polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
സീതാറാം ഖണ്ടെറാവു വൈദ്യ, ഡി. എൻ. മിർസ എന്നിവരായിരുന്നു യഥാർത്ഥ ഇന്ത്യൻ ആർക്കിടെക്ടുകൾ, പദ്ധതി പൂർത്തീകരിച്ചത് ഇംഗ്ലീഷ് എഞ്ചിനീയറായ ഡബ്ല്യു. എ. ചേംബേർസ് ആണ്. നിർമ്മാണച്ചെലവ് £250,000 ആയിരുന്നു.
കുറഞ്ഞ അളവിൽ നാശനഷ്ടങ്ങൾ സംഭവിച്ച താജ് മഹൽ പാലസ് ഹോട്ടൽ ആൻഡ്‌ ടവർ ഭാഗങ്ങൾ 2008 ഡിസംബർ 21-നു തുറന്നു. താജ് മഹൽ പാലസ് ഹോട്ടലിൻറെ പ്രശസ്തമായ പൈതൃക വിഭാഗം പുനർ നിർമ്മിക്കാൻ വീണ്ടും അനവധി മാസങ്ങളെടുത്തു.
എ ഡി 1005 ൽ നടന്ന ഈ കൂട്ടക്കൊലയിൽ ജനങ്ങൾ ഭയപ്പെട്ട് കൂട്ടത്തോടെ വനപ്രദേശങ്ങളിൽ ഒളിക്കുകയും. കുറെയധികം ആളുകൾ വനങ്ങളിൽ താമസമാരംഭിച്ചു. ഇപ്പോളുള്ള ഇടുക്കി ജില്ലയിലെ മൂന്നാർ, മാങ്കുളം, അടിമാലി പഞ്ചായത്തുകളുടെ പരിധിയിൽ വരുന്ന വനപ്രദേശങ്ങൾ ഇവരുടെ ആവാസ കേന്ദ്രമായി തുടർന്ന് പോന്നു.മൃഗബലി പോലുള്ള ആചാരങ്ങൾ ചെയ്തിരുന്ന ഇവർ വനാചാരപ്രകാരമുള്ള ക്ഷേത്രങ്ങൾ നിർമിച്ച് ഇവരുടെ ജീവിതക്രമം പാലിച്ചു പോരവേ ശൈവ ഭക്തനായിരുന്ന രാജ രാജ ചോളന്റെ
പരാന്തക സുന്ദര ചോഴന്റെയും വേളിർ മലയമാൻ രാജവംശത്തിലെ വാനവൻ മഹാദേവിയുടെയും മൂന്നാമത്തെ സന്താനമായി അരുൾമൊഴിവർമൻ എന്ന പേരിലാണ് രാജരാജചോഴൻ തിരുകൊയിലൂരിൽ ജനിച്ചത് (ആദിത്യകരികാളൻ ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ മൂത്ത സഹോദരനും കുന്തവൈ മൂത്ത സഹോദരിയുമായിരുന്നു). ആദിത്യ കരികാളനെ കിരീടാവകാശിയായി പ്രഖ്യാപിക്കുകയുണ്ടായില്ല. ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ പിതാവായ സുന്ദര ചോഴന്റെ ജീവിതകാലത്തുതന്നെ അരുൾമൊഴിവർമൻ സിംഹളന്മാരുമായും പാണ്ഡ്യപടയുമായുള്ള യുദ്ധങ്ങളിലെ വീരകൃത്യങ്ങളിലൂടെ പ്രശസ്തനായിരുന്നു. സുന്ദര ചോഴന്റെ മൂത്ത പുത്രനും അനന്തരാവകാശിയുമായ ആദിത്യ രണ്ടാമൻ വ്യക്തമല്ലാത്ത സാഹചര്യത്തിൽ കൊല ചെയ്യപ്പെടുകയായിരുന്നു. മധുരാഥഗ ഗന്ധരാദിത്യന്റെ ഏകമകൻ എന്ന നിലയിൽ ചോഴസാമ്രാജ്യത്തിന്റെ കിരീടം തന്റെ ജന്മാവകാശമാണെന്ന് വിശ്വസിച്ചു. ആദിത്യ രണ്ടാമന്റെ മരണശേഷം സുന്ദര ചോഴൻ മഥുരാന്തഗനെ അരുൾമൊഴിവർമ്മനു മീതേ കിരീടാവകാശിയായി വാഴിച്ചു. മഥുരാന്തഗന്റെ മരണശേഷമാണ് അരുണ്മൊഴിവർമൻ അധികാരമേറ്റെടുത്തത്. തിരുവാലങ്ങാട് ചെമ്പു തകിട് ലിഖിതങ്ങൾ ഇപ്രകാരം പറയുന്നു:
ഇന്ത്യയിലെ തമിഴ് ചോഴ സാമ്രാജ്യത്തിലെ ഏറ്റവും ശക്തരായ ചക്രവർത്തിമാരിൽ ഒരാളായിരുന്നു രാജ രാജ ചോഴൻ . എ.ഡി. 985-നും 1014-നും ഇടയിലായിരുന്നു ഇദ്ദേഹം ഭരിച്ചിരുന്നത്. അരുണ്മൊഴി തേവർ എന്നായിരുന്നു ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ പേര്. രാജ കേസരി വർമ്മൻ എന്നും രാജ രാജ ദേവർ എന്നും ബഹുമാനസൂചകമായി പെരുവുടയാർ എന്നും വിളിക്കപ്പെട്ടിരുന്നുവെങ്കിലും, സാധാരണഗതിയിൽ ഇദ്ദേഹം അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത് മഹാനായ രാജരാജൻ എന്നായിരുന്നു. ദക്ഷിണേന്ത്യയിലെ പല ചെറു രാജ്യങ്ങളെയും കീഴടക്കുന്നതുവഴി ഇദ്ദേഹം ചോളസാമ്രാജ്യത്തെ തെക്ക് ശ്രീലങ്ക വരെയും വടക്കുകിഴക്ക് കലിംഗം വരെയും വ്യാപിപ്പിച്ചു. വടക്ക് ചാലൂക്യന്മാരുമായും തെക്ക് പാണ്ഡ്യന്മാരുമായും ഇദ്ദേഹം ധാരാളം യുദ്ധങ്ങളിലേർപ്പെടുകയുണ്ടായി. വെങ്കൈ പിടിച്ചടക്കിക്കൊണ്ട് രാജരാജൻ പിൽക്കാല ചോളസാമ്രാജ്യത്തിന്റെ അടിത്തറ സ്ഥാപിക്കുകയുണ്ടായി. ശ്രീലങ്ക കീഴടക്കിയ ഇദ്ദേഹം ഇവിടെ ഒരു നൂറ്റാണ്ടുനീണ്ടുനിന്ന ചോളഭരണത്തിന് അടിത്തറയിട്ടു.
ഉത്തിരമേരൂർ ലിഖിതത്തിൽ ചോഴന്മാർ പിന്തുടർന്നിരുന്നു എന്ന് പരാമർശിച്ചിരിക്കുന്നതുപോലുള്ള ജനാധിപത്യ സംവിധാനത്തിലൂടെയാണ് രാജരാജൻ തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടതെന്നാണ് ഇത് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. ലിഖിതത്തിന്റെ ശരിയായ വ്യാഖ്യാനം ഇതാണെന്നാണ് പരക്കെ സ്വീകരിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ളത്. പല്ലവ രാജ്യാവകാശം ശ്രീ നന്ദി വർമ്മൻ രണ്ടാമന് ലഭിച്ചതാണ് ഈ പ്രക്രീയയ്ക്ക് മറ്റൊരുദാഹരണം. രാജാവ് ചോോഴ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ സൈനികലക്ഷ്യങ്ങൾ പൂർത്തീകരിക്കുവാനുള്ള വിഭവങ്ങൾ സമാഹരിക്കുന്നതിനായി ഈ വാഗ്ദാനം നിരസിച്ചിരിക്കാൻ നല്ല സാദ്ധ്യതയുണ്ട്. തന്റെ മരണശേഷം തന്റെ പുത്രനുപകരം അരുൾമൊഴി രാജാവാകും എന്ന് മഥുരാന്തഗൻ സുന്ദര ചോ‌ഴനുമായി ഒരു ഒത്തുതീർപ്പുണ്ടാക്കി. തിരുവാലങ്ങാട് ലിഖിതത്തിൽ വീണ്ടും ഇതെപ്പറ്റി പരാമർശമുണ്ട്:
ഇദ്ദേഹത്തിനു പതിനാലു വയസ്സാകുന്നതിനു മുൻപുതന്നെ ഉദ്ദേശം 998–999 എ.ഡി. കാലഘട്ടത്തിൽ രാജരാജൻ ഗംഗാപാടി , നുറംബപാടി എന്നീ പ്രദേശങ്ങൾ പിടിച്ചടക്കിയിരുന്നു. ഇപ്പോൾ കർണാടക സംസ്ഥാനത്തിന്റെ ഭാഗമാണ് ഈ പ്രദേശങ്ങൾ. സുന്ദര ചോളന്റെ പരിശ്രമങ്ങളാൽ ചോളന്മാർ ഒരിക്കലും ഗംഗാ പ്രദേശത്തെ സ്വാധീനം നഷ്ടപ്പെടുത്തിയിരുന്നില്ല എന്നത് ഈ പിടിച്ചെറ്റുക്കൽ എളുപ്പമാക്കി. ഗംഗ രാജ്യത്തിന്റെ സാമന്തരായിരുന്ന നൊളംബർ അവരുടെ യജമാനന്മാർക്കെതിരേ തിരിയുകയും ചോളന്മാരെ ഗംഗാപ്രദേശം കീഴടക്കാൻ സഹായിക്കുകയും ചെയ്തിരിക്കാം. ചോള സൈന്യത്തിനെതിരേ വടക്കുപടിഞ്ഞാറൻ പ്രദേശത്ത് ശക്തമായ പ്രതിരോധം തീർത്തിരുന്നവരായിരുന്നു ഇവർ.
വെങ്കൈക്കെതിരായ യുദ്ധത്തിനിടെ ഈ പ്രദേശം ഭരിച്ചിരുന്ന ഭീമ എന്ന ഭരണാധികാരിയെ തന്റെ സേനാധിപന്മാരിൽ ഒരാളെ യുദ്ധത്തിൽ കൊന്നു എന്ന കുറ്റത്തിന് രാജാവുതന്നെ വധിച്ചതായി രാജരാജചോളന്റെ ചില ലിഖിതങ്ങളിൽ വിശദീകരിക്കുന്നു. ചോളന്മാർ കിഴക്കൻ ഡെക്കാണിൽ ശക്തമായ നിലയിലായിരുന്നുവെങ്കിലും ചെറിയ പ്രദേശമായ വെങ്കൈ ഒഡിഷയ്ക്കും പടിഞ്ഞാറൻ ഡെക്കാണുമെതിരേ ഇടയ്ക്കിടെയുള്ള സൈനിക നടപടികൾക്കുള്ള ഒരു താവളമായുപയോഗിക്കാം എന്ന സൈനിക കാഴ്ച്ചപ്പാടുണ്ടായിരുന്നിരിക്കണം. തെക്ക് പാണ്ഡ്യദേശത്തും ശുചീന്ദ്രത്തിനടുത്തും ശ്രീലങ്കയിലെ കൊളംബോയിലും ഇത്തരം സൈനിക താവളങ്ങളും വിഷ്ണുക്ഷേത്രങ്ങളും ചോളന്മാർ നിർമിച്ചിട്ടുണ്ട്.
ദുഷ്ട രാജ്യങ്ങളെ തകർത്ത് മണ്ണടിക്കുന്നതിലൂടെ കലിയുഗത്തിൽ അധികമായുണ്ടാകുന്ന ദുഷ്കൃതങ്ങൾ തുടച്ചുനീക്കുക എന്ന ലക്ഷ്യത്തോടെ ചോളന്മാർ പല രാജ്യങ്ങളുമായും യുദ്ധം ചെയ്തിരുന്നു. വെങ്കൈ ഇതിൽ ഒരു രാജ്യമായിരുന്നു. ഈ പ്രദേശത്തുണ്ടായിരുന്ന ഡക്കാൺ രാജ്യത്തെ പരാന്തക ചോളൻ ഒന്നാമൻ 913 എ.ഡി.യിൽ കീഴ്പ്പെടുത്തിയിരുന്നു. സുന്ദരചോളന്റെ ലിഖിതത്തിലും കിഴക്കൻ ഡക്കാണിലുള്ള ഒരു ചോള സൈനിയവ്യൂഹം ഒഡിഷ ആക്രമിക്കാൻ തയ്യാറെടുക്കുന്നതായി പരാമർശമുണ്ട്. ചോള സിംഹാസനത്തിന് വെങ്കൈയുമായി ബന്ധമുണ്ടെന്ന വാദത്തിൽ കഴമ്പില്ലെന്ന് ഇതിൽനിന്ന് വ്യക്തമാണ്.
ശക്തമായ ഒരു സ്ഥിരം സൈന്യത്തെയും വിപുലമായ ഒരു നാവികസേനയെയും ഇദ്ദേഹം തയ്യാറാക്കുകയുണ്ടായി. ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ മകൻ രാജേന്ദ്രന്റെ ഭരണകാലത്താണ് നാവികസേനയ്ക്ക് കൂടുതൽ വിജയങ്ങൾ നേടാൻ സാധിച്ചത്. പാണ്ഡ്യന്മാരെ കീഴടക്കിയതുമുതൽ രാജാവിന്റെ ഭരണത്തിന്റെ അവസാന ദിവസം വരെ സൈന്യത്തിനു നൽകിയ പ്രാധാന്യം എടുത്തുപറയത്തക്കതാണ്. തഞ്ചാവൂർ ലിഖിതങ്ങളിൽ ധാരാളം സൈനികറെജിമെന്റുകളെപ്പറ്റി പ്രസ്താവനയുണ്ട്. യുദ്ധവിജയങ്ങളുടെ ഖ്യാതിയുടെ അർഹമായ പങ്ക് ഇദ്ദേഹം സൈന്യത്തിനു നൽകിയിരുന്നുവെന്ന് ഇതിൽ നിന്ന് മനസ്സിലാക്കാം.
സൈനികവിജയത്തിനു ശേഷം രാജനാമങ്ങൾ സൈനികവിഭാഗങ്ങൾക്ക് നൽകപ്പെട്ടിരുന്നതാവാൻ സാദ്ധ്യതയുണ്ട്. ആനപ്പടയും കുതിരപ്പടയും കാലാൾപ്പടയും ഈ റെജിമെന്റുകളിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു. ചില ചെറിയ ക്ഷേത്രങ്ങളുടെ നടത്തിപ്പുചുമതല ഈ റെജിമെന്റുകളിൽ ചിലവ്യ്ക്ക് നൽകപ്പെട്ടിരുന്നു. ചിലവ ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്ന് പലിശയ്ക്ക് പണമെടുത്തിട്ടുണ്ട്. എന്തുപയോഗത്തിനാണ് ഈ പണം വിനിയോഗിച്ചതെന്ന് വിശദമാക്കുന്നില്ല. രാജാവ് ഇത്തരം ഇടപാടുകളിലൂടെ താൻ നിർമിച്ച ക്ഷേത്രത്തിൽ തന്റെ സൈന്യത്തിന് താല്പര്യമുണ്ടാക്കുകയായിരുന്നിരിക്കണം.
പാണ്ഡ്യന്മാർ, ചേരന്മാർ സിംഹളന്മാർ എന്നീ തെക്കൻ രാജ്യങ്ങൾ മിക്കപ്പോഴും ചോളന്മാർക്കെതിരായി സഖ്യത്തിലായിരുന്നു. രാജരാജൻ അധികാരമേറ്റപ്പോൾ ഇതായിരുന്നു സ്ഥിതി. രാജരാജന്റെ ആദ്യകാല പടയോട്ടങ്ങൾ സഖ്യത്തിലുള്ള പാണ്ഡ്യ ചേര സൈന്യങ്ങൾക്കെതിരേയായിരുന്നു. ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭരണത്തിന്റെ എട്ടാം വർഷം വരെ ഒരു സൈനിക നടപടിയും ഉണ്ടായതായി തെളിവുകളില്ല. ഈ സമയത്ത് ഇദ്ദേഹം വരും കാലത്തുള്ള സൈനിക നടപടിക‌ൾക്കായി സൈന്യത്തെ സംഘടിപ്പിക്കുകയും ശക്തിവർദ്ധിപ്പിക്കുകയുമായിരുന്നു.
ബംഗാൾ ഉൾക്കടലിലെ നാഗപട്ടണമായിരുന്നു ചോളന്മാരുടെ പ്രധാന തുറമുഖം. ഇത് നാവികസേനാ ആസ്ഥാനമായിരുന്നിരിക്കാൻ സാദ്ധ്യതയുണ്ട്. ദക്ഷിണപൂർവ്വേഷ്യയിലേയ്ക്കും തന്റെ ഭരണം വ്യാപിപ്പിക്കാൻ ഇദ്ദേഹത്തിന് നാവികശക്തിയിലൂടെ സാധിച്ചു. ബംഗാൾ ഉൾക്കടലിനപ്പുറവും തന്റെ നിയന്ത്രണത്തിലാക്കാൻ ഇദ്ദേഹത്തിന് സാധിച്ചിരുന്നു. ദക്ഷിണപൂർവ്വേഷ്യയിലെ ജാവ, സുമാത്ര എന്നീ പ്രദേശങ്ങളും മലേഷ്യയുടെ ഭാഗങ്ങളും മ്യാന്മാർ , ബ്രൂണൈ ദ്വീപുകൾ എന്നിവയും ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്വാധീനത്തിലായിരുന്നു.
ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭരണത്തിന്റെ ഇരുപ‌ത്തഞ്ചാം വർഷം 275-ആം ദിവസമാണ് ക്ഷേത്രത്തിന്റെ പണി അവസാനിച്ചത് എന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. ക്ഷേത്രം പ്രവർത്തനമാരംഭിച്ചശേഷം തലസ്ഥാനവും ക്ഷേത്രവും രാജ്യത്തിന്റെ മറ്റുഭാഗങ്ങളുമായി അടുത്തബന്ധം പുലർത്തിയിരുന്നു. മതസംബന്ധവും സാമ്പത്തികവുമായ പ്രവർത്തനങ്ങളുടെ തലസ്ഥാനമായി ഇവിടം പ്രവർത്തിച്ചുവന്നു. എല്ലാ വർഷവും രാജ്യത്തെ ഗ്രാമങ്ങൾ മനുഷ്യശേഷിയും വിഭവങ്ങളും ക്ഷേത്രനടത്തിപ്പിനായി നൽകേണ്ടിയിരുന്നു.
ഗംഗാരാജ്യത്തിന്റെ ആക്രമണം ഒരു വിജയമായിരുന്നു. അടുത്ത ഒരു നൂറ്റാണ്ടുകാലത്ത് ഗംഗാ രാജ്യം ചോളന്മാരുടെ ഭരണത്തിൻ കീഴിലായിരുന്നു. ചാലൂക്യന്മാർ പടിഞ്ഞാറുനിന്ന് ആക്രമിച്ചതിനാൽ രാഷ്ട്രകൂടന്മാർ ഉദ്ദേശം 973 എ.ഡി.യോടുകൂടി അപ്രത്യക്ഷരായതും ഗംഗാരാജ്യത്ത് ചോളന്മാർ എളുപ്പത്തിൽ വിജയിച്ചതിന് കാരണമായിരുന്നു. ഈ സമയം മുതൽ വടക്കു പടിഞ്ഞാറ് ചോളന്മാരുടെ പ്രധാന എതിരാളികൾ ചാലൂക്യന്മാരായിരുന്നു.
ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭരണത്തിന്റെ അവസാന സമയത്ത് രാജരാജൻ ഒരു റെവന്യൂ സെറ്റിൽമെന്റ് നടപ്പിലാക്കി. തഞ്ചാവൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ ലിഖിതങ്ങൾ ഈ പദ്ധതിയുടെ സൂക്ഷ്മതയ്ക്ക് സാക്ഷ്യം വഹിക്കുന്നു. ഒരു 'വെളി'യുടെ 1/52,428,800,000 വരെയുള്ള ഭൂമി റെവന്യൂ വരുമാനത്തിനായി അളന്നിരുന്നു. നികുതിയടയ്ക്കാത്ത ഭൂവുടമകളുടെ ഭൂമി പിടിച്ചെറ്റുക്കാൻ ഈ പരിശോധനയിലൂടെ സാധിച്ചു.
രാജരാജന്റെ ഭരണത്തിന്റെ 23-ആം വർഷം മുതൽ 29-ആം വർഷം വരെ അധീനപ്രദേശങ്ങളിൽ സമാധാനം പുലർന്നിരുന്നു. രാജാവ് തന്റെ ശ്രദ്ധ ഈ സമയത്ത് ആന്തര ഭരണസംവിധാനത്തിലായിരുന്നിരിക്കണം കേന്ദ്രീകരിച്ചത്. തഞ്ചാവൂരിൽ രാജരാജേശ്വരക്ഷേത്രം പണികഴിപ്പിക്കുന്നതും അതിന് നൽകിയ വിവിധ സമ്മാനങ്ങളും എ‌ൻഡോവ്മെന്റുകളുമായിരുന്നിരിക്കണം ഈ സമയത്ത് രാജാവിന്റെ മനസ്സിലുണ്ടായിരുന്നത്.
ഈ സൈനികനടപടി സംബന്ധിച്ച് നമുക്ക് കൂടുതൽ വിവരങ്ങളൊന്നും ലഭ്യമല്ലെങ്കിലും ഇത് ചോള നാവികസേനയുടെ ശേഷിയുടെ ഒരു മതിയായ സൂചന നൽകുന്നുണ്ട്. രാജേന്ദ്രൻ ഒന്നാമന്റെ കാലഘട്ടത്തിൽ ഇത് കൂടുതൽ നന്നായി ഉപയോഗിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ചോള നാവികവ്യൂഹം ലങ്ക കീഴടക്കുന്നതിലും വലിയ പങ്കു വഹിച്ചിട്ടുണ്ട്.
ഒരു കേന്ദ്രീകൃത സംവിധാനവും പ്രാദേശിക ഭരണാധികാരികളെയും നിയമിക്കുകവഴി രാജരാജൻ രൂപീകരിച്ച ഭരണസംവിധാനം മികച്ചതായിരുന്നു. ഗ്രാമസഭകൾക്കും പൊതുഭരണസംവിധാനങ്ങൾക്കും ഓഡിറ്റ് നടപ്പിലാക്കിയതിലൂടെ സ്വയംഭരണം നൽകുമ്പോൾ തന്നെ കൂടുതൽ നിയന്ത്രണം നടപ്പിലാക്കാൻ ഇദ്ദേഹത്തിന് സാധിച്ചു.
"അരുൾമൊഴിയുടെ പാടുകളിൽ നിന്ന് ഇദ്ദേഹം മൂന്നു ലോകങ്ങളുടെയും സംരക്ഷകനായി ലോകത്തവതരിച്ച വിഷ്ണു തന്നെയാണെന്ന് കാണാൻ സാധിച്ചതിനാൽ, ഇദ്ദേഹത്തെ യുവരാജാവായി വാഴിക്കുകയും രാജ്യഭരണം തുടരുകയും ചെയ്തു…"
രാജരാജന്റെ ഭരണത്തിന്റെ അവസാന സമയത്ത് രാജേന്ദ്രനെ ഭരണത്തിൽ പങ്കാളിയാക്കിയിരുന്നു ഉത്തരാംഗുടയൻ കോൺ വിഡിവിഡങ്കൻ എന്നയാൾ രാജരാജന്റെ പ്രധാന ഉദ്യോഗസ്ഥരിൽ ഒരാളായിരുന്നു
രാജരാജന്റെ ഭരണകാലത്തെ പ്രധാന തിയതികൾ നിർണ്ണയിക്കുക ബുദ്ധിമുട്ടാണ്. പണ്ഡിതനായ എൻ. സേതുരാമന്റെ നിഗമനം ഇദ്ദേഹം എ.ഡി. 947-നാണ് ജനിച്ചതെന്നും 985 ജൂലൈ 18-നാണ് കിരീടധാരണം നടന്നതെന്നും 1014-ൽ തമിഴ് മാസം മകത്തിലാണ് മരിച്ചതെന്നുമാണ്.
രാജരാജന്റെ ഭരണത്തിന്റെ ഓർമയ്ക്കായി തഞ്ചാവൂർ നിർമ്മിക്കപ്പെട്ട ശിവക്ഷേത്രമാണ് ബ്രിഹദീശ്വരക്ഷേത്രം. 2010-ൽ ക്ഷേത്രം നിർമിച്ച് 1000 വർഷം പൂർത്തിയായി. ക്ഷേത്രം ഇപ്പൊൾ യുനെസ്കോ ലോക പൈതൃക സ്ഥാനമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.
രാജരാജൻ വടക്കും വടക്കുപടിഞ്ഞാറുമുള്ള പ്രദേശങ്ങളും കീഴടക്കുകയുണ്ടായി. ഗംഗാപാടി , നോലംബാപാടി , തടിഗൈപാടി എന്നിവ രാജരാജന്റെ ഭരണകാലത്ത് ചോളസാമ്രാജ്യത്തിന്റെ നിയന്ത്രണത്തിലായി.
രാജാവിന്റെയോ പുത്രന്റെയോ സ്ഥാനപ്പേരുകളും പേരുകളുമാണ് സൈനികവിഭാഗങ്ങളുടേ പേരുകളുടെ ആദ്യഭാഗമായി നൽകിയിരുന്നത്. ഇതും ചോളരാജാവ് തന്റെ സൈന്യത്തോടു കാട്ടിയിരുന്ന അടുത്ത ബന്ധമാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.
വെങ്കൈ ആക്രമിച്ചു കീഴടക്കിയതിനു ശേഷമായിരിക്കണം കലിംഗം ആക്രമിക്കപ്പെട്ടത്. ആന്ധ്ര രാജാവായിരുന്ന ഭീമനെ ചോള സൈന്യത്തിന്റെ തലവനായിരുന്ന രാജേന്ദ്ര ചോളനാണ് കീഴടക്കിയത്.
ഗോപുരം വളരെ ഉയരമുള്ളതും ധാരാളം ശില്പങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ചതുമാണ്. ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ഭിത്തികളിൽ ഭരതനാട്യത്തിലെ എൺപത്തൊന്നു മുദ്രകൾ കൊത്തി വച്ചിട്ടുണ്ട്.
"…അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രജകൾ…അരുൾമൊഴിവർമ്മനോട് അപേക്ഷിച്ചുവെങ്കിലും അദ്ദേഹം…രാജ്യം ലഭിക്കണമെന്ന ആഗ്രഹം മനസ്സിൽ വച്ചിരുന്നില്ല".
പ്രമുഖനായ മലയാള സാഹിത്യ നിരൂപകനും എഴുത്തുകാരനുമായിരുന്നു ഡോ. കെ. രാഘവൻപിള്ള . 1969 ലെ കേരള സാഹിത്യ അക്കാദമി പുരസ്കാരം ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ 'മലയാളപ്പിറവി' എന്ന കൃതിക്കായിരുന്നു.
സാഹിത്യപരിഷത്തിന്റെ രണ്ടാം സമ്മേളനം കൊല്ലവർഷം 1103 ധനു 15,16 തീയതികളിൽ തൃശ്ശിവപേരൂരിൽ വച്ചാണ് നടത്തിയത്. കൊച്ചി ഭാഷാപരിഷ്കരണ കമ്മിറ്റി ഇതുമായി സഹകരിച്ചിരുന്നു. തൃശൂർ വിവേകോദയം സ്കൂൾ പരിസരത്തുവച്ചാണ് ഈ സമ്മേളനം നടന്നത്. ഇതോടൊപ്പം 9 ചെപ്പേടുകളും 24 ശിലാരേഖകളും 53 താളിയോലകളും 15 സ്ഥാന തീട്ടൂരങ്ങളും 1 പട്ടോലകരണവും 1 ഓലച്ചുരുണയും 7 കൈയ്യെഴുത്തുപുസ്തകങ്ങളും 15 കൈയെഴുത്തുകടലാസുകളും അന്തരിച്ച 36 സാഹിത്യകാരന്മാരുടെ ചിത്രങ്ങളും അച്ചടിച്ച 15 പഴയ പുസ്തകങ്ങളും 114 പുതിയ പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങളും 117 മാസികകളും ഉൾപ്പെട്ട ഒരു പ്രദർശനം സംഘടിപ്പിച്ചിരുന്നു. പുള്ളുവൻപാട്ട്, പാണർപാട്ട്, മ്ലാവേലി വായന, മണ്ണാൻപാട്ട്, ഐവർകളി, പുലയർകളി, ഭാഷാകഥാകാലക്ഷേപം, പദ്യനാടകം, സംഗീതനാടകം, ഗദ്യനാടകം, പ്രഹസനം, പ്രഹസനപ്രമേയം എന്നിങ്ങനെ പല പരിപാടികളും വൈകുന്നേരങ്ങളിൽ അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. ഒന്നാം സമ്മേളനത്തിൽ ഭക്ഷണം വിളമ്പിയതിൽ വേർതിരിവുണ്ടായിരുന്നല്ല്ലെങ്കിലും രണ്ടാം സമ്മേളനത്തിൽ ജാതി അടിസ്ഥാനത്തിലാണ് ഭക്ഷണം വിളമ്പിയത്.
സംഭരണം - പഴയ ഗ്രന്ഥങ്ങൾ, രേഖകൾ, പുസ്തകങ്ങൾ മുതലായവ അടങ്ങിയ ഗ്രന്ഥശാല ഏർപ്പെടുത്തുക. ഭാഷാചരിത്രം മുതലായ ചരിത്രങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കുവാൻ സഹായിക്കുന്ന പദാർത്ഥങ്ങളടങ്ങിയ ഒരു പ്രദർശനശാല സ്ഥാപിക്കുക.
പ്രസാധനം - പ്രസിദ്ധപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ളതും പുതിയതുമായ ഗ്രന്ഥങ്ങളെ നന്നാക്കി പ്രസാധനം ചെയ്യുക.
മുദ്രണം - ഭാഷാവ്യാകരണ നിയമങ്ങൾക്കും സാഹിത്യനിയമങ്ങൾക്കും വിരോധം വരാതെ മുദ്രണത്തിനു വേണ്ടുന്ന വ്യവസ്ഥകൾ ചെയ്യുക.
പ്രവർത്തനം - വർത്തമാന പത്രങ്ങൾ, മാസികകൾ മുതലായവ ഉത്തമരീതിയിൽ നടത്താൻ അവയുടെ അധികൃതന്മാരെ പ്രേരിപ്പിക്കുക.
പ്രചരണം - ഗ്രന്ഥശാല, കലാശാല, പാഠശാല, പ്രസംഗം, പ്രദർശനം, ലഘുപത്രിക, മാസിക, ഇത്യാദി മാർഗ്ഗങ്ങളിൽ കൂടി ഭാഷാ സാഹിത്യത്തിനു പ്രചാരം വരുത്തുക
സമസ്തകേരള സാഹിത്യപരിഷത്തിന്റെ ആദ്യ പ്രവർത്തകസമിതിയിലെ അംഗങ്ങ‌ളുടെ പേരുവിവരം താഴെക്കൊടുത്തിരിക്കുന്നു. അംഗങ്ങളുടെയെല്ലാം പേരുകൾ നിർദ്ദേശിച്ചത് ശ്രീകണ്ഠേശ്വരം ജി. പത്മനാഭപിള്ളയാണ്. എൻ. കേശവൻ ഇളയത് നാമനിർദ്ദേശങ്ങളെ പിന്താങ്ങി.
അംഗങ്ങൾ: ഉള്ളൂർ, വള്ളത്തോൾ, സാഹിത്യപഞ്ചാനനൻ, എം. രാമവർമ്മ തമ്പാൻ, കുറ്റിപ്പുറം, പുത്തേഴൻ, സി.എസ്. നായർ, സി.വി. കുഞ്ഞിരാമൻ, ടി.കെ. ജോസഫ്, കുറ്റിപ്പുഴ, കറുപ്പൻ, പള്ളത്തു രാമൻ, ആറ്റൂർ, ആറ്റുകാൽ നീലകണ്ഠപ്പിള്ള, സി.എൻ. രാമയ്യ ശാസ്ത്രി, ആലത്തൂർ അനുജൻ നമ്പൂതിരിപ്പാട്, കട്ടക്കയം, ഒ.എം. ചെറിയാൻ, കെ.ടി. ചന്തുനമ്പ്യാർ, മധുരവനം കൃഷ്ണക്കുറുപ്പ്, സി. സുബ്രഹ്മണ്യൻപോറ്റി, ആർ. ഈശ്വരപിള്ള, ചേലനാട്ട് അച്യുതമേനോൻ, കടത്തനാട്ടു ശങ്കരവർമ്മരാജ, പി.വി. കൃഷ്ണവാര്യർ, ടി.കെ. കൃഷ്ണമേനോൻ, പുന്നശ്ശേരി നമ്പി, അമ്പാടി കാർത്യായനിയമ്മ, ടി.സി. കല്യാണിയമ്മ.
മൂന്നാം സമ്മേളനത്തിൽ ദൂഷിതവലയം എന്ന അർത്ഥത്തിൽ 'ഉരുണ്ടകുഴപ്പം' എന്ന പ്രയോഗം സുബ്രഹ്മണ്യൻ പോറ്റി മുന്നോട്ടുവയ്ക്കുകയുണ്ടായി. അപ്പൻ തമ്പുരാൻ കോഴിക്കോട്ടു നിന്ന് 1039-ൽ പ്രസിദ്ധപ്പെടുത്തിയിരുന്ന ഒരു മാസികയെപ്പറ്റി തന്റെ പ്രസംഗത്തിൽ പ്രസ്താവിച്ചിരുന്നു. ഇതാണ് മലയാളത്തിലെ ആദ്യമാസിക എന്നും അദ്ദേഹം വ്യക്തമാക്കിയിരുന്നു. കൊല്ലവർഷം 1031-ൽ മരിച്ച സാമൂതിരിപ്പാട് കേരളചരിത്രപരിശോധന എന്നൊരു ഗ്രന്ഥം ആറുപടലമായി പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിരുന്നു എന്നും ഈ സമ്മേളനത്തിൽ വെളിപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിരുന്നു. 1054-ൽ അന്തരിച്ച ഏറാൾപ്പാടുതമ്പുരാൻ ഒരു പത്രം നടത്തിയിരുന്നുവെന്നും പ്രസ്താവിക്കപ്പെട്ടു. പത്രത്തിന്റെ മാതൃക ലഭ്യമല്ലെങ്കിലും പത്രം നടത്തിപ്പിന്റെ ചെലവ് കൊട്ടാരം കണക്കിലുണ്ടായിരുന്നു. ഇതാവണം മലയാളത്തിലെ ആദ്യപത്രമെന്ന് മൂന്നാൾപ്പാട് അഭിപ്രായപ്പെട്ടിരുന്നു.
1105 ധനു 13,14,15 തീയതികളിലാണ് സമസ്തകേരള സാഹിത്യപരിഷത്തിന്റെ നാലാം സമ്മേളനം തിരുവനന്തപുരത്തുവച്ചു നടന്നത്. ഉള്ളൂർ എസ്. പരമേശ്വരയ്യരായിരുന്നു സമ്മേളനം തിരുവനന്തപുരത്തു നടത്താനായി ക്ഷണം മുന്നോട്ടുവച്ചത്. വഞ്ചിയൂർ ഇംഗ്ലീഷ് ഹൈസ്കൂളിനും പടിഞ്ഞാറുവശത്തുള്ള മൈതാനത്താണ് സമ്മേളനം നടന്നത്. നാഗസ്വരം, കതിനവെടി എന്നിവയോടെയാണ് സമ്മേളനമാരംഭിച്ചത്. പ്രദർശനത്തിൽ ദണ്ഡിയുടെ അവന്തിസുന്ദരി, മങ്ഖൂകന്റെ സാഹിത്യമീമാംസ, ബുദ്ധമതഗ്രന്ഥമായ ആര്യശ്രീമൂലകൽപ്പം എന്നിവയുണ്ടായിരുന്നു. സ്വാതിതിരുന്നാൾ സ്വന്തം കൈപ്പടയിൽ എഴുതിയ ദൂതവാക്യം ആട്ടക്കഥ പ്രദർശനത്തിനുണ്ടായിരുന്നു.
1931 ഡിസംബർ 28,29,30 തീയതികളിൽ എറണാകുളത്തുവച്ചാണ് പരിഷത്തിന്റെ ആറാം സമ്മേളനം നടന്നത്. പാഠകം, കഥകളി, തിരുവാതിരകളി, ഓട്ടൻതുള്ളൽ, കോലടി, അമ്മാനമാട്ടം, പുലത്തുടി, ചവിട്ടുനാടകം, വീണക്കച്ചേരി തുടങ്ങി ധാരാളം കലാപരിപാടികൾ നടന്നു. അടുത്ത പരിഷത്തിന് രണ്ടുമാസം മുൻപുവരെ പ്രസിദ്ധപ്പെടുത്തുന്ന ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ നിന്ന് ശ്രേഷ്ഠമായവ തിരഞ്ഞെടുത്ത് പുരസ്കാരം നൽകണം എന്ന് തീരുമാനിക്കപ്പെട്ടു. നിഘണ്ടു നിർമ്മാണത്തിന് ഒരു കമ്മിറ്റി രൂപീകരിക്കപ്പെട്ടു. പത്രപ്രവർത്തനത്തെപ്പറ്റി ഒരു പാഠപുസ്തകം തയ്യാറാക്കാൻ നിർദ്ദേശമുണ്ടായി. പരിഷത്ത് ഒരു രജിസ്റ്റേർഡ് സംഘടനയാക്കണം എന്ന് തീരുമാനമുണ്ടായി.
1926 നവംബർ 14-ന് ഇടപ്പള്ളിയിൽ ആർ. കുഞ്ഞൻതമ്പുരാൻ എന്ന വ്യക്തിയുടെ അദ്ധ്യക്ഷതയിലാണ് സാഹിത്യസമാജം രൂപം കൊണ്ടത്. ഇടപ്പള്ളി കൃഷ്ണരാജയായിരുന്നു സമാജത്തിന്റെ രക്ഷാധികാരി. എല്ലാ മാസവും ഒന്നും മൂന്നും ഞായറാഴ്ച്ചകളിൽ യോഗം ചേരണമെന്നും സാഹിത്യവിഷയങ്ങളെ ആധാരമാക്കി ഗദ്യപദ്യ പ്രബന്ധങ്ങൾ അവതരിപ്പിക്കണം എന്നുമായിരുന്നു തീരുമാനം. വിദ്യാർത്ഥികൾക്ക് അക്ഷരശ്ലോകമത്സരം, സമസ്യാപൂരണങ്ങൾ, ഉപന്യാസരചന, സംസ്കൃതശ്ലോകങ്ങളുടെ ഭാഷാന്തരീകരണം എന്നിവയ്ക്കൊക്കെ മത്സരങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു. ഇടപ്പള്ളി രാഘവൻ‌പിള്ള, ചങ്ങമ്പുഴ കൃഷ്ണപിള്ള, സി.ആർ. കേരളവർമ്മ എന്നിവർ ഈ മത്സരങ്ങളിൽ പങ്കെടുത്തിട്ടുണ്ട്.
നാലാം സമ്മേളനത്തിൽ ലിപി പരിഷ്കരണത്തെപ്പറ്റി ചർച്ചയുണ്ടായി. 500 ഉള്ള ലിപികൾ 40 ആക്കിക്കുറയ്ക്കാം എന്ന് ഫാദർ ഡിസി‌ൽവ പറഞ്ഞത് ഉദ്ധരിച്ചുകൊണ്ട് 56 എങ്കിലും ആക്കിക്കുറയ്ക്കാം എന്ന് എൻ.കെ. കൃഷ്ണപിള്ള ഇത് 56 എങ്കിലും ആക്കാം എന്ന് പ്രസ്താവിക്കുകയുണ്ടായി. ഒരു സാങ്കേതികശബ്ദ നിഘണ്ടു ഉണ്ടാക്കുവാനുഌഅ ശ്രമമുണ്ടായിരുന്നതായി സൂചനകളുണ്ട്. വിദ്യാഭ്യാസം മലയാളത്തിലാക്കുന്നതിന് തുടക്കം എന്ന നിലയിൽ ഹൈസ്കൂളുകളിൽ ഇന്ത്യാചരിത്രം, പ്രകൃതിപാഠം, ഭൂമിശാസ്ത്രം, അങ്കഗണിതം എന്നിവ പഠിപ്പിക്കുന്നത് മലയാളത്തിലാക്കണം എന്ന് കെ.ഇ. ജോബ് ഒരു പ്രമേയത്തിലൂടെ ആവശ്യപ്പെടുകയുണ്ടായി.
തിരുവനന്തപുരത്ത് വഞ്ചിയൂർ ശ്രീമൂലവിലാസം മൈതാനിയിൽ 1936 ഡിസംബർ 28,29,30 തീയതികളിലാണ് പരിഷത്തിന്റെ പതിനൊന്നാം സമ്മേളനം നടന്നത്. സി.പി. രാമസ്വാമി അയ്യരാണ് സമ്മേളനം ഉദ്ഘാടനം ചെയ്തത്. അമ്പലപ്പുഴയിൽ കുഞ്ചൻ നമ്പ്യാരുടെ ഗൃഹം സ്ഥിതി ചെയ്തിരുന്ന സ്ഥലത്ത് സംസ്കൃത-ദ്രാവിഡ കൃതികളും ഗ്രന്ഥങ്ങളും ശേഖരിച്ചുവച്ച് ഗവേഷണവും ഗ്രന്ഥപാരായണവും നടത്താനുള്ള സൗകര്യം ഏർപ്പാടുചെയ്യണമെന്ന പ്രമേയം ഈ സമ്മേളനത്തിൽ പാസാക്കുകയുണ്ടായി. നിഘണ്ടു ഉണ്ടാക്കിയതിന് ശ്രീകണ്ഠേശ്വരം പദ്മനാഭപിള്ളയ്ക്ക് സ്വർണ്ണ മെഡൽ നൽകുകയുണ്ടായി.
ഇത് കൊല്ലത്തുവച്ചാണ് നടന്നത്. ഇതിനായി കൃഷ്ണക്കുറുപ്പാണ് ക്ഷണം മുന്നോട്ടുവച്ചത്. കൊല്ലം ഇംഗ്ലീഷ് ഹൈസ്കൂളിന് കിഴക്കുള്ള മലയാളിസഭാ മന്ദിരത്തിന് മുന്നിലുള്ള പന്തലിലായിരുന്നു 1930 ഡിസംബർ 29, 30, 31, 1931 ജനുവരി 1 എന്നീ തിയതികളിൽ സമ്മേളനം നടന്നത്. സംഘാടകർക്കിടയിലെ അഭിപ്രായവ്യത്യാസം നടത്തിപ്പിനെ ബാധിച്ചിരുന്നു. ആയിരം പേർക്കിരിക്കാവുന്ന പന്തലിൽ ആദ്യ യോഗത്തിൽ കൂടിയത് 500 പേരേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. പ്രദർശനം നടത്തുന്നതിലും ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ നേരിട്ടു. വള്ളത്തോളാണ് സമ്മേളനം ഉദ്ഘാടനം ചെയ്തത്.
സമാജത്തിന്റെ പന്ത്രണ്ടാം സമ്മേളനത്തോടെ സാഹിത്യസമാജം 'സമസ്ത കേരള സാഹിത്യപരിഷത്ത്' എന്ന് പേരുമാറ്റി. സാഹിത്യപഞ്ചാനനൻ, ഉള്ളൂർ എസ്. പരമേശ്വരയ്യർ, വള്ളത്തോൾ നാരായണമേനോൻ, പുത്തേഴത്ത് രാമമേനോൻ, അമ്പാടി കാർത്യായനി അമ്മ, അപ്പൻ തമ്പുരാൻ തുടങ്ങി കേരളത്തിലെ പ്രമുഖ സാഹിത്യകാരന്മാർ പങ്കെടുത്ത സമ്മേളനത്തിലെ പ്രസംഗങ്ങൾ സാഹിത്യപ്രഭവം എന്ന പേരിൽ പുസ്തകമായി പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെടുകയുണ്ടായി. കൊല്ലവർഷം 1102 മേടം 11,12,13 തീയതികളിലാണ് ഈ സമ്മേളനം നടന്നത്.
തലശ്ശേരിയിൽ വച്ചാണ് 9-ആം സാഹിത്യോത്സവം നടന്നത്. തലശ്ശേരി സമ്മേളന ദിവസങ്ങളിൽ പരിഷത്തിനെ എതിർക്കുന്ന ചിലർ ഒരു സമാന്തര സമ്മേളനം നടത്തുകയുണ്ടായി. മൂർക്കോത്ത് കുമാരനായിരുന്നു തലശ്ശേരി സമ്മേളനസംഘാടകരിൽ പ്രമുഖൻ. ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ എതിരാളിയായിരുന്ന കെ.ടി. ചന്തു നമ്പ്യാർ സമാന്തരമായി യുവജന സാഹിത്യ പരിഷത്ത് ബാസൽ മിഷനിൽ വച്ച് നടത്തി. യോഗത്തിൽ പങ്കെടുത്ത കേശവദേവ് രാമായണം കത്തിക്കണം എന്ന് പ്രസംഗിക്കുകയുണ്ടായി. വള്ളത്തോൾ, കുട്ടമത്ത് എന്നിവർ രണ്ടു സമ്മേളനങ്ങളിലും പങ്കെടുത്തു. ഏഴ് ആനകൾ സമാന്തരസമ്മേളനത്തിൽ അണിനിരന്നിരുന്നു.
കേസരി എഴുതിയ മുഖപ്രസംഗത്തിൽ അഞ്ചുവർഷത്തെ പ്രവർത്തനം കൊണ്ട് പരിഷത്തിന് ഒന്നും നേടാനായിട്ടില്ല എന്നും, ജാതിമത വ്യത്യാസം കൂടാതെ ഏകജനത എന്ന ബോദ്ധ്യം വളർത്താൻ പരിഷത്തിന് കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല എന്നും, ഭരണഭാഷ മലയാളമാക്കുക, നിഘണ്ടു നിർമ്മിക്കുക, സർവ്വകലാശാല സ്ഥാപിക്കുക എന്നീ കാര്യങ്ങളിൽ നടപടികളെടുപ്പിക്കാൻ പരിഷത്തിന് സാധിച്ചിട്ടില്ല എന്നും കുറ്റപ്പെടുത്തി. അപ്പൻ തമ്പുരാന്റെ സ്വേച്ഛാധിപത്യം പരിഷത്തിനെയും വള്ളത്തോളിന്റെ സ്വേച്ഛാധിപത്യം കലാമണ്ഡലത്തിനെയും തകർക്കുന്നു എന്നും മുഖപ്രസംഗത്തിൽ ആരോപിച്ചിരുന്നു.
പരിഷത്തിന്റെ മൂന്നാം സമ്മേളനം 1104 ധനു 15, 16 തീയതികളിൽ കോട്ടയ്ക്കൽ വച്ചാണ് നടന്നത്. സമ്മേളനവിവരങ്ങൾ പി.വി. കൃഷ്ണവാര്യർ 411 താളുകളുള്ള ഗ്രന്ഥമായി പ്രസിദ്ധപ്പെടുത്തുകയുണ്ടായി. ജി. ശങ്കരക്കുറുപ്പ് മൂന്നാം സമ്മേളനത്തിൽ കവിത വായിച്ചിരുന്നു. ജി. ശങ്കരൻ എന്നാണ് കവിയുടെ പേര് അച്ചടിച്ചിരുന്നത്. ധനു 16-ആം തീയതി രാവിലെ 11 മുതൽ ഉച്ചയ്ക്ക് 2 വരെയുള്ള സമ്മേളനത്തിൽ പങ്കെടുത്തവരെല്ലാം വനിതകളായിരുന്നു. സാഹിത്യപരിഷത്ത് സംഘടിപ്പിച്ച ആദ്യ വനിതാസമ്മേളനമാണിത്.
തൃശൂരാണ് പത്താം സമ്മേളനം നടന്നത്. സെന്റ് തോമസ് കോളേജ് പരിസരത്തുവച്ച് 1936 ഏപ്രിൽ 30, മേയ് 1 എന്നീ തീയതികളിലായിരുന്നു സമ്മേളനം. കേരളത്തിൽ ഒരു സർവ്വകലാശാല വേണമോ, ഇന്ത്യയിൽ ഒരു പൊതു ലിപി വേണമോ എന്നീ വിഷയങ്ങളിൽ ചർച്ച നടക്കുകയുണ്ടായി. മദിരാശി സർവ്വകലാശാലയിലുള്ള 49 കോളേജുകളിൽ 16 എണ്ണം കേരളത്തിലാണെന്നും അതിനാൽ കേരളത്തിന് ഒരു സർവ്വകലാശാല വേണമെന്നും അതിന്റെ ആസ്ഥാനം മദ്ധ്യകേരളത്തിലാകണമെന്നും ആവശ്യമുയർന്നു.
സമസ്ത കേരള സാഹിത്യ പരിഷത്തിനു മുന്നോടിയായി ഭാഷാപോഷിണിസഭ , ഭാരതവിലാസം , കൊച്ചി സാഹിത്യ സമാജം , സമസ്തകേരള സാഹിത്യ സമാജം എന്നിങ്ങനെ പല സമാജങ്ങളും കേരളത്തിൽ പ്രവർത്തിച്ചിരുന്നുവെങ്കിലും ഇവയൊക്കെ അൽപ്പായുസ്സുകളായിരുന്നു.
കേരളത്തിലെ ഒരു സാംസ്കാരികസംഘടനയാണ് സമസ്ത കേരള സാഹിത്യപരിഷത്ത്. . ഈ സംഘടന സാഹിത്യസമാജം എന്ന പേരിൽ 1926 നവംബർ 14-നാണ് രൂപവൽക്കരിക്കപ്പെട്ടത്. രൂപീകരിച്ച് ആറുമാസം കഴിഞ്ഞ് 12-ആം സമ്മേളനം കേരളത്തിലെ പ്രമുഖരായ സാഹിത്യകാരന്മാരെ പങ്കെടുപ്പിച്ചു നടത്തുകയും അതോടൊപ്പം സമസ്ത കേരള സാഹിത്യപരിഷത്ത് എന്ന് പേരുമാറ്റം നടത്തുകയുമായിരുന്നു.
അപ്പൻ തമ്പുരാൻ , പി.എസ്. അനന്ത നാരായണ ശാസ്ത്രി , എ.ഡി. ഹരിശർമ്മ , അമ്പാടി കാർത്ത്യായനി അമ്മ ബി.എ.എൽ.ടി., പി.കെ. കൃഷ്ണമേനോൻ ബി.എ. , പ്രൊഫ. പി.കെ. ശങ്കരൻ നമ്പ്യാർ .
ആർ. കുഞ്ഞൻ തമ്പാൻ, തട്ടായത്തു പരമേശ്വരപ്പണിക്കർ, കെ. മാധവൻ, ഇ.കെ. രാമവർമ്മ, നാകപ്പടി കൃഷ്ണപിള്ള, താനത്തു കൃഷ്ണപിള്ള, എം.എസ്. കൃഷ്ണൻ ഇളയത്, ഇടപ്പള്ളി കരുണാകരമേനോൻ, മേലങ്ങത്ത് അച്യുതമേനോൻ എന്നിവർ സാഹിത്യസമാജത്തിന്റെ ആദ്യ പ്രവർത്തകസമിതിയിലെ അംഗങ്ങളായിരുന്നു.
കോഴിക്കോടാണ് ഏഴാം സമ്മേളനം നടന്നത്. 1108 മേടം 10,11,12 തീയതികളിലാണ് സമ്മേളനം നടന്നത്. മാർത്താണ്ഡവർമ്മ നാടകം, പൂരക്കളി, കോൽക്കളി, കൃഷ്ണനാട്ടം, കളരിപ്പയറ്റ് എന്നിവ സമ്മേളനത്തോടനുബന്ധിച്ച് നടക്കുകയുണ്ടായി.
പെരുമാനൂർ സനാതനധർമ്മം അച്ചുകൂടത്തിലാണ് ആദ്യം ഈ പ്രസിദ്ധീകരണം അച്ചടിച്ചിരുന്നത്. പിന്നീട് 1120 ധനുവിൽ അച്ചടി എറണാകുളം വിശ്വനാഥ പ്രസ്സിലേയ്ക്ക് മാറ്റുകയുണ്ടായി.
വിദ്യാർത്ഥിനിയായിരിക്കുമ്പോൾ വിശപ്പിന്റെ വിളി എന്ന ചിത്രത്തിനു വേണ്ടി നൃത്തം ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. ഒരു നടി എന്നനിലയിൽ ആദ്യം അഭിനയിച്ച ചിത്രം കൂടപ്പിറപ്പാണ്. അവസാനം അഭിനയിച്ച ശിക്ഷ എന്ന ചിത്രത്തോടുകൂടി 68 ചിത്രങ്ങളിൽ വേഷമിട്ടിട്ടുള്ള അംബിക മലയാളത്തിനു പുറമേ തമിഴ് ചിത്രങ്ങളിലും ഒരു ഹിന്ദി ചിത്രത്തിലും അഭിനയിച്ചിട്ടുണ്ട്.
ചലച്ചിത്ര താരങ്ങളായ ലളിത, പത്മിനി, രാഗിണിമാരുടെ മാതൃസഹോദരിയായ മാധവിക്കുട്ടിയമ്മയുടെയും എം. രാമവർമ്മ രാജയുടെയും മകളായി തിരുവനന്തപുരത്ത് ജനിച്ചു.
ഏറെക്കാലം കഴിഞ്ഞ് യൂറോപ്പു വൻകരയിലേക്കു കടന്ന അയോ അവിടെ ശിക്ഷയനുഭവിക്കുന്ന പ്രൊമിഥ്യൂസിനെ കണ്ടു മുട്ടി.പീഡ സഹിക്ക വയ്യാതെ അവൾ ചാടിയ, ഇറ്റലിക്കും ഗ്രീസിനുമിടയിലുളള സമുദ്രം പിന്നീട് അയോണിയൻ സമുദ്രമെന്നും , ഏതു കടലിടുക്കിലൂടെ അവൾ ഏഷ്യയിലേക്കു ചാടിക്കടക്കുന്നുവോ അത് ബോസ്ഫറസ് എന്നും അറിയപ്പെടുമെന്നും ഏഷ്യയിൽ നൈൽ നദീതീരത്തെത്തിയാൽ സ്യൂസുമായുളള പുനഃസമാഗമം ഉണ്ടാകുമെന്നും പ്രോമീഥ്യൂസ് അവളെ സമാശ്വസിപ്പിച്ചു.
അയോ നൈൽ നദീതീരത്തെത്തിയപ്പോഴേക്കും, ഹീരയുടെ കോപവും ശമിച്ചിരുന്നു. മനുഷ്യ രൂപം വീണ്ടുകിട്ടിയ അയോക്ക് സ്യൂസിലുണ്ടായ പുത്രനാണ് എപാഫസ്. ഈജിപ്തുകാർ അയോയെ ദേവതയായി അംഗീകരിച്ചു, ക്ഷേത്രങ്ങളും പണിതു. മനുഷ്യസ്ത്രീയായെങ്കിലും അയോയുടെ വെളള നിറം മാറിക്കിട്ടിയില്ല അതിനാലാണ് അയോയുടെ പൂജാരികളും ആരാധകരും ശൂഭ്രവേഷധാരികളായതെന്ന് ഓവിഡ് പറയുന്നു.
ഗ്രീക്കു പുരാണകഥകളനുസരിച്ച് തെസ്സലിയിൽ ജനിച്ച് പിന്നീട് ഈജിപ്തിലെത്തിയ അയോ സ്യൂസിന്റെ പ്രണയിനിയായിരുന്നു.നദികളുടെ ദേവനായിരുന്ന ഇനാക്കസ് ആയിരുന്നു പിതാവ്. അതുകൊണ്ട് അയോ ജലദേവതയായും കരുതപ്പെടുന്നു.
വെനീസിൽ എൽ ഗ്രെക്കോ, രണ്ടുമൂന്നു വർഷക്കാലം വിഖ്യാതചിത്രകാരൻ ടിഷന്റെ കീഴിൽ പരിശീലനം നേടി. തുടർന്ന് വെനീസിലും പാർമായിലും ഫ്ലോറൻസിലുമെല്ലാം പ്രസിദ്ധചിത്രങ്ങൾ പകർത്തിയും മറ്റും പരിശീലനം നേടിയ അദ്ദേഹം 1570-ൽ റോമിലേക്കു പോയി. അവിടെ എൽ ഗ്രെക്കോ ഒരു പ്രവൃത്തിയിടം സ്ഥാപിക്കുകയും ഒരു പരമ്പര ചിത്രങ്ങൾ തീർക്കുകയും ചെയ്തു. ഇറ്റലിയിൽ കഴിഞ്ഞ ഇക്കാലത്ത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ കല മാനറിസത്തിന്റേയും ഇറ്റാലിയൻ നവോത്ഥാനകലയുടേയും ഘടകങ്ങൾ ചേർന്നു പുഷ്ടിപ്പെട്ടു. മൈക്കലാഞ്ജലോ മരിച്ചതിനടുത്ത കാലത്താണ് എൽ ഗ്രെക്കോ റോമിലെത്തിയത്. അവിടെ, മൈക്കലാഞ്ജലോയുടെ അന്ത്യവിധി എന്ന ചിത്രത്തിലെ നഗ്നതയുടെ ധാരാളിത്തത്തെ സംബന്ധിച്ച തർക്കത്തിനിടെ, അതിന്റെ സ്ഥാനത്ത് അതിനേക്കാൾ കലാമികവും വസ്ത്രപൂർണ്ണതയുമുള്ള മറ്റൊരു ചിത്രം വരക്കാൻ തനിക്കാകുമെന്ന് അവകാശപ്പെട്ടു. അതോടെ റോമിലെ കലാകാരന്മാർക്ക് അദ്ദേഹം അനഭിമതനായി.
ഇടയ്ക്ക് ടൊളീഡോ വിട്ടുപോയ എൽ ഗ്രെക്കോ, ഫിലിപ്പ് രണ്ടാമൻ രാജാവിന്റെ ആഗ്രഹപ്രകാരമുള്ള ഒന്നു രണ്ടു ചിത്രങ്ങളുടെ രചനയിൽ മുഴുകി. എന്നാൽ ഈ ചിത്രങ്ങൾ രാജാവിന് ഇഷ്ടപ്പെടാതിരുന്നതോടെ അദ്ദേഹം തലസ്ഥാനത്തു നിന്നു ടൊളീഡോയിലേക്കു മടങ്ങി. അവിടെ അദ്ദേഹം തന്റെ ഏറ്റവും പ്രസിദ്ധമായ ചിത്രങ്ങളിലൊന്നു നിർവഹിച്ചു. ചിത്രകലയുടെ ചരിത്രത്തിലെ സർവശ്രേഷ്ഠരചനകളിലൊന്നും എൽ ഗ്രെക്കോയുടെ നായകശില്പവുമായി കരുതപ്പെടുന്ന "ഒർഗാസിലെ പ്രഭുവിന്റെ ശവസംസ്കാരം" എന്ന ചിത്രമായിരുന്നു അത്. നഗരത്തിലെ സാന്തോ തോമേ പള്ളിക്കുവേണ്ടി നിർവഹിച്ച ഈ ചിത്രത്തിന്റെ ഖ്യാതി, ദൂരദിക്കുകളിൽ നിന്നു പോലും കലാപ്രേമികളെ ടൊളീഡോയിലെത്തിച്ചു. എന്നാൽ ചിത്രം പൂർത്തിയായപ്പോൾ, ചിത്രകാരനു പ്രതിഫലം കൊടുക്കാൻ പള്ളിഭരണസമിതി അമാന്തിച്ചതിനാൽ ടൊളീഡോക്കു കോടതിയെ സമീപിക്കേണ്ടി വന്നു.
സ്പാനിഷ് നവോത്ഥാനയുഗത്തിലെ ഒരു ചിത്രകാരനും, ശില്പിയും, വാസ്തുവിദഗ്ദ്ധനുമായിരുന്നു ആദ്യം ഡൊമിനിക്കോസ് തിയോടൊക്കോ പൗലോസ് എന്നു പേരുണ്ടായിരുന്ന എൽ ഗ്രെക്കോ. ഗ്രീക്ക് പശ്ചാത്തലമുള്ള മദ്ധ്യധരണിദ്വീപായ ക്രീറ്റിൽ ജനിച്ച അദ്ദേഹത്തിന്റെ ദേശീയതയും പശ്ചാത്തലവും സൂചിപ്പിക്കുന്ന പേരാണ്, 'ഗ്രീക്കുകാരൻ' എന്നർത്ഥമുള്ള എൽ ഗ്രെക്കോ. സ്വന്തം സൃഷ്ടികളിൽ അദ്ദേഹം ഗ്രീക്ക് അക്ഷരങ്ങളിൽ ഡോമിനിക്കോ തിയൊടോക്കോപൗലൊസ് എന്നാണ് സാധാരണ ഒപ്പിട്ടിരുന്നത്. ചിലപ്പോൾ, 'ക്രീറ്റുകാരൻ' എന്നു കൂടി ഒപ്പിൽ എഴുതിച്ചേർത്തിരുന്നു.
1453-ൽ കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിളിലെ ഇസ്ലാമിക അധിനിവേശത്തെ തുടർന്ന് അവിടന്നു പലായനം ചെയ്ത് ക്രീറ്റിലെത്തിയവരായിരുന്നിരിക്കാം എൽ ഗ്രെക്കോയുടെ പൂർവികർ. ക്രീറ്റിലെ ആദ്ദേഹത്തിന്റെ ജീവിതത്തെക്കുറിച്ച് കാര്യമായ വിവരങ്ങളൊന്നും ലഭ്യമല്ല. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജനനകാലത്ത് ജന്മനാടായ ക്രീറ്റ്, വെനീസിന്റെ ഭാഗവും ബൈസാന്തിയാനന്തരകാലത്തെ കലയുടെ കേന്ദ്രവുമായിരുന്നു. ആ കലാശൈലിയിൽ പ്രാവീണ്യം നേടിയശേഷം അദ്ദേഹം 26-ആമത്തെ വയസ്സിൽ, മുൻകാലങ്ങളിൽ പല ഗ്രീക്കു കലാകാരന്മാരും ചെയ്തിട്ടുള്ളതു പോലെ വെനീസിലേക്കു പോയി.