polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Die 16 Decembris 2008 Radulphus, post conventum cum Chavez, Praeside Venetiolae, ivit in Brasilem, ut esset particeps conventui nonnullarum Civitatum Americae Australis, ubi affirmavit Civitatem Cubanam liberaturam esse eos cives Cubanos, qui sunt in vinculis in Cuba propter verbi libertatem, si Baracus Obama novus Praeses Civitatum Foederatarum fecisset idem cum quinque civibus Cubanis in vinculis in Civitatibus Foederatis ob crimina speculatoria in Civitatibus Foederatis facta, qui in Cuba ut heroes habentur.
Universitas Carolina Pragensis est vetustissima studiorum universitas in media Europa, propterea quod quattuor eius facultates, inter quas artistica, medica, iuridica, theologica numerabantur, die 7 Aprilis anno 1348 redempti mundi a Carolo IV Luxemburgensi, Sacri Romani Imperii imperatore et rege Bohemiae, conditae sunt.
Iacobus Leopardius,Comes Jacobus Leopardius Recanatensis] nomine nativo Giacomo Taldegardo Francesco di Sales Saverio Pietro Leopardi (natus Helviae Recinae in Marchia Anconitana, die 29 Iunii 1798; Neapoli die 14 Iunii 1837 mortuus) fuit scriptor, poeta, philologus atque philosophus Italicus more Romanticismo deinde Illuminatione.
Ab opinione prisco, quae longo tempore exsistebat, abecedarium Slavicum a Cyrillo creatum est abecedarium Cyrillicum, ex nomine viri illius nominatur. Nunc multi docti putant abecedarium Glagoliticum creationem veram Cyrilli esse, abecedarium Cyrillicum autem ut postea a Clemente Achridensi creatum aestimatur.)
Status Pontificius anno 756 conditus est, cum Pippinus III rex nonnullas terras Italicas, quas a Langobardis expugnaverat, summis pontificibus dono dedit (sc. ducatum Romanum, exarchatum Ravennatem, Pentapolim, Tusciam, Venetiam, Histriam et ducatus Spoletanum et Beneventanum), qua donatione societas inter papatum et regnum Francorum valde confortata est.
Anno 1692 Franciscus Nodot nuntiavit academicis terrae Franciae se possedere textum manu scriptum in quo continentur supplementa adhuc ignota ad libros Satyricon Petronii; hunc textum factum esse apud amicum suum Du Pin Francofurti, secundum exemplar recentissime repertum ab eodem Du Pin in clade urbis Albae Graecae anno 1688.
Stolo, "Non male," inquit, "quae sit idonea terra ad colendum aut non, Diophanes Bithynos scribit signa sumi posse aut ex ipsa aut quae nascuntur ex iis: ex ipsa, si sit terra alba, si nigra, si levis, quae cum fodiatur, facile frietur, p206natura quae non sit cineracia neve vehementer densa; ex iis autem quae enata sunt fera, si sunt prolixa atque quae ex iis nasci debent earum rerum feracia"
»Thérèse Raquin« et »Bouton de rose«, quae opera ipse adaptabat, a spectatoribus reiecta sunt. Sed operibus »L'Assommoir«, »Le ventre de Paris« et »Nana« etiam in versione theatrali plausum est. Opusculis »Germinal« et »Renée« multi scandalizabantur. Labore in Rougon-Macquart finito incepit opus tripartitum de urbibus Lapurdo/Roma/Lutetia »Lourdes«, »Rome«, »Paris« , ubi sacerdos entheus iuvenis catholicus paullatim mutatur in socialismi et cogitationis liberae fautorem maximum. Anno 1898 litteras publicas praesidi Felici Faure datas »J'accuse.!
quatre Evangiles« ex quibus tres tantummodo finiti sunt., i.e. »Fécondité« , »Travail« , »Vérité« . Incepta circa opus »Justice« numquam ad effectum venerunt. Cuncta ad dominum Dreyfus spectantia iterum in volumine »La Vérité en marche« collecta sunt. Cum anno 1891 musicographus Alfredus Bruneau melodrama secundum opus »Le Rêve« fecisset, Zola ei gratanter libellos in dramata melica »Messidor« , »L'Ouragan« et »L'Enfant-Roi« exaravit, quibus eventus non ita bonus fuit.
Zola criticus fuit pro periodicis »Voltaire«, »Le Figaro« et foliis Petropolitanis »Vestnik Evropy« nemini parcens. Motionem culturalem, cui ipse favebat, omnium motuum optimum esse semper et ubique superlineabat et personabat. Primus tomus tractationum de auctoribus liitterisque collectarum titulum habet odiosum »Mes haines« . Volumina alia ibi sunt: »Le roman expérimental« , »Les romanciers naturalistes«, »Le naturalisme au theâtre«, »Nos auteurs dramatiques«, »Documents littéraires« , »Une campagne« , »Nouvelle campagne« .
Tria volumina cum commercio epistulari praetitulata »Correspondance« annis inter 1907 et 1908 edita sunt. In anthologiam »Les Soirées de Médan« , quo in littura Henricus Céard, Leo Hennique, Georgius Carolus Huysmans, Paulus Alexis et Guido de Maupassant convenerunt, Zola addidit fabellam suam »L'attaque du moulin«; harum nugarum Bruneau iterum musicum confecit.
Franciscus, nomine baptismali Jorge Mario Bergoglio, Latine Georgius Marius Bergoglio, sodalis societatis Iesu, Boni Aëris die 17 Decembris 1936 natus et ab anno 1998 archiepiscopus Bonaërensis, est a die 13 Martii 2013 papa Ecclesiae Catholicae Romanae.
Ob varios capitaneos ineptos regendae urbi post captionem, Petrus de Menezes regi adfuit et cum fusti aleo Lusice nuncupato hunc hymnum promulgavit: "Domine, hoc fusti Septam omnibus hostibus defendere possum" quaestioni Ioannis I Portugalliae de si esset satis fortis ad suscipiendum talis responsalitatis munus.
Hae comparationes a gubernatione Hispanica et Rusadiris ac Septae incolis reiiciuntur, argumento ut illae urbes iam in Hispaniam integratae essent antequam regnum Marocanum, Sultanatui Marocano saeculi XVII succedens, esset, Calpe autem territorium transmarinum esset, cuius statutum definitum est Tractatu Traiecti ad Rhenum inter 1713 et 1714, collocante Calpe sub Britannici Regni tutela, cum nunquam fuisset illius nationis pars integrans.
Organizationis Cooperationis Islamicae (Arabice , Francice Organisation de la Coopération Islamique sive OCI et Anglice Organisation of Islamic Cooperation sive OIC), cum 57 civitatibus sodalibus; Unio Africana, cum 54 civitatibus sodalibus; et Foedus Arabicum, cum 23 civitatibus sodalibus, Septam territorium Marocanum considerant.
Illo tempore logarithmi in calculatione similem vim habebant, atque illa, quam tunc futurae machinae vaporiferae saeculo XVIII habiturae forent in plurimis processibus fabricationis, aut simili potentia erant praediti, atque illa, quam tunc futura computatra saeculo XX patefactura forent in magnis datorum quantitatibus operandis.
Quae si coniungantur sine nomine aut signis distinctoriis, vix fieri potest, quin tanquam in congerie cum elementis confusis perturbarae sint Iohannes Lochius ostendit, per numerum quemdam ordinis nonillionum, quantum nomina distincta, et etiam idonea, ad bene numerandum conducant, aut mentem nostram nutriant ad utiles numerorum ideas adipiscendas.
Mathematicus Francogallicus Nicolaus Chuquet in manuscripto suo Le Triparty en la science des nombres, anno 1484 lingua Francogallica conscripto, verbis utebatur byllion, tryllion, quadrillion, quyllion, sixlion, septyllion, ottyllion, atque nonyllion, quae eodem ordine significabant 1012, 1018, usque ad 1054.
Antiquus primus minister, saechus Saba Ahmedus Geber Saba amiralis Saba IV die 29 Ianuarii 2006 factus est, succedens amirali Saado Abdallae Salimo Sabae , qui die 24 a Parlamento propter salutis problemata dimissus erat et qui solum dies quattuor rexit quia Gebere III, die 15 Ianuarii mortuo, successerat.
Incipit opus principale; de elegia cupiditatis, et de labore et dolore in bellis, ad terrendum et dissuadendum a bellis motis et movendis contra ecclesiam victricem, p. 7; de temperantia et ordine mundialis machinae, et de excessu in hominibus, p. 11; planctus elegiacus de eo quod propria bona paucis sufficiunt et ideo vindicant aliena, p. 15; de excessu et ruina, p. 17.
Incipit tertius liber, cum invocatione facta ad primum motorem, p. 47; sequitur post invocationem de causa discordiae, pace negata, p. 48; de peregrinatione regis Philippi et regis Ricardi ultra mare, et de gestis eorum, et de igne montis Aethnae, p. 49; de interdicto Angliae, et discordia baronum; de adventu Lodowici in Angliam, p. 54; de fuga Lodowici, p. 55; de bello inter reges apud Sanctonas, huiusque dilatione per suas causas praecedentes, p. 56.
Incipit liber quintus; de strage mutua apud Tholosam ante mortem Simonis, p. 85; de antiquo sanguinis rivo Tholosae; de regulis kalendarii ex incidenti, ad confusionem haereticorum et laudem sanctorum, p. 87; interseritur de gestis nobilibus Karoli regis, p. 89; de plantatione studii Tholosae, p. 92; (de Fulcone Massiliense episcopo Tholosae; de Helya Grandis-selvae abbate, p. 93;) de miraculis gloriosae virginis Mariae, p. 93.
Huldericus Zvinglius (natus Wildhaus in Pago Sanctogalli die 1 Ianuarii 1484; bello necatus apud Kappeln in Pago Turici die 11 Octobris 1531) fuit theologus ac reformator ecclesiae Christianae et urbis Turici, quae iam anno 1519, eo duce, se ad fidem reformatam convertit.
In decreto 27 Ianuarii 1712 edicto legimus titulum hunc: Wir, Karl der Sechste von Gottes Gnaden erwählter Römischer Keyser, zu allen Zeiten Mehrer des Reichs, in Germanien, zu Castilien, Legion, Aragon, Beyder Sicilien, zu Hierusalem, Hngarn, Böheimb, Dalmatien, Croatien, Navarra, Toleto, Valenz, Gallicien, Majoricarum, Sevila, Sardinia, Corduba, Corsica, Murcia, Giennis, Algarbien, Algezirae, Gibraltaris, der Insulen Canariae und Indiarum, der Insulen und Terrae Firmae des Meers Eceani König etc.
Dei Gratia Romanorum Imperator semper Augustus Germaniae Hispaniae Hungariae Bohemiae utriusque Siciliae Hyerosolymis et Indiarum Rex, Archidux Austriae, Dux Burgundiae Brabantiae Mediolani Princeps Sueviae Catalaniae Marchio Sacri Romani Imperii Comes Habsburgi Flandriae Tyrolis“.
Labro seu Liburnum (alia nomina: Liburni, Liburna, Liburnus, Ligurnus, Livorna; in antiquo: Ad Herculem, Triturita, Portus Herculis Liburni vel Herculis Labronis Portus) est Urbs Italiae et municipium, circiter 161 100 incolarum, in Regione Tuscia et in Italia media situm, atque caput provinciae Labronicae .
Scholam primariam et annis ab 1860 ad 1863 Gymnasium superius Czernovicense frequentavit, ubi Aaronem Pumnul, professorem linguae Dacoromanicae, audivit; quo anno 1866 mortuo, poëta iuvenis elegiam composuit quae omnium operum eius primum in luce prolatum est, subsignatura M. Eminoviciu, titulo La mormântul lui Aron Pumnul "Ad monumentum Aaronis Pumnul".
Hic motus, in eius interpretationibus Marxist-Leninisticis a Factione Communistica Unionis Sovieticae, historiam saeculi vicensimi vehementer impulit, cum aemulatio fortissima inter "mundum socialisticum" (civitates socialisticae a factionibus communisticis temperatis) et "mundum Occidentalem" factus esset.
Palindromus (ex verbo Anglico palindrome, ex verbis Graecis 'iterum' + ó 'via, cursus'; in lingua Graeca hodierna 'inscriptio cancrorum' vel 'cancri') est verbum, locutio, sententia, numerus, vel alia unitatum series quae a fronte et a tergo eundem ordinem habet, accommodationibus punctuationis et disiunctionum verborum neglectis.
Petrus Gassendus (natus in Champtercier die 22 Ianuarii 1592; Lutetiae die 24 Octobris 1655 mortuus) fuit mathematicus, philosophus et astronomus Francogallicus, qui nobis notus est maxime suo conatu reconciliendi Epicuri et empirismi e cogitatione libera rationem doctrinae Christianae.
Nam intellexerat finem veri artificis non esse opus illud ex omni parte perfectum, quod magnum opus nuncupant quodque artifices per saecula frustra es usque ad sui ipsius, ut Aemilius Zola famosissima illa fabula opus docet dicta, internecionem quaesierant, sed ipsam operis faciendi viam, ipsam explorationem rerum et facultatum, ipsum illud creandi, mutandi, delendi, recreandi infinitum negotium, vel potius otium, quod a vita et conversatione artificis separari omnino non posset.
Paulus Picasso, vulgo Pablo Picasso (natus Malacae die 25 Octobris 1881; mortuus Muginis in vico Francico die 8 Aprilis 1973), fuit pictor, sculptor, fabricator impressionum artis graphicae, ceramicista, designator scaenicus, et poeta Hispanicus, qui vitam adultus in Francia degit primo Parisiis, tum variis in locis litoris azurei velut Valle aurea , Cannae, Valle veranica , Muginis .
Inter saeculi vicensimi artifices auctoritate gravissimos princeps vel in principum numero saltem habitus, latissime admirationi est propter momentum Cubismi, deinde Expressionismi, Surrealismi, et Neoclassicismi conditum ac sculpturam constructam excogitatam et glutinamentum inventum, tunc incognitos artis fabricandae modos, quae omnia praeter diversissimam modorum ceterorum copiam ipse temptare, explorare, evolvere.
Numquam picturam fecit omni re vacuam eius modi artis, quam abstractam vel re absolutam periti appellant, sed semper a re aliqua processit procedendumque esse docuit, quam tamen cunctis exsistentiae fortuitae vel inanis vestigiis gradatim removendis ita reduxit ad minima naturae eius principia, ut homines primo quidem obtutu vix eam recognoscerent, deinde autem altiorem veritatem formae eius, quam invenerat, mentis oculis propius intuendo mox intellegerent atque etiam diligerent.
Tunc qui consulatum a populo impetraverant et apud iudices amiserant consules in eorum locum designatos necare voluerunt nec quicquam efficere potuerunt quia res mox divulgata est : quia Lucius Sergius Catilina, qui a petitione consulatus et ipse repetundarum accusatione prohibebatur, huic coniurationi intererat, prima Catilinae coniuratio vulgo appellatur.
Petrus Eliae filius Čajkovskij (Russice , Pëtr Il'ič Čajkovskij; natus die 7 Maii 1840, mortuus 6 Novembris 1893 secundum Calendarium Gregorianum; 25 Aprilis 1840 – 25 Octobris 1893 secundum Calendarium Iulianum) fuit compositor Russicus aetatis Romanticae, cuius opera comprehendunt symphonias, dramata melica, balletas, compositiones pro instrumentis, musicam cameratam, et carmina pro voce humana.
Composuit nonnulla ex popularissimis operibus pro concerto et theatro in repertorio musicae classicae, non exceptis balletis Lacu cycnorum, Virgine Pulchra Dormiente, et Nucifrangibulo, 1812 Apertura, concerto primo pro piano, ultimis tribus symphoniis numeratis, inter eas Symphonia VI, et opera Eugenio Onegin.
Castrum Ruptum seu Castroruptum (alia nomina: Castellum Ruptum, Castelruptum, Castellum Rutum, Castelruttes) (Italiane: Castelrotto; Theodisce: Kastelruth; Ladinice: Ciastel) est oppidum Italiae ac municipium, circiter 6 500 incolarum, in Regione Tridentino-Alta Athesia/Tirole Meridionali et in Provincia Libera Bauzanensi situm.
Populo Slovaco civitas Mošovce multas notas personas edidit, quarum notissimi sunt Frico Kafenda , qui modos musicos composuit; mulier Anna Lacková-Zora , quae libros scripsit; litterarum criticus, rerum scriptor, et poeta Stephanus Krčméry ; dramatum auctor Iur Tesák Mossoviensis; atque conditor vigilum voluntariorum in Slovacia Miloslav Schmidt.
Compendio geographico i historico de el orbe antiguo i descripcion de el sitio de la tierra, escripta por Pomponio Mela Español antiguamente en la Republica Romana, i ahora con nueva y varia ilustracion restituido á la suia española, de la libreria de Don Iusepe Antonio Gonzalez de Salas, Matriti, Diego Diaz de la Carrera, 1644
Aulo Gabinio Lucio Calpurnio Pisone consulibus, mense ianuario : Clodius, tribunus plebis, plures leges maiori parti senatorum displicentes tulit, de collegiis restituendis, de censoria potestate minuenda, de lege Aelia Fufia abroganda atque primam omnium legem frumentariam quae iubebat frumentum gratuito civibus pauperibus dividendum esse
Haec argumenta deinde in Discours sur l'origine et les fondements de l'inégalité parmi les hommes (Disputatione de origine et fundamentis inaequalitatis inter homines) anni 1754 elaborata sunt; ex hac secunda disputatione emerserunt notiones Russavii de homine et statu naturae, de origine linguae, proprietatis, societatis, et civitatis.
Graniticae schisticaeque baseos sublatio adduxit quoque in exemptilium litoralium prospectuum formationem: rias, Rias Inferiores Austroccidente et Rias Superiores Septemtrionale, et quae quaedam fluminis ostia in mare sunt, quae litora dentant cum commoventibus rupinis velut promunturio Arubio .
Intestini climatis peculiaritas magna temperaturae discrepantia (4,9 C Manzanedae per menses frigidissimos sed 31,8 C mediae Cigurriae, Hispanice Rúa et Gallaice A Rúa, per menses calidissimos); praecipitationes valde debillimae et hiemales gelus ponderis Luci Augusti Auriique.
Post perioda Provincialismi, Foederalismi et Regionalismi exeuntis saeculi undevicensimo, anno 1907 tempus Solidaritatis Gallaicae ortum est, usque ad primum bellum mundanum, cum proposito consequendae unificatae comitialis frontis quae caciquismum eliminaret et Gallaicam repraesentationem adipisceretur quae attamen frustrum esset.
"Gallaeciae insigne, in azuro campo, aureum calicem cum argentea hostia vicissim cum septem crucibus ex eodem metallo, tribus singulis in singulis lateribus et una in capitis centro fert. Cimerium, corona regia clausa, quod est aureus circulus cum gemmis insertis, octo floronibus foliorum acanthaceorum compositus, e quibus visibilia quinque margaritata, et e quibus singulis singula margaritata diademata tendentia in azurum mundum cum semimeridiano aequatoreque aureis iuxta cum aurea cruce. Corona rubeo sive rubro intecta."
Latinum vocabulum vicissim ex antiquarum Celticarum tribuum nomine derivat quae Septemtrionalem fluminis Durii aream incolebant et quas Romani "Gallaecos" sive "Callaecos" nuncupabant, dum inter Graecos utputa cognoscebantur (quorum tribuum metionem fecerant aliqui auctores, inter quos Herodotus).
Gallaecia magnam silvarum percentationem habet cum amplius 600 millionibus arborum superficiem tegentium cuius valor 28 000 millionum euronum est et ubi augescunt ponderis forestales species in naturali statu, quamquam ultimis in decenniis silvatici characteres propter eucalypti importationem mutant, deminuto silvarum incaeduarum numero, praesertim in provinciae Lucensis media septemtrione.
Quamquam per saecula antiquum Gallaicum vexillum caerulei fundi cum aureis crucibus et magna pyxide in medio modo insignis fuit, praesens Gallaicum vexillum saeculo undecivensimo exeunte ab historicis Rexurdimenti Gallaecistis creatum est ut nationale vexillum, saltem e 1891 fluitans.
Cornelius Nepos (c. 100 a. C.n. Hostiliae natus – 25 a. C.n. veri similiter Romae mortuus), rerum gestarum scriptor Romanus in Gallia Cisalpina natus, Catulli et Ciceronis amicus perquam familiaris; cuius duo opera usque ad hanc nostram pervenerunt aetatem, scilicet Liber de excellentibus ducibus exterarum gentium et Liber de historicis Latinis; in hoc de Attico et Catone maiore scripsit, in illo cum de excellentissimis Graecorum ducibus, tum etiam de regibus Persarum necnon Hamilcare atque Hannibale Carthaginiensibus.
Cum obsidio expspectato diuturnior foret, Cleon et Demosthenes copias leviter armatas una cum hoplitis in insulam egredi iusserunt et Lacedaemonios multitudine hostium circumventos ad deditionem coegeruntː e 420 hoplitis 292 vivi capti sunt, inter quos 120 veri cives Spartani e nobilibus gentibus orti erant, quos Athenis posthac custoditos interfecturos sese minabantur Athenienses si in posterum Peloponnesii rursus Atticam invaderent.
Rex fere ut spectator tantum adest, omnia Dominae permittens; dum ipse pro gravitate et dignitate sua in suo loco consistit, inde non migrans nisi graviter et lente per unam tantum una vice areolam tutam; et neminem offendens seu feriens, nisi forte aliquem inimicum qui nimis procaciter et audacter in proximam ei areolam se intruserit ac intromiserit.
Dangerous Tastes , de historia aromatum scriptus, "Librum Anni" 2001 socii intitulaverunt Societatis Scriptorum de Re Cibaria, ex cuius libri lucubrationibus provenit commentatio prima Dalbiana in periodico nomine Gastronomica edita, in qua Gundisalvi Pizarri calamitosam expeditionem "Cinnamomi Terram" in Aequatoria orientali petentem exposuit, et quomodo fabellam eam exorta sit, quae species arborum famam genuerit investigavit.
Franciscus I Stephanus Habsburgi-Lotharingiae (natus Nanceii die 8 Decembris 1708 - obiit Aeniponti die 18 Augusti 1765) fuit ab anno 1729 usque ad annum 1737 dux Lotharingiae, postea usque ad mortem magnus dux Tusciae ac a die 4 Octobris 1745, quo die Francofurti coronatus est, imperator Sacri Romani Imperii.
Dicione Angionorum, fulgoris tempus Interamnae Praetutiae fuit; Aprutiensis dioecesis domini, Rainaldus Acquaviva, Nicolaus degli Arcioni , Stephanus da Teramo ac Petrus di Valle urbem reficerunt, in quā castelli vacique aedificati sunt et, beneficiis qui ab dynastis concessa sunt, ecclesiae, monasterii, atque aulae aedificati sunt.
Giulio de' Fabricii: G Abhinc dicere poteo me ab viris prudentibus et sapientibus audivi, hanc urbem magis antiquam quam Romam esse, et quam Troianos, qui advenerunt cum Antenore postquam aedificatur, sed authenticā scripturā hoc non demonstrare potuerunt, et ego promisi me facta narrare, quae non demonstrari possunt, idcirco patior eos parlare.
Florez, nihilominus , impossibilitatem ut unus locus tantam procusi argenti quantitatem velut ab antiquis scriptoribus cum vocibus argentum Oscense, signatum Oscense relatum invenimus praeberet indicavit; secundum suam opinionem "Oscense" his in sententiis "Hispanicum" significat, ob nationalis nominis "Eus-cara" corruptionem.
Selecti ex quavis mundi natione studentes, praesertim qui ad ministerium sacerdotale exercendum se praeparant, sive in germana Ecclesiae doctrina generalem sed vere scientificam institutionem recipiant, sive in formatione continua seu permanenti etiam studiis iam completis adiuventur, sive in particulari aliqua disciplina gradu altiori instruantur ad eam docendam, ad ipsam scientiam propria ope promovendam et ad alia munera obeunda in Populi Dei totiusque familiae humanae servitium;
Revelationis et sapientiae christianae patrimonium, mediis adhibitis liberae investigationis et debito Ecclesiae Magisterio obsequio servato, profundius in dies penetretur, plenius aperiatur et perficiatur; quo clarius perspiciatur relatio inter progredientes culturae humanae acquisitiones et fidem christianamque mundi visionem; et exinde validum subsidium praebeatur ad fidem intelligendam et dilatandam necnon ad opus pastorale et oecumenicum promovendum.
Origo Pontificiae Universitatis Gregorianae quasi in illo ludo litterario exstitit, quem Sanctus Ignatius de Loyola , fundator Societatis Iesu, die 23 Februarii anno 1551 modesta appellatione Scuola di Grammatica, di Umanità e di Dottrina Cristiana gratis in domo ad Capitolii pedes Romae opibus adiutus a Gandiae clarissimo viro Francisco de Borgia conlatis, aperuit.
In capitulo 2 "angelus Domini" Israëlitas vituperat, quod incolas terrae priores non fugaverunt vel interfecerunt, ut Deus poposcerat, neque aras deorum aliorum deleverunt: "Quam ob rem nolui expellere eos a facie vestra, ut sint vobis in laqueum, et dii eorum in ruinam." - Deinde narratur, ut Iosue mortuus et sepelitus est.
Petrus Nicolai filius Wrangel (Russice , tr. Pëtr Nikolaevič Vrangel' ; 15 Augusti 1878 – 25 Aprilis 1928) erat dux militaris Russicus, qui tempore Belli Civilis Russici fuit unus participum et ducum exercituum, "Albi" vocantur, contra copias bolsevicorum bellantium.
Eodem anno "tomum secundum" Epistolarum medicinalium Ioannis Manardi, "nunquam antea in Gallia excusu ", apud eodem editore divulgare curavit et Andrea Tiraquello iudice Pictaviensi dicavit; "tomum primum" huius editionis fuisse supponitur Ioannis Manardi Epistolae medicinales .
Enumerationes plures comicas inseruit, quorum longiores hae sunt: genealogia gigantum; libri bibliothecae S. Victoris Parisiensis; incolae mundi inferioris; proverbia; ludi postprandiales; epitheti virilitatis; epitheti debilitatis; verba pulsionis; anatomia Quadragesimae; stultus Triboulet blazonatus; coqui; fercula domino Gastri oblata; serpentes; carmina saltatoria.
Vitam Pii etiam incarceratus scripsit, cardinali Francisco Todeschino dicatam; paparum aliorum vitas etiam incarceratus ut videtur parabat; nuper liberatus vitam Pauli, humanistarum persecutoris, exscripsit: quas omnes in maximo suo opere, videlicet Vitis Pontificum, comprehendere futurus est.
Hic liber ante impressionem ab aliis legebatur, sicut Platina ipse e carcere amicum Iacobum Ammannatum cardinalem praemonuit: "Scripsi ante captivitatem meam libellum istum De honesta voluptate quem ad Amplitudinem Tuam mitto, qui capto patrono, ut videbis, myropolia omnia et tabernas perreptasse videtur: adeo est unctus et sordidus . Si plus salis et aceti in prohoemiis librorum posui quam ipsa obsonia requirere videbuntur, quantum voles demito".