polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ആനന്ദാധ്യേവഖല്‌വിമാനി ഭൂതാനി ജായന്തേ, ആനന്ദേന ജാതാനിജീവന്തി, ആനന്ദം പ്രയന്ത്യഭിസംവിശന്തി' എന്ന തൈത്തരീയോപനിഷത്ത്സൂക്തമാണ് ഈ മതത്തിന്റെ ആദർശം വിഗ്രഹാരാധനയെ അത് ഒരു കർത്തവ്യമായി അംഗീകരിക്കുന്നില്ല. വിഗ്രഹാരാധന, യാഗം, തീർഥയാത്ര, വ്രതം മുതലായവ ദുഃഖജനകങ്ങളാണെന്നും ചിത്തശുദ്ധി അവനവൻ തന്നെ പരിശ്രമിച്ചു നേടേണ്ടതാകയാൽ ദേവനും ദേവാലയങ്ങളും ഒന്നും ആവശ്യമില്ലെന്നും പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു. സർവവ്യാപകമായ ഒരഖണ്ഡചൈതന്യത്തെ ആനന്ദമതം അംഗീകരിക്കുന്നുണ്ട്. എന്നാൽ പ്രാപഞ്ചികസുഖഭോഗങ്ങൾക്കു വേണ്ടി അതിന്റെയെല്ലാം സർവാധിപതിയായി ഒരീശ്വരനെ സങ്കല്പിച്ച് ആ ഈശ്വരനെ അനേകം കർമങ്ങൾ ചെയ്തു പ്രസാദിപ്പിച്ചാൽ മതി എന്ന ധാരണ അബദ്ധമാണെന്ന് ഈ മതം സമർഥിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ജാതിമതങ്ങൾ കേവലം നിരർഥകങ്ങളും കൃത്രിമങ്ങളുമാണ് എന്നാണ് ഈ മതം ഉദ്ഘോഷിച്ചിട്ടുള്ളത്.
ആനന്ദമതത്തിലെ മുഖ്യധാര അഹിംസയാണ്. 'കൊല്ലാതറുമ്പിനെക്കൂടി' എന്നാണ് ആനന്ദാദർശം പ്രഖ്യാപിക്കുന്നത്. ദേവാലയങ്ങളിലും മറ്റും ദൈവപ്രീതിക്കുവേണ്ടി നടത്തുന്ന ജന്തുബലിയെ അത് എതിർക്കുന്നു. ആലോചന, പൌരുഷം, ജ്ഞാനം മുതലായവയുടെ മഹത്ത്വത്തെ അത് പ്രകീർത്തിക്കുന്നു. ജീവിതസാക്ഷാത്കാരത്തിന് അവ അത്യന്താപേക്ഷിതമാണെന്നു വാദിക്കുന്നു. മനുഷ്യരിൽ ത്യാജ്യഗ്രാഹ്യവിവേചനശക്തി വളർത്തേണ്ട ആവശ്യകതയെ അത് ഊന്നിപ്പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
ആനന്ദാദർശത്തിന്റെ പ്രണേതാവ് ബ്രഹ്മാനന്ദ ശിവയോഗികളാണ് . രാജയോഗോദ്ധാരകനും സാമൂഹികവിപ്ളവകാരിയുമായാണ് സ്വാമി അറിയപ്പെടുന്നത്. 1852 ആഗ. 26-നു പാലക്കാട് ജില്ലയിൽപ്പെട്ട കൊല്ലംകോട്ടെ കാരാട്ട് വീട്ടിലാണ് സ്വാമി ജനിച്ചത്. ഗോവിന്ദൻകുട്ടി എന്നായിരുന്നു ആദ്യനാമധേയം. അംശം മേനവൻ, സംസ്കൃതാധ്യാപകൻ തുടങ്ങിയ ജോലികൾ നോക്കിയിരുന്നുവെങ്കിലും കാലക്രമത്തിൽ ആധ്യാത്മികതയിൽ മുഴുകുക നിമിത്തം ഔദ്യോഗികജീവിതത്തിൽനിന്നു വിരമിച്ചൂ.
ആധ്യാത്മികചിന്തയിൽ മുഴുകിയതിനുശേഷം സ്വാമി ലോകയോഗക്ഷേമത്തെ ലക്ഷ്യമാക്കി ആനന്ദാദർശം രൂപപ്പെടുത്തുകയും പാലക്കാട് ജില്ലയിൽപ്പെട്ട ആലത്തൂരിനടുത്തുള്ള വാനൂർ എന്ന ഗ്രാമത്തിൽ ഒരു പർണശാല കെട്ടി പ്രവർത്തനം ആരംഭിക്കുകയും ചെയ്തു 1918-ൽ ആനന്ദമഹാസഭ സ്ഥാപിച്ചു. ശിഷ്യൻമാരുടെ പരിശ്രമത്തിൽ ആലത്തൂർ പട്ടണപ്രാന്തത്തിൽ നവീനമാതൃകയിൽ ഒരാശ്രമം നിർമ്മിക്കുകയും 1957-ൽ അവിടേക്കു മാറുകയും ചെയ്തു. ആനന്ദാദർശപ്രചരണത്തിനായി . 1929 സെ. 10-നു സമാധിയടയുകയും ചെയ്തു. പിന്നീട് യോഗിനി മാതാവ് അധ്യക്ഷയായി. 1956-ൽ അവർ സമാധിയായി.പിന്നീട് നിർമ്മലാനന്ദയോഗി നേതൃത്വം വഹിച്ചു. പാലക്കാടുള്ള ആലത്തൂർ വാന്നൂർ ആണ് ഇതിന്റെ കേന്ദ്രം.1918 - ൽ ശിവയോഗി സ്ഥാപിച്ച ആനന്ദമഹാസഭയാണ് പ്രവർത്തനങ്ങൾ ഏകോപിപ്പിക്കുന്നത് പ്രചരണത്തിനു വേണ്ടി കണ്ണൂരിൽനിന്ന് സാരഗ്രാഹി എന്ന പേരിൽ ഒരു മാസിക പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്നുണ്ട്.
എല്ലാ ജീവരാശികളുടെയും ആന്ത്യന്തികലക്ഷ്യം ആനന്ദലബ്ധി മാത്രമാണെന്നും അതിനാൽ ആനന്ദമാണ് സർവപ്രധാനമായിട്ടുള്ളതെന്നും അതു കരുതുന്നു. തൈത്തരീയോപനിഷത്തിലെ 'ആനന്ദാധ്യേവഖല്വിമാനി ഭൂതാനിജായന്തേ, ആനന്ദേന ജാതാനിജീവന്തി, ആനന്ദം പ്രയന്ത്യഭിസംവിശന്തി' എന്ന തൈത്തരീയോപനിഷത്ത് സൂക്തത്തെ ആനന്ദാദർശം അംഗീകരിക്കുന്നു. മനസ്സിന് ആനന്ദാദർശം ഏറ്റവും വലിയ പ്രാധാന്യം കല്പിക്കുന്നുണ്ട്. മനുഷ്യന്റെ ശത്രുവും മിത്രവും മനസാണ്. ആശകൊണ്ട് ദുഷിച്ച മനസാണ് ശത്രു; ദുഷിക്കാത്ത മനസ് ബന്ധുവും. കാമക്രോധാദികൾ മനസ്സിന്റെ വൃത്തികളാണ്. ഈ വൃത്തികളെ നിരോധിച്ച് മനസ്സിന്റെ സ്വസ്ഥത സമ്പാദിക്കണം. അതാണ് ആനന്ദത്തിനു കാരണം. മനഃസ്വസ്ഥത അഥവാ മനോലയം ആണ് മോക്ഷമെന്ന് പറയപ്പെടുന്നത്. മരണാനന്തരം ഉള്ള മോക്ഷത്തെയല്ല ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ ഉള്ള മോക്ഷത്തെയാണ് ആനന്ദാദർശം പ്രതിപാദിക്കുന്നത് എന്ന് ഇതിൽനിന്നു വ്യക്തമാകുന്നു.
വിഗ്രഹാരാധനയെ അത് ഒരു കർത്തവ്യമായി അംഗീകരിക്കുന്നില്ല. വിഗ്രഹാരാധന, യാഗം, തീർഥയാത്ര, വ്രതം മുതലായവ ദുഃഖജനകങ്ങളാണെന്നും ചിത്തശുദ്ധി അവനവൻ തന്നെ പരിശ്രമിച്ചു നേടേണ്ടതാകയാൽ ദേവനും ദേവാലയങ്ങളും ഒന്നും ആവശ്യമില്ലെന്നും പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു. സർവവ്യാപകമായ ഒരഖണ്ഡചൈതന്യത്തെ ആനന്ദമതം അംഗീകരിക്കുന്നുണ്ട്. എന്നാൽ പ്രാപഞ്ചികസുഖഭോഗങ്ങൾക്കു വേണ്ടി അതിന്റെയെല്ലാം സർവാധിപതിയായി ഒരീശ്വരനെ സങ്കല്പിച്ച് ആ ഈശ്വരനെ അനേകം കർമങ്ങൾ ചെയ്തു പ്രസാദിപ്പിച്ചാൽ മതി എന്ന ധാരണ അബദ്ധമാണെന്ന് ഈ മതം സമർഥിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ജാതിമതങ്ങൾ കേവലം നിരർഥകങ്ങളും കൃത്രിമങ്ങളുമാണ് എന്നാണ് ഈ മതം ഉദ്ഘോഷിച്ചിട്ടുള്ളത്.
ഒരു ആത്മീയ ജീവിതവീക്ഷണം ആണ് ആനന്ദ മതം. ആനന്ദലബ്ധിയാണ് ഇതിന്റെ ലക്ഷ്യം. വേദോപനിഷത്തുകളെയും ഭഗവദ്ഗീത തുടങ്ങിയ മതഗ്രന്ഥങ്ങളെയും അപഗ്രഥിച്ച് ആനന്ദലബ്ധിക്കുതകുന്നവയെ സ്വീകരിച്ച് ക്രോഡീകരിച്ചാണ് ഇതിന്റെ ദർശനം തയ്യാറാക്കിയത്.
ശാസ്ത്രനാമം: ഒറൈസ സറ്റൈവ . ലോകത്തിലെ പകുതിയിലധികം വരുന്ന ജനങ്ങളുടെ മുഖ്യാഹാരം നെല്ലരിയാണ്. ജപ്പാൻ, ചൈന, ഫിലിപ്പീൻസ്, മലയ, തായ്ലൻഡ്, ശ്രീലങ്ക, പാകിസ്താൻ, മ്യാൻമർ, ഇന്ത്യ എന്നിവിടങ്ങളിൽ മുഖ്യ ധാന്യവിളയായ നെല്ല് വൻതോതിൽ കൃഷിചെയ്യുന്നുണ്ട്. ഇന്ത്യയിലെ എല്ലാ സംസ്ഥാനങ്ങളിലും കുറഞ്ഞ തോതിലെങ്കിലും നെൽക്കൃഷിയുണ്ട്. ഘടനാപരമായ വ്യതിയാനങ്ങളുള്ള മൂവായിരത്തോളം നെല്ലിനങ്ങൾ കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്. വളർച്ചാകാലം; മൂപ്പെത്താൻ വേണ്ട സമയം; വിവിധയിനം മണ്ണുകളോടുള്ള പൊരുത്തം; മഴ, കാലാവസ്ഥ, കൃഷി സ്ഥലത്തിന്റെ ഉയരം, വെള്ളപ്പൊക്കം, അമ്ലത-ക്ഷാരീയത, ലവണത്വം മുതലായവയുമായുള്ള പൊരുത്തപ്പെടൽ എന്നിവയിൽ ഓരോ ഇനവും വ്യത്യസ്തത പുലർത്തുന്നു. ഇതോടൊപ്പംതന്നെ കൃഷിസമ്പ്രദായങ്ങളിലും വൻ മാറ്റങ്ങളുണ്ട്.
ഭക്ഷ്യാവശ്യങ്ങൾക്കായി കൃഷിചെയ്യുന്ന ധാന്യവിളകളിൽ ഉൾപ്പെടുന്ന നെല്ല്, ഗോതമ്പ്, മക്കച്ചോളം, ജോവർ, ഓട്ട്സ്, യവം , റൈ എന്നിവയെയാണ് സിറിയലുകൾ എന്ന് വിളിക്കുന്നത്. ധാന്യവിളകളിൽ സിറിയലുകളും മില്ലെറ്റുകളും ഉൾപ്പെടുന്നു. പണ്ടുമുതൽ റോമാക്കാരും ഗ്രീക്കുകാരും സിറിസ് ദേവതയെ ധാന്യങ്ങളുടെ ദാതാവായിക്കരുതി കൊയ്ത്തുസമയത്ത് ഉത്സവങ്ങളും മറ്റും നടത്തി ഗോതമ്പ്, യവം തുടങ്ങിയ ധാന്യങ്ങൾ കാഴ്ചയർപ്പിച്ചിരുന്നു. ഈ ദേവതയുടെ പ്രീതിക്കുവേണ്ടിയായിരിക്കാം സിറിയൽസ് എന്ന് ധാന്യങ്ങൾക്ക് പേരിട്ടത്. ഓട്സും റൈയുമാണ് ശീതമേഖലകളിലെ ധാന്യവിളകൾ; സമശീതോഷ്ണ മേഖലയിലേത് ഗോതമ്പും യവവും. നെല്ല്, മക്കച്ചോളം, മില്ലെറ്റുകൾ തുടങ്ങിയവ ഉഷ്ണമേഖലാ വിളകളാണ്.
ധാന്യമണികൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്ന ഫലം കാരിയോപ്സിസ് എന്നറിയപ്പെടുന്നു. ധാന്യങ്ങളിൽ സ്റ്റാർച്ച്, പ്രോട്ടീൻ, കൊഴുപ്പ്, ജീവകങ്ങൾ, ലവണങ്ങൾ തുടങ്ങിയവ അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. ധാന്യങ്ങൾ ഉത്പാദിപ്പിക്കാനും കൈകാര്യം ചെയ്യാനും സൂക്ഷിച്ചുവയ്ക്കാനും കയറ്റി അയയ്ക്കാനും മറ്റു വിളകളെക്കാൾ എളുപ്പമാണ്. വൻതോതിൽ കൃഷിചെയ്യുന്നതിന് മണ്ണും വെള്ളവും അതതിന് അനുയോജ്യമായതായിരിക്കണമെന്നു മാത്രം. എല്ലാ ധാന്യവിളകളിലും രോഗങ്ങളെയും പ്രതികൂല കാലാവസ്ഥയെയും ചെറുത്തു നില്ക്കാൻ കഴിയുന്ന മൂപ്പു കുറഞ്ഞ, ഉത്പാദനശേഷി കൂടിയ സങ്കരയിനങ്ങൾ വികസിപ്പിച്ചെടുത്തിട്ടുണ്ട്.
ശാസ്ത്രനാമം: സോർഗം വൾഗേർ . മണിച്ചോളം എന്ന പേരിലും ഇത് അറിയപ്പെടുന്നു. നെല്ല് കഴിഞ്ഞാൽ ഇന്ത്യയിൽ ഏറ്റവുമധികം സ്ഥലത്ത് കൃഷിചെയ്യപ്പെടുന്ന ഭക്ഷ്യവിളയാണിത്. തെക്കേ ഇന്ത്യയിലെയും മധ്യഇന്ത്യയിലെയും വരണ്ട പ്രദേശങ്ങളിലെ പ്രധാന ഭക്ഷ്യധാന്യമാണിത്. ഉമി കളഞ്ഞ് അരി പോലെതന്നെ വേവിച്ച് കഴിക്കാം. അരി പോലെ പൊടിച്ച് പലഹാരങ്ങളുണ്ടാക്കാനും ഉപയോഗിക്കുന്നു. ചിലയിനങ്ങൾ മലര് ഉണ്ടാക്കാനും കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ ആഹാരങ്ങളുണ്ടാക്കാനും ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്. പച്ചയും ഉണങ്ങിയതുമായ ചെടിത്തണ്ടുകൾ മുറിച്ച് കന്നുകാലികൾക്ക് ഭക്ഷണമായി നല്കുന്നു.
മിതമായി മഴ ലഭിക്കുന്നയിടങ്ങളിലാണ് ജോവാർ നന്നായി വളരുന്നത്. വിതച്ചു കഴിഞ്ഞ് കൊയ്യുന്ന കാലം വരെ ഏതാണ്ട് 20-40 സെ.മീ. മഴ ഇതിന്റെ കൃഷിക്ക് അനിവാര്യമാണ്. തുടർച്ചയായുള്ള മഴയും വരൾച്ചയും വിളയ്ക്ക് ദോഷകരമാണ്. സമതലങ്ങളിൽ തഴച്ചുവളരുന്ന ജോവാർ ഏതാണ്ട് ആയിരം മീറ്റർ വരെ ഉയരമുള്ള പ്രദേശങ്ങളിലും കൃഷിചെയ്യപ്പെടുന്നു. കളിമണ്ണു നിറഞ്ഞ പശിമരാശി മണ്ണാണ് ഏറ്റവും അനുയോജ്യമെങ്കിലും കറുത്ത പരുത്തിക്കരിമണ്ണിലും ഇത് വളരും.
സിയാ മെയ്സ് എന്ന ശാസ്ത്രനാമത്തിൽ അറിയപ്പെടുന്നു. ഇന്ത്യയിൽ ഉത്തർപ്രദേശ്, രാജസ്ഥാൻ, പഞ്ചാബ്, ബിഹാർ തുടങ്ങിയ സംസ്ഥാനങ്ങളിൽ വ്യാപകമായി കൃഷിചെയ്യുന്നു. മധ്യ അമേരിക്കയാണ് ഈ വിളയുടെ ജന്മദേശം. വടക്കേ അമേരിക്കയിലെ അമേരിന്ത്യക്കാർ കൃഷിചെയ്തുവന്നിരുന്ന വിളയായതുകൊണ്ട് ഇത് ഇന്ത്യൻ കോൺ എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു.
ശാസ്ത്രനാമം: ട്രിറ്റിക്കം വൾഗേർ . ലോകത്തിൽ ഏറ്റവുമധികം കൃഷിചെയ്യപ്പെടുന്ന ധാന്യമാണിത്. അമേരിക്ക, ഇന്ത്യ, റഷ്യ, ചൈന, കാനഡ, ആസ്റ്റ്രേലിയ എന്നിവിടങ്ങളിൽ ധാരാളമായി കൃഷിചെയ്തുവരുന്നു. ഇന്ത്യയിൽ പഞ്ചാബ്, ഉത്തർപ്രദേശ്, ബിഹാർ, മധ്യപ്രദേശ്, രാജസ്ഥാൻ എന്നിവിടങ്ങളിലാണ് മുഖ്യമായും ഇത് കൃഷി ചെയ്യപ്പെടുന്നത്.
1-4 മീ. വരെ ഉയരത്തിൽ വളരുന്ന പലതരം മക്കച്ചോളയിനങ്ങൾ കൃഷിചെയ്യപ്പെടുന്നുണ്ട്. സസ്യത്തിന്റെ ഉയരം, മൂപ്പെത്താനാവശ്യമായ സമയം, ധാന്യത്തിന്റെ നിറവും വലിപ്പവും, അവയിലെ പോഷകാംശങ്ങളുടെ അളവ് എന്നിവയെ അടിസ്ഥാനമാക്കി മക്കച്ചോളത്തെ പല ഇനങ്ങളായി തരം തരിച്ചിരിക്കുന്നു.
ഒരു അമേരിക്കൻ ചിത്രകാരനാണ് ലൂയിസ് കംഫർട്ട് ടിഫാനി. കരകൗശലരംഗത്തും അലങ്കാരരംഗത്തും ഇദ്ദേഹം പ്രശസ്തനാണ്.
മലയാളചലച്ചിത്രരംഗത്തെ ഒരു തിരക്കഥാകൃത്താണ് ടി.കെ.ശാരംഗപാണി. പുന്നപ്ര-വയലാർ സമരസേനാനിയുമായിരുന്നു ശാരംഗപാണി. 40-ഓളം ചലച്ചിത്രങ്ങൾക്ക് ഇദ്ദേഹം തിരക്കഥ രചിച്ചിട്ടുണ്ട്. ചലച്ചിത്രനിർമാതാവും സംവിധായകനുമായിരുന്ന കുഞ്ചാക്കോയുടെ സന്തതസഹചാരിയായിരുന്നു ഇദ്ദേഹം. മൊയ്തു പടിയത്തിന്റെ ഉമ്മ എന്ന കഥയ്ക്കു തിരക്കഥ രചിച്ചുകൊണ്ടാണ് ചലചിത്ര രംഗത്ത് എത്തിയത്. കുഞ്ചാക്കോയുടെ തന്നെ ഉദയാ സ്റ്റുഡിയോയുടെ ചിത്രങ്ങൾക്കാണ് ശാരംഗപാണി കഥയും തിരക്കഥയും കൂടുതലായി രചിച്ചിരുന്നത്. സിനിമ കൂടാതെ 16 നാടകങ്ങൾക്കും ചില ബാലെകൾക്കും ഇദ്ദേഹം രചന നിർവഹിച്ചിട്ടുണ്ട്. ആലപ്പുഴ മലയാളകലാഭവൻ എന്ന പേരിൽ സ്വന്തമായി നാടക-ബാലെ സമിതി നടത്തിയിരുന്നു.വടക്കൻ പാട്ടുകളോട് വൈകാരിക ബന്ധം പുലർത്തിയിരുന്ന ഇദ്ദേഹം ഉദയ,നവോദയ ബാനറുകൾക്ക് വേണ്ടി മുപ്പതോളം സിനിമകൾക്ക് തിരക്കഥ എഴുതി. മിത്തുകളും വടക്കൻപാട്ടുകളുമായിരുന്നു ഭൂരിഭാഗം സിനിമകളൂടേയും ഇതിവൃത്തം.
ആലപ്പുഴ കാത്തിരംചിറ അംബേദ്കർ പറമ്പിൽ കങ്കാളിയുടെയും പാപ്പിയുടെയും 12 മക്കളിൽ എട്ടാമനായി ജനനം. ഒരു തയ്യൽ തൊഴിലാളിയായിരുന്ന ശാരംഗപാണി പുന്നപ്ര - വയലാർ സമര സേനാനിയുമായിരുന്നു. ആലപ്പുഴയിൽ തയ്യൽ തൊഴിലാളിയായി ജോലി ചെയ്യുമ്പോഴാണ് 'ഉമ്മ' എന്ന ചിത്രത്തിന് സംഭാഷണമെഴുതിക്കൊണ്ട് 1958ൽ ചലചിത്ര രംഗത്തെത്തിയത്. മൂന്നു പതിറ്റാണ്ട് കാലം മലയാളചലച്ചിത്രരംഗത്ത് നിറസാന്നിദ്ധ്യമായിരുന്ന ശാരംഗപാണി 8 വടക്കൻപാട്ട് ചിത്രങ്ങളടക്കം 33 ചിത്രങ്ങൾക്ക് തിരക്കഥയൊരുക്കി. ചില ചിത്രങ്ങൾക്ക് ഗാനരചനയുൾപ്പെടെ അൻപതോളം ചിത്രങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് അദ്ദേഹം പ്രവർത്തിച്ചു. 1990ൽ പ്രദർശനത്തിനെത്തിയ കടത്തനാടൻ അമ്പാടിയാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ തിരക്കഥയിൽ അവസാനം പുറത്തിറങ്ങിയ ചിത്രം.
ഭാര്യ: പ്രശോഭിനി. മക്കൾ: കല, ജൂല, ബൈജു, ബിജു.അവസാനകാലത്ത് ഇദ്ദേഹം ആലപ്പുഴയിലെ ചേർത്തലയ്ക്കു സമീപമുള്ള പാതിരപ്പള്ളിയിൽ ഇളയ മകൻ ബിജുവിനൊപ്പമാണ് താമസിച്ചിരുന്നത്. വാർദ്ധക്യസഹജമായ അസുഖത്താൽ 2011 ഫെബ്രുവരി 2ന് ചേർത്തലയിലെ സ്വകാര്യ ആശുപത്രിയിൽ വച്ച് അന്തരിച്ചു.
1931 ൽ തമിഴ് നാട്ടിലെ രാമേശ്വരത്ത് നിരക്ഷരൻ ആയ ഒരു സാധാരണ ബോട്ട് ഉടമയുടെ മകനായി ജനിച്ചു. രാമേശ്വരത്തിലെ ചെറിയ മസ്ജിദിലെ ഇമാം ആയിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഉപ്പ.ഇതിൽ ആദ്ദേഹം വ്യക്തി തലത്തിലും ഔദ്യോഗിക തലത്തിലും അനുഭവിച്ച തിരിച്ചടികളും അവയെ എല്ലാം വിജയകരമായി തരണം ചെയ്തതിനെ കുറിച്ചും പ്രതിപാദിക്കുന്നു. ആ യാത്രകളിൽ അദ്ദേഹത്തോടൊപ്പം നടന്ന പല പ്രഗല്ഭരെയും , ഇന്ന് ഇന്ത്യയിൽ വളരെ പ്രശസ്തമായ "അഗ്നി", "പൃഥ്‌വി", "ത്രിശൂൽ", "നാഗ്" എന്നീ മിസൈലുകളുടെ ഉത്ഭവത്തെ കുറിച്ചും അത് ലോക രാഷ്ട്രങ്ങൾക്കിടയിൽ ഒരു മിസൈൽ ശാക്തിക രാജ്യം ആയി ഇന്ത്യ മാറിയതിനെ കുറിച്ചും വിശദീകരിക്കുന്നു.
ഇന്ത്യയുടെ പതിനൊന്നാമത്തെ രാഷ്ട്രപതിയായിരുന്ന ഡോ. എ.പി.ജെ. അബ്ദുൽ കലാമിന്റെ ആത്മകഥയാണ് അഗ്നിച്ചിറകുകൾ. അരുൺ തിവാരിയുടെ സഹായത്തോടെ ഡോ. അബ്ദുൽ കലാം ഇംഗ്ലീഷ് ഭാഷയിൽ രചിച്ച വിങ്സ് ഓഫ് ഫയർ എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിന്റെ മലയാള പരിഭാഷയാണിത്. ഡി.സി. ബുക്സ് ആണ് ഈ പുസ്തകം പുറത്തിറക്കിയിരിക്കുന്നത്. 1999-ൽ പുറത്തിറങ്ങിയ വിങ്സ് ഓഫ് ഫയറിന്റെ പരിഭാഷകൾ ഗുജറാത്തി, തെലുങ്ക്, തമിഴ്, ഒറിയ, മറാത്തി, മലയാളം മുതലായ ഇന്ത്യൻ ഭാഷകൾക്ക് പുറമേ ചൈനീസ്, കൊറിയൻ തുടങ്ങിയ വിദേശ ഭാഷകളിലും ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്.
തമിഴ് നാട്ടിലെ രാമേശ്വരം സ്വദേശിയും ഒരു ഇടത്തരം മുസ്ലിം കുടുംബത്തിലെ അംഗവുമായ അബ്ദുൽ കലാം എങ്ങനെ ഇന്ത്യൻ മിസൈൽ സാങ്കേതിക വിദ്യയുടെ അമരക്കാരനായി എന്ന് ഈ പുസ്തകം വിശദീകരിക്കുന്നു. യുവജനങ്ങൾക്ക് ഏറെ പ്രചോദനം നൽകുന്നതാണ് ഈ ആത്മകഥ.
മെയ്-ആഗസ്റ്റ് മാസങ്ങളാണ് തകരമരത്തിന്റെ പുഷ്പകാലം. ഇലകളുടെ കക്ഷ്യങ്ങളിൽ നിന്ന് സ്തൂപ പുഷ്പമഞ്ജരിയായിട്ടാണു പുഷ്പങ്ങളുണ്ടാകുന്നത്. ഓരോ കക്ഷ്യത്തിൽ നിന്നും 15 സെ.മീറ്ററോളം നീളമുള്ള ഒന്നോ രണ്ടോ പുഷ്പമഞ്ജരികളുണ്ടാകുന്നു. ഓരോ പുഷ്പമഞ്ജരിയിലും സ്വർണ്ണനിറവും സുഗന്ധവുമുള്ള നിരവധി പുഷ്പങ്ങളുണ്ടായിരിക്കും. ബാഹ്യദളപുഞ്ജം ആറു മി.മീ. നീളമുള്ളതും അഞ്ചുപാളികളോടു കൂടിയതുമാണ്. ദളപുടത്തിൽ ചുളിവുകളോടുകൂടിയ പതാക ദളവും കീൽ ദളവുമാണുള്ളത്. 10 കേസരങ്ങളുണ്ട്; അതിൽ ഒമ്പതുകേസരങ്ങളുടേയും കേസരതന്തുക്കൾ യോജിച്ചിരിക്കും; ഒരെണ്ണം സ്വതന്ത്രവും. 2.5-5 സെ.മീ വ്യാസമുള്ള ശിംബ മാണ് ഫലം. മൂപ്പെത്താത്ത ഫലങ്ങളിൽ സിൽക്കുപോലുള്ള രോമങ്ങളുണ്ടായിരിക്കും. വിത്തുകൾക്കു ചുറ്റിലുമായി പാരച്യൂട്ടുപോലെയുള്ള ചിറകുകൾ കാണപ്പെടുന്നു. വിത്തുകൾ കാറ്റിൽ പറക്കുമ്പോൾ വായുവിൽ തങ്ങിനില്ക്കാൻ സഹായിക്കുന്നത് ഈ ചിറകുകളാണ്.
തകരമരം 15 മീറ്ററിലധികം ഉയരത്തിൽ വളരുന്നു. ഇലകൾക്ക് 20-25 സെ.മീ. നീളമുണ്ട്. ഇലത്തണ്ടിൽ 5-9 പർണകങ്ങൾ ഏകാന്തരമായി വിന്യസിച്ചിരിക്കുന്നു. പർണകങ്ങൾ 7.5-10 സെ.മീ. നീളവും 0.5-6.25 സെ.മീ. വീതിയും കടും പച്ചനിറവും ഉള്ളവയാണ്. ഇവ അണ്ഡാകാരമോ വർത്തുളമോ ആയിരിക്കും. പർണകങ്ങളുടെ അഗ്രഭാഗം നിശിതമോ വിഭജിക്കപ്പെട്ടതോ ആയിരിക്കും; ആധാരഭാഗം ഉരുണ്ടിരിക്കുന്നു.
ലെഗുമിനോസെ സസ്യകുടുംബത്തിൽപ്പെടുന്ന ഇലകൊഴിയും വൃക്ഷമാണ് തകരമരം. ശാസ്ത്രീയ നാമം ടീറോകാർപസ് ഇൻഡിക്കസ് . ചിറകുള്ള ഫലം എന്നർഥം വരുന്ന 'ടീറോകാർപ്പസ്' എന്ന ഗ്രീക്കുപദത്തിൽ നിന്നാണ് ഈ പേരു നിഷ്പന്നമായിട്ടുള്ളത്. വിത്തിനുചുറ്റിലും കാണപ്പെടുന്ന ചിറകുകളാണ് ഇതിന് ആധാരം.
മലയയോ അതിനോടടുത്തുള്ള ഉപദ്വീപു പ്രദേശങ്ങളോ ആയിരിക്കാം ഇതിന്റെ ജന്മദേശമെന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു. ഈ പ്രദേശങ്ങളിൽനിന്നു കൊണ്ടുവന്നാണ് ഇന്ത്യയിലും മ്യാന്മാറിലും തകരമരം നട്ടുവളർത്തിയിട്ടുള്ളത്.
ബംഗാളി സാഹിത്യകാരൻ താരാശങ്കർ ബന്ദോപാധ്യായയുടെ പ്രശസ്തമായ ഒരു നോവലാണ് ആരോഗ്യനികേതനം. 1953-ൽ പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ട ഈ നോവൽ ലോകസാഹിത്യത്തിലെതന്നെ ഏറ്റവും നല്ല നോവലുകളിൽ ഒന്നായി വിലയിരുത്തപ്പെടുന്നു. ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ആദ്യപകുതിയിൽ ബംഗാളിൽ, കൽക്കത്തയിൽ നിന്നു നൂറുമൈൽ അകലെയുള്ള ദേവീപുരം എന്ന ഗ്രാമത്തിലാണ് നോവലിലെ കഥ നടക്കുന്നത്. ജീവൻ മശായ് എന്ന ആയുർവേദ ഡോക്ടറുടെ ബാല്യം മുതൽ മരണം വരെയുള്ള ജീവിതകഥയും അതിനെ പശ്ചാത്തലമാക്കി, ജീവന്റേയും മരണത്തിന്റേയും രഹസ്യങ്ങൾ തേടുന്ന രണ്ടു വൈദ്യവ്യവസ്ഥകളുടെ സംഘർഷഭരിതമായ മുഖാമുഖവുമാണ് നോവൽ ചിത്രീകരിക്കുന്നത്.
ജീവൻ മശായിയുടെ കഥയിലൂടെ ആയുർവേദവും, ജനകീയചികിത്സാവിധി എന്ന നിലയിലുള്ള അതിന്റെ സ്ഥാനം ക്രമേണ കയ്യടക്കിക്കൊണ്ടിരുന്ന ആധുനികവൈദ്യവും തമ്മിൽ നടക്കുന്ന സംഘട്ടനത്തിനൊപ്പം സ്വാതന്ത്ര്യാനന്തര ബംഗാളിലെ ഉൾനാടൻ ജനതയുടെ ജീവിതത്തെയും നോവലിൽ മനോഹരമായി ആവിഷ്കരിച്ചിരിക്കുന്നു. ടാഗോർ പുരസ്കാരവും സാഹിത്യ അക്കാദമി അവാർഡും ലഭിച്ചിട്ടുണ്ട്. നിലീന ഏബ്രഹാം 1961-ൽ ആരോഗ്യനികേതനം എന്ന പേരിൽ മലയാളത്തിലേക്കു പരിഭാഷപ്പെടുത്തി. ഹിന്ദി, ഗുജറാത്തി, മറാത്തി, പഞ്ചാബി, സിന്ധി, തമിഴ്, തെലുങ്ക്, ഉറുദു ഭാഷകളിലേക്കും വിവർത്തനം ചെയ്യപ്പെട്ടു.
ആരോഗ്യനികേതനം എന്ന ഗ്രന്ഥനാമം, ജീവൻ മശായ്‌-യുടെ ചികിത്സാലയത്തിന്റെ പേരാണ്. 80 വർഷം മുൻപ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ പിതാവ് ജഗദ് ബന്ധു മശായ് പണിയിച്ച ആ സ്ഥാപനം, നോവലിന്റെ തുടക്കത്തിൽ ജീർണിച്ച് ഇടിഞ്ഞു പൊളിഞ്ഞ അവസ്ഥയിലെത്തിയിരുന്നു. 1950-ആം ആണ്ട് ശ്രാവണമാസത്തിൽ വൃദ്ധനായ ജീവൻ മശായ്‌-യെ അവതരിപ്പിച്ചു തുടങ്ങുന്ന നോവൽ 1951 സെപ്തംബർ മാസം വരെയുള്ള കഥ പറയുന്നതിനൊപ്പം, മശായ്‌-യുടെയും ഗ്രാമത്തിന്റെയും പൂർവചരിത്രം അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്മരണകളിലൂടെ കാണിച്ചുതരുന്നു.
പ്രേമത്തിൽ നേരിട്ട തിരസ്കാരത്തെ തുടർന്ന് ജീവൻ മശായ്-യ്ക്ക് പിതാവു തിടുക്കത്തിൽ കണ്ടെത്തിയ വധു 'അത്തർബൗ', നോവലിലെ ശ്രദ്ധേയമായ ഒരു കഥാപാത്രമാണ്. പതിവ്രതയെങ്കിലും, സ്നേഹിക്കപ്പെടാതെ നിവൃത്തികേടിൽ വിവാഹം ചെയ്യപ്പെട്ടവളാണു താനെന്ന അത്തർബൗവിന്റെ ചിന്ത, അവരുടെ ദാമ്പത്യത്തിനുമേൽ എപ്പോഴും നിഴൽ വീഴ്ത്തി നിന്നു.
ആ കൂടിക്കാഴ്ച നടന്ന് നാലു മാസത്തിനകം സംഭവിക്കുന്ന ജീവൻ മശായ്‌-യുടെ തന്നെ മരണം ചിത്രീകരിച്ചാണ് നോവൽ സമാപിക്കുന്നത്. അതിന് ഏതാനും ദിവസങ്ങൾക്കു മുൻപു മഞ്ജരിയും മരിച്ചിരുന്നു.
മഞ്ജരിയുമായുള്ള ആ കൂടിക്കാഴ്ച നടന്ന് പുറത്തുവന്ന ഉടനെയുള്ള മശായ്‌-യുടെ ചിന്താലോകത്തെ നോവലിസ്റ്റ് വർണ്ണിക്കുന്നതിങ്ങനെയാണ്:
വളരെ പുരാതനക്ഷേത്രമാണിത്. പമ്പാനദിയുടേയും മണിമലയാറിന്റേയും മദ്ധ്യത്തിലുള്ള പ്രദേശമാണ് നിരണം. അവിടെയാണ് വളരെ പുരാതനമായ തൃക്കപാലീശ്വരം ക്ഷേത്രം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്. വിദ്യാദേവനായ ദക്ഷിണാമൂർത്തിയുടെ ഭാവത്തിലാണ് തൃക്കപാലീശ്വരൻ ഇവിടെ കുടികൊള്ളുന്നത്. കണ്ണശ്ശ കൃതികളുടെ കാലത്ത് പ്രസിദ്ധിയാർജ്ജിച്ചിരുന്നു ഇവിടം. പീന്നീട് വളരെകാലങ്ങൾ കാലത്തിന്റെ വിസ്മൃതിയിൽ ആണ്ടുപോയിരുന്നു. ഈ അടുത്തകാലത്ത് പ്രസിദ്ധ ജ്യോതിഷ പണ്ഡിതനായ കാണിപയ്യൂർ നമ്പൂതിരിയുടെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം ധാരളം പുനർ നിർമ്മാണങ്ങൾ ക്ഷേത്രത്തിൽ നടത്തുകയുണ്ടായിട്ടുണ്ട്. അതിനോടനുബന്ധിച്ച് ഉപദേവപ്രതിഷ്ഠകളും മറ്റു നിർമ്മാണപ്രവർത്തികളും നടത്തിയിരുന്നു.
ദക്ഷിണാമൂർത്തിയായ ശ്രീകപാലിശ്വരനെയാണ് ഇവിടെ പ്രതിഷ്ഠിച്ചിരിക്കുന്നത് . പണ്ടു പുരാതന കാലംതൊട്ടുതന്നെ പല അത്ഭുത കഥകൾക്കും പേരുകേട്ട ക്ഷേത്രമാണ് തൃക്കപാലീശ്വരം ക്ഷേത്രം. പണ്ട് ക്ഷേത്ര പ്രതാപകാലത്ത് ഒരു ജഡാകൂവളം ഉണ്ടായിരുന്നു. ഒരു സർപ്പ സാന്നിദ്ധ്യം പതിവാറ്റി കുവളത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു . എന്നാൽ ക്ഷേത്രജീർണ്ണാവസ്ഥ ആരംഭിച്ചപ്പോൾ മുതൽ അത് ഇല്ലാതായതയും പറയുന്നു. . ഈ അടുത്തിടെ മുതൽ ഈ സർപ്പ സാന്നിധ്യം ഉണ്ടാവുകയും അത് ഇപ്പോഴും തുടരുകയും ചെയ്യുന്നു. ക്ഷേത്ര സമീപത്തുള്ള ചെറിയ ഒരു കൂവളത്തിലാണ് ഇപ്പോൾ സർപ്പ സാന്നിധ്യം ഉള്ളത്.
കേരളത്തിലെ പത്തനംതിട്ട ജില്ലയിലെ നിരണത്ത് സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന പുരാതന ശിവക്ഷേത്രമാണ് നിരണം തൃക്കപാലീശ്വരം മഹാദേവക്ഷേത്രം. 108 ശിവക്ഷേത്രങ്ങളിൽ പറയുന്ന മൂന്നു തൃക്കപാലീശ്വരങ്ങളിൽ ഒന്നാണിത്. മറ്റുള്ള രണ്ടു തൃക്കപാലീശ്വരങ്ങൾ പെരളശ്ശേരിയിലും, നാദാപുരത്തും ആണ്. നിരണം തൃക്കപാലീശ്വരം മഹാദേവക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രതിഷ്ഠ നടത്തിയത് പരശുരാമനാണന്നു വിശ്വസിക്കുന്നു. ഇവിടെ ശിവപ്രതിഷ്ഠാ സങ്കല്പം ദക്ഷിണാമൂർത്തിയാണ്. തന്മൂലം തൃക്കപാലീശ്വരം ക്ഷേത്രദർശനം വിദ്യാസമ്പത്തിനു വിശേഷമാണന്ന് വിശ്വസിക്കുന്നു.
മറ്റുക്ഷേത്രങ്ങളിലൊന്നും കാണാത്ത ദേവീരൂപങ്ങളിലുള്ള സപ്തമാതാക്കളുടെ പ്രതിഷ്ഠ വളരെ പ്രത്യേകതയുള്ളതാണ്. മറ്റു പ്രധാനക്ഷേത്രങ്ങളിൽ ദക്ഷിണഭാഗത്തായി ബലിക്കല്ലുരൂപത്തിലാണ് സപ്തമാതൃക്കളെ പ്രതിഷ്തിച്ചിരിക്കുന്നത്. ഇവിടെ അവർക്കായി പ്രത്യേക പ്രതിഷ്ഠകൾ ഉണ്ട്. ആദി പരാശക്തിയുടെ വിഭിന്നരൂപങ്ങളാണ് സപ്തമാതാക്കാൾ. ദേവീമാഹാത്മ്യത്തിൽ സപ്തമാതാക്കളെപറ്റി പറയുന്നുണ്ട്. ബ്രഹ്മാണി, വൈഷ്ണവി, മഹേശ്വരി, കൗമാരി, വരാഹി, ഇന്ദ്രാണി, ചാമുണ്ഡി എന്നീ ദേവിമാരാണ്‌ സപ്തമാതാക്കൾ.
അനവധി പ്രത്യേകതകളിൽ ഒന്നാണ് ഇവിടുത്തെ ശിവലിംഗം. ഹിമാലയത്തിൽ മാത്രം കണ്ടുവരുന്ന ഒരു പ്രത്യേകതരം ശിലയിൽ തീർത്തതാണ് ഇവിടുത്തെ ശിവലിംഗം. പ്രധാന മൂർത്തിയായ കപാലിശ്വരൻ ദക്ഷിണാമൂർത്തിയായി ശിവലിംഗരൂപത്തിൽ ഇവിടെ കുടികൊള്ളുന്നു. കിഴക്കോട്ടാണ് ദർശനം.
പുരാതനമായ ഈ ക്ഷേത്രം നിരവധി പ്രത്യേകതകളാൽ സമ്പന്നമാണ്. ഇവിടുത്തെ ശിവലിംഗം, നന്ദികേശ്വര പ്രതിഷ്ഠ, സപ്തമാതൃപ്രതിഷ്ഠകൾ, സർപ്പ സാന്നിധ്യം എന്നിവ അവയിൽ ചിലതുമാത്രമാണ്.
അത്യധികം സുന്ദരമായ ജീവൻ തുടിക്കുന്ന ഋഷഭവാഹനം മറ്റൊരു പ്രത്യേകതയാണ്. താന്ത്രിക വിധി പ്രകാരം പ്രത്യേകം പൂജകളും നേദ്യങ്ങളും മറ്റു വഴിപാടുകളും ഇവിടെ പതിവുണ്ട്.
രാഷ്ട്രീയവും സാഹസികവുമായ ജീവിതത്തിന്റെ യഥാർഥ ചിത്രങ്ങൾ വരച്ചുകാട്ടുന്ന നിരവധി കഥകളും നിരഞ്ജന രചിച്ചിട്ടുണ്ട്. രക്തസരോവര, അന്നപൂർണ, ജന്മദശാപ, സന്ധികാല എന്നിവയാണ് പ്രധാന കഥാസമാഹാരങ്ങൾ. കഥകളിൽ ചൂഷണത്തിനും ദാരിദ്യ്രത്തിനും സാമൂഹികമായ അസമത്വത്തിനും നിക്ഷിപ്തതാത്പര്യങ്ങൾക്കുമെതിരെ പ്രചണ്ഡമായ പ്രതിഷേധവും അമർഷവും പ്രകടമാണ്. കൊനയ ഗിരാക്കി, ആണ് ഏറെ ശ്രദ്ധേയമായ കഥ. ഇതിനെ പുരോഗമനപ്രസ്ഥാനത്തിലുള്ള കഥകൾക്ക് മികച്ച ഉദാഹരണമായി നിരൂപകർ എടുത്തുകാട്ടിയിട്ടുണ്ട്. ഒരു ഊമപെൺകുട്ടിയാണ് ഇതിലെ കേന്ദ്രകഥാപാത്രം. മനസാക്ഷിയില്ലാത്ത കാമവെറിയന്മാരുടെ കൈകളിൽ അകപ്പെട്ട് അവൾ നിർലജ്ജമായ ചൂഷണത്തിനു വിധേയയായി അവസാനം പട്ടിണിയും രോഗങ്ങളും പിടിപെട്ട് മരിക്കുന്നതും ഒരു കഴുകൻ-അവസാനത്തെ പതിവുകാരൻ-അവളുടെശേഷിച്ച മാംസത്തിനുവേണ്ടി വട്ടമിട്ടുപറക്കുന്നതുമാണ് ഇതിൽ അവതരിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത്. മരണംകൊണ്ടുപോലും അവസാനിക്കാത്ത ചൂഷണത്തിന്റെ ഭീഷണമായ ചിത്രമാണിത്.
സ്വാതന്ത്ര്യസമരത്തിൽ കേരളജനത വഹിച്ച പങ്കാണ് ചിരസ്മരണെയിൽ ഹൃദയഭേദകമായി അവതരിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത്. കയ്യൂരിൽ നടന്ന തൊഴിലാളി സമരമാണ് ഇതിലെ പ്രതിപാദ്യം. രാഷ്ട്രീയ പ്രാധാന്യവും ചരിത്രപ്രാധാന്യവും ഏറെയുള്ള നോവലാണിത്. സാമൂഹിക നോവലുകളാണ് മറ്റുള്ളവ. പരിതഃസ്ഥിതിക്കു വശംവദരായി വഴിതെറ്റിയവർ, ബാലവിധവകൾ, കഷ്ടതകളിൽ അകപ്പെട്ട അധ്യാപകർ തുടങ്ങി സാമുദായികവും സാമ്പത്തികവുമായ ചുറ്റുപാടുകളിൽപ്പെട്ടു നരകിക്കുന്ന നിസ്സഹായരായ ജനതയുടെ ജീവിതത്തിന്റെ ചില മുഖങ്ങളാണ് ഇവയിൽ പ്രധാനമായും ചിത്രീകരിക്കുന്നത്. മാതാപിതാക്കൾ നഷ്ടപ്പെട്ട അനാഥനും നിസ്സഹായനുമായ ചന്ദ്രശേഖരനെ പോക്കറ്റടിക്കാരനെന്നു മുദ്രകുത്തി ജയിലിലാക്കുന്ന ആത്മകഥാരൂപത്തിലുള്ള നോവലാണ് വിമോചനെ. ശില്പഭംഗിയിലും പാത്രാവിഷ്കരണത്തിലും ഉള്ള നിരഞ്ജനയുടെ സവിശേഷ കഴിവിന്റെ ഉത്തമോദാഹരണമായി നിരൂപകർ ഈ കൃതിയെ വിശേഷിപ്പിക്കുന്നു.
ഒരു ബാലവിധവയുടെ കരുണാർദ്രമായ ജീവിതമാണ് ബനശങ്കരിയിൽ ഇഴപിരിച്ചു കാണിച്ചിരിക്കുന്നത്. പ്രതിപാദ്യത്തിന്റെ സ്വഭാവം കൊണ്ടും സൂക്ഷ്മതകൊണ്ടും മികച്ച നോവലായി ഇതു വിലയിരുത്തപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. താഴ്ന്നവരും ഇടത്തരക്കാരുമായ പതിനാലു കുടുംബങ്ങളുടെ വ്യത്യസ്തവും എന്നാൽ സമ്മിളിതവുമായ യഥാതഥ ചിത്രമാണ് രംഗമ്മനവഠാറയിൽ ചിത്രീകരിച്ചിരിക്കുന്നത്. ജീവിതത്തിന്റെ യഥാർഥദർശനം, ആദർശവാദം, ആശാവാദം, പ്രഭാവകാരിയായ വർണനം, ശൈലി എന്നിവ ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ നോവലുകളുടെ സവിശേഷതകളാണ്. സാമ്യവാദത്തിൽ വിശ്വസിക്കുന്ന ഒരു രാഷ്ട്രീയകക്ഷിയുടെ പ്രവർത്തകനായിരുന്നു നിരജ്ഞന. ആ ചിന്താഗതിയുടെ പശ്ചാത്തലവും കൃതികളിൽ അങ്ങിങ്ങു നിഴലിക്കുന്നതു കാണാം.
പുരോഗമന സാഹിത്യകാരനായ നിരഞ്ജന നോവൽ, ചെറുകഥ, ലേഖനം, വിവർത്തനം എന്നീ വിഭാഗങ്ങളിലായി നിരവധി കൃതികൾ രചിച്ചു. കല്യാണസ്വാമി, വിമോചനനെ, ചിരസ്മരണെ, ബനശങ്കര, രംഗമ്മനവഠാരെ, നാസ്തിക കൊട്ട ദേവരു, ഒണ്ഡി നക്ഷത്ര നക്കിതു, അഭയാശ്രമ ദൂരദ നക്ഷത്ര, മൃത്യുഞ്ജയ എന്നിവയാണ് പ്രധാന നോവലുകൾ. ഇദ്ദേഹം രചിച്ച കല്യാണസ്വാമി ഒരു ചരിത്രനോവലാണ്. ബ്രിട്ടീഷുകാർ കൈവശപ്പെടുത്തിയ കുടകിന്റെ ആധിപത്യം പുനഃസ്ഥാപിക്കുന്നതിന് 'കല്യാണസ്വാമി'യുടെ നേതൃത്വത്തിൽ നടത്തിയ അസഫലസാഹസത്തിന്റെ ചിത്രമാണ് ഇതിലെ പ്രതിപാദ്യം.
ബുദ്ധഭാവ ബഡുക , അങ്കണ എന്നിവയാണ് മറ്റു പ്രധാന കൃതികൾ. പുരോഗമന പ്രസ്ഥാനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടു നടത്തിയ പ്രഭാഷണങ്ങളുടെയും ലേഖനങ്ങളുടെയും സമാഹാരമാണ് ബുദ്ധഭാവ ബഡുക. പത്രമാസികകളിൽ പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ട ലേഖനങ്ങളുടെ സമാഹാരമാണ് അങ്കണ. നിരഞ്ജന ഗോർക്കിയുടെ അമ്മ തുടങ്ങിയ നിരവധി റഷ്യൻ നോവലുകൾ കന്നഡയിലേക്ക് പരിഭാഷപ്പെടുത്തിയിട്ടുമുണ്ട്.
കന്നഡയിലെ പുരോഗമന നോവലിസ്റ്റും ചെറുകഥാകൃത്തും. ശരിയായ പേര് കുളകുന്ദ ശിവരായ. 1924-ൽ കർണാടകയിലെ ദക്ഷിണ കന്നഡ ജില്ലെയിലെ കുളകുന്ദ എന്ന സ്ഥലത്തു ജനിച്ചു. ഹൈസ്കൂൾ വിദ്യാഭ്യാസത്തിനുശേഷം വിവിധ പത്രമാസികകളിൽ പ്രവർത്തിച്ചു. ജ്ഞാനാംബിക എന്ന ബാലവിജ്ഞാനകോശത്തിന്റെ എഡിറ്ററായും സേവനമനുഷ്ഠിച്ചു.
1979-ലെ സോവിയറ്റ് ലാൻഡ് നെഹ്റു അവാർഡ് നിരഞ്ജനക്കു ലഭിച്ചു. നിരഞ്ജനയുടെ നോവലുകൾ മലയാളം ഉൾപ്പെടെ നിരവധി ഭാഷകളിലേക്ക് വിവർത്തനം ചെയ്യപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.
കളമെഴുത്ത് പാട്ടിനു പിന്നിൽ പലതരം അനുഷ്ടാനകർമ്മങ്ങളുണ്ട്. ഇതിൽ കെട്ടിവിതാനമാണ് ആദ്യത്തേത്. കളമെഴുതുന്നതിനു വേണ്ടുന്ന സ്ഥലം കെട്ടിയൊരുക്കുന്നതിനെയാണ് ഇങ്ങനെ പറയുന്നത്. കുരുത്തോല ,ആലില ,വെറ്റില, പൂക്കുല, മാവില എന്നിവയാണ് ഇതിനുവേണ്ടി ഉപയോഗിക്കുന്നവ.
ഇതുകഴിഞ്ഞാൽ ഉച്ചപ്പാട്ടാരംഭിക്കും .പരദേവത,ഗണപതി,തുടങ്ങിയ ദേവതമാരെയാണ് ഇതിലൂടെ സ്തുതിക്കുന്നത്.കളംകുറിക്കുക എന്നതാണ് അടുത്ത ചടങ്ങ്.നടുവിൽ ആയുർ രേഖ വരയ്ക്കും അതിൽനിന്നാണ് ബാക്കിയെല്ലാം വരയ്ക്കുന്നത്.കരിപ്പൊടി,അരിപ്പൊടി,എന്നിവ കൊണ്ടാണ്കള് കുറിക്കുന്നത്.വെച്ചൊരുക്ക് എന്നചടങ്ങാണ് അടുത്തത്.ഉണക്കലരി,നാളീകേരം,പൂക്കുല,വെറ്റില ഇവ കളത്തിൽ വയ്ക്കുന്നചടങ്ങാണ് ഇത്.കളം എഴുതിക്കഴിഞ്ഞാൽ കളംകാണലാണ്.പിന്നീടാണ് കളംപാട്ട് ആരംഭിക്കുന്നത്.ഭഗവതി സ്തുതിയിലാണ് തുടക്കമെങ്കിൽ "തായേ മായേ മുക്കണ്ണി "എന്നുതുടങ്ങുന്നപാട്ടും അയ്യപ്പസ്തുതിയാണെങ്കിൽ "ഉത്തിരം തിരുനാളേ ഉദയമേ പിറന്നയ്യൻ"എന്നുമായിരിക്കം തുടക്കം.കളം പാട്ടിനുശേഷം കളം മായ്ക്കലാണ്.കളത്തിനുചുറ്റും കർപ്പൂരങ്ങൾ കത്തിച്ചുവച്ച് അതണഞ്ഞതിനുശേഷം കളം മായ്ക്കുന്നു. ഇതാണ് അവസാനചടങ്ങ്. വലന്തല,പറ,ചേങ്ങില,ശംഖ്,എന്നിവയാണ് ഇതിലുപയോഗിക്കുന്ന വാദ്യങ്ങൾ.
ഭദ്രകാളി, അയ്യപ്പൻ, വേട്ടയ്ക്കൊരുമകൻ, സർപ്പം തുടങ്ങിയ ദേവന്മാർക്കായി നടത്തുന്ന വിശേഷ വഴിപാടാണ് കളംപാട്ട് അഥവാ കളമെഴുത്തുപാട്ട്. കളമെഴുത്തും പാട്ടുംപഞ്ചവർണപ്പൊടികൾ കൊണ്ട് മൂർത്തിയുടെ കളം വരച്ചതിനു ശേഷം മൂർത്തിയെ സ്തുതിച്ച് നന്തുണി മീട്ടി ദേവതാസ്തുതി പാടുകയും ദേവതാവേശത്തോടെ വെളിച്ചപ്പെട്ട് അനുഗ്രഹം നൽകുകയും പിന്നീട് കളം മായ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ദോഷനിവാരണം, കാര്യവിജയം, ഐശ്വര്യവർദ്ധനവ് എന്നിവക്കുത്തമമാണെന്ന വിശ്വാസത്തിൽ വീടൂകൾ, കാവുകൾ, ക്ഷേത്രങ്ങൾ തുടങ്ങിയ ഇടങ്ങളിൽ ഈ ചടങ്ങ് നടത്തപ്പെടുന്നു. മണ്ഡലകാലത്തെ അനുഷ്ഠാനങ്ങളിൽ പ്രധാനപ്പെട്ട ഒന്നാണിത്.
കുറുപ്പന്മാരാണ് കളം വര, പാട്ട് എന്നിവ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നത്. വെളിച്ചപ്പാട് കളപ്രദക്ഷിണം നാളീകേരമേറ് തുടങ്ങിയവ നടത്തുന്നു. വേട്ടയ്ക്കൊരുമകന്റെ കളത്തിൽ മാത്രം കല്ലാറ്റക്കുറുപ്പ് കളം വരക്കുകയും പാടുകയും തിരിയുഴിയുകയും, കാരക്കുറ നായർ വെളിപ്പെട്ട് കളപ്രദക്ഷിണം , അനുഗ്രഹം കളം മായ്ക്കൽ മുതലായവ നടത്തുകയും ചെയ്യുന്നു. വിശേഷാവസരങ്ങളിൽ വേട്ടയ്ക്കൊരുമകനുള്ള കളം പാട്ടിൽ പന്ത്രണ്ടായിരത്തെട്ട് നാളികേരം കാരക്കുറ നായർ എറിയുന്നു. ദക്ഷിണകേരളത്തിലെ കുറുപ്പന്മാർക്ക് വാദ്യം കൈകാര്യം ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നു.
യേശുവിന്റെ മരണത്തിനു തൊട്ടു പിന്നാലെയുള്ള തലമുറയുടെ കാലത്ത് മദ്ധ്യധരണിലോകത്തെ വിവിധ ക്രിസ്തീയസഭകൾക്കു വേണ്ടി എഴുതപ്പെട്ട പൗലോസിന്റെ ലേഖനങ്ങൾ ആദ്യകാലക്രിസ്തീയ ദൈവശാസ്ത്രത്തിന്റെ വികാസത്തെ സഹായിച്ചു. കൊളോസോസുകാർക്കെഴുതിയ ലേഖനം പൗലോസിന്റെ രചനയാണെങ്കിൽ ക്രി.വ.50-നും 60-നും ഇടയ്ക്ക് ലേഖകൻ കാരാഗൃഹത്തിലായിരിക്കെ എഴുതിയതായിരിക്കണം. എന്നാൽ ഇതിനെ പൗലോസിന്റെ ശിഷ്യന്മാരിൽ ഒരാളുടെ രചനയായി കാണുന്ന പണ്ഡിതന്മാർ ഇന്ന് ഏറെയുണ്ട്. സൃഷ്ടലോകത്തിനെല്ലാം മേലായി യേശുവിനെ കാണുന്ന ഇതിലെ വീക്ഷണം, പൗലോസിന്റെ ജീവിതകാലത്തിനു ശേഷം വികസിച്ചുവന്ന ഒരു ക്രിസ്തുശാസ്ത്രത്തിന്റെ ഭാഗമാണെന്ന് ചില വിമർശകർ കരുതുന്നു. ഇതു പൗലോസിന്റെ രചനയല്ലെങ്കിൽ ഇതിന്റെ രചനാകാലം ക്രിസ്തുവർഷം ഒന്നാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനകാലത്ത്, 80-കളിലോ മറ്റോ ആയിരിക്കാം.ഇതിനെ പൗലോസിയതയെ പിന്തുണക്കുന്നവർ, പൗലോസിന്റേതെന്നു പൊതുവേ സമ്മതിക്കപ്പെടുന്ന ഫിലമോനെഴുതിയ ലേഖനവുമായി ഇതിനുള്ള സമാനതകൾ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു.
വെളിപാടു പുസ്തകത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ പരാമർശിക്കപ്പെടുന്ന ഏഴു സഭകളുടെ പ്രദേശത്തായിരുന്നു കോളോസോസ്. കൊളോസിയർ 4-ആം അദ്ധ്യായം 13-ആം വാക്യത്തിൽ കൊളോസോസിലെ സഭയോടൊപ്പം ലാവോദീക്യയിലേയും ഹിയരാപ്പോലിസിലേയും സഭകളും പരാമർശിക്കപ്പെടുന്നു. ലാവോദീക്യയിൽ നിന്നു ഏകദേശം 12 മൈലും ഹിയരപ്പോലിസിൽ നിന്ന് 14 മൈലും ദൂരെയായിരുന്നു കൊളോസോസ്. പ്രകൃതിയിലെ ശക്തികളുടെ ആരാധന ഉൾപ്പെടെ, പലതരം പേഗൻ ആരാധനാമുറകൾ കൊളോസോസിലെ സഭയിൽ കടന്നു കൂടിയിരുന്നു. സൃഷ്ടപ്രപഞ്ചത്തിനുപരിയുള്ള ക്രിസ്തുവിന്റെ സ്ഥാനത്തെക്കുറിച്ച് സഭാംഗങ്ങളെ ഉദ്ബോധിപ്പിച്ച്, പ്രാപഞ്ചികശക്തികളുടെ ആരാധനയിൽ നിന്നു അവരെ പിന്തിരിപ്പിക്കാൻ വേണ്ടി എഴുതിയതാകാം ഈ കത്ത്. രണ്ടു ഭാഗങ്ങളാണ് ഇതിനുള്ളത്: ആദ്യത്തെ ഭാഗം തത്തോപദേശമാണ്. ജീവിതചര്യകളെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രബോധനമാണ് രണ്ടാം ഭാഗം. സഭയിൽ 'അബദ്ധങ്ങൾ' പ്രചരിപ്പിക്കുന്ന വ്യാജപ്രബോധകന്മാർ വിമർശനം രണ്ടു ഭാഗങ്ങളിലും കാണാം.
ആദ്യത്തെ രണ്ടദ്ധ്യായങ്ങളിലാണ് തത്ത്വോപദേശം ഉള്ളത്. ഈ ഭാഗത്ത് ലേഖകൻ, സൃഷ്ടികൾക്കുപരിയുള്ള ക്രിസ്തുവിന്റെ സ്ഥാനം വിശദീകരിക്കുകയും ക്രിസ്തുവിനെയല്ലാതെ മറ്റാരേയും ആരാധിക്കേണ്ടതില്ലെന്ന് വാദിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. എല്ലാ സൃഷ്ടിയും ക്രിസ്തുവഴിയും ക്രിസ്തുവിനായും സൃഷ്ടിക്കപ്പെടുകയും ക്രിസ്തുവിൽ നിലനിൽക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ക്രിസ്തുവിൽ ദൈവികത്തിന്റെ സമ്പൂർണ്ണത കുടികൊള്ളാൻ ദൈവം ഇടയാക്കി. കപടപ്രബോധകന്മാർ ആരാധിക്കുന്ന പ്രപഞ്ചാരൂപികളെ യേശു തന്റെ മരണം വഴി തകിടം മറിക്കുകയും ബന്ധനസ്ഥരാക്കുകയും ചെയ്തു. എല്ലാ ആത്മീയശക്തികളുടേയും അധിപനും സഭയുടെ ശിരസുമാണ് ക്രിസ്തു. മനുഷ്യനും ദൈവത്തിനും ഇടയിലുള്ള ഏക മദ്ധ്യസ്ഥനായ ക്രിസ്തു പ്രപഞ്ചത്തെ മുഴുവൻ ഉൾക്കൊള്ളുന്ന അനുരഞ്ജനത്തിന്റെ കാരണഭൂതനാണ്.