polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
രണ്ടാം നൂറ്റാണ്ടിലെ മറ്റൊരു ക്രിസ്തീയലേഖകനും ജസ്റ്റിന്റെ ശിഷ്യനുമായിരുന്ന തേഷന്റെ "യവനരോടുള്ള പ്രഭാഷണം" എന്ന കൃതിയിലാണ് ജസ്റ്റിനെക്കുറിച്ചുള്ള ആദ്യത്തെ ലിഖിതസൂചന ഉള്ളത്. തേഷൻ, ജസ്റ്റിനെ "ഏറ്റവും ബഹുമാന്യനായ ജസ്റ്റിൻ" എന്നു പുകഴ്ത്തുകയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ അഭിപ്രായങ്ങൾ ഉദ്ധരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. സന്ദേഹവാദിയായ ക്രെസൻസ് ജസ്റ്റിനെ കെണിയിൽ പെടുത്താൻ ശ്രമിച്ചെന്നും തേഷൻ പറയുന്നു. ജസ്റ്റിന്റെ രക്തസാക്ഷിത്വത്തെക്കുറിച്ചു പറയുന്ന ഇരണേവൂസ് തേഷനെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശിഷ്യനായി ചിത്രീകരിക്കുന്നു. ജസ്റ്റിന്റെ അഭിപ്രായങ്ങൾ രണ്ടിടത്ത് ഉദ്ധരിച്ചു ചേർക്കുന്ന ഇരണേവൂസ് മറ്റു സ്ഥലങ്ങളിലും അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്വാധീനം പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നു. "വാലന്റീനിയാനൂസിനെതിരെ" എന്ന കൃതിയിൽ തെർത്തുല്യൻ ജസ്റ്റിനെ ദാർശനികനും രക്തസാക്ഷിയും, ക്രിസ്തീയ പാഷണ്ഡികളുടെ ആദ്യത്തെ പ്രതിയോഗിയും എന്നു വിശേഷിപ്പിക്കുന്നു. റോമിൽ മറ്റു ആറു പേരോടൊപ്പം അദ്ദേഹത്തെ ചാട്ടവാറിനടിച്ച ശേഷം ശിരഛേദം ചെയ്യുകയാണുണ്ടായതെന്നും തെർത്തുല്യൻ പറയുന്നു.
മേല്പറഞ്ഞ കൃതികളിൽ, പക്ഷവാദരചനകളും, ടൈഫോയുമായുള്ള സംവാദവും ഒഴിച്ചുള്ളവയുടെ ആധികാരികത പരക്കെ ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. പക്ഷവാദരചനകൾ രണ്ടെണ്ണം ഉണ്ടെങ്കിലും ഇവയിൽ രണ്ടാമത്തേതിൽ ആദ്യത്തേതിലെ വാദങ്ങളുടെ ആവർത്തനം മാത്രമായതിനാൽ, അവയെ ഒരു കൃതിയായി പരിഗണിക്കുന്നതിൽ തെറ്റില്ല. ക്രിസ്ത്യാനികൾ ഈശ്വരനിഷേധികളും രാജ്യദ്രോഹികളുമാണെന്ന റോമൻ ഭരണകൂടത്തിന്റെ ആരോപണത്തെ തള്ളിപ്പറഞ്ഞുകൊണ്ടാണ് ജസ്റ്റിൻ ഒന്നാം പക്ഷവാദം ആരംഭിക്കുന്നത്. തുടർന്നദ്ദേഹം ക്രിസ്ത്യാനികളുടെ സദാചാരനിഷ്ഠയും മറ്റും ചൂണ്ടിക്കാട്ടി അവർ സ്വീകരിച്ച പുതിയ മതത്തിന്റെ മേന്മ സ്ഥാപിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നു. ക്രിസ്തീയവിശ്വാസത്തെ പരമ്പരാഗതധാർമ്മികതയുമായി താരതമ്യപ്പെടുത്തി പേഗൻ വിശ്വാസം സാത്താന്റെ സൃഷ്ടിയാണെന്നു സ്ഥാപിക്കാനും ജസ്റ്റിൻ ശ്രമിക്കുന്നു. പഴയ പ്രവചനങ്ങൾ ക്രിസ്തുമതത്തിൽ പൂർത്തിയായി എന്ന വാദവും പുതിയ മതത്തിന്റെ പരമാർത്ഥതയ്ക്കു തെളിവായി അദ്ദേഹം ഉന്നയിക്കുന്നു."ടൈഫോയുമായുള്ള സംഭാഷണങ്ങൾ" എന്ന കൃതി എഫേസോസിൽ വച്ച് ടൈഫോ എന്ന യഹൂദനുമായി ജസ്റ്റിൻ നടത്തിയ സംവാദത്തിന്റെ രേഖയാണ്.
ദേശാടകനായിരുന്ന ജസ്റ്റിൻ ഒടുവിൽ ഒരു ക്രിസ്തീയ ദാർശനികനായി റോമിൽ താമസമാക്കി. അവിടെ അദ്ദേഹം ക്രിസ്തീയദർശനത്തിന്റെ ഒരു പാഠശാല തുറന്നു. അസീറിയയിലെ നിസിബിസിൽ നിന്നുള്ള തേഷനും, ഏഷ്യാമൈനറിലെ സ്മിർനായിൽ നിന്നുള്ള ഇരണേവൂസും, യൂഫ്രട്ടീസ് താഴ്വരയിൽ നിന്നുള്ള തിയോഫിലസും എല്ലാം അവിടെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശിഷ്യന്മാരായി. സമർത്ഥമായ രണ്ടു രചനകളിൽ അദ്ദേഹം സാമ്രാട്ടിനു മുൻപിൽ ക്രിസ്തുമതത്തിൽ വിശ്വസിക്കുന്നതിനുള്ള ന്യായങ്ങൾ നിരത്തിവച്ചു. ക്രിസ്ത്യാനികൾ കൃത്യമായി നികുതി അടയ്ക്കുന്നവരും വിശ്വസ്തരായ പൗരന്മാരുമാണെന്നും അനുകമ്പാപൂർവം പെരുമാറിയാൽ അവർ രാഷ്ട്രത്തിനു മുതക്കൂട്ടാകുമെന്നും ജസ്റ്റിൻ വാദിച്ചു. ഏതാനും വർഷം തടസ്സമില്ലാതെ പ്രവർത്തിക്കാനായെങ്കിലും സംവാദകുതുകിയായ ജസ്റ്റിൻ ഏറെ ശത്രുക്കളെ നേടിയിരുന്നു. ഒടുവിൽ പ്രതിയോഗിയായ ദോഷദർശി ദാർശനികൻ ക്രെസൻസിന്റെ പരാതിയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ മറ്റു ആറു പേർക്കൊപ്പം പിടികൂടപ്പെട്ട അദ്ദേഹത്തിനു വധശിക്ഷ നൽകി.
ജസ്റ്റിന്റെ ജീവിതത്തെക്കുറിച്ചു ലഭ്യമായ വിവരങ്ങൾ അധികവും അദ്ദേഹത്തിന്റെ തന്നെ രചനകളിൽ ഉള്ളതാണ്. ഇന്നത്തെ പലസ്തീനയിലെ നാബ്ലസിന്റെ സ്ഥാനത്തുണ്ടായിരുന്ന പുരാതന സെച്ചമിലെ ഫ്ലാവിയ നിയാപോലിസിലാണ് അദ്ദേഹം ജനിച്ചത്. താൻ ശമരിയ സമുദായാംഗാണെന്നാണ് ജസ്റ്റിൻ അവകാശപ്പെട്ടതെങ്കിലും അദ്ദേഹത്തിന്റെ പിതാവും പിതാമഹനും ഗ്രീക്കുകാരോ റോമാക്കാരോ ആയിരുന്നിരിക്കാം. പേഗൻ വിശ്വാസത്തിലാണ് അദ്ദേഹത്തെ വളർത്തിയത്. ജസ്റ്റിൻ ധനസ്ഥിതിയുള്ളവനായിരുന്നെന്നു കരുതാൻ ന്യയമുണ്ട്. തത്ത്വചിന്തയിൽ പരിശീലനം നേടിയ അദ്ദേഹം ക്രിസ്തുമതത്തിലേക്കു പരിവർത്തിതനായതിനെ തുടർന്ന് അതിനെ സത്യദർശനമായി കണക്കാക്കി ആ വിശ്വാസത്തിന്റെ പ്രചാരണത്തിനു ജീവിതം മാറ്റിവച്ചു. എങ്കിലും, തത്ത്വചിന്തയിൽ ശിക്ഷകന്റെ പരിശീലം നേടിയിരുന്ന അദ്ദേഹം ദാർശനികന്റെ കുപ്പായം അണിയുന്നതു തുടർന്നു.
റോമിൽ നിന്ന് ഏതാനും കിലോമീറ്റർ മാത്രം ദൂരെയുള്ള വിശുദ്ധ സ്നാപകയോഹന്നാന്റെ പള്ളിയിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭൗതികാവശിഷ്ടം സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നതായി പറഞ്ഞുവരുന്നു. 1882-ൽ ലിയോ 13-ആമൻ മാർപ്പാപ്പ, രക്തസാക്ഷി ജസ്റ്റിന്റെ തിരുനാളിലേക്കായി ഒരു കുർബ്ബാനയും ഒപ്പീസും എഴുതിയുണ്ടാക്കി. ഫ്ലോറസിന്റെ രക്തസാക്ഷിപ്പട്ടികയിൽ ജസ്റ്റിന്റെ ചരമദിനമായി പറഞ്ഞിരുന്ന ദിവസത്തിന്റെ പിറ്റേന്ന്, ഏപ്രിൽ 14 അയിരുന്നു തിരുനാൾ നിശ്ചയിച്ചത്; എന്നാൽ ഈ അനുസ്മരണാദിനം പലപ്പോഴും പീഡാനുഭവവാരത്തിനുള്ളിൽ വന്നതിനാൽ, 1968-ൽ അത് ജൂൺ 1-ലേക്കു മാറ്റി. 9-ആം നൂറ്റാണ്ടു മുതലെങ്കിലും ബൈസാന്തിയ സഭയിൽ ജസ്റ്റിന്റെ തിരുനാൾ ആഘോഷിച്ചുവരുന്നതും ഈ ദിവസം തന്നെയാണ്.
"ദൈവത്തിന്റെ പരമാധികാരം" എന്ന പേരിലുള്ള ഒരു രചന: പേഗനുന്മാരും ക്രിസ്ത്യാനികളുമായ ചിന്തകന്മാരെ ഇതിൽ അദ്ദേഹം ആശ്രയിക്കുന്നു;
ക്രിസ്തുവർഷം രണ്ടാം നൂറ്റാണ്ടിലെ പ്രസിദ്ധനായ ക്രിസ്തീയപക്ഷവാദിയും വിശുദ്ധനുമായിരുന്നു രക്തസാക്ഷി ജസ്റ്റിൻ. "കേസറിയായിലെ ജസ്റ്റിൻ", "ദാർശനികനായ ജസ്റ്റിൻ", "ഫ്ലാവിയസ് ജസ്റ്റിനസ്" എന്നീ പേരുകളും അദ്ദേഹത്തിനുണ്ട്. എടുത്തു പറയത്തക്ക ദൈർഘ്യമുള്ള ക്രിസ്തീയ പക്ഷവാദരചനകളിൽ ഏറ്റവും പുരാതനമായവ അദ്ദേഹത്തിന്റേതാണ്. സഭയിലെ പരമ്പരാഗത വിശ്വാസമനുസരിച്ച്, മാർക്കസ് ഔറേലിയസ് ചക്രവർത്തിയും ജൂനിയസ് റസ്റ്റിക്കസ് നഗരാധിപനും ആയിരിക്കെ, ക്രി.വ. 162-നും 168-നും ഇടയ്ക്ക് റോമിൽ അദ്ദേഹം രക്തസാക്ഷിയായി.
തന്റെ പ്രസിദ്ധമായ സഭാചരിത്രത്തിൽ കേസറിയായിലെ യൂസീബിയസ് ജസ്റ്റിനെക്കുറിച്ചു സാമാന്യം ദീർഘമായി എഴുതുകയും, താഴെപ്പറയുന്ന കൃതികൾ അദ്ദേഹത്തിന്റേതായി പറയുകയും ചെയ്യുന്നു:
നാലമ്പലത്തിനുള്ലിലായി ഗണപതിയേയും ഭഗവതിയേയും പ്രതിഷ്ഠിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഭഗവതിയുടെ പ്രതിഷ്ഠ അടുത്തിടക്കാണ് നടത്തിയത്. 1978-ൽ താന്ത്രികവിധി പ്രകാരമുള്ള പൂജാവിധികളോടെയാണ് ഭഗവതിയെ നാലമ്പലത്തിൽ കുടിയിരുത്തിയത്. അതുപോലെതന്നെ വടക്കുപടിഞ്ഞാറേമൂലയിലായി നാഗയക്ഷിയുടെ പ്രതിഷ്ഠയും ഇവിടെ ദർശിക്കാം. ഭഗവതിയും ഗണപതിയും നാഗയക്ഷിയും കിഴക്കു ദർശനം നൽകിയാണ് പ്രതിഷ്ഠിച്ചിരിക്കുന്നത്. ധാരാളം ദാരുശില്പങ്ങളാൽ നിർമ്മിതമാണ് ഇവിടുത്തെ ശ്രീകോവിൽ. പ്ലാവിൻകാതലിൽ നിർമ്മിച്ചിരിക്കുന്ന മനോഹരങ്ങളായ ദാരു നിർമ്മിതികൾ ഇവിടുത്തെ ക്ഷേത്രത്തിന് പ്രശസ്തിയേറ്റുന്നു. ചതുരാകൃതിയിൽ രണ്ടു തട്ടിലായി നിർമ്മിച്ചിരിക്കുന്ന ശ്രീകോവിൽ ചെമ്പുപാളികളാൽ മേഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.
കിഴക്കു ദർശനാമായിട്ടാണ് ശിവലിംഗപ്രതിഷ്ഠ നടത്തിയിരിക്കുന്നത്. കേരളതനിമയിൽ പണിതീർത്തിട്ടുള്ളതാണിവിടുത്തെ നാലമ്പലവും ബലിക്കൽപ്പുരയും. മനോഹരങ്ങളായ ദാരുശില്പങ്ങളാൽ സമ്പന്നാണിത്. നാലമ്പലത്തിനും ബലിക്കൽപ്പുരക്കും പുറത്തായി വലിപ്പമേറിയ ആനക്കൊട്ടിലും അതിനു ചേർന്ന് കിഴക്കേനടയിൽ ഗോപുരവും പണിതീർത്തിട്ടുണ്ട്. ആനക്കൊട്ടിലിന്റെ വലിപ്പം നോക്കുമ്പോൾ ഗോപുരം വളരെ ചെറിയതാണ്. ബലിക്കൽപ്പുരക്കും ആനക്കൊട്ടിലിനും ഇടയിലായി ചെമ്പിൽ നിർമ്മിച്ചിരിക്കുന്ന ധ്വജസ്തംഭവും നമ്മുക്ക് ഇവിടെ കാണാം. കിഴക്കേ ഗോപുരത്തിന്റെ വടക്കുഭാഗത്തായി ഈശാനകോണിൽ ക്ഷേത്രക്കുളം നിർമ്മിച്ചിട്ടുണ്ട്.
കേരളത്തിലെ ആലപ്പുഴ ജില്ലയിൽ ചേർത്തലയ്ക്കടുത്ത് പാണാവള്ളിയിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന പുരാതന ക്ഷേത്രമാണ് തൃച്ചാറ്റുകുളം മഹാദേവക്ഷേത്രം. പരശുരാമനാൽ പ്രതിഷ്ഠിക്കപ്പെട്ടു എന്ന് ഐതിഹ്യമുള്ള ക്ഷേത്രം തൃച്ചാറ്റുകുളം ദേശത്തിലെ പ്രമുഖ ക്ഷേത്രമാണ്. പുരാതന കേരളത്തിലെ 108 ശിവക്ഷേത്രങ്ങളിൽ പറയുന്ന ചാറ്റുകുളം ആണ് ഈ ശിവക്ഷേത്രം. . പ്രധാന മൂർത്തിയായ ശ്രീ പരമശിവൻ ഈ ക്ഷേത്രത്തിൽ വടുതലേശൻ എന്നപേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു.
തൃച്ചാറ്റുകുളം ക്ഷേത്രത്തിലെ തിരുവുത്സവത്തിനു കൊടി കയറുന്നതിന് മൂന്നുമാസങ്ങൾക്കുമുമ്പ് ദേശമുറുക്ക് എന്ന ആചാരം നിലനിന്നിരുന്നു. ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്നും പുറപ്പെട്ട് അരൂക്കുറ്റിയിലെത്തി തെള്ളിക്കാട്ട്, അങ്ങാടി, ചൌക്ക, കുളപ്പുര, മാത്താനം, പതിയങ്കാട്ട് എന്നീ സ്ഥലങ്ങളിൽ പാലക്കമ്പുകുത്തി തൃച്ചാറ്റുകുളത്തപ്പന്റെ അധീശശക്തി ഉറപ്പിക്കുന്ന ചടങ്ങായിരുന്നു ഇത്.
കേരളതനിമ വിളിച്ചോതത്തക്കമുള്ള ശില്പനിർമ്മാണ മാതൃകയാണിവിടെയും കാണുന്നത്. ഏകദേശം ആയിരം വർഷങ്ങളുടെ പഴക്കമുള്ള ക്ഷേത്രമാണിത്. പ്ലാവിന്തടിയിൽ നിർമ്മിച്ചിരിക്കുന്ന ദാരുശില്പങ്ങൾ ഇവിടുത്തെ ശ്രീകോവിലിൽ പണിതീർത്തിട്ടുണ്ട്. നാലമ്പലവും ബലിക്കൽപ്പുരയും ഓട് മേഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
പ്രധാന വഴിപാടുകളിൽ പ്രമുഖമായത് വെടി വഴിപാടാണ്. വെടി വഴിപാടിൽ ഗോപുരത്തിങ്കൽ വെടി എന്ന വഴിപാട് ക്ഷേത്രേശന് പ്രിയങ്കരമാണന്നു വിശ്വസിക്കുന്നു.
ചെങ്ങൽ ഭഗവതി ക്ഷേത്രത്തിൽ 1183 കുംഭം 21 മുതൽ 29 തീയതി വരെ അഷ്ടമംഗല്യവിധിപ്രകാരം നവീകരണകലശം നടത്തിയിരുന്നു. ഭഗവതിയുടെ സാന്നിദ്യം ഉറപ്പാക്കാനും, ക്ഷേത്രം ഐശ്വര്യവൽക്കരിക്കാനും, ചൈതന്യവത്താക്കാനും വേണ്ടിയാണ് നവീകരണകലശം. ക്ഷേത്ര തന്ത്രി ബഹ്മശ്രീ വേഴപ്പറാമ്പ് കൃഷ്ണൻ നമ്പൂതിരിപ്പാടിന്റെ മുഖ്യ കാർമ്മികത്വിലാണ് നവീകരണകലശവും, പരിവാരപ്രതിഷ്ടയും, ധ്വജപ്രതിഷ്ടയും നടന്നത്.
മീനമാസത്തിൽ കാർത്തികനാളിൽ കൊടിയേറി തിരുവാതിരനാളിൽ ആറാട്ട് വരത്തക്കവണ്ണമാണ് ഇവിടത്തെ ഉത്സവം ചിട്ടപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നത്. ഉത്സവദിവസം നാനാജാതിമതസ്ഥർ അമ്മയുടെ അനുഗ്രഹം തേടിയെത്താറുണ്ട്. വർഷങ്ങളായി മേളത്തോടുകൂടി അഞ്ച് ഗജവീരന്മാർ അണി നിരക്കുന്ന പകൽപ്പൂരമാണ് ഇവിടെ നടക്കാറുള്ളത്. വലിയ ആറാട്ട്, ആറാട്ട് ഊട്ട് എന്നിവയോട് കൂടി ഉത്സവത്തിന്‌ കൊടിയിറങ്ങുന്നു.
എറണാകുളം ജില്ലയിലെ കാലടിയ്ക്കടുത്ത് കാഞ്ഞൂർ പഞ്ചായത്തിലെ ചെങ്ങൽ ദേശത്ത് സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ദേവിക്ഷേത്രമാണ് ചെങ്ങൽ ശ്രീ ഭഗവതിക്ഷേത്രം. പെരിയാറിന്റെ പടിഞ്ഞാറേ തീരത്താണ് പരശുരാമൻ ദേവി പ്രതിഷ്ഠ നടത്തിയതും പിന്നീട് ക്ഷേത്രം നിർമ്മിച്ചിരിക്കുന്നതും. ഇവിടെ പ്രധാന മൂർത്തിയായ ദേവി കിഴക്കു ദർശനമായി ദുർഗ്ഗാദേവിയായി കുടികൊള്ളുന്നു.
ദേവിയുടെ പിറന്നാൾ ദിനമായ വൃശ്ചികത്തിലെ കാർത്തിക നാളിൽ ദേവിക്ക് 25 കുടം കലശവും വിശേഷാൽ പൂജയും ഉച്ചക്ക് കാർത്തികയൂട്ടും കൂടാതെ സന്ദ്യക്ക് ലക്ഷം ദീപം ആരാധനയും നടത്താറുണ്ട്‌. അന്നേ ദിവസം ജാതി മത ഭേതമന്യേ ചെങ്ങൽ ദേശത്തുള്ളവരും അടുത്ത ദേശങ്ങളിൽ നിന്നുള്ളവരുമെല്ലാം അമ്മയുടെ അനുഗ്രഹത്തിനായ് എത്താറുണ്ട്.
ശ്രീ ശങ്കരാചാര്യർ ജനിച്ച കൈപ്പിള്ളി മന ഉൾപ്പെടെ പാറമന, ഇടമരംമന, തലയാറ്റുംപിള്ളിമന എന്നീ ബ്രാഹ്മണ ഗൃഹങ്ങളുടെ ഊരാന്മയിലായിരുന്നു ചെങ്ങൽ ഭഗവതി ക്ഷേത്രം. പിന്നീട് ഈ ക്ഷേത്രം അകവൂർ മന ഏറ്റെടുത്ത് നടത്തിയിരുന്നു. ഇന്ന് ക്ഷേത്രം കൊച്ചിൻ ദേവസ്വം ബോർഡിൻറെ കീഴിലാണ്.
പരശുരമാനാൽ പ്രതിഷ്ടിക്കപെട്ട 108 ദുർഗ്ഗാക്ഷേത്രങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് ചെങ്ങൽ ഭഗവതി ക്ഷേത്രം. ദുർഗ്ഗാദേവി ശാന്തരൂപത്തിൽ കിഴക്കോട്ടു ദർശനം നൽകുന്ന രീതിയിലാണ്‌ ചെങ്ങൽ ഭഗവതി ക്ഷേത്രത്തിൽ പ്രതിഷ്ഠിക്കപെട്ടിട്ടുള്ളത്.
കാർത്തികയൂട്ടു, പിഴിഞ്ഞ് പായസം, നെയ്പയാസം, നെയ്‌വിളക്ക്, പുഷ്പാഞ്ജലി, നിറമാല, നാരങ്ങമാല, നാരങ്ങവിളക്ക്
ബഹുഭുരിപക്ഷം ദൈവദാസന്മാരും ഭുമിയിലെ പറുദീസയിൽ ജീവിക്കാൻ പ്രത്യാശയുള്ളവരാണെന്നും, എന്നാൽ ഒരു ചെറിയ കൂട്ടത്തിന് സ്വർഗിയ പ്രത്യാശയാണുള്ളതെന്നും സാക്ഷികൾ വിശ്വസിക്കുന്നു. "ദൈവത്തിന്റെ യിസ്രായേൽ"
യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ മറുവിലയിൽ വിശ്വാസമർപ്പിക്കുന്നതിലൂടെ മാത്രമേ രക്ഷ സാദ്ധ്യമാകുകയുള്ളുവെന്ന് യഹോവയുടെ സാക്ഷികൾ വിശ്വസിക്കുന്നു, കുടാതെ തങ്ങളുടെ പാപങ്ങളെകുറിച്ച് അനുതപിച്ച് യഹോവയുടെ നാമം വിളിച്ചപേക്ഷിക്കേണ്ടത് രക്ഷക്ക് അനിവാര്യമാണെന്നും പഠിപ്പിക്കുന്നു. രക്ഷ ദൈവത്തിൽ നിന്നുള്ള ഒരു സൗജന്യ ദാനമാണെന്നും എന്നാൽ നല്ലതു പ്രവർത്തിക്കാൻ പ്രേരിപ്പിക്കാത്ത വിശ്വാസം വ്യാജമാണെന്നും അവർ വിശ്വസിക്കുന്നു. യക്കോബ് 2:26-ൽ "പ്രവൃത്തികളില്ലാത്ത വിശ്വാസം നിർജ്ജീവമാണ്" എന്ന തിരുവെഴുത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിലാണിത്. രക്ഷ ലഭിക്കാൻ നോഹയുടെ പെട്ടകത്തിനു സമാനമായി ദൈവം ഉപയോഗിക്കുന്ന സംഘടനയുടെ ഭാഗമായി തിരേണ്ടതുണ്ടെന്നും അവർ പഠിപ്പിക്കുന്നു. തങ്ങൾക്കും മറ്റുള്ളവർക്കും രക്ഷ ലഭിക്കാൻ സുവിശേഷ പ്രവർത്തനം അനിവാര്യമാണെന്ന് അവർ വിശ്വസിക്കുന്നു. യഹോവയുടെ സാക്ഷികൾക്ക് മാത്രമേ രക്ഷ ലഭിക്കാൻ തിരുവെഴുത്തുപരമായ കാരണങ്ങൾ ഉള്ളുവെങ്കിലും മറ്റുള്ളവരുടെ കാര്യത്തിൽ യേശുക്രിസ്തു ന്യായവിധി നടപ്പാക്കുമെന്നും അവർ പഠിപ്പിക്കുന്നു.
എല്ലാവരും രക്ഷിക്കപെടുമെന്നും, രക്ഷ വിധിയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിലാണെന്നും പോലെയുള്ള വാദങ്ങൾ യഹോവയുടെ സാക്ഷികൾ വിശ്വസിക്കുന്നില്ല. കൂടാതെ സ്നാനമേറ്റവർ രക്ഷിക്കപെടുന്നതായും അവർ കരുതുന്നില്ല, മറിച്ച് അവസാനത്തോളം സഹിച്ചു നിൽക്കുന്നവർക്ക് മാത്രമേ രക്ഷ ലഭിക്കുകയുള്ളുവെന്ന് അവർ വിശ്വസിക്കുന്നു. രക്ഷിക്കപെടുന്നവർക്ക് രണ്ട് പ്രത്യാശയാണുള്ളതെന്നും അവർ വിശ്വസിക്കുന്നു, സ്വർഗിയ പ്രത്യാശയും ഭൗമിക പ്രത്യാശയും.
വ്യതിരിക്തമായ ജീവിതാനുഭവങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് മൌലികമായുള്ളതും പരിണാമവിധേയവുമായവയെ ദാർശനികപശ്ചാത്തലത്തിൽ പരിശോധിക്കുകയാണ് വിലാപകാവ്യത്തിന്റെ പൊതുസ്വഭാവം. വ്യക്തിപരമായ നഷ്ടങ്ങളുടെ വിലാപമെന്ന് പാശ്ചാത്യർ ഇതിനെ വിവരിക്കുന്നു. കവിയുടെ തീവ്രമായ ജീവിതാനുഭവങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് രചിക്കുന്ന ഇത് ആത്മനിഷ്ഠവിഭാഗത്തിലാണ് ഉൾപ്പെടുന്നത്. വൈയക്തികമായ സാഹിത്യസൃഷ്ടി എന്ന നിലയ്ക്കുമാത്രമല്ല, മികച്ച സാഹിത്യസംഭാവനകൾ എന്ന വിശാല കാഴ്ചപ്പാടിലും ഇതിന് സാഹിത്യത്തിൽ പ്രഥമസ്ഥാനമാണുളളത്. അനുവാചകരെക്കൊണ്ട് അവസാന താൾവരെ വായിപ്പിക്കുവാൻ കഴിയുന്ന തരത്തിലുളള മികച്ച കൃതികൾ മലയാളത്തിൽ അംഗുലീപരിമിതമാണെങ്കിൽത്തന്നെയും ഉളളവയിൽ മികച്ചതെന്ന് കരുതുന്ന കൃതികൾ നാം അറിയാതെപോകുന്നത് വലിയ നഷ്ടംതന്നെയാണ്. കാല്പനികതയുമായിട്ടാണ് ഇതിനു ബന്ധം.
ഗ്രീക്കുകാർ വിശാലമായ അർത്ഥത്തിലാണ് എലിജിയെന്ന പേര് ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്. പ്രത്യേകഛന്ദസ്സിൽ എഴുതിയിരുന്നവയായിരുന്നു അത്. എന്നാൽ പിന്നീട് ഉള്ളടക്കത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കി വിലാപകാവ്യമെന്ന പേര് ഉപയോഗിക്കപ്പെട്ടു. മരണം മാത്രമല്ല, ജീവിതത്തിലുണ്ടാകുന്ന നഷ്ടം, തകർച്ച എന്നിവയും വിഷയമാകാം.
മലയാളത്തിലെ ആദ്യത്തെ വിലാപകാവ്യം സി.എസ്. സുബ്രഹ്മണ്യൻ പോറ്റി എഴുതിയ ഒരു വിലാപം ആണ്. മകളുടെ മരണത്തിൽ വേദനിക്കുന്ന ഒരച്ഛന്റെ വിലാപമാണിത്. മലയാളത്തിലെ വിലാപകാവ്യപ്രസ്ഥാനത്തിന് അടിത്തറ പാകിയത് വി.സി. ബാലകൃഷ്ണപ്പണിക്കരുടെ ഒരു വിലാപം ആണ്. 27 പദ്യങ്ങൾ മാത്രമുള്ള ഇത് കാമുകിയുടെ അകാലനിര്യാണത്തിൽ തകർ‌ന്നുപോയ കവിയുടെ ജീവിതദുരന്തത്തെ ആവിഷ്കരിക്കുന്നു.
ബി.സി. മൂന്നാം ശതകത്തിലെ ഗ്രീക്കുകവിയായ തിയോക്രിറ്റസ്. തൈഴ്സിസ്, ഹാർവെസ്റ്റ് ഹോം എന്നിവ പ്രധാന വിലാപകാവ്യങ്ങൾ. ആട്ടിടയന്മാരുടെ ജീവിതം പശ്ചാത്തലമാക്കിയാണ് ഈ കവിതകൾ എഴുതപ്പെട്ടത്. ഡാഫ് നെയ്ഡ- യാണ് ഇംഗ്ലീഷിലെ ആദ്യത്തെ വിലാപകാവ്യം. സ്പെൻസറാണ് രചയിതാവ്.
ദുഃഖപൂർണമായ മനോവികാരങ്ങൾക്ക് പ്രാധാന്യം നല്കുന്ന കാവ്യം. വികാരപ്രധാനവും ചിന്താപ്രധാനവുമാണിവ. ഖണ്ഡകാവ്യശാഖയിൽ ഉൾപ്പെടുന്ന കാവ്യപ്രസ്ഥാനമാണിത്. എന്നാണ് ഇംഗ്ലീഷിൽ ഇതിനു പേര്. ഗ്രീക്കുപദമായ യിൽ നിന്നാണ് ഇതിന്റെ നിഷ്പത്തി.
1524 - ലാണ് പോർച്ചുഗീസുകാർ വല്ലാർപാടത്ത് പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ നാമത്തിൽ ഈ ദേവാലയം സ്ഥാപിച്ചത്. പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ നാമധേയത്തിൽ സ്ഥാപിതമാകുന്ന ഏഷ്യയിലെ ആദ്യ ദേവാലയമാണിത്. എന്നാൽ 1676 ൽ - വെള്ളപ്പൊക്കമുണ്ടായി പള്ളി തകരുകയും അൾത്താരയ്ക്ക് മുകളിൽ സ്ഥാപിച്ചിരുന്ന വിമോചനനാഥയുടെ ചിത്രം ഒഴുകിപ്പോകുകയും ചെയ്തു. അന്ന് കൊച്ചി ദിവാനായിരുന്ന രാമൻ പാലിയത്തച്ചൻ ഈ ചിത്രം കായലിൽ നിന്ന് വീണ്ടെടുത്ത് പള്ളിയധികാരികളെ ഏൽപ്പിച്ചു. പുതിയ പള്ളി പണിയുന്നതിനായി സ്ഥലവും ദിവാൻ ദാനമായി നൽകി. തുടർന്ന് വിമോചനനാഥയുടെ നാമത്തിൽ പുതിയ ദേവാലയം സ്ഥാപിക്കുകയും വീണ്ടെടുത്ത മാതാവിന്റെ ചിത്രം അതിൽ പ്രതിഷ്ഠിക്കുകയും ചെയ്തു. രണ്ടു നൂറ്റാണ്ടുകൾക്കു ശേഷം 1888 സെപ്റ്റംബർ 23ന് - ലീയോ13 ആം മാർപ്പാപ്പ എന്ന പദവി നൽകി ആദരിച്ചു. തന്മൂലം ഇവിടെ ദിവ്യബലിയിൽ സംബന്ധിച്ചു പ്രാർഥിക്കുന്നവർക്ക് പൂർണ്ണ ദണ്ഡവിമോചനം ലഭിക്കുമെന്ന് വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു.
1676 ലെ വെള്ളപ്പൊക്കത്തിൽ ഈ ദേവാലയം നാമാവശേഷമായി. എന്നാൽ മാതാവിന്റെ ചിത്രം അന്നത്തെ കൊച്ചിരാജാവിന്റെ മന്ത്രിയായിരുന്ന രാമൻ വലിയച്ചനു ലഭിച്ചു. വല്ലാർപാടത്തുകാരുടെ അഭ്യർത്ഥനപ്രകാരം പള്ളി സ്ഥാപിക്കാനുള്ള സ്ഥലവും , സാമ്പത്തികസഹായവും രാമൻ വലിയച്ചൻ വിശ്വാസികൾക്കു നല്കി. രാമൻ വലിയച്ചൻ വിശ്വാസികൾക്ക് മാതാവിന്റെ ചിത്രം തിരിച്ചു നൽകിയ സ്ഥലത്ത് ഒരു കൊടിമരം സ്ഥാപിക്കുകയുണ്ടായി. നാട്ടുകാർ പുതിയ ദേവാലയം സ്ഥാപിച്ച് , മാതാവിന്റെ ചിത്രം അവിടെ സ്ഥാപിച്ചു. ദേവാലയത്തിന്റെ ആശീർവാദത്തിൽ രാമൻ വലിയച്ചൻ പങ്കെടുക്കുകയുണ്ടായി. അദ്ദേഹം അന്ന് ദേവാലയത്തിലേക്ക് ഒരു കെടാവിളക്ക് നൽകുകയും അതിൽ ഒഴിക്കാനുള്ള എണ്ണ കൊട്ടാരത്തിൽനിന്നും നൽകുമെന്ന് പ്രഖ്യാപിക്കുകയുണ്ടായി. കാലാന്തരത്തിൽ ഈ പതിവ് മുടങ്ങിപ്പോവുകയുണ്ടായി. എന്നാൽ 1994 മുതൽ പാലിയം കൊട്ടാരത്തിൽനിന്ന് എണ്ണ കൊണ്ടുവരുന്ന ചടങ്ങ് നിലനിൽക്കുന്നുണ്ട്.
1951-ൽ ഭാരതസർക്കാർ വല്ലാർപാടം പള്ളിയെ തീർത്ഥാടന കേന്ദ്രമായി പ്രഖ്യാപിച്ചു. പിന്നീട് വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷം കേരളാ സർക്കാർ 2002 ൽ പള്ളിയെ ഒരു വിനോദ സഞ്ചാരകേന്ദ്രമായി ഉയർത്തി. അതേ തുടർന്ന് 2004 സെപ്റ്റംബർ 12ന് - ദേശീയ തീർത്ഥാടന കേന്ദ്രമായി പ്രഖ്യാപിച്ചു. തുടർന്ന് ആ വർഷം തന്നെ ഡിസംബർ 1 ന് - ജോൺപോൾ രണ്ടാമൻ മാർപ്പാപ്പ പള്ളിയെ ബസിലിക്ക എന്ന പദവി നൽകുകയും ചെയ്തു. 2004 നവംബർ 21- ന് ഇന്ത്യയിലെ വത്തിക്കാൻ സ്ഥാനപതി പെദ്രോ ലോപ്പസ് ക്വിന്താന മെത്രാപ്പോലീത്ത ഇവിടം സന്ദർശിച്ചിരുന്നു. ജോൺ പോൾ രണ്ടാമൻ മാർപ്പാപ്പ 2004 ഡിസംബർ ഒന്നിന് പള്ളിയെ മൈനർ ബസിലിക്കയായി ഉയർത്തി. ഇതിന്റെ ഔദ്യോഗിക പ്രഖ്യാപനം 2005 ഫെബ്രുവരി 12 - ന് വരാപ്പുഴ അതിരൂപതാമെത്രാൻ ഡോ. ഡാനിയൽ അച്ചാരുപറമ്പിൽ പള്ളിയിൽ നിവഹിച്ചു.
കേരളത്തിലെ എറണാകുളം ജില്ലയിലെ വല്ലാർപാടം ദ്വീപിൽ ഉള്ള ഒരു ക്രിസ്ത്യൻ ദേവാലയവും തീർത്ഥാടനകേന്ദ്രവുമാണ് വല്ലാർപാടം പള്ളി അഥവാ വല്ലാർപാടം ബസിലിക്ക. ഏകദേശം ഒരു കോടിയോളം വിശ്വാസികൾ എല്ലാ വർഷവും ഈ ബസിലിക്കയിൽ സന്ദർശനം നടത്തുന്നു. ഏറ്റവും വലിയ 9 മരിയൻ തീർത്ഥാടനകേന്ദ്രങ്ങളിൽ ഒന്ന് കൂടിയാണിത്. 1524-ൽ പോർച്ചുഗീസുകാരാണ് ഈ ദേവാലയം നിർമ്മിച്ചത്. 2004 സെപ്റ്റംബർ 12 മുതൽ ഈ ദേവാലയത്തെ കേന്ദ്രസർക്കാർ ഇന്ത്യയുടെ ദേശീയ തീർത്ഥാടന കേന്ദ്രമായി പ്രഖ്യാപിച്ചു .
എറണാകുളം നഗരത്തിൽ നിന്നും 4 കി.മി. പടിഞ്ഞാറായാണ് ദേവാലയം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്. നഗരത്തിൽ നിന്നും ഗോശ്രീ പാലങ്ങൾ വഴി ഇവിടെ എത്താം. ദ്വീപിലേക്കുള്ള 47 സീ എന്ന പുതിയ ദേശീയപാത, ദ്വീപിനെ വൻകരയിലെ ദേശീയപതകളായ 17 , 47 എന്നിവയുമായി നേരിട്ട് ചേരാനല്ലൂർ, കളമശ്ശേരി എന്നീ സ്ഥലങ്ങളിൽ ബന്ധിപ്പിക്കുന്നു.
ഇന്ത്യയിലെ ആദ്യത്തെ കണ്ടെയ്‌നർ ട്രാൻസ്ഷിപ്‌മെന്റ് ടെർമിനലാണ് വല്ലാർപാടം അന്താരാഷ്ട്ര കണ്ടെയ്‌നർ ട്രാൻസ്ഷിപ്‌മെന്റ് ടെർമിനൽ. ശ്രീ അച്യുതാനന്ദൻ കേരള മുഖ്യമന്ത്രിയായിരിക്കെയാണ് 3200 കോടിയുടെ ഈ ബൃഹത്പദ്ധതി തുടങ്ങിയതും ഉദ്‌ഘാടനം ചെയ്തു നടപ്പിൽ വരുത്തിയതും. ഇത് കേരളത്തിൽ എറണാകുളം ജില്ലയിലെ മുളവുകാട് ഗ്രാമപഞ്ചായത്തിലെ വല്ലാർപാടത്താണ് സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്. കേരളത്തിലെ ഏറ്റവും ഉയർന്ന നിക്ഷേപമുള്ള പദ്ധതിയുമാണിത്. കൊച്ചി തുറമുഖ ട്രസ്റ്റിന്റെ നേതൃത്വത്തിലും, സ്വകാര്യ പങ്കാളിത്തത്തിലുമാണ് ഈ പദ്ധതി പൂർത്തീകരിച്ചിരിക്കുന്നത്. ദുബായ് പോർട്‌സ് വേൾഡാണ് ഇതിന്റെ നടത്തിപ്പുകാർ. 30 വർഷത്തേക്കാണ് ഇവരുമായുള്ള കരാർ. ആദ്യ ഘട്ടത്തിൽ 10 ലക്ഷം കണ്ടെയ്‌നറുകൾ കൈകാര്യം ചെയ്യാനുള്ള ശേഷി ഈ ടെർമിനലിനുണ്ട്. ഈ ടെർമിനലിന്റെ പ്രവർത്തനാരംഭത്തോടെ നിലവിലുള്ള രാജീവ് ഗാന്ധി കണ്ടെയ്‌നർ ടെർമിനലിലെ പ്രവർത്തനസംവിധാനങ്ങൾ ഇവിടേയ്ക്ക് മാറ്റി സ്ഥാപിക്കും.
വല്ലാർപാടത്തോടു ചേർന്നുള്ള രാമൻതുരുത്ത്, ഡയമണ്ട് കട്ട് തുടങ്ങി പല ചെറു ദ്വീപുകൾ ചേർത്ത് 115 ഹെക്ടറിലാണ് ടെർമിനലിന്റെ വികസനം. മൂന്നു ഘട്ടങ്ങളായാണ് നിർമ്മാണപ്രവർത്തനങ്ങൾ പൂർത്തീകരിക്കുക. ഇതിൽ വല്ലാർപാടം പ്രദേശത്ത് 49 ഹെക്ടറിലാണ് ടെർമിനലിന്റെ ആദ്യഘട്ടം പൂർത്തിയാക്കിയത്. ഇതിൽ 605 മീറ്റർ നീളമുള്ള വാർഫ് ഉപയോഗിച്ച് 10 ലക്ഷം കണ്ടെയിനറുകൾ കൈകാര്യം ചെയ്യുകയാണ് പദ്ധതിയുടെ ആദ്യലക്ഷ്യം. തുടർന്നുള്ള മൂന്നു ഘട്ടങ്ങളിൽ 15 ലക്ഷം, 30 ലക്ഷം കണ്ടെയിനറുകൾ എന്ന ലക്ഷ്യം കൈവരിക്കും.
ടെർമിനൽ പ്രദേശത്തേക്കുള്ള 18.2 കിലോമീറ്റർ ദൂരമുള്ള ദേശീയപാതയ്ക്ക് കേന്ദ്രസർക്കാർ 872 കോടി രൂപ മുടക്കിയാണ് നിർമ്മിച്ചിരിക്കുന്നത്. 2012-ൽ ഈ പാത നാലുവരിയാക്കി ഉയർത്തും. ഈ പാതയെ കളമശ്ശേരിയിലൂടെ കടന്നു പോകുന്ന ദേശീയപാത 544-മായി ബന്ധിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു.
കപ്പലുകളെ ടെർമിനലിൽ എത്തിക്കുവാനായി ഡ്രജിങ്ങിന് 381.25 കോടി രൂപയാണ് കേന്ദ്രസർക്കാർ മുടക്കിയിരിക്കുന്നത്. ഇതുപ്രകാരം തുറമുഖത്തെ ഇന്നർ, ഔട്ടർ ചാനലുകളുടെ ആഴം വർദ്ധിപ്പിക്കൽ 2010 ഏപ്രിൽ 30-ന് പൂർത്തീകരിച്ചു.
പ്രാഥമികാരോഗ്യ കേന്ദ്രങ്ങൾ കർമ്മംതൊടി, മുള്ളേരിയ എന്നിവിടങ്ങളിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നു. മൃഗാശുപത്രി മുള്ളേരിയയിൽ ഉണ്ട്. സിന്തിക്കേറ്റ് ബാങ്ക് കാടകം സർവ്വീസ് സഹകരണ ബേങ്ക് എന്നിവയും ഇവിടെയുണ്ട്.
കാസർഗോഡ് ജില്ലയിലെ കാസർഗോഡ് താലൂക്കിൽ കാറഡുക്ക ബ്ളോക്കിൽ ആദൂർ, കാറഡുക്ക വില്ലേജ് ഉൾപ്പെടുന്ന ഗ്രാമപഞ്ചായത്താണ് 41.17 ചതുരശ്ര കിലോമീറ്റർ വിസ്തീർണ്ണമുള്ള കാറഡുക്ക ഗ്രാമപഞ്ചായത്ത്.
പിന്നീടുള്ള അദ്ധ്യായങ്ങളിൽ ദൈവികവും പൈശാചികവുമായി ശക്തികൾക്കിടയിലുള്ള വിശ്വവ്യാപിയായ സമഗ്രയുദ്ധത്തിനു വഴിയൊരുങ്ങുന്നു. ഒരു പക്ഷത്ത് കുഞ്ഞാടും, അതിന്റെ പേരും ദൈവത്തിന്റെ മുദ്രയും വഹിക്കുന്ന 144,000 പേരും മറുപക്ഷത്ത് ഏഴു ശിരസുകളുള്ള മൃഗവും, സാത്താന്റെ ദൂതനായ അന്തിക്രിസ്തുവും അവനാൽ വഞ്ചിക്കപ്പെട്ടവരും ആയിരുന്നു. സാത്താന്റെ നഗരമായ ബാബിലോൺ എന്ന വേശ്യ നിലം പരിശാക്കപ്പെടുകയും, മൃഗം പരാജയപ്പെടുകയും സാത്താൻ ബന്ധനസ്ഥനാവുകയും ചെയ്തതിനെ തുടർന്ന് ആയിരം വർഷത്തേയ്ക്ക് ഭൂമിയിൽ വിശുദ്ധന്മാരുടെ വാഴ്ചയാണ്. അതിനൊടുവിൽ അന്തിമവിധിക്കു മുൻപായി സാത്താൻ വിമോചിതനാവുന്നു. പിന്നെ, ലോകത്തിനു മേലുള്ള ദൈവത്തിന്റെ ന്യായവിധിയെ തുടർന്ന് പുതിയ ആകാശവും പുതിയ ഭൂമിയും പഴയ അകാശത്തിനും ഭൂമിക്കും പകരമായി വരുന്നു. വിശുദ്ധനഗരമായ യെരുശലേം കുഞ്ഞാടിന്റെ സ്വർഗ്ഗീയവധുവായി ദൈവത്തിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങിവരുകയും ഭൂമിയുടെ മഹത്ത്വം മുഴുവൻ അതിൽ ഒന്നിച്ചു ചേരുകയും ചെയ്യുന്നു.
ഏഴു സഭകൾക്ക് യോഹന്നാനിൽ നിന്നുള്ള ഒരു കത്തിന്റെ രൂപത്തിൽ തുടങ്ങുന്ന ഈ ഗ്രന്ഥം പൗലോസിയ ലേഖനങ്ങളുടെ മട്ടിൽ കൃപാശംസയോടെ സമാപിക്കുന്നു. ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റ ക്രിസ്തു ഏഷ്യാമൈനറിന്റെ തീരത്തുള്ള പാത്മോസ് ദ്വീപിൽ യോഹന്നാനു പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട് 'ഏഷ്യ'യിലെ ഏഴുസഭകളിലെ അഹംഭാവികൾക്കും ലോകവ്യഗ്രർക്കും മുന്നറിയിപ്പും വിശ്വസ്തർക്ക് പ്രോത്സാഹനവും നൽകിക്കൊണ്ട് കത്തെഴുതാൻ ആവശ്യപ്പെടുന്നു. ഏഴു സഭകൾ എഫെസോസ്, സ്മിർണാ, പെർഗാ മോസ്, തിയത്തീറാ, സാർദിസ്, ഫിലദെൽഫിയാ, ലവൊദീക്യാ എന്നിവിടങ്ങളിലേതാണ്. വിശ്വാസസ്ഥിരതയ്ക്കും തീക്ഷ്ണതയ്ക്കും വേണ്ടിയുള്ള ആഹ്വാനവും വഴിതെറ്റിക്കുന്ന പ്രബോധകന്മാർക്കെതിരായുള്ള മുന്നറിയിപ്പുമാണ് ഈ കത്തുകളിലുള്ളത്. ലവുദിക്യായിലെ സഭയ്ക്കുള്ള കത്തിലെ ഒരു ഭാഗം ഇങ്ങനെയാണ്:
തുടർന്ന് ആത്മീയാനുഭൂതിയിൽ ലയിച്ച് സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക് ആനയിക്കപ്പെട്ട യോഹന്നാൻ, ആർക്കും തുറക്കാൻ കഴിയാത്തവിധം മുദ്രപതിക്കപ്പെട്ട ഒരു ചുരുൾ കയ്യിലേന്തി, സ്വർഗ്ഗസിംഹാസനത്തിൽ സൂര്യകാന്തം പോലെയും മരതകമണിപോലെയും ശോഭിച്ചിരുന്ന ദൈവത്തെ കണ്ടു. ദൈവഹസ്തങ്ങളിലിരുന്ന ഏഴു മുദ്രകളുള്ള ചുരുൾ തുറക്കാൻ കെല്പുള്ളവരായി ഭൂ-സ്വർഗ്ഗങ്ങളിൽ ആരുമില്ലെന്നറിഞ്ഞ് യോഹന്നാൻ നെടുവീർപ്പിട്ടു. എങ്കിലും ദൈവസിംഹാസനത്തിനടുത്തു നിന്ന മൂപ്പന്മാരിൽ ഒരാൾ അദ്ദേഹത്തോട്, യഹൂദാ ഗോത്രത്തിലെ സിംഹം, ദാവീദിന്റെ വേര്, എല്ലാം ജയിച്ചടക്കിയിരിക്കുന്നതിനാൽ അവനു മുദ്രകൾ പൊട്ടിച്ച് ചുരുൾ തുറക്കാനാകുമെന്നു പറഞ്ഞു. ബലികഴിക്കപ്പെട്ടതിന്റെ ചിഹ്നങ്ങളുമായി സിംഹാസനത്തിനടുത്തു നിന്നിരുന്ന കുഞ്ഞാടു തന്നെയായിരുന്നു ആ സിംഹം.
വെളിപാടിന്റെ ആത്മീയദൃഷ്ടിയിൽ നിന്നുള്ള വ്യാഖ്യാനത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും ശ്രദ്ധേയമായ നാമം നാലാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ഉത്തരാഫ്രിക്കയിലെ ഡോണറ്റിസ്റ്റ് സഭയിൽ നിന്നുള്ള ടൈക്കോണിയസ് ആണ്. ടൈക്കോണിയസിന്റെ വ്യാഖ്യാനത്തിന്റെ ശകലങ്ങൾ മാത്രമാണ് നിലവിലുള്ളത്. വെളിപാടിലെ സഹസ്രാബ്ധവാഴ്ചാവാഗ്ദാനത്തെ ടൈക്കോണിയസ് വ്യാഖ്യാനിച്ചത്, യുഗാന്ത്യം വരെ, ജീവിക്കുന്നവരുടേയും മരിച്ചവരേയും ഉൾക്കൊണ്ടു കൊണ്ടുള്ള സഭയുടെ വാഴ്ച ആയാണ്. അന്തിക്രിസ്തുവിനെപ്പോലും വ്യക്തിരൂപത്തിൽ എന്നതിനപ്പുറം, സഭയിലെ തിന്മയുടെ വളർച്ചയുടെ പ്രതീകമായി അദ്ദേഹം കണ്ടു. ജെറോമും അഗസ്റ്റിനും മറ്റും വഴി പിന്നീട് പ്രചരിച്ച പ്രതിരൂപാത്മകവും ആത്മീയവുമായ വ്യാഖ്യാനത്തിനു തുടക്കം കുറിച്ചത്. ഇദ്ദേഹമാണ്.
അപ്പസ്തോലികം, ക്രി.വ. ഒന്നാം നൂറ്റാണ്ടിലെ അപ്പസ്തോലികയുഗത്തിലെ സഭയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട സംഭവങ്ങളാണ് ഇതിൽ പരാമർശിക്കപ്പെടുന്നതെന്ന നിലപാടാണിത്; ഈ വ്യാഖ്യാനമനുസരിച്ച് നീറോയെപ്പോലുള്ള റോമാ സാമ്രാട്ടുകളുടെ കീഴിൽ ആദിമസഭ നേരിട്ട പീഡനങ്ങളാണ് ഇതിന്റെ രചനയുടെ പശ്ചാത്തലം
ഭവിഷ്യം, വെളിപാടു പുസ്തകം ഭാവിയിൽ നടക്കാനിരിക്കുന്ന യഥാർത്ഥ സംഭവങ്ങളുടെ പൂർവദർശനമാണെന്ന നിലപാടാണിത് ;
ആദർശപരം, അല്ലെങ്കിൽ പ്രതീകാത്മകം, ഈ പുസ്തകം യഥാർത്ഥ വ്യക്തികളെയോ സംഭവങ്ങളെയോ പരാമർശിക്കുന്നില്ലെന്നും ആത്മീയമാർഗ്ഗത്തേയും നന്മ-തിന്മകളുടെ ശക്തികൾക്കിടയിൽ നടക്കുന്ന നിരന്തരസമരത്തേയും സംബന്ധിച്ച അന്യാപദേശമാണെന്നുമുള്ള വാദമാണിത്.
ഉത്തരാഫ്രിക്കയിൽ ടൈക്കോണിയസിന്റെ സമകാലീനനും അദ്ദേഹം അംഗമായിരുന്ന ഡോണറ്റിസ്റ്റു സഭയുടെ തീവ്രവൈരിയുമായിരുന്ന പ്രഖ്യാതക്രിസ്തീയ ചിന്തകൻ ഹിപ്പോയിലെ ആഗസ്തീനോസിന്റെ വെളിപാടു വ്യാഖ്യാനവും പൊതുവേ ടൈക്കോണിയസിന്റെ വഴി പിന്തുടർന്നു. പ്രവചനങ്ങളെ അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ വ്യാഖ്യാനിക്കുന്നതിനു പകരം അവയെ ഓരോ വ്യക്തിക്കുമുള്ളിലും സഭയിൽ പൊതുവേയും നന്മതിന്മകളുടെ ശക്തികൾക്കിടയിൽ നടക്കുന്ന പോരാട്ടത്തിന്റെ പ്രതീകാത്മക ചിത്രമായി വിലയിരുത്തുകയാണ് ദൈവനഗരം എന്ന തന്റെ പ്രഖ്യാതഗ്രന്ഥത്തിൽ ആഗസ്തീനോസ് ചെയ്തത്. ഈ കൃതിയിൽ വാക്കുകളുടെ എണ്ണത്തിനൊപ്പം രഹസ്യങ്ങളും ഉണ്ടെന്നും ഓരോ വാക്കും ബഹുവിധമായ അർത്ഥത്തെ സംവഹിക്കുന്നെന്നും ആഗസ്തീനോസിന്റെ സമകാലീനനായ പ്രഖ്യാതപണ്ഡിതൻ ജെറോം കരുതി.
യഹൂദ-ക്രൈസ്തവലിഖിതസഞ്ചയത്തിൽ പെടുന്ന സന്ദിഗ്ദ്ധരചനകളിൽ മിക്കവയേയും പോലെ, മുൻകാലങ്ങളിലെ ഒരു മഹദ്‌വ്യക്തിയുടെ പേരിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മരണശേഷം എഴുതപ്പെട്ട രചനയാണിതെന്ന നിലപാട് ഇന്നു പ്രബലമാണ്. അപ്പസ്തോലനായ യോഹന്നാനെ ഇതിന്റെ കർത്താവായി കാണുന്ന പാരമ്പര്യം പൗരാണികകാലത്തും സംശയിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടെങ്കിലും അത് ഗൗരവപൂർവം ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെട്ടു തുടങ്ങിയത് പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനപാദത്തിലാണ്. "പാത്മോസിലെ യോഹന്നാന്റെ" സാമൂഹ്യസാഹചര്യങ്ങളും സഭാസമൂഹത്തിലെ നിലയും ഇന്നും ചർച്ചചെയ്യപ്പെട്ടു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. എങ്കിലും ഏഷ്യാമൈനറിലെ ദേശാടകനായ ഒരു മതപ്രഘോഷകനായിരുന്നു അദ്ദേഹമെന്ന് ഇക്കാലത്തെ മിക്കവാറും പണ്ഡിതന്മാർ കരുതുന്നു.
ക്രിസ്തീയബൈബിളിന്റെ രണ്ടാം ഭാഗമായി പുതിയനിയമം എന്നറിയപ്പെടുന്ന രചനാശേഖരത്തിലെ അവസാനഗ്രന്ഥമാണ് യോഹന്നാനു ലഭിച്ച വെളിപാട്‌. വെളിപാട്, വെളിപാടു പുസ്തകം, യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ വെളിപാടു പുസ്തകം തുടങ്ങിയ പേരുകളും ഇതിനുണ്ട്. കൂടാതെ "യുഗാന്ത്യദർശനം", "യോഹന്നാന്റെ യുഗാന്ത്യദർശനം" എന്നുമൊക്കെയും ഇതിനു പേരുകളുണ്ട്. ഗ്രീക്കു ഭാഷയുടെ കൊയ്നേ വകഭേദത്തിലുള്ള ഇതിന്റെ മൂലപാഠത്തിലെ 'അനാവരണം' എന്നർത്ഥമുള്ള 'അപ്പോകാലുപ്സിസ്' എന്ന ആദ്യവാക്കിനെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള പേരാണിത്.
ഈ പുസ്തകം ഭൂ-സ്വർഗ്ഗ-നരകലോകങ്ങളെ നന്മതിന്മകളുടെ ശക്തികൾക്കിടയിലുള്ള അന്തിമസമരത്തിൽ മുഖാമുഖം നിർത്തുന്നു. ഇതിലെ കഥാപാത്രങ്ങളും ചിത്രങ്ങളും ഒരേസമയം യഥാതഥവും, പ്രതീകാത്മകവും; ആത്മീയവും, ഭൗതികവും ആകുന്നു. ഈ കൃതിയുടെ ദുരൂഹസ്വഭാവം അതിന്റെ അർത്ഥവും സന്ദേശവും വ്യാഖ്യാനിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന പണ്ഡിതന്മാർക്കിടയിൽ തർക്കത്തിന് വഴിയൊരുക്കുന്നു. അതേസമയം അത് കാലത്തെ അതിജീവിക്കുക മാത്രമല്ല, അനേകം തലമുറകളിൽ സാധാരണക്കാരും അല്ലാത്തവരുമായ ബൈബിൾ വായനക്കാരുടെ ഭാവനാലോകത്തെ ഒരുപോലെ സ്വാധീനിച്ചു.
സമാനസ്വഭാവമുള്ള ഇതരരചനകളെ സൂചിപ്പിക്കാനും 'അപ്പോകാലിപ്സ്' എന്ന പേരുപയോഗിക്കാറുണ്ട്. ഇതുൾപ്പെടുന്ന സാഹിത്യശാഖ 'യുഗാന്ത്യദർശനസാഹിത്യം' അഥവാ 'അപ്പോകാലിപ്സ് സാഹിത്യം' എന്നറിയപ്പെടുന്നു. ഭാവിസംഭവങ്ങളുടെ പൂർവദർശനം, ദർശനാനുഭവങ്ങളുടേയോ പരലോകയാത്രയുടേയോ വിവരണം എന്നിവ പ്രതീകാത്മകമായ ശൈലിയിലുള്ള ഇവയിലെ ആഖ്യാനത്തിന്റെ സവിശേഷതകളാകുന്നു. സുവിശേഷങ്ങളിലും ലേഖനങ്ങളിലും യുഗാന്ത്യദർശനസ്വഭാവമുള്ള പല ഖണ്ഡങ്ങളും കാണാമെങ്കിലും പുതിയനിയമത്തിലെ ഏക യുഗാന്തദർശനഗ്രന്ഥം വെളിപാടു പുസ്തകമാണ്.
ഈ പുസ്തകം ക്രിസ്തീയഭാവനയെ ത്വരിതഗതിയിൽ, സ്ഥായിയും മൗലികവുമായി സ്വാധീനിച്ചു. വിശ്വസ്തർക്കുള്ള സമ്മാനത്തേയും ശത്രുക്കൾക്കുള്ള ശിക്ഷയേയും കുറിച്ചുള്ള അതിലെ വാഗ്ദാനങ്ങൾ പീഡനങ്ങളിലൂടെ കടന്നു പൊയ്ക്കൊണ്ടിരുന്ന ആദിമസഭയ്ക്ക് ആശയുടെ അത്താണിയായി. സഹസ്രാബ്ധവാഴ്ചയെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രവചനം, യേശുവിന്റെ പുനരാഗമനത്തിലെ കാലവിളംബത്തെക്കുറിച്ചു വ്യഗ്രതപ്പെട്ടിരുന്നവരെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു. ഈ കൃതിയുടെ വ്യാഖ്യാനങ്ങളിൽ സാധാരണയായി, താഴെപ്പറയുന്ന നാലു സമീപനങ്ങൾ പ്രതിഫലിച്ചു കാണാം:
ക്രിസ്തീയപാരമ്പര്യം അനുസരിച്ച് ഈ കൃതിയുടെ കർത്താവ് പുതിയനിയമത്തിലെ നാലാമത്തെ സുവിശേഷത്തിന്റേയും മൂന്നു ലേഖനങ്ങളുടേയും കൂടി കർത്താവായി അറിയപ്പെടുന്ന 'പ്രിയശിഷ്യൻ' യോഹന്നാനാണ്. ചരിത്രനിരൂപണസങ്കേതം പിന്തുടരുന്ന പണ്ഡിതന്മാരുടെ അഭിപ്രായത്തിൽ ഈ കൃതിയും യോഹന്നാന്റെ പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന സുവിശേഷവും ഒരു വ്യക്തിയുടേതല്ല. ഒന്നാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനത്തോടടുത്താണ് വെളിപാടുപുസ്തകം രചിക്കപ്പെട്ടതെന്നു മിക്കവാറും നിരൂപകർ കരുതുന്നു.