polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ಕಿರುಬಂಡವಾಳ ತಜ್ಞರ ಸಾಮಾನ್ಯ ಅಭಿಪ್ರಾಯದ ಪ್ರಕಾರ ಸೇವೆಯು ಪ್ರಮುಖವಾಗಿ ಮಹಿಳೆಯರನ್ನು ಕೇಂದ್ರೀಕರಿಸಿರಬೇಕು. ಪುರಾವೆಗಳ ಪ್ರಕಾರ ಅವರು ಬಾಕಿದಾರರಾಗುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಪುರುಷರಿಗಿಂತ ಕಡಿಮೆ. ೨೦೦೬ರ ಉದ್ಯಮದ ಮಾಹಿತಿ ಪ್ರಕಾರ ೫೨ ದಶಲಕ್ಷ ಸಾಲಗಾರರನ್ನು ಮುಟ್ಟಿರುವ ೭೦೪ ಗಳಲ್ಲಿ ಒಕ್ಕೂಟದ ಮೂಲಕ ಸಾಲ ಪಡೆಯುವರನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದ ಗಳು ಹಾಗೂ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಸಾಲ ಪಡೆಯುವವರನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದ ಗಳೂ ಸೇರಿದ್ದವು. ಒಕ್ಕೂಟ ಸಾಲಗಳಲ್ಲಿ ಬಾಕಿದಾರ ದರವು ೩೦ ದಿನಗಳ ನಂತರ ೦.೯%ರಷ್ಟಿದ್ದರೆ , ೦.೩%ರಷ್ಟು ಸಾಲಗಳನ್ನು ತೆಗೆದೊಗೆಯಲಾಗಿತ್ತು . ಸಾಲದ ಮೊತ್ತ ಕಡಿಮೆಯಾದಷ್ಟೂ ನಿರ್ವಹಣಾ ವೆಚ್ಚದ ಅಂತರಗಳು ಅಲ್ಪವಾಗುತ್ತಿದ್ದು, ಅನೇಕ ಗಳು ಪುರುಷರಿಗೆ ಸಾಲ ಕೊಡುವುದರಿಂದಾಗುವ ನಷ್ಟದ ಸಾಧ್ಯತೆ ವಿಪರೀತ ಹೆಚ್ಚು ಎಂಬ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಹೊಂದಿವೆ. ಆದಾಗ್ಯೂ ಈ ಮಹಿಳೆಯರ ಮೇಲಿನ ಕೇಂದ್ರೀಕರಣವನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಲಾಗಿದೆ. ವಿಶ್ವಬ್ಯಾಂಕ್‌ ಪ್ರಕಟಿಸಿದ ಶ್ರೀಲಂಕಾದ ಕಿರುಉದ್ಯಮಿಗಳ ಮೇಲಿನ ಅಧ್ಯಯನದ ಪ್ರಕಾರ ಪುರುಷ-ಮಾಲೀಕತ್ವದ ಉದ್ಯ್ಯಮಗಳ ಬಂಡವಾಳದ ಮೇಲಿನ ಹುಟ್ಟುವಳಿಗಳು ಸರಾಸರಿ ೧೧%ರಷ್ಟಿದ್ದರೆ ಮಹಿಳಾ-ಮಾಲೀಕತ್ವದ ಉದ್ಯಮಗಳದ್ದು, ೦% ಅಥವಾ ಸ್ವಲ್ಪ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಋಣಾತ್ಮಕವಾಗಿತ್ತು.
ಈ ಎಲ್ಲಾ ಕಷ್ಟಗಳಿಂದಾಗಿ ಬಡವರು ಸಾಲ ಪಡೆಯುವಾಗ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ತಮ್ಮ ಸಂಬಂಧಿಕರು ಅಥವಾ ಸ್ಥಳೀಯ ಸಾಲದಾತರಲ್ಲಿ ಸಾಲ ಪಡೆಯಬೇಕಾಗಿರುತ್ತಿದ್ದು ಅಲ್ಲಿ ಬಡ್ಡಿಯ ದರ ಬಹಳಷ್ಟು ಮಟ್ಟಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಏಷ್ಯಾ, ಲ್ಯಾಟಿನ್‌ ಅಮೇರಿಕಾ ಮತ್ತು ಆಫ್ರಿಕಾ ಖಂಡಗಳ ಹದಿನಾಲ್ಕು ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ನಡೆಸಿದ ೨೮ ಅಧ್ಯಯನಗಳ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆಯ ಸಾರಾಂಶದ ಪ್ರಕಾರ ಸಾಲದಾತರಲ್ಲಿ ೭೬% ಜನರ ಬಡ್ಡಿ ದರವು ತಿಂಗಳಿಗೆ ೧೦%ನ್ನೂ ಮೀರಿರುತ್ತಿದ್ದು, ಇದರಲ್ಲಿ ತಿಂಗಳಿಗೆ ೧೦೦%ಕ್ಕೂ ಮೀರಿದ ಬಡ್ಡಿದರವನ್ನು ವಿಧಿಸುತ್ತಿರುವ ೨೨% ಜನ ಸಾಲದಾತರೂ ಸೇರಿದ್ದಾರೆ. ಸಾಲದಾತರು ಸ್ವಲ್ಪ ಉತ್ತಮ ಮಟ್ಟದವರಿಗಿಂತ ತೀರ ಬಡವರಿಗೇ ಹೆಚ್ಚು ಬಡ್ಡಿದರವನ್ನು ವಿಧಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಸಾಲದಾತರನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ದುಷ್ಟರೆಂದು ಹಾಗೂ ದುಬಾರಿ ಬಡ್ಡಿಯನ್ನು ಕೀಳುವವರೆಂದು ದೂರುತ್ತಿದ್ದರೂ ಅವರ ಸೇವೆಗಳು ಅನುಕೂಲಕರವಾಗಿದ್ದು ಹಾಗೂ ವೇಗವಾಗಿದ್ದು, ಅವರು ಸಾಲಗಾರರು ತೊಂದರೆಗೊಳಗಾಗಿದ್ದಾಗ ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೂ ಸಿದ್ಧವಿರುತ್ತಾರೆ. ಅವರನ್ನು ಆದಷ್ಟು ಬೇಗ ತಮ್ಮ ವ್ಯವಹಾರದಿಂದ ಹೊರಹಾಕುವ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳು ಕಿರುಬಂಡವಾಳ ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ಹೆಚ್ಚು ಸಕ್ರಿಯರಾಗಿರುವ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲೂ ಕೂಡಾ ಕಾರ್ಯಸಾಧುವಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿದೆ.
ಕಳೆದ ಶತಮಾನಗಳಲ್ಲಿ ಯೋಜಿಸಿದ್ದ ಸಕ್ರಿಯ ಕಲ್ಪನಾಯೋಜನೆಗಳು ಹದಿನೈದನೇ ಶತಮಾನದ ಸಮುದಾಯಮುಖಿ ಗಿರವಿಅಂಗಡಿಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ್ದ ಫ್ರಾನ್ಸಿಸ್‌ ಪಂಥದ ಸನ್ಯಾಸಿಗಳಿಂದ ಹಿಡಿದು ಹತ್ತೊಂಭತ್ತನೇ ಶತಮಾನದ ಐರೋಪ್ಯ ಸಾಲದಾತರ ಒಕ್ಕೂಟಗಳ ಸ್ಥಾಪಕರು ಮತ್ತು ೧೯೭೦ರ ದಶಕದ ಕಿರುಸಾಲ ಚಳುವಳಿಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಕರು ಅನೇಕ ಪದ್ಧತಿಗಳನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸಿ ಸಂಸ್ಥೆಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿದರು. ಈ ಸಂಸ್ಥೆಗಳನ್ನು ಹಣಕಾಸು ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ನೀಡಬಹುದಾದ ಅನೇಕ ವಿಧದ ಜೀವನೋಪಾಯದ ಅವಕಾಶಗಳನ್ನು ಹಾಗೂ ನಷ್ಟ ನಿವಾರಣಾ ಸಾಧನಗಳನ್ನು ಬಡವರ ಮನೆಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ನೀಡುವಂತಹಾ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ರೂಪಿಸಿದ್ದಾಗಿತ್ತು. ಗ್ರಾಮೀಣ ಬ್ಯಾಂಕ್‌ನ ಯಶಸ್ಸು ವಿಶ್ವವನ್ನೇ ಉತ್ತೇಜಿಸಿದ್ದರೂ, ಈ ಯಶಸ್ಸನ್ನು ಕಾರ್ಯಸಾಧುವಾಗಿ ಮರುಕಳಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಲು ಕಷ್ಟಸಾಧ್ಯವಾಗಿದೆ . ಕಡಿಮೆ ಜನಸಾಂದ್ರತೆಯ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಸಮೀಪದ ಗ್ರಾಹಕರಿಗೆ ಸೇವೆ ನೀಡುವಲ್ಲಿ ತಗಲುವ ಕ್ರಿಯಾವೆಚ್ಚವನ್ನು ಹೊಂದಿಸುವ ಕೆಲಸ ಗಮನಾರ್ಹ ಸವಾಲಿನದಾಗಿದೆ.
ಆಯ್ದ ಕಿರುಬಂಡವಾಳ ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ಬಗೆಗಿನ ಪ್ರಮುಖ ವಿವರವಾದ ಮಾಹಿತಿಯ ಸ್ರೋತವೆಂದರೆ ಕಿರುಬ್ಯಾಂಕಿಂಗ್‌ ಪ್ರಕಟಣೆ/ಬುಲೆಟಿನ್ ‌. ೨೦೦೬ರ ಕೊನೆಯ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಇದು ೫೨ ದಶಲಕ್ಷ ಸಾಲಗಾರರು ಮತ್ತು ೫೬ ದಶಲಕ್ಷ ಉಳಿಕೆದಾರರಿಗೆ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಿರುವ ೭೦೪ ಗಳ ಬೆಳವಣಿಗೆಯನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಈ ಗ್ರಾಹಕರಲ್ಲಿ ೭೦%ರಷ್ಟು ಜನ ಏಷ್ಯಾದಲ್ಲಿದ್ದರೆ, ಲ್ಯಾಟಿನ್‌ ಅಮೇರಿಕಾದಲ್ಲಿ ೨೦%ರಷ್ಟು ಜನ ಹಾಗೂ ವಿಶ್ವದ ಉಳಿದ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಉಳಿದವರಿದ್ದರು.
‘ಅಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ’ ಕಿರುಬಂಡವಾಳ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಾದ ಗಳು ಮತ್ತು ಮದುವೆಗಳು, ಶವಸಂಸ್ಕಾರ ಮತ್ತು ಅನಾರೋಗ್ಯದಂತಹಾ ವೆಚ್ಚಗಳನ್ನು ಭರಿಸಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡುವಂತಹಾ ಅಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಸಂಘಸಂಸ್ಥೆಗಳ ಪ್ರಮಾಣ ಅಥವಾ ವಿತರಣೆಯನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸುವ ಯಾವುದೇ ಅಧ್ಯಯನಗಳು ಇದುವರೆಗೂ ನಡೆದಿಲ್ಲ. ಆದಾಗ್ಯೂ ಅನೇಕ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆಗಳು ಪ್ರಕಟವಾಗಿದ್ದು, ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಅಲ್ಪ ಪ್ರಮಾಣದ ಬಾಹ್ಯ ಸಹಾಯದಿಂದ ರೂಪಿಸಿ ನಿರ್ವಹಿಸುವಂತಹಾ, ಈ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಹೊಂದುತ್ತಿರುವ ವಿಶ್ವದ ಬಹುಪಾಲು ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಲ್ಲಿವೆ.
ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕವಾಗಿ ಬ್ಯಾಂಕುಗಳು ಕನಿಷ್ಟ ಇಲ್ಲವೇ ಯಾವುದೇ ನಗದು ಆದಾಯವಿರದ ಗ್ರಾಹಕರಿಗೆ ಹಣಕಾಸು ಸೇವೆ ಕೊಡುವುದಿಲ್ಲ. ಬ್ಯಾಂಕ್‌ಗಳು ಖಾತೆಯಲ್ಲಿನ ಹಣದ ಪ್ರಮಾಣ ಎಷ್ಟೇ ಕಡಿಮೆಯಿದ್ದರೂ ಗಮನಾರ್ಹ ಪ್ರಮಾಣದ ವೆಚ್ಚವನ್ನು ಭರಿಸಬೇಕಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ $೧೦೦,೦೦೦ ಮೌಲ್ಯದ ಸಾಲವನ್ನು ನೀಡುವುದರಿಂದ ಹುಟ್ಟುವ ಆದಾಯ $೧,೦೦೦ ಮೌಲ್ಯದ ಒಟ್ಟು ನೂರು ಸಾಲಗಳಿಂದ ಹುಟ್ಟುವ ಆದಾಯಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಯಾವುದೇ ಪ್ರಮಾಣದ ಸಾಲಗಳನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸುವ ಸ್ಥಿರ ವೆಚ್ಚವು ಗಮನಾರ್ಹ; ಸಂಭಾವ್ಯ ಸಾಲಗಾರರ ಸಾಮರ್ಥ್ಯದ ಅಂದಾಜು, ಅವರ ಮರುಪಾವತಿ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಮತ್ತು ಸುರಕ್ಷತೆ; ಬಾಕಿಮೊತ್ತದ ನಿರ್ವಹಣೆ, ಬಾಕಿದಾರರಿಂದ ಮರುಪಾವತಿ ಇತ್ಯಾದಿ ಕೆಲಸಗಳಿಗೆ ತಗಲುವ ವೆಚ್ಚಗಳು ಇದರಲ್ಲಿ ಸೇರಿರುತ್ತದೆ. ಸಾಲ ನೀಡುವಿಕೆ ಅಥವಾ ಠೇವಣಿ ಇಡುವುದರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಗರಿಷ್ಠ ಮಿತಿಯೂ ಇದೆ, ಈ ಮಿತಿಯನ್ನು ಮೀರಿದಲ್ಲಿ ಬ್ಯಾಂಕ್‌ಗಳು ತಾವು ಮಾಡುವ ಪ್ರತಿ ವ್ಯವಹಾರದಲ್ಲಿ ನಷ್ಟ ಅನುಭವಿಸುತ್ತವೆ. ಬಡವರ ವ್ಯವಹಾರವು ಈ ಮಿತಿಯ ನಂತರವೇ ಬರುವುದಾಗಿರುತ್ತದೆ.
ಬಹುಕಾಲದಿಂದ 'ಪೂರೈಕೆ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ/ಚಾಚುದೂರ' (ಬಹಳ ಬಡವರು ಹಾಗೂ ಬಹಳ ದೂರ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿರುವವರನ್ನು ತಲುಪಬಲ್ಲ ಕಿರುಬಂಡವಾಳ ಸಂಸ್ಥೆಯ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ) ಹಾಗೂ ಅದರ 'ನಿರಂತರ ನಡೆಯಬಲ್ಲ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ'ಗಳ (ನಿರ್ವಹಣಾ ವೆಚ್ಚಗಳನ್ನು ಭರಿಸಬಲ್ಲ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಮತ್ತು ಲಭ್ಯ ಆದಾಯದಲ್ಲೇ ಹೊಸ ಗ್ರಾಹಕರನ್ನು ತಲುಪಲು ತಗಲುವ ವೆಚ್ಚವನ್ನು ಭರಿಸುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ) ನಡುವಿನ ಅನುಕೂಲ-ಅನಾನುಕೂಲಗಳ ನಡುವಿನ ವ್ಯತ್ಯಾಸದ ತೀವ್ರತೆ/ಸೂಕ್ಷ್ಮತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಚರ್ಚೆ ನಡೆಯುತ್ತಲೇ ಇದೆ. ಕಿರುಬಂಡವಾಳ ವೃತ್ತಿಪರರು ಈ ಎರಡೂ ಗುರಿಗಳ ನಡುವೆ ಸಾಧ್ಯವಾದಷ್ಟು ಮಟ್ಟಿಗೆ ಸಮತೋಲನ ಸಾಧಿಸಬೇಕೆಂಬುದನ್ನು ಎಲ್ಲರೂ ಒಪ್ಪಿದರೂ, ಕನಿಷ್ಟತಾವಾದಿ ಲಾಭೋದ್ದೇಶ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿರುವ ಬೊಲಿವಿಯಾದ ಬಾನ್‌ಕೊಸಾಲ್‌ನಿಂದ ಹಿಡಿದು ಬಾಂಗ್ಲಾದೇಶದ ಸುಸಂಘಟಿತವಾದ ಲಾಭೋದ್ದೇಶರಹಿತ ನವರೆಗೆ ಕಾರ್ಯನೀತಿಗಳು ಹಲವಿವೆ. ಇದು ಕೇವಲ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ರೀತಿಯ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಿಗಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಕಿರುಬಂಡವಾಳ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳನ್ನು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಪಡಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ ಸರ್ಕಾರಗಳಿಗೂ ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತದೆ.
ಇದುವರೆಗೂ ಕಿರುಬಂಡವಾಳದ ವಿತರಣೆಯನ್ನು ನಿರೂಪಿಸಬಲ್ಲ ವ್ಯವಸ್ಥಿತ ಪ್ರಯತ್ನವನ್ನು ಮಾಡಲಾಗಿಲ್ಲ. ಇತ್ತೀಚಿನ ೨೦೦೪ರಲ್ಲಿ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಹೊಂದುತ್ತಿರುವ ವಿಶ್ವದಲ್ಲಿನ ‘ಪರ್ಯಾಯ ಹಣಕಾಸು ಸಂಸ್ಥೆಗಳ’ ಬಗ್ಗೆ ನಡೆಸಿದ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆಯಲ್ಲಿ ಉಪಯುಕ್ತ ಮಾಪನವೊಂದನ್ನು ರಚಿಸಲಾಯಿತು. ಅದರ ಲೇಖಕರು ವಾಣಿಜ್ಯ ಬ್ಯಾಂಕುಗಳ ಗ್ರಾಹಕರಿಗಿಂತ ಬಡವರಿಗೆ ಸೇವೆ ನೀಡುವ ೩,೦೦೦ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಲ್ಲಿ ಸರಿಸುಮಾರು ೬೬೫ ದಶಲಕ್ಷ ಗ್ರಾಹಕ ಖಾತೆಗಳನ್ನು ಗಣಿಸಿದ್ದರು. ಈ ಖಾತೆಗಳಲ್ಲಿ,೧೨೦ ದಶಲಕ್ಷ ಖಾತೆಗಳು ಕಿರುಬಂಡವಾಳ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಲ್ಲಿದ್ದವು. ಬಹುವಿಧದ ಚಾರಿತ್ರಿಕ ಮೂಲವನ್ನು ಧ್ವನಿಸುವಂತೆ ಅವರು ಅಂಚೆ ಉಳಿತಾಯ ಖಾತೆ/ಬ್ಯಾಂಕ್‌ಗಳು , ಸರ್ಕಾರೀ ಕೃಷಿ ಮತ್ತು ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಬ್ಯಾಂಕ್‌ಗಳು , ಆರ್ಥಿಕ ಸಹಕಾರಿ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಮತ್ತು ಸಾಲ ಒಕ್ಕೂಟಗಳು ಹಾಗೂ ವಿಶೇಷ ಗ್ರಾಮೀಣ ವಲಯದ ಬ್ಯಾಂಕುಗಳನ್ನು ಸಹಾ ಸೇರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರು.
ಸದಸ್ಯ-ಮಾಲೀಕತ್ವದ ಸಂಸ್ಥೆಗಳೆಂದರೆ ಸ್ವಸಹಾಯ ಗುಂಪುಗಳು, ಸಾಲ ಒಕ್ಕೂಟಗಳು ಮತ್ತು ‘ಹಣಕಾಸು ಸೇವಾ ಸಂಘಗಳು’ ಮತ್ತು ಗಳಂತಹಾ ಅನೇಕ ವಿಧದ ಮಿಶ್ರ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು. ತಮ್ಮ ಅಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಬಂಧುಗಳಂತೆ, ಇವೂ ಸಹಾ ಸಣ್ಣವು ಹಾಗೂ ಸ್ಥಳೀಯ, ಎಂದರೆ ಅವರಿಗೆ ಪರಸ್ಪರರ ಆರ್ಥಿಕ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಅರಿವಿದ್ದು ಉತ್ತಮ ಅನುಕೂಲ ಹಾಗೂ ಹೊಂದಾಣಿಕೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ಅವು ಬಡಜನರಿಂದಲೇ ನಿರ್ವಹಣೆಯಾಗುವುದರಿಂದ ಅವುಗಳ ಕಾರ್ಯವೆಚ್ಚವೂ ಸಹಾ ಕಡಿಮೆ. ಆದಾಗ್ಯೂ ಈ ಪೂರೈಕೆದಾರರ ಆರ್ಥಿಕ ಚಾಕಚಕ್ಯತೆ ಕಡಿಮೆಯಾದುದರಿಂದ ಆರ್ಥಿಕತೆ ಕುಸಿದಾಗ ಅಥವಾ ಅವರ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಗಳು ವಿಪರೀತ ಸಂಕೀರ್ಣಗೊಂಡಾಗ ತೊಂದರೆಗೊಳಗಾಗಬಹುದು. ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿ ನಿಯಂತ್ರಣದಲ್ಲಿಲ್ಲದೇ ಹೋದರೆ ಹಾಗೂ ಮೇಲ್ವಿಚಾರಣೆ ಇಲ್ಲದೇ ಹೋದರೆ, ಇವನ್ನು ಒಬ್ಬಿಬ್ಬರು ಪ್ರಭಾವೀ ನಾಯಕರುಗಳು ಕೊಂಡುಕೊಳ್ಳುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಇರುತ್ತದೆ. ಆಗ ಸದಸ್ಯರು ಹಣ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಇರುತ್ತದೆ.
ಮಾರ್ಗ್ಯುರೈಟ್‌ ರಾಬಿನ್ಸನ್‌ರವರು ದ ಮೈಕ್ರೋಫೈನಾನ್ಸ್‌ ರೆವೊಲ್ಯೂಷನ್‌ನಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸುವ ಪ್ರಕಾರ ೧೯೮೦ರ ದಶಕವು “ಕಿರುಬಂಡವಾಳವು ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಮಾಣದ ಚಾಚುದೂರವನ್ನು ಲಾಭದಾಯಕವಾಗಿ ನೀಡಬಲ್ಲದು,” ಎಂಬುದನ್ನು ಸಮರ್ಥಿಸಿತು ಮತ್ತು ೧೯೯೦ರ ದಶಕದಲ್ಲಿ “ಕಿರುಬಂಡವಾಳವು ಒಂದು ಉದ್ಯಮವಾಗಿ ಬೆಳೆಯಲು ಆರಂಭಿಸಿತು” .
೨೦೦೦ರ ದಶಕದಲ್ಲಿ, ಕಿರುಬಂಡವಾಳ ಉದ್ಯಮದ ಧ್ಯೇಯವೆಂದರೆ ಪೂರೈಸಿರದ ಬೇಡಿಕೆಯನ್ನು ಮತ್ತೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಪೂರೈಸುವುದು ಹಾಗೂ ಬಡತನ ನಿವಾರಣೆಯಲ್ಲಿ ಪಾತ್ರ ವಹಿಸುವುದು. ವಾಣಿಜ್ಯ ಕಿರುಬಂಡವಾಳ ಕ್ಷೇತ್ರವನ್ನು ಕಳೆದ ಕೆಲ ದಶಕಗಳಲ್ಲಿ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಪಡಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ಸಾಕಷ್ಟು ಪ್ರಗತಿಯಾಗಿದ್ದರೂ, ಉದ್ಯಮವು ಬೃಹತ್‌ ಪ್ರಮಾಣದ ವಿಶ್ವದಾದ್ಯಂತ ಬೇಡಿಕೆಯ ಪೂರೈಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುವ ಮುಂಚೆ ಅನೇಕ ಪರಿಹಾರವಾಗದ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಪರಿಹರಿಸಬೇಕಿದೆ.
ದೃಢ ಕಿರುಬಂಡವಾಳ ವಾಣಿಜ್ಯ ಉದ್ಯಮವನ್ನು ಕಟ್ಟಬೇಕಾದಾಗ ಬರಬಹುದಾದ ಅಡ್ಡಿ ಅಥವಾ ಸವಾಲುಗಳೆಂದರೆ:
ಬಹಳಷ್ಟು ಬಾರಿ ಜನರಲ್ಲಿ ತಮಗೆ ಅಗತ್ಯ ಬಂದಾಗ ಬೇಕಾದಷ್ಟು ಹಣ ಇರುವುದಿಲ್ಲ, ಆದ್ದರಿಂದ ಅವರು ಸಾಲ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಬಡ ಕುಟುಂಬವೊಂದು ಜಮೀನು ಖರೀದಿಸಲು ಸಂಬಂಧಿಕರಿಂದ, ಅಕ್ಕಿ/ಧಾನ್ಯಸಾಮಗ್ರಿಗಳನ್ನು ಖರೀದಿಸಲು ಸಾಲದಾತರಿಂದ ಅಥವಾ ಹೊಲಿಗೆಯಂತ್ರ ಕೊಳ್ಳಲು ಕಿರುಬಂಡವಾಳ ಸಂಸ್ಥೆಯಿಂದ ಸಾಲ ಪಡೆಯಬಹುದು. ಈ ಸಾಲಗಳನ್ನು ವೆಚ್ಚ ಮಾಡಿದ ನಂತರ ಉಳಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಮರುಪಾವತಿ ಮಾಡಬೇಕಾದುದದರಿಂದ, ರುದರ್‌ಫೋರ್ಡ್‌ ಇದನ್ನು 'ಇಳಿಕೆಯ ಉಳಿಕೆ' ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಅವರ ಅಭಿಪ್ರಾಯದ ಪ್ರಕಾರ ಕಿರುಸಾಲವು ಅವರ ಸಮಸ್ಯೆಯ ಅರ್ಧವನ್ನು ಮಾತ್ರವೇ ಪರಿಹರಿಸುತ್ತಿದೆ, ಅದರಲ್ಲೂ ಅಪ್ರಮುಖವಾದುದನ್ನು ಮಾತ್ರವೇ ಪರಿಹರಿಸುತ್ತಿದೆ; ಬಡವರು ಉಳಿಕೆಗಾಗಿ ಹಾಗೂ ಆಸ್ತಿಯನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಸಾಲ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಕಿರುಸಾಲ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಅವರ ಸಾಲಗಳನ್ನು ಉಳಿತಾಯ ಖಾತೆಗಳ ಮುಖಾಂತರ ಸಾಲ ಒದಗಿಸಿದರೆ, ಅದು ಬಡವರಿಗೆ ಅವರ ಅಸಂಖ್ಯಾತ ವೆಚ್ಚಗಳನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತದೆ.
ವಿಶಾಲವಾದ ದೃಷ್ಟಿಕೋನದಲ್ಲಿ ನೋಡುವುದಾದರೆ ಉತ್ತಮ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿರುವ ಹಣಕಾಸಿನ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಪಡಿಸುವುದು ಒಂದು ಪ್ರಮುಖ ಗುರಿ ಹಾಗೂ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಆರ್ಥಿಕ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ವಿಶಾಲ ಗುರಿಯನ್ನು ಸಾಧಿಸಲು ವೇಗವರ್ಧಕವಾಗಿರುತ್ತದೆ (ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಅಲೆಕ್ಸಾಂಡರ್‌ ಗೆರ್‌ಷೆನ್‌ಕ್ರಾನ್‌, ಪಾಲ್‌ ರೊಸೆನ್‌ಸ್ಟೀನ್‌-ರೊಡನ್‌, ಜೋಸೆಫ್‌ ಷುಂಪೀಟರ್‌, ಆನ್ನೆ ಕ್ರೂಗರ್‌ ಇತ್ಯಾದಿರವರನ್ನು ನೋಡಿ.‌). ಆದಾಗ್ಯೂ ಆಡಮ್ಸ್‌, ಗ್ರಹಾಂ & ವಾನ್‌ ಪಿಷ್ಕೆರವರು 'ಗ್ರಾಮೀಣ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯನ್ನು ಅಗ್ಗದ ಸಾಲದ ಮೂಲಕ ಶಿಥಿಲಗೊಳಿಸುವುದು' ಎಂಬ ತಮ್ಮ ಆಧಾರಭೂತ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆಯಲ್ಲಿ ವಿವರವಾಗಿ ನೀಡಿದ ಕಾರಣಗಳಿಂದಾಗಿ ತಮ್ಮ ದೇಶದ ಬಹುಸಂಖ್ಯಾತ ನಾಗರೀಕರಿಗೆ ಹಣಕಾಸಿನ ಸೇವೆಗಳನ್ನು ನೀಡಲು ಮಾಡಿದ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಯೋಜನಾಕಾರರು ಹಾಗೂ ತಜ್ಞರ ಪ್ರಯತ್ನಗಳು ವಿಶ್ವ ಸಮರ ರ ಸಮಯದಿಂದ ವಿಫಲವಾಗುತ್ತಿವೆ.
ಕಿರುಬಂಡವಾಳವನ್ನು ಇನ್ನಿತರ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳಿಂದ ಪ್ರತ್ಯೇಕಗೊಳಿಸುವಂತೆ ಹೆಚ್ಚೇನೂ ಅನುಕೂಲಗಳಿಲ್ಲ. ಹೊಸಬರ ಧನಸಂಚಯ ನಿಧಿಯನ್ನು ನಡೆಸುವ ಧರ್ಮಾರ್ಥ ಸಂಸ್ಥೆ, ಹೆಚ್ಚಿನ ಬಡ್ಡಿಗೆ ಸಾಲ ನೀಡುವ ಸಾಲದಾತ ಅಥವಾ ಸರ್ಕಾರೀ ಬ್ಯಾಂಕುಗಳಲ್ಲಿ ಬಡವರ ಠೇವಣಿ ಖಾತೆಗಳನ್ನು ತೆರೆಯಲು ಆದೇಶ ನೀಡುವ ಸರಕಾರ, ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಯಾರು ಬೇಕಾದರೂ ಕಿರುಬಂಡವಾಳದಲ್ಲಿ ಹಣ ತೊಡಗಿಸಿದ್ದೇವೆ ಎಂದು ಹೇಳಬಹುದಾಗಿದೆ. ಇಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೇ, ಲಭ್ಯತೆಯ ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ಹಣಕಾಸು ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವುದರಿಂದ, ಹಾಗೂ ಅವುಗಳ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವುದರಿಂದಲೂ ಪರಿಹರಿಸಬಹುದಾಗಿದೆ. ಇತ್ತೀಚಿನ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ವಿವಿಧ ರೀತಿಯ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ವಿವಿಧ ರೀತಿಯ ಅಗತ್ಯಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸುವುದರಿಂದ ಆ ತರಹದ ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ವೈವಿಧ್ಯತೆಗಳನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸುವ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಒತ್ತಾಯ ಕೇಳಿಬರತೊಡಗಿದೆ.
ರುದರ್‌ಫರ್ಡ್‌, ರೈಟ್‌ ಹಾಗೂ ಇನ್ನಿತರರು ನಡೆಸಿದ ಅಧ್ಯಯನಗಳು ವೃತ್ತಿಪರರಿಗೆ ಕಿರುಸಾಲ ನಿದರ್ಶನದ ಪ್ರಮುಖ ಮಗ್ಗುಲೊಂದನ್ನು ಮರುಪರಿಶೀಲಿಸುವ ಹಾಗೆ ಮಾಡಿದೆ: ಎಂದರೆ ಬಡವರು ಸಾಲ ಪಡೆದು ಕಿರು ಉದ್ಯಮಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ತಮ್ಮ ಆದಾಯವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿಕೊಂಡು ಬಡತನದಿಂದ ಹೊರಬರುವರು. ನವೀನ ನಿದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ಬಡಜನರು ತಾವು ದುಡಿದಿದ್ದ ಬಹುಪಾಲು ಹಣವನ್ನು ತಾವೇ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವುದರಿಂದ ಇರುವ ಅಪಾಯಗಳನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಿ, ಆಸ್ತಿಗಳನ್ನು ವೃದ್ಧಿಸುವುದರ ಬಗೆಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಗಮನ ಸೆಳೆಯುವುದಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚು ಒತ್ತು ನೀಡುತ್ತದೆ. ಅವರಿಗೆ ಅಗತ್ಯವಾದಾಗ ಕಿರು ಉದ್ಯಮದ ಬಳಕೆಗೆಂದು ಸಾಲ ಪಡೆಯುವುದು ಉಪಯುಕ್ತವೆಂದು ಭಾವಿಸಬಹುದು. ಹಣ ಉಳಿಕೆಗೆ ಹಾಗೂ ಹಿಂಪಡೆಯಲು ಸುರಕ್ಷಿತ, ಹೊಂದಾಣಿಕೆಯಾಗಬಲ್ಲ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯು ಕೌಟುಂಬಿಕ ಹಾಗೂ ಗೃಹ ವೆಚ್ಚಗಳನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸಲು ಅಗತ್ಯ.
ಈ ಬಗ್ಗೆ ಸಾಕಷ್ಟು ಪ್ರಗತಿಯಾಗಿದ್ದರೂ, ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ಇನ್ನೂ ಪರಿಹರಿಸಲಾಗಿಲ್ಲ. ಪ್ರತಿದಿನಕ್ಕೆ $೧ಕ್ಕೂ ಕಡಿಮೆ ದುಡಿಮೆಯ ಅದರಲ್ಲೂ ಗ್ರಾಮೀಣ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿನ ಅಗಾಧ ಸಂಖ್ಯೆಯ ಜನರ ಪ್ರಮಾಣ ಈಗಲೂ ಯಾವುದೇ ಕಾರ್ಯಸಾಧು ಅಧಿಕೃತ ಹಣಕಾಸು ಸೇವಾ ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ಸೌಲಭ್ಯಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿಲ್ಲ. ಕಿರುಬಂಡವಾಳ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯು ಕಿರುಬಂಡವಾಳ ಸಾಲಗಳಲ್ಲಿ $೨೫ರಷ್ಟು ಹೂಡಿಕೆಯೊಂದಿಗೆ ಪ್ರಸಕ್ತ ಕ್ಷಿಪ್ರ ಬೆಳವಣಿಗೆ ಹೊಂದುತ್ತಿದೆ. ಒಂದು ಅಂದಾಜಿನ ಪ್ರಕಾರ ಉದ್ಯಮಕ್ಕೆ ಎಲ್ಲಾ ಅಗತ್ಯವಿರುವ ಬಡಜನರಿಗೆ ಸೇವೆಗಳನ್ನು ನೀಡಲು $೨೫೦ ಶತಕೋಟಿಯಷ್ಟು ಬಂಡವಾಳ ಅಗತ್ಯವಿದೆ. ಉದ್ಯಮವು ಕ್ಷಿಪ್ರವಾಗಿ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಹೊಂದುತಲಿದ್ದು ಕಿರುಬಂಡವಾಳಕ್ಕೆ ಹರಿಯುತ್ತಿರುವ ಬಂಡವಾಳ ದರವು ಹೆಚ್ಚಿದ್ದು ಸರಿಯಾದ ನಿರ್ವಹಣೆ ಇಲ್ಲದೇ ಹೋದರೆ ಆಗುವ ಅಪಾಯದ ಸಂಭವದ ಬಗ್ಗೆ ಆತಂಕ ಹೆಚ್ಚಿದೆ.
ಅಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಪೂರೈಕೆದಾರರೆಂದರೆ ಸಾಲದಾತರು, ಗಿರವಿ ಅಂಗಡಿಯವರು, ಉಳಿತಾಯ ಸಂಗ್ರಹಕಾರರು, ಮನಿಗಾರ್ಡ್‌ಗಳು, ಗಳು, ಗಳು ಮತ್ತು ಆದಾನ ಸರಬರಾಜು ಅಂಗಡಿಯವರು. ಅವರು ಪರಸ್ಪರ ಪರಿಚಿತರಾದುದರಿಂದ ಹಾಗೂ ಒಂದೇ ಸಮುದಾಯದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವುದರಿಂದ, ಪರಸ್ಪರ ಆರ್ಥಿಕ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡು ಬಹಳಮಟ್ಟಿಗೆ ಹೊಂದಾಣಿಕೆಯಾಗಬಲ್ಲ, ಅನುಕೂಲಕರ ಹಾಗೂ ವೇಗದ ಸೇವೆಗಳನ್ನು ನೀಡಲು ಸಾಧ್ಯ. ಈ ಸೇವೆಗಳು ತುಟ್ಟಿಯಾಗಿರಲೂ ಸಾಧ್ಯ ಮತ್ತು ಹಣಕಾಸು ಸೌಲಭ್ಯಗಳ ಆಯ್ಕೆಯೂ ಮಿತವಾಗಿರುತ್ತದೆ ಹಾಗೂ ಅಲ್ಪಾವಧಿಯದಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಅಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಉಳಿಕೆಯ ಸೇವೆಗಳೂ ಸಹಾ ಅಷ್ಟು ಸುರಕ್ಷಿತವಲ್ಲ; ಅನೇಕರು ತಮ್ಮ ಹಣವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳಿವೆ.
ಪ್ರಾದೇಶಿಕವಾಗಿ ಈ ಖಾತೆಗಳ ಕೇಂದ್ರವು ಭಾರತದಲ್ಲಿತ್ತು (ರಾಷ್ಟ್ರದ ಒಟ್ಟು ಜನಸಂಖ್ಯೆಯ ೧೮%ರಷ್ಟನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ ೧೮೮ ದಶಲಕ್ಷ ಖಾತೆಗಳಿದ್ದವು). ಕನಿಷ್ಟ ಕೇಂದ್ರೀಕರಣವು ಲ್ಯಾಟಿನ್‌ ಅಮೇರಿಕ ಮತ್ತು ಕೆರಿಬಿಯನ್‌ (ಒಟ್ಟು ಜನಸಂಖ್ಯೆಯ ೩%ರಷ್ಟನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ ೧೪ ದಶಲಕ್ಷ ಖಾತೆಗಳಿದ್ದವು) ಹಾಗೂ ಆಫ್ರಿಕಾದಲ್ಲಿತ್ತು (ಒಟ್ಟು ಜನಸಂಖ್ಯೆಯ ೪%ರಷ್ಟನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ ೨೭ ದಶಲಕ್ಷ ಖಾತೆಗಳಿದ್ದವು). ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಹೊಂದಿದ ದೇಶಗಳ ಬ್ಯಾಂಕ್ ಗ್ರಾಹಕರು ತಮ್ಮ ವ್ಯವಹಾರವನ್ನು ಉತ್ತಮ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿಡಲು ಅನೇಕ ಸಕ್ರಿಯ ಖಾತೆಗಳನ್ನು ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿರುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಗಮನದಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡರೆ, ಈ ಅಂಕಿಅಂಶಗಳು ಕಿರುಬಂಡವಾಳ ಚಳುವಳಿಯ ಗುರಿಯನ್ನು ತಲುಪಲು ಇನ್ನೂ ಸಾಕಷ್ಟು ದೂರ ಕ್ರಮಿಸಬೇಕಿದೆ.
ರುದರ್‌ಫೋರ್ಡ್‌ರ ವಾದದ ಪ್ರಕಾರ ಬಡವರಿಗೆ ಹಣಕಾಸು ನಿರ್ವಹಣೆಯಲ್ಲಿ ಕಾಡುವ ಪ್ರಮುಖ ತೊಂದರೆ ಎಂದರೆ 'ಪ್ರಯೋಜನವಾಗಬಲ್ಲಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ' ಮೊತ್ತದ ಹಣವನ್ನು ಕ್ರೋಢೀಕರಿಸಲಾಗದಿರುವುದು.
ಹೊಸ ಮನೆಯನ್ನು ಕಟ್ಟುವುದಕ್ಕೆ ಬೇಕಾಗುವ ವಿವಿಧ ನಿರ್ಮಾಣ ಸಾಮಗ್ರಿಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಲು ಬೇಕಾಗುವಷ್ಟು ವರ್ಷದವರೆಗೆ ಉಳಿಸುವಿಕೆ ಮತ್ತು ಕಾಪಾಡುವಿಕೆಯು ಅತ್ಯಗತ್ಯ. ಮಕ್ಕಳ ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಕೋಳಿಗಳನ್ನು ಕೊಂಡುಕೊಂಡು, ಸಮವಸ್ತ್ರ, ಲಂಚ ಇತ್ಯಾದಿ ಖರ್ಚುಗಳು ಬಂದಾಗ ಆಗಿಂದ್ದಾಗ್ಗೆ ಅವುಗಳನ್ನು ಮಾರಿ ಖರ್ಚನ್ನು ನೀಗಿಸಬಹುದು. ಅಗತ್ಯ ಬರುವುದಕ್ಕಿಂತ ಮುಂಚೆಯೇ ಹಣ ಸಂಗ್ರಹವಾಗಿರುವುದರಿಂದ, ಈ ಧನನಿರ್ವಹಣಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು 'ಏರಿಕೆಯ ಉಳಿಕೆ' ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ.
೧೯೭೦ರ ದಶಕದಲ್ಲಿ ಖಾಸಗಿ ಕ್ಷೇತ್ರದ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳ ಪರವಾದ ದೃಢವಾದ ದೃಷ್ಟಿಕೋನದೊಂದಿಗೆ ಆಧುನಿಕ ಕಿರುಬಂಡವಾಳ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯು ಅಸ್ತಿತ್ವಕ್ಕೆ ಬಂದಿತು. ಇದಕ್ಕೆ ಮೂಲಕಾರಣ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಹೊಂದುತ್ತಿರುವ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಲ್ಲಿನ ಸರ್ಕಾರೀ ಸ್ವಾಮ್ಯದ ಕೃಷಿ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಬ್ಯಾಂಕ್‌ಗಳು ಭಾರೀ ಸೋಲು ಕಂಡಿದ್ದು, ಅವುಗಳ ಮೂಲ ಉದ್ದೇಶದ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಗುರಿಗಳನ್ನು ಶಿಥಿಲಗೊಳಿಸುತ್ತವೆ (ಆಡಮ್ಸ್‌, ಗ್ರಹಾಂ & ವಾನ್‌ ಪಿಷ್ಕೆ ಅವರ ಸಂಪಾದನೆಯ ಸಂಗ್ರಹದಾಖಲೆಯನ್ನು ನೋಡಿ). ಆದಾಗ್ಯೂ ಅನೇಕ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಈ ಬಗ್ಗೆ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ನಿಲುವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದು, ಕಿರುಬಂಡವಾಳ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗಳಲ್ಲಿ ಹಸ್ತಕ್ಷೇಪಗಳನ್ನು ಮುಂದುವರೆಸಿದ್ದಾರೆ.
ಸೈದ್ಧಾಂತಿಕವಾಗಿ, ಕಿರುಬಂಡವಾಳವೆಂದರೆ ಬಡಜನರು ಪ್ರಸಕ್ತ ಬಳಸುತ್ತಿರುವ ಇಲ್ಲವೇ ಬಳಸುವುದರಿಂದ ಅನುಕೂಲ ಪಡೆಯಬಹುದಾದ ಹಣಕಾಸು ಸೇವೆಗಳ ಗುಣಮಟ್ಟ ಏರಿಕೆ ಅಥವಾ ಸೌಲಭ್ಯಗಳನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಲು ಮಾಡುವ ಯಾವುದೇ ಪ್ರಯತ್ನವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಬಡಜನರು ಅನೌಪಚಾರಿಕ ಸಾಲಗಾರರಿಂದಲೇ ಸಾಲ ಪಡೆಯುವುದು ಹಾಗೂ ಅನೌಪಚಾರಿಕ ಸಂಗ್ರಹಕಾರರ ಬಳಿಯೇ ತಮ್ಮ ಉಳಿಕೆಯನ್ನು ಪಾವತಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಸಾಲಗಳನ್ನು ಹಾಗೂ ಅನುದಾನಗಳನ್ನು ಧರ್ಮಾರ್ಥ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಿಂದ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ವಿಮೆಯನ್ನು ಸರ್ಕಾರೀ ಸ್ವಾಮ್ಯದ ಕಂಪೆನಿಗಳಿಂದ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ನಿಧಿ ಹಸ್ತಾಂತರಗಳನ್ನು ಹಣ ರವಾನೆ ಜಾಲಗಳ ಮೂಲಕ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.
ಕಿರು ಬಂಡವಾಳ ಸೇವೆಗಳು ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಹೊಂದಿದ ದೇಶಗಳೂ ಸೇರಿದಂತೆ ಎಲ್ಲಾ ಕಡೆ ಅಗತ್ಯವಾಗಿವೆ. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಹೊಂದಿದ ಆರ್ಥಿಕತೆಗಳಲ್ಲಿ ಹಣಕಾಸು ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿನ ಅತೀವ ಸ್ಪರ್ಧೆ,ವಿವಿಧ ಉದ್ದೇಶಗಳ ವಿವಿಧ ರೀತಿಯ ಹಣಕಾಸು ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ನಾನಾ ವಿಧದ ಮಿಶ್ರಣವು, ಅಧಿಕ ಸಂಖ್ಯೆಯ ಜನರು ಯಾವುದಾದರೊಂದು ಹಣಕಾಸು ಸೇವೆಯನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುವಂತೆ ಎಚ್ಚರವಹಿಸಿರುತ್ತವೆ. ಒಕ್ಕೂಟ ಸಾಲದಂತಹಾ ಕಿರುಬಂಡವಾಳ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಮಾರ್ಪಾಟುಗಳನ್ನು ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಹೊಂದುತ್ತಿರುವ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಿಂದ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಹೊಂದಿದ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಿಗೆ ಸ್ಥಳಾಂತರಗೊಳಿಸಲು ಮಾಡಿದ ಪ್ರಯತ್ನಗಳು ಅಲ್ಪ ಯಶಸ್ಸು ಮಾತ್ರ ಕಂಡವು.
ಜೀವನಚಕ್ರದ ಅಗತ್ಯಗಳು : ಮದುವೆಗಳು, ಶವಸಂಸ್ಕಾರಗಳು, ಮಗುವಿನ ಜನನ, ಶಿಕ್ಷಣ, ಮನೆಕಟ್ಟುವಿಕೆ, ವಿಧವೆತನ ಮತ್ತು ವೃದ್ಧಾಪ್ಯದಂತವು.
ವೈಯಕ್ತಿಕ ತುರ್ತುಗಳು : ಅನಾರೋಗ್ಯ, ಗಾಯಗೊಳ್ಳುವಿಕೆ, ನಿರುದ್ಯೋಗ, ಕಳ್ಳತನ, ಕಿರುಕುಳ ಅಥವಾ ಮರಣದಂತವು.
ಅನಾಹುತಗಳು : ಅಗ್ನಿ ಅನಾಹುತ, ಪ್ರವಾಹ, ಚಂಡಮಾರುತಗಳು ಮತ್ತು ಮಾನವಕೃತ ಪ್ರಸಂಗಗಳಾದ ಯುದ್ಧ ಅಥವಾ ಮನೆಗಳ ಕೆಡವುವಿಕೆ ಇತ್ಯಾದಿ.
ಹೂಡಿಕೆ ಅವಕಾಶಗಳು : ವ್ಯವಹಾರದ ವಿಸ್ತರಣೆ, ಜಮೀನು ಅಥವಾ ಉಪಕರಣ ಖರೀದಿ, ಮನೆಯ ಸುಧಾರಣೆ, ಉದ್ಯೋಗ ಸುರಕ್ಷತೆ ಇತ್ಯಾದಿ.
ಬಹಳಷ್ಟು ಅಗತ್ಯಗಳನ್ನು ಉಳಿಕೆ ಮತ್ತು ಸಾಲಗಳ ಸಂಯೋಜನೆ ಮೂಲಕ ನಿರ್ವಹಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಬಾಂಗ್ಲಾದೇಶದ ಗ್ರಾಮೀಣ ಬ್ಯಾಂಕ್‌ ಮತ್ತು ಇನ್ನಿತರ ಎರಡು ದೊಡ್ಡ ಕಿರುಬಂಡವಾಳ ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ಮೇಲಿನ ಪ್ರಭಾವದ ಮಾನಕ ಮಾಪನೆಯ ಪ್ರಕಾರ ಅವು ಕೃಷಿಯೇತರ ಕಿರುಉದ್ಯಮಕ್ಕೆ ಬಂಡವಾಳ ಹೂಡಲು ಗ್ರಾಹಕರಿಗೆ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದ ಪ್ರತಿ $೧ಕ್ಕೆ, ಸುಮಾರು $೨.೫೦ರಷ್ಟು ಇತರೆ ಮೂಲಗಳಿಂದ, ಬಹುಪಾಲು ಗ್ರಾಹಕರ ಉಳಿಕೆಯಿಂದ ಬರುತ್ತಿತ್ತು. ಇದು ಕೌಟುಂಬಿಕ ಉದ್ಯಮಗಳು ಬಹಳಷ್ಟು ಮಟ್ಟಿಗೆ ಉಳಿಕೆಯಿಂದ ಹೂಡುವ ಅದರಲ್ಲೂ ಪ್ರಾರಂಭಿಕ ಹಂತದಲ್ಲಿ ಬಂಡವಾಳ ಹಾಕುವ ಪಾಶ್ಚಿಮಾತ್ಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗೆ ಸಮಾನವಾಗಿದೆ.
ವೃತ್ತಿಪರರು ಮತ್ತು ಕಿರುಬಂಡವಾಳದ ದತ್ತಿಸಂಸ್ಥೆಗಳ ದಾನಿಗಳು ಆಗ್ಗಾಗ್ಗೆ ಕಿರುಸಾಲದ ಉದ್ದೇಶಗಳನ್ನು ಕಿರುಉದ್ಯಮವನ್ನು ಆರಂಭಿಸುವ ಅಥವಾ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಪಡಿಸುವ ಉತ್ಪಾದಕ ಉದ್ದೇಶಗಳಿಗಾಗಿ ಮಾತ್ರವೇ ಎಂದು ನಿಯಂತ್ರಿಸಬೇಕೆಂದು ಧ್ವನಿ ಎತ್ತುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ. ಖಾಸಗಿ-ಕ್ಷೇತ್ರದವರು ಹಣವು ತತ್‌ಸ್ಥಾನೀಯವಾದುದರಿಂದಾಗಿ, ಆ ತರಹದ ನಿಯಮವನ್ನು ಕಾರ್ಯಗತಗೊಳಿಸುವುದು ಅಸಾಧ್ಯ ಹಾಗೂ ಯಾವುದೇ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಬಡವರು ತಮ್ಮ ಹಣವನ್ನು ಹೇಗೆ ಬಳಸುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸಲು ಶ್ರೀಮಂತರಿಗೆ ನಿರ್ಧರಿಸಲು ಅವಕಾಶವಿರಬಾರದು ಎಂದು ಪ್ರತ್ಯುತ್ತರ ನೀಡುತ್ತಾರೆ.
ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಹೊಂದುತ್ತಿರುವ ಆರ್ಥಿಕತೆಗಳಲ್ಲಿ, ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾಗಿ ಗ್ರಾಮೀಣ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ, ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಹೊಂದಿದ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಆರ್ಥಿಕ ಎನಿಸಿಕೊಂಡ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳನ್ನು ನಾಣ್ಯೀಕರಿಸಲಾಗಿಲ್ಲ: ಅಂದರೆ ಅವುಗಳನ್ನು ನಡೆಸಲು ಹಣದ ಬಳಕೆ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ. ಲಕ್ಷಣಕ್ಕನುಗುಣವಾಗಿ ಬಡವರ/ಬಡವರೆಂದ ಮೇಲೆ ಅವರ ಬಳಿ ಬಹಳ ಕಡಿಮೆ ಹಣವಿರುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಅವರ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಅವರಿಗೆ ಹಣ ಬೇಕಾಗುವಂತಹಾ ಇಲ್ಲವೇ ಹಣದಿಂದ ಕೊಳ್ಳಲಾಗುವಂತಹಾ ವಸ್ತುಗಳು ಬೇಕಾದ ಸನ್ನಿವೇಶಗಳು ನಿರ್ಮಾಣವಾಗಿರುತ್ತವೆ.
೧೯೭೦ರ ದಶಕದಲ್ಲಿ ಆರಂಭವಾದ ಕಿರುಸಾಲ ಯುಗವು, ತನ್ನ ತೀವ್ರತೆಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡು, ‘ಹಣಕಾಸು ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳ’ ಅನುಸಂಧಾನಕ್ಕೆ ತನ್ನ ಸ್ಥಳ ಬಿಟ್ಟುಕೊಡಬೇಕಾಗಿದೆ. ಕಿರುಸಾಲ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ನಗರಪ್ರದೇಶದ ಹಾಗೂ ನಗರಪ್ರದೇಶಕ್ಕೆ ಹತ್ತಿರವಿರುವ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಹಾಗೂ ವಾಣಿಜ್ಯೋದ್ಯಮದ ಕುಟುಂಬಗಳಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಯಶಸ್ಸನ್ನು ಸಾಧಿಸಿದರೂ, ಕಡಿಮೆ ಜನಸಾಂದ್ರತೆಯ ಗ್ರಾಮೀಣ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಹಣಕಾಸು ಸೇವೆಗಳನ್ನು ನೀಡುವುದರಲ್ಲಿನ ಬೆಳವಣಿಗೆ ತುಂಬ ನಿಧಾನವಾಗಿತ್ತು.
ಇತ್ತೀಚಿನ ಅಧ್ಯಯನಗಳು ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕವಲ್ಲದ ರೀತಿಯ ಉಳಿಕೆಯ ವಿಧಾನಗಳು ವಿಪರೀತ ಅಸುರಕ್ಷಿತ ಎನ್ನುತ್ತವೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಉಗಾಂಡದ ರೈಟ್‌ ಮತ್ತು ಮುಟೆಸಸಿರಾರವರು ನಡೆಸಿದ ಅಧ್ಯಯನಗಳ ಫಲಿತಾಂಶವೆಂದರೆ "ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ರೀತಿಯ ಉಳಿಕೆಗೆ ಸಾಧ್ಯವಿರದೇ, ಬೇರೆ ದಾರಿಯಿಲ್ಲದೇ ಅಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಹಣ ಉಳಿಕೆಗೆ ಮಾಡುವವರು ಸ್ವಲ್ಪ ಮಟ್ಟಿನ ಹಣವನ್ನು ಅಂದರೆ ಸರಿ ಸುಮಾರು ತಾವು ಉಳಿಸಿದ ಕಾಲುಭಾಗದಷ್ಟು ಹಣವನ್ನು ಬಹುಮಟ್ಟಿಗೆ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಇರುತ್ತದೆ."
ಇದರೊಂದಿಗೆ ಬಹಳಷ್ಟು ಮಂದಿ ಬಡವರ ಬಳಿ ಬ್ಯಾಂಕಿನಲ್ಲಿ ಆಧಾರವಾಗಿಡಲು ಆಸ್ತಿ ಇರುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಕಡಿಮೆ ಇರುತ್ತದೆ. ಹರ್ನ್ಯಾಂಡೋ ಡೆ ಸೊಟೊ ಹಾಗೂ ಇನ್ನಿತರರು ವಿಷದವಾಗಿ ದಾಖಲಿಸಿರುವ ಪ್ರಕಾರ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಹೊಂದುತ್ತಿರುವ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಅವರ ಬಳಿ ಜಮೀನಿದ್ದರೂ ಕೂಡ ಅದರ ಅಧಿಕೃತ ದಾಖಲೆ ಪತ್ರಗಳಿರುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಕಡಿಮೆ. ಇದರರ್ಥವೇನೆಂದರೆ ಬ್ಯಾಂಕ್‌ನ ಬಳಿ ಬಾಕಿ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಾಲಗಾರರ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಕ್ರಮ ಕೈಗೊಳ್ಳಲು ಯಾವುದೇ ಆಧಾರಗಳಿರುವುದಿಲ್ಲ.
ಹೆಚ್ಚು ವಿಷದವಾಗಿ ಹೇಳಬೇಕೆಂದರೆ "ಸಾಧ್ಯವಾದಷ್ಟು ಬಡ ಹಾಗೂ ಬಡತನಕ್ಕೆ ಸಮೀಪ ವರ್ಗದ ಜನರಿಗೆ ಸೂಕ್ತವಾದ ಪ್ರಮಾಣದ ಉತ್ತಮ ಹಣಕಾಸು ಸೇವಾ ಸೌಲಭ್ಯಗಳ ಎಂದರೆ ಕೇವಲ ಸಾಲ ಸೌಲಭ್ಯವಲ್ಲದೇ ಉಳಿತಾಯ, ವಿಮೆ ಮತ್ತು ಹಣ ವರ್ಗಾವಣೆ ಸೌಲಭ್ಯಗಳ ಶಾಶ್ವತ ಲಭ್ಯತೆ ಇರುವ ಪ್ರಪಂಚಕ್ಕೆಂದು ಇದೊಂದು ಚಳುವಳಿ." ಕಿರುಬಂಡವಾಳವನ್ನು ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸುವವರ ಪ್ರಕಾರ ಈ ತರಹದ ಸೌಲಭ್ಯ ಬಡ ಜನರಿಗೆ ಬಡತನದಿಂದ ಹೊರಬರಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತದೆ.
ಬಡಜನರು ಈ ಅಗತ್ಯಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸಿಕೊಳ್ಳಲು ರಚನಾತ್ಮಕ ಮತ್ತು ಪ್ರಮುಖವಾಗಿ ಸಹಯೋಗಗಳೊಂದಿಗೆ ಹಣಕ್ಕೆ ಬದಲಾಗಿ ವಿವಿಧ ವಸ್ತುಗಳ ರಚನೆ ಹಾಗೂ ವಿನಿಮಯ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಮೂಲಕ ಪರಿಹಾರ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ನಗದು ಹಣಕ್ಕೆ ಪರ್ಯಾಯವಾಗಿ ಬಳಸುವ ವಸ್ತುಗಳು ರಾಷ್ಟ್ರದಿಂದ ರಾಷ್ಟ್ರಕ್ಕೆ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಾಗಬಹುದಾಗಿದ್ದರೂ ಸಾಮಾನ್ಯವಾದುವೆಂದರೆ ಜಾನುವಾರುಗಳು, ಧಾನ್ಯ, ಆಭರಣ ಮತ್ತು ಅಮೂಲ್ಯ ಲೋಹಗಳು.
ಬ್ರಿಗಿಟ್‌ ಹೆಲ್ಮ್ಸ್‌ ತನ್ನ 'ಆಕ್ಸೆಸ್‌ ಫಾರ್‌ ಆಲ್ : ಅಂತರ್ಗತ ಹಣಕಾಸು ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳ ನಿರ್ಮಾಣ', ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಕಿರುಬಂಡವಾಳ ಸೇವಾಪೂರೈಕೆದಾರರಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ಸಾಮಾನ್ಯ ವಿಧಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಿದ್ದಾರೆ ಹಾಗೂ ಈ ಎಲ್ಲಾ ಪೂರೈಕೆದಾರರೊಡನೆ ಪೂರ್ವ ನಿಯಾಮಕ ಕಾರ್ಯನೀತಿಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ ಕಿರುಬಂಡವಾಳ ಚಳುವಳಿಯ ಗುರಿಗಳನ್ನು ಸಾಧಿಸಲು ಅವರಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ವಾದಿಸುತ್ತಾರೆ.
ನವೀನ ಹಣಕಾಸು ವ್ಯವಸ್ಥೆಯು ಕಿರುಬಂಡವಾಳ ಇತಿಹಾಸದ ಶತಮಾನಗಳ ಶ್ರೀಮಂತಿಕೆ ಮತ್ತು ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಹೊಂದುತ್ತಿರುವ ವಿಶ್ವದ ಬಡಜನರಿಗೆ ಸೇವೆ ನೀಡುವ ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ವೈವಿಧ್ಯತೆಗಳನ್ನು ಸಕ್ರಿಯವಾಗಿ ಗುರುತಿಸಿದೆ. ವಿಶ್ವದ ಅತ್ಯಂತ ಬಡಜನರ ವಿವಿಧ ಹಣಕಾಸು ಸೇವಾ ಅಗತ್ಯಗಳ ಮತ್ತು ಅವರು ಬದುಕುವ ಹಾಗೂ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುವ ವಿವಿಧ ಪರಿಸರಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಜಾಗೃತಿ ಮೂಡಿಸುವ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದೆ.
ಕಿರುಬಂಡವಾಳಗಳು ದತ್ತಿನಿಧಿಗಳಿಂದ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಗುರುತಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ನಿರ್ಗತಿಕರಾಗಿರುವ ಅಥವಾ ತಮ್ಮ ಸಾಲವನ್ನು ತೀರಿಸಲು ಹಣ ಹೊಂಚಲಾಗದಿರುವಷ್ಟು ಬಡತನವಿರುವ ಕುಟುಂಬಗಳಿಗೆ ಅನುದಾನವನ್ನು ನೀಡುವುದು ಉತ್ತಮ. ಇಂತಹಾ ಸಂದರ್ಭವು ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಯುದ್ಧಪೀಡಿತ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ನೈಸರ್ಗಿಕ ವಿಕೋಪವಾದ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಬರಬಹುದು.
ಒಂದೂವರೆ ಶತಮಾನದ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಪದ್ಧತಿಗಳ ಸಾರಾಂಶ ನೀಡುವ ಕನ್ಸಲ್ಟೇಟಿವ್‌ ಗ್ರೂಪ್‌ ಟು ಅಸಿಸ್ಟ್‌ ದ ಪೂರ್‌ ಸಂಸ್ಥೆಯ ೨೦೦೪ರಲ್ಲಿ ನಡೆದ ೮ ಸಮ್ಮೇಳನದ ಎಂಟು ನಾಯಕರ ಗುಂಪಿನಿಂದ ಮತ್ತು ಜೂನ್‌ ೧೦,೨೦೦೪ರಂದು ಅನುಮೋದನೆ ಪಡೆದ ಕೆಲ ಮೂಲಭೂತ ತತ್ವಗಳು ಕೆಳಗಿವೆ :
ಸೇವೆಯ ರೀತಿಯಿಂದ "ಪರ್ಯಾಯ ಹಣಕಾಸು ಸಂಸ್ಥೆಗಳಲ್ಲಿನ ಉಳಿತಾಯ ಖಾತೆಗಳು ಸಾಲ ಪಡೆಯುವಿಕೆಯ ನಾಲ್ಕು ಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚು ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿವೆ. ಈ ಮಾದರಿಯು ವಿಶ್ವದಾದ್ಯಂತ ಇದ್ದು ಪ್ರಾದೇಶಿಕವಾಗಿ ಹೆಚ್ಚೇನೂ ಬದಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ.”
ಕಿರುಬಂಡವಾಳ ವು ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕವಾಗಿ ಬ್ಯಾಂಕಿಂಗ್‌ ಹಾಗೂ ಸಂಬಂಧಿತ ಸೇವೆಗಳ ಲಭ್ಯತೆ ಇಲ್ಲದಿರುವ ಬಳಕೆದಾರರು ಮತ್ತು ಸ್ವಯಂಉದ್ಯೋಗಿಗಳೂ ಸೇರಿದಂತೆ ಅಲ್ಪಾದಾಯದ ಗ್ರಾಹಕರಿಗೆ ಹಣಕಾಸು ಸೇವೆಗಳನ್ನು ನೀಡುವ ಸೌಲಭ್ಯ.
ಸ್ಟುವರ್ಟ್‌ ರುದರ್‌ಫೋರ್ಡ್‌ರ ಇತ್ತೀಚಿನ ದ ಪೂರ್‌ ಅಂಡ್‌ ದೇರ್‌ ಮನಿ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ, ಆತ ಅನೇಕ ರೀತಿಯ ಅಗತ್ಯಗಳನ್ನು ಉದಾಹರಿಸಿದ್ದಾರೆ:
ಕೆಲವೇ ಗಳು ಮಾತ್ರವೇ ಉಳಿತಾಯ, ಪಾವತಿ ಅಥವಾ ವಿಮೆಗಳಿಗೆ ಬೇಕಾದ ಅಗತ್ಯಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸುತ್ತವೆ
ಮತ್ತಷ್ಟು ಪ್ರಸರಣ ಮತ್ತು ಗ್ರಾಮೀಣ, ಕೃಷಿ ಕಿರುಬಂಡವಾಳ ವಿಧಿವಿಧಾನಗಳ ಅಳವಡಿಕೆಯ ಅಗತ್ಯಗಳು
ಕಿರುಬಂಡವಾಳ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಮಿತಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಅನೇಕ ಪ್ರಮುಖ ಚರ್ಚೆಗಳಾಗಿವೆ.
""ರಾಮನಾಥಪುರ' ಇದು ಹಾಸನ ಜಿಲ್ಲೆ ಅರಕಲಗೂಡುತಾಲ್ಲೂಕಿನಲ್ಲಿ ಇದೆ. ಪುರಾಣ ಐಹಿತ್ಯವಿರುವ ಈ ಕ್ಷೇತ್ರ ಬಹು ಪ್ರಸಿದ್ದವಾದದು.ಇದನ್ನು ದಕ್ಶಿಣಕಾಶಿ ಎ೦ದೂ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಇಲ್ಲಿ ಕಾವೇರಿ ನದಿ, ವಹ್ನಿ ಪುಷ್ಕರಣಿ, ಗಾಯತ್ರಿ ಶಿಲೆ, ಗೋಗರ್ಭ, ಕುಮಾರಧಾರಾ ತೀರ್ಥ, ಶ್ರೀ ರಾಮೇಶ್ವರ ದೇವಸ್ಠಾನ, ಶ್ರೀ ಅಗಸ್ತ್ಯೇಶ್ವರ ದೇವಸ್ಥಾನ, ಪ್ರಸನ್ನ ಶ್ರೀ ಸುಬ್ರಹ್ಮಣ್ಯ ಸ್ವಾಮಿ ದೇವಸ್ಟಾನ, ಶ್ರೀ ಪಟ್ಟಾಭಿರಾಮ ದೇವಸ್ಟಾನ,ಶ್ರೀ ಲಕ್ಷ್ಮೀನರಸಿ೦ಹಸ್ವಾಮಿ ದೇವಸ್ಟಾನ, ಶ್ರೀ ಲಕ್ಶ್ಮಣೇಶ್ವರ ಸೇರಿದ೦ತೆ ಹಲವಾರು ದೇವಸ್ಠಾನಗಳವೆ.
ಇವರ ರಚನೆಗಳು, ಕೀರ್ತನೆಗಳು, ಪದ, ವರ್ಣ, ತಿಲ್ಲಾನ, ಪ್ರಬಂಧಗಳೆಂಬ ಐದು ಭಾಗಗಳಿವೆ. ಅವರ ನವರತ್ನಮಾಲಿಕಾ, ನವವಿಧ ಭಕ್ತಿ ಮಂಜರಿ ಮೊದಲಾದವುಗಳಿಗೆ ವಿಶಿಷ್ಟ ಸ್ಥಾನವಿದೆ. ಕೇವಲ ಕೀರ್ತನೆಗಳೇ ಮುನ್ನೂರಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚಿವೆ.
ನೃತ್ಯಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಮೀಸಲಿಡುವಂತೆ ಶೃಂಗಾರರಸ ಪ್ರಧಾನವಾದ ಅನೇಕ ಪದಗಳನ್ನು ರಚಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಆತ್ಮ-ಪರಮಾತ್ಮರ ಸಂಬಂಧವು, ನಾಯಕಿ-ನಾಯಕರ ಸಂಬಂಧವಾಗಿವೆ. ತಿರುವಾಂಕೂರು ರಾಜ ಮನೆತನದ ಕುಲಸ್ವಾಮಿ ಶ್ರೀ ಪದ್ಮನಾಭನೇ ನಾಯಕ!
ಉದಾ: 'ಪನ್ನಗೇಂದ್ರಶಯನ' ಎಂಬ ಪದದ ಎಂಟು ಚರಣಗಳಲ್ಲಿ ನಾಯಕಿಯ ಅಂತರ್ಭಾವವನ್ನು ಅದ್ಭುತ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದ್ದಾರೆ.
ತಿರುವಾಂಕೂರು ಅರಸು ಮನೆತನದಲ್ಲಿ ೧೮೧೩ನೇ ಇಸವಿಯ ಏಪ್ರಿಲ್ ೧೬ನೇ ತಾರೀಖು ಸ್ವಾತಿತ್ತಿರುನಾಳ್ ಅವರು ಜನಿಸಿದರು. ಹುಟ್ಟುವಾಗಲೇ ಮಕುಟ ಧರಿಸುವ ಯೋಗ ಇವರಿಗಾಯಿತು. ಇವರ ಹಿಂದಿನ ದೊರೆ ಬಾಲರಾಮವರ್ಮ ಮಹಾರಾಜರ ಕಾಲ ೧೮೧೧ನೇ ಇಸವಿಗೆ ಮುಗಿದು ಅವರಿಗೆ ಗಂಡು ಸಂತಾನವಿಲ್ಲದಿದ್ದರಿಂದ ಅವರ ತಂಗಿ ರಾಣಿ ಸೇತುಕ್ಷ್ಮಿಬಾಯಿಯೇ ಗದ್ದುಗೆ ಏರಿದರು. ಇವರು ಶ್ರೀ ಪದ್ಮನಾಭಸ್ವಾಮಿಯ ಅನನ್ಯ ಭಕ್ತರು. ಆ ಸ್ವಾಮಿಯ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಸ್ವಾತಿ ನಕ್ಷತ್ರದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದ ಕುಮಾರನೇ ಸ್ವಾತಿ ತ್ತಿರುನಾಳ್.
ಸ್ವಾತಿತ್ತಿರುನಾಳ್ ಅವರೇ ಕೇರಳದಲ್ಲಿ ಹರಿಕಥೆ ಸಂಪ್ರದಾಯವನ್ನು ರೂಢಿಗೆ ತಂದವರು. ಸಂಗೀತ ಮತ್ತು ಸಾಹಿತ್ಯದ ಪ್ರಚಾರಕ್ಕೆ ಇದೊಂದು ಮುಖ್ಯವಾದ ಸಾಧನವೆಂಬುದೇ ಅವರ ಉದ್ದೇಶವಾಗಿತ್ತು. ಇದಕ್ಕಾಗಿಯೇ 'ಕುಚೇಲೋಪಾಖ್ಯಾನ', 'ಅಜಮಿಳೋಪಾಖ್ಯಾನ' ಎಂಬ ಎರಡು ಕಥೆಗಳನ್ನು ಸಂಸ್ಕೃತದಲ್ಲಿ ರಚಿಸಿದರು. ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಜನಪ್ರಿಯವಾಗಿದ್ದ 'ಹರಿಕಥೆ ಸಂಪ್ರದಾಯ' ೧೯ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಕರ್ನಾಟಕ ಸಂಗೀತ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಒಂದು ವಿಶಿಷ್ಟ ಸ್ಥಾನ ಪಡೆಯಿತು.
೧೭೫೦-೧೮೫೦ರಲ್ಲಿ ಸಂಗೀತ ಕಲೆ ಉಚ್ಚಸ್ಥಾಯಿಯನ್ನು ಮುಟ್ಟಿತ್ತೆನ್ನಬಹುದು. ಸಂಗೀತ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಇಂದಿಗೂ ಪ್ರಚಾರದಲ್ಲಿರುವ ಅಪಾರ ಸಂಖ್ಯೆಯ ಭಾವಭರಿತ ಕೀರ್ತನೆಗಳು ಆ ಒಂದುನೂರು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಬೆಳಕಿಗೆ ಬಂದವೇ ಆಗಿವೆ. ಅದನ್ನು, ಆ ಒಂದು ಶತಮಾನಕಾಲವನ್ನು 'ಸಂಗೀತ ಯುಗ' ಎಂದೇ ಹೇಳಬೇಕು. ಆ ಒಂದುನೂರು ವರುಷ ಕಾಲದಲ್ಲೇ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಬಾಳಿ ಬದುಕಿದ ವಾಗ್ಗೇಯಕಾರರು, ಸಂಗೀತ ವಿದ್ವಾಂಸರು ಹಲವರು. ಅವರಲ್ಲಿ ಸ್ವಾತಿತ್ತಿರುನಾಳ್ ಸಹ ಒಬ್ಬರು.
ಅಶ್ವಿನಿತ್ತಿರುನಾಳ್ ಎಂಬ ವಾಗ್ಗೇಯಕಾರರು ರಚಿಸಿದ ಕೆಲವು ಕೀರ್ತನೆಗಳು ಪ್ರಚಾರದಲ್ಲಿದ್ದವು. ರಾಮಪುರಂ ವಾರಿಯರ್ ಎಂಬುವವರು ರಚಿಸಿದ ಗೀತಗೋವಿಂದ ಮೊದಲಾದ ಕೃತಿಗಳೂ ಪ್ರಚಾರದಲ್ಲಿದ್ದವು. ಕಥಕ್ಕಳಿ ನೃತ್ಯದಲ್ಲೂ ಸಂಗೀತ ಬೆರೆತುಕೊಂಡಿತ್ತು. ಕೇರಳದಲ್ಲಿದ್ದ ಕರ್ನಾಟಕ ಸಂಗೀತವನ್ನು ಸುಧಾರಿಸಿ ಅದಕ್ಕೆ ಒಂದು ಭವ್ಯವಾದ ನಿಜರೂಪವನ್ನು ಕೊಟ್ಟ ಕೀರ್ತಿ ಸ್ವಾತಿತ್ತಿರುನಾಳ್ ಅವರಿಗೇ ಸಲ್ಲಬೇಕು. ಅವರ ಆಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಮಹಾನ್ ಸಂಗೀತ ವಿದ್ವಾಂಸರಿದ್ದರು.
ಕೇರಳದಲ್ಲಿದ್ದ ಕರ್ನಾಟಕ ಸಂಗೀತವನ್ನು ಸುಧಾರಿಸಿ ಅದಕ್ಕೆ ಒಂದು ಭವ್ಯವಾದ ನಿಜರೂಪವನ್ನು ಕೊಟ್ಟ ಕೀರ್ತಿ ಸ್ವಾತಿತ್ತಿರುನಾಳ್ ಅವರಿಗೇ ಸಲ್ಲಬೇಕು. ಅವರ ಆಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಮಹಾನ್ ಸಂಗೀತ ವಿದ್ವಾಂಸರಿದ್ದರು. ಅವರಲ್ಲಿ ನಲ್ಲತಂಬಿ ಮುದಲಿಯಾರ್, ವಡಿವೇಲು, ಮೇರುಸ್ವಾಮಿ, ಕನ್ನಯ್ಯ, ಅನಂತಪದ್ಮನಾಭಗೋಸ್ವಾಮಿ, ಗೋವಿಂದಮಾರಾರ್ ಎಂಬುವವರು ಪ್ರಮುಖರು. ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಸಾಹಿತಿಗಳಾದ ಕೋಯಿಲ್ ತಂಬುರಾನ್, ಇರಯಿಮ್ಮನ್ ತಂಬಿ, ರಾಮವಾರಿಯರ್ ಅವರುಗಳೂ ಇದ್ದರು.
ಈ ಮೊದಲೇ ಹೇಳಿರುವಂತೆ ಅನಂತಪದ್ಮನಾಭಗೋಸ್ವಾಮಿ ಎಂಬ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಹರಿಕಥೆ ಭಾಗವತರು, ತಂಜಾವೂರಿನ ಮಹಾರಾಜರಾದ ಶರಭೋಜಿಯವರ ಆಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿದ್ದರು. ಸ್ವಾತಿತ್ತಿರುನಾಳ್ ಅವರು ಭಾಗವತರನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸಿ, ಗೌರವಿಸಿ, ತಮ್ಮ 'ಗುರು' ಎಂದೇ ಭಾವಿಸಿ, ಅವರು ರಚಿಸಿದ ಎರಡು ಉಪಾಖ್ಯಾನಗಳನ್ನು ಭಾಗವತರಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿ, ಕಥೋಪನ್ಯಾಸ ಮಾಡಿ ಅನುಗ್ರಹಿಸಬೇಕೆಂದು ಕೋರಿದರು. 'ಉತ್ಸವ ಪ್ರಬಂಧ' ಎಂಬ ಮತ್ತೊಂದು ಕೃತಿಯನ್ನು ಸ್ವಾತಿತ್ತಿರುನಾಳ್ ರಚಿಸಿದರು.
ಕರ್ನಾಟಕ ಸಂಗೀತರ ತ್ರಿಮೂರ್ತಿಗಳಾದ ಶ್ಯಾಮಶಾಸ್ತ್ರಿಗಳು, ತ್ಯಾಗರಾಜರು, ಮುತ್ತುಸ್ವಾಮಿ ದೀಕ್ಷಿತರು ಮತ್ತು ಹಲವಾರು ವಿದ್ವಾಂಸರೆಲ್ಲ ಸ್ವಾತಿತ್ತಿರುನಾಳ್ ಅವರ ಸಮಕಾಲೀನರು. ಅಪಾರವಾದ ಸಂಗೀತಜ್ಞಾನವನ್ನೂ ಆಳವಾದ ಪಾಂಡಿತ್ಯವನ್ನೂ ಪಡೆದಿದ್ದ ಸ್ವಾತಿತ್ತಿರುನಾಳ್, ಸಂಗೀತ ಪ್ರಪಂಚಕ್ಕೆ ಅಮಿತಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಇದೇ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಅವರ ನಂತರ ಸಂಗೀತ ಪ್ರಪಂಚ ಅವರನ್ನು 'ಅಭಿನವ ತ್ಯಾಗರಾಜ' ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಗೌರವಿಸಲಾರಂಭಿಸಿತು.
ಸ್ವತಃ ಮಹಾರಾಜನಾದರೂ ವಿದ್ಯೆಯ ದಾಹ ಇವರಲ್ಲಿ ದಿನದಿಂದ ದಿನಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿತ್ತು. ಭಾರತದ ವಿವಿಧ ಭಾಷೆಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಹಿತ್ಯಗಳನ್ನು ವ್ಯಾಸಂಗ ಮಾಡಬೇಕೆಂಬ ಹಂಬಲದಿಂದಲೇ ಅವರು ತಮ್ಮ ತಾಯ್ನುಡಿಯಾದ ಮಲಯಾಳದ ಜೊತೆಗೆ ಸಂಸ್ಕೃತ, ಕನ್ನಡ, ತಮಿಳು, ತೆಲುಗು, ಮರಾಠಿ, ಹಿಂದಿ, ಇಂಗ್ಲೀಷ್, ಪರ್ಷಿಯನ್ ಭಾಷೆಗಳ ವ್ಯಾಸಂಗ ಮಾಡಿದರಲ್ಲದೆ ಗಣಿತ ಶಾಸ್ತ್ರ, ರಾಜಕೀಯ ಶಾಸ್ತ್ರ, ವೇದಾಂತ ಮೊದಲಾದವುಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಅಪಾರ ಜ್ಞಾನ ಹೊಂದಿದ್ದರು.
ಕೇರಳದಲ್ಲಿ ಇವರ ಕಾಲದಲ್ಲಿದ್ದ ಸಂಗೀತ ಸಂಪ್ರದಾಯಕ್ಕೆ 'ಸೋಪಾನ ಸಂಪ್ರದಾಯ' ಎಂದು ಹೆಸರಿತ್ತು. ಹಿಂದೂಸ್ತಾನಿ ಸಂಗೀತದ ಕುರಿತು ಆಗ ಅಲ್ಲಿಯವರಿಗಿನ್ನೂ ತಿಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ. ಆ ಕಾರಣಕ್ಕೇ ತಂಜಾವೂರಿಗೆ ಹಿಂದೂಸ್ತಾನಿ ಸಂಗೀತವನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸಿದ ರಂಗಯ್ಯಂಗಾರರನ್ನೂ, ರಘುನಾಥರಾಯರೆಂಬ ವೈಣಿಕರನ್ನೂ, ಸಾರಂಗಿ ವಿದ್ವಾನ್ ಚಿಂತಾಮಣಿ ಭಾಗವತರನ್ನೂ ಗೌರವಿಸಿ ಆದರದಿಂದ ಬರಮಾಡಿಕೊಂಡರು.
ಮಹಾದೈವಭಕ್ತರೂ, ಚತುರರೂ, ರಾಜತಂತ್ರಜ್ಞರೂ ಆಗಿದ್ದ ಇವರು ರಾಜ್ಯಭಾರವನ್ನು ಅದ್ಭುತವಾದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನಿರ್ವಹಿಸಿದರು. ಕಲಾವಿದರಿಗೆ ಇವರು ಕೊಡಿತ್ತಿದ್ದ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹ ಅಷ್ಟಿಷ್ಟಲ್ಲ. ಅನೇಕ ಸಂಗೀತಗಾರರಿಗೆ, ಕಲಾವಿದರಿಗೆ ಸ್ವತಃ ಧನಸಹಾಯ ನೀಡಿ ವಿದ್ಯೆಕಲಿಸುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಪ್ರತಿಭೆ ಇರುವವರಿಗೆ ವಿಶೇಷ ಗೌರವ ಸಲ್ಲಿಸಿ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದರು.
ಚಿಕ್ಕಂದಿನಲ್ಲೇ ಮಾತೆಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಸ್ವಾತಿತ್ತಿರುನಾಳ್ ಚಿಕ್ಕಮ್ಮನ ಪೋಷಣೆಯಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದರು. ಶುಕ್ಲ ಪಕ್ಷದ ಚಂದ್ರನಂತೆ ಇವರ ದೇಹ, ಮನಸ್ಸು, ಬುದ್ಧಿ ಎಲ್ಲವೂ ಬೆಳೆದವು, ಬೆಳಗಿದವು. ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲೇ ಸಂಗೀತ, ಶಿಲ್ಪಕಲೆ, ಚಿತ್ರಕಲೆ, ಸಾಹಿತ್ಯ, ಅಂಗಸಾಧನೆ ಕಲೆ, ಯುದ್ಧಕಲೆ, ಹೀಗೆ ಎಲ್ಲದರಲ್ಲೂ ಮಹಾಮೇಧಾವಿ ಎನಿಸಿಕೊಂಡರು.
ಆಂಧ್ರ, ಕರ್ನಾಟಕ, ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರ, ತಮಿಳು ದೇಶಗಳಿಂದೆಲ್ಲ ಸಂಗೀತ ವಿದ್ವಾಂಸರನ್ನು ಕರೆಸಿ ಗೌರವಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರಲ್ಲಿ ಹಲವರನ್ನು ತಮ್ಮ ಆಸ್ಥಾನ ವಿದ್ವಾಂಸರನ್ನಾಗಿ ನೇಮಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಇವರ ಆಳ್ವಿಕೆಯಲ್ಲಿ ರಾಜ್ಯವು ಸಂಪತ್ಸಮೃದ್ಧವಾಗಿತ್ತಲ್ಲದೆ, ಶಿಕ್ಷಣ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಸುಧಾರಣೆಗಳಾದವು.
ಜತಿಸ್ವರ, ಸ್ವರಜತಿ, ತಾನವರ್ಣ, ಪದವರ್ಣ ಮೊದಲಾದವುಗಳನ್ನು ಇವರು ರಚಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಶ್ರೀ ತ್ಯಾಗರಾಜರು, ಮುತ್ತುಸ್ವಾಮಿ ದೀಕ್ಷಿತರು, ಶ್ಯಾಮಾಶಾಸ್ತ್ರಿಗಳಂತೆ ಸ್ವಾತಿತ್ತಿರುನಾಳ್ ಅವರೂ ಕೃಗುಚ್ಛವನ್ನು ರಚಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಅದುವೇ 'ನವರಾತ್ರಿ ಕೀರ್ತನೆಗಳು'.
ಪದ್ಮನಾಭಸ್ವಾಮಿಯ ಭಕ್ತರಾಗಿದ್ದ ಸ್ವಾತಿತ್ತಿರುನಾಳ್ ಅವರು, ಶ್ರೀರಾಮಭಕ್ತರೂ, ಕರ್ನಾಟಕ ಸಂಗೀತಕ್ಕೆ ಮಕುಟಪ್ರಾಯರೂ ಆಗಿರುವ ತ್ಯಾಗರಾಜರ ಮೆಚ್ಚುಗೆ ಪಡೆದಿದ್ದರೆಂದರೆ, ಅವರಿಗಿದ್ದ ಸಂಗೀತಜ್ಞಾನ, ರಚನಾಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಎಷ್ಟರಮಟ್ಟಿನದು ಎಂದು ಊಹಿಸಬಹುದು.
ವಾಗ್ಗೇಯಕಾರರ ಶ್ರೇಣಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ವಾತಿತ್ತಿರುನಾಳ್ ಮಹಾರಾಜರಿಗೆ ವಿಶೇಷ ಸ್ಥಾನವಿದೆ. ಹಲವಾರು ಭಾಷೆಗಳಲ್ಲಿ ಅವರು ಅನೇಕ ಕೀರ್ತನೆಗಳನ್ನು ರಚಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಸುಮಾರು ೬೦೦ ಕೀರ್ತನೆಗಳು ಈಗಾಗಲೇ ಗ್ರಂಥರೂಪದಲ್ಲಿ ಬಂದಿವೆ.
ಇವರು ತಮ್ಮ ಕೃತಿಗಳಿಗೆ ತಮ್ಮ ಕುಲಸ್ವಾಮಿಯಾದ ಶ್ರೀ ಪದ್ಮನಾಭಸ್ವಾಮಿಯ ಶ್ರೀನಾಮಗಳೆ ಆದ 'ಜಲಜನಾಭ', 'ಸರಸಿಜನಾಭ', 'ಕಂಜನಾಭ', 'ಸರಸೀರುಹನಾಭ' ಎಂಬ ಮುದ್ರೆಗಳನ್ನಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ.
ಸ್ವಾತಿತ್ತಿರುನಾಳ್ ಅವರ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಮೊದಲು, ಕೇರಳದಲ್ಲಿ ಸಂಗೀತವು ತನ್ನದೇ‌ ಆದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಬೆಳಗುತ್ತಿತ್ತು. ಅದಕ್ಕೆ 'ಆಟಕಥಾ ಸಂಗೀತ' ಎಂದು ಹೆಸರಿತ್ತು.
೧೬ನೇ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ, ಚಿಕ್ಕಮ್ಮ ಗೌರಿ ಪಾರ್ವತಿಬಾಯಿ ಅವರು ತಮ್ಮ ಅಮೃತ ಹಸ್ತದಿಂದ ಸ್ವಾತಿತ್ತಿರುನಾಳ್ ಅವರಿಗೆ ಮಕುಟಾಭಿಷೇಕ ಮಾಡಿದರು.
ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಅವರ ಹಾಗೂ ಅವರ ಸಮಕಾಲೀನರಾದ ತ್ಯಾಗರಾಜರ ನಡುವೆ ಇದ್ದ ಸ್ನೇಹ-ಸಂಬಂಧವನ್ನು ನೆನೆಸಿಕೊಂಡರೆ ಮೈನವಿರೇಳುವುದು.
ವರುನಿ ಅಥವಾ ಸುರ, ಮದ್ಯದ ದೇವತೆ. ಇವನ್ನು ದೇವತೆಗಳು ಕರೆದುಕೊಂಡಿದರಿಂದ, ಅವರನ್ನು ಸುರರೆಂದು ಹಾಗು ಇತರರನ್ನು ಅಸುರರೆಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಕೌಸ್ತುಭ, ಜಗತ್ತಿನ ಅತಿಶ್ರೇಷ್ಠ ರತ್ನಾಭರಣ, ಇದನ್ನು ವಿಷ್ಣು ಧರಿಸುತ್ತಾನೆ
ಪಾರಿಜಾತ, ಅತಿಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ಹೂವಿನ ಮರ. ಇದರ ಮೊಗ್ಗು ಎಂದಿಗೂ ಬಾಡುವುದಿಲ್ಲ, ಇದನ್ನು ಕಲ್ಪವೃಕ್ಷದೊಂದಿಗೆ ಗುರುತಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.