polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
മലയാളം, തമിഴ്, കന്നഡ ഭാഷകളിലായി ഇരുനൂറിലേറെ ചിത്രങ്ങൾക്ക് അദ്ദേഹം സംഗീതം നൽകി. “ഭരതം” എന്ന ചിത്രത്തിലെ സംഗീത സംവിധാനത്തിന് 1991-ലെ സംസ്ഥാന പുരസ്കാരം നേടി. ആ വർഷത്തെ ദേശീയ ചലച്ചിത്ര അവാർഡിൽ ഇതേ ചിത്രത്തിലെ സംഗീത സംവിധാനത്തിനു വിധികർത്താക്കളുടെ പ്രത്യേക പ്രശംസയും നേടി. 2002-ൽ നന്ദനത്തിലെ ഗാനങ്ങൾക്ക് വീണ്ടും സംസ്ഥാന പുരസ്കാരം.
ഗായകനെന്ന നിലയിൽ അവസരം കുറഞ്ഞതോടെ ഡബ്ബിംഗ് ആർട്ടിസ്റ്റായും പ്രവർത്തിച്ചു. 1970കളിൽ പ്രശസ്തനായിരുന്ന രവികുമാറിനു വേണ്ടി മിക്ക ചിത്രങ്ങളിലും ശബ്ദം നൽകിയത് രവീന്ദ്രനായിരുന്നു.
ആൽഗകളെപ്പോലെ ഫംഗസുകളും താലോഫൈറ്റ വിഭാഗത്തിൽപ്പെട്ടവയാണ്. ഹരിതകത്തിന്റെ അഭാവം ശരീരഘടനയുടെ ലാളിത്യം എന്നീ രണ്ടു പ്രത്യേക സ്വഭാവങ്ങളാണ് അവയെ വേർതിരിക്കുന്നത്. ഹൈഫ എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഫംഗസ് നാരുകൾ കൂടിച്ചേർന്നുണ്ടാകുന്ന മൈസീലിയം ആണ് മിക്കതിന്റേയും ശരീരഭാഗം. ഹൈഫയിലെ കോശങ്ങളിൽ ഒന്നോ അതിലധികമോ കോശകേന്ദ്രങ്ങൾ ഉണ്ടായിരിക്കും. ജലത്തിലും മണ്ണിലും തടിയിലും എന്നുവേണ്ട എവിടെയും ഫംഗസുകൾ കാണാം. ഉഷ്ണമേഖലയിലെ നീരാവിനിറഞ്ഞ കാലാവസ്ഥ ഇതിന് ഏറ്റവും അനുയോജ്യമായതുകൊണ്ട് ഭൂരിഭാഗവും ഇവിടെയാണ് കാണാറുള്ളത്. ഹരിതകം ഇല്ലാത്തതിനാൽ പ്രകാശസംശ്ലേഷണം വഴി ആഹാരം നിർമ്മിക്കുവാൻ സാധ്യമല്ല. തന്നിമിത്തം ഫംഗസുകൾക്ക് ആഹാരത്തിനുവേണ്ടി മററു ജീവികളെയോ അവയുടെ അവശിഷ്ടങ്ങളെയോ ആശ്രയിക്കേണ്ടിവരുന്നു. ജീവികളെ ആക്രമിക്കുന്ന ഫംഗസുകൾ പരജീവികളെന്നും, ജീവനില്ലാത്തവയെ ആക്രമിക്കുന്നവ മൃതോപജീവികളെന്നും അറിയപ്പെടുന്നു. ഒരുവിധത്തിൽ ഹരിതനിറത്തിന്റെ അഭാവം ഒഴിച്ചാൽ ശരീരഘടനയിൽ ഫംഗസുകൾ ആൽഗകളെ അനുകരിക്കുന്നുവെന്നു പറയാം. മനുഷ്യരിൽ രോഗങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കുന്ന വിവിധ ഇനം ഫംഗസുകൾ ഉണ്ട്.
ഈ വർഗീകരണരീതിക്ക് ജാതിവൃത്തീയമായ അതിന്റെ ദൌർബല്യങ്ങൾ വ്യക്തമായപ്പോൾ ചില ഭേദഗതികൾ നിർദ്ദേശിക്കപ്പെട്ടു. ടിപ്പോ 1942 -ൽ സസ്യജാലത്തെ താലോഫൈറ്റ, എംബ്രിയോഫൈറ്റ എന്നീ രണ്ട് ഉപമണ്ഡലങ്ങളിലായി 12 ഡിവിഷനുകളായി തരംതിരിച്ചു. താലോഫൈറ്റയിൽ ക്ലോറോഫൈറ്റ, സയനോഫൈറ്റ, യുഗ്ലിനോഫൈറ്റ, ക്രൈസോഫൈറ്റ, പൈറോഫൈറ്റ, ഫേയോഫൈറ്റ, റോഡോഫൈറ്റ, ഷൈഡോഫൈറ്റ, മിക്സോഫൈറ്റ, യൂമൈക്കോഫൈറ്റ എന്നിങ്ങനെ പത്തു ഡിവിഷനുകളും, എംബ്രിയോഫൈറ്റയിൽ ബ്രയോഫൈറ്റ, ട്രക്കിയോഫൈറ്റ എന്നിങ്ങനെ രണ്ടു ഡിവിഷനുകളും ഉണ്ട്. എന്നാൽ ബോൾഡ് 1956 -ൽ സസ്യലോകത്തെ സയനോഫൈറ്റ, ക്ലോറോഫൈറ്റ, യൂഗ്ലിനോഫൈറ്റ, കാരോഫൈറ്റ, ഫേയോഫൈറ്റ, റോഡോഫൈറ്റ, ക്രൈസോഫൈറ്റ, പൈറോഫൈറ്റ, ഷൈസോഫൈറ്റ, മിക്സോമൈക്കോട്ട, ഫൈക്കോമൈക്കോട്ട, ആസ്കോമൈക്കോട്ട, ബേസീഡിയോമൈക്കോട്ട, ഹെപ്പാറ്റോഫൈറ്റ, ബ്രയോഫൈറ്റ, സൈലോഫൈറ്റ, മൈക്രോഫൈലോഫൈറ്റ, ആർത്രോഫൈറ്റ, ടിറേഫൈറ്റ, സൈക്കഡോഫൈറ്റ, ജിൻകോഫൈറ്റ, കോണിഫറോഫൈറ്റ, നിറ്റേലിസ്, ആന്തോഫൈറ്റ എന്നിങ്ങനെ 24 ഡിവിഷനുകളായി തിരിച്ചു. ഇവയിൽ ആദ്യത്തെ 19 ഡിവിഷനുകൾ അപുഷ്പികളിൽപ്പെടുന്നു.
പരിണാമസിദ്ധാന്തപ്രകാരം സസ്യജാലത്തിന്റെ ഉല്പത്തി ആൽഗകളിൽ കൂടിയാണെന്നാണ് ഊഹിക്കപ്പെടുന്നത്. മഴക്കാലത്ത് ചെറുകുളങ്ങളിൽ കാണാറുള്ള പച്ചനിറത്തിലുള്ള അതിസൂക്ഷ്മങ്ങളായ ക്ലാമിഡോമോണാസ് തുടങ്ങി സമുദ്രത്തിനടിയിൽ 12 - 15 മീറ്റർ ഉയരത്തിൽ വളരുന്ന ഭീമാകാരങ്ങളായ കെൽപ്സ് വരെയുള്ള ചെടികളും ആൽഗകളിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു. സാധാരണ എല്ലാ സാഹചര്യങ്ങളിലും ആൽഗകൾ വളരുന്നുണ്ട്. സമുദ്ര ജലപ്പരപ്പിന്റെ ഉപരിതലത്തിൽ സൂക്ഷ്മങ്ങളായ ധാരാളം ആൽഗകളുണ്ട്. അതുപോലെതന്നെ കടൽത്തീരങ്ങളിൽ വേലിയേറ്റനിര തുടങ്ങി ഒമ്പതു മീറ്ററോ അതിലധികമോ ആഴം വരെയും വളരെയേറെ ആൽഗകളുണ്ട്. ശുദ്ധജലാശയങ്ങളിലും മലിനജലത്തിലും ആൽഗകൾ സുലഭമാണ്. ചുരുക്കം ചിലത് ചൂടുറവയിൽ മാത്രമേ വളരാറുള്ളൂ. അതുപോലെതന്നെ ചിലത് മണ്ണിലും ചിലവ മറ്റു ജീവികളുടെ ശരീരത്തിലും വസിക്കുന്നു.
നിറത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കി ആൽഗകളെ ഏഴു ഡിവിഷനുകളായി വിഭജിച്ചിരിക്കുന്നു. അവയിൽ അതിപ്രധാനമായ നാലെണ്ണം സയനോഫൈറ്റ, ക്ലോറോഫൈറ്റ, ഫേയോഫൈറ്റ, റോഡോഫൈറ്റ എന്നിവയാണ്. യൂഗ്ലിനോഫൈറ്റ, ക്രൈസോഫൈറ്റ, പൈറോഫൈറ്റ ഇവയാണ് ബാക്കിയുള്ളവ. ഈ മൂന്നു ഡിവിഷനിൽപെട്ട എല്ലാ സ്പീഷീസും ഏകകോശനിർമിതങ്ങളാണ്. സാധാരണ ജലാശയങ്ങളുടെ മുകൾപ്പരപ്പിൽ ഒഴുകിനടക്കുന്ന പ്ലവകങ്ങൾ പോലെയുള്ളവയാണ് ഇതിലധികവും. വെള്ളത്തിൽ ജീവിക്കുന്ന , വെള്ളത്തിൽ ജീവിത ദശ ഉള്ള ചെറു ജീവികളുടെയും പ്രാണികളുടെയും ആഹാരം ആൽഗകളാണ്. പച്ച നിറമുള്ള ആൽഗകളുടെ സാന്നിദ്ധ്യത്തിൽ മാത്രമേ, ഗ്രാമീണ മലമ്പനി പരത്തുന്ന അനോഫെലെസ് കുലിസിഫസിസ് ഇനം കൊതുകിന്റെ ലാർവ വളരുക ഒള്ളു.
പ്രത്യുത്പാദനാവയവങ്ങൾ വളരെ വികസിതമാണ്. മിക്കവാറും ഗദയുടെ ആകൃതിയിലുള്ള പുരുഷലൈംഗികാവയവം ആന്തറിഡിയം എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. ഇവയിൽ സീലിയകളോടുകൂടിയ ധാരാളം പുരുഷബീജങ്ങൾ ഉത്പാദിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു. സ്ത്രീലൈംഗികാവയവമായ ആർക്കിഗോണിയം ഫ്ലാസ്ക്കിന്റെ ആകൃതിയിലാണ്. ലൈംഗികസംയോഗത്തിൽനിന്നും ഉണ്ടാകുന്ന യുഗ്മകം സ്പോറോഫൈറ്റ് എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഒരു പ്രത്യേകതരം സസ്യത്തെ ഉത്പാദിപ്പിക്കുന്നു. ഇവയിൽനിന്നാണ് സ്പോറുകൾ ഉണ്ടാകുന്നത്. ഈ സ്പോറുകൾ മുളച്ച് വീണ്ടും സാധാരണ രീതിയിലുള്ള മോസുകൾ ഉണ്ടാകുന്നു. ഇങ്ങനെ രണ്ടു തലമുറകൾ ഒന്നിനു പുറകേ ഒന്നായി ഉണ്ടായെങ്കിൽ മാത്രമേ ഇവയുടെ ജീവനചക്രം പൂർത്തിയാകുകയുള്ളു. ഈ പ്രതിഭാസത്തിനാണ് തലമുറകളുടെ ഏകാന്തരണം എന്നു പറയുന്നത്.
ആൽഗകളും ഫംഗസും അടങ്ങിയ താലോഫൈറ്റ വിഭാഗത്തിലുള്ള സസ്യങ്ങൾ സൂക്ഷ്മവും ലളിതവുമായ ശരീരഘടനയോടുകൂടിയവയാണ്. പരന്ന് തട്ടുപോലെ വളരുന്നതാണ് ഇതിന്റെ പ്രധാന ശരീരഭാഗം. നീർച്ചാലുകളുടെ വശങ്ങളിലെ നനഞ്ഞ മണ്ണിൽ ഇവ ധാരാളമായി കാണാം. ചില സ്പീഷീസ് പാറപ്പുറത്തും വളരാറുണ്ട്. ടെറിഡോഫൈറ്റ വിഭാഗത്തിൽപ്പെട്ടവ ശരീരഘടനയിൽ കുറച്ചുകൂടി സങ്കീർണമാണ്; ഈ ചെടികൾക്ക് യഥാർഥത്തിലുള്ള വേരും തണ്ടും ഇലകളും ഉണ്ടെന്നതാണ് മറ്റൊരു വ്യത്യാസം. ഈ വിഭാഗങ്ങൾ തമ്മിൽ ഘടനയിലും ജീവിതരീതിയിലും വളരെയേറെ വ്യത്യാസമുള്ളതുകൊണ്ട് അവ ഓരോന്നിനേയും പ്രത്യേകം വിവരിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു.
വലിപ്പത്തിലുള്ള വൈരുദ്ധ്യം പോലെ തന്നെ ആകൃതി - പ്രകൃതികളിലും ആൽഗകൾ വളരെ വ്യത്യസ്തങ്ങളാണ്. ഏകകോശ ആൽഗകൾ മിക്കവാറും ഭംഗിയുള്ളതും വൈവിധ്യം നിറഞ്ഞതുമായ ചില ചെറിയ മുഴകൾകൊണ്ടോ ചെറിയ നാരുപോലുള്ള സീലിയകൾ കൊണ്ടോ അലംകൃതമായിരിക്കും. വെള്ളത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നതിന് ഈ സിലിയകൾ വളരെയേറെ സഹായിക്കുന്നുണ്ട്. വലിയ ആൽഗകളിൽ പലതും , ഇല മുതലായ അവയവഭാഗങ്ങളോടുകൂടിയവയോ, നീണ്ട് കുഴൽപോലെ തോന്നിക്കുന്നവയോ, പരന്ന് ഇലകളെപ്പോലെ ഇരിക്കുന്നവയോ ആയിരിക്കും. കടൽത്തീരങ്ങളിൽ സാധാരണ കണ്ടുവരാറുള്ള സർഗാസം സാധാരണ അപുഷ്പിസസ്യത്തിന്റെ ആകാരം പ്രകടമാക്കുന്നു.
ബ്രയോഫൈറ്റുകൾക്ക് വളരെ ലളിതമായ ശരീരഘടനയാണ്. റൈസോയ്ഡുകൾ എന്ന ലഘുമൂലസദൃശങ്ങളായ ഏകകോശീയമോ ബഹുകോശീയമോ ആയ നാരുകളാണ് ഇവയെ മണ്ണിൽ ഉറപ്പിക്കുന്നതും ആഹാരം വലിച്ചെടുക്കാൻ സഹായിക്കുന്നതും. ബാഹ്യശരീരഘടനയിൽ രണ്ട് ഉപവിഭാഗങ്ങളും വ്യത്യസ്തങ്ങളാണ്. ഹിപ്പാറ്റിക്കേയിലെ മിക്ക ചെടികളും പരന്ന് നാക്കുരൂപത്തിലായിരിക്കും. അതുകൊണ്ട് അവയെ ലിവർവർട്ടുകൾ എന്നുകൂടി വിളിക്കാറുണ്ട്. പല സ്പീഷീസും ശരീരത്തിന്റെ മധ്യഭാഗം തടിച്ച കമ്പുപോലെയും ഇരുവശങ്ങളും ഇലകൾ പോലെയും ആയിരിക്കും. അങ്കണങ്ങളിൽ കാണാറുള്ള റിക്സിയ ഈ വർഗത്തിൽപെട്ടതാണ്.
ശരീരഘടനയനുസരിച്ച് ബാക്റ്റീരിയകളെ കോക്കസ് , ബാസിലസ് , സ്പൈറൽ എന്നിങ്ങനെ മൂന്നായി തരംതിരിക്കാം. ചില ബാക്റ്റീരിയകൾക്ക് ഹരിതവർണം ഇല്ലെങ്കിലും ജൈവധാതുക്കൾ മാത്രമുള്ള ഒരു ആധാരവസ്തുവിൽ ജീവിക്കുവാൻ സാധിക്കും. അജൈവധാതുക്കൾ രാസസംശ്ലേഷണം ഉപയോഗിച്ച് അവയെ പല ഘടകങ്ങളായി തിരിച്ച് അതിൽ നിന്നും ലഭിക്കുന്ന ഊർജ്ജം ഉപയോഗിക്കുന്നു. മിക്ക ബാക്റ്റീരിയകളിലും അമിനോ അമ്ലങ്ങളും ജീവകങ്ങളും ഉത്പാദിപ്പിക്കാനാവശ്യമായ എൻസൈമുകളുണ്ട്.
ചുവരുകളിലും മറ്റും സാധാരണ കണ്ടുവരാറുള്ള പൂപ്പലുകളാണ് മോസ് എന്ന രണ്ടാമത്തെ ഉപവിഭാഗം. പ്രഥമ ദൃഷ്ടിയിൽ ഇവയ്ക്ക് അപുഷ്പിസസ്യങ്ങളുമായി വളരെ സാദൃശ്യമുണ്ട്. റൈസോയിഡുകളാൽ മണ്ണിലുറപ്പിക്കപ്പെട്ട തടിപോലുള്ള അവയവത്തിനു ചുറ്റും ധാരാളം ഇലകൾ സർപ്പില രൂപത്തിൽ അടുക്കിയിട്ടുണ്ട്. എല്ലാംകൂടി 5 സെന്റിമീറ്ററിൽ കൂടുതൽ ഉയരം ഉണ്ടാകാറില്ല. ബാഹ്യഘടന സങ്കീർണമായിരുന്നാലും, അതിന്റെ അന്തർഘടന വളരെ ലളിതമായിരിക്കും.
പുഷ്പിക്കാത്ത ചെടികളെ പൊതുവെ അപുഷ്പി എന്നു പറയുന്നു. ഇവയെ മൊത്തത്തിൽ ക്രിപ്റ്റഗംസ് എന്ന സസ്യവിഭാഗത്തിൽ ഉൾപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു. ക്രിപ്റ്റഗംസ് എന്ന പേര് ഒളിച്ചിരിക്കുന്ന എന്ന അർഥമുള്ള ക്രിപ്റ്റോസ് എന്ന ഗ്രീക്കുപദത്തിൽ നിന്നും ഉദ്ഭവിച്ചതാണ്. സൂക്ഷ്മദർശിനിയുടെ ആവിർഭാവത്തിനുമുൻപ് അപുഷ്പികളായ ഈ സസ്യങ്ങളുടെ പ്രത്യുല്പാദനരീതി അജ്ഞാതമായിരുന്നു എന്നതാണ് ഈ നാമകരണത്തിനു കാരണം.
അപുഷ്പികൾ സാധാരണയായി ചെറുതും അവയുടെ ശരീരഘടന വളരെ ലളിതവുമാണ്. നനവുള്ളിടത്തു വളരുന്ന പായലും, പാറപ്പുറത്തും മറ്റും പറ്റമായി വളരുന്ന റിക്സിയ തുടങ്ങിയ ബ്രയോഫൈറ്റുകളും, ആറ്റുവക്കിലെ പന്നലുകളും എല്ലാം ഈ വിഭാഗത്തിൽപ്പെട്ടവയാണ്. യാഥാസ്ഥിതികരായ സസ്യവിജ്ഞാനികളുടെ സിദ്ധാന്തപ്രകാരം അപുഷ്പിസസ്യങ്ങളെ താലോഫൈറ്റ, ബ്രയോഫൈറ്റ, ടെറിഡോഫൈറ്റ എന്ന് മൂന്നായി വിഭജിച്ചിരിക്കുന്നു.
സാമ്പത്തികമായി വളരെയേറെ പ്രാധാന്യമർഹിക്കുന്ന ഏകകോശജീവികളുടെ സമൂഹമാണ് ബാക്റ്റീരിയ. ഇവയിൽ ചിലത് മഹാവ്യാധികൾ ഉണ്ടാക്കുന്നതുപോലെ മറ്റു ചിലത് മനുഷ്യനും മറ്റു ജീവികൾക്കും വളരെ ഉപകാരപ്രദവുമാണ്. ചിലതിന്റെ സാന്നിധ്യം കൂടാതെ മറ്റു ജീവികൾക്ക് ജീവിതം സാധ്യമാകുകതന്നെയില്ല. അതിസൂക്ഷ്മങ്ങളായ ഈ ജീവികൾക്ക് സാധാരണ മൂന്നോ നാലോ മൈക്രോണുകളിൽ താഴെമാത്രമേ വലിപ്പമുള്ളൂ.
ഏകദേശം നാല്പതിനായിരത്തോളം സ്പീഷീസുൾപ്പെടുന്ന വലിയ വിഭാഗമാണ് ഇത്. സസ്യരോഗഹേതുക്കളായിട്ടാണ് ഇവ കൂടുതൽ അറിയപ്പെടുന്നത്. ഭക്ഷണപദാർഥങ്ങൾ, ഔഷധങ്ങൾ, പല വ്യവസായ പ്രവർത്തനങ്ങളുടേയും കാരകങ്ങൾ എന്നീ നിലയിലും ഫംഗസുകൾ സുപ്രധാനങ്ങളാണ്. സൂക്ഷിച്ചു വയ്ക്കുന്ന ഭക്ഷണ പദാർഥങ്ങൾ പലപ്പോഴും ഫംഗസിന്റെ ആക്രമണം കൊണ്ട് ചീത്തയായിപ്പോകാറുണ്ട്.
ആന്തോസിറോസ് എന്ന ബ്രയോഫൈറ്റ പരിണാമശൃംഖലയിലെ അതിപ്രധാനമായ ഒരു കണ്ണിയാണ്. കുളക്കരയിലും മറ്റും ചിലപ്പോൾ പരന്നു പച്ച നിറത്തിലുള്ള തകിടുപോലെ ഇവ പ്രത്യക്ഷപ്പെടാറുണ്ട്. ഇതിന്റെ മുകൾപ്പരപ്പിൽനിന്നും സൂചിപോലുള്ള ചില അവയവങ്ങൾ മേല്പോട്ടുയർന്നു നില്ക്കുന്നതു കാണാം. ഇവ ആന്തോസിറോസിന്റെ സ്പോറോഫൈറ്റുകൾ ആണ്.
സസ്യജാലത്തിലെ ബ്രയോഫൈറ്റ ഉപവിഭാഗം സാധാരണ ഈർപ്പമുള്ള ചോലപ്രദേശത്തെ നനവുള്ള മണ്ണിലും പാറപ്പുറങ്ങളിലുമാണ് കാണപ്പെടുന്നത്. വരണ്ട പാറപ്പുറത്തും വെള്ളത്തിനടിയിലും മരങ്ങളിലും ഇലകളിലും ഇവയെ കണ്ടുവരുന്നു. ഹിപ്പാറ്റിക്കേ, മസൈ എന്ന രണ്ട് ഉപവിഭാഗങ്ങളിലായി ഏകദേശം 20,000 സ്പീഷീസ് ഇതിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു.
പ്രത്യുല്പാദനം സാധാരണ മുറിഞ്ഞുമാറൽ-രണ്ടായി വിഭജിക്കപ്പെടുന്ന രീതി-വഴിയാണ്. ചിലപ്പോൾ 20-30 മിനിറ്റിനകംഇവ വിച്ഛേദനം പൂർത്തിയാക്കും. ലൈംഗിക പ്രത്യുല്പാദനവും നടക്കാറുണ്ട്.
അകാരിന ഗോത്രത്തിലെ മിക്കതും ബാഹ്യപരോപജീവികളാണ്. മനുഷ്യൻ . കന്നുകാലികൾ, നായ്ക്കൾ പൂച്ച എലി . ഓന്ത്' തവള, പാമ്പ് തുടങ്ങി ഉഷ്ണ-ശീത രക്തമുള്ള മിക്ക കശ്ശേരു ജീവികളുടെ ശരീരത്തിലും രക്തം കുടിച്ചു ഇവ ജീവിക്കുന്നു.
ആർത്രൊപോഡ ജന്തുഫൈലത്തിലെ അരാക്നിഡ വർഗത്തിൽപെടുന്ന ഒരു ഗോത്രമാണ് അകാരിന. ഇതിൽ ഉണ്ണികളും , മൈറ്റ് ഉൾപ്പെടുന്നു. ഇവ പ്രാരൂപിക അരാക്നിഡുകളാണ്. ഇവയുടെ ഉദരം വിഭജിതമല്ല. അടുത്ത ബന്ധുക്കളായ ഇടയച്ചിലന്തികളെ അപേക്ഷിച്ച് ഇവയ്ക്കുള്ള പ്രത്യേകതയാണിത്. കെഫലോതൊറാക്സും ഉദരവും തമ്മിൽ വ്യക്തമായ വിഭജനം ദൃശ്യമല്ലെന്നുള്ളതാണ് അകാരിനകൾക്കു ചിലന്തിവർഗവുമായുള്ള വ്യത്യാസം.
ഇവയുടെ വദനാംഗങ്ങൾ മറ്റു ശരീരഭാഗങ്ങളിൽനിന്നും അകന്ന് നാത്തോസോമാ എന്നപേരിൽ തല പോലെയുള്ള ഭാഗമായിത്തീർന്നിരിക്കുന്നു. സഞ്ചിപോലെയുള്ള ശരീരത്തിൽ തല പ്രത്യേകമായി കാണപ്പെടുന്നില്ല. പ്രൌഢാവസ്ഥയിൽ എട്ടു കാലുകൾ കാണാറുണ്ടെങ്കിലും ലാർവയ്ക്ക് ആറെണ്ണം മാത്രമേയുള്ളു.
മോണോജീനിയ വിഭാഗത്തിൽപ്പെട്ട ട്രിമറ്റോഡകൾക്ക് ശരീരത്തിന്റെ പിൻഭാഗത്ത് നന്നായി വികാസം പ്രാപിച്ച ഒപിസ്ഥാപ്റ്റർ എന്ന സംലഗനഅംഗം ഉണ്ട്. അങ്കുശങ്ങളും ആസംജകഅംഗങ്ങളുമാണ് ആതിഥേയ ജീവികളുടെ ശരീരത്തിൽ പറ്റിപ്പിടിക്കാൻ ജീവിയെ സഹായിക്കുന്നത്. ഈ ഘടകങ്ങൾ ഇവയുടെ വർഗീകരണത്തിലും പ്രധാനപങ്ക് വഹിക്കുന്നു. മോണോജീനിയയിൽ വായയ്ക്കുചുറ്റും കാണുന്ന മുഖ-ചൂഷകാംഗം അല്പവികസിതമായിരിക്കും. ചിലപ്പോൾ ഈ മുഖ-ചൂഷകാംഗം കാണപ്പെട്ടില്ല എന്നുംവരാം. ലളിതമായ ജീവിതചക്രത്തിൽ മധ്യസ്ഥ പരപോഷികൾ ഉണ്ടാവില്ല. വെള്ളത്തിലെത്തുന്ന പ്രച്ഛദരഹിത മുട്ടകൾ സീലിയ നിറഞ്ഞ ഓങ്കോമിറാസിഡിയം എന്ന ലാർവാദശയിലൂടെ വികാസം പ്രാപിച്ച് കുഞ്ഞുങ്ങളായി മാറുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്. പ്രധാനമായും ബാഹ്യപരജീവികളായ ഇവ മത്സ്യങ്ങൾ, ഉഭയജീവികൾ, ജലസസ്തനികൾ, കെഫാലോപോഡകൾ തുടങ്ങിയ ജീവികളിലാണ് കാണപ്പെടുന്നത്.
ട്രിമറ്റോഡകളുടെ ശരാശരി നീളം 2 - 15 മില്ലിമീറ്റർ ആണെങ്കിലും ഫാസിയോള ജൈജാന്റിക്ക പോലുള്ള ഇനങ്ങൾ 8 സെന്റിമീറ്റർ വരെ വളരാറുണ്ട്. ആതിഥേയ ജീവികളുടെ അന്നനാളത്തിനുള്ളിൽ ദഹനപ്രക്രിയകളിൽനിന്നും ട്രിമറ്റോഡകളെ സംരക്ഷിക്കുന്നത് ഉപചർമം കൊണ്ടുള്ള കട്ടിയേറിയ ബാഹ്യാവരണമാണ്. ട്രിമറ്റോഡകളിൽ മിക്കവയ്ക്കും വെളുപ്പ് അല്ലെങ്കിൽ ക്രീം നിറമാണെങ്കിലും ശരീരത്തിനുള്ളിൽ മുട്ടകളും ആതിഥേയ ജീവിയുടെ രക്തവും നിറയുമ്പോൾ ഇവ പലപ്പോഴും ചുവപ്പുകലർന്ന തവിട്ടുനിറത്തിലാവും കാണപ്പെടുക. പൊതുവേ പരന്ന ശരീരമുള്ള ജീവികളാണെങ്കിലും പല ആകൃതിയിലും ഇവയെ കാണാൻ കഴിയും. അസ്ഥികൂടത്തിന്റെ അഭാവവും വികാസം പ്രാപിച്ച പേശീവ്യൂഹവും ആകൃതി ഇടയ്ക്കിടെ മാറ്റാൻ ഇവയെ സഹായിക്കുന്നു.
ട്രിമറ്റോഡകളുടെ ശരീരത്തിൽ ഏറ്റവും വികാസം പ്രാപിച്ചിരിക്കുന്നതും ശരീരത്തിനുള്ളിൽ സിംഹഭാഗവും കയ്യടക്കിയിരിക്കുന്നതും പ്രത്യുത്പാദനവ്യവസ്ഥയാണ്. ഇവ ഉഭയലിംഗ ജീവികളാണെങ്കിലും പരബീജസങ്കലനമാണ് സാധാരണയായി സംഭവിക്കുന്നത്. ഒരു അണ്ഡാശയവും ഒന്നോ അതിലധികമോ വൃഷണങ്ങളുമാണ് ഇവയുടെ ശരീരത്തിൽ സാധാരണയായി കാണപ്പെടുന്നത്. സാധാരണയായി ട്രിമറ്റോഡകൾ അണ്ഡജങ്ങളാണെങ്കിലും ചില ജരായുജങ്ങളും രേഖപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ഷിസ്റ്റോസോമ, ഡിഡിമോസോയിഡേ തുടങ്ങിയ ട്രിമറ്റോഡകൾ ഏകലിംഗ ജീവികളാണ്. ഷിസ്റ്റോസോമയിൽ ആൺജീവികളുടെ ശരീരത്തിൽ അധരവശത്ത് കാണപ്പെടുന്ന ഗൈനികോഫോറിക നാളത്തിലാണ് പെൺജീവികൾ കാണപ്പെടുന്നത്.
പരജീവി അനുകൂലനമെന്ന നിലയിൽ ട്രിമറ്റോഡകളുടെ അണ്ഡോത്പ്പാദനശേഷിയും വളരെ വർധിച്ചിരിക്കുന്നു. പതിനായിരം മുതൽ ഒരു ലക്ഷം വരെ മുട്ടകളാണ് ഒരു പ്രജനന കാലയളവിൽ ഒരു ജീവി ഉത്പാദിപ്പിക്കുന്നത്. ട്രിമറ്റോഡകളുടെ ശരീരത്തിൽ നീളമുള്ള ഗർഭപാത്രവും രണ്ട് സംയുഗ്മ്നകനാലുകളും അനവധി മുട്ടകളും കാണാം. പീതകഗ്രന്ഥി ആണ് പീതകോശങ്ങൾ ഉത്പാദിപ്പിക്കുന്നത്. അവയുടെ പ്രത്യുത്പാദന വ്യവസ്ഥയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് അണ്ഡവാഹിനിയും മെഹ്‌ലിയുടെ ഗ്രന്ഥിയും ഉണ്ടാവും. ഇവയ്ക്ക് അണ്ഡരൂപീകരണത്തിലും അണ്ഡകവച ഉത്പാദനത്തിലും പ്രധാന പങ്കാണുള്ളത്.
ട്രിമറ്റോഡകൾ ശ്രദ്ധേയമായ പരജീവി അനുകൂലനങ്ങൾ ഉള്ളവയാണ്. ദ്വിപാർശ്വ സമമിത ത്രിബ്ലാസ്റ്റിക സീലോം രഹിത ശരീരമാണ് ഇവയ്ക്കുള്ളത്. പ്രത്യേക പരിസഞ്ചാരണാവയവങ്ങളും ശ്വസനാവയവങ്ങളും അസ്ഥിവ്യൂഹവും ഗുദവും ഇവയ്ക്കില്ല. സ്വതന്ത്രാവസ്ഥയിൽ ജീവിക്കുന്ന നാടപ്പുഴുക്കളെപ്പോലെ ഇവയ്ക്ക് ബാഹ്യജ്ഞാനേന്ദ്രിയങ്ങൾ, അധിചർമസീലിയകൾ തുടങ്ങിയവയും ഉണ്ടാവില്ല. പാരൻകൈമ എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഒരു സംയോജകകല ഇവയുടെ സീലോം നിറഞ്ഞ് കാണപ്പെടുന്നു.
പ്ലാറ്റിഹെൽമിന്തസ് ജന്തു ഫൈലത്തിലെ ഒരു വർഗ്ഗമാണ് ട്രിമറ്റോഡ. ട്രിമറ്റോഡകളെല്ലാം തന്നെ പരാദജീവികളാണ്. ചർമം, ചിറകുകൾ, ദഹനവ്യവസ്ഥ, ശ്വസനവ്യവസ്ഥ, രക്തപരിവഹനവ്യവസ്ഥ, വിസർജനവ്യവസ്ഥ, നാഡീവ്യവസ്ഥ, പ്രത്യുത്പ്പാദനവ്യവസ്ഥ തുടങ്ങി ട്രിമറ്റോഡകൾ ആവാസസ്ഥലമാക്കാത്ത ഭാഗങ്ങൾ ആതിഥേയജീവികളിൽ ഉണ്ടാവില്ലെന്നുതന്നെ പറയാം. മനുഷ്യരിലും ഇവ നിരവധി രോഗങ്ങൾക്ക് ഹേതുവാകാറുണ്ട്.
ട്രിമറ്റോഡകളുടെ സാമാന്യം വികാസം പ്രാപിച്ച അന്നനാളത്തിന് വായ, ഗ്രസനി, ആന്ത്ര-സീക്ക തുടങ്ങിയ ഭാഗങ്ങളുണ്ടായിരിക്കും. പേശീസമ്പുഷ്ടമായ ഗ്രസനി ഭക്ഷ്യ വസ്തുക്കൾ വലിച്ചെടുക്കാൻ ട്രിമറ്റോഡകളെ സഹായിക്കുന്നു. ആന്തരപരജീവികളായ ട്രിമറ്റോഡകളിൽ ഗ്ലൂക്കോസ്, ചില അമിനോഅമ്ലങ്ങൾ തുടങ്ങിയവ ഉപചർമം വഴിയും ആഗിരണം ചെയ്യപ്പെടുന്നുണ്ട്.
ആതിഥേയ ജീവികളുടെ ശരീരാവയവങ്ങളിൽ പറ്റിപ്പിടിക്കാൻ ട്രിമറ്റോഡകളെ സഹായിക്കുന്നത് ചൂഷകാംഗങ്ങളും അങ്കുശങ്ങളും ആണ്. എന്നാൽ ഇവ സ്ഥിരമായി ഒരു സ്ഥലത്തു തന്നെ ജീവിച്ചുകൊള്ളണമെന്നില്ല. ആതിഥേയരുടെ മസ്തിഷ്കം, നേത്രങ്ങൾ തുടങ്ങിയ ഭാഗങ്ങളിൽ എത്തിച്ചേരാൻ സ്വഭാവികമായും ട്രിമറ്റോഡകൾക്ക് വളരെയധികം സഞ്ചരിക്കേണ്ടിവരും.
ശരീരത്തിന്റെ അഗ്രഭാഗത്ത് കാണപ്പെടുന്ന ഒരു ജോടി മസ്തിഷ്ക ഗുച്ഛികയും അതിൽ നിന്നും ആരംഭിക്കുന്ന അനുദൈർഘ്യ തന്ത്രികാരജ്ജുക്കളുമാണ് നാഡീവ്യവസ്ഥയിലെ പ്രധാന ഭാഗങ്ങൾ. ഇവയുടെ ശരീരത്തിനു പുറത്ത് നിരവധി സംവേദകപാപിലകൾ കാണപ്പെടുന്നു. മിറാസിഡിയ, സെർക്കേറിയ തുടങ്ങിയ ലാർവകളിൽ നേത്രകങ്ങളും ഉണ്ടായിരിക്കും.
ട്രിമറ്റോഡ വർഗത്തെ മോണോജീനിയ, ഡൈജീനിയ, ആസ്പിഡോഗാസ്ട്രിയ എന്നിങ്ങനെ മൂന്ന് ഗോത്രങ്ങളായി തിരിച്ചിരിക്കുന്നു. പുതിയ വർഗീകരണരീതി അനുസരിച്ച് മോണോജീനിയയെ ഒരു പ്രത്യേക വർഗമായിത്തന്നെ കണക്കാക്കിയിട്ടുണ്ട്.
ട്രിമറ്റോഡകളുടെ വിസർജന അവയവം പ്രധാനമായും ആദി-വൃക്കകം ആണ്. ഓരോ ആദി-വൃക്കകത്തിലും ജ്വാലാകോശം, ശേഖരണനാളികൾ, സഞ്ചി, വിസർജനരന്ധ്രം എന്നിവയുണ്ട്. ആന്തരപരജീവികളായ ട്രിമറ്റോഡകൾ ഐച്ഛികഅവായുജീവികൾ ആണ്.
ട്രിമറ്റോഡകളുടെ ജീവിതചക്രം ലളിതമോ സങ്കീർണമോ ആവാം. ജീവിതചക്രത്തിലും മധ്യസ്ഥപരപോഷികളുടെ എണ്ണത്തിലും ഓരോ സ്പീഷീസിലും വ്യതിയാനങ്ങൾ ഉണ്ടാവുക പതിവാണ്.
മലമ്പ്രദേശത്തെ മുളങ്കാടുകളിലും മറ്റും കാണാറുള്ള ചിത്രാംഗൻ മരംകൊത്തിയുടെ ശരീരത്തിൽ കൂടുതൽ ഭാഗവും കറുത്തതാണ്. അങ്ങാടികുരുവിയേക്കാൾ അല്പം കൂടി വലിപ്പമുള്ള ഇവയ്ക്ക് വണ്ണം കുറഞ്ഞ ശിഖരങ്ങളിൽ ഇര തേടുന്നതാണ് ഇഷ്ടം. ആൺപക്ഷിയുടെ കഴുത്തും താടിയും വെളുത്തതാണ്, മറ്റ് ഭാഗങ്ങൾക്ക് കറുത്ത നിറമാണ്. നെറ്റിയിലും മറ്റും ചെറിയ വെള്ള പൊട്ടുകൾ കാണാം. വാൽ പൊതുവേ നീളം കുറഞ്ഞതാണ്. ആകർഷകമായ ഉച്ചിപ്പൂവാണ് ഇവയുടേത്. പശ്ചിമഘട്ടത്തിലും മദ്ധ്യപ്രദേശ്, ഒറീസ, തുടങ്ങിയ പ്രദേശങ്ങളിലുമാണ് ഇവയെ കൂടുതലായി കണ്ടുവരുന്നത്. ചിറകുകളിൽ ചുമലിൽ നിന്ന് മുതുക് വരെ ഒരു ചങ്ങലയുടെ ആകൃതിയിൽ ഇളം വെള്ള പൊട്ടുകളുണ്ട്. ഇതു മുഴുവൻ ഹൃദയത്തിന്റെ ആകൃതിയിലുള്ള കറുത്ത പൊട്ടുകളാണ്.
കുരുവിക്കും മൈനയ്ക്കും മധ്യേയുള്ള വലിപ്പം. വലിയ തലപ്പൂവും മെലിഞ്ഞ കഴുത്തും വട്ടത്തിൽ വീതിയുള്ള വാലോടും കൂടിയ ഈ കുഞ്ഞു കറുത്ത മരംകൊത്തി കാഴ്ചയിൽ അതീവസുന്ദരനാണ്. ആൺപക്ഷികൾക്ക് ചിറകിന്റെ മുകൾഭാഗത്ത് വ്യക്തമായ കറുത്ത ഹൃദയാകൃതിയിലുള്ള അടയാളങ്ങൾ കാണം. പുറം ഭാഗത്തിന് താഴെ വെള്ളനിറമാണ്. താടി ഭാഗവും കണ്ഠവും കഴുത്തിന് ഇരുവശവും മങ്ങിയ വെള്ള നിറമാണ്. അടിഭാഗം ഇരുണ്ട് ഒലിവ് നിറവും കറുപ്പുമാണ്. നെറ്റിത്തടം തലപ്പൂവും കറുപ്പിൽ വെള്ള പുള്ളികളോട് കൂടിയത്. പെൺപക്ഷി ആൺപക്ഷികളിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി നെറ്റിത്തടവും കലപ്പൂവും വെള്ള നിറമാണ് . ചിറകുകൾക്ക് കുറച്ച് കൂടി മങ്ങിയ നിറമാണ്.
വളഞ്ഞ ദുർബലമായ മരക്കൊമ്പുകളിലും ശിഖരങ്ങളുടെ അഗ്രഭാഗങ്ങളിലും മുളകൂട്ടങ്ങളിലുമൊക്കെയാണ് ഇവയെ സാധാരണ കണ്ടു വരുന്നത്. മരക്കോമ്പുകൾക്ക് ചുറ്റും വേഗത്തിൽ പറന്ന് ഇടയ്ക്കിടെ തടിയിൽ കൊത്തി പ്രാണികളെ ഭക്ഷിക്കും. ചില സമയങ്ങളിൽ തടിക്കള്ളിലേക്ക് ശക്തിയായി കൊത്തി തുരന്നു നോക്കി ഭക്ഷണം കണ്ടെത്താറുണ്ട്. പറക്കൽ ദുർബലവും നിമ്നോന്നതുമാണ്.
സ്ഥിരവാസി. സാധാരണയായി നിത്യഹരിത മേഖലകളിലും ആർദ്ര ഇലപൊഴിയും മേഖലകളിലും കാണാപ്പെടുന്നു. താഴ് വരകളിലും 4500 അടി വരെ ഉയരമുള്ള പ്രദേശങ്ങളിലും കാണുന്നു. മുളങ്കൂട്ടങ്ങളുള്ള അർദ്ധ - നിത്യഹരിതവനങ്ങളും ഇവയുടെ ഇഷ്ടപ്രദേശമാണ്.
തപ്തി നദിക്കു താഴെ നീലഗിരി നിരകളും പശ്ചിമ മൈസൂരും ഉൾപ്പെടെയുള്ള പശ്ചിമഘട്ടത്തിന്റെ ഭാഗങ്ങളിൽ കണ്ടുവരുന്നു. പടിഞ്ഞാറ് ഭാഗത്ത് മധ്യപ്രദേശിലും ഒറീസയിലും ആസാമിലും കാണപ്പെടുന്നു . ശ്രീലങ്കയിൽ കാണുന്നില്ല.
നവംബർ മുതൽ ഏപ്രിൽ വരെയുള്ള മാസങ്ങളിലാണ് കൂടൊരുക്കുന്നത്. തറയിൽ നിന്ന് 12 മീറ്ററോളം ഉയരത്തിലുള്ള മരപ്പൊത്തുകളിലാണ് കൂടുണ്ടാക്കുന്നത്.
വലിയ ഫലകങ്ങൾ പോലുള്ള ശൽക്കങ്ങളാണ്‌ ഈനാമ്പേച്ചിയുടെ ശരീരപ്രകൃതിയിൽ ഏറ്റവും ശ്രദ്ധിക്കപ്പെടുന്നത്. കാഠിന്യമേറിയ കെരാറ്റിൻ എന്ന വസ്തു കൊണ്ടാണ്‌ ഈ ശൽകങ്ങൾ നിർമ്മിച്ചിരിക്കുന്നത്. മനുഷ്യരുടേയും നാൽക്കാലികളുടേയും നഖങ്ങൾ നിർമ്മിച്ചിരിക്കുന്ന വസ്തു തന്നെയാണിത്. നവജാതമായ ഈനമ്പേച്ചികളിൽ മൃദുവായിരിക്കുന്ന ശൽക്കങ്ങൾ അവ വളരുന്നതോടെ കാഠിന്യം നേടുന്നു. ശത്രുഭീഷണി നേരിടുമ്പോൾ, തല വാലിനടിയിൽ ഒളിച്ച്, ശൽക്കങ്ങളെ പ്രതിരോധകവചമാക്കി പന്തുപോലെ ചുരുണ്ടുകൂടാൻ ഇവയ്ക്കാകുന്നു. കത്തിപോലെ നിശിതമായ ശൽക്കങ്ങൾ പ്രതിരോധത്തെ സഹായിക്കുന്നു. തേവാങ്കുകളെപ്പോലെ ഈനാമ്പേച്ചികൾക്കും ശരീരത്തിന്റെ പിൻ‌ഭാഗത്തെ ഗ്രന്ഥികളിൽ നിന്ന് രൂക്ഷഗന്ധമുള്ള ഒരുതരം ശ്രവം വമിപ്പിക്കാനാകും. ഇവയുടെ കാലുകൾ നീളം കുറഞ്ഞവയും കൂർത്ത നഖങ്ങൾ ഉള്ളവയുമാണ്‌. നഖങ്ങൾ ചിതലിന്റേയും ഉറുമ്പിന്റേയും പുറ്റുകൾ മാന്താനും പിടിച്ചുകയറാനും പ്രയോജനപ്പെടുന്നു. സഞ്ചരിക്കുമ്പോൾ, കൂർത്ത് ഏറെ നീളമുള്ള നഖങ്ങളെ സം‌രക്ഷിക്കാനായി മുൻ‌കാല്പത്തികൾ മടക്കി വച്ചിരിക്കും.
ഫിലോഡേറ്റ ഗോത്രത്തിൽ പെട്ട ഒരു സസ്തനിയാണ്‌ ഈനാമ്പേച്ചി. ഉറുമ്പുതീനി, അളുങ്ക് എന്നീ പേരിലും അറിയപ്പെടുന്നു. ഈ ഗോത്രത്തിൽ മാനിഡേ എന്ന ഏക കുടുംബവും അതിൽ എട്ടു ജാതികളുള്ള മാനിസ് എന്ന ജനുസും മാത്രമാണ്‌ അവശേഷിച്ചിട്ടുള്ളത്. ഇവയ്ക്കുപുറമേയുള്ള ജാതികൾ അന്യംനിന്നുപോയി. അതിവേഗം വംശനാശം സംഭവിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഒരു ജീവിയാണ് . ഈനാമ്പേച്ചി
ഈനാമ്പേച്ചികൾക്ക് ശരീരത്തെ പൊതിഞ്ഞ് കെരാറ്റിൻ എന്ന വസ്തു കൊണ്ടു നിർമ്മിതമായ വലിയ ശൽക്കങ്ങൾ ഉണ്ട്. സസ്തനികൾക്കിടയിൽ ഈ അനുകൂലനം ഉള്ള ഏക ഗോത്രം ഈനാമ്പേച്ചികളുടേതാണ്‌.ആഫ്രിക്കയിലേയും ഏഷ്യയിലേയും ഉഷ്ണമേഖലാ പ്രദേശങ്ങളിലാണ്‌ ഇവ കാണപ്പെടുന്നത്. ഇവയുടെ ഇംഗ്ലീഷ് പേര്‌ "പാൻ‌ഗോളിൻ" എന്നാണ്‌. "ചുരുണ്ടുകൂടുന്നത്" എന്നർത്ഥമുള്ള 'പെങ്കുലിങ്ങ്' എന്ന മലയൻഭാഷാപദത്തിൽ നിന്നാണ്‌ ഈ പേരിന്റെ നിഷ്പത്തി. ഇന്ത്യൻ ഈനാമ്പേച്ചി ആണ് ഇന്ത്യൻ ഉപഭൂഖണ്ഡത്തിൽ കാണപ്പെടുന്നത്.
ഏറെ നീളത്തിൽ ഉദരാശയത്തോളം വരെ എത്തുന്ന നാവാണ്‌ ഇവക്കുള്ളത്. ഏകോന്മുഖ പരിണാമം മൂലം ഈനാമ്പേച്ചികൾക്കും ഭീമൻ ഉറുമ്പുതീനിക്കും കുഴൽച്ചുണ്ടൻ തേൻ വാവലിനും കണ്ഠത്തിലെ ഹൈപ്പോയിഡ് അസ്ഥിയിൽ ഉറപ്പിച്ചിട്ടില്ലാത്ത നാവാണുള്ളത്. ഇവയുടെ നാവുകൾ, കണ്ഠകൂപത്തെ കടന്ന് ഔരസാശയത്തോളം എത്തിനിൽക്കുന്നു. നാവിന്റെ ഈ നീൾച്ച നിലകൊള്ളുന്നത് നെഞ്ഞസ്ഥിക്കും ശ്വാസനാളത്തിനും ഇടയിലാണ്‌. വലിയ ഈനാമ്പേച്ചികൾക്ക് അവയുടെ നാവ് 40 സെന്റിമീറ്റർ വരെ നീട്ടാനാകും.
ആന്റ് ഈറ്റർ, തേവാങ്ക് എന്നിവയോട് രൂപസാദൃശ്യം പുലർത്തുന്ന ആർമെഡില്ലോകൾക്കൊപ്പവും ഇവയെ മുൻ‌കാലങ്ങളിൽ വർഗ്ഗീകരിച്ചിരുന്നു. പക്ഷേ ജനിതകശാസ്ത്രം നൽകുന്ന പുതിയ തെളിവുകൾ, ജീവിച്ചിരിക്കുന്ന ജന്തുക്കളിൽ ഇവയുടെ ഏറ്റവുമടുത്ത ബന്ധുക്കൾ മാംസഭോജികളാണെന്ന അനുമാനത്തിലേയ്ക്കു നയിക്കുന്നു.അന്യംനിന്നുപോയ അനേകം വിഭാഗങ്ങൾ അടങ്ങുന്ന "സിമോലെസ്റ്റ" ജന്തുഗോത്രത്തിൽ പെടുന്നവയാണ്‌ ഇവയെന്ന് കരുതുന്ന ജീവാശ്മവിദഗ്ദ്ധന്മാരുമുണ്ട്.
നിശാചാരികളായ ഈനാമ്പേച്ചികളെ അവയുടെ അതിതീക്ഷ്ണമായ ഘ്രാണശേഷി ഇരതേടാൻ സഹായിക്കുന്നു. നീളവാലൻ ഈനാമ്പേച്ചികൾ പകലും സക്രിയരായിരിക്കാറുണ്ട്. എങ്കിലും പൊതുവേ ഇനാമ്പേച്ചികൾ പകൽ മുഴുവൻ പന്തുപോലെ ഉരുണ്ട് ഉറങ്ങി കഴിയുന്നു.
ജാതി അനുസരിച്ച് ഈനാമ്പേച്ചികൾക്ക് 30 സെന്റീമീറ്റർ തുടങ്ങി 100 സെന്റിമീറ്റർ വരെ വലിപ്പമുണ്ടാകാം. പെൺ ഈനാമ്പേച്ചികൾക്ക് പൊതുവേ വലിപ്പം കുറവായിരിക്കും.
സ്വിഫ്റ്റുകൾക്ക് മീവൽ‌‌പക്ഷി കളോട് സാദൃശ്യമുണ്ട്. പറന്നുനടക്കുന്ന കീടങ്ങളാണ് ഇവയുടെ പ്രധാന ഭക്ഷണം. പറന്നുപോകുന്നതിനിടയിൽ തന്നെ കൂടുകെട്ടാൻ വേണ്ട സാമഗ്രികൾ ശേഖരിക്കാനും ഇവയ്ക്ക് കഴിയും. ഇന്തോ-ആസ്‌‌ട്രേലിയൻ ജീനസ് ആയ കൊളോകാലിയ എന്നയിനം സ്വിഫ്റ്റുകൾ ഇരുളടഞ്ഞ ഗുഹകളിലാണ് ജീവിക്കുന്നത്. ഇവയ്ക്ക് പ്രധിധ്വനിയിൽനിന്നു ദിശ കണ്ടുപിടിക്കനുള്ള കഴിവുണ്ട്. ഈ ജീനസിലെ ചില സ്പീഷീസുകളുടെ കട്ടിപിടിച്ച ഉമിനീരു കൊണ്ടാണ് നിർമ്മിക്കുന്നത്. സിഫ്റ്റുകളുടെ മുട്ടയ്ക്കു വെള്ളനിറമാണ്. ഒരു പ്രജനന ഘട്ടത്തിൽ ഒരു മുട്ട മുതൽ ആറ് മുട്ടകൾ വരെ ഇടുന്നവ ഇക്കൂട്ടത്തിലുണ്ട്. ആൺപക്ഷിയും പെൺപക്ഷിയും അടയിരിക്കുന്നു. വിരിഞ്ഞിറങ്ങുന്ന പക്ഷിക്കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ ശരീരത്തിൽ തൂവലുകൾ കാണാറില്ല; കാഴ്ച്ചശക്തിയും കുറവായിരിക്കും. പറക്കാൻ പ്രപ്തരല്ലാത്ത കുഞ്ഞുങ്ങൾക്ക് പ്രത്യേക പരിരക്ഷ നൽകുവാൻ സ്വിഫ്റ്റ്കൾ ശ്രദ്ധിക്കാറില്ല.
ഹമ്മിങ്ബേഡുകളുടെ നാക്കിന് ഒരു നാളിയുടെ രൂപമാണുള്ളത്. പുഷ്പങ്ങളിൽ നിന്നും തേൻ കുടിക്കാൻ നാക്കിന്റെ ഈ ഘടന ഇവയെ സഹായിക്കുന്നു. ചുണ്ടിന് കനം കുറവാണ്. ഇവ പല ആകൃതിയിലും വലിപ്പത്തിലും കാണപ്പെടുന്നു. ഏതിനം പുഷ്പങ്ങളിലാണോ സാധാരണയായി തേൻ‌‌കുടിക്കുന്നത് ആ പുഷ്പത്തിന്റെ ഘടനയുമായി ആ പ്രത്യേകവിഭാഗം പക്ഷികളുടെ ചുണ്ടിന്റെ ഘടനയ്ക്ക് ബന്ധം കാണാറുണ്ട്. തേൻ ശേഖരിക്കുന്ന കൂട്ടത്തിൽ അൽപദൂരം പുറകോട്ടു പറക്കാനും ഈ ഇനം പക്ഷികൾക്കു കഴിയും.
ഹമ്മിങ്ബേഡിന്റെ 320-ഓളം സ്പീഷീസുകളെ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. മിക്ക സ്പീഷീസുകളും അമേരിക്കയിലാണ് കാണപ്പെടുന്നത്. ജിവിച്ചിരിക്കുന്ന പക്ഷികളിൽ ഏറ്റവും ചെറിയ പക്ഷികളും ഇക്കൂട്ടത്തിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു. മെല്ലിസുഗാ ഹെലീനേ എന്നു ശസ്ത്രനാമമുള്ള ഒരിനമാണ് ഏറ്റവും ചെറിയ പക്ഷി. ഇവയുടെ ചുണ്ടുമുതൽ വാലറ്റം‌‌വരെയുള്ള നീളം 62 മി. മീ. മാത്രമാണ്. ക്യൂബയിലാണ് ഇവ കാണപ്പെടുന്നത്.
ഹമ്മിങ്ബേഡുകളുടെ ഫോസിലശിഷ്ടങ്ങൾ ലഭ്യമല്ല. ഇന്നു ജീവിച്ചിരിക്കുന്ന രണ്ടിനങ്ങളുടെ ഫോസിലുകൾ പ്ലിസ്റ്റോസീൻ ഘട്ടത്തിൽ നിന്നും ലഭ്യമായിട്ടുണ്ട്. അഞ്ച് ഇനം സിഫ്റ്റ് ഫോസിലുകൾ കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്. അവയിൽ മയോസീൻ ഘട്ടത്തിൽ നിന്നു ലഭ്യമായ രണ്ടിനങ്ങളുടെ പിൻ‌‌ഗാമികൾ ഇന്നും നിലനിന്നുവരുന്നു.
ഹമ്മിങ്ബേഡുകൾ രണ്ടു മുട്ട ഇടാറുണ്ട്. തൂവെള്ളനിറമുള്ള ഈ മുട്ട വിരിച്ചിറക്കുന്നത് പെൺപക്ഷിയാണ്. പറക്കാനാകും വരെ കുഞ്ഞിനെ പരിരക്ഷിക്കുന്നതും പെൺപക്ഷിതന്നെ.
ജീവികൾക്ക് മൂന്നു മില്ലിമീറ്റർ വരെ നീളമേയുള്ളു. ആൺജീവികൾ പെൺജീവികളേക്കാൾ ചെറുതാണ്. നീണ്ടു മെലിഞ്ഞ ശരീരം ഉരുണ്ടതോ പാർശ്വസമ്മർദിതമോ ആയിരിക്കും. വക്ഷസ്സിന്റെ ഒന്നും രണ്ടും ഖണ്ഡങ്ങൾ തലയുമായി സംയോജിച്ച് ശ്വസനഅറയെ പൊതിയുന്ന കാരപേസ് ആയി രൂപപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അവസാനത്തെ ഉദരഖണ്ഡം പുച്ഛഖണ്ഡവുമായി സംയോജിച്ചിരിക്കും. ഇടതു ചിബുകാസ്ഥിക്ക് ലാസിനിയ മൊബിലിസ് എന്നൊരു പ്രത്യേകഭാഗം ഉണ്ടെങ്കിലും വലതു മാൻഡിബിളിൽ പലപ്പോഴും ഇതു കാണാറില്ല. എട്ടുജോടി വക്ഷീയപാദങ്ങളുണ്ട്. ആദ്യത്തെ ജോടി ജംഭികങ്ങളും രണ്ടാമത്തെ ജോടി കെലിപെഡുകളും ബാക്കി ആറെണ്ണം പെരിയോപോഡുകളും ആയിരിക്കും. പ്ലവപാദങ്ങൾ ചില ഇനങ്ങളിൽ മാത്രമേ കാണപ്പെടാറുള്ളു. പശ്ചാന്തപാദം തന്തുരൂപമായിരിക്കും. കരണ്ടിയുടെ ആകൃതിയിലുള്ള മൂന്നാമത്തെ ജോടി കാലുകൾകൊണ്ടാണ് തുരങ്കങ്ങളുണ്ടാക്കുന്നത്.
പെർക്കാരിഡ ജന്തു അതിഗോത്രത്തിൽപ്പെടുന്ന യുമലാക്കോസ്ട്രാക്കകളുടെ ഒരു ഗോത്രമാണ് ടനെയ്‌ഡേസിയേ. ഇതിൽ രണ്ട് ഉപഗോത്രങ്ങളും അഞ്ചു കുടുംബങ്ങളും അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. ഈ ഗോത്രത്തിൽ 44 ജീനസ്സുകളിലായി 350 സ്പീഷീസും ഉണ്ട്. അപ്സ്യൂഡെസ്, സ്ഫൈറാപ്പസ്, ടനെയ്സ് എന്നിവയാണ് പ്രധാന ജീനസ്സുകൾ. ആഗോളവ്യാപകത്വമുള്ള ഈ ഗോത്രത്തിലെ ജീവികളെല്ലാം പ്രധാനമായും സമുദ്രജലവാസികളാണ്. സമുദ്രതീരത്തിനടുത്തു മുതൽ സമുദ്രത്തിന്റെ അത്യഗാധങ്ങളിൽ വരെ ഇവയെ കാണാനാകും. സ്വതന്ത്രജീവിതം നയിക്കുന്ന ഇവയെല്ലാം നിതലസ്ഥജീവികളുമാണ്. അർജന്റീനയിൽ ചില ശുദ്ധജലഇനങ്ങളെയും കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്.
തലച്ചോറ്, ഉപഗ്രസികാപുഞ്ജം, അധരശൃംഖല എന്നിവ അടങ്ങിയ നാഡീവ്യവസ്ഥയാണിതിനുള്ളത്. നേത്രപാളി സ്ഥാനബദ്ധം ആണ്. ആൺജീവികളിൽ വികാസം പ്രാപിച്ച നേത്രങ്ങളാണുള്ളതെങ്കിലും പെൺജീവികളുടെ നേത്രങ്ങൾ അല്പവികസിതങ്ങളാണ്. കാലുകളിലും ഖണ്ഡങ്ങളിലും സംവേദക രോമങ്ങളും സംവേദകമുള്ളുകളും കാണുന്നു.
അക്കാന്തേസീ കുടുംബത്തിൽ മുള്ളുള്ള ചിരസ്ഥായികളും മുള്ളില്ലാത്ത ദുർബല സസ്യങ്ങളും കുറ്റിച്ചെടികളും അപൂർവമായി മരങ്ങളും കണ്ടുവരുന്നു. ഇലകൾ സമ്മുഖ മായി വിന്യസിച്ചിരിക്കുന്നതും സരളവും അനുപർണ ങ്ങളില്ലാത്തവയുമാണ്. സസ്യശരീരഭാഗങ്ങളിൽ സിസ്റ്റോലിത് സർവസാധാരണമായി കണ്ടുവരുന്നു. ഇവയ്ക്കു അസീമാക്ഷി , യുഗ്മശാഖിതം , മോനോക്കേഷ്യം എന്നീ പുഷ്പമഞ്ജരികളാണുള്ളത്. ദ്വിലിംഗികളും ഏകവ്യാസസമമിതങ്ങളുമായ പുഷ്പങ്ങൾക്കു സഹപത്രവും സഹപത്രകവും കാണുന്നു. വിദളങ്ങൾ തുലോം ചെറിയതാണ്. ഇവ സാധാരണയായി നാലോ അഞ്ചോ കാണാറുണ്ട്. തൻബർജിയ യിൽ ബാഹ്യദളങ്ങളില്ല. അഞ്ചു ദളങ്ങളും സംയോജിച്ചിരിക്കുന്നെങ്കിലും, അഗ്രഭാഗം അഞ്ചായി പിളർന്നിരിക്കും. ഇംബ്രിക്കേറ്റ് അഥവാ ട്വിസ്റ്റഡ് രീതിയിലുള്ള പുഷ്പദള വിന്യാസമാണുള്ളത്. സാധാരണയായി ദളങ്ങൾ ദ്വിലേബിയവമാണ് ; ലംബമായി നിൽക്കുന്ന മേൽച്ചുണ്ട് രണ്ടായി പിളർന്നിരിക്കുന്നു.
ദ്വിദീർഘങ്ങളായ നാലുകേസരങ്ങൾ കാണുന്നു. ഇവ ചിലപ്പോൾ രണ്ടും വിരളമായി അഞ്ചെണ്ണവും കാണാറുണ്ട്. ചിലവയിൽ സ്റ്റാമിനോഡു കളും ഉണ്ട്. സ്ഥാനത്തിലും ആകൃതിയിലും പരാഗകോശങ്ങൾ വളരെ വ്യത്യസ്തങ്ങളാണ്; എല്ലാ കേസരങ്ങളിലും രണ്ടു പരാഗരേണുകോശ ങ്ങളുണ്ട്. സാധാരണയായി പരാഗരേണുകോശം നെടുകെയാണ് പൊട്ടിത്തുറക്കുന്നത്. മധുനിറഞ്ഞ ഡിസ്ക് വളയമായോ ഗ്രന്ഥിമയമായോ കാണുന്നു. രണ്ടു ജനിപുടങ്ങൾ ഉണ്ട്. ഇവ അധോജനിയും രണ്ടറകൾ ഉള്ളവയുമാണ്. ആക്സയിൽ ക്രമീകരണരീതിയിൽ അടുക്കിയിരിക്കുന്ന അണ്ഡങ്ങൾ, അണ്ഡാശയത്തിൽ രണ്ടു നിരയായി കാണുന്നു. വർത്തികാഗ്രം പല വിധത്തിലിരിക്കുന്നു. സാധാരണയായി ഫലം ഒരു കോഷ്ടവിദാരകസമ്പുട മാണ്; ചിലപ്പോൾ, ആമ്രകവും . ഭ്രൂണം വലുതും ബീജാന്നരഹിതവുമാണ്. സാധാരണയായി വിത്തുകൾ ഉൽക്ഷേപകത്തിൽ ബന്ധിച്ചിരിക്കുന്നു. അവയുടെ തള്ളൽകൊണ്ട് ഫലഭിത്തി പൊട്ടി വിത്തുകൾ നാലുവശത്തേക്കും തെറിച്ചുപോകുന്നു.
ഒരു സസ്യകുടുംബമാണ് അക്കാന്തേസീ. ഉഷ്ണമേഖലയിലും സമീപപ്രദേശങ്ങളിലും വ്യാപകമായി കാണപ്പെടുന്നു. 240 ജീനസുകളും 2,200 സ്പീഷീസുമുണ്ട്. ഈ കുടുംബത്തിലെ സസ്യങ്ങളെല്ലാം മലേഷ്യ, ആഫ്രിക്ക, ബ്രസീൽ, മധ്യ അമേരിക്ക എന്നീ നാലു കേന്ദ്രങ്ങളിൽ നിന്നുമാണ് ലോകം മുഴുവൻ വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നതെന്ന് അനുമാനിക്കുന്നു. ഇവയിലധികവും അലങ്കാര സസ്യമായി നട്ടുവളർത്തുന്നു.
ഇന്ത്യയിൽ സാധാരണയായി കണ്ടുവരുന്ന കനകാംബരം , ആടലോടകം , കിരിയാത്ത് തുടങ്ങിയ സസ്യങ്ങൾ ഈ സസ്യകുടുംബത്തിൽപെടുന്നു.