polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
കാൽഡ്‌വെല്ലിനെ തുടർന്ന് റോബർട്ട് ഡ്രമ്മണ്ട്,എ. ആർ. രാജരാജവർമ്മ, മഹാകവി ഉള്ളൂർ, തുടങ്ങി പലരും മലയാള ഭാഷയുടെ ഉല്പത്തിയെക്കുറിച്ച് പഠിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. രാജരാജവർമ്മ മലൈനാടായ മലയാളത്തിലെ ആദിമ നിവാസികൾ തമിഴർ ആയിരുന്നു എന്നും അവർ ചെന്തമിഴ്, കൊടുന്തമിഴ് എന്നീ രണ്ടു വിഭാഗങ്ങളിലുള്ള ഭാഷ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു എന്നും പലവക കൊടുന്തമിഴുകളിൽ ഒന്നാണ് മലയാളമായിത്തീർന്നതെന്നും അഭിപ്രായപ്പെട്ടപ്പോൾ മലയാളത്തിൽ മൊത്തമായും ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന കൊടുന്തമിഴ് സംസ്കൃതത്തിന്റെ സ്വാധീനത്തിനു വഴങ്ങി സ്വന്തമായ വ്യക്തിത്വം പ്രകടിപ്പിച്ചു വിഘടിച്ചു എന്നാണ് ഉള്ളൂർ വിശ്വസിച്ചത്. എന്നാൽ ഈ സിദ്ധാന്തങ്ങൾ യുക്തമായി തോന്നുന്നില്ല. മദ്ധ്യകാലത്തിനു മുന്നേ തന്നെ തമിഴിന്റെ ആദിമരൂപവുമായി ആദിമലയാളം വേർ തിരിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാവാം എന്ന് എൻ. വി. രാമസ്വാമി അയ്യർ, ടി. ബറുവ, എം. ബി. എമിന്യൂ എന്നീ ഗവേഷകരും അഭിപ്രായപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.
രാമചരിതത്തിന്റെ രചനാകാലഘട്ടമായ പന്ത്രണ്ടാം നൂറ്റാണ്ടിൽ തന്നെ എഴുതപ്പെട്ട കൃതിയാണു വൈശികതന്ത്രം എന്ന മണിപ്രവാള ഗ്രന്ഥം. സംസ്കൃതത്തിൽ ദാമോദരഗുപ്തന്റെ കുട്ടനീമതം പോലുള്ള കൃതികളെ പിന്തുടരുന്ന മണിപ്രവാളം കൃതിയായിരുന്നു വൈശികതന്ത്രവും. മണിപ്രവാളകൃതികൾ പൊതുവെ സംസ്കൃത വിഭക്തിപ്രയോഗങ്ങളും തമിഴ് പദങ്ങളും, പഴയ മലയാളം പദങ്ങളും ചേരുന്ന രചനകളായിരുന്നു. കൂടുതൽ സംസ്കൃത അഭിവാഞ്ഛ പ്രകടിപ്പിക്കുന്ന സുകുമാരകവിയുടെ ശ്രീകൃഷ്ണവിലാസവും, ശങ്കരാചാര്യരുടെ കാലം മുതൽക്കേയുള്ള സ്തോത്രപാരമ്പര്യത്തിലുള്ള കൃതികളും ഇതേ കാലയളവിൽ പ്രസിദ്ധമായിരുന്നു. വില്വമംഗലത്തു സ്വാമിയാരുടെ സംസ്കൃതസ്തോത്രങ്ങൾക്ക് സമകാലികമായി മണിപ്രവാളത്തിൽ വസുദേവസ്തവം പോലുള്ള കൃതികളും പന്ത്രണ്ടാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെയും പതിമൂന്നാംനൂറ്റാണ്ടിന്റെയും മധ്യകാലങ്ങളിൽ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.
ഗദ്യസാഹിത്യത്തിനു പ്രാധാന്യം കൈവന്നതായിരുന്നു ആധുനിക സാഹിത്യത്തിന്റെ മുഖമുദ്ര. തിരുവിതാംകൂർ മഹാരാജാവായിരുന്ന ആയില്യം തിരുനാൾ രാമവർമ്മയുടെ ഭാഷാശാകുന്തളം കാളിദാസ കൃതിയായ അഭിജ്ഞാന ശാകുന്തളത്തിന്റെ സ്വതന്ത്ര വിവർത്തനമായിരുന്നു. പിൽക്കാലങ്ങളിൽ മലയാള സാഹിത്യം ഗദ്യത്തിലേക്ക് വഴിമാറിയൊഴുകുന്നതിന്റെ സൂചനയും തുടക്കവുമായിരുന്നു ഈ കൃതി. അന്യഭാഷകളിൽ നിന്നു സാഹിത്യസൃഷ്ടികൾ വിവർത്തനം ചെയ്യുന്ന രീതി രാമവർമ്മയുടെ കാലം മുതൽ ഇങ്ങോട്ട് വലിയ ഏറ്റക്കുറച്ചിലുകളില്ലാതെ തുടർന്നുപോരുന്നു. ആയില്യം തിരുനാളിന്റെ പിൻ‌ഗാമിയായിരുന്ന വിശാഖം തിരുനാൾ മഹാരാജാവായിരുന്നു മലയാളത്തിലെ ആദ്യകാല ഉപന്യാസലേഖകരിൽ ഒരാൾ. ബെഞ്ചമിൻ ബെയ്‌ലി, ജോസഫ് പീറ്റ് എന്നീ വിദേശീയരും പാശ്ചാത്യ ഉപന്യാസരീതികൾ അവലംബിച്ച് മലയാളം ഗദ്യശാഖയ്ക്ക് നിരവധി സംഭാവനകൾ നൽകിയിട്ടുണ്ട്.
പാട്ടുരീതിയിൽ എഴുതപ്പെട്ട കൃതികളിൽ പഴക്കമേറിയത് ചീരാമകവിയുടെ രാമചരിതമാണ്. പേരിൽ സൂചിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ രാമകഥയാണ് ഇതിവൃത്തമെങ്കിലും യുദ്ധകാണ്ഡത്തിലെ സംഭവങ്ങളുടെ വിവരണങ്ങൾക്കായിരുന്നു പ്രാധാന്യം. സംസ്കൃത കാവ്യപാരമ്പര്യങ്ങളിൽ നിന്നു വിട്ട് തദ്ദേശീയമായ രീതിയിൽ എഴുതപ്പെട്ട കാവ്യം എന്ന നിലയിൽ രാമചരിതം ശ്രദ്ധേയ കൃതിയാണ്. ലീലാതിലകത്തിലും മറ്റും വ്യവസ്ഥചെയുന്ന പാട്ടുരീതിയിലാണു കാവ്യമെങ്കിലും പാരായണാനുഭവത്തിൽ ഒരു തമിഴ് കൃതിയെന്നേ സാമാന്യവായനക്കാരനു് തോന്നൂ. തമിഴിന്റെ സ്വാധീനത്തിൽ നിന്നു മുക്തിനേടി കുറേകൂടി വ്യക്തമായ മലയാളകവന രീതിയാണു കണ്ണശ്ശരാമായണത്തിൽ കാണാനാകുന്നത്. ക്രിസ്തുവർഷം പതിനാലാം നൂറ്റാണ്ടിനും പതിനഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിനും ഇടയിലായി തിരുവല്ലയ്ക്കടുത്ത് നിരണം എന്ന സ്ഥലത്തായിരുന്നു കണ്ണശ്ശന്റെ ജീവിതം.
വേർതിരിക്കാൻ പാടില്ലാത്ത ധ്വനി ആണ് വർണം . തനിയെ ഉച്ചരിക്കാവുന്ന വർണം സ്വരം എന്നും അന്യവർണങ്ങളുടെ സഹായത്തോടെ ഉച്ചരിക്കാവുന്ന വർണം വ്യഞ്ജനം എന്നും പറയപ്പെടുന്നു. തനിമലയാളത്തിൽ സ്വരാക്ഷരങ്ങളെ ഉയിരെഴുത്തുകൾ എന്നും വ്യഞ്ജനാക്ഷരങ്ങളെ മെയ്യെഴുത്തുകളെന്നും വിളിക്കുന്നു. ഇത് തൊൽകാപ്പിയ വ്യാകരണപാരമ്പര്യമാണ്. ഉയിരും മെയ്യും‌ ചേർന്ന് ഉയിർമെയ്യെഴുത്തുകൾ ഉണ്ടാകുന്നു എന്ന് കാപ്പിയത്തിൽ പറയുന്നു. സ്വരസഹായം കൂടാതെ ഉച്ചരിക്കാവുന്ന ചില വ്യഞ്ജനങ്ങൾ ഉണ്ട്. അവ ചില്ലുകൾ എന്നറിയപ്പെടുന്നു. വർണങ്ങളെയും അക്ഷരങ്ങളെയും സൂചിപ്പിക്കുന്ന രേഖകൾ ആണ് ലിപികൾ.
കേരളീയ കാവ്യപാരമ്പര്യം കുറേകൂടി തെളിയുന്നത് ചെറുശ്ശേരിയുടെ കൃഷ്ണഗാഥയോടെയാണ്. തമിഴിന്റെയും സംസ്കൃതത്തിന്റെയും സ്വാധീനത്തിൽ നിന്നു അകന്നു നിന്ന് നാടൻ ഈണത്തിൽ രചിക്കപ്പെട്ട കൃതിയെന്നുകൂടി കൃഷ്ണഗാഥയെ കുറിച്ച് പറയണം (അന്യഭാഷാസ്വാധീനം പൂർണ്ണമായും ഇല്ലെന്നല്ല; മണിപ്രവാളത്തിന്റെയും മധ്യയുഗങ്ങളിൽ തമിഴ്‌നാട്ടിൽ നിലനിന്നിരുന്ന ‘ഉന്തിപ്പാട്ടിന്റെയും’ സാദൃശ്യം കൃതിയിൽ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കാവുന്നതുമാണ്) ഗൃഹാന്തരീക്ഷവും നാടോടിശീലുകളും തെളിമയാർന്ന മലയാള ഭാഷയും ചേർന്ന കൃഷ്ണഗാഥ മലയാളം കവിതയ്ക്ക് ഒരു പുതിയ പിറവി നൽകുകയാണുണ്ടായത്. ആധുനിക കാലത്തെ മലയാളം കവികളായ വള്ളത്തോൾ, വൈലോപ്പിള്ളി, ബാലാമണിയമ്മ എന്നിവരുടെ കവിതകളിൽ പോലും കൃഷ്ണഗാഥയുടെ സ്വാധീനം കാണാവുന്നതാണ്.
മലയാള സാഹിത്യത്തിന്റെ ആദ്യകാലം നാടോടി ഗാനങ്ങളിലൂടെയും, തമിഴ് - സംസ്കൃതം ഭാഷകളിലൂടെയും ആണ് വികാസം പ്രാപിച്ചത്. മലയാളത്തിൽ ലഭ്യമായിട്ടുള്ള ഏറ്റവും പുരാതനമായ ലിഖിതം ചേരപ്പെരുമാക്കന്മാരിൽ രാജശേഖര പെരുമാളിന്റെ കാലത്തുള്ളതാണ്. ക്രി. 830-ൽ എഴുതപ്പെട്ടതു എന്നു തിട്ടപ്പെടുത്തിയ വാഴപ്പള്ളി ലിഖിതമാണിത്. ഈ ലിഖിതം കണ്ടെടുത്തത് വാഴപ്പള്ളി മഹാക്ഷേത്രത്തിന്റെ കിഴക്കേനടയിലെ തലവനമഠത്തിൽ നിന്നുമാണ്. പല്ലവഗ്രന്ഥലിപിയിൽ എഴുതപ്പെട്ട വാഴപ്പള്ളി ലിഖിതത്തിൽ ചേരപ്പെരുമാക്കന്മാരുടെ വംശാവലിയും നാമമാത്രമായിട്ടെങ്കിലും കാർഷികവിവരങ്ങളും സംക്ഷിപ്തമായിരുന്നു. ഈ കാലഘട്ടത്തിനു ശേഷം വളർന്നു വന്ന മലയാളസാഹിത്യത്തിനെ ഇപ്രകാരം വേർതിരിച്ചെഴുതാവുന്നതാണ്.
പശ്ചിമഘട്ടമലനിരകളിൽ മംഗലാപുരം മുതൽ തെക്കോട്ടുള്ള ഭാഗമാണ് മലയാചലം, മലയപർവതം, മലയാദ്രി, മലയഗിരി എന്നൊക്കെ പരാമർശിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്. വടക്കുഭാഗത്തിനെ സഹ്യപർവതം എന്നും തെക്കുഭാഗത്തിനെ മലയപർവതം എന്നും വിളിക്കുന്നു. പുരാണങ്ങളിൽ ഭാരതവർഷത്തിലെ സപ്താചലങ്ങളിൽ ഒന്നായിട്ടാണ് മലയപർവതത്തിനെ കണക്കാക്കിയിരിക്കുന്നത് (“े््ो ः ्ः ु्िाृ्््ः।
ि््् ािा्् ्ैा् ुााः ॥”). ഈ മലയപർവതത്തിന്റെ പശ്ചിമഭാഗത്തുള്ള സ്ഥലം എന്ന അർഥത്തിലാണ് മലയാളം എന്ന പേരു വന്നത് എന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു.
ദ്രാവിഡമെന്ന മൂലഭാഷയിൽ നിന്നുണ്ടായതാണ് മലയാളം, തമിഴ്, കന്നഡ, തെലുങ്ക് എന്നീ പ്രധാന ഭാഷകളും തുളു പോലുള്ള അപ്രധാന ഭാഷകളും എന്ന് എല്ലാ ഭാഷാ ശാസ്ത്രജ്ഞരും ഒരുപോലെ അവകാശപ്പെടുന്നു. എന്നാൽ പി.കെ. പരമേശ്വരൻ നായരുടെ അഭിപ്രായത്തിൽ മലയാളവും തമിഴും സ്വതന്ത്ര ഭാഷയായി രൂപപ്പെട്ടു വരുന്ന കാലത്തും കേരളത്തിന് ചോഴ, പാണ്ടി ദേശക്കാരുമായി ബന്ധമുണ്ടായിരുന്നതിനാൽ ശക്തമായ സ്വാധീനം മലയാളത്തിൽ പ്രകടമായി ഉണ്ടായി. രാജശാസനങ്ങളും ഉയർന്നവരുടെ വ്യവഹാരങ്ങളും ചെന്തമിഴ് ആവാൻ കാരണം അതാണ് . എന്നാൽ ഈ സ്വാധീനം രാജാക്കന്മാരിലും മറ്റുമായിരുന്നെങ്കിലും ജനങ്ങളുടെ വ്യവഹാരഭാഷ മലനാടു ഭാഷ തന്നെയായിരുന്നു.
ക്രിസ്ത്വബ്ദം ആറാം ശതകത്തോടെ തന്നെ ഗ്രാമങ്ങളടക്കം കേരളത്തിലേയ്ക്ക് കുടിയേറുവാൻ തുടങ്ങിയ ബ്രാഹ്മണർക്ക് സാമൂഹ്യവ്യവസ്ഥിതിയിൽ കാര്യമായ കൈകടത്തലുകൾക്ക് അവസരം ലഭിച്ച കാലഘട്ടമായിരുന്നു പെരുമാക്കന്മാരുടെ വാഴ്ച അന്യം നിന്നതിനുശേഷമുള്ള കാലം. സ്വതേ ശീലിച്ചുപോന്നിരുന്ന ചില ആചാരങ്ങളും അനുഷ്ഠാനങ്ങളും ദ്രാവിഡ ജനതയുമായുള്ള സമ്പർക്കത്തിൽ ഉപേക്ഷിക്കുവാനും ബ്രാഹ്മണർ തുനിഞ്ഞതോടെ അവർക്ക് പ്രാദേശികജീവിതത്തിലേക്ക് സ്വച്ഛന്ദമായ ഒരു ഇഴുകിച്ചേരൽ സാധ്യമാവുകയും ചെയ്തു. ബ്രാഹ്മണരിൽ നിന്നു സംസ്കൃതവും സാമാന്യജനത്തിന്റെ ഭാഷയിലേക്ക് പകർന്നു പോരുകയും, കൊടുംതമിഴും സംസ്കൃതവും ക്രമാനുഗതമായ പരിവർത്തനഫലമായി മലയാണ്മയെന്ന ഭാഷ രൂപപ്പെടുകയുമാണുണ്ടായത്.
പാശ്ചാത്യ സാഹിത്യത്തിന്റെ സ്വാധീനം മൂലം മലയാള സാഹിത്യലോകത്ത് വന്ന മാറ്റങ്ങളെ ആധുനിക സാഹിത്യമെന്നു വിവക്ഷിക്കുന്നു. കൊളോണിയൽ ഭരണകാലത്ത് യൂറോപ്പ്യൻ ഭാഷകൾ പഠിക്കുവാനും പ്രസ്തുതഭാഷകളിലെ കൃതികൾ വായിക്കുവാനും ലഭിച്ച അവസരങ്ങൾ സാഹിത്യപരമായ ചില നവോത്ഥാനചിന്തകൾക്ക് വഴി തെളിച്ചു. നിഘണ്ടു, വ്യാകരണഗ്രന്ഥങ്ങൾ എന്നിവയുടെ ലഭ്യതയും, പ്രസിദ്ധീകരണ ഉപകരണങ്ങൾ, വാർത്താപത്രങ്ങൾ എന്നിവയുടെ ലഭ്യതയും ഈ വളർച്ചയ്ക്ക് സഹായകമായി വർത്തിച്ചു. കൊളോണിയൽ ഭരണകൂടങ്ങൾ നിഷ്കർഷിച്ച വിദ്യാഭ്യാസ വ്യവസ്ഥകൾ മൂലം ശാസ്ത്ര-സാങ്കേതിക വിഷയങ്ങളിൽ കൈവരിച്ച അറിവും, ദേശീയ അവബോധവും ആധുനിക മലയാള സാഹിത്യത്തിന്റെ ഗതി നിർണ്ണയിച്ചു.
ആദിദ്രാവിഡത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന പല സൂക്ഷ്മാർത്ഥഭേദങ്ങളും അവയുടെ വ്യാകരണരൂപസവിശേഷതകളോടെ മലയാളത്തിൽ ഉണ്ട്. തമിഴിൽ എന്നേ അതൊക്കെ പൊയ്‌പ്പോയി. അതിൽ സർവ്വസാധാരണമായ ഒന്നാണ് 'തരു -കൊടു' വ്യാവർത്തനം. 'എനിക്കും' 'നിനക്കും' 'തരുമ്പോൾ', 'അവൾക്ക്' 'കൊടുക്കും'.
എനിക്ക് കൊടുക്ക് എന്നത് അനൗപചാരികവും ഹാസ്യാത്മകവും പ്രാദേശികവുമായി ഉപയോഗിച്ചേക്കാം. എന്നാൽ നിനക്ക് കൊടുക്കൽ അത്യന്തവിരളം. ഈ നിയന്ത്രണം അനുപ്രയോഗമാകുമ്പോഴും നിർബന്ധമാണ്.
മലയാള ഭാഷയെക്കുറിച്ച് ആദ്യമായി പറയുന്നത് മണിപ്രവാളം എന്ന മിശ്രഭാഷയായ സാഹിത്യഭാഷയുടെ ലക്ഷണഗ്രന്ഥമായ ലീലാതിലകത്തിൽ ആണ്. എഫ് ഡബ്ല്യൂ എല്ലിസ് ആണ് മലയാളം തമിഴ് തുടങ്ങിയ ഭാഷകൾ ദ്രാവിഡ കുടുംബത്തിൽ പെട്ട ഭാഷകളാണെന്ന് ആദ്യമായി പറഞ്ഞത്. 1815- ൽ ആണ് ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ പഠനം പുറത്തു വരുന്നത്. ഭാഷ ചരിത്രകാരൻ റോബർട്ട് കാൾഡ്വെൽ ആണ്. അദ്ദേഹം മലയാളം പ്രാചീന തമിഴിന്റെ ശാഖയാണ് എന്നാണ് അഭിപ്രായപ്പെട്ടത്. പുരുഷഭേദ നിരാസം, സംസ്കൃത ബാഹുല്യം എന്നിവ നിമിത്തം മലയാളം, തമിഴിൽ നിന്ന് അകന്നു നിൽക്കുന്നു എന്നാണ് അദ്ദേഹം കരുതിയത്. ,
മലയാള ഭാഷ സംസ്കൃതത്തിൽ നിന്ന് ഉത്ഭവിച്ചതാണെന്നും അതല്ല സംസ്കൃതവും തമിഴും കൂടിക്കലർന്ന ഒരു മിശ്രഭാഷയാണെന്നും ആദ്യകാലങ്ങളിൽ ചിലർ വിശ്വസിച്ചിരുന്നു. എല്ലാ ഭാഷകളും സംസ്കൃതത്തിൽ നിന്നും ഉണ്ടായി എന്ന മതാത്മകമായതും വസ്തുതകളുമായി ബന്ധമില്ലാത്തതുമായ ചിന്തയാണ് ഇതിനു കാരണം. എന്നാൽ ഗവേഷണങ്ങൾ ഇതിനെയെല്ലാം നിരാകരിക്കുകയും "മലയാളം മൂല ദ്രാവിഡ ഭാഷയിൽ നിന്ന് തമിഴിനൊപ്പം ഉണ്ടായി" എന്നുള്ള കൂടുതൽ യുക്തമായ സിദ്ധാന്തം അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടു.
ഭരണ-അദ്ധ്യയന ഭാഷയായി ഒരു കാലത്തു കേരളദേശത്ത് വ്യാപകമായി ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന തമിഴിന്റെ അധിനിവേശപരമായ സ്വാധീനം മലയാളത്തിൽ കാണുന്നതു തികച്ചും സ്വാഭാവികവുമാണ്. ഉത്തരഭാരതത്തിൽ നിന്നുള്ള ബ്രാഹ്മണകുടിയേറ്റങ്ങൾ വഴി ഭാഷയിൽ വ്യക്തമായ സ്വാധീനം ചെലുത്തുവാൻ ഇന്തോ-ആര്യൻ‍ ഭാഷകൾക്കും, അറബ്, യൂറോപ്പ്യൻ ദേശങ്ങളുമായിട്ടുള്ള കച്ചവടബന്ധങ്ങൾ വഴി അതത് ദേശത്തെ ഭാഷകളും മലയാളഭാഷയിൽ പ്രകടമായ ചില പരിവർത്തനങ്ങൾ വരുത്തിയിട്ടുണ്ട്.
കൂത്ത്, കൂടിയാട്ടം എന്നിവയ്ക്കായി ഒമ്പതാം നൂറ്റാണ്ടിൽതന്നെ ആട്ടക്കഥകളും ക്രമദീപികയും രചിച്ചിട്ടുണ്ട്. അർഥശാസ്ത്രം, ഭഗവദ്ഗീത എന്നിവയ്ക്ക് ഭാരതത്തിൽ ആദ്യം വിവർത്തനമുണ്ടായത് മലയാളത്തിലാണ്. ഇന്ത്യയിലെ ആദ്യത്തെ രാഷ്ട്രീയതത്ത്വശാസ്ത്രകൃതിയാണ് "അർഥശാസ്ത്രം". പത്താം നൂറ്റാണ്ടിൽ ഈ കൃതിയുടെ പരിഭാഷ മലയാളത്തിലുണ്ടായി. മലയാളകൃതികളായ രാമചരിതവും ഭാഷാകൗടീലിയവും പതിനൊന്നാം നൂറ്റാണ്ടിനു മുൻപ് എഴുതപ്പെട്ടവയാണ്.
ബി. സി 300ലെ അശോകന്റെ രണ്ടാം ശിലാശാസനത്തിൽ കേരളപുത്ര എന്ന ദേശത്തെ പറ്റി പരാമർശിക്കുന്നുണ്ട്. ഒമ്പതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ മഹോദയപുരത്തെ ചേരന്മാർ‌ അവരുടെ ശിലാലിഖിതങ്ങളിൽ മലയാളം അതിന്റെ ആദ്യകാലലിപിയിൽ ഉപയോഗിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഔദ്യോഗികരേഖകളിൽ ഇന്ത്യയിലെ ഒരു പ്രാദേശികഭാഷയുടെ ഉപയോഗത്തിന്‌ ഇത് ഇന്ത്യാ ഉപഭൂഖണ്ഡത്തിൽത്തന്നെ ആദ്യ ഉദാഹരണങ്ങളിലൊന്നാണ്‌.
മലയാളം എന്ന വാക്ക് ഒരു കാലത്തു ദേശനാമം മാത്രമായിരുന്നു. മലയാളനാട്ടിലെ ഭാഷ എന്ന നിലയ്ക്ക് മലയാളഭാഷ എന്നു പറഞ്ഞുപോന്നിരിക്കുവാനും സാദ്ധ്യതയുണ്ട്, എങ്കിലും ഈ ഭാഷ അറിയപ്പെട്ടിരുന്നതു മലയാണ്മ എന്നായിരുന്നു. ദേശനാമം തന്നെ ഭാഷാനാമമായി പരിണമിച്ചതോടെ, പഴയ മലയാളം ഭാഷ എന്നു സൂചിപ്പിക്കുവാൻ മലയാണ്മ എന്ന വാക്ക് ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്.
ഭാഷയുടെ വികസനത്തിന്റെ ഘട്ടത്തിൽ മലയാണ്മ എന്നു വിളിച്ചുപോന്നിരുന്ന മലയാളം, തമിഴ്‌, കോട്ട, കൊടഗ്‌, കന്നഡ എന്നീ ഭാഷകൾ അടങ്ങിയ ദക്ഷിണ ദ്രാവിഡ ഭാഷകളിൽ ഒന്നാണ്. ഭാഷയ്ക്ക് (മലയാളം ഭാഷയെ കുറിച്ച് തനിയെ പ്രതിപാദിക്കുമ്പോൾ ഭാഷ എന്നു മാത്രം ഉപയോഗിച്ച് കാണാറുണ്ട്) പ്രധാന ദ്രാവിഡഭാഷയായ തമിഴുമായുള്ള ബന്ധം വളരെ ശ്രദ്ധേയമാണ്.
പർവ്വതം എന്നർഥമുള്ള മല എന്ന വാക്കും സ്ഥലം എന്നർഥമുള്ള അളം എന്ന വാക്കും ഒത്തുചേർന്നാണ് മലയാളം എന്ന പദം ഉണ്ടായത് എന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു.
കേരളം, കോവളം, പന്തളം, ബംഗാളം, നേപാളം, സിംഹളം എന്നിങ്ങനെ അനേകം സ്ഥലനാമങ്ങളിൽ സ്ഥലം എന്ന അർഥത്തിൽ അളം എന്ന വാക്കാണുള്ളതെന്ന് ചില ചരിത്രകാരന്മാർ അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു.
"നിനക്ക് ഇത് ആരാണ് പറഞ്ഞുതന്നത്?" ഈ 'തരു-കൊടു' വ്യാവർത്തനത്തിന്റെ വേര് ആദിദ്രാവിഡത്തോളം ചെല്ലും. തമിഴർക്ക് ഇത് എന്നേ അന്യമായിക്കഴിഞ്ഞു.
'കൺപീലി', 'മയിൽപ്പീലി' എന്നിവ തമിഴിൽ ഇല്ല. 'മയിൽചിറകും' 'ഇറകുമാണ്' തമിഴിൽ. "പീലിപെയ് ചാകാടും അച്ചിറും" എന്ന് തിരുക്കുറൽ.
മല എന്ന പദവും ആൾ, ആളുക എന്ന പദവും ചേർന്നു സന്ധിനിയമമനുസരിച്ച് വിടവടക്കാൻ 'യ'കാരം ചേർന്നുമാണ് മലയാളം ഉണ്ടായതെന്നും കരുതുന്നു. മലയാൺമ, മലയായ്മ എന്നീ പദങ്ങളും ഇങ്ങനെ ആൺമൈ എന്നതിൽ നിന്നാണെന്ന് മലയാളത്തെ കുറിച്ച് പഠിച്ച വിദേശീയനായ റോബർട്ട് കാൽഡ്വൽ പറയുന്നു.
സ്വതന്ത്രമായ രചനാ സമ്പ്രദായങ്ങൾ എന്ന നിലയിൽ മലയാളസാഹിത്യത്തിൽ സന്ദേശകാവ്യങ്ങളും ചമ്പൂക്കളും പ്രസക്തമാണ്. സന്ദേശകാവ്യങ്ങളിലും ചമ്പൂക്കളിലും സാഹിത്യഭംഗിയേക്കാൾ കൃഷി, വാണിജ്യം, ഭോഗാലസ ജീവിതം, ഭക്തി എന്നിവയുടെ വർണ്ണനകൾക്കാണ് പ്രാധാന്യം കൊടുത്തുകാണുന്നത്.
തമിഴുമലയാളങ്ങളുടെ ആദ്യ വ്യാകരണമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്ന തൊൽകാപ്പിയത്തിൽ എഴുത്തുകളുടെ തരംതിരിപ്പിനെക്കുറിച്ചും ശബ്ദങ്ങളുടെ ഉറവിടത്തെക്കുറിച്ചും തെളിവായി വിവരിക്കുന്നുണ്ട്. ഇവ തനതു മലയാള എഴുത്തുകളെ മാത്രമാണ് തരംതിരിച്ചിട്ടുള്ളത്.
ദ്രാവിഡഭാഷാ കുടുംബത്തിൽ ഉൾപ്പെടുന്ന മലയാളത്തിന് ഇതര ഭാരതീയ ഭാഷകളായ സംസ്കൃതം, തമിഴ് എന്നീ ഉദാത്തഭാഷകളുമായി പ്രകടമായ ബന്ധമുണ്ട്.
മലയാളം സംസാരിക്കുന്ന ജനവിഭാഗത്തിനെ പൊതുവായി മലയാളികൾ എന്നു വിളിക്കുമ്പോഴും, ഭാഷയുടെ കേരളീയപാരമ്പര്യം പരിഗണിച്ച് കേരളീയർ എന്നും വിളിച്ചു പോരുന്നു. ലോകത്താകമാനം 4.75 കോടി ജനങ്ങൾ മലയാള ഭാഷ സംസാരിക്കുന്നുണ്ട്.
ഖരങ്ങളെയാണ് വല്ലിനം എന്ന് വിളിക്കുന്നത്. മെല്ലിനങ്ങൾ അനുനാസികങ്ങൾ ആകുന്നു, ഇവ ഉച്ചരിക്കുമ്പോൾ മൂക്കിന്റെ ഉപയോഗം ഉൾപ്പെടുന്നു. ഉയിരെഴുത്തുകൾക്കും മെയ്യെഴുത്തുകൾക്കും ഇടയിൽ വരുന്ന എഴുത്തുകളാണ് ഇടയിനങ്ങൾ.
മലയാളത്തിന്റെ പരിണാമ ഘട്ടത്തെ മൂലദ്രാവിഡ കാലം , പ്രാചീന മലയാള കാലം , മധ്യ മലയാളകാലം , ആധുനിക മലയാളകാലം എന്നിങ്ങനെ തരം തിരിക്കാൻ കഴിയും.
മലയാളം എന്ന പേര് മലകളും സമുദ്രവും ഒത്തുചേരുന്ന എന്ന അർത്ഥമുള്ള മല + ആളം എന്നീ ദ്രാവിഡവാക്കുകൾ ചേർന്ന് ഉണ്ടായതാണെന്ന് ചില ചരിത്രകാരന്മാർ അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു.
മലയാളം എന്ന പദം ഇംഗ്ലീഷിൽ എഴുതിയാൽ അനുലോമവിലോമപദം കൂടിയാണ്; അതായത് ഇരുവശത്ത് നിന്നും വായിച്ചെടുക്കാൻ സാധിക്കുന്ന പദമാണ്.
ഇതിനു പുറമെ ൠ, ഌ, ൡ എന്നിവ സംസ്കൃതം എഴുതാൻ ഉപയോഗിക്കുന്നു. ഇവ മലയാളത്തിൽ ഉപയോഗിക്കാറില്ല.
കേരള സാഹിത്യ അക്കാദമി, കേന്ദ്ര സാഹിത്യ അക്കാദമി, ഓടക്കുഴൽ അവാർഡ് മുതലായ പുരസ്കാരങ്ങൾ അദ്ദേഹത്തിനു ലഭിച്ചിട്ടുണ്ട്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൃതിയായ 'നാട്യമണ്ഡപം', നാടകകലയിലും നാട്യശാസ്ത്രത്തിലുമുള്ള അഗാധമായ പാണ്ഡിത്യം കാണിക്കുന്നു.'ഛത്രവും ചാമരവും' എന്ന കൃതി കാളിദാസകവിതയെപ്പറ്റിയുള്ള നിരവധി മൗലികനിരീക്ഷണങ്ങൾ അവതരിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്.കാവ്യവ്യുല്പത്തി എന്ന നിരൂപണ കൃതി കണ്ണീർപ്പാടം,പൂതപ്പാട്ട് മുതലായ കൃതികളെക്കുറിച്ചുള്ള ഏറെ ശ്രദ്ധേയമായ പഠനങ്ങളായിരുന്നു. മനശ്ശസ്ത്രം, നരവംശശാസ്ത്രം , നവീന നിരൂപണതത്വങ്ങൾ എന്നിവയെ വിമർശനത്തിനത്തിന്റെ മണ്ഡലത്തിൽ ഏറെ വിജയകരമായി സമന്വയിപ്പിച്ച് പ്രയോഗിച്ചു.നോബൽ സമ്മന ജേതാവായ പേൾ. എസ്. ബക്കിന്റെ 'ഗുഡ് എർത്ത്' എന്ന കൃതി 'നല്ലഭൂമി' എന്ന പേരിൽ മലയാളത്തിലേക്ക് വിവർത്തനം ചെയ്തു.
സംസ്കൃത പണ്ഡിതനും സാഹിത്യനിരൂപകനും ഗവേഷകനുമായിരുന്നു എം.പി. ശങ്കുണ്ണി നായർ വൈവിദ്ധ്യമേറിയ വിജ്ഞാനമേഖലകളീലുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ അറിവ് സാഹിത്യ നിരൂപണത്തെ കേവല സൗന്ദര്യശാസ്ത്രങ്ങളുടെ പരിമിത വൃത്തത്തിനു പുറത്തു കടക്കാൻ അനുവദിച്ചു.നരവംശശാസ്ത്രം മുതലായ വിജ്ഞാന മേഖലകളെ വിമർശനസാഹിത്യത്തിലേക്ക് കൂട്ടിക്കൊണ്ടുവന്ന ഈ നിരൂപകൻ ബഹുവിഷയാധിഷ്ഠിതമായ സമീപനത്തിലൂടെ സാംസ്കാരിക പഠനത്തിന്റെ ആദ്യകാലപാഠങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുകയുണ്ടായി.പൂതപ്പാട്ടിനെപ്പറ്റിയുള്ള പഠനം ഇത്തരത്തിൽ ഏറെ ശ്രദ്ധേയമായിരുന്നു. മൗലികമായ ഉപദർശനങ്ങൾ കൊണ്ട് സമൃദ്ധമായ എം.പി. ശങ്കുണ്ണി നായരുടെ പ്രബന്ധങ്ങൾ അന്യാദൃശമായ ഗഹനതയും ആധികാരികതയുമുള്ളതാണ്.
1917-മാർച്ച് 4-ന് പാലക്കാട് ജില്ലയിൽ പട്ടാമ്പിക്കടുത്തുള്ള മേഴത്തൂരിൽ ജനിച്ചു. മങ്ങാട്ടുപുത്തൻ വീടായിരുന്നു തറവാട്. പട്ടാമ്പി സംസ്കൃത പാഠശാലയിൽ വിദ്യാഭ്യാസം. പാവറട്ടി സംസ്കൃത കോളേജിലും മദിരാശി പച്ചയ്യപ്പാസ് കോളേജ് എന്നിവിടങ്ങളിൽ അദ്ധ്യാപനായിരുന്നു. 1985-ൽ വിരമിച്ചു. അദ്ധ്യാപകൻ എന്ന നിലയിൽ വളരെക്കാലം പ്രവർത്തിച്ചു. സംസ്കൃതം, ഇംഗ്ലീഷ്,തമിഴ് മുതലായ ഭാഷകളിൽ അഗാധപാണ്ഡിത്യമുണ്ടായിരുന്നു. 2006 നവംബർ 10-ന് 89-ആം വയസ്സിൽ അന്തരിച്ച അദ്ദേഹം അവിവാഹിതനായിരുന്നു.
കാളിദാസ നാടക വിമർശം , കത്തുന്ന ചക്രം , അഭിനവ പ്രതിഭ , നാടകീയാനുഭവം എന്ന രസം , എന്നിവയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ സൃഷ്ടികളാണ്.
1949 ഒക്ടോബർ 27ന് തിരുവനന്തപുരം ജില്ലയിലെ ബാലരാമപുരത്തു ജനിച്ചു. അറുമുഖനും മുത്തമ്മാളുമായിരുന്നു മാതാപിതാക്കൾ. അയ്യപ്പന് ഒരു വയസ്സുള്ളപ്പോൾ അച്ഛനും പതിനഞ്ചു വയസ്സുള്ളപ്പോൾ അമ്മയും ആത്മഹത്യചെയ്തു. തുടർന്ന്, മൂത്തസഹോദരി സുബ്ബലക്ഷ്മിയുടെയും സഹോദരീഭർത്താവായ വി. കൃഷ്ണന്റെയും സംരക്ഷണയിൽ, നേമത്തു വളർന്നു. വിദ്യാഭ്യാസംകഴിഞ്ഞ് അക്ഷരം മാസികയുടെ പ്രസാധകനും പത്രാധിപരുമായി. 2010 ൽ കവിതയ്ക്കുള്ള ആശാൻ പുരസ്കാരത്തിനർഹനായി. 2010 ഒക്ടോബർ 23-ന്, ചെന്നൈയിൽവച്ചു പുരസ്കാരമേറ്റുവാങ്ങാനിരിക്കേ, ഒക്ടോബർ 21-നു വൈകീട്ട്, ആറുമണിയോടെ തിരുവനന്തപുരത്തുവച്ച്, അയ്യപ്പൻ അന്തരിച്ചു. പോലീസിന്റെ ഫ്ലയിങ്ങ് സ്ക്വാഡ്, വഴിയിൽ അബോധാവസ്ഥയിൽക്കണ്ടെത്തി, ആശുപത്രിയിലെത്തിച്ച അയ്യപ്പനെ തിരിച്ചറിഞ്ഞതു മരണശേഷമാണ്. ഹൃദയാഘാതമാണു മരണകാരണമെന്നു സംശയിക്കപ്പെടുന്നു. പൂർണ്ണ ഔദ്യോഗിക ബഹുമതികളോടെ ഒക്ടോബർ 26-നു തൈക്കാടു ശാന്തികവാടത്തിൽ അയ്യപ്പൻ്റെ മൃതദേഹം സംസ്കരിച്ചു.
ആധുനികതയുടെ കാലത്തിനുശേഷമുള്ള തലമുറയിലെ മലയാളത്തിലെ പ്രമുഖനായ കവിയായിരുന്നു എ. അയ്യപ്പൻ . സവിശേഷമായ ബിംബയോജനയിലൂടെ കയ്പാർന്ന ജീവിതാനുഭവങ്ങളാവിഷ്കരിച്ചുകൊണ്ടു്, കവിതയ്ക്കു പുത്തൻഭാവുകത്വം രൂപപ്പെടുത്താൻ അയ്യപ്പനു കഴിഞ്ഞു. തൻറെ കവിതകളെക്കുറിച്ച് ഒരിക്കൽ അദ്ദേഹം ഇങ്ങനെ ഒരു കവിത കുറിച്ചു: "ഞാൻ കാട്ടിലും കടലോരത്തുമിരുന്നു കവിതയെഴുതുന്നു. സ്വന്തമായൊരു മുറിയില്ലാത്തവൻ. എന്റെ കാട്ടാറിന്റെ അടുത്തു വന്നു നിന്നവർക്കും ശത്രുവിനും സഖാവിനും സമകാലീന ദുഃഖിതർക്കും ഞാനിതു പങ്കുവയ്ക്കുന്നു."
എ. അയ്യപ്പൻ 2010 ഒക്ടോബർ 21-നു അന്തരിച്ചു. തിരുവനന്തപുരം തമ്പാനൂരിൽ അബോധാവസ്ഥയിൽ കാണപ്പെട്ട അയ്യപ്പനെ പോലീസ് ജനറൽ ആശുപത്രിയിൽ എത്തിക്കുകയായിരുന്നു. ആശുപത്രിയിൽ വെച്ചായിരുന്നു അന്ത്യം.
ചെന്നൈയിൽ വച്ച് ആശാൻ പുരസ്കാരം ലഭിക്കുന്ന വേളയിൽ അവതരിപ്പിക്കുവാൻ വേണ്ടി അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൈമടക്കിൽ സൂക്ഷിച്ച നിലയിൽ കണ്ടെത്തിയതാണീ കവിത
ജീവിതത്തിൻെറ ഒരു ഘട്ടത്തിൽ, അദ്ദേഹം നാലു വർഷത്തോളം കണ്ണൂർ ജില്ലയിലെ മണത്തണയിൽ താമസിച്ച് കവിതകളെഴുതിയിരുന്നു.
വമ്പൻ അട്ടിമറി കണ്ടുകൊണ്ടാണ് ഈ ലോകകപ്പ് തുടങ്ങിയത്. ഉദ്ഘാടന മത്സരത്തിൽ നിലവിലുള്ള ചാമ്പ്യന്മാരായന്ന അർജന്റീനയെ ഏവരും എഴുതിത്തള്ളിയിരുന്ന കാമറൂൺ ഒരു ഗോളിന് അട്ടിമറിച്ചു. എന്നാൽ പിന്നീടുള്ള മത്സരങ്ങളിൽ ഭാഗ്യത്തിന്റെ അകമ്പടിയോടെ വിജയിച്ച് അർജന്റീന ഫൈനലിലെത്തുകതന്നെ ചെയ്തു. ക്വാർട്ടർ ഫൈനൽ വരെ അട്ടിമറി പരമ്പര തുടർന്ന കാമറൂൺ ഈ ഘട്ടംവരെയെത്തുന്ന ആദ്യ ആഫ്രിക്കൻ രാജ്യമായി. കളിയിൽനിന്നും വിരമിക്കാൻ തീരുമാനിച്ച ശേഷം ടീമിൽ തിരിച്ചെത്തിയ കാമാറൂണിന്റെ റോജർ മില്ല എന്ന മുപ്പത്തെട്ടുകാരനായിരുന്നു ഇറ്റലിയിലെ സംസാരവിഷയം. ഇറ്റലിയുടെ സാൽ‌വദർ ഷിലാച്ചി ആറു ഗോളടിച്ച് ഏറ്റവും കൂടുതൽ ഗോൾനേടുന്ന താരത്തിനുള്ള സുവർണ്ണ പാദുകം കരസ്ഥമാക്കി. തകർപ്പൻ രക്ഷപ്പെടുത്തലുകളിലൂടെ അർജന്റീനയുടെ ഗോൾവലയം കാത്ത സെർജിയോ ഗോയ്ക്കോഷ്യ ആയിരുന്നു ഈ ടൂർണമെന്റിൽ ശ്രദ്ധനേടിയ മറ്റൊരു താരം.
പതിനാലാമത് ലോകകപ്പ് ഫുട്ബോൾ 1990 ജൂൺ 8 മുതൽ ജൂലൈ 8 വരെ ഇറ്റലിയിൽ അരങ്ങേറി. രണ്ടാം തവണയാണ് ഇറ്റലി കപ്പിന് ആഥിത്യം വഹിക്കുന്നത്. തൊട്ടുമുൻപത്തെ ലോകകപ്പ് ഫൈനലിന്റെ ആവർത്തനമായിരുന്നു ഇറ്റലിയിലും. എന്നാൽ ഇത്തവണ നിലവിലുള്ള ചാമ്പ്യന്മാരായ അർജന്റീനയെ ഏകപക്ഷീയമായ ഒരു ഗോളിന് തോല്പിച്ച് ജർമ്മനി മൂന്നാം തവണ കിരീടം ചൂടി. ലോകകപ്പിന്റെ ചരിത്രത്തിലാദ്യമായാണ്‌ ഫൈനലിൽ ഒരേയൊരു ഗോൾ മാത്രം പിറന്നത്‌. ആ ഗോളാവട്ടെ പെനാൽറ്റിയുടെ സൃഷ്ടിയും!
1986ലെ രീതിയിൽ തന്നെയായിരുന്നു മത്സര ക്രമീകരണങ്ങൾ. യോഗ്യതാ റൌണ്ട് കടന്നെത്തിയ 24 ടീമുകളെ ആറു ഗ്രൂപ്പുകളായി തിരിച്ച് പ്രാഥമിക മത്സരങ്ങൾ. ഓരോ ഗ്രൂപ്പിലെയും ഒന്നും രണ്ടും സ്ഥാനക്കാരും മികച്ച നാല് മൂന്നാം സ്ഥാനക്കാരും ചേർന്ന് 16 ടീമുകൾ മത്സരിക്കുന്ന നോക്കൌട്ട് ഘട്ടമായിരുന്നു അടുത്തത്. പിന്നീട് ക്വാർട്ടർ ഫൈനൽ, സെമിഫൈനൽ, ഫൈനൽ. കോസ്റ്റാറിക്ക, അയർലൻ‌ഡ്, യു.എ.ഇ എന്നീ ടീമുകളുടെ പ്രഥമ ലോകകപ്പായിരുന്നു ഇത്.
തണുപ്പൻ മത്സരങ്ങൾ മാത്രം കാഴ്ചവെച്ച്‌ ക്വാർട്ടർ ഫൈനൽ വരേക്കും ഇഴയുകയായിരുന്നു ലോകകപ്പ്‌ മത്സരങ്ങൾ. അർജന്റീന യൂഗോസ്ലാവിയയേയും ഇറ്റലി അയർലൻ‌ഡിനേയും ജർമനി ചെക്കോസ്ലാവാക്ക്യയേയും ഇംഗ്ലണ്ട്‌ കാമറൂണിനേയും തോൽപ്പിച്ചതോടെ സെമി-ഫൈനലിനുള്ള ടീമുകൾ തീരുമാനിക്കപ്പെട്ടു.
'പൈ'യുടെ വില പത്തു ദശാംശസ്ഥാനം വരെ കണ്ടെത്താൻ മാധവന്‌ സാധിച്ചു. ഈ വില ഒരു ശ്രേണിയുടെ തുകയായി കണക്കാക്കാമെന്ന്‌, വൃത്തത്തിന്റെ ചുറ്റളവു കണ്ടുപിടിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള ശ്ലോകത്തിൽ മാധവൻ സൂചിപ്പിച്ചു. ശ്രേണിയുടെ തുകയായി 'പൈ'യുടെ മൂല്യം നിർണയിക്കാമെന്ന്‌ ലെബനിറ്റ്‌സ്‌ കണ്ടെത്തിയത്‌, മാധവൻ ഇക്കാര്യം പറഞ്ഞ്‌ മൂന്നു നൂറ്റാണ്ടിന്‌ ശേഷമാണ്‌ . പതിനാലാം നൂറ്റാണ്ടിൽ മാധവൻ ആവിഷ്‌ക്കരിച്ച സൂത്രവാക്യം അനുസരിച്ച്‌ 'പൈ'യുടെ ഏകദേശമൂല്യം 3.14159265359 ആണ്‌. ആധുനിക ഗണിതശാസ്‌ത്രം അംഗീകരിച്ചിരിക്കുന്ന ഏകദേശമൂല്യം 3.14159265 ആണ്‌.
1400-ൽ താളിയോലയിൽ 74 ശ്ലോകങ്ങളിലായി സംസ്‌കൃതത്തിൽ എഴുത്തപ്പെട്ട വേണ്വാരോഹം ആണ്‌ മാധവന്റെ പ്രമുഖ കൃതി. ജ്യോതിഷികൾക്ക്‌ സഹായകമാം വിധം ചന്ദ്രന്റെ സ്ഥാനം കൃത്യമായി അറിയാനുള്ള നൂതനമാർഗ്ഗങ്ങളാണ്‌ ഈ ഗ്രന്ഥത്തിൽ അവതരിപ്പിക്കുന്നത്‌.
ലഗ്നപ്രകരണം, മഹാജ്യാനയാന പ്രകാരം, മധ്യമാനയാനപ്രകാരം, അഗണിതം, അഗണിത പഞ്ചാംഗം, അഗണിത ഗ്രഹാചാരം എന്നിവ മാധവൻ രചിച്ചതായി കരുതുന്ന മറ്റു കൃതികളാണ്‌.
ഇതുമാത്രമല്ല, പിൽക്കാല ഭാരതീയ ഗണിതശാസ്‌ത്രത്തിന്‌ മാർഗ്ഗദർശകങ്ങളായ ഒട്ടേറെ സംഭാവനകൾ മാധവൻ നൽകി. ചന്ദ്രന്റെയും നക്ഷത്രങ്ങളുടെയും സ്ഥാനങ്ങൾ ഓരോ കാലത്തും കൃത്യമായി കണക്കാക്കാനുള്ള മാർഗ്ഗം, തുടങ്ങിയ ത്രികോണമിതി വാക്യങ്ങളുടെ വികസനം എന്നിങ്ങനെ മാധവന്റെ സംഭാവനകൾ ഒട്ടേറെയാണ്‌. ചന്ദ്രഗണനത്തിന്‌ വേണ്ടിയുള്ള 248 ചന്ദ്രവാക്യങ്ങൾ അദ്ദേഹം രചിച്ചു. ഗോളഗണിതത്തിൽ പ്രാമാണികനായിരുന്നു മാധവൻ.
തൃശൂർ ജില്ലയിലെ ഇരിങ്ങാലക്കുടയിലാണ്‌ മാധവന്റെ ജനനം. സംഗമഗ്രാമക്കാരനായ മാധവൻ എന്നാണ്‌ തന്റെ കൃതികളിൽ അദ്ദേഹം സ്വയം പരിചയപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ളത്‌. സംഗമഗ്രാമം ഇരിങ്ങാലക്കുടയാണ്‌ . ഇലിഞ്ഞിപ്പള്ളിയെന്നായിരുന്നു വീട്ടുപേര്‌. ദൃഗ്ഗണിതം എന്ന ഗണിതപദ്ധതി ആവിഷ്‌ക്കരിച്ച വടശ്ശേരി പരമേശ്വരന്റെ ഗുരു മാധവനായിരുന്നു. 1425-ൽ മാധവൻ അന്തരിച്ചു.
തുട‌ർന്ന് വളരെപ്പെട്ടെന്നായിരുന്നു പ്രശസ്തിയുടെ പടവുകൾ കാൽ‌വിനേയും ഹോബ്‌സിനേയും തേടി വന്നത്. ഒരു വർ‌ഷത്തെ സിന്റിക്കേഷൻ കൊണ്ടു തന്നെ ഏതാണ്ട് 250ൽ പരം പത്രങ്ങളിൽ ഈ സ്ട്രിപ്പ് പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെടാൻ തുടങ്ങി. 1987 ഏപ്രിൽ 1 ആയപ്പോൾ, വെറും പതിനാറു മാസം മാത്രം പ്രായമുണ്ടായിരുന്ന 'കാൽ‌വിൻ ആന്റ് ഹോബ്‌സ് ' ഉം ബിൽ വാട്ടേഴ്സണും അമേരിക്കയിലെ പ്രമുഖ പത്രമായ ലോസ് ഏയ്ഞ്ചല‍സ് ടൈംസിൽ ഫീച്ചർ ലേഖനത്തിനു വിഷയമാക്കപ്പെട്ടു. നാഷണൽ കാർ‌ട്ടൂണിസ്റ്റ് സൊസൈറ്റിയുടെ 'ഔട്ട്സ്റ്റാന്റിങ്ങ് കാർ‌ട്ടൂണിസ്റ്റ് ഓഫ് ദ ഇയർ' - കാർ‌ട്ടൂണിസ്റ്റ് മികവിനുള്ള വാർ‌ഷിക പുരസ്കാരം, കാൽ‌വിൻ ആന്റ് ഹോബ്‌സിലൂടെ രണ്ടു തവണ ബിൽ വാട്ടേഴ്സൺ സ്വന്തമാക്കി. 1986ലും 1988ലുമായിരുന്നു അവ. തുടർ‌ന്ന് 1992ൽ വീണ്ടും അതേ പുരസ്കാരത്തിന് അദ്ദേഹത്തിന്റെ പേര് നിർ‌ദ്ദേശിക്കപ്പെടുകയുണ്ടായി. 1988 ൽ ഏറ്റവും രസകരമായ കോമിക് സ്ട്രിപ്പിനുള്ള പുരസ്കാരവും സൊസൈറ്റി അദ്ദേഹത്തിനു സമ്മാനിക്കുകയുണ്ടായി. അധിക കാലം കഴിയുന്നതിനു മുൻപു തന്നെ അമേരിക്കയ്ക്കു പുറത്തും കാൽ‌വിനും ഹോബ്‌സും പ്രശസ്തരായി.
സമകാലിക മധ്യപൂർ‌വ അമേരിക്കയിലെ നഗര പ്രാന്തപ്രദേശങ്ങളാണ് കാൽ‌വിന്റേയും ഹോബ്‌സിന്റേയും കഥയ്ക്കു പശ്ചാത്തലം ഒരുക്കുന്നത്. വാട്ടേഴ്സന്റെ ജന്മ സ്ഥലമായ ഒഹിയോയിലെ ചഗ്രിൻ ഫാൾസിൽ നിന്നാണ് ഈ സ്ഥല നിർമിതിയുണ്ടാക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ളതെന്നു അനുമാനിക്കപ്പെടുന്നു.
ചില കാർ‌ട്ടൂണുകളിൽ കാൽ‌വിന്റെ കുടുംബാം‌ഗങ്ങ‌ൾ പ്രധാന കഥാപാത്രങ്ങളായി പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നുണ്ട്. കാൽ‌വിന്റെ ഭാവനാ ലോകമാണ് ഈ കാർ‌ട്ടൂൺ സ്ട്രിപ്പുകളിൽ ഉടനീളമുള്ള കഥാതന്തു. ഭാവനാലോകത്തെ പോരാട്ടങ്ങൾ, ഹോബ്‌സുമായുള്ള സൗഹൃദം, സാഹസികാബദ്ധങ്ങൾ, രാഷ്‌ട്രീയം, സാമൂഹികം, സം‌സ്കാരം തുടങ്ങിയ വിഷയങ്ങളിൽ കാൽ‌വിന്റെ വീക്ഷണം, അച്ഛനമ്മമാരോടുള്ള ബന്ധവും ഇടപെടലുകളും, സഹപാഠികൾ, അദ്ധ്യാപകർ, മറ്റു സാമൂഹ്യബന്ധങ്ങൾ തുടങ്ങി തികച്ചും വൈവിദ്ധ്യമാർ‌ന്ന കഥാപരിസരങ്ങളിലൂടെയാണ് കാൽ‌വിനും ഹോബ്‌സും മുന്നോട്ടു പോകുന്നത്. ഹോബ്‌സിന്റെ ദ്വന്ദ വ്യക്തിത്വവും മറ്റൊരു പ്രധാന വിഷയമാണ്. (കാൽ‌വിൻ ഹോബ്‌സിനെ ജീവനുള്ള ഒരു കടുവയായി കാണുമ്പോൾ, മറ്റു കഥാപാത്രങ്ങൾ‌ക്കെല്ലാം ഹോബ്‌സ് ഒരു കളിപ്പാവ മാത്രമാണ്.)
തന്റെ സൃഷ്ടികളുടെ വാണിജ്യ സാധ്യതകൾ ചൂഷണം ചെയ്യുന്നതിന് വാട്ടേഴ്സൺ തികച്ചും എതിരായിരുന്നു. മാത്രവുമല്ല മാധ്യമ ശ്രദ്ധയിൽ നിന്നുമകന്നു നിൽക്കാനും അദ്ദേഹം ശ്രമിച്ചിരുന്നു.അതു കൊണ്ടു തന്നെ കാൽ‌വിൻ - ഹോബ്സ് പുസ്തകങ്ങളല്ലാതെ മറ്റൊരു അം‌ഗീകൃത അനുബന്ധ ഉല്പന്നങ്ങളും ഇന്നു ലഭ്യമല്ല. പരസ്യ ആവശ്യങ്ങൾ‌ക്കായി ചില ഔദ്യോഗിക ഉൽ‌പ്പന്നങ്ങൾ പുറത്തിയിറക്കിയിരുന്നെങ്കിലും അവ ഇപ്പോൾ സ്വകാര്യ ശേഖരങ്ങളിൽ മാത്രമേയുള്ളൂ. രണ്ട് 16-മാസ ചുവർ‌ കലണ്ടറുകൾ, കാൽ‌വനും ഹോബ്‌സും പഠിപ്പിക്കുന്ന പാഠപുസ്തകങ്ങൾ എന്നിവ ലൈസൻസിങ്ങിൽ നിന്നു ഒഴിവാക്കപ്പെട്ട രണ്ടു പ്രധാന ഉല്പന്നങ്ങളാണ്. എന്നാൽ കാൽ‌വിന്റേയും ഹോബ്‌സിന്റേയും വർ‌ദ്ധിച്ച ജനകീയത അനധികൃതമായ ഒട്ടനവധി ഉൽ‌പ്പന്നങ്ങൾ‌ക്കു വഴി വച്ചിട്ടുണ്ട്. ഒട്ടനവധി ടീ-ഷർട്ടുകൾ, താക്കോൽ ചെയിനുകൾ, സ്റ്റിക്കറുകൾ, ജനൽ‌ച്ചിത്രങ്ങൾ എന്നിവ ഇപ്രകാരം പുറത്തിറങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. ഇവയിൽ പലതിലും വാട്ടേഴ്സന്റെ സ്വാഭാവിക നർ‌മമോ, ദർ‌ശനങ്ങളോ ഒന്നും തന്നെ പ്രതിനിധീകരിക്കാത്ത ഭാഷയും ചിത്രങ്ങളുമാണുള്ളത്. പലതും ശ്ലീല പരിധി ലം‌ഘിക്കുന്നവയുമാണ്.
വർത്തമാന പത്രങ്ങളിൽ കോമിക് സ്ട്രിപ്പുകൾക്ക് ലഭ്യമായിരുന്ന സ്ഥലം ക്രമാനുഗതമായി കുറയുന്നതിലും വാട്ടേഴ്സൻ നിരാശനായിരുന്നു. ഒരു ചെറിയ വാചകത്തിനോ വളരെ ചുരുങ്ങിയ വരകൾക്കോ മാത്രമല്ലാതെ മറ്റൊന്നിനും സ്ഥലമില്ലാത്തത് കോമിക്സിനെ ഒരു കലാരൂപമെന്ന നിലയിൽ നേർപ്പിക്കുകയും ലഘൂകരിക്കുകയും തനിമയില്ലാത്തതാക്കുകയും ചെയ്യുമെന്ന് അദ്ദേഹം പരാതിപ്പെട്ടു. കുറച്ചു കള്ളികളിലൊതുക്കുന്ന പതിവു കാർട്ടൂൺ രചനാരീതിയിൽ നിന്നു വിഭിന്നമായി മുഴുവൻ പേജ് ചിത്രണങ്ങൾക്ക് വാട്ടേഴ്സൺ ശ്രമിച്ചു. ലിറ്റിൽ നിമോ, ക്രേസി കാറ്റ് തുടങ്ങിയ ക്ലാസ്സിക്കൽ സ്ട്രിപ്പുകൾക്ക് നൽകിയിരുന്ന പോലെ കലാപരമായ ഒരു സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനു വേണ്ടി അദ്ദേഹം ശ്രമിച്ചു. അത്തരമൊരു സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനു എന്ത് സംഭാവന നൽകാൻ കഴിയുമെന്ന കാര്യം വ്യക്തമാക്കാൻ തന്റെ ഞായറാഴ്ച കാർട്ടൂൺ സമാഹാരമായ കാൽവിനും ഹോബ്സും മടിയൻ ഞായറാഴ്ച പുസ്തകം. എന്ന പുസ്തകത്തിന്റെ തുടക്കപ്പേജുകൾ അദ്ദേഹം ഉപയോഗിക്കുകയും ചെയ്തു.
അതിനു ശേഷം "കാൽവിന്റെ ശബ്ദം കേൽക്കുന്നതിനെ പറ്റി ആലോചിക്കുന്നത് കുറച്ച് പേടിപ്പിക്കുന്നതല്ലേ" എന്നു ചോദിച്ചപ്പോൾ, "അതു വളരെയേറെ പേടിപ്പിക്കുന്നതാണ്" എന്നാണ് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞത്. അനിമേഷന്റെ ദൃശ്യ സാധ്യതകളെ അദ്ദേഹം ഇഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്നെങ്കിലും, തന്റെ കഥാപാത്രങ്ങൾക്ക് ശബ്ദം നൽകുന്നവരെ കണ്ടെത്തുന്നതിനെ പറ്റിയുള്ള ചിന്ത അദ്ദേഹത്തെ വിഷമിപ്പിച്ചിരുന്നു.
തന്റെ എല്ലാ പ്രവർത്തനങ്ങളും ഒറ്റയ്ക്കാണ് ചെയ്തിരുന്നത് എന്നതിനാൽ, ഒരു അനിമേഷൻ സംഘത്തോട് ചേർന്ന് ജോലി ചെയ്യുന്ന കാര്യവും അദ്ദേഹത്തിന് ആത്മവിശ്വാസക്കുറവുണ്ടാക്കി. ആത്യന്തികമായി, കാൽവിനും ഹോബ്സും ഒരിക്കലും ഒരു അനിമേറ്റഡ് പംക്തി ആയില്ല. വാട്ടേഴ്സൺ കാൽവിനും ഹോബ്സും ദശ വാർഷിക പുസ്തകത്തിൽ പറഞ്ഞത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്ട്രിപ്പ് ഒരു "ചെറിയ ഒറ്റയാൾ പ്രവർത്തനം" എന്ന കാര്യം അദ്ദേഹം ഇഷ്ടപ്പെടുന്നു എന്നും ഓരോ വരിയും ഓരോ വരയും താൻ തന്നെ സൃഷ്ടിച്ചു എന്നതിൽ അഭിമാനിക്കുന്നു എന്നുമാണ്.
ആദ്യ കാലങ്ങളിൽ വാട്ടേഴ്സൺ രൂപപ്പെടുത്തിയ ആശയങ്ങളൊക്കെ തന്നെ കാർ‌ട്ടൂൺ സിന്റിക്കേറ്റുകൾ നിഷ്കരുണം തള്ളിക്കളയുകയാണുണ്ടായത്. ഒരിക്കൽ ഒരു പ്രധാന കഥാപാത്രത്തിന്റെ അനുജനായി പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട ഒരു പഞ്ഞിക്കടുവയെ സ്വന്തമായുള്ള ഒരു ചെറിയ കുട്ടി പ്രസാധകരുടെ ശ്രദ്ധ പിടിച്ചു പറ്റി. തുടർ‌ന്ന് വാട്ടേഴ്സൺ ഈ കഥാപാത്രങ്ങളെ കേന്ദ്ര സ്ഥാനത്തു നിർ‌ത്തി പുതിയ ഒരു കാർ‌ട്ടൂൺ സ്ട്രിപ്പ് തുടങ്ങി. എന്നാൽ ഈ സ്ട്രിപ്പിനേയും സിന്റിക്കേറ്റു തള്ളിക്കളഞ്ഞു. തുടർ‌ന്ന് വീണ്ടും ചില നിരാകരണങ്ങൾ‌ക്കൊടുവിലാണ് യൂണിവേഴ്സൽ പ്രസ്സ് സിന്റിക്കേറ്റ് ആ സ്ട്രിപ്പിനെ ഏറ്റെടുത്തത്.