polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
കാളീഭക്തനായ കർ‌ണ്ണനെ പാണ്ഡവർ വധിച്ചതറിഞ്ഞ് രൗദ്രവേഷം പൂണ്ട് പാണ്ഡവരെ നശിപ്പിക്കാൻ പുറപ്പെട്ട ഭദ്രകാളിയെ തൃപ്തിപ്പെടുത്താൻ ശ്രീകൃഷ്ണൻ പാണ്ഡവർ‌ക്ക് ഉപദേശിച്ച് കൊടുത്തതാണ് ഈ അനുഷ്ഠാനം എന്ന് ഐതിഹ്യം. കാളീകോപം തിരിച്ചറിഞ്ഞ ശ്രീകൃഷ്‌ണൻ പാണ്ഡവന്മാരെ വരുത്തി ദേവിയെ സ്‌തുതിച്ച്‌ പാട്ടുപാടി കളിച്ചു ദേവീപ്രീതിനേടണമെന്നു നിർദ്ദേശിച്ചു. ശ്രീകൃഷ്‌ണൻതന്നെ നടുവിൽ വിളക്കായി നിന്നുകൊണ്ട്‌ പാട്ടുപാടിക്കൊടുത്തു പാണ്ഡവന്മാരെ കളിപ്പിച്ചു. ഇതിന്റെ ഫലമായി ദേവി പ്രസാദിച്ച്‌ പാണ്ഡവരെ അനുഗ്രഹിച്ചു എന്നാണ്‌ ഐതിഹ്യം. ഭദ്രകാളിസ്‌തുതിക്കു പുറമേ ശ്രീകൃഷ്‌ണചരിതവും രാമായണവും ഐവർകളിപ്പാട്ടിനു വിഷയമാകാറുണ്ട്‌. സീതാവിരഹത്താൽ ദുഃഖിതനായ രാമനെ സന്തോഷിപ്പിക്കാൻ സുഗ്രീവാദികൾ നടത്തിയ വിനോദമാണ് എന്നും കഥയുണ്ട്. വേല, താലപ്പൊലി ഇവയോടനുബന്ധിച്ചാണ് ഇത് അവതരിപ്പിക്കുക.
തറയിൽ മുളംപന്തലിട്ട് കുരുത്തോലകൊണ്ട് തോരണം തൂക്കുന്നു. എഴുതിരിയിട്ട വിളക്കിനുമുമ്പിൽ നാക്കിലയിൽ അരി, പൂവ്, നാളീകേരം എന്നിവവച്ച് പ്രാരംഭ ചടങ്ങെന്നോണം വിളക്കിനെ വന്ദിച്ച് തൊഴുകയ്യോടെ ചുവട്‌വെയ്ക്കുന്നു. അഞ്ചോ, ഏഴോ, ഒൻപതോ, പതിനൊന്നോ കളിക്കാരാണ് ഉണ്ടാവുക. കരചരണങ്ങളുടേയും മെയ്യഭ്യാസത്തിന്റേയും വേഗതയനുസരിച്ച് ചലനങ്ങളെ ഒന്നാംചുവടെന്നും രണ്ടാംചുവടെന്നും തുടങ്ങി എട്ട് ചുവടുകൾ വരെ തിരിച്ചിരിയ്ക്കുന്നു. ഈ നൃത്തനാടകം വട്ടക്കളി, പരിചകളി, കോൽ‌ക്കളി എന്നിങ്ങനെ സന്ദർഭാനുസരണം തിരിയ്ക്കപ്പെട്ടിരിയ്ക്കുന്നു. തരിച്ചിലമ്പു പിടിപ്പിച്ച ചെറുകോലുകൾ കുലുക്കിയുള്ള നൃത്തം പ്രധാനമാണ്.
ഐവർനാടകം തികച്ചും ഗാനപ്രധാനമായൊരു ദൃശ്യകലാരൂപമാണ്. ഈ കളിയ്ക്കുവേണ്ടി താളം പിടിയ്ക്കാൻ കുഴിത്താളവും പൊന്തിയുമാണ് ഉപയോഗിയ്ക്കുന്നത്. 927-ൽ മംഗളോദയം പ്രസ്സിൽനിന്നു പ്രസിദ്ധീകരിച്ച പാട്ടുകൾ എന്ന പേരിലുള്ള ഗ്രന്ഥാവലിയിൽ ഐവർ കളിപ്പാട്ടും ഉൾപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്‌. രാമായണ ഭാരതേതിഹാസകഥകളെ ആസ്‌പദമാക്കി രചിച്ചിട്ടുള്ള "ഒളരിക്കരപ്പാട്ട്" "നമ്പോർക്കാവിലെപ്പാട്ട്" തുടങ്ങിയ ഏറെ ജനപ്രീതിനേടിയ ഐവർകളിപ്പാട്ടുകളാണ്. ശേഖരിച്ച ഐവർകളിപ്പാട്ടുകളിൽ മിക്കവയും തൃശൂർ ജില്ലയിൽ നിന്നായതിനാൽ ഈ പ്രദേശത്തെ ഐങ്കുടിക്കമ്മാളരുടെ പ്രാദേശിക ഭാഷാസ്വരൂപം ഈ പാട്ടുകളിൽ പ്രകടമാണ്‌.
ഭഗവതിയുടെ പ്രീതിക്കായി പാണ്ഡവർക്ക് ശ്രീകൃഷ്ണൻ ഉപദേശിച്ചുകൊടുത്തതാണ് ഈ അനുഷ്ഠാന കല എന്നാണ് മലയരയർ വിശ്വസിക്കുന്നത്. പഞ്ചപാണ്ഡവരുടെ കളി ആയതിനാൽ ആണ് ഈ കലാരൂപത്തിന് ഐവർകളി എന്ന പേര് ലഭിച്ചത് എന്നുകരുതുന്നു. കളിക്കാരുടെ നടുവിൽ കത്തിച്ചുവച്ചിരിക്കുന്ന വിളക്ക് ശ്രീകൃഷ്ണൻ തന്നെ ആണെന്നാണ് സങ്കൽപ്പം. വേട്ടുവരും കണിയാന്മാരും ഇത് കളിക്കാറുണ്ട്. മധ്യതിരുവിതാംകൂറിൽ ഈഴവരും ഈ കളി നടത്താറുണ്ട്.
കാളീചരിതങ്ങൾ‌ക്കു പുറമേ രാമായണം, മഹാഭാരതം, കല്യാണസൗഗന്ധികം, ശ്രീകൃഷ്ണകഥകൾ, നള-ദമയന്തി കഥകളും ഇതിൽ അവതരിപ്പിയ്ക്കപ്പെട്ടുപോരുന്നു.
ഒന്നാം ലോകമഹായുദ്ധമേൽപ്പിച്ച സാമ്പത്തികപ്രഹരത്തിൽ യൂറോപ്പ്‌ തകർച്ചയിലായിരിക്കുമ്പോഴാണ് 1929-ൽ ആദ്യത്തെ ലോകകപ്പ്‌ പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ടത്‌. യൂൾ റിമെയായിരുന്നു ഇതിന്റെ സംഘാടകൻ. ഉറുഗ്വെയിൽ നടത്താനായി നിശ്ചയിച്ച ലോകകപ്പിൽ പങ്കെടുക്കാൻ യൂറോപ്യൻ രാജ്യങ്ങൾ വിസമ്മതിച്ചു. ലോകമഹായുദ്ധത്തിന്റെ കെടുതികളിൽനിന്ന്‌ കരകയറാതെ ആഘോഷങ്ങളിൽ പങ്കെടുക്കേണ്ടതില്ലെന്നായിരുന്നു അവയുടെ നിലപാട്‌. ഫുട്ബോൾ ലോകസമാധാനത്തിന്‌ എന്ന ആശയവുമായി, യൂറോപ്പിലെ എല്ലാ രാജ്യങ്ങളോടും ലോകകപ്പിൽ പങ്കെടുക്കാൻ റിമെ അഭ്യർത്ഥിച്ചു. അഭ്യർത്ഥനയ്ക്ക്‌ ഫലമുണ്ടായി. യൂറോപ്പിൽനിന്ന്‌ മൂന്ന്‌ രാജ്യങ്ങളടക്കം മൊത്തം പതിമൂന്ന്‌ രാജ്യങ്ങൾ പങ്കെടുത്ത ആദ്യത്തെ ലോകകപ്പ്‌ 1930-ൽ ഉറുഗ്വെയിൽ അരങ്ങേറി.
ഫ്രഞ്ചുകാരനായ പ്രസിദ്ധ ശിൽപ്പി ആബേൽ ലാഫ്ലേവറാണ്‌ സ്വർണ്ണം കൊണ്ടുള്ള ഈ കപ്പ്‌ രൂപകൽപന ചെയ്‌തത്‌. 35 സെന്റീമീറ്റർ ഉയരവും 3.6 കിലോഗ്രാം തൂക്കവുമുണ്ടായിരുന്ന ഈ കപ്പ്‌ ഇന്ദ്രനീലക്കല്ലും സ്വർണ്ണവും വെള്ളിയും ചേർത്താണ്‌ ഉണ്ടാക്കിയത്‌. ആദ്യമായി ഈ കപ്പ്‌ നേടിയത്‌ ആതിഥേയരായ ഉറുഗ്വേ തന്നെയായിരുന്നു. വിക്റ്ററി എന്നും ലോകകപ്പ് എന്നായിരുന്നു ഈ കപ്പിനെ ആദ്യം വിളിച്ചിരുന്നത്. ഫുട്ബാളിനും ഫിഫയ്ക്കും യൂൾ റിമെ നൽകിയ സംഭാവനകളെ കണക്കിലെടുത്ത്‌ 1946-ൽ ഈ കപ്പിന്‌ യൂൾ റിമെ കപ്പ്‌ എന്ന പേരിട്ടു.
1970-ൽ മൂന്നാം വട്ടം ലോകകപ്പ്‌ നേടി, ബ്രസീൽ, യൂൾ റിമേ കപ്പ്‌ എന്നെന്നേക്കുമായി സ്വന്തമാക്കി. റിയോ ഡീ ജെനീറോയിലെ ബ്രസീലിയൻ ഫുട്ബോൾ കോൺഫെഡറേഷന്റെ ആസ്ഥാനത്ത് പ്രദർശിപ്പിച്ചിരുന്ന ഈ കപ്പ് 1983 ഡിസംബർ 19-ന് മോഷ്ടിക്കപ്പെട്ടു. പിന്നീട് ഈ കപ്പ് കണ്ടെടുക്കാനായില്ല. കൈക്കലാക്കിയവർ കപ്പ്‌ ഉരുക്കി സ്വർണ്ണമാക്കി മാറ്റുകയായിരുന്നുവെന്ന്‌ പറയപ്പെടുന്നു. നിരാശരായ ബ്രസീൽ ഫുട്ബോൾ അസോസിയേഷൻ റിമെ കപ്പിനെ അനുകരിച്ച്‌ വേറൊരു കപ്പുണ്ടാക്കി പ്രശ്‌നം പരിഹരിച്ചു.
ഈ കപ്പിനെ ചുറ്റിപ്പറ്റി രസകരമായ കഥകൾ ഏറെയുണ്ട്‌. രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധകാലത്ത്‌ ഫിഫ പ്രസിഡന്റായിരുന്ന ഒട്ടോറിനോ ബറാസ്സി അക്രമികളുടെ കയ്യിൽനിന്ന്‌ ഈ കപ്പിനെ രക്ഷിച്ച കഥ പ്രസിദ്ധമാണ്‌. പാദരക്ഷകൾ സൂക്ഷിക്കുന്ന പെട്ടിയിലിട്ട്‌ സ്വന്തം കിടക്കയുടെ അടിയിലൊളിപ്പിച്ചാണ്‌ ബറാസീ കപ്പ്‌ അക്രമികളുടെ കയ്യിൽപ്പെടാതെ സൂക്ഷിക്കുകയായിരുന്നു.
ഇതുവരെ രണ്ട്‌ സമ്മാനകപ്പുകളാണ്‌ ഫിഫ ലോകകപ്പ് ഫുട്ബോളിനായി നിർമ്മിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്‌. ഫിഫയുടെ സ്ഥാപകരിലൊരാളായ യൂൾ റിമെയുടെ ഓർമ്മക്കായുള്ള യൂൾ റിമെ കപ്പും, പുതിയതായി നിർമ്മിച്ച ഇപ്പോഴത്തെ കപ്പും. മൂന്ന്‌ ലോകകപ്പുകൾ നേടി യൂൾ റിമെ കപ്പ് 1970-ൽ ബ്രസീൽ സ്വന്തമാക്കിയതിനെത്തുടർന്നാണ് ഇന്നത്തെ ലോകകപ്പ് നിർമ്മിച്ചത്.
1966-ൽ ഇംഗ്ലണ്ടിൽ പ്രദർശനത്തിന്‌ വെച്ചിരുന്ന ഈ കപ്പ്‌ കാണാതായിരുന്നു. എന്നാൽ പിക്കിൾസ്‌ എന്ന പേരുള്ള ഒരു പോലീസ്‌ നായയുടെ സഹായത്തോടെ പോലീസ് കപ്പ്‌ കണ്ടെത്തി. കപ്പ്‌ ഒരു മരത്തിനടിയിൽ കുഴിച്ചിട്ടിരിക്കയായിരുന്നു.
സെൻട്രം വിസ്കുണ്ടേ & ഇൻഫോർമാറ്റിക്ക ൽ പ്രവർത്തിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നപ്പോൾ, വാൻ റോസ്സം, 1986 ൽ ബി.എസ് ഡി യുനിക്സിന് ഒരു ഗ്ലോബ് റുട്ടീൻ രചിക്കുകയും എ.ബി.സി പ്രോഗ്രാമിങ് ഭാഷയെ വികസിപ്പിക്കുന്നതിൽ സഹായിക്കുകയും ചെയ്തു. അദ്ദേഹം ഒരിക്കൽ ഇങ്ങനെ പ്രസ്താവിച്ചു: "ആ പദ്ധതിയിൽ ഞാൻ പഠിച്ചിട്ടുള്ള എല്ലാ കാര്യങ്ങളെയും അതിൽ പ്രവർത്തിച്ചവരെ പറ്റിയും കടപ്പാടുള്ളതിനാലാണ് എബിസി യുടെ സ്വാധീനം സൂചിപ്പിക്കുന്നത്." പൈത്തണിലെ ഒരു ആദ്യകാല വെബ് ബ്രൗസറായ ഗ്രേലിനെ അദ്ദേഹം സൃഷ്ടിച്ചു. എച്.ടി.എം.എൽ. സ്റ്റാൻഡേർഡിനുള്ള ചർച്ചകളിൽ ഏർപ്പെടുകയും ചെയ്തു.നെതർലാൻഡ്സിലെ സെൻട്രം വിസ്കുണ്ടെ & ഇൻഫോമാറ്റിക്ക , യു.എസ്. നാഷണൽ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് ഓഫ് സ്റ്റാൻഡേർഡ്സ് ആൻഡ് ടെക്നോളജി , നാഷണൽ റിസർച്ച് ഇനിഷ്യേറ്റീവ്സ് എന്നീ കോർപറേഷനുകൾ ഉൾപ്പെടെ വിവിധ ഗവേഷണ സ്ഥാപനങ്ങൾക്കായി അദ്ദേഹം പ്രവർത്തിച്ചിട്ടുണ്ട്.
വാൻ റോസ്സം നെതർലന്റ്സ് ലാണ് ജനിച്ചതും വളർന്നതും 1982 ൽ ആംസ്റ്റർഡാമിലെ യൂണിവേഴ്സിറ്റിയിൽ നിന്നും ഗണിതവും കമ്പ്യൂട്ടർ ശാസ്ത്രം ത്തിലും ബിരുദാനന്തര ബിരുദം നേടി. "പൈത്തൺ പവർ" ലോഗോയിൽ ടൈപ്പ്ഫെയ്സ് രൂപകൽപ്പന ചെയ്ത ടൈപ്പ് ഡിസൈനറും പ്രോഗ്രാമറുമായ ജസ്റ്റ് വാൻ റോസ്സ് എന്നൊരു സഹോദരനുണ്ട്. കാലിഫോർണിയയിലെ ബെൽമോണ്ടിലാണ് ഗൈഡോ ജീവിക്കുന്നത്. അദ്ദേഹത്തിൻറെ ഭാര്യ കിം നാപിനും,അവരുടെ മകനും കൂടെയുണ്ട്.അദ്ദേഹത്തിൻറെ ഹോം പേജിൽ, അദ്ദേഹത്തിൻറെ പേരിലുള്ള വലിയ അക്ഷരത്തിലെഴുതി യിരിക്കുന്ന "വാൻ" അദ്ദേഹത്തിൻറെ കുടുംബപ്പേരിനെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു, എന്നാൽ ഒന്നാമത്തേതും അവസാനത്തേതുമായ പേര് ഒരുമിച്ച് ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ അല്ല.
പൈത്തൺ എന്ന പ്രോഗ്രാമിങ്ങ് ഭാഷയുടെ പിതാവായി അറിയപ്പെടുന്ന ഒരു ഡച്ച് കമ്പ്യൂട്ടർ പ്രോഗ്രാമർ ആണ്‌ ഗൈഡോ വാൻ റോസ്സം. പൈത്തൺ സമൂഹത്തിൽ ഇദ്ദേഹം ബെനെവൊലെൻറ് ഡിക്ടേറ്റർ ഫോർ ലൈഫ് ,അതായത് പൈത്തണു വേണ്ടി സമയം ചെലവഴിക്കുകയും വേണ്ട സമയത്ത് അനുയോജ്യമായ തീരുമാനങ്ങൾ എടുക്കുകയും ചെയ്യുന്ന വ്യക്തിയായിട്ടാണ്‌ അറിയപ്പെടുന്നത്. 2005 മുതൽ ഡിസംബർ 2012 വരെയുള്ള കാലയളവിൽ അദ്ദേഹം ഗൂഗിളിൽ പ്രവർത്തിച്ചു. പൈത്തൺ ഭാഷ വികസിപ്പിക്കുന്നതിനു വേണ്ടി ഇക്കാലയളവിൻറെ പകുതിയും അദ്ദേഹം ചെലവഴിച്ചു. 2013 ജനുവരിയിൽ ഡ്രോപ്പ്ബോക്സിനായി ജോലി ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി.
1989 ഡിസംബറിൽ വാൻ റോസ്സം, "ക്രിസ്മസിന് അടുത്തുള്ള ആഴ്ചയിൽ ഒരു ഹോബി പ്രോഗ്രാമിംഗ് പ്രൊജക്ടിനായി തയ്യാറെടുക്കുകയായിരുന്നു". അദ്ദേഹത്തിൻറെ ഓഫീസ് അടച്ച സമയത്ത് ഒരു പുതിയ സ്ക്രിപ്റ്റിംഗ് ഭാഷ യെ കുറിച്ച് ചിന്തിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു, ഒരു ഇൻറർപ്രെട്ടർ എഴുതാൻ തീരുമാനിക്കുകയും ചെയ്തു. യുണിക്സ് / സി ഹാക്കർമാർക്ക് ആകർഷിക്കുന്ന തരത്തിലുള്ള എബിസി ഭാഷയുടെ പിൻഗാമി. "പൈത്തൺ" എന്ന പേര് അദ്ദേഹം പ്രതീകാത്മകമായി തിരഞ്ഞെടുത്തത് ചിന്താശൂന്യമായ മാനസികാവസ്ഥയിൽ(ഒപ്പം മോണ്ടി പൈത്തൺ ഫ്ലയിങ് സർക്കസ്സിൻറെ ഒരു വലിയ ആരാധകനായിരുന്നു) ആയിരുന്നു.
ഒരു ജനപ്രിയ പ്രോഗ്രാമിങ് ഭാഷയായി പൈത്തൺ വളർന്നു. 2017 ഒക്ടോബറിൽ, ഗിറ്റ്ഹബ് എന്ന സോഷ്യൽ കോഡിങ് വെബ്സൈറ്റിലെ ഏറ്റവും പ്രചാരമുള്ള രണ്ടാമത്തെ ഭാഷയായിരുന്നു ഇത്. ജാവാസ്ക്രിപ്റ്റിനു പിന്നിലും ജാവയ്ക്കു മുന്നിലും ആണ് ഇതിൻറെ സ്ഥാനം. ഒരു പ്രോഗ്രാമിങ് ഭാഷാ ജനപ്രീതി സർവേ പ്രകാരംഇത് തൊഴിൽ പോസ്റ്റിംഗുകളിൽ ഏറ്റവും മികച്ച 10 ഭാഷകളിൽ ഒന്നായി മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. കൂടാതെ, ടിഐഒബിഇ പ്രോഗ്രാമിംഗ് കമ്മ്യൂണിറ്റി ഇൻഡക്സ് പ്രകാരം പൈത്തൺ മികച്ച 10 ഭാഷകളിൽ ഏറ്റവും സ്ഥിരതയ്യാർന്ന പ്രകടനമാണ് കാഴ്ച്ചവെക്കുന്നത്.
1999-ൽ വാൻ റോസ്സം, "കമ്പ്യൂട്ടർ പ്രോഗ്രാമിങ് എല്ലാവർക്കും," എന്ന പേരിൽ ഡിഎആർപിഎയ്ക്ക് ഒരു ഫണ്ടിംഗ് നിർദ്ദേശം സമർപ്പിച്ചു. പൈത്തണിനു വേണ്ടി അദ്ദേഹം തൻറെ ലക്ഷ്യങ്ങൾ നിർവ്വചിച്ചു:
ഗൂഗിളിൽ ആയിരുന്നപ്പോഴാണ്, വാൻ റോസ്സം മോണ്ട്രിയൻ വികസിപ്പിച്ചത്, പൈത്തണിൽ എഴുതപ്പെട്ടതുമായ ഒരു വെബ് അധിഷ്ഠിത കോഡ് റിവ്യൂ സിസ്റ്റം കമ്പനിയിൽ ഉപയോഗിച്ചു. അദ്ദേഹം ഈ സോഫ്റ്റ് വെയറിയിന് നാമകരണം നടത്തിയത് ഡച്ച് ചിത്രകാരനായ പീട്ട് മോൺട്രിയൻറെ പേരിലാണ്. ഇതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട മറ്റൊരു സോഫ്റ്റ് വെയർ പദ്ധതിക്ക് ഡച്ച് ‌ഡിസൈനറായ ഗെരിറ്റ് റിയറ്റ്വെൽഡിൻറെ പേരാണ് ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്നത്.
പൈത്തണിലെ മുൻഗാമിയായ എബിസിക്ക്, എസ്ഇടിഎൽ നിന്നാണ് പ്രചോദനം ലഭിച്ചതെന്നും, എബിസി സഹ ഡെവലപ്പർ ലാംബർട്ട് മെർട്ടൻസ് "എബിസി രൂപകൽപ്പനയിൽ വരുന്നതിനുമുമ്പ് എൻവൈയു വിലുള്ള, എസ്ഇടിഎൽ ഗ്രൂപ്പിൽ ഒരു വർഷം ചെലവഴിച്ചു" എന്നു പറഞ്ഞു.
ഡിജിറ്റൽ യുഗത്തിൽ കമ്പ്യൂട്ടിംഗിന്റെ വിത്ത് പാകിയതിന് അദ്ദേഹത്തെ "കമ്പ്യൂട്ടിംഗിന്റെ ജോണി ആപ്പിൾസീഡ്" എന്ന് വിളിക്കുന്നു; സെറോക്‌സ് പാർകി ന്റെ കമ്പ്യൂട്ടർ സയൻസ് ലബോറട്ടറിയുടെയും ഡിജിറ്റൽ എക്യുപ്‌മെന്റ് കോർപ്പറേഷന്റെ സിസ്റ്റം റിസർച്ച് സെന്ററിന്റെയും സ്ഥാപകനായ റോബർട്ട് ടെയ്‌ലർ അഭിപ്രായപ്പെട്ടു, "കമ്പ്യൂട്ടർ സാങ്കേതികവിദ്യയിലെ സുപ്രധാന മുന്നേറ്റങ്ങളിൽ ഭൂരിഭാഗവും-സെറോക്‌സ് പാർകിന്റെ ഗ്രൂപ്പ് ചെയ്ത ജോലികൾ ഉൾപ്പെടെ--ലിക്കിന്റെ കാഴ്ചപ്പാടിന്റെ വ്യാപ്തി മാത്രമായിരുന്നു അവ. യഥാർത്ഥത്തിൽ അവരുടേതായ പുതിയ ദർശനങ്ങളല്ല. അതിനാൽ അദ്ദേഹം യഥാർത്ഥത്തിൽ എല്ലാറ്റിന്റെയും പിതാവായിരുന്നു".
നെറ്റ് വർക്ക് ചെയ്ത കമ്പ്യൂട്ടറുകളുടെ ആവശ്യകത,എളുപ്പമുള്ള യൂസർ ഇൻറർ ഫേസുകൾ,ഗ്രാഫിക്കൽ കമ്പ്യൂട്ടിംഗ്, പോയിൻറ് & ക്ലിക്ക് ഇൻറർ ഫേസുകൾ,ഡിജിറ്റൽ ലൈബ്രറികൾ,ഇ-കൊമേഴ്സ് , ഓൺലൈൻ ബാങ്കിംഗ് തുടങ്ങിയ ഇന്നത്തെ സുപ്രധാന ആശയങ്ങളെല്ലാം ലിക് ലൈഡറുടേതാണ്. ഇന്നത്തെ കാനോനിക്കൽ ഗ്രാഫിക്കൽ ഉപയോക്തൃ ഇന്റർഫേസ് അതിന്റെ ആദ്യകാല രൂപത്തിന് വേണ്ട ഗവേഷണത്തിന് അദ്ദേഹം ധനസഹായം നൽകി.അർപ്പാനെറ്റ് പദ്ധതിയുടെ പിതാവായി ലിക് ലൈഡറേയാണ് കണക്കാക്കുന്നത്.
ജെ.സി.ആർ.ലിക് ലൈഡർ ഇൻറർനെറ്റിന്റെ വികസനത്തിന് ഉൾകാഴ്ചയുള്ള ആശയങ്ങളിലൂടെ സംഭാവന നൽകിയ ആളാണ് ജെ.സി.ആർ.ലിക് ലൈഡർ ,ജെസി.ആർ. അല്ലെങ്കിൽ ലിക്ക് എന്നാണ് ലളിതമായി അറിയപ്പെടുന്നത്. അദ്ദേഹം ഒരു അമേരിക്കൻ സൈക്കോളജിസ്റ്റുംകമ്പ്യൂട്ടർ ശാസ്ത്രജ്ഞനുമായിരുന്നു അദ്ദേഹം കമ്പ്യൂട്ടർ സയൻസ് വികസനത്തിലും പൊതു കമ്പ്യൂട്ടിംഗ് ചരിത്രത്തിലും ഏറ്റവും പ്രമുഖ വ്യക്തികളിൽ ഒരാളായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.
ലിക്ലൈഡർ 1915 മാർച്ച് 11 ന് അമേരിക്കയിലെ മിസോറിയിലെ സെന്റ് ലൂയിസിൽ ജനിച്ചു.ബാപ്റ്റിസ്റ്റ് മിനിസ്റ്ററായിരുന്ന ജോസഫ് പരോൺ ലിക്ക്ലൈഡറിന്റെയും മാർഗരറ്റ് റോബ്നെറ്റ് ലിക്ലൈഡറിന്റെയും ഏക പുത്രനായിരുന്നു അദ്ദേഹം.പിതാവിന് മതപശ്ചാത്തലം ഉണ്ടായിരുന്നിട്ടും, പിന്നീടുള്ള ജീവിതത്തിൽ അദ്ദേഹം മതവിശ്വാസിയായിരുന്നില്ല.
ബ്രീട്ടീഷ് ഇന്ത്യയിലെ സബ് ഇൻസ്പെക്ടറാകാൻ പരീക്ഷയെഴുതി ജയിച്ചെങ്കിലും ഫ്രഞ്ച് പ്രജയായതിനാൽ ജോലി നിഷേധിക്കപ്പെട്ടു. തുടർന്ന് 1928മുതൽ ചൂടിക്കോട്ട മദ്രസയിലും ഒറ്റപ്പിലാക്കൂൽ മാപ്പിള സ്കൂളിലും അധ്യാപകനായിജോലിനോക്കി. ഈ കാലയളവിലാണ് മുച്ചിക്കൽ പത്മനാഭന്റെ പ്രേരണയാൽ ഐ.കെ.കുമാരൻ രാഷ്ട്രീയത്തിൽ ഇടപെടാൻ തുടങ്ങിയത്. യൂത്ത് ലീഗ് എന്ന പ്രസ്ഥാനത്തിലൂടെയായിരുന്നു ഐ.കെ കുമാരൻ മാസ്റ്റർ സാമൂഹിക, രാഷ്ട്രീയ രംഗത്തേക്കെത്തിയത്.1933മുതൽ കോൺഗ്രസ്സ് അംഗമായി. കേളപ്പജിയുടെ കടുത്ത അനുയായിയായിരുന്നു. രാഷ്ട്രീയത്തിൽ കൂടുതൽ സജീവമാകാൻ വേണ്ടി 1940ൽ ജോലി രാജിവച്ചു. തുടർന്ന് വടകരയിൽ കോൺഗ്രസ്സ് കമ്മറ്റി പ്രസിഡണ്ടായി. കോട്ടയം താലൂക്കിൽ കോൺഗ്രസ്സ് പുനസ്സംഘടനയ്ക്കുവേണ്ടി സജീവമായി രംഗത്തിറങ്ങി. യൂത്ത് ലീഗ് പ്രസിഡണ്ടായും കുറേക്കാലം പ്രവർത്തിച്ചു. രാഷ്ട്രീയരംഗത്തുമാത്രമല്ല അയിത്തോച്ചാടനം, മിശ്രഭോജനം, ഭൂദാനം, ഹരിജനോദ്ധാരണം, ഖാദിപ്രചാരണം, മദ്യനിരോധനം തുടങ്ങിയ വിവിധ സാമൂഹ്യപ്രവർത്തനമേഖലകളിലും കുമാരൻ മാസ്റ്റർ വ്യക്തിമുദ്രപതിപ്പിച്ചിരുന്നു.
1942ൽ ക്വിറ്റിന്ത്യാ സമരത്തിൽ പങ്കെടുത്ത് അറസ്റ്റുവരിക്കുകയുണ്ടായി. രണ്ടുവർഷക്കാലം ആലിപ്പുറം ജയിലിൽ കഴിയേണ്ടിവന്നു. ഇവിടെവച്ച് ഇദ്ദേഹത്തിന് പോലീസുകാരുടെ ക്രൂരമർദ്ദനം നേരിടേണ്ടിവന്നു. മഹാജനസഭയ്ക്ക് എതിരായി ഫ്രഞ്ച് ഗവൺമെന്റിന്റെ ഒത്താശയോടെ രൂപംകൊണ്ട ഫ്രാങ്കോ- ഇന്ത്യൻ കക്ഷി പ്രവർത്തകരുമായുള്ള കശപിശയെത്തുടർന്ന് മൂന്നുമാസം ജയിലിൽകിടക്കേണ്ടിവന്നതാണ് ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ ആദ്യ ജയിൽ വാസം. ഈ തടവുകാലത്ത് ജയിലിൽ തടവുകാർക്ക് ലഭിച്ചിരുന്ന പരിമിതമായ സൗകര്യങ്ങൾക്കെതിരെ ഇദ്ദേഹം സത്യാഗ്രഹമനുഷ്ഠിച്ചിട്ടുണ്ട്.
മയ്യഴിയിലെ സാമാന്യം സമ്പന്ന തീയ്യർ കുടുംബമായ കുന്നത്തൊടത്തിൽ ജനിച്ച ഐ.കെ.കുമാരന്റെ പിതാവ് കുങ്കൻ ജന്മി ഒരു കള്ളുഷാപ്പുടമയുമായിരുന്നു. മാതാവ് ഈരായി കുങ്കിച്ചി. മയ്യഴിയിലെ ബാസൽ മിഷ്ൻ സ്കൂളിലും കൽവേ ബ്രാഞ്ച് സ്കൂളിലും പഠനം പൂർത്തിയാക്കിയിനുശേഷം തലശ്ശേരി ബാസൽ മിഷ്ൻ സ്കൂളിൽ നിന്ന് സ്കൂൾ ഫൈനൽ പരീക്ഷ പാസ്സായി. തുടർന്ന് തലശ്ശേരി ബ്രണ്ണൻ കോളേജിൽ നിന്ന് ഇന്റർമീഡിയറ്റ് പരീക്ഷ പാസ്സായി.
1939ലാണ് യൂത്ത്‌ലീഗ് മയ്യഴി മഹാജനസഭ എന്ന പേരിൽ രാഷ്ടീയരംഗത്തേക്കിറങ്ങിയത്. കല്ലാട്ട് അനന്തൻമാസ്റ്റർ പ്രസിഡണ്ടും സി.ഇ.ഭരതൻ സെക്രട്ടറിയുമായിരുന്നു. അനന്തൻ മാസ്റ്റർക്ക് പ്രസിഡണ്ടായി തുടരാനാകാതെ വന്നപ്പോൾ ഐ.കെ.കുമാരൻ മാസ്റ്ററെ ആ സ്ഥാനത്തേക്ക് ക്ഷണിക്കുകയായിരുന്നു. കുമാരൻ മാസ്റ്ററുടെ സാരഥ്യത്തിലാണ് മഹാജനസഭ മയ്യഴി വിമോചനസമരചരിത്രത്തിലെ നേതൃസ്ഥാനത്തേക്കുയരുന്നത്.
മയ്യഴി വിമോചനസമര നേതാവ്. കേരളത്തിലെ സ്വാതന്ത്രസമരചരിത്രത്തിൽ ഒരു സുവർണ്ണ അദ്ധ്യായം അദ്ദേഹം രചിച്ചു, മാഹിയിലെ ആദ്യത്തെ ഐ. കെ കുമാരൻ ആയിരുന്നു. ഇദ്ദേഹം മയ്യഴി ഗാന്ധി എന്ന പേരിലും‍ അറിയപ്പെടുന്നു.
സ്പ്പോർട്‌സിനെ അവഗണിക്കുന്ന ഫ്രഞ്ച്‌ വിദ്യാഭ്യാസരീതിയെ കുബേർത്തിൻ വെറുത്തു. അപ്പോഴാണ്‌ ഇംഗ്ലണ്ടിലെ വിക്റ്റോറിയൻ പബ്ലിക്‌ സ്കൂളുകളിൽ സ്പോർട്‌സിനു നൽകുന്ന പ്രാധാന്യത്തെകുറിച്ച്‌ അദ്ദേഹം മനസ്സിലാക്കിയത്‌. അതിനെക്കുറിച്ച്‌ വിശദമായി പഠിക്കാൻ കുബേർത്തിൻ പ്രഭു ഇംഗ്ലണ്ടിലെ ഷ്രോപ്ഷയർ ഗ്രാമത്തിലേക്ക്‌ ഒരു പഠനയാത്ര തന്നെ നടത്തി. അവിടെയുള്ള ഡോ. ബ്രൂക്ക്‌ എന്നയാൾ സ്ഥാപിച്ച മച്ച്‌ വെൻലോക്ക്‌ ഒളിംബിയൻ സൊസൈറ്റി വളരെ പ്രശസ്തമായിരുന്നു.
സ്പോർട്‌സ്‌ വിദ്യാഭ്യാസത്തിന്‌ പ്രചാരം സൃഷ്ടിക്കാൻ കുബേർത്തിൻ പിന്നീട്‌ ജർമനിയിലും സ്വീഡനിലും അമേരിക്കയിലുമൊക്കെ പര്യടനങ്ങൾ‍ നടത്തി. കുബേർത്തിന്റെ ആശയങ്ങളോട്‌ ഈ രാജ്യങ്ങളിലെ വലിയൊരു വിഭാഗം താൽപര്യം പ്രകടിപ്പിച്ചു. തിരികെ പാരീസിലെത്തിയ കുബേർത്തിൻ പ്രഭു രാജ്യാന്തര കായികമൽസരങ്ങളെക്കുറിച്ചുതന്നെ ചിന്തിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. പക്ഷേ, പാരീസിലെ പ്രഭുക്കന്മാർ ഇതൊരു ഭ്രാന്തൻ ചിന്തയായാണ്‌ കണക്കാക്കിയത്‌.
ഫ്രാൻസിലെ ഒരു സമ്പന്നകുടുംബത്തിൽ 1863 ജനുവരി 1-നാണ്‌ പിയറി ദെ കുബേർത്തിൻ ജനിച്ചത്. ചെറുപ്പത്തിൽത്തന്നെ കായികരംഗത്തോട് വലിയ കമ്പമുണ്ടായിരുന്ന ആ കുട്ടി കുതിരസവാരിയും ജിംനാസ്റ്റിക്സും വഞ്ചി തുഴയലുമൊക്കെ പഠിക്കാൻ തുടങ്ങി. പ്രഭുകുടുംബത്തിലെ അംഗമായിട്ടും പാരീസിലെ പാർക്കുകളിലൂടെ അവൻ ഓട്ടം പരിശീലിച്ചു.
ആളുകൾ തമ്മിലുള്ള ചങ്ങാത്തത്തിനും പരസ്പരസഹകരണത്തിനും സ്പോർട്‌സ്‌ നല്ലൊരു മരുന്നാണെന്ന് അദ്ദേഹം ഉറച്ചുവിശ്വസിച്ചു. തമ്മിൽ പോരടിച്ചുനശിക്കുന്ന യൂറോപ്യൻ ഭരണാധികാരികൾക്ക്‌ സമാധാനത്തിന്റെയും ശാന്തിയുടെയും പാത കാട്ടിക്കൊടുക്കാൻ സ്പോർട്‌സിനു കഴിയും എന്നദ്ദേഹം കണക്കുകൂട്ടി.
ആധുനിക ഒളിമ്പിക്‌ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ പിതാവായി അറിയപ്പെടുന്നത്‌ ഫ്രഞ്ചുകാരനായ പിയേർ ദെ കൂബെർത്തേനാണ് . അദ്ധ്യാപകനും ചരിത്രകാരനുമായിരുന്ന ഇദ്ദേഹം അന്താരാഷ്ട്ര ഒളിമ്പിക് കമ്മിറ്റിയുടെ സ്ഥാപകൻ എന്ന നിലയിലാണ്‌ പ്രശസ്തിയാർജ്ജിച്ചത്.
തെക്കേ അമേരിക്ക‌ സ്വദേശമായ ഒരു അലങ്കാരസസ്യമാണ് ബോഗൺവില്ല അഥവാ കടലാസുപിച്ചകം . ഇതിന്റെ ബ്രാക്റ്റുകൾ കനംകുറഞ്ഞതും കടലാസിനു സമാനമായവയുമായതിനാൽ കടലാസുപൂവ് എന്നും ഇവക്ക് പേരുണ്ട്. 1768-ൽ ബ്രസീലിൽ ആദ്യമായി ഈ സസ്യം കണ്ടെത്തിയ ലൂയിസ് ആന്റണി ഡി ബോഗൺവിൻ എന്ന ഫ്രഞ്ച് നാവികന്റെ പേരിൽനിന്നാണ്‌ ബോഗൺവില്ല എന്നു ഈ ചെടിക്ക് പേരുവന്നത്.
മുള്ളുകളുള്ള ഈ ചെടി പന്ത്രണ്ട് മീറ്റർ വരെ ഉയരത്തിൽ വളരാറുണ്ട്‌. ഉഷ്ണമേഖലാപ്രദേശങ്ങളിൽ വർഷം മുഴുവൻ പുഷ്പിക്കുന്നവയാണ്‌ ഈ ചെടി. ‍പുഷ്പങ്ങൾ വളരെ ചെറുതാണ്‌, വർണ്ണപ്പകിട്ടോടെ കാണപ്പെടുന്നത് യഥാർഥത്തിൽ ഇലകളാണ്‌ . പിങ്ക്, മജന്ത, പർപ്പിൾ, ചുവപ്പ്, ഓറഞ്ച്, വെള്ള, മഞ്ഞ എന്നീ നിറങ്ങളിൽ ബ്രാക്റ്റുകൾ കാണപ്പെടുന്നു. ഇവയുടെ യഥാർത്ഥ പൂവ് ചെറുതും വെളുത്ത നിറമുള്ളതുമാണ്. അഞ്ചോ ആറോ ബ്രാക്റ്റുകളാൽ പൂവ് ചുറ്റപ്പെട്ടിരിക്കും. കനംകുറഞ്ഞ അകീൻ തരത്തില്പ്പെട്ടതാണ് ഇവയുടെ ഫലം.
ചൂട് കാലാവസ്ഥകളിൽ പെട്ടെന്ന് വളരുകയും വർഷം മുഴുവൻ പുഷ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ശാഖകൾ ഒടിച്ചുമാറ്റുകയോ ചെത്തിമാറ്റുകയോ ചെയ്താൽ ഇവയുടെ വളർച്ചയുടേയും പുഷ്പിക്കലിന്റെയും വേഗത വർദ്ധിപ്പിക്കാം. ഈർപ്പവും വളക്കൂറുമുള്ള മണ്ണിലാണ് ഇവ ഏറ്റവും നന്നായി വളരുക. പുഷിപിക്കൽ ചക്രത്തിന്റെ ദൈർഘ്യം നാലു മുതൽ ആറ് ആഴ്ച വരെയാണ്. ശക്തമായ സൂര്യപ്രകാശവും ഇടക്കിടെയുള്ള വളമിടലും ഇവയുടെ വളർച്ചയെ അനുകൂലിക്കുന്ന ഘടകങ്ങളാണ്. വെള്ളം കുറച്ച് മതി. അമിതമായ ജലസേചനം പൂക്കളുണ്ടാകാതിരിക്കുന്നതിനും, ചിലപ്പോൾ വേരഴുകൽ മൂലം സസ്യത്തിന്റെ നാശത്തിനുതന്നെ കാരണമായേക്കാം. മിതോഷ്ണമേഖലകളിൽ ബോൺസായ് വിദ്യ ഉപയോഗിച്ച് ചെറുതാക്കിയ ബോഗൺവില്ല സസ്യങ്ങളെ വീടിനുള്ളിൽ വളർത്താറുണ്ട്.
ചൂട് കാലാവസ്ഥയുള്ള മിക്ക സ്ഥലങ്ങളിലും വളർത്തപ്പെടുന്ന ഒരു അലങ്കാര സസ്യമാണ് ബോഗൺവില്ല. ഇന്ത്യ, തായ്‌വാൻ, വിയറ്റ്നാം, മലേഷ്യ, ഓസ്ട്രേലിയ, സിംഗപ്പൂർ, മെഡിറ്ററേനിയൻ പ്രദേശം, കരീബിയൻ, മെക്സിക്കൊ, ദക്ഷിണാഫ്രിക്ക, യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിലെ അരിസോണ, കാലിഫോർണിയ, ഫ്ലോറിഡ, ഹവായ്, തെക്കൻ ടെക്സസ് എന്നിവിടങ്ങളിൽ ഈ സസ്യം വളരെയധികം കാണപ്പെടുന്നു.
ലൂയിസ് ബോഗൺവില്ല എന്ന പേരിൽ ഒരു ഫ്രഞ്ച് സഞ്ചാരി തന്റെ യാത്രക്കിടയിൽ പുതിയതരം പൂവ് കണ്ടെത്തി. പിന്നീട് ആ പൂവ് അത് കണ്ടെത്തിയ ആളുടെ പേരിൽത്തന്നെ അറിയപ്പെടാൻ തുടങ്ങി. ശാന്തസമുദ്രത്തിലെ ഒരു ദ്വീപിലാണ് അദ്ദേഹം ഈ പൂവ് കണ്ടെത്തിയത്. അതുകൊണ്ട് ആ ദ്വീപും അതേ പേരിൽ അറിയപ്പെട്ടു.
ഈ നാടകത്തിൽ നായകൻ അലക്സിയൂസ് റോമിലെ പ്രതാപശാലിയായ ഒരു പ്രഭുവിന്റെ ഏക സന്താനമാണ്. സമർത്ഥനായ അലക്സിയൂസിനെ ഒരു സൈന്യാധിപനായിക്കാണാനാണ് പ്രഭുവിന്റെ ആഗ്രഹം.എന്നാൽ ക്രിസ്തുവിനെ അനുകരിച്ച് ഒരു ബ്രഹ്മചാരിയാകാനും ആ ദർശനങ്ങളെ പിന്തുടരുവാനും ആണ് അലക്സിയൂസ് ആഗ്രഹിയ്ക്കുന്നത്. എന്നാൽ പിതാവ് നിർബന്ധമായി അല്ലേശുവിനെ വിവാഹം കഴിപ്പിയ്ക്കുന്നു. "മങ്കേ മണിയറയട , നാൻ പോയ് വരേൻ" എന്നു ചൊല്ലി വീട് ഉപേക്ഷിച്ച് ഇറങ്ങിയ അല്ലേശു നഗരങ്ങളിലും ഗ്രാമങ്ങളിലും ഭിക്ഷാംദേ ഹിയായി അലഞ്ഞ് യേശുവിനെ വാഴ്ത്തി ജീവിതം കഴിയ്ക്കുന്നു. റോമിലേയ്ക്കു തിരിച്ചുവന്ന അല്ലേശു പിതാവിനെക്കാണുന്നു. എന്നാൽ പിതാവിനു പുത്രനായ അല്ലേശുവിനെ വേഷംകൊണ്ട്തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയുന്നില്ല. തുടർന്ന്അല്ലേശു അദ്ദേഹത്തോട് തന്റെ ഭവനത്തിൽ അഭയം നൽകണമെന്ന് അപേക്ഷിയ്ക്കുന്നു. പതിനേഴ് വർഷങ്ങൾ തിരിച്ചറിയപ്പെടാതെ തികഞ്ഞ അവഗണനയിൽ കഴിഞ്ഞ അല്ലേശു മരണപ്പെടുകയും മൃതദേഹത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന രേഖയിൽ നിന്ന് കുടുംബം കാത്തിരുന്ന ആൾ തന്നെയാണിതെന്ന് ഭാര്യയും മറ്റും മനസ്സിലാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
ആശാന്മാരെ അണ്ണാവി എന്നു ആദ്യകാലത്ത് വിളിച്ചിരുന്നു.അണ്ണാവി എന്ന പഴയമലയാളവാക്കിന്റെ അർത്ഥം അദ്ധ്യാപകൻ എന്നാണ്. നാടകാവതരണത്തിന്റെ പൂർണ്ണചുമതല ആശാൻ വഹിയ്ക്കുന്നു. താളബോധവും സംഗീതജ്ഞാനവും ആശാന് കൂടിയേ തീരൂ.അഭ്യസനത്തിനു പുറമേ പയറ്റുവിദ്യകളും ആശാനു തരമായിരിയ്ക്കണം. കൂടാതെ അഭിനയത്തിലും സാഹിത്യത്തിലും നല്ല ധാരണ ആശാനുണ്ടായിയ്ക്കണം.തമിഴിൽ അറിവുണ്ടെങ്കിൽ മാത്രമേ നാടക സാഹിത്യം ശിഷ്യർക്കും കഥാപാത്രങ്ങൾക്കും പകർന്നുകൊടുക്കാൻ കഴിയൂ. ആദ്യകാലങ്ങളിൽ കളരിയിലായിരുന്നു പ്രാഥമികമായ നൃത്തച്ചുവടുകളും മെയ് വഴക്കവും പരിശീലിപ്പിച്ചിരുന്നത്. ഇതിനു ശേഷമാണ് നാടകാഭ്യസനം അഥവാ ചൊല്ലിയാട്ടം തുടങ്ങുന്നത്.ഈ കാലത്തെ ആശാന്റെ ചെലവുകൾ ശിഷ്യർ വഹിക്കണം.നാടകാഭ്യസനത്തിനു പ്രത്യേകം പ്രതിഫലം ആശാൻ വാങ്ങുകയില്ല.
സാധാരണ നാടകവേദികൾക്കുള്ള അളവിൽ നിന്നു വ്യത്യസ്തമായാണ് ആദ്യകാലങ്ങളിൽ ചവിട്ടുനാടകങ്ങൾക്കുള്ള വേദി ഒരുക്കിയിരുന്നത്. വീതികുറവായതും നീളത്തിലുമുള്ള തട്ടാണ് ഇതിന് അക്കാലത്ത് ഒരുക്കിയിരുന്നത്. ചവിട്ടുമ്പോൾ ശബ്ദം ഉയർന്നുകേൾക്കാനായിരുന്നു ഇത്.മുപ്പതുപേരെവരെ ഉൾക്കൊള്ളാനുള്ള സ്ഥലം ആദ്യകാലവേദികൾക്കുണ്ടായിരുന്നു.6 അടി വീതം ഉയരത്തിലുള്ള മേടകൾ അഭിമുഖമായി ചില നാടകങ്ങളിൽ കാണാം. ഗോവണികളും ഘടിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ടാകും. മേടകൾക്കു പിന്നിലായി 4 അടി വീതിയിൽ ഒരു കിളിവാതിലുമുണ്ടായിരിയ്ക്കും.ആശാനും മേളക്കാരും വിളക്കിനരികിൽ വേദിയിൽ തന്നെയാണ് നിലയുറപ്പിയ്ക്കുന്നത്.നടന്മാർ വശങ്ങളിൽ ഉള്ള തിരശ്ശീല നീക്കിയാണ് രംഗത്തു വരിക. വേദിയ്ക്കു മുന്നിലായി നിരയായി ഉയർത്തിയ വിളക്കുകൾ വേദി പ്രകാശമാനമാക്കും.
ചവിട്ടുനാടകങ്ങളിൽ വീരരസത്തിലും ആവിഷ്കരണത്തിലും മുഖ്യസ്ഥാനം കാറൾസ്മാൻ നാടകത്തിനുണ്ട്.യൂറോപ്യൻ ഭരണാധികാരിയായിരുന്ന ചാറൾസ്മാൻ ചക്രവർത്തിയുടേയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ പന്ത്രണ്ടു പടനായകരുടേയും കഥയാണിതിൽ.മലയാളത്തിലെ കാറൾസ്മാൻ ഫ്രഞ്ചുപദമായ ഷാർലിമെയ്ൻ എന്ന പദത്തിൽ നിന്നുത്ഭവിച്ചതാണ്.അഞ്ചുഭാഗങ്ങളിലായി ഈ നാടകം തിരിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ഒന്നാം ഭാഗത്തിൽ കാറൾസ്മാന്റെ സഹോദരിയായ ബെട്ത്തയുടെ കഥകളും റോൾദാൻ എന്ന കുട്ടിയുടെ ബാല്യവും ആണ്.രണ്ടും മൂന്നും ഭാഗങ്ങൾ യുദ്ധഗതികളാണ്. ആഞ്ചലിക്കയുടെ കഥയാണിതിൽ പ്രധാനം.നാലാം അങ്കത്തിൽ വാൾദു എന്ന പടയാളിയുടെ വീരപരാക്രമങ്ങളും അഞ്ചിൽ യുദ്ധവിജയവും രക്തസാക്ഷിത്വവും ഘോഷിയ്ക്കുന്നു.
തമിഴുകലർന്ന ഭാഷയാണ്‌ ചവിട്ടുനാടകങ്ങളിൽ അധികവും ഉപയോഗിക്കുന്നത്. പലകകൾ നിരത്തിയ അരങ്ങുകളിൽ അവതരിപ്പിക്കുന്നതിനാലാകണം തട്ടുപൊളിപ്പൻ എന്നും ഇതിനു പേരുണ്ട്. ചവിട്ടുനാടകം പ്രധാനമായും താണ്ഡവപ്രധാനമാണ് ചുവടുകൾ അടിസ്ഥാനപരമായി 12 എണ്ണമായി തരംതിരിച്ചിരിയ്ക്കുന്നു. സൽക്കഥാപാത്രങ്ങൾക്കും,ക്രൌര്യസ്വഭാവമുള്ള കഥാപാത്രങ്ങൾക്കും പ്രത്യേകം ചുവടുകൾ നിഷ്കർഷിച്ചിരിയ്ക്കുന്നു. വേഷവിധാനമാകട്ടെ കണ്ണഞ്ചിപ്പിയ്ക്കുന്നതും ഭംഗിയും, മേന്മയും ഉള്ളതുമാണ്. പടയാളികളുടെ വേഷങ്ങൾ പഴയ ഗ്രീക്കൊ-റോമൻ ഭടന്മാരെ ഓർമ്മിപ്പിയ്ക്കുന്നതുമാണ്. ആദ്യത്തെ ചവിട്ടുനാടകം’ കാറൽമാൻ ചരിതം’ ആണെന്നു കരുതുന്നവരുണ്ട് .
ചിന്നത്തമ്പി അണ്ണാവി രചിച്ച ഒരു പ്രധാന നാടകമാണ് ബൃശീനാ നാടകം.അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രഥമ കൃതിയായി ഇതിനെ കരുതിപ്പോരുന്നുണ്ട്,ആശയ സമ്പുഷ്ടവും മിഴിവുറ്റ വർണ്ണനയും ഒത്തുചേർന്ന ഈ നാടകത്തിൽ സുന്ദരിയായ ബൃശീനയുടെ ജീവിതകഥ കെട്ടഴിക്കപ്പെടുന്നു,ധർമ്മമാർഗ്ഗത്തിലും സദാചാരപൂർണ്ണതയിലും ജീവിതം നയിയ്ക്കുന്ന ബൃശീനയെ ഇതിൽ നിന്നു വ്യതിചലിപ്പിക്കാൻ അൾവാൻ എന്ന കഥാപാത്രം നടത്തുന്ന കുടില തന്ത്രങ്ങളും അതുമൂലം ബൃശീന അനുഭവിയ്ക്കുന്ന നരകയാതനകളുമാണീ നാടകത്തിൽ.ഒടുവിൽ ബൃശീന തന്ത്രങ്ങളെ അതിജീവിച്ച് വിജയം വരിയ്ക്കുന്നതോടെ നാടകം അവസാനിയ്ക്കുന്നു.
സ്തുതിയോഗർ അഥവാ ബാലാപ്പാർട്ടുകാർ ചവിട്ടുനാടകത്തിലെ മറ്റൊരു വേഷക്കാരാണ്.സൂത്രധാരന്മാർ എന്നപേരിലും ഇവർ അറിയപ്പെടുന്നു.10-12 വയസ്സുള്ള ബാലന്മാർ ആണ് ഈ വേഷം അഭിനയിക്കുക.അരങ്ങേറ്റചുവടുകൾ ഉണ്ടെങ്കിൽ അതും താളത്തിൽ ചവുട്ടി ആശാന്മാർക്ക് ദക്ഷിണയും നൽകിയാണ് ബാലപ്പാർട്ടുകാർ രംഗത്ത് വരിക.ആശാൻ നിർദ്ദേശിക്കുന്ന കവിത്തം,പ്രധാന ചുവടുകളും വെച്ച് കഥ ചുരുക്കി വിവരിയ്ക്കുന്നു.നാടകം ഉടൻ ആരംഭിയ്ക്കുമെന്നും എല്ലാവരും ഒരുങ്ങിയിരുന്നുകൊള്ളണമെന്നും ബോധിപ്പിച്ച് താളത്തിൽ ചവുട്ടി രംഗത്തുനിന്നും നിഷ്ക്രമിയ്ക്കുന്നു.
നാടകത്തിൽ പ്രധാനവേഷമാണ് മന്ത്രിയ്ക്ക്. രാജാവിനെ നായാട്ടിലോ യുദ്ധത്തിലോ അകമ്പടി സേവിയ്ക്കുന്നത് മന്ത്രിയാണ്.മന്ത്രിപ്പാർട്ടുകാരുടെ വേഷവും അലങ്കാരങ്ങളും ഗരിമയുള്ളതായിരിയ്ക്കും.വാൾ കൊണ്ടുള്ള കലാശങ്ങൾ നടത്തുന്നതും അലങ്കാര ശബളമായ "നടനച്ചിന്ത്" പാടി അഭിനയിക്കുന്നതും മന്ത്രി തന്നെ. ഇരു ഭാഗത്തെയും രാജാക്കന്മാർ നേർക്കുനേർ വരുമ്പോൾ ഓരോ രാജാവിനെയും പ്രകീർത്തിച്ച് 'കല' പാടുന്നത് അതത് മന്ത്രിമാരാണ്.വീരവാദങ്ങളോടെ "പോർത്തരു" പാടി യുദ്ധം വെട്ടുന്നതിനു തുടക്കം കുറിയ്ക്കുന്നതും മന്ത്രിമാരാണ്.
മുന്നൂറു വർഷം മുൻപു ജീവിച്ചിരുന്ന ചിന്നത്തമ്പി അണ്ണാവി എന്നയാളാണ് ഈ കലാരൂപം ചിട്ടപ്പെടുത്തിയതെന്നും തമിഴ്നാട്ടുകാരനായിരുന്ന അദ്ദേഹം കേരളത്തിലെത്തി കൊച്ചിയിലും കൊടുങ്ങല്ലൂരിലും പതിനേഴു വർഷത്തോളം താമസിച്ചശേഷം തിരിച്ചു പോയെന്നും പറയപ്പെടുന്നു. തുള്ളലിന്റെ ചരിത്രത്തിൽ കുഞ്ചൻ നമ്പ്യാരുടെ സ്ഥാനം തന്നെയാണ് ചവിട്ടുനാടകത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ അണ്ണാവിക്കുള്ളതെന്നു ചിലർ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു. അണ്ണാവി ക്രിസ്തീയവേദപ്രചാരകനായിരുന്നു എന്നും വാദമുണ്ട്.
ചവിട്ട് നാടകത്തിൽ രാജാവിന്റെ ദർബാർ രംഗമാണ് ആദ്യം പ്രദർശിപ്പിക്കുക. വരവു വിരുത്തം ആശാൻ അണിയറയിൽ പാടിക്കഴിഞ്ഞാൽ രാജാവ് ഉറച്ചു ചവുട്ടി കൈയ്യിൽ ചെങ്കോലുമണിഞ്ഞ് രംഗത്തു പ്രവേശിക്കുന്നു.വേഷം മിന്നുന്നതും അലങ്കാരപ്പണികൾ ഏറെ ചെയ്തതും ഏറ്റവും തിളക്കമുറ്റതും ആയിരിയ്ക്കും.രാജാവ് രംഗത്തെത്തിയാൽ ഭടജനങ്ങൾ പ്രകീർത്തിച്ചുപാടണമെന്നുണ്ട്.ഇതിന്റെ ചവിട്ട് ഏറ്റവും ഉത്സാഹത്തോടും കാതടപ്പിയ്ക്കുന്ന തരത്തിലുള്ള ശബ്ദത്തോടെയുമാകും.
കേരളത്തിലെ ലത്തീൻ ക്രൈസ്തവരുടെ ഇടയിൽ പ്രചാരത്തിലുണ്ടായിരുന്ന ഒരു കലാരൂപമാണ്‌ ചവിട്ടു നാടകം. കൊടുങ്ങല്ലൂരിനു വടക്കു ചാവക്കാട് മുതൽ തെക്കു കൊല്ലം വരെയുള്ള തീരപ്രദേശങ്ങളിലെ ലത്തീൻ കാതോലിക്കരുടെ ഇടയിലാണ് ചവിട്ടു നാടകത്തിനു പ്രചാരം. മദ്ധ്യകാല യൂറോപ്പിലെ നാടകരൂപങ്ങളെ ഉള്ളടക്കത്തിലും അവതരണത്തിലും അനുകരിച്ച് രൂപപ്പെടുത്തിയതാണ് ഈ ദൃശ്യകലാരൂപം. യൂറോപ്പിലെ വിഖ്യാതമായ കഥകളെ ചവിട്ടുനാടക ചുവടുകളായി സ്വീകരിച്ചെങ്കിലും ഭാഷ ചെന്തമിഴ് ആയിരുന്നു.
നാടകനടത്തിപ്പിന്റെ ചിലവിലേക്ക് കാണികളിൽ നിന്നു സംഭാവനകൾ സ്വീകരിക്കുന്ന ചടങ്ങാണ് പൊലിക്കൽ.സൗജന്യമായിട്ടാണ് നാടകം കളിക്കുന്നതെങ്കിലും ഇതിന്റെ ചെലവ് പൊലിവിലിലൂടെയാണ് തേടുന്നത്. കട്ടിയക്കാരൻ തട്ടിൽക്കയറി നിന്ന് ഉച്ചത്തിൽ സംഭാവന നൽകിയ കാണിയുടെ പേരും തുകയും ഉച്ചത്തിൽ വിളിച്ചുപറയും.അതിനുശേഷം വിശേഷണങ്ങളോടെ പത്തുനൂറായിരം കോടി,അയ്യായിരത്തി അഞ്ഞൂറുകോടി എന്നിങ്ങനെ കൂട്ടിച്ചേർക്കും.
അവയിൽത്തന്നെ പോർച്ചുഗീസ് പ്രാധാന്യമുള്ള കൊച്ചിയും കൊടുങ്ങലൂരുമാണ് ഈ കലാരൂപത്തിന്റെ മൂലത്തറവാടുകൾ. ഉദയംപേരൂർ സൂനഹദോസിനു ശേഷം മാർത്തോമാ ക്രിസ്ത്യാനികൾ റോമൻ കാതോലിക്കരായതോടെ ചവിട്ടു നാടകങ്ങൾ തീരദേശങ്ങളിൽ നിന്നും തുറമുഖങ്ങളിൽ നിന്നും ഉൾനാടുകളിലേക്കു പ്രചരിച്ചു.
വീരകുമാരൻ ചരിത്രം, നെപ്പോളിയൻ ചരിത്രം, ഗീവർഗ്ഗീസ് ചരിത്രം, ദാവീദ് വിജയം എന്നീ ചവിട്ടുനാടകങ്ങൾ ധീരോദാത്തരായ വീരസേനാനികളുടെ ദ്വിഗ്വിജയങ്ങളെയും , വീരസമരങ്ങളെയും പ്രകീർത്തിയ്ക്കുന്നു.
സ്ത്രീവേഷം ആടുന്ന ആട്ടക്കാരാണ് തോടയപ്പെൺകൾ.ദേവമാതൃസ്തുതികളാണ് ഇവർ ആലപിയ്ക്കുക. സാവധാനത്തിലുള്ള ചുവടുകളാണ് ഇവർക്ക് നിർദ്ദേശിച്ചിരിയ്ക്കുന്നത്. പുരുഷന്മാർ തന്നെയാണ് തോടയാട്ടക്കാരായി രംഗത്തെത്തുക
ബൃശീനാ ചരിത്രം , അല്ലേശു നാടകം,കത്രീനാ നാടകം, ഇസ്ഹാക്കു വിജയം,ഔസേപ്പു നാടകം, ജനോവാ നാടകം, യാക്കോബ് നാടകം, മാർട്ടിൻ കഥ ,സന്നിക്ലോസ് ചരിതം, ലൂസീന ചരിത്രം, എന്നീ നാടകങ്ങൾ ബൈബിൾ കഥകളെ ആസ്പദമാക്കിയുള്ളതാണ്.
ചവിട്ടുനാടകങ്ങളിൽ പ്രധാനമായും ചെണ്ട,മദ്ദളം,ഇലത്താളം തുടങ്ങിയ ഘനവാദ്യങ്ങളാണ് ഉപയോഗിക്കുക,തബല,പുല്ലാങ്കുഴൽ,ബുൾബുൾ,വയലിൻ തുടങ്ങിയ വദ്യോപകരണങ്ങളും ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ട്.
നാടകത്തിന്റെ അവസാനം ആശാന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ എല്ലാ നടന്മാരും മംഗളസ്തുതിപാടി ചുവടുവച്ച് സദസ്സിനെ വണങ്ങി അണിയറയിലേയ്ക്കുപോകുന്നതോടെ ചവിട്ടുനാടകത്തിനു പരിസമാപ്തിയാകുന്നു.
ധർമ്മിഷ്ഠൻ, സത്യപാലൻ , പ്ലമേന ചരിത്രം, ജ്ഞാനസുന്ദരി, കോമളചന്ദ്രിക, ജാനകി എന്നീ സാമൂഹ്യനാടകങ്ങളും ചവിട്ടുനാടകരൂപത്തിലുള്ളവയാണ് .
തുടർന്ന് രാജാവ് ആത്മപ്രശംസ കലർന്ന കോവിൽതരുപാടുന്നു. പാടിത്തീർന്നാൽ മന്ത്രിയെ വിളിച്ച് രാജ്യകാര്യാന്വേഷണത്തിലേയ്ക്ക് കടക്കുന്നു.
ചവിട്ടുനാടകങ്ങൾ അച്ചടിയ്ക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല, മറിച്ച് കൈയ്യെഴുത്തുപ്രതികൾ, 'ചുവടികൾ' ആയി സൂക്ഷിയ്ക്കപ്പെട്ടുവരുന്നതാണ്.