polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനഘടന വിശദീകരിക്കാനുള്ള സിദ്ധാന്തങ്ങളിൽ ഏറ്റവും സ്വീകാര്യതയുള്ള 'സ്റ്റാൻഡേർഡ് മോഡൽ' എന്ന സൈദ്ധാന്തിക പാക്കേജിനും പ്രപഞ്ചോത്പത്തി വിശദീകരിക്കുന്ന മഹാവിസ്‌ഫോടന സിദ്ധാന്തത്തിനും അക്കൂട്ടത്തിലാണുസ്ഥാനം. ഈ രണ്ടു സിദ്ധാന്തങ്ങളും പൂർണമാകണമെങ്കിൽ പ്രപഞ്ചത്തിലെ ദ്രവ്യത്തിനു പിണ്ഡം നൽകുന്ന മൗലികകണത്തിന്റെ സാന്നിധ്യം കൂടി സ്ഥിരീകരിക്കപ്പെടേണ്ടതുണ്ടായിരുന്നു. ബ്രിട്ടീഷ് ശാസ്ത്രജ്ഞൻ പീറ്റർ ഹിഗ്‌സ് ഉൾപ്പെടെയുള്ള ആറ് ഗവേഷകർ ചേർന്ന് 1964-ൽത്തന്നെ അത്തരമൊരു കണത്തിന്റെ സാധ്യതയെക്കുറിച്ചുള്ള സിദ്ധാന്തമവതരിപ്പിച്ചിരുന്നു.
കണികാസിദ്ധാന്തത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന ആശയങ്ങളിൽ വ്യക്തവും പരീക്ഷിച്ചുതെളിഞ്ഞതും എന്ന് ശാസ്ത്രലോകം അംഗീകരിച്ചതാണ് കണികകളുടെയും പ്രതിപ്രവർത്തനങ്ങളുടെയും 'സ്റ്റാൻഡേർഡ് മോഡൽ' എന്നുവിളിക്കുന്ന ഗണിതമാതൃക. വസ്തുക്കളുടെയും ഊർജ്ജത്തിന്റെയും അടിസ്ഥാനമായി 18 മൂലകണങ്ങളെ ഇത് പരിചയപ്പെടുത്തുന്നു. ഫെർമിയോണുകൾ എന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കുന്ന പദാർഥഘടകങ്ങളും 'ബോസോണു'കൾ എന്നുവിശേഷിപ്പിക്കുന്ന ഊർജവാഹിനികളും ഉൾപ്പെടുന്നതാണിത്. അണുഘടനയിലെ പ്രോട്ടോണുകളും, ന്യൂട്രോണുകളും ഉൾപ്പെടുന്ന പദാർത്ഥ ഘടകങ്ങളെ വീണ്ടും ചെറുകണികകളാക്കി ഈ ഗണിതമാതൃകയിൽ ഉൾപ്പെടുത്തുന്നു. ഇവയാണ് ആറുതരം 'ലെപ്റ്റോൺ'കളും ആറുതരം ക്വാർക്കുകളും.
എന്നാൽ, കണികകൾക്ക് പിണ്ഡം എങ്ങനെ കൈവരുന്നു എന്ന് ഈ ഗണിതമാതൃകയ്ക്ക് വിശദീകരിക്കാനായില്ല. 1960-കളിൽ ഈ പോരായ്മ മറികടക്കാനാണ് 'ഹിഗ്‌സ് വ്യാപനം' എന്നൊരു പുതിയ സങ്കല്പം ശാസ്ത്രജ്ഞർ മുന്നോട്ടുവെച്ചത്. ബ്രിട്ടനിൽ പീറ്റർ ഹിഗ്‌സ്, റോബർട്ട് ബ്രൗ, ഫ്രാൻകോ എൻഗ്ലെർട്ട് തുടങ്ങിയവരടങ്ങിയ ശാസ്ത്രസംഘമാണ് പിണ്ഡത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന നിർമ്മാണ ശിലയായി ഇത്തരമൊരു സങ്കല്പനത്തിന് രൂപരേഖ ചമച്ചത്. കണികകൾക്കിടയിൽ വ്യാപിപ്പിച്ചിരിക്കുന്ന ഹിഗ്‌സ് ഫീൽഡിൽ അടിസ്ഥാനകണമായി 'ഹിഗ്‌സ് ബോസോൺ' എന്നൊരു പുതിയ കണികയും അവരുടെ ഗണിതമാതൃകയിൽ സ്ഥാനംപിടിച്ചു. പ്രകാശത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനമായി കരുതുന്ന 'ഫോട്ടോണു'കൾക്ക് പിണ്ഡമില്ലാതിരിക്കുന്നതും എന്നാൽ, അണുഘടനയിലെ മറ്റുള്ളവ ക്വാർക്കുകളും ലെപ്‌റ്റോണുകളും പിണ്ഡമുള്ളതാകുന്നതുമാണ് പുതിയൊരു നിർദ്ദേശത്തിന് അടിസ്ഥാനമായത്.
ദൈവകണമെന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്ന ഹിഗ്‌സ്‌ ബോസോൺ കണം കണ്ടുപിടിക്കാൻ വേണ്ടി തയ്യാറാക്കിയ ഉപകരണമാണ് ലാർജ് ഹാഡ്രോൺ കൊളൈഡർ എന്നറിയപ്പെടുന്നത്. ഇത് രണ്ട് രാജ്യങ്ങളിലായി 27 കി.മി. പരന്നു കിടക്കുന്നു. ഏറ്റവും ചെറിയ കണമെന്നു വിശേഷിപ്പിക്കുന്ന ഹിഗ്‌സ്‌ ബോസോൺ കണത്തിനെ കണ്ടെത്താൻ മനുഷ്യൻ തയ്യാറാക്കിയ ഏറ്റവും വലിയ ഉപകരണമാണിത്. നൂറിൽപ്പരം രാജ്യങ്ങളിൽനിന്നുള്ള പതിനായിരത്തോളം വിദഗ്ദ്ധരടങ്ങുന്ന സംഘം നിർമ്മാണത്തിൽ പങ്കാളികളായി. ആയിരത്തോളം കോടി ഡോളർ ചെലവിൽ, പത്തുവർഷങ്ങൾ കൊണ്ടു് നിർമ്മാണം പൂർത്തീകരിച്ച ഈ ആക്സിലറേറ്ററിന്റെ പ്രവർത്തനം 2008 സെപ്റ്റംബർ പത്തിന് ആരംഭിച്ചു.
പരീക്ഷണങ്ങൾ . സ്ഥിതി ചെയ്യാൻ സ്ഥലം ആവശ്യമുള്ളവയെ പദാർത്ഥം എന്നു ശാസ്ത്രം പറയുന്നു.പദാർത്ഥങ്ങൾക്ക് രണ്ട് തരം ഭാരമുണ്ട്.ഒന്ന് ഭൂമിയുടെ ആകർഷണത്താൽ ലഭിക്കുന്നത് .മറ്റൊന്ന് അടിസ്ഥാനമായിട്ടുള്ളത് പിണ്ഢം .ഇപ്പറഞ്ഞ രണ്ടാമത്തെ ഭാരം പദാർത്ഥങ്ങൾക്ക് താനെ ഉണ്ടാവുന്നില്ല.ദ്രവ്യത്തിനു പിണ്ഢം നൽകുന്ന പുറത്ത് നിന്നുള്ള അടിസ്ഥാനകണമാണു ഹിഗ്സ് ബോസോൺ എന്ന് പറയുന്നത്.പദാർത്ഥം അനേകം തന്മാത്രകളെ ഒന്നിച്ച് ചേർത്ത് ഒരു വസ്തുവായി ഒന്നിച്ചു നിർത്തുന്ന ശക്തിയില്ലായിരുന്നുവെങ്കിൽ പ്രകാശരശ്മികൾ പോലെ ചിതറിത്തെറിക്കുന്ന അവസ്ഥയുണ്ടാവുമായിരുന്നു.
ജീവശാസ്ത്രത്തിൽ പരിണാമസിദ്ധാന്തം പോലെ ഭൗതികശാസ്ത്രത്തിൽ പ്രാധാന്യമർഹിക്കുന്നതാണ് സ്റ്റാൻഡേർഡ് മോഡൽ. പ്രപഞ്ചം എങ്ങനെ രൂപപ്പെട്ടുവെന്ന് വിശദമാക്കുന്ന 'സ്റ്റാൻഡേർഡ് മോഡൽ' സിദ്ധാന്തത്തിൽ ഇനിയും കണ്ടെത്തിയിട്ടില്ലാത്ത കണ്ണിയാണ് 'ഹിഗ്‌സ് ബോസോൺ'. മറ്റ് 11 കണങ്ങളെ ശാസ്ത്രലോകം നേരത്തേ തിരിച്ചറിഞ്ഞിരുന്നുപ്രപഞ്ചത്തിന്റെ തുടക്കം എങ്ങനെയായിരുന്നെന്നും അതിന്റെ ഘടന എന്താണെന്നും വിശദീകരിക്കാനുള്ള ആധുനിക സിദ്ധാന്തങ്ങൾ സങ്കീർണ ഗണിത സമീകരണങ്ങളിലൂടെയും സങ്കല്പനങ്ങളിലൂടെയുമാണ് ആവിഷ്‌കരിച്ചിട്ടുള്ളത്.
സ്വിറ്റ്സർലൻഡിലെ ജനീവ നഗരത്തിനു സമീപം, ഫ്രാൻസുമായുള്ള അതിർത്തിയിൽ. ഭൂനിരപ്പിൽനിന്ന് 175 മീറ്റർ ആഴത്തിൽ, 27 കിലോമീറ്റർ ചുറ്റളവിൽ നിർമിച്ച ഒരു ഭൂഗർഭ തുരങ്കമാണ് ഈ ഉപകരണത്തിന്റെ പ്രധാനഭാഗം. 7 ടെറാ ഇലക്ട്രോൺ വോൾട് വരെ ശേഷിയുള്ള പ്രോട്ടോൺ ബീമുകളെ ത്വരിപ്പിക്കാനും കണങ്ങളെ തമ്മിലിടിപ്പിക്കാനുമുള്ള സംവിധാനമാണു് ഇതിലൊരുക്കിയിരിക്കുന്നതു്. പ്രവർത്തിച്ചുതുടങ്ങിയിട്ട് ഒമ്പതു ദിവസംകൊണ്ടു് തന്നെ തകരാറിലായെങ്കിലും, അവ പരിഹരിച്ചു് 2009 നവംബർ ഒമ്പതിന് വീണ്ടും പ്രവർത്തിപ്പിച്ചു തുടങ്ങി.
ലിയറോൺ ലിഡർമാൻ ,ഡിക്ടെരേസ് എന്നീ ശാസ്ത്രജ്ഞർ എഴുതിയ 'ദൈവകണം: പ്രപഞ്ചം ഉത്തരം എങ്കിൽ ചോദ്യം എന്ത്?' എന്ന ഗ്രന്ഥത്തെ ആസ്പദപ്പെടുത്തിയാണു ഈ കണത്തിനു ദൈവകണം എന്ന പേരു കിട്ടിയത്.
കണികാ ഭൗതികത്തിൽ ചില പ്രത്യക സവിശേഷതകളുള്ള കണങ്ങൾക്ക് നൽകിയിട്ടുള്ള പേരാണ് ബോസോൺ. ഈ കണങ്ങളുടെ നൈസർഗിക കോണീയ സംവേഗം അഥവാ സ്പിൻ ഒരു പൂർണസംഖ്യയായിരിക്കും.
അൾജീരിയൻ സ്വാതന്ത്ര്യസമരം 1954-ൽ പൊട്ടിപ്പുറപ്പെട്ടപ്പോൾ അത് കാമ്യുവിന് ഒരു പ്രഹേളികയായി. അദ്ദേഹം പിയേദ്-നുവാറുകളെ അനുകൂലിക്കുകയും ഫ്രഞ്ച് ഗവർണ്മെന്റിനെ പിന്താങ്ങുകയും ചെയ്തു. ഈജിപ്തിന്റെ അറബ് സാമ്രാജ്യത്വവാദവും റഷ്യയുടെ, യൂറോപ്പിനെ വളയാനും അമേരിക്കയെ ഒറ്റപ്പെടുത്തുവാനുമുള്ള പ്രയത്നങ്ങളുമാണ് ഈ യുദ്ധത്തിനു കാരണമായതെന്ന് കാമ്യു വിശ്വസിച്ചു. അൾജീരിയയ്ക്ക് കൂടുതൽ സ്വാതന്ത്ര്യം നൽകുന്നതിനെയും ഒരു ഫെഡറേഷൻ രൂപവത്കരിക്കുന്നതിനെയും കാമ്യു പിന്താങ്ങിയെങ്കിലും അൾജീരിയക്ക് പൂർണ്ണ സ്വാതന്ത്ര്യം നൽകുന്നതിൽ കാമ്യു വിശ്വസിച്ചില്ല. പിയെദ് നുവാറുകൾക്കും അറബുകൾക്കും ഒരുമിച്ച് ജീവിക്കാമെന്നു കാമ്യു വിശ്വസിച്ചു. യുദ്ധത്തിനിടയിൽ കാമ്യു സാധാരണ ജനങ്ങളെ യുദ്ധം ബാധിക്കരുത്, സൈന്യങ്ങൾ മാത്രമേ യുദ്ധത്തിൽ പങ്കുചേരാവൂ എന്ന ആശയത്തിന്റെ വക്താവായിരുന്നു. രണ്ടു ഭാഗങ്ങളും ഈ ആശയത്തെ വിഡ്ഢിത്തം എന്നു പുച്ഛിച്ചു തള്ളി. കൊലക്കുറ്റത്തിനു വിധിക്കപ്പെട്ട അൾജീരിയക്കാരെ രക്ഷിക്കുവാൻ കാമ്യു രഹസ്യമായി പ്രവർത്തിച്ചു.
കാമ്യുവിന്റെ തത്ത്വചിന്തയിലുള്ള ഏറ്റവും മൗലികമായ സംഭാവന ‘നിരർത്ഥകം’ എന്ന ആശയമായിരുന്നു . അർത്ഥമോ വ്യക്തതയോ പ്രദാ‍നം ചെയ്യാത്ത ഒരു ലോകത്തിൽ അർത്ഥത്തിനും വ്യക്തതയ്ക്കും വേണ്ടിയുള്ള നമ്മുടെ ദാഹത്തിന്റെ ഫലമാണ് ഈ നിരർത്ഥകത എന്ന് കാമ്യു വിശ്വസിച്ചു. സിസിഫസിന്റെ കടങ്കഥ എന്ന തന്റെ ലേഖനത്തിലും പ്ലേഗ് മുതലായ മറ്റു പല കൃതികളിലും കാമ്യു ഈ ആശയം വിശദീകരിക്കുന്നു. (സിസിഫസ് എന്ന ഗ്രീക്ക് കഥാപാത്രത്തിന് കേരള പുരാ‍ണത്തിലെ നാറാണത്തുഭ്രാന്തനുമായി വളരെ സാമ്യമുണ്ട്. നാറാണത്തു ഭ്രാന്തൻ തനിയേ ഒരു കല്ലുരുട്ടി മലയുടെ മുകളിൽ നിന്നു താഴേക്കു തള്ളിയിടുന്നു, സിസിഫസ് സേയൂസിന്റെ ശിക്ഷയുടെ ഫലമായി ജീവിതകാലം മുഴുവൻ ഒരു മലയുടെ മുകളിലേക്ക് കല്ലുന്തിക്കയറ്റുവാനും കല്ലു തള്ളി താഴേക്കിടുവാനും വിധിക്കപ്പെട്ടവനാണ്). സിസിഫസിന്റെ സന്തോഷമാണ് യഥാർത്ഥ സന്തോഷം എന്ന് കാമ്യു പറയുന്നു. പലരുടെയും അഭിപ്രായത്തിൽ കാമ്യു ഒരു അസ്തിത്വവാദിയല്ല, മറിച്ച്, ഒരു നിരർത്ഥകവാദിയാണ്.
1955 മുതൽ 1956 വരെ കാമ്യു ല് എക്സ്പ്രസ് എന്ന പത്രത്തിന്റെ ലേഖകനായി പ്രവർത്തിച്ചു. 1957-ൽ കാമ്യുവിന് സാഹിത്യത്തിനുള്ള നോബൽ സമ്മാനം ലഭിച്ചു. നോബൽ സമ്മാനം അദ്ദേഹത്തിന്റെ ‘ഗില്ലറ്റിന്റെ മുകളിൽ നിന്നുകൊണ്ടുള്ള ചിന്തകൾ’ എന്ന തൂക്കിക്കൊലയ്ക്ക് എതിരായ ലേഖനത്തിനാണ് എന്നാണ് ഔദ്യോഗികപ്രഖ്യാപനം. സ്റ്റോൿഹോം സർവകലാശാലയിൽ വിദ്യാർത്ഥികളോടു സംസാരിക്കവേ അൾജീരിയൻ പ്രശ്നത്തിലുള്ള തന്റെ നിഷ്കർമ്മതയെ കാമ്യു നീതീകരിക്കുകയും അൾജീരിയയിൽ അപ്പോഴും ജീവിച്ചിരുന്ന തന്റെ അമ്മയ്ക്ക് എന്തു സംഭവിക്കും എന്ന് താൻ വ്യാകുലനായിരുന്നു എന്ന് പറയുകയും ചെയ്തു. ഇത് കാമ്യുവിനെ ഫ്രഞ്ച് വലതുപക്ഷ ബുദ്ധിജീവികൾ കൂടുതൽ ഒറ്റപ്പെടുത്തുന്നതിനു കാരണമായി.
ആൽബർട്ട് കാമ്യു പ്രശസ്തനായ ഫ്രഞ്ച് തത്ത്വചിന്തകനും നോവലിസ്റ്റുമാണ്. സാർത്രെയോടൊത്ത് അസ്തിത്വവാദം എന്ന പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ മുഖ്യ വക്താവായിരുന്നെങ്കിലും ഒരു മനുഷ്യനായും ചിന്തകനായും അറിയപ്പെടാനാണ് കാമ്യു ആഗ്രഹിച്ചത്. കാമ്യു ആശയങ്ങളെക്കാളും മനുഷ്യരെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടു. 1945-ൽ നൽകിയ ഒരു അഭിമുഖത്തിൽ കാമ്യു ഏതെങ്കിലും തത്ത്വചിന്താധാരയുമായുള്ള ബന്ധത്തെ നിരാകരിച്ചു. “ഞാൻ ഒരു അസ്തിത്വവാദിയല്ല, സാർത്രും ഞാനും ഇതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ഞങ്ങളുടെ പേരുകാണുന്നതിൽ എപ്പോഴും അതിശയിക്കാറുണ്ട്”. , നവംബർ 15, 1945).
രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധത്തിന്റെ കാലത്ത് കാമ്യു ‘കോംബാറ്റ്‘ എന്ന ഫ്രഞ്ച് ചെറുത്തുനിൽപ്പു പ്രസ്ഥാനത്തിൽ ചേർന്നു. നാസികൾക്ക് എതിരായി പ്രവർത്തിച്ച ഈ പ്രസ്ഥാനത്തിൽ കാമ്യു ‘ബുച്ചാർഡ്‘ എന്ന അപരനാമം സ്വീകരിച്ചു. കോംബാറ്റ് എന്ന അതേ പേരിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ഒളിപ്പത്രത്തിൽ കാമ്യു ഒരു ലേഖകനായി പ്രവർത്തിച്ചു. 1943-ൽ സഖ്യകക്ഷികൾ പാരീസിനെ മോചിപ്പിച്ചപ്പോൾ അവസാനത്തെ യുദ്ധങ്ങൾ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തത് കാമ്യു ആയിരുന്നു. 1947-ൽ കോംബാറ്റ് ഒരു വാണിജ്യ പത്രമായി രൂപാന്തരപ്പെട്ടപ്പോൾ കാമ്യു പത്രത്തിൽനിന്നും രാജിവയ്ച്ചു. ഈ കാലയളവിലാണ് കാമ്യു സാർത്രുമായി പരിചയപ്പെടുന്നത്.
1949-ൽ കാമ്യുവിനു വീണ്ടും ക്ഷയരോഗം ബാധിച്ചു. ഇതിനെത്തുടർന്ന് അദ്ദേഹം രണ്ടുവർഷത്തോളം ഏകാന്തജീവിതം നയിച്ചു. 1951-ൽ അദ്ദേഹം ‘ദ് റിബൽ’ എന്ന പുസ്തകം ഇറക്കി. വിപ്ലവത്തിന്റെയും എതിർപ്പിന്റെയും ഒരു തത്ത്വചിന്താപരമായ വിശകലനമാ‍യ ഈ ഗ്രന്ഥം കമ്യൂണിസത്തെ വ്യക്തമായി നിരാകരിച്ചു. ഈ പുസ്തകം കാമ്യുവിന്റെ ഒരുപാടു സുഹൃത്തുക്കളെയും സമകാലികരെയും അലോസരപ്പെടുത്തി. ഈ പുസ്തകം സാർത്രുമായുള്ള സൗഹൃദത്തിന്റെ അവസാന കണ്ണികളും വിച്ഛേദിച്ചു. പുസ്തകത്തിനോടുള്ള ഈ പ്രതികരണം കാമ്യുവിനെ അസ്വസ്ഥനാക്കി. അദ്ദേഹം നോവൽ രചന നിറുത്തി നാടകങ്ങൾ പരിഭാഷ ചെയ്യുന്നതിലേക്കു തിരിഞ്ഞു.
യുദ്ധത്തിനുശേഷം കാമ്യു സാർത്രിന്റെ സുഹൃത്ത് സംഘത്തിൽ ഒരാളായി. പാരീസിലെ കഫേ ദ് ഫ്ലോറെ, ബുളിവാർഡ് സാന്ത്-ജെർമൈൻ എന്നിവയിലെ സ്ഥിരം സന്ദർശകനായിരുന്നു കാമ്യു. ഈ കാലയളവിൽ ഫ്രഞ്ച് അസ്തിത്വവാദത്തെക്കുറിച്ച് പഠിപ്പിക്കുവാൻ കാമ്യു അമേരിക്കയിൽ ചുറ്റി സഞ്ചരിച്ചു. ഇടതു ചായ്‌വുള്ളവനായിരുന്നെങ്കിലും കാമ്യുവിന്റെ വീക്ഷണങ്ങളും കമ്യൂണിസ്റ്റ് തത്ത്വങ്ങൾക്കുനേരെയുള്ള കാമ്യുവിന്റെ വിമർശനങ്ങളും കാമ്യുവിനെ സുഹൃത്തുക്കൾക്കിടയിൽ ഒറ്റപ്പെടുത്തുകയും ഒടുവിൽ സാർത്രുമായുള്ള സൗഹൃദം അവസാനിക്കുവാൻ കാരണമാവുകയും ചെയ്തു.
1950-കളിൽ കാമ്യു തന്റെ ശ്രദ്ധ മനുഷ്യാവകാശത്തിനുവേണ്ടി കേന്ദ്രീകരിച്ചു. 1952-ൽ ഐക്യരാഷ്ട്ര സഭ സ്പെയിനെ ഒരു അംഗമായി ചേർത്തപ്പോൾ കാമ്യു യുനെസ്കോയിൽ നിന്നും രാജിവെച്ചു. 1953-ൽ സോവിയറ്റ് യൂണിയൻ കിഴക്കേ ബർലിനിലെ ഒരു തൊഴിലാളി പ്രക്ഷോഭത്തെ അടിച്ചമർത്തിയപ്പോൾ അതിന്റെ മാർഗ്ഗങ്ങളെ എതിർത്ത ചുരുക്കം ചില ഇടതുപക്ഷവാദികളിൽ ഒരാളായിരുന്നു കാമ്യു. 1956-ൽ പോളണ്ടിനെതിരെയും ഹംഗറിക്കെതിരെയുമുള്ള സോവിയറ്റ് അടിച്ചമർത്തലുകളെ കാമ്യു എതിർത്തു.
വില്ലെബ്ലെവിൻ എന്ന ഫ്രാൻസിലെ ഒരു ചെറിയ പട്ടണത്തിൽ 1960 ജനുവരി 4 നു ഒരു കാർ അപകടത്തിൽ കാമ്യു കൊല്ലപ്പെട്ടു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പോക്കറ്റിൽ ഉപയോഗിക്കാത്ത ഒരു തീവണ്ടി ടിക്കറ്റ് ഉണ്ടായിരുന്നു. കാമ്യു ട്രെയിനിൽ യാത്രചെയ്യാൻ തീരുമാനിച്ച് അവസാന നിമിഷം മനസ്സുമാറ്റിയതായിരിക്കാം എന്ന് അനുമാനിക്കപ്പെടുന്നു. വിധി വൈപിരിത്യമെന്നു പറയട്ടെ, കാമ്യുവിന്റെ അഭിപ്രായത്തിൽ ഏറ്റവും നിരർത്ഥകമായ രീതിയിലെ മരണം ഒരു കാർ അപകടത്തിൽ മരിക്കുക എന്നതായിരുന്നു.
സാഹിത്യത്തിനു നോബൽ സമ്മാനം ലഭിക്കുന്ന ഏറ്റവും പ്രായം കുറഞ്ഞ മനുഷ്യരിൽ രണ്ടാമനാണ് കാമ്യു. (നോബൽ സമ്മാനം ലഭിക്കുന്ന ഏറ്റവും പ്രായം കുറഞ്ഞയാൾ റുഡ്യാർഡ് കിപ്ലിംഗ് ആണ്). 1957-ൽ കാമ്യുവിന് സാഹിത്യത്തിനുള്ള നോബൽ സമ്മാനം ലഭിച്ചു. നോബൽ സമ്മാനം ലഭിച്ച ശേഷം ഏറ്റവും കുറഞ്ഞകാലം ജീവിച്ചിരുന്ന സാഹിത്യകാരനും കാമ്യു തന്നെ .
കാമ്യുവിന്റെ മരണശേഷം അദ്ദേഹത്തിന്റെ രണ്ടു പുസ്തകങ്ങൾ പ്രകാശനം ചെയ്യപ്പെട്ടു. ആദ്യത്തേത് 1970-ൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ‘സന്തുഷ്ട മരണം’ ആയിരുന്നു. രണ്ടാമത്തെ പുസ്തകം - ആദ്യത്തെ മനുഷ്യൻ - അപൂർണമായ തന്റെ ആത്മകഥയായിരുന്നു. കാമ്യുവിന്റെ അൾജീരിയൻ കുട്ടിക്കാലം 1995-ൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ഈ പുസ്തകത്തിൽ പ്രതിപാദിക്കുന്നു.
തൂക്കിക്കൊലയ്ക്ക് എതിരായ തന്റെ സമാധാനപരമായ എതിർപ്പ് കാമ്യു നിലനിർത്തി. കാമ്യുവിന്റെ ഏറ്റവും ശ്രദ്ധേയമായ ഒരു സംഭാവന ആർതർ കോസ്റ്റ്ലറുമൊത്ത് എഴുതിയ തൂക്കിക്കൊലയ്ക്ക് എതിരായ ഒരു ലേഖനമാണ്. (ആർതർ കോസ്റ്റ്ലർ - എഴുത്തുകാരനും ചിന്തകനും തൂക്കിക്കൊലയ്ക്ക് എതിരായ ലീഗിന്റെ സ്ഥാപകനുമാണ്).
നാടവിരകളുടെ ശരീരത്തിനുള്ളിൽ യാതൊരുവിധ അറകളും കാണപ്പെടുന്നില്ല. ശരീരത്തിന്റെ പിന്നറ്റത്തുള്ള ഖണ്ഡമാണ് ആദ്യം പൂർണ വളർച്ചയെത്തുന്നത്. ഓരോ ഖണ്ഡത്തിലും പ്രത്യേകം ആൺ, പെൺ പ്രത്യുല്പാദനാവയവങ്ങൾ ഉണ്ടായിരിക്കും. ഇവയിൽ ആൺ പ്രത്യുല്പാദനാവയവമാണ് ആദ്യം പൂർണ വളർച്ചയെത്തി ബീജസംയോഗം നടത്തുന്നത്. തത്ഫലമായി നൂറുകണക്കിന് മുട്ടകൾ ഉണ്ടാകുന്നു. ഇങ്ങനെ മുട്ടകൾ നിറഞ്ഞ പൂർണ വളർച്ചയെത്തിയ ശരീരഖണ്ഡം, മാതൃവിരയിൽനിന്നും സ്വതന്ത്രമാകുന്നു. തുടർന്ന്, ഇവ ആതിഥേയ ജന്തുവിന്റെ മലത്തിൽ കൂടിയോ, ചിലപ്പോൾ ജീവനുള്ള അവസ്ഥയിൽ ഗുദത്തിലൂടെയോ പുറത്തെത്തുന്നു. പുറത്തെത്തിയശേഷം ഈ പ്രത്യേക ശരീര ഖണ്ഡത്തിൽനിന്നും മുട്ടകൾ പുറന്തള്ളപ്പെടുകയും, ശരീരഖണ്ഡം നശിച്ചു പോകുകയും ചെയ്യുന്നു. ഈ മുട്ടകൾ വിരിഞ്ഞുണ്ടാകുന്ന ലാർവകൾ ഓൻകോസ്ഫിയർ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു. ഓൻകോസ്ഫിയറുകളുടെ ശരീരം പൊതുവേ, വൃത്താകൃതിയിലായിരിക്കും. ലാർവകൾ മറ്റു ജീവികളുടെ കുടലിൽ കടന്നു കൂടുന്നതോടെ, വിരയുടെ ജീവിതചക്രം ആവർത്തിക്കുന്നു.
റ്റീനിയ സോളിയം എന്ന ശാസ്ത്രനാമത്തിൽ അറിയപ്പെടുന്ന പോർക്ക് നാടവിരയുടെ ശിരസ്സ് ബീഫ് നാടവിരയുടേതിനെക്കാൾ ചെറുതാണ്. ശിരസ്സിൽ സക്കറുകൾക്കു പുറമേ, കൊളുത്തുകളും കാണപ്പെടുന്നു. പന്നിയാണ് ഇവയുടെ പ്രധാന ദ്വിതീയ ആതിഥേയൻ. ഇവയുടെ ജീവിതചക്രം ബീഫ് നാടവിരയുടേതിന് സമാനമാണ്. നന്നായി പാചകം ചെയ്യാത്ത പന്നിയുടെ മാംസം ഭക്ഷിക്കുന്നതിലൂടെ ഇവയുടെ ലാർവകൾ മനുഷ്യരിലെത്തുന്നു. ചിലയവസരങ്ങളിൽ ഈ ലാർവകൾ കണ്ണുകളിലും, നാഡികളിലും പറ്റിപ്പിടിച്ചു വളരുന്നു. ഈ ഘട്ടത്തിൽ ഇവ, പൂർണ വളർച്ചയെത്തിയ വിരകളെക്കാൾ അപകടകാരികളായി മാറുന്നു.
ദ്വിതീയ ആതിഥേയർ സാധാരണ ഗതിയിൽ സസ്യഭോജികളും, അന്തിമ ആതിഥേയർ മാംസഭോജികളുമായിരിക്കും. ദ്വിതീയ ആതിഥേയരെ സാധാരണയായി, വിരയുടെ ലാർവയാണ് ബാധിക്കുക. ലാർവകൾ, ആതിഥേയ ജന്തുക്കളുടെ വിവിധ ശരീരഭാഗങ്ങളിൽ പറ്റിപ്പിടിച്ച് വളരാറുണ്ട്. എന്നാൽ പൂർണ വളർച്ചയെത്തിയ നാടവിരകൾ, അന്തിമ ആതിഥേയ ജന്തുക്കളുടെ ചെറുകുടലിൽ മാത്രമേ വളരാറുള്ളു.
ജന്തുക്കളുടെ ചെറുകുടലിൽ അധിവസിക്കുന്ന ഒരിനം പരാദ വിരയാണ് നാടവിര. പ്ലാറ്റിഹെൽമിന്തസ് എന്ന ജന്തു വിഭാഗത്തിലെ സെസ്റ്റോഡ വർഗത്തിൽ ഉൾപ്പെടുന്ന നാടവിര, നാട പോലെ നീളമുള്ളതും, പരന്നതുമാണ്. മനുഷ്യന് ഹാനികരമായ പല രോഗങ്ങൾക്കും നാടവിര ഹേതുവാകാറുണ്ട്.
സ്വീഡനിൽ ആരാച്ചാർക്ക് രണ്ട് സ്ഥാനപ്പേരുകളാണ് നൽകപ്പെട്ടിരുന്നത്. ശിരഛേദം നടത്തിയിരുന്നയാളെ സ്കാർപ്രാറ്റർ എന്നും, തൂക്കിലേറ്റി വധശിക്ഷ നടപ്പാക്കിയിരുന്നയാളെ ബോഡൽ എന്നുമാണ് വിളിച്ചിരുന്നത്. പത്തൊമ്പതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ തുടക്കം വരെ സാധാരണക്കാരെ തൂക്കിലേറ്റുകയും കുലീനരെ ഗളഛേദത്തിലൂടെ വധിക്കുകയുമായിരുന്നു ചെയ്തിരുന്നത്. 19-ആം നൂറ്റാണ്ടിൽ സ്വീഡനിലെ പ്രവിശ്യകളിൽ ഓരോ ആരാച്ചാർമാരെ നിയമിച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. ശിക്ഷ നടപ്പാക്കാനായി ഇയാൾ വിവിധ പ്രദേശങ്ങളിലേയ്ക്ക് യാത്ര ചെയ്യുകയായിരുന്നു പതിവ്. 1900-ൽ ഒരു ദേശീയ ആരാച്ചാരെ നിയമിക്കുകയുണ്ടായി. ആൽബർട്ട് ഗുസ്താഫ് ഡാൽമാൻ എന്നയാളായിരുന്നു ഈ പദവിയിൽ നിയമിതനായത്. ഇദ്ദേഹമായിരുന്നു സ്വീഡനിലെ അവസാന ആരാച്ചാർ.
സ്വീഡനിൽ അവസാനമായി വധിക്കപ്പെട്ടയാൾ ജോഹാൻ ആൽഫ്രഡ് ആൻഡർ എന്നയാളായിരുന്നു. 1910 ജനുവരിയിൽ കൊള്ളയ്ക്കിടെ കൊലപാതകം നടത്തി എന്ന കുറ്റത്തിനായിരുന്നു ഇയാൾക്ക് വധശിക്ഷ വിധിച്ചത്. ശിക്ഷ ഇളവുചെയ്തു കൊടുക്കപ്പെടാത്തതിനെത്തുടർന്ന് നവംബർ 23-ന് ഗില്ലറ്റിനുപയോഗിച്ച് സ്റ്റോക്ഹോമിൽ വച്ച് ഇയാളെ ശിരഛേദം ചെയ്തു വധിക്കുകയാണുണ്ടായത്. ഈയൊരു പ്രാവശ്യമേ സ്വീഡനിൽ ഗില്ലറ്റിൻ ഉപയോഗിക്കപ്പെട്ടിരുന്നുള്ളൂ. ആൽബർട്ട് ഗുസ്താവ് ഡാൽമാൻ ആയിരുന്നു ആരാച്ചാർ. 1920-ൽ ഡാൽമാൻ മരിച്ചതിനെത്തുടർന്ന് അടുത്ത ആരാച്ചാരെ കണ്ടെത്താനുണ്ടായ വിഷമവും അതിനടുത്ത വർഷം വധശിക്ഷ നിർത്തലാക്കാൻ കാരണമായിരുന്നിരിക്കാം എന്ന് കരുതപ്പെടുന്നുണ്ട്.
1890 ആഗസ്റ്റ് 7-ന് മഴുവുപയോഗിച്ച് ശിരഛേദം ചെയ്യപ്പെട്ട അന്ന മാൻസ്ഡോട്ടറാണ് അവസാനമായി വധശിക്ഷയ്ക്ക് വിധേയയാക്കപ്പെട്ട സ്ത്രീ. മാൻസ്ഡോട്ടറും മകൻ പെർ എന്നയാളും ചേർന്ന് പെറിന്റെ ഭാര്യ ഹന്ന ജൊഹാൻസ്ഡോട്ടർ എന്ന സ്ത്രീയെ കൊലചെയ്തു എന്നതായിരുന്നു കുറ്റം. സ്വന്തം പുത്രനോട് ലൈംഗികബന്ധം പുലർത്തി എന്ന കുറ്റവും അന്ന മാൻസ്ഡോട്ടറിൽ ആരോപിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. പെറിനെ ജീവപര്യന്തം തടവിനു ശിക്ഷിക്കുകയും 1914-ൽ വിടുതൽ ചെയ്യുകയും ചെയ്തിരുന്നു.
1876 മേയ് 18-നാണ് സ്വീഡനിലെ അവസാന പരസ്യ വധശിക്ഷ നടന്നത്. അന്നു കാലത്ത് 7 മണിക്ക് രണ്ടു പേരെ ശിരഛേദം ചെയ്തു വധിക്കുകയായിരുന്നു. കോൺറാഡ് ലണ്ട്ക്വിസ്റ്റ് പെറ്റേഴ്സൺ ടെക്റ്റർ എന്നയാളെയും ഗുസ്താവ് എറിക്സൺ ഹ്ജെർട്ട് എന്നയാളെയുമായിരുന്നു വധിച്ചത്. മോഷണശ്രമത്തിനിടെ രണ്ടു പേരെ കൊന്നു എന്നതായിരുന്നു ഇവർ ചെയ്ത കുറ്റം.
വധശിക്ഷ നിരോധിക്കുന്ന വ്യവസ്ഥ 1975 മുതൽ ഭരണഘടനയുടെ ഭാഗമാണ്. പൊതുവും രാഷ്ട്രീയവുമായ അവകാശങ്ങളുടെ അന്താരാഷ്ട്ര ഉടമ്പടിയുടെ നിർബന്ധമല്ലാത്ത രണ്ടാം പ്രോട്ടോക്കോളിലും; മനുഷ്യാവകാശങ്ങൾക്കായുള്ള യൂറോപ്യൻ ഉടമ്പടിയുടെ ആറാം പ്രോട്ടോക്കോളിലും ; പതിമൂന്നാം പ്രോട്ടോക്കോളിലും സ്വീഡൻ അംഗമാണ്.
1836-ലായിരുന്നു തൂക്കുകയറുപയോഗിച്ച് അവസാനം വധശിക്ഷ നടപ്പാക്കിയത്. 1864-ലെ പീനൽ കോഡ് തൂക്കിക്കൊല ഒഴിവാക്കുന്നതുവരെ ഈ രീതിയും നിയമപുസ്തകങ്ങളിൽ തുടർന്നു.
വധശിക്ഷ 1910 വരെ സ്വീഡനിൽ ഉപയോഗത്തിലുണ്ടായിരുന്നു. ഇപ്പോൾ ഭരണഘടന പ്രകാരം വധശിക്ഷയും പീഡനവും ശാരീരികമായ ശിക്ഷാരീതികളും നിരോധിതമാണ്.
1946ൽ കൊച്ചിയിൽ രൂപംകൊണ്ട മിശ്രവിവാഹസംഘത്തിന്റെ സെക്രട്ടറിയായാണ് അദ്ദേഹം പൊതുപ്രവർത്തനം ആരംഭിക്കുന്നത്. ചൊവ്വര പരമേശ്വരനായിരുന്നു പ്രസിഡന്റ്. മിശ്രവിവാഹം കഴിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവരെ സഹായിക്കുകയായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെയും സംഘടനയുടേയും പ്രധാനദൗത്യം. ഏകീകൃത സിവിൽ നിയമം നടപ്പിലാക്കണമെന്നതായിരുന്നു രൂപികരണയോഗത്തിലെ പ്രധാനപ്രമേയം. എല്ലാവർക്കും ക്ഷേത്രപ്രവേശനം എന്നതായിരുന്നു മറ്റൊരു പ്രമേയം. 1956ൽ സംഘടനയുടെ സെക്രട്ടറി തന്നെ മിശ്രവിവാഹം കഴിച്ചതോടെ അത് പ്രധാനവാർത്തയായി മാറി. 57ൽ ഐക്യകേരളം രൂപം കൊണ്ടതോടെ കൊച്ചി മിശ്രവിവാഹസംഘമായി അത് വികസിച്ചു. സംഘത്തിന്റെ പ്രഥമവാർഷിക സമ്മേളനം ഉദ്ഘാടനം ചെയ്തത് അന്നത്തെ മുഖ്യമന്ത്രിയായിരുന്ന ഇ എം എസാണ്. കുറ്റിപ്പുഴ കൃഷ്ണപിള്ള, വി.ടി. ഭട്ടതിരിപ്പാട്, പവനൻ തുടങ്ങിയവരുമായുള്ള നിരന്തരസമ്പർക്കം സംസ്ഥാനതലത്തിലുള്ള പ്രവർത്തനങ്ങൾ സംഘടിപ്പിക്കുന്നതിന്സഹായകമായി.
എന്ന മുദ്രാവാക്യത്തിന്റെ രചയിതാവ് വി.കെ. പവിത്രനായിരുന്നു. 1968ൽ പാലക്കാട്ട് നടന്ന മിശ്രവിവാഹ സംഘം സംസ്ഥാനസമ്മേളനത്തിലാണ് ഈ മുദ്രാവാക്യം ആദ്യമായി മുഴങ്ങിയത്.
അന്ധവിശ്വാസങ്ങൾക്കും അനാചാരങ്ങൾക്കും എതിരായും അദ്ദേഹം പ്രവർത്തിച്ചു. മിശ്രവിവാഹിതർക്ക് സർക്കാരിൽനിന്നും ഇന്ന് ലഭിക്കുന്ന പല ആനുകൂല്യങ്ങൾക്കും വേണ്ടി വിശ്രമരഹിതമായി പ്രവർത്തിച്ചിരുന്നത് വി കെ പവിത്രനായിരുന്നു. തന്റെ ആശയങ്ങളുടെ പ്രചാരണത്തിനായി സ്വന്തമായി പല പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങളും അദ്ദേഹം നടത്തിയിരുന്നു. മിശ്രവിവാഹസംഘം ബുള്ളറ്റിൻ , പ്രഖ്യാപനം എന്നീ മാസികകളുടെ പത്രാധിപരായിരുന്നു. ഒടുവിലത്തേത് നിർത്തേണ്ടിവന്നപ്പോൾ വരിക്കാർക്കെല്ലാം ബാക്കി നൽകേണ്ട പണം തിരിച്ചയച്ച് പുതിയ മാതൃക കാണിക്കാൻ അദ്ദേഹം തയ്യാറായി. എം സി ജോസഫ് പത്രാധിപരായിരുന്ന "യുക്തിവാദി"" മാസികയുടെ പ്രചാരണത്തിനും മുൻനിരയിൽ പ്രവർത്തിച്ചു.
കേരളത്തിലെ അറിയപ്പെടുന്ന സാമൂഹ്യ പ്രവർത്തകനും യുക്തിവാദി സംഘത്തിന്റെ പ്രമുഖനേതാക്കളിലൊരാളുമാണ് വി.കെ. പവിത്രൻ. മിശ്രവിവാഹസംഘത്തിന്റെ പ്രവർത്തനങ്ങൾ പ്രചരിപ്പിക്കുന്നതിൽ മുൻകൈയെടുത്തു പ്രവർത്തിച്ചു.സഹോദരൻ അയ്യപ്പൻ , വി ടി ഭട്ടതിരിപ്പാട്, ചൊവ്വര പരമേശ്വരൻ , എം സി ജോസഫ് എന്നിവരുടെ അടുത്ത അനുയായിയായി സാമൂഹികപരിഷ്കരണരംഗത്ത് ആറുദശകം സേവനമനുഷ്ഠിച്ചു. മിശ്രവിവാഹസംഘത്തിന്റെ നേതാവ് എന്ന നിലയിൽ സംസ്ഥാനാടിസ്ഥാനത്തിൽ ആയിരക്കണക്കിന് മിശ്രവിവാഹങ്ങൾ അദ്ദേഹം മുൻകൈയെടുത്ത് നടത്തിയിട്ടുണ്ട്.
കേരളത്തിലെ ഹൈന്ദവക്ഷേത്രങ്ങളിൽ നേർച്ചയായി നടത്തിപ്പോരുന്ന ഒരു ചടങ്ങ് ആണ് താലപ്പൊലി . കുളിച്ച് ശുഭ്രവസ്ത്രങ്ങളും കേരളീയമായ അലങ്കാരവസ്തുക്കളും അണിഞ്ഞ സ്ത്രീകൾ, മുഖ്യമായും ബാലികമാർ, ഓരോ താലത്തിൽ പൂവ്, പൂക്കുല, അരി എന്നിവയോടൊപ്പം ഓരോ ചെറിയ വിളക്കു കത്തിച്ചു കയ്യിലേന്തിക്കൊണ്ട് അണിനിരന്ന് കുരവ, ആർപ്പുവിളി, വാദ്യഘോഷം എന്നിവയോടുകൂടി ക്ഷേത്രത്തെ ചുറ്റിവരുന്ന സമ്പ്രദായം. ഭദ്രകാളി ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ കുറെക്കാലം മുമ്പുവരെ ഇതു പതിവായി നടത്തിവന്നിരുന്നു; ഇപ്പോഴും ഈ പതിവ് നിലവിലുണ്ട്. മംഗളകരമായ ദാമ്പത്യത്തിനുവേണ്ടിയുള്ള നേർച്ചയാണിത്. താലംകൊണ്ട് പൊലിക്കുക അഥവാ ഐശ്വര്യം വരുത്തുക എന്നതാണ് ഇതിന്റെ പിന്നിലെ സങ്കല്പം. ഇപ്പോൾ വിവാഹപ്പന്തലിലേക്ക് വധൂവരന്മാരെയും പൊതുവേദികളിലേക്ക് വിശിഷ്ടാതിഥികളെയും ആനയിക്കാൻ താലപ്പൊലി നടത്താറുണ്ട്‌.
ഹൈന്ദവ വിശ്വാസ പ്രകാരം, അഷ്ട മംഗല്യങ്ങൾ അതായത് ഒരു കണ്ണാടി, ഒരു വിളക്ക്, വെള്ളം നിറച്ച പാത്രം, ഒരു പുതിയ വസ്ത്രം, അക്ഷതം , സ്വർണ്ണം, ഒരു മംഗല്യവതിയായ സ്ത്രീ, കുരവ എന്നിവ ഒരുമിച്ച് കാണുന്നത് ശുഭകരമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. അതിന്റെ ലളിതമായ രൂപം താലപ്പൊലിയായി രൂപാന്തരപ്പെട്ടതായി വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു.
'താലപ്പൊലി' കേരളത്തിൽ നിലനിന്നിരുന്ന ബുദ്ധ-ജൈന മതങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതാണെന്ന മറ്റൊരു വാദമുണ്ട്. ബ്രാഹ്മണപണ്ഡിതന്മാരുമായുള്ള വാഗ്വാദത്തിന് ശേഷം പരാജയപ്പെട്ട ബുദ്ധ ജൈന സന്യാസിമാരുടെ തലകൾ വെട്ടിമാറ്റപ്പെട്ടതായി പറയപ്പെടുന്നു. ഇങ്ങനെ വെട്ടിമാറ്റിയ തലയുമായി നഗരപ്രദക്ഷിണം വെയ്ക്കുന്ന 'തലപ്പൊലി' ആഘോഷം പിന്നീട് 'താലപ്പൊലി' ആയി പരിണമിച്ചുവെന്ന് വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു.
ഗ്രാമശ്മശാനത്തിൽ വിസ്മരിക്കപ്പെട്ടു കഴിയുന്ന സാധാരണക്കാരിൽ, ജോൺ ഹാംപ്ഡണും ജോൺ മിൽട്ടണും ഒലിവർ ക്രോംവെല്ലിനും ഒപ്പം പ്രതിഭയുള്ളവർ ഉണ്ടാകാം. എന്നിട്ടും സമുദ്രത്തിന്റെ അഗാധതകളിൽ ശ്രദ്ധിക്കപ്പെടാതെ കഴിയുന്ന രന്തങ്ങളുടേയും, ആരും കാണാതെ വാടിക്കൊഴിഞ്ഞുപോകുന്ന വനസുഗന്ധികളുടേയും വിധിയാണ് അവർക്കുണ്ടായത്. എങ്കിലും അവരുടെ അവരുടെ നേട്ടങ്ങളെ പെരുപ്പിക്കാതിരുന്ന അപ്രശസ്തി അവരുടെ പാപങ്ങളേയും പരിമിതപ്പെടുത്തി. അവർക്ക് കൊലപാതങ്ങൾ നടത്തി സിംഹാസനങ്ങൾ പിടിച്ചെടുക്കുകയോ മനുഷ്യവർഗ്ഗത്തിനു മേൽ കരുണയുടെ വാതിൽ അടക്കുകയോ ചെയ്യേണ്ടി വന്നില്ല. ഭ്രാന്തുപിടിച്ച ആൾക്കൂട്ടത്തിന്റെ നെറികെട്ട പോരാട്ടങ്ങളിൽ നിന്നകന്ന് സുബോധത്തോടെയിരുന്നതിനാൽ അവരുടെ ആഭിലാഷങ്ങൾക്ക് വഴിപിഴച്ചില്ല.
ആംഗലകവി തോമസ് ഗ്രേ രചിച്ച ഒരു കവിതയാണ് എലിജി റിട്ടൻ ഇൻ എ കൻട്രി ചർച്ച്‌യാർഡ് അല്ലെങ്കിൽ ഗ്രാമശ്മശാനത്തിൽ എഴുതപ്പെട്ട വിലാപകാവ്യം. 32 ഖണ്ഡങ്ങളായി 128 വരികളാണ് ഇതിന്റെ ദൈർഘ്യം. ഇതിന്റെ രചനാപശ്ചാത്തലം വ്യക്തമല്ല. എങ്കിലും 1742-ൽ മരിച്ച റിച്ചാർഡ് വെസ്റ്റ് എന്ന കവിയുടെ ഓർമ്മ ഇതിനു പ്രചോദനം ആയിരിക്കാം എന്നു കരുതപ്പെടുന്നു. "ഗ്രാമശ്മശാനത്തിൽ എഴുതിയ ഖണ്ഡങ്ങൾ" എന്ന പേരായിരുന്നു കവിതയ്ക്ക് ആദ്യം. 1742-ൽ ദക്ഷിണ ഇംഗ്ലണ്ടിൽ ബക്കിങ്ങാംഷയറിലെ സ്റ്റോക്ക് പോജെസ് ദേവാലയപ്പരിസരത്തിനടുത്തു താമസിക്കുമ്പോഴാണ് കവി ഇതിന്റെ രൂപരേഖ എഴുതിയതെന്നു കരുതപ്പെടുന്നു. എങ്കിലും എട്ടുവർഷം കഴിഞ്ഞ് 1750-ലാണ് കവിത പൂർത്തിയായത്. ആദ്യപ്രസിദ്ധീകരണം നടന്നതാകട്ടെ 1751-ൽ ആയിരുന്നു.
അതിവേഗം പ്രചരിച്ച 'എലിജി' ഏറെ ജനപ്രീതി നേടി. അതു തുടരെ അച്ചടിക്കപ്പെടുകയും ഒട്ടേറെ ഭാഷകളിൽ അതിനു മൊഴിമാറ്റങ്ങൾ ഉണ്ടാവുകയും ചെയ്തു. ഗ്രേയുടെ ഇതരകവിതകൾ വിസ്മരിക്കപ്പെട്ട ശേഷവും വിമർശകർ 'എലിജി'-യെ പുകഴ്ത്തി. ഈ കവിതയെ വിലയിരുത്തുന്നതിൽ താൻ, "സാഹിത്യലോകത്തിലെ മുൻവിധികളുടെ കളങ്കമേശാത്ത സാധാരണ വായനക്കാരുടെ സാമാന്യബോധം അതിനു കല്പിച്ച മതിപ്പിൽ ആഹ്ലാദപൂർവം പങ്കുപറ്റുന്നു" എന്നാണ് സാഹിത്യനിരൂപകൻ സാമുവൽ ജോൺസൺ നിരീക്ഷിച്ചത്. "എല്ലാ മനസ്സുകളിലും പ്രതിഫലിക്കുന്ന ബിംബങ്ങളും, എല്ലാ വക്ഷസ്സുകളിലും പ്രതിധ്വനിക്കുന്ന ഭാവങ്ങളും നിറഞ്ഞ സ്ഥലമാണ് ഗ്രേയുടെ ഗ്രാമശ്മശാനം" എന്നും ജോൺസൺ കരുതി.
ഭാഷയുടെ മേന്മയുടേയും ഭാവുകതയുടെ സാർവലൗകികതയുടേയും പേരിൽ 'എലിജി' ഇന്നും പ്രകീർത്തിക്കപ്പെടുന്നു. അറിയപ്പെടാത്തവരും അശക്തരുമായ ഗ്രാമീണരുടേയും പ്രതാപികളായ ഉപരിവർഗ്ഗത്തിന്റേയും ജീവിതഗതികളുടെ താരതമ്യം അടങ്ങുന്ന ഈ കവിതയ്ക്ക് രാഷ്ട്രീയമാനം ഉണ്ടാകാമെങ്കിലും അത് അവ്യക്തമായിരിക്കുന്നു. ഉന്നയിക്കുന്ന പ്രശ്നങ്ങൾക്ക് സമാധാനം നിർദ്ദേശിക്കാതെ സമാപിക്കുന്ന 'ഏലിജി' ആത്മാർത്ഥതയില്ലാത്ത രചനായാണെന്നു കരുതുന്നവരുമുണ്ട്; കവിതയിലെ കേന്ദ്രബിംബമായ അജ്ഞാതഗ്രാമീണന്റെ രക്ഷയ്ക്കുതകുന്ന രാഷ്ട്രീയനിലപാട് അവതരിപ്പിക്കുന്നതിൽ കവി പരാജയപ്പെട്ടുവെന്നാണ് വിമർശനം.
സുഹൃത്ത് ഹൊറേസ് വാൾപ്പോളിന് ഗ്രേ അയച്ചു കൊടുത്ത കവിത അദ്ദേഹം ലണ്ടണിലെ സാഹിത്യവൃത്തങ്ങളിൽ പ്രചരിപ്പിച്ചു. അതിനിടെ നിലവാരം കുറഞ്ഞ ഒരു ആനുകാലികം തന്റെ കവിത അനുമതിയില്ലാതെ അച്ചടിക്കാൻ ഒരുങ്ങുന്നുവെന്ന് അറിഞ്ഞതോടെ സ്വയം അതു പ്രസിദ്ധീകരിക്കുമയല്ലാതെ കവിയ്ക്കു വഴിയില്ലെന്നായി. 1751 ഫെബ്രുവരി 15-ന് എലിജി അങ്ങനെ വെളിച്ചം കണ്ടു. കാൽത്താൾ ലഘുലേഖയുടെ രൂപത്തിൽ അതു പ്രസിദ്ധീകരിച്ചത് റിച്ചാർഡ് ഡോഡ്സ്ലി ആയിരുന്നു.
ഗ്രേയുടെ കവിതയ്ക്ക് വിലാപകാവ്യം എന്ന പേരുണ്ടെങ്കിലും അതിന്റെ ഉള്ളടക്കം വിലാപമെന്നതിനു പകരം മരണത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പരിചിന്തനമാണ്. കവിതയുടെ നിലവിലുള്ള രണ്ടു പാഠങ്ങൾ മരണത്തെ സമീപിക്കുന്നത് രണ്ടു രീതിയിലാണ്; ആദ്യപാഠം താരതമ്യേന നിർമ്മമമായ മരണചിന്തയാണ്. എന്നാൽ സാധാരണ അച്ചടിക്കപ്പെടാറുള്ള അന്തിമപാഠം അവസാനിക്കുന്നത് ആഖ്യാതാവ് മരണഭയം അകറ്റാൻ തനിക്കായി സങ്കല്പിക്കുന്ന ചരമലിഖിതത്തിലാണ്.
ഗ്രാമശ്മശാനത്തിൽ സംസ്കരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നവരുടെ ജീവന്മരണങ്ങളുടെ വിസ്മൃതമായ സാധാരണതയെക്കുറിച്ച് പരിതപിക്കുന്ന കവി അതിനെ അലംഘ്യമായ മരണവിധിയുടെ നിഴൽ വീണ മനുഷ്യാവസ്ഥയുടെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ കാണുന്നു. എല്ലാ മനുഷ്യരുടേയും കാര്യത്തിൽ, പാരമ്പര്യത്തിന്റെ പൊങ്ങച്ചവും അധികാരത്തിന്റെ ഗർവും, സമ്പത്സ്യന്ദര്യങ്ങളുടെ നേട്ടങ്ങളും ചെന്നെത്തുന്നത് മരണത്തിന്റെ അന്തിമനാഴികയിലും ശവക്കുഴിയിലുമാണ്.
ഈ കവിതയുടെ ഒരു പാഠഭേദവും നിലവിലുണ്ടെങ്കിലും സാധാരണപാഠത്തിൽ അത് അവസാനിക്കുന്നത്, മരണവുമായി മുഖാമുഖം നിൽക്കുന്ന ആഖ്യാതാവ് സങ്കല്പിക്കുന്ന സ്വന്തം ചരമഫലകത്തിലാണ്. "ഭാഗ്യത്തിനും പ്രശസ്തിക്കും അന്യനും, വിഷാദചിന്തയ്ക്ക് ബന്ധുവും ആയിരുന്നവൻ ഭൂമിയുടെ മടിയിൽ തലവച്ച് ഇവിടെ ശയിക്കുന്നു" എന്നാണ് അതിന്റെ തുടക്കം.
നബാറ്റൻ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന ഹെഗ്ര ക്രിസ്തു വർഷം ഒന്നാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ആണ് നിലവിൽ വന്നിട്ടുള്ളതു , ഇത് അന്ന് നിലനിന്നിരുന്ന ഒരു ഒരു ജനവാസ്ഥ സ്ഥലം ആയിരുന്നു അവിടെ ഒരു മരുപ്പച്ചയും ഉണ്ടായിരുന്നു. കല്ലുകൾ കൊത്തിയാണ് കെട്ടിടങ്ങൾ പണിതിരുന്നത്, ഇന്ന് അവശേഷിക്കുന്നവ 4 എണ്ണം ആണ്, ഇതിൽ 131 കല്ലിൽ കൊത്തിയെടുത്ത ശവകുടീരങ്ങൾ ഉണ്ട്, ഇത് ഏകദേശം 13.4 കിലോമീറ്റര് വിസ്തൃതിയിൽ വ്യാപിച്ചു കിടക്കുകയാണ്, ഇതിൽ പലതിലും നബാറ്റൻ ശിലാ ചിത്രങ്ങൾ ആലേഖനം ചെയ്തിട്ടുമുണ്ട്. പ്രതേകതകൾ ഒന്നും ഇല്ലാത്ത രണ്ടായിരത്തോളം മറ്റു കല്ലറകളും ഇതിന്റെ ഭാഗമായി ഉണ്ട്. കല്ലറകളിൽ അവയിൽ അടക്കം ചെയ്തവരെ കുറിച്ചും കല്ലറ പണിത കല്ലാശാരിയുടെയും വിവരങ്ങൾ കാണാം. വീടുകൾ മതിലുകൾ എന്നിവ പണിയാൻ ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്ന മുഖ്യ വസ്തു വെയിലിൽ ചുട്ടു എടുത്തിട്ടുള്ള മണ്ണ് കട്ടകൾ ആണ് .
മദീനയിൽ നിന്ന് 300 കിലോമീറ്റർ വടക്ക് അൽ ഉലയിൽ നിന്ന് 22 കിലോമീറ്റർ ദൂരത്താണ് മദായിൽ സ്വാലിഹിന്റെ സ്ഥാനം. പതിമൂന്നര കിലോമീറ്റർ ചുറ്റളവിലുള്ള ഈ പ്രദേശത്ത് ചെറുതും വലുതുമായ 132 പാറകൾ തുരന്നുണ്ടാക്കിയിരിക്കുന്നു. പ്രവേശന ഭാഗത്തായുള്ള കൂറ്റൻ ശവക്കല്ലറകൾ ക്രിസ്തുവിന് മുമ്പ് ഒന്നാം നൂറ്റാണ്ടിൽ നിർമ്മിച്ചവയാണ്. ഈ കല്ലറകളും ഇവിടുത്തെ കിണറുകളും നബ്തികളുടെ വാസ്തു, ശിൽപ നിർമ്മാണ നൈപുണ്യം വ്യക്തമാക്കുന്നു. നബ്തിയൻ സംസ്‌ക്കാരത്തിന് മുമ്പുള്ള 50 ലിഖിതങ്ങളും ചിത്രകലകളും ഇവിടെ ദൃശ്യമാണ്.
സൗദി അറേബ്യയിലെ അൽ ഉലയിൽ മരുഭൂമിയിലെ കൂറ്റൻ പാറകളാണ് മദായിൻ സ്വാലിഹ്. 2008-ൽ ഇവ യുനെസ്കോ ലോകപൈതൃകപട്ടികയിൽ സ്ഥാനം നേടി. സൗദി അറേബ്യയിൽ ലോകപൈതൃക പട്ടികയിൽ സ്ഥാനം നേടുന്ന പ്രഥമസ്ഥലമാണ് മദായിൻ സ്വാലിഹ്. കാനഡയിൽ നടന്ന ലോക ഹെറിറ്റേജ് കമ്മിറ്റി യോഗത്തിലാണ് ഇതു സംബന്ധിച്ച് പ്രഖ്യാപനം ഉണ്ടായത്.
മുകൾ ഭാഗം: വെളുത്തത്; ചിറകുകളുടെ ബേസ് ഭാഗത്ത് ചെറുതായി പൊടി പിടിച്ചപോലെ കാണാം. ചെറിയ കറുത്ത ശൽക്കങ്ങളും ഇവിടെ കാണാൻ സാധിക്കും. മുൻ ചിറക്: കറുത്ത പൊട്ടുകൾ ചിതറിയനിലയിൽ കാണാം; അപെക്സ് കറുത്ത നിറത്തിലാണ്, ഇതിന്റെ ഉൾ വശത്തെ അരിക് ഭാഗം മുനയുള്ളതുപോലെ കാണപ്പെടും. വലുതും പിയർ ആകൃതിയുള്ളതുമായ ഒരു പോസ്റ്റ്-ഡിസ്കൽ പാട് കാണപ്പെടുന്നുണ്ട്. ഇതും കറുത്ത നിറത്തിലാണ്. പിൻ ചിറക് വെളുത്ത നിറമാണ്. വളരെ വീതി കുറഞ്ഞതും കാണാൻ ബുദ്ധിമുട്ടുള്ളതുമായ ഒരു കറുത്ത വര ചില ഇനങ്ങളിൽ അഗ്രഭാഗത്തായി കാണപ്പെടുന്നുണ്ട്.
കീഴ് വശം: വെളുത്ത നിറം, ഇളം പച്ചനിറത്തിലുള്ള വരകളും ചെറിയ പൊട്ടുകളും കാണപ്പെടുന്നു. ശ്രദ്ധയിൽ പെടാത്ത തരം ബാൻഡുകൾ ചിലപ്പോൾ ഉണ്ടാകാറുണ്ട്. മുൻ ചിറക്: മുകൾ വശത്തെപ്പോലെ തന്നെ ഒരു കറുത്ത പാടുണ്ടാകും. മുൻ പിൻ ചിറകുകളിൽ ചെറിയ കറുത്ത നിറത്തിലുള്ള വരകൾ കാണപ്പെടുന്നുണ്ട്. ആന്റിനകളിൽ കറുത്ത ബ്രൗൺ നിറത്തിന്മേൽ വെള്ള കുത്തുകൾ കാണപ്പെടുന്നുണ്ട്. ശിരസ്സ് ബ്രൗൺ നിറത്തിലാണ്. നെഞ്ചും വയറും വെള്ള നിറത്തിലാണ്. പെൺ ശലഭങ്ങൾ സമാനമായ ലക്ഷണങ്ങളുള്ളവയാണ് എങ്കിലും മുൻ ചിറകിന്റെ മുകൾ വശത്തെ കറുത്ത പാടിന്റെ വീതി പലപ്പോഴും കൂടുതലായിരിക്കും.