polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
2014 ഫെബ്രുവരി മദ്ധ്യത്തിൽ ഹാൻസ് പീറ്റർ ഫ്രൈഡ്രിക് എന്ന പ്രമുഖ മന്ത്രി എസ്.ഡി.പി.-സി.ഡി.യു. സഖ്യ ഭരണകൂടത്തിൽ നിന്ന് രാജിവയ്ക്കുകയുണ്ടായി. ഇദ്ദേഹം ആഭ്യന്തരസുരക്ഷാ ചുമത‌ലകൾ വഹിച്ചിരുന്നു. എടത്തിയെ സംബന്ധിച്ച അന്വേഷണത്തെപ്പറ്റി എസ്.ഡി.പി. കക്ഷിയെ അറിയിച്ചത് നിയമാനുസൃതമാണ് എന്നാണ് ഹാൻസ് പീറ്റർ ഫ്രെഡ്രിക് വിശ്വസിച്ചിരുന്നത് എന്ന് ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ വക്താവ് മാധ്യമങ്ങളെ അറിയിക്കുകയുണ്ടായി.
2014 ഫെബ്രുവരി 7-ന് ഇദ്ദേഹം ആരോഗ്യ കാരണങ്ങൾ ചൂണ്ടിക്കാട്ടി സ്ഥാനം രാജിവയ്ക്കുകയുണ്ടായി. രാജിവാർത്ത പരസ്യമായി രണ്ടു ദിവസം കഴിഞ്ഞ് ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ വീടും ഓഫീസും പരിശോധിക്കപ്പെടുകയുണ്ടായി. കുട്ടികളുൾപ്പെട്ട പോണോഗ്രാഫി സംബന്ധിച്ചാണ് തിരച്ചിൽ എന്ന് മാധ്യമങ്ങൾ അവകാശപ്പെട്ടുവെങ്കിലും ഇദ്ദേഹം ഇത് നിഷേധിക്കുകയുണ്ടായി.
ഇന്റലിജൻസ് വിവരം ലഭിച്ച എസ്.ഡി.പി. കക്ഷിയുടെ മുതിർന്ന നേതാക്കൾ ഈ വിവരം എടത്തിയെ അറിയിച്ചിരുന്നില്ല എന്നാണ് അവകാശപ്പെട്ടത്. ജനുവരി മുതൽ എടത്തി മെഡിക്കൽ അവധിയിലായിരുന്നു എന്നും ഇദ്ദേഹം എവിടെയാണെന്നതുസംബന്ധിച്ച് ഒരു വിവരവുമില്ല എന്നുമാണ് ഇവർ മാധ്യമങ്ങളെ അറിയിച്ചത്.
ലോവർ സാക്സണിയിലെ ഹാനോവറിൽ ജനിച്ച ഇദ്ദേഹം കേരളത്തിൽ നിന്ന് കുടിയേറിയ ദമ്പതിമാരുടെ പുത്രനാണ്. മാത്യു എടത്തി എന്നായിരുന്നു ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ അച്ഛന്റെ പേര്. 2007 ഏപ്രിൽ 8-നാണ് മാത്യു എടത്തി മരണമടഞ്ഞത്. ഇദ്ദേഹത്തിന് 79 വയസ്സുണ്ടായിരുന്നു.
വീരഭദ്രസ്വാമി മുഖ്യപ്രതിഷ്ഠയായുള്ള ഒരു ക്ഷേത്രം ഉത്തരാഖണ്ഡിലെ ഋഷികേശിനടുത്തുള്ള വീരഭദ്രൻ എന്ന പട്ടണത്തിൽ ഉണ്ട്. കേരളത്തിൽ കൊല്ലം ജില്ലയിലെ അഷ്ടമുടിയിലുള്ള വീരഭദ്രസ്വാമിക്ഷേത്രം പ്രധാനമാണ്. ഇവിടുത്തെ 'ഉരുൾ മഹോത്സവം' ധാരാളം ഭക്തജനങ്ങളെ ആകർഷിക്കുന്ന ഒന്നാണ്. ഉരുൾ നേർച്ചയിൽ പങ്കെടുത്താൽ കടുത്ത ശത്രുദോഷങ്ങളും രോഗദുരിതങ്ങളും ഒഴിയുമെന്നാണ് ഭക്തജന വിശ്വാസം. കൊടുങ്ങല്ലൂർ ഭഗവതീക്ഷേത്രത്തിൽ സപ്തമാതാക്കളോടൊപ്പം വീരഭദ്രനെയും പ്രതിഷ്ഠിച്ചിട്ടുണ്ട്. കൊല്ലൂർ മൂകാംബിക ക്ഷേത്രത്തിൽ ഭഗവതിയുടെ പ്രധാന സേവകനായി വീരഭദ്രസ്വാമിയെ പ്രതിഷ്ഠിച്ചിട്ടുണ്ട്. മൂകാംബിക ദേവിയോളം തന്നെ പ്രാധാന്യം വീരഭദ്രസ്വാമിക്കും ഇവിടെയുണ്ട്.അതുപോലെ പത്തനംതിട്ട ജില്ലയിലെ തിരുവല്ല കിഴക്കുംമുറി നെന്മേലിക്കാവ് ദേവീക്ഷേത്രത്തിൽ വീരഭദ്രസ്വാമിയെ പ്രതിഷ്ഠിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഇവിടുത്തെ പ്രധാന വഴിപാട് പാനകനിവേദ്യമാണ്. ചൊവ്വാഴ്ചയാണ് വീരഭദ്രസ്വാമിക്കുള്ള വിശേഷ ദിവസം. നാരങ്ങാവിളക്ക് പ്രധാന വഴിപാട്. പ്രസാദം ഭസ്മം.
'വീരഭദ്രൻ' ശിവന്റെ രൗദ്ര അവതാരമാണ്. ഭദ്രകാളീ ക്ഷേത്രങ്ങളിലെ പ്രധാന ഉപദേവതയായി വീരഭദ്രസ്വാമിയുടെ പ്രതിഷ്ഠ കാണാം. എന്നാൽ ശിവ ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ ഇത് അപൂർവമാണ്. ശൈവ പുരാണപ്രകാരം ശിവപത്നിയും ആദിശക്തിയുടെ അംശവുമായ സതീദേവി പിതാവായ ദക്ഷൻ നടത്തിയ യജ്ഞത്തിൽ വച്ച് അപമാനം മൂലം അഗ്നിപ്രവേശം ചെയ്തതറിഞ്ഞ ശിവന്റെ കോപത്തിൽ നിന്നാണ് വീരഭദ്രസ്വാമി ജനിക്കുന്നത്. വീരഭദ്രനെ സഹായിക്കാൻ അവതരിച്ച ശ്രീ ഭദ്രകാളി, ദേവി പരാശക്തിയുടെ കോപത്തിൽ നിന്ന് ജന്മം കൊണ്ടെന്ന് വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു.നന്മയുടെ പ്രതീകമായ വീരഭദ്രസ്വാമി ദക്ഷനെ വധിക്കുകയും യാഗശാല തകർക്കുകയും ചെയ്തു എന്നാണ് ശിവപുരാണം പറയുന്നത്. വീരഭദ്രൻ മഹാദേവന്റെ ഒരു പ്രചണ്ഡരൂപമാണ്. വീരഭദ്രൻ അറിയപ്പെടുന്നത് ശിവനുവേണ്ടി ദേവന്മാരോട് പോലും പോരാടുകയും, ദ്വാദശാദിത്യന്മാരിലെ ഭഗനെ അന്ധനാക്കുകയും, പൂഷണന്റെ ദന്തങ്ങൾ അടിച്ചുടയ്ക്കുകയും ചെയ്ത ശിവന്റെ അവതാരമായാണ്. വീരഭദ്രസ്വാമിയുടെ വീര്യവും ശക്തിയും കണ്ട് ഭയന്ന് ദേവന്മാർ യുദ്ധക്കളം വിട്ടോടി.
ഇത് മൂലം ശിവനോട് പക തോന്നിയ ദക്ഷൻ, ശിവനെ അപമാനിക്കാനായി ഒരു മഹായാഗം നടത്താൻ തീരുമാനിച്ചു. യജ്ഞത്തിൽ പങ്കെടുക്കാൻ ശിവനെ ഒഴിവാക്കി മറ്റെല്ലാ ദേവന്മാരെയും ഋഷിമാരെയും ക്ഷണിച്ചു. മനഃപൂർവ്വമുള്ള ഈ അവഗണനയിൽ ദുഖിതയായ സതി യാഗശാലയിൽ എത്താൻ തീരുമാനിക്കുന്നു. എന്നാൽ യാഗശാലയിൽ വച്ച് ദക്ഷൻ ശിവനെയും ശിവപത്നിയായ പുത്രിയെയും അതിഥികൾക്ക് മുൻപിൽ വച്ചു അപമാനിച്ച് സംസാരിക്കുന്നു. ഭർത്താവിനെ അപമാനിച്ചുള്ള സംസാരത്തിൽ അതീവ ദുഃഖിതയായ സതി, മുറിവേറ്റ തന്റെ ആത്മാഭിമാനത്തിന്റെ രോഷത്തിൽ, ആത്മീയതേജസിനാൽ സ്വയം ദഹിപ്പിക്കുന്നു. മരിക്കും മുൻപ് ദക്ഷനെ ശപിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
പ്രജാപതികളിൽ പ്രമുഖനായ ദക്ഷന്റെ ഇളയ പുത്രിയായിരുന്നു ദാക്ഷായണി എന്നും വിളിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന സതി. യൗവനമെത്തിയ സതി പരമേശ്വരനായ ശിവനെ തന്റെ പതിയായി മനസ്സിൽ വരിച്ച് രഹസ്യമായി പൂജിച്ചു പോന്നിരുന്നു. തന്റെ അധികാരത്തിൽ പ്രമത്തനായ ദക്ഷൻ, മകളായ സതിയുടെ സ്വയംവരത്തിനു ശിവനെ ഒഴികെ മറ്റെല്ലാ ദേവന്മാരെയും രാജകുമാരന്മാരെയും ക്ഷണിച്ചു. എന്നാൽ സതി തന്റെ സ്വയംവരമാല്യം ശിവന്റെ നാമം ഉച്ചത്തിൽ വിളിച്ചുകൊണ്ട് വായുവിലേക്കെറിഞ്ഞു. സ്വയംവരത്തിന്റെ നിയമങ്ങളനുസരിച്ച് ദക്ഷനു മകളെ ശിവനു വിവാഹം ചെയ്തു നൽകുകയല്ലാതെ മറ്റു മാർഗ്ഗമില്ലായിരുന്നു.
മുഖ്യമായും ശ്വാസനാളത്തിന്റെ മേൽഭാഗത്തെ ഉപരിതലനാഡികളേയും ശ്ലേഷ്മപടലത്തേയും ബാധിക്കുന്ന തിണൽരോഗമായ കുഷ്ഠത്തിന്റെ പ്രധാന ബാഹ്യലക്ഷണം ചർമ്മത്തിലെ ക്ഷതങ്ങളാണ്. ചികിത്സ ചെയ്യാതിരുന്നാൽ ഈ രോഗം ക്രമേണ വഷളായി, ചർമ്മത്തിനും, നാഡികൾക്കും, അവയവങ്ങൾക്കും, കണ്ണ് ഉൾപ്പെടെയുള്ള ഇന്ദ്രിയങ്ങൾക്കും സ്ഥായിയായ കേടു വരുത്താനിടയുണ്ട്. എങ്കിലും പൊതുവേ വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നതു പോലെ, ശരീരഭാഗങ്ങൾ ഈ രോഗത്തിന്റെ മാത്രം ഫലമായി അടർന്നു പോകാറില്ല; എന്നാൽ ദ്വിതീയമായ അണുബാധയിൽ അവയവങ്ങൾക്ക് ക്ഷതം പറ്റുകയോ ചേതന നഷ്ടപ്പെടുകയോ ചെയ്യാം. കുഷ്ഠബാധ ശരീരത്തിന്റെ പ്രതിരോധശക്തിയെ ദുർബ്ബലപ്പെടുത്തുന്നതു മൂലമാണ് ഇതു സംഭവിക്കുന്നത്. ഈ ദ്വിതീയബാധകളിൽ അവയവങ്ങൾ ക്ഷയിക്കുകയോ, വികൃതമാവുകയോ, തരുണാസ്ഥി ആഗിരണം ചെയ്യപ്പെട്ട് ചെറുതാവുകയോ ചെയ്യാം.
കുഷ്ഠരോഗവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പുരാതനമായ 'മാനക്കേട്' പല സമൂഹങ്ങളിലും ഇപ്പോഴും നിലനിൽക്കുകയും രോഗത്തെ സംബന്ധിച്ച തുറവി ഇല്ലാതാക്കി ചികിത്സക്കു സാദ്ധ്യത കുറയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. 1930-കളിൽ ഡാപ്സോണും അതിൽ നിന്നു രൂപപ്പെടുത്തുന്ന മറ്റു മരുന്നുകളും ലഭ്യമായതോടെ കുഷ്ഠത്തിന്റെ ചികിത്സ സാദ്ധ്യമായി. എന്നാൽ ഡാപ്സോണിനെ ചെറുത്തു നിൽക്കാൻ കഴിവുള്ള അണുജനുസ്സ് പിൽക്കാലത്ത് ഉത്ഭവിക്കുകയും ആ മരുന്നിന്റെ അമിതോപയോഗം മൂലം വ്യാപകമാവുകയും ചെയ്തു. 1980-കളിൽ "വിവിധൗഷധചികിത്സ" നിലവിൽ വന്നതോടെയാണ് ഈ രോഗത്തിന്റെ തിരിച്ചറിവും ചികിത്സയും കൂടുതൽ ഫലപ്രദമായത്.
മൈക്കോബാക്ടീരിയം ലെപ്രേ, മൈക്കോബാക്ടീരിയം ലെപ്രോമാറ്റോസിസ് എന്നീ ഇനങ്ങളിൽ പെട്ട ബാക്ടീരിയ വഴി ഉണ്ടാകുന്ന ഒരു കഠിനരോഗമാണ് കുഷ്ഠം. രോഗാണുവിനെ കണ്ടുപിടിച്ച നോർവേക്കാരൻ ജി.എച്ച്.എ.ഹാൻസൻ എന്ന വൈദ്യന്റെ പേരു പിന്തുടർന്ന് "ഹാൻസന്റെ രോഗം" എന്ന പേരിലും ഇതറിയപ്പെടുന്നു.
രണ്ടാം ബൂവർ യുദ്ധം മുൻപ് ദക്ഷിണാഫ്രിക്കയിലേക്കു മടങ്ങിയ ബേഡൻ പവ്വൽ, സുളു വംശജർക്കെതിരായ സൈനിക നീക്കത്തിൽ മുഴുകി. മുൻനിര സൈന്യത്തിനു പിൻതുണ‍ നൽകുന്ന വിധത്തിൽ, ലീജിയൺ ഓഫ് ഫ്രോണ്ടിയേഴ്സ്മെൻ എന്ന അർദ്ധസൈനിക ദളത്തെ സംഘടിപ്പിക്കുന്ന പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുമ്പോൾ, മേഫകിംഗ് നഗരത്തിൽ വച്ച് 8000-തിൽ അധികം വരുന്ന ബൂവർ സൈന്യത്താൽ വലയം ചെയ്യപ്പെട്ടൂ. 217 ദിവസം നീണ്ടുനിന്ന ഉപരോധത്തിൽ, മേഫകിംഗ് കീഴടങ്ങാതെ ചെറുത്തുന്നിന്നതിൽ, ബേഡൻ പവ്വലിന്റെ നേതൃത്വത്തിനും യുദ്ധതന്ത്രങ്ങൾക്കും ഒരു പങ്കുണ്ടായിരുന്നു. ഇല്ലാത്ത മൈൻനിലങ്ങളും, മുൾകമ്പിവേലി ഉള്ളതായി സൈനികർ നടിച്ചതും, നീക്കം ചെയ്യപ്പെടാത്ത റെയിൽ പാതകൾ ശത്രുപാളയത്തിലേക്ക് തന്ത്രപരമായ കടന്നാക്രമണത്തിന് ഉപയോഗിച്ചതും ഉദാഹരണങ്ങളായി ചൂണ്ടിക്കാണിക്കപ്പെടുന്നു. ഇക്കാലത്ത് ബി.പി സ്വയം മുൻനിരചാരപ്രവർത്തനം നടത്തിയിരുന്നു.
ലണ്ടൻ നഗരത്തിലെ, ചാർട്ടർഹൗസ് സ്‍കൂളിൽ വിദ്യാഭ്യാസം പൂർത്തിയാക്കിയ ശേഷം, ബ്രിട്ടീഷ് കരസേനയിൽ ചേർന്ന ബി-പി 1876 മുതൽ 1910 വരെ ഇന്ത്യയിലും ആഫ്രിക്കയിലുമായി പലയിടങ്ങളിൽ സേവനമനുഷ്ടിച്ചു. 1899-ലെ രണ്ടാം ബൂവർ യുദ്ധത്തിലെ മെഫകിങ്ങ് ഉപരോധ സമയത്തെ തന്റെ അനുഭവങ്ങളുടെ വെളിച്ചത്തിൽ, യുവാക്കളുടെയും കുട്ടികളുടെയും പരിശീലത്തിനും വ്യക്തിത്വ വികസനത്തിനുമായി ഒരു സംഘടന രൂപീകരിക്കേണ്ടതിന്റെ ആവശ്യകത അദ്ദേഹത്തിനു ബോധ്യപ്പെട്ടൂ. 1907-ൽ ബ്രൗൺസീ ദ്വീപിൽ അദ്ദേഹം സംഘടിപ്പിച്ച ക്യാംപ്, ലോകത്തിലെ ആദ്യ സ്‍കൗട്ട് ക്യാംപ് ആയി കണക്കാക്കുന്നു. 1907-ൽ അദ്ദേഹം എഴുതി പ്രസിദ്ധീകരിച്ച സ്‍കൗട്ടിംഗ് കുട്ടികൾക്ക് എന്ന പുസ്തകം സ്‍കൗട്ട് പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ ആധികാരിക ഗ്രന്ഥം ആണ്.
ഉപരോധകാലത്ത് മെഫകിംഗ് കേഡറ്റ് കോർപ്‍സ് എന്ന പേരിൽ രൂപീകരിക്കപ്പെട്ട കുട്ടികളുടെ സംഘം, കാവൽ നിൽക്കുക, സന്ദേശം കൈമാറുക, മുറിവേറ്റവരെ പരിചരിക്കുക തുടങ്ങിയ ജോലികൾക്ക് നിയോഗിക്കപ്പെട്ടു. ബാലൻമാരുടെ ധൈര്യവും, മനസ്ഥൈര്യവും കണ്ടറിഞ്ഞ ബി.പി ഇക്കാര്യം തന്റെ സ്‍കൗട്ടിംഗ് കുട്ടികൾക്ക് എന്ന പുസ്തകത്തിന്റെ ആദ്യ അധ്യായത്തിൽ പരാമർശിച്ചിട്ടുണ്ട്. 1900 മേയ് 16നു മേഫകിംഗ് ഉപരോധം അവസാനിക്കുമ്പോഴേക്കും മേജർ- ജനറൽ ആയി ഉയർന്ന ബി.പി. ഒരു ദേശീയ ഹീറോ ആയിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു. പിന്നീട് ദക്ഷിണാഫ്രിക്കൻ കോൺസ്റ്റാബുലറി എന്ന പേരിൽ ഒരു പോലീസ് സേന സംഘടിപ്പിച്ച ശേഷം 1903ൽ കുതിരപ്പടയുടെ ഇൻസ്‍പെൿറ്റർ ജനറൽ ആയി ഇംഗ്ലണ്ടിൽ തിരിച്ചെത്തി.
ടൺബ്രിഡ്ജ് വെൽസ്-റോസ്‍ഹിൽ സ്കൂളിലെ പ്രാഥമിക വിദ്യാഭ്യാസത്തിനു ശേഷം, പ്രമുഖ പബ്ളിക് സ്കൂളായ ചാർട്ടർഹൗസിൽ ചേർന്നു. ഈ കാലഘട്ടത്തിൽ അടുത്തുള്ള കാടുകളിൽ നടത്തിയ നായാട്ടൂം, തുറസ്സുകളിലെ പാചകവുമെല്ലാം അദ്ദേഹത്തെ സ്കൗട്ട്-ജീവിതരീതിയോട് അടുപ്പിച്ചു. ഇരു കൈകൾ കൊണ്ടും ഒരുപോലെ എഴുതിയിരുന്ന അദ്ദേഹം പിയാനോ, വയലിൻ മുതലായവ വായിക്കുന്നതിലും, നാടകാഭിനയത്തിലും താത്പര്യം കാണിച്ചിരുന്നു. ഒഴിവുകാലങ്ങളിൽ സഹോദരൻമാരുമൊത്ത് യാച്ചിംഗ്, കാനോയിംഗ് തുടങ്ങിയ സാഹസിക വിനോദങ്ങളിൽ ആസ്വദിച്ചിരുന്നു.
1896ൽ ആഫ്രിക്കയിലേക്ക് മടങ്ങിയ ബേഡൻ പവ്വൽ, രണ്ടാം മറ്റേബ്‍ൾ യുദ്ധത്തിൽ, ബുലാവായോവിൽ ബന്ദികളാക്കപ്പെട്ടിരുന്ന ബ്രിട്ടീഷ് ദക്ഷിണാഫ്രിക്കൻ കമ്പനി ഉദ്യോഗസ്ഥരെ മോചിപ്പിക്കുന്ന പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ മുഴുകി. പിന്നീട് സ്കൗട്ട് പ്രസ്ഥാനത്തിൽ ഉൾചേർത്ത പല ആശയങ്ങളും അദ്ദേഹത്തിനു ലഭിച്ചത് ഈ അനുഭവങ്ങളിൽ നിന്നായിരുന്നു. പിൽക്കാല സഹവർത്തിയായ അമേരിക്കൻ സ്കൗട്ട് ഫ്രെഡറിക് റസ്സൽ ബുർഹാമിനെ കണ്ടുമുട്ടുന്നതും, അദ്ദേഹത്തിൽ നിന്നും വനചരരീതികൾ പരിശീലിക്കുന്നതും ഇക്കാലത്താണ്.
1914ൽ ഒന്നാം ലോകമഹായുദ്ധം പൊട്ടിപ്പുറപ്പെട്ടപ്പോൾ ബി.പി. സ്വയം യുദ്ധകാര്യാലയത്തിൽ ഹാജരായി. അദ്ദേഹത്തെ യുദ്ധത്തിന് നിയോഗിക്കുകയുണ്ടായില്ല എന്നതിന് കാരണമായി കിച്നർ പ്രഭുവിന്റെ വാക്കുക്കൾ ഇങ്ങനെയായിരുന്നു. "അദ്ദേഹത്തെ പല യുദ്ധമുന്നണികളിലും നിയമിക്കാമായിരുന്നു. പക്ഷേ സ്‍കൗട്ടിംഗ് രംഗത്ത് അദ്ദേഹം തുടങ്ങിവച്ച പ്രവർത്തനങ്ങൾ തുടർന്നുകൊണ്ടൂപോകാൻ മറ്റൊരാളെ കിട്ടാനില്ലായിരുന്നു." എങ്കിലും ബേഡൻ പവ്വൽ ചാരപ്രവർത്തനത്തിൽ സജീവമായിരുന്നു എന്ന ഊഹാപോഹങ്ങൾ ശക്തമായിരുന്നു
1857 ഫെബ്രുവരി 22-ന് ലണ്ടൻ നഗരത്തിലെ 6-സ്റ്റാൻഹോപ് തെരുവിൽ, ബേഡൻ പവ്വൽ ജനിച്ചു. റവ: എച്ച്. ജി. ബേഡൻ പവ്വൽ, ഹെൻറീറ്റ ഗ്രേയ്സ് സ്മിത്ത്, ദമ്പതിമാരുടെ 9 മക്കളിൽ ഏഴാമനായിരുന്ന ബി.പി. ചെറുപ്പത്തിൽ സ്റ്റെഫി എന്നു വിളിക്കപ്പെട്ടു. തന്റെ മൂന്നാം വയസ്സിൽ അച്ഛനെ നഷ്ടപ്പെട്ട സ്റ്റെഫിയെ അമ്മയാണു വളർത്തി വലുതാക്കിയത്. തന്റെ എല്ലാ വിജയങ്ങൾക്കും ഉത്തരവാദി തന്റെ അമ്മയാണ് എന്നു 1933-ൽ ബി.പി. പ്രസ്താവിക്കുകയുണ്ടായി
സ്‍കൗട്ട് പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ സ്ഥാപകനാണ് റോബർട്ട് സ്റ്റീഫൻസൺ സ്‍മിത് ബേഡൻ പവ്വൽ . റോയൽ ബ്രിട്ടീഷ് സേനയിൽ ലഫ്‍റ്റനന്റ്-ജനറൽ പദവി വഹിച്ചിരുന്ന അദ്ദേഹം ഒ.എം., ജി.സി.എം.ജി., ജി.സി.വി.ഓ., കെ.സി.ബി. തുടങ്ങിയ ബ്രിട്ടീഷ് ബഹുമതികളാൽ ആദരിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. സ്‍കൗട്ട് പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ ലോക ചീഫ് സ്‍കൗട്ട് ആയ അദ്ദേഹം ബി-പി, ബേഡൻ പവ്വൽ പ്രഭു എന്നീ പേരുകളിലും അറിയപ്പെടുന്നു
മേഫകിംഗ് ഉപരോധത്തെ മറ്റൊരു തലത്തിൽ നോക്കിക്കാണുന്നവർ, ബേഡൻ പവ്വലിന്റെ വിജയം, പ്രാദേശിക ആഫ്രിക്കൻ പടയാളികളുടെയും സിവിലിയൻമാരുടെയും കുരുതിയിലൂടെ നേടിയെടുത്തതാണെന്ന് അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു. ഉപരോധം നേരിടുന്നതിന് തദ്ദേശീയർക്കുള്ള റേഷൻ-വിഹിതം വൻതോതിൽ വെട്ടിക്കുറച്ചതായി പാക്കൻഹാം ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചിരുന്നു. പിന്നീട് കൂടുതൽ ഗവേഷണങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ ഈ ആരോപണത്തിൽനിന്നും 2001ൽ അദ്ദേഹം പിൻമാറി.
റോഡേഷ്യ ശേഷം ഗോൾഡ് കോസ്റ്റ് നാലാം ആഷാന്റി യുദ്ധത്തിലും പങ്കെടുക്കുകയുണ്ടായി. 1897ൽ തന്റെ 40ആം വയസ്സിൽ 5ആം ഡ്രഗൂൺ ഗാർഡ്സ് സേനയുടെ തലവനായി ഇന്ത്യയിലെത്തുമ്പോൾ ബ്രിട്ടീഷ് സേനയിലെ എറ്റവും പ്രായം കുറഞ്ഞ കേണൽ ആയിരുന്നു അദ്ദേഹം. സ്കൗട്ടിംഗിന് ഒരു കൈപുസ്തകം എന്ന പേരിൽ സൈനികസ്കൗട്ടുകളുടെ പരിശീലനത്തിനായി ഒരു പുസ്തകം ഇക്കാലത്ത് രചിക്കുകയുണ്ടായി.
1896ലെ യുദ്ധത്തിൽ യുദ്ധത്തടവുകാരനായ മറ്റേബ്‍ൾ നേതാവ് ഉവിനിയെ, ജീവൻ രക്ഷിക്കാമെന്ന മുൻധാരണക്ക് വിരുദ്ധമായി വധിച്ചു എന്ന് ബേഡൻ പവ്വലിനെതിരെ ആരോപണമുയർന്നിരുന്നു. ധാരണ പ്രകാരം കീഴടങ്ങിയ ഉവിനിയെ ബി.പി.യുടെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം ഫയറിംഗ്-സ്ക്വാഡ് വെടിവച്ച് കൊല്ലുകയായിരുന്നു. പിന്നീട് വിചാരണയിൽ അദ്ദേഹം കുറ്റവിമുക്തനാക്കപ്പെട്ടു.
പച്ചമലയാളപ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ നായകരിലൊരാളായ മലയാള കവിയാണ് കുണ്ടൂർ നാരായണമേനോൻ. തൃശൂരിനടുത്ത് ഊരകം ദേശത്തുള്ള കുണ്ടൂർ തറവാട്ടിൽ കല്യാണിയമ്മയുടെയും കോമത്ത് കൃഷ്ണമേനോന്റെയും മകനായി 1861-ൽ ജനിച്ചു. മദ്രാസ് പ്രസിഡൻസി കോളജിൽനിന്ന് മലയാളം ഐച്ഛികമായി ബി.എ. പാസ്സായി. കോഴിക്കോട് പൊലീസ് ട്രെയിനിങ് കോളജിൽനിന്നു പരിശീലനം നേടിയ ഇദ്ദേഹം കൊച്ചി പൊലീസ് സൂപ്രണ്ട് ഓഫീസിൽ ഹെഡ്ക്ളാർക്കായി ഔദ്യോഗിക ജീവിതമാരംഭിച്ചു. കുറച്ചുനാൾ തഹസിൽദാരായിരുന്നു. പാലിയം മാനേജരായും സേവനമനുഷ്ഠിച്ചിട്ടുണ്ട്.
ആദ്യത്തെ ബി.എ.ക്കാരനായ ഭാഷാകവി എന്ന നിലയിൽ വളരെവേഗം ശ്രദ്ധേയനായി. കൊ.വ. 1065-ൽ വിദ്യാവിനോദിനി ആരംഭിച്ചതുമുതൽ നിരന്തരമായി സാഹിത്യസേവനത്തിൽ മുഴുകി. വെൺമണി പ്രസ്ഥാനത്തിൽ പങ്കുചേർന്നു കാവ്യരംഗത്തു സ്ഥിരപ്രതിഷ്ഠ നേടി. പച്ചമലയാളത്തിൽ കവിതയെഴുതുന്നതിനു കുഞ്ഞിക്കുട്ടൻ തമ്പുരാൻ പോലും കുണ്ടൂരിനു തുല്യനായിരുന്നില്ല എന്നും, നല്ല ഭാഷ തിരിയാണെങ്കിൽ കോമപ്പൻ അതിൽനിന്നും കൊളുത്തിയ പന്തമാണെന്നും ഉള്ളൂർ രേഖപ്പെടുത്തുന്നു.
കോമപ്പൻ, കൊച്ചി ചെറിയ ശക്തൻതമ്പുരാൻ, പാക്കനാർ, അജാമിള മോക്ഷം, ഒരു രാത്രി, നാറാണത്തു ഭ്രാന്തൻ തുടങ്ങി പന്ത്രണ്ടു കാവ്യങ്ങളും കിരാതം പതിന്നാലു വൃത്തം കൈകൊട്ടിക്കളിപ്പാട്ട്, പൂതനാമോക്ഷം വഞ്ചിപ്പാട്ട് തുടങ്ങിയ ഗാനങ്ങളും കുണ്ടൂരിന്റെ സ്വതന്ത്രകൃതികളിലുൾപ്പെടുന്നു. രത്നാവലി, ദ്രൗപദീഹരണം, പ്രമദ്വരാചരിതം തുടങ്ങിയവ കൂട്ടുകവിത കളാണ്.
കോമപ്പൻ, കൊച്ചി ചെറിയ ശക്തൻതമ്പുരാൻ, പാക്കനാർ, കണ്ണൻ എന്നിവ ചേർത്ത് നാലുഭാഷാകാവ്യങ്ങൾ എന്ന പേരിൽ കുണ്ടൂർ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു. വടക്കൻപാട്ടുകളും ഐതിഹ്യങ്ങളുമാണ് ഈ കൃതികൾക്കാധാരം. തനിമലയാള പദ്യത്തിന്റെ ഓജസ്സും ആർജവവും സൗന്ദര്യവും ഇതിൽനിന്നു മനസ്സിലാക്കാം.
വടക്കേ അമേരിക്കൻ ഭൂഖണ്ഡത്തിലെ പ്രാചീന വംശജരെ പൊതുവായി പറയുന്ന പേരാണ് റെഡ് ഇന്ത്യക്കാർ. യൂറോപ്യന്മാർ ഇന്ത്യയിലേക്കുള്ള കപ്പൽ മാർഗ്ഗം അന്വേഷിച്ച് എത്തിപ്പെട്ട പുതിയ ദേശം ഇന്ത്യയാണെന്ന് തെറ്റിദ്ധരിക്കുകയും അങ്ങനെ അവിടെ കാണപ്പെട്ട ജനതയെ ഇന്ത്യക്കാർ എന്ന് വിളിക്കുകയും ചെയ്തുവെന്നു വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു. ഇന്ത്യൻ എന്ന വാക്കിനെക്കുറിച്ച് മറ്റൊരു സിദ്ധാന്തവും നിലനിൽക്കുന്നു. കരീബിയൻ ദ്വീപസമൂഹങ്ങളിലെ ദ്വീപിലെത്തിയ കൊളംബസ് അവിടുത്തെ നിവാസികളായി അരവാക്കുകളെ ഇന്ത്യൻസ് എന്നുദ്ദേശിച്ചത് സ്പാനീഷ് ഭാക്ഷയിലെ " " " " എന്നുദ്ദേശിച്ചാണെന്നാണ്. ഇതിനു വ്യക്തമായി തെളിവുകളൊന്നും കണ്ടെടുക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല. ഇന്ത്യയിലുള്ള ജനങ്ങളുമായുള്ള അർത്ഥവ്യത്യാസം വ്യക്തമാക്കാൻ ഇവരെ റെഡ്‌ ഇന്ത്യക്കാർ എന്ന് വിളിക്കുമെങ്കിലും അമേരിക്കയിൽ പൊതുവെ ഇന്ത്യൻ, നേറ്റീവ് ഇന്ത്യൻ, അമേരിക്കൻ ഇന്ത്യൻ എന്നീ പദങ്ങൾ ഇവരെ സൂചിപ്പിക്കാൻ ഉപയോഗിക്കുന്നു.
ആധുനിക കാലഘട്ടത്തിൽ ഒക്ലഹോമ, കാലിഫോർണിയ, ന്യൂ മെക്സിക്കോ, അരിസോണ എന്നീ സംസ്ഥാനങ്ങളിലായുള്ള ഏകദേശം ഇരുന്നൂറോളം സംവരണ പ്രദേശങ്ങളിൽ മാത്രമായി കഴിയുന്ന ഇവരുടെ അംഗസംഖ്യ 30-ലക്ഷത്തിൽ താഴെയാണെന്നും കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. മുൻകാല്ത്ത് ഇവർക്ക് അമേരിക്കൻ പൌരത്വം അനുവദിച്ചിരുന്നില്ല എങ്കിലും 1924 മുതൽ ഉപാധികളോടെ പൌരത്വം അനുവദിച്ചു തുടങ്ങിയിരുന്നു.
എം.എം. ജേക്കബ് ഇൻഡ്യൻ നാഷണൽ കോൺഗ്രസിൽ അംഗമായ ഒരു രാഷ്ട്രീയപ്രവർത്തകനായിരുന്നു. മുണ്ടക്കൽ മാത്യു ജേക്കബ് എന്നാണ് ഇദ്ദേഹ‌ത്തിന്റെ മുഴുവൻ പേര്. കോട്ടയം ജില്ലയിലെ രാമപുരം എന്ന സ്ഥലത്താണ് ഇദ്ദേഹം ജനിച്ചത്. ഉലഹന്നാൻ മാത്യൂ, റോസമ്മ മുണ്ടക്കൽ എന്നിവരാണ് മാതാപിതാക്കൾ. തിരുവല്ല സ്വദേശിയായ അച്ചാമ്മ കുന്നുതറയെയാണ് ഇദ്ദേഹം വിവാഹം കഴിച്ചത്. ജയ, ജെസ്സി, എലിസബത്ത്, റേച്ചൽ എന്നിങ്ങനെ നാലു പെണ്മക്കളാണ് ഇദ്ദേഹത്തിനുള്ളത്. 1995-ൽ ഇദ്ദേഹത്തെ മേഘാലയയുടെ ഗവർണറായി നിയമിക്കുകയുണ്ടായി. 2000-ൽ ഇദ്ദേഹത്തെ രണ്ടാം വട്ടവും മേഘാലയ ഗവർണർ സ്ഥാനം നൽകി. 1996 മുതൽ കുറച്ചു സമയം ഇദ്ദേഹം അരുണാചൽ പ്രദേശിന്റെ ഗവർണർ സ്ഥാനവും വഹിച്ചിരുന്നു.
1974 മുതൽ 78 വരെ ഇദ്ദേഹം പ്ലാന്റേഷൻ കോർപ്പറേഷൻ ചെയർമാനായിരുന്നു. "ഓയിൽ പാം ഇൻഡ്യ ലിമിറ്റഡിന്റെ ആദ്യ ചെയർമാനുമായിരുന്നു ശ്രീ എം.എം. ജേക്കബ്. 1975 മുതൽ 78 വരെ ഹിന്ദുസ്ഥാന ലാറ്റെക്സിന്റെ ഗവേണിംഗ് ബോഡിൽ ഇദ്ദേഹം അംഗമായിരുന്നു. 1973 മുതൽ 75 വരെ ഇദ്ദേഹം ഇൻഡ്യൻ കോഫി ബോർഡിലും വർഷങ്ങളോളം ഇൻഡ്യൻ റബ്ബർ ബോർഡിലും അംഗമായിരുന്നു. 1977 മുതൽ 82 വരെ ഇദ്ദേഹം ഇൻഡ്യൻ ഓവർസീസ് ബാങ്കിന്റെ ഡയറക്ടറായിരുന്നു. കേരള റെഡ് ക്രോസിലും ഇദ്ദേഹം ഔദ്യോഗിക പദവി വഹിച്ചിട്ടുണ്ട്. 1991 മുതൽ 94 വരെ ഇദ്ദേഹം ഫരീദാബാദിലെ വൈ.എം.സി.എ. ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് ഓഫ് എഞ്ചിനിയറിംഗിൽ ബോഡ് ഓഫ് മാനേജ്മെന്റ് ചെയർമാനായിരുന്നു.
ലോക് കാര്യ ക്ഷേത്ര, നഗര സാമൂഹികക്ഷേമ പ്രസ്ഥാനങ്ങൾ, ചേരിയിൽ സേവനം നടത്തുന്ന കേന്ദ്രങ്ങൾ, രാത്രി താവളങ്ങൾ എന്നിങ്ങനെ പല പദ്ധതികളിലും ഇദ്ദേഹം ഇടപെട്ടിട്ടുണ്ട്. ഭാരത് സേവക് സമാജിന്റെ ഭാഗമായി യുനസ്കോ എന്ന സംഘടനയോടും ഇദ്ദേഹം ബന്ധപ്പെട്ട് പ്രവർത്തിച്ചിട്ടുണ്ട്. 1960-ൽ ശ്രീലങ്കയിലും ഇദ്ദേഹം പ്രവർത്തിക്കുകയുണ്ടായി. തിരുവനന്തപുരത്തുനടന്ന ഗാന്ധി സെന്റിനറി നാഷണൽ ഇന്റഗ്രേഷൻ ഇന്റർ യൂണിവേഴ്സിറ്റി ക്യാമ്പിലും ഇദ്ദേഹം പങ്കെടുത്തിരുന്നു. തേവരയിലെയും പിന്നീട് രാജഗിരിയിലെയും ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് ഓഫ് സോഷ്യൽ വർക്ക് എന്ന പരിശീലനസ്ഥാപനത്തിൽ ഇദ്ദേഹം അതിഥിയായി ക്ലാസുകളെടുത്തിട്ടുണ്ട്.
ഇദ്ദേഹം 1954-ൽ ഭാരത് സേവക് സമാജിൽ ചേർന്നു. ഇതൊരു രാഷ്ട്രീയ രഹിത വോളണ്ടറി സംഘടനയായിരുന്നു. ജവഹർലാൽ നെഹ്രുവായിരുന്നു ഇതിന്റെ പ്രസിഡന്റ്. കേന്ദ്രമന്ത്രിയായിരുന്ന ഗുൽസാരിലാൽ നന്ദയായിരുന്നു ചെയർമാൻ. ഇന്ത്യയുടെ ആസൂത്രിതവികസനത്തിൽ പൊതു പങ്കാളിത്തം ഉറപ്പുവരുത്തുകയായിരുന്നു സംഘടനയുടെ ലക്ഷ്യം. വോളണ്ടിയർമാരെയും കാമ്പ് ലീഡർമാരെയും പരിശീലിപ്പിക്കുന്നജോലിയായിരുന്നു ഇദ്ദേഹം ചെയ്തത്. 1957-ൽ കളമശ്ശേരിയിൽ വർക്ക് ആൻഡ് ഓറിയന്റേഷൻ സെന്റർ എന്ന പദ്ധതിയിൽ ട്രെയിനിംഗ് സൂപ്പർവൈസറായി ഇദ്ദേഹം ജോലി ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.
അഴിമതിക്കെതിരായി പ്രവർത്തിക്കുന്ന സദാചാർ സമിതിയുടെ കൺവീനറായും ഇദ്ദേഹം പ്രവർത്തിച്ചിട്ടുണ്ട്. സമിതി കേരളത്തിലെ എല്ലാ ജില്ലകളിലും ശാഖകൾ അക്കാലത്ത് തുടങ്ങുകയുണ്ടായി. 1975 മുതൽ 1981 വരെ ഇദ്ദേഹം കേരള സ്റ്റേറ്റ് കോ ഓപ്പറേറ്റീവ് റബ്ബർ മാർക്കറ്റിംഗ് ഫെഡറേഷന്റെ പ്രസിഡന്റായിരുന്നു. കോട്ടയം ജില്ലാ സഹകരണ ബാങ്കിന്റെ ഡയറക്റ്റർ, പാലാ റബ്ബർ മാർക്കറ്റിംഗ് കോ-ഓപ്പറേറ്റീവ് സൊസൈറ്റിയുടെ ഡയറക്റ്റർ, ചിത്രലേഖ ഫിലിം കോ-ഓപ്പറേറ്റീവ് സൊസൈറ്റിയുടെ ഡയറക്റ്റർ, ചെയർമാൻ എന്നീ സ്ഥാനങ്ങളും ഇദ്ദേഹം വഹിച്ചിട്ടുണ്ട്.
സ്കൂളിലും കോളേജിലും ഇദ്ദേഹം സ്വാതന്ത്ര്യസമരത്തിന്റെ ഭാഗമായ യോഗങ്ങളിൽ പങ്കെടു‌ത്തിട്ടുണ്ട്. തേവര കോളേജ് യൂണിയന്റെ ജനറൽ സെക്രട്ടറിയായിരുന്നു ഇദ്ദേഹം. മദ്രാസിലും ലഖ്നൗവിലും ഇദ്ദേഹം വിദ്യാർത്ഥികളുടെ തിരഞ്ഞെടുപ്പിൽ വിജയിച്ചിട്ടുണ്ട്. തിരുവനന്തപുരത്ത് ഇദ്ദേഹം ഓൾ ഇൻഡ്യ സ്റ്റുഡന്റ്സ് ഫെഡറേഷൻ എന്ന സ്വതന്ത്ര വിദ്യാർത്ഥിപ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ അംഗമായിരുന്നു.
തിരുവനന്തപുരം യൂണിവേഴ്സിറ്റി കോളേജ്, തേവര സേക്രഡ് ഹാർട്ട് കോളേജ്, മദ്രാസ് ലയോള കോളേജ്, ലഖ്നൗ സർവ്വകലാശാല എന്നിവിടങ്ങളിലാണ് ഇദ്ദേഹം വിദ്യാഭ്യാസം നടത്തിയത്. ഇദ്ദേഹത്തിന് നിയമബിരുദവും പൊളിറ്റിക്കൽ സയൻസിൽ മാസ്റ്റേഴ്സ് ബിരുദവുമുണ്ട്. അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിലെ ചിക്കാഗോ സർവ്വകലാശാലയിൽ ഇദ്ദേഹം പൊതുസേവന‌ത്തിൽ ഡിപ്ലോമയും പാസായിട്ടുണ്ട്.
ഇൻഡ്യൻ നാഷണൽ കോൺഗ്രസിന്റെ കേരള ഘടകത്തിന്റെ ജനറൽ സെക്രട്ടറി, ട്രഷറർ എന്നീ നിലകളിലും കേരള സേവാ ദൾ ബോർഡിന്റെ ചെയർമാനായും കോൺഗ്രസിന്റെ താത്വിക സെല്ലിന്റെ കൺ‌വീനറായും ഇദ്ദേഹം പ്രവർത്തിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഓൾ ഇൻഡ്യ കോൺഗ്രസ് കമ്മിറ്റിയുടെ തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട അംഗമായി ഇദ്ദേഹം വർഷങ്ങളോളം പ്രവർത്തിച്ചിട്ടുണ്ട്.
1982-ലും 1988-ലും ഇദ്ദേഹത്തെ രാജ്യസഭയിലേയ്ക്ക് തിരഞ്ഞെടുക്കുകയുണ്ടായി. 1986-ൽ ഇദ്ദേഹത്തെ രാജ്യസഭയുടെ ഡെപ്യൂട്ടി ചെയർമാനായി തിരഞ്ഞെടുക്കുകയുണ്ടായി. പാർലമെന്ററി കാര്യ മന്ത്രിയായും, ആഭ്യന്തരകാര്യ മന്ത്രിയായും ജലവിഭവ വകുപ്പ് മന്ത്രിയായും പല അവസരങ്ങളിൽ ഇദ്ദേഹം ജോലി ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.
അൻപതുകളുടെ ആദ്യ കാലത്ത് ഇദ്ദേഹം രാഷ്ട്രീയ സാമൂഹ്യ പ്രസ്ഥാനങ്ങളിൽ ആകൃഷ്ടനായി. വിനോബ ഭാവെ ഭൂദാനപ്രസ്ഥാനം തുടങ്ങിയപ്പോൾ ഇദ്ദേഹം ഇതിനോട് ചേർന്ന് പ്രവർത്തിക്കാനാരംഭിച്ചു. ഇന്ത്യയുടെ പല ഭാഗങ്ങളിലും ഇതു സംബന്ധിച്ച പരിശീലന പരിപാടികൾ ഇദ്ദേഹം സംഘടിപ്പിക്കുകയുണ്ടായി.
1952-ൽ ഇദ്ദേഹം കേരള ഹൈക്കോടതിയിൽ അഭിഭാഷകനായി പ്രവേശിച്ചു. കോട്ടയത്ത് നികുതി സംബന്ധിച്ച കേസുകളിൽ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിച്ചുകൊണ്ട് ഇദ്ദേഹം ജോലി ചെയ്തിരുന്നു.
ഫോറ്റിയസിന്റെ അസാമാന്യമായ അറിവ് എതിരാളികളെ അസൂയപ്പെടുത്തുകയും സംശയാലുക്കളാക്കുകയും ചെയ്തു. ഒരു 'ഉള്ളറ-അവിശ്വാസി' ആണ് അദ്ദേഹമെന്ന് അവർ ആരോപിച്ചു. പ്രാർത്ഥനാവേളയിൽ ജപങ്ങൾക്കിടെ അദ്ദേഹം കവിത ചൊല്ലിയിരുന്നതായും അവർ പ്രചരിപ്പിച്ചു. എങ്കിലും എതിരാളികളിൽ പലരും അദ്ദേഹത്തിന്റെ അറിവിനെ അംഗീകരിച്ചു. ഫോറ്റിയസിന്റെ വൈരിയായിരുന്ന ഇഗ്നേഷ്യസിന്റെ സുഹൃത്തും ജീവചരിത്രകാരനുമായിരുന്ന നിസെറ്റാസ് തന്നെ, വ്യാകരണം, കാവ്യം, പ്രസംഗകല, ദർശനം, വൈദ്യം, നിയമം എന്നിവയുൾപ്പെടെയുള്ള സമഗ്രശാസ്ത്രങ്ങളിലും ഫോറ്റിയസിനുണ്ടായിരുന്ന വൈഭവത്തെ വാഴ്ത്തുന്നു. ഫോറ്റിയസിന്റെ പാത്രിയർക്കീസ് പദവിയെ എതിർത്ത നിക്കോളാസ് ഒന്നാമൻ മാർപ്പാപ്പയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ വലിയ ഗുണങ്ങളേയും സാർവലൗകികമായ ജ്ഞാനത്തേയും വാഴ്ത്തിയിട്ടുള്ള കാര്യം കത്തോലിക്കാ വിജ്ഞാനകോശം ചൂണ്ടികാട്ടുന്നു.
കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിളിലെ ഒരു കുലീനകുടുംബത്തിലായിരുന്നു ഫോറ്റിയസ് ജനിച്ചത്. പൗരസ്ത്യസഭയിൽ ഇടക്കാലത്തു പ്രചരിച്ച വിഗ്രഹഭഞ്ജനവാദത്തെ എതിർത്തതിന്റെ പേരിൽ പ്രവാസിയാക്കപ്പെട്ട് നികൃഷ്ടസാഹചര്യത്തിൽ മരിച്ച ഒരു ധനാഢ്യനായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ പിതാവ്. ഫോറ്റിയസിന്റെ പൂർവികന്മാരിൽ ഒരാളായ തരാസിയോസ് നേരത്തേ പാത്രിയർക്കീസിന്റെ പദവി വഹിച്ചിട്ടുണ്ട്. സന്യാസം പരിഗണിച്ചെങ്കിലും ഒടുവിൽ പാണ്ഡിത്യത്തിന്റെയും രാജനീതിയുടേയും വഴിയാണ് ഫോറ്റിയസ് തെരഞ്ഞെടുത്തത്. തന്റെ കാലത്തെ ഏറ്റവും പ്രതിഷ്ഠിതനായ പണ്ഡിതനായിരുന്നു ഫോറ്റിയസ്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പാണ്ഡിത്യം, ഭാഷാശാസ്ത്രം, പ്രസംഗകല, ഭൗതികശാസ്ത്രം, ദർശനം എന്നീ മേഖലകളെ സ്പർശിച്ചു നിന്നു. കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിൾ സർവകലാശാലയിലെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രഭാഷണങ്ങളിൽ ആകൃഷ്ടരായ ഒരു വലിയൊരു ശിഷ്യസംഘം ആദ്ദേഹത്തിനുണ്ടായിരുന്നു.
886-ൽ ബേസിൽ ചക്രവർത്തിയുടെ മരണത്തെ തുടർന്ന് ലിയൊ നാലാമൻ അധികാരത്തിലെത്തിയതോടെ ഫോറ്റിയസിനു വീണ്ടും പാത്രിയർക്കീസ് പദവി നഷ്ടപ്പെട്ടു. ചക്രവർത്തിയുടെ തന്നെ സഹോദരൻ സ്റ്റീഫനാണ് ആ പദവി ലഭിച്ചത്. അതോടെ ഫോറ്റിയസ്, അർമേനിയയിലെ ബോർദി ആശ്രമത്തിൽ പ്രവാസിയായി. ഫോറ്റിയസിന്റെ ശിഷ്യൻ ആയിരുന്നിട്ടു കൂടി, പുതിയ ചക്രവർത്തി 887-ൽ അദ്ദേഹത്തെ രാജ്യദ്രോഹത്തിനു വിചാരണ ചെയ്തു. തെളിവുകളുടെ അഭാവത്തിൽ ഫോറ്റിയസിനെതിരെയുള്ള ആരോപണങ്ങൾ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടില്ല. പക്ഷേ, പുതിയ അധികാരവൃത്തങ്ങളിൽ അസ്വീകാര്യനായിരുന്ന അദ്ദേഹം സന്യാസനിവൃത്തിയിൽ തുടർന്നു. എങ്കിലും മരണത്തിനു മുൻപ് അദ്ദേഹത്തിനെതിരായ നിരോധനങ്ങൾ മാറിയിരുന്നു എന്നു കരുതാൻ ന്യായമുണ്ട്.
പൗരസ്ത്യക്രിസ്തീയതയെ മേൽക്കോയ്മയിൽ നിർത്താനുള്ള റോമൻ കത്തോലിക്കാ സഭയുടെ ശ്രമത്തിന്റെ തീവ്രവിരോധിയായിരുന്നു ഫോറ്റിയസ്. പാശ്ചാത്യ-പൗരസ്ത്യസഭകളുടെ വേർതിരിവിനു വഴിയൊരുക്കിയവരിൽ അദ്ദേഹം പ്രധാനിയാണ്. ഇരുസഭകളും തമ്മിൽ ഒൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിലുണ്ടായ ഭിന്നിപ്പ് അറിയപ്പെടുന്നതു തന്നെ "ഫോറ്റിയസിന്റെ ശീശ്മ" എന്ന പേരിലാണ്. ഇടക്കാലത്ത് ഓർത്തഡോക്സ്-ലത്തീൻ ക്രിസ്തീയതകളുടെ കൂട്ടായ്മ പുനഃസ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടെങ്കിലും ആ ഐക്യം ഹ്വസ്വായുസ്സാവുകയും 1054-ൽ ഇരുസഭകളും വഴിപിരിയുകയും ചെയ്തു.
യോഹന്നാൻ ക്രിസോസ്തമസിനു ശേഷം കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിളിൽ വാണ ഏറ്റവും ശക്തനായ പാത്രിയർക്കീസും, സമകാലീനക്രിസ്തീയതയിലെ ധിഷണാശാലികളിൽ മുഖ്യനും ഒൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ പൗരസ്ത്യക്രിസ്തീയതയിലുണ്ടായ നവോത്ഥാനത്തിന്റെ മാർഗ്ഗദീപവുമായി അദ്ദേഹം കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. എണ്ണപ്പെട്ട പണ്ഡിതനും എഴുത്തുകാരനുമായിരുന്ന ഫോറ്റിയസിന് ഒട്ടേറെ വിജ്ഞാനശാഖകളിൽ അവഗാഹമുണ്ടായിരുന്നു. പുരാതനലോകത്തിലെ വിജ്ഞാനത്തിന്റെ അമൂല്യസമാഹാരമായ 'മിരിയോബിബ്ലിയൻ' എന്ന വിഖ്യാതരചന അദ്ദേഹത്തിന്റെ സൃഷ്ടിയായിരുന്നു.
കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിളിലെ മത-രാജനൈതികസംഘർഷങ്ങളിലെ മുഖ്യ പങ്കാളികളിൽ ഒരാളാകുന്നതിനു മുൻപ് ഫോറ്റിയസ് രചിച്ച 'മിരിയോബിബ്ലിയൻ' എന്ന കൃതി ക്രൈസ്തവലോകത്തേയും യവന-റോമൻ പൗരാണികതകളിലേതുമായി, 280 വിശിഷ്ടഗ്രന്ഥങ്ങളുടെ സംഗ്രഹവും ആസ്വാദനവും ആയിരുന്നു. പൗരാണികസാഹിത്യത്തിലെ വിലപ്പെട്ട ഖണ്ഡങ്ങളിൽ പലതിന്റേയും പരിരക്ഷണത്തിന് ഈ സമാഹാരം ഉപകരിച്ചു. ഫോറ്റിയസിന്റെ പരന്ന സംസ്കാരം അദ്ദേഹത്തെ ആൾക്കൂട്ടങ്ങളുടെ സങ്കുചിതമനസ്ഥിതിയിൽ നിന്നു മാറ്റിനിർത്തി.
എന്നാൽ അതിനിടെ സംഭവിച്ച മൈക്കൽ മൂന്നാമൻ ചക്രവർത്തിയുടെ മരണം സ്ഥിതി മാറ്റി. മൈക്കളിന്റെ പിൻഗാമിയായ ബേസിൽ ഒന്നാമൻ 867-ൽ ഫോറ്റിയസിനെ അധികാരഭ്രഷ്ടനാക്കി ഇഗ്നേഷ്യസിനെ വീണ്ടും പാത്രിയർക്കീസാക്കി. 877-ൽ ഇഗ്നേഷ്യസ് മരിച്ചപ്പോൾ ഫോറ്റിയസ്, ചക്രവർത്തിയുടെ സമ്മതത്തോടെ വീണ്ടും പദവിയിലെത്തി. മാർപ്പാപ്പാ പദവിയിൽ അതിനകം നിക്കോളാസ് ഒന്നാമന്റെ പിൻഗാമിയായിരുന്ന യോഹന്നാൻ എട്ടാമൻ ഈ തീരുമാനം അംഗീകരിച്ചു.
893-ൽ മരിച്ച അദ്ദേഹത്തെ കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിളിൽ സംസ്കരിച്ചു. ഫോറ്റിയസിനെ സംബന്ധിച്ച ചരിത്രസാക്ഷ്യങ്ങൾ പ്രതികൂലമായിരിക്കുമെന്നുറപ്പു വരുത്താൻ എതിരാളികൾ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും പിൽക്കാലത്ത് അദ്ദേഹം പൗരസ്ത്യസഭയിൽ വിശുദ്ധപദവിയിലേക്ക് ഉയർത്തപ്പെട്ടു. പൗരസ്ത്യാരാധന ഫോറ്റിയസിന്റെ പേരു ഘോഷിക്കുന്നത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ തീവ്രശത്രുവായിരുന്ന ഇഗ്നേഷ്യഷിന്റെ പേരിനൊപ്പമാണ്.
ഒൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിലെ പ്രമുഖ പൗരസ്ത്യസഭാനേതാവും, വിഖ്യാതപണ്ഡിതനും, എഴുത്തുകാരനും വിശുദ്ധനുമാണ് കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിളിലെ ഫോറ്റിയസ്. രണ്ടൂഴങ്ങളിലായി പതിനെട്ടു വർഷത്തോളം അദ്ദേഹം കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിളിൽ എക്യൂമെനിക്കൽ പാത്രിയർക്കീസായിരുന്നു. പൗരസ്ത്യ ഓർത്തഡോക്സ് സഭയിൽ അദ്ദേഹം "മഹാനായ വിശുദ്ധ ഫോറ്റിയസ്" എന്നറിയപ്പെടുന്നു.
സ്ലാവ് ജനതകളുടെ ക്രൈസ്തവീകരണത്തിന്റെ മുഖ്യപ്രചോദകനായിരുന്ന ഫോറ്റിയസ് ഓർത്തഡോക്സ് ക്രിസ്തീയതയുടെ വളർച്ചയേയും പ്രചാരത്തേയും സഹായിച്ചു. പാശ്ചാത്യ-പൗരസ്ത്യക്രിസ്തീയതകൾ തമ്മിലുള്ള വിഭജനത്തിലേക്കു നയിച്ച സംഭവങ്ങളിൽ ഫോറ്റിയസ് നിർണ്ണായകമായ പങ്കുവഹിച്ചു.
ഇൻകുനാബുലയിലെ പകുതിയോളം ഗ്രന്ഥങ്ങൾ മതം, ആത്മീയം, ആദർശം എന്നീ വിഷയങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ളവയായിരുന്നു. ഇതുകൂടാതെ, ക്രൈസ്തവസഭകളെക്കുറിച്ചുള്ള കൃതികളും ക്രിസ്ത്യൻ നിയമപാഠങ്ങളും അവയുടെ പുനർവ്യാഖ്യാനങ്ങളുമായി മറ്റൊരു പത്തു ശതമാനവും അച്ചടിപ്പുസ്തകങ്ങൾ ഉണ്ടായി. ഏകദേശം ഇരുപതു ശതമാനം മാത്രമാണു് സാഹിത്യസംബന്ധമായി ഉണ്ടായിരുന്നതു്. കൃതികളിൽ മുക്കാൽ പങ്കും ലത്തീൻ ഭാഷയിലായിരുന്നു രചിക്കപ്പെട്ടിരുന്നതു്. ഇംഗ്ലണ്ടും സ്പെയിനും മാത്രമാണു് സ്വന്തം ദേശീയഭാഷകളിൽ പുസ്തകങ്ങൾ അച്ചടിക്കാനും പ്രചരിപ്പിക്കാനും ഉത്സാഹിച്ചിരുന്നത്.
വിജ്ഞാനവ്യാപനത്തിൽ അച്ചടി ഏറ്റവും പ്രമുഖമായ ഒരു മാദ്ധ്യമമായി മാറിയ കാലഘട്ടമായിരുന്നു ഇൻകുനാബുലയുടേതു്. അക്കാലം വരെയും യൂറോപ്പിലെ എല്ലാ രാജ്യങ്ങൾക്കും സമൂഹങ്ങൾക്കും സാമാന്യം പൊതുവായി ഉണ്ടായിരുന്ന സാംസ്കാരികപൈതൃകങ്ങൾ ഭൂരിഭാഗവും ലത്തീൻഭാഷയെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയായിരുന്നു എന്നു പറയാം. ഭാരതത്തിൽ സംസ്‌കൃതകൃതികൾക്കെന്നപോലെ, ലത്തീൻ ഭാഷയിൽ എഴുതപ്പെട്ട കൃതികൾക്കു് അവിടെ സ്വമേധയാ ഒരു ഔന്നത്യം കൽപ്പിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.
പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അന്ത്യഘട്ടത്തിൽ നിലവിലുണ്ടായിരുന്ന, പുനർമുദ്രണങ്ങളടക്കം അച്ചടിക്കപ്പെട്ട, നാൽപ്പതിനായിരത്തോളം കൃതികളുടെ രണ്ടുകോടിയോളം വരുന്ന പ്രതികളുടെ മൊത്തം പുസ്തകസമുച്ചയത്തിനെയാണ് ഇൻകുനാബുല എന്നു വിളിക്കുന്നത് . അക്കാലത്തു് യൂറോപ്പിലെ മുന്നൂറോളം നഗരങ്ങളിലായി ആയിരത്തി എഴുനൂറ് അച്ചുകൂടങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു. ഇവയിൽ മൊത്തം അച്ചടിക്കപ്പെട്ട പുസ്തകങ്ങളാണ് 'ഇൻകുനാബുല'യിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്നത്.
പിള്ളത്തൊട്ടിൽ എന്നർത്ഥമുള്ള ലത്തീൻ പദത്തിൽ നിന്നാണണ് ഇൻകുനാബുല എന്ന ഇംഗ്ലീഷ് വാക്ക് ആവിർഭവിച്ചത്. യൂറോപ്പിലെ ദേശീയഗ്രന്ഥശാലകളടക്കം എല്ലാ പ്രധാന ഗ്രന്ഥശാലകളിലും ഇൻകുനാബുലയുടെ മാതൃകകൾ ലഭ്യമാണ്.
പോർച്ചുഗീസുകാരുടെ ശക്തി ക്ഷയിക്കുകയും 1663 ൽ ഡച്ചുകാർ കൊച്ചി കീഴടക്കുകയും ചെയ്തപ്പോൾ ഈശോസഭക്കാർ വൈപ്പിൻകോട്ടയിലെ സെമിനാരി സമ്പാളൂരിലേക്ക് മാറ്റി സ്ഥാപിച്ചു. "സെന്റ് പോൾസ് ഊര്" എന്നതു ലോപിച്ചാണ് സമ്പാളൂരായത്. ഇവിടെയാണ് ഹംഗറിക്കാരനായ ജോൺ ഏണസ്റ്റ് ഹാങ്ങ്സിൽഡൺ വൈദികപട്ടം സ്വീകരിച്ചതും അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൃതികൾ എഴുതിയതും. അതുകൂടാതെ ഊശോസഭയിലെ പ്രശസ്തരായ വിശുദ്ധ ഫ്രാൻസിസ് സേവ്യർ‍, ജോൺ ബ്രിട്ടോ, ജോസഫ് കോൺസ്റ്റൻറയിൻ ബസ്കി തുടങ്ങിയവർ സമ്പാളൂർ സന്ദർശിച്ചിട്ടുണ്ട്. അക്കാലത്ത് ഗോവ കഴിഞ്ഞാൽ ഊശോസഭക്കാരുടെ മറ്റൊരു മത-സാംസ്ക്കാരിക കേന്ദ്രമായിരുന്നു സാമ്പാളൂർ. സെമിനാരിയോടനുബദ്ധിച്ച് സ്ഥാപിച്ചിരുന്ന അച്ചുകൂടത്തിൽ മലയാളത്തിലേയും തമിഴിലേയും ആദ്യകാല കൃതികൾ അച്ചടിച്ചിരുന്നു.