polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ജോബ്സിന്റെ ബയോളജിക്കൽ ഫാദറായ ജന്ദാലി സിറിയക്കാരനും "ജോൺ" എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെട്ടവനുമായിരുന്നു. ഹോംസിലെ ഒരു അറബ് മുസ്ലീം വീട്ടിലാണ് അദ്ദേഹം വളർന്നത്. ലെബനനിലെ അമേരിക്കൻ യൂണിവേഴ്സിറ്റി ഓഫ് ബെയ്റൂട്ടിൽ ബിരുദ വിദ്യാർത്ഥിയായിരിക്കെ, വിദ്യാർത്ഥി പ്രവർത്തകനായിരുന്നു, രാഷ്ട്രീയ പ്രവർത്തനങ്ങളുടെ പേരിൽ ജയിലിൽ കിടന്നു.വിസ്കോൺസിൻ സർവകലാശാലയിൽ പിഎച്ച്ഡി പൂർത്തിയാക്കിയ അദ്ദേഹം ജർമ്മൻ, സ്വിസ് വംശജനായ അമേരിക്കൻ കത്തോലിക്കനായ ഷീബിളിനെ കണ്ടുമുട്ടി.ഒരു ഡോക്ടറൽ കാൻഡിഡേറ്റ് എന്ന നിലയിൽ, രണ്ടുപേർക്കും ഒരേ പ്രായമാണെങ്കിലും ഷീബിൾ പഠിക്കുന്ന ഒരു കോഴ്‌സിന്റെ ടീച്ചിംഗ് അസിസ്റ്റന്റായിരുന്നു ജന്ദാലി. നോവലിസ്റ്റ് മോണ സിംപ്സൺ, ജോബ്സിന്റെ ജീവശാസ്ത്ര സഹോദരി, തങ്ങളുടെ മകൾ ഒരു മുസ്ലീവുമായി ഡേറ്റിംഗ് നടത്തുന്നതിൽ ഷീബിളിന്റെ മാതാപിതാക്കൾ സന്തുഷ്ടരല്ലെന്ന് അഭിപ്രായപ്പെട്ടു.സ്റ്റീവ് ജോബ്‌സിന്റെ ജീവചരിത്രത്തിന്റെ രചയിതാവായ വാൾട്ടർ ഐസക്‌സൺ, അവൾ ബന്ധം തുടർന്നാൽ ഷീബിളിന്റെ പിതാവ് അവളെ "പൂർണ്ണമായി വെട്ടിമാറ്റുമെന്ന് ഭീഷണിപ്പെടുത്തിയിരുന്നു" എന്ന് പറയുന്നു.
ജോബ്‌സ് 1972-ൽ റീഡ് കോളേജിൽ ചേർന്നു, അതേ വർഷം തന്നെ പിന്മാറി, 1974-ൽ ജ്ഞാനോദയം തേടിയും സെൻ ബുദ്ധമതം പഠിക്കാനും ഇന്ത്യയിലൂടെ യാത്ര ചെയ്തു. വോസ്‌നിയാക്കിന്റെ ആപ്പിൾ പേഴ്‌സണൽ കമ്പ്യൂട്ടർ വിൽക്കാൻ അദ്ദേഹവും വോസ്‌നിയാക്കും 1976-ൽ ആപ്പിൾ സ്ഥാപിച്ചു. അവരൊന്നിച്ച്, ഒരു വർഷത്തിനുശേഷം, ഏറ്റവും വിജയകരമായ ആദ്യത്തെ വൻതോതിൽ ഉൽപ്പാദിപ്പിച്ച മൈക്രോകമ്പ്യൂട്ടറുകളിലൊന്നായ ആപ്പിൾ ന്റെ നിർമ്മാണത്തിലൂടെ ഇരുവരും പ്രശസ്തിയും സമ്പത്തും നേടി. 1979-ൽ ജോബ്‌സ് സെറോക്‌സ് ആൾട്ടോയ്ക്ക് വാണിജ്യപരമായ സാധ്യതകൾ കണ്ടു, അത് മൗസ്-ഡ്രൈവ് ആയിരുന്നു, ഗ്രാഫിക്കൽ യൂസർ ഇന്റർഫേസ് ഉണ്ടായിരുന്നു. ഇത് 1983-ൽ പരാജയപ്പെട്ട ആപ്പിൾ ലിസയുടെ വികസനത്തിലേക്ക് നയിച്ചു, തുടർന്ന് 1984-ൽ മാക്കിന്റോഷിന്റെ മുന്നേറ്റം, ജിയുഐ ഉള്ള ആദ്യത്തെ വൻതോതിൽ നിർമ്മിച്ച കമ്പ്യൂട്ടർ. വെക്‌റ്റർ ഗ്രാഫിക്‌സ് ഫീച്ചർ ചെയ്യുന്ന ആദ്യത്തെ ലേസർ പ്രിന്ററായ ആപ്പിൾ ലേസർറൈറ്റർ ചേർത്തുകൊണ്ട് 1985-ൽ മാക്കിന്റോഷ് ഡെസ്‌ക്‌ടോപ്പ് പ്രസിദ്ധീകരണ വ്യവസായം ആരംഭിച്ചു.
കമ്പനിയുടെ ബോർഡും അതിന്റെ അന്നത്തെ സിഇഒ ജോൺ സ്‌കല്ലിയുമായുള്ള നീണ്ട അധികാര തർക്കത്തിന് ശേഷം 1985-ൽ ആപ്പിളിൽ നിന്ന് പുറത്ത് പോകാൻ ജോബ്‌സ് നിർബന്ധിതനായി. അതേ വർഷം തന്നെ, ഉയർന്ന വിദ്യാഭ്യാസത്തിനും ബിസിനസ്സ് വിപണികൾക്കുമായി കമ്പ്യൂട്ടറുകളിൽ വൈദഗ്ദ്ധ്യം നേടിയ കമ്പ്യൂട്ടർ പ്ലാറ്റ്ഫോം ഡെവലപ്മെന്റ് കമ്പനിയായ നെക്സ്റ്റിലേക്ക് ജോബ്സ് ഏതാനും ആപ്പിൾ ജീവനക്കാരെയും കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോയി. കൂടാതെ, 1986-ൽ ജോർജ്ജ് ലൂക്കാസിന്റെ ലൂക്കാസ്ഫിലിം കമ്പ്യൂട്ടർ ഗ്രാഫിക്‌സ് വിഭാഗത്തിന് ധനസഹായം നൽകിയപ്പോൾ വിഷ്വൽ ഇഫക്റ്റ് വ്യവസായം വികസിപ്പിക്കാൻ അദ്ദേഹം സഹായിച്ചു. ആദ്യത്തെ 3ഡി കമ്പ്യൂട്ടർ ആനിമേറ്റഡ് ഫീച്ചർ ഫിലിം ടോയ് സ്റ്റോറി നിർമ്മിച്ച പിക്‌സർ ആയിരുന്നു പുതിയ കമ്പനി, പിന്നീട് ഒരു പ്രധാന ആനിമേഷൻ സ്റ്റുഡിയോ ആയിത്തീർന്നു, അതിനുശേഷം 20-ലധികം ചിത്രങ്ങൾ നിർമ്മിച്ചു.
ആപ്പിൾ ഇൻകോർപ്പറേറ്റഡിന്റെ സഹസ്ഥാപകനും മുൻ സി.ഇ.ഒയുമാണ് സ്റ്റീവൻ പോൾ ജോബ്സ് എന്ന സ്റ്റീവ് ജോബ്സ് . പേഴ്സണൽ കമ്പ്യൂട്ടർ എന്ന ആശയം ജനകീയമാക്കിയതും ആപ്പിൾ കമ്പനിക്ക് തുടക്കമിട്ടതും ജോബ്സും സ്റ്റീവ് വോസ്നിയാക്കും ചേർന്നാണ്. നെക്സ്റ്റ് ഐ, പിക്സാർ എന്നീ പ്രശസ്ത കമ്പനികളുടെയും സ്ഥാപകനാണ് ജോബ്സ്. 1980 കളിൽ ജോബ്സും ജെഫ് റാസ്കിനും ചേർന്ന് പുറത്തിറക്കിയ മാക്കിന്റോഷ് സീരീസ് കമ്പ്യൂട്ടറുകളും വിജയം നേടി.
ജോബ്സിന്റെ വളർത്തു പിതാവ് കോസ്റ്റ് ഗാർഡിന്റെ മെക്കാനിക്കായിരുന്നു. കോസ്റ്റ് ഗാർഡിൽ നിന്ന് പുറത്തുപോയ ശേഷം, 1946-ൽ അദ്ദേഹം അർമേനിയൻ വംശജയായ ഹാഗോപിയനെ വിവാഹം കഴിച്ചു. ഹഗോപിയന് എക്ടോപിക് ഗർഭധാരണം ഉണ്ടായതിനെത്തുടർന്ന് 1955-ൽ ദത്തെടുക്കുന്നത് പരിഗണിക്കാൻ അവരെ പ്രേരിപ്പിച്ചു. അർമേനിയൻ വംശഹത്യയിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെട്ടവരായിരുന്നു ഹാഗോപിയാന്റെ മാതാപിതാക്കൾ.
സ്റ്റീവൻ പോൾ ജോബ്‌സ് കാലിഫോർണിയയിലെ സാൻ ഫ്രാൻസിസ്കോയിൽ 1955 ഫെബ്രുവരി 24-ന് ജോവാൻ കരോൾ ഷീബിളിന്റെയും അബ്ദുൾഫത്താഹ് ജൻഡാലിയുടെയും മകനായി ജനിച്ചു. ക്ലാരയും പോൾ റെയിൻഹോൾഡ് ജോബ്‌സും അദ്ദേഹത്തെ ദത്തെടുത്തു.
പാൻക്രിയാറ്റിക് അർബുദബാധ മൂലം ആറാഴ്ചകൾ കൂടി മാത്രമേ സ്റ്റീവ് ജീവിച്ചിരിക്കുകയുള്ളുവെന്ന് 2011 ഫെബ്രുവരി 18-ന് മാധ്യമങ്ങൾ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തിരുന്നു
2011 ഒക്ടോബർ 5-ന് രോഗം മൂർച്ഛിച്ചതിനെ തുടർന്ന് കാലിഫോർണിയയിലെ പാലൊ ആൾട്ടോയിൽ വച്ച് സ്റ്റീവ് അന്തരിച്ചു.
വിൻഡോസ് എക്സ്.പി പ്രൊഫെഷണൽ, കൂടുതൽ പ്രവർത്തനശേഷി ഉള്ളത് വ്യാവസായിക തലത്തിലും, കൂടുതൽ പ്രവർത്തനം നടക്കുന്ന മറ്റ് മേഖലകളിൽ ഉപയോഗിക്കുവാൻ തക്ക ശക്തി ഉള്ളത്.
താമസിയാതെ രണ്ട് 64ബിറ്റ് പ്രൊസസ്സർ ആർക്കിടെക്റ്ററുകൾക്ക് വേണ്ടിയുള്ള എക്സ്.പി പതിപ്പുകൾ മൈക്രോസോഫ്റ്റ് ഇറക്കി,
വിൻഡോസ് എക്സ്.പി 64-ബിറ്റ് പതിപ്പ് ഇന്റൽ ഇറ്റാനിയം അഥവാ ഐ.എ-64 പ്രൊസസ്സറിനു വേണ്ടിയുള്ളതും
എക്സ്പീരിയൻസ് എന്നതിന്റെ ചുരുക്കമായാണ് എക്സ്.പി എന്ന പേര്. വിൻഡോസ് 2000 പ്രൊഫെഷണൽ, വിൻഡോസ് എം.ഇ എന്നിവയ്ക്കു ശേഷം വന്ന എക്സ്.പി നിർമ്മിച്ചിരിക്കുന്നത് വിൻഡോസ് എൻ.റ്റി കെർണലിനെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയാണ്. 2001 ഒക്ടോബർ 25-നാണ് ആദ്യ റിലീസ് നടന്നത്.
മൈക്രോസോഫ്റ്റ് കോർപറേഷൻ 2001-ൽ പുറത്തിറക്കിയ ഓപ്പറേറ്റിങ് സിസ്റ്റം ആണ്‌ വിൻഡോസ് എക്സ് പി. കുറച്ചു സമയത്തിൽ തന്നെ ഈ ഉല്പന്നം ജനപ്രീതി പിടിച്ചുപറ്റി.
മൈക്രോസോഫ്റ്റ് പുറത്തിറക്കുന്ന അപ്ഡേറ്റുകൾ അടങ്ങുന്ന ഒരു പാക്കേജ് ആണു സർവീസ് പാക്ക്. ഇതിനകം മൂന്നു സർവീസ് പാക്കുകൾ ഇറക്കി കഴിഞ്ഞു.
വിൻഡോസ് എക്സ്.പി ഹോം/പ്രൊഫെഷണൽ പതിപ്പുകൾ ഉപയോഗിക്കുവാൻ ആവശ്യമുള്ള ഹാർഡ്‌വെയർ വിശദാംശങ്ങൾ തഴെപ്പറയുന്നു:
വിൻഡോസിന്റെ മറ്റു പതിപ്പുകളിൽ നിന്നും വ്യത്യാസമായി എക്സ്പി യിൽ ലുണ എന്ന തീം ഉൾപ്പെടുത്തിയിടുണ്ട്.
ഇന്ത്യയിൽ എല്ലാ പ്രദേശങ്ങളിലും നന്ത്യാർവട്ടം വളരുന്നുണ്ട്. രണ്ടരമീറ്ററോളം ഉയരത്തിൽ കുറ്റിച്ചെടിയായാണ് ഇതു വളരുന്നത്. ദീർഘവൃത്താകൃതിയിലുള്ള ഇലകൾ സമ്മുഖമായി വിന്യസിച്ചിരിക്കുന്നു. 2.5-5 സെന്റീമീറ്ററോളം വീതിയും 15 സെന്റീമീറ്ററോളം നീളവും കടുംപച്ച നിറവും തിളക്കവുമുള്ള ഇലകളിലും കാണ്ഡത്തിലും വെളുപ്പുനിറത്തിലുള്ള മരക്കറ ഉണ്ട്. മരക്കറയിൽ റെസിനുകളും ആൽക്കലോയിഡുകളും അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. നന്ത്യാർവട്ടം എല്ലാക്കാലങ്ങളിലും പുഷ്പിക്കും. ശാഖാഗ്രങ്ങളിൽ 6-8 എണ്ണം വീതമുള്ള കുലകളായാണ് പുഷ്പങ്ങളുണ്ടാകുന്നത്. തൂവെള്ള നിറവും സുഗന്ധവുമുള്ള ഇതിന്റെ പുഷ്പങ്ങൾ വിടരുന്നത് രാത്രികാലങ്ങളിലാണ്. അഞ്ചു ചെറിയ ബാഹ്യദളങ്ങളുടെയും ചുവടുഭാഗം സംയോജിച്ചിരിക്കുന്നു. അഞ്ചു ദളങ്ങളും അന്തർഗതകേസരങ്ങളും ഉണ്ട്. കായ്കളിൽ 3-6 വിത്തുകളുണ്ടായിരിക്കും. കമ്പുകൾ മുറിച്ചുനട്ടോ പതിവച്ചോ ആണ് പുതിയ ചെടികളുണ്ടാക്കുന്നത്. ഒരുവർഷം പ്രായമെത്തുമ്പോഴേക്കും നന്ത്യാർവട്ടം പുഷ്പിക്കുന്നു.
നന്ത്യാർവട്ടത്തിന്റെ വേര്, കറ, പുഷ്പം, ഫലം എന്നിവ ഔഷധങ്ങളുണ്ടാക്കാനുപയോഗിക്കുന്നു. നേത്ര രോഗങ്ങൾക്കും ചർമ്മ രോഗങ്ങൾക്കും നല്ല ഒരു ഔഷധമാണ് നന്ത്യാർവട്ടം. വേര്, തൊലി, തടി എന്നിവയിൽ ടാർബണേ മൊണ്ടാനിൻ എന്ന ആൽക്കലോയ്ഡും അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. വേരു ചവയ്ക്കുന്നത് പല്ലുവേദന കുറയാൻ സഹായകമാണ്. വേരിൻതൊലി വെള്ളത്തിൽ അരച്ചു കഴിച്ചാൽ വിരശല്യം ശമിക്കും. ഇല പിഴിഞ്ഞ് നേത്രരോഗങ്ങൾക്ക് ഔഷധമായി ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്. ഇതിന്റെ പൂവും ഔഷധയോഗ്യമായ ഭാഗമാണ്. പുഷ്പങ്ങൾ പിഴിഞ്ഞ് എണ്ണയുമായി ചേർത്ത് നേത്രരോഗങ്ങൾക്കും ത്വഗ്രോഗങ്ങൾക്കും ഔഷധങ്ങളുണ്ടാക്കുന്നു.
അപോസിനേസീ സസ്യകുടുംബത്തിൽപ്പെട്ട ഒരു ചെടിയാണ് നന്ത്യാർവട്ടം'. നമ്പ്യാർവട്ടം എന്നും ചിലയിടങ്ങളിൽ പറയപ്പെടുന്നു.“ടാബർനെമൊണ്ടാന ഡൈവെർട്ടിക“ എന്നതാണ് ഇതിന്റെ ശാസ്ത്രീയ നാമം. എർവട്ടാമിയ കൊറോണേറിയ എന്ന പേരിലാണ് മുൻകാലങ്ങളിൽ ഇത് അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്. സംസ്കൃതത്തിൽ നന്ദിവൃക്ഷഃ, വിഷ്ണുപ്രിയ, ക്ഷീരീ എന്നീ പേരുകളിൽ നന്ത്യാർവട്ടം അറിയപ്പെടുന്നു. ഹിന്ദിയിൽ ‘ചമേലി’ എന്നും ‘ചാന്ദിനി’ എന്നും പറയുന്നു.
പാലിയിലെ നന്ദ്യാവട്ട എന്ന പദത്തിൽ നിന്നാണ്‌ നന്ത്യാർ വട്ടം ഉണ്ടായത്. അർത്ഥം ശുഭസൂചകമായി തിരിയുന്നത് എന്നാണ്‌. നന്ത്യാർവട്ടത്തിന്റെ പൂക്കൾ ബുദ്ധമതത്തിന്റെ മുദ്രകളിലൊന്നും ശുഭസൂചകവുമായ സ്വസ്തിക ചിഹ്നം പോലെ യിരിക്കുന്നതിനാലാണ്‌ ശുഭസൂചകമാവുന്നത്. സംസ്കൃതത്തിൽ നന്ദ്യാവൃത്ത എന്നാണ്‌ തൽസമം.
നന്ത്യാർവട്ടത്തിന്റെ പുഷ്പങ്ങൾ പൂമാലകളുണ്ടാക്കാനും ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ അർച്ചനയ്ക്കും ഉപയോഗിക്കുന്നു. ഉദ്യാനങ്ങളിലും ഈ ചെടിക്ക് നല്ല ഒരു സ്ഥാനമുണ്ട്.
ഭഗവാനേ, ഇപ്പോൾ ഞാൻ സംസാരിക്കും. ഞാൻ നിശ്ശബ്ദനായിരിക്കുകയില്ല. ഉന്നതനായ എന്റെ ഈശ്വരൻ, എന്റെ ഭഗവാൻ, എന്റെ രാജാവ് കേൾ‍ക്കത്തക്കവണ്ണം ഞാൻ ഇപ്രകാരം പറയും. "ഭഗവാനേ, അങ്ങയെ ഭയപ്പെടുന്നവർക്കായി അങ്ങു ഗൂഢമായി സൂക്ഷിച്ചുവച്ചിരിക്കുന്ന അങ്ങയുടെ മാധുര്യം എത്ര മഹത്താകുന്നു."
ക്രിസ്ത്വനുകരണം എന്ന പരിഭാഷയിൽ ഇപ്രകാരമാണതു്: ഞാനെന്റെ നാഥനോടു് വീണ്ടും സംസാരിയ്ക്കും; മാത്രമല്ല, ഞാൻ ഒരിയ്ക്കലും മൗനം ഭജിയ്ക്കുകയില്ല. എന്റെ ദൈവം കേൾക്കത്തക്കവണ്ണം ഞാൻ ഉറക്കെ നിലവിളിയ്ക്കും. സ്വർഗങ്ങളിലെ എന്റെ രാജാവു്, എന്റെ നാഥൻ!
പാപത്തിന്റെ രസപ്രദത്വം ലോകാസക്തനായ മനുഷ്യന്റെ ഹൃദയത്തെ കീഴടക്കുകയും മുള്ളുകളുടെ ഇടയിൽ ആനന്ദമുണ്ടെന്ന് അവൻ ഭ്രമിക്കുകയു ചെയ്യുന്നു; എന്തുകൊണ്ടെന്നാൽ, അവൻ ഈശ്വരമാധുര്യമോ പുണ്യത്തിന്റെ ആന്തരമായ ആനന്ദമോ കാണുകയോ ആസ്വദിക്കുകയോ ചെയ്തിട്ടില്ല. എന്നാൽ ലോകത്തെ നിശ്ശേഷം വെറുക്കുകയും ഈശ്വരന്റെ പരിശുദ്ധ ശിക്ഷണത്തിനു വശം‌വദരായി ജീവിക്കാൻ യത്നിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവർക്ക് സർ‌വസംഗപരിത്യാഗികൾക്കു പ്രതിശ്രുതമായിരിക്കുന്ന ദിവ്യമാധുര്യം അനുഭവവേദ്യമാകുന്നു"
ക്രിസ്ത്വനുകരണം എന്ന പരിഭാഷയിൽ അതു് ഇപ്രകാരമാണു്:എന്നാലും ജഡത്തിന്റെ ദുഷ്ടാഭിലാഷങ്ങൾക്കു് ഏറെ കരുത്തുള്ളതിനാൽ അവയെ സംത്യജിയ്ക്കുക കഠിനമെന്നു് നാം കാണുന്നു. ചിലകാര്യങ്ങൾ ലോകത്തെ സ്നേഹിയ്ക്കാൻ നമ്മെ പ്രേരിപ്പിയ്ക്കുന്നു; അതേസമയം മറ്റുചിലവ വെറുക്കാനും . ദുഷ്ടപ്രകൃതിയുടെ സന്ദർപ്പണവും നയന സാഫല്യവും, ജീവനത്തിന്റെ ശൂന്യാർഭാടവും നമ്മെക്കൊണ്ടു് ലോകത്തെ സ്നേഹിപ്പിയ്ക്കുന്നു. എന്നാൽ ഇവയൊക്കെത്തന്നെ എല്ലാ യാതനകളോടെ അവയുടേതായശിക്ഷയെ കൊണ്ടുവരുന്നു; അപ്പോൾ നമുക്കു് ലോകത്തോടു് ദ്വേഷവും ജുഗുപ്സയും തോന്നുന്നു. എന്നാൽ ദുഃഖകരമായ സത്യം ഇതാകുന്നു; ലൗകികമായ മനസ്സിൽ ഇപ്പോഴും അധമമോദങ്ങൾ അവയുടെ ദിനത്തെ വെട്ടിപ്പിടിയ്ക്കുന്നു. മാത്രമല്ല മുള്ളുകൾ മധുരമായ എന്തിനെയോ മൂടിവയ്ക്കുന്നു എന്നു് സങ്കല്പിച്ചുപോകുന്നു. ദൈവമാധുര്യത്തിന്റെ സ്വാദും നന്മയുടെഅന്തർ‍മുഖമായ സന്തോഷവും രുചിയ്ക്കുവാനും അവയുടെ നൈമിഷികദർശനം നേടുവാനും അതിനു് ഒരിയ്ക്കലും കഴിഞ്ഞില്ല എന്നതുകൊണ്ടാണിതു്.
എന്നെ പിന്തുടരുന്നവൻ ഇരുട്ടിൽ നടക്കുന്നില്ല എന്നു ഭഗവാൻ പറയുന്നു . ഇത് ക്രിസ്തുവിന്റെ വചനമാണ്. നമുക്ക് യഥാർഥ പ്രബുദ്ധതയും ഹൃദയത്തിന്റെ അന്ധതയിൽ നിന്ന് മോചനവും സിദ്ധിക്കണമെങ്കിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജീവിതത്തെയും രീതികളെയും അനുകരിക്കണമെന്ന് അത് നമ്മോടുപദേശിക്കുന്നു.
ക്രിസ്ത്വനുകരണം എന്ന പേരിൽ ക്രൈസ്തവ സാഹിത്യ സമിതി 1996-ലും 2000-ലും പ്രസിദ്ധീകരിച്ച പ്രഫ.കെ വി തമ്പിയുടെ പരിഭാഷയിൽ ഇങ്ങനെയാണാ ഭാഗം:- "എന്നെ അനുഗമിയ്ക്കുന്നവൻ ഒരിയ്ക്കലും ഇരുട്ടിൽ നടക്കുന്നില്ല" എന്നു് നാഥൻ പറയുന്നു. ഈ വാക്കകളിലൂടെ നമ്മുടെ ജീവിതങ്ങളും സ്വഭാവങ്ങളും അവന്റെ പ്രതിരൂപത്തിൽ വാർത്തെടുക്കുവാൻ ക്രിസ്തു നമ്മെ പ്രേരിപ്പിയ്ക്കുന്നു; നാം യഥാർത്ഥത്തിൽ പ്രബുദ്ധരാകുവാനും സകല ഹൃദയാന്ധതകളിൽ നിന്നും മുക്തരാകുവാനും അഭിലഷിയ്ക്കുന്നുവെങ്കിൽ അതുകൊണ്ടു് എല്ലാറ്റിനും ഉപരിയായി യേശു ക്രിസ്തുവിന്റെ ജന്മത്തെ ധ്യാനിയ്ക്കുവാൻ നാം യത്നിയ്ക്കുമെന്നു് ഉറപ്പാക്കുക.
ക്രിസ്ത്വനുകരണം എന്ന പേരാകട്ടെ ശ്രവണസുഖം തരാത്തതാണെന്നു് പലർക്കും പരാതിയുണ്ടായിരുന്നത്രേ. പക്ഷേ, ഈ പരാതികളുമായി തന്റെ പരിഭാഷക്ക് മയ്യനാട് ജോൺ സ്വീകരിച്ച ക്രിസ്തുദേവാനുകരണമെന്ന പേരിലെ ദേവൻ എന്ന വാക്കു്തന്നെ വിമർശിക്കപ്പെട്ടു. ക്രിസ്തുദേവൻ എന്ന പ്രയോഗം ബഹുദൈവവിശ്വാസത്തെ പിന്തുടർന്ന് ക്രിസ്തുവിനെ പല ദേവന്മാരിൽ ഒരാൾ മാത്രമായി തരംതാഴ്ത്തുന്നതിന് തുല്യമായിരിയ്ക്കുമെന്ന് ചിലർക്ക് തോന്നി (ഈ പ്രയോഗം ഹൈന്ദവമാണെന്ന് കടുത്ത യാഥാസ്ഥിതികർ വിമർശിച്ചുവെന്നായിരുന്നു മയ്യനാട് ജോണിന്റെ ആക്ഷേപം). പ്രമുഖ മലയാള പണ്ഡിതനും വിമർശകനുമായിരുന്ന ഐ.സി. ചാക്കോ പോലും ഈ വിമർശനത്തോട് ഒരളവു വരെ സഹമതി പ്രകടിപ്പിച്ചു.
ഗ്രന്ഥത്തിന്റെ ഉള്ളടക്കത്തിൽ സാധാരണ ക്രിസ്തീയ രചനകളിൽ ഉപയോഗിക്കാറില്ലാത്ത വാക്കുകൾ പരിഭാഷകൻ ധാരാളമായി ഉപയോഗിച്ചിരുന്നതും വിമർശനത്തിനിടയാക്കി. ഭഗവാൻ‍, ഈശ്വരൻ, വിശ്വരൂപം തുടങ്ങിയ സംസ്കൃതജന്യ മലയാള പദങ്ങളുടെ പേരിലായിരുന്നു ഈ വിമർശനം. വചനമാകുന്ന ദൈവം എന്നതിന് ശബ്ദബ്രഹ്മം എന്നും, അപ്പസ്തോലൻ എന്നതിനു ധർമ്മദൂതൻ എന്നും ഒക്കെ പ്രയയോഗിച്ചുകണ്ടതും പലരേയും അത്ഭുതപ്പെടുത്തി. ഈശ്വരൻ എന്ന പദം ക്രിസ്ത്യാനികൾ സാധാരണയായി ഉപയോഗിയ്ക്കാത്തതു് അതു് പുല്ലിംഗപദമായതുകൊണ്ടാണു്. ദൈവം എന്ന അലിംഗ പദമാണു് പകരം അവർ ഉപയോഗിയ്ക്കുന്നതു്.
വിഖ്യാത റോമൻ കത്തോലിക്കാ സന്യാസിയായിരുന്ന തോമസ് അക്കെമ്പിസ് പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ലത്തീൻ ഭാഷയിൽ എഴുതിയ എന്ന ക്രിസ്തീയ ധ്യാനാത്മക കൃതിയ്ക്കു് മലയാളത്തിലുണ്ടായ നിരവധി പരിഭാഷകളിലൊന്നാണു് ക്രിസ്തുദേവാനുകരണം. 1937-ൽ മയ്യനാട്ട് ഏ. ജോൺ എഴുതിയ ഇതു് ശ്രദ്ധിയ്ക്കപ്പെട്ടതു് അതിലെ ചില പദപ്രയോഗങ്ങൾ വിവാദമായതിന്റെ പേരിലാണു്. 1942-ൽ രണ്ടാം പതിപ്പു് പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു. 1990-കളിൽ എറണാകുളം ബ്രോഡ്വേയിലെ സെയിന്റ് പോൾസ് പ്രസാധകർ ഈ കൃതിയുടെ പുനഃപ്രസിദ്ധീകരണം നടത്തി.
തോമസ് അക്കെമ്പിസിന്റെ പരാമൃഷ്ടകൃതിയ്ക്കു് വേറെ പരിഭാഷകൾ നേരത്തേ തന്നെ മലയാളത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. എന്നാൽ പരമ്പരാഗത ക്രിസ്തീയ ശൈലിയിൽ നിന്നു് വ്യത്യസ്തമായ ക്രിസ്തുദേവാനുകരണം എന്ന മയ്യനാട്ട് ജോണിന്റെ പരിഭാഷ പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ അക്കാരണം കൊണ്ടുതന്നെ ശ്രദ്ധനേടി. കേരള ക്രൈസ്തവർ പൊതുവേ അവരുടെ ദൈവശാസ്ത്രവുമായി പൂർണമായി യോജിച്ചുപോകാത്തതാണെന്നു കരുതിയ ചില പദപ്രയോഗങ്ങൾ അന്നു് ക്രിസ്തുദേവാനുകരണത്തിൽ സമൃദ്ധമായി ഉപയോഗിച്ചതാണു് വിവാദങ്ങൾക്കിടയാക്കിയത്.
1948-ൽ മത്തായിയുടെ സുവിശേഷത്തിന്റെ പരിഭാഷ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചും പിന്നീടു് പുതിയനിയമം മുഴുവനായിത്തന്നെ പരിഭാഷ ചെയ്തു് പ്രസിദ്ധീകരിച്ചും വേദപുസ്തക പരിഭാഷാചരിത്രത്തിൽ സ്ഥാനം നേടിയ മയ്യനാട്ട് ജോൺ ഈ പരിഭാഷ നടത്തിയതു് ഇന്ത്യയിൽ നിന്നു സിംഗപ്പൂരിലേക്കുള്ള ഒരു കപ്പൽ‍ യാത്രക്കിടെയാണു്. പിൽക്കാല ലത്തീൻ ഭാഷയിലുള്ള മൂലകൃതിയുടെ ഇംഗ്ലീഷ് വിവർത്തനത്തെ ആധാരമാക്കിയുള്ള പരിഭാഷയാണിതു്.
ക്രിസ്തുദേവൻ എന്ന പ്രയോഗത്തിലെ ദേവൻ എന്ന പരാമർശം മൂലകൃതിയുടെ പേരിന്റെ ഭാഗമായിരുന്നില്ല; ഒരുശൈലിയായാണതു് കൂട്ടിച്ചേർത്തതു് (പദാനുപദ വിവർത്തനശൈലിയല്ല മയ്യനാട് ജോൺ പരിഭാഷയിൽ സ്വീകരിച്ചതും). ക്രിസ്തുവിന്റെ മനുഷ്യ വ്യക്തിത്വത്തെ ചെറുതാക്കി കാണിയ്ക്കുന്നതായതിനാൽ ക്രിസ്തുദേവൻ എന്ന പ്രയോഗം ക്രിസ്തുശാസ്ത്രത്തിനു് നിരക്കുന്നതുമായിരുന്നില്ല.
പ്രധാന തർക്കം പരിഭാഷക്ക് ഗ്രന്ഥകർത്താവ് കൊടുത്ത പേരിനെച്ചൊല്ലിത്തന്നെയായിരുന്നു. പഴയ വിവർത്തനങ്ങൾ ക്രിസ്താനുകരണം, ക്രിസ്‌ത്വാനുകരണം എന്നീ പേരുകളിൽ ആയിരുന്നു. ക്രിസ്താനുകരണം എന്ന പേര് വ്യാകരണത്തിലെ സന്ധിനിയമങ്ങളെ അനുസരിക്കാത്തതിന്റെ പേരിൽ വിമർശിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.
1907 ജൂലൈ 31 നു ജനിച്ചു. പോർത്തുഗീസ് കോളനിയായിരുന്ന ഗോവയിലാണ്‌ അദ്ദേഹം ജനിച്ചത്. ഗൗതമബുദ്ധനേയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ കാലത്തേയും തത്ത്വചിന്തകളെക്കുറിച്ചുമുള്ള പഠനത്തിൽ സംഭാവനകൾ നൽകിയ പിതാവ് ധർമ്മാനന്ദ് കൊസാംബി യിൽ നിന്നും ചെറുപ്പംതൊട്ടേ ഭാരതീയ പൈതൃകത്തിലും ചരിത്രത്തിലും ദാമോദർ അറിവ് നേടിയിരുന്നു. പൂനെയിലെ ന്യൂ ഇംഗ്ലീഷ് സ്കൂളിലായിരുന്നു പ്രാഥമിക വിദ്യാഭ്യാസം. തുടർന്ന് പതിനൊന്നാം വയസ്സിൽ ഹാർവാർഡ് സർവകലാശാലയിലെ അദ്ധ്യാപകനായിരുന്ന പിതാവിനോടൊപ്പം അമേരിക്കയിലെത്തി. ഹാർവാർഡിനോടൊപ്പമുണ്ടായിരുന്നകേംബ്രിഡ്ജ് ലാറ്റിൻ സ്കൂളിൽ നിന്നും പഠനം പൂർത്തിയാക്കിയ അദ്ദേഹം ഹാർവാർഡിൽ നിന്നും ബിരുദപഠനം പൂർത്തിയാക്കി. ഗണിതവും ചരിത്രവും ഭാഷകളുമായിരുന്നു വിഷയങ്ങൾ.ഈ കാലത്തിനുള്ളിൽ തന്നെ ഇംഗ്ലീഷ്, ഗ്രീക്ക്, ലാറ്റിൻ, ഫ്രഞ്ച്, ജർമ്മൻ എന്നീ ഭാഷകളിൽ അദ്ദേഹം അവഗാഹം നേടി. മാതൃഭാഷയായ മറാഠിക്കു പുറമേ സംസ്കൃതത്തിലും അദ്ദേഹത്തിനു അവഗാഹമുണ്ടായിരുന്നു. കൂട്ടി.അദ്ദേഹത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന വിശേഷവത്കരണം ഗണിതശാസ്ത്രവും സ്റ്റാറ്റിസ്റ്റിക്കൽ തിയറിയും ജനിതകവുമായിരുന്നു.
ഈ കണ്ടെത്തലുകളിലൂടെ അദ്ദേഹം പ്രാകൃത കമ്യൂണിസത്തിനോടും അതിലൂടെ മാർക്സിസത്തോടും കൂടുതൽ അടുത്തു. മാർക്സും ഏംഗൽസും പലഭാഷകളിലായി പ്രസിദ്ധപ്പെടുത്തിയ ലേഖനങ്ങളും പുസ്തകങ്ങളും അദ്ദേഹം വായിക്കുകയും അത് അദ്ദേഹത്തെ കൂടുതൽ വിഷമകരമായ ഒരു ഘട്ടത്തിലെത്തിക്കുകയും ചെയ്തു. ഇന്ത്യയിലെ പണ്ഡിതന്മാർ എഴുതിയ ചരിത്രഗ്രന്ഥങ്ങളേപ്പോലെ തന്നെ മാർക്സിയൻ ചരിത്രകാരന്മാരുടെ കൃതികളും അപര്യാപ്തമാണെന്ന തിരിച്ചറിവായിരുന്നു അത്. അക്കാദമീയ ചരിത്രകാരന്മാർ കാലഹരണപ്പെട്ട സിദ്ധാന്തങ്ങൾ കൂട്ടുപിടിച്ചുവെങ്കിൽ മാർക്സിയൻ ചരിത്രകാരന്മാർ മാർക്സിസത്തിലൂന്നിയ വീക്ഷണത്തിൽ നിന്ന് വ്യതിചലിച്ചതേ ഇല്ല. ചരിത്രത്തെ അപഗ്രഥിക്കാൻ മാർക്സിസത്തെ അവലംബിക്കുന്നതിനു പകരം മാർക്സിസത്തിന്റെ ചൂളയിൽ ചരിത്രത്തെ രൂപപ്പെടുത്തിയെടുക്കുകയായിരുന്നു മിക്കവരും ചെയ്തിരുന്നത്. ഇവയ്ക്കെതിരെ കൊസാംബി കുലീനമായിത്തന്നെ കടന്നാക്രമണം നടത്തി. ഉദാഹരണമായി അദ്ദേഹം ഉയർത്തിക്കാട്ടിയത് ഡാങ്കേയുടെ ഇന്ത്യ ഫ്രം പ്രിമിറ്റീവ് കമ്മ്യൂണിസം ടു സ്ലേവറി എന്ന ഗ്രന്ഥത്തെയാണ്‌.
തന്റെ ശേഖരത്തിലേയും വിവിധ കഴ്ചബംഗ്ലാവുകളിൽ കണ്ടെത്തിയ പ്രാചീന നാണയങ്ങളും ലോഹവിജ്ഞാനീയ പരിശോധനക്ക് അദ്ദേഹം വിഷയമാക്കി. അവയിലെ വിവിധ ലോഹക്കൂട്ടുകളുടെ അനുപാതവും ആ അനുപതങ്ങളിലെ മാറ്റവും അവയിൽ വിലയേറിയ ലോഹങ്ങളുടെ കുറവുകളും കാലഗണാ ക്രമമനുസരിച്ച് പരിശോധിച്ച് ആ നാണയങ്ങളുടെ കാലഘട്ടങ്ങളിലെ രാഷ്ട്ര സമ്പദ്‍വ്യവസ്ഥ എപ്രകാരമായിരിക്കാം എന്ന് അദ്ദേഹം ഗണിച്ചെടുത്തു. നാണയപ്പെരുപ്പം എന്ന് നാം വിളിക്കുന്ന പ്രതിഭാസം മൗര്യ യുഗത്തിലും ഗുപ്തകാലഘട്ടത്തിലും മറ്റേത് കാലഘട്ടങ്ങളിലുമെല്ലാം പ്രത്യക്ഷമായി എന്നദ്ദേഹം കണ്ടുപിടിച്ചു. അതോടൊപ്പം ആ കാലഘട്ടങ്ങളിലെ സാമൂഹിക-സാമ്പത്തിക-സൈനിക-രാഷ്ട്രീയ-സാംസ്കാരിക സംഭവങ്ങളും മാറ്റങ്ങളും വിശകലനം ചെയ്യുക കൂടി ചെയ്തപ്പോൾ അതേ വരെ അംഗീകൃത ചരിത്രകാരന്മാരെ ബുദ്ധിമുട്ടിച്ചിരുന്ന പല മേഖലകളും മറ നീക്കി പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. ചരിത്രകാരന്മാർ അന്നുവരെ അംഗീകരിച്ചു വന്നതിനേക്കാൾ പ്രാധാന്യവും മുൻതൂക്കവും സാമ്പത്തിക ഘടകങ്ങൾക്കുണ്ട് എന്നദ്ദേഹം സ്ഥിരീകരിച്ചു.
ഈ നീണ്ട 14 വർഷക്കാലമാണ്‌ ദാമോദർ കൊസംബിയുടെ വൈജ്ഞാനിക ലോകം അരികും മൂലയുമില്ലാതെ രൂപം കൊണ്ടത്. അദ്ദേഹം തന്റെ സവിശേഷവത്കരണമായ ഗണിതശാസ്ത്രത്തെ ജനിതകം, ജീവശാസ്ത്രം, എന്നീ മേഖലകളിലേക്കും ഉപയോഗിക്കാൻ തുടങ്ങി. താമസിയാതെ ഇത് സാമൂഹ്യശാസ്ത്രരംഗത്തേക്ക് വ്യാപിച്ചതോടെ അദ്ദേഹം തന്റെ യഥാർത്ഥ ബൗദ്ധികമേഖല കണ്ടെത്തിയിരുന്നു. അങ്ങനെ ഒരു വിശ്രമവിനോദമെന്നപോലെ അദ്ദേഹം പഠിച്ചുവന്ന പ്രാചീനസാഹിത്യം, വിവിധഭാഷകൾ, തത്ത്വശാസ്ത്രം, മുതലായവ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മൗലിക താല്പര്യ വിഷയങ്ങളായി മാറി. വർഷങ്ങളായി അദ്ദേഹത്തിന്റെ വിനോദമായിരുന്ന നാണയശേഖരത്തെ പഠിക്കാൻ തുടങ്ങുകയും അതിനെ ആസ്പദമാക്കി അദ്ദേഹം താമസിയാതെ നാണയവിജ്ഞാനീയം എന്ന പുതിയ മേഖല തുടങ്ങുകയും ചെയ്തു.
ഗണിതശാസ്ത്രജ്ഞനായ ദാമോദറിനെ ചരിത്രപണ്ഡിതരും അതുവഴി ലോകവും അറിയാൻ തുടങ്ങിയത് പൂനയിലെ വിശ്വപ്രശസ്തമായ ഓറിയന്റൽ ഭണ്ഡാർക്കാർ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ടിന്റെ ആനാൽസ്, ന്യൂ ഇന്ത്യാ ആന്റിക്ക്വറ്റി, റോയൽ ഏഷ്യാറ്റിക് സൊസൈറ്റി ജേർണൽ തുടങ്ങിയ ഗവേഷണാസ്പദമായ കാലികങ്ങളിൽ പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ട ചെറു ലേഖനങ്ങളിലൂടെയും പുസ്തക വിമർശനങ്ങളിലൂടെയുമാണ്‌. സോവിയറ്റ് ഗ്രന്ഥകർത്രി കെ.എ. അന്റനോവയുടെ ഇന്ത്യൻ ഫ്യൂഡലിസത്തെയും ഭാരതീയ വിദ്യാഭവൻ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ബഹുവാള്യചരിത്രത്തിന്റെ ആദ്യ മൂന്നു വാള്യങ്ങളേയും ഖണ്ഡനവിമർശങ്ങൾ ചെയ്തത് ഇക്കൂട്ടത്തിൽ പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധയാകർഷിച്ചിരുന്നു. ജർമ്മൻകാരനും പ്രശസ്ത ഇന്തോളജിസ്റ്റുമായ ജോർജ്ജ് തോംസണും കോസാംബിയുടെ വിമർശനങ്ങൾക്ക് പാത്രമായി.
ഇന്ത്യാ ചരിത്രപഠനവും മാർക്സിസ്റ്റ് ചരിത്രവിജ്ഞാനീയവും സംബന്ധിച്ച അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആദ്യത്തെ കൃതി “ഇന്ത്യാ ചരിത്രപഠനത്തിനൊരു മുഖവുര” 1956-ൽ പുറത്തിറങ്ങി. ഇതോടെ മാർക്സിസ്റ്റ് ചരിത്ര വീക്ഷണത്തിലും ഇന്ത്യാ ചരിത്രരചനയിലും ഒരു വഴിത്തിരിവുണ്ടായി. തുടർന്നു പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ട “മിത്തും യാഥാർത്ത്യവും“ , "പ്രാചീനഭാരതത്തിന്റെ സംസ്കാരവും നാഗരികതയും ചരിത്രരൂപരേഖയിൽ" എന്നീ ഗ്രന്ഥങ്ങൾ ആദ്യ കൃതിയിൽ ആവിഷ്കരിക്കപ്പെട്ട സിദ്ധാന്തങ്ങളുടെ പ്രയോഗവത്കരണങ്ങളായിരുന്നു. പിന്നീട് പുസ്തകരൂപത്തിൽ പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടത് “രോഷജനകങ്ങളായ പ്രബന്ധങ്ങൾ“ ആയിരുന്നു . ഇത് പത്രശൈലിയിൽ എഴുതിയ ലേഖനങ്ങളുടെ സമാഹാരമാണ്.
അങ്ങനെ തന്റെ സേവനം അത്യാവശ്യമായ ബൃഹത്തായ ഒരു മേഖല അദ്ദേഹം കണ്ടെത്തിയിരുന്നു. ഇക്കാലത്ത് അദ്ദേഹം ഫെർഗൂസൻ കോളേജിൽ പ്രഫസ്സറായി സേവനം അനുഷ്ഠിക്കുകയായിരുന്നു. അദ്ധ്യാപനം ചരിത്രരചനക്കും പ്രവർത്തനങ്ങൾക്കും തടസ്സമാവുമെന്ന് കണ്ടപ്പോൾ അദ്ദേഹം 1946-ൽ അവിടം വിട്ടു. സ്വന്തമായി ഗവേഷണം നടത്തുവാനും അദ്ധ്യാപന ബാദ്ധ്യതകൾ ഒഴിവാക്കുവാനുമായി അദ്ദേഹം ബോംബേയിലെ ടാറ്റാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് ഓഫ് ഫണ്ടമെന്റൽ റിസർച്ച് എന്ന സ്ഥാപനത്തിലെ ഗണിതശാസ്ത്ര അദ്ധ്യാപകനായി. 16 വർഷം അദ്ദേഹം അവിടെ തുടർന്നു. ഇക്കാലത്താണ്‌ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മികച്ച ചരിത്ര സൃഷ്ടികൾ പുറത്തുവന്നത്.
ചരിത്രകാരനും ഗണിതശാസ്ത്രജ്ഞനുമായ ദാമോദർ ധർമാനന്ദ കൊസാംബി എന്ന ഡി.ഡി. കൊസാംബി ഗോവയിലെ സാങ്കോയിലിൽ ജനിച്ചു.ജൈവശാസ്ത്രജ്ഞൻ. ഭാരതീയപുരാവസ്തുശാസ്ത്രം, വംശപഠനം, നാണയവിജ്ഞാനീയം,സാമ്പത്തികശാസ്ത്രം എന്നിവയിലൂന്നിയ ചരിത്രപഠനത്തിനു തുടക്കം കുറിച്ചത് അദ്ദേഹമായിരുന്നു. ടാറ്റാ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് ഓഫ് ഫണ്ടമെന്റൽ റിസർച്ചിൽ ഗണിതശാസ്ത്രവകുപ്പിന്റെ അദ്ധ്യക്ഷനായി സേവനം അനുഷ്ഠിച്ചിരുന്ന കൊസാംബി ഭാരതത്തിന്റെ പ്രാചീന ചരിത്ര ഗവേഷണത്തിൽ തന്റേതായ സംഭാവനകൾ നൽകിയിട്ടുണ്ട്.
1939-ൽ നാട്ടിൽ തിരിച്ചെത്തിയശേഷം അലിഗഡ് മുസ്ലീം സർവ്വകലാശാല, ബനാറസ് ഹിന്ദു സർവകലാശാല എന്നിവിടങ്ങളിൽ അദ്ധ്യാപകനായി.1942-ൽ പൂനെയിൽ അദ്ദേഹം സ്ഥിരതാമസമാക്കുകയും അവിടത്തെ ഫെർഗൂസൻ കോളേജിൽ ഗണിതശാസ്ത്ര പ്രൊഫസറായി പ്രവേശിക്കുകയും ചെയ്തു. അച്ഛൻ ധർമ്മാനന്ദും അവിടെ വളരെക്കാലം അദ്ധ്യാപകനായിരുന്നു. 1946 വരെ അദ്ദേഹം അവിടെ തുടർന്നു.
ഇന്ത്യയിലെ ഹരിത വിപ്ലവത്തിന്റെ പിതാവ് എന്നറിയപ്പെടുന്ന പ്രശസ്തനായ ഒരു കൃഷി ശാസ്ത്രജ്ഞനായിരുന്നു എം.എസ്.സ്വാമിനാഥൻ എന്ന മങ്കൊമ്പ് സാംബശിവൻ സ്വാമിനാഥൻ . ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ പരിശ്രമങ്ങളാണ് തെക്കു കിഴക്കേഷ്യയിലെ മിക്ക രാജ്യങ്ങളെയും പട്ടിണിയിൽ നിന്നും കരകയറ്റിയത്. 1952 ൽ കേംബ്രിഡ്ജ് സർവ്വകലാശാലയിൽ നിന്നും ജനിതകശാസ്ത്രത്തിൽ പി.എച്ച് ഡി നേടിയ അദ്ദേഹം ഇന്ത്യയിലെത്തി കാർഷിക രംഗത്തിന്റെ അതികായനായി.ഇന്ത്യൻ പരിസ്ഥിതിക്കിണങ്ങുന്നതും അത്യുല്പാദനശേഷിയുള്ളതുമായ വിത്തുകൾ വികസിപ്പിച്ചെടുക്കുകയും അത് കർഷകർക്കിടയിൽ പ്രചരിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തതാണ് ശ്രീ സ്വാമിനാഥനെ അന്തർദേശീയ തലത്തിൽ പ്രശസ്തനാക്കിയത്. 1966 ൽ മെക്സിക്കൻ ഗോതമ്പ് ഇനങ്ങൾ ഇന്ത്യൻ സാഹചര്യങ്ങൾക്കുമാറ്റി പഞ്ചാബിലെ പാടശേഖരങ്ങളിൽ അദ്ദേഹം നൂ‍റു മേനി കൊയ്തു.ഇത് അദ്ദേഹത്തെ ഇന്ത്യയിലെ ഹരിത വിപ്ലവത്തിന്റെ പിതാവാക്കി.
അണുസംഖ്യ 56 ആയ മൂലകമാണ് ബേരിയം. ആണ് ആവർത്തനപ്പട്ടികയിൽ ഇതിന്റെ പ്രതീകം. മൃദുവായ ഒരു ആൽക്കലൈൻ എർത്ത് ലോഹമാണിത്. വെള്ളി നിറമാണിതിന്. വായുവുവായി ശക്തമായി പ്രവർത്തിക്കുന്നതിനാൽ പ്രകൃതിയിൽ ബേരിയം ശുദ്ധമായ അവസ്ഥയിൽ കാണപ്പെടുന്നില്ല. ചരിത്രത്തിൽ ബാരിറ്റ എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്ന ഇതിന്റെ ഓക്സൈഡ് ജലവുമായും കാർബൺ ഡൈ ഓക്സൈഡുമായും പ്രവർത്തിക്കുന്നതിനാൽ ധാതുക്കളിൽ കാണപ്പെടുന്നില്ല. ബേരിയത്തിന്റെ ഏറ്റവും സാധാരണമായ സ്വാഭാവികമായി ഉണ്ടാകുന്ന ധാതുക്കൾ ബേരിയം സൾഫേറ്റ്, 4 , ബേരിയം കാർബണേറ്റ്, 3 എന്നിവയാണ്. ബെനിറ്റോയിറ്റ് എന്ന അമൂല്യമായ രത്നത്തിൽ ബേരിയം അടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്.
ലോഹ മൂലകമായ ബേരിയത്തിന് രാസപരമായി കാത്സ്യവുമായി സാമ്യങ്ങളുണ്ടെങ്കിലും അതിനേക്കൾ കൂടുതൽ ക്രീയാശീലമാണ്. ഈ ലോഹം വായുവുമായി സമ്പർകത്തിൽ വരുമ്പോൾ വളരെ എളുപ്പം ഓക്സീകരിക്കപ്പെടും. ജലവുമായും ആൽക്കഹോളുമായും ശക്തമായി പ്രവർത്തിക്കും. വായുവിലോ ഓക്സിജനിലോ കത്തുമ്പോൾ ബേരിയം ഓക്സൈഡിനൊപ്പം പെറോക്സൈഡും ഉണ്ടാകുന്നു. ഇതിന്റെ ലഘുവായ സം‌യുക്തങ്ങൾ അവയുടെ ഉയർന്ന ആപേക്ഷിക സാന്ദ്രതയുടെ കാര്യത്തിൽ ശ്രദ്ധേയമാണ്. ബേരിയം ഉൾക്കൊള്ളുന്ന ഏറ്റവും സാധാരണ ധാതു-അതിന്റെ സൾഫേറ്റായ ബാരൈറ്റിന്റെ കാര്യത്തിലും ഇത് ശരിയാണ്. 4.5 /³ ആണ് അതിന്റെ സാന്ദ്രത.
ബേരിയം . ഇതിന്റെ ഓക്സൈഡിന് ഗയ്ടൊൺ ഡി മോർ‌വ്യു എന്ന ശാസ്ത്രജ്ഞൻ ബാരൊട്ട് എന്ന് പേര് നൽകി. ലാവോസിയേ അത് ബാരിറ്റ എന്നാക്കി മാറ്റി. ബാരിറ്റയിൽ നിന്നാണ് പിന്നീട് ഈ ലോഹത്തിന് ബേരിയം എന്ന പേര് ലഭിച്ചത്.
ആദ്യമായി തിരിച്ചറിഞ്ഞത് കാൾ ഷീലി ആണ് . 1808ൽ ഇംഗ്ലണ്ടിൽ സർ ഹം‌ഫ്രി ഡേവി ആദ്യമായി ഇതിനെ വേർതിരിച്ചെടുത്തു.
തുളു യഥാർഥത്തിൽ എഴുതുന്നത് തുളു ലിപി ഉപയോഗിച്ചാണ്. ഗ്രന്ഥ ലിപിയിൽ നിന്നാണ് തുളു ലിപിയുടെ ഉൽഭവം. മലയാളം ലിപിയുമായി തുളു ലിപിക്ക് സാദൃശ്യം ഉണ്ട്. 20ആം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനത്തോടെ തുളു ലിപിയുടെ അപചയം ആരംഭിച്ചു. തുളു ലിപിക്കു പകരം തുളു എഴുതുന്നതിനായി കന്നഡ ലിപി ഉപയോഗിച്ചുതുടങ്ങി. ജർമൻ മിഷനറിമാർ മംഗലാപുരത്ത് സ്ഥാപിച്ച മുദ്രണാലയങ്ങളിൽ തുളു അച്ചടിക്കുന്നതിനായി കന്നഡ ലിപി ഉപയോഗിച്ചുതുടങ്ങിയതാണ് തുളു ലിപിയുടെ അപചയത്തിന് പ്രധാന കാരണമായി മാറിയത്. തുളു ഭാഷ ഉപയോഗിക്കുന്നവരിൽ മിക്കവരും കന്നഡ-തുളു ദ്വിഭാഷികൾ ആയിരുന്നതും കന്നഡ ലിപിയുടെ ആധിപത്യത്തിന് കാരണമായി. ഇപ്പോൾ കന്നഡ ലിപിയാണ് തുളു ഭാഷയുടെ അംഗീകൃത ലിപി. എന്നാൽ തുളു സാഹിത്യകാരന്മാരും തുളു ഭാഷാ ശാസ്ത്രജ്ഞന്മാരും കന്നഡ ലിപിയിൽ തുളു എഴുതുന്നതിനെ എതിർക്കുകയും, യഥാർഥ തുളു ലിപി പുനരുജ്ജീവിപ്പിക്കുന്നതിനുവേണ്ടി വാദിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
ഇതുവരെ ലഭ്യമായിട്ടുള്ള തുളു ലിപിയിൽ എഴുതിയിട്ടുള്ള ശിലാലിഖിതങ്ങളിൾ 15 - 16 നൂറ്റാണ്ടുകൾക്കിടയിലുള്ളതാണ്. ഇവ വിജയനഗര സാമ്രാജ്യ കാലഘട്ടത്തിൽ തുളുനാടിന്റെ തലസ്ഥാനമായിരുന്ന ബാർക്കുർന്റെ സമീപപ്രദേശങ്ങളിൽ നിന്നുമാണ്. മറ്റുള്ള ലിഖിതങ്ങൾ കുന്ദാപുരത്തിനടുത്തുള്ള സുബ്രമഹ്ണ്യ ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്നും കണ്ടെടുത്തിട്ടുള്ളതാണ്. പ്രസിദ്ധ ഭാഷാശാസ്ത്രഞ്ജന്മാരായ, എസ്.യു പന്നിയാടി, എൽ. വി രാമസ്വാമി അയ്യർ, പി എസ് സുബ്രമഹ്ണ്യ എന്നിവരുടെ അഭിപ്രായത്തിൽ തുളു ഭാഷ ഏകദേശം 2000 വർഷങ്ങൾക്കു മുൻപു തന്നേ പ്രോട്ടോ-ദ്രാവിഡ സ്വതന്ത്ര ഭാഷയായി വളർന്നു വന്നതാണ്. ഇത് ആധുനിക തുളുഭാഷയിൽ ഇന്നും പ്രോട്ടോ-ദ്രാവിഡ ഭാഷയിലെ പല സംസ്കരണങ്ങളും കാണുവാൻ സാധിക്കുന്നതിലൂടെയാണ്.
പുരാതന തമിഴ് സാഹിത്യ കാലഘട്ടമായ സംഘ കാലഘട്ടത്തിലെ കവിയായ മാമുലറിന്റ്റെ കവിതയിൽ തുളുനാട്ടിലെ സൗന്ദര്യവതികളായ നർത്തകികളെപ്പറ്റി വിവരിക്കുന്നു, ഇതിലൂടെ തുളുഭാഷ സംസാരിക്കുന്ന ഒരു ദേശത്തെപ്പറ്റി തമിഴർക്ക് അറിയാമായിരുന്നുവെന്ന് നമ്മുക്ക് മനസ്സിലാക്കാവുന്നതാണ്. ഹൽമിദി ലിഖിതങ്ങളീർ അലുപെ എന്ന തുളുഭാഷ സംസാരിക്കുന്ന ഒരു രാജ്യത്തെപ്പറ്റി എഴുതിയിരിക്കുന്നു. കാസറഗോഡിലെ അനന്തപുരത്തിൽ തുളുഭാഷയിൽ തുളു ലിപി ഉപയോഗിച്ച് എഴുതിയ ശിലാശാസനമുണ്ട്. 1980ൽ പ്രസിദ്ധ ശാസന വിദഗ്ദ്ധൻ കെ. വി. രമേശ് ആണ് ഈ ശിലാശാസനത്തെ പഠിച്ച് വിശദാംശങ്ങൾ പൊതുജനങ്ങൾക്ക് ലഭ്യമാക്കിയത്.
മലയാള ചരിത്രകൃതിയായ കേരളോല്പത്തിയിലും തുളു ബ്രാഹ്മണരുടെ ഇതിഹാസമെന്ന് അറിപ്പെടുന്ന ഗ്രാമപദ്ധതിയിലും തമിഴ് സംഘകാല സാഹിത്യത്തിലും നൽകിയിട്ടുള്ള വിവരണങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ തുളു നാട് കേരളത്തിലെ,കാസറഗോഡ് ജില്ലയിലെ ചന്ദ്രഗിരി പുഴമുതൽ വടക്ക് കർണ്ണാടക സംസ്ഥാനത്തിലെ ഉത്തര കന്നഡ ജില്ലയിലെ ഗോകർണ്ണം വരെ വ്യാപിച്ചിരുന്നതായും ആലുപ അൽവാ ആൾവഖേട രാജക്കന്മാർ ഭരിച്ചിരുന്നതായും കാണുവാൻ സാധിക്കുന്നു.
തുളു സംസാരിക്കുന്ന ജനവിഭാഗത്തെ തുളുവ എന്ന് വിളിക്കുന്നു. കർണാടക സംസ്ഥാനത്തിലെ തെക്കൻ ജില്ലകളായ ദക്ഷിണ കന്നഡ, ഉഡുപ്പി എന്നീ ജില്ലകളിലാണ് തുളു സംസാരിക്കുന്നവർ കൂടുതലായി വസിക്കുന്നത്. കേരളത്തിലെ കാസർഗോഡ് ജില്ലയിലെ മഞ്ചേശ്വരം, കാസർഗോഡ് താലൂക്കുകളിലും ഈ ഭാഷ സംസാരിക്കുന്നവർ ഉണ്ട്. തുളു ഭാഷ സംസാരിക്കുന്നവർ ഉൾപ്പെടുന്ന പ്രദേശം പരമ്പരാഗതമായി തുളുനാട് എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നു.
മഞ്ചേശ്വരം, കാസർഗോഡ് താലൂക്കുകളിൽ സംസാരിക്കപ്പെടുന്ന തുളു ഭാഷ കാസർഗോഡ് തുളു എന്നറിയപ്പെടുന്നു. ഇവിടെ സംസാരിക്കപ്പെടുന്ന തുളുവിൽ മലയാളത്തിന്റെ കലർപ്പുണ്ട്.അത് പോലെ തന്നെ ഇവിടെ സംസാരിക്കപ്പെടുന്ന മലയാളത്തിലും കന്നഡയുടെയും തുളുവിൻറെയും കലർപ്പുണ്ട്. ഇവിടുത്തെ മലയാളത്തിൽ തുളു-കന്നഡ വാക്കുകൾ അധികമാണ്.
എന്നിരുന്നാലും കാസറഗോഡ് ജില്ലയിലെ പയസ്വനി പുഴ മുതൽ കർണ്ണാടകയിലെ ഉഡുപ്പി ജില്ലയിലെ കല്യാണപുര പുഴ വരെ നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന ഭൂപ്രദേശമാണ്. മംഗലാപുരം/കുഡ്ല, ഉഡുപ്പി, കാസർകോട്, പുത്തൂർ, ഉപിനങ്കടി എന്നീ നഗരങ്ങളും പട്ടണങ്ങളും തുളു സാഹിത്യത്തിന്റെയും സംസ്കൃതിയുടെയും കേന്ദ്രങ്ങളാണ്.
ദക്ഷിണഭാരതീയഭാഷകളുടെ ഭാഷാവൃക്ഷത്തിൽ തുളു ശാഖ പ്രാരംഭത്തിൽത്തന്നെ രൂപപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതായി കാണാം. തുളു ദ്രാവിഡ ഭാഷകളിൽ പ്രാചീനതമമായ ഒന്നാണ്.
ബൈബിൾ തുളു ഭാഷയിലേക്ക് ബേസിൽ മിഷനറി പാതിരിമാർ തർജ്ജമ ചെയ്യപ്പെട്ടു. അതു കന്നഡ ലിപിയിൽ ആണ് എഴുതിയിരിക്കുന്നത്.
ഇരുപത് ലക്ഷത്തിൽ കുറവ് ജനങ്ങൾ മാത്രം സംസാരിക്കുന്ന ഒരു ഭാരതീയ ദ്രാവിഡഭാഷയാണ് തുളു ഭാഷ