polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
എന്നാൽ, ജീവനുള്ളവയ്ക്ക് ബോധം ഉണ്ട്. അതിനു പ്രത്യക്ഷത്തെളിവുണ്ട്. എന്നാൽ അതിന് ബോധമുണ്ടാക്കുന്ന ആത്മാവ് എന്നൊരു വസ്തുവിനേയോ ദൈവം എന്നൊരു നിർമ്മാതാവിനെയോ സങ്കല്പിക്കേണ്ടതില്ല;. അതിനു തെളിവില്ല. ആത്മാവും ശരീരവും രണ്ടല്ല, ഒന്നു തന്നെയാണ്. ഞാൻ തടിച്ചവനാണ്, ഞാൻ മെലിഞ്ഞവനാണ് എന്നൊക്കെ നാം പറയുന്നത് അതുകൊണ്ടാണ്. മനുഷ്യർ മരിക്കുമ്പോൾ ആവ്യക്തിയുടെ അവസാനമാണ്. ആത്മാവോ, ഒന്നും അവശേഷിക്കുന്നില്ല. മരണാനന്തര ജീവിതമില്ല. സ്വർഗമോ നരകമോ ഇല്ല. കർമബന്ധങ്ങളില്ല, പുനർജന്മമില്ല. "സ്വഭാവവാദമെന്നും യദൃഛാവാദമെന്നും" അറിയപ്പെടുന്ന ചർവാകരുടെ കേവലദർശനം ഇതാണ് .
അതുപോലെ, ശബ്ദങ്ങളും - വിശ്വസിക്കാവുന്നവരുടെ വാക്കുകളും - അംഗീകരിക്കാനാവില്ല. അത്തരം ആളുകൾ വിശ്വസനീയരാണെന്ന് കരുതുന്നതുകൊണ്ടാണ്, അവർ പറയുന്നത് പ്രമാണമായിട്ടെടുക്കുന്നത്. എന്നാൽ ആ ചിന്ത ഒരുതരം അനുമാനമാണ്. ഒരു അനുമാനം അടിസ്ഥാനമാക്കിയെടുക്കുന്ന മറ്റൊരനുമാനം. അത് വർത്തുളവാദമാണ് . (ഉദാ: വിശുദ്ധാത്മാക്കൾ വിശ്വസനീയരാണ്, ആകയാൽ, അവർ പറയുന്നത് സത്യമാണ്. അതുകൊണ്ടാണല്ലോ അവർ വിശുദ്ധാത്മാക്കളാവുന്നത്!) മാത്രവുമല്ല, അനുമാനങ്ങൾ ഒന്നും പ്രമാണങ്ങളല്ല. അതുകൊണ്ട് സത്യവചനങ്ങളും വേദങ്ങളും മറ്റും അംഗീകരിക്കാനാവില്ല.
അഗ്നി, വായു, ഭൂമി, വെള്ളം എന്നീ നാലു മൂലവസ്തുക്കളാലാണ് ലോകം നിർമ്മിച്ചിരിക്കുന്നത്. പ്രത്യക്ഷത്തെളിവില്ലാത്ത ആകാശത്തെ അവർ നിരാകരിക്കുന്നു. സകല ജീവ-നിർജ്ജീവ വസ്തുക്കളും ഇപ്രകാരം ഉണ്ടാവുന്നത് വസ്തുക്കളുടെ സഹജസ്വഭാവങ്ങൾ ഇങ്ങനെ സവിശേഷമായി യോജിക്കുന്നതുകൊണ്ടാണ്. ശർക്കരപ്പാനി പുളിച്ചാൽ അതിന് ലഹരിയുണ്ടാകും, വെറ്റില മുറുക്കിയാൽ നേരത്തെ ഇല്ലാതിരുന്ന ചുവന്ന നിറം അതിന് വന്നു ചേരും. അത് അവയുടെ സഹജസ്വഭാവങ്ങളാണ്, നൈസർഗ്ഗികഗുണങ്ങളാണ്. വസ്തുക്കൾ നശിക്കുമ്പോൾ അവയിലെ ഘടകങ്ങൾ വേർപിരിയുന്നു എന്നു മാത്രം. മറ്റൊന്നും സംഭവിക്കുന്നില്ല.
സ്വന്തം നിലനില്പിനായി പുരോഹിതർ സൃഷ്ടിച്ചതാണ് വേദാചാരങ്ങൾ. ചാർവാകർ ചോദിച്ചു: ശ്രാദ്ധത്തിന് മരിച്ചവർക്ക് നലകുന്ന ഭക്ഷണം ആത്മാവിന്റെ വിശപ്പടക്കുമെങ്കിൽ, യാത്രപോകുന്നവൻ ഭക്ഷണം കയ്യിൽ കരുതേണ്ടതില്ലല്ലോ ?
വേദങ്ങളെ പ്രമാണമായി സ്വീകരിക്കാത്ത ദർശനസമ്പ്രദായങ്ങളാണു നാസ്തികദർശനങ്ങൾ . പ്രത്യക്ഷപ്രപഞ്ചം മാത്രമാണ് സത്യം എന്നും ആത്മാവ്, ദൈവം, ഭഗവാൻ, സ്വർഗം, മരണാനന്തരജീവിതം, നരകം തുടങ്ങിയവയൊന്നും സത്യമല്ല എന്നുമുള്ള വാദമാണു ഭൗതികവാദം . അതുകൊണ്ട്, യാഗ പൂജകളിലോ, സന്യാസത്തിലോ ഒന്നും കഴമ്പില്ല എന്നും, മരണം വരെയും ജീവിതം സന്തോഷകരമാകാൻ ശ്രമിക്കണം എന്നും ഈ ദർശനം പറയുന്നു.
ഭാരതീയദർശനസമ്പ്രദായങ്ങളിൽ, തികച്ചും നാസ്തികവും, പൂർണ്ണഭൗതികവും ആയ ഒരു വിശിഷ്ട ദർശനസമ്പ്രദായം ആണ് ചാർ‌വാക ദർശനം.
പ്രകൃതിയുടെ അത്ഭുതകരവും അനവദ്യവുമായ സൗന്ദര്യത്തിന്റെയും സമൃദ്ധിയുടെയും മദ്ധ്യത്തിൽ ജീവിച്ച പ്രാചീന ജനതയ്ക്ക് ഭൗതിക ജീവിതത്തിലെ സംഘർഷം താരതമ്യേന ലഘുവായിരുന്നതിനാൽ തങ്ങളുടെ ചിന്താമണ്ഡലത്തെ അനവസാനമായി വിസ്തൃതമാക്കുവൻ അവസരം ലഭിച്ചു. ചുറ്റുമുള്ള പ്രകൃതിയോട് വൈകാരികവും അദ്ധ്യാത്മികവുമായ ഒരു സമീപനശൈലി സ്വീകരിക്കുകയായിരുന്നു അതിന്റെ അനന്തരഫലം. ആ വഴിക്ക് പ്രാഗ്‌‌വേദകാലത്തു തന്നെ പ്രകൃതിയിലുള്ള വസ്തുക്കളെ ഏതോ ഒരു അതിഭൗതികശക്തിയുടെ പ്രതീകങ്ങളായും വ്യഞ്ജകങ്ങളായും പരിഗണിക്കുവാനും അംഗീകരിക്കുവാനും അനുഭൂതിവിഷയം ആക്കുവാനും അവർ പരിശ്രമിച്ചു; അവയ്ക്കു രൂപങ്ങളും ഭാവങ്ങളും കല്പിച്ചുകൊടുക്കുകയും ചെയ്തു. ഈ പ്രക്രിയയുടെ ഫലമായി പ്രാഗ്‌‌വേദകാലത്തുതന്നെ രൂപംകൊണ്ട ദേവതകളാണ് മിത്രൻ, വരുണൻ, ദ്യോവ്, പൃഥിവി, അഗ്നി, മുതലായവർ. ചിലപ്പോൾ സരളവും മറ്റുചിലപ്പോൾ സങ്കീർണവുമായ കർമാനുഷ്ഠാനങ്ങൾ കൊണ്ട് ആ ദേവതകളെ പ്രീണിപ്പിക്കുന്ന സമ്പ്രദായവും അവർതന്നെ തുടങ്ങിവച്ചു.
വൈദിക സാഹിത്യത്തിന്റെ അന്ത്യദശയിലെ കൃതികളായ ഉപനിഷത്തുകളിൽ ക്രിയാകാണ്ഡാതീതമായ കാര്യങ്ങൾക്കും ചിന്തകൾക്കും പ്രാമുഖ്യം വന്നതോടുകൂടി ഈശ്വരസങ്കല്പത്തിനു ദാർശനികമായ് ഒരു പരിവേഷം വന്നുചേർന്നു. അമൂർത്തമായ പ്രപഞ്ചതത്വം ബ്രഹ്മമെന്നും, സമൂർത്തമായത് ഈശ്വരനാണെന്നും, ഈശ്വരന്റെ ക്രിയാശക്തി മായയെന്നും വ്യവഹരിക്കപ്പെടുവാൻ തുടങ്ങി. ഈ മായാസങ്കൽപ്പത്തിനു പിന്നിൽ ഭാരത്തി പ്രാഗ് ആര്യസംസ്കാരത്തിന്റെ സംഭാവനയും ഉള്ളതായി വിചാരിക്കണം. എന്തുകൊണ്ടെന്നാൽ പ്രപഞ്ചത്തിലെ അധിദേവതയായി ഒരു ദേവിയെ കുറിച്ച് - ശക്തിയെക്കുറിച്ചുള്ള ഭാവന ആര്യന്മാരുടെ വരവിനു മുമ്പുതന്നെ ഭാരതത്തിൽ നിലവിലുണ്ടായിരുന്നു. ഈ ഭാവനയിൽ കൗതുകം തോന്നിയ വേദകാല ഋഷികൾ അതിനെ സ്വാംശീകരിക്കാൻ മടിച്ചില്ല. അതിന്റെ ഫലമായി ഋഗ്വേദത്തിൽ ദേവീസൂക്തം സ്ഥാനം പിടിച്ചു.
ഈ മൂവായിരത്തിലധികം ദേവന്മാരെക്കൊണ്ട് മുപ്പത്തിമൂന്നു ദേവന്മാരുടെ പ്രഭാവത്തെയാണു പ്രകീർത്തിക്കുന്നത് എന്ന് സായണൻ തന്റെ വ്യാഖ്യാനത്തിൽ വ്യക്തമാക്കിയിട്ടുണ്ട്. ഈ സംഖ്യയാണ് പിന്നീടു വികസിച്ച് മുപ്പത്തിമൂന്നു കോടിയായത്. പ്രകൃതിയുടെയും മനുഷ്യ ജീവിതത്തിന്റെയും പലതരത്തിലുള്ള വശങ്ങളെയും വെവ്വേറെ കണക്കാക്കി വെവ്വേറെ പേർ കൊടുത്തു വ്യവഹരിക്കാൻ ഉദേശിച്ചതിന്റെ ഫലമായിട്ടാണ് അവിശ്വനീയമാം വിധം ദേവതാസംഖ്യ വർദ്ധിച്ചിട്ടുള്ളത്. എങ്കിലും ഒന്നു തന്നെയാണ് മൂന്നായി, മുപ്പത്തിമൂന്നായി, മൂവായിരത്തി മുന്നൂറ്റി മുപ്പത്തൊൻപതായി, മുപ്പത്തിമൂന്നു കോടിയായി പരിണമിച്ചിട്ടുള്ളത് എന്ന ആന്തരതത്വം വേദകാല ഋഷികളും വേദവ്യാഖ്യാതാക്കന്മാരും ഒരിക്കലും വിസ്മരിച്ചിട്ടില്ല.
എന്ന പ്രമാണം എന്നും അർത്ഥവത്താണ്. ഋഗ്വേദ സംഹിതകൾ പല കാലങ്ങളിലായി വളർന്നു രൂപം കൊണ്ടവയാകയാലും അവയിലെ സൂക്തങ്ങളുടെ കർത്താക്കന്മാർ അനേകം ഋഷികളായാലും ഓരോ ഋഷിയും അവരവരുടെ രുചിഭേദം അനുസരിച്ചുള്ള ദേവതകൾക്കു പ്രാമുഖ്യവും പ്രാമാണ്യവും നൽകിയതിനാലും ഇഷ്ടദേവത എന്ന ഒരു ശൈലി ജനങ്ങൾക്കിടയിൽ പ്രചരിതമായി. ഋഗ്വേദദേവതകളിൽ പലരും പലരുടേയും ഇഷ്ടദേവതകളായും ആ ഇഷ്ടദേവതകൾ അതതു ജനങ്ങളുടെ ദൃഷ്ടിയിൽ സർ‌‌വേശ്വരന്മാരായും പരിണമിച്ചു. ഇങ്ങനെയുണ്ടായ പല സർ‌‌വേശ്വരന്മാരുടെയും സങ്കല്പങ്ങളെ സമന്വയിപ്പിക്കുന്നതിനുള്ള പ്രക്രിയയും ഋഗ്വേദകാലത്തു നടന്നിട്ടുള്ളതായി താഴെപറയുന്ന സൂക്തത്തിൽ നിന്നു മനസ്സിലാക്കാം.
സർ‌‌വാതിശായിയും സർ‌‌വാന്തര്യാമിയുമായ ഈശ്വരൻ ജഗത്തിന്റെ നിമിത്തകാരണം മാത്രമല്ല ഉപാദാന കാരണവുമാണെന്നുള്ള ആശയത്തിന് ഇപ്രകാരം ദൃഢത കൈവരികയും അതുവഴി ഓരോ പദാർഥവും അതിന്റെ സാരാംശവും ഈശ്വരനല്ലാതെ മറ്റൊന്നുമല്ലെന്നു പ്രകീർത്തിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു. എല്ലാ ഭൂതങ്ങളും ഈശ്വരനിൽ സ്ഥിതി, എന്നാൽ ഈശ്വരൻ ഒന്നിലുമില്ല മുതലായ വാദമുഖങ്ങൾക്കെല്ലാം ആധാരം ഈശ്വരനെ കുറിച്ചുള്ള ഈ നവീന ഭാവനകളാണ്. സകലാശ്രയമായ ഈശ്വരനെ സർ‌‌വാത്മനാ ശരണം പ്രാപിക്കുന്നവന് മായാകര്യതിരോഹിതമായ ഈ ദിവ്യരഹസ്യം ഈശ്വരാനുഗ്രഹത്താൽ ഉദ്ഘാടിതമാകുകയും അനുഭവൈകവേദ്യമാവുകയും ചെയ്യുന്നു എന്നു ഭഗവദ്ഗീത സമർഥിക്കുന്നു.
ഗാഢമായ ഭക്തിയുടെയും സഹജാവബോധം ത്തിന്റെയും ഫലമായി അവർക്ക് സർ‌‌വാന്തര്യാമിയും സർ‌‌വശക്തനുമായ ഒരു പരമതത്വത്തെ സർ‌‌വത്തിനും അധിഷ്ഠാനമായി സങ്കൽപ്പിക്കുവാൻ സാധിച്ചു എന്നതാണ് അതിപ്രധാന സംഗതി. പ്രപഞ്ചം തന്നെ ആ ശക്തിയുടെ സ്വരൂപമെന്ന നിലയിൽ, അതിന് പരപുരുഷൻ എന്ന സംജ്ഞയും അവർ നൽകിയിട്ടുണ്ട്.
പരമാത്മാവായ ഈശ്വരന് ശക്തിസ്വരൂപിണിയായ ദേവിയുടെ സഹായം കൂടാതെ സൃഷ്ടി, സ്ഥിതി, സംഹാരങ്ങൾ സാദ്ധ്യമല്ല എന്ന ആശയം ഈ ദേവീസൂക്തത്തിൽ പ്രസ്പഷ്ടമാണ്. സൃഷ്ടിക്കുമ്പോൾ ഈശ്വരനിൽ വാഗ്ശക്തിയും രക്ഷിക്കുമ്പോൾ ലക്ഷ്മിയും സംഹരിക്കുമ്പോൾ ദുർഗ്ഗയും അധികാരം ചെലുത്തുന്നു. ശക്തി ഈശ്വരിയാണ്; എല്ലാ ജീവത്‌‌സത്തയുടെയും ഉത്പത്തി സ്ഥാനവും ആധാരവും അന്തിമമായ പ്രാപ്യസ്ഥാനവുമാണ്. ഈ ഐശ്വര്യശക്തിയാണ് ഉപനിഷത്‌‌സാരഭൂതമായ ഭഗവത്ഗീയിലും അദ്വൈതദർശനത്തിലും മായ എന്ന പേരിൽ പിന്നീട് വ്യവഹൃതമായത്. അങ്ങനെ ഈശ്വരൻ മായയോടു കൂടിയവനായി - മായിയായി.
വൈദിക-ഋഷികൾ തങ്ങളുടെ അഭൗതിക പ്രപഞ്ചരഹസ്യം അന്വേഷിക്കുന്നതിനിടയിൽ ഈ ദൃശ്യപ്രപഞ്ചത്തിന്റെ സ്രഷ്ടാവായി ഒരു ശക്തിയെ കണ്ടെത്തിയത് മറ്റൊരു പ്രധാന സംഭവമാണ്. പ്രപഞ്ചസൃഷ്ടി എന്ന ആശയമുദിച്ചതോടുകൂടി സൃഷ്ടികർത്താവായി ഒരു പ്രപഞ്ച മനസ്തത്വത്തെ അവർ സങ്കല്പിച്ചു. അത്രയുമായപ്പോൾ പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ നിമിത്തകാരണവും ഉപാദാനകാരണവും തമ്മിൽ ഒരിടയ്ക്ക് ആശയസംഘട്ടനമുണ്ടായതായി ഋഗ്വേദത്തിൽ തെളിവുകളുണ്ട്. ഈ രണ്ടാശയങ്ങളും വിശദമാകുന്ന സൂക്തങ്ങൾ താഴെ കൊടുക്കുന്നു.
ഋഗ്വേദഋഷികൾ ക്രമേണ പ്രപഞ്ചത്തെ ദ്യുലോകം , ഭുവർലോകം , ഭൂലോകം എന്നിങ്ങനെ മൂന്നു മണ്ഡലങ്ങളായി വിഭജിക്കുകയും സൂര്യൻ, ഇന്ദ്രൻ, , അഗ്നി എന്നിവരെ ക്രമത്തിൽ ഇവയുടെ അധിദേവതകളായി വാഴ്ത്തുകയും ചെയ്തു. അങ്ങനെ പ്രധാനദേവതകൾ മൂന്നായി. വിവിധ പ്രകൃതിശക്തികളെ കണക്കിലെടുത്ത് ഇവയുടെ എണ്ണം പിന്നീടു 33 ആയി. വസുക്കൾ 8, രുദ്രൻമാർ 11, ആദിത്യന്മാ‍ർ12 , ദ്യോവ്, പൃഥിവി എന്നിങ്ങനെ. ഋഗ്വേദത്തിൽ ഒരിടത്ത് ഈ സംഖ്യ 3339 ആയിത്തീർന്നു.
പ്രപഞ്ചം ഈശ്വരന്റെ തന്നെ ഒരു പ്രത്യക്ഷ രൂപമാകയാൽ അതിലെ വസ്തുതകളെല്ലാം തത്പ്രതീകങ്ങളാണ്. ഏതിനെ വേണമെങ്കിലും ധ്യാനവിഷയമാക്കാം. എങ്കിലും ഐശ്വരമായ അംശത്തിന് വസ്തുവിന്റെ നിലയനുസരിച്ച് ഏറ്റക്കുറച്ചിൽ ഉണ്ടായിരിക്കും. ഒരു മണൽത്തരിയിലും തൃണാങ്കുരത്തിലും സമുന്നതവൃക്ഷത്തിലും പക്ഷിയിലും മറ്റു തിര്യയക്കുകളിലും മനുഷ്യനിലും ഈശ്വരാംശം ഉണ്ടെങ്കിലും താരതമ്യേന അതു കൂടുതലായിട്ടുള്ളത് മനുഷ്യനിലാണ്. ഈശ്വരന്റെ സൃഷ്ടിക്രമത്തിലാണ് അതിനുള്ള കാരണം തേടേണ്ടത്.
ഈശ്വരന്റെ വിഭൂതികളെപ്പറ്റിയും അവതാരങ്ങളെപ്പറ്റിയും അവതാര മാഹാത്മ്യത്തെപ്പറ്റിയും ഗീതയിൽ പ്രത്യേകം വർണിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഈ ചിന്താഗതി ഗീതയിൽനിന്നും ബഹുജനങ്ങളിലേക്ക് സംക്രമിച്ചതു കൊണ്ടാണ് വാല്മീകി പുരുഷോത്തമനായി മാത്രം അവതരിപ്പിച്ച രാമനെ മതവിശ്വാസികൾ ഈശ്വരനായി ആരാധിക്കുവാൻ തുടങ്ങിയത്. ഈ അവതാരഭാവം മനുഷ്യരാശിക്കിടയിൽ ഉദയംചെയ്തിട്ടുള്ള മറ്റു മഹാപുരുഷന്മാരിലും ആരോപിക്കുക എന്ന ഒരു സ്വഭാവം തന്നെ ഈ ഗീതാസിദ്ധാന്തം ഇവിടെ പ്രചരിപ്പിച്ചത് കൊണ്ടാണ്.
എക്കാലത്തും മനുഷ്യസമുദായത്തിലെ അംഗങ്ങൾ ഒരേ ബൗദ്ധിക നിലവാരത്തിൽ പെട്ടവരല്ല. ചിലർ അതിബുദ്ധിമാന്മാരും അതിപ്രതിഭാശാലികളും ആണെങ്കിൽ ഭൂരിപക്ഷം ജനങ്ങളും മന്ദപ്രഞ്ജന്മാരായിരിക്കും. ഈ ഭൂരിപക്ഷം ജനങ്ങൾ പ്രതിഭാസമ്പന്നമായ ന്യൂനപക്ഷത്തിന്റെ ആദർശങ്ങൾക്കും നിർദ്ദേശങ്ങൾക്കും ഉപദേശങ്ങൾക്കുമനുസരിച്ച് ജീവിതം നയിക്കുന്നവരാണ്.
ഋഗ്വേദത്തിൽ ഒന്നാം മണ്ഡലത്തിലെ 89-ആം സൂക്തത്തിൽ 10-ആമത്തെ മന്ത്രമായ ഇതിൽ നിന്ന് അദിതി സങ്കല്പത്തിന്റെ വ്യാപ്തി ഊഹിക്കാവുന്നതാണ്. ഈ ആശയത്തിൽനിന്ന് ആവേശമുൾക്കൊണ്ട് പുരാണകർത്താക്കന്മാർ ദേവന്മാരുടെ ഉദ്ഭവത്തെയും മറ്റും പറ്റി രസകരങ്ങളായ പല കഥകളും പിൽക്കാലത്തു കെട്ടിച്ചമച്ചിട്ടുണ്ട്.
അമൂർത്ത പ്രപഞ്ചസത്യത്തിന്റെ മൂർത്തീകൃത സങ്കൽപ്പം. ഈശ്വരൻ, ഭഗവാൻ, ഭഗവതി, പരമാത്മാവ് എന്നീ പേരുകളിലും വ്യവഹരിക്കപ്പെടുന്നു. പ്രകൃതിയുടെ വിവിധ ശക്തികളെ ദേവന്മാരായി കരുതി ആരാധിച്ചിരുന്ന പ്രാചീന സമ്പ്രദായത്തിൽ നിന്നും പരിണമിച്ചാണ് 'ഈശ്വരൻ' എന്ന ഭാവന രൂപമെടുത്തിട്ടുള്ളത്.
ഈ മന്ത്രത്തിൽ ആത്യന്തികമായ പ്രപഞ്ചതത്വം ബ്രഹ്മതത്വമായും പരമാത്മാവായും സമന്വയിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു മനുഷ്യാത്മാവിന്റെയും-ദേവന്മാരുടെയും പരമാത്മാവിന്റെയും ഏകത്വം ഇവിടെ സൂചിതമായിട്ടുണ്ടെന്ന് സായണൻ അഭിപ്രായപ്പെടുന്നുണ്ട്.
പഴയ സൊവിയറ്റ് റഷ്യയിലെ യുറാൽ പ്രൊവിൻസിലെ സ്ലത്തൂസ്തിലാണ് കാർപ്പോവ് ജനിച്ചത്. കേവലം നാലാം വയസ്സിൽ തന്നെ ചെസ്സിന്റെ ബാലപാഠങ്ങൾ അഭ്യസിക്കുകയും പന്ത്രണ്ടാം വയസ്സിൽ റഷ്യയിലെ പ്രശസ്തമായ മിഖായേൽ ബൊട്‌വിനിക് ചെസ് സ്കൂളിൽ പ്രവേശനം ലഭിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു.ബൊട്‌വിനികിന്റെ ശിഷ്യത്വം സ്വീകരിച്ച കാർപ്പോവിന്റെ ഉയർച്ച ഏവരെയും അത്ഭുതപ്പെടുത്തുന്നതായിരുന്നു. പതിനഞ്ചാം വയസ്സിൽ സോവിയറ്റ് നാഷനൽ മാസ്റ്റർ ആയിത്തീരുകയും ചെയ്തു.തുടർന്നു ഗ്രാൻഡ് മാസ്റ്റർ പദവിയും കൈവരിച്ച കാർപ്പോവ് അന്നത്തെ ലോകനിലവാരമുള്ള കളിക്കാരെയെല്ലാം നേരിടുകകയുണ്ടായി.മറ്റൊരു അതികായനായ ബോബി ഫിഷറുമായി ലോക ചാമ്പ്യൻ പട്ടത്തിനുവേണ്ടി ഏറ്റുമുട്ടും എന്നു കരുതിയെങ്കിലും ഫിഷർ സംഘാടകസമിതിയുമായി തെറ്റിപ്പിരിഞ്ഞതിനാൽ അതുണ്ടായില്ല. കാർപ്പോവ് കളിക്കളത്തിലും പുറത്തുംതന്റെ സ്ഥിരം വൈരിയായ ഗാരി കാസ്പറോവുമായി ഏറ്റുമുട്ടിയതും ചെസ്സ് ലോകത്തിനു മറ്റൊരു കൌതുകമായിരുന്നു. ലോക ചെസ്സിലെ എന്നത്തേയും വലിയ ശക്തിദുർഗ്ഗങ്ങളിലൊരാൾ ആണ് കാർപ്പോവ് എന്നുകരുതാം.
ഒരു സോവിയറ്റ് റഷ്യൻ ചെസ് ഗ്രാന്റ് മാസ്റ്ററും, മുൻ ലോക ചെസ് ചാമ്പ്യനുമായിരുന്നു അനാറ്റോളി യുവ്ജ്നെവിച് കാർപ്പോവ് അഥവാ അനാത്തൊളി കാർപ്പോവ്. 1975 മുതൽ 1985 വരെ ചെസ്സ് ഔദ്യോഗിക ലോക ചാമ്പ്യനായിരുന്നു കാർപ്പോവ്. 1993 മുതൽ 1999 വരെ ഫിഡെ ലോക ചാമ്പ്യനും കാർപ്പോവായിരുന്നു. ദശാബ്ദങ്ങളായി ചെസ്സിൽ നിലനിർത്തിയിരുന്ന സ്ഥാനമാനങ്ങളെ പരിഗണിച്ച് ലോക ചെസ്സ് ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും മികച്ച കളിക്കാരനായി കാർപ്പോവ് പരിഗണിക്കപ്പെടാറുണ്ട്.
മികച്ച പൊസിഷണൽ കളിയാണ് കാർപ്പോവ് പുറത്തെടുക്കുന്നത്.എതിരാളിയുടെ നേരിയ പിഴവുപോലും നന്നായി മുതലെടുക്കുവാൻ കാർപ്പോവ് ശ്രദ്ധിയ്ക്കുന്നു.തന്റെ സ്വതസ്സിദ്ധമായ ശൈലിയിൽ നീങ്ങുന്ന കാർപ്പോവ് വലിയ സാഹസങ്ങൾക്കു മുതിരാറുമില്ല.
കരയിൽ നിന്നും വിമാനങ്ങളിൽ നിന്നും അന്തർവാഹിനികളിൽ നിന്നും വിക്ഷേപിക്കാവുന്ന ഒരു സൂപ്പർ സോണിക്ക് ക്രൂയിസ് മിസൈൽ ആണ് ബ്രഹ്മോസ്. ഇന്ത്യൻ ഡിആർഡിഓ യും റഷ്യൻ എൻപിഓഎം ഉം സംയുക്തമായാണ് രൂപീകരിച്ച ബ്രഹ്മോസ് കോർപറേഷൻ ആണ് ഇത് നിർമിച്ചെടുത്തത്.റഷ്യയുടെ തന്നെ ക്രൂയിസ് മിസൈലിനെ ആധാരമാക്കി ആണ് ഇത് നിർമിച്ചിരിക്കുന്നത്. ബ്രഹ്മോസ് എന്ന പേര് വന്നത് ഇന്ത്യയിലെ ബ്രഹ്മപുത്ര നദിയുടെയും റഷ്യയിലെ മോസ്‌ക്വ നദിയുടെയും പേരുകൾ ചേർത്താണ്.
2008 ൽ ഏകദേശം നിക്ഷേപിച്ചു തിരുനന്തപുരത്തുള്ള കേരള ഗവൺമെന്റിന്റെ കെൽടെക് , ഏറ്റെടുത്തിരുന്നു . ഇവിടെ മിസൈലിന്റെ പ്രധാന ഭാഗങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കുകയും കൂട്ടിയോജിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഇവിടെ ആരംഭിക്കാൻ കാരണം കര സേനയിൽ നാവിക സേനയിൽ നിന്നും ഉള്ള വർധിച്ച ആവശ്യം മൂലമാണ്. മൊത്തം മൂലാധാനത്തിന്റെ $300 , 50.5% ഇന്ത്യയും ബാക്കി റഷ്യയും ആണ് .
ഇതാണ് ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വേഗത ഏറിയ ക്രൂയിസ് മിസൈൽ. മിസൈലിന്റെ പരമാവധി വേഗത മാക് 2.8 മുതൽ 3.0 വരെ ആണ്. കര, കടൽ, ആകാശം, വിക്ഷേപിക്കാവുന്ന രീതിയിൽ ആണ് ഇത് നിർമിച്ചിരിക്കുന്നത്. ഇതിന്റെ തന്നെ ഹൈപ്പർ സോണിക് വിഭാഗത്തിലെ മിസൈൽ ബ്രഹ്മോസ് 2വികസിപ്പിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു അതിനു പ്രതീക്ഷിക്കുന്ന വേഗത മാക് 7 ആണ്. 2017 ഓടെ അത് ഉപയോഗശഷമമാകും എന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു.
ന്റെ നിബദ്ധനകളുമായി ചേർന്ന് പോകുന്നതിനു വേണ്ടിയാണു ഇതിന്റെ പരമാവധി സഞ്ചരിക്കാവുന്ന ദൂരം 300 കിമി ആയി നിജപ്പെടുത്തിയത്. മിസൈൽ ഗൈഡൻസ് ഇന്ത്യയും പ്രൊപ്പൽഷൻ സിസ്റ്റം റഷ്യയും ആണ് ഉണ്ടാക്കിയിരിക്കുന്നത്. മിസൈലിന് ആകെ ലഭിച്ചിരിക്കുന്ന ഓർഡർ $13 .
2004 മുതൽ വ്യത്യസ്ത രീതീയിൽ നിരവധി പരീക്ഷണങ്ങൾ നടത്തി. അതിൽ ഇന്ത്യൻ കരസേനക്ക് വേണ്ടി പൊക്രാനിൽ നടത്തിയ മാക് 2.8 വേഗതയിൽ '' ആകൃതിയിലെ ചലനങ്ങൾ പരീക്ഷിച്ചിരുന്നു. അതുപോലെ തന്നെ നാവികസേനയ്ക്ക് വേണ്ട പരീക്ഷണങ്ങളും നടത്തി
സാമിയുടെ കന്നി ആൽബം 2003 ജൂലൈയിൽ പുറത്തിറങ്ങിയ "അൽ-മുഅല്ലിം" ആയിരുന്നു. ഇത് വൻ വിജയമായി. 2005 ൽ പുറത്തിറങ്ങിയ "മൈ ഉമ്മഃ" ആയിരുന്നു രണ്ടാമത്തെ സം‌രംഭം. സാമിയുടെ പല ഗാനങ്ങളും വിവിധ ഭാഷകളിൽ പുനഃസൃഷ്ടിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഇംഗ്ലീഷ്,അറബിക്,പേർഷ്യൻ,തുർക്കി,ഉർദു എന്നിവയാണ്‌ ഇവയിൽ പ്രധാനം. ലോകത്തിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിൽ സംഗീത പരിപാടികൾ അവതിരിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട് സാമി. മുസ്ലിം യുവാക്കൾക്കിടയിൽ വളരെ പ്രസിദ്ധമാണ്‌ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആൽബങ്ങൾ. 2007 ഇസ്താംബൂളിൽ നടന്ന അദ്ദേഹത്തിന്റെ സംഗീത പരിപാടിയിൽ രണ്ടര ലക്ഷം ജനങ്ങൾ പങ്കെടുക്കുകയുണ്ടായി.
ഒരു ബ്രിട്ടീഷ് ഗായകനും ഗാനരചയിതാവുമാണ്‌ സാമി യൂസുഫ് . ഇസ്‌ലാമുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഗാനങ്ങളാണ്‌ മുഖ്യമായും സാമിയുടെ സംഗീതം. നിരവധി സാമൂഹിക,മാനുഷിക പ്രശ്നങ്ങളും അദ്ദേഹത്തിന്റെ സംഗീതത്തിന്‌ വിഷയമാകാറുണ്ട്. തന്റെ പല വരികൾക്കും വീഡിയോ ഒരുക്കിയ അദ്ദേഹം ഇന്ന് ഇസ്‌ലാമിക ലോകത്ത് അറിയപ്പെട്ട ഒരു വ്യക്തിത്വമാണ്‌. ദ ഗാർഡിയൻ പറയുന്നത് " ഒരു പക്ഷേ ലോകത്തിൽ ഏറ്റവും പ്രസിദ്ധനായ ബ്രിട്ടീഷ് മുസ്‌ലിമാണ്‌" അദ്ദേഹം എന്നാണ്‌. 2006 ൽ ടൈം മാഗസിൻ അദ്ദേഹത്തെ വിശേഷിപ്പിച്ചത് "ഇസ്‌ലാമിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ റോക്ക് താരം" എന്നായിരുന്നു.
ജൂലൈ,1980 ൽ അസറി വംശത്തിൽ പെടുന്ന ഒരു സംഗീത കുടുംബത്തിലാണ്‌ സാമി യൂസുഫിന്റെ ജനനം. ചെറുപ്രായത്തിൽ തന്നെ പല സംഗീതോപകരണങ്ങളും വായിക്കാൻ പഠിച്ച അദ്ദേഹം ആലാപനത്തിലും ഗാന രചനയിലും അതീവ തല്പരനായിരുന്നു. ലണ്ടനിലെ റോയൽ അക്കാദമി ഓഫ് മ്യൂസിക് ഉൾപ്പെടെയുള്ള ലോകപ്രസിദ്ധ സ്ഥാപനങ്ങളിലെ സംഗീതജ്ഞരുടെയും രചയിതാക്കളുടെയും കീഴിൽ അദ്ദേഹം സംഗീതം അഭ്യസിച്ചു. പാശ്ചാത്യ സംഗീതത്തിനു പുറമെ മദ്ധ്യപൂർ‌വേഷ്യൻ സംഗീതത്തിലും നല്ല ധാരണയുണ്ടാക്കി. പാശ്ചാത്യ-പൗരസ്ത്യ സംഗീത പാരമ്പര്യവുമായി ആഴത്തിൽ തന്നെ അദ്ദേഹം പരിചയപ്പെട്ടു.
ആതുരസേവന രംഗത്തും സജീവമാണ്‌ സാമി. ലോകത്തിന്റെ വിവിധ കോണുകളിലുള്ള നിരാലംബരായ ജനങ്ങളെ സഹായിക്കുന്നതിനും അദ്ദേഹം സമയം കണ്ടെത്തുന്നു. രോഗികളും എയ്‌ഡ്സ് ബാധിതരുമായ ജനങ്ങളിൽ അവബോധം സൃഷ്ടിക്കാനുദ്ദേശിച്ചുള്ള ദൗത്യ സംഘത്തിനുള്ള പിന്തുണയുടെ ഭാഗമായി 2007 ൽ സുഡാനിലെ ഒരു അനാഥാലയം സന്ദർശിക്കുകയുണ്ടായി അദ്ദേഹം. പ്രാദേശിക ആതുരസേവന വിഭാഗവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് സംഭാവന നൽകാനും സമാധാനത്തിനായി പ്രാർത്ഥിക്കാനും അദ്ദേഹം ആവശ്യപ്പെടുകയുണ്ടായി.
ആ സമയത്ത് വീട്ടിൽ ഉറങ്ങി കിടക്കുകയായിരുന്ന മരിയയുടെ അനിയത്തി തെരേസ ബഹളം കേട്ട് ഉണർന്നു നിലവിളിച്ചു. അതു കേട്ട് ഓടിയെത്തിയ അലസ്സാണ്ട്രോയുടെ പിതാവും മരിയയുടെ അമ്മയും ചേർന്ന് രക്തം വാർന്നു കിടക്കുകയായിരുന്ന മരിയയെ സമീപത്തുള്ള ആശുപത്രിയിൽ എത്തിച്ചു. അവിടെ അവളെ അനസ്തേഷ്യ നൽകാതെ ശസ്ത്രക്രിയക്ക് വിധേയയാക്കി. എന്നാൽ പരിക്കുകൾ ഭിഷഗ്വരന്മാർക്ക് ചികിത്സിക്കാൻ കഴിയുന്നതിനപ്പുറമായിരുന്നു. ശസ്ത്രക്രിയക്കിടയിൽ അവൾക്ക് ബോധം തിരിച്ചു വന്നു. അപ്പോൾ ആ ആശുപത്രിയിലെ ഫാർമസിസ്റ്റ് അവളോട് പറഞ്ഞു "മരിയ നീ പറുദീസയിലായിരിക്കുമ്പോൾ എന്നെയും ഓർക്കുക". അപ്പോൾ മരിയ അദ്ദേഹത്തോട് പറഞ്ഞു "ആരറിഞ്ഞു നമ്മളിരാണ് അവിടെ ആദ്യം എത്തുക എന്ന്". അപ്പോൾ "അത് നീയായിരിക്കും" എന്നു പറഞ്ഞ അദ്ദേഹത്തോട് മരിയ പ്രതിവചിച്ചു "എങ്കിൽ തീർച്ചയായും ഞാൻ താങ്കളെ സ്മരിക്കും". സംഭവം നടന്ന് ഇരുപത് മണിക്കൂർ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ മരിയ ഈ ലോകത്തോട് വിട പറഞ്ഞു. മരിക്കുന്നതിനു മുൻപ് അവൾ അലസ്സാണ്ട്രോയ്ക്ക് മാപ്പു കൊടുക്കുകയും, അയാളെ തനിക്ക് സ്വർഗത്തിൽ വച്ച് കാണണമെന്ന് പറയുകയും ചെയ്തു.
ജയിൽ മോചിതനായ ശേഷം അലസ്സാണ്ട്രോ മരിയയുടെ മാതാവ് അസ്സ്യുന്റയെ ചെന്ന് കാണുകയും മാപ്പപേക്ഷിക്കുകയും ചെയ്തു. മരണ ശയ്യയിൽ വച്ച് മരിയ അയാൾക്ക് മാപ്പു കൊടുത്തുവെങ്കിൽ തനിക്കും ക്ഷമിക്കതിരിക്കാൻ ആവില്ല എന്നു പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അവർ അയാൾക്ക് മാപ്പ് നൽകി. അന്നു തന്നെ അവർ രണ്ടു പേരും ചേർന്ന് വിശുദ്ധ കുർബാനയിൽ പങ്കു കൊള്ളുകയും അടുത്തടുത്ത് നിന്ന് കുർബാന സ്വീകരിക്കുകയും ചെയ്തു . അലസ്സാണ്ട്രോ എന്നും മരിയയുടെ മാധ്യസ്ഥം അപേക്ഷിച്ച് പ്രാർത്തിക്കുകയും തന്റെ കുഞ്ഞു വിശുദ്ധ എന്ന് വിളിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു. പിന്നീട് അലസ്സാണ്ട്രോ ഓർഡർ ഓഫ് ഫരിയാസ് മൈനർ കപ്പൂച്ചിൻ എന്ന സന്യാസ സഭയിൽ ചേരുകയും മരണം വരെ ഒരു ആശ്രമത്തിൽ റിസപ്ഷനിസ്റ്റും ഉദ്യാനപാലകനുമായി ജോലി ചെയ്ത് ജീവിക്കുകയും ചെയ്തു. 1970ൽ അലസ്സാണ്ട്രോ മരണമടഞ്ഞു.
മരിയയുടെ കൊലപാതകത്തിനു ശേഷം ഉടൻ തന്നെ അലസ്സാണ്ട്രോ പിടിക്കപ്പെട്ടു. ആ സമയത്ത് അയാൾക്ക് പ്രായപൂർത്തിയായിട്ടില്ലാതിരുന്നതിനാൽ ശിക്ഷ മുപ്പത് വർഷത്തെ ജയിൽ വാസമായി ചുരുങ്ങി. മൂന്നു വർഷത്തോളം അയാൾ മൗനിയായി തടവറയിൽ ജീവിച്ചു. ആയിടെ മൊൻസിഞ്ഞോർ ജിയൊവന്നി ബ്ലാദിനി എന്ന പേരുള്ള ഒരു ബിഷപ്പ് അയാളെ തടവറയിൽ ചെന്ന് സന്ദർശിക്കുകയുണ്ടായി. അതിനു ശേഷം അലസ്സാണ്ട്രോ അദ്ദേഹത്തിന് കൃതജ്ഞത പ്രകാശിപ്പിച്ചു കൊണ്ട് കത്തെഴുതി. ബിഷപ്പിന്റെ പ്രാർത്ഥനാ സഹായം ആവശ്യപ്പെട്ടു കൊണ്ട് എഴുതിയ ആ കത്തിൽ താൻ കണ്ട ഒരു സ്വപ്നത്തേക്കുറിച്ചും അയാൾ സൂചിപ്പിച്ചിരുന്നു. സ്വപ്നത്തിൽ മരിയ തനിക്ക് ലില്ലി പൂക്കൾ തരുന്നതായും ആ പൂക്കൾ തന്റെ കയ്യിലിരുന്ന് കത്തിയെരിയുന്നതായും താൻ കണ്ടുവെന്ന് അയാൾ എഴുതിയുന്നു.
1902 ജൂലൈ ആറാം തിയതിയാണ് മരിയ കൊല ചെയ്യപ്പെട്ടത്. വീട്ടിൽ ഒറ്റക്കിരുന്ന് വസ്ത്രം തുന്നിക്കൊണ്ടിരുന്ന മരിയയെ സെറിനെല്ലി കുടുംബത്തിലെ അലസ്സാണ്ട്രോ തന്റെ ഇം‌ഗിതത്തിനു വഴങ്ങാൻ നിർബന്ധിക്കുകയും അല്ലാത്ത പക്ഷം കൊന്നു കളയുമെന്ന് ഭീഷണിപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തു. അയാൾ അവളെ മാനഭം‌ഗപെടുത്താൻ ഒരുങ്ങുകയായിരുന്നു. എന്നൽ മരിയ അയാൾ ചെയ്യാൻ പോകുന്നത് മരണകരമായ പാപമാണെന്നും നരകത്തിൽ പോകുമെന്നും പറഞ്ഞ് അയാളെ പിന്തിരിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. ഒടുവിൽ കീഴ്പെടുന്നതിനേക്കാൾ മരിക്കാൻ താൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു എന്ന് മരിയ പറഞ്ഞപ്പോൾ അയാൾ പതിനൊന്നു തവണ മരിയയെ കഠാര കൊണ്ട് കുത്തി. ഓടി രക്ഷപ്പെടാൻ ശ്രമിച്ച മരിയയെ വീണ്ടും മൂന്നു തവണ കൂടി അലസ്സാണ്ട്രോ കുത്തി.
1947 ഏപ്രിൽ 27ന് മരിയയെ പന്ത്രണ്ടാം പീയൂസ് മാർപ്പാപ്പ വാഴ്ത്തപ്പെട്ടവളായി പ്രഖ്യാപിച്ചു. ചടങ്ങിനിടയിൽ മാർപ്പാപ്പ മരിയയുടെ മാതാവിന്റെ ശിരസ്സിൽ കൈ വച്ച് അനുഗ്രഹിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു "അനുഗൃഹീതയായ മാതാവ്, സന്തോഷവതിയായ മാതാവ്, അനുഗൃഹീതയുടെ മാതാവ്" .
മൂന്നു വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം 1950 ജൂൺ 24ന് പന്ത്രണ്ടാം പീയൂസ് മാർപ്പാപ്പ മരിയയെ വിശുദ്ധയായി പ്രഖ്യാപിച്ചു". ആ ചടങ്ങിലും മരിയയുടെ അമ്മ പങ്കെടുത്തു. തന്റെ സന്താനത്തെ വിശുദ്ധയായി പ്രഖ്യാപിക്കുന്ന ചടങ്ങിൽ പങ്കെടുക്കാൻ ഭാഗ്യം ലഭിച്ച ആദ്യത്തെ മാതാവായിരുന്നു അവർ. മരിയയുടെ ജീവിച്ചിരുന്ന നാല് സഹോദരരും അലസ്സാണ്ട്രോയും ചടങ്ങിൽ പങ്കെടുത്തു.
വലിയ ജനക്കൂട്ടം സന്നിഹിതരായിരുന്നതിനാൽ ചടങ്ങുകൾ സെന്റ് പീറ്റേഴ്സ് ബസലിക്കയുടെ പുറത്ത് വച്ചാണ് നടത്തിയത്. പതിവിനു വിപരീതമായി അന്ന് മാർപ്പാപ്പ ലത്തീനിനു പകരം ഇറ്റാലിയൻ ഭാഷയിലാണ് സംസാരിച്ചത്. ചടങ്ങിൽ പങ്കെടുക്കാൻ ലോകത്തിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിൽ നിന്നെത്തിയ 500,000 ത്തോളം ആളുകളിൽ ഭൂരിഭാഗവും യുവജനങ്ങളായിരുന്നു. അവരോട് "നിങ്ങളുടെ വിശുദ്ധിക്കെതിരേയുള്ള ആക്രമണങ്ങളെ ദൈവ കൃപ കൊണ്ട് ചെറുക്കുമെന്ന് നിങ്ങൾ ദൃഡപ്രതിജ്ഞ ചെയ്യുന്നുവോ" എന്ന ചോദ്യത്തിന് "അതെ" എന്ന ഉത്തരം മാറ്റൊലി കൊണ്ടു.
കത്തോലിക്ക സഭയിലെ രക്തസാക്ഷിയായ ഒരു വിശുദ്ധയാണ് മരിയ ഗൊരെത്തി . തന്റെ കന്യകാത്വം സംരക്ഷിക്കുന്നതിനു വേണ്ടി പന്ത്രണ്ടാം വയസ്സിൽ ഈ ബാലിക രക്തസാക്ഷിയാകുകയായിരുന്നു. കത്തോലിക്ക സഭ വിശുദ്ധരായി പ്രഖ്യാപിച്ചവരിൽ വച്ച് ഏറ്റവും പ്രായം കുറഞ്ഞ വ്യക്തിയാണ് മരിയ ഗൊരെത്തി.
ജനസംഖ്യയിൽ ഒരു നല്ല ശതമാനം കൃഷി, കൈത്തൊഴിലുകൾ, മറ്റ് അനുബന്ധവ്യവസായങ്ങൾ എന്നിവയിൽ ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. സാമ്പത്തികമായി അധോ-മദ്ധ്യവർഗ്ഗത്തിൽ പെട്ടവരാണു് ഭൂരിപക്ഷവും. എങ്കിലും വിദ്യാഭ്യാസത്തിൽ പൊതുവേ മുന്നിട്ടുനിൽക്കുന്നു. കേരള കാർഷികസർവ്വകലാശാലയുടെ “പരീക്ഷണശാലയിൽനിന്നും പാടത്തേക്ക്”, “ഗ്രാമബന്ധപരിപാടി” തുടങ്ങിയ പല പദ്ധതികളിലും സജീവഭാഗഭാക്കാവുന്നതുകൊണ്ടു് ജനങ്ങൾ ശാസ്ത്രീയകൃഷിസമ്പ്രദായങ്ങളിൽ ഏറെക്കാലമായി ആഭിമുഖ്യം പുലർത്തിവരുന്നു.
ശക്തവും സന്തുലിതവുമായ രാഷ്‌ട്രീയകാഴ്ച്ചപ്പാടുകളും ജനാധിപത്യബോധവും ജനങ്ങളിൽ പ്രകടമാണു്. വ്യത്യസ്ത ആശയഗതികൾ പങ്കുവെക്കുമ്പോഴും പൊതുവേ പരസ്പരസൌഹാർദ്ദവും സഹകരണവും അവർക്കിടയിൽ ദൃശ്യമാണു്. ദലിത് സമുദായാംഗങ്ങളായ ഒരു വിഭാഗം ഉൾപ്പെടെ മൊത്തത്തിൽ ഗണ്യമായ സാമൂഹ്യപുരോഗതിയും ക്ഷേമവും ഈ ഗ്രാമം കൈവരിച്ചിട്ടുണ്ട്. അമ്പതുവർഷങ്ങൾക്കുമുൻപു മുതൽ തന്നെ, ചുറ്റുപാടുമുള്ള ഒട്ടേറെ ജനങ്ങൾക്ക് അടിസ്ഥാനവിദ്യാഭ്യാസം ലഭിക്കാൻ താണിക്കുടം അപ്പർ പ്രൈമറി സ്കൂളും താണിക്കുടം ഗ്രാമീണവായനശാലയും സാദ്ധ്യതയൊരുക്കിയിട്ടുണ്ട് . എങ്കിലും ശരാശരിയിൽക്കവിഞ്ഞ സാമ്പത്തികനിലവാരമുള്ളവർ മിക്കവാറും എല്ലാവരും തന്നെഅവരുടെ കുട്ടികളെ നഗരത്തിലെ കൂടുതൽ സൌകര്യങ്ങളുള്ള സ്കൂളുകളിലാണു് ഇപ്പോൾ അയക്കുന്നതു്. താണിക്കുടത്തു ജനിച്ചുവളർന്നു് ക്രമത്തിൽ അഭ്യസ്തവിദ്യരായ ഒട്ടേറെ ഗ്രാമവാസികൾ ഇപ്പോൾ ഭാരതത്തിലും ലോകത്തിന്റെ മറ്റുഭാഗങ്ങളിലുമായി വിവിധ ഉദ്യോഗമേഖലകളിൽ പ്രവർത്തിച്ചുവരുന്നു.
ഗ്രാമത്തിന്റെ വടക്കുകിഴക്കുനിന്നും തെക്കുപടിഞ്ഞാറു ദിശയിൽ ഒഴുകുന്ന താണിക്കുടം പുഴ താണിക്കുടത്തിനെ രണ്ട് ഭാഗങ്ങളാക്കി വേർതിരിക്കുന്നു. വ്യാപാരസ്ഥാപനങ്ങൾ, ഓഫീസുകൾ, താണിക്കുടം അപ്പർ പ്രൈമറി സ്കൂൾ തുടങ്ങിയവയെല്ലാം പടിഞ്ഞാറുള്ള ഗ്രാമകേന്ദ്രത്തിലാണു്. ഇതിലൂടെയാണു് പ്രധാന ഗതാഗതമാർഗ്ഗമായ തൃശ്ശൂർ - കുണ്ടുകാട് - വടക്കാഞ്ചേരി റോഡ് കടന്നുപോവുന്നത്. എന്നാൽ കൂടുതൽ കൃഷിഭൂമിയും ജനവാസവും ഗ്രാമത്തിന്റെ തന്നെ പ്രധാനശ്രദ്ധാകേന്ദ്രമായ താണിക്കുടം ഭഗവതി ക്ഷേത്രവും പുഴയുടെ മറുകരയിലാണു് സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നതു്. പീച്ചി ജലസേചനപദ്ധതിയുടെ പ്രധാന വലതുകര കനാൽ ഈ ഗ്രാമത്തെ വലംവെച്ചു പോകുന്നു. അതിനാൽ താണിക്കുടം ഡിസ്ട്രിബ്യൂട്ടറി എന്നും ഈ കനാലിനു് പേരുണ്ട്.
ജനസംഖ്യയിൽ ഭൂരിഭാഗവും ഹിന്ദുക്കളാണു്. അഞ്ചുശതമാനത്തിൽ കീഴെ ക്രിസ്ത്യാനികളും ഉണ്ട്. ഇതരമതക്കാർ ഇല്ലെന്നുതന്നെ പറയാം. ഹിന്ദുക്കളുടെ പ്രധാന ആരാധനാലയം താണിക്കുടം ഭഗവതി ക്ഷേത്രമാണു്. മദ്ധ്യകേരളത്തിൽ പൊതുവേ അറിയപ്പെടുന്ന ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രത്യേകത വർഷത്തിൽ രണ്ടോ മൂന്നോ പ്രാവശ്യം നടക്കുന്ന ‘ആറാട്ട്’ ആണു്. കാലവർഷത്തിൽ കരകവിഞ്ഞൊഴുകുന്ന പുഴയിൽ ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രതിഷ്ഠയും മറ്റും പൂർണ്ണമായി മുങ്ങിപ്പോവുന്നു. വിഷുവിനോടനുബന്ധിച്ചുള്ള ‘വിഷുവേല’ ഉത്സവം, മകരച്ചൊവ്വ തുടങ്ങിയവയാണു് ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന ആഘോഷങ്ങൾ.
ഒരു ഗവണ്മെന്റ് റൂറൽ ഡിസ്പെൻസറി, ഗവണ്മെന്റ് ഹോമിയൊ ഡിസ്പൻസറി, ഏതാനും സ്വകാര്യഡോക്ടർമാർ, മരുന്നുശാലകൾ, പരിശോധനാലബോറട്ടറി തുടങ്ങിയവയാണു് താണിക്കുടത്തെ പ്രധാന ആരോഗ്യസ്ഥാപനങ്ങൾ. കേരള മൃഗസംരക്ഷണവകുപ്പിന്റെ വക ഒരു മൃഗാശുപത്രിയും ഇവിടെയുണ്ടു്. പഞ്ചായത്തിന്റേതായി ഒരു മൃഗസംരക്ഷണകേന്ദ്രവും കൂടുതൽ മൃഗചികിത്സാകേന്ദ്രങ്ങളും സമീപഗ്രാമങ്ങളിൽത്തന്നെയുണ്ട്. ആയുർവ്വേദത്തിൽ പ്രാധാന്യമുള്ള പല അപൂർവ്വസസ്യങ്ങളും ഈ ഗ്രാമഭൂമിയിൽ ലഭ്യമാണു്. ജനങ്ങൾ പൊതുവേ ആരോഗ്യകാര്യങ്ങളിൽ മികച്ച ശ്രദ്ധയും പരിപാലനബോധവുമുള്ളവരാണു്. എന്നിരുന്നാലും മദ്യപാനം പോലുള്ള ദുശ്ശീലങ്ങൾ കേരളത്തിലെ മറ്റുപ്രദേശങ്ങളെ എന്നപോലെത്തന്നെ ഇവിടെയും വ്യാപകമാണു്.
ആദ്യകാലത്ത് നെൽകൃഷി ആയിരുന്നു ജനങ്ങളിൽ ഭൂരിഭാഗത്തിന്റേയും പ്രധാന ജീവിതമാർഗ്ഗം. ഉയർന്ന പ്രദേശങ്ങളിൽ റബ്ബർ, കശുമാവു്, കുരുമുളകു്, ഇഞ്ചിപ്പുല്ല് എന്നിവയും ജനങ്ങൾ തിങ്ങിപ്പാർക്കുന്ന ഇടനിലങ്ങളിൽ തെങ്ങ്, വാഴ, കവുങ്ങ്, മലക്കറികൾ എന്നിവയും വ്യാപകമായി കൃഷി ചെയ്തിരുന്നു. മാംസം, മുട്ട, പാൽ ഉൽ‌പ്പന്നങ്ങൾ എന്നീ ആവശ്യങ്ങൾക്കായി ആട്, കോഴി, കന്നുകാലി തുടങ്ങിയ കൃഷികളും സാധാരണമായിരുന്നു. മണ്ണുത്തി കാർഷികസർവ്വകലാശാല, വെറ്ററിനറി കോളേജ്, പട്ടാമ്പി നെല്ലുഗവേഷണകേന്ദ്രം തുടങ്ങിയ സ്ഥാപനങ്ങളുടെ മികച്ച ഗവേഷണഫലങ്ങൾ പരീക്ഷണാടിസ്ഥാനത്തിൽ ആദ്യം കൃഷിചെയ്യാൻ അവസരം ലഭിച്ചിരുന്നതു് ഈ പ്രദേശങ്ങളിലെ കർഷകർക്കായിരുന്നു.
തൃശ്ശൂർ നഗരത്തിൽനിന്നും രാമവർമ്മപുരം വഴിയോ കുറ്റുമുക്ക് വഴിയോ താണിക്കുടത്ത് എത്തിപ്പെടാം. ശരാശരി 5 മിനിറ്റ് കൂടുമ്പോൾ സ്വകാര്യബസ്സ് സൌകര്യം ഉണ്ട്. രാവിലെ നഗരത്തിലേക്കും വൈകുന്നേരം തിരിച്ചും ഈ ബസ്സുകളിൽ തിരക്ക് അനുഭവപ്പെടാം. സംസ്ഥാനറോഡ് ട്രാൻസ്പോർട്ട് കോർപ്പറേഷൻ വക ബസ്സുകൾ ഈ വഴിയിൽ ഓടുന്നില്ല. തൊട്ടടുത്ത മാടക്കത്രയിൽ നിന്നും മണ്ണുത്തി വഴിയ്ക്കും തൃശ്ശൂർക്ക് യാത്രാസൌകര്യമുണ്ട്. ഗുരുവായൂർ, വാഴാനി, വടക്കാഞ്ചേരി തുടങ്ങിയ സ്ഥലങ്ങളിലേക്കും ഇവിടെനിന്നു് നേരിട്ട് ബസ്സ് ലഭിയ്ക്കും.
പ്രധാന ഗ്രാമകേന്ദ്രത്തിൽനിന്നും ഓട്ടോറിക്ഷ, കാർ, മിനി ട്രക്കുകൾ തുടങ്ങിയവയും വാടകയ്ക്ക് ലഭ്യമാണു്.
വർഷങ്ങൾക്കുമുൻപുതന്നെ, റബ്ബർ, ചൂള ഇഷ്ടിക, മണൽ, സ്വർണ്ണാഭരണനിർമ്മാണം തുടങ്ങിയ വ്യവസായങ്ങൾ താണിക്കുടത്ത് നിലനിന്നിരുന്നു. ഇരുപതാംനൂറ്റാണ്ടിന്റെ തുടക്കത്തിൽ ഇംഗ്ലീഷുകാർ തുടങ്ങിവെച്ച മേപ്പാടം റബ്ബർ ഫാക്ടറിയിൽ ബലൂണുകൾ, കളിപ്പാട്ടങ്ങൾ, റബ്ബർ റോളറുകൾ, യന്ത്രഭാഗങ്ങൾ തുടങ്ങിയവ നിർമ്മിച്ചിരുന്നു. എന്നാൽ 1950 കളിൽ ഇതൊരു സാധാരണ റബ്ബർപാൽ സംസ്കരണകേന്ദ്രമായി മാറി. ഇടക്കാലത്ത് രൂപപ്പെട്ട ഇഷ്ടികച്ചൂളകളും മണൽഖനനവും അസംസ്കൃതവസ്തുക്കൾ തീർന്നതോടെ ഇല്ലാതായി. 1980കളിൽ മേപ്പാടത്തുതുടങ്ങിവെച്ച താണിക്കുടം ഭഗവതി മിൽ‌സ് എന്ന ടെക്സ്റ്റൈൽ ഫാക്ടറിയാണു് എടുത്തുപറയാവുന്ന ഒരു വ്യവസായസ്ഥാപനം.
തെക്കുപടിഞ്ഞാറുനിന്നുള്ള കാലവർഷവും കിഴക്ക് പാലക്കാടൻ ചുരം വഴിയെത്തുന്ന ശക്തമായ തുലാവർഷവും മൂലം ഇവിടെ വേണ്ടത്ര വർഷപാതം ലഭിക്കുന്നു. പക്ഷേ, അതിതീവ്രമായ മഴ പെയ്തുലഭിക്കുന്ന ജലത്തിൽ ഭൂരിഭാഗവും ഭൂമിയിലേക്ക് ആഴ്ന്നിറങ്ങുന്നതിനു് അവസരം ലഭിക്കുന്നതിനുമുൻപുതന്നെ പടിഞ്ഞാറോട്ട് ഒഴുകി ഏനാമ്മാവ്, ചേറ്റുവ കായൽ‌പ്പാടങ്ങളിൽ ചെന്നുചേരുന്നു. വർഷം മുഴുവനും സുലഭമായി ജലം ലഭിച്ചിരുന്ന ഈ പ്രദേശം കഴിഞ്ഞ പതിറ്റാണ്ടുകളിൽ മണ്ണൊലിപ്പും തെറ്റായ ഭൂവിനിയോഗരീതികളും മൂലം വേനൽക്കാലത്ത് തീവ്രജലദൌർലഭ്യമേഖലയായി മാറിവരുന്നു.
താണിക്കുടത്തിന്റെ തെക്കുകിഴക്കു ഭാഗത്താണു് കേരളാ സർക്കാർ വിദ്യുച്ഛക്തി വകുപ്പിന്റേയും ദേശീയ പവർ ഗ്രിഡിന്റേയും മേൽനോട്ടത്തിലുള്ള പ്രധാന 400 വിദ്യുച്ഛക്തി കേന്ദ്രം. ഇവിടെനിന്നും കേരളത്തിന്റെ മറ്റുഭാഗങ്ങളിലേക്കും സമീപസംസ്ഥാനങ്ങളിലേക്കും പോകുന്ന ഹൈ ടെൻഷൻ വിദ്യുച്ഛക്തി ലൈനുകൾ പ്രദേശത്തിന്റെ ഭൂപ്രകൃതിയേയും ഭൂവിനിയോഗരീതികളേയും വ്യാപകമായി മാറ്റിമറിച്ചിട്ടുണ്ടു്. തൃശ്ശൂരിന്റെ അതിദ്രുതമായ വികസനങ്ങൾക്കനുസരിച്ച് അനുബന്ധമായി താണിക്കുടവും ക്രമേണ തിരക്കേറിയ ഒരാവാസകേന്ദ്രമായി മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.
ഇരുപതാംനൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനദശകങ്ങളിൽ ഈ അവസ്ഥക്കു് പ്രകടമായ മാറ്റങ്ങളുണ്ടായി. നെൽകൃഷി ഏകദേശം പൂർണ്ണമായും നിലച്ചു. തോട്ടവിളകൾ കൃഷിചെയ്തിരുന്ന മേപ്പാടം തുടങ്ങിയ കുന്നിൻപ്രദേശങ്ങൾ പുരയിടങ്ങൾക്കും മറ്റുമായി വൻ‌തോതിൽ മുറിച്ചുവിൽക്കപ്പെട്ടു. സമതലങ്ങളിൽ വാഴ, മലക്കറികൾ, തെങ്ങ്, മരച്ചീനി തുടങ്ങിയ കൃഷികൾക്കു വഴിമാറി. ഇതിനുപരി, ഉദ്യാനസസ്യങ്ങളും അലങ്കാരപ്പൂച്ചെടികളും മറ്റും പ്രജനനം ചെയ്തു വളർത്തിയെടുക്കുന്ന ധാരാളം നഴ്‌സറികളും സ്ഥലത്തെ പ്രധാന ആകർഷണകേന്ദ്രങ്ങളായി മാറി.