polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ഈ താൾ മനുഷ്യന്റെ താടിയെല്ലിനെക്കുറിച്ചാണ്. മറ്റു താടിയെല്ലുകളെപ്പറ്റി വായിക്കാൻ മാൻഡിബിൾ കാണുക.
വേലർ, പാണർ, പുള്ളുവർ എന്നിങ്ങനെ പല വർഗ്ഗക്കാരും കേരളത്തിലെ പുരാതന സാമൂഹ്യക്രമത്തിലെ സജീവ ഘടകങ്ങളായിരുന്നു. കുടുംബങ്ങളിലെ സുസ്ഥിതിയും സൗഖ്യവും പരിപാലിക്കാൻ ഈവക വർഗ്ഗക്കാരുടെ സേവനങ്ങൾ ആവശ്യമായി കണക്കാക്കിയിരുന്നു. ശത്രുദോഷം ഒഴിവാക്കാനുള്ള വേലൻ പ്രവൃത്തി , സർപ്പദോഷം പോക്കാനുള്ള പുള്ളുവൻപാട്ട് മുതലായി പലതും പ്രചരിച്ചു വന്നത് അവയുടെ പ്രയോക്താക്കളായ പ്രത്യേക വർഗ്ഗക്കാർക്ക് ഉപജീവനമാർഗ്ഗങ്ങളായിട്ടുകൂടിയായിരുന്നു. ഇത്തരം ഓരോ സമുദായങ്ങൾക്കും അവരുടേതായ ഇതിഹാസങ്ങളും ക്രിയാപദ്ധതികളും ഉണ്ടായിരുന്നു. അവയോടനുബന്ധിച്ച് തനതു ശൈലികളിൽ പല ഗാനങ്ങളും അവർ പാടി വന്നു. അക്കാലത്തെ കേരളത്തിലെ ജീവിതരീതികളുടേയും ആചാരങ്ങളുടേയും വിവിധവശങ്ങളെ പ്രതിബിംബിപ്പിക്കുന്ന അപരിഷ്കൃതമെങ്കിലും ചൈതന്യപൂർണ്ണമായ ചിത്രങ്ങളാണ് ഇത്തരം പാട്ടുകളും ഗാനങ്ങളും. അവയുടെ ഭാഷാരീതികളും വൃത്തരൂപങ്ങളും ഭാഷയുടെ പരിണാമനിരൂപണത്തിൽ ഉപയോഗിക്കാവുന്ന വിലയേറിയ ചരിത്രസാമഗ്രികൾ കൂടിയാണ്.
നിഴൽക്കുത്തിനോടനുബന്ധിച്ച് ‘ചാറ്റാൻ’ ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന പ്രത്യേക പാട്ടുകളാണ് നിഴൽക്കുത്തുപാട്ടുകൾ. "ഭൂഷണങ്ങളെ എന്തു ചെയ്വ്തിതെന്നുടൻ ദുരിയോധനൻ ദൂരെ നിന്നൊരു ശകുനിയോടു വിളിച്ചു മെല്ലെ പറഞ്ഞുടൻ.' എന്നാണ് മിക്കവാറും നിഴൽക്കുത്തുപാട്ടുകൾ തുടങ്ങുന്നത്. കരുണരസപ്രധാനങ്ങളാണ് ഇത്തരം പാട്ടുകൾ. വേലർപാട്ട് എന്നും കുറവർപാട്ട് എന്നും ചിലയിടങ്ങളിൽ അറിയപ്പെടുന്നു.
മിക്കവാറും നിഴൽക്കുത്തുപാട്ടുകളെല്ലാം തന്നെ മഹാഭാരതം കഥയെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയാണു രചിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്. മൂലമഹാഭാരതകഥയിൽ നിന്നും കുറേയൊക്കെ വ്യത്യാസത്തോടെയാണ് കഥാതന്തുക്കൾ പ്രാചീനമായ ഒരു ഗ്രാമീണ ശൈലിയിൽ ഇവയിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നത്. പ്രൗഢമായ മഹാഭാരതകഥ കേരളത്തിൽ വ്യാപകമായി പ്രചരിക്കുന്നതിനുമുമ്പോ അഥവാ ഐതിഹ്യമായി മാത്രം കേൾക്കപ്പെട്ടിരുന്നപ്പോഴോ അവ്യുൽപ്പന്നനായ ഏതെങ്കിലും ഗ്രാമീണകവിയായിരിക്കാം ഇത്തരം പാട്ടുരൂപങ്ങൾ ആദ്യം നിർമ്മിച്ചത്. ഇതനുസരിച്ച് കുന്തി കുരുനാട്ടിലെ റാണിയാണ്. ഗാന്ധാരി കരുനാട്ടിലേയും. പാണ്ഡവരിൽ ഏറ്റവും ഇളയ ആൾ കുഞ്ചുപീമൻ ആണു്. കൗരവരാകട്ടെ, ആകെ 99 പേരേയുള്ളൂ.
കൊല്ലവർഷം 300 മുതൽ കേരളത്തിൽ പ്രചാരമുള്ള ഒരു ആഭിചാരക്രിയയാണു് നിഴൽക്കുത്ത്. വേലസമുദായത്തിൽ പെട്ട മന്ത്രവാദികൾ അനുഷ്ഠിച്ചുവന്നിരുന്ന ഈ മന്ത്രവാദാചാരം അത്യന്തം അപകടകരവും മരണസാദ്ധ്യതയുള്ളതും ആണെന്നു വിശ്വസിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. കേരളത്തിന്റെ പല ഭാഗങ്ങളിലും നിലവിലുണ്ടായിരുന്ന ഒടിയൻ, മാട്ട് തുടങ്ങിയ മന്ത്രവാദക്രിയകൾക്കു് ഏറെക്കുറെ സമാനമാണു് നിഴൽക്കുത്തും. ഇരയുടെ നിഴലിനെ ലക്ഷ്യമാക്കി മന്ത്രം ചൊല്ലിയ അമ്പെയ്തു് ഇരയെത്തന്നെ കൊല്ലുക എന്ന സങ്കൽ‌പ്പമാണു് ഈ ക്രിയയുടെ മൂലതത്വം.
പ്രാക്തനകാലത്ത് കർശനമായ അനുഷ്ഠാനാംശമായി, ചാറ്റുപാട്ടുകൾ മാത്രമായി ഒതുങ്ങിനിന്നിരുന്ന നിഴൽക്കുത്തുപാട്ടുകൾ ക്രമേണ ഉപജീവനമാർഗ്ഗത്തിന്റെ പരിമിതികൾ മൂലം നാട്ടാചാരങ്ങളിൽ പെട്ട് അയഞ്ഞ നിയമക്രമങ്ങൾ സ്വീകരിക്കുകയും കേരളത്തിലെ പ്രാചീനനാടൻപാട്ടുസാഹിത്യത്തിന്റെ ഭാഗമായിത്തീരുകയും ചെയ്തു. വേലൻപാട്ടിൽ, പിണി ബാധിച്ച സ്ത്രീയുടെ ദോഷം തീർന്നുകിട്ടാൻ ഇലഞ്ഞിത്തോൽ ഉഴിഞ്ഞുകൊണ്ട് വേലൻ പാടുന്ന പാട്ടുകളിൽ ഒന്ന് ഇപ്രകാരമാണ്:
മഹാഭാരതത്തിലെ ഒരു ഉപകഥ അടിസ്ഥാനമാക്കിയാണു് നിഴൽക്കുത്ത് എന്ന പേരു പ്രയോഗത്തിലായതെന്നു കരുതപ്പെടുന്നു. ഒരിക്കൽ ദുര്യോധൻ ഒരു വേലനെക്കൊണ്ട് പാണ്ഡവന്മാരുടെ നിഴലിനെ ലക്ഷ്യമാക്കി അമ്പെയ്യിക്കുകയും അതുവഴി പാണ്ഡവന്മാരെ ഒന്നടങ്കം വധിക്കുകയും ചെയ്തുവത്രേ. ഇതറിഞ്ഞുവന്ന വേലത്തി എതിർമന്ത്രം ചൊല്ലി പാണ്ഡവരെ പുനർജ്ജീവിപ്പിച്ചു എന്നാണു് കഥ.
കാര്യക്ഷമമായ പഠനം ഉറപ്പുവരുത്തുന്നതിന് സഹായകമായ ഉപകരണം അഥവാ സംവിധാനമാണ് ടീച്ചിങ്ങ് മെഷീൻ. ചിത്രങ്ങൾ, അച്ചടിച്ച സാമഗ്രികൾ, ശ്രവ്യമാധ്യമങ്ങൾ എന്നിവയിലൂടെ വിദ്യാർഥികൾക്ക് പാഠഭാഗങ്ങൾ പകർന്നുകൊടുക്കുകയും അവരുടെ പ്രതികരണങ്ങൾ രേഖപ്പെടുത്തി തെറ്റും ശരിയും ബോധ്യപ്പെടുത്തുകയുമാണ് സാധാരണമായി ടീച്ചിങ്ങ് മെഷീനുകൾ ചെയ്യാറുള്ളത്. എന്നാൽ ഇവ ഒരിക്കലും അധ്യാപകന് പകരമാകുന്നില്ല. വ്യാവസായിക രംഗത്തും തൊഴിൽപരമായ മറ്റു രംഗങ്ങളിലും പ്രവർത്തിക്കുന്നവർക്കാവശ്യമായ സാങ്കേതിക പരിജ്ഞാനം നൽകുന്നതിന് ഉപയോഗിക്കപ്പെടുന്ന മെഷീനുകളെയും വിശാലമായ അർഥത്തിൽ ടീച്ചിങ്ങ് മെഷീൻ എന്നു വിശേഷിപ്പിക്കാവുന്നതാണ്.
1926-ൽ ആണ് ടീച്ചിങ്ങ് മെഷീൻ ആദ്യമായി അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടത്. ഒഹായോ സ്റ്റേറ്റ് യൂണിവേഴ്സിറ്റിയിലെ സിഡ്നി എൽ. പ്രെസി ആയിരുന്നു ഇതു രൂപകല്പന ചെയ്തു തയ്യാറാക്കിയത്. വിദ്യാർഥികൾക്ക് ഒരേ ചോദ്യത്തിനു വിവിധ ഉത്തരങ്ങൾ നൽകി ശരിയായ ഉത്തരം കണ്ടെത്താൻ സഹായിക്കുന്ന ഒരു ഉപകരണമായിരുന്നു ഇത്. വിദ്യാർഥികളുടെ കഴിവിനെ പരീക്ഷിക്കുവാനും വിലയിരുത്തുവാനും പാഠഭാഗങ്ങൾ അഭ്യസിപ്പിക്കുവാനും ടൈപ്പ് റൈറ്ററിന്റെ ആകൃതിയിലുള്ള ഈ മെഷീനു കഴിയുമെന്നു പ്രെസി അവകാശപ്പെട്ടിരുന്നു. എന്നാൽ ഇതിന് അക്കാലത്ത് വേണ്ടത്ര പ്രചാരം സിദ്ധിച്ചില്ല.
പത്തൊമ്പതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ മദ്ധ്യത്തോടെ ഫ്രാൻസിൽ രൂപം കൊണ്ട സാഹിത്യമുന്നേറ്റത്തെയും റിയലിസം എന്ന പദം കൊണ്ട് വിവക്ഷിക്കുന്നു. 1800-കളുടെ അവസാനത്തിൽ ഫ്രാൻസിൽ ഇത് വളരെ ജനപ്രിയമായ ഒരു കലാരൂപമായിരുന്നു. ഛായാഗ്രഹണത്തിന്റെ ആവിർഭാവത്തോടെയാണ് റിയലിസം നിലവിൽ വന്നത് - ഈ പുതിയ ദൃശ്യസങ്കേതം ജനങ്ങളിൽ വസ്തുതാപരമായി യഥാർത്ഥമായ കലാസൃഷ്ടികൾ സൃഷ്ടിക്കാനുള്ള ആഗ്രഹം ഉണ്ടാക്കി. പത്തൊമ്പതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ മദ്ധ്യത്തിൽ ഫ്രഞ്ച് സാഹിത്യത്തിലും കലയിലും നിറഞ്ഞുനിന്ന കാൽപ്പനികതയ്ക്ക് ശക്തമായ ബദലായിരുന്നു റിയലിസം. വ്യക്തിപരമായ ചായ്‌വുകൾ കൊണ്ട് വളച്ചൊടിക്കപ്പെടാതെ, വസ്തുതാപരമായ യാഥാർത്ഥ്യം എന്ന തത്ത്വത്തിൽ വിശ്വസിച്ച റിയലിസം അതിവർണ്ണനകൾ കൊണ്ടുനിറഞ്ഞ വൈകാരികതയ്ക്ക് എതിരായിരുന്നു. സത്യം, കൃത്യത എന്നിവ പല റിയലിസ്റ്റുകളുടെയും ലക്ഷ്യങ്ങളായിത്തീർന്നു.
ചിത്രരചനയുടെ കാര്യത്തിൽ യഥാതഥ്യവും സ്വാഭാവികതയും തമ്മിൽ പരസ്പരം തെറ്റിദ്ധരിക്കപ്പെടാൻ സാധ്യതയുണ്ട്. സ്വാഭാവികത എന്ന് പറഞ്ഞാൽ വസ്തുക്കളെ ക്രൃത്യതയോടെ വരയ്ക്കുന്ന രീതിയാണ്. ചിത്രകലയിൽ യഥാതഥ്യ സങ്കേതം പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നത് ചിത്രകാരൻ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്ന വിഷയങ്ങളിലാണ്. ദൈനംദിന ജീവിതത്തിലെ ദൃശ്യങ്ങളും സംഭവങ്ങളും ഒട്ടും നാടകീയതയോ കൃത്രിമത്വമോ ഇല്ലാതെ അവതരിപ്പിക്കുക എന്നതാണ് ഒരു റിയലിസ്റ്റ് ചിത്രകാരന്റെ ലക്ഷ്യം. കാൽപ്പനികതയുടെ കൃത്രിമ നാടകീയതക്കെതിരെ പത്തൊമ്പതാം നൂറ്റാണ്ടിലെ ചില ചിത്രകാരന്മാരുടെ പ്രതികരണമാണ് പിൽക്കാലത്ത് ചിത്രകലയിലെ റിയലിസ്റ്റ് മൂവ്മെന്റ് എന്ന പേരിൽ ശക്തിപ്രാപിച്ചത്.
പത്തൊമ്പതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ഫ്രഞ്ച് സാഹിത്യത്തിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട ചില രചനകളിലാണ് യഥാതഥ്യം എന്ന സങ്കേതം പ്രത്യക്ഷമായത്. സാധാരണക്കാരായ മനുഷ്യരുടെ ജീവിതത്തെ ഒട്ടും അതിശയോക്തിയില്ലാതെ ചിത്രീകരിച്ച് അവരുടെ ദൈനംദിന ജീവിതത്തിലെ സംഭവങ്ങളിൽക്കൂടി ജീവിതദർശനം അനുവാചകനിലേക്ക് എത്തിച്ച ശ്രീ ബൽസാക്കാണ് സാഹിത്യത്തിൽ ഈ സങ്കേതത്തിന്റെ പിതാവ് എന്നറിയപ്പെടുന്നത്. ഇദ്ദേഹം തുറന്ന വഴികളിലൂടെ സഞ്ചരിച്ച എഴുത്തുകാരാണ് എമിൽ സോള, ഫ്ലോബേർ എന്നിവർ. ബൽസാക്ക് തുടങ്ങിവച്ചത് പിൽക്കാലത്ത് ഫ്ലോബേറിന്റെ കൃതികളിൽ പൂർണ്ണതയെത്തിയ രൂപത്തിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
ദൃശ്യകലകളിലും സാഹിത്യത്തിലും യഥാതഥ്യം എന്ന പദം സൂചിപ്പിക്കുന്നത് വസ്തുക്കളെ അല്ലെങ്കിൽ കഥാപാത്രങ്ങളെ അവ ദൈനംദിനജീവിതത്തിൽ അവതരിക്കുന്നതുപോലെ, നിറപ്പകിട്ടോ വിശകലനമോ ഇല്ലാതെ ചിത്രീകരിക്കുന്നതിനെയാണ്‌. സത്യത്തെ അനാവരണം ചെയ്യുമ്പോൾ വൈകൃതമോ അറപ്പുളവാക്കുന്നതോ ആയ കാര്യങ്ങളെ എടുത്തുകാണിക്കുന്ന കലാസൃഷ്ടികളെയും റിയലിസത്തിൽ പെടുത്താം.
950-ലധികം ജീനസ്സുകളും ഇരുപതിനായിരത്തിലധികം സ്പീഷീസും ഉള്ള കമ്പോസിറ്റെ കുടുംബമാണ് ഏറ്റവും വലിയ കുടുംബമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത്. ഈ കുടുംബത്തിലെ അധിക ഇനങ്ങളും ഓഷധികളാണ്; മൈക്കാനിയ സ്ക്കാൻഡൻസ് എന്ന ആരോഹിയും അപൂർവം കുറ്റിച്ചെടികളും മരങ്ങളും ഈ കുടുംബത്തിലുണ്ട്. പയറുവർഗങ്ങളെല്ലാം ഉൾ പ്പെടുന്ന ഫാബേസീ കുടുംബമാണ് രണ്ടാം സ്ഥാനത്ത്. ഇതിൽ 13,000-ത്തിലധികം സ്പീഷീസ് ഉണ്ട്. ഏതാനും അലങ്കാരച്ചെടികളും ഇതിൽ പ്പെടുന്നു. ഇത്തരം സസ്യങ്ങളുടെ വേരിലെ മൂലാർബുദങ്ങളിലുള്ള ബാക്റ്റീരിയ നൈട്രജൻ യൗഗികങ്ങൾ നിർമിച്ച് മണ്ണിനെ ഫലഭൂയിഷ്ഠമാക്കുന്നു. അതിനാൽ ഈ കുടുംബത്തിലെ സസ്യങ്ങളെ വിളപരിക്രമത്തിന് കർഷകർ ഉപയോഗപ്പെടുത്തുന്നു. യുഫോർബിയേസീയിൽ 7500 സ്പീഷീസും റൂബിയേസീയിൽ 6500-ഉം ലാമിയേസീയിൽ 3200-ഉം അംബെല്ലിഫെറെയിൽ 3000-ഉം റോസേസീയിൽ 3000-ഉം ബ്രസീക്കേസീയിൽ 3000-ഉം സ്പീഷീസ് ഉൾപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.
ഇവയിൽ ഒറ്റയായോ ധാരാളം പുഷ്പങ്ങളുള്ള പുഷ്പമഞ്ജരിയായോ പുഷ്പങ്ങളുണ്ടാകുന്നു. വർഗീകരണ ശാസ്ത്രത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന ഘടകങ്ങളിലൊന്നായ പുഷ്പം നിറത്തിലും വലിപ്പത്തിലും ആകൃതിയിലും ഘടനയിലും ഇനങ്ങൾതോറും വ്യത്യസ്തത പുലർത്തുന്നതായി കാണാം. പുഷ്പഘടകങ്ങളധികവും അഞ്ചോ അതിന്റെ ഗുണിതങ്ങളായോ ആയിരിക്കും. പയറുവർഗങ്ങളുൾ പ്പെടുന്ന ഫാബേസീ കുടുംബത്തിലെ പുഷ്പങ്ങളുടെ പിൻഭാഗത്ത് വലിയ ഒറ്റദളമായി നിലകൊള്ളുന്ന പതാകദളവും പാർശ്വദളങ്ങളായ പക്ഷദളങ്ങളും പക്ഷദളങ്ങൾക്കു കീഴെയായി വീതികുറഞ്ഞ രണ്ട് കീൽ ദളങ്ങളും കാണപ്പെടുന്നു. കേസരങ്ങൾ രണ്ടുമുതൽ അനേകഎണ്ണം വരെ കാണപ്പെടാറുണ്ട്. ദ്വിബീജപത്രികളിൽപ്പെടുന്ന ചില ആദിമകുടുംബങ്ങളിലൊഴികെ, മിക്കവാറും സസ്യങ്ങളുടെയെല്ലാം പരാഗത്തിന് മൂന്ന് രന്ധ്രങ്ങളുണ്ടായിരിക്കും; ഏകബീജികളിൽ ഇത് ഒറ്റയായിരിക്കും.
ദ്വിബീജപത്രസസ്യങ്ങളുടെ ഇലയ്ക്ക് ജാലിക സിരാവിന്യാസവും ഏകബീജപത്രികളിൽ സമാന്തര സിരാവിന്യാസവുമാണുള്ളത്. ഇലകളുടെ ഉപരിതലത്തിലും അടിഭാഗത്തുമുള്ള അധിചർമപാളികൾക്കിടയിലായിട്ടാണ് മീസോഫിൽ കല കാണപ്പെടുന്നത്. അധിചർമത്തിലുള്ള രന്ധ്രങ്ങൾ വഴിയാണ് വാതക വിനിമയം സാധ്യമാകുന്നത്. പ്രാണികളെയും ഷഡ്പദങ്ങളെയും മറ്റും പിടിച്ചു ഭക്ഷിക്കുന്ന, മാംസഭോജനത്തിനായി രൂപാന്തരം പ്രാപിച്ച ഇലകളോടുകൂടിയ സസ്യങ്ങളും ദ്വിബീജ പത്ര വിഭാഗത്തിലുൾ പ്പെടുന്നു. ഉദാ. നെപ്പൻതസ്, യൂട്രിക്കുലേറിയ. ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിപ്പം കൂടിയ ഇലകളുള്ള വിക്ടോറിയ റിജിയയും ഇതിലുൾ പ്പെടുന്നു.
ദ്വിബീജപത്രികളുടെ കാണ്ഡത്തിന്റെ ഘടനയും ഏകബീജപത്രികളുടേതിൽനിന്ന് വ്യത്യസ്തമാണ്. അധിചർമത്തെ ത്തുടർന്ന് കോർട്ടെക്സും കേന്ദ്രഭാഗത്തായി വൃത്താകൃതിയിൽ ക്രമീകരിച്ചിരിക്കുന്ന സംവഹനവ്യൂഹങ്ങളും ഇതിലുണ്ട്. ഏകബീജ പത്രികളിലാകട്ടെ സംവഹനവ്യൂഹങ്ങൾ കോർട്ടെക്സിൽ ചിന്നിച്ചിതറിയ നിലയിലാണ് കാണപ്പെടുന്നത്. ഖരവ്യൂഹത്തിനും മൃദുവ്യൂഹത്തിനുമിടയ്ക്കുള്ള മെരിസ്റ്റമിക കോശങ്ങളായ കേമ്പിയം കാണ്ഡത്തിന്റെ ദ്വിതീയ വൃദ്ധിക്കും തുടർന്നുള്ള വണ്ണംവയ്ക്കലിനും കാരണമായിത്തീരുന്നു. കാണ്ഡത്തിന്റെ മധ്യഭാഗത്ത് കനം കുറഞ്ഞ പാരൻകൈമ കോശങ്ങളുള്ള പിത്ത് കാണപ്പെടുന്നു.
ഭക്ഷ്യപ്രാധാന്യമുള്ള പയറുവർഗങ്ങൾ, പഴവർഗങ്ങൾ, പച്ചക്കറിയിനങ്ങൾ, അണ്ടിപ്പരിപ്പു വർഗങ്ങൾ;
ആവൃതബീജി സസ്യങ്ങളുടെ ഒരു വിഭാഗമാണ് ദ്വിബീജപത്ര സസ്യങ്ങൾ. ഈ വിഭാഗത്തിൽ പ്പെടുന്ന സസ്യങ്ങളുടെ വിത്തിനുള്ളിലെ ഭ്രൂണത്തിൽ രണ്ട് ബീജ പത്രങ്ങളുണ്ടായിരിക്കും. ആവൃതബീജി സസ്യങ്ങളിലെ മറ്റൊരു വിഭാഗമായ ഏകബീജപത്രികൾ ഒരു ബീജപത്രം മാത്രമേ കാണപ്പെടുന്നുള്ളൂ. ദ്വിബീജപത്രികളിൽ 1,65,000-ൽ അധികം സ്പീഷീസുണ്ട്. ഇവയെ 265-ഓളം കുടുംബങ്ങളിലായി ക്രമീകരിച്ചിരിക്കുന്നു.
കനംകുറഞ്ഞ തണ്ടോടുകൂടിയ ദുർബലസസ്യങ്ങൾക്ക് നിവർന്നു വളരാൻ ബലമില്ലാത്തപ്പോൾ മരങ്ങളിലോ കുറ്റിച്ചെടികളിലോ താങ്ങുകളിലോ കയറി പടർന്നു വളരുന്നു. ഇതിന് പ്രധാനമായും സസ്യങ്ങളെ സഹായിക്കുന്നത് പ്രതാനങ്ങളാണ്. പ്രകന്ദം, ധാവരൂഹം, കന്ന്, ശൽക്കകന്ദം, ഫില്ലോക്ലാഡ് എന്നിങ്ങനെ വിവിധ രൂപങ്ങളായി കാണ്ഡം രൂപാന്തരപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന അവസ്ഥകളുമുണ്ട്.
ഡെബിയനിലും അതിന്റെ ഉപവിതരണങ്ങളിലും പാക്കേജ് മാനേജറായ ഡിപികെജിക്കു വേണ്ടി നിർമ്മിച്ച അപ്ഡേറ്റിംഗ് ഉപകരണമാണ് ആപ്റ്റ്. ഇതൊരു സ്വതന്ത്ര സോഫ്റ്റ്‌വെയറാണ്. അഡ്വാൻസ്ഡ് പാക്കേജിംഗ് ടൂൾ എന്നതിന്റെ ചുരുക്കരൂപമാണ് ആപ്റ്റ്. ആപ്ട്-ഗെറ്റ് ആണ് സാധാരണയായി ഡിപികെജിക്കുള്ള പുതുക്കൽ ഉപകരണം. ആപ്റ്റ്-ആർപിഎം എന്ന ആപ്റ്റിന്റെ രൂപം ആർപിഎമ്മിനു വേണ്ടിയും ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്. ഫിങ്ക് പ്രൊജക്ട് മാകിലേക്കും ഇത് വിവർത്തനം നടത്തി ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ട്. ഓപൺസൊളാരിസിലും ആപ്റ്റ് ലഭ്യമാണ്. ജയിൽബ്രോക്കൺ ഐഓഎസിൽ ഉപയോഗിക്കുന്ന സിഡിയ ആപ്റ്റിനോടു നല്ല രീതിയിൽ സാദൃശ്യം കാണിക്കുന്നുണ്ട്.
ആപ്റ്റ് എന്നത് ഒരൊറ്റ സോഫ്റ്റ്‌വെയറല്ല, പകരം അതൊരു കൂട്ടം ലൈബ്രറികളും ഉപകരണങ്ങളും ചേർന്നതാണ്. ആപ്റ്റിലെ പ്രധാന ഘടകങ്ങൾ ലിബ്ആപ്റ്റ് എന്ന സി++ ലൈബ്രറിയും ആപ്റ്റ്-ഗെറ്റും, ആപ്റ്റ്-കാഷെയുമാണ്. ഡിപികെജിക്കുള്ള പുതുക്കൽ ഉപകരണം ആയാണ് ആപ്റ്റ് പരിഗണിക്കപ്പെടാറുള്ളത്. കാരണം ഡിപികെജി ഓരൊറ്റ പാക്കേജിനെ കൈകാര്യം ചെയ്യുമ്പോൾ ആപ്റ്റ്, പാക്കേജുകൾ തമ്മിലുള്ള ബന്ധങ്ങളെ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നു.
ഇത് സിസ്റ്റത്തിലുള്ള എല്ലാ സോഫ്റ്റ്‌വെയറുകളുടേയും പുതിയ പതിപ്പുകളുടെ വിവരങ്ങൾ ശേഖരിക്കാനുള്ള കമാന്റാണ്. ഇതിനു ശേഷം പുതുക്കേണ്ട സോഫ്റ്റ്‌വെയറുകൾ ഇൻസ്റ്റാൾ ചെയ്യാനുള്ള കമാന്റ് നൽകിയാൽ മതി. പുതിയ പതിപ്പ് ഇൻസ്റ്റാൾ ആയിക്കൊള്ളും.
സോഫ്റ്റ്‌വെയറുകൾ ഇൻസ്റ്റാൾ ചെയ്യുക, ഒഴിവാക്കുക, പുതുക്കുക, ഓപ്പറേറ്റിംഗ് സിസ്റ്റം തന്നെ പുതുക്കുക എന്നിവയാണ് ആപ്റ്റിന്റെ പ്രധാന ജോലികൾ. എന്നാൽ അധികാരങ്ങൾക്കായുള്ള കമാന്റും ഇതിനു മുമ്പിലായി ഉപയോഗിക്കേണ്ടി വരും.
ഡിപികെജി, ആപ്റ്റിന്റെ നിർദ്ദേശാനുസരണം പ്രവർത്തിക്കുകയാണെന്നും പറയാം. കാരണം ഡിപികെജിക്കു തീരുമാനങ്ങൾ എടുക്കാൻ കഴിയാത്തിടത്ത് ആപ്റ്റ് ആണ് തീരുമാനിക്കുന്നത്.
ധ്വനിഭേദങ്ങളുടെ പദ-വാക്യപ്രകാശകത വിശദമാക്കിക്കൊണ്ടാണ് മൂന്നാം ഉദ്യോതം ആരംഭിക്കുന്നത്. ഒരു ഒറ്റ പദം ധ്വന്യാത്മകമായി മാറുന്നതും ഒരു വാചകത്തിന് ഈ ശക്തി ലഭിക്കുന്നതും ഈ സന്ദർഭത്തിൽ പ്രതിപാദിക്കുന്നു. ഇതോടൊപ്പം വാക്കുകളുടെയും വാചകങ്ങളുടെയും ചേർച്ചയാൽ ലഭിക്കുന്ന സംഘടന, പ്രബന്ധം എന്നിവയും രസാദിധ്വനിക്കു വ്യഞ്ജകമാകുന്നതും ഈ ഉദ്യോതത്തിൽ വിശദീകരിക്കുന്നുണ്ട്. ഗുണീഭൂതവ്യംഗ്യവും ചിത്രകാവ്യവും ഈ സന്ദർഭത്തിൽ പ്രതിപാദിതമായിരിക്കുന്നു. രസ്വാദിധ്വനിയുടെ ആവിഷ്കാരരീതികളാണ് മറ്റൊരു പ്രധാന വിഷയം. ഈ സന്ദർഭത്തിൽ ഔചിത്യത്തിന്റെ പ്രാധാന്യം മറ്റെന്തിനെക്കാളുമധികമാണെന്നു നിരീക്ഷിക്കുന്നു. ഈ തത്ത്വനിരൂപണമാണ് പില്ക്കാലത്ത് ക്ഷേമേന്ദ്രന് ഔചിത്യവിചാരചർച്ച എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിന്റെ രചനയ്ക്കുതന്നെ പ്രേരകമായതെന്ന് നിരൂപകർ കരുതുന്നുണ്ട്. ഒരു കൃതിയിൽത്തന്നെ വിരുദ്ധരസങ്ങളെ ആവിഷ്കരിക്കേണ്ടിവരുമ്പോൾ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടകാര്യങ്ങളും ശാസ്ത്രീയമായിചർച്ചചെയ്യുന്നു.
ധ്വന്യാലോകം ആദ്യവായനയിൽ വളരെ സരളമായ പ്രതിപാദനശൈലി പ്രകടമാക്കുന്നുവെങ്കിലും അതിലെ ധ്വനിതത്ത്വം പൂർണമായി മനസ്സിലാക്കുക അത്രതന്നെ അനായാസമല്ല. ധ്വന്യാലോകത്തിന് അഭിനവഗുപ്തൻ രചിച്ച ലോചനം എന്ന വ്യാഖ്യാനഗ്രന്ഥമാണ് ധ്വനിയുടെ സത്ത സഹൃദയർക്ക് സുഗ്രഹമാക്കിത്തീർത്തത്. ലോചനത്തിന് ഉത്തുംഗോദയൻ എന്ന പണ്ഡിതൻ വ്യാഖ്യാനം രചിച്ചിട്ടുണ്ട്. ചന്ദ്രാദിത്യന്റെ പുത്രനായ കയ്യടൻ ധ്വന്യാലോകത്തിന് പ്രൗഢമായ മറ്റൊരു വ്യാഖ്യാനം രചിച്ചിട്ടുണ്ട്. അഭിനവഗുപ്തന്റെ ലോചനത്തിലെ പല നിരീക്ഷണങ്ങളെയും ഖണ്ഡിച്ചുകൊണ്ട് കേരളീയനായ നീലകണ്ഠശാസ്ത്രി ധ്വന്യാലോകത്തിനു രചിച്ച വ്യാഖ്യാനം ആ നിലയിൽ ശ്രദ്ധേയമാണ്. ലോചനത്തിന് കേരളീയനായ ദാശരഥി നമ്പൂതിരി അഞ്ജനം എന്ന പേരിൽ ഒരു വ്യാഖ്യാനം രചിച്ചു. കേരളീയരായ ഉദയൻ, രാമപിഷാരടി എന്നിവർ യഥാക്രമം കൗമുദി, ബാലപ്രിയ എന്നീ പേരുകളിൽ സംസ്കൃതത്തിൽ രചിച്ച വ്യാഖ്യാനങ്ങളും ഉപലബ്ധമാണ്.
പൂർവസൂരികളായ കവികൾ അവതരിപ്പിച്ച ആശയങ്ങൾതന്നെ ധ്വനിയുടെ സമ്മേളനത്താൽ കൂടുതൽ ചമത്കാരകമായിത്തീരുന്നതെങ്ങനെയെന്ന വിശദീകരണത്തോടെയാണ് നാലാം ഉദ്യോതം ആരംഭിക്കുന്നത്. രാമായണത്തിലെയും മഹാഭാരതത്തിലെയും അംഗിയായ രസം ഏതെന്ന നിരൂപണമാണ് ഈ ഉദ്യോതത്തിലെ മറ്റൊരു പ്രസിദ്ധമായ വിഷയം. രാമായണത്തിലെ അംഗിയായ രസം കരുണവും മഹാഭാരതത്തിലേത് ശാന്തവുമാണെന്ന് ആന്ദവർധനൻ സമർഥിക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ ധ്വനിയുടെ അവതരണത്തിലാരംഭിച്ച് കാവ്യതത്ത്വങ്ങളെ ഒട്ടുമിക്കതിനെയും സമഗ്രമായി വിലയിരുത്തിക്കൊണ്ട് രചിച്ച ധ്വന്യാലോകത്തിന് ഭാരതീയകാവ്യശാസ്ത്രരംഗത്ത് അദ്വിതീയ സ്ഥാനമാണുള്ളത്.
സംസ്കൃതത്തിൽ രചിച്ച കാവ്യമീമാംസാ ഗ്രന്ഥമാണ് ധ്വന്യാലോകം. കാവ്യാലോകം എന്നും സഹൃദയാലോകം ഈ ഗ്രന്ഥത്തിനു പേരു നല്കിക്കാണുന്നു. ഒൻപതാം ശതകത്തിൽ കാശ്മീരിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ആനന്ദവർധനനാണ് രചയിതാവ്. കാവ്യത്തിന്റെ ആത്മാവായി ധ്വനി എന്ന തത്ത്വത്തെ വിശദീകരിക്കുന്നതോടൊപ്പം ധ്വനിയും മറ്റു കാവ്യതത്ത്വങ്ങളുമായുള്ള ബന്ധവും ഈ കൃതിയിൽ ചർച്ച ചെയ്യപ്പെടുന്നു. നാല് ഭാഗമായാണ് ധ്വന്യാലോകത്തിലെ പ്രതിപാദനം. ഓരോ ഭാഗത്തിനും ഉദ്യോതം എന്ന് പേരു നല്കിയിരിക്കുന്നു
ധ്വന്യഭാവവാദികളുടെയും മറ്റും വാദമുഖങ്ങളെ ഓരോന്നായി വിശകലനംചെയ്ത് അവയുടെ നിരാസനത്തിനുശേഷം ധ്വനിയുടെ സ്വരൂപം വ്യക്തമാക്കുകയാണ് ആദ്യത്തെ ഉദ്യോതത്തിൽ. രസാഭിവ്യക്തിക്ക് വ്യഞ്ജനാവ്യാപാരം അനുപേക്ഷണീയമാണെന്നും കാളിദാസനെപ്പോലെ പ്രഗല്ഭരായ മഹാകവികൾ ഈ വസ്തുത തങ്ങളുടെ കൃതികളിലൂടെ സ്പഷ്ടമാക്കിയിട്ടുണ്ടെന്നും ആനന്ദവർധനൻ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.
ധ്വനിഭേദത്തിന്റെ വിശദീകരണത്തോടെയാണ് രണ്ടാം ഉദ്യോതം ആരംഭിക്കുന്നത്. ഇതോടൊപ്പം ആനുഷംഗികമായി അലങ്കാരം, ഗുണം എന്നിവയും ധ്വനിയും തമ്മിലുള്ള ബന്ധത്തെപ്പറ്റി കൂലങ്കഷമായി ചർച്ചചെയ്യുന്നുണ്ട്. രസവദലങ്കാരവും രസധ്വനിയും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം, ഗുണങ്ങളെങ്ങനെ രസധർമങ്ങളാകുന്നു എന്നീ വിഷയങ്ങളുടെ പഠനമാണ് ഇതിൽ പ്രധാനം.
ഗ്രീസ് ഓട്ടോമാൻ സാമ്രാജ്യത്തിനു കീഴിലായിരുന്നപ്പോൾ മനശാസ്ത്രപരമായ യുദ്ധമുറയായി ശൂലത്തിലേറ്റൽ ഉപയോഗിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. കർഷകത്തൊഴിലാളികളായ നാട്ടുകാരെ ഭീതിയിലാഴ്ത്താനായിരുന്നു ഇത് ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്. പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ടായപ്പോഴേയ്ക്കും വിമോചനപ്പോരാളികളായി മാറിയ കൊള്ളക്കാർ ഓട്ടോമാൻ സർക്കാരിന് ഒരു തലവേദനയായി മാറിയിരുന്നു. പിടികൂടപ്പെടുന്ന ക്ലെഫ്റ്റുകളെയും അവരെ സഹായിച്ച കുടിയാന്മാരെയും ശൂലത്തിലേറ്റി ശിക്ഷിക്കുക പതിവായിരുന്നു. പരസ്യമായി ശൂലത്തിലേറ്റി പൊതുസ്ഥലങ്ങളിൽ പ്രദർശിപ്പിക്കുക സാധാരണമായിരുന്നു. ഇതുകാരണം നാട്ടുകാർ ക്ലെഫ്റ്റുകളെ സഹായിക്കില്ലെന്നു മാത്രമല്ല, അധികാരികൾക്ക് കാട്ടിക്കൊടുക്കുകയും പതിവായിരുന്നു. ശിക്ഷ കൊണ്ട് പ്രതീക്ഷിച്ച ഫലം കിട്ടിയിരുന്നെന്നർത്ഥം. 1805-ലും 1806-ലും ഈ പോരാളികളെ പിടിക്കാൻ നടത്തിയ ശ്രമങ്ങളിൽ നാട്ടുകാരെയും പങ്കെടുപ്പിക്കാൻ ഓട്ടോമാൻ സാമ്രാജ്യത്തിന് സാധിച്ചിരുന്നു.
1960-കളുടെ അവസാനം വിയറ്റ്നാം യുദ്ധസമയത്ത് ദക്ഷിണവിയറ്റ്നാം സൈന്യത്തോടോ അമേരിക്കൻ സൈന്യത്തോടോ സഹകരിച്ച ഒരു ഗ്രാമത്തലവനെ പ്രാദേശിക വിയറ്റ് കോംഗ് പോരാളികൾ ശിക്ഷയെന്ന നിലയിൽ ശൂലത്തിലേറ്റിക്കൊന്നതായി ഒരു അവകാശവാദമുണ്ട്. ഗുദത്തിലേയ്ക്ക് മൂർച്ചയുള്ള ഒരു കോൽ കുത്തിക്കയറ്റിയാണത്രേ ഇതു ചെയ്തത്. ഗ്രാമവാസികൾക്ക് കാണാൻ കോൽ നിലത്തു നാട്ടി വയ്ക്കപ്പെട്ടത്രേ. വധിക്കുന്നതിനു മുൻപ് ഇയാളുടെ ജനനേന്ദ്രിയം മുറിച്ചെടുത്ത് വായിൽ തിരുകുകയുണ്ടായെന്നാണ് പറയപ്പെടുന്നത്. മറ്റൊരു കഥയിൽ ഗ്രാമത്തലവന്റെ ഗർഭിണിയായ ഭാര്യയാണ് ശൂലത്തിലേറ്റപ്പെട്ടത്. തലയിലൂടെ ശൂലം തറച്ചു കയറ്റിയതായും വിയറ്റ്നാം യുദ്ധസമയത്ത് ആരോപണങ്ങളുണ്ടായിട്ടുണ്ട്. ഒരു ചെവിയിലൂടെ മുളക്കോൽ കയറ്റി മറുചെവിയിലൂടെ പുറത്തെടുക്കുകയായിരുന്നത്രേ. ഡാ നാങ് എന്ന സ്ഥലത്തിനടുത്തുള്ള ഒരു ഗ്രാമത്തിലെ തലവന്റെ മൂന്നു മക്കളെയാണത്രേ ഇങ്ങനെ കൊന്നത്.
തറഞ്ഞുകയറിയ ശൂലം രക്തസ്രാവം ഭാഗികമായി തടയുകയും അതുവഴി പീഡനം നീട്ടിക്കൊണ്ടുപോവുകയും ചെയ്തേക്കാം. ഈ ഉദ്ദേശത്തോടു കൂടിയായിരിക്കും ചിലപ്പോൾ ശൂലം ശരീരത്തിൽ തുളച്ചുകയറ്റുന്നത്. പ്രതിയെ ചിലപ്പോൾ പരസ്യമായി പീഠിപ്പിക്കുകയും ബലാത്സംഗം ചെയ്യുകയും മറ്റും ചെയ്തശേഷമായിരിക്കും ശൂലത്തിലേറ്റുക. മരണം താമസിപ്പിക്കാനായി ചിലപ്പോൾ ഗുഹ്യഭാഗത്ത് ഗുദത്തിനും ലിംഗത്തിനും ഇടയിലായി ഒരു മുറിവുണ്ടാക്കി അതിലൂടെ മൂർച്ചയില്ലാത്ത ഒരു കോല് ഉള്ളിൽ കടത്താറുണ്ട്. കോലിന്റെ ഉരുണ്ട അറ്റം ആന്തരാവയവങ്ങളെ മുറിവേൽപ്പിക്കാതെ വശത്തേയ്ക്ക് തള്ളിമാറ്റുകയേ ഉള്ളൂ. ഇത് മരണത്തെ വളരെ താമസിപ്പിക്കും. പ്രതിയുടെ പിടച്ചിലും ഗുരുത്വാകർഷണവും ചേർന്ന് കോൽ കൂടുതൽ അകത്തേയ്ക്ക് കയറ്റും ചിലപ്പോൾ കോലിന്റെ അറ്റം ശരീരം തുളച്ച് പുറത്തുവരും.
രാജ്യുങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള യുദ്ധകാലത്ത് ജപ്പാനിലെ സമുറായി നേതാക്കൾ ചിലപ്പോൾ ശൂലത്തിലേറ്റൽ ശിക്ഷാരീതി ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു. 1561-ൽ ടോകുഗാവ ഈയേസുവിന്റെ സഖ്യസൈന്യവും ഓഡ നോബുനാഗയും ചേർന്ന് ഇമാഗാവ വംശത്തിന്റെ സൈന്യത്തെ തോൽപ്പിച്ചു. പടിഞ്ഞാറൻ മികാവ പ്രവിശ്യയിലെ ഈ യുദ്ധം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ കിഴക്കൻ മികാവയിലെ സായിഗോ വംശം ഈയേസുവിന്റെ കീഴിലേയ്ക്ക് കൂറുമാറി. ഇതിൽ രോഷാകുലനായ ഇമാഗാവ ഉജിസേൻ, ടോയോഹാഷി ആയിചി എന്ന പട്ടണത്തിൽ കടന്ന് സായിഗോ മാസയോഷിയെയും മറ്റു പന്ത്രണ്ടു പേരെയും പിടികൂടുകയും യോഷിഡ കോട്ടയ്ക്കടുത്തുള്ള ഋയൂഡൻ ക്ഷേത്രത്തിനു മുന്നിൽ ശൂലത്തിലേറ്റുകയും ചെയ്തു. ഈ ശിക്ഷകൊണ്ട് പ്രയോജനമൊന്നുമുണ്ടായില്ല. 1570-ഓടെ ഇമാഗാവ വംശത്തിന് അധികാരം നഷ്ടപ്പെട്ടു.
പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടുവരെ ആത്മഹത്യ ചെയ്യുന്നവരുടെ ശരീരം മരണാനന്തരശിക്ഷയായി ശൂലത്തിലേറ്റിയിരുന്നുവത്രേ. സ്വത്വത്തിനെതിരായുള്ള കുറ്റമായാണ് നിയമം ആത്മഹത്യയെ കണ്ടിരുന്നത്. മരിച്ചയാളിന്റെ സ്വത്ത് രാജാവിന്റെ ഭണ്ഡാരത്തിലേയ്ക്ക് കണ്ടുകെട്ടപ്പെടുമായിരുന്നു. രഹസ്യവും ശവമടക്കാൻ മതപരമായി നിർണയിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ലാത്തതുമായ സ്ഥലത്ത് രാത്രിയിൽ ശവം മറവു ചെയ്തശേഷം മൃതദേഹത്തിന്റെ ഹൃദയത്തിലൂടെ ഒരു കോൽ കുത്തിയിറക്കുകയായിരുന്നു ചെയ്തിരുന്നത്. കവലയിലോ, തൂക്കുമരത്തിനു കീഴിലോ ആയിരുന്നു മറവു ചെയ്തിരുന്നത്. നാണംകെട്ട പ്രവർത്തിയായി ആത്മഹത്യയെ അവമതിക്കാൻ വേണ്ടിയായിരുന്നു ഇത്. മറവു ചെയ്യൽ കാണാൻ പുരോഹിതരെയോ മറ്റുള്ളവരെയോ അനുവദിക്കാറുമുണ്ടായിരുന്നില്ല.
റോസാപ്പൂ യുദ്ധകാലത്ത് ജോൺ ടിപ്ടോഫ്റ്റ് എഡ്വാർഡ് നാലാമൻ രാജാവിനെതിരെ കലാപം നടത്തിയ മുപ്പതാൾക്കാരെ തൂക്കിക്കൊല്ലുകയും വൃഷണങ്ങൾ ഛേദിക്കുകയും അതിനു ശേഷം ശിരഛേദം നടത്തുകയും ചെയ്തു. ശിരസുകൾ കോലിൽ കുത്തിയശേഷം കോലിന്റെ മറ്റേ അറ്റം ശരീരത്തിന്റെ ഗുദത്തിൽ കുത്തുകയും; നഗ്നമാക്കിയ ശരീരങ്ങൾ കടൽക്കരയിൽ തലകീഴായി തൂക്കിയിടുകയും ചെയ്തിരുന്നു. ചേദിച്ച ജനനേന്ദ്രിയങ്ങൾ ഛേദിച്ച ശിരസ്സിന്റെ വായിൽ തിരുകിവയ്ക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു. ആ സമയത്ത് പീഡനം നിയമവിധേയമായിരുന്നെങ്കിലും ഈ ശിക്ഷാരീതി വലിയ പ്രതിഷേധമുണ്ടാക്കി. ഹെൻട്രി ആറാമൻ രാജാവ് ഭരിച്ച സമയത്ത് ടിപ്ടോഫ്റ്റിനെ പിടികൂടി ശിരഛേദം ചെയ്തു കൊന്നു.
ദക്ഷിണേഷ്യയുടെ പല ഭാഗങ്ങളിലും ശൂലത്തിലേറ്റൽ ഒരു ശിക്ഷാരീതിയായി ഉപയോഗിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. ബംഗാളിൽ ശൂൽ എന്നായിരുന്നു ഇതറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്. തമിഴ്നാട്ടിൽ, കഴുവേട്രം എന്നായിരുന്നു ഇതിനെ വിളിച്ചിരുന്നത്. രാജ്യദ്രോഹത്തിനു നൽകുന്ന സാധാരണ ശിക്ഷയായിരുന്നു ശൂലത്തിലേറ്റൽ. മുഗൾ ചക്രവർത്തിയായിരുന്ന ജഹാംഗീർ തനിക്കെതിരേ കലാപം നടത്തിയ ഖുസ്രു മിസ്ര എന്ന മകനെ അയാളുടെ അനുയായികളെ നിരനിരയായി ശൂലത്തിലേറ്റിയിരുന്നത് ഒരു തെരുവിലൂടെ ആനപ്പുറത്ത് നടത്തി കാട്ടിക്കൊടുത്തുവത്രേ. മദ്ധ്യകാലഘട്ടത്തിൽ കേരളത്തിൽ ഒരുതരം ശൂലത്തിലേറ്റൽ നിലവിലുണ്ടായിരുന്നുവത്രേ.
ശുലത്തിലേറ്റലും മറ്റ് പീഡനമുറകളും കർഷകത്തൊഴിലാളികളെ വിയറ്റ് കോംഗിനോട് സഹകരിക്കാൻ പ്രേരിപ്പിക്കാനും ദക്ഷിണ വിയറ്റ്നാം സർക്കാരിനോടോ സഖ്യകക്ഷികളോടോ സഹകരിക്കാതിരിക്കാനുള്ള മുന്നറിയിപ്പു നൽകാനുമായിരുന്നിരിക്കണം ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്. ദക്ഷിണ വിയറ്റ്നാമിലെ വിയറ്റ് കോംഗ് പോരാളികൾക്കെതിരേയാണ് പൊതുവിൽ ഈ ആരോപണങ്ങൾ ഉയർന്നിട്ടുള്ളത്. ഉത്തര വിയറ്റ്നാം സൈന്യത്തിനെതിരേ ഒരാരോപണവും ഉണ്ടായിട്ടില്ല. സൈന്യമോ ഉത്തരവിയറ്റ്നാം സർക്കാരോ ഇത്തരം പീഡനങ്ങൾ അംഗീകരിച്ചിരുന്നതായി ഒരു തെളിവുമില്ല.
ഓട്ടോമാൻ സാമ്രാജ്യം 1453-ൽ കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിൾ അവസാനമായി ആക്രമിച്ചു കീഴടക്കിയ അവസരത്തിൽ ശൂലത്തിലേറ്റൽ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു. ഒരു പക്ഷേ ഇതിനു മുൻപേ ഈ രീതി ഉപയോഗിക്കപ്പെട്ടിരുന്നിരിക്കാം. ഓട്ടോമാൻ അധികൃതരും സൈനികരും ഈ പ്രദേശത്ത് പതിനെട്ടും പത്തൊൻപതും നൂറ്റാണ്ടുകളിൽ ശൂലത്തിലേറ്റൽ പതിവായി ഉപയോഗച്ചിരുന്നുവത്രേ. ദേശീയ പ്രസ്ഥാനങ്ങളെ അടിച്ചമർത്താനും ഗ്രീസിലും മറ്റും ഉണ്ടായ കലാപങ്ങളെ അടിച്ചമർത്താനുമാണ് ഈ ശിക്ഷാരീതി ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്.
ഹെൻട്രി ഒന്നാമൻ ഭരിച്ചിരുന്ന കാലത്ത് ബെല്ലാമെയിലെ റോബർട്ട് എന്നൊരു ശത്രു തടവിലാക്കിയവരെ പീഡിപ്പിച്ചു കൊല്ലുമായിരുന്നു . മറ്റു പീഡനമുറകൾക്കൊപ്പം ശൂലത്തിലേറ്റലും ബെല്ലാമെ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നുവത്രേ. കോലുകൾക്കു പകരം മാംസം തൂക്കിയിടുന്നതരം കൊളുത്തുകളായിരുന്നു ബെല്ലാമെ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്. ഹെൻട്രി ഒന്നാമൻ ബെല്ലാമെയെ തടവിലാക്കുകയും അയാൾ തടവിൽ മരിക്കുകയും ചെയ്തു.
നീളമുള്ള ഒരു കോലിൽ പ്രതിയെ കുത്തിനിർത്തുന്നതുവഴി മരണത്തിലെത്തിക്കുക എന്നതാണ് ശിക്ഷയുടെ ലക്ഷ്യം. ശരീരത്തിന്റെ വശത്തുനിന്നോ, ഗുദത്തിൽ കൂടിയോ, യോനിയിൽ കൂടിയോ വായിൽ കൂടിയോ കമ്പ് തുളച്ചുകയറ്റാം. വേദനാജനകമായ മരണമാണ് ഇതുവഴിയുണ്ടാവുക. ചിലപ്പോൾ ദിവസങ്ങളെടുത്തായിരിക്കും മരണം സംഭവിക്കുക. ശിക്ഷിക്കപ്പെടേണ്ടയാളിനെ നിലത്തു കിടത്തി ശൂലം ശരീരത്തിലേയ്ക്ക് കടത്തിയ ശേഷം കുത്തനെു ഉയർത്തി നിർത്തുന്നത് ഒരു രീതിയാണ്.
നീളമുള്ള ഒരു കമ്പോ, കുന്തമോ, ശൂലമോ ഒരു ജീവിയുടെ ശരീരത്തിൽ തുളച്ചുകയറ്റുന്ന്തിനെയാണ് ശൂലത്തിലേറ്റൽ എന്ന് പറയുന്നത്. സാധാരണഗതിയിൽ ശരീരത്തിന്റെ മർമപ്രധാനമായ ഭാഗങ്ങളിൽ തുളച്ചുകയറ്റുന്നതിനെയാണ് ഇങ്ങനെ വിവക്ഷിക്കുന്നത്. ഇത് അപകടത്തിലൂടെ സംഭവിക്കാമെങ്കിലും പീഡിപ്പിച്ചുള്ള ഒരു വധശിക്ഷാരീതി എന്ന നിലയിലുള്ള ഉപയോഗമാണ് ഈ പ്രയോഗത്തിന്റെ പ്രധാന അർത്ഥം.
മലായ് ദ്വീപുകളിൽ വിവാഹേതരലൈംഗികബന്ധം നടത്തിയ കുറ്റത്തിന് പരമ്പരാഗതമായി നൽകിയിരുന്ന ശിക്ഷ ശൂലത്തിലേറ്റലായിരുന്നു. മലായ് ഭാഷയിൽ ഹുകും സൂല എന്നാണ് ഇതിനെ വിളിച്ചിരുന്നത്. ഒരു കമ്പ് ഗുദത്തിലൂടെ ഹൃദയമോ ശ്വാസകോശമോ തുളയ്ക്കും വരെ കുത്തിക്കയറ്റി നിർത്തിയായിരുന്നു ശിക്ഷ നടപ്പാക്കിയിരുന്നത്.
രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധസമയത്ത് ജപ്പാന്റെ സൈനികർ തടവുകാരെ മുളകൊണ്ടു പീഡിപ്പിച്ചിരുന്നതായി ആരോപണമുണ്ടായിട്ടുണ്ട്. തടവുകാരനെ ഒരു മുളനാമ്പിനു മേൽ ബന്ധിച്ചാണ് പീഡനം നടത്തിയിരുന്നത്. കുറച്ചു ദിവസങ്ങൾ കൊണ്ട് മുളനാമ്പ് വളർന്ന് തടവുകാരന്റെ ശരീരം തുളച്ച മറുവശത്തെത്തുമായിരുന്നുവത്രേ.
പുരാതന റോമിൽ "കുരിശിൽ തറയ്ക്കൽ" എന്ന പ്രയോഗം "ശൂലത്തിലേറ്റൽ" എന്ന അർത്ഥത്തിലും ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു. കുരിശ് എന്ന വാക്കിനും കോൽ എന്ന വാക്കിനും ലത്തീനിലുള്ള സാമ്യം കാരണം കുരിശിലേറ്റലായിരുന്നോ ശൂലത്തിലേറ്റലായിരുന്നോ ശിക്ഷാരീതി എന്നത് പലപ്പോഴും വ്യക്തമാവില്ല.
സ്പെയിൻ ചിലിയെ ആക്രമിച്ച് കീഴടക്കിയപ്പോൾ അറൗകാനിയൻ ഗോത്രത്തലവൻ കൗപോളിക്കനെ ഒരു ശൂലത്തിൽ ഇരുത്തിയായിരുന്നു വധിച്ചത്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭാര്യയെ ശിക്ഷനടപ്പാക്കുന്നത് കാണാൻ നിർബന്ധിക്കുകയുമുണ്ടായി. 1578-ൽ ഗോത്രത്തലവൻ ജുവാൻ ഡി ലെബുവിനെയും ഇപ്രകാരം വധിക്കുകയുണ്ടായി.
ഈജിപ്തിൽ അധിനിവേശം നടത്തിയ ഫ്രഞ്ച് സൈന്യം ശൂലത്തിലേറ്റൽ ഒരു തവണ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു. ജനറൽ ജീൻ ബാപ്റ്റിസ്റ്റ് ക്ലെബർ എന്നയാളെ കൊന്ന സുലൈമാൻ അൽ-ഹലീബി എന്ന കുർദ് വംശജനായ സിറിയൻ വിദ്യാർത്ഥിയെയാണ് ഇപ്രകാരം വധിച്ചത്.
“അവർ അവരെ മലയിൽ യഹോവയുടെ മുമ്പാകെ തൂക്കിക്കളഞ്ഞു ; അങ്ങനെ അവർ ഏഴുപേരും ഒരുമിച്ചു മരിച്ചു; കൊയ്ത്തുകാലത്തിന്റെ ആദ്യദിവസങ്ങളായ യവക്കൊയ്ത്തിന്റെ ആരംഭത്തിലായിരുന്നു അവരെ കൊന്നതു."
ദക്ഷിണാഫ്രിക്കയിലെ സുലു വംശജർ ശൂലത്തിലേറ്റൽ ദുർമന്ത്രവാദികൾക്കും, ഭീരുക്കൾക്കും, സ്വന്തം കർത്തവ്യം ചെയ്യാത്ത സൈനികർക്കും മറ്റുമുള്ള ശിക്ഷയായി ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു.
നിയോ അസീറിയൻ സാമ്രാജ്യത്തിലും മറ്റുമാണ് ശൂലത്തിലേറ്റിയുള്ള വധശിക്ഷ ആദ്യമായി ഉപയോഗിക്കപ്പെട്ടതായി സൂചനകളുള്ളത്. ശില്പങ്ങളിലും കൊത്തുപണികളിലും ഇത് ചിത്രീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്.
ഓട്ടോമാൻ സാമ്രാജ്യത്തിനെതിരായ സെർബിയൻ വിപ്ലവത്തിനെ അടിച്ചമർത്താൻ ഉദ്ദേശം 200 സെർബിയക്കാരെ ബെൽഗ്രേഡിൽ വച്ച് 1814-ൽ ശൂലത്തിലേറ്റിയിരുന്നു.
വാഹനങ്ങളിലുപയോഗിക്കുന്ന റബ്ബർ ചക്രങ്ങളുടെ ഉപരിതലവുമായി സമ്പർക്കത്തിൽ വരുന്ന ഭാഗമാണ് കട്ട അല്ലെങ്കിൽ ട്രെഡ് . നിരന്തര ഉപയോഗത്തിന്റെ ഫലമായി ക്രമേണ കട്ട തേഞ്ഞു തീരുന്നു. തേയ്മാന പരിധി വരെ തേഞ്ഞു തീർന്ന ചക്രങ്ങൾ തുടർന്നു പയോഗിക്കുന്നത് സുരക്ഷിതമല്ല. ഇത്തരം ചക്രങ്ങളുടെ ഉപയോഗ കാലാവധി വർധിപ്പിക്കുന്നതിനായി തേഞ്ഞു തീർന്ന കട്ടയ്ക്കു പകരമായി പുതിയ കട്ട പിടിപ്പിക്കുന്നതിനെ കട്ട ചെയ്യൽ അഥവാ റീ-ട്രെഡിംഗ് എന്നു വിളിക്കുന്നു. തേഞ്ഞു തീർന്ന ചക്രത്തിന്റെ പുനരുപയോഗം പുതിയ ചക്രം വാങ്ങുന്നതിനെക്കാൾ സാമ്പത്തിക ബാദ്ധ്യത കുറഞ്ഞത്തതാണ്. അതോടൊപ്പം തന്നെ പരിസ്ഥിതി സൗഹാർദ്ദപരവും.
കൺവെൻഷണൽ പ്രക്രിയ അഥവാ ഹോട്ട് ക്യുവർ പ്രക്രിയയിൽ തേഞ്ഞ ടയർ യന്ത്രത്തിൽ ഉരച്ചുപരുവപെടുത്തി പ്രത്യേകതരം കെമിക്കൽ സൊല്യൂഷൻ ഉപയോഗിച്ച് പുതിയ റബ്ബർ പിടിപ്പിക്കുന്നു അതിനുശേഷം ഗ്രിപ്പ് ഡിസൈൻ ഇടുന്നതിനായി റീ ട്രെഡിംഗ് മെഷിനിൽ വെച്ച് ചൂടാക്കി റബ്ബർ വേവിച്ച് ഡിസൈൻ ഉറപ്പിക്കുന്നു. അതിനു ശേഷം തണുപ്പിച്ച് വാഹനങ്ങളിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നു.
പ്രീ-ക്യുറിംഗ് അഥവാ കോൾഡ് ക്യുർ പ്രക്രിയയിൽ തേഞ്ഞ ടയർ യന്ത്രത്തിൽ ഉരച്ചുപരുവപെടുത്തി പ്രത്യേകതരം രാസലായനിയ്ക്ക് ഒപ്പം പശ കൂടി ഉപയോഗിച്ച് പുതിയ ഡിസൈൻ ഉള്ള റബ്ബർ പിടിപ്പിക്കുന്നു. അതിനുശേഷം യന്ത്രസഹായത്താൽ ചൂടാക്കി റബ്ബർ വേവിച്ച് ഉറപ്പിക്കുന്നു. അതിനു ശേഷം തണുപ്പിച്ച് വാഹനങ്ങളിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നു.
പൊതുവെ ബയാസ് ചക്രങ്ങളിലാണ് റീ ട്രെഡിംഗ് നടത്താറുള്ളത് , പ്രധാനമായും ബസിന്റെയും, ട്രക്കുകളുടെയും മറ്റു വ്യാവസായിക വാഹനങ്ങളുടെയും . റേഡിയൽ ചക്രങ്ങളുടെ റീ ട്രെഡിംഗ് പ്രാബല്യത്തിലുണ്ടെങ്കിലും അവ താരതമ്യേന സുരക്ഷിതത്വം കുറഞ്ഞതാണ്.
ചക്രങ്ങൾ കട്ട ചെയ്യുന്നതിലൂടെ ഒരു ചക്രത്തിന്റെ ഉപയോഗ കാലാവധി വർധിക്കുന്നു. ഉപയോഗ കാ ലാവധി വർധിക്കുന്നതിലൂടെ ഉപയോക്താവിന്റെ പ്രായോഗിക ചെലവ് കുറയുന്നു. ഒന്നിലധികം തവണ റീട്രെഡ് ചെയ്യാവുന്നവയാണ് പല ചക്രങ്ങളും.