polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Episcopus Iacobus de Vitry enarrat: Post hoc veni in civitatem quandam que Perusium nuncupatur, in qua papam Innocentium inveni mortuum, sed nundum sepultum, quem de nocte quidam furtive vestimentis preciosis, cum quibus sci erat, spoliaverunt; corpus autem eius fere nudum et fetidum in ecclesia reliquerunt.
Inter oppida iuxta mare iacentes enumerare oportet Bude, Boscastle, Tintagel, Port Isaac, Padstow, Newquay, St Agnes, Perranporth, Hayle, villa Sanctae Ivae, St Just in Penwith et Sennen ad oram maritimam septentrionalem; Mousehole, Penzance, Marazion, Perranuthnoe, Porthleven, Lizard Town, Falmuthum, Penryn, Flushing, Mylor, St Mawes, Veryan, Mevagissey, Polruan, Fowey, Polperro, West Looe, East Looe et Saltash ad meridianam.
"Itaque Pompeio laudi datum est," addit Plutarchus, "quod cum aestate aegrotanti ipsi medicus suasisset ut turdo vesceretur, famulusque negasset eo tempore inveniri turdum nisi altilem apud Lucullum posse, ab eo peti prohibuisset, medicoque dixisset: Ergo nisi Lucullus deliciis operam daret, Pompeius non viveret? Atque aliud comparatu facile sibi dari iussisset."
Habebat Lucullus villam prospectu et ambulatione pulcherrimam, quo cum venisset Pompeius, id unum reprehendit quod ea habitatio esset quidem aestate peramoena, sed hieme minus commoda videretur; cui Lucullus: "Putasne, inquit, me minus sapere quam hirundines, quae adveniente hieme sedem commutant?"
Villarum magnificentiae respondebat epularum sumptus: cum aliquando modica ei, utpote soli, cena esset posita, coquum graviter objurgavit, eique excusanti ac dicenti se non debuisse lautum parare convivium, quod nemo esset ad cenam invitatus: "Quid ais, inquit iratus Lucullus, au nesciebas Lucullum hodie cenaturum esse apud Lucullum?"
Turris Vallis (deinde: Fanum Sancti Martini Turris, Fanum Sancti Martini in Valle Abbatiae) (Italiane: San Martino in Badia; Theodisce: St. Martin in Thurn; Dolomiane: San Martin de Tor) est oppidum Italiae ac municipium, circiter 1 700 incolarum, in Regione Tridentino-Alta Athesia/Tirole Meridionali et in Provincia Libera Bauzanensi situm.
Bahreinenses insulae semper cupitae sunt ex Antiquitate propter suum geostrategicum locum privilegiatum in regione Sinus Persici, qui insulas stationem obligatoriam commercialibus in tramitibus primum inter Sumerios et Vallem Indi abhinc tribus millenniis et postea inter omnes commerciales tramites qui illuc ire debebant faciebat, sed etiam quod haec insulae naturales opes magni ponderis semper habuerunt.
Caeteri inter factionis al Asala octo repraesentantes et inter factionis al Minbar septem dividuntur, qui nec circulo regnanti oppositionem nec favorem demonstrant et proprios ordines tractandorum sequuntur, primi de apertione Occidenti et de socialibus corruptionibus ab Occidentalibus promotis critici sunt, cum quibus omnibus negotiis et commercialibus foederibus adversantur, dum secundi suo ordine tractandorum peculiarrimo quem prope pro Occidente Baharinam gubernantium politias putare nequimus favent.
Ex anno 1521 ad 1602, Baharina a Lusis capta est post valde expansionisticam politiam ex anno 1510 a gubernatore generali Alphonso de Albuquerque gestam in Imperio Lusitano Orientali, periodo a qua Castellum Baharinae aedificatio originem trahit, quod in praesenti Patrimonium Mundanum Societatis Educativae, Scientificae, et Culturalis Consocietatis Nationum classificatum.
1905 - Curtius Gerstein, vir militaris Theodiscus, qui quamquam ad SS pertinens, quod caedum testes in castris carceralibus Belzec et Treblinka conatus est persecutiones contra Iudaeos Britannicis, Americanis, Helveticis et Sanctae Sedi nuntiare; anno 1945 in captivitate mortem sibi conscivit.
Praesentia harum virium aboriginum oppidorum acculturationis processui multum utilis fuit, cum oppositione firmiore in longiquissimis zonis, sicut in Jugo Cantabrico, Capraria , Bergido et suavior in zonis pervioribus; sic etiam conventi Asturicensis creatio cum capite Asturicae processum accelerare fecit, nam aurariae Medullae Imperio necessariae erant et, quod constantem pacem in regione firmare volebat, fere totum Asturicum territorium sub imperiali dominio non esse sciens.
Sine unius modi aut alterius rationibus consideratis, praecipuas linguisticas dominii modalitates linguas referimus, tres sic linguistice persimiles esse ut solum una putanda esset cum nomine a unoquoque lecto scientes; sed consideratis socialibus, historicis et administrativis causis et putato visi puncto neutro, in hoc articulo linguae tres modalitates principales considerabuntur.
Hoc nomen designatio consensus a glottologo, ex-praeside Academiae Linguae Asturianae, Xosé Lluis García Arias procusa, est ne nulla geographica connotatio dominio per tres historicas regiones bene definitas dilatato det et ut ita iunctionem assequantur sine inventis obicibus innecessariis linguae usum expandere permittentem.
1664 ː Ex permutatione cum Frankenthal inter Imperatorem et regem Hispaniae facta Vesontio Hispaniae adsignata est ː non iam civitas imperialis libera erat quae continuo ex imperatore pendebat (hucusque enim nec legatos ad concilium provinciae mittebat nec iurisdictioni Dolani parlamenti subiecta erat) sed pars provinciae Hispanicae Liberi Comitatus.
A die 22 Februarii 1178, iussu Alexandri III, cancellarius meruit S. R. E., quod munus usque sub pontificatu suo retinuit, stylumque epistularum et documentorum curiose rexit (etsi "Forma Dictandi" olim eo attributa ab alio quodam conscripta sit); ita post eum cursus scriptorum pontificalium rhythmicus, apud nonnullos Leoninus nuncupatus, saepius "stylus Gregorianus" nuncupatur.
In Iure gentium, resolutio 1244, omnino temporarium proprietatem huius statuti firmans, asserit adhaesionem Consociationis Foederis Atlantici Septemtrionalis integritati territoriali Reipublicae Foederalis Iugoslavicae, id est, unionis Serbiae et Montis Nigri a Slobodano Milošević Aprili anni 1992 institutae et Februario anni 2003 Serbia et Monte Nigro post pactionem Singidunensem substitutae.
Saeculo undecimo exeunte, Vucanus , zupanus Rasciae , illo tempore Serbicae civitatis potentissimae in Balcania, fines suae civitatis in Meridiem occupanda maxima parte hodiernae Kosoviae amplificat, ante Ulpianam sive Lipenium ruens quia contra potentes copias Byzantinas contendit.
Ceterum, princeps Lazarus Hrebeljanović potentem exercitum colligere consequitur denuo se coniungendo cum Vuco Branković, Georgio II Balšić, Stephano Musić, cum copiis vaivodae Ulatci Vuković Zachlumiae et cum copiis Bosniacis a rege Bosniaco Stephano Tvrtko I missis quae diversos nobiles egregios sui regni amplectuntur.
Septembri mense anni 1448, exercitus assectatorum sancti belli et mercenariorum, ex Hungaria, Polonia, Valachia, Bohemia, et Germania ventorum et ab Hungarico equite Ioanne Hunyadi (Serbice , Hungarice János Hunyadi, Dacoromanice Iancu de Hunedoara) ductorum, Serbiam transit et usque ad Campum Merlinum pervenit.
Haec terra, cuius plerique incolae Albani sunt, qui ad dissimiles civitates per suam historiam et per fere totum saeculum vicensimum ad Serbiam in sinu Iugoslaviae pertinuit, sub administratione Nationum Consociatarum per consilium 1244 Consociationis Nationum diei 10 Iunii 1999 conlocatum est post violentos conflictus qui auctoritates Serbiae adversum secessionistas Albanos decennio 200 exeunte adspexerunt et post gravem cladem humanitariam insequentem.
Slobodan Milošević, secundus homo factionis Communisticae Iugoslavicae factus, omni modo in provinciis autonomicis et rebuspublicis Serbiae ligatis duo impetus vis facit: "Res Novae Iogurtorum" anno 1988 in Vaivodatu et "Res Movae Antigrapheocraticae" in Monte Nigro Ianuario anni 1989.
1480 - Lucretia Borgia, filia Rodrigi Cardinalis Borgiae, qui postea papa nomine Alexandro VI electus est, et Vanotiae de Cathaneis; fuit uxor Ioannis Sfortiae, domini Pisauri, Adefonsi Aragoniae ducis Vigiliensis , et Alphonsi Estensis ducis Ferrariae; mortua est anno 1519.
Theodorus Ioannis filius Tjutčev (Russice: , Fëdor Ivanovič Tjutčev; natus in vico Ovstug gubernii Orelensis, die 23 Novembris 1803; mortuus Villae Augusti die 15 Iulii 1873), fuit insignis Russiae poeta et diplomaticus, socius correspondens Academiae Scientiarum Petropolitanae ab anno 1857.
Cum res salutis, ut Biblia narrant, intra hebdomadem gererentur qua sollemnitas Iudaica maximi momenti nomine Pascha celebrata est, dies festi Iudaici etiam diem festi Christiani praestituit: Concilio Nicaeno Primo decretum est Pascha in religione Christiana semper in dominica post primum plenilunium celebrandum esse.
Inde in ecclesiis , quae Calendarium Gregorianum sequuntur, Pascha inter dies 22 Martii et 25 Aprilis celebratur; aliter in paene omnibus Eclesiiis Orthodoxis et Orthodoxis Orientalibus (Ecclesia Orthodoxa Finlandiae ac parte Ecclesiarum Catholicarum Orientalium exceptis), quae diem paschalem secundum Calendarium Iulianum computant.
Baptismus: "Baptismus aquae est sacramentum in remissionem peccatorum et regenerationem. Baptismus in naturale aqua viva fieri debet, ut puta in flumine, mari seu fonte. Baptista, quem iam baptismum aquae et Spiritus Sancti accepisse necesse est, baptismum in nomine Iesu Christi moderatur. Homo baptizandus penitus in aquam immergendus est capite demisso vultuque deorsum verso."
Pedilavium: "Sacramentum pedilavii, ut fideles partem cum Christo habeant, efficit et amoris, sanctitatis, humilitatis, ignoscendi rationis et ministerii memoriale est. Uniuscuiusque aqua baptizati pedes in nomine Iesu Christi lavandi sunt. Pedilavium mutuum fieri potest totiens, quotiens convenit."
Sacra Communio: "Eucharistia est sacramentum in memoriam mortis Domini Iesu Christi, quo fiat participatio carnis et sanguinis Domini et vitae cum eo communio, ut habeamus vitam aeternam et resurrectionem in novissimo die. Hoc sacramentum habeatur quam saepissime. Solis azymis et suco uvae utendum est."
Et accipiens calicem, gratias egit et dedit illis dicens: "Bibite ex hoc omnes: hic est enim sanguis meus novi testamenti, qui pro multis effunditur in remissionem peccatorum. Dico autem vobis: Non bibam amodo de hoc genimine vitis usque in diem illum, cum illud bibam vobiscum novum in regno Patris mei."
Vita autem spiritualis in Sanctum Sacrificium Missae confluit, fovens itaque illam "liturgicarum et spiritualium traditionum fidelem" observantiam, normis Litterarum Apostolicarum "Ecclesia Dei adflicta" Motu Proprio datarum die 2 Iulii 1988 congruentem, documenti quod est ab origine fundationis .
"Conspectus acroasium principalium, quas in actis Academiae edendas aliquando legere poteritis" (auctores sunt: Carolus Egger, Birgerus Bergh, Caelestis Eichenseer, Caietanus Gantar, Valahfridus Stroh, Bohumila Mouchova, Iohannes Orberg, Aloisius Miraglia, Thomas Pekkanen, Milena Minkova, Bruno Luiselli, in Melissa, n 79, anno 1997, pp. 10-11.
2001 habita" (Gratias imprimis ago Domino Alexandro Vanautgaerden, musei Domus Erasmianae Bruxellensi srenuissimo curatori. Celebramus hodie centesimum Melissae fasciculum in lucem editum. . Gratias etiam ago Alaeno Van Dievoet, qui numeratur inter Fundationis Melissae conditores atque Melissae transformationis fuit instigator. Per Alaenum Francisca egoque consuetudinem, amicitiam rationemque iungere potuimus cum Domus Erasmianae curatore), in Melissa, n 1000, anno 2001,
Commentaria in Aristotelis De animalibus Commentaria in Aristotelis De anima De regimine sanitatis Expositio librorum Beati Dionysii Liber de oculo Liber de morte et vita et de causis longitudinis ac brevitatis vitae Problemata quaedam Scientia libri De anima Summa de conservanda sanitate Summulae logicales Syncategoreumata Thesaurus pauperum
Turnusque cadit: cadit Ardea, Turnosospite dicta potens; quam postquam barbarus ignisabstulit et tepida latuerunt tecta favilla,congerie e media tum primum cognita praepessubvolat et cineres plausis everberat alis.et sonus et macies et pallor et omnia, captamquae deceant urbem, nomen quoque mansit in illaurbis, et ipsa suis deplangitur Ardea pennis.
Mago ante annum iubet, ut solem pluviasque conbibant, aut, si id condicio largita non sit, ignes in mediis fieri ante menses duos, nec nisi post imbres in his seri, altitudinem eorum in argilloso aut duro solo trium cubitorum esse in quamque partem, in pronis palmo amplius, iubetque caminata fossura ore conpressiore esse, in nigra vero terra duo cubita et palmum quadratis angulis eadem mensura .
Mago idem amygdalas ab occasu arcturi ad brumam seri iubet, pira non eodem tempore omnia, quoniam neque floreant eodem, oblonga aut rotunda ab occasu vergiliarum ad brumam, reliqua genera media hieme ab occasu sagittae, subsolanum aut septentrionis spectantia, laurum ab occasu aquilae ad occasum sagittae .
Canon 1055 Codicis Iuris Canonici sic legitur: "Matrimoniale foedus, quo vir et mulier inter se totius vitae consortium constituunt, indole sua naturali ad bonum coniugum atque ad prolis generationem et educationem ordinatum, a Christo Domino ad sacramenti dignitatem inter baptizatos evectum est. Quare inter baptizatos nequit matrimonialis contractus validus consistere, quin sit eo ipso sacramentum."
Aliquae vulcanicae insulae in activitate adhuc sunt, tales insulae Tanna cum monte ignifero Yasure , Ambrymum cum montibus igniferis Maro ac Bembŏu , Sancta Maria cum Monte Garetensi aut adhuc Insula Leprosi cum monte ignifero Manărone et Lopĕvi cum monte ignifero homonymo.
Anno 2006 oecologisticae consociationes New Economics Foundation et Amici Telluris Indicem Planetae Felicis ediderunt, qui data de relatae laetitiae gradibus, exspectatione vitae, atque vestigio oecologico explicaverunt, et Vanuatu oecologice efficientissimam civitatem cum obtenta magna prosperitate in toto orbe terrarum esse aestimaverunt.
Vanuătu, rite Res Publica Vanuatuensis (Anglice Republic of Vanuatu, Francice République de Vanuatu, Bislamice Ripablik blong Vanuatu), olim Novae Ebudes , est civitas sui iuris Oceaniae in regione Melanesia in Oceano Pacifico Austroccidentali, in Mari Curalino sita.
Non est Magna Commissio aut aliud Grapheum Gubernationis Vanuatuensis in Britanniarum Regno, sed est Amici Britannici Vanuatus , cum sede Londinii, Vanuatuensibus salutatores in Britanniarum Regno favet et monita et contactus offerre potest hominibus informationem de Vanuatu quaerentibus aut visitare optantibus et nova membra Vanuatus curiosa benigne excipit.
Licet voluntaria actio aliquorum promotorum pro colonialibus cupiditatibus, nec Francia nec Britanniarum Regnum archipelagus annectere statuere; anno 1887 provisorium statutum vigere coepit sed usque ad 1906, cum totae aliae terrae aut independentes aut formaliter ad aliam civitatem adiunctae sunt, obsignatum est nullum foedus inter duas potentias de decretorio coloniali regimine archipelagi, Condominio Novarum Ebudum.
Primus Langobardus Bergomi dux fuit Wallari Langobardi per annos decem regem non abentes, sub ducibus fuerunt. Unuisquisque enim ducum sua civitatem obtinebat: Zaban Ticinum,Wallari Bergamum, Alichis Brexiam, Eoin Trientum, Gisulfus Forumiuli).
Pronuntiatus Bengalicus saeculorum septimi decimi et duodevicesimi in scripturam Anglicam eius temporis satis curiose convertitur litteris Calcutta ; quae orthographia usque ad annum 2001 in India in scriptis Anglicis omnibus adhibebatur, atque etiam hodie a scriptoribus nonnullis, sed eo anno nomen Anglicum in Kolkata decreto mutatum est.
Dionysius Cabal Antillón nomen Costa Rica ex Huetarismo sive Amerindico vocabulo Coquerrica, Coquerrique sive Cotaquerrique originem ducere arbitratur, quod Hispani in vocabulum Costarrica mutavere, scilicet, Hispani sic nomen pronuntiabant quod Indigenae nationi suae dabant, velut similiter evenit in multis aliis Americanis nationibus sicut in Mexico , Nicaragua (Hispanice Nicaragua e nomine Amerindico duce Nicarao et Hispanica voce agua) aut in Chilia .
Ad sustenendam hanc hypothesin, Dionysius Cabal Antillón asseverabat casu nominis "Costarrica", cum duplice r sive rr et in uno solo verbo, similiter aliis toponymis Huetaricis quae sunt in usu in praesenti in natione inter quae Hispanice Tucurrique, Turrubares, Turrialba, Turrujal, Turrubarí, Suerre, Siquirres, Curridabat, Aserrí, Coquerrique, Birrí, Purral, Pirro, Pirrís, Tarrasú, Turrúcares, Porrosatí, Atirro, Ujarrás iuxta cum Hispanicis quotidiani usus verbis talibus turruja, turra, yigüirro, yurro, curré, curraré, etc.
Excellit opus eiusdem Ioachimi García Monge; scriptoris Iosephi Marín Cañas; poëtarum Isaaci Philippi Azofeifa Bolaños ac Eunices Odio; scriptoris, diurnarii, poëtae ac pictoris Maximi Jiménez; etiam pictoris Francisci Amighetti; et scriptricis Carminis Lyra, immortalizati in litteris Costaricensibus praesertim sua opere Cuentos de mi Tía Panchita, scilicet "Diegemata meae Thiae Franciscae", Orodivitensium litterarum infantilium classica considerata.
Haec congelatio 47 annos duravit quoad Anscharius Arias Sánchez die 18 Martii 2009 normales rationes denuo statutum iri nuntiavit, dicens: "si paginam cum regiminibus tam profunde dissimilibus ab nostra realitate vertere possumus velut evenit cum URSS aut, recentius, cum Republica Populari Sinarum, quomodo cum natione quae geographice culturaliterque multo magis prope Oram Opulentam est id facere non possumus?"
Excellunt Anna Christina Rossi cum opere La Loca de Gandoca, scilicet "Delira Gandocae"; Anna Istarú cum operibus La muerte y otros efímeros agravios, scilicet "Mors et aliae caducae contumeliae" atque El vuelo de la grulla, scilicet "Volatus gruis"; Osvaldus Sauma cum opere Retrato en familia, scilicet "Effigies familiae"; et Rodolphus Arias Formoso cum operibus El Emperador Tertuliano y la Legión de los Superlimpios, scilicet "Imperator Tertullianus et Legio Perlotorum" atque La Madriguera, scilicet "Cubile"; inter alios.
Monstrandum est, nihilominus, Christophorum Columbum nominatim nomine "Costa Rica" non usum esse ad hanc regionem significandam, sed hoc primum in schedula regia ad Audientiam Panamae anno 1543 missa apparuit, in qua Rex Hispaniae Carolus I peculiarem permissionem Didaco Gutiérrez y Toledo concessit ut efficeret Costaricensis territorii occupatio colonizatioque, quod ex illo tempore prorsus nuncupatum est Nova Carthago et Costarica .
Costarica citata est a Nationum unitarum Programmate promotorio anno 2010 velut una e civitatibus quae valde maiorem progressionem humanam attigit quam aliae civitates cum similibus reditibus et anno 2011 in luce collocata est ab eodem programmate quia est bonus actor in sustentabilitate oecologica et quia habet meliorem progressionem humanam et aequalitatem quam regionis media.
Excellunt mythistoriae El Moto, scilict "Moto", Ioachimi García Monge et El árbol enfermo, scilicet "Arbor Aegra", Caroli Gagini; Concherías, scilicet "Sermo Agricolarum", Achillei Echeverría; et poësis Roberti Brenes Mesén; numerosa historica opera Ricardi Fernández Guardia et laureatum opus Emmanuelis González Zeledón sive Magonis.
Propter parvam sed continuam immigrationem recentem ex Asia et Oriente Medio, aliae religiones surrexere, inter quas popularissima Buddhismus est circiter cum 100 000 asseclarum, circa 2 centesimae incolarum, ob crescentem 40 000 Serum communitatem et novos locales conversos; sed etiam parvus Hinduistarum, Iudaeorum, Bahaistarum, Musulmanorum fidelium numerus.
Ora Opulenta topographice organizata est in magnas regiones quattuor quae sunt; cordillerarum successio (Cordillera Vulcanica Guanacaste, Cordillera Vulcanica Centralis et Cordillera Talamanca cum Cirro Chirripoensi, 3820 metra alto, culminans) cum axe e Boreoccidentem in Austrorientem planities litoris Caribici lavatas et litus Pacificum collinum separante.
Secundum Argentariam Mundanam, anno 2010 circiter 489 200 immigrantium in natione vivunt, praecipue e Nicaragua, Panama, Salvatoria, Honduria, Guatimalia et Beliza, dum 125 306 Costaricensium peregre vivunt in Civitatibus Foederatis, Panama, Nicaragua, Hispania, Mexico, Canada, Germania, Venetiola, Republica Dominicana, et Aequatoria.
Litus Pacificum apertissimum periegesi balneariae est cum numerosis balneis visitatis a Californianis divitibus, inter quae sunt Tamarindus, Puntarenae, Quepi et a tabulatoribus excitantes fluctus quaerentibus in oris Puncto Olliensi ac Ora Magna Tamarindi Septemtrione, Ora Iacoensis ac Ora Formosa in regione Puntarenarum.
Geographice et climatice, Bulgaria notandam diversitatem ostendit cum topiis pervagantibus e Alpinis nive tectis culminibus in Rila, Orbelo, et Haemo montibus ad placidum apricumque Ponti Euxini litus; e typice continentali Planitie Danubiana Septemtrione ad grave Mediterraneum climaticum pondus in Macedonicis vallibus et in inferiori terra in Meridionallimis Thraciae partibus.
Mox alias mythistorias historicas conscripsit quae sunt: Il pendolo di Foucault , de ficta conspiratione illusorioque Templariorum thesauro; L'isola del giorno prima ; Baudolino , de exploratoribus mediaevalibus; La misteriosa fiamma della regina Loana , de memoria perdita; Il cimitero di Praga 2010), de antisemitismo crescenti; Numero Zero , de corruptione politica in Italia.
Ibidem annis ab 1956 ad 1964 philosophiam docuit eodemque tempore editor meruit apud RAI, catenam televisificam, ubi cum Furio Colombo, Ioanne Vattimo, Emmanuele Milano, Fabiano Fabiani, Angelo Guglielmi inter eruditos piratas appellatos comprehensus est, qui, Philiberto Guala duce, res culturales modo graviori in programmata televisifica introducere curabant.
Pagina titularis interior inscriptionem symbolis Tengwar scriptam offert, quae sic legitur: "Fabulae Primae Aetatis cum Morgothus in Terra Media conversabatur et Dryades contra eum bellum gesserunt Silmarillionum redimendorum causa quibus illata sunt casus Númenoris atque historia Anulorum Potestatis Tertiaeque Aetatis in qua hae fabulae ad finem suum adveniunt."
Carolus V (natus Gandavi, 24 Februarii 1500, et mortuus in monasterio Sancti Ieronimi in Yuste Hispaniae die 21 Septembris 1558) fuit ab anno 1506 Carolus II dux Burgundiae, atque princeps Castellae et Aragoniae qui ab anno 1516 regnavit regna Hispaniae ut Carolus I et tunc anno 1519 ut Carolus V Romanorum Imperator creatus est.
Franciscus Petrarca, sive Petrarcha, Italiane Francesco Petrarca (natus Arretii die 20 Iulii 1304; mortuus Arquati die 19 Iulii 1374) fuit poëta laureatus linguarum Italicae et Latinae, scriptor insuper epistularum, primus auctor etiam "renascentiae" et revivificationis linguarum classicarum.
Anno autem 1989 partium communisticarum potestate propter civium RPDG libertatis amorem et obstinationem fracta 10 Novembris Egon Krenz, qui tum rei publicae praeerat, cum statum rei publicae funditus everti posse timeret, nisi rerum novarum facultatem quandam concederet, permisit, ut per fines RPDG ceteris Germaniae partibus continentes libera fieret emigratio.
Die 11 Septembris anni 1541 urbs inundata est, lacuna in Vulcani Aquae cratere concidente propter copiosas pluvias et terrae motus, et sex chiliometra Antiquam, , in valle Pantsoyensi et hodie Patrimonium Mundanum Societatis Educativae, Scientificae, et Culturalis Consocietatis Nationum, mutata est.
Anno 1982, quattuor belli clandestini circuli, EGP, ORPA, FAR et PGT, commixti sunt et Unitatem Revolutionariam Nationalem Guatimalensem formavere, a Salvatoriensi exercitu clandestino FMLN, a Nicaraguensi FSLN et a Cubana gubernatione adfectam ut fortior fieret.
Flumina brevia et angusta in sinu fundente Pacifici, latiora et profundiora in Caribici et Sinus Mexicani sinibus fundentibus sunt, qui flumina Polotsicum Dulceque , in Lacum Izabalensem influentia, flumen Montaguam, flumen Sarstunum , fines cum Beliza formans, et flumen Usumacintam, fines inter Departimentum Petenense et Chiapas formans, comprehendunt.
Anno 1993 parieti eiusdem ecclesiae externo tabula affixa est, cuius inscriptione in lingua theodisca affirmatur Ioannem Volfgangum Goethium, ut in suo Itinere per Italiam legitur, anno 1787 hoc in loco versatum et magnam inspirationem ad clarum suum drama Torquato Tasso elaborandum accepisse.
Spalatum (alia nomina: Aspalatus, Palatium Diocletiani, Salona Nova, Spalatium, Spalatrum) (Croatice Split; Italiane Spalato; Dalmatice: Spalatro ; Graece: / Aspálathos) est urbs Croatiae, in Dalmatia terra historica sita et caput Regionis Spalatensis-Dalmaticae.