polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Премногу агресивната политика на смелиот солунски цар доживеала слом, моќната но непостојана сила на Асен се запрела на половина пат, а Латинското Царство одамна веќе било само објект на политичките стремежи на соседните држави и живуркало благодарение единствено на неслогата на своите противници.
Во Галиполе, коешто малку пред тоа му се предало на никејскиот цар, во пролетта 1235 г., бил потпишан договор за сојуз, а потоа во Лампсак свечено бил прогласена свадбата на византискиот престолонаследник Теодор Ласкарис со Асеновата ќерка Елена, којашто своевремено му била ветена на латинскиот цар Балдуин .
Низ трите чина на пиесата, жителите на некој мал провинциски град во Франција се претвораат во носорози; на крајот, единствениот човек кој не подлегнува на таа масовна преобразба е главниот лик Беранже, збунет обичен човек кого во почетокот на пиесата го критикуваат поради пиењето, доцнењето и неуредноста, а подоцна поради неговата параноја и опсесија со носорозите.
На крајот, тој изјавува дека носорозите имаат исто така право на живот како и луѓето и дека „Хуманоста е мртва, а тие што ја практикуваат се стари сентименталисти“ пред да стане и самиот носорог и пред да јурне и да излезе од станот на Беранже.
Дидар ја банализира состојбата со преобразбата и вели дека секој има право да одбере што ќе прави, па дури и да се преобрази, додека Беранже настојува на тоа дека преобразбата не може да биде доброволна, затоа што неговиот пријател Жан првин го мразел носорогот и дека најверојатно тоа е перење на умот.
Станува збор за сатира на човечкото однесување и колку човекот потпаѓа под влијание пред подемот на една идеологија: обично првин се појавува некој феномен што се однесува на мал број луѓе, но потоа го прифаќаат и оние кои во почетокот жестоко ја одбивале таа појава; меѓутоа, по тоа одбивање следува рамнодушност и феноменот почнува да се шири, луѓето почнуваат да се навикнуваат на она што дотогаш го одбивале .
И најпосле, кога феноменот ќе се рашири, авторот потсетува на состојбата на масовност кога сите се придружуваат на феноменот, а останува само еден поединец, некој на кој порано му се префрлало за неактивност и за мечтаење, кој сега луцидно се противи на колективното лудило.
За да се поттикне армијата и дополнително да се подигне борбениот дух, на гардата тагми однапред и биле исплатени латите, а Константин Кефала заедно со Константин Валелијас го покажале дрвениот крст, на кој бил распнат Исус Христос и војниците од целата армија се заколнале дека "ќе умрат еден за друг".
Во едно од писмата патријарх Николај Мистика, наведува дека византиската армија ги нападнала бугарските територии поради вознемирувачките известувања кои дошле од стратезите на Тракија, Македонија, Солунската, Драчката област, а исто така и од стратег Јован Вогас.
Во врска со извештајот на Скилица дека битката се случила во близина на градот Анхијал на 6 август 917 година, некои истражувачи сметаат дека таму прегрупираните бугарски гранични сили се обидиле да ја запрат византиската офанзива, но по неуспехот се повлекле кон реката Анхијал и се приклучиле кон главните сили.
Во текот на 917, по серијата успешни кампањи, Византија ги стабилизирала источните свои граници, а генералите Јован Богас и Лав Фока биле во можност да се соберат дополнителни војници од Мала Азија, за да се зајакне царската тагмата и европските тематски војници, собирајќи сила од околу 30.000 до 62.000 луѓе.
Според Јован Скилица царевицата Зоја "решила заедно со сенатот дека треба да склучи мир со сарацините и да ја пренесе на запад целата источна војска, по кое ќе се обединат источните и западните сили, за да започне војна со Бугарите и сосема да ги уништи".
Византијците се обиделе да најдат сојузници и испратиле емисари кај Унгарците, Печенезите и Србите но Симеон бил запознаен со методите на византиската дипломатија и од самиот почеток имал успешни акции за спречување на можен сојуз меѓу своите непријатели.
Ликвидносното портфолио ги покрива потребите за ликвидни средства на Народната банка при интервенции на девизниот пазар и за остварување плаќања на државата кон странство, додека инвестициското портфолио обезбедува стабилен и предвидлив приход и одржување на вредноста на девизните резерви преку инвестирање на средствата на подолг рок.
Народната банка го контролира ликвидносниот ризик преку одржувањето соодветно ниво на ликвидносно портофлио, пласирано во краткорочни инструменти со рамномерна распределба на достасувањето, како и преку пласирање на инвестициското портофлио во пазарни и ликвидни инструменти.
Народната банка го контролира каматниот ризик преку определување и одржување на основното прилагодено времетраење на инвестициското портфолио, како стратегиска цел која го одразува оптималното ниво на очекуван поврат од инвестирање на девизните резерви, при дефинирано прифатливо ниво на ризик.
Кон средината на 2014 година, НБРМ ја започна соработката со Светската банка во рамки на советодавната програма за управување со девизните резерви, РАМП , којашто е специјализирана за обезбедување техничка помош и размена на искуства во доменот на управување и инвестирање на девизните резерви.
Основен извор за пополнување на девизните резерви било задолжителното издвојување на 30% од девизниот прилив на македонските извозници, од кои 12% биле употребувани за пополнување на постојаните девизни резерви, а 18% за девизни резерви со кои централната банка можела да интервенира на пазарот за задоволување на побарувачката за девизи и одржување на курсот.
При чувањето и управувањето со должничките хартии од вредност, како дел од средствата од девизните резерви, НБРМ врши трансакции со купопродажба, репо и обратни репо трансакции и трансакции за позајмување со хартиите од вредност, применувајќи ја утврдената рамка за управување со ризиците, и тоа:
Ракувањето и управувањето со девизните резерви поблиску се уредува со Политиката на управување и ракување со девизни резервите на Република Македонија донесена од Советот на Народната банка, со која се утврдени инструментите и начинот на пласирање на девизните резерви, раководејќи се од критериумите на сигурност, ликвидност и рентабилност.
Гувернерот на Народната банка донесува посебни Правила за пласирање и чување на девизните резерви, со кои попрецизно ги определува инструментите во кои се пласираат девизните резерви, како и начинот на кој се управуваат и се следат кредитниот, валутниот, ликвидносниот и каматниот ризик.
Како последица на соработката со Светската банка, кон крајот на 2015 година била донесена нова Политика за управување и инвестирање на девизните резерви согласно со која се поставила поширока и појасна дефиниција на основната улога на девизните резерви, се дефинирале насоките за утврдување на основната валутна структура, а значајна новина била поставувањето единствен критериум за најнизок дозволен кредитен рејтинг и дефинирањето на толеранцијата за пазарните ризици.
Девизните резерви на Македонија може да се набљудуваат во потесна и во поширока смисла: во првиот случај, девизните резерви ги сочинуваат само оние странски финансиски средства со кои располага државата, додека во поширока смисла, девизните резерви ги опфаќаат и странските финансиски средства кои ги поседуваат комерцијалните банки во Македонија.
Девизните резерви, според Законот за НБРМ, претставуваат финансиски средства деноминирани во странска валута со коишто располага Народна банка и кои може да ги користи за директно финансирање на платните нерамнотежи или за индиректно регулирање на големината на овие нерамнотежи, преку интервенции на домашниот девизен пазар, во насока на обезбедување на стабилност на девизниот курс на денарот.
Инвестирањето на девизните резерви се врши во финансиски институции и инструменти во земји-членки на ОЕЦД и ЕУ со долгорочен кредитен рејтинг од најмалку А-/А3 или рејтинг утврден од неколку меѓународни признати рејтинг-агенции.
Девизните резерви на Македонија ги сочинуваат финансиските средства изразени во странски валути, сфатени во најширока смисла на зборот (странски ефективни пари, депозити во странски банки, странски хартии од вредност, монетарно злато, специјални права за влечење итн.) со кои располага Република Македонија.
Според Ебу Хамид ел Газали, каматата ги спречува парите да ја вршат својата вистинска функција како средство за мера на вредноста и средство за размена, а додека функцијата на парите како средство за натрупување на богатство ја смета за лоша функција и непожелна за опшеството.
Ебу ала ел Мавдудија вели: „Кој рационален принцип, која логика, кој законски пропис и кој исправен економски принцип може да си даде за право да на оние кои го трошат своето време, енергија, капацитет и ресурси, а чиишто напори и способности ги сочинуваат нивниот деловен напредок, не им биде гарантиран профит во некој фиксен износ, а на оние коишто само ги позајмуваат своите слободни средства, притоа обезбедени од какви било ризици и загуби, да им биде однапред гарантиран профит во фиксен износ“.
Но за разлика од нив, исламските банки не им исплаќаат на своите депоненти камата, туку им нудат преку инвестиционите депозити да учествуваат во деловните потфати на банката, и на тој начин сразмерно нивниот влог да учествуваат во распределба на добивката, но и на загубата од тој деловен потфат.
Според Шеријатот, освен каматата, на исламските банки им се забрануваат и сите видови на шпекулативни активности, како и инвестирање на банките во сектори кои со Исламот се забранети, како што се производство на свински производи, алкохолни пијалаци, дрога, цигари и слично.
Од јули 1955 година до февруари 1958 година тој бил помошник истражувач на одделот за физика, при Чикашкиот универзитет, а од март 1958 година до октомври 1963 година бил вонреден професор на Институтот за јадрени студии, на Токискиот универзитет, иако од ноември 1959 година до август 1962 година бил на одмор како постар помошник истражувач со почесна титула на вонреден професор и извршен директор при лабораторијата за високоенергетска физика и космичко зрачење, на одделот за физика, при Чикашкиот универзитет.
По изградбата на поголемиот, почувствителен детектор Супер-Камиоканде, кој започнал со работ а во 1996 година, Кошиба нашол силни докзаи за она што од одамна било сомнеж кај повеќето научници дека неутрината, од кои се познати три вида, го менуваат обликот при патувањето, со што се разрешува сончевиот неутриински проблем, бидејќи првите експерименти забележале само еден вид на неутрино а не сите три заедно.
Славе има направено план за тоа како ќе го помине времето со брат му Марко: првиот ден ќе учи да пука, вториот ден ќе учи да лази по земјата, третиот ден ќе учи да се крие во грмушките, четвртиот ден да се преправа дека е ранет, петтиот ден да поздравува војнички, а шестиот ден ќе учи да се однесува културно кон девојките на Марко.
Арсениј отишол до таму што го екскумуницирал царот Михаил , откако се обидел да го заплаши патријархот да ја повлече екскумуникацијата со закана дека ќе се жали кај папата, Михаил свикал синод, и го расчинил Арсениј, и кон крајот на мај 1265 година го испратил во прогон.
По смртта на царот Арсениј можно е да го споделеил старателството над неговиот син Јован со Георги Музалон: додека подоцнежните историчари Никифор Григора и Макариј Мелисен тврдат дека патријархот бил старател, современите историчари Георги Пахимер и Акроиполит го именуваат само Музалон.
Во периодот на овие одини Арсениј одбивал да ја отстрани екскумуникацијата на царот Михаил по неговата смрт, кога новиот патријарх Јосиф ја отстранил екскумуникацијата, настанал спорот меѓу „арсенитите“ и „јосифистите.
Мислам дека кај најголемиот дел од луѓето се јавува тоа чувство, особено кога стануваат зависници од отчукувањето на часовникот. ми се чинеше дека ништо толку добро не може да го изрази бавното трошење на човечкиот живот во исчекувањето, како животот поминат во една тврдина на некоја далечна граница“.
Субвенционирањето на призводството е критички дискутирано во рамки на литературата поради можност да предизивика дополнителни проблеми, вклучувајќи дополнителни трошови за чување на дополнително производство, депресивна цена на светскиот пазар, потик за зголемување на производство во однос на задоволување на побарувачката на пазарот, како на пример хиперпродукција на земјоделци во однос на негова земјишна носивост.
Овој вид на субвенционирање е најчесто се среќава во земјите во развој каде што владите ја субвенционираат потрошувачката на основни добра како што се храна, вода, електрична енергија и образование врз основа на тоа без разлика колко и да се сиромашни треба да им бидат обезбедени овиие најосновни потреби.
Кога бунтот во Апулија бил сузбиен, од византијците, советувани од Аргириј, кој пак отпатувал до Цариград и ја примил титулата „Војвода на Италија, Калабрија, Сицилија, и Пафлагонија“, склопил сојуз со Папската Држава за да се справи со норманската закана во областа.
Прво, како што гласи во Јучиевото издание на неговата „опера омнија“, Схолариј ги прекинува поглавјата 94-96 на неговиот дискурс за „сегашноста и суштината“ на Тома Аквински и го заменува Томистичкото објаснување со тоа на скотизмот со цел подобро да се согласат со Палама.
Во раководењето на неговото ново освојување, 21 годишниот освојувачки султан Мехмед сакал да ја потврди лојалноста на грчкиот народ и над с да избегне тие да се обратат на Западот за ослободување, потенцијално да предизвика нова рунда крстоносни војни.
Во црковните работи, како и во филозофијата, двајцата биле со спротивставени ставови: Плетон се залагал за делумно враќање на грчкиот паганство во форма на синкретичко соединување меѓу христијанството и зороастризмот, додека Георгиј, повнимателен, притискал кон неопходноста за црковна унија со Рим на докторинска основа, која била инструментална во составувањето на образецот кој од својата нејаснотија и двосмисленост може да се прифати од двете страни.
Колку што е познато, неговите ракописи можат да се класифицираат како филозофски (толкувања на Аристотел, Порфириј и други; преводи на Петар Шпански и Тома Аквински; бранење на Аристотелизмот против издигнувањето на Новоплатонизмот) и теолошки и црковни (делумно во врска со унијата и делумно бранејќи го христијанството против муслиманите, евреите и паганите), како и голем број беседи, химни и писма.
Организирал повеќе од 30 самостојни изложби во Македонија, во просторите на поранешна Југославија, во Англија, САД, Турција и Грција а учествувал и на повеќе од 300 групни изложби во земјата и во странство, како и на бројни вајарски колонии и симпозиуми ширум поранешна Југославија.
Во 1865 година, Витман повторно заминал во Вашингтон, каде се вработил во Одделението за индијански прашања при Министерството за внатрешни работи, но по некое време добил отказ, бидејќи неговиот шеф дознал дека тој е авторот на збирката „Лисја од трева“, која тогаш се сметала за непристојна книга.
Кога се зборува за творештвото на Витман, особено се нагласува улогата на Витман во изградбата на автентичната американска поезија, истакнувајќи дека тој ја потврдил „декларацијата на интелектуалната независност“ на Америка; прогласувајќи го за „бард на американската демократија“ и „Хомер на новиот континент“ ; поет кој претставува симбол на „личноста на Американецот“, синтеза на „сите највисоки особини“ на Американецот и кој „ќе го доврши неговиот развој онака како што му одговара на неговото битие“; поет кој „го создаваше американизмот којшто потоа го создаде идеалното човештво“ итн.
Заземајки го престолот и осакатувајќи го единаесет годишниот Јован , го онеспособил да стане цар, Михаил Палеолог останатите три ќерки на Теодора ги омажил за италијански и бугарски странци, и на тој начин се обезбедил дека нивните деца нема да бидат закана за претолот и неговите деца ќе бидат наследници.
Додека напаѓачите собирале храна, Бугарите, според Теофан Исповедник, "ги виделе од планините глупавите одредби на Византијците" и "неочекувано се нафрлиле како ѕверови и го уништиле византиското стадо, по кое зеле многу заробеници, коњи и оружје освен убиените".
Иако дел од историчарите, како Балтер, како главни виновници ги обвинуваат христијанските Копти и неспособноста на византиските генерали да се справат со брзиот пад на Египет, историчарот Гибон се насочува кон супериозноста на карактерот на муслиманскиот водач во Египет.
Докијан пристигнл во Италија во ноември 1040 година, и ситуацијата која ја затекнал била критична: неговиот претходник Никифор Докијан, најверојатно негов роднина, бил убиен во јануари крај Асколи при бунтот на неговите трупи, по што следел бунт во Таранто и освојувањето на главниот град, Бари, од Аргириј, син на ламбардскиот водач Мел.
Ардуин служел претходно под византиска команда како дел од норманскиот контингент, но бил камшикуван поради спорот поврзан со поделбата на пленот одземен од арапите во Сицилија (Вилијам Апулски тврди дека ова било сторено од страна на Докијан, но можно е да било сторено од некој од неговите претходници, како на пример Ѓорѓи Манијак).
Докијан, кој штотуку ја воспоставил контролата на Бари во пошироката област, марширал да се сретне со набрзина собрана и нецелосна сила: поголемиот дел од царкста војска бил с уште во Сицилиа, па така Скилица пишува дека Докијан со себе ги понел осикијанските и дел од тракијските воени сили, додека пак други извори споменуваат дека со себе понел и дел од варјашката стража.
Ламбардите и норманите најверојатно биле истоштени и можно е да доживеале тешки загуби, додека пак византијците се прегрупирале: Докијан бил отповикан и заменет од Ексавгуст Војоан, додека пак гарнизоните во Сицилија се повлекле во Италија за да го задушат бунтот.
Јован, во меѓувреме имал време да се посоветува и да размисли, исзлегол на олтарот велејќи, „Нема потреба немири или бунтување, ништо не е сторено против верата ги признаваме за православни сите собири кој ги потврдиле указите од Никеја, заедно со овие три - вториот вселенски собор, третиот вселенски собор, и четвртиот вселенски собор".
Јустин ги примил писмата од папата со голема почит, и им рекол на амбасадорите да дојдат со објаснување за патријархот, кој на почетокот сакал да го искаже своето почитување во облик на писмо, но се сложил да напише мал вовед и истиот да го смести по зборовите на Хормизд, кое го ископирал со својот ракопис.
Шарата на крзното значајно се разликува меѓу единките, и може да се категоризира како карамелна, агутска и црна, а како поткласи се јавуваат карамелата со црни белези, карамелата со кафеави белези, кафеава агутска, сива агутска, црна агутска, црна со бели белези и сосем црна.
Според Теофан Исповедник во 704 година Ибузир ги испратил двајцата свои агентии, Балгацин и Папацис, да го убијат на Јустинијан, но Теодора разбирала за мисијата на двајцата амбасадори и успеала да го предупреди навреме војот сопруг.
Во 705 година Јустинијан успеал да добие поддршка од бугарскиот хан Тервел и со помош на испратените од него војници поранешниот цар успеал да влезе во Цариград и да го врати престолот, погубувајќи ги луѓето кои биле вмешани во детронацијата од 695 година.
Воедно во екипата се приклучиле и Андреј Цветковски од МЗТ Аеродром, Србинот Петар Николиќ од Водњански Лисици, Виктор Ефремовски од Вардар, Виктор Серафимовски од Шкупи, Ервин Цого од косовски Кастриоти, Томислав Петров од Кожув, како и Алаудин Мустафа од младинската екипа.
На крајот на ноември, Работнички раскинал со Бојан Трајковски кој потпишал со Куманово 2009, а на негово место дошол повратникот Ѓорѓи Чековски потпишувајќи отворен договор, откако претходно Чековски раскинал со косовска Сигал Приштина.
Ако тој сака да се пресмета кога неговиот близнак бил на возраста која е прикажана на сликата , тој мора да се утврди колку далеку неговиот близнак бил кога сигналот бил емитиран-со други зборови, тој мора да разгледа истовременост за некој далечен настан.
Бидејќи тој добива нееднаков број на црвени и сини префрлачки слики, тој треба да сфати дека црвените и сините емисии не се испуштаат преку еднакви временски периоди за близнакот на Земјата, и затоа тој мора да води сметка за едновременоста на далечина.
Часовникот на близнакот кој останува на Земјата покажува "1 година по лансирањето" во екранот на бродот, а во текот на 3 години на патувањето назад тоа се зголемува до "10 години по лансирањето", па на часовникот на екранот се чини дека напредува 3 пати побрзо од вообичаеното.
Иако некои текстови доделија клучна улога за забрзување на патувачкиот близнак во времето на пресвртот, други забележуваат дека ефектот се случува, исто така, ако некој замислува посебно патници доаѓајќи однадвор и одејќи навнатре, кои се разминуваат едни со други и ги синхронизираат своите часовници на точка што одговара на "пресврт" на еден патник.
Во оваа верзија, забрзувањето не игра директна улога; "Прашањето е колку се долги светските линии, а не колку свиткани.Должината тука е Лоренцовата непроменлива должина или "правилен временски интервал" на траекторијата што одговара на поминатото време мерено на траекторијата.
Во време-просторот на Минковски,патувачкиот близнак мора да чувствува различна историја на забрзувања од близнакот кој останал , дури и ако тоа значи забрзувања од иста големина одделени со различни количини на време,меѓутоа, дури и оваа улога на забрзувањето може да се отстрани во формулациите на близначкиот парадокс во закривениот простор.
Тој, исто така пишува дека асиметричното стареење е целосно земено предвид од страна на фактот дека астронаутот близнак патува во две одделни рамки, додека близнакот на Земјата останува во една рамка, а во времето на забрзување може да биде произволно мала во споредба со времето на инертното движење.
Во физиката, парадоксот на близнаци е мисловен експеримент во специјалната теорија на релативноста вклучувајќи идентични близнаци,од кои еден патува во вселената во ракета со голема брзина и се враќа дома да утврди дека близнакот кој останал на Земјата остарел повеќе.
Сепак, ова сценарио може да се реши во стандардните рамки од специјален релативитет: траекторијата на патување на близнакот вклучува две различни инертни рамки, една за излезни патувања и една за влезни патувања, така што не постои симетрија меѓу просторно-временските патеки на двата близнаци.
Фаза 1: Ракета застанува со постојано правилно забрзување за време Та што се мери со часовник К додека не стигне до некоја брзина В. Фаза 2: Ракета се движи со брзина за време според часовникот К. Фаза 3: Ракета ги испалува своите мотори во спротивна насока на К за време Та според часовникот К, додека таа е неподвижна во однос на часовникот К.- со други зборови, ракетата се успорува.
Фаза 5: Ракета проолжува кон К со брзина текот на исто време според часовникот К. Фаза 6: Ракета повторно ги пали своите мотори во насока на К, па тоа забавува со постојано соодветно забрзување за време Та, сепак според часовникот К, додека двата часовници се ресоединат.
По пристигнувањето на сликата на екранот во вселенскиот брод го покажува близнакот кој останува како да е една година постар бидејќи на радио сигналот од Земјата емитуван по 1 година од лансирањето, потребно му е 4 години да пристигне до другата ѕвезда и ќе се детектира од страна на антената на бродот.
За време на траењето на ова патување близнакот кој патува ќе го види својот часовник понапред 3 години додека оној на екранот ќе биде само 1 година нанапред, па така се чини дека времето минува со од вообичаениот чекор, односно само 20 слики во секунда за 1 минута на бродот.
Во следната секција може да се види уште една асиметрија во сликите: близнакот кој останува на Земјата ја гледа возраста на другиот близнак со ист број на црвени и сини слики; близнакот кој патува ја гледа возраста на другиот близнак по различен број на црвени и сини слики.
Ако, наместо вклучувањето на Ајнштајновата синхронизација на часовникот, астронаутот и набљудувачите од Земјата, редовно се надополнуваат на нивниот статус на часовници преку праќање на радио сигнали кои патуваат со брзина на светлината, тогаш сите од нив ќе забележат асиметрија во следењето на времето почнувајќи од точката на пресврт.
Парадоксалниот аспект на состојбата на близнаците произлегува од фактот дека во секој даден момент часовникот на патувачкиот близнак работи бавно во однос на инертната рамка на близнакот кој останал на Земјата, но подеднакво и часовникот на близнакот кој останал работи бавно во однос на инертната рамка на патувачкиот близнак.