polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
താമസിയാതെ കാർത്തേജു വഴി ജന്മനഗരമായ താഗാസ്തെയിൽ മടങ്ങിയെത്തിയ അഗസ്തീനോസ്, ബ്രഹ്മചര്യത്തിലും ദാരിദ്ര്യത്തിലും പ്രാർത്ഥനയിലും ഉറച്ച സം‌യമജീവിതത്തിന്‌ തയ്യാറെടുപ്പു തുടങ്ങി. അതിന്റെ ഭാഗമായി, തന്റെ പൈതൃകസ്വത്തിൽ, തഗാസ്തെയിലെ വീടൊഴിച്ചുള്ളതെല്ലാം വിറ്റുകിട്ടിയ പണം അദ്ദേഹം ദരിദ്രർക്ക് ദാനം ചെയ്തു. പിന്നെ അദ്ദേഹവും അലിപ്പിയസും സമാനമനസ്കരായ മറ്റു ചിലരും ചേർന്ന് തഗാസ്തെയിലെ വീട്ടിൽ ഒരു സന്യാസസമൂഹമായി ജീവിക്കാൻ തുടങ്ങി. പാശ്ചാത്യലോകത്തിലെ ഏറ്റവും പുരാതന സന്യാസസാഹോദര്യമായ അഗസ്തീനിയൻ സഭയുടെ പിറവി അങ്ങനെയായിരുന്നു. ക്രി.വ. 389-ൽ അദയോദാത്തസിന്റെ മരണം അഗസ്തീനോസിനെ ഏറെ ദുഃഖിപ്പിച്ചു. എഴുത്തിലും മറ്റു ജോലികളിലുമാണ്‌ അദ്ദേഹം ആശ്വാസം കണ്ടെത്തിയത്. രണ്ടു വർഷം കഴിഞ്ഞ് തഗാസ്തെയ്ക്ക് അടുത്തുള്ള തുറമുഖപട്ടണമായ ഹിപ്പോയിലെ മെത്രാൻ വലേരിയസിന്‌ ഒരു സഹായിയെ ആവശ്യമായി വന്നപ്പോൾ അഗസ്തീനോസിനെ പൗരോഹിത്യത്തിലേയ്ക്കുയർത്തി.
റോമാനഗരത്തിന്റെ ദുരവസ്ഥയുടെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ എഴുതപ്പെട്ടതെങ്കിലും റോമിന്റെ പതനത്തോടുള്ള പ്രതികരണം മാത്രമല്ല ഈ രചന. ആ സംഭവം ഈ കൃതിയുടെ വായനയ്ക്കുള്ള പശ്ചത്താലം ഒരുക്കിയെന്നേയുള്ളു. പേഗൻ സംസ്കൃതിയെ നേർക്കുനേർ വെല്ലുവിളിച്ചുകൊണ്ട്, പിൽക്കാലനൂറ്റാണ്ടുകളിൽ പാശ്ചാത്യക്രൈസ്തവലോകത്തിനു മാർഗ്ഗദർശകമായിത്തീർന്ന ചരിത്രവീക്ഷണവും ലോകവീക്ഷണവും രൂപപ്പെടുത്തുകയാണ്‌ ദൈവനഗരത്തിൽ അഗസ്തീനൊസ് ചെയ്തത്. ഈ കൃതിയിൽ അദ്ദേഹം പിന്തുടർന്ന ചരിത്രദർശനം, മദ്ധ്യകാലമനുഷ്യന്റെ ലോകവീക്ഷണത്തെ ആഴത്തിൽ സ്വാധീനിച്ചു. തിന്മയിലേയ്ക്ക് ചാഞ്ഞ മനുഷ്യനഗരത്തിന്റേയും ദൈവമക്കളുടെ നഗരമായ സഭടേയും ചിത്രം, രാഷ്ടീയാധികാരങ്ങളുമായുള്ള മുഖാമുഖങ്ങളിൽ മദ്ധ്യകാലപൗരോഹിത്യം അതിന്റെ മേൽക്കോയ്മയുടെ സ്ഥാപനത്തിന്‌ ഫലപ്രദമായി ഉപയോഗിച്ചു. രാഷ്ടീയാധികാരത്തെ മനുഷ്യനഗരവും മതത്തെ ദൈവനഗരവും ആയി വ്യാഖ്യാനിക്കുകയായിരുന്നു പതിവ്.
ഇതിനിടെ മകനെ പിന്തുടർന്ന് മിലാനിൽ എത്തിച്ചേർന്നിരുന്ന മോനിക്ക, അദയോദാത്തസിന്റെ അമ്മയെ ഉപേക്ഷിക്കാനും 'മാന്യമായ' ഒരു വിവാഹം കഴിക്കാനും അഗസ്തീനോസിനെ സമ്മതിപ്പിച്ചു. ദീർഘകാലം തന്റെ പങ്കാളിയായിരുന്ന സ്ത്രീയുമായുള്ള വേർപിരിയൽ അദ്ദേഹത്തിന്‌ വേദനനിറഞ്ഞതായിരുന്നു. കണ്ണീരോടെ അദ്ദേഹത്തെ വിട്ടുപോയ അവർ ശിഷ്ടജീവിതം ആഫ്രിക്കയിലെ ഒരു കന്യാസ്ത്രിമഠത്തിൽ കഴിച്ചു. അഗസ്തീനോസിന്‌ അമ്മ കണ്ടെത്തിയ പ്രതിശ്രുതവധുവിന്‌ പത്തു വയസ്സു മാത്രമായിരുന്നതിനാൽ വിവാഹത്തിന്‌ രണ്ടു വർഷം കാത്തിരിക്കേണ്ടതുണ്ടായിരുന്നു. അതുകൊണ്ട് വിവാഹം വരെയുള്ള കാലത്തേയ്ക്കായി അദ്ദേഹം മറ്റൊരു വെപ്പാട്ടിയെ കണ്ടെത്തി. ദൈവമേ, എനിക്ക് വിരക്തിയും ഇന്ദ്രിയനിഗ്രഹവും നൽകുക; പക്ഷേ ഇപ്പോൾ വേണ്ട എന്നായിരുന്നു അക്കാലത്തെ തന്റെ പ്രാർത്ഥനയെന്ന് അഗസ്തീനോസ് ഏറ്റുപറയുന്നു.
ക്രി.വ. 386-ലെ വേനൽക്കാലത്ത്, അഗസ്തീനോസിനെ സന്ദർശിച്ച പൊന്തീഷിയാനൂസ് എന്ന ആഫ്രിക്കൻ സുഹൃത്ത്, അത്തനാസിയൂസ് രചിച്ച മരുഭൂമിയിലെ അന്തോനീസിന്റെ ജീവചരിത്രം വായിച്ച അനുഭവം വിവരിച്ചു. ക്രിസ്തുമതത്തിലേയ്ക്കുള്ള അഗസ്തീനോസിന്റെ പരിവർത്തനത്തിനു വഴിതുറന്ന "കൃപയുടെ ആഘാതത്തിലേയ്ക്കു" നയിച്ച അത്മീയപ്രതിസന്ധി ഉണ്ടായതങ്ങനെയാണ്‌. 33 വയസ്സുള്ളപ്പോൾ നടന്ന ഈ പരിവർത്തനാനുഭവത്തിന്റെ അന്ത്യവും മുഖ്യ സംഭവവുമായത്, പാട്ടുപാടുന്ന സ്വരത്തിൽ "എടുത്തു വായിക്കുക" എന്ന് ആവർത്തിച്ചു പറയുന്ന ഒരു കുട്ടിയുടേതുപോലുള്ള ശബ്ദത്തിന്റെ കേൾ‌വി ആയിരുന്നു. തുടർന്ന് അദ്ദേഹം ആദ്യം കണ്ട ഗ്രന്ഥം പൗലോസ് അപ്പസ്തോലന്റെ ലേഖനങ്ങളുടെ സമാഹാരമായിരുന്നു. അതു തുറന്നപ്പോൾ വായിക്കാൻ കിട്ടിയത് റോമാക്കാർക്കെഴുതിയ ലേഖനം പതിമൂന്നാം അദ്ധ്യായത്തിന്റെ ഒടുവിലുള്ള ഈ വാക്യങ്ങളായിരുന്നു:
സ്വന്തം പുസ്തകങ്ങളിൽ അഗസ്റ്റിന് ഏറ്റവും പ്രിയം ദൈവനഗരം എന്ന ബൃഹത്കൃതിയായിരുന്നു. പടിഞ്ഞാറൻ റോമാ സാമ്രാജ്യം, വടക്കുനിന്നു വന്ന 'പ്രാകൃതഗോത്രങ്ങളുടെ' ആക്രമണത്തിൽ തകരുന്നത് കണ്ട അഗസ്തീനോസിന്റെ പ്രതികരണമാണ് ആ കൃതി. റോമാനഗരത്തെ കേന്ദ്രീകരിച്ചുള്ള മനുഷ്യനിർമ്മിത സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ തകർച്ച ചൂണ്ടിക്കാട്ടി, സ്വർഗ്ഗത്തിലെ ദൈവനഗരം മാത്രമേ ശാശ്വതമായുള്ളു എന്ന് പറയുകയാണ് അഗസ്തീനോസ് ആ കൃതിയിൽ. നിരന്തരം ആവർത്തിക്കുന്ന കാലചക്രങ്ങളെ അടിസ്ഥനമാക്കിയുള്ള യവന, പൗരസ്ത്യ ചരിത്രസങ്കല്പങ്ങളിൽ നിന്നു ഭിന്നമായി, കൃത്യമായ തുടക്കത്തിൽ നിന്ന് നിശ്ചിതമായ പരിസമാപ്തിയിലേയ്ക്കു ദൈവികപദ്ധതിയനുസരിച്ച് മുന്നേറുന്നതാണ്‌ അഗസ്തീനോസിന്റെ ചരിത്രം. ഏദേൻ തോട്ടത്തിൽ മനുഷ്യസൃഷ്ടിയോടെ ആരംഭിച്ച ഈ ചരിത്രത്തിന്റെ പ്രയാണം യേശുക്രിസ്തുവിൽ മദ്ധ്യബിന്ദു കടന്നു മുന്നേറി അന്ത്യവിധിയിൽ സമാപിക്കുന്നു.
കുറേക്കാലം കൂടി ഇറ്റലിയിൽ തങ്ങിയ അഗസ്തീനോസ് ഒടുവിൽ ആഫ്രിക്കയിലേയ്ക്കു മടങ്ങാൻ തീരുമാനിച്ചു. മടക്കയാത്രയിൽ ഇറ്റലിയിലെ ഓസ്തിയയിൽ വച്ച് മോനിക്ക രോഗബാധിതയായി. അക്കാലത്തൊരിക്കൽ ഓസ്തിയയിൽ ടൈബർ നദീതീരത്തെ വസതിയുടെ ജനാലയിലൂടെ ഉദ്യാനത്തിലേയ്ക്ക് നോക്കിയിരുന്ന് അഗസ്തീനോസും അമ്മയും ആത്മീയസല്ലാപത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടു. മരണാനന്തരമുള്ള സ്വർഗ്ഗസമ്മാനം എങ്ങനെയായിരിക്കുമെന്ന് കൗതുകപൂർ‌വം അന്വേഷിച്ച താനും അമ്മയും നിമിഷനേരത്തേയ്ക്ക് ഒരുമിച്ച് സ്വർഗ്ഗീയാനുഭൂതിയിൽ എത്തിച്ചേർന്നതായി അഗസ്തീനോസ് പറയുന്നു. ആ വർണ്ണനയുടെ അവസാനം ഇങ്ങനെയാണ്‌: താമസിയാതെ ഓസ്തിയയിൽ മരിച്ച മോനിക്കയെ അവിടെത്തന്നെ സംസ്കരിച്ചു. അഗസ്തീനോസിന്റെ ജീവിതഗതിയേയും വിശ്വാസങ്ങളേയും ആഴത്തിൽ സ്വാധീനിച്ച അവരെ കത്തോലിക്കാ സഭ വിശുദ്ധയായി വണങ്ങുന്നു.
വിവാദങ്ങളിലും മെത്രാൻ സ്ഥാനത്തിന്റെ ഉത്തരവാദിത്തങ്ങളിലും മുഴുകിയിരിക്കുമ്പോഴും അഗസ്തീനോസ് മുഖ്യമായും ജീവിച്ചത് "മനസ്സിന്റെ ദേശത്ത്" ആയിരുന്നു. മെത്രാൻ സ്ഥാനത്തിരുന്ന ആദ്യവർഷങ്ങളിലാണ്‌ ജീവചരിത്രത്തിലേയും തത്ത്വചിന്തയിലേയും അസാമാന്യരചനകളിലൊന്നായ കൺഫഷൻസ് എന്ന കൃതി അദ്ദേഹം പൂർത്തിയാക്കിയത്. ദീർഘമായ ഒരന്വേഷണത്തിനൊടുവിൽ ക്രിസ്തീയ വിശ്വാസത്തിലേയ്ക്കു പരിവർത്തിതനായ അദ്ദേഹം തന്റെ മുൻ‌കാലജീവിതത്തിന്റെ "അധമാവസ്ഥയെ" പശ്ചാത്താപപൂർ‌വം ദൈവത്തോട് ഏറ്റുപറയുകയാണ്‌ ഈ കൃതിയിൽ. ആദ്യവസാനം ദൈവത്തെ സംബോധന ചെയ്ത് എഴുതിരിക്കുന്ന ഈ ഏറ്റുപറച്ചിൽ, ഒരു ലക്ഷം വാക്കുകൾ നീളുന്ന "മനസ്താപപ്രകരണം" എന്നു വിശേഷിപ്പിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. അഗസ്തീനോസിന്റെ കൃതികളിൽ ഏറ്റവും അറിയപ്പെടുന്നത് ഈ രചനയാണ്‌.
സമയത്തെപ്പറ്റിയുള്ള അഗസ്തീനോസിന്റെ ആശയങ്ങളോടു കിടനിൽക്കുന്നതായി യവനദർശനത്തിൽ ഒന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ലെന്നും, സമയത്തിന്റെ വ്യക്തിനിഷ്ടസ്വഭാവത്തെപ്പറ്റി പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ഇമ്മാനുവേൽ കാന്റ് അവതരിപ്പിച്ച സിദ്ധാന്തത്തേക്കാൾ മുന്തിയതും വ്യക്തതയുള്ളതുമായിരുന്നു അഗസ്തീനോസിന്റെ ആശയങ്ങളെന്നും ബെർട്രാൻഡ് റസ്സൽ അഭിപ്രായപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. കൺഫെഷൻസിൽ സമയത്തെപ്പറ്റി അഗസ്തീനോസ് നടത്തുന്ന നിരീക്ഷണങ്ങൾ ആധുനിക ശാസ്ത്രത്തിന്റെ ഉൾകാഴ്ചകൾക്കൊപ്പം വയ്ക്കാവുന്നവയാണ് എന്നു കരുതുന്നവരുണ്ട്. പ്രഖ്യാത ഊർജ്ജതന്ത്രജ്ഞൻ സ്റ്റീഫൻ ഹോക്കിങ്ങ്, സമയത്തിന്റെ ഒരു ലഘു ചരിത്രം എന്ന കൃതിയിൽ അഗസ്തീനോസിന്റെ കണ്ടെത്തലുകളെ സഹമതിയോടെ ഉദ്ധരിക്കുന്നുണ്ട്.
തുടക്കത്തിൽ യവനദർശനത്തിന്റെ പ്രസാദഭാവം പിന്തുടർന്നിരുന്ന അഗസ്തീനോസിന്റെ ചിന്ത പിൽക്കാലത്ത് മനുഷ്യാവസ്ഥയെക്കുറിച്ചുള്ള ക്രിസ്തീയവീക്ഷണത്തിന്റെ സ്വാധീനത്തിൽ വിഷാദഭാവം കൈക്കൊണ്ടു എന്നു നിരീക്ഷിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ദാർശനികവും ധാർമ്മികവുമായ പരീക്ഷകളിലൂടെ കടന്നുപോയ അദ്ദേഹം, സംഘർഷങ്ങളും പൊരുത്തക്കേടുകളും നഷ്ടങ്ങളും നിറഞ്ഞതായി കാണപ്പെട്ട ഈ ലോകത്തിൽ അർത്ഥം കണ്ടെത്താനുള്ള ശ്രമത്തിൽ ഒട്ടേറെ വിഷയങ്ങളേയും നിലപാടുകളേയും ഉൾക്കൊള്ളുകയും സമന്വയിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു. യവനചിന്തയുടെ ലോകായത, വൈരാഗ, സന്ദേഹ, പ്ലേറ്റോണിക സരണികളെ ക്രിസ്തീയസിദ്ധാന്തങ്ങളുമായി കൂട്ടിയിണക്കാനുള്ള ശ്രമമാണ് ആഗസ്തീനോസിന്റെ ചിന്ത.
ഉത്തരാഫ്രിക്കയിൽ നിന്നുള്ള ലത്തീൻ ക്രിസ്തീയചിന്തകനും, ദൈവശാസ്ത്രജ്ഞനും മെത്രാനുമായിരുന്നു ഹിപ്പോയിലെ അഗസ്തീനോസ് . വിശുദ്ധ അഗസ്റ്റിൻ , വിശുദ്ധ ഓസ്റ്റിൻ, ഔറേലിയുസ് അഗസ്തീനോസ് എന്നീ പേരുകളിലും അദ്ദേഹം അറിയപ്പെടുന്നു. മിലാനിലെ മെത്രാനായിരുന്ന അബ്രോസ്, വിശുദ്ധ ജെറോം, വിശുദ്ധ ഗ്രിഗോരിയോസ് എന്നിവർക്കൊപ്പം പാശ്ചാത്യക്രിസ്തീയതയിലെ നാലു മുഖ്യസഭാപിതാക്കന്മാരിൽ ഒരാളാണ് അദ്ദേഹം. അവരിൽ സ്വാധീനത്തിലും പ്രസിദ്ധിയിലും മുമ്പൻ അഗസ്തീനോസാണ്.
അക്കാലത്ത് ഉത്തരാഫ്രിക്കയിൽ പൊതുവേയും ഹിപ്പോയിൽ പ്രത്യേകിച്ചും, യഥാസ്ഥിതികവിഭാഗത്തിനേക്കാൾ അംഗബലമുണ്ടായിരുന്നത് "ഡോണറ്റിസ്റ്റുകൾ" എന്ന ക്രിസ്തീയ വിഭാഗത്തിനായിരുന്നു. യാഥാസ്ഥിതികക്രിസ്ത്യാനികൾക്കും ഡൊണാറ്റിസ്റ്റുകൾക്കും പുറമേ മനിക്കേയമതം പിന്തുടരുന്നവരുടെ ഒരു സമൂഹവും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു. അഗസ്തീനോസുമായുള്ള ഒരു പരസ്യസം‌വാദത്തിൽ തോറ്റ മനിക്കേയരുടെ മെത്രാൻ ഫോർച്ചുനാറ്റസ് എന്നേക്കുമായി ഹിപ്പോ വിട്ടുപോയി.
ക്രിസ്തീയവിശ്വാസത്തിലെ സങ്കീർണ്ണസമസ്യകളിലൊന്നായ ത്രിത്വസങ്കല്പത്തെ വിശദീകരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചെഴുതിയ ത്രിത്ത്വത്തെക്കുറിച്ച് എന്ന കൃതി ക്രി.വ. 400 മുതലുള്ള പതിനാറു വർഷക്കാലം കൊണ്ട് എഴുതിയതാണ്‌. മൂന്നാളുകളുള്ള ഏകദൈവം എന്ന സങ്കല്പത്തെ മനുഷ്യാനുഭവങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള താരതമ്യങ്ങളെ ആശ്രയിച്ചു വിശദീകരിക്കാനാണ്‌ ഈ രചനയിൽ അഗസ്തീനോസ് ശ്രമിച്ചത്.
ക്രി.വ. 396-ൽ വൃദ്ധനായ മെത്രാൻ വലേരിയസ്, തന്റെ പിൻ‌ഗാമിയെ തെരഞ്ഞെടുക്കാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടപ്പോൾ വിശ്വാസികളുടെ സമൂഹം പൊതുസമ്മതിയോടെ അഗസ്തീനോസിനെ, അദ്ദേഹത്തിന്റെ എതിർപ്പ് വകവയ്ക്കാതെ, ഹിപ്പോയിലെ മെത്രാൻ സ്ഥാനത്തേയ്ക്ക് തെരഞ്ഞെടുത്തു. തന്റെ സന്യാസമൂഹത്തിൽ നിന്നുള്ള ചിലരെ സഹായികളായി തെരഞ്ഞെടുത്ത് ഭരണം തുടങ്ങിയ അദ്ദേഹം അപ്പോഴും സന്യാസിയുടെ ജീവിതമാണ്‌ നയിച്ചത്.
ത്രിത്വസിദ്ധാന്തത്തിന് മനശാസ്ത്രപരമായ ഒരു മാനം കൊടുക്കാനും അഗസ്തീനോസ് ശ്രമിച്ചു. ത്രിയേകദൈവത്തിന്റെ സൃഷ്ടിയായ പ്രപഞ്ചത്തിൽ ത്രിത്വം പ്രതിബിംബിക്കുന്നുണ്ടെന്നും ദൈവഛായയിൽ ഉരുവാക്കപ്പെട്ടിരിക്കയാൽ മനുഷ്യരിലും ത്രിത്വത്തിന്റെ അംശം ഉൾച്ചേർന്നിട്ടുണ്ടെന്നും ബുദ്ധിയും സ്മരണയും ഇച്ഛയും ചേർന്ന ഒരു ത്രിത്വമാണ് മനുഷ്യമനസ്സ് എന്നും അദ്ദേഹം വാദിച്ചു.
തന്റെ സമകാലീനർക്ക് തന്റെ ഈ രചന ഏറെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടെന്ന് അഗസ്തീനോസിന്‌ മനസ്സിലായി. ക്രി.വ. 427-ൽ എഴുതിയ "പ്രത്യവലോകനത്തിൽ" അദ്ദേഹം കൺഫെഷൻസിനെക്കുറിച്ച് ഇങ്ങനെ എഴുതി: "ഏതായാലും ഒരു കാര്യം എനിക്കറിയാം - എന്റെ സഹോദരന്മാരിൽ പലർക്കും ഇതു വളരെയിഷ്ടപ്പെട്ടു. ഇന്നും അവർ വളരെയധികം ഇഷ്ടപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു."
അഗസ്തീനോസിന്റെ ഭൗതികശരീരം പിന്നീട് ആദ്യം ഇറ്റലിയിലെ സാർദീനിയയിലേക്കും തുടർന്ന് ഇറ്റലിയിൽ തന്നെയുള്ള പാവിയായിലേയ്ക്ക് മാറ്റിയതായും അവിടെ അത് ഇപ്പോഴും സംസ്കരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതായും ഒരു പാരമ്പര്യം പറയുന്നു. എങ്കിലും പാവിയയിൽ അഗസ്റ്റിന്റെ സംസ്കാരസ്ഥാനത്തെപ്പറ്റി അവ്യക്തതയുണ്ട്.
ഓട്ടിസം സ്പെക്ട്രം ഡിസോർഡർ , ഓട്ടിസം എന്നറിയപ്പെടുന്നു, ഇത് സങ്കീർണമായ മസ്തിഷ്ക വികസന തകരാറുകൾകൊണ്ടാണ് ഇതു ഉണ്ടാകുന്നത്
ഓട്ടിസ്റ്റിക് ഡിസോർഡർ, അസ്പർഗർ സിൻഡ്രോം എന്നിവയ്ക്കുള്ള ചില മാനദണ്ഡങ്ങൾ പാലിക്കാത്ത വ്യക്തികളെ, പരിതഃസ്ഥിതി വികേന്ദ്രീകരണം, അല്ലെങ്കിൽ വ്യാപക വികസന വികാസം , പിഡിഡി എന്നിവയെന്ന് രോഗനിർണയം നടത്തും. സാധാരണ ഉള്ള കുട്ടികൾ ഓട്ടിസ്റ്റിക് സ്വഭാവം കുറവായതും മിതമായ ലക്ഷണങ്ങൾ ഉള്ളതുമാണ്.
കുടുംബ ചരിത്രം – ഈ രോഗമുള്ള ഒരു കുഞ്ഞോ അതിലധികമോ കുട്ടികളുള്ളവർക്ക് രണ്ടാമത്തെയോ മൂന്നാമത്തെയോ കുട്ടികള്ക്ക്് ഓട്ടിസം ഉണ്ടാകാൻ സാധ്യത ഏറെയാണ്‌ .
ഒരു അകാല ജനനം - 26 ആഴ്ചകൾക്കുമുമ്പ് ജനിച്ച കുഞ്ഞുങ്ങൾക്ക് ഒരു ഓട്ടിസത്തിനുള്ള സാധ്യത കൂടുതലാണ്.
ഓട്ടിസമുള്ള വ്യക്തികൾക്ക് പഠനത്തിൻറെ വ്യത്യസ്ത വഴികളുണ്ട്, ശ്രദ്ധയും സംവേദനവും സാഹചര്യങ്ങളുമായി പ്രതികരിക്കലും.
ഓട്ടിസം ഉള്ള വ്യക്തികളുടെ പഠന ശേഷിയും മറ്റും മറ്റുള്ളവരേ അപേക്ഷിച്ച് മികച്ചതാകാൻ സാധ്യതയുണ്ട്
പ്രതികരിക്കുന്നതിനോ അല്ലെങ്കിൽ ആളുകൾ സംസാരിക്കുന്നതു കേൾക്കുന്നതിനോ ഉള്ള ബുദ്ധിമുട്ട്, കണ്ണുകള്ക്കും മുഖത്തിനുമുള്ള വ്യത്യസ്ത
അസാധാരണമായ ടോൺ അല്ലെങ്കിൽ താളം കൊണ്ട് സംസാരിക്കുന്നു - ഒരു " ശബ്ദം" അല്ലെങ്കിൽ റോബോട്ട് പോലുള്ള സംഭാഷണം ഉപയോഗിക്കുന്നു ,കാര്യങ്ങൾ ഗ്രഹിക്കാനുള്ള കഴിവ് കുറവ്
ന്റെ രോഗം എന്നും അറിയപ്പെടുന്ന ' പല അടിസ്ഥാന കഴിവുകളെ വികസിപ്പിക്കുന്നതിൽ കാലതാമസമുണ്ടാക്കുന്ന ഒരു വികസന തകരാറാണ്. ആസ്പെംഗർ സിൻഡ്രോം ഓട്ടിസ്റ്റിക് ഡിസോർഡർ പോലെയാണെങ്കിലും ചില വ്യത്യാസങ്ങൾ ഉണ്ട്.
കുട്ടികളിലെ ബുദ്ധിവികാസവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് കാണുന്ന ഒരു മാനസിക വ്യതിയാനമാണ് ഓട്ടിസം. സ്വയം എന്നർഥമുള്ള ആട്ടോസ് എന്ന ഗ്രീക്ക് പദത്തിൽനിന്നാണ് ഓട്ടിസം എന്ന ഇംഗ്ലീഷ് പദമുണ്ടായത്. ലിയോ കാനർ എന്ന മനോരോഗ വിദഗ്ദ്ധനാണ് 1943 ൽ ഈ പദം ആദ്യമായി ഉപയോഗിച്ചത്. ഓട്ടിസം ബാധിച്ച കുട്ടികളുടെ പ്രധാന ലക്ഷണം തനിച്ചിരിക്കാനുള്ള ഇഷ്ടമാണ്. ഇത് കുട്ടികളുടെ ആശയവിനിമയ ശേഷിയെയും സഹവർത്തിത്വ ശേഷിയെയുമാണ് കാര്യമായി ബാധിക്കുന്നത്.സവിശേഷമായ ചില പ്രത്യേക കഴിവുകൾ ഓട്ടിസത്തെ ഒരു മാനസിക വൈകല്യത്തിനേക്കാൾ ഒരു മാനസിക അവസ്ഥയായി കാണാൻ മനശാസ്ത്രജ്ഞരെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു.
ഏറ്റവും പുതിയ പഠനപ്രകാരം ആയിരത്തിൽ രണ്ടു പേർക്കെങ്കിലും ഓട്ടിസം ഉണ്ട്. ഓട്ടിസം ബാധിച്ച മിക്ക കുട്ടികളും കാഴ്ചക്ക് വളരെ സാധാരണക്കാരാണ്. ലൈംഗികശേഷിയും പ്രത്യുത്പാദനത്തിനുള്ള കഴിവും പൊതുവേ ഇവർക്കും ഉണ്ടാകാറുണ്ട്. വിവിധ വ്യക്തികളിൽ പല നിലക്കാണ് ഓട്ടിസം കാണപ്പെടുക. പഠനവൈകല്യമുള്ളതും, സംസാരശേഷി തീരെ കുറഞ്ഞതുമായ അവസ്ഥ മുതൽ ഉയർന്ന തലത്തിൽ ചിന്തിക്കുവാനും, സ്വന്തമായി കുടുംബം പുലർത്താനും, വരുമാനം ആർജിക്കാനും സാധിക്കുന്ന വിധത്തിൽ ബുദ്ധിമാനം ഉള്ള അവസ്ഥ വരെ ഓട്ടിസത്തിൽ കാണാം. .
ഒന്നു മുതൽ രണ്ട് ശതമാനം വരെ കുട്ടികൾ ഓട്ടിസം സ്പെക്ട്രം രോഗം കണ്ടെത്തിയതായി കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്. സെറിബ്രൽ പാൾസിരോഗമുള്ള ഏഴ് ശതമാനം കുട്ടികൾ ഓട്ടിസം കൂടി സഹിക്കേണ്ടിവരുന്നു.
സാമൂഹ്യ സംവേദനം, വാക്കാലുള്ള ആശയവിനിമയവും നടത്താൻ കഴിയാത്തതും ആവർത്തിച്ചുള്ള പെരുമാറ്റങ്ങളും ഉണ്ടാക്കുന്ന വ്യത്യസ്തമായ അവസ്ഥ ഓട്ടിസം രോഗികളുടെ പ്രത്യേകത ആണ്. ഒരു ഈഅവസ്ഥ ഉണ്ടാകുന്ന കുട്ടിക്ക് അവരുടെ വ്യക്തിഗത ആവശ്യങ്ങൾക്ക് ഉചിതമായ ചികിത്സയും തെറാപ്പിയും ആവശ്യമായി വരും.
ഗര്ഭാശയതതിൽ ഉണ്ടാകുന്ന മസ്തിഷ്ക വികാസത്തിൻറെ അസ്തിത്വമാണ് ഓട്ടിസം ഡിസോർഡർ. മറ്റുള്ളവരുമായുള്ള ബന്ധം ,ആശയവിനിമയത്തിനും രൂപീകരണത്തിനുമുള്ള ബുദ്ധിമുട്ട് എന്നിവ ഈ തരത്തിൽ കാണാം,
ഓട്ടിസം ഇല്ലാതെ കുട്ടികളുമായി താരതമ്യം ചെയ്യുമ്പോൾ ഈ കുട്ടികളിൽ നിരവധി ജീവശാസ്ത്രപരമായ വ്യത്യാസങ്ങൾ ഉണ്ട്. മസ്തിഷ്വ വികസനവും മസ്തിഷ്ക കോശങ്ങൾ ആശയവിനിമയം ചെയ്യുന്ന രീതികളെയും ബാധിക്കുന്ന ജീനുകളുടെ പ്രവര്ത്ത്നം ഇവരിൽ ഉണ്ട് . ചില പാരമ്പര്യജനിതക പ്രശ്നങ്ങൾ മൂലം ഇത് സംഭവിക്കാം
ജനിതകശാസ്ത്രവും ആട്ടിസവും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം കാരണം, ഓട്ടിസം ഉള്ള ഒരു കുട്ടിയുള്ള മാതാപിതാക്കൾക്ക് അവരുടെ അടുത്ത കുട്ടിക്ക് ഇതു ഉണ്ടാകുവാനുള്ള സാധ്യത കൂടുതലാണ്. കൂടാതെ നിങ്ങൾക്ക് ഓട്ടിസം ഉള്ള രണ്ട് കുട്ടികൾ ഉണ്ടെങ്കിൽ, നിങ്ങളുടെ മൂന്നാമത്തെ കുട്ടിക്ക് ഓട്ടിസം വരാൻ 35% വരെ സാധ്യതയുണ്ട്
ഓട്ടിസം ബാധിച്ച കുട്ടികൾ കുട്ടികാലം മുതൽക്കേ തന്നെ കടുത്ത സംഗീത വാസന പ്രകടിപ്പിക്കാറുണ്ട്. സംഗീതമടക്കമുള്ള പല മേഖലകളിൽ ഓട്ടിസ്റ്റിക്കായ വ്യക്തികൾ ശോഭിക്കാറുണ്ട്. ചാൾസ് ഡാർവിൻ പോലുള്ള പല പ്രഗല്ഭരും ഓട്ടിസമുണ്ടായിരുന്നവരായിരുന്നു. അസാമാന്യമായ ബുദ്ധിശക്തിയും ചില കുട്ടികളിൽ കാണാറുണ്ട്.
കുട്ടികളിൽ ഓട്ടിസം ബന്ധപ്പെട്ടിട്ടുള്ള പല മാരക രോഗങ്ങളും രോഗങ്ങളും ഉണ്ട്. ഗർഭകാലത്ത് പ്രമേഹം, രക്തസമ്മർദ്ദം, പൊണ്ണത്തടി എന്നിവ ഇതിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു. കൂടാതെ ഗർഭിണിയായിരിക്കുമ്പോൾ മയക്കുമരുന്നുകളോ മദ്യ ഉപയോഗമോ അമ്മ ഉപയോഗിക്കുന്നത് കുട്ടികളിലെ ഓട്ടിസം സാധ്യതയാണ്.
സമീപകാലത്തെ പാരിസ്ഥിതിക ഘടകങ്ങൾ മൂലം ഓട്ടിസം കുട്ടികളിൽ ഉണ്ടാകാൻ സാധ്യതയുന്ടെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. വൈറൽ അണുബാധ, വായു മലിനീകരണം, ഓട്ടിസം തുടർന്നുള്ള വികസനം തുടങ്ങിയവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട നിലവിൽ നിരവധി ഗവേഷണങ്ങൾ നടക്കുന്നുണ്ട്.
ഓട്ടിസം ഓരോ ലിംഗത്തിലും വ്യക്തിത്വത്തിലും സാമൂഹിക സാമ്പത്തിക നിലയിലും വ്യക്തികളെ ബാധിക്കും. എന്നിരുന്നാലും, ഒരു കുട്ടിയെ ഓട്ടിസം ബാധിക്കാനുള്ള സാധ്യത വർദ്ധിപ്പിക്കാൻ കഴിയുന്ന ചില കാരണങ്ങൾ ഉണ്ട്.
ഓട്ടിസം ഒരു സങ്കീർണമായ അസുഖമാണ്. ഇതു വരുന്നതിനു കാരണമൊന്നും കണ്ടുപിടിച്ചിട്ടില . എന്നാൽ ഓട്ടിസം വികസിപ്പിക്കുന്നതിൽ ഗവേഷകർ സൂചിപ്പിക്കുന്ന ചുരുക്കം ചില മൂന്ന് കാര്യങ്ങളുണ്ട്:
ആക്സിജെർ സിൻഡ്രോം ഉള്ള കുട്ടികൾ ഓട്ടിസം ബാധിച്ചവരെക്കാൾ മികച്ച പ്രവർത്തനമാണ്, സാധാരണയായി അസാധാരണ ഇന്റലിജൻസ്, ഭാഷാ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നതിനുള്ള കഴിവ് എന്നിവയുമുണ്ട്.
ക്രിസ്തുവിനു മുന്ന് മുതൽക്കേ കേരളത്തിലെ വനങ്ങളിൽ നിന്ന് തേക്ക് മരങ്ങളും അവ ഉപയോഗിച്ചുള്ള നൗകകളും ഉപകരണങ്ങളും വ്യാപാരം ചെയ്തിരുന്നു. എന്നാൽ തദ്ദേശീയമായി വനവിഭവങ്ങളായ തടി ഉപയോഗിച്ചിരുന്നില്ല. എട്ടാം ശതകത്തിനു ശേഷമാണ്‌ കേരളത്തിൽ ക്ഷേത്രങ്ങളും വലിയ കൊട്ടാരങ്ങളും പണിതു തുടങ്ങിയത്. അതോടെ തടി‍ക്ക് ആവശ്യം ഏറി വന്നു. എന്നാൽ യുറോപ്യൻ അധിനിവേശത്തിനു ശേഷമാണ്‌ വനവിഭവങ്ങൾ ചൂഷണം ചെയ്യപ്പെടാൻ തുടങ്ങിയത്. കപ്പൽ നിർമ്മാണത്തിനാണ്‌ പ്രധാനമായും തേക്ക് ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്. 1816 ൽ തിരുവിതാംകൂറും കൊച്ചിയും സർ‌വേ ചെയ്യാനായി വാർഡും കോണറും നിയോഗിക്കപ്പെട്ടത് ഇതിന്‌ മുന്നോടിയായിട്ടായിരുന്നു. പ്രകൃതിദത്തമായ മരങ്ങൾ മുറിച്ച് നീക്കിയതിനൊപ്പം തേക്ക് തോട്ടങ്ങളും വച്ച് പിടിപ്പിക്കാൻ ബ്രിട്ടീഷുകാർ ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നു. ആദ്യകാലങ്ങളിൽ ആർക്കും മുറിച്ച് കടത്താവുന്നതായിരുന്നു വനത്തിലെ മരങ്ങൾ എന്നാൽ പിൽ‌ക്കാലത്ത് തേക്ക്, ഈട്ടി, ഇരുമുള്ള് എന്നീ മരങ്ങൾ രാജകീയമരങ്ങളായി പ്രഖ്യാപിക്കുകയും അത് മറ്റുള്ളവർക്ക് മുറിക്കാനാവാത്ത തരത്തിൽ സം‌രക്ഷിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു.
വീണ്ടും കുറുമാലിയിൽ നിന്ന് ആറും പാതയും വഴിയുള്ള ഗതാഗതം സുസാദ്ധ്യമല്ല എന്ന് വന്നതോടെ മൂന്നാമത്തെ വിഭാഗത്തിന്റെ ദൈർഘ്യം വർദ്ധിപ്പിച്ച് ചാലക്കുടി വരെ എത്തിച്ചു. 24 കി.മീറ്റർ ഇപ്രകാരം വർദ്ധിപ്പിച്ചു. ആദ്യപരിപാടി അനുസരിച്ച് മനുഷ്യപ്രയത്നം കൊണ്ടാണ്‌ തടി കയറ്റിയ ട്രാം വാഹനം പ്രവർത്തിപ്പിക്കേണ്ടിയിരുന്നത്. എന്നാൽ അതും ദുർഘടമാണെന്ന് വരികയാൽ യന്ത്രം ഘടിപ്പിച്ച് ട്രാം ഉപയോഗിക്കാൻ രാജാവ് സമ്മതിച്ചു. തടികൊണ്ടുള്ള സ്ലൈഡ് നീളമുള്ളതും ഭാരമേറിയതുമായിരുന്നു. അതിനാൽ സ്ലൈഡുകളുടെ സ്ഥാനത്ത് സ്വയം പ്രവർത്തിക്കുന്ന ഇൻ‌ക്ലൈനുകൾ തന്നെ പര്യാപ്തമെന്ന് തീരുമാനിച്ചു.
വനവിഭവങ്ങളായ തടി മുറിച്ച് ട്രാമുകളിലൂടെ കടത്താനായി ചാലക്കുടിയിൽ ആർ.വി. ഹാറ്റ്ഫീൽഡ് എന്ന യൂറോപ്യൻ നിർമ്മാണവിദഗ്ദ്ധൻ രൂപകല്പന ചെയ്തത പാതയാണിത്. ഇത്രയും നീളമുള്ള ഭൂഗുരുത്വം കൊണ്ട് സ്വയം പ്രവർത്തിക്കുന്ന ഇൻ‌ക്ലൈനോടു കൂടിയതുമായ ട്രാംവേ ഇന്ത്യയിൽ ആദ്യത്തേതാണ്‌. കൂടുതൽ ആദായകരവും അനായാസവുമായ കടത്തു സൗകര്യങ്ങൾ വന്നതോടെ ട്രാംവേ ഉപയോഗിക്കാതായെങ്കിൽ അടുത്തകാലത്ത് വരെ അത് സംരക്ഷിതമായി നിലകൊണ്ടിരുന്നു. ഇന്ന് തൃശൂരിലെ കാഴ്ചബംഗ്ലാവിൽ ട്രാമിന്റെ ഒരു ഭാഗം പ്രദർശനത്തിന്‌ വച്ചിട്ടുണ്ട്.
ആർ.വി. ഹാറ്റ്സ്‌ഫീൾഡ് എന്ന ഉദ്യോഗസ്ഥനായിരുന്നു പാത രൂപകല്പ്പന ചെയ്യാനായി നിയോഗിക്കപ്പെട്ടത്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശുപാർശപ്രകാരം മൂന്നു ഘട്ടങ്ങളായാണ്‌ ട്രാം പാത നിർമ്മാണം വികസിച്ചത്.
ഒന്നാമത്തെ വിഭാഗം- 13 കി.മീ. നീളത്തിൽ പറമ്പിക്കുളം താഴ്‌വരയിൽ ആരംഭിച്ച്, അവിടെ നിന്നും സ്വയം പ്രവർത്തിക്കുന്ന ഇൻ‌ക്ലൈനിലൂടെ 500 മീറ്റർ താഴേക്ക്.
1901 ൽ ട്രാം പാതയുടെ പണിയാരംഭിച്ചു. നിർമ്മാണം കുറേ പുരോഗമിച്ചശേഷം ആദ്യത്തെ പദ്ധതി പരിഷ്കരിക്കേണ്ടിവന്നു. ആദ്യ തീരുമാനമനുസരിച്ച് പറമ്പിക്കുളത്തെ തടികൾ പറമ്പിക്കുളം ആറ്റിൽകൂടി, ട്രാം പാത തുടങ്ങുന്ന സ്റ്റേഷനിൽ എത്തിക്കണമെന്നതായിരുന്നു. ഇത് സാധ്യമല്ല എന്ന് വന്നതോടെ വീണ്ടും ഒരു 20 കി.മീറ്റർ കൂട്ടിച്ചേർത്ത് ദീർഘിപ്പിച്ചു.
ഇവിടെ നിന്നും വർഷകാലത്ത് തൃശൂരിലേക്ക് ചങ്ങാടത്തിൽ തടിയെത്തിക്കാം. മറ്റു സമയങ്ങളിൽ ചാലക്കുടിയിലേക്ക് കാളവണ്ടിയിൽ തടി കൊണ്ടു പോകാം. ഇതൊക്കെയായിരുന്നു ആദ്യത്തെ കണക്കുകൂട്ടലുകൾ.
മേൽ വിവരിച്ചതായിരുന്നു ആദ്യത്തെ രൂപകല്പന. എന്നാൽ പദ്ധതിക്കിടക്ക് വച്ച് ഇതിൽ വൻ മാറ്റങ്ങൾ വരുത്തിയിരുന്നു.
മഹാത്മാഗാന്ധിയുടെ രാഷ്ട്രീയഗുരുവായി ഗോഖലെ അറിയപ്പെടുന്നു. 1912 ൽ ഗാന്ധിയുടെ ക്ഷണപ്രകാരം ഗോഖലെ ദക്ഷിണാഫ്രിക്ക സന്ദർശിച്ചിരുന്നു. ദക്ഷിണാഫ്രിക്കയിൽ നിന്നും തിരിച്ചെത്തിയ ഗാന്ധിക്ക് രാഷ്ട്രീയത്തിലേക്കുള്ള വഴികാട്ടിയായത് ഗോഖലെ ആണെന്ന ഗാന്ധി തന്റെ ആത്മകഥയിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു. ഗാന്ധി തന്റെ ഗുരുവിനെ കണ്ടെത്തിയത് ഗോഖലെയിൽ ആയിരുന്നു. ഗോഖലേയുടെ നല്ല ഗുണങ്ങൾ ഗാന്ധിജിയെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആരാധകനാക്കി. പാശ്ചാത്യരുടെ സംസ്കാരത്തോടുള്ള ഗോഖലെയുടെ അടുപ്പം ഗാന്ധിജിക്ക് താൽപര്യമില്ലായിരുന്നു, അതുകൊണ്ടാവണം ഗോഖലെയുടെ സെർവന്റ്സ് ഓഫ് ഇന്ത്യാ സൊസൈറ്റിയിൽ ഗാന്ധി അംഗമായിരുന്നില്ല. പാകിസ്താന്റെ പിതാവ് എന്നറിയപ്പെടുന്ന മുഹമ്മദാലി ജിന്നയുടേയും മാർഗ്ഗദർശിയായി ഗോഖലെ കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. ജിന്നയെ മുസ്ലിം ഗോഖലെ എന്നുവരെ വിളിച്ചിരുന്നു. ഗോഖലെയുടെ ചിന്തകൾ തന്നെ സ്വാധീനിച്ചിരുന്നുവെന്ന് ആഗാഖാനും തന്റെ ആത്മകഥയിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു.
1889 ൽ ഗോഖലെ ഇന്ത്യൻ നാഷണൽ കോൺഗ്രസ്സിൽ അംഗമായി. അക്കാലത്ത് കോൺഗ്രസ്സിൽ ലാലാ ലജ്പത് റായ്, ബിപിൻ ചന്ദ്രപാൽ, ദാദാഭായ് നവറോജി, ആനി ബസന്റ്, ബാല ഗംഗാധര തിലകൻ തുടങ്ങിയ പ്രതിഭകളാണുണ്ടായിരുന്നത്. ദശകങ്ങളോളം അദ്ദേഹം ഇന്ത്യയുടെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനു വേണ്ടി പോരാടി. ഇന്ത്യൻ നാഷണൽ കോൺഗ്രസ്സിന് ഒരു ശക്തമായ നേതൃത്വത്തെ തേടി ഒരിക്കൽ ഐർലണ്ട് സന്ദർശിച്ചു. അടുത്ത വർഷം ഗോഖലെ ഇന്ത്യൻ നാഷണൽ കോൺഗ്രസ്സിന്റെ ജോയിന്റ് സെക്രട്ടറി പദവിയിലേറി. ഇതേ സമയം തന്നെ ബാലഗംഗാധരതിലകനും കോൺഗ്രസ്സിന്റെ ജോയിന്റ് സെക്രട്ടറിയായി. ഇരുവരും തമ്മിൽ പലകാര്യങ്ങളിലും സാമ്യങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു. രണ്ടുപേരും ജനിച്ചത് ചിത്പവൻ ബ്രാഹ്മീണ കുടുംബത്തിലായിരുന്നു, പഠിച്ചത് എൽഫിൻസ്റ്റൺ കോളേജിലും. ഗണിതശാസ്ത്ര അദ്ധ്യാപകരായി ഇരുവരും ജോലി നോക്കിയിരുന്നു, കൂടാതെ ഡെക്കാൻ എഡ്യൂക്കേഷൻ സൊസൈറ്റിയിലെ പ്രധാന അംഗങ്ങളുമായിരുന്നു ഇരുവരും. ഇരുവരുടേയും വീക്ഷണകോണുകൾ എന്നാൽ വ്യത്യസ്തങ്ങളായിരുന്നു.
ഒരു സാമൂഹിക പരിഷകർത്താവായാണ് ഗോഖലെ ആദ്യം അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്. ഇത്തരം സാമൂഹിക മാറ്റങ്ങൾ ത്വരിതഗതിയിൽ സംഭവിക്കണമെങ്കിൽ ബ്രിട്ടീഷ് സർക്കാരിന്റെ ഉള്ളിൽ നിന്നേ സാധിക്കൂകയുള്ളു എന്ന് ഗോഖലേക്കറിയാമായിരുന്നു. അതുകൊണ്ടു തന്നെ അദ്ദേഹം ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണത്തിൽ ഭാഗഭാക്കാൻ ആകാൻ ആഗ്രഹിച്ചു. 1899 ൽ ബോംബെ ലെജിസ്ലേറ്റീവ് കൗൺസിലിലേക്ക് തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടു. 22 മെയ് 1903 ൽ ബോംബെ പ്രവിശ്യയെ പ്രതിനിധീകരിച്ച് കൗൺസിൽ ഓഫ് ഇന്ത്യയിലേക്കും തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടു. ഇംപീരിയൽ ലെജിസ്ലേറ്റീവ് കൗൺസിലിലേക്കും അദ്ദേഹം തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്, ഈ കാലയളവിൽ സാമ്പത്തിക കാര്യങ്ങളിലുള്ള അറിവ് അദ്ദേഹത്തിന് ധാരാളം പെരുമ നേടിക്കൊടുത്തു. ഗോഖലേയുടെ അറിവും, പെരുമാറ്റവും എല്ലാം ഇദ്ദേഹത്തിന് കമ്പാനിയൻ ഓഫ് ഓർഡർ ഓഫ് ദ ഇന്ത്യൻ എംപയർ എന്ന സ്ഥാനത്തിനർഹനാക്കി.
1866 മെയ് 9ന് പഴയ ബോംബെ പ്രസിഡൻസി സംസ്ഥാനത്തിൽ ഒരു ചിത്പവൻ ബ്രാഹ്മീണകുടുംബത്തിലാണ് ഗോഖലെ ജനിച്ചത്. വളരെ ദരിദ്രമായ കുടുംബമായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റേത്, എന്നിരിക്കിലും നല്ല ഒരു ജോലി ലഭിക്കുന്നതിനുവേണ്ടി മെച്ചപ്പെട്ട വിദ്യാഭ്യാസം ഗോഖലേക്കു നൽകുവാൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മാതാപിതാക്കൾ ശ്രദ്ധിച്ചു. 1884 ൽ പ്രശസ്തമായ എൽഫിൻസ്റ്റൺ കോളേജിൽ നിന്നും ഗോഖലെ ബിരുദം സമ്പാദിച്ചു. അക്കാലഘട്ടത്തിൽ ബിരുദം കരസ്ഥമാക്കിയ അപൂർവ്വം ചില വ്യക്തികളിൽ ഒരാളായിരുന്നു ഗോഖലെ. ഇംഗ്ലീഷ് ഭാഷാ പഠനത്തിന്റെ ഭാഗമായി പാശ്ചാത്യ ചിന്തകരായ ജോൺ സ്റ്റുവാർട്ട് മിൽ, എഡ്മണ്ട് ബുർക്കെ തുടങ്ങിയവരുടെ ആശയങ്ങളിൽ ആകൃഷ്ടരായി. ബ്രിട്ടന്റെ കോളനി വാഴ്ചക്കെതിരേ ഗോഖലെ വിമർശനങ്ങളുമായി രംഗത്തെത്തി. ഇന്ത്യൻ സ്വാതന്ത്ര്യ സമരപ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ ആദ്യകാല നേതാക്കളിൽ ഒരാളായിരുന്നു ഗോഖലെ.
സെർവന്റ്സ് ഓഫ് ഇന്ത്യാ സൊസൈറ്റി1905 ൽ ഗോഖലെ ഇന്ത്യൻ നാഷണൽ കോൺഗ്രസ്സിന്റെ പ്രസിഡന്റായി തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടു. കോൺഗ്രസ്സിന്റെ പരമോന്നതപദവിയിലെത്തിയ അദ്ദേഹം സെർവന്റ്സ് ഓഫ് ഇന്ത്യാ സൊസൈറ്റി എന്ന സംഘടനയ്ക്കു രൂപംകൊടുത്തു. ഭാരതത്തിലെ വിദ്യാഭ്യാസരീതിയുടെ പരിഷ്കരണം ആയിരുന്നു ഈ സംഘടനയുടെ ഉദ്ദേശം. വിദ്യാഭ്യാസപരമായി ഉയർന്ന നിലവാരം പുലർത്തുന്ന ഒരു യുവതലമുറക്കു മാത്രമേ ഭാരതത്തെ അടിമത്തത്തിൽ നിന്നും മോചിപ്പിക്കാൻ കഴിയൂ എന്ന് ഗോഖലെ ഉറച്ചു വിശ്വസിച്ചിരുന്നു. നിലവിലുള്ള വിദ്യാഭ്യാസസംസ്കാരം ഈ ലക്ഷ്യം നേടാൻ അപര്യാപ്തമാണെന്നും എന്നാൽ സെർവന്റ്സ് ഓഫ് ഇന്ത്യാ സൊസൈറ്റിക്ക് ആ കുറവ് നികത്താൻ കഴിയുമെന്നും ഗോഖലേക്ക് വിശ്വാസമുണ്ടായിരുന്നു.
ഇന്ത്യൻ സ്വാതന്ത്ര്യസമര നേതാവും മഹാത്മാഗാന്ധിയുടെ രാഷ്ട്രീയഗുരുവുമായ ഗോപാലകൃഷ്ണ ഗോഖലെ . പഴയ ബോംബേ സംസ്ഥാനത്തിൽ രത്നഗിരി ജില്ലയിലുള്ള കോട്ലകിൽ 1866 മേയ് 9-ന് ജനിച്ചു. വളരെ ക്ലേശിച്ചു വിദ്യാഭ്യാസം പൂർത്തിയാക്കിയ അദ്ദേഹം സ്കൂൾ അദ്ധ്യാപകനായും കോളേജ് പ്രൊഫസറായും ജോലി നോക്കി. സർവന്റ്സ് ഓഫ് ഇൻഡ്യാ സൊസൈറ്റി എന്ന സംഘടന അദ്ദേഹം സ്ഥാപിയ്ക്കുകയുണ്ടായി. ഇന്ത്യയുടെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനു വേണ്ടി പോരാടുന്നതിനോടൊപ്പം സാമൂഹികിഷ്കരണത്തിനും ഗോഖലെ ഊന്നൽ നൽകി. ലക്ഷ്യം നേടാനുള്ള പ്രയാണത്തിൽ അഹിംസ എന്ന തത്ത്വത്തേയാണ് അദ്ദേഹം മുറുകെ പിടിച്ചിരുന്നത്.
തന്ത്രി ഉടനെത്തന്നെ ഭഗവാന് പാളയിലയിൽ പടറ്റിപ്പഴം നേദിച്ചു. ആ സമയത്ത് ശ്രീലകത്തുനിന്ന് ഒരു വൃദ്ധബ്രാഹ്മണൻ നാലമ്പലത്തിൽ നിന്ന് പുറത്തിറങ്ങി വടക്കോട്ട് നടന്ന് അപ്രത്യക്ഷനായി. ആ ബ്രാഹ്മണൻ ദുർവാസാവ് മഹർഷിയാണെന്നും ദിവസവും രാത്രി നടയടച്ച ശേഷം അദ്ദേഹം ഭഗവദ്പൂജയ്ക്ക് എത്തുന്നുവെന്നും ഭക്തർ വിശ്വസിച്ചുവരുന്നു.
കിഴക്കേ ഗോപുരത്തിലൂടെ അകത്തുകടന്നാൽ ആദ്യം കാണുന്നത് മനോഹരമായ ആനക്കൊട്ടിലാണ്. ഏകദേശം അഞ്ചാനകളെ എഴുന്നള്ളിയ്ക്കാൻ സൗകര്യമുള്ള ഈ ആനക്കൊട്ടിലിൽ അനന്തശായിയായ ഭഗവാന്റെ രൂപം കൊത്തിവച്ചിട്ടുണ്ട്. ഈ പന്തൽ കഴിഞ്ഞാൽ കാണുന്നത് മറ്റൊരു ക്ഷേത്രത്തിലും കാണാൻ കഴിയാത്ത ഒരു പ്രത്യേകതയാണ്. ഭഗവദ്വാഹനമായ ഗരുഡനെ ശിരസ്സിലേറ്റുന്ന ഒരു കൊടിമരവും അതിനെ ചുറ്റിപ്പറ്റിയുള്ള ഒരു മൂന്നുനിലമണ്ഡപവും അടങ്ങുന്ന ഒരു ശില്പരൂപമാണ്. 'ഗരുഡമാടത്തറ' എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഈ ശില്പരൂപം പറയിപെറ്റ പന്തിരുകുലത്തിലെ ഉളിയന്നൂർ പെരുന്തച്ചൻ നിർമ്മിച്ചതാണെന്ന് വിശ്വസിയ്ക്കപ്പെടുന്നു. 65 അടി ഉയരവും രണ്ടടി വ്യാസവുമുള്ള ഒറ്റക്കല്ലിൽ തീർത്ത കൊടിമരമാണ് ഇവിടെയുള്ളത്. ഇതിന് മുകളിലുള്ള ഗരുഡരൂപം പഞ്ചലോഹനിർമ്മിതമാണ്. ഐതിഹ്യപ്രകാരം ഇത് നിർമ്മിച്ചുകഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഗരുഡന് പെട്ടെന്ന് ജീവൻ വയ്ക്കുകയും അതിനെ പെരുന്തച്ചൻ മന്ത്രവിദ്യ കൊണ്ട് ബന്ധിയ്ക്കുകയും ചെയ്തുവത്രേ!
1968 വരെ ക്ഷേത്രത്തിൽ ധനുമാസത്തിൽ തിരുവാതിരനാളിലും മേടമാസത്തിൽ വിഷുനാളിലും മാത്രമേ സ്ത്രീകളെ അനുവദിച്ചിരുന്നുള്ളൂ. ശബരിമലയിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി ഇവിടെ ഇതിന് പ്രായപരിധി നിർദ്ദേശിച്ചിരുന്നതുമില്ല. മേൽപ്പറഞ്ഞ ദിവസങ്ങളിൽ ഭഗവാനെ കാട്ടാളനായാണ് ഒരുക്കിയിരുന്നത്. ഇതിന് പ്രചരിക്കുന്ന കഥയെന്തെന്നാൽ പണ്ട് ക്ഷേത്രദർശനം നടത്തിയ ഒരു സ്ത്രീ അതിസുന്ദരനായി ഒരുക്കി വച്ചിരുന്ന ഭഗവദ് രൂപം കണ്ട് മോഹിച്ച് പോവുകയും ഇതുപോലൊരു ഭർത്താവിനെ കിട്ടണെ എന്ന് പറയുകയും ചെയ്തത്രേ. അതിന് പ്രകാരം ഭഗവാന് കടുത്ത ദൃഷ്ടിദോഷം ഏൽകുകയും വിഗ്രഹത്തിന് കേടുപാടുകൾ സംഭവിക്കുകയും ചെയ്തത്രേ!
തൻമൂലം സ്ത്രീകൾക്ക് പ്രവേശനം നിരോധിച്ചു. മറ്റൊരു കഥ എന്തെന്നാൽ ഒരു നായർ സ്ത്രീ ഭഗവാന്റെ സുന്ദരരൂപം കണ്ട് മയങ്ങിപ്പോയി സർവ്വവും ഉപേക്ഷിച്ച് ഇറങ്ങിപ്പോകുകയും ഒടുവിൽ ഭ്രാന്ത് പിടിപെട്ട് മരിയ്ക്കുകയും ചെയ്തുവെന്നതാണ് ഇതിന് പിന്നിൽ പ്രചരിച്ചിരുന്ന കഥ. ഇതെത്തുടർന്ന്, ചേറും ചളിയും പുരട്ടി, കരിവാരിത്തേച്ച് മുഖത്ത് അങ്ങിങ്ങായി പലനിറത്തിലുള്ള ചായങ്ങൾ പൂശി കയ്യിൽ അമ്പും വില്ലും പിടിച്ച കാട്ടാളന്റെ രൂപത്തിൽ ഈ ദിവസങ്ങളിൽ ഭഗവാനെ അലങ്കരിച്ചുപോന്നു. എന്നാൽ, 1968-ൽ ക്ഷേത്രത്തിൽ സ്ത്രീകൾക്ക് പ്രവേശനമനുവദിച്ചുകൊണ്ട് ഉത്തരവ് പുറത്തിറങ്ങിയതോടെ കാട്ടാളവേഷം ഓർമ്മയായി. എന്നാൽ ദൃഷ്ടി ദോഷമേറ്റ സംഭവത്തിന് ശേഷം ഭഗവാന്റെ ബിംബത്തിൽ മുഴുക്കാപ്പോ, ചന്ദനം ചാർത്തുന്നതോ നടത്താറില്ല.ഗോളക ചാർത്തിയ രൂപത്തിൽ ആണ് ഇന്ന് ദർശനം പതിവ്. പണ്ട്കൊമ്പനാനകൾക്കും ക്ഷേത്രത്തിൽ പ്രവേശനമുണ്ടായിരുന്നില്ല. ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാൻ കുവലയാപീഡം എന്നൊരു ആനയെ കൊന്നതാണ് ഇതിന് പിന്നിൽ പ്രചരിച്ചിരുന്ന കഥ. വളരെ കുറച്ച് കാലമേ ആയിട്ടുള്ളൂ കൊമ്പനാനകൾക്കുള്ള നിരോധനം നീക്കിയിട്ട്.
ഇന്ന് തിരുവല്ല ക്ഷേത്രത്തിൽ മികച്ച നടവരവുണ്ട്. ഇതുകൊണ്ട് ക്ഷേത്രക്കമ്മിറ്റി ധാരാളം പ്രവർത്തനങ്ങൾ നടത്തിവരുന്നുമുണ്ട്.
പഴയ കേരളത്തിലെ 64 ഗ്രാമങ്ങളിലൊന്നായിരുന്നു തിരുവല്ല. അന്ന് അതിന്റെ പടിഞ്ഞാറുഭാഗം മുഴുവൻ കടലായിരുന്നു. ഈ കടലിലാണ് 'വല്ലയാർ' എന്ന് അന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്ന മണിമലയാർ പതിച്ചിരുന്നത്. അങ്ങനെ, വല്ലയാറിന്റെ വായയിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന സ്ഥലം 'വല്ലവായ്' എന്നറിയപ്പെട്ടുപോന്നു. വല്ലവായിൽ ദേവസാന്നിദ്ധ്യമുണ്ടായപ്പോൾ