polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ഗ്ലിസറൈഡ് രൂപത്തിൽ പ്രായേണ എല്ലാ എണ്ണകളിലും കൊഴുപ്പുകളിലും കണ്ടുവരുന്ന പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു അപൂരിത ഫാറ്റി ആസിഡ് ആണ് ഒലിയിക് അമ്ലം. സമം‌‌രചനാ ഫോർമുല: 3- 7 -- 7-. ഒലിവ്‌‌എണ്ണ , ആൽമണ്ഡ് എണ്ണ , കടല എണ്ണ , എള്ളെണ്ണ എന്നിവ നല്ല ശതമാനം ഒലിയിക് ആസിഡുള്ള എണ്ണകൾക്ക് ഉദാഹരണങ്ങളാണ്. പ്രകൃതിജന്യമായ ഒരു എണ്ണയുപയോഗിച്ച് ഒലിയിക് ആസിഡിനെ മറ്റുള്ള ആസിഡുകളിൽ നിന്ന് വേർതിരിച്ച് ശുദ്ധമാക്കി എടുക്കുക എന്നതു പ്രയാസമേറിയതെങ്കിലും സാധ്യമാണ്. ലവണങ്ങളുടെ ക്രിസ്റ്റലീകരണം, വളരെ താഴ്ന്ന താപത്തിൽ ആസിഡുകളുടെ ക്രിസ്റ്റലീകരണം, ക്രോമറ്റോഗ്രാഫി എന്നീ മാർഗങ്ങൾ ഇതിനുപയോഗിക്കാറുണ്ട്.
ശുദ്ധമായ ഒലിയിക് ആസിഡ്, സാധാരണ താപനിലകളിൽ, നിറം, മണം, സ്വാദ് എന്നിവയില്ലാത്ത ദ്രവപദാർഥമാണ്. വ്യാപാരികമായ ഒലിയിക് ആസിഡിൽ മറ്റു പല ഫാറ്റി അംളങ്ങളും കലർന്നിരിക്കും. വായുവിന്റെയും വെളിച്ചത്തിന്റെയും സാന്നിധ്യത്തിൽ ക്രമേണ ഇതിനു മഞ്ഞനിറവും കാറിയ മണവും ഉണ്ടാകുന്നു. ഓക്സിഡേഷൻ മൂലമാണ് ഇതു സംഭവിക്കുന്നത്. ഒലിയിക് ആസിഡ് വെള്ളത്തിൽ അലേയവും ആൽക്കഹോളിൽ ലേയവുമാണ്.
കാർബോക്സിൽ ഗ്രൂപ്പ് ഉള്ളതുകൊണ്ട് ലവണരൂപീകരണം, എസ്റ്റർ രൂപീകരണം മുതലായ പ്രതിപ്രവർത്തനങ്ങളിൽ ഒലിയിക് ആസിഡ് പങ്കെടുക്കുന്നു. സോഡിയം ഹൈഡ്രോക്സൈഡും ഒലിയിക് ആസിഡും ചേർന്നുള്ള പ്രതിപ്രവർത്തനം കൊണ്ട് സോഡിയം ഒലിയേറ്റ് എന്ന ലവണമുണ്ടാകുന്നു. എണ്ണകളിൽ നിന്ന് അലക്കുസോപ്പും കുളിസോപ്പും നിർമ്മിക്കുമ്പോൾ ഈ ലവണമാണ് ലഭ്യമാകുന്നത്.
കാർബൺ-കാർബൺ ദ്വി ബന്ധ മുള്ളതുകൊണ്ട് ഒലിയിക് ആസിഡിൽ യോഗാത്മക പ്രതിപ്രവർത്തനങ്ങളും സാധ്യമാണ്. നിക്കൽ ഉത്പ്രേരകത്തിന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ ഹൈഡ്രജനുമായി സം‌‌യോജിക്കുമ്പോൾ സ്റ്റിയറിക് ആസിഡ് കിട്ടുന്നു.
പ്രതിജനകാവതാരക കോശത്തിന്റെ ഉപരിതലത്തിലെ സ്വീകരിണിയായി വർത്തിക്കുന്ന പ്രതിദ്രവ്യങ്ങൾക്ക് രോഗാണുക്കളുടെ കോശപ്രതലത്തിലെ പ്രതിജനക തന്മാത്രകളുമായി ബന്ധം സ്ഥാപിക്കാൻ കഴിയും. ഇങ്ങനെ ഒരു അന്യവസ്തുവിന്റെ പ്രതിജനകവുമായി ബന്ധനത്തിലേർപ്പെടുന്ന അവതാരകകോശം ആ പ്രതിജനകതന്മാത്രയെ അതോട് ബന്ധിക്കപ്പെട്ട പ്രതിദ്രവ്യവും ചേർത്ത് ഭക്ഷകക്രിയയിലൂടെ ‘വിഴുങ്ങുന്നു’. തുടർന്ന്, രാസാനുചലക സിഗ്നലുകളുടെ സാന്നിധ്യത്തിൽ ഈ അവതാരക കോശങ്ങൾ ടി-ലസികാണുക്കൾ സമൃദ്ധമായി കാണപ്പെടുന്ന ലസികാപർവ്വങ്ങളിലേക്ക് സഞ്ചരിക്കുന്നു. ലസികയിലൂടെയുള്ള ഈ സഞ്ചാരത്തിനിടയ്ക്ക് പ്രസ്തുത അവതാരകകോശം സ്വയം പരിപക്വനപ്രക്രിയയ്ക്ക് വിധേയമാകുകയും അതുവഴി ടി-ലസികാണുക്കളുമായി സ്വീകരിണീതല ബന്ധനങ്ങൾ സ്ഥാപിക്കാനുള്ള അവയുടെ കഴിവ് അധികരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു .
അതേസമയം, ശരീരത്തിലേക്ക് കടന്ന് കയറുകയോ ശരീരകോശങ്ങളെ ആക്രമിക്കുകയോ ചെയ്യുന്ന ബാക്റ്റീരിയയും വൈറസുകളും പൂപ്പലുകളും പരാദജീവികളും ഉല്പാദിപ്പിക്കുന്ന പ്രതിജനകതന്മാത്രകളെ “അന്യ” വസ്തുക്കളായി തിരിച്ചറിയാനും പ്രതിരോധകോശങ്ങൾക്കു കഴിയണം. ഇങ്ങനെ അന്യവസ്തുക്കളെ തിരിച്ചറിഞ്ഞ മാത്രയിൽ കോശമാധ്യസ്ഥപ്രതിരോധത്തിന്റെ മുന്നണിപ്പോരാളിയും നിയന്താവുമായ സഹായി ടി-ലസികാണുക്കളെ ഉത്തേജിപ്പിക്കുകയും അതുവഴി ബി-ലസികാണുക്കളെയും മറ്റ് ടി-ലസികാണു വിഭാഗങ്ങളെയും സക്രിയമാക്കുകയും വേണം. ഇങ്ങനെ “സ്വന്ത”വും “അന്യ”വും തമ്മിൽ വേർതിരിച്ചറിയാൻ ശരീരത്തെ സഹായിക്കുന്ന പ്രക്രിയയിൽ ടി-ലസികാണുക്കളെ ഉത്തേജിപ്പിക്കുന്ന ഒരു കോശക്രിയയാണു പ്രതിജനകാവതരണം.
അന്യവ്യക്തിയുടെ അവയവം മറ്റൊരാളിലേക്ക് മാറ്റിവയ്ക്കുമ്പോഴും “അന്യ”കോശങ്ങളുടെ മാംസ്യങ്ങൾ പ്രതിജനകങ്ങളായി വർത്തിക്കുന്ന അവസ്ഥയുണ്ടാകാം. കോശവിഷകാരി ടി-ലസികാണുക്കൾ തന്നെ അവിടെയും മാറ്റിവയ്ക്കപ്പെട്ട അവയവത്തിനെതിരേ പ്രവർത്തിക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ നൈസർഗ്ഗികമായുള്ള പ്രതിജനകാവതരണം മാറ്റിവയ്ക്കപ്പെട്ട അവയവത്തെ തള്ളിക്കളയാനും കാരണമാകുന്നു. ഊതകസംയോജ്യ തന്മാത്ര വർഗ്ഗം-ന്റെ സാന്നിധ്യം ശരീരത്തിലെ ഒട്ടുമിക്ക കോശങ്ങളിലും ഉള്ളതുകൊണ്ട് ഇവയെ മുൻ‌നിർത്തിയുള്ള പ്രതിജനകാവതരണമാണ് ടി-ലസികാണുക്കളെ “അന്യ”അവയവത്തെ ആക്രമിക്കാൻ പ്രേരണയാകുന്നത്.
സ്വയം മുൻകൈയെടുത്ത് പ്രതിജനകാവതരണം നടത്താതിരിക്കുകയും, എന്നാൽ ഗാമാ ഇന്റർഫീറോണുകൾ പോലുള്ള സൈറ്റോകൈൻ ജൈവരസങ്ങളാൽ ഉത്തേജിതരാക്കപ്പെടുമ്പോൾ അതിനു സാധിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന കോശങ്ങളാണ് ഈ ഉപവർഗ്ഗത്തിൽ വരുന്നത്. വർഗ്ഗം ലെ ഊതകസംയോജ്യ തന്മാത്രകൾ സ്വയമേവ ഉണ്ടാക്കി കോശസ്തരത്തിൽ പ്രദർശിപ്പിക്കാത്ത കോശങ്ങളായതുകൊണ്ടാണ് ഇവയ്ക്ക് പ്രതിജനകാവതരണത്തിനു സ്വയമേവ മുൻകൈയ്യെടുക്കാൻ സാധിക്കാത്തത്. എന്നാൽ ഗാമാ ഇന്റർഫീറോണുകളിലൂടെ ഉത്തേജിപ്പിക്കപ്പെടുമ്പോൾ ഇവ ഊതകസംയോജ്യ സംശ്ലിഷ്ടം വർഗ്ഗം തന്മാത്രയെ ഉല്പാദിപ്പിക്കുകന്നു.
പ്രതിരോധകോശങ്ങൾ സ്വന്തം ശരീരത്തെ തിരിച്ചറിയുന്നത് അവയുടെ സ്തരോപരിതലത്തിൽ കാണപ്പെടുന്ന പ്രതിജനക തന്മാത്രകളുടെ സാന്നിധ്യത്തിലൂടെയാണ്. ലസികാണുക്കളുൾപ്പടെയുള്ള ശ്വേതരക്താണുക്കളെല്ലാം രക്തചംക്രമണവ്യവസ്ഥയിലൂടെ പലഘട്ടങ്ങളിലായി സഞ്ചരിച്ച് പരിപക്വമാകുന്ന പ്രക്രിയയ്ക്കിടയിൽ പലപ്പോഴായി സ്വശരീരകോശങ്ങളുടെ സ്തരോപരിതല പ്രതിജനക മാംസ്യങ്ങളുമായി ഇടപഴകുന്നു. സ്വന്തകോശങ്ങളെ ആക്രമിക്കുന്ന ശ്വേതരക്താണുക്കളെ അവയുടെ വികസനഘട്ടത്തിലോ പരിപക്വപ്പെടുന്ന ഘട്ടത്തിലോ തന്നെ നശിപ്പിക്കാനും ഒഴിവാക്കാനും ശരീരത്തിനു സംവിധാനമുണ്ട്.
അണുബാധയുണ്ടായ കോശങ്ങളെ നശിപ്പിക്കുന്ന അതേ രീതിയിൽ തന്നെ സിഡി 8+ ടി-ലസികാണുക്കൾ അർബുദ കോശങ്ങളെയും നശിപ്പിക്കാറുണ്ട്. അർബുദം ബാധിച്ച കോശത്തിനുണ്ടാകുന്ന ജനിതകവ്യതിയാനങ്ങൾ മൂലം പ്രസ്തുതകോശങ്ങളുടെ സ്തരോപരിതല മാംസ്യതന്മാത്രകൾക്ക് രൂപമാറ്റം സംഭവിക്കുന്നു. ഈ രൂപാന്തരണം സംഭവിച്ച മാംസ്യങ്ങളെ അന്യപ്രതിജനകമായി ടി-ലസികാണു തിരിച്ചറിയുന്നത്. ഇതേത്തുടർന്ന് ക്യാൻസർ കോശത്തെ “അന്യ”വസ്തുവായി അടയാളപ്പെടുത്തി നശിപ്പിക്കാൻ ടി-ലസികാണുക്കൾ നേതൃത്വം നൽകുന്നു.
കൃത്യമായി നിഷ്കർഷിക്കപ്പെട്ട ധർമ്മമെന്ന നിലയ്ക്ക് പ്രതിജനകങ്ങളെ സംസ്കരിച്ച് ടി-ലസികാണുക്കൾക്ക് തിരിച്ചറിയാൻ പാകത്തിൽ സമർപ്പിക്കുന്ന കോശങ്ങളാണു പ്രതിജനകാവതരണം എന്ന ക്രിയ അതിന്റെ യഥാരൂപത്തിൽ നിർവഹിക്കുന്നത്. എന്നാൽ സ്വന്തവും അന്യവുമായ പ്രതിജനകങ്ങളെ ടി-ലസികാണുക്കൾക്ക് തിരിച്ചറിയാൻ പാകത്തിൽ കോശസ്തരങ്ങളിൽ പ്രദർശിപ്പിച്ചിരിക്കുന്ന ജൈവപ്രതിഭാസത്തെ മൊത്തത്തിൽ പ്രതിജനകസമർപ്പണം എന്ന പേരു കൊണ്ടു വിവക്ഷിക്കാവുന്നതാണ്.
രോപ്രതിരോധവ്യവസ്ഥയിലെ മുഖ്യ പ്രതിജനകാവതാരകർ ദ്രുമികകോശം, ബി-ലസികാണു, ബൃഹദ്ഭക്ഷകകോശം എന്നിവയാണ്. സ്വയം ഊതകസംയോജ്യ തന്മാത്രകളെ ഉല്പാദിപ്പിച്ച് കോശസ്തരത്തിൽ പ്രദർശിപ്പിക്കാനും രോഗാണുക്കളെയും മറ്റ് അന്യതന്മാത്രകളെയും വിഴുങ്ങി ദഹിപ്പിച്ച് ആ ദഹനാവശിഷ്ടത്തിൽ നിന്ന് പ്രതിജനക തന്മാത്രകളെയുണ്ടാക്കുവാനുമൊക്കെ പ്രത്യേകം മികവുള്ളതും അതിനുമാത്രമായി നിഷ്കർഷിക്കപ്പെട്ടവരുമാണ് ഈ “വിദഗ്ദ്ധർ”.
ശരീരത്തെ ആക്രമിക്കുന്ന രോഗാണുക്കളെ ഭക്ഷകക്രിയയിലൂടെ വിഴുങ്ങി ദഹിപ്പിച്ച് അവയുടെ കോശഭാഗങ്ങളെ സംസ്കരിച്ച് മാംസ്യതന്മാത്രകളാക്കി ഊതകസംയോജ്യ തന്മാത്രയോടൊപ്പം ടി-ലസികാണുക്കൾക്ക് സമർപ്പിക്കുന്ന കോശങ്ങളാണു പ്രതിജനകാവതാരകർ. ഇവയെ വിദഗ്ദ്ധ പ്രതിജനകാവതാരകർ , അവിദഗ്ദ്ധ പ്രതിജനകാവതാരകർ എന്നിങ്ങനെ രണ്ട് വിശാല വർഗ്ഗങ്ങളായി വിഭജിക്കാം :
ബി-ലസികാണുക്കളെയും ബൃഹദ്ഭക്ഷകകോശങ്ങളെയും വച്ചു താരതമ്യം ചെയ്യുമ്പോൾ പ്രതിജനകാവതരണ പ്രക്രിയയിൽ “തൊഴിലധിഷ്ഠിത മികവ്” ഏറ്റവുമധികം പ്രകടിപ്പിക്കുന്നത് ദ്രുമികകോശങ്ങളാണ്.
രോഗപ്രതിരോധവ്യവസ്ഥയിലെ ദ്രുമിക കോശങ്ങൾ, ബൃഹദ്‌ഭക്ഷകകോശങ്ങൾ, ബി-ലസികാണുക്കൾ എന്നിവ രോഗാണുക്കളുടെയോ സ്വശരീരത്തിലെ കോശങ്ങളുടെ തന്നെയോ പ്രതിജനകങ്ങളെ സംസ്കരിച്ച് കോശപ്രതലത്തിൽ മാംസ്യതന്മാത്രകളായി പ്രദർശിപ്പിക്കുകയും അവയെ ടി-ലസികാണുക്കൾക്ക് സമർപ്പിക്കുകയും അങ്ങനെ ടി-ലസികാണുക്കൾ ഉത്തേജിതരാകുകയും ചെയ്യുന്ന പ്രക്രിയയെയാണ് പ്രതിജനകാവതരണം.
രോഗപ്രതിരോധവ്യവസ്ഥയുടെ കാതലായ പ്രത്യേകതകളിലൊന്നാണു സ്വന്തം ശരീരകോശങ്ങളെയും അവയുടെ ഉല്പന്നങ്ങളെയും തിരിച്ചറിയുകയും ആക്രമിക്കാതിരിക്കുകയും ചെയ്യുക എന്നത്. ജന്തുക്കളിലെ പ്രതിരോധവ്യൂഹ കോശങ്ങളെ “സ്വന്ത”വും “അന്യ”വും തമ്മിൽ വേർതിരിച്ചറിയാൻ പ്രാപ്തമാക്കുന്നതിലൂടെയാണ് ഇത് ഉറപ്പാക്കപ്പെടുന്നത്.
ടി-ലസികാണുക്കൾക്ക് സ്വന്തം ശരീരത്തിന്റെ കോശങ്ങളെ നേരിട്ടു തിരിച്ചറിയാൻ സഹായിക്കുന്ന പ്രതിജനകാവതരണത്തെ പ്രതിജനകരഹിതാവതരണം എന്നും മൂന്നാമതൊരു കോശത്തിന്റെ സഹായത്താൽ അന്യ പ്രതിജനകത്തെ തിരിച്ചറിയാൻ സഹായിക്കുന്ന പ്രതിജനകാവതരണത്തെ കോശമാധ്യസ്ഥ പ്രതിജനകാവതരണമെന്നും സൌകര്യാർത്ഥം വിഭജിക്കാം.
കേരളത്തിലെ ഒരു രാഷ്ട്രീയ നേതാവും കേരള ടൂറിസം ഡെവലപ്പ്മെന്റ് കോർപ്പറേഷൻ മുൻ ചെയർമാനുമായിരുന്നു ചെറിയാൻ ഫിലിപ്പ്. മുൻപ് ഇന്ത്യൻ നാഷണൽ കോൺഗ്രസിൽ പ്രവർത്തിച്ചിരുന്ന ഇദ്ദേഹം ഇടകാലത്ത് ഇടതുപക്ഷ സഹചാരി ആയിരിന്നു.ഇപോൾ വീണ്ടും ഇന്ത്യൻ നാഷണൽ കോൺഗ്രസിൽ തിരിച്ചു വന്നു. അദ്ദേഹം കേരള ദേശിയവേദി എന്ന സം‌ഘടനയുടെ പ്രസിഡന്റ്‌ ആണ്. കെ.പി.പി.സി മുൻ സെക്രട്ടറി ആയിരുന്നു.
കേരളത്തിലെ ചെങ്ങന്നൂർ എന്ന ഗ്രാമത്തിൽ, കെ.സി.ഫിലിപ്പിൻറെ മൂത്ത മകനായി ചെറിയാൻ ഫിലിപ്പ് 1953 നവംബർ 21 ന് ജനിച്ചു. പകലോമാറ്റ്ം‌ അയരൂകുഴിയിൽ എന്ന സുറിയാനി ക്രിസ്ത്യാനി കുടുംബത്തിലാണ് ജനിച്ചത്‌ . സെന്റ് ജോസഫ്‌ ഹൈസ്കൂൾ , മാർ ഇവാനിയോസ് കോളേജ് , തിരുവനന്തപുരം; യൂണിവേഴ്‌സിറ്റി കോളേജ് തിരുവനന്തപുരം ഗവണ്മെന്റ് ലോ കോളേജ്, തിരുവനന്തപുരം എന്നിവയിൽ പഠനം നടത്തി.
കോൺഗ്രസിൽ യുവതലമുറക്ക് വേണ്ടി എന്നും ശക്തമായി വാദിച്ചിരുന്ന ചെറിയാൻ ഫിലിപ് 2001 ൽ കോൺഗ്രസ്‌ വിട്ടു. ചെറിയാൻ 2001 ലെ നിയമസഭാ തിരഞ്ഞെടുപ്പിൽ തനിക്കും കോൺഗ്രസ് പാർട്ടിയിലെ മറ്റ് യുവജനങ്ങ‌ൾക്കും ജയസാധ്യതയില്ലാത്ത സീറ്റ്കൾ നൽകിയെന്നും ആരോപിച്ചു പാർട്ടി വിട്ടു. .
1967 യിൽ കേരള സ്റ്റുഡന്റ്സ് യൂണിയൻ എന്ന വിദ്യാർഥി രാഷ്ട്രീയ പ്രസ്ഥാനത്തിലൂടെ ആണ് ചെറിയാൻ ഫിലിപ്പ് രാഷ്ട്രിയ രം‌ഗത്തേക്കു് വരുന്നത്. 1992 ൽ അദ്ദേഹം കേരള ദേശിയവേദി എന്ന സഘടന ആരംഭിച്ചു. അതിന്റെ സ്ഥാപക പ്രസിഡന്റും ആയിരുന്നു.
നാടോടിക്കഥകളും യക്ഷിക്കഥകളുമെല്ലാം ബുദ്ധമതപരമായ കഥകളാക്കി മാറ്റപ്പെടുകയും അവയിലെല്ലാം ബുദ്ധൻ ഒരു കഥാപാത്രമായി ചിത്രീകരിക്കപ്പെടുകയും ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്.ബൗദ്ധന്മാരുടെ പുനർജന്മസിദ്ധാന്തവും കർമസിദ്ധാന്തവും ഏതുകഥകളേയും ബുദ്ധമതവുമായി ബന്ധിപ്പിക്കുന്നതിന് സഹായകമായിരുന്നു. ബുദ്ധൻ സിദ്ധാർത്ഥഗൗതമനായി കപിലവസ്തുവിൽ ജനിക്കുന്നതിന് മുൻപ് അദ്ദേഹത്തിന് അനേകജന്മങ്ങൾ കഴിഞ്ഞിരുന്നു എന്നാണ് ബുദ്ധമത വിശ്വാസം. ഓരോ ജന്മത്തിലെയും കർമഫലമനുസരിച്ച് രാജാവായോ മന്ത്രിയായോ കച്ചവടക്കാരനായോ ചണ്ഡാലനായോ ഏതെങ്കിലും മൃഗമായോ ജനിച്ചിരുന്നു. ഇതുമൂലം ഏതു നാടോടിക്കഥയേയും ബൗദ്ധകഥയാക്കുന്നതിന് അതിലെ ഏതെങ്കിലും ഒരു കഥാപാത്രത്തെ ബുദ്ധനായി സങ്കൽ‌പ്പി‌ച്ചാൽ മാത്രം മതിയായിരുന്നു.
ജാതകഗ്രന്ഥങ്ങൾ ഉൾപ്പെടുന്നത് തിപിടകങ്ങളിൽ ഒന്നായ ഖുദ്ദ്കനികായം എന്ന ഗ്രന്ഥസംഹിതയിലാണ്. ഇതിൽ ഗാഥകളാണുള്ളത്. ഇവയെ ഇരുപത്തിരണ്ട് 'നിപാത'ങ്ങളിലായി വിഭജിച്ചിരിക്കുന്നു. ജാതകഗാഥകളായി ഇന്ന് അറിയപ്പെടുന്നത് മേൽസൂചിപ്പിച്ച ഗ്രന്ഥളിലെ ഗാഥകളുടെ അതിവിസ്തൃതമായ ഗദ്യ വ്യാഖ്യാനങ്ങളാണ്. ഇവയിൽ അങ്ങിങ്ങായി ഗാഥകളും ഉണ്ടായിരിക്കും. ഇന്നറിയപ്പെടുന്ന 'ജാതകത്ഥ വന്നനാ' എന്ന ഗ്രന്ഥം ' ജാതകത്ഥ കഥാ' എന്ന അതിപ്രാചീന ഗ്രന്ഥത്തെ ബുദ്ധഘോഷൻ എന്ന ബൗദ്ധാചാര്യൻ പരിഷ്കരിച്ചുണ്ടാക്കിയതാണ് എന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു. ഇതിൽ അഞ്ച് ഭാഗങ്ങളുണ്ട്.
പിൽക്കാലത്ത് ജാതകകഥകളായി അറിയപ്പെട്ട പലതും പാലിയിലെ സൂക്തങ്ങളിൽ ബോധിസത്വനുമായി ബന്ധപ്പെടുത്താതെയും പ്രതിപാദിച്ചിട്ടുണ്ട്. ദീർഘനികായത്തിലെ കൂടദന്തസൂക്തം, മഹാസുദർശനസൂക്തം, മത്ധിമതികായത്തിലെ മഹാദേവസൂക്തം എന്നിങ്ങനെയുള്ള ചില ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ ജാതകകഥകളുടെ തന്നെ രൂപത്തിലുള്ള കഥകളുണ്ട്. ബുദ്ധമതത്തിലെ വിശുദ്ധഗ്രന്ഥങ്ങളെ ഒൻപത് അംഗങ്ങളായി വിഭജിച്ചിട്ടുണ്ട്.അവയിലൊരംഗമായി ജാതകകഥകളെ അംഗീകരിച്ചിട്ടുള്ളതിൽ നിന്നും ഈ കഥകളുടെ പ്രാധാന്യം മനസ്സിലാക്കാവുന്നതാണ്.
ബൗദ്ധസാഹിത്യത്തിലെ ഒരു പ്രധാന വിഭാഗമാണ് ജാതകകഥകൾ . ഇവയിലെ പ്രതിപാദ്യം ബുദ്ധന്റെ പൂർ‌വജന്മകഥകളാണ് എന്നതാണ് ജാതകകഥകൾ എന്ന പേരു ലഭിക്കാൻ കാരണം. ബുദ്ധന്റെ ഏതെങ്കിലും ഒരു പൂർവ്വജന്മത്തിൽ നടന്ന സംഭവമായിട്ടാണ് ഓരോ കഥയും ആഖ്യാനം ചെയ്യപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്. ഇവയിൽ ബുദ്ധൻ നായകനോ,കഥാപാത്രമോ ചിലപ്പോൾ നിരീക്ഷകനോ ആയിരിക്കും. അതിനാലിവയെ ബോധിസത്വകഥകൾ എന്നും പറയാറുണ്ട്. ഇവയിലധികവും പാലി ഭാഷയിലാണ്.
ശ്രോതാക്കളുടെ കഴിവിനനുസരിച്ചാണ് ബുദ്ധൻ ജ്ഞാനോപദേശം ചെയ്തിരുന്നത് എന്ന് സദ്ധർമപുണ്ഡരീകം എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ പ്രസ്താവിക്കുന്നു.സൂക്തരൂപത്തിലും, ഗാഥാരൂപത്തിലും ഐതിഹ്യരൂപത്തിലും ജാതകകഥകളിലൂടെയും അദ്ദേഹം ഉപദേശങ്ങൾ നൽകി. ജാതകകഥകൾ സാമാന്യജനങ്ങൾക്ക് വേണ്ടിയുള്ളതായിരുന്നു.
മൊൺസാന്റോയിൽനിന്നും ലഭിച്ച ക്രിസ്റ്റൽ ജീനുകളും മറ്റ് രണ്ട് സഹായകജീനുകളും യോജിപ്പിച്ച് മഹൈകോ ഇതിന്റെ ഡി എൻ എ വികസിപ്പിച്ചെടുത്തു.കോളിഫ്ലവർ മൊസൈക് വൈറസ് 35 എന്ന പ്രമോട്ടർ ജീനിന്റെ സഹായത്തോടെ ക്രിസ്റ്റൽ ജിൻ എല്ലാ കലകളിലും ഉണ്ടെന്ന് ഉറപ്പുവരുത്തുന്നു.മേൽപ്പറഞ്ഞ ക്രിസ്റ്റൽ ജീനുകൾ ട്രാൻസ്ജെനുക് ജീനുകളും നോൺ ട്രാൻസ്ജെനിക് ജീനുകളും വേർതിരിച്ചറിയാനും മറ്റ് രണ്ടുജീനുകൾ ബാക്ടീരിയൽ പ്രമോട്ടർ ആയും പ്രവർത്തിക്കുന്നു.ഇങ്ങനെ പൂർത്തീകരിച്ച ശേഷം ഇവ പുതിയ ബീജപത്രത്തിലേക്ക് കയറ്റുന്നു.ഇങ്ങനെ ജനിതകമാറ്റം വരുത്തിയ ചെടികൾ സതേൺ ബ്ലോട്ടിങ്ങിലൂടെ നിരീക്ഷിക്കുകയും വേണ്ട മാറ്റങ്ങൾ വരുത്തുകയും ചെയ്യുന്നു. ഇവ മനുഷ്യനിൽ സൃഷ്ടിച്ചേക്കാവുന്ന പരിണതഫലങ്ങൾ ഇതുവരെ ഉറപ്പാക്കിയിട്ടില്ലാത്തതിനാൽ ഇവയുടെ ഉപഭോഗം നിയന്ത്രണവിധേയമാക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു.
വഴുതനയുടെ ജീനോമിൽ മണ്ണിൽ കാണപ്പെടുന്ന ബാസില്ലസ് തുറിൻജിയെൻസിസ് എന്ന ബാക്ടീരിയയുടെ ക്രിസ്റ്റൽ ജീൻ യോജിപ്പിച്ചാണ് ബി ടി വഴുതന അഥവാ ബാസില്ലസ് തുറിൻജിയെൻസിസ് വഴുതന ഉണ്ടാക്കിയത്. മറ്റ് ജനിതക ഘടകങ്ങളായ പ്രമോട്ടറുൿ ടെർമിനേറ്ററുകൾ രോഗപ്രതിരോധ ജീനുകൾ തുടങ്ങിയവയ്ക്കൊപ്പം വഴുതനയുടെ ജീൻ യോജിപ്പിച്ചത് അഗ്രോബാക്ടീരിയം മീഡിയേറ്റഡ് റീകോമ്പിനേഷൻ ഉപയോഗിച്ചാണ്.ലെപ്പിഡോപ്റ്ററോൺ കീടങ്ങളേയും ഷൂട്ട് ബോറർ കീടങ്ങളെയും പ്രതിരോധിക്കാൻ വേണ്ടിയാണ് ബി ടി വഴുതന നിർമ്മിച്ചത്.അമേരിക്കയിലെ മൊൺസാന്റോ എന്ന കമ്പനിയും ഇന്ത്യയിലെ മഹാരാഷ്ട്ര ഹൈബ്രിഡ് സീഡ്സ് എന്ന കമ്പനിയും ചേർന്ന് ഇത് വികസിപ്പിച്ചെടുത്ത് 2009ൽ ഇന്ത്യയിൽ വാണിജ്യവത്കരിച്ചെങ്കിലും പിന്നീട് ഗവൺമെന്റ് ഇത് റദ്ദാക്കുകയാണ് ഉണ്ടായത്.
മഹൈകോ പുറത്തുവിട്ട ബയോസേഫ്റ്റി ഡാറ്റ പരിശോധിക്കാൻ 2006ൽ ഒരു വിദഗ്ദ്ധ കമ്മിറ്റി നിയോഗിക്കപ്പെട്ടു. ബി ടി വഴുതന ഭദ്രമാണെന്നും അതിന്റെ ബി ടിഅല്ലാത്ത കൌണ്ടർ പാർട്ടിനോട് തുല്യമാണെന്നും അവർ കണ്ടെത്തി.പിന്നീട് 2009ൽ രണ്ടാമത്തെ വിദഗ്ദ്ധ കമ്മിറ്റി ബി ടി വഴുതനയെപറ്റി കൂടുതൽ പഠിക്കുകയും മുൻ കമ്മിറ്റിയുടെ അഭിപ്രായത്തോട് യോജിക്കുകയും ചെയ്തു.ഈ കമ്മിറ്റി ജനിതക എൻജിനിയറിങ്ങ് അപ്രൈസൽ കമ്മിറ്റി യോട് ബി ടി വഴുതനയുടെ വാണിജ്യവത്കരണത്തിനായി നിർദ്ദേശിക്കുകയും ചെയ്തു. എന്നാൽ പൊതുസമൂഹം ആപൽക്കരമായ ഒരു ഉപഭോഗവസ്തുവെന്ന നിലയിലാണ് ബി.ടി.വഴുതനയെ കാണുന്നത്.
1960 ൽ യുണിക്സ് ഓപ്പറേറ്റിംഗ് സിസ്റ്റം വികസിപ്പിച്ചെടുത്തു. 1970 ൽ പുറത്തിറങ്ങിയ അതിന്റെ ലഭ്യതയും ഉപയോഗസ്വാതന്ത്ര്യവും പ്രചാരം വളരെയധികം വർദ്ധിപ്പിക്കാൻ സഹായിച്ചു. കൂടാതെ പല വിദ്യാഭ്യാസ വാണിജ്യ സ്ഥാപനങ്ങളും അതിൽ കാലികമായ മാറ്റങ്ങൾ വരുത്തുകയും പ്രചരിപ്പിക്കുകയും ചെയതു, യുണിക്സിന്റെ രൂപകൽപ്പന മറ്റ് ഓപ്പറേറ്റിംഗ് സിസ്റ്റങ്ങളുടെ സ്രഷ്ടാക്കളെപ്പോലും സ്വാധീനിച്ചു. 1983-ൽ റിച്ചാർഡ് സ്റ്റാൾമാൻ യൂണിക്സിന് സമാനമായ ഒരു സ്വതന്ത്ര ഓപ്പറേറ്റിംഗ് സിസ്റ്റം വികസിപ്പിക്കുന്നത് ലക്ഷ്യമാക്കി ഗ്നു പദ്ധതിയ്ക്ക് തുടക്കം കുറിച്ചു. അതിന്റെ ഭാഗമായി അദ്ദേഹം ഗ്നു ജനറൽ പബ്ലിക് ലൈസൻസ് രചിച്ചു. 1990 കളുടെ തുടക്കത്തിൽത്തന്നെ ഒരു പൂർണ്ണ ഓപ്പറേറ്റിംഗ് സിസ്റ്റം തയായാറാക്കാൻ ശേഷിയുള്ള സോഫ്റ്റ് വെയറുകൾ ലഭ്യമായിരുന്നു. ഗ്നു കെർണലായ ഹർഡ്, സോഫ്റ്റ്‌വേർ പ്രയോക്താക്കളുടെ ശ്രദ്ധ പിടിച്ചുപറ്റുന്നതിൽ പരാജയപ്പെട്ടതോടെ ഗ്നു പദ്ധതി അപൂർണ്ണമായി അവശേഷിച്ചു.
1987 ൽ ആൻഡ്രു. എസ്. ടാനൻബോം യുണിക്സിന് സമാനമായി തയ്യാറാക്കിയ മിനിക്സ് എന്ന ഓപ്പറേറ്റിംഗ് സിസ്റ്റത്തിന്റെ സോഴ്സ്കോഡ് സുലഭമായിരുന്നെങ്കിലും അതിൽ മാറ്റം വരുത്തുന്നതും പുനർവിതരണം ചെയ്യുന്നതും നിരോധിച്ചിരുന്നു. അതോടൊപ്പം അതിന്റെ സാങ്കേതികശേഷിയില്ലായ്മയും സ്വകാര്യ കമ്പ്യൂട്ടറുകളിൽ നിന്ന് മിനിക്സിനെ ഒഴിച്ചുനിർത്തി. ഈ ഘടകങ്ങളോടൊപ്പം അധികം പ്രചാരം നേടിയ ഒരു സ്വതന്ത്ര കെർണലിന്റെ അഭാവവും ലിനസ് ടോർവാൾഡ്സിന് തന്റെ പദ്ധതി തുടങ്ങുന്നതിന് സഹായകമായി.
ഫീനിഷ് വിദ്യാർത്ഥിയായ ലിനസ് ടോർവാൾഡ്സ് 1991 ൽ പുതിയ ഒരു ഓപ്പറേറ്റിംഗ് സിസ്റ്റം കേർണൽ പൂർത്തിയാക്കിയതിലൂടെയാണ് ലിനക്സിന്റെ ചരിത്രം ആരംഭിച്ചത്. അന്നുമുതൽ സ്ഥായിയായ ഒരു വളർച്ചയാണ് അത് പ്രകടിപ്പിച്ചത്. 1991 ൽ വളരെക്കുറച്ച് സി ഫയലുകൾ അടിസ്ഥാനമാക്കി പ്രവർത്തനമാരംഭിച്ച ലിനക്സ് 2009 ആയപ്പോഴേക്കും ഗ്നു ജനറൽ പബ്ലിക് ലൈസൻസിന്റെ കീഴിൽ 370 മെഗാ ബൈറ്റ്സ് ഉള്ള ഓപ്പറേറ്റിംഗ് സിസ്റ്റമായി വികസിച്ചു.
1980 കളിൽ ഉടലെടുത്ത മറ്റൊരു സ്വതന്ത്ര ഓപ്പറേറ്റിംഗ് സിസ്റ്റമായിരുന്നു ബർക്കിലി സോഫ്റ്റ് വെയർ ഡിസ്ട്രിബ്യൂഷൻ. എന്നാൽ യൂണിക്സ് സോഴ്സ്കോഡ് ആസ്പദമാക്കി നിർമ്മിച്ചതിനാൽ ഈ ഓപ്പറേറ്റിംഗ് സിസ്റ്റം നിയമക്കുരുക്കുകളിൽപ്പെട്ട് ഇല്ലാതെയായി.
എൽബയുടെ പൂർ‌‌വാർദ്ധം ധാതുസമ്പന്നമായ ഒരു മേഖലയാണ്. നന്നേ പ്രാചീനകാലം മുതൽക്കേ ആരംഭിച്ച ഇരുമ്പുഖനനം ഇപ്പോഴും തുടർന്നു വരുന്നു. ഇറ്റലിയിലെ ഇരുമ്പയിരുത്പാതനത്തിൽ 90 ശതമാനവും എൽബിയിൽ നിന്നാണ്. ചെമ്പ്, കറുത്തീയം, ഗന്ധകം, മാർബിൾ, അലബാസ്റ്റർ എന്നീ ധതുക്കളും ധാരളമായി ഖനനം ചെയ്തുവരുന്നു. കടലോര പ്രദേശത്ത് മത്സ്യബന്ധനം അഭിവൃദ്ധിപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.
എൽബയിലെ ഭൂപ്രകൃതി പൊതുവേ നിമ്നോന്നതമാണ്. പശ്ചിമ ഭാഗത്തായി സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന മൗണ്ട് കപാൻ ആണ് ദ്വീപിലെ ഏറ്റവും ഉയരം കൂടിയ സ്ഥാനം. കടലോരം മിക്കവാറും ചെങ്കുത്തായ പാറക്കെട്ടുകൾ നിറഞ്ഞതാണ്. മെഡിറ്ററേനിയൻ മാതൃകയിലുള്ള കാലാവസ്ഥയും സസ്യജാലവുമാണുള്ളത്. മണ്ണ് പൊതുവേ ഫലഭൂയിഷ്ഠമാണ്.
മധ്യധരണ്യാഴിയുടെ ഭാഗമായ ടൈറീനിയൻ കടലിൽ ഇറ്റലിക്കും കോർസിക്കയ്ക്കും ഇടയ്ക്കുകിടക്കുന്ന ടസ്കൻ സമൂഹത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ദ്വീപാണ്‌ എൽബ. ഭരണപരമായി ഇറ്റലിയുടെ ഭാഗമായ ഇവിടം സമ്പത്സമൃദ്ധവും പ്രകൃതിരമണീയവുമാണ്. വിസ്തീർണം 223 ച. കി. മീ. ജനസംഖ്യ 1,711,263 മുഖ്യനഗരം പോർട്ടോ ഫെറായിയോ.
സാമാന്യം നല്ല മഴ ലഭിക്കുന്ന പശ്ചിമഭാഗങ്ങൾ കൃഷിനിലങ്ങളായി മാറിയിരിക്കുന്നു. മുന്തിരിയും ഒലിവ്മാണ് പ്രധാന വിളകൾ. ഗോതമ്പ് തുടങ്ങിയ ധാന്യങ്ങളും മൾബറിയും കൃഷി ചെയ്തു വരുന്നു.
ശ്രീനിവാസൻ, സുരേഷ് ഗോപി എന്നിവർ പ്രധാനവേഷത്തിൽ അഭിനയിച്ച് 1991 -ൽ പുറത്തിറങ്ങിയ ഒരു മലയാളചലച്ചിത്രമാണ് ആനവാൽ മോതിരം. ജി.എസ്. വിജയൻ ആണ് ടി. ദാമോദരൻ തിരക്കഥ രചിച്ച ഈ ചിത്രം സംവിധാനം ചെയ്തിരിക്കുന്നത്. സെഞ്ച്വറി ഫിലിംസിന്റെ ബാനറിൽ രാജു മാത്യു ആണ് ഈ ചിത്രം നിർമ്മിച്ചത്.
ഒരു തവണ രണ്ടുമുതൽ അഞ്ചുവരെ മുട്ടകൾ മുട്ടകളിടുന്നു. മുട്ടയുടെ നിറം വെള്ളയോ പാടൽമോ ആയിരിക്കും. സ്ഫികോതെറസിന്റെ മുട്ട പച്ചനിറമാണ്. തവിട്ടുനിറത്തിലോ കറുപ്പുനിറത്തിലോ ഉള്ള അടയാളങ്ങൾ മുട്ടയുടെ പുറത്ത് വ്യക്തമായി കാണാം. അടയിരിക്കുന്ന പിടയെ പൂവൻ എല്ലാ കാര്യങ്ങളിലും സഹായിക്കുന്നു. മുട്ട വിരിഞ്ഞിറങ്ങുന്ന കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ ശരീരത്തിൽ അങ്ങിങ്ങായി വളരെ കുറച്ച് ചെറുതൂവലുകൾ ഉണ്ടായിരിക്കും. ദിവസങ്ങളോളം കുഞ്ഞുങ്ങൾ കൂടുവിട്ടിറങ്ങാറില്ല; മാതാപിതാക്കളുടെ ശ്രദ്ധാപൂർ‌‌വമായ സം‌‌രക്ഷണത്തിൽ കൂട്ടിനുള്ളിൽതന്നെ കഴിയുന്നു.
തനിച്ചു നടക്കാനിഷ്ടപ്പെടുന്ന ഈ പക്ഷികൾ അധികവും വൃക്ഷനിവാസികളാണ്. ചെറു പ്രാണികളും പഴങ്ങളുമാണ്]] ഇവയുടെ പ്രധാന ഭക്ഷണം. അതിവേഗം പറക്കാനും ഇവയ്ക്കു കഴിവുണ്ട്. തരംഗചലനത്തെ ഓർമിപ്പിക്കത്തക്കവിധമാണ് ഇവ പറക്കുന്നത്. സാധാരണയായി സ്വരക്ഷയിൽ വളരെയധികം ശ്രദ്ധയുള്ള പക്ഷികളാണ് ഇവ. ഓടക്കുഴൽ നാദത്തിനു തുല്യമായി, ഉച്ചത്തിൽ, ശ്രവണമധുരമായ ശബ്ദമുണ്ടാക്കുക ഇവയുടെ പതിവാണ്. ഇടയ്ക്കിടെ കർക്കശസ്വരങ്ങളും പുറപ്പെടുവിക്കാറില്ലന്നില്ല.
ഉയരത്തിൽ വളരുന്ന വൻ വൃക്ഷങ്ങളുടെ ശാഖാഗ്രങ്ങളിലായി, പുല്ലും നാരും ഉപയോഗിച്ച് ഇവ കൂടുകെട്ടുന്നു. കൂടുകൾ ചരിഞ്ഞു മറിയാതിരിക്കാനും, കൂടുതൽ സുരക്ഷിതത്വത്തിനുമായി, കുറുകെപോകുന്ന അടുത്തടുത്ത രണ്ടു ശാഖകളിലായാണ് കൂടുകൾ ഉണ്ടാക്കുന്നത്. കപ്പിന്റെ ആകൃതിയുള്ള കൂടുകൾ ഭാഗികമായി തൂങ്ങിക്കിടക്കുന്നവയാകുന്നു. എന്നാൽ സ്ഫീകോതെറസിന്റെ കൂടിന് സോസറിന്റെ ആകൃതിയായിരിക്കും. ഇത് തീരെ ദുർബലവുമാണ്.
ഓറിയോളിഡുകളിൽ നിന്ന് വിഭിന്നമായി, ഇക്റ്ററിഡുകൾ പൊതുവേ കൂട്ടംചേർന്നു നടക്കാൻ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നു. അപൂർ‌‌വമായി ഒറ്റയ്ക്കും നടക്കാറില്ലന്നില്ല. വൃക്ഷനിവാസികളും തറയിൽ കഴിയുന്നവയും ഇക്കൂട്ടത്തിലുണ്ട്. ത്റയിലായിരിക്കുമ്പോൾ നടക്കുക മാത്രം ചെയ്യുന്ന ചില സ്പീഷീസുകളെയും കണ്ടെത്താം.
ഒറിയോളിഡേ, ഇക്റ്ററിഡേ എന്നീ കുടുംബങ്ങളിൽ പെടുന്നതും തിളങ്ങുന്ന മഞ്ഞ നിറം കൂടുതലുള്ളതുമായ പക്ഷികൾ. ഓറീയോളസ് എന്ന ലാറ്റിൻ പദത്തിൽ നിന്നാണ് ഈ വക്കിന്റെ ഉദ്ഭവം. ഈ രണ്ട് പക്ഷികുടുംബങ്ങളും പരസ്പര ബന്ധമുള്ളവയല്ല. കേരളത്തിൽ ഇവ ഓണക്കിളി എന്നറിയപ്പെടുന്നു.
ആഫ്രിക്ക, യൂറേഷ്യ, ഈസ്റ്റിൻഡീസ്, ഫിലിപ്പീൻസ്, ആസ്ടേലിയയുടെ വടക്കും കിഴക്കും പ്രദേശങ്ങൾ എന്നിവിടങ്ങളിലാണ് ഓറിയോളിഡേ കുടുംബാംഗങ്ങളുടെ വാസസ്ഥലങ്ങൾ. ഇവയിൽ ചില സ്പീഷീസുകൾ ദേശാടന സ്വഭാവം ഉള്ളവയാണ്. ഗോൾഡൻ ഓറിയോൾ ഇതിന് ഉത്തമോദാഹരണമാകുന്നു.
തെക്കേ അമേരിക്ക മധ്യ അമേരിക്ക, വെസ്റ്റിൻഡീസ്, വടക്കേ അമേരിക്ക എന്നീ ഭൂവിഭാഗങ്ങളിൽ കാണപ്പെടുന്ന ഇക്റ്ററിഡേ കുടുംബത്തിലെ 95 സ്പീഷീസുകളും ഓറിയോൾ എന്നപേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നവ തന്നെ. ഇക്കൂട്ടത്തിലും ദേശാടന സ്വഭാവം ഉള്ളവ കുറവല്ല.
അഗ്നണിന്റെ നോവലുകളിൽ മൂന്നെണ്ണം ശ്രദ്ധാർഹമാണ്. 1922-ൽ എഴുതിയ ഹഖ‌‌നാസാത്കല്ലാ ഒരു ഗലീഷ്യൻ ഗ്രാമത്തിലെ ജൂതന്മാരുടെ സാമൂഹിക ജീവിതം ചിത്രീകരിക്കുന്ന ബൃഹത്കൃതിയാണ്. ഇതിന്റെ രചനയ്‌‌ക്ക് ഗലീഷ്യൻ നാടോടിക്കഥകളെ ഗ്രന്ഥകാരൻ ആശ്രയിച്ചിരുന്നു. ഇതിനു ദ് ബ്രൈഡൽ കാനൊപ്പി എന്ന പേരിൽ ഒരു ഇംഗ്ളീഷ് വിവർത്തനം ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട് . അത്യന്തം വികാരോത്തേജകമായ ഒരു നോവലാണ് ഓറിയാനാറ്റ ലാലൺ . ഒരു ഗദ്യേതിഹാസമായി പരിഗണിക്കപ്പെടാവുന്ന ഈ കൃതി ലോകയുദ്ധങ്ങൾക്കിടയിൽ ഗലീഷ്യയിലെ ഒരു ഗ്രാമത്തിനു സംഭവിച്ച തകർച്ചയെ ചിത്രീകരിക്കുന്നു. യൂറോപ്യൻ ജൂതന്മാരുടെ ദുരിതങ്ങളുടെ കഥ ഉള്ളിൽ തട്ടുന്നവണ്ണം ഇതിൽ ആഖ്യാനം ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. ഇസ്രേയേലിന്റെ മണ്ണിൽ ജൂതമതത്തിന് പുനഃപ്രതിഷ്ഠ ലഭിക്കുമെന്ന ശുഭാപ്തിവിശ്വാസത്തോടുകൂടിയാണ് ഗ്രന്ഥം സമാപിക്കുന്നത്. എ വേഫെയറർ ഇൻ ദ് നൈറ്റ് എന്ന പേരിൽ ഈ കൃതി ഇംഗ്ളീഷിലേയ്ക്കു വിവർത്തനം ചെയ്യപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട് . ഒന്നാം ലോകയുദ്ധത്തിനു മുൻപുള്ള ജാഫായിലെയും ജറുസലേമിലെയും സാമൂഹിക ജീവിതത്തെ വിവരിക്കുന്ന നോവലാണ് തെമോൽ ഷിൽഷോം .
20-ം ശതകത്തിലെ പ്രമുഖനായ എബ്രായ നോവലിസ്റ്റും ചെറുകഥാകൃത്തുമായിരുന്നു അഗ്നൺ സാമുവെൽ ജോസഫ്. 1966-ലെ സാഹിത്യത്തിനുള്ള നോബൽ സമ്മാനം ഇദ്ദേഹം നെല്ലി സാക്സുമായി പങ്കിട്ടു. അഗ്നൺ 1888 ജൂലൈ 17-ന് കിഴക്കേ ഗലീഷ്യയിൽ ബുക്സാക് എന്ന സ്ഥലത്ത് ജനിച്ചു. 1909-ൽ ജന്മസ്ഥലം വിട്ടു പാലസ്തീനിൽ താമസമാക്കി. 1912-23 വരെ ജർമനിയിൽ ജീവിച്ചു. വീണ്ടും പാലസ്തീനിലേക്കു മടങ്ങി അവിടെ സ്ഥിരമായി പാർത്തു. ഗലീഷ്യയിൽനിന്നും പിരിഞ്ഞ വർഷം തന്നെ ഇദ്ദേഹം ചെറുകഥകളെഴുതിതുടങ്ങിയിരുന്നു. എല്ലാ കഥകളിലും ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ ബാല്യകൌമാരകാലങ്ങളിലെ അനുഭവങ്ങൾ പ്രതിബിംബിച്ചു കാണാം. ഗലീഷ്യയാണ് പലതിന്റെയും പശ്ചാത്തലം. പലസ്തീനിൽ എത്തിയശേഷം ആദ്യമെഴുതിയ കഥയാണ് അഗുനോട്; എബ്രായ ഭാഷയിൽ പരിത്യക്ത പത്നികൾ എന്നാണ് ഇതിനർഥം. ഇതിന്റെ മറ്റൊരു രൂപമായ അഗ്നൺ എന്ന സംജ്ഞ ഇദ്ദേഹം തന്റെ തൂലികാനാമമായി സ്വീകരിച്ചു. ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ ആദ്യ പേര് സാമുവെൽ ജോസഫ് സാക്സ്കെസ് എന്നായിരുന്നു.
ചെറുകഥാകൃത്തെന്ന നിലയിലും അഗ്നൺ പ്രശസ്തി നേടിയിട്ടുണ്ട്. യമിൻ നൊറൈം , ഡെയ്സ് ഒഫ് ഓ എന്നിവ ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ കഥാസമാഹാരങ്ങളാണ്. സരളവും എന്നാൽ വ്യംഗ്യാത്മകവുമായ ശൈലിയാണ് ഇദ്ദേഹം തന്റെ കൃതികളിൽ അനുവർത്തിച്ചിട്ടുള്ളത്. ആധുനിക എബ്രായ സാഹിത്യകാരന്മാരുടെ സാങ്കേതികമോ ഭാഷാപരമോ ആയ പുതുമകൾ അവയിൽ കാണുകയില്ല. പ്രാചീന ജൂതന്മാർ ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന ഭാഷ ഇദ്ദേഹം സ്വീകരിച്ചത് തന്റെ കൃതികൾ ക്ളാസിക്കൽ എബ്രായ സാഹിത്യത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗമായിത്തീരണമെന്ന ഉദ്ദേശ്യത്തോടെയാണ്. കഴിഞ്ഞ തലമുറയുടെയും വരുന്ന തലമുറയുടെയും ഭാഷയാണ് താൻ കൈകാര്യം ചെയ്തിട്ടുള്ളതെന്ന് ഇദ്ദേഹം സ്വയം അവകാശപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ഫെബ്രുവരി 17,1970-ൽ അഗ്നൺ നിര്യാതനായി.
10-ാ ശതകത്തിൽ തെക്കൻ കേരളത്തിൽ പ്രവർത്തിച്ചിരുന്ന കാന്തളൂർശാല ഒരു ഉന്നത വിദ്യാപീഠമായിരുന്നതായി കരുതപ്പെടുന്നു. തിരുവനന്തപുരത്തുള്ള വലിയശാലയാണ് ഈ ശാലയുടെ ആസ്ഥാനമായിരുന്നതെന്നു പണ്ഡിതന്മാർ അഭിപ്രായപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. അക്കാദമികളുടെ മാതൃകയിൽ അന്നത്തെ പരിതഃസ്ഥിതിയിൽ രൂപീകൃതമായവയാകാം ഇത്തരം ശാലകൾ. കൊടുങ്ങല്ലൂർ കേന്ദ്രമാക്കി രാജ്യഭരണം നടത്തിയിരുന്ന ചേരരാജാക്കന്മാർ പണ്ഡിതന്മാരെ പങ്കെടുപ്പിച്ചുകൊണ്ടുള്ള വിദ്വത് സഭകൾ രൂപവത്കരിച്ചിരുന്നു. കോഴിക്കോടു സാമൂതിരിയും കൊച്ചി രാജാക്കന്മാരും ചില കോവിലകങ്ങളും പ്രശസ്ത ഭവനങ്ങളും പ്രഗല്ഭങ്ങളായ സ്ഥിരം പണ്ഡിതസദസ്സുകൾ നിലനിറുത്തിവന്നു. സാമൂതിരിയുടെ വിദ്വത്സഭയിലെ പതിനെട്ടരക്കവികൾ സാഹിത്യചരിത്രഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പരാമർശ വിധേയമായിട്ടുള്ളത് ഇതിനുദാഹരണമാണ്. സാഹിത്യത്തിലും ശാസ്ത്രവിഷയങ്ങളിലും അഗാധ പാണ്ഡിത്യമുണ്ടായിരുന്ന പരീക്ഷിത്തുതമ്പുരാൻ വളരെക്കാലം കൊച്ചിയിലെ വിദ്വത്സഭയുടെ അധ്യക്ഷനായിരുന്നു. അന്നത്തെ രീതിയിലുള്ള അക്കാദമികൾ എന്ന് ഈ വിദ്വത്സഭകളെയും വിശേഷിപ്പിക്കാം.
വേദങ്ങളും ആരണ്യകങ്ങളും ഉപനിഷത്തുകളും വേദാംഗങ്ങളും ഷഡ്ദർശനങ്ങളും നാട്യശാസ്ത്രം, ധനുർവേദം, ഗാന്ധർവവേദം , അലങ്കാരശാസ്ത്രം, ഛന്ദഃശാസ്ത്രം തുടങ്ങിയവയും അഭ്യസിച്ചിരുന്ന ഭാരതത്തിൽ പ്രാചീന കാലത്തു തന്നെ ഇത്തരം വിഷയങ്ങൾ ആഴത്തിൽ പഠിക്കുന്നതിനുവേണ്ടിയുള്ള ഉപരിപഠനകേന്ദ്രങ്ങൾ നിലനിന്നിരുന്നു. പ്രകൃതിരമണീയമായ വനപ്രദേശത്തുണ്ടായിരുന്ന ആശ്രമങ്ങൾ ഇത്തരം ഉന്നത വിദ്യാഭ്യാസകേന്ദ്രങ്ങൾ കൂടിയായിരുന്നു. നളന്ദ, തക്ഷശില എന്നിവിടങ്ങളിലെ വിജ്ഞാനകേന്ദ്രങ്ങൾ ഭാരതത്തിലെ പ്രാചീന പഠനകേന്ദ്രങ്ങളുടെ ഉത്തമ മാതൃകകളായിരുന്നു. ഇവിടെ വിദേശരാജ്യങ്ങളിൽ നിന്നുപോലും പണ്ഡിതന്മാരും പഠിതാക്കളും എത്തിച്ചേർന്നിരുന്നതായി പറയപ്പെടുന്നു.
മലയാളഭാഷയുടെയും സാഹിത്യത്തിന്റെയും പരിപോഷണത്തിനായി 1891-ൽ കോട്ടയത്തുവച്ചു നടന്ന പ്രഥമ സമ്മേളനത്തോടെ ഭാഷാപോഷിണിസഭ രൂപീകൃതമായി. ഭാഷാപോഷിണി എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധീകരണമാരംഭിച്ച ത്രൈമാസികം ഇടയ്ക്കു വളരെക്കാലം മുടങ്ങിയെങ്കിലും വീണ്ടും മുടക്കം കൂടാതെ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു വരുന്നു. ഇടപ്പള്ളി സമാജം എന്ന പേരിൽ കൊച്ചിയിൽ പ്രവർത്തനമാരംഭിച്ച സാഹിത്യസമാജം സമസ്തകേരള സാഹിത്യ പരിഷത് എന്ന പേരിൽ പുനഃസംഘടിപ്പിക്കുകയും 1927-ൽ ഇതിന്റെ പ്രഥമസമ്മേളനം ഇടപ്പള്ളിയിൽ വച്ചു ചേരുകയുമുണ്ടായി. എറണാകുളത്തുള്ള കാര്യാലയം കേന്ദ്രമാക്കി ഈ പരിഷത് പ്രവർത്തനം തുടർന്നു വരുന്നു.
ഇത്തരം പഠനകേന്ദ്രങ്ങളെക്കൂടാതെ ഭാരതത്തിൽ രാജാക്കന്മാരുടെയും പ്രഭുക്കന്മാരുടെയും വാസസ്ഥാനത്തു പണ്ഡിതന്മാരുടെ സ്ഥിരം സദസ്സുകളും ചർച്ചാവേദികളും നിലനിന്നിരുന്നു. ഈ വേദികളിൽ വച്ചുള്ള ചർച്ചകളിലും വാദപ്രതിവാദങ്ങളിലും മൌലികമായ ആശയമവതരിപ്പിക്കുന്ന കവികൾക്കും പണ്ഡിതന്മാർക്കും പുരസ്കാരങ്ങൾ നല്കുന്ന പതിവുണ്ടായിരുന്നു. വിക്രമാദിത്യസദസ്സിലെ നവരത്നങ്ങളിൽ ഒരംഗമായിരുന്നു കാളിദാസൻ എന്ന് ഐതിഹ്യമുണ്ട്. ആധുനിക കാലത്തെ അക്കാദമികൾക്കു സമാനമായ ഇത്തരം സദസ്സുകളും ഉപരിപഠനകേന്ദ്രങ്ങളും ഭാരതത്തിൽ അതിപ്രാചീനകാലം മുതൽ നിലനിന്നിരുന്നു.
ഈയവസരത്തിൽ സ്റ്റാലിന്റെ ചെമ്പട ബർലിൻ കീഴടക്കുകയും സോവിയറ്റ് യൂണിയന്റെ നേതൃത്വത്തിലുളള സഖ്യ കക്ഷികൾ ഫാസിസത്തിനെതിരായ പോരാട്ടത്തിൽ വിജയിക്കുക കൂടിയായപ്പോൾ ജപ്പാൻ ഫിലിപ്പീൻസുൾപ്പെടെയുളള തങ്ങളുടെ കോളനികൾ ഉപേക്ഷിച്ച് പലായനം ചെയ്തു. ഇതോടെ തങ്ങൾക്ക് സ്വാതന്ത്ര്യം ലഭിച്ചു എന്ന് കരുതിയ ജനങ്ങളെ പക്ഷെ വീണ്ടും വിഡ്ഡികളാക്കി കൊണ്ട് അമേരിക്ക ഫിലിപ്പീൻസിൽ തങ്ങളുടെ സൈനിക വിന്യാസം വീണ്ടും നടത്തി. ഐക്യ മുന്നണിയിൽ ഒപ്പം നിന്ന് പോരാടിയവർക്കെല്ലാം തടവുശിക്ഷയും വധശിക്ഷയും വരെ ലഭിക്കുന്ന സാഹചര്യം സംജാതമായി. ഇത് വലിയ ജനകീയ സമരങ്ങൾക്ക് കാരണമായി. പാവ സർക്കാരുകളെ തങ്ങൾക്ക് വേണ്ടെന്നും, സാമ്രാജ്യത്വം തുലയട്ടെ എന്നും മുദ്രാവാക്യം വിളിച്ചു കൊണ്ട് ഫിലിപ്പൈൻ ജനത ഒറ്റക്കെട്ടായി നിന്ന് അമേരിക്കക്കെതിരെ സമരം നടത്തി.
ഈ പോരാട്ടത്തിൽ രാജ്യത്തിന് വേണ്ടി മരണം വരെ പോരാടാൻ പാർട്ടി ജനങ്ങളോട് ആഹ്വാനം ചെയ്തു. ലക്ഷക്കണക്കിന് മനുഷ്യർ ജപ്പാന്റെ നരമേധത്തിൽ മരണമടഞ്ഞു. പക്ഷേ കമ്യുണിസ്റ്റുകാർ അത് കൊണ്ടൊന്നും ആ ജനകീയ സമരം അവസാനിപ്പിച്ചില്ല. 1942 ൽ ജാപ്പനീസ് വിരുദ്ധ ജനകീയ സേന അഥവാ "ഹുക്ബലഹാപ്" എന്ന പേരിൽ ഒരു ജനകീയ സൈന്യത്തെ കമ്യൂണിസ്റ്റുകാർ രൂപീകരിക്കുകയും അതിലൂടെ ജാപ്പ് വിരുദ്ധ യുദ്ധത്തിന് നേതൃത്വം നൽകുകയും ചെയ്തു. കമ്യുണിസ്റ്റ് പാർട്ടി ജനറൽ സെക്രട്ടറി വിസൻതെ ലാവ, മറ്റ് നേതാക്കളായ ലൂയിസ് താരക്, ജുവാൻ ഫെലിയൊ തുടങ്ങിയവരായിരുന്നു ഇതിന്റെ പ്രധാന സ്ഥാപകർ. ഇതോടൊപ്പം അമേരിക്ക ഫിലിപ്പീൻസിലെ തദ്ദേശീയരെ വച്ച് രൂപീകരിച്ച ഗറില്ലാ സംഘവും ചേർന്നു.
1898 ൽ സ്പാനിഷ് സാമ്രാജ്യവുമായുളള വിവിധ തർക്കങ്ങളെ തുടർന്നും, തങ്ങളുടെ ഏഷ്യയിലെ സ്ഥാപിത താൽപര്യങ്ങളെ തുടർന്നും അമേരിക്ക ഫിലിപ്പീൻസിൽ യുദ്ധമാരംഭിച്ചു. ഒളിവിലും തെളിവിലുമായി അമേരിക്കൻ ഏജന്റുമാർ വിപ്ലവ നേതൃത്വം കയ്യാളുന്ന ദേശീയവാദികളെ കാണുകയും സഹായ വാഗ്ദാനം നൽകുകയും ചെയ്തു. ഇവരുടെയെല്ലാം കണ്ണ് ഫിലിപ്പീൻസിലെ ഫലഭൂയിഷ്ഠമായ ഭൂമിയിലും, ധാതുക്കളിലും , ഊർജ്ജ വിഭവങ്ങളിലും മറ്റുമായിരുന്നു. അമേരിക്ക ഇതിനായുളള യുദ്ധത്തിൽ വിജയം കൈവരിച്ചതോടെ സ്പാനിഷ് കോളനിയായിരുന്ന ഫിലിപ്പീൻസും, പ്യൂർട്ടോറിക്കയുമെല്ലാം അമേരിക്കൻ കോളനിയായി മാറി.