polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ഭൗതികവും രാസികവുമായ അപക്ഷയത്തിനു വിധേയമാവുന്നതിലൂടെ ഗ്രാനൈറ്റ് തുടങ്ങിയ ആഗ്നേയശിലകളിൽനിന്നും ക്വാർട്ട്സ് തരികൾ ധാരാളമായി വിഘടിതമാവുന്നു. ഇവ അപരദനപ്രക്രിയയിലൂടെ അവസാദങ്ങളായി മാറുന്നു. മണൽക്കല്ലിലെ ക്വാർട്ട്സ് തരികൾ ഈ വിധത്തിൽ ഉണ്ടാകുന്നവയാണ്. ദ്രാവകങ്ങളിൽ ലയിച്ച് അയോൺ രൂപത്തിലോ അലേയമായി കൊളോയ്ഡ് രൂപത്തിലോ അവശേഷിക്കുന്ന സിലികാംശം അവക്ഷേപ രൂപത്തിൽ നിക്ഷിപ്തമാകുന്നത് പരുക്കൻതരികളുള്ള അവസാദശിലകൾക്കു രൂപം നല്കുന്നു. ജലീയ സിലിക മറ്റൊരിനം അവസാദമാണ്. ക്വാർട്ട്സിനെ അപേക്ഷിച്ച് കാഠിന്യം കുറഞ്ഞ, പരൽരൂപമില്ലാതെ അവക്ഷിപ്തമാവുന്ന ജലീയ സിലികയാണ് ഓപൽ .
ഏതെങ്കിലുമൊരു ധാതുവിന്റെ ആധിക്യം ഉണ്ടായിരിക്കാമെങ്കിലും ഒറ്റ ധാതു മാത്രമായുള്ള അവസാദശിലകൾ ഇല്ലെന്നു തന്നെ പറയാം; ഉദാഹരണമായി ചുണ്ണാമ്പുകല്ലിലെ മുഖ്യഘടകം കാൽസൈറ്റാണ്. പക്ഷേ, ഏറ്റവും ശുദ്ധമായ ചുണ്ണാമ്പുകല്ലിൽപ്പോലും കളിമണ്ണിന്റെയും ക്വാർട്ട്സിന്റെയും അംശങ്ങൾ നേരിയ തോതിലെങ്കിലും കലർന്നിരിക്കും. മണൽക്കല്ലിലെ തരികൾ ഭൂരിഭാഗവും ക്വാർട്ട്സിന്റേതാണ്; പക്ഷേ, അവയെ കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്ന സിമന്റുപദാർഥം കാൽസൈറ്റ്, ഡോളമൈറ്റ്, അയൺ ഓക്സൈഡ് എന്നിവയിൽ ഏതെങ്കിലുമൊന്നായിരിക്കും. ചുരുക്കത്തിൽ, ഓരോ അവസാദശിലയും ഒന്നിലേറെ ധാതുക്കളുടെ മിശ്രിതമാണ്.
മണൽക്കല്ലിന്റെ ഒട്ടുമുക്കാലും ഇനങ്ങൾ ക്വാർട്ട്സ് ഉൾക്കൊണ്ടിരിക്കും. ക്വാർട്ട്സും ഫെൽസ്പാറും പ്രമുഖ ഘടകങ്ങളായിട്ടുള്ള മണൽക്കല്ലുകളെ ആർകോസ് എന്നു വിളിക്കുന്നു. ഗ്രാനൈറ്റ് ശിലകൾ ഭൗതികാപക്ഷയത്തിനു വിധേയമാവുമ്പോൾ വിഘടിതമാവുന്ന ശകലങ്ങൾ അടിഞ്ഞുകൂടിയാണ് ആർകോസ് ഉണ്ടാകുന്നത്. മണൽക്കല്ലിലെ മറ്റൊരിനമാണ് ഗ്രേവാക്ക് . ഇരുണ്ട നിറവും കാഠിന്യവുമുള്ള ഗ്രേവാക്ശിലകൾ ക്വാർട്ട്സ്, ഫെൽസ്പാർ എന്നീ ധാതുക്കളുടെ കോണീയമായ തരികളും, ഇതരശിലാകണങ്ങളും കളിമൺതരികൾപോലെ നന്നേ നേർത്ത ആധാത്രിയിൽ പതിഞ്ഞടിഞ്ഞ നിലയിൽ ഉണ്ടാകുന്നവയാണ്.
ആഗ്നേയശിലകളിലടങ്ങിയിട്ടുള്ള ഫെറോമഗ്നീഷ്യൻ ധാതുക്കളുടെ രാസാപക്ഷയംമൂലം വിഘടിതമാവുന്ന ഇരുമ്പിന്റെ അംശങ്ങൾ ഇതര പദാർഥങ്ങളുമായി കൂട്ടുചേർന്ന് പുതിയ ധാതുക്കൾ ഉത്പാദിപ്പിക്കുകയും തുടർന്നു നിക്ഷിപ്തമാവുകയും ചെയ്യും. ഇങ്ങനെയുണ്ടാവുന്ന അവസാദശിലകൾ ഹേമറ്റൈറ്റ് , ജിയോഥൈറ്റ് , ലിമൊണൈറ്റ് എന്നിവ ഉൾക്കൊണ്ടുകാണുന്നു. മിക്കപ്പോഴും ഒരു വർണവസ്തുവിന്റെയോ സിമന്റു പദാർഥത്തിന്റെയോ സ്ഥാനമാവും ഇവയ്ക്കുണ്ടായിരിക്കുക. എന്നാൽ ചുരുക്കം ചില അവസാദസ്തരങ്ങൾ മേല്പറഞ്ഞവയുടെ സമ്പന്നനിക്ഷേപങ്ങളായും കണ്ടുവരുന്നു.
ശിലാംശങ്ങളുടെയും ധാത്വംശങ്ങളുടെയും ദ്രവണശിഷ്ടങ്ങൾ, കളിമണ്ണ് തുടങ്ങിയ കൊളോയ്ഡ് വസ്തുക്കളുടെ ഊർണികകൾ , രാസികാവക്ഷേപങ്ങൾ എന്നിവ കൂടിക്കലർന്നുണ്ടാകുന്നവയാണ് ഏറിയകൂറും അവസാദങ്ങൾ. ഇവയിൽ ഓരോയിനത്തിലുംപെട്ട കണികകളുടെ ജ്യാമിതീയസ്വഭാവങ്ങളും അവയുടെ അന്യോന്യബന്ധങ്ങളും നിർണയിക്കപ്പെടേണ്ടതുണ്ട്. ഘടനാപരമായ വിശ്ലേഷണം, അവസാദങ്ങളുടെ ജനിതകസ്വഭാവങ്ങളെ വെളിവാക്കുന്നു. അവ തരംതിരിക്കപ്പെട്ടത് ഏതുതരം മാധ്യമം മൂലമാണെന്നതും വ്യക്തമാവുന്നു. ഘടനാപരമായ മിക്ക സവിശേഷതകളും നിർണയിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.
ചില ജലജീവികളുടെയും സസ്യങ്ങളുടെയും ജീവരാസിക പ്രക്രിയകളിലൂടെ ലവണജലത്തിൽനിന്നും കാൽസ്യം കാർബണേറ്റ് വേർതിരിയുന്നു. ഇങ്ങനെയുണ്ടാവുന്ന ലവണപദാർഥം പ്രസ്തുത ജീവികളുടെ ശരീരാംശമായിത്തീരുകയോ, നേരിട്ട് അവക്ഷിപ്തമാകുകയോ ചെയ്യാം. കാലക്രമേണ ഈ അവക്ഷേപങ്ങൾ കുമിഞ്ഞുകൂടി പ്രത്യേക ശിലാസ്തരങ്ങൾക്കു രൂപം നല്കുന്നു. ആൽഗകൾ, മൊളസ്കകൾ, കോറലുകൾ എന്നിവയൊക്കെത്തന്നെ ഇത്തരം പുറ്റുകൾ നിർമ്മിക്കുന്ന ജീവികളാണ്. ഇവയിൽ വളരെ പഴക്കം ചെന്നതും സാമാന്യം ആഴത്തിൽ അവസ്ഥിതവുമായ പുറ്റുകൾ പെട്രോളിയത്തിന്റെ കനത്ത നിക്ഷേപങ്ങൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്നവയാണ്.
അവസാദശിലകളുടെ പൊതുവിഭജനം ഒന്നിലധികം രീതികളിൽ നിർവഹിക്കാവുന്നതാണ്. സാധാരണ പ്രയോഗത്തിലുള്ള വിഭജനക്രമമനുസരിച്ച് ഇത്തരം ശിലകളെ മൊത്തത്തിൽ ദ്രവണശിഷ്ടങ്ങളും രാസികങ്ങളുമായി തിരിച്ചിരിക്കുന്നു. രാസിക-അവസാദങ്ങളെ ജീവരാസികങ്ങളും, അജീവരാസികങ്ങളുമായി പുനർവിഭജനം നടത്താവുന്നതാണ്. ദ്രവണശിഷ്ടങ്ങൾ ഒട്ടാകെത്തന്നെ ദളികാശ്മങ്ങളാണ്. എന്നാൽ രാസികങ്ങൾ ദളികാഘടനയുള്ളവയോ അല്ലാത്തവയോ ആവാം. ദ്രവണശിഷ്ടങ്ങളെ തരികളുടെ വലിപ്പത്തെ ആശ്രയിച്ചും രാസികങ്ങളെ സംയോഗം അടിസ്ഥാനമാക്കിയും തരംതിരിച്ചിരിക്കുന്നു.
ഏറ്റവും സമൃദ്ധമായിക്കാണുന്ന അവസാദശിലകൾ ഷെയ്ൽ, മണൽക്കല്ല്, ചുണ്ണാമ്പുകല്ല് എന്നീ മൂന്നിനങ്ങളാണ്; ഭൂവല്ക്കത്തിലെ അവസാദങ്ങളിൽ 95 ശതമാനത്തിലേറെ ഈ മൂന്നിനത്തിൽപ്പെടുന്ന അവസാദശിലകളാണ്. ഇവയിൽത്തന്നെ രാസികവിഭാഗത്തിൽപ്പെട്ട ചുണ്ണാമ്പുകല്ലുകൾ മൊത്തം വ്യാപ്തത്തിന്റെ 20 ശതമാനത്തോളമേ വരൂ. ഷെയ്ലുകളുടെയും മണൽക്കല്ലുകളുടെയും താരതമ്യവ്യാപ്തം തിട്ടപ്പെടുത്തിയിട്ടില്ല; എന്നിരിക്കിലും ഷെയ്ലുകളുടെ അളവ് മണൽക്കല്ലുകളുടെ രണ്ടിരട്ടിയിലേറെയായി കരുതപ്പെടുന്നു.
കടലിലെ സൂക്ഷ്മരൂപികളായ ജന്തുക്കളുടെയും സസ്യങ്ങളുടെയും പുറന്തോടുകളിൽനിന്നും ഉദ്ഗമിക്കുന്ന ജീവരാസികപ്രക്രിയകളിലൂടെ രൂപംകൊണ്ട കാൽസൈറ്റാണ് ചോക്ക്. ഇവ രാസികമോ ജീവരാസികമോആയ പരിവർത്തനങ്ങളിലൂടെ രൂപംകൊണ്ട അന്യ കാൽസൈറ്റ് നിക്ഷേപങ്ങളുമായി കലർന്നുകാണുന്നു. പരുക്കൻ തരികളായി കാണപ്പെടുന്ന കോക്വിന എന്ന ചുണ്ണാമ്പുകല്ലും ജൈവാവശിഷ്ടങ്ങളിൽനിന്നും ഉണ്ടാകുന്നതാണ്. ഷെല്ലുകളിലെ വലിപ്പമേറിയ കഷണങ്ങൾ കൂടിച്ചേർന്നാണ് ഇവ രൂപംകൊള്ളുന്നത്.
ഇത്തരം ശിലകളുടെ ശകലങ്ങൾ ഏറിയ കൂറും ഉരുളൻ കല്ലുകളായിരിക്കും; അവയിൽത്തന്നെ നല്ലൊരു ശ.മാ. 2-4 മി.മീ. വ്യാസമുള്ള കണികകളാവും. ഒരു കൊൺഗ്ളോമെറേറ്റിലെ മുഴുത്ത ശകലങ്ങളൊക്കെത്തന്നെ പാറക്കഷണങ്ങളായിരിക്കും; സൂക്ഷ്മകണികകൾ മാതൃശിലയിൽനിന്നും ഉരുത്തിരിഞ്ഞ ധാത്വംശങ്ങളുമാവും. കൊൺഗ്ളോമെറേറ്റിലെ ശകലങ്ങൾ ഉരുണ്ടിരിക്കുന്നതിനു പകരം ചിലപ്പോൾ കോണീയങ്ങളായിക്കാണാം; അത്തരത്തിലുള്ള ശിലകളെ ബ്രക്ഷ്യ എന്നു വിളിച്ചുവരുന്നു.
പൈറോക്ലാസ്റ്റിക് അവസാദങ്ങൾ വലിപ്പമുള്ളവയോ ധൂളീമാത്രങ്ങളോ ആവാം. അഗ്നിപർവതജന്യമായ ഈ പദാർഥങ്ങൾ ഉദ്ഗാരപ്രദേശത്തുനിന്നും പ്രവാഹജലത്താലോ, വായു തുടങ്ങിയ മറ്റ് അപരദനകാരകങ്ങളാലോ വഹിക്കപ്പെട്ട് അനേകശതം കിലോമീറ്റർ ദൂരത്തായി നിക്ഷിപ്തമാവാം. ജൈവാവശിഷ്ടങ്ങളാണ് അടുത്തത്. കൽക്കരി നിക്ഷേപങ്ങളിലെ പ്രധാന ഘടകം സസ്യാവശിഷ്ടങ്ങളാണ്. സാധാരണയായി അവസാദശിലാസ്തരങ്ങളിലെ ജൈവാംശങ്ങൾ വലുതായ പരിവർത്തനങ്ങൾക്കു വിധേയമായിക്കാണുന്നില്ല.
രാസികസ്വഭാവമുള്ള ചില അവസാദങ്ങളിലെ പരൽരൂപവത്കരണം അശ്മീഭവനത്തിനു ഹേതുകമാവാറുണ്ട്. ഭൌതികമാർഗങ്ങളിലൂടെ ഉദ്ഭവിക്കുന്ന അവസാദശിലകളുടെ കാഠിന്യവർധനവിനും പരൽരൂപവത്കരണം നിദാനമാവാം. പരൽരൂപമില്ലാത്തതും കൊളോയ്ഡ് രൂപത്തിലുള്ളതുമായ സൂക്ഷ്മകണിക പദാർഥങ്ങളിലെ രാസികപ്രക്രിയകൾ വഴി പുതിയ ധാതുക്കൾ രൂപംകൊള്ളുന്നു. നന്നേ നേർത്ത തരികൾ മാത്രമുള്ള അവസാദനിക്ഷേപങ്ങളിൽ ഇത് അശ്മീഭവനത്തിനു വഴിതെളിക്കുന്നു.
അവക്ഷേപങ്ങളായി നിക്ഷിപ്തമാവുന്ന മറ്റു രണ്ടു ധാതുക്കളാണ് ഹാലൈറ്റ് , ജിപ്സം എന്നിവ. ലായനിയിലെ ജലാംശം ബാഷ്പീകരിക്കപ്പെട്ടാണ് ഇവ ഉണ്ടാകുന്നത്; ലീനവസ്തുക്കളുടെ അനുപാതമനുസരിച്ചാണ് അവക്ഷേപത്തിന്റെ സ്വഭാവം നിർണയിക്കപ്പെടുന്നത്. സാധാരണ ഊഷ്മാവിൽ ലവണത മാധ്യമൂല്യത്തിന്റെ മൂന്നിരട്ടിയായി വർധിക്കുമ്പോൾ ജിപ്സം അവക്ഷിപ്തമാവുന്നു; പത്തിരട്ടിയാവുമ്പോഴാണ് ഹാലൈറ്റുകൾ വേർതിരിയുന്നത്.
ഉപരിപടലങ്ങളുടെ സമ്മർദംമൂലം തരികൾ തമ്മിലുള്ള ഇട കുറഞ്ഞുകുറഞ്ഞ് ഇല്ലാതാകുന്ന പ്രക്രിയയാണ് സംഹനനം. ഏതെങ്കിലും രീതിയിലുള്ള ഭൂചലനത്തിന്റെ ഫലമായും സംഹനനം സംഭവിക്കാം. ഇതിന്റെ ഫലമായി അവസാദങ്ങളുടെ കനം കുറയുകയും അവ കൂടുതൽ സംബദ്ധമായി ത്തീരുകയും ചെയ്യുന്നു. സിൽറ്റും കളിമണ്ണുമാണ് എളുപ്പം സംഹനനവിധേയമാവുന്നത്. മണൽ, ചരൽ തുടങ്ങിയ സ്ഥൂല-കണികനിക്ഷേപങ്ങൾക്കും അല്പമാത്രമായ സംഹനനം അനുഭവപ്പെടാം.
അവസാദശിലകളിൽ ഗൂഢക്രിസ്റ്റലീയ രൂപത്തിലും സിലിക ഉൾക്കൊണ്ടു കാണുന്നു. സാധാരണ സൂക്ഷ്മദർശിനികളിലൂടെ പോലും കാണാൻ കഴിയാത്ത പരൽരൂപമാണ് ഇവയ്ക്കുള്ളത്. നേരിയ ഇഴകൾ പോലെയോ ധാന്യമണികൾപോലെയോ ഇവ ചിതറിക്കിടക്കുന്നതായി സൂക്ഷ്മദർശിനി നിരീക്ഷണം തെളിയിക്കുന്നു. ഇവയിൽ രണ്ടാമത്തെ ഇനത്തിൽപ്പെടുന്നതാണ് അനലാശ്മം; ചെർട്ട്, ജാസ്പെർ എന്നിവയും ഇത്തരത്തിലുള്ളതാണ്.
ചുണ്ണാമ്പുകല്ലിലെ പ്രധാന ഘടകമാണ് കാൽസൈറ്റ്. പരുക്കൻതരികളുള്ള അവസാദശിലകളിൽ സിമന്റുപദാർഥമായി കാൽസൈറ്റ് അടങ്ങിയിരിക്കും. കാൽസികപ്ളേജിയോക്ളേസ് പോലെ കാൽസിയം ധാരാളമായുള്ള ആഗ്നേയശിലകളിൽ നിന്നുമാണ് കാൽസൈറ്റ് ലഭ്യമാവുന്നത്. അപക്ഷയഫലമായി ഉണ്ടാവുന്ന കാൽസിയം ബൈകാർബണേറ്റ് 2 പരിവർത്തനവിധേയമായി കാൽസൈറ്റ് ആയിത്തീരുന്നു.
സിലിക്കേറ്റ് ധാതുക്കളുടെ, വിശിഷ്യ, ഫെൽസ്പാറുകളുടെ, അപക്ഷയംമൂലമാണു കളിമണ്ണുണ്ടാവുന്നത്. കാലക്രമത്തിൽ ഇവ അവസാദങ്ങളുമായി കൂടിക്കലരുന്നു. ചെളിക്കല്ല്, ഷെയ് ൽ എന്നിവയിൽ സാമാന്യമായ തോതിൽ കളിമണ്ണ് അടങ്ങിക്കാണുന്നു. കയോലിനൈറ്റ് , ഇലൈറ്റ് എന്നിവയാണ് അവസാദശിലകളിൽ സാധാരണയായുള്ള കളിമണ്ണിനങ്ങൾ.
കളിമണ്ണ്, സിൽറ്റ് എന്നീ ദളികാശ്മങ്ങളിൽ രന്ധ്രങ്ങൾ നന്നേ സൂക്ഷ്മങ്ങളായി കാണുന്നതിനാൽ അവയിലൂടെ വെള്ളം ഊർന്നിറങ്ങുന്നത് പ്രയാസമാണ്. തൻമൂലം സിമന്റുപദാർഥങ്ങളുടെ പ്രവേശം ഉണ്ടാകുന്നില്ല. ഇത്തരം അവസാദങ്ങളുടെ അശ്മീഭവനം നടക്കുന്നതു സംഹനനം , ശുഷ്കനം എന്നീ പ്രക്രിയകളിലൂടെയാണ്.
അജൈവപ്രക്രിയകളിലൂടെയും കാൽസൈറ്റ് ഉത്പാദിതമാകുന്നു. കാൽസിയത്തിന്റെ അംശം ധാരാളമുള്ള ശിലകൾ രാസാപക്ഷയത്തിനു വിധേയങ്ങളാകുമ്പോൾ കാൽസിയംബൈകാർബണേറ്റ് 2]ലായനി ഉണ്ടാവും. ഊഷ്മാവ് കൂടിയിട്ടോ, മർദം കുറഞ്ഞതുകൊണ്ടോ കൂടുതൽ ജലാംശം ബാഷ്പീകരിക്കപ്പെടുന്നതിനെത്തുടർന്ന് കാൽസൈറ്റ് അവക്ഷിപ്തമായിത്തീരുന്നു.
രാസികപ്രക്രിയകളിലൂടെ ഉദ്ഭവിക്കുന്ന അവസാദശിലകളിൽ മിക്കവയ്ക്കും ദളികാഘടന ഉണ്ടായിരിക്കയില്ല. ഇത്തരം ശിലകളിലെ കണങ്ങൾ പരസ്പരം ഒട്ടിച്ചേർന്നുകാണുന്നു. ഇവ പരലാകൃതിയുള്ള ആഗ്നേയശിലകളോട് സാദൃശ്യം വഹിക്കുന്നു. ഇത്തരം അവസാദശിലകളിൽ മിക്കവയ്ക്കും പരൽരൂപമുണ്ടായിരിക്കും; ഓപൽ ഇതിനൊരപവാദമാണ്.
ചിലയിനം അവസാദശിലകളിൽ ഫെൽസ്പാറുകളും അഭ്രങ്ങളും ധാരാളം അടങ്ങിക്കാണുന്നു. രാസാപക്ഷയത്തിന്റെ ഫലമായി ഈ ധാതുക്കൾ വളരെ എളുപ്പത്തിൽ മറ്റു ധാതുക്കളായി പരിവർത്തിതമാവുന്നതിനാൽ, ഇവയുടെ സാന്നിധ്യമുള്ള അവസാദശിലകളുടെ ഉദ്ഭവം ഭൗതികാപക്ഷയംമൂലമാണെന്നു മനസ്സിലാക്കാം.
ശിലാരന്ധ്രങ്ങളിൽ നേരത്തേതന്നെ ഊറിക്കൂടിയിട്ടുള്ള ജലാംശം വാർന്നുപോവുന്നതിലൂടെയും സംയോജനം സംഭവിക്കാം. മിക്കപ്പോഴും സംഹനനത്തിന്റെ ഫലമായിത്തന്നെ ഇത്തരം ശുഷ്കനം സംഭവിക്കുന്നു. ദൃശ്യാംശങ്ങളിൽ ബാഷ്പീകരണംമൂലം ശുഷ്കനം നടക്കുന്നു.
ഭൗമശിലകളുടെ മൂന്നു പൊതുവിഭാഗങ്ങളിൽ ഒരിനമാണ് അവസാദശില. നിക്ഷേപണപ്രക്രിയയിലൂടെ അരിക്കലിനും തരംതിരിപ്പിനും വിധേയമായി അടരുകളായി രൂപംകൊള്ളുന്ന ശിലകളാണിവ. പടലങ്ങളായി അവസ്ഥിതമായിക്കാണുന്നു എന്നതാണ് അവസാദശിലാസ്തരങ്ങളുടെ മുഖ്യ സവിശേഷത.
1/16 മി.മീ. മുതൽ 2 മി.മീ. വരെ വ്യാസമുള്ള മണൽത്തരികളുടെ സംപിണ്ഡിതരൂപമാണ് മണൽക്കല്ല് . സ്ഥൂലകണികങ്ങളായ കൊൺഗ്ളോമെറേറ്റുകൾക്കും, സൂക്ഷ്മകണികങ്ങളായ ചെളിക്കല്ലിനും ഇടയ്ക്കുള്ള സ്ഥാനമാണ് മണൽക്കല്ലുകൾക്കുള്ളത്.
മറ്റിനം ശിലകൾപോലെ അവസാദശിലകളും വിവിധ ധാതുക്കളുടെ സഞ്ചയങ്ങൾ ഉൾക്കൊണ്ടിരിക്കും. കളിമണ്ണ്, ക്വാർട്ട്സ്, കാൽസൈറ്റ് എന്നീ ധാതുക്കളാണു കൂടുതലായുള്ളത്. പ്രത്യേക മേഖലകളിൽ മറ്റു ചില ധാതുക്കളുടെ ആധിക്യവും കാണാം.
ഗൂഢക്രിസ്റ്റലീയ സിലികയുടെ തന്തുരൂപത്തിലുള്ള ഇനത്തിനു പൊതുവേ കാൽസിഡോണി എന്നു പറയുന്നു. ഇവയിൽ തവിട്ടുനിറത്തിൽ അർധതാര്യമായ ഒരിനത്തിനെ പ്രത്യേകമായി സൂചിപ്പിക്കാനും കാൽസിഡോണി എന്ന പദം ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു.
രാസിക അവശിഷ്ടങ്ങൾക്കും ദളികാഘടന ഉണ്ടായിരിക്കാം. ജീവരാസികപ്രക്രിയകളുടെ ഫലമായി ഷെല്ലുകളുടെ അവശിഷ്ടങ്ങളിൽനിന്നും രൂപംകൊള്ളുന്ന അവസാദശിലകൾ ദളികാഘടനയ്ക്ക് ഉത്തമ ദൃഷ്ടാന്തങ്ങളാണ്.
കാൽസൈറ്റ് പ്രമുഖ്യാശമായിട്ടുള്ള ഒരിനം അവസാദശിലയാണിത്. കാർബണികമോ, അല്ലാത്തതോ ആയ രാസികപ്രക്രിയകളിലൂടെയാണ് ഇവയുടെ ഉദ്ഭവം. മിക്കവയ്ക്കും ദളികാഘടനയുണ്ട്; എന്നാൽ പരൽരൂപത്തിലുള്ള സംരചനയും സാധാരണമാണ്.
അവസാദശിലകളിലെ മറ്റൊരു പ്രധാന ഘടകമാണ് സിലിക; ഈ ധാതു ക്വാർട്ട്സ്, ചെർട്ട് , അനലാശ്മം , ഓപൽ , കാൽസിഡോണി തുടങ്ങിയ വിവിധരൂപങ്ങളിൽ കണ്ടുവരുന്നു.
പരസ്പരബന്ധമില്ലാതെ, ക്രമരഹിതമായി അടിഞ്ഞുകൂടുന്ന അവസാദങ്ങൾ സമേകിതവും സംബദ്ധവും ആയി മാറുന്ന പ്രക്രിയ. ഈ പ്രക്രിയ പല രീതിയിൽ നടക്കുന്നു.
1541 മെയ് 19-ന്‌ അഞ്ച് കപ്പലുകളിലായി സെന്റ് മാലോ തുറമുഖത്തുനിന്നും കാര്ട്ടിയർ പുറപ്പെട്ടു, കാനഡയിൽ കോളനി സ്ഥാപിക്കുകയായിരുന്നു ഈ പര്യടനത്തിന്റെ മുഖ്യ ഉദ്ദേശം. നേരത്തെയുള്ള യാത്രകളിൽ ഇറോക്വിയൻ വംശക്കാറിൽനിന്നും കേട്ടറിഞ്ഞ, സ്വർണ്ണവും മാണിക്യവും ധാരാളമുള്ള സാഗുനായ് എന്ന പ്രദേശം കണ്ടെത്തുകയായിരുന്നു മറ്റൊരു ലക്ഷ്യം. അവിടെനിന്നും സ്വർണ്ണവും വജ്രവുമാണെന്നുള്ള ധാരണായിൽ രണ്ട് കപ്പലുകളിലായി ഫ്രാൻസിലേക്കയച്ചത് അയേൺ പൈറൈറ്റ്സും ക്വാർറ്റ്സ് ക്രിസ്റ്റലുകളും ആണെന്ന് പിന്നീട് വ്യക്തമായി. 1541-1542 -ലെ ശൈത്യകാലത്ത് ഫ്രഞ്ചുകാരെ ആദിമനിവാസികൾ ആക്രമിക്കുകയും 35-ഓളം ഫ്രഞ്ചുകാർ വധിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു. ഇത്തവണയും പൊട്ടിപ്പുറപ്പെട്ട സ്കർ‌വി രോഗത്തിൻ ഇറോക്വിയൻ വംശജരുടെ മരുന്നുകൊണ്ട് ഫലമുണ്ടായെങ്കിലും ഫ്രഞ്ചുകാർ പൂർണ്ണആരോഗ്യവാന്മാരല്ലാത്തതിനാൽ സാഗുനായ് പ്രദേശം തേടിയിറങ്ങാൻ സാധിച്ചില്ല.
1534-ൽ ഫ്രാൻസിലെ രാജാവ്, യൂറോപ്പിൽനിന്നും പടിഞ്ഞാറോട്ട് ഏഷ്യൻ രാജ്യങ്ങളിലേക്ക് ഒരു ജലപാത കണ്ടെത്താനായി കാർട്ടിയറിന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ ഒരു പര്യവേക്ഷണസംഘത്തെ നിയോഗിച്ചു. 20 ദിവസംകൊണ്ട് അറ്റ്‌ലാന്റിക് സമുദ്രം തരണം ചെയ്ത അദ്ദേഹം മേയ് 10-ന്‌ ന്യൂഫൗണ്ട്‌ലാന്റ് പ്രദേശത്ത് പര്യവേക്ഷണം നടത്താൻ തുടങ്ങി. അവിടത്തെ ഇറോക്വിയൻ വർ‌ഗ്ഗത്തലവന്റെ രണ്ട് മക്കളെ ബന്ധികളാക്കിയ കാർട്ടിയറിന്റെ സംഘം സെപ്റ്റംബറിൽ ഫ്രാൻസിലേക്ക് തിരിച്ചു.
വടക്കുപടിഞ്ഞാറൻ ഫ്രാൻസിൽ ബ്രിട്ടനിയിലെ സെന്റ് മാലോ എന്ന തുറമുഖനഗരത്തിലാണ്‌ 1491-ൽ ഷാക്ക് ജനിച്ചത്. 1520-ൽ അദ്ദേഹം മേരി കാതറിൻ ദ് ഗ്രാൻചസിനെ വിവാഹം ചെയ്തു. ഫ്ലോറൻ‌സിൽനിന്നുമുള്ള പര്യവേഷകനായിരുന്ന ജിയോവാനി ദ് വെറാസാനോയുമൊന്നിച്ച് 1524-ൽ ഷാക്ക് അമേരിക്കൻ തീരപ്രദേശത്തെ തെക്കൻ കരോലിന മുതൽ ന്യൂഫൗണ്ട്‌ലാന്റ് പ്രദേശം വരെ സഞ്ചരിച്ചിരുന്നതായി കരുതപ്പെടുന്നു.
സെൻറ് ലോറൻസ് ഉൾക്കടലും സെൻറ് ലോറൻസ് നദീതീരപ്രദേശങ്ങളും രേഖപ്പെടുത്തിയ ആദ്യ യൂറോപ്പിയൻ വംശജനും, ഈ ഭൂപ്രദേശത്തിന്‌ ഇറോക്വിയൻ ഭാഷയിൽ‌നിന്നും കാനഡ എന്ന് പേർ നൽകിയതും അദ്ദേഹമാണ്‌.
ഇന്നത്തെ കാനഡ കണ്ടെത്തി ഫ്രഞ്ച് അധീനതയിലാക്കാൻ സഹായിച്ച ഫ്രഞ്ച് പര്യവേഷകനായിരുന്നു ഷാക്ക് കാത്തിയേർ .
ബാബറുടെ കാലം മുതലേ മുഗളർ, വെടിമരുന്നിന്റേയും പീരങ്കികകളുടേയും നിർമ്മാണത്തിൽ നൈപുണ്യമുള്ളവരായിരുന്നെങ്കിലും ഇതിന്റെ നിർമ്മാണരഹസ്യം ആദ്യകാലത്ത് തദ്ദേശീയരായ സാമന്തർക്ക് കൈമാറിയിരുന്നില്ല. ആംബറിന്റെ ഭരണാധികാരികളായിരുന്ന രാജ ഭർമാൽ, ഭഗവന്ത് ദാസ്, മാൻ സിങ് തുടങ്ങിയവർക്ക് മുഗൾ ചക്രവർത്തി അക്ബറിന്റെ സഭയിലും സേനയിലും മികച്ച സ്ഥാനം ലഭിച്ചിരുന്നെങ്കിലും പീരങ്കിനിർമ്മാണശാല അവർക്ക് അപ്രാപ്യമായിരുന്നു. എന്നാൽ 1580-ൽ കാബൂൾ ആക്രമിക്കുന്നതിന് മാൻ സിങ്ങിന് നിർദ്ദേശം ലഭിക്കുകയും, ഈ ആക്രമണത്തിൽ അദ്ദേഹം വിജയിക്കുകയും ചെയ്തു. തുടർന്ന് ആറുവർഷം, അദ്ദേഹം കാബൂളിന്റെ ഗവർണറായിരുന്നു. ഈ കാലയളവിൽ കാബൂളിൽ നിന്നും അദ്ദേഹം പീരങ്കിനിർമ്മാണം പഠിക്കുകയും, ഈ അറിവുകൾ ആംബറിലെത്തിക്കുകയും അങ്ങനെ പതിനാറാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനം മുതൽ ആംബറിൽ പീരങ്കിനിർമ്മാണം ആരംഭിക്കുകയും ചെയ്തു. പത്തൊമ്പതാം നൂറ്റാണ്ടു വരെ ഇവിടെ പീരങ്കികൾ നിർമ്മിക്കപ്പെട്ടു പോന്നു.
ആംബറിന്റേയും ജയ്പൂരിന്റേയും സുരക്ഷ ശക്തമാക്കുക എന്ന ലക്ഷ്യം മുന്നിർത്തിയായിരുന്നു ഇതിന്റെ നിർമ്മിതി. അതിനാൽ മറ്റു കോട്ടകളിലും കൊട്ടാരങ്ങളിലും കാണുന്ന പോലെ കാര്യമായ കലാ-കരകൗശലവിദ്യകൾ ഇവിടെ ദർശിക്കാനാകില്ല. നിരവധി മാളികകൾ, സൈനികർക്കുള്ള പരേഡ് മൈതാനങ്ങൾ, പീരങ്കികൾ, ഒരു പീരങ്കിനിർമ്മാണശാല, സംഭരണികൾ എന്നിവയൊക്കെ അടങ്ങിയ ജയ്ഗഢ് കോട്ട, രജപുത്രരുടെ സൈനികപാരമ്പര്യം വിളിച്ചോതുന്നു.
രാജവംശത്തിന്റെ ഖജനാവും ഈ കോട്ടയിലായിരുന്നു. ഇവിടെ ഒരു വലിയ നിധി കുഴിച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന വിശ്വാസത്തിൽ ഈ കോട്ടയിലേക്കുള്ള പൊതുജനങ്ങൾക്കുള്ള പ്രവേശനം ഏഴുവർഷത്തോളം വിലക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.
മഴവെള്ളസഭരണത്തിനുള്ള മൂന്ന് ഭൗമാന്തർസംഭരണികളും അവയെ ബന്ധിപ്പിക്കുന്ന ചാലുകളുടേയും വിദഗ്ദ്ധമായ സംവിധാനം ഈ കോട്ടയിലുണ്ട്. കോട്ടയിലെ ഏറ്റവും വലിയ സംഭരണിയിൽ 60 ലക്ഷം ഗ്യാലൻ വെള്ളം സംഭരിക്കാനാകും. ഇതിന് 158 അടി നീളവും 138 അടി വീതിയും 40 അടി താഴ്ചയുമുണ്ട്. ഇത്തരത്തിലുള്ള ഒരു സംഭരണിക്കുള്ളിലായിരുന്നു കഛാവ രാജവംശത്തിന്റെ സമ്പത്തിന്റെ ഭൂരിഭാഗവും സൂക്ഷിച്ചിരുന്നത്. അടിയന്തരാവസ്ഥക്കാലത്ത് ഇത് ഭാരതസർക്കാർ പിടിച്ചെടുത്തതായി പറയപ്പെടുന്നു. ഭൗമാന്തർസംഭരണികൾക്കുപുറമേ, തുറന്ന ജലസംഭരണികളും കോട്ടയിലുണ്ട്. ആദ്യത്തെ മഴയിൽ ലഭിക്കുന്ന മലിനമായ ജലം ഇത്തരം തുറന്ന സംഭരണികളിലാണ് സംഭരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നത്.
രാജസ്ഥാനിലെ ജയ്പൂരിൽ, നഗരത്തിന് 15 കിലോമീറ്റർ ദൂരെയായി ആംബർ കോട്ടയുടെ തൊട്ട് പടിഞ്ഞാറായി ചീൽ കാ ടീല എന്ന കുന്നിനു മുകളിൽ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന കോട്ടയാണ്‌ ജയ്ഗഢ് കോട്ട. ആംബർ കോട്ടക്ക് തൊട്ടടുത്തായതിനാലും ഒരേ ചുറ്റുമതിലുള്ള വളപ്പിൽ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നതിനാലും ആംബർ കോട്ടയേയും ജയ്ഗഢ് കോട്ടയേയും ഒറ്റ കോട്ടയായി പരിഗണിക്കുന്നവരുണ്ട്. എന്നിരുന്നാലും ജയ്ഗഢ് ഒരു കുന്നിനു മുകളിലായതിനാൽ ആംബർ കോട്ടയിൽ നിന്നും ഇവിടേക്കുള്ള വാഹനങ്ങൾക്കുള്ള പാതക്ക് ഏതാണ്ട് 7 കിലോമീറ്ററോളം ദൈർഘ്യമുണ്ട്. ഇരു കോട്ടകൾക്കുമിടയിൽ കാൽനടയായി സഞ്ചരിക്കാനുള്ള സൗകര്യവുമുണ്ട്.
ആംബർ കോട്ടക്ക് പടിഞ്ഞാറായി അതിന് സമാന്തരമായി ഏതാണ്ട് തെക്കുവടക്കുദിശയിൽ നിരയായി നിർമ്മിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ള കെട്ടിടങ്ങളുടെ സമുച്ചയമാണ് ജയ്ഗഢ് കോട്ട. കോട്ടക്കു മുകളിലെ ദിയാ ബുർജ് എന്ന സ്തൂപത്തിനു മുകളിൽ കഛാവ രാജവംശത്തിന്റെ ചെറൂതും വലുതുമായ രണ്ടു കൊടികൾ ഒറ്റ കൊടിക്കാലിൽ നാട്ടിയിട്ടുണ്ട്. ഇതിൽ ചെറിയ കൊടി, രാജാവ് നഗരത്തിലുണ്ടെന്ന് കാണിക്കുന്നതിനുള്ള സൂചനയാണ്. കാലങ്ങളായുള്ള ഈ പതിവ് ഇപ്പോഴും തുടർന്നുവരുന്നു. ഇന്നും ഈ കോട്ടയുടെ നടത്തിപ്പും സംരക്ഷണവും കഛാവ രാജകുടൂംബത്തിന്റെ കീഴിൽത്തന്നെയാണ്‌
ജയ്ഗഢ് കോട്ടയിലെ ഏറ്റവും മനോഹരമായ മാളികയാണ് ലക്ഷ്മി വിലാസ്. 65 അടി നീളവും 25 അടി വീതിയുമുള്ള ഈ മണ്ഢപം, പന്ത്രണ്ട് ഇരട്ട മാർബിൾ തൂണുകളിലാണ് നിലകൊള്ളുന്നത്. മിർസ രാജ ജയ് സിങ്ങിന്റെ കാലത്താണ് ലക്ഷ്മി വിലാസ് പണികഴിപ്പിച്ചത്. സവായ് ജയ് സിങ് രണ്ടാമന്റേയും സവായ് രാം സിങ് രണ്ടാമന്റേയും കാലങ്ങളിൽ ഇതിൽ ചില കൂട്ടിച്ചേർക്കലുകൾ വരുത്തി. ഈ കൊട്ടാരത്തിലെ ശില്പകലക്ക് വിദ്യാധർ എന്ന ശിൽപ്പിക്ക്, ശിരോപാവ് എന്ന ബഹുമതിയും സമ്മാനിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.
ഇവിടത്തെ പീരങ്കിനിർമ്മാണശാലയിൽ നിർമ്മിച്ച ജയ്‌വാൻ പീരങ്കി എന്ന ഭീമൻ പീരങ്കി, കോട്ടയിലെ ഒരു പ്രധാന ആകർഷണമാണ്. ചക്രങ്ങളുള്ള, ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ പീരങ്കിയാണിത്. 50 ടൺ ഭാരവും 20 അടി നീളവുമുള്ള ഈ പീരങ്കിയുടെ കുഴലിൽ മനോഹരമായ ചിത്രപ്പണികളും നടത്തിയിട്ടുണ്ട്. ഈ പീരങ്കിയിൽ നിന്നും വെടിയുതിർക്കുന്നതിന് 100 കിലോ വെടിമരുന്നുപയോഗിക്കേണ്ടതുണ്ട്. എങ്കിലും വെറും രണ്ടുവട്ടം മാത്രമേ ഈ പീരങ്കിയിൽ നിന്നും വെടിയുതിർത്തിട്ടുള്ളൂ. ഇവിടെ പ്രദർശിപ്പിച്ചിരിക്കുന്ന ബജ്‌രംഗ് പീരങ്കിയും ശ്രദ്ധേയമാണ്.
കോട്ടയിലെ പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു മാളികയാണ്, മുഗൾ ശൈലിയിലുള്ള ചുമർ ചിത്രപ്പണികൾ കൊണ്ട് അലംകൃതമായ ലക്ഷ്മി വിലാസ്. ഇതിനടുത്ത് പാവകളി നടത്തുന്നതിള്ള ഒരു കൊട്ടകയുണ്ട്. സഞ്ചാരികൾക്കായി ഇന്നും ഇവിടെ പാവക്കൂത്ത് അവതരിപ്പിക്കപ്പെടുന്നുണ്ട്. കോട്ടയുടെ വടക്കേ അറ്റത്തുള്ള ആരാം മന്ദിറും അതിനോട് ചേർന്നുള്ള മുഗൾ ശൈലിയിലുള്ള ചാർ ബാഗും മനോഹാരിതക്ക് മാറ്റുകൂട്ടുന്നു. രാം ഹരിഹർ മന്ദിർ, കാൽ ഭൈരവ് മന്ദിർ എന്നിങ്ങനെ രണ്ട് പുരാതനക്ഷേത്രങ്ങളും ഈ കോട്ടയിലുണ്ട്. ഇവ 1255-ൽ പണിതതാണെന്ന് കരുതുന്നു.
കോട്ടയിലെ ഒരു വേനൽക്കാലമന്ദിരമാണ് ലളിത് മന്ദിർ. രണ്ടു നിലകളിലുള്ള ഈ മന്ദിരം, പരമ്പരാഗത രജപുത്രശൈലിയിൽ നിർമ്മിക്കപ്പെട്ടതാണ്. 6968 അടി വലിപ്പമുള്ള വിശാലമായ മുറ്റം ഈ മന്ദിരത്തിനുണ്ട്. രജപുത്രശൈലിയിൽ മണൽക്കല്ലുകൾ കൊണ്ടുള്ള 8 ഇരട്ടത്തൂണുകൾ ഇതിന്റെ നടുമുറിയിലുണ്ട്. ലളിത് മന്ദിറിന്റെ മുകളിലെ നിലയിൽ കിടപ്പുമുറികളും വരാന്തകളും ബാൽക്കണികളുമുണ്ട്.
തെക്കുവശത്തുള്ള ദുംഗർ ദർവാസ വഴിയാണ് വാഹനമാർഗ്ഗം കോട്ടയിലെത്തുന്നവർക്ക് പ്രവേശിക്കാനാകുക. കിഴക്കുവശത്തുള്ള അവനി ദർവാസ വഴി, ആംബർ കോട്ടയിൽ നിന്നും കാൽനടയായെത്തുന്നവർക്ക് പ്രവേശിക്കാനാകും. കോട്ടയുടെ പ്രധാനഭാഗത്തേക്ക് പ്രവേശിക്കുമ്പോൾ കാണുന്ന ആദ്യത്തെ കെട്ടിടമാണ് സുഭാത് നിവാസ്. തൂണുകളും വലിയ മുറ്റവുമുള്ള ഈ മണ്ഡപം, പട്ടാളക്കാരുടെ സമ്മേളനസ്ഥലമായിരുന്നു.
രജപുത്രരുടെ ആയുധങ്ങളുടേയും വെടിക്കോപ്പുകളുടേയും നിർമ്മാണത്തിന്റെ കേന്ദ്രസ്ഥാനമായിരുന്നു ജയ്ഗഢ് കോട്ട. ഇവിടത്തെ പീരങ്കി നിർമ്മാണശാല ഇന്ന് സന്ദർശകർക്കു വേണ്ടി ഒരു കാഴ്ചബംഗ്ലാവായി ഒരുക്കിയിട്ടുണ്ട്. പതിനാറാം നൂറ്റാണ്ടിൽ നിർമ്മാണപ്രവർത്തനമാരംഭിച്ച് ഈ ശാല, മദ്ധ്യകാലത്തെ ഇന്നും നിലനിൽക്കുന്ന ചുരുക്കം പീരങ്കിനിർമ്മാണശാലകളിൽ ഒന്നാണ്.
കഛാവ രജപുത്രരുടെ ചരിത്രം വിശദീകരിക്കുന്ന ചിത്രങ്ങളും, നാണയങ്ങളും, മറ്റു രാജകീയവസ്തുക്കളും ശേഖരിച്ചിരിക്കുന്ന ഒരു കാഴ്ചബംഗ്ലാവും, ആയുധങ്ങൾ പ്രദർശിപ്പിച്ചിരിക്കുന്ന മറ്റൊരു കാഴ്ചബംഗ്ലാവും ഈ കോട്ടയിൽ സജ്ജീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്. ആംബർ കോട്ടയുടേയും ആംബർ പട്ടണത്തിന്റേയും, ജൽ മഹലിന്റേയും മനോഹരമായ വീക്ഷണവും ഇവിടെ നിന്നും ലഭിക്കും.
മലപ്പുറം ജില്ലയിലെ കൊണ്ടോട്ടി താലൂക്കിലെ കൊണ്ടോട്ടി ബ്ളോക്കിലാണ് 25.85 ചതുരശ്ര കിലോമീറ്റർ വിസ്തീർണ്ണമുള്ള പള്ളിക്കൽ ഗ്രാമപഞ്ചായത്ത് സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്. 1964-ലാണ് പള്ളിക്കൽ ഗ്രാമപഞ്ചായത്ത് രൂപീകൃതമായത്. ഈ ഗ്രാമപഞ്ചായത്തിൽ 22 വാർഡുകളുണ്ട്. കോഴിക്കോട് അന്താരാഷ്ട്രവിമാനത്താവളം ഈ പഞ്ചായത്തിലാണ് സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്.
വാച്ചുകളിൽ എപ്പോഴും ചലിയ്ക്കുന്ന ഭാഗങ്ങൾക്ക് തേയ്മാനം വരാതിരിയ്ക്കാനായി വജ്രങ്ങൾ ഉപയോഗിയ്ക്കുന്നു. ഇതറിയാനായാണ് 17 ജുവൽസ് 21ജുവൽസ്എന്നിപ്രകാരമെല്ലാം എഴുതുന്നത്.
അന്താരാഷട്രമാപനവ്യവസ്ഥയിലെ അടിസ്ഥാന അളവുകളിൽ ഒന്നാണ് സമയം. സംഭവങ്ങളെ ക്രമീകരിക്കാൻ സമയം സഹായിക്കുന്നു. സംഭവത്തിന്റെ ദൈർഘ്യവും ഇടവേളയും എല്ലാം സമയം എന്ന മാത്രയിൽ അളക്കാവുന്നതാണ്. കലണ്ടർ, ഘടികാരം തുടങ്ങിയ ഉപകരണങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ചാണ് സമയത്തെ നിർണ്ണയിക്കുന്നതും അളക്കുന്നതും. ദിനരാത്രങ്ങളുടെ ക്രമമായ ആവർത്തനമാണ് സമയം എന്ന ആശയത്തിലേക്ക് മനുഷ്യനെ നയിച്ചത്. ശാസ്ത്രത്തിലും സാഹിത്യത്തിലും തത്വചിന്തയിലും എല്ലാം സമയം എന്ന മാത്ര വളരെയധികം ചർച്ച ചെയ്യപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.
1335ൽ മിലെൻ എന്ന സ്ഥലത്താണ് ആദ്യമായി ഒരു പൊതുക്ലോക്ക് സ്ഥാപിച്ചത്. 1386-ൽ ഇംഗ്ലണ്ടിലെ കത്തീഡ്രൽ ഗോപുരത്തിൽ സ്ഥാപിച്ച ക്ലോക്കാണ് ഇന്നുള്ളതിൽ വെച്ചേറ്റവും പഴക്കം ചെന്നത്. ആദ്യസ്പ്രിങ് ക്ലോക്ക് നിർമ്മിച്ചത് ജർമ്മനിയിലാണ്. 1840ൽ ആദ്യ ബാറ്ററി ക്ലോക്കുകൾ നിർമ്മിച്ചു.1917ൽ ആദ്യ വൈദ്യുതി ക്ലോക്കുകൾ നിർമ്മിച്ചു. 1929 ലാണ് ക്രിസ്റ്റൽ ഉപയോഗിച്ചത്. സ്ഥാപിച്ച ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ഘടികാരം അമേരിക്കയിലാണുള്ളത്.
ആറ്റോമിക് സെക്കന്റാണ് ഇന്ന് ഉപയോഗിയ്ക്കുന്ന സമയത്തിന്റെ ഏറ്റവും ചെറിയ അടിസ്ഥാനയൂണിറ്റ്. 1967-ൽ നടന്ന ജനറൽ കോൺഫറൻസ് ഓൺ വെയ്റ്റ്സ് ആന്റ് മെഷേർസ് ആണ് ഈ യൂണിറ്റിനെ തിരഞ്ഞെടുത്തത്. സീസിയം ആറ്റോമിക് ക്ലോക്കിലെ ആറ്റോമിക് സെക്കന്റാണ് എസ്.ഐ സിസ്റ്റത്തിൽ അളന്നത്. ക്രമേണ ഇതിൽ വ്യത്യാസം കണ്ടുതുടങ്ങിയപ്പോൾ 1972ൽ 18 ആറ്റോമിക് ക്ളോക്കുകളുടെ ശരാശരി സമയത്തെ ആധാരമാക്കി കൊണ്ടുവന്നു.
വിവിധ ഏകകങ്ങൾ സമയം അളക്കുവാനായി ഉപയോഗിക്കുന്നു. വർഷം, മാസം, ദിവസം, മണിക്കൂർ,മിനിട്ട്, സെക്കന്റ് തുടങ്ങിയ ഏകകങ്ങളാണ് ഇന്ന് ഏറ്റവും കൂടുതൽ ഇന്ന് ഉപയോഗിക്കുന്നത്. കാതം,നാഴിക,വിനാഴിക തുടങ്ങിയ അളവുകൾ പണ്ട് കാലത്ത് കേരളത്തിലും മറ്റും ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു. അന്താരാഷ്ട്രമാപനവ്യവസ്ഥയിൽ സെക്കന്റാണ് സമയത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന ഏകകമായി അംഗീകരിച്ചിട്ടുള്ളത്.
ദിനദർശിക അഥവാ കലണ്ടർ ഉപയോഗിക്കുന്നത് ഒരു ദിവസത്തിൽ അധികമുള്ള കാലയളവുകളെ കാണിക്കാനാണ്.റോമൻ ചക്രവർത്തിയായിരുന്ന ജൂലിയസ് സീസർ ആണ് സൗരപഞ്ചാംഗത്തെ ആധാരമാക്കി ആദ്യജൂലിയൻകലണ്ടർ പ്രചാരത്തിൽ കൊണ്ടുവന്നത്. പതിനാറാം നൂറ്റാണ്ടിൽ പോപ് ഗ്രിഗറി പതിമൂന്നാമൻ ജൂലിയൻ കലണ്ടർ പരിഷ്കരിച്ചു. ഇന്ന് ലോകവ്യാപകമായി ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നത് ഈ ഗ്രിഗറികലണ്ടറാണ്.
ഏറ്റവും കൃത്യമായ സമയം നൽകുന്ന ക്ലോക്കുകളാണിവ. 1962വരെ ഗ്രീന്വിച്ചിൽ ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന ഈ ക്ലോക്കിൽ ഒരു സെക്കണ്ട് വ്യത്യാസം വരുന്നത് 300വർഷം കൂടുമ്പോഴാണ്. ആൽബർട്ട് ഐൻസ്റ്റീന്റെ ആപേക്ഷികതാ സിദ്ധാന്തം ശരിയാണോ എന്ന് പരിശോധിയ്ക്കാൻ നിർമ്മിച്ച ക്ലോക്കിൽ ഒരു സെക്കന്റിന്റെ സമയവ്യത്യാസംവരുന്നത് 100കോടി വർഷം കൂടുമ്പോൾ മാത്രമാണ്.
സംഭവങ്ങളുടെ ക്രമത്തെയും, അവ തമ്മിലുള്ള ഇടവേളകളെയും സൂചിപ്പിക്കാൻ ഉപയോഗിക്കുന്ന അളവ് സമ്പ്രദായമാണ് കാലം അഥവാ സമയം. കാലം എന്നത് മതം, ദർശനം, ശാസ്ത്രം എന്നിവയിൽ പ്രധാന വിഷയമാണ്. ഭൗതികശാസ്ത്രത്തിൽ കാലത്തെ ഒരു അടിസ്ഥാന അളവ് ആയി ഗണിക്കുന്നു. വേഗം, പ്രവേഗം മുതലായ മറ്റ് അളവുകളെ വിശദീകരിക്കാൻ കാലം എന്ന അളവ് ഉപയോഗിക്കുന്നു.
1275ൽ ആണ് ആദ്യ യന്ത്ര ഘടികാരം നിർമ്മിച്ചത്. നല്ലഭാരമുള്ള ആദ്യകാല യന്ത്രഘടികാരങ്ങളിൽ ഫോളിയറ്റ്എന്ന ഒരു തരം ദണ്ഡായിരുന്നു ഭാരം താങ്ങിയിരുന്നത്. ഈ ദണ്ഡ് ആടുന്നതിനനുസരിച്ച് അതുമായി ബന്ധിപ്പിച്ചിരിക്കുന്ന പൽചക്രം ഒരേ ദിശയിലേയ്ക്ക് നിർത്തിനിർത്തി കറങ്ങുകയും നിശ്ചിതസമയങ്ങളിൽ മണിയടിയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
ഭാരതത്തിലും ചൈനയിലും ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന ഒരു സമ്പ്രദായമാണിത്. ജലം നിറച്ച ഉരുളിയിൽ ചെറിയ ദ്വാരമുള്ള ചെറിയ പാത്രം വെയ്ക്കുന്നു. കൃത്യം ഒരു നാഴിക കഴിയുമ്പോൾ ഈ ദ്വാരത്തിലൂടെ വെള്ളം കയറി ചെറിയ പാത്രം നീങ്ങുന്ന തരത്തിലാണ് ഇത് തയ്യാറാക്കിവെച്ചിരിയ്ക്കുന്നത്. ഇപ്രകാരം സമയം കണക്കാക്കുന്നു.
നോമൺ എന്ന ഒരിനം തൂൺ ഭൂമിയിൽ കുത്തിനിർത്തി സൂര്യപ്രകാശത്തിൽ അതിന്റെ നിഴൽ നോക്കി സമയം കണക്കാക്കുന്നു. നിഴലില്ലാത്തനേരം ഇത് ഉപയോഗപ്രദമല്ല എന്ന കാരണത്താൽ ഗുണമില്ലാത്തതായി കണക്കാക്കപ്പെട്ടു.
പുരാതന ഗ്രീക്കുകാർ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നതാണിത്. ജലം നിറച്ച അടിയിൽ ദ്വാരമുള്ള ഒരു പാത്രമാണിത്. ദ്വാരത്തിലൂടെ ജലം പുറത്തുപോകുമ്പോൾ പാത്രത്തിലെ ജലനില കാണിയ്ക്കുന്ന അടയാളങ്ങൾ നോക്കിയാണ് സമയം നിർണ്ണയിക്കുന്നത്.
കാലഗണനയ്ക്കുള്ള ഏറ്റവും ചെറിയ അളവുസമ്പ്രദായം ചന്ദ്രവർഷത്തെ ആധാരമാക്കിയാണ്. ഇത് ശകവർഷം എന്നറിയപ്പെടുന്നു.
സമുദ്രതിര]] പ്രക്രിയകളും നികത്തിയെടുത്ത കരയാണോ എന്നുള്ളത് വളരെ പ്രസക്തമാണ് അതുപോലെ തീരഭാഗത്ത് കടൽ അടുത്ത കുറേ കാലങ്ങളായ മുന്നേറിക്കോണ്ടിരിക്കുകയാണോ പിൻ‌‌വാങ്ങുകയാണോ എന്നുള്ള എന്നുള്ള വസ്തുതയും പ്രധാനമാണ്. തീരപ്രദേശങ്ങളില്ലാത്ത തൂക്കായ ഉറച്ച പാറയാണെങ്കിൽ കടലാക്രമണം ഏശുകയില്ല. പക്ഷേ സ്തരങ്ങളുള്ളതാണെങ്കിൽ അവയിലെ മൃദുവായ ശിലകൾ തരംഗ പ്രവർത്തനഫലമായി ക്രമേണ കരണ്ട് ക്ഷയിച്ചുപോകും ഇതിന്റെ ഫലമായി ദുർബലമായി തീരുന്ന ഭാഗങ്ങൾ പെട്ടെന്ന് ഇടിഞ്ഞു വീഴാനും ഇടയുണ്ട്. തൂക്കായ പാറക്കെട്ടുകളോടു ചേർന്ന് വീതികുറഞ്ഞു താഴ്ന്ന തിട്ടകൾ പാറ കരെണ്ടെടുക്കുന്നതിനുതകുന്ന കൽക്കഷണങ്ങളും മൺതരികളും തരംഗത്തിന് സംഭാവന ചെയ്യും. ഒരു നീണ്ട കാലയളവിൽ ഈ പ്രക്രിയ എത്ര ഉറച്ചപാറയ്ക്കും. ഉറച്ച് കഠിനമായ കരിങ്കല്ല് നോർ‌‌വേയിലെ ഫിയോഡ് കൾ പോലെ ഉരുണ്ട ഗോളരൂപത്തിലോ പരന്ന തലങ്ങളായോ കരണ്ടുപോകും. ഉറച്ച ബസാൾട്ട് പാറകൾ തൂണുകൾ പോലെയോ തൂൺ കൂട്ടങ്ങൾ രൂപം പ്രാപിക്കും. ന്യൂയോർക്കിൽ ഹഡ്സൺ നദീ മുഖത്തുള്ള പാലിസേഡ്സ് എന്ന പ്രകൃതിദൃശ്യം ഇങ്ങനെ ഉണ്ടായതാണ്.
കാറ്റിന്റെ ഊർജ്ജം ജലതലത്തിലേക്ക് പകരുന്നത് തരംഗങ്ങൾ ഉണ്ടാകുന്നതിന് പ്രധാന കാരണമാണ്. ഈ പ്രക്രിയയെ സംബന്ധിച്ചുള്ള അറിവ് അപൂർണമാണ്. എണ്ണമറ്റ ഘടകങ്ങൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്നത്കൊണ്ട് ഇക്കാര്യത്തിൽ വളരെ വൈവിധ്യവുമുണ്ട്. തരംഗങ്ങളുടെ പ്രവർത്തനം കൊണ്ട് ഒരു നിശ്ചിത തീരഖണ്ഡത്തിനുണ്ടാകുന്ന രൂപഭേദം മനസ്സിലാക്കുന്നതിനും, പ്രവർത്തനങ്ങൾ പ്രവചിക്കുന്നതിനും, പ്രധിവിധികൾ നിർദ്ദേശിക്കുന്നതിനും താഴെപ്പറയുന്ന ഘടകങ്ങളെ സംബന്ധിച്ച വിവരങ്ങൾ തുടർച്ചയായ നിരീക്ഷണം കൊണ്ട് ശേഖരിക്കേണ്ടതാണ്:
കരയിലും, കരയോടടുത്ത് അടിത്തട്ടിലും ഉള്ള മണ്ണിന്റെയും ശിലകളുടെയും ഗുണങ്ങൾ, പ്രത്യേകിച്ചു തരികളുടെ വലിപ്പവും ഘനത്വവും.
മണൽക്കല്ല് , ചുണ്ണാമ്പുകല്ല് , വെട്ടുകല്ല് മുതലായ കാഠിന്യം കുറഞ്ഞശിലകൾ എളുപ്പം കരളിനു വിധേയമാകും. അതുകൊണ്ടുണ്ടാകുന്ന ഇടിയലും ശിലയുടെ ലേയത്വ വൈവിധ്യവും കാരണം ഇത്തരം തീരങ്ങൾ ചെങ്കുത്തു പാറകളായോ പടിപടിയായോ രൂപപ്പെടുന്നു. ഹിമനദികൾ ഉത്പാദിപ്പിച്ച കടൽത്തീരങ്ങൾ ഉരുണ്ട പാറകൾ ഉള്ളവയാണ്. കടലിന്റെ പ്രവർത്തനം കൊണ്ടുണ്ടായ കരകൾ മണൽത്തിട്ടകളാണ്. നദീ മുഖങ്ങളോടനുബന്ധിച്ച് ചെളിത്തിട്ടകൾ ഉണ്ടാകും. താരതമ്യേന അടുത്ത കാലത്തുണ്ടായ കാറ്റിന്റെയോ, ശക്തിയായ വേലായ പ്രവർത്തനത്തിന്റെയോ, തിരയടിയുടെയോ ഫലമായി ക്രമേണചരിഞ്ഞ് പെട്ടെന്ന് സമതലമായ മണൽപ്പുറമോ, സമാന്തര തിട്ടകളായ മണൽക്കൂനകളോ ആയിക്കാണാവുന്നതാണ്. ഇത്തരം കടൽത്തീരങ്ങളിലാണ് കടലാക്രമണം പെട്ടെന്നു ദൃശ്യമാക്കുന്നത്. മണൽത്തരികളുടെ വലിപ്പവും ഘനവും ആഘാതത്തെ സ്വാധീനിക്കുന്ന നിർണ്ണായക തരംഗ പ്രവർത്തനത്തിന്റെ ഫലത്തെ നിർണയിക്കുന്ന ഘടകങ്ങളാണ് ചവറയ്ക്കടുത്തുള്ള മോണസൈറ്റ് , ഇൽമെനൈറ്റ് ധാതുനിക്ഷേപങ്ങൾ ഇതിന്റെ പ്രകടമായ ഉദാഹരണങ്ങളാണ്.