polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
സൈക്ലോട്രാൻ കണ്ടെത്തിയ ശാസ്ത്രജ്ഞനായ ഏർണസ്റ്റ് ഒ. ലോറൻസിന്റെ ബഹുമാനാർത്ഥമാണ് അമേരിക്കൽ കെമിക്കൽ സൊസൈറ്റി ഈ മൂലകത്തിന് ലോറൻസിയം എന്ന് പേരിട്ടത്. ആദ്യകാലത്ത് ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത് എന്ന പ്രതീകമാണ്. 1963ൽ ഇത് എന്നാക്കിമാറ്റപ്പെട്ടു. 1997 ഓഗസ്റ്റിൽ ഇന്റർനാഷ്ണൽ യൂണിയൻ ഓഫ് പ്യുവർ ആന്റ് അപ്പ്ലൈഡ് കെമിസ്ട്രിയുടെ ജെനീവയിൽ നടന്ന സമ്മേളനത്തിൽ ലോറൻസിയം എന്ന പേരും എന്ന പേരും അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടു. ഏക-ലുറ്റീഷ്യം എന്നും ഇത് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നു. ചില നിർദ്ദേശങ്ങളുടെ അടിസ്ഥനത്തിൽ ഇതിന്റെ താത്കാലിക മൂലക നാമമായ അൺനിൽട്രിയം ഒരിക്കലും ഉപയോഗിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല.
റേഡിയോ ആക്ടീവായ ഒരു കൃത്രിമ മൂലകമാണിത്. ഏകദേശം 3.6 മണിക്കൂർ അർദ്ധായുസുള്ള 262 ആണ് ഇതിന്റെ ഏറ്റവും സ്ഥിരതയുള്ള ഐസോട്ടോപ്പ്. ഇതിന്റെ രാസസ്വഭാവത്തേക്കുറിച്ച് വളരെ കുറച്ച് അറിവുകളേ ലഭ്യമായിട്ടുള്ളൂ. എന്നാൽ ഇത് ജലീയ ലായനിയിൽ ത്രിസം‌യോജക അയോണുകളെ രൂപവത്കരിക്കുന്നു എന്നതിന് ശക്തമായ തെളിവുകൾ ലഭിച്ചിട്ടുണ്ട്. സാധാരണയായി 5എഫ്-ബ്ലോക്കിലെ അവസാന അംഗമായാണ് ലോറെൻസിയത്തെ കണക്കാക്കുന്നതെങ്കിലും, 6ഡി-ബ്ലോക്കിലെ ആദ്യ അംഗമായും ഇതിനെ പരിഗണികാവുന്നതാണ്.
1961 ഫെബ്രുവരി 14ന് ആൽബർട്ട് ഗിയോർസോ, ടോർബ്ജോൺ സിക്ക്‌ലാന്റ്, ആൽമൺ ലാർഷ്, റോബർട്ട് എം. ലാറ്റിമെർ എന്നിവർ ലോറൻസിയത്തിന്റെ കണ്ടെത്തൽ പ്രഖ്യാപിച്ചു. ബെർക്ലിയിലെ കാലിഫോർണിയ സർ‌വകലാശാലയിലെ ലോറൻസ് റേഡിയേഷൻ പരീക്ഷണശാലയിൽ വച്ചായിരുന്നു അത്. ഹെവി അയോൺ ലീനിയർ അക്സെലറെറ്റർ എന്ന ഉപകരണം ഉപയോഗിച്ച് കാലിഫോർണിയത്തിന്റെ മൂന്ന് ഐസോട്ടോപ്പുകൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്ന മൂന്ന് മില്ലീഗ്രമ് പദാർത്ഥത്തിലേക്ക് ബോറോൺ-10, ബി-11 അയോണുകൾ കൂട്ടിയിടിപ്പിച്ച്കൊണ്ടാണ് ഇത് ഉൽ‌പാദിപ്പിക്കപ്പെട്ടത്.
ലോറൻസിയം ആവർത്തനപ്പട്ടികയിലെ 103ആം മൂലകമാണ്. ഇതിന്റെ രണ്ട് രീതിയിലുള്ള ഇലക്ട്രോണിക ഘടനകൾ ഇവയാണ്:
2012 സെപ്റ്റംബർ 11 ന് ചെന്നൈയിൽ ഇന്ത്യൻ സമയം രാത്രി 8നായിരുന്നു ന്യൂസിലാൻഡുമായുള്ള രണ്ടാം ട്വന്റി-20 മത്സരം. മത്സരത്തിൽ ഇന്ത്യ ഒരു റണ്ണിന് തോറ്റെങ്കിലും യുവി തന്റെ തിരിച്ചുവരവ് ഗംഭീരമാക്കി. ഇന്ത്യക്കുവേണ്ടി 2 ഓവർ ബൗൾ ചെയ്തെങ്കിലും വിക്കറ്റൊന്നും നേടാനായില്ല. 14 റൺസാണ് യുവി വഴങ്ങിയത്. ഫീൽഡിംഗ് സമയത്ത് ബാലാജിയുടെ ഓവറിൽ ഫ്രാങ്കിളിനെ ക്യാച്ചെടുത്ത് തന്റെ വരവ് സ്കോർബോർഡിൽ എഴുതിച്ചേർത്തു. ബാറ്റിംഗിൽ നാലാമനായാണ് യുവി ക്രീസിലെത്തിയത്. 26 ബോളുകളിൽ നിന്ന് 130.77 പ്രഹരശേഷിയോടെ 34 റൺസ് അദ്ദേഹം നേടി. ഇതിൽ 1 ബൗണ്ടറിയും 2 സിക്സറുകളും ഉൾപ്പെടും. ഒരു ഘട്ടത്തിൽ വിരാട് കോഹ്ലിയോട് ചേർന്ന് ഇന്ത്യയെ വിജയത്തിനടുത്തേക്ക് എത്തിക്കാൻ യുവിക്ക് കഴിഞ്ഞിരുന്നു. കോഹ്ലിയുടെ പുറത്താകലും പിന്നീട് വന്ന ധോണിക്ക് ഫോം കണ്ടെത്താനാകാത്തതും ഇന്ത്യയെ വിജയത്തിൽ നിന്ന് അകറ്റി. ഫ്രാങ്കിളിൻ എറിഞ്ഞ അവസാന ഓവറിൽ യുവി ബൗൾഡായി.
യുവരാജ് സിങ് ഒരു അന്താരാഷ്ട്ര ഇന്ത്യൻ ക്രിക്കറ്റ് കളിക്കാരനാണ്. 1981 ഡിസംബർ 12ന് ചണ്ഡീഗഢിൽ ജനിച്ചു. മുൻ ഇന്ത്യൻ ഫാസ്റ്റ് ബൗളറും പഞ്ചാബി സിനിമാ താരവുമായ യോഗ്‌രാജ് സിംഗിന്റെ മകനാണ്. 2000 മുതൽ ഇന്ത്യൻ ഏകദിന ടീമിൽ അംഗമാണ്. 2003ൽ ആദ്യ ടെസ്റ്റ് മത്സരം കളിച്ചു. ഇപ്പോൾ ഏകദിന ടീമിന്റെ വൈസ് ക്യാപ്റ്റനാണ്. 2007 ട്വെന്റി20 ലോകകപ്പിൽ ഇംഗ്ലണ്ടിനെതിരേയുള്ള മത്സരത്തിൽ സ്റ്റുവാർട്ട് ബ്രോഡിന്റെ ഓവറിലെ ആറ് പന്തുകളിലും യുവരാജ് സിക്സറടിച്ചു. എല്ലാ തരം ക്രിക്കറ്റിലുമായി ഇത്തരമൊരു പ്രകടനം അതിനു മുമ്പായി മൂന്ന് തവണയേ നടന്നിട്ടുള്ളൂ. ടെസ്റ്റ് പദവി നേടിയ രണ്ട് രാജ്യങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള മത്സരത്തിൽ ഒരോവറിൽ തുടർച്ചയായി ആറ് സിക്സ്റുകൾ നേടുന്ന ആദ്യ കളിക്കാരനാണ് യുവരാജ്. ശ്വാസകോശ അർബുദത്തെതുടർന്ന് യുവരാജ് ചികിത്സയിലായിരുന്നു.
അർബുദ രോഗത്തിന് അടിപ്പെട്ട് മാസങ്ങൾ നീണ്ട ചികിത്സ കാരണം ഒരുവർഷത്തോളമാണ് യുവി അന്താരാഷ്ട്ര കരിയറിൽ നിന്ന് വിട്ടു നിന്നത്. ബാംഗ്ലൂരിലെ ദേശീയ ക്രിക്കറ്റ് അക്കാദമിയിൽ കഠിനമായ പരിശീലനത്തിലൂടെ കായികക്ഷമത വീണ്ടെടുത്ത യുവി, ശ്രീലങ്കയിൽ നടക്കുന്ന ട്വന്റി-20 ലോകകപ്പിനു മുന്നോടിയായ് ന്യൂസിലാൻഡിനെതിരെ നടക്കുന്ന ട്വന്റി-20യിലാണ് കരിയർ പുനരാരംഭിക്കുന്നത്. 2011 നവംബറിൽ വെസ്റ്റിൻഡീസിനെതിരായ ടെസ്റ്റിലാണ് യുവരാജ് ഒടുവിൽ കളിച്ചത്. 2011 ജനുവരി ഒമ്പതിന് ദക്ഷിണാഫ്രിക്കയ്ക്കെതിരെ ആയിരുന്നു ട്വന്റി-20യിലെ അവസാന മത്സരം.
2012 സെപ്റ്റംബർ 8 ന് വിശാഖപട്ടണത്ത് ഇന്ത്യൻ സമയം രാത്രി 8നായിരുന്നു ന്യൂസിലാൻഡുമായുള്ള ആദ്യ ട്വന്റി-20 നടത്താൻ നിശ്ചയിച്ചിരുന്നത്. യുവരാജിനൊപ്പം ഹർഭജന്റെ തിരിച്ചുവരവും ലോക കപ്പിനു മുന്നോടിയായി ഇരു ടീമുകളുടേയും കരുത്ത് തെളിയിക്കാനുമുള്ള അവസരം എന്ന നിലയിലും ക്രിക്കറ്റ് പ്രേമികൾ ആകാംഷയോടെ കാത്തിരുന്ന മത്സരമായിരുന്നു ഇത്. പക്ഷെ അപ്രതീക്ഷമായി പെയ്ത കനത്ത മഴ മൂലം ഒരു ബോൾ പോലും എറിയാതെ മത്സരം ഉപേക്ഷിച്ചു.
ഇനി ഒരു മടങ്ങിവരവ് അസാധ്യമെന്നാണ് മിക്ക ആരാധകരും കരുതിയിരുന്നത്. എന്നാൽ എല്ലാവരേയും ആശ്ചര്യപ്പെടുത്തി ശ്രീലങ്കയിൽ നടക്കുന്ന ട്വന്റി-20 ലോകകപ്പിനുള്ള ഇന്ത്യൻ ടീമിൽ ഇടം നേടി. മാത്രമല്ല, ഈ സമയത്ത് 2012ലെ അർജുന പുരസ്‌കാരത്തിനും അർഹനായി.
മഠത്തിലെ സാഹചര്യങ്ങൾ ഉത്തമ താപസജീവിതം കാംക്ഷിക്കുന്നവരെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തുന്നതല്ലായിരുന്നു. അതുകൊണ്ട്, പുതിയൊരു സന്യാസിനീസമൂഹം തുടങ്ങാൻ ത്രേസ്യായും അവരോടു യോജിച്ച ചില സന്യാസിനികളും ചേർന്ന് തീരുമാനിച്ചു. ഈ തീരുമാനം എതിർപ്പുകൾ ക്ഷണിച്ചുവരുത്തിയെങ്കിലും 1562-ൽ അവളുടെ ഇഷ്ടവിശുദ്ധനായ യൗസേപ്പിന്റെ നാമത്തിലുള്ള പുതിയ മഠം ഏറെപ്പേരൊന്നും അറിയാതെ പ്രവർത്തനം തുടങ്ങി. വാർത്തപരന്നപ്പോൾ അതു വലിയ കോലാഹം ഉണ്ടാക്കി. ക്രമേണ എതിർപ്പുകൾ ഒരുവിധം ശമിച്ചു എന്നു മാത്രമല്ല ആവില സന്ദർശിച്ച കർമ്മലീത്താ സഭയുടെ അധിപന് ത്രേസ്യായുടെ നവീകരണം സ്വീകാര്യമായി. അദ്ദേഹം അവൾക്കു മറ്റു മഠങ്ങൾ തുടങ്ങാൻ അനുവാദം കൊടുക്കുകയും ചെയ്തു. തുടർന്ന് പുതിയ മഠങ്ങളുടെ സ്ഥാപനാർഥം ത്രേസ്യാ നിരന്തരം യാത്രകളിൽ മുഴുകി. അവളുടെ മഠങ്ങൾ സ്പെയിനിന്റെ പല ഭാഗങ്ങളിലും പ്രവർത്തിക്കാൻ തുടങ്ങി. ഈ പുതിയ സന്യാസസമൂഹം നിഷ്പാദുക കർമ്മലീത്തർ എന്നാണ് അറിയപ്പെട്ടത്. മാറ്റു സന്യാസികളിൽ നിന്ന് ഭിന്നരായി, അവർ കാലിൽ ഷൂവിനു പകരം ചെരുപ്പു മാത്രം ധരിച്ചിരുന്നതു കൊണ്ടാണ് ഈ പേരു കിട്ടിയത്.
ത്രേസ്യക്ക് പതിനാല്‌ വയസ്സുള്ളപ്പോൾ അമ്മ മരിച്ചു.ഇത് മകൾക്ക് വലിയ ആഘാതമായി. സ്പെയിനിൽ മൂന്നാം തരം വീരസാഹസികകഥകൾക്കു വലിയ പ്രചാരം ഉണ്ടായിരുന്ന കാലമായിരുന്നു അത്. ‍ അമ്മയുടെ മരണം സൃഷ്ടിച്ച ശൂന്യതയിൽ ത്രേസ്യായും അമ്മാതിരി കഥകളുടെയും ഉപരിപ്ലവമായ മറ്റു പരിഷ്കാരങ്ങളുടേയും സ്വാധീനത്തിൽ പെട്ടു. മകളിൽ വന്ന മാറ്റം ശ്രദ്ധിച്ച പിതാവ് അവരെ പഠനത്തിനായി ആവിലായിലെ അഗസ്തീനിയൻ സന്ന്യാസിനികളുടെ ആശ്രമത്തിലയച്ചെങ്കിലും, ഒന്നരവർഷം കഴിഞ്ഞ് കടുത്ത മലേറിയ പിടിച്ച് അവശനിയിലായപ്പോൾ വീട്ടിലെക്കു മടങ്ങി. രോഗമുക്തിക്കുശേഷം പിതൃസഹോദരന്റെ വീട്ടിൽ താമസിക്കവേ പ്രാചീനകാലത്തെ ക്രൈസ്തവ ലേഖകനും താപസനുമായിരുന്ന ജെറൊമിന്റെ കത്തുകൾ വായിക്കാനിടയായത് താപസജീവിതത്തോട് ആഭിമുഖ്യമുണ്ടാക്കി. സംന്യസിനിയാകാനുള്ള ത്രേസ്യായുടെ തീരുമാനത്തെ ആദ്യം എതിർത്ത പിതാവ് ഒടുവിൽ മകളുടെ ഇഷ്ടത്തിനു വഴങ്ങി. ആവിലായിലെ കർമ്മലീത്താമഠത്തിൽ ചേർന്നു വൃതവാഗ്ദാനം നടത്തിയെങ്കിലും രോഗബാധിതയായതു മൂലം അധികം താമസിയാതെ വീട്ടിലേക്കു മടങ്ങി. ഇത്തവണ രോഗമുക്തി ഏറെ നാൾ കൊണ്ടാണ് നടന്നത്.
രോഗവിമുക്തിപ്രാപിച്ചുകൊൺടിരുന്ന സമയത്ത് ഫ്രാൻസിസ് ഒസൂനയുടെ ആദ്ധ്യാത്മിക അക്ഷരമാല എന്ന പുസ്തകം വായിച്ചതിനെത്തുടർന്നു ത്രേസ്യാ നിശ്ശബ്ദമായ ധ്യാനപ്രാർഥനയിൽ താത്പര്യം ജനിച്ച്, അത് ശീലിക്കാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു. മൂന്നു വർഷം കഴിഞ്ഞ്, രോഗവിമുകതയായ അവൾ മഠത്തിലേക്കു മടങ്ങി. അക്കാലങ്ങളിൽ, സ്പയിനിലെ കർമ്മലീത്താ മഠങ്ങളിൽ അച്ചടക്കരാഹിത്യവും ലോകവ്യഗ്രതയും കൊടികുത്തിവാണിരുന്നു. ആദ്യമൊക്കെ ത്രേസ്യായും അതിന്റെ സ്വാധീനത്തിൽ പെട്ടങ്കിലും മന:സാക്ഷി അവരെ കുറ്റപ്പെടുത്തി. അതോടെ അവർ, പിന്നീട് അവരുടെ ആത്മീയജീവിതത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനമായി മാറിയ ധ്യാനപ്രാർഥനാശീലം പുനരാരംഭിച്ചു. അപ്പോഴെക്ക് നാല്പതുവയസ്സായിരുന്ന ത്രേസ്യ, ക്രൈസ്തവ സഭാപിതാവായ അഗസ്റ്റിന്റെ കൺഫഷൻസ് എന്നു പേരായ അത്മകഥ വായിച്ചു. ആ പുസ്തകം അവരെ ആകെ മാറ്റിമറിച്ചു.
സ്പെയിനിലെ കാസ്റ്റിൽ പ്രദേശത്തെ ഡോൺ അലോൻസോ സാഞ്ചെസ് സെപാഡയുടേയും ഡോണാ ബിയാട്രിസ് ഡവീലയുടേയും പുത്രിയായിരുന്നു ത്രേസ്യാ. പന്ത്രണ്ട് സഹോദരങ്ങളിൽ അഞ്ചാമത്തേതായിരുന്ന അവർക്ക് അടുത്ത പ്രായക്കാരനായ സഹോദരൻ റോഡ്രിഗോയോട് പ്രത്യേക മമത ഉണ്ടായിരുന്നു. കർക്കശനും ഭക്തനുമായിരുന്ന പിതാവ് മക്കളെ ആഴമായ മതബോധത്തിലാണ് വളർത്തിയത്. ഏഴാമത്തെ വയസ്സിൽ റോഡ്രിഗോയും ത്രേസ്യായും ചേർന്ന് രക്തസാക്ഷിത്ത്വം വരിക്കാൻ ഇറങ്ങിപ്പുറപ്പെട്ട കഥ പ്രസിദ്ധമാണ്. മുസ്ലിം രാജ്യമായ മൊറോക്കോയിൽ പോയി ഗളഛേദം ചെയ്യപ്പെട്ട് മരിക്കാൻ തീരുമാനിച്ച് ഇറങ്ങിയ കുട്ടികളെ വഴിക്കു കണ്ടുമുട്ടിയ ഒരു ബന്ധു പിടികൂടി വീട്ടിൽ എത്തിക്കുകയാണ് ചെയ്തത്.
താമസിയാതെ ത്രേസ്യാക്ക് വിചിത്രമായ ആത്മീയാനുഭവങ്ങൾ ഉണ്ടാകാൻ തുടങ്ങി. തനിക്ക് ദൈവികദർശനങ്ങളും ആന്തരികനിമന്ത്രണങ്ങളും ലഭിക്കുന്നതായി അവൾക്കു തോന്നി. ഇവയോട് എങ്ങനെ പ്രതികരിക്കണമെന്ന് അവർക്ക് നിശ്ചയമില്ലായിരുന്നു. ഉപദേശകരും, കുംബസാരക്കാരും പരസ്പരവിരുദ്ധമായ നിർദ്ദേശങ്ങളാണ് കൊടുത്തത്. ചിലർ ഇതൊക്കെ സാത്താന്റെ തോന്നിപ്പുകളാണെന്നു പറഞ്ഞു. പരിചയക്കാരിൽ‍ പലരും അവളെ ഉന്മാദിനിയോ കാപട്യക്കാരിയോ ആയി കണക്കാക്കി. എന്നാൽ അക്കാലത്ത് ത്രേസ്യാ പരിചയപ്പെട്ട പ്രഖ്യാത ഫ്രാൻസിസ്ക്കൻ താപസൻ പീറ്റർ അൽക്കാണ്ടറ അവരുടെ അനുഭവങ്ങൾ ദൈവികദർശനങ്ങളാണെന്ന് അംഗീകരിച്ചു.
സന്യാസിനികൾക്കുവേണ്ടി ത്രേസ്യാ തുടങ്ങിയതുപോലെയുള്ള സമൂഹങ്ങൾ സന്യാസികൾക്കായും തുടങ്ങേണ്ടതിന്റെ ആവശ്യകത പലർക്കും ബോദ്ധ്യപ്പെട്ടു. ത്രേസ്യായുടെ അത്തരം ആദ്യത്തെ സമൂഹം തുടങ്ങിയത് 1568-ലാണ്. ഈ സം‌രംഭത്തിൽ ത്രേസ്യായുടെ സഹായി അവളുമായി വലിയ ആത്മീയ സൗഹൃദം പങ്കിട്ട യുവതാപസൻ, പ്രസിദ്ധ മിസ്റ്റിക് കവി, കുരിശിന്റെ യോഹന്നാൻ ആയിരുന്നു. ഈ പുതിയ സമൂഹവും വലിയ എതിർപ്പുകൾക്കിടയിലാണ് തുടങ്ങിയത് എന്നും പറയേണ്ടതുണ്ട്. യോഹന്നാന് ഇതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ജയിൽ വാസം വരെ സഹിക്കേണ്ടി വന്നു.
പതിനാറാം നൂറ്റാണ്ടിൽ കർമ്മലീത്താ സന്യാസസഭകളുടെ നവീകരണത്തിനും പുനഃസ്ഥാപനത്തിനും നേതൃത്വം നൾകിയ സന്യാസിനിയും, പ്രശസ്തയായ സ്പാനിഷ് മിസ്റ്റിക്കും, കത്തോലിക്കാ നവീകരണ കാലഘട്ടത്തിലെ എഴുത്തുകാരിയുമായിരുന്നു ആവിലായിലെ ത്രേസ്യാ . ഇംഗ്ലീഷ്: . കൊച്ചുത്രേസ്യാ എന്നറിയപ്പെടുന്ന ലിസ്യൂവിലെ ത്രേസ്യാ യിൽ നിന്ന് വേർതിരിച്ചുകാണിക്കാനായി,‍ കേരളക്രൈസ്തവർ‍ ആവിലായിലെ ത്രേസ്യായെ അമ്മത്രേസ്യാ എന്നാണ് സാമാന്യേന വിളിക്കാറ്.
നവീകൃത സംന്യസസമൂഹങ്ങളും പഴയ കർമ്മലീത്തസമൂഹങ്ങളുമായുള്ള തർക്കങ്ങൾ വഷളായി ത്രേസ്യായുടെ ജീവതാന്ത്യത്തോടടുത്ത് അവർക്കുമേൽ കടുത്ത നിയന്ത്രണങ്ങൾ ഏർപ്പെടുത്തപ്പെട്ടു. ഏതാനും മാസത്തേക്ക് ഏതാണ്ട് ജയിൽ വാസം പോലെയുള്ള അവസ്ഥയിലായി ത്രേസ്യാ. എന്നാൽ അവരുടെ നവീകരണത്തിന്റെ മൂല്യം മനസ്സിലാക്കിയിരുന്ന സ്പെയിനിലെ രാജാവ് ഫിലിപ്പ് രണ്ടാമന്റെ സഹായപൂർണമായ ഇടപെടൽ അവരെ രക്ഷപെടുത്തി. തുടർന്ന്, നവീകൃത സമൂഹങ്ങൾ നവീകൃതമല്ലാത്ത സമൂഹങ്ങളിൽ നിന്നു പൂർണമായും സ്വതന്ത്രമാക്കപ്പെട്ടു.
കുരിശിന്റെ വിശുദ്ധ യോഹന്നാനോടൊപ്പം നിഷ്പാദുക കർമ്മലീത്താസഭാസ്ഥാപകയായി പരിഗണിക്കപ്പെടുന്ന ത്രേസ്യായെ ഇന്ന് കത്തോലിക്കാ സഭ, ലൂഥറൻ സഭ, ആംഗ്ലിക്കൻ സഭ എന്നീ ക്രൈസ്തവ സഭകൾ വിശുദ്ധയെന്ന നിലയിൽ വണങ്ങുന്നു. കൂടാതെ, ക്രൈസ്തവ മിസ്റ്റിസിസത്തിന് ലഭിച്ച മികച്ച സംഭാവനകളായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്ന പല ഗ്രന്ഥങ്ങളും എഴുതിയ ത്രേസ്യായെ കത്തോലിക്കാ സഭ വേദപാരംഗതയെന്നും പ്രഘോഷിക്കുന്നു.
1723 ഡിസംബറിലാണ് സെന്റ് ത്രേസ്യയുടെ തിരുസ്വരൂപം കേരളത്തിലെ മയ്യഴിയിലെത്തിയത്. മാഹി സെന്റ് തെരേസ ദേവാലയത്തിൽ വി.അമ്മത്രേസ്യാ പുണ്യവതിയുടെ തിരുനാൾ എല്ലാവർഷവും ഒക്ടോബർ അഞ്ചുമുതൽ നടക്കുന്നു. തിരുനാൾ മഹോത്സവത്തിന്റെ പ്രധാന ദിനങ്ങൾ ഒക്ടോബർ 14, 15 തീയതികളാണ്.
നൂറ്റാണ്ടുകൾക്കു മുമ്പു ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരാൾ എല്ലാ മതവിശ്വാസികളുടെയും പ്രശംസ നേടിയതും ഏവർക്കും ബാധകമായ തത്ത്വങ്ങൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്ന ഒരു ഗ്രന്ഥം രചിച്ചുവെന്നതും നമ്മെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തുന്നു. കുറളിനെ പിന്തുടർന്നു വന്ന എല്ലാ ഗ്രന്ഥങ്ങളിലും അതിലെ ആശയങ്ങളേയും തത്ത്വങ്ങളേയും ഉയർത്തിക്കാട്ടുന്ന സ്ഥിതിയാണുള്ളത്. വ്യത്യസ്ത മതാനുയായികൾ തമ്മിൽ കലഹിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നപ്പോഴും തിരുക്കുറളിനെ എല്ലാവരും ഒരേ മനസ്സായി പ്രശംസിച്ചു. മാത്രമല്ല തിരുവള്ളുവർ തങ്ങളുടെ മതത്തിൽപ്പെട്ട ആളാണെന്നുള്ളതിന് തെളിവുകൾ ഹാജരാക്കുകയും ചെയ്തു.
യാതൊരു ഭേദചിന്തയുമില്ലാതെ മനുഷ്യമനസ്സിന്റെ ഉള്ളറകളിലേക്കു കടന്നുചെന്ന് ഉണ്മയെ വെളിപ്പെടുത്തുന്ന മഹദ്ഗ്രന്ഥമാണ് തിരുക്കുറൾ. തികച്ചും സ്വതന്ത്രമായ ഒരന്വേഷണത്തിലൂടെ അടിസ്ഥാനപരമായ സത്യം കണ്ടെത്താനും അത് നമുക്കു മനസ്സിലാക്കിത്തരാനും ഗ്രന്ഥകാരനു സാധിച്ചു. ജാതിഭേദം ശക്തമായിരുന്ന അക്കാലത്ത്, ജനിക്കുമ്പോൾ എല്ലാവരും തുല്യരാണെന്ന് ഉച്ചൈസ്തരം ഉദ്ഘോഷിച്ച വ്യക്തിയാണ് വള്ളുവർ. തപസ്സെന്നാലെന്ത്?
അനുഭവിക്കേണ്ടിവരുന്ന ദുഃഖങ്ങളെ സഹിക്കുകയും സഹജീവികളെ ഉപദ്രവിക്കാതിരിക്കുകയും ചെയ്യുക എന്നതാണ് തപസ്സെന്ന് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. മനസ്സിലുള്ള കളങ്കം മായ്ച്ചു കളഞ്ഞ് ശുദ്ധമാക്കുന്നതാണ് ധർമം. മറ്റുള്ളവ കേവലം പുറംമോടി മാത്രം എന്നും ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചു.
തമിഴിലെ ആദ്യത്തെ കുറ്റാന്വേഷണ നോവലായ തനവന്റെ കർത്താവും ശാസ്ത്രി തന്നെയാണ്. കുറ്റാന്വേഷണ നോവലുകൾ ആർജ്ജിച്ച ജനപ്രീതി നിമിത്തം അത്തരം ധാരാളം കൃതികൾ പില്ക്കാലത്ത് രചിക്കപ്പെട്ടു. അവയിൽ അധികവും വിദേശഭാഷാ നോവലുകളെ അനുകരിച്ച് എഴുതപ്പെട്ടവയാണ്. ഉദാഹരണമായി ആരണി കുപ്പുസ്വാമി മുതലിയാർ രചിച്ച കർപ്പകചോലൈ, കർക്കോട്ടൈ, അർപ്പുദകൊലൈ, മഞ്ചൾ അനൈ മർമം എന്നിവയും വടൂർ ദൊരസ്വാമി അയ്യങ്കാർ രചിച്ച ദിഗംബരസ്വാമിയാർ, മേനക എന്നീ നോവലുകളും ചൂണ്ടിക്കാണിക്കാം. രംഗരാജുവിന്റെ ചന്ദ്രകാന്താ , തമിഴ് വാണന്റെ കണ്ണിൽ കലർന്തകണ്ണേ , ആറ് അഴകികൾ , മരുതമലൈചാരലിലെ , ദേവൻ രചിച്ച ജസ്റ്റിസ് ജഗന്നാഥൻ , രംഗരാജൻ എന്നു പേരുളള സുജാത രചിച്ച അനിതാ ഇളം മനൈവി , നിർവാണനഗരം കരയെല്ലാം ചെൺപകപ്പു , കൊലൈ ഉതിർകാലം , രാജേഷ്കുമാർ രചിച്ച ഉന്നുടയകൺകൾ മട്ടും, ആപത്ത് ഇങ്കേ ഈർക്കിറത്, പട്ടുക്കോട്ടൈ പ്രഭാകർ രചിച്ച അവൻ തപ്പക്കൂടാത് , തോഴാ തോറ്റുപ്പോ എന്നീ കൃതികളും പ്രസിദ്ധമാണ്. ദേവീബാല, ശുഭ എന്നീ എഴുത്തുകാരികളും കുറ്റാന്വേഷണ നോവലിസ്റ്റുകളായി അറിയപ്പെടുന്നു.
തമിഴിൽ ഇന്നു ലഭ്യമായിട്ടുള്ള ഏറ്റവും പ്രാചീനവും വിലപ്പെട്ടതുമായ കൃതി ബി.സി. 2-ാം ശ.-ത്തിനടുത്തു വിരചിതമായതെന്നു നിർണയിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ള തൊല്കാപ്പിയമാണ്. ഇതിന്റെ ആവിർഭാവത്തിനു മുമ്പുതന്നെ ധാരാളം വ്യാകരണ കൃതികളും സാഹിത്യ കൃതികളും ഉണ്ടായിരുന്നതായി ഇതിലെ പരാമർശങ്ങളിൽ നിന്നു മനസ്സിലാക്കാം. വ്യാകരണത്തേയും മീമാംസയേയും കുറിച്ചാണ് ഇതിൽ വിവരിച്ചിരിക്കുന്നത്. കാവ്യങ്ങളെ മൊത്തത്തിൽ അകമെന്നും പുറമെന്നും രണ്ടായി തിരിച്ചിരിക്കുന്നു. ഈ വിഭാഗത്തിലെ പ്രധാനപ്പെട്ട ഇനം യുദ്ധസംബന്ധിയായ ചരിത്രങ്ങളോ ഇതിഹാസങ്ങളോ ആണ്. തൊല്കാപ്പിയത്തിനു തൊട്ടുമുമ്പോ പിന്നീടോ ഉള്ള കാവ്യങ്ങളൊന്നും ലഭിച്ചിട്ടില്ല. കിട്ടിയിട്ടുള്ളവയിൽ വെച്ച് ഏറ്റവും പഴക്കമുള്ളവ സംഘകൃതികളായി കരുതിപ്പോരുന്ന പത്തുപ്പാട്ട്, എട്ടുത്തൊകൈ എന്നീ സമാഹാരങ്ങളാണ്. തമിഴ്‌സംഘം എന്നു വിശേഷിപ്പിക്കപ്പെടുന്ന ഒരു പണ്ഡിത സമിതിയാൽ സമാഹരിക്കപ്പെട്ടവ ആയതിനാലാണ് അവ സംഘകൃതികൾ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നത്. പല കവികളുടെ കൃതികളാണ് ഈ സമാഹാരങ്ങളിലുള്ളത്. തൊല്കാപ്പിയർ ക്രോഡീകരിച്ചിട്ടുള്ള നിയമങ്ങൾക്കു വിധേയമായിട്ടുള്ളവയാണ് ഈ കവിതകളെല്ലാം.
ഒരു പ്രത്യേക സാഹിത്യരൂപമാണ് കൊവൈ. അതിൽ ഏറ്റവും പഴക്കം ചെന്നത് പാണ്ടിക്കോവൈയാണ്. പല വൃത്തങ്ങളിൽ രചിക്കപ്പെട്ട പദ്യങ്ങളുടെ സമാഹാരമാണിത്. സംഘകാലത്തിൽ പ്രണയഗാനങ്ങൾ പല കവികൾ പല മട്ടിൽ രചിച്ചിട്ടുണ്ട്. കാമുകീ കാമുകന്മാരിൽ ഒരാളുടെ പ്രണയവും അതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട സംഭവങ്ങളും ഒരു കഥയുടെ മട്ടിൽ ആവിഷ്കരിക്കപ്പെടുന്നു. പ്രേമത്തിന്റെ നാനൂറ് ഘട്ടങ്ങളെക്കുറിച്ച് നാനൂറ് പദ്യങ്ങളിൽ വിവരിക്കുന്നു. കാമുകീകാമുകന്മാർ ആദ്യമായി കണ്ടുമുട്ടുന്നതും അവരുടെ വിവാഹശേഷമുള്ള ജീവിതവും കുഞ്ഞുങ്ങളെ പ്രസവിച്ചു വളർത്തുന്നതും വരെയുള്ള സംഭവങ്ങളുമാണ് നാനൂറ് പദ്യങ്ങളിലായി വർണ്ണിച്ചിരിക്കുന്നത്. സംഘകാല കൃതികളിലെന്നതുപോലെ ഇവിടെയും കഥാപാത്രങ്ങൾ സങ്കല്പ സൃഷ്ടികളാണ്. കാമുക സമാഗമം നടന്ന സ്ഥലത്തെ വർണ്ണിക്കുമ്പോഴും ഒരു രാജാവിന്റെയോ കുബേരന്റെയോ ദൈവത്തിന്റേയോ സ്തുതിയും അതിൽ ഉൾപ്പെടുത്തിയിരിക്കും. നാനൂറ് പാട്ടുകളിൽ ഓരോന്നിലും പ്രസ്തുത രാജാവിന്റേയോ പ്രഭുവിന്റേയോ ദൈവത്തിന്റേയോ നാട്, മല, നദി, യശസ്സ്, സത്കർമ്മം തുടങ്ങിയവയിൽ ഏതെങ്കിലുമൊന്നിന്റെ സ്തുതി ഉണ്ടായിരിക്കും. ഇതാണ് 'കോവൈ'യുടെ ലക്ഷണം.
ക്ഷേത്രങ്ങളിലെ വിഗ്രഹങ്ങളെ അലങ്കരിച്ച് പരിവാരസമേതം തെരുവുകളിൽ എഴുന്നള്ളിക്കുന്ന പതിവും നിലവിലിരുന്നു. വിഗ്രഹം പുറത്തേക്കെഴുന്നള്ളിക്കുന്നതു മുതൽ ഊരുചുറ്റി തിരിച്ചെത്തുന്നതുവരെയുള്ള ഓരോ ഘട്ടത്തേയും വർണ്ണിക്കുന്ന കവിതകളും പഴയകാലത്ത് എഴുതപ്പെട്ടിരുന്നു. ആരംഭത്തിൽ ആ ദൈവത്തിന്റെ മഹത്ത്വത്തേയും അത്ഭുതസിദ്ധികളേയും വർണ്ണിക്കുന്നു. തുടർന്ന് ഘോഷയാത്രയിൽ പങ്കുകൊള്ളുന്നവരേയും പിന്നീട് ദൈവത്തെ കണ്ടു പ്രണയത്തിലാകുന്ന ദേവദാസികളേയും വർണ്ണിക്കുകയാണ് പതിവ്. ഓരോ നാട്ടിലും ഇത്തരത്തിലുള്ള നാടൻപാട്ടുകൾ അല്പം ചില വ്യത്യാസങ്ങളോടെ പ്രചരിച്ചിരുന്നതായി കരുതേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. ഏതെങ്കിലും ഒരു ക്ഷേത്രത്തിലെ ഉത്സവത്തെ സംബന്ധിക്കുന്ന എല്ലാ വിവരങ്ങളും ഉൾക്കൊള്ളുന്ന ഒരു ഗ്രന്ഥം രചിക്കണമെന്ന് ഒരു കവിക്കു തോന്നുകയും രചന നിർവ്വഹിക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ അത്തരം കവിത 'ഉലാ' എന്ന പേരിലറിയപ്പെട്ടു. 9-ാം ശ.-ത്തിൽ ചേരമാൻ പെരുമാൾ നായനാർ പാടിയ തിരുക്കൈലാസജ്ഞാന ഉലാ ആണ് ഇന്നേവരെ ലഭ്യമായതിൽ വെച്ച് ഏറ്റവും പഴക്കമുള്ളതായി തെളിഞ്ഞിട്ടുള്ളത്. ഈ കൃതി ആദിയുലാ എന്ന പേരിലാണറിയപ്പെടുന്നത്.
ഇന്ത്യയുടെ തെക്കേ അറ്റത്ത് ആന്ധ്രപ്രദേശ്, കർണാടകം എന്നീ സംസ്ഥാനങ്ങൾക്കു തെക്കും കേരളത്തിനു കിഴക്കും ബംഗാൾ ഉൾക്കടലിനു പടിഞ്ഞാറും സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന തമിഴ്നാട്ടിലെ നാല് കോടിയിൽപ്പരം ജനങ്ങൾ ഈ ഭാഷ സംസാരിക്കുന്നു. ഇതിനു പുറമേ ആന്ധ്രപ്രദേശ്, കർണാടകം, കേരളം എന്നീ സംസ്ഥാനങ്ങളിലെ ഗണ്യമായ ഒരു വിഭാഗവും ഇന്ത്യയിലെ പ്രധാനപ്പെട്ട നഗരങ്ങളിലെ ഒരു വിഭാഗവും ഈ ഭാഷ സംസാരിക്കുന്നുണ്ട്. ശ്രീലങ്ക ദ്വീപിന്റെ വടക്കു ഭാഗത്തുള്ള ജനങ്ങളിൽ ഭൂരിഭാഗവും തമിഴരാണ്. ഇന്തോനേഷ്യ, മലേഷ്യ, സിംഗപ്പൂർ, മൗറീഷ്യസ്, മ്യാൻ‌മാർ, ഫിജി എന്നീ രാജ്യങ്ങളിലും ദക്ഷിണ കിഴക്കൻ ആഫ്രിക്കയിലും തമിഴ് മാതൃഭാഷയായുള്ള നിരവധി ജനങ്ങൾ താമസിക്കുന്നതായി സ്ഥിതിവിവരക്കണക്കുകൾ വ്യക്തമാക്കുന്നു. ഇന്ത്യയിലെ മുഖ്യ ദ്രാവിഡഭാഷകളായ തെലുഗു, കന്നഡ, മലയാളം എന്നിവ സംസാരിക്കപ്പെടുന്ന പ്രദേശങ്ങളാൽ തമിഴകം വലയം ചെയ്യപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ദ്രാവിഡ നാഗരികതയുടെ മഹത്ത്വത്തെ പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുകയും അതിനെ ഉയർത്തിക്കാട്ടുകയും അതിന്റെ അടിത്തറ ഭദ്രമായി സൂക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന സാംസ്കാരിക ശക്തികേന്ദ്രമാണ് തമിഴ് ഭാഷ.
തമിഴിന് അതിവിപുലമായ പദസമ്പത്ത് സ്വന്തമായുണ്ട്. ഇവയിലധികവും മൂലദ്രാവിഡത്തിൽ നിന്ന് പരമ്പരാഗതമായി ലഭിച്ചവയും തമിഴിൽത്തന്നെ വിവിധ സാഹചര്യങ്ങളിൽ രൂപം കൊണ്ടവയുമാണ്. പദസമ്പത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ മറ്റു ഭാഷകളോട് തമിഴിന് വളരെക്കുറച്ചേ കടപ്പാടുള്ളൂ. ആര്യ സംസ്കാരവും സംസ്കൃത സാഹിത്യവും ദക്ഷിണേന്ത്യയിൽ ആധിപത്യം നേടിയ കാലഘട്ടത്തിൽ കുറച്ചൊക്കെ സംസ്കൃതപദങ്ങളും തമിഴിലേക്കു കടന്നുവന്നിട്ടുണ്ട്. ബുദ്ധമത ഗ്രന്ഥങ്ങളിലെ ഭാഷയായ പാലിയിൽ കൂടിയും ആര്യഭാഷാപദങ്ങൾ തമിഴിലേക്കു വ്യാപിച്ചിട്ടുണ്ട്. 18-ാം ശ.-ത്തിനു ശേഷം അനവധി ഇംഗ്ളീഷ് പദങ്ങളും തമിഴിൽ സംക്രമിച്ചതായി കാണുന്നു. ഇപ്രകാരം സംസ്കൃതത്തിൽ നിന്നും ഇംഗ്ളീഷിൽ നിന്നും തമിഴിലേക്കു വന്ന പദങ്ങളിൽ അധികവും തത്ഭവങ്ങളാണ്. തത്സമങ്ങൾ കുറച്ചേയുള്ളൂ. ലക്ഷ്മണൻ ഇലക്കുമണനും ഇലട്ചുമണനും ദശരഥൻ തയരതനും സീത ചീതയും ആയിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ 20-ാം ശ.-ത്തിന്റെ ഉത്തരാർധത്തിൽ തത്സമങ്ങളായ സംസ്കൃത-ഇംഗ്ളീഷ് പദങ്ങൾ തിരസ്കരിക്കുകയും അവയുടെ സ്ഥാനത്ത് പുതിയ തമിഴ് പദങ്ങൾ നിർമിച്ച് പ്രയോഗിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന പ്രവണത വന്നുചേർന്നു.
തിരുവാവാടുതുറൈ മഠത്തിലെ 'ഈശാനദേശികർ' എന്ന 'സ്വാമിനാഥദേശികർ' ഇലക്കണക്കൊത്ത് എന്ന ഗ്രന്ഥവും കലമ്പകം വിഭാഗത്തിൽപ്പെടുന്ന ചില കൃതികളും രചിച്ചു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശിഷ്യൻ ശങ്കരനമശ്ശിവായർ നന്നൂലിനു വ്യാഖ്യാനമെഴുതി. മഠവുമായി ബന്ധമുണ്ടായിരുന്ന ശിവജ്ഞാനമുനിവർ എന്ന മഹാകവി അതിന് ഒരു ടിപ്പണിയും തയ്യാറാക്കി. സംസ്കൃതത്തിലും തമിഴിലും പണ്ഡിതനായിരുന്ന അദ്ദേഹം തൊല്കാപ്പിയത്തിലെ ആദ്യത്തെ സൂത്രത്തെ ആസ്പദമാക്കി ഒരു ഗവേഷണഗ്രന്ഥവും രചിച്ചു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ കാഞ്ചിപുരാണം തമിഴിലെ സ്ഥലപുരാണങ്ങളിൽ വച്ച് ഏറ്റവും മികച്ചതാണ്. തിരുക്കുറളിലെ വരികൾ ഉൾപ്പെടുത്തി വെൺപാമട്ടിൽ അദ്ദേഹം രചിച്ച സാരോപദേശകൃതിയാണ് സോമേശ്വര മുതുമൊഴിവെൺപാ. തിരുക്കുറളിലെ ഉപദേശങ്ങൾക്കു യോജിച്ച കഥകളും ചരിത്രസംഭവങ്ങളും അതിൽ ഉൾപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. ശൈവസിദ്ധാന്തത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന-ഗ്രന്ഥമായ ശിവജ്ഞാനബോധത്തിന് മഹാഭാഷ്യം എന്ന വ്യാഖ്യാനവും ഒരു ലഘുവിവരണവും തയ്യാറാക്കിയതും മറ്റു ചില മതഗ്രന്ഥങ്ങൾക്ക് വിശദീകരണങ്ങൾ കൊടുത്തതും അദ്ദേഹത്തിനുണ്ടായിരുന്ന പാണ്ഡിത്യത്തിന് ഉദാഹരണങ്ങളാണ്.
ഒരു പ്രേമരംഗം ഭാവനചെയ്തു പാടുമ്പോൾ അതിനുചിതമായ സ്ഥലം, സമയം, പക്ഷി, മൃഗം, മരം, പൂവ് മുതലായ ബിംബങ്ങളെ അതിൽ ഉൾപ്പെടുത്തി പശ്ചാത്തല വർണന നടത്തുന്ന പതിവ്, ദീർഘകാലമായി നിലനിന്നുപോന്നു. എഴുതപ്പെടാതെ വായ്മൊഴിയിലൂടെ ജനങ്ങൾക്കിടയിൽ പ്രചരിച്ചിരുന്ന ഈ നടോടിഗാനങ്ങളിലെ ബിംബങ്ങളെ പുതിയ കവികൾ അവരുടെ കവിതകളിലും അതേപടി ഉൾപ്പെടുത്താൻ ശ്രമിച്ചു. ഭാര്യയും ഭർത്താവും തമ്മിൽ പിണങ്ങുന്ന സന്ദർഭത്തെ വർണിക്കുമ്പോൾ പോലും കവികൾ ഈ നയം തുടരുകയും അതിന് അനുയോജ്യമായ പാടവും പറമ്പും മരങ്ങളും മറ്റും പശ്ചാത്തലമാക്കുകയും ചെയ്തുവന്നു. ജനങ്ങളുടെ വായ്മൊഴിസാഹിത്യമായ നാടോടി ഗാനങ്ങളിൽ ഇതുപോലുള്ള പ്രതീകങ്ങൾ ശക്തമായ സ്വാധീനത ചെലുത്തിയിരുന്നു. തന്മൂലം സാഹിത്യരചനകളിലെല്ലാം സ്ഥാനം പിടിക്കുവാൻ അവയ്ക്കു സാധിച്ചു. അങ്ങനെ, അകപ്പാട്ടുകളിൽ പ്രകൃതിവർണന അവിഭാജ്യ ഘടകമായിത്തീർന്നു. ചിലത് വെറും പ്രകൃതിവർണനയാണെന്നു തോന്നുമെങ്കിലും വാസ്തവത്തിൽ മനുഷ്യരുടെ പ്രണയമാണ് അതിൽ പ്രതീകാത്മകമായി പരാമർശിക്കപ്പെടുന്നത്. പ്രണയത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലമാണ് പ്രകൃതിവർണന.
വിദ്യാസമ്പന്നരും അല്ലാത്തവരുമായ എല്ലാ തമിഴ്നാട്ടുകാരും ഒരുപോലെ ആരാധനാപൂർവം സ്മരിക്കുന്ന നാമമാണ് ഔവ്വയാരുടേത്. തമിഴ് കവയിത്രികളിൽ ചിലർ ഈ പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു. മാതാവിനെപ്പോലെ ബഹുമാന്യയായവൾ എന്നാണ് ഈ പേരിന്റെ പൊരുൾ. സംഘകാല കവികളിൽ മുപ്പത് സ്ത്രീകളുണ്ടായിരുന്നു; അവരിലൊരാളാണ് ഔവ്വയാർ. പാരി, അതിയമാൻ എന്നീ നാടുവാഴികളോടും ചേര- ചോള- പാണ്ഡ്യ- രാജാക്കന്മാരോടും ഇവർ ഇടപഴകിയിരുന്നു. ഒരിക്കൽ അതിയമാനും തൊണ്ടമാനെന്ന രാജാവും തമ്മിൽ ശത്രുതയുണ്ടായപ്പോൾ അവർക്കിടയിൽ സന്ധിസംഭാഷണം നടത്തി യുദ്ധം ഒഴിവാക്കാൻ ഔവ്വയാർ ശ്രമിച്ചിരുന്നു. അക്കാലത്ത് ഔവ്വയാർ വൃദ്ധയായിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു. ആയുസ്സു വർദ്ധിക്കുവാൻ അതിയമാനു ലഭിച്ച നെല്ലിക്ക അദ്ദേഹം ഭക്ഷിക്കാതെ ഔവ്വയാർക്കു സമ്മാനിച്ചതായി ഒരു കഥയുണ്ട്. അതിയമാന്റെ സ്നേഹപൂർണ്ണമായ ഈ നടപടിയെ ശ്ളാഘിച്ച് ഔവ്വയാർ എഴുതിയ പാട്ട് പ്രശസ്തമാണ്. പുറനാനൂറിലും മറ്റു സമാഹാരങ്ങളിലുമായി ഔവ്വയാർ എഴുതിയ 59 പാട്ടുകളുണ്ട്. അവരുടെ കവിത്വസിദ്ധി മാത്രമല്ല, ലോകവിജ്ഞാനവും വെളിപ്പെടുത്തുന്നവയാണ് ഈ പാട്ടുകൾ.
അക്കാലത്തെ കവികളിൽ ചുരുക്കം പേർ നഗരങ്ങളിലുള്ളവരാണ് കൂടുതലും ഗ്രാമവാസികൾ തന്നെ. അദ്ധ്യാപകർ, സ്വർണക്കച്ചവടക്കാർ, വസ്ത്രവ്യാപാരികൾ, വൈദ്യന്മാർ, മരപ്പണിക്കാർ, ജോത്സ്യന്മാർ, തട്ടാന്മാർ, കൊല്ലന്മാർ, സേനാനായകർ, മന്ത്രിമാർ, പാണർ, നർത്തകർ തുടങ്ങി വിവിധ തൊഴിലുകളിൽ ഏർപ്പെട്ടിരുന്നവരാണ് പാട്ടുകളെഴുതിയിരുന്നത്. മുപ്പതിൽപ്പരം കവയിത്രികളുമുണ്ടായിരുന്നു. രാജാക്കന്മാരോ രാജകുടുംബാംഗങ്ങളോ ആയ കവികൾ മുപ്പത്തൊന്നു പേരുണ്ടായിരുന്നു. അക്കൂട്ടത്തിൽ, കോപ്പെരും ചോഴൻ, കിള്ളി വളവൻ, ചോഴൻ നല്ലങ്കിള്ളി, പാണ്ഡ്യൻ നെടുഞ്ചെഴിയൻ എന്നിവർ പേരെടുത്ത ഭരണാധികാരികൾ ആയിരുന്നു. തമിഴ്സാഹിത്യചരിത്രത്തിൽ സ്ഥാനം കരസ്ഥമാക്കത്തക്കവണ്ണം കവിതാരചനയിലും അവർ പ്രാഗല്ഭ്യം തെളിയിച്ചിരുന്നുവെന്നത് എടുത്തുപറയേണ്ട വസ്തുതയാണ് കവിതാവാസനയില്ലാത്ത രാജാക്കന്മാർ പോലും കവികളുടെ പ്രശംസയ്ക്കു പാത്രമാകുന്നത് ഒരു വലിയ കാര്യമായി കരുതിയിരുന്നു. കവികളുടെ ആദരവു നേടിയവർക്കു മാത്രമേ മരണാനന്തരം സ്വർഗ്ഗപ്രാപ്തിയുണ്ടാകൂ എന്ന വിശ്വാസവും അക്കാലത്തു നിലനിന്നിരുന്നു.
പ്രേമം, ധീരത, ദാനശീലം മുതലായ സത്ഗുണങ്ങളേയും പ്രകൃതി സൗന്ദര്യത്തേയും കുറിച്ചു പാടിയിരുന്ന കവികളുടെ മനസ്സ് അടുത്ത ചില തലമുറകളിൽ സാരോപദേശ സംബന്ധിയായ കവിതകളിലേക്കു തിരിഞ്ഞു. സംഘകാലത്തിനു ശേഷമുള്ള ഈ കാലഘട്ടത്തെ സാരോപദേശ കൃതികളുടെ കാലം എന്നു വിളിക്കുന്നു. ചേര-ചോള-പാണ്ഡ്യ രാജാക്കന്മാരുടെ സമാധാന പൂർണമായിരുന്ന ഭരണത്തിൽ അക്കാലത്തു കുഴപ്പങ്ങളുണ്ടായെന്നും കളപ്പിരാർ എന്നൊരു കൂട്ടർ പുറത്തുനിന്നെത്തി ജനങ്ങളുടെ സ്വൈരം കെടുത്തിയെന്നും പറയപ്പെടുന്നു. തന്മൂലം ജീവിതസുഖങ്ങളെക്കുറിച്ചു പാടാൻ നിർവ്വാഹമില്ലാതായി. ജീവിതം പ്രശ്നസങ്കീർണമായപ്പോൾ സമൂഹത്തിൽ പാലിക്കേണ്ട ധർമങ്ങളേയും മര്യാദകളേയും വിശദീകരിക്കേണ്ട കടമ കവികളുടേതായിത്തീർന്നു. ഇക്കാലത്ത് രചിക്കപ്പെട്ട ചില ഗ്രന്ഥങ്ങളെ പതിനെൺ കീഴ്കണക്ക് എന്നു വിളിക്കുന്നു (വരികൾ കുറവുള്ള വൃത്തങ്ങളിൽ രചിക്കപ്പെട്ട കവിതകളെയാണു കീഴ്കണക്ക് എന്നുപറയുന്നത്). ചിലപ്പതികാരം, മണിമേഖല എന്നീ രണ്ട് കാവ്യങ്ങൾ ധർമനീതി സംവർദ്ധനത്തിനു വേണ്ടിയാണ് രചിക്കപ്പെട്ടത്.
ഭാരതീദാസന്റെ കവിതകളിൽനിന്നാരംഭിച്ച് അദ്ദേഹത്തിന്റെ അനുയായികളിലൂടെ വിപുലപ്രചാരം നേടിയിരുന്ന സങ്കുചിത ദേശാഭിമാനം, കൃത്രിമ ചമത്ക്കാരത്തോടുളള ആഭിമുഖ്യം, നിയോക്ളാസ്സിക് ശൈലിയുടെ പ്രയോഗം എന്നിവയിൽ നിന്ന് തമിഴ് കവിത സ്വതന്ത്രമാവുകയും പാശ്ചാത്യസാഹിത്യത്തിലെ ന്യൂ പൊയട്രിയുവകവികളെ സ്വാധീനിക്കുകയും ചെയ്തതിന്റെ ഫലമായി തമിഴിൽ പുതുക്കവിതപ്രസ്ഥാനം രൂപംകൊണ്ടു. ഈ പുതിയ കവിതാസരണിയിൽ ആദ്യം പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടത് വൃത്തനിബദ്ധമല്ലാത്ത ഗദ്യകവിതകളാണ്. ഭാരതിയുടെ പ്രചോദനം ആർജ്ജിച്ച ആദ്യത്തെ കവികളിൽ ഒരാളായ പിച്ചമൂർത്തി പുതിയ രചനാശില്പം അവലംബിച്ചെങ്കിലും തമിഴ് കവിതയുടെ പാരമ്പര്യത്തിൽ നിന്നു വ്യതിചലിച്ചില്ല. ആരംഭത്തിൽ താളനിബദ്ധമായിരുന്ന അദ്ദേഹത്തിന്റെ രചനാരീതി തനി ഗദ്യത്തിന്റെ രൂപംകൊണ്ടത് നാല്പതുകളിലാണ്. പിച്ചമൂർത്തിയുടെ കവിതാരീതിയിൽ നിന്ന് സാരമായ വ്യത്യാസം പ്രകടിപ്പിച്ച കു.പ. രാജഗോപാലനാണ് ശ്രദ്ധേയനായ മറ്റൊരു നവീന കവി. എന്നാൽ വല്ലിക്കണ്ണന്റെ 'ബുദ്ധിശക്തി'യാണ് ആദ്യത്തെ ഗദ്യകവിതാസമാഹാരം.
മഹാകാവ്യങ്ങളിലും കാമുകീകാമുകന്മാർ സന്ദേശവാഹകരുടെ സഹായം തേടുന്ന സന്ദർഭങ്ങളുണ്ട്. ശൈവമതാചാര്യനായ ഉമാപതി ശിവാചാരിയാർ സ്വന്തം മനസ്സിനെ ദൂതനായി സങ്കല്പിച്ചു പാടിയ ഒരു കൃതിയുണ്ട്. പില്ക്കാലത്ത് 'ദൂത്' എന്ന പേരോടുകൂടിയ പല കൃതികളും രചിക്കപ്പെട്ടു. ക്രമേണ അതൊരു സാഹിത്യരൂപമായി വികാസം പ്രാപിച്ചു. സന്ദേശവാഹകരായി അയയ്ക്കുന്ന വസ്തുക്കൾക്കും വൈവിധ്യമേറി. പണം, നെല്ല്, വസ്ത്രം, പുകയില, മാൻ, കാക്ക, തമിഴ് എന്നിവയെയെല്ലാം ദൂതന്മാരായി സങ്കല്പിക്കുന്ന അനേകം കവിതകളുണ്ടായി. പണത്തെ സന്ദേശവാഹകനായി അയയ്ക്കുന്ന കൃതിയിൽ, ദൂതുപോകാനുള്ള യോഗ്യത പണത്തെപ്പോലെ മറ്റൊന്നിനുമില്ലെന്നു പറയുന്നു. അതുപോലെ, ഓരോ വസ്തുവിനുമുള്ള ഗുണങ്ങളും മറ്റുള്ളവയെ അപേക്ഷിച്ച് അതിനുള്ള സവിശേഷതയും എടുത്തു പറയുന്നത് ആകർഷകമായി തോന്നും. നാട്ടിൽ പുതുതായി വന്നുചേർന്ന പുകയിലയെ ദൂതനായി സങ്കല്പിച്ചു ഒരു കവി. മറ്റൊരു കവി മധുരയിൽ വസിക്കുന്ന ശിവപെരുമാനുള്ള സന്ദേശവുമായി തമിഴ് മൊഴിയെ അയയ്ക്കുന്നു. തമിഴ് വിടുദൂത് എന്നാണ് പ്രസ്തുത കൃതിയുടെ പേര്.
ശാന്തിയും സമാധാനവും നഷ്ടപ്പെട്ട ഈ നൂറ്റാണ്ടുകളിലും കവിത പാടേ നശിച്ചുപോയില്ല. ഇടയ്ക്കിടയ്ക്ക് കവികൾ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. കുറഞ്ഞ തോതിലെങ്കിലും പുതിയ സാഹിത്യ കൃതികളുണ്ടായി. അരുണ ഗിരിനാഥരും വില്ലിപുത്തൂരാരും ആയിരക്കണക്കിനു പാട്ടുകൾ രചിച്ചു. കാളമേഘം പോലുള്ള കവികളും രസകരമായ ഗാനങ്ങൾകൊണ്ട് തമിഴ്മൊഴിയെ സമ്പന്നമാക്കി. കുമരഗുരുപരനും ശിവപ്രകാശരും അക്കാലത്തെ മികച്ച കവികളായിരുന്നു. മതസിദ്ധാന്തങ്ങളുടെ പ്രചാരണമായിരുന്നു അവരുടെ ലക്ഷ്യമെങ്കിലും അവരുടെ കൃതികൾക്ക് സാഹിത്യമൂല്യം കുറവല്ലായിരുന്നു. ഭരണരംഗത്ത് അസ്ഥിരതയുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും സാഹിത്യസൃഷ്ടി മുറയ്ക്കു നടന്നിരുന്നു. അതിനുമുമ്പ് തമിഴ്സാഹിത്യം പല നൂറ്റാണ്ടുകളിലായി തഴച്ചുവളർന്നിരുന്നതുകൊണ്ട് ഇടയ്ക്ക് ഒന്നു രണ്ടു നൂറ്റാണ്ടുകളിലുണ്ടായ ഭരണപരമായ കുഴപ്പങ്ങൾ അതിനെ ആഴത്തിൽ ബാധിച്ചില്ല. പതിവുപോലെ സാഹിത്യരചന നിർബാധം തുടർന്നു. പല പുതിയ പ്രവണതകൾക്ക് തുടക്കം കുറിക്കപ്പെട്ടു. ചെറുകൃതികൾകൊണ്ട് സാഹിത്യരംഗം സജീവമായി നിലനിൽക്കുകയും ചെയ്തു.
ചെറുകഥ എന്ന സാഹിത്യരൂപത്തിന്റെ ലക്ഷണങ്ങൾ ഏറെക്കുറെ പാലിച്ചുകൊണ്ട് തമിഴിൽ ആദ്യമായി കഥകൾ എഴുതിയ സാഹിത്യകാരന്മാരിൽ പ്രഥമഗണനീയൻ വി.വി.എസ്.അയ്യർ ആണ്. അദ്ദേഹം 1915-നും 17-നും ഇടയ്ക്ക് പല കഥകളും വിവേകചൂഡാമണിയിൽ പ്രസിദ്ധപ്പെടുത്തിവന്നു. ആ കഥകൾ മങ്കയർക്കരശിയിൽ കാതൽ എന്ന തലക്കെട്ടോടുകൂടിയ ഒരു സമാഹാരമായി 1917-ൽ പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ കഥകളുടെ സവിശേഷത അവയുടെ പ്രമേയങ്ങൾക്കുളള വൈചിത്ര്യമാണ്. അക്കാരണത്താൽ ആ കഥകൾ തമിഴിലെ ചെറുകഥാകൃത്തുക്കൾക്ക് അനുകരണീയമായ മാതൃകകളായിത്തീർന്നു. വിവേകബോധിനി എന്നൊരു ആനുകാലികത്തിൽ 1915-ൽ പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ട കുളത്തുങ്കരൈ അരശുമരംഎന്ന കഥ സവിശേഷ ശ്രദ്ധ അർഹിക്കുന്നതാണ്. ഇംഗ്ളീഷിലേയും ഫ്രഞ്ചിലേയും കഥകളിൽ കണ്ടെത്തിയ രചനാകൌശലങ്ങൾ പലതും വി.വി.എസ്. അയ്യർ തന്റെ കൃതികളിൽ വിജയകരമായി പരീക്ഷിച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന് ഈ സമാഹാരം വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. ആ പരീക്ഷണങ്ങൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പിൻഗാമികളായ ചെറുകഥാകാരൻമാരെ സ്വാധീനിക്കുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.