polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
രംഗനാഥ രാമായണം ഒരു വിവർത്തനമല്ല. വാല്മീകിരാമായണത്തെ അവലംബമാക്കി രചിച്ച ഒരു കൃതി എന്നുവേണം പറയേണ്ടത്. വാല്മീകി പറയാത്ത നിരവധി ഉപാഖ്യാനങ്ങൾ അതിലുണ്ട്. നാടോടിക്കഥകളിൽനിന്നു സ്വീകരിക്കപ്പെട്ടവയാണ് അവ. ജംബുമാലി, കാലനേമി, സുലോചന എന്നിവരെക്കുറിച്ചുള്ള ഉപാഖ്യാനങ്ങൾ ഉദാഹരിക്കാവുന്നവയാണ്. യഥാർഥ കവിതയുടെ തിളക്കം രംഗനാഥ രാമായണത്തിൽ കാണാം. സമാകർഷകമാണ് ശൈലി. സമുന്നത ചിന്തകൾ അവതരിപ്പിക്കുന്ന ഒരു ഉജ്ജ്വല കൃതിയാണ് രംഗനാഥ രാമായണം.
നിരവധി അന്യഭാഷാകൃതികളും വിവർത്തനം ചെയ്യപ്പെടുകയുണ്ടായി. ചാഗണ്ടി ശേഷയ്യയാണ് ദുർഗ്ഗേശനന്ദിനിയുടെ വിവർത്തകൻ. ശരത്ചന്ദ്ര ചാറ്റർജിയുടെ നോവലുകൾ ജനങ്ങൾക്ക് വളരെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടു. ചക്രപാണി, വേലൂരി ശിവരാമശർമ എന്നിവർ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പല കൃതികളും പരിഭാഷപ്പെടുത്തി. ശിവശങ്കരശാസ്ത്രിയും ബംഗാളി നോവലുകൾ വിവർത്തനം ചെയ്തു. ടാഗോർ കൃതികളുടെ തെലുഗു രൂപങ്ങളും പ്രകാശിതമായി. മൌലിക കൃതികളെക്കാൾ കൂടുതൽ പരിഭാഷകളാണ് പുറത്തു വന്നത്.
ഈ കാലഘട്ടത്തിലെ കവികൾ രാഷ്ട്രീയ സ്വാതന്ത്യ്രത്തിനുവേണ്ടി പോരാടിയ ധീരന്മാരെക്കുറിച്ച് കവിതകൾ രചിച്ചു. ദർഭാക രാജശേഖരശതാവധാനി യുടെ റാണാപ്രതാപസിംഹചരിത്ര അത്യുജ്ജ്വലമായ ഒരു കാവ്യമാണ്. ഈ കൃതി രാമായണം പോലെ വായിക്കപ്പെടേണ്ടതാണെന്ന് തെലുഗുവിലെ ആദ്യത്തെ ആസ്ഥാന കവിയായ ചെല്ലപിള്ള അഭിപ്രായപ്പെടുകയുണ്ടായി. മുഗളന്മാരുമായി ഏറ്റുമുട്ടിയ പ്രതാപസിംഹൻ നയിച്ച ധീരസമരങ്ങളുടെ കഥ പറയുന്ന ഒരു കാവ്യമാണ് ഇത്.
തെലുഗു കഥാരംഗത്തെ പുതിയ ഒരു സംഭവ വിശേഷമാണ് 'നവതരംഗ' സാഹിത്യകാരന്മാരുടെ അരങ്ങേറ്റം. സാമൂഹിക പ്രശ്നങ്ങളുടെ പരിഹാരത്തിന് മാനവികതയെ ആശ്രയിക്കുക എന്നതാണ് ഇവരുടെ മുഖ്യ വാദഗതി. കാളിപട്ടണം രാമറാവുവിന്റെ 'യജ്ഞം' ഈ വിഭാഗത്തിൽപ്പെട്ട കഥയാണ്. സി.എസ്. റാവുവിന്റെ 'ഊരുമടിബതുകുലു', ദോനെപുഡി രാജറാവുവിന്റെ 'കൊത്ത ഡയറി', വി. രാജാറാം മോഹൻ റാവുവിന്റെ 'വരദ' എന്നീ കഥകൾ നവതരംഗ വിഭാഗത്തിൽപ്പെട്ടവയാണ്.
ആധുനിക കവികളെ വളരെയേറെ ആകർഷിച്ച മറ്റൊരു പ്രസ്ഥാനമാണ് മുക്തഛന്ദസ്സ്. 'നയാഗരാ' കവികളിൽ ഒരാളായ കുണ്ടൂർത്തിയാണ് ഇതിനുവേണ്ടി ശക്തമായി വാദിച്ച ആദ്യത്തെ കവി. തെലുങ്കാന, ദണ്ഡിയാത്ര എന്നിവയാണ് ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ ഛന്ദോമുക്തമായ കാവ്യങ്ങൾ. ആധുനിക കവികളായ എം. സമോസുന്ദർ , അരിപിരാല വിശ്വം , എൻ. കൃഷ്ണകുമാരി, ജി. ഭാസ്കരറാവു എന്നിവരും ഛന്ദോമുക്തമായ നിരവധി കവിതകൾ രചിച്ചിട്ടുണ്ട്.
വാസിഷ്ഠ രാമായണത്തിന്റെയും സകല നീതിസമ്മതത്തിന്റെയും കർത്താവായ മഡികിസിംഗന , ശ്രീനാഥന്റെ ശിഷ്യനും നാചികേതോപാഖ്യാനത്തിന്റെ കർത്താവും ആയ ദുഗ്ഗുപ്പള്ളി ദുഗ്ഗന, ദ്വാത്രിംശികയുടെ കർത്താവായ കൊരവി ഗോപരാജു , ചമ്പൂരൂപത്തിൽ സുപ്രസിദ്ധ പഞ്ചതന്ത്രം വിവർത്തനം ചെയ്ത ദുബഗുണ്ട നാരായണ കവി, വിഷ്ണുപുരാണം തർജുമ ചെയ്ത വെന്നലകണ്ഡിസൂരണ എന്നിവരാണ് ഈ കാലത്തെ മറ്റു പ്രധാന കവികൾ.
1600 മുതൽ 1820 വരെയുള്ള കാലമാണ് ദക്ഷിണകാലമായി അറിയപ്പെടുന്നത്. ഈ കാലത്ത് മധുര, തഞ്ചാവൂർ, പുതുക്കോട്ട, ചെഞ്ചി, മൈസൂർ എന്നീ പ്രദേശങ്ങളിൽ തെലുഗു സാഹിത്യം പുഷ്ടിപ്രാപിച്ചു. ഇവയിൽ മധുരയും തഞ്ചാവൂരും ആയിരുന്നു സർവപ്രധാനം. ഈ രാജ്യങ്ങളിലെ ഭരണാധികാരികളായ നായകന്മാർ കവികളെയും കലാകാരന്മാരെയും പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചു. അങ്ങനെയാണ് തെലുഗു സാഹിത്യം ഇവിടെ പുഷ്ടി പ്രാപിച്ചത്.
നന്നയന്റെ ആന്ധ്രമഹാഭാരതം പിന്നെയും രണ്ടുശതാബ്ദകാലത്തോളം പൂർത്തിയാക്കാൻ ആരും തുനിഞ്ഞില്ല. 13-ാം ശ.-ത്തിൽ ആരണ്യപർവം ഒഴിച്ചുള്ള ഭാഗം തിക്കനയും 14-ാം ശ.-ത്തിൽ ആരണ്യപർവം എർറനയയും പരിഭാഷപ്പെടുത്തി. അങ്ങനെ ഈ കവിത്രയം-നന്നയ, തിക്കന, എർറന-പല കാലങ്ങളിലായി ആന്ധ്രമഹാഭാരത വിവർത്തനം പൂർണമാക്കി. ഈ മഹാകവികൾ പില്ക്കാലത്തെ കവികളുടെയും ആസ്വാദകരുടെയും ആരാധനയ്ക്കു പാത്രങ്ങളായി.
നക്സലൈറ്റ് പ്രസ്ഥാനത്തിൽ പ്രവർത്തിച്ച് ദീർഘകാലം ഒളിവുജീവിതം നയിച്ച കവിയാണ് ഗദ്ദർ . ഗ്രാമീണ ജീവിതവുമായി ഇഴുകിച്ചേരുന്ന നിരവധി കവിതകൾ ഇദ്ദേഹം രചിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഗദ്ദറിന്റെ കാവ്യാവിഷ്കാരം കേൾക്കാൻ നിരവധി ആസ്വാദകർ തിങ്ങിക്കൂടുമായിരുന്നു. ദ് മ്യൂസിയം ഒഫ് എ ബാറ്റിൽഷിപ്പ് എന്ന പേരിൽ ഗദ്ദറിനെക്കുറിച്ച് ഒരു ഡോക്യുമെന്ററി സിനിമ ചിത്രീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്.
നോറി നരസിംഹശാസ്ത്രി ആധുനികഘട്ടത്തിലെ മികച്ച നോവലിസ്റ്റാണ്. നാരായണഭട്ടു, രുദ്രമാദേവി, മല്ലറെഡ്ഡി എന്നീ മികച്ച നോവലുകൾ ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ സംഭാവനകളാണ്. ടേകുമല്ല രാജഗോപാലറാവു എഴുതിയ ലഘുനോവലുകളാണ് ലളിതയും വിഹംഗയാനവും. അസമർഥുനി ജീവയാത്ര , ചിവരികിമിഗിലെദി എന്നീ നോവലുകൾ ഉത്തമ കലാസൃഷ്ടികളാണ്.
'ചെറുകഥ' എന്ന ആധുനിക സാഹിത്യരൂപം കടന്നുവരുന്നതിനുമുമ്പുതന്നെ തെലുഗുവിൽ കെട്ടുകഥകളും നീണ്ടകഥകളുമുണ്ടായിരുന്നു. കാശിമജിലികഥലു, പഞ്ചതന്ത്രകഥകൾ, കഥാസരിത്സാഗരം, തെനാലിരാമൻ കഥകൾ തുടങ്ങിയവ 'ചെറുകഥ'യുടെ വരവിനു മുമ്പേ പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. പേർഷ്യൻ കഥകളും ജാതക കഥകളും പാലി-പ്രാകൃത കഥകളും ഇക്കൂട്ടത്തിലുണ്ടായിരുന്നു.
നാവല എന്ന പേരാണ് തെലുഗു ഭാഷയിൽ നോവലിനുള്ളത്. വൈകിപ്പിറന്ന ഒന്നാണ് തെലുഗുനോവൽ. കഥാസരിത്സാഗരം, ശൂകസപ്തതി, ഹംസവിംശതി തുടങ്ങിയ നീണ്ടകഥകൾ നേരത്തേതന്നെ ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്. അവയിൽനിന്നു വ്യത്യസ്തമായ രീതിയിലാണ് നോവലുകൾ രൂപമെടുത്തത്. ഇംഗ്ളീഷ് നോവലുകളുടെ മാതൃകയിൽ നോവലുകൾ എഴുതാനാണ് 19-ാം ശ.-ത്തിന്റെ രണ്ടാം പകുതിയിൽ ശ്രമം നടന്നത്.
ഈ കാലഘട്ടത്തിൽ കവിതകൾ രചിച്ച ഗുർജാഡ വെങ്കട അപ്പാറാവു വും റായപ്രോലു സുബ്ബറാവു വും ആണ് പുതിയ പ്രവണതകളുടെ ഉപജ്ഞാതാക്കൾ എന്നു പറയാം. രായപ്രോലുവിന്റെ കവിതകൾക്കാണ് കൂടുതൽ അംഗീകാരം ലഭിച്ചത്. കുറേക്കാലം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ആധുനികകാലത്തെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം 'യുഗകർത്താവാ'യി അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടത് അപ്പാറാവുവാണ്.
മൊക്കപാടി നരസിംഹശാസ്ത്രി യുടെ 'കണ്ണാവിവിണ്ണാവി', 'ആഖരുമാത' തുടങ്ങിയ കഥകൾ വളരെ പ്രസിദ്ധങ്ങളാണ്. പല കഥകളും നർമരസം തുളുമ്പുന്നവയാണ്. മുനിമാണിക്യം നരസിംഹറാവു ഹാസ്യമയങ്ങളായ കഥകൾ പലതും എഴുതിയിട്ടുണ്ട്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ 'വെണ്ഡികണ്വം' വളരെ ഹൃദ്യമാണ്.
ആധുനിക തെലുഗുകവിത സമ്പന്നവും വൈചിത്യ്രമാർന്നതുമാണ്. ജനങ്ങളിൽ സാമൂഹികാവബോധം ജനിപ്പിച്ചതാണ് ആധുനിക തെലുഗുകവിതയുടെ ശ്രദ്ധേയമായ നേട്ടം. ജനാധിപത്യം, സാമൂഹികസമത്വം, സാമ്പത്തികനീതി, മതേതരത്വം എന്നിവയാൽ പ്രചോദിതങ്ങളായ ആശയങ്ങൾ പ്രാമുഖ്യം നേടിയിരിക്കുന്നു.
ചെറുകഥ ബഹുജനങ്ങൾക്ക് തികച്ചും അഭിഗമ്യമായ ഒരു സുശക്ത കലാമാധ്യമമാണെന്നതിനെപ്പറ്റി തെലുഗു കഥാകാരന്മാർ ബോധവാന്മാരാണ്. മറ്റു സാഹിത്യ ശാഖകളെപ്പോലെ ചെറുകഥയും നിലവിലുള്ള സാമൂഹിക രാഷ്ട്രീയ സ്ഥിതിഗതികളുടെ കടന്നുകയറ്റത്തിന് വിധേയമായിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.
പിംഗളിസുരനയും രാമരാജഭൂഷണയും കൃഷ്ണദേവരായരുടെ സഭയിൽ ഉണ്ടായിരുന്നില്ലെന്നും ചിന്തലപൂഡി യെല്ലനയും കന്ദുകുറിരുദ്രകവി യുമാണ് ഉണ്ടായിരുന്നതെന്നും അഭിപ്രായമുണ്ട്.
ഛായാഗ്രഹണത്തിലെ സാങ്കേതിക പുരോഗതികൾ മലയാളസിനിമയിലേക്കു കൊണ്ടുവരുന്നതിൽ രാമചന്ദ്രബാബു ഒരു മുഖ്യപങ്കു വഹിച്ചു. ദക്ഷിണേന്ത്യയിൽ ചിത്രീകരിച്ച ആദ്യ സിനിമാസ്കോപ് ചലച്ചിത്രമായ അലാവുദീനും അത്ഭുതവിളക്കും എന്ന ചിത്രത്തിന്റെ ഛായാഗ്രഹണം നിർവ്വഹിച്ചത് രാമചന്ദ്രബാബുവാണ്. ഐ.വി. ശശി സംവിധാനം ചെയ്ത ഈ ചിത്രത്തിൽ കമലഹാസൻ, രജനികാന്ത്, ജയഭാരതി തുടങ്ങിയ പ്രമുഖതാരങ്ങൾ അഭിനയിച്ചുവെങ്കിലും ചിത്രത്തിന്റെ റിലീസ് വൈകി. മറ്റൊരു സിനിമാസ്കോപ് ചിത്രമായ തച്ചോളി അമ്പു അതിനേക്കാൾ മുൻപ് പുറത്തിറങ്ങുകയും ദക്ഷിണേന്ത്യയിലെ ആദ്യ സിനിമാസ്കോപ് ചിത്രമെന്ന ഖ്യാതി പ്രസ്തുത ചിത്രം സ്വന്തമാക്കുകയും ചെയ്തു. മലയാളത്തിലെ ആദ്യ 70 ചലച്ചിത്രമായ പടയോട്ടത്തിന്റെ ഛായാഗ്രാഹകനും രാമചന്ദ്രബാബുവാണ്. തച്ചോളി അമ്പുവിന്റെ നിർമ്മാതാക്കളായ നവോദയ നിർമ്മിച്ച് ജിജോ പുന്നൂസ് സംവിധാനം ചെയ്ത ഈ ചിത്രം സിനിമാസ്കോപ്പിൽ ചിത്രീകരിച്ച ശേഷം സാങ്കേതികവിദ്യയുടെ സഹായത്താൽ 70-ലേക്ക് മാറ്റുകയായിരുന്നു.
തമിഴ് നാട്ടിലെ ചെങ്കൽപ്പട്ട് ജില്ലയിലെ മധുരാന്തകത്തിൽ 1947 ഡിസംബർ 15-നാണ് കെ.പി. കുഞ്ഞൻ പിള്ള-പി.കെ പത്മിനിദമ്പതികളുടെ പുത്രനായി രാമചന്ദ്രബാബു ജനിച്ചത്. ലതികാറാണി ആണ് ഭാര്യ, സോഫ്റ്റ് വെയർ എഞ്ചിനീർ മാരായ അഭിഷേക്, അഭിലാഷ് എന്നിവർ മക്കളാണ്. പ്രശസ്ത ഛായാഗ്രാഹകൻ രവി. കെ. ചന്ദ്രൻ സഹോദരനാണ്. അഡ്വ. രാജേന്ദ്രബാബു, , ശശിധരൻ, യതീന്ദ്രസ്റ്റാലിൻ,ഇന്ദ്രാ സുകുമാരൻ, ചന്ദ്രകല ആർ എസ് കുമാർ, അരുൺ കുമാർ എന്നിവർ കൂടപ്പിറപ്പുകളാണ്.
1966-ൽ മദ്രാസ് ലൊയോള കോളേജിൽ നിന്ന് രസതന്ത്രത്തിൽ ബിരുദം നേടിയ അദ്ദേഹം ഛായാഗ്രഹണം പഠിക്കുന്നതിനായി പൂനെ ഫിലിം ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ടിലേക്കു പോയി. അവിടെവച്ച് പിൽക്കാലത്ത് സംവിധായകരായി മാറിയ ബാലു മഹേന്ദ്ര, ജോൺ എബ്രഹാം, കെ.ജി. ജോർജ്ജ് എന്നിവരുമായി അദ്ദേഹം സൗഹൃദത്തിലായി. 1971-ൽ ഛായാഗ്രഹണത്തിൽ ഡിപ്ലോമ നേടി.
കോഴ്സ് പൂർത്തിയാക്കുന്നതിനു മുൻപു തന്നെ 1972-ൽ പുറത്തിറങ്ങിയ വിദ്യാർത്ഥികളേ ഇതിലേ ഇതിലേ എന്ന ചിത്രത്തിലൂടെ അദ്ദേഹം സിനിമാരംഗത്ത് അരങ്ങേറ്റം കുറിച്ചു. ജോൺ എബ്രഹാമിന്റെയും തിരക്കഥാകൃത്തായ എം. ആസാദിന്റെയും ആദ്യചിത്രം കൂടിയായിരുന്നു അത്. നിർമ്മാല്യം , സ്വപ്നാടനം എന്നീ ചിത്രങ്ങളിൽ പ്രവർത്തിച്ചതോടെ അദ്ദേഹം ചലച്ചിത്രരംഗത്ത് ഛായാഗ്രാഹകനായി ശ്രദ്ധിക്കപ്പെട്ടു. യഥാക്രമം എം.ടി. വാസുദേവൻ നായർ, കെ.ജി. ജോർജ്ജ് എന്നിവരുടെ ആദ്യ സംവിധാനസംരംഭങ്ങളായിരുന്നു ഇവ.
മലയാളചലച്ചിത്രരംഗത്തെ ഒരു ഛായാഗ്രാഹകനായിരുന്നു കെ. രാമചന്ദ്രബാബു. 125-ലേറെ മലയാളചലച്ചിത്രങ്ങളുടെ ഛായാഗ്രഹണം നിർവ്വഹിച്ച അദ്ദേഹം തമിഴ്, തെലുഗു, ഹിന്ദി, അറബി, ഇംഗ്ലീഷ് എന്നീ ഭാഷകളിലെ ചിത്രങ്ങളിലും പ്രവർത്തിച്ചിട്ടുണ്ട്. നിരവധി ഡോക്യുമെന്ററികളുടെയും പരസ്യചിത്രങ്ങളുടെയും ഛായാഗ്രഹണവും നിർവ്വഹിച്ച അദ്ദേഹത്തിന് നാലു തവണ മികച്ച ഛായാഗ്രാഹകനുള്ള കേരള സംസ്ഥാന ചലച്ചിത്രപുരസ്കാരം ലഭിച്ചിട്ടുണ്ട്. 2019 ഡിസംബർ 21-ന് ഹൃദയാഘാതം മൂലം അദ്ദേഹം അന്തരിച്ചു.
രാമു കാര്യാട്ട് സംവിധാനം ചെയ്ത് 1976-ൽ പുറത്തിറങ്ങിയ ദ്വീപ് ആണ് രാമചന്ദ്രബാബുവിന്റെ ആദ്യ ബഹുവർണ്ണചിത്രം . ഈ ചിത്രത്തിലൂടെ മികച്ച ഛായാഗ്രാഹനകനുള്ള ആദ്യ സംസ്ഥാന ചലച്ചിത്രപുരസ്കാരം അദ്ദേഹം നേടി. ഭരതൻ സംവിധാനം ചെയ്ത രതിനിർവേദം , ചാമരം , ഹരിഹരൻ സംവിധാനം ചെയ്ത ഒരു വടക്കൻ വീരഗാഥ എന്നീ ചിത്രങ്ങളിലൂടെ മൂന്നു തവണ കൂടി സംസ്ഥാന പുരസ്കാരങ്ങൾ അദ്ദേഹത്തെ തേടിയെത്തി.
മൺസൂൺ വനങ്ങൾ, മെഡിറ്ററേനിയൻ പ്രദേശം, മഴക്കാടുകൾ തുടങ്ങിയ ഇതരകാലാവസ്ഥാ വിഭാഗങ്ങളെപോലെ വർഷപാതം, താപനില തുടങ്ങിയ സൂചകാങ്കങ്ങളുടെ ശരാശരിത്തോതിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ ഉന്നതമേഖലയിലെ കാലാവസ്ഥ നിർവചിക്കാനാവില്ല. എന്നാലും സാമാന്യമായ സ്വഭാവങ്ങൾ ഇല്ലന്നു പറഞ്ഞുകൂടാ. താപനിലയിലെ ഏറ്റകുറച്ചിലുകൾ ഉന്നതമേഖലയിൽ നന്നേ കുറവായിരിക്കും. താപനിലയെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം സമുദ്രനിരപ്പിൽ നിന്നുള്ള ഉയരം നിർണ്ണായക ഘടകമാണ്. 300 മീറ്ററിന് ശരാശരി 3.30 എന്ന ക്രമത്തിൽ താപനില താഴുന്നു. ഉയരം കൂടുംതോറും അന്തരീക്ഷമർദ്ദത്തിൽ ഉണ്ടാവുന്ന കുറവ് ശരീരം തളർത്തുന്നതിനും മൂക്കിലൂടെയുള്ള രക്തശ്രാവത്തിനും ജഠരാഗ്നിമാന്ദ്യത്തിനും കാരണമാവുന്നു. ഇൻസോമിയ എന്ന അസുഖമുണ്ടാവുന്നതും സഹജമാണ്. വായു താരതമ്യേന നേർത്തതായതിനാൽ അൾട്രാവയറ്റ് രശ്മിയുടെ തീവ്രത വർധിക്കുന്നു. തന്മൂലം മനുഷ്യരുടെ തൊലി കറുക്കാൻ കാരണമാകുന്നു. ഇതുമൂലം പകൽ ക്രമാതീതമായ ചൂടിനും രാത്രിൽ അതിശൈത്യതിനും കാരണമാകുന്നു.
സമുദ്ര നിർപ്പിൽ നിന്ന് ഉയർന്നു നിൽക്കുന്നതും ഉഷ്ണമേഖലയിൽ ഉൽപ്പെട്ടതുമായ പ്രദേശങ്ങളെ ഉന്നതമേഖലകൾ എന്നു പറയുന്നു. ഇത്തരം സ്ഥലങ്ങളിൽ സമീകൃത കാലാവസ്ഥയായിരിക്കും അനുഭവപ്പെടുക. ഭൂമിശാസ്ത്രത്തിൽ ഈ പ്രദേശത്തെ ഉന്നതമേഖല എന്നു പറയുന്നു. സങ്കീർണമായ ഭൂപ്രകൃതിയാണെങ്കിലും തുല്യ അക്ഷാംശങ്ങളിലുള്ള നിംനപ്രദേശങ്ങളിലെ അത്യുഷ്ണവും ആർദ്രവുമായ കാലാവസ്ഥയെ അപേക്ഷിച്ച് തുലോം സുഖകരമായ അവസ്ഥയാണ് ഈ മേഖലയിലുള്ളത്. ഇത് വൻതോതിലുള്ള കുടിയേറ്റത്തിന് പ്രേരകമായി തീർന്നിരിക്കുന്നു. ഭൂമധ്യരേഖയിൽ നിന്ന് ധ്രുവത്തിനഭിമുഖമായി സഞ്ചരിക്കുമ്പോളെന്നപോലെ ഉയരംകൂടുംതോറും കാലാവസ്ഥയിലും സസ്യജാലങ്ങളിലും മാറ്റങ്ങൾ ദൃശ്യമാണ്. നന്നേ ഉയർന്ന ഭാഗങ്ങളിൽ അർട്ടിക് മേഖലയ്ക്കു തുല്യമായ സസ്യങ്ങളും സ്ഥിരമായി മഞ്ഞു മൂടിക്കിടക്കുന്ന സ്ഥലങ്ങളും വിരളമല്ല. ഏറ്റവും താണ ഭാഗങ്ങളിൽ മദ്ധ്യരേഖാവനങ്ങളോ മഴക്കാടുകളോ കാണുന്നതും സാധാരണമാണ്.
ഉന്നതമേഖലകളായി കരുതാവുന്ന പ്രദേശങ്ങൾ ഉഷ്ണമേഖലയിലെങ്ങും ചിതറിക്കിടക്കുന്നു. നിയതമായ സ്ഥാനനിർണയം അസാദ്ധ്യമാണെന്നു തന്നെ പറയാം. ഈ വിഭാഗത്തിൽപ്പെട്ട പ്രദേശങ്ങൾ വിസ്തൃതമോ നന്നേചെറുതോ ആയിരിക്കാം. അമേരിക്കയിലെ മലനിരകളും പീഠഭൂമികളും, അവയുടെ തുടർച്ചയെന്നോണം തെക്കേ അമേരിക്കയിൽ എഴുന്നുകാണുന്ന ആൻഡീസ് ഉന്നതതടവും ഉന്നതമേഖലയിൽ പെടുന്നു. ബ്രസീലിന്റെ കിഴക്കേ പകുതിയിലും വെസ്റ്റിൻഡീസ് ദ്വീപുകളിലും ഉന്നതമേഖലയായി വിശേഷിപ്പിക്കാവുന്ന പീഠബൂമികൾ ഉണ്ട്. ആഫ്രിക്കയുടെ പൂർവ-മധ്യ ഭാഗങ്ങളിലായി വ്യാപിച്ച് എത്യോപ്യ, കെനിയ, ഉഗാണ്ട, താൻസാനിയ, റൊഡേഷ്യ, നസാലാൻഡ് എന്നീ രാജ്യങ്ങളെ ഭാഗികമായി ഉൾക്കൊള്ളുന്ന പീഠഭൂമിയും ഈ കാലാവസ്ഥയയിൽ പെടുന്നു. തെക്കു കിഴക്കൻ ഏഷ്യയിലെ ഇന്തോനേഷ്യ, ഫിലിപ്പീൻസ്, എന്നി ദ്വീപസമൂഹങ്ങളിലും മധ്യ പസഫിക് ദ്വീപുകളിലും ഉള്ളഗിരിനിരകളെയും ഈ വിഭാഗത്തിൽ പെടുത്താവുന്നതാണ്
വാൾട്ടർ സ്കോട്ടിന്റെ കഥാപാത്രമായ ക്വെന്റിൻ ദർവാഡ് എന്ന സ്കോട്ടിഷ് കൂലിപ്പടയാളിയുമായി ഈ കഥയിലെ നായകൻ ബെലാസിസിനെ സാമ്യപ്പെടുത്താം. കഥാനായകനായ ബെലാസ്സിസിന്റെ വിചാരങ്ങൾ മിക്കവാറും നോവലിസ്റ്റായ ഹെൻറിയുടേത് തന്നെയായിരുന്നു. നോവലിൽ ബെലാസ്സിസ് ഭരണം നടത്തുകയും ഭൂനികുതി നിശ്ചയിക്കുകയും ചെയ്യുന്നത് ഫിറോസ്പൂരിലെ തന്റെ തന്നെ ജോലി ഓർമ്മപ്പെടുത്തുന്നതാണെന്ന് പുസ്തകത്തിൽ ഹെൻറി എഴുതിയിട്ടുണ്ട്. സമകാലീന പഞ്ചാബിന്റെ വർണന ഈ പുസ്തകത്തിലുണ്ട്. രഞ്ജിത് സിങ്ങിന്റെയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ദർബാറിലെ മറ്റുള്ളവരുടെയും വിവരങ്ങൾ ആ രാജ്യത്തിലേക്കുള്ള ബ്രിട്ടീഷ് സന്ദർശകരിൽനിന്നുമാണ് ഹെൻറിക്ക് ലഭിച്ചത്. ഇതിനു പുറമെ, രഞ്ജിത്തിന്റെ സമകാലീനരായ ഫക്കീർ അസീസുദ്ദീനുമായുള്ള ഹെൻറിയുടെ ചങ്ങാത്തവും മുതൽക്കൂട്ടായിരുന്നു. ജെയിംസ് പ്രിൻസെപ്, ഫോഴ്സ്റ്റർ, മാൽക്കം, അലക്സാണ്ടർ ബർണസ് എന്നിവരുടെ പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ട പുസ്തകങ്ങൾക്കും ഹെൻറി ഈ ഗ്രന്ഥത്തിൽ കടപ്പാട് നൽകുന്നുണ്ട്.
പത്തൊമ്പതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ തുടക്കത്തിൽ പഞ്ചാബിലെ ചക്രവർത്തിയായിരുന്ന രഞ്ജിത് സിങ്ങിനു കീഴിൽ യൂറോപ്പിൽ നിന്നുള്ള നിരവധി വിദേശസൈനികർ ജോലി ചെയ്തിരുന്നു. യൂറോപ്യൻമാർ പഞ്ചാബിൽത്തന്നെ തുടർന്നു ജീവിക്കുമെന്ന് കരുതപ്പെട്ടിരുന്നതിനാൽ, നാട്ടുകാരായ സ്ത്രീകളെ വിവാഹം കഴിക്കുന്നതിനും പ്രൗഢമായി ജീവിക്കുന്നതിനും അവരെ അനുവദിച്ചിരുന്നു. ഇവർ തുടക്കത്തിലിവിടെ കുടുംബജീവിതം ആരംഭിച്ചെങ്കിലും കാലക്രമേണ, ആവശ്യത്തിന് പണമുണ്ടാക്കിയതിനുശേഷം ഭാര്യയെയും മക്കളെയുമുപേക്ഷിച്ച് സ്വന്തം നാട്ടിലേക്ക് തിരികെപ്പോയി. പഞ്ചാബിലെ തന്റെ ജീവിതകാലത്ത്, കഥാകാരനായ ഹെൻറി ലോറൻസിന് ഇത്തരം വിദേശപടയാളികളുമായി നേരിട്ട് പരിചയമുണ്ടായിരുന്നു. ഇത്തരത്തിലുള്ള ഒരു വിദേശകൂലിപ്പടയാളിയായ ബെലാസ്സിസ് ആണ് കഥയിലെ നായകകഥാപാത്രം. തന്റെ പാരമ്പര്യത്തെക്കുറിച്ച് അറിവൊന്നുമില്ലാത്ത ബെലസ്സിസ് സിഖ് രാജ്യത്ത് സമ്പത്തിനും പ്രശസ്തിക്കുമായി ശ്രമിക്കുന്നതാണ് കഥാസാരം.
രഞ്ജിത് സിങ്ങിനെ തന്റെ അശ്വാഭ്യാസം കൊണ്ട് സന്തുഷ്ടനാക്കുകയും 'നൂറു ചോദ്യങ്ങൾക്ക്' ഉത്തരം നൽകുകയും ചെയ്ത ബെലാസ്സിസ് അദ്ദേഹത്തിന് പ്രിയങ്കരനായി. രഞ്ജിത് സിങ്, ബെലസ്സിസിന് ഒരു ഖെലാത്തും മലമ്പ്രദേശമായ കംഗ്രയിലെ ഭരണത്തിനും അവിടത്തെ സേനയുടെ നായകസ്ഥാനവും നൽകിക്കൊണ്ടുള്ള പ്രമാണവും നൽകി. കംഗ്രയിലെ കോട്ട പിടച്ചടക്കുന്നതും സുന്ദരിയായ അവിടത്തെ ഒരു രാജകുമാരിയെ വിവാഹം കഴിക്കുന്നതും അവരെ ക്രിസ്തുമതത്തിലേക്ക് പരിവർത്തനും ചെയ്യിക്കുന്നതുമൊക്കെയാണ് കഥയിലെ ഉള്ളടക്കം. സിഖുകാരുടെ കംഗ്ര പിടിച്ചടക്കലിന്റെ ചരിത്രം ഈ കഥയോടൊപ്പം കൂടിക്കലർന്ന് വിവരിക്കുന്നു. യഥാർത്ഥ സംഭവങ്ങൾ പുസ്തകത്തിൽ അടിക്കുറിപ്പായി നൽകിയിട്ടുമുണ്ട്.
രഞ്ജിത് സിങ്ങിന് വളരെ പ്രിയപ്പെട്ടവരായിരുന്ന ഗുലാബ് സിങ്, സുചേത് സിങ്, ധിയാൻ സിങ് എന്നീ ഹിന്ദു ഡോഗ്ര സഹോദരന്മാരെക്കുറിച്ചും ബെലാസ്സിസ് വിവരിക്കുന്നുണ്ട്. ഗുലാബ്സിങ്, ഹെൻറിയുടേയും സുഹൃത്തായിരുന്നു. മറ്റു സഭാംഗങ്ങളായിരുന്ന ദിവാൻ ദിനനാഥ്, ഫക്കീർ അസീസുദ്ദീൻ എന്നിവരും നോവലിൽ പരാമർശിക്കപ്പെടുന്നു. കഥയിൽ പരാമർശിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ള യൂറോപ്യൻ ഓഫീസർമാരിൽ, പെഷവാറിൽ ഹെൻറി നേരിട്ടിടപെട്ടിട്ടുള്ള പാവ്ലോ അവിറ്റബൈലും ഉൾപ്പെടുന്നു. കാട്ടാളൻമാർക്കിടയിലെ കാട്ടാളൻ എന്നാണ് ഹെൻറി അയാളെ പരാമർശിക്കുന്നത്. എങ്കിലും അയാളുടെ ക്രൂരനടപടികൾ പ്രദേശത്ത് ശാന്തി കൈവരുന്നതിന് സഹായകമായി എന്നും ഹെൻറി പറയുന്നു.
പഞ്ചാബിലെ ഫിറോസ്പൂരിൽ ഒരു പൊളിറ്റിക്കൽ ഏജന്റായി ജോലി ചെയ്യുന്ന കാലത്ത്, ഭാര്യ ഹൊണോറിയയുമൊത്താണ് ഹെൻറി ലോറൻസ് ഈ നോവലെഴുതിയത്. ഇതിന്റെ പരമ്പരാരൂപം തന്നെ വൻവിജയമായിരുന്നു . 1849-ൽ പുറത്തിറിങ്ങിയ ജോസഫ് കണ്ണിങ്ഹാമിന്റെ ഹിസ്റ്ററി ഓഫ് ദ സിഖ്സിനകത്ത് കാര്യമായ പരാമർശം ഈ പുസ്തകത്തിന് കിട്ടി. യുറോപ്യൻമാർ അക്കാലത്തെഴുതിയ പുസ്തകങ്ങളിൽവച്ച് ഏറ്റവും വായനായോഗ്യവും കാര്യമാത്രപ്രസക്തിയുള്ളതുമായ പുസ്തകമാണിതെന്ന് ഖുശ്വന്ത് സിങ്ങും വിലയിരുത്തിയിട്ടുണ്ട്. ഇതിന്റെ തുടർച്ച എഴുതാൻ ഹെൻറി പദ്ധതിയിട്ടിരുന്നെങ്കിലും അത് നടന്നില്ല.
രഞ്ജിത് സിങ്ങിനെക്കുറിച്ചുള്ള സാമാന്യ യൂറോപ്യൻ വീക്ഷണംപോലെത്തന്നെ നിരക്ഷരനായാണ് ഈ ഗ്രന്ഥത്തിലും ചിത്രീകരിച്ചിരിക്കുന്നതെങ്കിലും ബുദ്ധികൂർമ്മതയും അസാമാന്യ ഓർമ്മശേഷിയുള്ളവനുമാണെന്ന് വിലയിരുത്തുന്നു. കാലഘട്ടത്തെയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ സാമ്രാജ്യത്തെയും അടിസഥാനമാക്കി നോക്കിയാൽ രഞ്ജിത് സിങ്ങിനെ മഹാനെന്നു നിസ്സംശയം പറയാം എന്ന് ബലാസ്സിസിലൂടെ ഹെൻറി പറയുന്നു.
പത്തൊമ്പതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ബ്രിട്ടീഷ് ഇന്ത്യയിലെ ഭരണകർത്താവായിരുന്ന ഹെൻറി ലോറൻസ് രചിച്ച ഒരു നോവലാണ് അഡ്വഞ്ചേഴ്സ് ഓഫ് ആൻ ഓഫീസർ ഇൻ ദ സെർവീസ് ഓഫ് രഞ്ജിത് സിങ് . 1841-42 കാലഘട്ടത്തിൽ എഴുതിയ ഈ നോവൽ പരമ്പരാരൂപത്തിൽ ഡെൽഹി ഗസറ്റിൽ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുകയും പിന്നീട് 1845-ൽ ഇംഗ്ലണ്ടിൽനിന്ന് പുസ്തകരൂപത്തിൽ പുറത്തിറക്കുകയും ചെയ്തു.
1936ൽ അക്കാലത്തെ വലിയ സമ്പന്നനും കുലീനനും സമൂഹത്തിൽ ആദരണീയനുമായിരുന്ന ദാദാ ലേഖരാജ് എന്ന വജ്രവ്യാപാരിയായിരുന്ന ഗൃഹസ്ഥന് ലഭിച്ച ഈശ്വര ദർശനങ്ങളുടെ പ്രചോദനത്തിലൂടെയാണ് വിദ്യാലയം ആരംഭിച്ചത്. ഈ ദർശനങ്ങൾ അദ്ദേഹത്തിൻറെയും അദ്ദേഹത്തിൻറെ സമീപ സമ്പർക്കത്തിൽ വരുന്നവരുടെയും ജീവിതത്തെ പരിപൂർണ്ണമായി മാറ്റിമറച്ചു. 1950ൽ ഭാരതത്തിൻറെ പുരാതന പൈതൃകം നിലനിൽക്കുന്ന രാജസ്ഥാനിലെ ആബുപർവതത്തിലേക്ക് ഓം മണ്ഢലി പുനർസ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടു. മധുബൻ എന്ന നാമത്തിൽ ആസ്ഥാനമന്ദിരവും പ്രജാപിതാ ബ്രഹ്മാകുമാരീസ് ഈശ്വരീയ വിശ്വവിദ്യാലയം എന്ന നാമത്തിൽ സത്സംഗത്തിൻറെ പ്രവർത്തനങ്ങളും തുടർന്നു. 1952 ഡൽഹി, ബോബെ, എന്നിവിടങ്ങളിൽ സേവാകേന്ദ്രങ്ങൾ ആരംഭിച്ച് പ്രവർത്തനങ്ങൾ വ്യാപിപിച്ചു.1971ൽ .യിലും ഹോങ്കോങ്ങിലും സ്ഥിരമായ കേന്ദ്രങ്ങൾ തുറന്നു. ഇന്ന് ഭാരതത്തിൽ എല്ലാ നഗരങ്ങളിലും 140 വിദേശ രാജ്യങ്ങളിലും പടർന്നു പന്തലിച്ചു നിൽക്കുന്ന ഒരു മഹാവൃക്ഷമായി വിദ്യാലയം മാറിയിരിക്കുന്നു.
ബ്രഹ്മാകുമാരിസ് ഒരു ആധ്യാത്മിക വിദ്യാലയമാണ്. 1937-ൽ ദാദാ ലേഖരാജ് ആണ് ഈ വിദ്യാലയം തുടങ്ങിയത്. വളരെ സങ്കീർണമായ ആധ്യാത്മികതത്വങ്ങളെ ലളിതമായ ഭാഷയിലൂടെ അവതരിപ്പിച്ച് സാധാരണ ജനങ്ങളെ ഉയർന്ന മൂല്യങ്ങളോട് കൂടി ജീവിക്കാൻ സഹായിക്കുക എന്നതാണ് ഈ വിദ്യാലയത്തിന്റെ ഉദ്ദേശ്യലക്ഷ്യം. 140 ഓളം രാജ്യങളിൽ ഈ വിദ്യലയത്തിന്റെ പ്രവർത്തനം വ്യാപിച്ചു കിടക്കുന്നു. സ്ത്രീകളാണ് ഈ സംഘടനയുടെ പ്രവർത്തനം നിയന്ത്രിക്കുന്നത് എന്നതാണ് ഈ വിദ്യാലയത്തിന്റെ പ്രത്യേകത. ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയിൽ എൻ ജി ഒ പദവിയുള്ള ഈ വിദ്യാലയതിന് യുനിസെഫിലും യുനെസ്കോയിലും ഉപദേശക പദവിയുണ്ട്. കേരളത്തില് 250ല് അധികം ശാഖകളുണ്ട്.
ആഗോള ആസ്ഥാനപ്രവർത്തനങ്ങൾ രാജസ്ഥാനിലെ പാണ്ഡവ ഭവനം, ജ്ഞാന സരോവരം, ശാന്തിവനം എന്നീ മൂന്നു സ്ഥലങ്ങളിലായി നടന്നു വരുന്നു. ഓരോ വർഷവും വ്യത്യസ്ത പാരമ്പര്യങ്ങളിൽപ്പെട്ട 2.5 ദശലക്ഷത്തോളം ജിജ്ഞാസുക്കൾ ഈ മൂന്ന് ആസ്ഥാന മന്ദിരങ്ങളിലും സന്ദർശനം നടകത്താറുണ്ട്. സ്ഥാപക പിതാവായ ബ്രഹ്മാബാബയുടെ കാലശേഷം 1969മുതൽ 2007വരെ ദാദി പ്രകാശമണിജി വിദ്യാലയത്തെ നയിച്ചു. 2007മുതൽ ദാദി ജാനകിജിയാണ് മുഖ്യ സഞ്ചാലിക. എന്നാൽ വിശ്വവിദ്യാലയത്തിൻറെ ഗുരുവും സ്ഥാപകനും വാസ്തവത്തിൽ സർവ്വേശ്വരൻ തന്നെയാണ്.
എന്ന സഹോദരസ്ഥാപനത്തിൻറെ കീഴിൽ സമൂഹത്തിലെ വിവിധ തട്ടുകളിലുള്ളവർക്ക് രാജയോഗവിദ്യയെ എത്തിക്കുവാൻ 18 വിംഗുകൾ പ്രവർത്തിക്കുന്നു.സ്കൂളുകൾ കോളേജുകൾ കമ്പനികൾ, ക്ലബുകൾ, കൾ എന്നിവയുമായി സഹകരിച്ചുകൊണ്ട് , , , , , എന്നിങ്ങനെയുള്ള വിഷയങ്ങളിൽ സെമിനാറുകൾ സൌജന്യമായി നൽകി വരുന്നു.
മാതേശ്വരീ ജഗദംബ സരസ്വതിയായരിരുന്നു ബ്രഹ്മാകുമാരീസിൻറെ ആദ്യത്തെ സഞ്ചാലിക. ബ്രഹ്മാബാബ സ്വയം പിറകിൽ നിന്നുകൊണ്ട് ജഗദംബ സരസ്വതിയെയും മറ്റു കന്യകമാരെയും മാതാക്കളെയും മുഖ്യധാരയിൽ നിർത്തിയാണ് ഈ ജ്ഞാനയജ്ഞത്തെ നയിച്ചിരുന്നത്. അദ്ദേഹം ദേഹം ഉപേക്ഷിക്കും മുമ്പു തന്നെ വലിയൊരു ആദ്ധ്യാത്മിക സൈന്യത്തെ തയ്യാറാക്കിയിരുന്നു. 1969ൽ ജനുവരി 18ന് രാത്രിയിൽ ബ്രഹ്മാബാബ തൻറെ 94ലാം വയസ്സിൽ ദേഹം ത്യാഗം ചെയ്തു.
ദാദാ ലേഖരാജിലൂടെ വെളിപ്പെടുന്ന ഈ ജ്ഞാനം അതിസരളവും എന്നാൽ ഗഹനമായ അർത്ഥങ്ങളെ വഹിക്കുന്നവയുമായിരുന്നു. ആത്മാവിനെക്കുറിച്ചും ഈശ്വരനെക്കുറിച്ചും കർമ്മരഹസ്യങ്ങളെക്കുറിച്ചും കാലപരിവർത്തനങ്ങളെക്കുറിച്ചുമുള്ള രഹസ്യങ്ങളെ ഈശ്വരൻ അദ്ദേഹത്തിലൂടെ വെളിപ്പെടുത്തി. ആരംഭകാലത്ത് 14 വർഷം 400ൽ പരം രാജയോഗികൾ ധ്യാനത്തിനും ജ്ഞാനശ്രവണത്തിനും മാത്രം പ്രാധാന്യംകൊടുത്തുകൊണ്ട് തീവ്രതപസ്സനിഷ്ടിച്ചു.
ബ്രഹ്മാകുമാരീസ് അതിൻറെ ആരംഭ കാലം മുതൽ തന്നെ ആത്മ പരിവർത്തനത്തിൻറെ പരിശീലനത്തിലാണ് ഊന്നൽ കൊടുത്തിരുന്നത്. ഇന്നും ആ ഉദ്ദേശലക്ഷ്യത്തെ കൈവിടാതെ നിലനിർത്തി പോരുന്നു. ഓം മണ്ഡലി എന്ന നാമത്തിലാണ് വിദ്യാലയം ആരംഭംകുറിച്ചത്. അന്നത്തെ കൊളോണിയൻ ഇന്ത്യയുടെ ഭാഗമായിരുന്ന, ഇന്ന പാകിസ്താനിലുള്ള സിന്ധ്പ്രവിശ്യയിലാണ് പ്രസ്ഥാനം ആരംഭിച്ചത്
പ്രതലവും പ്രോബും തമ്മിൽ ഉള്ള പരസ്‌പരപ്രവർത്തനങ്ങളിൽ വർത്തിക്കുന്ന ഭൗതിക പ്രതിഭാസത്തിൻറെ അടിസ്ഥാനത്തിലാണ് സ്കാനിങ് പ്രോബ് സൂക്ഷ്മദർശിനികളെ തരംതിരിച്ചിരികുന്നത്. ചിലപ്പോൾ ഒന്നിൽ അധികം ഭൗതിക പ്രതിഭാസങ്ങളിൽ അധിസ്ഥിതമാക്കിയും എസ്പിഎം പ്രവർത്തിപ്പിക്കാരുണ്ട്. എസ്പിഎം സൂക്ഷ്മദർശിനികളുടെ ഈ പ്രതിഭാസങ്ങളെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു. പരമാണുതലത്തിൽ സൂക്ഷ്‌മമായ ചലനങ്ങൾ നടത്തുവാൻ പ്രാപ്യമായ കളുടെ കണ്ടുപിടിത്തത്തോടെയാണ് എസ്പിഎം എന്ന സങ്കേതം സാധ്യമായത്. ടണലിങ് പ്രതിഭാസത്തെ ആസ്പദമാക്കിയാണ് ആദ്യത്തെ എസ്പിഎം സൂക്ഷ്മദർശിനിയായ സ്കാനിങ് ടണലിങ് സൂക്ഷ്മദർശിനി നിർമ്മിച്ചത് . 1981ഇൽ സൂറിക്ക് ഇലെ ഗവേഷകർ ആയിരുന്ന ജർട് ബിന്നിംഗ്, ഹെൻറിച്ച് റോഹ്രേർ എന്നിവരാണ്‌ അത് നിർമ്മിച്ചത് .
പ്രകാശികസൂക്ഷ്മദർശിനികളിൽ അതിൻറ്റെ /പരിധി നിർണയിക്കുന്നത് ആണു. വ്യത്യസ്തമായ സാങ്കേതികവിദ്യയിൽ അധിസ്ഥിതമയതിനാൽ ഇനു ഈ പരിധി ബധകമല്ല, മറിച്ച് അഗ്രത്തിന്റെ ആകൃതിയാണു എസ്പിഎമ്മിന്റെ
പരിധി നിർണയിക്കുന്നതിൽ പ്രധാന പങ്ക് വഹികുന്നത്. അതു പ്രധാനമായും റ്റിപ്പ് പ്രതല പ്രതിപ്രവർത്തന വ്യപതത്തിൽ അധിസ്ഥിതമാണു . അതിനാൽ പികോമീറ്റർ തലത്തിൽ വരെയുള്ള കൃത്യത സാധ്യമാകുന്നു.
നിർബന്ധമായും വേണ്ട ഇലക്ട്രൊൻ സൂക്ഷമദർഷിനിയിൽ നിന്നും വ്യതസ്ഥമായി , , മുതലായ പരിസ്ഥിധികളിൽ പ്രവർത്തിപ്പിക്കുവാനാകും.
കമ്പനം കവചനം എല്ലാ സങ്കേതങ്ങളുടെയും അഭിഭാജ്യ ഘടകമാണ്. മേന്മയേറിയ ചിത്രങ്ങൾ എടുക്കുന്നതിനു, നാനോമീറ്റർ കൃത്യതയിൽ, പ്രതലത്തിനു മുകളിൽ പ്രോബ് വിന്യസിക്കുന്നതിനു തക്ക ശേഷിയുള്ള കമ്പനം കവചനം അനിവാര്യമാണ്. ഇത്രയും കൃത്യതയുള്ള ലഭികുന്നതിനു വേണ്ടി ആണ് പൊതുവെ ഉപയോഗിക്കുക.
തെയ്യം തിറകളുടെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ മലയാളത്തിലാദ്യമായി സത്യക്കല്ല് എന്നപേരിൽ നോവലെഴുതിയത് സി.എം.എസ്. ചന്തേരയാണു്. കളിയാട്ടം, കണ്ണകിയും ചീർമക്കാവും, പൂരക്കളി എന്നീ ഗ്രന്ഥങ്ങളും രചിച്ചിട്ടുണ്ട്. 1984-ൽ കേസരി വാരിക നടത്തിയ നോവൽ രചനാ മത്സരത്തിൽ ചന്തേരയുടെ ആലയകാണ്ഡം എന്ന ആത്മകഥാംശം അടങ്ങിയ നോവലിന് ഒന്നാം സമ്മാനം ലഭിച്ചിട്ടുണ്ട് .
നാടൻകലാ ഗവേഷകനും ഗ്രന്ഥകാരനും കവിയും അദ്ധ്യാപകനുമായിരുന്നു സി.എം.എസ്. ചന്തേര . നാടൻകലാ ഗവേഷണരംഗത്തെ സേവനങ്ങളെ മുൻനിർത്തി 1998-ൽ കേന്ദ്ര സാംസ്കാരിക വകുപ്പ് സീനിയർ ഫെലോഷിപ്പും, 1987-ൽ കേരള ഫോക്‌ലോർ അക്കാദമി പ്രശസ്തിപത്രവും നൽകി ആദരിച്ചിട്ടുണ്ട്.
അഴീക്കോടൻ വീട്ടിൽ വിമലയാണു ഭാര്യ. മാദ്ധ്യമ പ്രവർത്തകനും നാടൻ കലാ ഗവേഷകനുമായ സഞ്ജീവൻ അഴീക്കോട് ഏക മകൻ .
മണ്ണിനെയും മരങ്ങളെയും മുറിവേൽപ്പിക്കാത്തതും പ്രകൃതിയുടെ സ്വാഭാവിക പ്രക്രിയകളെ തകിടം മറിക്കാത്തതും അതേ സമയം ആധുനിക ജീവിതരീതിയിലെ ആവശ്യങ്ങളോട്‌ മുഖം തിരിക്കാത്തതുമായ രൂപകൽപ്പനയാണ്‌ ഹരിത-സുസ്ഥിര വാസ്തുവിദ്യയുടെ മുഖമുദ്ര.ഭൂപ്രകൃതിക്ക്‌ അനുയോജ്യമായി പരിസരത്തെയും ആവാസവ്യവസ്ഥയെയും പരമാവധി പരിരക്ഷിച്ച്‌ കെട്ടിടങ്ങളൊരുക്കുകയും, തനത്‌ നിർമ്മാണ രീതികളെ ശാസ്ത്രീയമായ അറിവുകളുടെ വെളിച്ചത്തിൽ പുനർനിർവചിക്കുകയുമാണ്‌ ഇവിടെ ചെയ്യുന്നത്‌. സുസ്ഥിര വാസ്തുവിദ്യ കെട്ടിടങ്ങളിലെ മെച്ചപ്പെട്ട ഊർജ്ജ-ജല കാര്യക്ഷമത ഉറപ്പുവരുത്തുകയും സുസ്ഥിര വികസനത്തിന്‌ അടിത്തറയിടുകയും ചെയ്യുന്നു.
സൗരോർജ്ജ പാനലുകൾ കെട്ടിടത്തിനാവശ്യമായ് വൈദ്യുതോർജ്ജത്തെ പ്രധാനം ചെയ്യാൻ പര്യാപ്തമായവയാണ്. സൗരോർജ്ജ പാനലുകളുടെ വൈദ്യുതോല്പാദനം ക്രമീകരണം, കാര്യക്ഷമത, കാലാവസ്ഥ,അക്ഷാംശം എന്നിവയെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു. സാധാരണയായി ഫോട്ടോവോൾട്ടായിക് പാനലുക്ലുടെ കാര്യക്ഷമത 4% മുതൽ 28% വരെയാണ്.
ഈ കുറഞ്ഞ കാര്യക്ഷമത സൗരപാനലുകൾ ഊർജ്ജോല്പാദനത്തിൽ പിന്നിലാണ് എന്ന് അർഥമാക്കുന്നില്ല. ജർമനില്യിൽ വീടുകൾ നിർമ്മിക്കുമ്പോൾ തന്നെ സൗരപാനലുകൾ ഘടിപ്പിക്കുന്നത് സർവ്വസാധാരണമാണ്.
ഒരു കെട്ടിടം അതിന്റെ ജീവിതകാലയളവിൽ കാര്യക്ഷമമായ ഊർജ ഉപഭോഗം ഉറപ്പുവരുത്തുക എന്നതാണ് സുസ്ഥിര വാസ്തുവിദ്യയുടെ പ്രധാന ലക്ഷ്യങ്ങളീൽ ഒന്ന്. ഊർജ്ജോപഭോഗം കുറയ്ക്കുന്ന വിധത്തിലുള്ളതും, നിർമിതി സ്വാഭാവിക ഊർജ്ജ സ്രോതസ്സുകളെ പരമാവധി പ്രയോജനപ്പെടുത്തുന്നതുമായ പദ്ധതി രൂപരേഖകൾ വാസ്തുശില്പികൾ മുന്നോട്ടുവെക്കുന്നു.
പരിസ്ഥിതി സമ്പന്ധമായ അവബോധമുള്ള രൂപകല്പനകളെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള ഒരു വാസ്തുവിദ്യാശാഖയാണ് സുസ്ഥിര വാസ്തുവിദ്യ . സുസ്ഥിരത എന്ന ആശയത്തിലധിഷ്ഠിതമായ് ഈ വാസ്തുവിദ്യാശാഖ പാരിസ്ഥിതികവും,സാമ്പത്തികവും, സാമൂഹികവുമായ കെട്ടിടനിർമ്മാണ രീതികളെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നു.
കെട്ടിടത്തിനകത്ത് മനുഷ്യനനുയോജിക്കുന്ന താപനില നിലനിർത്താൻ വളരെയേറെ ഊർജ്ജം ചെലവാക്കേണ്ടതായുണ്ട്. കെട്ടിട രൂപകല്പനയിൽ ശ്രദ്ധിക്കുന്ന ചില കാര്യങ്ങൾക്ക്, ഈ ഊർജ്ജോപയോഗത്തെ ഒരു പരിധിവരെ നിയന്ത്രിക്കാൻ സാധിക്കും.
സിക്കോണി ഫോമിസ് പക്ഷിഗോത്രത്തിലെ ആർഡെയ്‌ഡേ കുടുംബത്തിൽ‌പ്പെടുന്നു ഒരിനം പക്ഷിയാണ് തവിട്ടുകൊക്ക് . ശാസ്ത്രീയനാമം എന്നാണ്. കാട്ടുകൊക്ക് എന്നും വി‌ളിക്കാറുണ്ട്. ഇംഗ്ലീഷിൽ എന്നാണ് വിളിക്കുന്നത്. ഏഷ്യയുടെ കിഴ്ക്ക്, തെക്ക്, തെക്കു കിഴക്ക് ഭാഗങ്ങളിൽ കാണുന്നു. ഭാരതം, ഫിലിപ്പീൻസ്, ചൈന എന്നിവിടങ്ങളിൽ പ്രജനനം ചെയ്യാറുണ്ട്. കുളക്കൊക്കിനേക്കാൾ അല്പം വലിപ്പം കൂടിയതും പാതിരാക്കൊക്കിനോട് ഏറെ സാദൃശ്യമുള്ളതുമായ പക്ഷിയാണിത്.
തവിട്ടുകൊക്കുകളുടെ തലയ്ക്കും ഉച്ചിക്കും ചാരം കലർന്ന കറുപ്പുനിറമായിരിക്കും. 51 സെ. മീറ്റർ വലിപ്പം. പുറത്തിന് കടും തവിട്ടുനിറമാണെങ്കിലും അവിടവിടെയായി വളഞ്ഞ കറുത്തപുള്ളികൾ കാണപ്പെടുന്നു. ഇക്കാരണത്താലാണ് ഇവയ്ക്ക് 'ടൈഗർ ബിറ്റേൺ‍' എന്നു പേരു ലഭിച്ചത്. കറുപ്പുനിറത്തിലുള്ള ചിറകുതൂവലുകളുടെ അഗ്രം വെളുത്തതാണ്. താടിക്കും തൊണ്ടയ്ക്കും വെളുപ്പു നിറമാണ്. കഴുത്തിന്റെ മുൻ‌ഭാഗത്തും മാറിടത്തിലുമുള്ള ചെമ്പിച്ച തൂവലുകൾ കറുത്ത വരകളോടുകൂടിയതാണ്. അടിഭാഗത്ത് വെളുപ്പു നിറമോ കറുപ്പിൽ പുള്ളികളോടുകൂടിയതോ ആയിരിക്കും.
തവിട്ടുകൊക്കുകളുടെ പ്രജനനകാലം മേയ് അവസാനം മുതൽ ജൂലൈ ആദ്യം വരെയാണ്. ഒരു പ്രജനനകാലത്ത് മൂന്നു മുതൽ അഞ്ചുവരെ മുട്ടകളിടുന്നു. മുട്ടകൾക്ക് അല്പം തിളക്കമുള്ള വെളുപ്പു നിറമായിരിക്കും. വനാന്തര ഭാഗത്തുള്ള മരങ്ങളുടെ വണ്ണം കുറഞ്ഞ മേൽച്ചില്ലകളിലാണ് ഇവ കൂടുകെട്ടാറുള്ളത്. മേൽച്ചില്ലകൾ ശാഖകളായി രണ്ടായി പിരിയുന്ന ഭാഗത്ത് ചെറിയ ചില്ലകൾ പാകി ഒരു തട്ടുപോലെ കൂട് നിർമ്മിക്കുന്നു. കൂടിന് കുളക്കോഴിയുടെ കൂടിനോടു സാദൃശ്യമുണ്ടാവും.
രാത്രികാലങ്ങളിൽ നിത്യഹരിതവനങ്ങളിലെ ചതുപ്പുപ്രദേശങ്ങളിലും തണുപ്പുള്ള കുളക്കരകളിലുമാണ് ഇവ സാധാരണ ഇര തേടുന്നത്. പൊതുവേ നാണം കുണുങ്ങികളായ ഇത്തരം പക്ഷികൾ ശാന്തപ്രകൃതരാണ്. പ്രത്യേകിച്ച് ശബ്ദങ്ങളൊന്നും തന്നെ പുറപ്പെടുവിക്കാത്ത ഇവ അധികസമയവും സ്വസ്ഥമായി മരച്ചില്ലകളിൽത്തന്നെ കഴിച്ചുകൂട്ടുന്നു. തവളകൾ‍, പ്രാണികൾ‍, തുടങ്ങിയവയെ ഇവ ഇരയാക്കുന്നു.
ഇൻ‌ഡോ-മലയൻ ഇനമായ തവിട്ടുകൊക്കുകൾ നിത്യഹരിതവനപ്രദേശങ്ങളിലാണ് സാധാരണ കാണപ്പെടുന്നത്. വളരെ അപൂർവ്വമായി 750 മീറ്റർ വരെ ഉയരമുള്ള കുന്നിൻ പ്രദേശങ്ങളിലും ഇത്തരം പക്ഷികളെ കണ്ടുവരുന്നു. നിത്യഹരിതവനപ്രദേശങ്ങളിലെ അരുവികളുടെ കരകളും ചതുപ്പു പ്രദേശങ്ങളുമാണ് ഇവയുടെ ഇഷ്ടവാസസ്ഥലം. ഒറ്റയ്ക്കോ ഇണകളായോ ഇവ സഞ്ചരിക്കുന്നു.
ശ്രീലങ്കയിൽ ദേശാടനക്കിളികളായിട്ടാണ് ഇത്തരം പക്ഷികളെത്തുന്നത്. ഇന്ത്യയിൽ മഴ കൂടുതലുള്ള തെക്കുപടിഞ്ഞാറൻ പ്രദേശങ്ങളിലും മ്യാൻ‌മാർ‍, മലേഷ്യ, ഇൻ‌ഡോ ചൈന, തെക്കൻ ചൈന മുതൽ ഫോർ‌മോസ വരെയുള്ള പ്രദേശങ്ങൾ എന്നിവിടങ്ങളിലും തവിട്ടുകൊക്കുകളെ കാണാൻ കഴിയും.