polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ഡൽഹിയിലെ കൊത്ത്വാളായ അലാഉൽമുൽക്ക് കിലിയുദ്ധത്തിനുശേഷം അന്തരിച്ചതിനാൽ ആ പദവി ബെയസീദ് തിർമിസിക്കു നല്കിയിരുന്നു. സിറിയിൽ നിർമിച്ചുവന്ന കോട്ടയുടെ കൊത്ത്വാളായി അലാവുദ്ദീൻ ആയാസിനെയും നിയമിച്ചു. ബെയസീദ്, ജനങ്ങൾക്ക് അസ്വീകാര്യനായിരുന്നു. അതിനാൽ ഹാജിമൗല ചില ഉദ്യോഗസ്ഥന്മാരുടെ കൂട്ടുപിടിച്ചു ഡൽഹിയിൽ കലാപം സൃഷ്ടിച്ചു. സുൽത്താൻ രന്തംഭോറിലായിരുന്ന തക്കംനോക്കിയാണിതു സംഭവിച്ചത്. ബെയസീദിനെ വധിച്ച് കോട്ടയും ചുമപ്പുകൊട്ടാരവും മൗല കീഴടക്കി. സുൽത്താൻ ഇൽത്തമിഷി ന്റെ പരമ്പരയിൽപ്പെട്ട അലവിയെ ഡൽഹി സിംഹാസനത്തിൽ ഉപവിഷ്ഠനാക്കി. നാലുദിവസം ഹാജിമൗല ഡൽഹി ഭരിച്ചു. കലാപം കഴിഞ്ഞു നാലാം ദിവസം മാലിക്ക് ഹമീദുദ്ദീനും സൈന്യവും ഡൽഹിയിലെത്തി, മൗലയെയും അലവിയെയും വധിച്ച് ഡൽഹി തിരിച്ചുപിടിച്ചു. ഈ വിവരം അലാവുദ്ദീൻ പിന്നീടാണ് അറിഞ്ഞത്. 1301 ജൂലൈ 10-ന് രന്തംഭോർ കോട്ടയും രാജ്യവും അലാവുദ്ദീനു കീഴടങ്ങി.
ഭരണാധികാരി വർഗ്ഗമായ 'റായികൾ‍'ക്കു പ്രജകളിൽനിന്നും കരം ഇഷ്ടം പോലെ ഈടാക്കാനുള്ള വ്യവസ്ഥ നിലനിന്നിരുന്നു. കേന്ദ്ര ഭരണാധികാരികളെ ദുർഘടഘട്ടം വരുമ്പോൾ ഇവർ എതിർത്തിരുന്നു. രാജ്യത്തിനകത്ത് അവർ സർവതന്ത്രസ്വതന്ത്രരായി പ്രവർത്തിച്ചു. ഇതിനെതിരായി ഇന്ത്യയിലാദ്യമായി ഒരു ഭൂവ്യവസ്ഥ സംഘടിപ്പിച്ചത് അലാവുദ്ദീനായിരുന്നു. അതിനു രണ്ടു നിയമങ്ങൾ അദ്ദേഹം ആവിഷ്കരിച്ചു. കൃഷിക്കാർ ഉത്പാദനത്തിന്റെ പകുതി രാജഭണ്ഡാരത്തിൽ ഏല്പിക്കാൻ നിർബന്ധിതരായി. പ്രത്യേക മേച്ചിൽ സ്ഥലം മാറ്റിവയ്ക്കപ്പെട്ടു. ഇതിന്റെ കരം വ്യക്തികളിൽ നിന്നു ഈടാക്കിവന്നു. കർഷകരുടെ തരമനുസരിച്ചു സൂക്ഷിക്കേണ്ട കന്നുകാലികളുടെ എണ്ണംപോലും തിട്ടപ്പെടുത്തിയിരുന്നു. ഈ നിയമങ്ങൾമൂലം രാജാവും ജനങ്ങളും തമ്മിൽ ആദ്യമായി ബന്ധപ്പെടാൻ ഇടയായി.
1299 അവസാനം ട്രാൻസ്-ഓഷ്യാനയിലെ ഖാൻ, തന്റെ പുത്രനായ ഖുത്ത്ലുഗ്ഖ്വാജയെ ഡൽഹി ആക്രമിക്കാൻ അയച്ചു. ഇന്ത്യയെ കീഴടക്കി ഭരിക്കുകയായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ ലക്ഷ്യം. സിന്ധുനദി കടന്നുവന്ന മംഗോൾ സൈന്യത്തെക്കണ്ട് മുൾത്താൻ പട്ടാളം കോട്ടയ്ക്കുള്ളിൽ അഭയം പ്രാപിച്ചു. സഫർഖാൻ ഖുത്ത്ലുഗിനെ ഒരു ദൂതൻ മുഖാന്തരം ദ്വന്ദ്വയുദ്ധത്തിനു വെല്ലുവിളിച്ചെങ്കിലും ഖുത്ത്ലുഗ് അതു സ്വീകരിച്ചില്ല. അവസാനം മംഗോൾ സൈന്യം ഡൽഹിക്ക് 10 കിലോമീറ്റർ അകലെ കിലിയിൽ താവളമടിച്ചു. സിന്ധുനദി കടന്നതിനുശേഷമേ അലാവുദ്ദീൻ മംഗോൾ ആക്രമണത്തെക്കുറിച്ച് അറിഞ്ഞുള്ളു. അലാവുദ്ദീന്റെ സൈന്യം സിറിയിൽ യമുനാനദീതീരത്തും താവളമടിച്ചു. ഭക്ഷ്യദൌർലഭ്യവും, സ്വന്തം നാട്ടിൽനിന്നുള്ള വിദൂരതയും മൂലം, മംഗോൾ സൈന്യം പിൻമാറാൻ നിർബന്ധിതമായി.
സാമ്രാജ്യവിസ്തൃതിക്കുള്ള ശ്രമങ്ങൾ താത്കാലികമായി അലാവുദ്ദീൻ ഉപേക്ഷിച്ചു. സിറിയിൽ കോട്ടകെട്ടി അവിടെ തലസ്ഥാനനഗരി നിർമിച്ചു. സമാനയിലും ദീപാൽപൂരിലും ശക്തമായ സൈന്യത്തെ കാവൽ നിർത്തി. സാമ്പത്തികഭദ്രത കൈവരുത്താനായി നിരവധി നിയമങ്ങൾ സുൽത്താൻ നടപ്പിലാക്കി. എല്ലാ ധാന്യങ്ങളുടെയും വില ക്രമീകരിക്കാൻ ഇദ്ദേഹം ആവിഷ്കരിച്ച നിയമമാണ് ഇതിൽ പ്രാധാന്യമുള്ളത്. വിപണികളിലെ വില നിയന്ത്രിക്കാൻ ഒരു ഉദ്യോഗസ്ഥനെ ഇദ്ദേഹം നിയമിച്ചു. ആവശ്യത്തിലധികംവരുന്ന ധാന്യം കൊട്ടാരത്തിലെ അറകളിൽ സൂക്ഷിച്ചു. പൂഴ്ത്തിവെപ്പുകാരെ സുൽത്താൻ കഠിനമായി ശിക്ഷിച്ചു. കരംപിരിവ് കൃത്യമായി നടത്തി. ഇത്തരം ചില കർശനനിയമങ്ങൾ കാരണം അലാവുദ്ദീന്റെ ഭരണകാലത്ത് രാജ്യത്ത് ക്ഷാമമുണ്ടായില്ല.
അലാവുദ്ദീൻ ആക്രമണങ്ങൾക്കു പുറപ്പെട്ടപ്പോൾ അതിർത്തിക്കോട്ടകളിലെ സൈന്യങ്ങളിൽ ഒരു വിഭാഗത്തെ പിൻവലിച്ചിരുന്നു. ഈ തക്കംനോക്കി മംഗോൾ നേതാവായ തർഘി ഡൽഹിക്കെതിരെ വമ്പിച്ചൊരു സൈന്യവുമായി നീങ്ങി. മുൾത്താൻ, ദീപാൽപൂർ, സമാന എന്നീവിടങ്ങളിൽ മംഗോൾ സൈന്യത്തെ ചെറുക്കാൻ ഇന്ത്യൻ സൈന്യത്തിനു കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല. അലാവുദ്ദീൻ ഡൽഹിയിൽ തിരിച്ചെത്തിയിട്ട് ഒരു മാസമേ ആയിരുന്നുള്ളു. സിറിയിൽ സുൽത്താനും സൈന്യവും താവളമടിച്ചു. നേരിട്ടൊരു യുദ്ധത്തിന് ഈ പ്രാവശ്യവും അലാവുദ്ദീൻ തയ്യാറായില്ല. മംഗോൾസൈന്യം രണ്ടുമാസം ഡൽഹി ഉപരോധിച്ചശേഷം തിരിച്ചുപോകാൻ നിർബന്ധിതമായി.
സഫർഖാൻ, ഉലുഗ്, നുസ്രത്ത്, ആൽപ് എന്നിവർ അലാവുദ്ദീന്റെ പ്രശസ്ത സൈനികമേധാവികളായിരുന്നു. ഇസ്ലാംമതപ്രവാചകനായ മുഹമ്മദുനബി, തന്റെ ആദ്യത്തെ നാലു ഖലീഫമാരെക്കൊണ്ട് ഇസ്ലാം പടുത്തുയർത്തിയതു പോലെ, അലാവുദ്ദീനും തന്റെ നാലു 'ഖാൻ'മാരുടെ സഹായത്തോടെ പുതിയൊരു മതം സ്ഥാപിക്കുകയും 'പ്രവാചകനാ'യിത്തീരുകയും ചെയ്യാൻ ശ്രമിച്ചുവെന്ന് ബറനി രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. ഈ കാലത്തുതന്നെ അദ്ദേഹം രണ്ടാം അലക്സാണ്ടർ എന്ന സ്ഥാനപ്പേരു സ്വീകരിക്കുകയും അത് നാണയങ്ങളിൽ അച്ചടിപ്പിക്കുകയും വെള്ളിയാഴ്ചകളിലെ ഖുത്തുബായിൽ പരാമർശിക്കുകയും ചെയ്തു.
ഖ്വാജാഖാദിറിനെ തുടർന്ന് നുസ്രത്ത്ഖാനെ വസീർ ആക്കി. കരായിൽ അലാവുദ്ദീൻ പാർപ്പിച്ചിരുന്ന അലാഉൽ മുൽക്ക് വമ്പിച്ച സൈന്യങ്ങളും സ്വത്തുമായി ഡൽഹിയിൽ എത്തി. ഇദ്ദേഹം ഡൽഹിയിലെ കൊത്ത്വാളായി നിയമിക്കപ്പെട്ടു. സുൽത്താനും മംലൂക്ക് പ്രഭുക്കന്മാരുമായി നിരന്തരം ഉണ്ടായിക്കൊണ്ടിരുന്ന കലഹമാണ് മംലൂക്ക് ഭരണത്തിന്റെ പതനത്തിനു കാരണമെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയിരുന്ന അലാവുദ്ദീൻ അത്തരം കലഹപ്രിയരെ ഉൻമൂലനം ചെയ്യാൻ മുൻകൈയെടുത്തു. തന്റെ സ്ഥാനം സുരക്ഷിതമാക്കിയ സുൽത്താൻ, ജലാലിപ്രഭുക്കന്മാരെയെല്ലാം ഭരണത്തിൽ നിന്ന് ഒഴിവാക്കി.
അലാവുദ്ദീന്റെ സ്ഥാനാരോഹണത്തിനുശേഷം ഒട്ടാകെ മൂന്നു കലാപങ്ങൾ രാജ്യത്തുണ്ടായി. കാരണങ്ങളാരായാനായി രഹസ്യസമിതി വിളിച്ചുകൂട്ടി. അതിൽനിന്നും നാലു കാരണങ്ങളാണ് വിപ്ലവങ്ങൾക്കുള്ളതെന്നു തെളിഞ്ഞു. ജനങ്ങളുടെ പ്രവൃത്തികളെക്കുറിച്ച് രാജാവിനുള്ള അജ്ഞതയായിരുന്നു ഇവയിലാദ്യത്തേത്. ജനങ്ങളുടെ മദ്യപാനം രണ്ടാമത്തെ കാരണമായിരുന്നു. മാലിക്കുകളുടെയും അമീർമാരുടെയും യോജിപ്പും ബന്ധുത്വവും അവരെ ശക്തരാക്കുന്നുവെന്നും സുൽത്താൻ മനസ്സിലാക്കി. പണക്കൊഴുപ്പായിരുന്നു അവസാനത്തെ കാരണമായി കണ്ടുപിടിച്ചത്.
രാജ്യം വിസ്തൃതമാക്കുന്നതിലായിരുന്നു അലാവുദ്ദീന്റെ അടുത്ത ശ്രദ്ധ പതിഞ്ഞത്. ഗുജറാത്ത് ആദ്യമായി ആക്രമിക്കാൻ തുനിഞ്ഞതിന്റെ കാരണം ചരിത്രകാരന്മാരുടെയിടയിൽ അഭിപ്രായവ്യത്യാസം ഉണ്ടാക്കിയിട്ടുണ്ട്. ചില രജപുത്രനാടോടിക്കഥകളെ ഇതിന് ഉപോദ്ബലകമായി ചിലർ ഉദ്ധരിക്കുന്നു. കരൻവഘേല എന്ന രാജാവ് മാധവൻ എന്നു പറയുന്ന വ്യക്തിയുടെ അസാന്നിധ്യത്തിൽ അയാളുടെ ഭാര്യയെ തട്ടിക്കൊണ്ടുപോയതിനാൽ മാധവൻ സുൽത്താന്റെ സഹായം അഭ്യർഥിച്ചു എന്നാണ് കഥ. രാസ്മേലയിൽ വിവരിച്ചിരിക്കുന്നത് ഇതിന് അടിസ്ഥാനമായി ചിലർ കണക്കാക്കുന്നു.
മംഗോൾ ആക്രമണകാരികളിൽ ചിലർ രന്തംഭോറിലെ ഹാമിർദേവനെ അഭയം പ്രാപിച്ചിരുന്നു. തന്നിമിത്തം ഉലുഗ്, സൈന്യസമേതം രന്തംഭോറിലേക്ക് തിരിച്ചു. വിവരങ്ങളെല്ലാം മനസ്സിലാക്കിയിരുന്ന അലാവുദ്ദീൻ അവധിലെ ഗവർണറായിരുന്നനുസ്രത്ത് ഖാനോട് ഉലുഗിനെ സഹായിക്കുവാൻ നിർദ്ദേശം നല്കി. അവർ രണ്ടു പേരും ചേർന്നു ഝയിൻ പിടിച്ചടക്കുകയും രന്തംഭോർ ഉപരോധിക്കുകയും ചെയ്തു. യുദ്ധത്തിൽ നുസ്രത്ത് വധിക്കപ്പെട്ടു. ഈ അവസരത്തിൽ ഹാമിർദേവൻ കിൽജികളെ എതിർത്തു; ഉലുഗ്ഖാനെ തോല്പിച്ച് ഝയിനിലേക്ക് ഓടിച്ചു.
അലാവുദ്ദീന്റെ സാമ്രാജ്യം ചുറ്റും ശത്രുക്കളെക്കൊണ്ടു നിറഞ്ഞിരുന്നു. അവരെ നേരിടാനുള്ള മാർഗങ്ങളെപ്പറ്റി ആലോചിക്കാനായിരുന്നു ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭരണത്തിന്റെ ആദ്യത്തെ രണ്ടുവർഷം ചെലവഴിച്ചത്. അന്തരിച്ച സുൽത്താന്റെ കുടുംബാംഗങ്ങളിൽ ശേഷിച്ചവരെ വകവരുത്താനായി ഉലുഗ്ഖാൻ, സഫർഖാൻ എന്നിവരെ വമ്പിച്ച സൈന്യവുമായി മുൾത്താനിലേക്ക് അയച്ചു. അവർ രാജകുടുംബാംഗങ്ങളെ മുഴുവൻ വളയുകയും വകവരുത്തുകയും ചെയ്തു
ഉലൂഗ്ഖാൻ, നുസ്രത്ത്ഖാൻ എന്നിവരുടെ സംയുക്ത നേതൃത്വത്തിലുള്ള സൈന്യം 1299 ഫെബ്രുവരിയിൽ ഗുജറാത്ത് ആക്രമിച്ചു. സൈന്യം കരൻവഘേലയെ തോല്പിച്ച് അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്വത്തും പട്ടമഹിഷിയായ കമലാദേവിയെയും തടവുകാരായി ഡൽഹിയിലേക്കു കൊണ്ടുവന്നു. പുതുക്കിപ്പണിത സോമനാഥക്ഷേത്രവും പല നഗരങ്ങളും ആക്രമണത്തിനു വിധേയമായി. സുൽത്താന്റെ സ്യാലനായ ആൽപ്ഖാൻ ഗുജറാത്ത് ഗവർണറായി നിയമിക്കപ്പെട്ടു.
മധ്യകാലനിയമപ്രകാരം പ്രഭുക്കന്മാരുടെ അധികസമ്പത്തു കണ്ടുകെട്ടി, രാജ്യത്തങ്ങോളമിങ്ങോളമുള്ള പ്രവർത്തനങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കാൻ ശക്തമായൊരു ചാരസംഘത്തെ അലാവുദ്ദീൻ രൂപവത്കരിച്ചു. പൊതുവിപണികളിലും പ്രഭുഗൃഹങ്ങളിലും ഈ ചാരസംഘം പ്രവർത്തിച്ചു. മദ്യം വില്ക്കുകയോ ഉപയോഗിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നതു നിരോധിക്കുകയും ചെയ്തു.
സുലൈമാൻ പർവതനിരകടന്ന് ഇന്ത്യയിലെത്തിയ മംഗോൾസൈന്യം, ഖോക്കാർ ഗ്രാമങ്ങൾ അഗ്നിക്കിരയാക്കി. ഉലുഗ്ഖാൻ വമ്പിച്ചൊരു സൈന്യവുമായി 1298 ഫെബ്രുവരി അഞ്ചിനു സത്ലജ് കരയിലെ ജറൻമൻജൂറിലെത്തി. 20,000 വരുന്ന മംഗോൾ പടയെ നശിപ്പിക്കാൻ കദറിൽ വച്ച് ഖിൽജി സൈന്യത്തിന്ക ഴിഞ്ഞു.
ഹിന്ദുസമുദായത്തിൽപ്പെട്ടവരെ ഉയർന്ന ഉദ്യോഗങ്ങളിൽ നിയമിച്ചു. ഹിന്ദുക്കളുടെ ഇടയിൽ റായികൾ , റാണകൾ , താക്കൂർമാർ , സഹാഡ് , മേഹ്ത്തമാർ , പണ്ഡിറ്റുമാർ എന്നിവർ പ്രബലരായ വർഗക്കാരായിത്തീർന്നു.
1299-ൽ തന്നെ മറ്റൊരു മംഗോൾ ആക്രമണം സിവിസ്താന് എതിരായി നടന്നു. സാൽഡി എന്ന മംഗോൾ നേതാവ് അവിടത്തെ കോട്ട കീഴടക്കി. ഇവരെ എതിർക്കാനായി അലാവുദ്ദീൻ സഫർഖാനെ അയച്ചു. സമാനാ ഗവർണറായിരുന്ന സഫാർഖാൻ മംഗോൾ സൈന്യത്തെ തോല്പിച്ച്, സാൽഡിയെയും അയാളുടെ സഹോദരനെയും തടവുകാരാക്കി.
ഇന്ത്യയിലെ രണ്ടാമത്തെ ഖിൽജി ചക്രവർത്തിയാണ് അലാവുദ്ദീൻ ഖിൽജി . ഖിൽജി ഗോത്രത്തിൽപ്പെട്ട ജലാവുദ്ദീൻ ഫിറൂസ് കിൽജി സ്ഥാപിച്ച ഖിൽജിവംശത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രസിദ്ധനായ ചക്രവർത്തിയാണ് അലാവുദ്ദീൻ.
മാലിക്കുകൾ, അമീർമാർ‍, കൊട്ടാരം ഉദ്യോഗസ്ഥന്മാർ ആദിയായവർ പൊതുസത്കാരങ്ങളിൽ പങ്കുകൊള്ളുന്നതു നിരോധിച്ചു. തൻമൂലം പ്രഭുക്കന്മാർക്ക് സംഘടിക്കാൻ കഴിയാതായി.
ഒരിക്കൽ കുരുപാണ്ടവന്മാർ രഥങ്ങളിൽ നായാട്ടിനായി കാട്ടിലേക്ക് പോയി . അവരുടെ കൂടെയുണ്ടായിരുന്ന വേട്ടനായ അലയുമ്പോൾ , അസ്ത്രാഭ്യാസം ചെയ്യുന്ന ഏകലവ്യന്റെ അടുക്കലെത്തി . നായ കുരച്ചുകൊണ്ടു അടുത്തെത്തുമ്പോൾ ഏകലവ്യൻ തന്റെ അമിതമായ കൈവഴക്കത്തോടെ വേഗതയിൽ ഏഴു അസ്ത്രങ്ങൾ നായുടെ വായിലേക്ക് എയ്തു കയറ്റി . നായ നിലവിളിച്ചുകൊണ്ട് പാണ്ഡവരുടെ അടുക്കലെത്തി . അവരെല്ലാം ആ അസ്ത്രനൈപുണ്യം കണ്ടു അത്ഭുതപ്പെട്ടു . കൈവേഗം , ശബ്ദഭേദിത്വം തുടങ്ങിയ വൈദ്യഗ്ധ്യത്തോടെയുള്ള ആ അസ്ത്രപ്രയോഗം കണ്ടു പാണ്ടവന്മാർ ലജ്ജിച്ചു .
കാട്ടിൽ വസിക്കുന്ന ആ അസ്ത്രവിശാരദനെ അവർ അന്വേഷിച്ചു കണ്ടെത്തി . വിവരങ്ങൾ ചോദിച്ചപ്പോൾ , ഏകലവ്യൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു .
നിഷാദരാജാവായ ഹിരണ്യധനുസ്സിന്റെ പുത്രനായിരുന്നു ഏകലവ്യൻ . ആയുധവിദ്യ പഠിക്കാനാഗ്രഹിച്ച് രാജഗുരുവായ ദ്രോണരുടെ അടുക്കലെത്തിയ ഇദ്ദേഹത്തെ നിഷാദിയെന്നു കണ്ട് ദ്രോണാചാര്യർ സ്വീകരിച്ചില്ല .തുടർന്ന് സ്വയം അഭ്യസനത്തിലൂടെ ഇദ്ദേഹം ധനുർവിദ്യയിൽ അർജ്ജുനനെക്കാളും മികച്ചവനായി . പിന്നീട് അർജ്ജുനന്റെ ഹിതത്തിനായി ഇദ്ദേഹം ദ്രോണരാൽ ചതിക്കപ്പെടുകയും , സ്വയം നേടിയെടുത്ത പ്രാവീണ്യം നഷ്ടമാകുകയും ചെയ്തു . അവസാനം ഇദ്ദേഹം ശ്രീകൃഷ്ണനാൽ വധിക്കപ്പെട്ടതായി മഹാഭാരതം , ഉദ്യോഗപർവ്വം , അദ്ധ്യായം 48 , ശ്ളോകം 77 ലായി കാണുന്നു . അർജ്ജുനനോട് ബന്ധപ്പെട്ട ഏകലവ്യന്റെ കഥ - മഹാഭാരതം , ആദിപർവ്വം , സംഭവപർവ്വം , അദ്ധ്യായം-132 -ലായി താഴെ പറയുന്ന പ്രകാരം കാണുന്നു.
പക്ഷെ അവൻ ദ്രോണരെ ഭക്തിപൂര്വ്വം വണങ്ങി പാദങ്ങളിൽ നമസ്ക്കരിച്ചു തിരികെ പോന്നു . വനത്തിൽ ചെന്ന് , ഗുരുവായ ദ്രോണരുടെ രൂപം മണ്ണില് തീർത്ത്‌ സാങ്കല്പ്പികമായ ആചാര്യ സാന്നിധ്യത്തിൽ അസ്ത്രപ്രയോഗം നിഷ്ടാപൂര്വ്വം അഭ്യസിച്ചു . അസ്ത്രങ്ങൾ ഇക്ഷ്വ നിര്മ്മിതമായിരുന്നു . പരമശ്രധയോടും യോഗത്തോടും സ്വയം അഭ്യസനം നടത്തി ഏകലവ്യൻ അർജ്ജുനനെക്കാളും അസ്ത്രവിദ്യയിൽ സമർത്ഥനായിത്തീർന്നു.
അർജുനന് ഇത് സഹിക്കുവാൻ കഴിഞ്ഞില്ല . തന്നെ ഏറ്റവും വലിയ വില്ലാളിയാക്കാമെന്നു ദ്രോണര് വാക്ക് നല്കിയിരുന്നതാണ് .എന്നാൽ ഇന്ന് കേവലം ഒരു നിഷാദൻ തന്നെക്കാൾ വലിയ ഒരു വില്ലാളിയായിരിക്കുന്നു . അതും ദ്രോണരുടെ ശിഷ്യനെന്നു അവകാശപ്പെടുന്നു . അസൂയാലുവായിത്തീർന്ന അർജ്ജുനൻ ഇക്കാര്യം ദ്രോണരോട് പരിഭവിച്ചുകൊണ്ട് അറിയിച്ചു . .
ഹിരണ്യധനുസ്സെന്ന നിഷാദരാജാവിന്റെ പുത്രനായ ഏകലവ്യൻ , ദ്രോണരുടെ അടുക്കലെത്തി തന്നെ ശിഷ്യനായി സ്വീകരിക്കണമെന്ന് അപേക്ഷിച്ചു . നിഷാദനായതിനാൽ ദ്രോണര് മറ്റുള്ളവരുടെ അഭിപ്രായം കണക്കിലെടുത്ത് ഏകലവ്യനെ സ്വീകരിച്ചില്ല .
മറ്റു ശിഷ്യന്മാരുടെ ഹിതം നോക്കിയും , അവൻ നിഷാദനാണെന്നു ചിന്തിച്ചും ധർമ്മജ്ഞനായ ദ്രോണാചാര്യർ അവനെ ശിഷ്യനായി സ്വീകരിക്കുകയുണ്ടായില്ല .
ദേശീയ, അന്തർദേശീയ മാധ്യമ മേഖലയിൽ വിപുലമായ ശിഷ്യസമ്പത്തിനുടമ. മുൻ പ്രധാനമന്ത്രിമാരായ ഇന്ദിരാഗാന്ധി, രാജീവ്ഗാന്ധി എന്നിവരുമായി അടുത്ത ബന്ധം പുലർത്തിയിരുന്നു.മാധ്യമപഠന മേഖലയിൽ ഒട്ടേറെ ഗ്രന്ഥങ്ങളും പ്രബന്ധങ്ങളും രചിച്ചിട്ടുണ്ട്.
നാഗ്പുർ സർവകലാശാലയ്ക്കു കീഴിലുള്ള ഹിസ്‌ലോപ് കോളേജിൽ 1952-1964 കാലത്ത് ജോലി ചെയ്തു. 1964-ൽ ഹിസ്‌ലോപ് കോളേജ് വിട്ട് വിസ്‌കോൺസിൻ സർവകലാശാലയിലേക്ക് അധ്യാപകനായി മടങ്ങിയ അദ്ദേഹം കർണാടക സർക്കാറിന്റെ ക്ഷണമനുസരിച്ച് 1973-ൽ തിരികെ ഇന്ത്യയിലെത്തുകയും ബാംഗ്ലൂർ സർവകലാശാലയിൽ ജേർണലിസം വകുപ്പിനു തുടക്കമിടുകയും ചെയ്തു.
1979-ൽ കേരള സർവകലാശാലയുടെ കാര്യവട്ടം കാമ്പസിലെ ജേർണലിസം ആൻഡ് മാസ് കമ്യൂണിക്കേഷൻ വിഭാഗത്തിൽ ചേർന്നു. 1984-ൽ ഡോ. ജോൺവർഗീസ് വിളനിലം ചുമതലയേൽക്കുംവരെ അവിടെ വകുപ്പു മേധാവിയായിരു‍ന്നു. ഉപഗ്രഹത്തിന്റെ സഹായത്തോടെയുള്ള ടെലിവിഷൻ സംപ്രേഷണത്തെക്കുറിച്ച് 1975-1976ൽ ഇന്ത്യൻ ഗ്രാമങ്ങളിൽ നടത്തിയ സാറ്റലൈറ്റ് ഇൻസ്ട്രക്ഷണൽ ടെലിവിഷൻ എക്‌സ്‌പെരിമെന്റിന് കർണാടക മേഖലയിൽ നേതൃത്വം നല്കിയതും ഡോ. ഈപ്പനാണ്.
യു.ജി.സി. അംഗം, യു.ജി.സി. ദേശീയ ലക്ചറർ ഫെലോ, കേന്ദ്ര വാർത്താവിനിമയ വകുപ്പിന്റെയും മാനവശേഷി വികസന വകുപ്പിന്റെയും ഉപദേശകൻ, ഫോർഡ് ഫൗണ്ടേഷൻ ഉപദേശകൻ, ഇംഗ്ലണ്ടിലെ ലിസെസ്റ്റർ സർവകലാശാലയിലെ സീനിയർ വിസിറ്റിങ് ഫെലോ, ഇന്ത്യൻ കൗൺസിൽ ഫോർ കമ്യൂണിക്കേഷൻ ട്രെയിനിങ് ആൻഡ് റിസർച്ച് പ്രസിഡന്റ്, കോമൺവെൽത്ത് ജേർണലിസം എജ്യുക്കേഷൻ വൈസ് പ്രസിഡന്റ്, ഇന്ത്യൻ ഇൻസ്റ്റിറ്റിയൂട്ട് ഓഫ് മാസ് കമ്യൂണിക്കേഷൻ അംഗം, യുനെസ്‌കോ അംഗം തുടങ്ങിയ നിലകളിൽ പ്രവർത്തിച്ചിട്ടുണ്ട്.
തിരുവല്ല തലവടി കടമാട്ട് പത്തിൽ കാഞ്ഞിരപ്പള്ളി കുടുംബാംഗമാണ് കെ.ഇ. ഈപ്പൻ. പരേതയായ എലിസബത്താണ് ഭാര്യ. മക്കളില്ല. പഠനവും ജോലിയുമായി അമ്പതു വർഷം മുൻപുതന്നെ സ്വദേശം വിട്ട ഡോ. കെ.ഇ. ഈപ്പൻ മൂന്നു പതിറ്റാണ്ടായി ബാംഗ്ലൂർ കോക്‌സ്ടൗണിലുള്ള ഫ്‌ളാറ്റിൽ ആയിരുന്നു താമസം. 2009ൽ രോഗശയ്യയിലായതോടെ ബാംഗ്ലൂരിലെ ഡോംലൂരിലുള്ള അഡ്വാന്റേജ് ഓൾഡ് ഏജ് ഹോം എന്ന വൃദ്ധസദനത്തിലേക്കു മാറ്റി. ഒരു വർഷമായി വൃദ്ധസദനത്തിലായിരുന്നു താമസവും ചികിത്സയും. 2010 ഒക്ടോബർ‌ 23 ശനിയാഴ്ച പുലർച്ചെ അന്തരിച്ചു.
ഇന്ത്യയിലെ ജേർണലിസം അദ്ധ്യാപകനാണ് കെ.ഇ. ഈപ്പൻ.ജേർണലിസത്തിൽ ഡോക്ടറേറ്റ് നേടിയ ആദ്യത്തെ ഇന്ത്യക്കാരനുമാണ്.
തമിഴിലെ സംഘകൃതികളിൽ ഒരു വിഭാഗം. പ്രേമം വിഷയമാക്കിയുള്ള ഗാനകൃതികൾ. പ്രേമം സംബന്ധിച്ച വിഷയങ്ങളെ അകം എന്നും വീരത്വം, ഔദാര്യം, കീർത്തി മുതലായ വിഷയങ്ങളെ പുറം എന്നും പ്രാചീന തമിഴ് പണ്ഡിതന്മാര് വ്യവഹരിച്ചിരുന്നു. അകംപാട്ടുകളിലെ നായകന് സങ്കല്പപാത്രമാണ്. പുറംപാട്ടുകളില് നാടുവാഴുന്നവരുടെ ഗുണങ്ങളെ വാഴ്ത്തുകയാണ് പതിവ്. അതിനാല് അകംപാട്ടുകള് കവിസങ്കല്പങ്ങളായും പുറംപാട്ടുകള് വസ്തുസ്ഥിതികഥനങ്ങളായും പരിണമിക്കുന്നു. പ്രേമകഥ വിവരിക്കുമ്പോള് അതിന് അനുയോജ്യമായ സ്ഥലം, സമയം, പക്ഷി, മൃഗം, വൃക്ഷം, പൂവ് എന്നിങ്ങനെയുള്ളവയെ ഇണക്കി പാടുന്ന പതിവ് പണ്ടേയുള്ളതാണ്. ജനഹൃദയങ്ങളില് മാത്രം ജീവിച്ച നാടോടിപ്പാട്ടുകളുടെ രീതിയും ഇതുതന്നെ. അവയില്നിന്നാണ് പുലവ ന്മാര് അകംകൃതികളിലെ പ്രതിപാദനസമ്പ്രദായം കൈക്കൊണ്ടതെന്നു വിചാരിക്കാം. അങ്ങനെ അകംപാട്ടുകളിൽ പ്രകൃതിവർണന സുലഭമായിത്തീർന്നു. എങ്കിലും അവയുടെ പ്രധാനലക്ഷ്യം പ്രേമത്തെപ്പറ്റി പാടുക എന്നതുതന്നെ.
പ്രാചീന തമിഴ് കൃതികൾ പത്തുപ്പാട്ട്, എട്ടുത്തൊകൈ, പതിനെണ്കീഴ്കണക്ക് എന്നീ മൂന്നിനത്തിൽ അടങ്ങുന്നു. അവയുടെ എട്ടുത്തൊകൈനൂല്കളിൽ നറ്റിണൈ, അകനാനൂറ്, ഐങ്കുറുന്നൂറ്, കുറുന്തൊകൈ, കലിത്തൊകൈ എന്നിങ്ങനെ സമാഹാരഗ്രന്ഥങ്ങളാണ് അകംകൃതികൾ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നത്.
ശൈവമതത്തിന്റെ ഒരു രൂപമാണ് വീരശൈവമതം. ചില പണ്ഡിതന്മാർ വീരശൈവമതത്തെ ഒരു സ്വതന്ത്ര മതമായി കരുതുമ്പോൾ പൊതുവേ ഹിന്ദുമതത്തിലെ ഒരു വിഭാഗമായി തന്നെയാണ് ഈ മതത്തെ പരിഗണിക്കുന്നത്.
പന്ത്രണ്ടാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ബസവേശ്വരനാണ് ഈ മതത്തിന്റെ പ്രചാന ആചാര്യൻ. താത്വികമായി വീരശൈവ മതത്തിന് ശൈവമതത്തിൽ നിന്നും ഗണ്യമായ വ്യത്യാസങ്ങളില്ല.വീരശൈവർ ഒരു ചെറിയ ശിവലിംഗത്തെ പേടകത്തിലാക്കി കഴുത്തിലണിയുന്നു.ഇതിനാൽ ഈ മതസ്ഥരെ ലിംഗായത്തുകൾ അഥവാ 'ലിംഗവാഹകർ' എന്നു കൂടി അറിയപ്പെടുന്നു. ജപവും പൂജയും നടത്തുന്നത് ഈ ശിവലിംഗത്തെ ഇടതു കൈവെള്ളയിൽ പിടിച്ചു കൊണ്ടാണ്. പരബ്രഹ്മ തത്ത്വം തന്നെയാണ് ശിവലിംഗാരനയുടെ പൊരുൾ. വീരശൈവം ഇതിനെ 'പരാശിവബ്രഹ്മം' എന്നു വിളിക്കുന്നു. പരാശിവത്തിന്റെ സകാര നിരാകാര ഭാവങ്ങളുടെ സങ്കലിത രൂപമായണ് ഇവർ ശിവലിംഗത്തെ കാണുന്നത്. ശിവലിംഗം ശരീരത്തിൽ ധരിക്കുക എന്നത് വീരശൈവമതത്തിലെ ഒരു പ്രധാന ആചാരമാണ്. 'ധാരണാദീക്ഷ' അഥവാ 'ഇഷ്ടലിംഗധാരണം' എന്നാണ് ഈ ചടങ്ങ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
ദക്ഷിണേന്ത്യൻ സംസ്ഥാനങ്ങളിൽ പ്രത്യേകിച്ച് കർണ്ണാടകയിലാണ് ഈ മതാനുയായികൾ കൂടുതലുള്ളത്. ഇവർ കർണ്ണാടകയിലെ ഏറ്റവും അധികം അംഗസംഖ്യയുള്ള സമുദായമാണ്. കർണ്ണാടകത്തിന് പുറമേ കർണ്ണാടക അതിർത്തിയോടു ചേർന്ന ആന്ധ്രയുടെയും മഹാരാഷ്ട്രയുടെയും പ്രദേശങ്ങളിലും ഗണ്യമായ വിഭാഗം വീരശൈവരുണ്ട്. കൂടാതെ തമിഴ്നാട്ടിലും കേരളത്തിലും വീരശൈവ സാന്നിദ്ധ്യമുണ്ട്.
വീരശൈവ എന്ന പദത്തിലെ 'വീര' എന്നത് ഒരു വിശേഷണ പദമാണ്. വിശിഷ്ടം, ശ്രേഷ്ഠം, വീരത്വമുള്ളത് എന്നൊക്കെ എന്ന് ഈ പദത്തിന് അർത്ഥം കല്പിക്കാം. അപ്രകാരം വീരശൈവമെന്നതിനെ ശ്രേഷ്ഠമായ ശിവവിശ്വാസമെന്നു വിവക്ഷിക്കാം. ശിവയോഗി ശിവാചാര്യരുടെ 'സിദ്ധാന്ത ശിഖാമണി' എന്ന സംസ്കൃത ഗ്രന്ഥത്തിൽ 'വി' എന്നാൽ വിജ്ഞാനം 'ര' എന്നാൽ രമിപ്പിക്കുന്നത് എന്ന് അർത്ഥം പറഞ്ഞു കാണുന്നു. അങ്ങനെയെങ്കിൽ 'വീര' എന്നാൽ വിജ്ഞാനത്തെ രമിപ്പിക്കുന്നത് എന്നർത്ഥം. മഗ്ഗേയാ മയീദേവയുടെ വിശേഷാർത്ഥ പ്രകാശിക എന്ന സംസ്കൃത ഗ്രന്ഥത്തിൽ "വി" എന്നാൽ വികല്പം എന്നും 'ര' എന്നാൽ രഹിതം എന്നും പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. അതിനാൽ വികല്പരഹിതമായ ചിന്തയുളവാക്കുന്ന വിശ്വാസമാണ് വീരശൈവ വിശ്വാസമെന്നു സൂചിപ്പിക്കാം.
28 ശൈവാഗമങ്ങളും 205 ഉപാഗമങ്ങളും ശൈവോപനിഷത്തുക്കളും ശിവപുരാണം,ലിംഗപുരാണം തുടങ്ങിയ പുരാണങ്ങളും ഈ മതത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനഗ്രന്ഥങ്ങളാണ്. ഇതു കൂടാതെ 12-ആം നൂറ്റാണ്ടിൽ രൂപം കൊണ്ട വചനസാഹിത്യവും വീരശൈവമതത്തിന്റെ സമഗ്രദർശനമായി പരിഗണിക്കുന്നു.
പെൺവിരകൾ ഏകദേശം 27 സെന്റിമീറ്ററും ആൺവിരകൾ 17 സെന്റിമീറ്ററും നീളമുള്ളവയായിരിക്കും. പൂർണവളർച്ചയെത്തിയ വിരകൾ പ്രധാനമായും ജന്തുക്കളുടെ ഹൃദയത്തിന്റെ വലത്തേ അറയിലും ശ്വാസകോശത്തിലേക്കുള്ള രക്തധമനിയിലുമാണ് കാണപ്പെടുന്നത്. ഇവിടെനിന്ന് രക്തപരിസഞ്ചരണം വഴി മൈക്രോഫൈലേറിയകൾ രക്തത്തിലൂടെ ഒഴുകുന്നു. കൊതുകുകൾ ഈ രക്തം കുടിക്കുമ്പോൾ മൈക്രോഫൈലേറിയകൾ കൊതുകുകളിലേക്കു പ്രവേശിക്കുന്നു. ഇവ കൊതുകുകളുടെ ശരീരത്തിൽവച്ച് രോഗം ഉണ്ടാക്കാൻ ശേഷിയുള്ള ലാർവകളായി പരിണമിക്കുന്നു. കൊതുകുകൾ വീണ്ടും രക്തം കുടിക്കുമ്പോൾ ഈ ലാർവ നായകളുടെ തൊലിയ്ക്കടിയിൽ നിക്ഷേപിക്കപ്പെടുന്നു. തൊലിയ്ക്കടിയിൽ വച്ച് ഇവ വളരുകയും 2-4 മാസം കൊണ്ട് ഇവ ജന്തുവിന്റെ ഹൃദയത്തിന്റെ വലത്തേ അറകളിലെത്തിച്ചേരുകയും ചെയ്യുന്നു. അടുത്ത 2-3 മാസം കൊണ്ട് ഇവ പൂർണവളർച്ച പ്രാപിക്കുന്നു. അതായത് രോഗം പരത്താൻ ശേഷിയുള്ള കൊതുകിന്റെ കടിയേറ്റ് ഏകദേശം 6-7 മാസം കഴിയുമ്പോൾ മാത്രമേ നായയുടെ രക്തത്തിൽ മൈക്രോഫൈലേറിയകളെ കാണാൻ സാധിക്കുകയുള്ളൂ.
രോഗംബാധിച്ച നായകളുടെ ശരീരം മെലിയുകയും വ്യായാമം ചെയ്യുമ്പോൾ പെട്ടെന്ന് തളർന്നു പോവുകയും ചെയ്യുന്നു. പനിയും ചുമയും ശ്വാസംമുട്ടലും ഉദരവീക്കവുമാണ് നായകളിൽ കാണുന്ന പ്രധാന രോഗലക്ഷണങ്ങൾ.
പ്രധാനമായും നായകളെ ബാധിക്കുന്ന ഒരു രോഗമാണ് ഡൈറോഫൈലേറിയാസിസ്. ഡൈറോ ഫൈലേറിയ ഇമ്മൈറ്റിസ് വിരകളാണ് രോഗ ഹേതു. അപൂർവമായി പൂച്ചകളേയും ഈ രോഗം ബാധിക്കാറുണ്ട്.
അലുമിനിയം അടങ്ങിയതും പരിവർത്തനവിധേയമായതുമായ ആഗ്നേയശിലകളിലും അവസാദശിലകളിലുമാണ് സാധാരണയായി ടർക്കോയ്സ് നിക്ഷേപങ്ങൾ കാണപ്പെടുന്നത്. വരണ്ട കാലാവസ്ഥ അനുഭവപ്പെടുന്ന മധ്യപൗരസ്ത്യദേശം, പശ്ചിമ യു. എസ്., മെക്സിക്കോ എന്നിവിടങ്ങളിൽ ഒരു ദ്വിതീയധാതുവായി ടർക്കോയ്സ് കാണപ്പെടുന്നു. ഇറാൻ, ഇന്ത്യയിലെ നിഷാപൂർ എന്നിവിടങ്ങളിൽ നിന്നാണ് മുമ്പ് നല്ലയിനം ടർക്കോയ്സ് രത്നങ്ങൾ ലഭിച്ചിരുന്നത്. പേർഷ്യ, ഈജിപ്റ്റ്എന്നീ രാജ്യങ്ങളിൽ നിന്നും മുമ്പ് ഗുണനിലവാരം കൂടിയ ടർക്കോയ്സ് ലഭിച്ചിരുന്നു. ഇപ്പോൾ പശ്ചിമ യു. എസ്സിലാണ് ഈ ഖനിജം ഏറ്റവും കൂടുതൽ ഉത്പാദിപ്പിക്കപ്പെടുന്നതെങ്കിലും അതിന് ഗുണനിലവാരം വളരെ കുറവാണ്. ഇന്ത്യയിൽ ടർക്കോയ്സിന്റെ ഉപസ്ഥിതി കണ്ടെത്തിയിട്ടുള്ളത് നിഷാപൂർ, അജ്മീറിനു സമീപമുള്ള രാജാരി, സിങ്ഭമിലെ റാഖാ ഖനി എന്നിവിടങ്ങളിൽ ആണ്.
ടർക്കോയ്സ് എന്നത് ഒരു അൽപ്പമൂല്യ ടർക്കിഷ് രത്നക്കല്ലാണ്. ടർക്കിഷ്ക്കല്ല് എന്ന് അർഥമുള്ള പിയറെ ടർക്കോയ്സ് എന്ന ഫ്രഞ്ച് പദത്തിൽ നിന്നാണ് ടർക്കോയ്സ് എന്ന സംജ്ഞയുടെ നിഷ്പത്തി. ആകർഷകമായ കടുത്ത ഇളംനീല നിറമാണ് പുരാതനകാലം മുതൽക്കേ ടർക്കോയ്സിനെ ഒരു രത്നഖനിജമാക്കിത്തീർത്തത്. ചെറിയൊരു ശതമാനം ചെമ്പ് അടങ്ങിയ അലൂമിനിയത്തിന്റെ ജലീയ ഫോസ്ഫേറ്റാണ് ടർക്കോയ്സ്. രാസസംഘടനം:6 4 8 42. ടർക്കോയ്സിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന ചെമ്പിന്റെ അംശം ഖനിജത്തിന് നീലനിറം പ്രദാനം ചെയ്യുന്നു. ഗുണനിലവാരം കുറഞ്ഞ ഖനിജത്തിന്റെ നിറം നീലകലർന്ന പച്ച ആയിരിക്കും. ഇരുമ്പിന്റെ സാന്നിധ്യമാണ് ഈ നിറവ്യത്യാസത്തിന് കാരണം.
സൂക്ഷ്മകണികാപിണ്ഡങ്ങളും സിരകളും അടരുകളുമായി പ്രകൃതിയിൽ കാണപ്പെടുന്ന ടർക്കോയ്സ് ട്രൈക്ലിനിക് ക്രിസ്റ്റൽവ്യൂഹത്തിലാണ് ക്രിസ്റ്റലീകരിക്കപ്പെടുന്നത്. വിഭംഗം: ശംഖാഭം, കാഠിന്യം: 6, ആ. ഘ. 2.7, സുതാര്യത: അർധ പാരഭാസകം മുതൽ അപാരദർശി വരെ. പൊതുവേ അപാരദർശിയും മെഴുകിനു സമാനമായ ദ്യതിയും പ്രദർശിപ്പിക്കുന്ന ടർക്കോയ്സിന്റെ ചൂർണാഭയ്ക്ക് വെള്ളനിറമാണ്. ആകാശനീല, നീലകലർന്ന പച്ച, പച്ച കലർന്ന ചാരനിറം, മഞ്ഞ ഛവിയുള്ള പച്ച എന്നീ നിറങ്ങളിൽ ടർക്കോയ്സ് പരലുകൾ പ്രകൃതിയിൽ കാണപ്പെടുന്നു. ടർക്കോയ്സ് സരന്ധ്രമായതിനാൽ സൂര്യപ്രകാശത്തിൽ ക്രമേണ നിറം മങ്ങിപ്പോകുന്നു.
വളരെയേറെ ജനപ്രീതിയുള്ള ഖനിജമാണ് ടർക്കോയ്സ്. ടർക്കോയ്സിന്റെ തന്നെ ശകലങ്ങളോടുകൂടിയ ലിമൊണൈറ്റ് എന്ന സ്ഥാനീയ ശിലയാണ് ടർക്കോയ്സിന്റെ അധാത്രി . ഫോസിൽ ടർക്കോയ്സ് എന്ന് സാധാരണ വിശേഷിപ്പിക്കാറുള്ള ഇനം യഥാർഥ ടർക്കോയ്സ് അല്ല; നീലനിറമുള്ള ഫോസിൽ അസ്ഥിയോ പല്ലോ ആണിത്.
ടർക്കോയ്സിന്റെ സവിശേഷമായ നീലനിറം സ്വർണവുമായി നന്നേ ഇണങ്ങുന്നതിനാൽ ഇത് ആഭരണനിർമ്മാണത്തിന് വ്യാപകമായി ഉപയോഗിക്കപ്പെടുന്നു. ചിലയിനം ടർക്കോയ്സുകളെ രത്നങ്ങളായും ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്.
ആസിഡ് ഹാലൈഡുകൾ, അൻഹൈഡ്രൈഡുകൾ, അലൈൽ ഗ്രൂപ്പും ഒരു ഹാലജനുമടങ്ങുന്ന സംയുക്തങ്ങൾ എന്നിവയൊക്കെ കണ്ണുനീർഗ്രന്ഥിയെ പ്രകോപിപ്പിക്കാനുതകുന്നവയാണ്. പക്ഷേ അക്രമങ്ങൾ നിയന്ത്രിക്കുന്നതിന് ഫലപ്രദമായി ഉപയോഗിക്കാൻ കഴിയണമെങ്കിൽ ഒരു ടിയർ ഗ്യാസിനു താഴെ പറയുന്ന സവിശേഷ ഗുണങ്ങൾ ഉണ്ടായിരിക്കണം.
കണ്ണ്, ത്വക്ക്, ശ്വാസനാളം എന്നീ വ്യത്യസ്ത പഥങ്ങളിലൂടെയുള്ള ആഗിരണം ഒരുപോലെ പ്രഭാവം ഉളവാക്കണം,
കണ്ണിൽ നീരും നീറ്റലും സൃഷ്ടിക്കാൻ കഴിയുന്ന രാസപദാർഥങ്ങളെ കണ്ണീർ വാതകം എന്നു വിളിക്കുന്നു. ഗ്രനേഡുകളിലും ഷെല്ലുകളിലും ടിയർ ഗ്യാസ് നിറയ്ക്കാറുണ്ട്. പേരു സൂചിപ്പിക്കുന്നതു പോലെ ഇതൊരു വാതകമാകണമെന്നില്ല. കണ്ണീർഗ്രന്ഥികൾക്ക് അസ്വസ്ഥതയുണ്ടാക്കുന്ന ഖരമോ ദ്രവമോ ആയ രാസപദാർഥങ്ങൾ ഉൾക്കൊണ്ട വെടിയുണ്ടകൾ ഉതിർക്കുമ്പോൾ അവ പൊട്ടിത്തെറിച്ച് തീരെ ചെറുകണിക കളായി വ്യാപിച്ച് ആകാശത്ത് പുകപടലം സൃഷ്ടിക്കുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്. അധിശോഷണക്ഷമതയുള്ള കാർബൺ അടങ്ങുന്ന ശ്വസന മറകളുപയോഗിച്ച് ടിയർ ഗ്യാസിനെ പ്രതിരോധിക്കാനാവും.
ഒന്നാം ലോകയുദ്ധകാലത്ത് ജർമൻകാരാണ് ഒരു രാസായുധമായി ടിയർ ഗ്യാസ് ആദ്യമുപയോഗിച്ചത്. ഡൈ അനിസിഡീൻ ക്ലോറോ സൾഫോണേറ്റാണ് അന്ന് ഉപയോഗപ്പെടുത്തിയിരുന്നത്. പ്രഭാവം ദീർഘസമയത്തേക്കുണ്ടാവില്ല എന്നതും വളരെ ചെറിയ തോതിലുള്ള ശാരീരികാസ്വാസ്ഥ്യമേ സൃഷ്ടിക്കുന്നുള്ളു എന്നതും ഒരു രാസായുധം എന്ന നിലയിൽ ടിയർ ഗ്യാസിന്റെ പോരായ്മകളായിപ്പറയാം. അക്രമാസക്തമായ ആൾക്കൂട്ടത്തെ പിരിച്ചു വിടാനും അക്രമികളെ ഒളിത്താവളങ്ങളിൽ നിന്നു പുറത്തു ചാടിക്കാനും പോലീസ് ടിയർ ഗ്യാസ് പ്രയോഗിക്കാറുണ്ട്.
ഓർത്തോക്ലോറോ ബൻസിലിഡീൻ മലാനോനൈട്രൈൽ, ഈതൈൽ ബ്രോമോ അസറ്റോൺ, ബ്രോമോഅസറ്റോൺ, ബെൻസൈൽ ബ്രോമൈഡ്, ബ്രേമോ ബെൻസൈൽ സയനൈഡ് എന്നിവ പ്രധാന ടിയർ ഗ്യാസുകളാണ്.
മത സൗഹൃദത്തിന് ഏറെ പേര് കേട്ട പ്രദേശമാണ് താനാളൂർ. ആയിരത്തോളം വർഷം പഴക്കമുള്ള ശ്രീ നരസിംഹ മൂർത്തി ക്ഷേത്രം, മുഹ്യദ്ധീൻ ജുമുഅ മസ്ജിദ്, ജലാലിയ്യ സുന്നി മസ്ജിദ് മുതലായ മത സ്ഥാപനങ്ങൾ താനാളൂർ അങ്ങാടിയിൽ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നു.
മലപ്പുറം ജില്ലയിൽ തിരൂർ താലൂക്കിൽ താനൂർ ബ്ലോക്ക് പരിധിയിൽ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന15.12ച.കിമീ വിസ്ത്രതിയുള്ള പഞ്ചായത്താണ് താനാളൂർ ഗ്രാമപഞ്ചായത്ത്. ഈ ഗ്രാമപഞ്ചായത്തിന് 23 വാർഡുകളാണുള്ളത്.
ഇതിനിടെ മൊർദേകായിയോടുള്ള അപ്രീതി വർദ്ധിച്ച ഹാമാൻ, അയാൾക്കായി കഴുമരം തീർക്കുന്നു. ആ രാത്രി ഉറക്കം കിട്ടാൻ ബുദ്ധിമുട്ടിയ രാജാവ്, ഉറക്കം കിട്ടാനായി പഴയ രാജകീയരേഖകൾ തന്നെ വായിച്ചുകേൾപ്പിക്കാൻ ആവശ്യപ്പെടുന്നു. കഴിഞ്ഞ ഗൂഢാലോചനയിൽ രാജാവിനെ രക്ഷിക്കാൻ മൊർദേകായ് ചെയ്ത സേവനവും വായനയിൽ ഉൾപ്പെട്ടു. തന്റെ ജീവൻ രക്ഷിച്ച മൊർദേകായിയ്ക്കു യാതൊരു പുരസ്കാരവും നൽകിയിട്ടില്ലെന്നും രാജാവ് മനസ്സിലാക്കി. വായനയ്ക്കിടയിൽ തന്റെ മുന്നിലെത്തിയ ഹാമാനോട് രാജാവ്, താൻ ബഹുമാനിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന വ്യക്തിയോട് രാജാവ് എങ്ങനെ പെരുമാറണം എന്ന് ആരായുന്നു. ബഹുമാനിതനാകാൻ പോകുന്ന വ്യക്തി താൻ തന്നെയെന്നു ഹാമാൻ കരുതി. ആ വ്യക്തിയെ രാജകീയവസ്ത്രങ്ങൾ അണിയിച്ച്, രാജാശ്വത്തിന്മേലിരുത്തി "രാജപ്രീതിനേടിയവൻ ബഹുമാനിക്കപ്പെടുന്നതു കണ്ടാലും" എന്ന ആർപ്പുവിളിയോടെ പ്രദക്ഷിണമായി കൊണ്ടുനടക്കണം എന്നു ഹാമാൻ രാജാവിനെ ഉപദേശിച്ചു. എങ്കിൽ ആ വിധം ബഹുമാനമൊക്കെ മൊർദേകായിയൊടു ചെയ്യാൻ രാജാവ് ആവശ്യപ്പെട്ടപ്പോൾ ഹാമാൻ അത്ഭുതപ്പെട്ടു. മൊർദേകായിയെ കൊലമരത്തിലേറ്റനുള്ള ഹാമാന്റെ പദ്ധതി അങ്ങനെ നടപ്പാകാതെ വന്നു.
കൊട്ടാരത്തിലെ ഉന്നതന്മാർക്കും തലസ്ഥാനത്തെ എല്ലാ നിവാസികൾക്കുമായി അഹാസ്വേരസ് രാജാവു നടത്തുന്ന വിരുന്നിലാണ് കഥ തുടങ്ങുന്നത്. അതിഥികൾക്കു മുൻപിൽ സന്നിഹിതയായി സൗന്ദര്യം പ്രദർശിപ്പിക്കാൻ രാജാവ് രാജ്ഞിയായിരുന്ന വഷ്ടിയോട് ആവശ്യപ്പെടുന്നു. രാജ്ഞി രാജാവിനെ അനുസരിക്കാതിരുന്നപ്പോൾ അദ്ദേഹം അവരെ രാജ്ഞിസ്ഥാനത്തു നിന്നു നീക്കുകയും പുതിയ രാജ്ഞിയെ കണ്ടെത്താനായി, രാജ്യത്തെ എല്ലാ യുവസുന്ദരികളേയും തനിക്കു മുൻപിൽ ഹജരാക്കാൻ ഉത്തരവിടുകയും ചെയ്യുന്നു. മാതാപിതാക്കൾ നഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്നതിനാൽ ബന്ധുവായ മൊർദേകായിയുടെ സംരക്ഷണയിൽ വളർന്നു വന്നിരുന്ന യഹൂദ യുവതി എസ്തേർ ആ യുവതികളിൽ ഒരാളായിരുന്നു. എസ്തേറിനെ ഇഷ്ടപ്പെട്ട രാജാവ് അവളെ രാജ്ഞിയായി തെരഞ്ഞെടുക്കുന്നു. എന്നാൽ താൻ യഹൂദവംശജയാണെന്ന് അവൾ വെളിപ്പെടുത്തുന്നില്ല. താമസിയാതെ, രാജാവിനെ വധിക്കാനുള്ള ഒരുപജാപം മൊർദേകായ് വെളിച്ചത്തു കൊണ്ടു വന്നതിനാൽ ഉപജാപത്തിനുത്തരവാദികളെ കണ്ടെത്തി വധിക്കാനായി. രാജാവിനു മൊർദേകായ് ചെയ്ത ഉപകാരം രാജകീയ രേഖകളിൽ എഴുതപ്പെട്ടു.
പേർഷ്യയിലെ രാജാവായ അഹാസ്വേരസിന്റെ വാഴ്ചയുടെ മൂന്നാം വർഷമാണ് ഈ ബൈബിൾ കഥയുടെ പശ്ചാത്തലം. എസ്തേറിന്റെ പുസ്തകത്തിന്റെ പിൽക്കാലത്തെ ഗ്രീക്ക്, എത്യോപ്യൻ പരിഭാഷകളും, "എസ്തേർ റബ്ബാ" എന്ന യഹൂദ വ്യാഖ്യാനവും അഹാസ്വേരസിനെ 'അർത്താസെർക്സസ്' എന്നു പേരുള്ള ഒരു രാജാവായി കണക്കാക്കുന്നു. ഒന്നാം നൂറ്റാണ്ടിലെ യഹൂദ ചരിത്രകാരനായ ജോസെഫസ്, പതിമൂന്നാം നൂറ്റാണ്ടിലെ ക്രിസ്തീയ ചരിത്രകാരൻ ബാർ ഹെബ്രായൂസ് എന്നിവരും ഈ നിലപാടു പിന്തുടരുന്നു. അഹാസ്വേരസ്, അർത്താസെർക്സസ് രണ്ടാമനാണെന്നു ബാർ ഹെബ്രായൂസ് കൃത്യമായി പറയുക പോലും ചെയ്യുന്നു. എങ്കിലും, അഹാസ്വേരസ് എന്ന പേര് പാശ്ചാത്യരേഖകളിൽ സെർക്സസ് എന്നറിയപ്പെടുന്ന രാജാവിന്റേതാണെണെന്നും ഈ രണ്ടുപേരുകളും 'ഖഷായാർഷ' എന്ന പേർഷ്യൻ പേരിൽ നിന്നുത്ഭവിച്ചതാണെന്നും കരുതപ്പെടുന്നു. അഹാസ്വേരസ് ക്രി.മു. 486-465 കാലത്ത് ഭരണം നടത്തിയ സെർക്സസ് ഒന്നാമൻ ആയിരിക്കണം.
എബ്രായ ബൈബിളിന്റേയും ക്രിസ്ത്യാനികളുടെ പഴയനിയമത്തിന്റേയും ഭാഗമായ ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് എസ്തേറിന്റെ പുസ്തകം. 'പൂരിം' എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന യഹൂദാഘോഷത്തിനു പിന്നിലുള്ള കഥ ഈ പുസ്തകത്തിലാണ്. പൂരിം തിരുനാളിലെ സായാഹ്നത്തിലും അടുത്ത പ്രഭാതത്തിലും ഈ പുസ്തകത്തിന്റെ സമ്പൂർണ്ണപാഠം യഹൂദർ ഉറക്കെ വായിക്കുന്നു. യഹൂദർക്കെതിരെ പേർഷ്യൻ രാജാവിന്റെ കൊട്ടാരത്തിൽ നടന്ന ഒരുപജാപത്തിന്റേയും, തത്ഭലമായി ഉണ്ടാകാനിരുന്ന വംശഹത്യയിൽ നിന്ന്, സ്വന്തം വംശത്തിൽ പെട്ട ഒരു പേർഷ്യൻ രാജ്ഞിയുടെ ഇടപെടൽ യഹൂദരെ രക്ഷപെടുന്നതിന്റേയും കഥയാണിത്.
സോഫ്റ്റ് വെയെറിൽ ഉപയോഗിക്കുന്ന പ്രോഗ്രാമിങ് നടപടികൾ, അവ പരീക്ഷിക്കപ്പെടുന്ന രീതികൾ, അവ നടപ്പാക്കുന്നതിനുള്ള ക്രമീകരണങ്ങൾ തുടങ്ങി സോഫ്റ്റ് വെയെർ പ്രോഗ്രാമിന്റെ പ്രവർത്തന രീതികളെപ്പറ്റിയുള്ള സമഗ്രമായൊരു വിവരണമാണ് സിസ്റ്റംസ് ഡോക്കുമെന്റേഷൻ നൽകുന്നത്. വിശ്ലേഷണ ഡിസൈൻ രീതികളെക്കുറിച്ചുള്ള പരാമർശം സിസ്റ്റംസ് ഡോക്കുമെന്റേഷനിൽ ഉൾക്കൊള്ളിക്കുന്നു. പ്രോഗ്രാമിൽ പിശകുകൾ കണ്ടെത്തിയാൽ പരിഹരിക്കുന്നതിനും, പുതിയ ഹാർഡ് വെയെർ, സോഫ്റ്റ് വെയെർ എന്നിവയെ അവലംബിച്ച് പ്രവർത്തനം ക്രമീകരിക്കുന്നതിനും സിസ്റ്റംസ് ഡോക്കുമെന്റേഷൻ പരിശോധിക്കേണ്ടി വരും. ഓരോ കമ്പനിക്കും അവരുടേതായ രീതിയിൽ സിസ്റ്റംസ് ഡോക്കുമെന്റേഷൻ നടപ്പിലാക്കാം; അല്ലെങ്കിൽ എസ്എസ് എഡിഎം പോലെ വ്യാപകമായി ലഭ്യമാകുന്ന ഏതെങ്കിലും മാനദണ്ഡം സ്വീകരിക്കാം. പ്രോഗ്രാം തയ്യാറാക്കുമ്പോൾ ഏതെല്ലാം തലത്തിൽ ഏതേതു വിധത്തിലുള്ള ഡോക്കുമെന്റേഷൻ എങ്ങനെ നൽകാനാവും എന്നു വിശദമാക്കുന്ന രൂപരേഖകളാണിവ. കൂടാതെ കംപ്യൂട്ടർ എയിഡഡ് സോഫ്റ്റ് വെയെർ എൻജിനീയറിങ് ടൂളുകളും ഇതിനായി ഇന്ന് വിപണിയിൽ ലഭ്യമാണ്.