polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
വടക്കേ അമേരിക്കയുടെ കിഴക്കൻ തീരത്ത് മെക്സിക്കോ ഉൾക്കടലിൽ നിന്നെത്തുന്ന കാറ്റുകളുടെ താപനിലയിൽ വാരാവാരം വ്യതിയാനം ഉണ്ടാകുന്നത് ന്യൂഫൌണ്ട്ലൻഡ് തീരത്തുരൂപം കൊള്ളുന്ന വാതമുഖത്തിന്റെ സ്വഭാവത്തിലും പ്രതിഫലിക്കുന്നു. ശൈത്യകാലത്തും ഈ പ്രഭാവം നിലനില്ക്കാം. ഇതുമൂലം ചക്രവാതങ്ങളുടെ എണ്ണത്തിലും ശക്തിപ്രാപിക്കലിലും സഞ്ചാരപഥത്തിലും വ്യതിയാനങ്ങൾ അനുഭവപ്പെടാം. ശൈത്യകാലാവസ്ഥ എല്ലാവർഷവും ഒരേപോലെയായിരിക്കണമെന്നുമില്ല. സാധാരണയായി നിമ്നമർദമേഖലയായി വർത്തിക്കുന്ന ഐസ്ലൻഡ് ഒരു ഉച്ചമർദമേഖലയായിമാറിയ ശൈത്യകാലങ്ങളും ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്. ഇങ്ങനെ സംഭവിക്കുമ്പോൾ വടക്കേ അമേരിക്കൻ തീരത്ത് നിന്നെത്തുന്ന ചക്രവാതങ്ങൾ ഗതിമാറി ഡേവിസ് ജലസന്ധിയിലൂടെ അസോർസ് ദ്വീപുകളുടെ ദിശയിൽ നിഷ്ക്രമിക്കുന്നു. സാധാരണ ഗതിയിൽ യൂറോപ്പിലേക്കു നീങ്ങേണ്ട നീരാവിഭരിതമായ ഊഷ്മള വായുപിണ്ഡങ്ങൾക്കുപകരം ആർട്ടിക്കിൽ നിന്നെത്തുന്ന ശൈത്യവാതങ്ങൾ ആഞ്ഞടിക്കുന്നു; ഉന്മേഷകരമായ കാലാവസ്ഥയ്ക്കുപകരം അതിശൈത്യം അനുഭവപ്പെടുകയും ചെയ്യും.
35-40 അക്ഷാംശങ്ങൾക്കിടയ്ക്കുള്ള ഉപോഷ്ണമേഖലാഭിസരണത്തിലെ ജലനിമജ്ജനത്തിൽനിന്നാണ് മധ്യജലപിണ്ഡങ്ങൾ രൂപംകൊള്ളുന്നത്. താപത്തിനും ലവണതയ്ക്കും തമ്മിലുള്ള രേഖീയഖണ്ഡംമൂലം, ഇവയെ വേർതിരിച്ചറിയാൻ കഴിയുന്നു. ബാഷ്പീകരണത്തിന്റെ ആധിക്യംമൂലം സാന്ദ്രത വർധിച്ചു താഴ്ന്ന്, ജിബ്രാൾട്ടർ കടലിടുക്കുകളിലൂടെ ഒഴുകിപ്പോകുന്നതാണ് മെഡിറ്ററേനിയൻ ജലമായിത്തീരുന്നത്. ഉത്തര അത്ലാന്തിക് വിതലജലവും ഉത്തര അത്ലാന്തിക് അഗാധജലവും ലാബ്രഡോർ കടലിൽ വച്ച് രൂപം പ്രാപിച്ചു താഴ്ന്നു താഴോട്ടൊഴുകുന്നു. അന്റാർട്ടിക് അഭിസരണത്തിലുണ്ടാകുന്ന നിമജ്ജനത്തിൽ നിന്നാണ് അന്റാർട്ടിക് മാധ്യമികജലം രൂപം പ്രാപിക്കുന്നത്. വർഷണം അധികമുള്ള ഭാഗങ്ങളിലാണ് ഇതുദ്ഭവിക്കുന്നത്. വെഡൽ കടലിൽ പ്രതലജലം നിമജ്ജനം ചെയ്യുന്നതിന്റെ ഫലമായാണ് അന്റാർട്ടിക് വിതലജലം ഉണ്ടാകുന്നത്. എല്ലാ ജലപിണ്ഡങ്ങളിലുംവച്ച് കനംകൂടിയതാണ് ഈ ജലം. ഏറ്റവും കുറഞ്ഞ ലവണതയും ഊഷ്മാവും ആണ് ഇതിന്റെ പ്രത്യേകതകൾ.
ഐസ്ലൻഡ്, അസോർസ്, അസെൻഷൻ, സെന്റ് ഹെലീന, ട്രിസ്റ്റൻ ദ കൂന, ഗൌഫ്, ബൂവേ എന്നിവ ആദ്യത്തെ വിഭാഗത്തിലും കാനറി ദ്വീപുകൾ, മദീര, കേപ് വെർദെ ദ്വീപുകൾ, ഫർത്താണ്ടോ ദെ നൊറോണാ എന്നിവ രണ്ടാമത്തെ വിഭാഗത്തിലും പെടുന്നു. മറ്റൊരിനം അഗ്നിപർവത ദ്വീപുകളെയാണ് ചാപാകാരങ്ങളായ ലിറ്റിൽ അന്റീലസ്, സൌത്ത് സാൻഡ്വിച്ച് ദ്വീപസമൂഹങ്ങൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്നത്. വൻകരാശിലാക്രമങ്ങളും ലാവാപടലങ്ങളും ഇടകലർന്ന സംരചന പ്രദർശിപ്പിക്കുന്ന ദ്വീപുകളാണ് ഗ്രേറ്റർ അന്റീലിസ് സൌത്ത് ജോർജിയ, സൌത്ത് ഓർക്നീ , എന്നീ ദ്വീപസമൂഹങ്ങൾ. വൻകരാശിലകളെമാത്രം ഉൾക്കൊള്ളുന്ന ദ്വീപുകളും അറ്റ്‌ലാന്റിക്കിലുണ്ട്; ബ്രിട്ടിഷ് ദ്വീപുകൾ, ന്യൂഫൌണ്ട് ലൻഡ്, ഫാക്ലൻഡ് ദ്വീപുകൾ തുടങ്ങിയവ ഇക്കൂട്ടത്തിൽപ്പെടുന്നു.
മഹാസമുദ്രങ്ങളിൽ വിസ്തൃതിയിൽ രണ്ടാംസ്ഥാനത്തുള്ള സമുദ്രമാണ് . 10,64,00,000 ച.കി.മീ. വിസ്തീർണ്ണമുള്ള ഈ സമുദ്രം ഭൂമിയുടെ മൊത്തം ഉപരിതലത്തിന്റെ ഇരുപത് ശതമാനവും, മൊത്തം ജലവ്യാപ്ത ഉപരിതലത്തിന്റെ ഇരുപത്തി ആറു ശതമാനവും ആണ്. വടക്കേയറ്റം ആർട്ടിക് സമുദ്രവും, കിഴക്കുഭാഗത്ത് യൂറോപ്പ്, ആഫ്രിക്ക വൻ കരകളും, പടിഞ്ഞാറുഭാഗത്ത് വടക്കേ അമേരിക്ക, തെക്കേ അമേരിക്ക വൻ കരകളും, തെക്കു ഭാഗത്ത് അന്റാർട്ടിക്കയും സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. 330 മീറ്റർ ശരാശരി ആഴമുള്ള അറ്റ്‌ലാന്റിക് സമുദ്രത്തിന്റെ പരമാവധി ആഴം 8,380 മീറ്ററാണ്. ഗ്രീക്ക് പുരാണത്തിലെ അറ്റ്‌ലസ് എന്ന ദേവനിൽ നിന്നാണ് സമുദ്രത്തിന് ആ നാമം ലഭിച്ചത്. അറ്റ്‌ലാന്റിക് സമുദ്രത്തിന്റെ ഭൂമധ്യരേഖക്ക് വടക്കുള്ള ഭാഗത്തെ വടക്കേ അറ്റ്‌ലാന്റിക് മഹാസമുദ്രമെന്നും തെക്കുഭാഗത്തെ തെക്കെ അറ്റ്‌ലാന്റിക് സമുദ്രമെന്നും പരാമർശിക്കാറുണ്ട്.
അറ്റ്‌ലാന്റിക്കിലെ അഗാധജലത്തിന്റെ പ്രധാന പ്രഭവസ്ഥാനങ്ങൾ രണ്ടും അറ്റ്‌ലാന്റിക് സമുദ്രത്തിൽ തന്നെയാണ്. ഇവയെ ലോകസമുദ്രങ്ങളുടെ ജലഗതിക നിമജ്ജനസ്ഥാനങ്ങൾ എന്നു വിളിക്കുന്നു. ഉത്തര അറ്റ്‌ലാന്റിക്കിൽ ഗ്രീൻലൻഡിനു തൊട്ടു തെക്കായി ലാബ്രഡോർ-ഇർമിംഗർ കടലുകളിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ആദ്യത്തേത് ഉത്തര അറ്റ്‌ലാന്റിക് വിതലജലത്തിനു രൂപം നല്കുന്നു. ഈ ജലത്തിന്റെ നിമജ്ജനം ഒരു ഇടുങ്ങിയ അഗാധജലപ്രവാഹത്തിനു രൂപം കൊടുക്കുകയും അത് അമേരിക്കയുടെ കിഴക്കൻ തീരത്തുകൂടി ഒഴുകുകയും ചെയ്യുന്നു. ദക്ഷിണാർധഗോളത്തിലെ ഉപോഷ്ണമേഖലാഭിസരണത്തിലെത്തുമ്പോൾ ഇതു കിഴക്കോട്ടു തിരിഞ്ഞു മറ്റു സമുദ്രങ്ങളിലേക്ക് ഒഴുകുന്നു എന്നാണ് കരുതപ്പെടുന്നത്. ഉത്തര അറ്റ്‌ലാന്റിക്കിലെ അഗാധജലപരിസഞ്ചരണം അപ്രദക്ഷിണമാണ്. ഇതിനുമീതെ പ്രദക്ഷിണദിശയിൽ ഒരു ഉപോഷ്ണമേഖലാ പരിസഞ്ചരണവുമുണ്ട്.
ലോകസമുദ്രങ്ങളിൽ ഏറ്റവും പ്രായം കുറഞ്ഞതാണ് അറ്റ്‌ലാന്റിക് എന്ന് ഭൂവിവർത്തനിക പഠനങ്ങൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. അറ്റ്‌ലാന്റിക്കിന്റെ ഇരുതീരങ്ങളും തമ്മിലുള്ള രൂപസാദൃശ്യവും, ജീവാശ്മീയപഠനങ്ങളും, പ്രാചീനകാലങ്ങളിലെ കാന്തികവും കാലാവസ്ഥാപരവുമായ അവസ്ഥകളെക്കുറിച്ചുള്ള അറിവും ഈ സമുദ്രത്തിന്റെ ഉദ്ഭവത്തിൽ വൻകരാ വിസ്ഥാപനം ഗണ്യമായ പങ്കു വഹിച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന വാദത്തെ ന്യായീകരിക്കുന്നു. ഇതു വിശദീകരിക്കാൻ പല ശ്രമങ്ങളും നടന്നിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ ഇതേവരെ രൂപം കൊണ്ടിട്ടുള്ള പരികല്പനകളൊന്നും തന്നെ പൂർണമായി സ്ഥിരീകരിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല. അറ്റ്‌ലാന്റിക്കിന്റെ ഉദ്ഭവത്തെക്കുറിച്ച് ഭൂവിജ്ഞാനികൾ ഭിന്നാഭിപ്രായക്കാരാണെങ്കിലും ഈ സമുദ്രം പ്രായേണ പ്രായം കുറഞ്ഞതാണെന്ന കാര്യത്തിൽ അവരെല്ലാവരും യോജിക്കുന്നു.
ഉത്തര അറ്റ്‌ലാന്റിക്കിന്റെ തെക്കുകിഴക്കു ഭാഗത്ത്, അറ്റ്‌ലാന്റിക് പ്രതല ജലം ജിബ്രാൾട്ടർ ജലസന്ധിയിലൂടെ മെഡിറ്ററേനിയൻ കടലിലേക്കാണ് ഒഴുകുന്നത്. ഇതിനുപകരം ജലസന്ധിയുടെ അടിത്തട്ടിലൂടെ ഉയർന്ന ലവണതയുള്ള മെഡിറ്ററേനിയൻ അധജലം അത്ലാന്തിക്കിലേക്കു കടക്കുന്നു. ഈ ജലം ഉത്പതന വിധേയമായി പ്രതലത്തിലെത്തി കാനറീസ് പ്രവാഹത്തിനു പോഷകമാവുന്നു. നോർത്ത് അറ്റ്‌ലാന്റിക് പ്രവാഹത്തിന്റെ തെക്കുപടിഞ്ഞാറു ശാഖയായ കാനറീസ് പ്രവാഹം ഇതുമൂലം ശക്തിപ്രാപിച്ച് വടക്കുപടിഞ്ഞാറൻ ആഫ്രിക്കയുടെ തീരത്തേക്ക് ഒഴുകുന്നു. തുടർന്ന് പടിഞ്ഞാറോട്ടു ഗതിമാറി നോർത്ത് ഇക്വറ്റോറിയൽ പ്രവാഹത്തിൽ ലയിക്കുകയും അന്തിമമായി ഉഷ്ണജല പ്രവാഹ മാവുന്നതോടെ വടക്കുപടിഞ്ഞാറൻ ദിശയിൽ ഗതിമാറുകയും ചെയ്യുന്നു.
അറ്റ്‌ലാന്റിക്കിന്റെ തെക്കും വടക്കും അതിരുകൾ വ്യക്തമായി നിർവചിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല. ആർട്ടിക്-അന്റാർട്ടിക് സമുദ്രങ്ങളെ സ്വതന്ത്ര സമുദ്രങ്ങളായി അംഗീകരിക്കാത്ത ത്രിസമുദ്രവാദമനുസരിച്ച് അറ്റ്‌ലാന്റിക് സമുദ്രം അന്റാർട്ടിക് വൻകരയിൽനിന്ന് ബെറിങ് കടലിടുക്കു വരെ നീണ്ടുകിടക്കുന്നു. അറ്റ്‌ലാന്റിക്കിനെ ശാന്തസമുദ്രത്തിൽനിന്നു വേർതിരിക്കുന്നതു ബെറിങ് കടലിടുക്കാണ്. ദക്ഷിണ അമേരിക്കയ്ക്കും അന്റാർട്ടിക്കയ്ക്കും ഇടയ്ക്കുള്ള ഏറ്റവും നീളം കുറഞ്ഞ പ്രദേശമാണ് തെക്കേ അതിർത്തി. ഇത് കേപ്ഹോണിനും അന്റാർട്ടിക്കയ്ക്കും ഇടയ്ക്ക് പശ്ചിമ രേഖാ. 6804'-ൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. കിഴക്ക് ഇന്ത്യാ സമുദ്രത്തിൽനിന്ന് അറ്റ്‌ലാന്റിക് സമുദ്രം വേർതിരിയുന്നതു പൂർവരേഖാ. 20 യിലാണ്.
വിസ്തീർണം കൊണ്ട് ഒന്നാം സ്ഥാനത്തല്ലെങ്കിലും ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും കൂടുതൽ പ്രവാഹജലത്തെ ഏറ്റുവാങ്ങുന്ന സമുദ്രമാണ് അറ്റ്‌ലാന്റിക്. ലോകത്തിലെ വൻനദികളിൽ ഏറിയ കൂറും ഈ സമുദ്രത്തിലാണ് നിപതിക്കുന്നത്. ഭൂമുഖത്തെ വൻനദികളിൽ കോംഗോ, നൈജർ, ല്വാർ എന്നിവ പടിഞ്ഞാറോട്ടൊഴുകിയും ആമസോൺ, റയോദെലാപ്ളാറ്റ, സെയ്ന്റ് ലാറൻസ് എന്നിവ കിഴക്കോട്ടൊഴുകിയും അറ്റ്‌ലാന്റിക്കിൽ പതിക്കുന്നു. ഈ സമുദ്രത്തിന്റെ അനുബന്ധകടലുകളായ മെഡിറ്ററേനിയൻ കടൽ‍, കരിങ്കടൽ, നോർത്ത് സീ, ബാൾട്ടിക് കടൽ, മെക്സിക്കോ ഉൾക്കടൽ എന്നിവയിലേക്കൊഴുകുന്ന നൈൽ‍, ഡാന്യൂബ്, റൈൻ, എൽബ്, മിസ്സൌറി-മിസ്സിസിപ്പി, റയോദെ ഗ്രാൻഡോ തുടങ്ങിയവയിലെ ജലവും ഫലത്തിൽ അറ്റ്‌ലാന്റിക്കിനെയാണ് പോഷിപ്പിക്കുന്നത്.
ഭൂഖണ്ഡസമീപസ്ഥങ്ങൾ, സമുദ്രീയങ്ങൾ എന്നിങ്ങനെ രണ്ടിനം ദ്വീപുകളാണ് അത്ലാന്തിക് സമുദ്രത്തിലുള്ളത്. സ്പിറ്റ്സ് ബർഗൻ, ബ്രിട്ടിഷ് ദ്വീപുകൾ, ന്യൂഫൌണ്ട്ലൻഡ്, ഗ്രേറ്റ് അന്റീലിസ്, ഫാക്ലൻഡ് ദ്വീപുകൾ എന്നിവ ആദ്യ വിഭാഗത്തിന് ഉദാഹരണങ്ങളാകുന്നത്. ഗ്രീൻലൻഡിനെ വടക്കേ അമേരിക്കയുടെ ഒരു ഭാഗമായാണ് കണക്കാക്കുന്നത്. ബർമ്യൂഡ ദ്വീപസമൂഹങ്ങൾ ലോകത്തിലെതന്നെ ഏറ്റവും ഉത്തരസ്ഥിതങ്ങളായ പവിഴ ദ്വീപുകളാണ്; രണ്ടാമത്തെ വിഭാഗത്തിൽപ്പെടുന്ന ഐസ്ലൻഡ്, സെന്റ് ഹെലീന എന്നീ ദ്വീപുകൾ ശിലകളുടെ ആധാരതലങ്ങൾ ഇല്ലാത്ത അഗ്നിപർവതജന്യങ്ങളും. എന്നാൽ അസോർസ്, കേപ്വെർദെ എന്നിവ ശിലകളുടെ അടിത്തറയോടുകൂടിയ അഗ്നിപർവതജന്യ ദ്വീപുകളുമാണ്.
വൻകരകളുടെ അടിവാരത്ത് 2,450 - 4,575 മീ. ആഴത്തിൽ രൂപംകൊണ്ടുകാണുന്ന തിട്ടു കൾക്ക് വടക്കുപടിഞ്ഞാറെ ആഫ്രിക്ക, അൻഗോള, അർജന്റീന, എന്നിവയുടെ തീരങ്ങളിലും യു.എസ്സിന്റെ കിഴക്കൻ സമുദ്രാതിർത്തി പ്രദേശങ്ങളിലും 500 കി.മീറ്ററോളം വിസ്തൃതിയുണ്ട്. മറ്റിടങ്ങളിൽ ഈ തിട്ടുകൾ നന്നെ ഇടുങ്ങിയവയാണ്. ലക്ഷക്കണക്കിനു വർഷങ്ങളായി തിരമാലകളുടെ അപരദന പ്രവർത്തനത്തിലൂടെയും നദികൾ നിക്ഷേപിക്കുന്ന ശിലാപദാർഥങ്ങൾ അടിഞ്ഞുകൂടുന്നതിന്റെയും ഫലമായി ഉണ്ടാകുന്ന ഈ തിട്ടുകൾക്ക് 3,050 - 15,250 മീ. കനമുണ്ട്. ഇവയ്ക്കടിയിലാണ് ഭൂമുഖത്തെ ഏറ്റവും സമ്പന്നമായ പെട്രോളിയ-പ്രകൃതിവാതക-കൽക്കരി നിക്ഷേപങ്ങൾ കണ്ടെത്തിയിട്ടുള്ളത്.
ഉത്തര അറ്റ്‌ലാന്റിക്കിന്റെ കിഴക്കും പടിഞ്ഞാറുമുള്ള വൻകരാചരിവുകളിൽ വിള്ളലുണ്ടാക്കുന്ന ചാലുകൾക്ക് കീഴ്ക്കാംതൂക്കായ ഭിത്തികളും കടൽത്തട്ടിന്റെ പൊതുനിരപ്പിൽ നിന്ന് 180 മീ. വരെ ആഴത്തിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന സമനിരപ്പായ സ്ഥലങ്ങളുമുണ്ട്. ഇവയുടെ താഴ്വരകൾക്ക് 5 മുതൽ 8 വരെ കി.മീ. നീളമുണ്ട്. ബാഫിൻ ഉൾക്കടലിൽ ആരംഭിച്ച് ന്യൂ ഫൌണ്ട്ലൻഡിനെ ചുറ്റി അറ്റ്‌ലാന്റിക് തടത്തിലൂടെ നേറസ്ഡീപ്പ് വരെ നീണ്ടുകിടക്കുന്ന മധ്യ അറ്റ്‌ലാന്റിക് കന്ദരമാണ് ഇവയിലേറ്റവും പഠനവിഷയമായിട്ടുള്ളത്. വിക്ഷോഭപ്രവാഹങ്ങൾ രൂപപ്പെടുത്തിയവയാണ് ഈ ചാലുകൾ എന്നാണ് ഭൌമശാസ്ത്രജ്ഞനായ മോറിസ് എവിംഗിന്റെ അഭിപ്രായം.
അന്റാർട്ടിക്കിൽ നിന്നുള്ള ഹിമാനികൾ ദക്ഷിണാർധ ഗോളത്തിലെ ഹേമന്തത്തിൽ തെക്കേ അക്ഷാംശം 55 വരെ എത്തുന്നു. ദക്ഷിണ ഗ്രീഷ്മത്തിന്റെ അവസാനത്തിൽ വെഡൽ കടലിന്റെ കിഴക്കും പടിഞ്ഞാറും തീരങ്ങൾ ഹിമരഹിതങ്ങളാണെങ്കിലും മറ്റു ഭാഗങ്ങൾ മുഴുവനും ഹിമാവൃതമാണ്. അന്റാർട്ടിക്കിൽനിന്നു വിട്ടുപോരുന്ന ഹിമാനികൾ കിഴക്കോട്ടും വടക്കോട്ടും നീങ്ങുന്നു. ഇവയ്ക്ക് 96 കി.മീ. വരെ നീളവും 25 മുതൽ 32 വരെ കി.മീ. വീതിയും 30 മീറ്ററോളം ഉയരവുമുണ്ടാകാറുണ്ട്. ഈ ഹിമാനികളുടെ വടക്കെ അതിർത്തി ഏതാണ്ട് തെക്കേ അക്ഷാംശം 42; യിലാണ് രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ളത്.
ചാപാകാരങ്ങളായ കരീബിയൻ സൌത്ത് സാൻഡ്വിച്ച് ദ്വീപസമൂഹങ്ങളുടെ അരികിലുള്ള സമുദ്രതടങ്ങളിൽ 3,050 മീ. താഴ്ചയിൽ കുത്തിറക്കമുള്ള കിടങ്ങുകൾ രൂപം കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. സമുദ്രനിരപ്പിൽനിന്ന് 7,600 മീ.ലേറെ താഴ്ചയുള്ളവയാണ് ഇവ. കരീബിയൻ കടലിലും മെഡിറ്ററേനിയൻ കടലിലും അടിത്തട്ടിലെ ചിലയിടങ്ങൾക്ക് 7,000 മീ.ലേറെ ആഴമുണ്ട്. കരീബിയൻ കടലിലെ അഗാധതടങ്ങൾക്ക് അറ്റ്‌ലാന്റിക്കിന്റെ മറ്റു നിതല തടങ്ങളുമായി നേരിട്ടുബന്ധം പുലർത്താനാവും. മറിച്ച് മെഡിറ്ററേനിയനിലെ ജലവിനിമയം പൂർണമായും ജിബ്രാൾട്ടർ ജലസന്ധിയിലൂടെ മാത്രമാണ് സാധ്യമാകുന്നത്.
വ്യാപ്തി, വിസ്തൃതങ്ങളായ വൻകരാവേദികകൾ, താരതമ്യേന കനത്ത പ്രവാഹ ജലപോഷണം, ജലചംക്രമണ വ്യവസ്ഥ എന്നിവയെല്ലാം അറ്റ്‌ലാന്റിക്കിൽ ജീവജാലങ്ങളുടെ പ്രജനന വൃദ്ധിക്കും ബാഹുല്യത്തിനും കളമൊരുക്കുന്ന ഘടകങ്ങളാണ്. ജൈവവൈവിധ്യത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ പസഫിക്കിനു തൊട്ടുപിന്നിലാണ് അറ്റ്‌ലാന്റിക് സമുദ്രം. വൻകരയുടെ അരികുകളിൽ, പ്രത്യേകിച്ച് തീരതടങ്ങളിൽ, വൈവിധ്യമാർന്ന കളച്ചെടികൾ ധാരാളമായി വളരുന്നുണ്ട്. ഇവയിൽ അപൂർവമായി, ഉത്തര അറ്റ്‌ലാന്റിക്കിലെ കെൽപ് ഇനങ്ങളെപ്പോലെ സാമ്പത്തിക പ്രാധാന്യമുള്ളവയുമുണ്ട്.
അറ്റ്‌ലാന്റിക് കടൽത്തറയിലെ സവിശേഷ ഭൂരൂപമാണ് മധ്യ-അറ്റ്‌ലാന്റിക് വരമ്പ് . തെക്കുവടക്കു ദിശയിലായി അറ്റ്‌ലാന്റിക്കിന്റെ മധ്യത്തിൽ ഉടനീളം എഴുന്നു നില്ക്കുന്ന ജലമഗ്നമലനിരകളാണ് സമുദ്രാന്തര വരമ്പുകൾ. സമുദ്രമധ്യത്ത് കടൽത്തറയുടെ മൂന്നിലൊന്നോളം വ്യാപിച്ച് അവസ്ഥിതമായിരിക്കുന്ന ഈ മലനിരകൾ ചിലയിടങ്ങളിൽ 1,600 കി.മീറ്ററോളം വീതിയിൽ കാണപ്പെടുന്നു. സൂക്ഷ്മപരിശോധനയിൽ ഇത് ഭൂഗോളം ചുറ്റി രൂപംകൊണ്ടിട്ടുള്ള ജലാന്തരമലനിരകളുടെ അറ്റ്‌ലാന്റിക്-ഘടകമാണെന്ന് വ്യക്തമായിട്ടുണ്ട്.
എന്നാൽ വടക്കേ അക്ഷാംശം 15 മുതൽ 30 വരെയുള്ള ഭാഗത്ത് പ്രബലമായി നിലകൊള്ളുന്ന ഉച്ചമർദ്ദാവസ്ഥ കനത്ത കാറ്റുകൾക്കുള്ള സാധ്യത ഒഴിവാക്കി സൌമ്യമായ കാലാവസ്ഥ നിലനിറുത്തുന്നു. മിക്ക ദിവസങ്ങളിലും നിർമ്മലമായ അന്തരീക്ഷമാണ് ആ മേഖലയിൽ ദൃശ്യമാവുന്നത്. ഈ മേഖലയിൽ അപൂർവമായി മാത്രമെ മഴ ഉണ്ടാകാറുള്ളൂ. ഉച്ചമർദമേഖലയ്ക്കു തെക്കു രൂപംകൊള്ളുന്ന വാണിജ്യവാതങ്ങൾ വടക്കു കിഴക്കൻ കാറ്റുകളായി വീശുകയും ചെയ്യുന്നു. ഇവ സ്ഥിരവാതങ്ങളാണെങ്കിലും സൂര്യന്റെ ദക്ഷിണായനകാലത്താണ് കൂടുതൽ ശക്തിപ്രാപിക്കുന്നത്.
ലോകസമുദ്രങ്ങളിൽ ഏറ്റവും ഊഷ്മളമാണ് അറ്റ്‌ലാന്റിക് സമുദ്രം. പ്രതലതാപം നിർണയിക്കുന്നതിൽ അക്ഷാംശം, ജലപ്രവാഹങ്ങള്‍, കാലാവസ്ഥ എന്നീ ഘടകങ്ങൾ സ്വാധീനം ചെലുത്തുന്നു. എന്നാൽ ഉപോഷ്ണമേഖലകളിൽ പ്രവാഹങ്ങളാണ് പ്രധാന ഘടകം. അറ്റ്‌ലാന്റിക്കിന്റെ പടിഞ്ഞാറൻ ഭാഗങ്ങൾ, കിഴക്കൻ ഭാഗങ്ങളേക്കാൾ ഊഷ്മളമാണ്. ഉഷ്ണമേഖലയിൽ കാലാവസ്ഥ താപവിതരണത്തെ നിയന്ത്രിക്കുമ്പോൾ ഭൂമധ്യരേഖയുടെ വടക്കുകിഴക്കൻ ഭാഗങ്ങളിൽ ഭൂമധ്യരേഖീയ പ്രതിപ്രവാഹമാണ് താപക്കുറവിനു കാരണമാകുന്നുത്.
ധ്രുവങ്ങളിലെ സമുദ്രജലം ഹേമന്തത്തിൽ ഏതാണ്ട് പൂർണമായും ഹിമാവൃതമാകുന്നു. ഗ്രീഷ്മത്തിൽ ഹിമാനികൾ പിളരുന്നു. കാറ്റിന്റെ ഗതിക്കനുസൃതമായി ഈ ഹിമാനികൾ പ്രദക്ഷിണദിശയിൽ ഒഴുകി നീങ്ങുന്നു. ഇവ കാറ്റുമൂലം തകർന്നു ചുഴികൾ ഉണ്ടാകുന്നതും സാധാരണമാണ്. ഗ്രീൻലൻഡിന്റെ തെക്കേ തീരത്തുകൂടി ഒഴുകുന്ന ഇവ ഉത്തര അറ്റ്‌ലാന്റിക്കിൽ പ്രവേശിക്കുന്നു. വടക്കേ അക്ഷാംശം 42;-43 വരെ എത്താറുള്ളവ പലപ്പോഴും കപ്പൽ ഗതാഗതത്തിനു തടസ്സമുണ്ടാക്കാറുണ്ട്.
പൊതുവേ അറ്റ്‌ലാന്റിക് സമുദ്രത്തിലെ മിക്കയിടങ്ങളിലും അന്തരീക്ഷാവസ്ഥയിൽ മേഖലാപരമായ സവിശേഷതകളും തന്നിമിത്തമുള്ള വ്യതിയാനങ്ങളും ദൃശ്യമാണ്. ഇവയിൽ എടുത്തുപറയാവുന്നത് യു.എസ്സിന്റെ കിക്കൻ തീരത്ത് ഗ്രാൻഡ് ബാങ്ക് മേഖലയിൽ അനുഭവപ്പെടുന്ന കനത്ത മൂടൽമഞ്ഞ് ആണ്. ഉഷ്ണകാലത്താണ് ഈ പ്രതിഭാസമുണ്ടാവുന്നത്. വൻകരയിൽനിന്നുള്ള ചൂടുകാറ്റ് അതിശീതളമായ ലാബ്രഡോർ പ്രവാഹത്തിനു മുകളിലൂടെ വീശൂന്നതാണ് മൂടൽമഞ്ഞിനു കാരണമാവുന്നത്.
ജലപിണ്ഡങ്ങളാൽ സമൃദ്ധമാണ് അറ്റ്‌ലാന്റിക് സമുദ്രം. ഉത്തര അറ്റ്‌ലാന്റിക് മധ്യജലം, മെഡിറ്ററേനിയൻ ജലം, ഉത്തര അറ്റ്‌ലാന്റിക് അഗാധജലം, ഉത്തര അറ്റ്‌ലാന്റിക് വിതലജലം എന്നിവയാണ് ഉത്തര അറ്റ്‌ലാന്റിക്കിലെ പ്രധാന ജല പിണ്ഡങ്ങൾ; ദക്ഷിണ അറ്റ്‌ലാന്റിക്കിലേത് ദക്ഷിണ അറ്റ്‌ലാന്റിക്ക് മധ്യജലം, ഉപ-അന്റാർട്ടിക് ജലം, ഉപ-അന്റാർട്ടിക് മാധ്യമികജലം, അന്റാർട്ടിക് പരിധ്രുവീയജലം, അന്റാർട്ടിക് വിതലജലം എന്നിവയും.
പ്വെർട്ടറീക്കോ ദ്വീപുകൾക്കു വടക്കു മാറി സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന 9199 മീ. ആഴമുള്ള പിർട്ടോറിക്കാകിടങ്ങാണ് അറ്റ്‌ലാന്റിക്കിലെ ഏറ്റവും ആഴം കൂടിയ ഭാഗം. ദക്ഷിണ സാൻഡ്വിച്ച് ദ്വീപുകളുടെ ചാപാകാരത്തെ പ്രതിബിംബിപ്പിക്കുന്ന ദക്ഷിണ സാൻഡ്വിച്ച് കിടങ്ങ് തെക്കേ അറ്റ്‌ലാന്റിക്കിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. മധ്യ-അറ്റ്‌ലാന്റിക് വരമ്പിന്റെ കിഴക്കുവശത്തായി ഭൂമധ്യരേഖയ്ക്കടുത്താണ് റൊമാഞ്ചെ കിടങ്ങ് സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്.
ശൈത്യകാലത്ത് ഉത്തര അറ്റ്‌ലാന്റിക്കിന്റെ പടിഞ്ഞാറുഭാഗം തരണം ചെയ്യുന്ന ശീതള-വായുപിണ്ഡം സമുദ്രത്തിൽ നിന്ന് ഗണ്യമായ അളവ് താപോർജം വലിച്ചെടുക്കുന്നു. സാധാരണയുള്ളതിന്റെ മൂന്നിരട്ടി താപോർജം തണുത്തതും നീരാവിരഹിതവുമായ വായുപിണ്ഡത്തിലേക്ക് വർധിച്ച തോതിലുള്ള ബാഷ്പീകരണംമൂലം നഷ്ടമാവുന്നു. ഈ നഷ്ടം നികരുന്നത് താണ അക്ഷാംശങ്ങളിൽ നിന്ന് ഉഷ്ണജല പ്രവാഹ ത്തിലൂടെ ഉള്ള താപവിസരണംമൂലമാണ്.
സ്ഥിരവാതങ്ങളുടെ പ്രഭാവത്തിലൂടെ ഉരുത്തിരിയുന്നവയാണ്; അറ്റ്‌ലാന്റിക്കിലെ പ്രതലജലപ്രവാഹങ്ങൾ. കരഭാഗങ്ങളുടെ അവസ്ഥിതി ഇവയുടെ ഗതിയിലും സ്വഭാവത്തിലും സ്വാധീനം ചെലുത്തുന്നു. ബാഷ്പീകരണം, വർഷണം എന്നിവയിലെ മേഖലാടിസ്ഥാനത്തിലുള്ള ഏറ്റക്കുറച്ചിലുകൾ, തണുക്കലിലും തപിക്കലിലും സ്ഥാനീയമായുണ്ടാവുന്ന വ്യതിയാനങ്ങൾ, ഘർഷണം, ഭൂഭ്രമണം എന്നിവയും പ്രതല ജലപ്രവാഹങ്ങളെ നിർണയമാംവിധം സ്വാധീനിക്കുന്നുണ്ട്.
ഉത്തര അറ്റ്‌ലാന്റിക്കിനോട് ബന്ധപ്പെട്ടു കിടക്കുന്ന കടലുകളിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനമായവ മെഡിറ്ററേനിയൻ കടലും കരീബിയൻ-മെക്സിക്കൻ ഉൾക്കടലുകളുമാണ്; ബന്ധപ്പെട്ട മറ്റു കടലുകൾ നോർത്ത് സീ, ബാൾടിക് കടൽ‍, ഇംഗ്ലീഷ് ചാനൽ, ഐറിഷ് കടൽ, സെൽട്രിക് കടൽ, നോർവീജിയൻ കടൽ, ഗ്രീൻലൻഡ് കടൽ, ലാബ്രഡോർ കടൽ, ഹഡ്സൻ ഉൾക്കടൽ, ബാഫിൻ ഉൾക്കടൽ എന്നിവയും. വെഡൽ കടൽ ആണ് ദക്ഷിണ അറ്റ്‌ലാന്റിക്കിനോട് ബന്ധപ്പെട്ട ഏക കടൽ.
രണ്ടാമത്തെ ജലഗതിക നിമജ്ജനസ്ഥാനം വെഡൽ കടലിലാണ് നിർണയിച്ചിട്ടുള്ളത്. ഇതാണ് അന്റാർട്ടിക് വിതലജലം ഉത്പാദിപ്പിക്കുന്നത്. വെഡൽ കടലിലെ പ്രതലജലം നിമജ്ജനം ചെയ്തു വടക്കോട്ടൊഴുകി കിഴക്കേ അക്ഷാംശം 40 യിലെ ഉപോഷ്ണമേഖലാ അഭിസരണത്തിൽ വച്ചു തെക്കോട്ടൊഴുകുന്ന ജലത്തോടു ചേരുന്നു. അതിനുശേഷം ഈ പ്രവാഹങ്ങൾ ദക്ഷിണ അറ്റ്‌ലാന്റിക് കടന്ന് മറ്റു സമുദ്രങ്ങളിലേക്ക് ഒഴുകുന്നു.
അറ്റ്‌ലാന്റിക്കിലെ മൊത്തം ജലവ്യാപ്തം സുമാർ 3180 ലക്ഷം ഘ.കി.മീ. ആണ്. ഇതിലെ ജലത്തിൽ കലർന്നിരിക്കുന്ന ധാതുക്കളുടെ അളവ് താഴെക്കാണും പ്രകാരം അനുമാനിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു:
ഇന്ത്യാ-പസഫിക് സമുദ്ര മേഖലകളിൽനിന്ന് പലവിധത്തിലും വ്യത്യസ്തമാണ് അറ്റ്‌ലാന്റിക് സമുദ്രമേഖല. ഇവിടെ പവിഴദ്വീപുകളും അറ്റോളുകളും ഇല്ല. കടൽക്കുന്നുകളും ഗയോതുകളും കുറവാണുതാനും. ഊഷ്മാവ്, ലവണത, പോഷകങ്ങൾ എന്നിവയുടെ തോത് പവിഴജന്തുക്കളുടെ വളർച്ചയ്ക്ക് ഉതകിയതാണെങ്കിലും ഇവിടെ ശീതജല പവിഴത്തടങ്ങൾ മാത്രമേ കാണപ്പെടുന്നുള്ളു.
അറ്റ്‌ലാന്റിക്കിൽ പലതരം കടൽക്കുന്നുകൾ ഉണ്ടെങ്കിലും അവ ശാന്തസമുദ്രത്തിലുള്ളവയോളം വിസ്തൃതങ്ങളല്ല. ഇത്തരം കുന്നുകളുടെ ഒരു ശൃംഖല ന്യൂ ഇംഗ്ളണ്ടിന്റെ തീരത്തെ ജോർജസ് ബാങ്കിൽനിന്ന് ബെർമ്യുഡവരെ നീണ്ടുകിടക്കുന്നു. മറ്റു ചിലത് മധ്യ അറ്റ്‌ലാന്റിക് വരമ്പിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. അറ്റ്‌ലാന്റിക് സമുദ്രത്തിൽ സമപ്രതലശൃംഖങ്ങൾ കുറവാണ്.
വേലാതരംഗങ്ങൾ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ഉയരം പ്രാപിക്കുന്നത് കാനഡാതീരത്തെ ഫണ്ടി ഉൾക്കടലിലാണ്. ഫ്രാൻസിലെ ബ്രിട്ടനിതീരത്ത് ഇവ 5 മീറ്റർ ഉയരത്തിലെത്തുന്നത് സാധാരണമാണ്. ഏറ്റവും കുറഞ്ഞ ഉയര 1 മീറ്ററിൽ താഴെ വേലാതരംഗങ്ങളുണ്ടാവുന്ന യിടങ്ങളാണ് മെക്സിക്കോ ഉൾക്കടൽ, കരീബിയൻ കടൽ, മെഡിറ്ററേനിയൻ കടൽ എന്നിവ.
ജലപ്രവാഹങ്ങളുടെ സംയോജനകേന്ദ്രങ്ങളായ അഭിസരണരേഖകളിൽ ജലനിമജ്ജനം സ്വാഭാവികമാണ്. അറ്റ്‌ലാന്റിക് അഭിസരണം ഇതിന് നല്ല ഒരു ഉദാഹരണമാണ്. ഉപോഷ്ണമേഖലകളിലെ അഭിസരണങ്ങൾ താരതമ്യേന ദുർബലങ്ങളാണ്. ഭൂമധ്യരേഖീയ പ്രതിപ്രവാഹത്തിന്റെ സമീപത്തും ഒരു അഭിസരണമുണ്ട്.
അറ്റ്‌ലാന്റിക്കിന്റെ ഇരുവശങ്ങളിലെയും അതിരുകൾ വ്യക്തമായി നിർവചിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്; പടിഞ്ഞാറ് അമേരിക്കയും, കിഴക്ക് യൂറോപ്പ്, ആഫ്രിക്ക വൻകരകളും. കിഴക്കൻ തീരത്തിന് 51,200 കി.മീറ്ററും പടിഞ്ഞാറൻ തീരത്തിന് 88,000 കി.മീറ്ററും നീളമുണ്ട്.
രണ്ടു ധ്രുവങ്ങൾക്കുമിടയിലായി വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്ന അറ്റ്‌ലാന്റിക് മഹാസമുദ്രത്തിന് ട ആകൃതിയാണ് ഉള്ളത്. മധ്യഭാഗം വീതി കുറഞ്ഞ ഈ സമുദ്രത്തിന്റെ പരമാവധി വീതി 6,640 കി.മീ. ആണ്.
പ്രവാഹങ്ങൾ തമ്മിൽ അകലുന്ന ഭാഗങ്ങളായ അപസരണങ്ങളിൽ ജലോത്ഥാനമാണ് സംഭവിക്കുന്നത്. അന്റാർട്ടിക് അപസരണം, ബൻഗ്വേലപ്രവാഹം, ഭൂമധ്യരേഖാപസരണം, കാനറി പ്രവാഹം എന്നിവ ഉദാഹരണങ്ങളാണ്.
പേർഷ്യൻ ഭരണകാലത്ത് പ്രവാസം അവസാനിപ്പിച്ച് ജറുസലേമിൽ മടങ്ങിയെത്തിയ നവീകരണവാദികളായ ജനനേതാക്കൾ എസ്രായും നെഹമിയയും, ഇസ്രായേൽക്കാർ മറ്റു ജാതികളിൽ നിന്ന് വിവാഹം കഴിക്കുന്നതിനെ എതിർക്കുകയും അങ്ങനെ വിവാഹം കഴിച്ച ഭാര്യമാരെ പരിത്യജിക്കാൻ ഭർത്താക്കന്മാരെ നിർബ്ബന്ധിക്കുകയും ചെയ്തു. ആധുനികകാലത്തെ മൗലികവാദികളുടേതിന് സമാനമായ ഒരു നവീകരണസംരംഭമായിരുന്നു അവരുടേത്. സങ്കുചിതമായ ഈ നിലപാടിനെ വിമർശിച്ച് എഴുതപ്പെട്ടതാണ് റൂത്തിന്റെ പുസ്തകം എന്ന് വാദിക്കുന്നവരുണ്ട്. എന്നാൽ സങ്കുചിത നിലപാടിനെ വിമർശിച്ചെഴുതിയ ഒരു കല്പിത കഥയിലെ കഥാപാത്രങ്ങളല്ല ജീവിച്ചിരുന്ന മനുഷ്യരാണ് റൂത്തും നവോമിയും ബോവസുമൊക്കെയെന്നും വാദമുണ്ട്. ഒന്നാം നൂറ്റാണ്ടിൽ യഹൂദജനതയുടെ ചരിത്രം എഴുതിയ ഫ്ലാവിയസ് ജോസഫ് തന്റെ കൃതിയിൽ, റൂത്തിന്റെ പുസ്തകത്തിലെ വിവരങ്ങൾ, ഹെബ്രായ ബൈബിളിലെ മറ്റു ചരിത്രഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ നിന്നെടുത്ത വിവരങ്ങൾ പോലെ തന്നെ ഉപയോഗിച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന് ചൂണ്ടിക്കാണിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.
ദൈവം ഇസ്രായേലിനെ ദുർദ്ദിനങ്ങൾ മാറ്റി അനുഗ്രഹിച്ചിരിക്കുന്നുവെന്നറിഞ്ഞ നവോമി നാട്ടിലേക്ക് മടങ്ങാൻ തീരുമാനിച്ചു. അവൾ മരുമക്കളോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: "നിങ്ങൾ ഇരുവരും മാതൃഭവനത്തിലേക്ക് മടങ്ങിപ്പോകുക. മരണമടഞ്ഞവരോടും എന്നോടും നിങ്ങൾ പെരുമാറിയതുപോലെ, നിങ്ങളോടു കർത്താവ് കരുണാപൂർ‌വം പെരുമാറട്ടെ. നിങ്ങൾ ഭത്തൃഗൃഹങ്ങളിലെത്തി സ്വസ്ഥത കണ്ടെത്താൻ കർത്താവ് ഇടവരുത്തട്ടെ". അവർ അവളെ വിട്ടുപോകാൻ വിസമ്മതിച്ചപ്പോൾ നവോമി പറഞ്ഞു: "എന്റെ പുത്രിമാരേ, തിരിച്ചുപൊയ്ക്കൊള്ളുക. നിങ്ങൾ എന്തിന് എന്നോടൊത്തു വരുന്നു? നിങ്ങൾക്ക് ഭർത്താക്കന്മാരായിത്തീരാൻ പുത്രന്മാർ ഇനിയും എന്റെ ഉദരത്തിലുണ്ടോ? വേണ്ട, നിങ്ങളുടെ വഴിക്കു പൊയ്ക്കൊള്ളുക. കർത്താവിന്റെ കരം എനിക്കെതിരെ വന്നിരിക്കുന്നതുകൊണ്ടു ഞാൻ നിങ്ങളെക്കുറിച്ചു കഠിനമായി വ്യസനിക്കുന്നു." ഇതുകേട്ട് ഒർപ്പാ നവോമിമിയെ ചുംബിച്ച് യാത്ര പറഞ്ഞെങ്കിലും റൂത്ത് അവളോട് ഒട്ടിച്ചേർന്നു നിന്ന് പറഞ്ഞു.
ഈജിപ്തിൽ നിന്നുള്ള ഹെബ്രായ ജനതയുടെ തിരിച്ചുവരവ് നടന്നതായി സങ്കല്പിക്കപ്പെടുന്ന കാലത്തിനും ഇസ്രായേലിലെ രാജവാഴ്ചയുടെ സ്ഥാപനത്തിനും ഇടക്കുള്ള കാലം പശ്ചാത്തലമാക്കി എഴുതപ്പെട്ട ഹൃദയഹാരിയായ ഒരു കഥയാണ് റൂത്തിന്റെ പുസ്തകം . കഥയുടെ ഈ ചരിത്രപശ്ചാത്തലം കണക്കിലെടുത്ത്, പഴയനിയമത്തിന്റെ പ്രാചീന ഗ്രീക്ക് പരിഭാഷയായ സെപ്ത്വജിന്തിൽ ഈ പുസ്തകം, ന്യായാധിപൻ‌മാരുടെ പുസ്തകത്തിനും ഇസ്രായേലിലെ രാജഭരണസ്ഥാപനത്തിന്റെ കഥ പറയുന്ന ശമുവേലിന്റെ ഒന്നാം പുസ്തകത്തിനും ഇടക്കാണ് ഉൾപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നത്. ജെറോമിന്റെ ലത്തീൻ പരിഭാഷയടക്കമുള്ള ക്രിസ്തീയ പരിഭാഷകൾ ഈ ക്രമീകരണം ഇന്നും പിന്തുടരുന്നു. എന്നാൽ യഹൂദരുടെ വിശുദ്ധഗ്രന്ഥസംഹിതയായ തനക്കിൽ, കെത്തുബിം എന്ന അന്തിമഭാഗത്തിന്റെ ഉപ‌വിഭാഗങ്ങളിലൊന്നിൽ, മറ്റു നാലുലഘുഗ്രന്ഥങ്ങളായ ഉത്തമഗീതം, വിലാപങ്ങൾ, സഭാപ്രസംഗകൻ, എസ്തേർ എന്നിവയോടൊപ്പമാണ് ഇതിന് സ്ഥാനം നൽകിയിരിക്കുന്നത്.
യാത്ര ചെയ്ത് നവോമിയും റൂത്തും യവം കൊയ്യുന്ന കാലത്ത് ‍ബേത്‌ലഹേമിൽ എത്തി. നയോമിയുടെ ഭർത്താവിന്റെ ബന്ധുവായി ബോവസ് എന്നൊരു കൃഷിക്കാരനുണ്ടായിരുന്നു. റൂത്ത് നയോമിയോടു പറഞ്ഞു. "ഞാൻ വയലിലെക്ക് പോകട്ടെ, എന്നിൽ ദയാദൃഷ്ടിയുള്ളവന്റെ അടുക്കൽ കാലാ പെറുക്കട്ടെ." അനുമതി കിട്ടിയ അവൾ എന്നും അയാളുടെ വയലിൽ കാലാ പെറുക്കാൻ പോയി. ബോവസ് അവളോട് കരുണാപൂർ‌വം പെരുമാറി. "ഞാൻ ഒരു പരദേശിയായിരിക്കെ, കാഴ്ചയിൽ തന്നെ എന്നോട് അങ്ങേക്ക് മതിപ്പുതോന്നാനും, എന്നെ ശ്രദ്ധിക്കാനും കാരണമെന്ത്" എന്ന് അവൾ അന്വേഷിച്ചപ്പോൾ "നീ നിന്റെ ശ്വശ്രുവിനുവേണ്ടി ചെയ്ത എല്ലാക്കാര്യങ്ങളും ഞാൻ വിശദമായി കേട്ടിരിക്കുന്നു" എന്നാണ് ബോവസ് മറുപടി പറഞ്ഞത്. ഇതൊക്കെയറിഞ്ഞ നവോമിയുടെ സാഹസബുദ്ധി, കഥയ്ക്ക് അമ്പരപ്പുണ്ടാക്കുന്ന ഒരു തിരിവു കൊടുത്തു.
താരതമ്യേന അക്രമാസക്തമായ ഒരു കാലഘട്ടമാണ് ഈ കഥയുടെ പശ്ചാത്തലം. രാജ്യത്ത് രാജാവോ വ്യവസ്ഥാപിതമായ മറ്റേതെങ്കിലും ഭരണസം‌വിധാനമോ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ന്യായാധിപന്മാരെന്നറിയപ്പെടുന്ന ജനനേതാക്കാൾ ചില ഇടവേളകളിൽ ജനങ്ങളെ ഒന്നിച്ചുനിർത്തിയെങ്കിലും, പൊതുവേ പറഞ്ഞാൽ സമൂഹം പേശീബലത്തിന്റെ യുക്തിയിലാണ് പ്രവർത്തിച്ചിരുന്നത്. അക്കാലത്ത് ഇസ്രായേലിൽ ഒരു കൊടിയ ക്ഷാമമുണ്ടായപ്പോൾ ബേത്‌ലഹേംകാരൻ എലീമെലെക്ക് എന്നൊരാൾ ഭാര്യ നവോമിയും രണ്ടാൺ‌മക്കളുമായി അയൽ നാടായ മൊവാബിൽ കുടിയേറി. അവിടെ എലീമെലെക്ക് മരിച്ചു. പിന്നീട് അവരുടെ രണ്ടു മക്കളും‍ മൊവാബുകാരി പെൺകുട്ടികളെ വിവാഹം ചെയ്തു. എന്നാൽ താമസിയാതെ ആ ചെറുപ്പക്കാർ രണ്ടുപേരും മരിച്ചതോടെ നവോമിയും പുത്രഭാര്യമാരായ ഒർപ്പാ റൂത്ത് എന്നിവരും മാത്രമായി.
യഹൂദേതരരെ വളരെ സഹതാപപൂർ‌വം വീക്ഷിക്കുന്ന ഹെബ്രായ ബൈബിളിലെ രണ്ടു ഗ്രന്ഥങ്ങൾ പ്രവാചകനായ യോനായുടെ പുസ്തകവും റൂത്തിന്റെ പുസ്തകവുമാണ്. ജാതി-ദേശങ്ങളെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള സങ്കുചിത വീക്ഷണം തീരെയില്ലെന്നതാണ് റൂത്തിന്റെ കഥയുടെ ഒരു പ്രത്യേകത. യഹൂദരുടെ ശത്രുക്കളും അവർ വെറുപ്പോടെ നോക്കിയിരുന്നവരുമായ ഒരു ജനത ആയിരുന്നു മൊവാബുകാർ. മൊവാബിയരുടെ ഉത്ഭവം തന്നെ അഗമ്യഗമനത്തിൽ അണെന്ന് സ്ഥാപിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന ഒരു കഥ പോലും ബൈബിളിലെ ഉല്പത്തി പുസ്തകത്തിൽ കടന്നുകൂടിയിട്ടുണ്ട്. എന്നിട്ടും, ആ ജനതക്കിടയിൽ‍ നിന്നൊരുവളെ വിശ്വസ്തയും സുകൃതിനിയും ഇസ്രായേലിലെ ഏറ്റവും മഹാനായ രാജാവിന്റെ പൂർ‌വികയും ആയി ചിത്രീകരിക്കുന്ന കഥ എങ്ങനെ എഴുതപ്പെട്ടുവെന്ന ചോദ്യം പ്രസക്തമാണ്.
പിറ്റേന്ന് പ്രഭാതത്തിൽ നഗരകവാടത്തിൽ വിളിച്ചുകൂട്ടപ്പെട്ട അടുത്ത ചാർച്ചക്കാരന്റേയും സമൂഹനേതാക്കളുടേയും സമ്മതം വാങ്ങി ബോവസ് റുത്തിനെ ഭാര്യയായി സ്വീകരിച്ചു. അവരുടെ പുത്രൻ ഒബേദ് ഇസ്രായേലിന്റെ രാജാക്കാന്മാരിൽ ഏറ്റവും പ്രസിദ്ധനായ ദാവീദിന്റെ പിതാമഹനായിത്തീർ‍ന്നു. ദാവീദിന്റെ വംശാവലിയോടെയാണ് റുത്തിന്റെ പുസ്തകം സമാപിക്കുന്നത്. നസ്രായനായ യേശു ദാവീദ് വംശജനായിരുന്നു എന്നാണ് പുതിയ നിയമം പറയുന്നത്. മത്തായിയുടെ സുവിശേഷത്തിലുള്ള യേശുവിന്റെ വംശാവലിയിൽ റുത്ത് പരാമര്ശിക്കപ്പെടുന്നുണ്ട്മത്തായിയുടെ സുവിശേഷം 1:5.
ഈ കൃതിയിലെ മുഖ്യകഥാപാത്രങ്ങൾ രണ്ടും സ്ത്രീകളാണെന്നതും പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ആ വസ്തുത കണക്കിലെടുത്ത് ഇതിനെ സ്ത്രീപക്ഷവായനക്ക് വിധേയമാക്കാനുള്ള ശ്രമങ്ങളും നടന്നിട്ടുണ്ട്. പുരുഷമേധാവിത്വസമൂഹം അടിച്ചേല്പ്പിച്ച പരാധീനതകൾ ഉണ്ടായിരുന്നിട്ടും നവോമിയും റൂത്തും ഈ കഥയിൽ പ്രകടിപ്പിക്കുന്ന വിശ്വസ്തതയും ലക്ഷ്യബോധവും ആണ് ഇത്തരം വായനയിൽ പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിക്കപ്പെടുന്നത്. റുത്തിന്റെ കഥ 'സൃഷ്ടിച്ചത്' ഒരു വനിത ആയിരിക്കാനുള്ള സാധ്യതയും തള്ളിക്കളയുക വയ്യ.
നാല് അദ്ധ്യായങ്ങൾ മാത്രമുള്ള റൂത്തിന്റെ പുസ്തകത്തിന് ആധുനിക കാലത്തെ ഒരു ചെറുകഥയുടെ വലിപ്പമാണ്. ചെറുകഥയെന്ന് അതിനെ വിശേഷിപ്പിക്കാറുമുണ്ട്. ആ കഥയുടെ സൗന്ദര്യം ഏറെ പുകഴ്ത്തപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. അതിന്റെ ഏതാണട് മൂന്നിൽ രണ്ടോളം ഭാഗം സംഭാഷണമാണ്. "ഹെബ്രായ ബൈബിളിലെ ഏറ്റവും സുന്ദരമായ ലഘുശില്പം" എന്നാണ് ജർമ്മൻ കവി ഗെയ്ഥേ അതിനെ വിശേഷിപ്പിച്ചത്. ദാന്റേയും ബന്യനും ഒക്കെ റൂത്തിന്റെ പ്രഭാവത്തിൽ വന്നിട്ടുണ്ട്.
കൊയ്ത്തിനിടയിൽ താഴെ വീണുപോകുന്ന ധാന്യക്കതിരുകൾ, കൊയ്ത്തുകാർക്ക് പിറകേ നടന്ന് പെറുക്കുന്നതിനാണ് കാലാ പെറുക്കുക എന്നു പറയുന്നത്. ഇംഗ്ലീഷിൽ ഇതിന് എന്നാണ് പറയുക.
തിരക്കഥ, ഛായാഗ്രഹണം, ഗാനങ്ങൾ, കലാസംവിധാനം തുടങ്ങി മലയാളസിനിമയുടെ എല്ലാ മേഖലകളിലും ഒരു മാറ്റത്തിന് തുടക്കമിട്ട ചിത്രമാണിത്. ഗാനങ്ങളിൽ അധികവും നാടൻപാട്ടുകളിൽ ഊന്നിയവയായിരുന്നു. മാനെന്നും വിളിക്കില്ല. , എല്ലാരും ചൊല്ലണ്. , കായലരികത്ത്. , ഏങ്ങനെ നീ മറക്കും കുയിലേ. , കുയിലിനെ തേടി തുടങ്ങിയ ഗാനങ്ങൾ ഏറെ ജനപ്രീതി നേടി. സംവിധാനത്തിനും ഗാനരചനയ്ക്കും പുറമെ പി. ഭാസ്കരൻ സിനിമയിലെ മുഖ്യ കഥാപാത്രങ്ങളിലൊന്നായ പോസ്റ്റ്മാൻ ശങ്കരൻ നായരുടെ വേഷത്തിൽ അഭിനയിക്കുകയും ചെയ്തു.
1954-ൽ പുറത്തിറങ്ങിയ മലയാളചലച്ചിത്രമാണ് നീലക്കുയിൽ. പി. ഭാസ്കരനും രാമു കാര്യാട്ടും ചേർന്ന് സംവിധാനം ചെയ്ത ഈ ചിത്രം മികച്ച രണ്ടാമത്തെ ചലച്ചിത്രത്തിനുള്ള ദേശീയപുരസ്കാരത്തിന് അർഹമായി. മലയാളത്തിലെ ആദ്യ സംവിധായകജോഡിയുടെ അരങ്ങേറ്റം കൂടിയായിരുന്നു നീലക്കുയിൽ. തന്റെ തന്നെയൊരു കഥയെ ആസ്പദമാക്കി ഉറൂബാണ് ഈ ചിത്രത്തിന്റെ തിരക്കഥ രചിച്ചത്.
സത്യനും മിസ് കുമാരിയും പ്രധാനവേഷങ്ങളിൽ അഭിനയിച്ച ഈ ചിത്രത്തിന്‌ ഉറൂബ് ആണ് തിരക്കഥയെഴുതിയത്. പിൽക്കാലത്ത് സംവിധായകനായ വിൻസെന്റായിരുന്നു ഛായാഗ്രാഹകൻ. പി. ഭാസ്കരൻ രചിച്ച ഗാനങ്ങൾക്ക് ഈണം പകർന്നത് കെ. രാഘവൻ. സംഗീതസംവിധായകനെന്ന നിലയിൽ രാഘവൻ മാസ്റ്ററുടെ പുറത്തിറങ്ങിയ ആദ്യ ചിത്രമായിരുന്നു നീലക്കുയിൽ.
അന്തരീക്ഷത്തിലെ ജലകണികകളിൽ പതിക്കുന്ന പ്രകാശത്തിന്‌ പ്രകീർണ്ണനം സംഭവിക്കുന്നതുമൂലം കാണാൻ കഴിയുന്ന ഒരു പ്രതിഭാസമാണ്‌ മഴവില്ല്. ചാപമായി‌ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്ന മഴവില്ലിൽ ദൃശ്യപ്രകാശത്തിലെ ഘടകവർണ്ണങ്ങൾ വേർപിരിഞ്ഞ് ബഹുവർണ്ണങ്ങളായി കാണാൻ കഴിയും. ചുവപ്പ്, ഓറഞ്ച്, മഞ്ഞ, പച്ച, നീല, ഇൻഡിഗോ, വയലറ്റ് എന്നിവയാണ്‌ ന്യൂട്ടന്റെ സപ്തവർണ്ണങ്ങൾ. ആധുനിക സപ്തവർണങ്ങൾ വയലെറ്റ് , ബ്ലൂ , സയൻ, ഗ്രീൻ , യെല്ലോ , ഓറൻജ്, റെഡ് എന്നിവയാണ് ഇതിൽ ചുവപ്പ് ചാപത്തിന്റെ ബഹിർഭാഗത്തായും, വയലറ്റ് അന്തർഭാഗത്തായും വരും. മറ്റുവർണ്ണങ്ങൾ ഇവയ്ക്കിടയിൽ ക്രമമായി വിന്യസിക്കപ്പെട്ടിരിക്കും. രാവിലെയോ വൈകിട്ടോ സൂര്യന്‌ എതിരായിട്ടായിരിക്കും മഴവില്ല് ഉണ്ടാവുക.
വാദിഹുദാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് ഓഫ് റിസർച്ച് ആന്റ് അഡ്വാൻസ്ഡ് സ്റ്റഡീസ്, വിളയാങ്കോട്, കണ്ണൂർ
ഉത്തരമലബാറിലെ പാർശ്വവൽക്കരിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന ഉന്നത വിദ്യാഭ്യാസ മേഖലയുടെ സമഗ്ര പുരോഗതിക്കായ് ഇന്നത്തെ കോഴിക്കോട് സർവ്വകലാശാല വിഭജിച്ച് "മലബാർ സർവ്വകലാശാല" എന്ന പേരിൽ പുതിയ ഒരു സർവ്വകലാശാല സ്ഥാപിക്കുവാൻ 1995 നവംബർ 9-ന് അന്നത്തെ കേരള ഗവർണറായിരുന്ന ബി. രാജയ്യ ഓർഡിനൻസ് ഇറക്കി കൊണ്ട് തുടങ്ങുന്നതാണ് "കണ്ണൂർ സർവ്വകലാശാലയുടെ" ചരിത്രം.
കണ്ണൂർ കാസർഗോഡ് വയനാട് ജില്ലകളിൽ വിവിധ ക്യാമ്പസ്സുകൾ സ്ഥാപിതമാക്കി " " എന്ന അപൂർവ്വവും നൂതനവുമായ ആശയത്തിലധിഷ്ഠിതമാണ് സർവ്വകലാശാലയുടെ പ്രവർത്തന പന്ഥാവ്. തലശ്ശേരി, പയ്യന്നൂർ, മാങ്ങാട്ട്പറമ്പ്, നീലേശ്വരം, കാസർഗോഡ്, മാനന്തവാടി എന്നിവിടങ്ങളിലാണ് സർവ്വകലാശാലയുടെ ക്യാമ്പസുകൾ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്.
ഒമ്പതാം കേരള നിയമസഭ ആക്ട് 22 പ്രകാരം കണ്ണൂർ സർവ്വകലാശാല സ്ഥാപിക്കുവാൻ അനുവാദം നൽകുകയും തുടർന്ന് 1996 മാർച്ച് 2-ന് അന്നത്തെ കേരള മുഖ്യമന്ത്രി ഇ.കെ നായനാർ ഉദ്ഘാടനം ചെയ്തു കൊണ്ട് കേരളത്തിലെ ഏഴാമത്തെ സർവ്വകലാശാലയായി കണ്ണൂർ സർവ്വകലാശാല പ്രവർത്തനം ആരംഭിക്കുകയും ചെയ്തു.
ബൃഹദാരണ്യകോപനിഷത്തിലെ "തമസോമാ ജ്യോതിർഗമയ" എന്ന ശ്ലോകമാണ് സർവ്വകലാശാലയുടെ ആപ്തവാക്യം. 'അജ്ഞതയുടെ ഇരുട്ടിൽ നിന്ന് ജ്ഞാനത്തിന്റെ പ്രകാശത്തിലേയ്ക്ക്' എന്നതാണ് ഈ വാക്യത്തിന്റെ അർത്ഥം.