polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
പ്രാഥമികമായി ഇവ കാലികളെ മേയ്ക്കാൻ ഉപയോഗിക്കുന്നു. ഇവയുടെ ചരിത്രം റോമൻ സാമ്രാജ്യ കാലവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.ഒന്നാം ലോകമഹായുദ്ധകാലത്തും രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധകാലത്തും ഇവയെ പോലീസ് നായയായി ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു.പണ്ടുകാലത്ത് വേട്ടയ്ക്ക് ഉപയോഗിച്ചിരുന്നുവെങ്കിലും ഇപ്പോൾ ഈ വാസന ആപേക്ഷികമായി കുറഞ്ഞിരിക്കുന്നു . കശാപ്പുകാർക്കു വേണ്ടി കാലികളെ മേയ്ക്കുന്നതിനും, കശാപ്പുചെയ്ത മാംസവും മറ്റു വസ്തുക്കളും നിറച്ച വണ്ടി വലിക്കുന്നതിനും, ഉപയോഗിക്കപ്പെട്ടിരുന്നത് കൊണ്ട് ഇവയ്ക്ക് "കശാപ്പുകാരൻ" എന്ന വിളിപ്പേരും ഉണ്ടായിരുന്നു .
എഫ്.സി.ഐ മാനദണ്‌ഡമനുസരിച്ച്, ഇവ സ്വഭാവനന്മയുള്ള ഒരു ഇനമാണ്. ആത്മവിശ്വാസമുള്ള ഇടറാത്ത ഭയമില്ലാത്ത ഇവ ജോലി ചെയ്യാൻ താല്പര്യപ്പെടുന്നു. വളരെ ബുദ്ധിശക്തിയുള്ള ഇവ നല്ലൊരു ചങ്ങാതി കൂടിയാണ് .ഇവ തന്റെ പരിസരം ജാഗ്രതയോടെ സംരക്ഷിക്കുന്നു .റോട്ട്‌വൈലർ തന്റെ വീട്ടുകാരെ സ്നേഹിക്കുകയും അവരോട് ഒരു കോമാളിയെ പോലെ പെരുമാറുകയും ചെയ്യും, എന്നാൽ ശരിയാംവണ്ണം പരിചയപ്പെടുത്തിയില്ലെങ്കിൽ ഇവ അപരിചിതരെ അകറ്റി നിർത്തും.
ശരിയായ പരിശീലനവും പരിഗണനയും ലഭിക്കാതിരുന്നാൽ, മറ്റ് ഏത് നായയെയും പോലെ ഹാനികരമായ ഒരു മൃഗമായി ഇവ മാറുന്നു.വലിയ കരുത്തുള്ള ഇനമായതിനാൽ, വലിയ നായകളെ വളർത്തി പരിചയമില്ലാത്തവർ ഇവയെ വീട്ടുമൃഗമായി വളർത്തുന്നത് നിരുൽസാഹപ്പെടുത്തുന്നു. കാർക്കശ്യമുള്ള നേതാവായ ഇവയെ പരിപാലിക്കാൻ ഉടമസ്ഥൻ അതിലേറെ കാർക്കശ്യം കാണിക്കണം, അല്ലാതിരുന്നാൽ ഇവ ഉടമസ്ഥന്റെ നേതാവായി സ്വയം ചമയും .
ഇടത്തരം മുതൽ കൂടിയ വലിപ്പമുള്ള ഒരു നായ ജനുസ്സാണ് റോട്ട്‌വൈലർ .ജന്മം കൊണ്ടത്‌ ജർമ്മനിയിലെ റോട്ട്‌വൈൽ എന്ന സ്ഥലത്താണ് .
ഇത് മൂന്നുവിധത്തിൽ ഉണ്ട്. ഒന്നാമത്തേത് ശൈലജമായി പ്രകൃതിയിൽനിന്നും ലഭിക്കുന്നു; മഞ്ഞനിറമായിരിക്കും. ഇത് ശ്ളേഷ്മവിഷനേത്രവികാരങ്ങളെ ശമിപ്പിക്കുന്നു. കടുതിക്തരസവും ഉഷ്ണവീര്യവും രസായനഗുണവും ഉള്ള ഈ പദാർഥം വ്രണത്തെ ഉണക്കുന്നു. മറ്റു രണ്ടുവിധത്തിലുള്ള രസാഞ്ജനങ്ങൾ കൃത്രിമമായി ഉണ്ടാക്കപ്പെടുന്നു. അവയിൽ ആദ്യത്തേത് പീതചന്ദനനിര്യാസം തന്നെയാണ്. പീതചന്ദനം കഷായംവച്ചു വറ്റിച്ചു കുറുക്കി എടുക്കുകയും ആകാം. ഇതിന് മഞ്ഞനിറമായിരിക്കും. വക്ത്രരോഗങ്ങൾ, ശ്വാസരോഗങ്ങൾ, വാതപിത്ത രക്തവികാരങ്ങൾ എന്നിവയ്ക്കു ശമനകരമായിട്ടുള്ളതാണ്. അടുത്തത് മരമഞ്ഞൾക്കഷായത്തിൽ സമം പശുവിൻപാലും ചേർത്തു നാലിലൊന്നായി വറ്റിച്ച് എടുക്കുന്നതാണ്. ഇത് നേത്രരോഗശമനാർഥം ഉപയോഗപ്പെടുത്താം.
ഇത് ചിതൽപ്പുറ്റിന്റെ ശിഖരങ്ങൾപോലുള്ള ആകൃതിയും പൊട്ടിച്ചുനോക്കിയാൽ കരിംകൂവളപ്പൂവിന്റെ കാന്തിയും ഉള്ളതാണ്. ഇതൊരു നേത്രരോഗശമനൌഷധമാണ്. നേത്രസംരക്ഷണത്തിനുവേണ്ടി ഈ അഞ്ജനം നിത്യവും കണ്ണിൽ എഴുതുവാൻ ആയുർവേദത്തിൽ വിധിയുണ്ട്. ശീതവീര്യമായ ഈ അഞ്ജനം രക്തപിത്തം, ഇക്കിൾ എന്നീ രോഗങ്ങളെ ശമിപ്പിക്കുകയും വ്രണങ്ങളെ ശുദ്ധിയാക്കി ഉണക്കുകയും ചെയ്യും.
മേല്പറഞ്ഞ അഞ്ചുതരം അഞ്ജനങ്ങൾക്കു പുറമേ കുലത്ഥാഞ്ജനം എന്നൊരുതരം അഞ്ജനത്തെയും ചില ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ വിവരിച്ചുകാണുന്നുണ്ട്. ഇതിന് മറ്റ് അഞ്ജനങ്ങൾക്കുള്ള ഗുണങ്ങൾക്കു പുറമേ ത്വക്ക് രോഗങ്ങളെ ശമിപ്പിക്കുന്നതിനുള്ള കഴിവുംകൂടിയുണ്ട്.
ഇതും ചിതൽപ്പുറ്റിന്റെ ആകൃതിയും പൊട്ടിച്ചാൽ കരിംകൂവളപ്പൂവിന്റെ നിറവും ഉള്ളതാണ്. കഷായസ്വാദുരസങ്ങളടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. ഇക്കിൾ, വിഷം, ഛർദി, കഫപിത്തരക്ത വികാരങ്ങൾ എന്നിവയെ ശമിപ്പിക്കുന്നു. കണ്ണിന് ഹിതകരവുമാണ്.
നീലനിറത്തിലുള്ള ഈ അഞ്ജനം ത്രിദോഷങ്ങളെ ശമിപ്പിക്കുന്നു. രസായനഗുണമുണ്ട്. സ്വർണ്ണം ഭസ്മമാക്കുന്നതിന് സഹായകവും കണ്ണിന് ഹിതകരവുമാണ്.
വെള്ളനിറവും ശീതവീര്യവുമാണിതിനുള്ളത്. വിഷം, ജ്വരം, ഇക്കിൾ, നേത്രരോഗങ്ങൾ എന്നിവയെ ശമിപ്പിക്കുന്നു.
വിവാഹിതർ ഭാര്യമാരുടെ പ്രീതിയെക്കുറിച്ചു വ്യഗ്രതപ്പെടുമ്പോൾ അവിവാഹിതർ ദൈവപ്രീതിയെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കുന്നു എന്ന നിരീക്ഷണവും പൗലോസ് നടത്തുന്നുണ്ട്. സഭാസമ്മേളനങ്ങളിൽ സ്ത്രീകളുടെ പെരുമാറ്റത്തെക്കുറിച്ചുള്ള വിവാദപരമായ പല അഭിപ്രായങ്ങളും ഈ ലേഖനത്തിൽ കാണാം. സമ്മേളനങ്ങളിൽ സ്ത്രീകൾ ശിരസു മൂടിയിരിക്കണമെന്നും മൗനം പാലിക്കണമെന്നും ലേഖകൻ നിഷ്കർഷിക്കുന്നു. തുടർന്ന്, വിഗ്രഹാരാധനയെക്കുറിച്ചുള്ള ചർച്ചയ്ക്കു ശേഷം പൗലോസ് മരിച്ചവരുടെ പുനരുത്ഥാനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള തന്റെ നിലപാട് വ്യക്തമാക്കുന്നു. യേശു മരിക്കുകയും സംസ്കരിക്കപ്പെടുകയും മൂന്നാം ദിവസം ഉയിർത്തെഴുന്നേൽക്കുകയും ചെയ്തെന്ന് ഓർമ്മിപ്പിച്ച ശേഷം “മരിച്ചവരിൽ നിന്ന് ഉയിർത്തവനായ യേശുവിനെക്കുറിച്ചു പ്രഘോഷിക്കുന്നവർക്ക് പുനരുത്ഥാനം ഇല്ല എന്നു വാദിക്കാൻ എങ്ങനെ കഴിയും" എന്നു അദ്ദേഹം ചോദിക്കുന്നു. . തുടർന്ന് ലേഖകൻ തന്റെ വേദപുസ്തകവീക്ഷണം അനുസരിച്ച് പുനരുത്ഥാനത്തെക്കുറിച്ച് പ്രബോധിപ്പിക്കുന്നു.
ഏഷ്യയ്ക്കും പശ്ചിമ യൂറോപ്പിനും ഇടയിലുള്ള വ്യാപാരപ്രവാഹത്തിലെ ഒരു പ്രധാന കണ്ണിയായ തുറമുഖവും പൗരസ്ത്യ റോമാസാമ്രാജ്യത്തിലെ മുഖ്യനഗരങ്ങളിലൊന്നും ആയിരുന്ന കോറിന്ത് ഒട്ടേറെ ദേശീയതകളുടേയും സംസ്കാരങ്ങളുടേയും സംഗമസ്ഥാനമായിരുന്നു. അവിടേക്കുള്ള തന്റെ രണ്ടു വർഷം ദീർഘിച്ച സന്ദർശനത്തിനിടെ പൗലോസ് ക്രിസ്തുമതത്തിലേക്കു പരിവർത്തനം ചെയ്തവർ മുഖ്യമായും ഗ്രീക്കുകർ ആയിരുന്നു. ഈ കത്തിന്റെ രചനയ്ക്ക് കുറേ മുൻപു നടത്തിയ ഒരു രണ്ടാം സന്ദർശനത്തിൽ അദ്ദേഹം അവിടത്തെ സഭയിലെ പ്രശ്നങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കുകയും , മടങ്ങി വന്നശേഷം, ഇപ്പോൾ നഷ്ടപ്പെട്ടുപോയ മറ്റൊരു കത്ത് എഴുതുകയും ചെയ്തിരുന്നു. . സഭാനേതാവായ അപ്പോളോസും , ഒരു പക്ഷേ പത്രോസും , യെരുശലേമിലെ സഭയിൽ നിന്നുള്ള പ്രശംസാപത്രങ്ങളുമായി ചില യഹൂദക്രിസ്ത്യാനികളും അവരെ സന്ദർശിച്ചിരുന്നു. .
കോറിന്തിലെ സഭയിൽ പ്രചരിച്ചിരുന്ന ചില തെറ്റായ വീക്ഷണങ്ങളേയും വിഭാഗീയതയേയും തിരുത്താനാണ് പൗലോസ് ഈ കത്തെഴുതിയത്. സഭാ നേതാവായ അപ്പോളോസ് , കോറിന്ത്യാക്കാരിൽ നിന്നു തന്നെ കിട്ടിയ ഒരു കത്ത്, "ക്ലോയുടെ വീട്ടുകാർ", തന്നെ സന്ദർശിച്ച സ്റ്റെഫാനസ്, അയാളുടെ രണ്ടു സുഹൃത്തുക്കൾ എന്നീ സ്രോതസ്സുകൾ വഴി കോറിന്ത്യർക്കിടയിലെ കലഹങ്ങളെക്കുറിച്ച് പൗലോസ് കേട്ടിരുന്നു. അതിനാൽ വിശ്വാസത്തിൽ സമാനതയും പരസ്പരധാരണയും പുലർത്താൻ ആവശ്യപ്പെട്ടുകൊണ്ട് അദ്ദേഹം അവർക്ക് എഴുതി: "നിങ്ങൾ ഒരേ വിധത്തിൽ സംസാരിക്കുകയും നിങ്ങൾക്കിടയിൽ വിഭാഗീയത ഇല്ലാതിരിക്കുകയും ചെയ്യട്ടെ." . ക്രിസ്തീയസിദ്ധാന്തങ്ങൾ അദ്ദേഹം അവർക്ക് വിശദീകരിച്ചു കൊടുക്കുകയും ചെയ്തു. തീത്തൂസും പേരെടുത്തു പറഞ്ഞിട്ടില്ലാത്ത മറ്റൊരു സഹോദരനും വഴി ആയിരിക്കാം ഒരു പക്ഷേ ഈ കത്ത് പൗലോസ് അയച്ചത്. .
ക്രിസ്തീയബൈബിളിൽ പുതിയനിയമത്തിലെ ഏഴാമത്തെ ഗ്രന്ഥമാണ് കോറിന്തോസുകാർക്ക് എഴുതിയ ഒന്നാം ലേഖനം. ചുരുക്കപ്പേരായി ഇതിനെ 1 കോറിന്ത്യർ എന്നും വിളിക്കാറുണ്ട്. പുതിയനിയമത്തിലെ ഇതര ഗ്രന്ഥങ്ങളെപ്പോലെ ഗ്രീക്കു ഭാഷയിൽ എഴുതപ്പെട്ട ഈ കൃതി, തർസൂസിലെ പൗലോസും സഹായിയായ സോസ്തനെസും ചേർന്ന് ഗ്രീസിൽ കോറിന്തിലെ ക്രിസ്ത്യാനികൾക്ക് എഴുതിയ കത്താണ്. രചനാശൈലിയുടെ ഗാംഭീര്യവും സൗന്ദര്യവും, ഉള്ളടക്കത്തിന്റെ വൈവിദ്ധ്യവും പ്രാധാന്യവും മൂലം പൗലോസിന്റെ തൂലികയുടെ ഏറ്റവും മഹത്തായ സൃഷ്ടിയായി ഇതു പൊതുവേ കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു എന്നു കത്തോലിക്കാ വിജ്ഞാനകോശം പറയുന്നു.
കോറിന്തോസ് സഭയിലെ ഛിദ്രങ്ങളായിരിക്കണം ലേഖകനെ മുഖ്യമായും അലട്ടിയിരുന്നത്. ലേഖനത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ തന്നെ അദ്ദേഹം സഭയിലെ വിഭാഗീയതയെ പരാമശിക്കുന്നു. പഴയ പേഗൻ വിശ്വാസത്തിന്റെ വേരുകൾ സഭാസമൂഹത്തെ വിട്ടൊഴിഞ്ഞിട്ടില്ലായിരുന്നു. ശരിയെന്നു താൻ കരുതിയ വിശ്വാസത്തിലേക്ക് അവരെ തിരികെ കൊണ്ടുവരാൻ പൗലോസ് ആഗ്രഹിച്ചു. സമർത്ഥനായ മുഖ്യശില്പിയെപ്പോലെ സഭയുടെ അസ്ഥിവാരമിടുകയാണ് താൻ ചെയ്തതെന്നു അദ്ദേഹം കരുതി. ആ അസ്ഥിവാരത്തിന്മേൽ പണിതുയർത്തുന്നവർ തങ്ങൾ എങ്ങനെയാണ് പണിയുന്നതെന്നു ശ്രദ്ധിക്കണമെന്ന് അദ്ദേഹം ആവശ്യപ്പെടുന്നു. .
കത്തിലുടനീളം പൗലോസ് കോറിന്തിലെ സഭയെ അലട്ടിയിരുന്ന പ്രശ്നങ്ങൾ പരിഗണിച്ച് പരിഹാരമാർഗ്ഗങ്ങൾ തേടുന്നു. ഈ കത്ത് കോറിന്ത്യരെ ലജ്ജിപ്പിക്കാൻ വേണ്ടി എഴുതിയതല്ലെന്നും പ്രിയമക്കൾ എന്ന നിലയിൽ അവരെ ശാസിക്കുക മാത്രമാണ് താൻ ചെയ്യുന്നതെന്നും അദ്ദേഹം പറയുന്നു. കോറിന്ത്യരും മറ്റെല്ലാ സഭകളും യേശുവിനെ അനുകരിച്ച് അവന്റെ മാർഗ്ഗം പിന്തുടരുമെന്ന പ്രതീക്ഷ ലേഖകൻ പ്രകടിപ്പിക്കുന്നു. .
കോറിന്തിലെ സഭ നേരിട്ടിരുന്ന വിഭാഗീയത, അസന്മാർഗ്ഗികത എന്നീ പ്രശ്നങ്ങളെ മുന്നിൽ കണ്ടുകൊണ്ടുള്ള ഉപദേശങ്ങളും, ലൈംഗികത, വിവാഹം, സഭയിലെ അധികാരശ്രേണി, പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ വരങ്ങൾ മരണാനന്തരമുള്ള പുനരുത്ഥാനം എന്നിവയെ സംബന്ധിച്ച പ്രബോധനങ്ങളുമാണ് ഈ ലേഖനത്തിന്റെ ഉള്ളടക്കം. "എല്ലാവർക്കും എല്ലാമായി" മുതലായി, പുതിയനിയമത്തിലെ ഏറ്റവും സ്മരണീയമായ ചില പ്രയോഗങ്ങൾ ഇതിൽ കാണാം.
ചേരിതിരിവുകളുടേയും മാത്സര്യത്തിന്റേയും പിടിയിൽ പെട്ടിരുന്ന കോറിന്തിലെ സഭാംഗങ്ങളോട് ലേഖകൻ പരസ്പരസ്നേഹത്തിന്റെ പ്രാധാന്യം എടുത്തു പറയുന്നു. ഈ ലേഖനത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രസിദ്ധമായ ഭാഗം സ്നേഹത്തിന്റെ മഹത്ത്വം ഘോഷിക്കുന്ന പതിമൂന്നാം അദ്ധ്യായമാണ്. അതിലെ ചില വാക്യങ്ങൾ ഇവയാണ്:
മോശെയുടെ നിയമത്തിനും ദേവാലയാരാധനയ്ക്കും പരമപ്രാധാന്യം കല്പിച്ച ഇവർ പൗരോഹിത്യത്തിലെ മേൽസ്ഥാനങ്ങൾ കൈയ്യടക്കി വച്ചിരുന്നു. അതിനൊപ്പം റോമൻ മേൽക്കോയ്മയുടെ പരിമിതികൾക്കുള്ളിൽ യഹൂദർക്കു ലഭിച്ചിരുന്ന സിവിൽ അധികാരങ്ങളും ഇവരുടെ നിയന്ത്രണത്തിൽ ആയിരുന്നു. യേശുവിന്റെ വിചാരണയിലും ശിക്ഷാവിധിയിലേക്കും നയിച്ച സംഭവങ്ങളിൽ മുഖ്യപങ്കുവഹിച്ചതായി പുതിയനിയമത്തിൽ പറയുന്ന മഹാപുരോഹിതൻ കയ്യഫായും അയാളുടെ അമ്മായിയപ്പനും പുരോഹിതപ്രമുഖനും ആയിരുന്ന ഹനാനും സദൂക്യരായിരുന്നു. ഇഹലോകത്തിനപ്പുറത്തുള്ള ശിക്ഷാസമ്മാനങ്ങളിൽ ആശവയ്ക്കാതിരിക്കുകയും ദേവാലയാരാധനയിലും നിയമനിഷ്ഠയിലുമൂന്നിയ ധാർമ്മികത സുസ്ഥിതിക്കു വഴിതെളിക്കുമെന്നു വിശ്വസിക്കുകയും ചെയ്ത സദൂക്യർ, ക്രി.വ.70-ൽ റോമാക്കാർക്കെതിരെയുള്ള യഹൂദകലാപത്തോടനുബന്ധിച്ച് യഹൂദദേശീയതയ്ക്കു നേരിടേണ്ടി വന്ന തിരിച്ചടിയേയും യെരുശലേമിലെ രണ്ടാം ദേവാലയത്തിന്റെ നാശത്തെയും തുടർന്ന് ക്ഷയിച്ച് തിരോഭവിച്ചു.
പരീശന്മാരിൽ നിന്നും വ്യത്യസ്തമായി സദൂക്യർ ആത്മാവിന്റെ അനശ്വരതയിലും പുനരുത്ഥാനത്തിലും വിശ്വസിച്ചിരുന്നില്ല. മോശയുടെ പുസ്തകങ്ങളിൽ എഴുതപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന നിയമങ്ങൾ അതേപടി പാലിക്കണമെന്ന യാഥാസ്ഥിതിക മനോഭാവവും ലിഖിതനിയമങ്ങൾക്കപ്പുറമുള്ള പാരമ്പര്യങ്ങളുടെ തിരസ്കാരവും ഇവരുടെ പ്രത്യേകതകളായിരുന്നു. മോശയുടെ കാലഘട്ടത്തിൽ നൽകപ്പെട്ടിരുന്ന നിയമങ്ങൾക്ക് കാലാനുസൃതമെന്ന നിലയിലുള്ള നിർവചനങ്ങൾ പരീശഗുരുക്കന്മാരായിരുന്ന റബ്ബിമാർ നൽകിയിരുന്നതിനെ സദൂക്യർ എതിർക്കുകയും ദൈവദൂഷണമായി കരുതുകയും ചെയ്തിരുന്നു. സാമൂഹ്യമായി പരീശന്മാർ സാധാരണ യഹൂദരുടെ ഇടയിൽ സ്വാധീനം ഉറപ്പിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ ധനികർ ഏറെയും സദൂക്യരോ സദൂക്യപക്ഷ ചായ്‌വ് ഉള്ളവരോ ആയിരുന്നു.
ഈ നാലു സ്രോതസ്സുകളും പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നത് സദൂക്യരുടെ എതിർപക്ഷത്തു നിന്നുള്ള വീക്ഷണമാണ്. ഉദാഹരണത്തിന് ജോസെഫസ്, ദൈവവിധിക്കു വിധേയമായല്ലാതെ മനുഷ്യർ സ്വന്തം ഭാഗധേയങ്ങൾ സ്വയം നിർമ്മിക്കുന്നു എന്ന വിശ്വാസം സദൂക്യരുടേതും, ദൈവത്തിന്റേയും മനുഷ്യന്റേയും പങ്കാളിത്തത്തെക്കുറിച്ചുള്ള കൂടുതൽ സന്തുലിതമായ വീക്ഷണം ഫരീസേയരുടേതുമായി അവതരിപ്പിച്ചു. ഫരീസേയരെ അദ്ദേഹം ഉല്ലാസവന്മാരും സംസ്കാരസമ്പന്നരുമായും സദൂക്യരെ പരുക്കന്മാരും അപരിഷ്കൃതരുമായും ചിത്രീകരിച്ചു. സദൂക്യരേക്കുറിച്ച് അവർ തന്നെ അവശേഷിപ്പിച്ച രേഖകളൊന്നും നിലവിലില്ലാത്തതിനാൽ, അവരുടെ വിശ്വാസത്തെ അവർ സ്വയം എങ്ങനെ കണ്ടിരുന്നു എന്നറിയാൻ വഴിയൊന്നുമില്ല.
ബി.സി രണ്ടാം നൂറ്റാണ്ടു മുതൽ എ.ഡി 70 വരെയുള്ള കാലഘട്ടത്തിൽ യഹൂദമതത്തിൽ നിലനിന്നിരുന്ന ഒരു വിഭാഗമാണ് സദൂക്യർ അഥവാ സദുക്കായർ . സദൂക്യർ എന്ന വാക്കുണ്ടായത് ബി.സി പത്താം നൂറ്റാണ്ടിൽ ദാവീദിന്റെയും സോളമന്റെയും ഭരണകാലയളവിൽ മഹാപുരോഹിതനായിരുന്ന സാദോക്കുമായി ബന്ധപ്പെട്ടാണ് എന്ന് പല പണ്ഡിതരും അഭിപ്രായപ്പെടുന്നുണ്ട്. പരീശന്മാരെപ്പോലെ തന്നെ സദൂക്യരും യേശുവുമായി വിശ്വാസവിഷയങ്ങളിൽ തർക്കത്തിലേർപ്പെടുന്നത് സുവിശേഷങ്ങളിൽ കാണാമെങ്കിലും ഈ വിഭാഗങ്ങൾ പരസ്പരം ആശയപരമായ ശത്രുത പുലർത്തിയിരുന്നു.
"ദേവാലയവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട എല്ലാ ഉന്നതന്മാരേയും പോലെ അയാളും ഒരു സദൂക്യനായിരുന്നു. കർക്കശമായ വിധികൾക്കു പേരുകേട്ടവരെന്ന് ഈ വിഭാഗത്തെ ജോസെഫസ് വിശേഷിപ്പിക്കുന്നു."
ഈ വിഭാഗത്തെക്കുറിച്ചുള്ള വിവരങ്ങൾക്ക് ഇന്ന് മുഖ്യമായും ആശ്രയിക്കാനുള്ളത്, താഴെപ്പറയുന്ന നാലു വിഭാഗം രേഖകളാണ്:-
മരത്തിന്റെ തൊലിക്കുള്ളിലായി കാണുന്ന തടിയെ സാപ് വുഡ് , ഹാർട്ട് വുഡ് എന്നിങ്ങനെ രണ്ടായി തിരിച്ചിരിക്കുന്നു. മരത്തിന്റെ വളർച്ചയ്ക്കാവശ്യമായ ജലത്തിന്റേയും ലവണങ്ങളുടേയും വിനിമയം പ്രധാനമായും നടക്കുന്നത് വെള്ളയിലൂടെയാണ്. ജീവനുള്ള കോശങ്ങളാണ് വെള്ളയിലുള്ളത്. താരതമ്യേന വെള്ളനിറമാണിതിന്. കാതലിലെ കോശങ്ങൾ മൃതകോശങ്ങളാണ്. വൃക്ഷത്തിന് ബലം നല്കുന്നത് കാതലാണ്. തടിവെള്ളയിലെ കോശങ്ങൾ നിർജീവമാകുന്നതിനു മുമ്പുതന്നെ അവയിൽ പശയും, എണ്ണയും, റെസിനും, ടാനിനും മറ്റും വന്നു നിറയുന്നു; ക്രമേണ ഈ കോശങ്ങൾ കാതലായിത്തീരുന്നു. അതിനാൽ കാതലിന് പൊതുവേ ഇരുണ്ട നിറമായിരിക്കും. ചിലയിനം മരങ്ങൾക്ക് ഇരുണ്ടനിറമുള്ള കാതലുണ്ടായിരിക്കുകയില്ല. ഉദാ. റബ്ബര്‍, ചൂളമരം, മാവ്. അതുകൊണ്ട് ഇവയ്ക്ക് കാതൽ ഇല്ല എന്നർഥം വരുന്നില്ല. ഇത്തരത്തിലുള്ള തടികളിൽ നിർജീവമായ, എന്നാൽ വെള്ളയും കാതലും നിറഭേദമില്ലാത്ത കോശങ്ങളായിരിക്കും ഉണ്ടായിരിക്കുക.
കേമ്പിയം കാണ്ഡത്തിന്റേയും വേരിന്റേയും ഉള്ളിലേക്കും പുറമേക്കും കോശങ്ങൾ വിഭജിച്ചു തള്ളുന്നു. സാധാരണയായി കൂടുതൽ കോശങ്ങൾ ഉണ്ടാകുന്നത് ഉൾവശത്തേക്കാണ്. ഈ കല ക്രമേണ തടിയായി രൂപാന്തരപ്പെടുകയും മുമ്പുണ്ടായിട്ടുള്ള തടിയുടെ തുടർച്ചയായി നിലകൊള്ളുകയും ചെയ്യുന്നു. അങ്ങനെ എല്ലാ വർഷവും ഒരു പുതിയ നിര തടി കൂടി പഴയ തടിയോടു ചേരുകയും കേമ്പിയം പുറത്തേക്കു വിന്യസിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. കേമ്പിയത്തിൽനിന്ന് തൊലിയുടെ പുറത്തേക്കു വിഭജിക്കപ്പെടുന്ന കോശങ്ങൾ മുമ്പുണ്ടായിരുന്ന തൊലിയുമായി യോജിച്ചുചേരുന്നു. പുറമേയുള്ള തൊലി പൊളിഞ്ഞുപോകുന്നതിനാൽ പ്രായത്തിന്അനുസരിച്ച് മരത്തൊലിക്കു കട്ടി കൂടുന്നില്ല.
ദ്വിബീജപത്രികളുടെ തടിക്ക് പൊതുവേ കോണിഫറുകളുടേതിനേക്കാൾ ഭാരവും ഘനവും കൂടുതലാണ്. അതിനാൽ തടി വാണിജ്യ വ്യാപാര രംഗത്ത് ദൃഢദാരുകൾ എന്നറിയപ്പെടുന്നു. എന്നാൽ ഭാരക്കുറവിൽ ഏറെ പ്രസിദ്ധമായ ബാർസയും പപ്പിതയും ദ്വിബീജപത്രികളിൽപ്പെടുന്ന മരങ്ങളാണ്.
ഒരു വൃക്ഷത്തിലെ മിക്ക കോശങ്ങളും പൂർണവളർച്ചയെത്തിയാൽ പിന്നീട് വിഭജിക്കപ്പെടുന്നില്ല. കാണ്ഡത്തിന്റേയും വേരിന്റേയും അഗ്രഭാഗത്തുള്ള കോശങ്ങൾക്കും, തൊലിയുടേയും തടിയുടേയും ഇടയിലുള്ള കോശങ്ങൾക്കും മാത്രമേ വിഭജനശേഷി ഉണ്ടായിരിക്കുകയുള്ളൂ. ഇവ മെരിസ്ററമാറ്റിക് കോശങ്ങളെന്ന് അറിയപ്പെടുന്നു.
കാണ്ഡത്തിന്റേയും വേരിന്റേയും അറ്റത്തുള്ള വിഭജനകോശങ്ങളെ അഗ്രമെരിസ്റ്റമെന്നും തൊലിയുടേയും തടിയുടേയും ഇടയിലുള്ളതിനെ കേമ്പിയമെന്നും പറയുന്നു. അഗ്രമെരിസ്റ്റം വൃക്ഷത്തിന്റെ ഉയരം വർധിപ്പിക്കാൻ കാരണമാകുമ്പോൾ വൃക്ഷത്തിന്റെ വണ്ണം വർധിപ്പിക്കുന്നത് കേമ്പിയത്തിന്റെ പ്രവർത്തനം മൂലമാണ്.
വൃക്ഷങ്ങളുടേയും മറ്റും കാണ്ഡത്തിലും വേരിലും തൊലിക്കുള്ളിലായി കാണപ്പെടുന്ന നാരുകൾ നിറഞ്ഞ കട്ടിയുള്ള വസ്തുവാണ് തടി. ഇവ പ്രധാനമായും നിർമ്മാണാവശ്യങ്ങൾക്കായി ഉപയോഗിക്കുന്നു. കടലാസിന്റെ നിർമ്മാണത്തിലും തടി പ്രധാന പങ്ക് വഹിക്കുന്നു.
വാർഷിക വലയങ്ങളുടെ എണ്ണം നോക്കി മരത്തിന്റെ പ്രായം കണണക്കാക്കാവുന്നതാണ്. മരം മുറിക്കാതെ തടി തുരന്നുനോക്കി പ്രായം കണക്കാക്കുന്നതിന് ഇൻക്രിമെന്റ് ബോറർ ഉപയോഗിക്കുന്നു.
നായകനായി ധീരോദാത്തനും പ്രഥിതവംശജനും പ്രതാപശാലിയുമായ രാജാവ്, പ്രഖ്യാതമായ ഇതിവൃത്തം എന്നിവ നാടകം എന്ന വിഭാഗത്തിനുണ്ടായിരിക്കും. സങ്കല്പിക്കാവുന്ന നല്ല ഗുണങ്ങളെല്ലാം നായകനിൽ സമ്മേളിച്ചിരിക്ക​ണം. ആദിമധ്യാന്തങ്ങളും അവയ്ക്കിടയിലുള്ള വിവിധ ഘട്ടങ്ങളെയും തമ്മിലിണക്കുന്ന മുഖം, പ്രതിമുഖം, ഗർഭം, വിമർശം, നിർവഹണം എന്നീ സന്ധികൾ സ്പഷ്ടമായിരിക്കും. ശൃംഗാരമോ വീരമോ ആണ് മുഖ്യ രസം. (അപവാദങ്ങൾ ഉണ്ട്. ശക്തിഭദ്രന്റെ ആശ്ചര്യചൂഡാമണിഎന്ന നാടകത്തിൽ അത്ഭുതമാണ് അംഗിരസം നാടകത്തിനും പ്രകരണത്തിനും അഞ്ചുമുതൽ പത്തുവരെ അങ്കങ്ങളാകാം. മറ്റു രൂപകങ്ങൾക്കും ഉപരൂപകങ്ങൾക്കും സാധാരണയായി അഞ്ചിൽ താഴെ അങ്കങ്ങളാണുള്ളത്.
വ്യയോഗത്തിന്റെ ഇതിവൃത്തം പ്രഖ്യാതമായിരിക്കണം. കേന്ദ്രകഥാപാത്രമായ നായകൻ -- പ്രസിദ്ധൻ/രാജർഷി/രാജാവ് എന്നിവയിൽ ഏതെങ്കിലും ആയിരിക്കണം. സ്ത്രീ കഥാപാത്രങ്ങൾക്കു പ്രാധാന്യം ഇല്ല. സ്ത്രീ കഥാപാത്രങ്ങളുടെ എണ്ണം പരിമിതം ആയിരിക്കും. രൗദ്രം , വീരം, അത്ഭുതം ഇവയിൽ ഏതെങ്കിലും അംഗിയായിരിക്കണം. സംഘട്ടനം ഉണ്ടായിരിക്കണം.അത് സ്ത്രീ നിമിത്തമാകരുത്. ഒരു അങ്കം മാത്രമേ ഉണ്ടാകാൻ പാടുള്ളൂ. കഥ ഒരു ദിവസത്തിനുള്ളിൽ നടക്കുന്നതായിരിക്കണം.
രാജാവിൻറെ ദൂതനായ ധൂർത്തവിടൻ അദ്ദേഹത്തിൻറെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം വേശ്യയുടെ അടുത്തേക്ക് പോകുമ്പോൾ ഉണ്ടാകുന്ന കാഴ്ചകളാണ് ഇതിൻറെ ഇതിവൃത്തം. അവർ തമ്മിലുള്ള സംഭാഷണം ഒരു കഥ രൂപയാണ് പറയുകയാണ് ഭാണത്തിൽ ചെയ്യുന്നത്. എഡി ഏഴാം നൂറ്റാണ്ട് ആണ് ഇതിൻറെ കാലഘട്ടം. ഒരംഗമാണ്. ഒരു കഥാപാത്രമുള്ള നാടക രൂപമാണ് ഭാണം.
നാടകത്തിന്റെ ഘടനയെ ഗോപുച്ഛത്തോടു സാദൃശ്യപ്പെടുത്താറുണ്ട്. പശുവിന്റെ വാലിലെ ചില രോമങ്ങൾ നീളം കൂടിയും ചിലവ നീളം കുറഞ്ഞുമിരിക്കുന്നതുപോലെ നാടകത്തിലെ ചിലസംഭവങ്ങൾ നാടകാന്ത്യം വരെ നീളുകയും ചിലവ നാടകത്തിന്റെ വിവധ ഘട്ടങ്ങളിൽ വച്ച് അവസാനിക്കുകയും ചെയ്യും.അവയെല്ലാം മുഖ്യ ഇതിവൃത്തത്തോട് ചേർന്നുനില്ക്കുന്നവയും അതിനെ പോഷിപ്പിക്കുന്നവയുമായിരിക്കും. ഉപകഥകൾ നേരത്തേ അവസാനിപ്പിച്ച് പ്രധാന കഥ നാടകാന്ത്യം വരെ എത്തിക്കുന്ന സ്വരൂപ ഘടനയാണ് ഈയൊരു സാദൃശ്യത്തിനു കാരണം.
ഇതിവൃത്തം, നായകൻ, നായിക, അംഗിയായ രസം, അങ്കങ്ങളുടെ എണ്ണം തുടങ്ങിയ ഘടകങ്ങളാണ് ഈ ഭേദവിവക്ഷയ്ക്കു മാനദണ്ഡം. ഇവയിൽ നാടകത്തിനും പ്രകരണത്തിനുമാണ്, കൂടുതൽ അങ്കങ്ങൾ ഉള്ളവയെന്ന നിലയിലും പ്രശസ്ത സാഹിത്യകൃതികളുടെ ഭേദമെന്ന നിലയിലും പ്രാധാന്യം ലഭിച്ചിട്ടുള്ളത്. പ്രഹസനം, ഭാണം തുടങ്ങിയ ഭേദങ്ങൾക്കും, പ്രമേയപരമായ പ്രത്യേകതമൂലം പ്രാധാന്യം ലഭിച്ചിട്ടുണ്ട്.
പ്രകരണത്തിൽ ഇതിവൃത്തം കല്പിതവും നായകൻ ധീരശാന്തനുമാണ്. അമാത്യനോ വൈശ്യനോ ബ്രാഹ്മണനോ ആണ് നായകൻ. നായിക കുലീനയോ വേശ്യയോ ആകാം. അംഗിയായ രസം ശൃംഗാരമാണ്. നാടകത്തിനും പ്രകരണത്തിനും അഞ്ചുമുതൽ പത്തുവരെ അങ്കങ്ങളാകാം. മറ്റു രൂപകങ്ങൾക്കും ഉപരൂപകങ്ങൾക്കും സാധാരണയായി അഞ്ചിൽ താഴെ അങ്കങ്ങളാണുള്ളത്.
പ്രഖ്യാതേതിവൃത്തം.ചിലപ്പോൾ അപ്രഖ്യാതവുമാകാം. മുഖ,നിർവഹണ സന്ധികൾ മാത്രമേ വേണ്ടൂ. കഥാപാത്രങ്ങൾ മനുഷ്യരാവണം.കരുണരസത്തിന് പ്രാധാന്യം. യുദ്ധത്തിൽ നിന്ന് പിന്തിരിഞ്ഞവരും ആഞ്ഞു പ്രഹരിക്കുന്നവരും ഉണ്ടാവണം. സ്ത്രീകളുടെ കരച്ചിലും പറച്ചിലും ധാരാളമാവാം.
മൂന്നങ്കങ്ങളും ധാരാളം കഥാപാത്രങ്ങളുമുള്ള രൂപകമാണ് സമവകാരം എന്നു പറയപ്പെടുന്നു. ഭരതമുനിയുടെ നാട്യശാസ്ത്രമനുസപ്രകാരം, ബ്രഹ്മദേവന്റെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം, ആദ്യമായി അവതരിക്കപ്പെട്ട രൂപകം, 'സമുദ്രമഥനം' , ഒരു സമവകാരമായിരുന്നു.
കലയെ ദൃശ്യമെന്നും ശ്രാവ്യമെന്നും രണ്ടായി വ്യവഹരിക്കാറുണ്ട്. ഇതിൽ ദൃശ്യകാവ്യങ്ങളെ രൂപകങ്ങൾ എന്നാണ് പൊതുവിൽ വിളിച്ചുപോരുന്നത്. അതായത് രംഗപ്രയോഗാർഹമായ ഏത് കലാരൂപത്തെയും രൂപകം എന്നു പറയാം. രൂപകങ്ങൾ നാട്യരൂപത്തിലും നൃത്തരൂപത്തിലും ഉണ്ട്.
സാഹിത്യരൂപം പരിഗണിച്ച് രൂപകത്തെ പത്തായിത്തിരിച്ചിരിക്കുന്നു. പ്രധാന രൂപകങ്ങൾക്കുപുറമേ ഉപരൂപകങ്ങൾ എന്ന പേരിൽ സട്ടകം തുടങ്ങിയ അനേകം ദൃശ്യകാവ്യഭേദങ്ങളുമുണ്ട്. ഭരതമുനിയാണ് രൂപകങ്ങളെ പത്തായി വർഗ്ഗീകരിച്ചത്.
നാടകം, പ്രകരണം, ഭാണം, പ്രഹസനം, ഡിമം, വ്യായോഗം, സമവകാരം, വീഥി, അങ്കം, ഈഹാമൃഗം എന്നിവയാണ് പത്ത് രൂപകങ്ങൾ
പണ്ട് ഉജ്ജയിനി എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെട്ടിരുന്ന ഉജ്ജയിൻ , ) ഇന്ത്യൻ സംസ്ഥാനമായ മധ്യപ്രദേശിലെ ഉജ്ജയിൻ ജില്ലയിലെ ഒരു നഗരമാണ്. ജനസംഖ്യാടിസ്ഥാനത്തിൽ മധ്യപ്രദേശിലെ അഞ്ചാമത്തെ വലിയ നഗരമായ ഇത്, ഉജ്ജയിൻ ജില്ലയുടെയും ഉജ്ജയിൻ ഡിവിഷന്റെയും ഭരണ കേന്ദ്രമാണ്. അവന്തി രാജ്യത്തിന്റെ തലസ്ഥാനം എന്ന് മഹാഭാരതത്തിലും ഈ നഗരം പരാമർശിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ഹിന്ദുക്കളുടെ സപ്തപുരി എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഏഴ് പുണ്യനഗരങ്ങളിലൊന്നാണ് ഇത്. 12 വർഷത്തിലൊരിക്കൽ ഇവിടെ കുംഭമേള നടക്കാറുണ്ട്. മഹാകാലേശ്വർ ജ്യോതിർലിംഗം നഗരമധ്യത്തിലാണ് ഇവിടെ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നു. ശ്രീകൃഷ്ണൻ, ബലരാമൻ, സുദാമാവ് എന്നിവർ ഗുരുകുലവിദ്യാഭ്യാസം നടത്തിയ സാന്ദീപനി മഹർഷിയുടെ ആശ്രമം ഈ നഗരത്തിനടുത്തായിരുന്നുവെന്ന് വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു. ഭാരതീയ ഭൂമിശാസ്ത്രപ്രകാരമുള്ള 0 രേഖാംശം ഈ നഗരത്തിലൂടെയാണ്. പുരാതന മഹാജനപദങ്ങളുടെ കാലം മുതൽ ഇന്ത്യയിലെ ബ്രിട്ടീഷ് കോളനിവൽക്കരണം വരെ ഇന്ത്യൻ ഉപഭൂഖണ്ഡത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രമുഖമായ വ്യാപാര-രാഷ്ട്രീയ കേന്ദ്രങ്ങളിലൊന്നാണ് ഈ നഗരം.
ഷിപ്ര നദിയുടെ കിഴക്കൻ തീരത്ത് സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന ഒരു പുരാതന നഗരമായ ഇത്, അതിന്റെ ചരിത്രത്തിലുടനീളം മദ്ധ്യേന്ത്യയിലെ മാൾവ പീഠഭൂമിയിലെ സുപ്രധാന നഗരമായിരുന്നു. ബിസി 600-ഓടെ മദ്ധ്യേന്ത്യയുടെ പ്രധാന രാഷ്ട്രീയ കേന്ദ്രമായി ഇത് ഉയർന്നുവന്നു. പതിനാറ് മഹാജനപദങ്ങളിൽ ഒന്നായ പുരാതന അവന്തി രാജ്യത്തിന്റെ തലസ്ഥാനമായിരുന്നു അക്കാലത്ത് ഇത്. 18-ആം നൂറ്റാണ്ടിൽ, അതായത് 1731-ൽ റാണോജി സിന്ധ്യ തന്റെ തലസ്ഥാനം ഉജ്ജയിനിൽ സ്ഥാപിച്ചപ്പോൾ, ഈ നഗരം ഹ്രസ്വകാലത്തേക്ക് മറാത്താ സാമ്രാജ്യത്തിലെ സിന്ധ്യ രാജ്യത്തിൻറെ തലസ്ഥാനമായി മാറി. പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ആരംഭം വരെ, ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണാധികാരികൾ ഇൻഡോറിനെ നഗരത്തിന് ഒരു ബദലായി വികസിപ്പിക്കാൻ തീരുമാനിക്കുന്നത് വരെയുള്ള കാലത്ത് ഇത് മദ്ധ്യേന്ത്യയുടെ ഒരു പ്രധാന രാഷ്ട്രീയ, വാണിജ്യ, സാംസ്കാരിക കേന്ദ്രമായി തുടർന്നു. ശൈവർ, വൈഷ്ണവർ, ശാക്തർ എന്നിവരുടെ പ്രധാന തീർത്ഥാടന കേന്ദ്രമായി ഉജ്ജയിനി ഇപ്പോഴും തുടരുന്നു.
മൗര്യകാലഘട്ടത്തിനു ശേഷം ശുംഗരും ശതവാഹനരും തുടർച്ചയായി ഭരിച്ചു. പിന്നീട് രണ്ടാം നൂറ്റാണ്ട് മുതൽ നാലാം നൂറ്റാണ്ട് വരെ റോർ എന്ന നാടോടി ഗോത്രങ്ങൾ ഈ നഗരം ഭരിച്ചു. ഗുപ്ത സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ വരവോടെ ഉജ്ജയിനിയുടെ പ്രാമുഖ്യം വർദ്ധിച്ചു. ചന്ദ്രഗുപ്തൻ രണ്ടാമന്റെ തലസ്ഥാനം ഉജ്ജയിനിയായിരുന്നു. നിരവധി ഐതിഹ്യങ്ങളിലെ വീരനായകനായിരുന്ന വിക്രമാദിത്യനുമായി ബന്ധപ്പെട്ട സ്ഥലങ്ങൾ ഇന്നും ഉജ്ജയിനിൽ സഞ്ചാരികളെ ആകർഷിക്കുന്നു. ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ സദസ്സിലെ നവരത്നങ്ങൾ എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്ന പണ്ഡിതരുടെ കാലത്ത് ഉജ്ജയിനി സാഹിത്യം, ഗണിതശാസ്ത്രം, ജ്യോതിശാസ്ത്രം എന്നിവയുടെ കേന്ദ്രമായി മാറി.
കയാതയിൽ നടത്തിയ ഉദ്ഖനനത്തിൽ ബിസി 2000 കാലഘട്ടത്തിലെ നവീനശിലായുഗ കാർഷിക വാസസ്ഥലങ്ങൾ കണ്ടെത്തിയിരുന്നു. നാഗ്ദ ഉൾപ്പെടെ ഉജ്ജൈനിക്ക് ചുറ്റുമുള്ള മറ്റ് പ്രദേശങ്ങളിലും നവീനശിലായുഗത്തിൻ അവശിഷ്ടങ്ങളടങ്ങിയ സ്ഥലങ്ങൾ കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്, എന്നിരുന്നാലും ഉജ്ജയിനിയിലെ ഖനനത്തിൽ നവീനശിലായുഗ വാസസ്ഥലങ്ങളൊന്നുംതന്നെ കണ്ടെത്തിയിട്ടില്ല. പുരാവസ്തു ഗവേഷകനായ എച്ച്.ഡി. സങ്കലിയയുടെ സിദ്ധാന്തപ്രകാരം, ഉജ്ജയിനിലെ നവീനശിലായുഗ വാസസ്ഥലങ്ങൾ ഇരുമ്പുയുഗ കുടിയേറ്റക്കാർ നശിപ്പിച്ചതാകാം.
ബുദ്ധകാലഘട്ടത്തിലെ രേഖകളിലും ഈ നഗരം അവന്തി രാജ്യത്തിന്റെ തലസ്ഥാനം എന്ന നിലയിൽ പരാമർശിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. ക്രിസ്തുവിനു് മുമ്പ് നാലാം നൂറ്റാണ്ട് മുതൽക്കുതന്നെ പ്രഥമ രേഘാംശമായും അറിയപ്പെട്ടിരുന്നു. മൗര്യസാമ്രാജ്യത്തിന്റെ ഭാഗമായിരുന്നപ്പോൾ, പിൽക്കാലത്ത് ചക്രവർത്തിയായ അശോകരാജകുമാരൻ ഈ പ്രവിശ്യയിലെ കലാപം അടിച്ചമർത്തുന്നതിനായി നിയോഗിക്കപ്പെടുകയും, ഉജ്ജയിനിയിൽ താമസിക്കുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.
പുരാണേതിഹാസമനുസരിച്ച്, പാലാഴിമഥനത്തിലൂടെ ലഭിച്ച അമൃത് ഗരുഢൻ ഒരു കുംഭത്തിൽ വഹിച്ചു കൊണ്ടു പോകവേ ഹരിദ്വാർ, നാസിക്, പ്രയാഗ് എന്നിവയ്‌ക്കൊപ്പം കുംഭത്തിൽനിന്ന് തുള്ളികൾ നിപതിച്ച നാല് സ്ഥലങ്ങളിൽ ഒന്നായിരുന്നു ഉജ്ജൈനിയും. പ്രധാനമന്ത്രി നരേന്ദ്ര മോദിയുടെ മുൻനിര സ്മാർട്ട് സിറ്റി മിഷനു കീഴിൽ സ്മാർട്ട് സിറ്റിയായി വികസിപ്പിക്കുന്ന നൂറ് ഇന്ത്യൻ നഗരങ്ങളിൽ ഒന്നായി ഉജ്ജയിനും തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടു.
ഹെർമൻ കുൽക്കെയും ഡയറ്റ്‌മർ റോഥെർമുണ്ടും പറയുന്നതനുസരിച്ച്, ഉജ്ജൈനിയുടെ തലസ്ഥാനമായിരുന്ന അവന്തി, "മധ്യേന്ത്യയിലെ ആദ്യകാല കാവൽപ്പുരകിലൊന്നായിരുന്നു", കൂടാതെ ബിസി 700-നടുത്ത് ഇത് ആദ്യകാല നഗരവൽക്കരണത്തിന്റെ ലക്ഷണങ്ങൾ പ്രകടിപ്പിച്ചു. ഏകദേശം 600 യിൽ ഉജ്ജയിൻ മാൾവ പീഠഭൂമിയിലെ രാഷ്ട്രീയ, വാണിജ്യ, സാംസ്കാരിക കേന്ദ്രമായി ഉയർന്നു.
പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിൽ മറാഠാ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ കാലത്ത് ഉജ്ജയിനി സിന്ധ്യായുടെ കീഴിലായി. പിന്നീട് 1947 വരെ ഗ്വാളിയോറിന്റെ ഭാഗമായിരുന്നു. സ്വാതന്ത്യലബ്ധിയോടെ ഗ്വാളിയോർ ഇന്ത്യൻ യൂണിയനിൽ ലയിച്ചപ്പോൾ ഉജ്ജയിൻ മദ്ധ്യഭാരത് സംസ്ഥാനത്തിന്റെ ഭാഗമായി. 1956-ൽ മദ്ധ്യഭാരത് മധ്യപ്രദേശിൽ ലയിച്ചു.
1235-ൽ ഇൽത്തുമിഷ് ഈ നഗരം കീഴടക്കി. മുഗൾകാലഘട്ടത്തിൽ, അക്ബറിനു കീഴിൽ ഉജ്ജയിനി മാൾവയുടെ തലസ്ഥാനമായി.
അന്ധരായ സമ്മതിദായകർക്ക് പരസഹായം കൂടാതെ സമ്മതിദാനം രേഖപ്പെടുത്താനുള്ള സംവിധാനം ഇപ്പോൾ ഉപയോഗിക്കുന്ന വോട്ടിങ്ങ് യന്ത്രത്തിൽ ഏർപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. വോട്ടു രേഖപ്പെടുത്താൻ ഉപയോഗിക്കേണ്ട നീല ബട്ടണുകൽക്കു നേരേ 1 മുതൽ 16 വരെയുള്ള അക്കങ്ങൾ ബ്രെയിലി ലിപിയിൽ ക്രമീകരിച്ചിട്ടുള്ളതിനാൽ സ്ഥാനാർത്ഥിയുടെ ക്രമ നമ്പർ അറിയാവുന്ന പക്ഷം അന്ധനായ ആൾക്ക് സ്ഥാനാർത്ഥിയുടെ പേരിനു നേരേയുള്ള ബട്ടൺ അമർത്തി അനായാസം വോട്ടു രേഖപ്പെടുത്താം
ഈ വിഭാഗവും രണ്ട് ഭാഗങ്ങളിലായി മൂടികളാൽ ബന്ധിച്ചിരിക്കുന്നു.മൂടികൾ തുറന്നു കഴിഞ്ഞാൽ മൂന്നു ബട്ടണുകൾ കാണാം .ഇതിൽ " " എന്ന കറുത്ത ബട്ടൺ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് പ്രക്രിയയ്ക്കുശേഷം വോട്ടിംഗ് ക്ലോസ് ചെയ്യുവാൻ ഉപയോഗിക്കുന്നു. തുടർന്നു കാണുന്ന "" എന്ന ബട്ടൺ തിരഞ്ഞെടുപ്പു ഫലം അറിയുന്നതിനും ,"" എന്ന ബട്ടൺ തിരഞ്ഞെടുപ്പു ഫലത്തിന്റെ പ്രിന്റ് എടുക്കുന്നതിനും ഉപയോഗിക്കുന്നു.
ഈ ഭാഗത്തായി " " എന്നും "" എന്നും എഴുതിയ രണ്ടു ബട്ടണുകളും ബസ്സർ ദ്വാരങ്ങലും കാണാവുന്നതാണ്.ആകെ പോൾ ചെയ്ത വോട്ട് അറിയുന്നതിന് " " എന്ന ബട്ടൺ അമർത്തിയാൽ മതിയാകും. ഒരു വ്യക്തി വോട്ട് ചെയ്തു കഴിഞ്ഞാൽ തുടന്ന് വോട്ട് ചെയ്യണമെങ്കിൽ ‌"" ബട്ടൺ അമർത്തിയാൽ മാത്രമേ സാധിക്കൂ.
1982 - ൽ ഇന്ത്യയിൽ ആദ്യമായി എറണാകുളം ജില്ലയിലെ പറവൂർ ഉപതിരഞ്ഞെടുപ്പിലാണ് ഇലക്ട്രോണിക് വോട്ടിങ് യന്ത്രം ഉപയോഗിച്ചത്. അവിടെ 50 ബൂത്തുകളിൽ മാത്രമാണ് അന്ന് യന്ത്രം ഉപയോഗിച്ചത്. എന്നാൽ ഈ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് പിന്നീട് കേസുകളിൽ അകപ്പെടുകയും വീണ്ടും ബാലറ്റ് പേപ്പർ ഉപയോഗിച്ചു തന്നെ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് നടത്തുകയും ഉണ്ടായി. 1951 - ലെ റപ്രസന്റേഷൻ ഓഫ് പീപ്പിൾ ആക്ട് ഭേദഗതി ചെയ്ത് 1989 - ൽ ഇന്ത്യൻ പാർലമെന്റ് ,തിരഞ്ഞെടുപ്പിൽ വോട്ടിങ്ങ് യന്ത്രത്തിന്റെ ഉപയോഗം നിയമ പ്രാബല്യത്തിലാക്കി. 2001 - ലെ നിയമസഭാ തിരഞ്ഞെടുപ്പിൽ കേരളത്തിലെ 140 മണ്ഡലങ്ങളിൽ യന്ത്രം ഉപയോഗിച്ചു. 2004 - ലെ പൊതുതിരഞ്ഞെടുപ്പിലാണ് ഇന്ത്യയിൽ വ്യാപകമായി വോട്ടിങ് യന്ത്രം ഉപയോഗിച്ചത്. കേന്ദ്ര സർക്കാർ ഉടമസ്ഥതയിലുള്ള ഹൈദരാബാദിലെ ഇലക്ടോണിക് കോർപ്പറേഷൻ ഓഫ് ഇന്ത്യാ ലിമിറ്റഡ്, ബാഗ്ലൂരിലെ ഭാരത് ഇലക്ട്രോണിക്സ് എന്നീ സ്ഥാപങ്ങളാണ് വോട്ടിങ് യന്ത്രം തയ്യാറാക്കുന്നത്.
സമ്മതിദാനം രേഖപ്പെടുത്തുന്നതിന് ബാലറ്റ് പേപ്പറിനു പകരമുള്ള ഒരു ഇലക്ട്രോണിക് സംവിധാനമാണ് ഇ.വി.എം . കൺട്രോൾ യൂണിറ്റ്, ബാലറ്റ് യൂണിറ്റ് എന്നീ രണ്ട് ഭാഗങ്ങളും, ആർക്കാണോ സമ്മതിദാനം രേഖപ്പെടുത്തിയത്, ആ ആൾക്കു തന്നെയാണു വോട്ട് ലഭിച്ചിട്ടുള്ളത് എന്ന് ഉറപ്പുവരുത്തുന്നതിനായി ഏന്ന ഒരു ഉപകരണം കൂടി കൂട്ടിച്ചേർത്തതാണ് വോട്ടിങ്ങ് യന്ത്രം. ബാലറ്റ് യൂണിറ്റും, കൺട്രോൾ യൂണിറ്റും വി.വി.പാറ്റ് യന്ത്രത്തോടു ബന്ധിപ്പിച്ചാണ് പ്രവർത്തനസജ്ജമാക്കുന്നത്. കൺട്രോൾ യൂണിറ്റിലും, വി.വിപാറ്റ് യന്ത്രത്തിലും ഉള്ള ബാറ്ററി ഉപയോഗിച്ചാണ് ഇതിന്റെ പ്രവർത്തനം. മുൻപ് ബാലറ്റ് പേപ്പർ നൽകിയിരുന്നതിനു സമാനമായി ഇപ്പോൾ പ്രിസൈഡിങ്ങ് ഓഫീസർ അല്ലെങ്കിൽ ഒന്നാം പോളിങ്ങ് ഉദ്യോഗസ്ഥൻ നിയന്ത്രണ യൂണിറ്റിലെ ബാലറ്റ് എന്ന ബട്ടൺ അമർത്തിയാണ് ഒരു തവണ സമ്മതിദാനം രേഖപ്പെടുത്താനുള്ള അനുവാദം സമ്മതിദായകനു നൽകുന്നത്.
ബാലറ്റ് യൂണിറ്റിലെ ഏതെങ്കിലും ഒരു സ്ഥാനാർഥിയുടെ പേരിനും ചിഹ്നത്തിനും നേരേയുള്ള നീല ബട്ടണിൽ വിരൽ അമർത്തിയാണ് സമ്മതിദാനം രേഖപ്പെടുത്തേണ്ടത്.ഈ സമയത്ത് ചിഹ്നത്തിനു നേരേയുള്ള ചെറിയ ചുവപ്പ് ലൈറ്റ് തെളിയുകയും അതോടൊപ്പം നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന ഒരു ബീപ്പ് ശബ്ദം കേൾക്കുകയും ചെയ്യും. ഒരു തവണ സമ്മതിദാനം രേഖപ്പെടുത്തിക്കഴിഞ്ഞ് വീണ്ടും എത്ര തവണ ശ്രമിച്ചാലും ഒന്നിലേറെ വോട്ട് രേഖപ്പെടുത്താൻ കഴിയില്ല. കൺ ട്രോൾ യൂണിറ്റ് മുഖേന നൽകുന്ന അനുവാദത്തോടെ മാത്രമേ ബാലറ്റ് യൂണിറ്റ് ഓരോ തവണയും പ്രവർത്തന സജ്ജമാകൂ എന്നതിനാലാണിത്. ഒരേ സമയം ഒന്നിലേറെ സ്ഥാനാർഥികളുടെ പേരിനു നേരേയുള്ള ബട്ടണുകൾ അമർത്തിയാലും മതിയായ ബലം ആദ്യമായി പ്രയോഗിക്കപ്പെട്ട ഒരു ബട്ടൺ മാത്രമേ പ്രവർത്തനക്ഷമം ആകൂ എന്നതിനാൽ അതിലൂടെയുള്ള വോട്ട് മാത്രം രേഖപ്പെടുത്തപ്പെടുന്നു, ഇതു മൂലം അസാധു ഉണ്ടാകുന്നില്ല.
ഈ ഭാഗത്ത് ഒരു പുറം മൂടി കാണാവുന്നതാണ്.ഈ പുറം മൂടി തുറന്നാൽ ബാറ്ററി ഘടിപ്പിക്കുന്ന ഭാഗം കാണാം 7.5 വോൾട്ട് -2 ആമ്പിയർ ബാറ്ററിയാണ് വോട്ടിംഗ് യന്ത്രത്തിന്റെ പ്രധാന ഊർജ്ജ ശ്രോതസ്സ്.ഇവിടെ രണ്ടുപിന്നുകൾ കാണുന്ന ഭാഗത്ത് ബാറ്ററി ഉറപ്പിക്കാവുന്നതാണ്.ബാറ്ററിയോട് തൊട്ടടുത്തായി കാണുന്ന " " എന്ന ബട്ടൺ സ്ഥാനാർത്ഥികളുടെ എണ്ണം സെറ്റ് ചെയ്യുന്നതിന് ഉപയോഗിക്കുന്നു. " " യൂണിറ്റിനും ബാറ്ററി യൂണിറ്റിനും ഉള്ള പുറം മൂടികൾ മുദ്രവെച്ച് ബന്ധിക്കുന്നതിന് മൂടികളോടനുബന്ധിച്ച് സുഷിരങ്ങൾ നിർമ്മിച്ചിട്ടുണ്ട്.
ബാലറ്റ് യൂണിറ്റിന്റെ പുറം മൂടി തുറന്നു കഴിയുമ്പോൾ‌ വലത്തുവശത്ത് മുകളിലായി സ്ലൈഡ് സ്വിച്ച് കാണാവുന്നതാണ്. ഈ സ്വിച്ച് 1,2.3,4 എന്നിങ്ങനെ 4 പൊസിഷനിൽ ക്രമീകരിക്കാവുന്നതാണ്.ഏത് അക്കത്തിനു നേരെയാണോ സ്ലൈഡ് സ്വിച്ചിന്റെ സ്ഥാനം , അത്രയും ബാലറ്റ് യൂണിറ്റുകൾ‌ നിയന്ത്രണ യൂണിറ്റുമായി ഘടിപ്പിക്കാവുന്നതാണ്.
വോട്ടെടുപ്പ് പ്രക്രിയ നിയന്ത്രിക്കുന്ന ഭാഗമാണിത്.പ്രസ്തുത യൂണിറ്റ് പ്രിസൈഡിംഗ് ഓഫീസറോ ഒന്നാം പോളിംഗ് ഓഫീസറോ ആണ് നിയന്ത്രിക്കുന്നത്.ഇതിന്റെ ഭാഗങ്ങൾ ചുവടെ പ്രതിപാദിക്കുന്നു
ഒരു ബാലറ്റിംഗ് യൂണിറ്റിൽ 16 സ്ഥാനാർത്ഥികൾക്കായുള്ള ബട്ടണുകൾ ഉണ്ട്.എത്ര സ്ഥാനാർത്ഥികൾ ഉണ്ടോ അത്രയും ബട്ടണുകളുടെ പുറം മൂടികൾ മാറ്റി ബട്ടണുകൾ പ്രവർത്തനക്ഷമമാക്കാവുന്നതാണ്.