polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ഈ സമയത്ത്, ജോൺ സിലിക്കൺ വാലിയിൽ പോയി ആപ്പിളിലെ എഞ്ചിനീയർമാർക്കും അഡോബിയിലെ ആർട്ട് ഡയറക്ടർ ആയ റസ്സൽ ബ്രൗണിനും പ്രോഗ്രാമിന്റെ ഒരു പ്രദർശനം നൽകി. രണ്ട് പ്രദർശനങ്ങളും വിജയകരമായിരുന്നു, 1988 സെപ്റ്റംബറിൽ ഈ സോഫ്റ്റ്‌വെയർ വിതരണം ചെയ്യുന്നതിനുള്ള ലൈസൻസ് വാങ്ങാൻ അഡോബി തീരുമാനിച്ചു. 1990 ഫെബ്രുവരി 19 ന് ഫോട്ടോഷോപ്പ് 1.0 മാക്കിന്റോഷിനായി മാത്രമായി പുറത്തിറക്കി. ബാർനെസ്‌കാൻ പതിപ്പിൽ ഉൾപ്പെടുത്തിയിരുന്ന വിപുലമായ കളർ എഡിറ്റിംഗ് സവിശേഷതകൾ ഇല്ലാതെയാണ് അഡോബി വിതരണം ചെയ്ത ആദ്യത്തെ പതിപ്പ് പുറത്തിറങ്ങിയത്. തുടർന്നുള്ള ഓരോ പതിപ്പിലും നിറം കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നത് സാവധാനത്തിൽ മെച്ചപ്പെടുകയും, ഡിജിറ്റൽ കളർ എഡിറ്റിംഗിൽ ഫോട്ടോഷോപ്പ് വളരെ വേഗം തന്നെ ഒരു വ്യവസായ നിലവാരമായി മാറുകയും ചെയ്തു. ഫോട്ടോഷോപ്പ് 1.0 പുറത്തിറങ്ങിയ സമയത്ത്, അടിസ്ഥാന ഫോട്ടോ റീ ടച്ചിങ്ങിനു സൈടെക്സ് പോലുള്ള സേവനങ്ങൾ മണിക്കൂറിന് 300 ഡോളർ ഈടാക്കിയിരുന്നു. 1990 ൽ മാക്കിന്റോഷിനായി പുറത്തിറക്കിയ ഫോട്ടോഷോപ്പ് 1.0 പതിപ്പിന്റെ വില 895 ഡോളറായിരുന്നു.
ഫോട്ടോഷോപ്പ് ഫയലുകൾ .പിഎസ്ഡി എന്ന ഫയൽ എക്സ്റ്റൻഷൻ ആണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്. ഒരു പിഎസ്ഡി ഫയലിൽ ഫോട്ടോഷോപ്പിൽ ലഭ്യമായ മിക്ക ഇമേജിംഗ് ഓപ്ഷനുകളും അടക്കം ഒരു ചിത്രം സേവ് ചെയ്യാൻ കഴിയും. മാസ്കുകൾ, സുതാര്യത, വാചകം, ആൽഫ ചാനലുകൾ, സ്പോട്ട് നിറങ്ങൾ, ക്ലിപ്പിംഗ് പാതകൾ, ഡുവോടോൺ ക്രമീകരണങ്ങൾ എന്നിവയുള്ള ലെയറുകൾ ഇതിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു. സാധാരണ ഉപയോഗിക്കുന്ന മറ്റ് പല ഫയൽ ഫോർമാറ്റുകൾക്കും ഇത്തരത്തിൽ ഒരു സവിശേഷത ലഭ്യമല്ല. ഒരു പി‌എസ്‌ഡി ഫയലിന്റെ പരമാവധി ഉയരവും വീതിയും 30,000 പിക്‌സൽ ആണ്, ഫയലിന്റെ വലിപ്പം രണ്ട് ഗിഗാബൈറ്റ് വരെയാകാം.
ഫോട്ടോഷോപ്പ് തുടക്കത്തിൽ മാക്കിന്റോഷിൽ മാത്രമേ ലഭ്യമായിരുന്നുള്ളൂ. 1993 ൽ അഡോബി ചീഫ് ആർക്കിടെക്റ്റ് സീതാരാമൻ നാരായണൻ ഫോട്ടോഷോപ്പ് മൈക്രോസോഫ്റ്റ് വിൻഡോസിലേക്ക് പോർട്ട് ചെയ്തു. അടുത്ത ഏതാനും വർഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ മൈക്രോസോഫ്റ്റിന്റെ ആഗോള വ്യാപനം വർദ്ധിച്ചതിനാൽ അതുവഴി ഫോട്ടോഷോപ്പിന്റെ പ്രചാരം വർദ്ധിക്കുന്നതിന് വിൻഡോസ് പോർട്ട് സഹായകമായി. 1995 മാർച്ച് 31 ന് തോമസ്, ജോൺ നോൾ എന്നിവരിൽ നിന്ന് ഫോട്ടോഷോപ്പിനുള്ള അവകാശം 34.5 ദശലക്ഷം ഡോളറിന് അഡോബി വാങ്ങി, അതിനാൽ വിൽക്കുന്ന ഓരോ പകർപ്പിനും റോയൽറ്റി നൽകുന്നത് അഡോബിക്ക് ഒഴിവാക്കാൻ കഴിഞ്ഞു.
ഫോട്ടോഷോപ്പിന്റെ ജനപ്രീതി കാരണം, ജിമ്പ് പോലുള്ള ഓപ്പൺ സോഴ്‌സ് / ഫ്രീ സോഫ്റ്റ്‌വെയർ ഉൾപ്പെടെയുള്ള മിക്ക ഇമേജ് എഡിറ്റിംഗ് സോഫ്റ്റ്‌വെയറുകളും പിഎസ്ഡി ഫയലുകൾ വ്യാപകമായി ഉപയോഗിക്കുകയും പിന്തുണയ്‌ക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. പിഎസ്ഡി ഫയൽ ഫോർമാറ്റ് അഡോബിയുടെ മറ്റ് ആപ്ലിക്കേഷനുകളായ അഡോബി ഇല്ലസ്ട്രേറ്റർ, അഡോബി പ്രീമിയർ പ്രോ, ആഫ്റ്റർ എഫക്ട്സ് എന്നിവയിലേക്ക് കയറ്റുമതി ചെയ്യാൻ കഴിയും.
ഫോട്ടോഷോപ്പിനൊപ്പം, ഫോട്ടോഷോപ്പ് എലെമെന്റ്സ്, ഫോട്ടോഷോപ്പ് ലൈറ്റ് റൂം, ഫോട്ടോഷോപ്പ് എക്സ്പ്രസ്, ഫോട്ടോഷോപ്പ് ഫിക്സ്, ഫോട്ടോഷോപ്പ് സ്കെച്ച്, ഫോട്ടോഷോപ്പ് മിക്സ് എന്നിവയും അഡോബി വികസിപ്പിക്കുകയും പ്രസിദ്ധീകരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഐപാഡിനായി ഫോട്ടോഷോപ്പിന്റെ ഒരു പൂർണ്ണ പതിപ്പും അഡോബി പുറത്തിറക്കിയിട്ടുണ്ട്.
ഫോട്ടോഷോപ്പ് ഫയലുകൾ .പിഎസ്ബി എന്ന ഫയൽ എക്സ്റ്റൻഷൻ ഉപയോഗിച്ചും സേവ് ചെയ്യാനാവും. പി‌എസ്‌ഡി ഫയൽ‌ ഫോർ‌മാറ്റ് പോലെ പിഎസ്ബി ഫയലിന്റെ പരമാവധി ഉയരവും വീതിയും 30,000 പിക്‌സൽ ആണ്, എന്നാൽ ഫയലിന്റെ വലിപ്പം 4 എക്സാബൈറ്റ് വരെയാകാം. പിഎസ്ഡി, പിഎസ്ബി ഫോർമാറ്റുകൾ ഡോക്യൂമെന്റഷൻ ലഭ്യമാണ്.
പീർ മുഹമ്മദ് എന്ന സൂഫി സന്ന്യാസിയുടെ ശവകുടീരം ഇവിടെയുണ്ട്. ഇദ്ദേഹത്തിൻറെ പേരിൽ നിന്നാണ് ഈ സ്ഥലത്തിന് പീരുമേട് എന്ന പേരിൻറെ ഉത്ഭവമെന്നു കരുതുന്നു. മനോഹരമായ ചെറിയ വെള്ളച്ചാട്ടങ്ങൾ
കൊണ്ടും, പുൽമൈതാനങ്ങളും, പൈൻ മരങ്ങളും ഇവിടുത്തെ പ്രധാന ആകർഷണങ്ങളാണ്. പാഞ്ചാലിമേട്, പരുന്തും പാറ, വാഗമൺ എന്നിവ പ്രധാന വിനോദ സഞ്ചാര കേന്ദ്രങ്ങളായിത്തീർന്നിട്ടുണ്ട്. കേരളത്തിലെ ഏറ്റവും വിസ്തീർണ്ണമുള്ള താലൂക്ക് പീരുമേടാണ്.
തമിഴ്നാട്ടിലെ പ്രമുഖ സിദ്ധനും സൂഫി സന്യാസിയുമായിരുന്ന പീർമുഹമ്മദ് വലിയുല്ലാഹ് ദീർഘകാലം ധ്യാനത്തിന് തെരഞ്ഞെടുത്ത മലയായത് കൊണ്ടാണ് പീരുമേട് എന്ന് പേര് വന്നത്. സിദ്ധനും ആധ്യാത്മിക ഗുരുവും ദക്ഷിണേന്ത്യൻ റൂമി എന്നറിയപ്പെടുന്ന തമിഴിലെ പ്രശസ്ത സൂഫികവിയുമായ പീരു മുഹമ്മദ് സാഹിബ് കന്യാകുമാരി ജില്ലയിലെ തക്കലയിലാണ് അന്ത്യ വിശ്രമം കൊള്ളുന്നത്. തക്കലയും പീരുമേടും തീർഥാടന കേന്ദ്രങ്ങളാണ്.
കേരളത്തിലെ ഇടുക്കി ജില്ലയിലെ തേക്കടിയിലേക്കുള്ള വഴിയിലെ ഒരു ചെറിയ മലമ്പ്രദേശ പട്ടണമാണ് പീരുമേട്. സമുദ്ര നിരപ്പിൽ നിന്ന് 915 മീ ഉയരത്തിൽ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന ഈ സ്ഥലം സുഖകരമായ കാലാവസ്ഥ, പ്രകൃതി മനോഹാരിത എന്നിവയ്ക്ക് പ്രസിദ്ധമാണ്‌. കോട്ടയം-കുമിളി റോഡിൽ കോട്ടയത്ത്നിന്നും ഏകദേശം 75കി.മി. ദൂരത്തിലാണ് ഈ പ്രദേശം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്.
ഈ പ്രദേശത്ത് ധാരാളം സുഗന്ധദ്രവ്യ കൃഷി സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നു. ഇതിൽ പ്രധാനം കാപ്പി, തേയില, ഏലം എന്നിവയാണ്. കൂടാതെ കൃഷിക്ക് നല്ല അനുയോജ്യമായ മണ്ണുള്ളത് കൊണ്ട് കുരുമുളക്, അരിമുളക്, ഇഞ്ചി, മഞ്ഞൾ എന്നിവയും ഇവിടെ കാണപ്പെടുന്നു.
ഇന്ത്യയിലെ പ്രധാന വന്യ ജീവി സങ്കേതമായ പെരിയാർ വന്യ ജീവി സങ്കേതം ഇവിടെ നിന്ന് 43 കി.മി ദൂരത്തിലാണ്.കൂടാതെ മുല്ലപ്പെരിയാർ അണക്കെട്ട്, മംഗളാദേവി ക്ഷേത്രം,പാഞ്ചാലിമേട്,പാഞ്ചാലിമേട്,പരുന്തുപാറ,തേക്കടി തടാകം എന്നിവ പീരുമേട് താലൂക്ക് പരിധിക്കുള്ളിലാണ്‌.
പീരുമേട് തിരുവിതാംകൂർ രാ‍ജാവിന്റെ വേനൽക്കാല വാസസ്ഥലമായിരുന്നു. വേനൽക്കാല വസതിയായിരുന്ന കെട്ടിടം പിന്നീട് പൂഞ്ഞാർ രാജത്തിന്റെ കൈവശമായി. ഇപ്പോൾ ഇത് സ്വകാര്യ കൈവശത്തിലാണ്.
ചെട്ടികുളങ്ങരയുടെ പരിസരപ്രദേശങ്ങളിൽ നിരവധി കുത്തിയോട്ടസംഘങ്ങളും ആശാന്മാരും ഉണ്ട്. പ്രധാനമായും ബാലന്മാരെയാണു പരിശീലനം നല്കുന്നത്. ചിലയിടങ്ങളിൽ പുരുഷന്മാരും കുത്തിയോട്ടത്തിൽ പങ്കെടുക്കാറുണ്ട്. പ്രത്യേക രീതിയിൽ ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ പാട്ടുകൾ കുത്തിയോട്ടത്തിനു പാടുന്നു. ഒരു കുത്തിയോട്ടം ​വഴിപാടായി നടത്തുന്നതിനു ലക്ഷങ്ങൾ വേണ്ടി വരുന്നു. കുത്തിയോട്ടത്തിൽ ആൺകുട്ടികൾക്ക് എല്ലാ അനുഷ്ഠാനപരമായ ചടങ്ങുകളും ഒരാഴ്ചകൊണ്ട് പഠിപ്പിച്ചുകൊടുക്കുന്നു. ഈ കാലയളവിൽ കുട്ടി വ്രതാനുഷ്ഠാനം ചെയ്യണം. ഈ ഏഴു ദിവസവും പരിശീലനം നടത്തുന്ന ഗൃഹത്തിൽ വരുന്ന എല്ലാ ആളുകൾക്കും സദ്യ ഉണ്ടാകും, പിന്നീട് ക്ഷേത്രത്തിലേക്കുള്ള ഘോഷയാത്ര അങ്ങനെയാണ് ചെലവ് ലക്ഷങ്ങൾ വേണ്ടി വരുന്നത്. കുംഭഭരണി ദിവസം രാവിലെ ചൂരൽ മുറിയലിന് ശേഷം ആൺകുട്ടിയെ ഘോഷയാത്രയായി ക്ഷേത്രത്തിലേക്ക് എഴുന്നള്ളിക്കുന്നു.
കുത്തിയോട്ടം വഴിപാടായി നേരുന്ന ഭക്തർ ആദ്യമായി യോഗ്യനായ അചാര്യന്റെ നിശ്ചയിക്കുന്നു. യജ്ഞവിധിയറിയുന്നവനും, ഭയഭക്തിബഹുമാനത്തോടെ കാര്യങ്ങൾ നടത്തുന്നയാളൂം കർമ്മങ്ങളറിയുന്നയാളൂം അബ്രാഹ്മണനും ആയിരിക്കണം ഈ ആചാര്യൻ. അചാര്യനെ നിശ്ചയിച്ചാൽ ആചാര്യനെ കർമ്മം നടത്താൻ ആചാരപൂർവ്വം ഏൽപ്പിക്കണം. പിന്നീട് കുത്തിയോട്ടസംബന്ധിയായ എല്ലാകാര്യങ്ങളും ആചാര്യന്റെ അനുജ്ഞവാങ്ങി നിർദ്ദേശാനുസാരം വേണം നടത്തേണ്ടത്. കുത്തിയോട്ടം ആരംഭിക്കുന്നതിനുമുമ്പ് വഴിപാടുകാരൻ കുടുംബദേവത, ദേശദേവത്, ആരാധനാമൂർത്തികൾ, സർപ്പദൈവങ്ങൾ, പിതൃക്കൾ തുടങ്ങിയവർക്ക് യഥാവിധി വഴിപാടുനടത്തി അനുവാദം വാങ്ങണം. കൂടാതെ ഏതെങ്കിലും വിധത്തിൽ നേർന്നതും വിട്ടുപോയതുമായ എല്ലാ നേർച്ചകളും, വഴിപാടുകളും ഉണ്ടെങ്കിൽ അവയും തീർത്തിരിക്കണം.
ചെട്ടിക്കുളങ്ങരയിലും ആറ്റുകാൽ ക്ഷേത്രത്തിലും കുത്തിയോട്ടമുണ്ടെങ്കിലും അവ തമ്മിൽ നടത്തിപ്പിൽ വലിയ വൈജാത്യം ഉണ്ട്. ചെട്ടിക്കുളങ്ങരയിൽ കുത്തിയോട്ടം തികച്ചും വഴിപാടായാണ് നടത്തുന്നത്. ചൂലൽ മുറിയാനുള്ള കുട്ടികളെ വ്യക്തികൽ എറ്റെടുത്ത് എഴുദിവസത്തെ വ്രതത്തോടെ കുംഭഭരണി നാൽ ആഘോഷത്തോടെ ചെട്ടിക്കുളങ്ങര ക്ഷേത്രത്തിലേക്ക് ആനയിക്കുന്നു . കൊല്ലം ജില്ലയിലും മറ്റും പുരുഷന്മാർ നിലവിളക്ക് വെച്ച് ദേവീസ്തുതികൾ ചൊല്ലി നൃത്തം ചെയ്താണ് കുത്തിയോട്ടം നടത്തുന്നത്. എന്നാൽ ആറ്റുകാൽ ക്ഷേത്രത്തിൽ കുത്തിയോട്ടത്തിൽ പങ്കെടുക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന കുട്ടികൾ ക്ഷേത്രത്തിലാണ് ഭജനമിരിക്കേണ്ടത്.
ബാലന്മാരെ ഒരുക്കി തലയിൽ കിന്നരിവച്ച തൊപ്പി, മണിമാല, കയ്യിൽ മടുവും കാപ്പും എന്നിവ ധരിപ്പിച്ച ശേഷം ദേഹമാസകലം കളഭം പൂശി തറ്റുടുപ്പിച്ച്‌ അതിനു മുകളിലായി വാഴയില വാട്ടിക്കെട്ടി അരമണി ചാർത്തി, ഇരുകൈകളും ശിരസിനു മുകളിൽ ചേർത്തു പിടിച്ച്‌ കയ്യിൽ പഴുക്കാപ്പാക്ക്‌ തറച്ച കത്തി പിടിപ്പിക്കും. പിന്നീട്‌ കുട്ടികളുടെ അരയിൽ സ്വർണ്ണമോ, വെള്ളിയോ കൊണ്ടു നിർമ്മിച്ച നൂൽ പുറമേ ചുറ്റുകയോ അല്ലെങ്കിൽ തൊലിക്കുള്ളിൽ കൂടി കൊരുത്തു കെട്ടുകയോ ചെയ്യുന്നു. ഇതാണ്‌ "ചൂരൽ മുറിയൽ" എന്ന ചടങ്ങ്. തൊലിക്കുള്ളിൽ കൂടി കൊരുക്കുന്നത് ചെറിയ മുറിവും വേദനയും ഉണ്ടാക്കുമെന്നതിനാൽ ഏറെ വിവാദമായ ഒരു ചടങ്ങ് ആണിത്.
അശ്വതി നാളിൽ സദ്യക്ക് ശേഷം സന്ധ്യക്ക്‌ മുമ്പായി കുത്തിയോട്ട കുട്ടികളെ പച്ചോല മെടഞ്ഞ് അതിലിലുത്തി അവരുടെ തലമുടി പ്രത്യേകരീതിയിൽ മുറിക്കുന്ന ചടങ്ങാണ് കോതുവെട്ട്. അതിനുശേഷം കുട്ടിയെ വാഴയിലയിൽ നിർത്തി മഞ്ഞൾ കലക്കിയ വെള്ളത്തിൽ വേപ്പിലയിട്ട് അവരുടെ ദേഹത്ത് ധാരകോരുന്നു. പിന്നീട് ബാലകരെ പാളകൊണ്ടുള്ള പാദുകമണിയിച്ച് മറ്റാരും സ്പർശിക്കാതെ വായ്ക്കുരവയിട്ട് കുത്തിയോട്ടമണ്ഡപത്തിലേക്ക് ആനയിച്ച് അലക്കി വെളുപ്പിച്ച വെള്ളത്തുണിയിൽ ഇരുത്തുന്നു. തുടർന്ന് വഴിപാടുകാരനും ഭക്തരും ചുറ്റുമിരുന്ന് പുലരും വരെ ഭഗവതീസ്തുതികൾ പാടുന്നു.
ദേവിസ്തുതികളും ദേവിമഹാത്മ്യം കഥയുമാണ് കളത്തിൽ ആദ്യം പാടുന്നത്. കിരാതം, ബാണയുദ്ധം, ദക്ഷയാഗം, കുചേലവൃത്തം, കാളിയമർദ്ദനം, നൈഷധം, ശാകുന്തളം ദാരികവധം, അയ്യപ്പചരിതം തുടങ്ങി പുരാണകഥകളും, കെട്ടുകാഴ്ചാ വിവരണങ്ങളും കുമ്മിപാട്ടുകളും പാടാറുണ്ട്.
കുത്തിയോട്ടത്തിന്റെ അവസാനദിവസമായ രേവതിനാളിൽ രാത്രിയിൽ ഭക്തർക്ക് പവഴിപാട് സമർപ്പിക്കാൻ ക്ഷണിക്കുന്ന പൊലിവുപാട്ടുകൾ പാടുന്നു. പിന്നീട് മംഗളം പാടി ഏഴുരാത്രികളിൽ ഭക്തിയിലാറാടിച്ച ചടങ്ങു അവസാനിപ്പിച്ച് അശ്വതി നാളിൽ കരക്കാർക്ക് സദ്യ നൽകുന്നു.
സ്വർണ്ണം- വെള്ളിനൂൽ തൊലിക്കുള്ളിൽക്കൂടി കൊരുക്കുന്നത് കുട്ടികൾക്ക് ബുദ്ധിമുട്ട് ഉണ്ടാക്കുന്നുവെന്നും, അത് കടുത്ത ബാലപീഡനം ആയതിനാൽ കേരള ഹൈക്കോടതി ഈ ചടങ്ങ് നടത്തുന്നത് നിരോധിച്ചു. ആറ്റുകാൽ ക്ഷേത്രത്തിലെ കുത്തിയോട്ടം ആൺകുട്ടികൾക്ക് നേരെയുള്ള കൊടുംപീഡനമാണെന്നും ആചാരം മുൻനിർത്തി മാതാപിതാക്കളെ പോലും കാണാൻ അനുവദിക്കാതെ കുട്ടികളെ അഞ്ചുദിവസം പീഡിപ്പിക്കുകയാണെന്നും ഡിജിപി ആർ ശ്രീലേഖ പറയുകയുണ്ടായി.
കൊല്ലം ജില്ലയിലെ പല ക്ഷേത്രങ്ങളിലും കുത്തിയോട്ടം എന്ന പേരിൽ പുരുഷന്മാർ നിലവിളക്ക് കൊളുത്തി വച്ചു ചുറ്റും കൂടിനിന്ന് പ്രത്യേകം ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ ദേവീസ്തുതികൾ പാടി നൃത്തം ചെയ്യുന്നു. ഇവിടങ്ങളിൽ ചൂരൽമുറിയൽ പോലെയുള്ള ആചാരം നിലവിലില്ല. മഹിഷാസുരനുമായുള്ള യുദ്ധത്തിൽ ദേവിയുടെ വിജയം ആഘോഷിക്കുന്ന പരാശക്തിയുടെ ഭടന്മാർ ആണ് കുത്തിയോട്ടക്കാർ എന്നാണ് സങ്കല്പം.
ദക്ഷിണകേരളത്തിലെ ഭഗവതീക്ഷേത്രങ്ങളിൽ നടക്കുന്ന ഒരു ദ്രാവിഡ അനുഷ്ഠാനകലയാണ്‌ കുത്തിയോട്ടം. ചെട്ടികുളങ്ങര ശ്രീഭഗവതി ക്ഷേത്രം, ആറ്റുകാൽ ശ്രീഭഗവതി ക്ഷേത്രം, കാർത്തികപ്പള്ളി വലിയകുളങ്ങര ദേവി ക്ഷേത്രം തുടങ്ങി പല ശാക്തേയക്ഷേത്രങ്ങളിലും കുത്തിയോട്ടം നടത്തിവരുന്നു. ഭക്തജനങ്ങൾ ആദിപരാശക്തിക്ക് വഴിപാടായി നടത്തുന്ന ഒന്നാണ് ഇത്.
പണ്ട് പട്ടും കുരുത്തോലയുമായിരുന്നു ചുവടാശാന്മാർ അണിഞ്ഞിരുന്നത്. 1106ൽ മുതുകുളം പരമേശ്വരൻപിള്ള, പുന്നൂർ വേലായുധൻ പിള്ള, വെന്നിയിൽ ശങ്കരപ്പിള്ള, കടവൂർ മാധവൻപിള്ള തുടങ്ങിയ ആശാന്മാർ അത് തോർത്തുമുണ്ടാക്കി. ഇന്ന് ഉപയോഗിക്കുന്ന കച്ചയും മുണ്ടും കൊല്ലവർഷം 1174ൽ ശ്രീലളിതാംബിക കുത്തിയോട്ടസൈതിയാണ് രൂപകല്പന ചെയ്തത്.
ആറ്റുകാലിൽ ബാലന്മാർ അഞ്ചുദിവസം ക്ഷേത്രസന്നിധിയിൽ വ്രതാനുഷ്ഠാനത്തോടെ താമസിക്കുകയും പൊങ്കാല ദിവസം നടത്തുന്ന ചൂരൽമുറിയലിന് ശേഷം ഘോഷയാത്രയിൽ പങ്കെടുക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഐശ്വര്യത്തിനും ഉയർച്ചക്കും വേണ്ടിയാണ് ഈ വഴിപാട് നടത്തുന്നത് എന്നാണ് വിശ്വാസം.
വെഞ്ചാമരം കൊണ്ടു വീശിയും പനിനീർ തളിച്ചും ഘോഷയാത്രയായാണ്‌ ബാലന്മാരെ ക്ഷേത്രത്തിലേക്ക്‌ കൊണ്ടുവരുന്നത്‌. ലോഹനൂൽ ഊരിയെടുത്ത്‌ ഭഗവതിക്ക്‌ സമർപ്പിക്കുന്നതോടെ കുത്തിയോട്ടം അവസാനിക്കും.
എണ്ണമയമുള്ള മഷിയിൽ കൊണ്ടുവരുന്ന ഒരു ചെറിയ കട്ടിയുള്ള ഗോളമാണ് ബാൾപേനയുടെ നിബ്. സ്റ്റീലോ,ബ്രാസ്സോ അല്ലെങ്കിൽ ടങ്സ്റ്റൺ കാർബൈഡോ കൊണ്ട് നിർമ്മിക്കപ്പെട്ട നിബ് 0.5-1.2 മി.മീ ആയിരിക്കും. പേപ്പറുമായി സബർക്കത്തിൽ വരുമ്പോൾ തന്നെ ഈ മഷി ഉണങ്ങുന്നു. ഇത്തരം ബാൾപേനകൾ വിലകൂടിയതും, വില കുറഞ്ഞവയുമുണ്ട്. ഇപ്പോൾ ഫൗണ്ടെയിൻ പേനകളുടെ സ്ഥാനം മുഴുവൻ കരസ്ഥമാക്കിയിരിക്കുകയാണ് ബാൾ പേനകൾ.
ബാൾപോയിന്റ് പേനയ്ക്ക് സമാനമായ നിബുള്ള റോളർബാൾ പേനയിലുള്ളത് വെള്ളത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിലുള്ള ദ്രാവകമോ, ജെൽ മഷിയോ ആണ്. എണ്ണമയമുള്ള മഷിയേക്കാൾ ഇത്തരം മഷിക്ക് വിസ്കോസിറ്റി കുറഞ്ഞതിനാൽ മഷിയെ പേപ്പർ വേഗത്തിൽ വലിച്ചെടുക്കുന്നു, ഇത് ഇത്തരം പേനകൾക്ക് എഴുതുമ്പോഴുള്ള വഴക്കെ നൽകുന്നു. ബാൾപോയിന്റ് പേനകളുടെ അനായാസതയും, ഫൗണ്ടെയിൻ പേനകളുടെ നനവുള്ള മഷിയും രണ്ടും ഒരുമിപ്പിപ്പിച്ചുള്ള ഒരു ഡിസൈനാണ് റോളർബാൾ പേനകളുടേത്. വ്യത്യസ്ത നിറങ്ങളിലുള്ള മഷി ഇത്തരം പേനകൾക്ക് ലഭ്യമാണ്. തിളങ്ങുന്നതും, തിളങ്ങാത്തതും, കാണാൻ കഴിയാത്തതുമായി മഷിയും ഇതിൽ ലഭ്യമാണ്.
ഒരു നിബിലൂടെ വെള്ളത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിലുള്ള മഷി കൊണ്ടെഴുതുന്നതാമ് ഫൗണ്ടെയിൻ പേനകൾ. മഷി ശേഖരിച്ച് വച്ചിരിക്കുന്ന ഇടത്തിൽ നിന്നും നിബിലേക്ക് മഷി എത്തുന്നു, കാപ്പിലറി പ്രവർത്തനങ്ങൾകൊണ്ടും ഗുരുത്വാകർഷണ ബലവുംകൊണ്ടാണത് സംഭവിക്കുന്നത്. നിബിന് ചലിക്കുന്ന ഭാഗങ്ങളില്ല, നേരിട്ട് മഷിയെ പ്രതലത്തിലേക്കെത്തിക്കുന്നു. ഫൗണ്ടെയിൻ പേനയുടെ മഷി ശേഖരിക്കുന്ന സംഭരണി പുനഃരുപയോഗിക്കാൻ പറ്റുന്നതും പറ്റാത്തതുമുണ്ട്. പുനഃരോപയിക്കാൻ കഴിയാത്ത നശിപ്പിക്കാൻ കഴിയുന്ന ഫൗണ്ടെയിൻ പെൻ സംഭരണികളെ ഇങ്ക് കാട്രിഡ്ജ് എന്നാണ് പറയുന്നത്. ഒരു പിസ്റ്റന്റെ മെക്കാനിസമാണ് റീഫിൽ ചെയ്യാവുന്ന് പുനഃരുപയോഗിക്കാൻ കഴിയുന്ന ഫൗണ്ടെയിൻ പെൻ സംഭരണികൾക്കുള്ളത്. ഇവയെ കാട്രിഡ്ജ് എന്നാണ് പറയുന്നത്. സ്ഥിരവും അസ്ഥിരവുമായ മഷികൾ ഇത്തരം പേനകൾക്കുണ്ട്.
ഫൈബറസ് ഉത്പന്നങ്ങൾക്കൊണ്ട് നിർമ്മിച്ച നിബാണ് ഫെൽറ്റ്-ടിപ്പ് അല്ലെങ്കിൽ മാർക്കർ പേനകൾക്കുള്ളത്. ചെറിയ ടിപ്പുള്ള ഭാഗംകൊണ്ടാണ് പേപ്പറിൽ എഴുതുമ്പോൾ ഉപയോഗിക്കുക, മീഡിയം ടിപ്പുള്ള ഭാഗമാണ് കുട്ടികൾ നിറങ്ങൾ കൊടുക്കാനും മറ്റും ഉപയോഗിക്കുന്നത്, വലിയ ടിപ്പുള്ളവയാണ് മാർക്കറുകൾ. പരന്ന ടിപ്പുള്ള മാർക്കറുകൾക്കുള്ളത് സുതാര്യമായ മഷിയാണ്. ഹൈലൈറ്റേഴ്സ് എന്നാണ് അതിനെ പറയുന്നത്. അക്ഷരങ്ങളെ എടുത്ത് കാണിക്കാനായി ഇത് ഉപയോഗിക്കുന്നു. ഇവയിൽ കുട്ടികൾക്കായി അസ്ഥിരമായ മഷിയുള്ളവയും, സ്ഥിര മഷിയുള്ളവയുമുണ്ട്. ഷിപ്പിംഗിനും , പാക്കേജിംഗിനുമായി ഉപയോഗിക്കുന്ന വലിയ പേനകൾ സ്ഥിര മഷിയുള്ളതാണ്.
വെള്ളത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിലുള്ള ജെൽ മഷിഉപയോഗിക്കുന്ന പേനകളാണ് ജെൽ പേനകൾ. ഈ മഷി കട്ടിയുള്ളവയാണ്. പ്രതലങ്ങളിൽ കൂടുതൽ കടുത്ത നിറങ്ങൾ വരുത്താൻ ഇവയ്ക്ക കഴിയും. പല എഴുത്തുകൾക്കും, വരകൾക്കും ജെൽ പേനകൾ ഉപയോഗിക്കുന്നു.
സ്റ്റൈലസ് എന്ന സ്റ്റെലസ് പേനകൾ മാർക്ക് ചെയ്യാനും, ഷെയിപ്പിംഗിനുമായുള്ള ചെറിയ ഉപകരണമാണ്. പോട്ടെറിയിൽ ഇത് പ്രധാനമായും ഉപയോഗിക്കുന്നു. ടച്ച് സ്ക്രീനുപയോഗിക്കുമ്പോൾ കൂടുതൽ കൃത്യതയ്ക്കായി ഒരു കമ്പ്യൂട്ടർ ഉപകരണമായും സ്റ്റൈലസ് ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്. ആധൂനിക ബാൾ പോയിന്റ് പേനകൾക്ക് തുല്യമാണിവ.
ഫൗണ്ടെയിൻ പേനയിലുള്ളപോലെ കാപ്പിലറി ചാനലുകളുള്ള ലോഹംകൊണ്ടുള്ള നിബുള്ളതാണ് ഡിപ് പേനകൾ . അവ പിടിയ്ക്കുന്ന ഭാഗത്താണ് സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്. മിക്കവാറും മരംകൊണ്ടായിരിക്കും അത് നിർമ്മിച്ചിട്ടുണ്ടാവുക. ഒരു ഡിപ് പേനയ്ക്ക് മഷി നിറച്ചുവക്കുന്ന സംഭരണി ഇല്ല, വരക്കാനായാലും, എഴുതാനായാലും തുടർച്ചായായി മഷി അതിൽ എത്തിക്കണം. പക്ഷെ ഫൈണ്ടെയിൻ പേനയ്ക്കില്ലാത്ത ചില മേന്മകൾ ഇതിനുണ്ട്. ഡിപ് പേനയ്ക്ക വാട്ടർ പ്രൂഫ് മഷികൾ ഉപയോഗിക്കാനുല്ല കഴിവുണ്ട്. ഇന്ത്യൻ ഇങ്ക് , ഡ്രോയിംഗ് ഇങ്ക് , ആക്രിലിക് ഇങ്ക് പോലുള്ളവ ഫൗണ്ടെയിൻ പേനകളുടെ നിബിനെ നശിപ്പിക്കാറുണ്ട്. കൂടാതെ തുരുമ്പും പിടിക്കുന്നു. ഡിപ് പേനകൾ കൂടുതലായും വരക്കാനും, കാലിഗ്രാഫിക്കും, കോമിക്കുകൾ ഉണ്ടാക്കാനും ഉപയോഗിക്കുന്നു. പ്രത്യേക ഫൈൻ-പോയിന്റ് രീതിയിലുള്ള ഡിപ്പ് പേനകളെ ക്രൈക്വിൽ എന്നാണ് പറയുന്നത്, അതുതന്നെയാണ് കലാകാരന്മാരുടെ ഇഷ്ടപ്പെട്ട പേനയും. കൈകൾക്ക് വഴങ്ങുന്ന തരത്തിലുള്ള വരകളും, ടെക്സ്റ്ററുകളും നൽകാൻ കഴിയുന്നു എന്നതുതന്നെയാണ് ഈ പേനയെ കാലാകാരന്മാരോടടുപ്പിക്കുന്നത്.
കിഴക്കൻ ഏഷ്യൻ കാലിഗ്രാഫിയിൽ ഉൾപ്പെടുത്തിയ പ്രാചീന എഴുത്തുപകരണമാണ് ഇങ്ക് ബ്രഷ്. റെഡ് സാൻഡൽവുഡ്, ഗ്ലാസ്സ്, ഐവറി, സിൽവർ, സ്വർണ്ണ എന്നിവകൊണ്ടോ, സാധാരണയായി മുളകൊണ്ടോ ആണ് ഇത്തരം ബ്രഷുകളുടെ ബോഡി ഉണ്ടാക്കുന്നത്. മുയൽ, മാൻ, കൊഴി, ആട്, കടുവ, പന്നി പോലുള്ള വ്യത്യസ്ത മൃഗങ്ങളുടെ മുടികൊണ്ടുണ്ടാക്കുന്നതാണ് ഇങ്ക് ബ്രഷിന്റെ തല. പുതുതായി ജനിച്ച കുട്ടികളുടെ മുടികൊണ്ട് ഇത്തരം ബ്രഷ് ഉണ്ടാക്കുന്ന രീതി പണ്ട് ചൈനയിലും, ജപ്പാനിലും നിലനിന്നിരുന്നു. ഇന്ന് കാലിഗ്രാഫി പേനയിലും ബ്രഷിലും ചെയ്തുവരുന്നു, പക്ഷെ അതിലൊന്നും പ്രാചീന ബ്രഷ് കാലിഗ്രാഫിയുടെ ഊർജ്ജം ലഭിക്കുന്നില്ല എന്നത് പരമാർത്ഥമാണ്.
വലിയ പറക്കുന്ന പക്ഷികളിൽ നിന്നുള്ള തൂവൽ കൊണ്ടുണ്ടാക്കുന്ന പേനകളാണ് ക്വിൽ. മിക്കവാറും ആ പക്ഷികൾ ഗൂസുകളായിരിക്കും. ലോഹം കൊണ്ടുള്ള ഡിപ്പ് പേനകൾക്ക് മുമ്പ് ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന എഴുത്തുപകരണമാണിത്. പാർച്ച്മെന്റിലോ, പേപ്പറിലോ ആണ് ഇതുകൊണ്ടെഴുതിയത്. പിന്നീട് ക്വിലുകൾക്ക് പകരമായ റീഡ് പേനകൾ വന്നു.
റീഡിൽ നിന്നോ, മുളകളിൽ നിന്നോ മുറിച്ചെടുത്തുണ്ടാക്കുന്ന പേനകളാണ് റീഡ് പേനകൾ,അവയ്ക്ക് ചെറിയ ടിപ്പുകളുണ്ട്. ക്വിലുകൾക്ക് സമാനമായ മെക്കാനിസമാണ് ഇതിനുമുള്ളത്. റീഡ് പേനകൾ ഏകദേശം മുഴുവനായും ഇല്ലാതായപ്പോഴും ഇപ്പോഴും ഇന്ത്യയിലേയും, പാകിസ്താനിലും ചില കുട്ടികൾ ഉപയോഗിക്കുന്നു, സ്ക്കൂളിൽ അവരുടെ ചെറിയ മരംകൊണ്ടുള്ള ബോർഡായ "തക്തി" -യിൽ എഴുതാൻ റീഡ് പേനകളാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്.
953 പത്താം നൂറ്റാണ്ടിലാണ് ആദ്യത്തെ മഷി കരുതാൻ കഴിയുന്ന പേനയെക്കുറിച്ച് പ്രതിപാതിക്കുന്നത്. ആ സമയത്തെ ഈജിപ്തിലെ ഫത്തിമിദ് കാലിഫായിരുന്ന മാ അദ് അൽ മു ഇസ് പേനകൾ തന്റെ വസ്ത്രങ്ങളെ വൃത്തികേടാക്കുന്നതുകൊണ്ട് മഷി പേനകളിൽ തന്നെ കരുതാൻ കഴിയുന്ന സാങ്കേതിക വിദ്യ വികസിപ്പിക്കുവാൻ പറയുകയും, നിർമ്മിക്കുകയുമായിരുന്നു. ഇത് ഒരു ഫൗണ്ടെയിൻ പേന ആകാം, പക്ഷെ അതിന്റെ മെക്കാനിസം ഇപ്പോഴും നിഗൂഡമാണ്, കൂടാതെ അതിനെക്കുറിച്ച് പ്രതിപാതിക്കുന്ന ഒരൊറ്റ രേഖയെ കണ്ടെത്തിയിട്ടുള്ളു. പിന്നീട് 1636 -ൽ പേനയ്കൊപ്പം മഷി സംഭരണിയുള്ള പേന നിർമ്മിച്ചു. ജെർമൻ നിർമ്മാതാവായ ഡാനിയൽ ഷ്വെന്റർ രണ്ട് ക്വിലുകൾകൊണ്ടുള്ള ഒരു പേന നിർമ്മിച്ചു. അതിൽ ഒന്ന് മഷി സംഭരിച്ച് വക്കാനും, മറ്റൊന്ന് എഴുതാനുമായിരുന്നു. ഒരു ക്വിലിൽ മഷി കോർക്കിനാൽ അടയ്ക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. മറ്റേ ദ്വാരത്തിലൂടെ മഷി ചീതറുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്. 1809 -ൽ ബാർത്തോളെമ്യു മഷി സംഭരണിയുള്ള പേനയുടെ കണ്ടുപിടിത്തത്തിന് ഇംഗ്ലണ്ടിലെ പേറ്റന്റ് സ്വന്തമാക്കി.
പാപ്പിറസിൽ നിന്ന് മൃഗങ്ങളുടെ തൊലിയിലേക്ക് എഴുത്തു രീതി മാറ്റുന്നതുവരെ റീഡ് പേനകൾ അതിജീവിച്ചു. തൊലിപോലുള്ള കൂടുതൽ മിനുസമുള്ള പ്രതലങ്ങൾ വന്നതോടെ പക്ഷികളുടെ തൂവലുകൾ കൊണ്ടുണ്ടാക്കുന്ന ക്വിൽ പേനകൾകൊണ്ട് കൂടുതൽ മികച്ച രീതിയിൽ എഴുതാൻ പറ്റി. ജുദിയയിലെ കുമ്റാൻ പ്രദേശങ്ങളിലെ ഡെഡ് സീ സ്ക്രോൾസുകൾ എഴുതാനായും റീഡ് പേനകൾ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു. അഴ 100 കാലഘട്ടമാണ്. ക്വിലുകൾകൊണ്ടോ, പക്ഷിക തൂവലുകൾ കൊണ്ടോ ഹീബ്രു ഭാഷയിലാണ് അത് എഴുതപ്പെട്ടത്. ഏഴാം നൂറ്റാണ്ടിലെ സെവില്ലയിലെ സെയിന്റ് ഇസിഡോറെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ എഴുത്തുകളിൽ റീഡ് പേനകളെക്കുറിച്ച് പരാമർശിക്കുന്നുണ്ട്. 18 -ാം നൂറ്റാണ്ടുവരെ ക്വില്ലുകൾ ഉപയോഗിച്ചു. 1787 -ലെ കോൺസ്റ്റിറ്റ്യൂഷൻ ഓപ് യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സ് എഴുതപ്പെട്ടത് ക്വിൽ പേനയിലാണ്.
ജൻകസ് മാറിറ്റിമസ് അല്ലെങ്കിൽ സീ റഷ് -ൽ നിന്നുമുള്ള റീഡ് പേനകൾകൊണ്ട് പാപ്പിറസ് ഇലകളിലെ എഴുത്തുരീതി ആദിമ ഈജിപ്തുക്കാരാണ് കണ്ടുപിടിച്ചത്. സ്റ്റീവൻ റോജർ ഫിഷറിന്റെ എ ഹിസ്റ്ററി ഓഫ് റൈറ്റിംഗ് -ൽ റീഡ് പേനകൾ 3000 യിൽ തന്നെ ഉപയോഗിച്ചിരിക്കണം എന്ന് പ്രതിപാതിക്കുന്നതുണ്ട്. റീഡ് പേനകൾ തുടർന്ന് മധ്യ കാലഘട്ടത്തും ഉപയോഗിച്ചുപോന്നു. ഏഴാം നൂറ്റാണ്ടായതോടെ ക്വിലുകളാൽ റീഡ് പേനകൾ മാറ്റിനിർത്തപ്പെട്ടു. മുളകൾകൊണ്ടുണ്ടാക്കുന്ന റീഡ് പേനകൾ ഏകദേശം മുഴുവനായും ഇല്ലാതായപ്പോഴും ഇപ്പോഴും ഇന്ത്യയിലേയും, പാകിസ്താനിലും ചില കുട്ടികൾ ഉപയോഗിക്കുന്നു, സ്ക്കൂളിൽ അവരുടെ ചെറിയ മരംകൊണ്ടുള്ള ബോർഡായ "തക്തി" -യിൽ എഴുതാൻ റീഡ് പേനകളാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്.
വർഷം 79 -കളിൽ കോപ്പർ നിബുകൾ ഉപയോഗിച്ചിട്ടുണ്ട് എന്ന തെളിവ് പോമ്പെലി യുടെ അവശിഷ്ടങ്ങളിൽ നിന്ന് കണ്ടെടുത്ത കോപ്പർ നിബാണ്. സാമുവൽ പെപ്പിസിന്റെ 1663 -ലെ ഡയറിയിൽ മഷി കരുതുന്ന സിൽവർ പേനയെക്കുറിച്ച് പ്രതിപാതിക്കുന്നുണ്ട്. 1792 -ലെ ദി ടൈംസ് -ൽ പുതുതായി കണ്ടെത്തിയ ലോഹ പേനകളെക്കുറിച്ച് പരസ്യവുമുണ്ട്. 1802 -ലാണ് അതിന് പേറ്റന്റ് ലഭിക്കുന്നത്, പക്ഷ ആ പേറ്റന്റ് കച്ചവടങ്ങൾക്കായി ഉപയോഗിച്ചില്ല. 1811 -ൽ ബ്രയൻ ഡോൺകിൻ ഒരു മെറ്റൽ പേനയുടെ വിൽപ്പനയെക്കുറിച്ചുള്ള പരസ്യം ഉണ്ടായിരുന്നു.1822 -ൽ ബർമിങ്ഹാമിലെ ജോൺ മിച്ചെൽ വലിയ തോതിൽ ലോഹ നിബുള്ള പേനകൾ നിർമ്മിച്ചു. അതോടെ കൂടുതൽ ഈടുള്ള ലോഹ നിബുകൾ വരുകയും ഡിപ് പേനകളുടെ ഉപയോഗത്തിലേക്കെത്തിക്കയും ചെയ്തു.
ഒരു സമതലത്തിലേക്ക് മഷി കൊണ്ടെഴുതന്ന ഉപകരണമാണ് പേന . എഴുതുവാനും വരക്കാനുമായി പേപ്പറാണ് മിക്കപ്പോഴും ആ സമതലമായി വർത്തിക്കുന്നത്. പണ്ടുകാലത്ത് റീഡ് പേനകൾ, ക്വിൽ പേനകൾ, ഡിപ്പ് പേനകൾ എന്നിവ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു, ഇത്തരം പേനകളുടെ നിബുകൾ മഷിയിൽ മുക്കിയാണ് ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്. റൂളിംഗ് പേനകൾ വരക്കുന്ന വരകളുടെ വീതിക്ക് കൃത്യമായ അളവുകോലുകൾ നിരത്തുന്നു, അവയ്ക്ക് ഇപ്പോഴും പ്രത്യേകതരത്തിലുള്ള ഉപയോഗങ്ങളുണ്ട്. ടെക്ക്നിക്കൽ പേനകളായ റാപ്പിഡോഗ്രാഫാണ് അതിനായി സാധാരണയായി ഉപയോഗിക്കുന്നത്. ബാൾപോയിന്റ് , റോളർബാൾ, ഫൗണ്ടെയിൻ, ഫെൽറ്റ് അല്ലെങ്കിൽ സെറാമിക് ടിപ്പ് എന്നിവയാണ് ആധൂനിക പേനകൾ.
അപ്പോഴായിരു്നു പാരീസിലെ റൊമാനിയൻ പെറ്റ്രാക്കെ പൊനാറുവിലെ ഒരു വിദ്യാർത്ഥി ഫൗണ്ടെയിൻ പേന കണ്ടുപിടിക്കുന്നത്. 1827 -ൽ ഫ്രെഞ്ച് സർക്കാർ അതിന് പേറ്റന്റ് നൽകി. 1850 -ൽ ഫൗണ്ടെയിൻ പേനയുടെ വിൽപ്പന വർദ്ധിച്ചു.
ഒരു തരം ഫോസ്സിൽ ഇന്ധനമാണ് കൽക്കരി. സസ്യങ്ങൾ ദീർഘകാലം മണ്ണിനടിയിൽപ്പെട്ട് ഓക്സീകരണത്തിൻറെയും ബയോഡീഗ്രഡേഷൻറേയും ഫലമായിട്ടാണ് കൽക്കരി രൂപം കൊണ്ടത്. പെട്ടെന്ന് കത്തുന്ന കറുത്ത ശിലയാണ് കൽക്കരി. ഇതൊരു സെഡിമെൻററി ശിലയാണ്. എന്നാൽ ആന്ത്രസൈറ്റ് കൽക്കരി പോലുള്ള കട്ടിയുള്ള രൂപങ്ങൾ മെറ്റാഫോർമിക് ശിലയായിട്ടാണ് പരിഗണിക്കുന്നത്. പ്രധാനമായും കാർബണും ഹൈഡ്രജനുമാണ് ഇതിലെ ഘടകങ്ങൾ. മറ്റ് മൂലകങ്ങൾ ചെറിയതോതിൽ ഇതിലടങ്ങിയിട്ടിട്ടുണ്ട്. ആദ്യകാലങ്ങളിൽ തീവണ്ടിയിലും കപ്പലിലും കല്ക്കരിയാണ് ഇന്ധനമായി ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്.
കൽക്കരി ഉപയോഗിച്ച് ജലം തിളപ്പിക്കുന്നു. തല്ഫലമായി ഉണ്ടാകുന്ന ഉയർന്ന മർദ്ദത്തിലും താപത്തിലുമുള്ള നീരാവി ഉപയോഗിച്ച് ടർബൈനുകൾ അതിവേഗം കറക്കുന്നു. ടർബൈനുകളോട് ഒപ്പം ബന്ധിച്ചിരിക്കുന്ന ജനറേറ്ററും ഒപ്പം കറങ്ങുന്നു. ഇങ്ങനെയാണ് കൽക്കരി താപനിലയങ്ങളിൽ വൈദ്യുതി ഉത്പാദിപ്പിക്കുന്നത്. പഴയകാല കൽക്കരി വൈദ്യുത നിലയങ്ങളുടെ കാര്യക്ഷമത ഇന്നുള്ളവയെ അപേക്ഷിച്ച് തുലോം കുറവാണ്. മാത്രമല്ല താപം വളരെയധികം പാഴാകുകയും ചെയ്യുമായിരുന്നു.
ആന്ത്രസൈറ്റ്, കാർബണിൻറെ അളവ് വളരെ കൂടുതൽ. കാഠിന്യമേറിയത്, മിനുസമുള്ളത്. വീട്ടാവശ്യങ്ങൾക്കും വ്യാവസായികാവശ്യങ്ങൾക്കും ഉപയോഗിക്കുന്നു.
ആദ്യകാലത്ത് അരയ്ക്ക് താഴെയായി അന്തരീയയും അരയ്ക്ക് മുകളിലായി ഉത്തരീയവും ശിരസ്സ് മറച്ചുകൊണ്ട് സ്ഥാനപദയുമാണ് അണിഞ്ഞിരുന്നത്. ഈ വേഷത്തിൽ നിന്നാണ് സാരി എന്ന പരമ്പരാഗത വസ്ത്രത്തിന്റെ ഇന്നത്തെ രൂപം ഉരുത്തിരിഞ്ഞതെന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു.
കോട്ടൺ തുണിത്തരങ്ങളായിരുന്നു ആദ്യകാലത്ത് അണിഞ്ഞിരുന്നത്. അതിലേക്ക് കടുംനിറങ്ങളിലുള്ള ഡൈ ചെയ്യിക്കുമായിരുന്നു. എന്നാൽ പിന്നീട് സിൽക്ക് നെയ്തെടുക്കാൻ ആരംഭിച്ചു. പ്രാദേശികാടിസ്ഥാനത്തിൽ സാരി ധരിക്കുന്നതും വിവിധ ശൈലികളിലായി. സാരിക്കൊപ്പം ബ്ലൗസോ കച്ചയോകൂടി ധരിക്കുന്ന ശീലം പുരാതന തമിഴകത്തിൽ നിലനിന്നിരുന്നതായി ചിലപ്പതികാരത്തിൽ കാണുന്നു. ഗുപ്തകാലചിത്രങ്ങളിൽ ഇന്നത്തെ സാരിയുമായി സാമ്യമുള്ള വസ്ത്രം ധരിച്ച സ്ത്രീകളെ കാണാം.
ചിലസ്ഥലങ്ങളിൽ സാരി ഒരു പാവാടയുടെ മുകളിലായാണ് ഉടുക്കുന്നത്. കൂടാതെ ഇതിൻറെ കൂടെ സാരിയുടെ നിറത്തിന് അനുയോജ്യമായ ജാക്കറ്റും ധരിക്കാറുണ്ട്. ഈ ജാക്കറ്റ് പകുതി കൈയ്യുള്ളതും, കഴുത്ത് വട്ടത്തിലോ, ചതുരത്തിലോ തുന്നിയതുമായിരിക്കും. ഈ ജാക്കറ്റിൻറെ പിൻവശം മറക്കപ്പെട്ടതും, അല്ലാത്തതും സ്ത്രീകൾ തങ്ങളുടെ അഭിരുചിക്കനുസരിച്ച് ധരിക്കാറുണ്ട്. വിവിധ വർണ്ണങ്ങളിലുള്ളതും, വിവിധ അലങ്കാരപ്പണികളോടുകൂടിയതുമായ സാരികൾ ഇപ്പോൾ വിപണിയിൽ ലഭ്യമാണ് ഇതിനനുസരിച്ച് സാരിയുടെ വിലയും, ഗുണമേന്മയും വ്യത്യാസപ്പെട്ടിരിക്കും. വടക്കേ ഇന്ത്യയിലോ, തെക്കേ ഇന്ത്യയിലോ ആണ് സാരിയുടെ പിറവി, ഇപ്പോൾ ഇത് ഇന്ത്യയുടെ ഒരു പ്രതീകമായിരിക്കുന്നു.,
പ്രധാനമായി ഇന്ത്യക്കാരും ഇന്ത്യൻ വംശജരുമായ സ്ത്രീകൾ ധരിക്കുന്ന ഒരു തരം വസ്ത്രമാണ് ചേല അഥവാ സാരി. നാല് മുതൽ ഒൻപത് മീറ്റർ വരെ നീളമുള്ള തുണിയാണ് സാരിക്കായി ഉപയോഗിക്കുന്നത്. ഇത് ശരീരത്തിൽ വിവിധ ശൈലിയിൽ സ്ത്രീകൾ ധരിക്കുന്നു. സാരിയുടെ ഒരറ്റം അരക്കെട്ടിൽ ഉറപ്പിക്കുകയും, അരക്കെട്ടിനു ചുറ്റുമായി അരക്കെട്ടു മുതൽ കാൽ വരെ മറയ്ക്കുന്ന രീതിയിൽ ചുറ്റുകയും, ഇതിൻറെ മറ്റേ അറ്റം ഇടതു തോളിൽക്കൂടെ പിന്നിലേക്ക് ഇടുകയും ചെയ്യുന്നു. ഈ ശൈലിയാണ് കൂടുതലായും സ്ത്രീകൾ ഉപയോഗിച്ച് വരുന്നത്.
ആയില്യം തിരുനാളിന്റെ പത്നിയായ കല്യാണി പിള്ള യാണ് സാരി അണിഞ്ഞതായി ഫോടോഗ്രഫിക് തെളിവുള്ള ആദ്യ മലയാളി വനിത. 1868ൽ ആയിരുന്നു അത്. കല്യാണിക്കുട്ടിയമ്മക്കുമുന്നേ തന്നെ കേരളത്തിൽ സാരി പ്രചാരത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. തിരുവനന്തപുരത്തെ ശ്രീപത്മനാഭ ക്ഷേത്രത്തിലുള്ള കൈകൊട്ടിക്കളി ശിൽപങ്ങൾ ഉടുത്തിരിക്കുന്നത് സാരി പോലെയുള്ള വസ്ത്രമാണെന്നത് ഈ വാദത്തിന് ചരിത്ര പിൻബലമേകുന്നു.
കെട്ടിടനിർമ്മാണം, ലെഡ്-ആസിഡ് ബാറ്ററികൾ, ബുള്ളറ്റുകൾ, ഷോട്ടുകൾ, സോൾഡർ, പെവ്റ്റെർ, ഉരുക്കാവുന്ന ലോഹ സങ്കരങ്ങൾ എന്നിവയിൽ കറുത്തീയം ഉപയോഗിക്കുന്നു. റേഡിയോ-ആക്റ്റിവിറ്റിയുള്ള പദാർത്ഥങ്ങൾ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്ന പരീക്ഷണശാലകളിലും വ്യവസായശാലകളിലും ചികിത്സാകേന്ദ്രങ്ങളിലും അതിന്റെ പ്രഭാവത്തിൽ നിന്നുമുള്ള സുരക്ഷയ്ക്കു് കറുത്തീയം കൊണ്ടുണ്ടാക്കിയ ഘനമുള്ള ഭിത്തികളും മറകളുമാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്. അർബ്ബുദത്തിനുള്ള റേഡിയേഷൻ ചികിത്സയിൽ, റേഡിയേഷൻ കിരണങ്ങൾ ശരിയായ ദിശയിൽ കേന്ദ്രീകരിക്കാനും മറ്റു ദിശകളിൽ പതിക്കാതിരിക്കാനും കറുത്തീയം കൊണ്ടുള്ള ഷീൽഡുകൾ ഉപയോഗിക്കുന്നു.
സ്ഥിരതയുള്ള മൂലകങ്ങളിൽവെച്ച് ഏറ്റവും വലിയ അണുസംഖ്യ കറുത്തീയത്തിനാണ്‌. ഇതിനുശേഷമുള്ള ബിസ്മത്തിന്റെ അർദ്ധായുസ്സ് വളരെ കൂടുതലായതിനാൽ (പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ കണക്കാക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ള പ്രായത്തേക്കാളും - 1.375 1010 വർഷം)) അതിനേയും പ്രായോഗികമായി സ്ഥിരതയുള്ള മൂലകമായി ഗണിക്കാവുന്നതാണ്‌. മറ്റൊരു ഭാരലോഹമായ രസത്തെപ്പോലെ കറുത്തീയവും നാഡീവിഷമാണ്‌, ഇത് മൃദുപേശികളിലും അസ്ഥികളിലും ഇത് കാലക്രമേണ പ്രവർത്തിക്കുന്നു. പുരാതന ചൈന, ഗ്രീസ്, റോം എന്നിവടങ്ങളിൽ ഇത് രേഖപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.
അണുസംഖ്യ 82 ആയ മൂലകമാണ് കറുത്തീയം അഥവാ ലെഡ്. എന്നാണ് ആവർത്തനപ്പട്ടികയിലെ ഇതിന്റെ പ്രതീകം. മൂലകത്തിന്റെ ലാറ്റിൻ പേരായ പ്ലംബത്തിൽ നിന്നാണ് ഈ പ്രതീകത്തിന്റെ ഉത്ഭവം. കറുത്തീയം മൃദുവും അടിച്ച് പരത്താവുന്നതുമായ ഒരു മൃദു ലോഹമാണ്. മുറിച്ചയുടനെ ഇതിന് നീലകലർന്ന വെള്ള നിറമാണ്. എന്നാൽ വായുവുമായി സമ്പർക്കത്തിൽ വരുമ്പോൾ നാശനം സംഭവിക്കുകയും നിറം മങ്ങിയ ചാരനിറമായി മാറുകയും ചെയ്യും.
റേഡിയോ ആക്റ്റീവ് പദാർത്ഥങ്ങളെ സംബന്ധിച്ച എല്ലാ തുറകളിലും കറുത്തീയം വളരെ പ്രാധാന്യമുള്ള ഒരു ലോഹമാണ്. പലപ്പോഴും, റേഡിയേഷനുകൾ വലിച്ചെടുക്കുന്ന ഒരു കൂപം ആയി കറുത്തീയത്തെ പരിഗണിക്കുന്നു. താത്വികമായി പറഞ്ഞാൽ, മിക്കവാറും എല്ലാ റേഡിയോ-ആക്റ്റീവ് വിഘടനശൃംഖലകളുടെയും അവസാനഘട്ട സ്ഥിര-ഉൽപ്പന്നം കറുത്തീയമാണ്.
കളിക്കോപ്പായും ആയുധമായും ഉപയോഗിക്കുന്ന വളഞ്ഞ ആകൃതിയിലുള്ള മരത്തിന്റെ കഷ്ണമാണ്‌ ബൂമറാങ്ങ്. ദേശങ്ങൾ, ഗോത്രങ്ങൾ, ഉപയോഗം എന്നിവക്കനുസരിച്ച് വ്യത്യസ്ത വലിപ്പത്തിലും ആകൃതിയിലുമുള്ള ബൂമറാങ്ങുകളുണ്ട്. ഏറ്റവും ശ്രദ്ധയാകർഷിക്കുന്നത് തിരിച്ചുവരുന്ന ബൂമറാങ്ങാണ്‌. എറിഞ്ഞാൽ ഒരു ദീർഘവൃത്താകൃതിയുള്ള പാതയിൽ കൂടി സഞ്ചരിച്ച് എറിഞ്ഞ ഇടത്തേക്കുതന്നെ തിരിച്ചു വരുന്ന രീതിയിലുള്ള മരത്തിന്റെ നിർമ്മിതിയാണിത്. തിരിച്ചുവരാത്ത ബൂമറാങ്ങുകൾ ആയുധങ്ങളായി ഉപയോഗിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടെങ്കിലും തിരിച്ചുവരുന്ന ബൂമറാങ്ങുകൾ പ്രധാനമായും വിനോദത്തിനും സമയം പോക്കിനുമായാണ് ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്. ആധുനിക തിരിച്ചുവരുന്ന ബൂമറാങ്ങുകൾ പല വലിപ്പത്തിലും ആകൃതിയിലും വ്യത്യസ്ത വസ്തുക്കൾക്കൊണ്ട് നിർമ്മിക്കപ്പെട്ടും കാണപ്പെടുന്നു.
വേട്ടയാടാനുള്ള ആയുധം, സംഗീതോപകരണങ്ങളിൽ കൊട്ടുവാൻ, കളിയുദ്ധങ്ങളിൽ, കളിക്കോപ്പ് എന്നിങ്ങനെ വിവിധ ഉപയോഗങ്ങൾക്ക് ബൂമറാങ്ങ് ഉപയോഗിക്കാവുന്നതാണ്‌. ഏറ്റവും ചെറിയ ബൂമറാങ്ങിന്റെ വലിപ്പം ഒരറ്റം മുതൽ മറ്റേ അറ്റം വരെ 10 സെ.മീറ്ററിൽ ചെറുതും ഏറ്റവും വലുതിന് 2 മീറ്ററിൽ കൂടുതൽ നീളവുമുണ്ടാകും. ഗോത്രവർഗ്ഗക്കാർ ഉപയോഗിക്കുന്ന ബൂമറാങ്ങുകൾ അത് നിർമ്മിക്കുന്ന ആൾ വ്യത്യസ്ത അർത്ഥങ്ങളുള്ള ചിത്രപ്പണികൾ അതിൽ കോറിയിടാറുണ്ട്. ഏതൊക്കെ വേട്ടയാടാൻ അനുയോജ്യം എന്ന നിലയിലും അതത് ജീവികളുടെ ചിത്രം കോറിയിടാറുണ്ട്. ഇന്ന് നിലവിൽ ഉപയോഗിക്കുന്ന ഭൂരിഭാഗം ബൂമറാങ്ങുകളും വിനോദയാത്രികർ ഉപയോഗിക്കുന്നതോ മൽസരങ്ങൾക്കുള്ളതോ ആയ തിരിച്ചുവരുന്ന രീതിയിലുള്ളതിന്റെ വ്യത്യസ്ത വകഭേദങ്ങളാണ്‌.