polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
1865 ആയപ്പോഴേക്കും ഇദ്ദേഹം ക്ലോഡ് മോണെ, സോള തുടങ്ങിയ ഇംപ്രഷനിസ്റ്റുകളുമായി സൗഹൃദത്തിലായി. ഛായാചിത്രങ്ങളായിരുന്നു ഇക്കാലത്തെ മികച്ച രചനകൾ. അവയിൽ ഹോർ ട്ടെൻസ് വാൽപിൻകോൺ അതിപ്രശസ്തമാണ്. 1870-കളിൽ ജാപ്പനീസ് രചനാശൈലി ഇദ്ദേഹത്തെ ഗണ്യമായി സ്വാധീനിച്ചു. ഫോട്ടോഗ്രാഫിയും മറ്റൊരു സ്വാധീനമായി. ഇക്കാലയളവിൽ നർത്തകിമാരുടേയും പ്രഭുക്കന്മാരുടേയും മറ്റും ചിത്രങ്ങളാണ് ഇദ്ദേഹം ധാരാളമായി വരച്ചത്. 1874-ൽ ഇദ്ദേഹം ഇംപ്രഷനിസ്റ്റ് പ്രദർശനത്തിൽ തന്റെ ചിത്രങ്ങളും ഉൾപ്പെടുത്തി. ഡാൻസിങ് ക്ലാസ്, ബാലെ റിഹേഴ്സൽ എന്നിവ അക്കൂട്ടത്തിലെ മികച്ച രചനകളാണ്. 1877-ലെ ആൾ ദ് സീ സൈഡ്, വുമൺ സീറ്റഡ് അറ്റ് എ കഫേ ടെറസ് എന്നീ ചിത്രങ്ങളും മധ്യകാലരചനകളിൽ ശ്രദ്ധേയമായവയാണ്.
1834 ജൂലൈ 19-ന് പാരിസിൽ ജനിച്ചു. 1855-ൽ ഇക്കോൾ ഡി ബ്യൂക്സ് ആർട്സിൽ ചേർന്ന് ചിത്രകലാപഠനം തുടങ്ങി. അവിടെ പഠിക്കവേ ലൂയിസ് ലാമോതെയുമായി ചേർന്ന് ഏതാനും രചനകൾ നിർവഹിച്ചു. 1856-57 കാലയളവിൽ ഇദ്ദേഹം ക്വാട്രോസെന്റോ ചിത്രകല പരിശീലിച്ചു. തുടർന്ന് റോം, നേപ്പിൾസ്, ഫ്ളോറൻസ് എന്നിവിടങ്ങളിൽച്ചെന്ന് പഠനം നടത്തുകയുണ്ടായി. ആദ്യകാലത്ത് ഛായാചിത്രങ്ങളായിരുന്നു വരച്ചിരുന്നത്. ചങ്ങാതിയായ മാനെറ്റിന്റെ നിരവധി ചിത്രങ്ങൾ വരച്ച് 1864-ൽ ഇദ്ദേഹം ഒരു പ്രദർശനം നടത്തി. എങ്കിലും 1865-ലെ ലേഡി വിത്ത് ക്രിസാന്തമംസ് എന്ന ചിത്രത്തോടെയാണ് ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ കലാജീ വിതം ലോകത്തിനു പരിചിതമായിത്തീർന്നത്.
ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ കലാജീവിതത്തെ മൂന്നു കാലഘട്ടങ്ങളായി തിരിക്കാം. ആദ്യകാലഘട്ടം നിയോക്ലാസിക് രചനകളുടേതാണ്. മധ്യകാലഘട്ടത്തെ 1865-നു ശേഷമുള്ളതും 70-നു ശേഷമുള്ളതു മായ രണ്ടു വിഭാഗങ്ങളായി കണക്കാക്കിപ്പോരുന്നു. 1880-നു ശേഷമുള്ള അവസാനകാലഘട്ടത്തിൽ താരതമ്യേന ലളിതമായ ചിത്രങ്ങളാണ് രചിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ളത്. ആധുനിക ചിത്രകലയിലെ ആചാര്യന്മാരിലൊരാളായ ഇദ്ദേഹം അടിസ്ഥാനപരമായി ഇംപ്രഷനിസ്റ്റ് ശൈലി നിലനിറുത്തിക്കൊണ്ടുതന്നെ അതിൽനിന്നു വ്യത്യസ്തമായ ഒരു പുതിയ ശൈലി വികസിപ്പിച്ചെടുത്തു.
ആദ്യകാലഘട്ടത്തിലെ രചനകളിൽ പ്രധാനപ്പെട്ട ഒന്നാണ് യങ് സ്പാർട്ടൻ ഗേൾസ് ചലെഞ്ചിങ് സ്പാർട്ടൻ ബോയ്സ് . ഇതിവൃത്തപരമായി നിയോ ക്ലാസിക് ആണെങ്കിലും മനുഷ്യരൂപത്തെക്കുറിച്ചുള്ള യഥാതഥ സങ്കല്പങ്ങളോട് ചായ്വു പ്രകടിപ്പിക്കുന്ന രചനാശൈലിയാണ് ഇതിലുള്ളത്. ഇക്കാലയളവിൽ നിരവധി ചരിത്രമുഹൂർത്തങ്ങൾ ചിത്രങ്ങളാക്കിയെങ്കിലും അവയൊന്നും അത്ര മികച്ചവയായില്ല. എടുത്തു പറയേണ്ടുന്ന മറ്റൊരു രചന ദ ബാലെ ഫാമിലി യാണ്.
ഒരു ഫ്രഞ്ചു ചിത്രകാരനും ശില്പിയുമായിരുന്നു ഹിലാരി ജെർമെയ് നി എഡ്ഗാർ ഡെഗാ . ഇമ്പ്രഷനിസത്തിന്റെ ഉപജ്ഞാതക്കളിലൊരാളായി ഇദ്ദേഹത്തെ കണക്കാക്കുന്നുവെങ്കിലും ഒരു റിയലിസ്റ്റായി അറിയപ്പെടാനാണ് ഇദ്ദേഹം ഇഷ്ടപ്പെട്ടത്.
ഡച്ച് പ്രതിനിധിസഭയായ സ്റ്റേറ്റ്സ് ജനറലിന്റെ അധികാരങ്ങൾ വിപുലപ്പെടുത്തണമെന്നും ഡച്ച് ഭരണം നിയന്ത്രിക്കുന്ന രാജവംശമായ ഓറഞ്ചിന്റെ പരമ്പരാഗത അവകാശങ്ങൾ വെട്ടിക്കുറയ്ക്കണമെന്നും വാദിച്ച റിപ്പബ്ളിക്കൻ പാർട്ടിയുടെ നേതാവായിരുന്നു ഡെ വിറ്റ്. ഡെ വിറ്റിന്റെ പിതാവിനെ 'ഓറഞ്ച്' വിഭാഗത്തിൽപ്പെട്ട അധികാരികൾ തടങ്കലിൽ വച്ചു എന്നതായിരുന്നു അവരോട് ശത്രുത പുലർത്താൻ ഇദ്ദേഹത്തെ പ്രേരിപ്പിച്ച കാരണം. വില്യം ഓറഞ്ചിന്റെ മരണ ത്തെ തുടർന്നുണ്ടായ അനിശ്ചിതാവസ്ഥയെ പ്രയോജനപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ട് 1653-ൽ ഡെ വിറ്റ് പ്രധാനമന്ത്രിയായി സ്ഥാനമേറ്റു. വില്യം -ന്റെ പിൻഗാമികൾ അധികാരത്തിൽ വരുന്നതു തടയുന്നതിനായി 'ഇറ്റേണൽ ഈഡിക്ട്' എന്ന നിയമം ഇദ്ദേഹം പാസാക്കിയെടുക്കുകയും ചെയ്തു.
1672-ൽ ഉണ്ടായ ഫ്രഞ്ച് ആക്രമണം ഡെ വിറ്റിന്റെ പതനത്തിന് വഴിതെളിച്ചു. ഹോളണ്ടിനെ ആക്രമിക്കുവാൻ മുതിർന്ന ഫ്രഞ്ച് സേനയെ പിന്തിരിപ്പിക്കുന്നതിൽ ഡെ വിറ്റ് പരാജയപ്പെട്ടത് ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ ജനസമ്മതിയെ പ്രതികൂലമായി ബാധിക്കുവാനിടവന്നു. മാത്രമല്ല, പൊതുജനഹിതം ഓറഞ്ച് രാജവംശത്തിന്റെ ഭരണത്തിന് അനുകൂലമായി മാറാനും ഈ പരാജയം കാരണമായി. 1672-ൽ ഉണ്ടായ ഓറഞ്ച് അനുകൂലികളുടെ വിപ്ളവത്തെത്തുടർന്ന് സ്ഥാനഭ്രഷ്ടനാക്കപ്പെടുമെന്ന രാഷ്ട്രീയ സാഹചര്യം ശക്തമായപ്പോൾ ആ വർഷം ഓഗസ്റ്റ് 4-ന് ഇദ്ദേഹം പ്രധാനമന്ത്രിപദം രാജിവച്ചു. 1672 ഓഗസ്റ്റ് 20-ന് ഒരു സംഘം ഓറഞ്ച് വംശാനുകൂലികൾ ഇദ്ദേഹത്തെ വധിച്ചു.
പ്രധാനമന്ത്രി എന്ന നിലയിൽ 20 വർഷക്കാലം ഡച്ച് റിപ്പബ്ളിക്കിനെ ഡെ വിറ്റ് നിയന്ത്രിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. 1654-ൽ ഇദ്ദേഹം മുൻകൈ എടുത്ത് ഹോളണ്ടും ബ്രിട്ടനും തമ്മിലുണ്ടായ ആദ്യത്തെ ആംഗ്ളോ-ഡച്ച് യുദ്ധത്തിന് ഒത്തുതീർപ്പുണ്ടാക്കി. രണ്ടാമത്തെ ആംഗ്ളോ-ഡച്ച് യുദ്ധം അവസാനിപ്പിച്ച ബ്രെഡ കരാർ ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ നയതന്ത്രജ്ഞതയ്ക്ക് ഉദാഹരണമായിപ്പറയാം. ഹോളണ്ടിന് അനുകൂലമായി ഒട്ടേറെ വ്യാപാരാനുകൂല്യങ്ങൾ ഈ കരാറിലൂടെ നേടുവാൻ ഡെ വിറ്റിനു സാധിച്ചു.
സ്റ്റീവൻ ആലൻ സ്പീൽബർഗ്ഗ് ഒരു അമേരിക്കൻ ചലച്ചിത്രസം‌വിധായകനും, നിർമ്മാതാവും, തിരക്കഥാകൃത്തും സംരംഭകനുമാണ്. നാല് പതിറ്റാണ്ടിൽ കൂടുതൽ സമയം ഇദ്ദേഹം ചലച്ചിത്രമേഖലയിലുണ്ടായിരുന്നു. ഇക്കാലം കൊണ്ട് പല തരത്തിലുള്ള ചലച്ചിത്രങ്ങളും ഇദ്ദേഹം സംവിധാനം ചെയ്യുകയുണ്ടായി. ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ ആദ്യകാല സയൻസ് ഫിക്ഷൻ ചലച്ചിത്രങ്ങളാണ് ആധുനിക ഹോളിവുഡ് മുഖ്യധാരാ ചിത്രങ്ങൾക്ക് മാതൃകയായത്. പിന്നീട് ഇദ്ദേഹം ജൂതന്മാരെ കൂട്ടക്കൊല ചെയ്തതും,അറ്റ്ലാന്റിക്കിനു കുറുകേയുള്ള അടിമവ്യാപാരവും, യുദ്ധവും തീവ്രവാദവും മറ്റും ചലച്ചിത്രങ്ങൾക്ക് വിഷയമാക്കാൻ തുടങ്ങി. ഏറ്റവും ജനപ്രീയതയുള്ളതും സ്വാധീനശക്തിയുള്ളതുമായ ചലച്ചിത്രകാരന്മാരിൽ ഒരാളാണ് ഇദ്ദേഹം. ഇദ്ദേഹം ഡ്രീംവർക്ക്സ് എന്ന ചലച്ചിത്രസ്റ്റുഡിയോയുടെ ഉടമസ്ഥരിൽ ഒരാളുമാണ്.
1946 ഡിസംബർ 18ന് ഓഹിയോവിലെ സിൻസിനാറ്റിയിലെ ഒരു യാഥാസ്ഥിതിക ജൂതകുടുംബത്തിലാണ് സ്പീൽബർഗ് ജനിച്ചത്. ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ അമ്മ ലിയ പോസ്നെർ ഒരു കൺസെർട്ട് പിയാനിസ്റ്റ് ആയിരുന്നു. പിതാവ് ആർനോൾഡ് സ്പീൽബെർഗ് ഇലക്ട്രിക്കൽ എൻജിനിയറും ആയിരുന്നു. സ്പിൽബർഗിന്റെ അച്ഛന്റെ മുൻതലമുറ 1900ന്റെ ആദ്യ ദശകങ്ങളിൽ ഉക്രെയിനിൽനിന്നും സിൻസിനാറ്റിയിലേക്ക് കുടിയേറിപ്പാർത്തവരായിരുന്നു. പിതാവിന്റെ തൊഴിൽ സാഹചര്യവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് സ്പിൽബർഗിന് 1950ൽ ന്യൂജേഴ്സിയിലെ ഹോഡ്ഡോൺ പട്ടണത്തിലും മൂന്നുവർഷത്തിനുശേഷം അരിസോണയിലെ ഫിനിക്സിലും മാറിമാറി താമസിക്കേണ്ടിവന്നു.
ഷിൻഡ്ലേഴ്സ് ലിസ്റ്റ് സേവിംഗ് പ്രൈവറ്റ് റയാൻ എന്നീ ചലച്ചിത്രങ്ങൾക്ക് ഇദ്ദേഹത്തിന് ഓസ്കാർ പുരസ്കാരം ലഭിച്ചിട്ടുണ്ട്. ജോസ് , ഇ.ടി. ദി എക്സ്ട്രാ ടെറസ്ട്രിയൽ , ജൂറാസിക് പാർക്ക് — എന്നിവ ബോക്സ് ഓഫീസ് റെക്കോഡുകൾ സൃഷ്ടിച്ചിട്ടുണ്ട്. അതുവരെയുള്ള ചലച്ചിത്രങ്ങളിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ വരുമാനം നേടിയ ചിത്രങ്ങളായിരുന്നു ഇവ മൂന്നും. ഇതുവരെ സ്പിൽബർഗിന്റെ ചലച്ചിത്രങ്ങളെല്ലാം 10000 ദശലക്ഷം ഡോളറിൽ കൂടുതൽ വരുമാനം നേടിയിട്ടുണ്ട്.
ഫോർബ്‌സ് മാസികയുടെ കണക്കുകൾ പ്രകാരം സ്പിൽബർഗിന്റെ ആകെ സമ്പാദ്യം 320 ദശലക്ഷം ഡോളറാണ്‌. 2006-ൽ പ്രീമിയർ മാസിക ആധുനിക സിനിമാലോകത്ത് ഏറ്റവും സ്വാധീനിച്ച വ്യക്തിയായി സ്പിൽബർഗിനെ കണക്കാക്കിയിരുന്നു. ടൈം മാസിക ഈ നൂറ്റാണ്ടിലെ 100 വ്യക്തികളിൽ ഒരാളായി സ്പിൽബർഗിനെ കണ്ടിരുന്നു. ലൈഫ് മാസിക ഈ തലമുറയിലെ ഏറ്റവും സ്വാധീനമുള്ള വ്യക്തിയായും ഇദ്ദേഹത്തെ കണ്ടിരുന്നു.
ആയിരം കോടി അമേരിക്കൻ ഡോളർ വിറ്റുവരവ് നേടിയ ആദ്യ ചലച്ചിത്ര സംവിധായകനാണ് സ്പിൽബർഗ്. ചെറുപ്പത്തിൽ പഠന വൈകല്യം ഉണ്ടായിരുന്ന അദ്ദേഹം തന്റെ സർഗ്ഗശേഷിയിലൂടെ പരിമിതികളെ അതിജീവിച്ച് വിഖ്യാത വ്യക്തിത്വമായി
ഒരിക്കൽ ശാന്ത്യാനന്ദസ്വാമിയെ സന്ദർശിച്ച അവസരത്തിൽ കൊൽക്കത്തയിൽ സാമൂഹിക-ആധ്യാത്മിക പ്രവർത്തനം നടത്തുന്നതിന് അദ്ദേഹം നിർദ്ദേശിച്ചു. ശ്രീരാമകൃഷ്ണാശ്രമത്തിന്റെ ആ സ്ഥാനമായ ബേലൂർമഠത്തിലായിരുന്നു താമസം. അന്നത്തെ ശങ്കരാചാര്യ മഠാധിപതിയിൽ നിന്നും 'ചിദ്വിലാസൻ' എന്ന ബഹുമതി ലഭിച്ചു. ഇക്കാലത്ത് കാശി, പ്രയാഗ, ഹരിദ്വാരം, ഹൃഷീകേശം തുടങ്ങിയ പുണ്യസ്ഥലങ്ങൾ സന്ദർശിക്കുകയും കാംഗ്രി ഗുരുകുലമഹാവിദ്യാലയത്തിൽ ശ്രീ ശ്രദ്ധാനന്ദസ്വാമിയുടെ ശിഷ്യത്വം സ്വീകരിക്കുകയും ചെയ്തു. കേരളത്തിൽ തിരിച്ചെത്തി മൂന്ന് വർഷക്കാലം ആധ്യാത്മിക പ്രവർത്തനത്തിൽ വ്യാപൃതനായി. പിന്നീട് ഹിമാലയസാനുക്കൾ ആധ്യാത്മിക സാധനയ്ക്ക് അനുയോജ്യമായ സ്ഥലമായി കരുതി ഹൃഷീകേശത്തിലും ഉത്തരകാശിയിലും ആശ്രമം സ്ഥാപിക്കുകയും 34-ാം വയസ്സിൽ സന്ന്യാസദീക്ഷ സ്വീകരിക്കുകയും ചെയ്തു. കൈലാസാശ്രമത്തിലെ ജനാർദനഗിരിസ്വാമികളിൽ നിന്നാണ് സന്ന്യാസം സ്വീകരിച്ചത്. ശാങ്കര സമ്പ്രദായത്തിലുള്ള സന്ന്യാസ ദീക്ഷയായിരുന്നു. സ്വാമി തപോവനം എന്ന യോഗിനാമം സ്വീകരിച്ചു.
പാലക്കാടിനു സമീപം കുഴൽമന്ദത്ത് പുത്തൻവീടുതറവാട്ടിൽ അച്യുതൻ നായരുടേയും കുഞ്ഞമ്മയുടേയും മകനായി 1889-ൽ ജനിച്ചു. സുബ്രഹ്മണ്യൻ എന്നായിരുന്നു പൂർവാശ്രമത്തിലെ പേര്. ചെറുപ്പത്തിൽത്തന്നെ അധ്യാത്മപഠനത്തിൽ തത്പരനായിരുന്നു സുബ്രഹ്മണ്യൻ. പിതാവിന്റെ ചരമശേഷം 21-ാം വയസ്സിൽ തീർഥയാത്രയ്ക്കു പുറപ്പെടുകയും സൗരാഷ്ട്രത്തിൽ സ്വാമി ശാന്ത്യാനന്ദ സരസ്വതിയുടെ ശിഷ്യത്വം സ്വീകരിച്ച് ഭാരതീയ ദർശനങ്ങൾ സ്വാംശീകരിക്കുകയും ചെയ്തു. കേരളത്തിൽ തിരിച്ചെത്തിയശേഷം ഗോപാലകൃഷ്ണൻ എന്ന പേരിൽ ദേശീയ പ്രസ്ഥാനത്തിനും ആധ്യാത്മിക വിഷയങ്ങൾക്കും പ്രാധാന്യം നല്കി ഒരു മാസിക പാലക്കാട്ടു നിന്ന് പ്രസിദ്ധീകരണമാരംഭിച്ചു. ചട്ടമ്പിസ്വാമികൾ, ശിവാനന്ദയോഗി തുടങ്ങിയ യതിവര്യന്മാരുടെ ശിഷ്യത്വം സ്വീകരിക്കുകയും ദേശീയ-സാമൂഹിക പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ വ്യാപൃതനാവുകയും ചെയ്തു.
ഹിമവാന്റെ മുകളിലുള്ള ഉത്തരകാശി യിലെ ദേവനെ പ്രകീർത്തിച്ചുകൊണ്ടും അധ്യാത്മതത്ത്വങ്ങൾ വിശദീകരിച്ചുകൊണ്ടുമുള്ള കൃതിയാണ് സൗമ്യകാശീശസ്തോത്രം. ഈശാവാസ്യം തുടങ്ങിയ പത്ത് പ്രധാന ഉപനിഷത്തുകളുടേയും ശ്വേതാശ്വതരം, ബ്രഹ്മബിന്ദു, കൈവല്യം, പരമഹംസം, മൈത്രേയി, തേജോബിന്ദു എന്നീ ആറ് ഉപനിഷത്തുകളുടേയും സാരാംശം 25 പദ്യം വീതമുള്ള 18 സ്തബകങ്ങളിൽ പ്രതിപാദിക്കുന്നു. തത്ത്വചിന്താഗൗരവമുള്ളവയും അതേസമയം അലങ്കാരസുന്ദരവുമാണ് പദ്യങ്ങൾ. ജ്ഞാനവും ഭക്തിയും സമ്മേളിച്ചിരിക്കുന്ന ഈ കാവ്യത്തിന് പരമാനന്ദതീർഥസ്വാമി വ്യാഖ്യാനം രചിച്ചിട്ടുണ്ട്.
ഗദ്യ പദ്യ സമ്മിശ്രമായ ഈശ്വരദർശനം എന്ന പ്രബന്ധം തപോവനസ്വാമിയുടെ ആത്മകഥ എന്ന നിലയിലും ഭാരതത്തിലെ ആധ്യാത്മിക കേന്ദ്രങ്ങളേയും പുണ്യതീർഥങ്ങളേയും വിശിഷ്ടരായ യതിവര്യരേയും പരിചയപ്പെടുത്തുന്ന ഗ്രന്ഥമെന്ന നിലയിലും ആധ്യാത്മിക കാര്യങ്ങൾ അറിയാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവർക്ക് ഏറെ പ്രിയംകരമാണ്. പത്ത് ഉല്ലാസങ്ങൾ വീതമുള്ള രണ്ടുഭാഗത്തോടുകൂടിയ ഇതിന് തപോവനചരിതം എന്നും പേരുണ്ട്. അഹമ്മദാബാദ്, കൊൽക്കത്ത, തൃശൂർ എന്നിവിടങ്ങളിൽ നിന്ന് ഇത് പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്.
ചെറുപ്പത്തിൽത്തന്നെ കാവ്യരചനയിൽ തത്പരനായിരുന്ന ഇദ്ദേഹം 18-ാം വയസ്സിൽ രചിച്ച ഭാഷാകാവ്യമാണ് വിഭാകരൻ. വിഷ്ണുയമകം എന്ന കാവ്യമാണ് അടുത്തത്. പില്ക്കാലത്ത് സംസ്കൃതത്തിലും മലയാളത്തിലുമായി അനേകം കൃതികൾ രചിച്ചവയിൽ ബദരീശസ്തോത്രം, സൗമ്യകാശീശസ്തോത്രം, ഗംഗാസഹസ്രനാമസ്തോത്രം, ഗംഗോത്തരീക്ഷേത്രമാഹാത്മ്യം, ഈശ്വര ദർശനം, ഗംഗാസ്തോത്രം എന്നീ സംസ്കൃത കൃതികളും ഹിമഗിരി വിഹാരം , കൈലാസയാത്ര എന്നീ മലയാളകൃതികളും പ്രസിദ്ധങ്ങളാണ്.
കേരളീയനായ സന്ന്യാസിശ്രേഷ്ഠനാണ്‌ തപോവനസ്വാമി‍. ഉത്തരകാശിയിൽ ആശ്രമം സ്ഥാപിച്ച് ആധ്യാത്മിക പ്രവർത്തനം നടത്തിയിരുന്ന ഇദ്ദേഹം ദേശീയതലത്തിൽ പ്രശസ്തനും സംസ്കൃതത്തിലും മലയാളത്തിലും നിരവധി ഗ്രന്ഥങ്ങളുടെ രചയിതാവുമാണ്. ഹിമഗിരിവിഹാരം, കൈലാസയാത്ര എന്നി രണ്ടു പുസ്തകങ്ങൾകൂടി അദ്ദേഹം എഴുതിട്ടുണ്ട്. ദൈവദർശനം എന്ന പേരിൽ തപോവൻ മഹാരാജ് സംസ്കൃതത്തിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആത്മകഥ എഴുതിയിട്ടുണ്ട്.
ബദരീനാഥത്തിലെ നാരായണമൂർത്തിയെ പ്രകീർത്തിക്കുന്ന നൂറുപദ്യങ്ങളുള്ള കാവ്യമാണ് ബദരീശസ്തോത്രം. അധ്യാരോപം, അപവാദം, സാധന, ഫലം എന്നീ ശീർഷകങ്ങളിൽ 25 പദ്യങ്ങൾ വീതമുള്ള നാല് സ്തബകങ്ങളിൽ നാരായണമൂർത്തിയുടെ ആരാധനാഭേദങ്ങൾ വർണിക്കുന്നു. കൊല്ലങ്കോട് പി. ഗോപാലൻനായർ ഇതിനു വ്യാഖ്യാനം രചിച്ചിട്ടുണ്ട്.
ഓണ്ടൊളോജിക്കൽ വാദത്തിന്, എന്ന വാക്കുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ആ പേരു നൽകിയത് പതിനെട്ടാം നൂറ്റാൺടിൽ ‍പ്രമുഖ ജർമ്മൻ ചിന്തകൻ ഇമ്മാനുവേൽ കാന്റ് ആണ്. അക്വീനാസിനു ശേഷം ഈ വാദരീതിയെ ഏറ്റവും ശക്തിയായി എതിർത്തതും കാന്റ് തന്നെ. ശുദ്ധയുക്തിയുടെ വിമർശനം എന്ന പ്രഖ്യാതഗ്രന്ഥത്തിൽ ഓണ്ടൊളോജിക്കൽ വാദത്തിനെതിരെ കാന്റ് നടത്തിയ പ്രധാന വിമർശനം അത്, ഉണ്ടായിരിക്കുക എന്നത് ഒരു ഗുണമാണ് എന്ന തെറ്റായ സങ്കല്പത്തിൽ അധിഷ്ഠിതമാണ് എന്നായിരുന്നു. ഉണ്ടായിരിക്കുകയെന്നത് പൂർണ്ണതയുടെ ലക്ഷണമാണെന്ന് എങ്ങനെ ഉറപ്പിക്കാനാകും എന്ന ചോദ്യമാണ് ഓണ്ടൊളോജിക്കൽ വാദത്തിനെതിരെ ഉയർന്നിട്ടുള്ള ഏറ്റവും വലിയ വിമർശനമെന്ന് ഉമ്പർട്ടോ എക്കോയും ചൂണ്ടിക്കാട്ടിയിട്ടുണ്ട്. ഇല്ലാതിരിക്കന്നതാണ് പരമമായ വിശുദ്ധി എന്ന ന്യായം പിന്തുടർന്ന്, ദൈവികപൂർണ്ണതയുടെ തികവ് ദൈവത്തിന്റെ ഇല്ലായ്മയിലാണെന്നു വാദിക്കാമെന്ന് എക്കോ ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നു. പതിനെട്ടാം നൂറ്റാൺടിലെ മറ്റൊരു ചിന്തകനായ ഡേവിഡ് ഹ്യൂമും ഓണ്ടൊളോജിക്കൽ വാദത്തിന്റെ വിമർശകനായിരുന്നു.
ഓണ്ടൊളോജിക്കൽ വാദത്തിന് അടിസ്ഥാനമായുള്ളത് ദൈവത്തിനു അത് കൊടുക്കുന്ന നിർ‌വചനമാണ്. സങ്കല്പിക്കാവുന്നതിൽ വച്ച് ഏറ്റവും വലിയ പൂർണ്ണത എന്ന് ദൈവത്തെ നിർ‌വചിച്ചുകൊണ്ടാണ് വാദം തുടങ്ങുന്നത്. തുടർന്ന്, സങ്കല്പിക്കാവുന്നതിൽ ഏറ്റവും വലിയ പൂർണ്ണത ഉണ്ടായേ മതിയാവൂ എന്ന് വാദിക്കുന്നു. അതിനു പറയുന്ന യുക്തി ഇതാണ്: സങ്കല്പിക്കാവുന്നതിൽ ഏറ്റവും വലിയ പൂർണത ഇല്ല എന്നു പറയുന്നത് യുക്തിവിരുദ്ധമാണ്. ഒരാൾ സങ്കല്പിച്ച പൂർണ്ണതക്ക്, 'ഉണ്ടായിരിക്കുക' എന്ന ഗുണം ഇല്ല എങ്കിൽ, അയാളുടെ സങ്കല്പം തെറ്റായിരുന്നു. പൂർണ്ണത, ഇല്ലാത്തതാണെങ്കിൽ‍, അത് സങ്കല്പിക്കാവുന്നതിൽ വച്ച് ഏറ്റവും വലിയ പൂർണ്ണത അല്ല. അതിലും വലിയ, 'ഉണ്ടായിരിക്കുക' എന്ന ഗുണമുള്ള, പൂർണ്ണത സങ്കല്പസാദ്ധ്യമാണ്. സങ്കല്പിക്കാവുന്നതിൽ ഏറ്റവും വലിയ പൂർണ്ണതക്ക്, സങ്കല്പത്തിൽ മാത്രമായി നിലനില്പില്ല. അത് ഉണ്ടായിരുന്നേ മതിയാവൂ. അതുകൊണ്ട്, സങ്കല്പിക്കാവുന്നതിൽ വച്ച് ഏറ്റവും വലിയ പൂർണ്ണതയായ ദൈവം ഉണ്ട്.
ഓണ്ടോളജിക്കൽ വാദത്തിന്റെ പിറവിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട രസകരമായൊരു കഥ അൻസെമിന്റെ ജീവചരിത്രകാർൻ ഈഡ്മർ പറയുന്നുണ്ട്. മറ്റൊന്നിലും ശ്രദ്ധിക്കാൻ അനുവദിക്കാത്ത ഏകാഗ്രതയിൽ ദീർഘനാൾ കഴിഞ്ഞ ശേഷമാണ് ഈ ആശയം അൻസെമിന്റെ മനസ്സിൽ രൂപപ്പെട്ടത്. ആനന്ദതുന്ദിലനായ അദ്ദേഹം തിടുക്കത്തിൽ അതു രേഖപ്പെടുത്തി വച്ചു. മെഴുകുപലകയിലായിരുന്നു എഴുത്ത്. എഴുത്തു പൂർത്തിയായപ്പോൾ, പലക അൻസെം തന്റെ സഹായിയായ ഒരു സന്യാസിയെ സൂക്ഷിക്കാൻ ഏല്പിച്ചു. എന്നാൽ പിന്നീട് അന്വേഷിച്ചപ്പോൾ സന്യാസിക്ക് അതു കണ്ടെടുക്കാനായില്ല. ആശയം തന്റെ ഓർമ്മയിൽ നിന്ന് ചികഞ്ഞെടുത്ത അൻസെം അതു വീണ്ടും മറ്റൊരു മെഴുകുപലകയിൽ രേഖപ്പെടുത്തി കൂടുതൽ ഭദ്രമായ സൂക്ഷത്തിന് ഏല്പിച്ചു. ഈ പുതിയ പലകയാവട്ടെ, പിന്നീട് ആവശ്യം വന്നപ്പോൾ ശകലങ്ങളായി തകർന്നിരുന്നു. വളരെ വിഷമിച്ച് ശകലങ്ങൾ കൂട്ടിവച്ച ശേഷം അൻസെം, അതിലെ ഉള്ളടക്കം വായിച്ച് ഒരിക്കൽ കൂടി പകർത്തി. പുതിയ പകർപ്പ് ചർമ്മപത്രത്തിലായിരുന്നു.
തന്റെ ശക്തമായ വിമർശനത്തോടെ ഓണ്ടോളജിക്കൽ വാദത്തിന്റെ കഥ കഴിഞ്ഞു എന്ന് ഇമ്മാനുവേൽ കാന്റ് കരുതിയതായി പറയപ്പെടുന്നു.എന്നാൽ ഇന്നും ഇത് തത്ത്വചിന്തയിലെ ഒരു സജീവപ്രശ്നമായി നിലനിൽക്കുന്നു. ഇരുപതാം നൂറ്റാൺടിലെ തത്ത്വചിന്തകരിൽ ഏറ്റവും കടുത്ത യുക്തിവാദിയായിരുന്ന ബെർട്രാൻഡ് റസ്സൽ ഇതിനെ അനുകൂലിച്ചില്ലെങ്കിലും എഴുതിത്തള്ളാൻ മടിച്ചു. ഈ വാദത്തിനു ലഭിച്ച പിന്തുണയുടേയും വിമർശനത്തിന്റേയും ചരിത്രം വിവരിച്ച ശേഷം, ഇത്ര മഹത്തായ ചരിത്രമുള്ള ഒരു വാദം, ശരിയല്ലെങ്കിൽ പോലും, ബഹുമാനപൂർ‌വം പരിഗണിക്കപ്പെടേണ്ടതാണെന്നാണ് അദ്ദേഹം അഭിപ്രായപ്പെട്ടത്. റസ്സലിന്റെ അഭിപ്രായത്തിൽ, ഓണ്ടൊളോജിക്കൽ വാദം ശരിയല്ല എന്നു ബോദ്ധ്യപ്പെട്ടു കഴിഞ്ഞശേഷവും എന്താണ് അതിലെ പിശക് എന്നു പറയുക ബുദ്ധിമുട്ടാണ്. ഏതാണ്ട് ആയിരത്തോളം വർഷം തത്ത്വചിന്തകന്മാരുടെ ശ്രദ്ധ പിടിച്ചുപറ്റി നിലനിൽക്കാൻ അതിനു കഴിഞ്ഞതിനു കാരണവും അതു തന്നെയായിരി‍ക്കണം.
ദൈവവിശ്വാസവും, മതബോധവും അതിശക്തമായിരുന്ന മദ്ധ്യയുഗത്തിലാണ് ദൈവാസ്തിത്വം തെളിയിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന ഈ വാദം ആദ്യമായി ഉന്നയിക്കപ്പെട്ടതെങ്കിലും, തുടക്കത്തിൽ തന്നെ ഇതിന് കടുത്ത വിമർശനം നേരിടേണ്ടി വന്നു. അൻസമിന്റെ സമകാലികനായിരുന്ന ഗൗണീലോ എന്ന സന്യാസിയായിരുന്നു ഈ വാദത്തിന്റെ ആദ്യത്തെ പ്രധാന വിമർശകൻ. അൻസം ഉപയോഗിച്ച യുക്തി പിന്തുടർന്നാൽ ദൈവത്തിന്റെയെന്നപോലെ, സങ്കല്പസാദ്ധ്യമായതിൽ ഏറ്റവും വലിയ ദ്വീപിന്റെയോ അതു പോലെയുള്ള മറ്റെന്തിന്റെയ്ങ്കിലുമോ ഒക്കെക്കൂടിയും അസ്തിത്വം തെളിയിക്കാൻ പറ്റുമെന്ന് ഗൗണീലോ വാദിച്ചു. തന്റെ വാദം പഴുതുകളടച്ച് പുതിയ രൂപത്തിൽ വീണ്ടും അവതരിപ്പിക്കാൻ അൻസമിനെ പ്രേരിപ്പിക്കാൻ മാത്രം ശക്തമായിരുന്നു ഗൗണീലോയുടെ വിമർശനം.
അക്വീനാസിന്റെ വിമർശനം ഓണ്ടൊളോജിക്കൽ വാദത്തെ തളർത്തിയെങ്കിലും, അതിനെ പിന്തുണക്കാൻ പിൽക്കാലങ്ങളിലും ആളുണ്ടായി. പതിനേഴാം നൂറ്റാൺടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന റെനെ ദെക്കാർത്ത് ഈ വാദത്തെ പിന്തുണച്ചു. സങ്കല്പസാദ്ധ്യമായതിൽ ഏറ്റവും വലിയ പൂർണ്ണത ഇല്ലാതിരിക്കുകയെന്നത് ത്രികോണത്തിന്റെ മൂന്നു കോണുകളുടേയും തുക 180 ഡിഗ്രി ആല്ലാതിരിക്കുക എന്നതു പോലെ അസാദ്ധ്യമാണ് എന്നു ദെക്കാർത്ത് വാദിച്ചു. പതിനേഴാം നൂറ്റാണ്ടിൽ തന്നെ പ്രമുഖ ചിന്തകനായ ലയ്ബ്നിറ്റ്സും ഓണ്ടൊളോജിക്കൽ വാദത്തെ, സോപാധികമായാണെങ്കിലും പിന്തുണച്ചു.
ഓണ്ടൊളോജിക്കൽ വാദത്തിന് കിട്ടിയ ഏറ്റവും വലിയ ആഘാതം കത്തോലിക്കാദൈവശാസ്ത്രജ്ഞൻമാരിൽ മുൻപനായ തോമസ് അക്വീനാസ് അതിനെ എതിർത്തതാണ്. ദൈവാസ്തിത്വം സ്വയം സിദ്ധമാണെന്നും, അത് തെളിയിക്കാൻ ദൈവത്തിന്റെ ഒരു പ്രത്യേക നിർ‌വചനത്തെ അശ്രയിക്കുന്നത് ശരിയല്ലെന്നും അക്വീനാസ് വാദിച്ചു. ദൈവം എന്നു കേൾക്കുമ്പോൾ, സങ്കല്പ്പിക്കാവുന്നതിൽ ഏറ്റവും വലിയ പൂർണ്ണത എന്ന ആശയം തന്നെ എല്ലാവർക്കും തോന്നണമെന്നില്ല എന്നും അദ്ദേഹം കരുതി.
യുക്തി ഉപയോഗിച്ച് ദൈവാസ്തിത്വം തെളിയിക്കാൻ അവലംബിക്കുന്ന രീതികളിൽ ഒന്നാണ് ഒണ്ടൊളോജിക്കൽ വാദം . ദൈവം ഉണ്ടെന്ന് തെളിയിക്കാൻ ഈ രീതി ആദ്യമായി ഉപയോഗിച്ചത് കാന്റർബറിയിലെ മെത്രാപ്പോലീത്തയായിരുന്ന അൻസം 1033-1109) ആയിരുന്നു.
തുടർച്ചയായുള്ള പനി.ശരീരോഷ്മാവ് ദിവസം മുഴുവനും ഉയർന്ന് നിൽക്കുന്നു. സാധാരണ ശരീരോഷ്മാവിൽനിന്നും ഉയർന്ന് ദിവസത്തിന്റെ മുഴുവൻ സമയവും നിലനിൽക്കുകയും 24 മണിക്കൂറിനിടയിൽ ഒരു ഡിഗ്രിയിൽ അധികമല്ലാത്ത വ്യതിയാനം മാത്രം കാണിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ടൈഫോയ്ഡ്,ന്യൂമോണിയ,മൂത്രാശയ രോഗങ്ങൾ തുടങ്ങിയവ ഒക്കെ ഒരു പ്രത്യേക ശരീരോഷ്മാവ് നില പ്രകടിപ്പിക്കും. പതുക്കെ ഊഷ്മാവ് ഉയർന്ന് പിന്നീട് ആ നില തന്നെ തുടരുന്ന അവസ്ഥ.
ഇടവിട്ടുള്ള പനി-ഒരു പ്രത്യേക സമയത്തേക്ക് മാത്രം ഊഷ്മാവ് ഉയർന്നിരിക്കുകയും പിന്നീട് ഊഷ്മാവ് താഴ്ന്ന് വീണ്ടും ചാക്രികമായി തുടരുന്ന രീതി. മലമ്പനി, കാല-അസർ,സെപ്റ്റിസീമിയ് തുടങ്ങിയ രോഗാവസ്ഥകളിൽ ഇത്തരം പൈയാണു പ്രകടമാവുക.
വ്യത്യാസപ്പെടുന്ന പനി-ഒരു ഡിഗ്രിയിലധികം ഊഷ്മാവിൽ ഇടക്ക് വ്യത്യാസം ഉണ്ടായിരിക്കുകയും ദിവസം മുഴുവൻ ഊഷ്മാവ് ഉയർന്ന് നിൽക്കുകയും ചെയ്യുന്ന അവസ്ഥ.ഇൻഫെൿറ്റീവ് എൻഡോ കാർഡെറ്റീസ് എന്ന രോഗാവസ്ഥയിൽ ഈ അവസ്ഥ കാണാറുണ്ട്.
പെൽ-എബ്സ്റ്റൈൻ പനി-ഹോഡ്കിൻസ് ലിംഫോമ എന്ന രോഗാവസ്ഥയിൽ ഒരു പ്രത്യേക രീതിയിൽ പനി അനുഭവപ്പെടുന്നു. ഒരാഴ്ച പനി നിലനിൽക്കുകയും തുടർന്ന് അടുത്ത ഒരാഴ്ച സാധാരണ നിലയിലെത്തുകയും വീണ്ടും ആവർത്തിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന രീതി. ഈ അവസ്ഥ യഥാർത്ഥത്തിൽ നിലനിൽക്കുന്നുണ്ടോ എന്ന കാര്യത്തിൽ വിരുദ്ധ അഭിപ്രായങ്ങൾ ഉണ്ട്.
സാധാരണ പ്രതിരോധ സംവിധാനം പ്രവർത്തനം മന്ദഗതിയിലായവർക്ക് ഫെബ്രൈൽ ന്യൂട്രോപീനിയ എന്ന അവസ്ഥ മൂലം പനി കാണാറുണ്ട്.രോഗാണുക്കളോട് പൊരുതുന്ന ന്യൂട്രോഫിലുകളുടെ കുറവുമൂലമാണിതു സംഭവിക്കുന്നത്.ബാക്ടീരിയമൂലമുള്ള അസുഖങ്ങൾ പെട്ടെന്ന് സാരമായിത്തീരാൻ സാധ്യതയുള്ളതിനാൽ ഇത്തരം രോഗാവസ്ഥ ശ്രഡ്ഡ്ഃആ
ശരീരത്തിന്റെ ഊഷ്മാവ് സാധാരണ നിലയിൽ ഉള്ള ശരീര താപനിലയിൽനിന്ന് ഉയർന്നു നിൽക്കുന്ന രോഗലക്ഷണമാണ് പനി. ഇംഗ്ലീഷ്: ശാസ്ത്രീയമായി , എന്നീ പേരുകളിലും അറിയപ്പെടുന്നു. ശരീരോഷ്മാവിന്റെ നിയന്ത്രണ സംവിധാനത്തിലെ ക്രമീകരണത്തിലുണ്ടാകുന്ന വ്യതിയാനമാണിതിനു കാരണം. ഈ ക്രമീകരണ വ്യത്യാസം മാംസപേശികളിൽ മുറുക്കവും അയവും ഉണ്ടാക്കുകയും വിറയൽ അനുഭവപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു. അതോടൊപ്പം, നെഞ്ചിടിപ്പ് കൂടുക, വിറയ്ക്കുക എന്നീ ലക്ഷണങ്ങളും ഉണ്ടാകാറുണ്ട്. പനി നിയന്ത്രണാതീതമായി കൂടിയാൽ ചുഴലി പോലുള്ള ലക്ഷണങ്ങൾ വരാറുണ്ട്. മലമ്പനി, മഞ്ഞപ്പനി, പക്ഷിപ്പനി, പന്നിപ്പനി തുടങ്ങിയ വിവിധ അസുഖങ്ങൾക്കും ഊഷ്മാവിലെ വ്യത്യാസം എന്ന ഈ ലക്ഷണം ഉണ്ടാവുന്നതുകൊണ്ട് പനി എന്ന പ്രത്യയം ചേർത്ത് അറിയപ്പെടുന്നു.
ഹൈപ്പർതെർമിയ എന്ന അവസ്ഥയിൽ നിന്നു വ്യത്യസ്തമാണ് പനി. കൂടിയ അളവിലുള്ള താപോത്പാദനം കൊണ്ടോ കുറഞ്ഞ അളവിൽ താപം പുറന്തള്ളുന്നതു കൊണ്ടോ ആണ് ഈ അവസ്ഥ ഉണ്ടാകുന്നത്. പനി ശാരീരികമായ ഒരു സ്വയംക്രമീകരണ സംവിധാനമാണെന്നും അതിനു ചികിത്സ അപൂർവ്വ അവസരങ്ങളിലൊഴിച്ച് ആവശ്യമില്ലെന്നും ഉള്ള അഭിപ്രായങ്ങൾ ഉണ്ട്.എന്തായാലും പനികുറക്കുന്നതിനായുള്ള ഔഷധങ്ങൾക്ക് ഉയർന്ന ശരീര ഊഷ്മാവ് കുറക്കാനും അതു വഴി രോഗിക്ക് ശാരീരികമായ അസ്വാസ്ഥ്യം കുറവ് വരുത്താനും സാധിക്കുന്നുണ്ട്.
പനി നിർബന്ധമായും ചികിത്സിക്കപ്പെടേണ്ട ഒരു അവസ്ഥയല്ല. ശരീരത്തിനുള്ളിൽ എന്തൊക്കെയോ കുഴപ്പമുണ്ട് എന്ന് സൂചിപ്പിക്കുന്ന ഒരു മുഖ്യ ലക്ഷണമാണ് പനി. അതുകൊണ്ട്, വൈദ്യശാസ്ത്രപരമായ തീരുമാനങ്ങൾ എടുക്കുന്നതിനും നൽകപ്പെടുന്ന ചികിത്സയുടെ ഫലപ്രാപ്തി അറിയുന്നതിനും സഹായകമാണ് പനി. ചികിത്സ നൽകിയാലും ഇല്ലെങ്കിലും പനി ഉള്ളവരോട് ആവശ്യത്തിന് വെള്ളം കുടിക്കണമെന്ന് പറയാറുണ്ട്. കാരണം, ലഘുവായ ഒരു പനി ഉണ്ടാക്കുന്ന നിർജലീകരണം ആ പനിയെക്കാൾ മാരകമാകാം. എന്നാൽ അമിതമായി വെള്ളം കുടിക്കുന്നത് രക്തത്തിൽ സോഡിയം കുറയുന്നതിന് കാരണമാകാം. അതിനാൽ ഈ ആവശ്യത്തിലേക്കു വേണ്ടി പ്രത്യേകം തയ്യാറാക്കിയ പാനീയങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കപ്പെടുന്നുണ്ട്.
പനിയ്ക്കായി മിക്ക രോഗികൾക്കും ചികിത്സ നൽകപ്പെടുന്നതിനു കാരണം പനിയും അനുബന്ധ ലക്ഷണങ്ങളും ബുദ്ധിമുട്ടുണ്ടാക്കുന്നു എന്നുള്ളതുകൊണ്ടാണ്. പനി ഹൃദയമിടിപ്പ് കൂട്ടുകയും ഉപാപചയം വേഗത്തിലാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഇത് പ്രായമേറിയവർക്കും ഹൃദ്രോഗമുള്ളവർക്കും ഭാരമായിത്തീരുന്നു. പനി രോഗിയെ അർദ്ധബോധാവസ്ഥയിലേക്ക് നയിച്ചേക്കാം. അതിനാൽ ഗുണദോഷങ്ങൾ താരതമ്യപ്പെടുത്തി വേണം ചികിത്സയെ കുറിച്ച് തീരുമാനമെടുക്കാൻ. ഏതു സാഹചര്യത്തിലായാലും പനി അമിതമാകുകയോ ശരീരകലകൾക്ക് കേട് പറ്റാവുന്ന നില വരുകയോ ചെയ്താൽ അത് നിർബന്ധമായും നിയന്ത്രണവിധേയമാക്കിയിട്ടുണ്ടാകണം.
തുടർച്ചയായ പനി : ശരീരോഷ്മാവ് സാധാരണ നിലയിൽ കൂടി നിൽക്കുകയും 24 മണിക്കൂറിനുള്ളിലെ വ്യതിയാനം 1 ൽ കുറവായിരിക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ 'തുടർച്ചയായ പനി' എന്നു പറയുന്നു.
വിട്ടുവിട്ടുള്ള പനി : ഉയർന്ന ശരീരോഷ്മാവ് ദിവസത്തിൽ ഏതാനും മണിക്കൂറുകൾ മാത്രം ഉണ്ടായിരിക്കുകയും ബാക്കി സമയത്ത് സാധാരണ നിലയിൽ ആയിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതിനെയാണ് 'വിട്ടുവിട്ടുള്ള പനി' എന്നു പറയുന്നത്.
കൂടിയും കുറഞ്ഞും നിൽക്കുന്ന പനി : ശരീരോഷ്മാവ് സാധാരണ നിലയിൽ കൂടി നിൽക്കുകയും 24 മണിക്കൂറിനുള്ളിലെ വ്യതിയാനം 1 ൽ കൂടുതലായിരിക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ 'കൂടിയും കുറഞ്ഞും നിൽക്കുന്ന പനി' എന്നു പറയുന്നു.
വിവിധ നിലകളിൽ സാധാരണ ശരീര ഊഷ്മാവ് പറയാറുണ്ട്. മലദ്വാരത്തിൽ 37.5–38.3 ,വായിൽ 37.7 ഊഷ്മാവ് കണക്കാക്കുന്നു. ഈ അളവിലാണു ശരീര ഊഷ്മാവ് നിയന്ത്രണ ക്രമീകരണ ബിന്ദു. കാൾ വുണ്ടർലിക് എന്ന ജർമ്മൻ ഭിഷഗ്വരനാണ് മനുഷ്യന്റെ ശരീരോഷ്മാവ് ശരാശരി 370 ആണെന്ന് കണക്കാക്കിയത്. ഇന്ന് കൂടുതൽ കൃത്യമായി പൂർണ്ണാരോഗ്യമുള്ള സ്ത്രീയ്ക്കും പുരുഷനും വായ്ക്കകത്തെ ഊഷ്മാവ് 33.2–38.2 ആയി കണക്കാക്കിയിരിക്കുന്നു. ഒരാളുടെ ശരീരോഷ്മാവ്, പ്രായം,ലിംഗം,ദിവസത്തിലെ നേരം, അന്തരീക്ഷ ഊഷ്മാവ്, ശരീര പ്രവർത്തനങ്ങളുടെ തോത് എന്നിവയെ എല്ലാം ആശ്രയിച്ച് വ്യത്യാസപ്പെട്ടിരിക്കും. ശരീരോഷ്മാവിലുണ്ടാകുന്ന വർദ്ധനവ് എല്ലായ്പോഴും പനി ആയി കണക്കാക്കാറില്ല. ഉദാഹരണത്തിന്, കായികാധ്വാനം ചെയ്യുമ്പോൾ ശരീരോഷ്മാവ് വർദ്ധിക്കും.
പനിയുണ്ടെന്ന് സംശയമുണ്ടെങ്കിൽ അത് ഉറപ്പിക്കുന്നതിന് താപമാപിനി ഉപയോഗിച്ച് ശരീരോഷ്മാവ് അളക്കുന്നു. പഠനങ്ങൾ കാണിക്കുന്നത്, 18 വയസിനും 40 വയസിനും ഇടയിൽ പ്രായമുള്ള ആരോഗ്യവാന്മാരായ മനുഷ്യരിൽ വായിലെ ശരാശരി ഊഷ്മാവ് 36.8 0.4 ആണ്. രാവിലെ 6 മണിക്ക് കുറഞ്ഞ ശരീരോഷ്മാവും വൈകുന്നേരം 4-6 മണി സമയത്ത് ഉയർന്ന ശരീരോഷ്മാവും പ്രകടമാകുന്നു. അതുകൊണ്ട്, രാവിലെ 6 മണിക്ക് ഉണ്ടാകാവുന്ന പരമാവധി ശരീരോഷ്മാവ് 37.2 ഉം വൈകുന്നേരം 4 മണിക്ക് ഉണ്ടാകാവുന്ന പരമാവധി ശരീരോഷ്മാവ് 37.7 ഉം ആണ്. ഈ കണക്കു പ്രകാരം വായിൽ നിന്ന് കണക്കാക്കുന്ന ഊഷ്മാവിനെ അടിസ്ഥാനപ്പെടുത്തി രാവിലത്തെ ശരീരോഷ്മാവ് 37.2 ന് മുകളിലാണെങ്കിലോ വൈകുന്നേരത്തെ ശരീരോഷ്മാവ് 37.7 ന് മുകളിലാണെങ്കിലോ പനിയുണ്ടെന്നു പറയാം.
ഓട്ടോഇമ്മ്യൂൺ രോഗങ്ങൾ. ഉദാ. സിസ്റ്റ്മിക് ലൂപ്പസ് എറിത്തെമറ്റോസിസ്, സാർക്കോയിഡോസിസ് തുടങ്ങിയവ.
കാരണം കണ്ടെത്താനാകാത്ത പനി ‌‌ അല്ലെങ്കിൽ ] എന്നത് വൈദ്യശാസ്ത്രപരമായി നിർവ്വചിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ള ഒരു അവസ്ഥയാണ്. ആദ്യമായി കാരണം കണ്ടെത്താനാകാത്ത പനിക്ക് ഒരു നിർവ്വചനം നൽകിയത് 1961-ൽ പീറ്റേഴ്സ്ഡോർഫ്, ബീസൺ എന്നിവർ ചേർന്നാണ്. ആ നിർവ്വചനം അനുസരിച്ച് താഴെ പറയുന്ന നിബന്ധനകൾ പാലിക്കുന്നുവെങ്കിൽ ആ പനിയെ കാരണം കണ്ടെത്താനാകാത്ത പനി എന്ന് പറയാം.
മനുഷ്യൻ ഉണ്ടായകാലം മുതൽക്കേ പനി അവനെ ബാധിച്ചിരിക്കണം. എന്നാൽ പനിയെക്കുറിച്ചുള്ള എഴുതപ്പെട്ട രേഖകൾ ഹിപ്പോക്രേറ്റസിന്റെ കാലം മുതലാണ്‌ ഉള്ളത്. പനി അസുഖങ്ങൾ ഭേദമാക്കാനുള്ള വഴിയായാണ്‌ 2300 വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് ഹിപ്പോക്രേറ്റസ് പരാമർശിക്കുന്നത്. "എനിക്ക് പനിയുണ്ടാക്കാനുള്ള കഴിവ് തരൂ, അസുഖങ്ങൾ ഞാൻ ഭേദമാക്കാം" എന്ന ഉദ്ധരണി ഹിപ്പോക്രേറ്റസിന്റേതായാണ്‌ കരുതുന്നത്. ക്രിസ്തുവിനു മുൻപ് അഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിലെ ഇതിഹാസ രചയിതാവ് ഹോമർ പനി പോലുള്ള അസുഖങ്ങൾക്ക് ചൂടുവെള്ളത്തിലെ കുളി ഗ്രീക്കുകാർക്കിടയിൽ പെരിക്ലസിനുമുന്നേ തന്നെ ശീലമുണ്ടായിരുന്നു എന്നു പരാമർശിക്കുന്നു.
ചെവിയിലെയോ മലദ്വാരത്തിലെയോ ഊഷ്മാവ് രാവിലെ 37.6 ന് മുകളിലോ വൈകുന്നേരം 38.1 ന് മുകളിലോ ആണെങ്കിൽ. (ചെവിയിലെയോ മലദ്വാരത്തിലെയോ ഊഷ്മാവ് വായിലേതിനെക്കാൾ സാധാരണമായി 0.4 കൂടുതലാണ്.)
പനിയ്ക്ക് നിദാനമാകുന്ന ഘടകങ്ങളെ പൈറോജനുകൾ എന്നു വിളിക്കുന്നു. ഇവ ശരീരത്തിനുള്ളിൽ നിന്നോ പുറത്തു നിന്നോ ഉള്ളവയാകാം. ബാക്ടീരിയയുടെ കോശഭിത്തിയിലെ ഘടകമായ ലിപ്പോപോളിസാക്കറൈഡ് ശരീരത്തിനു പുറത്തു നിന്നുള്ള പൈറോജന് ഉദാഹരണമാണ്. ഓരോ പൈറോജനും പനിയുണ്ടാക്കാനുള്ള കഴിവ് വ്യത്യസ്തമാണ്. ബാക്ടീരിയയിൽ നിന്നുള്ള 'സൂപ്പർ ആന്റിജനുകൾ' എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്ന പൈറോജനുകൾ അതിവേഗം മാരകമായ പനി ഉണ്ടാക്കുന്നവയാണ്.
ശരീരോഷ്മാവ് ആന്തരീകമായി നിയന്ത്രിക്കുന്നത് തലച്ചോറിനുള്ളിലെ ഹൈപ്പോതലാമസ് എന്ന ഭാഗമാണ്. പനിയ്ക്ക് നിദാനമാകുന്ന ഘടകങ്ങളെ ജ്വരകാരികൾ എന്നു വിളിക്കുന്നു. ഇവ ശരീരത്തിൽ പ്രവർത്തിച്ച് പ്രോസ്റ്റാഗ്ലാൻഡിൻ ഇ-2 എന്ന രാസപദാർത്ഥത്തിന്റെ നിർമ്മാണത്തിനു കാരണമാകുന്നു. പ്രോസ്റ്റാഗ്ലാൻഡിൻ ഇ-2 ഹൈപ്പോതലാമസിൽ പ്രവർത്തിച്ച് ശരീരത്തിന്റെ താപനില ഉയർത്തുകയും ശരീരത്തിന്റെ മറ്റു നിർമ്മാണ പ്രവർത്തനങ്ങളെ ത്വരിതപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുന്നു.
സൈറ്റോകൈനുകൾ ശരീരത്തിനുള്ളിൽ നിന്നുള്ള ഒരു പൈറോജൻ ആണ്. ഇവ ശരീരത്തിന്റെ സഹജമായ പ്രതിരോധശക്തിയുടെ ഭാഗമാണ്. ഫാഗോസൈറ്റിക് കോശങ്ങളാണ് ഇവ ഉത്പാദിപ്പിക്കുന്നത്. സൈറ്റോകൈനുകൾ ഹൈപ്പോതലാമസിൽ പ്രവർത്തിച്ച് ശരീരത്തിന്റെ താപനില ഉയർത്തുന്നു. ഇന്റർല്യൂകിൻ-6, ട്യൂമർ നെക്രോസിസ് ഘടകം എന്നിവ ശരീരത്തിനുള്ളിൽ നിന്നുള്ള പൈറോജനുകൾക്ക് മറ്റ് ഉദാഹരണങ്ങളാണ്.
പനിയുടെ പ്രയോജനത്തെ സംബന്ധിച്ച് അനുകൂലമായും പ്രതികൂലമായും വാദഗതികൾ നിലനിൽക്കുന്നു. ഈ ഗണത്തിൽ മുമ്പോട്ടു വയ്ക്കപ്പെട്ട അനുമാനങ്ങൾ തർക്കമറ്റവയല്ല. മനുഷ്യരിലും മറ്റ് ഉഷ്ണരക്തജീവികളിലും നടത്തിയ പഠനങ്ങൾ പനിയുള്ളപ്പോൾ അവ അണുബാധയിൽ നിന്നും മറ്റു രോഗങ്ങളിൽ നിന്നും പനിയില്ലാത്തതിനെക്കാൾ വേഗം മുക്തി പ്രാപിക്കുന്നതായി സൂചിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്.
ഗ്രാം നെഗറ്റീവ് ബാക്ടീരിയയുടെ കോശഭിത്തിയിലെ ഘടകമായ ലിപ്പോപോളിസാക്കറൈഡ് ശരീരത്തിനു പുറത്തു നിന്നുള്ള പൈറോജന് ഉദാഹരണമാണ്. ഇവ ശരീരത്തിനുള്ളിൽ നിന്നുള്ള പൈറോജനുകളുടെ ഉത്പാദനത്തിന് കാരണമാകുകയും പനി ഉണ്ടാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
പനിയുടെ കാരണമായി രോഗാണുവിനെ നശിപ്പിക്കുകയോ നിയന്ത്രിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നതിലൂടെയാണ് പനിയെ പ്രതിരോധിക്കുന്നത്. ശരീരോഷ്മാവ് നിയന്ത്രിക്കാൻ താഴെപ്പറയുന്ന മാർഗ്ഗങ്ങൾ അവലംബിക്കുന്നു
ശരീരോഷ്മാവ് കണ്ടുപിടിക്കാനുള്ള ആശയം കണ്ടുപിടിച്ചത് 17-)ം നൂറ്റാണ്ടിൽ ഗലീലിയോയും സാങ്‌ക്റ്റോറിയൂസുമാണ്‌. ഇത് ഇന്ന് കാണുന്ന ഊഷ്മമാപിനിയുടെ നിലയിലേക്ക് വികസിപ്പിക്കപ്പെട്ടത് 18-)ം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനത്തിൽ വൂണ്ടർലീഷും ആൾബട്ടും ചേർന്നാണ്‌.
പനിയുടെ ചികിത്സാ ചരിത്രത്തിന്റെ തുടക്കം ഇന്നും അജ്ഞാതമാണ്‌. ഊഹത്തിന്റേയും ശാസ്ത്രീയതയുടേയും രണ്ടുകാലഘട്ടങ്ങളായിട്ടാണ്‌ ചികിത്സാ ചരിത്രത്തെ പൊതുവെ വിഭജിക്കുന്നത്.
പുസ്തകരൂപത്തിൽ പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ട ജമാഅത്ത് കൃതികളിലധികവും മുൻകാലങ്ങളിൽ പ്രബോധനത്തിലൂടെ ലേഖനങ്ങളായി പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടവയാണ്.
ആധുനിക കാലത്തെ പ്രശസ്ത ഖുർആൻ വ്യാഖ്യാന ഗ്രന്ഥമായ അബുൽ അഅ്‌ലാ മൗദൂദിയുടെ തഫ്ഹീമുൽ ഖുർആൻ 45 വർഷത്തോളം പ്രബോധനം ഖണ്ഡശ്ശ: പ്രസിദ്ധീകരിക്കുകയും പിന്നീട് 6 വാല്യങ്ങളായി പുറത്തിറങ്ങുകയും ചെയതു.
തഫ്ഹീമുൽ ഖുർആന് ശേഷം പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു വരുന്ന എ.വൈ.ആറിന്റെ ഖുർആൻ ബോധനം ശ്രദ്ധേയമായ ഖുർആൻ വ്യാഖ്യാന പരമ്പരയാണ്. 4 വാല്യങ്ങൾ ഇതിനകം പുസ്തക രൂപത്തിലിറങ്ങി.
വർഷം തോറും വിശേഷാൽ പ്രതികൾ ഇറക്കുന്നതിന് പകരം അനിവാര്യമെന്ന് തോന്നുന്ന വിഷയങ്ങളിൽ അതത് സമയം ഗഹനമായ പഠനങ്ങളുൾക്കൊള്ളിച്ച് പതിപ്പുകളിറക്കുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്. പ്രബോധനം ഇതുവരെ ഇറക്കിയ വിശേഷപ്പതിപ്പുകൾ: