polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
എറണാകുളം ജില്ലയിൽ‍, കൊച്ചിയ്ക്കടുത്തുള്ള പടിഞ്ഞാറേ ചേരാനല്ലൂർ ദേശത്താണ് മാരാപറമ്പ് മഹാദേവക്ഷേത്രം സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്. 108 ശിവക്ഷേത്രങ്ങളിൽ പറയുന്ന ചേരാനെല്ലൂർ ഈ ക്ഷേത്രമാണന്നു വിശ്വസിക്കുന്നു. അതിപുരാതന ശിവക്ഷേത്രങ്ങളിൽ ഒന്നാണിത്. . എറണാകുളം ജില്ലയിൽ തന്നെ പെരിയാറ്റിൻ കരയിൽ തന്നെയായി മറ്റൊരു ചേരാനല്ലൂർ ശിവക്ഷേത്രം കൂടിയുണ്ട്. രണ്ടു ക്ഷേത്രങ്ങളുടെ പേരും ഒന്നുതന്നെ. ഈ ക്ഷേത്രം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത് കൊച്ചിയ്ക്കടുത്തുള്ള പടിഞ്ഞാറേ ചേരാനെല്ലൂരിലും മറ്റേ ക്ഷേത്രം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത് അങ്കമാലിയ്ക്കടുത്തുള്ള കിഴക്കേ ചേരാനല്ലൂരിലുമാണ്. ശിവക്ഷേത്രത്തിന് പണ്ടുകാലത്ത് 2400 പറ നിലം ക്ഷേത്രാവശ്യങ്ങൾക്കായി കൈവശം ഉണ്ടായിരുന്നു. കാലക്രമേണ അത് മറ്റു പലരിലേക്കും നഷ്ടപ്പെട്ടുപോയി.
കേരളത്തിലെ ദക്ഷിണാമൂർത്തീ സങ്കല്പത്തിലുള്ള പ്രസിദ്ധമായ ശിവക്ഷേത്രം. പെരിയാറിന്റെ തീരത്താണ് ഈ ശിവക്ഷേത്രം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്. മാരാപറമ്പിലെ പഴയ ശിവക്ഷേത്രം കേരള തനിമയോടുകൂടിതന്നെ പുതുക്കി പണിതീർത്തത് ഈ അടുത്തിടയ്ക്കാണ്. മഹാദേവക്ഷേത്രത്തിലെ ശിവപ്രതിഷ്ഠ കിഴക്ക് ദർശനം നൽകിയാണ് പ്രതിഷ്ഠിച്ചിരിക്കുന്നത്. ഇവിടുത്തെ ശ്രീകോവിൽ രണ്ടു തട്ടായി ചതുരാകൃതിയിൽ പണിതീർത്ത ഉത്തമ സൗധമാണ്. കിഴക്കേ സോപാനത്തിൽ നമസ്കാര മണ്ഡപവും പണിതീർത്തിട്ടുണ്ട്.
നാലമ്പലവും, തിടപ്പള്ളിയും, ബലിക്കൽപ്പുരയും, എല്ലാം ഒരു മഹാക്ഷേത്ര പ്രൗഡിക്ക് ചേരുംവണ്ണമാണ് നിർമ്മിച്ചിരിക്കുന്നത്. ക്ഷേത്ര വളപ്പിൽ തന്നെ ഗണപതിക്കും, ഭഗവതിക്കും, സുബ്രഹ്മണ്യനുമായി ഉപക്ഷേത്രങ്ങളും മനോഹരമായിതന്നെ നിർമ്മിച്ചിരിക്കുന്നു ഇവിടെ.
ദക്ഷിണാമൂർത്തി സങ്കലപത്തിലാണ് ചേരാനല്ലൂർ മാരാപറമ്പ് ശിവക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രതിഷ്ഠ.മാരാപറമ്പ് ശിവക്ഷേത്രത്തിലെ ദക്ഷിണാമൂർത്തിയെ പരശുരാമനാണന്ന് ഇവിടെ പ്രതിഷ്ഠിച്ചത് എന്നാണ് ഐതിഹ്യം.
ക്രിസ്ത്വാബ്ദത്തിന്റെ ആദ്യനൂറ്റാണ്ടുകളിൽ ഹൂണരുടേയും പേർഷ്യൻ സസാനിയരുടേയും തുർക്കികളുടേയും ചൈനക്കാരുടേയും രണഭൂമിയായി മദ്ധ്യേഷ്യ മാറി. 680-ആമാണ്ടോടെ അറബികൾ ഇസ്ലാം മതവുമായി മേഖലയിലെത്തി. എട്ടാം നൂറ്റാണ്ടീൽ സമർഖണ്ഡൂം ബുഖാറയും അധീനതയിലാക്കി. ഈ പട്ടണങ്ങൾ ഇസ്ലാമിന്റെ കോട്ടകളായി മാറി. 751-ആമാണ്ടിൽ അറബികൾ ചൈനക്കാരെ തോൽപ്പിച്ചതോടെ, മദ്ധ്യേഷ്യ ഇസ്ലാമിന്റെ വ്യാപനത്തിന് വളക്കൂറുള്ള മണ്ണായി. ഒമ്പത് പത്ത് നൂറ്റാണ്ടുകളിൽ അറബികളുടെ സാമന്തരായിരുന്ന സഫാരി-സമാനി സാമ്രാജ്യങ്ങൾക്കു കീഴിലായി. സമാനികൾക്കു ശേഷം തുർക്കിക് വിഭാഗങ്ങളായ ഗസ്നവികളും ക്വാറക്കനികളും മേഖലയിൽ ആധിപത്യം പുലർത്തി. സെൽജ്യൂക്കുകൾ എന്ന തുർക്കി വിഭാഗക്കാർ തന്നെയാണ് ഗസ്നവികളേയ്യും ക്വാറക്കനികളേയും തുരത്തിയത്. മദ്ധ്യേഷ്യക്ക് പുറമേ തുർക്കിയും നിയന്ത്രണത്തിലാക്കിയ ഇവർ ബാഗ്ദാദിലേക്കും ആധിപത്യം വ്യാപിപ്പിച്ചിരുന്നു. സെൽജ്യൂക്കുകളുടെ അധികാരം, ചൈന അതിർത്തി മുതൽ ഇറാഖ് വരെ വ്യാപിച്ചിരുന്നു. ചില അറബ് നാടൂകളും ഇവരുടെ അധികാരപരിധിയിൽ വന്നു.
പതിമൂന്നാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ഈ മേഖല മുഴുവനും പിടിച്ചടക്കിയ ചെങ്കിസ് ഖാന്റെ 48.6 ലക്ഷം ചതുരശ്ര മൈൽ വിസ്തീർണ്ണമുണ്ടായിരുന്ന സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ ഏറിയ പങ്കും മദ്ധ്യേഷ്യയിലായിരുന്നു. 1227-ൽ ചെങ്കിസ് ഖാൻ മരിച്ചതിനു ശേഷം മദ്ധ്യേഷ്യ അദ്ദേഹത്തിന്റെ രണ്ടാമത്തെ പുത്രനായ ചഗതായുടെ ഭരണത്തിലായി. ചഗതായുടെ പിന്മുറക്കാരുടെ കാലത്ത് പടിഞ്ഞാറ് ട്രാൻസോക്ഷ്യാന, കിഴക്ക് തുർക്കിസ്താൻ എന്നിങ്ങനെ മദ്ധ്യേഷ്യ രണ്ടു ഭാഗങ്ങളായി വിഘടിച്ചു. 1347-ൽ ചഗതായ് ഭരണാധികാരിയെ അട്ടിമറിച്ച്, ചഗതായ് ഉലു വിഭാഗത്തിലെ ഖ്വാറവ്നാകളുടെ നേതാവായിരുന്ന അമീർ കാജ ഖാൻ ട്രാൻസോക്ഷ്യാനയിൽ അധികാരമേറ്റു. ഒരു ദശാബ്ദത്തിനു ശേഷം, തുർക്കിസ്താൻ ഭരണാധികാരിയുടെ ആളൂകൾ കാജാ ഖാനെ വധിച്ചു.
കാജാ ഖാന്റെ പിൻഗാമിയായ ആമിർ ഹുസൈനെ പരാജയപ്പെടുത്തി തിമൂർ മദ്ധ്യേഷ്യയുടെ ആധിപത്യം കൈക്കലാക്കുകയും ലോകത്തിലെ രണ്ടാമത് വിസ്തൃതിയേറിയ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ അധിപനാകുകയും ചെയ്തു. തിമൂറിന്റെ പിൻഗാമികളിൽ നിന്നും പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടോടെ ഷൈബാനി വംശജർ മദ്ധ്യേഷ്യയുടെ നിയന്ത്രണം കൈയടക്കുകയും തുടർന്ന് മുഹമ്മദ് ഷൈബാനി ഖാന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ അവർ ഇറാനിയൻ പീഠഭൂമിയിലേക്ക് കടക്കാനാരംഭിക്കുകയും ചെയ്തു. എന്നാൽ സഫവി സാമ്രാജ്യസ്ഥാപകനായ ഷാ ഇസ്മാഈൽ ഷൈബാനികളെ തടയുകയും 1510-ൽ മുഹമ്മദ് ഷൈബാനി ഖാനെ യുദ്ധത്തിൽ കൊലപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തു. അങ്ങനെ മദ്ധ്യേഷ്യയിൽ പേർഷ്യൻ ആധിപത്യം പുനഃസ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടു.
റഷ്യയുടെ അതിർത്തി അഫ്ഗാനിസ്താന്റെ വടക്കുവശം വരെ എത്തിയതോടെ ബ്രിട്ടീഷുകാരുമായി ഒരു ധാരണയിലെത്താനും അഫ്ഗാനിസ്താന്റെ വടക്കൻ അതിരിത്തി നിർണ്ണയിക്കാനും സാർ ചക്രവർത്തിയും ബ്രിട്ടീഷുകാരും തീരുമാനിച്ചു. ബ്രിട്ടീഷ് ഇന്ത്യയും സാറിസ്റ്റ് റഷ്യയും തമ്മിൽ നേരിട്ട് അതിർത്തി വരാത്ത വിധം അഫ്ഗാനിസ്താനെ ഒരു ഇടപ്രദേശമായി അംഗീകരിച്ചു. തമ്മിൽ നേരിട്ടുള്ള തിർത്തി ഒഴിവാക്കുന്നതിന് കിഴക്കൻ അഫ്ഗാനിസ്താനിൽ വഖാൻ എന്ന നാക്കുപോഎയുള്ള ഭാഗം കൂട്ടിച്ചേർത്തത് ഇക്കാലത്താണ്. സാർ നിക്കോളസ് രണ്ടാമൻ ഈ ധാരണ 1895-ൽ അംഗീകരിച്ചു.
1650-ഓടെ റഷ്യൻ സാർ ചക്രവർത്തിമാർ കിഴക്ക് സൈബീരിയ മുഴുവൻ പിടിച്ചടക്കി, ശാന്തസമുദ്രത്തിന്റെ വക്കിലെത്തുകയും ചെയ്തു. ഇതോടെ അവർ തെക്കോട്ട് മുന്നേറാനാരംഭിച്ചു. 18-ഉം 19-ഉം നൂറ്റാണ്ടുകളിൽ രണ്ടു ഘട്ടങ്ങളിലായി സാർ സാമ്രാജ്യം മദ്ധ്യേഷ്യ പൂർണ്ണമായും അധീനതയിലാക്കി. 1715 മുതൽ 1854 വരെയുള്ള ആദ്യഘട്ടത്തിൽ അവർ കസാഖ് സ്റ്റെപ്പികൾ കൈക്കലാക്കി. 1865 മുതൽ 1881 വരെയുള്ള രണ്ടാം ഘട്ടത്തിൽ മദ്ധ്യേഷ്യയിലെ മിച്ചമുള്ള പ്രദേശങ്ങൾ കൂടി റഷ്യക്കാരുടെ നിയന്ത്രണത്തിലായി.
സാമ്പത്തികതാല്പര്യങ്ങൾക്കുപുറമേ റഷ്യക്കാരുടെ തെക്കോട്ടുള്ള മുന്നേറ്റത്തിന് പ്രേരകശക്തിയായി വർത്തിച്ച പ്രധാന കാരണം, ഇന്ത്യയിലെ ബ്രിട്ടീഷ് സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ, മദ്ധ്യേഷ്യയിലേക്കുള്ള മുന്നേറ്റമായിരുന്നു. റഷ്യയുടേയും ബ്രിട്ടന്റേയും പരസ്പരമൽസരങ്ങളെ വൻകളി എന്നാണ് വിളിക്കുന്നത്. മദ്ധ്യേഷ്യയുടെ നിയന്ത്രണം മുഴുവൻ കൈക്കലാക്കിയ റഷ്യക്കാർ, ഇന്നത്തെ ഉസ്ബെകിസ്താനിലെ താഷ്കന്റ് നഗരത്തെ ഒരു സൈനിക ആസ്ഥാനവും വ്യാവസായികകേന്ദ്രവുമായി വികസിപ്പിച്ചു.
ഇന്നത്തെ ലോകരാജ്യങ്ങളുടെ സ്ഥിതിയനുസരിച്ച്, മദ്ധ്യേഷ്യ എന്നത്, പടിഞ്ഞാറ് കാസ്പിയൻ കടൽ, തെക്ക് ഇറാൻ, അഫ്ഗാനിസ്താൻ, വടക്ക് റഷ്യൻ സൈബീരിയ, കിഴക്ക് ചൈനയിലെ ക്സിൻജിയാങ് പ്രവിശ്യ എന്നിവക്കിടയിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ഭൂഭാഗമാണ്. ലളിതമായി പറഞ്ഞാൽ, സോവിയറ്റ് യൂണിയന്റെ ശിഥിലീകരണത്തെത്തുടർന്നുണ്ടായ കസാഖ്സ്താൻ, കിർഗിസ്താൻ, താജികിസ്താൻ, തുർക്ക്മെനിസ്താൻ, ഉസ്ബെക്കിസ്താൻ എന്നിവയടങ്ങുന്ന മേഖലയാണിത്. അനൗപചാരികമായി സ്താനുകൾ എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു.
പേർഷ്യക്കാരുടെ ഹഖാമനി സാമ്രാജ്യത്തിനു കീഴിലായിരുന്ന മദ്ധ്യേഷ്യയിൽ ബി.സി.ഇ. 329-327 കാലഘട്ടത്തിൽ അലക്സാണ്ടർ ആധിപത്യം സ്ഥാപിച്ചു. ഇന്നത്തെ ഉസ്ബെകിസ്താനും താജികിസ്താനും അഫ്ഗാനിസ്താനും അദ്ദേഹം പിടീച്ചടക്കി. താജികിസ്താനിലെ ഇന്നത്തെ കോജന്ദ് നഗരം സ്ഥാപിച്ചത് അലക്സാണ്ടറാണ്. ഇവിടെ വച്ചാണ് അലക്സാണ്ടർ തദ്ദേശീയ രാജകുമാരിയായിരുന്ന റോക്സന്നയെ വിവാഹം ചെയ്തത്.
പതിനാറാം നൂറ്റാണ്ടീൽ യൂറോപ്പും ഏഷ്യയും തമ്മിൽ കടൽമാർഗ്ഗം തുറക്കപ്പെട്ടതോടെ പട്ടുപാതയുടെ പ്രാധാന്യം കുറഞ്ഞു. അതോടെ മേഖല, ചെറിയ ചെറിയ ഖാനേറ്റുകളായി പിളർന്നു. ഖീവയിലേയും കോകന്ദിലേയും ഖാനേറ്റുകൾ, ബുഖാറയിലെ അമീറത്ത് എന്നിവയായിരുന്നു ഇതിൽ പ്രമുഖമായത്. ഇവ യഥാക്രമം കങ്റാദ്, മിങ്, മൻഗിത് എന്നീ രാജവംശങ്ങളുടെ ഭരണത്തിലായിരുന്നു.
ഗതാഗതത്തിന് ഉപയുക്തമായ വസ്തുക്കൾ പിടിച്ചെടുക്കുവാൻ പ്രാചീന പേർഷ്യൻ ഭരണാധികാരികൾ അയച്ചു വന്ന ദൂതൻ എന്ന് അർത്ഥം വരുന്ന ഒരു പേർഷ്യൻ വാക്കിൽ നിന്നാണ് അംഗാരി എന്ന പദത്തിന്റെ ഉദ്ഭവം. എ.ഡി. 3-ം ശതകത്തിൽ ഈ അവകാശം ഗ്രീസിലും പിന്നീട് റോമിലും പ്രയോഗത്തിൽ വന്നു. കുതിരകളും ചരക്കുവണ്ടികളും പിടിച്ചെടുക്കുക എന്നതിൽ കവിഞ്ഞ്, കാലക്രമത്തിൽ ഈ അവകാശം നിഷ്പക്ഷരാജ്യങ്ങളുടെ കപ്പലുകൾ പട്ടാളക്കാരെ കൊണ്ടുപോകുന്നതിനുവേണ്ടി പിടിച്ചെടുക്കുന്നതിനും ഉപയോഗിക്കപ്പെട്ടുതുടങ്ങി. മധ്യകാലഘട്ടത്തിൽ യൂറോപ്പിൽ പരക്കെ സൈനികവും സൈനികേതരവുമായ ആവശ്യങ്ങൾക്കുവേണ്ടി രാജാക്കൻമാർ ഈ അവകാശം ഉയർത്തിപ്പിടിച്ചു. 17-ം ശതകത്തിലാണ് അംഗാരിയവകാശത്തിന് അന്താരാഷ്ട്രനിയമപ്രാബല്യം ലഭിച്ചത്. 18-ം ശതകത്തിൽ ഈ രീതിയിൽ കപ്പലുകൾ പിടിച്ചെടുക്കുക എന്നത് കൂടുതൽ സാധാരണമായി. 19-ം ശതകത്തിൽ അപൂർവമായേ പ്രയോഗിക്കപ്പെട്ടിരുന്നുള്ളു എങ്കിലും പല രാജ്യാന്തരകരാറുകളിലും ഈ അവകാശം അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.
സമാധാനകാലത്തോ യുദ്ധകാലത്തോ ഒരു രാജ്യത്തിന് അതിന്റെ അധികാരാതിർത്തിയിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന മറ്റൊരു രാജ്യത്തിന്റെ കപ്പലുകളോ ചരക്കുകളോ മതിയായ നഷ്ടപരിഹാരം നല്കി പിടിച്ചെടുക്കുന്നതിനുളള അവകാശത്തെ അംഗാരിയവകാശം എന്നു വിളിക്കുന്നു. ഒരു രാജ്യത്തിന്റെ പരമാധികാരത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗമായാണ് ഇത് കണക്കാക്കപ്പെടുന്നത്.
ഈ ചിത്രത്തിന്റെ കമ്യൂണിസ്റ്റ് വിരുദ്ധത സംബന്ധിച്ച ആരോപണങ്ങളെ അടൂർ ആവർത്തിച്ച് നിഷേധിച്ചിട്ടുണ്ട്., സർഗാത്മകതയെയും അന്യാവസ്ഥയെയും വ്യക്തിത്വത്തെയും കുറിച്ച്, സിനിമ എന്ന മീഡിയം ഉപയോഗിച്ച് അടൂർ നടത്തിയ അന്വേഷണങ്ങളുടെ തുടക്കമാണ് മുഖാമുഖം എന്ന് നിരീക്ഷിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. അനന്തരം, മതിലുകൾ എന്നിവയാണ് സർഗാത്മകതയുടെ വിശദാംശങ്ങളെക്കുറിച്ചും മനശാസ്ത്രവശത്തെക്കുറിച്ചും അന്വേഷിക്കുന്ന മറ്റ് അടൂർ സിനിമകൾ. അനന്തരവും മതിലുകളും വ്യക്തിതലത്തിലുള്ള സർഗാത്മകതയെ അന്വേഷിക്കുമ്പോൾ, മുഖാമുഖത്തിൽ ഒരു സമൂഹം ഒന്നാകെയാണ് സർഗവൃത്തി നിർവഹിക്കുന്നതെന്നും, ഒരു വ്യക്തിയുടെ ശരിയായ ബിംബവും സമൂഹനിർമ്മിതിയായ പ്രതിബിംബവും തമ്മിലുള്ള താരതമ്യവും പാരസ്പര്യവുമാണ് മുഖാമുഖത്തിന്റെ പ്രധാനപ്രമേയങ്ങളിലൊന്ന് എന്നും പ്രൊഫ. ഗാംഗുലി നിരീക്ഷിക്കുന്നു. യൗവനത്തിന്റെ വിപ്ലവതീക്ഷ്ണതയും പ്രായാധിക്യം കൊണ്ടുവരുന്ന അലസതയും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസങ്ങളാണ് മുഖാമുഖം അന്വേഷിച്ച പ്രമേയങ്ങളിലൊന്ന് എന്ന് അടൂർ പറയുന്നു.
അവിഭക്ത കമ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടി നിലവിലുണ്ടായിരുന്ന കാലത്ത്, സഖാവ് ശ്രീധരൻ എന്ന പ്രമുഖ കമ്യൂണിസ്റ്റ് നേതാവ് ഓട് ഫാക്ടറി സമരം നയിക്കുന്ന അവസരത്തിൽ ഫാകടറി ഉടമ കൊല്ലപ്പെടുന്നു. ഇതേ തുടർന്നു ശ്രീധരൻ പ്രതിയാക്കപ്പെടുകയും ഒളിവിൽ പോകുകയും ചെയ്യുന്നു. മാറിയ രാഷ്ട്രീയ പരിതഃസ്ഥിതിയിൽ എല്ലാവരും ഒളിവിൽ നിന്നു പുറത്തു വന്നെങ്കിലും ശ്രീധരൻ വന്നില്ല. അയാൾ മരിച്ചുവെന്ന വിശ്വാസത്തിൽ പാർട്ടിയിലെ രണ്ടു വിഭാഗങ്ങളും ശ്രീധരനെ രക്തസാക്ഷിയായി കാണുന്നു. അങ്ങനെയിരിക്കെ, പെട്ടെന്നൊരു ദിവസം ഒരു മുഴുക്കുടിയനും നിശ്ശബ്ദനുമായി അയാൾ തിരിച്ചു വരുന്നു. ആ തിരിച്ചു വരവു പാർട്ടികൾക്കും മറ്റുള്ളവർക്കും ബാദ്ധ്യതയാവുന്നു. ഒരു ദിവസം അയാൾ കൊല്ലപ്പെടുന്നു. തുടർന്നു വീണ്ടും അയാളെ രക്തസാക്ഷിയാക്കാൻ ആരംഭിക്കുന്നു.
അടൂർ ഗോപാലകൃഷ്ണൻ രചനയും സംവിധാനവും നിർവ്വഹിച്ച് 1984-ൽ പുറത്തിറങ്ങിയ ചെയ്ത മലയാളചിത്രമാണ് മുഖാമുഖം . കമ്യൂണിസ്റ്റ് വിരുദ്ധ ചിത്രം എന്നു പരക്കെ വിമർശനം ഉയർന്ന ചിത്രമാണിത്. ആ വർഷത്തെ ഏറ്റവും മികച്ച ചിത്രത്തിനും സംവിധായകനുമുള്ള സംസ്ഥാന പുരസ്ക്കാരവും ഏറ്റവും മികച്ച തിരക്കഥ, സംവിധാനം ശബ്ദലേഖനം എന്നിവയ്ക്കുള്ള ദേശീയ ചലച്ചിത്രപുരസ്കാരങ്ങളും ലഭിച്ചു.
കുതിരയെക്കുറിച്ച് ഹാൻസ് എന്ന ബാലനുണ്ടായ അകാരണഭീതിയെ ഫ്രോയിഡ് വിശകലനം ചെയ്തു. ഹാൻസ് സ്വന്തം അമ്മയിൽ അനുരക്തനായിരുന്നെന്നും തന്മൂലം എതിരാളിയായ അച്ഛനോട് വെറുപ്പു പുലർത്തിയിരുന്നെന്നും അദ്ദേഹം പറയുന്നു. അമ്മയുടെ മേലുള്ള ആഗ്രഹം അച്ഛനുമായുള്ള സ്നേഹബന്ധത്തിൽ സംഘട്ടനമുണ്ടാക്കി. ഈ സംഘട്ടനം അവനിൽ ഉളവാക്കിയ ആക്രമണാസക്തി, അച്ഛൻ അവന്റെ ലിംഗം ഛേദിച്ചുകളയുമോ എന്നൊരു ഭയം ജനിപ്പിച്ചു. അമ്മയോടുള്ള സ്നേഹവും അച്ഛനോടുള്ള വെറുപ്പും അബോധമനസ്സിലേക്കു താഴ്ന്നിറങ്ങി യതോടുകൂടി അച്ഛനോടു തോന്നിയിരുന്ന വെറുപ്പും ഭയവും മുമ്പ് കുതിരയോടുതോന്നിയിരുന്ന ഭയത്തിലേക്ക് (തന്റെ ലിംഗം കുതിര കടിച്ചെടുത്തുകളയുമെന്ന് അവൻ നേരത്തെ ഭയപ്പെട്ടിരുന്നു.) ആദേശം ചെയ്യപ്പെട്ടു. ഒരാളോടോ, ഒരു വസ്തുവിനോടോ തോന്നുന്ന വികാരം മറ്റൊരാളിലോ വസ്തുവിലോ ആരോപിക്കുന്ന മനസ്സിന്റെ പ്രതിരോധ തന്ത്രമനുസരിച്ച് കുതിരയോടുള്ള അകാരണഭീതി പ്രബലമായിത്തീർന്നു. ഈ അകാരണഭീതി ഉണ്ടായതിന് മാനസികാദേശം , പശ്ചാദ്ഗമനം വിപര്യയം എന്നീ മൂന്നു മാനസിക പ്രതിരോധതന്ത്രങ്ങൾ അവന്റെ ഉപബോധമനസ്സിൽ പ്രവർത്തിച്ചതായി ഫ്രോയിഡ് കരുതുന്നു.
സ്വപ്നംപോലെ അകാരണഭീതിയുടെ പ്രകൃതവും പ്രതിജനഭിന്നമായിരിക്കും. ആവർത്തിക്കപ്പെടുന്ന ചില സ്വപ്നങ്ങൾക്കു പ്രത്യേകം ചില അർത്ഥമുള്ളതുപോലെ വിവിധതരം അകാരണഭീതികൾക്കും അബോധപൂർവമായ ചില സാമാന്യാർഥങ്ങൾ രോഗികൾ കല്പിക്കാറുണ്ടെന്ന് മാനസികാപഗ്രഥനവിദഗ്ദ്ധന്മാർ മനസ്സിലാക്കി. അഗോറാഫോബിയാ ഉള്ള ആളിന് അയാൾ ഭയപ്പെടുന്ന വീഥികൾ ലൈംഗികകർമങ്ങൾക്ക് സൌകര്യം ലഭിക്കുന്ന സ്ഥലങ്ങളായി അബോധധാരണകൾ ഉണ്ടായിരിക്കും. പാലം കടക്കാൻ ഭയപ്പെടുന്ന വനിത പ്രസവിക്കാൻ ഭയപ്പെടുന്നു. പൊതുനിരത്തിലോ മറ്റെവിടെയെങ്കിലുമോ വീണുപോകുമെന്ന് ഭീതി തോന്നുന്ന സ്ത്രീ 'ലൈംഗികമായ വീഴ്ചയെ' ആലങ്കാരികഭാഷയിൽ പ്രകടിപ്പിക്കുകയാണ്. ക്ളൌസ്ട്രോഫോബിയയുള്ളവർക്ക് ജീവനോടുകൂടി കുഴിച്ചുമൂടപ്പെടുമോ എന്ന് അബോധഭയമുണ്ടായിരിക്കാം.
ആധുനിക മനശ്ശാസ്ത്രജ്ഞന്മാരുടെ ശ്രദ്ധയെ അകാരണഭീതിയിലേക്ക് ആദ്യമായി ആകർഷിച്ചത് 1871-ൽ വെസ്റ്റ്ഫാൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ഒരു ലേഖനമാണ്. വെസ്റ്റ്ഫാലിനു ശേഷം പലരും വിവിധതരം അകാരണഭീതികൾക്കു വിശദീകരണവും പേരും നൽകിയിട്ടുണ്ട്. സ്റ്റാൻലി ഹാൾ 1914-ൽ 136 തരം അകാരണഭീതികളെപ്പറ്റി പരാമർശിച്ചു.
അഗോറഫോബിയ - വിസ്താരമേറിയ വെളിംപ്രദേശത്തെപ്പറ്റിയുള്ള ഭയം, ക്ളൌസ്ട്രോഫോബിയ- ഇടുങ്ങിയതും ഇരുളടഞ്ഞതുമായ സ്ഥലങ്ങളെപ്പറ്റിയുള്ള ഭീതി, അക്രോഫോബിയ - ഉയരത്തിലേക്കു കയറുവാനുള്ള ഭയം, മിസോഫോബിയ - മാലിന്യഭീതി, സൂഫോബിയ - മൃഗങ്ങളെപ്പറ്റിയുള്ള ഭയം, പൈറോഫോബിയ - അഗ്നിഭീതി എന്നിവയെല്ലാം ഹാളിന്റെ വർഗീകരണത്തിലുൾപ്പെടുന്നു.
ഫോബിയ ലഘുമനോരോഗങ്ങളിൽ ഒന്നാണ്. ഒബ്സസിവ് കമ്പൽസീവ് മനോരോഗത്തോടു ചേർത്ത് ഇതിനെ വർഗീകരിക്കാൻ ചില വിദഗ്ദ്ധർ ശ്രമിച്ചു. ബ്യൂലർ തുടങ്ങിയ ഫ്രഞ്ചു മനോരോഗവിദഗ്ദ്ധന്മാർ ഇതിനെ ആശങ്കാമനോരോഗം ആയി വ്യവഹരിച്ചു. മേൽപറഞ്ഞ രോഗമുള്ളവർക്കും ഒന്നോ രണ്ടോ തരം അകാരണഭീതി കൂടി ഉണ്ടാവുക സാധാരണമായതിനാൽ ഈ വർഗീകരണത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനം മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയും. പക്ഷേ അകാരണഭീതി മാത്രമുള്ള ധാരാളം രോഗികളുണ്ട് എന്നത് ഒരു വസ്തുതയാകയാൽ അതു വേർതിരിച്ചു പഠിക്കേണ്ടതുണ്ട്.
ഒരു വസ്തുവിനോടോ ആളിനോടോ സ്ഥലത്തോടോ സന്ദർഭത്തോടോ ഒരാൾക്ക് തോന്നുന്ന അടിസ്ഥാനരഹിതമായ ഭയമാണ് അകാരണഭീതി . മാനസിക രോഗങ്ങളിൽ ഏറ്റവും കൂടുതലായി കാണപ്പെടുന്നത് അകാരണഭീതിയാണ്. മനുഷ്യരിൽ 25 ശതമാനം ആളുകളിലും എന്തെങ്കിലും തരം ഫോബിയ കാണപ്പെടുന്നു. സാധാരണ ഉള്ള ഭയത്തെ ഒരിക്കലും ഫോബിയ എന്നു വിളിക്കാനാവില്ല. എന്നാൽ പ്രതീക്ഷിക്കാതെ ഒരു സാഹചര്യത്തിൽപ്പെടുകയോ പെട്ടെന്നു് ഒരു വസ്തുവിനെ കാണുകയോ ചെയ്യുമ്പോൾ സംഭവിക്കുന്ന യുക്തിരഹിതമായ തീവ്ര ഭയമാണ് ഫോബിയ.
അപകടകരമായ അവസ്ഥകളിൽ നിന്നും രക്ഷിക്കുവാനുള്ള ശരീരത്തിന്റെ സ്വാഭാവികപ്രവർത്തനമാണ്‌ ഭയം. എന്നാൽ ഫോബിയ എന്നു വിളിക്കുന്ന അമിതഭയം മൂലം അപകടാവസ്ഥയിൽ ശരീരം തളരുകയും സ്വാഭാവികപ്രവർത്തനമായ ഭയത്തെ ഉൾക്കൊള്ളാനാകാതെ വരുകയും ചെയ്യുന്നു. നൂറുകണക്കിനു തരം ഫോബിയകൾ കണ്ടുപിടിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടെങ്കിലും ഇവയെല്ലാം അഗോറ ഫോബിയ, സോഷ്യൽ ഫോബിയ, സ്‌പെസിഫിക് ഫോബിയ എന്നിങ്ങനെ മൂന്നു വിഭാഗങ്ങളിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു.
ഫ്രോയിഡ് ഈ രോഗത്തെ ആങ്സൈറ്റി ഹിസ്റ്റീരിയ എന്നു വിളിച്ചു. ശിശുക്കളുടെ അകാരണഭീതിയെപ്പറ്റിയുള്ള പഠനവും അപഗ്രഥനവും പ്രൌഢവയസ്ക്കരിലെ അകാരണഭയത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തിലേക്കു വെളിച്ചം വീശുമെന്ന് അദ്ദേഹം വാദിച്ചു.
ഒന്നാം ലോകയുദ്ധകാലത്ത് ഇംഗ്ലണ്ടും ഫ്രാൻസും തമ്മിൽ ഒരു പ്രത്യേക കടത്ത് മൂലം ബന്ധിക്കപ്പെടുകയുണ്ടായി. ക്രോസ്ചാനൽ ഫെറി എന്നാണിതറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്. സൈനികാവശ്യങ്ങൾക്കുവേണ്ടി ഏർപ്പെടുത്തിയ ഈ കടത്തിൽ ലോക്കോമോട്ടീവുകൾ‌‌വരെ കൊണ്ടുപോയിരുന്നു. ഡീസൽ ട്രെയിനുകൾ സ്ലീപ്പിങ്, കാറുകൾ യ്ത്രക്കാർക്കുള്ള കോച്ചുകൾ എന്നിവ ബാൾട്ടിക് കടലിലൂടെ നടത്തുന്ന ഒരു സർ‌‌വീസ് ഡാനിഷ് സ്റ്റേറ്റ് രെയിൽ‌‌വേ നടത്തിവരുന്നു. ജപ്പാനിലെ പല ദ്വീപുകളും തീവണ്ടിക്കടത്തുകൾ മൂലം ബന്ധിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട് അമേരിക്കയും ക്യൂബയും തമ്മിലുമുണ്ട് തീവണ്ടികൾ കടത്തുന്ന ഒരു ഫെറിസർ‌‌വീസ്.
പുഴകളാലും മറ്റു ജലാശയങ്ങളാലും വേർപെട്ടു കിടന്ന അമേരിക്കയിൽ അദ്യകാലത്തു നിരവധി കടത്തുകൾ ആവശ്യമായിരുന്നു. ആദ്യകാലങ്ങളിൽ ചെറിയ വഞ്ചികളായിരുന്നു കടത്തുവാഹനങ്ങൾ. പിന്നീട് പായ്‌‌വഞ്ചികളും പരന്ന ബാർജുകളും ഉപയോഗിച്ചു തുടങ്ങി. തുടർന്നു മോട്ടോർ ഘടിപ്പിച്ച വഹനങ്ങൾ ഉപയോഗത്തിൽ വന്നു. കുതിരകളെ വലിപ്പിക്കുന്ന കടത്തുവാഹനങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നു. തോണിയുമായി ബന്ധിച്ച് ഒരു കയറ്, പ്രത്യേക പരിശീലനം നൽകിയിട്ടുള്ള കുതിരകളെ ഉപയോഗിച്ച് ഒരു തൂണിൽ ചുറ്റിയാണ് തോണിയെ കരയിലേക്കു വലിച്ചടുപ്പിച്ചിരുന്നത്. യാന്ത്രികശക്തിയും ഇതിനുപയോഗിച്ചിരുന്നു.
യാത്രക്കാരെയും, ചരക്കുകൾ, വാഹനങ്ങൾ എന്നിവയെയും പുഴ, തടാകം, കായൽ തുടങ്ങിയ ജലാശയങ്ങളിലൂടെ ഇരു കരകളിലേക്കും കയറ്റി ഇറക്കുന്ന പ്രവർത്തനത്തെയാണ് കടത്ത് എന്നു വിളിക്കുന്നത്. കടത്തിനുപയോഗിക്കുന്ന കടവുകൾക്കും കടത്ത് എന്നു പേരുണ്ട്. കുറച്ചു കൂടി വിപുലമായ അർഥത്തിൽ ജലാശയങ്ങൾക്കു മുകളിലൂടെ യാത്രക്കാരെയും ചരക്കുകൾ, വാഹനങ്ങൾ എന്നിവയെയും വഹിച്ചുകൊണ്ടു പോകുന്ന ചെറുദൂര വിമാന കടത്തുകളെയും ഈ നിർ‌‌വചനത്തിൽ ഉൾപ്പെടുത്താവുന്നതാണ്.
കടത്തിനുപയോഗിക്കുന്ന വാഹനങ്ങൾ തരത്തിലും വലിപ്പത്തിലും വൈവിധ്യമുള്ളവയാണ്. യാത്രക്കാരെ പുഴ കടത്തൻ ഉപ്യോഗിക്കുന്ന ചെറു തോണികൾ, പായ്‌‌വഞ്ചികൾ എന്നിവ തുടങ്ങി, തീവണ്ടികൾ കടത്തുന്നതിന് ഉപയോഗിക്കുന്ന വലിയ മോട്ടോർ ബോട്ടുകൾ വരെ ഇതിലുൾപ്പെടുന്നു. ബോട്ടുകൾ, ചങ്ങാടങ്ങൾ, ഹോവർക്രാഫ്റ്റുകൾ, പൊൺടൂൺപാലങ്ങൾ എന്നിവയെല്ലാം കടത്തിനുപയോഗപ്പെടുത്തി വരുന്നു. വിമാനങ്ങളും കടത്തുകൾക്കായി പ്രയോജനപ്പെടുത്തുന്നുണ്ട്.
അതിപുരാതന കാലം മുതൽ ആരംഭിച്ച കടത്ത് സമ്പ്രദായം ആധുനിക കാലഘട്ടത്തിലും നിലനിൽക്കുന്നു. വീതിയുള്ള ജലാശയങ്ങൾക്കു കുറുകെ പാലങ്ങൾ നിർമ്മിക്കുവാനോ, അല്ലെങ്കിൽ, അവകൾക്കടിയിലൂടെ തുരങ്കങ്ങൾ നിർമ്മിക്കുവാനോ എൻജിനീയർമാർ പ്രാപ്തരാകുന്നതുവരെ കടത്തു മാത്രമായിരിക്കും ജലാശയങ്ങളെ തരണം ചെയ്യുവാനുള്ള ഏകമാർഗം.
ക്രമേണ പാലങ്ങൾ പണിയാൻ തുടങ്ങി. ആവിയന്ത്രങ്ങൾ പ്രചാരത്തിൽ വന്നു. ആവിയന്ത്രം ഉപയോഗിച്ചു പ്രവർത്തിപ്പിച്ച കടത്തുബോട്ട് അമേരിക്കയിൽ ആദ്യമായി ഏർപ്പെടുത്തിയത് 1790-ൽ ജോൺ ഫിലിപ്പ് ആയിരുന്നു. ഡിലാവർ നദിയിൽ ആയിരുന്നു ഇത് ആദ്യമായി പരീക്ഷിച്ചത്.
അത്ഭുതശക്തിയില്ലെങ്കിലും ബുദ്ധിമാനായ ഓസ് കൂട്ടുകാരുടെ ഓരോരുത്തരുടെയും പ്രശ്നങ്ങൾക്ക് ബുദ്ധിപൂർവമായ പരിഹാരം കണ്ടുപിടിക്കുന്നു.തലച്ചോർ ഇല്ലെങ്കിലും ഡോറത്തിയുടെ സാഹസികയാത്രയ്ക്കിടെ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ബുദ്ധിശക്തി പ്രകടിപ്പിച്ചയാളാണ് വൈക്കോൽ മനുഷ്യൻ,ഹൃദയം എന്ന അവയവം ഇല്ലെങ്കിലും ഏറ്റവും കൂടുതൽ കരുണയും സ്നേഹവും കാണിച്ചയാളാണ് തകരമനുഷ്യൻ.അവരുടെ കുറവുകൾ കേവലം പ്രതീകാത്മകമാണ് എന്നു മനസ്സിലാക്കിയ ഓസ് അതിനു അവ്വിധം പരിഹാരം കാണുന്നു. തകരമനുഷ്യനു പട്ടുകൊണ്ടുതന്നെ ലോലവും മൃദുലവുമായ ഹൃദയം തുന്നിക്കൊടുക്കുന്നു. വൈക്കോൽ മനുഷ്യന്റെ തലയിൽ പുത്തൻ 'ചോറു' നിറച്ചു കൊടുക്കുന്നു. .സിംഹത്തിനു ധൈര്യം കിട്ടാൻ സ്പെഷ്യൽ ധൈര്യപ്പായസവും ഉണ്ടാക്കി നൽകുന്നു. അവസാനം ഡോറത്തിയും,ഓസും ഒരു ഹോട്ട് ബലൂൺ ഉണ്ടാക്കി നാട്ടിലേക്ക് രക്ഷപ്പെടാൻ തീരുമാനിക്കുന്നു. പക്ഷെ നിർഭാഗ്യവശാൽ ഡോറത്തിക്ക് ബലൂണിൽ കയറിപ്പറ്റാൻ പറ്റിയില്ല. ഓസ് മാത്രം യാത്രയാവുന്നു.
ദുഷ്ടയായ മന്ത്രവാദി മരിച്ചുപോയതോടേ സ്വതന്ത്രരായ വിങ്കികൾ വൈക്കോൽ മനുഷ്യനെയും തകരമനുഷ്യനെയും പുന:സൃഷ്ടിക്കുന്നു. ചിറകുള്ള കുരങ്ങന്മാരുടെ സഹായത്തോടെ നാലുകൂട്ടുകാരും വിജയികളായി ഓസിനെ കാണാൻ മരതകനഗരത്തിൽ എത്തുന്നു.ആദ്യം കാണാൻ കൂട്ടാക്കാതിരുന്നെങ്കിലും അവസാനം ഡോറത്തിയും കൂട്ടുകാരും ഓസിനെക്കാണുന്നു.അതിനിടെ അബദ്ധവശാൽ ഒരു മറത്തിരശ്ശീലയ്ക്കുള്ളിലേക്ക് ഓടിക്കയറിയ ടോട്ടൊ ഓസിന്റെ കള്ളി വെളിച്ചത്താക്കുന്നു. വാസ്തവത്തിൽ ഓസ് അത്ഭുതശക്തികളില്ലാത്ത ഒരു സാധാരണക്കാരനാണ്. ഒരു സർക്കസ് ജീവനക്കാരനായിരുന്ന അയാൾ ഡോറത്തിയെപ്പോലെത്തന്നെ ഒരു ബലൂൺ അപകടത്തിൽ അവിടെ എത്തിപ്പെടുകയായിരുന്നു.അയാൾക്ക് എന്തൊ അത്ഭുതശക്തിയുണ്ടെന്നു ധരിച്ച നാട്ടുകാർ അയാളെ മരതകനഗരത്തിലെ രാജാവാക്കുകയായിരുന്നു.
എൽ. ഫ്രാങ്ക് ബോം എഴുതിയ ഒരു സുപ്രസിദ്ധ ബാലസാഹിത്യ കൃതിയാണ് ഓസ് നഗരത്തിലെ മാന്ത്രികൻ .പിന്നീട് ഈ കൃതി ഇതേ പേരിൽ വിക്ടർ ഫ്ലെമിങ്ങ് സിനിമയാക്കുകയുമുണ്ടായി. ഓസ് എന്ന മാന്ത്രിക ലോകത്തെ പ്രമേയമാക്കി ബോം ഇരുപതോളം കൃതികൾ രചിക്കുകയുണ്ടായി. അതിൽ ഏറ്റവും പ്രശസ്തവും ആദ്യത്തെതുമാണ് ഓസ് നഗരത്തിലെ മാന്ത്രികൻ. അനേകം ഭാഷകളിലേക്ക് ഓസ് കൃതികൾ പരിഭാഷ ചെയ്യപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ബോമിന്റെ മരണ ശേഷവും, മറ്റു പലരുടേതായി നിരവധി ഓസ് കൃതികൾ രചിക്കപ്പെട്ടു എന്നത് ഓസിന്റെ ജനപ്രിയതയ്ക്ക് തെളിവാണ്. ഓസ് നഗരത്തിലെ മാന്ത്രികൻ എന്ന പേരിലും ഓസിലെ മായാവി എന്ന പേരിലും മലയാളത്തിൽ പരിഭാഷകൾ ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്.
കാൻസാസിലേക്ക് തിരിച്ചു പോകാനായി ഡോറത്തിയും കൂട്ടുകാരും അവസാനം ഗ്ലിന്റ എന്ന നല്ലവളായ മന്ത്രവാദിനിയെത്തേടിപ്പുറപ്പെടുന്നു. സാഹസികയാത്രയുടെ അവസാനം ഡോറത്തിയും, ടോട്ടോയും, തകരമനുഷ്യനും,വൈക്കോൽ മനുഷ്യനും പേടിത്തൊണ്ടൻ സിംഹവും ഗ്ലിന്റയുടെ അടുത്തെത്തുന്നു. ഗ്ലിന്റ ഡോറത്തിയെ അവളുടെ മാന്ത്രിക പാദരക്ഷയെക്കുറിച്ച് ഓർമിപ്പിക്കുന്നു. കൂട്ടുകാരോട് യാത്രപറഞ്ഞ് ഡോറത്തി മാന്ത്രികപാദരക്ഷയുടെ സഹായത്തോടെ തിരിച്ച് അവളുടെ വീട്ടിലെത്തുന്നതോടെ കഥ തീരുന്നു.
യുറീക്ക ബാലമാസികയിൽ ജെ.ദേവികയുടെ പരിഭാഷ ഓസിലെ മായാവി എന്ന പേരിൽ ഖണ്ഡശഃ പ്രസിദ്ധികരിച്ചു വന്നിരുന്നു. പിന്നീട് കേരള ശാസ്ത്രസാഹിത്യ പരിഷത്ത് ഇത് പുസ്തക രൂപത്തിലും പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു. ഡി.സി. ബുക്സ്, ഒലിവ് പബ്ലിക്കേഷനുകളുടെ അടക്കം മറ്റ് പരിഭാഷകളും മലയാളത്തിൽ ലഭ്യമാണ്.
1774-ൽ ലൂയി പതിനാറാമൻ ഇദ്ദേഹത്തെ നാവിക മന്ത്രിയായി നിയമിച്ചു. അധികം താമസിയാതെ കൺട്രോളർ ജനറൽ ഒഫ് ഫിനാൻസ് എന്ന ഉന്നതപദവിയിൽ നിയുക്തനായി. തുടർന്ന്, പല സാമ്പത്തിക പദ്ധതികളും ഇദ്ദേഹം ആവിഷ്ക്കരിച്ചു നടപ്പിലാക്കി. നികുതി സമ്പ്രദായത്തിൽ പല പരിഷ്ക്കാരങ്ങളും വരുത്തി. രാജ്യാന്തര ധാന്യവ്യാപാര രംഗത്തു നിലവിലിരുന്ന പ്രാദേശിക നിയന്ത്രണങ്ങൾ നീക്കംചെയ്തു. എന്നാൽ തൊഴിലാളി സംഘടനകളെ അടിച്ചമർത്തുന്ന നയമാണ് ഇദ്ദേഹം സ്വീകരിച്ചത്. ഇത്തരം നടപടികൾ കോടതികളിലും പാർലമെന്റിലും ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെട്ടതിനെ തുടർന്ന് രാജകീയ പിന്തുണ നഷ്ടപ്പെട്ട ടർഗോ 1776-ൽ ഉദ്യോഗം രാജിവച്ചു.
റിഫ്ളെക്ഷൻസ് ഓൺ ദ് ഫോർമേഷൻ ആൻഡ് ദ് ഡിസ്ട്രിബ്യൂഷൻ ഒഫ് റിച്ചസ് എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ ടർഗോ തന്റെ സാമ്പത്തിക സിദ്ധാന്തങ്ങൾ വ്യക്തമായി പ്രതിപാദിച്ചിട്ടുണ്ട്. സമ്പത്തിന്റെ പരമമായ ഉറവിടം ഭൂമിയാണെന്നും സമ്പൽസമൃദ്ധിയെ നിർണയിക്കുന്നത് മൂലധനത്തിന്റെ വളർച്ചയും നിർവിഘ്ന പ്രവാഹവും ആണെന്നും ഇദ്ദേഹം പ്രസ്താവിച്ചു. ഉത്പാദനത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കി ഭൂപ്രഭുക്കന്മാർ നികുതി നൽകണമെന്നു വ്യവസ്ഥ ചെയ്യുന്നതും കച്ചവടത്തെയും വ്യവസായത്തെയും നികുതിയിൽ നിന്ന് ഒഴിവാക്കുന്നതുമായ ഒരു സമ്പ്രദായമാണ് ടർഗോ വിഭാവന ചെയ്തിരുന്നത്.
1971-ലാണ് ഓമശ്ശേരി പഞ്ചായത്ത് രൂപംകൊണ്ടത്. ഒൻപതാം ശതകത്തിൽ പണികഴിപ്പിച്ചതെന്ന് പറയപ്പെടുന്ന ചോക്കൂർ ക്ഷേത്രം ഈ പ്രദേശത്തിന്റെ ചരിത്രപൈതൃകത്തിനു തെളിവാണു. പഴയ മദ്രാസ് സംസ്ഥാനത്തിന്റെ ഭാഗമായിരുന്ന കോഴിക്കോട് താലൂക്കിലെ ഒൻപതു ദേശങ്ങൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്ന പ്രദേശമായിരുന്നു ഓമശ്ശേരി. കോട്ടയം നാട്ടുരാജ്യത്തിന്റെ അധീനതയിലായിരുന്നു ഓമശ്ശേരി പ്രദേശത്തുള്ള പാതകൾ ടിപ്പുവിന്റെ സൈന്യം പടയോട്ടകാലത്ത് ഉപയോഗിഛിരുന്നതായി ചരിത്രസൂചനകളുണ്ട്. പട്ടാളക്കാരുടെ യാത്ര സുഗമമാക്കുന്നതിനു പണിതതെന്ന് പറയപ്പെടുന്ന പാലത്തിന്റെ അവശിഷ്ടങ്ങൾ ഓമശ്ശേരി കൂടത്തായി പുഴയിൽ ഇന്നും കാണപ്പെടുന്നുണ്ട്.
കോഴിക്കോട് നഗരത്തിൽ നിന്നും റോഡ് മാർഗ്ഗമായി 29 കിലോമീറ്റർ സഞ്ചരിച്ചാൽ ഓമശ്ശേരിയിൽ എത്തിച്ചേരാം. കോഴിക്കോട്, മുക്കം, കൊടുവള്ളി, താമരശ്ശേരി, തിരുവമ്പാടി, കോടഞ്ചേരി എന്നിവിടങ്ങളിലേക്ക് ഓമശ്ശേരിയിൽ നിന്ന് ധാരാളം ബസ് സർവ്വീസുകൾ ഉണ്ട്. ഇവിടെ ഒരു സ്വകാര്യ ബസ് സ്റ്റാൻഡ് ഉണ്ട്.
ഈ പഞ്ചായത്തിന്റെ അതിരുകൾ വടക്കുഭാഗത്ത് താമരശ്ശേരി, കോടഞ്ചരി പഞ്ചായത്തുകളും, കിഴക്കുഭാഗത്ത് കോടഞ്ചരി, മുക്കം പഞ്ചായത്തുകളും, തെക്കുഭാഗത്ത് ചാത്തമംഗലം, മുക്കം പഞ്ചായത്തുകളും, പടിഞ്ഞാറുഭാഗത്ത് താമരശ്ശേരി, കൊടുവള്ളി പഞ്ചായത്തുകളുമാണ്. പഞ്ചായത്തിന്റെ വടക്കുദിശയിലാണ് പശ്ചിമഘട്ട പർവ്വതനിരകളിൽ ഉൾപ്പെടുന്ന വയനാടൻ ചുരം സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്.
കോഴിക്കോട് ജില്ലയിലെ കിഴക്കൻ മലയോര മേഖലയിലെ പ്രധാന പ്പെട്ട ഒരു ഗ്രാമ പഞ്ചായത്താണ് ഓമശ്ശേരി ഗ്രാമപഞ്ചായത്ത്. കോഴിക്കോട് നിന്നും 29 കി . മി. ദൂരം. കോഴിക്കോട് ജില്ലയിലെ, കോഴിക്കോട് താലൂക്കില്, കൊടുവള്ളി ബ്ളോക്കിലാണ് ഓമശ്ശേരി ഗ്രാമപഞ്ചായത്ത് സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്.
ഓമശ്ശേരി പഞ്ചായത്തിൽ പത്തൊൻപതു വാർഡുകൾ ഉണ്ട്. പി. അബ്ദുൽ നാസർ ആണ് നിലവിലെ പ്രസിഡണ്ട് . പഞ്ചായത്ത് അംഗങ്ങളുടെ പേര് വിവരങ്ങൾ ചുവടെ
തിരുവമ്പാടി, മുക്കം, കട്ടാങ്ങൽ, കൊടുവള്ളി ,താമരശ്ശേരി, കൂടതായ്, വേനപ്പറ, നീലേശ്വരം, വെണ്ണക്കോട് , മലയമ്മ, കല്ലുരുട്ടി, മങ്ങാട്, പുത്തൂർ , മാനിപുരം.
ഉരുക്കുകൊണ്ടും, മരം കൊണ്ടും കതിനകൾ നിർമ്മിച്ചു വരുന്നു. മരങ്ങൾകൊണ്ട് ആദ്യം ഉടുക്കിന്റെ രൂപത്തിൽ കതിനയുണ്ടാക്കുന്നു. തുടർന്ന് വെടിമരുന്ന് അരച്ചുചേർക്കുന്നു. ഇതിനെ ഒരു ആണികൊണ്ട് ബന്ധിപ്പിച്ചശേഷം നൂലുകോർക്കുന്നു. തുടർന്ന് തിരികൊളുത്തുന്നതോടെ അതു പൊട്ടുന്നു.
കേരളത്തിലെ മിക്കവാറും ദേവീക്ഷേത്രങ്ങളിൽ കണ്ടുവരുന്ന ഒരു ആചാരമാണ് വെടിവഴിപാട്. ഇതിനുപയോഗിക്കുന്ന സാധനങ്ങളാണ് കതിനകൾ. കതിനക്കുറ്റികളിൽ വെടിമരുന്നും ഇഷ്ടികയും നിറച്ച് തീകൊളുത്തുന്നു.
ക്രിസ്തീയബൈബിളിന്റെ ഭാഗമായ പുതിയനിയമത്തിലെ പത്താമത്തെ പുസ്തകമാണ് എഫേസോസുകാർക്ക് എഴുതിയ ലേഖനം. 'എഫേസിയർ' എന്ന ചുരുക്കപ്പേരും ഈ കൃതിയ്ക്കുണ്ട്. ക്രിസ്തീയപാരമ്പര്യത്തിൽ തർശീശിലെ പൗലോസിന്റെ രചനയായി കണക്കാക്കപ്പെട്ടിരുന്ന ഈ കൃതി, പൗലോസിന്റെ ചിന്തയുടെ സ്വാധീനത്തിൽ പിൽക്കാലത്ത് ആരോ എഴുതിയ ഒരു ഉത്തരപൗലോസിയ രചനയാണെന്നാണ് ഭൂരിപക്ഷം ആധുനിക നിരൂപകന്മാരുടേയും അഭിപ്രായം.പണ്ഡിതനിരൂപകരിൽ 80 ശതമാനവും ഇതിനെ പൗലോസിന്റെ രചനായി കണക്കാക്കുന്നില്ലെന്ന് റെയ്മണ്ട് ബ്രൗൺ ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചിട്ടുണ്ട്. പുതിയനിയമപണ്ഡിതന്മാരായ നോർമൻ പെരിന്റേയും ഡെനിസ് ഡൂലിങ്ങിന്റേയും അഭിപ്രായത്തിൽ,ആറ് ആധികാരിക പഠനങ്ങളിൽ നാലും ഇത് ഒരു വ്യാജരചനയെന്ന് ഉറപ്പു പറയുമ്പോൾ, അവശേഷിക്കുന്ന രണ്ടു പഠനങ്ങൾ പോലും ഇതിനെ പൗലോസിന്റെ രചനയായി കണക്കാക്കുന്നതിലുള്ള ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ അംഗീകരിക്കുന്നു. ആ ബുദ്ധിമുട്ടുകളാവട്ടെ മറികടക്കാൻ അസാദ്ധ്യമായവയാണ്.
പരക്കെ ഉപയോഗിക്കപ്പെടുന്ന ചില പിൽക്കാല കൈയെഴുത്തു പ്രതികളിൽ ഈ ലേഖനത്തിന്റെ ആദ്യവാക്യം ഇപ്രകാരമാണ്: "ദൈവതിരുമനസാൽ യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ അപ്പസ്തോലനായ പൗലോസ്, ക്രിസ്തുയേശുവിൽ വിശ്വസിക്കുന്ന എഫേസോസിലുള്ള വിശുദ്ധർക്ക് എഴുതുന്നത്." ആദ്യവാക്യത്തിൽ തന്നെ ലേഖനം,പൗലോസിനെ അതിന്റെ കർത്താവായും എഫേസോസിലെ സഭാംഗങ്ങളെ അതിന്റെ സ്വീകർത്താക്കളും ആയി എടുത്തുപറയുന്നു. പുതിയനിയമത്തിന്റെ ആദ്യസംഹിതകളിൽ തന്നെ ഉൾപ്പെടുന്ന ഈ രചനയെ ആദ്യകാല സഭാപിതാക്കളായ റോമിലെ ക്ലെമെന്റ്, ഇഗ്നേഷ്യസ്, പോളിക്കാർപ്പ് എന്നിവർ പൗലോസിന്റെ രചനയായി അംഗീകരിക്കുന്നു. എന്നാൽ താഴെപ്പറയുന്ന പ്രശ്നങ്ങൾ ഈ പരമ്പരാഗതനിലപാടിനു വെല്ലുവിളിയായി നിൽക്കുന്നു.
ഏറ്റവും പഴയതും അംഗീകൃതവുമായ കൈയെഴുത്തുപ്രതികളിലെ ആദ്യവാക്യത്തിൽ "എഫേസോസിലെ" എന്നതിന്റെ സ്ഥാനത്ത് "വിശുദ്ധന്മാർക്കും യേശുക്രിസ്തുവിൽ വിശ്വസിക്കുന്നവർക്കും" എന്നു മാത്രമാണുള്ളത്.
"നിങ്ങളുടെ വിശ്വാസത്തെക്കുറിച്ചു കേട്ടറിഞ്ഞതു മുതൽ" എന്നും മറ്റുമുള്ള വരികൾ, സ്വീകർത്താക്കളുടെ സഭയെ നേരിട്ടു പരിചയമില്ലാതിരുന്ന ഒരാളുടെ രചനയാണിതെന്നു സൂചിപ്പിക്കുന്നു. അതേസമയം അപ്പസ്തോലനടപടികൾ അനുസരിച്ച് എഫേസോസിലെ സഭയിൽ ഏറെക്കാലം ചെലവഴിച്ച പൗലോസ് ആ സഭയുടെ സ്ഥാപകന്മാരിൽ ഒരാൾ തന്നെ ആയിരുന്നു.
ഇതു സമ്പൂർണ്ണമായും പൗലോസിന്റെ തന്നെ രചനയാണെന്ന പരമ്പരാഗതനിലപാടാണ് ആദ്യത്തേത്. ഹാരോൾഡ് ഹോനെറുടെ വ്യാഖ്യാനത്തിൽ ഈ നിലപാടിന്റെ സമഗ്രമായ ന്യായീകരണം കാണാം.
ഇതു പൗലോസിന്റെ രചനയേയല്ല എന്ന നിലപാടാണ് മൂന്നാമത്തേത്. മിക്കവാറും ആധുനിക വിമർശകന്മാർ ഇതു പിന്തുടരുന്നു.
ക്രി.വ. 62-നടുത്ത് റോമിൽ തടവുകാരനായിരിക്കെ പൗലോസ് അപ്പസ്തോലൻ എഴുതിയതാണ് ഈ ലേഖനമെന്നാണ് ക്രിസ്തീയ പാരമ്പര്യം. ഈ ലേഖനത്തോട് പല വിധത്തിലും സാമ്യമുള്ള കൊളോസിയർക്കുള്ള ലേഖനത്തിന്റേയും ഫിലമോനുള്ള ലേഖനത്തിന്റേയും രചനാകാലത്തിനടുത്തണിത്. എന്നാൽ മുകളിൽ സൂചിപ്പിച്ചതു പോലെ, മിക്കവാറും പണ്ഡിതനിരൂപകർ ഈ ലേഖനത്തെ പൗലോസിന്റെ രചനയായി കണക്കാക്കുന്നില്ല. അവരുടെ വീക്ഷണത്തിൽ ഇതിന്റെ രചനാകാലം ക്രി.വ. 80-നും 100-നും ഇടയ്ക്കാണ്.
എഫേസോസിനെക്കുറിച്ച് ലേഖനത്തിന്റെ ആദ്യകാല പ്രതികളിലൊന്നും സൂചനയില്ലാത്തതിനാൽ, പുതിയനിയമത്തിന്റെ ആദ്യകാലസംഹിതകളിലൊന്നിന്റെ സ്രഷ്ടാവായിരുന്ന വിമത ജ്ഞാനവാദി ക്രിസ്ത്യാനി മാർഷൻ ഇതിനെ ലാവോദീസിയയിലെ ക്രിസ്ത്യാനികൾക്കു വേണ്ടി എഴുതപ്പെട്ടതായി കരുതി. ലവോദീസിയൻ സഭയിലേതായി യോഹന്നാന്റെ വെളിപാടിൽ നിഴലിച്ചുകാണുന്ന സാമൂഹ്യസാഹചര്യങ്ങൾ ഈ ലേഖനത്തിൽ സൂചിതമാകുന്നതിനാൽ ഈ നിലപാടിന് ചില പിൽക്കാലപാരമ്പര്യങ്ങളുടെ പിന്തുണയും ലഭിച്ചു.
യേശു വഴി ലഭിച്ച വിശ്വാസപരമായ ഐക്യത്തെ അനുദിനജീവിതത്തിൽ പ്രായോഗികമാക്കാനുള്ള ആഹ്വാനമാണിതെന്നു ചൂണ്ടിക്കാണിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. പരസ്പരം സഹിക്കാൻ ക്രിസ്ത്യാനികളോടുള്ള ആഹ്വാനമായി ലേഖനത്തെ കാണുകയെന്നതാണ് അതിന്റെ സന്ദേശത്തിന്റെ ഏറ്റവും പ്രായോഗികമായ വിലയിരുത്തലെന്ന് പുതിയനിയമപണ്ഡിതനായ ദാനിയേൽ വാലസ് നിരീക്ഷിക്കുന്നു. തന്റെ മരണം വഴി യേശു നേടിയ ഒന്നിപ്പിനെ നിലനിർത്തുകയാണ് വിശ്വാസികളുടെ ധർമ്മം.
"യേശുവിന്റെ ശരീരമായ സഭ" എന്നതാണ് ഈ ലേഖനത്തിന്റെ പ്രമേയം. നാലാമദ്ധ്യായത്തിന്റെ തുടക്കം ഇങ്ങനെയാണ്: