polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Dialogum suum De optimo cive anno 1474 ex opere anteriori suo De principe in novum usum accommodans Laurentium Medicem personam dialogi constituit eoque novam editionem dicavit, "multum enim patriae isti tuae florentissimae debeo, quae me licet externum tot annis . erudivit; multum praeterea avo ac patri tuo . quorum benignitate et gratia in clientelam familiae vestrae susceptus sum".
Inter multas scholas K-12 Vigorniae sitas, Academia Vigorniensis anno 1834 condita est antiquissima, alumnosque habet notissimos, sicut Edwardum Davis Jones, alumnum anni 1873, qui societatem Dow Jones fundavit, Carolum E. Merrill, alumnum anni 1904, qui societatem Merrill Lynch, Principem Nandiyavat Svasti Thailandiae, alumnum anni 1927, Ludovicem Wilson, alumnum anni 1939, primum histrionem qui partem Batman egit, et multos althetas.
Schola Bancroft anno 1900 fundata etiam est proferendi digna propter alumnas et alumnos notos, sicut Esthrem Forbes, alumnam anni 1908, quae Praemio Pulitzer Historiae anno 1943 laureata fuit, et Mahlon Hoagland biochemicum, bene agnitum propter reppertum de enzymis quae acida aminica excitant.
Pro Deu amore et pro christianu populu et nostro commune salvamentu , de istu die in ab ante, in quantu Deus sapere et potere mihi dat, sic salvare a eo ecc'istu meum fratre Carolu , et in aiuta et in cata-una causa, sic quomo omo per directu suum fratre saluare debet, in oc quo illoe mi alteru sic faciat, et apu Lothar nullu placitu nunquam prendere a eo quod meum volu ecc'istu meu fratre Carolu in damno sit.
Praeterea controversiis inter grammaticos ad geographica nomina Homerica pertinentibus profusissime indulgebat et orbem Graecum (id est ipsa Graecia et insulae vicinae, Asia Minor, Magna Graecia et regiones ubi successores Alexandri Magni regnaverant) multo accuratius et longius quam ceteras orbis partes sibi minus notas describebat quia vix fontibus aliis quam Graecis utebatur.
Ex eis fuerunt qui regem suum proderent et ad Romanos transfugerent, alii qui fidem servarent, alii qui in Creta exsulare mallent ne poenas darent ː in summa varia fortuna iactati, tum summis honoribus elati tum destituti, certe postquam Romani Ponto potiti sunt omne momentum in rebus publicis Asiae Minoris amiserunt, eo magis quod Pompeius beneficia a Lucullo transfugis collata irrita fecit inter quos Strabonis avus numerabatur.
Multa leguntur quae ad principatum Tiberii ineuntem pertinent, e quibus recentissimum eventum erat mors regis Iubae II quam eruditi ad annum 23 vulgo referunt , unde colligitur Strabonem plures quam quinque et octoginta annos natum post 23 mortuum esse nisi quidem additamenta texto Strabone iam mortuo inserta sunt.
Pauca accepimus de vita Strabonis quia aequales eius opera neglexisse videntur vel saltem nullus auctor ante Dionysium Periegetem secundo saeculo ineunte ac postea Athenaeum circa 200 Geographica memoravit, etsi postea Byzantina aetate maximus geographorum antiquorum a Photio et Eustathio habebatur.
Strabo , Graece (natus Amaseae in Cappadocia, hodie Turcia, anno circiter 64 a. C.n.; mortuus post 23 p. C.n., ut videtur), fuit rerum gestarum scriptor et geographus Graecus, qui amplissimam summam geographicam orbem terrarum tum notum complectentem posteritati reliquit, contra praeter nonnulla fragmenta opus historicum omnino periit.
« et »Die wittenbergische Nachtigall« testimonium darent de potestatibus secretis mundum regentibus. In novissimis operibus poesis romantica a scriptore quodam, qui olim in naturalismi sectatoribus fuerat, traditur: »Advent«, »Ostern«, »Mittsommer«, um 1900; »Märchen«, 1903; »Einsam«, 1903; »Historische Miniaturen«, 1905.
Drama sat bonum »Meister Olof« anno 1872 a spectatoribus minus aestimatum est, quae offensio in libro de vita artificum Holmiensium praetitulato »Das rote Zimmer« bene videri potest. Quo libro non solum realismus naturalismusque in litteras Suecicas intraverunt sed etiam animi multorum excitati sunt. Iis rebus a Strindberg responsum est in satura valde subdola atque maligna »Das neue Reich« . Ocius venerunt dramata »Frau Margit« et »Glückspeter«, poesis satirica-excitatoria »Wundfieber«, »Schlafwandeln« et alia.
Itaque idoneum locum nactus rex magnum portum excavari iussit, qui et naves longas et naves onerarias capere posset, et magnificam urbem iuxta aedificavit quae caput oeconomicum regni sui fieret, cuius viae velut in scacchio sese invicem aequaliter secabant et quae omnibus commoditatibus urbium hellenisticarum instruebatur, stadio vel circo, theatro, Foris, templis.
Idem Giraldus de filiis Henrici illegitimis loquitur: "Digna nimirum et et exquisita divinitus hoc ei datum est ultione, ut ob graves excessus et enormes prole propria, minus licite . suscepta quam deceret, puniri meruerit et . usque ad extremam exhalationem anxie perturbari iuxta prophetiam . 'Suscitabit Deus semen tuum contra te.'"
Fuerat enim et ab initio et usque ad finem nobilitatis oppressor, ius et iniuriam fasque nefasque pro commodo pensans; iustitiae venditor et dilator; verbo varius et versutus; nec solum verbi verum etiam fidei transgressor facilis et sacramenti; adulter publicus Deoque ingratus et indevotus; ecclesiae malleus et filius in perniciem natus.
Popularem etymologiam de nomine huius urbis nobis tradidit, a verbo Graeco ductam, tamquam Medea cum Iasone patrem Aeetam fugiens, huc appulisset atque fratrem Absyrtum necavisset et membra eius hoc animo secuisset ac dispersisset, ut persequentes tardaret, dum membra miseri pueri lugens pater colligit atque sepelit.
Inter maximi momenti opera numerentur: Der arme Poet, der Gelehrte im Dachstübchen, die Einsiedler, die Serenade aus dem Barbier von Sevilla, der Hypochonder, der Abschied ; Frauenbad in Dieppe, der Herr Pfarrer ; die Serenade des Schulmeisters , Kirchgang bei Dachau .
Occursum salvatoris cum piis populi sui eum exspectantibus praedicat et per prophetas Simeonem et Hannam bracchiis suis Iesum infantem portantes Vetus Testamentum cum Novo coniungit; ut in tertia antiphona Liturgiae Divinae hisce verbis exprimitur: laetare et tu, senex iuste, qui bracchiis tuis portas redemptorem nostrarum animarum.
Die 5 Octobris 2006, Kailashus Sahu, Baltimori Instituti Scientiae telescopi spatii collegaeque Civitatum Foederatarum, Chiliani, Sueci, Itali, putantur reperisse, telescopo spatii Hubble, quinque exoplanetas novi generis appellatos "Planetas Periodo Revolutionis Brevissimo" vel Anglice USPP , Ultra-Short-Period Planet quia circumeunt sidus minus quam intra diem terrestrem (Velocissima revolvitur intra 0.4 diem, minus quam decem horae).
Ludovicus Maria Sfortia, vel Lodovicus Maria Sphortia, qui propter colorem cutis dicitur Ludovicus Maurus (Italiane Ludovico il Moro natus Vigebani die 27 Iulii 1452; mortuus captivus in Castello Lochiarum die 27 Maii 1508), Francisci Sfortiae et Blancae Mariae Vicecomitis quartus filius, fuit dux Mediolani ab anno 1494 usque ad annum 1500.
Multa Rodentia sunt parva: Mus minutoides quidem maturus solum 6 cm longus et 7 g ponderis potest, et Salpingotulus michaelis dimensiones fere similes habet; sed Hydrochoerus hydrochaeris plerumque usque ad 65 kg ponderis est, quamquam singulus 91 kg ponderis esse observatus est, et maximum Rodens notum, Josephoartigasia monesi, animal exstinctum, traditur ponderis fuisse circa 1000 kg, et fortasse usque ad 1534 kg aut etiam 2586 kg.
Sponsalia Caroli, eo tempore ducis Pontievriae, cum Maria, Ludovici II ducis Andecavensis et Yolandae Aragonensis filiam, anno 1413 compacta sunt inter matres Yolandam Isabellamque, primum Marcociis in dominio Ludovici Bavariensis reginae Isabellae fratris, deinde in hospitio Barbette Isabellae secessu Parisiensi, sed celebrata sunt in palatio Lupariensi die 18 Octobris illius anni.
Scripsit Margareta Mead anno 1930: "Samoana propensio ad notiones lusas, et res hominesque motos trans schematicum et cogitatione informatum scaccarium, meditationi nativae summam facilitatem adfert, quae, coniici potest, nonnullos mores antiquos conservavit. Ergo, interrogatus 'Quis tibi potestatem dat ut medicinam facias?' medicus respondit: 'Deus.' 'Et quis tibi dabat antequam advenit Deus?' 'Tangaloa'" .
Anuta: Anutae Insulae depictus est Tangaroa solum in fabulis generis tangikakai, narrationes praecipue ad liberos consopiendos recitatae : nomen autem attinet non ad unicam personam, quin ad Tangaroas , gregem animarum maritimorum, qui maiorem personam in fabula sustinent quo heros culturae expeditus eos vincit ; ideo Anutani eos non esse vires magni momenti in mundo existimant .
Secundum historiam Uveanam, Tangaloa insulam e mari extulit: "Quodam tempore, Tangaloa, cum rete iaceret, insulam Uveam irretivit et sursum sustulit. Huic comprehensioni placitus, deposuit piscatoriam lineam circum insulam, ut huius facti monumentum permaneret, et edixit pulchrum curalii orbem, ab hominibus admiraturum, memoria effingeret" .
Dīnosauria (-iorum, n. pl.: nomen zoologicum ex verbis Graecis , 'terribilis' et , 'lacerta, reptile'), nonnumquam dinosauri , sunt diversissimus animalium superordo, qui ut vertebrata terrestria orbem terrarum plus quam 160 000 000 annorum regnabant, ab Aevo Triassico ad finem Aevi Cretacei .
Saeculo vicesimo quattuor ecclesiae Italiae explicite iurisdictioni Sanctae Sedis subiectae et Basilicae pontificiae titulatae sunt, quae sunt Sanctuarium Beatae Virginis Rosarii Pompeiis , locus medius venerationis rosarii et missionis Marianae, Basilica Sancti Antonii Patavina, locus medius mundi Antoniniani, et Sanctuarium Sanctae Domus Lauretanum, nec non anno 1968 Basilica Pontificia Nicolaitana Barensis ordinis Fratrum Minorum, quae anno 1951 in Basilicam minorem evecta erat.
Constantinus duas uxores duxit: primo 1 Julii 1428 Theodoram Tocco, filia fratris Caroli I Tocco, princeps Despotatus Epirotici, quae autem mense Novembri 1429 obiit; demum Catharinam Gateluzam, quae quidem anno 1442 ex partu decessit, duxit.
Ruth dixit: “Noli instare mihi, ut relinquam te et abeam; quocumque perrexeris, pergam; ubi morata fueris, et ego pariter morabor: populus tuus populus meus et Deus tuus Deus meus. Quae te morientem terra susceperit, in ea moriar ibique locum accipiam sepulturae. Haec mihi faciat Dominus et haec addat, si non sola mors me et te separaverit ”.
Ioannes Niecislaus Ignatius, seu Ioannes Alexandri filius, Baudouin de Courtenay (Polonice Jan Niecisław Ignacy Baudouin de Courtenay; Russice , Ivan Aleksandrovič Boduèn de Kurtenè; natus 13 Martii 1845, mortuus 3 Novembris 1929) fuit linguista Polonicus et Russicus.
Anno 1179 legatus ecclesiae Hierosolymitanae, una cum Eraclio archiepiscopo Caesariensi, Ioscio episcopo Acconensi, Alberto Bethleemensi, Radulpho Sebasteno atque Romano Tripolitano, et abbatibus Petro S. Sepulchri Rainaldoque Montis Syon in Tertio Concilio Lateranensi interfuit, Papae autem Alexandro III expeditionem sacram novam opus esse non persuadere potuerunt.
Cum Willelmus, anno 1180 Hierosolymis regressus, patriarchatum Hierosolymitanum petiverit, absens curia regis in partes duas fissa erat, Raimundus III comes Tripolitanus enim et Boamundus III princeps Antiochenus sororem Balduini, viduam Sibyllam, dare in matrimonium Balduino de Ibelino, socio partis suae, voluerant.
Ob affinitatem igitur Willelmi Raimundo, iam invidiam reginae Agnetis de Courtenay patienti, Tyrensis petitionem perdidit, et Eraclius archiepiscopus Caesariensis, reginae Agnetis dilectus ac, ut fama fuit, adulter, qui cum par Willelmi eruditione aetateque tamen impar usu auctoritateque esset, munus impetravit.
Anno 1561 quidam Gregorius Peerse ludicram descriptionem Islandiae Hamburgi edendam curaverat: carmen scilicet Van Ysslandt inscriptum, rhythmis Saxonicis compositum et versus 269 haud ita numerosos complectens, quo auctor nonnulla immania et incredibilia de Islandia deque Islandorum moribus pervulgaverat.
Arngrimus cum legisset, quam inaudita de Islandia quamque spurca et probrosa de incolis hoc carmine essent dispersa, indignissime passus constituit isti rhythmistae , cuius dialectus Hamburgensis illo tempore plerisque Danorum et Islandorum erat facilis intellectu, opusculo Latine conscripto ad castigandum venire et rumores eius satis superque coarguere.
Comprehendit stadium Olympicum aptum ad septuaginta milia spectatores accommodandos, facultates et instituta quadraginta, hortum botanicum et hortum oecologicum, bibliothecas centum quadraginta cum quinquaginta centena milia libris (Bibliothecam Mediam et Bibliothecam, Hemerothecam Nationalem, et alia), musea duo, theatra nonnulla et auditoria, ingentem glyptothecam sub divo, odeum, et cetera.
Universitas Mexicana ita saepe breviter nuncupata (plenius olim "Regia et Pontificia Universitas Mexicana", recenter "Universitas Nationalis Autonoma Mexicana") est praecipua universitas publica Mexicana, lege anno 1551 constituta quae a Carolo V imperatore Valdoleti in urbe Hispaniae decretum est, et cuia sententia "Per genus meum loquetur Spiritus" est.
Ludovicus Pius, imperator Romanus et Francorum rex, episcopatum Ostfaliam a Carolo Magno patre suo anno 800 fundatum ex Aula Caesaris nunc Elze appellata anno 815 iussu papae ad Hildesiam locum a paganis Saxonibus Vikingisque securiorem movit, Guntharum primum episcopum designans.
Montanus multos auctores Occidentales maximi momenti recte movit, inter quos Franciscus Bacon, Renatus Cartesius, Blasius Pascalis, Ioannes Iacobus Russavius, Albertus Hirschman, Gulielmus Hazlitt, Radulphus Waldo Emerson, Fridericus Nietzsche, Stephanus Zweig, Ericus Hoffer, Isaac Asimov, et fortasse etiam ultimi Gulielmi Shakespearii ludi scaenici.
Godefridus Guilielmus Leibnitius usus est his verbis et scholastica, et nova significatine: "philosophia experimentalis qui agit a posteriori", "ratio pura seu a priori" (France: "philosophie expérimentale qui procède a posteriori", "la pure raison ou a priori", "cognitio a priori—per experientiam" , "a posteriori" ut "captus ex experientia" .
In La Logique de Port Royal, dictum est: Aut probant effectus ex causis, quod dicitur demonstrare a priori, aut ex contrario demonstrant causas ex effectibus, quod dicitur probare a posteriori (France: "Soit en prouvant les effets par les causes, ce qui s'appelle démontrer a priori, soit en démontrant au contraire les causes par les effets, ce qui s'appelle prouver a posteriori").
Collectivum primum ut coetus amicorum parvi momenti coepit, qui exeunti quaque hebdomade aedibus Randii congrediuntur ad philosophiam disputandam; postea Collectivum partem maiorem habuit, cum manuscriptum libri Atlas Shrugged legerunt, lustraverunt, analyzaveruntque, et philosophiam Randii citaverunt per institutum quod Nathaniel Branden statuit ad propositum nomine Nathanielis Branden Institutum .
Anno 1502 circa mensem octobrem insigne officinae suae, quod in prima ultimaque pagina codicum suorum imponeret, sibi elegit imaginem e nummo antiquo sumptam, scilicet quibusdam denariis imperatoris Titi : delphinum ancorae sese circumvolventem, breviter 'Ancoram Aldinam' dictam, quam 'hieroglyphice' -id est in lingua symbolica imaginum- idem significare putabat atque sententiam ab imperatore Augusto dilectam : Festina lente, .
Anno 1882, duos libros, Canto novo et Terra vergine , scripsit, sed magnus favor in publica opinione habuit mythistoria Il piacere anno 1889 editus: modus scribendi Gabrielis splendidus sublimisque, inter maxima opera aesthetismi (una cum Georgii-Caroli Huysmans Retrorsum et Anscharii Wilde Descriptio Doriani Grisei).
Pictor et illustrator iam in pueritia res pulchras delineavit; annos XIII natus Lutetiam venit ubi duos annos post in periodico »Journal pour rire« gryllos divulgari fecit. Tunc expositiones fecit de plagis pluma delineatis. Anno 1854 librum primum suum edidit, imagines in opus Rabelaesanum »Gargantua et Pantagruel«, unde series cyclorum sequebatur pro operibus Eugenii Sue et Bibliae, necnon dominorum Aegidii Perrault, Alagherii , Ioannis Fontanae , Michaelis de Cervantes , Ludovici Ariosti .
Etiam inveniuntur Consaeptum Naturale Redes , saxorum calcis, Centroriente; Consaeptum Naturale Albinae-Mensa (Hispanice et Euvenavice Parque Natural de Las Ubiñas-La Mesa, Asturice Parque Natural de Les Ubiñes-La Mesa), Oveti Meridie; et Consaeptum Naturale Summetum (Hispanice et Euvenavice Parque Natural de Somiedo, Asturice Parque Natural de Somiedu) Oriente.
Haec sunt: commarca Flavionavia, concilia Flavionaviam , Illas , Curvariam ac Castellum Gauzon comprehendens, et Commarca Nelsi , Langiciatos , Sanctum Martinum Regis Aurelii (Hispanice; San Martín del Rey Aurelio, Euvenavice et Asturice; Sanmartín del Rei Aurelio), Flavianam , Casum ac Superscopulum comprehens.
Optimus modus habendi accurati conspectus de Asturianae picturae historia est Museum Bellarum Artium Asturiarum (Hispanice; Museo de Bellas Artes de Asturias, Asturice; Muséu de Belles Artes d'Asturies et Euvenavice; Museo de Belas Artes d'Asturias) visitare, ubi sunt praecipui saeculi XX Asturiani pictores, qui sunt:
Secundum Statutum, institutiva Principatus Asturiarum organa sunt tria: Iuncta Generalis (Hispanice; Junta General, Asturice; Xunta Xeneral, et Euvenavice: Xunta Xeral), Consilium Gubernationis (Hispanice; Consejo de Gobierno, Asturice; Conseyu de Gobiernu, et Euvenavice: Consello de Goberno) et Praeses .
Asturiae locuples legatum artificiosum possident e quo excellit architectura autochthonica Praeromanica sive Ars Asturiana cum monumentis inter quae eminent Sancta Maria in Naurancio et Sanctus Michael de Lillo (Hispanice ac Euvenavice; San Miguel de Lillo et Asturice; Samiguel de Lliño) Oveti.
Respectu viarum autocineticarum sunt tres axes traditionales communicationis in Asturiis quos antiquae viae nationales supponebant; axis litoralis, N-632 e Luarca in Ripam Saliae; N-634 per Libuncam, Spīnam , Ripam Saliae ac Uncariam et axis per Gigiam, Ovetum ac Mediam Planitiem, N-630.
Ars Romanica multo praesens est quia tota regio viis Iacobeis transiebatur, ubi excellunt monasterium Sancti Petri Villae Novae (Hispanice; Monasterio de San Pedro de Villanueva,"' Asturice; Monesteriu de San Pedro de Villanueva et Euvenavice; Mosteiro de San Pedro de Vilanova), prope Canĭcas Onneses et Sanctae Mariae Iunci , Ripa Saliae.
Annis novis feminae multae consuetudinem eius contraxerunt, e.g. Henrietta Wulff, filia magistri navis celebris, Sophia Ørsted, filia magnetismi electrici inventoris Ioannis Christiani Ørsted, et Ioanna Lind, sic dicta luscinia Suecica, quam Andersen venerabatur.
Pater Marcelli, nomine Achilles Adrianus Proust, erat medicus satis cognitus, ad inveniendas causas et ad impediendas vastationes morbi cholerae per Europam et Asiam intentus, scriptorque multorum commentationum et librorum de medicina; mater etiam, Ioanna Clementia Weil, filia divitis cuiusdam et docti Iudaei, eruditissima erat, quippe quae epistulas familiares non infacetas scripserit et linguam Anglicam ita complexa esset ut in animum filii sui consilium iniceret libros Ioannis Ruskin in linguam Francogallicam vertendi.
Ut servus, Xanthias pedibus paludem cum sarcina circumire cogitur et sarcinam circumfert postquam homo mortuus eam secum in nave portare rogatus maiorem mercedem poposcit quam ut Dionysus dare vellet ; Dionysus autem lintrem conscendit atque mox remigare ipse a Charone iubetur quod ei molestum fit.
Francogallus, resistens in bello mundano secundo contra Germanos, qui condidit anno 1949 "Comites Emmaüs", ex nomine vici in Evangelio secum dum Lacam, institutionem caritatis laicam adiuturam pauperes et profugos et fundationem abbatis Petri ad domum miserorum nominatorum Francogallice "Sans domicile fixe" i.e. sine domicilio fixa .
Hic modus est parva millionum Bello Civili Sudanico Altero et Bello Civili Cambodiano interfectorum pars, exempli gratia, sed haec definitio nonnulla certamina celeberrima excludit, inter quae Incommoda Hiberniae Septentrionalis et certamen Congressus Nationalis Africani in Africa Australi tempore separationis.
Díaz, eques Hispanus, iam ante Temistitlanam pervenerat usum socolatae brevibus verbis relatus est: "eis gallinas intulerunt multumque cacaum paraverunt, potionem inter hos principalem" Idem auctor descriptionem classicam praebet de socolatae usu dum Mutezuma cenabat, ab Hispanis exploratoribus, non iam conquisitoribus, observatus:
Interdum in cyathis ut ita dicam aureis delicatis potionem aliquam ex eodem cacao factam inferebant antequam ad mulieres suas iret, neque tunc plura quaerebamus, sed plus quam quinquaginta scyphos boni cacai repletos ita parari illoque a mulieribus summo obsequio proferri vidi. Nonnumquam ad cenam adstabant Indi . qui cantitabant saltitabantque quibus ille reliquias cacai scyphosque dari iubebat").
Usus antiquissimus chocolatae verae (i.e. potionis stimulantis e seminibus cacai torrefactis et contusis factae) ibi quaeri potest, ubi vestigia seminum cacai molitorum aut testimonia consumptionis chocolatae calidae aëratae primum videntur: seminibus non molitis haec potio confici haud potest; sine calefactione et aëratione stimulatio aegre sentitur.
Adiutores indigenae, qui ante annum 1585 ad Historiam generalem Bernardini de Sahagun collaborabant, sic arte rhetorica Navatlaca varietates chocolatae, in nundinis Aztecorum venditatas, enumeraverunt:Nononquah tlanamaca, tlaihipantilia nonquah, ciccan quinamaca;Yn chamavac in tepitztic, nonquauh yn patzavac yn cacaltic xamanqui yn xahxamqui;Nonquah yn cacavatlalli yn teuhtic.
"Potum ex eo confecturi, in testa fictili ad focum exsiccant, mox lapidibus quibus pinsitur panis, contusum & commolitum, fusumque in pateras . paulatim aquâ temperant, atque interdum paululo piper quali vulgò utuntur condiunt . Ea caelia, sapore aliquantum amaro, satiat et refrigerat corpus, minimè tamen inebriat".
In socolatam potiones addebantur Bixa orellana, Bourreria huanita, Calocarpum mammosum, Ceiba fortasse pentandra, Chiranthodendron pentadactylon, Cymbopetalum penduliflorum, Magnolia mexicana, Piper amalago, Tagetes lucida, Vanilla planifolia, Zea mays Historia post Mutezumam mortuum
Saeculo autem sexto, nonnulli videntur laurices eis temporibus nihilominus eddere, nam Gregorius Turonensis in Historiis suis 5.4, de quodam Roccoleno a Chilperico I rege misso, sic dixit: "Erant enim dies sanctae quadraginsimae, in qua fetus cunicolorum saepe comedit."
Exemplo taedii insipientiaeque maximo carmen in decasyllabis »Franciade« fuisse videtur, cui capitula quattuor tantummodo finivit. Opera eius multa ad irrita ducta sunt, quorum inceptum laudabile viis formisque falsis corruptum est. Attamen iste homo venam poeticam fecundam habuit, ut monstratur in collectione »Amours«.
Itaque ex syngraphis, quibus pistor et braxator sui cuiusque debiti solutionem prolliciti sunt, facta est pecunia in vico valens, quae in mercatu etiam diutinum circuitum habere potuit, antequam aliquis syngrapham, quam sibi paraverat, pane apud pistorem aut cervisia apud braxatorem permutavit.
Narratio vulgaris, quamquam valde bene sibi constat et quidem in habitum mathematicum figurata est, nihil nisi phantasia diserta est, nam Carolus Polanyi, anthropologus et oeconomicorum gestorum scriptor, in libro quem The Great Transformation inscripsit, mores et tempora antecedentia "transformationi magnae," sive origini oeconomiae mercatoriae, tractat, nempe eadem tempora, quorum homines Adam Smith descripsit singulares suo arbitrio agentes suoque commodo consulentes, qui permutationi omni tempore interessent.
Etiam oeconomias mediaevales et, recenti tempore, coloniales eodem fere modo ad habitum monetariam informatas esse constat: civitates enim aut regimina coloniarum, cum flagitabant, ut rustici in solutum tributorum nummos darent, eadem opera eos coegerunt in mercatum se conferre frumenta vendituros, ut autarcia oeconomica amissa tributa solvere possent.
234-236 (ubi Glaucus arma sua centum boves valentia armis Diomedis novem boves valentibus permutat) de permutatione donorum agitur; in Od. 1.429-431 (ubi Laertes olim Eurycleam servam opibus suis emens pretium viginti boum dederat) de pretio viginti boves valenti , non de viginti bubus Euryclea permutatis agitur.
Ergo pecunia antiquissimis temporibus non divitias pecuarias sed potius quamlibet rem mobilem interno quodam valore praeditam significasse videtur—fortasse vere rem tam dignam, quae dis sacrificaretur, ut ait Festus: "pecunia sacrificium fieri dicebatur cum fruges fructusque offerebantur, quia ex his rebus constant quam nunc pecuniam dicimus" .