polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
വേനൽക്കാലാവസാനത്തോടെയും മഴക്കാലാരംഭത്തോടെയുമാണ് തീച്ചിന്നൻ പക്ഷികൾ കൂടുകെട്ടുക. വൃക്ഷശാഖകളുടെ കക്ഷ്യങ്ങൾക്കകവശത്തായിട്ടാണ് ഇവ കൂടുണ്ടാക്കുന്നത്. ചകിരിയും സസ്യഭാഗങ്ങളും മറ്റും ഉപയോഗിച്ചു നിർമ്മിക്കുന്ന വളരെ ചെറിയ കൂട് അതിനേർമയായ വലപോലുള്ള നൂലുകൊണ്ടു പൊതിഞ്ഞിരിക്കും.
തീച്ചിന്നൻ പക്ഷികൾ ഉയരം കൂടിയ മരങ്ങളിലിരുന്ന് സദാ വാലും ചിറകുകളും ചലിപ്പിച്ച് ഇളകിക്കൊണ്ടിരിക്കും. വൃക്ഷങ്ങൾ തോറും പറന്നു കളിച്ച് ചെറുപാറ്റകളേയും പുഴുക്കളേയും ഇവ പിടിച്ചു ഭക്ഷിക്കുന്നു.
2001 ൽ ബംഗ്ലാദേശ് എട്ട് ടെസ്റ്റ് മത്സരങ്ങൾ കളിച്ചു. ഏപ്രിലിൽ അവർ സിംബാബ്‌വേയിലേക്ക് പര്യടനം നടത്തി. അവിടെ കളിച്ച രണ്ട് മത്സരവും അവർ പരാജയപ്പെട്ടു.സിംബാബ്‌വേക്കെതിരായി നടക്കുന്ന രണ്ട് മത്സരങ്ങളുടെ പരമ്പരക്കായി നാട്ടിലേക്ക് തിരിക്കുന്നതിന് മുമ്പായി പാകിസ്താനോടും ശ്രീലങ്കയോടും ഓരോ ടെസ്റ്റ് മത്സരങ്ങൾ കളിച്ചു. ആ രണ്ട് മത്സരത്തിലും അവർ ഇന്നിംഗ്സ് പരാജയം നേടി.സിംബാബ്‌വേക്കെതിരായുള്ള ധാക്കയിലെ ആദ്യ ടെസ്റ്റിൽ അവർ സമനില കൊണ്ട് രക്ഷപ്പെട്ടു. ആ മത്സരത്തിലെ അവസാന രണ്ട് ദിവസങ്ങിളിലെ കളി മുഴുവനായും മഴ തടസ്സപ്പെടുത്തി. കളി നിർത്തുമ്പോൾ രണ്ടാം ഇന്നിംഗ്സിൽ ബംഗ്ലാദേശ് 7 വിക്കറ്റുകൾ ബാക്കി നിൽക്കെ 213 റണ്ണുകൾക്ക് പിന്നിലായിരുന്നു. ഏഴ് ടെസ്റ്റുകൾക്ക് ശേഷമാണ് ബംഗ്ലാദേശ് ആദ്യമായി പരാജയം ഒഴിവാക്കിയത്. എന്നാൽ രണ്ടാം ടെസ്റ്റ്, സിംബാബ്‌വേ 8 വിക്കറ്റുകൾക്ക് സ്വന്തമാക്കി. അതോടെ പരമ്പരയും സിംബാബ്‌വേ നേടി. അതിനു ശേഷം അവർ ആദ്യമായി ന്യൂസിലൻഡിലേക്ക് പര്യടനം നടത്തി. ആ പരമ്പരയിലുണ്ടായിരുന്ന രണ്ട് മത്സരങ്ങളിലും അവർ പരാജിതരായി.
ബംഗ്ലാദേശ് ക്രിക്കറ്റ് ടീമിന്റെ ആദ്യ ഔദ്യോഗിക പര്യടനം ഇംഗ്ലണ്ടിൽ നടന്ന 1979ലെ ഐ.സി.സി. ട്രോഫിയിലായിരുന്നു. ആ പരമ്പരയിൽ അവർ രണ്ട് മത്സരം വിജയിക്കുകയും രണ്ട് മത്സരം പരാജയപ്പെടുകയും ചെയ്തു. ഏഴ് വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം, 31 മാർച്ച് 1986 ന് ബംഗ്ലാദേശ് അവരുടെ ആദ്യ അന്താരാഷ്ട്ര ഏകദിനം കളിച്ചു. 1986 ഏഷ്യാകപ്പിൽ പാകിസ്താനെതിരെയായിരുന്നു ആ മത്സരം. രാജ്യത്തിലെ ഗ്രാമപ്രദേശങ്ങളിൽ ക്രിക്കറ്റ് കളി വളരെ പെട്ടെന്ന് പ്രശസ്തി നേടി. അവിടെ ധാരാളം വർഷമായി ഫുട്ബോളായിരുന്നു ജനപ്രിയ കളിയായിരുന്നതെങ്കിലും ക്രിക്കറ്റ് ആ പദവി വളരെ പെട്ടെന്ന് നേടിയെടുത്തു. 1997 ൽ മലേഷ്യയിൽ നടന്ന ഐ. സി. സി. ട്രോഫിയിൽ ജേതാക്കളായതാണ് സ്വന്തം രാജ്യത്തിൽ ജനസമ്മിതി ലഭിക്കാൻ കാരണമായത്. ആ പരമ്പര വിജയത്തോടെ 1999 ക്രിക്കറ്റ് ലോകകപ്പിന് അവർ യോഗ്യത നേടി. ആ ലോകകപ്പിൽ അവർ പാകിസ്താനെ തോൽപ്പിച്ചു. എന്നാലും അവർക്ക് ഗ്രൂപ്പ് ഘട്ടം കടക്കാനായില്ല. ഏകദിനങ്ങളിലെ അവരുടെ പ്രകടനങ്ങൾ അവർക്ക് 26 ജൂൺ 2000 ൽ ടെസ്റ്റ് പദവി നേടിക്കൊടുത്തു.
1999 ക്രിക്കറ്റ് ലോകകപ്പിൽ നോർത്താംപ്ടണിൽ നടന്ന ഗ്രൂപ്പ് മത്സരത്തിൽ ബംഗ്ലാദേശ് പാകിസ്താനെ 62 റണ്ണുകൾക്ക് അട്ടിമറിച്ചു. ആദ്യം ബാറ്റ് ചെയ്ത ബംഗ്ലാദേശ് 50 ഓവറുകളിൽ 9 വിക്കറ്റ് നഷ്ടപ്പെടുത്തി 223 റണ്ണുകളെടുത്തു. എന്നാൽ 161 റണ്ണുകൾ നേടാനേ പാകിസ്താന് കഴിഞ്ഞുള്ളൂ. ബംഗ്ലാദേശ് വിക്കറ്റ് കീപ്പറായ ഖാലിദ് മഷൂദിന്റെ മികച്ച റണ്ണൗട്ടുകളും ഖാലിദ് മഹ്‌മൂദിന്റ മികച്ച ബൗളിങ്ങുമാണ് പാകിസ്താന് വിജയം നിഷേധിച്ചത്. മഹ്‌മൂദ് 10 ഓവറുകളിൽ 31 റണ്ണുകൾ മാത്രം വഴങ്ങി 3 വിക്കറ്റുകളെടുത്തു. മഹ്‌മൂദായിരുന്നു കളിയിലെ കേമൻ. ബാക്കിയുള്ള മത്സരങ്ങളിലെല്ലാം പരാജയപ്പെട്ടതിനാൽ അവർക്ക് സൂപ്പർ സിക്സ് ഘട്ടത്തിലേക്ക് പ്രവേശിക്കാനായില്ല. എന്നാലും പാകിസ്താനെതിരായ ആ വിജയം അവർക്ക് അന്താരാഷ്ട്ര ടെസ്റ്റ് പദവി നേടിക്കൊടുത്തു. എന്നാൽ പാകിസ്താനെതിരായ മത്സരം ഒരു ഒത്തുകളിയായിരുന്നു എന്ന് വിവാദമുയർന്നു.
പക്ഷേ ടെസ്റ്റ് മത്സരങ്ങളിലെ അവരുടെ പ്രകടനം ഭേദപ്പെട്ടതായിരുന്നില്ല. 2010 മേയ്‌ വരെയുള്ള കണക്കുകൾ പ്രകാരം ബംഗ്ലാദേശ് 68 ടെസ്റ്റുകൾ കളിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഇതിൽ മൂന്ന് ടെസ്റ്റുകൾ വിജയിച്ചിട്ടുണ്ട്. 57 ടെസ്റ്റുകൾ പരാജയപ്പെട്ട ബംഗ്ലാദേശ് ടീമിന്റെ 33 തോൽവികളും ഇന്നിംഗ്സ് പരാജയമായിരുന്നു. അവരുടെ ഈ പ്രകടനങ്ങൾ മൂലം അവരുടെ ടെസ്റ്റ് പദവി പിൻവലിക്കണമെന്ന് ക്രിക്കറ്റ് ലോകത്തിൽ മുറവിളി കൂട്ടുന്നു.
2002 ൽ രണ്ട് മത്സരങ്ങൾ വീതമുള്ള നാല് പരമ്പരകൾ ബംഗ്ലാദേശ് കളിച്ചു. പാകിസ്താൻ, ശ്രീലങ്ക, ദക്ഷിണാഫ്രിക്ക, വെസ്റ്റ് ഇൻഡീസ് എന്നിവർക്കെതിരെയായിരുന്നു ആ പരമ്പരകൾ. എട്ട് മത്സരങ്ങളും അവർ പരാജയപ്പെട്ടു. അതിലെ ആറ് മത്സരങ്ങളും അവർ ഇന്നിംഗ്സിനാണ് പരാജയപ്പെട്ടത്.
ടെസ്റ്റ് പദവിയും ഏകദിന പദവിയുമുള്ള ബംഗ്ലാദേശ്, അന്താരാഷ്ട്ര ക്രിക്കറ്റ് കൗൺസിലിലെ ഒരു പൂർണാംഗമാണ്. 2000മാണ്ട് മുതൽ ബംഗ്ലാദേശ് ക്രിക്കറ്റ് ടീമിന് ടെസ്റ്റ് പദവി ഉണ്ട്. ടെസ്റ്റ് പദവി ലഭിക്കുന്ന പത്താമത് ടീമാണ് ബംഗ്ലാദേശ്.
ബംഗ്ലാദേശിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന രാജ്യാന്തര ക്രിക്കറ്റ് ടീമായ ബംഗ്ലാദേശ് ദേശീയ ക്രിക്കറ്റ് ടീം, ദി ടൈഗേഴ്സ് എന്ന വിളിപ്പേരിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
2000 ൽ ആദ്യമായി അവർ ഒരു ടെസ്റ്റ് മത്സരം കളിച്ചു. ധാക്കയിൽ വെച്ച് ഇന്ത്യക്കെതിരെയായിരുന്നു അത്. ആ മത്സരത്തിൽ ബംഗ്ലാദേശ് 9 വിക്കറ്റുകൾക്ക് ഇന്ത്യയോട് പരാജയപ്പെട്ടു.
ഇന്ത്യ ഇൻ എ ചേഞ്ചിംഗ് വേൾഡ്: പ്രോബ്ലംസ്, ലിമിറ്റ്സ് ആൻഡ് സക്സസ്സസ് ഓഫ് ഇറ്റ്സ് ഫോറിൻ പോളിസി
അചിൻ വാണിക് ബ്രിസ്റ്റോൾ സർവ്വകലാശാലയിൽനിന്നും 1970-ൽ സാമ്പത്തികശാസ്ത്രത്തിലും സ്റ്റാറ്റിസ്റ്റിക്സിലും ബിരുദമെടുത്തു. തുടർന്നു് പത്രമാദ്ധ്യമങ്ങളിൽ ഉദ്യോഗമാരംഭിച്ചു. 1978 മുതൽ 90 വരെ ദ ടൈംസ് ഓഫ് ഇന്ത്യയുടെ ബോംബെ ശാഖയിൽ സഹപത്രാധിപരായി ജോലിചെയ്ത് അചിൻ വാണിക്, ന്യൂഡൽഹിയിലെ നെഹ്‌റു സ്മാരക മ്യൂസിയത്തിന്റെയും ലൈബ്രറിയുടേയും കീഴിലെ കണ്ടം‌പററി സ്റ്റഡീസ് കേന്ദ്രത്തിൽ 1991 മുതൽ 1996 വരെ റിസർച്ച് ഫെലൊ ആയിരുന്നു.ജാമിഅ മില്ലിയ ഇസ്ലാമിയ സർ‌വകലാശാലയിൽ രണ്ടു പ്രാവശ്യം വിസിറ്റിംഗ് പ്രൊഫസറായും ജോലി ചെയ്തു. നിരവധി ദേശീയ അന്തർദേശീയ അക്കാഡമിക് ജേർണലുകളിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രബന്ധങ്ങൾ പ്രസിദ്ധീകൃതമായിട്ടുണ്ട്.
1960 കളിലും 1970 കളിലും ബ്രിട്ടണിൽ സാമ്രാജ്യത്ത-വംശീയ വിരുദ്ധ പ്രസ്ഥാനങ്ങളിൽ സജീവമായിരുന്നു അദ്ദേഹം. പിന്നീട് ബോംബെയിലേക്ക് തിരിച്ച അദ്ദേഹം അവിടെ ബോംബെ ജേർണലിസ്റ്റ് യൂണിയനിലും ജനാധിപത്യാവകാശ കമ്മിറ്റിയിലും സജീവമായി. 1991 ഡൽഹിയിലേക്ക് കൂടുമാറിയ അചിൻ, അവിടെ വർഗീയതെക്കെതിരിലും പൗരാവകാശ വിഷയങ്ങളിലും ശ്രദ്ധപതിപ്പിച്ചു. അണുവായുധ നിരായുധീകരണത്തിനുള്ള പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെയും കോയിലീഷൻ ഫോർ ന്യൂക്ലിയർ ഡിസാർമെമെന്റ് ആൻഡ് പീസിന്റേയും സ്ഥാപകാംഗമായിരുന്നു. 1993-94 ൽ ഇന്ത്യാഗവർമെന്റ് നിയമിച്ച ദേശീയ സാക്ഷരതാ മിഷന്റെ എക്സ്പെർട്ട് കമ്മിയിലും പ്രവർത്തിച്ചു.
ആണവനിരായുധീകരണം, ആഗോളീകരണം, തെക്കേ ഏഷ്യൻ സാമൂഹ്യ-രാഷ്ട്രീയസാഹചര്യങ്ങൾ, ഇന്ത്യയിലെ സാമുദായികപ്രശങ്ങൾ എന്നീ വിഷയങ്ങളിൽ ശക്തവും ആധികാരികവുമായി എഴുതുകയും പ്രതികരിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന പത്രപ്രവർത്തകനും രാഷ്ട്രീയനിരീക്ഷകനും എഴുത്തുകാരനും ഡൽഹി യൂണിവേഴ്സിറ്റിയിലെ അദ്ധ്യാപകനുമാണ്‌ അചിൻ വാണിക് . 2004 മുതൽ ഡെൽഹി സർവ്വകലാശാലയിലെ മുഴുവൻ സമയ പ്രൊഫസറായി സേവനമനുഷ്ടിക്കുന്നു.
ഇപ്രകാരം രജിസ്ട്രേഷൻ എടുത്തിട്ടുള്ള ഓരോ വ്യാപാരിയും അവരവരുടെ വിറ്റുവരവു കണക്കുകൾ എല്ലാ മാസവും വാണിജ്യനികുതി വകുപ്പിൽ സമർപ്പിക്കേണ്ടതാണ്‌. മൂല്യവർദ്ധിത നികുതി നിയമപ്രകാരം ഓരോ വ്യാപാരിയും എല്ലാ മാസവും റിട്ടേണുകൾ അവരവർക്ക് അനുയോജ്യമായ ഫോമിൽ വിശദമായി പൂരിപ്പിച്ച് ഇ-ഫയൽ ചെയ്യണം. ഓരോ വ്യാപാരിയും ഇന്റർനെറ്റ് മുഖേന വാണിജ്യനികുതി വകുപ്പിന്റെ വെബ്‌സൈറ്റിൽ ഓൺലൈൻ വഴിയാണ്‌ നികുതി അടയ്ക്കേണ്ടത്. റിട്ടേണുകൾ ഓൺലൈനായി അടയ്ക്കുവാനുള്ള സൗകര്യം ഇന്ത്യയിൽ ആദ്യമായി ഏർപ്പെടുത്തിയത് കേരളമാണ്‌. വാണിജ്യനികുതി വകുപ്പ് ഇ-പേയ്മെന്റ് സം‌രഭം നടപ്പിലാക്കുന്നത് സ്റ്റേറ്റ് ബാങ്ക് ഓഫ് ഇന്ത്യയുടെയും, സ്റ്റേറ്റ് ബാങ്ക് ഓഫ് ട്രാവൻ‌കൂറിന്റെയും സഹകരണത്തോടെയാണ്‌.
ഈ നിയമം 2005 ഫെബ്രുവരി 9 ന്‌ കേരളാഗസറ്റിൽ .139/2005 ആയി പ്രസിദ്ധപ്പെടുത്തുകയും 2005 ഏപ്രിൽ 1 ന്‌ നിലവിൽ വരുകയും ചെയ്തു. കേരള മൂല്യവർദ്ധിത നികുതി നിയമപ്രകാരം എല്ലാ വ്യാപാരികളും അവരുടെ വാർഷിക വിറ്റുവരവ് അഞ്ചുലക്ഷമോ അതിൽ കൂടുതലോ ആണെങ്കിൽ സ്വമേധയാ രജിസ്ട്രേഷൻ എടുത്തിരിക്കണം. ഒരു സ്ഥാപനം രജിസ്‌ട്രർ ചെയ്യുമ്പോൾ ഓരോ വ്യാപാരിക്കും ഓരോ നമ്പരും പാസ്സ്‌വേഡുംലഭിച്ചിരിക്കും. ഈ രജിസ്ട്രേഷൻ ഒരു വർഷത്തേക്കാണ്‌ നൽകുന്നത്. ഓരോ വർഷവും പ്രത്യേകം ഫീസ് അടച്ച് രജിസ്ട്രേഷൻ പുതുക്കേണ്ടതാണ്‌.
ഓരോ വ്യാപാരിയും ഫാറം നമ്പർ 1 പൂരിപ്പിച്ച് നൂറു രൂപയുടെ മുദ്രപ്പത്രത്തിൽ ഒരു സത്യവാങ്ങ്‌മൂലം നോട്ടറി പബ്ലിക് ഒപ്പിട്ട് നിശ്ചിതഫീസ് അടച്ച ചെല്ലാൻ കൂട്ടി വാണിജ്യനികുതി വകുപ്പ് ഓഫീസിൽ സമർപ്പിക്കണം. അപേക്ഷയോടൊപ്പം പ്രത്യക്ഷ നികുതി നിയമ പ്രകാരം ന്റെ കോപ്പിയും വാണിജ്യസ്ഥാപനം തുടങ്ങുവാൻ അനുമതി നൽകിയ ഓഫീസിന്റെ സാക്ഷ്യപത്രത്തിന്റെ കോപ്പിയും മറ്റു അനുബന്ധ രേഖകളും സമർപ്പിക്കേണ്ടതാണ്‌. ഒരു വ്യാപാരി കുറഞ്ഞത് അഞ്ഞൂറ് രൂപയെങ്കിലും രെജിസ്‌റ്ററേഷൻ ഫീസായി സർക്കാരിൽ അടയ്ക്കേണ്ടതുണ്ട്.
മൂല്യവർദ്ധിത നികുതി നിയമപ്രകാരം മാസ റിട്ടേൺ സമർപ്പിക്കുമ്പോൾ മൊത്തം നികുതി ഈടാക്കിയതിൽ നിന്നും ഒടുക്കിയ നികുതി കുറച്ച് ബാക്കി നികുതി സർക്കാരിലേയ്ക്ക് അടയ്ക്കേണ്ടതാണ്‌. നികുതി ഈടാക്കിയതിനെ ഔട്ട്പുട്ട് ടാക്സ് കളക്റ്റഡ് എന്നും, നികുതി ഒടുക്കിയതിനെ ഇൻപുട്ട് ടാക്സ് പെയ്‌ഡ് ഓൺ പർച്ചെയ്സ് എന്നും പറയുന്നു. വാറ്റ് നിയമപ്രകാരം ഓരോ വ്യാപാരിയ്ക്കും ഉപഭോക്താവിൽ നിന്നും നിശ്ചിത ശതമാനം നികുതി ഈടാക്കാവുന്നതാണ്.
ഈ നിയമത്തിന് 9 അദ്ധ്യായങ്ങളിലായി 98 സെക്ഷനുകളുണ്ട്. ചരക്കുകൾ നികുതിയില്ലാത്തവ, 1% നികുതി കൊടുക്കേണ്ടവ, 5% നികുതി കൊടുക്കേണ്ടവ, 5% നികുതി കൊടുക്കേണ്ട അസംസ്കൃത വസ്തുക്കൾ, 13.5% നികുതി കൊടുക്കേണ്ടവ, 20% നികുതി കൊടുക്കേണ്ടവ, വാറ്റ് നിയമത്തിന് പുറത്തുള്ളവ എന്നിങ്ങനെ നികുതി നിരക്കിനനുസരിച്ച് വസ്തുക്കളെ പല പട്ടികകളിലാക്കിയിട്ടുണ്ട്.
സർക്കാരുകളുടെ നിയമപ്രകാരം വ്യാപാരികൾ ഓരോ തവണ സാധനങ്ങൾ വിൽക്കുമ്പോളും ഉപഭോക്താക്കളിൽ നിന്നും നിശ്ചിത ശതമാനം നികുതി ഈടാക്കേണ്ടതാണ്‌. ഇങ്ങനെ ഈടാക്കുന്ന നികുതിയിൽ നിന്നും ഉല്പന്നം വാങ്ങുമ്പോൾ കൊടുക്കുന്ന നികുതി കുറച്ച് ബാക്കി വരുന്ന നികുതിയെ മൂല്യവർദ്ധിത നികുതി എന്നു വിളിക്കുന്നു.
അക്ഷരങ്ങളെ സംഗീതാത്മകമായി നിയന്ത്രിക്കേണ്ട നിയമങ്ങൾ, അവയുടെ ലക്ഷണങ്ങൾ തുടങ്ങിയവയെപ്പറ്റിയുള്ള പഠനമാണ് ഛന്ദഃശാസ്ത്രം അഥവാ വൃത്തശാസ്ത്രം. ഛന്ദസ്സ് എന്നുമാത്രമായും ഛന്ദഃശാസ്ത്രത്തെ വിവക്ഷിക്കാറുണ്ട്. അക്ഷരം, വർണം, മാത്ര തുടങ്ങിയവയെ പദ്യരൂപത്തിൽ സന്നിവേശിപ്പിക്കുന്നതിനുള്ള നിബന്ധനകൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്നതാണ് ഛന്ദഃശാസ്ത്രം. പദ്യങ്ങളുടെ ഓരോ വരിയിലും എത്ര അക്ഷരം വരണം എന്ന് സൂചിപ്പിക്കുന്ന 'ഛന്ദസ്സു'കളാണ്ണ് ഛന്ദഃശാസ്ത്രത്തിലെ മുഖ്യപ്രതിപാദ്യം. ഓരോ ഛന്ദസ്സുകളിലും പദ്യമെഴുതാൻ സഹായിക്കുന്ന വൃത്തങ്ങളെപ്പറ്റിയും വളരെ നീണ്ട വരികളുള്ള ദണ്ഡകങ്ങളെപ്പറ്റിയും ഛന്ദഃശാസ്ത്രം പ്രതിപാദിക്കുന്നു.
എന്നാൽ കേവലവ്യഞ്ജനങ്ങൾ സ്വരങ്ങളോട് ചേർന്ന് ഉച്ചാരണക്ഷമമാകുമ്പോൾ അവയും അക്ഷരങ്ങളാകുന്നു. ക, കാ, കി, കീ ., ഖ, ഖാ, ഖീ., ഹ, ഹാ, ഹി, ഹീ. തുടങ്ങിയവയെല്ലാം അക്ഷരങ്ങളാണ്.
അക്ഷരങ്ങളെ അടിസ്ഥാനമാക്കി ഗണം തിരിക്കേണ്ട സന്ദർഭങ്ങളിൽ മൂന്നക്ഷരം കൂടുന്നത് ഒരു ഗണം എന്നാണ് നിയമം. ഗുരുലഘുക്കളുടെ സ്ഥാനമനുസരിച്ച് എട്ടുതരം ഗണങ്ങളുണ്ട്. 'യ'ഗണം, 'ര'ഗണം, 'ത'ഗണം, 'ഭ'ഗണം, 'ജ'ഗണം, 'സ'ഗണം, 'മ'ഗണം, 'ന'ഗണം എന്നിവയാണവ.
എല്ലാ ദീർഘാക്ഷരങ്ങളും ഗുരുവാണ്. ഹ്രസ്വാക്ഷരങ്ങൾ സാധാരണയായി ലഘുവായിരിക്കും. എന്നാൽ ഹ്രസ്വാക്ഷരത്തിനു പുറകേ കൂട്ടക്ഷരമോ, അനുസ്വാരമോ, ശക്തിയായി ഉച്ചരിക്കുന്ന ചില്ലോ വന്നാൽ ആ ലഘു ഗുരുവാകും.
ഒരു അക്ഷരം ലഘുവാണെന്ന് കാണിക്കാൻ ആ അക്ഷരത്തിനുമുകളിലായി വക്രരേഖ ഉപയോഗിക്കുന്നു. അക്ഷരം ഗുരുവാണെന്ന് കാണിക്കണമെങ്കിൽ അക്ഷരത്തിനു മുകളിലായി തിരശ്ചീനമായ ഋജുരേഖ ഉപയോഗിക്കുന്നു.
ഛന്ദഃശാസ്ത്രപ്രകാരം ലിഖിതഭാഷയുടെ അടിസ്ഥാനം അക്ഷരമാണ്. സ്വരങ്ങളെയും 'സ്വരം‌ചേർന്നവ്യഞ്ജങ്ങളെ'യുമാണ് അക്ഷരങ്ങളായി കണക്കാക്കുന്നത്. 'കേവലവ്യഞ്ജന'ങ്ങളും 'ചില്ലു'കളും അക്ഷരങ്ങളല്ല.
അക്ഷരങ്ങൾ ഉച്ചരിക്കാനെടുക്കുന്ന സമയത്തിന്റെ ഏകകത്തിനെ ഛന്ദഃശാസ്ത്രത്തിൽ മാത്ര എന്ന് പറയുന്നു. ഒരു ഹ്രസ്വാക്ഷരം ഉച്ചരിക്കുന്നതിനെടുക്കുന്ന സാധാരണ സമയമാണ് ഒരു മാത്ര.
വേദാംഗങ്ങൾ എന്നറിയപ്പെടുന്ന ആറുശാസ്ത്രങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് ഛന്ദഃശാസ്ത്രം. പ്രാചീന ഭാരതീയസാഹിത്യത്തിൽ ഛന്ദഃശാസ്ത്രത്തിന് വളരെയേറെ പ്രാധാനം കല്പിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.
മാത്രയെ അടിസ്ഥാനമാക്കി അക്ഷരങ്ങളെ ലഘ്വക്ഷരങ്ങൾ എന്നും ഗുർവക്ഷരങ്ങൾ എന്നും രണ്ടായി തിരിക്കുന്നു. ഒരു മാത്രയുള്ള അക്ഷരം ലഘു. രണ്ടുമാത്രയുള്ള അക്ഷരം ഗുരു.
അകത്തിയത്തിന്റെ ഗാന്ധർവപ്പകുതി ആയി പരിഗണിക്കപ്പെടുന്ന കൃതിയാണിത്. പഴയ തമിഴിൽ വിരചിതമായ ഒരു സംഗീതശാസ്ത്രലക്ഷണഗ്രന്ഥമാണിത്. സംസ്കൃതത്തിലെ അഗസ്ത്യഭരതമാണ് തമിഴ് വ്യവഹാരത്തിൽ അകത്തിയപരതം ആയത്. ഗാനം, നൃത്തം, വാദ്യം ഇവ മൂന്നും ചേർന്ന ഗാന്ധർവത്തെക്കുറിച്ച് ഇതു പ്രതിപാദിക്കുന്നു. രചിച്ചത് അഗസ്ത്യമുനിയാണെന്നു വിശ്വസിക്കുന്നു. പല സംഘകാല തമിഴ്കൃതികളിലും ഇതിനെപ്പറ്റി പരാമർശം ഉണ്ട്. വ്യാകരണം, സാമ്പത്തികശാസ്ത്രം, രാഷ്ട്രതന്ത്രം, ഗാന്ധർവം തുടങ്ങി പല വിഷയങ്ങളെയും ആധാരമാക്കി അഗസ്ത്യമുനി തന്നെ രചിച്ച പില്ക്കാല കൃതികൾ ധാരാളം കടം കൊണ്ടിട്ടുള്ള ഈ ഗ്രന്ഥത്തിന്റെ പ്രതികൾ ഇന്നു ലഭ്യമല്ല.
അകത്തിയത്തിൽ തമിഴ് വ്യാകരണത്തിന്റെ പ്രധാനാംശങ്ങളായ ഇയൽ , ഇചൈ , നാടകം എന്നിവയെപ്പറ്റി വിശദമായി പ്രതിപാദിക്കുന്നു. അകത്തിയത്തിനു ശേഷം വൈയാകരണൻമാർ ഈ മൂന്നു വിഷയങ്ങൾക്കും പ്രത്യേകം പഠനങ്ങൾ തയ്യാറാക്കിയിരുന്നതായി കരുതേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. ഇയലിന്റെ മുഖ്യാംഗങ്ങളായ എഴുത്ത് , ചൊൽ , പൊരുൾ എന്നിവയെപ്പറ്റിയാണ് അകത്തിയത്തിനുശേഷമുണ്ടായിട്ടുള്ള വ്യാകരണഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പ്രതിപാദിച്ചിട്ടുള്ളത്. അകത്തിയത്തിൽ എഴുത്ത്, ചൊൽ, പൊരുൾ എന്നീ ഘടകങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള വിവരണം സൂത്രരൂപത്തിൽ കൊടുത്തിരിക്കുന്നു.
അകത്തിയർ രചിച്ചു എന്ന് കരുതപ്പെടുന്ന ആദ്യത്തെ തമിഴ് വ്യാകരണഗ്രന്ഥമാണ് അകത്തിയം . എ.ഡി. അഞ്ചാം ശതകത്തിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന തൊൽകാപ്പിയർ, അകത്തിയരുടെ ശിഷ്യൻമാരിൽ പ്രമുഖനായിരുന്നുവെന്നും ആചാര്യന്റെ അകത്തിയം എന്ന ഈ കൃതിയാണ് തൊൽകാപ്പിയം എന്ന വ്യാകരണഗ്രന്ഥം രചിക്കാൻ ശിഷ്യന് പ്രചോദനം നല്കിയതെന്നും തമിഴ് പണ്ഡിതർ കരുതുന്നു.
മഹാകാവ്യത്തെ സർഗ്ഗങ്ങളായി വിഭജിച്ചിരിക്കുന്നു. ഒരു കാവ്യത്തിൽ സർഗ്ഗങ്ങൾ ഏഴിൽ കുറയരുത്. ഒരു സർഗ്ഗത്തിൽ അമ്പതിൽ കുറയാതെ ശ്ലോകങ്ങൾ ഉണ്ടാവണം. ഓരോ സർഗ്ഗവും ഓരോ വൃത്തത്തിൽ എഴുതണം. സർഗ്ഗത്തിന്റെ അവസാനപദ്യത്തിനു വൃത്തം വ്യത്യാസപ്പെടുത്താം. സർഗ്ഗങ്ങൾ തമ്മിൽ വിഷയപ്രതിപാദനത്തിൽ ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കണം.
വിഷയം മഹത്തായ ഒരു ജീവിതത്തിന്റെ അഥവാ വംശത്തിന്റെ ചരിത്രമായിരിക്കണം. കാവ്യാരംഭത്തിൽ ആശിസ്സ്, നമസ്കാരം, വസ്തുനിർദ്ദേശം ഇവ വേണം. ധീരോദാത്തനും സദ്കുലജാതനുമാവണം നായകൻ. നായിക മാതൃകാവനിതയായിരിക്കണം. ശൃംഗാരവീരശാന്തങ്ങളിൽ ഒന്ന് അംഗിയായ രസവും മറ്റുള്ളവ അംഗങ്ങളുമാവണം. നായകന് ഉയർച്ചയുണ്ടാവുന്ന തരത്തിലാവണം കഥ. പുരുഷാർത്ഥപ്രാപ്തിക്ക് പ്രയോജനപ്പെടുന്ന കഥകൾക്ക് പ്രാമുഖ്യം നല്കണം. നഗരം, ശൈലം, ഋതു, വിവാഹം, യുദ്ധം, അർണ്ണവം, ഉദയം, അസ്തമയം മുതലായവ വർണ്ണിക്കണം.
നിയതമായ ചില ലക്ഷണങ്ങളോടെ രചിക്കപ്പെടുന്ന ബൃഹത്തായ കാവ്യങ്ങൾ. നിയോക്ലാസിക് സാഹിത്യപ്രസ്ഥാനത്തിൽ പെടുന്നു.
യൂറോപ്പിലേയും അമേരിക്കയിലേയും മോസ്സുസസ്യങ്ങളിൽ വളരുന്നയിനങ്ങളും ന്യൂസിലന്റിലെ ഓരുജലത്തിൽ ജീവിക്കുന്നവയും ഒഴികെ ട്രൈക്കോപെടെറയിലെ അംഗങ്ങളെല്ലാം ശുദ്ധജല ജീവികളാണ്. താരതമ്യേന മാലിന്യം കുറഞ്ഞ ഒഴുക്കുള്ള ജലത്തിലാണ് ഇവ ധാരാളമായി കാണപ്പെടുന്നത്. മത്സ്യങ്ങളുടെ ഭക്ഷണമെന്ന നിലയിൽ ഇവ ഏറെ സാമ്പത്തിക പ്രാധാന്യമർഹിക്കുന്നു.
ഇൻസെക്ട ജന്തു വർഗത്തിലെ ഒരു ഗോത്രമാണ് ട്രൈക്കോപ്‌ടെറ. ഈ ഗോത്രത്തിലെ അംഗങ്ങൾ പൊതുവേ കാഡിസ് ഈച്ചകൾ എന്ന പേരിലറിയപ്പെടുന്നു. 34 കുടുംബങ്ങളിലായി പതിനായിരത്തോളം സ്പീഷീസ് ഇതിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു. ആഗോളവ്യാപകത്വമുള്ള ഇവയെല്ലാം ജലജീവികളാണ്.
ബാക്റ്റീരിയൽ ഉല്പന്നങ്ങൾ, വൈറൽ മാംസ്യങ്ങൾ എന്നിവയുടെയും അണുബാധയുണ്ടാകുമ്പോൾ കോശങ്ങളുല്പാദിപ്പിക്കുന്ന മാംസ്യങ്ങളുടെയും സാന്നിധ്യം തിരിച്ചറിയാൻ സാധിക്കുന്നവയാണ് ദ്രുമികകോശങ്ങളുടെ സ്ത്രരോപരിതലത്തിലെ ടോൾ-സമാന സ്വീകരിണികൾ. ഈ സ്വീകരിണികളുമായി മേൽ‌പ്പറഞ്ഞ തരം മാംസ്യതന്മാത്രകൾ ബന്ധനം സ്ഥാപിക്കുന്നതോടെ ദ്രുമികകോശത്തിനുള്ളിൽ മാറ്റങ്ങൾ ഉണ്ടാവുകയും അവ സൈറ്റോകൈനുകളും രാസാനുചലകഘടകങ്ങളും ഉത്സർജ്ജിക്കാനാരംഭിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഈ രാസവസ്തുക്കൾ സഹജപ്രതിരോധത്തിന്റെ മുന്നണിപ്പോരാളികളായ പ്രാകൃതിക കൊലയാളി കോശം പ്രാകൃതിക കൊലയാളി കോശങ്ങളെ സക്രിയമാക്കുന്നു. ഇതോടൊപ്പം ടി-ലസികാണുക്കളെയും ബി-ലസികാണുക്കളെയും ഇവ ഉത്തേജിപ്പിക്കുന്നു.
പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ പോൾ ലാംഗർഹാൻസ് എന്ന ജർമ്മൻ ജീവശാസ്ത്രജ്ഞനാണു ചർമ്മത്തിലെ ദ്രുമികകോശരൂപങ്ങളായ ചില കോശങ്ങളെ ആദ്യമായി വിശദീകരിച്ചത്. ഇവ ലാംഗർഹാൻ കോശങ്ങൾ എന്നറിയപ്പെടുന്നു. എന്നാൽ ദ്രുമികകോശങ്ങൾ എന്ന പേരിടുകയും മറ്റനേകം തരം ദ്രുമികകോശങ്ങളടങ്ങിയ വിശാലസംവർഗ്ഗമാണ് അതെന്ന് വിശദീകരിക്കുകയും ചെയ്തത് 1973ൽ റാല്ഫ് സ്റ്റൈന്മാനും സാൻ‌വിൽ കോനും ചേർന്നാണ്.പരിപക്വനത്തിന്റെ ഘട്ടങ്ങളിൽ ഇവയുടെ കോശശരീരത്തിൽ നിന്ന് ശാഖകളുടെ ആകൃതിയിൽ ചില മുളപ്പുകൾ കാണാം. ഇക്കാരണത്താലാണ് ഇവയെ ദ്രുമികകോശങ്ങളെന്ന് വിളിക്കുന്നത്.
മജ്ജാജന്യമോ ലസികാജന്യമോ ആയ കോശങ്ങളുടെ പരമ്പരയിൽ വരുന്നതും രോഗപ്രതിരോധവ്യവസ്ഥയിലെ പല പ്രക്രിയകളിലും പങ്കെടുക്കുന്നതുമായ ഒരു ഭക്ഷക കോശമാണു ദ്രുമികകോശം . പ്രതിജനകാവതരണം ആണു ഇവയുടെ മുഖ്യധർമ്മം. ചർമ്മം, മൂക്കിനുള്ളിലെ ശ്ലേഷ്മസ്തരം, ശ്വാസകോശം, ദഹനേന്ദ്രിയം എന്നിങ്ങനെ സ്പർശം, വായു, ആഹാരം തുടങ്ങിയവയിലൂടെ ബാഹ്യലോകവുമായി ബന്ധപ്പെടുന്ന കലകളിൽ ദ്രുമികാകോശങ്ങൾ പല പക്വരൂപത്തിലും വാസമുറപ്പിക്കുകയും അണുബാധകളുണ്ടാകുമ്പോൾ അവയ്ക്കെതിരേ പ്രതികരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. രക്തചംക്രമണവ്യവസ്ഥയ്ക്കുള്ളിൽ ഇവയെ അപക്വരൂപത്തിലും കാണാം.
പ്ലാസ്മാണുജന്യദ്രുമിക കോശങ്ങൾ പ്രതിജനകസമർപ്പണത്തിൽ വൈദഗ്ദ്ധ്യം കുറവാണ്. വൈറസ് അണുബാധകളിൽ ഇന്റർഫീറോണുകൾ ഉല്പാദിപ്പിക്കുകയാണ് ഇവയുടെ മുഖ്യധർമ്മങ്ങളിലൊന്ന്. പ്രാകൃതിക കൊലയാളികോശങ്ങളെ സക്രിയമാക്കുകയും അവയിലൂടെ അണുബാധയുണ്ടായ കോശങ്ങളെ നശിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു ഇവ. ടി-ലസികാണുക്കളെ കൊലയാളി ടി-ലസികാണുക്കളായി പരിപക്വപ്പെടാനും പ്ലാസ്മാണുജന്യദ്രുമിക കോശങ്ങൾ സഹായിക്കുന്നു.
പ്രതിജനകാവതരണ പ്രക്രിയയിൽ ദ്രുമികകോശങ്ങൾ അഗ്രഗണ്യരാണ്. മിക്ക അവസരങ്ങളിലും ഇവയുടെ ഒരേയൊരു ധർമ്മവും ഇതുതന്നെയാണ്.
മജ്ജാജന്യദ്രുമിക കോശങ്ങൾക്ക് രക്തചംക്രമണവ്യവസ്ഥയിൽ മോണസൈറ്റ്-ബൃഹദ്ഭക്ഷക കോശങ്ങളായി രൂപാന്തരണം സംഭവിക്കാം. ചിലത് കലകളിൽ വാസമുറപ്പിക്കുകയും അവിടെ പ്രത്യേക ഭക്ഷകകോശങ്ങളോ പ്രതിജനകസമർപ്പക കോശങ്ങളോ ആയി മാറുകയും ചെയ്യുന്നു. ഇങ്ങനെ രൂപമാറ്റം സംഭവിച്ച ദ്രുമികകോശത്തിന് ഒരുദാഹരണമാണ് ചർമ്മത്തിലെ ലാംഗർഹാൻ കോശം.
ബി-ലസികാണുക്കളും മറ്റ് ഭക്ഷകകോശങ്ങളും പ്രതിജനകാവതരണ പ്രക്രിയയ്ക്ക് കെല്പുള്ള കോശങ്ങൾതന്നെയാണെങ്കിലും ഇതിൽ “തൊഴിലധിഷ്ഠിത മികവ്” ഏറ്റവുമധികമുള്ള കോശസംവർഗ്ഗമാണ് ദ്രുമികകോശങ്ങൾ.
ഉത്ഭവമടിസ്ഥാനമാക്കി രണ്ട് ബൃഹദ്വർഗ്ഗങ്ങളിലായാണു മനുഷ്യ ദ്രുമികകോശങ്ങളെ ഉൾപ്പെടുത്താം. മജ്ജാജന്യദ്രുമികകോശങ്ങളും പ്ലാസ്മാണുജന്യദ്രുമിക കോശങ്ങളുമാണിവ:
കുത്തിയതോട് പഞ്ചായത്തിലെ പ്രധാന കൃഷി നെല്ലും തെങ്ങും ആണ്. കൂടാതെ ഇടവിളയായി കിഴങ്ങുവർഗ്ഗങ്ങൾ , പയർ, വാഴ, മരച്ചീനി, പച്ചക്കറികൾ , കുരുമുളക് , വെറ്റില, തീറ്റപ്പുല്ല്, കമുക് എന്നിവയും കൃഷി ചെയ്യുന്നു. അതോടൊപ്പം മാവ്, പ്ളാവ്, പുളി, പേര, കശുമാവ് തുടങ്ങിയ ഫലവൃക്ഷങ്ങളും കൃഷി ചെയ്യുന്നുണ്ട്. കയർ വ്യവസായം, ചെമ്മീൻ വ്യവസായം എന്നിവ ഇവരുടെ മറ്റൊരു വരുമാന മാർഗ്ഗമാണ്.
അറബിക്കടലിന്റെയും വേമ്പനാട്ടുകായലിന്റെയും ഇടയ്ക്കുള്ള ഈ പ്രദേശം നൂറ്റാണ്ടുകൾക്ക് മുമ്പ് കടലിറങ്ങി ഉണ്ടായതാണെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. മലനാടും തീരദേശവുമായി വാണിജ്യ സൌകര്യത്തിനായി പ്രധാന തോട് കുത്തി. ഇത് പിന്നീട് കുത്തിയതോട് എന്ന് പേരുണ്ടെയെന്നും പറയപ്പെടുന്നു.
ആലപ്പുഴ ജില്ലയിലെ ചേർത്തല താലൂക്കിലെ പട്ടണക്കാട് ബ്ലോക്ക് പരിധിയിൽ പെട്ട ഗ്രാമപഞ്ചായത്താണ് കുത്തിയതോട് ഗ്രാമപഞ്ചായത്ത്. പഞ്ചായത്തിന്റെ വിസ്തീർണ്ണം 9.8 ചതുരശ്ര കിലോമീറ്ററാണ്. ഈ ഗ്രാമം പണ്ടു കാലത്ത് തുറവൂർ വടക്ക് എന്നായിരുന്നു അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്.
തെക്ക് തുറവൂർ തൈക്കാട്ടുശ്ശേരി, തുറവൂർ കുമ്പളങ്ങി റോഡിന്റെയും ഭാഗങ്ങളും ചാവടി പള്ളിത്തോട് റോഡും
കരളിൽ അർബ്ബുദം ബാധിച്ച് 47-ആം വയസ്സിലാണ് പിയാഫ് മരിച്ചത്. ഫ്രഞ്ച് റിവിയേറയിലെ എന്ന സ്ഥലത്തെ തന്റെ വസതിയിൽ വച്ച് 1963 ഒക്റ്റോബർ 11-നായിരുന്നു മരണം. മരണത്തിനു മുൻപ് കുറച്ചുമാസം പിയാഫ് ഇടയ്ക്കിടെ അബോധാവസ്ഥയിലായിരുന്നു. "ജീവിതത്തിൽ ചെയ്യുന്ന എല്ലാ വിഢിത്തത്തിനും നിനക്ക് വില കൊടുക്കേണ്ടി വരും." എന്നായിരുന്നു പിയാഫിന്റെ അവസാന വാക്കുകൾ. പിയാഫിന്റെ ശവകുടീരം ധാരാളം പേർ സന്ദർശിക്കാറുണ്ട്.
പാരീസിലെ ബെല്ലെവിയ്യയിൽ 1915-ൽ ജനിച്ചു. എഡിത് ജിയൊവാന ഗാസ്സ്യോ എന്നായിരുന്നു യഥാർത്ഥ നാമം. മാതാവ് അനെറ്റ ജിയൊവാന മൈലാർഡ് കഫേ ഗായികയും പിതാവ് ലൂയി അൽഫോൺസ് ഗാസ്സ്യോ നാടകനടനും കായികാഭ്യാസിയുമായിരുന്നു. ഏറെക്കഴിയുംമുമ്പ് മാതാപിതാക്കൾ അവരെ ഉപേക്ഷിച്ചു. വല്ല്യമ്മയും പിന്നീട് മാതാവ് നോർമാൻഡിയിൽ നടത്തിയിരുന്ന വേശ്യാലയത്തിലെ അന്തേവാസികളുമാണ് എഡിത്തിനെ വളർത്തിയത്.
പിയാഫിന്റെ ജീവിതരീതി കാരണം പാരീസിലെ ആർച്ച് ബിഷപ്പ് ഇവർക്ക് മരണാനന്തര ചടങ്ങുകൾ നിഷേധിച്ചുവെങ്കിലും സംസ്കാരത്തിനായുള്ള യാത്രയിൽ പതിനായിരങ്ങൾ പങ്കെടുക്കുകയുണ്ടായി. സെമിത്തേരിയിലെ ചടങ്ങിൽ 100,000-ലധികം ആരാധകർ പങ്കെടുത്തു. രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധത്തിനുശേഷം പാരീസിലെ ട്രാഫിക് പൂർണ്ണമായി നിലച്ച ആദ്യ സംഭവമായിരുന്നു ഈ വിലാപയാത്ര എന്ന് ചാൾസ് അസനാവർ പ്രസ്താവിച്ചിട്ടുണ്ട്.
ഫ്രഞ്ച് ഗായികയും അഭിനേത്രിയുമായിരുന്നു എഡിത് പിയാഫ് . എഡിത് ജിയൊവാന ഗാസ്സ്യോ എന്നതായിരുന്നു യഥാർത്ഥ നാമം. ഫ്രാൻസിലെ മഹതികളായ ഗായികമാരിലൊരാളായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു". ബല്ലാഡുകളാണ് പ്രധാനമായും ആലപിച്ചിരുന്നത്.
ഒരു ഔഷധസസ്യമാണ്‌ നാഗദന്തി. ഈ കുറ്റിച്ചെടിയുടെ വേര്‌, ഇല, കുരു എന്നിവയാണ്‌ ഔഷധത്തിനായുപയോഗിക്കുന്നത്. പനി, മഞ്ഞപ്പിത്തം തുടങ്ങിയ രോങ്ങൾക്കുള്ള ഔഷധമായി നാഗദന്തി ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു. യുഫോർബിയേസീ സസ്യകുടുംബത്തിൽപ്പെടുന്ന ഇവയുടെ ശാസ്ത്ര നാമം ബാലിയോസ്പെർമം മൊണ്ടാനം , ബാ. ആക്സില്ലെർ . ദന്തി എന്ന സംസ്കൃതനാമത്തിൽ അറിയപ്പെടുന്ന നാഗദന്തിക്ക് നീർവാളത്തിന്റെ എല്ലാ ഗുണങ്ങളും ഉണ്ട്. ഹിമാലയസാനുക്കളിൽ ഏകദേശം 900 മീറ്റർ വരെ ഉയരമുള്ള പ്രദേശങ്ങളിൽ ഇത് ധാരാളമായുണ്ട്. മ്യാൻമർ, മലയ എന്നിവിടങ്ങളിലും ഇന്ത്യയിലെ മിക്ക സംസ്ഥാനങ്ങളിലും ഇത് വളരുന്നുണ്ട്.
നാഗദന്തിയുടെ കട്ടിയുള്ള വേര് തവിട്ടുനിറമുള്ളതാണ്. വേരിൽ സ്റ്റാർച്ചും റെസിനും അടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. ഇത് ഒരു വിരേചനൌഷധമാണ്. ഇല ഉപയോഗിച്ചുണ്ടാക്കുന്ന കഷായം ആസ്തമരോഗം ശമിപ്പിക്കും. വിത്തിൽ നിന്നെടുക്കുന്ന ഒരിനം എണ്ണ മൂത്രക്കല്ല് രോഗത്തിന് ഔഷധമായുപയോഗിക്കുന്നു. ദന്ത്യാരിഷ്ടം, ദന്തീഹരിതകി തുടങ്ങിയ ആയുർവേദ ഔഷധങ്ങളുടെ മുഖ്യഘടകം നാഗദന്തിയാണ്.
നാഗദന്തിയുടെ വേരും കാണ്ഡവും ഇലയും വിത്തും വിഷമയമാണ്. ഇതിന്റെ വിഷാംശം ഉള്ളിൽ ചെന്നാൽ ആദ്യമായി ത്രികോല്പക്കൊന്ന അരച്ചു കഴിച്ച് വയറിളക്കിയശേഷം പാലോ നെയ്യോ കഴിക്കണം. ദേഹത്ത് താന്നിമരത്തിന്റെ മരത്തൊലി അരച്ചു പുരട്ടുന്നതും നല്ലതാണ്. വിഷമയമായതിനാൽ നാഗദന്തിയുടെ ഔഷധയോഗ്യമായ ഭാഗങ്ങളെല്ലാം ശുദ്ധിചെയ്തശേഷമാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്.
ഇതു പടർന്നു കയറുന്ന ഒരു ചെടിയാണ്. വെറ്റില പറിക്കാനുള്ള സൗകര്യത്തിനുവേണ്ടി ഇവയെ അധികം ഉയരത്തിലേക്ക് പടർത്താറില്ല. ഏറിയാൽ ഒരു ഏണിപ്പാട് . ഇളംകൊടിയിലെയോ മുതുകൊടിയിലെയോ താഴേക്കു തൂങ്ങിനിൽക്കുന്ന നിലതെത്തെത്താറായ ആരോഗ്യമുള്ള തണ്ടുകൾ മുകളിൽവെച്ചു മുറിച്ചെടുത്ത് വെറ്റിലകൾ നുള്ളിക്കളഞ്ഞ്‌ 5 മുട്ടുകൾ വീതമുള്ള കഷണങ്ങളാക്കി അതിൻറെ 3 മുട്ടുകൾ മണ്ണിനടിയിലും 2 മുട്ടുകൾ മണ്ണിനു പുറത്തുമായിട്ടാണ് ഇവ നടാറ്. ഒരു തടത്തിൽ നാല് തണ്ടുകൾ വീതം. നട്ടുകഴിഞ്ഞാൽ തടത്തിൽ എപ്പോഴും ഈർപ്പം നിലനിർത്താൻ മൂന്നുനേരം നനച്ചുകൊടുക്കണം. പത്തുപതിനഞ്ചു ദിവസങ്ങൾക്കുള്ളിൽ തളിർ വരാൻ തുടങ്ങും. തടങ്ങളിൽ വെള്ളം കെട്ടിക്കിടക്കരുത് . പടരാൻ വേണ്ടി ഒരാൾ പൊക്കത്തിൽ ഉള്ള അധികം വണ്ണം ഇല്ലാത്ത മുളക്കഷണങ്ങൾ കുത്തിക്കൊടുക്കണം. ഇതിന്റെ അഗ്രഭാഗം ഒന്നിച്ചു ചൂടി കൊണ്ടോ പാന്തോം (തെങ്ങോലയുടെ മട്ടലിന്റെ പിൻഭാഗത്തെ തോല് ചീന്തിയെടുത്ത് ഉണക്കി കെട്ടാൻ പാകത്തിൽ ഒരു നിശ്ചിത അകലത്തിൽ വെച്ച് മുറിച്ച് വെള്ളത്തിൽ കുതിർത്ത് ചെറിയ നാരുകളാക്കി ചീന്തിയത്) കൊണ്ടോ കെട്ടണം.
ഇല രൂപത്തിൽ ഉപയോഗിക്കുന്ന ഒരു സുഗന്ധ വ്യഞ്ജനം വെറ്റില. അതിപുരാതനകാലം മുതൽക്കു തന്നെ ഇന്ത്യയിൽ കൃഷി ചെയ്തു വരുന്ന ഒരു വിളയാണിത്. “പൈപ്പെറേസീ” കുടുംബത്തിൽപ്പെട്ട ഇത്. ഔഷധമൂല്യമുള്ള ഒരു വള്ളിച്ചെടിയുംകൂടിയാണിത്. വെറ്റിലയുടെ ഇല മുറുക്കാൻ, പാൻ എന്നിവയിൽ ചേർത്ത് ഉപയോഗിക്കുന്നു. വെറ്റിലയിനങ്ങൾ പലതരത്തിൽ ഉണ്ട്. ഈ ചെടിയുടെ ജന്മദേശം മലയായും സിംഗപ്പൂരുമാണെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. ഇന്ത്യയിൽ ഉഷ്ണമേഖലാപ്രദേശങ്ങളിലും ചതുപ്പുപ്രദേശങ്ങളിലും കൃഷിചെയ്തു വരുന്നു. കേരളത്തിൽ ഉൾനാടൻ പ്രദേശങ്ങളിലാൺ ഇതിൻറെ കൃഷി കൂടുതലായി കണ്ടുവരുന്നത്. ഉയർന്ന കരപ്പാടങ്ങളിലും, താഴ്ന്ന സ്ഥലങ്ങളിലും ഇത് വളർത്താം. അടയ്ക്കാത്തോട്ടങ്ങളിലും, തെങ്ങിൻ തോപ്പുകളിലും, ഇടവിളയായാണ് ഇത് സാധാരണ വളർത്താറുള്ളത്. നീർവാർച്ചയും, വളക്കൂറുമുള്ള മണ്ണിൽ വെറ്റില നന്നായി വളരും. ചെമ്മൺ പ്രദേശങ്ങളിലും വെറ്റില നന്നായി വളരും. രണ്ട് പ്രധാന കൃഷികാലങ്ങളാണ് വെറ്റിലയ്ക്ക് അനുയോജ്യമായത്;
പൊതുവായി തെങ്ങുകളുടെയും കവുങ്ങുകളുടെയും ഇടവിളയായി കൃഷി ചെയ്യുന്നതിനാൽ വളരെ കുറച്ചു കാലുകൾ മാത്രമേ കുഴിച്ചിടേണ്ടി വരാറുള്ളു. ഈ കാലുകളും തെങ്ങുകളും തമ്മിൽ ഒരു എണിപ്പാട് ഉയരത്തിൽ വെച്ച് വലിയ മുള നെടുകെ കീറിയത് കൊണ്ട് ബന്ധിപ്പിക്കും. ഇവയെ "എണ്ട്യ " കൾ എന്ന് പറയുന്നു. വെറ്റിലക്കൊടിയുടെ വിസ്തീർണം സമചതുരത്തിലോ ദീഘചതുരത്തിലൊ ആയിരിക്കും. ഇടത്തരം മുള നാലായി ചീന്തി ഒരു എണിപ്പാടിനേക്കാൾ കുറച്ചു കൂടി അകലത്തിൽ വെച്ച് മുറിച്ച് വെറ്റിലത്തണ്ടിന് പോറൽ ഏൽക്കാതെ തടത്തിൽ കുത്തി ചൂടി കൊണ്ട് അഗ്രഭാഗം ഏകദേശം മുക്കാൽ മീറ്റർ താഴെ വെച്ചു കൂട്ടിക്കെട്ടി എണ്ട്യയോട് ചേർത്തുവെച്ചു കെട്ടണം. അതിന് ശേഷം തടത്തിൽ പൊട്ടിത്തുടങ്ങിയിരിക്കുന്ന
പതുക്കെ ആദ്യത്തെ ചെറിയ മുളയിൽ നിന്ന് അടർത്തിമാറ്റി ഓരോ മുളം കുത്തിനും ആവശ്യമായിവരുന്ന തണ്ടുകൾ പുതുതായി കുത്തിയ വലിയ മുളയിൽ പാന്തോം കൊണ്ട് കെട്ടിക്കൊടുക്കണം.
പ്രധാന വളം ചാണകവും പച്ചിലകളും യാണ് സാധാരണ ഉപയോഗിക്കാറ്. ചെറിയ തളിരിലകൾ വരാൻ തുടങ്ങിയാൽ ചാണകം കലക്കി ഒഴിച്ചുകൊടുക്കണം. പിണ്ണാക്കും ചിലർ ഇതിനു പുറമേ ചേർക്കാറുണ്ട്. രണ്ടു മാസം കൂടുമ്പോഴെങ്കിലും പച്ചിലകളും ചാണകവും ഇട്ടുകോടുക്കണം. ചെടി വലുതാവുന്നതിനനുസരിച്ച്‌ കാൽ പാത്രം കൊണ്ട് ഒരു തടം , ഒരു പാത്രം കൊണ്ട് മൂന്നു തടം, ഒരു പാത്രം കൊണ്ട് രണ്ടു തടം , രണ്ടു പാത്രം കൊണ്ട് മൂന്നു തടം, ഒരു പാത്രം കൊണ്ട് ഒരു തടം എന്നിങ്ങനെയാണ് വെള്ളത്തിൻറെ അളവുകൾ. ചെടി വലുതായാൽ ദിവസവും രാവിലെയും വൈകുന്നേരവും ഒരു തടത്തിനു ഒരു മൺകുടം എന്ന തോതിൽ നനയ്ക്കണം. വേനൽക്കാലങ്ങളിൽ ചിലർ ദിവസം മൂന്നു പ്രാവശ്യം നനയ്ക്കാറുണ്ട്. നല്ല വളക്കൂറുള്ളതുകാരണം വെറ്റിലക്കൊടിയിലെ തെങ്ങുകൾക്ക് തൊടിയിലെ മറ്റു തെങ്ങുകളെ അപേക്ഷിച്ച് വിളവ്‌ കൂടുതൽ കിട്ടുമായിരുന്നു.
സ്ഥലപരിമിതിക്കനുസരിച്ചും, ജലലഭ്യതയ്ക്കനുസരിച്ചും പിന്നെ നനയ്ക്കാനും വളമിടാനും പരിപാലിക്കാനും ഉള്ള ആളുകളുടെ ലഭ്യതയ്ക്കനുസരിച്ചും 12 തടം, 16 തടം, 20 തടം, 24 തടം, 28 തടം, 32 തടം 36 തടം, 40 തടം, 44 തടം, 48 തടം എന്നിങ്ങനെ ആയിരിക്കും തടങ്ങളുടെ എണ്ണം. തടങ്ങൾ തമ്മിൽ ഒന്നേകാൽ/ഒന്നര മീറ്റർ അകലമുണ്ടായിയിക്കും. കാല്മുട്ടിനോപ്പം ആഴവും കാണും. തടത്തിന്റെ വക്കുകൾ മഴവെള്ളം തടത്തിൽ ഒലിച്ചു പോവാതിരിക്കാൻ ചതുക്കുകൾ ഉണ്ടാക്കി "നിലം തല്ലി" കൊണ്ട് അടിച്ചുറപ്പിച്ചിരിക്കും. മഴക്കാലത്ത് നടുന്നതിനാൽ ഈ ചതുക്കുകൾ മഴവെള്ളം വീണ് മണ്ണ് വെറ്റിലത്തടത്തിലേക്ക് ഒലിച്ചു പോകാൻ സാധ്യതയുണ്ട്. അത് ഒഴിവാക്കാൻ ഈന്തിന്റെ ഇല കൊണ്ട് ഇതു മൂടിയിടുകയാണ് ചെയ്യാറ്‌.
രണ്ടോ മൂന്നോ സ്ത്രീകൾ കൂട്ടിയിട്ട വെറ്റിലയ്ക്ക് ചുറ്റും ഇരുന്നാണ് വെറ്റില ചായ്ക്കാറ്‌). ഒരു "അടുക്ക് " (ഒരു കയ്യിൽ പിടിക്കാൻ മാത്രം കൊള്ളുന്നത്‌ - ഏകദേശം 25-30 വെറ്റില കാണും) ആയാൽ തെങ്ങോല വാട്ടിച്ചീന്തിയ നാരു കൊണ്ട് കെട്ടും. ഈ അടുക്കുകളെല്ലാം വെറ്റില ചായ്ക്കൽ തീർന്നാൽ പച്ചോല വാട്ടി മെടഞ്ഞ് വല്ലമുണ്ടാക്കി അതിൽ വാഴയില വെച്ച് അടുക്കുകളിലെ കെട്ടുകൾ അഴിച്ച് നാല് അടുക്കുകൾ ചേർത്തുവെച്ചു ഒരു "കെട്ട്" വീതം ആക്കി ഓരോ കെട്ടും ഓലനാരുകൊണ്ട് മധ്യത്തിലൂടെ കെട്ടി അടുക്കിവെയ്ക്കുന്നു. അവസാനം മുകളിലും വാഴയില വെച്ച് ചൂടി കൊണ്ട് വല്ലം കെട്ടി മുറുക്കുന്നു.
തണ്ടിൽനിന്നു കൂടുതൽ തണ്ടുകൾ പൊട്ടിക്കൂടാൻ വേണ്ടി ചെയ്യുന്ന വിദ്യയാണിത്. ചെടി ഒരാൾ പൊക്കത്തിൽ വളർച്ച എത്തിയാൽ ഈ നാല് തണ്ടുകളും മുളയിൽ നിന്ന് പതുക്കെ അടർത്തിമാറ്റി വെറ്റിലകൾ നുള്ളിക്കളഞ്ഞു ഓരോ തണ്ടും തടത്തിൽ വളച്ചുവെച്ചു അഗ്രഭാഗം ഏകദേശം ഒരു മുഴത്തോളം ബാക്കിവെച്ചു മണ്ണിട്ട് മൂടി മുളയിൽ പാളനാരുകൊണ്ടോ (ഉണങ്ങിയ പാള വെള്ളത്തിൽ കുതിർത്ത് കെട്ടാൻ വേണ്ടി ഒരു നിശ്ചിത അകലത്തിൽ വെച്ച് മുറിച്ച് ചെറിയ നാരുകളായി ചീന്തിയെടുത്തത് ) പാന്തോം കൊണ്ടോ കെട്ടിക്കൊടുക്കണം. മാർദവം ഉള്ളതിനാൽ കുഞ്ഞിക്കൊടിയുടെ തണ്ടുകൾ കെട്ടാൻ പൊതുവെ പാളനാരാണ് ഉപയോഗിക്കുക.