polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
അഷ്ടപദി ഗായകനായ രാധാകൃഷ്ണ അയ്യരുടെയും ധർമ്മസം‌വർധിനി അമ്മാളുടെയും മൂന്നാമത്തെ മകനായി തമിഴ്നാട്ടിലെ തഞ്ചാവൂർ ജില്ലയിൽപ്പെട്ട തിരുക്കൊടിക്കാവൽ എന്ന സ്ഥലത്ത് ജനിച്ച ശ്രീനിവാസൻ നാലു വയസു വരെ അമ്മാവനും വയലിൻ വിദ്വാനുമായ തിരുക്കോഡിക്കാവൽ കൃഷ്ണ അയ്യരോടൊപ്പമായിരുന്നു താമസം. കൃഷ്ണ അയ്യരുടെ മരണത്തെത്തുടർന്ന് ശ്രീനിവാസൻ തിരുവാരൂർ ജില്ലയിൽപ്പെട്ട ശെമ്മങ്കുടിയിൽ മാതാപിതാക്കളോടൊപ്പം താമസമാക്കി. എട്ടാം വയസിൽ സംഗീതം അഭ്യസിക്കാൻ തുടങ്ങിയ അദ്ദേഹത്തിന്റെ അരങ്ങേറ്റം 18-ആം വയസിൽ കുംഭകോണത്തെ നാഗേശ്വര ക്ഷേത്രത്തിൽ വെച്ചായിരുന്നു. അതിനടുത്ത വർഷം , മദ്രാസിൽ നടന്ന ഇന്ത്യൻ സമ്മേളനത്തിൽ ശെമ്മാങ്കുടി ശ്രീനിവാസ അയ്യർ സംഗീത പരിപാടി അവതരിപ്പിച്ചത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ സംഗീത ജീവിതത്തിലെ ഒരു വഴിത്തിരിവായിത്തീർന്നു. ഈ പരിപാടിയെ പുകഴ്ത്തിക്കൊണ്ടു വന്ന പത്രവാർത്തകളെത്തുടർന്ന് നിരവധി വേദികളിലേക്ക് അദ്ദേഹം ക്ഷണിക്കപ്പെട്ടു. ചെമ്പൈ വൈദ്യനാഥ ഭാഗവതർ, അരിയക്കുടി രാമനുജ അയ്യങ്കാർ തുടങ്ങിയ അതുല്യരുടെ പ്രോത്സാഹനങ്ങളും ശെമ്മങ്കുടിയുടെ വളർച്ചയെ ഏറെ സഹായിച്ചു.
സ്വാതി തിരുനാൾ കൃതികൾ പുസ്തകരൂപത്തിൽ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്നതിന്റെ ചുമതല വഹിക്കാനായത് ശെമ്മങ്കുടിയുടെ സംഗീതസപര്യയിലെ മറ്റൊരു വഴിത്തിരിവ് ആയിരുന്നു. 1941 മുതൽ 1963 വരെയുള്ള കാലഘട്ടത്തിൽ തിരുവനന്തപുരത്തെ സ്വാതി തിരുനാൾ അക്കാദമിയിൽ പ്രവർത്തിച്ച അദ്ദേഹം അക്കാദമിയുടെ പ്രിൻസിപ്പൽ സ്ഥാനം വരെ അലങ്കരിച്ചു. അക്കാദമിയിൽ നിലവിലിരുന്ന മൂന്നു വർഷത്തെ ഗായക ഡിപ്ലോമ പാഠ്യപദ്ധതി പരിഷകരിച്ച് നാലു വർഷത്തെ 'ഗാനഭൂഷണം' പാഠ്യപദ്ധതിയാക്കുകയും തുടർവിദ്യാഭ്യാസത്തിന് രണ്ടു വർഷത്തെ 'വിദ്വാൻ' പാഠ്യപദ്ധതി ആരംഭിക്കുകയും ചെയ്തു. സംഗീതത്തിനു പുറമേ വീണ, വയലിൻ മുതലായവയുടെയും ക്ലാസുകൾക്കും തുടക്കമിട്ടു.
ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിലെ പ്രശസ്തരായ കർണാടക സംഗീതജ്ഞരിൽ ഒരാളായിരുന്നു ശെമ്മങ്കുടി ശ്രീനിവാസ അയ്യർ . 'ആധുനിക കർണാടക സംഗീതത്തിന്റെ പിതാമഹൻ' എന്ന് ഇദ്ദേഹത്തെ വിശേഷിപ്പിക്കാറുണ്ട്. തന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ ഗണ്യമായൊരു കാലയളവ് കേരളത്തിൽ ചെലവഴിച്ച ശെമ്മങ്കുടി അയ്യർ സ്വാതി തിരുനാൾ കൃതികൾക്ക് ചിട്ടയും പ്രചാരവും നൽകുന്നതിലും തിരുവനന്തപുരത്തെ സംഗീത അക്കാദമിയെ ഒരു മാതൃകാസ്ഥാപനമാക്കി മാറ്റുന്നതിലും മികച്ച സംഭാവനകൾ നൽകിയിട്ടുണ്ട്.
എം.എസ്. സുബ്ബലക്ഷ്മി, കെ.ജെ. യേശുദാസ്, നെയ്യാറ്റിൻ‌കര വാസുദേവൻ തുടങ്ങി പ്രശസ്തരായ സം‌ഗീതജ്ഞരുടെയും ഗായകരുടെയും ഒരു നിര തന്നെ ശിഷ്യരായുണ്ടായിരുന്ന സംഗീതലോകത്തിലെ ഈ അനശ്വര പ്രതിഭ തന്റെ 96-ആം വയസ്സിൽ ചെന്നൈയിൽ വെച്ച് അന്തരിച്ചു.
ആമിനക്ക് 17 വയസ്സ് പ്രായമുള്ളപ്പോഴാണ് അവർ അബ്ദൽ മുത്തലിബിൻറെ മകനായ അബ്ദുല്ലാഹ് ബിൻ അബ്ദുൽ മുത്തലിബിനെ വിവാഹം കഴിക്കുന്നത്. വളരെ സുന്ദരനായിരുന്ന അബ്ദുള്ളയെ വിവാഹം ചെയ്യാൻ അക്കാലത്ത് നിരവധി സ്ത്രീകൾ സമീപിച്ചിരുന്നെങ്കിലും ആമിനെയായിരുന്നു അബ്ദുള്ള വിവാഹം ചെയ്തത്.അബ്ദുള്ളയുടെ പിതാവായിരുന്ന അബ്ദുൽ മുത്തലിബ് ആയിരുന്നു അക്കാലത്തെ കഅബയുടെ പരിപാലന ചുമതല നിർവഹിച്ചുപോന്നിരുന്നത്. അവരുടെ വിവാഹ ശേഷം അബ്ദുള്ള കച്ചവടാവാശ്യാർഥം ശാമിലേക്ക് പോയി. .ഈ സമയം ഗർഭിണിയായിരുന്നു ആമിന.ഇതിനിടെ മക്കയിലേക്ക് മടങ്ങുന്നതിനിടയിൽ യസ്രിബിൽ വച്ച് രോഗം വന്ന് അബ്ദുള്ള മരണപ്പെട്ടു.ആമിനക്കേറ്റ വലിയ ഷോക്കായിരുന്നു അത്.തിരിച്ചു വരാൻ കഴിയാത്ത ഷോക്ക്.
ആമിന ബിൻത് വഹബ് ഇസ്‌ലാമിക പ്രവാചകനായിരുന്ന മുഹമ്മദ് നബിയുടെ മാതാവായിരുന്നു. അവർ വഹബ് ഇബ്ൻ അബ്ദുൽ മനാഫ് ഇബ്ൻ സുഹ്റ ഇബ്ൻ കിലാബ് ഇബ്ൻ മുർറത്തിന്റെ മകളായി മക്കയിൽ ഖുറൈഷ് ഗോത്രത്തിലെ ബനൂ സുഹ്റ കുടുംബത്തിൽ ജനിച്ചു. ഈ ഖുറൈശ് വംശ പരമ്പര എത്തിച്ചേരുന്നത് പ്രവാചകൻ ഇസ്മാഈൽ നബിയിലൂടെ ഇബ്രാഹീം നബിയിലേക്കാണ്. ആമിനയുടെ പൂർവിക തലമുറയിലെ മുതിർന്ന സഹോദരനായിരുന്ന ഖുസൈ ഇബിൻ കിലാബ് അബ്ദുൽ മുത്തലിബിൻറെയും പൂർവികനായിരുന്നു.പ്രവാചകൻ മുഹമ്മദ് നബിയുടെ വലിയുപ്പയായിരുന്നു അബ്ദുൽ മുത്തലിബ്.കഅബയുടെ ആദ്യ കാലത്തെ സംരക്ഷകനായിരുന്നു ഖുസൈ ഇബിൻ കിലാബ്.
മൂന്ന് വർഷത്തിന് ശേഷം , മുഹമ്മദിന് അഞ്ച് വയസ്സായപ്പോൾ ആമിന മകനെയും കൂട്ടി യത് രിബിലേക്ക് പോയി.മദീന നഗരം പരിചയപ്പെടുത്തുവാനും അകന്ന ബന്ധുക്കളെ കാണാനുമായിരുന്നു ആ യാത്ര.ഒരു മാസത്തോളം അവർ അവിടെ കഴിഞ്ഞു.23 മൈൽ ദൂരമുള്ള യത് രിബിൽ നിന്നും മക്കയിലേക്ക് അവർ യാത്ര തിരിച്ചു.കൂടെ അടിമയായ ഉമ്മു അയ്മനുമുണ്ടായിരുന്നു.ഇതിനിടെ ആമിന രോഗബാധിതയാകുുകയോും പൊടുന്നനെ മരണപ്പെടുകയും ചെയ്തു.എഡി 577 ലായിരുന്നു അത്. അവവാഅ് എന്ന സ്ഥലത്ത് അവരെ കബറടക്കുകയും ചെയ്തു.
പിതാവായ അബ്ദുള്ള മരണപ്പെട്ട് രണ്ടു മാസം കഴിഞ്ഞായിരുന്നു പ്രവാചകൻ മുഹമ്മദിൻറെ ജനനം.570-ൽ .മുഹമ്മദ് ജനിക്കുന്നതിന് രണ്ട് മാസം മുൻപാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ പിതാവ് മരണമടയുന്നത്. മക്കയിൽ അന്ന് നിലവിലിരുന്ന ആചാരമനുസരിച്ച് ആമിന തന്റെ മകനെ മുലയൂട്ടാനായി നിയോഗിച്ചത് ബനൂസാദ് ഗോത്രത്തിൽപ്പെട്ട ബദു വനിതയായ ഹലീമയെ ആയിരുന്നു.മുഹമ്മദിന് രണ്ടു വയസ്സ് പ്രായമായപ്പോൾ ആമിനയിലേക്ക് തന്നെ തിരിച്ചുകൊണ്ടുപോയി കൊടുത്തു.
പിന്നീട് സരോജിനിയുടെ വിവാഹം നടത്തണം. എന്നിരുന്നാലും, അവൾ ഇതിനകം മറ്റൊരാളെ സ്നേഹിച്ചതിനാൽ അവൾ എതിരാണ്. കുഞ്ചത്തോളിന്റെ സഹായത്തോടെ അവളെ സഹായിക്കാൻ ജനകിക്കുട്ടി തീരുമാനിക്കുന്നു. എന്നിരുന്നാലും, ജാനകിക്കുട്ടി കുഞ്ചത്തോളിനെ സമീപിച്ചപ്പോൾ, അവർ വിസമ്മതിച്ചു, എല്ലാവരും അവരുടെ വിധി അനുസരിച്ച് ജീവിക്കണം, അത് മാറ്റുന്നത് എളുപ്പമല്ല. എന്നാൽ ജനകിക്കുട്ടിയെ നിരാശപ്പെടുത്താതിരിക്കാൻ, വിദൂരത്തുനിന്ന് വിവാഹത്തിൽ പങ്കെടുക്കാൻ അവൾ സമ്മതിക്കുന്നു. എന്നാൽ അവൾ വിവാഹത്തിന് സാക്ഷിയാകുമ്പോൾ, അവളുടെ ക്രൂരമായ മരണത്തിന് കാരണമായ അവളുടെ നിർഭാഗ്യകരമായ ദാമ്പത്യത്തെക്കുറിച്ച് അത് ഓർമ്മപ്പെടുത്തുന്നു. പ്രകോപിതനായ കുഞ്ചത്തോൾ ഒരു കടുത്ത, വാമ്പിരി രൂപത്തിലേക്ക് മാറുന്നു, ഭയപ്പെടുന്ന ജനകിക്കുട്ടിയെ, തുടർന്ന് ബോധരഹിതനായി. സാഹചര്യത്തിന്റെ വ്യാപ്തി മനസിലാക്കിയ അവളുടെ കുടുംബം അവർക്ക് വൈദ്യസഹായം നൽകാൻ തീരുമാനിക്കുന്നു.
ഒരു ദിവസം, ജാനകിക്കുട്ടി ഭാസ്‌കരനെയും അവളുടെ കസിൻ സരോജിനിയെയും കണ്ടുമുട്ടുന്നു, അവർ യഥാർത്ഥത്തിൽ ഒരു ബന്ധം പുലർത്തുന്നു. ഇത് അവളെ വിഷമിപ്പിക്കുന്നു, അവൾ കണ്ണീരോടെ വീട്ടിലേക്ക് ഓടുന്നു, എന്നാൽ അതിനിടയിൽ, അവളുടെ കാലിൽ ഉളുക്കി നിലത്തു വീഴുന്നു. പെട്ടെന്ന്, ഒരു ശബ്ദം അവളുടെ പേര് വിളിക്കുന്നു. സുന്ദരിയായ ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ അവളുടെ അടുത്ത് വന്ന് തന്നെയും അവളുടെ സഹായിയായ കരീനീലിയെയും പരിചയപ്പെടുത്തുന്ന സുന്ദരിയായ കുഞ്ചത്തോളിനെ അവൾ കണ്ടുമുട്ടുന്നു. ജാനകിക്കുട്ടി ഒരു പാപവും ചെയ്തിട്ടില്ലാത്തതിനാൽ, അവളുമായി ചങ്ങാത്തം കൂടാനും സംരക്ഷിക്കാനും അവൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെന്നും അവർ പറയുന്നു. അതിനുശേഷം, ജനകിക്കുട്ടിയും കുഞ്ചത്തോളും മികച്ച സുഹൃത്തുക്കളായിത്തീരുന്നു, അവിടെ കുഞ്ചത്തോൾ ജാനകിക്കുട്ടിയെ ആവശ്യമുള്ളപ്പോഴെല്ലാം സഹായിച്ചു.
ഗാനരചന, സംഗീതം എന്നിവയെല്ലാം നിർവ്വഹിച്ചത് കൈതപ്രം ദാമോദരൻ നമ്പൂതിരി ആണ്. പശ്ചാത്തലസംഗീതം പകർന്നത് അന്തര ചൗധരി, സഞ്ജയ് ചൗധരി എന്നിവർ ചേർന്നാണ്‌.
ഒൻപതാം ക്ലാസ് വിദ്യാർത്ഥിനിയായ ജനകിക്കുട്ടി , അവളുടെ ദൈനംദിന ജീവിതത്തിൽ അവൾ നേരിടുന്ന വെല്ലുവിളികൾ എന്നിവയെ ചുറ്റിപ്പറ്റിയാണ് കഥ. അവൾ അടിസ്ഥാനപരമായി ഏകാന്തയായ ഒരു പെൺകുട്ടിയാണ്, വീട്ടിൽ സമാധാനം കണ്ടെത്താത്ത അവൾ മൂപ്പന്മാരെ നിരന്തരം ശകാരിക്കുകയും സഹോദരങ്ങളും കസിൻസും കളിയാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അവളുടെ ഒരേയൊരു കൂട്ടുകാർ അവളുടെ മുത്തശ്ശിയും അയൽവാസിയായ ഭാസ്‌കരനും മാത്രമാണ്.
ഇതിനിടയിൽ, അവളുടെ വിചിത്രമായ പെരുമാറ്റത്തിൽ ജനകിക്കുട്ടിയുടെ കുടുംബം ആശങ്കാകുലരാണ്. ഇടയ്ക്കിടെ, അവൾ തന്നോട് സംസാരിക്കുന്നത് അവർ കാണും അല്ലെങ്കിൽ മുതിർന്നവരോട് മോശമായി സംസാരിക്കും. അതേസമയം, അദൃശ്യമായ ഒരു ശക്തി ജീവനക്കാരെ നശിപ്പിക്കുന്നു. കുഞ്ചത്തോളിന്റെ പ്രേതം അവരെ വേട്ടയാടുന്നുണ്ടെന്ന് അവർ വിശ്വസിക്കുന്നു. അവർ നിരവധി ആചാരങ്ങൾ നടത്തുന്നുണ്ടെങ്കിലും ഫലമുണ്ടായില്ല.
ഹരിഹരന്റെ സംവിധാനത്തിൽ ജോമോൾ, ചഞ്ചൽ, ശരത്, അനൂപ്, രശ്മി സോമൻ എന്നിവർ പ്രധാനവേഷങ്ങളിൽ അഭിനയിച്ച് 1998-ൽ പുറത്തിറങ്ങിയ ഒരു മലയാളചലച്ചിത്രമാണ് എന്ന് സ്വന്തം ജാനകിക്കുട്ടി. ഗൃഹലക്ഷ്മി പ്രൊഡക്ഷൻസിന്റെ ബാനറിൽ പി.വി. ഗംഗാധരൻ നിർമ്മിച്ച ഈ ചിത്രം കൽപക ഫിലിംസ് വിതരണം ചെയ്തിരിക്കുന്നു. എം.ടി. വാസുദേവൻ നായർ ആണ് ഈ ചിത്രത്തിന്റെ രചന നിർവ്വഹിച്ചിരിക്കുന്നത്.
കുഞ്ചത്തോൾ ജാനകിക്കുട്ടിയെ അവസാനമായി ഒരു തവണ കാണുകയും പിന്നീട് വിടപറയുകയും ചെയ്യുന്നു, ഇപ്പോൾ ഭാസ്‌കരൻ അവളെ പരിപാലിക്കുന്നു. ഈ സമയത്ത്, ഭാസ്‌കരൻ തന്നോട് ജനകിക്കുട്ടിയുടെ വികാരത്തെക്കുറിച്ച് പൂർണ്ണമായി അറിയുകയും അവളെ തന്റെ യഥാർത്ഥ പ്രണയമായി അംഗീകരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
പ്രസ്തുത കാലത്തിനു മുമ്പുള്ള കാലത്തെ ചരിത്രാതീത കാലഘട്ടം എന്നു പൊതുവെ പറയുന്നു. ആദ്യ ഒളിമ്പിക്സ് നടന്ന ബി.സി. 776-യിൽ ലിഖിത ഗ്രീക്ക് ചരിത്രം ആരംഭിച്ചതു തൊട്ടുള്ള പ്രാചീന കാലത്തെ, ക്ലാസ്സിക്കൽ കാലഘട്ടം എന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കാറുണ്ട്. ഏകദേശം ഇതേ കാലത്തു തന്നെയായിരുന്നു റോമിന്റെ സ്ഥാപന വും, പുരാതന റോമിന്റെ ചരിത്രത്തിന്റെയും പുരാതന ഗ്രീസിലെ ആർകൈക് കാലഘട്ടത്തിന്റെയും ആരംഭവും. പ്രാചീന ചരിത്രകാലത്തിന്റെ അന്ത്യം എന്നാണെന്നതിനെപ്പറ്റി തർക്കമുണ്ടെങ്കിലും, പാശ്ചാത്യ പണ്ഡിതന്മാരുടെ അഭിപ്രായത്തിൽ പടിഞ്ഞാറൻ റോമാ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ വീഴ്ച , ജസ്റ്റീനിയൻ ഒന്നാമൻ ചക്രവർത്തിയുടെ മരണം, ഇസ്ലാമിന്റെ വരവ് അല്ലെങ്കിൽ ഷാർലെമെയ്ന്റെ ഉദയം എന്നിവയിലേതെങ്കിലും ഒന്നോടെ ക്ലാസ്സിക്കൽ യൂറോപ്യൻ ചരിത്രത്തിന് അന്ത്യമായി എന്നു കരുതാവുന്നതാണ്. ഇന്ത്യയിൽ, പ്രാചീന കാലഘട്ടമെന്നാൽ മദ്ധ്യകാല സാമ്രാജ്യങ്ങളുടെ കാലം കൂടി ഉൾപ്പെടുന്നതാണ്. ചൈനയെ സംബന്ധിച്ചടത്തോളം ക്വിൻ വംശകാലം വരെയുള്ള ഘട്ടം പ്രാചീന കാലത്തിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു.
രേഖപ്പെടുത്തിയ ചരിത്രത്തിന് മുമ്പുള്ള കാലഘട്ടമാണ് ചരിത്രാതീതകാലം. ലോവർ പാലിയോലിത്തിക്ക് കാലഘട്ടത്തിൽ ഏകദേശം18 ലക്ഷം വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് ഹോമോ ഇറക്ടസിന്റെ യുറേഷ്യയിലെ വ്യാപനമായിരുന്നു ആദ്യകാല മനുഷ്യകുടിയേറ്റങ്ങൾ. തീയുടെ നിയന്ത്രിത ഉപയോഗം 800,000 വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് മധ്യ പാലിയോലിത്തിക്ക് കാലത്താണ് ആദ്യമായി സംഭവിച്ചതെന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു. ഏകദേശം 250,000 വർഷങ്ങൾക്കു മുമ്പ് ആധുനിക മനുഷ്യൻ ആഫ്രിക്കയിൽ ആവിർഭവിച്ചു. 50000 വർഷങ്ങൾക്കു മുമ്പ് മനുഷ്യർ ആഫ്രിക്കയിൽ നിന്നു ഏഷ്യയിലേക്ക് കുടിയേറി. ഏകദേശം 45000 വർഷങ്ങൾക്കു മുമ്പ് ഓസ്ട്രേലിയയിലും തെക്കുപടിഞ്ഞാറൻ യൂറോപ്പിലും മനുഷ്യരെത്തി. സൈബീരിയയിൽ 40000 വർഷങ്ങൾക്കും ജപ്പാനിൽ 30000 വർഷങ്ങൾക്കും അമേരിക്കൻ ഭൂഖണ്ഡങ്ങളിൽ 15000 വർഷങ്ങൾക്കും മുമ്പ് മനുഷ്യരെത്തിച്ചേർന്നു.
കൃഷിയുടെ ആദ്യത്തെ തെളിവുകൾ ഏകദേശം ബി.സി.ഇ 9000, കിഴക്കൻ തുർക്കിയിൽ നിന്നും ലഭിച്ചു. അവിടെ നിന്ന് കൃഷി ഫലഭൂയിഷ്ഠമായ ഫെർറ്റൈയിൽ ക്രസന്റിൽ വ്യാപിച്ചു. ബി.സി.ഇ 9500-ഓടുകൂടി ജനവാസമാരംഭിച്ചുവെന്നു കരുതപ്പെടുന്ന ഗോബെൽക്കി ടെപെയിലാണ് ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും പഴക്കമുള്ള ക്ഷേത്രം കണ്ടെടുത്തിട്ടുള്ളത്. നൈൽ നദീതടത്തിൽ ഏകദേശം 8000 ബി.സി.ഇ മുതൽ തന്നെ സോർഗം, മില്ലറ്റ് എന്നിവയുടെ കൃഷി തുടങ്ങിയതിന്റെ തെളിവുകൾ ലഭിച്ചിട്ടുണ്ട്. പശ്ചിമ ആഫ്രിക്കയിലെ ചേനവർഗ്ഗത്തിൽപ്പെട്ട വിളകളുടെ കാർഷികമായ ഉപയോഗവും ഒരുപക്ഷേ അതേ കാലഘട്ടത്തിലായിരിക്കാമെന്നും കരുതപ്പെടുന്നു.
മനുഷ്യന്റെ പൂർവ്വചരിത്രം മനസ്സിലാക്കുന്നതിനു വേണ്ടി, മണ്മറഞ്ഞുപോയ വസ്തുക്കൾ ഖനനം ചെയ്തെടുക്കുകയും അവയെപ്പറ്റി പഠിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതിനെ പുരാവസ്തുഗവേഷണം എന്നു പറയുന്നു. പുരാവസ്തുഗവേഷകർ പ്രാചീന നഗരങ്ങളുടെ അവശിഷ്ടങ്ങൾ കുഴിച്ചെടുക്കുകയോ, അതുവരെ അറിയപ്പെടാത്തതു കണ്ടെത്തുകയോ ചെയ്തശേഷം അതിൽ നിന്ന് അക്കാലത്തെ ജീവിതശൈലി മനസ്സിലാക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നു. താഴെപ്പറയുന്നവ ഇത്തരത്തിൽ പുരാവസ്തുഗവേഷകർ കണ്ടെത്തിയവയാണ്:
പ്രാചീന കാലത്തെപ്പറ്റി ഇന്നുള്ള അറിവുകളിൽ ഭൂരിഭാഗവും അന്നത്തെ ചരിത്രകാരന്മാരിൽനിന്നും ലഭ്യമായിട്ടുള്ളതാണ്. അവരിൽ ഓരോരുത്തരുടെയും മുൻവിധിയെപ്പറ്റി ചിന്തിക്കേണ്ടതുണ്ടെങ്കിലും, അവർ തന്ന അറിവുകളാണ് അക്കാലത്തെപ്പറ്റിയുള്ള നമ്മുടെ അറിവിന് ആധാരം. പ്രാചീനകാലത്തെ ചില പ്രധാന എഴുത്തുകാരാണ് ഹെറോഡോട്ടസ്, ജോസെഫസ്, ലിവി, പൊളിബിയൂസ്, സാലുസ്റ്റ്, സ്യൂട്ടോണിയസ്, റ്റാസിറ്റസ്, തുസിഡൈഡ്സ്, സിമ ഖ്വിയൻ എന്നിവർ.
പ്രാചീന ചരിത്രത്തിന്റെ അവസാന തീയതി തർക്കവിധേയമാണെങ്കിലും ക്രി.മു. 476 ൽ പാശ്ചാത്യ റോമാ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ പതനം , 529-ൽ പ്ലാറ്റോണിക് അക്കാദമി അടച്ചു പൂട്ടൽ, 565 ൽ ജസ്റ്റീനിയൻ ഒന്നാമന്റെ ചക്രവർത്തിയുടെ മരണം, ഇസ്ലാം മതത്തിന്റെ വരവ് എന്നിവയാണ് പൊതുവെ ഉപയോഗിക്കുന്ന വർഷങ്ങൾ.
രേഖപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിട്ടുള്ള ചരിത്രത്തിന്റെ ദൈർഘ്യം 5000 കൊല്ലത്തോളം വരും. ഇത് തുടങ്ങുന്നത് ബി.സി. മുപ്പതാം നൂറ്റാണ്ടിനോടടുത്ത്, കണ്ടെത്തിയതിൽ എറ്റവും പഴയ ലിപിയായ, ക്യൂണിഫോമിന്റെ ആവിർഭാവത്തോടെയാണ്.
മാനവ ചരിത്രത്തിന്റെ രേഖപ്പെടുത്തപ്പെടിടുളള ആദിമ ഘട്ടം മുതൽ യൂറോപ്യൻ മധ്യകാലം വരെയുള്ള എഴുതപ്പെട്ട കാലഘട്ടത്തെ കുറിച്ചുള്ള പഠനത്തെ പ്രാചീന ചരിത്രം എന്നു പറയുന്നു.
നമ്മൾ അതിന്റെ ഒരു അല്ലി എടുത്തു മാറ്റി നോക്കുന്നു, പിന്നീട് ആ അല്ലി വലുതാക്കി നോക്കിയാൽ അത് പഴയ കാബെജിനെ പോലെ തന്നെ ഇരിക്കുന്നു .
അതായത് കാബേജിന്റെ ഒരു ഭാഗം അതിനോട് തന്നെ സമാനമാണ്. അതായത് നമ്മൾ ഫ്രാക്ട്ടൽസ് എന്ന ഓമനപ്പേരിട്ടു വിളിക്കുന്ന ഇത്തരം ആകൃതികൾ എല്ലാം അതിനോട് തന്നെ സാമ്യം ഉള്ളവയാണ്.
ഫ്രാക്ട്ടലുകളെയും അല്ലാതവയെയും തിരിച്ചറിയാൻ പടത്തിൻറെ ഒരു ചെറിയ ഭാഗം എടുത്തു വലുതാക്കി നോക്കുക്ക , അപ്പോൾ നിങ്ങൾക്ക് പഴയ പടം തന്നെ കിട്ടിയാൽ അത് ഫ്രാക്ട്ടൽ ആണ് . പക്ഷേ പ്രകൃതിയിൽ കാണുന്നവയെ കുറച്ചു തവണ മാത്രമേ നമുക്ക് അങ്ങനെ ചെറുതാക്കി വലുതാക്കി നോക്കാൻ സാധിക്കു . ഒരു യഥാർത്ഥ ഫ്രാക്റ്റൽ എത്രതവണ ചെറുതാക്കി വലുതാക്കി നോക്കിയാലും, എല്ലായ്പ്പോഴും ആകൃതി ഒരു പോലെ തന്നെ ആയിരിക്കും ഇതിനെ എന്ന് വിളിക്കാം
ഉദാഹരണത്തിന്, നിങ്ങൾ ഡോളറും രൂപയും തമ്മിൽ ഉള്ള വിനിമയം നോക്കുന്നു എന്നിരിക്കട്ടെ എങ്ങനെ ആണ് വിനിമയത്തിന്റെ നില മാറിമറിയുന്നത് ?
പിന്നെ ഭൌതീക ശാസ്ത്രത്തിൽ അരേഖീയഗതികം , കയോസ് എന്ന ശാസ്ത്ര ശാഖകളിൽ ഫ്രാക്ടലുകൾ കണ്ടു വരുന്നു
ഭിന്നക മാനങ്ങളുള്ള ചില സങ്കീർണ്ണ ജ്യാമിതീയ രൂപങ്ങളാണു ഫ്രാക്ടലുകൾ . വളരെ ചെറിയ സ്കെയിലിൽപ്പോലുമുള്ള സൂക്ഷമമായ ഘടന, സ്വയ -സാദൃശ്യം എന്നിവ പല ഫ്രാക്ടലുകളുടേയും പ്രത്യേകത ആണ്. 1975ൽ എന്ന ശാസ്ത്രജ്ഞനാണ് ഫ്രാക്ടൽ എന്ന പദം ആദ്യമായി ഉപയോഗിച്ചത്. സങ്കീർണ്ണരൂപങ്ങളായ ഇവയെ യൂക്ലീഡിയൻ ജ്യാമിതിയിൽ സാധാരണ ഉപയോഗിക്കുന്ന നീളം, വിസ്തീർണ്ണം, എന്നിങ്ങനെയുള്ള അളവുകൾ കൊണ്ട് നിർവചിക്കാൻ പറ്റില്ല. കോളിഫ്ലവർ, മേഘങ്ങൾ എന്നിവ പ്രകൃതിദത്ത ഫ്രാക്ടലുകൾ ആണ്. കാന്റർ‌ സെറ്റ്, ഒരു ഗണിത ഫ്രാക്ടൽ ആണ്
മുഹമ്മദ് നബിയുടെ മാതുലനും അബ്ബാസിയാ ഖലീഫാമാരുടെ പൂർവികനുമായ അബ്ബാസ് ഇബ്ൻ അബ്ദുൽ മുത്തലിബ് എന്ന സമ്പന്ന കച്ചവടക്കാരന്റെ പുത്രനാണ് അബ്ദുല്ല ഇബ്‌നു അബ്ബാസ്. മക്കയിൽ ജനിച്ചു. അതുകൊണ്ടാണ് അദ്ദേഹത്തെ ഇബ്ൻ അബ്ബാസ് എന്ന് വിളിച്ചിരുന്നത്. ഖദീജക്ക് ശേഷം ആദ്യമായി ഇസ്‌ലാം സ്വീകരിച്ച വനിതയാണ് താനെന്ന് അഭിമാനിച്ചിരുന്ന ഉമ്മ് അൽ ഫദ്‌ൽ ലുബാബ ആയിരുന്നു മാതാവ്. ഖദീജ ഉമ്മ് അൽ ഫദ്‌ൽ ലുബാബയുടെ അടുത്ത കൂട്ടുകാരി കൂടി ആയിരുന്നു. നബിയുടെ പിതാമഹനായിരുന്ന അബ്ദുൽ മുത്തലിബ് തന്നെയായിരുന്നു ഇബ്ൻ അബ്ബാസിന്റെയും പിതാമഹൻ. മക്കയിലെ ഖുറൈഷ് ഗോത്രത്തിൽപ്പെട്ട ബനൂഹാഷിം ആയിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ കുടുംബം.
പണ്ഡിതനെന്ന നിലയിൽ മാത്രമല്ല സമർഥനായ പടയാളിയെന്ന നിലയിലും അബ്ദുല്ലയ്ക്ക് ഇസ്ളാമിക ചരിത്രത്തിൽ സ്ഥാനമുണ്ട്. ഇദ്ദേഹമാണ് ഖലീഫ അലിയുടെ കുതിരപ്പടയെ നയിച്ചിരുന്നത്. പലപ്പോഴും ഖലീഫ അലിയുടെ ദൂതനായും പ്രവർത്തിച്ചിരുന്നു. അലി, ഖലീഫയാകുന്നതിൽ എതിർപ്പുണ്ടായിരുന്നവർ പ്രവാചകപത്നിയായ ആയിഷയുടെ സഹായത്തോടെ അദ്ദേഹത്തിനെതിരെ യുദ്ധത്തിനൊരുങ്ങിയപ്പോൾ അവരെ ആ ഉദ്യമത്തിൽനിന്നു പിന്തിരിപ്പിക്കാൻ നിയോഗിക്കപ്പെട്ടതും അബ്ദുല്ല ആയിരുന്നു.
മുഹമ്മദ് നബിയുടെ അടുത്ത അനുയായിയും ബന്ധുവും ആയിരുന്നു അബ്ദുല്ല ഇബ്ൻ അബ്ബാസ് . അദ്ദേഹത്തിന് ഖുർആൻ വ്യാഖ്യാനത്തിലും നബിചര്യയിലും ഉണ്ടായിരുന്ന പാണ്ഡിത്യം അദ്ദേഹത്തെ നബിയുടെ മറ്റ് അനുയായികൾക്കിടയിൽ ശ്രദ്ധേയനാക്കി. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജീവിതകാലം 618 മുതൽ 687 വരെ ആയിരുന്നു.
നിയമജ്ജൻ ഖുറാൻ വ്യാഖ്യാതാവ് എന്നീ നിലകളിൽ സമകാലികർക്ക് ഇദ്ദേഹം ആദരണീയനായിരുന്നു. രണ്ടാം ഖലീഫ ഉമറിന്റെ കാര്യാലോചനാസദസ്സിൽ ഇദ്ദേഹം സജീവമായ പങ്കു വഹിച്ചു. ഖലീഫ അലിയുടെ അടുത്ത കൂട്ടുകാരനും സഹായിയുമായി പല യുദ്ധങ്ങളിൽ പങ്കെടുത്തു.
മലയാളത്താൻമാർ മന്ദപ്പന്റെ സഹായത്തോടു കൂടി കുടകരെ യുദ്ധത്തിൽ തോൽപ്പിച്ചു. അവർ ചേകവരെ തങ്ങളുടെ രക്ഷകനായി കണ്ടു. അവർ അവനെ വാനോളം പുകഴ്ത്തി. വിവരമറിഞ്ഞ അമ്മാവനും അമ്മായിയും സന്തോഷിച്ചു. ശാപവാക്കുകൾ ഉരുവിട്ടു പോയ ചെമ്മരത്തി ഭക്ഷണമൊരുക്കി തന്റെ പ്രിയനെ കാത്തിരുന്നു .തന്റെ നാക്കിൽ നിന്നും വീണുപോയ വാക്കുകളെക്കുറിച്ച് അവൾക്ക് അതിയായ ദുഃഖം തോന്നി .എങ്കിലും അവൻ തിരിച്ചു വരുന്നതിന്റെ,പട ജയിച്ചു വരുന്നതിന്റെ സന്തോഷം അവൾക്കുണ്ടായിരുന്നു .പക്ഷെ ആ സന്തോഷം അധികം നീണ്ടു നിന്നില്ല
തിരികെ വീട്ടിലേക്കുള്ള വഴിമധ്യേ തന്റെ പീഠമോതിരവും ചെറുവിരലും പോരിനിടയിൽ നഷ്ടപ്പെട്ട കാര്യം മനസ്സിലാക്കുകയും അത് വീണ്ടെടുക്കാൻ പോവുകയും ചെയ്തു. പരാജയത്താൽ കലിതുള്ളിയിരുന്ന കുടകിലെ പോരാളികൾ തിരികെയെത്തിയ മന്ദപ്പൻ ചേകവരെ ചതിയിൽ വെട്ടിനുറുക്കി. മന്ദപ്പനെ കാത്തിരുന്ന ചെമ്മരത്തി കദളിവാഴകൈയിൽ പീഠമോതിരവും ചെറുവിരലും വന്നു വീണതാണ് കണ്ടത്. തന്റെ പതിക്കു നേരിട്ട ദുര്യോഗത്തിൽ വലഞ്ഞ ചെമ്മരത്തി മന്ദപ്പന്റെ ചിതയിൽ ചാടി ജീവനൊടുക്കുകയും ചെയ്തു അമ്മവനും മകൻ അണ്ണൂക്കനും ശവസംസ്കാരം കഴിഞ്ഞു മടങ്ങവെ ദൈവക്കരുവായി മാറിയ മന്ദപ്പനേയും ചെമ്മരത്തിയേയും അണ്ണൂക്കൻ തൊറം കണ്ണാലെ കണ്ടു.വെളിപാടുണ്ടായി ഉറഞ്ഞു തുള്ളി. അമ്മാവന്റെ സാന്നിദ്ധ്യത്തിൽ മന്ദപ്പന്റെ കോലം കെട്ടിയാടിച്ചു.അമ്മാവൻ അരിയിട്ട് കതിവനൂർ വീരൻഎന്ന് പേരിട്ടു.
എന്നാണ്. അവന് ചോറും പാലും കൊടുക്കരുതെന്ന് കുമരച്ചൻ വീട്ടുകാരെ വിലക്കി. അമ്മ രഹസ്യമായി ചോറ് കൊടുക്കുന്നത് കണ്ട് അച്ചൻ ദേഷ്യം വന്ന് അവന്റെ വില്ല് ചവിട്ടി ഒടിച്ചു. അങ്ങനെ മന്ദപ്പൻ വീടു വിട്ടിറങ്ങി. കുടകിലെ മലയിലേക്ക് കച്ചവടത്തിനു പോകുന്ന ചങ്ങാതികളോടൊപ്പം മന്ദപ്പനും പോകാനൊരുങ്ങി. പ്രമാണിയായ മന്ദപ്പന്റെ അച്ഛനെ ഭയന്ന് അവർ അവനെ മദ്യം കൊടുത്തു മാങ്ങാട് നെടിയകാഞ്ഞിരക്കീഴിൽ മയക്കിക്കിടത്തി അവനെ കൂട്ടാതെ സ്ഥലം വിട്ടു. ഉണർന്ന്
ഒറ്റക്കു ദിക്കറിയാതെ അലഞ്ഞ മന്ദപ്പൻ ചേകവർ ഏറെ നെരം തനിച്ച് നടന്ന് അവസാനം ചങ്ങാതിമാരെ കണ്ടെത്തി. അവർ കതിവന്നൂരിലുള്ള അമ്മാവന്റെ വീട്ടിലെത്തിച്ചേർന്നു. അവൻ അവിടെ താമസിച്ചു. അമ്മാവന്റെ സ്വത്തിൽ പാതി അവനു കിട്ടി. അവർ അവരുടെ സ്വന്തം മകനെപ്പോലെ വളർത്തി, അമ്മാവൻ അവനെ ആയോധനമുറകൾ പഠിക്കാൻ അയച്ചു. കളരിയിൽ ഗുരുക്കളുടെ അടുത്തു നിന്നും വളരെ വേഗം അവൻ വിദ്യകൾ ഓരോന്നായി പഠിച്ചെടുത്തു. അമ്മായിയുടെ ഉപദേശപ്രകാരം അവൻ എണ്ണക്കച്ചവടം തുടങ്ങി. അതിനിടയിൽ അവൻ വേളാർകോട്ട് ചെമ്മരത്തി എന്ന കാവുതിയ്യ സ്ത്രീയെ കണ്ടുമുട്ടുകയും വിവാഹം കഴിക്കുകയും ചെയ്തു. ഭാര്യാഗൃഹത്തിൽ താമസവും തുടങ്ങി.
കണ്ണൂരിനും തളിപ്പറമ്പിനും ഇടയിലുള്ള മാങ്ങാട്ട് വലിയ സമ്പന്ന പ്രമാണി മേത്തളിയില്ലത്ത് കുമരപ്പന്റെയും പരക്കയില്ലത്ത് ചക്കിയമ്മയുടേയും മകനായി ചുഴലി ഭഗവതിയുടെ അനുഗ്രഹം കൊണ്ട് ജനിച്ച മകനാണ് പിൽകാലത്ത് യോദ്ധാവായ തീയ്യ സമുദായത്തിൽപ്പെട്ട മന്ദപ്പൻ ചേകവർ . കുട്ടിയായ മന്ദപ്പൻ ചേകവർ വീരനും യോദ്ധാവുമായിരുന്നു. പ്രമാണിയായ അച്ഛന്റെ കൃഷിയും നിലങ്ങളും നോക്കി തടത്താൻ മന്ദപ്പൻ കൂട്ടാക്കാതെ പണിയും തൊരവും ഉപേക്ഷിച്ച് (കൂട്ടുകാരോടൊത്ത് കറങ്ങി നടക്കുകയും, ആയുധാഭ്യാസത്തിനു പോകുകയും പാവപെട്ടവരോട് ഉള്ള മന്ദപ്പന്റെ അടുപ്പവും) കാണിച്ചു നടക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ച് വീട്ടുകാർ പരാതിപ്പെട്ടപ്പോൾ ലഭിച്ച മറുപടി
ചടുലമായ പദചലനവും മെയ്‌ വഴക്കവും കതിവനൂർ വീരന്റെ പ്രത്യേകതയാണ്. രാത്രിയിലോ, പുലർച്ചയിലോ ആണ് സാധാരണ ഈ തെയ്യമൂർത്തി അരങ്ങേറാറു പതിവ്. കതിവനൂർ വീരൻ അരങ്ങേറുന്ന, വാഴയും വിവിധ-വർണ ചായങ്ങളും പന്തങ്ങളും ഉപയോഗിച്ച് തയ്യാറാക്കുന്ന കളം ചെമ്മരത്തിതറ എന്നറിയപ്പെടുന്നു.ഈ തറ ചെമ്മരത്തിയാണ് എന്ന് സങ്കൽപം. അതിലെ അറുപത്തിനാല് കളങ്ങൾ കുടകരുടെ ചതിയിൽ കതിവനൂർ വീരൻ അറുപത്തിനാല് കഷ്ണങ്ങളായതിന്റെ സ്മരണയാണ്‌. നാകം താഴ്‌ത്തി എഴുത്ത് എന്നാണ് കതിവനൂർ വീരൻ തെയ്യത്തിന്റെ മുഖത്തെഴുത്തിനു പേര്.താടിയും മീശയും ഉണ്ടാകും.
കണ്ണൂർ ജില്ലയിലെ മാങ്ങാട്ട് എന്ന പ്രദേശത്തെ നിവാസിയായിരുന്ന മന്ദപ്പൻ ചേകവർഎന്ന തീയർ സമുദായത്തിൽ പെട്ട യോദ്ധാവാണ് പിൽകാലത്ത് ദൈവ പരിവേഷം കിട്ടുകയും തെയ്യമൂർത്തിയായി കെട്ടിയാടപ്പെടുകയും ചെയ്യപ്പെടുന്ന കതിവനൂർ വീരൻ എന്നറിയപ്പെടുന്ന തെയ്യം.
അജ്ഞാത വാസകാലത്ത് പഞ്ചപാണ്ഡവർ ചെങ്ങന്നൂരിനടുത്തുള്ള പാണ്ഡവൻ പാറ എന്ന കുന്നിൽ താമസിച്ചെന്നും അവിടെ നിന്നും ഓരോരുത്തരും അടുത്തുള്ള ഓരോ ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ ആരാധന നടത്തിയെന്നുമാണ് ഐതിഹ്യം.അതിൽ ഭീമൻ ആരാധിച്ച സാക്ഷാൽ മഹാവിഷ്ണുവാണ് തൃപ്പുലിയൂരപ്പൻ. യുധിഷ്ഠിരൻ- തൃച്ചിറ്റാറ്റും അർജ്ജുനൻ തിരുവാറന്മുളയിലും, നകുലൻ തിരുവൻ വണ്ടൂരും, സഹദേവൻ- തൃക്കൊടിത്താനത്തുമായിരുന്നു ആരാധനകൾ നടത്തിയത് എന്നു വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു. കൂടാതെ മുതുകുളത്തിനടുത്തുള്ള പാണ്ഡവർകാവ് എന്ന ക്ഷേത്രത്തിൽ കുന്തിയും ആരാധന നടത്തിയിരുന്നതായി വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു. ഒരു ദിവസം തന്നെ ഈ ആറു ക്ഷേത്രങ്ങളിലും ദർശനം നടത്തുന്നത് ഭക്തജനങ്ങൾ പുണ്യമായി കരുതുന്നു.
മനോഹരങ്ങളായ ചുമർ ചിത്രങ്ങളാലും ദാരുശിൽ‌പ്പങ്ങളാലും പ്രസിദ്ധമായ ഈ ക്ഷേത്രം കേരളത്തിനു വെളിയിൽ നിന്നുപോലും ധാരാളം തീർത്ഥാടകരെ ആകർഷിക്കുന്നു. രൗദ്രഭാവത്തിൽ നാലുകൈകളോടെ കിഴക്കോട്ട് ദർശനമായാണ് തൃപ്പുലിയൂരപ്പൻ വാഴുന്നത്. ഗണപതി, അയ്യപ്പൻ, ശിവൻ, സുബ്രഹ്മണ്യൻ, ഹനുമാൻ, നാഗങ്ങൾ, രക്ഷസ്സ് എന്നിവരാണ് ഉപദേവതകൾ. നിത്യേന അഞ്ചുപൂജകളും മൂന്നുശീവേലികളുമുണ്ട്.
ഭാരതത്തിലെ 108 വൈഷ്ണവ ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ പ്രധാനപ്പെട്ടതും പഞ്ചപാണ്ഡവ ക്ഷേത്രമെന്ന നിലയിൽ അറിയപ്പെടുന്നതുമായ പുരാതന ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് ചെങ്ങന്നൂരിൽ നിന്നും മാവേലിക്കരയ്ക്ക് പോകുന്ന വഴിയിൽ നാലു കി.മീ. തെക്കുപടിഞ്ഞാറായി പുലിയൂർ എന്ന ഗ്രാമത്തിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന, ‘ഭീമസേന തിരുപ്പതി’ എന്നറിയപ്പെടുന്ന തൃപ്പുലിയൂർ മഹാവിഷ്ണു ക്ഷേത്രം.
ഇവിടെ മകരസംക്രമനാളിൽ, ആയിരത്തിൽ‌പ്പരം കാവടികൾ അണിനിരക്കുന്ന കാവടിയാട്ടം വളരെ പ്രസിദ്ധമാണ്. കാവടിയാട്ടം നടത്തുന്ന ഏക വിഷ്ണുക്ഷേത്രമാണിത്.
ജീവകം ബി12ന്റെയും ഫോളിക് അമ്ലത്തിന്റെയും അപര്യാപ്തത മൂലം മാക്രോസൈറ്റിക് അഥവാ മെഗാലോബ്ലാസ്റ്റിക് അനീമിയ എന്ന അവസ്ഥയാണ് സംജാതമാകുന്നത്. എറിത്രോ സൈറ്റുകൾ പരിപക്വമാകാതെ വരുന്നതാണ് ഇതിന്റെ അടിസ്ഥാന തകരാറ്. ഹീമോഗ്ലോബിൻ സംശ്ളേഷണത്തിൽ യാതൊരു തകരാറും ഉണ്ടാകുന്നില്ല, ശോണരക്താണുക്കളുടെ എണ്ണം കുറയുന്നു. പക്ഷേ അവ സാധാരണയിൽ കവിഞ്ഞ വലിപ്പമുള്ളവയും ഹീമോഗ്ലോബിൻ സാന്ദ്രവും ആയിരിക്കും. ജീവകം ബി12യുടെ ന്യൂനത ഉളവാക്കുന്ന അനീമിയ പെർണീഷ്യസ് അനീമിയ എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. ബി12 അവശോഷണത്തിനു ആവശ്യമായ ഒരു ആന്തരികഘടകം ഉത്പാദിപ്പിക്കാൻ ശരീരത്തിനു കഴിയാതെ വരുന്നതാണ് കാരണം. അനീമിയയോടൊപ്പം നാഡീസംബന്ധമായ ഗുരുതരമായ അസ്വാസ്ഥ്യങ്ങളും ഉണ്ടായിരിക്കും. രോഗാരംഭത്തിൽ തന്നെ ബി12 കുത്തിവയ്ക്കുകയാണ് ചികിത്സ. മുൻകാലങ്ങളിൽ ഇത്തരം അനീമിയ ചികിത്സയ്ക്കു വിധേയമല്ലാതിരുന്നതിനാലാണ് ഇതിന് പെർണീഷ്യസ് അനീമിയ എന്ന് പേർ.
ശോണരക്താണുവോ ഹീമോഗ്ലോബിനോ സംശ്ലേഷണം ചെയ്യുന്നതിനാവശ്യമായ ഇരുമ്പ്, ജീവകം ബി12, ഫോളിക് അമ്ലം എന്നീ ഘടകങ്ങളുടെ അപര്യാപ്തതയാണ് ഡിസ് ഹീമോ പോയിറ്റിക് അനീമിയകൾ എന്ന് പൊതുവെ അറിയപ്പെടുന്ന അവസ്ഥകൾക്ക് കാരണം. ആഹാരത്തിലൂടെ പര്യാപ്തമായ തോതിൽ ഇരുമ്പ് ലഭ്യമാകാതിരിക്കുകയും ഇരുമ്പിന്റെ ആഗിരണത്തിൽ തകരാറുകളുണ്ടാകുകയും ചെയ്യുന്നതു കൂടാതെ ജഠരാന്ത്ര രക്തസ്രാവവും അമിതാർത്തവതയും ഇരുമ്പിന്റെ കുറവിനു കാരണമാകുന്നു. ഇരുമ്പിന്റെ അംശം കുറയുമ്പോൾ ഹീം പ്രോട്ടീൻ ഉത്പാദനം കുറയുന്നു. തത്ഫലമായി ഹീമോഗ്ലോബിന്റെ സാന്ദ്രതയും കുറയുന്നു. ചുവന്നരക്താണുക്കൾ ചെറുതും വിളറിയതുമായിരിക്കും. ഇരുമ്പു അടങ്ങിയ ഭക്ഷണ പദാർഥങ്ങളും ഇരുമ്പു കലർന്ന ഔഷധങ്ങളും രോഗശമനം നല്കുന്നു.
രക്തത്തിലെ ശോണരക്താണുക്കൾക്ക് വർദ്ധിച്ച തോതിൽ നാശം സംഭവിച്ചുണ്ടാകുന്ന അവസ്ഥയാണ് ഹീമോലിറ്റിക് അനീമിയ. ശോണരക്താണുക്കളുടെ രൂപത്തിലെ വൈകൃതങ്ങൾ, അപസാമാന്യ ഹീമോഗ്ലോബിൻ, ചില എൻസൈമുകളുടെ ന്യൂനത ഇവയാണ് പ്രധാന കാരണങ്ങൾ, സിക്കിൾ സെൽ അനീമിയ, താലസീമിയ തുടങ്ങിയവ ഈ വിഭാഗത്തിൽപെട്ടവയാണ്. ഈ അനീമിയകൾ പരമ്പരാഗതമാണ്. പ്ലീഹയിലാണ് ശോണരക്താണുക്കൾക്ക് നാശം സംഭവിക്കുന്നത്. ഈ അനീമിയ ബാധിക്കുമ്പോൾ പ്ലീഹ വലുതാവുന്നു. പ്ലീഹ മുറിച്ചുമാറ്റുന്നത് രോഗത്തിന്റെ ഗൌരവം കുറയ്ക്കാൻ സഹായകമാകും. പലപ്പോഴും രക്തവ്യാപനമാണ് പ്രതിവിധി. രാസവസ്തുക്കൾ, ജീവവിഷങ്ങൾ, സാംക്രമിക രോഗങ്ങൾ ചില ഔഷധങ്ങൾ എന്നിവയും രക്തലയം ഉണ്ടാക്കുന്നു.
അസ്ഥിമജ്ജയുടെ ക്ഷയമോ പുഷ്ടിക്കുറവോ ആണ് എപ്ളാസ്റ്റിക് അനീമിയ ഉളവാക്കുന്നത്. ഇതുമൂലം ചുവന്ന രക്താണുക്കളുടെ ഉത്പാദനം തടസ്സപ്പെടുന്നു. പരമ്പരാഗതമായുണ്ടാകുന്ന എപ്ളാസ്റ്റിക് അനീമിയയുടെ കാരണം അജ്ഞാതമാണ്. ഔഷധങ്ങൾ (വാതം, ചുഴലിദീനം, തൈറോയ്ഡ് ഗ്രന്ഥി തകരാറുകൾ എന്നീ രോഗങ്ങൾക്കുള്ള ഔഷധങ്ങളുടെ ദീർഘകാലം ഉപയോഗം) രാസവസ്തുക്കൾ, ടോക്സിനുകൾ, വികിരണങ്ങൾ, രോഗാണുബാധകൾ എന്നിവ ഇതിന് ഹേതുവാണ്. പ്രധാന ചികിത്സ രക്തവ്യാപനമാണ്. ഈ രോഗം പലപ്പോഴും മാരകമായിത്തീരാറുണ്ട്.
കാരണത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കി വിവിധതരം അനീമിയകളെ കുറിച്ച് വ്യവഹരിക്കാറുണ്ട്. രക്തസ്രാവം, ശോണരക്താണുക്കളുടെ ഉത്പാദനത്തിലെ അപര്യാപ്തത, ശോണരക്താണുക്കളുടെ നാശം എന്നിവയാണ് അനീമിയ ഉണ്ടാകുന്നതിനുള്ള കാരണങ്ങൾ. രക്തസ്രാവം മൂലം ഉണ്ടാകുന്ന രക്തനഷ്ടത്തിനനുസൃതമായി ശോണാണു നിർമിതി നടന്നില്ലെങ്കിൽ അനീമിയ ഉണ്ടാകുന്നു.
വിളർച്ച, ക്ഷീണം, ശക്തിക്കുറവ്, നെഞ്ചിടിപ്പ്, ശ്വാസംമുട്ടൽ, തലവേദന എന്നിവയാണ് അനീമിയയുടെ ലക്ഷണങ്ങൾ.
എറണാകുളം ജില്ലയിലെ ആലുവ താലൂക്കിൽ വാഴക്കുളം ബ്ലോക്കിൽ ഉൾപ്പെടുന്നതാണ് 15.98 ചതുരശ്രകിലോമീറ്റർ വിസ്തീർണ്ണമുള്ള എടത്തല ഗ്രാമപഞ്ചായത്ത്.
ആമുഖപ്രസ്താവന അനുസരിച്ച്, ഒരു ചരിത്രാഖ്യാനം അവതരിപ്പിച്ച് ആ ചരിത്രത്തിന്റെ ദൈവശാസ്ത്രപരമായ പ്രാധാന്യം വെളിപ്പെടുത്തുകയായിരുന്നു സുവിശേഷകന്റെ ലക്ഷ്യം. തന്റെ ചരിത്രത്തെ രചയിതാവ് മൂന്നു ഘട്ടങ്ങളായി തിരിക്കുന്നു: ആദ്യഘട്ടം സ്നാപകയോഹന്നാനോടു കൂടി അവസാനിക്കുന്നു; യേശുവിന്റെ ലോകദൗത്യത്തിന്റെ കഥയാണ് രണ്ടാമത്തേത്; യേശുവിന്റെ പുനരുദ്ധാനത്തിനു ശേഷമുള്ള സഭയുടെ ജീവിതമാണ് അവസാനാദ്ധ്യായത്തിലുള്ള മൂന്നാം ഘട്ടം. രചയിതാവ് ക്രിസ്തുമതത്തെ ദൈവികവും, മാന്യവും, നിയമാനുസൃതവും, അന്തർദ്ദേശീയവുമായ ഒരു പ്രസ്ഥാനമായി ചിത്രീകരിക്കുന്നു. ഇതിൽ യേശുവിന്റെ കാരുണ്യം എല്ലാ ആതുരരേയും തേടിയെത്തുന്നു; അദ്ദേഹത്തിന്റെ അനുയായികൾക്കിടയിൽ സ്ത്രീകൾ സവിശേഷ പ്രാധാന്യത്തോടെ കാണപ്പെടുന്നു; യാഥാസ്ഥിതിക യഹൂദർ പൊതുവേ വെറുത്തിരുന്ന ശമരിയർ പുകഴ്ത്തപ്പെടുന്നു; പുറജാതികൾക്ക് സുവിശേഷത്തെ ആശ്ലേഷിക്കാനുള്ള അവസരം കിട്ടുന്നു. ചരിത്രമെന്ന നിലയിൽ എഴുതപ്പെട്ടതെങ്കിലും രചയിതാവിന്റെ സ്രോതസ്സുകൾ ചരിത്രരേഖകൾ ആല്ലാതിരുന്നതുകൊണ്ട്, ചരിത്രദൃഷ്ട്യാ വിശ്വസനീയമായ വിവരങ്ങൾ ഇതിൽ കാണണമെന്നില്ല.
പൗലോസിന്റെ സഹപ്രവർത്തകനായിരുന്ന 'പ്രിയവൈദ്യൻ' ലൂക്കായെ ഇതിന്റെ കർത്താവായി കാണുന്ന പരമ്പരാഗതനിലപാട് ഇന്നും അവതരിപ്പിക്കപ്പെടാറുണ്ടെങ്കിലും, ഇതേ സുവിശേഷകന്റെ തന്നെ രചനയായി കരുതപ്പെടുന്ന നടപടി പുസ്തകവും പൗലോസിന്റെ ലേഖനങ്ങളും തമ്മിലുള്ള പൊരുത്തക്കേടുകൾ കണക്കിലെടുത്ത് പല പണ്ഡിതന്മാരും ഈ നിലപാടിനെ ചോദ്യം ചെയ്യുന്നു. ഇത് ലൂക്കായുടെ തന്നെ രചന ആയിരിക്കുക അസാദ്ധ്യമല്ലെന്ന് ബൈബിൾ പണ്ഡിതനായ റെയ്മണ്ട് ബ്രൗൺ കരുതുന്നു. എന്നാൽ ഇതിന്റെ കർതൃത്വം അജ്ഞാതമാണ് എന്ന നിലപാടാണ് ഇന്നു മിക്ക പണ്ഡിതന്മാരും സ്വീകരിക്കുന്നത്.
ക്രിസ്തീയബൈബിളിന്റെ ഭാഗമായ പുതിയനിയമത്തിലെ നാലു സുവിശേഷങ്ങളിൽ മൂന്നാമത്തേതാണ് ലൂക്കാ എഴുതിയ സുവിശേഷം അല്ലെങ്കിൽ ലൂക്കോസ് എഴുതിയ സുവിശേഷം . കാനോനിക സുവിശേഷങ്ങളിൽ ഏറ്റവും ദീർഘമായതും ഇതാണ്. ക്രിസ്തീയവിശ്വാസത്തിലെ കേന്ദ്രവ്യക്തിത്വമായ നസ്രത്തിലെ യേശുവിന്റെ ജീവിതത്തിന്റേയും ദൗത്യത്തിന്റേയും പുതിയനിയമദൃഷ്ഠിയിൽ നിന്നുള്ള ആഖ്യാനമാണ് മൂന്നു സമാന്തരസുവിശേഷങ്ങളിൽ ഒന്നായ ഇതിലുള്ളത്. യേശുവിന്റ ജനനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട സംഭവങ്ങൾ തുടങ്ങി സ്വർഗ്ഗാരോപണം വരെ ഇതിന്റെ ഉള്ളടക്കത്തിൽ പെടുന്നു.
തന്റെ കഥയിലെ സമയരേഖയ്ക്ക് ഈ സുവിശേഷകൻ നേരത്തേ എഴുതപ്പെട്ടിരിക്കാവുന്ന മർക്കോസിന്റെ സുവിശേഷത്തേയും, പിൽക്കാലത്ത് നഷ്ടപ്പെട്ടുപോയതായി കരുതപ്പെടുന്ന യേശുവചനശേഖരമായ '' എന്ന രേഖയേയും ആശ്രയിച്ചിരിക്കാമെന്നു കരുതപ്പെടുന്നു. സ്വതന്ത്രമായ മറ്റു ലിഖിതരേഖകളേയും ഗ്രന്ഥകാരൻ ആശ്രയിച്ചിരിക്കാം. പരമ്പര്യവാദികളായ ക്രിസ്തീയപണ്ഡിതന്മാർ ഇത് ക്രി.വ.60-നടുത്ത് എഴുതപ്പെട്ടതായി കരുതുന്നു. അതേസമയം ആധുനികകാലത്തെ ഉദാത്തവിമർശനത്തിന്റെ ദൃഷ്ടിയിൽ ഇതിന്റെ രചനാകാലം ക്രി.വ. ഒന്നാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനദശകങ്ങളിലാണ്.
പരമ്പരാഗതവിശ്വാസമനുസരിച്ച് ഇതിന്റെ കർത്താവ് സുവിശേഷകനായ ലൂക്കാ ആണ്. മുടിയനായ പുത്രന്റേയും നല്ല ശമരിയാക്കാരന്റേയും മറ്റും കഥകൾ ഈ സുവിശേഷത്തിൽ മാത്രമേ കാണുന്നുള്ളു. ഈ സുവിശേഷത്തിലെ ആഖ്യാനം പ്രാർത്ഥനയ്ക്കും, പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ പ്രവർത്തനത്തിനും, സ്ത്രീകൾക്കും, ആത്മീയാനന്ദത്തിനും പ്രാധാന്യം കല്പിക്കുന്നു.
ലൂക്കായുടെ സുവിശേഷത്തിന്റെ കർത്താവു തന്നെ പുതിയനിയമത്തിലെ മറ്റൊരു ഗ്രന്ഥമായ അപ്പസ്തോല നടപടികളും എഴുതി എന്ന കാര്യത്തിൽ പണ്ഡിതന്മാർക്കിടയിൽ വ്യാപകമായ സമ്മതി ഉണ്ട്. തുടക്കത്തിൽ ഇവ ചേർന്ന് രണ്ടു വാല്യങ്ങളുള്ള ഏകഗ്രന്ഥമായിരുന്നു എന്നു കരുതുന്നവരും ഉണ്ട്.
പൗലോസ് അപ്പസ്തോലൻ കൊളോസിയക്കാർക്കെഴുതിയ ലേഖനത്തിൽ ഇങ്ങനെ പറയുന്നു: "ഞങ്ങളുടെ പ്രിയപ്പെട്ട വൈദ്യനായ ലൂക്കായുടേയും ദേമായുടേയും അഭിവാദനങ്ങൾ."