polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
1920 ൽ സിപിയെ മദ്രാസ് പ്രസിഡൻസിയുടെ അഡ്വക്കേറ്റ് ജനറലായി നാമനിർദേശം ചെയ്തു. സിറ്റി മുനിസിപ്പാലിറ്റീസ് ആക്റ്റ്, മദ്രാസ് ലോക്കൽ ബോർഡ് ആക്റ്റ് എന്നിവയുടെ ചുമതല അദ്ദേഹത്തിന് ഉണ്ടായിരുന്നു. 1923 ൽ മദ്രാസ് ഗവർണറുടെ എക്സിക്യൂട്ടീവ് കൗൺസിലിലേക്ക് നാമനിർദ്ദേശം ചെയ്യപ്പെട്ടു. ക്രമസമാധാനം, പോലീസ്, പൊതുമരാമത്ത് വകുപ്പ്, ജലസേചനം, തുറമുഖങ്ങൾ, വൈദ്യുതി എന്നീ വകുപ്പുകൾ അദ്ദേഹത്ത്ന്റെ ചുമതലയിൽ ആയിരുന്നു.
1926 നും 1927 നും ഇടയിൽ ജനീവയിലെ ലീഗ് ഓഫ് നേഷൻസിൽ ഇന്ത്യൻ പ്രതിനിധിയായിരുന്നു. 1931 ആയപ്പോഴേക്കും അദ്ദേഹം ഇന്ത്യാ ഗവൺമെന്റിന്റെ ഒരു നിയമ അംഗമായിരുന്നു 1932 ൽ ലണ്ടനിൽ നടന്ന മൂന്നാം റൗണ്ട് ടേബിൾ കോൺഫറൻസിൽ അദ്ദേഹം പങ്കെടുത്തു. 1933 ലെ ലോക സാമ്പത്തിക സമ്മേളനത്തിലേക്കുള്ള ഇന്ത്യയുടെ ഏക ഇന്ത്യൻ പ്രതിനിധിയായിരുന്നു അദ്ദേഹം, അടുത്ത വർഷം അദ്ദേഹം കശ്മീർ സംസ്ഥാനത്തിനായി ഒരു ഭരണഘടന തയ്യാറാക്കി.
ഒരു ഇംഗ്ലീഷ് പ്രൊഫസറാകാൻ സി.പി. എപ്പോഴും ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നു. എന്നിരുന്നാലും, തന്റെ മകൻ അഭിഭാഷകനാകണമെന്ന് പിതാവ് പട്ടാഭിരാമ അയ്യർ ആഗ്രഹിച്ചു, അതനുസരിച്ച് സി.പി. തന്റെ കോളേജ് അവധിക്കാലം മൈസൂർ രാജ്യത്ത് ചെലവഴിച്ചത് ദിവാൻ സർ കെ. ശേശാദ്രി അയ്യറിനൊപ്പം ആയിരുന്നു. അദ്ദേഹമായിരുന്നു തന്റെ പ്രചോദനമെന്ന് സി. പി. പറയുമായിരുന്നു.
മുത്തുലക്ഷ്മി റെഡ്ഡി നിർദ്ദേശിച്ച ദേവദാസി നിർത്തലാക്കൽ ബിൽ പാസാക്കുന്നതിൽ നിയമ അംഗമെന്ന നിലയിൽ സി.പി. നിർണ്ണായകപങ്കു വഹിച്ചു. എന്നിരുന്നാലും, മദ്രാസ് പ്രസിഡൻസിയിലുടനീളമുള്ള ദേവദാസികളിൽ നിന്നുള്ള ശക്തമായ പ്രതിഷേധത്തെത്തുടർന്ന്, അതൊരു സർക്കാർ നടപടിയായിട്ടല്ലാതെ സ്വകാര്യബിൽ ആയി അവതരിപ്പിക്കാൻ സിപി നിർദ്ദേശിച്ചു.
1941 ൽ ബ്രിട്ടീഷുകാർ അദ്ദേഹത്തിന് നൈറ്റ് കമാൻഡർ ഓഫ് സ്റ്റാർ ഓഫ് ഇന്ത്യ പദവി നൽകി. ഇന്ത്യൻ സ്വാതന്ത്ര്യം കണക്കിലെടുക്കുമ്പോൾ തിരുവിതാംകൂറിനും മറ്റ് രാജഭരണ സ്ഥാപനങ്ങൾക്കും സ്വതന്ത്രമായി തുടരാനോ ഇന്ത്യയുടെയോ പാകിസ്ഥാന്റെയോ ആധിപത്യങ്ങളുമായി ലയിക്കാനോ രണ്ട് ഓപ്ഷനുകൾ നൽകി.
ഇംഗ്ലീഷ് എഴുത്തുകാരനായ സോമർസെറ്റ് മോമിന്റെ സുഹൃത്തായിരുന്നു സി.പി., അദ്ദേഹത്തിന്റെ തിരുവനന്തപുരം സന്ദർശനത്തിനിടെ ദീർഘനേരം ചർച്ച നടത്തി. പിന്നീട്, "തന്റെ സമകാലികരുടെ സി പി" എന്ന പുസ്തകത്തിന് മോം അദ്ദേഹത്തെക്കുറിച്ച് ഒരു പ്രശംസ നൽകി.
സി. രാജഗോപാലാചാരി, അന്നത്തെ രാഷ്ട്രപതി സാക്കിർ ഹുസൈൻ ദി ഹിന്ദു, ടൈംസ് ഓഫ് ഇന്ത്യ, ഇന്ത്യൻ പ്രധാനമന്ത്രി ഇന്ദിരാഗാന്ധി , കെ. കാമരാജ് എന്നിവരെല്ലാം അനുശോചനങ്ങൾ അറിയിച്ചു.
മലയാളിയായ ഒരു സൈദ്ധാന്തിക ഭൗതികശാസ്ത്രജ്ഞനായിരുന്നു താണു പദ്മനാഭൻ . പത്മശ്രീ, ഭട്നാഗർ പുരസ്കാരം,ബിർള ശാസ്ത്ര പുരസ്കാരം എന്നീ പുരസ്കാരങ്ങൾ നേടിയിട്ടുണ്ട്. പൂണെയിലെ ഇന്റർ യൂനിവേഴ്സിറ്റി സെന്റർ ഫോർ ആസ്ട്രോണമി ആൻഡ് ആസ്ട്രോഫിസിക്സിലെ അക്കാദമിക് വിഭാഗത്തിന്റെ ഡീനായിരുന്നു അദ്ദേഹം. പ്രപഞ്ചത്തിലെ വിന്യാസങ്ങളുടെ രൂപീകരണം, ഗുരുത്വാകർഷണം, ക്വാണ്ടം ഗുരുത്വം എന്നിവയാണ്‌ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രധാന ഗവേഷണവിഷയങ്ങൾ. എമെർജന്റ് ഗ്രാവിറ്റിയിൽ താപഗതികത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കി സാമാന്യ ആപേക്ഷികസിദ്ധാന്തത്തെ കൂടുതൽ വികസിപ്പിച്ചതാണ് ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ ഏറ്റവും പ്രധാന സംഭാവന. 2008-ൽ അമേരിക്കയിലെ ഗ്രാവിറ്റി റിസർച്ച് ഫൗണ്ടേഷന്റെ സമ്മാനം ഇതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഗവേഷണങ്ങൾക്ക് ഇദ്ദേഹത്തിന് ലഭിച്ചു. 2021 സെപ്തംബർ 17ന് 64-ാം വയസ്സിൽ ഹൃദയാഘാതത്തെ തുടർന്ന് അദ്ദേഹം പൂനെയിൽ വച്ച് അന്തരിച്ചു.
ലുഡ്‌വിഗ് ബോൾട്സ്മാൻ താപഗതികത്തെ പറ്റിയുള്ള തന്റെ പഠനങ്ങളിൽ നിന്നും ഉരുത്തിരിച്ചെടുത്ത ആശയത്തിന് സമാനമാണ് ഈ ആശയം. ബോൾട്സ്മാൻ ഒരു വാതകത്തിന് താപം ആഗിരണം ചെയ്യാനുള്ള കഴിവുള്ളതിനാൽ ആ വാതകം ഒരു കൂട്ടം സൂക്ഷ്മകണികകളാൽ രൂപപ്പെട്ടിരിയ്ക്കണം എന്നു വാദിച്ചു. താപം വർദ്ധിയ്ക്കുമ്പോൾ ഈ കണികകൾ കൂടുതൽ വേഗത കൈവരിയ്ക്കുന്നതുകൊണ്ടാണ് വാതകത്തിന് ചൂട് കൂടുതലായി അനുഭവപ്പെടുന്നത്. ഈ ആശയപ്രകാരം അദ്ദേഹം ഒരു നിശ്ചിത അളവ് വാതകത്തിൽ അടങ്ങിയിരിയ്ക്കുന്ന 'കണിക'കളുടെ എണ്ണം കണക്കാക്കി. ബോൾട്സ്മാന്റെ ഈ കണികകൾ ആണ് പിന്നീട് തന്മാത്രകൾ എന്ന അടിസ്ഥാന ആശയമായത്. ബോൾട്സ്മാൻ വാതകങ്ങളുടെ വ്യാപ്തം, ഊഷ്മാവ്, മർദ്ദം തുടങ്ങിയ ഉയർന്ന നിലയിലുള്ള ആശയങ്ങൾ മാത്രം ഉപയോഗിച്ച് എപ്രകാരം അവയുടെ സൂക്ഷ്മകണങ്ങളുടെ ഘടന കണ്ടെടുത്തോ അപ്രകാരം ഒരു വികസനം സാമാന്യആപേക്ഷികതാസിദ്ധാന്തത്തിൽ കൊണ്ടുവരാനാണ് പദ്മനാഭൻ ശ്രമിയ്ക്കുന്നത്.
താപഗതികത്തിന്റെ ആശയങ്ങളുപയോഗിച്ച് സാമാന്യഅപേക്ഷികതയെ വികസിപ്പിയ്ക്കാനുള്ള ശ്രമങ്ങൾ വർഷങ്ങളായി നടക്കുന്നുണ്ട്. 1967 ൽ സോവിയറ്റ് ഭൗതികശാസ്ത്രജ്ഞനായിരുന്ന ആൻഡ്രൂ സഖറോവ് താപഗതികത്തിന്റെയും സ്ഥലകാലത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന ഘടകങ്ങളെയും പറ്റി പ്രസ്താവിച്ചിരുന്നു. 1980 ൽ കിപ് തോൺ, തിബോൾട് ഡാമർ എന്നിവർ ഹൈഡ്രോഡയനാമിൿസ്, തമോദ്വാരങ്ങൾ എന്നിവ തമ്മിലുള്ള സാദൃശ്യങ്ങളെപ്പറ്റി പഠിച്ചിരുന്നു. 1995 ൽ റ്റെഡ് ജേക്കബ്സൺ താപഗതികം ഉപയോഗിച്ച് സാമാന്യആപേക്ഷികതാസിദ്ധാന്തം വിവരിച്ചു. 2009 ൽ ഡച്ച് ശാസ്ത്രജ്ഞനായ എറിക് വേർലിൻഡെ ക്വാണ്ടം ഇൻഫർമേഷൻ, താപഗതികത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന ആശയമായ ഉത്ക്രമം എന്നിവയെ ഗുരുത്വാകർഷണവുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തിയുള്ള തന്റെ സുപ്രധാന പ്രബന്ധം പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു. തന്റെ പ്രബന്ധത്തിൽ അദ്ദേഹം പദ്മനാഭന്റെ ആശയങ്ങളെ പരാമർശിയ്ക്കുന്നുണ്ട്.
ജേക്കബ്സൺ 1995 ൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ആശയത്തെ 2002 ൽ പദ്മനാഭൻ വിപുലീകരിച്ചു. ബിൽ ഉൻരു, പോൾ ഡേവിസ്, സ്റ്റീഫൻ ഹോക്കിങ് തുടങ്ങിയവർ പഠനം നടത്തിയ സാമാന്യആപേക്ഷികതയിലെ താപഗതികചക്രവാളത്തെ ആസ്പദമാക്കിയായിരുന്നു ഇത്. ഉദാഹരണത്തിന് ഒരു തമോദ്വാരത്തിന് ഒരു സാങ്കല്പിക ഉപരിതലം ഉണ്ട്. ഈ ഉപരിതലത്തിനപ്പുറത്ത് ഒരു നിശ്ചിത അളവ് വിവരവും , വിവരം ഉള്ളതിനാൽ ഉത്ക്രമവും ഉണ്ട്. ഉൽക്രമം ഉള്ളതിനാൽ അതിന് ഒരു നിശ്ചിത താപനിലയുമുണ്ട്. ഈ ഉപരിതലത്തിന്റെ വിസ്തീർണം കൂടുംതോറും ഉള്ളിലെ എൻട്രോപ്പിയും വർദ്ധിയ്ക്കുന്നു. പദ്മനാഭന്റെ ആശയപ്രകാരം ഒരു വസ്തുവിന് ഒരു താപനില കൈവരിയ്ക്കാൻ സാധിയ്ക്കണമെങ്കിൽ നിശ്ചയമായും അതിനൊരു സൂക്ഷ്മഘടന ഉണ്ടായിരിയ്ക്കണം.
ഈ അവസ്ഥയിൽ ഗുരുത്വാകർഷണത്തെ തികച്ചും വ്യത്യസ്തമായ രീതിയിൽ മോഡൽ ചെയ്യാൻ ഉള്ള ശ്രമം നടക്കുന്നുണ്ട്. ഈ വഴിയ്ക്കുള്ള ഒരു പ്രധാന ശ്രമമാണ് താപഗതികത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന തത്ത്വങ്ങളിൽ നിന്ന് സാമാന്യആപേക്ഷികത ഉരുത്തിരിച്ചെടുക്കാനുള്ള ശ്രമങ്ങൾ. സാമാന്യആപേക്ഷികതാസിദ്ധാന്തപ്രകാരം സ്ഥലകാലം ഒരു പിണ്ഡത്തിന്റെ സാന്നിദ്ധ്യത്തിൽ വളയുന്നതാണ് അതിലൂടെ സഞ്ചരിയ്ക്കുന്ന വേറൊരു വസ്തുവിന് ഗുരുത്വാകർഷണമായി അനുഭവപ്പെടുന്നത്. എന്നാൽ ഈ പ്രസ്താവനയ്ക്ക് താഴെ ഈ സിദ്ധാന്തം പോകുന്നില്ല. സ്ഥലകാലത്തെ എങ്ങനെ ഇനിയും വിഭജിയ്ക്കാമെന്നോ ഇങ്ങനെ വിഭജിച്ചു കിട്ടിയ അടിസ്ഥാന ബിൽഡിംഗ് ബ്ലോക്കുകൾ ഉപയോഗിച്ച് സ്ഥലകാലം എങ്ങനെ വളയുന്നുവെന്നോ ആപേക്ഷികതാസിദ്ധാന്തത്തിൽ പറയുന്നില്ല.
ഒരു താപഗതികചക്രവാളത്തിന്റെ നിശ്ചിത താപനില അതിനൊരു സൂക്ഷ്മഘടന ഉണ്ടെന്നുള്ള കാര്യം വ്യകതമാക്കുന്നു. വാതകത്തിന് സമാനമായ ഇവിടുത്തെ മാദ്ധ്യമം സ്ഥലകാലം തന്നെയാണ്. സ്ഥലകാലത്തിന്റെ ഈ അതിസൂക്ഷ്മ 'കണങ്ങൾക്ക്' താപം ആഗിരണം ചെയ്യുന്നതിലൂടെ ചലിയ്ക്കാനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യം കൈവരുന്നു. ഇവയുടെ ചലനത്തിലൂടെ സ്ഥലകാലത്തിന്റെ എൻട്രോപ്പി വർദ്ധിയ്ക്കുന്നു. ഒരു വാതകത്തിന്റെ എൻട്രോപ്പി ഏറ്റവും അധികം ആകുമ്പോൾ ആ വാതകം താപഗതികപരമായി താപസംതുലിതാവസ്ഥ കൈവരിയ്ക്കുന്നു. ഇതേപോലെ സ്ഥലകാലത്തിന്റെ എൻട്രോപ്പി ഏറ്റവും അധികം ആകുമ്പോൾ അതു കൈവരിയ്ക്കുന്ന സ്ഥിരാവസ്ഥയാണ് സാമാന്യആപേക്ഷികതയിലെ ഫീൽഡ് സമവാക്യങ്ങളുടെ സാധുത എന്നാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ നിഗമനം.
1957-ൽ തിരുവനന്തപുരത്ത് ജനിച്ചു. സ്കൂൾ വിദ്യാഭ്യാസം അവിടെത്തന്നെയായിരുന്നു. കേരള സർവകലാശാലയുടെ കീഴിലുള്ള യൂനിവേഴ്സിറ്റി കോളേജിൽ നിന്ന് ബി.എസ്.സി. , എം.എസ്.സി. ബിരുദങ്ങൾ സ്വർണ്ണമെഡലോടെ നേടി. ആദ്യത്തെ റിസർച്ച് പേപ്പർ ഇരുപതാം വയസ്സിൽ ബി.എസ്.സി.ക്ക് പഠിക്കുമ്പോൾത്തന്നെ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു. സാമാന്യ ആപേക്ഷികതയായിരുന്നു വിഷയം.
അദ്ദേഹം ഭൗതികത്തിലെ ടെക്സ്റ്റ്ബുക്കുകൾ ആയി പല സർവകലാശാലകളിലും ഉപയോഗിയ്ക്കുന്ന നിരവധി പുസ്തകങ്ങൾ എഴുതിയിട്ടുണ്ട്. ഇവ താഴെ കൊടുക്കുന്നു.
ഒരു മദ്ധ്യേഷ്യൻ പ്രാകൃതജനവിഭാഗമായിരുന്നു ഹെഫ്തലൈറ്റുകൾ അഥവാ എഫ്തലൈറ്റുകൾ. ചൈനീസ് ചരിത്രഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ വന്മതിലിന്റെ വടക്കുവശത്താണ് ഇവരുടെ ആദ്യകാലവാസസ്ഥലം. അറബി ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ, ഹെഫ്‌തലൈറ്റുകളെ ഹയ്തൽ അല്ലെങ്കിൽ ഹയാതില (ഹബ്‌താൽ അല്ലെങ്കിൽ ഹബാതില എന്നാണ് ഉച്ചാരണം എന്നും പറയപ്പെടുന്നു) എന്നാണ് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്. ബൈസാന്റെന്മാർ ഇവരെ ഹൂണർ എന്നും അബ്ദെലായ്/എഫ്‌തലാതായ് എന്നുമാണ് വിളീച്ചിരുന്നത്. യിദ എന്നാണിവർ ചൈനക്കാർക്കിടയിൽ അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്. യാൻ‌ദൈയിലിതുവോ എന്നാണ് ഇവർ ഇവരുടെ രാജാവിനെ വിളിച്ചിരുന്നത്. അഫ്ഘാനിസ്താനിലെത്തിയ ഇവർ പഷ്തൂണുകളുടെ മുൻ‌ഗാമികളിൽ ഉൾപ്പെടാം എന്ന് ചില ചരിത്രകാരന്മാർ പറയുന്നു.
തുടർന്ന് തങ്ങളുടെ മുൻ‌ഗാമികളായിരുന്ന ഷിയോണൈറ്റുകളേയും കിദാറൈറ്റുകളേയും ആദേശം ചെയ്ത് ഹിന്ദുകുഷിന് ഇരുവശവുമായി, ഏതാണ്ട് സിന്ധൂനദീതടം വരെയുള്ള പ്രദേശം ഹെഫ്‌തലൈറ്റുകൾ അധീനതയിലാക്കി. എങ്കിലും ഹിന്ദുകുഷിന് വടക്കുള്ള പ്രദേശം തന്നെയായിരുന്നു ഹെഫ്‌തലൈറ്റുകളുടെ ശക്തികേന്ദ്രം. ഇവരുടെ പുരാതനതലസ്ഥാനം തുഖാറിസ്താനിലെ വാർവലിസ് ആയിരുന്നു എന്നാണ് അൽ ബിറൂണി പറയുന്നത്. സലാങ് തുരങ്കത്തിനു വടക്കുള്ള ഇന്നത്തെ ഖുണ്ടുസ് പട്ടണത്തിനടുത്തായിരിക്കണം ഈ സ്ഥലം എന്നാണ് കരുതപ്പെടുന്നത്.
ഷിയോണൈറ്റുകൾക്കു പിന്നാലെ നാലാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനം ഇവർ മദ്ധ്യേഷ്യയിൽ നിന്നും ഇന്നത്തെ അഫ്ഘാനിസ്താൻ പ്രദേശത്തേക്കെത്തിയതായി രേഖകളുണ്ട്. ഇവിടെയെത്തിയ ഹെഫ്‌തലൈറ്റുകളിൽ കുറഞ്ഞപക്ഷം അവരിലെ നേതാക്കളെങ്കിലും ഇറാനിയൻ ഭാഷയാണ് സംസാരിച്ചിരുന്നത്. മുൻപ് അൾതായിക് ഭാഷ സംസാരിച്ചിരുന്ന ഇവർ ബാക്ട്രിയയിലെത്തിയതിനു ശേഷം ഇവിടത്തെ ഭാഷ ഉപയോഗിക്കാൻ തുടങ്ങിയതാവാം എന്നു കരുതുന്നു.
460, 70 ദശകങ്ങളിൽ കിഴക്കൻ ഭാഗങ്ങളിൽ മൂന്നു യുദ്ധങ്ങളെങ്കിലും ഫിറൂസ് നടത്തിയിട്ടുണ്ട്. ഇതിനിടയിൽ ഒരിക്കൽ ഫിറൂസിന്റെ പുത്രൻ കുബാധിനെ ഹെഫ്തലൈറ്റുകൾ ബന്ധിയാക്കി. വൻ‌തുക മോചനദ്രവ്യം നൽകിയാണ് ഇയാൾ മോചിപ്പിക്കപ്പെട്ടത്. യുദ്ധം ഇതിനു ശേഷവും തുടരുകയും ഫിറൂസ് കൊല്ലപ്പെടുകയും ചെയ്തു. ഇതിനു ശേഷമുള്ള കുറേ വർഷങ്ങളോളം സസാനിയന്മാർ ഹെഫ്‌തലൈറ്റുകൾക്ക് കപ്പം കൊടുത്തിരുന്നു.
457-ആമാണ്ടിൽ സസാനിയൻ വിമതനായിരുന്ന ഫിറൂസ്, തന്റെ സഹോദരനും രാജാവുമായിരുന്ന ഹോർമിഡ്സ് മൂന്നാമനെതിരെ പോരാടുന്നതിന് ഹെഫ്‌തലൈറ്റുകളുടെ പിന്തുണ സ്വീകരിച്ചിരുന്നു. ഇതിന് കുറച്ചു കാലം മുൻപുതന്നെ ഹെഫ്‌തലൈറ്റുകൾ തുഖാറിസ്താൻ അധീനതയിലാക്കിയിരുന്നു എന്ന് അൽ താബറി പറയുന്നു.
ഹെഫ്തലൈറ്റുകളുടെ ഭരണം ഒട്ടും തന്നെ കേന്ദ്രീകൃതമായിരുന്നില്ല. ഇവരുടെ ഭരണകാലത്ത് അതായത് 520-ആമാണ്ടിൽ ചൈനീസ് സഞ്ചാരിയായിരുന്ന സോങ് യൂൻ, ഇന്നത്തെ അഫ്ഘാനിസ്താൻ പ്രദേശത്തും ഗാന്ധാരത്തിലും സന്ദർശനം നടത്തിയിട്ടുണ്ട്.
"നന്മനിറഞ്ഞ മറിയമേ" എന്ന ജപത്തിന്റെ ആവർത്തനത്തിന്റെ എണ്ണം നിശ്ചയിക്കാനുള്ള ഉപകരണമാണ് മണികൾ ചേർന്ന കൊന്ത. പ്രാർത്ഥന ആവർത്തിക്കുമ്പോൾ വിരലുകൾ മണികളിലൂടെ കടന്നുപോവുന്നു. ജപാവർത്തനത്തിന്റെ എണ്ണം ഇങ്ങനെ യാന്ത്രികമായി നടക്കുന്നതിനാൽ, രഹസ്യങ്ങളിന്മേൽ ധ്യാനം ശ്രദ്ധകേന്ദ്രീകരിക്കാനാവുന്നു. സാധാരണ ഉപയോഗിക്കാറുള്ള കൊന്തകൾ അഞ്ചു ദശകങ്ങൾ ഉൾപ്പെട്ടവയാണ്. പത്തുമണികൾ ചേർന്ന ദശകങ്ങൾക്കിടയിൽ ഒരോ ഒറ്റ മണികൾ വേറേ ഉണ്ടായിരിക്കും. "നന്മനിറഞ്ഞമറിയമേ" എന്ന ജപം ദശകങ്ങളിലെ മണികളിന്മേൽ വിരലോടിച്ചും, ഇടയ്ക്കുള്ള കർത്തൃപ്രാർത്ഥന, ദശകങ്ങൾക്കിടയിലെ ഒറ്റപ്പെട്ട മണികളിൽ വിരലോടിച്ചുമാണ് ചൊല്ലേണ്ടത്. വലയത്തിലുള്ള കൊന്തയോട് ചേർത്ത് മൂന്നു മണികളും ഒറ്റപ്പെട്ട രണ്ടു മണികളും ചേർന്ന ഒരു ചെറിയ ഭാഗവും ഉണ്ട്. കൊന്തജപം തുടങ്ങുന്നത് ഈ ഭാഗത്തിന്മേലാണ്. മൂന്നു പ്രാരംഭപ്രാർത്ഥനകളെ സൂചിപ്പിക്കുന്ന മണികളാണവയിൽ. സാധാരണ കൊന്തകളിൽ ഈ ഭാഗത്ത് ഒരു ചെറിയ ക്രൂശിതരൂപവും ഉണ്ടാകും.
കൊന്തനമസ്കാരം വഴിയുള്ള മരിയഭക്തിയുടെ ഒരു "പുതിയ വസന്തകാലം" വന്നെത്തിയെന്ന് അടുത്തകാലത്ത് ബെനഡിക്ട് പതിനാറാമൻ മാർപ്പാപ്പ അഭിപ്രായപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. യേശുവിനോടും മാതാവിനോടും യുവതലമുറക്കുള്ള സ്നേഹത്തിന്റെ ഏറ്റവും ശ്രദ്ധേയമായ സൂചനകളിലൊന്നായി "കൊന്തഭക്തിയുടെ" പുതിയ ഉണർവിനെ കണ്ട അദ്ദേഹം ക്രിസ്തീയസങ്കല്പം അനുസരിച്ചുള്ള മനുഷ്യരക്ഷാചരിത്രത്തിലെ എല്ലാ പ്രധാനസംഭവങ്ങളേയും കുറിച്ചുള്ള ധ്യാനം എന്ന് കൊന്തയെ വിശേഷിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു. കത്തോലിക്കാ സഭയിലെ കൊന്ത, യേശുവിൽ ശ്രദ്ധയൂന്നി ജീവിച്ച മാതാവിന്റെ ജീവിതത്തിലുള്ള പങ്കുചേരലാണെന്ന് ദൈവശാസ്ത്രജ്ഞൻ റൊമാനോ ഗാർഡിനി അഭിപ്രായപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. യേശുവിലേയ്ക്കുള്ള വഴി മാതാവിലൂടെയാണെന്നും മരിയശാസ്ത്രം ക്രിസ്തുശാസ്ത്രം തന്നെയാണെന്നുമുള്ള റോമൻ കത്തോലിക്കാ മരിയശാസ്ത്രത്തിന്റെ നിലപാടാണ് ഈ അഭിപ്രായത്തിൽ പ്രകടമാകുന്നത്.
ഒരു കത്തോലിക്കാ ഭക്ത്യഭ്യാസത്തിനും അതിൽ ജപങ്ങളുടെ ആവർത്തനം എണ്ണാൻ ഉപയോഗിക്കുന്ന മണികൾ ചേർന്ന മാലയ്ക്കും പൊതുവായുള്ള പേരാണ് കൊന്ത. ഭക്ത്യഭ്യാസമെന്ന നിലയിൽ അത് നിശ്ശബ്ദമോ ഉറക്കെയോ ആവർത്തിക്കുന്ന ജപങ്ങളും ധ്യാനവും ചേർന്നതാണ്. കൊന്തയുടെ ഘടകങ്ങൾ "ദശകങ്ങൾ" എന്നറിയപ്പെടുന്നു. ഒരു കർത്തൃപ്രാർത്ഥന, പത്തു "നന്മനിറഞ്ഞമറിയമേ" എന്ന ജപം, ഒരു ത്രിത്വസ്തുതി എന്നിവ ചേർന്നതാണ് ഒരു ദശകം. ഈ ദശകങ്ങൾ അഞ്ചുവട്ടം ആവർത്തിക്കുന്നു. ഓരോ ദശകത്തിന്റേയും തുടക്കത്തിൽ, യേശുവിന്റേയും, മാതാവിന്റെയും ജീവിതത്തിലെ സംഭവങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഒരു "ധ്യാനരഹസ്യം" ഹ്രസ്വമായി ചൊല്ലിയിട്ട്, ദശകങ്ങൾ ചൊല്ലുമ്പോൾ ആ രഹസ്യത്തിന്മേൽ ധ്യാനിക്കുന്നു.
പതിനേഴാം നൂറ്റാണ്ടു മുതൽ റോമൻ കത്തോലിക്കാ സഭയിലെ മരിയൻ കലയിൽ കൊന്ത ഒരു പ്രധാന അംശമായിത്തീർന്നു. സ്പെയിനിലെ പാദ്രോ മ്യൂസിയത്തിലുള്ള "കൊന്തയേന്തിയ മാതാവ്" ബർത്തലോമ്യോ എസ്തബാൻ മുറില്ലോയുടെ സൃഷ്ടിയാണ്. മിലാനിലെ സാൻ നസാറോ പള്ളിയിലെ "കൊന്തയേന്തിയ മാതാവും" ഇത്തരം കലയ്ക്ക് ഉദാഹരണമാണ്. ലോമമെമ്പാടും ഒട്ടേറെ കത്തോലിക്കാ ദേവാലയങ്ങൾക്ക് കൊന്തമാതാവിന്റേയോ, കൊന്തയുടെ തന്നെയോ പേരാണ്. അർജന്റീനയിൽ റൊസാറിയോയിലുള്ള കൊന്തമാതാവിന്റെ ബസിലിക്കാ, ഫ്രാൻസിൽ ലുർദ്ദിലെ കൊന്തയുടെ ബസിലിക്കാ, ബ്രസീലിലെ പോർട്ടോ അലെഗ്രേയിലെ പള്ളി തുടങ്ങിയവ ഇതിന് ഉദാഹരണങ്ങളാണ്.
പതിമൂന്നാം നൂറ്റാണ്ടിലെ പാരിസിൽ പ്രാർത്ഥനാമണികൾ നിർമ്മിക്കുന്ന നാലു തൊഴിൽസംഘങ്ങൾ നിലവിലുണ്ടായിരുന്നു. ആ തൊഴിൽസംഘങ്ങളെ "സ്വർഗ്ഗസ്ഥനായപിതാവുകാർ" എന്നും പ്രാർത്ഥനാമണികളെ "സ്വർഗ്ഗസ്ഥനായ പിതാവുകൾ" എന്നും വിളിച്ചുപോന്നു. പ്രാർത്ഥനാമണികളും കർത്തൃപ്രാർത്ഥനയുമായുണ്ടായിരുന്ന ബന്ധത്തെയാണ് ഇത് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. കാലക്രമേണ പ്രാർത്ഥനാമണികളുമായി ഏറ്റവും ബന്ധപ്പെട്ട ജപമെന്ന കർത്തൃപ്രാർത്ഥനയുടെ സ്ഥാനം "നന്മനിറഞ്ഞ മറിയമേ" എന്ന ജപം കൈയ്യടക്കി.
കൊന്തയിൽ പരമ്പരാഗതമായി ചൊല്ലാറുള്ള 15 "രഹസ്യങ്ങൾ" ദീർഘകാലത്തെ പതിവിനെ അടിസ്ഥാനമാക്കി 16-ആം നൂറ്റാണ്ടിൽ പീയൂസ് അഞ്ചാമൻ മാർപ്പാപ്പ ക്രമപ്പെടുത്തിയവയാണ്. ഈ പതിനഞ്ചു "രഹസ്യങ്ങൾ" മുന്നു ഗണങ്ങളായി തിരിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്: സന്തോഷത്തിന്റെ രഹസ്യങ്ങൾ, ദുഃഖത്തിന്റെ രഹസ്യങ്ങൾ, മഹിമയുടെ രഹസ്യങ്ങൾ എന്നിവയാണ് ആ ഗണങ്ങൾ. 2002-ൽ ജോൺ പോൾ രണ്ടാമൻ മാർപ്പാപ്പ പ്രകാശത്തിന്റെ രഹസ്യങ്ങൾ എന്ന പേരിൽ ഒരു ഗണം കൂട്ടിച്ചേർത്തതോടെ, മൊത്തം രഹസ്യങ്ങളുടെ എണ്ണം 20 ആയി.
കൊന്തയിലെ "നന്മനിറഞ്ഞമറിയമേ" എന്ന പ്രാർത്ഥനയുടെ ആവർത്തനത്തിനൊപ്പമുള്ള ധ്യാനം പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടി കാർത്തൂസിയൻ സന്യാസി, പ്രഷ്യയിലെ ഡോമിനിക്ക് ഏർപ്പെടുത്തിയതാണെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. ധ്യാനത്തോടെയുള്ള കൊന്തയെ അദ്ദേഹം, യേശുവിന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ ജപമാല" എന്നു വിളിച്ചു
ഗ്രീക്ക് സന്ദേശവാഹകനായിരുന്ന പീഡിപ്പൈഡ്‌സിനെ കുറിച്ചുള്ള ഒരു കഥയിൽ നിന്നാണ്‌ മാരത്തൊൺ എന്ന പേര്‌ ഉത്ഭവിക്കുന്നത്. ബി.സി 490 ആഗസ്റ്റിലോ സെപ്റ്റംബറിലോ നടന്ന മാരത്തൊൺ യുദ്ധത്തിൽ പേർഷ്യക്കാർ പരാജയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്ന വിവരം അറീക്കാനായി മാരത്തൊൺ പട്ടണത്തിൽ നിന്നും ഏഥൻസിലേക്ക് പീഡിപ്പൈഡ്‌സിനെ അയക്കുകയുണ്ടായി എന്നാണ്‌ ഈ കഥയിലെ വിവരണം. ഇത്രയും ദൂരം നിറുത്താതെ ഓടിയ പീഡിപ്പൈഡ്‌സ്,യുദ്ധഭൂമിയിലെത്തി കുഴഞ്ഞു വീണ്‌ മരിക്കുന്നതിനു മുമ്പ് അത്യാവേശത്തിൽ ഇങ്ങനെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞത്രെ: 'നമ്മൾ നേടി' . മാരത്തൊണിൽ നിന്നും ഏഥൻസിലേക്കുള്ള ഈ ഓട്ടത്തിന്റെ വിവരണം പ്ലൂട്ടാർക്കിന്റെ ഏഥൻസിന്റെ വീരേധിഹാസം എന്ന എ.ഡി ഒന്നാം നൂറ്റാണ്ടിലെഴുതിയ ഗ്രന്ഥത്തിൽ ഹെരലൈഡ്സിനെ ഉദ്ധരിച്ച് പറയുന്നത് ഈ ഓട്ടക്കാരന്റെ പേര്‌ ഒന്നുകിൽ തെർസിപസ് അല്ലെങ്കിൽ യുക്ൽസ് എന്നാണ്‌‌. എ.ഡി. രണ്ടാം നൂറ്റാണ്ടിലെ സമോസാറ്റയിലെ ലൂസിയാന്റെ വിവരണത്തിലും ഈ കഥയുണ്ട് ,പക്ഷേ അതിൽ പേര്‌ പീഡിപ്പൈഡ്‌സ് എന്നല്ല പിലിപ്പൈഡ്സ് എന്നാണ്‌ .
പീഡിപ്പൈഡ്‌സിന്റ് ചരിത്രപരമായ കൃത്യതയെ സംബന്ധിച്ച് വ്യത്യസ്ത അഭിപ്രായങ്ങളുണ്ട്. ഗ്രീക്ക്-പേർഷ്യൻ യുദ്ധങ്ങളുടെ പ്രധാന ചരിത്ര ഉറവിടമായി കണക്കാക്കുന്ന ഗ്രീക്ക് ചരിത്രകാരൻ ഹെറഡോട്ടസിന്റെ വിവരണപ്രകാരം പിഡിപൈഡ്സ് ഒരു സന്ദേശവാഹകനായി ഏഥൻസിൽ നിന്നും സ്പാർട്ടയിലേക്ക് സഹായം ആവശ്യപ്പെട്ടുകൊണ്ട് ഓടി എന്നും പിന്നീട് തിരിച്ചും ഓടിയെന്നുമാണ്‌. 240 കിലോമീറ്റർ ദൂരമുള്ളതായിരുന്നു ഒരു ഭാഗത്തേക്കുള്ള ഓട്ടം. ഹെറഡോട്ടസിന്റെ ചില കൈയ്യെഴുത്തുപ്രതികൾ പ്രകാരം ഈ ഓടിയ വ്യക്തി പിലിപ്പൈഡ്സ് എന്നാണെന്ന് വ്യക്തമാക്കിയിരിക്കുന്നു. എന്നാൽ മാരത്തണിൽ നിന്ന് ഏഥൻസിലേക്ക് ഒരു സന്ദേശവാഹകൻ ഓടിയതായി ഹെറഡോട്ടസ് പറയുന്നേയില്ല
ദീർഘദൂര ഓട്ടമത്സരത്തെയാണ്‌ മാരത്തൺ എന്ന് വിളിക്കുന്നത്. ഔദ്യോഗികമായി 42.195 കിലോമീറ്റർ ദൂരം കണക്കാക്കിയിട്ടുള്ള ഈ മത്സരം പൊതുനിരത്തിലൂടെയാണ്‌ സാധാരണയായി സംഘടിപ്പിക്കാറ്. പീഡിപ്പൈഡ്സ് എന്ന ഗ്രീക്ക് പട്ടാളക്കാരൻ മാരുത്തൊൺ യുദ്ധഭൂമിയിൽ നിന്നും സന്ദേശം വഹിച്ചുകൊണ്ട് ഏഥൻസിലേക്ക് നടത്തിയ ഐതിഹാസിക ഓട്ടമാണ്‌ ദീർഘദൂര ഓട്ടമത്സരത്തിന്‌ ഇത്തരമൊരു പേര്‌ നൽകാൻ കാരണം. ഈ കഥയുടെ ചരിത്രപരമായ സാധുത സംശയാസ്പദമാണ്‌,പ്രത്യേകിച്ചും ഹെറഡോട്ടസ് നൽകുന്ന വിവരണം ഇതിൽ നിന്നും വ്യത്യസ്തമാണ്‌.
1896 മുതലുള്ള ആധുനിക ഒളിംബിക്സ് മത്സരങ്ങളിലെ ഒരിനമായിമാറി മാരത്തൺ 1921 വരെ അതിന്റ നിശ്ചിത ദൂരം വ്യവസ്ഥപെടുത്തിയിരുന്നില്ല. ഓരോവർഷവും 800 ലധികം പ്രധാന മാരുത്തൊൺ മത്സരങ്ങൾ ലോകത്തിന്റെ വിവിധകോണുകളിൽ നടന്നുവരുന്നു. വലിയ മാരുത്തൊൺ മത്സരങ്ങളിൽ ആയിരക്കണക്കിന്‌ ജനങ്ങൾ പങ്കാളികളാവാറുണ്ട്.
നോവലിലും ചെറുകഥയിലുമാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ സംഭാവനകൾ ഏറെയും. പിന്നീട് ഒരു സമാഹാരമായി പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ഗാലപാഗോസ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആദ്യത്തെ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ചെറുകഥയായിരുന്നു. 2006-ൽ "ചാവുകളി" എന്ന ചെറുകഥാ സമാഹാരത്തിന് അദ്ദേഹം തന്റെ ആദ്യ കേരള സാഹിത്യ അക്കാദമി അവാർഡ് നേടി. 2011-ൽ കേരള സംസ്ഥാന ബാലസാഹിത്യ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് ഏർപ്പെടുത്തിയ "കാക്കര ദേശത്തെ ഉറുമ്പുകൾ" എന്ന മികച്ച ബാലസാഹിത്യ നോവലിനുള്ള പുരസ്‌കാരം ലഭിച്ചു. 2012-ൽ അന്ധകാരനഴിക്ക് മികച്ച നോവലിനുള്ള കേരള സാഹിത്യ അക്കാദമി അവാർഡ് ലഭിച്ചു. മാതൃഭൂമി പ്രസിദ്ധീകരിച്ച "ജ്ഞാനഭാരം"ആണ് ഏറ്റവും പുതിയനോവൽ.
1969-ൽ തൃശ്ശൂർ ജില്ലയിലെ പട്ടിക്കാട് എന്ന ഗ്രാമത്തിൽ, ഗോവിന്ദൻകുട്ടിയുടെയും വിജയലക്ഷ്മിയുടെയും മകനായി ജനിച്ചു. പട്ടിക്കാട് ഗവൺമെന്റ് ഹൈസ്കൂൾ, തൃശ്ശൂർ കേരള വർമ്മ കോളേജ്, സെന്റ് തോമസ് കോളേജ് എന്നിവടങ്ങളിലായി വിദ്യാഭ്യാസം നേടി. നാഷണൽ ഇൻഷുറൻസ് കമ്പനിയിൽ നിന്നു സ്വയം വിരമിച്ച് സാഹിത്യ രചനകളിൽ മുഴുകുന്നു. . ഭാര്യ രോഷ്നി; അമൽ, ലക്ഷ്മീ എന്നിവരാണ് മക്കൾ.
മലയാളത്തിലെ ഉത്തരാധുനിക ചെറുകഥാകൃത്തും നോവലിസ്റ്റും ആണ് ഇ. സന്തോഷ് കുമാർ. മികച്ച കഥക്കുള്ള കേരള സാഹിത്യ അക്കാദമി പുരസ്കാരം അടക്കം നിരവധി പുരസ്കാരങ്ങൾ നേടിയിട്ടുണ്ട്. മാതൃഭൂമി ആഴ്ചപ്പതിപ്പിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച അന്ധകാരനഴി ഉൾപ്പെടെ നാല് നോവലുകളും രചിച്ചിട്ടുണ്ട്. അന്ധകാരനഴി 2012ലെ ഏറ്റവും മികച്ച നോവലിനുള്ള കേരള സാഹിത്യ അക്കാദമി പുരസ്കാരം നേടി.
ബ്രിട്ടീഷ് ഇന്ത്യയിലെ മുൻ ഗവർണർമാരുടെ പ്രവിശ്യകളായിരുന്ന ഭാഗം എ സംസ്ഥാനങ്ങൾ. തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട ഗവർണറും സംസ്ഥാന നിയമസഭയുമാണ് ഭരിച്ചിരുന്നത്. ഭാഗം -ൽ 9 സംസ്ഥാനങ്ങൾ ഇവയായിരുന്നു:
ഭാഗം ബി-ൽ 8 സംസ്ഥാനങ്ങൾ, മുൻ നാട്ടുരാജ്യങ്ങളോ, നാട്ടുരാജ്യങ്ങളുടെ ഗ്രൂപ്പുകളോ ആയിരുന്നു അത്. സാധാരണയായി സംസ്ഥാനത്തിന്റെ ഭരണാധികാരിയും തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട നിയമനിർമ്മാണ സഭയും ആയിരുന്ന ഒരു രാജ്‌പ്രമുഖ ആണ് ഭരിച്ചിരുന്നത്. ഇന്ത്യൻ രാഷ്ട്രപതിയാണ് രാജപ്രമുഖിനെ നിയമിച്ചത്. പാർട്ട് ബി-ൽ 8 സംസ്ഥാനങ്ങൾ ഇവയായിരുന്നു:
തിരുവിതാംകൂർ-കൊച്ചി (മുമ്പ് തിരുവിതാംകൂർ പ്രിൻസ്ലി സ്റ്റേറ്റ് , കൊച്ചിൻ പ്രിൻസ്ലി സ്റ്റേറ്റ് ).
പാർട്ട് സി-ൽ 10 സംസ്ഥാനങ്ങൾ ഉൾപ്പെടുന്നു. മുൻ ചീഫ് കമ്മീഷണർമാരുടെ പ്രവിശ്യകളും ചില നാട്ടുരാജ്യങ്ങളും ഇതിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു. ഓരോന്നും ഇന്ത്യയുടെ രാഷ്ട്രപതി നിയമിച്ച ഒരു ചീഫ് കമ്മീഷണറാണ് ഭരിച്ചിരുന്നത്. പാർട്ട് സി ഇപ്രകാരമായിരുന്നു:
മദ്രാസ് സംസ്ഥാനം അതിന്റെ പേര് നിലനിർത്തി, കന്യാകുമാരി ജില്ല ചേർത്ത് തിരുവിതാംകൂർ-കൊച്ചി രൂപീകരിച്ചു.
ബെല്ലാരി, സൗത്ത് കാനറ ജില്ലകളും മദ്രാസ് സംസ്ഥാനത്ത് നിന്ന് കോയമ്പത്തൂർ ജില്ലയിലെ കൊല്ലേഗൽ താലൂക്കും, ബോംബെ സംസ്ഥാനത്ത് നിന്ന് ബെൽഗാം, ബീജാപ്പൂർ, നോർത്ത് കാനറ, ധാർവാഡ് ജില്ലകളും ചേർത്താണ് മൈസൂർ സംസ്ഥാനം പുനഃസംഘടിപ്പിച്ചത്. ഹൈദരാബാദ് സംസ്ഥാനത്തിൽ നിന്നും കൂർഗ് സംസ്ഥാനത്തിൽ നിന്നും ബിദാർ, റായ്ച്ചൂർ, കലബുറഗി എന്നിവയാണ് കന്നഡ ഭൂരിപക്ഷ ജില്ലകൾ .
1947 നും 1950 നും ഇടയിൽ നാട്ടുരാജ്യങ്ങളുടെ പ്രദേശങ്ങൾ ഇന്ത്യൻ യൂണിയനിൽ രാഷ്ട്രീയമായി സംയോജിപ്പിക്കപ്പെട്ടു. ഭൂരിഭാഗവും നിലവിലുള്ള പ്രവിശ്യകളിലേക്ക് ലയിപ്പിച്ചു; മറ്റുള്ളവ രാജസ്ഥാൻ, ഹിമാചൽ പ്രദേശ്, മധ്യഭാരതം, വിന്ധ്യ പ്രദേശ് എന്നിങ്ങനെ ഒന്നിലധികം നാട്ടുരാജ്യങ്ങളുടെ പുതിയ പ്രവിശ്യകളായി ക്രമീകരിച്ചു. മൈസൂർ, ഹൈദരാബാദ്, ഭോപ്പാൽ, ബിലാസ്പൂർ എന്നിവയുൾപ്പെടെ ഏതാനും പ്രവിശ്യകൾ പ്രത്യേക പ്രവിശ്യകളായി മാറി. 1950 ജനുവരി 26-ന് നിലവിൽ വന്ന പുതിയ ഇന്ത്യൻ ഭരണഘടന ഇന്ത്യയെ ഒരു പരമാധികാര ജനാധിപത്യ റിപ്പബ്ലിക്കാക്കി മാറ്റി. പുതിയ റിപ്പബ്ലിക്കിനെ "യൂണിയൻ ഓഫ് സ്റ്റേറ്റ്സ്" ആയും പ്രഖ്യാപിച്ചു.
1969-ൽ മദ്രാസ് സംസ്ഥാനം തമിഴ്നാട് എന്ന് പുനർനാമകരണം ചെയ്യപ്പെട്ടു. വടക്കുകിഴക്കൻ സംസ്ഥാനങ്ങളായ മണിപ്പൂർ, മേഘാലയ, ത്രിപുര എന്നിവ 1972 ജനുവരി 21-ന് രൂപീകരിച്ചു. മൈസൂർ സംസ്ഥാനം 1973-ൽ കർണാടക എന്ന് പുനർനാമകരണം ചെയ്യപ്പെട്ടു. 1975 മെയ് 16-ന് സിക്കിം ഇന്ത്യൻ യൂണിയന്റെ 22-ാമത്തെ സംസ്ഥാനമായി മാറുകയും സംസ്ഥാനത്തിന്റെ രാജവാഴ്ച നിർത്തലാക്കുകയും ചെയ്തു. 1987-ൽ, അരുണാചൽ പ്രദേശും മിസോറാമും ഫെബ്രുവരി 20-ന് സംസ്ഥാനങ്ങളായി മാറി, തുടർന്ന് മെയ് 30-ന് ഗോവയും, മുൻ കേന്ദ്രഭരണ പ്രദേശമായ ഗോവ, ദാമൻ, ദിയുവിന്റെ വടക്കൻ എക്‌സ്‌ക്ലേവുകൾ ഡാമോ കൂടാതെ ദിയു ഒരു പ്രത്യേക കേന്ദ്രഭരണ പ്രദേശമായി ഡാമൻ ദിയു ആയി മാറി.
ഇന്ത്യൻ ഉപഭൂഖണ്ഡം അതിന്റെ ചരിത്രത്തിലുടനീളം നിരവധി വ്യത്യസ്ത വംശീയ വിഭാഗങ്ങളാൽ ഭരിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ഓരോന്നും പ്രദേശത്ത് ഭരണപരമായ വിഭജനത്തിന്റെ സ്വന്തം നയങ്ങൾ സ്ഥാപിച്ചു. മുൻകാല മുഗൾ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ ഭരണ ഘടന ബ്രിട്ടീഷ് രാജ് കൂടുതലും നിലനിർത്തി. ഇന്ത്യയെ ബ്രിട്ടീഷുകാരും നാട്ടുരാജ്യങ്ങളും നേരിട്ട് ഭരിക്കുന്ന പ്രവിശ്യകളായി വിഭജിച്ചു. നാട്ടുരാജ്യങ്ങളുടെ മേൽ യഥാർത്ഥ പരമാധികാരം കൈവശം വച്ചിരുന്ന ബ്രിട്ടീഷ്, സാമ്രാജ്യത്തോട് വിശ്വസ്തനായ ഒരു പ്രാദേശിക രാജകുമാരനോ രാജാവോ നാമമാത്രമായി നിയന്ത്രിച്ചു .
ബോംബെ സംസ്ഥാനം 1960 മെയ് 1 ന് ബോംബെ പുനഃസംഘടന നിയമപ്രകാരം ഗുജറാത്ത്, മഹാരാഷ്ട്ര എന്നീ ഭാഷാടിസ്ഥാനത്തിലുള്ള സംസ്ഥാനങ്ങളായി വിഭജിക്കപ്പെട്ടു. മുൻ കേന്ദ്രഭരണ പ്രദേശമായ നാഗാലാൻഡ് 1963 ഡിസംബർ 1-ന് സംസ്ഥാന പദവി നേടി. പഞ്ചാബ് പുനഃസംഘടന നിയമം, 1966 നവംബർ 1-ന് ഹരിയാന രൂപീകരിക്കുന്നതിനും പഞ്ചാബിന്റെ വടക്കൻ ജില്ലകൾ ഹിമാചൽ പ്രദേശിലേക്ക് മാറ്റുന്നതിനും കാരണമായി. ഈ നിയമം ചണ്ഡീഗഢിനെ ഒരു കേന്ദ്രഭരണ പ്രദേശമായും പഞ്ചാബിന്റെയും ഹരിയാനയുടെയും തലസ്ഥാനമായും നിയോഗിക്കുകയും ചെയ്തു.
ഭരണഘടനയുടെ പട്ടിക 1 രാജ്യത്തിന്റെ ഘടനയെയും സംസ്ഥാനങ്ങളുടെയും കേന്ദ്രഭരണപ്രദേശങ്ങളുടെയും അതിരുകളെ പറ്റിയും പ്രതിപാദിക്കുന്നു. 28 സംസ്ഥാനങ്ങളും 8 കേന്ദ്രഭരണപ്രദേശങ്ങളുമടങ്ങിയ ഒരു ഫെഡറൽ ഐക്യരാഷ്ട്രമാണ് ഇന്ത്യ. ഇന്ത്യയിലെ സംസ്ഥാനങ്ങളേയും കേന്ദ്രഭരണപ്രദേശങ്ങളേയും വീണ്ടും ജില്ലകളായി തിരിച്ചിട്ടുണ്ട്. ജില്ലകളെ വീണ്ടും താലൂക്കുകളായും മറ്റും വിഭജിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലും ഈ വിഭജനം എല്ലാ സംസ്ഥാനങ്ങളിലും ഏകരൂപത്തിലല്ല.
1954 - ൽ ചന്ദർനാഗോറിലെ ഫ്രഞ്ച് എൻക്ലേവ് പശ്ചിമ ബംഗാളിലേക്ക് മാറ്റി. അതേ വർഷം തന്നെ പോണ്ടിച്ചേരി, കാരിക്കൽ, യാനോൺ, മാഹി എന്നീ മുൻ ഫ്രഞ്ച് എൻക്ലേവുകൾ ഉൾപ്പെടുന്ന പോണ്ടിച്ചേരി ഇന്ത്യയിലേക്ക് മാറ്റി; 1962-ൽ ഇത് ഒരു കേന്ദ്ര ഭരണ പ്രദേശമായി മാറി.
1954-ൽ, ഇന്ത്യാനുകൂല ശക്തികൾ പോർച്ചുഗീസ് അധീനതയിലുള്ള ദാദ്രയിലെയും നഗർ ആവേലിയിലെയും എൻക്ലേവുകൾ മോചിപ്പിച്ചു, സ്വതന്ത്ര ദാദ്ര ആൻഡ് നഗർ ഹവേലി എന്ന ഹ്രസ്വകാല സംസ്ഥാനമായി പ്രഖ്യാപിച്ചു. 1961-ൽ ഇന്ത്യ ഇതിനെ ദാദ്ര-നാഗർ ഹവേലി കേന്ദ്രഭരണ പ്രദേശമായി കൂട്ടിച്ചേർത്തു .
സംസ്ഥാനങ്ങളിൽ പ്രാദേശികമായി തെരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട മന്ത്രിസഭ ഭരണം നടത്തുമ്പോൾ കേന്ദ്രഭരണപ്രദേശങ്ങളിൽ ഇന്ത്യയുടെ രാഷ്ട്രപതി, ഒരു അഡ്മിനിസ്ട്രേറ്റർ വഴി നേരിട്ടാണ് ഭരണം നടത്തുന്നത്. എന്നാൽ ചില കേന്ദ്രഭരണപ്രദേശങ്ങളിൽ ഈ രീതിയിൽ അല്പം വ്യത്യാസമുണ്ട്.
ഗ്നു പദ്ധതിയുടെ ഭാഗമായി റിച്ചാർഡ്‌ സ്റ്റാൾമാൻ വികസിപ്പിച്ചെടുത്ത ടെക്സ്റ്റ് എഡിറ്ററാണ് ഇമാക്സ്‌. എഡിറ്റർ മാക്രോസ് എന്നാണ് ഇതിന്റെ പൂർണ്ണരൂപം. 1976-ലാണ് ഇമാക്സിന്റെ ആദ്യ വെർഷൻ പുറത്തിറങ്ങിയത്. ഗ്നൂ ഇമാക്സ്, സജീവമായി തുടരുന്നു; ഏറ്റവും പുതിയ പതിപ്പ് 28.2 ആണ്, 2022 സെപ്റ്റംബറിൽ പുറത്തിറങ്ങിയത്. ഗ്നു/ലിനക്സ്, മാക് ഒ.എസ്. എക്സ് എന്നിവ ഉൾപ്പെടെയുള്ള എല്ലാ യുണിക്സ് സിസ്റ്റങ്ങളിലും, മൈക്രോസോഫ്റ്റ് വിൻഡോസിലും പ്രവർത്തിക്കുന്ന ഇമാക്സ് ഗ്നൂ സാർവ്വജനിക അനുവാദപത്രത്തിന് കീഴിലാണ് വിതരണം ചെയ്യുന്നത്. ഗ്നു ഇമാക്സും എക്സ് ഇമാക്സുമാണ് ഇന്ന് ഉപയോഗത്തിലിരിക്കുന്ന പ്രധാന ഇമാക്സ് പതിപ്പുകൾ. ഗ്നു പദ്ധതിയുടെ കീഴിൽ വികസിപ്പിക്കുന്ന ഇമാക്സാണ് ഗ്നു ഇമാക്സ്. "വിപുലീകരിക്കാവുന്ന, ഇഷ്ടാനുസൃതമാക്കാവുന്ന, സെൽഫ് ഡോക്യുമെന്റേഷൻ, നടത്താവുന്ന തത്സമയ ഡിസ്പ്ലേ എഡിറ്റർ" ആണ് ഇമാക്സ്.
ഇമാക്സിൽ 10,000-ലധികം അന്തർനിർമ്മിത കമാൻഡുകൾ ഉണ്ട്, അതിന്റെ ഉപയോക്തൃ ഇന്റർഫേസ് ഈ കമാൻഡുകളെ മാക്രോകളാക്കി വർക്ക് ഓട്ടോമേറ്റ് ചെയ്യാൻ ഉപയോക്താവിനെ അനുവദിക്കുന്നു. ഇമാക്സിന്റെ നടപ്പാക്കലുകൾക്കായി ലിപ്സ് പ്രോഗ്രാമിംഗ് ഭാഷയുടെ ഒരു ഭാഷാഭേദം അവതരിപ്പിക്കുന്നു, ഈ എഡിറ്ററിനായി പുതിയ കമാൻഡുകളും ആപ്ലിക്കേഷനുകളും എഴുതാൻ ഉപയോക്താക്കളെയും ഡവലപ്പർമാരെയും അനുവദിക്കുന്നു. ഫയലുകൾ, റിമോട്ട് ആക്സസ്,ഇ-മെയിൽ, ഔട്ട് ലൈനുകൾ, മൾട്ടിമീഡിയ, ജിറ്റ് ഇന്റഗ്രേഷൻ, ആർഎസ്എസ് ഫീഡുകൾ എന്നിവയുടെ എക്സ്റ്റൻക്ഷനുകൾ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നതിനും, കൂടാതെ എലിസ , പോങ് , കോൺവെയ്സ് ലൈഫ് , സ്നേക്ക് ,ഡണറ്റ്, ടെട്രിസ് എന്നിവയുടെ ഇംമ്പ്ലിമെന്റേഷൻ ഇമാക്സിൽ ചേർത്തിട്ടുണ്ട്.
ഇമാക്സിന്റെ ഏറ്റവും പ്രചാരമുള്ളതും ഏറ്റവും പോർട്ട് ചെയ്യപ്പെടുന്നതുമായ പതിപ്പ് ഗ്നു ഇമാക്സ് ആണ്, ഇത് ഗ്നു പ്രൊജക്റ്റിനായി റിച്ചാർഡ് സ്റ്റാൾമാൻ സൃഷ്ടിച്ചതാണ്. 1991-ൽ ഗ്നൂ ഇമാക്സിൽ നിന്ന് ഉൾത്തിരിഞ്ഞ ഒരു വകഭേദമാണ് എക്സ്ഇമാക്സ് . ഗ്നൂ ഇമാക്സും എക്സ്ഇമാക്സും സമാനമായ ലിപ്സ് ഭാഷാഭേദങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കുന്നു, മിക്കവാറും അവ പരസ്പരം പൊരുത്തപ്പെടുന്നു. എക്സ്ഇമാക്സിന് വേണ്ടി ഇപ്പോൾ വികസനങ്ങളൊന്നും നടക്കുന്നില്ല.
യഥാർത്ഥ ഇമാക്സ് 1976-ൽ ഡേവിഡ് എ. മൂണും ഗൈ എൽ. സ്റ്റീൽ ജൂനിയറും ചേർന്ന് ടെൽകോ എഡിറ്ററിന് വേണ്ടി ഒരു കൂട്ടം എഡിറ്റർ മാക്രോസ് എന്ന നിലയിൽ എഴുതിയതാണ്. ടെൽകോ-മാക്രോ എഡിറ്റേഴസായ ടെൽമാക് , ടിമാക്സ് എന്നിവയുടെ ആശയങ്ങളിൽ നിന്നാണ് പ്രചോദനം ഉൾക്കൊണ്ടത്.
യുണിക്സ് കൾച്ചറിൽ നിന്നുള്ള പരമ്പരാഗത എഡിറ്റഴേസിലെ രണ്ട് പ്രധാന മത്സരാർത്ഥികളിൽ ഒരാളാണ് വിഐ യ്ക്കൊപ്പം ഇമാക്സ്. ഇപ്പോഴും വികസിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഏറ്റവും പഴക്കമേറിയതും സ്വതന്ത്രവുമായ ഓപ്പൺ സോഴ്സ് പ്രോജക്റ്റുകളിൽ ഒന്നാണ് ഇമാക്സ്.
ആസ്സാമിലെ സദിയ എന്ന സ്ഥലത്താണ്‌ ഭൂപൻ ഹസാരികയുടെ ജനനം. ബാലപ്രതിഭയായ ഭൂപൻ തന്റെ പത്താമത്തെ വയസ്സിൽ തന്നെ സ്വന്തമായി പാട്ടെഴുതി ആലപിക്കുകയുണ്ടായി. ഇന്ദ്രമലതി എന്ന ആസ്സാം തിയറ്ററിനു വേണ്ടിപ്രവർത്തിക്കുമ്പോൾ അദ്ദേഹത്തിന്‌ വയസ്സ് 12‌.
1942 ൽ കോട്ടൺ കോളേജിൽ നിന്ന് ഇന്റർമീഡിയറ്റ് ആർട്ട്സ് പൂർത്തിയാക്കി ബനാറസ് ഹിന്ദു സർ‌വകലാശാലയിൽ ബി.എ. ക്ക് ചേർന്നു. 1944 ബി.എ. നേടിയ അദ്ദേഹം രാഷ്ട്രതന്ത്രശാസ്ത്രത്തിൽ 1946ൽ ബിരുദാനന്തരബിരുദവും നേടി. 1954 ൽ ന്യൂയോർക്കിലെ കൊളംബിയ സർ‌വകലാശാലയിൽ നിന്ന് പി.എച്ച്.ഡി യും കരസ്ഥമാക്കി."വയോജന വിദ്ധ്യാഭ്യാസത്തിൽ ദൃശ്യ-ശ്രാവ്യ സങ്കേതങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കുന്നതിന്‌ ഭാരതത്തിലെ അടിസ്ഥാന വിദ്ധ്യാഭ്യാസത്തെ തയ്യാറാക്കുന്നതിനുള്ള നിർദ്ദേശങ്ങൾ" എന്നതായിരുന്നു പി.എച്ച്.ഡി യുടെ വിഷയം.
അസമിലെ സാദിയയിൽ 1926ൽ അധ്യാപക കുടുംബത്തിലായിരുന്നു ജനനം. പിതാവ് നീലകണ്ഠ ഹസാരിക ഉൾപ്പെടെ കുടുംബത്തിലെ മിക്കവരും അധ്യാപകർ . കുടുംബത്തിന് സാദികയിൽ സ്വന്തമായി സ്കൂളും ഉണ്ടായിരുന്നു. എന്നാൽ , തന്റെ വഴി അധ്യാപനമല്ലെന്ന് പത്താം വയസ്സിൽ ഒരു കാസറ്റിൽ പാടി ഭൂപൻ തെളിയിച്ചു. ഇന്ത്യൻ സിനിമാചരിത്രത്തിൽ രണ്ടാമത്തെ ശബ്ദചിത്രമായ "ഇന്ദ്രമാലതി"യിൽ 12-ാം വയസ്സിൽ വേഷമിട്ട് നടനായി അരങ്ങേറ്റം കുറിച്ചു. അമേരിക്കയിലെ കൊളംബിയ സർവകലാശാലയിൽനിന്ന് മാസ് കമ്യൂണിക്കേഷനിൽ ഡോക്ടറേറ്റുമായി തിരിച്ചെത്തിയ അദ്ദേഹം മുഴുവൻ സമയവും സിനിമയ്ക്കായി നീക്കിവച്ചു. വിവാഹിതരായിട്ടില്ലങ്കിലും 38 വർഷമായി ഒരുമിച്ച് കഴിയുന്ന കല്പന ലജ്മി ഭൂപെന്റെ ജീവിതപങ്കാളിയാണ്‌. ഭൂപെന്റെ ആദ്യ ഭാര്യ പ്രിയം ആണ്‌.മകൻ തേജ്.