polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
75 സെ.മീറ്ററോളം ഉയരത്തിൽ വളരുന്ന ബഹുവർഷി സസ്യമാണ് നരിവെങ്കായം. വർഷംതോറും സസ്യത്തിന്റെ മണ്ണിനുമുകളിലുള്ള ഭാഗങ്ങൾ നശിച്ചുപോകുമെങ്കിലും പ്രകന്ദം മണ്ണിനടിയിൽ നിലനിൽക്കും, വർഷകാലാരംഭത്തോടെ പ്രകന്ദത്തിൽനിന്ന് വായവഭാഗം മുളച്ചുപൊങ്ങുന്നു. അണ്ഡാകൃതിയിലുള്ള പ്രകന്ദത്തിന് 5 മുതൽ10 സെ.മീ.വരെ വ്യാസമുണ്ടായിരിക്കും. രൂക്ഷഗന്ധമുള്ള പ്രകന്ദത്തിന് വെള്ളയോ വിളറിയ മഞ്ഞയോ നിറമാണ്. ഇലകൾക്ക് 10 മുതൽ 30 സെ.മീ. വരെ നീളവും 1.5 മുതൽ 3 സെ.മീ. വരെ വീതിയുമുണ്ട്. ഇലകൾ ദീർഘാകാരമാണ്. അഗ്രം കൂർത്തിരിക്കുന്നു. പുഷ്പമഞ്ജരിക്ക് 15 മുതൽ 32 സെ.മീ. വരെ നീളമുണ്ടായിരിക്കും. പുഷ്പവൃന്തം 2 മുതൽ 4 സെ.മീ. വരെ നീളമുള്ളതാണ്. ഇളം തവിട്ടുനിറത്തിലുള്ള പുഷ്പങ്ങൾ കീഴോട്ട് തൂങ്ങിക്കിടക്കുന്നു. ആറ് കേസരങ്ങളുണ്ട്. അണ്ഡാശയത്തിന് മൂന്ന് അറകളാണുള്ളത്. രണ്ടറ്റവും നേർത്തുകൂർത്തിരിക്കുന്ന കായ 1.5 മുതൽ 2 സെ.മീ. വരെ നീളമുള്ളതാണ്. വിത്തുകൾക്ക് ആറ് മി.മീ. നീളവും മൂന്ന് മി.മീ. വീതിയുമുണ്ട്. വിത്തുകൾ പരന്നതും കറുപ്പുനിറത്തിലുള്ളതുമാണ്.
നരിവെങ്കായത്തിന്റെ പ്രകന്ദത്തിൽ സില്ലിപിക്രിൻ, സില്ലിടോക്സിൻ എന്നീ തിക്തപദാർഥങ്ങൾ അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. ഇതിൽ സില്ലാറെൻ-എ സില്ലാറെൻ-ബി എന്നീ സ്ഫടിക രൂപത്തിലുള്ള ഗ്ലൂക്കോസൗഡും അടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. ഒരു വർഷത്തിലധികം പഴക്കമുള്ള പ്രകന്ദം ഔഷധമായി സാധാരണ ഉപയോഗിക്കാറില്ല.
അസ്പരാഗേസീ സസ്യകുടുംബത്തിൽപ്പെടുന്ന ഓഷധസസ്യമാണ് നരിവെങ്കായം. . കാടുകളിൽ സാധാരണയായി കാണപ്പെടുന്നതുകൊണ്ട് കാട്ടുള്ളി എന്നും ഇത് അറിയപ്പെടുന്നു. ആകർഷകമായ പുഷ്പങ്ങളുള്ളതിനാൽ ഇത് പൂന്തോട്ടങ്ങളിൽ നട്ടുവളർത്താറുണ്ട്.
കത്തോലിക്കാ സഭയുടെ അധികാരശ്രേണിയിൽ ഒട്ടേറെപ്പേർ ജൻസനിസ്റ്റുകളെ എതിർത്തു. അവരുടെ എതിരാളികളിൽ പ്രധാനികൾ ഈശോസഭക്കാരായിരുന്നു. ഹിപ്പോയിലെ ആഗസ്തീനോസിന്റെ ആദർശങ്ങൾ പിന്തുടരുന്നവരായി ജൻസനിസ്റ്റുകൾ സ്വയം വിശേഷിപ്പിച്ചപ്പോൾ, പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് ക്രിസ്തീയതയിലെ കാൽവിനിസ്റ്റ് ധാരയുമായി സാമ്യം ആരോപിക്കപ്പെട്ട അവരുടെ നിലപാടുകളെ വേർതിരിച്ചുകാട്ടാൻ 'ജൻസനിസം' എന്ന വിശേഷണം അവതരിപ്പിച്ചത് ഈശോസഭക്കാരാണ്. 1653-ൽ ഇന്നസെന്റ് പത്താമൻ മാർപ്പാപ്പ, "കും ഒക്കേസിയോൺ" എന്ന ലിഖിതത്തിൽ, ജൻസനിസത്തിന്റെ അഞ്ചു മുഖ്യസിദ്ധാന്തങ്ങളെ 'വേദവിപരീതം' ആയി ശപിച്ഛു. മനുഷ്യന്റെ ഇച്ഛാസ്വാതന്ത്ര്യവും ദൈവകൃപയുടെ ആവശ്യകതയും തമ്മിലുള്ള ബന്ധത്തിന്റെ വിഷയത്തിലെ അവരുടെ നിലപാടായിരുന്നു ഇങ്ങനെ ശപിക്കപ്പെട്ട സിദ്ധാന്തങ്ങളിൽ മുഖ്യം. ആഗസ്തീനോസിന്റെ പ്രബോധനം ഈശോസഭാചിന്തയുമായി ചേർന്നു പോകാത്ത ഒരു മേഖലയായിരുന്നു അത്.
17-18 നൂറ്റാണ്ടുകളിൽ പ്രചാരം നേടിയ ഈ പ്രസ്ഥാനം പ്രധാനമായും ഫ്രാൻസിലാണ് വളർന്നത്. 1638-ൽ അന്തരിച്ച ഡച്ച് ദൈവശാസ്ത്രജ്ഞൻ കൊർണേലിയസ് ജൻസൻ, ഹിപ്പോയിലെ ആഗസ്തീനോസിന്റെ ദൈവശാസ്ത്രം പിന്തുടർന്ന് രചിച്ച 'അഗസ്റ്റീനസ്' എന്ന കൃതിയിലാണ് ഈ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ സൈദ്ധാന്തിക അടിത്തറ. ജൻസന്റെ മരണശേഷം പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ഈ കൃതി പ്രചരിപ്പിച്ചത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ സുഹൃത്തും സെയിന്റ് സൈറനിലെ ആശ്രമാധിപനും ആയിരുന്ന ജീൻ ദു വെർഗിയർ ആയിരുന്നു. 1643-ലെ വെർഗിയറുടെ മരണശേഷം ഈ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ നേതൃത്വം അന്റോയിൽ അർനൗൾഡ് ഏറ്റെടുത്തു. 17-18 നൂറ്റാണ്ടുകളിലത്രയും ജൻസനിസം കത്തോലിക്കാസഭക്കുള്ളിൽ ഒരു വ്യതിരിക്ത മുന്നേറ്റമായി നിലനിന്നു. ഇതിന്റെ ദൈവശാസ്ത്രപരമായ കേന്ദ്രം, ജീൻ ദു വെർഗിയർ, പിയറെ നിക്കോൾ, ബ്ലെയിസ് പാസ്കൽ, ജീൻ റസീൻ എന്നിവരുൾപ്പെടെയുള്ള ചിന്തകരുടെ അഭയകേന്ദ്രമായിരുന്ന പാരീസിലെ പോർട്ട് റോയൽ ആശ്രമം ആയിരുന്നു.
ഉത്ഭവപാപം, അതുമൂലമുള്ള മനുഷ്യന്റെ അധമാവസ്ഥ, ദൈവകൃപയുടെ പരമാവശ്യകത, മനുഷ്യന്റെ ഭാഗധേയങ്ങളുടെ കാര്യത്തിലുള്ള ദൈവത്തിന്റെ മുൻനിശ്ചയം, എന്നിവയിലൂന്നിയ ഒരു ക്രിസ്തീയ ദൈവശാസ്ത്ര മുന്നേറ്റമായിരുന്നു ജൻസനിസം. കത്തോലിക്കാ സഭയിലാണ് ഇതു രൂപപ്പെട്ടത്. ദൈവത്തിന്റെ കൃപയുടെ ആവശ്യകതയെ മനുഷ്യസ്വാതന്ത്ര്യവുമായി പൊരുത്തപ്പെടുത്തുകയെന്ന വിഷമകരമായ സമസ്യയിലാണ് ജൻസനിസത്തിന്റെ പിറവി. ഉത്ഭവപാപസങ്കല്പത്തെ തന്നെ നിരാകരിച്ച പെലേജിയന്മാരുമായുള്ള തർക്കങ്ങളിൽ സഭാപിതാവായ ഹിപ്പോയിലെ ആഗസ്തീനോസ് പിന്തുടർന്ന വാദങ്ങളാണ് തങ്ങളുടെ സിദ്ധാന്തങ്ങൾക്കു പിന്നിലെന്ന് ജൻസനിസ്റ്റുകൾ വാദിച്ചു. ജൻസനിസത്തിന്റെ എതിരാളികൾ അതിനെ, കത്തോലിക്കാ പുറംചട്ടയിൽ അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ട പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ്-കാൽവിനീയ ദൈവശാസ്ത്രമെന്നു വിശേഷിപ്പിച്ചു.
പാസ്കലിന്റെ ധിഷണയുടേയും രചനാപാടവത്തിന്റേയും പിൻബലം ജൻസനിസത്തിന്റെ വളർച്ചയെ ഏറെ സഹായിച്ചു. "പ്രാദേശികലിഖിതങ്ങൾ" എന്ന വിഖ്യാത ലേഖനപരമ്പരയിൽ പാസ്കൽ, ജൻസനിസ്റ്റ് സിദ്ധാന്തങ്ങളെ ന്യായീകരിക്കാനും വ്യവസ്ഥാപിത കത്തോലിക്കാ ധാർമ്മികതയുടെ മുഖ്യവക്താക്കളും പ്രയോക്താക്കളുമായിരുന്ന ഈശോസഭക്കാരെ പരിഹസിക്കാനും തന്റെ തൂലികയുടെ ശക്തി മുഴുവൻ ഉപയോഗിച്ചു. ഫ്രെഞ്ചു സാഹിത്യത്തിലേയും ദർശനത്തിലേയും നായകശില്പങ്ങളിൽ ഒന്നെന്ന് ആ രചന വിശേഷിപ്പിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.
ടെഹ്‌റാനിൽ ജീവിക്കുന്ന നാദിറും സമിനും പതിന്നാലു വർഷങ്ങളായി വിവാഹിതരായിട്ട്. അവർക്ക് തെർമ എന്ന പതിനൊന്നു വയസ്സുള്ള പെൺകുട്ടിയുമുണ്ട്. അൾഷിമേഴ്‌സ് ബാധിച്ച നാദിറിന്റെ പിതാവും അവർക്കൊപ്പമാണ് താമസം. സിമിന് തന്റെ ഭർത്താവ് നാദെറും മകൾ തെർമെയുമായി ഇറാൻ വിടാൻ ആഗ്രഹമുണ്ട്. എന്നാൽ അൽഷിമേഴ്സ് രോഗബാധിതനായ സ്വന്തം പിതാവിനെ ഉപേക്ഷിക്കാൻ നാദെർ തയ്യാറാകുന്നില്ല. സിമിൻ അയാളുമായുള്ള ബന്ധം അവസാനിപ്പിക്കാൻ തീരുമാനിക്കുന്നു. എന്നാൽ കോടതി അനുവദിക്കുന്നില്ല. വിവാഹമോചനവും വീട്ടിലുണ്ടാകുന്ന വഴക്കുകളും കുട്ടിയുടെ ജീവിതത്തെ ബാധിക്കുന്നു. ഇറാൻ പോലൊരു രാജ്യത്തെ കോടതികളിലെ വ്യവഹാര വ്യവസ്ഥയിലെ സുതാര്യതയില്ലായ്മയെയും ചിത്രം ചർച്ചയ്ക്കു സമർപ്പിക്കുന്നുണ്ട്. പകൽ നേരങ്ങളിൽ പിതാവിനെ നോക്കാൻ റസിയ എന്ന സ്ത്രീയെ നാദിർ വാടകയ്‌ക്കെടുക്കുന്നു. അവർ ഗർഭിണിയും അഞ്ചുവയസ്സുള്ള പെൺകുട്ടിയുടെ മാതാവുമാണ്. ഒരിക്കൽ റസിയ വീട്ടിലാരുമില്ലാത്തപ്പോൾ നാദിറിന്റെ പിതാവിനെ കട്ടിലിൽ കെട്ടിയിട്ട ശേഷം പുറത്തു പോകുന്നു. തുടർന്നുണ്ടാകുന്ന സംഭവങ്ങളാണ് സിനിമയിൽ
ബെർലിൻ അന്താരാഷ്ട്ര റീഡർ ജൂറി പുരസ്കാരംനദീർ ആൻഡ് സമിൻ, എ സെപ്പറേഷൻ, ബെർലിൻഅന്താരാഷ്ട്ര ചലച്ചിത്രോത്സവം
സ്പെഷ്യൽ ജൂറി പുരസ്കാരം നദീർ ആൻഡ് സമിൻ, എ സെപ്പറേഷൻ, ബെർലിൻഅന്താരാഷ്ട്ര ചലച്ചിത്രോത്സവം
ഗോൾഡൻ ബയർ പുരസ്കാരം നദീർ ആൻഡ് സമിൻ, എ സെപ്പറേഷൻ, ബെർലിൻഅന്താരാഷ്ട്ര ചലച്ചിത്രോത്സവം
മികച്ച വിദേശഭാഷാ ചിത്രത്തിനുള്ള 69-മത് ഗോൾഡൻ ഗ്ലോബ് പുരസ്‌കാരം. നദീർ ആൻഡ് സമിൻ, എ സെപ്പറേഷൻ, ഗോൾഡൻ ഗ്ലോബ് പുരസ്കാരം
അസ്ഗർ ഫർഹാദി സംവിധാനം ചെയ്ത ഇറാൻ ചിത്രമാണ് നദീർ ആൻഡ് സമിൻ, എ സെപ്പറേഷൻ. ഈ ചിത്രത്തിന് ഗോവ രാജ്യാന്തര ചലച്ചിത്രോത്സവത്തിൽ നല്ല സംവിധായകനുള്ള പുരസ്‌കാരവും 69 ാമത് ഗ്ലോബ് പുരസ്കാരവും ഗോൾഡൻ ബർളിൻ പുരസ്‌കാരമുൾപ്പടെ നാല്പതോളം മറ്റ് പുരസ്‌കാരങ്ങളും ലഭിച്ചു. 84-ആം അക്കാദമി അവാർഡുകളിൽ മികച്ച വിദേശ ചിത്രത്തിനുള്ള പുരസ്കാരവും ഈ ചിത്രത്തിനു ലഭിച്ചു.
വർഗീസിന്റെയും രൂത്തിന്റെയും മകനായി 1949 മാർച്ച് 5-ന് മേലേകൊല്ലയിൽ ജനനം. ചെറുപ്പത്തിൽത്തന്നെ മാതാപിതാക്കൾ നഷ്ടപ്പെട്ട സെൽവരാജിന്റെ ജീവിതം പിന്നീട് സഹോദരിക്കൊപ്പമായിരുന്നു. കെ.എസ്.വൈ.എഫിലൂടെയാണ് ഇദ്ദേഹം പൊതുരംഗത്ത് വന്നത്. സി.പി.ഐ. നേതാവ് സത്യനേശന്റെ വീട്ടിൽ താമസിച്ചായിരുന്നു ഏറെക്കാലം രാഷ്ട്രീയ പ്രവർത്തനം. 1982-ലും 1986-ലും കൊല്ലയിൽ പഞ്ചായത്ത് വൈസ് പ്രസിഡന്റായി. 1999 മുതൽ കുറേക്കാലം സി.പി.ഐ. പാറശ്ശാല ഏരിയാ സെക്രട്ടറിയായിരുന്നു. 2003-ൽ ജില്ലാ കമ്മിറ്റിയിലെത്തി. 2001-ൽ പാറശ്ശാല നിയോജകമണ്ഡലത്തിൽ നിന്ന് നിയമസഭയിലേക്ക് മത്സരിച്ചുവെങ്കിലും കോൺഗ്രസിലെ സുന്ദരൻ നാടാരോട് പരാജയപ്പെട്ടു. എന്നാൽ 2006-ൽ സുന്ദരൻ നാടാരെ 4407 വോട്ടിന്റെ ഭൂരിപക്ഷത്തിൽ പരാജയപ്പെടുത്തി നിയമസഭയിലെത്തി.
കേരളത്തിലെ ഒരു രാഷ്ട്രീയ പ്രവർത്തകനും നെയ്യാറ്റിൻകര മണ്ഡലത്തിൽ നിന്നുള്ള നിയമസഭാ സാമാജികനുമായിരുന്നു ആർ. സെൽവരാജ്. ഇടതുപക്ഷ ജനാധിപത്യ മുന്നണിയിലെ സി.പി.ഐ സ്ഥാനാർത്ഥിയായി 2006-ൽ പാറശ്ശാലയിൽ നിന്നും 2011-ൽ നെയ്യാറ്റിൻകരയിൽ നിന്നും ജയിച്ച ഇദ്ദേഹം പാർട്ടിയുമായുണ്ടായ അഭിപ്രായ വ്യത്യാസങ്ങളെ തുടർന്ന് 2012 മാർച്ച് 9-ന് നിയമ സഭാംഗത്വവും പാർട്ടി സ്ഥാനങ്ങളും രാജി വെയ്ക്കുകയും തുടർന്ന് 2012 ജൂൺ 2-ന് നടന്ന ഉപതെരഞ്ഞെടുപ്പിൽ ഐക്യ ജനാധിപത്യ മുന്നണി സ്ഥാനാർത്ഥിയായി മത്സരിച്ച് വിജയിക്കുകയും ചെയ്തു.
സി.പി.ഐ. അംഗവും 2011 ലെ നിയമസഭാതിരഞ്ഞെടുപ്പിലൂടെ എം.എൽ.എ-യുമായിരുന്ന ആർ. ശെൽവരാജ് 2012 മാർച്ച് 9 ന് പാർട്ടിവിടുകയും എം.എൽ.എ സ്ഥാനം രാജിവെക്കുകയും ചെയ്തു. തുടർന്ന് 2012 ജൂൺ 2-നു നടന്ന ഉപതെരഞ്ഞെടുപ്പിൽ കോൺഗ്രസ്സ് സ്ഥാനാർത്ഥിയായി മത്സരിച്ച ആർ. ശെൽവരാജ് വീണ്ടും തെരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടു.
തുടർന്ന് വന്ന നെയ്യാറ്റിൻകര ഉപതെരഞ്ഞെടുപ്പിൽ ഐക്യ ജനാധിപത്യ മുന്നണി സ്ഥാനാർത്ഥിയായി മത്സരിച്ച സെൽവരാജ് 6334 വോട്ടുകളുടെ ഭൂരിപക്ഷത്തിൽ വിജയിച്ചു. ഇതോടെ നിയമസഭയിലെ ഐക്യ ജനാധിപത്യ മുന്നണിയുടെ അംഗബലം 73 ആയി ഉയർന്നു.
എസ്.എം.എസ്സുകളിലൂടെ ജീവിക്കുന്ന ഒരു കഥാപാത്രമാണ് ടിന്റുമോൻ. ടിന്റുമോൻ ഫലിതങ്ങൾ വളരെമുമ്പ് തന്നെ നിലവിലുണ്ടായിരുന്നുവെങ്കിലും 2009-ഓടെ ആണ് അവ മൂർദ്ധന്യത്തിലെത്തുന്നത്. ടിന്റുമോനെ കുറിച്ചുള്ള ആദ്യ പരാമർശങ്ങളിലൊന്ന് 2002-ൽ പുറത്തിറങ്ങിയ കല്യാണരാമൻ എന്ന ചലച്ചിത്രത്തിലായിരുന്നു. ചിത്രത്തിലെ ഒരു രംഗത്തിൽ ഇന്നസെന്റ് അവതരിപ്പിച്ച പോഞ്ഞിക്കര എന്ന കഥാപാത്രം തന്റെ മുൻജന്മത്തിൽ താൻ ടിന്റുമോൻ ആയിരുന്നുവെന്നും, ലിറ്റിൽ ഫ്ലവർ കോൺവന്റ് ഗേൾസ് ഹൈസ്കൂൾ, നടത്തറയിൽ എൽ.കെ.ജി.യിൽ പഠിക്കുമ്പോൾ പ്രമേഹം വന്നു മരിച്ചു എന്നുമാണ് അവകാശപ്പെടുന്നത്. പിന്നീട് എസ്.എം.എസ്സുകളിലൂടെ ടിന്റുമോൻ എന്ന കഥാപാത്രത്തിന്റെ പ്രസിദ്ധി വളരെ പെട്ടെന്ന് വളർന്നു.
മലയാളികൾക്കിടയിൽ ഏറെ ജനപ്രീതിയാർജ്ജിച്ച ഒരു എസ്.എം.എസ്. കഥാപാത്രമാണ് ടിന്റുമോൻ. ഇംഗ്ലീഷിലെ ലിറ്റിൽ ജോണിക്ക് സമാനമായ കഥാപാത്രമാണ് ടിന്റുമോൻ.
ജെഴ്സി സ്കൊളിമോസ്ക്കി സംവിധാനവും, രചനയും നിർവഹിച്ച 2010-ൽ പുറത്തിറങ്ങിയ പോളിഷ് ചലച്ചിത്രമാണ് എസ്സെൻഷ്യൽ കില്ലിങ്ങ് 67-ആമത് വെനീസ് ചലച്ചിത്രമേളയിൽ വച്ച ചിത്രത്തിന്റെ ആദ്യ പ്രദർശനം നടന്നു. ഏറ്റവും മികച്ച നടനുള്ള പുരസ്ക്കാരവും, മൽസരചിത്രത്തിനുള്ള പുരസ്ക്കാരവും ചിത്രം കരസ്ഥമാക്കി. ജൂറുയിടെ പ്രത്യേക പുരസ്ക്കാരത്തിനും ചിത്രം അർഹമായി.
മരുഭൂമിയിൽ വച്ച് അമേരിക്കൻ സൈന്യത്തിന്റെ പിടിയിലാവുന്ന ഒരു തീവ്രവാദി. അയാളെ അജ്ഞാതമായ ഒരു യൂറോപ്യൻ ഭൂപ്രദേശത്തിലൂടെ കൊണ്ടുപോകുന്നതിനിടക്ക് അവിചാരിതമായി അയാൾ രക്ഷപ്പെടുന്നു. മഞ്ഞുമലകളും, കാടും, നിറഞ്ഞ പ്രദേശത്തിലൂടെയുള്ള അയാളുടെ യാത്രയും, അതിജീവനത്തിനുള്ള പരിശ്രമമാണ് സിനിമ മുഴുവൻ.
ആൻഥ്രസീൻ എന്ന ആരോമാറ്റിക് ഹൈഡ്രോകാർബണിന്റെ ഒരു ഓക്സിഡേഷൻ വ്യുത്പന്നമാണ് ആൻഥ്രക്വിനോൺ. സംരചനാ ഫോർമുല: ഈ പദാർഥത്തിന് ഒമ്പതു സമരൂപികൾ ഉണ്ടാകുന്നതിനു സാധ്യതയുണ്ടെങ്കിലും അവയിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനം ചിത്രത്തിൽ കാണിച്ചതുപോലുള്ള 9:10 വ്യുത്പന്നമാണ്. ഇളം മഞ്ഞനിറത്തിൽ സൂച്യാകാരത്തിലുള്ള പരലുകളായി ലഭിക്കുന്ന ഇതിന്റെ ദ്രവണാങ്കം 2850; തിളനില 3820 ആണ്. ജലത്തിൽ അലേയമായ ആൻഥ്രക്വിനോൺ ഗ്ലേഷ്യൽ അസറ്റിക് അമ്ലത്തിലും ചൂടുള്ള ബെൻസീനിലും മറ്റും നിഷ്പ്രയാസം അലിയുന്നു. മണമില്ലാത്ത ആൻഥ്രക്വിനോൺ രാസപ്രവർത്തനങ്ങളിൽ ഇത് ഒരു ഡൈകിറ്റോൺ എന്ന നിലയിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നു.
1834-ൽ അഗസ്തി ലാറന്റ് ആണ് പ്രസ്തുതയൗഗികം ആദ്യമായി കണ്ടുപിടിച്ചത്. വ്യാവസായികരംഗത്ത് ആദ്യമായി ഇത് ഉപയോഗിക്കപ്പെട്ടത് 1870-ൽ ആണ്. ചായങ്ങളുടെ നിർമ്മാണത്തിൽ ഈ യൗഗികം വ്യാപകമായി ഉപയോഗിക്കുന്നു. വളരെയേറെ പ്രധാന്യമർഹിക്കുന്ന ഒരു ആൻഥ്രാക്വിനോൻ ചായമാണ് ആലിസാറിൻ.
യൂറോപ്പിൽ ഐബീരിയ ഉപദ്വീപിൽ മധ്യകാലഘട്ടങ്ങളിൽ നിലവിലിരുന്ന മുസ്ലീം രാജ്യങ്ങൾ ഉൾ​പ്പെട്ടിരുന്ന ഭൂവിഭാഗത്തിന്റെ പൊതുസംജ്ഞയാണ് ആൻഡലൂഷ്യ എന്നറിയപ്പെടുന്ന അൽ അന്തലൂസ് . ഈ പ്രദേശം ഇപ്പോൾ സ്പെയിനിന്റെ ഭാഗമാണ്. അറബിഭാഷയിൽ ജസീറത്ത് അൽ ആന്തലൂസ് എന്നും അറിയപ്പെട്ടിരുന്ന ഈ പ്രദേശം സ്പെയിനിന്റെ എട്ടു പ്രവിശ്യകളായി വിഭജിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. എ.ഡി. അഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിൽ വാൻഡൽ വർഗക്കാർ അധിവസിച്ചിരുന്നതുകൊണ്ട് ആ വർഗനാമത്തിൽനിന്നാണ് ആൻഡലൂഷ്യ എന്ന പദം നിഷ്പന്നമായതെന്നാണ് പണ്ഡിതമതം. വാൻഡൽ വർഗക്കാരെ അറബിഭാഷയിൽ അൽ ആൻദലിഷ് എന്നാണ് വിളിച്ചുവന്നിരുന്നത്. ഒരു ഘട്ടത്തിൽ ഉപദ്വീപിന്റെ സിംഹഭാഗവും കയ്യടക്കിയ ഉമയ്യദ് ഭരണ പ്രവിശ്യ പിന്നീട് ശോഷിച്ച് പല താഇഫകളായി ഭിന്നിക്കുകയും പിന്നീട് നാമാവശേഷമാവുകയും ചെയ്തു. 711-ൽ ആരംഭിച്ച അന്തലൂസ് ഭരണകൂടങ്ങൾ 1492-ൽ ഗ്രാനഡയുടെ പതനത്തോടെയാണ് തുടച്ചുനീക്കപ്പെടുന്നത്.
അബ്ദുൽ റഹ്മാൻ -ന്റെ 50 വർഷക്കാലത്തെ ഭരണം ആൻഡലൂഷ്യയുടെ ചരിത്രത്തിലെ സുപ്രധാന ഘട്ടമാണ്. ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ മരണശേഷം അൽഹക്കം ഭരണാധിപനായി; അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭരണകാലം സമാധാനപൂർണമായിരുന്നു. അന്ന് കൊർദോവ, ലോകത്തിന്റെ ആഭരണം എന്ന അപരനാമത്തിൽ പ്രശസ്തി ആർജിച്ചു. മുസ്ലിംലോകത്തിന്റെ പ്രധാന കേന്ദ്രമായിരുന്നു കൊർദോവ. പിന്നീട് ഭരണാധികാരം പിടിച്ചെടുത്തത് അൽമൻസൂർ ആയിരുന്നു. അദ്ദേഹം സമീപ ക്രൈസ്തവ രാജ്യങ്ങളുമായി സംഘർഷത്തിലേർപ്പെട്ടു. ഉത്തരകസ്റ്റീലുമായുള്ള യുദ്ധം കഴിഞ്ഞു മടങ്ങിവരവേ അൽ മൻസൂർ നിര്യാതനായി . അൽമൻസൂറിന്റെ കാലത്ത് ആൻഡലൂഷ്യ ശക്തമായ രാഷ്ട്രമായിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തെത്തുടർന്നു അബ്ദുൽ മാലിക്ക്, അബ്ദുൽ റഹ്മാൻ എന്നിവർ ആൻഡലൂഷ്യ ഭരിച്ചു.
അബ്ദുൽ റഹ്മാൻ ഇബ്നുമുആവിയ്യ ആൻഡലൂഷ്യയിലെ ഗവർണറെ തോല്പിച്ചശേഷം കൊർദോവയിൽവച്ച് അമീർ ആയി സ്വയം പ്രഖ്യാപിച്ചു . മാർവാനിദ് കാലഘട്ടമെന്നറിയപ്പെടുന്ന അടുത്ത 100 വർഷക്കാലത്തിനുള്ളിൽ ആൻഡലൂഷ്യയിൽ സമാധാനം പുലർത്താനും അതിർത്തികൾ സംരക്ഷിക്കാനും അവിടത്തെ ഭരണാധികാരികൾക്ക് പല യുദ്ധങ്ങളിലും ഏർ​പ്പെടേണ്ടിവന്നു. അബ്ദുൽ റഹ്മാൻ ആണ് ഈ കാലഘട്ടത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ഭരണാധികാരി. അദ്ദേത്തിന്റെ അനന്തരഗാമികളുടെ കാലത്തും രാജ്യത്ത് അസമാധാനനിലയാണുണ്ടായിരുന്നത്.
അൽഫോൻസോ ഭരിച്ചിരുന്ന ഈ കാലഘട്ടത്തിൽ ക്രൈസ്തവർക്കെതിരായി ആൻഡലൂഷ്യയിലെ മുസ്ലിം ഭരണാധികാരികൾ ഉത്തരാഫ്രിക്കയിലെ ബെർബർ വംശക്കാരായ അൽമൊറാവിദുകളുടെ സഹായം അഭ്യർഥിച്ചു. അമീർ യൂസുഫ് ഇബ്നു താഷുഫിൻ, ആൻഡലൂഷ്യയിൽ സൈന്യസമേതമെത്തി. പരസ്പരം കലഹിച്ചിരുന്ന ആൻഡലൂഷ്യയിലെ മുസ്ലിം ഭരണാധികാരികളെ ഓരോരുത്തരെയായി സ്ഥാനഭ്രഷ്ടരാക്കിയശേഷം അവരുടെ ഭൂവിഭാഗങ്ങൾ തന്റെ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ ഭാഗമാക്കി. അന്നു മുതൽ മുസ്ലിം സ്പെയിൻ മഗ്രിബിന്റെ അധീശാധികാരത്തിൻകീഴിലായി.
അൽമൊറാവിദുകളുടെ ആധിപത്യത്തിൻകീഴിലായിത്തീർന്ന ആൻഡലൂഷ്യ കുറേക്കാലം വീണ്ടും അഭിവൃദ്ധിയിലേക്കു നീങ്ങി. എന്നാൽ ടൊളിഡൊ തിരിച്ചുപിടിക്കാൻ സാധിച്ചില്ല; തന്നെയുമല്ല സാരഗോസയും ക്രൈസ്തവർ പിടിച്ചെടുത്തു . മൊറോക്കോയിലെ യൂസുഫ് ഇബ്നുതാഷുഫിന്റെ അനന്തരഗാമിക്ക് അൽമൊഹാദു കളുടെ ആക്രമണഭീഷണി നേരിടേണ്ടി വന്നു. തന്മൂലം അദ്ദേഹത്തിന് ആൻഡലൂഷ്യയിൽ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കാൻ സാധിച്ചില്ല. അവിടെ വീണ്ടും അന്തഃച്ഛിദ്രങ്ങളും കലാപങ്ങളും വർധിച്ചു.
ഖലീഫയുടെ ഗവർണർമാരായി പലരും ആൻഡലൂഷ്യ ഭരിച്ചു. ഈ കാലഘട്ടത്തിൽ വിവിധ അറബിഗോത്രങ്ങളിൽ​പ്പെട്ടവർ തമ്മിൽ ആഭ്യന്തരയുദ്ധത്തിലേർ​പ്പെട്ടിരുന്നതുകൊണ്ട് ആൻഡലൂഷ്യയിൽ സമാധാനം നിലനിന്നില്ല.
പഞ്ചാബിനെ സാമ്രാജ്യത്തോട് ചേർക്കാനുള്ള സാഹചര്യമായെന്ന് ബ്രിട്ടീഷ് ഗവർണർ ജനറൽ ഡൽഹൗസി വിലയിരുത്തിയെങ്കിലും സിഖ് ദർബാറുമായുള്ള യുദ്ധപ്രഖ്യാപനം റെസിഡന്റ് ക്യൂറിയുടെ ഉപദേശപ്രകാരം, ലാഹോറിൽ ആവശ്യത്തിന് ബ്രിട്ടീഷ് സൈന്യം എത്തിച്ചേരുംവരെ മാറ്റിവച്ചു. ഭൈരോവൽ കരാറിന്റെ ലംഘനമാരോപിച്ച് 1848 ഒക്ടോബർ 10-ന് ഡൽഹൗസി പ്രഭു യുദ്ധം പ്രഖ്യാപിച്ചു. നവംബർ പകുതിയോടെ, ജനറൽ ഹ്യൂ ഗഫിന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ ബ്രിട്ടീഷ് സേന ലാഹോറിൽ നിന്നും വടക്കോട്ട് അട്ടാരിവാലകളുടെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള വിമതരെ നേരിടാൻ നീങ്ങി. ഈ സമയത്തും സേനാനായകനായ ഗഫിന് ഈ പോരാട്ടം വിമതരെ ലക്ഷ്യംവച്ചു മാത്രമാണോ അതോ സിഖ് ദർബാറിനെയും എതിർത്തുകൊണ്ടാണോ എന്ന കാര്യത്തിൽ നിശ്ചയമുണ്ടായിരുന്നില്ല. എന്നാൽ യുദ്ധാനന്തരം പഞ്ചാബിനെ പൂർണ്ണമായും ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണത്തിനുകീഴിലാക്കണമെന്ന നിശ്ചയം ഡൽഹൗസിക്കുണ്ടായിരുന്നു. 1846-ലെ യുദ്ധസമയത്ത് അന്നത്തെ ഗവർണർ ജനറലായ ഹെൻറി ഹാർഡിഞ്ച് അതിർത്തിയിലെത്തി തമ്പടിച്ചപോലെ ഇത്തവണ ഡൽഹൗസിയും യുദ്ധസമയത്ത് പഞ്ചാബ് അതിർത്തിയിൽ എത്തിച്ചേർന്നു.
ഏപ്രിൽ 19-ന് മുൽത്താനിൽനിന്ന് വാൻസ് ആഗ്ന്യൂ അയച്ച സഹായാഭ്യർത്ഥന ലഭിച്ച ദേറാ ഫത്തേ ഖാനിലെ ബ്രിട്ടീഷ് പ്രതിനിധിയായിരുന്ന ഹെർബെർട്ട് എഡ്വേഡ്സ്, ഉടനടി മുൽത്താനിലേക്ക് തിരിച്ചു. സിന്ധു കടന്ന് ലയ്യാ ജില്ലയിലെത്തുകയും പോകുന്ന പോക്കിൽ ഒരു പഷ്തൂൺ സേനയെ സംഘടിപ്പിക്കുകയും തുടർന്ന് മറ്റൊരു ബ്രിട്ടീഷ് ഉദ്യോഗസ്ഥനായ വാൻ കോട്ലൻഡിനെയും സംഘത്തെയും കൂട്ടി ഇവർ മുൽത്താനു പടിഞ്ഞാറുള്ള ദേറ ഗാസി ഖാൻ നിയന്ത്രണത്തിലാക്കുകയും തെക്കുവശത്തുകൂടെ മുൽത്താനിൽ എത്തുകയും ചെയ്തു. റെസിഡന്റ് ഫ്രെഡറിക് ക്യൂറിയുടെ അഭ്യർത്ഥനപ്രകാരം ബഹാവൽപൂറിലെ നവാബിന്റെ സൈനികസഹായവും എഡ്വേഡ്സിന് ലഭിച്ചു. ക്യൂറിയുടെ ഉത്തരവുപ്രകാരം ഷേർ സിങ് അട്ടാരിവാലയുടെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള ദർബാർ സൈന്യം 1848 ജൂലൈ മാസത്തിലും ജനറൽ വിഷിന്റെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള സൈന്യം ഓഗസ്റ്റ് മാസത്തിലും മുൽത്താനിലേക്കെത്തി ഇവരോടൊപ്പം ചേർന്നു.
മുൽത്താനിൽ വിമതരെ ഒതുക്കിയതിനുശേഷം വടക്ക് ഹസാരയിൽ അട്ടാരിവാലകളെ നേരിടുകയായിരുന്നു ബ്രിട്ടീഷ് സൈന്യത്തിന്റെ ലക്ഷ്യം. ലാഹോറിലേക്ക് ഗഫ് എത്തിച്ചേർന്നതോടെ ഹസാരയിലേക്ക് അവർ പ്രവേശിക്കാനുള്ള സാധ്യത മനസ്സിലാക്കിയ ഷേർ സിങ് മുൽത്താനിൽ നിന്ന് വടക്കോട്ട് നീങ്ങി, ചെനാബ് നദീതീരത്ത് പ്രതിരോധം തീർത്തു. 1848 നവംബർ 22-ന് ചെനാബ് തീരത്തുള്ള രാംനഗറിൽവച്ചുണ്ടായ പോരാട്ടത്തിൽ ഷേർസിങ്ങിന്റെ സൈന്യം പരാജയപ്പെട്ടു. എന്നാൽ തുടർന്ന് ഗഫിനോട് പിടിച്ചുനിൽക്കാനാവാതെ, ഝെലം നദിയോരത്തേക്ക് ഷേർ സിങ് പിൻവാങ്ങി. ഇവിടെ പോരാട്ടം നടക്കുന്നതിനിടയിൽ ഛത്തർ സിങ്, അറ്റോക്ക് പിടിച്ചടക്കി. എങ്കിലും ഷേർസിങ്ങിന്റെ വിഭവശേഷി കുറഞ്ഞുതുടങ്ങി. മുൽത്താനിലാകട്ടെ ബ്രിട്ടീഷുകാർ അവിടത്തെ ആയുധപ്പുര പീരങ്കിയുപയോഗിച്ച് തകർത്തതോടെ മൂൽരാജിന്റെ സ്ഥിതിയും വഷളായി.
1845-1846 കാലഘട്ടത്തിൽ നടന്ന ഒന്നാം ആംഗ്ലോ-സിഖ് യുദ്ധത്തിലൂടെ സിഖ് തലസ്ഥാനമായ ലാഹോറിൽ ബ്രിട്ടീഷ് റെസിഡന്റ് നിയമിക്കപ്പെട്ടു. 1846 ഡിസംബറിൽ ബ്രിട്ടീഷുകാരുമായി സിഖുകാർ ഏർപ്പെട്ട ഭൈരോവൽ കരാറിലൂടെ റെസിഡന്റിന് ഭരണത്തിൽ പരിപൂർണ്ണാധികാരം കൈവന്നു. തുടർന്ന് സിഖ് ഭരണാധികാരികളുടെ താത്പര്യങ്ങൾക്കു വിരുദ്ധമായി ഒട്ടേറെ പുനഃക്രമീകരണങ്ങൾ പഞ്ചാബിൽ നടന്നു. ഈ സാഹചര്യത്തിൽ സാമ്രാജ്യത്തിലെ ഒരു പ്രവിശ്യയായ മുൽത്താനിലെ ഒരു അധികാരക്കൈമാറ്റവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട സൈനികകലാപം പഞ്ചാബ് മുഴുവൻ വ്യാപിക്കുകയും യുദ്ധത്തിൽ കലാശിക്കുകയും ചെയ്തു. മുൽത്താനു പുറമേ ലാഹോറിനു വടക്കുള്ള രാംനഗർ, ചില്ലിയൻവാല, ഗുജറാത്ത് എന്നിവിടങ്ങളിലും ഈ യുദ്ധത്തിന്റെ ഭാഗമായുള്ള പോരാട്ടങ്ങൾ നടന്നു. 1849 മാർച്ചിൽ സിഖുകാർ പരാജയം സമ്മതിച്ചു.
സിഖ് സാമ്രാജ്യത്തിലെ പ്രവിശ്യയായിരുന്ന മുൽത്താനിലെ ഭരണാധികാരിയായിരുന്ന ദിവാൻ മൂൽരാജ്, സിഖ് ദർബാറിന് നൽകാനുള്ള പണം കൊടുക്കാനാവാത്തതിനാൽ തന്റെ ഭരണാധികാരം ഒഴിയാൻ നിർബന്ധിതനായിരുന്നു. നദീമാർഗ്ഗമുള്ള ചരക്കുനീക്കത്തിന് ചുങ്കം നിർത്തലാക്കിയതിലൂലെയുള്ള വരുമാനനഷ്ടവും റെസിഡന്റ് ഭരണത്തിനുകീഴിൽ തുടരാനുള്ള മൂൽരാജിന്റെ താൽപര്യമില്ലായ്മയുമായിരുന്നു ഇതിനു കാരണം. മുൽത്താൻ പ്രവിശ്യയുടെ ഭരണം ജനറൽ കഹാങ് സിങ് മാനിന് കൈമാറുന്നതിനുമുള്ള കരാർ റെസിഡന്റായിരുന്ന ജോൺ ലോറൻസുമായി 1847 ഡിസംബറിൽ മൂൽരാജ് ഒപ്പുവച്ചിരുന്നു. 1848 വസന്തകാലം വരെ മൂൽരാജ് സ്ഥാനത്തുതുടരാനും ധാരണയായിരുന്നു.
1849 ജനുവരി 13-ന് ഗഫ്, അട്ടാരിവാല സൈന്യത്തെ ചെനാബ് തീരത്തെ ചില്ലിയൻവാല ഗ്രാമത്തിൽ വച്ച് ആക്രമിക്കുകയും കനത്ത പരാജയം ഏറ്റുവാങ്ങുകയും ചെയ്തു. എന്നാൽ ബ്രിട്ടീഷുകാർക്ക് സംഭവിച്ച നഷ്ടങ്ങളെപ്പറ്റി പഞ്ചാബികൾ അത്ര ബോധവാന്മാരായിരുന്നില്ല. അവർ ഈ നേട്ടം മുതലെടുത്ത് കൂടുതൽ ആക്രമിക്കാനും മിനക്കെട്ടില്ല. സിഖുകാർ തടവുകാരനായി പിടിച്ച പെഷവാറിലെ ബ്രിട്ടീഷ് ഉദ്യോഗസ്ഥൻ ജോർജ് ലോറൻസിനെ ദൂതനാക്കി, ദലീപ് സിങ്ങിനെ മഹാരാജാവാക്കണമെന്നും ബ്രിട്ടീഷ് സേന പഞ്ചാബ് വിടണമെന്നുമുള്ള സന്ധിവ്യവസ്ഥകൾ ഷേർ സിങ് മുന്നോട്ടുവച്ചു. എന്നാൽ ബ്രിട്ടീഷുകാർ ഇവ തള്ളി.
സിഖ് ദർബാറിലെ ഒരു പ്രമുഖശക്തിയായിരുന്നു ഹസാരയിലെ നാസിം ആയിരുന്ന ഛത്തർ സിങ് അട്ടാരിവാലയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ പുത്രനും ദർബാർ സമിതി അംഗവുമായിരുന്ന ഷേർസിങ്ങ് അട്ടാരിവാലയും. ഇക്കാലത്ത് ഛത്തർ സിങ്ങിന്റെ പുത്രിയെ രാജാവ് ദലീപ് സിങ്ങുമായി വിവാഹം നിശ്ചയിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുകയുമായിരുന്നു. പ്രായപൂർത്തിയായാലും, ബ്രിട്ടീഷുകാർക്ക് ദലീപ് സിങ്ങിനെ അധികാരത്തിലേറ്റാനുള്ള പദ്ധതിയൊന്നുമില്ലെന്ന് ഛത്തർസിങ് സംശയിച്ചു. അങ്ങനെ ദർബാറുമായുള്ള ബ്രിട്ടീഷുകാരുടെ ദുർബലധാരണകൾ താറുമാറാവാൻ തുടങ്ങി.
കലാപത്തിൽ പങ്കാരോപിച്ച്, ഇക്കാലത്ത് ഷേഖ്പുര കോട്ടയിൽ വീട്ടുതടങ്കലിലായിരുന്ന റാണി ജിന്ദൻ കൗറിനെ ബനാറസിലേക്ക് നാടുകടത്താനും അവർക്ക് നൽകിവന്നിരുന്ന ബത്ത പ്രതിമാസം 1000 രൂപയായി കുറക്കാനും ഫ്രെഡറിക് ക്യൂറി ഉത്തരവിട്ടു. ഇത് തദ്ദേശീയസൈനികരിൽ കൂടുതൽ അതൃപ്തിയുണ്ടാക്കാനും ദർബാർ അംഗങ്ങൾക്കുതന്നെ ബ്രിട്ടീഷുകാരോട് കൂറുകാണിക്കുന്നതിൽ ശങ്കയുണർത്തുകയും ചെയ്തു.
എഡ്വേഡ്സിന്റെ സംയുക്തസൈന്യത്തിൽ നിന്നും ഭായി മഹാരാജ് സിങ്ങിന്റെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള സൈന്യത്തിൽ നിന്നും ഏറ്റ രണ്ടു പരാജയങ്ങളോടെ ദിവാൻ മൂൽരാജ് പരാജയത്തിന്റെ വക്കത്തെത്തി. എന്നാൽ ഭായി മഹാരാജ് സിങ്, മൂൽരാജിന്റെ പക്ഷത്തുചേർന്നതും മറ്റുചില ബ്രിട്ടീഷ് രാഷ്ട്രീയനടപടികളും കലാപത്തിന് പുതിയ ഉണർവ് നൽകി.
1848-1849 കാലയളവിൽ ബ്രിട്ടീഷ് ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യ കമ്പനിയും സിഖ് സാമ്രാജ്യവും നടത്തിയ യുദ്ധമാണ് രണ്ടാം ആഗ്ലോ-സിക്ക് യുദ്ധം എന്നറിയപ്പെടുന്നത്. ഈ യുദ്ധം മൂലം സിഖ് സാമ്രാജ്യത്തിന് അന്ത്യമാകുകയും പഞ്ചാബ്, ബ്രിട്ടീഷ് സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ ഭാഗമായിത്തീരുകയും ചെയ്തു.
പൂനയിലെ ഖഡക്‌വാസലയിലുള്ള നാഷണൽ ഡിഫൻസ് അക്കാഡമിയിൽ നിന്നും മൂന്നു വർഷത്തെ പരിശീലനം കഴിഞ്ഞു വരുന്ന കേഡറ്റുകൾക്ക് ഇന്ത്യൻ മിലിട്ടറി അക്കാദമിയിൽ ഒരു വർഷത്തെ പരിശീലമാണ് നൽകിവരുന്നത്. സർവീസ് സെലക്ഷൻ ബോർഡും യൂണിയൻ പബ്ലിക് സർവീസ് കമ്മീഷനും നടത്തുന്ന പ്രവേശന പരീക്ഷകളിൽ വിജയികളാകുന്നവരെയും അക്കാഡമി പരിശീലനത്തിനായി തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നു. ഈ കേഡറ്റുകൾക്ക് 21 വയസ്സിൽ കവിയാൻ പാടില്ല. ഇന്റർമെഡിയറ്റോ തുല്യതാ പരീക്ഷയോ പാസായിരിക്കണമെന്നും വ്യവസ്ഥയുണ്ട്. 1974 ജനുവരി മുതൽ അക്കാഡമി നേരിട്ട് 18 മാസത്തെ പരിശീലനത്തിന് തിരഞ്ഞെടുത്തു തുടങ്ങി. സാങ്കേതിക ബിരുദധാരികൾക്ക് ഒരു വർഷത്തെ പരിശീലനം മാത്രം ചെയ്താൽ മതിയാകും.
കരസേനയുടെ ഓഫീസേഷ്സ് ട്രയിനിങ് യൂണിറ്റിൽനിന്ന് ബിരുദമെടുത്തവരിൽ അർഹതയുള്ള ചിലർക്കും എൻ. സി. സി. യുടെ ഓഫീസേഴ്സ് ട്രയിനിങ് യൂണിറ്റിൽനിന്നു വരുന്ന 22 വയസ്സിനു താഴെ പ്രായമുള്ള ബിരുദധാരികൾക്കും ഇവിടെ പരിശീലനം നൽകാറുണ്ട്. ഈ തരത്തിൽപ്പെട്ടവരുടെ പരിശീലനകാലം ഒരു വർഷമാണ്. ഇങ്ങനെ വിവിധരീതിയിൽ പ്രവേശനം നേടുന്നവരുടെ പഠനവിഷയങ്ങളും വ്യത്യസ്തമായിരിക്കും. റെജിമെന്റൽ കേഡറ്റ്സ് എന്ന പേരിലാണ് ഇവരെല്ലാം അറിയപ്പെടുന്നത്. പരിശീലനം പൂർത്തിയാക്കുന്നതോടെ ഇവർ ഒരേ കേഡറ്റ്കോറിലെ അംഗങ്ങളായിതീരും.
ഇന്ത്യയിൽ കരസേനയിലെ ഉയർന്ന തസ്തികകളിലേക്ക് ഉദ്യോഗസ്ഥന്മാരെ പരിശീലിപ്പിച്ചെടുക്കുന്ന ഒരു പ്രധാന കേന്ദ്രമാണ്ഇന്ത്യൻ മിലിട്ടറി അക്കാദമി. ഇത് 1931-ൽ ഡെറഡൂണിൽ സ്ഥാപിതമായി. ആരംഭകാലത്ത് മിലിട്ടറികോളജ് എന്നായിരുന്നു പേർ. ശരിയായ പരിശീലനം 1932-ൽ ആരംഭിച്ചു. ആദ്യബാച്ച് പരിശീലനം കഴിഞ്ഞ് 1934-ൽ പുറത്തിറങ്ങി. ആരംഭകാലത്ത് രണ്ടര കൊല്ലമായിരുന്ന പരിശീലന കാലാവധി രണ്ടാം ലോകയുദ്ധകാലത്ത് ആറുമാസമായി ചുരുക്കി.
പൂനയിലുള്ള ആർമി കേഡറ്റ് കോളജിൽ നിന്ന് പാസായി സൈനിക സേവനം അനുഷ്ഠിക്കുന്നവർ കമ്മീഷൻഡ് ഓഫീസേഷ്സ് റാങ്കിനു വേണ്ടി പരിശീലനം നേടുന്നതിന് ഇന്ത്യൻ മിലിട്ടറി അക്കാഡമിയിൽ ചേരാറുണ്ട്. ഇത്തരത്തിൽ പ്രവേശനം കിട്ടുന്നതിന് കുറഞ്ഞപക്ഷം താഴെപറയുന്ന യോഗ്യതകൾ ഉണ്ടായിരിക്കണം:
നിർബന്ധിത വിഷയങ്ങളിൽ ഇംഗ്ലീഷ് അല്ലെങ്കിൽ മറ്റേതെങ്കിലും വിദേശഭാഷ, ഇന്ത്യാ ചരിത്രം, സൈനിക ചരിത്രം, രാഷ്ട്രമീമാംസ മുതലായവ പഠിച്ചിരിക്കണം.
എബ്രായബൈബിൾ പരിഭാഷകളിൽ പൗരാണികതയുടെ കാര്യത്തിൽ പ്ശീത്തയെ അതിലംഘിക്കുന്നതായി പുരാതന ഗ്രീക്കു പരിഭാഷയായ സെപ്ത്വജിന്റ് മാത്രമേയുള്ളൂ. പ്ശീത്തയുടെ പഴയനിയമഭാഗം മിക്കവാറും എബ്രായ മൂലത്തെ ആശ്രയിച്ചാണെങ്കിലും ആ എബ്രായമൂലത്തിന്റെ പാഠം, പിന്നീടു രൂപപ്പെട്ട മസോറട്ടിക് പാഠത്തിന്റെ സ്രഷ്ടാക്കൾ ഉപയോഗിച്ച പാഠത്തിൽ നിന്നു വ്യത്യസ്തമായിരുന്നിരിക്കാം. പഴയനിയമത്തിന്റെ പുരാതന ഗ്രീക്കു പരിഭാഷയായ സെപ്ത്വജിന്റും ഈ പരിഭാഷയുടെ സൃഷ്ടിയിൽ പ്രയോജനപ്പെട്ടു എന്നതിനു സൂചനകളുണ്ട്. അപ്പോക്രിഫ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ സിറാക്ക് ഒഴിച്ചുള്ളവയുടെ പരിഭാഷ സെപ്ത്വജിന്റിൽ നിന്നായിരുന്നു. സിറാക്കിന്റെ പരിഭാഷക്ക് ആശ്രയിച്ചത് എബ്രായമൂലത്തെ ആയിരുന്നു. കാലാകാലങ്ങളിൽ തിരുത്തി എഴുതപ്പെട്ട സെപ്ത്വജിന്റിൽ നിന്നു ഭിന്നമായി, പ്ശീത്തയുടെ പാഠം താരതമ്യേന സ്ഥിരമായിരുന്നു.
ലളിതഭാഷ്യം എന്നർത്ഥമുള്ള "മപ്പാക്ടാ പ്ശീത്ത" എന്ന സുറിയാനി പേരിൽ നിന്നാണ് പ്ശീത്ത എന്ന പേരുണ്ടായത്. എന്നാൽ ഈ പേരിന് 'പൊതുവായുള്ളത്', 'ഋജുവായത്', 'ലളിതം' എന്നുമൊക്കെ അർത്ഥം പറയാം. ലത്തീനിൽ അത് അതിനെ , , , , , എന്നിങ്ങനെ പല വിധങ്ങളിൽ എഴുതാറുണ്ട്. എന്നാൽ ഇംഗ്ലീഷിൽ പതിവുള്ളത് എന്ന അക്ഷരവിന്യാസമാണ്. ഈ പേരിന്റെ അറബി രൂപം 'ബസീത്താ' എന്നാണ്. സ്ത്രീലിംഗത്തിലുള്ള ആ പേരിനും 'ലളിതമായത്' എന്ന അർത്ഥം തന്നെയാണുള്ളത്.
ഗ്രീക്ക്, റോമൻ ആധിപത്യകാലങ്ങളിൽ മദ്ധ്യപൗരസ്ത്യദേശത്തെ യഹൂദരുടെ സംസാരഭാഷയായിരുന്ന അരമായയുടെ ഒരു ഉപഭാഷയോ, ഉപഭാഷകളുടെ കൂട്ടായ്മയോ ആയിരുന്നു സുറിയാനി. അരമായ ഭാഷ എഴുതാൻ പൊതുവേ ഉപയോഗിക്കുന്ന എബ്രായ ലിപിക്കു പകരം കൂടുതൽ ഒഴുക്കുള്ള ഒരു വ്യതിരിക്ത ലിപി ഉപയോഗിക്കുന്ന സുറിയാനി, പതിമൂന്നാം നൂറ്റാണ്ടിൽ അറബി ഭാഷ, സെമറ്റിക് ഭാഷാഗോത്രത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രബലമായ മൊഴി എന്ന നില ഉറപ്പിക്കുന്നതിനു മുൻപ്, സിറിയയിലും മെസപ്പൊട്ടേമിയയിലും വ്യാപകമായി പ്രചാരത്തിലിരുന്നു. ഈ ഭാഷയിലുള്ള വേദപുസ്തകപരിഭാഷയായ പ്ശീത്തയുടെ ആദ്യകാലചരിത്രം അവ്യക്തതയിൽ ആണ്ടു കിടക്കുന്നു. ഒരു വ്യക്തിയുടെ സംരംഭമോ, ഒരേ സ്ഥലകാലങ്ങളിൽ നിർവഹിക്കപ്പെട്ടതോ അല്ല ഈ പരിഭാഷ എന്നു വ്യക്തമാണ്.
പുതിയനിയമത്തിന്റെ ഗ്രീക്കു ഭാഷ്യത്തിൽ സുവിശേഷങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള പൊരുത്തക്കേടുകൾ ചൂണ്ടിക്കാട്ടി, ആദിമക്രിസ്തീയലിഖിതങ്ങളുടെ മൂലഭാഷ ഗ്രീക്ക് ആണെന്ന പൊതുധാരണ തെറ്റാണെന്നും അവ എഴുതപ്പെട്ടത് യേശുവിന്റേയും ശിഷ്യന്മാരുടേയും സംസാരഭാഷയായ അരമായയുടെ നാട്ടുരൂപങ്ങളിൽ ഏതെങ്കിലും ഒന്നിൽ ആയിരിക്കാമെന്നും വാദിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ഈ വാദം പിന്തുടർന്ന്, പുതിയനിയമത്തിന്റെ അരമായഭാഷാമൂലം പ്ശീത്ത ആയിരുന്നെന്നും, ഗ്രീക്കു ഭാഷ്യം പ്ശീത്തയിൽ നിന്നുള്ള പരിഭാഷ ആണെന്നും ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിലെ അസീറിയൻ എഴുത്തുകാരനായ ജോർജ്ജ് ലംസ വാദിച്ചിട്ടുണ്ട്. എങ്കിലും ഈ വാദത്തിനു കാര്യമായ സ്വീകൃതി ലഭിച്ചിട്ടില്ല.
എബ്രായബൈബിളിനു അരമായ ഭാഷയിലുള്ള വ്യാഖ്യാനഭാഷ്യങ്ങളായ താർഗുമുകളുടെ പാരമ്പര്യവുമായി പ്ശീത്തയുടെ ചില ഭാഗങ്ങൾക്കുള്ള സമാനതകൾ പരിഗണിക്കുമ്പോൾ, ഇതിലെ പഴയനിയമഗ്രന്ഥങ്ങളുടെ പരിഭാഷകർ യഹൂദരോ എബ്രായക്രിസ്ത്യാനികളോ ആണെന്നു കരുതാൻ ന്യായമുണ്ട്. മെസോപ്പൊട്ടേമിയയിലെ എഡേസായിൽ പൊർതുവർഷം ഒന്നും രണ്ടും നൂറ്റാണ്ടുകളിലെങ്ങോ അതു നിർവഹിക്കപ്പെട്ടിരിക്കാം. എബ്രായ ബൈബിളിലെ സുഭാഷിതങ്ങളുടെ പ്ശീത്ത ഭാഷ്യമാണ് ആ ഗ്രന്ഥത്തിന്റെ താർഗുമിന് അടിസ്ഥാനമായിരിക്കുന്നത് എന്നു പോലും കരുതപ്പെടുന്നു.
പ്ശീത്തയുടെ പുതിയനിയമഭാഗം മൂന്നാം നൂറ്റാണ്ടിലോ അതിനു ശേഷമോ രൂപപ്പെട്ടതാണ്. ഈ പരിഭാഷ ഗ്രീക്കു മൂലത്തിൽ നിന്നു നേരിട്ടായിരുന്നു എന്നു കരുതപ്പെടുന്നു. മൂലരൂപത്തിൽ, പിൽക്കാല കാനനിലെ ചില ഗ്രന്ഥങ്ങൾ ഒഴിവാക്കപ്പെട്ടിരുന്ന പ്ശീത്തയുടെ പുതിയനിയമഖണ്ഡം സാമാന്യവൽക്കപ്പെട്ടു പൊതുസ്വീകൃതിനേടിയത് അഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിലാണ്. അതിനു മുൻപ് സുറിയാനിസഭകളുടെ പുതിയനിയമഭാഷ്യം, രണ്ടാം നൂറ്റാണ്ടിലെ ക്രിസ്തീയലേഖകൻ തേഷൻ രൂപപ്പെടുത്തിയ സുവിശേഷസമന്വയമായ ദയതെസെറൻ ആയിരുന്നു.
പ്ശീത്തയുടെ പഴയനിയമഭാഗം, പൊതുവർഷം രണ്ടാം നൂറ്റാണ്ടിലോ മറ്റോ എബ്രായമൂലത്തിൽ നിന്ന് പരിഭാഷപ്പെടുത്തിയതാവാം. പുതിയനിയമഭാഗം അതിന്റെ ആദിരൂപത്തിൽ, പത്രോസിന്റെ രണ്ടാം ലേഖനം, യോഹന്നാന്റെ രണ്ടും മൂന്നും ലേഖനങ്ങൾ, യൂദായുടെ ലേഖനം, വെളിപാടു പുസ്തകം എന്നിവ ഒഴിവാക്കിയിരുന്നു. അഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടോടെയാണ് പ്ശീത്തയുടെ പുതിയനിയമഭാഗത്തിന് സ്വീകാര്യത കിട്ടിയത്.
സുറിയാനി പാരമ്പര്യത്തിൽ പെടുന്ന ക്രിസ്തീയസഭകളിലെ പ്രാമാണിക ബൈബിൾ ഭാഷ്യമാണ് പ്ശീത്ത . 'പ്ശീത്ത' എന്ന സുറിയാനി വാക്കിന് ലളിതം, സാധാരണം, ഋജുവായത് എന്നൊക്കെയാണർത്ഥം. ജെറോമിന്റെ ലത്തീനിലുള്ള 'വുൾഗാത്ത' എന്ന പ്രഖ്യാതപരിഭാഷയുമായി താരതമ്യപ്പെടുത്തി, "സുറിയാനി വുൾഗാത്ത" എന്നും പ്ശീത്ത വിശേഷിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു.
കേരളത്തിലെ സുറിയാനി ക്രിസ്തീയസമൂഹം പ്ശീത്തയെ എന്നും ആശ്രയിക്കുകയും ആദരിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു. 1938-ൽ ക.നി.മൂ.സ. മാണിക്കത്തനാരുടെ പ്ശീത്താ പുതിയനിയമ പരിഭാഷക്ക് ചങ്ങനാശേരി മെത്രാൻ ജെയിംസ് കാളാശേരി എഴുതിയ അവതാരികയിലെ ഈ നിരീക്ഷണങ്ങൾ, കേരളനസ്രാണികൾക്ക് പ്ശീത്തയോടുള്ള ആത്മബന്ധം പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നു:-
ഇറ്റാലിയൻ സാഹിത്യരംഗത്ത് ഒരു നൂറ്റാണ്ടിലെ മുഖ്യ പ്രകാശസ്രോതസ്സുകൾ എന്ന് ബൊക്കാച്ചിയോയും ദാന്തെയും പെട്രാർക്കും അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ദാന്തെ മനുഷ്യാത്മാവിന്റെ കഥയും പെട്രാർക് ശുദ്ധസാഹിത്യവും രചിച്ചപ്പോൾ ബൊക്കാച്ചിയോ പാരമ്പര്യത്തിന്റേതായ ചങ്ങലകളെ പൊട്ടിച്ച് സാധാരണക്കാരനുവേണ്ടി ജീവിതഗന്ധിയായ കഥകൾ പറയാനാണ് ശ്രമിച്ചത്. വിശ്വസാഹിത്യത്തിലെ സമാന കൃതികളായ ആയിരത്തൊന്നു രാവുകളിലെയും ചോസറിന്റെ കാന്റർബറി റ്റെയ്ൽസിലെയും പോലെ ഒരു ഗദിതകഥ യുടെ സഹായത്തോടെ കഥകളുടെ ഒരു സമാഹാരം തന്നെ ദെക്കാമറോൺ അനുവാചകന് സമ്മാനിക്കുന്നു. മൊത്തം നൂറ് കഥകളാണ് ഇതിലുള്ളത്.