polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ഡാർജീലിംഗിന്റെ സമ്പത്തിന്റെ പ്രധാന ഉറവിടങ്ങൾ അവിടുത്തെ വിനോദ സഞ്ചാര, തേയില വ്യാപാര കേന്ദ്രങ്ങൾ ആണ്. പ്രശസ്തമായ ഡാർജീലിംഗ് തേയില ബ്ലാക്ക് ടീ വിഭാഗത്തിൽ പെടുന്ന മികച്ച തേയില ആയി ആണ് കരുതപ്പെടുന്നത്. ഈ തേയില ബ്രിട്ടണിലും അതിന്റെ പഴയ കോളനി പ്രദേശങ്ങളിലും ഇപ്പോഴും പ്രശസ്തമാണ്. ഇന്ത്യയുടെ ഇതരഭാഗങ്ങളിലും നേപ്പാളിലും ഉല്പാദിപ്പിക്കപ്പെടുന്ന തേയില ഡാർജീലിംഗ് തേയിലയ്ക്ക് ഈ അടുത്ത് കടുത്ത മത്സരം സമ്മാനിച്ചു. തൊഴിലാളി പ്രശ്നങ്ങളും, തൊഴിലാളി സമരങ്ങളും, തേയിലത്തോട്ടങ്ങളുടെ അടച്ചുപൂട്ടലും എല്ലാം ഇവിടുത്തെ തേയിലയുടെ ഉത്പാദനത്തിനെയും മുതൽമുടക്കിനേയും ബാധിച്ചു. ഇപ്പോൾ പല തേയിലത്തോട്ടങ്ങളും തൊഴിലാളികളുടെ സഹകരണ പ്രസ്ഥാനം വഴി ആണ് നടത്തികൊണ്ടുപോകുന്നത്. വേറെ പല
തോട്ടങ്ങളും വിനോദസഞ്ചാര കേന്ദ്രങ്ങൾ ആക്കാനുള്ള ശ്രമവും നടക്കുന്നുണ്ട്. തേയിലത്തോട്ടങ്ങളിൽ പണിയെടുക്കുന്ന
ഒരോ വീട്ടിലേയും വരുമാനമാർജ്ജിക്കുന്ന അംഗങ്ങളിൽ വലിയൊരുപങ്കും സ്തീകളാണ്‌. വൻതോതിലുള്ള കുടിയേറ്റം മൂലം പട്ടണത്തിനുള്ളിലുള്ളവരിൽ 31% പേരും ചേരികളിലും മറ്റു ചെലവു ചുരുങ്ങിയ ഇടങ്ങളിലും താമസിക്കുന്നു. ജനങ്ങളിൽ ഭൂരിഭാഗവും ഹിന്ദുമത വിശ്വാസികളാണ്‌. ബുദ്ധമതം ക്രിസ്തുമതം ഇസ്ലാം മതം എന്നിവയിൽ വിശ്വസിക്കുന്നവർ ഗണ്യമായ ന്യൂന പക്ഷങ്ങളാണ്‌. ഇവിടെയുള്ള ജനതയുടെ വംശവിന്യാസം ഭൂട്ടാൻ നേപ്പാൾ, സിക്കിം, ബംഗാൾ എന്നിവയൊടു ബന്ധപ്പെട്ടിരിയ്ക്കുന്നു. ഭൂരിഭാഗം വരുന്ന നേപ്പാളി വംശപശ്ചാത്തലമുള്ളവർ ബ്രിട്ടീഷ്‌ ഭരണ കാലത്ത്‌ ജോലിതേടി ഇവിടേയ്ക്ക്‌ കുടിയേറിയവരാണ്‌.
ലെപ്ച, ഭുടിയാ, ഷെർപാ,റായ്‌, യമാലൂ, ദമായ്‌, കമായ്‌, നേവാർ, ലിംബു മുതലായ ഗോത്രങ്ങൾ ഡാർജിലിംഗിലെ ആദിവാസിൽകളാണ്‌. ബംഗാളികൾ, മാർവാഡികൾ, ആംഗ്ലോ ഇന്ത്യൻ വംശജർ, ചീനൻമാർ, ബീഹാറികൾ, റ്റിബറ്റുകാർ മുതാലായവരേയും ഇവിടെ കാണാം. പൊതുവേ സംസാരിയ്ക്കപ്പെടുന്ന ഭാഷകൾ നേപ്പാളി , ഹിന്ദി, ബംഗാളി, ഇംഗ്ലീഷ്‌ മുതലായവയാണ്‌.
വാർഷിക ജനപ്പെരുപ്പം 1990കളോടെ അതിന്റെ ഏറ്റവും ഉയർന്നതും ദേശീയ/സംസ്ഥാന/ജില്ലാ ശരാശരിയ്ക്ക്‌ വളരെ മുകളിലുള്ളതുമായ 45% എത്തി. കൊളോണിയൽ കാലഘട്ടത്തിൽ വെറും 10,000 പേരെ മാത്രമുൾക്കൊള്ളാനായി നിർമ്മിച്ച ഈ പട്ടണത്തിൽ, പിന്നീടുണ്ടായ വൻ ജനപ്പെരുപ്പത്തിന്റെ ഫലമായി വിവിധ അടിസ്ഥാന സൗകര്യങ്ങളൊടനുബന്ധിച്ച പ്രശ്നങ്ങളും പാരിസ്ഥിതിക പ്രശ്നങ്ങളും ഉടലെടുത്തു. ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായി പുതിയതും അസന്തുലിതവുമായ ഈ മേഖലയ്ക്ക്‌ അതിന്റേതേതായുള്ള പാരിസ്ഥിതിക പ്രശ്നങ്ങൾക്കു പുറമേയാണിത്‌. പാരിസ്ഥിതികാപചയവും ചുറ്റുമുള്ള കുന്നുകളിലെ മണ്ണൊലിപ്പും ഒരു വിനോദസഞ്ചാര കേന്ദ്രമെന്ന നിലയ്ക്കുള്ള ഡാർജിലിംഗിന്റെ സാധ്യതയ്ക്കു മങ്ങലേൽപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്‌.
വർഷാവർഷം പെയ്യുന്ന മഴയെ ആണ് ഡാർജീലിംഗ് അതിന്റെ വെള്ളത്തിന്റെ ആവശ്യം നിറവേറ്റാൻ ആശ്രയിക്കുന്നത്. ഡാർജീലിംഗിൽ പെയ്യുന്ന മഴ വെള്ളം സെഞ്ചൽ തടാകത്തിൽ ശേഖരിക്കുന്നു. പീ‍ന്നീട് ആവശ്യാനുസരണം പമ്പ് ചെയ്ത് നഗരത്തിലേക്ക് എത്തിക്കുന്നു. വേനൽ ക്കാലത്ത് വെള്ളത്തിനു ക്ഷാമം ഉള്ളപ്പോൾ
നഗരത്തിനു സമീപത്തുള്ള ഖോങ് ഖോല എന്ന നീർ ചോലയിൽ നിന്നുള്ള വെള്ളവും ഉപയോഗിക്കുന്നു. വെള്ളത്തിന്റെ ആവശ്യകതയും
ലഭ്യതയും തമ്മിലിലുള്ള വ്യത്യാസം കൂടികൊണ്ടിരിക്കുക ആണ്. നഗരത്തിലെ 50 % വീടുകൾ മാത്രമേ മുൻസിപ്പാലിറ്റിയുടെ ജല വിതരണ സംവിധാനവുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ളൂ. നഗരത്തിലെ
വീടകളിൽ നിന്നും ഏതാണ്ട് അൻപത് പൊതു ശൌചാലയങ്ങളിൽ നിന്നും ഉള്ള മലിന വസ്തുക്കൾ ശേഖരിക്കുന്ന ഒരു ഭൂഗർഭ മലിന ശേഖരണ സംവിധാനവും ഇവിടെ ഉണ്ട്. ഇങ്ങനെ ശേഖരിക്കുന്ന മലിന വസ്തുക്കൾ പിന്നീട് 6 കേന്ദ്ര സെപ്റ്റിക് ടാങ്കുകളിൽ ശേഖരിച്ച് അവിടെ നിന്ന് പ്രകൃതിദത്തമായ ജോരകൾ വഴി ഒഴിവാക്കുന്നു.
വഴിവക്കിൽ ഉള്ള ഓടകൾ വഴിയും മലിനജലവും മഴവെള്ളവും ശേഖരിക്കുന്നു. ഡാർജീലിംഗ് മുൻസിപ്പൽ പ്രദേശം ഒരു ദിവസം ഏതാണ്ട് 50 ടൺ ഖരമാലിന്യം സമീപത്തെ മാലിന്യ ശേഖരണ
സ്ഥലങ്ങളിലേക്ക് പുറംതള്ളുന്നു എന്നാണ് ഔദ്യോഗിക കണക്ക്. നഗരത്തിലെ വൈദ്യുതി വിതരണത്തിന്റെ ചുമതല പശ്ചിമ ബംഗാൾ
വൈദ്യുതി ബോർഡിനാണ്. അടിയന്തര സഹായങ്ങൾക്ക് പശ്ചിമ ബംഗാൾ അഗ്നി ശമന വിഭാഗവും ഉണ്ട്. വൈദ്യുതി ലഭ്യതയുടെ കുറവ്
നഗരത്തിൽ അനുഭവപ്പെടാറുണ്ട്. വോൾട്ടേജ് വ്യതിയാനം വോൾട്ടേജ് സ്റ്റെബ് ലൈസറുകളെ നഗരത്തിലെ വീടുകളിൽ ഒരു ആവശ്യ വസ്തുവാക്കി മാറ്റിയിരിക്കുന്നു. ഡാർജീലിംഗ് ഗൂർഖ ഓട്ടോണോമസ് ഹിൽ കൌൺസിൽ ആണ് നഗരത്തിലെ പ്രാഥമിക വിദ്യാഭ്യാസ കേന്ദ്രങ്ങൾ മിക്കതും പരിപാലിക്കുന്നത്. മൊത്തം 90
ഡാർജിലിംഗ്‌ ടൗണിലേയ്ക്ക്‌ 80 കിലോമീറ്റർ ദൂരെയുള്ള സിലിഗുരിയിൽ നിന്ന് ഡാർജിലിംഗ്‌ ഹിമാലയൻ റെയിൽവേ വഴിയോ അല്ലെങ്കിൽ തീവണ്ടിപ്പാതയോടു ചേർന്നു പോകുന്ന ഹിൽകാർട്‌ റോഡ്‌ വഴിയോ എത്തിച്ചേരാം. ഡാർജിലിംഗ്‌ റെയിൽവേ 60 സെന്റിമീറ്റർ മാത്രം വീതിയുള്ള നാരോഗേജ്‌ തീവണ്ടിപ്പതയാണ്‌. ഇത്‌ വിശ്വ പൈതൃക സ്ഥാനങ്ങളിൽ ഒന്നായി യുനെസ്കോ 1999ൽ പ്രഖ്യാപിയ്ക്കുകയുണ്ടായി. ഈ ബഹുമതിയ്ക്കർഹമായ ലോകത്തിലെ രണ്ടാമത്തെ തീവണ്ടിപ്പാതയാണ്‌ ഇത്‌.സ്ഥിരം ബസ്‌ സർവീസുകളും വാടക വാഹനങ്ങളും ഡാർജിലിംഗിനെ സിലിഗുരിയും മറ്റു അയൽപട്ടണങ്ങളായ കുർസിയോംഗ്‌, കാലിംപോംഗ്‌, ഗാങ്ങ്ടോക്‌ എന്നിവയുമായി റോഡു വഴി ബന്ധിപ്പിയ്ക്കുന്നു. ചെങ്കുത്തായ കയറ്റിറക്കങ്ങളുള്ള ഈ വഴിയിയിൽ നാലു ചക്രങ്ങളിലേയ്ക്കും ശക്തിചംക്രമണമുള്ള ലാൻഡ്‌റോവർ പോലുള്ള വാഹനങ്ങൾക്കാണ്‌ പ്രചാരമധികം. മൺസൂൺ സമയത്ത്‌ മണ്ണിടിച്ചിൽ മൂലം പലപ്പോഴും ഈ ഗതാഗത സംവിധാനങ്ങളും വാർത്താവിനിമയ ബന്ധങ്ങളും തകരാറിലാവാറുണ്ട്‌.
ഡർജിലിംഗിനു 93 കിലോമീറ്റർ അകലെയായി സിലിഗുരിയോടുചേർന്ന് ബാഗ്ഡോഗ്രാ വീമാനത്താവളം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. ഇന്ത്യൻ ഏയർലൈൻസ്‌, ജെറ്റ്‌ ഏയർവേയ്സ്‌, ഏയർ ഡെക്കാൻ എന്നീ വീമാനകമ്പനികൾ ഇവിടെനിന്ന് ദില്ലി, കൊൽകൊത്ത, ഗുവഹാതി മുതലായ നഗരങ്ങളിലെയ്ക്ക്‌ നേരിട്ട്‌ പറക്കുന്നുണ്ട്‌. ഡർജിലിംഗിനോട്‌ ഏറ്റവും ചേർന്നുകിടക്കുന്ന ന്യൂ ജയ്പാൽഗുരി റെയിൽവേ സ്റ്റേഷൻ രാജ്യത്തിന്റെ മറ്റു ഭാഗങ്ങളുമായി ബന്ധിയ്ക്കപ്പെട്ടിരിയ്ക്കുന്നു. ഡാർജിലിംഗ്‌ ടൗണിനകത്ത്‌ കാൽനടയായും സൈക്കിൾ തുടങ്ങിയ ഇരുചക്രവാഹനങ്ങളിലും വാടക വാഹനങ്ങളിലും ചെറിയ ദൂരം യാത്ര ചെയ്യാം.
ഡാർജിലിംഗിലെ കാലാവസ്ഥയ്ക്ക് പ്രധാനമായും അഞ്ച് കാലങ്ങളാണുള്ളത് - ഇല തളിർക്കും കാലം, വേനൽക്കാലം , ഇല പൊഴിയും കാലം, തണുപ്പു കാലം പിന്നെ മൺസൂണും. മെയ് മുതൽ ജൂൺ വരെയുള്ള വേനൽക്കാലം അത്ര തീവ്രമാവാറില്ല. 25 ൽ താഴെയായിരിയ്ക്കും താപനില. ജൂൺ മുതൽ സെപ്റ്റംബർ വരെയുള്ള മൺസൂൺ കാലത്ത് പേമാരിയും അതിനെത്തുടർന്ന് ഭൂമിയിടിച്ചിൽ ഉണ്ടാവുന്നതും സാധാരണയാണ്. മണ്ണിടിച്ചിലിനെ തുടർന്ന് ഡാർജിലിംഗ് രാജ്യത്തിന്റെ മറ്റുഭാഗങ്ങളിൽ നിന്ന്‌ ഒറ്റപ്പെടാറുണ്ട്. തൺപ്പുകാലത്ത് താപനില 5–7 ആണ്. വല്ലപ്പോഴും താപനില പൂജ്യത്തിലും താഴാറുണ്ടെങ്കിലും മഞ്ഞുവീഴ്ച വിരളമാണ്. മൺസൂൺ കാലത്തും തണുപ്പുകാലത്തും മൂടൽമഞ്ഞ് ഉണ്ടാവാറുണ്ട്. ശരാശരി വാർഷിക താപനില 12 യാ‍ണ്. ശരാശരി മാസ താപനില 5–17 എന്നിങ്ങനെ വ്യത്യാസപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ജില്ലയിൽ രേഖപ്പെടുത്തപ്പെട്ട ഏറ്റവും കൂടിയ താപനില 1957 ഓഗസ്റ്റ് 27-നുണ്ടായ 26.7 ഉം, ഏറ്റവും കുറവ് 1905 ഫെബ്രുവരി 11-ന് രേഖപ്പെടുത്തപ്പെട്ട 5 ഉം ആണ്. ശരാശരി വാർഷിക സാന്ദ്രീകരണ നിരക്ക് 281.8 ആണ്, സാധാരണ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ജൂലൈയിൽ ആണ് ഉണ്ടാവാറുള്ളത്.
ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണത്തിനു കീഴിൽ ഡാർജീലിംഗിനെ ആദ്യം - (സാമ്പത്തികമായി പിന്നോക്കം നിൽക്കുന്ന ജില്ലകളുടെ ഒരു ഭരണ സംവിധാനം) )ആയിരുന്നതിനാൽ മറ്റ് ഭരണ പ്രദേശങ്ങളിലെ നിയമങ്ങൾ അവിടെ ബാധകമായിരുന്നില്ല. 1905-ലെ ബംഗാൾ വിഭജനം മൂലം ഡാർജീലിംഗ് രാജഷാഹി ഡിവിഷന്റെ ഭരണത്തിൻ കീഴിൽ വന്നു. 1919-ൽ ഈ പ്രദേശത്തെ ഒരു പിന്നോക്ക പ്രദേശമായി പ്രഖ്യാപിച്ചു. ഡാർജീലിംഗിലെ വേനൽക്കാലങ്ങളിൽ ഡാർജീലിംഗ് സന്ദർശിക്കുന്ന ബ്രിട്ടീഷ് ഭരണ വർഗ്ഗം ആയിരുന്നു അവിടുത്തെ വരേണ്യ വർഗ്ഗം. പിന്നീട് കൊൽകൊത്തയിലെ പണക്കാരായ ആൾക്കാരും, നാട്ടുരാജ്യങ്ങളിലെ രാജാക്കന്മാരും, ജന്മിമാരും ഒക്കെ ഡാർജീലിംഗ് സന്ദർശിക്കാൻ തുടങ്ങി. നഗരം പതുക്കെ ഒരു വിനോദ സഞ്ചാര കേന്ദ്രമാകാൻ തുടങ്ങി. അത് കുന്നുകളുടെ രാജ്ഞി എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടാൻ തുടങ്ങി". വളരെ കുറച്ച് ജനങ്ങൾ മാത്രം വസിച്ചിരുന്ന പ്രദേശം ആയിരുന്നത് കൊണ്ട് ഇന്ത്യൻ സ്വാതന്ത്രസമരവുമായി ഈ നഗരം അധികം ബന്ധപ്പെട്ടിരുന്നില്ല. പക്ഷെ 1930-ൽ അന്നത്തെ ബംഗാൾ ഗവർണ്ണറായിരുന്ന സർ ജോൺ ആൻഡേർസനുനേരെ പാളിപ്പോയ ഒരു വധശ്രമം സ്വാതന്ത്രസമരസേനാനികൾ നടത്തുകയുണ്ടായി.
1841ൽ ബ്രിട്ടിഷുകാർ പരീക്ഷണാടിസ്ഥാനത്തിൽ തേയിലത്തോട്ടങ്ങൾ ആരംഭിച്ചു. ഈ പരീക്ഷണങ്ങൾ വിജയിച്ചതിന്റെ ഫലമായി 19-ആം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ രണ്ടാം പകുതിയിൽ ഡാർജിലിംഗ് നഗരത്തിന് ചുറ്റും തേയില പ്ലാന്റേഷനുകൾ ഉയർന്ന് വന്നു. . സിക്കിമും കമ്പനിയും തമ്മിൽ ചില തർക്കങ്ങൾ രൂപപ്പെട്ടതിനെ തുടർന്ന് കുറച്ച് വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം 1849ൽ ഡാർജിലിംഗ് ബ്രിട്ടീഷ് ഇന്ത്യൻ സാമ്രാജ്യത്തിലേക്ക് കൂട്ടിച്ചേർക്കപ്പെട്ടു. ഈ കാലയളവിൽ കെടിടം പണിയ്ക്കും തേയിലത്തോട്ടങ്ങളിലേയ്ക്കും മറ്റ് കാർഷികജോലികൾക്കുമായി നേപ്പാളിൽ നിന്ന് ജോലിക്കാർ ഡാർജിലിംഗിലേക്ക് കുടിയേറിപ്പാർത്ത് തുടങ്ങി. സ്കോട്ടിഷ് മിഷനറിമാർ താമസക്കാരായ ഇംഗ്ലീഷുകാർക്ക് വേണ്ടി തുടങ്ങിയ വിദ്യാലയങ്ങളും സാംസ്കാരിക കേന്ദ്രങ്ങളും പിന്നീട് ഒരു വിദ്യാഭ്യാസ കേന്ദ്രമായി ഡാർജിലിംഗ് അറിയപ്പെടുന്നതിന്റെ മുന്നോടിയായി. 1881-ൽ ഡാർജിലിംഗ് ഹിമാലയൻ റയില്വേ പ്രവർത്തനമാരംഭിച്ചത് പ്രദേശത്തിന്റെ വികസനത്തിന് ആക്കം കൂട്ടി.
ഡാർജീലിങ്ങ് പട്ടണവും അതിനു ചുറ്റുമുള്ള പ്രദേശങ്ങളും മരം, ഇന്ധനം, തടി എന്നിവയുടെ വർദ്ധിച്ച് വരുന്ന ആവശ്യങ്ങൾ കാരണം വനനശീകരണത്തിന്റെ ഭീഷണി നേരിട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. വാഹനഗതാഗതം കൊണ്ടുണ്ടാകുന്ന അന്തരീക്ഷ മലിനീകരണവും ഇവിടം അഭിമുഖീകരിച്ച് കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഒരു പ്രശ്നമാണ്. ഡാർജീലിങ്ങിൽ കാണപ്പെടുന്ന സസ്യവർഗ്ഗങ്ങളിൽ സമശീതോഷ്ണവും ഇലപൊഴിക്കുന്നതുമായ മരങ്ങളായ , , , എന്നിവയും -ന്റെ നിത്യഹരിതവും മരങ്ങളും ഉൾപ്പെടുന്നു. ഡാർജീലിങ്ങ് പട്ടണത്തിനുചുറ്റുമുള്ള ഇടതിങ്ങിയ നിത്യഹരിത വനങ്ങളിൽ വൈവിധ്യമാർന്ന അപൂർവ്വമായ ഓർക്കിഡുകളും കാണപ്പെടുന്നു. ലോയിഡിന്റെ സസ്യോദ്യാനം സുലഭമായും ദുർലഭമായും കാണപ്പെടുന്ന സസ്യങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കുമ്പോൾ, പ്രദേശത്ത് ആകെയുള്ള മൃഗശാലയായ പദ്മജ നായ്ഡു ഹിമാലയൻ ജന്തുശാസ്ത്രോദ്യാനം വംശനാശം വന്ന് കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഹിമാലയൻ ജനുസ്സുകളെ സംരക്ഷിക്കുകയും വളർത്തുകയും ചെയ്യുന്നു.
ഡാർജിലിംഗിന്റെ ചരിത്രം നേപ്പാൾ, ഭൂട്ടാൻ, സിക്കിം, ബംഗാൾ എന്നിവയുടേതുമായി കെട്ട് പിണഞ്ഞ് കിടക്കുന്നു. 19-ആം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ആദ്യ ഭാഗം വരെ ലെപ്ചാ വംശജർ താമസിച്ചിരുന്ന ഡാർജിലിംഗ് പ്രദേശം നേപ്പാളിലേയും സിക്കിമിലേയും രാജവംശങ്ങൾ മാറി മാറി ഭരിക്കുകയായിരുന്നു.1828ൽ ബ്രിട്ടീഷ് ഈസ്റ്റ് ഇന്ത്യാ കമ്പനിയുടെ കുറച്ച് ഉദ്യോഗസ്ഥർ സിക്കിമിലേക്ക് പോകുന്ന വഴി ഡാർജിലിംഗിൽ താമസിക്കുകയും ബ്രിട്ടീഷ് പട്ടാളക്കാരുടെ സുഖവാസ കേന്ദ്രമായി ഡാർജിലിംഗിനെ തീർച്ചപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തു. 1835ൽ സിക്കിമിലെ ചോഗ്യാലിൽ നിന്നും കമ്പനി ഡാർജിലിംഗിനെ പാട്ടത്തിനെടുത്തു. ഇവിടെ ഒരു മലയോര സുഖവാസകേന്ദ്രം പണിചെയ്യേണ്ടതിന്റെ ചുമതല കമ്പനിയിലെ ഒരു ഭിഷഗ്വരനായിരുന്ന ആർതർ കാംബെല്ലിനും ലഫ്റ്റനന്റ്.നേപ്പിയർക്കും ആയിരുന്നു.
ഡാർജീലിങ്ങ് സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത് രണ്ടായിരത്തി ഒരുന്നൂറ്റി മുപ്പത്തിനാല് മീറ്ററിനും ആറായിരത്തി തൊള്ളായിരത്തി എൺപത്തി രണ്ട് മീറ്ററിനും ഇടയിൽ പൊക്കത്തിൽ,‍ ഡാർജീലിങ്ങ് ഹിമായലൻ കുന്നുകളിലുള്ള ഗും എന്നയിടത്തിന്റെ തെക്ക് ഭാഗത്ത് നിന്ന് തുടങ്ങുന്ന ഡാർജീലിങ്ങ്-ജലപഹാർ മലനിരകളിലാൺ. ഈ മലനിരകൾക്ക് ഇംഗ്ലീഷ് അക്ഷരമായിലെ എന്ന ആകൃതിയാണ്. ഇതിന്റെ അടിഭാഗം കടപഹാറിലും ജലപഹാറിലുമായി നിൽക്കുകയും, മുകൾ തറ്റങ്ങൾ നിരീക്ഷണ മലകളുടെ വടക്കോട്ട് നിൽക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. വടക്ക്-കിഴക്ക് അറ്റം പൊടുന്നനേ താഴ്ന്ന് ലെബോങ്ങ് ചുരത്തിൽ അവസാനിക്കുകയും, വടക്ക്-പടിഞ്ഞാറേ അറ്റം വടക്ക് മൂലയിലൂടെ കടന്ന് ടുക്വേർ ചായത്തോട്ടത്തിനടുത്തുള്ള താഴ്വരയിൽ അവസാനിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
ഇന്ത്യയുടെയും ലോകത്തിന്റെ തന്നെയും പല ഭാഗങ്ങളിൽ നിന്നുമുള്ള കുട്ടികൾ വിദ്യാഭ്യാസം നടത്തുന്ന അനവധി ബ്രിട്ടീഷ് രീതിയിലുള്ള പബ്ലിക് സ്കൂളുകൾ ഡാർജിലിംഗിലുണ്ട്. 1980-കളിൽ ഈ നഗരവും ഇതിനോടു ചേർന്നു കിടക്കുന്ന കലിംപോങ്ങ് എന്ന പ്രദേശവും ചേർത്ത് ഗോർഖ്‌ലാൻഡ് എന്നൊരു രാജ്യമാക്കണമെന്ന ഒരു വിഭജനവാദം ഉടലെടുത്തിരുന്നു. എന്നാൽ സ്വയംഭരണാവകാശമുള്ള ഒരു തദ്ധേശ വികസന സമിതിയുടെ രൂപവത്കരണത്തോടെ കഴിഞ്ഞ ഒരു ദശാബ്ദമായി ഈ പ്രവർത്തനങ്ങൾ മന്ദീഭവിച്ചിട്ടുണ്ട്. വിനോദസഞ്ചാരികളുടെ തള്ളിക്കയറ്റവും ആസൂത്രിതമല്ലാത്ത നഗരവൽക്കരണവും മൂലം പരിസ്ഥിതി വിവഭങ്ങളുടെ ഉപയോഗം വർദ്ധിച്ചതു കാരണം കഴിഞ്ഞ കുറെ വർഷങ്ങളായി ഇവിടുത്തെ ആവാസവ്യവസ്ഥയുടെ താളം തെറ്റിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.
ഡാർജിലിംഗ് ചായ, ഡാർജിലിംഗ് ഹിമാലയൻ തീവണ്ടിപ്പാത, യുനെസ്കോ-യുടെ ഒരു വിശ്വ പാരമ്പര്യ സ്മാരകം എന്നിവ കൊണ്ട് ഡാർജിലിംഗ് ലോകപ്രശസ്തമാണ്. ആയിരത്തി എണ്ണൂറുകളുടെ മധ്യത്തിൽ ബ്രിട്ടീഷുകാർ ഡാർജിലിംഗ് വികസിപ്പിച്ച് തുടങ്ങിയ കാലം മുതലേ ഉള്ളവയാണ് ചായത്തോട്ടങ്ങൾ. അവിടുത്തെ ചായത്തോട്ടക്കാർ പലതരം ‘കറുത്ത ചായ’ വിഭാഗങ്ങളും ഫെർമന്റേഷൻ വഴി ലോകത്തിലേ തന്നെ മേൽത്തരം പല ചായക്കൂട്ടുകളും ഉണ്ടാക്കിയിരുന്നു. ഡാർജിലിംഗ് നഗരത്തെ ഇന്ത്യയുടെ സമതലങ്ങളുമായി ബന്ധിപ്പിയ്ക്കുന്ന ഡാർജിലിംഗ് ഹിമാലയൻ തീവണ്ടിപ്പാത 1999-ൽ ഒരു വിശ്വ പാരമ്പര്യ സ്മാരകമായി പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ടു. ഇന്ത്യയിൽ ആവി എഞ്ചിനുകൾ പ്രവർത്തിക്കുന്ന ചുരുക്കം ചില ഈ പാതകളിലൊന്നാണിത്.
പശ്ചിമ ബംഗാളിന്റെ വടക്കേ അതിരിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഒരു നഗരമാണ് ഡാർജിലിംഗ് . ഡാർജിലിംഗ് ജില്ലയുടെ തലസ്ഥാ‍നമായ ഈ നഗരം ഹിമാലയത്തിലെ ശിവാലിക് മലനിരകളിൽ സമുദ്രനിരപ്പിൽ നിന്ന് 2134 മീറ്റർ ഉയരത്തിലാണ് സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്. ഡാർജിലിംഗ് എന്ന വാക്കിന്റെ ഉൽഭവം രണ്ട് ടിബറ്റൻ വാക്കുകളിൽ നിന്നാണ് - ഇടിവെട്ട് എന്ന അർത്ഥമുള്ള ഡോർജെ, സ്ഥലം എന്നർത്ഥമുള്ള ലിങ്ങ് എന്നിവ കൂടിച്ചേർന്ന ഇടിവെട്ടിന്റെ നാടാണ് ഡാർജിലിംഗ്. ബ്രിട്ടിഷ് ഭരണകാലത്ത് ഡാർജിലിംഗിന്റെ ശീതകാലാവസ്ഥ കാരണം വേനൽക്കാലത്ത് അവിടം ഒരു സുഖവാസകേന്ദ്രമായി ഉപയോഗിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.
1898-ൽ ഒരു വലിയ ഭൂകമ്പം ഡാർജീലിംഗിനെ പിടിച്ചു കുലുക്കി. ഈ ഭൂകമ്പം ആ നഗരത്തിനും അവിടുത്തെ ജനങ്ങൾക്കും വൻ നാശനഷ്ടം വരുത്തി വച്ചു.
പലസ്തീൻ-അമേരിക്കൻ ബുദ്ധിജീവി, വിമർശകൻ എന്നീ നിലകളിൽ പ്രശസ്തനാണ്‌ എഡ്വേർഡ്‌ വാദി സൈദ്‌ . പൗരസ്ത്യസമൂഹങ്ങളോടും സംസ്കാരങ്ങളോടുമുള്ള മേധാവിത്വപരമായ പാശ്ചാത്യനിലപാടിനെ വിമർശിക്കുന്ന "ഓറിയന്റലിസം" എന്ന കൃതിയുടേയും ആ സങ്കല്പത്തിന്റെ തന്നേയും പേരിലാണ് സൈദ് ഏറെയും അറിയപ്പെടുന്നത്. അദ്ദേഹം ജീവിച്ചിരുന്ന കാലയളവിൽ പാലസ്ഥീന്റെ ഏറ്റവും ശക്തമായ രാഷ്ട്രീയ ശബ്ദം എന്നു വിശേഷിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. അമേരിക്കൻ അക്കാദമി ഓഫ് ആർട്‌സ് ആന്റ് സയൻസസ്, അമേരിക്കൻ അക്കാദമി ഓഫ് ആർട്‌സ് ആന്റ് ലെറ്റേർസ്, ദ റോയൽ സൊസൈറ്റി ഓഫ് ലെറ്റേർസ്, അമേരിക്കൻ ഫിലോസഫിക്കൽ സൊസൈറ്റി എന്നീ സ്ഥാപനങ്ങളിൽ അംഗമായിരുന്നിട്ടുണ്ട്.
സൈദിന്റെ ഓറിയന്റലിസം , കവറിംഗ്‌ ഇസ്‌ലാം തുടങ്ങിയ കൃതികൾ അന്താരാഷ്ട്രപ്രസിദ്ധി നേടി. അറബി-ഇസ്‌ലാമിക ജനതകൾക്കും അവരുടെ സംസ്കാരത്തിനും എതിരെ സൂക്ഷ്മവും വ്യവസ്ഥാപിതവുമായ ഒരു മുൻവിധി പാശ്ചാത്യലോകത്ത് നിലവിലുണ്ടെന്ന് സൈദ് ഓറിയന്റലിസത്തിൽ വാദിച്ചു. ഏഷ്യയും മദ്ധ്യപൂർവദേശവും ആയി ബന്ധപ്പെട്ട കപടവും കാല്പനികവുമായ ബിംബങ്ങളുടെ ദീർഘപരമ്പര പാശ്ചാത്യസംസ്കാരത്തിൽ പ്രചരിപ്പിച്ചത്, യൂറോപ്പിന്റേയും അമേരിക്കയുടേയും ആധിപത്യ-സാമ്രാജ്യ താത്പര്യങ്ങളെ സഹായിക്കാനാണെന്ന് അദ്ദേഹം കരുതി. സ്വന്തം ജനതയുടെ സംസ്കാരത്തിൽ ഈ കപടബിംബങ്ങൾ കടന്നുകൂടാൻ അനുവദിച്ച അറബിനാടുകളിലെ ഉപരിവർഗ്ഗത്തെയും സൈദ് ഈ കൃതിയിൽ നിശിതമായി വിമർശിച്ചു. 26 ലോകഭാഷകളിലേക്ക്‌ അദ്ദേഹത്തിന്റെ രചനകൾ മൊഴിമാറ്റം ചെയ്യപ്പെട്ടു.
1935 ജെറൂസലേമിൽ‍ ജനിച്ചു. 1947-ൽ കെയ്‌റോയിലേക്ക്‌ പലായനം ചെയ്യേണ്ടി വന്ന സൈദ്‌ ഈജിപ്തിലാണ് വളർന്നത്‌ . സ്വാനുഭവങ്ങളുടെ തീച്ചൂളയിൽ പലസ്തീൻ പ്രശ്നത്തിൽ ആധികാരിക ശബ്ദമായി മാറിയ സൈദിന്റെ ഇഷ്ടവിഷയങ്ങളിലൊന്നായിരുന്നു ഇസ്‌ലാം. ഇസ്‌ലാമിക സംസ്കാരത്തിൽ ഉൾച്ചേർന്ന ക്രിസ്ത്യൻ എന്നാണ്‌ അദ്ദേഹം സ്വയം വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്. ചരിത്രകാരിയായ റോസ് മേരി സൈദ് എഡ്വേർഡിന്റെ സഹോദരിയാണ്.
വിപ്രവാസ ഫലസ്തീൻ പാർലമെൻറിൽ 14 വർഷം അംഗമായിരുന്ന സൈദ്‌, പലസ്തീൻ വിമോചനപ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ വിശ്വാസ്യത നഷ്ടപ്പെട്ടെന്ന് ആരോപിച്ച്‌ 1991ൽ യാസിർ അറഫാത്തുമായി വഴി പിരിഞ്ഞു. ഇസ്രയേലുമായി അറഫാത്ത്‌ ഉണ്ടാക്കിയ കരാറിനെ കീഴടങ്ങലെന്നാണ് സൈദ് വിശേഷിപ്പിച്ചത്
1536-യിൽ ക്രിസ്റ്റഫർ വാൾകേർ ജൂനിയറിനു ഇരുപതു വയസുള്ള സമയത്ത് അച്ഛന്റെ അവസാനത്തെ കപ്പൽ യാത്രയിൽ പങ്കുചേർന്നു . ഫെബ്രുവരി 17-നു ബംഗാല്ലയിൽ ഉള്ള തീര കടലിൽ വെച്ചു കപ്പൽ സിംഗ് ബ്രദർഹൂഡ് എന്ന കടൽക്കൊള്ളക്കാർ അക്രമിക്കുന്നു. തന്റെ ബോധം നഷ്ടപ്പെടുന്നതിനു മുൻപ് ക്രിസ്റ്റഫർ വാൾകേർ ജൂനിയർ കാണുന്നത് അച്ഛനെ കടൽക്കൊള്ളക്കാരുടെ തലവൻ വധിക്കുന്നത് ആണ്. രണ്ടു കപ്പലുകളും തകരുന്നു , അവശേഷിക്കുന്ന ഏക ആൾ ആയി ക്രിസ്റ്റഫർ വാൾകേർ ജൂനിയർ ബംഗാല്ലയുടെ കരയ്ക്ക് മൃതപ്രായനായി അടിയുന്നു . ഇവിടെ വെച്ചു ബന്ദർ എന്ന പിഗ്മികൾ അദ്ദേഹത്തെ കൊണ്ട് പോകുകയും പരിചരികുകയും ചെയ്യുന്നു. കുറച്ചു ദിവസങ്ങൾക് ശേഷം കടൽ തിരത്ത് നടകുപ്പോൾ ക്രിസ്റ്റഫർ തന്റെ അച്ഛനെ കൊന്ന കടൽക്കൊള്ളകാരന്റെ ശവം കാണുന്നു, അത് കഴുകന്മാർക് ഇരയാക്കിയശേഷം , ആ തലയോട്ടി എടുത്തു മുകളിലേക് ഉയർത്തി ഒരു പ്രതിജ്ഞ എടുക്കുന്നു :
ബന്ദർ ഭാഷ പഠിച്ചശേഷം ഫാന്റം മനസ്സിലാക്കുന്നു ബന്ദരുകളെ വാസ്ക എന്ന മറ്റൊരു വിഭാഗം , അടിമകൾ ആക്കി വെച്ചിരിക്കുകയാണ് എന്ന്. ഇത് അറിഞ്ഞ ഉടനെ ഫാന്റം വാസ്ക ഗ്രാമത്തിലേക് ചെന്ന് ബന്ദരുകളെ മോചിപ്പിക്കാൻ ആവശ്യപ്പെടുന്നു. ഫാന്റത്തിനെ അവർ തടവുകാരൻ ആക്കുകയും തങ്ങളുടെ ഉസുകി എന്ന ദുർദേവതക്ക് ഇഷ്ടം നിറവേറാൻ വേണ്ടി ദേവതയുടെ മുൻപിൽ കൊണ്ട് ചെന്ന് ഇടുന്നു, കഴുകന്മാർ ഫാന്റത്തിനെ വളയുന്നു എന്നാൽ ഫാന്റത്തിനു എന്തെകിലും അപകടം സംഭവിക്കും മുൻപേ ബന്ദരുകൾ അദ്ദേഹത്തെ രക്ഷിച്ചു കൊണ്ട് പോകുന്നു.
കുറ്റകൃത്യങ്ങൾക്കെതിരെ പോരാടുന്ന മുഖംമൂടി അണിഞ്ഞ ഒരു മനുഷ്യനാണ് ഫാന്റം. മറ്റു സൂപ്പർ നായകന്മാരെ പോലെ അമാനുഷിക കഴിവുകളൊന്നും തന്നെ ഫാന്റത്തിനില്ല. പ്രവർത്തന മണ്ഡലം മുഖ്യമായും ആഫ്രിക്കയിൽ ഉള്ള സാങ്കല്പിക രാജ്യം ആയ ബംഗാല്ലയിൽ ആണ്. കാലാ കാലങ്ങളിൽ ഫന്റോം തന്റെ ആയുധം പുതുക്കിയിടുണ്ട് ഇരുപത്തി ഒന്നാമത്തെ ഫാന്റത്തിന്റെ മുഖ്യ ആയുധം രണ്ട് 1911 പിസ്റ്റൾ ആണ്.
എപ്പോഴും ശാരീരികവും മാനസികവുമായി കരുത്തനായ ഫാന്റം, നിദാന്ത ജാഗ്രത, മിന്നൽ പോലെ ഉള്ള പ്രതികരണം ഇവയൊക്കെ എപ്പോഴും കൂടെയുണ്ട്. മെയ്‌ വഴക്കത്തിനു വേണ്ടി ശരീരവുമായി പറ്റിച്ചേർന്നു കിടക്കുന്ന വസ്ത്രമാണ് ധരിക്കുക, ഇതിനു പർപിൾ നിറമാണ്. പിന്നെ ഉന്നം പിഴക്കാത്ത തോക്കിൽ നിന്നും വെടി ഉതിർക്കാനുള്ള കഴിവുമുണ്ട്.
ഒരു അമേരിക്കൻ സാഹസിക ചിത്രകഥയാണ് ദി ഫാന്റം. 1936-ൽ ലീ ഫാൽക് ആണ് ഈ സാഹസിക നായകനെ സൃഷ്ടിച്ചത്. ആദ്യത്തെ പ്രത്യേക വേഷധാരിയായ ചിത്രകഥാനായകനാണ് ഫാന്റം എന്നാണ് ആ പരമ്പരയുടെ ആരാധകർ അവകാശപ്പെടുന്നത്. 1936 ഫെബ്രുവരി പതിനേഴാം തിയതി ആണ് ഈ പരമ്പര ആദ്യം ദിനപത്രങ്ങളിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടത്. ഇത് ഇന്നും തുടരുന്നു.
വൻ പ്രശസ്തി നേടിയ ഫാന്റം പിന്നീട് ടെലിവിഷൻ, വീഡിയോ ഗെയിം, സിനിമ തുടങ്ങി അനവധി മാധ്യമങ്ങളിൽ ആവിഷ്കരണം ചെയ്യുകയുണ്ടായി. 1999 - ൽ മരിക്കുന്നത് വരെ ലീ ഫാൽക് ഫാന്റം കഥകൾ രചിച്ചിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ മരണശേഷം ഇത് നിർമ്മിക്കുന്നത് ടോണി ഡിപൌൾ ആണ്, ചിത്രരചന പൌൾ റയാനും ആണ് ചെയ്യുന്നത് .
ദി ഫാന്റം കഥ തുടങ്ങുന്നത് ഇങ്ങനെ : ക്രിസ്റ്റഫർ കൊളംബസ്സിന്റെ കപ്പലിൽ ജോലിക്കാരൻ ആയിരുന്നു ക്രിസ്റ്റഫർ വാൾകേർ, പിന്നീട് 1526-യിൽ കപ്പിത്താൻ ആയി. അദ്ദേഹത്തിന്റെ മകൻ ക്രിസ്റ്റഫർ വാൾകേർ ജൂനിയർ അതെ കപ്പലിൽ ചേർന്നു.
ഇന്ന് കാണുന്ന എല്ലാ സൂപ്പർ നായകൻമാർക്കും ഉള്ള അടിസ്ഥാന രൂപം ഉണ്ടായത് ഫാന്റത്തിൽ നിന്നുമാണ്. ഇറുകിയ വസ്ത്രധാരണം, കണ്ണിന്റെ കൃഷ്ണമണി കാണാൻ കഴിയാത്ത രീതിയിലുള്ള മുഖംമൂടി തുടങ്ങിയവ ഉദാഹരണം.
പരന്ന ഭൂമിയിൽ മുട്ടയിട്ട ശേഷം കരിയില കൊണ്ടു മൂടി അതിനു മുകളിൽ അടയിരിയ്ക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ കൂടുണ്ടാക്കുന്ന ഏക പാമ്പ്‌ രാജവെമ്പാലയാണ്. കരിയിലക്കൂനയ്ക്കുള്ളിലെ താപനില 27 ഡിഗ്രി സെൽഷ്യസ് ആണെന്നു ചെന്നൈ സ്നേക്ക് പാർക്കിലെ റോമുലസ് വിറ്റെക്കറുടെ ഡോക്യുമെൻടറിയിൽ കാണുന്നു. വിരിയുന്നതിനു തൊട്ടു മുമ്പ് തള്ളപ്പാമ്പ്‌ സ്ഥലം വിടുന്നു.അടയിരിക്കുന്ന പെൺരാജവെമ്പാല വളരെ അപകടകാരിയാണ്. കർണാടകയിലും കേരളത്തിലെ കൊട്ടിയൂരും ഇവയുടെ മുട്ട വിരിയിച്ച് എടുത്തിട്ടുണ്ട്. സാധാരണയായി 60 മുതൽ 80 ദിവസം വരെ വേണം മുട്ടകൾ വിരിയാൻ.
ശരീരത്തിൽ തുടങ്ങി തലയിൽ ഒത്തുചേരുന്ന കറുപ്പും വെളുപ്പും നിറമുള്ള ബാൻഡുകളുള്ള ഒലിവ് പച്ചയാണ് കിംഗ് കോബ്രയുടെ തൊലി. 15 ഡ്രാബ് നിറമുള്ളതും കറുത്ത അറ്റങ്ങളുള്ളതുമായ കവചങ്ങളാൽ തല മൂടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. മൂക്ക് വൃത്താകൃതിയിലാണ്, നാവ് കറുത്തതാണ്. മുകളിലെ താടിയെല്ലിൽ രണ്ട് ഫാങ്ങുകളും 3–5 മാക്സില്ലർ പല്ലുകളും താഴത്തെ താടിയെല്ലിൽ രണ്ട് വരികളുള്ള പല്ലുകളുമുണ്ട്. മൂക്ക് രണ്ട് കവചങ്ങൾക്കിടയിലാണ്. വലിയ കണ്ണുകൾക്ക് സ്വർണ്ണ ഐറിസും വൃത്താകൃതിയിലുള്ള പ്യൂപ്പിളുകളുമുണ്ട്. ഓവൽ ആകൃതിയിലുള്ളതും ഒലിവ് പച്ച മിനുസമാർന്ന സ്കെയിലുകളും ഏറ്റവും താഴ്ന്ന രണ്ട് സ്കെയിലുകൾക്കിടയിൽ രണ്ട് കറുത്ത പാടുകളും കൊണ്ട് മൂടിയിരിക്കുന്നു. അതിന്റെ സിലിണ്ടർ വാൽ മുകളിൽ മഞ്ഞകലർന്ന പച്ചയും കറുപ്പ് അടയാളപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു. തലയ്ക്ക് മുകളിൽ ഒരു ജോഡി വലിയ ആൻസിപിറ്റൽ സ്കെയിലുകളും കഴുത്തിൽ 17 മുതൽ 19 വരികളുള്ള മിനുസമാർന്ന ചരിഞ്ഞ ചെതുമ്പലും ശരീരത്തിൽ 15 വരികളുമുണ്ട്. ചെവ്‌റോൺ ആകൃതിയിലുള്ള വെള്ള, മഞ്ഞ അല്ലെങ്കിൽ ബഫ് ബാറുകൾ ഉള്ള ഇവയ്ക്ക് ശൈശവാവസ്ഥയിൽ കറുത്തനിറാമാണ്.
കിംഗ് കോബ്ര ലൈംഗികമായി ദ്വിരൂപമാണ്, ആണ പാമ്പുകൾ വലുതും ഇളം നിറമുള്ളവയുമാണ്. വലുപ്പത്തിലും വികസിതമായും ഇത് മറ്റ് കോബ്ര ഇനങ്ങളിൽ നിന്ന് വ്യത്യാസപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ഇവയ്ക്ക് നല്ല വലിപ്പവും കഴുത്തിൽ ഇടുങ്ങിയതും നീളമുള്ളതുമായ വരയുമുണ്ട്.
ഇവ ഇന്ത്യയിലെയും തെക്കുകിഴക്കേഷ്യയിലെയും വനങ്ങളിൽ ഉള്ള രാജവെമ്പാല വലിയ ഭൂവിഭാഗങ്ങൾ സ്വന്തമാക്കിയിട്ടുണ്ട്. ഇന്ത്യയിലെയും തെക്കൻ നേപ്പാളിലെയും തെറായ് മുതൽ ഭൂട്ടാൻ, വടക്കുകിഴക്കൻ ഇന്ത്യ, ബംഗ്ലാദേശ്, മ്യാൻമർ, തെക്കൻ ചൈന, കംബോഡിയ, തായ്ലൻഡ്, ലാവോസ്, വിയറ്റ്നാം, മലേഷ്യ, സിംഗപ്പൂർ, ഇന്തോനേഷ്യ, ഫിലിപ്പീൻസ് എന്നിവിടെയെല്ലാം രാജവെമ്പാലയെ കാണാം. ഉത്തരേന്ത്യയിൽ, ഗർവാൾ, കുമയോൺ, ഉത്തരാഖണ്ഡിലെയും ഉത്തർപ്രദേശിലെയും ശിവാലിക്, ടെറായി പ്രദേശങ്ങളിൽ ഇത് രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. വടക്കുകിഴക്കൻ ഇന്ത്യയിൽ, വടക്കൻ പശ്ചിമ ബംഗാൾ, സിക്കിം, അസം, മേഘാലയ, അരുണാചൽ പ്രദേശ്, നാഗാലാൻഡ്, മണിപ്പൂർ, മിസോറാം എന്നിവിടങ്ങളിൽ രാജവെമ്പാലയുടെ സാന്നിധ്യം രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. പൂർവഘട്ടങ്ങളിൽ, തമിഴ്‌നാട്, ആന്ധ്രാപ്രദേശ് മുതൽ തീരദേശ ഒഡീഷ വരെയും ബീഹാർ, തെക്കൻ പശ്ചിമ ബംഗാൾ, പ്രത്യേകിച്ച് സുന്ദർബൻസ് എന്നിവിടങ്ങളിലും രാജവെമ്പാല ഉണ്ട്. പശ്ചിമഘട്ടത്തിൽ കേരളം, കർണാടക, മഹാരാഷ്ട്ര, ഗുജറാത്ത് എന്നിവിടങ്ങളിലും ഇവയുണ്ട്. ഗ്രേറ്റ് ആൻഡമാൻ ശൃംഖലയിലെ ബരാടാംഗ് ദ്വീപിലും രാജവെമ്പാലയെ കാണാം
ഇണചേരലിനുശേഷം പെൺപാമ്പ് 50 മുതൽ 59 ദിവസത്തിനുശേഷം മുട്ടകൾ ഇടുന്നു. മാർച്ച് അവസാനം മുതൽ മെയ് അവസാനം വരെ ഉണങ്ങിയ ഇല ലിറ്റർ ഉപയോഗിച്ച് കൂടുണ്ടാക്കുന്ന ഒരേയൊരു പാമ്പാണ് കിംഗ് കോബ്ര. മിക്ക കൂടുകളും മരങ്ങളുടെ ചുവട്ടിലാണ് ഉണ്ടാക്കുക. 55 സെന്റിമീറ്റർ വരെ ഉയരത്തിലും 140 സെന്റിമീറ്റർ വീതിയിലും. അവയിൽ പല പാളികളാണുള്ളത്, മിക്കവാറും ഒരു അറയുമുണ്ടാകും. അതിൽ പെൺപാമ്പ് മുട്ടയിടുന്നു. 7 മുതൽ 43 വരെ മുട്ടകൾ ഉള്ളതിൽ 66 മുതൽ 105 ദിവസം വരെ ഇൻകുബേഷൻ കാലയളവിനുശേഷം 6 മുതൽ 38 വരെ മുട്ടകൾ വിരിയും കൂടുകൾക്കുള്ളിലെ താപനില സ്ഥിരമല്ലെങ്കിലും 13.5 മുതൽ 37.4 വരെ ഉയരം അനുസരിച്ച് വ്യത്യാസപ്പെടുന്നു. രണ്ട് മുതൽ 77 ദിവസം വരെ പെൺപാമ്പ് കൂടുണ്ടാക്കുന്നു. വിരിയുന്ന കുഞ്ഞുങ്ങൾക്ക് 37.5 മുതൽ 58.5 സെന്റിമീറ്റർ വരെ നീളവും 9 മുതൽ 38 ഗ്രാം വരെ ഭാരവുമുണ്ട്.
രാജവെമ്പാലയുടെ എല്ലാ കടിയും വിഷബാധയ്ക്ക് കാരണമാകണമെന്നില്ല, പക്ഷേ അവ എല്ലായ്പ്പോഴും ചികിൽസ വേണ്ടതായിത്തന്നെ കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. ക്ലിനിക്കൽ മരണനിരക്ക് വിവിധ പ്രദേശങ്ങൾക്കിടയിൽ വ്യത്യാസപ്പെടുകയും പ്രാദേശിക മെഡിക്കൽ പുരോഗതി പോലുള്ള പല ഘടകങ്ങളെ ആശ്രയിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. കിംഗ് കോബ്രാ കടിയേറ്റതിന് ലഭിച്ച 35 രോഗികളിൽ 10 മരണങ്ങൾ ഒരു തായ് സർവേ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യുന്നു. മരണനിരക്ക് മറ്റ് കോബ്ര ഇനങ്ങളെ അപേക്ഷിച്ച് കൂടുതലാണ്. അഡ്‌ലെയ്ഡ് സർവകലാശാലയിലെ ക്ലിനിക്കൽ ടോക്സിനോളജി വകുപ്പ് ഈ പാമ്പിന്റെ കടിയ്ക്ക് ചികിത്സിക്കപ്പെടാത്ത അവസരത്തിൽ 50-60% മരണനിരക്കാണെന്ന് പറയുന്നു, ഇത് സൂചിപ്പിക്കുന്നത് പാമ്പിന് വിഷമില്ലാത്ത അളവിൽ കടിയേറ്റാൽ പകുതിയോളം അവസരമുണ്ടെന്നാണ്.
മറ്റ് പല പാമ്പുകളേക്കാളും വളരെ താഴ്ന്ന പിച്ചാണ് കിംഗ് കോബ്രയുടെ ഹിസ്, അതിനാൽ പലരും അതിന്റെ വിളിയെ ഹിസ് എന്നതിലുപരി ഒരു "അലർച്ച" യോട് ഉപമിക്കുന്നു. 7,500 ഹെർട്സിനടുത്ത് പ്രബലമായ ആവൃത്തിയോടുകൂടിയ 3,000 മുതൽ 13,000 ഹെർട്സ് വരെയുള്ള വിശാലമായ ആവൃത്തിയിലുള്ളതാണ് മിക്ക പാമ്പുകളുടെയും ഹിസ്സിസ്, കിംഗ് കോബ്ര ഗ്രോളുകളിൽ 2,500 ഹെർട്സ്സിന് താഴെയുള്ള ആവൃത്തികളാണുള്ളത്, 600 ഹെർട്സ്സിന് സമീപമുള്ള ആധിപത്യ ആവൃത്തി, വളരെ കുറവാണ് മനുഷ്യ ശബ്‌ദത്തോടടുക്കുന്ന ആവൃത്തി. താരതമ്യ ശരീരഘടനാപരമായ മോർഫോമെട്രിക് വിശകലനം ട്രാച്ചൽ ഡിവർട്ടിക്യുലയുടെ കണ്ടെത്തലിന് കാരണമായി, ഇത് കിംഗ് കോബ്രയിലും അതിന്റെ ഇരയായ ചേരയിലും ലോ-ഫ്രീക്വൻസി അനുരണന അറകളായി പ്രവർത്തിക്കുന്നു.
ഇക്വിനിൽ നിന്നും ലഭ്യമാക്കുന്ന പോളിവാലന്റ് പ്രതിവിഷം ഹാഫ്കൈൻ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ടും കിംഗ് ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് ഓഫ് പ്രിവന്റീവ് മെഡിസിൻ ആൻഡ് റിസർച്ചും ഇന്ത്യയിൽ നിർമ്മിക്കുന്നുണ്ട്. തായ് റെഡ്ക്രോസ് സൊസൈറ്റി നിർമ്മിക്കുന്ന ഒരു പോളിവാലന്റ് ആന്റിവനോമിന് കിംഗ് കോബ്രയുടെ വിഷം നിർവീര്യമാക്കാൻ കഴിയും. തായ്ലൻഡിൽ, മഞ്ഞളിന്റെ വേരിൽ നിന്നുമുണ്ടാക്കുന്ന ഒരു സംയുക്തം ഇവയുടെവിഷത്തിനെതിരെ ശക്തമായ പ്രതികരണം ഉണ്ടാക്കിയിട്ടുണ്ട്. മരണം ഒഴിവാക്കാൻ ശരിയായതും പെട്ടെന്നുള്ളതുമായ ചികിത്സകൾ നിർണ്ണായകമാണ്. വിഷബാധയ്ക്കുശേഷം ഒരാളെ പത്തുദിവസത്തെ ആശുപത്രിവാസത്തിനുശേഷം വിജയകരമായി രക്ഷിച്ചിട്ടുണ്ട്.
ഇതര നാഗങ്ങളെ പോലെ രാജവെമ്പാലയും അഗ്രം പിളർന്ന നാക്കുകൊണ്ടു മണം പിടിക്കുന്നു. എകദേശം 300 അടിദൂരെയുള്ള ഇരയെപ്പോലും ശ്രദ്ധിക്കാനാകും മട്ടിൽ കൃത്യതയുള്ള കാഴ്ചശക്തിയും, പ്രകമ്പനങ്ങൾ പൊടുന്നനെ തിരിച്ചറിയുവാനുള്ള കഴിവും, ബുദ്ധിശക്തിയും രാജവെമ്പാലയെ നല്ലൊരു വേട്ടക്കാരനാക്കുന്നു. ഇരയെ വിഷം പ്രയോഗിച്ചു കീഴ്‌പ്പെടുത്തിയ ശേഷം വിഴുങ്ങുകയാണു പതിവ്. വിഷം ദഹനസഹായിയായി കൂടി പ്രവർത്തിക്കുന്നു. മറ്റു പാമ്പുകളെപ്പോലെത്തന്നെ കീഴ്‌താടിയെല്ലുകൾ സ്ഥാനഭ്രംശനം ചെയ്തുകൊണ്ട് സ്വന്തം തലയേക്കാൾ വലിപ്പമുള്ള ഇരകളെ കൂടി വിഴുങ്ങുവാൻ രാജവെമ്പാലയ്ക്കു സാധിക്കുന്നു.
പൂർണ്ണവളർച്ചയെത്തിയ രാജവെമ്പാലയ്ക്ക് 19 അടിയോളം നീളം വന്നേക്കും, സാധാരണയായി പ്രായപൂർത്തിയായ രാജവെമ്പാലയ്ക്ക് ശരാശരി 13 അടിയോളം നീളവും 6 കിലോഗ്രാം വരെ ഭാരവും കാണപ്പെടുന്നു.,അളന്നതിൽ വെച്ച് ഏറ്റവും വലുത് 18.4 അടി തായ്‌ലാന്റിൽ നിന്ന് ലഭിച്ചിട്ടുണ്ട്. രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധത്തിൽ ദയാവധം നടക്കുന്നതിനു മുന്നേ 1939ൽ ലണ്ടനിലെ മൃഗശാലയിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന രാജവെമ്പാലയ്ക്ക് 18.7 അടി നീളവും 6 കിലോഗ്രാം ഭാരവും ഉണ്ടായിരുന്നതായി പറയപ്പെടുന്നു കേരളത്തിൽ 16 അടി വലിപ്പം ഉള്ളവയെ ലഭിച്ചിട്ടുണ്ട്. ശരാശരി ആയുസ്സ് 20 വർഷമാണ്.
വിഷവസ്തുക്കൾ ഇരയുടെ കേന്ദ്ര നാഡീവ്യവസ്ഥയെ ബാധിക്കുന്നു, ഇതിന്റെ ഫലമായി കടുത്ത വേദന, കാഴ്ച മങ്ങൽ, വെർട്ടിഗോ, മയക്കം, ഒടുവിൽ പക്ഷാഘാതം എന്നിവ ഉണ്ടാകുന്നു. വിഷബാധ ഗുരുതരമായതെങ്കിൽ, അത് പുരോഗമിക്കുമ്പോൾ ഹൃദയ തകർച്ചയും തുടർന്ന് കോമയിലാവുകയും ചെയ്യുന്നു. ശ്വാസകോശ സംബന്ധമായ തകരാറുമൂലം മരണം ഉടൻ വരുന്നു. വിഷബാധ ഉണ്ടായാൽ 30 മിനിട്ടിനകം മരിക്കാം. വിഷത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗമായ ഒഹനിൻ എന്ന ഒരു പ്രോട്ടീൻ ഘടകം സസ്തനികളിൽ ഹൈപ്പോലോക്കോമോഷനും ഹൈപ്പെറാൽജെസിയയക്കും കാരണമാകുന്നു. ഈ ലക്ഷണങ്ങളെ തിരിച്ചാക്കാൻ വലിയ അളവിൽ പ്രതിവിഷം ആവശ്യമായി വന്നേക്കാം.
രാജവെമ്പാലയെ ആക്രമണസ്വഭാവവിയായി കണക്കാക്കുന്നില്ല. ഇത് സാധാരണയായി മനുഷ്യരെ ഒഴിവാക്കുകയും അസ്വസ്ഥമാകുമ്പോൾ തെന്നിമാറുകയും ചെയ്യുന്നു, പക്ഷേ മുട്ടയ്ക്ക് കാവലിരിക്കുന്ന കാലത്ത് ആക്രമണാത്മകമായി പ്രതിരോധിക്കുകയും അതിക്രമിച്ചുകടക്കുന്നവരെ അതിവേഗം ആക്രമിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. പരിഭ്രാന്തരാകുമ്പോൾ, അത് ശരീരത്തിന്റെ മുൻഭാഗം ഉയർത്തുന്നു, ഹുഡ് നീട്ടുന്നു, പത്തിയും കാണിച്ച് ഹിസ് ശബ്ദമുണ്ടാക്കുന്നു. സിംഗപ്പൂരിൽ കണ്ടുമുട്ടിയ വൈൽഡ് കിംഗ് കോബ്രകൾ ശാന്തമാണെന്ന് തോന്നിയെങ്കിലും വളർത്തുമ്പോൾ സ്വയം പ്രതിരോധത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടു.
രാജവെമ്പാലയുടെ മുഖ്യ ആഹാരം മറ്റു പാമ്പുകൾ തന്നെയാണു്. ഇവയിൽ വിഷമുള്ളവയും ഇല്ലാത്തവും ഉൾപ്പെടുന്നു. എന്നിരുന്നാലും ആഹാരത്തിനു ദൌർലഭ്യം നേരിടുമ്പോൾ പല്ലി , ഉടുമ്പ് എലി മുതലായ ജീവികളെയും ഇരകളാക്കുന്നു. ആഹാരം ദഹിക്കുന്നതിനുള്ള കാലതാമസവും കുറഞ്ഞ മെറ്റബോളിസവും കാരണം വയർ നിറയെ ഒരിക്കൽ ആഹരിച്ചുകഴിഞ്ഞാൽ മാസങ്ങളോളം ഇവയ്ക്ക് ഇരതേടാതെ ജീവിക്കുവാനാകും. പകൽ സമയങ്ങളിൽ ഇരതേടുന്ന രാജവെമ്പാലയെ ദുർലഭമായെങ്കിലും രാത്രികാലങ്ങളിലും കാണാറുണ്ടു്. തന്മൂലം ഇവയെ ജീവികളെന്നു തെറ്റായി വ്യാഖ്യാനിച്ചു കാണപ്പെടാറുണ്ട്.