polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
അപകടത്തിനു ശേഷം റെയിൽവെ പെരുമണിൽ ഒരു പുതിയ പാലം നിർമ്മിച്ചു. ദുരന്തം നടന്ന് അഞ്ച് വർഷത്തിനു ശേഷമാണ് പാത ഇരട്ടിപ്പിക്കലിന്റെ ഭാഗമായി ഇവിടെ പുതിയ പാലം വന്നത്. എറണാകുളത്തെ സ്വകാര്യ കമ്പനിക്കായിരുന്നു നിർമ്മാണ ചുമതല. ഇവിടെ ഒരു ദുരന്തസ്മാരകം സ്ഥാപിച്ചിട്ടുണ്ട്. ദുരന്തം നടന്ന സ്ഥലത്ത് റെയിൽവേ നിർമിച്ച സ്മൃതി മണ്ഡപം വർഷങ്ങളായി കാടുപിടിച്ച് കിടക്കുകയായിരുന്നു. റെയിൽവേയുടെ കൈവശമുള്ള ഈഭൂമി തങ്ങൾക്ക് കൈമാറണമെന്ന് സംഘടനകൾ പലതവണ ആവശ്യപ്പെട്ടിരുന്നു. എന്നാൽ അധികൃതർ ഇതെല്ലാം അവഗണിച്ചു. മാത്രമല്ല വികസനമെന്ന പേരിൽ അധികൃതർ സ്മൃതി മണ്ഡപം പലതവണ മാറ്റിസ്ഥാപിക്കുകയും ചെയ്തു. റെയിൽവേ അധികൃതർ പെരുമൺ ദുരന്തത്തെ മറന്നുകഴിഞ്ഞു. ദുരന്തത്തിന്റെ വാർഷികദിനാചരണങ്ങളിൽ റെയിൽവേയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ആരും പങ്കെടുക്കാറില്ല.
ദുരന്തത്തിൽ മരിച്ച 17 പേർക്ക് യഥാർത്ഥ അവകാശികളില്ലെന്ന കാരണം പറഞ്ഞ് റെയിൽവെ അധികാരികൾ നഷ്ടപരിഹാരം നൽകിയിട്ടില്ല. സ്വജീവൻ അവഗണിച്ച് നാല്പതോളം പേരെ മരണവക്കിൽ നിന്ന് രക്ഷിച്ച് രോഗിയായി മാറിയ കൊടുവിള സ്വദേശി വിജയൻ ഉൾപ്പെടെയുള്ള രക്ഷാപ്രവർത്തകർക്ക് അന്നത്തെ റെയിൽവെ മന്ത്രി മാധവറാവു സിന്ധ്യ വാഗ്ദാനം ചെയ്ത പാരിതോഷികം ഇനിയും പൂർണമായും നൽകിയിട്ടില്ല. മരിച്ച മുതിർന്നവരുടെ ആശ്രിതർക്ക് ഒരു ലക്ഷം രൂപയും കുട്ടികളുടെ രക്ഷാകർത്താക്കൾക്ക് 50,000 രൂപയുമായിരുന്നു നഷ്ടപരിഹാരം.
അർജ്ജുനനും ദ്രോണരും തമ്മിൽ നടന്ന യുദ്ധം തുല്യനിലയിൽ തുടരവേ ദുശ്ശാസ്സനനെ തോൽപ്പിച്ചിട്ട് ധൃഷ്ടദ്യുമ്നൻ ദ്രോണരോടുള്ള യുദ്ധത്തിനൊരുങ്ങി . അർജ്ജുനൻ ദ്രോണരെ കുറേയേറെ തടുത്തു നിറുത്തിയത് കൊണ്ടാണ് പാണ്ഡവപ്പടയ്ക്ക് ആചാര്യന്റെ അടുത്തെത്താനെങ്കിലും സാധിച്ചത് . അർജ്ജുനൻ തെളിച്ച ആ പാതയെ പിന്തുടർന്ന് ധൃഷ്ടദ്യുമ്നൻ ആചാര്യന്റെ അടുത്തെത്തി, പൊരിഞ്ഞ പോരാട്ടം തുടങ്ങി . ധൃഷ്ടദ്യുമ്നന്റെ ശപഥത്തെക്കുറിച്ചോർത്ത് അർജ്ജുനൻ അവനെ തടഞ്ഞതുമില്ല .
എന്നാൽ ധൃഷ്ടദ്യുമ്നൻ ദ്രോണരോട് തോൽക്കുകയാണുണ്ടായത് . ആചാര്യന്റെ ഏഴയലത്തെത്താൻ ധൃഷ്ടദ്യുമ്നനു സാധിച്ചില്ല . ദ്രോണരാകട്ടെ പാണ്ഡവപ്പടയെ ഒടുക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു . ദ്രോണന്റെ നേരെ പാഞ്ഞു കയറിയ പതിനായിരക്കണക്കിന് പാഞ്ചാലരെ ക്ഷണനേരം കൊണ്ട് ദിവ്യാസ്ത്രത്താൽ ദ്രോണർ കൊന്നൊടുക്കി . അവന്റെ മേൽ ചെന്നു കയറുന്ന പടയെയെല്ലാം അവൻ കൊന്നു വീഴ്ത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നപ്പോൾ കൃഷ്ണൻ അർജ്ജുനനോട് ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞു .
അഗ്നിവേശമുനിയിൽനിന്നാണ് ദ്രോണർ ആയുധവിദ്യ അഭ്യസിച്ചത്. ശരദ്വാന്റെ പുത്രിയായ കൃപിയെ വിവാഹം കഴിച്ചു. ഇവരുടെ പുത്രനാണ് അശ്വത്ഥാമാവ്. തന്റെ പ്രിയ ശിഷ്യനായ അർജുനനെക്കാൾ കേമനായ ഒരു വില്ലാളി ഉണ്ടാകരുതെന്ന് ആഗ്രഹിച്ച ദ്രോണർ വേടകുമാരനായ ഏകലവ്യനോട് പെരുവിരൽ ദക്ഷിണയായി തരണമെന്ന് ആവശ്യപ്പെട്ടത് ദ്രോണാചാര്യരുടെ മഹത്ത്വത്തിന് കളങ്കമായി നിലനില്ക്കുന്നു. ഭാരതയുദ്ധത്തിനു തൊട്ടുമുമ്പ് ആശീർവാദം വാങ്ങാനെത്തിയ ധർമപുത്രരെ ദ്രോണർ അനുഗ്രഹിക്കുകയും തനിക്ക് കൗരവപക്ഷത്ത് നില്ക്കേണ്ടിവന്നതെന്തെന്നു വിശദീകരിക്കുകയും ചെയ്തു. കുരുക്ഷേത്രയുദ്ധത്തിൽ ഭീഷ്മപിതാമഹൻ നിലംപതിച്ചപ്പോൾ സൈന്യാധിപസ്ഥാനം ഏറ്റെടുത്തു. അശ്വത്ഥാമാവ് മരിച്ചുവെന്ന ധർമപുത്രരുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടപാടെ ഇദ്ദേഹം ആയുധം താഴെവച്ച് മരണത്തിനു കീഴടങ്ങി.
അർജ്ജുനന് അതിനെക്കുറിച്ചു ചിന്തിക്കുവാൻ പോലും സാധിച്ചില്ല . അദ്ദേഹം ഇത് അംഗീകരിച്ചില്ല . എന്നാൽ ഭീമൻ ഇതുകേട്ട് ഉത്സാഹം പൂണ്ടു . അവൻ പാണ്ഡവപക്ഷത്തുള്ള മാളവരാജാവിന്റെ ആനയായ അശ്വത്ഥാമാവിനെ ചെന്ന് അടിച്ചുകൊന്നിട്ടു ദ്രോണരുടെ അടുക്കൽ പോയി അശ്വത്ഥാമാവിനെ കൊന്നു എന്ന് പച്ചക്കള്ളം വിളിച്ചു പറഞ്ഞു .
ദ്രോണർ ഇത് വിശ്വസിച്ചില്ല . കാരണം ശത്രുക്കൾക്കു പൊറുക്കാനാകാത്ത വീര്യമുള്ളവനും മരണമറ്റവനുമാണ് തന്റെ പുത്രനായ അശ്വത്ഥാമാവെന്നു ദ്രോണനറിയാമായിരുന്നു . തുടർന്ന് ദ്രോണർ യുദ്ധം തുടർന്നു . ബ്രഹ്‌മാസ്‌ത്രമെടുത്ത് തൊടുത്തു വിട്ടു പതിനായിരവും , ഇരുപതിനായിരവും , ലക്ഷവും രഥികളെ ദ്രോണൻ കൊന്നു വീഴ്ത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നു . പാണ്ഡവപ്പട മുടിഞ്ഞു .
ഈ സമയം വസിഷ്ഠൻ , വിശ്വാമിത്രൻ , അത്രി , കാശ്യപൻ , ഭരദ്വാജൻ , ജമദഗ്നി , ഗൗതമൻ തുടങ്ങിയ മുനിമാർ ആകാശത്തിൽ ദ്രോണർക്കു പ്രത്യക്ഷനായി യുദ്ധം നിറുത്തിവയ്ക്കാനും ഇനിയും പാപം ചെയ്യരുതെന്നും ഭൂമിയിൽ ദ്രോണന് വസിക്കുവാനുള്ള കാലം കഴിഞ്ഞെന്നും ഉണർത്തിച്ചു . ദ്രോണരുടെ മനസ്സിൽ യുദ്ധവിരക്തി ജനിച്ചു . അദ്ദേഹത്തിൻറെ ഇടതു കയ്യും ഇടതു കണ്ണും അതിവേഗതയിൽ തുടിച്ചു . അപ്പോഴും ഭീമൻ പോയി അശ്വത്ഥാമാവ് മരിച്ചുവെന്ന് ദ്രോണരോട് ഉണർത്തിച്ച് അദ്ദേഹത്തെ പരിഹസിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു .
ഭീമന്റെ വാക്കു കേട്ട് അദ്ദേഹം യുധിഷ്ഠിരനോട് കാര്യത്തിന്റെ നിജാവസ്ഥ തിരക്കി . യുധിഷ്ഠിരൻ ജീവിതത്തിൽ ഒരിക്കലും കള്ളം പറയില്ലെന്ന് ആചാര്യനറിയാമായിരുന്നു .
" ഇവനെ പോരിൽ കൊല്ലാൻ നിങ്ങൾക്കു പറ്റുകയില്ല. ഈ ദ്രോണാചാര്യൻ വില്ലുമെടുത്തു പോരാടുമ്പോൾ ദേവരാജാവായ ഇന്ദ്രനുപോലും ഇവനെ തോൽപ്പിക്കുവാൻ പറ്റുകയില്ല . ഇവൻ വില്ലുപേഷിച്ചാൽ മാത്രമേ മനുഷ്യന് ആചാര്യനെ വധിക്കുവാൻ സാധിക്കൂ . ഈ പോക്ക് പോവുകയാണെങ്കിൽ ദ്രോണർ നമ്മെയൊക്കെ കൊന്നുകളയും . അതിനാൽ ഇദ്ദേഹം നമ്മെ മുഴുവൻ കൊല്ലാതിരിക്കത്തക്ക രീതിയിൽ കൗശലം പ്രയോഗിക്കണം . ഇപ്പോൾ ന്യായമോ അന്യായമോ സത്യമോ അസത്യമോ ധർമ്മമോ ഒന്നും ചിന്തിക്കണ്ട . ഇവന്റെ പുത്രനായ അശ്വത്ഥാമാവ് മരിച്ചെന്നു കേട്ടാൽ ഇവൻ വില്ലുപേഷിക്കും . അപ്പോൾ മാത്രമേ ഇവനെ വധിക്കാനാകൂ . അതിനാൽ ആരെങ്കിലും ചെന്ന് ഇവനോട് അശ്വത്ഥാമാവ് മരിച്ചു എന്ന് നുണ പറയണം ."
മഹാഭാരതത്തിലെ ഒരു കഥാപാത്രമാണ്‌ പാണ്ഡവരുടെയും കൌരവരുടെയും ഗുരുനാഥനായ ദ്രോണർ . ഭരദ്വാജ മഹർഷിയുടെ പുത്രനാണ് ഇദ്ദേഹം. ദ്രോണത്തിൽനിന്ന് ജനിച്ചവനാകയാലാണ് ദ്രോണർ എന്നു പേര് ലഭിച്ചത്. ഭരദ്വാജൻ ഒരിക്കൽ കുളിക്കുന്നതിനായി ഗംഗയിലിറങ്ങുമ്പോൾ ഘൃതാചി എന്ന അപ്സരസ്സിനെ കാണുന്നു. മുനിയെ കണ്ടമാത്രയിൽ ഘൃതാചി ഓടിയകന്നെങ്കിലും അവളുടെ വസ്ത്രം ഒരു പുല്ലിലുടക്കി ഊർന്നുവീണുപോയി. പൂർണരൂപത്തിൽ ആ കോമളരൂപം കണ്ട മഹർഷിക്ക് ഇന്ദ്രിയസ്ഖലനമുണ്ടായി. സ്ഖലിച്ച ദ്രവം ഒരു ദ്രോണത്തിൽ സൂക്ഷിച്ചു. അതിൽനിന്ന് ജനിച്ച ശിശുവാണ് ഇദ്ദേഹം.
എന്നാൽ ഭഗവാൻ കൃഷ്ണൻ ഇതിനകം തന്നെ യുധിഷ്ഠിരനെ പാട്ടിലാക്കിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു . അദ്ദേഹം യുധിഷ്ഠിരനോട് പറഞ്ഞു .
മൂന്നു വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷം ബ്രിട്ടീഷ് ഇന്ത്യ സർക്കാർ പേർഷ്യയുമായുള്ള ബന്ധം പുതുക്കി. ഇത്തവണ അഫ്ഗാൻ മുന്നേറ്റം മാത്രമായിരുന്നില്ല പ്രശ്നം. അതിനുപുറമേ നെപ്പോളിയന്റെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള ഫ്രഞ്ചുകാരും പ്രധാന വിഷയമായിരുന്നു. പത്തൊമ്പതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ തുടക്കത്തിൽ നെപ്പോളിയന്റെ ശക്തി, അതിന്റെ പരമോന്നതിയിലായിരുന്നു. നെപ്പോളിയൻ പേർഷ്യ വഴി, ഇന്ത്യയിലേക്ക് കരമാർഗ്ഗമുള്ള ഒരു യുദ്ധത്തിന്‌മുതിർന്നാലോ എന്ന ഭയം ബ്രിട്ടീഷുകാർക്കുണ്ടായിരുന്നു. പേർഷ്യൻ ഷാ ആയിരുന്ന ഫത് അലി ഷായും ബ്രിട്ടീഷുകാരും ഒരു പരസ്പരസഹകരണ കരാറിലേർപ്പെട്ടു. ഇത് ആംഗ്ലോ-പേർഷ്യൻ ഉടമ്പടി എന്നറിയപ്പെടുന്നു. അഫ്ഗാനികളെ മാത്രമല്ല ഫ്രഞ്ചുകാരേയും ഇന്ത്യൻ ഉപഭൂഖണ്ഡത്തിലേക്ക് പ്രവേശിക്കുന്നതിൽ നിന്ന് തടയുക എന്നതായിരുന്നു ഈ കരാറിന്റെ ലക്ഷ്യം. ഇതിനു പകരമായി പേർഷ്യൻ സൈന്യത്തിന് സൈനികസഹായം നൽകാമെന്ന് ബ്രിട്ടീഷുകാർ ഉറപ്പുനൽകി.
1798-ൽ ഇന്ത്യയിലെ ബ്രിട്ടീഷ് ഗവർണർ ജനറൽ ആയിരുന്ന മാർക്വെസ് വെല്ലസ്ലിക്ക് അഫ്ഗാനിസ്താനിലെ ദുറാനി ചക്രവർത്തിയായിരുന്ന സമാൻ ഷായിൽ നിന്നും ഒരു കത്ത് ലഭിച്ചു. ഇന്ത്യയിലേക്ക് ഒരു ആക്രമണം നടത്തുവാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നെന്നും മറാഠരെ തുരത്തുന്നതിന് ബ്രിട്ടീഷുകാരുടെ സഹായം വേണമെന്നുമായിരുന്നു ഇതിലെ ഉള്ളടക്കം. അഹ്മദ് ഷാ ദുറാനിയുടെ ഇന്ത്യൻ ആക്രമണങ്ങൾ കെട്ടടങ്ങിയ ഒരു ശാന്തതയുടെ കാലത്ത്, വീണ്ടൂം ഒരു അഫ്ഗാൻ ആക്രമണം, വെല്ലസ്ലിക്ക് താല്പര്യമുണ്ടായിരുന്നില്ല. സമാൻ ഷായുടെ ഈ നീക്കത്തിന് കടിഞ്ഞാണിടാൻ, ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യ കമ്പനിയുടെ ഒരു പ്രതിനിധി മുഖാന്തരം, വെല്ലസ്ലി പ്രഭു പേർഷ്യൻ സർക്കാരിനെ സമീപിക്കുകയും സമാൻ ഷാ ഇന്ത്യൻ ആക്രമണത്തിന് മുതിർന്നാൽ, അതിൽ നിന്നും പിന്തിരിയാനുള്ള നടപടിയെടുക്കണമെന്നും അഭ്യർത്ഥിച്ചു.
അഫ്ഗാനിസ്താനിൽ ദോസ്ത് മുഹമ്മദ് ഖാന്റെ പിൻഗാമിയായി അധികാരത്തിലെത്തിയ അമീർ ഷേർ അലിയുടെ ഭരണകാലത്ത്, റഷ്യക്കാർ‍, ദക്ഷിണമദ്ധ്യേഷ്യയിലേക്ക് പിടിമുറിക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു. 1865-ൽ താഷ്കണ്ടും 1868-ൽ സമർഖണ്ഡും റഷ്യക്കാർ പിടിച്ചടക്കി. 1869-ൽ ബുഖാറയെ പിടിച്ചടക്കി ഒരു റഷ്യൻ സാമന്തദേശമാക്കി. റഷ്യക്കാരുടെ മുന്നേറ്റം ഭയന്ന് ഷേർ അലി, ബ്രിട്ടീഷുകാരോട് സഹായമഭ്യർത്ഥിച്ചു. ഇതിനെത്തുടർന്ന് 1869 മാർച്ചിൽ അമ്പാലയിൽ വച്ച് പുതിയ ബ്രിട്ടീഷ് ഗവർണർ ജനറൽ മേയോ പ്രഭുവുമായി ഒരു ചർച്ചയും നടന്നു. റഷ്യൻ ആക്രമണമുണ്ടാകുകയാണെങ്കിൽ സഹായിക്കുക, തന്റെ മകൻ അബ്ദ് അള്ളാ ജാനെ പി‌ൻ‌ഗാമിയാക്കുന്നതിൽ പിന്തുണക്കുക തുടങ്ങിയവയായിരുന്നു ഷേർ അലിയുടെ ആവശ്യങ്ങൾ.
വൻകളിയുടെ പുരോഗമനവേളയിൽ ബംഗാളിൽ നിന്ന് വികസിക്കാൻ തുടങ്ങിയ ബ്രിട്ടീഷ് സാമ്രാജ്യം, ഇന്ത്യ മുഴുവൻ അധീനതയിലാക്കുകയും വടക്കോട്ട് അഫ്ഗാനിസ്താൻ വരെ എത്തിച്ചേരുകയും ചെയ്തു. ഇതേ സമയം റഷ്യൻ സാമ്രാജ്യം മദ്ധ്യേഷ്യ മുഴുവൻ കൈക്കലാക്കി അഫ്ഗാനിസ്താന്റെ വടക്കൻ അതിർത്തിയിലുമെത്തി. പത്തൊമ്പതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനം ഇരു ശക്തികളും കരാറിലെത്തുകയും അഫ്ഗാനിസ്താനെ, തങ്ങൾക്കിടയിലുള്ള ഒരു നിഷ്പക്ഷപ്രദേശമായി അംഗീകരിക്കുകയും ചെയ്തു. ഇരു സാമ്രാജ്യങ്ങൾക്കുമിടയിൽ നേരിട്ട് അതിർത്തി ഒഴിവാക്കുന്നതിന് 1873-ൽ അഫ്ഗാനിസ്താന്റെ കിഴക്കുഭാഗത്ത് വഖാൻ ഇടനാഴി എന്ന ഒരു ഭാഗം കൂട്ടിച്ചേർക്കുകയും ചെയ്തു.
റഷ്യയുടെ മദ്ധ്യേഷ്യയിലേക്കുള്ള കടന്നുവരവിനെ ഭീഷണിയായിക്കണ്ട ഇന്ത്യയിലെ ബ്രിട്ടീഷുകാർ അഫ്ഗാനിസ്താനിൽ തങ്ങൾക്കു സ്വാധീനമുള്ള ഒരു ഭരണകൂടം ഉണ്ടാക്കണമെന്നും അതുവഴി ബ്രിട്ടീഷ് ഇന്ത്യൻ ഭരണപ്രദേശങ്ങളിലേക്ക് കടക്കാനിടയുള്ള റഷ്യക്കാരെ അവിടെവച്ച് തടയാമെന്നും കണക്കുകൂട്ടി. എന്നാൽ അഫ്ഗാനിസ്താനിൽ നിലവിൽ ഭരണത്തിലിരുന്ന ദോസ്ത് മുഹമ്മദ് ഖാനെ പുറത്താക്കി മുൻ ദുറാനി ചക്രവർത്തിയായിരുന്ന ഷാ ഷൂജയെ ഭരണത്തിലവരോധിക്കാനുള്ള ബ്രിട്ടീഷുകാരുടെ ശ്രമം തുടക്കത്തിൽ വിജയമായിരുന്നെങ്കിലും 1841- 42 കാലയളവിൽ വൻപരാജയമേറ്റുവാങ്ങി അവർക്ക് അഫ്ഗാനിസ്താനിൽനിന്നും പിൻവാങ്ങേണ്ടിവന്നു.
പത്തൊമ്പതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ, മദ്ധ്യേഷ്യയിലെ ആധിപത്യത്തിനായി, ബ്രിട്ടീഷ് സാമ്രാജ്യവും റഷ്യൻ സാമ്രാജ്യവും തമ്മിൽ നിലനിന്നിരുന്ന പരസ്പരമത്സരങ്ങളാണ് വൻ‌കളി എന്നറിയപ്പെടുന്നത്. 1813-ൽ റഷ്യക്കാരും പേർഷ്യക്കാരും തമ്മിൽ ഒപ്പുവക്കപ്പെട്ട ഗുലിസ്താൻ കരാർ മുതൽ 1907-ലെ ആംഗ്ലോ-റഷ്യൻ കൺ‌വെൻഷൻ വരെയുള്ള കാലഘട്ടമാണ് വൻ‌കളിയുടെ പ്രധാനഘട്ടമായി പൊതുവേ വിലയിരുത്തപ്പെടുന്നത്. 1917-ലെ ബോൾഷെവിക് വിപ്ലവത്തിന്‌ ശേഷമുള്ള കാലത്തെ വൻ‌കളിയുടെ തീവ്രത കുറഞ്ഞ രണ്ടാംഘട്ടമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.
എന്നാൽ ഈ കരാർ നിലവിൽ വരുന്നതിനു മുൻപേ പേർഷ്യക്കാർക്ക് റഷ്യയിൽ നിന്ന് വൻപരാജയങ്ങളേറ്റുവാങ്ങേണ്ടീവന്നിരുന്നു. ഇതിനോടൊപ്പം റഷ്യയുമായി 1813-ൽ ഗുലിസ്താൻ കരാറിലൊപ്പുവക്കാൻ നിർബന്ധിമാകുകയും ചെയ്തു. ഗുലിസ്താൻ കരാറനുസരിച്ച് ജോർജ്ജിയയടക്കമുള്ള കോക്കസസിന്റെ മിക്ക ഭാഗങ്ങളും റഷ്യയുടെ നിയന്ത്രണത്തിലായി. മാത്രമല്ല, കാസ്പിയൻ കടലിൽ യുദ്ധക്കപ്പലുകൾ വിന്യസിക്കുന്നതിൽ നിന്നും പേർഷ്യയെ ഈ കരാർ വിലക്കുകയും ചെയ്തു. 1921 വരെ നിലനിന്ന ഈ വിലക്ക്, തുർക്ക്മെൻ ജനതക്കെതിരെയുള്ള റഷ്യയുടെ പിൽക്കാലനടപടികൾക്ക് വളരെ സഹായകരമായി.
1807-ലെ ടിൽസിറ്റ് സമാധാനസന്ധിയോടെ നെപ്പോളിയനും റഷ്യയിലെ സാർ അലക്സാണ്ടറും ഒന്നു ചേരുകയും പേർഷ്യ വഴി ഇന്ത്യയിലേക്ക് ഒരു സംയുക്താക്രമണത്തിന് തയ്യാറെടുക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു. ഇതോടെ പേർഷ്യയുമായുള്ള ബന്ധം പുതുക്കാനുള്ള ശ്രമങ്ങൾ ബ്രിട്ടീഷ് സർക്കാർ ആരംഭിക്കുകയും പ്രതിരോധത്തിനുള്ള മുന്നൊരുക്കമായി എൽഫിൻസ്റ്റോണിനേയും മെറ്റ്കാഫിനേയും യഥാക്രമം അഫ്ഗാൻ സിഖ് സഭകളിലേക്കയക്കുകയും ചെയ്തു.
തങ്ങളുടെ വടക്കൻ അതിർത്തിയിൽ നിന്നുള്ള റഷ്യൻ ഭീഷണീയെപ്പേടിച്ച് പേർഷ്യക്കാർ ആദ്യം ഫ്രാൻസിനോടൂം തുടർന്ന് ബ്രിട്ടണോടൂം സഹായമഭ്യർത്ഥിച്ചു. തുടക്കം വലിയ താൽപര്യം കാണിക്കാതിരുന്ന ബ്രിട്ടീഷുകാർ 1812-ൽ ആംഗ്ലോ-പേർഷ്യൻ ഉടമ്പടിയിൽ ഒപ്പുവച്ചു. ഏതെങ്കിലും യൂറോപ്യൻ ശക്തി, പേർഷ്യയെ ആക്രമിച്ചാൽ ബ്രിട്ടീഷുകാർ സൈനികമായോ അല്ലെങ്കിൽ 2 ലക്ഷം തോമൻ വാർഷികധനസഹായം നൽകിയോ സഹായിക്കാം എന്നതായിരുന്നു വ്യവസ്ഥ.
1828-ൽ റഷ്യുമായുള്ള യുദ്ധത്തിൽ പരാജയപ്പെട്ട് ഭീഷണീക്ക് വഴങ്ങി പേർഷ്യക്ക് തുർക്ക്മാൻചായ് കരാറിലൊപ്പുവെക്കേണ്ടിവന്നു. ഇതോടെ റഷ്യക്കാർ പേർഷ്യക്കു മേൽ കൂടുതൽ നിബന്ധനകൾ അടിച്ചേൽപ്പിക്കുകയും കോക്കസസിന് തെക്കോട്ട് അവരുടെ ശക്തി വ്യാപിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു. ഗുലിസ്താൻ, തുർക്ക്മാൻചായ് കരാറുകൾ തങ്ങൾക്ക് നേരിടേണ്ടീവന്ന ഏറ്റവും വലിയ നാണക്കേടൂകളായി ഇറാനിയർ ഇപ്പോഴും കരുതുന്നു.
ബ്രിട്ടീഷ് ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യ കമ്പനിയുടെ ആറാം ബംഗാൾ ലൈറ്റ് കാവൽറി വിഭാഗത്തിലെ ഒരു രഹസ്യാന്വേഷണോദ്യോഗസ്ഥനായിരുന്ന ആർതർ കൊണോലിയാണ് വൻ‌കളി എന്ന പദം ആദ്യമായി ഉപയോഗിച്ചത്. വിഖ്യാത ഇംഗ്ലീഷ് നോവലെഴുത്തുകാരനായ റുദ്യാർദ് കിപ്ലിങ്ങിന്റെ 1901-ൽ പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ട കിം എന്ന നോവലിലൂടെ ഈ പദം പൊതുധാരയിലെത്തി.
വൻകളിയുടെ തുടക്കത്തിൽ ഇരുശക്തികളുടേയും അതിർത്തികൾ തമ്മിലുള്ള അകലം 1500 കിലോമീറ്റർ ആയിരുന്നത് അതിന്റെ അവസാനമായപ്പോൾ വെറും 25 കിലോമീറ്ററായി ചുരുങ്ങി. ഇതിലൂടെ ചൈന അഫ്ഗാനിസ്താന്റെ അയൽരാജ്യമാകുകയും ചെയ്തു.
മലയാളത്തിലുള്ള പകർപ്പവകാശനിബന്ധനകളില്ലാത്ത കൃതികൾ ശേഖരിക്കുന്ന വിക്കിമീഡിയ ഫൗണ്ടേഷനു കീഴിലുള്ള സംരംഭമാണു് മലയാളം വിക്കിഗ്രന്ഥശാല. ഒരു ഗ്രന്ഥശാലയുടെ സേവനങ്ങൾ ഉപയോക്താക്കൾക്ക് നല്കുക എന്ന ലക്ഷ്യത്തോടെ തയ്യാറാക്കപ്പെട്ട മലയാളം വിക്കിപീഡിയയുടെ സഹോദരസംരംഭമാണിത്. സ്വതന്ത്ര വിജ്ഞാനകോശമായ വിക്കിപപീഡിയയിൽനിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി പകർപ്പവകാശപരിധിയിൽ വരാത്ത പ്രാചീന കൃതികൾ, പകർപ്പവകാശ കാലാവധി കഴിഞ്ഞ കൃതികൾ, പകർപ്പവകാശത്തിന്റെ അവകാശി പൊതുസഞ്ചയത്തിൽ ആക്കിയ കൃതികൾ എന്നിവയെല്ലാം ഗ്രന്ഥശാലയിൽ ലഭ്യമാകും. ഈ മാനദണ്ഡങ്ങൾ പാലിക്കുന്ന മലയാളകൃതികൾ, മറ്റു് ഭാഷകളിലെ കൃതികളുടെ മലയാളലിപ്യന്തരണങ്ങൾ എന്നിവ വിക്കിഗ്രന്ഥശാലയിലേക്ക് കൂട്ടിച്ചേർക്കാവുന്നതാണ്.
കുഞ്ചൻ നമ്പ്യാർ, പൂന്താനം നമ്പൂതിരി, എഴുത്തച്ഛൻ, മേല്പത്തൂർ നാരായണ ഭട്ടതിരി തുടങ്ങി നിരവധി പേരുടെ വിവിധ കൃതികൾ ഗ്രന്ഥശാലയിൽ സമാഹരണത്തിന്റെ പ്രാഥമികഘട്ടത്തിലാണ്. ഭാഗവതം കിളിപ്പാട്ട്, നാരായണീയം, ഗീതഗോവിന്ദം, ഋഗ്വേദം, ഇന്ദുലേഖ തുടങ്ങിയവ അപൂർണ്ണമായി നിൽക്കുന്നു. അറബിമലയാളത്തിലെ ആദ്യകാവ്യമായി കരുതപ്പെടുന്ന ഖാസി മുഹമ്മദിന്റെ മുഹ്‌യുദ്ദീൻ മാലയും, കെ.വി. സൈമൺ, പി.എം. കൊച്ചുകുറു, പി.വി. തൊമ്മി, മോശവത്സലം, വി. നാഗൽ, കൊച്ചുകുഞ്ഞുപദേശി തുടങ്ങിയവരുടെ ക്രിസ്തീയകീർത്തനങ്ങളും ആണ് വിക്കിഗ്രന്ഥശാലയുടെ അപൂർവത. ത്യാഗരാജകൃതികൾ, സ്വാതിതിരുനാൾ കൃതികൾ എന്നിവയും വിക്കിഗ്രന്ഥശാലയിലെത്തിക്കാനുള്ള ശ്രമം നടന്നുവരുന്നു.
2006 മാർച്ച് 29-നാണ് മലയാളം വിക്കിഗ്രന്ഥശാലയുടെ തുടക്കം. പൂന്താനത്തിന്റെ ജ്ഞാനപ്പാനയാണ് ആദ്യമായി വിക്കിഗ്രന്ഥശാലയിൽ ചേർത്ത് തുടങ്ങിയത്. ആ വർഷംതന്നെ അദ്ധ്യാത്മരാമായണം കിളിപ്പാട്ടു് ഗ്രന്ഥശാലയിലാക്കുന്ന പ്രവർത്തനം ആരംഭിച്ചു. 2008-2009-ൽ സത്യവേദപുസ്തകം, ഖുർആൻ, കേരളപാണിനീയം, കൃഷ്ണഗാഥ എന്നിവ സമ്പൂർണ്ണമായി വിക്കിഗ്രന്ഥശാലയിലെത്തിച്ചു. കുമാരനാശാന്റെയും ചങ്ങമ്പുഴ കൃഷ്ണപിള്ളയുടെയും കവിതകൾ, ശ്രീനാരായണഗുരുവിന്റെയും ചട്ടമ്പിസ്വാമികളുടേയും കൃതികൾ എന്നിവ ഏതാണ്ട് പൂർണ്ണമായി ഗ്രന്ഥശാലയിൽ സമാഹരിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഉള്ളൂർ എസ് പരമേശ്വരയ്യരുടെ കൃതികൾ സമാഹരണം നടന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു.
എവർഷൈൻ പ്രൊഡക്ഷൻസിന്റെ ബാനറിൽ തിരുപ്പതി ചെട്ടിയാർ നിർമ്മിച്ച് സത്യൻ അന്തിക്കാട് സംവിധാനം ചെയ്ത സന്ദേശം 1991 -ൽ പ്രദർശനത്തിനിറങ്ങി. എവർഷൈൻ റിലീസ് വിതരണം ചെയ്തിരിക്കുന്നു. ശ്രീനിവാസൻ ആണ് ചിത്രത്തിന്റെ രചന നിർവ്വഹിച്ചിരിക്കുന്നത്. ഈ ചിത്രത്തിന്റെ രണ്ടാംഭാഗവും പുറത്തിറങ്ങാനിടയുണ്ട്.
ശ്രീനിവാസൻ-സത്യൻ അന്തിക്കാട് കൂട്ടുകെട്ടിലുണ്ടായ രാഷ്ട്രീയ-കുടുംബ ആക്ഷേപഹാസ്യ മലയാളചലചിത്രമാണ് സന്ദേശം. അന്ധമായ രാഷ്ട്രീയം കുടുംബബന്ധങ്ങളേയും സമൂഹത്തേയും എങ്ങനെ ദോഷകരമായി സ്വാധീനിക്കുന്നു എന്ന സന്ദേശമാണ് ഈ ചിത്രത്തിലൂടെ ലഭിക്കുന്നത്.
വിക്കിപീഡിയ പോലുള്ള സ്വതന്ത്രവിജ്ഞാന സൈറ്റുകളിൽ നിന്നും പ്രചോദനമുൾക്കൊണ്ടാണ് ഓപ്പൺസ്ട്രീറ്റ്മാപ്പ് നിർമ്മിച്ചിരിക്കുന്നത്. ഡിജിറ്റൽ ഭൂപടങ്ങളായ ഗൂഗിൾ മാപ്പ്സ്, യാഹൂ മാപ്പ്സ്, ബിംഗ് മാപ്പ്സ് എന്നിവപോലെ ഓപ്പൺസ്ട്രീറ്റ് മാപ്പും മറ്റൊരു സോഫ്റ്റ്വെയറിന്റേയും സഹായമില്ലാതെ വെബ്‌ ഗമനോപാധികളിൽ തന്നെ തുറക്കാം. ഇവിടെയും തിരുത്തുക എന്നൊരു ബട്ടൺ ഉണ്ട്. കൂടാതെ ഇതുവരെ നടത്തിയ തിരുത്തലുകളുടെ നാൾ‌വഴിയും സൂക്ഷിച്ച് വയ്ക്കുന്നുണ്ട്. ഓരോ പ്രദേശത്തെയും കുറിച്ച് ജി.പി.എസ്സ് ഉപകരണങ്ങളിൽ നിന്നോ, മറ്റു അറിവുകളിൽ കൂടിയോ ലഭിക്കുന്ന വിവരങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ചാണ് ഭൂപടങ്ങൾ നിർ‌മ്മിക്കുന്നത്. ഇതുപയോഗിച്ച് നിർമ്മിച്ച ചിത്രങ്ങളെല്ലാം ക്രിയേറ്റീവ് കോമൺസ് ആട്രിബ്യൂഷൻ ലെയറ് എലൈക്ക് 2.0 പ്രകാരം ഡൗൺലോഡ് ചെയ്യാം. അംഗീകൃത ഉപയോക്താക്കൾക്ക് ജി.പി.എസ്സ് ട്രാക്ക് ലോഗുകൾ വഴി വിവരങ്ങൾ അപ്‌ലോഡ് ചെയ്യാനും തിരുത്തലുകൾ നടത്താനും കഴിയും.
വിക്കിപീഡിയ പോലെ പ്രതിഫലേച്ഛ ആഗ്രഹിക്കാത്ത ഒരുപറ്റം ആളുകൾ ചേർന്ന് നിർമ്മിക്കുന്ന ഓൺലൈൻ ഭൂപടസം‌വിധാനമാണ് ഓപ്പൺസ്ട്രീറ്റ്മാപ് . ആർക്കും കൂട്ടിചേർക്കലുകൾ നടത്തി സൗജന്യമായി പുനരുപയോഗിക്കാനും, അതുവഴി പ്രാദേശിക ഭൂപടവും അതിനെക്കുറിച്ചുള്ള ചെറുവിവരങ്ങൾ ലഭ്യമാക്കാനും ഓപ്പൺസ്ട്രീറ്റ്മാപ്പ് വഴിയൊരുക്കുന്നു. .
ഇന്ത്യയിൽ ഹരിയാനയിലുള്ള ഹിസാർ എന്ന സ്ഥലത്ത് 1990 മാർച്ച് 3-ന് ജനനം. പക്ഷേ സൈന തന്റെ ഇതുവരെയുള്ള ജീവിതം ഹൈദരാബാദിലാണ് ജീവിച്ചത്. ബാഡ്മിന്റൻ ലോകത്തിലേക്കുള്ള സൈനയുടെ കടന്നു വരവിന് ഏറെ സ്വാധീനിച്ചത് പിതാവായ ഡോ. ഹൻവീർ സിംഗാണ്. ഇദ്ദേഹം ഹൈദരാബാദിലെ ഓയിൽസീഡ്സ് റിസർച്ച് എന്ന സ്ഥാപനത്തിലെ ഒരു ശാസ്ത്രജ്ഞനാണ്. ഉഷ നേവാൾ ആണ് സൈനയുടെ അമ്മ. ഇരുവരും ഹരിയാനയിലെ മുൻകാല ബാഡ്മിന്റൻ കളിക്കാരാണ്.
സൈനയുടെ ആദ്യ പരിശീലകൻ ദ്രോണാചാര്യ പുരസ്കാരം കരസ്ഥമാക്കിയിട്ടുള്ള എസ്. എം. ആരിഫ് ആയിരുന്നു. 2008 ഓഗസ്റ്റ് മുതൽ സൈനയുടെ പരിശീലകൻ പ്രശസ്ത ഇന്തോനേഷ്യൻ ബാഡ്മിന്റൻ കളിക്കാരനായ അതിക് ജൗഹരിയാണ്.
ഒളിമ്പിക്സ് മെഡൽ നേടുന്ന ആദ്യ ഇന്ത്യൻ ബാഡ്മിന്റൺ താരം എന്ന നേട്ടവും ഒളിംപിക്സിൽ ബാഡ്മിന്റൻ സിംഗിൾസിൽ സെമിഫൈനൽ എത്തുന്ന ആദ്യത്തെ ഇന്ത്യൻ താരം എന്ന നേട്ടവും ലണ്ടൻ ഒളിമ്പിക്സിൽ കൈവരിച്ചു. ക്വാർട്ടറിൽ ഡെൻമാർക്കിന്റെ ടിനെ ബൗണിനെ നേരിട്ടുള്ള സെറ്റുകൾക്കാണ് സൈന തോൽപിച്ചത്. സെമിയിൽ ചൈനയുടെ ലോക ഒന്നാം നമ്പർ യിഹാൻ വാങ്ങിനോട് തോറ്റു. സ്‌കോർ : 13-21, 13-21. ഈ വർഷം നടന്ന മലേഷ്യൻ ഓപ്പൺ, കഴിഞ്ഞ വർഷത്തെ ലോക സൂപ്പർ സീരീസ് ഫൈനൽ, ചൈന മാസ്‌റ്റേഴ്‌സ്, ഇൻഡൊനീഷ്യൻ ഓപ്പൺ, 2010ലെ തോമസ് ആൻഡ് യൂബർ കപ്പ് എന്നിവയിലെല്ലാം സൈന വാങ്ങിനോട് പരാജയപ്പെടുകയായിരുന്നു.
ലൂസേഴ്‌സ് ഫൈനലിൽ വെങ്കലം നേടിയതോടെ കർണം മല്ലേശ്വരിക്കു ശേഷം ഒളിമ്പിക്‌സിൽ മെഡൽ നേടുന്ന ആദ്യ ഇന്ത്യൻ വനിത എന്ന നേട്ടത്തിന് ഉടമയായി. ലൂസേഴ്സ് ഫൈനലിൽ, രണ്ടാം ഗെയിമിന്റെ തുടക്കത്തിൽ ലോക രണ്ടാം റാങ്കുകാരിയായയ സിൻ വാങ് കാലിലെ പരിക്ക് മൂലം മത്സരത്തിൽ നിന്ന് പിൻവാങ്ങിയതിനെ തുടർന്നാണ് സൈനയ്ക്ക് വെങ്കലം ലഭിച്ചത്. ഇതോടെ ഒളിമ്പിക്‌സിൽ മെഡൽ നേടുന്ന ആദ്യ ഇന്ത്യൻ ബാഡ്മിന്റൺ താരമായി സൈന നേവാൾ. കളിയിൽ നിന്ന് പിൻവലിയുമ്പോൾ ഒന്നാം ഗെയിം സ്വന്തമാക്കുകയും രണ്ടാം ഗെയിമിൽ ഒരു പോയിന്റിന് ലീഡ് ചെയ്യുകയുമായിരുന്നു സിൻ വാങ്.
കേരളത്തിലെ തൃശ്ശൂർ ജില്ലയിൽ മാളക്ക് തെക്കുവശത്തായി സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന ഒരു ബ്രാഹ്മണ ഗ്രാമമാണ്‌ ഐരാണിക്കുളം. മുകുന്ദപുരം താലൂക്കിൽ കുഴൂർ പഞ്ചായത്തിലെ കാക്കുളിശ്ശേരി വില്ലേജിലാണ് ഐരാണിക്കുളം. ഇത് തൃശ്ശൂർ ജില്ലയിലെ പുരാതന ഗ്രാമങ്ങളിൽ ഒന്നാണ്‌. ദക്ഷിണദേശത്ത് കുടിയേറിയ ബ്രാഹ്മണർ ക്രിസ്ത്വബ്ദം പത്താംനൂറ്റാണ്ടോടെ തുളുനാട്ടിലും കേരളത്തിലുമായി സ്ഥാപിച്ചു എന്ന് വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്ന അറുപത്തിനാലു ഗ്രാമങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് ഐരാണിക്കുളം എന്ന് കേരളമാഹാത്മ്യത്തിൽ പരാമർശിച്ചിരിക്കുന്നു. കൃഷിയാണ്‌ ഇവിടുത്തെ ജനങ്ങളുടെ പ്രധാന ഉപജീവനമാർഗ്ഗം . ഇവിടെ പുരാതനമായ ഒരു ശിവക്ഷേത്രമുണ്ട്. ഈ ക്ഷേത്രത്തിൽ രണ്ട്‌ വട്ടെഴുത്ത്‌ ലിഖിതങ്ങൾ കാണാം. ഒന്നാമത്തെ രേഖ "നെന്മലി മംഗലത്ത്‌ ചുവാകര നാരായണൻ' ഉമാമഹേശ്വര ക്ഷേത്രത്തിലേക്ക്‌ നിലം ദാനം ചെയ്‌തതിനെ കാണിക്കുന്നു. രണ്ടാമത്തേത്‌ ചേരകേശ്വരം ക്ഷേത്രത്തിനും ഐരാണിക്കുളത്തെ രണ്ടു ക്ഷേത്രങ്ങൾക്കും വസ്‌തുവക വിട്ടുകൊടുത്തതിനെയും വ്യക്തമാക്കുന്നുണ്ട്‌.
ഐരാണിക്കുളം എന്ന വാക്കിന് നന്നങ്ങാടി എന്നു അർത്ഥമുണ്ടെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. ഐരാണിക്കുളം മഹാദേവക്ഷേത്രത്തിന് കിഴക്കുവശത്തുള്ള കുന്നുകളിൽ ഇന്നും ധാരാളം നന്നങ്ങാടികൾ കാണാവുന്നതാണ് എന്നത് ഇതിന് തെളിവായി ചില ചരിത്രകാരന്മാർ ഉയർത്തിക്കാട്ടുന്നുണ്ട്. ഐരാണിക്കുളത്ത് ഇന്ദ്രൻ, ഇന്ദ്രാണി, ജയന്തൻ എന്നിവരുടെ പ്രതിഷ്ഠയുള്ള ക്ഷേത്രമുണ്ട്. ഇതിനെ അടിസ്ഥാനമാക്കി, ഇന്ദ്രാണി എന്ന വാക്കാണ് ഐരാണി ആയി മാറിയത് എന്നും ഒരഭിപ്രായമുണ്ട്.
അറുപത്തിനാലു ഗ്രാമങ്ങളിൽ ജാതിയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ നാലു വർണക്കഴകങ്ങൾ സ്ഥാപിച്ചതിൽ ഐരാണിക്കുളം ശൂദ്രകഴകമാണ്‌ (ഇരിങ്ങാലക്കൂടൽ അഥവാ ഇരിങ്ങാലക്കുട ബ്രാഹ്മണകഴകം, മൂഴിക്കുളം ക്ഷത്രിയ കഴകം. പറവൂർ വൈശ്യകഴകം). ഈ വർണക്കഴകങ്ങൾക്ക്‌ കൊടുങ്ങല്ലൂരിൽ മേൽത്തളി, കീഴ്‌ത്തളി, നെടിയതളി, ചിങ്ങപുരത്തുതളി എന്നിങ്ങനെ ഓരോ ആസ്ഥാനവുമുണ്ടായിരുന്നു. ശൂദ്രകഴകം ആയിരുന്ന ചിങ്ങപുരത്ത് തളിയുടെ ആസ്ഥാനമായിരുന്നു ഐരാണിക്കുളം.
ചേരന്മാരുടെ ഭരണം ദുർബ്ബലമായപ്പോൾ ക്ഷേത്രഭരണം നമ്പൂതിരിമാരുടെ കയ്യിലായി. എന്നാൽ അവർ തമ്മിലുള്ള ആഭ്യന്തരകലഹം മൂത്തപ്പോൾ കേരളത്തിലെ ഗ്രാമക്കാർ തങ്ങളുടെ ഗ്രാമങ്ങളിലേക്ക് പ്രത്യേകം പ്രത്യേകം ഭരണകർത്താക്കളെ നിയമിക്കാൻ തുടങ്ങി. അകവൂർ നമ്പൂതിരിപ്പാടായിരുന്നു ഐരാണിക്കുളം ഗ്രാമത്തിലെ തമ്പുരാനായി നിയമിതനായത്.
കാബൂളിന് വടക്കുനിന്നുള്ള ഒരു താജിക് വംശജനായിരുന്നു ഹബീബ് അള്ളാ കാലകാനി. ആരേയും ആകർഷിക്കുന്ന വ്യക്തിത്വമായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ ബലമെങ്കിൽ‍, പഷ്തൂൺ അല്ലാതിരുന്നതും സമൂഹത്തിലെ താഴേക്കിടയിൽ നിന്നുമുള്ളവൻ എന്നതും അദ്ദേഹത്തിന്റെ പോരായ്മകളായിരുന്നു. ബാരക്സായ് പഷ്തൂൺ രാജവംശത്തെ പുറത്താക്കി അധികാരത്തിലെത്തിയ ഹബീബുള്ളയെ അയാളുടെ താജിക് വംശപാരമ്പര്യം മൂലം ഒരു അട്ടിമറിക്കാരനായും അധഃകൃതനായുമാണ്‌ ബഹുഭൂരിപക്ഷവിഭാഗക്കാരായിരുന്ന പഷ്തൂണുകൾ കണക്കാക്കിയിരുന്നത്. പഷ്തൂണുകൾ, വെള്ളം കൊടുപ്പുകാരന്റെ മകൻ എന്ന അർത്ഥത്തിൽ ബച്ചാ-യെ സഖാ എന്ന കളിവാക്കിലാണ്‌ ഹബീബുള്ളയെ വിളിച്ചിരുന്നത്. എന്നാൽ താജിക്കുകൾക്കിടയിൽ ഇദ്ദേഹം ഒരു നീതിമാനായ രാജാവായി വാഴ്ത്തപ്പെടുന്നു. പ്രസിദ്ധകവിയായ ഖലീലുള്ള ഖലീലിയുടെ ഖുറാസാന്റെ നായകൻ എന്ന കാവ്യം ഹബീബുള്ള കലകാനിയുടെ ജീവചരിത്രമാണ്‌.
1928 അവസാനത്തോടെ അഫ്ഗാനിസ്താനിലെ രാജാവായിരുന്ന അമാനുള്ള ഖാൻ, പാശ്ചാത്യരീതിയിലുള്ള നിരവധി പരിഷ്കാരനടപടികൾ പ്രഖ്യാപിച്ചു. സർക്കാരിന്റെ ഈ പരിഷ്കരണപരിപാടികൾക്കെതിരെ നിരവധി മത-ഗോത്രനേതാക്കൾ സംഘടിക്കുകയും സർക്കാരിനെതിരെ സൈനികാക്രമണം ആരംഭിക്കുകയും ചെയ്തു. കാബൂളിനു വടക്കുള്ള കോഹിസ്താനി, കോഹ്ദമാനി വിഭാഗങ്ങൾ ഇതിൽ ശക്തരായിരുന്നു ഈ വിഭാഗങ്ങളെ നയിച്ചിരുന്നത് ഹബീബുള്ള കലകാനിയായിരുന്നു. 1929 തുടക്കമായപ്പോഴേക്കും ഹബീബുള്ളയുടെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള വിഭാഗം ശക്തി പ്രാപിക്കുകയും സർക്കാർ സൈന്യത്തിലെ ഒരു വിഭാഗം അവർക്കൊപ്പമാകുകയും ചെയ്തു.
ഹബീബുള്ള കലകാനിയെ രാജാവായി കാണുന്നതിൽ പല പഷ്തൂൺ വിഭാഗങ്ങൾക്കും താല്പര്യമുണ്ടായിരുന്നില്ല. ഹബീബുള്ള കലകാനിയുടെ ഭരണകാലത്തുതന്നെ ജലാലാബാദിലെ പഷ്തൂൺ വിഭാഗക്കാർ, അലി അഹമ്മദ് ഖാൻ എന്നൊരാളെ രാജാവാക്കി പ്രഖ്യാപിച്ചു. ഹബീബുള്ള ഖാന്റേയും അമാനുള്ള ഖാന്റേയും കീഴിൽ പ്രധാനപ്പെട്ട ഔദ്യോഗികസ്ഥാനങ്ങൾ വഹിച്ചിട്ടുള്ളയാളായിരുന്നു അലി അഹ്മദ് ഖാൻ. എന്നാൽ ഇദ്ദേഹത്തെ ബച്ചാ-ഇ സഖാ , തടവുകാരനായി പിടിക്കുകയും 1929 ജൂലൈ മാസം കാബൂളിൽ വച്ച് വധിക്കുകയും ചെയ്തു.
കാബൂളിലെ ഹബീബുള്ള കലകാനിയുടെ ഭരണത്തിനെതിരെയുള്ള പഷ്തൂണുകളുടെ യഥാർത്ഥപോരാട്ടം, മുസാഹിബാൻ കുടുംബത്തിൽ നിന്നായിരുന്നു. മൂന്നാം ആംഗ്ലോ അഫ്ഗാൻ യുദ്ധത്തിലെ വീരനായകനായിരുന്ന ജനറൽ മുഹമ്മദ് നാദിർ ഖാനും അദ്ദേഹത്തിന്റെ അഞ്ചു സഹോദരന്മാരും അർദ്ധസഹോദരന്മാരുമായിരുന്നു ഈ കുടുംബത്തിലെ പ്രമുഖർ. മുഹമ്മദ് അസീസ് ഖാൻ, മുഹമ്മദ് ഹാഷിം ഖാൻ, ഷാ വാലി ഖാൻ , ഷാ മഹ്മൂദ്, മുഹമ്മദ് അലി ഖാൻ എന്നിവരായിരുന്നു ഈ സഹോദരന്മാർ.
ഹബീബുള്ള കലകാനി ഭരണമേറ്റതോടെ അമാനുള്ളയുടെ പരിഷ്കാരനടപടികളെല്ലാം അസാധുവാക്കി. വിദ്യാലയങ്ങളും കോടതികളും വീണ്ടും പുരോഹിതന്മാരുടെ കീഴിലായി. നിർബന്ധിതസൈനികസേവനം നിർത്തലാക്കി. സ്ത്രീകൾ വീണ്ടും ശരീരം മുഴുവൻ മൂടുന്ന പർദ്ദ ധരിക്കാൻ നിർബന്ധിതമായി. സ്ത്രീകൾക്ക് വിദ്യാഭ്യാസവും നിഷിദ്ധമാക്കി. കാഴ്ചബംഗ്ലാവുകൾ ഗ്രന്ഥശാലകൾ എന്നിങ്ങനെ ആധുനികവൽക്കരണത്തിന്റെ എല്ലാ ചിഹ്നങ്ങളും ഇക്കാലത്ത് തകർക്കപ്പെട്ടു.
1929 വരെ ഭരണത്തിലിരുന്ന രാജാവ്, അമാനുള്ള ഖാനെ സൈനികമായി അട്ടിമറിച്ചാണ് ഹബീബുള്ള കലകാനി അധികാരത്തിലെത്തിയത്. അമാനുള്ളയുടെ പരിഷ്കരണനടപടികളിൽ അസന്തുഷ്ടരായ വിവിധ അടിസ്ഥാനമതവാദി പഷ്തൂൺ വിഭാഗങ്ങളുടെ പിന്തുണയോടെയാണ് ഈ അട്ടിമറി നടത്തിയത്. എങ്കിലും ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭരണം മാസങ്ങൾ മാത്രമേ നീണ്ടുള്ളൂ. 1929 ഒക്ടോബർ 17-ന് മുഹമ്മദ് നാദിർ ഖാന്റെ സൈന്യം ഇദ്ദേഹത്തെ പരാജയപ്പെടുത്തുകയും വധശിക്ഷക്ക് വിധേയനാക്കുകയും ചെയ്തു.
1929 ജനുവരി 14-ന്‌ ഗത്യന്തരമില്ലാതെ, രാജാവ് അമാനുള്ള ഖാൻ, കാബൂളിൽ നിന്നും കന്ദഹാറിലേക്ക് പലായനം ചെയ്യുകയും, അധികാരം തന്റെ സഹോദരൻ ഇനായത്തുള്ള ഖാനെ ഏല്പ്പിക്കുകയും ചെയ്തു. എന്നാൽ 1929 ജനുവരി 16-ന് ഹബീബുള്ളാ കലകാനി കാബൂൾ പിടിച്ചടക്കി. ഇതോടെ ഇനായത്തുള്ളയും രാജ്യം വിട്ട് പലായനം ചെയ്തു. അങ്ങനെ 1929 ജനുവരി 18-ന്‌ ഹബീബുള്ള കലകാനി അഫ്ഗാനിസ്താന്റെ രാജാവായി, ഹബീബുള്ള ഘാസി എന്ന പേരിൽ അധികാരത്തിലേറി.
1929 ജനുവരി 17 മുതൽ ഒക്ടോബർ 13 വരെയുള്ള കാലയളവിൽ അഫ്ഗാനിസ്താന്റെ രാജാവായിരുന്നു ഹബീബുള്ള കലകാനി . ഹബീബുള്ള ഘാസി എന്നും ബച്ചാ-യി-സഖാ എന്നും ഇദ്ദേഹം അറിയപ്പെടുന്നു. ഹബീബുള്ള ഖാദിം-ഇ ദീൻ-ഇ റസൂലുള്ളാ എന്നാണ് അദ്ദേഹം സ്വയം പേരിട്ടിരുന്നത്.
അമാനുള്ളയുടെ പക്ഷക്കാരും ബന്ധുക്കളുമായ ഒട്ടേറെപ്പേർ ഹബീബുള്ള കലകാനിയുടെ ഭരണകാലത്ത് കൊല്ലപ്പെട്ടു. ഇതിൽ അമാനുള്ളയുടെ രണ്ടുസഹോദരന്മാരും ഉൾപ്പെടുന്നു.
ഈജിപ്തിലെ മരുഭൂമികളിൽ വസിച്ചിരുന്ന സന്യാസികൾ യോഗാത്മകതയിലേയ്ക്ക് പിന്തുടർന്നിരുന്ന മൂന്നു ഘട്ടങ്ങളുള്ള വഴിയാണ്‌ കാസിയൻ തന്റെ മാതൃകയാക്കിയത്‌. ലത്തീനിൽ "പർഗേഷ്യോ" എന്നും ഗ്രീക്കിൽ "കത്താർസിസ്" എന്നും അറിയപ്പെട്ടിരുന്ന ആദ്യഘട്ടം ശുദ്ധീകരണത്തിന്റേതായിരുന്നു. പ്രാർത്ഥനയും പരിത്യാഗപ്രവർത്തികളും വഴി മാംസമായ ശരീരത്തിന്റെ ദുർ‌വാസനകളിന്മേൽ നിയന്ത്രണം പ്രാപിക്കുകയാണ്‌ ഈ ഘട്ടത്തിൽ സന്യാസികൾ ചെയ്തിരുന്നത്. ഭക്ഷണപ്രിയം, വിഷയാസക്തി, ദുര തുടങ്ങിയ തിന്മകളെയാണ്‌ അവർ നിയന്ത്രണത്തിൽ കൊണ്ടുവരാൻ ശ്രമിച്ചിരുന്നത്. ഈവക വാസനകളെ ചെറുക്കാൻ തങ്ങൾക്ക് ലഭിക്കുന്ന ശക്തിയും ദൈവകൃപയും പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ ദാനമാണെന്ന് സന്യാസികൾ മനസ്സിലാക്കേണ്ടിയിരുന്നു. ഏറെ വർഷങ്ങൾ ദീർഘിച്ചേക്കാവുന്ന ഈ ഘട്ടത്തിനൊടുവിൽ, തന്റെ എല്ലാ ആവശ്യങ്ങൾക്കും ദൈവത്തിൽ ശരണപ്പെടാൻ സന്യാസി പഠിക്കുന്നു.
ക്രി.വ. 435-ൽ യോഹന്നാൻ കാസിയൻ മാർസേയിൽ മരിച്ചു. പൗരസ്ത്യ ഓർത്തഡോക്സ് സഭകൾ അദ്ദേഹത്തെ വിശുദ്ധനായി വണങ്ങുന്നു‌. കാസിയന്റെ തിരുനാൾ ദിനമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത് ഫെബ്രുവരി 29 ആണ്‌. എന്നാൽ ഈ തിയതി നാലുവർഷത്തിലൊരിക്കൽ മാത്രം വരുന്നതിനാൽ, ഈ സഭകൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ തിരുനാൾ, ഒരു ദിവസം മുൻപ്, ഫെബ്രുവരി 28-നു ആഘോഷിക്കുന്നതും പതിവാണ്‌. അമേരിക്കയിലെ എപ്പിസ്കോപ്പൽ സഭകളുടെ കലണ്ടറിലും കാസിയന്റെ തിരുനാൾദിനം ഫെബ്രുവരി 29 ആണ്‌‌. റോമൻ കത്തോലിക്കാ സഭയ്ക്കു പൊതുവായ പുണ്യവാന്മാരുടെ കലണ്ടറിൽ കാസിയന്‌ സ്ഥാനം നൽകിയിട്ടിലെങ്കിലും ആ സഭയുടെ പുണ്യവാന്മാരുടെ പട്ടികയിൽ അദ്ദേഹത്തെ ഉൾപ്പെടുത്തി ജൂലൈ 23 അദ്ദേഹത്തിന്റെ തിരുനാൾ ദിനമായി നിശ്ചയിച്ചിട്ടുണ്ട്. കാസിയൻ ആശ്രമാധിപനായിരുന്ന മാർസേയിലെ രൂപതയും ചില സന്യാസസമൂഹങ്ങളുമാണ്‌ ആ ദിവസം അദ്ദേഹത്തിന്റെ തിരുനാൽ ആഘോഷിക്കുന്നത്.
ലത്തീനിൽ "യുണീഷ്യോ" എന്നും ഗ്രീക്കിൽ "തിയോസിസ്" എന്നും അറിയപ്പെടുന്ന അന്തിമഘട്ടം ദൈവസം‌യോഗത്തിന്റേതാണ്‌. സന്യാസി ദൈവാത്മാവുമായി ഒന്നാകുന്ന ഈ ഘട്ടം പഴയനിയമത്തിലെ ഉത്തമഗീതത്തിൽ വിവരിക്കുന്നതായി കരുതപ്പെടുന്ന പരമമായ ദൈവാനുഭവത്തെ അനുസ്മരിപ്പിക്കുന്നു‌. ദൈവജ്ഞാനത്തിന്റെ ഈ തലം ആവശ്യപ്പെടുന്ന ഏകാന്തതയ്ക്കും ശാന്തിയ്ക്കുമായി വൃദ്ധസന്യാസികൾ മരുഭൂമിയുടെ വിദൂരമായ ആഴങ്ങളിലേയ്ക്ക് പോവുക പതിവായിരുന്നു. ഈ ഘട്ടത്തെ സന്യാസികൾ യേശുവിന്റെ രൂപാന്തരീകരണത്തിന്റെയും ഉയിർത്തെഴുന്നേല്പിനുശേഷം ശിഷ്യന്മാരിൽ നിന്ന് മിക്കവാറും മറഞ്ഞുകഴിഞ്ഞ കാലത്തിന്റേയും പശ്ചാത്തലത്തിൽ മനസ്സിലാക്കുന്നു. യോഗത്തികവിന്റെ ഈ തലത്തിലെത്തിയ സന്യാസിയ്ക്ക് ഓർത്തഡോക്സ് സഭയിൽ സ്കീമാ എന്നായിരുന്നു പേര്‌.
ഒരു ദൈവശാസ്ത്രജ്ഞനും സന്യാസിയും വിശുദ്ധനുമാണ് ജോൺ കാസിയൻ . ഏറെ വിലമതിക്കപ്പെടുന്ന ഒരുപറ്റം യോഗാത്മരചനകളുടെ പേരിൽ പാശ്ചാത്യ-പൗരസ്ത്യ ക്രിസ്തീയസഭകളിൽ ഇദ്ദേഹം ബഹുമാനിക്കപ്പെടുന്നു. പലസ്തീനയിലും, ഈജിപ്തിലും വികസിച്ചുവന്ന ക്രിസ്തീയസന്യാസത്തിന്റെ മുറകളേയും ആശയങ്ങളേയും ഭേദഗതികളോടെ പാശ്ചാത്യലോകത്ത് പ്രചരിപ്പിച്ചത് അദ്ദേഹമാണ്‌. ഭിക്ഷുവായ യോഹന്നാൻ, റോമാക്കാരൻ യോഹന്നാൻ, എന്നീ പേരുകളിലും അദ്ദേഹം അറിയപ്പെടുന്നു. സിത്തിയയിലെ സന്യാസിമാരിലും മരുഭൂമിയിലെ പിതാക്കന്മാരിലും പെടുന്നവനായും അദ്ദേഹത്തെ കണക്കാക്കാറുണ്ട്.