polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
മലയാള അക്ഷരമാലയിലെ പതിനൊന്നാമത്തെ വ്യഞ്ജനമാണ് ട. 'ട' വർഗത്തിലെ ഖരാക്ഷരവും ആദ്യത്തെ അക്ഷരവുമാണ് 'ട'. ഇതിന്റെ ശുദ്ധവ്യഞ്ജനരൂപം 'ട്' ആണ്. സ്പർശിയായ മൂർധന്യസ്വനമാണിത്. ഭാഷാശാസ്ത്രത്തിൽ ഇത് 'പ്രതിവേഷ്ടിതസ്വനം' എന്നറിയപ്പെടുന്നു. (നാക്കിന്റെ മുകൾഭാഗം ഉയർത്തി പിറകോട്ട് വളച്ച് മൂർധാവിൽ സ്പർശിച്ചതിനുശേഷം, സ്പർശം നീക്കുമ്പോൾ പുറപ്പെടുന്ന സ്വനം.) ഉച്ചാരണസൗകര്യത്തിനു വേണ്ടി 'ട്' എന്ന വ്യഞ്ജനത്തോട് അകാരം ചേർത്തുണ്ടാക്കുന്ന രൂപമാണ് 'ട'. . മറ്റു സ്വരങ്ങൾ ചേരുമ്പോൾ ടാ, ടി, ടീ, ടു, ടൂ, ടൃ, ടെ, ടേ, ടൈ, ടൊ, ടോ, ടൗ എന്നീ ലിപിരൂപങ്ങൾ ലഭിക്കുന്നു. ആഭ്യന്തര പ്രയത്നത്തെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ഇത് സ്പൃഷ്ട'മെന്ന വിഭാഗത്തിൽപ്പെടുന്നു. ബാഹ്യപ്രയത്നത്തിന്റെ കാര്യത്തിൽ 'ശ്വാസി' ആണ്. ഉച്ചാരണത്തിൽ ഹകാരധ്വനി കലരാത്തത് എന്ന അടിസ്ഥാനത്തിൽ കേരളപാണിനി ഇതിനെ 'അഘോഷി'യായി കണക്കാക്കുന്നു. ഭാഷാശാസ്ത്രപ്രകാരം 'അല്പപ്രാണ'മാണിത്. മിക്ക ഭാരതീയ ഭാഷകളിലും 'ട' തന്നെയാണ് പതിനൊന്നാമത്തെ വ്യഞ്ജനം. എന്നാൽ തമിഴിൽ ഇതിന് അഞ്ചാമത്തെ സ്ഥാനമാണുള്ളത്.
മലയാളത്തിൽ 'ട'യിലോ 'ട' ചേർന്ന കൂട്ടക്ഷരത്തിലോ തുടങ്ങുന്ന തനതു പദങ്ങൾ ഇല്ല. ഇംഗ്ലീഷ്, ഫ്രഞ്ച്, പേർഷ്യൻ തുടങ്ങിയ അന്യഭാഷകളിൽ നിന്നു കടമെടുത്തവയോ, സ്വനപരിണാമംമൂലം കാലാന്തരത്തിൽ രൂപം കൊണ്ടവയോ ആയ പദങ്ങൾ മാത്രമാണ് മലയാളത്തിൽ 'ട'കാരത്തിൽ ആരംഭിക്കുന്നതായുള്ളത്.
മലയാള അക്ഷരമാലയിലെ പതിനൊന്നാമത്തെ വ്യഞ്ജനമാണ് ട. ടവർഗത്തിലെ ഒന്നാക്ഷരമായ "ട" ഒരു ഖരമാണ്.
ടി-കോശങ്ങൾ രൂപപരമായും ധർമ്മപരമായും അനവധി വകഭേദങ്ങളിൽ കാണാം. മുഖ്യമായും ഇവ നാലുവിധമുണ്ട്. ഇവ കൂടാതെ പ്രാകൃതികകൊലയാളി കോശങ്ങളെയും ടി-ലസികാണുക്കളുടെ കൂട്ടത്തിൽ ഉൾപ്പെടുത്താറുണ്ട്. ടി-സഹായി കോശങ്ങൾ ടി-, ബി- ലസികാണുക്കളെ ഉത്തേജിപ്പിക്കുകയും പ്രവർത്തനം നിയന്ത്രിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. കോശവിഷകാരി ടി-ലസികാണു വൈറസ് ബാധിച്ച കോശങ്ങളെയും അർബുദ കോശങ്ങളെയും നേരിട്ടാക്രമിച്ച് നശിപ്പിക്കുന്നതിൽ മികവുള്ളവരാണ്. ദാമക ടി-ലസികാണു അണുബാധയ്ക്ക് എതിരെയുള്ള പ്രതിരോധ വ്യവസ്ഥയുടെ പ്രവർത്തനത്തിനു ശേഷം അതിനെ തിരിച്ച് സാധാരണ ആവസ്ഥയിലേക്ക് നിയന്ത്രിച്ചു കൊണ്ടുവരുകയും അമിത പ്രതിരോധ പ്രവർത്തനങ്ങളെ ദമനം ചെയ്ത് സ്വയംപ്രതിരോധാവസ്ഥ ഉണ്ടാകാതെ നോക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ടി-ലസികാണു അനുവർത്തന പ്രതിരോധം, സഹജപ്രതിരോധം എന്നിവയ്ക്കിടയിലെ കണ്ണിയായി വർത്തിക്കുന്നുണ്ടാവാമെന്ന് ഊഹിക്കപ്പെടുന്നു. പ്രാകൃതിക കൊലയാളികോശം വൈറസ് ബാധിച്ച കോശങ്ങളെയും അർബുദ കോശങ്ങളെയും കൊല്ലുന്നു.
വളർച്ചയുടെ പ്രാരംഭാവസ്ഥയിൽ തന്നെ തൈമസ് ഗ്രന്ഥിയിലേക്ക് കുടിയേറുന്ന ടി-കോശങ്ങൾ അവിടെ നിന്നും രോഗാണുക്കളെ നേരിടാനുള്ള ആവശ്യാനുസരണം പെരുകുകന്നു. കൈകാലുകളിലെ രക്തചംക്രമണ വ്യവസ്ഥയിൽ റോന്തുചുറ്റുന്ന ടി-കോശങ്ങളിൽ ചിലത് പ്രതിജനകങ്ങളുമായി സമ്പർക്കത്തിലേർപ്പെടുമ്പോൾ ഉത്തേജിതരാകുകയും പ്രതിരോധസ്മൃതികോശങ്ങളായി രൂപാന്തരപ്പെട്ട് ലസികാഗ്രന്ഥികളിലെ കോശശേഖരത്തിന്റെ ഭാഗമാകുകയും ചെയ്യുന്നു. പിന്നീട് ഇതേ അണുബാധ വീണ്ടുമുണ്ടാകുമ്പോൾ ആ അണുവിന്റെ പ്രതിജനകത്തെ കൃത്യമായി തിരിച്ചറിയുന്ന ശരീരം ഈ പ്രതിരോധസ്മൃതികോശങ്ങളെ ഉണർത്തി തിരിച്ചടിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
ടി-കോശസ്വീകരിണികൾ എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഒരുകൂട്ടം മാംസ്യങ്ങൾ ഇവയുടെ കോശസ്തരത്തിന്റെ ഉപരിതലത്തിൽ കാണപ്പെടുന്നു; ഇവയിലൂടെയാണ് ബിലസികാണുക്കളിൽ നിന്നും പ്രാകൃതിക കൊലയാളികോശങ്ങളിൽ നിന്നും ടി-കോശങ്ങളെ വേർതിരിച്ചറിയാനാകുന്നത്. ജനിക്കുന്നത് ബി-ലസികാണുക്കളെപ്പോലെ മജ്ജയിലെ രക്തജനകകലയിലാണെങ്കിലും ടി-കോശങ്ങൾ പൂർണവികാസം പ്രാപിക്കുന്നതും രോഗപ്രതിരോധപ്രവർത്തനങ്ങൾക്ക് സജ്ജമാകുന്നതും തൈമസ് ഗ്രന്ഥിയിലാണ്. ടി-ലസികാണുക്കളിലെ “ടി” തൈമസ് ഗ്രന്ഥിയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.
ലസികാണു എന്ന ഉപവിഭാഗത്തിൽ പെടുന്ന ശ്വേതരക്താണു ആണ് ടി-ലസികാണുക്കൾ അഥവാ ടി-കോശങ്ങൾ. ജന്തുക്കളിലെ രോഗപ്രതിരോധവ്യവസ്ഥയുടെ ഒരു മുഖ്യ വിഭാഗമായ അനുവർത്തന പ്രതിരോധത്തിന്റെ “സംഘാടകരായി” വർത്തിക്കുന്ന കോശമാണ് ടി-ലസികാണുക്കൾ. ഇതേ ധർമ്മം മൂലം, പ്രതിരോധ സങ്കേതത്തിന്റെ രണ്ട് കൈവഴികളായ കോശമാധ്യസ്ഥപ്രതിരോധത്തെയും ദ്രവീയപ്രതിരോധത്തെയും തമ്മിൽ ബന്ധിപ്പിക്കുന്ന കണ്ണികൂടിയാവുന്നുണ്ട് ഇവ.
പൌര സ്വാതന്ത്ര്യത്തെ കുറിച്ചും പൌരാവകാശത്തെക്കുറിച്ചും യുദ്ധക്കെടുതികളെകുറിച്ചും വിശദീകരിക്കുന്നലേഖനങ്ങളും നാടകങ്ങളുമായി ഇരുപതിലധികം പുസത്കങ്ങൾ അദ്ദേഹം രചിച്ചിട്ടുണ്ട്. "ചലിക്കുന്ന ട്രെയിനിൽ നിങ്ങൾക്ക് നിഷ്പക്ഷനായിരിക്കാനാവില്ല" എന്ന അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്മരിണിക ഡോക്യുമെന്ററിയായിട്ടുണ്ട്.
പൌരാവകാശങ്ങലെക്കുറിച്ചുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ ക്ലാസ്സുകൾ പ്രസിദ്ധങ്ങളായിരുന്നു. 1980 ൽ അദ്ദേഹം പ്രസിദ്ധീകരിച്ച അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളുടെ ജനകീയ ചരിത്രമാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഏറ്റവും പ്രസിദ്ധമായ പുസ്തകം. അമേരിക്കയിലെ ആദിമ നിവാസികളെ യൂറോപ്യൻ അമേരിക്കൻ കയ്യേറ്റക്കാർ തകർത്തെറിഞ്ഞതിന്റെ ചരിത്രത്തോടൊപ്പം അമേരിക്കയിലെ അടിമകൾ അടിമത്തത്തിനെതിരായി നടത്തിയ, മുതലാളിത്തത്തിനെതിരായി തൊഴിലാളികൾ നടത്തിയ, സ്ത്രീകൾ പുരുഷമേധാവിത്വ ക്രമത്തിനെതിരെ നടത്തിയ, കറുത്തവർ വെള്ളക്കാർക്കെതിരെ നടത്തിയ നിരവധി സമരചരിത്രങ്ങൾ സിൻ തന്റെ ഈ പുസ്തകത്തിൽ വിവരിക്കുന്നു.
ഫാസിസത്തിനെതിരായി പൊരുതുവാനുള്ള ആവേശം നിമിത്തം സിൻ അമേരിക്കൻ വ്യോമസേനയിൽ ചേരുകയും അതിലെ ബോംബിങ്ങ് സ്ക്വാഡിലെ അംഗമായി ഇരുന്നുകൊണ്ട് ബെർലിൻ, ചെക്കസ്ലോവാക്യ,ഹങ്കറി, റയാൻ തുടങ്ങിയ ഇടങ്ങളിൽ ബോംബ് വർഷിക്കുന്നതിൽ പങ്കാളിയാവുകയും ചെയ്തു. തന്റെ ഗവേഷണ ബിരുദാന്തര ഗവേഷണത്തിന്റെ ഭാഗമായി ഈ കൃത്യങ്ങളെക്കറിച്ച് പഠിക്കേണ്ടി വന്ന സിന്നിന് ഇതിൽ പശ്ചാത്താപം തോന്നുകയും യുദ്ധത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയത്തിന്റെ ഭീകരത വെളിപ്പെടുകയും ചെയ്തു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ 'ചരിത്രത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയം' എന്ന കൃതി ഈ വിചിന്തനങ്ങളുടെ പ്രതിഫലനമാണ്. ഹിരോഷിമ-നാഗസാക്കി ആറ്റം ബോംബ് വർഷം, വിയറ്റ്നാം, അഫ്ഗാൻ, ഇറാക്ക് യുദ്ധങ്ങൾ തുടങ്ങിയവയെ എല്ലാം അപലപിക്കാനും യുദ്ധവിരുദ്ധ പ്രസ്ഥാനത്തിന് ശക്തിപകരാനും ഈ അനുഭവങ്ങൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കരുത്തായി. നോം ചോംസ്കി അടക്കമുള്ള പ്രസിദ്ധരായ പല ചിന്തകർക്കും പ്രചോദനമായി വർത്തിക്കാനും ഹൊവാർഡ് സിന്നിന് കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.
അമേരിക്കയിലെ ന്യൂയോർക്ക് നഗരത്തിലെ ബ്രൂക്ലിൻ എന്ന സ്ഥലത്ത് ഒരു ജൂത - കുടിയേറ്റ കുടുംബത്തിൽ എഡ്ഢി സിന്നിന്റെയും ജെന്നി സിന്നിന്റെയും മകനായി ഹൊവാർഡ് സിൻ ആഗസ്റ്റ് 24, 1922 ന് ജനിച്ചു. മക്കളെ പോറ്റുന്ന ചെലവ് കണ്ടെത്താൻ ബുദ്ധിമുട്ടിയിരുന്ന, ഫാക്ടറി തൊഴിലാളികളായിരുന്ന, ഹൊവാർഡ് സിന്നിന്റെ മാതാപിതാക്കൾ വളരെ കഷ്ടപ്പെട്ടാണെങ്കിലും അദ്ദേഹത്തെ പഠിപ്പിച്ചു. രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധത്തിൽ വ്യോമസേനയിലെ സേവനത്തിന് ശേഷം അദ്ദേഹം ന്യൂയോർക്ക് സർവ്വകലാശാലയിൽ നിന്ന് ചരിത്രത്തിൽ ബിരുദവും കൊളംബിയ യൂണിവേഴ്സിറ്റിയിൽ നിന്ന് ബിരുദാനന്തര ബിരുദവും ഗവേഷണ ബിരുദവും എടുത്തു. ഭാര്യ റോസ്ലിൻ സിൻ 2008 ൽ അന്തരിച്ചു. മകൾ മൈലാ കബത് സിൻ മകൻ ജെഫ് സിൻ. "അരാജകവാദത്തിന്റെ ചിലത്, സോഷ്യലിനത്തിന്റെ ചിലത്, ജനാധിപത്യ സോഷ്യലിസത്തിന്റെ അംശം " ഇവ തന്നിലുണ്ടെന്ന് സിൻ തന്നെ അഭിപ്രായപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.
അമേരിക്കക്കാരനായ പ്രശസ്ത ചരിത്രകാരനും സാമൂഹ്യപ്രവർത്തകനുമായിരുന്നു ഹൊവാർഡ് സിൻ . പുകഴ്പെറ്റ അമേരിക്കൻ സാമ്രാജ്യത്വത്തിന്റെ ഇരുണ്ടവശം ചിത്രീകരിക്കുന്ന "അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളുടെ ജനകീയ ചരിത്രം" എന്ന കൃതിയിലൂടെയാണ് ഹൊവാർഡ് സിൻ ലോക പ്രശസ്തനാകുന്നത്. 1964 മുതൽ 1988 വരെ ബോസ്റ്റൺ യൂണിവേഴ്സിറ്റിയിലെ രാഷ്ട്രതന്ത്ര വിഭാഗം പ്രൊഫസറായിരുന്ന ഇദ്ദേഹം ചരിത്രകാരൻ, എഴുത്തുകാരൻ, നാടകകൃത്ത്, ബുദ്ധിജീവി, ഇടതുപക്ഷ അരാജകവാദ പ്രവർത്തകൻ എന്നിങ്ങനെ വിവിധ നിലകളിൽ പ്രസിദ്ധനായിരുന്നു.
ഇതിന്റെ നേർത്ത കാണ്ഡം 30-45 സെ.മീ. നീളത്തിൽ പടർന്നു വളരുന്നു. ഇലകൾ 3.5-7 സെ.മീ. നീളമുള്ളതാണ്. ഹൃദയാകാരത്തിലുള്ള ഇലകൾക്ക് നല്ല വീതിയുമുണ്ട്. ഏകാന്തരാന്യാസത്തിലാണ് ഇലകൾ ക്രമീകരിച്ചിരിക്കുന്നത്. ഇലകളുടെ കക്ഷ്യങ്ങളിൽനിന്നും ഒറ്റയായി കടുംചുവപ്പു നിറത്തിലുള്ള പുഷ്പങ്ങളുണ്ടാകുന്നു. ജൂലാ. മുതൽ ഡി. വരെയാണ് പുഷ്പകാലം. കായ്കൾ 1-1.5 സെ.മീ. നീളമുള്ളതാണ്. ആയതാകാരമോ ദീർഘവൃത്താകാരമോ ഉള്ള കായ്കൾ മിനുസമുള്ളതും നെടുകെ ചാലുകളുള്ളതുമാണ്. വിത്തുമുഖേനയാണ് പ്രജനനം നടത്തുന്നത്.
ഗംഗാതീരങ്ങളിലും, ഗുജറാത്ത്, ഡക്കാൻ എന്നീ പ്രദേശങ്ങളിലും, കേരളത്തിലെ അർദ്ധനിത്യഹരിതവനങ്ങളിലും സമൃദ്ധമായി വളരുന്ന ചിരസ്ഥായി ഓഷധിയാണ് ആടുതിന്നാപ്പാല, ആടുകൊട്ടാപാല എന്നീ പേരുകളിലും അറിയപ്പെടുന്ന ആടുതൊടാപ്പാല.
1966-ലെ ഹൃദയപൂർവ്വം സംഗീതത്തോടു കൂടെ പാടുക എന്ന പാട്ടുപുസ്തത്തിന്റെ പ്രകാശനത്തോടുകൂടി വിശ്വാസികൾ എഴുതിയ ഗീതങ്ങൾ മാത്രമേ യഹോവയുടെ സാക്ഷികൾ ഉപയോഗിക്കുകയുള്ളു എന്ന തീരുമാനം സ്വീകരിച്ചു. 1984-ൽ പുതിയ ഗാനങ്ങളും, പഴയവ പുതുക്കുകയോ നീക്കുകയോ ചെയ്തുകൊണ്ട് യഹോവയ്ക്കു സ്തുതിഗീതങ്ങൾ പാടുക എന്ന പുതിയ പാട്ടുപുസ്തകം പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു. 225 ഗീതങ്ങളുള്ള ആ പാട്ടുപുസ്തകമാണ് 2008 വരെ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്. എന്നാൽ 2009-ൽ യഹോവയെ പാടി സ്തുതിക്കുവിൻ എന്ന 135 ഗീതങ്ങളടങ്ങിയ പുതിയ പാട്ടുപുസ്തകം 44 ഭാഷകളിൽ യഹോവയുടെ സാക്ഷികളുടെ ലോകവ്യാപക കൺവൻഷൻ മുഖാന്തരം പ്രകാശനം ചെയ്യുകയുണ്ടായി. പാട്ടുപുസ്തകങ്ങൾ വ്യത്യസ്ത ആഗ്യഭാഷകളിലും ലഭ്യമാണ്.
ഈരടികളുള്ള പാട്ടുപുസ്തകങ്ങൾക്കുപരിയായി യഹോവയുടെ സാക്ഷികൾ പീയാനോ ഒർക്കസ്ട്രാ പോലെയുള്ള സംഗീത ഉപകരണങ്ങളാലുള്ള വ്യത്യസ്ത സംഗീത റിക്കാർഡിങ്ങുകൾ ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ട്. ഇവയെ രാജ്യ സുസ്വരങ്ങൾ എന്ന് വിളിക്കുന്നു. ഈ സംഗീതങ്ങൾ ഗീതം പുസ്തകത്തിലെ ഗാനങ്ങളെ ആസ്പദമാക്കിയുള്ളതാണ്. യഹോവയുടെ സാക്ഷികൾ തങ്ങളുടെ ആരാധനയിലും, സമ്മേളനങ്ങളിലും ഗീതങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കുന്നു. ലോകവ്യാപകമായി ഒരേ തരത്തിലുള്ള വരികളും ഈണങ്ങളും ഉള്ള പാട്ടുപുസ്തകങ്ങൾ വ്യത്യസ്തഭാഷകളിൽ പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്നു.
1984-ൽ യഹോവയ്ക്കു സ്തുതിഗീതങ്ങൾ പാടുക എന്ന 225 ഗീതങ്ങളുള്ള പുതിയ പാട്ടു പുസ്തകം പ്രകാശനം ചെയ്യപ്പെട്ടു. ഈ ഗീതങ്ങൾ പല ഭാഷകളിലേക്കും പിന്നീട് തർജ്ജമ ചെയ്യപ്പെട്ടു. യഹോവയുടെ സാക്ഷികളല്ലാത്തവരെഴുതിയ ഗീതങ്ങൾ നീക്കപ്പെട്ടു. പഴയ പാട്ടുപുസ്തകത്തിലെ ഗാനങ്ങൾ മാറ്റങ്ങൾ വരുത്തികൊണ്ട് നിലനിർത്തി, പുതിയ ഗാനങ്ങളും ഇതിൽ ഉൾപ്പെടുത്തി. രണ്ടു ഗാനങ്ങൾക്ക് സംഗീതം പുതുക്കപ്പെട്ടു, ചില ഗാനങ്ങളുടെ ഈരടികളും പുതുക്കപ്പെട്ടു.
യഹോവയുടെ സാക്ഷികളുടെ ആരാധനയിൽ ഉപയോഗിക്കുന്ന ക്രിസ്തീയ ഗാനങ്ങളാണ് രാജ്യ ഗീതങ്ങൾ . 1879 മുതൽ വച്ച്ടവർ സൊസൈറ്റി ഗീതം പുസ്തകങ്ങൾ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിരുന്നു; 1920 ആയപ്പോഴേക്കും നൂറിൽ പരം പുതിയ ഗീതങ്ങളും മാറ്റം വരുത്തിയ പഴയ ഗീതങ്ങളും പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടു. 1930 ആയപ്പോഴേക്കും ദൈവരാജ്യം ഉടനെ വരുമെന്ന യഹോവയുടെ സാക്ഷികളുടെ കേന്ദ്രവിശ്വാസത്തെ ആസ്പദമാക്കി ഈ ഗാനങ്ങളെ "രാജ്യ ഗീതങ്ങൾ" എന്ന് വിളിക്കാൻ തുടങ്ങി.
ഹൃദയപൂർവ്വം സംഗീതത്തോടു കൂടെ പാടുക എന്ന 119 ഗീതങ്ങളടങ്ങിയ പാട്ടുപുസ്തകം 1966-ലാണ് പ്രസിദ്ധീകരിച്ചത്. വിശ്വാസികൾ എഴുതിയ ഗീതങ്ങൾ മാത്രമേ ഇതിൽ ഉപയോഗിക്കപ്പെട്ടുള്ളു. എന്നാൽ ചില ഗാനങ്ങൾ സാക്ഷികളല്ലാത്തവർ എഴുതിയതാണെന്നറിയാതെ ഈ പാട്ടുപുസ്തകത്തിൽ ഉൾപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിരുന്നു.
2010 ഓഗസ്റ്റ് 8 - ന്‌ നിലവിൽ വന്ന വന്യജീവി സങ്കേതമാണ്‌ മലബാർ വന്യജീവി സങ്കേതം. കേരളത്തിൽ ഏറ്റവും ഒടുവിൽ രൂപീകൃതമായ വന്യജീവി സങ്കേതമാണ്‌ ഇത്. കോഴിക്കോട് നിന്നും 65 കി.മി ദൂരത്തായാണ്‌ ഇത് സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്. 'മലബാറിന്റെ ഊട്ടി' എന്നറിയപ്പെടുന്ന കക്കയത്താണ്‌ ഈ വന്യജീവിസങ്കേതം. കോഴിക്കോട് - കൊയിലാണ്ടി താലൂക്കിലെ കക്കയം പന്നിക്കോട്ടൂർ വനമേഖലയാണ്‌ ഈ സം‌രക്ഷണ മേഖലയായി മാറ്റിയിരിക്കുന്നത്. ഈ സം‌രക്ഷണ മേഖലയ്ക്ക് 74.22 ചതുരശ്ര കിലോമീറ്റർ വിസ്തീർ‌ണമുണ്ട്. കോർ ഏരിയ ഏതാണ്ട് 54 ചതുരശ്ര കിലോമീറ്റർ ആണ്‌. കൽ‌പ്പറ്റയിലെ കുറിച്ചി വനമേഖലയും പെരുവണ്ണാമൂഴിയിലെ ഏതാനും വനമേഖലയും താമരശേരി റെയിഞ്ചിലെയും കോഴിക്കോടിലെയും ചില വനമേഖലകളും ചേരുന്നതാണ്‌ ഇതിന്റെ അതിർത്തികൾ. മലനിരകൾക്ക് 1500 അടി മുതൽ 4500 അടി വരെ ഉയരമുണ്ട്. ഇവിടെ നിന്നും കോഴിക്കോടിന്റെ വെള്ളവും വെളിച്ചവുമായി കുറ്റ്യാടിപ്പുഴ ഒഴുകുന്നുണ്ട്. ഇതിന്റെ കൈവഴിയായി മറ്റു ചെറുനദികളും ഇവിടെ നിന്നും ഉൽഭവിക്കുന്നുണ്ട്.
പഴമയും പാരമ്പര്യത്തനിമയും നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന ഇവിടെ നിന്ന് 680 ഇനം സപുഷ്പികളും 39 ജാതി പുല്ലുകളും 22 ജാതി ഓർ‌ക്കിഡുകളും 28 ജാതി പന്നല്ലുകളും കണ്ടെത്തിയിരുന്നു. ദേശീയ മൃഗമായ കടുവ, സംസ്ഥാന മൃഗമായ ആന, പുലി, കാട്ടുപോത്ത്, പലജാതി കുരങ്ങുകൾ,മലമാൻ, കേഴമാൻ, കാട്ടുനായ, കരടി, ചെങ്കീരി, കാട്ടുപന്നി, മുള്ളൻപന്നി, പശ്‌ചിമഘട്ടത്തിൽ മാത്രം കാണപ്പെടുന്ന ഈഞ്ച അണ്ണാൻ ഉൾപ്പെടെയുള്ള അണ്ണാനുകൾ തുടങ്ങി പല വന്യജീവികളുടെയും ആവാസകേന്ദ്രമാണ്‌ ഇവിടം.
പക്ഷികളിൽ പശ്‌ചിമഘട്ടത്തിൽ മാത്രം കാണപ്പെടുന്ന നീലഗിരി ചിലപ്പൻ, ചെഞ്ചിലപ്പൻ, കോഴിവേഴാമ്പൽ, മരപ്രാവ്, നീലക്കിളി, പാറ്റ പിടിയൻ എന്നിവ ഉൾപ്പെടെ ഏതാണ്ട് 180 ൽ അധികം ജാതി പക്ഷികളെ ഇവിടെ നിന്നും കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്. കൂടാതെ ധാരാളം ഉഭയജീവികളും ഉരഗജീവികളും ഇവിടെ കാണപ്പെടുന്നു. 'റീഡ്ഫ്രോഗ്' എന്നു വിളിക്കുന്ന ഒരിനം തവള ഇന്ത്യയിൽ ഇവിടെ മാത്രമേ കാണപ്പെടുന്നുള്ളു എന്നത് ഈ അടുത്ത കാലത്താണ്‌ കണ്ടെത്തിയത്.
മൽസ്യ വിഭാഗത്തിൽ 50 ൽ അധികം മൽസ്യങ്ങളെ ഇവിടത്തെ നദികളിൽ നിന്നും തിരിച്ചറിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ഇവയിൽ പലതും അത്യപൂർ‌വങ്ങളും ശാസ്ത്രലോകത്തിനു പുതിയ കണ്ടെത്തലുകളുമാണ്‌. കൂടാതെ അത്യപൂർ‌വ ചിത്രശലഭങ്ങളുൾപ്പടെ 150ൽ അധികം പൂമ്പാറ്റകളും 200ൽ അധികം നിശാശലഭങ്ങളും ഈ കാടകത്തുണ്ട്.
ആദ്ധ്യാത്മികത, സാമൂഹ്യനീതി, വിശ്വശാന്തി എന്നീ വിഷയങ്ങളിൽ എഴുപതോളം ഗ്രന്ഥങ്ങൾക്കുപുറമേ ഒട്ടേറെ ഉപന്യാസങ്ങളും, നിരൂപണങ്ങളും മെർട്ടൺ എഴുതിയിട്ടുണ്ട്. ദ സെവൻ സ്റ്റോറി മൗണ്ടൻ എന്ന അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആത്മകഥ ഏറെ ജനപ്രീതി നേടുകയും, രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധത്തിലെ വിമുക്തസൈനികരും വിദ്യാർത്ഥികളും ഉൾപ്പെടെ ഒട്ടേറെ അമേരിക്കൻ യുവാക്കളെ സന്യാസജീവിതം തെരഞ്ഞെടുക്കാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു. ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിലെ ഏറ്റവും മികച്ച നൂറു അകല്പിതരചനകളിൽ ഒന്നായി ആ കൃതി വിലയിരുത്തപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട് മതാന്തരസംവാദങ്ങളെ മെർട്ടൺ ശക്തിയായി പിന്തുണച്ചു. തിബത്തൻ ആദ്ധ്യാത്മിക നേതാവ് ദലൈലാമ, ജപ്പാനിലെ സെൻ പാരമ്പര്യത്തിന്റെ ആധുനികവക്താവ് ഡി.ടി. സുസുക്കി, വിയറ്റ്നാമിലെ ബുദ്ധസന്യാസി തിക് നാത് ഹാൻ എന്നിവരുൾപ്പെടെയുള്ള ഏഷ്യൻ ചിന്തകന്മാരുമായി ആശയവിനിമയം നടത്താൻ അദ്ദേഹം മുൻകൈ എടുത്തു. മെർട്ടന്റെ പല ജീവചരിത്രങ്ങളും രചിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.
അപ്പോഴേയ്ക്ക് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ദർശനം വിശ്വശാന്തി, മനുഷ്യജാതികൾക്കിടയിലെ സഹവർത്തിത്വം, സാമൂഹ്യനീതി എന്നീ ആശയങ്ങളിലുറച്ച വിശാലമാനവികതയായി പരിണമിച്ചിരുന്നു. രാഷ്ട്രീയ മാനങ്ങളുള്ള ഒരു തരം തീവ്രത അദ്ദേഹം പ്രകടിപ്പിച്ചെങ്കിലും ആശയപരമായ സങ്കുചിതത്ത്വം ഇല്ലാത്ത അഹിംസാത്മക നിലപാടായിരുന്നു അത്. ലാളിത്യത്തിൽ അടിയുറച്ച ആ ദർശനത്തെ അദ്ദേഹം ക്രിസ്തീയസംവേദനം എന്നു വിശേഷിപ്പിച്ചു. ലത്തീൻ അമേരിക്കയിലെ കത്തോലിക്കാ ലേഖകനായ ഏണെസ്റ്റോ കാർദെനലിനുള്ള ഒരു കത്തിൽ മെർട്ടൺ ഇങ്ങനെ എഴുതി: "കണിക്കില്ലാത്ത അധികാരം കയ്യാളി പരസ്പരം പോരടിക്കുന്ന വലിയ കുറ്റവാളികളെക്കൊണ്ട് ലോകം നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ശുദ്ധഗതിക്കാരായ പക്ഷപാതികളേയും, പോലീസുകാരേയും, പാതിരിമാരേയും മുൻനിർത്തിയാണ് അവരുടെ പോരാട്ടം. അവർ പത്രങ്ങളേയും, ഇതര വാർത്താവിനിമയോപാധികളേയും നിയന്ത്രിക്കുകയും എല്ലാവരേയും തങ്ങളുടെ പോരാളികളാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു."
സന്യാസിയായി വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷവും മെർട്ടൺ പറഞ്ഞത് തനിക്ക് സന്യാസജീവിതത്തിലേയ്ക്കുള്ള നിയുക്തിയെക്കുറിച്ച് അപ്പോഴും ഉറപ്പില്ലെന്നും എന്നാൽ എഴുത്തുകാരാനാകാനുള്ള നിയുക്തിയെക്കുറിച്ച് ഒട്ടും സംശയമില്ലെന്നും ആയിരുന്നു. 1946-ൽ ആശ്രമപ്രവേശനത്തിനു അഞ്ചു വർഷത്തിനു ശേഷം, 31 വയസ്സുള്ള മെർട്ടൺ തന്റെ അതേവരേയുള്ള ജീവിതത്തിന്റേയും ആത്മീയപരിവർത്തനത്തിന്റേയും കഥ, ആശ്രമാധികാരികളുടെ അനുമതിയോടെ എഴുതി തീർത്തു. അധികാരികളുടെ കർക്കശമായ സംശോധനക്കും നീക്കുപോക്കുകൾക്കും ശേഷമാണെങ്കിലും, 1948-ൽ "ദ സെവൻ സ്റ്റോറി മൗണ്ടൻ" എന്ന പേരിൽ അതു പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടു. ഏഴെടുപ്പുകളുള്ള മല എന്ന ആശയവും ഗ്രന്ഥനാമവും, ദാന്റേയുടെ ഡിവൈൻ കോമഡിയിലെ ശുദ്ധീകരണസ്ഥലസങ്കല്പത്തെ ആശ്രയിച്ചാണ്.
മെർട്ടന്റെ കലാശാലാവിദ്യാഭ്യാസം തുടങ്ങിയത് ഇംഗ്ലണ്ടിലെ കേംബ്രിഡ്ജിൽ ആയിരുന്നു. എന്നാൽ അവിടെ കഴിച്ച ഒരുവർഷം പഠനത്തിൽ ശ്രദ്ധിക്കാതെ കുത്തഴിഞ്ഞ ജീവിതം നയിക്കുകയാണ് അദ്ദേഹം ചെയ്തത്. അക്കാലത്ത് വിവാഹേതരമായി അദ്ദേഹത്തിനു ഒരു കുട്ടി ജനിച്ചതായി പറയപ്പെടുന്നു. അതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട നിയമക്കുരുക്കുകളിൽ നിന്ന് അദ്ദേഹം മുക്തനായത് രക്ഷാകർത്താവിന്റെ സഹായത്തോടെയാണ്. എന്നാൽ അതോടെ അദ്ദേഹത്തിനു കേംബ്രിഡ്ജിലെ പഠനം ഉപേക്ഷിച്ച് അമേരിക്കയിലേക്കു പോകേണ്ടി വന്നു.
ഏകാന്തജീവിതത്തിനുള്ള തീവ്രമായ അഭിലാഷം മെർട്ടണുണ്ടായിരുന്നു. 1965-ൽ അദ്ദേഹത്തിനു ഗെത്സമേനിയിൽ ഒരു പ്രത്യേക പർണ്ണശാല അനുവദിച്ചു കിട്ടി. അതിനകം രാഷ്ട്രാന്തരപ്രശസ്തി നേടുകയും, ലോകമൊട്ടാകെയുള്ള അനേകം പ്രശസ്തവ്യക്തികളുമായി നിരന്തരം കത്തിടപാടുകൾ നിലനിർത്തുകയും ചെയ്തിരുന്നെങ്കിലും ആശ്രമത്തിനു പുറത്തേക്കുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ യാത്രകളെ അധികാരികൾ നിയന്ത്രിച്ചു. ഇതേച്ചൊല്ലി അദ്ദേഹവും കാലാകാലങ്ങളിലെ ആശ്രമാധിപന്മാരും തമ്മിൽ തർക്കമുണ്ടായിട്ടുണ്ട്.
ഗെത്സമേനിയിലെ അന്തേവാസിയായിരുന്ന ദീർഘമായ കാലയിളവിനുള്ളിൽ മെർട്ടൺ ഏഴെടുപ്പുമലയിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്ന വികാരജീവിയും അന്തർമുഖിയുമായ സന്യാസി എന്ന നിലയിൽ നിന്ന്, ധ്യനശീലനായ ഒരു എഴുത്തുകാരനും കവിയും ആയി മാറി. മറ്റു മതങ്ങളുമായി നടത്തിയ ക്രിയാത്മകമായ സംവാദങ്ങളും അമേരിക്കയിലെ വംശലഹളകളുടേയും വിയറ്റ്നാം യുദ്ധത്തിന്റേയും കാര്യത്തിൽ സ്വീകരിച്ച അഹിംസാപൂർവമായ നിലപാടിന്റേയും പേരിൽ 1960-കളിൽ അദ്ദേഹം ശ്രദ്ധിക്കപ്പെട്ടു.
ഏഴെടുപ്പുമലയുടെ പ്രസിദ്ധീകരണം വൻവിജയമായി. ആദ്യപതിപ്പ് 7500 പ്രതികൾ അച്ചടിക്കാനാണ് പദ്ധതിയിട്ടിരുന്നതെങ്കിലും, പ്രീ-പബ്ലിക്കേഷൻ വില്പന തന്നെ ഇരുപതിനായിരം കവിഞ്ഞു. ഒടുവിൽ ആദ്യത്തെ ഹാർഡ് കവർ പതിപ്പു ആറുലക്ഷം പേപ്പർ ബാക്ക് പതിപ്പ് പത്തു ലക്ഷവും പ്രതികൾ വിറ്റഴിഞ്ഞു. അനേകം ഭാഷകളിൽ ഈ കൃതി പരിഭാഷപ്പെടുത്തപ്പെട്ടു. മെർട്ടനും അദ്ദേഹം അന്തേവാസി ആയിരുന്ന ഗെത്സമേനി ആശ്രമത്തിനും ഈ കൃതി ആഗോളപ്രശസ്തി നേടിക്കൊടുത്തു.
ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിലെ ഒരു അമേരിക്കൻ കത്തോലിക്കാ സന്യാസിയും എഴുത്തുകാരനുമായിരുന്നു തോമസ് മെർട്ടൺ. ട്രാപ്പിസ്റ്റ് സന്യാസിയായി കെന്റക്കിയിലെ ഗെത്സമേനി ആശ്രമത്തിൽ ജീവിച്ച അദ്ദേഹം, കവിയും സാമൂഹ്യപ്രവർത്തകനും മതങ്ങളുടെ താരതമ്യപഠനത്തിൽ തത്പരനും ആയിരുന്നു. 1949-ൽ "ഫാദർ ലൂയീസ്" എന്ന പേരിൽ മെർട്ടൺ പൗരോഹിത്യാഭിഷേകം സ്വീകരിച്ചു.
"ഏഴെടുപ്പുമല" വിശ്വാസത്തിന്റെ ആത്മകഥ വിശേഷിക്കപ്പെട്ടു. ഘട്ടങ്ങളായി മെർട്ടന്റെ ജീവിതത്തിൽ സംഭവിച്ച ദാർശനികവും പ്രതിബദ്ധതാപരവുമായ പരിവർത്തനത്തിന്റെ കഥയാണ് ഈ കൃതി. ആത്മപ്രേമത്തിൽ നിന്നു തുടങ്ങി, കമ്മ്യൂണിസത്തിലും കത്തോലിക്കാവിശ്വാസത്തിലും കൂടി കടന്നു പോകുന്ന അദ്ദേഹം ഒടുവിൽ ആശ്രമജീവിതം കണ്ടെത്തുന്നു.
1934-ൽ അമേരിക്കയിൽ വീണ്ടുമെത്തിയ മെർട്ടൻ ന്യൂയോർക്കിലെ കൊളൊംബിയാ സർവകലാശാലയിൽ വിദ്യാർത്ഥിയായി. അവിടെ അദ്ദേഹം പഠനത്തിൽ ശോഭിക്കുകയും പ്രതിഭാശാലിയായ ഒരു യുവബുദ്ധിജീവി എന്ന നിലയിൽ അംഗീകാരം നേടുകയും ചെയ്തു. കമ്മ്യൂണിസം ഉൾപ്പെടെയുള്ള പ്രത്യയശാസ്ത്രങ്ങളുമായി അദ്ദേഹം ഇക്കാലത്ത് പരിചയപ്പെട്ടു.
ഇതിന്റെ പായിരം പാടിയത് 'ഇടൈയളനാട്ട് മണക്കുടിയാൻ പാൽവണ്ണതേവൻ' ആയ വില്ലവതരൈയൻ ആണ്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ കാലം നിർണയിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല. ഈ സമാഹാരഗ്രന്ഥത്തിലെ പാട്ടുകൾ രചിച്ച പുലവൻമാരുടെ എണ്ണം 145 ആണെന്ന് അദ്ദേഹം പറയുന്നു. തമിഴ് സാഹിത്യകാരന്മാർ മിക്കവരും ഇത് അംഗീകരിക്കുന്നുണ്ട്. എന്നാൽ ഇതിൽ പറഞ്ഞിട്ടുള്ള പണ്ഡിതന്മാരുടെ പേരുകൾ കണക്കാക്കുമ്പോൾ അവരുടെ എണ്ണം 158 വരും. മൂന്നുപേരുടെ നാമധേയം നിശ്ചയമില്ല. കുറിഞ്ചി , മുല്ലൈ , മരുതം , പാലൈ , നെയ്തൽ എന്നീ അഞ്ചു തിണൈകളെ സംബന്ധിച്ച ഈ പാട്ടുകളുടെ ക്രമീകരണം പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധാർഹമാണ്. ഒറ്റ എണ്ണമായിട്ടുള്ളവ പാലൈപ്പാട്ടുകളാണ്; 10, 20, 30 എന്ന സംഖ്യയുള്ളവ നെയ്തൽപാട്ടുകൾ; 4, 14, 24 എന്നിങ്ങനെ ഒടുവിൽ 4 വരുന്നവ മുല്ലൈപ്പാട്ടുകൾ; 2, 8, 12, 18 എന്നിപ്രകാരം 2, 8 ഒടുവിലുള്ളവ കുറിഞ്ചിത്തിണൈയിൽ ഉൾപ്പെടും; 6 ഒടുവിൽ വരുന്നവ മരുതം സംബന്ധിച്ചവയാണ്. ഇങ്ങനെയൊരു സമ്പ്രദായം മറ്റൊന്നിലും കാൺമാനില്ല.
പ്രാചീന തമിഴ് പണ്ഡിതന്മാരുടെ അഭിപ്രായപ്രകാരം അകം എന്നത് പ്രേമം വിഷയമാക്കിയുള്ള ഗാനകൃതികളെയാണ്‌. . വീരത്വം, ഔദാര്യം, കീർത്തി മുതലായ വിഷയങ്ങളെ 'പുറം' എന്നും പറയപ്പെടുന്നു. അകംപാട്ടുകളിലെ നായകൻ സങ്കല്പപാത്രങ്ങളാണ്. പുറംപാട്ടുകളില് നാടുവാഴുന്നവരുടെ ഗുണങ്ങളെ വാഴ്ത്തുകയാണ് പതിവ്. അതിനാൽതന്നെ അകംപാട്ടുകള് കവിസങ്കല്പങ്ങളായും പുറംപാട്ടുകള് വസ്തുസ്ഥിതികഥനങ്ങളായും പരിണമിക്കുന്നു. പ്രേമകഥ വിവരിക്കുമ്പോള് അതിന് അനുയോജ്യമായ സ്ഥലം, സമയം, പക്ഷി, മൃഗം, വൃക്ഷം, പൂവ് എന്നിങ്ങനെയുള്ളവയെ ഇണക്കി പാടുന്ന പതിവാണുള്ളത്. ജനഹൃദയങ്ങളില് മാത്രം ജീവിച്ച നാടോടിപ്പാട്ടുകളുടെ രീതിയും ഇതുതന്നെ. അവയിൽ നിന്നാണ് പുലവ ന്മാര് അകംകൃതികളിലെ പ്രതിപാദനസമ്പ്രദായം കൈക്കൊണ്ടതെന്നു വിചാരിക്കാം. അങ്ങനെ അകംപാട്ടുകളിൽ പ്രകൃതിവർണന സുലഭമായിത്തീർന്നു. എങ്കിലും അവയുടെ പ്രധാനലക്ഷ്യം പ്രേമത്തെപ്പറ്റി പാടുക എന്നതുതന്നെയായിരുന്നു.
ആദിമ സംഘം,മദ്ധ്യമ സംഘം,അന്തിമസംഘം എന്നിങ്ങനെ ഒന്നിനു പിന്നാലെ ഒന്നായി മൂന്നു തമിഴ് സംഘങ്ങൾ പുരാതന കാലത്തുണ്ടായിരുന്നു.ഇവയിൽ ആദ്യത്തെ സംഘം പാണ്ഡേശ്വരന്മാരുടെ മേൽനോട്ടത്തിൽ ദക്ഷിണമധുരയിൽ 4400കൊല്ലക്കാലം നിലവിലുണ്ടായിരുന്നു.സാഹിത്യം.സംഗീതം,നാടകം എന്നീ ശാഖകളിൽപ്പെട്ട നിരവധി ഗ്രന്ഥങ്ങൾ ഇക്കാലത്തു രചിക്കപ്പെട്ടു.ഈവക ഗ്രന്ഥങ്ങളും സംഘത്തിന്റെ ആസ്ഥാനമായ ദക്ഷിണ മധുരയും കടുങ്കോന്റെ കാലത്ത് കടലെടുത്തുപോയി.പിന്നീട് 3700 സംവത്സരക്കാലം നിലനിന്നുവന്ന മദ്ധ്യമ സംഘം പാണ്ഡ്യ രാജധാനിയായ കപാടപുരത്തില്ണ് പ്രവർത്തിച്ചു വന്നിരുന്നത്.ഇതും കടലെടുക്കപ്പെട്ടു.അവസാനത്തേതായ അന്തിമസംഘം മധുരാപുരിയിലാണു പ്രവർത്തിച്ചിരുന്നത്.ക്രി.പി.മൂന്നാം നൂറ്റാണ്ടിന്നിടയ്ക്കു വച്ച്ശത്രുക്കളുടെ പടയോട്ടത്തിൽ ഇതു നാമാവശേഷമായി തീർന്നു.
നന്ദൻമാർ , മൗര്യാക്രമണം, ഉതിയൻചേരൻ, ചേരലാതൻ, മാന്തരംപൊറൈയൻ, കടുംകോ, ഉതിയൻ, കോതൈമാർവൻ, തിത്തൻ, കരികാലൻ, കിള്ളിവളവൻ, ആലങ്കാനത്തുചെഴിയൻ, പശുംപൂൺ പാണ്ഡ്യൻ, പഴയൻ മാറൻ എന്നിങ്ങനെ സംഭവങ്ങളും രാജാക്കന്മാരും ഇതിൽ പരാമർശിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. മുൻപറഞ്ഞ ചേരചോളപാണ്ഡ്യരാജാക്കന്മാർക്കു പുറമേ അനേകം സാമന്തൻമാരുടെ പേരുകളും ഈ ഗാനങ്ങളിൽ കാണാം. ബാണന്മാർ, ഗംഗന്മാർ, തിരൈയന്മാർ മുതലായവരെയും പണ്ടത്തെ ഗ്രാമഭരണം, വിവാഹരീതികൾ, മതസ്ഥാപനങ്ങൾ, സംസ്കാരം, പുരാണകഥകൾ എന്നിവയെയും ഇതിൽ വിവരിച്ചിട്ടുണ്ട്.
ഇവയെല്ലാം അകം കവിതകളെങ്കിലും ഒരു സമാഹാര ശീർഷകത്തിൽ മാത്രമേ 'അകം'മുദ്ര കലർന്നിട്ടുള്ളൂ. അതാണ് അകനാനൂറ്. നാനൂറ് ചെറു കവിതകൾ അടങ്ങുന്ന ഈ സഞ്ചയത്തിന്റെ സമാഹർത്താവ് രുദ്രശർമ്മാ ആണെന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു. കവിതകൾക്കു പ്രത്യേകം ശീർഷകങ്ങളില്ല. തലക്കെട്ടായി പാലൈ, കുറിഞ്ചി, മുല്ലൈ, മരുതം, നെയ്തൽ തുടങ്ങിയ പ്രകൃതി ദൃശ്യങ്ങളുടെ പേരുകൾ നൽകിയിരിക്കുന്നു. 145 കവി ശ്രേഷ്ഠന്മാരാണ് ഇതിന്റെ രചയിതാക്കൾ
13 മുതൽ 31 വരെ വരികളുള്ള 400 പാട്ടുകളുടെ സമാഹാരമാണിത്. ഇതിനു 'നെടുന്തൊകൈ' എന്നും പേരുണ്ട്. ഉപ്പൂരികുടികിഴാർമകൻ ഉരുത്തിര ചൻമൻ ആണ് സമാഹർത്താവ്; സമാഹരിപ്പിച്ചത് ഉക്കിരപ്പെരുവഴുതി എന്ന പാണ്ഡ്യരാജാവും. ഇതിൽ ആദ്യത്തെ 120 പാട്ടുകളെ 'കളിറ്റിയാനൈ നിരൈ' എന്നും 121 മുതൽ 300 വരെയുള്ള പാട്ടുകളെ 'മണിമിടൈ പവളം' എന്നും അവസാനത്തെ 100 പാട്ടുകളെ 'നിത്തിലക്കോവൈ' എന്നും പറയുന്നു.
പ്രാചീന തമിഴ്കൃതികൾ പത്തുപ്പാട്ട്, എട്ടുത്തൊകൈ, പതിനെണ്കീഴ്കണക്ക് എന്നീ മൂന്നിനത്തിൽ അടങ്ങുന്നു. അവയുടെ എട്ടുത്തൊകൈനൂല്കളിൽ നറ്റിണൈ, അകനാനൂറ്, ഐങ്കുറുന്നൂറ്, കുറുന്തൊകൈ, കലിത്തൊകൈ എന്നിങ്ങനെ സമാഹാരഗ്രന്ഥങ്ങളാണ് അകംകൃതികൾ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നത്.
ആതൻ, അവിനി, കുട്ടുവൻ എന്നീ ചേരരാജാക്കന്മാരും കടുമാൻകിള്ളി എന്ന ചോളരാജാവും തെന്നവൻ, തേർവൺകോമാൻ, കൊർക്കൈക്കോമൻ എന്നീ നാമങ്ങളുള്ള പാണ്ഡ്യരാജാവും ഇതിൽ പരാമർശിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. അക്കാലത്തെ പല ആചാരങ്ങളും വിശ്വാസങ്ങളും മറ്റു പല സാമൂഹിക പ്രത്യേകതകളും ഇതിൽ നിഴലിക്കുന്നു.
അകനാനൂറിലെ പാട്ടുകളിൽ 80 എണ്ണം കുറിഞ്ചിയെപ്പറ്റിയുള്ളവയാകുന്നു; പാലൈ സംബന്ധിച്ച 200; മുല്ലൈപ്പാട്ടുകൾ 40; മരുതം സംബന്ധിച്ചവ 40; നെയ്തൽ പാട്ടുകൾ 40. ഇവയിൽ കുറിഞ്ചി, പാലൈ, മുല്ലൈ, മരുതം, നെയ്തൽ എന്നീ അഞ്ചുവക പ്രദേശങ്ങളുടെ സ്വഭാവം വ്യക്തമാക്കിയിട്ടുണ്ട്.
പുണർതൽ , പിരിതൽ , ഇരുത്തൽ , ഊടൽ , ഇരങ്കൽ എന്നീ അഞ്ചുവക ഒഴുക്കങ്ങൾ ഉചിതമായ ഉപമകളിണക്കി ഇതിൽ വിവരിച്ചിരിക്കുന്നു.
തമിഴിലെ സംഘകൃതികളിൽ ഒരു വിഭാഗമാണ് അകംകൃതികൾ. സംഘം കൃതി കളെ അകം, പുറം എന്ന് രണ്ടായി തിരിക്കാം. അകം കൃതികൾ ആത്മപരങ്ങളും പുറം കൃതികൾ വസ്തുപരങ്ങളും ആണ്.
അന്തിയിളം കീരനാർ മുതൽ വേമ്പറ്റൂർ കുമരനാർ വരെ 158 പുലവരാണ് അകനാനൂറിലെ പാട്ടുകൾ രചിച്ചിരിക്കുന്നത്. അവരിൽ സ്ത്രീകളുമുണ്ട്.
അക്കേഷ്യാമരങ്ങൾ പല പ്രകാരത്തിൽ ഉപയോഗമുള്ളവയാണ്. ദക്ഷിണ പൂർവ ആഫ്രിക്കയിലെ ഉഷ്ണമേഖലാ പ്രദേശങ്ങളിൽ വളരുന്ന അക്കേഷ്യ സെനഗാൾ എന്നയിനത്തിൽനിന്നും ഒരിനം പശ ലഭിക്കുന്നു. വടക്കേ ഇന്ത്യയിൽ എല്ലായിടത്തും തെക്കേ ഇന്ത്യയിൽ ചില സ്ഥലങ്ങളിലും കണ്ടുവരുന്ന അക്കേഷ്യ അറബിക്ക മരങ്ങളിൽ നിന്നും പശ ലഭിക്കുന്നുണ്ട്. അക്കേഷ്യ കടേച്ചു വിൽ നിന്നാണ് കറ്റേച്ചു അഥവാ കച്ച് എന്ന ടാനിൻ പ്രധാനമായും ഉത്പാദിപ്പിക്കുന്നത്. ഈ മരങ്ങളുടെ ദാരുവിൽനിന്നെടുക്കുന്ന സത്ത് കാക്കിത്തുണിക്കു ചായം കൊടുക്കാനുപയോഗിക്കുന്നു
മിക്ക അക്കേഷ്യമരങ്ങളുടെയും തൊലിയിൽ ധാരാളം ടാനിൻ അടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. അ. അറബിക്ക എന്ന ടാനിൻ ചർമശോധനത്തിനായി ഉപയോഗിക്കുന്നു. ഗോൾഡൻ വാറ്റിൽ സിൽവർ വാറ്റിൽ , ടാൻ വാറ്റിൽ എന്നീ മരങ്ങളുടെ തൊലിയിൽ നിന്നുമാണ് പ്രധാനമായും ടാനിൻ ഉത്പാദിപ്പിക്കുന്നത്. ഇന്ത്യയിലെ ഉഷ്ണമേഖലാ പ്രദേശങ്ങളിലും പർവതങ്ങളിലും ടാനിനുവേണ്ടി ഈ വിദേശസസ്യങ്ങളെ വളർത്തുന്നുണ്ട്. ആസ്ട്രേലിയയിലാണ് ഈ മരങ്ങൾ അവയുടെ നൈസർഗികമായ വളർച്ചയിലെത്തുന്നത്.
അക്കേഷ്യ ലൂക്കോഫ്ളിയ യുടെ മരത്തൊലിയിൽ നിന്ന് ടാനിനും ഒരിനം നാരും ലഭിക്കുന്നു. അ. ഫർനീസിയാന യുടെ പുഷ്പങ്ങളിൽനിന്നും 'കസ്സി' അഥവാ 'വിലായതികിക്കാർ' എന്ന സുഗന്ധദ്രവ്യം ഉത്പാദിപ്പിക്കുന്നു. ദക്ഷിണ ഭാരതത്തിലെ ചില സ്ഥലങ്ങളിൽ സോപ്പിനുപകരം അ. കോൺസിന്ന യുടെ മൃദുവായ ഫലങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കുന്നു. കേരളത്തിൽ സർവസാധാരണമായി ഉപയോഗിച്ചുവരുന്ന ഇഞ്ച ഈ ജീനസിൽപെട്ടതാണ്.
ഫാബേസീ സസ്യകുടുംബത്തിലെ ഒരു ജനുസാണ് വച്ചേലിയ . 2005 വരെ ഇതിലെ അംഗങ്ങളെ അക്കേഷ്യ എന്ന ജനുസിലെ അംഗങ്ങളായിട്ടാണു കരുതിയിരുന്നത്.
ഹാലിയുടെ ധൂമകേതു എന്ന്‌ ഇന്നറിയപ്പെടുന്ന ധൂമകേതുവിനെ 1682-ൽ അദ്ദേഹം ആദ്യമായി നിരീക്ഷിച്ചപ്പോൾ, 1531-ലും 1607-ലും പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട ധൂമകേതു അതുതന്നെ ആണെന്നും വീണ്ടുമത്‌ 1759-ൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുമെന്നും ഹാലി പ്രഖ്യാപിച്ചു. 1759-ൽ ആ ധൂമകേതു വീണ്ടും പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. അതു കാണാൻ ഹാലി ജീവിച്ചിരുന്നില്ല എന്നുമാത്രം. 76 വർഷത്തിലൊരിക്കൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്ന ആ ധൂമ കേതുവിന്‌ ശാസ്‌ത്രലോകം ഹാലി ധൂമകേതു എന്നു പേരുനൽകി. ദക്ഷിണാർദ്ധ ഗോളങ്ങളിലെ 300 നക്ഷത്രങ്ങളുടെ ഒരു കാറ്റലോഗ്‌ അദ്ദേഹം തയ്യാറാക്കി. ന്യൂട്ടന്റെ പ്രിൻസിപ്പിയ സ്വന്തം ചെലവിൽ പ്രസിദ്ധപ്പെടുത്തി. നക്ഷത്രങ്ങളുടെ ചലനം ചന്ദ്രന്റെ ശരാശരി ചലനത്തിനുണ്ടാകുന്ന ത്വരണം , വ്യാഴത്തിന്റെയും ശനിയുടെയും അസമത്വം, ശുക്രന്റെ സംക്രമങ്ങളിൽനിന്നും സൗരസമമുഖ വ്യത്യാസം കാണുന്നതിനുള്ള മാർഗ്ഗം എന്നിവയെല്ലാം അദ്ദേഹം കണ്ടെത്തി.
1742-ൽ എഡ്‌മണ്ട്‌ ഹാലി അന്തരിക്കുമ്പോൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രശസ്‌തമായ രണ്ട്‌ പ്രവചനങ്ങൾ തെളിയിക്കപ്പെടാൻ ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്നു; ഹാലിയുടെ വാൽനക്ഷത്രത്തെ സംബന്ധിച്ചും ശുക്രസംതരണത്തെപ്പറ്റിയും. ഹാലിയുടെ വാൽനക്ഷത്രം, ഹാലി പ്രവചിച്ചതു പോലെ കൃത്യമായി പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു; 1758-ലെ ക്രിസ്തുമസ്‌ ദിനത്തിൽ. 1761, 1769 വർഷങ്ങളിലെ ശുക്രസംതരണത്തിന്റെ കാര്യത്തിലും ഹാലിയുടെ പ്രവചനം സത്യമായി. ഹാലി നിർദ്ദേശിച്ചിരുന്നതുപോലെ സൂര്യനും ഭൂമിയും തമ്മിലുള്ള അകലം കൃത്യമായി ഗണിച്ചെടുക്കാനും ശുക്രസംതരണം സഹായിച്ചു. അപ്പോളോണിയസ് രചിച്ച കോണിക് സെക്ഷൻസ് എന്ന ഗണിതശാസ്ത്രഗ്രന്ഥം 1710-ൽ എഡ്മണ്ട് ഹാലി പ്രസിദ്ധീകരിക്കുകയുണ്ടായി. മഹാനായ ഗണിതശാസ്ത്രജ്ഞൻ എന്ന ബഹുമതി അപ്പോളോണിയസിനു നേടിക്കൊടുത്തത് ഈ ഗ്രന്ഥമാണ്
ഇംഗ്ലണ്ടിലെ ഷോരോഡിച്ചിൽ ആണു ഹാലിയുടെ ജനനം. കുട്ടിക്കാലം മുതലേ ഹാലി ഗണിതത്തിൽ അതീവ തൽപ്പരനായിരുന്നു. പ്രാഥമിക വിദ്ദ്യാഭ്യാസം സെന്റ് പൗൽ സ്കൂളിൽ നിന്നും നേടിയതിനു ശേഷം 1673-ൽ ഉന്നത വിദ്ദ്യാഭാസത്തിനു ഓക്സ്ഫോർഡിലേ ക്യൂൻസ് കോളേജിൽ ചേർന്നു. ബിരുദത്തിനു പഠിയ്ക്കുമ്പോൾ തന്നെ സൗരയൂഥം, സൗരകളങ്കങ്ങൾ എന്നിവയേ പറ്റി പ്രബന്ഡങ്ങൾ അവതരിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഗ്രഹങ്ങളുടെ സഞ്ചാരപഥങ്ങളെപ്പറ്റി പ്രതിപാദിക്കുന്ന തന്റെ ആദ്യ പ്രബന്ധം പത്തൊൻപതാമത്തെ വയസ്സിൽ റോയൽ സൊസൈറ്റിയുടെ ഫിലോസഫിക്കൽ ട്രാൻസാക്‌ഷൻസ്‌ എന്ന പ്രസിദ്ധീകരണത്തിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു.
എഡ്മണ്ട് ഹാലി പ്രശസ്തനായ ഒരു ഇംഗ്ലീഷ് ജ്യോതിശാസ്ത്രജ്ഞനാണ്. ഹാലിയുടെ വാൽനക്ഷത്രത്തിന്റെ ഭ്രമണപഥവും, കൃത്യമായ ഇടവേളകളിൽ ഇത് പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നുവെന്നും കണക്കാക്കിയത് ഇദ്ദേഹമാണ്. ധൂമകേതുക്കൾക്ക്‌ നിയതമായ സഞ്ചാരപഥമുണ്ടെന്ന്‌ ആദ്യമായി സമർത്ഥിച്ചത്‌ എഡ്‌മണ്ട്‌ ഹാലിയാണ്‌.
ബത് ലഹേമിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട ദിവ്യനക്ഷത്രം ഒരു വാൽ നക്ഷത്രം ആയിരുന്നുവെന്നാണ് ഹാലി അഭിപ്രായപ്പെട്ടത്, ക്രി.മു 240ലും 12ലും ഈ വാൽ നക്ഷത്രം കണ്ടതായി അദ്ദേഹം കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്.