polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ഒട്ടേറെ താർക്കിക, പക്ഷസ്ഥാപന രചനകളിൽ അവിശ്രമം മുഴുകിയ കാൽവിനെ അവ വിവാദപുരുഷനാക്കി. അസഹിഷ്ണുവും പരുക്കൻ സ്വഭാവക്കാരനും ആയി അറിയപ്പെട്ടെങ്കിലും, ഫിലിപ്പ് മെലാഞ്ഛ്തണേയും, ഹിൻറിച്ച് ബുള്ളിഞ്ഞറേയും പോലുള്ള ഇതരപക്ഷനവീകർത്താക്കളുമായി അദ്ദേഹം സൗഹാർദ്ദപൂർവം കത്തിടപാടുകൾ നടത്തി. ക്രിസ്തുധർമ്മത്തിന്റെ നിയമങ്ങൾ എന്ന വിഖ്യാതരചനയ്ക്കു പുറമേ കാൽവിൻ ബൈബിളിലെ മിക്കവാറും പുസ്തകങ്ങൾക്കും വ്യാഖ്യാനങ്ങളും, ദൈവശാസ്ത്രനിബന്ധങ്ങളും വിശ്വാസപ്രഘോഷണങ്ങളും എഴുതി. ആഴ്ചമുഴുവൻ അദ്ദേഹം ജനീവയിൽ പ്രഭാഷണങ്ങൾ നടത്തി.
വടക്കൻ ഫ്രാൻസിൽ പിക്കാർഡി പ്രവിശ്യയിലെ നൊയോണിൽ ജനിച്ച കാൽവിന്റെ നവീകരണപ്രവർത്തനങ്ങൾ സ്വിറ്റ്സർലൻഡിലെ ജനീവ നഗരം കേന്ദ്രമാക്കിയായിരുന്നു. ജനീവയിൽ ഔദ്യോഗികപദവികളോ പൗരത്വമോ ഇല്ലാതെ കഴിഞ്ഞിട്ടും, നിയമദാതാവും മാർഗ്ഗദർശിയും എന്ന നിലയിൽ ഏറെക്കാലം അദ്ദേഹം ആ നഗരത്തിന്റെ ഭാഗധേയങ്ങളെ നിയന്ത്രിച്ചു. പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് ക്രിസ്തീയതയെ ഒരു ആഗോളധർമ്മമാക്കി മാറ്റുന്നതിൽ പ്രധാനപങ്കുവഹിച്ച കാൽവിൻ ആധുനികലോകത്തിന്റെ ചരിത്രത്തെ ഏറ്റവുമേറെ സ്വാധീനിച്ച വ്യക്തികളിൽ ഒരാളായി വിലയിരുത്തപ്പെടുന്നു.
ക്രിസ്തീയവിശ്വാസങ്ങളുമായി ചേർന്നു പോകാത്ത പാഷണ്ഡതയായി കാൽവിൻ കരുതിയ അത്രിത്വവാദം ഉൾപ്പെടെയുള്ള ആശയങ്ങൾ പുലർത്തിയിരുന്ന മൈക്കൽ സെർവെറ്റസ് എന്ന സ്പെയിൻകാരൻ ജനീവയിൽ എത്തിയത് ഇക്കാലത്തായിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിനു ജനീവയിലുണ്ടായ അനുഭവം, കാൽവിൻ നടപ്പാക്കിയ വ്യവസ്ഥിതിയുടെ കാർക്കശ്യത്തെ ഉദാഹരിക്കുന്നു. കാൽവിൻ അപലപിച്ച സെർവറ്റസിനെ ജനീവയിലെ നഗരസഭ വിചാരണയ്ക്കു ശേഷം, ജനീവാത്തടാകത്തെ അഭിമുഖീകരിച്ചു നിൽക്കുന്ന ചാമ്പെൽ കുന്നിൽ, മെല്ലെ കത്തുന്ന തീയിൽ എരിച്ചു കൊന്നു.
ക്രിസ്തീയചിന്തയിൽ ഹിപ്പോയിലെ അഗസ്റ്റിന്റെ പാരമ്പര്യം പിന്തുടർന്ന കാൽവിൻ, രക്ഷാ-ശിക്ഷകളുടെ വഴിയിൽ മനുഷ്യാത്മാക്കളുടെ ഗതി, തന്റെ നിരുപാധികമായ പരമാധികാരം അനുസരിച്ചുള്ള ദൈവത്തിന്റെ 'മുൻനിശ്ചയത്തെ' ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നുവെന്നു വാദിച്ചു. കാൽവിൻവാദം എന്നറിയപ്പെടുന്ന ദൈവശാസ്ത്രപക്ഷത്തിന്റെ കാതൽ കാൽവിന്റെ രചനകളിലും പ്രഭാഷണങ്ങളിലും അടങ്ങിയിരുന്ന ഈ വാദമാണ്.
ഏറെ അന്വേഷണങ്ങൾക്കൊടുവിൽ 1540-ൽ കാൽവിൻ, കുറേ മക്കളുടെ അമ്മയും വിധവയും ആയിരുന്ന ഇദെലെത്തെ ദെ ബൂറെ എന്നെ ദരിദ്രസ്ത്രീയെ വിവാഹം കഴിച്ചു. അവർക്കു പിറന്ന ഏകസന്താനം ശൈശവത്തിൽ മരിച്ചു. 1549-ൽ 'ഇദെലെത്തെ'-യുടെ മരണം കാൽവിനെ ദുഖവിവശനാക്കി. അവശേഷിച്ച 15 വർഷക്കാലത്തെ ജീവിതത്തിൽ അദ്ദേഹം പിന്നെ വിവാഹം കഴിച്ചില്ല.
ഇക്കാലത്തു തന്നെ അദ്ദേഹം ആത്മീയമായ ഒരു പരിവർത്തനാനുഭവത്തിലൂടെ കടന്നുപോയതായും പറയപ്പെടുന്നു. ബൈബിളിലൂടെ ദൈവം തന്നോടു സംസാരിച്ചതായുള്ള കാൽവിന്റെ ബോദ്ധ്യമൊഴിച്ച് ഈ അനുഭവത്തിന്റെ സ്വഭാവത്തെക്കുറിച്ച് മറ്റൊന്നും വ്യക്തമല്ല. ഈ അനുഭവം അദ്ദേഹത്തിന്റെ പിൽക്കാലജീവിതത്തേയും ചിന്തയേയും സ്വാധീനിച്ചു.
1532-ൽ നിയമബിരുദം നേടിയ കാൽവിൻ അതേവർഷം തന്റെ ആദ്യരചന പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു. സ്റ്റോയിക്ക് ചിന്തകനായ സെനെക്കായുടെ "ദയയെക്കുറിച്ച്" എന്ന കൃതിയുടെ വ്യാഖ്യാനമായിരുന്നു അത്.
ഉത്തര-മദ്ധ്യേന്ത്യയിൽ "ഠഗ്ഗുകൾ" എന്ന പേരിൽ നിലവിലിരുന്ന കവർച്ചക്കാരുടേതായി കരുതപ്പെട്ടിരുന്ന രഹസ്യസമൂഹത്തെ ഉന്മൂലനം ചെയ്തതിന്റെ പേരിലാണ് സ്ലീമാൻ പ്രധാനമായും അറിയപ്പെടുന്നത്. ഹിന്ദുക്കളും മുസ്ലിങ്ങളും ഉൾപ്പെട്ട ഒരു അഖിലേന്ത്യാസമൂഹമായിരുന്നു ഠഗ്ഗുകൾ. ദൈവപ്രേരണയിലാണ് തങ്ങൾ കൊല്ലും കൊലയും നടത്തുന്നതെന്ന് അവർ വിശ്വസിച്ചിരുന്നു. അവരിൽ ഹിന്ദുക്കളുടെ ഉപാസനാമൂർത്തി കാളിയും മുസ്ലിങ്ങളുടേത് പ്രവാചകന്റെ പുത്രി ഫാത്തിമയും ആയിരുന്നു. സമൂഹത്തിലെ ശക്തന്മാരിൽ പലരുടേയും പിന്തുണയുണ്ടായിരുന്ന അവർ ആരേയും ഭയപ്പെടാതെ നിർബ്ബാധം പ്രവർത്തിച്ചു പോന്നു. അംഗീകൃതവ്യവസ്ഥിതിയുടെ ഒരു ഭാഗമായി അവർ കരുതപ്പെട്ടു. അവരുടെ കൂട്ടായ്മയുടെ രഹസ്യങ്ങൾ ഭേദിക്കാനുള്ള ബുദ്ധിമുട്ടു മൂലം, അവരിൽ ഏറ്റവും കുപ്രസിദ്ധിനേടിയവരെക്കുറിച്ചു പോലും എന്തെങ്കിലും വിവരം ലഭിക്കുക അസാദ്ധ്യമായിരുന്നു.
1809 ഒക്ടോബർ 2-ന് 21-ആമത്തെ വയസ്സിൽ ഇന്ത്യയിലെത്തിയ സ്ലീമാൻ, ബ്രിട്ടീഷ് ഇന്ത്യയിലെ ഇതര ഭരണാധികാരികളിൽ പലരിൽ നിന്നും ഭിന്നനായി, പുകവലിയോ, മദ്യപാനമോ, നാവാബുമാരേപ്പോലെയുള്ള ആർഭാടമോ ഒന്നുമില്ലാത്ത ജീവിതമാണ് നയിച്ചത്. 1928-ൽ 39-ആം വയസ്സിൽ, ഒരു ഫ്രെഞ്ചു പ്രഭുവിന്റെ 19 വയസ്സുള്ള മകൾ അമേലിയാ ജോസഫൈനെ സ്ലീമാൻ വിവാഹം കഴിച്ചു. മൗറീഷ്യസിലുള്ള പിതാവിന്റെ കരിമ്പിൻ തോട്ടത്തിനു പറ്റിയ കരിമ്പിനങ്ങൾ തേടി ജബൽപൂരിൽ വന്നതായിരുന്നു അവർ. ഉത്തരേന്ത്യയിലെ സൈനികകലാപം തുടങ്ങുന്നതിനു ഒരു വർഷം മുൻപ്, 46 വർഷം ഇന്ത്യയിൽ ചെലവഴിച്ച ശേഷം, 1856-ൽ ബ്രിട്ടൻ സന്ദർശിക്കാൻ പോയ അദ്ദേഹം, ശ്രീലങ്കയ്ക്കടുത്തു വച്ച് കപ്പലിൽ മരിച്ചു. ജബൽപൂരിലെ ക്രൈസ്റ്റ് ചർച്ച് ഭദ്രാസനത്തിൽ സ്ലീമാന്റെ പേരിൽ ഒരു ഫലകവും ചരമക്കുറിപ്പും ഉണ്ട്.
ബ്രിട്ടീഷ് ഇന്ത്യൻ ഭരണത്തിലെ ഒരു സൈനികോദ്യോഗസ്ഥനും ഭരണാധികാരിയുമായിരുന്നു സർ വില്യം ഹെൻറി സ്ലീമാൻ . ഇന്ത്യയിലെ സംസ്കാരത്തിന്റേയും പ്രകൃതിസൗന്ദര്യത്തിന്റേയും ആരാധകനായിരുന്നു അദ്ദേഹം. കവർച്ചക്കാരുടെ സമൂഹമായി പറയപ്പെടുന്ന ഠഗ്ഗുകൾ എന്ന വിഭാഗത്തെ അമർച്ച ചെയ്തതിന്റെ പേരിലാണ് സ്ലീമാൻ മുഖ്യമായും അറിയപ്പെടുന്നത്. വൈവിദ്ധ്യമുള്ള താത്പര്യങ്ങൾ പുലർത്തിയിരുന്ന അദ്ദേഹം ഏഷ്യയിലെ ആദ്യത്തെ ദിനോസർ ജീവാശ്മത്തിന്റെ കണ്ടെത്തലിന്റെ പേരിലും ഠഗ്ഗുകളുടെ രഹസ്യഭാഷയായ രാമസീയനയിലെ പദങ്ങൾ സമാഹരിച്ചു നിർമ്മിച്ച നിഘണ്ടുവിന്റെ പേരിലും പ്രശസ്തനാണ്.
ഏഷ്യയിൽ ഡിനോസറുകളുടെ ജീവാശ്മം ആദ്യം കണ്ടെത്തിയ ആളെന്ന നിലയിലും സ്ലീമാൻ അറിയപ്പെടുന്നു. 1828-ൽ നർമ്മദാ താഴ്വരയിൽ സൈന്യാധിപനായിരിക്കെ അദ്ദേഹം നേതൃത്വം കൊടുത്ത ഖനനത്തിൽ പുരാതനമായ മരങ്ങളുടേയും ദിനോസറുകളുടേയും അവശിഷ്ടങ്ങൾ കണ്ടുകിട്ടി. ആ അവശിഷ്ടങ്ങൾ അദ്ദേഹം ലണ്ടണിലേയ്ക്കും കൽക്കത്തയിലെ മ്യൂസിയത്തിനും അയച്ചുകൊടുത്തു. 1877-ൽ അവയുടെ ഒരു ഭാഗം "ടൈറ്റാനോസോറസ് ഇൻഡിക്കസ്" എന്ന ദിനോസറിന്റേതാണെന്ന് റിച്ചാർഡ് ലിഡേക്കർ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. എങ്കിലും ഈ തിരിച്ചറിയൽ ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെട്ടിട്ടുമുണ്ട്.
ഇംഗ്ലണ്ടിൽ കോൺവാളിലെ സ്ട്രാട്ടൺ എന്ന സ്ഥലത്ത്, എക്സൈസ് അധികാരിയും സൈനികനുമായ ഫിലിപ്പ് സ്ലീമാന്റെ മകനായി അദ്ദേഹം ജനിച്ചു. 1809-ൽ ബംഗാൾ സൈന്യത്തിൽ ചേർന്ന സ്ലീമാൻ 1814-16-ലെ നേപ്പാൾ യുദ്ധത്തിൽ പങ്കെടുത്തു. 1820-ൽ അദ്ദേഹം, ഇന്നത്തെ മദ്ധ്യപ്രദേശത്ത് സാഗർ-നർമ്മദാ പ്രദേശത്ത് ഗവർണ്ണർ ജനറലിന്റെ പ്രതിനിധി ആയിരുന്ന ഫ്രാൻസിസ് റാവ്ഡൻ ഹേസ്റ്റിങ്സിന്റെ സഹായി ആയി നിയമിതനായി.
ഠഗ്ഗുകളെ ഉന്മൂലനം ചെയ്യുന്നതിന്റെ ഭാഗമായി അവരുടെ സമൂഹത്തിനു പൊതുവായുണ്ടായിരുന്ന "രാമസീ" എന്ന രഹസ്യഭാഷ പഠിച്ച സ്ലീമാൻ, കീഴടങ്ങിയ ഠഗ്ഗുകളുടെ സഹായത്തോടെ ആ ഭാഷയിലെ വാക്കുകളുടെ വിപുലമായ ഒരു ശേഖരം ക്രമീകരിച്ച് "രാമസീയന" എന്ന പേരിൽ ഒരു നിഘണ്ടു സൃഷ്ടിച്ചു. 1836-ൽ കൽക്കത്തയിലെ മിലിട്ടറി ഓർഫൻ മുദ്രണാലയമാണ് അതു പ്രസിദ്ധീകരിച്ചത്.
1844-ൽ സ്ലീമാൻ തന്റെ ഇന്ത്യൻ ജീവിതത്തിലെ അനുഭവങ്ങൾ "റാംബിൾസ് ആൻഡ് റിക്കളക്ഷൻസ് ഓഫ് ആൻ ഇൻഡ്യൻ ഒഫിഷ്യൽ" എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു.
1175 വർഷത്തിന്റെ പാരമ്പര്യം പേറുന്ന പരിശുദ്ധ കന്യകാമറിയത്തിന്റെ നാമത്തിലുള്ള പള്ളി അമേരിക്കൻ ശില്പകലാ മാതൃകയിലാണ് നിർമ്മിച്ചിരിക്കുന്നത്. ദേവാലയത്തിന് 180 അടി നീളവും 55 അടി വീതിയുമുണ്ട് . മുഖവാരത്തിന് 101 അടിയും മണിഗോപുരത്തിന് 85 അടി ഉയരവുമുണ്ട്. ഈ മണി ഗോപുരത്തിൽ സ്ഥാപിച്ചിട്ടുള്ള വലിയ മൂന്ന് മണികൾ 1905-ൽ ജർമ്മനിയിൽ നിന്നും കൊണ്ടുവന്നിട്ടുള്ളവയാണ്. ഈ മണികളിൽ ഏറ്റവും വലുതിൽ ആർക്ക്-എയ്ഞ്ചൽ-സെന്റ് മിഖായേൽ എന്നും രണ്ടാമത്തേതിൽ സാൻ സെബാസ്റ്റ്യൻ- സെന്റ് സെബാസ്റ്റ്യൻ എന്നും ഏറ്റവും ചെറുതിൽ സാന്റ് മരിയ-സെന്റ് മേരി എന്നും ആലേഖനം ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. കർത്താവിന്റെ കുരിശ് മരണത്തെ അനുസ്മരിച്ച് ധ്യാനിക്കുന്നതിന് വേണ്ടി എല്ലാ വെള്ളിയാഴ്ചകളിലും ഉച്ചകഴിഞ്ഞ് മൂന്ന് മണിക്ക് മണി അടിക്കുന്ന പതിവും ഇവിടുണ്ട്. ചങ്ങനാശ്ശേരി രൂപതയുടെ മെത്രാൻ മാർ ജയിംസ് കാളാശ്ശേരിയുടെ 1928 ഡിസംബർ 29-അം തീയതിയിലെ 13-അം നമ്പർ കല്പനപ്രകാരം1929 ജനുവരി 1-അം തീയതി അതിരമ്പുഴ സെന്റ് മേരീസ് പള്ളി ഫൊറോനാ പള്ളിയായി ഉയർത്തപ്പെട്ടു.
പള്ളി സ്ഥാപനത്തെപറ്റിയുള്ള പ്രചുര പ്രചാരം നേടിയ ഒരു ഐതിഹ്യം ഉണ്ട്. പ്രസിദ്ധമായ എട്ടൊന്നുശേരി ഇല്ലത്തെ മൂത്ത നമ്പൂതിരിക്ക് വേളി കഴിഞ്ഞ് ഏറെക്കാലമായിട്ടും സന്താനഭാഗ്യമുണ്ടായില്ല. ഹൈന്ദവ ആചാര പ്രകാരമുള്ള പൂജകളും നേർച്ചകളുമൊന്നും ഫലപ്രാപ്തിയിലെത്തിയില്ല. ഇല്ലത്തെ ആശ്രിതനായ പേരൂർത്താഴെ മാപ്പിളയുടെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം ഇല്ലക്കാർ പരിശുദ്ധ കന്യാമറിയത്തോട് പ്രാർത്ഥിച്ചു. കൂട്ടായ പ്രാർത്ഥന ഫലിച്ചു. അന്തർജനം ഒരു ആൺകുഞ്ഞിനെ പ്രസവിച്ചു. പേരൂത്താഴെ മാപ്പിളക്ക് നൽകിയ വാഗ്ദാനമനുസരിച്ച് ഉദ്ദിഷ്ടകാര്യ സാദ്ധ്യത്തിനു നന്ദി സൂചകമായി ഇല്ലത്തുനിന്നും ദാനം ചെയ്ത പുരയിടത്തിലാണത്രെ പരിശുദ്ധ കന്യാമറിയത്തിന്റെ നാമത്തിൽ ആദ്യത്തെ പള്ളി ഉണ്ടായത്. ഇന്ന് ചെറിയ പള്ളി സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന സ്ഥലമാണു ഈ പുരയിടം. കാലക്രമത്തിൽ പരിശുദ്ധ അമ്മയുടെ പേരിലുള്ള ഈ പള്ളി കാഞ്ഞിരത്തിനാൽ പുരയിടത്തിലേക്ക് മാറ്റി സ്ഥാപിച്ചു.
കോട്ടയം ജില്ലയിലെ അതിരമ്പുഴയിൽ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന ഒരു ക്രൈസ്തവ ദേവാലയമാണ് അതിരമ്പുഴ സെന്റ് മേരീസ് ഫൊറോനാ പള്ളി. എ.ഡി 337-ൽ സ്ഥാപിതമായ കുറവിലങ്ങാട് പള്ളിയുടെ കുരിശുപള്ളിയായാണു അതിരമ്പുഴ പള്ളി സ്ഥാപിതമാകുന്നത്. യാതൊരുവിധ യാത്രാ സൗകര്യങ്ങളും ഇല്ലാതിരുന്ന കാലത്ത് അതിരമ്പുഴ-മാടപ്പാട് ഭാഗക്കാർക്ക് ആദ്ധ്യാത്മികാവിശ്യങ്ങൾക്ക് പതിനഞ്ച് കിലോമീറ്ററോളം യാത്രചെയ്ത് കുറവിലങ്ങാട് പള്ളിയിൽ എത്തണമായിരുന്നു. ഈ സാഹചര്യത്തിലാണു എ.ഡി 835-ൽ പരിശുദ്ധ കന്യാമറിയത്തിന്റെ നാമധേയത്തിൽ അതിരമ്പുഴയിൽ പള്ളി സ്ഥാപിതമാകുന്നത്.
പതിനെട്ടാം ശതാബ്ദത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ പള്ളിയുടെ പുരോഭാഗത്ത് എട്ട് പട്ടമായി ഒരു കോൽ പൊക്കത്തിൽ തറ കെട്ടി അത്രയും വീതിയിൽ പടികളും നിർത്തി മദ്ധ്യേ തൂണുകളും അതിൽ കരിങ്കൽ വിളക്കുകളും സ്ഥാപിച്ച് പന്ത്രണ്ട് കോൽ പൊക്കത്തിൽ പണികഴിപ്പിച്ചിട്ടുള്ള ഈ കരിങ്കൽ കുരിശ് ഒറ്റക്കല്ലിൽ തീർത്തിട്ടുള്ളതാണ്.വെള്ളിയാഴ്ച ദിനങ്ങളിൽ ഈ കരിങ്കൽ കുരിശിനോട് ചേർന്ന് സ്ഥാപിച്ചിരിക്കുന്ന ചുറ്റുവിളക്കിൽ എണ്ണ ഒഴിക്കുന്നത് ഇവിടുത്തെ ഒരു വലിയ നേർച്ചയാണ്.
മാതാവിന്റെ കിരീടധാരണം കൊത്തിയെടുത്ത് തങ്കത്താളുകൊണ്ട് നിറം പകർന്നിട്ടുള്ള വിശൃതമായ അൾത്താര അതിരമ്പുഴ പള്ളിയുടെ ഏറ്റവും വലിയ ആകർഷണമാണ്. ശില്പകലാ വൈദഗ്ദ്ധ്യവും കലാമേന്മയും തികഞ്ഞ ഈ അൾത്താര നൂറ്റാണ്ടുകൾ കഴിഞ്ഞിട്ടും പള്ളി പലപ്രാവശ്യം പുതുക്കി പണിതിട്ടും ഇന്നും മാറ്റമില്ലാതെ വർണ്ണപ്പൊലിമയോടെ നിലകൊള്ളുന്നു.
വിവാഹേതരബന്ധം സംബന്ധിച്ച് പല സമൂഹത്തിലും നിയമങ്ങൾക്കും കീഴ്വഴക്കങ്ങൾക്കും വ്യത്യാസമുണ്ട്. സ്വകാര്യ സ്വത്തിന്റെ ആവിര്ഭാവത്തോടു കൂടിയാണ് ഇന്ന് കാണുന്ന രീതിയിലുള്ള ഏകപങ്കാളിയോട് കൂടിയുള്ള ബന്ധത്തെ പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചു തുടങ്ങിയത്. ഇത് പാരമ്പര്യ സ്വത്തുക്കളുടെ കൈമാറ്റത്തിന് അനിവാര്യമായിരുന്നുവെന്നു പറയപ്പെടുന്നു. മനുഷ്യർ കൃഷി ആരംഭിക്കുന്നതിന് മുൻപ് ബഹുപങ്കാളികളുമായി ജീവിച്ചിരുന്നുവെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. പുരുഷൻ ബീജാവാപം നടത്താൻ പരമാവധി സ്‌ത്രീകളെ തേടുമ്പോൾ സ്ത്രീയാകട്ടെ ഗുണവാനായ പുരുഷനെ കണ്ടെത്താൻ ശ്രമിക്കുന്നു. അതിന്റെ ഫലമായി പരസ്പര ആകർഷണം ഉടലെടുക്കുന്നു. ഇതാണ് പല ബന്ധങ്ങൾ ഉണ്ടാകാനുള്ള അടിസ്ഥാന കാരണം. ഇന്ത്യയിലും പല സമൂഹങ്ങളിലും വിവാഹേതര ബന്ധങ്ങൾ സർവ സാധാരണമായിരുന്നു. ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണകാലത്തു നിലവിൽ വന്ന വിക്ടോറിയൻ സദാചാരം അത് മാറ്റിമറിക്കാൻ പ്രധാന പങ്ക് വഹിച്ചു.
വിവാഹേതരബന്ധത്തെ വ്യഭിചാരം എന്നും വിശേഷിപ്പിക്കാറുണ്ട്. ഇതൊരു വൻപാപമായാണ് മിക്ക മതങ്ങളും പ്രത്യേകിച്ച് സെമിറ്റിക്ക് മതങ്ങൾ പഠിപ്പിക്കുന്നത്. വ്യഭിചാരം എന്നതിനെ ലൈംഗികത്തൊഴിലുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തി പറയുക സാധാരണമാണ്. ആൺ ലൈംഗികത്തൊഴിലാളിയെ ഇംഗ്ലീഷിൽ ജിഗൊളോ എന്ന് വിളിക്കാറുണ്ട്. എന്നാൽ ലൈംഗികത്തൊഴിൽ ഒരു വിവാഹേതര ബന്ധമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നില്ല. പണത്തിന് വേണ്ടി ലൈംഗിക സേവനങ്ങൾ നൽകുന്ന ലൈംഗികത്തൊഴിലാളിയും വിവാഹേതര ബന്ധത്തിൽ ഏർപ്പെടുന്ന വ്യക്തിയും തമ്മിൽ വളരെയധികം വ്യത്യാസപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
വിവാഹബന്ധത്തോടുള്ള താല്പര്യക്കുറവ്‌, ദാമ്പത്യബന്ധത്തിലെ മടുപ്പ്, പങ്കാളിയോടുള്ള വെറുപ്പ്, സ്നേഹക്കുറവ്, കുടുംബപ്രശ്നങ്ങൾ, മാനസിക പൊരുത്തമില്ലായ്മ, സാമ്പത്തിക പ്രശ്നങ്ങൾ, പങ്കാളിയുടെ ലഹരി ഉപയോഗം, ഗാർഹിക പീഡനം, വൈവാഹിക ബലാത്സംഗം എന്നിവ ഇതിന്റെ കാരണമായി വ്യാഖ്യാനിക്കപ്പെടുന്നു. വൈവാഹിക ലൈംഗികതയിലെ ആവർത്തന വിരസത, അസംതൃപ്തി എന്നിവയും ഇതിന് പ്രേരിപ്പിക്കുന്നതായി ചൂണ്ടിക്കാണിക്കപ്പെടുന്നു. ചിലതരം മാനസിക പ്രശ്നങ്ങൾ ഉള്ളവരും അനേകം ബന്ധങ്ങളിൽ ഏർപ്പെടാറുള്ളതായി വിദഗ്‌ദർ സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്നു.
വിവാഹമോചനത്തിന് മിക്ക നിയമ വ്യവസ്ഥയിലും പ്രധാന കാരണമായി വിവാഹേതരബന്ധം പരിഗണിക്കുന്നു. ലൈംഗികാസ്വാദനം പ്രായപൂർത്തിയായ പൗരന്റെ സ്വകാര്യതയായോ മൗലികാവകാശമായോ അംഗീകരിച്ചിട്ടുള്ള പല രാജ്യങ്ങളിലും ചില ആദിവാസി ഗോത്രങ്ങളിലും പരസ്പര സമ്മതപ്രകാരമുള്ള ബന്ധങ്ങൾ കുറ്റകരമല്ല. ലിവിംഗ് ടുഗെതർ പോലെയുള്ള സംവിധാനങ്ങളിൽ ജീവിക്കുന്ന വ്യക്തികൾക്ക് ആവശ്യമെങ്കിൽ ബന്ധം അവസാനിപ്പിക്കാനും മറ്റൊരു പങ്കാളിയെ കണ്ടുപിടിക്കാനും കുറേക്കൂടി എളുപ്പമാണ്.
ഭൂപരമായി അടുത്തുകിടക്കുന്ന രാഷ്ട്രങ്ങൾ വിദേശകാര്യങ്ങളിലും സാമ്പത്തികകാര്യങ്ങളിലും പരസ്പരം ബന്ധപ്പെട്ടുണ്ടാകുന്ന ഒരു രാഷ്ട്രസഖ്യമാണ്, മേഖലോദ്ഗ്രഥനംകൊണ്ട് അർഥമാക്കപ്പെടുന്നത്. ഭരണകൂടങ്ങളുടെ സവിശേഷസ്വഭാവംകൊണ്ടോ, ജനങ്ങളുടെ ജീവിതരീതികളിലുള്ള വൈജാത്യങ്ങൾകൊണ്ടോ, ആശയങ്ങളിലുള്ള വൈരുദ്ധ്യങ്ങൾകൊണ്ടോ, ചരിത്രപരമായ മറ്റു സവിശേഷതകൾ നിമിത്തമോ ഈ നാടുകൾ തമ്മിൽ ഇണക്കമോ പിണക്കമോ എന്താണു നിലനിൽക്കുന്നത് എന്ന കാര്യം ഈ മേഖലാബന്ധത്തെ ബാധിക്കുന്നില്ല. മറ്റുള്ളവരുടെ പ്രവർത്തനങ്ങൾ ഓരോ ഘടകരാഷ്ട്രത്തിന്റെയും സാമ്പത്തികനിലയെയും വിദേശനയത്തെയും സാരമായി ബാധിക്കുന്നതുകൊണ്ട് രാജ്യരക്ഷാപരമായ നിലനില്പിന് കൂട്ടുകെട്ടുകൾ സഹായകമാകും എന്നതാണ് മേഖലാസമ്പ്രദായത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനം. മേഖലാതീതമായ താത്പര്യങ്ങൾ ചില അംഗങ്ങൾക്ക് ഉണ്ടാവാമെങ്കിലും ഭൂപരമായ അവയുടെ കിടപ്പ് മുഖ്യമായും വിദേശകാര്യങ്ങളിൽ പ്രാദേശികതാത്പര്യങ്ങളോടടുത്തു നിൽക്കാൻ അവയെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്.
ആദ്യത്തേതാവട്ടെ, രാഷ്ട്രീയോദ്ദേശ്യത്തോടുകൂടി ശക്തിസമീകരണത്തിനുവേണ്ടി വൻശക്തികൾ ചെറുരാഷ്ട്രങ്ങൾക്കു നൽകുന്ന സഹായമാണ്. ഈ പങ്കാളിത്തത്തിന്റെ പ്രകാശനം പ്രത്യേകാവകാശങ്ങൾ ഉറപ്പിച്ചുകൊണ്ടോ കോളനി സ്ഥാപിച്ചുകൊണ്ടോ സൈനികസാമ്പത്തികസഹായം നൽകിക്കൊണ്ടോ ആകാം. സൈനികസഖ്യത്തിലൂടെ ഒരു മേഖലയിൽ പുതിയൊരു ശക്തികേന്ദ്രീകരണം നടത്തി ഒരു വൻശക്തി പുറത്തുനിന്നും പ്രവേശിക്കുമ്പോൾ മറ്റു വൻശക്തികളും ഇതേപടി പ്രവർത്തിക്കാൻ ശ്രമിക്കും എന്നുള്ളതുകൊണ്ട് സംഘർഷാവസ്ഥ മുമ്പുണ്ടായിരുന്നതിനേക്കാൾ കുറയുന്നില്ല. ഫലത്തിൽ, ഇത്തരം സഹായസഹകരണങ്ങൾകൊണ്ട് ഒരു മേഖലയിലെ രാഷ്ട്രങ്ങൾക്കു സുരക്ഷിതത്വബോധം വർധിക്കുന്നുമില്ല. മധ്യേഷ്യയിലും പശ്ചിമയൂറോപ്പിലും പൂർവയൂറോപ്പിലും ദക്ഷിണേഷ്യയിലും ഉണ്ടായിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഉദ്ഗ്രഥനപരിപാടികളുടെ അടിസ്ഥാനം ഈ ശക്തിരാഷ്ട്രീയം ആണെന്നുള്ളതിനു സംശയമില്ല.
രണ്ടാം ലോകയുദ്ധത്തിനുശേഷം ഇത്തരം പ്രാദേശികസംയോജനശ്രമങ്ങൾ ലോകത്തെങ്ങും വർധിച്ച തോതിൽ നടന്നു. വ്യക്തിജീവിതത്തിന്റെ ഓരോ തലത്തിലും ഭരണകൂടങ്ങൾ ആധിപത്യം ചെലുത്താൻ തുടങ്ങിയതോടെ വ്യവസായം, വാണിജ്യം, സാങ്കേതികവിദ്യ, സാമൂഹികപ്രവർത്തനം, ആരോഗ്യം, തൊഴിൽ തുടങ്ങിയ രംഗങ്ങളിൽ കൂട്ടുപ്രവർത്തനം സാധിക്കുമോ എന്ന് പല രാജ്യങ്ങളും ആരായാൻ തുടങ്ങി. തത്ഫലമായി പല അന്താരാഷ്ട്ര സംഘടനകളും യൂറോപ്പിലും ആഫ്രിക്കയിലും അമേരിക്കയിലും ഏഷ്യയിലും ഉടലെടുത്തു. ഈ അന്താരാഷ്ട്രസംഘടനകളെല്ലാം ചില പ്രത്യേക സാഹചര്യങ്ങളിൽ, ചില പ്രത്യേകാവശ്യങ്ങൾ സാധിക്കുവാൻവേണ്ടി രൂപവത്കരിക്കപ്പെട്ടവയാണ്. പ്രാദേശികമായ ഉദ്ഗ്രഥനത്തെക്കാൾ അവ പ്രാമാണികമായി ലോകത്തെ വിഭജിക്കുകയാണ് ചെയ്തിട്ടുള്ളത് എന്നൊരു വാദഗതിയുമുണ്ട്.
ഉദ്ഗ്രഥനത്തെ പ്രാദേശികമെന്നും അന്താരാഷ്ട്രപരമെന്നും രണ്ടായി തിരിക്കാം. ഏതെങ്കിലും ഭൂപരമായ മേഖലയ്ക്കുള്ളിൽ ഒന്നിലധികം രാഷ്ട്രങ്ങൾ സഹകരിച്ച് ആഭ്യന്തര വിദേശനയങ്ങൾ ഒരു കേന്ദ്രത്തിന്റെ നിയന്ത്രണത്തിൽ കൊണ്ടുവരുമ്പോൾ അത് പ്രാദേശികോദ്ഗ്രഥനമാകുന്നു. മേഖലാധിഷ്ഠിതമല്ലാതെ ലോകരാഷ്ട്രങ്ങൾക്കൊന്നിച്ചുനിന്നു പ്രവർത്തിക്കുന്നതിനുള്ള ഒരു സാഹചര്യമാണ് അന്താരാഷ്ട്രീയോദ്ഗ്രഥനംകൊണ്ടു സാധിക്കുന്നത്. അമേരിക്കൻ കോളനികൾ വിപ്ളവത്തിലൂടെ നേടിയത് പ്രാദേശികോദ്ഗ്രഥനമാണ്. രണ്ടാംലോകയുദ്ധാനന്തരം ഉണ്ടായ മേഖലാസഖ്യങ്ങൾ പ്രാദേശികോദ്ഗ്രഥനത്തിന് ഉദാഹരണങ്ങളാണ്.
അന്താരാഷ്ട്രീയോദ്ഗ്രഥനം പ്രാദേശികോദ്ഗ്രഥനത്തെക്കാൾ ദുഷ്കരമാണ്. കേവലം നാമമാത്രമായ ഒരു സംയോജനം കാണപ്പെടുന്നത് ഐക്യരാഷ്ട്ര സംഘടനയിലും അതിന്റെ അവാന്തരവിഭാഗങ്ങളിലും ഒത്തുപ്രവർത്തിക്കുന്ന രാഷ്ട്രങ്ങൾക്കിടയിലാണ്. ഒരു കേന്ദ്രശക്തിക്കു സ്വന്തം സ്വായത്തശക്തി ഒഴിഞ്ഞുകൊടുത്തുകൊണ്ടുള്ള ഉദ്ഗ്രഥനമൊന്നും ഈ സംഘടനയിലൂടെ സഞ്ജാതമാകുന്നില്ല. രാഷ്ട്രങ്ങൾക്കുമുകളിൽ വർത്തിക്കുന്ന ഒരതിരാഷ്ട്രവുമല്ല അത്. അതിന്റെ നിർദ്ദേശങ്ങൾ സ്വീകരിക്കാൻ അംഗരാഷ്ട്രങ്ങൾ ബാധ്യസ്ഥരാണെങ്കിലും, സ്വീകരിക്കാതിരുന്നാൽ നിർബന്ധിച്ച് അനുസരിപ്പിക്കുന്നതിനുള്ള കഴിവ് അതിനില്ല.
അംഗരാഷ്ട്രങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള ബന്ധങ്ങൾ വിലയിരുത്തുമ്പോഴാണ് മേഖലാരാഷ്ട്രീയത്തിലെ അസ്ഥിരത ബോധ്യപ്പെടുന്നത്. ഘടകരാഷ്ട്രങ്ങൾ സ്വായത്താധികാരം അവയ്ക്കു മുകളിലുള്ള ശക്തിക്ക് ഭാഗികമായെങ്കിലും ഒഴിഞ്ഞുകൊടുക്കണമെന്നത് ഉദ്ഗ്രഥനത്തിന്റെ ഒരാവശ്യമാണ്. എന്നാൽ സാമ്പത്തിക സാമൂഹിക സൈനികരാഷ്ട്രീയ കാര്യങ്ങളിൽ സൌകര്യാർഥം സഹകരണം നേടുക എന്നതിൽ കവിഞ്ഞ പ്രക്രിയയൊന്നും ഇവിടെ നടക്കുന്നില്ല. പണ്ഡിതന്മാർ സൈനിക സഖ്യങ്ങളെയും സാമ്പത്തികസമൂഹങ്ങളെയും അന്താരാഷ്ട്ര സംഘടനകളെയും എങ്ങനെ വ്യാഖ്യാനിച്ചാലും രാഷ്ട്രങ്ങളുടെ ദേശീയസ്വഭാവത്തിൽ മാറ്റമൊന്നും വരികയില്ല.
ദേശരാഷ്ട്രങ്ങളുടെ സമാധാനപരമായ സംയോജനത്തിലൂടെ പുരാതനകാലം മുതൽ ലോകത്തിന്റെ പല ഭാഗങ്ങളിലും പ്രാദേശികോദ്ഗ്രഥനം നടന്നിട്ടുണ്ട്. ഫെഡറേഷൻ, ലീഗ്, സഖ്യം എന്നിങ്ങനെ പല പേരിലും ഈ പ്രക്രിയ നടന്നതായി കാണാം. രാഷ്ട്രീയവും സാമ്പത്തികവുമായ ആവശ്യങ്ങൾക്കു വേണ്ടിയാണ് പ്രധാനമായും ഈ സംയോജനങ്ങൾ സാധിച്ചിട്ടുള്ളത്. പ്രതിരോധമാണ് ലക്ഷ്യമെങ്കിൽ, യുദ്ധഭീഷണി മാറുന്നതോടെ ഈ ഉദ്ഗ്രഥനത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനം ഇല്ലാതാകുന്നു. സാമ്പത്തികപുരോഗതിയാണ് ലക്ഷ്യമെങ്കിൽ പരാധീനത മാറുന്നതോടെ മേഖലാസംയോജനം മാർഗതടസ്സമായി അംഗരാഷ്ട്രങ്ങൾക്ക് അനുഭവപ്പെടാൻ തുടങ്ങും.
മേല്പറഞ്ഞ പ്രാദേശികോദ്ഗ്രഥനശ്രമങ്ങളിൽ ഒരു സുനിശ്ചിതഘടകമെന്നനിലയിൽ വൻശക്തികളുടെ സ്വാധീനത കാണപ്പെടുന്നു. ഇതിന്നർഥം, ഓരോ മേഖലയിലേയും രാഷ്ട്രങ്ങളുടെ ആഭ്യന്തരതാത്പര്യങ്ങളും പൊതുലക്ഷ്യങ്ങളും നിർണയിക്കുന്നതിൽ പ്രധാന പങ്കു വൻശക്തികൾ കൈയ്യടക്കിവച്ചിരിക്കുന്നു എന്നാണ്. അത്രത്തോളം അന്താരാഷ്ട്രീയോദ്ഗ്രഥനം കൃത്രിമമായിത്തീരുന്നു. ഉള്ളിൽനിന്നുള്ള പ്രേരണകൊണ്ടുണ്ടാകുന്നതല്ലാതെ പുറമേനിന്ന് അടിച്ചേല്പ്പിക്കപ്പെടുന്നത് ഉദ്ഗ്രഥനമല്ല, മറിച്ച് ചെറുകിടക്കാർക്കു വൻകിടക്കാർ നൽകുന്ന സൌജന്യമാണ്.
എങ്കിലും വിശ്വമാനവസമുദായം എന്ന ഒരു സങ്കല്പം നിലവിൽ വന്നിട്ടുള്ളത് ഈ അന്താരാഷ്ട്രീയോദ്ഗ്രഥനത്തിന്റെ ഫലമായിട്ടാണ്. പല അന്താരാഷ്ട്ര സഹകരണമേഖലകളിലൂടെയും ഈ സങ്കല്പം യാഥാർഥ്യമായി അനുഭവപ്പെടുന്നുമുണ്ട്. അന്താരാഷ്ട്ര തൊഴിൽ സംഘടന, ലോകാരോഗ്യ സംഘടന, ലോകബാങ്ക്, യുനെസ്കോ തുടങ്ങിയ സംഘടനകൾക്കു ലോകജനതയെ യോജിപ്പിക്കുന്നതിന് ഒരളവുവരെ സാധിച്ചിട്ടുണ്ട്. മനുഷ്യൻ ഗ്രഹാന്തരയാത്ര നടത്തുന്ന ഇന്നത്തെ കാലഘട്ടത്തിൽ ഈ അന്താരാഷ്ട്രവ്യവസ്ഥയുടെ വ്യാപ്തി വീണ്ടും വർധിച്ചിരിക്കുന്നു.
സാമ്പത്തികവിഭവസഹായം, വാണിജ്യസൌകര്യം, മൂലധനമിറക്കൽ, സാംസ്കാരികസാമൂഹികപ്രവർത്തനങ്ങൾ എന്നിവയിലൂടെയാണ് രണ്ടാമത്തെ പങ്കാളിത്തം സാധിതമാക്കുന്നത്. രാഷ്ട്രീയോദ്ദേശ്യത്തോടുകൂടിയാകാമെങ്കിലും ഈ പങ്കാളിത്തം ശക്തിസമീകരണത്തിനുവേണ്ടിയുള്ളതല്ല; സഹകരണത്തിലൂടെ പ്രത്യേകപദവി നേടാനുള്ള ഒരു ശ്രമം മാത്രമാണ്.
ഒരേ മേഖലയിൽതന്നെ സഖ്യരാഷ്ട്രങ്ങളുടെ ആഭ്യന്തരവിദേശനയങ്ങളെ താരതമ്യപ്പെടുത്തിയാലും വൈജാത്യവൈരുദ്ധ്യങ്ങൾ വ്യക്തമാകും. പശ്ചിമയൂറോപ്യൻ കമ്യൂണിറ്റിയിലേതായാലും, ലാറ്റിൻ-അമേരിക്കൻ രാഷ്ട്രസഖ്യത്തിലേതായാലും, അറബി ലീഗിലേതായാലും അംഗരാഷ്ട്രങ്ങളുടെ അംഗീകൃതതാത്പര്യങ്ങളും ഉദ്ദേശ്യ ലക്ഷ്യങ്ങളും തുലോം വിഭിന്നങ്ങളാണ്. സാധർമ്യങ്ങളെക്കാൾ വൈരുദ്ധ്യങ്ങളും പരസ്പരരൈക്യത്തേക്കാൾ വിഭാഗീയതകളും ഇവർ തമ്മിലുള്ള ബന്ധങ്ങളിൽ തെളിഞ്ഞുകാണാം.
രാഷ്ട്രീയവും സാമ്പത്തികവുമായ പൊതുകർമപദ്ധതികൾ സ്വീകരിച്ച് ഉദ്ഗ്രഥനത്തിനൊരുമ്പെടുന്ന രാഷ്ട്രങ്ങളുടെ സൈന്യ ശക്തിയും സാമ്പത്തികശേഷിയും ഭരണവ്യവസ്ഥയും അനുസരിച്ചിരിക്കും സംഘടനയുടെ പ്രവർത്തനവും വിജയവും. വ്യത്യസ്തരീതിയിലുള്ള രാഷ്ട്രങ്ങൾക്കു സ്വരൈക്യവും മാനസികൈക്യവും സാധിക്കുവാൻ പ്രയാസമാണ്.
പ്രാദേശികോദ്ഗ്രഥനം അഥവാ മേഖലോദ്ഗ്രഥനം കൂടുതൽ പ്രാധാന്യം അർഹിക്കുന്നു. വാസ്തവത്തിൽ ഇവിടെ ഉദ്ഗ്രഥനമാണോ പ്രത്യുത സഹകരണമാണോ സംഭവിക്കുന്നതെന്നു പരിശോധിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു.
കുനുഅണ്ടികളെല്ലാംകൂടി കുഴിയിലേക്കിടുമ്പോൾ കുറെയെണ്ണം കുഴിയിലും ബാക്കി വെളിയിലും വീഴാനാണ് കൂടുതൽ സാധ്യത. വെളിയിൽ വീണിട്ടുള്ള അണ്ടികളിൽ മറ്റു കളിക്കാർ നിർദ്ദേശിക്കുന്ന ഒന്നിനെ കൈയിലുള്ള വലിയ അണ്ടികൊണ്ടു എറിഞ്ഞു തെറിപ്പിക്കുകയാണ് അടുത്തപടി. എറിയാനുപയോഗിക്കുന്ന വലിയ അണ്ടിക്കു പൂട്ടിയണ്ടി എന്നു പറയും. ദേശഭേദമനുസരിച്ച് വക്കനണ്ടി, വെണ്ടയണ്ടി എന്നീ പേരുകളുമുണ്ട്. ചിലർ വലിയ കശുവണ്ടി തിരഞ്ഞെടുത്തു തുരന്ന് അതിനകത്തുള്ള പരിപ്പുമാറ്റിയിട്ട് ഈയം ഉരുക്കി ഒഴിച്ച് ഭാരംകൂട്ടി പൂട്ടിയണ്ടിയായി ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്. ഇത് കൊണ്ടു എറിഞ്ഞാൽ ഉന്നം പിഴക്കാതിരിക്കുവാനും നിർദിഷ്ടമായ കുനുഅണ്ടി ഏറെദൂരം തെറിച്ചുപോകാനും സാധ്യതയുണ്ട്. മറ്റു കളിക്കാർ നിർദ്ദേശിച്ച കുനുഅണ്ടിയെ പൂട്ടിയണ്ടികൊണ്ടു ചില നിയമങ്ങൾക്കു വിധേയമായി എറിഞ്ഞു തെറിപ്പിക്കാൻ കഴിഞ്ഞാൽ മുഴുവൻ കുനു-അണ്ടിയും കളിക്കാരനു ലഭിക്കും. അയാൾക്കു കുഴിത്താപ്പൻ ആകുകയും ചെയ്യാം.
കളിക്കാൻ ഉപയോഗിക്കുന്ന ചെറിയ അണ്ടിക്ക് കുനുഅണ്ടി എന്നു പറയും. കളിക്കാനുള്ള മുൻഗണന നിശ്ചയിച്ചുകഴിഞ്ഞാൽ കുഴിത്താപ്പൻ കുഴിയിൽനിന്നും കുനു അണ്ടികളെല്ലാംകൂടി വലതുകൈയിലെടുത്ത് കളിച്ചാലിനുപുറത്ത് വലതുകാലിന്റെ പെരുവിരൽ തൊടുവിച്ചുനിന്നുകൊണ്ട് അവയെല്ലാംകൂടി കുഴിയിലേക്കിടുന്നു. മൂന്നോ മൂന്നിന്റെ ഗുണിതമോ ആണ് കുഴിയിൽ വീഴുന്നതെങ്കിൽ മുച്ച വീണെന്നു പറയും. മുച്ചവീണാൽ കളിക്കാരന്റെ ഊഴം അവസാനിക്കും. കൈയിലുള്ളതു മുഴുവൻ ഒന്നിച്ച് കുഴിയിൽ വീഴുകയും അത് മുച്ചയല്ലാതിരിക്കുകയും ചെയ്താൽ കുനുഅണ്ടികളെല്ലാം അയാൾക്കു ലഭിക്കും. അടുത്ത കളിക്കുള്ള കുഴിത്താപ്പനും അയാൾ തന്നെ. കുഴിത്താപ്പൻ കുഴിയിടം വിട്ട് കളിച്ചാലിന് പുറത്തുപോകുന്നപക്ഷം മറ്റൊരു കളിക്കാരൻ കുഴിയിടത്തിലെത്തി സ്വയം കുഴിത്താപ്പനെന്നു പ്രഖ്യാപിച്ചാൽ കുഴിത്താപ്പനുള്ള മുൻഗണനാവകാശം സ്വയം പ്രഖ്യാപിച്ച ആളിനു ലഭിക്കുന്നു.
ഓരോ കളിക്കാരനും കുഴിയിലിടുന്ന കശുവണ്ടികളുടെ എണ്ണം തുല്യമായിരിക്കും. വീതം നിശ്ചയിക്കുമ്പോൾ, എല്ലാംകൂടി ഒരു കൈപ്പത്തിയിലൊതുങ്ങുന്നതാവാൻ ശ്രദ്ധിക്കാറുണ്ട്. കളിക്കുന്നതിനുള്ള മുൻഗണന നിശ്ചയിക്കുകയാണ് അടുത്ത പടി. കെട്ടുപിടി-ചാലിന്റെ പുറത്ത് വലതുകാലിന്റെ പെരുവിരൽ സ്പർശിക്കത്തക്കവണ്ണം വലതുകാൽ മുന്നോട്ട് ഊന്നി ഇടതുകാൽ പിന്നാക്കം വച്ചുനിന്ന് കളിക്കാർ ഓരോരുത്തരായി ഓരോ കശുവണ്ടി കുഴിയിലേക്കെറിയുന്നു. കുഴിയിൽ വീഴുന്ന അണ്ടിയുടെ ഉടമസ്ഥന് ആദ്യം കളിക്കാം. കുഴിയിൽനിന്നുള്ള അകലത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ മറ്റുള്ളവരുടെ മുൻഗണനാക്രമം നിശ്ചയിക്കപ്പെടുന്നു. ഒന്നിലധികം പേരുടെ കശുവണ്ടികൾ കുഴിയിൽ വീഴാനിടയായാൽ ഏറ്റവും ഒടുവിൽ ഇട്ടയാളിനായിരിക്കും ആദ്യത്തെ ഊഴം; ആദ്യം ഇട്ടയാളിന് അവസാനത്തെ ഊഴവും. കളിക്കാനുള്ള ആദ്യത്തെ ഊഴം കിട്ടുന്നയാളെ കുഴിത്താപ്പൻ എന്നു വിളിക്കുന്നു.
പൂട്ടിയണ്ടി ഏറ് ഏറ്റ ആദ്യസ്ഥാനത്തുനിന്നും എല്ലാ കുനു-അണ്ടികളിൽനിന്നും കുഴിവരയ്ക്കു പുറത്തായിട്ട് കുഴിവരയിൽനിന്നും ഒരു ചാണിൽക്കൂടുതൽ നീങ്ങിയിരിക്കണം.
ഏറിനുശേഷം പൂട്ടിയണ്ടിയും നിർദിഷ്ട കുനുഅണ്ടിയും തമ്മിലുള്ള അകലം ഒരു ചാണിൽ കൂടുതലായിരിക്കണം. ചാൺ അളക്കുന്നത് മറ്റു കളിക്കാരിൽ വിരലിന് നീളക്കൂടുതലുള്ള ആളായിരിക്കണം.
വേനൽക്കാലത്ത് കേരളത്തിലെ നാട്ടിൻപുറങ്ങളിൽ ബാലൻമാർ കശുവണ്ടി ഉപയോഗിച്ചു നടത്തുന്ന ഒരുതരം കളിയാണ് അണ്ടിക്കളി. കളിക്കാരന്റെ കൈപ്പത്തിയുടെ വലിപ്പവും കൈക്കരുത്തും, ഉന്നവും ആണ് വിജയസിദ്ധിക്കുള്ള പ്രധാന ഘടകങ്ങൾ. പ്രദേശഭേദമനുസരിച്ച് കളിയുടെ നിയമങ്ങളിൽ ചില മാറ്റങ്ങൾ ഉണ്ടെങ്കിലും മധ്യകേരളത്തിലെ കളിയിൽ പൊതുസ്വഭാവങ്ങൾ ഒത്തുകാണുന്നുണ്ട്. ഒന്നിൽ കൂടുതലും പത്തിൽ കുറവുമായിരിക്കും കളിയിൽ പങ്കെടുക്കുന്നവരുടെ എണ്ണം.
പരിസരം വെടിപ്പാക്കിയശേഷം അണ്ഡാകൃതിയിലുള്ള ഒരു കുഴികുത്തുന്നു. കുഴിക്ക് ഏകദേശം 10 സെ.മീ. നീളവും 6 സെ.മീ. വീതിയും 5 സെ.മീ. ആഴവുമുണ്ടായിരിക്കും. കുഴിയിൽനിന്നും ഏകദേശം 2 മീറ്റർ അകലെ ആദ്യത്തെ ചാലും അവിടെനിന്നും 3 മീറ്റർ അകലെ രണ്ടാമത്തെ ചാലും വരയ്ക്കുന്നു. ആദ്യത്തേതിന് കളി-ചാൽ എന്നും രണ്ടാമത്തേതിന് കെട്ടുപിടി-ചാൽ എന്നും പറയുന്നു. ചാലുകൾക്ക് സമാന്തരമായി കുഴിയുടെ നടുവിൽനിന്നും വശങ്ങളിലേക്ക് കുറുകെ കുഴിവര വരയ്ക്കുന്നു.
ഇതു രണ്ടും തെറ്റിക്കാതെ ചെയ്താൽ കളിയുടെ രണ്ടാം ഘട്ടത്തിലേക്ക് കടക്കാം.എല്ലാം ഒന്നാം ഘട്ടത്തിലെപ്പോലെ തന്നെ ചെയ്യുക. പക്ഷെ ഈരണ്ട് കല്ലുകൾ വീതം കൊത്തി എടുക്കണം.മൂന്നാം ഘട്ടത്തിൽ ആദ്യം മൂന്ന് കല്ലുകൾ ഒരുമിച്ച് കൊത്തി എടുക്കണം. ശേഷം ഒറ്റക്കല്ലും.നാലാം ഘട്ടത്തിൽ മുകളിലെറിഞ്ഞ കല്ല് താഴെ വീഴും മുമ്പ് നാല് കല്ലുകളും വാരി എടുക്കണം.അതേ കൈകൊണ്ട് തന്നെ ആ കല്ല് പിടിക്കുകയും വേണം.എല്ലാ ഘട്ടങ്ങളിലും ഒരു കൈ മാത്രമേ ഉപയോഗിക്കാൻ പറ്റുകയുള്ളൂ. ഓരോ ഘട്ടത്തിലെ കല്ലുകൾ കൊത്തി എടുക്കുമ്പോഴും കളത്തിലെ മറ്റു കല്ലുകൾക്ക് ഒരനക്കവും സംഭവിക്കാൻ പാടില്ല.ഇതിലേതെങ്കിലും നിയമം തെറ്റിച്ചാൽ കളി അടുത്ത ആൾക്ക് കൈമാറണം.
അഞ്ചോ ഏഴോ കല്ലുകൾ കൊണ്ട് കൊത്തങ്കല്ല് കളിക്കാം. അഞ്ച് കല്ലുകൾ കൊണ്ടായിരുന്നു ഞങ്ങൾ കളിച്ചിരുന്നത്. വട്ടത്തിൽ നിലത്ത് പടിഞ്ഞിരുന്നാണ് കളി. കളിയിലെ ആരെങ്കിലും ഒരാൾ അഞ്ച് കല്ലുകളും കയ്യിൽ എടുത്ത് നിലത്ത് ചിതറി ഇടും. ആദ്യ ഘട്ടത്തിൽ ഓരോ കല്ലുകളായി എടുക്കണം എന്നതിനാൽ കല്ലുകൾ മാക്സിമം അകലത്തിൽ ആകാൻ പാകത്തിൽ ആയിരിക്കും ചിതറി ഇടുന്നത്.ഇതിൽ നിന്ന് ഒന്നെടുത്ത് മേലോട്ട് എറിയും.എന്നിട്ട് നിലത്തുള്ള ഓരോ കല്ല് വീതം മറ്റു കല്ലുകളിൽ തൊടാതെ എടുക്കണം. മുകളിലേക്ക് എറിഞ്ഞ കല്ല് തിരിച്ചുവീഴും മുമ്പ് അതേ കൈ കൊണ്ട് പിടിക്കുകയും വേണം.
അഞ്ച് ചെറിയ കല്ലുകളാണ് കളിയുടെ അടിസ്ഥാന ഘടകം. ഇന്ന് നാം അര ഇഞ്ച് മെറ്റൽ എന്ന് വിളിക്കുന്ന കരിങ്കല്ലുകൾ അന്ന് പെറുക്കിയിരുന്നത് റോഡ് വക്കിൽ നിന്നായിരുന്നു. കോൺക്രീറ്റ് വർക്കുകൾ അപൂർവ്വമായിരുന്നതിനാൽ മെറ്റൽ ഇന്നത്തെ പോലെ സുലഭമായിരുന്നില്ല. എന്നാൽ റോഡിന്റെ പാർശ്വങ്ങളിൽ നിന്നും അടർന്നു പോകുന്ന കല്ലുകൾ റോഡ് സൈഡിൽ കാണാമായിരുന്നു. വക്ക് കൂർത്തതും മൂർച്ഛയുള്ളതുമായ അത്തരം കല്ലുകൾ മൂന്നാല് ദിവസത്തെ കളിയോടെ ഉരുണ്ട് വരും. എൻ്റെ ജ്യേഷ്ഠത്തിയും കൂട്ടുകാരും സ്ഥിരം ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന കല്ലുകൾ ശരിക്കും ഗോലി പോലെ ആയിരുന്നു.
അഞ്ചാമത്തെ ഘട്ടം "തോണ്ടി" ആണ്. നാല് കല്ലുകൾ കൈക്കകത്ത് തന്നെ വച്ച് ഒരു കല്ല് മുകളിലേക്കെറിയും.കല്ല് ഉയരുന്നതിനിടയിൽ ചൂണ്ടു വിരൽ കൊണ്ട് നിലത്ത് ഒന്ന് തോണ്ടും.ശേഷം എറിഞ്ഞ കല്ല് പിടിക്കും.ആറാം ഘട്ടത്തിൽ കൈക്കകത്തെ ഒരു കല്ല് മുകളിലേക്കെറിഞ്ഞ് ബാക്കി മുഴുവൻ നിലത്ത് വയ്ക്കും.എറിഞ്ഞ കല്ല് പിടിച്ച ശേഷം വീണ്ടും മുകളിലേക്കെറിഞ്ഞ് മുഴുവൻ കല്ലുകളും വാരി എടുക്കും.വീഴുന്ന കല്ല് അതേ കൈ കൊണ്ട് തന്നെ പിടിക്കുകയും വേണം.ഈ ഘട്ടത്തെ "വാരി" എന്ന് പറയും.
പൊതുവെ പെൺകുട്ടികളുടെ ഒരു നാടൻ കളിയാണ് കൊത്തങ്കല്ല് കളി. പക്ഷെ കുട്ടിക്കാലത്ത് ഞാനും ഈ കളിയിൽ അഗ്രഗണ്യനായിരുന്നു. സ്‌കൂളിൽ പെൺകുട്ടികൾ മാത്രവും ഞങ്ങളുടെ കോളനിയിൽ ആണും പെണ്ണും ഒരുമിച്ചും ആയിരുന്നു കൊത്തങ്കല്ല് കളിച്ചിരുന്നത്. കല്ലുകൊത്തിക്കളി എന്നും ഈ കളിക്ക് പേരുണ്ട്.
ഭാരതീയ സംസ്കാരത്തിൽ അടിസ്ഥാനം ഉറപ്പിച്ചിട്ടുള്ളതാണ് ഈ പദ്ധതി. മതപരമായ വിശ്വാസങ്ങൾക്കും ചിന്തകൾക്കും അതീതമായി ഇന്ത്യയിലെ ഓരോ കുട്ടിക്കും കുറഞ്ഞ തോതിലെങ്കിലും വിദ്യാഭ്യാസം നേടുവാൻ ഈ പദ്ധതി അവസരവും അവകാശവും നല്കുന്നു.
കുട്ടികളുടെ അഭിരുചികൾ, അടിസ്ഥാനാവശ്യങ്ങൾ എന്നിവയോട് പൂർണമായി ഇതു ബന്ധപ്പെട്ടതാണ്. കുട്ടികളുടെ സൃഷ്ടിപരവും ഉത്പാദനക്ഷമവുമായ സ്വാഭാവികസിദ്ധികൾ പ്രയോജനപ്പെടുത്താൻ ഇതു സഹായകമാണ്. കുട്ടി ജനിച്ചുവളരുന്ന സമുദായത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനവും അവയ്ക്കനുസൃതമായ ബോധനമാർഗങ്ങളും ഉൾക്കൊണ്ടതാണ് അടിസ്ഥാനവിദ്യാഭ്യാസം. സത്യം, അഹിംസ, അക്രമരാഹിത്യം, സാർവജനീനമായ സ്നേഹം തുടങ്ങിയ ഗാന്ധിയൻ ആദർശങ്ങളാണ് അടിസ്ഥാനവിദ്യാഭ്യാസത്തിന്റെ മൌലികഭാവങ്ങൾ. പ്രവർത്തിച്ചു പഠിക്കുക എന്ന മഹത്തായ ആദർശത്തിന് ഈ പദ്ധതിയിൽ പ്രാധാന്യം നല്കിയിട്ടുണ്ട്. ആദർശവാദം , പ്രകൃതിവാദം , പ്രായോഗികതാവാദം തുടങ്ങിയ ദർശന ശാഖകളിലെ നല്ല വശങ്ങൾ ഇതിൽ സമന്വയിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഈ പദ്ധതി പ്രവർത്തിക്കു പ്രാധാന്യം നല്കിക്കൊണ്ട് സന്തുലിതവും ഏകതാനവും ആയ ഒരു സമൂഹത്തെ കരുപ്പിടിപ്പിക്കുവാൻ സഹായിക്കുന്നു. ഇത് വിദ്യാഭ്യാസത്തിന്റെ പൊതുലക്ഷ്യങ്ങളിൽ ആദർശവാദത്തെയും സംവിധാനത്തിൽ പ്രകൃതിവാദത്തെയും, രീതിയിൽ പ്രായോഗികതാവാദത്തെയും അവലംബിക്കുന്നു.
അടിസ്ഥാനവിദ്യാഭ്യാസ പദ്ധതിയ്ക്ക് ജൂനിയർ ബേസിക്, സീനിയർ ബേസിക് എന്നിങ്ങനെ രണ്ടു ഘട്ടം ഉണ്ടായിരിക്കണം. ആറു മുതൽ പതിനൊന്നുവയസ്സു വരെ ജൂനിയർ ഘട്ടം. പതിനൊന്നു മുതൽ പതിനാലുവരെ സീനിയർ ഘട്ടം. അഞ്ചാമത്തെ വയസ്സിൽ കുട്ടികളെ സ്കൂളിൽ ചേർക്കാനുള്ള വ്യവസ്ഥകൾ ഉണ്ടായിരിക്കണം.
രണ്ടു ഘട്ടങ്ങളിലും ബോധനമാധ്യമം മാതൃഭാഷ ആയിരിക്കണം. സീനിയർ ഘട്ടത്തിൽ ഒരു പൊതുഭാഷ പഠിപ്പിക്കുന്നത് അഭിലഷണീയമാണ്. ഹിന്ദി പഠിപ്പിക്കണം.