച്ച ഒരു എഴുത്തിനുള്ള ചതുരപ്പലക എന്നും അർത്ഥം കാണുന്നുണ്ട്.
ജാപ്പാനീസ് ഭാഷയിൽ അബാക്കസിനെ സൊറോബാൻ എന്നു വിളിച്ചു. 14ആം നൂറ്റാണ്ടോടെയാണു ചൈനയിൽനിന്നും അബാക്കസ് ജപ്പാനിലെത്തിയത്. ആദ്യം തൊഴിലാളികളായ ജപ്പാൻ കാരായിരുന്നു ഇതുപയോഗിച്ചിരുന്നത്. സമൂഹത്തിലെ ഉയർന്ന ഭരണവർഗ്ഗങ്ങൾ ഇതു ഉപയോഗിക്കാൻ വിമുഖതകാട്ടി. പോക്കറ്റ് ഇലക്ട്രോണിക് കാൽക്കുലേറ്ററിന്റെ ഇക്കാലത്തും ജപ്പാനിൽ മണിച്ചട്ടം നിർമ്മിച്ചുവരുന്നുണ്ട്. ഗണിതം പഠിക്കുന്നതിന്റെ ഭാഗമായി ഇന്നും ജപ്പാനിലെ പ്രാഥമിക വിദ്യാലയങ്ങളിൽ മനക്കണക്കുകൂട്ടലിന്റെ മാനസിക വേഗം കൂട്ടാനായി ഇത് പഠിപ്പിച്ചു വരുന്നുണ്ട്. സൊറോബാന്റെ ചിത്രസഹായത്താൽ ഒരാൾക്ക് കണക്കു വേഗത്തിൽകൂട്ടാൻ പ്രയാസം കൂടാതെ കഴിയും.
ഗ്രീക്കു ചരിത്രകാരനായ ഹെറൊഡോട്ടസ് പ്രാചീന ഈജിപ്റ്റുകാർ അബാക്കസ് ഉപയോഗിച്ചിരുന്നതായി പ്രസ്താവിക്കുന്നു. ഈജിപ്റ്റുകാർ കല്ലുകൾ വലത്തു നിന്നും ഇടത്തോട്ടു മാറ്റിവച്ചു കൂട്ടി. എന്നാൽ ഗ്രീക്കുകാർ ഇടത്തുനിന്നും വലത്തോട്ടു നീക്കിയാണു കൂട്ടിയത്. പുരാവസ്തുഗവേഷകർ എണ്ണാനുള്ളതെന്നു കരുതുന്ന വൃത്താകൃതിയിലുള്ള പല വലിപ്പത്തിലുള്ള പുരാതനനിർമ്മിതമായ ഡിസ്കുകൾ കണ്ടെടുത്തിട്ടുണ്ട്. പക്ഷെ അവയുടെ ചുമർ ചിത്രങ്ങൾ ഇതുവരെ കണ്ടെത്തിയിട്ടില്ല.
600 ബി. സി. ഇ ൽ അക്കേമെനിഡ് സാമ്രാജ്യകാലത്ത് പേർഷ്യക്കാർ ആദ്യമായി അബാക്കസ് ഉപയോഗിക്കാൻ തുടങ്ങി. പേർഷ്യ; പാർഥിയൻ, സസ്സാനിയൻ, ഇറാൻ സാമ്രാജ്യങ്ങളുടെ കീഴിൽ പണ്ഡിതന്മാർ ചുറ്റുപാടുമുള്ള ഇന്ത്യ, ചൈന, റോമ സാമ്രാജ്യം തുടങ്ങിയ രാജ്യങ്ങളുമായി വിജ്ഞാനവും കണ്ടുപിടിത്തങ്ങളും പരസ്പരം പങ്കുവയ്ക്കുമായിരുന്നു. ഇവിടെ നിന്നും മറ്റു രാജ്യങ്ങളിലേയ്ക്കു വിജ്ഞാനം വിപണനം ചെയ്യുകയുമുണ്ടായി.
ചില പണ്ഡിതന്മാർ ബാബിലോണിയൻ ക്യൂണിഫോം എഴുത്തിൽ ഒരു അക്ഷരം അബാക്കസിനെ കുറിക്കുന്നുവെന്ന് സൂചിപ്പിക്കുന്നു. പഴയ ബാബിലോണിയൻ പണ്ഡിതനായ കറുസ്സിയോയുടെ വിശ്വാസപ്രകാരം പഴയ ബാബിലോണിയർ "കൂട്ടുകയും കുറയ്ക്കുകയും പോലുള്ള ലളിതമായ ക്രിയകൾ ചെയ്യാൻ അബാക്കസ് ഉപയോഗിച്ചിരുന്നിരിക്കാമെന്നും എന്നാൽ പ്രാചീനമായ ഈ ഉപകരണം കൊണ്ട് കുറച്ചുകൂടി സങ്കീർണ്ണമായ ക്രിയകൾ പ്രയാസമായിരുന്നു "എന്നും പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.
എണ്ണം കാണാനല്ലാത്ത മറ്റു കാര്യങ്ങൾക്കും സുവാൻപാൻ ഉപയോഗിക്കാം. ഇവയുപയോഗിച്ച് സമർത്ഥമായി കൂട്ടലും കുറയ്ക്കലും ഗുണിക്കലും ഹരിക്കലും കൂടാതെ സ്കൊയർ റുട്ട്, ക്യൂബ് റൂട്ട് തുടങ്ങിയവയും വളരെപ്പെട്ടെന്ന് കണ്ടെത്താൻ കഴിയും. ഇന്ന്, ഇതുപയോഗിക്കുന്നത് പഠിപ്പിക്കുന്ന സ്കൂളുകൾ ചൈനയിൽ നിലവിലുണ്ട്.
ലിഖിതമായി ഗണിതക്രീയകൾ ചെയ്യുന്നത് ആരംഭിക്കുന്നതിന് നൂറ്റാണ്ടുകൾക്കു മുൻപുതന്നെ ഏഷ്യയുടെ വിവിധഭാഗങ്ങളിൽ ഇത് പ്രചാരത്തിലുണ്ടായിരുന്നു. ഇപ്പോഴും ഏഷ്യയുടേയും, ആഫ്രിക്കയുടേയും ചില ഭാഗങ്ങളിലും ലോകത്തിന്റെ മറ്റുഭാഗങ്ങളിലും ചെറുകിട കച്ചവടക്കാർ, ഗുമസ്തന്മാരും ഇത് ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ട്.
ഇന്ത്യയിലും അബാക്കസ് ഉപയോഗിച്ചിരുന്നതായി വാസുബന്ധു എന്ന ബുദ്ധമതപണ്ഡിതന്റെ അഭിധർമ്മകോശഭാഷ്യ തുടങ്ങിയ പ്രാചീന ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ കാണാനാകും. അബാക്കസിലെ ഒഴിഞ്ഞ സ്ഥലത്തിനു ശൂന്യ എന്ന് ഇന്ത്യൻ പണ്ഡിതർ ഉപയോഗിക്കാൻ തുടങ്ങി.
ചൈനയിൽ നിന്നും അബാക്കസ് 1400 സി. ഇ ആയപ്പോഴേയ്ക്കും കൊറിയയിലേയ്ക്കു എത്തി. കൊറിയക്കാർ അതിനെ , - - .എന്നൊക്കെ വിളിച്ചു.
ഒരു മിനുസമുള്ള ചട്ടത്തിൽ ചലിപ്പിക്കാവുന്ന മുത്തുകൾ ചേർന്നതാണ് ഗ്രീസിലേപോലെ റോമിലും ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന അബാക്കസ്. ആദ്യം കല്ലുകൾ ആണുപയോഗിച്ചിരുന്നത്. പിന്നീട് മധ്യകാല യൂറോപ്പിൽ ജെടോൻസ് ഉപയോഗിച്ചു.
ഒരു ചട്ടത്തിനുള്ളിൽ ഉറപ്പിച്ചിരിക്കുന്ന കമ്പികളിൽ നിശ്ചിത എണ്ണം മണികൾ കോർത്തുണ്ടാക്കിയതും, ലളിതമായ അങ്കഗണിതക്രിയകൾ ചെയ്യുവാനുപയോഗിക്കുന്നതുമായ ഒരു ഉപകരണമാണ് മണിച്ചട്ടം .
കഷ്ടത നിറഞ്ഞ കുടുംബ പശ്ചാത്തലത്തിലും പഠനത്തിലാണ് ശാഫിഇ കൂടുതലും ശ്രദ്ധചെലുത്തിയത്. ദാരിദ്ര്യം കടുത്തതായിരുന്നതിനാൽ പഠനാവശ്യാർഥം ഒരു പേപ്പർ വാങ്ങാൻ പോലും അന്ന് മാതാവിൻറെ കയ്യിൽ പണമുണ്ടായിരുന്നില്ല.അതുകൊണ്ട് തന്നെ പാഠങ്ങളെല്ലാം മൃഗങ്ങളുടെ എല്ലുകളിലാണ് എഴുതിവെച്ചിരുന്നത്.മക്കയിലെ അക്കാലത്തെ മുഫ്തിയായിരുന്ന മുസ്ലിം ഇബിൻ ഖാലിദ് അസ് സ‍ഞ്ചി ആയിരുന്നു ആദ്യത്തെ അധ്യാപകൻ.ഏഴ് വയസ്സായപ്പോഴേക്കും ഇമാം ശാഫിഇ ഖുർആൻ പൂർണ്ണമായും മനഃപാഠമാക്കിയിരുന്നു.പത്താം വയസ്സായപ്പോഴേക്കും മാലിക്കിയുടെ മുഅത്ത ഹൃദിസ്ഥമാക്കി.ഈ സമയമായപ്പോഴേക്കും മറ്റുള്ളവരെ പഠിപ്പിക്കാൻ വരെ തൻറെ അധ്യാപകൻ ശാഫിഇയെ ചുമതലപ്പെടുത്താന‍് തക്ക വിധ ശേഷി നന്നേ ചെറുപ്പത്തിലെ നേടി.പതിനഞ്ചാം വയസ്സായപ്പോഴേക്കും ഫത് വ നൽകാൻ തക്കവിധത്തിൽ അദ്ദേഹം വളർന്നു.
നിയമപരമായ കാര്യങ്ങൾ പഠിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച ശാഫിഇ പിന്നീട് മദീനയിലേക്ക് പഠനാവശ്യത്തിന് പോയി.അവിടെ ഇമാം മാലിക്കിയുടെ കീഴിലായി വിദ്യാഭ്യാസം നേടി.13ാം വയസ്സിലാണെന്നും അതല്ല 20 ആം വയസ്സിലാണെന്നും അഭിപ്രായമുണ്ട്.കുറെക്കാലം അവിടെ വിദ്യാഭ്യാസം നേടിയ അദ്ദേഹത്തിൻറെ ഓർമ്മ ശക്തിയിലും ബുദ്ധിയിലും അറിവിലും അധ്യാപകനായ മാലിക്കിക്ക് വളരെയധികം മതിപ്പുണ്ടായിരുന്നു.ഹിജ്റ 179ൽ ഇമാം മാലിക്കി മരണപ്പെടും മുമ്പെ വലിയ നിയമ പണ്ഡിതനെന്ന നിലയിൽ ശാഫിഇ അറിയപ്പെട്ടിരുന്നു. അതെസമയം ചില കാര്യങ്ങളിൽ ഇമാം മാലിക്കിയുടെ അഭിപ്രായമായിരുന്നില്ല ഇമാം ശാഫിഇക്കുണ്ടായിരുന്നത്.എന്നാൽ എല്ലായിപ്പോഴും അദ്ദേഹം തൻറെ അധ്യാപകനെ വളരെയധികം ബഹുമാനിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു.
അൽ ശാഫിഈയുടെ ജീവചരിത്രം ആദ്യമായി രചിക്കുന്നത് ദാവൂദ് അൽ ളാഹിരി ആണെന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു. എന്നാൽ ആ പുസ്തകം ലഭ്യമല്ല . ഇബ്‌നു അബീഹാതിം അൽ റാസിയുടെതാണ് നിലവിലുള്ളതിൽ ഏറ്റവും പഴയ ജീവചരിത്രം. എന്നാൽ ഇത് അൽ ശാഫിഈയുടെ ജീവിതത്തിലെ ഏതാനും സംഭവകഥകളുടെ സമാഹാരമാണിത്. അവ തന്നെ പലതും അതിശയോക്തി കലർന്നതുമായിരുന്നു. സകരിയ്യ ബിൻ യഹ്‌യ തയ്യാറാക്കിയ അൽ ശാഫിഈയുടെ ജീവചരിത്രം പിന്നീട് പുന:പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെടുകയുണ്ടായി. ഇതിനിടെ തന്നെ അൽ ശാഫിഈയുടെ ജീവിതകഥകളിൽ ഐതിഹ്യസമാനമായ ഉപകഥകൾ രൂപപ്പെട്ടിരുന്നു.
പ്രമുഖ ഇസ്‌ലാമിക പണ്ഡിതനും ദൈവശാസ്ത്രജ്ഞനുമായിരുന്നു മുഹമ്മദിബ്‌നു ഇദ്‌രീസിശ്ശാഫിഈ . ഇസ്‌ലാമിക നിയമസംഹിതയുടെ അടിസ്ഥാനങ്ങൾ ക്രമീകരിക്കുന്നതിന് തുടക്കമിട്ടത് അദ്ദേഹമാണ്. ശാഫിഈ മദ്‌ഹബിന്റെ ഗുരുവായിരുന്ന അദ്ദേഹം, അൽ ശാഫിഈ, ഇമാം ശാഫിഈ, ശൈഖുൽ ഇസ്‌ലാം എന്നീ പേരുകളിൽ അറിയപ്പെട്ടു.
മക്കയിലെ കുറച്ചുകാലത്തെ പഠനത്തിനുശേഷം മദീനയിലേക്കു പോയ അദ്ദേഹം മാലികിബ്നു അനസ് ഉൾപ്പെടെയുള്ളവരുടെ കീഴിൽ മതപഠനം നടത്തി. മുഹമ്മദിബ്‌നുൽ ഹസൻ അശ്ശയ്ബാനി ആയിരുന്നു ശാഫി‌ഈയുടെ ബഗ്‌ദാദിലെ പ്രധാന ഗുരു. ഹാറൂൻ അൽ റഷീദ് ഖലീഫയായിരുന്ന കാലത്ത് യമനിലെ നജ്‌റാനിൽ ന്യായാധിപനായി നിയമിക്കപ്പെട്ടു.
പലസ്തീനിലെ ഗസ്സയിൽ ജുന്ദ് ഫിലസ്തീൻ മേഖലയിൽ ജനിച്ച അൽ ശാഫിഈ, ഇമാം മാലിക് ഇബ്നു അനസിന്റെ വിദ്യാർത്ഥികളിൽ ഏറ്റവും പ്രമുഖനായിരുന്നു അദ്ദേഹം. നജറിന്റെ ഗവർണറായും സേവനമനുഷ്ഠിച്ചു. ഹിജാസ്, യെമൻ, ഈജിപ്ത്, ഇറാഖിലെ ബാഗ്ദാദ്, മക്ക, മദീന എന്നിവിടങ്ങളിൽ താമസിച്ചു.
ഹിജ്റ 150-ൽ ഗാസയിലെ അസ്ഖലാൻ പട്ടണത്തിലാണ് അൽ ശാഫിഈ ജനിച്ചത്. ഖുറൈശി ഗോത്രത്തിലെ മുത്തലിബ് കുടുംബത്തിലായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജനനം. സാമൂഹികമായി ഉയർന്ന കുടുംബത്തിലായിരുന്നെങ്കിലും അവരുടെ സാമ്പത്തികനില ഭദ്രമായിരുന്നില്ല.
നൂറിലധികം പുസ്തകങ്ങൾ അദ്ദേഹം രചിച്ചിട്ടുണ്ട്. കർമ്മശാസ്ത്രത്തെക്കുറിച്ചുള്ള രിസാല ആണ്‌ പ്രധാന ഗ്രന്ഥം. മുസ്‌നദ് അശ്ശാഫി‌ഈ എന്ന ഹദീസ് സമാഹാരവും അദ്ദേഹത്തിന്റേതായുണ്ട്. അൽ ഉമ്മ് എന്ന പേരിൽ വിശാലമായ ഒരു കർമശാസ്ത്ര ഗ്രന്ഥവും ഉണ്ട്.
പിതാവിന്റെ മരണത്തോടെ മാതാവിനൊപ്പം മക്കയിലേക്ക് പോകുമ്പോൾ രണ്ട് വയസ്സായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്. യെമനി പാരമ്പര്യമുള്ള മാതാവിന്റെ കുടുംബാംഗങ്ങൾ മക്കയിലുണ്ടായിരുന്നതിനാലാണ് മാതാവ് അങ്ങനെ ചെയ്തതെന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു.
മക്കയിലെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആദ്യകാലജീവിതത്തെ കുറിച്ച് വളരെ കുറച്ച് വിവരങ്ങൾ മാത്രമേ ലഭ്യമായിട്ടുള്ളൂ. ദരിദ്രമായ സാഹചര്യത്തിലെ കുട്ടിക്കാലത്തും പഠനത്തിൽ അദ്ദേഹം മികവ് പുലർത്തി.
വ്യക്തി ജീവിതത്തിൽ രാത്രി സമയത്തെ അദ്ദേഹം മൂന്നായി വിഭജിക്കുമായിരുന്നു.എഴുത്ത്,പ്രാർത്ഥന , ഉറക്കം എന്നിവക്കായിരുന്നു അത്.
മുൻ അമേരിക്കൻ പ്രസിഡന്റ് ജോർജ് ബുഷിനെതിരെയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഇറാഖ് യുദ്ധത്തേയും കാർട്ടർ വിമർശിച്ചിരുന്നു. 2003 ൽ ന്യൂയോർക്ക് ടൈംസിലെ എഡിറ്റോറിയലിലൂടെ ഇറാഖ് യുദ്ധത്തിന്റെ പ്രത്യാഘാതത്തിനെതിരെ കാർട്ടർ മുന്നറിയിപ്പ് നൽകുകയും അവിടെ സൈനിക നടപടി സ്വീകരിക്കുന്നതിൽ നിന്ന് വിട്ടു നിൽക്കണമെന്ന് ആവശ്യപ്പെടുകയും ചെയ്തു. 2004 ൽ "അസത്യത്തിന്റെയും ദുർ‌വ്യാഖ്യാനത്തിന്റെയും അടിസ്ഥാനത്തിൽ" ഇറാഖ് പ്രസിഡന്റ് സദ്ദാം ഹുസൈനെ പുറത്താകുന്നതിനായി യുദ്ധപ്രഖ്യാപനം നടത്തുന്ന അമേരിക്കൻ പ്രസിഡന്റ് ജോർജ് ബുഷിനെയും ബ്രിട്ടൻ പ്രധാനമന്ത്രി ടോണി ബ്ലയറേയും കാർട്ടർ അപലപിക്കുകയുണ്ടായി.
2006 ൽ, ബുഷിന്റെ ഇറാഖ് നയത്തിന്‌ നിരുപാധിക പിന്തുണകൊടുക്കുന്ന ടോണി ബ്ലയറെ അമേരിക്കയുടേ അനുസരണയുള്ള കുഞ്ഞാടെന്നാണ്‌ കാർട്ടർ വിശേഷിപ്പിച്ചത്. 2007 മെയ് 19 ന്‌ ടോണി ബ്ലയർ, തന്റെ പ്രധാനമന്ത്രിപദം ഒഴിയുന്നതിന്‌ മുമ്പായി അവസാന വട്ട ഇറാഖ് സന്ദർശനം നടത്തി. ഈ അവസരത്തിലും കാർട്ടർ ടോണി ബ്ലയറെ വിമർശിക്കുയുണ്ടായി. അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: "2003 ലെ ഇറാഖ് അധിനിവേശത്തിനായി പുറപ്പെട്ട ബുഷ് ഭരണക്കൂടത്തിൽ നിന്ന് ടോണി ബ്ലയർ ഒരകലം പാലിച്ചിരുന്നങ്കിൽ അത് അമേരിക്കൻ രാഷ്ട്രീയത്തിലും പൊതു അഭിപ്രായരൂപവത്കരണത്തിലും നിർണ്ണായക വ്യത്യാസങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുമായിരുന്നു എന്നു മാത്രമല്ല ഇറാഖ് അധിനിവേശം മുന്നോട്ടുപോകുമായിരുന്നുമില്ല"
തുടർന്ന് കൃഷിയിലെക്കും കുടുംബവ്യാപാരത്തിലേക്കും മടങ്ങിയ കാർട്ടർ, നാലു വർ‍ഷക്കാലം അടുത്ത ഗവർണ്ണർ തെരഞ്ഞെടുപ്പിൽ മത്സരിക്കുന്നതിന് ശ്രദ്ധാപൂർവം ഒരുങ്ങി. 1970-ലെ മത്സരത്തിൽ ഡെമോക്രറ്റിക് പാർട്ടി സ്ഥാർത്ഥിത്വത്തിന് അദ്ദേഹത്തിന്റെ എതിരാളിയായിരുന്നത് കാൾ സാൻഡേഴ്സ് ആണ്. സാൻഡേഴ്സ് ആഫ്രിക്കൻ അമേരിക്കക്കാരേയും വെളുത്തവരേയും വേർപെടുത്തിനിർത്തുന്നതിൽ വിശ്വസിച്ച 'സെഗ്രഗേഷനിസ്റ്റ്' നിലപാടിന്റെ അനുഭാവിയായിരുന്നു. കാർട്ടർ ഈ നിലപാടിന്റെ വിരോധിയായിരുന്നു. "വെളുത്ത പൗരന്മാരുടെ സമിതി" എന്ന 'സെഗ്രഗേഷനിസ്റ്റ്' കൂട്ടായ്മയിൽ ചേരാൻ അദ്ദേഹം വിസമ്മതിച്ചു. കാർട്ടറുടെ നിലക്കടല സംഭരണശാലയുടെ ബഹിഷ്കരണത്തിന് വരെ ഇത് കാരണമായി. പ്ലെയിൻസിലെ ബാപ്റ്റിസ്റ്റ് ഇടവകയിൽ ആഫ്രിക്കൻ അമേരിക്കർക്ക് പ്രവേശനം നൽകുന്നതിനെ അനുകൂലിച്ച രണ്ടു കുടുംബങ്ങളിൽ ഒന്ന് അദ്ദേഹത്തിന്റേതായിരുന്നു. ഡെമോക്രറ്റി കഷി സ്ഥാനാർത്ഥിത്വത്തിനു വേണ്ടിയുള്ള പ്രൈമറിയിൽ സാൻഡേഴ്സിനെ നേരിയ ഭൂരിപക്ഷത്തിനാണ് തോല്പിച്ചതെങ്കിലും റിപ്പബ്ലിക്കൻ കക്ഷിക്കാരൻ ഹാൽ സ്യൂട്ടിനെ തോല്പിച്ച് കാർട്ടർ ജോർജ്ജിയ ഗവർണ്ണറായി.
രാഷ്ട്രപതിയെന്ന നിലയിൽ കാർട്ടർ വിദ്യാഭ്യാസം, ഊർജ്ജം എന്നിവക്ക് പുതിയ വകുപ്പുകൾ കാബിനറ്റ് തലത്തിൽ സൃഷ്ടിക്കുകയും പരിരക്ഷണം, വിലനിയന്ത്രണം, പുതിയ സാങ്കേതികവിദ്യ എന്നിവയിലൂന്നിയ ഒരു പുതിയ ദേശീയ ഊർജ്ജനയത്തിന് അദ്ദേഹം രൂപം കൊടുക്കുകയും ചെയ്തു. വിദേശനയരംഗത്ത്, ഈജിപ്തും-ഇസ്രായേലും തമ്മിലുള്ള സംഘർഷത്തിന് വിരാമമിട്ട 1979-ലെ ക്യാമ്പ് ഡേവിഡ് ഒത്തുതീർപ്പ്, തന്ത്രപ്രധാനമായ ആയുധങ്ങളുടെ നിയന്ത്രണം സംബന്ധിച്ച് സോവിയറ്റ് യൂണിയനുമായുള്ള ചർച്ചകളുടെ രണ്ടാം പരമ്പര എന്നിവ അദ്ദേഹത്തിന്റെ നേട്ടങ്ങളായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. മനുഷ്യാവകാശങ്ങളുടെ കാര്യത്തിൽ പ്രത്യേകം ഊന്നൽ കൊടുക്കാൻ കാർട്ടർ ശ്രമിച്ചു. പനാമ തോട് മേഖലയുടെ നിയന്ത്രണം പനാമക്ക് വിട്ടുകൊടുക്കാനുള്ള തീരുമാനവും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭരണകാലത്തെ ഒരു മുഖ്യസംഭവമായിരുന്നു. എന്നാൽ ലത്തീൻ അമേരിക്കയിലെ മേധാവിത്വത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ ഐക്യനാടുകൾ നടത്തിയ വലിയ വിട്ടുവീഴ്ചയായി ഇതിനെ കണക്കാക്കിയവർ കാർട്ടറുടെ ഈ തീരുമാനത്തെ വിമർശിച്ചു.
1976-ൽ ഡെമോക്രറ്റിക് കക്ഷിയുടെ സ്ഥാനാർത്ഥിയായ രാഷ്ട്രപതിസ്ഥാനത്തേക്കുള്ള മത്സരവേദിയിൽ പ്രവേശിച്ച കാർട്ടറെ ആരും ഗൗരവമായെടുത്തില്ല. ദേശീയതലത്തിൽ രണ്ടു ശതമാനം ആളുകൾക്ക് മാത്രമാണ് അദ്ദേഹത്തെ അറിയാമായിരുന്നത്. മത്സരിക്കാനുള്ള മകന്റെ തീരുമാനം കേട്ട അമ്മ ലില്ലിയൻ ചോദിച്ചത്, "എന്തിന്റെ പ്രസിഡന്റ് സ്ഥാനത്തേക്കാണ്" മത്സരിക്കുന്നതെന്നാണ്. എന്നാൽ വാട്ടർഗേറ്റ് വിവാദത്തിന്റെ സ്മരണ ജനങ്ങളുടെ മനസ്സിൽ നിറഞ്ഞുനിന്നിരുന്നതിനാൽ വാഷിങ്ടൺ ഡി.സി.-യിലെ സ്ഥാപനവൽക്കരിക്കപ്പെട്ട നേതൃത്വത്തിൽ നിന്ന് അകന്നുനിന്ന സ്ഥാനാർത്ഥിയെന്ന സ്ഥിതി കാർട്ടർക്ക് മുതൽക്കൂട്ടായി. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രചാരണത്തിന്റെ മുഖ്യ ഊന്നൽ ഭരണവ്യവസ്ഥയുടെ പുന:സംഘടന എന്ന ആശയത്തിലായിരുന്നു. ഡെമോക്രറ്റിക് കക്ഷിയുടെ സ്ഥാനാർത്ഥിത്വത്തിനുവേണ്ടിയുള്ള അയോവ കോക്കസും, ന്യൂഹാമ്പ്‌ഷയർ പ്രൈമറിയും വിജയിച്ചതോടെ കാർട്ടർ മുൻനിരയിലുള്ള സ്ഥാനാർത്ഥിയായി.
തുടക്കത്തിൽ തന്നെ സമർത്ഥനായ വിദ്യാർത്ഥിയായിരുന്ന കാർട്ടർ വായനയിൽ പ്രത്യേകം താത്പര്യം കാട്ടി. ഹൈസ്കൂളിലെത്തിയപ്പോൾ അദ്ദേഹം ബാസ്ക്കറ്റ് ബോൾ കളിക്കാരനെന്ന നിലയിലും തിളങ്ങി. ജൂലിയ കോൾമാൻ എന്ന അദ്ധ്യാപിക കാർട്ടറെ ഏറെ സ്വാധീനിച്ചു. ഹൈസ്കൂൾ വിദ്യാഭ്യാസത്തിനുശേഷം അദ്ദേഹം അമിക്കസ് നഗരത്തിലെ ജോർജ്ജിയ സൗത്ത് വെസ്റ്റേൺ കോളജിൽ ചേർന്നു. ജോർജ്ജിയ ടെക്കിൽ ഗണിതശാസ്ത്രത്തിൽ ഒരു പഠനപദ്ധതികൂടി പൂർത്തിയാക്കിയ അദ്ദേഹം 1943-ൽ അമേരിക്കൻ നാവിക അക്കാദമിയിൽ ചേർന്നു. അക്കാദമിയിലെ പരിശീനലകാലത്ത് പ്രാഗല്ഭ്യം തെളിയിച്ച കാർട്ടർ മിഡ്ഷിപ്പ്‌മാൻ സ്ഥാനത്തേക്ക് പരിശീലനം ലഭിച്ച 820 പേരിൽ 59-ആമനായി പരിശീലനം പൂർ‍ത്തിയാക്കി.
ഗവർണ്ണറായുള്ള സ്ഥാനാരോഹണ പ്രസംഗത്തിൽ കാർട്ടർ വർഗ്ഗവേർതിരിവിന്റെ കാലം കഴിഞ്ഞെന്നും സംസ്ഥാനത്തിന്റെ ഭാവിയിൽ ആ നയത്തിന് ഒരു പ്രസക്തിയുമില്ലെന്നും അഭിപ്രായപ്പെട്ടു. തെക്കൻ സംസ്ഥാനങ്ങളിലൊന്നിൽ സംസ്ഥാനതലത്തിൽ അധികാരം കയ്യാളുന്ന ഒരാൾ പരസ്യമായി ഈ അഭിപ്രായം പ്രകടിപ്പിക്കുന്നത് ആദ്യമായിരുന്നു. ആഫ്രിക്കൻ അമേരിക്കക്കാരെ കാർട്ടർ ഉത്തരവാദിത്തപ്പെട്ട പല തസ്തികകളിലും നിയമിച്ചു. സംസ്ഥാന ഗവർണ്ണർമാരിൽ, വർണ്ണവേർതിരിവ്, കറുത്ത വർഗ്ഗക്കാരുടെ അവകാശങ്ങളുടെ വിപുലീകരണം എന്നീ വിഷയങ്ങളിൽ പുരോഗമനാത്മകമായ അഭിപ്രായങ്ങൾ വച്ചുപുലർത്തുന്നവരിൽ ഒരാളായി അദ്ദേഹം കണക്കക്കപ്പെട്ടു.
ഭരണത്തിന്റെ അവസാനവർ‍ഷങ്ങൾ കാർ‍ട്ടർക്ക് പല വലിയ പ്രതിസന്ധികളും നേരിടേണ്ടിവന്നു. 1979-ൽ ഇറാനിലെ അമേരിക്കൻ സ്ഥാനപതികാര്യാലയം അവിടത്തെ വിപ്ലവഭരണത്തോട് അനുഭാവം പുലർത്തിയ ഒരു വിഭാഗം വിദ്യാർത്ഥികൾ പിടിച്ചെടുത്തതിനെ തുടർന്നുണ്ടായ പ്രതിസന്ധിയായിരുന്നു അവയിൽ പ്രധാനം. ബന്ദികളായിത്തീർന്ന എംബസി ഉദ്യോഗസ്ഥന്മാരെ രക്ഷപെടുത്താൻ "ഓപ്പറേഷൻ കഴുകൻ നഖം" എന്ന രഹസ്യപ്പേരിൽ നടത്തിയ ശ്രമം പരാജയത്തിൽ കലാശിച്ചു. 1979-ലെ ഊർജ്ജ-ക്ഷാമം, അഫ്ഘാനിസ്ഥാനിലേക്കുള്ള സോവിയറ്റ് സേനയുടെ കടന്നുകയറ്റം എന്നിവ കാർട്ടർഭരണം നേരിട്ട മറ്റു പ്രതിസന്ധികളിൽ ചിലതായിരുന്നു.
1966-ൽ ജോർജ്ജിയ സെനറ്റിലെ രണ്ടാം കാലാവധി തീരാറായപ്പോൾ, ദേശീയതലത്തിൽ, ജനപ്രതിനിധിസഭയിലേക്ക് മത്സരിക്കാൻ കാർട്ടർ പദ്ധതിയിട്ടു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ റിപ്പബ്ലിക്കൻ പ്രതിയോഗി അതോടെ മത്സരത്തിൽ നിന്ന് പിന്മാറി, സംസ്ഥാനത്തെ ഗവർണ്ണർ സ്ഥാനത്തേക്ക് മത്സരിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. റിപ്പബ്ലിക്കൻ കക്ഷിയിൽ നിന്നൊരാൾ സംസ്ഥാനഗവർണ്ണർ ആകുന്നത് ഇഷ്ടപ്പെടാതിരുന്നു കാർട്ടർ അതോടെ ഗവർണ്ണർ സ്ഥാനത്തേക്ക് മത്സരിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. ആ മത്സരത്തിൽ കാർട്ടർ പ്രൈമറിയിൽ തന്നെ പരാജയപ്പെട്ടെങ്കിലും ഏറെ അറിയപ്പെടാതിരുന്ന ഒരു സെനറ്റ് അംഗമായിരുന്ന അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശക്തികൾ ഈ മത്സരം വെളിവാക്കി.
ഐക്യനാടുകളുടെ അറ്റ്ലാന്റിക്, പസഫിക് നാവികവ്യൂഹങ്ങളിലെ ഉപരിതല കപ്പലുകളിലും ഡീസൽ-വൈദ്യുത അന്തർവാഹിനികളിലും സേവനമനുഷ്ടിച്ച കാർട്ടർ, ജൂനിയർ ഓഫീസറായിരിക്കെ ഡീസൽ-വൈദ്യുത അന്തർവാഹിനി നയിക്കാനുള്ള യോഗ്യത നേടി. അക്കാലത്ത് ആരംഭദശയിലായിരുന്ന ആണവ-അന്തർവാഹിനി പരിപാടിയിലേക്ക് കാർട്ടർ സമർപ്പിച്ച അപേക്ഷ സ്വീകരിക്കപ്പെട്ടു. അതിന് നേതൃത്വം കൊടുത്തിരുന്ന കാപ്റ്റൻ റിക്കോവർ വലിയ കണിശക്കാരനെന്ന നിലയിൽ പേരെടുത്തിരുന്നു. മാതാപിതാക്കൾ കഴിഞ്ഞാൽ തന്നെ ഏറ്റവും സ്വാധീനിച്ച വ്യക്തി റിക്കോവർ ആണെന്ന് കാർട്ടർ പിന്നീട് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.
അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിലെ ജോർജ്ജിയ സംസ്ഥാനത്തിന്റെ തെക്കുപടിഞ്ഞറുള്ള പ്ലെയിൻസ് എന്ന ചെറിയ ഗ്രാമത്തിലാണ് കാർട്ടർ ജനിച്ചതും വളർന്നതും. കാർട്ടർ കുടുംബം അനേകം തലമുറകളായി ജോർജ്ജിയക്കാരായിരുന്നു. കാർട്ടറുടെ മുതുമുത്തച്ഛൻ എൽ.ബി.വാക്കർ കാർട്ടർ അമേരിക്കൻ ആഭ്യന്തരയുദ്ധത്തിൽ, വിഘടിച്ചുനിന്ന തെക്കൻ സംസ്ഥാനങ്ങളുടെ കോൺഫെഡറേറ്റ് സൈന്യത്തിൽ സേവനമനുഷ്ടിച്ചിട്ടുണ്ട്. ജെയിംസ് ഏൾ കാർട്ടറുടേയും ലില്ലിയൻ ഗോർഡി കാർട്ടറുടേയും നാലു മക്കളിൽ മൂത്തയാളായിരുന്നു ജിമ്മി. ജെയിംസ് കാർട്ടർ ഒരു വ്യാപാരപ്രമുഖനും അമ്മ നഴ്സുമായിരുന്നു.
"മാധ്യമരംഗത്തെ മുമ്പന്മാരുടെ സ്വീകരണവും പിന്തുണയാണ് കാർട്ടർക്കുണ്ടായിരുന്നതും മറ്റുള്ളവർക്കില്ലാതിരുന്നതും. കാർട്ടറുടേയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രചാരണത്തിന്റേയും നേർക്കുള്ള മാധ്യമങ്ങളുടെ അനുകൂലനിലപാടുമൂലമാണ് ദേശീയതലത്തിലുള്ള അഭിപ്രായവോട്ടെടുപ്പുകളിൽ കുതിച്ചുയരാൻ കാർട്ടർക്ക് കഴിഞ്ഞത്. 9 മാസത്തെ കൊണ്ട്, ഏറെയൊന്നും അറിയപ്പെടാത്തെ പൊതുപ്രവർത്തകനെന്ന നിലയിൽ നിന്ന് രാഷ്ട്രപതിസ്ഥാനത്തേക്കുള്ള കാർട്ടറുടെ മുന്നേറ്റം സാധ്യമായത് അങ്ങനെയാണ്."
ചെറുപ്രായത്തിൽ തന്നെ ക്രിസ്തുമതത്തോട് അഗാധമായ പ്രതിബദ്ധത കാട്ടിയ കാർട്ടർ, ജീവിതകാലമത്രയും ഞായറാഴ്ചകളിൽ വേദപാഠക്ലാസ്സുകളിൽ പഠിപ്പിച്ചു. രാഷ്ട്രപതിയായിരിക്കുമ്പോഴും അദ്ദേഹം ദിവസവും പലവട്ടം പ്രാർത്ഥിച്ചിരുന്നു. യുവപ്രായത്തിൽ ശ്രവിച്ച ഒരു മതപ്രഭാഷണം കാർട്ടറെ ഏറെ സ്വാധീനിച്ചു. "ക്രിസ്ത്യാനിയാണെന്ന കുറ്റത്തിന് നിന്നെ അറസ്റ്റുചെയ്താൽ ശിക്ഷിക്കാൻ മാത്രം തെളിവുണ്ടാകുമോ?" എന്നായിരുന്നു ആ പ്രഭാഷണത്തിന്റെ ശീർഷകം."
1980 ആയപ്പോൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജനസമ്മതി വലിയ കുറവു രേഖപ്പെടുത്തി. എങ്കിലും അടുത്ത തെരഞ്ഞെടുപ്പിലും രാഷ്ട്രപതി സ്ഥാനത്തേക്ക് ഡെമോക്രാറ്റിക് കക്ഷിയുടെ സ്ഥാനാർത്ഥിയായത് കാർട്ടർ തന്നെയാണ്. എന്നാൽ ടെഡ് കെന്നഡിയെ പാർട്ടി സ്ഥാനാർത്ഥിത്വത്തിനുവേണ്ടിയുള്ള മത്സരത്തിൽ പരാജയപ്പെടുത്തിയ കാർട്ടറെ രാഷ്ട്രപതി തെരഞ്ഞെടുപ്പിൽ റിപ്പബ്ലിക്കൻ കക്ഷി സ്ഥാനാർത്ഥി റോണാഡ് റീഗൻ പരാജയപ്പെടുത്തി. 1981 ജനുവരിയിൽ കാർട്ടർ സ്ഥാനമുക്തനായി.
പണ്ഡിതന്മാരും ചരിത്രകാരന്മാരും കാർ‍ട്ടറുടെ ഭരണകാലത്തെ സമ്മിശ്രമായ രീതിയിലാണ് വിലയിരുത്തുന്നത്. അമേരിക്കൻ രാഷ്ട്രപതിമാരിൽ ഒൻപതാം സ്ഥാനം മുതൽ 34-ആം സ്ഥാനം വരെ അദ്ദേഹത്തിന് കല്പ്പിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ ലോകസമാധാനം, മനുഷ്യാവകാശസംരക്ഷണം എന്നീ മേഖലകളിലെ പ്രവർത്തനങ്ങളുടെ പേരിൽ ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും പേരെടുത്ത മുൻരാഷ്ട്രപതിമാരിൽ ഒരാളായി അദ്ദേഹം വിലയിരുത്തപ്പെടുന്നു.
1960-കളിൽ കാർട്ടർ രണ്ടു വട്ടം ജോർജ്ജിയ സംസ്ഥാനത്തെ സെനറ്റിലേക്ക് തെരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടു. സെനറ്റിലെ വിദ്യാഭ്യാസസമിതിയിൽ അദ്ദേഹം കുറേക്കാലം അംഗമായിരുന്നു. 1966-ൽ, ഗർണ്ണർ സ്ഥാനത്തേക്ക് മത്സരിക്കാൻ തീരുമാനിച്ച കാർട്ടർ സെനറ്റിലേക്ക് വീണ്ടും മത്സരിക്കേണ്ടെന്ന് തീരുമാനിച്ചു. സെനറ്റിലെ കാർട്ടറുടെ ഒഴിവിലേക്ക് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ബന്ധു, ഹ്യൂഗ് കാർട്ടർ തെരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടു.
താൻ നാവികസേനയെ ഏറെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്നെന്നും നാവികനായി തന്നെ തുടരാൻ കരുതിയിരുന്നെന്നും കാർട്ടർ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. നാവിക സന്നാഹങ്ങളുടെ തലവൻ ആയിത്തീരനാണ് അദ്ദേഹം ആഗ്രഹിച്ചത്. എന്നാൽ 1953-ൽ പിതാവിന്റെ മരണം നാവികസേനയിലെ നിയുക്തിയിൽ നിന്ന് വിരമിക്കാൻ അദ്ദേഹത്തെ നിർബ്ബന്ധിതനാക്കി. ആ വർഷം ഒൿടൊബർ 9-ന് അദ്ദേഹം സേവന നിവൃത്തി നേടി.
1976 ജനുവരി 26-ലെ ഒരു ഗാല്ലപ്പ് വോട്ടെടുപ്പിലും നാലു ശതമാനം ഡെമോക്രറ്റിക് സമ്മതിദായകർ മാത്രമാണ് കാർട്ടറെ തങ്ങളുടെ സ്ഥാനാർത്ഥിയായി കണ്ടത്. എന്നാൽ മാർച്ച് പകുതിയായപ്പോൾ കാർട്ടർ ഡെമോക്രറ്റിക് കക്ഷിയുടെ സ്ഥാനാർത്ഥിപദകാംക്ഷികളിൽ മുമ്പനായതിനു പുറമേ, അഭിപ്രായവോട്ടെടുപ്പുകളിൽ രാഷ്ട്രപതി ഫോർഡിനും മുമ്പിലായെന്ന് ഷൂപ്പ് പറയുന്നു.
സെനറ്റർ വാൾട്ടർ മോണ്ഡേലിനെ തന്റെ സഹസ്ഥാനാർത്ഥിയായി ഉപരാഷ്ട്രപതി സ്ഥാനത്തേക്ക് തെരഞ്ഞെടുത്തു. പ്രചാരണപ്രസംങ്ങളിൽ, വാഷിങ്ടണിലെ സ്ഥാപനവത്കരിക്കപ്പെട്ട നേതൃത്വത്തെ വിമർശിച്ച കാർട്ടർ വിയറ്റ്നാം യുദ്ധവും വാട്ടർഗേറ്റും അമേരിക്കക്ക് ഏല്പ്പിച്ച മുറിവുകൾക്ക് ധാർമ്മികമായ പരിഹാരം നിർദ്ദേശിച്ചു.
തുടർന്ന് അദ്ദേഹം പ്ലെയിൻസിലെ കുടുംബവ്യാപാരം ഏറ്റെടുത്ത് വികസിപ്പിച്ചു. നിലക്കടലക്കൃഷിയിൽ ശ്രദ്ധയൂന്നിയ കാർട്ടർ ആ രംഗത്ത് അഭിവൃദ്ധി നേടി. 1970-ൽ ഗവർണ്ണർ സ്ഥാനത്തേക്ക് മത്സരിച്ച അവസരത്തിൽ കാർട്ടർ സമ്പന്നനായ ഒരു നിലക്കടല കൃഷിക്കാരനായി കണക്കാക്കപ്പെട്ടു.
ദേശീയരാഷ്ട്രീയത്തിലെ പുതിയ 'കണ്ടെത്തലായ' കാർട്ടറെ മാധ്യമലോകം പൊതുവേ പിന്തുണച്ച് പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചു. "കാർട്ടറുടെ രാഷ്ട്രപതി സ്ഥാനവും അതിനപ്പുറവും" എന്ന 1980-ലെ പുസ്തകത്തിൽ ലോറൻസ് ഷൂപ്പ് ഇക്കാര്യം ഇങ്ങനെ സൂചിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്: