polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
രുദ്രാക്ഷം ധരിക്കേണ്ട രീതിയെക്കുറിച്ചും രുദ്രാക്ഷങ്ങളുടെ ഇനങ്ങളെക്കുറിച്ചും വ്യക്തമായി ഇതിൽ പ്രതിപാദിക്കുന്നുണ്ട് .രുദ്രാക്ഷം ധരിക്കുന്നയാൾ മദ്യം , മാംസം , ചുവന്നുള്ളി , വെളുത്തുള്ളി , മുരിങ്ങയ്ക്ക , കുമിള് തുടങ്ങിയവ ഉപേക്ഷിക്കണമെന്നും ഇതിൽ പ്രത്യേകമായി എടുത്തു പറയുന്നുണ്ട് .
സൂര്യനേത്രത്തിൽ നിന്ന് ഉണ്ടായവ രക്ത വർണ്ണമാണ്. ചന്ദ്രനേത്രത്തിൽ നിന്ന് വെള്ള നിറത്തിലുള്ള രുദ്രാക്ഷങ്ങളും ഉണ്ടായി. അഗ്നിനേത്രത്തിൽ നിന്ന് ഉണ്ടായവയുടെ നിറം കറുപ്പാണ്. പുരാണങ്ങളിൽ ത്രിപുരനെ പരമശിവൻ തന്നെ വധിക്കുന്നു. അങ്ങനെ മഹാദേവന് ത്രിപുരാന്തകൻ എന്നൊരു നാമംകൂടി വന്നു.
കഴുത്തിൽ അണിയുന്ന മാല ജപിക്കുവാൻ ഉപയോഗിക്കരുത്, ജപിക്കുന്ന മാല കഴുത്തിലും അണിയുവാൻ പാടുള്ളതല്ല, ജപമാല പ്രത്യേകം കരുതണം, ജപമാലയിൽ ജപിക്കുന്ന ആളിൻറെ സൗകര്യം പോലെ എണ്ണം നിശ്ചയിക്കാം അത് 27 ൽ കുറയാൻ പാടില്ല
പുരാതനകാലം മുതൽക്കുതന്നെ ഭാരതീയ ഋഷിവര്യന്മാർ രുദ്രാക്ഷം ശരീരത്തിൽ ധരിച്ച് നടന്നിരുന്നു. ഭക്തിയുടേയും വിശുദ്ധിയുടേയും പ്രതീകമായ രുദ്രാക്ഷത്തിന് വമ്പിച്ച ഔഷധഗുണങ്ങൾ ഉണ്ടെന്ന് അവർ വിശ്വസിച്ചിരുന്നു.
പരമശിവന്റെ സൂര്യ നേത്രത്തിൽ നിന്ന് പന്ത്രണ്ട് വിധരുദ്രാക്ഷങ്ങളും, ചന്ദ്ര നേത്രത്തിൽ നിന്ന് പതിനാറുവിധ രുദ്രാക്ഷങ്ങളും , അഗ്നി നേത്രത്തിൽ നിന്ന് പത്ത് വിധ രുദ്രാക്ഷങ്ങളും ആണ് ഉണ്ടായത്.
രുദ്രാക്ഷം ധരിക്കുന്നവർ മത്സ്യ മാംസങ്ങൾ കഴിക്കരുത്. ലഹരിപദാർത്ഥങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കാൻ പാടില്ല. ചുവന്നുള്ളി, വെളുത്തുള്ളി, മുരിങ്ങാക്കായ എന്നിവ ഉപയോഗിക്കരുത് എന്നും പറയുന്നു.
ദേവപ്രീതി,പാപമുക്തി,രോഗമുക്തി എന്നിവയ്ക്കായി രുദ്രാക്ഷം ധരിക്കാം. രുദ്രാക്ഷമാലയുടെ മുത്തുകളുടെ എണ്ണവും ഫലങ്ങളിൽ വ്യത്യാസമുണ്ടാക്കും.
അക്ബറിന് കടുത്ത ഡിസ്‌ലെക്സിയ ഉണ്ടായിരുന്നതിനാൽ, അദ്ദേഹത്തിന് വായിക്കാനും എഴുതാനും തീർത്തും വശമില്ലാതായതിനാൽ, ആരാധനാലയത്തിലെ അത്തരം സംഭാഷണങ്ങൾ വിശ്വാസത്തിന്റെ ചോദ്യങ്ങൾ പര്യവേക്ഷണം ചെയ്യുന്നതിനുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രാഥമിക മാർഗമായി മാറി. ഹിന്ദി, പേർഷ്യൻ, ഗ്രീക്ക്, ലാറ്റിൻ, അറബിക്, കാശ്മീരി ഭാഷകളിൽ 24,000 വാല്യങ്ങൾ. പിൽക്കാല മുഗൾ ചക്രവർത്തിയും അക്ബറിന്റെ മകനുമായ ജഹാംഗീർ, തന്റെ പിതാവ് "എല്ലാ മതങ്ങളിലും പഠിച്ചവരുമായി എപ്പോഴും ബന്ധപ്പെട്ടിരുന്നു" എന്ന് പ്രസ്താവിച്ചു. സ്പെയിനിലെ രാജാവായ ഫിലിപ്പ് രണ്ടാമന് എഴുതിയ കത്തിൽ, അക്ബർ പലരും സ്വന്തം മതത്തിനുള്ളിലെ പ്രശ്‌നങ്ങൾ അന്വേഷിക്കുന്നില്ലെന്ന് വിലപിക്കുന്നു, പകരം മിക്ക ആളുകളും " ജനിച്ചതും പഠിച്ചതുമായ മതം പിന്തുടരും, അങ്ങനെ മനുഷ്യ ബുദ്ധിയുടെ ഏറ്റവും മഹത്തായ ലക്ഷ്യമായ സത്യം കണ്ടെത്താനുള്ള സാധ്യതയിൽ നിന്ന്."
ദിൻ-ഇലാഹി എന്ന പേര് അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ "ദൈവത്തിന്റെ മതം" അല്ലെങ്കിൽ "ദൈവിക മതം" എന്ന് വിവർത്തനം ചെയ്യുന്നു. വിഖ്യാത ചരിത്രകാരനായ മുബാറക് അലിയുടെ അഭിപ്രായത്തിൽ, അക്ബറിന്റെ കാലഘട്ടത്തിൽ ഉപയോഗിച്ചിട്ടില്ലാത്ത ഒരു പേരാണ് ദിൻ-ഇലാഹി. അക്ബറിന്റെ ഭരണകാലത്തെ കൊട്ടാര ചരിത്രകാരനായ അബുൽ-ഫസൽ എഴുതിയതിനാൽ അക്കാലത്ത് തൗഹിദ്-ഇ-ഇലാഹി എന്നാണ് ഇത് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്.ഈ പേര് അക്ബറിന്റെ വിശ്വാസത്തിന് പ്രത്യേകിച്ച് ഏകദൈവ വിശ്വാസത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. അജ്ഞാതനായ ദബെസ്താൻ-ഇ മസാഹെബ് വിശ്വാസത്തെ സൂചിപ്പിക്കാൻ ഇലാഹിയ എന്ന പേര് ഉപയോഗിക്കുന്നു.
അക്ബർ മറ്റ് വിശ്വാസങ്ങളോടുള്ള സഹിഷ്ണുത പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുകയും ദാർശനികവും മതപരവുമായ വിഷയങ്ങളിൽ സംവാദം പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു. ഇത് 1575-ൽ ഫത്തേപൂർ സിക്രിയിൽ ഇബാദത്ത് ഖാന സൃഷ്ടിക്കുന്നതിലേക്ക് നയിച്ചു, ഇത് ക്രിസ്ത്യാനികൾ, ഹിന്ദുക്കൾ, ജൈനർ, സൊരാഷ്ട്രിയൻ എന്നിവരുൾപ്പെടെ എല്ലാ മതവിഭാഗങ്ങളിൽ നിന്നുമുള്ള ദൈവശാസ്ത്രജ്ഞർ, കവികൾ, പണ്ഡിതന്മാർ, തത്ത്വചിന്തകർ എന്നിവരെ ക്ഷണിച്ചു.
അക്‌ബർ ചക്രവർത്തി‍ സ്ഥാപിച്ച മതമാണ്‌ ദിൻ ഇലാഹി . തന്റെ സാമ്രാജ്യത്തിൽ വിശ്വാസിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന മതങ്ങളുടെ നല്ല വശങ്ങൾ കൂട്ടിയിണക്കിയാണ്‌ (പ്രധാനമായും ഹിന്ദുമതത്തിന്റെയും ഇസ്ലാം മതത്തിന്റെയും; ക്രിസ്തുമതം, ജൈനമതം, സൊറോസ്ട്രിയൻ മതം എന്നിവയിൽനിന്നുള്ള ചില അംശങ്ങളും സ്വീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്) ഈ മതം സൃഷ്ടിച്ചത്.
ഇതിന്റെ ഭാഗമാകാൻ അക്ബർ ആരെയും നിർബന്ധിച്ചിരുന്നില്ല. പ്രവേശനചടങ്ങുകൾ ഒഴിെകെ ആചാരങ്ങളോ ആരാധനസ്ഥലമോ പുരോഹിതന്മരോ ദിൻ ഇലാഹിയിലുണ്ടായിരുന്നില്ല. സുൽഹ് - കുൽ അഥവാ എല്ലാവർക്കും സമാധാനം എന്നതായിരുന്നു ഇതിന്റെ അടിസ്ഥാനം.
പുരാതന ഇന്ത്യയിലെ പതിനാറു മഹാജനപഥങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് മഗധ. ഗംഗയുടെ തെക്ക് ഇന്നത്തെ ബിഹാറിന്റെ ഭാഗമായിരുന്നു മഗധയുടെ പ്രധാന ഭാഗങ്ങൾ. ഇന്ന് രാജ്‌ഗിർ എന്ന് അറിയപ്പെടുന്ന രാജഗൃഹ ആയിരുന്നു മഗധയുടെ തലസ്ഥാനം. കുറേ കാലത്തിനുശേഷം തലസ്ഥാനം പാടലീപുത്രത്തിലേക്ക് മാറ്റി‌. ലിച്ഛാവി, അംഗസാമ്രാജ്യം, എന്നീ സാമ്രാജ്യങ്ങൾ പിടിച്ചടക്കിയതോടെ ബിഹാറിന്റെ ഭൂരിഭാഗം പ്രദേശങ്ങളിലേക്കും ബംഗാളിലേക്കും മഗധ വികസിച്ചു. രാമായണം, മഹാഭാരതം, പുരാണങ്ങൾ എന്നിവയിൽ മഗധയെക്കുറിച്ച് പരാമർശങ്ങൾ ഉണ്ട്. ബുദ്ധ-ജൈന മതഗ്രന്ഥങ്ങളിലും മഗധയെക്കുറിച്ച് പരാമർശങ്ങൾ ഉണ്ട്. അഥർ‌വ്വ വേദത്തിൽ അംഗരാജ്യങ്ങളുടെയും ഗാന്ധാരത്തിന്റെയും മുജാവത്തുകളുടെയും കൂടെ മഗധയെയും പരാമർശിക്കുന്നു. ബുദ്ധമതവും ജൈനമതവും ആരംഭിച്ചത് മഗധയിൽ ആണ്. ഗുപ്തസാമ്രാജ്യവും മൗര്യസാമ്രാജ്യവും മറ്റ് പല സാമ്രാജ്യങ്ങളും ഉൽഭവിച്ചത് മഗധയിൽ നിന്നാണ്. പുരാതന ഇന്ത്യയിലെ ശാസ്ത്രം, ഗണിതം, ജ്യോതിശാസ്ത്രം, മതം, തത്ത്വചിന്ത എന്നിവയിൽ മഗധയുടെ സംഭാവനകൾ ബൃഹത്താണ്.
ഏകദേശം 200 വർഷങ്ങൾ കൊണ്ടാണ്‌ മഗധ ഒരു പ്രധാനപ്പെട്ട മഹാജനപദമായി വളർച്ചപ്രാപിച്ചത്. ഗംഗ, സോൻ എന്നിങ്ങനെ നിരവധി നദികൾ മഗധയിലൂടെ ഒഴുകിയിരുന്നതിനാൽ ഗതാഗതം, ജലവിതരണം, കൃഷി തുടങ്ങിയവ ഇവിടെ വേഗത്തിൽ വികാസം പ്രാപിച്ചു. സൈന്യത്തിനായി കാട്ടിൽ നിന്നും ആനകളെ പിടിച്ച് പരിശീലിപ്പിച്ചിരുന്നു. ഇതിനു പുറമേ ഈ മേഖലയിലെ ഇരുമ്പുഖനികൾ ബലമുള്ള പണിയായുധങ്ങളും, സൈനികആയുധങ്ങളും നിർമ്മിക്കുന്നതിനും മുതൽക്കൂട്ടായി.
ബിംബിസാരൻ, അജാതശത്രു എന്നിവരാണ്‌ മഗധ ഭരിച്ചിരുന്ന ശക്തരായ ഭരണാധികാരികൾ. മറ്റു ജനപദങ്ങൾ ആക്രമിച്ചു കീഴടക്കി ഇവർ മഗധയുടെ അതിർത്തി വികസിപ്പിച്ചു. വൈശാലി ആക്രമിക്കുന്നതിനായി ബിംബിസാരൻ ആണ്‌ പാടലീപുത്രത്തിൽ ഒരു കോട്ട പണിതത്. തുടർന്ന് അജാതശത്രുവിന്റെ പിന്തുടർച്ചാവകാശി ഉദയിൻ മഗധയുടെ തലസ്ഥാനം പാടലീപുത്രത്തിലേക്ക് മാറ്റി.
മറ്റൊരു രാജാവായിരുന്ന മഹാപദ്മനന്ദൻ രാജ്യത്തിന്റെ അതിർത്തി ഉപഭൂഖണ്ഡത്തിന്റെ വടക്കു പടിഞ്ഞാറൻ ഭാഗങ്ങളിലേക്ക് വരെ വ്യാപിപ്പിച്ചു.
ഈ സ്ഥലങ്ങളിൽ ഭഗവാൻ നാരായണന്റെ ഹംസങ്ങളായ ആൾവാർമാർ മംഗളശാസനം പാടി ഭഗവാനെ സ്തുതിച്ച 108 ദിവ്യധാമങ്ങളാണുള്ളത്. ഈ 108 വിഷ്ണുധാമങ്ങളാണ് ദിവ്യദേശങ്ങളെന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നത്. പ്രസ്തുത സ്ഥലങ്ങളിലെല്ലാം ഭഗവാൻ ഓരോ തിരുരൂപങ്ങളിലാണ് അവതരിച്ചിരിയ്ക്കുന്നത്. അവ ഇപ്രകാരമാണ്:
ക്ഷേത്രങ്ങളിലെ വിഷ്ണുപ്രതിഷ്ഠ കന്യാകുമാരി മുതൽ ഹിമാലയം വരെ വ്യത്യസ്തങ്ങളായ സ്ഥലങ്ങളിൽ വിവിധങ്ങളായ രൂപങ്ങളിലാണു കാണപ്പെടുന്നത്. അവ മൂന്നു രീതിയിലായി കണക്കാക്കുമ്പോൾ ഇപ്രകാരമാണ്‌
എന്നാൽ ചാറ്റർട്ടന്റെ സംഭാവനകൾ സ്വീകരിച്ചപ്പോഴും, പ്രതിഫലം കൊടുക്കുന്നതിൽ പ്രസാധകർ പിശുക്കു കാട്ടി. പലപ്പോഴും ഒന്നും കൊടുത്തതേയില്ല. ആദ്യം ചില ബന്ധുക്കളുടെ കൂടെയായിരുന്നു ലണ്ടണിലെ താമസം. തമസിയായെ അഭിമാനിയായ ചാറ്റർട്ടൺ, വാടകക്കെടുത്ത സ്ഥലത്തേക്ക് താമസം മാറി. ലണ്ടണിലെത്തി രണ്ടുമാസം തികയുന്നതിന് മുൻപു തന്നെ പരാജയവും വിശപ്പും എല്ലാം ചേർന്ന് അദ്ദേഹത്തെ തളർത്തി. മറ്റെന്തെങ്കിലും തൊഴിൽ കണ്ടെത്തുവാനുള്ള ശ്രമവും വിജയിച്ചില്ല. 1770 ഓഗസ്റ്റ് 24-ന് ലണ്ടണിലെ വാടകമുറിയിൽ ആർസനിക് കഴിച്ച് അദ്ദേഹം ആത്മഹത്യ ചെയ്തു. ചാറ്റർട്ടൺ ആത്മഹത്യ ചെയ്യുകയായിരുന്നില്ല, ആർസെനിക് അടങ്ങിയ കറുപ്പ് കഴിച്ചപ്പോൾ അളവ് കൂടിപ്പോയതാണ് മരണകാരണം എന്നും ഭാഷ്യമുണ്ട്. ചാറ്റർട്ടന്റെ മരണം അത് നടന്നകാലത്ത് ഏറെയൊന്നും ശ്രദ്ധിക്കപ്പെട്ടില്ല. ലണ്ടണിലെ, പാവപ്പെട്ടവർ‍ക്കുവേണ്ടിയുള്ള ഒരു ശ്മശാനത്തിൽ സ്മാരകശിലകളൊന്നുമില്ലാതെയാണ് അദ്ദേഹത്തെ സംസ്കരിച്ചത്. ആ സംസ്കാരസ്ഥലത്ത് ഇന്നൊരു ചന്തയാണ്.
പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിൽ, വളരെ ഹ്രസ്വമായ ജീവിതകാലത്തിനിടെ ഇംഗ്ലീഷ് സാഹിത്യത്തിന്റെ ചരിത്രത്തെ കാര്യമായി സ്വാധീനിച്ച ഒരു ദുരന്തപ്രതിഭയാണ് തോമസ് ചാറ്റർട്ടൺ. ചാറ്റർട്ടൺ പ്രധാനമായും സ്മരിക്കപ്പെടുന്നത്, സ്വന്തം ഭാവനയുടേയും അനുകരണസാമർഥ്യത്തിന്റേയും ബലത്തിൽ എഴുതിയ കവിതകൾ പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിലെ ഒരു കവിയുടേതെന്ന അവകാശവാദത്തോടെ അവതരിപ്പിച്ച് പ്രസാധകരേയും സാഹിത്യാസ്വാദകരേയും കബളിപ്പിച്ചതിന്റെ പേരിലാണ്. അതേസമയം പതിനേഴുവയസ്സുവരെ മാത്രം ജീവിച്ച ചാറ്റർട്ടൻ ഭാവനാസമ്പന്നനായ എഴുത്തുകാരനും ഇംഗ്ലീഷ് ഭാഷയിലെ ആദ്യത്തെ കാല്പനിക കവിയും ആയി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.
ചാറ്റർട്ടണെക്കുറിച്ചുള്ള വിലയിരുത്തലിൽ മാറ്റം വന്നത് പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ, കാല്പനിക കവികൾ‍ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആരാധകരായതോടെയാണ്. തിരസകാരവും അവഗണനയും നേരിടാൻ വിധിക്കപ്പെട്ട പ്രതിഭകളുടെ പ്രതീകമായാണ് ആ കവികൾ ചാറ്റർട്ടണെ കണ്ടത്. കാല്പനികകവികളിൽ പ്രമുഖനായിരുന്ന വില്യം വേഡ്‌സ്‌വർത്ത് ചാറ്റർട്ടണെ അത്ഭുതബാലൻ എന്നാണ് വിശേഷിപ്പിച്ചത്. ഗബ്രിയേൽ റോസെറ്റിയും, ഷെല്ലിയും, കോളറിഡ്ജും, കീറ്റ്സും ഒക്കെ ചാറ്റർട്ടണെക്കുറിച്ച് കവിതകൾ എഴുതിയിട്ടുണ്ട്. കീറ്റ്സിന്റെ മുഖ്യകവിതകളിലൊന്നായ സമർപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത് ചാറ്റർട്ടന്റെ സ്മരണക്കാണ്.
മയ്യഴിയിലെ മുക്കുവരുടെ വിശ്വാസങ്ങളിൽ വെള്ളിയാംകല്ലിനു് പ്രധാനപ്പെട്ട സ്ഥാനമുണ്ടു്. മയ്യഴിയിലെ കുരുംബാ ഭഗവതിക്ഷേത്രങ്ങളിലെ ദേവീചൈതന്യം വെള്ളിയാങ്കല്ലിൽ നിന്നും എത്തിയതാണെന്നു് അവരുടെ ഐതിഹ്യങ്ങൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. വളവിൽ ഭഗവതീക്ഷേത്രം, പാറക്കൽ കുരുംബ ഭഗവതീക്ഷേത്രം, മൂന്നുകുറ്റി പരദേവതാക്ഷേത്രം എന്നിവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടാണു് ഐതിഹ്യം പ്രചാരത്തിലുള്ളതു്.
കടലിൽ മത്സ്യബന്ധനത്തിന് പോകുമ്പോൾ വെള്ളിയാംകല്ലിനെ വലംവെച്ചു് പോകേണ്ടി വരുന്ന സന്ദർഭത്തിൽ മുക്കുവർ പ്രാർത്ഥനാപൂർവ്വം അർച്ചന നല്കുക പതിവാണു്. വെള്ളിയാംകല്ലിനു ചുറ്റും വലിയ മത്സ്യങ്ങളുടെ താവളമാണു്. ശരീരശുദ്ധിയില്ലാതെ കല്ലിൽ പ്രവേശിക്കരുതെന്നും മുക്കുവർ വിശ്വസിക്കുന്നു.
പോർച്ചുഗീസുകാർക്കെതിരെ പടനയിച്ച സാമൂതിരിയുടെ നാവികസേന കടലിലെ ഒരു താവളമായി വെള്ളിയാങ്കല്ല് ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു. കോഴിക്കോട്ട് തുറമുഖത്തിൽ നങ്കൂരമിട്ട പറങ്കിക്കപ്പലുകളെ ആക്രമിക്കുവാൻ ഇത് കുഞ്ഞാലിമരക്കാർക്കും പടയാളികൾക്കും സൌകര്യപ്രദമായിരുന്നു. കല്ലിൽ പീരങ്കിയുണ്ടകളേറ്റ പാടുകൾ ഉണ്ടെന്നു് അവിടം സന്ദർശിച്ചവർ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ടു്
മയ്യഴിയിൽ കടലിൽ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന ഒരു ചെറുദ്വീപാണ് വെള്ളിയാംകല്ല്. കടലിൽ മയ്യഴിക്കടപ്പുറത്ത് നിന്നും കാണാവുന്ന ദൂരത്താണ് ഇത് സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്. തിക്കോടി , പയ്യോളി എന്നീ സ്ഥലങ്ങളിൽ നിന്നാണ് ഈ കല്ലിലേക്ക് ഏറ്റവും എളുപ്പം ചെന്നു ചേരാനാവുക.
ഇതിനോടും ഇതിന്റെ അനുബന്ധ പാറക്കൂട്ടങ്ങളിലും കല്ലുമ്മക്കായ എന്ന് വിളിക്കുന്ന പുറംതോടുള്ള കടൽ മത്സ്യം വളരുന്നു. സാഹസികരായ അന്യദേശക്കാരും വല്ലപ്പോഴും ചില ടൂറിസ്റ്റുകളും തോണിയിൽ പോയി ഇതിൻറെ മുകളിൽ കയറാൻ പോകാറുണ്ട്.
ഡിസംബർ അവസാനത്തോടെ റബറിന്റെ ഇലപൊഴിയും സമയത്താണ്‌ തോട്ടങ്ങളിൽ മുപ്ലി വണ്ടുകൾ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നത്. റബറിൽ നിന്നും പൊഴിഞ്ഞുവീഴുന്ന വാടിയ തളിരിലകളാണ്‌ ഇവയുടെ ആഹാരം. കൂടാതെ റബറിന്റെ കരിയിലകൾ ഇവയുടെ വളർച്ചക്ക് അനുകൂല സാഹചര്യം ഒരുക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. തോട്ടങ്ങളിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട് രണ്ടോ മൂന്നോ ആഴ്ചകൾക്കുള്ളിൽ ഒറ്റക്കോ കൂട്ടമായോ കരിയിലയുടെ അടിയിൽ മുട്ടയിടുന്നു. ഒരു പെൺ വണ്ട് 10 മുതൽ 15 വരെ മുട്ടകൾ ഇടാറുണ്ട്. മുട്ടകൾ വിരിഞ്ഞ് ഉണ്ടാകുന്ന പുഴുക്കൾക്ക് വെളുത്ത നിറവും 1 മില്ലീ മീറ്റർ വരെ നീളവും ഉണ്ടാകാറുണ്ട്. മുട്ട വിരിഞ്ഞ് മണിക്കൂറുകൾക്കുള്ളിൽ തന്നെ കറുപ്പു നിറം ആയി മാറുന്ന പുഴുക്കൾ വാടിയ തളിരിലകൾ ഭക്ഷണമാക്കിത്തുടങ്ങും. ഒരു മാസത്തിനുള്ളിൽ വളർച്ചയുടെ 5 ഘട്ടങ്ങൾ പൂർത്തിയാക്കുന്ന പുഴുക്കൾ പ്യൂപ്പകളായി സമാധിയിലാകുന്നു. ഇങ്ങനെ പ്യൂപ്പകളായി മാറുന്നത് പ്രധാനമായും ഫെബ്രുവരി, മാർച്ച് മാസങ്ങളിലാണ്‌. ഇങ്ങനെ സമാധിയിലാകുന്ന പ്യൂപ്പകൾ മൂന്നു ദിവസം കഴിയുന്നതോടെ നേരിയ തവിട്ടുനിറമുള്ള വണ്ടുകളായി മാറുകയും ചെയ്യുന്നു.
മനുഷ്യരുടെ സ്വൈരജീവിതത്തിന്‌ വളരെയധികം ബുദ്ധിമുട്ടുണ്ടാക്കുന്ന ഒരു ജീവിയാണ്‌ മുപ്ലി വണ്ട്. ഓട്ടെരുമ, കോട്ടെരുമ, ഓലച്ചാത്തൻ, ഓലപ്രാണി, കരിഞ്ചെള്ള് എന്നിങ്ങനെ ദേശവ്യത്യാസമനുസരിച്ച് പല പേരുകളിൽ ഈ വണ്ട് അറിയപ്പെടുന്നു. റബർ തോട്ടങ്ങളിലാണ്‌ ഇവയെ കൂടുതലായി കണ്ടുവരുന്നത് എങ്കിലും കേരളത്തിൽ എല്ലായിടത്തും ഈ വണ്ടിനെ കാണുവാൻ സാധിക്കും. ലുപ്രോപ്സ് കാർട്ടിക്കോളിസ് / ലുപ്രോപ്സ് ട്രിസ്റ്റിസ് എന്ന ശാസ്ത്രനാമത്തിൽ അറിയപ്പെടുന്ന ഇവയെ കേരളത്തിൽ ആദ്യമായി മുപ്ലി റബ്ബർ തോട്ടത്തിൽ കണ്ടതിനാലാണ്‌ മുപ്ലി വണ്ട് എന്ന പേര്‌ വന്നത്.
രാത്രിയേയും വേനലിനേയും ഇഷ്ടപ്പെടുന്ന മുപ്ലി വണ്ടുകൾക്ക് മഴയും തണുപ്പുമാണ്‌ അസഹനീമായിട്ടുള്ളത്. തെക്കൻ കേരളത്തിൽ ഏപ്രിൽ മാസത്തോടെ ലഭിക്കുന്ന മഴ മൂലം വണ്ടുകൾ തോട്ടത്തിൽ നിന്നും വിട്ട് സമീപസ്ഥങ്ങളായ വീടുകളിലും കെട്ടിടങ്ങളിലുമായി കുടിയേറുന്നു. ഇതിൽ നിന്നും വിഭിന്നമായി; വടക്കൻ കേരളത്തിൽ മഴ ലഭ്യമല്ലാത്തതിനാൽ; തോട്ടങ്ങളിൽ തന്നെ കഴിയുന്നതിനും വംശവർദ്ധന നടത്തുന്നതിനും കൂടുതൽ സമയം ലഭിക്കുന്നു. അതുമൂലം വടക്കൻ കേരളത്തിൽ ഇവയുടെ ശല്യം രൂക്ഷമാകുന്നതിന്‌ കാരണവുമാകുന്നു.
ടാഗോർ മനോഹരവും ഭൗതികവുമായുള്ള വസ്തുക്കളെ ഈ ഗദ്യകാവ്യത്തിൽ പ്രതീകങ്ങളായി ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്നു. പതിയേ ഒഴുകുന്ന ചിറ്റാറുകൾ, കാറ്റിന്റെ നാദം, ഇടിയുടെ പെരുമ്പറ ശബ്ദം, പാറിപറക്കുന്ന തേനീച്ചകൾ, വിരിയുന്ന താമരകൾ, പ്രകാശിക്കുന്ന നക്ഷത്രങ്ങൾ, കാർമേഘം, നിറഞ്ഞ ആകാശം, ഇരുട്ടുള്ള രാത്രി, മഷിക്കറുപ്പാർന്ന പുഴയുടെ മങ്ങിയ തീരം, ഇളം പൈതലുകളുടെ നിർമ്മലമായ ചിരി, ഇഴജന്തുക്കൾ, കക്കകൾ ഇങ്ങനെ അസംഖ്യം ജീവനുള്ളതും ഇല്ലാത്തതും ഭംഗിയുള്ളതും ഇല്ലാത്തതുമായ വസ്തുക്കളുടെ പ്രതീകാത്മകത ഗീതാഞ്ജലിയെ മികവുറ്റതാക്കിത്തീർക്കുന്നു.
1910 ജൂലൈയിലാണ്‌ 157 ഗാനങ്ങളോടെ ബംഗാളി ഭാഷയിലുള്ള ഗീതാഞ്ജലി പ്രസിദ്ധമായത്. ഇംഗ്ലണ്ടിലേക്കുള്ള യാത്രയിൽ കപ്പലിൽ വെച്ചാണ്‌ ടാഗോർ ഗീതാഞ്ജലി ഇംഗ്ലീഷ് ഭാഷയിലേക്ക് പരിഭാഷപ്പെടുത്തിയത്. ഇംഗ്ലീഷ് ഭാഷയിലേക്ക് പരിഭാഷപ്പെടുത്തിയ 103 ഗാനങ്ങൾ ടാഗോർ 1912 നവംബർ ഒന്നാം തീയതി ലണ്ടനിലെ ഇന്ത്യ സൊസൈറ്റി ഗീതാഞ്ജലി പ്രസിദ്ധപ്പെടുത്തി. ഈ പരിഭാഷക്ക് ഡബ്ല്യു. ബി. യീറ്റ്സ് ആണ്‌ അവതാരികയെഴുതിയത്.
ഗീതാഞ്ജലിയുടെ ഇംഗ്ലീഷിലുള്ള ആദ്യപതിപ്പിന്റെ മുഖവുരയിൽ ഡബ്ള്യു.ബി. യേറ്റ്സ് ഈ കൃതിയെ വാനോളം പുകഴ്ത്തിയിരിക്കുന്നു. ഇതിലെ പൂക്കളും പുഴകളും പെരുമഴയും പൊരിയുന്ന വെയിലും എല്ലാം മനുഷ്യമനസ്സിന്റെ വിവിധ ഭാവങ്ങളെ പ്രകടമാക്കുന്നു. ബംഗാളിൽ രബീന്ദ്രസംഗീതത്തിനു വളരെ സ്ഥാനമുണ്ട്. ഗീതാഞ്ജലിയിലും സംഗീതം വളരെ ഫലവത്തായി ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്നു.
രബീന്ദ്രനാഥ ടാഗോറിനു 1913-ലെ സാഹിത്യത്തിനുള്ള നോബൽ സമ്മാനം നേടിക്കൊടുത്ത കൃതിയാണ്‌ ഗീതാഞ്ജലി . ഗീതാഞ്ജലിയുടെ ഭാവനാതീതമായ ഉള്ളടക്കം ഒരു സാധാരണ മനുഷ്യനു തന്റെ മനോഗതമനുസരിച്ച് വ്യാഖ്യാനിക്കാൻ സധിക്കുന്നതല്ല. എങ്കിലും ഈ ഗദ്യകാവ്യം മനുഷ്യമനസ്സിനെത്തന്നെ മാറ്റിമറിക്കുന്നു.
സവേനകൾ ഉണ്ടാവുന്നത് പ്രധാനമായും തദ്ദേശത്തെ കാലാവഥ മൂലമാണ്,വർഷത്തിൽ ആവശ്യത്തിന് മഴ ലഭിക്കാത്തതിനാൽ ഇവിടെ ഇടതൂർന്നു വളരുന്ന വൻവൃക്ഷങ്ങൾക്ക് വളരാൻ സാധിക്കാതെ വരുന്നു എന്നാൽ ഒട്ടും മഴലഭിക്കാത്ത പ്രദേശമല്ലാത്തിനാൽ ഇവിടം ഒരു മരുഭൂമി ആയി മാറ്റപ്പെടുകയും ചെയ്തിട്ടില്ല. ഇങ്ങനെയുള്ള അവസ്ഥ മഴ പെയ്യുമ്പോൾ പൊട്ടിമുളക്കുകയും വളരെക്കുറഞ്ഞ കാലഘട്ടത്തിനുള്ളിൽ പൂർണ്ണവളർച്ചയെത്തി വിത്തുത്പാദനത്തിന് ശേഷം ഉണങ്ങിപ്പൊകുന്ന തൃണവർഗ്ഗത്തിൽ ഉൾപ്പെട്ട സസ്യങ്ങൾക്ക് വളരാൻ അനുയോജ്യമാണ്. അധികം ജലം ആവശ്യമില്ലാത്തതും നീണ്ട വേനൽക്കാലത്തെ അതിജീവിക്കാൻ സാധ്യമായതുമായ കുറ്റിച്ചെടികളും ഇവിടെ വളരുന്നു. മണ്ണിന്റെ പ്രത്യേകതകൾ, കാലാവസ്ഥാ വ്യതിയാനങ്ങൾ, കൃഷിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടുള്ള പ്രവൃത്തികൾ, കാട്ടുതീയിൽ വനം പൂർണ്ണമായി നശിക്കുക മുതലായ കാരണങ്ങൾ കൊണ്ടും സാവന്നകൾ ഉണ്ടാകാറുണ്ട്.
സവേനകളുടെ മറ്റൊരു പ്രത്യേകത വളരെ നീണ്ട വേനൽക്കാലവും ധാരാളം മഴ ലഭിക്കുന്നതും എന്നാൽ താരതമ്യേന ദൈർഘ്യം കുറഞ്ഞ മഴക്കാലവുമാണ്. മഴയുള്ള മാസങ്ങളിൽ മാത്രമേ ഇവിടെ യഥേഷ്ടം ജലം ലഭിക്കുകയുള്ളൂ. വേനൽക്കാലമാവുന്നതോടെ ഭൂരിഭാഗം സസ്യങ്ങളും ഉണങ്ങിക്കരിഞ്ഞു പോകുകയും നദികളും മറ്റ് ജലാശയങ്ങളും വറ്റിവരളുകയും ചെയ്യുന്നതിനാൽ ഇവിടുത്തെ അന്തേവാസികളായ മൃഗങ്ങൾ ഇവിടെ നിന്ന് ദേശാടനം നടത്താറുണ്ട്. ഉഷ്ണമേഖലാപ്രദേശമായതിനാൽ ഇവിടുത്തെ താപനിലയിൽ കാര്യമായ വ്യതിയാനം അനുഭവപ്പെടാറില്ല, വൻ‌തോതിലുള്ള കാലാവസ്ഥാ വ്യതിയാനങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കുന്ന പ്രതിഭാസങ്ങൾ ഉണ്ടാവാത്ത വർഷങ്ങളിൽ താപനില 20 മുതൽ 30 ഡിഗ്രീ സെൽഷ്യസിനുള്ളിലായിരിക്കും . സാധാരണ വർഷങ്ങളിൽ മഴകാലത്ത് 100 മുതൽ 150 സെന്റീമീറ്റർ മഴ ലഭിക്കാറുണ്ട്. വേനൽമഴ ഇവിടെ വളരെ അപൂർ‌വ്വമാണ്.
മരങ്ങൾ നിബിഡമല്ലാത്തതും ഇടക്ക് ധാരാളം പുല്ലുകൾ നിറഞ്ഞതുമായ വനമേഖലകളെ സവേന എന്നു പറയുന്നു. ‍മരങ്ങൾ വളരെ അകലത്തിൽ മാത്രം വളരുന്ന ഈ പ്രദേശങ്ങളിൽ ചെറിയ സസ്യങ്ങൾക്കും ധാരാളം സൂര്യപ്രകാശം ലഭിക്കുന്നു, പ്രധാനമായും നിരപ്പാർന്ന ഭൂപ്രകൃതിയുള്ള ഉഷ്ണമേഖലകളാണിവ. നിബിഡവനങ്ങൾക്കും മരുപ്രദേശങ്ങൾക്കും ഇടയിലുള്ള പ്രദേശമായാണ് സവേനകൾ കൂടുതലായും ഉള്ളത്. നിശ്ചിതമായ വർഷകാലവും മഴയില്ലാത്ത സമയത്തെ ജലദൗർലഭ്യതയും സവേനകളുടെ പ്രത്യേകതയാണ്. അനിയന്ത്രിതമായ കാലിമേയ്ക്കലും അതിനെ തുടർന്നുള്ള മണ്ണൊലിപ്പുമാണ് ഇവ നേരിടുന്ന ഏറ്റവും വലിയ ഭീഷണി.
സവേനയിൽ പ്രധാനമായും കാണപ്പെടുന്നത് തൃണവർഗ്ഗത്തിൽപെട്ട സസ്യങ്ങളാണ് ഇവ ഭൂമിക്കു മുകളിൽ ഇടതൂർന്നു വളരുന്നു. മറ്റു സസ്യങ്ങളിൽ പ്രധാനമായും കാണപ്പെടുന്നത് 20 മീറ്റർ വരെ ഉയരത്തിൽ വളരുന്ന അക്കേഷ്യ ആണ്. ഈ പ്രദേശങ്ങളിലെ ചെറിയ കുളങ്ങളുടേയും അരുവികളുടേയും തീരത്താണ് സാധാരണ കുറ്റിച്ചെടികളും ചെറുമരങ്ങളും വളരുന്നത്. ബാവോബാബ്, ബർമുഡ പുല്ല്, കാൻഡലബ്ര, ആനപ്പുല്ല്, യൂക്കാലിപ്സ്,ജക്കാൾബറി, ജാറാ, കാൻ‌ഗരൂ പൗ, മാങ്കെട്ടി മുതലായവയും കണ്ട് വരുന്നു.
സവേനകളിൽ ധാരാളം പുല്ല് ലഭിക്കുമെന്നതിനാൽ സസ്യഭുക്കുകളായ പലയിനം മൃഗങ്ങളേയും അവയെ ഭക്ഷിക്കുന്ന മാംസഭുക്കുകളേയും ഇവിടെക്കാണാം. ഇവയിൽ പ്രധാനപ്പെട്ട ചില മൃഗങ്ങൾ ആഫ്രിക്കൻ‍ സാവന്ന ആന, ആഫ്രിക്കൻ കാട്ടുനായ, മാംബ, കാട്ടുപൂച്ച, ചക്മാ ബബൂൺ, കീരി, എമു, സീബ്ര, കോല, സിംഹം, മുതല, ജിറാഫ് കാണ്ടാമൃഗംമുതലായവ‌ ആണ്.
ഈ കൃതിയുടെ ഇതിവൃത്തം, ക്രി.വ. 1327-ൽ ഇറ്റലിയിലെ ബെനഡിക്റ്റൻ സന്യാസാശ്രമങ്ങളിലൊന്നിൽ നടന്നതായി സങ്കല്പ്പിക്കപ്പെടുന്ന ഒരു കൊലപാതകപരമ്പരയുടെ അന്വേഷമാണ്. ബെനഡിക്റ്റന്മാരുടെ ആ സന്യാസാശ്രമത്തിൽ ആയിടെ നടന്ന കൊലപാതകങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള അന്വേഷണത്തിന്റെ ചുമതലകിട്ടിയത് സന്ദർഭവശാൽ അവിടെയെത്തിയ ഫ്രാൻസിസ്കൻ സന്യാസിയായ ബാസ്കർ‌വില്ലിലെ വില്യമിനായിരുന്നു. വില്യമിനെ സഹായിക്കാൻ ഉണ്ടായിരുന്നത്, അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശിഷ്യനും സഹചാരിയും ആയിരുന്ന മെൽക്കിലെ അഡ്സോ എന്ന യുവ ബനഡിക്ടൻ സന്യാസാർഥിയായിരുന്നു. വർഷങ്ങൾക്കുശേഷം, വൃദ്ധനായ അഡ്സോ സംഭവങ്ങളെ അനുസ്മരിക്കുന്ന രൂപത്തിലാണ് നോവൽ എഴുതിയിരിക്കുന്നത്. ഏഴുദിവസത്തെ സംഭവങ്ങൾ വിവരിക്കുന്നതിനാൽ നോവലിന് ഏഴ് ഭാഗങ്ങളുണ്ട്. ഓരോഭാഗവും അദ്ധ്യായങ്ങളുടെ സ്ഥാനത്ത് സന്യാസാശ്രമത്തിലെ പ്രാർത്ഥനായാമങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ വിഭജിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
ക്രിസ്തുവിനേയും ക്രിസ്തുമതത്തേയും കുറിച്ചുള്ള ഈ വികലധാരണ നിലനിർത്താൻ എന്തു വിലകൊടുക്കാനും അസഹിഷ്ണുക്കൾ തയ്യാറായിരുന്നു. തോമസ് അക്വീനാസിനെയും മറ്റും പോലുള്ളവരുടെ പഠനങ്ങളുടെ ഫലമായി അരിസ്റ്റോട്ടിലിന്റെ രചനകൾക്ക് അക്കാലത്ത് വലിയ സ്വീകാര്യത കിട്ടിയിരുന്നതുകൊണ്ട്, അരിസ്റ്റോട്ടിലും ഫലിതവിരുദ്ധനായിരുന്നു എന്നു സ്ഥാപിക്കേണ്ടത് ആവശ്യമായിരുന്നു. അരിസ്റ്റോട്ടിലിന്റെ കാവ്യമീമാംസാഗ്രന്ഥമായ പോയറ്റിക്സിന്റെ ട്രാജഡിയെ സംബന്ധിച്ച ആദ്യഭാഗമേ ഇന്ന് ലഭ്യമായിട്ടുള്ളുവെങ്കിലും ആ ഗ്രന്ഥത്തിന് കോമഡിയെ സംബന്ധിച്ച ഒരു രണ്ടാം ഭാഗവും ഉണ്ടെന്ന് വിശ്വാസമുണ്ട്. സന്യാസാശ്രമത്തിലെ ഗ്രന്ഥശാലയിൽ ആ രണ്ടാം ഭാഗത്തിന്റെ ഒരു പ്രതി ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും, അങ്ങനെയൊരു ഗ്രന്ഥം എഴുതപ്പെട്ടിട്ടേയില്ല എന്നായിരുന്നു ഗ്രന്ഥശാലയെ നിയന്തിച്ചിരുന്നവർ പറഞ്ഞിരുന്നത്. ആയിടക്ക് ക്രൈസ്തവവൽക്കരിക്കപ്പെട്ട അരിസ്റ്റോട്ടിലിന്റെ മുദ്രപതിച്ച് ഹാസ്യത്തിന് സ്വീകാര്യത നൽകുന്നത് ഒഴിവാക്കാനായിരുന്നു അങ്ങനെ ചെയ്തത്.
‍സന്യസാശ്രമത്തിലെ ഗ്രന്ഥശാല യൂറോപ്പ് മുഴുവൻ പേരെടുത്തിരുന്നു. ഗ്രന്ഥശാലയെ നിയന്ത്രിച്ചിരുന്നത് പണ്ഡിതന്മാരും അല്ലാത്തവരുമായ കുറേ അസഹിഷ്ണുക്കളായിരുന്നു. അവർക്ക് ഗ്രന്ഥശാല അറിവിന്റെ സ്രോതസ്സെന്നതിനു പകരം ഏറ്റവും നിരുപദ്രവകരമായതല്ലാത്ത എല്ലാ അറിവിലേക്കുമുള്ള വഴി നിയന്ത്രിക്കാനും അടക്കാനുള്ള ഉപകരണമായിരുന്നു. നോവലിന്റെ ആഖ്യാനശൈലിയുടെ ഏകദേശരൂപം കിട്ടാൻ അതിന്റെ ഒരദ്ധ്യായത്തിൽ നടക്കുന്ന "ചിരിയുടെ ശരി" യെക്കുറിച്ചുള്ള ചർച്ച വായിച്ചാൽ മതി. ഹാസ്യം അക്രൈസ്തവമായ ഒരു രസമാണെന്നും ചിരി അനാശാസ്യമാണെന്നുമാണ് അക്കാലത്തെ ഒരു വിശ്വാസധാര പഠിപ്പിച്ചിരുന്നത്. അവതരിച്ച ദൈവവ‍ചനമായ ക്രിസ്തു എപ്പോഴെങ്കിലും ചിരിച്ചിട്ടുണ്ടാകുമോ എന്നത് അന്ന് ഏറെ ചർച്ചചെയ്യപ്പെട്ട ഒരു വിഷയമായിരുന്നു. ആദ്യകാല സഭാപിതാക്കന്മാരിൽ ഒരുവനായ യോഹന്നാൻ ക്രിസോസ്തമസ്, ക്രിസ്തു ഒരിക്കലും ചിരിച്ചിട്ടുണ്ടവില്ല എന്നായിരുന്നത്രെ പഠിപ്പിച്ചത്.
റോസിന്റെ പേര് വായന എളുപ്പമുള്ള പുസ്തകമല്ല. കഥയുടെ സങ്കീർണ്ണതക്കുപുറമേ, അതിൽ ഇടക്കിടെ അർത്ഥം സൂചിപ്പിക്കാതെ ലത്തീൻ ഭാഷയിൽ കൊടുത്തിരിക്കുന്ന ഭാഗങ്ങളും വായനക്കാരെ അകറ്റാൻ പോന്നതാണ്. അത് നിറയെ തത്ത്വചിന്തയുമാണ്. ഇതെല്ലാം കൊണ്ട്, പുസ്തകം പരമാവധി മുപ്പതിനായിരം പ്രതികൾ വിൽക്കുമെന്നാണ് പ്രസാധകർ കരുതിയതത്രെ. എന്നാൽ ഇതിനകം അതിന്റെ ഒരുകോടിയിലേറെ പ്രതികൾ വിറ്റിരിക്കുന്നു. അതിന്റെ സിനിമാരൂപവും വലിയ ജനപ്രീതി നേടിയെങ്കിലും നോവൽ സിനിമയാക്കാൻ അനുമതി നൽകിയതിൽ എക്കോ പിന്നീട് പശ്ചാത്തപിച്ചു. നോവൽ വായിച്ചവരിൽ ഒട്ടേറെപ്പേർ ചലച്ചിത്രം കണ്ടശേഷമാണ് വായനയിലേക്കു വന്നതെന്നും, നോവലിലെ കഥാപാത്രങ്ങളെയും സംഭവങ്ങളേയും ചലച്ചിത്രത്തിന്റെ കണ്ണാടിയിൽ കൂടിയാണ് അത്തരം വായനക്കാർ കാണുകയെന്നും തന്റെ കഥ വായനക്കാരനോട് ആദ്യം പറയുന്നത് മറ്റൊരാളാവുകയെന്നത് എഴുത്തുകാരന് സംതൃപ്തി നൽകാത്ത അനുഭവമാണെന്നും അദ്ദേഹം പറയുന്നു.
ഇറ്റാലിയൻ പ്രതീകശാസ്ത്രജ്ഞനും, മദ്ധ്യകാലപണ്ഡിതനും, നോവലിസ്റ്റുമായ ഉംബർട്ടോ എക്കോ എഴുതിയ നോവലാണ് റോസിന്റെ പേര് . പ്രതീകശാസ്ത്രം, മദ്ധ്യകാലചരിത്രം എന്നീ മേഖലകളിൽ എണ്ണപ്പെട്ട സംഭാവനകൾ നൽകിയ ബുദ്ധിജീവിയെന്ന നിലയിൽ കലാലയവൃത്തങ്ങളിൽ മാത്രം അറിയപ്പെട്ടിരുന്ന എക്കോയുടെ പ്രതിഭ 1970-കളുടെ അവസാനത്തിലാണ്, ആരും പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത ഒരു വഴിക്കു തിരിഞ്ഞത്. തനിക്കു ഒരു സന്യാസിയെ വിഷംകൊടുത്ത് കൊല്ലണമെന്നു തോന്നിയെന്നും ആ തോന്നലാണ് റോസിന്റെ പേര് എന്ന നോവലിന്റെ രചനയിൽ കലാശിച്ചതെന്നും എക്കോ പറയുന്നു.
സെയ്മൂർ ക്രേ സൂപ്പർ കമ്പ്യൂട്ടറുകളുടെ പിതാവായാണ് സെയ്മൂർ ക്രേ എന്ന കമ്പ്യൂട്ടർ ശാസ്ത്രജ്ഞൻ അറിയപ്പെടുന്നത്. അദ്ദേഹം അമേരിക്കൻ ഇലക്ട്രിക്കൽ എഞ്ചിനീയർ ആയിരുന്നു. പതിറ്റാണ്ടുകളായി ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വേഗതയേറിയ കമ്പ്യൂട്ടറുകളുടെ ഒരു ശ്രേണി രൂപകൽപ്പന ചെയ്ത സൂപ്പർ കമ്പ്യൂട്ടർ ആർക്കിടെക്റ്റ്, ഈ മെഷീനുകളിൽ പലതും നിർമ്മിച്ച ക്രേ റിസർച്ച് സ്ഥാപിച്ചു. സൂപ്പർ കമ്പ്യൂട്ടർ വ്യവസായം സൃഷ്ടിച്ചതിന്റെ ബഹുമതി ക്രേയ്‌ക്കുണ്ട്. ഹ്യൂലറ്റ്-പാക്കാർഡിന്റെ അന്നത്തെ ചീഫ് ടെക്‌നോളജി ഓഫീസറായിരുന്ന ജോയൽ എസ്. ബിർൺബോം അദ്ദേഹത്തെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞു: "ഈ വ്യവസായത്തിൽ അദ്ദേഹം ചെലുത്തിയ സ്വാധീനക്കുറിച്ച് വാക്കുകൊണ്ടളക്കാൻ സാധ്യമല്ലെന്ന് തോന്നുന്നു; ഉയർന്ന പെർഫോമൻസുള്ള കമ്പ്യൂട്ടറുകൾ ഇപ്പോൾ സ്ഥിരമായി ചെയ്യുന്ന പല കാര്യങ്ങളും സീമോർ വിഭാവനം ചെയ്തപ്പോൾ അക്കാലത്തുള്ളവർക്ക് വിശ്വസിക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടുള്ള കാര്യമായിരുന്നു.
ക്രേ "സൂപ്പർ കമ്പ്യൂട്ടിംഗ് വ്യവസായത്തിലെ തോമസ് എഡിസൺ" ആണെന്ന് ഇല്ലിനോയിസ് യൂണിവേഴ്സിറ്റിയിലെ നാഷണൽ സെന്റർ ഫോർ സൂപ്പർകമ്പ്യൂട്ടിംഗ് ആപ്ലിക്കേഷന്റെ അന്നത്തെ ഡയറക്ടർ ലാറി സ്മാർ പറഞ്ഞു. 1976 ൽ ക്രേ-1 എന്ന സൂപ്പർ കമ്പ്യൂട്ടർ പുറത്തിറക്കി. സിഡിസി എന്ന കമ്പനിയിൽ വെച്ചാണ് സിഡിസി-1604 എന്ന കമ്പ്യൂട്ടർ ക്രേ രൂപകല്പന ചെയ്തത്.തുടർന്നാണ് ആദ്യത്തെ സൂപ്പർ കമ്പ്യൂട്ടർ എന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കപ്പെടുന്ന സിഡിസി-6600 ക്രേ രൂപകല്പന ചെയ്തത്. അന്ന് നിലവിലുണ്ടായിരുന്ന എല്ലാ കമ്പ്യൂട്ടറുകളേയും പിന്നിലാക്കുന്നതായിരുന്നു ഇത്.
രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധത്തിനായി ഒരു റേഡിയോ ഓപ്പറേറ്ററായി ഡ്രാഫ്റ്റ് ചെയ്യപ്പെടുന്നതിന് മുമ്പ് 1943-ൽ ചിപ്പേവ ഫാൾസ് ഹൈസ്കൂളിൽ നിന്ന് ക്രേ ബിരുദം നേടി. യൂറോപ്പിൽ അദ്ദേഹം പ്രവർത്തിച്ചു, തുടർന്ന് പസഫിക് തിയേറ്ററിലേക്ക് മാറി, അവിടെ ജാപ്പനീസ് നാവിക കോഡുകൾ ബ്രേക്ക് ചെയ്യുന്നതിനായി അദ്ദേഹം പ്രവർത്തിച്ചു. 1949-ൽ അമേരിക്കയിൽ തിരിച്ചെത്തിയ അദ്ദേഹം മിനസോട്ട സർവകലാശാലയിൽ നിന്ന് ബി.എസ്.സി. ഇലക്ട്രിക്കൽ എഞ്ചിനീയറിംഗിൽ ബിരുദം നേടി, തുടർന്ന് 1951-ൽ പ്രായോഗിക ഗണിതത്തിൽ എം.എസ്.സിയും നേടി.
1925-ൽ വിസ്കോൺസിനിലെ ചിപ്പെവ ഫാൾസിൽ സെയ്‌മോർ ആർ., ലിലിയൻ ക്രേ എന്നിവരുടെ മകനായി ക്രേ ജനിച്ചു.അദ്ദേഹത്തിന്റെ പിതാവ് ഒരു സിവിൽ എഞ്ചിനീയറായിരുന്നു, അദ്ദേഹം ശാസ്ത്രത്തിലും എഞ്ചിനീയറിംഗിലും ക്രേയുടെ താൽപ്പര്യം വളർത്തി. എറക്റ്റർ സെറ്റ് ഘടകങ്ങളിൽ നിന്ന് പഞ്ച് ചെയ്ത പേപ്പർ ടേപ്പ് മോഴ്സ് കോഡ് സിഗ്നലുകളാക്കി മാറ്റുന്ന ഒരു ഉപകരണം നിർമ്മിക്കാൻ പത്താം വയസ്സിൽ തന്നെ അദ്ദേഹത്തിന് കഴിഞ്ഞു. കുടുംബവീടിന്റെ ബേസ്‌മെന്റ് യുവാവായ ക്രേയ്ക്ക് ഒരു "ലബോറട്ടറി" ആയി നൽകി.
ജമ്മുവിലെ നവ സഹാറിൽ 1904 ഏപ്രിൽ 11നാണ്‌ സൈഗാൾ ജനിച്ചത്. സംഗീതത്തോട് അടങ്ങാത്ത അഭിനിവേശമുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും ജീവിത സാഹചര്യങ്ങൾ നിമിത്തം സംഗീതാഭ്യസനം നടത്താൻ അദ്ദേഹത്തിന്‌ കഴിഞ്ഞില്ല. ദാരിദ്ര്യം കാരണം ചെറുപ്പത്തിൽതന്നെ സ്കൂൾ വിദ്യാഭ്യാസം നിർത്തേണ്ടി വന്ന അദ്ദേഹം ജീവിക്കാൻ വേണ്ടി റെയിൽവേ ടൈംകീപ്പറായി ജോലിക്കു ചേർന്നു. പിന്നീട് റമിങ്ടൺ ടൈപ്പ് റൈറ്റർ കമ്പനിയിൽ സെയിൽസ്മാനും ഹോട്ടൽ മാനേജരുമൊക്കെയായി അദ്ദേഹം ജോലിചെയ്തു.ഈ സമയത്തെല്ലാം തന്നെ സംഗീതത്തൊടുള്ള അടങ്ങാത്ത ഭ്രമം അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഉള്ളിൽ ഊണ്ടായിരുന്നു. 1930-ൽ കൽക്കത്തയിലെ ന്യൂ തിയറ്ററിന്റെ പ്രധാന ചുമതലക്കാരനായ ബി.എൻ. സിർക്കാർ സൈഗളിലനെ അവിടേക്ക് ക്ഷണിച്ചതൊടെ ആ ജീവിതത്തിൽ വഴിത്തിരിവുണ്ടായി.
കുന്ദൻലാൽ സൈഗാൾ പ്രതിഭാശാലിയായ ഒരു നടനും ഗായകനുമായിരുന്നു. 15 വർഷം മാത്രം നീണ്ടുനിന്നാ അദ്ദേഹത്തിന്റെ സിനിമാജീവിതത്തിൽ 36 സിനിമകളിൽ അദ്ദേഹം അഭിനയിച്ചു. ഇതിൽ 28 എണ്ണം ഹിന്ദി/ഉറുദു ഭാഷകളിലായിരുന്നു. എഴ് ബംഗാളി സിനിമകളിലും ഒരു തമിഴ് സിനിമയിലും അദ്ദേഹം അഭിനയിച്ചു. അദ്ദേഹം ആലപിച്ച 188 ഗാനങ്ങളിൽ 145 എണ്ണം സിനിമാഗാനങ്ങളും 43 എണ്ണം സിനിമേതര ഗാനങ്ങളുമായിരുന്നു.
1997 - വിപ്രോയ്ക്ക് ലെവൽ 3 സർട്ടിഫിക്കേഷൻ ലഭിക്കുന്നു, എന്റർപ്രൈസ് വൈഡ് പ്രോസസ്സുകൾ നിർവചിച്ചിരിക്കുന്നു
സിക്‌സ് സിഗ്മ സംരംഭത്തിന്റെ തുടക്കം, പ്രോജക്ട് തലത്തിൽ ആരംഭിച്ച വൈകല്യങ്ങൾ തടയുന്നതിനുള്ള നടപടികൾ.
ഇപ്പോഴത്തെ ചെയർമാൻ അസിം പ്രേംജിയുടെ പിതാവ് ഹാഷം പ്രേംജി 1945-ൽ സ്ഥാപിച്ച വെസ്റ്റേൺ ഇന്ത്യാ വെജിറ്റെബിൾ പ്രോഡക്റ്റ്സ് എന്ന സസ്യ എണ്ണ കമ്പനിയിൽനിന്നാണ് ഇന്നത്തെ വിപ്രോയുടെ തുടക്കം. മഹാരാഷ്ട്രയിലെ അമല്നീരിൽ സ്ഥാപിച്ച വനസ്പതി നിർമ്മാണ ഫാക്ടറിയിൽ നിന്നു തുടങ്ങിയ വിപ്രൊ പിന്നീട് പല മേഖലകളിലേക്കും പ്രവർത്തനം വ്യാപിപ്പിച്ചു. 1970കളുടെ അന്ത്യത്തിൽ വിപ്രോ ഐ.ടി മേഖലയിലേക്ക് പ്രവർത്തനങ്ങൾ വ്യാപിപ്പിച്ചു.
വിവരസാങ്കേതിക വിദ്യാ സർ‌വ്വീസ് രംഗത്ത് പ്രവർത്തിക്കുന്ന ഒരു ഇന്ത്യൻ കമ്പനിയാണ്‌ 1980-ൽ ആരംഭിച്ച വിപ്രോ ടെക്നോളജീസ്. ഇത് വിപ്രോ ലിമിറ്റഡിന്റെ ഗ്ലോബൽ ഐ.ടി സ‌ർ‌വീസസ് വിഭാഗമാണ്‌. ബാംഗ്ലൂർ ആസ്ഥാനമായ ഈ കമ്പനി ഇന്ത്യയിലെ മൂന്നാമത്തെ ഏറ്റവും വലിയ ഐ.ടി കമ്പനിയാണ്‌. 2002-വിപ്രോ സ്വന്തമാക്കിയ ഒരു ബി.പി.ഒ. കമ്പനിയിലെ ഉദ്യോഗസ്ഥരടക്കം ഈ കമ്പനിക്ക് സെപ്തംബർ 2009 പ്രകാരം 97981 ജീവനക്കാർ ഉണ്ട്
ഇത് ഒരു റേഡിയോആക്ടീവ് കൃത്രിമ മൂലകമാണ്. 29 മണിക്കൂർ അർദ്ധായുസുള്ള 268 ആണ് ഇതിന്റെ ഏറ്റവും സ്ഥിരതയുള്ള ഐസോട്ടോപ്പ്. ട്രാൻസ്‌ആക്ടിനൈഡ് ഐസോട്ടോപ്പുകളിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ആയുസുള്ളത് ഈ ഐസോട്ടോപ്പിനാണ്. ഈ മൂലകത്തെ ആവർത്തനപ്പട്ടികയിലെ അഞ്ചാം ഗ്രൂപ്പിൽ ഉൾപ്പെടുത്തുന്നതിനാവശ്യമായ തെളിവുകൾ രാസപരീക്ഷണങ്ങളിലൂടെ ലഭിച്ചിട്ടുണ്ട്.
1970 ഏപ്രിലിൽ ബെർക്ലിയിലെ കാലിഫോർണിയ സർ‌വകലാശാലയിൽ ആൽബർട്ട് ഗിയോർസോയുടെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള സംഘം 260 ന്റെ നിർമ്മാണത്തിനുതകുന്ന ന്യൂക്ലിയർ പ്രവർത്തനം പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു.
ആവർത്തനപ്പട്ടികയിലെ 105ആം മൂലകമാണ് ഡൂബ്നിയം. ഇതിന്റെ രണ്ട് രീതിയിലുള്ള ഇലക്ട്രോൻ വിന്യാസങ്ങൾ:
ഈ ഗോത്രത്തിലെ ഭാഷകൾ വിയോഗാത്മകങ്ങളാണ്‌. ഇതിലെ ഒരു വാക്യത്തിന്‌ ശബ്ദങ്ങളുടെ പരസ്പര ബന്ധം കുറിയ്ക്കുന്നത് പദങ്ങളുടെ സ്ഥാനം മൂലമാണ്‌. അതിനാൽ വാക്യത്തിൽ ശബ്ദങ്ങളുടെ സ്ഥാനത്തിന്‌ വളരെയധികം പ്രാധാന്യമുണ്ട്.
ഓരോ ശബ്ദവും ഓരോ അക്ഷമാണ്‌. ഇവയെല്ലാം അവ്യങ്ങളാണ്‌. ഒരു ശബ്ദത്തിനും രൂപമാറ്റം ഉണ്ടാകുന്നില്ല. ചൈനീസ് അക്ഷരമാലയിൽ അഞ്ഞൂറിനും ആയിരത്തിനുമിടയിൽ ഏകാക്ഷര ശബ്ദങ്ങൾ പ്രചാരത്തിലുണ്ട്.
ഒരേ ശബ്ദത്തിന്‌ സ്വരഭേദം കൊണ്ട് വിവിധങ്ങളായ അർത്ഥം പ്രകടിപ്പിക്കുന്നതിന്‌ കഴിയുന്ന ഭാഷഗോത്രമാണിത്. പ്രധാനമായും നാല്‌ സ്വരങ്ങാൽ മാത്രമേ ഈ ഭാഷയിലുള്ളൂ എങ്കിലും ചില ഉപഭാഷകളിലും മൊഴിഭേദങ്ങളിലും ഇതിന്‌ ഏറ്റക്കുറച്ചിലുകൾ ഉണ്ട്.
ഈ ഭാഷകൾക്ക് സുനിശ്ചിതമായ വ്യാകരണ നിയമങ്ങളില്ല. ഒരേ ശബ്ദം സന്ദർഭത്തിനനുസരിച്ച് നാമമോ, ക്രിയയോ, വിശേഷണമായോ ഉപയോഗിക്കുന്നു.
പദങ്ങളുടെ സ്ഥാനം മൂലം യഥാർത്ഥത്തിൽ ഉദ്ദേശിച്ചത് പറയാൻ കഴിയാതെ വരുമ്പോൾ അക്ഷരങ്ങൾക്ക് സഹായകമായി ചില സഹായക ശബ്ദങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്. അതിനാൾ ഈ ഗോത്രത്തിലെ ഭാഷകളെ നിപാതപ്രധാനങ്ങൾ എന്നുവിളിക്കുന്നു.