polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
1522 മാർച്ച് 6-ന് ലൂഥർ രഹസ്യമായി വിറ്റൻബർഗ്ഗിൽ മടങ്ങിയെത്തി. "ഞാൻ ഇല്ലാതിരുന്നപ്പോൾ എന്റെ ആട്ടിൻപറ്റത്തിനുള്ളിൽ കടന്നുകയറിയ സാത്താൻ, വരുത്തിവച്ചിരിക്കുന്ന നാശങ്ങൾ എഴുത്തുകൾ കൊണ്ടു പരിഹരിക്കാവുന്നവയല്ല; എന്റെ സാന്നിദ്ധ്യവും ജീവിക്കുന്ന വാക്കുകളുമാണ് അവയ്ക്കു പരിഹാരം" എന്ന് ലൂഥർ സാക്സണിയിലെ ഭരണാധികാരി ഫ്രെഡറിക്കിന് എഴുതി.ഓശാന ഞായർ ആയിരുന്ന മാർച്ച് 9 മുതൽ, വലിയനോയമ്പു കാലത്തെ 8 ദിവസങ്ങളിലായി അദ്ദേഹം 8 പ്രഭാഷണങ്ങൾ നടത്തി. "ഓശാന ഞായർ പ്രഭാഷണങ്ങൾ" എന്നാണ് അവ അറിയപ്പെടുന്നത്. ഇവയിൽ അദ്ദേഹം സ്നേഹം, ക്ഷമ, ഔദാര്യം, സ്വാതന്ത്ര്യം തുടങ്ങിയ അടിസ്ഥാന ക്രിസ്തീയമൂല്യങ്ങളുടെ പ്രാധാന്യം എടുത്തുകാട്ടുകയും മാറ്റങ്ങൾക്കായി അക്രമത്തെ ആശ്രയിക്കാതെ ദൈവവചനത്തിൽ ശരണംവയ്ക്കാൻ ജനങ്ങളെ ഉപദേശിക്കുകയും ചെയ്തു.
നരകത്തീക്കു പിന്നിൽ വൃത്തികെട്ട നോട്ടവുമായി കയ്യുംകെട്ടി ഇളിച്ചിരുന്നു അവൻ ഇങ്ങനെ പറയും: "എന്റെ കളി കളിക്കാൻ ഈ ഭ്രാന്തന്മാർക്ക് എന്തു മിടുക്കാണെന്നു നോക്കൂ! അവർ അതു തുടരട്ടെ; അതിന്റെ ഫലം ഞാൻ കൊയ്യും. എന്നെ അത് ഏറെ സന്തോഷിപ്പിക്കുന്നു." എന്നാൽ ദൈവവചനം യുദ്ധക്കളത്തിൽ ഒറ്റക്ക് ഓടിനടന്നു വാദിക്കുന്നതു കാണുമ്പോൾ അവൻ ഞെട്ടുകയും ഭയന്നു വിറക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
ലൂഥറുടെ ഇടപെടൽ പെട്ടെന്നു ഫലം ചെയ്തു. എട്ടു പ്രഭാഷണങ്ങളിൽ ആറാമത്തേതു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, വിറ്റൻബർഗ്ഗിൽ അഭിഭാഷകനായിരുന്ന ജെറോം ഷുർഫ് സാക്സണിയിലെ ഭരണാധികാരി ഫ്രെഡറിക്കിന് ഇങ്ങനെ എഴുതി: "ഡോക്ടർ മാർട്ടിന്റെ തിരിച്ചുവരവ് ഞങ്ങൾക്കിടയിൽ എത്ര സന്തോഷം വരുത്തിയെന്നോ! ദൈവത്തിന്റെ കൃപ മൂലം അദ്ദേഹത്തിന്റെ വാക്കുകൾ ഓരോ ദിവസവും വഴിതെറ്റിയ മനുഷ്യരെ സത്യമാർഗ്ഗത്തിലേക്കു തിരിച്ചു കൊണ്ടുവന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു."
1522-ൽ പുതിയനിയമത്തിന്റെ ജർമ്മൻ പരിഭാഷ പൂർത്തിയാക്കിയിരുന്ന ലൂഥർ, തന്റെ സഹകാരികളോടു ചേർന്ന് 1534-ൽ പഴയനിയമത്തിന്റെ കൂടി പരിഭാഷ നിർവഹിച്ചതോടെ ജർമ്മൻ ഭാഷയിൽ സമ്പൂർണ്ണബൈബിൾ പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടു. ഈ പരിഭാഷയുടെ നവീകരണവും മെച്ചപ്പെടുത്തലും ലൂഥർ ജീവിതാവസാനം വരെ തുടർന്നു.
ജർമ്മൻ ഭാഷയിൽ ബൈബിളിനു വേറെയും പരിഭാഷകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. എന്നാൽ ലൂഥറുടെ പരിഭാഷ അദ്ദേഹത്തിന്റെ നവീകരണസിദ്ധാന്തങ്ങൾ പിന്തുടരുന്നതായിരുന്നു. റോമാക്കാർക്കെഴുതിയ ലേഖനം 3-28-ൽ "വിശ്വാസത്താൽ" എന്ന വാക്കിനു ശേഷം "മാത്രം" എന്നു കൂടി ചേർത്തതിന്റെ പേരിലുണ്ടായ വിമർശനത്തിന് ലൂഥർ ഇങ്ങനെ മറുപടി നൽകി: "മൂലപാഠം തന്നെയും പൗലോസിന്റെ ഉദ്ദിഷ്ടാർത്ഥവും അത്തരം പരിഭാഷ ആവശ്യപ്പെടുന്നു. എന്തെന്നാൽ ആ ഭാഗത്ത് ക്രിസ്തീയവിശ്വാസത്തിന്റെ ഈ കേന്ദ്രബിന്ദുവിനെയാണ് അദ്ദേഹം പരിഗണിക്കുന്നത്.അതായത്, നാം നിയമം അനുശാസിക്കുന്ന പ്രവൃത്തികൾ മൂലമല്ലാതെ ക്രിസ്തുവിലുള്ള വിശ്വാസം മാത്രം കൊണ്ട് രക്ഷിക്കപ്പെടുന്നു. പ്രവൃത്തികൾ ഇവ്വിധം പൂർണ്ണമായി വെട്ടിമാറ്റപ്പെട്ടിരിക്കുമ്പോൾ, അതിനർത്ഥം വിശ്വാസം മാത്രം നീതീകരിക്കുന്നു എന്നാണ് – പ്രവൃത്തികളുടെ ഈ തിരസ്കാരത്തെക്കുറിച്ച് നേരായും വ്യക്തമായും പറയാനാഗ്രഹിക്കുന്നവൻ ആരായാലും അവന് "വിശ്വാസം മാത്രം നീതീകരിക്കുന്നു, പ്രവൃത്തികളല്ല" എന്നു തന്നെ പറയേണ്ടി വരും."
1510 മുതൽ 1520 വരെ ലൂഥർ ബൈബിളിലെ സങ്കീർത്തനങ്ങളേയും, എബ്രായർക്കെഴുതിയ ലേഖനത്തേയും, റോമാക്കാർക്കും ഗലാത്തിയർക്കുമുള്ള പൗലോസിന്റെ ലേഖനങ്ങളെയും കുറിച്ച് പ്രഭാഷണങ്ങൾ നടത്തി. ഈ ബൈബിൾ ഗ്രന്ഥങ്ങൾ കൂടുതൽ പഠിച്ചതോടെ, പ്രായശ്ചിത്തം, വിശുദ്ധി എന്നീ സങ്കല്പങ്ങളുടെ ക്രിസ്തീയമായ പ്രസക്തിയെ അദ്ദേഹം പുതിയ രീതിയിൽ കാണാൻ തുടങ്ങി. സഭയുടെ രീതികൾ കളങ്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നെന്നും ക്രിസ്തീയവിശ്വാസത്തിന്റെ കേന്ദ്രസത്യങ്ങളിൽ പലതിനേയും അതു മറന്നിരിക്കുന്നുവെന്നും അദ്ദേഹത്തിനു തോന്നി. ഇവയിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനമായി അദ്ദേഹം കരുതിയത് നീതീകരണമാണ് -ദൈവം ഒരു പാപിയെ നീതിമാനെന്നു നടത്തുന്ന പ്രഖ്യാപനം - ഇതു ദൈവത്തിന്റെ കൃപയാൽ വിശ്വാസംമൂലം മാത്രമാണെന്ന് അദ്ദേഹം തിരിച്ചറിഞ്ഞു.ഈ തിരിച്ചറിവിനെ തുടർന്ന്, രക്ഷകനായ യേശുക്രിസ്തുവിലുള്ള വിശ്വാസത്തിലൂടെ ദാനമായി ലഭിക്കുന്ന ദൈവകൃപയുടെ പ്രാപ്തിയാണ് നിത്യരക്ഷയെന്ന് അദ്ദേഹം പഠിപ്പിക്കാൻ തുടങ്ങി. "നീതീകരണസിദ്ധാന്തം എന്നു നാം വിളിക്കുന്ന ഉറപ്പുള്ള ഈ പാറ, ക്രിസ്തീയചിന്തയുടെ കാതലായിരുന്ന്, ദൈവപരായണതയെ മുഴുവൻ ഉൾക്കൊള്ളുന്നുവെന്ന് അദ്ദേഹം പഠിപ്പിച്ചു."
വിറ്റൻബർഗ്ഗിൽ ലൂഥറുടെ നിലപാട് വിജയം കണ്ടെങ്കിലും ജർമ്മനിയുടെ ഇതരഭാഗങ്ങളിലുള്ള തീവ്രവാദികളെ നിയന്ത്രിക്കാൻ ലൂഥറിനു കഴിഞ്ഞില്ല. 1524-25 കാലത്തെ ജർമ്മൻ കർഷകരുടെ സമരം, ലൂഥറുടെ ആശയങ്ങളുടെ ഒരു പ്രത്യേകഭാഷ്യം ഉപയോഗിച്ച് തീവ്രനവീകരണവാദികൾ നടത്തിയ പ്രചാരണത്തിന്റെ ഫലമായിരുന്നു. ഈ സമരത്തിന്റെ ഭാഗമായി നടന്ന പല അതിക്രമങ്ങളും ലൂഥറുടെ പേരിലായിരുന്നു. മദ്ധ്യയുഗത്തിന്റെ അവസാനകാലത്ത് യൂറോപ്പിൽ പലപ്പോഴും ചെറിയ കർഷകകലാപങ്ങൾ നടന്നിട്ടുണ്ട്. സഭാനേതൃത്വത്തിനെതിരെ, സ്വാതന്ത്ര്യവാദത്തിന്റെ പദാവലികൾ ഉപയോഗിച്ച് ലൂഥർ നടത്തിയ ആഹ്വാനങ്ങൾ, ഉപരിവർഗ്ഗത്തിനെതിരെയുള്ള ഒരു പൊതുകലാപത്തെ അദ്ദേഹം പിന്തുണക്കും എന്ന ധാരണ കർഷക ജനതക്കിടയിൽ സൃഷ്ടിച്ചു. ഫ്രാങ്കോണിയ, സ്വാബിയ, തൂറിഞ്ചിയ എന്നീ പ്രവിശ്യകളിൽ 1524-ൽ പൊട്ടിപ്പുറപ്പെട്ട കലാപം, കടബാദ്ധ്യതമൂലം അസന്തുഷ്ടരായിരുന്ന പ്രഭുക്കന്മാരിൽ ചിലരുടെ പോലും പിന്തുണ നേടി. തൂറിഞ്ചിയയിലെ മുന്റ്സർ, തൈറോലിലെ മൈക്കൽ ഗൈസാമൈർ തുടങ്ങിയ തീവ്രവാദികളുടെ നേതൃത്വത്തിൽ ശക്തിപ്രാപിച്ച കലാപം ക്രമേണ യുദ്ധമായി മാറി.
1521 വേനൽക്കാലമായപ്പോൾ, ലൂഥർ വ്യക്തിപരമായ ഭക്ത്യഭ്യാസങ്ങളേയും കടന്ന് സഭയുടെ അടിസ്ഥാനസിദ്ധാന്തങ്ങളിൽ പലതിനേയും ചോദ്യം ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി. സ്വകാര്യക്കുർബാന നിർത്തൽ ചെയ്യുന്നതിനെക്കുറിച്ച്, എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച രചനയിൽ അദ്ദേഹം, വിശുദ്ധ കുർബാന ഒരു ബലിയാണെന്ന ആശയത്തെ ചോദ്യം ചെയ്തു. മുഴുവൻ വിശ്വാസിസമൂഹവും നന്ദിയോടെ സ്വീകരിക്കേണ്ട ഒരു സമ്മാനമാണതെന്ന് അദ്ദേഹം വാദിച്ചു. കുമ്പസാരം: അതിനു നിർബ്ബന്ധിക്കാൻ മാർപ്പാപ്പയ്ക്ക് അധികാരമുണ്ടോ എന്ന പ്രബന്ധത്തിൽ അദ്ദേഹം നിർബ്ബന്ധിതകുമ്പസാരത്തെ തള്ളിപ്പറയുകയും, എല്ലാ ക്രിസ്ത്യാനിയും കുമ്പസാരക്കാരനാണെന്ന ന്യായത്തിൽ സ്വകാര്യമായ പാപസങ്കീർത്തനത്തേയും പാപപ്പൊറുതിയേയും പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു. ആ വർഷം നവംബറിൽ ലൂഥർ, സന്യാവ്രതങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള മാർട്ടിൻ ലൂഥറുടെ വിലയിരുത്തൽ" എന്ന കൃതി എഴുതി. സന്യാസവ്രതങ്ങൾ അവിഹിതവും, നിത്യരക്ഷ നൽകാൻ അസമർത്ഥവുമാണെന്നതിനാൽ, പാപഭയം കൂടാതെ അവ ലംഘിക്കാവുന്നതാണെന്ന് ആ രചനയിൽ അദ്ദേഹം സന്യാസികൾക്കും സന്യാസിനികൾക്കും ഉറപ്പുകൊടുത്തു.
ആദ്യത്തേതും പ്രധാനവുമായ പ്രമാണം ഇതാണ്: നമ്മുടെ ദൈവവും കർത്താവുമായ യേശുക്രിസ്തു നമ്മുടെ പാപങ്ങളുടെ പേരിൽ മരിക്കുകയും നമ്മുടെ നീതീകരണത്തിനായി ഉയിർത്തെഴുന്നേൽക്കുകയും ചെയ്തു . ലോകപാപങ്ങൾ നീക്കുന്ന ദൈവത്തിന്റെ കുഞ്ഞാട് അവൻ മാത്രമാണ് , നമ്മുടെ അതിക്രമങ്ങൾ ദൈവം അവന്റെ മേൽ ചുമത്തി. . എല്ലാവരും പാപം ചെയ്തെന്നിരിക്കെ സ്വന്തം പ്രവൃത്തികളാലും യോഗ്യതകളാലുമല്ലാതെ കൃപ മൂലം ക്രിസ്തുയേശുവിലും അവന്റെ രക്തത്തിലുമുള്ള രക്ഷ മൂലം സൗജന്യമായി നീതീകരിക്കപ്പെടുന്നു . ഈ വിശ്വാസം ഒഴിവാക്കാനാവാത്തതാണ്. നീതീകരണം ഏതെങ്കിലും പ്രവൃത്തിയിലൂടെയോ നിയമത്തിലൂടെയോ യോഗ്യതയിലൂടെയോ ലഭിക്കുന്നതല്ല. വിശ്വാസത്താൽ മാത്രം നീതീകരണം ലഭിക്കുന്നുവെന്ന് വ്യക്തമാണ്. . ഈ പ്രമാണത്തിലെ ഒരംശവും, ആകാശവും ഭൂമിയും മറ്റുള്ളതെല്ലാം നിപതിച്ചാൽ പോലും വിട്ടുകളയാവുന്നതല്ല. .
ഒരു ജർമ്മൻ ദേശീയവാദി കൂടി ആയിരുന്ന ലൂഥർ, ആരാധനയിലും മതപ്രബോധനങ്ങളിലും ലത്തീനിനു പകരം തദ്ദേശീയമായ ഭാഷകളുടെ ഉപയോഗത്തെ പ്രോൽസാഹിപ്പിക്കുകയും ബൈബിളിനെ ജർമ്മൻ ഭാഷയിലേക്ക് പരിഭാഷപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തു. വിവർത്തനകലയിൽ പ്രാമാണികമായ നിയമങ്ങൾ കൊണ്ടുവന്ന ഈ പരിഭാഷ, ജർമ്മൻ ഭാഷയിലും സംസ്കാരത്തിലും വലിയ സ്വാധീനം ചെലുത്തി. ബൈബിളിന്റെ ഇംഗ്ലീഷ് പരിഭാഷയായ കിങ് ജെയിംസ് ബൈബിളിനേയും ലൂഥറിന്റെ ജർമൻ വിവർത്തനം സ്വാധീനിച്ചു.' , . 1534 - . , : , 1989, –. ലൂഥർ രചിച്ച കീർത്തനങ്ങൾ, ക്രിസ്തീയ സഭകളിൽ ആരാധനാസമൂഹം ഒത്തുചേർന്ന് ഗാനങ്ങൾ ആലപിക്കുന്ന സമ്പ്രദായത്തിന്റെ വളർച്ചക്ക് വഴിയൊരുക്കി. കാഥറീന വോൺ ബോറ എന്ന മുൻ കന്യാസ്ത്രീയുമായുള്ള ലൂഥറുടെ വിവാഹം, പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് സഭകളിൽ പുരോഹിതരുടെ വിവാഹത്തിന് തുടക്കംകുറിച്ചു.
"ലാറ്റോമസിനു മറുപടി" എന്ന കൃതിയായിരുന്നു ഇക്കാലത്തെ മറ്റൊരു രചന. യാഥാസ്ഥിതിക ദൈവശാസ്ത്രജ്ഞനായ ജാക്കോബസ് ലാറ്റോമസിന്റെ വാദങ്ങൾക്കു മറുപടി പറഞ്ഞ ഈ രചനയിൽ ലൂഥർ, വിശ്വാസത്തിലൂടെ മാത്രമുള്ള നീതീകരണത്തെക്കുറിച്ചുള്ള തന്റെ സിദ്ധാന്തം സമഗ്രമായി അവതരിപ്പിച്ചു. ലൂഥറുടെ വിശ്വാസത്തിന്റെ ഏറ്റവും ഉറച്ചപ്രഖ്യാപനങ്ങളിലൊന്നായ ഈ രചനയിൽ അദ്ദേഹം, ദൈവത്തിന്റെ കൃപ ലക്ഷ്യമാക്കി ചെയ്യുന്ന ഓരോ സല്പവൃത്തിയും പാപമാണെന്നു വാദിച്ചു. എല്ലാ മനുഷ്യരും പാപികളാണെന്നതിനാൽ, അവകാശമായല്ലാതെ കിട്ടുന്ന ദൈവകൃപമാത്രമാണ് അവരെ നീതീകരിക്കുന്നത്. 1521 ആഗസ്റ്റ് 1-ന് ലൂഥർ തന്റെ പണ്ഡിതസുഹൃത്ത് മെലാഞ്ച്തണും ഇതേ വിഷയത്തിൽ എഴുതി: "പാപിയായിരിക്കുക, നിന്റെ പാപങ്ങൾ ശക്തിയുള്ളവയാകട്ടെ; എന്നാൽ ദൈവത്തിലുള്ള നിന്റെ ശരണവും ശക്തമായിരിക്കട്ടെ. പാപത്തേയും മരണത്തേയും ലോകത്തേയും പരാജയപ്പെടുത്തിയ ക്രിസ്തുവിൽ ആനന്ദിക്കുക. ഇവിടെയായിരിക്കെ നമുക്ക് പാപം ചെയ്യാതിരിക്കുക വയ്യ; എന്തെന്നാൽ, ഈ ജീവിതം നീതിയുടെ വാസസ്ഥാനമല്ല.
വിശ്വാസപ്രഖ്യാപനം മാർപ്പാപ്പക്കെതിരെ നിശിതമായ ഭാഷയും ശകാരവും പ്രയോഗിക്കുന്നതിൽ നിന്നു വിട്ടുനിന്നെങ്കിലും, സെപ്തംബർ 22-ന് പ്രതിനിധി സഭ അതു തള്ളിക്കളയുകയും, നവീകർത്താക്കളോട് അടുത്ത ഏപ്രിൽ മാസത്തിനു മുൻപ് കലാപം അവസാനിപ്പിച്ച് സഭാനേതൃത്വത്തോടു വിധേയത്വം പ്രഖ്യാപിക്കുകയോ അല്ലെങ്കിൽ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ സൈനികശക്തിയെ നേരിടാൻ തയ്യാറാവുകയോ ചെയ്യാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു. അനുരഞ്ജനദൗത്യം അനാവശ്യമായിരുന്നു എന്ന ലൂഥറുടെ വിശ്വാസത്തെ അതു സ്ഥിരീകരിച്ചു. ലൂഥർ പക്ഷപാതികളായ ഭരണാധികാരികൾ അതോടെ ഷ്മാൾകാദിക് ലീഗ് എന്ന പേരിൽ ഒരു എന്ന സൈനികസഖ്യം രൂപീകരിച്ചു. സ്വയംരക്ഷക്കുള്ള അവകാശത്തിന്റെ ന്യായം പറഞ്ഞ് ലൂഥർ അതിനെ പിന്തുണച്ചു. ഓഗ്സ്ബർഗ് വിശ്വാസപ്രമാണം ലൂഥർ പക്ഷപാതികൾക്ക് ഈ പോരാട്ടത്തിൽ അവരുടെ വിശ്വാസത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനരേഖയായിത്തീർന്നു. ലൂഥറുടെ നിലപാടുകളെ അവയുടെ തനിരൂപത്തിൽ പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നില്ലെങ്കിലും ആ രേഖ, ലൂഥറൻ വിശ്വാസത്തിന്റെ ആദ്യത്തെ ആധികാരികരേഖയായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.
1526 ആയപ്പോൾ, ലൂഥറുടെ ശ്രദ്ധയുടെ വലിയൊരു ഭാഗം താൻ തുടക്കമിട്ട വിഭജിതസഭയെ സംഘടിപ്പിക്കുന്നതിലായി. സഭാസംഘങ്ങൾ ശുശ്രൂഷകന്മാരെ സ്വയം തെരഞ്ഞെടുക്കുകയെന്ന ബൈബിൾ അധിഷ്ഠിതമായ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആശയം ഫലപ്രദമല്ലെന്നു അതിനകം തെളിഞ്ഞിരുന്നു. "സഭയെ ഒരേ സമയം, വ്യക്തിപരമായ ബോദ്ധ്യങ്ങളേയും അനുഭവങ്ങളേയും അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള വിശ്വാസികളുടെ കൂട്ടായ്മയും ഒരോ പ്രദേശത്തേയും മുഴുവൻ വ്യക്തികളേയും ഉൾക്കൊള്ളുന്ന പ്രാദേശികസമൂഹവും ആക്കി നിലനിർത്തുകയെന്നത് അദ്ദേഹത്തെ ഒരു ധർമ്മസങ്കടത്തിലെത്തിച്ചുവെന്നും തെരഞ്ഞെടുപ്പ് ഒഴിവാക്കാനാവാതെ വന്നപ്പോഴൊക്കെ ജനസാമാന്യത്തിനൊപ്പം നിൽക്കുകയെന്ന നയത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയാണ് അദ്ദേഹം മുന്നേറിയതെന്നും നിരീക്ഷിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. 1525-നും 1529-നും ഇടയ്ക്ക് അദ്ദേഹം സഭയിൽ ഒരു മേൽനോട്ടസമിതിയ്ക്കു രൂപം കൊടുക്കുകയും പുതിയ ആരാധനാരീതികൾ ചിട്ടപ്പെടുത്തുകയും വിശ്വാസത്തിന്റെ വ്യക്തസംഗ്രഹമായി രണ്ടു വേദപാഠങ്ങൾ രചിക്കുകയും ചെയ്തു.
റോമൻ കത്തോലിക്ക സഭയുടെ വിശ്വാസാചാരങ്ങളിൽ പലതും ബൈബിളിന്‌ നിരക്കാത്തതാണെന്നായിരുന്നു‌ ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ നിലപാട്. മതപരമായ ആധികാരികതയുടെ ഏകമാത്രമായ ഉറവിടം വേദപുസ്തകമാണെന്നു വാദിച്ച ഇദ്ദേഹം മാർപ്പാപ്പയുടെ അധികാരത്തെ ചോദ്യം ചെയ്തു. യേശുവിന്റെ നാമത്തിൽ ജ്ഞാനസ്നാനം ലഭിച്ചവരെല്ലാം പുരോഹിത വർഗ്ഗമാണെന്നും ഇദ്ദേഹം വാദിച്ചു. ലൂഥറിന്റെ അഭിപ്രായത്തിൽ, നിത്യരക്ഷ ദൈവത്തിൽനിന്നുള്ള സൗജന്യ ദാനമാണ്. അത് നന്മപ്രവർത്തികളിലൂടെ നേടാവുന്നതല്ല. യഥാർത്ഥ പശ്ചാത്താപവും യേശുവാണ് രക്ഷകൻ എന്ന വിശ്വാസവുമാണ് അതിലേയ്ക്കുള്ള വഴി. പാപമോചനത്തിനായി പള്ളിക്ക് സംഭാവനകൾ നൽകുന്നതിനോടുള്ള എതിർപ്പിലായിരുന്നു, സഭയിലെ വ്യവസ്ഥാപിത നേതൃത്വത്തിനെതിരായുള്ള ലൂഥറുടെ കലാപത്തിന്റെ തുടക്കം.
വേംസിൽ നിന്നു വിറ്റൻബർഗ്ഗിലേക്കുള്ള മടക്കത്തിനിടെ ലൂഥർ അപ്രത്യക്ഷനായി. ലൂഥറിന്റെ വിമുഖസമ്മതത്തോടെ, സാക്സണിയിലെ ഭരണാധികാരി ഫ്രെഡറിക്കിന്റെ നിർദ്ദേശാനുസരണം, വേഷപ്രച്ഛന്നരായ അശ്വാരൂഢർ അദ്ദേഹത്തെ തട്ടിയെടുത്ത് ഐസനാക്കിലെ വാർട്ട്ബർഗ് കോട്ടയിലേക്കു കൊണ്ടുപോവുകയാണു ചെയ്തത്. തന്റെ പാത്മോസ് എന്നു ലൂഥർ വിശേഷിപ്പിച്ച ഈ സ്ഥലത്തെ താമസക്കാലത്ത്, ലൂഥർ പുതിയ നിയമം ഗ്രീക്കിൽ നിന്ന് ജർമ്മൻ ഭാഷയിലേക്കു പരിഭാഷപ്പെടുത്തിയതിനു പുറമേ സൈദ്ധന്തികവും സംവാദപരവുമായ മറ്റു രചനകളിലും ഏർപ്പെട്ടു. ഇക്കാലത്ത് ലൂഥർ നടത്തിയ ആക്രമണം, മായിൻസിലെ മെത്രാപ്പോലീത്ത ആൽബർട്ടിനെ, തന്റെ അധികാരസീമയിൽ ദണ്ഡവിമോചനങ്ങളുടെ വിപണനം നിർത്തൽ ചെയ്യാൻ നിർബ്ബന്ധിതനാക്കി.
അതിരുകടന്ന ആത്മശോധനയിൽ നിന്നു രക്ഷപെടാനായി ലൂഥർ അക്കാദമിക രംഗത്തേക്കു തിരിയുന്നത് നന്നായിരിക്കുമെന്ന് ആശ്രമാധിപൻ ജോഹാൻ വോൺ സ്റ്റൗപിറ്റ്സ് കരുതി. 1507-ൽ പുരോഹിതനായി അഭിഷേകം ചെയ്യപ്പെട്ട ലൂഥർ, 1508-ൽ വിറ്റൻബർഗ്ഗ് സർവകലാശാലയിൽ ദൈവശാസ്ത്രാദ്ധ്യാപകനായി. അതേവർഷം അദ്ദേഹത്തിന് ബൈബിൾ പഠനത്തിലും, 1509-ൽ പീറ്റർ ലൊംബാർഡിന്റെ "സെന്റൻസുകൾ" എന്ന കൃതിയിലും ബിരുദങ്ങൾ ലഭിച്ചു. 1512 ഒക്ടോബർ 19-ന് ദൈവശാസ്ത്രത്തിൽ ഡോക്ടർ ബിരുദം നേടിയ ലൂഥർ, വിറ്റൻബർഗ് സർവകലാശലയിലെ തിയോളജിക്കൽ ഫാക്കൽറ്റിയിൽ ബൈബിൾ പണ്ഡിതൻ എന്ന നിലയിൽ സ്വീകരിക്കപ്പെട്ടു. ജീവിതാവസാനം വരെ അദ്ദേഹം ആ പദവിയിൽ തുടർന്നു.
"95 വാദങ്ങൾ" ഉൾപ്പെടെയുള്ള രചനകളിലെ 41 നിലപാടുകൾ 60 ദിവസത്തിനകം പിൻവലിച്ചില്ലെങ്കിൽ ലൂഥറെ സഭാഭ്രഷ്ടനാക്കുമെന്ന് മാർപ്പാപ്പ 1520 ജൂൺ 15-ലെ ഒരുത്തരവിൽ ലൂഥർക്ക് മുന്നറിയിപ്പു നൽകി. ഈ ഉത്തരവിനെ ജൊഹാൻ എക്ക്, ജർമ്മനിയിലെ നഗരങ്ങളിൽ പ്രചരിപ്പിച്ചു. മാർപ്പാപ്പയുടെ പ്രതിനിധിയായ കാൾ വോൺ മിൽറ്റിറ്റ്സ് ഒത്തുതീർപ്പിനു ശ്രമിച്ചെങ്കിലും വിജയിച്ചില്ല. മാർപ്പാപ്പയുടെ ഉത്തരവിനെ 1520 ഡിസംബർ 10-ന് ലൂഥർ വിറ്റൻബർഗിൽ പരസ്യമായി അഗ്നിക്കിരയാക്കി. തുടർന്ന് 1521 ജനുവരി 3-ന് ലിയോ 10-ആമൻ മാർപ്പാപ്പ ലൂഥറെ സഭയിൽ നിന്നു പുറത്താക്കുകയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ രചനകൾക്ക് വിലക്കു കല്പിക്കുകയും ചെയ്തു.
ജർമ്മൻ ഭാഷയിലെ രചനകൾക്കു വേണ്ടിയുള്ള ആവശ്യം വർദ്ധിച്ചുവന്നിരുന്ന കാലത്ത് പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ട ലൂഥറുടെ മൊഴിമാറ്റം, ഏറെ സ്വാധീനവും പ്രചാരവുമുള്ള ബൈബിൾ പരിഭാഷയായി. അതിനാൽ ജർമ്മൻ ഭാഷയുടേയും സാഹിത്യത്തിന്റേയും വളർച്ചയെ അത് ഗണ്യമായി സ്വാധീനിച്ചു. ലൂഥറുടെ കുറിപ്പുകളും ആമുഖങ്ങളും ലൂക്കാസ് ക്രാഞ്ച് വരച്ച മാർപ്പാപ്പാവിരുദ്ധ ചിത്രീകരണങ്ങളും ചേർത്തു പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ട ആ പരിഭാഷ, ജർമ്മനിയിലൊട്ടാകെ ലൂഥറുടെ ആശയങ്ങളുടെ പ്രചാരത്തെ സഹായിച്ചു. വില്യം ടിൻഡേലിന്റെ പരിഭാഷയും കിങ്ങ് ജെയിംസ് പരിഭാഷയും ഉൾപ്പെടെയുള്ള ഇംഗ്ലീഷ് പരിഭാഷകളേയും മറ്റു ഭാഷകളിലെ ബൈബിൾ പരിഭാഷകളേയും അതു സ്വാധീനിച്ചു.
ഗലാത്തിയർക്കെഴുതിയ ലേഖനത്തിന്റെ ഒരു ചെറിയ വ്യാഖ്യാനവും സങ്കീർത്തനങ്ങളെക്കുറിച്ച് ഒരു രചനയും ലൂഥർ അക്കാലത്ത് പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു. ലൂഥറുടെ പൊതുജീവിതത്തിന്റെ ഈ ആദ്യഘട്ടം ഏറെ സൃഷ്ടിപരമായിരുന്നു. ലൂഥറുടെ ഏറ്റവും അറിയപ്പെടുന്ന മൂന്നു രചനകൾ 1520-ൽ വെളിച്ചം കണ്ടു: "ജർമ്മൻ ദേശത്ത് അഭിജാതക്രിസ്ത്യാനികളോട്", "സഭയുടെ ബാബിലോൺ പ്രവാസത്തെക്കുറിച്ച്", "ക്രിസ്ത്യാനിയുടെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തെക്കുറിച്ച്" എന്നിവയായിരുന്നു ആ കൃതികൾ. ലൂഥറുടെ രചനകൾ 1519 മുതൽ ഫ്രാൻസിലും, ഇംഗ്ലണ്ടിലും, ഇറ്റലിയിലും പ്രചരിക്കാൻ തുടങ്ങി. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രഭാഷണം ശ്രവിക്കാൻ വിദ്യാർത്ഥികൾ വിറ്റൻബർഗ്ഗിൽ തടിച്ചുകൂടി.
മഗ്ദേബർഗ്ഗിലെ മായിൻസ് മെത്രാപ്പോലീത്ത ലൂഥറുടെ 95 വാദങ്ങൾ അടങ്ങിയ കത്തിനു മറുപടി കൊടുത്തില്ല. എങ്കിലും ശീശ്മയുണ്ടോ എന്നു പരിശോധിച്ച ശേഷം അദ്ദേഹം അതിനെ 1517 ഡിസംബറിൽ റോമിലേക്കയച്ചു. ഒന്നിലേറെ രൂപതകളുടെ ചുമതല കൈവശം വയ്ക്കുന്നതിനായി മാർപ്പാപ്പയുടെ ഭരണത്തിനു കൊടുക്കേണ്ടിയിരുന്ന പണം കൊടുക്കാൻ അദ്ദേഹത്തിന് തന്റെ അധികാരസീമയിൽ ദണ്ഡവിമോചനവില്പനയുടെ ഓഹരിയായി കിട്ടുന്ന ധനം ആവശ്യമായിരുന്നു. ദണ്ഡവിമോചനവില്പനയിൽ നിന്നു കിട്ടുന്ന തുകയിൽ, മെത്രാന്റെ ഓഹരി കഴിഞ്ഞുള്ളതായിരുന്നു പത്രോസിന്റെ ഭദ്രാസനപ്പള്ളിയുടെ പുനർനിർമ്മിതിക്കായി മാർപ്പാപ്പയുടെ ഭരണത്തിനുള്ളത്.
ക്രിസ്തീയസന്യാസിയുടെ സമർപ്പിതജീവിതം സ്വീകരിച്ച ലൂഥർ ദീർഘമായ ഉപവാസങ്ങളും, പ്രാർത്ഥനകളും, തീർത്ഥയാത്രകളും, ഇടക്കിടെയുള്ള കുമ്പസാരവും ആയി ജീവിച്ചു. "സന്യാസത്തിലൂടെ ആർക്കെങ്കിലും സ്വർഗ്ഗം പ്രാപിക്കാൻ കഴിയുമെങ്കിൽ എനിക്കു കഴിയേണ്ടതായിരുന്നു" എന്നാണ് ഈ കാലത്തെക്കുറിച്ച് അദ്ദേഹം പിന്നീട് പറഞ്ഞത്. ആഴമായ ആത്മീയനൈരാശ്യത്തിന്റെ കാലമായി അതിനെ അദ്ദേഹം വിശേഷിപ്പിച്ചു. "രക്ഷകനും ആശ്വാസകനുമായ ക്രിസ്തുവുമായുള്ള ബന്ധം നഷ്ടപ്പെട്ട ഞാൻ അവനെ എന്റെ പാവപ്പെട്ട ആത്മാവിന്റെ ജയിലധികാരിയും ആരാച്ചാരുമായി കണ്ടു" എന്ന് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു.
ലൂഥറുടെ പിന്തുണ ഇല്ലെന്നറിഞ്ഞതോടെ കലാപകാരികളിൽ പലരും കീഴടങ്ങി; അവശേഷിച്ചവർക്ക്, തങ്ങൾ വഞ്ചിതരായെന്ന തോന്നലുണ്ടായി. 1525 മേയ് 15-നു ഫ്രാങ്കൻഹൗസനിൽ നടന്ന യുദ്ധത്തിൽ സ്വാബിയൻ സഖ്യം കലാപകാരികളെ തോല്പിക്കുകയും അവരുടെ നേതാവായിരുന്ന മുന്റ്സർക്ക് വധശിക്ഷ ലഭിക്കുകയും ചെയ്തതോടെ, നവീകരണത്തിന്റെ വിപ്ലവഘട്ടത്തിനു തിരശീല വീണു. അതിനു ശേഷം തീവ്രപക്ഷനിലപാടുകൾക്ക്, ശിശുജ്ഞാനസ്നാനത്തെ എതിർത്തിരുന്ന ആനബാപ്റ്റിസ്റ്റുകളെപ്പോലുള്ള വിഭാഗങ്ങളിലാണ് അഭയം കിട്ടിയത്. ലൂഥറുടെ നവീകരണമാകട്ടെ, സിവിൽ അധികാരത്തിന്റെ തണലിൽ മുന്നേറി.
അടുത്ത 5 ദിവസങ്ങളിൽ ലൂഥറുടെ ഗതി നിശ്ചയിക്കാനായി സ്വകാര്യചർച്ചകൾ നടന്നു. 1521 മേയ് 25-ന് പ്രതിനിധിസഭയിൽ വിശുദ്ധറോമാസാമ്രാട്ട് അവതരിപ്പിച്ച പ്രമേയം ലൂഥറെ നിയമനിഷേധിയായി പ്രഖ്യാപിച്ച് അദ്ദേഹത്തിന്റെ രചനകൾ വിലക്കുകയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ അറസ്റ്റിനു വ്യവസ്ഥചെയ്യുകയും ചെയ്തു: "കുപ്രസിദ്ധനായൊരു മതദ്രോഹിയായെന്ന നിലയിൽ അയാളെ പിടികൂടി ശിക്ഷിക്കാനാണ് നാം തീരുമാനിച്ചിരിക്കുന്നത്." ലൂഥർക്ക് ഭക്ഷണമോ അഭയമോ നൽകുന്നത് അതോടെ കുറ്റകരമായി. നിയമപരമായ പ്രത്യാഘാതങ്ങളില്ലാതെ അദ്ദേഹത്തെ ആർക്കും കൊല്ലാമെന്നായി.
1527 മുതൽ സാക്സണിയിലെ വിശ്വാസി സമൂഹങ്ങൾ സന്ദർശിച്ച ലൂഥറും സഹപ്രവർത്തകരും, പുതിയ ആരാധനാക്രമത്തിന്റെ അവതരണത്തിന് അത് അവസരമാക്കി. ഒപ്പം, വിശ്വാസിസമൂഹങ്ങളുടെ പരിപാലനത്തിന്റേയും ക്രിസ്തീയ അനുശാസനത്തിന്റേയും നിലവിലിരുന്ന സംവിധാനങ്ങളെ അവർ വിലയിരുത്തി. "കരുണാമയനായ ദൈവമേ, ഞാൻ കണ്ട സ്ഥിതി എത്ര ദയനീയമായിരുന്നു.സാധാരണജനങ്ങൾക്ക് ക്രിസ്തീയവിശ്വാസത്തെക്കുറിച്ച് ഒന്നും അറിഞ്ഞുകൂടാ . പാസ്റ്റർമാരിൽ തന്നെ പലരും പിടിപ്പുകെട്ടവരും പഠിപ്പിക്കാൻ കഴിവില്ലാത്തവരും ആയിരുന്നു" എന്ന് അദ്ദേഹം എഴുതി.
ട്രയറിലെ മെത്രാപ്പോലീത്തയുടെ സഹായി എന്ന നിലയിൽ സാമ്രാജ്യത്തെ പ്രതിനിധീകരിച്ചു സംസാരിച്ച ജൊഹാൻ എക്ക്, ലൂഥറിനെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ രചനകളുടെ പ്രതികൾ കാണിച്ചുകൊടുത്തിട്ട് അവ അദ്ദേഹം എഴുതിയതാണോയെന്നും, എങ്കിൽ അവയിലെ നിലപാടുകൾ ഇപ്പോഴും വച്ചുപുലർത്തുന്നുണ്ടോയെന്നും ചോദിച്ചു. രചനകൾ തന്റേതാണെന്നു സമ്മതിച്ച ലൂഥർ രണ്ടാമത്തെ ചോദ്യത്തിനു മറുപടി പറയാൻ സമയം ആവശ്യപ്പെട്ടു. പ്രാർത്ഥനയ്ക്കും സുഹൃത്തുക്കളുമായുള്ള ചർച്ചയ്ക്കും ശേഷം അടുത്ത ദിവസം സഭയിൽ വീണ്ടും ഹാജരായ ലൂഥർ ഇങ്ങനെ മൊഴികൊടുത്തു:
1516-17-ൽ റോമിലെ പത്രോസിന്റെ ഭദ്രാസനപ്പള്ളി പുതുക്കിപ്പണിയാൻ വേണ്ട ധനം ദണ്ഡവിമോചനവിപണനം വഴി ശേഖരിക്കാനായി, ഡൊമിനിക്കൻ സന്യാസിയും ദണ്ഡവിമോചനാധികാരിയുമായ ജൊഹാൻ ടെറ്റ്സലിനെ കത്തോലിക്കാസഭയുടെ അധികാരികൾ നിയോഗിച്ചു. ദൈവത്തിന്റെ മുൻപിൽ നീതീകരണം കണ്ടെത്താൻ വിശ്വാസത്തിനു പുറമേ സത്പ്രവൃത്തികൾ കൂടി ആവശ്യമാണെന്നാണ് റോമൻ കത്തോലിക്കാ ദൈവശാസ്ത്രം പഠിപ്പിച്ചിരുന്നത്. സഭയ്ക്കുള്ള ധനസഹായം, സത്പ്രവൃത്തികളുടെ ഫലം നേടാനുള്ള മാർഗ്ഗങ്ങളിലൊന്നായി കരുതപ്പെട്ടു.
1521 ഏപ്രിൽ 18-ന്, ജർമ്മനിയിൽ റൈൻ നദീതീരത്തുള്ള വേംസ് നഗരത്തിൽ സമ്മേളിച്ചിരുന്ന രാജകീയ പ്രതിനിധിസഭക്കു മുൻപാകെ ഹാജരാകാൻ ലൂഥർ വിളിക്കപ്പെട്ടു. വിശുദ്ധറോമാസാമ്രാജ്യത്തിലെ പ്രാദേശികപ്രതിനിധികളുടെ ഒരു പൊതുസമ്മേളനമായിരുന്നു ഇത്. സാമ്രാട്ട് ചാൾസ് അഞ്ചാമനായിരുന്നു അതിൽ അദ്ധ്യക്ഷപദം വഹിച്ചിരുന്നത്. സമ്മേളനത്തിൽ പങ്കെടുക്കാൻ പോകുന്ന ലൂഥറിന്, സാക്സണിയിലെ ഭരണാധികാരി ഫ്രെഡറിക്ക് മൂന്നാമൻ നടത്തിപ്പ് സംരക്ഷണം വാങ്ങിക്കൊടുത്തു.
ദിവ്യകാരുണ്യത്തിന്റെ കാര്യത്തിലെ അഭിപ്രായഭിന്നത പരിഹരിക്കാനായില്ലെങ്കിലും, മാർബെർഗിലെ ചർച്ച പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് വിഭാഗങ്ങൾക്കിടയിൽ വ്യാപകമായ ഐക്യം സൃഷ്ടിച്ച്, 1530-ലെ ഓഗ്സ്ബർഗ് വിശ്വാസപ്രഖ്യാപനത്തിനും, അടുത്ത വർഷം പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് രാഷ്ട്രീയനേതൃത്വങ്ങൾ ചേർന്ന ഷ്മാൽകാഡിക് സഖ്യത്തിന്റെ രൂപീകരണത്തിനും വഴിതെളിച്ചു. എങ്കിലും സ്വിറ്റ്സർലണ്ടിൽ, കാൽവിനെ പിന്തുടർന്ന നഗരങ്ങൾ ഈ ഒത്തുതീർപ്പുകളിൽ പങ്കുചേർന്നില്ല.
1501-ൽ പത്തൊൻപതാമത്തെ വയസ്സിൽ ലൂഥർ ജർമ്മനിയിലെ എയ്ഫൂട്ട് സർവകലാശാലയിൽ വിദ്യാർത്ഥിയായി. ഈ സ്ഥാപനത്തെ അദ്ദേഹം പിൽക്കാലത്ത് ഒരു മദ്യശാലയും എന്നും വേശ്യാലയവും എന്നും വിശേഷിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. പ്രഭാതത്തിൽ നാലുമണിക്ക് എഴുന്നേൽക്കുമ്പോൾ തുടങ്ങിയുള്ള വിരസമായ പഠനവും മടുപ്പിക്കുന്ന ആത്മീയാഭ്യാസങ്ങളുമായിരുന്നു അവിടത്തെ ദിനചര്യ എന്ന് അദ്ദേഹം അഭിപ്രായപ്പെട്ടു. 1505-ൽ ലൂഥർ ബിരുദാനന്തര ബിരുദം സമ്പാദിച്ചു.
1529 ഒക്ടോബർ മാസം ഹെസ്സേയിലെ ഫിലിപ്പ് ഒന്നാമൻ, വികസിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് സഭകൾക്കിടയിൽ ഐക്യം ഉറപ്പാക്കാനായി സ്വിറ്റ്സർലണ്ടിലേയും ജർമ്മനിയിലേയും ദൈവശാസ്ത്രജ്ഞന്മാരുടെ ഒരു ചർച്ച സംഘടിപ്പിച്ചു. ചർച്ചയിൽ പരിഗണിക്കപ്പെട്ട പതിനഞ്ചു വിഷയങ്ങളിൽ പതിനാലിന്റേയും കാര്യത്തിൽ ഒത്തുതീർപ്പുണ്ടായി. ലൂഥർ ഏറെ പ്രാധാന്യം കല്പിച്ച ദിവ്യകാരുണ്യത്തിന്റെ വിഷയത്തിൽ ഒത്തുതീർപ്പ് സാദ്ധ്യമായില്ല.
പുതിയ സഭയുടെ ചട്ടങ്ങൾ ക്രമീകരിക്കുന്നതിൽ ലൂഥർ വ്യാപൃതനായി. ജനജീവിതത്തിൽ ക്രമവും സമാധാനവും വരുത്തുന്നതിൽ അധികാരികളോടു ചേർന്നു പ്രവർത്തിച്ച അദ്ദേഹം നവീകരണപ്രസ്ഥാനത്തിനുള്ളിൽ പുത്തൻ വ്യവസ്ഥാപികതയായി സ്വയം രൂപപ്പെടുത്തി. വ്യവസ്ഥാപിതമായ പഴയ സഭയോടെന്ന പോലെ അക്രമവും തീവ്രവാദവും വഴി സമൂഹത്തിൽ അസമാധാനവും അരാജകത്വവും സൃഷ്ടിച്ചേക്കാവുന്ന നവീകരണവാദികളോടും അദ്ദേഹത്തിനു മല്ലടിക്കേണ്ടി വന്നു.
സാക്സണിയിലെ സംസാരിച്ചിരുന്ന ജർമ്മൻ ഭാഷാരൂപമാണ് ലൂഥർ തന്റെ പരിഭാഷയിൽ ഉപയോഗിച്ചത്. വടക്കും തെക്കുമുള്ള ജർമ്മൻകാർക്ക് മനസ്സിലാകുന്ന ഭാഷയായിരുന്നു അത്. തന്റെ ചടുലമായ നേർഭാഷയിൽ എല്ലാ ജർമ്മൻകാർക്കും ബൈബിൾ ലഭ്യമാക്കുകയായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ ലക്ഷ്യം. "മറ്റുള്ളവർക്ക് ഏളുപ്പത്തിൽ വായിക്കാനാകും വിധം തടസ്സങ്ങളും ബുദ്ധിമുട്ടുകളും നീക്കുകയാണ് നാം ചെയ്യുന്നത്" എന്ന് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു.
1518-ൽ ലൂഥറുടെ സുഹൃത്തുക്കൾ "95 വാദങ്ങൾ" ലത്തീനിൽ നിന്ന് ജർമ്മൻ ഭാഷയിലേക്കു പരിഭാഷപ്പെടുത്തി അച്ചടിച്ച് വ്യാപകമായി വിതരണം ചെയ്തതോടെ ദണ്ഡവിമോചനത്തർക്കം, മുദ്രണവിദ്യയുടെ സഹായത്തോടെ പടർന്ന ചരിത്രത്തിലെ ആദ്യത്തെ തർക്കങ്ങളിൽ ഒന്നായി തീർന്നു. രണ്ടാഴ്ചക്കകം 95 വാദങ്ങളുടെ പ്രതികൾ ജർമ്മനിയൊട്ടാകെയും രണ്ടു മാസത്തിനകം യൂറോപ്പു മുഴുവനും പ്രചരിച്ചു.
പതിനാറാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ജർമ്മനിയിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന പുരോഹിതനും ദൈവശാസ്ത്രജ്ഞനും സർവകലാശാലാദ്ധ്യാപകനും സഭാനവീകർത്താവുമായിരുന്നു മാർട്ടിൻ ലൂഥർ. പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് സഭകളുടെ ഉത്ഭവത്തിന് കാരണമായ ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ ചിന്തകൾ പാശ്ചാത്യക്രിസ്തീയതയുടേയും, പാശ്ചാത്യ സംസ്കാരത്തിന്റെ തന്നെയും ഗതിയെ മാറ്റിമറിച്ചു.
അവസാനകാലത്ത് ലൂഥർ ജൂതരേക്കുറിച്ചെഴുതിയ കാര്യങ്ങൾ വിവാദപരമായിരുന്നു. ജൂതന്മാരുടെ ഭവനങ്ങൾ നശിപ്പിക്കണമെന്നും സിനഗോഗുകൾ കത്തിച്ച്‌കളയണമെന്നും സമ്പാദ്യം കണ്ടുകെട്ടണമെന്നും സ്വാതന്ത്ര്യം പരിമിതമാക്കണമെന്നുമായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ അഭിപ്രായം. ഈ പ്രസ്താവനകൾ നാത്സികൾ 1933–45 കാലയളവിൽ അവരുടെ യഹൂദവിരുദ്ധ പ്രചാരണത്തിൽ ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു.
"ദൈവം എന്ന കാത്തുരക്ഷിക്കട്ടെ" എന്ന അവസാനവാക്യത്തിനു മുൻപ്, "ഇതാണെന്റെ നില, മറ്റൊരുവിധത്തിൽ എനിക്കാവില്ല" എന്നുകൂടി ലൂഥർ പറഞ്ഞതായി ഒരു ഭാഷ്യമുണ്ട്. എന്നാൽ അത് ലൂഥറുടെ മൊഴിയുടെ പാഠത്തിൽ പിന്നീട് എഴുതിച്ചേർത്തതാണെന്നാണ് ഇപ്പോൾ പൊതുവേ വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നത്.
പണോപയോഗം, വിനിമയം, കാർഷിക വിനിമയം എന്നിവയെപ്പറ്റി പരിസരവിജ്ഞാനം പ്രദാനം ചെയ്യുന്നുവെന്നതാണ് ലിഖിതങ്ങളുടെ സവിശേഷത. ക്രിസ്തുവർഷം ഒൻപതാം നൂറ്റാണ്ടുമുതൽക്കിങ്ങോട്ടുള്ള വട്ടെഴുത്തിലുള്ള ശിലാലിഖിതങ്ങൾ കേരളത്തിൻറെ ഒരറ്റം മുതൽ മറ്റേ അറ്റം വരെയുള്ള ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ പലതിലുമായി നിലനില്ക്കുന്നുണ്ട്. ഇന്ത്യയിൽ മറ്റു ഭാഗങ്ങളിൽ കാണുന്ന ലിഖിതങ്ങളിൽ നിന്നും ചില വ്യത്യാസങ്ങൾ കേരളീയ ലിഖിതത്തിൽ കണ്ടെത്താം. ഇവ താരതമ്യേനെ നീളം കുറഞ്ഞവയും വിശദാംശങ്ങൾ വിട്ടുകളഞ്ഞതും കൊണ്ടുള്ളവയാണ്. മൂഴിക്കുളത്തുനിന്നും കണ്ടുകിട്ടിയ രണ്ടു രേഖകൾ ടി. എ. ഗോപിനാഥറാവു ട്രാവൻകൂർ ആർക്കിയോളജിക്കൽ സീരീസ്‌ വോള്യം 2 ലും 3 ലും ഫോട്ടോ സഹിതം വിവരിക്കുന്നുണ്ട്.
ക്ഷേത്രത്തിനകത്ത് മുഖമണ്ഡപത്തിനു കിഴക്കുഭാഗത്ത് 1086 – ൽ ഭാസ്കരവർമ്മൻ എന്ന മനുകുലാദിത്യൻറെ ശിലാലിഖിതം :- ഗ്രാമവാസികൾക്കും ക്ഷേത്രത്തിലെ പൊതുവാൾക്കും പൂയാട്ടുപറമ്പ്, പെരുമ്പറമ്പ്, കുടയാർവായിൽകാട്, മേലാന്നിപുലൈ തുടങ്ങി കുറെ വസ്തുക്കൾ ക്ഷേത്രത്തിലെ ബ്രാഹ്മണ ഊട്ടിനായി നൽകിയെന്നാണ് ഉള്ളടക്കം. ഒരാളും യാതൊരു കാരണവശാലും അഗ്രത്തിനു മുട്ടുവരുത്തുവാൻ പാടില്ലെന്ന് കർശനമായി നിർദ്ദേശിക്കുന്നുണ്ട്.
ഏ.ഡി. പത്താം ശതകത്തിൽ ഭരിച്ചിരുന്ന ഇന്ദുക്കോതയുടെ 948 –ലെ ക്ഷേത്രത്തിലെ നിവേദ്യ-പൂജകളെ സംബന്ധിച്ച് ആണ് ഈ ലിഖിതം. :- രാവിലെ 25 അടി നിഴൽ അളക്കുന്നതിന് മുമ്പ് കാലത്തെ നിവേദ്യം കഴിഞ്ഞിരിക്കണം, ഉച്ചപൂജ 12 മണിക്കുമുൻപ് കഴിഞ്ഞിരിക്കണം, സന്ധ്യയ്ക്ക് മുൻപ് നിവേദ്യം പാകപെടുത്തിയിരിക്കണം, സന്ധ്യക്കുമുന്പു പിറ്റേദിവസം രാവിലെക്കുള്ള അരി അളന്നിരിക്കണം.
ബ്രാഹ്മണ ബാലന്മാർക്ക്‌ വേദമന്ത്രങ്ങൾ പഠിക്കുന്നതിനുവേണ്ടി പ്രധാന ഗ്രാമക്ഷേത്രങ്ങളോട് അനുബന്ധിച്ചു ചാലകൾ പ്രവർത്തിച്ചിരുന്നു. ഗുരുകുലസമ്പ്രദായത്തിൽ ആയിരുന്നു പഠനം. മലയാളനാട്ടിലെ നാല് തളികലുണ്ടായിരുന്ന ശാലകളിൽ മൂഴിക്കുളത്തിനായിരുന്നു പ്രഥമസ്ഥാനം. ക്ഷേത്രങ്ങലോടനുബന്ധിച്ചുള്ള ശാലകളുടെ നടത്തിപ്പിന് അതത് വകയിൽ വരുന്ന നെല്ല് അതത് സ്ഥാപനങ്ങളിൽ വിതരണം ചെയ്യപ്പെട്ടിരുന്നു. ശാലയിൽ പഠിക്കുന്ന ചാത്തിരരെയും അവരെ പഠിപ്പിക്കുന്ന ഭാട്ടന്മാരെയും ഊട്ടാൻ വ്യവസ്ഥയുണ്ടായിരുന്നു. 1010-ലെ മൂഴിക്കുളം രേഖയിൽ പുരയിടം വഴിപാടായി വരുന്നത് പറയുന്നുണ്ട്. ഉണ്ണികളെ ഊട്ടാൻ എന്നർത്ഥത്തിൽ നീക്കിവച്ചിരുന്ന ക്ഷേത്രം വക ‘ഉണ്ണിപ്പാടം’ എന്ന വിസ്തൃത വയൽ ഭൂപരിഷ്കരണ നിയമത്തെ തുടർന്ന് അന്യാധീനപ്പെട്ടുപോയി.
അന്നത്തെ ശാലകളുടെ പരിഷ്കൃതരൂപമായിരിക്കാം ഇന്നത്തെ സർവ്വകലാശാലകൾ അഥവാ യൂണിവേർസിറ്റികൾ! ഇങ്ങനെ പൂർണ്ണാനദിയുടെ തീരത്ത് ശാലകളും കുടികളും ഉണ്ടായിരുന്നതിനാലാണ് ശാലൈക്കുടി – ശാലക്കുടി – ചാലക്കുടിയെന്നു നാമവും പുഴക്ക് ചാലക്കുടിപ്പുഴയെന്ന പേരുമായതെന്നു ചരിത്രം രേഖപെടുത്തുന്നു.
പറവൂർ തിരുവിതാംകൂറിൻറെ ഭാഗമായെങ്കിലും സാമന്തനെന്ന നിലയിൽ പറവൂർ തമ്പുരാൻ തന്നെ ഭരണകാര്യങ്ങൾ നടത്തികൊണ്ടിരുന്നു. അങ്ങനെയിരിക്കെ 1790 –ൽ മലബാർ, കൊച്ചി കടന്നു ടിപ്പു മൂഴിക്കുളം ക്ഷേത്രം ആക്രമിച്ചത്. ക്ഷേത്രം കൊള്ളയടിക്കുകയും തീവക്കുകയും ചെയതതുകൂടാതെ ഭഗവാൻറെ തിരുവിഗ്രഹം തല്ലിയുടക്കുകയും ചെയ്ത ശേഷം ആലുവയിലേക്ക് നീങ്ങി. ആലുവ മണപ്പുറത്ത് തമ്പടിച്ചിരുന്ന ടിപ്പുവിനു അർദ്ധരാത്രിയിൽ ഓർക്കാപ്പുറത്തുണ്ടായ മലവെള്ളപാച്ചിലിൽ ജീവൻ രക്ഷിക്കാൻ കനത്ത വില നൽകേണ്ടിവന്നു. ഒട്ടുമിക്ക സാധനങ്ങളും നഷ്ടപെട്ട ടിപ്പുവിനു മറക്കാനാവാത്ത തിരിച്ചടിയും കിട്ടി. തിരുമൂഴികുളത്തപ്പനോട് ചെയ്ത കൊടും ക്രൂരതക്ക് അതെ നാണയത്തിൽ തന്നെ മറുപടി ഭഗവാൻ തന്നെ നൽകിയെന്നാണ് ഇന്നും പഴമക്കാർ പറയുന്നത്. ഒരു കാലും ഒരു കൈയ്യും ഒടിഞ്ഞാണ് ടിപ്പുവിൻറെ ജീവരക്ഷാർത്ഥമുള്ള പാലായനം.
ടിപ്പുവിൻറെ ആക്രമണശേഷം ഏകദേശം ഒരു നൂറ്റാണ്ട് നിത്യപൂജപോലുമില്ലാതെ ക്ഷേത്രം അനാഥമായിക്കിടന്നു. ആ സമയം പട്ടംതുരുത്തിമനയിലെ ഒരു അന്തർജ്ജനം ക്ഷേത്രത്തിൽ വന്ന് യഥാശക്തി നിവേദ്യം നൽകി ഭഗവാനെ സേവിച്ചു. വൃദ്ധയായപ്പോൾ തനിക്ക് ഇനി ഭഗവാനെ കണ്ടുതൊഴുവാനോ നേദിക്കാനോ കഴിയില്ലെന്ന് ദു:ഖിച്ച ആ അമ്മയ്ക്ക് ഭഗവാൻ സ്വപ്നദർശനം നൽകി സമാശ്വസിപ്പിച്ചു. ആഗ്രഹിക്കുമ്പോഴൊക്കെ മനക്കണ്ണാൽ ഭഗവാൻ ദർശനം നൽകാമെന്നും നിവേദ്യത്തെക്കുറിച്ച് വ്യാകുലപ്പെടേണ്ടെന്നും നേരിട്ടുവന്ന് വർഷത്തിലൊരിക്കൽ മനയ്ക്കൽ നിന്ന് നിവേദ്യം സ്വീകരിച്ചുകൊള്ളാമെന്നും ഭഗവാൻ സ്വപ്നദർശനത്തിലൂടെ പറഞ്ഞുവത്രേ. ക്ഷേത്രപുനരുദ്ധാരണത്തിനു ശേഷം ഉത്സവം ആരംഭിച്ചപ്പോൾ ഒമ്പതാം ഉത്സവദിവസം മനയ്ക്കലേക്ക് ഇറക്കിപൂജ ആരംഭിച്ചു. ഈയൊരു കാര്യത്തിനും ആറാട്ടിനുമല്ലാതെ തിരുമൂഴിക്കുളത്തപ്പൻറെ തിടമ്പ് ക്ഷേത്രമതിൽക്കെട്ടിനു പുറത്തിറക്കാറില്ല.
തിരുമൂഴിക്കുളം ദേശത്തിന്റെ ഗ്രാമക്ഷേത്രമായി ലക്ഷ്മണപെരുമാൾ ക്ഷേത്രം കണക്കാക്കപെടുന്നു. പ്രാചീന കേരളത്തിൽ ഏറ്റവും അധികം തമിഴ് വൈഷ്ണവർ ദർശനത്തിനു വന്നിരുന്ന ഒരു ക്ഷേത്രമാണിത്. ഈ ക്ഷേത്രത്തിൽ വച്ച് എടുത്തിരുന്ന ക്ഷേത്ര സംബന്ധമായ തീരുമാണങ്ങൾ കേരളത്തിലെ മറ്റ് ക്ഷേത്രങ്ങൾ അംഗീകരിച്ചിരുന്നു. ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ ക്ഷേത്രസംബന്ധ നിയമാവലിയായിരുന്നു “മൂഴിക്കുളം കച്ചം”. സമസ്ത കേരളവും അംഗീകരിച്ച നിയമ സംഹിതയായി പരിഗണിച്ചിരുന്നു. ചേരസാമ്രാജ്യക്കാലത്തെ 4 പ്രധാന തളികളിൽ മേൽ തളിയായി മൂഴിക്കുളം കണക്കാക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. ദർശനത്തിനു വന്നിരുന്ന തമിഴ് വൈഷ്ണവർ ധാരാളം സ്തുതിഗീതങ്ങൾ ലക്ഷ്മണപെരുമാളെ കുറിച്ച് രചിച്ചിട്ടുള്ളതായി പറയപ്പെടുന്നു. തമിഴ് കവിയായ നമ്മാഴ്‍വാരുടെ “പെരിയ തിരുവായ് മൊഴി” തിരുമൂഴിക്കുളത്തപ്പന്റെ മഹത്ത്വം വ്യക്തമാക്കുന്ന ഒരു കൃതിയാണ്.