polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Muriam stillatam et excolatam accipe sic probatam, ut coniectum in ipsam ovum innatet . deinde in muriam piscem immitte ollae novae inclusum, adiectoque origano in ignem sufficientem pone donec coquatur . postea refrigeratum iterum atque iterum per colum transmitte, donec purum evadat, quod in operto vase repone.
Adhuc saeculo VIII garum in usu erat in partibus occidentalibus imperii, nam rege Chilperico II regnante garum extabat ut invenire possumus in glossario Ducange ": "Gari modios triginta". Saeculo XVI usus gari non omnino disparuit, ita Rondoletus in Libro de Piscibus scribit: " alii antiquorum more in muria sinunt tabescere, ut garum faciant.
Eo anno saepissime debitorum difficultatibus cognoscendis operam dedit, dum collega Marcus Caelius Rufus, sive ex invidia sive quod Pompei gratiam adpetebat, seditiones ei movet, cum legem de tabulis novis proponeret : Trebonius qui Caesaris absentis mandata exsequebatur primo a populo male mulcatus est, sed consul Servilius Isauricus et senatus Caelium e praetura ac re publica removendum esse iudicaverunt.
Quapropter Emi ac Revmi Patres Supremae Sacrae Congregationis S. Officii Ordinarios omnes necnon Superiores Institutorum religiosorum, Rectores Seminariorum atque Universitatum Praesides exhortantur ut animos, praesertim iuventum, contra operum Patris Teilhard de Chardin eiusque asseclarum pericula efficaciter tutentur.
Demetrius Anatolii filius Medvedev (Russice: , tr. Dmitrij Anatol’evič Medvedev; natus 14 Septembris 1965) est rerum politicarum peritus Russicus, praeses Foederationis Russicae annis 2008–2012, praeses concilii ministrorum Russiae annis ab 2012 ad 2020, vicarius praesidis Consilii Securitatis Russiae ab anno 2020.
Opus eius primum praetitulatum est »Considerazioni sopra le rime del Petrarca« , quo rixas vere acres excitavit - et Petrarchae venerationem nimiam repulsit. Insuper multitudinem aemulatorum ridiculosorum inertiae accusabat. Neque minus scandalosum opus »Pensieri diversi« , quo vel Homerus et Aristoteles vehementer criticati sunt. Anno 1613 sub servitia Caroli Emmanuelis I iit anno 1615 pacturus orationes »Filippiche contro gli Spagnuoli« antequam anno 1622 ad privata se contulit.
Gloria eius nititur in carmine heroico-comico »La secchia rapita« ubi situla Bononiensibus erepta causae belli contra Mutinenses fit. Agitur de - sensu strictissimo! - primo carmine epico comico recentiore. Propter mixturam felicem inter seria et iocosa, propter argumentorum imaginumque proprietatem, linguae Tusciensis claritatem necnon versuum volubilitatem inter opera Italorum classica numeratur. Itali »La secchia rapita« persaepe imprimebant.
"superbia dupliciter accipi potest. Uno modo ex eo quod supergreditur regulam rationis, et sic dicimus eam esse peccatum. Alio modo potest superbia nominari simpliciter a superexcessu: et secundum hoc omne superexcedens potest nominari superbia, et ita repromittitur a Deo superbia, quia quidam superexcessus bonorum. Unde et Glossa Hieronymi, super illa Isa., Vos autem sacerdotes, dicit quod est superbia bona et mala; vel superbia in vitio cui Deus resistit, et superbia quae accipitur pro gloria quam confert."
Superbia homophylophilica duae res dicitur: superbia personalis quam homines attineant homophylophilici propter sexualitatem suam publicus ostentus quem homines homophylophilici et socii eorum faciunt, postulans populum late agnoscere causam homophylophiliae esse naturalem et inamovibilem, ut dignitatem hominum homophylophilicorum et bonitatem diversitatis honorentur.
Ex aliis operibus mentionis digna sint haec: Les aventures du dernier des Abencérages ; Etudes ou discours historiques ; Voyages en Amérique, en France et en Italie ; Essai sur la littérature anglaise ; conversio mythistoriae de Paradiso amisso; Mémoires d'outretombe (propter res nimis privatas editio praevisa non fuit; crumina aegrotante tamen id factum est: deceptio autem in lectoribus magna fuit propter argumentorum vanitate).
1555 : 'De raris et admirandis herbis, quae . lunariae nominantur, commentariolus; Descriptio montis Fracti, sive montis Pilati; Ioannes Du Choul, Pilati montis in Gallia descriptio; Ioannes Rhellicanus, Stockhornias, qua Stockhornus mons altissimus in Bernensium Helvetiorum agro, versibus heroicis describitur Textus
1561 : Valerius Cordus, Annotationes in Pedacii Dioscoridis Anazarbei de medica materia libros V; Historiae stirpium libri IV; De artificiosis extractionibus liber . ; Conradi Gesneri de hortis Germaniae liber Textus apoud E-rara Textus apud Internet Archive 1561-1562 : Claudius Galenus, Omnia, quae extant, in Latinum sermonem conversa.
Ernestus Geisericus Gygax (natus 27 Iulii 1938 Sicagi, mortuus 4 Martii 2008 Lacu Ganava, ), scriptor et ludorum partium agendarum auctor Americanus, praeclarus praesertim quod ludum sollertem Dungeons & Dragons confecit, societatemque TSR cum Donaldo Kaye anno 1974 confundavit.
Lege eodem anno ab Edgaro Faure lata, singula universitas in successores tredecim anno 1970 divisa est, quae ab initio numeris, deinde agnominibus mutabilibus distinctae sunt: I Panthéon-Sorbonne, II Panthéon-Assas, III Sorbonne-Nouvelle, IV Paris-Sorbonne, V René-Descartes, VI Pierre-et-Marie-Curie, VII Denis-Diderot, VIII Vincennes-Saint-Denis, IX Paris-Dauphine, X Paris-Nanterre, XI Paris-Sud, XII Paris-Est, XIII Paris-Nord.
Dionysus, qui etiam Bacchus et Bromius et Euhius et Iacchus in hac fabula appellatur, in scaenam primus prodit, ut quis sit et quam ob rem Thebas venerit narret: Se ex Asia venisse, ut divinitatem suam Thebis vindicaret sacrosque ritus introduceret; se, antequam Graeciam perveniret, a Lydia profectum Phrygiam, Persiam, Bactriam, Mediam, Arabiam visitavisse.
Haec fabulosa tabula genealogica, partim ab antiquario regni Iohanne Thomae Bureo collecta et adtribuens familiae Bureae eximiamque illustrem priscis temporibus nobilitatem, triumphum suum in annalibus Suecicis fecit ad 1890 usque, tum historicus Leonard Bygdén illam clare demonstraret fabulam esse.
Vivant Denon, vulgo Dominique Vivant, baron Denon (natus Chalon-sur-Saône praefecturae Araris et Ligeris die 4 Ianuarii 1747; mortuus Lutetiae die 27 Aprilis 1825) fuit pictor, scriptor, museologus Francicus, etiam legatus Franciae et peregrinator Aegypti.
Summae laudis dignum autem est opus »L'art poétique« , cunctis scribendi generibus regulas definiens. Id per multum tempus quasi lex omnibus acceptum est. Horatii Artis poeticae bonitas tamen vix aequata est, quia apud Boileau forma tantummodo describitur inventione poetica neglecta. Eius opus »Lutrin« opus magnum de versibus pangendis est, argumento debiliore, sed liber facetiis cum sale pullulat.
Fama ferebatur alium ursum nomine Caspar eodem tempore meridiana in parte Germaniae vixisse. Cum multi arbitrantur Brunum fratremque suum Casparum unum eundemque fuisse, sunt qui perseverent Casparum ad orientem perrectum in Franciam pervenisse atque adeo in Provincia Francogallica deprehensum esse. Quod pro certo probari non potest.)
Frost, Darrel R., Taran Grant, Julián Faivovich, Raoul H. Bain, Alexander Haas, Célio F. B. Haddad, Rafael O. De Sá, Alan Channing, Mark Wilkinson, Stephen C. Donnellan, Christopher J. Raxworthy, Jonathan A. Campbell, Boris L. Blotto, Paul Moler, Robert C. Drewes, Ronald A. Nussbaum, John D. Lynch, David M. Green, et Ward C. Wheeler.
Pounds, J. Alan, Martín R. Bustamante, Luis A. Coloma, Jamie A. Consuegra, Michael P. L. Fogden, Pru N. Foaster, Enrique La Marca, Karen L. Masters, Andrés Merino-Viteri, Robert Puschendorf, Santiago R. Ron, G. Arturo Sánchez-Azofeifa, Christopher J. Still, et Bruce E. Young.
Saeculo tertio, Plotinus philosophus, nexu inter opus artis et regnum formarum restituto, conceptum visionis internae a Platone propositum ample exponit, quod artificem sinit perfectam pulchritudinis formam attingere, quae non est in "re extensa" , sed solum in "re cogitanti" , et quae prius aut tardius mundo materiae apparebit.
In altera autem fine viridarii est perpulchrum Museum Lindenau, ubi collectiones hominis politici astronomique Bernardi Lindenau sartae et tectae servantur: i.a. res antiquitatis, permultae imagines Italicae temporis Renati insunt (artificum horum: Fra Angelico, Sandro Botticelli, Bernardo Daddi, Filippo Lippi, Simone Martini, Luca Signorelli) sed etiam statuae et tabulae moderniores (Ernst Barlach, Lucas Cranach, Otto Dix, Käthe Kollwitz, Max Liebermann, Auguste Rodin).
Aliqae palimpsestis tabulas, invenit inter quos Gothicam translationem St. Pauli, orationem Isaei De haereditate Cleonymi, fragmentum Plauti Vidularia et commentarios de Publio Terentio Afro, Iulii Valerii biographiam Alexandri Magni Itinerarium Alexandri vocatam, De Virtute a Philone, dissertationem ab Themisto, fragmentum Dionysi Halicarnassensis, et Armenae scriptum translationis Eusebii Annales.
Etiam inventiones de sanctis partibus Augustini, Hilarii, Cypriani, Hieronymi, Ambrosii, Athanasii, Cyrilli, Basilii, Origenis, Irenaei, Eusebii Caesareae fecit, et humanismo Italiae (de auctoribus velut Petro Bembo, Iacobo Sannazario, Iacobo Soleto) et de Latinis poetis ex saeculis quarto decimo et quinto decimo .
Inter nos anecdota: Scriptorum veterum nova collectiones (quod continuit decem volumina inter annos domini mille octingenti viginti quinque ad triginta octo), Classici auctores , Spicilegium Romanum (quod decem volumina inter annos triginta novem ad quadraginta quattuor continuit), et Novum Patrum bibliotheca, quod donec morte edere proffivit (septem volumina inter annos quinquaginta duo ad quinquaginta quattuor).
Ipsa autem anno 1914, ad legionem honoris Francicam convocata, chartam nativitatis protulit diem 25 Septembris 1844, matrem Judith van Hard, patrem Édouard Bernardt asseverantem, locumque partús arrotundimenti XV; sed inscriptio memorialis nativitatis hodie videtur ad domum no. 5 vici Scholae Medicinae arrotundimenti VI.
Inde ad Comoediam Francicam revocatus partes Phaedrae anno 1874 in tragoedia eiusdem nominis Ioannis Racine, partes Doña Sol anno 1877 in Hernani Victoris Hugo egit: cuius ludi protagonista masculinus fuit , qui, ab Odeo reiectus, apud Comoediam Francicam eodem anno atque eá inceperat.
"Usque adhuc patet propositum per rationes que plurimum rationalibus principiis innituntur; sed ex nunc ex principiis fidei cristiane iterum patefaciendum est. Maxime enim fremuerunt et inania meditati sunt in romanum Principatum qui zelatores fidei cristiane se dicunt; nec miseret eos pauperum Cristi, quibus non solum defraudatio fit in ecclesiarum proventibus, quinymo patrimonio ipsa cotidie rapiuntur, et depauperatur Ecclesia dum, simulando iustitiam, executorem iustitie non admittunt."
"Questio igitur presens, de qua inquisitio futura est, inter duo luminaria magna versatur: romanum scilicet Pontificem et romanum Principem; et queritur utrum auctoritas Monarche romani, qui de iure Monarcha munii est, ut in secundo libro probatum est, inmediate a Deo dependeat an ab aliquo Dei vicario vel ministro, quem Petri successorem intelligo, qui vere claviger est regni celorum."
Kitāb al-ǧāmiʿ wa-l-tafrīq bi ḥisāb al-Hind - "Liber de additione et subtractione cum calculo Indico") ca. 825 , quem anno 1143 Adelardus Bathensis aut Robertus Castrensis vertit Latine (quam versionem Balthasar Boncompagni anno 1857 titulo Algoritmi de numero Indorum edidit).
Maximus mundi liber manu scriptus est Codex Gigas mediaevalis, qui 92 50 22 cm metitur; liber autem re vera maximus dicitur ille inscriptionibus factus in pagoda Kuthodaw Mandale in urbe Birmaniae servatus, cui sunt 730 "folia" seu stelae, 1460 "paginae" seu facies, quaque pagina latitudinis tres et dimidia pedum, altitudinis quinque pedum, et crassitudinis quinque unciarum.
Lyricae novae motioni praefuit, quam in opere magno »Stimmen der Völker in Liedern« personabat. Itaque et cantus popularis pulchritudo redetegi potuit. Dramata, poesis, cantus ecclesiastici et genere proprio et profunditate spiritali egent allegoria superabundante. Iudicii huius exceptio sit de opere »Cid« et de fabulis circumcirca.
Ioannes Gottfriedus Herder (natus die 25 Augusti 1744 Morąg apud Allenstenium, mortuus die 18 Decembris 1803 Vimariae) fuit theologus, philosophus, philologus, criticus litterarum, et interpres Germanicus in aevo Illuminationis more motu romantico qui notionem Genii saeculi usus est.
Die 20 Ianuarii 2007, Hilaria Clinton se Factionis Democraticae candidatam est professa populum ambituram, ut praesidis Civitatum Foederatarum munus anno 2008 consecuta in Domo Alba residere possit, sed a Baraco Hussein Obama profligata est, qui die 1 Decembris 2008 eam fore Ministram Rerum Externarum suae administrationis nuntiavit.
Dicunt quidam vitas posteriores post demissionem Suetonii scriptas esse, qui scilicet ex archivo imperatorum dehinc exclusus erat; alii auctorem ab opere nimis longo requiescere volens ad finem properavisse; nonnulli autem asseverant vitas posteriores antea scriptas, Suetonio admodum iuvene et scientiae Quellenforschung seu "censurae fontium" minime experto.
Deinde nativitatem et iuventutem ipsius Augusti describit, proelia quae pro parte Caesaris pugnavit, bella civilia in quibus Brutum et Cassium necnon M. Antonium debellavit, magistratus et honores quos ante tempus et in perpetuitate cepit, aedificia quae construxit, leges moresque quos rei publicae reddidit, formam quam provinciis et regnis tributariis constituit.
Plutarchus autem, sicut Nepos aliique proavi, indolem animi et ingenii hominis vult in verbis Graecissimis describere; Suetonius autem eam rem more Latino reticens aut omnino recusans, naturam hominis surgere suadet e minutiis actorum et e varietate famae, ut ostentaret unumquemque principem aut idoneum aut improbum fuisse.
De vita Caesarum est opus optime cognitum ex omnibus quae C. Suetonius Tranquillus eruditus Romanus conscripsit, quod est ordo vitarum duodecim virorum qui principes imperii Romani fuerunt (hodie vulgo imperatores dicti, ex honore militari quem gerebant omnes) a Gaio Iulio Caesare, anno fere 100 a.
Cultura crebra et assidua Glycines max in Asia orientali observatur, videlicet media in Serica sub cultibus humanis Yangshao et Longshan ab annis fere 5250 a.p., in Iaponia medio sub cultu Jomon ab 5000 a.p., in Corea medio sub cultu Chulmun apud Pyeonggeodong ab 4750 a.p., in Serica boreo-orientali apud Xinglonggou ab 4000 a.p. Quo aevo locis ut videtur pluribus G. max, species cultivationis humanae, evolvi coepit e G. soja specie silvatica iam culta.
Hic damna nervorum cranialium vel faciei complecta sunt: neuralgiae trigeminales, neuropathiae trigeminales, neuralgiae nervi glossopharyngei vel intermedii, neuralgia occipitalis, syndroma cervicis linguaeque, neuritis optica dolorosa, capitis dolor debilitate nervi oculomotorii ischaemica, syndroma Tolosa-Hunt , syndroma Raeder, neuropathia ophthalmoplegica dolorosa recurrens, syndroma oris Ardens, dolor facialis idiopathicus persistens, dolor neuropathicus centralis.
Cephalalgiae primariae sunt forma migraenae, cephalalgiarum tensionalium, cephalalgiae autonomicae trigeminales velut cephalalgiae tussi vel exercitio vel actione sexuali causa, capitis dolor et tonitruus, frigore vel pressu causa, capitis dolor asper, capitis dolor nummularis, capitis dolor in somno, capitis dolor novus cottidianus persistens .
Alfredus Russel Wallace (natus Llanbadoc in vico iuxta Burrium Monemutensis comitatus die 8 Ianuarii 1823; mortuus ad Broadstone Dorcestriae die 7 Novembris 1913), in scholis Hertfordiensibus et apud Institutum Mechanicorum Londiniense educatus, fuit Anglicus anthropologiae, palaeontologiae, zoologiaeque studiosus, qui principium selectionis naturalis separatim a Carolo Darwin excogitavit, ac conditor biogeographicae fuit, studii quod biologiam et geographiam coniungit.
Postquam Israëlitici Libanum anno 1982 a meridie invaserunt, ducis Ruhullah Khumayni iussu cohors 2000 Custodum Seditionis Iranicorum in valle Bica iuxta fines Syrorum incepit iuventutem Siiticam in armis exercere, ut Seditionem Islamicam in Libano propagarent et hostem Iudaicum una cum factione Amal debellarent, quae copiis Israëliticis manum dederat.
Opes ad Hizbullah instituendam, quae quidem non prius quam ab anno 1985 hoc nomine utebatur, dabant primarii Custodum Seditionis ut imperatores ʿAbbās Zamani , Musṭafa Khamrān, ʿAlī Akbar Mohtashami, ʿAlī-Reza Asgari.
In promptu quoque habet missilia contra autocurrus armatos sicut Russica generis AT-3 Sagger, AT-4 Spigot, AT-5 Spandrel, Metis-M, -14 Kornet, Iranica generis Raad, Towsan, Toophan, necnon missilia ad aeroplana ferienda sicut tormenta bellica generis ZU-23 et Strela 2, quae ab humeris mittuntur, et SA-18 et C-802 contra naves idonea.
Inguarus Theodori filius Stravinskij (Russice , tr. Igor' Fëdorovič Stravinskij; natus die 17 Iunii 1882; die 6 Aprilis 1971 mortuus) fuit compositor, syntonarius, ac clavicen Russicus, a pluribus hominibus musicae peritis in civitatibus occidentalibus atque in sua patria potentissimus saeculi vicensimi compositor habitus.
Praeter scriptores et poetas Suecicos, sicut Ericum Stagnelium, cuius carmen "Suckarnes mystär" postea modis musicis composuit, etiam opera Zachariae Topelii et Iohannis Ludovici Runeberg Suecice et Finnice legit itemque Kalevalam, carmen epicum ab Elia Lönnrot conlectum, nec non opera Alexis Kivi.
Sociolinguisticus Insularum status ita in unidirectionalem bilinguismum linguae Hispanicae faventem fluxit ut, licet plerique incolae duas linguas intellegant, biliguismus activus, scilicet, duabus liguis loqui, fere exclusive a Catalanophonis colitur, dum Hispanophoni praecipue unilingues verbali plano sunt.
Origo personae iuris erat Boëthius qui in suo "De consolatione philosophiae" sectione "Contra Eutychen" definivit ut, "Quocirca si persona in solis substantiis est atque in his rationalibus substantiaque omnis natura est nec in universitalius sed in individuis constat, reperta personae est definitio: "naturae rationalilis individua substentia".
Lingua Navatlaca cum abecedario Latino scribitur, et hos vocales habet: a, e, i, o, et u, cum eodem pronuntiato ut lingua Latina, et longa et breves pronuntiatus habent, et hos consonantes: c ante litteras e et i, et ante alias litteras), d ), h ), k ), l ), m ), n ), p ), r ), t ), w ), x ), et z ).
At Cicero, etsi Servi Sulpici amicus, cum videret Rempublicam Romanam coniuratione Catilinae in discrimine maximo esse nec duobus iustis consulibus carere oportere, Licinium Murenam defendere constituit, ne mali cives in desertam Rempublicam impetum facerent: nam eo ipso anno, Cicerone consule, Catilina et ipse consulatum frustra petiverat.
Nuceria Ima seu Nuceria Paganorum (alia nomina: Nuceria Alfaterna, Nuceria Alphaterna, Nucerina Civitas, Luceriae Christianorum; deinde: Nuceria Inferior) est Urbs Italiae et municipium, circiter 46 270 incolarum, in Regione Campania et in Provincia Salernitana situm.
Item vituperaverunt "alienam esse Alcestem a poesi tragica, quia a calamitate perductam esset ad felicitatem et laetitiam, id quod magis comoediam decet." (Id ipsum „quod magis comoediam decet" etiam nostra aetate finis legitime exspectatus comoediae est, dictus „lieto fine" sive „happy end".)
Etiam Wieland libello suo „Alceste", quem 1772/73 scripsit et quinque epistulis „Briefe an einen Freund über das deutsche Singspiel 'Alceste'" defendit, ab Antonio Schweitzer in musica posito, fabulam Euripideam vituperavit. Secundum gustum illorum annorum Alcestis Admeto inscio et invito mortem subit et postremo ab inferis redit.
"Interim non dissipat politiam aut oeconomiam, sed maxime postulat conservare tamquam ordinationes Dei et in talibus ordinationibus exercere caritatem: "und stößt weltliches Regiment, Polizei und Ehestand nicht um, sondern will, daß man solches alles halte als wahrhaftige Ordnung, und in solchen Ständen christliche Liebe beweise.
Henricus Grégoire, qui dicitur etiam abbas Grégoire (natus in Vého prope Lunae Villam in praefectura Murta et Mosella die 4 Decembris 1750 - Lutetiae obiit die 20 Maii 1831) fuit presbyter Catholicus et postea illustris vir publicus inter Rerum Francicarum eversionem ac episcopus novae Ecclesia Constitutionalis .
Angelus Tarchi (Neapoli circa annum 1760 natus; Lutetiae die 19 Augusti 1814 mortuus) fuit compositor praecipue opera comica Italianus, qui etiam Londinii, ubi a mense Decembri 1787 usque ad mensem Iunium 1789 etiam theatri King's Theatre praefectus fuit et Lutetiae operam suam dedit.
Hoc argumentum nec Sophocles nec Aeschylus tractaverunt sed fontes antiqui posteriores - modica fide digni ut nonnullis modernis criticis videntur - Euripidi obiecerunt quod fabulam suam e tragoedia cuiusdam Neophronis duxissetː eruditi hodierni dubitant an re vera illa tragoedia e qua paulo plus quam viginti versus exstant Euripidea Medea anterior fuerit.
Quamquam multis criticis parum verisimilis et parum consequenter elaborata visa est - exempli gratia eodem die ineunte fabula Orestes homo aeger et tabescens ostenditur, media fabula orator disertus et postrema parte belua quaedam ferox - nihilominus haec fabula Atheniensibus ceterisque Graecis, fortasse ob hanc ipsam inventionis novitatem, multum diuque placuit ut e magno numero papyrorum et manuscriptorum atque testimoniis posteriorum auctorum apparet.
In Italiam reditus Mantuae, mox Genuae, sed ab anno 1606 Romae degit tabulasque pro patronis variis confecit: Genuae marchionissae Birgittae Spinola-Doria et Mariae Serra Pallavicini effigies; Romae, suadente cardinale Iacobo Serra , altarium ecclesiae novae Sanctae Mariae in Vallicella in quo effigiem S. Gregorii Magni pinxit.
Mox Mantuae apud ducem Vincentio I degit; quo adiuvante Rubens Florentiam et Romam anno 1601 ivit ibique opera Michaelis Angeli, Raphaelis et Leonardi Vincii admiravit, sed etiam Laocoontem cum filiis statuam Hellenisticam, magisque omnium picturas Caravaggii.
Licet vocabulo quod est propaganda connotatio valde negativa nunc sit, propter adiunctionem eius cum acerrimis propagandae exemplis (e.g. propaganda nazistarum quae Soa excusandi causa adhibebatur), huius vocabuli sensui primo connotatio illa non erat, et in usu erat ad multis de rebus tractandum, ut puta admonituum ad salutem publicam adtinentium causa, aut in signis quibus cives ad comitia censusve allicerentur, aut ad homines ut scelera vigilibus adferrent hortandos, et sic porro.
Distinguuntur, inter alios, tumores epitheliales, carcinomata invasiva, tumores typi glandularum salivariarum, neoplasmata neuroendocrinea, tumores epitheliales-myoepitheliales, neoplasiae lobulares non invasivae, ductalia carcinomata in situ , proliferationes benignae, adenomata, tumores mesenchymales, tumores fibroepitheliales, lymphomata maligna, metastases.
Pro Deo amur et pro christian poblo et nostro commun salvament, d'ist di en avant, in quant Deus savir et podir me dunat, si salvarai eo cist meon fradre Karlo, et in aiudha et in cadhuna cosa, si cum om per dreit son fradra salvar dift, in o quid il mi altresi fazet, et ab Ludher nul plaid numquam prindrai qui meon vol cist meon fradre Karle in damno sit.
Pour l'amour de Dieu et pour le salut commun du peuple chrétien et le nôtre, à partir de ce jour, pour autant que Dieu m'en donne le savoir et le pouvoir, je soutiendrai mon frère Charles, ici présent de mon aide matérielle et en toute chose, comme on doit justement soutenir son frère, à condition qu'il m'en fasse autant et je ne prendrai aucun arrangement avec Lothaire qui, à mon escient, soit au détriment de mon frère Charles.
In godes minna ind in thes christanes folches ind unser bedhero gehaltnissi fon thesemo dage frammordes so fram so mir got geuuizci indi mahd furgibit so haldih thesan minan bruodher soso man mit rehtu sinan bruodher scal in thiu thaz er mig so sama duo indi mit ludheren in nohheiniu thing ne gegango the minan uillon imo ce scadhen uuerdhen.
ab Hydrunte Soletum desertum, dein Fratuentium, portus Tarentinus, statio Miltiopes, Lupia, Balesium, Caelia, Brundisium L p. ab Hydrunte, in primis Italiae portu nobile ac velut certiore transitu sicuti longiore, excipiente Illyrici urbe Durrachio CCXXV traiectu.