polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ಪ್ರಸ್ತುತ ಕ್ರಮವು ಜೇನುಸಾಕಣೆಯಲ್ಲಿ ರಾಸಾಯನಿಕಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಜೇನುನೊಣಗಳು ಅಗತ್ಯವಾಗಿ ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವೇ ಅಗೌರವಿಸುವಂತೆ ಮಾಡುವುದರ ಮೂಲಕ ಅಸ್ತವ್ಯಸ್ತವಾದ ಸಮೂಹವನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಯೋಜನೀಯವಾಗಿ ಒಲಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು ಎಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತದೆ. ಫಸಲಿನ ಸಿಂಪಡಿಸುವಿಕೆ, ಕೃತಕ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳಲ್ಲಿ ಜೇನುನೊಣಗಳು ವಾಣಿಜ್ಯ ಬೆಳೆಯ ಪರಾಗಸ್ಪರ್ಶಕ್ಕಾಗಿ ಸಾವಿರಾರು ಮೈಲಿಗಳಷ್ಟು ದೂರ ತೆರಳುವಂತೆ ಮಾಡುವುದು, ರಾಣಿ ಜೇನುನೊಣಗಳು ಕೃತಕವಾಗಿ ಗರ್ಭದರಿಸುವಂತೆ ಮಾಡುವುದು, ಮತ್ತು ಸಕ್ಕರೆಯ ನೀರನ್ನು ಸೇವಿಸುವಂತೆ ಮಾಡುವುದು, ಈ ಎಲ್ಲವೂ ಜೇನುನೊಣಗಳ ಸಂಯೋಜನೆಯ ಸಾರ್ವತ್ರಿಕ ದುರ್ಭಲಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತವೆ ಎಂದು ನಂಬಲಾಗಿದೆ.
ಸ್ಥಿರ ಜೇನು ಹುಟ್ಟಿನ ಜೇನುಗೂಡಿನಲ್ಲಿ ಜೇನು ಹುಟ್ಟು ಸ್ಥಿರವಾಗಿದ್ದು, ಇದನ್ನು ತಗೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಅಥವಾ ನಿರ್ವಹಣೆ ಮಾಡಲು ಅಥವಾ ಜೇನು ಹುಟ್ಟನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಾಶಮಾಡದೆ ಜೇನುತುಪ್ಪದ ಸಂಗ್ರಹಣೆಯನ್ನು ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಇದಕ್ಕೆ ಮರದ ದಿಮ್ಮಿ, ದುಂಡನೆಯ ಮರದ ಪೆಟ್ಟಿಗೆ ಅಥವಾ ಜೇಡಿಮಣ್ಣಿನ ಮಡಿಕೆಯಂತಹ ಯಾವುದೆ ಟೊಳ್ಳು ರಚನೆಯನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸಬಹುದಾಗಿದೆ. ಬಹುತೇಕ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರ ಜೇನು ಹುಟ್ಟಿನ ಜೇನುಗೂಡುಗಳನ್ನು ಹೆಚ್ಚುಕಾಲ ಬಳಕೆಯಲ್ಲಿ ಉಳಿದಿಲ್ಲ, ಮತ್ತು ವರೊರ ಮತ್ತು ಅಮೆರಿಕಾದ ಪೋಲ್‌ಬ್ರೂಡ್‌ ಜೇನುನೊಣಗಳ ರೋಗಗಳಿಗೆ ತಪಾಸಣೆ ಅಗತ್ಯವಿರುವ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಇವು ಕಾನೂನು ಭಾಹಿರವಾಗಿವೆ.
ಇತಿಹಾಸ ಪೂರ್ವದ ಗ್ರೀಸ್‌ನಲ್ಲಿ , ಉತ್ತಮ ದರ್ಜೆಯ ಜೇನುಕೃಷಿಯು ಇತ್ತೆಂದು, ನೋಸ್ಸೋಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಪತ್ತೆಯಾದ ಜೇನುಗೂಡುಗಳು, ಹೊಗೆಯಾಡಿಸುವ ಮಡಿಕೆಗಳು, ಜೇನುತುಪ್ಪವನ್ನು ಹಿಂಡಿ ತೆಗೆಯುವ ಸಾಧನಗಳು ಮತ್ತು ಇತರ ಜೇನುಸಾಕಣೆಯ ಉಪಕರಣ ಸಾಮಗ್ರಿಗಳಿಂದ ತೀರ್ಮಾನಿಸಬಹುದಾಗಿದೆ. ಜೇನುಸಾಕಣೆಯನ್ನು, ಜೇನುಸಾಕಣೆಯ ಮೇಲ್ವಿಚಾರಕರಿಂದ ನಿಯಂತ್ರಿಸುವ ಉತ್ತಮ ದರ್ಜೆಯ ಉದ್ದಿಮೆ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ - ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಕಾಂಟ್ರ ಸರ್ ಆರ್ಥರ್ ಎವನ್ಸ್ ಎಂದು, ಮರು ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಕ್ಕೊಳಗಾದವರು ಧರ್ಮಶ್ರದ್ಧೆಯುಳ್ಳವರಾಗಿ ತಮ್ಮ ಚಿನ್ನದ ಉಂಗರಗಳಲ್ಲಿ ಜೇನುಕೃಷಿಯ ಸನ್ನಿವೇಶಗಳ ವರ್ಣನೆಯನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಿದ್ದರು.
ಜೇನುನೊಣಗಳ ತಿಳಿವಳಿಕೆಯಲ್ಲಿ ರಕ್ಷಣೆಯು ಆದ್ಯತೆಯಲ್ಲಿರುವುದರಿಂದ, ಬಹುತೇಕ ಜೇನುಸಾಕಣೆದಾರರು ರಕ್ಷಣಾತ್ಮಕ ಉಡುಪುಗಳನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತಾರೆ. ನೊವೀಸ್ ಜೇನುಸಾಕಣೆದಾರರು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಹಸ್ತತ್ರಾಣಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ತಲೆಗವುಸು ಮಾದರಿಯ ಉಡುಪು ಅಥವಾ ಟೋಪಿ ಮತ್ತು ಮುಸುಕನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅನುಭವಶೀಲ ಜೇನುಸಾಕಣೆದಾರರು ಕೆಲವುಸಲ ಹಸ್ತತ್ರಾಣಗಳನ್ನು ಧರಿಸದೇ ಇರಲು ನಿರ್ಧರಿಸುತ್ತಾರೆ, ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ ಇವು ಅತೀ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಕೈಚಳಕಕ್ಕೆ ಅಡ್ಡಿಯಾಗುತ್ತವೆ. ಮುಖ ಮತ್ತು ಕುತ್ತಿಗೆ ಇವೆರಡು ರಕ್ಷಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದ ಅತೀ ಮುಖ್ಯ ಭಾಗಗಳಾಗಿದ್ದು, ಬಹುತೇಕ ಜೇನುಸಾಕಣೆದಾರರು ಕನಿಷ್ಟ ಪಕ್ಷ ಮುಸುಕನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಈ ಎಲ್ಲಾ ಜೇನುಗೂಡುಗಳಲ್ಲಿನ ಒಂದೇತರಹದ ವಿಷಯಗಳ ಹೋಲಿಕೆ ಮಾಡುವಲ್ಲಿ, ಜೇನುಗೂಡುಗಳ ವಿಸ್ತೀರ್ಣದಲ್ಲಿನ ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳು ಕ್ಷುಲ್ಲಕವಾಗುತ್ತವೆ: ಇವು ಎಲ್ಲವು ಚೌಕವಾಗಿ ಅಥವಾ ಸಮಚತುಷ್ಕೋನಾಕಾರವಾಗಿವೆ; ಇವೆಲ್ಲವು ಚಲಿಸಲಾಗುವ ಮರದ ಚೌಕಟ್ಟುಗಳನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸುತ್ತವೆ; ಇವೆಲ್ಲವು ಮಹಡಿ, ಸಂಸಾರದ-ಪೆಟ್ಟಿಗೆ, ಹನಿ-ಸೂಪೆರ್, ಶಿಖರದ-ಫಲಕ ಮತ್ತು ಮೆಲ್ಛಾವಣಿಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿವೆ. ಜೇನುಗೂಡುಗಳನ್ನು ಸಾಂಪ್ರದಾಯಕವಾಗಿ ಸೆದರ್, ಪೈನ್, ಅಥವಾ ಸಿಪ್ರೆಸ್ ಮರದಿಂದ ನಿರ್ಮಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ಇತ್ತೀಚಿನ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಚುಚುಮದ್ದಿನಿಂದ ಆಕಾರನೀಡಿದ ಪಟ್ಟನೆಯ ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್‌ಗಳ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆಯು ವೃದ್ಧಿಯಾಯಿತು.
ಸ್ಥೂಲವಾಗಿ ಜೇನು ಸಾಕಣೆ ಅಥವಾ ಜೇನುಕೃಷಿ ಎಂದರೆ ಮಾನವನಿರ್ಮಿತ ಜೇನುಗೂಡುಗಳಲ್ಲಿ, ಜೇನುನೊಣಗಳ ಸಮೂಹಗಳನ್ನು ಅಥವ ಜೇನುಹುಳಗಳ ಕುಟುಂಬಗಳನ್ನು ಪೋಷಣೆ ಮಾಡುವುದಾಗಿದೆ. ಇದರ ಜೊತೆಗೆ ಜೇನುನೊಣಗಳು ಉತ್ಪಾದಿಸಿದ ಜೇನುತುಪ್ಪವನ್ನು ಮತ್ತು ಜೇನು ಮೇಣವನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ ಮಾರಾಟ ಮಾಡುವುದು, ಜೇನುಗೂಡುಗಳಲ್ಲಿ ಹೊಸದಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಕುಟುಂಬವನ್ನು ಬೇರೆ ಮನೆ ಗೆ ವರ್ಗಾಯಿಸುವುದು, ಆಸಕ್ತಿ ಇರುವ ಇತರರಿಗೆ ಹೊಸ ಜೇನುಕುಟುಂಬಗಳನ್ನು ಮಾರಾಟ ಮಾಡುವುದೂ ಸಹ ಜೇನು ಕೃಷಿಯ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತದೆ.
ಜೇನುಗೂಡುಗಳು ರಾಣಿಹುಳುಗಳ ನಿಷೇಧಕಗಳನ್ನು ಹನಿಸೂಪೆರ್ಸ್ ಮತ್ತು ಸಂಸಾರದ-ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯ ನಡುವೆ ಇರಿಸಿ, ಬಳಕೆಯ ಉದ್ದೆಶದಿಂದ ಜೇನುತುಪ್ಪ ಇರುವುದರ ನಂತರದ ಕೋಶದಲ್ಲಿ ರಾಣಿ ಜೇನುಹುಳು ಮೊಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಇಡುವಂತೆ ನೋಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಹಾಗು, 20ನೆಯ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಆಗಮಿಸಿದ ಸಣ್ಣಹುಳುಗಳ ತೊಂದರೆಯಿಂದ, ಜೇನುಗೂಡಿನ ಮಹಡಿಗಳನ್ನು ವರ್ಷದ ಕೆಲವು ಸಮಯಗಳಲ್ಲಿ ತಂತಿಯ ಮೆಷ್ ಯಿಂದ ಮತ್ತು ತಗೆಯಬಹುದಾದಂತಹ ಟ್ರೇಗಳಿಂದ ತುಂಬಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಪ್ಯಾಬ್ರಿಕ ಉಡುಪುಗಳಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕ ಕುಟುಕುವ ಕೊಂಡಿಗಳು ಎಚ್ಚರಿಕೆಯ ಫೆರೊಮೊನ್‌ ಹೊರಚಿಮ್ಮಲು ಮುಂದುವರೆಸುತ್ತವೆ, ಆಗ ಇದು ಆಕ್ರಮಣಕಾರಿ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳನ್ನು ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಾಗುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ ಇದರಿಂದ ಉಳಿದ ಕುಟುಕಗಳು ದಾಳಿ ಮಾಡುತ್ತವೆ. ಉಡುಪುಗಳನ್ನು ಕ್ರಮಬದ್ದವಾಗಿ ಶುಭ್ರಗೊಳಿಸುವುದರಿಂದ, ಮತ್ತು ಕವಚ ಹೊಂದಿದ ಕೈಗಳನ್ನು ವಿನೆಗರ್‌ನಲ್ಲಿ ತೊಳೆಯುವುದರಿಂದ ಈ ಆಕರ್ಷಣೆಯನ್ನು ಕಡಿಮೆಗೊಳಿಸಬಹುದಾಗಿದೆ.
ರಾಣಿ ಜೇನುಹುಳು, ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಸಮೂಹದಲ್ಲಿ ಇದು ಒಂದೇ ಫೋಷಣೆಯ ಹೆಣ್ಣು ಹುಳು ಆಗಿರುತ್ತದೆ;
ಅನೇಕ ಸಂಖ್ಯೆಯ ಗಂಡು ಡ್ರೋನ್‌ಗಳು, ಇವು ವಸಂತಕಾಲದಲ್ಲಿ ಸಾವಿರಾರು ಸಂಖ್ಯೆಯಿಂದ ಬರಗಾಲ ಅಥವಾ ಚಳಿ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಕಡಿಮೆ ಸಂಖ್ಯೆಗೆ ಇಳಿಯುತ್ತವೆ.
ಮುಕರಿದ ಜೇನುನೊಣಗಳೊಂದಿಗೆ ಹೊಗೆಯು ಪ್ರಶ್ನಾರ್ಥಕ ಉಪಯೋಗವಾಗುತ್ತದೆ, ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ ಮುಕರಿದ ಜೇನುನೊಣಗಳು ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯಾಗಿ ಒದಗಿಸಲು ಜೇನುತುಪ್ಪದ ಶೇಖರಣೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಮುಕರಿದ ಜೇನುನೊಣಗಳು ರಕ್ಷಿಸುವ ಯಾವುದೇ ಶೇಖರಣೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುವುದಿಲ್ಲವಾದ್ದರಿಂದ, ಅವು ಕಡಿಮೆ ರಕ್ಷಣಾರ್ಥಕವಾಗಿರುತ್ತವೆ, ಮತ್ತು ನವ ಹಿಂಡು ಜೇನುಗೂಡಿನಿಂದ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಉಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುತ್ತದೆ, ಆದ್ದರಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ಹೊಗೆಯ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಇರುವುದಿಲ್ಲ.
19ನೆಯ ಶತಮಾನವು ಜೇನು ಗೂಡುಗಳ ವಿನ್ಯಾಸ ಮತ್ತು ಉತ್ಪಾದನೆಯನ್ನು, ನಿರ್ವಹಣೆಯನ್ನು, ಸಂಗೋಪನೆಯನ್ನು, ಮತ್ತು ವಿಶೇಷ ಸಂಗೋಪನೆಯ ಮೂಲಕ ಶೇಖರಣೆಯ ಸುಧಾರಣೆ, ಜೇನುತುಪ್ಪವನ್ನು ಬೇರ್ಪಡಿಸುವಿಕೆ ಮತ್ತು ಮಾರಾಟಮಾಡುವಿಕೆಯನ್ನು ಪರಿಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿದ ಪರಿವರ್ತನಕಾರರನ್ನು ಮತ್ತು ಶೋಧಕರನ್ನು ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿ ಉತ್ಪತ್ತಿಮಾಡಿದೆ. ಈ ಪರಿವರ್ತನಕಾರರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದವರೆಂದರೆ:
ಯುಕೆನಲ್ಲಿ 20ನೆಯ ಶತಮಾನದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಜನರಿಂದ ಕ್ರಿಯಾತ್ಮಕ ಜೇನುಸಾಕಣೆಯು ಅಗ್ರಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿತ್ತು, ಉತ್ಕೃಷ್ಟವಾಗಿ ಬ್ರದೆರ್ ಆಡಮ್ ಮತ್ತು ಅವರ ಬಕ್‌ಫಾಸ್ಟ್ ಬೀ ಮತ್ತು ’ಹನಿ ಪ್ರೊಡಕ್ಷನ್ ಇನ್ ದಿ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಇಸ್‌ಲೆಸ್’ ಸೇರಿ ಅನೇಕ ಪುಸ್ತಕಗಳ ಲೇಖಕರು ಮತ್ತು ಮಾನ್ಲೆ ಚೌಕಟ್ಟಿನ ಸಂಶೋಧಕರಾದ ಆರ್.ಒ.ಬಿ. ಮಾನ್ಲೆ , ಇನ್ನೂ ಸಹ ಯುಕೆನಲ್ಲಿ ಸರ್ವವ್ಯಾಪಕವಾಗಿ ಜನಪ್ರಿಯವಾಗಿದ್ದಾರೆ.
ಡಾ. ಸಿ.ಸಿ. ಮಿಲ್ಲೆರ್ ಜೇನುಸಾಕಣೆಯನ್ನು ಜೀವನೋಪಾಯವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡ ಮೊದಲ ವಾಣಿಜ್ಯೋದ್ಯಮಿಗಳಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರು. 1878ರ ವೇಳೆಗೆ ಅವರು ಜೇನುಸಾಕಣೆಯನ್ನು ಅವರ ಏಕೈಕ ವ್ಯಾಪಾರ ಚಟುವಟಿಕೆಯನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದರು. ಅವರ ಪುಸ್ತಕ, ಪಿಪ್ಟಿ ಯಿಯರ್ಸ್ ಅಮೋಂಗ್ ದಿ ಬೀಸ್ , ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾಗಿ ಉಳಿಯಿತು ಮತ್ತು ಇಂದಿನ ಜೇನುನೊಣಗಳ ನಿರ್ವಹಣೆಯ ಮೆಲಿನ ಅವರ ಪ್ರಭಾವನ್ನು ಉಳಿಸಿತು.
ಕೂಡುವಿಕೆಯು ಜೇನುಗೂಡುಗಳಿಂದ ಬಹಳ ದೂರದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಇದು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಭೂಮಿಯಿಂದ ಅನೆಕ ಅಡಿಗಳ ಎತ್ತರದಲ್ಲಿ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತದೆ; ಇದರಿಂದ ಪ್ರಬಲ ಡ್ರೋನ್‌ಗಳನ್ನು ದುರ್ಬಲ ಡ್ರೋನ್‌ಗಳಿಂದ ಬೆರ್ಪಡಿಸಬಹುದೆಂದು ಯೋಚಿಸಿ - ಕೇವಲ ಪ್ರಬಲವಾದ ಮತ್ತು ವೇಗದ ಡ್ರೋನ್‌ಗಳನ್ನಷ್ಟೇ ಅವುಗಳ ಗೀನ್ಸ್‌ ಮೂಲಕ ಹಾಯಲು ಬಿಡುತ್ತವೆ.
ಎಲ್. ಎಲ್. ಲಾಂಗ್ಸ್‌ಟ್ರೊತ್ , "ಅಮೆರಿಕಾದ ಜೇನುಸಾಕಣೆಯ ಪಿತೃ" ಎಂಬ ಗೌರವಕ್ಕೆ ಪಾತ್ರರಾದರು, ಲೊರೆಂಜೊ ಲೊರೈನ್ ಲಾಂಗ್ಸ್‌ಟ್ರೊತ್ ಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಆಧುನಿಕ ಜೇನುಸಾಕಣೆಯ ಪದ್ಧತಿಯನ್ನು ಪ್ರಭಾವಗೊಳಿಸಲಿಲ್ಲ. ಅವರ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಪುಸ್ತಕದಿ ಹೈವ್ ಆಂಡ್ ಹನಿ-ಬೀ 1853ರಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಗೊಂಡಿತ್ತು.
ಪುರಾತನ ಗ್ರೀಸ್‌ನಲ್ಲಿ, ಜೇನುನೊಣಗಳ ವಾಸಿಸುವಿಕೆ ಮತ್ತು ಜೇನುಸಾಕಣೆಯ ಅಂಶಗಳನ್ನು ಕುರಿತು ವಿಸ್ತಾರವಾಗಿ ಅರಿಸ್ಟೋಟಲ್‌ರವರಿಂದ ಚರ್ಚಿಸಲಾಯಿತು. ರೋಮನ್ ಲೇಖಕರಾದ ವಿರ್ಗಿಲ್, ಗೈಯಸ್ ಜೂಲಿಯಸ್ ಹೈಜಿನಸ್, ವರ್ರೊ, ಮತ್ತು ಕೊಲೊಮೆಲ್ಲ ಇವರಿಂದ ಜೇನುಸಾಕಣೆಯನ್ನು ದಾಖಲಿಸುವಿಕೆಯನ್ನು ಸಹ ಮಾಡಲಾಯಿತು.
ಆಕ್ರಮಣಶೀಲ ಜೇನುನೊಣಗಳು ಉಸಿರಾಟಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚು ಆಕರ್ಷಿತವಾಗುತ್ತವೆ, ಆದ್ದರಿಂದ ಬೇರೆಕಡೆಗಿಂತ ಮುಖದ ಮೇಲಿನ ಕುಟುಕವು ಹೆಚ್ಚಿನ ನೋವಿಗೆ ಮತ್ತು ಊತಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ಬೆತ್ತಲೆ ಕೈ ಮೇಲಿನ ಕುಟುಕದ ಕೊಂಡಿಯನ್ನು ಜೂಡಲೇ ಉಗುರುನಿಂದ ತೆಗೆದು ವಿಷ ಒಳಸೇರುವುದನ್ನು ತಡೆಯಬಹುದಾಗಿದೆ.
ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ರಕ್ಷಣಾತ್ಮಕ ಉಡುಪುಗಳು ತಿಳಿ ಬಣ್ಣದಲ್ಲಿರುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಮೃಧುವಾದ ಬಟ್ಟೆಯವಾಗಿರುತ್ತವೆ. ಇದು ಗಾಢಬಣ್ಣದ ಮತ್ತು ರೋಮದಿಂದ ಕೂಡಿರುವ ಸ್ವಾಭಾವಿಕ ಪರಭಕ್ಷಕ ಸಮೂಹದಿಂದ ಗರಿಷ್ಟ ತಾರತಮ್ಯವನ್ನು ಒದಗಿಸುತ್ತದೆ.
ಕೆಲವು ಜೇನುಸಾಕಣೆದಾರರು, ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ, ಹೆಚ್ಚು ಅನುಕೂಲವಾಗಿ, ಪರ್ಯಾಯವಾಗಿ "ದ್ರವರೂಪದ ಹೊಗೆಯನ್ನು" ಉಪಯೋಗಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇದು ಒಂದು ನೀರು ಆಧಾರಿತ ದ್ರಾವಣವಾಗಿದ್ದು ಇದನ್ನು ಸಿಂಪಡಿಸುವ ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ಸೀಸೆಯಿಂದ ಜೇನುನೊಣಗಳಮೇಲೆ ಸಿಂಪಡಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.
ರಕ್ಷಣಾತ್ಮಕ ಉಡುಪುಗಳನ್ನು ಧರಿಸುವುದರಿಂದ ಸಹ ಜೇನುನೊಣಗಳ ಕುಟುಕದಿಂದ ವಿಷ ದೇಹವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸದಂತೆ ತಡೆಯಬಹುದಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ನಂತರ ಈ ಉಡುಪುಗಳ ಮೇಲಿನ ಕುಟುಕದ ಕೊಂಡಿಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ವಿಷದ ಕೋಶಗಳನ್ನು ಸರಳವಾಗಿ ಎಳೆಯುವುದರ ಮೂಲಕ ತೆಗೆಯಬಹುದಾಗಿದೆ.
ಅಮೋಸ್ ರೂಟ್ , ಸತತವಾಗಿ ಪರಿಶೋಧಿಸಿ ಮುದ್ರಣ ಗೊಳಿಸಿದ ಎ ಬಿ ಸಿ ಆಫ್ ಬೀ ಕಲ್ಚರ್‌ ನ ಲೇಖಕರು. ರೂಟ್ ಯುನೈಟೆಡ್ ಸ್ಟೇಟ್ಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಜೇನುಗೂಡುಗಳ ಉತ್ಪಾದನೆ ಮತ್ತು ಜೇನುನೊಣದ-ಪ್ಯಾಕೆಜ್‌ಗಳ ವಿತರಣೆಯ ಆದಿಪರಿಶೋಧಕರಾಗಿದ್ದರು.
ಇದು ಯಾವುದೇ ಜೇನುಸಾಕಣೆದಾರನಿಗೆ ತೆರೆದ ಜೇನುಗೂಡಿನಿಂದ ಹಾರುವ ಆಕ್ರಮಣಶೀಲ ಜೇನುನೊಣಗಳಿಂದ ಆಹ್ಲಾದಕರ ಅನುಭವವನ್ನು ನೀಡುವುದಿಲ್ಲ, ಆದ್ದರಿಂದ ಇದು ದಯಾಳು ಜೇನುನೊಣಗಳ ಸಮೂಹವನ್ನು ಹೊಂದುವಿಕೆಯನ್ನು ಸಾಫಲ್ಯಪಡಿಸುತ್ತದೆ.
18ನೆಯ ಮತ್ತು 19ನೆಯ ಶತಮಾನಗಳಲ್ಲಿ ಜೇನುಸಾಕಣೆಯ ಸಂಪೂರ್ಣ ಬದಲಾವಣೆಯ ಸಫಲ ಹಂತಗಳನ್ನು ಕಾಣಲಾಯಿತು, ಇದು ಜೇನಿನ ಫಸಲನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸುವಾಗ ಜೇನುನೊಣಗಳು ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವೇ ರಕ್ಷಿಸುಕೊಳ್ಳಲು ಸಹಾಯವಾಯಿತು.
ಚಲಿಸಲಾಗುವ ಜೇನು-ಹುಟ್ಟಿನ-ಗೂಡುಗಳ ಆವಿಷ್ಕರಣ ಮತ್ತು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯು ಯುರೋಪ್ ಮತ್ತು ಯುಎಸ್‌ಎ ಎರಡೂ ದೇಶಗಳಲ್ಲೂ ವಾಣಿಜ್ಯ ಜೇನು ಉತ್ಪಾದನೆಯ ಬೆಳವಣಿಗೆಯನ್ನು ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸಿದೆ.
ಮೊಸೆಸ್ ಕ್ವಿನ್‌ಬಿ ರನ್ನು,’ಯುನೈಟೆಡ್ ಸ್ಟೇಟ್ಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಆಗಾಗ್ಗೆ ವಾಣಿಜ್ಯ ಜೇನುಸಾಕಣೆಯ ಪಿತೃ’ ಎಂದು ಸೂಚಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು, ಇವರು ಮಿಸ್ಟೆರೀಸ್ ಆಫ್ ಬೀ-ಕೀಪಿಂಗ್ ಎಕ್ಸ್‌ಪ್ಲೇನ್ಡ್‌ ನ ಲೇಖಕರು.
ಜಾನ್ ಝಿಯರ್ಝನ್ , ಆಧುನಿಕ ಜೇನುನೊಣಗಳ ಜೀವಶಾಸ್ತ್ರ ಮತ್ತು ಜೇನುಸಾಕಣೆಯ ಪಿತಾಮಹರಾಗಿದ್ದರು. ಎಲ್ಲಾ ಅಧುನಿಕ ಜೇನು ಗೂಡುಗಳು ಇವರ ವಿನ್ಯಾಸದ ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಸೇರಿದವು.
ಇತರ ಪ್ರಮುಖ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಆದಿ ಸಂಶೋಧಕರೆಂದರೆ ವಿಲಿಯಮ್ ಹೆರೋಡ್-ಹೆಂಪ್ಸಾಲ್ ಮತ್ತು ಗಲೆ.
ವರ್ಷಗಟ್ಟಲೆಯ ಪ್ರಯಾಣದಲ್ಲಿ ಪಯಣಿಸುವ ನೂರಾರು ಒಂಟೆಗಳ ಒಂದು ತಂಡದ ಮೂಲಕ ಈ ಆಮದು ಕಾರ್ಯವು ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತಾದ್ದರಿಂದ, ಅದು ಒಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಚಹಾವನ್ನು ಆ ಕಾಲದ ಒಂದು ಅತ್ಯಮೂಲ್ಯ ಸರಕನ್ನಾಗಿಸಿತ್ತು. 1657ರ ಹೊತ್ತಿಗಾಗಲೇ ಚಹಾವು ಜರ್ಮನ್‌ ಔಷಧ ವ್ಯಾಪಾರಿಗಳ ಬಳಿಯಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿತ್ತಾದರೂ, ಆಸ್ಟ್‌ಫ್ರೀಸ್ಲೆಂಡ್‌ನಂಥ ತೀರ ಪ್ರದೇಶಗಳನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ ಬೇರೆಲ್ಲೂ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವಂಥ ಮನ್ನಣೆಯನ್ನು ಗಳಿಸಲಿಲ್ಲ. 1650ರ ದಶಕದ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಇಂಗ್ಲಂಡ್‌ನಲ್ಲಿ ಚಹಾವು ಮೊಟ್ಟಮೊದಲಬಾರಿಗೆ ಸಾರ್ವಜನಿಕವಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡು, ಕಾಫಿ ಗೃಹಗಳ ಮೂಲಕ ಪರಿಚಯಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಅಲ್ಲಿಂದ ಅದು ಅಮೆರಿಕಾದಲ್ಲಿನ ಬ್ರಿಟಿಷ್‌ ವಸಾಹತುಗಳಿಗೆ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲೆಡೆಗೆ ಪರಿಚಯಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು.
ಕ್ಯಾನ್ಸರ್‌ ಮತ್ತು ಹೃದಯ-ರಕ್ತನಾಳಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಕಾಯಿಲೆಗಳ ತಡೆಗಟ್ಟುವಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಚಹಾದ ಸೇವನೆಯು ಮಾಡುವ ಸಂಭವನೀಯ ಪ್ರಯೋಜನಕಾರಿ ಪರಿಣಾಮಗಳು ಪ್ರಾಣಿ ಮಾದರಿಗಳಲ್ಲಿ ನಿರೂಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ ಮತ್ತು ಪ್ರನಾಳೀಯ ಅಧ್ಯಯನಗಳಿಂದ ಸೂಚಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಇದೇ ರೀತಿಯ ಪ್ರಯೋಜನಕಾರಿ ಪರಿಣಾಮಗಳು
ಮಾನವರಲ್ಲಿ ಮನವೊಪ್ಪುವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನಿರೂಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿಲ್ಲ: ಕೆಲವೊಂದು ಅಧ್ಯಯನಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಯೋಜನಕಾರಿ ಪರಿಣಾಮಗಳು ನಿರೂಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ, ಆದರೆ ಬೇರೆಯದರಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲ. ಒಂದು ವೇಳೆ ಇಂಥ ಪ್ರಯೋಜನಕಾರಿ ಪರಿಣಾಮಗಳು ಮಾನವರಲ್ಲಿ ಇರುವುದೇ ಆದಲ್ಲಿ, ಜೀವನಶೈಲಿ-ಸಂಬಂಧಿತ ಇತರ ಅನೇಕ ಅಂಶಗಳನ್ನು ಆಧರಿಸಿ ಅವು ಸೌಮ್ಯವಾಗಿರುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಕೆಲವೊಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ವರ್ಗಗಳಲ್ಲಿ ಅವುಗಳನ್ನು ಹಾಳುಮಾಡುವ ಅಂಶಗಳಿಂದ ಮುಚ್ಚಿಬಿಡಬಹುದಾಗಿದೆ. ಮತ್ತೊಂದು ಸಂಬಂಧಿತ ವಿಷಯವೆಂದರೆ, ಮಾನವರಿಂದ ಸೇವಿಸಲ್ಪಡುವ ಚಹಾ ಪ್ರಮಾಣಗಳು, ಪ್ರಾಣಿ ಮಾದರಿಗಳಲ್ಲಿನ ರೋಗ-ತಡೆಗಟ್ಟುವಿಕೆಯ ಪರಿಣಾಮಗಳನ್ನು ನಿರೂಪಿಸಲು ಬೇಕಾಗಿರುವ ಪ್ರಮಾಣಗಳಿಗಿಂತ ಕಡಿಮೆಯಿರುತ್ತವೆ. ಆದಾಗ್ಯೂ, ರೋಗ ತಡೆಗಟ್ಟುವಿಕೆಗಾಗಿರುವ ಉನ್ನತ ಸಾರತೆಯ ಚಹಾದ ಬಳಕೆಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯನ್ನು ವಹಿಸಬೇಕಾದುದು ಅಗತ್ಯ. ಚಹಾವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಸೇವಿಸುವುದರಿಂದ ಪೌಷ್ಟಿಕತೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಮತ್ತು ಇತರ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು ಉಂಟಾಗಬಹುದು. ಚಹಾ ಸೇವನೆಯಿಂದಾಗುವ ಹಾನಿಕಾರಕ ಪರಿಣಾಮಗಳ ಕುರಿತಾದ ಯಾವುದೇ ಪ್ರಬಲ ಮಾಹಿತಿಯು ಲಭ್ಯವಿಲ್ಲವಾದರೂ, ಚಹಾದಲ್ಲಿರುವ ಕೆಫೀನ್‌ ಅಂಶ ಹಾಗೂ ಚಹಾ ಪಾಲಿಫೀನಾಲ್‌ಗಳ ಸಶಕ್ತ ಬಂಧಕ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳು ಕೆಲವೊಂದು ಆರೋಗ್ಯ ಸಂಬಂಧಿ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಗೆ ಕಾರಣವೆನ್ನಬಹುದು.
ಇತ್ತೀಚಿನ ದಶಕಗಳಲ್ಲಿ ಆಫ್ರಿಕಾ ಮತ್ತು ದಕ್ಷಿಣ ಅಮೆರಿಕಾ ಖಂಡಗಳಲ್ಲಿ ಚಹಾದ ಉತ್ಪಾದನೆಯು ಬಹಳಮಟ್ಟಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಾಗಿದ್ದು, ಅದರಲ್ಲಿ ಬಹುಪಾಲು ಯುರೋಪ್‌ ಹಾಗೂ ಉತ್ತರ ಅಮೆರಿಕಾಕ್ಕೆ ನಡೆಯುವ ರಫ್ತಿಗೆ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಬಳಕೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಬಹುಪಾಲು ರಫ್ತು ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗಳಿಗೆ ಸೇರಿದ ಚಹಾ ಕಂಪನಿಗಳ ಸ್ವಾಮ್ಯದಲ್ಲಿರುವ ಬೃಹತ್‌ ಚಹಾ ಎಸ್ಟೇಟುಗಳಲ್ಲಿ ಇವು ಉತ್ಪಾದನೆಯಾಗುತ್ತವೆ. ಬಹುತೇಕ ಈ ಎಲ್ಲಾ ಉತ್ಪಾದನೆಯು ಮೂಲಭೂತ ಸಮೂಹ-ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯ ಚಹಾಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದು, ಅವುಗಳನ್ನು ಮುದುರಿಸುವ, ಹರಿದು ಛಿದ್ರಮಾಡುವ, ಸುರುಳಿ ಮಾಡುವ ವಿಧಾನದ ಮೂಲಕ ಸಂಸ್ಕರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಜಾಗತಿಕ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿನ ಚಹಾ ಉತ್ಪಾದನೆಯಲ್ಲಿ ಚೀನಾ ಮತ್ತು ಭಾರತ ದೇಶಗಳ ನಂತರ ಕೀನ್ಯಾ ದೇಶವು ಈಗ ಮೂರನೆಯ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿದೆ , ಮತ್ತು ಯುನೈಟೆಡ್‌ ಕಿಂಗ್‌ಡಂಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಇದು ಚಹಾದ ಅತಿದೊಡ್ಡ ರಫ್ತುದಾರನಾಗಿದೆ. ಚಿಲಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಸಹ ಚಹಾದ ಬಳಕೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿದೆ. ದಕ್ಷಿಣ ಆಫ್ರಿಕಾದಲ್ಲಿ, ಕೆಮೆಲಿಯಾ ಸೈನೆನ್ಸಿಸ್‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ ಪ್ರಭೇದಕ್ಕೆ ಸೇರದ ರಾಯಿಬಾಸ್‌ ಎಂಬ ಪಾನೀಯವು ಜನಪ್ರಿಯವಾಗಿದೆ. ದಕ್ಷಿಣ ಅಮೆರಿಕಾದಲ್ಲಿ, ಯೆರ್ಬಾ ಮೇಟ್‌ ಎಂಬ ಒಂದು ಕಷಾಯವು ಜನಪ್ರಿಯವಾಗಿದೆ.
ಚೀನಾದಿಂದ ಪಡೆದ ಚಹಕ್ಕಾಗಿ ಅದಕ್ಕೆ ಬ್ರಿಟನ್‌ ಪಾವತಿಸಬೇಕಿತ್ತು, ಆದರೆ ಚೀನಾಕ್ಕೆ ಬ್ರಿಟಿಷ್‌ ಸರಕುಗಳ ಅಂಥಾ ಅಗತ್ಯವೇನೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ಪಾವತಿಯ ಬಹುಪಾಲನ್ನು ಬೆಳ್ಳಿಗಟ್ಟಿಗಳ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಮಾಡಲಾಯಿತು.
ಚೀನಿಯರಿಗೆ ಬೆಳ್ಳಿಯ ಅಗತ್ಯವಿರದಿದ್ದರೂ, ಹಡಗಿಗೆ ಚಹಾ ಸರಕನ್ನು ತುಂಬಲಾದ ಚೀನಿಯರ ಮೊದಲ ಕೆಲವು ಉತ್ತಮ ನಿದರ್ಶನಗಳಿಗೆ ಪಾವತಿಯನ್ನು ಮಾಡಲು ಚೀನಾದ ಸರ್ಕಾರವು ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಬೆಳ್ಳಿಗಟ್ಟಿಗಳನ್ನು ಪುರಸ್ಕರಿಸಿತು.ಬೆಳ್ಳಿ ಗಟ್ಟಿಗಳನ್ನು ಹೀಗೆ ನೀಡುವುದರಿಂದ ಬ್ರಿಟನ್‌ನ ಸಂಪತ್ತಿಗೆ ಉಂಟಾದ ಹಾನಿಯ ಕುರಿತು ಚಹಾ ಉದ್ಯಮಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಈ ಅವಧಿಯ ಒಂದಷ್ಟು ಟೀಕಾಕಾರರು ಗಮನಸೆಳೆದರು. ಇದಕ್ಕೆ ಪರ್ಯಾಯವಾಗಿ, ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕವಾಗಿ ಹತ್ತಿ-ಬೆಳೆಯುವ ಭಾರತದ ವಲಯಗಳಲ್ಲಿ ಅಫೀಮು ಉತ್ಪಾದಿಸಲು ಬ್ರಿಟನ್‌ ಶುರುಮಾಡಿತು. ಚೀನಾದಲ್ಲಿ ಕಾನೂನುಬಾಹಿರವಾಗಿದ್ದರೂ ಸಹ, ಬ್ರಿಟಿಷರು ಕೈಗೊಂಡ ಬೃಹತ್‌ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿನ ಅಫೀಮಿನ ಆಮದುಗಾರಿಕೆಯು 1781ರಲ್ಲಿ ಪ್ರಾರಂಭವಾಯಿತು ಹಾಗೂ 1821 ಮತ್ತು 1837ರ ನಡುವೆ ಆಮದು ಪ್ರಮಾಣವು ಐದುಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚಾಯಿತು. ಚೀನಾದ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಸದರಿ ಮಾದಕವಸ್ತುವು ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿ ಹರಡುವವರೆಗೂ, ಈ ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ಕ್ವಿಂಗ್‌ ಸರ್ಕಾರವು ಬಹುಮಟ್ಟಿಗೆ ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಿತ್ತು.
ಹೆಚ್ಚಿನ ಹಸಿರು ಚಹಾಗಳಿಗೆ ಸುಮಾರು ಮೂರು ನಿಮಿಷಗಳವರೆಗೆ ಮುಳುಗಿರಲು ಅವಕಾಶ ಕೊಡಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಕೆಲವೊಂದು ಬಗೆಯ ಚಹಾಗಳಿಗೆ ಹತ್ತು ನಿಮಿಷಗಳಷ್ಟು ಅವಧಿ ಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಎಲೆಗಳ ಮುಳುಗಿರುವಿಕೆಯ ಅವಧಿಯನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸುವುದರ ಬದಲಿಗೆ ಬಳಸಲ್ಪಡುವ ಚಹಾದ ಪ್ರಮಾಣವನ್ನು ಬದಲಿಸುವ ಮೂಲಕ ಚಹಾದ ಬಲವನ್ನು ವೈವಿಧ್ಯಮಯಗೊಳಿಸುವುದು ಅಗತ್ಯವಿರುತ್ತದೆ. ಒಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಪ್ರಮಾಣದ ನೀರಿಗೆ ಬಳಸಬೇಕಾದ ಚಹಾದ ಪ್ರಮಾಣವು ಚಹಾದಿಂದ ಚಹಾಕ್ಕೆ ಬದಲಾಗುತ್ತದೆಯಾದರೂ, ಒಂದು ಮೂಲಭೂತ ತಯಾರಿಕಾ ಸೂತ್ರವು ಹೀಗಿರುತ್ತದೆ: ನೀರನ್ನು ಒಳಗೊಂಡ ಪ್ರತಿ ಚಹಾ ಬಟ್ಟಲಿಗೆ ಚಹಾಚಮಚದಲ್ಲಿ ಕೊಂಚವೇ ಗೋಪುರದಂತೆ ತುಂಬಿಸಲಾದ ಚಹಾವನ್ನು ಸೇರಿಸಿ ಮೇಲೆ ತಿಳಿಸಿರುವಂತೆ ಚಹಾ ತಯಾರಿಸುವುದು. ಅಸ್ಸಾಂ ಚಹಾದಂಥ, ಹಾಲಿನೊಂದಿಗೆ ಕುಡಿಯಬೇಕಾದ ಕಡು ಚಹಾಗಳನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಮಾಣದ ಎಲೆಗಳನ್ನು ಬಳಸಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ವೇಳೆ ತಯಾರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಡಾರ್ಜಿಲಿಂಗ್‌ ಚಹಾದಂಥ ಹೆಚ್ಚು ಉತ್ಕೃಷ್ಟವಾದ, ಉನ್ನತ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದ ಚಹಾಗಳನ್ನು ಕೊಂಚವೇ ಕಡಿಮೆ ಪ್ರಮಾಣದ ಎಲೆಗಳನ್ನು ಬಳಸಿ ತಯಾರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ (ಏಕೆಂದರೆ, ಕಡುವಾದ ಮಧ್ಯಮ-ಪರಿಮಳಗಳು ಷಾಂಪೇನ್‌ ಪರಿಮಳವನ್ನೂ ಮೀರಿಸಬಲ್ಲವು).
ಜೇಡಿಪಾತ್ರೆಯು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿತ್ತು, ಬಹುಪಾಲು ಪ್ರಾಂತೀಯ ಒಲೆಗಳಲ್ಲಿ ತಯಾರಿಸಲಾದ ಕುಂಬಾರಿಕೆಯ ಮಣ್ಣಿನ ಪಾತ್ರೆಯು ಹೆಚ್ಚು ಬಳಕೆಯಲ್ಲಿತ್ತು. ಪಿಂಗಾಣಿಯ ಪಾತ್ರೆಗಳು ಅಪರೂಪದ್ದಾಗಿದ್ದರೆ, ಡ್ರ್ಯಾಗನ್‌ ಚಿತ್ರವನ್ನೊಳಗೊಂಡ ಅತ್ಯಂತ ವೈಭವದ ಪಿಂಗಾಣಿಯಂತೂ ದುರ್ಲಭವಾಗಿತ್ತು. ಚಹಾದ ಉತ್ಸವಾಚರಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಬಳಸಲಾಗಿದ್ದ ಚಹಾದ ಆರಂಭಿಕ ವಿಧಗಳು ಕಪ್ಪು ಚಹಾವನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಒತ್ತಿ ಮಾಡಿದ ದಪ್ಪಬಿಲ್ಲೆಗಳಾಗಿದ್ದು, ಚೀನಾದಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಜನಪ್ರಿಯವಾಗಿರುವ ಹಳೆಯ ಪು-ಎರ್ಹ್‌ ಚಹಾಕ್ಕೆ ಅವು ಸರಿಸಮಾನವಾಗಿದ್ದವು. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಬೌದ್ಧ ಧರ್ಮೀಯ ಸನ್ಯಾಸಿಗಳ ಕಡೆಯಿಂದ ನಡೆದ ಚಹಾದ ಆಮದುಕಾರ್ಯವು ಕೊರಿಯಾದೊಳಗಡೆಗೆ, ಮತ್ತು ಚಹಾ ಉತ್ಸವಾಚರಣೆಗೆ ಒಂದು ಅತ್ಯಂತ ಉತ್ಕೃಷ್ಟವಾದ ಚಹಾಗಳ ಶ್ರೇಣಿಯನ್ನೇ ತಂದುಕೊಟ್ಟವು ಎಂದು ಹೇಳಬಹುದು. "ಚಕ್ಸೋಲ್‌" ಅಥವಾ "ಚುಂಗೋ" ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುವ ಹಸಿರು ಚಹಾವನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಹೆಚ್ಚುಬಾರಿ ವಿತರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಆದಾಗ್ಯೂ, "ಬೈಯೋಕ್ಸೊರ್ಯಂಗ್‌" ಚುನ್ಹಾಚೂನ್‌, ವೂಜೆಯಾನ್‌, ಜಾಕ್ಸಿಯೋಲ್‌, ಜೂಕ್ರೋ, ಒಕೆಚೆಯಾನ್‌ನಂಥ ಚಹಾಗಳಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೇ, ಸೇವಂತಿಗೆ ಚಹಾ, ಪರ್ಸಿಮನ್‌ ಎಲೆ ಚಹಾ, ಅಥವಾ ಮಗ್‌ವರ್ಟ್‌ ಚಹಾದಂಥ ಇತರ ಚಹಾಗಳೂ ವರ್ಷದ ವಿವಿಧ ಕಾಲಗಳಲ್ಲಿ ವಿತರಿಸಲ್ಪಡಬಹುದು.
ತೀರಾ ಇತ್ತೀಚೆಗೆ, ಅಂದರೆ ಸುಮಾರು 1980ರ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ, "ಚಾಯ್‌" ಎಂಬ ಪದವು ಉತ್ತರ ಅಮೆರಿಕಾದ ಇಂಗ್ಲಿಷ್‌ನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿತು: ಭಾರತದ ಮಸಾಲಾ ಕಪ್ಪು ಚಹಾ ಎಂಬ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಅರ್ಥವನ್ನು ಅದಕ್ಕೆ ನೀಡಲಾಗಿತ್ತು. ಅವಶ್ಯವಾಗಿ ಇದು ಇತರ ಭಾಷೆಗಳಲ್ಲಿನ ಸನ್ನಿವೇಶವಲ್ಲ. ಏಕೆಂದರೆ ಇತರ ಭಾಷೆಗಳಲ್ಲಿ "ಚಾಯ್‌" ಎಂದರೆ ಕೇವಲ ಕಪ್ಪು ಚಹಾ ಎಂದೇ ಅರ್ಥೈಸಲಾಗುತ್ತದೆ. (ಪೂರ್ವ ಏಷ್ಯಾದ ಆಚೆಯಿರುವ ಜನರು ಹಸಿರು ಚಹಾಕ್ಕಿಂತ ಕಪ್ಪು ಚಹಾವನ್ನೇ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕವಾಗಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಸೇವಿಸುವುದು ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ). "ಟೆಹ್‌-ಎಂಬುದರಿಂದ ಜನ್ಯವಾದ" ಒಂದು ಪದ ಹಾಗೂ "ಚಾ-ಎಂಬುದರಿಂದ ಜನ್ಯವಾದ" ಒಂದು ಪದವಾಗಿ "ಚಹಾ"ದ ಇಬ್ಬಗೆಯ ಸ್ಪಷ್ಟೋಚ್ಚಾರಗಳಿಗೆ ಅವಕಾಶ ನೀಡುವ ಕೆಲವೇ ಭಾಷೆಗಳಲ್ಲಿ ಇಂಗ್ಲಿಷ್‌ ಈ ಮೂಲಕ ಒಂದೆನಿಸಿಕೊಂಡಿದೆ. ಮೊರಾಕನ್ ದೇಶದ ಆಡುಮಾತಿನ ಅರೇಬಿಕ್‌ ಇಂಥದೇ ಒಂದು ಉದಾಹರಣೆಯಾಗಿದೆ: ಮೊರಾಕನ್‌ನ ಅರೇಬಿಕ್‌ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ, "ಆಷ್‌-ಶಾಯ್‌" ಎಂದರೆ, "ಸಾರ್ವತ್ರಿಕ, ಅಥವಾ ಮಧ್ಯಪ್ರಾಚ್ಯದ ಕಪ್ಪು ಚಹಾ" ಎಂದರ್ಥ. ಅದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ "ಅಟಾಯ್‌" ಎಂದರೆ ಒಂದು ಉತ್ಕೃಷ್ಟತೆಯ ಚಹಾ: ತಾಜಾ ಪುದೀನಾ ಎಲೆಗಳೊಂದಿಗಿನ ಝೆಜಿಯಾಂಗ್‌ ಅಥವಾ ಫ್ಯೂಜಿಯಾದ ಹಸಿರು ಚಹಾ.
ತಾವರೆ ಚಹಾವು ವಿಯೆಟ್ನಾಮಿನ ಚಹಾ ಉದ್ಯಮದ ಒಂದು ವಿಶಿಷ್ಟ ಉತ್ಪನ್ನವಾಗಿದೆ. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ, ಉನ್ನತ-ಗುಣಮಟ್ಟದ ಹಸಿರು ಚಹಾ ಎಲೆಗಳನ್ನು ತಾವರೆ ಹೂವುಗಳೊಂದಿಗೆ ಇರಿಸಿ ಪರಿಮಳವನ್ನು ತನ್ನದಾಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಅನುವುಮಾಡಿಕೊಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ನಂತರ ಅವನ್ನು ಹೊರತೆಗೆದು, ಡಬ್ಬದಲ್ಲಿ ತುಂಬಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಉನ್ನತ ಗುಣಮಟ್ಟದ ಹಸಿರು ಚಹಾ ಎಲೆಗಳೊಂದಿಗೆ ತಾವರೆಯ ದಳಗಳನ್ನು ಬೆರೆಸುವ ಮೂಲಕ, ಉನ್ನತ ದರ್ಜೆಯ ತಾವರೆ ಚಹಾವೊಂದನ್ನು ತಯಾರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಅರ್ಧಚಂದ್ರಾಕಾರಗಳಿಗೆ ಚಹಾ ಎಲೆಗಳನ್ನು ನವಿರಾಗಿ ಸುರುಳಿ ಸುತ್ತುವ, ಮತ್ತು ಅದರಲ್ಲಿ ಕೈಯಾಡಿಸುವಿಕೆಯನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುವ ಕ್ರಮವು ವಿಯೆಟ್ನಾಂನ ಹಸಿರು ಚಹಾ ಶೈಲಿಯಲ್ಲಿ ಸೇರಿದೆ. ವಿಯೆಟ್ನಾಮಿನ ಹಸಿರು ಚಹಾಗಳು ವಿಶಿಷ್ಟವಾಗಿ ಅತ್ಯಂತ ತೀಕ್ಷ್ಣವಾಗಿರುತ್ತವೆ. ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ರುಚಿಯನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು 160 ನಷ್ಟು ತಾಪಮಾನದಲ್ಲಿ 2 ನಿಮಿಷಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಕಡಿಮೆ ಅವಧಿಗೆ ಅವನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಕುದಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಅವಧಿಯನ್ನು ಮೀರಿದರೆ ಚಹಾಕ್ಕೆ ಒಂದು ರೀತಿಯ ಕಹಿರುಚಿ ಬರುತ್ತದೆ ಹಾಗೂ ಇದು ಚಹಾದ ಎಲೆಗಳ ತೀಕ್ಷ್ಣತೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸುತ್ತದೆಯಾದ್ದರಿಂದ, ಅದೇನೇ ಹೇಳಿದರೂ ಅದನ್ನು ಅನೇಕ ಚಹಾಪ್ರೇಮಿಗಳು ಊಹಿಸಲೂ ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ.
ಚಹಾವೊಂದರ ಬಗೆ ಅಥವಾ ಮಾದರಿಯು, ಅದು ಒಳಗಾಗುವ ಸಂಸ್ಕರಣೆಯಿಂದ ನಿರ್ಧರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಕೆಮೆಲಿಯಾ ಸೈನೆನ್ಸಿಸ್‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ ನ ಎಲೆಗಳನ್ನು ಕೊಯ್ದ ನಂತರ ತಕ್ಷಣವೇ ಒಣಗಿಸದಿದ್ದರೆ, ಅವು ಬೇಗನೇ ಬಾಡಲು ಮತ್ತು ಉತ್ಕರ್ಷಗೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸುತ್ತವೆ. ಎಲೆಗಳ ಸಸ್ಯಹರಿತ್ತು ನಾಶವಾಗುವುದರಿಂದ ಮತ್ತು ಟ್ಯಾನಿನ್‌ಗಳು ಬಿಡುಗಡೆಯಾಗುವುದರಿಂದ, ಅವು ಕ್ರಮೇಣವಾಗಿ ಕಪ್ಪುಛಾಯೆಗೆ ತಿರುಗುತ್ತವೆ. ಕಿಣ್ವಕ ಉತ್ಕರ್ಷಣ ಎಂಬ ಈ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯು ನಿಜವಾದ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ಹುದುಗಿಸುವಿಕೆಯಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ಇದನ್ನು ಚಹಾ ಉದ್ಯಮದಲ್ಲಿ ಹುದುಗಿಸುವಿಕೆ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇದು ಸೂಕ್ಷ್ಮ-ಜೀವಿಗಳಿಂದ ಉಂಟಾಗುವುದಿಲ್ಲವಾದ್ದರಿಂದ, ಇದೊಂದು ಆಮ್ಲಜನಕ ರಹಿತ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲ. ಪೂರ್ವನಿರ್ಧಾರಿತ ಹಂತವೊಂದರಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಬಿಸಿಮಾಡುವ ಮೂಲಕ ಉತ್ಕರ್ಷಣವನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸುವುದು ಸಂಸ್ಕರಣೆಯಲ್ಲಿನ ಮುಂದಿನ ಕ್ರಮ ಎನಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಹೀಗೆ ಮಾಡುವುದರಿಂದ ಉತ್ಕರ್ಷಣಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗುವ ಕಿಣ್ವಗಳನ್ನು ನಿಷ್ಕ್ರಿಯಗೊಳಿಸಿದಂತಾಗುತ್ತದೆ. ಕಪ್ಪು ಚಹಾಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ಈ ಹಂತವನ್ನು ಒಣಗಿಸುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯೊಂದಿಗೆ ಏಕಕಾಲಿಕವಾಗಿ ನಡೆಸಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಲವೋಝಿ , ಎಂಬ ಚೀನಾದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದಾರ್ಶನಿಕನು ಚಹಾವನ್ನು, "ದ್ರವ ಜೇಡ್‌ ರತ್ನದ ನೊರೆ" ಎಂದು ವಿವರಿಸುವುದರ ಜೊತೆಗೆ, ಇದನ್ನು ಸಿದ್ಧರಸದ ಒಂದು ಅನಿವಾರ್ಯ ಘಟಕಾಂಶವಾಗಿ ಹೆಸರಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಈ ಕುರಿತಾದ ದಂತಕಥೆಯು ಹೇಳುವ ಪ್ರಕಾರ,
ಸಮಾಜದ ನೈತಿಕ ಮೌಲ್ಯಗಳ ಕುಸಿತವನ್ನು ಕಂಡು ಮಾಸ್ಟರ್‌ ಲವೋ ತುಂಬಾ ದುಃಖಿತನಾಗಿದ್ದ ಮತ್ತು ರಾಜವಂಶದ ಅಂತ್ಯವು ತೀರಾ ಸನಿಹದಲ್ಲಿದೆ ಎಂದು ಸೂಕ್ಷ್ಮವನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಿದ ಆತ, ಮತ್ತೆಂದೂ ತಾನು ಕಾಣದಂತಿರಲು ಪಶ್ಚಿಮಾಭಿಮುಖವಾಗಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿರದ ಪ್ರಾಂತ್ಯಗಳೆಡೆಗೆ ಪ್ರಯಾಣಬೆಳೆಸಿದ. ರಾಷ್ಟ್ರದ ಗಡಿಪ್ರದೇಶದುದ್ದಕ್ಕೂ ಹಾದುಹೋಗುತ್ತಿರುವಾಗ, ಅವನಿಗೆ ಎದುರಾದ ಯಿನ್‌ ಹ್ಸಿ ಎಂಬ ಓರ್ವ ಸುಂಕದಕಟ್ಟೆಯ ಪರಿಶೀಲನಾಧಿಕಾರಿಯು ಆತನಿಗೆ ಚಹಾವನ್ನು ನೀಡಿದ. ಲವೋನ ಬೋಧನೆಗಳಿಗೆ ಒಂದು ಪುಸ್ತಕದ ರೂಪವನ್ನು ಕೊಡಲು ಲವೋನನ್ನು ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸಿದ ಯಿನ್‌ ಹ್ಸಿ, ಆತನ ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಮುಂಬರುವ ಪೀಳಿಗೆಗಳು ಪ್ರಯೋಜನ ಪಡೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿದೆ ಎಂದು ತಿಳಿಸಿದ. ಅದೇ ನಂತರದಲ್ಲಿ ದಾವೋ ದಿ ಜಿಂಗ್‌ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ, ಲವೋಝಿಯ ಲೋಕೋಕ್ತಿಗಳ ಒಂದು ಸಂಗ್ರಹವಾಯಿತು.
ಸೊಂಗ್‌ ರಾಜವಂಶದ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ, ಎಲ್ಲಾ ಚಹಾದ ಉತ್ಪಾದನೆ ಮತ್ತು ತಯಾರಿಕೆಯು ಬದಲಾಯಿತು. ಸೊಂಗ್‌ ಅವಧಿಯ ಚಹಾವು ವಿರಳವಾದ-ಎಲೆಯ ಅನೇಕ ಶೈಲಿಗಳನ್ನು (ರಾಜರ ಆಸ್ಥಾನದ ಬಳಗದಿಂದ ಬೆಂಬಲಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಉತ್ಕೃಷ್ಟ ಗುಣವನ್ನು ಕಾಯ್ದಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಲು) ಒಳಗೊಂಡಿತ್ತು, ಆದರೆ ಪುಡಿಮಾಡಲಾದ ಚಹಾದ ಒಂದು ಹೊಸ ಸ್ವರೂಪವು ಹೊರಹೊಮ್ಮಿತು. ಚಹಾವನ್ನು ತಯಾರಿಸುವಾಗ ಚಹಾ ಎಲೆಗಳನ್ನು ಆವಿಯಲ್ಲಿ ಬೇಯಿಸುವುದು ಶತಮಾನಗಳಿಂದಲೂ ಬಳಕೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಒಂದು ಪ್ರಮುಖ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಾಗಿತ್ತು. ಸಂಕ್ಷೇಪಿಸಿದ ಚಹಾ ಸ್ವರೂಪದಿಂದ ಪುಡಿಮಾಡಿದ ಸ್ವರೂಪಕ್ಕೆ ರೂಪಾಂತರವಾದ ನಂತರ, ವ್ಯಾಪಾರ ಮತ್ತು ವಿತರಣಾ ಉದ್ದೇಶಗಳಿಗೆ ಮೀಸಲಾಗಿದ್ದ ಚಹಾದ ತಯಾರಿಕೆಯು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಬದಲಾಯಿತು. ಚಹಾವನ್ನು ಬೇರೆಯದೇ ಆದ ವಿಧಾನವೊಂದರಲ್ಲಿ ಸಂಸ್ಕರಿಸುವುದನ್ನು 13ನೇ ಶತಮಾನದ ಮಧ್ಯಭಾಗದಲ್ಲಿ ಚೀನಿಯರು ಕಲಿತರು. ಚಹಾ ಎಲೆಗಳನ್ನು ಹುರಿಯಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು ಮತ್ತು ನಂತರ ಅವುಗಳನ್ನು ಆವಿಯಲ್ಲಿ ಬೇಯಿಸುವ ಬದಲು ಪುಡಿಪುಡಿ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಇಂದು ನಾವು ಕಾಣುತ್ತಿರುವ ಬಿಡಿಬಿಡಿಯಾದ ಚಹಾಗಳು ಮತ್ತು ಕುದಿಸಿದ ಚಹಾವು ಹುಟ್ಟಿದ್ದು ಹೀಗೆ.
ಎರಡು ಪ್ರಮುಖ ಪ್ರಭೇದಗಳನ್ನು ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ: ಚಿಕ್ಕ-ಎಲೆಗಳನ್ನುಳ್ಳ ಚೀನಾ ಸಸ್ಯ , ಇದನ್ನು ಚೀನಾದ, ಫಾರ್ಮೋಸಾದ ಮತ್ತು ಜಪಾನಿನ ಬಹುತೇಕ ಚಹಾಗಳಿಗಾಗಿ ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ ; ಮತ್ತು ದೊಡ್ಡ-ಎಲೆಗಳನ್ನುಳ್ಳ ಅಸ್ಸಾಂ ಸಸ್ಯ , ಭಾರತದ ಮತ್ತು ಇತರ ಚಹಾಗಳಲ್ಲಿ ಬಹುತೇಕವಾಗಿ ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ . ಸಸ್ಯಗಳ ಈ ಪ್ರಭೇದಗಳೊಳಗೆ, ಅನೇಕ ತಳಿಗಳು ಹಾಗೂ ಆಧುನಿಕ ಭಾರತದ ಅಬೀಜ ಸಂತಾನದ ಪ್ರಭೇದಗಳು ಸೇರಿಕೊಂಡಿವೆ. ಚಹಾ ಸಸ್ಯಗಳ ವರ್ಗೀಕರಣದಲ್ಲಿ ಎಲೆಯ ಗಾತ್ರವು ಒಂದು ಪ್ರಮುಖ ಮಾನದಂಡವಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ: ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಚಹಾದ ವರ್ಗೀಕರಣವು ಹೀಗೆ ಸಾಗುತ್ತದೆ: ಅಸ್ಸಾಂ ಮಾದರಿ: ದೊಡ್ಡದಾದ ಎಲೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವುದು ಇದರ ವಿಶಿಷ್ಟ ಗುಣಲಕ್ಷಣ; ಚೀನಾ ಮಾದರಿ: ಅತ್ಯಂತ ಚಿಕ್ಕದಾದ ಎಲೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವುದು ಇದರ ವಿಶಿಷ್ಟ ಗುಣಲಕ್ಷಣ; ಮತ್ತು ಕಾಂಬೋಡ್‌: ಎರಡರ ನಡುವಿನ ಗಾತ್ರದ ಎಲೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವುದು ಇದರ ವಿಶಿಷ್ಟ ಗುಣಲಕ್ಷಣ
ಸಹಸ್ರಾರು ವರ್ಷಗಳಿಂದಲೂ ಚಹಾವು ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಔಷಧೀಯ ಸಸ್ಯವಾಗಿಯೇ ಸುಪರಿಚಿತವಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಬ್ರಿಟಿಷರು 19ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಚಹಾ ತೋಟಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವವರೆಗೂ, ಆಹ್ಲಾದತೆಗೆ-ಆನಂದಕ್ಕೆ ಚಹಾವನ್ನು ಸೇವಿಸುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ ಎನ್ನಬಹುದು. ಚೀನಾದ ಪ್ರಭೇದವನ್ನು ಡಾರ್ಜಿಲಿಂಗ್‌ ಚಹಾಕ್ಕಾಗಿ ಬಳಸಲಾಗಿದ್ದರೆ, ಭಾರತದ ರಾಜ್ಯವಾದ ಅಸ್ಸಾಮಿಗೆ ಸೇರಿದ ಅಸ್ಸಾಮಿ ಪ್ರಭೇದವನ್ನು ಉಳಿದೆಲ್ಲ ಕಡೆ ಬಳಸಲಾಗಿದೆ. ಭಾರತ ಮತ್ತು ಸಿಲೋನ್‌ನಲ್ಲಿ ವಾಣಿಜ್ಯೋದ್ದೇಶದ ಚಹಾ ತೋಟಗಳನ್ನು ಬ್ರಿಟಿಷರು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು‌:
"1824ರಲ್ಲಿ, ಬರ್ಮಾ ಹಾಗೂ ಭಾರತದ ರಾಜ್ಯವಾದ ಅಸ್ಸಾಂನ ನಡುವಿನ ಗಡಿಭಾಗದಾದ್ಯಂತದ ಬೆಟ್ಟಗುಡ್ಡಗಳಲ್ಲಿ ಚಹಾ ಸಸ್ಯಗಳು ಪತ್ತೆಯಾದವು. ಬ್ರಿಟಿಷರು ಚಹಾ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಯನ್ನು ಭಾರತದಲ್ಲಿ 1836ರಲ್ಲೂ, ಸಿಲೋನ್‌ನಲ್ಲಿ 1867ರಲ್ಲೂ ಪರಿಚಯಿಸಿದರು. ಮೊಟ್ಟಮೊದಲಿಗೆ ಚೀನಾದಿಂದ ತಂದ ಬೀಜಗಳನ್ನು ಅವರು ಬಳಸಿದರು, ಆದರೆ ನಂತರದಲ್ಲಿ ಅಸ್ಸಾಂನಿಂದ ತಂದ ಬೀಜಗಳನ್ನು ಬಳಸಲಾಯಿತು." ಇತ್ತೀಚಿನ ದಶಕಗಳವರೆಗೂ ಕೇವಲ ಕಪ್ಪು ಚಹಾವನ್ನು ಮಾತ್ರವೇ ಉತ್ಪಾದಿಸಲಾಯಿತು.
ತಾಂಗ್‌ ರಾಜವಂಶದ ಲೇಖಕನಾದ ಲು ಯು ಎಂಬಾತನ ಚಾ ಜಿಂಗ್‌ ಕೃತಿಯು ಈ ವಿಷಯದ ಕುರಿತಾದ ಆರಂಭಿಕ ಕೃತಿಯಾಗಿದೆ. ಚಾ ಜಿಂಗ್‌ ಕೃತಿಯ ಅನುಸಾರ, ಚಹಾದ ಸೇವನೆಯು ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿ ಹಬ್ಬಿತ್ತು. ಚಹಾ ಸಸ್ಯಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ಬೆಳೆಯಲಾಯಿತು, ಎಲೆಗಳು ಸಂಸ್ಕರಣಗೊಂಡಿದ್ದು ಹೇಗೆ ಮತ್ತು ಚಹಾವನ್ನು ಒಂದು ಪಾನೀಯವಾಗಿ ಹೇಗೆ ತಯಾರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಈ ಪುಸ್ತಕವು ವಿವರಿಸುತ್ತದೆ. ಚಹಾದ ಮೌಲ್ಯವನ್ನು ಹೇಗೆ ನಿರ್ಣಯಿಸಲಾಯಿತು ಎಂಬುದನ್ನೂ ಇದು ವಿವರಿಸುತ್ತದೆ. ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದ ಚಹಾ ಎಲೆಗಳನ್ನು ಎಲ್ಲಿ ತಯಾರಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು ಎಂಬುದರ ಕುರಿತೂ ಈ ಪುಸ್ತಕವು ಚರ್ಚಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ತಯಾರಾದ ಚಹಾಗಳು ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಇಟ್ಟಿಗೆಗೆಂಪಿನ ಚಹಾಗಳಾಗಿದ್ದು, ಅವುಗಳನ್ನು ಅನೇಕ ವೇಳೆ ಚಲಾವಣೆಯ ಹಣದ ಸ್ವರೂಪದಲ್ಲಿ ಬಳಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಈ ಮೂಲಕ, ನಾಣ್ಯಗಳು ತಮ್ಮ ಮೌಲ್ಯವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಕೇಂದ್ರದಿಂದ ಇದು ಮತ್ತಷ್ಟು ಮುಂದಕ್ಕೆ ಸಾಗಿದಂತಾಗಿತ್ತು.
ಜಪಾನ್‌ನಲ್ಲಿನ ಸುಸಂಸ್ಕೃತ ಜನಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಹಸಿರು ಚಹಾವು ಒಂದು ಮುಖ್ಯ ವಸ್ತುವಾಗಿ ಮಾರ್ಪಟ್ಟು, ಕುಲೀನವರ್ಗ ಮತ್ತು ಬೌದ್ಧ ಧರ್ಮದ ಪಾದ್ರಿವರ್ಗಗಳಿಗಾಗಿರುವ ಒಂದು ಕಷಾಯಪೇಯವಾಯಿತು. ಉತ್ಪಾದನೆಯು ಬೆಳೆದು ಚಹಾವು ಹೆಚ್ಚೆಚ್ಚು ದೊರೆಯಲಾರಂಭಿಸಿತಾದರೂ, ಅದು ಈಗಲೂ ಬಹುತೇಕವಾಗಿ ಉನ್ನತ ವರ್ಗದವರು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿರುವ ಒಂದು ಸುಯೋಗವಾಗಿಯೇ ಮುಂದುವರೆದುಕೊಂಡುಬಂದಿದೆ. 15ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಜಪಾನಿನ ಚಹಾ ಉತ್ಸವಾಚರಣೆಯು ಚೀನಾದಿಂದ ಪರಿಚಯಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಬೌದ್ಧಧರ್ಮೀಯರಿಂದ ಪರಿಚಯಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಈ ಆಚರಣೆಯು ಒಂದು ಅರೆ-ಧಾರ್ಮಿಕ ಸಾಮಾಜಿಕ ಪದ್ಧತಿಯಾಗಿ ಮೈದಳೆಯಿತು. . ಎಂಬ ಸನ್ಯಾಸಿಯ ಮೂಲ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನದ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಝೆನ್‌ ಬೌದ್ಧ ಧರ್ಮೀಯ ಸನ್ಯಾಸಿಗಳಿಂದ ಹಲವಾರು ಶತಮಾನಗಳವರೆಗೆ ಆಧುನಿಕ ಚಹಾ ಉತ್ಸವಾಚರಣೆಯು ಬೆಳವಣಿಗೆಯನ್ನು ಕಂಡಿತು. ವಾಸ್ತವವಾಗಿ, ಚಹಾ ಪಾನೀಯ ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಸುತ್ತುವರೆದಿದ್ದ ಉತ್ಸವಾಚರಣೆಗಳೆರಡೂ ಊಳಿಗಮಾನ್ಯ ರಾಜತಂತ್ರದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಪ್ರಮುಖಪಾತ್ರವನ್ನು ವಹಿಸಿದವು.
ಸರಿಸುಮಾರು ಒಂದು ಶತಮಾನದವರೆಗೂ ಭಾರತವು ಚಹಾದ ಉತ್ಪಾದನೆಯಲ್ಲಿ ಅಗ್ರಗಣ್ಯತೆಯನ್ನು ಸಾಧಿಸಿತ್ತು. ಆದರೆ 21ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಈ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಚೀನಾ ಆಕ್ರಮಿಸಿಕೊಂಡಿತು. ಬ್ರಿಟಿಷ್‌ ಬ್ರಾಂಡ್‌ಗಳಾದ ಟೆಟ್ಲಿ ಮತ್ತು ಟೈಫೂ ಸೇರಿದಂತೆ ಅನೇಕ ಮಾದರಿ ವಿದೇಶಿ ಚಹಾ ಉದ್ಯಮಗಳನ್ನು ಭಾರತದ ಚಹಾ ಕಂಪನಿಗಳು ತಮ್ಮದಾಗಿಸಿಕೊಂಡಿವೆ. ವಿಶ್ವಾದ್ಯಂತದ ಚಹಾ ಬಳಕೆದಾರರ ಪೈಕಿ ಭಾರತವು ಅತಿದೊಡ್ಡ ಬಳಕೆದಾರನಾಗಿದ್ದು, ಭಾರತದಲ್ಲಿನ ತಲಾ ಚಹಾ ಬಳಕೆಯು, ಪ್ರತಿ ವರ್ಷವೂ ಪ್ರತಿ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಸಾಧಾರಣ ಪ್ರಮಾಣ ಎನ್ನಬಹುದಾದ 750 ಗ್ರಾಂಗಳಷ್ಟಿದೆ.
'ಗೋಲ್ಡನ್‌ ಟಿಪ್ಸ್‌ ಟೀ ಕಂ' ಕಂಪನಿಯೂ ಸೇರಿದಂತೆ ಬಹಳಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ ಕಂಪನಿಗಳು, ಮತ್ತು ಡಾರ್ಜಿಲಿಂಗ್‌ ಚಹಾಕ್ಕೆ ಹಾಗೂ ಚಹಾಕ್ಕೆ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿರುವ ಅತ್ಯಂತ ಸುಂದರ ತಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದೆನಿಸಿದ ಡಾರ್ಜಿಲಿಂಗ್‌ನಲ್ಲಿನ ಪ್ರವಾಸೋದ್ಯಮವನ್ನು ಕುರಿತು ಪರಿಣತಿ ಪಡೆದಿದ್ದು, ಅದರ ಕುರಿತು ಒತ್ತು ನೀಡುವ ಇತರ ಅನೇಕ ಪ್ರಮುಖ ಬ್ರಾಂಡ್‌ಗಳು ಇಲ್ಲಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮಿವೆ.
ಅಸ್ಸಾಮಿ ಚಹಾ ಪ್ರಭೇದಗಳು ಮತ್ತು ಚೀನಾದ ಚಹಾ ಪ್ರಭೇದಗಳ ನಡುವಿನ ರೂಪವಿಜ್ಞಾನದ ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ, ಚಹಾವು ಎರಡು ಬಗೆಯ ಸಸ್ಯಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ಮೂಲವನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ ಎಂದು ಸಸ್ಯಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞರು ಬಹಳ ಹಿಂದೆಯೇ ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಿದ್ದಾರೆ; ಆದಾಗ್ಯೂ, ಅಂಕಿ-ಅಂಶ ಸ್ವರೂಪದಲ್ಲಿನ ಗುಚ್ಛದ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆ, ಒಂದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿರುವ ವರ್ಣತಂತುವಿನ ಸಂಖ್ಯೆ , ಸುಲಭಸಾಧ್ಯ ಸಂಕರೀಕರಣ, ಮತ್ತು ಮಧ್ಯವರ್ತಿ ಮಿಶ್ರತಳಿಗಳು ಹಾಗೂ ಅಸಂಕಲ್ಪಿತ ಬಹುಗುಣಿತಗಳ ವೈವಿಧ್ಯಮಯ ಬಗೆಗಳು- ಇವೆಲ್ಲವೂ ಕೆಮೆಲಿಯಾ ಸೈನೆನ್ಸಿಸ್‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ ಗೆ ಉಗಮದ ಒಂದು ಏಕತಾಣವಿರುವುದನ್ನು ಪ್ರಮಾಣೀಕರಿಸುತ್ತವೆ. ಬರ್ಮಾದ ಉತ್ತರದ ಭಾಗ, ಮತ್ತು ಚೀನಾದ ಯುನ್ನಾನ್‌ ಹಾಗೂ ಸಿಚುವಾನ್‌ ಪ್ರಾಂತ್ಯಗಳು ಈ ಪ್ರದೇಶದ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತವೆ. ಈ ಸಿದ್ಧಾಂತದ ಪ್ರಕಾರ, ಆಗ್ನೇಯ ಏಷ್ಯಾದಲ್ಲಿನ ಚಹಾ ಸಸ್ಯಗಳು 19ನೇ ಶತಮಾನ ಮತ್ತು 20ನೇ ಶತಮಾನದ ಸಂಕರೀಕರಣದ ಪ್ರಯೋಗಗಳಿಂದ ಹೊರಬಂದ ಉತ್ಪನ್ನಗಳಾಗಿರಬಹುದು ಎನಿಸುತ್ತದೆ.
ಎಂಬುದು ಚಹಾಕ್ಕೆ ಮೀಸಲಾಗಿರುವ ಚೀನಿಯರ ಲಿಪಿಸಂಕೇತವಾಗಿದ್ದರೂ, ಚೀನಿಯರ ಬಗೆಬಗೆಯ ಉಪಭಾಷೆಗಳಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ಭಿನ್ನವಾಗಿ ಉಚ್ಚರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಎರಡು ಉಚ್ಚರಣೆಗಳು ವಿಶ್ವಾದ್ಯಂತದ ಇತರ ಭಾಷೆಗಳಿಗೂ ಎಡೆಮಾಡಿಕೊಟ್ಟಿವೆ. ಎಂಬುದು ಅದರಲ್ಲೊಂದಾಗಿದ್ದು, ಇದು ಕ್ಸಿಯಾಮೆನ್‌ನ ರೇವು ಪಟ್ಟಣದ ಸುತ್ತಮುತ್ತ ಆಡಲಾಗುವ ಅಮೊಯ್ ಮಿನ್‌ ನಾನ್‌ ಉಪಭಾಷೆಯಿಂದ ಬಂದಿದೆ. ಚಹಾಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಹಳೆಯ ಪದಗಳಾದ ಅಥವಾ ಎಂಬುದರಿಂದ ಈ ಉಚ್ಚರಣೆಯು ಬಂದಿದೆ ಎಂದು ನಂಬಲಾಗಿದೆ. ಎಂಬುದು ಇದರ ಪೈಕಿಯ ಮತ್ತೊಂದು ಉಚ್ಚರಣೆಯಾಗಿದ್ದು, ಗುವಾಂಗ್‌ಝೊವ್‌ , ಹಾಂಗ್‌ ಕಾಂಗ್‌, ಮಕಾವ್‌ಗಳ ರೇವುಪಟ್ಟಣಗಳ ಸುತ್ತ ಹಾಗೂ ಚೀನಾದ ಸಾಗರೋತ್ತರ ಸಮುದಾಯಗಳಲ್ಲಿ ಆಡಲಾಗುವ ಕ್ಯಾಂಟನೀಸ್‌ ಉಪಭಾಷೆಯಿಂದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೇ, ಉತ್ತದ ಚೀನಾದ ಮ್ಯಾಂಡ್ರಿನ್‌ ಉಪಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಇದು ಬಳಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ.
ಚಹಾ ಪದಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ವಿಭಿನ್ನ ಸ್ಪಷ್ಟೋಚ್ಚಾರಗಳು ಎರಡು ಮುಖ್ಯ ಗುಂಪುಗಳಾಗಿ ವಿಭಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ: "ಟೆಹ್‌-ಎಂಬುದರಿಂದ ಜನ್ಯವಾದದ್ದು" ಮತ್ತು "ಚಾ-ಎಂಬುದರಿಂದ ಜನ್ಯವಾದದ್ದು" (ಮ್ಯಾಂಡ್ರಿನ್‌, ಕ್ಯಾಂಟನೀಸ್‌ ಮತ್ತು ಮಿನ್‌-ಪ್ರಾಂತಕ್ಕೆ ಸೇರದ ಇತರ ಪ್ರಾಂತಭಾಷೆಗಳು). ಚೀನಾಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಪಡದ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ತಮ್ಮ ಚಹಾ ಮತ್ತು "ಚಹಾ ಸಂಸ್ಕೃತಿಗಳನ್ನು" ತಮ್ಮದಾಗಿಸಿಕೊಂಡಿರುವ ಚೀನಾದ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಸ್ಥಳೀಯ ಸಂಸ್ಕೃತಿಗಳನ್ನು ಇದು ಹೊರಗೆಡಹುತ್ತದೆಯಾದ್ದರಿಂದ, ಈ ಕ್ರಮವು ಆಸಕ್ತಿದಾಯಕವಾಗಿದೆ. ಆಶ್ಚರ್ಯವಾಗದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ, ಭಾರತ ಮತ್ತು ಅರಬ್‌ ಪ್ರಪಂಚವು ತಮ್ಮ ಚಹಾ ಸಂಸ್ಕೃತಿಗಳನ್ನು ಕ್ಯಾಂಟನೀಸ್‌ ಅಥವಾ ನೈಋತ್ಯ ದಿಕ್ಕಿನಿಂದ ಬಂದ ಮ್ಯಾಂಡ್ರಿನ್‌ ಭಾಷೆ ಮಾತನಾಡುವವರಿಂದ ಹಾಗೂ ರಷ್ಯಾದವರು ತಮ್ಮ ಚಹಾ ಸಂಸ್ಕೃತಿಗಳನ್ನು ಉತ್ತರ ಭಾಗದಲ್ಲಿನ ಮ್ಯಾಂಡ್ರಿನ್‌ ಭಾಷೆ ಮಾತನಾಡುವವರಿಂದ ಪಡೆದಿರುವ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳಿವೆ.
ಅನೇಕ ಸಂಸ್ಕೃತಿಗಳಲ್ಲಿ, ಅಪರಾಹ್ನದ ಚಹಾ ಮತ್ತು ಚಹಾ ಕೂಟದಂಥ ಉನ್ನತ ವರ್ಗದ ಸಾಮಾಜಿಕ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಚಹಾವು ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಸೇವಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಜಾಗರೂಕತೆಯನ್ನು ತೀವ್ರಗೊಳಿಸಲು ದಿನದ ಅರಂಭದಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ಸೇವಿಸಬಹುದು; ಇದು ಥಿಯೋಫಿಲ್ಲೀನ್‌ ಮತ್ತು ಬಂಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಕೆಫೀನ್‌ನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿರುತ್ತದೆ.
ಕೆಫೀನನ್ನು ತೆಗೆದಿರುವ ಚಹಾಗಳೂ ಸಹ ಲಭ್ಯವಿವೆ. ಅರಬ್‌ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯಂಥ ಅನೇಕ ಸಂಸ್ಕೃತಿಗಳಲ್ಲಿ ಚಹಾವು ಸಾಮಾಜಿಕ ಕೂಟಗಳ ಒಂದು ಕೇಂದ್ರೀಕರಿಸುವ ಬಿಂದುವಾಗಿದೆ. ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ, ಪರ್ಷಿಯಾದ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯಲ್ಲಿನ - ಇರಾನ್‌ನಲ್ಲಿನ ಚಹಾದ ಇತಿಹಾಸವು - ಒಳಹೊಕ್ಕು ವಿಚಾರ ಮಾಡಬಹುದಾದ ಮತ್ತೊಂದು ವಿಷಯವಾಗಿದೆ. ಮೂಲವೊಂದು ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತದೆ: "ನೀವು ಇರಾನೀ ಕುಟುಂಬದ ಅತಿಥಿಯಾಗಿ ಹೋದಲ್ಲಿ ನಿಮಗೆ ಮೊಟ್ಟಮೊದಲು ನೀಡಲಾಗುವ ವಸ್ತುವೆಂದರೆ ಚಹಾ".
ಮಲ್ಲಿಗೆ ಚಹಾವನ್ನು ತಾವರೆ ಚಹಾದ ರೀತಿಯಲ್ಲೇ ಎರಡು ದರ್ಜೆಗಳಲ್ಲಿ ತಯಾರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ತಾವರೆ ಚಹಾವು ಒಂದು ವಿಶಿಷ್ಟ ಚಹಾ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದು, ವಿಶೇಷ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳು ಅಥವಾ ಔತಣಗಳಿಗಾಗಿ ಇದನ್ನು ಮೀಸಲಿರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ವಿಯೆಟ್ನಾಮಿಯರ ತಂಪಾಗಿಸಿದ ಕಾಫಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತಿರುವ ಒಂದು "ಚೇಸರು ಬಿಯರ್‌"ನಂತೆ ಮಲ್ಲಿಗೆ ಚಹಾವು ಜನಪ್ರಿಯವಾಗಿದೆ. ಕಾಫಿ ಕುಡಿದ ನಂತರ ಇದನ್ನು ಲೋಟಕ್ಕೆ ಸುರಿದು, ತಣ್ಣಗಾಗಲು ಬಿಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ನಂತರ ಕಾಫಿ ಷಾಪ್‌ ಕೆಫೆಗಳಲ್ಲಿ ತಂಪಾಗಿಸಿದ ಕಾಫಿಯ ನಂತರದ ಒಂದು ಮುಂಬರಿಕೆಯಾಗಿ ಇದನ್ನು ಸವಿಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಬಿಸಿಯೇರಿದ ಸಂಜೆಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಫಿ ಷಾಪ್‌ಗಳು ಒಂದು ಜನಪ್ರಿಯ ಸಾಮಾಜಿಕ ಜಮಾವಣೆ ಜಾಗವಾಗಿರುವ ಪ್ರಮುಖ ನಗರಗಳ ರಾತ್ರಿಯ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಈ ಪ್ರವೃತ್ತಿಯು ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾಗಿ ಹೆಚ್ಚು ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ.
ಆರನೇ ಶತಮಾನದ ವೇಳೆಗೆ ಚಹಾದ ಬಳಕೆಯು ಜಪಾನ್‌ ದೇಶಕ್ಕೆ ಹಬ್ಬಿತು. ಚಹಾ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಕುರಿತು ಕಲಿತುಕೊಂಡು ಬರಲು ಜಪಾನಿನ ಪಾದ್ರಿಗಳು ಹಾಗೂ ಹರಿಕಾರರನ್ನು ಚೀನಾಕ್ಕೆ ಕಳಿಸಿ, ಅವರು ಚಹಾವನ್ನು ಜಪಾನ್‌ಗೆ ತಂದಾಗ, ಚಹಾವು ಜಪಾನಿನಲ್ಲಿನ ಧಾರ್ಮಿಕ ವರ್ಗಗಳ ಒಂದು ಪೇಯವಾಗಿ ಮಾರ್ಪಟ್ಟಿತು. ಚಹಾದ ಬೀಜಗಳ ಮೊದಲ ತಂಡವು 805ರಲ್ಲಿ . ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಪಾದ್ರಿಯೋರ್ವನಿಂದ ಮತ್ತು ನಂತರ 806ರಲ್ಲಿ . ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಮತ್ತೋರ್ವನಿಂದ ತರಲ್ಪಟ್ಟಿತು ಎಂದು ಪ್ರಾಚೀನ ದಾಖಲೆಗಳು ಸೂಚಿಸುತ್ತವೆ. ಎಂಬ ಜಪಾನೀ ಚಕ್ರವರ್ತಿಯು ಚಹಾ ಸಸ್ಯಗಳನ್ನು ಬೆಳೆಯುವುದಕ್ಕೆ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸಿದಾಗ, ಇದು ರಾಜವಂಶದ ಒಂದು ಪಾನೀಯವಾಗಿ ಮಾರ್ಪಟ್ಟಿತು. ಚೀನಾದಿಂದ ಬೀಜಗಳನ್ನು ಆಮದುಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲಾಯಿತು, ಮತ್ತು ಜಪಾನ್‌ನಲ್ಲಿ ವ್ಯವಸಾಯವು ಪ್ರಾರಂಭವಾಯಿತು.