polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
അങ്ങാടിപ്പുറം ശ്രീ തിരുമാംന്ധാകുന്ന് ഭഗവതി ക്ഷേത്രത്തിലെ പതിനൊന്ന് ദിവസം നീണ്ട് നിൽക്കുന്ന പൂരാഘോഷമാണ് ഇത്. മലപ്പുറം ജില്ലയിലെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ക്ഷേത്ര ഉത്സവവും പൂരവും തന്നെയാണിത്. വള്ളുവനാടിന്റെ ദേശീയോത്സവമാണ്‌ തിരുമാന്ധാംകുന്നിലെ പൂരം. ആഘോഷങ്ങൾക്കുപരി ആചാരങ്ങൾക്കും അനുഷ്ഠാനങ്ങൾക്കും പ്രാധാന്യം നൽകിക്കൊണ്ടും താന്ത്രിക ചടങ്ങുകൾക്ക് പ്രാമുഖ്യം നൽകിക്കൊണ്ടുമാണ് തിരുമാംന്ധാംകുന്നിലെ പൂരാഘോഷങ്ങൾ നടക്കുക. ഭഗവതിക്കും ഭഗവാനും ഒരേസമയത്ത് ഉത്സവചടങ്ങുകൾ നടക്കുന്നു എന്നത് ഇവിടത്തെ പ്രത്യേകതയാണ്. മീനമാസത്തിലെ മകയിരം നക്ഷത്രത്തിലാണ് പൂരാഘോഷങ്ങൾ തുടങ്ങുന്നത്. അതായതു മാർച്ച്‌/ഏപ്രിൽ മാസങ്ങളിൽ ആവും പൂരം നടക്കുക. ആദ്യത്തെ ആറാട്ടെഴുന്നള്ളിപ്പ് പൂരം പുറപ്പാട് എന്ന പേരിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
സൂര്യവംശത്തിലെ രാജാവായിരുന്ന മാന്ധാതാവ്‌ രാജ്യം ഉപേക്ഷിച്ച് സന്യാസം സ്വീകരിച്ച് മഹർഷിയായി ഭാരതം മുഴുവൻ ചുറ്റി സഞ്ചരിച്ചു. അങ്ങാടിപ്പുറത്ത് എത്തിയ അദ്ദേഹം ഇവിടത്തെ വന്യസൗന്ദര്യവും ശാന്തതയും കണ്ട് ഇവിടെ ശിവനെ തപസ്സനുഷ്ഠിച്ചു. തപസ്സിൽ പ്രസാദവാനായ ശ്രീപരമേശ്വരൻ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട് ഏത് ആഗ്രഹവും ചോദിക്കുവാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു. ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയതും മനോഹരവുമായ ശിവലിംഗമാണ് തനിക്കു വേണ്ടത് എന്നായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ മറുപടി. ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും മനോഹരമായ ശിവലിംഗം ശ്രീ പാർവ്വതി കയ്യിൽ ആണെന്ന് അറിയാവുന്ന ശിവൻ ധർമ്മസങ്കടത്തിലായി. ഒടുവിൽ പാർവ്വതി അറിയാതെ ഈ ജ്യോതിർലിംഗം ശിവൻ മാന്ധാതാവ്‌ മഹർഷിക്കു സമ്മാനിച്ചു. ശിവനെ ഭർത്താവായി ലഭിക്കാൻ പാർവതി ആരാധിച്ച ശിവലിംഗമായിരുന്നു ഇത്.
ദേവിയുടെ ദാരുവിഗ്രഹത്തിന്റെ ഉറപ്പും തിളക്കവും നൽകി കൂടുതൽ ചൈതന്യവത്താക്കാനാണ് ചാന്താട്ടം നടത്താറ്. ക്ഷേത്രത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ഈ വഴിപാട് വർഷത്തിൽ രണ്ടുതവണയാണ് നടത്തുക. മിഥുനം, കർക്കടകം മാസങ്ങളിൽ മഴപെയ്ത് തണുത്ത കാലാവസ്ഥയിലാണ് ചാന്താട്ടം നടത്തുന്നത്. തേക്കിൻ കറകൊണ്ടുണ്ടാക്കുന്ന പ്രത്യേക ചാന്താണ് ഇതിനുവേണ്ടി ഉപയോഗിക്കുക. പന്തീരടിപൂജക്ക്‌ ശേഷം പ്രത്യേക താന്ത്രിക കർമങ്ങൾ നടത്തിയ ചാന്ത് മാതൃശാലയിലുള്ള വിഗ്രഹങ്ങളിൽ അഭിഷേകം ചെയ്യുന്നു.
എങ്കിലും സാമൂതിരിയുടെ മേൽക്കോയ്മ അംഗീകരിക്കാൻ വള്ളുവക്കോനാതിരി തയ്യാറായില്ല. മാമാങ്കത്തിന് ചാവേറുകളെ അയച്ചുകൊണ്ട് സാമൂതിരിയുടെ അധികാരത്തിന് വെള്ളാട്ടിരി നിരന്തരം വെല്ലുവിളി ഉയർത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നു. തിരുമാന്ധാംകുന്ന് ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്നാണ് വെള്ളാട്ടിരി മാമാങ്കത്തിന് പുറപ്പെട്ടിരുന്നത്. ഇവിടെ നിന്നുതന്നെയാണ് ചാവേറുകളും അങ്കത്തിനു പുറപ്പെട്ടിരുന്നത്. ചാവേറുകൾ പുറപ്പെട്ടിരുന്ന തറയായ ചാവേർത്തറ ഇപ്പോഴും ക്ഷേത്രത്തിന്റെ തെക്കുവശത്തുണ്ട്.
തിരുമാംന്ധാകുന്ന് ക്ഷേത്രത്തിലെ എല്ലാ ഉത്സവങ്ങളും ഭഗവതിക്കും ശിവന്നും മാത്രമാണ്. ശ്രീമൂലസ്ഥാനത്ത് മൂന്നു നേരത്തെ പൂജമാത്രമേ ഉള്ളൂ. പണ്ട് പാർവതി പൂജ നടത്തിയിരുന്ന ശിവലിംഗമായിരുന്നതിനാൽ ദേവപൂജ്യത്വവും മാന്ധാതാവ് മഹർഷി പൂജിച്ചിരുന്നതിനാൽ ഋഷിപൂജ്യത്വവും ഇപ്പോൾ മനുഷ്യർ പൂജ ചെയ്യുന്നതിനാൽ മനുഷ്യപൂജ്യത്വവുമാണ് ശ്രീമൂലസ്ഥാനത്തിന്. ശ്രീമൂലസ്ഥാനതിന്റെ ചൈതന്യം വർധിപ്പിക്കാനോ നശിപ്പിക്കാനോ സാധ്യമല്ല എന്നാണ് വിശ്വാസം.
അതേസമയം മാമാങ്കാവകാശം നഷ്ടപ്പെട്ടതോടെ അതിനു ബദലായി മാമാങ്കത്തിനോട് കിടപിടിക്കത്തക്ക മറ്റൊരു ഉത്സവത്തിന് അദ്ദേഹം തുടക്കം കുറിച്ചു. അതത്രേ തിരുമാന്ധാംകുന്നു പൂരം. മാമാങ്കം പോലെ 12 വർഷത്തിലൊരിക്കലായിരുന്നു തുടക്കത്തിൽ തിരുമാന്ധാംകുന്ന് പൂരവും ആഘോഷിച്ചിരുന്നത്. കൊല്ലവർഷം 1058-ൽ തീപ്പെട്ട മങ്കട കോവിലകത്തുനിന്നുള്ള വള്ളുവക്കോനാതിരിയുടെ കാലത്താണ് പൂരം എല്ലാ വർഷവും നടത്താൻ തുടങ്ങിയത്.
മീനമാസത്തിലെ പൂരം നാളിൽ നടത്തപ്പെടുന്ന തിരുമാന്ധാംകുന്ന് പൂരം, വൃശ്ചികമാസത്തിലെ കളമെഴുത്തും പാട്ടും, തുലാമാസത്തിലെ മുപ്പെട്ട് വെള്ളിയാഴ്ച നടക്കുന്ന മഹാമംഗല്യപൂജ, കന്നിമാസത്തിൽ നവരാത്രി തുടങ്ങിയവയാണ് ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന ആണ്ടുവിശേഷങ്ങൾ. കൂടാതെ, എല്ലാ ചൊവ്വ, വെള്ളി, പൗർണമി, അമാവാസി ദിവസങ്ങളും പ്രധാനമാണ്.
ആറാട്ടുകടവിനോടു ചേർന്നുള്ള ഒന്നേമുക്കാൽ ഏക്കർ പാടമാണ് ഭഗവതിക്കണ്ടം അഥവാ വലിയകണ്ടം. ചിങ്ങമാസത്തിലാണ് ഞാറുനടീൽയജ്ഞം നടക്കുക. തട്ടകത്തിലെയും പുറത്തുനിന്നുമുള്ള സ്ത്രീപുരുഷ ഭേദമെന്യേ ആയിരക്കണക്കിന് ഭക്തർ യജ്ഞത്തിൽ പങ്കുചേരാറുണ്ട്. ഭഗവതിക്കണ്ടത്തിൽ നടീൽ ഒറ്റദിവസംകൊണ്ട് പൂർത്തിയാക്കണമെന്നാണ് വിശ്വാസം.
നിത്യേന രാവിലെയും വൈകുന്നേരവും ഭഗവതിയെ ആറാട്ടിനായി എഴുന്നള്ളിക്കുന്ന കൊട്ടിയിറക്കവും, കൊട്ടിക്കയറ്റവുമാണ് പൂരാഘോഷത്തിന്റെ മുഖ്യചടങ്ങ്. പൂരാഘോഷത്തോടനുബന്ധിച്ചു ക്ഷേത്രത്തിലും താഴെയുള്ള പൂരപ്പറമ്പിലും നങ്ങ്യാർകൂത്ത്‌, ചാക്യാർകൂത്ത്, ഓട്ടൻതുള്ളൽ തുടങ്ങിയ വിവിധ കലാപരിപാടികൾ അരങ്ങേറും.
ഭദ്രകാളിയുടെ ഭൂതഗണങ്ങളും മാന്ധാതാവ് മഹർഷിയുടെ ശിഷ്യഗണങ്ങളും തമ്മിലുണ്ടായ യുദ്ധത്തിന്റെ അനുസ്മരണമാണ് ആട്ടങ്ങയേറ്. തുലാമാസം ഒന്നിനാണ് ഈ ചടങ്ങ് നടത്തിവരുന്നത്. പന്തീരടിപൂജക്ക്‌ ശേഷം ക്ഷേത്രത്തിന്റെ വടക്കേനടയിൽ ഭക്തർ രണ്ടു സംഘമായി പരസ്പരം കാട്ടുപഴമായ ആട്ടങ്ങയെറിയുന്നതാണ് ഈ ചടങ്ങ്.
ഗണപതി ഇവിടെ ഒരു പ്രസിദ്ധമായ പ്രതിഷ്ഠ ആണ്. ശ്രീമൂലസ്ഥാനത്തു കുടികൊള്ളുന്ന ഈ ഗണപതി സന്നിധിയിൽ ആണ് ക്ഷേത്രത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട മംഗല്യ പൂജ നടക്കാറുള്ളത്. ഗണപതി ഹോമം മറ്റൊരു പ്രധാന വഴിപാടാണ്.
ഭഗവതിയോടൊപ്പം സപ്തമാതാക്കളുടെ പ്രതിഷ്ഠ ഇവിടെ ഉണ്ട്. പരാശക്തിയുടെ വിവിധ ഭാവങ്ങളായ ബ്രാഹ്മണി, വൈഷ്ണവി, മഹേശ്വരി, ഇന്ദ്രാണി, വരാഹി, കൗമാരി, ചാമുണ്ഡ തുടങ്ങിയവരാണ് സപ്തമാതാക്കൾ.
മാതൃശാലയ്ക്ക് മുൻപിൽ കിഴക്കോട്ടു ദർശനമായി ശിവന്റെ ശ്രീകോവിലുണ്ട്. ശ്രീമൂലസ്ഥാനത്തിനു പുറമേയാണ് ഈ പ്രതിഷ്ഠ.
പുരുഷന്മാർക്കും സ്ത്രീകൾക്കും ഒരേപോലെ അഭ്യസിക്കാവുന്ന നൃത്തരൂപമാണ്‌. ( മോഹിനിയാട്ടവും ഭരതനാട്യവും മറ്റും അടിസ്ഥാനപരമായി സ്ത്രീകൾക്കുള്ള നൃത്തമാണ്‌) .
കഥാപാത്രത്തിന്‌ ഇണങ്ങുന്ന വേഷമാണ്‌ കേരളനടനത്തിൽ ഉപയോഗിക്കുക - ശ്രീകൃഷ്ണനും ക്രിസ്തുവിനും രാജാ‍വിനും ശിവനും രാക്ഷസിക്കും വേടനും മയിലിനും എല്ലാം അവരവർക്കിണങ്ങുന്ന വേഷമാണ്‌ കേരള നടനത്തിൽ. ഈ നൃത്തം ജനകീയമാവാൻ ഒരു കാരണം വേഷത്തിലുള്ള ഈ മാറ്റമാണ്‌ .
കഥകളിയെ പോലെ നാട്യത്തിന്‌ -നാടകീയമായ കഥാ അഭിനയത്തിന്‌ - പ്രാമുഖ്യം നൽകുന്ന നൃത്തമാണ്‌ കേരള നടനം. ഒന്നിലേറെ പേർ പങ്കെടുക്കുന്ന നൃത്തരൂപമാണത്‌. പക്ഷേ ഏകാംഗാഭിനയത്തിനും സാംഗത്യമുണ്ട്‌.
നിശ്ചിതമായ വേഷ സങ്കൽപമില്ലാത്തതു കൊണ്ട്‌ സാമാന്യജനങ്ങൾക്ക്‌ എളുപ്പത്തിൽ മനസ്സിലാവും. നൃത്തം അറിയുന്നവർക്കും പഠിച്ചവർക്കും മാത്രമല്ല സാധാരണക്കാരനും ആസ്വദിക്കാൻ കഴിയും എന്നതാണ്‌ ഈ നൃത്ത വിശേഷത്തിന്റെ പ്രധാന സവിശേഷത.
കഥകളിയിൽ നിന്ന്‌ ഉണ്ടാക്കിയ നവീന നൃത്തരൂപമാണ്‌ കേരള നടനം. കഥകളിയല്ലാതെ മറ്റൊരു നൃത്തരൂപവും കേരള നടനത്തിലില്ല . ലളിതമാക്കിയ കഥകളി എന്നതിനെ വിളിച്ചാൽ തെറ്റാവും; ജനകീയമാക്കിയ കഥകളി എന്ന്‌ വിളിക്കുന്നതാണ്‌ അതിലും ഭേദം. കഥകളിയുടെ പന്ത്രണ്ട്‌ കൊല്ലത്തെ അഭ്യാസം ഗുരു ഗോപിനാഥ് ആറ്‌ കൊല്ലത്തേതാക്കി ചുരുക്കി. ചവിട്ടി ഉഴിച്ചിൽ പോലുള്ള ചിട്ടകൾ വേണ്ടെന്നു വച്ചു. പക്ഷേ മെയ്യഭ്യാസങ്ങളും, മുഖം കണ്ണ്‌ കരചരണങ്ങൾ എന്നിവയുടെ അഭ്യാസവും, അതേപടി നിലനിർത്തി. കേരള നടനം ഒരുവിധം പഠിച്ചെടുക്കണമെങ്കിൽ ചുരുങ്ങിയത്‌ നാല്‌ കൊല്ലത്തെ നിരന്തരമായ പരിശീലനം വേണം. 'കഥകളി എന്ന ക്ലാസിക്‌ കലാരൂപത്തിൽ നിന്ന്‌ സാധാരണക്കാരന്‌ ആസ്വദിക്കാൻ എളുപ്പമായ ലളിതാത്മകമായ ഒരു നൃത്ത സമ്പ്രദായം ആവിഷ്കരിക്കുകയും പ്രചാരപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്‌തവരിൽ പ്രമുഖനായിരുന്നു ഗുരു ഗോപിനാഥ്‌ ' എന്ന്‌ മനോരമയുടെ ശതാബ്ദിപതിപ്പിലെ മരണം വരെ കലലാപാസന എന്ന കുറിപ്പിൽ ഗുരു ഗോപിനാഥിനെ വിശേഷിപ്പി ക്കുന്നു .
അമേരിക്കൻ നർത്തകിയായ ഇസ്തർ ഷെർമാൻ എന്ന രാഗിണി ദേവി യാണ്‌ കേരള നടനത്തിന്റെ പിറവിക്ക്‌ ആധാരമായ ആശയം മുന്നോട്ട്‌ വച്ചത്‌ . 1931 ലാണിതുണ്ടായത്. അതിന്‌ സഹായിയായി അവർക്ക്‌ ലഭിച്ചത്‌ , കലാമണ്ഡലത്തിൽ കഥകളി വടക്കൻ ചിട്ടയിൽ ഉപരിപഠനം നടത്തുകയായിരുന്ന കപ്ലിങ്ങാടൻ ചിട്ടക്കരനായ കഥകളിക്കാരൻ ചമ്പക്കുളം ഗോപിനാഥപിള്ള എന്ന ഗുരു ഗോപിനാഥായിരുന്നു. മണിക്കൂറുകളും ദിവസങ്ങളും നീളു ന്ന കഥകളിയെ ഒന്നോ രണ്ടോ മണിക്കൂറിൽ ഒരുക്കി വൻ നഗരങ്ങളിൽ അവതരിപ്പിക്കാനാവുമോ എന്നതായിരുന്നു അവരുടെ ശ്രമം. അങ്ങനെ, 1931 ഡിസംബറിൽ ബോംബെ ഓപ്പറാ ഹാളിൽ രാഗിണി ദേവിയും ഗോപിനാഥും ചേർന്ന്‌ കഥകളിനൃത്തം എന്ന പേരിൽ പരീക്ഷിച്ചുനോക്കിയ നൃത്ത പ്രകടനത്തിൽ നിന്നാണ്‌ കേരള നടനത്തിന്റെ തുടക്കം.
കഥകളിയിലെ ആഹാര്യാഭിനയ രീതി തീർത്തും ഉപേക്ഷിച്ചു. നൃത്തത്തെ സാമാന്യ ജനങ്ങൾക്ക്‌ മനസ്സിലാവാനായി, കഥാപാത്രങ്ങൾക്ക്‌, അവരെ ആളുകൾക്ക്‌ തിരിച്ചറിയാൻ പാകത്തിലുള്ള വേഷഭൂഷാദികൾ നൽകി . എന്നു മാത്രമല്ല കേരള നടനത്തിന്‌ നിയതമായ വേഷം വേണ്ടെന്നും വച്ചു. രാജാവിന്‌ രാജാവിന്റെ വേഷം, താപസിക്ക്‌ താപസിയുടെ വേഷം, ഭിക്ഷുവിന്‌ അതിനു ചേർന്ന വേഷം, ശ്രീകൃഷ്ണന്‌ കൃഷ്ണന്റെ വേഷം, എന്നിങ്ങനെ. അവതരിപ്പിക്കുന്നത്‌ ഏത്‌ കഥാപാത്രമായാലും നിശ്ചിത വേഷത്തിൽ ചെയ്യുക എന്ന ഭരതനാട്യം, മോഹിനിയാട്ടം, ഒഡീസ്സി തുടങ്ങിയ നൃത്തങ്ങളുടെ രീതിയല്ല കേരള നടനം പിൻതുടരുന്നത്‌.
"ക്ഷേത്രകലയും ഗ്രാമീണകലയുമായ കഥകളിയെ ഒന്നോ രണ്ടോ മണിക്കൂറുകൊണ്ടവതരിപ്പിക്കുന്ന പ്രകടനങ്ങൾക്കായി മെരുക്കിയെടുത്തതാണ്‌ ഗുരു ഗോപിനാഥിന്റെ നേട്ടം". ഗുരു ഗോപിനാഥിന്റെ സംഭാവനകളെക്കുറിച്ച്‌ എൻ.വി. കൃഷ്ണവാരിയർ പറയുന്നു. കഥകളിയുടെ 12 കൊല്ലത്തെ അഭ്യാസക്രമത്തെ ആറു കൊല്ലത്തേക്ക്‌ ചുരുക്കിയെടുക്കാനും ഗുരു ഗോപിനാഥിനു കഴിഞ്ഞു. 'കേരളത്തിലെ പ്രാത:സ്‌മരണീയരായ നാട്യാചാര്യന്മാർക്കിടയിൽ സമുന്നതമായ സ്ഥാനത്തിന്‌ അർഹത അദ്ദേഹത്തിന്‌ കൈവന്നത്‌ ഇതുമൂലമാണ്‌" എന്നുമദ്ദേഹം എഴുതിയിരിക്കുന്നു.
ശിഷ്യന്മാരായ ഗുരു ഗോപാലകൃഷ്ണൻ, കേശവദാസ്‌, ഡാൻസർ തങ്കപ്പൻ, ഡാൻസർ ചെല്ലപ്പൻ, ഭവാനി ചെല്ലപ്പൻ, ഗുരു ചന്ദ്രശേഖർ, പ്രൊഫ.ശങ്കരൻ കുട്ടി തുടങ്ങി ഒട്ടേറെ പേരുടെ പ്രയത്നവും കേരള നടനത്തിന്റെ വളർച്ചയ്ക്ക്‌ സഹായകമായിട്ടുണ്ട്‌. മുപ്പതുകളിൽ കേരളനടനം പ്രചരിച്ചതോടെ കേരളത്തിലും, ഇന്ത്യയിലും തരംഗം തന്നെ ഉണ്ടായി. ജാതിമതഭേദമന്യേ, സ്ത്രീ പുരുഷഭേദമന്യേ ധാരാളം പേർ നൃത്തം പഠിക്കാനും നർത്തകരാവാനും തയ്യാറായി.
'നവകേരളം', 'ഗാന്ധിസൂക്തം', 'ചണ്ഡാലഭിക്ഷുകി', 'ചീതയും തമ്പുരാട്ടിയും', 'സിസ്റ്റർ നിവേദിത' എന്നിവ ആധുനികമായ സാമൂഹിക പ്രമേയങ്ങളാണ്‌ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നത്‌. "ശ്രീയേശുനാഥ വിജയം" ബാലെ, "ദിവ്യനാദം', 'മഗ്‌ദലനമറിയം' എന്നിവയിൽ ക്രിസ്തീയ പ്രമേയങ്ങളാണ്‌ നൃത്തരൂപത്തിലാക്കിയത്‌. ഈ പരീക്ഷണങ്ങളിലൂടെ ഭാരതീയ നൃത്തകലയുടെ, മുദ്രകളുടെ അനന്തസാദ്ധ്യതകളെ ഗുരു ഗോപിനാഥ്‌ തുറന്നു കാട്ടി.
കേരളനടനം ഇന്ത്യയ്ക്കകത്തും പുറത്തുമുള്ള കലാസ്വാദകർക്ക്‌ കാണിച്ചു കൊടുത്തത്‌ ഇന്ത്യൻ നൃത്തകലയുടെ സാർവലൌകിക ഭാഷയാണ്‌. ഹൈന്ദവ പുരാണേതിഹാസങ്ങൾ മാത്രമല്ല, മനുഷ്യനെക്കുറിക്കുന്ന, സമൂഹത്തെ കുറിക്കുന്ന ഏതു വിഷയവും ഇന്ത്യൻ നൃത്തകലയ്ക്ക്‌ വഴങ്ങും എന്ന്‌ ആദ്യമായി തെളിയിച്ചത്‌ ഗുരു ഗോപിനാഥും അദ്ദേഹമുണ്ടാക്കിയ കേരള നടനവുമായിരുന്നു.
" കേരളത്തിൽ ഉപയോഗിച്ചു വരുന്ന ചർമ്മവാദ്യ താള മേള ക്രമമനുസരിച്ച്‌ , ആംഗിക വാചിക ആഹാര്യ സാത്വികാദി അഭിനയ വിധങ്ങളും നൃത്തനൃത്യനാട്യങ്ങളും ഉൾക്കൊള്ളുന്നതും , കഥകളിയിൽ നിന്ന്‌ ഉണ്ടായിട്ടുള്ളതുമായ ഒരു നവീന കലാരൂപമാണ്‌ 'കേരള നടനം' അഥവാ 'കേരള ഡാൻസ്‘ " .
കഥകളിയിലെ സാത്വിക , ആംഗികാഭിനയ രീതികൾ ഏതാണ്ടതേപടി സ്വീകരിച്ച്‌ , ശൈലീ പരമയാ മാറ്റം വരുത്തി. ഹസ്തലക്ഷണ ദീപിക പ്രകാരമുള്ള മുദ്രകളും നാട്യശാസ്ത്രപ്രകാരമുള്ള അഭിനയ വിധങ്ങളും ചുവടുകളും, കലാശങ്ങളും തീരുമാനങ്ങളുമെല്ലാം കഥകളിയിലുണ്ട്‌.
ഇതിനു മറ്റൊരു പ്രധാന കാരണം കഥകളിയെപ്പോലെ നാട്യപ്രധാനമാണ്‌ കേരള നടനവും. കഥ അഭിനയിച്ചു കാണിക്കുകയാണ്‌ ചെയുന്നത്‌. നൃത്ത നൃത്യ രീതികൾ കേരള നടനത്തിൽ ഇല്ലെന്നല്ല. അടിസ്ഥാനപരമായി നാട്യാംശം മുന്തിനിൽക്കുന്നു എന്നു മാത്രം.
ശാസ്ത്രീയമായ സർഗ്ഗാത്മക നൃത്തം, ഒരു പക്ഷേ കേരള നടനം മാത്രമായിരിക്കും. ഗുരു ഗോപിനാഥും രാഗിണി ദേവിയും ഉണ്ടാക്കിയെടുത്ത നൃത്തരൂപമാണെങ്കിലും അത് ഇന്ത്യൻ നൃത്തകലയുടെ ക്ലാസ്സിക്കൽ പാരമ്പര്യത്തിൽ വേരുറച്ച്‌ നിൽക്കുന്നു.
ഏകാംഗ നൃത്തം, യുഗ്മ നൃത്തം, സംഘ നൃത്തം, നാടക നടനം, ബാലെ എന്നിങ്ങനെ അഞ്ച്‌ പ്രധാന രീതികളിലാണ്‌ കേരള നടനം അവതരിപ്പിക്കാറ്‌. ഗുരു ഗോപിനാഠ് ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ ചില ഇനങ്ങള്ക്ഷ് ഉദാഹരണമായി കൊടുക്കുന്നു.
കേരളനടനം സർഗ്ഗാത്മക നൃത്തമാണ്‌. അതേ സമയം അതിന്റെ അടിസ്ഥാനം ശാസ്ത്രീയമാണ്. കഥകളിയെ അടിസ്ഥാനപ്പെടുത്തി ഉണ്ടാക്കിയ കഥകളി നടനമാണ് 'കേരളനടന'മായി വളർന്നത്.
പുരാവസ്തു ഗവേഷകരുടെയും നരവംശശാസ്ത്രജ്ഞരുടെയും അഭിപ്രായത്തിൽ, ആദ്യകാല വസ്ത്രങ്ങളിൽ രോമങ്ങൾ, തുകൽ, ഇലകൾ അല്ലെങ്കിൽ പുല്ലുകൾ എന്നിവ ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നു. കല്ല്, അസ്ഥി, ഷെൽ, ലോഹ പുരാവസ്തുക്കൾ എന്നിവയുമായി താരതമ്യപ്പെടുത്തുമ്പോൾ അത്തരം വസ്ത്രങ്ങൾ പെട്ടെന്ന് നാശമാകുന്നതിനാൽ അത്തരം വസ്ത്രങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള അറിവ് അനുമാനമായി തുടരുന്നു. അസ്ഥികളുടെയും ആനക്കൊമ്പുകളുടെയും ആദ്യകാല തയ്യൽ സൂചികൾ പുരാവസ്തു ഗവേഷകർ ബിസി 30,000 മുതൽ കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്. ഇത് 1988-ൽ റഷ്യയിലെ കോസ്റ്റെങ്കിക്ക് സമീപം കണ്ടെത്തി. ബിസി 34,000 കാലഘട്ടത്തിൽ ചായം പൂശിയ ചണ നാരുകൾ ജോർജിയ റിപ്പബ്ലിക്കിലെ ഒരു ചരിത്രാതീത ഗുഹയിൽ നിന്ന് കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്.
മനുഷ്യൻ വേട്ടയാടി പിടിച്ചിരുന്ന ജീവികളുടെ തോലായിരിക്കണം വസ്ത്രമായി ആദ്യം ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്‌ എന്നാണ്‌ നരവംശശാസ്ത്രജ്ഞരുടെ അഭിപ്രായം. എന്നാൽ തോൽ അതേപടി ഉപയോഗിക്കുന്നതുമൂലം ശരീരത്തിനുണ്ടാകുന്ന ബുദ്ധിമുട്ടും, തോൽ കുറച്ചുകാലം മാത്രമേ ഉപയോഗിക്കാൻ പറ്റുകയുള്ളു എന്നതുകൊണ്ടും. തോൽ സംസ്കരിക്കുക എന്ന വഴിയും കൂടുതൽ മെച്ചപ്പെട്ട വസ്ത്രങ്ങൾ കണ്ടെത്തുക എന്നവഴിയും കണ്ടെത്താൻ മനുഷ്യനെ പ്രേരിപ്പിച്ചു. മൃഗങ്ങളുടെ തോൽ ഉപയോഗിച്ച്‌ അധികം താമസിയാതെ തന്നെ മരത്തിന്റെ തോൽ വസ്ത്രമായി ഉപയോഗിക്കാനും മനുഷ്യൻ ശീലിച്ചിരുന്നത്രേ. 30,000 വർഷം മുമ്പുതന്നെ മനുഷ്യൻ തയ്യൽ സൂചി ഉപയോച്ചിരുന്നു എന്നതിന്‌ തെളിവുകളുണ്ട്‌.
മലയാളിക്ക് തന്റെ ദേശത്തിനും കാലാവസ്ഥക്കും ഇണങ്ങിയ തനതായ വേഷവിധാനങ്ങളാണുള്ളത്. പുരുഷന്മാർ മുണ്ടും ഷർട്ടും ധരിക്കുന്നു. കള്ളിമുണ്ട് ഒഴിവുസമയങ്ങളിൽ ധരിക്കുന്നു. സ്ത്രീകൾക്ക് സാരിയാണ് പ്രധാന നാടൻ വേഷം. ഇന്ന് വിദേശ വസ്ത്രങ്ങളായ പാന്റ്, ഷർട്ട്, ചുരിദാർ, ജീൻസ് തുടങ്ങിയവയെ മലയാളി തന്റെ നിത്യജീവിതത്തിലേക്ക് സ്വീകരിച്ചെങ്കിലും വിശേഷ അവസരങ്ങളിൽ ഇന്നും തനതായ വേഷവിധാങ്ങൾ തന്നെയാണ് പ്രധാനം. കസവു സാരിയും കസവു മുണ്ടും കല്യാണം തുടങ്ങിയ വിശേഷാവസരങ്ങളിൽ പ്രധാനമാണ്.
ചിലപ്പോഴൊക്കെ പ്രത്യേക വസ്ത്രധാരണം സമൂഹത്തിനായി അറിയിപ്പുകൾ നൽകാനായി ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്‌. പോലീസ്‌, പട്ടാളം, ഭിഷഗ്വരന്മാർ മുതലായവരെ മിക്കവാറും എല്ലാ സമൂഹങ്ങളിലും താന്താങ്ങളുടെ വേഷം കൊണ്ടു തന്നെ തിരിച്ചറിയാൻ സാധിക്കും. അതായത്‌ വസ്ത്രധാരണത്തിൽ ആഗോള മാനദണ്ഡങ്ങൾ ഉണ്ടാകാറുണ്ട്‌
ശരീരത്തെ മറ്റുള്ളവരിൽ നിന്ന് മറച്ചു പിടിക്കുക എന്ന പ്രാഥമിക ഉദ്ദേശത്തിൽ നിന്നും വ്യത്യസ്തമായി. സൂര്യന്റെ പ്രകാശം, തണുപ്പ്‌, അപകടങ്ങൾ, രാസവസ്തുക്കൾ, ആയുധങ്ങൾ, രോഗാണുക്കൾ, പ്രാണികൾ മുതലായ മറ്റു ജീവികൾ എന്നിവയിൽ നിന്നൊക്കെ ശരീരത്തെ സംരക്ഷിക്കുക എന്ന ധർമ്മവും വസ്ത്രധാരണത്തിലൂടെ സാധിക്കാറുണ്ട്‌.
ശരീരത്തിനെ തുണികൾ ഉപയോഗിച്ച്‌ മറച്ചുപിടിക്കുക എന്നതാണ്‌ വസ്ത്രധാരണം കൊണ്ടുദ്ദേശിക്കുന്നത്‌. ആഭരണങ്ങൾ, കണ്ണടകൾ മുതലായവ സാധാരണ വസ്ത്രധാരണത്തിൽ പെടുത്താറില്ല. ഒരു സമൂഹത്തിന്റെ വസ്ത്രധാരണത്തിന്‌ ആ സമൂഹം വസിക്കുന്ന സ്ഥലത്തെ കാലാവസ്ഥയും, സംസ്കാരവുമായി അഭേദ്യമായ ബന്ധമുണ്ടായിരിക്കും.
ചില മതങ്ങളിൽ പെട്ടവർ തങ്ങളുടെ വിശ്വാസങ്ങൾക്കനുസരിച്ച്‌ വസ്ത്രം ധരിക്കാറുണ്ട്‌. സിഖ്‌ മതത്തിലുള്ളവർ തലയിൽ ടർബൻ ഉപയോഗിക്കുന്നതായി കാണാം. അതുപോലെ പള്ളീലച്ചന്മാരും, സന്യാസിമാരും തങ്ങളുടെ ജീവിതരീതി വെളിപ്പെടുത്തുന്നതരത്തിൽ വസ്ത്രം ധരിച്ചിരിക്കുന്നതു കാണാം.
ഈ രീതികളെല്ലാം നിലവിൽ വന്നിട്ട് ഒരു നൂറ്റാണ്ടോളമേ ആകുന്നുള്ളൂ. ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ആദ്യപകുതിയിൽപ്പോലും ഭൂരിപക്ഷം ആൾക്കാരും ഷർട്ടും ബ്ലൗസും ധരിച്ചിരുന്നില്ല. ജാതി മത വ്യത്യാസങ്ങളും വസ്ത്രധാരണത്തിലുണ്ടായിരുന്നു.
സമൂഹത്തിൽ തന്നെ ഉയർന്നപദവികൾ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നവരും തങ്ങളുടെ വേഷങ്ങളിലൂടെ സ്ഥാനം വെളിപ്പെടുത്താറുണ്ട്‌. രാജാക്കന്മാർ തുടങ്ങിയവരുദാഹരണങ്ങൾ.
ഒരു തെന്നിന്ത്യൻ താരമായിരുന്നു സിൽക്ക് സ്മിത എന്ന പേരിൽ കൂടുതലായറിയപ്പെട്ടിരുന്ന വിജയലക്ഷ്മി . ആന്ധ്രാപ്രദേശിൽ ഏളൂർ എന്ന ഗ്രാമത്തിൽ ഒരു പാവപ്പെട്ട കുടുംബത്തിൽ ജനിച്ച സ്മിത മലയാളം, തമിഴ്, തെലുങ്ക്, കന്നഡ സിനിമകൾകൂടാതെ ചില ബോളിവുഡ് സിനിമകളിലുമായി വേഷമിട്ടു. ഒരു എക്സ്ട്രാ നടിയായി സിനിമാ വ്യവസായ രംഗത്തേക്ക് കടന്ന അവർ 1979 ൽ തമിഴ് ചലച്ചിത്രമായ വണ്ടിച്ചക്രത്തിലെ "സിൽക്ക്" എന്ന കഥാപാത്രത്തിലൂടെയാണ് ശ്രദ്ധിക്കപ്പെട്ടത്. ഒരു സെക്സ് സിംബലായി മാറിയ അവർ 1980 കളിൽ ഇത്തരം വേഷങ്ങളിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ തിരക്കുള്ള അഭിനേത്രിയായി ആയി. 17 വർഷക്കാലം നീണ്ടുനിന്ന തന്റെ അഭിനയജീവിതത്തിൽ മലയാളം, തമിഴ്, തെലുങ്ക്, കന്നഡ, ഹിന്ദി ഭാഷകളിലായി ഏകദേശം 450 ലധികം ചിത്രങ്ങളിൽ അവർ അഭിനയിച്ചു. 1996 സെപ്റ്റംബർ 23 ന് ചെന്നൈയിലെ ഒരു അപ്പാർട്ട്മെന്റിൽ ആത്മഹത്യ ചെയ്ത നിലയിൽ അവരെ കണ്ടെത്തി.
ആന്ധ്രാ പ്രദേശിലെ ഏലൂരുവിലെ ദെൻഡുലുരു മണ്ഡലിലെ കോവ്വലി ഗ്രാമത്തിൽ രാമല്ലുവിന്റേയും സരസമ്മയുടേയും മകളായി ഒരു തെലുങ്ക് കുടുംബത്തിലാണ് സ്മിത ജനിച്ചത്. കുടുംബത്തിന്റെ സാമ്പത്തിക പരാധീനത കാരണം നാലാം ക്ലാസ്സിന് ശേഷം അവൾ സ്കൂൾ വിട്ടുപോയി. വശ്യതയാർന്ന കണ്ണുകൾക്കുടമയായിരുന്ന അവരുടെ നോട്ടം ക്ഷണിക്കപ്പെടാത്ത ശ്രദ്ധകളെ ആകർഷിച്ചതിനാൽ കുടുംബം വളരെ ചെറുപ്പത്തിൽത്തന്നെ അവരെ വിവാഹം കഴിച്ചയക്കുകയും ഭർത്താവും കുടുംബവും മോശമായി പെരുമാറിയതിനാൽ താമസിയാതെ അവർ ഭർതൃഗ്രഹത്തിൽനിന്ന് ഓടിപ്പോകുകയും ചെയ്തു.
വിജയലക്ഷ്മി എന്നായിരുന്നു സിൽക്കിന്റെ ആദ്യ നാമം. ചെറുപ്പത്തിലേതന്നെ സ്മിത എന്ന് പേർ തിരുത്തുകയാണുണ്ടായത്. തമിഴിലെ ആദ്യ ചിത്രമായ വണ്ടിച്ചക്രത്തിൽ സിൽക്ക് എന്ന ഒരു ബാർ ഡാൻസറുടെ വേഷമായിരുന്നു സ്മിതയ്ക്ക്. അതിനുശേഷമാണ് സ്മിത, സിൽക്ക് സ്മിത എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടാൻ തുടങ്ങിയത്. "സിലുക്ക്‌ സിലുക്ക്‌ സിലുക്ക്‌" എന്ന സിനിമയിലെ അഭിനയവും കൂടിയായപ്പോൾ സ്മിതയ്ക്ക് സിൽക്ക്‌ എന്ന പേരു ഉറച്ചു.
നാലാം ക്ലാസ്സിൽ പഠിത്തം നിർത്തി അന്ന് ഒൻപത് വയസ്സുണ്ടായിരുന്ന സ്മിത, സിനിമയിൽ അഭിനയിക്കുക എന്ന ലക്ഷ്യവുമായി സ്വന്തം അമ്മായിയുടെ കൂടെ തെന്നിന്ത്യൻ സിനിമയുടെ ഈറ്റില്ലമായ ചെന്നെയിലേക്ക് താമസം മാറ്റുകയായിരുന്നു.മലയാളം സംവിധായകൻ ആൻറണി ഈസ്റ്റ്മാൻ തന്റെ "ഇണയെ തേടി" എന്ന ചിത്രത്തിൽ നായികാ വേഷം നൽകി.ആന്റണി അവൾക്ക് സ്മിത എന്ന പേര് നൽകി.
മൂന്നാം പിറ എന്ന സിനിമയിലെ ധീരമായ വേഷവും, നൃത്തവും സിൽക്കിനെ പ്രശസ്തിയിലേക്കുയർത്തി. തുടർന്നുള്ള പതിനഞ്ച് വർഷത്തോളം സിൽക്ക്, തെന്നിന്ത്യൻ മസാല പടങ്ങളിൽ അഭിനയിച്ചു. അക്കാലത്ത് സിൽക്കിന്റെ അത്ര പ്രശസ്തിയുള്ള മറ്റൊരു മാദക നടിയും ദക്ഷിണേന്ത്യയിൽ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
ദക്ഷിണേന്ത്യയിലെ ആദ്യത്തെ മികവുറ്റ സംസ്കൃതനാടകമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു ശക്തിഭദ്രന്റെ ആശ്ചര്യചൂഡാമണി. രണ്ടാം ചേരസാമ്രാജ്യകാലത്തെ സാംസ്കാരിക സമ്പുഷ്ടതയിൽ ഉടലെടുത്തവയാണ് കുലശേഖരന്റെ തപതീസംവരണം, സുഭദ്രാധനഞ്ജയം എന്നീ ശുദ്ധസംസ്കൃത നാടകങ്ങൾ. ഇതുകൂടാതെ കുലശേഖര ആഴ്-വാരുടെ മുകുന്ദമാലയും ലീലാശുകന്റെ കൃഷ്ണകർണാമൃതവും മഹോദയപുരത്തിന്റെ സമ്മാനങ്ങളാണ്.
ക്രി.വ.14,15 ശതകങ്ങളിൽ കേരളത്തിലെ സാഹിത്യപുഷ്ടി സംസ്കൃതത്തിലും മലയാളത്തിലുമായി ഉഭയവൽക്കരിക്കപ്പെട്ടുവെന്നു പറയാം. അക്കാലത്താണ് കോഴിക്കോട്ടെ ‘ രേവതി പട്ടത്താനവും, അതിൽ പങ്കെടുക്കുന്ന പ്രമുഖരായിരുന്ന പതിനെട്ടരക്കവികളും കേരളചരിത്രത്തിലെ ഈടുറ്റ നാഴികക്കല്ലുകളായി മാറിയത്. മലയാളവും സംസ്കൃതവും ഇക്കാലത്ത് പരസ്പരം ഏറെ കൊണ്ടും കൊടുത്തും ഇരുന്നു.
മണിപ്രവാളം ഒരു അംഗീകരിക്കപ്പെട്ട പ്രസ്ഥാനമായി മാറുന്നതിന് മുഖ്യ പങ്കു വഹിച്ചു മണിപ്രവാള ലക്ഷണഗ്രന്ഥമായ ലീലാതിലകം.ക്രി.വ.14‌ാം ശതകത്തിലെഴുതിയ ഈ കൃതിപോലും സംസ്കൃതത്തിലായിരുന്നത് കേരളത്തിൽ അക്കാലത്ത് സംസ്കൃതത്തിനോടുണ്ടായിരുന്ന ആദരണീയപ്രതിപത്തിക്ക് ഉത്തമദൃഷ്ടാന്തമാണ്.
സംസ്കൃതഭാഷയ്ക്കും സാഹിത്യത്തിനും കേരളീയർ നൽകിയിട്ടുള്ള സംഭാവനകൾ അനവധിയാണു്. പ്രാചീനകാലത്തും മദ്ധ്യകാലഘട്ടത്തിലും അതിനുശേഷവും സംസ്കൃതഭാഷയുടെ ജീവസ്സു നിലനിർത്താൻ കേരളത്തിലെ നമ്പൂതിരി കുടുംബങ്ങളും വേദമഠങ്ങളും രാജസദസ്സുകളും വഹിച്ചിട്ടുള്ള പങ്ക് നിസ്സാരമല്ല.
ജ്യോതിശ്ശാസ്ത്രത്തിലെ തന്നെ മഹാഭാസ്കരീയവും ലഘുഭാസ്കരീയവും രചിച്ചിട്ടുള്ളത് കേരളീയനായ ഭാസ്കരാചാര്യർ ആണ്. ലഘുഭാസ്കരീയത്തിന് പിൽക്കാലത്ത് ശങ്കരനാരായണൻ ശങ്കരനാരായണീയം എന്ന വ്യാഖ്യാനവുമെഴുതിയിട്ടുണ്ട്.
ദണ്ഡിയുടെ അവന്തിസുന്ദരീകഥാസാരം എന്ന കൃതിയിൽ മാതൃദത്തൻ, ഭവരാതൻ എന്നിങ്ങനെ രണ്ടു കേരള സംസ്കൃതപണ്ഡിതന്മാരെക്കുറിച്ച് പരാമർശിച്ചിട്ടുണ്ട്.
ക്രി.വ.700-നടുത്ത് രചിക്കപ്പെട്ട ഗ്രഹാചാരനിബന്ധനം ജ്യോതിശ്ശാസ്ത്രത്തിലെ മറ്റൊരു മഹദ്ഗ്രന്ഥമാണ്.
കേരളത്തിലെ കണ്ണൂർജില്ലയിലെ ഒരു താലൂക്കാണു തളിപ്പറമ്പ്. ഒരു മുനിസിപ്പാലിറ്റി ആസ്ഥാനം കൂടിയാണിത്. തളിപ്പറമ്പ് പട്ടണമാണ് താലൂക്കിന്റെ ആസ്ഥാനം. താലൂക്കിന്റെ വിസ്തീർണം 1330.6 ച.കി.മീ. ആണ്. 599.26 ച.കി.മീ. ആണ് തളിപ്പറമ്പ് ബ്ലോക്കിന്റെ വിസ്തൃതി. തളിപ്പറമ്പ് താലൂക്കിൽ 47 റവന്യൂവില്ലേജുകൾ ഉൾപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.തളിപ്പറമ്പ് . നമ്പൂതിരിമാർ നിർമ്മിച്ച ക്ഷേത്രങ്ങളാണ് തളി. ഇത്തരത്തിലുള്ള ധാരാളം ക്ഷേത്രങ്ങളുള്ളതിനാലാണ്‌‍ തളിപ്പറമ്പ് എന്ന പേരു വന്നത്.ബ്രാഹ്മണരുടെ ഏറ്റവും പ്രാചീന ഗ്രാമങ്ങളിലൊന്നായിരുന്ന തളിപ്പറമ്പ് മുൻ കോലത്തുനാട്ടിലാണ് ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നത്. ഈ താലൂക്കിൽ ഉൾപ്പെടുന്ന മൊറാഴ തുടങ്ങിയ സ്ഥലങ്ങൾക്ക് സ്വാതന്ത്ര്യസമര ചരിത്രത്തിൽ അവിസ്മരണീയമായ സ്ഥാനമാണുള്ളത്.
തളിപ്പറമ്പ് പട്ടണത്തിൽ നിന്ന് 1 കിലോമീറ്റർ അകലെയാണ് തൃച്ചംബരം ക്ഷേത്രം. ഇവിടത്തെ പ്രതിഷ്ഠ ശ്രീകൃഷ്ണനാണ്. ഈ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ മതിലുകളെ അലങ്കരിക്കുന്ന വിഗ്രഹങ്ങളും കൽ‌പ്രതിമകളും പുരാതനവും മനോഹരവുമാണ്. ക്ഷേത്രത്തിലെ എല്ലാ വർഷവുമുള്ള ഉത്സവവും പ്രശസ്തമാണ്. രണ്ട് ആഴ്ച നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന ഉത്സവം കുംഭമാസം 22-നു ആണ്. . ഉത്സവം കൊടിയേറ്റത്തോടെ തുടങ്ങുന്നു. മീനം 6-നു കൂടിപ്പിരിയലോടെ ഉത്സവം സമാപിക്കുന്നു. ഇതിനിടയ്ക്കുള്ള 11 ദിവസങ്ങളിൽ ശ്രീകൃഷ്ണന്റെയും ബലരാമന്റെയും തിടമ്പുകളേന്തിയ തിടമ്പു നൃത്തം തൃച്ചംബരം ക്ഷേത്രത്തിനു 1 കി.മീ അകലെയുള്ള പൂക്കോത്ത് നടയിലും ക്ഷേത്ര തിരുമുററത്തുമായി നടക്കുന്നു.
അങ്ങനെയിരിക്കെ 1320 - ൽ ചിങ്ങം മാസം ആരംഭത്തിൽ പെരിഞ്ചലുർ നാട്ടുരാജ്യത്ത് മാരകമായ പകർച്ചവ്യാധി പടർന്ന് പിടിക്കുകയും അന്നത്തെ രാജാവിന്റെ അടുത്ത ബന്ധുമിത്രാദികളിൽ പെട്ട പലരും മരിക്കുകയും ചെയ്തു. പലവിധ ചികിത്സാ രീതികൾ പ്രയോഗിച്ചിട്ടും രോഗമശമനം ഉണ്ടായില്ല. ഇതിനെ തുടർന്ന് മംഗലപുരത്തിൽ നിന്നും കൊണ്ടുവന്ന ദോഷപരിഹാര അംഗം പ്രശ്‌നം വെക്കുകയും പ്രശ്നാപരിഹാരത്തിനായി സൂഫി പാരമ്പര്യം ഉള്ള കലന്തരുമായി ( സൈനുദ്ദീൻ മഖ്ദുമിന്റെ ശിഷ്യന്മാരെയായിരുന്നു 'കലന്തൻ' എന്ന പേർഷ്യൻ നാമത്തിൽ അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്. വൈദ്യവും അതുഭുത സിദ്ധിയും കൊണ്ട് പ്രശസ്തരായവരാണ് കലന്തൻമാര് ) വേരുള്ള മുഹമ്മദിയരെയുടെ അഥവാ മുസ്ലിങ്ങളുടെ
സഹായം തേടണം എന്ന നിർദേശം വെക്കുകയും ചെയ്‌തു. അത് അനുസരിച്ചു രാജാവിന്റെ അനുയായികൾ ധർമ്മടത്ത് നിന്നും നാല് മുസ്ലിം കുടുംബങ്ങളെ ധരാളം പണവും ഭൂമിയും മറ്റുഎല്ലാവിധ സഹായങ്ങളും ചെയിതു കൊടുത്ത് കൊണ്ടുവരികയും ചെയിതു. ഇതിൽ യമനിൽ നിന്നും വന്നിരുന്ന തങ്ങൾ കുടുബവും ഉണ്ടായിരുന്നു. കലന്തരുടെ പാരമ്പര്യത്തിൽ വേരുള്ള ഈ കുടുംബങ്ങലാണത്രെ പെരിഞ്ചലുർ ഗ്രാമത്തെ മാറാവ്യാദിയിൽ നിന്നും രക്ഷിച്ചത്. പെരിഞ്ചലുരിന്റെ എല്ലാവിധ ഐശ്വര്യത്തിനും നിമിത്തമായത് ധർമ്മടത്ത് നിന്നും കൊണ്ടുവന്ന മുസ്ലിങ്ങളാണ് എന്ന് ഹൈന്ദവസമൂഹം ഉറച്ചു വിശ്വസിക്കുകയും അവരുമായി നല്ല ബന്ധം കാത്തുസൂക്ഷിക്കുകയൂം ചെയിതു പോരുന്നു.
ചുറ്റുമുള്ള പട്ടുവം, കുറ്റിക്കോൽ, കരിമ്പം എന്നീ ഗ്രാമങ്ങൾ സുന്ദരമായ നെൽ‌വയലുകളും ചെറിയ കുന്നുകളും നിറഞ്ഞതാണ്. കുപ്പം നദി, വളപട്ടണം നദി എന്നിവ പട്ടണത്തെ നാലു വശത്തുനിന്നും വളയുന്നു. അറബിക്കടൽ പടിഞ്ഞാറ് 14 കിലോമീറ്റർ അകലെയാണ്. കുറ്റ്യേരിയിലെ തൂക്കുപാലവും പറശ്ശിനിക്കടവിലെ നദിക്കരയിലെ സുന്ദരമായ ക്ഷേത്രവും ഒരുപാട് വിനോദസഞ്ചാരികളെ ഇങ്ങോട്ട് ആകർഷിക്കുന്നു. കണ്ണൂർ സർവ്വകലാശാല, പരിയാരം മെഡിക്കൽ കോളേജ്, സർ സയ്യദ് കോളേജ് എന്നിവ തളിപ്പറമ്പിനു ചുറ്റുമുള്ള ചില പ്രശസ്ത കലാലയങ്ങളാണ്.
തളിപ്പറമ്പിലെ ഒരു പ്രധാന ക്ഷേത്രമാണ് രാജരാജേശ്വര ക്ഷേത്രം. ശിവനാണ് ഇവിടത്തെ പ്രധാന പ്രതിഷ്ഠ. ഈ പുരാതനക്ഷേത്രം പുനരുദ്ധരിച്ചത് പരശുരാമനാണെന്നാണ് ഐതിഹ്യം. ക്ഷേത്രത്തിനു തൊട്ടടുത്തായി നൂറ്റാണ്ടുകൾ പഴക്കമുള്ള തൃച്ചംബരം ശ്രീകൃഷ്ണ ക്ഷേത്രവുമുണ്ട്. രാജരാജേശ്വര ക്ഷേത്രത്തിലെ ഒരു മാസം നീണ്ടു നിൽക്കുന്ന ഉത്സവത്തിന് ആയിരക്കണക്കിനു ഭക്തജനങ്ങൾ ഒത്തുചേരുന്നു. ചെല്ലൂർനാഥൻ എന്നുകൂടി പേരുള്ള ഇവിടെത്തെ ദേവനെപ്പറ്റിയുള്ളതാണ് ചെല്ലൂർ നാഥോദയം ചമ്പു.
തളിപ്പറമ്പിന്റെ ആരംഭം പെരിഞ്ചല്ലൂർ ബ്രാഹ്മണ കുടിയേറ്റത്തിൽ നിന്നുമാണ്. ഇവിടെ ആദ്യം കുടിയേറി പാർത്ത 2,000-ത്തോളം ബ്രാഹ്മണ കുടുംബങ്ങളിൽ ഇന്ന് 45 കുടുംബങ്ങളേ ബാക്കിയുള്ളൂ.സമ്പത്സ‌മൃദ്ധിയുടെ കേദാരമായിരുന്ന തളിപ്പറമ്പിന്റെ പഴയ പേര് ‘ലക്ഷ്മിപുരം‘ എന്നായിരുന്നു. ‘രാജരാജേശ്വര ക്ഷേത്രം‘, തൃച്ചംബരം ക്ഷേത്രം എന്നിവ പ്രശസ്തമായ ആരാധനാലയങ്ങളാണ്. ഇന്ന് തളിപ്പറമ്പിൽ ധാരാളം മുസ്ലീം, ക്രിസ്ത്യൻ മത വിശ്വാസികളും താമസിക്കുന്നുണ്ട്.
പെരിഞ്ചലുർ' എന്നാണ് തളിപ്പറമ്പിന്റെ പഴയകലാ പേര്. കണ്ടെടുത്ത കൃതികളിലും രേഖകളിലും കാണപ്പെടുന്നത് അങ്ങനെയാണ്. ചെല്ലൂർ. ലക്ഷ്മിപുരം, കോട്ടംപുരം എന്നി പേരിലും അറിയപ്പെട്ടിരുന്നു.
പോളിഷ് ആൽക്കെമിസ്റ്റും തത്ത്വചിന്തകനും ഭിഷഗ്വരനുമായ മൈക്കൽ സെന്‌ഡിവോജിയസ് തന്റെ 'ഡി ലാപിഡ് ഫിലോസോഫോറം ട്രാക്റ്ററ്റസ് ഡുവോഡെസിം ഇ നാച്ചുറേ ഫോണ്ടെ എറ്റ് മാനുവലി എക്‌സ്പീരിയൻഷ്യ ഡിപ്രോംറ്റി' എന്ന തന്റെ കൃതിയിൽ വായുവിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന ഒരു പദാർത്ഥത്തെ പരാമർശിക്കുന്നു. ജീവിതത്തിന്റെ,) പോളിഷ് ചരിത്രകാരനായ റോമൻ ബുഗാജിന്റെ അഭിപ്രായത്തിൽ, ഈ പദാർത്ഥം ഓക്സിജനുമായി സമാനമാണ്. 1598 നും 1604 നും ഇടയിൽ നടത്തിയ തന്റെ പരീക്ഷണങ്ങളിൽ, പൊട്ടാസ്യം നൈട്രേറ്റിന്റെ താപ വിഘടനം വഴി പുറത്തുവിടുന്ന വാതക ഉപോൽപ്പന്നത്തിന് തുല്യമാണ് ഈ പദാർത്ഥം എന്ന് സെൻഡിവോജിയസ് ശരിയായി തിരിച്ചറിഞ്ഞു. ബുഗാജിന്റെ വീക്ഷണത്തിൽ, ഓക്സിജന്റെ ഒറ്റപ്പെടലും, ജീവന്റെ ആ ഭാഗത്തെ വായുവിന്റെ ശരിയായ സംയോജനവും, സെൻഡിവോജിയസ് ഓക്സിജൻ കണ്ടെത്തിയതിന് മതിയായ തെളിവുകൾ നൽകുന്നു. എന്നിരുന്നാലും, സെൻഡിവോജിയസിന്റെ ഈ കണ്ടെത്തൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പിൻഗാമിയായി വന്ന തലമുറകളിലെ ശാസ്ത്രജ്ഞരും രസതന്ത്രജ്ഞരും പലപ്പോഴും നിരാകരിച്ചിരുന്നു.
ജ്വലനവും വായുവും തമ്മിലുള്ള ബന്ധത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ആദ്യത്തെ അറിയപ്പെടുന്ന പരീക്ഷണങ്ങളിലൊന്ന് ബിസിഇ രണ്ടാം നൂറ്റാണ്ടിലെ മെക്കാനിക്സിലെ ഗ്രീക്ക് എഴുത്തുകാരനായ ഫിലോ ഓഫ് ബൈസാന്റിയമാണ് നടത്തിയത്. തന്റെ കൃതിയായ ന്യൂമാറ്റിക്കയിൽ, കത്തുന്ന മെഴുകുതിരിക്ക് മുകളിലൂടെ ഒരു പാത്രം മറിച്ചിടുകയും പാത്രത്തിന്റെ കഴുത്തിൽ വെള്ളം വലിക്കുകയും ചെയ്യുന്നത് കഴുത്തിലേക്ക് കുറച്ച് വെള്ളം കയറാൻ കാരണമായി എന്ന് ഫിലോ നിരീക്ഷിച്ചു. പാത്രത്തിലെ വായുവിന്റെ ഭാഗങ്ങൾ ക്ലാസിക്കൽ മൂലകമായ അഗ്നിയായി പരിവർത്തനം ചെയ്യപ്പെട്ടുവെന്നും അങ്ങനെ ഗ്ലാസിലെ സുഷിരങ്ങളിലൂടെ രക്ഷപ്പെടാൻ കഴിയുമെന്നും ഫിലോ തെറ്റായി അനുമാനിച്ചു. നിരവധി നൂറ്റാണ്ടുകൾക്ക് ശേഷം ലിയനാർഡോ ഡാവിഞ്ചി, ജ്വലനത്തിലും ശ്വസനത്തിലും വായുവിന്റെ ഒരു ഭാഗം ദഹിപ്പിക്കപ്പെടുന്നുവെന്ന് നിരീക്ഷിച്ചുകൊണ്ട് ഫിലോയുടെ കൃതികൾ നിർമ്മിച്ചു.
250 കോടി വർഷങ്ങൾക്കു മുൻപുമുതൽ 160 കോടി വർഷങ്ങൾ മുൻപുവരെയുള്ള കാലഘട്ടമായ പാലിയോപ്രോട്ടെറോസോയിക് യുഗത്തിലാണ് ഓക്സിജൻ സ്വതന്ത്രരൂപത്തിൽ ഭൂമിയിൽ ധാരാളമായി കാണപ്പെട്ടു തുടങ്ങിയത്. പരിണാമത്തിന്റെ ആദ്യഘട്ടങ്ങളിലെ അനേറോബിക് ജീവികളുടെ പ്രവർത്തനമാണ് ഇതിനു കാരണം. (ഇത്തരം ജീവികൾക്ക് ജീവിക്കാൻ ഓക്സിജൻ ആവശ്യമല്ലെന്നു മാത്രമല്ല, അവ ഓക്സിജനെ പുറത്തു വിടുകയും ചെയ്യുന്നു). അന്നു മുതലുള്ളതും ഇടക്ക് വംശനാശം വന്നതുമായ പലതരം ജീവജാലങ്ങളുടെയും പ്രവർത്തനമാണ് ) അന്തരീക്ഷത്തിൽ ഓക്സിജൻ സുലഭമാവാനുള്ള കാരണം. സമുദ്രത്തിലെ ആൽഗകളാണ്, ഭൂമിയിലെ സ്വതന്ത്രരൂപത്തിലുള്ള ഓക്സിജന്റെ നാലിൽ മൂന്നു ഭാഗവും ഉണ്ടാക്കിയിരിക്കുന്നത്. ബാക്കി നാലിലൊന്ന് ഭൌമോപരിതലത്തിലുള്ള വൃക്ഷലതാദികളുടെ പ്രവർത്തനം മൂലവും.
ശ്വസനവും അതു സംബന്ധിച്ച മറ്റുപയോഗങ്ങളുമാണ് ഓക്സിജന്റെ ഏറ്റവും പ്രധാനമായ ഉപയോഗമേഖല. മറ്റുപയോഗങ്ങൾ:
ചികിത്സക്ക്-കൃത്രിമ ശ്വാസോച്ഛാസം നൽകുന്നതിന്, നൈട്രസ് ഓക്സൈഡുമായി ചേർത്ത് വേദനസംഹാരിയായും, അനസ്തേഷ്യക്കായും ഉപയോഗിക്കുന്നു.
വെൽഡിങ് - വെൽഡിങ്ങിനുപയോഗിക്കുന്ന ഓക്സി-അസെറ്റിലിൻ വാതകത്തിലെ ഒരു ഘടകമാണ് ഓക്സിജൻ. അസെറ്റിലിനെ കത്താൻ സഹായിക്കുക എന്നതാണ് ഇതിന്റെ ധർമ്മം
ദ്രവ ഓക്സിജൻ റോക്കറ്റുകളിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നു - ഹൈഡ്രജനും ഓക്സിജനും ചേർന്നാണ് ഇവിടെ ഊർജ്ജോൽപ്പാദനം നടക്കുന്നത്.
മരമോ കൽക്കരിയോ പോലെയുള്ള ചെറിയ അവശിഷ്ടങ്ങൾ അവശേഷിക്കുന്ന ഉയർന്ന ജ്വലന പദാർത്ഥങ്ങൾ കൂടുതലും ഫ്ളോജിസ്റ്റൺ കൊണ്ടാണ് നിർമ്മിച്ചതെന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു; ഇരുമ്പ് പോലുള്ള ജ്വലനം ചെയ്യാത്ത പദാർത്ഥങ്ങളിൽ വളരെ കുറച്ച് മാത്രമേ അടങ്ങിയിട്ടുള്ളൂ. ഫ്ളോജിസ്റ്റൺ സിദ്ധാന്തത്തിൽ വായു ഒരു പങ്കുവഹിച്ചില്ല, അല്ലെങ്കിൽ ആശയം പരിശോധിക്കുന്നതിനായി പ്രാരംഭ അളവിലുള്ള പരീക്ഷണങ്ങളൊന്നും നടത്തിയില്ല; പകരം, എന്തെങ്കിലും കത്തുമ്പോൾ എന്താണ് സംഭവിക്കുന്നത് എന്ന നിരീക്ഷണങ്ങളെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളതാണ്, മിക്ക സാധാരണ വസ്തുക്കളും ഭാരം കുറഞ്ഞതായി തോന്നുകയും പ്രക്രിയയിൽ എന്തെങ്കിലും നഷ്ടപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു.