polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
വടക്കേ അമേരിക്കയിലെ അഡേനാ എന്ന സ്ഥലത്തുള്ള വിസ്തൃതമായ ഒരു മൺകൂനയെ ആണ് അഡേനാ മല ഏന്നു പറയുന്നത്. 20-ആം ശതകത്തിന്റെ ആരംഭകാലത്ത് ഇവിടെ നടത്തിയ ഭൂഖനനത്തിന്റെ ഫലമായി എ.ഡി. 4-5 ശതകങ്ങളിൽ ഈ പ്രദേശത്തു നിലനിന്നിരുന്ന സംസ്കാരത്തെ സംബന്ധിച്ച വിവരങ്ങൾ ലഭ്യമായി. 1901-ൽ വില്യം ചാൾസ് എന്ന പുരാവസ്തു ഗവേഷകൻ ഈ മൺകൂന ഉത്ഖനനം ചെയ്ത് അതുൾക്കൊണ്ടിരുന്ന സാംസ്കാരികാവശിഷ്ടങ്ങൾ പുറത്തു കൊണ്ടുവന്നു. ഈ മൺകൂനയ്ക്കും സാംസ്കാരികാവശിഷ്ടങ്ങൾക്കും സ്ഥലനാമത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ അഡേനാ എന്നു പേരു ലഭിച്ചു.
ഉത്ഖനനം ആരംഭിക്കുമ്പോൾ മൺകൂനയ്ക്ക് 8 മീ. ഉയരവും ചുവട്ടിൽ 136 മീ. ചുറ്റളവും ഉണ്ടായിരുന്നു. രണ്ടു ഭിന്നഘട്ടങ്ങളായിട്ടാണ് ഇതു രൂപം പൂണ്ടത് എന്നൂഹിക്കുവാൻ മതിയായ തെളിവുകൾ ലഭിച്ചിട്ടുണ്ട്. കൂനയുടെ ആദ്യഘട്ടത്തിന് 6 മീ. ഉയരവും 27.5 മീ. വ്യാസവും ഉണ്ടായിരുന്നുവെന്നു കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. ഇതിൽ കറുത്ത പശിമരാശിമണ്ണ് നിറഞ്ഞിരുന്നു. രണ്ടാംഘട്ടം ആദ്യഘട്ടത്തിനു മുകളിൽ അല്പം വടക്കോട്ടു മാറി സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നു. ഇതിൽ ചുറ്റുപാടുമുള്ള തറയിലെ ഇളം നിറത്തിലുള്ള പുറമണ്ണാണ് കാണപ്പെട്ടത്.
ഈണത്തിനും സന്ദർഭത്തിനനുസരിച്ചും വേഗത്തിൽ പാട്ടെഴുതാനുള്ള മികവ് അദ്ദേഹത്തെ തിരക്കുള്ള ഗാനരചയിതാവാക്കി മാറ്റി. "ശക്തി" എന്ന സിനിമയിലെ കഥ-സംഭാഷണവും "ഇഷ്ടപ്രാണേശ്വരി" എന്ന സിനിമക്ക് തിരക്കഥയും രചിച്ച അദ്ദേഹം "ഞാൻ നിന്നെ പ്രേമിക്കുന്നു" എന്ന ചിത്രത്തിൽ എം.എസ്. ബാബുരാജിന്റെ സംഗീതത്തിൽ കമൽഹാസനോടൊപ്പവും, "അന്യരുടെ ഭൂമി" എന്ന ചിത്രത്തിൽ എ.ടി. ഉമ്മറിന്റെ സംഗീതത്തിൽ "മനുഷ്യമനസ്സാക്ഷികളുടെ" എന്ന് തുടങ്ങുന്ന ഗാനവും "ഒപ്പം ഒപ്പത്തിനൊപ്പം" എന്ന ചിത്രത്തിൽ ജെറി അമൽദേവിന്റെ സംഗീതത്തിൽ യേശുദാസിനോടൊപ്പവും പാടുകയും ചെയ്തു.
ആലുവ ദേശം ചിത്തക്കുടം വീട്ടിൽ സി.ജി. ഭാസ്കരൻ നായരുടെയും ശാസ്തമംഗലം പട്ടാണിക്കുന്ന് വീട്ടിൽ പാറുക്കുട്ടിയമ്മയുടെയും മൂത്ത മകനായി 1942 ഫെബ്രുവരി 13-ന് തിരുവനന്തപുരം ശാസ്തമംഗലം പട്ടാണിക്കുന്നിൽ ജനിച്ച ബി. ശിവശങ്കരൻ നായർ പിന്നീട് ബിച്ചു തിരുമലയായി മാറി. ബിച്ചു എന്നത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ വിളിപ്പേരായിരുന്നു. പരേതനായ ബാലഗോപാലൻ , പ്രശസ്ത ഗായികയായ സുശീലാ ദേവി, സംഗീതസംവിധായകൻ ദർശൻ രാമൻ, വിജയകുമാർ, ഡോ. ചന്ദ്ര, ശ്യാമ, ജയലക്ഷ്മി എന്നിവരാണ് സഹോദരങ്ങൾ.
സിനിമ റിലീസായില്ലെങ്കിലും ബ്രാഹ്മമുഹൂർത്തത്തിൽ പ്രാണസഖി. എന്ന ഗാനം പ്രചാരം നേടി. അതേ വർഷം ആകാശവാണി ഏറ്റവും കൂടുതൽ തവണ ശ്രോതാക്കളുടെ ആവശ്യ പ്രകാരം പ്രക്ഷേപണം ഗാനം കൂടിയായിരുന്നു അത്.
ഗായികയായ സഹോദരി സുശീല ദേവിക്കു വേണ്ടി യുവജനോത്സവ വേദികളിൽ പാട്ടെഴുതിയാണ് തുടക്കം. തിരുവനന്തപുരം യൂണിവേഴ്സിറ്റി കോളേജിൽ നിന്ന് ബിരുദം നേടി. പിന്നീട് അൽപ്പകാലം തോഷിബ ആനന്ദ് കമ്പനിയിൽ സെയിൽസ് എക്സിക്യൂട്ടീവായും പ്രവർത്തിച്ചു. ശേഷം മദ്രാസിലെത്തി.
പിന്നീട് നിരവധി ചിത്രങ്ങൾക്ക് അദ്ദേഹം ഗാനരചന നിർവ്വഹിച്ചു. ശ്യാം, എ.ടി. ഉമ്മർ, രവീന്ദ്രൻ, ജി. ദേവരാജൻ, ഇളയരാജ എന്നീ സംഗീതസംവിധായകരുമായി ചേർന്ന് എഴുപതുകളിലും എൺപതുകളിലുമായി വളരെയധികം ഹിറ്റ് ഗാനങ്ങൾ അദ്ദേഹം മലയാളികൾക്ക് സമ്മാനിച്ചു.
നടൻ മധു സംവിധാനം ചെയ്ത "അക്കൽദാമ" എന്ന സിനിമയാണ്ബിച്ചു തിരുമലയുടെ ഗാനങ്ങളുമായി ഇറങ്ങിയ ആദ്യ ചിത്രം. ഇതിൽ ബ്രഹ്മാനന്ദൻ പാടിയ "നീലാകാശവും മേഘങ്ങളും." എന്ന ഗാനം ശ്രദ്ധിക്കപ്പെട്ടതോടെ കൂടുതൽ അവസരങ്ങൾ അദ്ദേഹത്തെ തേടിയെത്തി.
ആയുർവേദവിധിപ്രകാരം കായ്, മരത്തൊലി, ഇല എന്നിവ ഔഷധയോഗ്യഭാഗങ്ങളാണ്. വാതപിത്ത രോഗങ്ങൾ ശമിപ്പിക്കുകയും കഫം വർധിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന കായ്കൾ ശ്വാസകോശരോഗങ്ങൾ ശമിപ്പിക്കുകയും ശ്വാസകോശത്തെ ബലപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുന്നു. കായ് മൂത്രാശയസംബന്ധമായ രോഗങ്ങൾക്കും മലബന്ധത്തിനും ഉത്തമ ഔഷധമാണ്. മരത്തൊലി വിഷഹരവും കുഷ്ഠം, ചർമരോഗങ്ങൾ, അതിസാരം എന്നിവയ്ക്ക് ഔഷധങ്ങളുണ്ടാക്കാൻ ഉപയോഗിക്കുന്നതുമാണ്. ഇല അരച്ച് പുഴുക്കടിയുള്ള ഭാഗത്ത് ലേപനം ചെയ്താൽ ശമനം കിട്ടും. ഇല ചതച്ച് പല്ലുതേച്ചാൽ പല്ലുവേദനയ്ക്കു ശമനമുണ്ടാകും.
ബൊറാജിനേസീ സസ്യകുടുംബത്തിലെ ഔഷധിയാണ് നറുവരി. കോർഡിയ ഡൈക്കോട്ടൊമ എന്നാണ് ഇതിന്റെ ശാസ്ത്രനാമം. സംസ്കൃതത്തിൽ ശ്ളേഷ്മാതകഃ, ബഹുവാഹകഃ, ഉദ്ദാലഃ, ശേലുഃ എന്നീ പേരുകളിൽ അറിയപ്പെടുന്ന നറുവരിയുടെ കായ്കൾക്കും മരത്തൊലിക്കും വിഭിന്ന ഔഷധഗുണങ്ങളുണ്ട്. അതിനാലാണ് ബഹുഗുണങ്ങൾ ഉള്ളത് എന്ന അർഥത്തിൽ സംസ്കൃതത്തിൽ ബഹുവാഹകഃ എന്ന് ഈ വൃക്ഷത്തെ നാമകരണം ചെയ്തിരിക്കുന്നത്.
ഗുജറാത്തിൽ ധാരാളമായി കണ്ടുവരുന്ന നറുവരിവൃക്ഷം പഞ്ചാബ്, രാജസ്ഥാൻ, മഹാരാഷ്ട്ര എന്നീ സംസ്ഥാനങ്ങളിലും വളരുന്നുണ്ട്.
1813 ഫെബ്രുവരി 2 -ന് റഷ്യയിലെ ട്രോയ് സ്കോയ് ഗ്രാമത്തിൽ ജനിച്ചു, ചെറുപ്പത്തിലേ വായ്പ്പാട്ടും പിയാനോ-വയലിൻ വാദനവും പഠിച്ചു തുടങ്ങി. 20-ാമത്തെ വയസ്സിൽത്തന്നെ ശ്രദ്ധേയനായ പിയോനോ വാദകനായി മാറി. 22-ാം വയസ്സിൽ എം. ഐ. നിങ്കയുമായുണ്ടായ സൗഹൃദം ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ സംഗീത ലോകത്തെ വിശാലമാക്കി. 1837-41 കാലയളവിലാണ് പ്രഥമ ഓപ്പറ രചിച്ചത്. ഹ്യൂഗോയുടെ നോത്രദാമിലെ കൂനൻ എന്ന രചനയെ ആധാരമാക്കി രചിച്ച ആ ഓപ്പറയുടെ പേര് എസ്മറാൾഡ എന്നായിരുന്നു. കാല്പനികതയ്ക്ക് മുൻതൂക്കമുള്ള ഒരു രചനയായിരുന്നു ഇത്. കാല്പനികതയുടെ സമ്മോഹന ഭാവങ്ങൾ 1860-ൽ രചിച്ച ഐ ലവ്ഡ് യു, മാര്യേജ് സെലിബ്രേഷൻ തുടങ്ങിയ ഗാനങ്ങളിലുമുണ്ട്. എന്നാൽ യഥാതഥ സമീപനത്തിന്റെ ഉചിതമായ സന്നിവേശത്തിലൂടെ നിർവഹിച്ച രചനകളാണ് ഇദ്ദേഹത്തെ വിഖ്യാതനാക്കിയത്. പുഷ്കിന്റെ ദ് മെർമെയ്ഡിനെ അധികരിച്ച് അതേ പേരിൽത്തന്നെ തയ്യാറാക്കിയ ഓപ്പറ ഇതിനുദാഹരണമാണ്.
1850-കളിൽ ഇദ്ദേഹം സംഗീതജ്ഞൻ എന്ന പോലെ സംഗീത പ്രചാരകൻ എന്ന നിലയിലും ശ്രദ്ധേയനായി. സംഗീതത്തെ സാമൂഹികപരിഷ്കരണത്തിന് എങ്ങനെയെല്ലാം ഉപയോഗിക്കാം എന്ന് പല പരീക്ഷണങ്ങളും നടത്തി. 1859-ൽ റഷ്യൻ മ്യൂസിക് സൊസൈറ്റി ദേശീയ സമിതിയിൽ അംഗമായി. മൂന്നു വർഷത്തിനകം തന്നെ റഷ്യൻ മ്യൂസിക് സൊസൈറ്റിയുടെ ദേശീയ പ്രസിഡന്റ് പദവിയിലെത്തി. ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ നിലവിൽവന്ന മറ്റൊരു സംഗീത സംരംഭമാണ് 'റഷ്യൻ ഫൈവ്'. സമകാലികയുവസംഗീതജ്ഞരുമായി ചേർന്ന് ഇദ്ദേഹം രൂപകല്പന ചെയ്ത ഒരു പ്രസ്ഥാനമാണിത്.
പുതിയനിയമത്തിലെ ആദ്യത്തെ മൂന്നു ഗ്രന്ഥങ്ങളായ സമാന്തരസുവിശേഷങ്ങളിൽ കാണുന്നതിനേക്കാൾ ഉദാത്തമായ ക്രിസ്തുശാസ്ത്രമാണ് നാലാമത്തേതായ യോഹന്നാന്റെ സുവിശേഷത്തിൽ ഉള്ളത്. എല്ലാ സൃഷ്ടിയുടേയും കാരണഭൂതനെന്ന നിലയിൽ ആരാധനായോഗ്യനായ ദൈവവചനവും, മനുഷ്യാവതാരം ചെയ്ത ദൈവം തന്നെയുമായി ഈ സുവിശേഷം ക്രിസ്തുവിനെ അവതരിപ്പിക്കുന്നു. തന്നെക്കുറിച്ചും തന്റെ ദൈവികഭാവത്തെക്കുറിച്ചും യേശു ശിഷ്യന്മാരോട് ദീർഘമായി പ്രഭാഷണം ചെയ്യുന്നത് ഈ സുവിശേഷത്തിൽ മാത്രമാണ്. അനുയായികളെ വിശ്വാസത്തിൽ ഉറപ്പിക്കാനായി യേശു, മരിച്ചുപോയ തന്റെ സുഹൃത്ത് ലാസറിനെ പുനരുജ്ജീവിപ്പിക്കുന്നത് ഈ സുവിശേഷത്തിൽ മാത്രമേ കാണുന്നുള്ളു. യേശുവിന്റെ അന്യാപദേശങ്ങൾക്കും ബാധയൊഴിക്കലുകൾക്കും മറ്റും ഈ സുവിശേഷം വലിയ പ്രാധാന്യം കല്പിക്കുന്നില്ല. ദൈവരാജ്യം മുന്നേ വന്നെത്തിക്കഴിഞ്ഞതിനാൽ വിശ്വസിക്കുന്നവരിലെല്ലാം രക്ഷ കുടികൊള്ളുന്നു എന്ന നിലപാടാണ് ഇത് അവതരിപ്പിക്കുന്നത്. ജ്ഞാനവാദഘടകങ്ങൾ അടങ്ങുന്ന സുവിശേഷമാണിത്.
ഇതിന്റെ കർതൃത്വം അജ്ഞാതമായിരിക്കുന്നു. കൃതിയിലെ തന്നെ അവകാശവാദം അനുസരിച്ച് "യേശു സ്നേഹിച്ച ശിഷ്യനായ" യോഹന്നാന്റെ സാക്ഷ്യത്തിലാണ് ഇതിന്റെ ഉല്പത്തി. സുവിശേഷത്തിൽ പേരെടുത്തു പറയാത്ത ഈ ശിഷ്യൻ പത്രോസിനെപ്പോലെ തന്നെ യേശുവിന്റെ ഏറ്റവും അടുത്ത അനുയായികളിൽ ഒരാളായിരുന്നു. യേശുവിന്റെ പന്ത്രണ്ട് അപ്പസ്തോലന്മാരിൽ ഒരാളായ യോഹന്നാൻ ആണ് ഇതു രചിച്ചത് എന്ന പാരമ്പര്യം ആദിമസഭയിൽ നിലവിലുണ്ടായിരുന്നു. യോഹന്നാന്റെ നിലവിലുള്ള 3 ലേഖനങ്ങളുമായി ശൈലിയിലും ഉള്ളടക്കത്തിലും സാമ്യം പ്രകടിപ്പിക്കുന്ന ഈ കൃതിയെ വ്യാഖ്യാതാക്കൾ ആ ലേഖനങ്ങൾക്കൊപ്പം ചേർത്തു പരിഗണിക്കുന്നു. ആധുനിക പണ്ഡിതന്മാരിൽ ഭൂരിപക്ഷവും ഈ കൃതികളെ യേശുശിഷ്യനായ യോഹന്നാന്റെ രചനകളായി കണക്കാക്കുന്നില്ല. ഇതിനെക്കുറിച്ച് ഒന്നും പറയുക വയ്യെന്ന നിലപാടാണ് പല പണ്ഡിതന്മാർക്കും.
ഈ സുവിശേഷത്തിന്റെ രചനയ്ക്കു അവസരമൊരുക്കിയ പാരമ്പര്യശ്രേണി കണ്ടെത്തുന്നതിൽ റെയ്മൺ ഇ ബ്രൗൺ കാര്യമായ സംഭാവന നൽകി. ക്രി.വ. 90-നടുത്തുള്ള ഇതിന്റെ രചനാകാലത്ത് പള്ളികളും സിനഗോഗുകളും തമ്മിൽ നടന്നു കൊണ്ടിരുന്ന സംവാദം ഇതിലെ പ്രഭാഷണങ്ങളിൽ പ്രതിഫലിക്കുന്നു. യഹൂദമത്തിനുള്ളിലെ ഒരു പ്രസ്ഥാനം എന്ന നിലയിലായിരുന്നു ക്രിസ്തുമതത്തിന്റെ തുടക്കമെങ്കിലും ക്രമേണ അവ വഴിപിരിഞ്ഞുപോവുകയും അവയ്ക്കിടയിൽ കടുത്ത ശത്രുത നിലവിൽ വരുകയും ചെയ്തു. രാഷ്ട്രാന്തരവ്യാപ്തിയുള്ള ഒരു ധാർമ്മികമുന്നേറ്റം എന്ന നിലയിലല്ലാതെ, യഹൂദമതവുമായുള്ള ശത്രുതയെ ആധാരമാക്കിയാണ് ക്രിസ്തീയസമൂഹം അപ്പോഴും സ്വന്തം അസ്തിത്വത്തെ നിർവചിച്ചിരുന്നത് എന്നാണ് ഈ സുവിശേഷത്തിലെ ചില പ്രഭാഷണങ്ങൾ നൽകുന്ന സൂചന.
സമാന്തരസുവിശേഷങ്ങളിലേയും യോഹന്നാന്റെ സുവിശേഷത്തിലേയും ആഖ്യാനങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള പൊരുത്തക്കേടുകൾ പരിഗണിക്കുമ്പോൾ അവയിൽ ഏതെങ്കിലും ഒരാഖ്യാനത്തിൽ മാത്രമേ ചരിത്രമൂല്യം ഉണ്ടാവൂ എന്നാണ് ഭൂരിപക്ഷം പണ്ഡിതന്മാരും കരുതുന്നത്. ഇക്കാര്യത്തിൽ യോഹന്നാന്റെ സുവിശേഷത്തേക്കാളധികം 'സമാന്തരങ്ങളെ' വിശ്വസിക്കാനാണ് മിക്കവരും താത്പര്യം കാട്ടുന്നത്
ക്രിസ്തീയബൈബിളിൽ പുതിയനിയമത്തിലെ നാലു സുവിശേഷങ്ങളിൽ അവസാനത്തേതാണ് യോഹന്നാൻ എഴുതിയ സുവിശേഷം. യേശുവിനു മുന്നേ വഴിയൊരുക്കാൻ വന്നവനായി പറയപ്പെട്ട സ്നാപകയോഹന്നാന്റെ സാക്ഷ്യത്തിൽ തുടങ്ങി യേശുവിന്റെ മരണം, ദേഹസംസ്കാരം പുനരുത്ഥാനം, ഉത്ഥാനാനന്തര പ്രത്യക്ഷങ്ങൾ എന്നിവ വരെയുള്ള സംഭവങ്ങളുടെ ആഖ്യാനമാണിത്.
പന്ത്രണ്ടുകൊല്ലത്തെ വനവാസംകഴിഞ്ഞ് അജ്ഞാതവാസത്തിന് സമയമായപ്പോൾ എവിടെ, ഏതു വേഷത്തിൽ, എന്തു ജോലിചെയ്ത് ഒരു കൊല്ലം ആളറിയിക്കാതെ കഴിച്ചു കൂട്ടാം എന്നു പാണ്ഡവൻമാർ കൂടിയാലോചിച്ചു. ഈ വിധമുള്ള താമസത്തിന് ഏറ്റവും പറ്റിയതായി വിരാടന്റെ മത്സ്യരാജ്യം തിരഞ്ഞെടുത്തു. തങ്ങൾ കൈക്കൊള്ളേണ്ടവേഷത്തെയും ജോലിയേയും സംബന്ധിച്ച് ഇങ്ങനെയും നിശ്ചയിച്ചു: യുധിഷ്ഠിരൻ ബ്രാഹ്മണവേഷത്തിൽ കങ്കൻ എന്ന നാമംധരിച്ച് വിരാടന്റെ സദസ്യനായി താമസിക്കുക; ഭീമൻ വലലൻ എന്ന പേരിൽ വിരാടന്റെ ആനക്കാരനും മല്ലനും പാചകനുമായി സേവനമനുഷ്ഠിക്കുക; അർജുനൻ ബൃഹന്നള എന്ന പേരിൽ ഒരു ഷണ്ഡനായി വിരാടരാജധാനിയിലുള്ള സ്ത്രീകളെ നൃത്തഗീതാദികൾ അഭ്യസിപ്പിക്കുക; നകുലൻ ഗ്രന്ഥികൻ എന്നപേരിൽ വിരാടന്റെ കുതിരക്കാരനായും സഹദേവൻ തന്ത്രിപാലൻ എന്നപേരിൽ കാലിമേയ്പുകാരനായും നില്ക്കുക; പാഞ്ചാലി വിരാടരാജ്ഞിയുടെ സൈരന്ധ്രിയായി ദാസ്യവൃത്തിചെയ്യുക. പാണ്ഡവൻമാർ ഈ നിശ്ചയമനുസരിച്ച് പ്രച്ഛന്നവേഷം ധരിച്ചു വിരാടരാജധാനിയിൽ എത്തി നിയുക്ത ജോലികളിൽ ഏർപ്പെട്ടു.
ആളറിയിക്കാതെയുള്ള വാസത്തെ അജ്ഞാതവാസം എന്നു പറയുന്നു. അക്ഷക്രീഡാവ്യവസ്ഥ അനുസരിച്ച് പാണ്ഡവൻമാർ ഒരാണ്ട് ആ വിധം കഴിച്ച ജീവിതത്തിനാണ് അജ്ഞാതവാസമെന്നു പ്രസിദ്ധി. യുധിഷ്ഠിരനും ദുര്യോധനനുവേണ്ടി ശകുനിയും തമ്മിൽ നടത്തിയ രണ്ടാമത്തെ ചൂതാട്ടത്തിന്റെ വ്യവസ്ഥ, തോല്ക്കുന്ന കക്ഷി പന്ത്രണ്ടുകൊല്ലം വനവാസവും ഒരു കൊല്ലം അജ്ഞാതവാസവും ചെയ്യണമെന്നായിരുന്നു. അജ്ഞാതവാസകാലത്ത് ജ്ഞാതരായിപ്പോയാൽ അവർ വീണ്ടും ഈ വിധം വനവാസവും അജ്ഞാതവാസവുമായി പതിമൂന്നു സംവത്സരം തരണം ചെയ്യണം. ചൂതിൽ തോറ്റത് യുധിഷ്ഠിരനായിരുന്നതിനാൽ വ്യവസ്ഥ പാലിക്കാൻ പാണ്ഡവൻമാർ പാഞ്ചാലിയോടൊത്തു നാടുവിട്ടു.
1819 സെപ്തംബർ 25-ന് ചെങ്ങന്നൂരിലെ പുത്തൻകാവിൽ കിഴക്കെതലയ്ക്കൽ മാത്തൻ തരകന്റെയും പുത്തൻകാവിൽ പുത്തൻവീട്ടീൽ അന്നാമ്മയുടെയും മകനായി ജനിച്ചു. ജോർജ്ജ് മാത്തൻ ജനിക്കുന്നതിനു മുൻപ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ അച്ഛൻ മരിച്ചു. അതിനാൽ പിതൃസഹോദരനായ കിഴക്കേവീട്ടിൽ കുര്യൻ കത്തനാർ ആണ് രക്ഷാകർത്താവായത്. കുര്യൻ കത്തനാർ അവിഭക്ത മലങ്കര സഭ സഭയിലെ വൈദികനായിരുന്നു . സഹോദരപുത്രനേയും പൌരോഹിത്യത്തിലേയ്ക്ക് ആനയിക്കുവാൻ ആഗ്രഹിച്ച കത്തനാർ കുട്ടിയെ സുറിയാനി പഠിപ്പിച്ചു. അധികം കഴിയുംമുൻപ് ചേപ്പാട്ട് മാർദിവാന്നാസ്യോസിൽ നിന്ന് കാറോയാ എന്ന പ്രാഥമിക വൈദികപട്ടം നേടി. കോട്ടയം പഴയ
മലയാളി എഴുതുന്ന ആദ്യത്തെ മലയാളവ്യാകരണഗ്രന്ഥമാണിത്. അക്ഷരലകഷണം, പദലക്ഷണം എന്ന് രണ്ടു കാണ്ഡങ്ങളായി ഗ്രന്ഥം തിരിച്ചിരിക്കുന്നു. ആദ്യത്തെ കാണ്ഡത്തിൽ സംജ്ഞ, സന്ധി എന്നീ രണ്ടധ്യായങ്ങൾ, രണ്ടാം കാണ്ഡത്തിൽ നാമം, വചനം, അവ്യയം എന്ന് മൂന്ന് ഭാഗങ്ങൾ.
വിദ്യാഭ്യാസത്തെപ്പറ്റി 1867 ൽ കൊല്ലത്തു നടത്തിയ പ്രഭാഷണമാണ് ബാലാഭ്യസനം. ബാലാഭ്യസനത്തിന്റെ അത്യന്തസാരം,ഉത്തമമാതൃക, സത്തമഭാഷ എന്ന് മൂന്നു ഭാഗങ്ങൾ ഉണ്ട്.
ഓട്ടൊമൻ തുർക്കി ഒന്നാം ലോകമഹായുദ്ധത്തിൽ പരാജയപ്പെട്ടതിനു ശേഷം, സാമ്രാജ്യത്തിൽ നിന്നും നഷ്ടപ്പെട്ട അറബ് പ്രദേശങ്ങൾക്ക് സ്വയം നിർണയാവകാശത്തിനും മുസ്ലീം ഭൂരിപക്ഷപ്രദേശങ്ങളെ അവിഭാജ്യമായി നിലനിർത്താനും ഓട്ടൊമൻ പാർലമെന്റ് 1920 ഫെബ്രുവരിയിൽ ആവശ്യമുയർത്തി. എന്നാൽ സഖ്യകക്ഷികൾ ഇത് അംഗീകരിച്ചില്ലെന്നു മാത്രമല്ല എതിർപ്പ് പ്രകടിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു. 1920 മാർച്ച് 16-ന് ബ്രിട്ടീഷ് സേന ഇസ്താംബൂളിന്റെ നിയന്ത്രണം ഏറ്റെടുക്കുകയും നിരവധി പാർലമെന്റംഗങ്ങളെയടക്കം 150 ദേശീയവാദിനേതാക്കളെ തടവിലാക്കുകയും ചെയ്തു. ഓട്ടൊമൻ സുൽത്താൻ-ഖലീഫ മെഹ്മെത് ആറാമൻ ഇതിന്‌ മൗനാനുവാദം നൽകിയിരുന്നു. അറസ്റ്റിൽ പ്രതിഷേധിച്ച് മാർച്ച് 18-ന് പാർലമെന്റ് അനിശ്ചിതകാലത്തേക്ക് സ്തംഭിപ്പിക്കപ്പെട്ടു. പിന്നീട് 1920 ഏപ്രിൽ 11-ന് മെഹ്മത് ആറാമൻ ഓട്ടൊമൻ പാർലമെന്റ് പിരിച്ചുവിടുകയും ചെയ്തു.
1920 ഏപ്രിൽ 23-ന് മുസ്തഫ കമാലിന്റെ അദ്ധ്യക്ഷതയിൽ ഗ്രാൻഡ് നാഷണൽ അസംബ്ലി, അങ്കാറയിൽ സമ്മേളീച്ച് പുതിയ ഭരണഘടനക്ക് അംഗീകരം നൽകി. സ്വയം നിർണയാവകാശത്തിനും, ജനങ്ങളുടെ നേരിട്ടുള്ള ഭരണത്തിനും ഊന്നൽ നൽകിയ ഈ ഭരണഘടന, ജി.എൻ.എയെ ജനങ്ങളുടെ ഒരേയൊരു പ്രതിനിധിയായും നിയമനിർമ്മാണത്തിന്റേയും നിർവഹണത്തിന്റേയും അധികാരിയായും ചുമതലപ്പെടുത്തി. പിൽക്കാലത്ത് നിയമങ്ങൾ ഇസ്ലാമിനനുയോജ്യമാണെന്ന് ഉറപ്പുവരുത്താൻ മതപണ്ഡിതർക്ക് പ്രാമുഖ്യമുള്ള ഒരു ശരി അത്ത് സമിതിയേയും പാർലമെന്റ് നിയമിച്ചു. മുൻ കാലത്തേതുപോലെ ശരി അത്ത് മന്ത്രിയുടെ സ്ഥാനവും നിലനിർത്തി.
1920 മാർച്ച് 19-ന് സൈനികനേതാവായ മുസ്തഫ കമാൽ ഒരു പുതിയ അടിയന്തരപാർലമെന്റ് രൂപീകരിക്കുന്നതായി പ്രഖ്യാപിച്ചു ഇതാണ് ഗ്രാൻഡ് നാഷണൽ അസംബ്ലി. തുർക്കി ദേശീയവാദികളുടെ കേന്ദ്രമായിരുന്ന അങ്കാറ കേന്ദ്രീകരിച്ചായിരുന്നു ഈ പാർലമെന്റ് സംഘടിപ്പിക്കപ്പെട്ടത്. ഇസ്താംബൂളിൽ സഖ്യകക്ഷികളുടെ ആക്രമണംഭീഷണി നിലനിന്നിരുന്നതിനാൽ അനറ്റോളിയൻ സമതലത്തിലെ അങ്കാറയിലേക്ക് തലസ്ഥാനം മാറ്റുന്നതിൽ സൈനികതാൽപര്യങ്ങളുമുണ്ടായിരുന്നു.
തുർക്കി റിപ്പബ്ലിക്കിലെ നിയമനിർമ്മാണസഭ അഥവാ പാർലമെന്റാണ് ഗ്രാൻഡ് നാഷണൽ അസംബ്ലി . പാർലമെന്റ് എന്നർത്ഥമുള്ള മെജ്ലിസ് എന്ന പേരിൽ മാത്രമയും അറിയപ്പെടുന്നു. ഒന്നാം ലോകമഹായുദ്ധാനന്തരമുള്ള തുർക്കി സ്വാതന്ത്ര്യയുദ്ധകാലത്ത്, 1920 മാർച്ച് 19-ന് മുസ്തഫ കമാൽ അത്താത്തുർക്ക് ആണ് അങ്കാറ കേന്ദ്രമാക്കി ജി.എൻ.എയുടെ രൂപീകരണം പ്രഖ്യാപിച്ചത്. ഏപ്രിൽ 23-ന് ജി.എൻ.എയുടെ ആദ്യസമ്മേളനം നടന്നു.
തുർക്കി സ്വാതന്ത്ര്യസമരത്തിന്റെ അന്ത്യം കുറിച്ചുകൊണ്ട് സഖ്യകക്ഷികളുമായി ഒപ്പുവക്കപ്പെട്ട 1923-ലെ ലോസന്ന ഉടമ്പടിയിലൂടെ തുർക്കിയുടെയും ജി.എൻ.എയുടേയും സ്വയംഭരണം അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടു. ഇത് ഓട്ടൊമൻ സാമ്രാജ്യത്തിനും അന്ത്യം കുറിച്ചു.
ഇന്ത്യയിൽ അറബിക്കടലിന്റെയും ബംഗാൾ ഉൾക്കടലിന്റെയും തീരത്ത് ദീപസ്തംഭങ്ങൾ സ്ഥാപിച്ചിട്ടുണ്ട്. രാജ്യത്തിന്റെ തെക്കേയറ്റം മുതൽ മുംബൈ വരെ വ്യാപിച്ചുകിടക്കുന്ന പശ്ചിമതീരപ്രദേശം കേരളം, തമിഴ്നാട്, കർണാടക, ഗോവ, മഹാരാഷ്ട്ര എന്നീ സംസ്ഥാനങ്ങൾ ഉൾപ്പെട്ടതാണ്. ഇന്ത്യയിൽ ഗോവയ്ക്കു തെക്കുള്ള തീരം മലബാർ കോസ്റ്റ് എന്നും മഹാരാഷ്ട്രയുടെ തീരപ്രദേശം കൊങ്കൺ കോസ്റ്റ് എന്നുമാണ് ചരിത്രപരമായി അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്. വ്യാപാരത്തിനായി എത്തിയ യൂറോപ്യൻ അധിനിവേശക്കാർക്ക് ഇവിടെയുള്ള തുറമുഖങ്ങൾ വളരെ സൌകര്യപ്രദങ്ങളായി. കന്യാകുമാരി, കൊച്ചി, കോഴിക്കോട്, കണ്ണൂർ, ഗോവ, മുംബൈ, ആലപ്പുഴ എന്നിവ ഇവയിൽ പ്രധാനപ്പെട്ടവയാണ്. നാവികയാത്ര സുരക്ഷിതവും സുഗമവുമാക്കാൻ ഇവിടെയെല്ലാം ദീപസ്തംഭങ്ങൾ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടു. മണൽനിറഞ്ഞ ഈ തീരപ്രദേശത്തിന്റെ പ്രത്യേകത ഇവിടത്തെ ബീച്ചുകളുടെ പിന്നിൽ പശ്ചിമഘട്ടമലനിരകൾ ഉയർന്നുനില്ക്കുന്നു എന്നതാണ്.
ആദ്യകാല ദീപസ്തംഭങ്ങളെല്ലാം മനുഷ്യപ്രയത്നംകൊണ്ട് പ്രവർത്തിക്കുന്നവയായിരുന്നു. കടലിൽ നിർമിച്ചിരുന്ന ഇത്തരം ദീപസ്തംഭങ്ങളിൽ നാലോ അതിലധികമോ ആളുകൾ അടങ്ങുന്ന സംഘത്തിന് അതിനടുത്ത സംഘം എത്തിച്ചേരുന്നതുവരെ ദിവസങ്ങളോളം പാർക്കേണ്ടതുണ്ടായിരുന്നു. അതിനാൽ അവർക്ക് താമസസൗകര്യമൊരുക്കുന്നതരത്തിൽക്കൂടിയായിരുന്നു ദീപസ്തംഭങ്ങൾ നിർമിച്ചുവന്നത്. സ്തംഭഗോപുരത്തിൽത്തന്നെ കിടപ്പുമുറി, അടുക്കള, വെളിച്ചത്തിനായുള്ള എണ്ണ ശേഖരിക്കുന്ന സ്റ്റോർമുറി എന്നീ സൗകര്യങ്ങൾ ഒരുക്കിയിരുന്നു. കരയിലും സ്തംഭങ്ങൾക്കു സമീപത്തായി അത്തരം സൗകര്യങ്ങൾ ഒരുക്കാറുണ്ടായിരുന്നു. ദീപസ്തംഭനിർമ്മാണം സാധ്യമാകാത്ത റീഫുകൾ, മണൽത്തിട്ടുകൾ എന്നിവ ഉള്ളിടങ്ങളിൽ കടലിൽത്തന്നെ നങ്കൂരമിട്ടിരിക്കുന്ന പ്രത്യേകതരം കപ്പലുകളിൽ പ്രകാശസംവിധാനസജ്ജീകരണങ്ങൾ ഒരുക്കാറുണ്ട്. ലൈറ്റ്ഷിപ്പ്, ലൈറ്റ്ബോയ് എന്നീ പേരുകളിലാണ് ഇവ അറിയപ്പെടുന്നത്.
പ്രകാശം സ്ഥിരമായി വർഷിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ദീപസ്തംഭങ്ങളുണ്ട്. മിക്ക ദീപസ്തംഭങ്ങളും കൃത്യമായ ഇടവേളകളിൽ ഫ്ലാഷുകൾ പുറപ്പെടുവിക്കുന്നവയാണ്. മറ്റു ചിലവ കൃത്യമായ ഇടവേളകളിൽ ഇടവിട്ട് കത്തുന്നു. ധവളപ്രകാശത്തിനു പുറമേ ചുവപ്പ്, പച്ച എന്നിങ്ങനെ വിവിധ വർണങ്ങളിൽ പ്രകാശം വർഷിക്കുന്ന ദീപസ്തംഭങ്ങളുമുണ്ട്. വെളിച്ചം പ്രസരിപ്പിക്കുന്നത് വ്യക്തമായി കാണാൻ സാധ്യമല്ലാത്ത കഠിനകാലാവസ്ഥകളിൽ ശബ്ദസിഗ്നലുകൾ ഉപയോഗപ്പെടുത്തുന്നു. മൂടൽമടഞ്ഞുള്ളപ്പോൾ ഹോൺ, സൈറൺ, സ്ഫോടനശബ്ദം തുടങ്ങിയവ ഉപയോഗപ്പെടുത്താറുണ്ട്. റേഡിയോ ദിശാനിർണയന സംവിധാനമുള്ള കപ്പലുകൾക്ക് ലഭിക്കാൻതക്കതരത്തിൽ റേഡിയോ ബീക്കണുകളും ദീപസ്തംഭങ്ങളിൽ സജ്ജീകരിക്കാറുണ്ട്. തിരമാലകളുടെ ചലനശക്തി ഉപയോഗിച്ചു പ്രവർത്തിക്കുന്ന വിസിലുകളും ഫോഗ്ബെല്ലുകളും ലൈറ്റ്ബോയികളിൽ ഉപയോഗപ്പെടുത്തുന്നു.
ദീപസ്തംഭങ്ങളിൽ വെളിച്ചം ഉത്പാദിപ്പിക്കുവാനായി ആദ്യകാലത്ത് ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന ഇന്ധനങ്ങൾ വിറകും കല്ക്കരിയും ആയിരുന്നു. പിന്നീട് ഇന്ധനമായി എണ്ണ ഉപയോഗിക്കാൻ തുടങ്ങി. 1784-ൽ സ്വിറ്റ്സർലൻഡ്കാരനായ എ. ആർഗൻഡ് എണ്ണ ഉപയോഗിച്ചുകത്തിക്കുന്ന വിളക്ക് കണ്ടുപിടിച്ചു. നൂറുവർഷത്തോളം ഇതിന്റെ വിവിധ പരിഷ്കൃതമാതൃകകൾ ഉപയോഗത്തിലിരുന്നു. 1902-ഓടെ എണ്ണ കൂടിയ മർദത്തിൽ ചൂടാക്കി ബാഷ്പീകരിച്ച് മാന്റിലുകൾ കത്തിക്കുന്ന രീതി ബ്രിട്ടീഷുകാർ പ്രയോഗത്തിലാക്കി. ഇത് പ്രകാശത്തിന്റെ തെളിച്ചം വർധിപ്പിക്കാനുതകി. പിന്നീട് വൈദ്യുതവിളക്കുകളും അസിറ്റിലിൻ ലാമ്പുകളും ഉപയോഗത്തിൽവന്നു. സൗരോർജവിളക്കുകളും ഇന്ന് ഉപയോഗത്തിലുണ്ട്.
മധ്യകാലഘട്ടത്തിൽ ഇംഗ്ലണ്ടിലെ ഡോവർ തുറമുഖത്തു പണികഴിപ്പിച്ച രണ്ട് ദീപസ്തംഭങ്ങളിൽ ഒന്ന് ഇപ്പോഴും നിലനില്ക്കുന്നു. 16, 17, 18 ശ.-ങ്ങളിൽ ബ്രിട്ടൺ, ഫ്രാൻസ്, ജർമനി, സ്വീഡൻ, സ്പെയിൻ, ഇറ്റലി എന്നിവിടങ്ങളിൽ അനേകം ദീപസ്തംഭങ്ങൾ സ്ഥാപിതങ്ങളായി. മനുഷ്യർ നേരിട്ട് ദീപം തെളിക്കേണ്ടിയിരുന്നതിനാൽ അത്തരം ജോലിക്കാർക്ക് താമസസൗകര്യംകൂടി ഉൾപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ടുള്ള നിർമിതിയാണ് അക്കാലത്തെ ദീപസ്തംഭങ്ങളിൽ മിക്കവയിലും കാണുന്നത്. ഇംഗ്ലണ്ടിലെ പള്ളികളുടെ ഗോപുരങ്ങളിൽ കത്തിച്ചിരുന്ന ബീക്കണുകൾ പതിനേഴാം ശതകം വരെ ദീപസ്തംഭങ്ങളായും പ്രയോജനപ്പെടുത്തിയിരുന്നു.
വെളിച്ചം ചിതറിപ്പോകാതെ ഒരു ദിശയിലേക്കു കേന്ദ്രീകരിപ്പിച്ച് ശക്തമായ ബീമിന്റെ രൂപത്തിൽ ചക്രവാളസീമയിലേക്ക് അയയ്ക്കാൻ സാധിച്ചത് ദീപസ്തംഭങ്ങളുടെ പ്രവർത്തനത്തിന്റെ ക്ഷമത വർധിപ്പിച്ചു. ലെൻസ്, പ്രിസം, ദർപ്പണം എന്നിവ ഉപയോഗിച്ചാണ് ഈ സംവിധാനം ഒരുക്കിയത്. അഗസ്റ്റിൻ ഫ്രെനെൽ എന്ന ഫ്രഞ്ച് ശാസ്ത്രജ്ഞനാണ് ദീപസ്തംഭങ്ങളിൽ ഉപയോഗിക്കുന്ന ലെൻസ് രൂപകല്പന ചെയ്ത് ഉപയോഗത്തിലാക്കിയത് .
ഓരോ ദീപസ്തംഭവും പ്രകാശം വർഷിക്കുന്ന രീതി വ്യത്യസ്തമാണ്. പ്രകാശം വർഷിക്കുന്നതിലെ പ്രത്യേകത തിരിച്ചറിഞ്ഞ് ഏതു ദീപസ്തംഭത്തെയാണ് സമീപിച്ചിരിക്കുന്നത് എന്ന് നാവികർക്കു മനസ്സിലാക്കാം. സന്ദേശമുൾക്കൊണ്ട് നാവികയാത്ര ക്രമീകരിക്കാൻ ഇതുവഴി കഴിയുന്നു.
കോൺക്രീറ്റിൽ നിർമിച്ച ദീപസ്തംഭങ്ങൾ പലതുണ്ട്. ആൻഡമാനിലെ ദീപസ്തംഭം ഇരുമ്പുചട്ടക്കൂടിൽ പഞ്ജര രൂപത്തിലുള്ള നിർമിതിക്ക് ഉദാഹരണമാണ്.
തിപിടകത്തിന്റെ മൂന്ന് ഭാഗങ്ങളിലൊന്നായ സുത്തപിടകത്തിന് അഞ്ച് ഭാഗങ്ങളാണുള്ളത്. അതിലൊന്നാണ് ഖുദ്ദകനികായം. ഈ ഭാഗത്തിൽപ്പെടുന്ന 15 ഗ്രന്ഥങ്ങളിലൊന്നാണ് ഥേരീഗാഥ. മറ്റൊരു ഗ്രന്ഥമാണ് ഥേരഗാഥ. ഥേരൻ എന്ന വാക്കിന് പരിവ്രാജകൻ എന്നും ഥേരി എന്ന പദത്തിന് പരിവ്രാജിക എന്നുമാണ് അർഥം. ഇവരുടെ കവിതകളാണ് യഥാക്രമം ഥേരഗാഥയിലും ഥേരീഗാഥയിലും സമാഹരിച്ചിരിക്കുന്നത്. ബുദ്ധധർമം സ്വീകരിച്ച് പരിവ്രാജകരായശേഷം ഇവർക്കനുഭവപ്പെടുന്ന ശാന്തിയും സന്തോഷവും അതിനുമുമ്പ് അനുഭവിച്ച ജീവിതക്ലേശവും ഭോഗലാലസതയും ഇതിൽ ഇവർതന്നെ രേഖപ്പെടുത്തുന്നത് ഈ കൃതികളെ ആത്മാവിഷ്കാരപ്രധാനമായ ഭാവഗാനങ്ങളാക്കിത്തീർക്കുന്നു. ഥേരഗാഥയിൽ പ്രകൃതിവർണനയ്ക്ക് പ്രാധാന്യം നല്കിയിട്ടുണ്ട്. ഥേരീഗാഥയിൽ മനസ്സിന്റെ വിവിധ ഭാവങ്ങളെ-ഭിക്ഷുണികളാകുന്നതിനു മുമ്പും അതിനുശേഷവുമുള്ള മാറ്റത്തെ-ചിത്രീകരിക്കുന്നതിനാണ് പ്രാധാന്യം നല്കിയിരിക്കുന്നത്.
പാലി ഭാഷയിലുള്ള ഗാഥാസമാഹാരമാണ് ഥേരീഗാഥ. ബി.സി. അഞ്ചും ഒന്നും ശതകത്തിനിടക്കാണ് ഈ ഗാഥകൾ രചിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്. ബുദ്ധഭിക്ഷുണികൾ ആത്മാംശപ്രധാനമായി എഴുതിയ ഭാവഗീതമാണ് ഓരോ ഗാഥയും. 73 ബുദ്ധഭിക്ഷുണികളുടേതായി 73 ഭാഗങ്ങളിൽ 522 ഗാഥകൾ ഇതിൽ ഉൾ ക്കൊള്ളിച്ചിരിക്കുന്നു. 73 ഭാഗങ്ങളിൽത്തന്നെ മറ്റു ബുദ്ധഭിക്ഷുണികളുടേതായി പരാമർശമുള്ള ഗാഥകൾ പ്രത്യേകം കണക്കാക്കിയാൽ നൂറോളം ഭാഗങ്ങളായി ഗ്രന്ഥത്തെ തിരിക്കാം.
ഗൗതമബുദ്ധന്റെ പിതാവായ ശുദ്ധോദന മഹാരാജാവിന്റെ നിര്യാണത്തോടെ രാജ്ഞി ബുദ്ധധർമം സ്വീകരിച്ചു. രാജ്ഞിയോടൊപ്പം അഞ്ഞൂറിൽപ്പരം സ്ത്രീകളും ബുദ്ധധർമം സ്വീകരിച്ച് ഭിക്ഷുണികളായി. അല്പകാലത്തിനകം രണ്ടാമതൊരു സംഘം സ്ത്രീകളും ബുദ്ധധർമം സ്വീകരിച്ചു. ഗൗതമബുദ്ധന്റെ ശിഷ്യരായി പരിവ്രാജികമാരായ ഇവരിൽ പലരും രചിച്ച ഗാഥകളും ഈ കൃതിയിൽ ഉൾപ്പെടുന്നതായി പ്രസ്താവമുണ്ട്.
കോഴിക്കോട് ജില്ലയിലെ, തിരുവമ്പാടി നിയമസഭാ മണ്ഡല പരിധിയിൽ താമരശ്ശേരി താലൂക്കിൽ, കൊടുവള്ളി ബ്ലോക്കിലാണ് പുതുപ്പാടി ഗ്രാമപഞ്ചായത്ത് സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്. 64.75 ചതുരശ്ര കിലോമീറ്റർ വിസ്തീർണ്ണമുള്ള ഭൂപ്രദേശം കൂടിയാണ് പുതുപ്പാടി.
1962 ൽ നടപ്പിലാക്കിയ കേരള പഞ്ചായത്ത് നിയമഭേദഗതി 1960 മുതലാണ് പുതുപ്പാടി പഞ്ചായത്ത് രൂപികരിക്കപ്പെടുന്നത്. അത് വരേ താമരശ്ശേരി പഞ്ചായത്തിൽ പെട്ട ഭൂപ്രദേശം മാത്രമായിരുന്നു പുതുപ്പാടി.
പണ്ടൊക്കെ തോട്ടം മുതലാളിമാർ തങ്ങളുടെ തൊഴിലാളികളെ താമസിപ്പിക്കാൻ കെട്ടിയുണ്ടാക്കിയിരുന്ന നീണ്ട ഷെഡുകളെ പാടി എന്നായിരുന്നു വിളിക്കാറ്. അതിൽ നിന്നുമാണ് പുതുപ്പാടി എന്ന പേര് ലഭിച്ചത്.
കേരള ടൂറിസം രംഗത്ത് നിർണായക പങ്കുവഹിക്കുന്ന ഒരു പ്രദേശമാണ് പുതുപ്പാടി. വയനാട്-കോഴിക്കോട് ജില്ലകളെ ബന്ധിപ്പിക്കുന്ന താമരശ്ശേരി ചുരം സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത് പുതുപ്പാടി പഞ്ചായത്തിലാണ്.
പ്രത്യേകിച്ചൊരു രാഷ്ട്രീയ കക്ഷിയോടും അധികക്കൂറ് പുലർത്താത്തതാണ് പുതുപ്പാടിയുടെ സ്വഭാവം. എന്നാൽ വ്യക്തമായ രാഷ്ട്രീയ നിലപാടുകളുള്ളവരാണ് ഭൂരിഭാഗവും.
നിലവിൽ പഞ്ചായത്ത് ഭരിക്കുന്നത് ആയിഷക്കുട്ടി സുൽത്താൻറെ അധ്യക്ഷതയിലുള്ള യു.ഡി.എഫ് മുന്നണിയാണ്. ഷംസീർ പോത്താറ്റിലാണ് ഉപാധ്യക്ഷൻ.
90 ശതമാനത്തിലധികം സാക്ഷരതയാണ് പുതുപ്പാടിയിലേത്. അതിൽ ഇവിടെ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന വിദ്യഭ്യാസ സ്ഥാപനങ്ങളുടെ വലിയ പങ്കുണ്ട്.
ആന്ധ്രപ്രദേശിൽ പശ്ചിമ ഗോദാവരി ജില്ലയിലുള്ള പാലക്കൊല്ല് മുനിസിപ്പാലിറ്റിയിൽ 1969 ഫെബ്രുവരി 28-ന് യു. സത്യനാരായണയുടെയും കാന്തമ്മയുടെയും മൂത്ത മകനായി ശ്രീനിവാസ് ജനിച്ചു. പിതാവ് സത്യനാരായണയാണ് മാൻഡലിനിൽ ആദ്യ ഗുരു. ചലച്ചിത്ര സംഗീതസംവിധായകൻ വാസു റാവുവിൽനിന്ന് പടിഞ്ഞാറൻ സംഗീതത്തിലും ചെമ്പൈയുടെ ശിഷ്യൻ സുബ്ബരാജുവിൽനിന്ന് വായ്പാട്ടിലും പരിശീലനം നേടി. 1978 ൽ ഒമ്പതാം വയസ്സിൽ അരങ്ങേറ്റം നടത്തി. 1983ൽ ജർമനിയിൽ അന്താരാഷ്ട്ര ജാസ് മേളയിൽ 13 ആം വയസ്സിൽ പങ്കെടുത്തു. ഇന്ത്യക്കകത്തും യൂറോപ്പിലെയും അമേരിക്കയിലെയും പ്രമുഖ നഗരങ്ങളിലെല്ലൊം നിരവധി പരിപാടികൾ അവതരിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. ജോ മക്ലോളിനും മൈക്കൽ നൈമാനും മൈക്കൽ ബ്രൂക്കിനുമൊപ്പം അന്താരാഷ്ട്ര സംഗീതമേളകളിൽ പങ്കെടുത്തിട്ടുണ്ട്. സാക്കിർ ഹുസൈനും ഹരിപ്രസാദ് ചൗരസ്യക്കും ശിവമണിക്കുമൊപ്പം ഫ്യൂഷൻ സംഗീത അരങ്ങുകളിലും ശോഭിച്ചു. പുതിയ പ്രതിഭകളെ മാൻഡലിൻ പഠിപ്പിക്കുന്നതിനായി ശ്രീനിവാസ് ഇൻസ്റ്റിറ്റിയൂട്ട് ഓഫ് വേൾഡ് മ്യൂസിക് എന്ന സ്ഥാപനം തുടങ്ങിയിരുന്നു.
പ്രശസ്ത മാൻഡലിൻ വാദകൻ യു. രാജേഷ് സഹോദരനാണ്. യു. ശ്രീയായിരുന്നു ഭാര്യ. 2012-ൽ വിവാഹമോചിതരായ ഇവർക്ക് ഒരു മകനുണ്ട്. 2014 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് കരൾ രോഗം ബാധിച്ച് ചെന്നൈയിലെ അപ്പോളോ ആശുപത്രിയിൽ പ്രവേശിപ്പിക്കപ്പെട്ട അദ്ദേഹം അവിടെ വച്ച് കരൾ മാറ്റ ശസ്ത്രക്രിയയ്ക്ക് വിധേയനായി. എന്നാൽ, തുടർന്നുണ്ടായ സങ്കീർണ്ണതകൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജീവനെടുത്തു. 2014 സെപ്റ്റംബർ 19-ന് രാവിലെ ഒമ്പതുമണിയോടെയാണ് അദ്ദേഹം അന്തരിച്ചത്. 45 വയസ്സായിരുന്നു അപ്പോൾ അദ്ദേഹത്തിന്. മൃതദേഹം പൂർണ ഔദ്യോഗിക ബഹുമതികളോടെ ബസന്ത് നഗർ വൈദ്യുതിശ്മശാനത്തിൽ സംസ്കരിച്ചു.
ഉപ്പലാപു ശ്രീനിവാസ് . പാശ്ചാത്യവാദ്യമായ മൻഡോലിനിൽ കർണാടക സംഗീതം വായിക്കുന്നതിനാണ് ഇദ്ദേഹം ശ്രദ്ധേയനായിട്ടുള്ളത്. 1998 ൽ പത്മശ്രീ യും 2010 ൽ സംഗീത നാടക അക്കാദമി അവാർഡും ഇദ്ദേഹത്തിനു ലഭിച്ചിട്ടുണ്ട്. കരൾ സംബന്ധമായ അസുഖത്തെ തുടർന്ന് 2014 സെപ്തംബർ 19 ന് ഇദ്ദേഹം നിര്യാതനായി.
1911 മാണ്ടിൽ ഇദ്ദേഹം ഉത്തർപ്രദേശിലെ കസിയാ എന്ന സ്ഥലത്തു ജനിച്ചു. വിദ്യാഭ്യാസം ചെന്നൈയിലും ലാഹോറിലും നടത്തി. ബാല്യകാലത്ത് ലക്നൗ, കാശ്മീർ, ബിഹാർ, ചെന്നൈ എന്നീ സ്ഥലങ്ങളിൽ താമസിക്കുവാനും വൈവിധ്യം നിറഞ്ഞ ജീവിതാനുഭവങ്ങൾ നേടുവാനും ഇദ്ദേഹത്തിനു സാധിച്ചു. വിദ്യാർഥിയായിരിക്കുമ്പോൾ ഭാരതീയ സ്വാതന്ത്ര്യസമരത്തിൽ പങ്കുകൊള്ളുകയും നാലുവർഷം ജയിൽവാസം അനുഭവിക്കുകയും ചെയ്തു. സ്വാതന്ത്യലബ്ധിക്കുശേഷം കുറേക്കാലം കർഷകതൊഴിലാളി പ്രസ്ഥാനങ്ങളുമായി ഇടപെട്ടുകൊണ്ടിരുന്നു. പിന്നീടു പത്രപ്രവർത്തനത്തിലേർപ്പെട്ടു. സൈനിക്, വിശാലഭാരത്, ബിജ്ലീ, പ്രതീക് എന്നീ ഹിന്ദി പത്രങ്ങളുടെയും വാക് എന്ന ഇംഗ്ലീഷ് മാസികയുടെയും പത്രാധിപരായി സേവനം അനുഷ്ഠിച്ചു. മൂന്നു വർഷത്തോളം ആകാശവാണിയിൽ പ്രൊഡ്യൂസറായി പ്രവർത്തിച്ചു. യൂറോപ്യൻ രാജ്യങ്ങളിലും പൂർവേഷ്യൻ രാജ്യങ്ങളിലും അമേരിക്കയിലും പര്യടനം നടത്തിയിട്ടുണ്ട്.
ജ്ഞാനപീഠം നേടിയ ഒരു ഹിന്ദി സാഹിത്യകാരനായിരുന്നു സച്ചിദാനന്ദ ഹിരാനന്ദ വാത്സ്യായൻ . അജ്ഞേയ് എന്ന തൂലികാ നാമത്തിലാണ് ഇദ്ദേഹം കൂടുതലായും അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്. ഹിന്ദി കവിതയിലും സാഹിത്യത്തിലും നിരൂപണത്തിലും പത്രപ്രവർത്തനത്തിലും ഇദ്ദേഹം ആധുനിക ശൈലിക്ക് തുടക്കമിട്ടു. ആധുനിക ഹിന്ദി സാഹിത്യത്തിലെ നയി കവിതയുടെയും പ്രയോഗവാദത്തിന്റെയും പ്രധാന വക്താക്കളിലൊരാളായിരുന്നു ഇദ്ദേഹം. 1964-ൽ സാഹിത്യ അക്കാദമി പുരസ്കാരവും 1978-ൽ ജ്ഞാനപീഠവും നേടി. ആംഗൻ കെ പർ ദ്വാർ , കിത്നി നാവോം മെ കിത്നി ബാർ , അപ്നെ അപ്നെ അജ്ഞാബി തുടങ്ങിയവ പ്രധാന കൃതികളിൽ ചിലതാണ്.
കവി, നാടകകൃത്ത്, നോവലിസ്റ്റ്, കാഥികൻ, സഞ്ചാരസാഹിത്യകാരൻ, വിമർശകൻ എന്നീ നിലകളിലെല്ലാം ഇദ്ദേഹം പ്രസിദ്ധി നേടിയിട്ടുണ്ട്. അജ്ഞേയുടെ യഥാർഥവ്യക്തിത്വവും പ്രതിഭയും പ്രകടമായിക്കാണുന്നത് ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ നോവലുകളിലും കവിതകളിലുമാണ്.
അജ്ഞേയ് അന്തർമുഖനായ ഒരു കലാകാരനാണ്. ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ ജീവിതദർശനത്തിന്റെ നിദർശനമാണ് ശേഖർ ഏക് ജീവനീ എന്ന ഉത്കൃഷ്ടനോവൽ.
പത്തൊമ്പതാം നൂറ്റാണ്ടോടുകൂടി ആവിർഭവിച്ച ഒരു കവിതാ പ്രസ്ഥാനം. 1850 മുതൽ 1900 വരെയായിരുന്നു ഇതിന്റെ പുഷ്കല കാലം. കൊടുങ്ങല്ലൂർക്കോവിലകം കേന്ദ്രീകരിച്ച് വളർച്ച. പൂന്തോട്ടത്ത് അച്ഛൻ, വെണ്മണി അച്ഛൻ എന്നിവരുടെ നേതൃത്വത്തിൽ വളർന്നു. കൊട്ടാരത്തിൽ ശങ്കുണ്ണിയും കൊടുങ്ങല്ലൂർ കുഞ്ഞിക്കുട്ടൻ തമ്പുരാനും മറ്റു കവികളും ഈ പ്രസ്ഥാനത്തിനു സംഭാവനകൾ നൽകിയിട്ടുണ്ട്. 1908ൽ കുമാരനാശാന്റെ വീണപൂവ്‍ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുംവരെ മലയാള കവിതയിലെ മുഖ്യധാരയായി വർത്തിച്ചു
ഏറെക്കുറെ മണിപ്രവാള രീതി തന്നെ ഇവർ സ്വീകരിച്ചു. മലയാള കാവ്യങ്ങൾക്ക് സംസ്കൃത ഭിന്നമായ ശൈലി സൃഷ്ടിച്ചത് വെണ്മണി പ്രസ്ഥാനമാണ്
കവിതയിൽ ഉപയോഗിക്കുന്ന ഭാഷ അങ്ങേയറ്റം ലളിതവും സ്വാഭാവികവും സജീവവും ആക്കാനാണ് ഈ കവികൾ ശ്രമിച്ചത്. ഇതിനുള്ള മുഖ്യ ഉപാധി ആയിരുന്നു സംസ്കൃത വിഭക്ത്യന്തവർജ്ജനം വും ഭാഷയുടെ ഈ ജനാധിപത്യവത്കരണവും. ഇവ കവിതയുടെ ജനപ്രീതി വർദ്ധിപ്പിച്ചു.
ഈ പ്രസ്ഥാനത്തിന് മുൻപുള്ള കവികളുടെ സൃഷ്ടികളുമായിത്തട്ടിച്ചു നോക്കിയാലേ ഈ സവിശേഷത മനസ്സിലാവുകയുള്ളൂ. ആട്ടക്കഥകളേയും ചമ്പുക്കളേയും അപേക്ഷിച്ച് നൈസർഗ്ഗിക സൗന്ദര്യവും ഓജസ്സും ലാളിത്യവും ഈ കവിതകളിൽ കാണാം.
സാമാന്യ ജനങ്ങളെ കവിതയോടടുപ്പിച്ച കവിതാ രീതിയാണു വെണ്മണി പ്രസ്ഥാനം. സംസ്കൃത സ്വാധീനത്തിൽ നിന്നും മലയാളകവിതയെ സ്വതന്ത്രമാക്കുന്നതിൽ വെണ്മണിപ്രസ്ഥാനം വലിയ പങ്കുവഹിച്ചു. എന്നാൽ കവിതയിലെ ശൃംഗാരാവിഷ്കരണത്തിന്റെ പേരിൽ ഒട്ടേറെ വിമർശനങ്ങളുമുണ്ടായി.
ഏറെക്കുറെ മണിപ്രവാളരീതി തന്നെയാണ് ഇവർ സ്വീകരിച്ചതെങ്കിലും സംസ്കൃത വിഭക്ത്യന്ത പദങ്ങൾ ആവുന്നത്ര കുറച്ചു. ആർജ്ജവ സാരള്യ പ്രസാദ ശ്ലേഷ ഗുണങ്ങൾ ഇവരുടെ കവിതകളിൽ കാണാം.
കുട്ടികൾക്കായി പുസ്തകങ്ങളും ആനുകാലികങ്ങളും പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്നതിനു വേണ്ടി കേരള സർക്കാരിന്റെ സാംസ്കാരിക വകുപ്പിന് കീഴിൽ 1981-ൽ തുടങ്ങിയ ഒരു സ്ഥാപനമാണ് കേരള സംസ്ഥാന ബാലസാഹിത്യ ഇൻസ്റിറ്റ്യൂട്ട്. മലയാള ഭാഷയിലാണ് കുട്ടികൾക്കായുള്ള ആനുകാലികങ്ങളും പുസ്തകങ്ങളും പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്നത്. സംസ്ഥാനത്തെ സാംസ്കാരിക വകുപ്പ് മന്ത്രി ചെയർമാനായ സ്ഥാപനത്തിന്റെ ഇപ്പോഴത്തെ ഡയറക്ടർ പള്ളിയറ ശ്രീധരൻ ആണ്. പ്രൊഫ. എബ്രഹാം ജോസഫ്, ജോർജ്ജ് ഓണക്കൂർ, ഡോ. കുര്യാസ് കുമ്പളക്കുഴി, സി.ജി. ശാന്തകുമാർ‌, പാലാ കെ.എം. മാത്യു, റൂബിൻ ഡിക്രൂസ്, പ്രൊഫ. തുമ്പമൺ തോമസ് , ഡോ. നെടുമുടി ഹരികുമാർ, എം സന്തോഷ് കുമാർ , ഡോ. പോൾ മണലിൽ എന്നിവരായിരുന്നു മുൻ ഡയറക്ടർമാർ.