polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
2001 ರಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಮೊದಲ ಜಿಎಸ್ಎಲ್ವಿ , ಪ್ರಾರಂಭವಾದಾಗಿನಿಂದ ಇಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ಎಂಟು ಉಡಾವಣೆಯ ಪ್ರಯತ್ನ ನೆಡೆದಿದೆ.ನಂತರದ ಕೊನೆಯ- ಜನವರಿ 5, 2014 ರಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಭೂಸ್ಥಾಯೀ ಉಪಗ್ರಹಗಳ ಉಡಾವಣೆಯು ಯಶಸ್ವಿಯಾಯಿತು ಮತ್ತು ಇಸ್ರೋ ಅದನ್ನು ಸಮರ್ಥವಾಗಿ ನಡೆಸಿತು.
ಇದು ಒಂದು ಭೂಸ್ಥಾಯೀ ಉಪಗ್ರಹ ಉಡ್ಡಯನ ವಾಹನ ಆಗಿದೆ. ಇದನ್ನು ಆರಂಭಿಸುವ ಮತ್ತು ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿರುವುದು ಭಾರತೀಯ ಬಾಹ್ಯಾಕಾಶ ಸಂಶೋಧನಾ ಸಂಸ್ಥೆ . ಇದನ್ನು ವಿದೇಶಿ ರಾಕೆಟ್ ಮತ್ತು ಪೂರೈಕೆದಾರರ ಅವಲಂಬನೆ ಇಲ್ಲದೆ ಸಾಧಿಸಲು ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಪಡಿಸಲಾಯಿತು. ಭಾರತದ ತನ್ನ ಉಪಗ್ರಹಗಳ ಉಡಾವಣೆ ಆರಂಭಿಸಲು -ಜಿಎಸ್ಎಲ್ವಿ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ವನ್ನು ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಪಡಿಸಿ-5-1-2014 ರಲ್ಲಿ ಅದರ ಇತ್ತೀಚಿನ ಮಂಗಳಯಾನದ ಯೋಜನೆಯಲ್ಲಿ ಜಿ.ಎಸ್.ಎಲ್.ವಿ ಡಿ.5 ಉಡಾವಣೆ ಮೂಲಕ. ರಲ್ಲಿ ಪ್ರಾರಂಭವಾದಾಗಿನಿಂದ ಇಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ಎಂಟು ಉಡಾವಣೆಗಳನ್ನು ನಡೆಸಿತು
ಈ ಬದಲು ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಒಂದು ಭಾರತೀಯ ಕ್ರೈಯೊಜೆನಿಕ್ ಎಂಜಿನ್ ಅನ್ನು ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದು ಸಿಇ -7.5 , ಮತ್ತು ಭೂಸ್ಥಿರ ವರ್ಗಾವಣಾ ಕಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಆಗಿ 2500 ಕೆಜಿ ಭಾರದ ಉಪಗ್ರಹವಕ್ಕು ಸ್ಥಾಪಿಸಬಹುದಾಗಿದೆ. ಹಿಂದಿನ ವಾಹನಗಳು ರಶಿಯನ್ ಕ್ರೈಯೊಜೆನಿಕ್ ಎಂಜಿನ್ ಬಳಸಿದೆ.
ಈ ಬದಲಾವಣೆ ಸ್ಟ್ರಾಪ್ ಬೂಸ್ಟರ್'ಸ್' ಹಾಗೂ ಎರಡನೇ ಹಂತದಲ್ಲಿ 139 ಟಿ ಮೊದಲ ಹಂತದ ಮತ್ತು ಸುಧಾರಿತ ಇಂಧನ ಹೊಂದಿತ್ತು. ಈ ಬದಲಾವಣೆ ಭೂಸ್ಥಿರ ವರ್ಗಾವಣಾ ಕಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ 1900 ಕೆಜಿ ಉಪಗ್ರಹ ಸಾಗಣೆ ಮತ್ತು ಸ್ಥಾಪನೆ ಮಾಡಬಹುದು.
ಜಿಎಸ್ಎಲ್ವಿ-04 ಭಾರತದ ಭೂಸ್ಥಾಯೀ ಉಪಗ್ರಹ ಉಡ್ಡಯನ ವಾಹಕ ಐದನೇ ವಾಹಕವಾಗಿದೆ ,ಇದಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಒಂದು 'ಭೂಸ್ಥಾಯೀ ವರ್ಗಾವಣೆ ಕಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ' 21.7 ಸಮೀಪದ ಕಕ್ಷೀಯ-ಓರೆಯನ್ನೂ, 170 ಗೂ, ಏರಿಸಲಾಯಿತು ಮತ್ತು ಪರಮಾವಧಿ ದೂರದ ಸ್ಥಾನವನ್ನು 35.975 ಗೂ ಇಡಲಾಯಿತು. ಇನ್ಸಾಟ್ 4 ಉಪಗ್ರಹವನ್ನು ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 2, 2007 ರಂದು ಉಡಾವಣೆ ಮಾಡಿದ ತರುವಾಯ; ಉಪಗ್ರಹ ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಪ್ರೊಪಲ್ಷನ್ ಸಿಸ್ಟಮ್ ಬಳಸಿಕೊಂಡು ಭೂಸ್ಥಿರ ಕಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಸಂಸ್ಥಿತ ಗೊಂಡಿತು .
‘ಕ್ರಯೋಜೆನಿಕ್’ ಪದವನ್ನು ಗ್ರೀಕ್ ಪದವಾದ ‘’ ಅಂದರೆ ‘ಶೀತ’ ಅಥವಾ ‘ಘನೀಕರಿಸು’ ಎಂದು, ಮತ್ತು ‘’ ಅಂದರೆ ‘ಹುಟ್ಟು’ ಅಥವಾ ‘ಉತ್ಪತ್ತಿ’ ಎಂಬ ಅರ್ಥದಿಂದ ಕೂಡಿದೆ
‘ಕ್ರಯೋಜೆನ್’ ಎಂದರೆ ಶೀತಲೀಕರಣದ ಉತ್ಪತ್ತಿ ಎಂದರ್ಥ. ಅಂದರೆ –150 ಡಿಗ್ರಿ ಸೆಲ್ಸಿಯಸ್‌, –238 ಡಿ.ಎಫ್ ಅಥವಾ 123 ಕೆ. ಗಿಂತ ಕಡಿಮೆ ತಾಪಮಾನ ಎಂದು ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು ಗುರುತಿಸಿದ್ದಾರೆ.ಇಂದು ಕ್ರಯೋಜೆನಿಕ್ ಪದವು ಅತ್ಯಂತ ‘ಕಡಿಮೆ ತಾಪಮಾನ’ ಎಂಬ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ಬಳಕೆಯಲ್ಲಿದೆ.
ರಾಕೆಟ್'ಗಳಲ್ಲಿ ಘನ, ದ್ರವ, ಘನ-ದ್ರವದ ಮಿಶ್ರಣ, ಮತ್ತು ಪರಮಾಣು ಇಂಧನ ಹೊಂದಿರುವ ಎಂಜಿನ್'ಗಳಿವೆ. ಘನ-ರಾಕೆಟ್-ಎಂಜಿನ್ ಕಡಿಮೆ ವೆಚ್ಚದ ಇಂಧನ ಮತ್ತು ಉತ್ಕರ್ಷಣಕಾರಿಯ ಸಮ್ಮಿಶ್ರಣವಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ರಾಕೆಟ್’ ಎಂಜಿನ್ ಗೆ ಅಲ್ಯೂಮಿನಿಯಂ ಪುಡಿಯನ್ನು ಇಂಧನವಾಗಿ ಅಮೋನಿಯಂ ಪರ್ಕ್ಲೋರೇಟ್’ ಅನ್ನು ಉತ್ಕರ್ಷಣಕಾರಿಯಾಗಿ ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಎಂಜಿನ್’ ಗೆ ಒಮ್ಮೆ ಬೆಂಕಿ ತಾಕಿಸಿದರೆ ಇಂಧನ ಮುಗಿಯುವವರೆಗೂ ನಿಲ್ಲದೇ ಉರಿಯುತ್ತದೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಅತ್ಯಾಧುನಿಕ ರಾಕೆಟ್’ಗಳು ಘನ ಮತ್ತು ದ್ರವ ಇಂಧನದ ಸಂಯೋಜನೆಯಿಂದ ಕೂಡಿರುತ್ತದೆ.
ಮೂರನೇ ಹಂತ ದಲ್ಲಿ ಮುನ್ನೂಕುವ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಸಿಇ -7.5 , ದೇಶಿ ಕ್ರೈಯೊಜೆನಿಕ್ ರಾಕೆಟ್ ನಿಂದ ಪಡೆಯಲಾಯಿತು. ಇದರ ಇಂಜೀನು ವ್ಯಾಸದಲ್ಲಿ 2.8 ಮೀ ಇರುತ್ತದೆ. ಮತ್ತು ಶೈತ್ತೀಕರಿಸಿದ ದ್ರವ ಜಲಜನಕ . ಬಳಸುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ದ್ರವರೂಪದ ಆಮ್ಲಜನಕದ ಬಳಸುತ್ತದೆ .ಇದಕ್ಕೆ, ತಮಿಳುನಾಡಿನ ಮಹೇಂದ್ರಗಿರಿಯ ಲಿಕ್ವಿಡ್ ಪ್ರೊಪಲ್ಷನ್ ಸಿಸ್ಟಮ್ಸ್ ಸೆಂಟರ್'ನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಳೀಯ ಕ್ರೈಯೊಜೆನಿಕ್ ಎಂಜಿನ್ ನಿರ್ಮಿಸಲಾಯಿತು
ಜನವರಿ 5,2014 ರಂದು ಸಂಪೂರ್ಣ ಸ್ವದೇಶಿ ನಿರ್ಮಿತ ಕ್ರಯೋಜೆನಿಕ್ ಎಂಜಿನ್ ಅಳವಡಿಸಿದ್ದ ಜಿಎಸ್‌ಎಲ್‌ವಿ – ಡಿ5 ಶ್ರೀಹರಿ ಕೋಟಾದಿಂದ ಗಗನಕ್ಕೆ ಜಿಗಿಯಿತು. ‘ಜಿಎಸ್ಎಲ್‌ವಿ’ ಡಿ5 ಉಪಗ್ರಹ ವಾಹಕದ ಯಶಸ್ವಿ ಉಡಾವಣೆ ಎರಡು ದಶಕಗಳ ಸತತ ಪರಿಶ್ರಮದ ಫಲ. ಭಾರತಕ್ಕೆ ಜಾಗತಿಕ ಬಾಹ್ಯಾಕಾಶ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತ ಸ್ಥಾನ ತಂದುಕೊಟ್ಟಿವೆ.
ಭೂಸ್ಥಾಯೀ ಉಪಗ್ರಹ ಉಡ್ಡಯನ ವಾಹನ ಯೋಜನೆಯನ್ನು ಭಾರತವೇ ಹೊಂದುವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ 1990 ರಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಯಯೋಜನೆ ಆರಂಭಿಸಲಾಯಿತು. ಭಾರತೀಯ ಸರ್ಕಾರದ ಉಡಾವಣಾ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಭೂಸ್ಥಾಯೀ ಉಪಗ್ರಹಗಳು ಮತ್ತು ಬಗೆಯ ಉಪಗ್ರಹಗಳ ಇನ್ಸಾಟ್ ವರ್ಗವನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿದರು. ಇದಕ್ಕೆ ಭಾರತವು ಯುನೈಟೆಡ್ ಸ್ಟೇಟ್ಸ್ ಮತ್ತು ಯುರೋಪ್ ಮೇಲೆ ಹೆಚ್ಚು ಅವಲಂಬಿತವಾಗಿತ್ತು.
ಎಲ್ಲಾ ಉಡ್ಡಯನಗಳು ಶ್ರೀಹರಿಕೋಟದ ಸತೀಶ್ ಧವನ್ ಸ್ಪೇಸ್ ಸೆಂಟರ್ ನಿಂದ ನಡೆಸಲಾಗಿದೆ . ರಶಿಯನ್ ಕ್ರೈಯೊಜೆನಿಕ್ ಹಂತ ಅನ್ನು ಜಿಎಸ್ಎಲ್ವಿ ಈ -- ಎಂದೂ ಮತ್ತು ನಿಯುಕ್ತ ಸ್ವದೇಶೀ ಶೈತ್ಯಜನಕದ ಮೇಲಿನ ಹಂತ ವನ್ನು - ಎಂದೂ ಹೆಸರಿಡಲಾಗಿದೆ.
ಈ ಪರ್ಯಾಯಅ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಎರಡನೇ ಹಂತದಲ್ಲಿ ಸ್ಟ್ರಾಪ್ 139 ಟಿ ಮೊದಲ ಹಂತದ ಸುಧಾರಿತ ಇಂಧನ ಹೊಂದಿತ್ತು. ಈ ಬದಲಾವಣೆಯಿಂದ ಭೂಸ್ಥಿರ ವರ್ಗಾವಣಾ ಕಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ 1900 ಕೆಜಿ ಭಾರದ ಉಪಗ್ರಹವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸ ಬಹುದು.
ಈ ಬದಲು ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ 125 ಟಿ ಮೊದಲ ಹಂತದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಅದು 1500 ಕೆಜಿಯ ಉಪಅಗ್ರಹವನ್ನು ಭೂಸ್ಥಿರ ವರ್ಗಾವಣಾ ಕಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಇಡಲು ಸಮರ್ಥವಾಗಿದೆ .ಆದರೆ ಈ ಪರ್ಯಾಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಕೈ ಬಿಡಲಾಗಿದೆ.
ಈ ಬದಲು ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಸಿ -15 ಎಂಬ ಮೂರನೇ ಹಂತದಲ್ಲಿ 15 ಟನ್ ಲೋಡ್ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಹೊಂದಿದೆ. ಜಿಎಸ್ಎಲ್ವಿ-06 ಉಡಾವಣೆ 6, ಇಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ಮಾರ್ಕ್ ಮಾತ್ರ ಉತ್ತಮ ಪ್ರಯತ್ನ ಆಗಿದೆ.
2 ಹಂತದಲ್ಲಿ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ವಿಕಾಸ್ ಎಂಜಿನ್ . ಇದು 2.8 ಮೀಟರ್ ವ್ಯಾಸದ ಹೊಂದಿದೆ.
ಆಯ್ಕಕ್ಕಿ ಮಾರಯ್ಯ: - 19ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಬಸವಣ್ಣನವರ ಸಮಕಾಲೀನನಾಗಿ ಕಲ್ಯಾಣದಲ್ಲಿದ್ದ ಒಬ್ಬ ಶರಣ. ಅನುಭವ ಮಂಟಪದ ಅನುಭಾವಿಗಳಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ. ಬಸವಣ್ಣನವರ ಮಹಾಮನೆಯ ಮುಂದೆ ಚೆಲ್ಲಿದ ಅಕ್ಕಿಯನ್ನು ಆಯುವುದು ಆತನ ಕಾಯಕ. ಆದುದರಿಂದಲೇ ಆಯ್ದಕ್ಕಿ ಮಾರಯ್ಯನೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾಗಿದ್ದಾನೆ.
೧೨ನೇ ಶತಮಾನದ ಶರಣರಲ್ಲಿ ಆಯ್ದಕ್ಕಿ ಮಾರಯ್ಯನು ಒಬ್ಬ ಶಿವಶರಣ. ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರದಲ್ಲಿದ್ದ ಈ ದಲಿತ ದಂಪತಿಗಳು ಬಸವಣ್ಣನವರ ಸಿದ್ಧಾಂತಗಳಿಂದ ಪ್ರಭಾವಿತರಾಗಿ, ಕಲ್ಯಾಣಕ್ಕೆ ಬಂದರೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಇವರ ಪತ್ನೀ ಆಯ್ದಕ್ಕಿ ಲಕ್ಕಮ್ಮ. ಇವರ ವಚನಗಳ ಅಂಕಿತ ಅಮರೇಶ್ವರ ಲಿಂಗ. ಇವರು ಅಕ್ಕಿ ಆಯುವ ಕಾಯಕ ಕೈಗೊಂಡಿದ್ದರು. ಒಂದು ಸಲ ಇವರು ಬೇಕಾಗಿದ್ದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಅಕ್ಕಿಯನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಬಂದಾಗ ಇವರ ಧರ್ಮಪತ್ನಿ ಲಕ್ಕಮ್ಮ "ಈಸಕ್ಕಿಯಾಸೆ ನಿಮಗ್ಯಾಕೆ" ಎಂದು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಅಕ್ಕಿಯನ್ನು ಹಿಂದಕ್ಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲು ತಿಳಿಸುತ್ತಾಳೆ.
ಮಲಯಾಳಂ ಸಾಹಿತ್ಯ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಕತೆ, ಕಾದಂಬರಿಗಳ ಕ್ಷೇತ್ರ ಬಹಳ ವಿಶಾಲವಾದುದು. ಅತಿ ಭಾವುಕತೆಯತ್ತ ಕಿರುಗತೆಗಳು ಜಾರುತ್ತಿದ್ದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮಾಧವಿಕುಟ್ಟಿ ಎಂಬ ಕಾವ್ಯ ನಾಮದಿಂದ ಕಮಲಾದಾಸ್ ಕತೆಗಳನ್ನು ಕಾದಂಬರಿಗಳನ್ನು ರಚಿಸಿದರು. ವಿವಾದಗಳ ಅಗ್ನಿಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಉತ್ತೀರ್ಣರಾಗಿ ಮನ್ನಣೆಯ ಗುರಿಯನ್ನು ತಲುಪುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಕಮಲಾದಾಸ್ ಸಾಕಷ್ಟು ಮುಳ್ಳುಹಾದಿಗಳನ್ನು ತುಳಿಯಬೇಕಾಯಿತು. ಖ್ಯಾತ ಕತೆಗಾರರಾಗಿದ್ದ ವೈಕ್ಕಂಮಹಮ್ಮದ್ ಬಷೀರ್, ತಗಳಿ ಶಿವಶಂಕರ ಪಿಳ್ಳೈ, ಎಂ.ಟಿ.ವಾಸುದೇವನ್ ನಾಯರ್, ಟಿ. ಪದ್ಮನಾಭನ್ ರವರ ಜೊತೆ ಜೊತೆಗೆ ಕಮಲಾದಾಸ್ ರೂ ಬರೆಯತೊಡಗಿದರು.
ಶೀಲ ಮತ್ತು ಅಶ್ಲೀಲಗಳ ನಡುವಿನ ಗೋಡೆಯನ್ನು ಅವರು ತಮ್ಮ ಬರಹಗಳಿಂದ ಕೆಡವಿ ಹಾಕಿದ್ದಾರೆ.'ಕವಿತೆಯೆಂದರೆ ಹಸುಗೂಸಿನಂತೆ' ಎಂದು ಅವರು ಟಿ ವಿ ಸಂದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ್ದರು. ಕವಿತೆಗಳನ್ನು ಅವರು ಸತ್ಯಕ್ಕೆ ಹೋಲಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಸತ್ಯವನ್ನು ತಡೆಯುವುದು ಎಂದರೆ ಹೆರಿಗೆ ನೋವಿನಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿರುವ ಹೆಂಗಸಿಗೆ,'ನೀನು ಹಡೆಯಬಾರದು'ಎನ್ನುವಂತಿರುತ್ತದೆ. ೧೯೯೯ರ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಅವರು ಇಸ್ಲಾಂ ಧರ್ಮವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ್ದರು. ಗುರುವಾಯೂರ್ ಕೃಷ್ಣನ ಪರಮ ಭಕ್ತೆಯಾಗಿದ್ದ ಕಮಲಾದಾಸ್ ರವರು ಮತಾಂತರಗೊಂಡ ಕೂಡಲೆ ಕಮಲಾದಾಸ್ 'ಸುರೈಯಾ' ಎಂದು ಹೆಸರನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಿಕೊಂಡರು.
'ಮೈಸ್ಟೋರಿ' ಹದಿನೈದು ವಿದೇಶಿ ಭಾಷೆಗಳಿಗೆ ಅನುವಾದಗೊಂಡಿದೆ. ಈ ಕೃತಿ ತನ್ನ ಆತ್ಮ ಕತೆಯೆಂದು ಹೇಳಿ ಕಮಲಾದಾಸ್ ಅದರ ಮಾರಾಟವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಬಹಳ ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ 'ಮೈಸ್ಟೋರಿ' ತನ್ನ ಕಲ್ಪನೆಯ ಕೂಸೆಂದೂ, ಹಣಕ್ಕಾಗಿ ಬರೆದೆನೆಂದೂ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ವಿವಾದಕ್ಕೆ ಗುರಿಯಾಗಿದ್ದರು. ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ನಲ್ಲಿ ಕವಿತೆಗಳನ್ನು ಬರೆದು ಹೊಸತೊಂದು ತರಂಗವನ್ನೇ ಜಗತ್ತಿನಾದ್ಯಂತ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ್ದ ಕವಯತ್ರಿ ಕಮಲಾದಾಸ್. 'ಕನ್ ಫೆಷನಲ್ ಪೋಯೆಟ್ರಿ' ಎಂಬ ನವೀನ ಮಾದರಿಯ ಪದ ಸಂಕುಲ, ಶೈಲಿಗಳು, ಹೆಣ್ಣಿನ ಮನಸ್ಸಿನ ಒಳತೋಟಿಯನ್ನು ಅನಾವರಣಗೊಳಿಸಿದೆ.
ಸೋದರಮಾವ, ತಂದೆ, ತಾಯಿ ಮುಂತಾದವರು ಹೇಳಿದ ದಟ್ಟವಾದ ಜೀವನಾನುಭವಗಳಿಗೆ ಅವರು ಅಕ್ಷರ ರೂಪವನ್ನು ಕೊಟ್ಟರು. ಪ್ರಣಯ, ಪ್ರೀತಿ, ಪ್ರೇಮ, ವಾತ್ಸಲ್ಯ ಹಾಗೂ ಮನುಷ್ಯ ಮನುಷ್ಯರ ನಡುವಿನ ಸಂಬಂಧಗಳ ಕುರಿತಾದ ಅವರ ರಚನೆಗಳು ಈಗಲು ಪ್ರಸ್ತುತ. ಕೇರಳದ ಗ್ರಾಮೀಣ ಬದುಕಿನ ಮುಗ್ಧತೆಗಳನ್ನು ಅವರು ತಮ್ಮ ಕತೆಗಳಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ನಗರದ ಸಂಘರ್ಷಯುಕ್ತ ಆತಂಕಕಾರಿ ಬದುಕನ್ನು ಮನುಷ್ಯ ಮನಸ್ಸುಗಳ ಸಂಕೀರ್ಣತೆಗಳನ್ನು ಅವರು ತೆರೆದಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ.
ಬಾಲ್ಯ ಕಾಲವನ್ನು ಕೇರಳ ಮತ್ತು ಕಲ್ಕತ್ತಾದಲ್ಲಿ ಕಳೆದರು. ಮಾತೃಭಾಷೆ ಮಲಯಾಳಂನ್ನು ಮಮೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಕಲಿತರು. ಕಲ್ಕತ್ತಾದ ಬದುಕಿನ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಅವರು ರಚಿಸಿದ 'ಸಮ್ಮರ್ ಇನ್ ಕಲ್ಕತ್ತಾ' ಎಂಬ ಇಂಗ್ಗ್ಲಿಷ್ ಕವನ ಸಂಕಲನದಿಂದ ಅವರು ಜಗತ್ತಿನ ಸಾಹಿತ್ಯಾಸಕ್ತರ ಗಮನ ಸೆಳೆದರು. ಲೈಂಗಿಕತೆಯನ್ನು ಮತ್ತು ಸಲಿಂಗ ಕಾಮವನ್ನು ಹಸಿಹಸಿಯಾಗಿ ಬರೆದ ಆಧುನಿಕ ಲೇಖಕಿಯರಲ್ಲಿ ಕಮಲಾದಾಸ್ ಮೊದಲಿಗರೆಂದು ಸಾಹಿತ್ಯ ತಜ್ನರ ಅಭಿಪ್ರಾಯ.
ಆದರೆ ಅವರ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಜನಪ್ರಿಯತೆ ಲೋಕಸಭೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಸಹಕಾರಿಯಾಗಲಿಲ್ಲ. ತನ್ನ ಪಾಲಿಗೆ ಬಂದ ಕೌಟುಂಬಿಕ ಆಸ್ತಿಯನ್ನು ಅವರ್ ಕೇರಳ ಸಾಹಿತ್ಯ ಆಕಾಡೆಮಿಗೆ ಬಳುವಳಿಯಾಗಿ ನೀಡಿದ್ದರು. ದೀನದಲಿತರು,ಅನಾಥ ಮಕ್ಕಳೆಂದರೆ ಅವರಿಗೆ ಅತೀವ ಅಕ್ಕರೆ. ತಮ್ಮ ಮೂವರು ಮಕ್ಕಳ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರು ಅನಾಥ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ದತ್ತು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಪ್ರೀತಿ, ವಾತ್ಸಲ್ಯಗಳಿಂದ ಬೆಳೆಸಿ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಒಳ್ಳೆಯ ಸ್ಥಾನ ದೊರಕಿಸಿಕೊಟ್ಟಿದ್ದರು.
ನನ್ನ ಕೃಷ್ಣ ನನ್ನ ಜೊತೆಯಲ್ಲೇ ಬಂದು ಮಹಮ್ಮದನಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಗುರುವಾಯೂರಿನಲ್ಲಿ ಈಗ ಕೃಷ್ಣ ಇಲ್ಲ.' ಎಂದು ಹೇಳಿ ಮತ್ತೊಂದು ವಿವಾದವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ್ದರು. ಕೇವಲ ಬರವಣಿಗೆಯಲ್ಲಷ್ಟ್ರೇ ಅಲ್ಲ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿಯೂ ಅವರು ಹೊಸ ಹಾದಿಯನ್ನು ಹುಡುಕಿದ್ದರು. ೧೯೮೪ರ ಲೋಕಸಭಾ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಅವರು ಸ್ವತಂತ್ರ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಯಾಗಿ ಸ್ಪರ್ಧಿಸಿದ್ದರು.
ಅವರು ಬರೆದ 'ಎಂಡೆಕತ' ವಾರ ಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಧಾರಾವಾಹಿಯಾಗಿ ಪ್ರಕಟಗೊಂಡಾಗ ಕೇರಳದ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪ್ರಪಂಚ್ ಅವರನ್ನು ಕಟುಮಾತುಗಳಿಂದ ಟೀಕಿಸಿತ್ತು. ಅದು ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ನಲ್ಲಿ ಬರೆದಾಗ ಪುನಃ ವಿವಾದಗಳಿಗೆ ಸಿಲುಕಿದ್ದರು. ಇವೆರಡು ಪುಸ್ತಕ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಹೊರಬಂದಾಗ ಪ್ರತಿಭಟಿಸಿದ ಮಡಿವಂತರೇ ಅದನ್ನು ಕೊಳ್ಳಲು ಮುಗಿಬಿದ್ದರಂತೆ.
ಕಮಲಾದಾಸ್ ಮಲಯಾಳಂ ಭಾಷೆಯ ಲೇಖಕಿ. ಸಾಹಿತ್ಯವನ್ನು ಬರೆಯಲು ಆರಂಭಿಸಿ 'ಮಾಧವಿಕುಟ್ಟಿ' ಎಂಬ ಕಾವ್ಯ ನಾಮದಿಂದ ಕಮಲಾದಾಸ್ ಕತೆಗಳನ್ನು ಕಾದಂಬರಿಗಳನ್ನು ರಚಿಸಿದರು.
ರಾಜೇಂದ್ರಸಿಂಗ್ ಮತ್ತು ಇತರ ಲೇಖನಗಳು , ಮಹಾಕವಿ ಕುವೆಂಪು ಮತ್ತು ಇತರ ಲೇಖನಗಳು , ಸಮಷ್ಠಿ , ‘ವ್ಯಾಕರಣ ದರ್ಪಣಂ’ ಹೀಗೆ ಐವತ್ತಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಕೃತಿಗಳನ್ನು ಕನ್ನಡ ಸಾರಸ್ವತ ಲೋಕಕ್ಕೆ ನೀಡಿದ್ದಾರೆ.
ಇನ್ನೂ ಐದಾರು ಕೃತಿಗಳು ಅಚ್ಚಿನಲ್ಲಿವೆ. ಕಾವ್ಯ, ಕಥೆ, ಲೇಖನ, ವಚನ ಸಾಹಿತ್ಯ, ವಿಜ್ಞಾನ, ಶಿಕ್ಷಣ ಹೀಗೆ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಅನೇಕ ಪ್ರಕಾರಗಳಲ್ಲಿ ಯಶಕಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಸೃಜನಾತ್ಮಕ ಲೇಖಕರಾದ ಇವರು ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಿಷತ್, ವಚನ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಿಷತ್, ಶರಣ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಿಷತ್, ಚುಟುಕು ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಿಷತ್, ಭಾರತ ಜ್ಞಾನ ವಿಜ್ಞಾನ ಸಮಿತಿ, ಮನೆ-ಮನೆ ಕವಿಗೋಷ್ಠಿ ಹೀಗೆ ಅನೇಕ ಸಂಘ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಲ್ಲಿ ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವು ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡು ಹಲವಾರು ಸಮಾಜಮುಖಿ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
ಕೊಟ್ರೇಶ್ ಎಸ್. ಉಪ್ಪಾರ್ ರವರು ಮೂಲತಃ ಬಳ್ಳಾರಿ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಹರಪನಹಳ್ಳಿ ತಾಲ್ಲೂಕಿನ ಬಿ.ಓಬಳಾಪುರದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಸಣ್ಣ ಮೂಗಪ್ಪ ಮತ್ತು ಸಾವಿತ್ರಮ್ಮ ದಂಪತಿಗಳ ಜೇಷ್ಠ ಪುತ್ರರಾಗಿ 1980 ಏಪ್ರಿಲ್ 11 ರಂದು ಜನಿಸಿದರು. ಪ್ರಸ್ತುತ ಹಾಸನ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಆಲೂರು ತಾಲ್ಲೂಕಿನ ತಾಳೂರಿನ ಸರಕಾರಿ ಹಿರಿಯ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಪಾಠಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಕಳೆದ ಹತ್ತು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಭಾಷಾ ಶಿಕ್ಷಕರಾಗಿ ಕಾರ್ಯ ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಎಂ.ಎ.ಬಿ.ಇಡಿ ಪದವೀಧರರಾದ ಇವರು ಕಳೆದ ಒಂದೂವರೆ ದಶಕದಿಂದ ಸಾಹಿತ್ಯ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಅವಿರತವಾಗಿ ದುಡಿಯುತ್ತಾ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ. ಕಾವ್ಯ, ಕಥೆ, ಪ್ರಬಂಧ ಹಾಗೂ ಶಿಕ್ಷಣ ಕ್ಷೇತ್ರದ ಹಲವಾರು ವಿಚಾರಗಳನ್ನು, ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ವಿಷಯಗಳ ಕೌತುಕಗಳನ್ನು, ಪ್ರಗತಿಪರ ಚಿಂತನಗಳನ್ನು ರಾಜ್ಯ ಮಟ್ಟದ ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಬರೆದು ರಾಜ್ಯಾದ್ಯಂತ ಅನೇಕ ಓದುಗರನ್ನು ತಲುಪಿದ್ದಾರೆ.
ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ, ಇವುಗಳನ್ನು ಅಚ್ಚುಗಳು, ಬೈರಿಗೆಗಳು, ಮುಂತಾದ ಹರಿತವಾದ ಮತ್ತು ಬಹುಕಾಲ ಉಳಿಯುವ ಕತ್ತರಿಸುವ ಅಲುಗಿನ ಅಗತ್ಯವಿರುವ ಉಪಕರಣಗಳ ತಯಾರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಉಪಯೋಗಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇತರೆ ವಿಶೇಷ ಮಿಶ್ರಲೋಹಗಳಾದ, ಕೋರ್-ಟೆನ್ ಎಂಬ ವೆದರಿಂಗ್ ಸ್ಟೀಲ್ ಹವಾ ಪರಿಣಾಮದಿಂದ ಸ್ಥಿರ ಮತ್ತು ತುಕ್ಕಿನಂತೆ ಮೆಲ್ಮೈ ಪಡೆಯುವುದರಿಂದ ಬಣ್ಣರಹಿತವಾಗಿ ಉಪಯೋಗಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಕೆಲವುಗಳು, ಶಾಖೋಪಚಾರದ ನಂತರ, 'ಡ್ಯುಯೆಲ್ ಪೇಸ್' ಮುಂತಾದ ಅತಿ ಸಣ್ಣ ರಚನೆಯುಳ್ಳ 'ಪೆರೆಟಿಕ್' ಮತ್ತು 'ಮಾರ್ಟೆನ್ಸ್ಟಿಕ್' ಎರಡನ್ನು ಉತ್ಪಾದಿಸಿ ಹೆಚ್ಚು ಗಟ್ಟಿತನವನ್ನು ಹೊಂದುವ ಹೆಚ್ಚು ಗಟ್ಟಿತನದ ಉಕ್ಕುಗಳಿವೆ.
ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ರೂಮಿನ ಉಷ್ಣತೆಯಲ್ಲಿ 'ಅಸ್ಟೆನೈಟ್' ಇಲ್ಲದಿರುವ ಲೋ ಅಲಾಯ್ 'ಪೆರ್ರಿಟಿಕ್ ಸ್ಟೀಲ್'ನಲ್ಲಿ 'ಅಸ್ಟೆನೈಟ್' ಪ್ರಮಾಣವನ್ನು ಸ್ಥಿರ ಮಾಡಲು ವಿಶೇಷ ಮಿಶ್ರಲೋಹಗಳನ್ನು ಬೆರಿಕೆ ಮಾಡುವುದು ಮತ್ತು ಶಾಖೋಪಚಾರವು 'ಟ್ರಾನ್ಸಪರಮೇಶನ್ ಇಂಡ್ಯೂಸ್ಡ್ ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಸಿಟಿ ಸ್ಟೀಲ್ 'ನಲ್ಲಿ ಒಳಗೊಂಡಿದೆ. ಸ್ಟ್ರೈನ್ನ್ನು ಒಳಪಡಿಸುವುದರಿಂದ ಶಾಖವನ್ನು ಸೇರಿಸದೆಯೇ 'ಅಸ್ಟೆನೈಟ್' ಕಳೆ ಬದಲಾಗುವಿಕೆ ಹೊಂದಿ 'ಮಾರ್ಟೈನ್ಸೈಟ್' ಆಗುವುದು. ಮ್ಯಾರೇಜಿಂಗ್ ಸ್ಟೀಲ್ನಲ್ಲಿ ಮಿಶ್ರಲೋಹಕ್ಕೆ ನಿಕ್ಕ್ಲ್ ಮುಂತಾದ ಇತರೆ ಧಾತುಗಳನ್ನು ಸೇರಿಸುವರು(ಆದರೆ, ಹೆಚ್ಚಿನ ಉಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಇಂಗಾಲದ ಪ್ರಮಾಣವು ಒಟ್ಟು ತೂಕದಲ್ಲಿ 0.1% ಇರುವಿಕೆಯಂತಿಲ್ಲ), ಇದು ಬಹಳ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿರುವ, ಆದರೂ ಹದಮಾಡಿದ ಉಕ್ಕು ನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುವುದು.
ಒಂದು ತರಹದ ವಿಶೇಷ ರೀತಿಯ ಸ್ಟ್ರೈನ್ನ್ನು ಮಿಶ್ರಲೋಹದ ಮೇಲೆ ವರ್ಕ್ ಹಾರ್ಡೆನಿಂಗ್ನ್ನು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿಸಲು ಟ್ವಿನ್ನಿಂಗ್ ಇಂಡ್ಯೂಸ್ಡ್ ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಸಿಟಿ ಸ್ಟೀಲ್ ನಲ್ಲಿ ಉಪಯೋಗಿಸುತ್ತಾರೆ. ಎಗ್ಲಿನ್ ಸ್ಟೀಲ್ನ ಬಂಕರ್ ಗಳನ್ನು ನಾಶ ಮಾಡುವ ಬಾಂಬುಗಳ ಆಯುಧಗಳಲ್ಲಿ ಉಪಯೋಗಕ್ಕೆಂದು ಸಾಪೇಕ್ಷವಾಗಿ ಕಮ್ಮಿ ಖರ್ಚಿನ ಉಕ್ಕುನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಲು ವಿವಿಧ ರೀತಿಯ ಬೆರೆಕಿ ಮಾಡಲು ಸುಮಾರು ಡಜನ್ ಧಾತುಗಳನ್ನು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಸೇರಿಸುವರು. ಹ್ಯಾಡ್ಪೀಲ್ಡ್ ಸ್ಟೀಲ್ನಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಮ್ಯಾಂಗನೀಸ್ ಉಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ 12-14% ಮ್ಯಾಂಗನೀಸ್ ಇರುವುದು. ಇದನ್ನು ತಿಕ್ಕಿ ಸ್ಟ್ರೈನ್ ಹಾರ್ಡೆನಿಂಗ್ ಮಾಡಿದಾಗ ನಂಬಿಕೆಗೂ ಮೀರಿದ ಗಟ್ಟಿ ಪದರು ನಿರ್ಮಾಣವಾಗುವುದರಿಂದ ಸವಕಳಿ ನಿರೋಧವಾಗಿದೆ.
ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಮಿಲಿಟರಿ ಟ್ಯಾಂಕಿನ ನಿರಂತರ ದಾರಿಗಳು, ಬುಲ್ಡೋಜರ್ ಗಳಲ್ಲಿ ಉಪಯೋಗಿಸುವ ಕತ್ತರಿಸುವ ಬ್ಲೇಡ್ಗಳು, ಹೈಡ್ರಾಲಿಕ್ ರಕ್ಷಣಾ ಉಪಕರಣಗಳ ಅಲುಗುಗಳು, ಮುಂತಾದವು. ಮಿಶ್ರಲೋಹವಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಕೂಡ, ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಉಪಯೋಗಿಸಲ್ಪಡುವ ವಿವಿಧ ರೀತಿಯ ಉಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಗ್ಯಾಲ್ವೋನೈಜಡ್ ಸ್ಟೀಲ್, ಸತುವಿನ ಬಿಸಿಯ ದ್ರವದಲ್ಲಿ ಅದ್ದುವುದರಿಂದ ಅಥವಾ ವಿದ್ಯುತ್ ಮೂಲಕ ಮುಲಾಮು ಸವರುವುದರಿಂದ ತುಕ್ಕು ನಿರೋಧವಾಗಿದೆ.
ಉಕ್ಕು ಒಂದು ಪುರಾತನ ಲೋಹ ಮತ್ತು ಬ್ಲೂಮರಿಗಳಲ್ಲಿ ನಡೆಸುವಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಕಬ್ಬಿಣದ ಅದುರನ್ನು ಕರಗಿಸಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕಿಸುವ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ತಯಾರಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಸುಮಾರು 4000 ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದಿನ ಅನಾಟೋಲಿಯ ಪ್ರಾಚ್ಯವಸ್ತುವಿನ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಉತ್ಖನನದಲ್ಲಿ ದೊರೆತಿರುವ ಉಕ್ಕಿನ ಕವಚದ ಚೂರು ಹಿಂದಿನ ಉಕ್ಕಿನ ತಯಾರಿಕೆಯ ಕುರುಹು ಎಂದು ತಿಳಿಯಬಹುದಾಗಿದೆ. ಇದಾದನಂತರ, ಪೂರ್ವ ಆಪ್ರಿಕಾದಲ್ಲಿರುವ ಉಕ್ಕು ಕ್ರಿ.ಪೂ. 400 ಕ್ಕೆ ಕೊಂಡಯ್ಯುವುದು. ಕ್ರಿ.ಪೂ. 4ನೇ ಶತಮಾನದ ಆಯುಧಗಳಾದ ಪಲ್ಕಾಟಗಳನ್ನು ಲಬೇರಿಯನ್ ಪೆನಿನ್ಸುಲಿಯದಲ್ಲಿ ತಯಾರಿಸಲಾಗುತಿತ್ತು. ನೋರಿಕ್ ಉಕ್ಕನ್ನು ರೋಮನ್ ಸೈನ್ಯದಲ್ಲಿ ಬಳಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಕ್ರಿ.ಪೂ. 650 ರಲ್ಲಿ ಸ್ಪಾರ್ಟಾದಲ್ಲಿ ಉಕ್ಕನ್ನು ಬಹಳಷ್ಟು ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಬಳಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು.
ವೇರಿಂಗ್ ರಾಜ್ಯದ ಚೈನಾದವರಲ್ಲಿ ಆರಿಸುವಂತಹ ಗಡಸು ಉಕ್ಕು ಇತ್ತು. ಚೈನಾದ ಹ್ಯಾನ್ ವಂಶದ ವರು ಹದಮಾಡಿದ ಕಬ್ಬಿಣದ ಜತೆ ಎರಕದ ಕಬ್ಬಿಣವನ್ನು ಕರಗಿಸಿ ಇಂಗಾಲಯುಕ್ತ ಮಾಧ್ಯಮಿಕ ಉಕ್ಕನ್ನು ತಯಾರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. 2000 ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಪೂರ್ವ ಆಪ್ರಿಕಾದ ಹಯಾ ದವರು 1802 ಸೆಲ್ಸಿಯಸ್ ನಲ್ಲಿ ಇಂಗಾಲಯುಕ್ತ ಉಕ್ಕನ್ನು ತಯಾರಿಸುವ ಭಟ್ಟಿಯನ್ನು ಆವಿಷ್ಕರಿಸಿದ್ದರು. ಭಾರತ ಉಪಖಂಡದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಇಂಗಾಲಯುಕ್ತ ಉಕ್ಕಿನ ತಯಾರಿಕೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಸಾಕ್ಷಿ ಯು ಶ್ರೀಲಂಕಾದ ಸಮನಲವೇವ ಎಂಬಲ್ಲಿ ದೊರಕುವುದು.
ಕ್ರಿ.ಶ. ಐದನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಚೈನಾದವರು 'ವುಟ್ಜ್' ಉಕ್ಕನ್ನು ತಯಾರಿಸುವ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವನ್ನು ಭಾರತದಿಂದ ಆಮದು ಮಾಡಿಕೊಂಡು, ತಮ್ಮ ಉಕ್ಕನ್ನು ಕಮ್ಮಾರಿಕೆ ಮಾಡುವ ವಿಧಾನದ ಜತೆಗೆ ಅಳವಡಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಶ್ರಿಲಂಕಾದಲ್ಲಿ ಈ ಮೊದಲು ಉಕ್ಕಿನ ತಯಾರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಮುಂಗಾರು ಮಾರುತಗಳನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಅಪೂರ್ವ ಭಟ್ಟಿಗಳನ್ನು ಇಂಗಾಲಯುಕ್ತ ಉಕ್ಕನ್ನು ತಯಾರಿಸಲು ಅಳವಡಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರು. 'ವುಟ್ಜ್' ಉಕ್ಕನ್ನು 'ಡಮಸ್ಕಸ್' ಉಕ್ಕು ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇದು ಬಹಳ ಬಾಳಿಕೆ ಬರುವ ವಸ್ತು ಎಂದು ಮತ್ತು ಅದರ ಹರಿತಕ್ಕೆ ಒಳಪಡುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಕ್ಕೆ ಜನಪ್ರಿಯವಾಗಿದೆ.
ಇದನ್ನು ಬಹಳಷ್ಟು ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸಿ ಇತರೆ ಲೇಶಧಾತುಗಳ ಜತೆಗಳ ಸೇರಿಸಿ ಉತ್ಪಾದಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಇದು ಕಬ್ಬಿಣವು ಮುಖ್ಯ ಭಾಗವಾಗಿರುವ ಒಂದು ಮಿಶ್ರಲೋಹವಾಗಿತ್ತು. ಇತ್ತೀಚಿನ ಅಧ್ಯಯನಗಳು, ಇಂಗಾಲದ ನ್ಯಾನೋ ಟ್ಯೂಬ್ಗಳು ಅವುಗಳ ರಚನೆಯಲ್ಲಿ ಇರುವ ಬಗ್ಗೆ, ಅವುಗಳ ಗುಣಲಕ್ಷಣಗಳ ದಂತ ಕತೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಕಾರಣಗಳನ್ನು ಕೊಡುತ್ತವೆ. ಆಕಾಲದ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ಇದು ಆಕಸ್ಮಿಕವಾಗಿ ಉತ್ಪಾದಿತವಾದಂತೆ ತೋರುವುದೇ ವಿನಾ ಬೇಕೆಂದು ರಚಿಸಿದ್ದಲ್ಲ. ನೈಸರ್ಗಿಕ ಗಾಳಿಯನ್ನು ಮರ ಗಳನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸಿ ಕಬ್ಬಿಣವಿರು ಮಣ್ಣನ್ನು ಕಾಯಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು.
ಪ್ರಾಚೀನ ಸಿಂಹಳಿಯರು, ಪ್ರತಿ ಎರೆಡು ಟನ್ನ್ ಅದುರಿಗೆ ಒಂದು ಟನ್ನ್ ಉಕ್ಕನ್ನು ಉತ್ಪಾದಿಸುತಿದ್ದರು. ಈ ತರಹದ ಒಂದು ಭಟ್ಟಿಯು ಶ್ರಿಲಂಕಾದ ಸಮನಲವೇವ ದಲ್ಲಿ ಕಂಡಿಬಂದಿರುವುದಲ್ಲದೆ, ಪ್ರಾಚ್ಯವಸ್ತು ಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞರು ಪ್ರಾಚೀನರಂತೆ ಉಕ್ಕನ್ನು ತಯಾರಿಸುವಲ್ಲಿ ಸಫಲರಾಗಿದ್ದಾರೆ.
ಮೆರ್ವ್ನಲ್ಲಿ ಮೂಸೆಯಲ್ಲಿ, ಮೂಸೆ ಉಕ್ಕನ್ನು , ಶುದ್ಧ ಕಬ್ಬಿಣ ಮತ್ತು ಇಂಗಾಲವನ್ನು ಕಾಯಿಸಿ ಮತ್ತು ತಣ್ಣಗಾಗಿಸುವ ಮೂಲಕ ಪಡೆಯುತ್ತಿದ್ದರು. 11ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಸಾಂಗ್ ಚೈನಾದಲ್ಲಿ, 'ಬೆರ್ಗಾನೆಸ್ಕ್ಯು' ಎಂಬ ವಿಧಾನದಲ್ಲಿ ಕೀಳಾಗೀರುವ ಮತ್ತು ಸಜಾತೀಯವಲ್ಲದ ಉಕ್ಕನ್ನು ಹಾಗು ಆಧುನಿಕ 'ಬಿಸೆಮೆರ್ ಸಂಸ್ಕರಣೆ' ವಿಧಾನಕ್ಕೆ ಪೂರ್ವಬಾವಿ ಯಾದಂತೆ ಪುನಃ ಪುನಃ ಕಮ್ಮಾರಿಕೆ ಮಾಡುವ ಮೂಲಕ ಪಾಲುಪಾಲಾದ ಡಿಕಾರ್ಬೊರೈಜೇಶನ್ನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸಿ ಮುಕ್ತ ಬೆಂಕಿಯ ಲ್ಲಿ ಉಕ್ಕನ್ನು ತಯಾರಿಸಿರುವ ಬಗ್ಗೆ ಸಾಕ್ಷಿ ಇದೆ.
ಪುರಾತನ ನಾಗರಿಕತೆಯ ಜನರಿಗೆ ಕಬ್ಬಿಣದ ಪರಿಚಯ ಯಾವಾಗ ಆಯಿತೋ ಅಂದಿನಿಂದಲೇ ಕಬ್ಬಿಣದ ಮಿಶ್ರಲೋಹಗಳ ಪರಿಚಯವೂ ಇತ್ತು. ಮಣ್ಣಿನ ಕುಲುಮೆಯಲ್ಲಿ ಕಬ್ಬಿಣವನ್ನು ಕರಗಿಸಿ, ಮಿಶ್ರಲೋಹಗಳನ್ನು ತಯಾರಿಸುವ ವಿಧಾನ ಅವರಿಗೆ ಗೊತ್ತಿತ್ತು. ಉಕ್ಕಿಗೆ ನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಇತಿಹಾಸವಿದೆ. ಕ್ರಿ.ಪೂ 1800ರಲ್ಲಿ ಜನರು ಬಳಸಿದ್ದ ಕಬ್ಬಿಣದ ಸಲಕರಣೆಗಳು ಅನಾಟೋಲಿಯಾದ ಪುರಾತತ್ವ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಪತ್ತೆಯಾಗಿವೆ. ರೋಮನ್‌ ಸೇನೆಯಲ್ಲಿ ಉಕ್ಕಿನಿಂದ ಮಾಡಿದ ಅಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದರು ಎಂಬುದಕ್ಕೂ ಸಾಕ್ಷ್ಯಗಳು ದೊರೆತಿವೆ.
ಉಕ್ಕಿನ ಚರಿತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಭಾರತದ ಪಾಲು ದೊಡ್ಡದು. ಕ್ರಿ.ಪೂ ಆರನೇ ಶತಮಾನದಿಂದಲೂ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಭಾರಿ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಉಕ್ಕನ್ನು ತಯಾರಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ದ್ರಾವಿಡ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಪ್ರಚಲಿತದಲ್ಲಿದ್ದ ತಮಿಳುನಾಡು, ತೆಲಂಗಾಣ, ಕರ್ನಾಟಕ, ಕೇರಳಗಳ ಹಲವು ಕಡೆಗಳಲ್ಲಿ ತಯಾರಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಉಕ್ಕು ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಗುಣಮಟ್ಟದ್ದಾಗಿತ್ತಂತೆ. ಇಲ್ಲಿ ತಯಾರಾದ ಉಕ್ಕನ್ನು ಗ್ರೀಸ್‌, ರೋಮ್‌, ಚೀನಾ, ಮಧ್ಯಪ್ರಾಚ್ಯಗಳಿಗೆ ರಫ್ತು ಮಾಡಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಶ್ರೀಲಂಕಾದಲ್ಲೂ ಕಬ್ಬಿಣದ ಅದಿರುವ ಕರಗಿಸಿ ಉಕ್ಕು ತಯಾರಿಸುವ ಸುಧಾರಿತ ವಿಧಾನ ಚಾಲ್ತಿಯಲ್ಲಿತ್ತು. ಚೀನಾದ ಆಡಳಿತದಲ್ಲಿದ್ದ ಹನ್‌ ಚಕ್ರಾಧಿಪತ್ಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮೆದು ಕಬ್ಬಿಣ ಮತ್ತು ಬೀಡುಕಬ್ಬಿಣ ಕರಗಿಸಿ ಹೆಚ್ಚು ಇಂಗಾಲದ ಪ್ರಮಾಣ ಹೊಂದಿರುವ ಸದೃಢ ಉಕ್ಕನ್ನು ತಯಾರಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಪೂರ್ವ ಆಫ್ರಿಕಾದ ಹಯಾದ ಜನರು 2000 ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆಯೇ ಕಬ್ಬಿಣವನ್ನು 1,802 ಡಿಗ್ರಿ ಸೆಲ್ಸಿಯಸ್‌ ಉಷ್ಣತೆಯಲ್ಲಿ ಕರಗಿಸಿ ಇಂಗಾಲದ ಉಕ್ಕನ್ನು ತಯಾರಿಸುವ ಕಲೆಯನ್ನು ಕರಗತ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದರು.
ಜಗತ್ತಿನ ವಿವಿಧ ಕಡೆಗಳಲ್ಲಿ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಉಕ್ಕನ್ನು ತಯಾರಿಸುವ ವಿಧಾನ ಚಾಲ್ತಿಯಲ್ಲಿತ್ತು. ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತ ಮತ್ತು ಶ್ರೀಲಂಕಾದಲ್ಲಿ ನೈಸರ್ಗಿಕ ಗಾಳಿಯ ಉಪಯೋಗಿಸಿ ಮಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ಬೆರೆತಿದ್ದ ಕಬ್ಬಿಣವನ್ನು ಕರಗಿಸಿ ಉಕ್ಕು ತಯಾರಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಈ ವಿಧಾನದಲ್ಲಿ ಉಕ್ಕನ್ನು ತಯಾರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಕುಲುಮೆ ಶ್ರೀಲಂಕಾದಲ್ಲಿ ಪತ್ತೆಯಾಗಿದೆ. ಶತಮಾನಗಳು ಉರುಳಿದಂತೆ ಸುಧಾರಿತ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನಗಳು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯಾಗಲು ಆರಂಭಿಸಿದವು.
9 ಮತ್ತು 10ನೇ ಶತಮಾನದ ವೇಳೆಗೆ ಶುದ್ಧ ಕಬ್ಬಿಣವನ್ನು ಕಲ್ಲಿದ್ದಲಿನೊಂದಿಗೆ ಬಿಸಿ ಮಾಡುವ ಮೂಲಕ ಉಕ್ಕನ್ನು ತಯಾರಿಸುವ ಪದ್ಧತಿ ಜಾರಿಗೆ ಬಂತು. ಆದರೆ, 17ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಯೂರೋಪ್‌ನಲ್ಲಿ ಊದುಕುಲುಮೆ ಮೂಲಕ ಉಕ್ಕನ್ನು ತಯಾರಿಸುವ ವಿಧಾನ ಬೆಳಕಿಗೆ ಬಂತು. 18ನೇ ಶತಮಾನದವರೆಗೂ ಉಕ್ಕು ತಯಾರಿಕೆ ದುಬಾರಿಯಾಗಿತ್ತು.
ಆಧುನಿಕ ಯುಗದ ಉಕ್ಕಿನ ತಯಾರಿಕೆಯು 1855ರಲ್ಲಿ ಹೆನ್ರಿ ಬೆಸ್ಸೆಮೆರ್ ನ ಬೆಸ್ಸೆಮೆರ್ ಸಂಸ್ಕರಣೆ ಪರಿಚಯದೊಂದಿಗೆ ಪ್ರಾರಂಭವಾಯಿತು. ಇದಕ್ಕೆ ಕಚ್ಛಾವಸ್ತುವು ಪೆಡಸು ಕಬ್ಬಿಣವಾಗಿದ್ದಿತು. ಆತನ ಪದ್ಧತಿಯು ಆತನಿಗೆ ಉಕ್ಕನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಗೆ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಅಗ್ಗವಾಗಿ ತಯಾರಿಸಲು ಸಾದ್ಯವಾಯಿತು. ಇದರಿಂದ, ಮೊದಲು ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದ ಹದಮಾಡಿದ ಕಬ್ಬಿಣ ದ ಬದಲಾಗಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಉದ್ದೇಶಗಳಿಗೆ ಮೆದು ಉಕ್ಕು ನ ಉಪಯೋಗ ಪ್ರಾರಂಭವಾಯಿತು.
ಬೆಸ್ಸೆಮೆರ್ ಸಂಸ್ಕರಣೆಯ ಸುಧಾರಣೆಯಾದ ಗಿಲ್ಕ್ರೈಸ್ಟ್ ಸಂಸ್ಕರಣೆ ಅಥವಾ ಮೂಲ ಬೆಸ್ಸೆಮೆರ್ ಸಂಸ್ಕರಣೆಯಲ್ಲಿ ಬೆಸ್ಸೆಮೆರ್ ಪರಿವರ್ತಕವನ್ನು ರಂಜಕವನ್ನು ತೆಗೆಯಲು ಪ್ರತ್ಯಾಮ್ಲಯುಕ್ತ ವಸ್ತುಗಳಿಂದ ಅಸ್ತರಿ ಹಾಕಲಾಗಿದ್ದಿತು. ಮತ್ತೊಂದು 19ನೇ ಶತಮಾನದ ಉಕ್ಕಿನ ತಯಾರಿಕೆಯು ಬೆಸ್ಸೆಮೆರ್ ಸಂಸ್ಕರಣೆಗೆ ಪೂರಕವಾದ ಸೀಮನ್ಸ್-ಮಾರ್ಟಿನ್ ಸಂಸ್ಕರಣೆ. ಅದರಲ್ಲಿ, ಕಬ್ಬಿಣದ ಸಲಾಕೆಗಳು ಅಥವಾ ಗುಜರಿ ಉಕ್ಕನ್ನು ಪೆಡಸು ಕಬ್ಬಿಣದ ಜತೆಗೆ ಕರಗಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು.
1950ರಲ್ಲಿ ಸೃಷ್ಟಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಲಿಂನ್ಜ್- ಡೊನಾವಿಟ್ಜ್ ಸಂಸ್ಕರಣೆಯಾದ ಪ್ರತ್ಯಾಮ್ಲಯುಕ್ತ ಆಮ್ಲಜನಕ ಉಕ್ಕಿ ನ ತಯಾರಿಕೆಯು ಮೇಲಿನ ಎಲ್ಲಾ ಉಕ್ಕಿನ ತಯಾರಿಕೆಗಳ ಮತ್ತು ಇತರೆ ಆಮ್ಲಜನಕ ಉಕ್ಕಿನ ತಯಾರಿಕೆಯ ಪದ್ದತಿಗಳನ್ನು ಹಳತಾಗಿ ಸಿದವು. ಪ್ರತ್ಯಾಮ್ಲಯುಕ್ತ ಆಮ್ಲಜನಕ ಉಕ್ಕಿ ನ ತಯಾರಿಕೆಯು ಹಿಂದಿನ ಎಲ್ಲಾ ಉಕ್ಕಿನ ತಯಾರಿಕೆಗಳ ಪದ್ದತಿಗಳಿಗಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಟವೆನಿಸಲು ಕಾರಣ ಕುಲುಮೆಗೆ ಎಳೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಆಮ್ಲಜನಕವು ಹಿಂದೆ ಉಪಯೋಗಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಗಾಳಿಯಿಂದ ಪ್ರವೇಶಿಸು ವ ಕಶ್ಮಲಗಳನ್ನು ತಡೆಯುತ್ತಿದ್ದವು.
ಈಗ, ವಿದ್ಯುತ್ ಖಂಡ ಕುಲುಮೆಗಳು ಹೊಸ ಉಕ್ಕನ್ನು ತಯಾರಿಸಲು ಗುಜರಿ ಲೋಹಗಳನ್ನು ಮರು ಸಂಸ್ಕರಣೆ ಮಾಡುವ ಸಾಮಾನ್ಯ ವಿಧಾನವಾಗಿದೆ. ಅವುಗಳನ್ನು ಪೆಡಸು ಕಬ್ಬಿಣದಿಂದ ಉಕ್ಕನ್ನು ತಯಾರಿಸಲು ಉಪಯೋಗಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ, ಅವುಗಳಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ವಿದ್ಯುತ್ ವ್ಯಯವಾಗುವುದರಿಂದ , ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಎಲ್ಲಿ ಅಗ್ಗದ ವಿದ್ಯುತ್ ಸಿಗುವುದೋ ಅಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಮಿತವ್ಯಯಕಾರಿಯು.
ಈ ತರಹದ ಸಂಸ್ಕರಣೆಗಳಲ್ಲಿ, ಪೆಡಸು ಕಬ್ಬಿಣವನ್ನು ಪೈನರಿ ಕುಲುಮೆಗಳಲ್ಲಿ ಹದಮಾಡಿದ ಕಬ್ಬಿಣವನ್ನಾಗಿ ತಯಾರಿಸಿ ನಂತರ ಉಕ್ಕನ್ನು ತಯಾರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಸಿಮೆಂಟೇಶನ್ ಸಂಸ್ಕರಣೆಯಲ್ಲಿ,ಉಕ್ಕಿನ ತಯಾರಿಕೆಯನ್ನು 1574 ರಲ್ಲಿ ಪ್ರೇಗ್ನಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಒಂದು ಗ್ರಂಥದಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಇದು 1601ರಿಂದ ನ್ಯುರೆಂಬರ್ಗ್ನಲ್ಲಿ ಉಪಯೋಗಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ಇದೇ ತರಹದ ಒಂದು ಸಂಸ್ಕರಣೆ ಕೇಸ್ ಹಾರ್ಡೆನಿಂಗ್ ಯದ್ಧ ಕವಚಗಳು ಮತ್ತು ಸರಿಗೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ 1589 ರಲ್ಲಿ ನಾಪ್ಲೆಸ್ನಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಒಂದು ಗ್ರಂಥದಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ.
ಈ ಸಂಸ್ಕರಣೆಯು ಸುಮಾರು 1614ರಲ್ಲಿ ಇಂಗ್ಲೇಂಡ್ ದೇಶಕ್ಕೆ ಪರಿಚಯಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತಲ್ಲದೆ, 1610ರಲ್ಲಿ ಕೋಲ್ಬ್ರೂಕ್ದೇಲ್ನ ಸರ್ ಬಾಸಿಲ್ ಬ್ರೂಕ್ ರಿಂದ ಆ ತರಹದ ಉಕ್ಕುನ್ನು ತಯಾರಿಸಲು ಉಪಯೋಗಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಈ ಸಂಸ್ಕರಣೆಗೆ ಕಚ್ಛಾವಸ್ತುವು ಹದಮಾಡಿದ ಕಬ್ಬಿಣದ ಸಲಾಕೆಗಳು. 17ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ, ಸ್ವೀಡನ್ ದೇಶದ ಸ್ಟಾಕ್ಹೋಮಿನ ಉತ್ತರ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಓರ್ಗ್ರೌಂಡ್ ಕಬ್ಬಿಣದಿಂದ ಬರುವ ಉಕ್ಕು ಉತ್ತಮವಾದೆಂದು ತಿಳಿಯಲ್ಪಟ್ಟಿತು.
19ನೇ ಶತಮಾನದವರೆಗು ಎಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ಈ ಸಂಸ್ಕರಣೆಯನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸುತ್ತಿದ್ದರೋ, ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೂ ಇದು ಸಾಮಾನ್ಯವಾದ ಕಚ್ಛಾವಸ್ತುವಾಗಿದ್ದಿತು. ಮೂಸೆ ಉಕ್ಕು ಎನ್ನುವ ಉಕ್ಕನ್ನು ಒಂದೇ ತರಹದ ಉಕ್ಕಿನ ಫಲಿತಾಂಶ ಪಡೆಯಲು ಕುಲುಮೆಗಾರಿಕೆಗಿಂತಲೂ ಮಿಗಿಲಾಗಿ ಮೂಸೆಯಲ್ಲಿ ಕರಗಿಸುವರು. ಬಹಳಷ್ಟು ಹಿಂದಿನ ಕುಲುಮೆಗಳು ಉಕ್ಕನ್ನು ಕರಗಿಸಲು ಬೇಕಾದ ಉಷ್ಣತೆಯನ್ನು ಮುಟ್ಟಲು ಶಕ್ತವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಮೊದಲ ಆಧುನಿಕ ಮೂಸೆ ಉಕ್ಕಿನ ಕೈಗಾರಿಕೆಯು 1740ರಲ್ಲಿಯ ಬೆಂಜಮಿನ್ ಹಂಟ್ಸಮನ್ ನ ಕಂಡುಹಿಂಡುಯುವಿಕೆಯ ಫಲಿತಾಂಶವಾಗಿದೆ. ಮೇಲಿನಂತೆ ತಯಾರಿಸಿದ ಬ್ಲಿಸ್ಟರ್ ಉಕ್ಕು ಮೂಸೆಯಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಕುಲುಮೆಯಲ್ಲಿ ಕರಗಿಸಲಾಗಿದ್ದಿತು ಮತ್ತು ಗಟ್ಟಿಗಳಾನ್ನಾಗಿ ಎರಕಹೊಯ್ಯಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು.
ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಉಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಇರಬೇಕಾದ ಇಂಗಾಲದ ಪ್ರಮಾಣವನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುವ ಮಾರ್ಗ ಸುಲಭದ್ದಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ, 1800ರಲ್ಲಿ ರೈಲು ಹೆಚ್ಚು ಜನಪ್ರಿಯವಾಗಿದ್ದರಿಂದ, ರೈಲು ಮಾರ್ಗ ನಿರ್ಮಾಣಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಉಕ್ಕು ಅಗತ್ಯವಾಯಿತು. ಇದರಿಂದಾಗಿ ಉಕ್ಕಿಗೆ ದೊಡ್ಡ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಯಿತು. ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ರೈಲು ಮಾರ್ಗಗಳನ್ನು ಮೆದುಕಬ್ಬಿಣದಲ್ಲಿ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಗಟ್ಟಿ ಇರದಿದ್ದರಿಂದ ಹೆಚ್ಚು ಬಾಳಿಕೆ ಬರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಎರಡು ಮೂರು ತಿಂಗಳಿಗೊಮ್ಮೆ ಹಳಿಗಳನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಬೇಕಾಗಿತ್ತು.
1855ರಲ್ಲಿ ಆಧುನಿಕ ವಿಧಾನದ ಉಕ್ಕು ತಯಾರಿಕೆ ಆರಂಭವಾಯಿತು. ಬ್ರಿಟನ್ ಲೋಹತಜ್ಞ ಹೆನ್ರಿ ಬೆಸೆಮರ್‌ ಹೊಸ ವಿಧಾನವನ್ನು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಪಡಿಸಿದರು. ಅದಕ್ಕೆ ‘ಬೆಸೆಮರ್‌ ಪ್ರೊಸೆಸ್‌’ ಎಂಬ ಹೆಸರೇ ಇದೆ. ಕಡಿಮೆ ವೆಚ್ಚದಲ್ಲಿ ಭಾರಿ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಉಕ್ಕು ತಯಾರಿಸಲು ಇದು ಅವಕಾಶ ಕಲ್ಪಿಸಿತು. ಗಿಲ್‌ಕ್ರಿಸ್ಟ್‌ ಥಾಮಸ್‌ ಎಂಬುವವರು ಸುಧಾರಿತ ವಿಧಾನವನ್ನು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಪಡಿಸಿದರು. 1865ರಲ್ಲಿ ಜರ್ಮನಿ ಮೂಲದ ಎಂಜಿನಿಯರ್‌ ಕಾರ್ಲ್‌ವಿಲ್‌ಹೆಲ್ಮ್ ಸೀಮನ್ಸ್‌ ಮತ್ತು ಫ್ರಾನ್ಸ್‌ನ ಪೀರೆ ಎಮಿಲಿ ಮಾರ್ಟಿನ್‌ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ತೆರೆದ ಬೆಂಕಿ ಕುಲುಮೆಯ ಮೂಲಕ ಉಕ್ಕು ತಯಾರಿಸುವ ವಿಧಾನ ಪರಿಚಯವಾಯಿತು. ಈ ವಿಧಾನದಲ್ಲಿ ಪೆಡಸು ಕಬ್ಬಿಣವನ್ನು ಬಳಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು.
1948ರಲ್ಲಿ ರಾಬರ್ಟ್‌ ಡ್ಯೂರರ್‌ ಎಂಬುವವರು ಆಮ್ಲಜನಕ ಬಳಸಿ ಉಕ್ಕು ತಯಾರಿಸುವ ವಿಧಾನವನ್ನು ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಪಡಿಸಿದರು. ಈಗ ವಿದ್ಯುತ್‌ ಚಾಲಿತ ಕುಲುಮೆಗಳೂ ಬಳಕೆಯಲ್ಲಿವೆ. ಉಕ್ಕು ತಯಾರಿಗೆ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಈಗ ಬಹುದೊಡ್ಡ ಉದ್ದಿಮೆ. ಭಾರತದಂತಹ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಶೀಲ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ಉಕ್ಕಿಗೆ ಬಹುದೊಡ್ಡ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ. ಅಂದಾಜಿನ ಪ್ರಕಾರ, ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ವಾರ್ಷಿಕವಾಗಿ 130 ಕೋಟಿ ಟನ್‌ಗಳಷ್ಟು ಉಕ್ಕು ತಯಾರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.
ವಾಣಿಜ್ಯ ಸಂಸ್ಕರಣೆಯಲ್ಲಿ ಕಬ್ಬಿಣವನ್ನು ಕಬ್ಬಿಣದ ಅದಿರಿನಿಂದ ಪುಟವಿಟ್ಟು ಲೋಹವನ್ನು ವಿಂಗಡಿಸಿದಾಗ, ಅದು ಅಗತ್ಯಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿಗೆ ಇಂಗಾಲವನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತದೆ. ಉಕ್ಕಿನ ತಯಾರಿಸುವಾಗ, ಕಬ್ಬಿಣವನ್ನು ಕರಗಿಸಿ ಪುನಃ ಸಂಸ್ಕರಿಸಿ ಇಂಗಾಲವನ್ನು ಸರಿಯಾದ ಪ್ರಮಾಣಕ್ಕೆ ಕಮ್ಮಿ ಮಾಡಲಾಗುವ ಬಿಂದುವಿನಲ್ಲಿ, ಇತರೆ ಧಾತುಗಳನ್ನು ಸೇರಿಸ ಬಹುದು. ಈ ದ್ರವವನ್ನು, ನಿರಂತರವಾಗಿ ಉದ್ದವಾದ ಹಲಿಗೆಯಂತೆ ಎರಕಹೊಯ್ಯಬಹುದು ಅಥವಾ ಗಟ್ಟಿಗಳಾಗಿ ಎರಕಹೊಯ್ಯಬಹುದು.
ಅಂದಾಜು, 96% ಉಕ್ಕುನ್ನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಎರಕಹೊಯ್ಯಲಾಗುವುದು ಮತ್ತು ಕೇವಲ 4% ಮಾತ್ರ ಗಟ್ಟಿಗಳಾಗಿ ತಯಾರಿಸಲಾಗುವುದು. ನಂತರ ಉಕ್ಕಿನ ಗಟ್ಟಿಗಳನ್ನು ನೆನೆಗುಂಡಿಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಯಿಸಿ ಬಿಸಿತಿರುಗಣೆಗಳ ಮೂಲಕ , ಬ್ಲೂಮ್ಗಳು ಮತ್ತು ಕೊರಡುಗಳಾಗಿ ತಯಾರಿಸಲಾಗುವುದು. ಹಲಿಗೆಗಳನ್ನು ಬಿಸಿ ಅಥವಾ ತಣ್ಣಗಿನ ಸುರುಳಿಗಳಲ್ಲಿ ತಟ್ಟೆಗಳು ಮತ್ತು ತಗಡುಗಳನ್ನಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸುವರು. ಕೊರಡುಗಳನ್ನು ಬಿಸಿ ಅಥವಾ ತಣ್ಣಗಿನ ಸುರುಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಕೋಲುಗಳು ಮತ್ತು ತಂತಿಗಳನ್ನಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸುವರು.
ಬ್ಲೂಮ್ಗಳನ್ನು ಬಿಸಿ ಅಥವಾ ತಣ್ಣಗಿನ ಸುರುಳಿಗಳಲ್ಲಿ ತೊಲೆಗಳು ಮತ್ತು - ಆಕಾರದ ಅಡ್ಡಪಟ್ಟಿಗಳು ಮುಂತಾದ ರಾಚನಿಕ ಉಕ್ಕಾ ಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸುವರು. ಆಧುನಿಕ ಉಕ್ಕಿನ ಗಿರಣಿಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಸಂಸ್ಕರಣೆಗಳು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಒಂದೇ ಜೋಡಣೆ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವುದು. ಕಬ್ಬಿಣದ ಅದಿರು ಒಂದು ಕಡೆಯಿಂದ ಒಳಗಡೆ ಬರುವುದು, ಇನ್ನೊಂದೆಡೆ ಉಕ್ಕು ಹೊರಗಡೆ ಬರುವುದು. ಕೆಲವೊಂದು ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ, ಹೊರಗಡೆ ಬರುವ ಉಕ್ಕನ್ನು ದೃಢತೆಗೋಸ್ಕರ ಶಾಖೋಪಚಾರ ಮಾಡಲಾಗುವುದು.
ಕಬ್ಬಿಣದ ಒಂದು ರೂಪವಾದ ಇದು ಕನಿಷ್ಟ ಒಂದು ಮೇರೆಯ ಉಷ್ಣತೆಯಲ್ಲಿ ಸಾಗಬಡಿಯತಕ್ಕದ್ದಾಗಿದೆ. ಅಲ್ಲದೆ, ಇದರ ಜತೆಗೆ ಇದು ಎರಡರಲ್ಲಿ ಒಂದೂ, ಆರಂಭದ ಸಾಗಬಡಿಯತಕ್ಕ ವಸ್ತುವನ್ನಾಗಿ ಎರಕ ಹೊಯ್ಯಬಹುದು. ಅಥವಾ ಒಮ್ಮೆಗೆ ತಣ್ಣಗೆ ಮಾಡುವುದರಿಂದ, ಹೆಚ್ಚು ಗಡಸಾಗುವಿಕೆಯ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವಿರುವಿದು. ಇಲ್ಲವೇ, ಎರಕ ಹೊಯ್ಯಬಹುದು ಮತ್ತು ಗಡಸಾಗುವಿಕೆಯ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಎರಡೂ ಇರುವುದು. ಉಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಇಂಗಾಲದ ಪ್ರಮಾಣವು ಒಟ್ಟು ತೂಕದಲ್ಲಿ 2.1% ಇದೆ.
ಇದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿಗೆ ಇಂಗಾಲದ ಪ್ರಮಾಣವು ಇದ್ದರೆ, ಅದರಲ್ಲಿರುವ ಇತರೆ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿ ಅದನ್ನು 'ಬೀಡು ಕಬ್ಬಿಣ ' ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಇದಕ್ಕಿಂತ ಕಮ್ಮಿ ಇದ್ದರೆ, ಲೋಹವು ಮೃದು ಮತ್ತು ದುರ್ಭಲವಾಗುವುದು. ಇಂಗಾಲದ ಪ್ರಮಾಣವು ಬಹಳ ಕಡಿಮೆ ಇದ್ದು, ಸ್ಲಾಗ್ನ ಪ್ರಮಾಣ ಹೆಚ್ಚಿಗೆ ಇದ್ದರೆ ಅದನ್ನು 'ಹದಮಾಡಿದ ಕಬ್ಬಿಣ ' ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.
ಉಕ್ಕಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಗುಣಗಳನ್ನು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಪಡಿಸಲು, ಅಗತ್ಯಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಮ್ಯಾಂಗನೀಸ್, ನಿಕ್ಕ್ಲ್, ಕ್ರೋಮಿಯಮ್, ಮಾಲಿಬ್ಡೆನಮ್, ಬೋರಿಯಂ, ಟಿಟಾನಿಯಂ, ವ್ಯನಡಿಯಂ ಮತ್ತು ನಿಯೋಬಿಯಂ ಮುಂತಾದ ಇತರೆ ಲೋಹಗಳನ್ನು ಸೇರಿಸುವುದಲ್ಲದೆ, ಗಂಧಕ, ರಂಜಕ ಮತ್ತು ಸಿಲಿಕಾನ್ ಮುಂತಾದ ಮೂಲ ವಸ್ತುಗಳು ಹಾಗು ಆಮ್ಲಜನಕ ಮತ್ತು ಸಾರಜನಕವನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಸೇರಿಸಿ ಮಿಶ್ರಲೋಹ ವನ್ನು ತಯಾರಿಸಿ ಬಳಸುತ್ತಾರೆ.
ಬೆಸ್ಸೆಮೆರ್ ಸಂಸ್ಕರಣೆ ಮತ್ತು ಇತರ ಆಧುನಿಕ ತಯಾರಿಕ ವಿಧಾನಗಳು ಪರಿಚಯವಾಗುವುದಕ್ಕಿಂತ ಮೊದಲು ಉಕ್ಕು ಬಹಳ ದುಬಾರಿಯಾಗಿತ್ತು, ಚಾಕುಗಳು, ರೇಜರ್ಗಳು, ಕತ್ತಿಗಳು, ಮತ್ತಿತರ ವಸ್ತುಗಳಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಿ ಗಟ್ಟಿ ಮತ್ತು ಹರಿತವಾದ ಅಲಗುಗಳ ಅಗತ್ಯವಿದೆಯೋ ಅಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಅಗ್ಗದ ಬೇರೆ ದಾರಿಯಿಲ್ಲದೆ ಉಪಯೋಗಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಉಕ್ಕನ್ನು ಗಡಿಯಾರಗಳು ಮತ್ತು ವಾಚುಗಳು ಸೆರಿದಂತೆ ಸ್ಪ್ರಿಂಗ್ಗಳ ತಯಾರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಉಪಯೋಗಿಸುತ್ತಾರೆ.
ವೇಗದ ಮತ್ತು ಮಿತವ್ಯಯ ತಯಾರಿಕ ವಿಧಾನಗಳು ಬಂದಂತೆ ಉಕ್ಕು ಸುಲಭ ಮತ್ತು ಬಹಳ ಅಗ್ಗವಾಗಿ ದೊರೆಯುವುದು. ಉಕ್ಕು ಹದಮಾಡಿದ ಕಬ್ಬಿಣ ವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿನ ಉದ್ದೇಶಗಳಿಗಾಗಿ ಬದಲಾಯಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಏನೇ ಇರಲಿ, 20ನೇ ಶತಮಾನದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ನ ದೊರಕುವಿಕೆಯು, ಕಡಿಮೆ ರಚನೆಯ ಖರ್ಚು ಮತ್ತು ತೂಕದಿಂದ ಈ ವಸ್ತುಗಳು ಉಕ್ಕನ್ನು ಕೆಲವು ಬಳಕೆಯಲ್ಲಿ ಬದಲಾಯಿಸಿದೆ.
ವಿಮಾನಗಳು, ಕ್ರೀಡಾ ಉಪಕರಣಗಳು, ಹೈ ಎಂಡ್ ಆಟೋಮೊಬೈಲ್ಸ್ ಮುಂತಾದವುಗಳಲ್ಲಿ ಇಂಗಾಲದ ಪೈಬರ್ಗಳು ಖರ್ಚಿನ ಬಗ್ಗೆ ಆಲೋಚನೆ ಇಲ್ಲದ ಕೆಲವು ಬಳಕೆಯಲ್ಲಿ ಬದಲಾಯಿಸಿದೆ.
ವಿಶ್ವ ಉಕ್ಕು ತಯಾರಿಕಾ ಕಂಪೆನಿಗಳ ಒಕ್ಕೂಟ ವು, ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ವಿವಿಧ ದೇಶಗಳು ತಯಾರಿಸಿದ ಉಕ್ಕಿನ ಪ್ರಮಾಣವನ್ನು ತಿಳಿಸಿದೆ.
ಕಳೆದ 5 ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಭಾರತವು ಉಕ್ಕು ತಯಾರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕನೇ ಸ್ಥಾನ ಕಾಯ್ದು ಕೊಂಡಂತಾ ಗಿದೆ ಎಂದು ಕೈಗಾರಿಕಾ ವಲಯದ ಪರಿಣಿತರು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ. ಕಳೆದ ವರ್ಷ ಇದೇ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ದೇಶದ ಉಕ್ಕು ತಯಾರಿಕೆ ಶೇ 1.8ರಷ್ಟು ಏರಿಕೆ ಕಂಡಿದ್ದು, 612.7 ಲಕ್ಷ ಟನ್‌ ಉಕ್ಕು ತಯಾರಿಸಿ ಪ್ರಮುಖ ನಾಲ್ಕು ಉಕ್ಕು ತಯಾರಿಕಾ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಎರಡನೇ ಸ್ಥಾನ ಪಡೆದುಕೊಂಡಿತ್ತು ಎಂದು ವಿಶ್ವ ಉಕ್ಕು ತಯಾರಿಕಾ ಕಂಪೆನಿಗಳ ಒಕ್ಕೂಟ ಮಾಹಿತಿ ನೀಡಿದೆ.
ಉಕ್ಕು ತಯಾರಿಕೆ ಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕನೇ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿರುವ ಭಾರತ ಪ್ರಸಕ್ತ ಹಣಕಾಸು ವರ್ಷದ ಜನವರಿ–ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ 624.1 ಲಕ್ಷ ಟನ್‌ ಉಕ್ಕು ತಯಾರಿಸಿದೆ ಎಂದು ವಿಶ್ವ ಉಕ್ಕು ತಯಾರಿಕಾ ಕಂಪೆನಿಗಳ ಒಕ್ಕೂಟ ಹೇಳಿದೆ.
ಒಟ್ಟಾರೆ ಜಾಗತಿಕ ಉಕ್ಕು ತಯಾರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಧದಷ್ಟು ಪಾಲನ್ನು ಚೀನಾ ಹೊಂದಿದೆ.
ಉಕ್ಕುನ್ನು ರಸ್ತೆಗಳ, ರೈಲ್ವೆ, ಕಟ್ಟಡಗಳ, ಯಂತ್ರಗಳ ಮತ್ತು ಮೂಲಭೂತ ಸೌಕರ್ಯಗಳ ನಿರ್ಮಾಣದಲ್ಲಿ ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿ ಬಳಸುವರು. ಹೆಚ್ಚಿನ ಆಧುನಿಕ ದೊಡ್ಡ ರಚನೆಗಳಾದ ಕ್ರೀಢಾಂಗಣಗಳು, ಸೇತುವೆಗಳು, ಗಗನಚುಂಬಿಗಳು ಮತ್ತು ವಿಮಾನ ನಿಲ್ದಾಣಗಳು ಉಕ್ಕಿನ ಅಸ್ಥಿಪಂಜರದ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿತವಾಗಿದೆ. ಕಾಂಕ್ರೀಟ್ನ ರಚನೆಯಲ್ಲಿ ಉಕ್ಕನ್ನು ಬೆಂಬಲಕ್ಕಾಗಿ ಉಪಯೋಗಿಸಿದರೂ, ಹೆಚ್ಚಿನ ಬಳಕೆಯು ದೊಡ್ಡ ಯಂತ್ರಗಳ ನಿರ್ಮಾಣದಲ್ಲಿ ಹಾಗು ಆಟೋಮೊಬೈಲ್ ಕೈಗಾರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುವುದು. ಕಾರುಗಳ ದೇಹದ ನಿರ್ಮಾಣದಲ್ಲಿ ಉಕ್ಕು ಒಂದು ಮುಖ್ಯವಾದ ವಸ್ತುವಾಗಿದೆ.
ಬೋಲ್ಟ್, ನಟ್ಗಳು, ಸ್ಕೃಗಳು, ಮೊಳೆಗಳು ಮುಂತಾದ ಯಂತ್ರಗಳ ಬಿಡಿಭಾಗಗಳ ತಯಾರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಕೂಡ ಉಪಯೋಗಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇತರೆ ಸಾಮಾನ್ಯ ಬಳಕೆಗಳು ಎಂದರೆ, ಹಡಗು ನಿರ್ಮಾಣಗಳು, ಪೈಪ್ ಲೈನ್ ಗಳು, ಗಣಿ ಕೈಗಾರಿಕೆ, ಅಂತರಿಕ್ಷಯಾನ, ಗೃಹ ಬಳಕೆಯ ವಸ್ತುಗಳು, ಬುಲ್ಡೋಜರ್ ಮುಂತಾದ ದೊಡ್ಡ ಯಂತ್ರಗಳು , ಪೀಠೋಪಕರಣಗಳು, ಉಕ್ಕಿನ ಉಣ್ಣೆ, ಆಯುಧಗಳು, ಯುದ್ದಕವಚ, ಉಪಕರಣಗಳು ಇವುಗಳ ತಯಾರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಬಳಸುತ್ತಾರೆ.
ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಪರಿಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಉಕ್ಕು ಎಂದರೆ ಕಬ್ಬಿಣ ಮತ್ತು ಇಂಗಾಲಗಳ ಮಿಶ್ರಲೋಹ. ಅಗತ್ಯಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದಂತೆ ಹದಗೊಳಿಸಬಹುದಾದ ಗುಣ ಹೊಂದಿರುವ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಇದು ಬಳಕೆಸ್ನೇಹಿಯಾಗಿದೆ. ಉಕ್ಕು ಎಂದರೆ, ಅದು ಮೆದು ಕಬ್ಬಿಣವೂ ಅಲ್ಲ. ಬೀಡು ಕಬ್ಬಿಣವೂ ಅಲ್ಲ. ಇವುಗಳೆರಡರ ನಡುವಣ ಸ್ಥಿತಿ. ಇದಕ್ಕೆ ಪ್ರಮುಖ ಕಾರಣ ಕಬ್ಬಿಣದಲ್ಲಿ ಬೆರೆತಿರುವ ಇಂಗಾಲದ ಪ್ರಮಾಣ. ಮೆದು ಕಬ್ಬಿಣದಲ್ಲಿ ಇಂಗಾಲದ ಅಂಶ ಶೇ 0.02ರಿಂದ 0.08ರಷ್ಟು ಇದ್ದರೆ, ಬೀಡು ಕಬ್ಬಿಣದಲ್ಲಿ ಶೇ 3ರಿಂದ 4.5ರಷ್ಟು ಇರುತ್ತದೆ. ಉಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಇಂಗಾಲದ ಪ್ರಮಾಣ ಶೇ 0.2ರಿಂದ ಶೇ 1.5ರಷ್ಟು ಇದೆ. ಮೆದುಕಬ್ಬಿಣಕ್ಕೆ ಬಾಗುವ ಗುಣ ಇದ್ದರೂ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿಲ್ಲ. ಬೀಡುಕಬ್ಬಿಣ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿದ್ದರೂ ಅಗತ್ಯಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದಂತೆ ಅದನ್ನು ಹೊಂದಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಗುಣ ಇಲ್ಲ. ಆದರೆ, ಉಕ್ಕು ಹಾಗಲ್ಲ. ಗಟ್ಟಿಯೂ ಇದೆ, ಬಾಗುವ ಗುಣವನ್ನೂ ಹೊಂದಿದೆ.
2014 ಮಾರ್ಚ್ನಲ್ಲಿ, ಭಾರತ ೭೨.೫ ಲಕ್ಷ ಟನ್ ಉಕ್ಕನ್ನು ತಯಾರಿಸಿದೆ. ಇದು ೨೦೧೩ರರ ಮಾರ್ಚ್ ತಿಂಗಳ ಉತ್ಪಾದನೆಗಿಂತ ಶೇ. ೩.೯೦ ರಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚು. ಈ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ, ಉಕ್ಕು ಉತ್ಪಾದನೆಯಲ್ಲಿ ಭಾರತಕ್ಕೆ ನಾಲ್ಕನೇ ಸ್ಥಾನ. ಈ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ, ಉಕ್ಕುಉತ್ಪಾದನೆಯಲ್ಲಿ ಮಂಚೂಣಿಯಲ್ಲಿರುವ ಹತ್ತು ದೇಶಗಳು ಹಾಗು ಅವುಗಳು ತಯಾರಿಸಿದ ಪ್ರಮಾಣ ಹೀಗಿವೆ.
'ಸ್ಟೀಲ್' ಎಂದು ಇಂಗ್ಲೀಷ್ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಇದು ಕಬ್ಬಿಣ ಮತ್ತು ಇಂಗಾಲದ ಮಿಶ್ರಲೋಹವಾಗಿದೆ. ಉಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಇಂಗಾಲದ ಪ್ರಮಾಣವು ಒಟ್ಟು ತೂಕದಲ್ಲಿ 2.1% ಇದೆ. ಇದು ಪ್ರಾಚೀನ ಕಾಲದಿಂದಲೂ ವಿವಿಧ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಬಳಕೆಯಲ್ಲಿರುವ ಒಂದು ಜನಪ್ರಿಯ ಲೋಹ. ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಉಕ್ಕನ್ನು ವಾರ್ಷಿಕವಾಗಿ ಸುಮಾರು 1.30 ಬಿಲಿಯನ್ ಟನ್ನುಗಳಷ್ಟನ್ನು ಉತ್ಪಾದಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಆಧುನಿಕ ಉಕ್ಕನ್ನು ವಿವಿಧ ರೀತಿಯ ಗ್ರೇಡ್ಗಳ ಮೂಲಕ ಇದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಇರುವ 'ಪ್ರಮಾಣಗಳ ಸಂಸ್ಥೆ'ಗಳು ಗುರುತಿಸುತ್ತವೆ.
ಯುರೋಪಿಯನ್ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ 17ನೇ ಶತಮಾನದಿಂದಲೂ, ಕಬ್ಬಿಣದ ಅದಿರನ್ನು ಊದುಕುಲುಮೆಯಲ್ಲಿ ಪುಟವಿಟ್ಟು ಲೋಹವನ್ನು ವಿಂಗಡಿಸಿ ಪೆಡಸು ಕಬ್ಬಿಣವನ್ನಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸುವುದು ಉಕ್ಕಿನ ತಯಾರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ಹೆಜ್ಜೆಯಾಗಿದ್ದಿತು. ಮೂಲತಃ, ಇದ್ದಿಲನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸಿದರೂ, ಆಧುನಿಕ ಪದ್ದತಿಯಲ್ಲಿ, ಉಳಿತಾಯವು ಸಾಬೀತಾಗಿರುವುದರಿಂದ ಕೋಕ್ ನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.