polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
തോമാശ്ലീഹായാൽ സ്ഥാപിതമായി എന്ന് വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്ന മറ്റൊരു പള്ളിയാണ് കോക്കമംഗലം പള്ളി. കേരളത്തിൽ ആലപ്പുഴ ജില്ലയിലെ ചേർത്തലയ്ക്കടുത്തുള്ള പള്ളിപ്പുറം എന്ന പ്രദേശത്തിന് സമീപത്താണ് കോക്കമംഗലം സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്. 1600 പേരോളം അന്ന് ക്രിസ്തുമതം സ്വീകരിച്ചതായി കേരളത്തിലെ പുരാതന ക്രിസ്തീയ ഗാനരൂപമായ റമ്പാൻ പാട്ടിൽ പറയുന്നു. തോമാശ്ലീഹാ കോക്കമംഗലത്ത് എത്തി ഏകദേശം ഒരു വർഷത്തോളം വചന പ്രഘോഷണം നടത്തി എന്നാണ് വിശ്വാസം. അദ്ദേഹം കോക്കമംഗലത്ത് ഒരു ക്രിസ്തീയ സമൂഹത്തെ വാർത്തെടുക്കുകയും അവർക്കായി ഒരു കുരിശ് വാഴ്ത്തി സ്ഥാപിക്കുകയും ചെയ്തുവെന്നും പാരമ്പര്യം അനുസരിച്ച് വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു. എന്നാൽ പ്രദേശത്തെ അന്യമതസ്ഥർ ഇതിൽ അസ്വസ്ഥരാവുകയും അവർ ആ കുരിശ് എടുത്ത് കായലിൽ എറിഞ്ഞു കളയുകയും ചെയ്തു എന്നും പള്ളിപ്പുറത്തിന് അടുത്ത് ഉള്ള ഒരു തുരുത്തിൽ അത് ചെന്ന് അടിഞ്ഞു എന്നും വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു. പ്രദേശത്തെ ഏറ്റവും പുരാതനവും കോക്കമംഗലത്തിന്റെ പാരമ്പര്യം പിന്തുടരുന്നതായി വിവിധ എഴുത്തുകാരന്മാർ വിശേഷിപ്പിച്ചിട്ടുള്ളതുമായ പള്ളിയാണ് പള്ളിപ്പുറം പള്ളി.
എറണാകുളം ജില്ലയിലെ വടക്കൻ പറവൂരിൽ ആണ് കോട്ടക്കാവ് പള്ളി സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്. തോമാശ്ലീഹാ സ്ഥാപിച്ച ഏഴര പള്ളികളിൽ ഇന്നും നിലനിൽക്കുന്ന മൂന്നു പള്ളികളിൽ ഒന്ന് എന്ന നിലയിൽ ഇന്ത്യയിലെ ഏറ്റവും പഴക്കമുള്ള പള്ളികളിൽ ഒന്നായാണ് ഇത് കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത്. പട്ടമന പറവൂർ അല്ലെങ്കിൽ പറൂർ എന്ന പേരിലാണ് ചരിത്ര രേഖകളിൽ ഈ സ്ഥലം പ്രതിപാദിക്കപ്പെടുന്നത്. മാർത്തോമാ നസ്രാണികളുടെ പ്രധാന വിശുദ്ധന്മാരിൽപ്പെട്ട സാപോർ, അപ്രോത്ത് എന്നീ പേർഷ്യൻ ക്രൈസ്തവ ആചാര്യന്മാരുടെ പേരിലായിരുന്നു കോട്ടക്കാവിലെ പള്ളി നിലനിന്നിരുന്നത്. വലിയ ഒരു യഹൂദ സമൂഹവും പറവൂരിൽ കഴിഞ്ഞിരുന്നു. ഒമ്പതാം നൂറ്റാണ്ടിലും 1308ലും കോട്ടക്കാവ് പള്ളി പുനർനിക്കപ്പെട്ടു എന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. കൊടുങ്ങല്ലൂർ ആസ്ഥാനമാക്കിയ പൗരസ്ത്യ സുറിയാനി മെത്രാൻ മാർ യാക്കോബ് ആബൂനയുടെ നേതൃത്വത്തിന് കീഴിൽ ഈ പള്ളി നിലനിന്ന കാലത്തെ സുറിയാനി കയ്യെഴുത്ത് പ്രതികൾ ലഭ്യമാണ്. ക്രി. വ. 1556ൽ പറവൂരിൽ വെച്ച് എഴുതപ്പെട്ട ഒരു പ്രാർത്ഥന പുസ്തകത്തിന്റെ മുഖവുരയിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നത് ഇപ്രകാരമാണ്:
കൊടുങ്ങല്ലൂർ നഗര ഹൃദയത്തിൽ നിന്ന് ഏകദേശം 10 കിലോമീറ്റർ മാറി പുത്തൻചിറ സെൻറ് മേരിസ് പള്ളി സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നു. അഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിലാണ് പുത്തൻചിറയിൽ ആദ്യപള്ളി സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടത് എന്ന് പള്ളിയുടെ പാരമ്പര്യം അനുസരിച്ച് വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു. പതിനാറാം നൂറ്റാണ്ടിൽ പോർച്ചുഗീസുകാരുടെ കാലത്ത് പണികഴിപ്പിക്കപ്പെട്ട പള്ളി ഉദയംപേരൂർ സൂനഹദോസിനെ തുടർന്ന് എഴുതപ്പെട്ട ജോർനാദ അടക്കം തുടർന്നുള്ള കാലത്തെ നിരവധി ചരിത്ര രേഖകളിൽ പരാമർശിക്കപ്പെടുന്നു. ഈ പള്ളി കൊടുങ്ങല്ലൂരിലും പ്രാന്ത പ്രദേശങ്ങളിലുമായി നിലനിൽക്കുന്ന എല്ലാ പള്ളികളിലും വെച്ച് ഏറ്റവും പഴക്കമേറിയതാണ്. പത്തൊമ്പതാം നൂറ്റാണ്ട് വരെ നിലനിന്നിരുന്ന പുരാതനമായ കൊടുങ്ങല്ലൂർ അതിരൂപതയുടെ ഇടക്കാല ആസ്ഥാനവും ആയിരുന്നു ഈ പള്ളി. 1787ൽ കൊടുങ്ങല്ലൂർ അതിരൂപതാ അധ്യക്ഷൻ ആയിരുന്ന പാറേമാക്കൽ തോമാ ഗോവർണദോറുടെ നേതൃത്വത്തിൽ എഴുതപ്പെട്ട അങ്കമാലി പടിയോലയിൽ ഒപ്പുവെച്ച 84 പഴയകൂർ പള്ളികളിൽ ഒന്നാണ് ഇത്. നിലവിൽ സിറോ-മലബാർ സഭയുടെ ഇരിഞ്ഞാലക്കുട രൂപതയിലെ പ്രമുഖ ദൈവാലയങ്ങളിൽ ഒന്നാണിത്.
ഈ സംഭവങ്ങളെ തുടർന്ന് തർസാപ്പള്ളി ശാസനത്തിൽ ലഭിച്ച അവകാശങ്ങൾ കൈവശപ്പെടുത്താൻ കൊച്ചി ബിഷപ്പിന്റെ നിയന്ത്രണത്തിലുള്ള പ്രദേശത്തെ ലത്തീൻ സഭാ വിശ്വാസികൾ ശ്രമിച്ചു എങ്കിലും ആ ശാസനത്തിലെ അവകാശങ്ങൾ പള്ളിക്കെട്ടിടത്തിനല്ല പള്ളി പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്ന സമൂഹത്തിനാണ് എന്ന് വിധിച്ച പ്രാദേശിക ഭരണാധികാരി തർസാപ്പള്ളി ശാസനം പ്രകാരമുള്ള അവകാശങ്ങൾ കൊല്ലത്തെ കുന്നിൻ പ്രദേശത്ത് പള്ളിവെച്ച് താമസമാക്കിയ സുറിയാനി ക്രിസ്ത്യാനികൾക്കുതന്നെ അനുവദിച്ചുകൊടുത്തു. ഗോവയിലെ പോർച്ചുഗീസ് ആർച്ചുബിഷപ്പായിരുന്ന അലെക്സിസ് ഡി മെനെസിസ് സുറിയാനി നസ്രാണികളെ തൻറെ അധികാരത്തിന് കീഴിൽ കൊണ്ടുവരിക എന്ന ലക്ഷ്യത്തോടുകൂടി മലബാറിലുടനീളം നടത്തിയ യാത്രകളുടെ ഭാഗമായി കൊല്ലം സന്ദർശിച്ചപ്പോൾ പോർച്ചുഗീസുകാരുടെ നിയന്ത്രണത്തിൽ ആയ പഴയ പള്ളിയും സുറിയാനി ക്രിസ്ത്യാനികൾ പുതുതായി സ്ഥാപിച്ച മേലെകൊല്ലത്തെ പള്ളിയും കൊല്ലം ഭരണാധികാരിയുടെ കീഴിൽ തന്നെയുള്ള തേവലക്കരയിലെ പള്ളിയും സന്ദർശിച്ചതായി ഗുവേയ രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു.
പോർച്ചുഗീസ് ചരിത്രരേഖയായ ജൊർണാദയിൽ ഈ പള്ളിയെ പറ്റി രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. ആർച്ചുബിഷപ്പ് മെനെസിസ് ഇവിടേക്ക് നടത്തിയ സന്ദർശനങ്ങൾ വിവരിക്കുന്ന ഗ്രന്ഥകാരനായ ഗൂവേയ മേലെകൊല്ലത്ത് മാർത്തോമാ ക്രിസ്ത്യാനികൾ പരിശുദ്ധ മറിയത്തിന്റെ നാമധേയത്തിൽ സ്ഥാപിച്ച പള്ളി എന്നാണ് ഇതിനെ രേഖപ്പെടുത്തുന്നത്. ജൊഹാന്നസ് ഫാക്കുണ്ടൊ റൗളിൻ, അൻക്വറ്റിൽ ഡു പെറോൺ, പൗളിനോസ് എന്നീ എഴുത്തുകാർ തങ്ങളുടെ പുസ്തകങ്ങളിൽ ചേർത്തിട്ടുള്ള മാർത്തോമാ ക്രിസ്ത്യാനികളുടെ പള്ളികളുടെ പട്ടികകളിലും ഇതിനെ ഉൾപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. ഡു പെറോണിന്റെയും പൗളിനോസിന്റെയും പുസ്തകങ്ങളിൽ ഈ പള്ളി മാർത്തോമാ ശ്ലീഹായുടെ നാമധേയത്തിലാണ് എന്നാണ് രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നത്. പൗളിനോസിന്റെ 'ഇന്ത്യാ ഓറിയന്റാലിസ് ക്രിസ്റ്റ്യാന' എന്ന പുസ്തകത്തിൽ ഈ പള്ളി തകർന്നു കിടക്കുകയാണ് എന്നും കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നു. ഈ പള്ളി കൊല്ലത്തെ സുറിയാനി ക്രിസ്ത്യാനികൾ പുതുക്കിപ്പണിതതിനെ പറ്റി 1873ൽ തോമസ് വൈറ്റ്ഹൗസ് രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.
മലബാർ തീരത്ത് മാർത്തോമാ ശ്ലീഹാ സ്ഥാപിച്ചതിൽ ഏറ്റവും പഴക്കമേറിയ പള്ളിയായി കൊടുങ്ങല്ലൂർ പള്ളി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. വിവിധ കാലങ്ങളിൽ കൊടുങ്ങല്ലൂർ, മുസിരിസ്, മുച്ചിറി, മുയിരിക്കോട്, ശെംഗല, ഷിഞ്ജ്ലി, മക്കോട്ടൈ, മഹാതേവർപട്ടണം, ക്രാങ്ങനൂർ എന്നിങ്ങനെ വിവിധ പേരുകളിൽ ഈ സ്ഥലം അറിയപ്പെട്ടിരുന്നു. നസ്രാണികളുടെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട പള്ളിയായും ഇത് അറിയപ്പെട്ടു. റമ്പാൻപാട്ടിൽ മാല്യങ്കര എന്നാണ് കൊടുങ്ങല്ലൂരിലെ വിശേഷിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത്. പാരമ്പര്യമനുസരിച്ച്, സെന്റ് തോമസ് കൊടുങ്ങല്ലൂരിലെ രാജാവിനെയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ കുടുംബത്തെയും 40 യഹൂദന്മാരെയും ക്രൈസ്തവ വിശ്വാസത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്നു എന്ന് വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു. ചോളമണ്ഡല തീരത്ത്, പ്രത്യേകിച്ച് മൈലാപ്പൂരിലെ നസ്രാണി സമൂഹം ദുർബലമായതോടെയാണ് കൊടുങ്ങല്ലൂരിലെ പള്ളി പ്രബലമായി ഉയർന്നത്. നൂറ്റാണ്ടുകളോളം സഭയുടെ മെത്രാപ്പോലീത്തമാർ കൊടുങ്ങല്ലൂരിൽ ആസ്ഥാനമാക്കി പ്രവർത്തിച്ചുവന്നു.
യേശു ക്രിസ്തുവിന്റെ പന്ത്രണ്ടു ശിഷ്യന്മാരിൽ ഒരാളായ തോമാശ്ലീഹയാൽ ഇന്ത്യയിലെ മലബാറിൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടതായി കരുതപ്പെടുന്ന പള്ളികളാണ് ഏഴരപ്പള്ളികൾ. ക്രി. വ. 52-ൽ ഇദ്ദേഹം മലബാറിലെ മുസ്സിരിസ് അഥവാ കൊടുങ്ങല്ലൂർ തുറമുഖത്തിൽ ക്രിസ്തുമത പ്രചാരണോദ്ദേശ്യത്തോടെ എത്തിച്ചേർന്നതായും മലബാറിന്റെ അന്നത്തെ പ്രമുഖ ജനവാസ കേന്ദ്രങ്ങളിൽ ക്രൈസ്തവ സമൂഹങ്ങൾക്ക് രൂപം നൽകിയതായും വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു. ഇവിടങ്ങളിൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ട പള്ളികളെയാണ് ഏഴര പള്ളികൾ എന്ന് വിളിക്കുന്നത്. നിലവിൽ വിവിധ മാർത്തോമാ നസ്രാണി വിഭാഗങ്ങളുടെ ഇടയിൽ ഏഴരപ്പള്ളികളായി പൊതുവേ അംഗീകരിക്കപ്പെടുന്നത് കൊടുങ്ങല്ലൂർ, പാലയൂർ , കോക്കമംഗലം, കോട്ടക്കാവ്, നിരണം, കൊല്ലം, ചായൽ ‍ എന്നിവിടങ്ങളിലെ ഏഴ് പള്ളികളെയാണ്. ഇവയ്ക്ക് പുറമേ കന്യാകുമാരി ജില്ലയിലെ തിരുവിതാംകോട് പള്ളിയെക്കൂടി ചേർത്ത് ഏഴര പള്ളികൾ എന്ന് വിളിക്കുന്ന രീതിയും നിലവിലുണ്ട്.
പതിനേഴാം നൂറ്റാണ്ടിൽ മലബാർ മുഴുവന്റെയും നിയന്ത്രണം പോർച്ചുഗീസുകാരിൽ നിന്ന് പിടിച്ചെടുത്ത ഡച്ചുകാർ കോട്ടയുടെയും അതിലുള്ള പള്ളി ഉൾപ്പെടെയുള്ള കെട്ടിടങ്ങളുടെയും നിയന്ത്രണം കൈവശപ്പെടുത്തി. ഡച്ച് കാലഘട്ടത്തിലുള്ള കോട്ടയുടെ ഭൂപടത്തിലും കൊല്ലത്തിന്റെ ഒരു ചിത്രീകരണത്തിലും ഈ പഴയ പള്ളിയും കാണാനാകും. പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാന ദശകത്തിൽ ബ്രിട്ടീഷുകാർ കോട്ടയും പരിസരവുമെല്ലാം ഡച്ചുകാരിൽ നിന്ന് പിടിച്ചെടുത്തു. ഈ കോട്ട പിൽകാലത്ത് പൊളിച്ചുനീക്കപ്പെട്ടു. 1863ൽ കൊല്ലം സന്ദർശിച്ച ബ്രിട്ടീഷ് മിഷനറി തോമസ് വൈറ്റ്ഹൗസ് കൊല്ലം പള്ളിയുടെ പ്രാധാന്യം അറിഞ്ഞ് അത് കണ്ടെത്താൻ കോട്ട നിലനിന്ന സ്ഥലത്ത് എത്തിയപ്പോൾ അവിടെ പള്ളിയുടെ ഒരു അവശേഷിപ്പും കണ്ടെത്തിയില്ല. പള്ളി കടൽ എടുത്ത് പോയതാണ് എന്ന നിഗമനത്തിലെത്തിയ അദ്ദേഹം തന്റെ പുസ്തകത്തിൽ അപ്രകാരം രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു.
തോമാശ്ലീഹാ സ്ഥാപിച്ചു എന്ന് പരമ്പരാഗതമായി വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്ന ഏഴര പള്ളികളിൽ പ്രമുഖമായ ഒന്നാണ് കൊല്ലം. റമ്പാൻ പാട്ട് അനുസരിച്ച് കൊടുങ്ങല്ലൂർ കഴിഞ്ഞ് രണ്ടാമത് എണ്ണപ്പെടുന്ന പള്ളിയും ഇതാണ്. എന്നാൽ മലബാറിലെ മറ്റു പള്ളികളെ പോലെ ഇതിൻറെ പിൽക്കാല ചരിത്രവും അവ്യക്തമാണ്. കൊല്ലത്തെ പള്ളിയുടെ രേഖപ്പെടുത്തപ്പെട്ട ചരിത്രം ആരംഭിക്കുന്നത് ക്രി. വ. 849ലെ തർസ്സാപ്പള്ളി ശാസനം മുതൽക്കാണ്. അക്കാലത്ത് മലബാറിലെത്തി സഭാ ഭരണം നിർവഹിച്ച പേർഷ്യൻ പുണ്യവാളൻമാരായ സാപോർ, അപ്രോത്ത് എന്നിവരാണ് നശിച്ചുകിടന്നിരുന്ന ഈ പള്ളി പുനർ നിർമ്മിച്ചത് എന്ന് പരമ്പരാഗതമായി വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു. പിന്നീട് മലബാർ സന്ദർശിച്ച പാശ്ചാത്യ മിഷണറിമാരുടെയും സഞ്ചാരികളുടെയും എഴുത്തുകളിലും ഈ പള്ളിയെപ്പറ്റി രേഖപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ഇന്നത്തെ കൊല്ലം തങ്കശ്ശേരിയിലാണ് ഈ പള്ളി നിലനിന്നിരുന്നത്.
ചരിത്രപരവും സാംസ്കാരികവും വാസ്തു കലാപരവും ആയ കാരണങ്ങളാൽ ഇന്ത്യയിൽ ശ്രദ്ധിക്കപ്പെടുന്ന പള്ളികളിൽ ഒന്നാണ് പാലയൂർ പള്ളി പരമ്പരാഗത കേരളീയ വാസ്തു കലയുടെ സ്വാധീനം നിലവിലെ കെട്ടിടത്തിലും കാണാനാകും. ഇന്ത്യയിലെ ഏറ്റവും പഴയ പള്ളി എന്നും ഇത് അറിയപ്പെടുന്നു എങ്കിലും നിലവിലെ കെട്ടിടം നിരവധി പുതുക്കിപ്പണികൾക്ക് വിധേയമായിട്ടുള്ളതാണ്. നിലവിൽ സിറോ-മലബാർ സഭയുടെ തൃശൂർ അതിരൂപതയിലെ ഏറ്റവും പ്രമുഖമായ ദൈവാലയങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് ഇത്. പ്രമുഖ മാർത്തോമൻ തീർഥാടന കേന്ദ്രമായും ഇത് പ്രസിദ്ധമാണ്. ദുക്റാന, പുതുഞായർ തുടങ്ങിയ പെരുന്നാളുകൾ വളരെ ആഘോഷമായും ജനപങ്കാളിത്തത്തോടെയും ഇവിടെ ആചരിക്കപ്പെടുന്നു. പള്ളിയുടെ സഭാപരമായ പ്രാധാന്യം കണക്കിലെടുത്ത് സിറോ-മലബാർ സഭയുടെ അധ്യക്ഷനായ മാർ ജോർജ് ആലഞ്ചേരി ഇതിനെ ഒരു മേജർ ആർക്കിയെപിസ്കോപ്പൽ പള്ളിയായി ഉയർത്തി.
ഇതേ തുടർന്ന് പറവൂരിൽ മാർത്തോമാ ശ്ലീഹായുടെ നാമത്തിൽ ഒരു പുതിയ പള്ളി കൂടി പണിയപ്പെട്ടു. പതിനാറാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാന പകുതിയിൽ മലബാറിൽ സഭാഭരണം നടത്തിയിരുന്ന കൽദായ മെത്രാപ്പോലീത്ത മാർ യൗസേപ്പ് സുലാഖയാണ് ഈ പള്ളിയുടെ തറക്കല്ലിട്ടതും വെഞ്ചിരിപ്പ് നടത്തിയതും എന്ന പള്ളിയിൽ സൂക്ഷിച്ചിരിക്കുന്ന ശിലാലിഖിതത്തിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു. പോർട്ടുഗീസ് ചരിത്രരേഖയായ ജോർനാദയിൽ വടക്കൻ പറവൂരിലെ രണ്ടു പള്ളികളേയും കുറിച്ച് രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.
പോർച്ചുഗീസുകാരുടെ സഭാ ഭരണത്തിന്മേലുള്ള അധിനിവേശ ശ്രമങ്ങളെ ശക്തമായി പ്രതിരോധിച്ചിരുന്ന അവിഭക്ത മാർത്തോമാ നസ്രാണികളുടെ അവസാന സുറിയാനി മെത്രാപ്പോലീത്തയായിരുന്ന മാർ അബ്രാഹം തന്റെ അർക്കദിയാക്കോനായ മിശിഹായുടെ ഗീവർഗീസിനെ പാലൂരിന്റെ മെത്രാനും തൻറെ അനന്തരാവകാശിയുമായി തിരഞ്ഞെടുക്കുകയും മാർപാപ്പയിൽ നിന്നും കൽദായ പാത്രിയർക്കീസിൽ നിന്നും അതിന് ഔദ്യോഗിക അംഗീകാരം നേടിയെടുക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു. എന്നാൽ അർക്കദിയാക്കോന്റെ മരണത്തെ തുടർന്ന് ഈ നീക്കം വിജയിച്ചില്ല. ഇത് മാർ അബ്രഹാമിന്റെ മരണശേഷം പോർച്ചുഗീസ് ഗോവ മെത്രാപ്പോലീത്തയായ അലെക്സിസ് മെനസസിന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ ഉദയംപേരൂർ സൂനഹദോസ് വിളിച്ചു ചേർക്കപ്പെടുന്നതിലേക്കും പോർച്ചുഗീസുകാർ നസ്രാണികളുടെ സഭാ ഭരണം ഏറ്റെടുക്കുന്നതിലേക്കും നയിച്ചു.
പോർച്ചുഗീസുകാരുടെ കാലത്ത് കൊല്ലത്തെ തർസാപ്പള്ളിയിൽ എന്ന തങ്ങളുടെ പുരാതന പള്ളിയിൽ നിന്ന് കൊല്ലം കുന്നിൻ പ്രദേശത്തേക്ക് താമസം മാറിയ സുറിയാനി ക്രിസ്ത്യാനികൾ പണികഴിപ്പിച്ച പള്ളിയാണ് കൊല്ലം കാദീശാപള്ളി. 1519ഓടെയാണ് ഈ പള്ളി പണികഴിപ്പിക്കപ്പെട്ടത്. കൊല്ലത്തെ പഴയ പള്ളി അവകാശമാക്കിയ പോർച്ചുഗീസുകാരും സുറിയാനി ക്രിസ്ത്യാനികളും തമ്മിൽ തർസാപ്പള്ളി ശാസനം പ്രകാരമുള്ള അവകാശങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി ഉണ്ടായ തർക്കത്തിൽ വിധിത്തീർപ്പ് സുറിയാനി ക്രിസ്ത്യാനികൾക്ക് അനുകൂലമായതോടുകൂടി ആ അധികാര അവകാശങ്ങൾ ഈ പള്ളി കേന്ദ്രീകരിച്ച് വിനിയോഗിക്കപ്പെടാൻ തുടങ്ങി. അതിനാൽ പിൽക്കാലത്ത് കാദീശാപള്ളി ശാസനം എന്നും കൊല്ലം ശാസനം അറിയപ്പെട്ടു.
ആധുനിക മാർത്തോമാ നസ്രാണി സഭാ വിഭാഗങ്ങൾ പൊതുവായി അംഗീകരിക്കുന്ന ഏഴര പള്ളികൾ കൊടുങ്ങല്ലൂർ, പാലയൂർ, കോട്ടക്കാവ്, കോക്കമംഗലം, നിരണം, കൊല്ലം, നിലയ്ക്കൽ എന്നിവയാണ്. ഇവയ്ക്ക് പുറമേ തിരുവിതാംകോട് പള്ളിയും ഏഴര പള്ളികളിൽ ഒന്നായി ഗണിക്കപ്പെടുന്നുണ്ട്. എന്നാൽ ചില പുരാതന രേഖകളിൽ ഇതിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായ പട്ടികകളും ലഭ്യമാണ്. ചെന്നൈക്കടുത്ത് സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന മൈലാപ്പൂർ, കേരളത്തിലെ ഇടപ്പള്ളി, മലയാറ്റൂർ എന്നിവയും ചില ചരിത്ര രേഖകളിൽ ഏഴര പള്ളികളിൽ ഇടം പിടിച്ചിട്ടുണ്ട്. ചില ആധുനിക സഭാപക്ഷ എഴുത്തുകാർ അർത്താറ്റ്, കോതമംഗലം, അരുവിത്തുറ എന്നിവയെയും ഏഴരപ്പള്ളികളിൽ ചേർത്ത് എണ്ണാറുണ്ട്.
സെന്റ് തോമസ് പൊന്തിഫിക്കൽ ഷ്രൈനിനുപുറമേ കൊടുങ്ങല്ലൂർ നഗരത്തിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന മറ്റ് പ്രമുഖ ക്രൈസ്തവ ദൈവാലയങ്ങളാണ് കോട്ടപ്പുറം സെൻറ് മൈക്കിൾസ് റോമൻ കത്തോലിക്കാ കത്തീഡ്രൽ, സെന്റ് മേരീസ് സിറോ-മലബാർ കത്തോലിക്കാ പള്ളി എന്നിവ. നിലവിൽ കൊടുങ്ങല്ലൂരിൽ ഉള്ളതിൽ വച്ച് ഏറ്റവും പഴയ പള്ളിയാണ് കോട്ടപ്പുറം കത്തീഡ്രൽ. 1890ൽ സ്ഥാപിതമായ ഈ പള്ളി നിലവിൽ ലത്തീൻ കത്തോലിക്കാ സഭയുടെ കോട്ടപ്പുറം രൂപതയുടെ ആസ്ഥാന ദൈവാലയമാണ്. കൊടുങ്ങല്ലൂരിൽ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന ഒരു ഇടവക പള്ളിയാണ് സെൻറ് മേരീസ് പള്ളി. 1984ൽ പണികഴിപ്പിക്കപ്പെട്ട ഈ പള്ളി സിറോ-മലബാർ സഭയുടെ ഇരിഞ്ഞാലക്കുട രൂപതയുടെ ഭാഗമാണ്.
കൊല്ലത്തെ ഏറ്റവും പുരാതനമായ പള്ളികളിൽ പ്രമുഖ തേവലക്കര മോർത്ത് മറിയം പള്ളി. മലങ്കര ഓർത്തഡോക്സ് സുറിയാനി സഭയുടെ കൊല്ലം ഭദ്രാസനത്തിന്റെ കീഴിൽ ആണ് ഈ പള്ളി ഭരിക്കപ്പെടുന്നത്.
പ്രാദേശിക പാരമ്പര്യമനുസരിച്ച്, തോമാശ്ലീഹാ കൊല്ലത്ത് സ്ഥാപിച്ച പഴയ പള്ളിയിലെ കുറേ വിശ്വാസികൾ പിൽക്കാലത്ത് തേവലക്കരയിലേക്ക് താമസം മാറിയപ്പോൾ അവിടെ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ട പള്ളിയാണ് ഇത്. പേർഷ്യൻ വിശുദ്ധന്മാരായ സാപോർ അപ്രോത്ത് എന്നിവരാണ് ഈ പള്ളി പണി കഴിപ്പിച്ചത് എന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു. പേർഷ്യൻ വിശുദ്ധനായ മാർ ആബോയുടെ കബറിടം നിലകൊള്ളുന്ന ഈ പള്ളി നിരവധി തീർത്ഥാടകരുടെ സന്ദർശനകേന്ദ്രമാണ്.
കൊല്ലം ജൊനകപുരത്ത് സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഒരു പുരാതന ക്രിസ്ത്യൻ പള്ളിയാണ് കൊല്ലം കാദീശാപള്ളി. മലങ്കര ഓർത്തഡോക്സ് സുറിയാനി സഭയുമായി ബന്ധത്തിലുള്ള ഈ പള്ളി നിലവിൽ പ്രദേശത്തെ 'കൊല്ലാക്കാരൻ മൊതലാളി' എന്ന സുറിയാനി ക്രൈസ്തവ കുടുംബത്തിന്റെ സ്വകാര്യ നിയന്ത്രണത്തിലാണ് ഉള്ളത്. സാപോർ, അപ്രോത്ത് എന്നീ വിശുദ്ധന്മാരുടെ അഥവാ 'കാദീശങ്ങളുടെ' പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നതിനാണ് ഈ പള്ളി കാദീശാ പള്ളി എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്നത്. നിലവിൽ കാദീശങ്ങളുടെ നാമധേയത്തിലുള്ള വിരലിലെണ്ണാവുന്ന പള്ളികളിൽ ഒന്നാണ് ഇത്.
മലബാറിലെ മാർത്തോമാ നസ്രാണികൾ അവരുടെ പ്രധാന കേന്ദ്രങ്ങളായ മഹാതേവർപട്ടണം, കുരക്കേണി കൊല്ലം എന്നീ സ്ഥലങ്ങളുടെ പേരിലാണ് മറ്റിടങ്ങളിലും അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്. കൊടുങ്ങല്ലൂരിലെ പള്ളി ഒരു പ്രധാന തീർത്ഥാടന കേന്ദ്രം കൂടിയായിരുന്നു. അവിടെ സ്ഥിതി ചെയ്തിരുന്ന കല്ലിൽ കൊത്തിയ ഒരു മാർത്തോമാ സ്ലീവാ നസ്രാണികളുടെ ഇടയിൽ വളരെയധികം വണങ്ങപ്പെട്ടിരുന്നു. മൂന്ന് പള്ളികൾ
കൊടുങ്ങല്ലൂർ പട്ടണത്തിൽ തന്നെ നിലനിന്നിരുന്നു. മർത്തമറിയം, മാർ തോമാശ്ലീഹാ, മാർ കുര്യാക്കോസ് സഹദാ എന്നിവരുടെ നാമധേയത്തിൽ ആയിരുന്നു പള്ളികൾ.
കൊടുങ്ങല്ലൂർ, കൊല്ലം എന്നിവയ്ക്ക് ശേഷം മലബാറിലെ സുറിയാനി നസ്രാണികളുടെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട കേന്ദ്രമായി പാലൂർ അറിയപ്പെട്ടു. 1504-ൽ കിഴക്കിന്റെ സഭയുടെ പരമാധ്യക്ഷനായ പൗരസ്ത്യ കാതോലിക്കാ-പാത്രിയാർക്കീസ്‌ മാർ ഏലിയ അഞ്ചാമൻ ഇന്ത്യയ്‌ക്കായി വാഴിച്ച് അയച്ച നാല്‌ പൗരസ്‌ത്യ സുറിയാനി ബിഷപ്പുമാരായ മാർ യഹ്ബല്ലാഹ, മാർ ദനഹാ, മാർ യാക്കോബ്‌ ആബൂന, മാർ തോമാ എന്നിവർ സഭാ അധ്യക്ഷന് അയച്ച കത്തിൽ പാലൂരിലെ ക്രിസ്‌തീയ സമൂഹത്തിന്റെ ഈ പ്രാധാന്യം എടുത്തു പരാമർശിക്കുന്നു.
കൂലികുരിശ് സത്യത്തിനും മാർത്തോമാ നസ്രാണികളുടെ ഇടയിലെ പിളർപ്പിനും ശേഷം മാർത്തോമാ ഒന്നാമന്റെ ആസ്ഥാന കേന്ദ്രങ്ങളിൽ ഒന്നായി ചെറിയപള്ളി മാറിയ ഈ പള്ളി 1665ൽ മലബാറിലെത്തിയ സുറിയാനി ഓർത്തഡോക്സ് സഭയുടെ ജറുസലേം മെത്രാപ്പോലീത്ത ഗ്രിഗോറിയോസ് അബ്ദുൽ ജലീലിന്റെ ആസ്ഥാനമായും നിലകൊണ്ടു. തോമാ ഒന്നാമന്റെ കീഴിലുള്ള പുത്തൻകൂറ്റ് വിഭാഗത്തെ സുറിയാനി ഓർത്തഡോക്സ് സഭയുമായി ഐക്യപ്പെടുത്തിയ അബ്ദുൽ ജലീൽ കബറടക്കപ്പെട്ടതും ചെറിയപള്ളിയിലാണ്.
കൊല്ലം തുറമുഖത്തിന് അടുത്ത് സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന പ്രമുഖമായ റോമൻ കത്തോലിക്ക പള്ളിയാണ് ശുദ്ധീകരണനാഥയുടെ പള്ളി. പതിനാറാം നൂറ്റാണ്ടിൽ പോർച്ചുഗീസുകാരുടെ നിയന്ത്രണത്തിൽ എത്തിയ കൊല്ലം തങ്കശ്ശേരിയിലെ നസ്രാണികളുടെ പഴയ പള്ളിയും അതിനു ചുറ്റും പോർച്ചുഗീസുകാർ സ്ഥാപിച്ച സെന്റ് തോമസ് കോട്ടയും ഡച്ചുകാരുടെ നിയന്ത്രണത്തിൽ എത്തിയപ്പോൾ റോമൻ കത്തോലിക്കരുടെ ആരാധനാ ആവശ്യങ്ങൾക്കായി സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ട പള്ളിയാണ് ഇത്.
ഉദയംപേരൂർ സൂനഹദോസിന് ശേഷം മാർത്തോമാ നസ്രാണികളുടെ ആദ്യത്തെ ലത്തീൻ ആർച്ച് ബിഷപ്പായി ചുമതലയേറ്റ ഫ്രാൻസിസ്കോ റോസ്, ഇന്ത്യയിലെ ഏറ്റവും പുരാതന മെത്രാപ്പോലീത്തൻ സിംഹാസനമായി കൊടുങ്ങല്ലൂരിനെ വിശേഷിപ്പിക്കുന്നു. 1604ൽ, റോസ് മാർത്തോമാ ക്രിസ്ത്യാനികളെക്കുറിച്ച് മാർപ്പാപ്പയ്ക്ക് ഒരു വിവരണം എഴുതി, അതിൽ അദ്ദേഹം കൊടുങ്ങല്ലൂരിൽ നിലനിന്നിരുന്ന മൂന്ന് പള്ളികളുടെ ഒരു വിവരണം ഉദ്ധരിക്കുന്നു.
തൃശ്ശൂർ ജില്ലയിൽ കൊടുങ്ങല്ലൂരിലെ അഴീക്കോട്ട് സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന ഒരു തീർത്ഥാടന കേന്ദ്രമാണ് സെന്റ് തോമസ് പൊന്തിഫിക്കൽ ഷ്രൈൻ. തോമാശ്ലീഹായുടെ ഭൗതികശേഷിപ്പുകൾ സൂക്ഷിച്ചിരിക്കുന്ന റോമിലെ ഓർഥോണ ബസിലിക്കയിൽ നിന്ന് കൊണ്ടുവന്ന അസ്ഥി ഇവിടെ തിരുശേഷിപ്പായി സൂക്ഷിച്ചിട്ടുണ്ട്. റോമിലെ സെന്റ് പീറ്റേഴ്സ് ചത്വരത്തിന്റെ മാതൃകയിലാണ് ഈ പള്ളി നിർമ്മിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ളത്.
പോർച്ചുഗീസുകാരുടെ സഭാ ഭരണത്തിനെതിരെ മാർത്തോമാ നസ്രാണികൾ നടത്തിയ കൂനൻ കുരിശ് സത്യത്തിന് ശേഷം നസ്രാണികളെ കത്തോലിക്കാ സഭയുടെ ഔദ്യോഗിക നേതൃത്വവുമായി പുനരൈക്യപ്പെടുത്തുന്നതിന് മാർപാപ്പ നിയോഗിച്ച ജോസഫ് മരിയ സെബസ്ത്യാനി എന്ന കർമലീത്ത വൈദികൻ പാലൂർ സന്ദർശിച്ചു. അദ്ദേഹം പാലൂർ പള്ളിയെ വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത് മലബാറിലെ എല്ലാ പള്ളികളിലും വെച്ച് ഒന്നാമത്തേത് എന്നാണ്.
നിലവിൽ മലങ്കര യാക്കോബായ സുറിയാനി ഓർത്തഡോക്സ് സഭയുടെ അങ്കമാലി ഭദ്രാസനത്തിന്റെ കീഴിലാണ് ഈ പള്ളി ഭരിക്കപ്പെടുന്നത്. ഗ്രിഗോറിയോസ് അബ്ദുൽ ജലീലിന്റെ കബറിടം നിലനിൽക്കുന്ന ഈ പള്ളി സഭയുടെ ഒരു തീർത്ഥാടന കേന്ദ്രവുമാണ്. സഭയുടെ നിരവധി ചരിത്ര സംഭവങ്ങൾക്ക് വേദിയായ ഈ പള്ളിയിൽ മലങ്കര സഭാ തർക്കത്തെ തുടർന്ന് മറുവിഭാഗവും അവകാശവാദം ഉന്നയിക്കുന്നുണ്ട്.
1900ൽ സ്ഥാപിതമായതാണ് നിലവിലിരിക്കുന്ന കോക്കമംഗലം സെൻറ് തോമസ് സിറോ-മലബാർ കത്തോലിക്കാ പള്ളി. സഭയുടെ എറണാകുളം-അങ്കമാലി അതിരൂപതയുടെ ഭാഗമായ പള്ളിപ്പുറം ഫൊറോനയിൽ ഉൾപ്പെട്ട ഒരു ഇടവക പള്ളിയാണ് ഇത്. ഏഴര പള്ളികളിൽ ഒന്ന് നിലനിന്നു എന്ന് വിശ്വസിക്കപ്പെട്ട സ്ഥലത്ത് നിലനിൽക്കുന്ന പള്ളി എന്ന നിലയിൽ നിരവധി തീർത്ഥാടകരെ ഈ പള്ളി ആകർഷിക്കുന്നു.
കൊല്ലത്തിനടുത്തുള്ള പ്രധാന ദേവാലയങ്ങളിലൊന്നാണ് തേവലക്കരയിലെ മാർത്ത മറിയം ഓർത്തഡോക്സ് സിറിയൻ ചർച്ച്. കൊല്ലം ജില്ലയിലെ കരുനാഗപ്പള്ളി താലൂക്കിലാണ് ഇത് സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്. ചവറ കുട്ടിവട്ടം ജംഗ്ഷന് അഞ്ച് കിലോമീറ്റർ കിഴക്കും ശാസ്താംകോട്ടയ്ക്ക് പടിഞ്ഞാറ് ആറ് കിലോമീറ്റർ മാറിയാണ് പള്ളി.
എറണാകുളം ജില്ലയിൽ വടക്കൻ പറവൂരിൽ ദേശീയപാത 17-ന് അരുകിലായി പെരിയാറിന്റെ തീരത്താണ് ഈ പള്ളി സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്.
വടക്കൻ പറവൂർ ചെറിയപള്ളി എന്നും വിളിക്കപ്പെടുന്ന സെന്റ് തോമസ് യാക്കോബായ സുറിയാനി പള്ളി വടക്കൻ പറവൂരിൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ട രണ്ടാമത്തെ പള്ളിയാണ്. 1566 നവംബർ 29നാണ് ഈ പള്ളി കൂദാശ ചെയ്യപ്പെട്ട് ആരാധനയ്ക്കായി തുറന്നു കൊടുക്കപ്പെട്ടത്.
പള്ളിയുടെ ആനവാതിലിനോടു ചേർന്നു ഭിത്തിയിൽ സ്ഥാപിച്ചിരിക്കുന്ന രണ്ട് വട്ടെഴുത്ത് ശിലാലിഖിതങ്ങൾ പ്രാധാന്യമേറിയതാണ്. കൊല്ലവർഷം 826ൽ തർസാപ്പള്ളി ശാസനത്തിന്റെ ചെമ്പോലകൾ പകർത്തി എഴുതി എന്നാണ് ഇതിൽ പറയുന്നത്.
നിലവിൽ റോമൻ കത്തോലിക്കാ സഭയുടെ കൊല്ലം രൂപതയുടെ ഭരണത്തിൻ കീഴിലുള്ള ഒരു ഇടവക പള്ളിയും പ്രമുഖ തീർത്ഥാടന കേന്ദ്രവുമാണ് ഇത്. നിലവിലെ പള്ളി 1993ൽ പണികഴിപ്പിക്കപ്പെട്ടതാണ്.
ഒരോ ഗീതത്തിന്റെയും അവസാന പദം കവിയുടെ പേരിനെ ഉൾകൊള്ളുന്നു. ഉദാഹരണത്തിന് ഒന്നാം ഗീതം അവസാനിക്കുന്നത് "ശ്രീജയദേവ കവേരിദമുദിതമുദാരം" എന്ന പദത്തോടെയാണ്.
എല്ലാ അഷ്ടപദികളിലും ഓരോ പദത്തിന്റെയും വരികളുടെ അവസാനം അന്ത്യപ്രാസം ചേർത്തിട്ടുണ്ട്. ഓരോ അഷ്ടപദിയുടേയും ആദ്യം കഥാസന്ദർഭവും രംഗവും വിശദീകരിക്കുന്ന ഓരോ ശ്ലോകങ്ങൾ വീതമുണ്ട്.
കൂടാതെ എല്ലാ സർഗ്ഗത്തിന്റെയും അവസാനവും ഓരോ ശ്ലോകങ്ങൾ വീതം ചേർത്തിട്ടുണ്ട്. ഇത് മിക്കവാറും ആശംസാ രൂപത്തിലോ പ്രാർത്ഥനാരൂപത്തിലോ ആണ്.
തന്റെ കൃതിയിലെ അമിത ശൃംഗാര പ്രയോഗങ്ങൾ അരോചകമാകാതെയിരിക്കാനും കാര്യമാത്രപ്രസക്തമായ അർത്ഥം മാത്രമുള്ളതിനാൽ അർത്ഥ ദാരിദ്ര്യം ഇല്ലാത്തതെന്നും കാണിക്കാൻ കവി തന്നെ ചില മുൻ കരുതലുകൾ എടുത്തിരിക്കുന്നതായി കാണാം. പ്രധാന രസം ശൃംഗാരമായതിനാൽ അതിൽ താല്പര്യമുള്ളവർ മാത്രം ഇവ വായിച്ചാലോ കേട്ടാലോ മതിയെന്ന് കവി സൂചിപ്പിക്കുന്നു.മാംസള പ്രണയത്തിലൂടെ ഭക്തിയും അതിലൂടെ മോക്ഷ സാക്ഷാത്കാരവുമാണ് ജയദേവൻ ഈ കൃതിയിലൂടെ വ്യക്തമാക്കുന്നത്. മാംസത്തോടുള്ള അഭിനിവേശം, ജീവാത്മാവിന്റെ ബാലിശമായ, പരമാത്മാവിനോട് കൂടിചേരാനുള്ള കേവലം വെമ്പലാണെന്നു കവി സമർഥിക്കുന്നു.മാംസ നിബദ്ധ ശൃംഗാരം കേവലം ഉപരിപ്ലവമായ ഉർവരതയോ പൂർണതയിലെത്താനുള്ള ജീവാണുവിന്റെ അഭിസരണ പ്രക്രിയയോ ആണ്.
"പ്രളയ പയോധി ജലേ" എന്ന് തുടങ്ങുന്ന ആദ്യത്തെ ഗീതം ദശാവതാര വർണനയാണ്‌. ഇതിൽ എട്ടാമത്തെ അവതാരമായി ബലരാമനെയും ഒൻപതാമത്തെ അവതാരമായി ശ്രീ ബുദ്ധനെയും കണക്കാക്കുന്നു. എന്നാൽ ശ്രീ കൃഷ്ണൻ ഈ പത്ത് അവതാരങ്ങളിൽ പെടുന്നില്ല. ജയദേവ കവി, ദശാവതാരം എന്നത് മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ വിവിധങ്ങളായ പത്തു രൂപങ്ങളാണ് എന്ന സിദ്ധാന്തത്തിനു പകരം, ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ അവതാരങ്ങളാണ് ദശവിധ രൂപങ്ങൾ എന്ന് സമർത്ഥിക്കുന്നു. മഹാവിഷ്ണുവിനെക്കുറിച്ച് ഇവിടെ പരാമർശമില്ല.
ശ്രീ മഹാ ഭാഗവതത്തിലെ ദശമ സ്കന്ധത്തിൽ പ്രതിപാദിച്ചിരിക്കുന്ന രാസ ലീലയാണ് ഗീതഗോവിന്ദത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന കഥ. ഗീതഗോവിന്ദം തുടങ്ങുന്നത് "മേഘൈർമേദുരമംബരം " എന്ന ശ്ലോകത്തോടു‌ കൂടിയാണ്. ഗർഗ്ഗസംഹിത ഗോലോക ഖണ്ഡം പതിനാറാം അദ്ധ്യായത്തിൽ നിന്നുള്ള "മേഘൈർഭൂന്മേദുരമംബരം ച തമാലനീപദ്രുമപല്ലവൈശ്ച" എന്ന ശ്ലോകത്തിന്റെ അനുകരണമാണിത്. തന്റെ തോഴനായ കൃഷ്ണൻ മറ്റു ഗോപികമാരുടെ കൂടെ രാസ ക്രീഡയിൽ ഏർപ്പെടുന്നത് കണ്ട് അത്യന്തം ദുഖിതയും ഗർവിതയുമായ രാധയെ കൃഷ്ണൻ വിട്ടു പിരിഞ്ഞു പോകുന്നു. എന്നാൽ വിരഹം സഹിക്ക വയ്യാതെ കൃഷ്ണൻ തിരികെയെത്തി രാധയെ അനുനയിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നു. ഒരു രാത്രിയോളം പിണങ്ങി നിന്ന രാധയെ പ്രേമം കൊണ്ട് വീർപ്പുമുട്ടിച്ച് കൃഷ്ണൻ ആനന്ദഭരിതയാക്കുന്നു. അങ്ങനെ ഇരുവരും പുന: സംഗമിക്കുന്നു. ഇതാണ് കഥാ സന്ദർഭം.
മഴപെയ്യാനായി ആകാശം ഇരുളുന്നതും മേഘാവൃതമാകുന്നതും, തമാല വൃക്ഷങ്ങൾ നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്നതും കാണുമ്പോൾ പേടിക്കുന്നവനും സ്വതേ ഒരു ഭീരുവുമാണ് കൃഷ്ണനെന്ന് അറിയാവുന്ന നന്ദഗോപർ കൃഷ്ണനെ വേഗം കൂട്ടികൊണ്ടു വരാൻ രാധയോട് ആവശ്യപ്പെടുന്നു. അങ്ങനെ ഗൃഹത്തിലേക്ക് മടങ്ങുന്ന കൃഷ്ണനും രാധയും ഇടയ്ക്ക് കാണുന്ന വള്ളിക്കുടിലുകളിൽ കയറി രാസ ക്രീഡയിൽ ഏർപ്പെടുന്നു. ഈ കേളികൾ സർവോത്കർഷേണ വിജയിക്കുന്നു.ഇതാണ് മംഗള ശ്ലോകത്തിലെ പ്രസ്താവം. ശൃംഗാര രസമാണ് ഈ കൃതിയിൽ അടങ്ങിയിട്ടുള്ളത്. പ്രേമ പാരവശ്യതയാണ് ഇതിലെ സാർവത്രിക ഭാവം.
ഈ പ്രബന്ധത്തിന് 12 സർഗങ്ങളാണുള്ളത്. 93 ശ്ലോകങ്ങളും എട്ടു പദങ്ങൾ വീതമുള്ള 24 ഗീതങ്ങളും ഗീതഗോവിന്ദത്തിലുണ്ട്. എന്നാൽ ഒന്നാമത്തെ അഷ്ടപദിയിൽ 11 പദങ്ങളും പത്താം അഷ്ടപദിയിൽ 5 പദങ്ങളുമാണുള്ളത്. ബാക്കിയുള്ള എല്ലാ അഷ്ടപദികളിലും എട്ട് പദങ്ങൾ വീതമുണ്ട്. വൃത്ത നിബദ്ധങ്ങളായ ഈ ഗീതങ്ങൾ അഥവാ അഷ്ടപദികൾ പാടേണ്ടുന്ന രാഗങ്ങളെക്കുറിച്ചും ഇതിൽ പറയുന്നുണ്ട്. ഇതിലെ പന്ത്രണ്ടു സർഗങ്ങൾക്കും ഉചിതമായ ശീർഷകങ്ങൾ കൊടുത്തിട്ടുണ്ട്. ഇത് കഥാ സന്ദർഭത്തിന് ചേരും വിധമാണ്.
12 -13 നൂറ്റാണ്ടുകളിൽ ഒറീസ്സയിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ജയദേവൻ എഴുതിയ സംസ്കൃത കാവ്യ പ്രബന്ധമാണ് ഗീതഗോവിന്ദം. ഇത് കേരളത്തിൽ അഷ്ടപദി എന്ന പേരിലും അറിയപ്പെടുന്നു. ജയദേവസരസ്വതി എന്നും ഗീതഗോവിന്ദത്തെ വിളിക്കാറുണ്ട്. ഇതിലെ ഓരോ ഗീതത്തിലും എട്ടു പദങ്ങൾ വീതമുള്ളതിനാലാണ് ഈ കൃതിക്ക് അഷ്ടപദി എന്ന പേര് സിദ്ധിച്ചത്. കേരളീയ ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ കൊട്ടിപ്പാടിസേവ, സോപാന സംഗീതം, എന്നിവയ്ക്ക് ഗീതഗോവിന്ദത്തിലെ ഗീതങ്ങളാണ് പ്രധാനമായും പാടുന്നത്.
ഗുരുവിനു ബൈഅത് പ്രതിജ്ഞ ചെയ്തു കൊണ്ടാണ് ത്വരീഖതിലേക്കു പ്രവേശിക്കുക , നെഞ്ചിൽ കൈ വെച്ചോ ഗുരുവിന്റെ കൈപത്തിക്കുള്ളിൽ കൈപത്തി ചേർത്ത് പിടിച്ചോ ആയിരിക്കും ഇത് സ്വീകരിക്കുക . ഇതോടെ അയാൾ സൂഫിസത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു. മുസാഫാത് ദിക്ര് ചൊല്ലി കൊടുക്കല് ,ഖിര്ഖ , തലപ്പാവ് ധരിപ്പിക്കൽ എന്നിവ പിന്നീട് നടക്കുന്നു . ത്വരീഖത്തു സ്വീകരിക്കുന്നതോടു കൂടി ഗുരു മുറബ്ബിയും ശിഷ്യൻ മുരീദുമായി മാറുന്നു . ഇതോടു കൂടി ശിഷ്യന്റെ ദൈനം ദിന ജീവിതത്തിലെ കർമ്മങ്ങൾ ഗുരു ക്രമീകരിച്ചു കൊടുക്കുന്നു .ചിട്ടയോടെ അത് തുടർന്ന് പോകാം.ദർവീഷ്,പീർ എന്നൊക്കെയാണ് ഇത്തരക്കാരെ വിശേഷിപ്പിക്കുക .
എന്നാൽ സൂഫിസത്തിൽ ഉന്നത തലങ്ങൾ താണ്ടണം എന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ ഗുരുവിന്റെ കീഴിൽ രിയാള തുടങ്ങുന്നു. ആസക്തിയെ മെരുക്കലാണ് ഇതിൽ പ്രധാനം. ദിനം മുഴുവൻ നീണ്ടു നിൽക്കുന്ന നമസ്കാരം, ഖുർആൻ പാരായണം സ്തോത്രങ്ങൾ ഉരുവിടൽ , വ്രതം, ഭക്ഷണ നിയന്ത്രണം “ (ഒരു ദിവസത്തെ ഭക്ഷണം ഒരു ഈത്ത പഴമോ, ഒരു ഗ്ളാസ്സ് പാലോ/ വെള്ളമോ മാത്രമായിരിക്കും )” മൗന വ്രതം , ധ്യാനം ,രാത്രി ഉറങ്ങാതിരിക്കൽ ,ദേശാടനം എന്നിവയൊക്കെ രിയാളയുടെ ഭാഗമാണ്. വർഷങ്ങൾ നീണ്ടു നിൽക്കുന്ന പ്രക്രിയകൾ ആണിവയെല്ലാം. ദേശാടനങ്ങളിൽ സൂഫി യോഗിയുടെ ശവ കുടീരങ്ങൾ സന്ദർശിക്കുക നിർബന്ധമായ കടമയായി കരുതുന്നു.
റിയാളകൾ പൂർത്തിയാകുമ്പോൾ ഹഖീഖത്തിലേക്കും,മഅരിഫാത്തിലേക്കും മുരീദ് എത്തിച്ചേരും അതോടു കൂടി മുരീദിൽ നിന്നും ശൈഖിലേക്കുള്ള മാറ്റം സംഭവിക്കും ഇതിൽ ഹഖീഖത് എന്ന സ്ഥാനം പിന്നിടുമ്പോൾ രഹസ്യങ്ങൾ വെളിവാക്കപ്പെടുമെന്നും മഅരിഫത്തിലെത്തുന്ന നേരം സ്രഷ്ടാവുമായുള്ള മറ നീക്കപ്പെടുമെന്നും വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു .
ഇസ്‌ലാം മതത്തിലെ യോഗാത്മക ആത്മീയധാരയാണ്‌ സൂഫിമാർഗ്ഗം . ഇത് അനുഷ്ഠിക്കുന്നവരെ സൂഫി എന്നുവിളിക്കുന്നു. മുഹമ്മദ്‌ നബി യുടെ സദസ്സിൽ ഒരു മാലാഖ വന്നു ഈമാൻ, ഇസ്ലാം, ഇഹ്സാൻ എന്നിവയെ പറ്റി ആരാഞ്ഞിരുന്നതായി മുസ്ലിം പ്രാമാണിക ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ ഉണ്ട്, ഇതിൽ ഇഹ്സാൻ എന്ന തസ്സവ്വുഫിലൂടെ ദൈവപ്രീതി നേടുന്നവരാണ് സൂഫികൾ. ത്വരീഖത്ത് സ്വീകരിച്ചു ആത്മ സംസ്കരണ മുറകൾ സ്വായത്തമാക്കി പല വിധ ഘട്ടങ്ങളിലൂടെ ആത്മീയ ഉന്നത പദവിയിലേക്ക് എത്തി ദൈവിക സത്തയിൽ ലയിക്കാമെന്നതാണ് സൂഫി വിശ്വാസം. അല്ലാഹുവിനെ പ്രാപിക്കുന്നതിന് നേരിട്ടുള്ള അനുഷ്ഠാനങ്ങളിലൂടെയേ സാധിക്കൂ എന്നും, ആത്മനിയന്ത്രണത്തിനുള്ള കഠിനമായ ആചാരാനുഷ്ഠാനങ്ങളിലൂടെ അല്ലാഹുവിലേക്ക് കൂടുതൽ അടുക്കാം എന്നും സൂഫികൾ കരുതുന്നു. ധ്യാനത്തിന് ഇടക്കിടെ മുഹമ്മദ് നബി ഹിറാ ഗുഹയിലേക്ക് പോകുന്ന ഉദാഹരണമാണ് ഇക്കൂട്ടരുടെ പ്രേരകശക്തി. എന്നിരുന്നാലും മൗലിക ഇസ്‌ലാമികവാദികൾ സൂഫിമാർഗ്ഗത്തെ അംഗീകരിക്കുന്നില്ല. ആത്മീയ ജീവിതത്തിനു പ്രധാന്യം നൽകുകയും ആഡംബര ജീവിതത്തോതോ ട് വൈമുഖ്യം കാണിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നവരായിന്നു സൂഫികൾ.
ഇസ്‌ലാം മതവിശ്വാസപ്രകാരം സൃഷ്ടിയുടെ ലക്ഷ്യം ദൈവത്തെ ആരാധിക്കലാണ്. അതനുസരിച്ച് ഒരു യജമാനനും അടിമയും തമ്മിലുള്ള ബന്ധമാണ് ദൈവവും ഭക്തനും തമ്മിലുണ്ടാവേണ്ടത്. ദൈവത്തെ നല്ലരീതിയിൽ ആരാധിക്കുന്നവർക്ക് വിധിദിനത്തിൽ സ്വർഗവും അല്ലെങ്കിൽ നരകവും ലഭിക്കുമെന്നവർ വിശ്വസിക്കുന്നു. എന്നാൽ സൂഫി മാർഗ്ഗം വ്യത്യസ്തമാണ്, ദൈവം മനുഷ്യരോട് ആരാധിക്കാൻ നിർദ്ദേശിച്ചതുകൊണ്ടല്ല, മറിച്ച് ദൈവം വളരെ സ്നേഹമയനാണെന്നതാണ് ആരാധിക്കാൻ അല്ലെങ്കിൽ സ്നേഹിക്കാനുള്ള കാരണം എന്നും. ദൈവശിക്ഷയെ ഭയക്കാതെ ദൈവസ്നേഹം നഷ്ടമാകും എന്ന ഭയത്താൽ ദൈവത്തെ പ്രണയിച്ചു സാമീപ്യം നേടാം എന്നാണ്‌ ഇവർ വിശ്വസിക്കുന്നത്, ദൈവ പ്രീതി മാത്രമായിരിക്കും ഇത്തരം സൂഫികളുടെ ലക്‌ഷ്യം, ഇസ്ലാമിക നിയമ വ്യവസ്ഥ ആയ ശരീയത്ത് പൂർണ്ണമായി പിൻപറ്റി നബി ചര്യകൾ ഒന്നും ഒഴിവാക്കാതെ തസവ്വുഫ് എന്ന ആത്മ സംസ്കരണത്തിലൂടെ ത്വരീഖത് എന്ന സരണി ഗുരുവിലൂടെ സ്വീകരിക്കലാണ് പൌരാണിക സൂഫിസം. ധ്യാനം, വ്രതം, സ്തോത്ര സദസ്സുകൾ, നമസ്ക്കാരം, സ്തോത്ര പ്രകീർത്തനങ്ങൾ, ദേശാടനം, മത പ്രബോധനം, ജന സേവനം എന്നിവ ആയിരിക്കും ഇവരുടെ ദിന ചര്യ.
സൂഫിസത്തിലെ ഘടന സംവിധാനം വ്യത്യസ്തമാണ് . ഇവ അഭൗതിക ശക്തിയുടെ നിയന്ത്രണത്തിൽ നടക്കുന്നതാണ് എന്നാണ് സൂഫികൾ വിശ്വസിക്കുന്നത് . ലോകം മൊത്തമുള്ള സൂഫികൾക്കിടയിൽ നിന്നും 300 ഔലിയാക്കൾ , 70 ഔതാദുകൾ , 40 അബ്ദലുകൾ,7 അഖ്താബുകൾ , 3 ഗൗസുകൾ, ഒരു ഖുതുബ് എന്നിങ്ങനെ തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെടും . ഖുതുബ് എന്ന് വെച്ചാൽ അച്ചുതണ്ട് എന്നാണർത്ഥം . ഖുതുബിൻറെ സഹകാരികളാണ് ഗൗസുകളും, അഖ്ത്താബുകളും . ഖുതുബിന്റെ കീഴിലെ പ്രതിനിധി സഭയിലെ അംഗങ്ങളാണ് അബ്ധാലുകൾ എന്ന് വിളിക്കുന്ന 40 പേർ . ഇവരുടെ കീഴിൽ ഔതാദുകൾ എന്ന് പറയുന്ന 70 പേർ , അതിനു താഴെ ഔലിയാക്കൾ എന്ന് വിളിക്കുന്ന 300 പേർ . ഇവരൊക്കെയും ലോകത്തിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിൽ വസിക്കുന്നവരായിരിക്കും . തികച്ചും രഹസ്യ സ്വഭാവമുള്ള കാര്യങ്ങളായതിനാൽ ഇവ ആരൊക്കെയാണെന്നത് പുറം ലോകത്തിനു അജ്ഞാതമാണ്.
എന്നാൽ സൂഫികൾ ഇപ്പറഞ്ഞ എണ്ണങ്ങളിൽ ക്ലിപ്തപ്പെട്ടവരല്ല. ശൈഖ് അബ്ദുൽ ഖാദിർ ജീലാനിയുടെ കാലത്ത് തന്നെ പത്രണ്ടായിരത്തിലധികം ഔലിയാക്കൾ ജീവിച്ചിരുന്നതായി പറയപ്പെടുന്നു. എന്നാൽ ഒരു നൂറ്റാണ്ടിൽ ഖുതുബായിട്ട് ഒരാൾ മാത്രമേ കാണൂ.