polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Тоа може да биде и необјаснет страв од црвенеење во јавноста, страв од посрамување, дека би се задавиле од храната додека јадат пред други, од толпа, односно од сите ситуации каде човекот било директно, било индиректно чувствува дека некој друг ги набљудува, проценува, оценува, испитува.
Кога се изложени на ситуации на страв, болните често манифестираат соматски симптоми на анксиозност како што се палпитации , треска, напнатост на мускулатурата, мака во стомакот, сувост на устата, топли и ладни бранови по телото, главоболка, итн.Социјалните фобии може да бидат толку силни што пациентите не се ужаснуваат само од директните контакти, туку и од телефонските разговори, па во поново време и од виртуелните комуникации како , … Накратко фобични може да бидат сите ситуации каде оној кој ја испраќа таа порака истовремено чувствува дека другата страна ја проценува, критикува и осудува.
Бидејќи ситуацијата за бегство од нереалната опасност постои, тоа е причина за зголемена продукција на адреналин и појава на симптоми како палпитации, ненадејно потење, бранови на топло-ладно, проливи, потреба за мокрење, и ред други симптоми кои се разликуваат од пациент до пациент.
Агорафобијата се одликува со интензивен фобичен страв од јавни места и од места на кои добивањето на медицинска помош, во случај на потреба,е отежнато (широки и отворени простори, како што се мостовите, плоштадите или пак големите затворени простории како што се трговските куќи, продавниците, театрите, кината итн).
Другите маички на трката завршиле кај возачот на Аметс Чурука; со нив се здобил на бегството на воведната етапа и оттогаш Чурука водел во планинскиот и спринтерскиот пласман, со што и на крајот ги освоил точкастата и портокаловата маичка соодветно.
Иако повеќето клиенти имаат опција да го напуштат маилот или опслужувачот по преземањето, емаил корисниците кои користат обично се поврзуваат, ги преземаат сите пораки, ги зачувуваат на компјутерот на корисникот како нови пораки, ги бришат од опслужувачот и потоа се исклучуваат.
Пораки кои му се достапни на корисникот се утврдуваат кога сесијата го отвора поштенското сандаче, и се идентификуваат од бројачот на пораки, локално, во таа сесија, или по можност, од единствен идентификатор доделен на поракта од страна на опслужувачот.
Тој во четвртфиналето бил поразен од Дмитриј Турсунов, но и покрај поразот Нишикори станал најмлад играч кој успеал да стигне до четвртфиналето во Индијанаполис по Борис Бекер, кој стигнал и до полуфиналето во 1985 година.
Другите од групата ќе одговорат така што ќе изведат исти такви летови, а потоа ќе се соберат повторно и поминуваат десетина минути до еден час - чрчорејќи, свиркајќи, пеејќи во дуети и возбудено движејќи се на местото на состанокот .
Ако нема никаков плен на повидок, тој ќе чепка во грмушки или ќе седи во близина на местата за криење, ширејќи ги крилјата и покажувајќи ја белината, или ширејќи ја опашката, исто така, покажувајќи ги белите ознаки со кои ги плаши помалите животни.
Овој сојуз сепак предизвикал голем скандал во христијанскиот свет и бил означен како "незнабожен сојуз", или "свето соединување на лилијан и полумесечина." Сепак во практика овој сојуз бил во интерес на двете страни од стратешки и тактички план и траел повеќе од два века и бил раскинен по француската инвазија на Египет на чело со Наполеон.
Во текот на Џиро д’Италија, Силвен Жорж бил позитивен на тестот за вазодилаторен хептаминол, по седмата етапа; неговиот позитивен тест бил втор за возач од екипата во текот на една година, откако Стив Унар бил позитивен за гликобелковинскиот хормон еритропоетин во тест надвор од сезоната во септември 2012.
Трката била освоена од Британецот Крис Фрум од , трета година по ред екипата ја освојува трката, откако Бредли Вигинс ја освоил трката во 2011 и 2012, преземајќи го водството на трката по освојувањето на петтата етапа и одржувајќи ја својата предност до крајот на трката за победа на четвртата етапна трка во сезоната 2013.
По една работа за време на Втората светска војна во “ Атлас – Компанија за прашоци “ во Мичиген , Вилкоксон се запишал на универзитетот Рутгерс во 1920 година, и завршил магистарски студии по хемија во 1921 година, потоа се префрил на Корнел и физичка хемија, адокторирал во 1924 година.
Во 1931 година била додадена и вечерна облека како дел од колекцијата, користејќи луксузна свила од Роберт Периер, при што бизнисот напреднувал со впечатлив успех, обележано со преселбата од Руе де ла Паих во реновираниот салон на Маделеине Шеруит на 21 Пласе Вендоме, салонот станал препознатлив како Скиап Продавницата.
Фустанот-Солзи, силуетна бледо сина тоалета, означена со дизајн на Дали при што се користела позната уметничка техника тромп леј прикажувајќи распарен материјал и солзи, оваа творба се комбинира со долг превез од "вистински" солзи внимателно отсечени и наредени во розова и магента боја, дел од февруарската модна колекција 1938, колекција наречена Циркус.
Фигури во распарени прилепени облеки што сугерираат живодер се среќаваат во три уметнички слики на Дали од 1936 година, од кои сликата со наслов Пролета на некрофилијата била во сопственост на Скјапарели, останатите две слики се именувани како- Сонот го потпре рамото на човекот и Трите млади надреалистични жени кои во нивните раце ја носат кожата на оркестар.
Во прилог на добро документирани соработки, како што се чевлата-шапка и фустанот-солзи, влијанието на Дали се идентификува во некои од следниве дизајни- шапката:јагнето-шницла, и костумот дизајниран во 1936 година чии џебови наликуваат на мали фиоки.
Од 1934 година, Дали почнува да воведува морски ракчиња во неговите дела, вклучувајќи ја творбата - Сон во Њујорк -Човек наоѓа јастог на местото на телефонот, прикажано во списанието Американски неделник во 1935 година, како и мултимедијалената творба Телефон од јастог .
Принципот на хомогеноста, кој прв го формулирал Виет, го користеле и грчките автори, но од подоцнежните математичари, само Херон Александриски, Диофант и други биле спремни да ги третираат линиите и површините како обични броеви кои можат да се сврзат за да се добие нов број, односно нивен збир.
Американскиот центар за контрола на болести и превенција ги поттикнува луѓето со возраст од 18 до 64 години да се вклучат секоја недела во најмалку еден или половина час на енергични интензитет аеробна активност или два и пол часа умерен интензитет и аеробна активност а тоа време да се исполни со здрава исхрана која е многу важна за здравјето и работи во комбинација со вежбањето.
Според еден технички советник на Драгнет, кога советникот посочил дека неколку околности во една епизода бил крајно неверојатни во реалниот живот, Веб одговорил , "Вие знаете дека, и сега го знам тоа . Но, тоа стара дама во Канзас никогаш нема да ја знае таа разлика ".
Веб имал огромна улога како кривичен лаборантски техничар во филмот “ Одеше во ноќта” во 1948, заснован на вистинскиот живот на убиецот на автопатот Калифорнија –Патролмен од страна на Ервин Вокер, ветеран во Втората светска војна и полициски работник во Калифорнија .
Џон Рандолф "Џек" Веб , исто така познат под псевдонимот Џон Рандолф и Престон Вуд, е американски глумец, телевизиски продуцент, режисер, и сценарист, кој е најпознат по неговата улога како Наредникот Џо Фрајдеј во телевизиската серија "Полициска мрежа" .
Гнездото е топчесто, изградено од трева, мов, лишаи и лисја и пикнато во дупка од ѕид, дрво, пукнатина на карпа или агол од зграда, но исто така, го градат во грмушки, надвиснати гранки или кај насобрано ѓубре кое запрело на гранките по поплава.
Поголемиот дел од исхраната е зеленчук, округли, месести листови од каранфили, главоцветни растенија и мешункаст зеленчук, земени од отворени полиња или градини и тревници; фаворизира млади ’ркулци и саден материјал, жито, борови семиња, некои овошја и бобинки.
Потоа, во филмот се прикажуваат личните приказни на повеќе специфични ликови, кои се случуваат во собата: познатиот хирург Виктор, кој често доаѓа во хотелот на тајни средби со неговата љубовница Ева; двете тинејџерки Нина и Гога, кои првпат доаѓаат во хотелот во рамките на училишната екскурзија при што меѓу нив се раѓа љубов; Азиз и Илмаз се турски шофери на камион; еден угледен стопанственик ја изнајмува собата за да се претвора во жена - Ира; пијанистот, кој некогаш бил угледен и славен, а денес е само обичен скитник, ја открива тајната што ја крие старото пијано од марката „Аугуст Ферстер“; Петар и Марта се штотуку венчани, без денар во џебот, но со паркирана „Јамаха“ пред хотелот.
Главните улоги во филмот ги играат: Наташа Петровиќ како собарката, Васил Зафирчев како стопанственикот и како Ира, Ива Крајнц како Ева, Тортсен Вогеш како Виктор, Невена Ристиќ како Нина, Јагода Кумриќ како Гога, Дениз Абдула како Азиз, Фирдаус Неби како Илмаз, Светозар Цветковиќ како пијанистот, Игор Стојчевски како Петар и Симона Спировска како Марта.
Под името “војничка патрола” комбинацијата од скијачко трчање и стрелање е за првпат натпреварувачки воведена на Зимските олимписки игри во 1924, а потоа како демонстративен спорт на игрите 1928, 1936 и 1948, не добивајќи статус на олимписки спорт бидејќи постоеле несогласување околу правилата.
Во Декември 2012 година, момците се оддадја на текстописачко патување во Лондон каде што тие пишуваа со различни музичари, меѓу кои се и , Рој Стрејт , Ник Хоџсон , Кајзер чифс Џејми Скот, Џејк Гослинг, Стив Робсон и Џејмс Борн.
И кејнзијанците, и ортодоксните монетаристи, и претставниците на новата класична економија се согласуваат околу тоа дека бизнис циклусите се манифестираат благодарение на отстапувањата на фактичкиот бруто-домашен производ, односно со негови флуктуации над и под потенцијалниот бруто-домашен производ.
Наспроти ова тврдење, стои тврдењето на теоретичарите на реалните бизнис циклуси кое гласи: за време на нарушување на рамнотежата се јавуваат флуктуирања на потенцијалниот бруто-домашен производ околу самиот себе, а не на фактичкиот околу потенцијалниот.
Економијата по правило функционира на својот потенцијален бруто-домашен производ, осигурувајќи истовремено и високо и ефикасно користење на расположливите ресурси, ако пазарите моментално се урамнотежуваат благодарение на флексибилноста на цените и платите и на рационалните очекувања.
Но, гледано од друг аспект, бизнис циклусите се неоспорни, реално постојат и се само една потврда дека токму тогаш егзистира невработеноста на факторите на производство и дека сега економијата функционира обратно, односно под нивото на потенцијалниот бруто-домашен производ.
Доколку дојде до промени во технологијата, тие технолошки промени влијаат на зголемување на вкупната факторска продуктивност, тогаш претпријатијата почнуваат натпросечно да инвестираат во подобрување на перформансите на машините, опремата, во нови згради, во дополнителна работна сила.
Кога растат реалните наемнини, расте и понудата за труд, односно преовладува ефектот на супституција, бидејќи работниците се рационални и знаат дека со зголемувањето на реалните наемнини секој час слободно време станува поскап - односно ако работникот реши повеќе да користи слободно време отколку што ќе работи, се соочува со поголем опортунитетен трошок.
Меѓутоа, во основата на теоријата на реалните бизнис циклуси лежи тврдењето дека во промените на вкупната факторска продуктивност во економијата треба да се бара главната причина за појавата на бизнис циклусите, главно условени од воведувањето на нова технологија, но не и од промените на факторите од монетарна и од финансиска природа, па и затоа и се доаѓа до заклучок за излишноста од водење на стабилизациона политика.
Вкупната факторска продуктивност, во прв ред, зависи од технолошките подобрувања во производството на добра и услуги, како и од подобрувањето на квалификациите на работниците, но и од други фактори – инвенции во комерцијализацијата на новите производи, поевтинување на некои важни инпути и сл.
интертемпорална супституција која всушност укажува на различното однесување на работниците во зависност од ситуацијата на економијата – што значи дека во добрите времиња кога реалните наемнини се високи, работниците избираат да работат што повеќе, а во лошите времиња кога реалните наемнини се ниски, тие користат повеќе слободно време.
Шоковите кои се наоѓаат на страната на агрегатната понуда, најчесто се условени од дејствувањето на реалните фактори: природни непогоди , значителни покачувања на цената на енергијата (пример за тоа се првиот и вториот нафтен шок од 1970-тите години), војни, промени во технологијата и сл.
Мажјакот планинска се разликува од обичната ѕвингалка по: белиот задник, кој кај обичната е сивозелен; градите кои кај планинската се портокалови во контраст со белиот стомак, а кај обичната тој дел е еднобојно розово или портокаловокремаво; слабините кај планинската се темни, а кај обичната бледи и кај планинската недостасува белото на горниот дел од опашката.
Уникатно продолжение на овој стил на презентација бил филмот „Приказната за бандата Кели“, направен во Австралија, 1906 година. Тоа била верзија на четири ролни за кариерата на овој познат одметник и била неразбирлива без објаснување. Поголем број филмови на повеќе ролни се направени во Европа отколку во САД, по 1906 година, бидејќи ФПК инсистирала на работење со основните филмови на една ролна с до 1912 година. Сепак, пред тоа, некои ФПК членови го заобиколиле ова ограничување со повремено правење на подолги приказни во одделни делови и ослободувајќи ги во последователни недели, започнувајќи со филмот на Витаграф „Животот на Мојсеј” во пет дела на крајот од 1909 година.
До 1913 година, поголемиот дел од американската филмска продукција с уште се концентрирала околу Њујорк, но заради монополот на филмските патенти на Томас Едисон, многу режисери се преселиле во Јужна Калифорнија, надевајќи се да ја избегнат серијата од тужби, кои компанијата Едисон ги поднесувала за да го заштити својот монопол.
Првиот каубоец кој станал ѕвезда бил Г. М. Андерсон , режирајќи ги неговите сопствени вестерн драми за Есанај, но во 1911 година Том Микс го вовел видот на костими и каскадерската акција која се користела во живите претстави на Дивиот Запад во Селиг филмските продукции и станал најголемиот каубоец ѕвезда за следните две децении.
Компанијата Есанај се специјализирала за Вестерни со „Бронхо Били“ Андерсон, а Калем го праќале Сидни Олкот со филмска екипа и група од глумци на различни места во Америка и во странство да направи филмски приказни на вистинските места на кои требало да се случат.
Уште поважно, во почетокот на следната година производствената единица на Пате долу на југот од Франција, во Ница, го направила филмот „ “ , во кој има постојано префрлање помеѓу криминалците кои се закануваат на сопругата и детето на лекарот, додека самиот лекар вози кон својот дом за да го спаси откако е предупреден по телефон.
Но најважното нешто што Грифит го правел било вежбањето на значајните и експресивните природни гестови во интензивни пробни периоди со неговите глумци, пред снимањето на филмовите, како што е гневниот и љубоморен сопруг во „Гласот на детето“ , кој се шета низ неговата канцеларија мљацкајќи ја пурата и дувајќи облаци од чад низ стиснати заби.
Вилијам Кенеди Лори Диксон, главен инженер во лабораториите на Едисон, е заслужен за откривањето на една изводлива форма на целулоидна лента што може да содржи секвенца од слики, која е основа за методот на фотографирање и проектирање на подвижни слики.
Првата јавна презентација на филм со подвижни слики во светот, сепак, им припаѓа на Макс и Емил Скаладановски од Берлин, кои проектирале со нивниот „биоскоп“, кој бил уред без треперење со дуплекс изведба, од 1-во до 31 ноември 1895 година.
Италијанските компании, исто така, имале силна линија на слепстик комедии (комедии со преувеличено насилство и активности кои ги преминуваат границите на здравиот разум), со глумци како Андре Дид, локално познат како „Кретинети“, а на други места како „Фулсхед“ и „Грибоули“, достигнувјќи светска слава со неговите речиси надреалистични шеги.
Таму, Оле Олсен ја формирал компанијата Нордиск во 1906 година, саемски шоумен, и по краток период имитирајќи ги успесите на француските и британските режисери, во 1907 година тој произвел 67 филмови, повеќето режирани од Виго Ларсен, со сензационални теми, како што биле „ “ , „“ и „“ .
Тоа било кога Пол Дејвидсон, сопственикот на синџирот на киносали, ги донел Аста Нилсен и Урбан Гад во Германија од Данска во 1911 година и за нив ја основал компанијата за производство, Проекции-АГ „Унија“ , што довело до промена во изнајмувањето на филмови.
1929 била година на пресвртница: Вилијам Велман со „Ноќите во Чајнатаун“ ​​и „Човекот што го сакам“, Рубен Мамулијан со „Аплауз“, Алфред Хичкок со „Уцена“ , биле меѓу режисерите, кои вовеле поголема флуидност во звучните филмови и кои експериментирале со експресивната употреба на звукот .
Трендот најдобро напредувал во Индија, каде што влијанието на традиционалните драми со песни и танци го направиле мјузиклот, основна форма во повеќето звучни филмови ; речиси незабележано од страна на западниот свет со децении, ова популарно индиско кино сепак станало едно од најплодните во светот.
Дијалогот добил предност во однос на „пантомимата“ во Холивудските комедии; брзите, духовити настани во „Насловната страница“ , или „Тоа се случи една ноќ“ , потоа сексуалната двосмисленост на Мае Вест или честото субверзивно анархичко зборување без смисла на Браќата Маркс .
Во 1903 имало значителен пораст на бројот на женските филмови долги неколку минути, како резултат на големата популарност на филмот на Жорж Мелјес „Патување до Месечината“ , кој излегол во почетокот на 1902 година, иако таквите филмови с уште биле многу мал дел од вкупното производство.
Во нив спаѓале и „Џепчијата“, , го направил Алф Колинс за британската филијала на француската компанија „Гумон“, Френк Мотершо од Шефилдската фотографска компанија го направил „Смела дневна провала“ и „Очајна кавга на ловокрадците“, кој го направиле семејството Хагар, чија основна дејност била изложување на филмови направени од други автори во нивниот патувачки шаторски театар.
Од 1900 година, филмовите на компанијата „Пате“, исто така, често копирале и правеле варијации на идеите на британските режисери, без да направат поголеми иновации во наративната конструкција на филмот, но на крај самиот обем на нивното производство довело до тоа нивните режисери да дадат понатамошна прецизност и да ги усовршат деталите на филмскиот континуитет.
Како резултат на работата на Етиен-Жил Мареј и Едвард Мејбриџ, многу истражувачи во доцниот 19 век сфатиле дека филмовите како што се познати денес се практична можност, но првиот кој дизајнирал целосно успешна апаратура бил В. К. Л. Диксон, кој работел под инструкции на Томас Алва Едисон.
Тој ја сумирал неговата работа во „Пропустите на Мери Џејн“ од 1903 година, со повторено вметнување на блиски кадри од цимерката која се шета наоколу, заедно со суперимпозиции и други елементи, пред да се откаже од правењето на филмови за да го измисли кинемаколор системот за кинематографија во боја.
Од 1869 година па наваму, компанијата Лумиер од Франција, испраќала сниматели насекаде низ светот да снимаат филмови, а потоа снимателите ги изложувале истите тие филмови на локално ниво, за подоцна да бидат испратени назад во фабриката на компанијата во Лион, со цел да се направат примероци за продажба за секој што сакал да ги купи.
Тој започнува со кадар од „фантомско возење“ во точка во која што возот влегува во тунел, акцијата продолжува со кадар кој ја претставува внатрешноста на железничкиот вагон, каде што еден човек краде бакнеж од една жена, а потоа се враќа назад на кадарот на фантомското возење кога возот излегува од тунелот.
Еден месец подоцна, компанијата Бамфорт во Јоркшир направила друга верзија на овој филм под ист наслов и во овој случај тие снимиле кадри со воз кој влегува и излегува од тунел од страна на пругата, кои ги додале пред и по нивната верзија на бакнежот во внатрешноста на купето.
Во таа година Смит го направил филмот „Видено низ телескоп”, каде во главниот кадар е прикажана улична сцена со еден млад човек, кој ги врзува врвците на своите чевли, а потоа го милува стапалото на неговата девојка, додека еден стар човек тоа го забележува преку телескоп.
С до денес вештачкото осветлување во студиските сцени секогаш се става од предната или од странично-предната страна, но во 1912 година се појавиле некои случаи каде што глумците биле осветлувани со полукружни рефлектори надвор од кадарот зад нив и на едната страна, за да се добие некакво осветлување.
Културните причини исто така биле фактор во земјите како Кина и Јапонија, каде што немите филмови коегзистирале успешно со звучните и за време на 1930-тите, произведувајќи ги оние што станале едни од најпочитуваните класици во тие земји, како филмот на Ву Јонганг „Божица” и филмот на Јашујиро Озу, „Јас бев роден, но.” .
Врвните глумци од таа ера сега се сметаат за класични филмски ѕвезди, како што се Кларк Гејбл, Кетрин Хепберн, Хемфри Богарт, Грета Гарбо и најдобриот избор на Бокс Офисот во 1930-тите, детскиот изведувач Ширли Темпл.
Го снимиле Американците за прикажување надвор од германското говорно подрачје и го претставиле на посебни места, не како континуиран филм, туку со посебни сцени прошарани со светлосни слајдови, предавање и живи хорски настапи, за да се зголеми времетраењето на спектаклот на околу 90 минути.
Некаде на крајот од 1927 година, Варнерси го објавиле „Џез пејачот“, кој претежно бил тивок, но го содржел она што генерално се смета како прв синхронизиран дијалог во еден игран филм, но овој процес всушност првенствено го постигнал Чарлс Таз Расел во 1914 година, со долгиот филм „Фото-драмата на создавањето“.
Техниката речиси веднаш дошла во Европа, а Сегундо де Чомон и други во Пате ја однеле уште подалеку, додавајќи глинена анимација, во која скулптурите биле деформирани од еден во друг облик рамка по рамка во филмот „Модерна скулптура“ , а потоа Пате го направиле следниот чекор со анимација на силуетни форми.
Во САД одговорот дошол од познатиот стрип уметник Винсор Мек8кеј, кој нацртал многу пореални анимирани фигури кои се движеле поглатко и поприродно, во серија од филмови, започнувајќи со филмот „Малиот Немо“, направен за Витаграф во 1911 година.
Заради зголеменото производство барано од страна на брзото ширење на никелодеон, с повеќе и повеќе се користело дополнително вештачко осветлување во филмските студија за да се дополни дифузната сончева светлина и на тој начин да се зголеми бројот на часови во кои може да се снима во текот на денот.
Филмовите го претставуваат развојот на индустријата започнувајќи од филмови кои се состоеле од еден кадар, целосно направени од страна на едно лице со неколку помошници, кон филмови долги неколку минути кои се состоеле од неколку кадри, кои ги правеле големите компании во нешто слично на индустриски услови.
Вклучувајќи ги своите електронски подобрувања, има физички атрибути со кои се разликува од другите Фендер дизајни, како што се тешкиот сатенски финиш на задниот дел од вратот за да овозможи рацете на свирачот лесно да се лизгаат нагоре и надолу за време на свирењето, симетричен пикгард во форма на елипса и одделна хромирана "Бумеранг" контролна плоча и карактеристична "3+1" глава .
Струја низ електричен отпор предизвикува локално затолување, ефект кој Џејмс Џул го изучувал математички во 1840.Едно од најважните откритија поврзано со струјата било ненамерно направено од страна на Хана Кристијан Орстед во 1820, кога, додека припремувал предавање, тој забележал дека струјата во жицата ја вознемирува стрелката на магнетниот компас.
Додека честичките можат да се движат прилично бавно, понекогаш со просечна лебдачка брзина со фракција од само неколку милиметри во секунда, електрично коло кое ги пренесува самата се движи блиску до брзина на светлината, овозможувајќи електричните сигнали постојано да се пренесуваат низ жиците.
Тој треба да има деликатната рамнотежа на солен, сладок, кисел и зачинет вкус, стекнат од различни состојки, како што се пржени кикирики, “ ” , лук, кромид, ѓумбир, тамаринд, сок од лимон, лимонов лист, сол, чили пипер, сладок соја сос, кои се мешаат со вода за да се формира прав конзистент.
Пченицата, главната состојка за правење леб и тестенини, веројатно, била воведена од Индија или Кина, џемот бил донесен од Африка, додека пченката, компирот, слатки компири, маниока и пченката биле воведени од Америка поради шпанското влијание и конечно стигнале до Јава во век.