polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Scribit conversionem die 15 Augusti anno 386 evenisse, cum sub quadam fici arbore sedens et animo turbido flens audivit verba cantatiunculae puerorum puellarumque in strata ludentium, videlicet "Tolle, lege"; cum iam pridem de Sancto Antonio Aegyptio audivisset eum ex evangelica lectione fortuita divinitus admonitum esse, sustulit codicem Pauli apostoli legitque primam eius paginam quae patuit, e capitulo decimo tertio epistulae Pauli ad Romanos.
Verba "Nox præcessit, dies autem appropinquavit. Abiciamus ergo opera tenebrarum, et induamur arma lucis. Sicut in die honeste ambulemus: non in comessationibus, et ebrietatibus, non in cubilibus, et impudicitiis, non in contentione, et æmulatione: sed induamini Dominum Jesum Christum, et carnis curam ne feceritis in desideriis" ei persuaserunt, ut modum vivendi mutaret.
Post cladem Germanicorum et Italicorum militum etiam in Italia septemtrionale die 25 Aprilis 1945 Mussolini cum amante Clara Petacci fugam e Mediolano in Vallem Telinam conatus est, sed iam die 27 Aprilis veste militis Germanici abditus in vico apud Larium Lacum manibus militum qui contra potestatem suam pugnabant comprehensus est et insequenti die supplicio adfectus est.
Catalaunia sive Catalonia (; Catalane Comunitat Autònoma de Catalunya; Hispanice Comunidad Autónoma de Cataluña; Aranice Comunautat Autonoma de Catalonha) est communitas autonoma Hispaniae, quae finibus habet ad septentrionem Francogalliam et Andorram, Aragoniam ad occidentem, et Regionem Valentianam ad meridiem, 580 km litoris ad Mare Mediterraneum.
12 Decembris - Professores septem Universitatis Goettingensis (erant Gulielmus Eduardus Albrecht, Fridericus Christopherus Dahlmann, Henricus Ewald, Georgius Gottfriedus Gervinus, Iacobus Grimm, Gulielmus Grimm atque Gulielmus Eduardus Weber) a rege novo Ernesto Augusto magistratu dimissi sunt, quod constitutionem Regni Hannoverani contra regem defenderant.
18 Novembris - Professores septem Universitatis Goettingensis (erant Gulielmus Eduardus Albrecht, Fridericus Christopherus Dahlmann, Henricus Ewald, Georgius Gottfriedus Gervinus, Iacobus Grimm, Gulielmus Grimm atque Gulielmus Eduardus Weber) constitutionem Regni Hannoverani a rege novo Ernesto Augusto sublatam vituperaverunt.
Quod praesentem certamen armatum in Columbia inter gubernationem, communisticum exercitum clandestinum, paramilitares et medicamentorum cryptopolas provocavit, qui milia interfectorum, vulneratorum, raptorum, discessorum, et abitorum hominum velut consequentiam reliquerunt quod Columbiam in mundo maxime violentium civitatum unam et medicamentorum maxime exportatarum unam descripsit.
Secundum praesentem constitutionem Columbia civitas socialis iuris, rei publicae unitariae modo cum politica centralizatione et decentralizatione administrativa ordinata est, in qua publica auctoritas subdividitur in tres potestates, exsecutivam, legiferam iudicialemque, et varia moderatoria organa velut Accusationem Generalem Nationis , Inspectionem Generalem Nationis , Contrascriptionem et Imspectionem Civium .
Quod politicae violentiae gradum auxit, praesertim post Georgii Eliécer Gaitán caedem die 9 Aprilis anni 1948 in Ictu Bogotae , qui initium periodo nominatae Violentia dedit, cum regiones traditionaliter alteri aut alteri factioni fideles locales aliarum politicarum factionum sodales occidisent et cum Factionis Liberalis absentia in comitiis praesidentialibus anni 1950, in quibus Laureanus Gómez electus est, violentiam inter ambas factiones favisset.
Undecim annos postea auctoritates Hispanicae Sanctam Mariam Antiquam Darienensem, in continente Americano primam coloniam, condiderunt, et postea, post huius praecipui loci solidationem in litoralibus zonis condendis Sancta Martha et Carthagine Neogranatensi , intestinorum explorationi initium cepit, ubi Popayanum et Bogota condita sunt.
Occidente a Pacifici litore litoralis planities est, solum iugo Baudoensi interrupta, quod est minimorum et angustorum iugorum Columbianorum unum prope Panamenses fines et fluminis Atrati cursui finitimum, quae Cioci biogeographici denominatae zonae pars faciunt et cum uno pluviosissimorum climatum in mundo.
Extremi geographici loci septentrione Cardo Gallinarum in Paeninsula Guaxirae , cuius latitudo 1226'46" septentrionalis; meridie Ostia convallis Sancti Antonii in Trapezio Amazonico, cuius latitudo 412'30" australis; oriente in insula Sancti Iosephi Fluminis Nigri ), cuius longitudo 650'54" occidentalis; et Promontorium Mangroviarum occidente in Narinnia , cuius longitudo 792'33" occidentalis est.
Iugum Medium numerosa culmina et vulcanos ostendit, inter quos sunt Purace , Niveus Huilae , qui 5700 metrorum ad libram maris altus culmen editissimum Columbianorum Iugorum Antisensium est, Niveus Ruizensis 5321 metrorum altus, Niveus Tolimae 5200 metrorum altus, Niveus Sanctae Isabellae 5150 metrorum altus, Niveus Cygni , Niveus Quindiensis et Iugum Sancti Lucae ; inter hos montes Valles Aburrensis inveniuntur.
Vigiles Nationales biocolytica vis tota in natione operans sunt, in departamentalia imperia divisi et in diversas directiones ordinati, quae sunt; Directio Operationum , Directio Nationalis Carabinariorum , Media Directio Exploratoria , Directio Vigilum Iudiciariorum , Directio Antinarcotica et Directio Contra Abductionem et Concussuram .
Colonialia instituta statuta sunt anno 1550, ubi Regalis Audientia Sanctae Fidei Bogotae erecta est, quae provinciarum Sanctae Marthae, Fluminis Sancti Ioannis, Popayani, et Carthaginis Neogranatensis (Santa Marta, Río San Juan, Popayán, Cartagena de Indias proprie) territorium comprehendebat.
Argentina in partes tres schematice dividi potest: fertiles Pamparum planities media in civitate, quae Argentinarum agriculturalium opum medium sunt, Patagoniae aequum media Meridie usque ad Terrae Ignium, aliquando planum, aliquando undulatum, et montes continuos Antisenses per cum Chilia limitem, cuius maximum culmen mons Aconcagua, 6960 metra altus, est.
Magna Italorum pars Lingua Italiana utitur, sed prope fines Italiae incolae etiam aliis sermonibus loquuntur, exempli gratia lingua Francogallica in Valli Augustana, Theodisca et Ladina in provincia Bauzani, hoc est in Tiroli Meridiana, Slovenica in aliquibus vicis Fori Iulii et Venetiae Iuliae, et Graeca in aliquibus vicis Apuliae et Calabriae.
Inter notiones philosophicas sunt philosophari; esse, essentia, quidditas, haecceitas, substantia, exsistentia, res, realitas; perceptio, spatium, tempus, conscientia, veritas; ratio, mens, memoria, voluntas, desiderium; bonus, officium, virtus, libertas; natura, societas, iustitia, potestas, civitas; ars, labor, historia, illuminatio, cosmotheoria.
Patre efflagitante, Terentius munere functus est rerum antiquarum indagatoris et adiutoris ad aliquot libros (e.g. Master of Rosewood, anno 1980 editum, et The Quest of Ben Hur, anno 1981) et fabellas per televisionem emissas, quibus Carolus, erga filium benignitatis causa, nomen Terentii addidit tamquam conscriptoris.
331—Ecclesiae Romanae Episcopus, in quo permanet munus a Domino singulariter Petro, primo Apostolorum, concessum et successoribus eius transmittendum, Collegii Episcoporum est caput, Vicarius Christi atque Universae Ecclesiae his in terris Pastor; qui ideo vi muneris sui suprema, plena, immediata et universali in Ecclesia gaudet ordinaria potestate, quam semper libere exercere valet.
Romanus Pontifex, vi sui muneris, non modo in universam Ecclesiam potestate gaudet, sed et super omnes Ecclesias particulares earumque coetus ordinariae potestatis obtinet principatum, quo quidem insimul roboratur atque vindicatur potestas ordinaria, propria et immediata, qua in Ecclesias particulares suae curae commissis Episcopi pollent.
Usque ad 1991, Praeses Magnus Koivisto et duae e tribus praecipuis factionibus, Factio Centri et Factio Socialis Democratica (Finnice Suomen Sosialidemokraattinen Puolue et Suecice Finlands Socialdemokratiska Parti) ideae uniendi Unioni Europaeae adversabantur et se tractatui Spatii Oeconomici Europaei iungere malebant.
Programma scholare includit saltem has disciplinas: sermonem patrium et litteras, secundam linguam nationalem , linguas peregrinas, scientiam circumiectorum naturalium, instructionem civium, religionem aut moralitatem, historiam, scientias sociales, mathematicam, physicam, chemiam, biologiam, geographiam, educationem physicam et disportivam, musicam, adumbrationem, opera manuum et domestica.
Tractatus Amicitiae, Coöperationis et Assistentiae Mutuae Finnosovieticus (Finnice YYA-sopimus eli sopimus ystävyydestä, yhteistoiminnasta ja keskinäisestä avunannosta; Suecice Fördrag om vänskap, samverkan och ömsesidigt bistånd; Russice , ) Unioni Sovieticae magnum pondus intra Finniam dedit, cui magno fructu carpsit praeses Urho Kekkonen contra suos adversarios.
Parlamentum, cum suffragium universale anno 1906 institutum esset et suffragium feminis datum esset, tentum est ab agrariis factionibus, sicuti Factione Centri ; a socio-democratis, sicuti Factione Sociali Democratica (Finnice Suomen Sosialidemokraattinen Puolue et Suecice Finlands Socialdemokratiska Parti); et a socialistis democraticis, sicuti Foedere Sinistrae .
Iohannes Sebastianus Bachius, vulgo Johann Sebastian Bach (natus Ysenaci 21 Martii 1685; Lipsiae mortuus die 28 Iulii 1750) fuit compositor, organista, clavicymbalista, violista, violinista Germanicus, cuius diversa opera sacra et saecularia choro, orchestrae, solisque instrumentis composita musicae Barocae traditiones contraxerunt, aevum maturescere adiuvantia.
Giampilieri Marina - Giampilieri Superiore - Molino - Altolia - Briga Marina - Briga Superiore - Pezzolo - Ponte Schiavo - Santa Margherita Marina - Santo Stefano di Briga - Santa Margherita - Santo Stefano Medio - Galati Marina - Galati Superiore - Galati Inferiore - Mili San Marco - Mili Marina - Mili San Pietro - Tipoldo - Larderìa - Tremestieri.
Philippus II Hispaniae, Hispanice Felipe II (natus 21 Maii 1527 Valdoleti; mortuus in monasterio Sancti Laurentii Scorialensi ad Matritum, 13 Septembris 1598) fuit rex Hispaniae ab anno 1556 usque ad mortem et Lusitaniae, nomine Philippus I , ab anno 1580.
Per primos libertatis annos viginti , Estonia turbulentam civilitatis vitam, dissolutis factionibus, passa est; primus praeses usque ad 1938 non electus est, sed culturali aspectu magnae activitatis perihodos fuit, creatis multis scholis quae Estonice docebant et praestatā culturali minoritatum autonomiā, unicā in totā Europā Orientali.
Germanobalticorum (Theodisce Deutsch-Balten seu Baltendeutsche; Estonice Baltisakslased) numerus e 5,3% anno 1881 ad 1,3% circum annum 1934 deminuit, quod praesertim debitum est emigrationi in Germaniam per generalem russificationem exeunte saeculo undevicensimo et per Estoniae independentiam saeculo vicensimo.
Inter 1945 et 1989 ethnicorum Estonum numerus inter incolas residentes intra Estoniae limites in praesenti definitos usque ad 61% deminuit, praecipue propter Sovieticum programma massivam urbanorum industrialium operariorum immigrationem e Russia, Ucraina et Ruthenia Alba promovens et propter emigrationem per bellum ac massivas Iosephi Stalin deportationes suppliciaque.
Post varia foedera cum Lituanis et Russis, Dania crescentem vassallorum militarem potestatem reprimere non consecuta est, qui alii ab Westfalia et alii a Livonia afficiebantur, quoad, anno 1343, Estones, etiam tunc subiecti et nobilium servi habiti, Rebellionem Noctis Sancti Georgii praepavere, ubi Christianismum repudiavere et contra servitutem pugnavere.
Estonia apud orientalia Maris Baltici litora iacet, statim trans Sinum Finnicum e Finnia ad libram Boreoccidentalis partis ex ascendentis suggestu Europae Orientalis inter 57.3 et 59.5 N et 21.5 et 28.1 E. Media elevatio solum 50 metra seu 164 pedes attingit et altissimus nationis locus Magna Collis Ovis , a Austroriente et 318 metra seu 1 043 pedes alta, est.
Saeculo tertio decimo, haec magna territoria in Estonia evoluta sunt: Revalia , Harria , Osilia, Daghoa , Rotalia seu Maritima , Alumbus , Saccalia , Ungannia seu Ugaunia , Iogentagania , Sobolitz , Vaiga , Mocha seu Moge , Normegunda, Iervia et Vironia seu Viria seu Wiria seu Virlandia .
Praecipuae insulae, e septentrione versus meridiem, Esonia , Honsua seu Honsium seu Honshu , Insula Shikokuensis seu Sicocus seu Sicocum seu Shikoku et Ximum "Sayckock, Maffeus Ximum appellat & novem satrapiis regnisve censeri scribit" — Descriptio Regni Iaponiae Bernhardi Varenii .
Sicuti socia Gregis Octo Civitatum, Coöperationis Oeconomicae inter Asiam et Pacificum et Societatis Civitatum Asiae Meridionalis et Orientalis plus Tres et participans Conventum summi gradūs Asiae orientalis, Iaponia active internationales res participat et suas diplomaticas rationes praecipuis cum sociis in toto orbe terrarum corroborat.
Maxima argentaria in toto orbe terrarum in Iaponiā est, societas Mitsubishi UFJ Financial Group , habens circiter 1,7 billiones dollariorum aerario non minus quam maximum libellorum parsimoniae cursualis systema in toto orbe terrarum et maximum numerum titularium parsimoniae in toto orbe terrarum, Tabellarium ministerium Iaponiense, corporativas syngraphas summā 3,3 billionum dollariorum possidens.
Apud traditionales artes Iaponicas sunt opera manualia sicuti figlinae, textilia, laccae, gladii ac pupae; perfunctiones sicuti bunraku , kabuki , noh , saltatio ac rakugo ; et alii usūs sicuti caerimonia theae Iaponica , ikebana , artes martiales, calligraphia, origami , onsen , geishae et ludi.
Quod debetur rei ut "Shintoismus" dissimiles significationes habeat in Iaponiā: plerique Iaponienses Shintoistica templa frequentant et kamos obsecrant non pertinentes ad nullam Shintoisticam organizationes et, quia formales ritūs non sunt ut aliquis popularis Shintoismi assecla fiat, Shintoistica sodalitas crebro aestimatur computandis eis qui se organizatis Shintoisticis sectis iunxerunt.
Anno 2003, erant 134 700 haud Latinamericanorum Occidentalium (exclusis amplius 33 000 Statunitensium militarium ministrorum et suorum obnoxiorum totam per nationem destinatorum) et 345 500 Latinamericanorum exsulium, quorum 274 700 Brasilienses erant -praecipue Iaponienses prognati aut Iaponici immigrantes , iuxta cum coniugibus esse dicti-, maxima Occidentalium communitas.
Secundum suum PDG nominalem 5'8 billiones dollariorum Statunitensium, erat anno 2008 Iaponia tertia maxima oeconomia in toto orbe terrarum et quarta relate ad paritatem pecuniae virium, cum 4,39 billionibus dollariorum Statunitensium, quod accidit praesertim propter adiumentum inter gubernium industriamque, profundam laboris ethicam, collocationem pecuniae in altā technologiā, residuorum minutionem rerumque anacyclismum et relative parvam dispensationem oeconomicam defensioni.
Insula Honsua, longe ceteris latior, in quinque per longitudinem dividitur regiones, quarum primum ad occasum solis Regio Chugokuensis , quae Ximum attingit urbemque praeclaram tenet Hirosimam; deinde Regio Kansaiensis appellata, ubi positum est Kyotum et Osaka; tum Regio Chubuensis ; porro Regio Quantoa seu Kantoënsis , quae, cum Tokium maximam urbem teneat, famae ceteras antecedit; denique Regio Tohokuensis , haud procul ab Esoniā absens.
Iaponia involuta est in plurimis territorialibus conflictibus cum vicinis nationibus: cum Russiā de Insulis Curilensibus, cum Coreā Meridianā de Scopulis Liancourtensibus, cum Re publicā populari Sinarum ac Taivaniā de Insulae Senkakuenses et quoque cum Re publicā populari Sinarum de zonā oeconomicā exclusivā circum Okinotorishimam , quod difficiles rationes inter Sinas et Iaponiam facit.
Iaponia (litteris Iaponicis , Latinis Nihon vel Nippon, publice vel Nippon-koku 'Civitas Iaponiae') est civitas sui iuris in occidentali Oceano Pacifico sita, ubi permultas prope Sinas, Coream, Russiam insulas tenet atque administrat, praeter orientale Asiae litus continentalis et a Mari Ochotensi septentrionibus ad Mare Sinense Orientale et Sinas quae inter meridiem et occidentem solem spectant patet.
Imperium Austro-Hungaricum seu Austriacum-Hungaricum fuit unio constitutionalis Imperii Austriaci (Cisleithaniae, regnorum et terrarum in concilio imperiali repraesentatarum) et Regni Hungariae , quae, per Conventionem Austro-Hungaricam anno 1867 in Europa constituta, ad annum 1918 exsistitit, cum primo bello mundano victa collapsa esset.
Initio quidem essentia in dubium vocata esse videtur propter duritiam nimiam, ut Quintilianus prae se fert dubitatores admonens: "Multa ex Graeco formata nova, ac plurima a Sergio Plauto, quorum dura quaedam admodum videntur, ut ens et essentia: quae cur tanto opere aspernemur nihil video, nisi quod iniqui iudices adversus nos sumus: ideoque paupertate sermonis laboramus."
Accentus plerumque pro casu non movet, sed aliquando apud nomina masculina cum uno syllaba, vel si prima syllaba in nominativo intonatur, accentus ad terminationem nominis movet, sicut demonstrant exempla et Etiam sunt nomina, quorum terminationes tantum in plurali intonantur , sed iterum alius casus peculiaris est: aliquando terminatio solum in genetivo plurali intonatur usque ad praepositionalem pluralem .
Ex reliquis autem a supero mari Praetutia atque Ancone nascentia, et quae a palma una forte enata palmensia appellavere, in mediterraneo vero Caesenatia ac Maecenatiana, in Veroniensi item Raetica, Falernis tantum postlata a Vergilio, mox ab intimo sinu maris Hadriana, ab infero autem Latiniensia, Graviscana, Statoniensia.
Campania nuper excitavit novis nominibus auctoritatem sive cura sive casu ad quartum a Neapoli lapidem Trebellicis, iuxta Capuam Caulinis et in suo agro Trebulanis, alioqui semper inter plebeia et Trifolinis gloriata, nam Pompeianis summum decem annorum incrementum est . . . Hispaniarum Laeetana copia nobilitantur, elegantia vero Tarraconensia atque Lauronensia et Baliarica ex insulis conferuntur Italiae primis . . . nec negaverim et alia digna esse fama, sed de quibus consensus aevi iudicaverit haec sunt.
Inter vina excellunt, ad Rhenum, Hochheimensia et Rinchgauensia et Baccaracensia; sunt deinde vina Franconica, Austriaca, in Rhetis Veltlinensia: in Hispania generosae naturae est vinum Alicantinum e loco portu celebri, Ilice, quae hodie Alicante, ita dictum, et vinum Petri Simonis ab auctore qui vites Rhenanas in Hispaniam transtulit, vocatum.
Inde confectio vinorum in omnes fere terras ubi vites florere possunt graduatim transmissa est, per mediam Asiam ad Afganiam et Sericam, trans Europam Meridianam omnem usque ad Franciam, Hispaniam, et Portugalliam, inde per itineribus maritimis ad Americam Septentrionalem et Meridianam, Africam Australem, Australiam, et Novam Zelandiam.
Oeconomicis mediis a suo patre relictis locuples, se bello quod anno 1865 erumpere debebat paravit, Paraquariae pondus et sua repudiatio sui subicendi expostulationibus liberi commercii cui Britanniarum Regnum primum et postea Argentina et Brasilia favebant, ad certamen sic inevitabillimum perducere enim videbantur ut Franciscus Solano López distincte affirmatiorem inclinationem quam gustum ob diplomaticam machinationem ostendebat.
Paraquaria victa, praesertim Brasiliensium exercituum feritas et obstinata Francisci Solano López defensio ad eius mortis in proelio et ad absolutam civitatis habitatae partis vastationem et ad deminutionem incolarum, unam fractionem minus quam antea , induxit, quod tantum demographicum inaequilibrium inter sexus effecit, ut bigamia in tempus auctorizata sit.
Ex hoc bello confecto, politicae vires sub Argentinae pondere, postea, minore modo, Brasiliae, colligatae in synthese inter Liberales sive Caerulei et Liberales Nationales sive Rubri ne potestas militaribus regiminibus cederetur restiterunt sub pressione praesertim antiquorum bellatorum Tzaci et Colonelli Franco qui factionem "Februaristicam" condiderat.
Varias accessiones accipit inter quas Tebiquarium, Ypaneum (Hispanice Tebicuary et Ypané proprie et Guaranice Tevikuary et Ypane), Orientali ripa, et Ornithopotamus, Aguarayum Guazum, Viride, Nigrum (Hispanice Pilcomayo, Aguaray Guazú, Verde et Negro respective et Guaranice: Araguay, Aguaray Guasu, Verde et Negro proprie), Occidentali ripa, excellunt.
Provincia Paraquariae ad viceregnum Superioris Peruviae usque ad viceregni Fluvii Argentei creationem anno 1778 pertinebat, cuius Intendentiarum una Paraquaria anno 1783 facta est et in strategica regione, loco transitus inter Peruvianas fodinas et Bonaëropolis portum per quem metalla in Hispaniam adveniebant, sita erat.
Occidentalis, Meridionalis et Austrorientalis limites cum Argentina fluminibus Ornithopotamo, Paraquario et Parana (Hispanice Pilcomayo, Paraguay et Paraná respective, Guaranice Araguay, Paraguái et Parana respective) designantur dum flumina Paraquarium, Apa, et Parana rempublicam a Brasiliam Septemtrione et Oriente separant.
In Luquepoli , in urbis Assumptionis territorio, Aeroportus Internationalis Silvii Pettirossi invenitur qui volatus in praecipuas Coni Australis urbes habet et inter suas destinatas urbes Bonaëropolis, Montevideo, Puncta Orientis, Urbs Fluminensis, Urbs Paulistana, Urbs Sanctiacobi, Urbs Iquiquensis, Lima, Sancta Crux, Curitiba et Cochabamba sunt.
Flumninibus Parana et Paraquario, quae naturales fines cum Brasiliae constituunt, Ornithopotamo , in Bolivia nascente et Paraquarium influente, et lacubus Ypoae, Ypacaraii et Verae (Hispanice Ypoá, Ypacaraí et Verá; Guaranice Ypoa, Ypakarai et Vera proprie) formatur.
Spatii longi et internationalia laophoria e Statio Laophorica Assumptionis , maxima in civitate, expediuntur, quae, strategice sita, eam omnibus Paraquariensibus departimentis conectit ubi laophoricae societates diurna itinera in Argentinam, Brasiliam, Boliviam, Chiliam et Uraquariam faciunt.
Etiam e linguis Slavicis , e lingua Iudaeogermanica et Rotwelsch (meschugge / fatuus, Kaff / miser vicus, Schickse / meretricula, Schlamassel / miseria, Zoff / rixa) et lingua Arabica (Magazin / horreum, Tarif / formula, Kaffee / coffeum, Algebra etc.) verba recepta sunt, multo pauciora tamen.
Tamen non ab omnibus neque ubique respectum est: Erant – et sunt - alia lexica in variis linguae Theodiscae regionibus, quae inter alia orthographia , usu verborum regionalium (Latine lanius: Fleischer, Fleischhauer, Fleischhacker, hodie 'Fleischer', 'Metzger', 'Fleischhauer', 'Fleischhacker') ac tractatione nominum propriorum differunt.
Lingua Theodisca est lingua publica Germaniae, Austriae, Helvetiae, Lichtensteni, et Tirolis Meridionalis (regionis usque ad primum bellum mundanum Austriacae, nunc Italicae), sed etiam in Belgia orientali, Nederlandia, Luxemburgo, Dania, Alsatia nec non in variis Europae orientalis regionibus late diffusa est.
Ad linguae Theodiscae varietates pertinent lingua normata, quae ex dialectis Theodiscis altis profecta est et etiam Theodisca normata, Theodisca alta, Theodisca scribendi vel lingua Theodisca litterarum appellatur, altera ex parte multae dialecti, quae in dialectos Theodiscas altas et "Theodiscas humiles" sive Saxonicas dividuntur ac lingua normata superteguntur.
Quod singularem Dei impulsionem, ut ei persuasum erat, perceperat, ordinem Lauretanum deseruit atque Congregationem Missionariarum a Caritate condidit, "quarum id propositum est infinitam Iesu in Cruce pendentis sitim placare amoris et animarum, dum ad salutem et sanctificationem pauperrimorum inter pauperes sua dirigunt opera".
libro 3: "Rhenus, ab Alpibus decidens, prope a capite duos lacus efficit, Venetum et Acronium: mox, diu solidus, et certo alveo lapsus, haud procul a mari huc et illuc dispergitur; sed, ad sinistram, amnis etiam tum, et donec effluat, Rhenus; ad dextram, primo angustus et sui similis, post, ripis longe ac lace recedentibus, jam non amnis, sed ingens lacus, ubi campos implevit, Flevo dicitur; ejusdem nominis insulam amplexus, fit iterum arctior, iterumque fluvius emittitur."
Quod memorare non praetermittit Here in Iliade cum coram Iove culpam a se in Posidonem reicere conatur Poenae enim quas dei dabant si periurium libata Stygia aqua fecissent in Theogonia describuntur, in loco fortasse interpolatoː totum annum sine spiritu et sine voce iacebant, ac deinde per novem annos a consiliis et conviviis deorum excludebantur.