polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
വിദ്യാർത്ഥിജീവിതകാലത്തു തന്നെ എഴുത്ത് ആരംഭിച്ചു. യുവകവികൾക്ക് നല്കുന്ന വി.ടി.കുമാരൻ പുരസ്കാരം ലഭിച്ചിട്ടുണ്ട്. കവിതകൾക്കു പുറമെ ലേഖനങ്ങളും എഴുതാറുണ്ട്. മാതൃഭൂമി ആഴ്ചപ്പതിപ്പിൽ പാലേരി മാണിക്കം കൊലക്കേസ് എന്ന അപസർപ്പകനോവലും പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഈ നോവൽ ചലച്ചിത്രമാക്കിയിട്ടുണ്ട്. രാജീവന്റെ "കെ.ടി.എൻ കോട്ടൂർ എഴുത്തും ജീവിതവും" എന്ന നോവൽ 2011 മേയ് മാസം മുതൽ മാതൃഭൂമി ആഴ്ചപ്പതിപ്പ് ഖണ്ഡശ്ശ: പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു തുടങ്ങി.
1959-ൽ കോഴിക്കോട് ജില്ലയിലെ പാലേരിയിൽ ജനിച്ചു. അമ്മയുടെ നാടായ കോട്ടൂരിലും അച്ഛൻറെ നാടായ പാലേരിയിലുമായിരുന്നു ബാല്യം.അച്ഛൻറെ നാടായ പാലേരിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടായിരുന്നു പാലേരി മാണിക്യം -ഒരു പാതിരാ കൊലപാതകത്തിൻറെ കഥ എന്ന ആദ്യ നോവൽ എഴുതിയത്. അമ്മയുടെ നാടായ കോട്ടൂരുമായി ബന്ധപ്പെട്ട നോവൽ ആയിരുന്നു കെടിഎൻ കോട്ടൂർ എന്ന നോവൽ.
ഉത്തരാധുനികതയുടെ സർവ്വകലാശാലാപരിസരം എന്ന ലേഖനവും കുറുക്കൻ എന്ന കവിതയും ടി. പി.രാജീവനെ കാലിക്കറ്റ് സർവ്വകലാശാലയിലെ സി.പി.എം അനുകൂല സർവ്വീസ് സംഘടനയ്ക്കും വൈസ് ചാൻസലറായിരുന്ന കെ.കെ.എൻ.കുറുപ്പിനും അനഭിമതനാക്കി. ഇതിന്റെ പേരിൽ തന്നെ തരംതാഴ്ത്താനും ശിക്ഷിക്കുവാനും ശ്രമങ്ങളുണ്ടായെന്ന് അദ്ദേഹം പറയുന്നു.
ഇംഗ്ലീഷ് സാഹിത്യത്തിൽ ഒറ്റപ്പാലം എൻ.എസ്.എസ്.കോളേജിൽ നിന്ന് എം.എ. ബിരുദം നേടി. കുറച്ചുകാലം ദൽഹിയിൽ പത്രപ്രവർത്തകനായി പ്രവർത്തിച്ചു. ഇപ്പോൾ കാലിക്കറ്റ് സർവ്വകലാശാലയിൽ പബ്ലിക്ക് റിലേഷൻസ് ഓഫീസർ.
ദിനോസർ യുഗത്തിലെ ഭീകരന്മാരായ ടി.റെക്സുകൾ രണ്ടു കാലുകളിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന ജീവികളായിരുന്നു. വലിയ ശിരസ്സും കൂർത്ത മൂർച്ചയേറിയ പല്ലുകളും വികസിച്ച കീഴ്ത്താടിയുമെല്ലാം ഇവയുടെ ജീവിതരീതിക്കനുയോജ്യമായ രീതിയിൽ ക്രമീകരിക്കപ്പെട്ടവയാണ്‌. രണ്ട് വിരലുകൾ വീതമുള്ള ചെറിയ കൈകളും പക്ഷികളുടേതിന്‌ സമാനമായ മൂന്ന് വിരലുകൾ വീതമുള്ള ബലിഷ്ഠമായ കാലുകളുമാണ്‌ ടി.റെക്സ് ദിനോസറുകൾക്കുണ്ടായിരുന്നത്. കൈകളിലെയും കാലുകളിലെയും മൂർച്ചയേറിയ നഖങ്ങൾ ഇരയെ ആക്രമിച്ച് കീഴ്പ്പെടുത്താനും കീറിമുറിക്കാനുമാണ്‌ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്. മെലിഞ്ഞ് നീണ്ട് ബലിഷ്ഠമായ കൂർത്ത അഗ്രഭാഗത്തോട് കൂടിയ വാലാണ്‌ ഇവയ്ക്കുണ്ടായിരുന്നത്. ഈ വാൽ പ്രധാനമായും ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത് ഓട്ടത്തിനിടയിൽ പെട്ടെന്ന് ദിശ മാറുമ്പോൾ വീഴാതെ ബാലൻസ് ചെയ്യുന്നതിനായിരുന്നു. പേര് പോലെ തന്നെ ദിനോസറുകൾക്ക് രാജാവ്‌ തന്നെ ആയിരുന്നു ഈ ഭീകരൻ.
മഹാ ക്രിറ്റേഷ്യസ് യുഗത്തിന്റെ അന്ത്യ കാലഘട്ടത്തിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന മാംസഭുക്കുകളായ വളരെ വലിപ്പമേറിയ ഒരിനം ദിനോസറുകളാണ്‌ റിറാനോസോറസ് റെക്സ് ദിനോസറുകൾ. ഏതാണ്ട് 85 ദശലക്ഷം മുതൽ 65 ദശലക്ഷം വരെയുള്ള കാലഘട്ടത്തിലാണ്‌ റ്റിറാനോസാറസ്‌ റക്സ്‌ ദിനോസറുകൾ ജീവിച്ചിരുന്നതെന്നാണ്‌ ശാസ്ത്ര ലോകത്തിന്റെ അനുമാനം. വലിപ്പമേറിയ ശരീരവും കൂർത്ത പല്ലുകളുള്ള വലിയ ശിരസ്സും ബലിഷ്ഠമായ കാലുകളുമുള്ള ഇവ, ഇരയെ ആക്രമിച്ച് കീഴ്പ്പെടുത്തി ഭക്ഷിക്കാറാണ്‌ പതിവ് എന്നും അല്ല ഒരു ശവം തീനി ആയിരുന്നു എന്നും ശാസ്ത്രജ്ഞൻമാർ തമ്മിൽ വാദിക്കുന്നു. ഈ വാദങ്ങൾ പാലിയെന്റോളോജിയിൽ ഉള്ള ഏറ്റവും പഴയതും ഇപ്പോഴും തുടരുന്നതും ആണ്.
റ്റിറാനോസാറസ്‌ റക്സ്‌ ദിനോസറുകൾക്ക് ഏകദേശം നാൽപ്പതടി നീളവും പതിനഞ്ചു മുതൽ ഇരുപത് അടി വരെ ഉയരവും ഉണ്ടായിരുന്നതായി കണക്കാക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. അഞ്ച് ടൺ മുതൽ ഏഴ് ടൺ വരെയാണ്‌ ഇവയുടെ ശരീരഭാരം കണക്കാക്കിയിരിക്കുന്നത്. അതേസമയം കൈകളുടെ നീളം വെറും മൂന്നടി മാത്രമായിരുന്നു.
റ്റിറാനോസോറസ് എന്ന വാക്ക് രണ്ടു വാക്കുകൾ കൂടി ചേർന്നതാണ്. ടൈറന്റ് , സോറസ് ' , എന്നി ഗ്രീക്കു പദങ്ങൾ ചേർന്നു ആണ് ഉണ്ടായിട്ടുള്ളത് അർഥം സ്വേച്ഛാധിപതി ആയ പല്ലി എന്നാണ്. റെക്സ് എന്ന വാക്ക് ലതിൻ ആണ് അർഥം രാജാവ്‌ എന്നാണ്.
കഷായത്തിലോ തിളപ്പിച്ചാറിയ വെള്ളത്തിലോ, ശർക്കരയോ പഞ്ചസാരയോ തേനോ, മരുന്നുകൾ ചേർ‌ത്ത് വൃത്തിയുള്ള പാത്രത്തിൽ‌ ഒഴിച്ചു വച്ച് വായ് ഭാഗം ഭദ്രമായി അടച്ചു കെട്ടി, യോഗങ്ങളിൽ പറഞ്ഞിടത്തോളം സമയം സ്ഫുടം ചെയ്ത ശേഷം തെളി ഊറ്റി അരിച്ചെടുത്താണ്‌ ആസവാരിഷ്ടങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കുന്നത് .
സാധാരണയായി പ്രായപൂർത്തിയായ ഒരാൾക്കു് 25 മില്ലി ലിറ്റർ‌ മുതൽ 50 മില്ലി ലിറ്റർ‌ വരേയാണു് മാത്ര. കുട്ടികൾക്കു് തിളപ്പിച്ചാറിയ വെള്ളം ചേ‌ർത്താണു് കൊടുക്കുന്നതു്.
എള്ള്‌ എന്നും നെയ്യ്‌ എന്നുമുള്ള വാക്കുകളിൽ നിന്നാണ്‌ എണ്ണ എന്ന വാക്കുണ്ടായത്‌ . തിലത്തിൽ നിന്നെടുക്കുന്നതു കൊണ്ട്‌ തൈലം. . ഈ രണ്ട്‌ പദങ്ങളും എള്ളെണ്ണയെ സൂചിപ്പിക്കുവാനാണ്‌ ഉത്ഭവിച്ചതെങ്കിലും പിന്നീടത്‌ മറ്റ്‌ വിത്തുകളിൽ നിന്നെടുക്കുന്ന സ്നേഹദ്രവ്യങ്ങൾക്കും ബാധകമാവുകയാണുണ്ടായത്‌.
ഔഷധങ്ങൾ പ്രത്യേക അളവിൽ ജലം ചേർത്ത് ദിവസങ്ങളോളം തിളപ്പിച്ച് പ്രത്യേക അളവു വരെ വറ്റിച്ച് ലഭിക്കുന്ന സത്ത് , ശർക്കര മുതലായവ ചേർത്ത് നിർമ്മിക്കുന്ന മദ്യമാണ് അരിഷ്ടം.
ഔഷധം ജലം ചേർത്ത് ധാന്യങ്ങൾ, പഴങ്ങൾ, കിഴങ്ങുകൾ, മരങ്ങളുടെ കാതൽ, പൂക്കൾ, തണ്ടുകൾ, ഇല, തൊലി എന്നിവയിൽ നിന്നും പഞ്ചസാര ചേർത്തുണ്ടാക്കുന്ന കൂട്ടാണ് ആസവങ്ങൾ.
മലങ്കര ഓർത്തഡോക്സ് സുറിയാനി സഭയുടെ ഇടവകകകളായ പനയമ്പാല സെന്റ് മേരീസ് പള്ളിയും പനയമ്പാല സെന്റ് സ്‌റ്റീഫൻസ് പള്ളിയും ടി പഞ്ചായത്തിലാണ് സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്. റോമൻ കത്തോലിക്ക സഭയുടെ സെന്റ് സെബാസ്റ്റ്യൻസ് പള്ളിയും പനയമ്പാലയിൽ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നു. ഈ നാടിനെ ശിതീകരിക്കുന്ന പനയമ്പാല തോട് വളരെ പ്രസിദ്ധമാണ്. ഒരു നൂറ്റാണ്ട് പഴക്കമുള്ള പനയമ്പാലയ്ക്ക് സ്വന്തം. മുൻ രാഷ്ട്രപതി . -ന്റെ സ്മരണാർത്ഥം ഒരു റോഡു തന്നെ പനയമ്പാലയിൽ ഉണ്ട്. പനയമ്പാല തെക്കേക്കരപ്പടിയിൽ നിന്നും ആരംഭിച്ച് ഇഞ്ചക്കുഴിയിലേക്കാണ് ആ റോഡ് എത്തിച്ചേരുന്നത്.
കറുകച്ചാലിന് ഈ പേര് ലഭിച്ചതിനേക്കുറിച്ച് പല അഭിപ്രായങ്ങൾ ഉണ്ട്. " വാൾ കഴുകി ചാൽ" എന്നതിൽ നിന്നാണ് ഈ പേര് വന്നത് എന്നാണ് ഒരു പക്ഷം. പഴയ കാലത്ത് കറുകച്ചാലും പരിസര പ്രദേശങ്ങളും ചേകവന്മാരെ കൊണ്ടു നിറഞ്ഞിരുന്നുവെന്നും, അവർ യുദ്ധത്തിനു ശേഷം വാൾ കഴുകിയിരുന്ന ചാൽ ആണു ഇതെന്നും, ക്രമേണ " വാൾ കഴുകി ചാൽ" ആണു കറുകച്ചാൽ ആയത് എന്നാണ് ഈ പക്ഷം. "കറുക", "ചാൽ" എന്നീ പദങ്ങൾ കൂട്ടിച്ചേർത്താണ് സഥലനാമം ഉണ്ടാക്കിയത് എന്നും ഒരു പക്ഷം ഉണ്ട്. എന്തായാലും ബസ്സ്സ്റ്റാന്റിന് അടുത്തായി ഒരു നീരൊഴുക്ക് കാണാനുണ്ട്.
ധാരാളം ക്ഷേത്രങ്ങളും, ക്രിസ്ത്യൻ പളളികളും ഇവിടെ ഉണ്ട്. ചമ്പക്കര ദേവീക്ഷേത്രം, നെത്തല്ലൂർ ദേവീക്ഷേത്രം, ചമ്പക്കര പള്ളി, കൂത്രപ്പള്ളി പള്ളി നെടുകുന്നംപള്ളി (എന്നിവയാണ് ഇവയിൽ പ്രധാനമായത്.
മലങ്കര കത്തോലിക്ക സഭയുടെ ശാന്തിപുരം സെന്റ് സ്‌റ്റീഫൻസ് പള്ളിയും ഈ പഞ്ചായത്തിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു. ആനിക്കാട്ടിലമ്മക്ഷേത്രം 5കി.മി അകെലെയാണ്.
പ്രശസ്തമായ " ശ്രീ രംഗം കളരി ചികിൽസാ കേന്ദ്രം" ഇവിടുത്തെ പ്രധാന ആകർഷണങ്ങളിൽ ഒന്നാണ്. കേരളത്തിന്റെ പാരമ്പര്യ ആയോധന കലയായ കളരിപ്പയറ്റ് ഇവിടെ പഠിപ്പിക്കുന്നു. പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു മർമ്മ ചികിൽസാ കേന്ദ്രവുമാണിത്.
കേരളത്തിലെ കോട്ടയം ജില്ലയിലെ ഒരു ചെറിയ ഗ്രാമമാണു കറുകച്ചാൽ. കോട്ടയം പട്ടണത്തിൽ നിന്നും 18 കി.മീ. അകലെയായി ഇതു സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നു. ഏറ്റവും അടുത്ത തീവണ്ടി ആഫീസ്, 15 കി. മീ അകലെ ചങ്ങനാശ്ശേരിയിൽ ആണ്.
ഒരു കാലത്ത് വയലുകൾ കൊണ്ട് നിറഞ്ഞിരുന്ന ഈ പ്രദേശത്ത് ഇപ്പോൾ റബറും കൊക്കോയും ആണ് പ്രധാന വിളകൾ .
ഭക്ഷണ വിഭവങ്ങൾക്ക് സ്വാദും മണവും നൽകുന്നതിനും ആയുർവേദ ഔഷധനിർമ്മാണത്തിനും ഉപയോഗിക്കുന്ന ഒരു സുഗന്ധവ്യഞ്ജനമാണ്‌ ഉലുവ. എന്ന് ഇംഗ്ലീഷിൽ അറിയപ്പെടുന്ന ഉലുവ മേത്തി എന്ന് ഹിന്ദിയിലും മേതിക, മെതി, ഗന്ധഫാല, വല്ലരി, കുഞ്ചിക എന്നീ പേരുകളിൽ സംസ്കൃതത്തിലും അറിയപ്പെടുന്നു. ലോകത്ത് ഏറ്റവുമധികം ഉലുവ ഉൽപാദിപ്പിക്കുന്ന രാജ്യം ഇന്ത്യയാണ്. ഇന്ത്യയിൽ കാശ്മീർ, പഞ്ചാബ്, മഹാരാഷ്ട്ര, തമിഴ്നാട് എന്നീ സംസ്ഥാനങ്ങളിലാണ് ഉലുവ പ്രധാനമായും കൃഷി ചെയ്യപ്പെടുന്നത്.
സസ്യകുടുബത്തിൽ - എന്ന ശാസ്ത്രീയനാമത്താൽ അറിയപ്പെടുന്ന ഉലുവ ഒരു വാർഷിക വിളയായിട്ടാണ്‌ കൃഷിചെയ്യുന്നത്. ഏകദേശം 60 സെന്റീ മീറ്റർ വരെ പൊക്കത്തിൽ വളരുന്നു. ഇലകൾ ഒരു പത്രകക്ഷത്തിൽ നിന്നും മൂന്ന് ഇലകളായി കാണുന്നു. പൂക്കൾ ചെറുതും മഞ്ഞ നിറത്തിലും ഉണ്ടാകുന്നു. വിത്തുകൾ നീളത്തിലുള്ള‍ കായ് കളിൽ ഉണ്ടാകുന്നു. ഒരു കായിൽ ഏകദേശം 10 മുതൽ 15 വരെ വിത്തുകൾ ഉണ്ടാകുന്നു. പാകമായ വിത്തുകൾക്ക് ബ്രൗൺ നിറമായിരിക്കും.
വാൾനട്ട് എന്ന ഇംഗ്ലീഷ് പേരും ജുഗ്ലാൻസ് റീജ്യ എന്ന ശാസ്ത്രനാമമുള്ള ആക്രോട്ട്ന്റെ സ്വദേശം ഇറാൻ ആണ്. അക്രോട്ട് എന്ന ഹിന്ദി നാമത്തിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. അക്ഷോഡം, അക്ഷോളം, മല ഉക എന്ന് സമാന നാമങ്ങൾ. ഫലം, ഇല, തോൽ, പരിപ്പ് തുടങ്ങിയ ഭാഗങ്ങൾ ആയുർവേദത്തിൽ ഔഷധമായി ഉപയോഗിക്കുന്നു. പരിപ്പിൽ നിന്ന് ലഭിക്കുന്ന എണ്ണ ചിത്രരചനയ്ക്കുള്ള ചായങ്ങൾ നിർമ്മിക്കുവാനുപയോഗിക്കുന്നു. ആക്രോട്ട് മരത്തിന്റെ തടി വളരെ ബലമുള്ളതാണ്
കലാകാരന്മാരുടെ ഇഷ്ടവിഷയമായിരുന്നു ജെറോം. ലത്തീൻസഭയിലെ നാലു വേദപാരംഗതന്മാരിലൊരാളായി, ഹിപ്പോയിലെ ആഗസ്തീനോസ്‍, മിലാനിലെ അംബ്രോസ് ഗ്രിഗോറിയോസ് ഒന്നാമൻ മാർപ്പാപ്പ എന്നിവർക്കൊപ്പം അദ്ദേഹത്തെ ചിത്രീകരിക്കുക പതിവാണ്. റോമൻ സഭയിലെ പുരോഹിതന്മാർക്കിടയിൽ ജെറോമിനുള്ള സ്ഥാനം എടുത്തുകാട്ടാൻ, കർദ്ദിനാളിന്റെ പദവിയിൽ, പിൽക്കാലത്ത് നിലവിൽ വന്ന വേഷചിഹ്നങ്ങളുടെ അകമ്പടിയോടെ അദ്ദേഹത്തെ ചിത്രീകരിക്കുക സാധാരണമാണ്. അലങ്കാരത്തിന് കുരിശും, തലയോടും, വിശുദ്ധഗ്രന്ഥവും മാത്രമുള്ള അറയിൽ അർത്ഥനഗ്നനായ താപസനായി ചിത്രീകരിക്കുമ്പോഴും, കർദ്ദിനാളിന്റെ പദവി സൂചിപ്പിക്കാൻ ചുവന്ന തോപ്പിയോ മറ്റെന്തെങ്കിലും ചിഹ്നമോ ചിത്രത്തിലെവിടെയെങ്കിലും ഉണ്ടായിരിക്കാൻ കലാകാരന്മാർ ശ്രദ്ധിച്ചു. ചിത്രങ്ങളിൽ പലപ്പോഴും അദ്ദേഹത്തോടൊപ്പം ഒരു സിംഹവും കാണാറുണ്ട്. ഏകാന്ത താപസനായി കഴിയവേ ഒരിക്കൽ ജെറോം ഒരു സിംഹത്തിന്റെ കാല്പത്തിയിൽ കയറിയിരുന്ന മുള്ള് എടുത്ത് മാറ്റി എന്ന മദ്ധ്യകാല കഥയെയാണ് ഇത്തരം ചിത്രങ്ങൾ പിന്തുടരുന്നത്.
ചിലപ്പോൾ ജ്ഞാനത്തിന്റെ ചിഹ്നമായ മൂങ്ങയും ജെറോമിന്റെ ചിത്രങ്ങളിൽ കാണാറുണ്ട്. എഴുത്തുസാമഗ്രികളും അന്ത്യവിധിയുടെ കാഹളവും ഒപ്പം ചേർത്തും ജെറോമിന്റെ ചിത്രങ്ങളുണ്ട്.
373-ആം ആണ്ടിൽ ത്രേസ്, ഏഷ്യാമൈനർ എന്നിവിടങ്ങൾ വഴി ചില സുഹൃത്തുക്കൾക്കൊപ്പം ജെറോം വടക്കൻ സിറിയയിലെത്തി. ഏറെക്കാലം അദ്ദേഹം താമസിച്ചത് അന്തിയോക്കിയയിലാണ്. അവിടെവച്ച് അദ്ദേഹത്തിന്റെ സുഹൃത്തുക്കളിൽ ചിലർ, കാലാവസ്ഥയുടെ കാഠിന്യം സഹിക്കാഞ്ഞ് മരിച്ചു. ജെറോം തന്നെ ഒന്നിലേറെ വട്ടം ഗുരുതരമായ രോഗാവസ്ഥയിലായി. അത്തരം അവസ്ഥകളിലൊന്നിൽ അദ്ദേഹത്തിന്, സിസറോയുടേയും വിർജിലിന്റേയും രചനകൾ പോലുള്ള മതേതര സാഹിത്യം ആസ്വദിക്കുന്നത് നിർത്തി ദൈവികവിഷയങ്ങളുടെ പഠനത്തിൽ ശ്രദ്ധകേന്ദ്രീകരിക്കുവാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുന്ന ഒരു ദർശനമുണ്ടായി. മരണാനന്തരം നിത്യവിധിയാളന്റെ മുൻപിൽ താൻ നിൽക്കുന്നതായാണ് ജെറോം കണ്ടത്. സ്വന്തം ജീവിതത്തെ ന്യായീകരിക്കാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടതനുസരിച്ച് താൻ ക്രിസ്ത്യാനിയാണെന്ന് അദ്ദേഹം ബോധിപ്പിച്ചു. "നീ നുണപറയുന്നു; നീ ക്രിസ്ത്യാനിയല്ല, സിസറോണിയനാണ്" എന്ന ശകാരവും തുടർന്ന് ബോധം കെടുത്തും വിധമുള്ള ചാട്ടവാറടിയുമാണ് ഇതിനു പ്രതികരണമായി ന്യായാസനത്തിൽ നിന്ന് കിട്ടിയത്. ഇതേതുടർന്ന് വർഷങ്ങളോളം ജെറോം ക്ലാസിക്കുകൾ വായിക്കുന്നത് നിർത്തി ബൈബിളിന്റെ തീവ്രപഠനത്തിൽ മുഴുകി.
382-ആം ആണ്ടിൽ പുതിയനിയമത്തിന്റെ വീറ്റസ് ലാറ്റിന എന്ന പേരിലറിയപ്പെട്ടിരുന്ന പഴയ ലത്തീൻ പരിഭാഷയുടെ പരിഷ്കരണത്തിലാണ് ജെറോം 'വുൾഗേയ്റ്റ്' തുടങ്ങിയത്. പിന്നീട് 390-ൽ ആരംഭിച്ച എബ്രായ ബൈബിൾ പരിഭാഷ പൂർത്തിയായത് 405-ലാണ്. വൾഗെയ്റ്റിനു മുൻപുള്ള പഴയനിയമപരിഭാഷകളെല്ലാം ഗ്രീക്ക് സെപ്ത്വജിന്റിനെ ആശ്രയിച്ചായിരുന്നു. ജെറോം തന്റെ പരിഭാഷക്ക് പഴയനിയമത്തിന്റെ എബ്രായ മൂലത്തെ ആധാരമാക്കിയത്, ഗ്രീക്ക് പരിഭാഷയായ സെപ്ത്വജിന്റിനെ ദൈവനിവേശിതരചനയായി കരുതിയിരുന്ന ഹിപ്പോയിലെ അഗസ്റ്റിൻ ഉൾപ്പെടയുള്ളവരുടെ ഉപദേശത്തെ മറികടന്നാണ്. എന്നാൽ ജെറോമിന്റ് പരിഭാഷ എബ്രായ മൂലത്തെ ആശ്രയിക്കുന്നത് ഏതളവുവരെയാണെന്നതിനെക്കുറിച്ചും അദ്ദേഹത്തിന്റെ എബ്രായ ഭാഷാജ്ഞാനത്തെക്കുറിച്ചുതന്നെയും ആധുനിക പണ്ഡിതന്മാർ ചോദ്യങ്ങൾ ഉന്നയിച്ചിട്ടുണ്ട്. ജെറോമിന്റെ "എബ്രായഭാഷയിൽ നിന്നുള്ള" പഴയനിയമപരിഭാഷ മുഖ്യമായും ഒരിജന്റെ ഹെക്സാപ്ലായിലെ ഗ്രീക്ക് പാഠത്തെ ആശ്രയിച്ചുള്ളതാണെന്ന് ചൂണ്ടിക്കാണിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.
എ.ഡി. 347 മുതൽ 420 വരെ ജീവിച്ചിരുന്ന പ്രമുഖ ക്രൈസ്തവ പണ്ഡിതനും താപസനുമായിരുന്നു ജെറോം. ഇംഗ്ലീഷ്: . ലത്തീൻ: കിഴക്കൻ യൂറോപ്പിലെ സ്ട്രിഡോയിലാണ് അദ്ദേഹം ജനിച്ചതെന്നു കരുതുന്നു. അപാരമായ പാണ്ഡിത്യവും ഭാഷാജ്ഞാനവും അദ്ദേഹത്തെ ശ്രദ്ധേയനാക്കി. ജെറോമിൻറെ മുഖ്യസംഭാവനയെന്നു കരുതുന്നത് ബൈബിളിന്റെ, 'വുൾഗാത്ത' എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധമായ ലത്തീൻ പരിഭാഷയാണ്. കത്തോലിക്കാ സഭ ജെറോമിനെ വിശുദ്ധപദവിയിൽ വണങ്ങുകയും വേദപാരംഗതന്മാരുടെ പട്ടികയിൽ പെടുത്തി ബഹുമാനിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. 'വൾഗെയ്റ്റ്' ബൈബിൾ പരിഭാഷക്ക് ഇന്നും കത്തോലിക്കാസഭ പ്രാമാണികത കല്പിക്കുന്നു. പൗരസ്ത്യ ഓർത്തഡോക്സ് സഭ യും ജെറോമിനെ വിശുദ്ധനായി അംഗീകരിക്കുന്നു. സ്ട്രിഡോണിയത്തിലെ ജെറോം, അനുഗൃഹീതനായ ജെറോം എന്നീ പേരുകളിലാണ് ആ സഭയിൽ അദ്ദേഹം അറിയപ്പെടുന്നത്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ അനുസ്മരണദിനം സെപ്റ്റംബർ 30 ആണ്.
അലക്സാൻഡ്രിയയിലെ വേദവിദ്യാലയത്തിൽ ജെറോം അന്ധനായിരുന്ന വേദാദ്ധ്യാപകൻ ദിതീമൂസ് ഹോശെയായുടെ പ്രവചനങ്ങൾ വ്യാഖ്യാനിക്കുന്നതു ശ്രവിച്ചു. മുപ്പതുവർഷം മുൻപ് മരിച്ച മഹാതാപസൻ ഈജിപ്തിലെ അന്തോനീസിന്റെ അപദാനങ്ങളും ദിതീമൂസ് ജെറോമിന് വർണ്ണിച്ചുകൊടുത്തു. നൈട്രിയൻ മരുഭൂമിയിലെത്തിയ അദ്ദേഹം "കർത്താവിന്റെ ആ നഗരത്തിൽ" താപസസമൂഹങ്ങളുടെ ചിട്ടയോടുകൂടിയ ജീവിതം ആദരവോടെ നിരീക്ഷിച്ചു. എന്നാൽ അവർക്കിടയിലും ജെറോം "ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്ന സർപ്പങ്ങളെ" കണ്ടു. അപ്പോഴേക്ക് പാഷണ്ഡത കല്പ്പിക്കപ്പെട്ട അലക്സാണ്ഡ്രിയയിലെ ഒരിജന്റെ ആശയങ്ങൾ പിന്തുടരുന്നവരെയാണ് അദ്ദേഹം ഇങ്ങനെ വിശേഷിപ്പിച്ചത്. 388-ആം ആണ്ടിലെ ഗ്രീഷ്മകാലത്ത് പലസ്തീനയിലെത്തിയ ജെറോം അവശേഷിച്ച ജീവിതകാലം ബെത്‌ലഹേമിനടുത്ത് ഒരു പർണ്ണശാലയിൽ താപസജീവിചം നയിച്ചു. ആത്മീയപുത്രിമാരായ പൗളയ്ക്കും യുസ്റ്റോക്കിയത്തിനും പുറമേ മറ്റു ചില സുഹൃത്തുക്കളും ഒപ്പമുണ്ടായിരുന്നു.
ഏറെ പ്രചാരം ലഭിച്ച കത്തുകൾ ധാർമ്മികമായ ആഹ്വാനങ്ങൾ അടങ്ങുന്നവയാണ്. താപസജീവിതത്തിന്റെ മഹത്ത്വം വർണ്ണിച്ച് ഹീലിയോഡൊറസിന് എഴുതിയ 14-ആം ലേഖനം കാന്യാവസ്ഥയെ പുകഴ്ത്തി ആത്മീയപുത്രി യൂസ്റ്റോക്കിയമിന് എഴുതിയ 22-ആം ലേഖനം, പൗരോഹിത്യത്തിന്റെ ചുമതലകൾ വിവരിച്ച് ഹീലിയോഡോറസിന്റെ അനന്തരവൻ നെപ്പോഷിയന് എഴുതിയ 52-ആം ലേഖനം, വിശുദ്ധഗ്രന്ഥപഠനത്തെക്കുറിച്ച് പൗളീനോസിനെഴുതിയ 53-ആം ലേഖനം, സ്വന്തം പരിഭാഷാ രീതിയെ ന്യായീകരിച്ച് പമ്മാക്കിയൂസിനെഴുതിയ 57-ആം ലേഖനം, അക്രൈസ്തവലേഖകന്മാരിൽ നിന്നുള്ള ഉദ്ധരണികൾ ഉപയോഗിക്കുന്ന തന്റെ പതിവിനെ ന്യായീകരിച്ച് റോമിലെ പ്രഭാഷകനായിരുന്ന മാഗ്നസിനെഴുതിയ 70-ആം ലേഖനം, പൗളയുടെ മരുമകൾ ലായെറ്റക്ക് അവളുടെ മകളെ സന്യാസിനിയുടെ ജീവിതാവസ്ഥയിൽ എത്താൻ കഴിയും വിധം വളർത്തേണ്ടത് എങ്ങനെയെന്ന് ഉപദേശിച്ച് എഴുതിയ 107-ആം ലേഖനം തുടങ്ങിയവ പ്രധാനമാണ്.
378-379-ൽ അന്തിയോക്കിയയിൽ മടങ്ങിയെത്തിയ ജെറോമിന് പൗളീനോസ് മെത്രാൻ പുരോഹിത്യം നൽകി. തന്റെ സംന്യാസജീവിതത്തിന് ഇത് വിരാമമിടുകയില്ല എന്ന ഉറപ്പുവാങ്ങിയാണ് ജെറോം ഇതിന് അരമനസ്സോടെയാണെങ്കിലും വഴങ്ങിയത്. താമസിയാതെ കപ്പദോച്ചിയൻ പിതാക്കന്മാരിൽ ഒരാളായിരുന്ന നസിയാൻസസിലെ ഗ്രിഗറിയുടെ കീഴിൽ ബൈബിൾ പഠനത്തിന് കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിളിലേക്കുപോയ ജെറോം അവിടെ രണ്ടുവർഷം കഴിഞ്ഞു; തുടർന്നുള്ള മൂന്നുവർഷം ജെറോം ഒന്നാം ഡമാസ്യൂസ് മാർപ്പാപ്പയുടെ കാര്യദർശിയായി റോമിലായിരുന്നു. അന്തിയോക്കിയായിലെ മതഭിന്നത അവസാനിപ്പിക്കാൻ ഉദ്ദേശിച്ചുള്ള 382-ലെ സൂനഹദോസിൽ പങ്കെടുക്കാൻ ക്ഷണം കിട്ടി റോമിലെത്തിയ ജെറോം ക്രമേണ മാർപ്പാപ്പായുടെ വിശ്വസ്തന്മാരിലൊരാളായി മാറുകയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ അലോചനാസംഘത്തിലെ പ്രമുഖരിലൊരാളായി അവിടെ തുടരുകയുമാണ് ചെയ്തത്.
റോമിൽ കുലീനകുടുംബങ്ങളിൽ പെട്ട അഭ്യസ്തവിദ്യരായ ഒരുപറ്റം പട്രീഷ്യൻ വനിതകൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ അനുയായികളായി. വിധവകളായ മാർസെല്ല, പൗള; അവരുടെ മക്കൾ ബ്ലെസില്ല, യുസ്റ്റോക്കിയം എന്നിവർ അവരിൽ പ്രമുഖരായിരുന്നു. ജെറോമിന്റെ ആശയങ്ങളുടെ സ്വാധീനത്തിൽ ആ വനിതകൾ സംന്യാസജീവിതത്തിൽ തത്പരരായതും സംന്യാസേതരപൗരോഹിത്യത്തിനു നേരെയുള്ള ജെറോമിന്റെ നിശിതവിമർശനങ്ങളും, റോമിലെ പുരോഹിതപ്രമുഖന്മാരേയും അവരുടെ പിന്തുണക്കാരേയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശത്രുക്കളാക്കി. 384-ആം വർഷം ആശ്രയദാതാവായിരുന്ന ഡമാസ്യൂസ് മാർപ്പാപ്പയുടെ മരണത്തിനുശേഷം ജെറോമിന്റെ ശത്രുക്കൾ അദ്ദേഹത്തിനെതിരെ തിരിഞ്ഞു. സുഹൃദ്‌വലയത്തിലെ വനിത പൗളയുമായി അദ്ദേഹത്തിന് ആനുചിതമായ ബന്ധമുണ്ടെന്ന് അവർ ആരോപിച്ചു. താമസിയാതെ റോമിലെ പദവികൾ ഉപേക്ഷിച്ച് അദ്ദേഹത്തിന് അവിടം വിട്ടുപോകേണ്ടി വന്നു.
ഒരു എബ്രായ ക്രൈസ്തവന്റെ കീഴിൽ പഠിച്ച് എബ്രായ ഭാഷയിൽ അവഗാഹം നേടിയ ജെറോം, പഴയനിയമത്തിന്റെ ദൈവനിവേശിതമായ പാഠം സെപ്ത്വജിന്റല്ല എബ്രായ മൂലമാണ് എന്നു വാദിച്ചു. അക്കാലത്തെ ക്രൈസ്തവസഭയിൽ ഇത് അസാധാരണമായ നിലപാടായിരുന്നെങ്കിലും 'വൾഗെയ്റ്റ്' പരിഭാഷക്ക് കാലക്രമത്തിൽ കത്തോലിക്കാസഭയിൽ സ്വീകാര്യത കിട്ടി. 'വൾഗെയ്റ്റ്' പരിഭാഷ ജെറോമിന്റെ എബ്രായഭാഷാജ്ഞാനത്തിന്റെ ഫലമാണെണെന്നാണ് പരമ്പരാഗത നിലപാട്. ആ നിലയ്ക്കുനോക്കുമ്പോൾ, ക്രിസ്തീയലോകം എബ്രായഭാഷാപഠനത്തിന് പിന്നീടു നൽകിയ പ്രാധാന്യത്തിന്റെ പ്രചോദകൻ ജെറോമായിരുന്നെന്നു പറയാം. അതേസമയം ജെറോമിന്റെ എബ്രായഭാഷാജ്ഞാനത്തെ ചോദ്യം ചെയ്യുന്ന ആധുനിക ഗവേഷകന്മാരിൽ ചിലർ വൾഗെയ്റ്റിന് ജെറോം ആശ്രയിച്ചത് ഒരിജന്റെ ഹെക്സാപ്ലയിലെ ഗ്രീക്ക് പാഠമാണെന്ന് വാദിക്കുന്നു.
എന്നാൽ ജെറോമിന്റെ ചരിത്രരചനകളിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനമായത് 392-ൽ ബെത്‌ലഹേമിൽ വച്ച് എഴുതിയ ക്രിസ്തീയലേഖകന്മാരെക്കുറിച്ചുള്ള എന്ന ഗ്രന്ഥമാണ്. ഈ കൃതിയുടെ ക്രമീകരണവും പേരുതന്നെയും സ്യൂട്ടോണിയസ് എഴുതിയ പന്ത്രണ്ടു സീസർമാരുടെ ജീവിതം എന്ന കൃതിയെ ആശ്രയിച്ചുള്ളതാണ്. പത്രോസ് അപ്പസ്തോലൻ മുതൽ താൻ വരെയുള്ള 135 എഴുത്തുകാരുടെ ലഘുജീവചരിത്രങ്ങളും സാഹിത്യക്കുറിപ്പുകളുമാണ് ഈ കൃതിയിലുള്ളത്. ആദ്യത്തെ 78 എഴുത്തുകാരുടെ കാര്യത്തിൽ ജെറോം യൂസീബിയസിന്റെ സഭാചരിത്രത്തെ മുഖ്യമായും ആശ്രയിക്കുന്നു. അർണൊബിയസിലും ലാക്റ്റാന്റിയസിലും തുടങ്ങുന്ന രണ്ടാം ഭാഗത്തിൽ ജെറോം സ്വന്തം അറിവിനേയും മറ്റു പാശ്ചാത്യലേഖകൻമാരെയും ആശ്രയിക്കുന്നു.
ഇക്കാലത്ത്, താപസന്റെ പ്രായശ്ചിത്ത ജീവിതം ലക്‌ഷ്യമാക്കി ജെറോം അന്തിയോക്കിയക്ക് തെക്കുപടിഞ്ഞാറുള്ള കാൽസിസ് മരുഭൂമിയിൽ കുറേക്കാലം താമസിച്ചു. വേറേയും ധാരാളം താപസന്മാർ അവിടെയുണ്ടായിരുന്നു. അവിടേയും അദ്ദേഹം എഴുത്തും വായനയും തുടർന്നു. പരിവർത്തിതനായ ഒരു യഹൂദന്റെ സഹായത്തോടെ അദ്ദേഹം എബ്രായ ഭാഷ പഠിക്കാൻ തുടങ്ങിയത് അവിടെവച്ചാണ്. അന്തിയോക്കിയയിലെ യഹൂദവംശജരായ ക്രിസ്ത്യാനികളുമായി ജെറോം എഴുത്തുകുത്തുകൾ നടത്തുകയും പുതിയനിയമത്തിന്റെ അംഗീകൃത സം‌ഹിതയിലുൾപ്പെട്ട മത്തായിയുടെ സുവിശേഷത്തിന്റെ സ്രോതസ്സായി അവർ കണക്കാക്കിയിരുന്ന "എബ്രായരുടെ സുവിശേഷം" എന്ന അകാനോനിക രചനയിൽ താത്പര്യം കാട്ടുകയും ചെയ്തു.
420-ആമാണ്ട് സെപ്റ്റംബർ 30-ന് ജെറോം ബെത്‌ലഹേമിൽ മരിച്ചു. അക്വിറ്റേയ്നിലെ പ്രോസ്പറുടെ ദിനവൃത്താന്തത്തിൽ ഈ തിയതി രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. ബെത്‌ലഹമിലാണ് ജെറോമിന്റെ ഭൗതികാവശിഷ്ടം ആദ്യം സംസ്കരിക്കപ്പെട്ടത്. പിന്നീടത് റോമിലെ വിശുദ്ധമാതാവിന്റെ മഗിയോർ ബസിലിക്കായിലേക്ക് അത് മാറ്റപ്പെട്ടതായി പറയുന്നുണ്ടെങ്കിലും ഭൗതികാവശിഷ്ടത്തിന്റെ അംശങ്ങൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്നതായി അവകാശപ്പെടുന്ന മറ്റുദേവാലയങ്ങളും പാശ്ചാത്യലോകത്തുണ്ട്. ഇറ്റലിയിൽ നേപ്പിയിലെ ഭദ്രാസനവും സ്പെയിനിലെ രാജാക്കന്മാരുടെ കൊട്ടാരങ്ങളിൽ ഒന്നായിരുന്ന എസ്കോറിയലും ജെറോമിന്റെ ശിരസ് ഉൾക്കൊള്ളുന്നതായി അവകാശപ്പെടുന്നുണ്ട്.
ഗർവിഷ്ഠനും എതിരാളികളെ പ്രതിപക്ഷബഹുമാനമില്ലാതെ വിലകുറച്ചുകാട്ടുന്നവനുമെന്ന് ജെറോം വിമർശിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. അദ്ദേഹവും ഏറെ ആക്രമിക്കപ്പെട്ടു. വായിച്ചിട്ടുള്ളതായി അവകാശപ്പെട്ട പുസ്തകങ്ങൾ പലതും ജെറോം കണ്ടിട്ടുപോലുമില്ലെന്ന് റൂഫിനസ് ചൂണ്ടിക്കാട്ടി. കുപ്രസിദ്ധമായൊരുദാഹരണം പൈതഗോറസിന്റെ കൃതികൾ വായിച്ചെന്ന ജെറോം അവകാശപ്പെട്ടതാണ്. പൈതഗോറസ് ഒന്നും എഴുതിയിട്ടില്ലെന്ന് റൂഫിനസ് ചൂണ്ടിക്കാട്ടിയപ്പോൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ സിദ്ധാന്തങ്ങളെക്കുറിച്ച് തത്ത്വചിന്തകൻ ബ്രൂട്ടസ് എഴുതിയതാണ് താൻ വായിച്ചതെന്ന് ജെറോം തിരുത്തി. എന്നാൽ ബ്രൂട്ടസിന്റെ തന്നെ രചനകൾ നൂറ്റാണ്ടുകൾക്കുമുൻപേ നഷ്ടമായിരുന്നു.
ജെറോമിന്റെ കത്തുകൾ അവയുടെ വിഷയവൈവിദ്ധ്യവും ശൈലീഗുണവും മൂലം അദ്ദേഹത്തിന്റെ രചനാസഞ്ചയത്തിന്റെ ഏറ്റവും ആകർഷകമായ ഭാഗമായിരിക്കുന്നു. കത്തുകളിൽ പണ്ഡിതോചിതമായ ചർച്ചകളിൽ ഏർപ്പെടുകയും, മനഃസാക്ഷിയെ സംബന്ധിക്കുന്ന പ്രശ്നങ്ങൾ കൈകാര്യം ചെയ്യുകയും, ആകുലർക്ക് ആശ്വാസം പകരുകയും, സുഹൃത്തുക്കളുമായി മധുരഭാഷണം നടത്തുകയും, തിന്മയും അഴിമതിയും നിറഞ്ഞ യുഗത്തിനെതിരെ ആഞ്ഞടിക്കുകയും, ലോകപരിത്യാഗം ഉപദേശിക്കുകയും, ദൈവശാസ്ത്രത്തിലെ എതിരാളികളോടിടയുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ ജെറോം സ്വന്തം മനസ്സിന്റേതെന്ന പോലെ ജീവിച്ച കാലഘട്ടത്തിന്റേയും വിശേഷതകൾ പ്രതിഫലിപ്പിച്ചു.
ഈജിപ്ഷ്യൻ താപസപാരമ്പര്യത്തെക്കുറിച്ചുള്ള എന്ന കൃതി അന്ത്യോക്യയിലേക്കുള്ള ആദ്യയാത്രയിൽ എഴുതിയതാണ്.
പഴയനിയമത്തിലെ എബ്രായ മൂലം ലഭ്യമല്ലാത്ത ഗ്രന്ഥങ്ങളെ എബ്രായമൂലമുള്ള പൂർവകാനോനിക ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ നിന്ന് വ്യത്യമായി കണ്ട ജെറോമിന് എബ്രായ മൂലത്തിൽ ഇല്ലാത്ത ഗ്രന്ഥങ്ങളോട് മതിപ്പ് കുറവായിരുന്നു. തോബിത്, യൂദിത്ത് പുസ്തകങ്ങൾക്ക് അദ്ദേഹമെഴുതിയ അവതാരിക തന്നെ ഇതിനു തെളിവാണ്. സാമുവേലിന്റെ പുസ്തകങ്ങൾക്കെഴുതിയ അവതാരികയിലും ഈ നിലപാട് പ്രതിഫലിക്കുന്നുണ്ട്. പ്രാചീന ഗ്രീക് പരിഭാഷയായ സെപ്ത്വജിന്റിൽ മാത്രമുള്ള അത്തരം പുസ്തകങ്ങളെ അദ്ദേഹം തന്റെ പരിഭാഷയിൽ ഒരു പ്രത്യേക വിഭാഗമാക്കി അപ്പോക്രിഫ എന്നു വിളിച്ചു.
385-ആം ആണ്ട് ഓഗസ്റ്റ് മാസം സഹോദരൻ പൗളീനിയാനൂസിനും അനേകം സുഹൃത്തുക്കൾക്കുമൊപ്പം ജെറോം അന്ത്യോക്കിയയിലെത്തി. തങ്ങളുടെ ശിഷ്ടജീവിതം വിശുദ്ധനാട്ടിൽ ചെലവഴിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചിരുന്ന പൗളയും യുസ്റ്റോക്കിയവും താമസിയാതെ അദ്ദേഹത്തിനൊപ്പം ചേർന്നു. ജെറോം അവർക്ക് ആത്മീയോപദേഷ്ടാവായി. അന്ത്യോക്യയിലെ മെത്രാൻ പൗളീനൂസിനൊപ്പം തീർത്ഥാടകരായി അവർ യെരുശലേം, ബെത്‌ലഹേം, എന്നിവിടങ്ങളും ഗലീലായിലെ വിശുദ്ധസ്ഥലങ്ങളും സന്ദർശിച്ചു. താപസജീവിതത്തിലെ ധീരന്മാരുടെ നാടായി കരുതപ്പെട്ടിരുന്ന ഈജിപ്തും അവർ സന്ദർശിച്ചു.
റോമിൽ കുറേ വർഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞ ശേഷം ജെറോം സുഹൃത്ത് ബൊണോസസിനൊപ്പം ഗോളിലേക്ക് പോയി ഇന്ന് തെക്കുപടിഞ്ഞാറൻ ജർമ്മനിയിൽ പെടുന്ന ട്രീയർ എന്ന സ്ഥലത്ത് താമസമാക്കി. മതവിഷയങ്ങളുടെ ഗൗരവപൂർവമുള്ള പഠനം അദ്ദേഹം തുടങ്ങിയത് ഇക്കാലത്താണ്. റൂഫിനസ് എന്ന സുഹൃത്തിനുവേണ്ടി പോയ്ട്യേയിലെ ഹിലരിയുടെ സങ്കീർത്തനവ്യാഖ്യാനം അദ്ദേഹം പകർത്തിയെഴുതി. തുടർന്ന് റൂഫിനസിനൊപ്പം ഏതാനും വർഷങ്ങൾ ജെറോം അക്വെലയിൽ താമസമാക്കി. അവിടെ ക്രിസ്ത്യാനികളുടെ ഒരു സുഹൃദ്‌വലയം അദ്ദേഹത്ത കേന്ദ്രമാക്കി രൂപം കൊണ്ടു.
ചരിത്രരചനയിലെ ജെറോമിന്റെ ആദ്യസം‌രംഭം കേസറിയായിലെ യൂസീബിയസിന്റെ വിശ്വചരിത്രനാളാഗമം രണ്ടാം ഭാഗത്തിന്റെ പരിഭാഷയായിരുന്നു. 325 മുതൽ 379 വരെയുള്ള വർഷങ്ങളിലെ ചരിത്രം പറയുന്ന ഒരനുബന്ധവും ഉൾപ്പെടുത്തിയ ഈ പരിഭാഷ ജെറോം നിർവഹിച്ചത് 380-ൽ കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിളിൽ വച്ചാണ്. യുസീബിയത്തിന്റെ മൂലത്തിലുണ്ടായിരുന്നതും ജെറോം തന്നെ വരുത്തിവച്ചതുമായ അബദ്ധങ്ങൾ ഉണ്ടെങ്കിലും വിലപ്പെട്ട ഒരു രചനയാണിത്. പിൽക്കാലചരിത്രകാരന്മാർക്ക് ഇത് ആശ്രയവും പ്രേരണയുമായി.
ക്രി.വ. 360-ലോ 366-ലോ, സുഹൃത്ത് ബൊണോസസിനൊപ്പം പ്രസംഗകലയും തത്ത്വശാസ്ത്രവും പഠിക്കാൻ അദ്ദേഹം റോമിലെക്ക് പോയി. അവിടെ, വൈയാകരണൻ ഡൊണാറ്റസിന് ശിഷ്യപ്പെട്ട ജെറോം, ഗ്രീക്ക്, ലത്തീൻ ഭാഷകളിൽ അവഹാഗം നേടി. റോമിൽ വിദ്യാർത്ഥിയായിരിക്കെ പാപത്തിന്റേയും പശ്ചാത്താപത്തിന്റേയും നാളുകളിലൂടെ ജെറോം കടന്നുപോയി. മനഃസാക്ഷിയെ സമാധാനിപ്പിക്കാൻ ഞായറാഴ്ചകളിൽ കാറ്റകോമ്പുകളിൽ രക്തസാക്ഷികളുടെ ശവകുടീരങ്ങൾ സന്ദർശിക്കുന്നത് അദ്ദേഹം പതിവാക്കി.
ഇക്കാലത്ത് മറ്റു ജോലികൾക്കിടയിൽ ജെറോം ബൈബിളിന്റെ പഴയ ലത്തീൻ പരിഭാഷയുടെ പരിഷ്കരണത്തിന് തുടക്കമിട്ടു. ഗ്രീക്ക് മൂലത്തെ ആശ്രയിച്ചുള്ള പുതിയനിയമപരിഭാഷയായിരുന്നു ആദ്യം. പുരാതന ഗ്രീക്ക് പരിഭാഷയായ സെപ്ത്വജിന്റിനെ ആശ്രയിച്ചുള്ള പഴയ സങ്കീർത്തനപരിഭാഷയുടെ പരിഷ്കരണമായിരുന്നു പിന്നെ. ജെറോമിന്റെ ഏറ്റവും ശ്രദ്ധേയമായ സംഭാവനയായി കരുതപ്പെടുന്ന 'വൾഗെയ്റ്റ്' ബൈബിൾ പരിഭാഷയുടെ തുടക്കം ഇതായിരുന്നു. ഈ സം‌രംഭം പൂർത്തിയാകാൻ ഏറെ വർഷങ്ങളെടുത്തു.
തന്റെ പരിഭാഷാ യത്നത്തിൽ ജെറോം യഹൂദ പന്ധിതന്മാരുടെ സഹായം തേടിയിരുന്നു. അതിന്റെ പേരിൽ വൾഗെയ്റ്റിന്റെ വിശ്വനീയത ആദ്യമൊക്ക പലരും ചോദ്യം ചെയ്തിരുന്നു. ജെറോമിന്റെ പരിഭാഷയെ ക്രിസ്തുമതത്തിനെതിരായ യഹൂദനിലപാടുകൾ സ്വാധീനിച്ചിട്ടുണ്ട് എന്നാണ് ആരോപിക്കപ്പെട്ടത്. ഒടുവിൽ അഗസ്റ്റിനെപ്പോലെയുള്ള അംഗീകൃത പന്ധിതന്മാരുടെ പിന്തുണ മൂലം വൾഗെയ്റ്റ് സ്വീകരിക്കപ്പെട്ടു.
ബൈബിൾ പരിഭാഷ പൂർത്തിയാക്കിയതിനെ തുടർന്ന് മരണം വരെയുള്ള പതിനഞ്ചുവർഷം ജെറോം, ബൈബിൾ ഗ്രന്ഥങ്ങളുടെ അനേകം വ്യാഖ്യാനങ്ങൾ എഴുതി. ഇവയിൽ പലതിനും തന്റെ പരിഭാഷയിലെ തെരഞ്ഞെടുപ്പുകളെ അദ്ദേഹം നീതീകരിച്ചു. യഹൂദപാരമ്പര്യം പിന്തുടരുന്ന ഈ വ്യാഖ്യാങ്ങൾ, ഫിലോയുടേയും മറ്റും വ്യാഖ്യാനങ്ങളെപ്പോലെ, ഗ്രന്ഥപാഠങ്ങളിൽ അന്യാപദേശപരവും ഗൂഢാത്മകവുമായ അർത്ഥം അന്വേഷിച്ചു.
റോമാസാമ്രാജ്യത്തിലെ പ്രവിശ്യകളായിരുന്ന പന്നോനിയ, ഡാൽമേഷ എന്നിവയുടേയും ഇറ്റലിയുടേയും ഇടയിൽ, അക്വലെയക്ക് സമീപമുള്ള സ്ട്രിഡോൻ എന്ന സ്ഥലത്താണ് ജെറോം ജനിച്ചത്. ഇലിറിയൻ ക്രിസ്ത്യാനികളായിരുന്നു മാതാപിതാക്കളെങ്കിലും ശൈവവത്തിനുശേഷമാണ് ജെറോം ജ്ഞാനസ്നാനപ്പെട്ടത്.
തത്ത്വചിന്തയിലെന്നതിനേക്കാൾ ഉത്തമതപോജീവിതത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ചിന്തയിലാണ് ജെറോം താത്പര്യം കാട്ടിയത്. അദ്ദേഹത്തെ നിശിതമായി വിലയിരുത്താൻ മാർട്ടിൻ ലൂഥറെ പ്രേരിപ്പിച്ചത് ഇതാണ്. ജെറോമിന്റെ രചനകൾ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റുകൾ പൊതുവേ അംഗീകരിക്കുന്നില്ല.
ടി. മുഹമ്മദ് യൂസഫിന്റെ കണ്ടം ബെച്ച കോട്ട്, ചെറുകാടിന്റെ നമ്മളൊന്ന്, കെ.ടി. മുഹമ്മദിന്റെ വെള്ളപ്പൊക്കം, തോപ്പിൽ ഭാസിയുടെ യുദ്ധകാണ്ഡം എന്നീ നാടകങ്ങളിലെ ഗാനങ്ങൾക്കും സംഗീതം പകർന്നു. പി. ഭാസ്കരന്റെ തിരമാല എന്ന ചിത്രത്തിൽ വിമൽകുമാർ എന്ന സംഗീതസംവിധായകന്റെ സഹായിയായിട്ടാണ് സിനിമയിൽ എത്തിയത്. രാമു കാര്യാട്ട് സംവിധാനം ചെയ്ത മിന്നാമിനുങ്ങിലൂടെയാണ് സ്വതന്ത്ര സംഗീത സംവിധായകനായി മാറിയത്. തുടർന്ന് രണ്ടു പതിറ്റാണ്ടു കാലം മലയാള സിനിമാ സംഗീത ലോകത്ത്‌ മികച്ച സംഭാവനകൾ കാഴ്ചവെച്ചു. ഈ കാലയളവിൽ ആ അനുഗൃഹതീനിൽ നിന്നും മലയാളിക്ക് ലഭിച്ച ഈണങ്ങൾ നിത്യ ഹരിതങ്ങളാണ്. യേശുദാസിനെക്കൊണ്ട് ആദ്യമായി ഒരു ഹിറ്റ് ഗാനം പാടിച്ചതും എസ്. ജാനകിയുടെ ശബ്ദത്തിന്റെ തരളിത കണ്ടെത്തിയതും ബാബുരാജാണ്. അവസാനത്തെ ഗാനം ദ്വീപ് എന്ന ചിത്രത്തിലെ 'കടലേ. നീലക്കടലേ' എന്നതായിരുന്നു. നൂറിലധികം ചിത്രങ്ങളിലായി അറുനൂറോളം ഗാനങ്ങൾക്ക് ഈണം പകർന്നു.
മലയാള സിനിമയിലെ പ്രമുഖനായ സംഗീത സംവിധായകനായിരുന്നു എം എസ് ബാബുരാജ്. കോഴിക്കോട്ടുകാരനായ ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ മുഴുവൻ പേര് മുഹമ്മദ് സബീർ ബാബുരാജ് എന്നാണ്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഗാനങ്ങൾ വിസ്മരിക്കാതെ മലയാളികൾ ഓമനിക്കുന്നുണ്ട്. ഗസലുകളുടേയും മലബാർ മാപ്പിളപ്പാട്ടിന്റെയുംഹിന്ദുസ്ഥാനി സംഗീതത്തിന്റെയും ശ്രുതിമാധുരി മലയാളചലച്ചിത്രഗാനങ്ങളിൽ ആദ്യമായി ചേർത്തു തുടങ്ങിയതു അദ്ദേഹമായിരുന്നു. ഹിന്ദുസ്ഥാനി രാഗങ്ങൾ അന്യമായിരുന്ന ആ കാലഘട്ടത്തിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഗാനങ്ങളിലൂടെ മലയാളചലച്ചിത്രരംഗം പുതിയ ഭാവുകത്വത്തിലെത്തി അദ്ദേഹത്തിന്റെ പുതിയസംഗീതലോകം വയലാർ രാമവർമ്മ, പി. ഭാസ്കരൻ തുടങ്ങിയ ഗാനരചയിതാക്കൾക്ക് പ്രചോദനമായി.
കോഴിക്കോട്ട് ടി. അബുബക്കറുടെ യങ് മെൻസ് ക്ലബ്ബിൽ കോഴിക്കോട് അബ്ദുൽ ഖാദറിന്റെ കൂടെ ഗാനമേളയിൽ പങ്കെടുത്തു. തുടർന്ന് കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടു. നാടകങ്ങളുടെ സംഗീതസംവിധായകനായി. ആദ്യനാടകമായിരുന്നു 'ഇങ്ക്വിലാബിന്റെ മക്കൾ' .
ക്രി.മു. 5-ആം നൂറ്റാണ്ടിലും 4-ആം നൂറ്റാണ്ടിലും മഗധ സാമ്രാജ്യം ഭരിച്ചിരുന്ന രാജവംശമാണ്‌ നന്ദ രാജവംശം. ഈ രാജവംശം സ്ഥാപിച്ചത് ശിശുനാഗ രാജവംശത്തിലെ രാജാവായ മഹാനന്ദൻ എന്ന രാ‍ജാവിന്റെ ഒരു അവിഹിതപുത്രനായ മഹാപത്മനന്ദൻ ആണെന്ന് വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു. മഹാപത്മനന്ദൻ 88-ആം വയസ്സിൽ മരിച്ചു. 100 വർഷം നീണ്ടുനിന്ന ഈ രാജവംശത്തിന്റെ സിംഹഭാഗവും ഭരിച്ചത് മഹാപത്മനന്ദൻ ആണ്. സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ വിസ്തൃതിയുടെ പാരമ്യത്തിൽ നന്ദ സാമ്രാജ്യം ബിഹാർ മുതൽ കിഴക്ക് ബംഗാൾ വരെയും പടിഞ്ഞാറ് കിഴക്കൻ പഞ്ചാബ് വരെയും വ്യാപിച്ചിരുന്നു. സൂര്യ വംശത്തിലെപിന്മുറക്കാരാണ് ഇവർ. നന്ദസാമ്രാജ്യത്തെ ചന്ദ്രഗുപ്തമൗര്യൻ ആക്രമിച്ച് കീഴ്പ്പെടുത്തി, മൗര്യസാമ്രാജ്യം സ്ഥാപിച്ചു.
ശിശുനാഗ രാജവംശത്തിലെ രാജാവായ മഹാനന്ദിന് അവിഹിതമായി ഉണ്ടായ മകനായ മഹാപത്മനന്ദൻ ആണ് ഈ സാമ്രാജ്യം സ്ഥാപിച്ചത്. മഹാപത്മനന്ദൻ ക്ഷത്രിയരുടെ അന്തകൻ എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നു. അദ്ദേഹം ക്ഷുരക രാജവംശം, പാഞ്ചാലർ, കാശികൾ, ഹൈഹയർ, കലിംഗർ, അസ്മാകർ, കുരുക്കൾ, മൈഥിലർ, സുരസേനർ, വിതിഹോത്രർ തുടങ്ങിയവരെ പരാജയപ്പെടുത്തി. ഡെക്കാന്റെ തെക്കുവരെ അദ്ദേഹം തന്റെ രാജ്യം വ്യാപിപ്പിച്ചു. 88-ആം വയസ്സിലാണ് മഹാപത്മനന്ദൻ മരിച്ചത്. തന്മൂലം, 100 വർഷം നീണ്ടുനിന്ന നന്ദ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ ഭൂരിഭാഗം ഭരണകാലവും ഭരിച്ചത് മഹാപത്മനന്ദൻ ആണ്.
അവസാനത്തെ നന്ദൻ ധനനന്ദൻ ആയിരുന്നു. (ക്സാൻഡ്രാമെസ്, അല്ലെങ്കിൽ അഗ്ഗ്രാമ്മെസ് എന്ന് ഗ്രീക്ക്, ലാറ്റിൻ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ ഇദ്ദേഹത്തെ വിശേഷിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു). ഒരു നന്ദ രാജകുമാരന് മുര എന്ന ഭൃത്യയിലുണ്ടായ മകനായ ചന്ദ്രഗുപ്ത മൌര്യൻ ധനനന്ദനെ യുദ്ധത്തിൽ പരാ‍ജയപ്പെടുത്തി സ്ഥാനഭ്രഷ്ടനാക്കി. ഇതിൽ ചന്ദ്രഗുപ്ത മൗര്യനെ തന്റെ ഗുരുവും വഴികാട്ടിയുമായ ചാണക്യൻ സഹായിച്ചു. ക്രി.മു. 321-ൽ ധനനന്ദൻ കൊല്ലപ്പെട്ടു. ഇത് മൗര്യ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ തുടക്കം കുറിച്ചു.
പ്ലൂട്ടാർക്കിന്റെ രേഖകൾ പ്രകാരം ധനനന്ദന്റെ ദുഷ്:ചെയ്തികൾ കാരണം തന്റെ പ്രജകൾ അദ്ദേഹത്തെ വെറുത്തതുകൊണ്ട് ചന്ദ്രഗുപ്തമൌര്യന് ധനനന്ദനെ പരാജയപ്പെടുത്താൻ സാധിച്ചു എന്ന് ചന്ദ്രഗുപ്തമൌര്യൻ അഭിപ്രായപ്പെട്ടു: