polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
കോരിന്ദിലെ ഇടയൻ മുഖേന രാജകൊട്ടാരത്തിലെത്തിയ കുട്ടി കോരിന്ദ് രാജാവായ പോളിബസ് രാജാവിന്റെയും, മിറൊപ് റാണിയുടെയും പുത്രനായി വളർന്നു.
ദരിദ്രമായ ജീവിതത്തിനിടയിലും ചില മൂല്യങ്ങൾ കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്ന ഒരു മധ്യവയസ്‌കന്റെയും അയാളുടെ കുടുംബത്തിന്റെയും കഥയാണിത്. ഒരു കുന്നിൻ ചെരിവിൽ ഒട്ടകപ്പക്ഷികളെ വളർത്തുന്ന ഫാമിൽ ജോലി ചെയ്യുന്ന കരീമാണ് ഈ സിനിമയിലെ കേന്ദ്ര കഥാപാത്രം. ഭാര്യയും മൂന്നു മക്കളുമാണയാൾക്ക്. ഒട്ടകപ്പക്ഷികൾ അയാളുടെ കൂട്ടുകാരാണ്. അവയോടയാൾ സംസാരിക്കും. ചിലപ്പോൾ സങ്കടങ്ങൾ വരെ പങ്കുവെക്കും. ഒരുദിവസം ഒരൊട്ടകപ്പക്ഷി ഫാമിൽനിന്ന് രക്ഷപ്പെടുന്നു. കുന്നിൻ മുകളിലേക്ക് ഓടിപ്പോയ അതിനെ ആർക്കും പിടിക്കാനാവുന്നില്ല. വലിയ വിലയുണ്ട് ഒട്ടകപ്പക്ഷിക്ക്. ജോലിയിൽ വീഴ്ച കാട്ടി എന്നു പറഞ്ഞു കരീമിനെ പിരിച്ചുവിടുന്നു.
ഇന്ദ്രിയാനുഭവത്തിൽക്കൂടി ലഭിക്കാത്തതും മനുഷ്യമനസ്സിൽ സ്വയമേ ഉള്ളതുമായ അറിവ് അനുഭവനിരപേക്ഷ വും ഇന്ദ്രിയാനുഭവത്തിൽകൂടി ലഭിക്കുന്ന അറിവ് അനുഭവസാപേക്ഷ വുമാണ്. മനുഷ്യമനസ് ഇന്ദ്രിയങ്ങളിലൂടെ ബാഹ്യലോകവുമായി ബന്ധപ്പെടുന്നതിനു മുമ്പുതന്നെ സ്വയം തെളിവു നല്കുന്ന സത്യങ്ങൾ മനുഷ്യമനസ്സിൽ ഉണ്ടെന്ന് യുക്തിവാദികളും വിശ്വസിക്കുന്നു. ഈ സത്യങ്ങൾക്ക് അനുഭവങ്ങളുമായി യാതൊരു ബന്ധവും ഇല്ലാത്തതുകൊണ്ടും സ്വയമേ അർഥവത്തായതു കൊണ്ടും അവയെ അനുഭവനിരപേക്ഷസത്യങ്ങൾ എന്നു പറയാം. അനുഭവനിരപേക്ഷരീതി തത്ത്വശാസ്ത്രത്തിൽ ആദ്യമായി ഉപയോഗിച്ചത് ഗ്രീക്കുതത്ത്വചിന്തകനായ പാർമനൈഡ്സും അദ്ദേഹത്തിന്റെ അനുയായിയായ സെനൊയും ആണ്. പ്രസിദ്ധ ഗ്രീക്കു ദാർശനികനായ പ്ലേറ്റോയുടെ തത്ത്വചിന്ത അനുഭവനിരപേക്ഷരീതിയിലൂടെ ആയിരുന്നു. അരിസ്റ്റോട്ടലും ഈ രീതി അംഗീകരിച്ചിരുന്നു. ആധുനിക തത്ത്വചിന്തയിൽ ദെക്കാർത്ത്, സ്പിനോസാ, ലൈബ്നിറ്റ്സ്, കാന്റ്, ഹെഗൽ, ബ്രാഡ്ലി തുടങ്ങിയവർ അനുഭവനിരപേക്ഷജ്ഞാനത്തെ അംഗീകരിച്ച് അവരുടെ തത്ത്വചിന്തകൾക്ക് രൂപം നല്കിയിട്ടുള്ളവരാണ്.
മനുഷ്യന്റെ എല്ലാ അറിവും അനുഭവനിരപേക്ഷമാണെന്ന് ലൈബ്നിറ്റ്സും എല്ലാ അറിവും അനുഭവസാപേക്ഷമാണെന്ന് ലോക്കും പറയുമ്പോൾ ഇവ രണ്ടും രണ്ടുതരം അറിവല്ലെന്നും അറിവിന്റെ രണ്ട് അവിഭാജ്യഘടകങ്ങൾ മാത്രമാണെന്നും കാന്റ് വാദിക്കുന്നു. ഇവയിൽ ഏതെങ്കിലും ഒന്ന് നിഷേധിക്കുകയാണെങ്കിൽ ജ്ഞാനം സാധ്യമാവുകയില്ല. സംവേദനശക്തി , ധാരണ , യുക്തി എന്നീ മൂന്നു മാനസികപ്രക്രിയകളിൽകൂടിയാണ് കാന്റിന്റെ സിദ്ധാന്തം അനുസരിച്ച് ജ്ഞാനസമ്പാദനം സാധ്യമാകുന്നത്. ധാരണാരൂപങ്ങൾ അനുഭവനിരപേക്ഷമാണ്. അവ മനുഷ്യമനസ്സിലെ ജന്മസിദ്ധമായ രൂപങ്ങളാണ്. ഇവ ഇന്ദ്രിയാനുഭവങ്ങളിൽ അധിഷ്ഠിതമല്ല. ഇന്ദ്രിയസിദ്ധമായ എല്ലാ അനുഭവങ്ങളും അറിവുകളായി തീരുന്നത് മനസ്സിലെ നിരപേക്ഷഘടക ങ്ങളിൽ കൂടി കടന്നുപോയതിനു ശേഷമാണ്. അനുഭവത്തിൽനിന്ന് വിവിധ വസ്തുക്കൾ തമ്മിലുള്ള അനിവാര്യബന്ധത്തെ കണ്ടുപിടിക്കാൻ സാധ്യമല്ല. അതിന് യുക്തിയെ ആശ്രയിച്ചേ മതിയാകൂ. യുക്തിവാദത്തിന്റെയും ഇന്ദ്രിയാനുഭവവാദത്തിന്റെയും സമന്വയമാണ് കാന്റിന്റെ ദർശനം.
അനുഭവസാപേക്ഷജ്ഞാനത്തെ അംഗീകരിക്കുന്നവരെല്ലാം അനുഭവവാദികളാണ്. എല്ലാ അറിവിന്റെയും ഉറവിടം അനുഭവമാണ് എന്ന് അവർ വിശ്വസിക്കുന്നു. ആദർശങ്ങളെക്കാൾ പ്രാധാന്യം വസ്തുനിഷ്ഠമായ സത്യങ്ങൾക്കാണ്; സ്വയം അർഥവത്തായ സത്യങ്ങൾക്കല്ല. ബേക്കൺ, ലോക്ക്, ബെർക്കിലി, ഹ്യൂം, റീഡ് തുടങ്ങിയവർ അനുഭവസാപേക്ഷജ്ഞാനത്തെ അംഗീകരിക്കുന്നവരാണ്. ഇതിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിലാണ് അവർ അനുഭവവാദത്തിനു രൂപംകൊടുത്തത്. അനുഭവത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ ഒരു ജ്ഞാനമീമാംസ രൂപവത്കരിക്കുവാൻ ശ്രമിച്ച ആധുനിക ദാർശനികനാണ് ഫ്രാൻസിസ് ബേക്കൺ. അനുഭവവാദത്തിലൂടെ ഇന്ദ്രിയാനുഭവത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ മാത്രമേ ജ്ഞാനം സാധ്യമാകയുള്ളു എന്ന വിശ്വാസത്തിൽ തുടങ്ങി അവസാനം അങ്ങനെ കിട്ടുന്ന അറിവ് യഥാർഥ ജ്ഞാനമല്ലെന്നും യഥാർഥജ്ഞാനം അപ്രാപ്യമാണെന്നും ഉള്ള നിഗമനത്തിലാണ് ഹ്യൂം എത്തിച്ചേർന്നത്.
മൂലധനവും വാണിജ്യ വ്യാപാരവും ചരിത്രത്തിന്റെ ഭൂരിഭാഗവും നിലനിന്നിരുന്നുവെങ്കിലും അത് വ്യവസായവൽക്കരണത്തിലേക്കോ സമൂഹത്തിന്റെ ഉൽപാദന പ്രക്രിയയിൽ ആധിപത്യത്തിലേക്കോ നയിച്ചില്ല. ഇതിനു ബഹുജന ഉൽപാദനത്തിന്റെ നിർദ്ദിഷ്ട സാങ്കേതികവിദ്യകൾ, സ്വതന്ത്രമായും സ്വകാര്യമായും ഉത്പാദനോപാധികൾ സ്വന്തമാക്കാനും ഉൽപാദനത്തിലൂടെ വ്യാപാരം നടത്താനുമുള്ള കഴിവ്, ഉപജീവനത്തിനായി തങ്ങളുടെ തൊഴിൽ ശക്തി വിൽക്കാൻ തയ്യാറുള്ള ഒരു വിഭാഗം തൊഴിലാളികൾ, വാണിജ്യത്തെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്ന നിയമപരമായ ചട്ടക്കൂട്, വലിയ തോതിൽ ചരക്കുകൾ വിതരണം ചെയ്യുന്നതിനും സ്വകാര്യ ശേഖരണത്തിനും ഉള്ള അടിസ്ഥാന സൗകര്യങ്ങൾ ഇവയെല്ലാം ആവശ്യമാണു. മൂലധനവും അധ്വാനവും ധാരാളം ഉണ്ടെങ്കിലും ഈ അവയൊന്നും പല മൂന്നാം ലോക രാജ്യങ്ങളിലും നിലവിലില്ല. അതിനാൽ മുതലാളിത്ത വിപണികളുടെ വികസനത്തിനുള്ള തടസ്സങ്ങൾ സാങ്കേതികത്തിനേക്കാൾ കൂടുതൽ സാമൂഹികവും സാംസ്കാരികവും രാഷ്ട്രീയവുമാണ്.
മുതലാളിത്തം അതിന്റെ ആധുനിക രൂപത്തിൽ നവോത്ഥാനത്തിന്റെ തുടക്കത്തിൽ, ഫ്ലോറൻസ് പോലുള്ള നഗരങ്ങളിൽ ഉയർന്നുവന്നതായി കാണാം. മൂലധനം നൂറ്റാണ്ടുകളായി ചെറിയ തോതിൽ വ്യാപാരി, വാടക, വായ്പ എന്നിവയിലൂടെ നിലനിന്നിരുന്നു. ചെറിയ രീതിയിൽ ഉള്ള ചരക്ക് കൈമാറ്റവും അത് മൂലം ഉണ്ടായ ചരക്ക് ഉല്പാദനവും ആയിരുന്നു ചരക്കിനെ മൂലധനമാക്കി വളർത്തിയത്. സ്വതന്ത്ര വ്യാപാരം, ബാങ്കിംഗ് തുടങ്ങിയ മുതലാളിത്ത സാമ്പത്തിക നയങ്ങൾ അറബികൾ നടപ്പിലാക്കിയിരുന്നു. അവരുടെ ഇന്തോ-അറബിക് അക്കങ്ങളുടെ ഉപയോഗം ഇത് സുഗമമാക്കി. വെനിസ്, പിസ തുടങ്ങിയ നഗരങ്ങളിലെ വ്യാപാര പങ്കാളികളിലൂടെ ഈ ആശയങ്ങൾ യൂറോപ്പിലേക്ക് കുടിയേറി. ഇറ്റാലിയൻ ഗണിതശാസ്ത്രജ്ഞനായ ഫിബൊനാച്ചി മെഡിറ്ററേനിയൻ യാത്ര ചെയ്ത് അറബ് വ്യാപാരികളുമായി സംസാരിച്ച് യൂറോപ്പിൽ തിരിചെത്തി ഇന്തോ-അറബിക് അക്കങ്ങളുടെ ഉപയോഗം ജനപ്രിയമാക്കുകയും ചെയ്തു.
തനതായ കേരളീയ വാസ്തുവിദ്യാ ശൈലിയിലാണ് തിരുവിമ്പിലപ്പൻ ക്ഷേത്രം നിർമ്മിച്ചിരിക്കുന്നത്. വെങ്ങനല്ലൂർ തിരുവിമ്പിലപ്പൻ ക്ഷേത്രം കേരളത്തിലെ മനോഹരങ്ങളായ ശിവക്ഷേത്രങ്ങളിൽ ഒന്നാണ്. ഇവിടുത്തെ വട്ടശ്രീകോവിലും, കിഴക്കേനടയിലെ കൂറ്റൻ ഗോപുരവും, വലിയമ്പല സമുച്ചയവും എല്ലാം ശ്രദ്ധേയമാണ്. വളരെയേറെ വിസ്താരമേറിയതാണ് ഇവിടുത്തെ ക്ഷേത്രമതിലകം. കൂറ്റൻ മതിൽക്കെട്ടിനാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടതാണ് ഈ ക്ഷേത്ര മൈതാനം. ക്ഷേത്രത്തിന്റെ മുന്നിൽ അഭിമുഖമായി 'എടത്തറക്കോവിൽ' എന്നുപേരുള്ള ഒരു ചെറിയ ശ്രീകൃഷ്ണക്ഷേത്രവുമുണ്ട്. വിശ്വരൂപദർശനഭാവത്തിലുള്ള ശ്രീകൃഷ്ണനാണ് ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രതിഷ്ഠ. പടിഞ്ഞാറോട്ടാണ് ദർശനം. ഈ ക്ഷേത്രത്തിനടുത്താണ് പ്രസിദ്ധമായ ക്ഷേത്രക്കുളം. ഉഗ്രദേവതകളായ പരമശിവന്റെയും ശ്രീകൃഷ്ണന്റെയും ഉഗ്രത കുറയ്ക്കാനാണ് ഇരുമൂർത്തികൾക്കും ഇടയിൽ കുളം പണിതതെന്ന് വിശ്വസിയ്ക്കപ്പെടുന്നു. ഈ കുളം പിന്നിട്ട് അല്പം കൂടി നടന്നാൽ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ കിഴക്കേ ഗോപുരത്തിന് മുന്നിലെത്താം. 2005-ലാണ് ഈ ഗോപുരം പണികഴിപ്പിച്ചത്. ഇതിലൂടെ കടന്നാൽ അതിവിശാലമായ മതിലകത്തെത്താം.
അസാമാന്യ വലുപ്പമുള്ള ഒറ്റനില വട്ടശ്രീകോവിലാണ് ക്ഷേത്രത്തിലുള്ളത്. കരിങ്കല്ലിൽ തീർത്ത ഈ ശ്രീകോവിൽ, നിലവിൽ ഓടുമേഞ്ഞിട്ടാണ് കാണപ്പെടുന്നത്. ചെമ്പോല മേയാനുള്ള ശ്രമങ്ങൾ നടക്കുന്നുണ്ട്. മുകളിൽ സ്വർണ്ണത്താഴികക്കുടം ശോഭിച്ചുനിൽക്കുന്നു. ശ്രീകോവിലിനകത്തേയ്ക്ക് കയറാനുള്ള സോപാനപ്പടികളും കരിങ്കല്ലിലാണ് തീർത്തിരിയ്ക്കുന്നത്. അകത്തേയ്ക്ക് നേരിട്ട് കയറാവുന്ന രീതിയിലുള്ള പടികളാണ് ഇവ. അകത്തേയ്ക്കുള്ള വാതിലിനിരുവശവും ദ്വാരപാലകരൂപങ്ങൾ കാണാം. ദ്വാരപാലകരെ വണങ്ങി, മുകളിൽ തൂക്കിയിട്ടിരിയ്ക്കുന്ന മണിയടിച്ചശേഷമേ തന്ത്രിയ്ക്കും മേൽശാന്തിയ്ക്കും മറ്റും അകത്ത് കയറാൻ അനുവാദമുള്ളൂ. ശ്രീകോവിലിനകത്ത് മൂന്നുമുറികളുണ്ട്. അവയിൽ പടിഞ്ഞാറേ അറ്റത്താണ് വിഗ്രഹം പ്രതിഷ്ഠിച്ച ഗർഭഗൃഹം. ഏകദേശം മൂന്നടി ഉയരം വരുന്ന സ്വയംഭൂവായ ശിവലിംഗം കിഴക്കോട്ട് ദർശനമായി പ്രതിഷ്ഠിയ്ക്കപ്പെട്ടിരിയ്ക്കുന്നു. അത്യുഗ്രമൂർത്തിയായ മഹാകാലനായാണ് പ്രതിഷ്ഠാസങ്കല്പം.
ഇന്ന് ക്ഷേത്രമിരിയ്ക്കുന്ന സ്ഥലം നിരവധി വീമ്പുമരങ്ങളാൽ സമ്പന്നമായിരുന്നു. അത്തരത്തിലൊരു വലിയ വീമ്പുമരത്തിനടിയിൽ ഒരു ദിവസം കണ്ടെത്തിയ ശിവലിംഗമാണ് ഇന്ന് ഇവിടെ മുഖ്യപ്രതിഷ്ഠയായിരിയ്ക്കുന്നത്. അടുത്തുള്ള പാഴ്ച്ചെടികൾ വെട്ടാനോ മറ്റോ വന്ന ഒരാൾ, തന്റെ കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന അരിവാളിന് മൂർച്ച കൂട്ടാൻ അടുത്തുള്ള കല്ലിൽ ഉരച്ചുനോക്കിയപ്പോൾ അതിൽ നിന്ന് രക്തപ്രവാഹമുണ്ടാകുകയും പിന്നീട് വിവരമറിഞ്ഞ് സ്ഥലത്തെത്തിയ നമ്പൂതിരിമാർ അവിടെ പൂജ നടത്തുകയും ചെയ്തു. കാലാന്തരത്തിൽ അവിടെ മഹാദേവന് ക്ഷേത്രം ഉയർന്നുവരികയും പൂജാദികാര്യങ്ങൾ നടത്തുകയും ചെയ്തു. വീമ്പുമരച്ചുവട്ടിൽ കുടികൊണ്ട മഹാദേവൻ, തന്മൂലം തിരുവീമ്പിലപ്പൻ എന്നറിയപ്പെട്ടു.
തൃശ്ശൂർ ജില്ലയിൽ തലപ്പിള്ളി താലൂക്കിൽ ചേലക്കരയ്ക്കടുത്ത് വെങ്ങാനെല്ലൂർ ഗ്രാമത്തിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന പുരാതന ശിവ ക്ഷേത്രമാണ് വെങ്ങാനെല്ലൂർ തിരുവിമ്പിലപ്പൻ മഹാശിവക്ഷേത്രം. . മഹാകാലഭാവത്തിലുള്ള, അത്യുഗ്രമൂർത്തിയായ പരമശിവനാണ് ഇവിടത്തെ പ്രധാനപ്രതിഷ്ഠ. കൂടാതെ ഉപദേവതകളായി പാർവ്വതി, ഗണപതി, ദക്ഷിണാമൂർത്തി, സുബ്രഹ്മണ്യൻ, അയ്യപ്പൻ, മണികണ്ഠൻ, അന്തിമഹാകാളൻ, ഭദ്രകാളി, നാഗദൈവങ്ങൾ എന്നിവർക്കും പ്രതിഷ്ഠകളുണ്ട്. കുംഭമാസത്തിലെ ശിവരാത്രിയും വൃശ്ചികമാസത്തിലെ വൈക്കത്തഷ്ടമിയുമാണ് ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന ആണ്ടുവിശേഷങ്ങൾ. ഇവ കൂടാതെ ധനുമാസത്തിൽ തിരുവാതിരയും അതിവിശേഷമാണ്. കൊച്ചിൻ ദേവസ്വം ബോർഡിന്റെ കീഴിലാണ് ഈ മഹാക്ഷേത്രം.
കിഴക്കേ നടയിൽ സാമാന്യം വലുപ്പത്തിൽ ഒരു നടപ്പുര പണിതിട്ടുണ്ട്. ഇതും താരതമ്യേന പുതിയ കാലത്തെ നിർമ്മിതിയാണ്. മഴ നനയാതെ ദർശനം നടത്താൻ ഇത് ഉപകരിയ്ക്കുന്നു. ഏകദേശം മൂന്ന് ആനകളെ വച്ചെഴുന്നള്ളിയ്ക്കാനുള്ള സൗകര്യമുള്ള ഈ നടപ്പുരയിൽ വച്ചാണ് ചോറൂൺ, വിവാഹം, തുലാഭാരം തുടങ്ങിയ കർമ്മങ്ങൾ നടക്കുന്നത്. ഉത്സവക്കാലത്ത് പഞ്ചവാദ്യം, ചെണ്ടമേളം തുടങ്ങിയവ നടക്കുന്നതും ഇവിടെത്തന്നെയാണ്. ക്ഷേത്രത്തിൽ കൊടികയറി ഉത്സവമില്ലാത്തതിനാൽ കൊടിമരം പ്രതിഷ്ഠിച്ചിട്ടില്ല.
5മണിക്ക് നടതുറക്കും വിളക്ക് വെപ്പ് നിർമ്മാല്യദര്ശനം അഭിഷേകം മലർനിവേദ്യം ഉഷഃപൂജ കാലത്തെ ശീവേലി നവകം ധാര ഉച്ചപൂജ ഉച്ച ശീവേലി വൈകുന്നേരം 5മണിക്ക് നടതുറക്കും ദീപാരാധന, അത്താഴപൂജ, ശീവേലി, തൃപ്പുക ദർശനം കഴിഞ്ഞു നട അടക്കും
ദൈവം നിലനിൽക്കുന്നുണ്ടോ അതോ ഇല്ലയോ എന്നത് അജ്ഞേയമാണ് എന്ന വാദത്തെ അജ്ഞേയതാവാദം എന്നു പറയുന്നു.സാമാന്യമായി പറയുകയാണെങ്കിൽ ദൈവം ഉണ്ട് എന്നോ ഇല്ല എന്നോ മനുഷ്യ ബുദ്ധിയ്ക്ക് തെളിയിക്കാനാവുന്നില്ല എന്നു കരുതുന്നവരാണ് അജ്ഞേയതാവാദികൾ. ആസ്തികവാദികൾ ദൈവമുണ്ടെന്നു വിശ്വസിക്കുന്നു. നാസ്തികർ ഈശ്വരന്റെ അസ്തിത്വത്തെ നിഷേധിക്കുന്നു.എന്നാൽ അജ്ഞേയതാവാദികൾ ഈ രണ്ടു വാദങ്ങളും തെളിയിക്കാൻ പറ്റില്ല എന്നു വിശ്വസിക്കുന്നു.അജ്ഞേയതാവാദികളിൽ തന്നെ നാസ്തിക അജ്ഞേയതാവാദികൾ ദൈവം ഇല്ല എന്നു വിശ്വസിക്കുകയും എന്നൽ ഉണ്ടാവാനുള്ള സാധ്യത തള്ളികളയാത്തവരാണ്.എന്നാൽ ആസ്തിക അജ്ഞേയതാവാദികൾ ദൈവത്തിൽ വിശ്വസിക്കുന്നവരും അതേ സമയം തന്നെ ദൈവം ഉണ്ടെന്നു തെളിയിക്കാനാവില്ല എന്നു കരുതുന്നവരുമാണ്.
നാസ്തിക അജ്ഞേയതാവാദം ദൈവം ഇല്ല എന്നു വിശ്വസിക്കുകയും എന്നാൽ ഉണ്ടാവാനുള്ള സാധ്യത തള്ളികളയാനാവില്ല എന്ന വാദം.
ആസ്തിക അജ്ഞേയതാവാദം ദൈവത്തിൽ വിശ്വസിക്കുകയും അതേ സമയം തന്നെ ദൈവം ഉണ്ടെന്നു തെളിയിക്കാനാവില്ല എന്ന വാദം
ഉദാസീന അഥവാ പ്രായോഗിക അജ്ഞേയതാവാദം ദൈവം ഉണ്ടോ ഇല്ലയോ എന്നത് കാര്യമാക്കേണ്ടതില്ല എന്ന വാദം.
മൃദു അജ്ഞേയതാവാദം ദൈവം ഉണ്ടോ ഇല്ലയോ എന്നത് ഇപ്പോൾ നിർണയിക്കാനാവില്ല എങ്കിലും ഭാവിയിൽ സാധിച്ചേക്കാം എന്ന വാദം.
അജ്ഞേയതാവാദം എന്ന അർഥത്തിൽ 'അഗ്നോസ്റ്റിസിസം' എന്ന പദം ആദ്യമായി പ്രയോഗിച്ചത് 1869 ൽ പ്രസിദ്ധ ബ്രിട്ടിഷ് ശാസ്ത്രജ്ഞനായ ടി.എച്ച്.ഹക്‌സ്‌ലിയായിരുന്നു.എങ്കിലും റിഗ്വേദത്തിൽ ഇതേ പറ്റി പരാമർശിക്കുന്നുണ്ട്.ചാർവാകന്മാരിലും ബൗദ്ധന്മാരിലും അജ്ഞേയതാവാദികളുണ്ടായിരുന്നു.ആധുനികതത്വചിന്തകരിൽ പ്രമുഖരായ രണ്ട് അജ്ഞേയതാവാദികൾ ജർമൻ ദാർശനികനായ ഇമ്മാനുവേൽ കാന്റും അമേരിക്കൻ തത്ത്വശാസ്ത്രജ്ഞനായ സന്തായനയുമാകുന്നു.
ഇന്ത്യൻ സ്വാതന്ത്രസമരവുമായി വളരെയേറെ ബന്ധമുള്ള ഒരിടമാണ് പനമരം. പഴശ്ശി രാജാവിന്റെ അനുയായികളായ തലക്കൽ ചന്തുവും എടച്ചേന കുങ്കൻ നായരും അവരുടെയൊപ്പം 175 വില്ലാളികളും 1802 ഒക്ടോബർ 11 ആം തിയതി ബ്രിട്ടീഷുകരുടെ ബോംബെ കാലാൾപ്പട നിയന്ത്രിച്ചിരുന്ന പനമരം കോട്ട പിടിച്ചെടുക്കുകയുണ്ടായി. ആ ശ്രമത്തിൽ ക്യാപ്റ്റൻ ഡിക്കിൻസണും ലെഫ്റ്റനന്റ് മാക്‌സ്‌വെല്ലും 25 പട്ടാളക്കാരോടൊപ്പം കൊല്ലപ്പെടുകയുണ്ടായി. തിരിച്ചടിച്ച ബ്രിട്ടീഷുകാർ നവംബർ 15 -ന് ചന്തുവിനെ പിടികൂടി വധിച്ചു. പഴശ്ശിയുടെ ബ്രീട്ടീഷുകാരോടുള്ള യുദ്ധങ്ങളിൽ പ്രധാനമായ ഒന്നായിരുന്നു ഈ വിജയം.
മാനന്തവാടി, ബാവലി, നൂൽപ്പുഴ എന്നിവയ്ക്കൊപ്പം കബനി നദിയുടെ ഒരു പോഷകനദിയായ പനമരം പുഴ ഈ ഗ്രാമത്തിലൂടെയാണ് ഒഴുകുന്നത്. പനമരം നഗരത്തിൽ നിന്ന് 6 കിലോമീറ്റർ വടക്കുമാറിയാണ് കബനി ഉത്ഭവിക്കുന്നത്. പൂക്കോട് തടാകത്തിന് സമീപമുള്ള പശ്ചിമഘട്ടത്തിൽ നിന്ന് ഉത്ഭവിച്ച് പനമരം നദിയിൽ സംഗമിക്കുന്നു.
ക്യൂബൻ നേതാവായ ഫിഡൽ കാസ്ട്രോയുടെ സുഹൃത്ത് ചെഗുവേര 1960-ൽ ഗറില്ലായുദ്ധം എന്ന പുസ്തകം പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു. ഒരു വിപ്ളവം പൊട്ടിപ്പുറപ്പെടുന്നതിനുള്ള സാഹചര്യം ഉണ്ടാകുന്നതുവരെ കാത്തിരിക്കേണ്ട ആവശ്യമില്ലെന്നും, വിപ്ലവംതന്നെ ആ സാഹചര്യം സൃഷ്ടിക്കുമെന്നും ചെഗുവേര പ്രസ്താവിച്ചു. ഗറില്ലാസൈന്യം ചുരുക്കത്തിൽ പാർട്ടിതന്നെയാണ് എന്നാണ് ഫ്രഞ്ചുകാരനായ റെജിഡിബ്രെയുടെ അഭിപ്രായം. അക്രമമാർഗങ്ങളാണ് സാമൂഹികപരിവർത്തനത്തിന് ഉപയോഗിക്കേണ്ടത് എന്ന സിദ്ധാന്തമാണ് ചെഗുവേരയും കൂട്ടരും അവതരിപ്പിക്കുന്നത്. 1971-ൽ ശ്രീലങ്കയിലുണ്ടായ കലാപങ്ങൾ ഈ ആശയങ്ങളുടെ പ്രയോഗത്തെ കുറിക്കുന്നു. മാർക്സിസം-ലെനിനിസത്തിൽ നിന്നും മാവോയിസത്തിൽനിന്നും ഭിന്നമായ ഒരു മാർഗ്ഗമാണ് വിപ്ളവകരമായ അട്ടിമറി പ്രവർത്തനത്തിന്റേത്.
എല്ലാ രാജ്യങ്ങളും ഏതെങ്കിലുംതരത്തിലുള്ള അട്ടിമറി പ്രവർത്തനത്തെ നേരിടേണ്ടിവരുന്നു. രാജവാഴ്ചക്കാലത്ത് ഇത്തരം അട്ടിമറി പ്രവർത്തനങ്ങൾക്ക് നേതൃത്വം വഹിച്ചിരുന്നത് പ്രഭുക്കൻമാരായിരുന്നു. രാജകൊട്ടാരങ്ങളിൽ നടന്നിട്ടുള്ള അട്ടിമറി പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ രാജകുടുംബാംഗങ്ങളും സൈന്യത്തലവൻമാരും പങ്കെടുത്തിരുന്നതിന് ദൃഷ്ടാന്തങ്ങൾ ധാരാളമുണ്ട്. ഏകാധിപത്യരാജ്യങ്ങളിലും ഇത്തരം അട്ടിമറി പ്രവർത്തനങ്ങൾ ചരിത്രത്തിന്റെ എല്ലാ കാലഘട്ടങ്ങളിലും നടന്നിട്ടുണ്ട്. ഫ്രഞ്ചുവിപ്ലവംപോലെയുള്ള ബഹുജനപ്രക്ഷോഭങ്ങളും നിയമാധിഷ്ഠിതഭരണകൂടത്തിനെതിരായുള്ള പ്രവർത്തനങ്ങൾ ആയിരുന്നു.
ബംഗ്ലാദേശിലെ മുക്തിബാഹിനിയുടെ പ്രവർത്തനങ്ങൾ പാകിസ്താന്റെ ദൃഷ്ടിയിൽ അട്ടിമറിയാണ്. അട്ടിമറി പ്രവർത്തനങ്ങളെല്ലാം ഇടതുപക്ഷചിന്താഗതിയുടെയോ ദേശീയത്വത്തിന്റെയോ ഫലമാകണമെന്നില്ല. ഒരു രാഷ്ട്രം വേറൊരു രാഷ്ട്രത്തിൽ അട്ടിമറിപ്രവർത്തനങ്ങൾ നടത്തുന്നതിന് ഉദാഹരണങ്ങളുണ്ട്. ഇസ്രായേലിനെതിരായി അറബികൾ അൽഹത്ത തുടങ്ങിയ ഭീകരസംഘങ്ങളുടെ നേതൃത്വത്തിൽ അട്ടിമറി പ്രവർത്തനങ്ങൾ നടത്തി വരുന്നതായി പറയപ്പെടുന്നു.
മത്തായിയുടെ സുവിശേഷത്തിലെ യേശുകഥയുടെ ഭാഗമായ ശൈശവാഖ്യാനം വലിയൊരളവുവരെ യൗസേപ്പിനെ കേന്ദ്രീകരിച്ചാണ്. മറിയത്തിന്റേയും യേശുവിന്റേയും സംരക്ഷകന്റെ ചുമതല സ്വർഗ്ഗീയവെളിപാടുകളുടെ സഹായത്തോടെ നിർവഹിക്കുന്നവനായി യൗസേപ്പ് അതിൽ കാണപ്പെടുന്നു. സുവിശേഷങ്ങളിലെ പരസ്യജീവിതകഥയിൽ, അദ്ദേഹം രംഗത്തു നിന്നു നിഷ്ക്രമിച്ചിരിക്കുന്നെങ്കിലും യേശുവിന്റെ പിതാവെന്ന നിലയിലും ഒരു ആശാരിയെന്ന നിലയിലും അനുസ്മരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നതായി അവിടേയും സൂചനകളുണ്ട്. . സുവിശേഷങ്ങളിലുള്ള വിരളമായ പരാമർശങ്ങളിൽ തെളിയുന്ന യൗസേപ്പിന്റെ ചിത്രം ദയാലുവും, ഉദാരമനസ്കനും വിനീതനും, അതിനെല്ലാമുപരി കിടയറ്റ നീതിബോധം പുലർത്തിയവനുമായ ഒരു മനുഷ്യന്റേതാണ്. "അവളുടെ ഭർത്താവായ യൗസേപ്പ് നീതിമാനായിരുന്നു" എന്ന അസന്ദിഗ്‌ദ്ധസാക്ഷ്യം മത്തായിയുടെ സുവിശേഷത്തിൽ കാണാം.
രണ്ടാം നൂറ്റാണ്ടിലെ "യാക്കോബിന്റെ ആദിസുവിശേഷം" എന്ന അകാനോനിക രചന യൗസേപ്പിനെക്കുറിച്ച് ഐതിഹ്യസ്വഭാവമുള്ള പല വിവരങ്ങളും നൽകുന്നു. മേരിയെ വിവാഹം കഴിക്കുമ്പോൾ അദ്ദേഹം ഒരു വൃദ്ധവിഭാര്യനായിരുന്നു എന്ന ഇടക്കാലപാരമ്പര്യത്തിന്റെ സ്രോതസ്സ് ആ രചനയാണ്. അതനുസരിച്ച്, സുവിശേഷങ്ങളിൽ പരാമർശിക്കപ്പെടുന്ന "യേശുവിന്റെ സഹോദരീ-സഹോദരന്മാർ", യൗസേപ്പിന്റെ മുൻവിവാഹത്തിലെ മക്കളാണ്. എന്നാൽ പിൽക്കാലപാരമ്പര്യത്തിന് ഈ വിശദീകരണം അസ്വീകാര്യമായതോടെ യൗസേപ്പ് ബ്രഹ്മചര്യനിഷ്ഠനായ വിശുദ്ധതാപസനും യേശുവിന്റെ സഹോദരീ സഹോദരന്മാർ യൗസേപ്പിന്റേയോ മറിയത്തിന്റേയോ സഹോദരങ്ങളുടെ സന്താനങ്ങളുമായി ചിത്രീകരിക്കപ്പെട്ടു.
പിൽക്കാലസഭയിൽ യൗസേപ്പിന്റെ വണക്കം ക്രമാനുഗതമായി ശക്തിപ്രാപിച്ചു. ആവിലായിലെ ത്രേസ്യയെപ്പോലുള്ള വിശുദ്ധർ അദ്ദേഹത്തെ ഏറെ ശക്തിമാനായ സ്വർഗ്ഗീയമദ്ധ്യസ്ഥനായി കരുതി. 1871-ൽ ഒൻപതാം പീയൂസ് മാർപ്പാപ്പ യൗസേപ്പിനെ സാർവത്രികസഭയുടെ തന്നെ മദ്ധ്യസ്ഥനായി പ്രഘോഷിച്ചു. തൊഴിലാളികളുടെ മദ്ധ്യസ്ഥനായും അദ്ദേഹം വണങ്ങപ്പെടുന്നു. ആശാരിപ്പണിയുടെ ഉപകരണങ്ങളും, പുഷ്പിക്കുന്ന ദണ്ഡും മറ്റും ചേർത്താണ് യൗസേപ്പിനെ ചിത്രീകരിക്കാറ്. യൗസേപ്പിന്റെ തിരുനാളുകൾ മരണദിനമായി കരുതപ്പെടുന്ന മാർച്ച് 19-നും തൊഴിലാളികളുടെ മദ്ധ്യസ്ഥനെന്ന നിലയിൽ മേയ് 1-നും ആഘോഷിക്കപ്പെടുന്നു.
വിശുദ്ധ യൗസേപ്പ് ക്രിസ്തീയ വിശ്വാസ പ്രകാരം യേശുവിന്റെ വളർത്തു പിതാവും കന്യാമറിയത്തിന്റെ ഭർത്താവും ആണ്. പുതിയനിയമത്തിലെ ഏറ്റവും ആദ്യത്തെ ലിഖിതങ്ങളായ കരുതപ്പെടുന്ന പൗലോസിന്റെ ലേഖനങ്ങളോ കാനോനികസുവിശേഷങ്ങളിൽ ആദ്യത്തേതായ മാർക്കോസിന്റെ സുവിശേഷമോ യേശുവിന്റെ പിതാവിനേക്കുറിച്ച് പ്രതിപാദിക്കുന്നില്ല. മത്തായിയുടേയും ലൂക്കായുടേയും സുവിശേഷങ്ങളിലാണ് ദാവീദിന്റെ വംശത്തിൽ പെട്ട ജോസഫിനേക്കുറിച്ചുള്ള ആദ്യ പരാമർശങ്ങൾ കടന്നു വരുന്നത്.
യേശുവിനെ കന്യാപുത്രനായി ചിത്രീകരിക്കുന്നെങ്കിലും, സുവിശേഷങ്ങളിലെ വംശാവലികളിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പൂർവികതയുടെ വഴി പുരോഗമിക്കുന്നത് യൗസേപ്പിലൂടെയാണ്. മത്തായിയുടെ സുവിശേഷത്തിൽ യൗസേപ്പിന്റെ പിതാവിന്റെ പേരു യാക്കോബ് എന്നാണ് രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നത്. എന്നാൽ ലൂക്കാ എഴുതിയ സുവിശേഷം പിന്തുടർന്നാൽ യൗസേപ്പ് ഹേലിയുടെ പുത്രനാണ്.
1952 ൽ തെലുങ്ക് സംസാരിക്കുന്ന ജനങ്ങൾ 22 ജില്ലകളിലായാണ് വസിച്ചിരുന്നത്. ഹൈദരാബാദ് സംസ്ഥാനത്തെ 9 ജില്ലകൾക്കു പുറമെ മദ്രാസ് പ്രസിഡൻസിയുടെ ഭാഗമായ ആന്ധ്ര മേഖലയിലെ 12 ഉം ഫ്രഞ്ച് അധീനതയിലായിരുന്ന യാനത്തിലെ ഒന്നും ജില്ലകളായിരുന്ന അവ. രാമകൃഷ്ണറാവുവിൻറെ ഭരണകാലത്ത് 1919 മുതൽ ഹൈദരാബാദ് നാട്ടുരാജ്യത്ത് പ്രാബല്യത്തിലുണ്ടായിരുന്ന മുൽക്കി നിയമം സംസ്ഥാനത്ത് നടപ്പാക്കണമെന്നും മദ്രാസ് സംസ്ഥാനത്തുനിന്നുള്ള ഉദ്യോഗസ്ഥരെ തിരിച്ചയക്കണമെന്നും ആവശ്യപ്പെട്ട് വിദ്യാർത്ഥികൾ അക്രമാസക്തമായ പ്രക്ഷോഭമാരംഭിച്ചു. ഹൈദരാബാദ് നാട്ടുരാജ്യത്ത് ജനിച്ചവരോ പതിനഞ്ച് വർഷമായി അവിടെ താമസിക്കുന്നവരോ ആയ ജനങ്ങളെ തദ്ദേശീയർ എന്ന അർത്ഥത്തിൽ മുൽക്കികളായി കണക്കാക്കുകയും അവർക്കായി ജോലി നിജപ്പെടുത്തുന്ന നിയമമാണ് മുൽക്കി നിയമം എന്നറിയപ്പെടുന്നത്. ജോലിക്കാരായി തീരദേശ ആന്ധ്രയിൽനിന്നുള്ളവർ ധാരാളമായി നിയമിതരായതായിരുന്നു ഈ പ്രക്ഷോഭത്തിന് കാരണമായത്. ഈ പ്രക്ഷോഭത്തൻറെ ഫലമായി പോലീസ് വെടിവെയ്പിൽ ഏഴു വിദ്യാർത്ഥികൾ കൊല്ലപ്പെട്ടു.
1724ൽ നിസാമുൽമുല്ക്ക് ആസഫ്ത്ധാ ഡെക്കാണിൽ ഹൈദരാബാദ് എന്ന സ്വതന്ത്രരാജ്യം സ്ഥാപിച്ചു. ഫ്രഞ്ചുകാരെ പരാജയപ്പെടുത്താൻ ബ്രിട്ടീഷുകാരുടെ സഹായം തേടിയ നിസാമിന് പലപ്രദേശങ്ങളും അവർക്ക് കൈമാറേണ്ടി വന്നു. അപ്രകാരം ബ്രിട്ടീഷുകാരുടെ കൈക്കലാക്കിയ പ്രദേശങ്ങൾ മദ്രാസ് പ്രസിഡൻസിയുടെ ഭാഗമായും തെലുങ്ക് സംസാരിച്ചിരുന്ന ബാക്കിഭാഗങ്ങൾ നിസാമിന്റെ ഭരണത്തിൻകീഴിലുമായി. നിസാമിന്റെ കീഴിലുണ്ടായിരുന്ന പ്രദേശം തെലങ്കാന എന്നപേരിലും അറിയപ്പെട്ടുതുടങ്ങി. ഇങ്ങനെ 19-ആം നൂറ്റാണ്ടു മുതൽ രണ്ടു ഭരണത്തിൻ കീഴിലായി ഈ പ്രദേശം കഴിയവേയാണ് ഇന്ത്യ സ്വതന്ത്ര്യം നേടുന്നത്. ഹൈദരാബാദ് നാട്ടുരാജ്യം ഇന്ത്യൻയൂണിയനിൽ ചേരാൻ വിസമ്മതിച്ചെങ്കിലും ഇന്ത്യാഗവൺമെന്റിന്റെ സൈനികഇടപെടലിന്റെയും സ്വാതന്ത്ര്യസമരത്തിൻറെയും ഫലമായി 1948ൽ ഇന്ത്യൻ യൂണിയൻറെ ഭാഗമായി.
ഹൈദരാബാദ് സ്റ്റേറ്റ് കോൺഗ്രസ്സും ആര്യസമാജവും സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനായുള്ള പോരാട്ടത്തിൽ മുൻനിരയിലുണ്ടായിരുന്നു.
ബ്രിട്ടീഷ് ഇന്ത്യയിലെ ഏറ്റവും വലിയ നാട്ടുരാജ്യമായിരുന്ന ഹൈദരാബാദിനെ രാജ്യത്തിന്റെ ഒത്ത നടുക്ക് സ്വതന്ത്രരാഷ്ട്രമായി നിലനിർത്തുവാനുള്ള നൈസാമിൻറെ ഗൂഢാലോചനക്കെതിരെയുള്ള പോരാട്ടത്തിൽ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റുകാർ നേതൃത്വം നൽകിയ തെലുങ്കാന സമരവും മുഖ്യ പങ്കു വഹിച്ചിട്ടുണ്ട്. നൈസാമിന്റെ റസാക്കർമാർക്കും സായുധസേനയ്ക്കും അവർക്കൊപ്പം നിന്ന ജന്മിമാർക്കും മറ്റുമെതിരായി അനേകം പേരുടെ ജീവൻ ബലിയർപ്പിച്ച് നടത്തിയ ആ സമരം, ഹൈദരാബാദ് ഇന്ത്യയിൽ ചേരുന്നതിന് വഴിതെളിച്ചു. ഓപ്പറേഷൻ പോളോ എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഇന്ത്യൻ സൈനിക നീക്കത്തിലൂടെ 1948 സെപ്റ്റംബർ 17 നാണ് ഹൈദരാബാദ് നാട്ടുരാജ്യം ഇന്ത്യൻ യുണിയൻറെ ഭാഗമായത്.
ഇന്ത്യൻ യൂണിയനിൽ ചേർക്കപ്പെട്ട ഹൈദരാബാദ് തെലുങ്ക് സംസാരിക്കുന്ന തെലങ്കാന മേഖലയിലെ ഒൻപത് ജില്ലകളെ കൂടാതെ കന്നഡ, മറാത്തി ഭാഷകൾക്ക് പ്രാമുഖ്യമുള്ള നാലുവീതം ജില്ലകളും ചേർന്ന സംസ്ഥാനമായി നിലകൊണ്ടു. 1978 ൽ തെലങ്കാനയിലെ ഹൈദരാബാദ് ജില്ല വിഭജിച്ച് രംഗറെഡ്ഢി ജില്ലയ്ക്ക് രൂപം നൽകിയതോടെ തെലങ്കാന മേഖലയിൽ ആകെ പത്ത് ജില്ലകളായി. 1950 ജനുവരി 26 ന് കേന്ദ്രസർക്കാർ എം.കെ.വെള്ളോടിയെന്ന ഉദ്യോഗസ്ഥനെ ഹൈദരാബാദ് മുഖ്യമന്ത്രിയായി നിയമിച്ചു. മദ്രാസ്, ബോംബെ സംസ്ഥാനങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള ഉദ്യോഗസ്ഥരെ ഉപയോഗിച്ചാണ് അദ്ദേഹം ഭരണം നടത്തിയത്. 1952 ൽ രാജ്യത്ത് നടന്ന ആദ്യ പൊതു തിരഞ്ഞെടുപ്പിൻറെ ഭാഗമായി ഹൈദരാബാദ് സംസ്ഥാനത്തെ മുഖ്യമന്ത്രിയായി ഡോ.ബി.രാമകൃഷ്ണറാവു തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടു.
സ്വതന്ത്ര ഇന്ത്യയിൽ ഭാഷാടിസ്ഥാനത്തിലുള്ള സംസ്ഥാന പുന:സംഘടനയെന്ന ആവശ്യം വ്യാപകമായി ഉയരാൻ തുടങ്ങിയതോടെ ആന്ധ്രാമഹാസഭയുടെ നേതൃത്വത്തിൽ തെലുങ്ക് സംസാരിക്കുന്ന ജനങ്ങളുള്ള പ്രദേശങ്ങളെ ഉൾപ്പെടുത്തി മദ്രാസ് ആസ്ഥാനമാക്കി ആന്ധ്രാ സംസ്ഥാനം രൂപീകരിക്കണമെന്നാവശ്യപ്പെട്ട് ശക്തമായ പ്രക്ഷോഭം ആരംഭിച്ചു. 1952 ഒക്ടോബർ 19ന് മദ്രാസിൽ പോറ്റി ശ്രീരാമുലു മരണംവരെ നിരാഹാരസമരവുമാരംഭിച്ചു. 58 ദിവസം പിന്നിട്ട് 1952 ഡിസംബർ 16ന് അദ്ദേഹത്തിന്റെ രക്തസാക്ഷിത്വത്തിലാണ് നിരാഹാരസമരം അവസാനിച്ചത്. ഇതിനെത്തുന്ന് 1953 ഒക്ടോബർ 1 ന് കർണ്ണൂൽ ആസ്ഥാനമായി ആന്ധ്രസംസ്ഥാനം രൂപംകൊണ്ടു. ഭാഷാടിസ്ഥാനത്തിൽ രൂപംകൊണ്ട ആദ്യസംസ്ഥാനമെന്ന ബഹുമതിയും ഇതോടെ ആന്ധ്രയ്ക്ക് ഇതോടെ കൈവന്നു.
തെക്കെ ഇന്ത്യയിലെ ഒരു സംസ്ഥാനമായ ആന്ധ്രാപ്രദേശ്‌ വിഭജിച്ച് തെലങ്കാന സംസ്ഥാനം രൂപീകരിക്കണമെന്നാവശ്യപ്പെട്ട് നടത്തിവരുന്ന രാഷ്ടീയനീക്കങ്ങളെയാണ് പൊതുവായി തെലങ്കാന പ്രസ്ഥാനം എന്നത് കൊണ്ട് വിവക്ഷിക്കുന്നത്. 1946-51 കാലയളവിൽ കമ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടിയുടെ നേതൃത്വത്തിൽ നടത്തിയ തെലങ്കാനാ സമരവുമായി ഇതിന് ബന്ധമില്ല. മുൻ ഹൈദരാബാദ് നാട്ടുരാജ്യത്തിലെ തെലുങ്ക് സംസാരിക്കുന്ന പ്രദേശങ്ങളെ ഉൾപ്പെടുത്തിടുള്ള പുതിയ സംസ്ഥാനമെന്ന നിർദ്ദേശമാണ് തെലങ്കാന പ്രസ്ഥാനത്തിൻറെ ഭാഗമായി മുന്നോട്ടുവയ്ക്കുന്നത്. തെലങ്കാന, റായലസീമ, തീരദേശ ആന്ധ്ര എന്നിങ്ങനെ മൂന്ന് മേഖലകളെ ഉൾക്കൊള്ളുന്ന ആന്ധ്രാ പ്രദേശ് സംസ്ഥാനത്തിലെ തെലങ്കാന മേഖലയാണിത്.
മൗര്യസാമ്രാജ്യത്തിന്റെ ഭാഗമായിരുന്നു ആന്ധ്ര. പിന്നീട് ശാതവാഹനൻമാരും കാകതീയൻമാരും അധികാരത്തിലെത്തി. ആന്ധ്രയുടെ ചരിത്രത്തിലെ സുവർണകാലഘട്ടമെന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കപ്പെടുന്നത് എഡി 1336ൽ സ്ഥാപിതമായ വിജയനഗരസാമ്രാജ്യത്തിന്റെ ഭരണകാലമാണ്. 1565 ലെ തളിക്കോട്ടയുദ്ധത്തോടെ വിജയനഗരസാമ്രാജ്യം ശിഥിലമായി. തുടർന്ന് കുത്തബ്ഷാഹി സുൽത്താൻമാരുടെ കീഴിലും പിന്നീട് മുഗളൻമാരുടെ ആധിപത്യത്തിലുമായിരുന്നു ഈ പ്രദേശം.
1953 ഡിസംബറിൽ ഭാഷാടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള സംസ്ഥാന പുന:സംഘടനയ്ക്കായി കേന്ദ്ര സർക്കാർ സംസ്ഥാന പുന:സംഘടനാ കമ്മീഷനെ നിയമിക്കുകയുണ്ടായി. കമ്മീഷനു മുൻപാകെ ആന്ധ്രാ സംസ്ഥാനത്തുള്ളവർ ഹൈദരാബാദ് സംസ്ഥാനത്തിലെ തെലുങ്ക് ഭൂരിപക്ഷപ്രദേശങ്ങളെ ഉൾപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ടുള്ള സംസ്ഥാന പുന:സംഘടനയ്ക്കായി വാദിച്ചപ്പോൾ തെലങ്കാന മേഖലയിൽ നിന്നുള്ള ജനഹിതം ഇതിനെതിരായിരുന്നു.
1542-ലാണ് വിശുദ്ധ ഫ്രാൻസിസ് സേവ്യറിന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ ഈശോ സഭാ വൈദികർ കൊച്ചിയിലെത്തിയത്. പോൾ നാലാമൻ മാർപ്പാപ്പയുടെ കല്പന പ്രകാരം 1557 ഫെബ്രുവരി 4-നാണ് കൊച്ചി രൂപത സ്ഥാപിതമായത്. ഫോർട്ടുകൊച്ചിയിലെ സാന്താക്രൂസ് ദേവാലയം കത്തീഡ്രൽ ആയി. ആദ്യകാലത്ത് രൂപതയുടെ അതിർത്തി പടിഞ്ഞാറ് മലബാർ തീരം മുതൽ കിഴക്ക് കൊറോമാണ്ടൽ തീരം വരെയും മദ്രാസിനു സമീപമുള്ള പാലാൽ നദി വരെയും ആയിരുന്നു. മധുര, കർണ്ണാടക, ശ്രീലങ്ക, ബർമ്മ എന്നിവിടങ്ങളെല്ലാം കൊച്ചിയുടെ കീഴിലായിരുന്നു.
ദോം ജോർജ്ജ് തെമുദ്രോ ആയിരുന്നു ആയിരുന്നു രൂപതയുടെ ആദ്യമെത്രാൻ. 1576 മുതൽ 1578 വരെ ദോം ഹെന്രിക്ക് വോരയായിരുന്നു മെത്രാൻ. 1580 മുതൽ 1588 വരെ മെത്രാനായിരുന്ന ദേം മത്തേവൂസ് ദേ മെദീന ഫോർട്ടുകൊച്ചി മുതൽ കന്യാകുമാരി വരെയുള്ള തീരപ്രദേശത്ത് 19 പള്ളികളും ഒപ്പം പള്ളിക്കൂടങ്ങളും സ്ഥാപിച്ചു. ഉദയംപേരൂർ സുന്നഹദോസ് നടക്കുന്ന സമയത്ത് ദോം അന്ത്രയ ദെസാന്ത ആയിരുനു രൂപതാമെത്രാൻ.
1906 ജനുവരി 9-ന് പോൾ അഞ്ചാമൻ മാർപ്പാപ്പ കൊച്ചിരൂപതയെ വിഭജിച്ച് മൈലാപ്പൂർ രൂപത സ്ഥാപിച്ചു. അതോടെ കൊറോമാണ്ടൽ തീരം, ഒറീസ, ബംഗാൾ, ബർമ്മ തുടങ്ങിയ പ്രദേശങ്ങൾ മൈലാപ്പൂരിന്റെ കീഴിലായി മാറി. രൂപതയുടെ തലപ്പള്ളികൾ അഥവാ രൂപതയ്ക്ക് മുൻപ് സ്ഥാപിച്ച ഇടവകകൾ എന്നറിയപ്പെടുന്നതു മൂന്ന് ദേവാലയങ്ങളാണ്
റോമൻ കത്തോലിക്കാ സഭയിൽ ലത്തീൻ ആരാധനാക്രമം നടത്തുന്ന കേരളത്തിലെ ഒരു രൂപതയാണ് കൊച്ചി രൂപത. എറണാകുളം ജില്ലയിലെ ഫോർട്ട് കൊച്ചിയിലാണ് രൂപതയുടെ ആസ്ഥാനം. ഡോ. ജോസഫ് കരിയിലാണ് രൂപതാ മെത്രാൻ.
ഏഥൻസിലെ എപ്പിക്കൂറസ് , സിഷ്യത്തിലെ സെനോ എന്നിവരാണ് അനുഭവവാദത്തിന്റെ ആദ്യകാലപ്രയോക്താക്കൾ. ഇവർക്കു ശേഷം ബ്രിട്ടണിലെ റോജർ ബേക്കൺ എന്ന പ്രതിഭാശാലി അനുഭവവാദത്തിനു മതപരമായ ഒരു ഛായ നൽകി. സ്വന്തം അനുഭവത്തിലൂടെയല്ലാതെ ഒരു വസ്തുവിനെയും ശരിയായി അറിയുക സാധ്യമല്ല. ഭൌതികവിഷയങ്ങളെക്കുറിച്ച് ഭൌതികാനുഭൂതിയും അതിഭൌതികവിഷയങ്ങളെക്കുറിച്ച് അതിഭൌതികാനുഭൂതി യും ലഭ്യമാണ് എന്നെല്ലാം റോജർ ബേക്കൺ അഭിപ്രായപ്പെട്ടു. ഇദ്ദേഹത്തിനു മൂന്നു ശതാബ്ദങ്ങൾക്കുശേഷം ജീവിച്ചിരുന്ന മറ്റൊരു ബ്രിട്ടിഷുകാരനായ ഫ്രാൻസിസ് ബേക്കൺ അനുഭവവാദത്തിനു പ്രചാരം നല്കി. ശുഷ്കവും വിരസവുമായ യുക്തിവാദത്തിന്റെയും സ്കൊളാസ്റ്റിക്കു തത്ത്വചിന്ത (അരിസ്റ്റോട്ടലിന്റെ തത്ത്വചിന്ത തോമസ് അക്വീനാസ് പുനരാവിഷ്കരിച്ചത്) യുടെയും നേർക്കു വെറുപ്പും അവജ്ഞയും തോന്നിയ ഫ്രാൻസിസ് ബേക്കൺ, പരീക്ഷണനിരീക്ഷണങ്ങളെ മുൻനിർത്തിയുള്ളതും ശാസ്ത്രീയ വീക്ഷണമുള്ളതുമായ ഒരു വിദ്യാഭ്യാസപദ്ധതി നടപ്പിലാക്കണമെന്നു നിർദ്ദേശിച്ചു. യഥാർഥമായ അറിവിന്റെ ഉറവിടം ഇന്ദ്രിയാനുഭവമാണെന്ന് ഇദ്ദേഹം തറപ്പിച്ചു പറഞ്ഞു.
ലോക്കിന്റെ സിദ്ധാന്തത്തിൽ ദൂരവ്യാപകഫലങ്ങളുള്ളവയെ ബർക്കിലി നിരീക്ഷണ വിധേയമാക്കി പദാർഥങ്ങളെ യഥാതഥം ഗ്രഹിക്കുന്നതിന് മനുഷ്യമനസ്സ് അശക്തമാണെന്നു മാത്രമല്ല, മാനസികാശയങ്ങൾക്കു പുറമേ യാതൊരു പദാർഥവും യഥാർഥത്തിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നില്ല എന്നതാണ് പരമാർഥം എന്ന് ബെർക്കിലി സിദ്ധാന്തിച്ചു. മനുഷ്യമനസ്സിന് വെളിയിൽ പദാർഥങ്ങൾ യഥാർഥത്തിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നില്ലെങ്കിൽ പിന്നെ എങ്ങനെയാണ് മനസ്സിൽ ബാഹ്യപദാർഥങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള ആശയങ്ങൾ രൂപംകൊള്ളുന്നത്?
ഈ ചോദ്യത്തിന് ബെർക്കിലിയുടെ മറുപടി ലളിതവും ഋജുവുമാണ്: നമ്മുടെ മനസ്സിലെ ആശയങ്ങൾക്ക് അനുഗുണമായ പദാർഥങ്ങൾ മനസ്സിന് വെളിയിൽ സൃഷ്ടിക്കുന്നതിനുപകരം ഈ ആശയങ്ങളെ തന്നെ ദൈവം നമ്മുടെ മനസ്സിൽ നേരിട്ടു സൃഷ്ടിക്കുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്. അതിനാൽ മാനസികാശയങ്ങൾക്ക് അനുരൂപമായ ബാഹ്യപദാർഥങ്ങൾ ഒന്നും ഇല്ല. ഇങ്ങനെ ബെർക്കിലി അസ്സൽ ആശയവാദത്തിൽ വന്നെത്തി.
മനുഷ്യന്റെ മനോവ്യാപാരങ്ങളുടെ അപഗ്രഥനത്തിൽനിന്ന് വിജ്ഞാനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള തന്റെ സിദ്ധാന്തം സ്ഥാപിക്കാൻ മറ്റൊരു ബ്രിട്ടിഷുകാരനായ ജോൺ ലോക്ക് പരിശ്രമിച്ചു. സ്വതഃസിദ്ധമായി, നൈസർഗികമായി, സംശയ രഹിതമായി ഓരോ മനുഷ്യനും അറിയാൻ കഴിയുന്നത് സ്വന്തം അസ്തിത്വവും ദൈവത്തിന്റെ അസ്തിത്വവും മാത്രമാണെന്ന് ലോക്ക് വാദിച്ചു. മനുഷ്യന് അറിയാൻ കഴിയുന്നത് ആശയങ്ങൾ മാത്രമാണെന്നും ഈ ആന്തരികാശയങ്ങൾക്ക് അനുഗുണമായി മനുഷ്യമനസ്സിന് വെളിയിലായി യഥാർഥത്തിൽ എന്തെങ്കിലും പദാർഥം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നുണ്ടോ എന്ന് ഉറപ്പിച്ചു പറയുക സാധ്യമല്ലെന്നും ലോക്ക് ശഠിച്ചു. ഇങ്ങനെ ബാഹ്യപദാർഥങ്ങളുടെ അസ്തിത്വത്തിൽ സംശയം പ്രകടിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് ബ്രിട്ടീഷ് ആശയവാദത്തിന് ലോക്ക് അടിസ്ഥാനമിട്ടു. ലോക്കിന്റെ അനന്തരഗാമികൾ ആ അടിസ്ഥാനത്തിൽ പല സിദ്ധാന്തങ്ങളും പടുത്തുയർത്തി.
അതിഭൌതികവാദികൾ, മേല്പറഞ്ഞ ആശയങ്ങളോടു മിക്കവാറും യോജിക്കുന്നു. ഇന്ദ്രിയാധിഷ്ഠിതമെങ്കിലും ഇന്ദ്രിയാതിശായിയായ സാമാന്യാശയ സാധുത ഇവർ അംഗീകരിക്കുന്നു. എങ്കിലും പരിമിതവും കാലബദ്ധവുമായ പദാർഥങ്ങളെ ക്കുറിച്ചു മാത്രമേ സംശയരഹിതമായ വിജ്ഞാനം ആർജിക്കുവാൻ മനുഷ്യബുദ്ധിക്കു കഴിവുള്ളു എന്ന് ഇക്കൂട്ടർ വാദിക്കുന്നു. ഹ്യൂമിന്റെ സന്ദേഹവാദവും കാന്റിന്റെ ആശയവാദവും ഇവർക്കു അംഗീകാരയോഗ്യമായിരുന്നില്ല. ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ അതിക്രമിച്ച് അപരിമേയവും കാലാതീതവുമായ വിഷയങ്ങളിലേക്ക് ഉയരാനുള്ള മനുഷ്യമനസ്സിന്റെ ശക്തിയെ ഇവർ പാടേ നിഷേധിക്കുന്നുമില്ല.
അനുഭവത്തിന്റെ മൂശയിലിട്ടു പരിശോധിച്ചാൽ മാത്രമേ മനുഷ്യന്റെ ആശയങ്ങളും പ്രസ്താവനകളും എത്രമാത്രം ശരിയാണെന്ന് നിർണയിക്കാൻ സാധിക്കൂ എന്നവകാശപ്പെടുന്ന ഈ സിദ്ധാന്തത്തിന്റെ പ്രഖ്യാതവക്താക്കൾ ബ്രിട്ടിഷുകാരായ ബേക്കൺ, ബെർക്കിലി, ഡേവിഡ് ഹ്യൂം എന്നിവരും അമേരിക്കക്കാരനായ വില്യം ജയിംസുമാണ്. ഇവരുടെ അഭിപ്രായത്തിൽ അനുഭവഗോചരമല്ലാത്തതൊന്നും വാസ്തവമല്ല; തത്ത്വദർശനം, അതിഭൌതികവാദം എന്നിവയെല്ലാം ചിന്താഭാസങ്ങളാണ്.
യുക്ത്യാത്മക അനുഭവവാദികൾ, യുക്തിയുക്തമായ ചിന്തയിൽ അധിഷ്ഠിതവും, അനുഭവവാദത്തെയും യുക്തിവാദത്തെയും തമ്മിൽ അനുരഞ്ജിപ്പിക്കുന്നതും ആയ ഒരു ചിന്താപദ്ധതി ആവിഷ്കരിച്ചു. ഇതിന് സഹായകമായ ഒരു വാഗർഥശാസ്ത്ര വും മനോവൃത്തിശാസ്ത്ര വും കരുപ്പിടിപ്പിക്കാൻ വിയന്നാവലയം എന്നറിയപ്പെടുന്ന സംഘത്തിന്റെ നേതാക്കൾ യത്നിച്ചു.