polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ഗുരുവായൂരിൽ തന്നെയുള്ള പ്രസിദ്ധമായ ഒരു ബ്രാഹ്മണകുടുംബമാണ് മല്ലിശ്ശേരി മന. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ഊരാളന്മാരാണ് ഈ കുടുംബത്തിലുള്ളവർ. ഒരുകാലത്ത് നാടുവാഴിസ്ഥാനം അലങ്കരിച്ചിരുന്ന ഈ കുടുംബത്തിന് ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പിതൃസ്ഥാനമാണ് കല്പിച്ചുപോരുന്നത്. തന്മൂലം, ഇവർ ശ്രീലകത്ത് കയറി പൂജകൾ നടത്താറില്ല. ഈ കുടുംബത്തിലെ ഒരു കാരണവർക്ക് ഭഗവാൻ ദർശനം നൽകിയ കഥയാണ് ഇവിടെ പ്രതിപാദിയ്ക്കുന്നത്. അതിങ്ങനെ:
ഏറെക്കാലം സന്താനഭാഗ്യമില്ലാതെ വിഷമിച്ചിരുന്ന പൂന്താനം, അതിനായി 'സന്താനഗോപാലം പാന' എന്ന കൃതി രചിച്ചു. അതിനെത്തുടർന്ന് അദ്ദേഹത്തിന് ഒരു മകനുണ്ടായി. എന്നാൽ, ചോറൂണിന്റെ ദിവസം അവൻ ചാക്ക് ദേഹത്തുവീണ് മരിച്ചു. ഇതിലുണ്ടായ വിഷമമാണ് ജ്ഞാനപ്പാനയുടെ ഉദ്ഭവത്തിലേയ്ക്ക് നയിച്ചത്. നാമജപത്തിന്റെയും ഭക്തിയുടെയും പ്രാധാന്യം അറിയിയ്ക്കുന്നതിനോടൊപ്പം കടുത്ത സാമൂഹ്യവിമർശനവും ഉൾക്കൊണ്ട ഈ കൃതിയ്ക്ക്, കേരളീയസമൂഹത്തിൽ ലഭിച്ച സ്വാധീനം വലുതാണ്.
ഗുരുവായൂരിൽ തന്നെയുള്ള ഒരു ബ്രാഹ്മണകുടുംബമാണ് നെന്മിനി മന. ഈ കുടുംബത്തിൽ പെട്ടവർ ഇന്നും ഗുരുവായൂരിലുണ്ട്. ഈ കുടുംബത്തിന്റെ വകയായി ക്ഷേത്രത്തിന്റെ കിഴക്കേ നടയിൽ ഒരു ലോഡ്ജും ഹോട്ടലുമടക്കമുള്ള സൗകര്യങ്ങളുണ്ട്. എല്ലാ വർഷവും വൃശ്ചികമാസത്തിലെ ഗുരുവായൂർ ഏകാദശിയോടനുബന്ധിച്ചുള്ള സപ്തമി വിളക്ക് സ്പോൺസർ ചെയ്യുന്നത് ഈ കുടുംബമാണ്. ഇവിടത്തെ പൂർവ്വികനായിരുന്ന ഒരു ഉണ്ണി നമ്പൂതിരിയുടെ കഥയാണ് ഇവിടെ കാണിയ്ക്കുന്നത്.
ഇതും പൂന്താനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കഥയാണ്. ഗുരുവായൂരുമായി നേരിട്ട് ബന്ധമില്ലെങ്കിലും ഗുരുവായൂരപ്പൻ പൂന്താനത്തെ ധാരാളമായി അനുഗ്രഹിച്ചതായി കഥകളുള്ളതിനാൽ ഇതും ആ ഗണത്തിൽ പെടുത്താം. ഉത്തരകേരളത്തിലെ പ്രസിദ്ധ മഹാക്ഷേത്രമായ കൊട്ടിയൂർ ക്ഷേത്രവുമായും അവിടത്തെ ദേവനായ പരമശിവനുമായാണ് ഈ കഥയ്ക്ക് നേരിട്ട് ബന്ധമുള്ളത്. പൂന്താനത്തിന്റെ ഭാഗവതപാരായണം എങ്ങനെ കൊട്ടിയൂരപ്പനെ പ്രസന്നനാക്കി എന്ന് ഈ കഥയിൽ കാണാം.
സാധാരണ ദിവസങ്ങളിലെ പൂജാക്രമങ്ങൾ മാത്രമാണ് മേൽ സൂചിപ്പിച്ചത്. വിശേഷദിവസങ്ങൾ, ഗ്രഹണം നടക്കുന്ന ദിവസങ്ങൾ, ഉദയാസ്തമനപൂജ എന്നീ അവസരങ്ങളിൽ പൂജാക്രമങ്ങൾക്ക് മാറ്റമുണ്ടാകും. ഉദയാസ്തമനപൂജയ്ക്ക് ഇരുപത്തിയൊന്ന് പൂജകളാണുണ്ടാകുക. അന്ന് നടയടയ്ക്കുമ്പോൾ അർദ്ധരാത്രിയാകും. ചുറ്റുവിളക്കുള്ള ദിവസം അതുകഴിഞ്ഞേ തൃപ്പുകയുണ്ടാകാറുള്ളൂ. ചൊവ്വാഴ്ചകളും പരിശീലനകാലവുമൊഴിച്ചുള്ള ദിവസങ്ങളിൽ നടയടച്ചുകഴിഞ്ഞാൽ കൃഷ്ണനാട്ടം കളി പതിവുണ്ടാകും.
ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ അത്ഭുതകഥകളിലെ മറ്റൊരു സാന്നിദ്ധ്യമാണ് കൊമ്പുമുളച്ച ഒരു തേങ്ങ. തന്റെ ഭക്തനും നാളികേരകർഷകനുമായ ഒരു ഗൃഹനാഥന്റെ വാക്കുകൾ ഭഗവാൻ സഫലമാക്കിയതാണ് ഇതിന്റെ ഇതിവൃത്തം. ഒരുപാടുകാലം കിഴക്കേ ഗോപുരത്തിൽ കെട്ടിത്തൂക്കിയിരുന്നതും ഇപ്പോൾ ദേവസ്വം വക മ്യൂസിയത്തിൽ പ്രദർശനത്തിന് വച്ചിരിയ്ക്കുന്നതുമായ ഈ തേങ്ങയുടെ വരവിന് പിന്നിലും രസകരമായ ഒരു ഐതിഹ്യകഥ പറഞ്ഞുകേൾക്കുന്നുണ്ട്. അതിങ്ങനെ:
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ ദർശനത്തിന് വരുന്ന ഭക്തരുടെ ഏറ്റവും വലിയ ആകർഷണമായിരുനു ഈ തേങ്ങ. ഒരുപാടുകാലം കിഴക്കേ ഗോപുരത്തിൽ കെട്ടിത്തൂക്കിയിരുന്ന ഈ തേങ്ങ ഐശ്വര്യചിഹ്നമായി കണക്കാക്കപ്പെട്ടുവന്നിരുന്നു. പിൽക്കാലത്ത്, ക്ഷേത്രത്തിൽ നടന്ന നവീകരണത്തിന്റെ ഭാഗമായി അത് അവിടെനിന്ന് മാറ്റുകയായിരുന്നു. ഇപ്പോൾ ദേവസ്വം മ്യൂസിയത്തിലാണ് ഈ തേങ്ങയുള്ളത്. നിരവധി ആളുകളാണ് ഇത് കേട്ടറിഞ്ഞ് ഇവിടേയ്ക്ക് വരുന്നത്.
ഇത്രയും ചൊല്ലിയ ശേഷം ചേലേപ്പറമ്പ് മണ്ഡപത്തിൽ സാഷ്ടാംഗം നമസ്കരിച്ചു. ഏറെ നേരം കഴിഞ്ഞിട്ടും ചേലേപ്പറമ്പ് അങ്ങനെത്തന്നെ കിടക്കുന്നത് ശ്രദ്ധിച്ച ഭക്തർ അദ്ദേഹത്തിനടുത്തേയ്ക്ക് ഓടിയെത്തി. ചേലേപ്പറമ്പിന്റെ നാഡീസ്പന്ദനം നോക്കിയ അവർ, അദ്ദേഹം മരിച്ചുകഴിഞ്ഞെന്ന് മനസ്സിലാക്കി. അവസാനനിമിഷം സദ്ബുദ്ധി തോന്നിയ ചേലേപ്പറമ്പ്, ഭഗവാനിൽ ലയിച്ചുചേർന്നു എന്നാണ് വിശ്വാസം. .
ഗുരുവായൂരിലെത്തിയതും ഭഗവാനെ സ്തുതിച്ച് ഒരു കവിതയെഴുതണമെന്ന് മേല്പുത്തൂരിന് തോന്നി. പക്ഷേ, എവിടെനിന്ന് തുടങ്ങണം, എങ്ങനെ തുടങ്ങണം എന്നൊന്നും അദ്ദേഹത്തിന് പിടികിട്ടിയില്ല. ഉറ്റ സുഹൃത്തും, മലയാളഭാഷയുടെ പിതാവുമായ തുഞ്ചത്തെഴുത്തച്ഛനെത്തന്നെ സമീപിയ്ക്കാമെന്ന് വിചാരിച്ച മേല്പുത്തൂർ, തന്റെ സഹായികളെ തൃക്കണ്ടിയൂരിലേയ്ക്ക് വിട്ടു.
ഇതും പൂന്താനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കഥയാണ്. സാമൂതിരിയുടെ സൈന്യാധിപനായ മങ്ങാട്ടച്ചന്റെ രൂപത്തിൽ വന്ന് ഗുരുവായൂരപ്പൻ പൂന്താനത്തെ രക്ഷിച്ചതാണ് ഈ കഥയിലെ ഉള്ളടക്കം. തന്റെ ഭക്തരെ രക്ഷിയ്ക്കാൻ ഭഗവാൻ ഏതു രൂപത്തിലും വരും എന്ന വിശ്വാസത്തിന്റെ തെളിവായി ഭക്തർ ഇതിന്റെ കണ്ടുവരുന്നു. കഥ ഇങ്ങനെയാണ്:
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് കിടക്കുന്ന മറ്റൊരു ഐതിഹ്യകഥയാണ് ഭക്തിയും വിഭക്തിയും. മേല്പുത്തൂരും പൂന്താനവുമാണ് ഈ കഥയിലെ കഥാപാത്രങ്ങൾ. സംസ്കൃതപണ്ഡിതന്മാർക്ക് അക്കാലത്ത് മലയാളകവികളോടും മലയാളകൃതികളോടുണ്ടായിരുന്ന പുച്ഛവും അവയിലെ ഭഗവാന്റെ നിലപാടുമാണ് ഈ കഥയിലെ പ്രമേയം. കഥ ഇങ്ങനെയാണ്:
ഇതനുസരിച്ച് പിറ്റേന്ന് രാവിലെ മേല്പുത്തൂർ, ക്ഷേത്രദർശനം കഴിഞ്ഞ് തെക്കേ നാലമ്പലത്തിലിരുന്ന് അന്നത്തെ ദശകവും പൂർത്തിയാക്കിയ ശേഷം പൂന്താനത്തിനടുത്ത് പോകുകയും അദ്ദേഹത്തോട് മാപ്പുപറഞ്ഞ് ജ്ഞാനപ്പാന വായിച്ച് വിലയിരുത്തുകയും പൂന്താനത്തെ മുഗ്ദകണ്ഠം പ്രശംസിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു.
ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ കഥകളിൽ സവിശേഷപ്രാധാന്യത്തോടെ പറഞ്ഞുകേൾക്കാറുള്ളതാണ് അദ്വൈത സിദ്ധാന്തത്തിന്റെ മുഖ്യപ്രയോക്താവായ ശങ്കരാചാര്യർക്ക് സംഭവിച്ച വീഴ്ച. ഒരു ഏകാദശിനാളിലാണ് ആ സംഭവം നടന്നതെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. ആ കഥ ഇങ്ങനെയാണ്:
തുടങ്ങിയ വരികൾ വേദാന്തചിന്തയുടെയും സാമൂഹ്യവിമർശനത്തിന്റെയും ഉദാഹരണങ്ങളാകുമ്പോൾ ആദ്യഭാഗവും അവസാനഭാഗവും തികഞ്ഞ ഭക്തിയുടെ പ്രതീകങ്ങളായി മാറുകയാണ്. കലികാലത്ത് ഭക്തർക്ക് മോക്ഷത്തിനുള്ള ഏക ഉപാധി നാമപജമാണെന്ന് പൂന്താനം ഇതിലൂടെ സ്ഥാപിയ്ക്കുന്നു.
ഇതും പൂന്താനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കഥയാണ്. സംസ്കൃതത്തിൽ പൂന്താനത്തിനുണ്ടായിരുന്ന പ്രാവീണ്യക്കുറവും അതുമൂലം അദ്ദേഹം നേരിട്ട അപമാനങ്ങളും അവയിലുള്ള ഭഗവാന്റെ പ്രതികരണവും അടങ്ങിയതാണ് ഈ കഥ. അതിങ്ങനെ:
ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രവുമായും ഗുരുവായൂരപ്പനുമായും ബന്ധപ്പെട്ട് നിരവധി ഐതിഹ്യകഥകളാണുള്ളത്. അവയിൽ പലതും ഇന്നും പ്രസിദ്ധമാണ്. അത്തരത്തിലുള്ള ചില കഥകളാണ് ഇവിടെ ചേർക്കുന്നത്.
നിത്യേന അഞ്ചുപൂജകളും മൂന്നുശീവേലികളുമുള്ള മഹാക്ഷേത്രമാണ് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രം. കൂടാതെ, നിത്യേന മൂന്ന് അലങ്കാരങ്ങളും രണ്ട് അഭിഷേകങ്ങളും പതിവുണ്ട്.
മേൽപ്പറഞ്ഞ മൂന്ന് ഉപപ്രതിഷ്ഠകൾ കൂടാതെ ചിലയിടങ്ങിൽ വിശേഷാൽ ആരാധന നടക്കുന്നുമുണ്ട്. അവയിൽ ചിലത് സ്വയമേവ ശ്രദ്ധേയമാണ്.
ഒരു ദശകത്തിനു ശേഷം ഡാരിയസിന്റെ മകനും പിൻഗാമിയും ആയിരുന്ന സെർക്സസ്, ഗ്രീസിനെ പേർഷ്യൻ സാമ്രാജ്യത്തിൽ ലയിപ്പിച്ച് മാരത്തണിലെ പരാജയത്തിനു പകരം വീട്ടാൻ ശ്രമിച്ചു. അവസാനത്തെ മൂന്നു പുസ്തകങ്ങളിൽ ആ ശ്രമത്തിന്റെയും അതിന്റെ അന്തിമപരാജയത്തിന്റെയും കഥയാണ്. ഏഷ്യാമൈനറിലൂടെ മുന്നേറി, ഏഷ്യക്കും യൂറോപ്പിനും ഇടയിലുള്ള കടലിടുക്കായ 'ഹെല്ലസ്പ്പൊയ്ക'-യിൽ എത്തിയ പേർഷ്യൻ സൈന്യം കടലിടുക്കിനു കുറുകേ ഉണ്ടാക്കിയ വലിയ പാലവും തോണികളുടെ നിരയും കടന്നു യൂറോപ്പിലെത്തി. ഈ മുന്നേറ്റത്തെ മദ്ധ്യപൂർവ ഗ്രീസിൽ തെർമോപൈലിയിലെ ചുരത്തിൽ തടഞ്ഞുനിർത്താൻ ഗ്രീസുകാർ ശ്രമിച്ചു. അവിടെ പേർഷ്യൻ സൈന്യത്തെ നേരിട്ടത് ലിയോണിഡാസിന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ 300 പേരടങ്ങിയ ഒരു ചെറിയ സ്പാർട്ടൻ പോരാളിസംഘം ആയിരുന്നു. ധീരമായി പോരാടിയ ആ സൈന്യവ്യഹം ഒന്നടങ്കം കൊല്ലപ്പെട്ടെങ്കിലും അവരുടെ ചെറുത്തുനില്പ് പേർഷ്യൻ സൈന്യത്തിനു വലിയ ക്ഷതം വരുത്തി.
തുടർന്ന് ഗ്രീസിലൂടെ മുന്നേറിയ പേർഷ്യൻ സൈന്യത്തിനു മുന്നിൽ തീബ്സ് ഉൾപ്പെടെ പല യവനനഗരങ്ങളും കീഴടങ്ങി. എന്നാൽ കീഴടങ്ങുന്നതിനു പകരം കപ്പലുകളിൽ നഗരം വിട്ടുപോവുകയാണ് ആഥൻസുകാർ ചെയ്തത്. ശുന്യമായ നഗരത്തിൽ പ്രവേശിച്ച പേർഷ്യൻ സൈന്യം അതിനു തീയിട്ടു. കരയിൽ പേർഷ്യയെ തടഞ്ഞുനിർത്തുന്നതിൽ പരാജയപ്പെട്ടെങ്കിലും ആഥൻസിന്റെ നാവികശക്തി ബാക്കി നിന്നിരുന്നു. തെമിസ്റ്റൊക്ലീസ് എന്ന യവനനേതാവിന്റെ തന്ത്രങ്ങളിൽ പെട്ട്, വിസ്താരം കുറഞ്ഞ സലാമിസ് കടലിടുക്കിൽ ചെന്നെത്തിയ പേർഷ്യൻ നാവികവ്യൂഹം ബിസി 480-ൽ അവിടെ നടന്ന യുദ്ധത്തിൽ നശിച്ചു. ബിസി 479-ൽ നടന്ന പ്ലറ്റിയേയിലെ യുദ്ധത്തിൽ പേർഷ്യൻ സൈന്യത്തിനു നേരിട്ട സമ്പൂർണ്ണപരാജയത്തോടെ പേർഷ്യയുടെ വികസനമോഹത്തിന് വിരാമമായി. പേർഷ്യൻ പടയിൽ അവശേഷിച്ചതിനെ വേട്ടയാടിയ ഗ്രീക്കുകാർ ഏഷ്യാമൈനറിലെ മൈക്കലിയിൽ അതിനെ ഇല്ലായ്മ ചെയ്യുന്നതോടെ ചരിത്രം സമാപിക്കുന്നു.
ഒരു തലമുറക്കു ശേഷം ചരിത്രരചനയുടെ വഴിയിൽ അദ്ദേഹത്തെ പിന്തുടർന്ന് മറ്റൊരു മഹായുദ്ധത്തിന്റെ കഥയെഴുതിയ തുസ്സിഡിഡീസുമായി താരതമ്യം ചെയ്ത് ഹെറോഡോട്ടസിനെ വിമർശിക്കുക പതിവാണ്. തന്റെ ചരിത്രം കല്പ്പിതകഥകളൊന്നും ഉൾക്കൊള്ളാത്തതിനാൽ വിരസമായേക്കാം എന്ന തുസ്സിഡിഡീസിന്റെ നിരീക്ഷണം തന്നെ ഹെറോഡോട്ടസിന്റെ പരോക്ഷവിമർശനമാകാം. തുസ്സിഡിഡീസിന്റെ ഒന്നാം പുറമാണ് നേരായുള്ള ചരിത്രത്തിന്റെ തുടക്കമെന്നും അതിനുമുൻപുള്ള പുരാവൃത്തങ്ങളെല്ലാം കല്പിതകഥകളാണെന്നും പറയുന്ന ഡേവിഡ് ഹ്യൂമിന്റെ അഭിപ്രായവും ഹെറോഡോട്ടസിനെ ലക്ഷ്യം വച്ചുള്ളതാണ്. കെട്ടുകഥകളും അസംഭവ്യതകളും കാടുകയറ്റങ്ങളും നിറഞ്ഞ രചനയെന്ന് ഹെറോഡോട്ടസിന്റെ കൃതി വിമർശിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. കൃതിയിലെ അബദ്ധങ്ങളും അവാസ്തവങ്ങളും മൂലം "ചരിത്രരചനയുടെ പിതാവ്" എന്ന പുകഴ്ചക്കൊപ്പം "നുണകളുടെ ജനകൻ" എന്ന ദുഷ്പേരും അദ്ദേഹത്തിനു ലഭിച്ചു.
ഒൻപതു പുസ്തകങ്ങളിൽ ആദ്യത്തെ ആറെണ്ണം പേർഷ്യൻ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ വളർച്ചയുടെ കഥയാണ്. ബിസി ആറാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ഗ്രീസിനെ ആദ്യമായി കീഴടക്കി കപ്പം ഈടാക്കിയ ഏഷ്യൻ ചക്രവർത്തി ലിഡിയായിലെ ക്രീസസിന്റെ കഥയിലാണ് ഈ ചരിത്രം തുടങ്ങുന്നത്. ക്രീസസിനെ തോല്പിച്ച് അദ്ദേഹത്തിന്റെ പിൻഗാമിയായ സൈറസ് പേർഷ്യൻ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ സ്ഥാപകനായി. സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ ചരിത്രം തേടുന്ന ആറുഗ്രന്ഥങ്ങളുടെ ഈ പരമ്പര സമാപിക്കുന്നത് ബിസി 490-ൽ മാരത്തണിൽ ആഥൻസുമായി നടന്ന ഏറ്റുമുട്ടലിൽ ഡാരിയസിന്റെ പേർഷ്യൻ സൈന്യത്തിനു നേരിട്ട പരാജയത്തിലാണ്. പേർഷ്യക്കെതിരെ ആഥൻസ്, തങ്ങളുമായി ശത്രുതയിൽ കഴിഞ്ഞിരുന്ന സ്പാർട്ടയുടെ സഹായം തേടിയിരുന്നെങ്കിലും സഹായം എത്തുന്നതിനു മുൻപു തന്നെ പേർഷ്യയുടെ തോൽവിയിൽ യുദ്ധം സമാപിച്ചിരുന്നു. പേർഷ്യയുടെ സാമ്രാജ്യവികസനത്തിനു നേരിട്ട ആദ്യത്തെ ആഘാതമായിരുന്നു അത്.
'ഹിസ്റ്ററി' എന്ന ഗ്രീക്ക് പദം ഹെറോഡോട്ടസ് ഉപയോഗിച്ചത് അന്വേഷണങ്ങൾ, ഗവേഷണം എന്നൊക്കെയുള്ള അർത്ഥത്തിലായിരുന്നു. ഹെറോഡോട്ടസിന്റെ കൃതിയുടെ പേരു പിന്തുടർന്നാണ് ആ പദത്തിന് കാലക്രമേണ, ചരിത്രം എന്ന അർത്ഥം വന്നുചേർന്നത്. ഹെറോഡോട്ടസിന്റെ രചന ഒരു പുതിയ സാഹിത്യരൂപത്തിന്റെ മാതൃകയായി താമസിയാതെ അംഗീകാരം നേടി. അദ്ദേഹത്തിനു മുൻപ് ഭൂതകാലത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അറിവിന്റെ പരിരക്ഷയുടെ ഉപാധികൾ ദിനവൃത്താന്തങ്ങളും ഇതിഹാസങ്ങളും മറ്റുമായിരുന്നു. പൂർവകാലവൃത്താന്തങ്ങളെ ദാർശനികമായും ഗവേഷണകൗതുകത്തോടെയും സമീപിച്ചുവെന്നതാണ് ഹെറോഡോട്ടസിന്റെ പുതുമ. മനുഷ്യവ്യാപാരങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള അന്വേഷണമായി അദ്ദേഹം തന്റെ രചനാസംരംഭത്തെ കണ്ടു. "ചരിത്രരചനയുടെ പിതാവ്" എന്ന വിശേഷണം ഗ്രന്ഥകാരനു ലഭിച്ചത്, കൃതിയുടെ ഈ സവിശേഷതകളിൽ നിന്നാണ്.
ഗ്രീസിന്റെ ശക്തികളിലൂന്നിയും പേർഷ്യയുടെ കുറവുകൾ പെരുപ്പിച്ചു കാട്ടിയും മുന്നോട്ടുപോകുന്ന ഹെറോഡോട്ടസിന്റെ ആഖ്യാനം ആധുനികകാലത്തെ പ്രചാരണസാഹിത്യങ്ങളുടെ ജനുസ്സിൽ പെടുന്നുവെന്നും പേർഷ്യക്കെതിരെയുള്ള ഒത്തൊരുമിപ്പിന് ഗ്രീക്കുകാരെ പ്രേരിപ്പിക്കുക എന്ന ലക്ഷ്യം അതിനുണ്ടായിരുന്നെന്നും എച്ച്.ജി.വെൽസ് അഭിപ്രായപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. തന്റെ വിശ്വചരിത്രാവലോകനത്തിൽ ഹെറോഡോട്ടസിന്റെ രചനയിലെ കൗതുകങ്ങൾ എടുത്തുകാട്ടുന്ന ജവഹർലാൽ നെഹ്രുവും അതിലെ പക്ഷപാതം തിരിച്ചറിയുന്നു. അതേസമയം യുദ്ധവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട തർക്കങ്ങളിൽ ഇരുപക്ഷത്തിന്റേയും നിലപാടുകൾ അവതരിപ്പിക്കാനും പോരിൽ പേർഷ്യൻ പക്ഷം പ്രകടിപ്പിച്ച ബഹുമാന്യതകളും യുദ്ധവീര്യവും എടുത്തുപറയാനും ഹെറോഡോട്ടസ് മടി കാണിക്കുന്നില്ല.
20 മുതൽ 37 വരെയുള്ള പ്രായത്തിനിടെ നടത്തിയ ഈ യാത്രകൾക്കിടയിൽ അദ്ദേഹം, താൻ കണ്ട സ്ഥലങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള വിവരങ്ങൾ ശിശുസദൃശമായ കൗതുകത്തോടും ശാസ്ത്രജ്ഞന്റെ നിരീക്ഷണപാടവത്തോടും കൂടെ ശേഖരിച്ചു. ഈ വിവരസഞ്ചയവുമായി പൊതുവർഷം 447-നടുത്ത് ഹെറോഡോട്ടസ് ആഥൻസിൽ താമസമാക്കി. തുടർന്ന് അദ്ദേഹം എഴുതിയ കൃതി പ്രശസ്തിയിൽ എല്ലാ ചരിത്രരചനകളേയും അതിശയിച്ചു. ഗ്രെക്കോ-പേർഷ്യൻ യുദ്ധത്തിന്റെ ഉല്പത്തിയുടേതും പരിണാമത്തിന്റേതുമായി സങ്കല്പിക്കപ്പെടുന്ന ഈ കഥയിൽ അദ്ദേഹം ഈജിപ്തിന്റേയും ഗ്രീസിന്റേയും 'സമീപപൗരസ്ത്യ'-ദേശങ്ങളുടേയും ചരിത്രങ്ങളെ അവയുടെ ജന്മപുരാണങ്ങൾ മുതൽ പിന്തുടരുക കൂടി ചെയ്യുന്നു.
ബി.സി. അഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഗ്രീക്ക് ചരിത്രകാരനായിരുന്നു ഹെറോഡോട്ടസ് . പുരാതന ഏഷ്യാമൈനറിൽ കാരിയയിലുള്ള ഹാലിക്കാർനാസസിൽ ആണ് അദ്ദേഹം ജനിച്ചത്. ചരിത്രവസ്തുതകളെ ചിട്ടയോടെ ശേഖരിച്ച്, ഒരളവുവരെയെങ്കിലും അവയുടെ വാസ്തവികത പരിശോധിച്ച ശേഷം അവധാനതയോടെ പൂർവാപരക്രമത്തിൽ അവതരിപ്പിച്ച ആദ്യത്തെ വ്യക്തി എന്ന നിലയിൽ, "ചരിത്രരചനയുടെ പിതാവ്" എന്ന് അദ്ദേഹം വിശേഷിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു ഹെറോഡോട്ടസിന്റെ ഏകരചനയായി അറിയപ്പെടുന്ന ഹിസ്റ്ററീസ് ആണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചരിത്രാന്വേഷണങ്ങളുടെ രേഖ.
ബിസി 430-424 കാലത്തു പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ട ഹെറോഡോട്ടസിന്റെ രചന, പിൽക്കാലത്ത് അലക്സാണ്ഡ്രിയൻ പണ്ഡിതന്മാർ നടത്തിയ സംശോധനയിൽ ഒൻപതു പുസ്തകങ്ങളായി തിരിഞ്ഞു. വിജ്ഞാനത്തിന്റെ നവദേവതകളുടെ പേരുകൾ പിന്തുടർന്ന് ക്ലിയോ, യൂട്ടെർപ്പെ, തലായാ, മെൽപ്പോമെനെ, ടെർപ്സിക്കറി, ഇറാറ്റോ, പോളിമ്നിയ, ഔറാനിയ, കലയപ്പി എന്നീ പേരുകളും അവയ്ക്കു നൽകപ്പെട്ടു. ഏറ്റവും ലളിതവും വിപുലവുമായ വിശകലനത്തിൽ, നാലു പേർഷ്യൻ സാമ്രാട്ടുകളുടെ വംശചരിത്രത്തിനു സമാന്തരമായി താഴെപ്പറയുന്ന ക്രമമാണ് ഈ കൃതിക്കുള്ളത്:
മദ്ധ്യധരണിപ്രദേശത്തും സമീപപ്രദേശങ്ങളിലും നടത്തിയ ദീർഘസഞ്ചാരങ്ങളാണ് ഹെറോഡോട്ടസിനെ തന്റെ പ്രസിദ്ധകൃതിയുടെ രചനക്കുപകരിച്ച വസ്തുതകളുടെ ശേഖരണത്തിനു സഹായിച്ചത്. സഞ്ചാരങ്ങൾക്കിടയിൽ ഫിനീഷ്യ വഴി ഈജിപ്തിലെത്തിയ ഹെറോഡോട്ടസ്, ആ നാടിന്റെ തെക്കേയറ്റത്ത് നൈൽനദിയിലെ ദ്വീപായ എലിഫാന്റൈൻ വരെ പോയി. തുടർന്ന് പടിഞ്ഞാറ് ആധുനിക ലിബിയയിലെ സൈറീനും കിഴക്ക് പേർഷ്യയിലെ പ്രസിദ്ധനഗരമായ സൂസയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ യാത്രാപഥത്തിൽ പെട്ടു. വടക്ക് കരിങ്കടൽ തീരത്തെ ഗ്രീക്ക് നഗരങ്ങളും അദ്ദേഹം സന്ദർശിച്ചു.
ഗ്രീസും പേർഷ്യയും തമ്മിൽ ബി.സി. അഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിൽ നടന്ന യുദ്ധത്തിന്റെ ഉല്പത്തിയുടെ അന്വേഷണമെന്ന നിലയിൽ എഴുതിയിരിക്കുന്ന ഹെറോഡോട്ടസിന്റെ കൃതി, ഭൂമിശാസ്ത്രപരവും നരവംശശാസ്ത്രപരവുമായ അറിവുകളുടെ അമൂല്യശേഖരമാണ്. ഈ 'ചരിത്രത്തിന്റെ' ചില ഘടകങ്ങൾ ഭാവനാസൃഷ്ടി ആയിരിക്കാമെങ്കിലും കേട്ടറിഞ്ഞ കാര്യങ്ങളേ താൻ എഴുതിയിട്ടുള്ളു എന്ന് ഹെറോഡോട്ടസ് അവകാശപ്പെടുന്നുണ്ട്.
ഈ ചരിത്രകാരന്റെ ജീവിതകഥ മിക്കവാറും അജ്ഞാതമാണ്. എങ്കിലും പിതൃസഹോദരന്റെ രാഷ്ട്രീയപ്രവർത്തനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട സംഭവവികാസങ്ങൾ 32 വയസ്സുള്ളപ്പോൾ ഹെറോഡോട്ടസിന്റെ നാടുകടത്തലിൽ കലാശിച്ചതിനാൽ, രാജനീതിയിലെ ഉപജാപങ്ങളിൽ പങ്കെടുക്കാൻ മാത്രം നിലയുള്ള ഒരു കുടുംബത്തിലാണ് അദ്ദേഹം ജനിച്ചതെന്നു കരുതപ്പെടുന്നു.
തന്റെ ദീർഘചരിത്രം ഹെറോഡോട്ടസ് തുടങ്ങുന്നത് താഴെപ്പറയുന്ന അർത്ഥമുള്ള ഒരാമുഖവാക്യത്തിലാണ്:-
ഭൂമിയുടെ പരിക്രമണാക്ഷത്തിനുചുറ്റും ഭ്രമണാക്ഷം അയനം അഥവാ പുരസ്സരണം ചെയ്യുന്നതിനാൽ ഒരേ നക്ഷത്രത്തിനു നേരേ ആയിരിക്കില്ല എപ്പോഴും ഭൂമിയുടെ അക്ഷം ചൂണ്ടിനില്ക്കുന്നത്. അതിനാൽ, ഒരേ നക്ഷത്രമായിരിക്കില്ല എല്ലാക്കാലത്തും ധ്രുവനക്ഷത്രമായി കാണപ്പെടുന്നത്. അയനത്തിന്റെ ഫലമായി ഭൗമ അക്ഷത്തിന്റെ അഗ്രം ആകാശത്തിൽ ഒരു സാങ്കല്പിക വൃത്തം സൃഷ്ടിക്കുന്നു. ഈ അഗ്രത്തിന് ഒരു വൃത്തപഥം പൂർത്തിയാക്കാൻ ഏതാണ്ട് 25,800 വർഷം വേണ്ടിവരും. ഇക്കാരണത്താൽ ഭൂമിയുടെ ഉത്തരധ്രുവത്തിനു മുകളിലായി, ഈ വൃത്തപഥത്തിലോ അടുത്തോ ഉള്ള ദീപ്തിയാർന്ന നക്ഷത്രങ്ങളെ ഓരോ കാലത്തും ധ്രുവനക്ഷത്രമായിപരിഗണിക്കുന്നു. ദീർഘകാലം ധ്രുവസ്ഥാനത്തിനടുത്ത് പ്രഭയേറിയ നക്ഷത്രങ്ങളൊന്നും ഇല്ലാത്ത അവസ്ഥയും ഉണ്ടാകും.
ധ്രുവനക്ഷത്രങ്ങളെക്കുറിച്ച് ലഭ്യമായ അറിവുകളനുസരിച്ച്, വ്യാളം രാശിയിലെ തുബൻ ആയിരുന്നു ബി.സി. 2500-ൽ ധ്രുവനക്ഷത്രം. ക്രിസ്തുവർഷാരംഭത്തിൽ ധ്രുവസ്ഥാനത്തു നിന്നത് ലഘുബാലു ഗണത്തിലെ കൊക്കാബ് എന്ന നക്ഷത്രമായിരുന്നു. ഇതേ ഗണത്തിലെ പൊളാരിസ് ആണ് ഇപ്പോഴത്തെ ധ്രുവനക്ഷത്രം. ഏതാണ്ട് 2100-ാമാണ്ട് വരെ പൊളാരിസ് നമ്മുടെ ധ്രുവനക്ഷത്രമായി തുടരും, 25,800 വർഷങ്ങൾക്കുശേഷം വീണ്ടും പൊളാരിസിന്റെ സ്ഥാനം ഭൂമിയുടെ അക്ഷത്തിനു നേരേ വരികയും അതു ധ്രുവനക്ഷത്രമായി മാറുകയും ചെയ്യും. ഇതിനിടെ സുമാർ 5,000 വർഷം കഴിഞ്ഞ് കൈകവസ് രാശിയിലെ അൽഡെറാമിൻ നക്ഷത്രവും എ.ഡി. 12,000-ൽ അയംഗിതി രാശിയിലെ അഭിജിത് നക്ഷത്രവും ധ്രുവസ്ഥാനത്തു വരുമെന്നു കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.
ഭൂമിയുടെ അച്ചുതണ്ടിന്റെ ഏകദേശദിശയിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നതിനാൽ ഭ്രമണത്തിനനുസരിച്ച് സ്ഥാനം മാറാത്ത നക്ഷത്രമാണ് ധ്രുവനക്ഷത്രം.സ്ഥിരമായി ഒരേ സ്ഥാനത്തുതന്നെ കാണപ്പെടുന്നതിനാൽ ഇവ ദിക്കുകൾ കണ്ടെത്താൻ സഹായിക്കുന്നു. ലഘുബാലു നക്ഷത്രരാശിയിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നതും പ്രഭയേറിയതുമായ പൊളാരിസ് നക്ഷത്രം നിലവിൽ ഉത്തരധ്രുവത്തിന് വളരെ സമീപത്തായതിനാൽ ഇതിനെ ഉത്തരധ്രുവനക്ഷത്രമായി കണക്കാക്കുന്നു. സാധാരണഗതിയിൽ ധ്രുവനക്ഷത്രം എന്നതുകൊണ്ട് ഈ നക്ഷത്രത്തെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. ഇതിന് സമാനമായി പ്രഭയേറിയ ദക്ഷിണധ്രുവനക്ഷത്രങ്ങളില്ല.
ധ്രുവനക്ഷത്രത്തെ സംബന്ധിച്ച് ഭാരതീയമായ ഒരു ഐതിഹ്യം നിലവിലുണ്ട്. ഉഗ്രതപസ്സുചെയ്ത ധ്രുവൻ എന്ന രാജകുമാരനിൽ സംപ്രീതനായ മഹാവിഷ്ണു ധ്രുവനെ ആകാശത്തിൽ അഗ്രഗണ്യമായ സ്ഥാനത്തിരുത്തിയെന്നും മറ്റു നക്ഷത്രങ്ങളെല്ലാം ധ്രുവനെ ചുറ്റിക്കൊണ്ടിരിക്കണമെന്ന് അനുശാസിച്ചു എന്നുമാണ് ഈ ഐതിഹ്യം.
ധ്രുവനക്ഷത്രത്തിനു നേരേ താഴെ ചക്രവാളത്തിൽ കാണപ്പെടുന്ന ബിന്ദു നിരീക്ഷകന്റെ ഉത്തരദിശ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ഭൂമിയുടെ സ്വയം ഭ്രമണംമൂലം ഉത്തരധ്രുവത്തിലെ മറ്റു നക്ഷത്രങ്ങൾ ധ്രുവനക്ഷത്രത്തെ ചുറ്റിസഞ്ചരിക്കുന്നതുപോലെ കാണപ്പെടും.
കേരളത്തിലെ പരമ്പരാഗത മൽസ്യതൊഴിലാളികളുടെ ഇടയിൽ കൗ എന്നും ഈ നക്ഷത്രത്തിനൊരു വിളിപ്പേരുണ്ട്
തിരുനെൽവേലിയ്ക്കടുത്തു് തരുവായ് എന്ന ഗ്രാമത്തിൽ സംസ്കൃതഭാഷാജ്ഞാനത്തിൽ പുകൾപെറ്റ ഒരു കുടുംബത്തിലായിരുന്നു ഗണപതി ശാസ്ത്രികളുടെ ജനനം. 16-ആം നൂറ്റാണ്ടിലെ വിഖ്യാതജ്ഞാനിയായിരുന്ന അപ്പയ്യാ ദീക്ഷിതരുടെ പിൻഗാമി രാമസുബ്ബയ്യർ എന്ന സംസ്കൃതപണ്ഡിതന്റെ മകനായി 1860-ലായിരുന്നു ഗണപതി ജനിച്ചതു്. 16 വയസ്സിൽ അദ്ദേഹം ഉപരിപഠനത്തിനായി തിരുവനന്തപുരത്തേക്കു തിരിച്ചു. ചാലഗ്രാമത്തിൽ താമസിച്ചു കടയം സുബ്ബയ്യാദീക്ഷിതരെന്ന മഹാവൈയാകരണന്റെ കീഴിൽ വ്യാകരണവും അലങ്കാരവും പഠിച്ചു. 1054-​ാമാണ്ടു മീനമാസം 1-ാംതിരുവിതാംകൂർ ഹൈക്കോടതിയിൽ ഒരു ഗുമസ്തനായി സർവ്വീസിൽ പ്രവേശിച്ചു. അവിടെനിന്നു സംസ്കൃതമഹാപാഠശാലയിൽ ആദ്യം ഒരു ഉപാധ്യായനായും പിന്നീടു ഹെഡ്മാസ്റ്റരായും തദനന്തരം പ്രിൻസിപ്പലായും ഉയർന്നു. 1084-​ാമാണ്ടു ചിങ്ങമാസം 19-ാം പ്രാച്യഗ്രന്ഥങ്ങളുടെ പ്രസിദ്ധീകരണത്തിനു പ്രത്യേകമായി ഒരു വകുപ്പു ഗവർമ്മെന്റു് സംവിധാനം ചെയ്തപ്പോൾ ആ വകപ്പിലെ ആദ്യത്തെ ക്യൂറേട്ടറായി നിയമിതനായി. ആ നിലയിൽ പതിനെട്ടു കൊല്ലം പ്രവർത്തിച്ചു.
തിരുവിതാംകൂറിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന പ്രഗല്ഭ സംസ്കൃതപണ്ഡിതനും താളിയോല ഗ്രന്ഥാലയവിദഗ്ദ്ധനുമായിരുന്നു മഹാമഹോപാദ്ധ്യായ ഡോ. തരുവായ് ഗണപതി ശാസ്ത്രികൾ . ട്യൂബിങ്ങൻ സർവ്വകലാശാലയിൽ നിന്നും ഹോണററി ഡോക്ടറേറ്റ് ലഭിച്ച അദ്ദേഹം റോയൽ ഏഷ്യാറ്റിൿ സൊസൈറ്റി ഓഫ് ഗ്രേറ്റ് ബ്രിട്ടൺ ആൻഡ് അയർലന്റ് എന്ന അത്യുന്നതസ്ഥാപനത്തിലെ വിശിഷ്ടാംഗമായിരുന്നു. അനന്തശയനഗ്രന്ഥാവലിയിലൂടെ അദ്ദേഹം കണ്ടെടുത്തു പുനഃപ്രസിദ്ധീകരിച്ച അനവധി താളിയോലഗ്രന്ഥങ്ങളും സ്വന്തമായ ഗവേഷണഫലങ്ങളും സംസ്കൃതസാഹിത്യസമ്പത്തിലും അതിന്റെ ചരിത്രത്തിലും പുതുതായി വെളിച്ചം വീശി. നിശ്ശേഷമായി നഷ്ടപ്പെട്ടുപോയെന്നു വിശ്വസിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന ഭാസന്റെ സംസ്കൃതനാടകങ്ങൾ മിക്കവാറും സമ്പൂർണ്ണമായും കണ്ടെത്തി ക്രോഡീകരിച്ചതും കൗടില്യന്റെ അർത്ഥശാസ്ത്രം വീണ്ടെടുത്തു് സ്വന്തം സംസ്കൃതവ്യാഖ്യാനസഹിതം പുനഃപ്രകാശിപ്പിച്ചതുമാണു് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട നേട്ടങ്ങളായി വിലയിരുത്താവുന്നതു്.
എട്ടു നൂറ്റാണ്ടുകളോളം ലഭ്യമല്ലാതിരുന്ന ഭാസകൃതികൾ, ശാസ്ത്രികളുടെ ശ്രമ ഫലമായാണ് വീണ്ടെടുത്തത്. 1910ൽ, തെക്കൻ തിരുവിതാംകൂറിലെ പത്മനാഭപുരത്തിനടുത്തുള്ള മണലിക്കര കല്പകമംഗലത്തുമഠത്തിൽ നിന്ന് ഗണപതി ശാസ്ത്രികൾ അവ കണ്ടെടുത്തു. കൂടിയാട്ടത്തിൽ ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന പത്തു സംസ്‌കൃത രൂപകങ്ങളുടെ താളിയോലഗ്രന്ഥങ്ങളായിരുന്നു ഇവ. 20 അക്ഷരങ്ങളുടെ പതിപ്പത്തു വരികളുള്ള 105 ഓലകളിലായിരുന്നു ഈ രചനകൾ. പഴയ മലയാളം ഗ്രന്ഥലിപിയിൽ എഴുതിയിരുന്ന സംസ്‌കൃതകൃതികളായിരുന്നു ഇവ. ഈ കൃതികൾ ഭാസനാടകചക്രം എന്ന പേരിൽ 1912ൽ ശാസ്ത്രികൾ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു. സ്വപ്നവാസവദത്തം, പ്രതിജ്ഞായൗഗന്ധരായണം, പഞ്ചരാത്രം, ചാരുദത്തം, ദൂതഘടോൽക്കചം, അവിമാരകം, ബാലചരിതം, കർണഭാരം, ഊരുഭംഗം, മധ്യമവ്യായോഗം, ദൂതവാക്യം, അഭിഷേകനാടകം, പ്രതിമാനാടകം എന്നിവ ഉൾപ്പെട്ടതായിരുന്നു ‘ഭാസനാടകചക്രം.
കടുത്തുരുത്തിക്കടുത്ത് കൈലാസപുരത്തുള്ള ജ്യോത്സനായിരുന്ന ഗോവിന്ദ പിഷാരോടി - അഭിഷേകനാടകം, പ്രതിമാനാടകം
ഹരിപ്പാട് സുബ്രഹ്മണ്യ മൂസ്സതിന്റെ പക്കൽ നിന്നും സ്വപ്നവാസവദത്തം, പ്രതിജ്ഞായൗഗന്ധരായണം, അഭിഷേകനാടകം.
ചെങ്ങന്നൂർ താഴമൺ മഠം കൃഷ്ണൻ തന്ത്രി - കൂടുതൽ കയ്യെഴുത്തു പ്രതികൾ. ഇവയെല്ലാം പരസ്പരം ഒത്തുനോക്കി പരിശോധിച്ച് ക്രമത്തിലാക്കി ടിപ്പണി സഹിതം തിരുവിതാംകൂർ സർക്കാർ അച്ചുകൂടത്തിൽനിന്നും 1912 ഏപ്രിൽ 11 ന് അനന്തശയനഗ്രന്ഥാവലിയുടെ പതിനഞ്ചാം ഭാഗമായി പ്രകാശനം ചെയ്തു. ഈ ‘ഭാസ’കൃതികൾ പിന്നീടു് ട്രിവാൻഡ്രം സംസ്‌കൃത സീരീസ് എന്ന പേരിൽ ഭാരതത്തിലും പുറത്തുമുള്ള സംസ്‌കൃത, ഭാഷാ പണ്ഡിതന്മാർക്കിടയിൽ പ്രസിദ്ധമായി.
ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ തുടക്കത്തിൽ ശ്രീമൂലം തിരുനാൾ രാമവർമ്മ രാജാവിന്റെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം തിരുവിതാംകൂർ സർക്കാർ അച്ചുകൂടത്തിൽ നിന്നും പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ഗ്രന്ഥങ്ങളുടെ പരമ്പരയായിരുന്നു അനന്തശയന ഗ്രന്ഥാവലി. ട്രിവാൻഡ്രം സാൻസ്ക്രിറ്റ് സീരീസ് എന്ന പേരിൽ പിൽക്കാലത്തു് ഇവ ഭാഷാശാസ്ത്രജ്ഞർക്കും സംസ്‌കൃതഭാഷാപണ്ഡിതർക്കും പ്രത്യേക താൽപ്പര്യമുള്ള പഠനവസ്തുക്കളായി മാറി. അനന്തശയനഗ്രന്ഥാവലി’യുടെ മുഖ്യചുമതലക്കാരൻ ടി. ഗണപതി ശാസ്ത്രിയായിരുന്നു.
മണലിക്കര കല്പകമംഗലത്തുമഠം - സ്വപ്നനാടകം, പ്രതിജ്ഞായൗഗന്ധരായണം, പഞ്ചരാത്രം, ചാരുദത്തം, ദൂതഘടോൽക്കചം, അവിമാരകം, ബാലചരിതം, മദ്ധ്യമവ്യായോഗം, കർണഭാരം, ഊരുഭംഗം
ഇവ കൂടാതെ വലിയ കോയിത്തമ്പുരാന്റെ വിശാഖവിജയത്തിനും, ഏ.ആർ. രാജരാജവർമ്മ കോയിത്തമ്പുരാന്റെ ആംഗലസാമ്രാജ്യത്തിനും ലഘുടിപ്പണികളും അദ്ദേഹം എഴുതീട്ടുണ്ടു്.
ഭാരതാനുവർണ്ണനം എന്ന പേരിൽ സംസ്കൃതത്തിൽ ഭാരതചരിത്രപരമായ ഒരു ഗ്രന്ഥവും ഗണപതിശാസ്ത്രിയുടെ വകയായി എഴുതപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.
ഇന്ന് ബംഗ്ലാ ദേശിൽ ഉൾപ്പെടുന്ന കൊമില്ലയിലാണ് ബുദ്ധദേവ് ബസുവിന്റെ ജനനം. പ്രാഥമിക വിദ്യാഭ്യാസവും, കോളേജ് വിദ്യാഭ്യാസവും ഢാക്കയിൽ പൂർത്തിയാക്കി. 1931-ൽ കൊൽക്കത്തയിലെത്തി ആദ്യം റിപ്പൺ കോളേജിൽ അദ്ധ്യാപകനായും പിന്നീട് സ്റ്റേറ്റ്സ്മാൻ പത്രത്തിൽ ലേഖകനായും ,എഡിറ്ററായും പണിയെടുത്തു. 1956-ൽ ഇന്ത്യയിലാദ്യമായി, ഭാഷയുടെ അതിരുകളില്ലാതെ, സാഹിത്യരചനകളുടെ താരതമ്യപഠനത്തിനായി എന്ന വിഭാഗം ജാദവ്പൂർ യൂണിവേഴ്സിറ്റി ആരംഭിച്ചപ്പോൾ ,അതിനു നേതൃത്വം നല്കാനായി ബുദ്ധദേവ് ബസുവാണ് ക്ഷണിക്കപ്പെട്ടത്. 1974-ൽ ഹൃദ്രോഗം മൂലം കൊൽക്കത്തയിൽ വെച്ച് നിര്യാതനായി.
കവിത, കഥ, നാടകം, നിരൂപണം , പരിഭാഷ, എന്നീ വിവിധ മേഖലകളിൽ ബംഗാളി സാഹിത്യരംഗത്ത് പ്രത്യേക വ്യക്തിമുദ്ര പതിപ്പിച്ചിട്ടുളള സാഹിത്യകാരനാണ്, ബുദ്ധദേവ് ബസു . കൊബിത എന്നപേരിൽ അദ്ദേഹം ആരംഭിച്ച മാസിക, ഇളംതലമുറയുടെ രചനകൾക്ക് മുൻതൂക്കം നല്കുന്നതിനോടൊപ്പം, ബംഗാളി കവിതയുടെ ദിശ നിർണ്ണയിക്കുന്നതിനും സഹായകമായി സംസ്കൃതം, ഫ്രഞ്ച്, ഇംഗലീഷ്, ഭാഷകളിൽ നിന്ന് ഒട്ടനവധി രചനകൾ ബംഗാളിയിലേക്ക് പരിഭാഷപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.
ഉത്തരാധുനിക സാഹിത്യകാരനായി വിശേഷിപ്പിക്കപ്പെടുന്ന ബുദ്ധദേവ് ബസു, നാലു ദശാബ്ദക്കാലം ബംഗാളി സാഹിത്യലോകത്തെ പരിപുഷ്ടമാക്കി. 1967-ൽ സാഹിത്യ അകാദമി അവാർഡും 1971-ൽ പദ്മ ഭൂഷണും, 1974-ൽ , സ്വാഗത് ബിദായ് എന്ന കവിതാസംഗ്രഹത്തിന് രബീന്ദ്ര പുരസ്കാറും ലഭിച്ചു.
ന്യൂസിലാൻഡിലെ ഒരു ക്രിക്കറ്റ് താരമാണ് ബ്രണ്ടൻ മക്കല്ലം. ഒരു വിക്കറ്റ് കീപ്പർ - ബാറ്റ്സ്മാനാണ്. ട്വന്റി 20യിൽ ഏറ്റവുമധികം റൺസ് ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ പേരിലാണ്. ട്വന്റി 20യിൽ 2 സെഞ്ച്വറികൾ നേടിയ ഒരേയൊരു കളിക്കാരനുമാണ്.
ഇന്ത്യൻ പ്രീമിയർ ലീഗിൽ നിലവിൽ കൊൽക്കത്ത നൈറ്റ് റൈഡേർസ് താരമാണ്. കൊച്ചി ടസ്കേഴ്സ് കേരളയ്ക്ക് വേണ്ടിയും കളിച്ചിട്ടുണ്ട്.
ബ്രണ്ടൻ മക്കല്ലത്തിന്റെ സഹോദരൻ നഥാൻ മക്കല്ലവും ന്യൂസിലാൻഡിലെ അന്താരാഷ്ട്ര ക്രിക്കറ്റ് താരമാണ്. 2016 ഫെബ്രുവരി 24ന് അന്താരാഷ്ട്ര ക്രിക്കറ്റിന്റെ എല്ലാ ഫോർമാറ്റിൽ നിന്നും മക്കല്ലം വിരമിച്ചു . നിലവിൽ ആഭ്യന്തര ക്രിക്കറ്റ് ലീഗുകളായ ബിഗ് ബാഷിലും ഐ.പി.എല്ലിലുമാണ് മക്കല്ലം കളിക്കുന്നുണ്ട്. യഥാക്രമം ബ്രിസ്ബെൻ ഹീറ്റ് ,ഗുജറാത്ത് ലയൺസ് എന്നീ ടീമുകൾക്കു വേണ്ടിയാണ് മക്കല്ലം കളിക്കുന്നത്.
ട്വന്റി 20 യിൽ ഏറ്റവും അധികം റൺസ് നേടിയ കളിക്കാരനാണ് മക്കല്ലം. ശ്രീലങ്കയിൽ നടന്ന ട്വന്റി 20 ലോക കപ്പിൽ ബംഗ്ലാദേശിനെതിരെ നടന്ന ഗ്രൂപ്പ് ഘട്ട മത്സരത്തിൽ സെഞ്ച്വറി നേടി 3 റെക്കോഡുകളാണ് അദ്ദേഹം സ്ഥാപിച്ചത്. 58 പന്തിൽ 123 റൺസ് നേടി അന്താരാഷ്ട്ര ട്വന്റി 20യിലെയും ട്വന്റി 20 ലോക കപ്പിലെയും ഏറ്റവും ഉയർന്ന വ്യക്തിഗത സ്കോർ എന്ന നേട്ടം കൈവരിച്ചു. അന്താരാഷ്ട്ര ട്വന്റി 20യിൽ 2 സ്വെഞ്ചുറികൾ നേടുന്ന ഏക കളിക്കാരനാണ് മക്കല്ലം. ഈ സ്വെഞ്ചുറിയിലൂടെ അന്താരാഷ്ട്ര ട്വന്റി 20യിൽ 1500 റൺസ് നേടുന്ന ആദ്യ കളിക്കാരനുമായി.
ടെസ്റ്റ് ക്രിക്കറ്റിൽ ആദ്യമായി ട്രിപ്പിൾ സെഞ്ചുറി നേടുന്ന ന്യൂസിലൻഡ് താരം എന്ന ബഹുമതി ബ്രണ്ടൻ മക്കല്ലത്തിന് സ്വന്തമാണ്. 2014 ഫെബ്രുവരിയിൽ ഇന്ത്യക്കെതിരെ വെല്ലിങ്ടണിൽ വെച്ചായിരുന്നു മക്കല്ലത്തിന്റെ ഈ നേട്ടം .2016ൽ തന്റെ അവസാന അന്താരാഷ്ട്ര ടെസ്റ്റ് മൽസരത്തിൽ ഏറ്റവും വേഗമേറിയ ടെസ്റ്റ് ശതകം മക്കല്ലം തന്റെ പേരിലാക്കി. ഓസ്ട്രേലിയക്കെതിരെ ഹാഗ്ലീ ഓവലിൽ നടന്ന മൽസരത്തിൽ 54 പന്തിലാണ് മക്കല്ലം സെഞ്ച്വറി തികച്ചത്.
ട്വന്റി 20-യിൽ നൂറോ അതിലധികമോ സ്‌കോർ ഏറ്റവും കൂടുതൽ തവണ നേടിയിട്ടുള്ള താരം , ഏറ്റവും കൂടുതൽ അർധ സെഞ്ച്വറി ഏറ്റവും കൂടുതൽ സിക്‌സർ , ഏറ്റവും കൂടുതൽ ബൗണ്ടറി എന്നിവയും മക്കല്ലത്തിന്റെ പേരിലാണ്.
ഭരണസൗകര്യത്തിനായി കേരളത്തെ പതിനാലുജില്ലകളായി വിഭജിച്ചിരിക്കുന്നതിൽ ഒന്നാണു് തൃശ്ശൂർ ജില്ല. 1949 ജൂലൈ 1 നാണു് ഔദ്യോഗികമായി അന്നത്തെ തിരുവിതാംകൂർ-കൊച്ചി സംസ്ഥാനത്തിന്റെ ഭാഗമായി ഈ ജില്ല നിലവിൽ വന്നതു്. ഒട്ടനവധി വിദ്യാഭ്യാസസ്ഥാപനങ്ങളും സാഹിത്യം, നാടകം, സുകുമാരകലകൾ, ചലച്ചിത്രം തുടങ്ങിയ സർഗ്ഗമണ്ഡലങ്ങളിൽ വ്യാപരിക്കുന്ന അക്കാദമികളും സമ്പന്നമായ ഒരു പ്രസാധനചരിത്രവും സ്വായത്തമായ ജില്ലാതലസ്ഥാനം കേരളത്തിൽന്റെ സാംസ്കാരികതലസ്ഥാനം എന്നു കൂടി അറിയപ്പെടുന്നു. കേരളത്തിലെ ഏറ്റവും വർണ്ണശബളിമയും ജനസംഗമസാന്നിദ്ധ്യവും അവകാശപ്പെടാവുന്ന തൃശ്ശൂർ പൂരം ഭാരതത്തിലെതന്നെ ക്ഷേത്രോൽസവങ്ങളിൽ പ്രശസ്തികൊണ്ടു് മുൻപന്തിയിൽ നിൽക്കുന്നു.
കേരളത്തിന്റെയും ഭാരതത്തിന്റേയും എന്നല്ല, തെക്കനേഷ്യയുടെത്തന്നെ ചരിത്രത്തിൽ നിർണ്ണായകമായ സ്വാധീനം ചെലുത്തിയിട്ടുള്ള ചരിത്രസംഭവങ്ങൾക്കു് തൃശ്ശൂർ ജില്ലയും സമീപപ്രദേശങ്ങളും സാക്ഷിയായിരുന്നിട്ടുണ്ടു്. ചരിത്രാതീതകാലത്തുള്ള ആദിമാനവികസംസ്കാരം മുതൽ വൈദികകാലവും ഗോത്രസംസ്കൃതികളും സംഘസംസ്കാരവും തരണം ചെയ്തു് പിൽക്കാലത്തു് കേരളജനതയുടെ തന്നെ സവിശേഷമായ മതരാഷ്ട്രീയസ്വഭാവങ്ങൾക്കു് അടിസ്ഥാനമായിത്തീർന്ന തനതു വികാസങ്ങളിലൂടെ ആധുനികഭാരതത്തിന്റെ സ്വാതന്ത്ര്യസമരഗാഥകളിലേക്കു് തൃശ്ശൂരിന്റെ ചരിത്രം വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു.
1943-ൽ സച്ചിദാനന്ദ ഹീരാനന്ദ് വാത്സ്യായൻ 'അജ്ഞേയ്' അവതരിപ്പിച്ച 'പ്രയോഗവാദ'ത്തിന്റെ പ്രചാരത്തിനുശേഷം ബിഹാറിലെ മൂന്ന് പ്രശസ്ത കവികളും നിരൂപകരും ചേർന്ന് ഒരു പുതിയ വാദത്തിനു രൂപംനല്കി. അതാണ് 'നകേനവാദം' അഥവാ 'പ്രപദ്യവാദം'. നളിൻ വിലോചന ശർമ, കേസരികുമാർ, നരേശ് കുമാർ എന്നീ മൂന്നുപേർ അവരുടെ പേരുകളിലെ ന, കേ, ന എന്നീ ആദ്യ അക്ഷരങ്ങൾ ചേർത്ത് 'നകേന' എന്ന നാമധേയം ഈ കാവ്യധാരയ്ക്കു സമ്മാനിച്ചു. അവർ അതിന് പന്ത്രണ്ട് അടിസ്ഥാനസൂത്രങ്ങളും നല്കി. 'ദ്വാദശതി' എന്ന പേരിൽ തയ്യാറാക്കിയ അവയുടെ ഏകദേശ വിവർത്തനം താഴെ നല്കുന്നു.
ഈ 'വാദ'ങ്ങളെ സംബന്ധിച്ച ഒരു സവിശേഷത ഇത്തരം പ്രവണതകളൊന്നും വളരെക്കാലം നീണ്ടുനിന്നില്ല എന്നതാണ്. ഒരു രീതിയിൽ കുറേക്കൊല്ലം എഴുതിക്കഴിയുമ്പോഴേക്കും അതിൽ നിന്നു മാറി പുതിയ ഒരു ധാര വേണമെന്ന ആശയത്തിനു പ്രചാരം കിട്ടിയിരുന്നു. ഈ മാറ്റം ചിലപ്പോൾ വളരെ വേഗം തന്നെ സംഭവിച്ചിരുന്നു. ഒരു വ്യക്തിയുടെ കവിതകളെ ആശ്രയിച്ച് ഒരു പുതിയ വാദത്തിനു രൂപംകൊടുക്കുന്ന പതിവും ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്. ഉദാഹരണം ഹരിവംശറായ് ബച്ചന്റെ 'ഹാലാവാദം'.
ഹിന്ദിഭാഷയിലെ ഒരു പ്രസ്ഥാനമാണ് നകേനവാദം അഥവാ പ്രപദ്യവാദം. ആധുനിക ഹിന്ദി കവിതയുടെ ചരിത്രത്തിൽ ഒട്ടേറെ 'വാദ'ങ്ങൾ ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്. ഛായാവാദം, രഹസ്യവാദം, പ്രഗതിവാദം, നവസ്വച്ഛന്ദതാവാദം എന്നിവ 20-ാം ശ.-ത്തിന്റെ പൂർവാർധത്തിൽ പ്രചാരംനേടിയ കവിതാപ്രസ്ഥാനങ്ങളായിരുന്നു.