polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ಹದಿನೆಂಟು ಸ್ಮೃತಿಗಳು: ಮನು, ಅತ್ರಿ, ವಿಷ್ಣು, ಹಾರೀತ, ಯಾಜ್ಞವಲ್ಕ್ಯ, ಉಶನ, ಅಂಗಿರ, ಯಮ, ಆಪಸ್ತಂಬ, ವಾತ್ಸ್ಯಾಯನ, ಬೃಹಸ್ಪತಿ, ಪರಾಶರ, ವ್ಯಸ, ಶಂಕಲಿಖಿತ, ದಕ್ಷ, ಗೌತಮ, ಶಾಂತಾತಪ, ವಸಿಷ್ಠ. ಅಲ್ಲದೆ ಗಾಂಧರ್ವ, ವಿಶ್ವಕರ್ಮ, ಸೂದ ಭೈಷಜ, ಕಾವ್ಯ, ನರ್ತನ, ನಾಟಕ, ಅಲಂಕಾರ, ಕೃತಕ, ಚೋರ, ಕಳ, ಮಹೇಂದ್ರ ಈ ವಿದ್ಯೆಗಳ ಉಲ್ಲೇಖವನ್ನು ಭಾರತೀಯ ಕಾವ್ಯ, ಪುರಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣಬಹುದು.
ಹಿಂದೂ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲಿ, ಹಳೆಗನ್ನಡ ಪಠ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಅರವತ್ತ ನಾಲ್ಕು ವಿದ್ಯೆಗಳನ್ನು ಪ್ರಮುಖವೆಂದು ಭಾವಿಸಲಾಗಿದೆ. ಮೊಟ್ಟ ಮೊದಲ ಗದ್ಯಕೃತಿ ವಡ್ಡಾರಾಧನೆಯಲ್ಲಿ ಈ ಬಗ್ಗೆ ಸಾಕಷ್ಟು ಉಲ್ಲೇಖಗಳು ದೊರೆಯುತ್ತವೆ.
ಮೊಘಲ್ ಚಕ್ರವರ್ತಿ ನೇ ಶಾ ಆಲಮ್ ಪೂರ್ವ ಭಾರತದ ದೊಡ್ಡ ಭಾಗಗಳ ಆದಾಯವನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಲು ಈಸ್ಟ್ ಇಂಡಿಯಾ ಕಂಪನಿಯ ಹಕ್ಕನ್ನು ಒಪ್ಪಿ ಅಲಹಾಬಾದ್ ಒಪ್ಪಂದಕ್ಕೆ ಸಹಿ ಮಾಡಿದನು. ಆರಂಭಿಕ ಬಂಗಾಳ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು ಮೊಘಲ್ ಚಕ್ರವರ್ತಿ ಅಲಮಗಿರ್ , ಹಾಗೂ ನಂತರ ಶಾ ಆಲಮ್ ರ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಇರಿಸಲಾಯಿತು. ಈ ವಿತ್ತೀಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯು "ಭಾರತೀಯ ಸ್ಟ್ಯಾಂಡರ್ಡ್" ಎಂದು, 1 ಏಪ್ರಿಲ್ 1957 ರ ತನಕ ಇದು ನಡೆಯಿತು.
ರಾಣಿ ವಿಕ್ಟೋರಿಯಾಳ ಕಿರೀಟಸಹಿತ ವರುವ ಎದೆಮಟ್ಟದ ಚಿನ್ನದ ನಾಣ್ಯಗಳು 1862 ರ ಆರಂಭದಲ್ಲಿದ್ದು ಈ ನಾಣ್ಯಗಳು ಹಿಂದಿನ ತೂಕವನ್ನೇ ಹೋದಿತ್ತು; ಒಂದು ಮೊಹರು ನಾಣ್ಯ ಒಂದು ತೊಲ ಮತ್ತು ಅದು ಉತ್ಕೃಷ್ಟತೆಯ ಚಿನ್ನ ಒಳಗೊಂಡಿತ್ತು.
ನಂತರ 16ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಮೊಘಲ್‌‍ರು ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ ಅಧಿಪತ್ಯ ಸ್ಥಾಪಿಸುವುದರೊಂದಿಗೆ ಭಾರತದ ಹಣಕಾಸು ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮತ್ತೊಂದು ಮಜಲಿಗೆ ತೆರೆದುಕೊಂಡಿತು. ತಮ್ಮ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಏಕರೂಪದ ಮತ್ತು ಸಂಘಟಿತ ಹಣಕಾಸು ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಮೊಘಲರು ಜಾರಿಗೆ ತಂದರು. ನಂತರ ಬಂದಿದ್ದೇ ರೂಪಾಯಿ.
1540ರ ನಂತರದಲ್ಲಿ ನಾಣ್ಯಗಳನ್ನು ರೂಪಾಯಿ ಮಾನದಂಡದಲ್ಲಿ ಅಳೆಯುವ ಪದ್ಧತಿ ಜಾರಿಗೆ ಬಂತು. ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣೀಭೂತನಾದವನು ಉತ್ತರ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಸುರ್‌ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ ಶೇರ್‌ ಷಾ ಸೂರಿ ಎಂಬ ಆಫ್ಘಾನಿಸ್ತಾನ ಮೂಲದ ಪಠಾಣ್‌ ಸಮುದಾಯದ ರಾಜ. ಈ ಶೇರ್ ಖಾನ್ ಮೊದಲು "ರೂಪಿಯಾ" ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ 178 ಧಾನ್ಯಗಳ ತೂಕದ ಬೆಳ್ಳಿ ನಾಣ್ಯವು 1540 ಮತ್ತು 1545. ನಡುವೆ ಚಕ್ರವರ್ತಿ ಶೇರ್ ಷಾ ಸೂರಿಯ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತ ಆಳ್ವಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಉತ್ತರ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಮುದ್ರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಸೂರಿಯು “ದಾಮ” ಎಂಬ ತಾಮ್ರದ ನಾಣ್ಯಗಳನ್ನು ಮತ್ತು 169 ಧಾನ್ಯಗಳ ತೂಗುವ “ಮೊಹರು” ಎಂಬ ಚಿನ್ನದ ನಾಣ್ಯಗಳನ್ನೂ ಸಹ ಜಾರಿಗೆ ತಂದನು.
ರೂಪಾಯಿ ಹೆಸರಿನ ಈ ಬಗೆಯ ಬೆಳ್ಳಿ ನಾಣ್ಯ ಮೊಘಲ್ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ,ನಂತರ ಮರಾಠಾ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಹಾಗೂ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಭಾರತ ಬಳಕೆಯಲ್ಲಿ ಬಂದವು
1717ರಲ್ಲಿ ಬ್ರಿಟಿಷರು, ಬಾಂಬೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಮೊಘಲರ ನಾಣ್ಯ ತಯಾರಿಕಾ ಕೇಂದ್ರದಲ್ಲಿ ನಾಣ್ಯ ತಯಾರಿಸಲು ಅನುಮತಿ ಪಡೆದುಕೊಂಡರು. ಅಲ್ಲಿ ಬ್ರಿಟಿಷ್‌ ಆಡಳಿತ ಚಿನ್ನ, ಬೆಳ್ಳಿ ತಾಮ್ರ ಮತ್ತು ತಗಡಿನಿಂದ ನಾಣ್ಯಗಳನ್ನು ತಯಾರಿಸಲು ಆರಂಭಿಸಿತು. ಚಿನ್ನದ ನಾಣ್ಯವನ್ನು ಕ್ಯಾರೊಲಿನಾ ಎಂದು, ಬೆಳ್ಳಿ ನಾಣ್ಯವನ್ನು ಏಂಜಲಿನಾ ಎಂದೂ, ತಾಮ್ರ ನಾಣ್ಯವನ್ನು ಕುಪ್ಪರೊನ್‌ ಹಾಗೂ ತಗಡಿನ ನಾಣ್ಯವನ್ನು ಟಿನ್ನಿ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು.
ಬ್ರಿಟಿಷ್‌ ಇಂಡಿಯಾದಲ್ಲಿ ದೇಶದ ಮೊದಲ ಕಾಗದದ ಹಣ ತಯಾರಾಯಿತು. ಬ್ಯಾಂಕ್‌ ಆಫ್‌ ಹಿಂದೊಸ್ತಾನ್‌ 1770ರಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ಕಾಗದದ ನೋಟನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿತು. ಜನರಲ್‌ ಬ್ಯಾಂಕ್‌ ಆಫ್‌ ಬೆಂಗಾಲ್‌ ಮತ್ತು ಬೆಂಗಾಲ್‌ ಬ್ಯಾಂಕ್‌ ಕೂಡ ಕಾಗದದ ಹಣವನ್ನು ಚಲಾವಣೆಗೆ ತಂದವು. ಈ ಕಾಗದದ ನೋಟನ್ನು ಬೆಳ್ಳಿ ನಾಣ್ಯಗಳೊಂದಿಗೆ ವಿನಿಮಯ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಅವಕಾಶ ಇತ್ತು.
"ರೂಪಾಯಿ" ಎಂಬ ಪದವು ಸಂಸ್ಕೃತ ಪದ ‘ರೂಪ್ಯ’ ಮೂಲದಿಂದ ಗುಣವಾಚಕವಾಗಿ ರೂಪಿಸಿದ "ಟಂಕಿಸಿದ ಬೆಳ್ಳಿ, ಬೆಳ್ಳಿ ನಾಣ್ಯ" ಎಂದರ್ಥ ಕೊಡುವುದು; ಒಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ, " ಸುಂದರಾಕೃತಿಯ ನಾಣ್ಯ " ಎಂಬ ಅರ್ಥವನ್ನೂ ಕೊಡುವುದು. ನಾಮಪದ ರೂಪ "ಆಕಾರವನ್ನು ಪಡೆದ ಪ್ರತಿರೂಪದ ಚಿತ್ರ". ಪದ ರೂಪ ಪಡೆದದ್ದು; ಮತ್ತೂ ವಿವರವಾಗಿ ದ್ರಾವಿಡ ಮೂಲ, “ಉರುಪ್ಪು” ಪದದಿಂದ, "ದೇಹದ ಅಂಗ" ಎಂಬ ಅರ್ಥವನ್ನೂ ಹೊಂದಿದೆ.
ಮೊದಲು "ರೂಪಿಯಾ" ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ 178 ಧಾನ್ಯಗಳ ತೂಕದ ಬೆಳ್ಳಿ ನಾಣ್ಯವು 1540 ಮತ್ತು 1545. ನಡುವೆ ಚಕ್ರವರ್ತಿ ಶೇರ್ ಷಾ ಸೂರಿಯ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತ ಆಳ್ವಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಉತ್ತರ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಮುದ್ರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಸೂರಿಯು “ದಾಮ” ಎಂಬ ತಾಮ್ರದ ನಾಣ್ಯಗಳನ್ನು ಮತ್ತು 169 ಧಾನ್ಯಗಳ ತೂಗುವ “ಮೊಹರು” ಎಂಬ ಚಿನ್ನದ ನಾಣ್ಯಗಳನ್ನೂ ಸಹ ಜಾರಿಗೆ ತಂದನು.
ಸುಮಾರು ಕ್ರಿ.ಶ.೭೮ ರಲ್ಲಿ ಬಂದ ಕುಶಾನರೂ ನಾಣ್ಯಗಳನ್ನು ಟಂಕಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಕುಶಾನರ ಕಾನಿಷ್ಕನ ಕಾಲದ ನಾಣ್ಯಗಳು ಸಿಕ್ಕಿವೆ. ಅದೇ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ದಕ್ಷಿಣದ ಆಂಧ್ರದಲ್ಲಿ ಆಳುತ್ತಿದ್ದ ರಾಜರ ನಾಣ್ಯಗಳೂ ಸಿಕ್ಕಿವೆ.
ಹೆಚ್ಚು ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಚಿನ್ನದ ನಾಣ್ಯಗಳು ಚಲಾವಣೆಗೆ ಬಂದಿದ್ದು ಗುಪ್ತರ ಕಾಲದಲ್ಲಿ. ಗುಪ್ತ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ರಾಜರು ನಡೆಸುತ್ತಿರುವ ವಿವಿಧ ಧಾರ್ಮಿಕ ವಿಧಿ ವಿಧಾನಗಳನ್ನು ಬಿಂಬಿಸುವ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ನಾಣ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಕೆತ್ತಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಸಂಸ್ಕೃತದಲ್ಲಿ ಬರೆದಿದ್ದ ಶಾಸನಗಳನ್ನೂ ಬರೆಯಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಸಮುದ್ರಗುಪ್ತನು ಸ್ವತಃ ಕವಿ ಹಾಗೂ ಸಂಗೀತ ಕಲೆಯಲ್ಲಿ ನಿಪುಣ; ಅವನ ನಾಣ್ಯಗಳ ಪೈಕಿ ಒಂದರ ಮೇಲೆ ರಾಜನು ವೀಣೆಯನ್ನು ನುಡಿಸುತ್ತಿರುವ ಚಿತ್ರವಿದೆ.
ಟರ್ಕಿಯ ಸುಲ್ತಾನರು ಉತ್ತರ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಬಂದು ಅಧಿಕಾರ ಸ್ಥಾಪಿಸುವವರೆಗೆ ಈ ಬಗೆಯ ನಾಣ್ಯಗಳ ಸಂಪ್ರದಾಯ ಮುಂದುವರೆಯಿತು.
ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ನಾಣ್ಯ ಚಲಾವಣೆಗೆ ಬಂದಿದ್ದು ಕ್ರಿ.ಪೂ 6ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ (ಸರಿ ಸುಮಾರು ಇದೇ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಅತ್ತ ಚೀನಾದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಮಧ್ಯಪ್ರಾಚ್ಯದ ಲಿಡಿಯಾದಲ್ಲಿ ನಾಣ್ಯಗಳು ಟಂಕಿಸಲು ಆರಂಭಿಸಿದ್ದವು).
ಪುರಾತನ ಭಾರತದಲ್ಲಿದ್ದ ಮಹಾಜನಪದರ ಆಡಳಿತ ನಾಣ್ಯಗಳನ್ನು ಚಲಾವಣೆಗೆ ತಂದಿತ್ತು. ಬೆಳ್ಳಿಯನ್ನು ಚಪ್ಪಟೆಯಾಗಿ ತಟ್ಟಿ ಅದರಲ್ಲಿ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ಅಚ್ಚೊತ್ತಲಾಗಿತ್ತು. ಆ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಅದನ್ನು ‘ಪುರಾಣ’, ‘ಕರ್ಷಪಣ’ ಅಥವಾ ‘ಪಣ’ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದರಂತೆ. ಈ ನಾಣ್ಯಗಳು ನಿಗದಿತ ತೂಕವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದವು. ಆದರೆ, ಆಕಾರ ಒಂದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿರಲಿಲ್ಲ. ನಾಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ಚಿಹ್ನೆಗಳೆಲ್ಲ ಆಯಾ ರಾಜವಂಶಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ್ದಾಗಿತ್ತು.
ನಂತರ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬಂದ ಮೌರ್ಯರು ನಾಣ್ಯಕ್ಕೆ ಹೊಸ ರೂಪ ನೀಡಿದರು. ಚಿನ್ನ, ಬೆಳ್ಳಿ, ತಾಮ್ರ ಸೇರಿದಂತೆ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಲೋಹಗಳಿಂದ ನಾಣ್ಯಗಳನ್ನು ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ತಯಾರಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಮೌರ್ಯರ ಮೊದಲ ರಾಜ ಚಂದ್ರಗುಪ್ತ ಮೌರ್ಯನ ಮಂತ್ರಿಯಾಗಿದ್ದ ಚಾಣಕ್ಯ ಬರೆದಿರುವ ‘ಅರ್ಥಶಾಸ್ತ್ರ’ ಗ್ರಂಥದಲ್ಲಿ ನಾಣ್ಯಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಉಲ್ಲೇಖ ಇದೆ. ಬೆಳ್ಳಿ ನಾಣ್ಯಗಳನ್ನು ‘ರುಪ್ಯರೂಪ’ ಎಂದು, ಚಿನ್ನದ ನಾಣ್ಯಗಳನ್ನು ‘ಸುವರ್ಣರೂಪ’ ಎಂದು, ತಾಮ್ರದಿಂದ ಮಾಡಿದ ನಾಣ್ಯವನ್ನು ‘ತಾಮರ ರೂಪ’ ಎಂದೂ, ಸೀಸದಿಂದ ಮಾಡಿದ ನಾಣ್ಯವನ್ನು ‘ಸೀಸರೂಪ’ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಮೌರ್ಯರು ತಮ್ಮ ರಾಜಮನೆತನದ ಮಾನದಂಡಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತಹ ನಾಣ್ಯಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸಿದ್ದರು.
1835ರಲ್ಲಿ ಬ್ರಿಟಿಷರು ದೇಶದಾದ್ಯಂತ ಏಕರೂಪದ ನಾಣ್ಯಗಳನ್ನು ಬಳಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ನಾಣ್ಯ ಪದ್ಧತಿ ಕಾಯ್ದೆಯನ್ನೇ ಜಾರಿಗೆ ತಂದರು. 1857ರಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಸಂಗ್ರಾಮದ ನಂತರ ತಮ್ಮ ವಸಾಹತುಗಳಲ್ಲಿ ರೂಪಾಯಿ ಪದ್ಧತಿಯನ್ನು ಅಧಿಕೃತವಾಗಿ ಜಾರಿಗೆ ತಂದರು. ಹಿಂದಿನ ನೋಟುಗಳು ಮತ್ತು ನಾಣ್ಯಗಳಲ್ಲಿದ್ದ ಸ್ಥಳೀಯ ಆಡಳಿತದ ಚಿಹ್ನೆಗಳ ಬದಲಿಗೆ ಬ್ರಿಟಿಷ್‌ ಆಡಳಿತಗಾರರ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ಮುದ್ರಿಸಲು ಆರಂಭಿಸಿದರು. 1862ರಲ್ಲಿ ಬ್ರಿಟನ್‌ ರಾಣಿ ವಿಕ್ಟೋರಿಯಾ ಗೌರವಾರ್ಥ ಅವರ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನೊಳಗೊಂಡ ಸರಣಿ ನೋಟುಗಳು ಮತ್ತು ನಾಣ್ಯಗಳು ಚಲಾವಣೆಗೆ ಬಂದವು.
ಆ ಬಳಿಕ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಅಧಿಪತ್ಯ ಸಾಧಿಸಿದ ಗ್ರೀಸ್‌ ಮೂಲದ ರಾಜರು ನಾಣ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ರಾಜ್ಯದ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ಅಚ್ಚೊತ್ತಲು ಆರಂಭಿಸಿದರು. ನಾಣ್ಯದ ಒಂದು ಮುಖದಲ್ಲಿ ರಾಜನ ಚಿತ್ರವಿದ್ದರೆ, ಮತ್ತೊಂದು ಮುಖದಲ್ಲಿ ಆತ ಪೂಜಿಸುತ್ತಿದ್ದ ದೇವರ ಚಿತ್ರವನ್ನು ಬಿಡಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಇಂಡೋ-ಗ್ರೀಕ್‌ ರಾಜರ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಚಲಾವಣೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ನಾಣ್ಯಗಳಿಂದ ಪ್ರೇರಿತರಾಗಿ, ದೇಶದಲ್ಲಿದ್ದ ಇತರ ಆಡಳಿತ ವಂಶಗಳು, ಬುಡಕಟ್ಟು ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಆಡಳಿತ ಚುಕ್ಕಾಣಿ ಹಿಡಿದವರು, ತಮ್ಮದೇ ಆದಂತಹ ನಾಣ್ಯಗಳನ್ನು ತಯಾರಿಸಿ ಚಲಾವಣೆಗೆ ತಂದರು.
ರೂಪಾಯಿ ಭಾರತದ ಅಧಿಕೃತ ನಗದು ವ್ಯವಸ್ಥೆ. ಇದರ ಪ್ರಕಟಣೆ ಮತ್ತು ವಿತರಣೆಯನ್ನು ಭಾರತೀಯ ರಿಜರ್ವ್ ಬ್ಯಾಂಕ್ ನಿಯಂತ್ರಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ಹಿಂದೆ ರೂಪಾಯಿಗೆ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಬಳಸಲಾಗುವ ಚಿಹ್ನೆಗಳು , , ू ಮತ್ತು ರೂ. . ೨೦೧೦ ರಿಂದ ₹ ಚಿಹ್ನೆಯನ್ನು ಅಧಿಕೃತವಾಗಿ ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಆಧುನಿಕ ರೂಪಾಯಿಯು ೧೦೦ ಪೈಸೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತದೆ.
ಭಾರತೀಯ ಹಣದ ಚಿಹ್ನೆಯ ಅರ್ಥವನ್ನು ಅರ್ಥಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞರು ತಮ್ಮದೆ ಆದ ವ್ಯಾಪಾರ ದ ಮೂಲಕ ವ್ಯಕ್ತ ಪಡಿಸಿದ್ದಾರೆ. ರೂಪಾಯಿ ಮೇಲಿನ ಎರಡು ಗೆರೆಗಳು ಒಂದು ಬೇಡಿಕೆಯನ್ನು ಸೂಚಿಸಿದರೆ ಇನ್ನೊಂದು ಪೂರೈಕೆಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಇದು ನಮ್ಮದೇ ದೇಶದ ಭಾಷೆಯಾದ ಹಿಂದಿ ಭಾಷೆಯಿಂದ ಆಯ್ದು ಕೊಳ್ಳಲಾಗಿದೆ. ಈ ಚಿಹ್ನೆಯ ""ನ್ನು ಹಿಂದಿ ರ/ ಅಕ್ಷರ ದಿಂದ ಆಯ್ದುಕೊಳ್ಳ ಲಾಗಿದೆ.
ರೂಪಾಯಿ ಭಾರತ- ; ಶ್ರೀ ಲಂಕಾ, ನೇಪಾಳ, ಪಾಕಿಸ್ತಾನ, ಮಾರಿಷಸ್, ಸೆಷೆಲ್ಸ್ ಮತ್ತು ಇಂಡೊನೇಷಿಯ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಬಳಸಲಾಗುವ ನಗದು ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳ ಹೆಸರು. ಇದು ಸಂಸ್ಕೃತ ಮೂಲದ ರೂಪ್ಯಕಮ್ ಪದದಿಂದ ಬಂದಿದೆ. ಮೂಲಮಾನ ರೂಪಾಯಿ.
೧೩ನೇ ಶತಮಾನದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಧಾಳಿಮಾಡಿದ ಮಹಮದ್ ಘೋರಿಯ ಸೇನಾಧಿಪತಿ ಕುತ್ಬುದ್ದೀನ್ ಮತ್ತು ಅವನ ನಂತರದವರೂ ತಮ್ಮದೇ ನಾಣ್ಯಗಳನ್ನು ಜಾರಿಗೆ ತಂದಿದ್ದರು. ಬಲ್ಬನ್‍ನ ಕಾಲದ ನಾಣ್ಯಗಳೂ ಸಿಕ್ಕಿವೆ.
ಸಕಲಕ್ಕೂ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನಾದ ಸರ್ವಶಕ್ತ ದೇವರೆಂಬುವನು ಒಬ್ಬನೇ. ಆತ ಸಕಲ ಜನ ಪ್ರಾಣಿಪಕ್ಷಿ ಆಕಾಶ ಭೂಮಿಗಳೆಲ್ಲದಕ್ಕೂ ಒಡೆಯನಾಗಿದ್ದಾನೆ ಹಾಗೂ ಆತ ಆರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಪ್ರವಾದಿಗಳ ಮೂಲಕ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾನೆ. ಅವನನ್ನು ಓಲೈಸುವವರಿಗೆ ರಕ್ಷಣೆಯಿದೆ, ವಿರೋಧಿಸುವವರಿಗೆ ಆ ಕ್ಷಣವೇ ಶಿಕ್ಷೆ ಇದೆ ಎಂದು ನಂಬುವ ಯೆಹೂದ್ಯರು ಆಧುನಿಕ ವಿಚಾರವಾದದಿಂದ ಎಂದೂ ವಿಚಲಿತರಾದವರಲ್ಲ. ತೋರಾ ಎಂಬ ಧರ್ಮಸಂಹಿತೆಯಿಂದ ಬಂಧಿತರಾದ ಅವರು ಮೂರ್ತಿ ಪೂಜೆಯಿಂದ ದೂರ ಉಳಿದವರು. ಪ್ರವಾದಿ ಮೋಸೆಸನ ಮೂಲಕ ದೇವರು ದಶ ಕಟ್ಟಳೆಗಳನ್ನು ಕೊಡಮಾಡಿದರೆಂದೂ ಆ ಕಟ್ಟಳೆಗಳ ಪ್ರಕಾರ ಕೊಲೆ, ಕಳ್ಳತನ, ಸುಳ್ಳು, ವ್ಯಭಿಚಾರ ಮುಂತಾದವುಗಳು ವರ್ಜ್ಯವೆಂದೂ ಹೇಳಲಾಗಿದೆಯಲ್ಲದೆ ದೇವರನ್ನು ಮಾತ್ರ ಆರಾಧಿಸು, ದೇವರ ಹೆಸರನ್ನು ಕ್ಷುಲ್ಲಕ ಕಾರಣಗಳಿಗಾಗಿ ಬಳಸಬೇಡ, ತಂದೆ ತಾಯಿಯರನ್ನು ಗೌರವಿಸು, ಪರಸ್ತ್ರೀಯನ್ನೂ ಪರರ ವಸ್ತುಗಳನ್ನೂ ಬಯಸಬೇಡ ಎಂದೂ ತಾಕೀತು ಮಾಡಲಾಗಿದೆ. ಇದಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ನಡೆದುಕೊಂಡವನನ್ನು ಬಯಲಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಸಮಾಜದ ಇತರೆಲ್ಲರೂ ಕಲ್ಲಿನಿಂದ ಹೊಡೆದು ಸಾಯಿಸಬಹುದೆಂಬ ಕಠೋರ ನೀತಿಗಳೂ ಇವರಲ್ಲಿವೆ. ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಣ್ಣು, ಹಲ್ಲಿಗೆ ಹಲ್ಲು ಎಂಬ ಹಮ್ಮುರಾಬಿಯ ನೀತಿಯೂ ಯೆಹೂದ್ಯ ನೀತಿಯಿಂದಲೇ ಪ್ರೇರಿತವಾಗಿದೆಯೆಂದರೆ ಉತ್ಪ್ರೇಕ್ಷೆಯಲ್ಲ.
ಕೊಚ್ಚಿ ದ್ವೀಪದ ಮಟ್ಟಾನ್‌ಚೇರಿಯೆಂಬ ಜನನಿಬಿಡ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಕೊಚ್ಚಿ ರಾಜರಿಗಾಗಿ ಡಚ್ಚರು ನಿರ್ಮಿಸಿಕೊಟ್ಟ ಅರಮನೆ ಬದಿಯಲ್ಲೇ ಈ ಯೆಹೂದ್ಯನಗರ ಜ್ಯೂ ಟೌನ್ ಇದೆ. ಮುಖ್ಯರಸ್ತೆಯಿಂದ ಈ ಜ್ಯೂ ಟೌನ್ ರಸ್ತೆಗೆ ಹೊರಳುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ನಾವು ನಮ್ಮದಲ್ಲದ ಬೇರಾವುದೋ ದೇಶಕ್ಕೆ ಬಂದಂತೆನಿಸುತ್ತದೆ. ಕಲಾಕುಸುರಿಯ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಪೇರಿಸಿದ ಅಂಗಡಿಗಳು, ಅಂಗಡಿಗಳ ಹೊರಗೆ ಕುರ್ಚಿಗಳಲ್ಲಿ ಕುಳಿತ ನರೆಗೂದಲಿನ ವಯೋವೃದ್ಧರು, ಹಾಸ್ಯ ಚಟಾಕಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿರುವ ಅವರ ಅರ್ಥವಾಗದ ಭಾಷೆ, ಕೈಯಲ್ಲಿನ ಸಿಗಾರ್, ವರ್ಣರಂಜಿತ ನೆಲಹಾಸುಗಳು, ಅತ್ಯಪೂರ್ವ ಮಣಿ-ರತ್ನ, ಹರಳು-ಹವಳ, ದೀಪ-ಧೂಪಗಳು, ಹಿತ್ತಾಳೆ ತಾಮ್ರ ಬೆಳ್ಳಿ ಗಾಜಿನ ಕರಕುಶಲ ವಸ್ತುಗಳು, ಚರ್ಮದ ಹಾಗೂ ಬಟ್ಟೆಯ ಫಲಕಗಳು ಕಣ್ಮನ ಸೆಳೆಯುತ್ತವೆ. ಅದೇ ಬೀದಿಯ ಕೊನೆಗೆ ಬಂದರೆ ಅರಮನೆಯ ಗೋಡೆಗೆ ತಾಗಿದಂತೆಯೇ ಯೆಹೂದ್ಯ ಪ್ರಾರ್ಥನಾ ಮಂದಿರವಿದೆ. ವಿಶ್ವಪರಂಪರೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾನಗಿಟ್ಟಿಸಿರುವ ಈ ಪ್ರಾರ್ಥನಾ ಮಂದಿರದ ಹೆಸರು ’ಪರದೇಸೀ ಸಿನಗಾಗ್’. ಸಿನಗಾಗ್ ಎಂದರೆ ಪ್ರಾರ್ಥನಾ ಮಂದಿರ ಎಂದರ್ಥ.
ಇಂಡಿಯಾದಲ್ಲಿ ಯೆಹೂದ್ಯರ ನೆಲೆಗಳನ್ನು ಮುಂಬಯಿ, ಕೊಲ್ಕತ್ತ, ಕೊಚ್ಚಿ ಮುಂತಾದೆಡೆಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣಬಹುದು. ಮುಂಬಯಿ ಬಳಿಯ ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರ ಕರಾವಳಿಯಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು ಕ್ರಿಸ್ತಶಕ ೨ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ತೈಲವ್ಯಾಪಾರಿಗಳ ದೋಣಿ ಒಡೆದು ಬದುಕಿ ಉಳಿದವರು ಒಂದಷ್ಟು ಜನ ತೀರಕ್ಕೆ ಬಂದು ಬಿದ್ದರು. ಹೀಗೆ ಅಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿ ಭಾರತೀಯ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯನ್ನು ಅಳವಡಿಸಿಕೊಂಡ ಅವರು ಸ್ಥಳೀಯ ಭಾಷೆಯನ್ನು ಕಲಿತು ಎಣ್ಣೆ ವ್ಯಾಪಾರವನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸುತ್ತಾರೆ. ತಮ್ಮನ್ನು ಸ್ಥಳೀಯ ತೇಲಿ ಗಳೊಂದಿಗೆ ಗುರುತಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಅವರು ತಮ್ಮ ಹೆಸರಿನೊಂದಿಗೆ ತಮ್ಮ ಊರ ಹೆಸರುಗಳನ್ನೂ ಸೇರಿಸಿಕೊಂಡು ರೊಹಿಕರ್, ಅಷ್ಟಮಕರ್, ಪೆನ್ಕರ್ ಎಂದು ಕರೆಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಸಬ್ಬತ್ ಆಚರಿಸುವ ಇವರನ್ನು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಶನಿವಾರೀ ತೇಲಿಗಳೆಂದೂ ಕರೆಯಲಾಗಿದೆ.
ಮುಂಬಯಿಯಲ್ಲಿ ಇನ್ನೊಂದು ವ್ಯಾಪಾರೀ ತಂಡ ಒಂದು ಶತಮಾನದ ಕಾಲ ನೆಲೆಗೊಂಡಿತ್ತಲ್ಲದೆ ಅದರ ಜನಸಂಖ್ಯೆ ಮೂರು ನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರ ಮೀರಿತ್ತು. ಆ ಮಹಾನಗರದಲ್ಲಿ ಯಹೂದಿಗಳಿಂದ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಸುಸಾನ್ ಲೈಬ್ರರಿ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಜನರ ಜ್ಞಾನದಾಹ ಇಂಗಿಸಿದೆ. ಮುಂಬಯಿಯ ಸಾಹಿತ್ಯಕ ವಲಯದಲ್ಲಿ ಯೆಹೂದಿ ಕವಿ ನಿಸಿಮ್ ಎಝೆಕಿಯೆಲ್‌ಅವರು ಗುರುತಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ.
ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಅಂದರೆ ೧ನೇ ಫೆಬ್ರವರಿ ೨೦೦೬ ರ ಏಷಿಯನ್ ಏಜ್ ಎಂಬ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾದ ಒಂದು ಸುದ್ದಿಯ ಪ್ರಕಾರ ಆಂಧ್ರಪ್ರದೇಶದ ಗುಂಟೂರು ಜಿಲ್ಲೆಯಲ್ಲಿರುವ ಕೊತ್ತರೆಡ್ಡಿಪಾಳ್ಯವೆಂಬ ಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿರುವ ಸುಮಾರು ಐವತ್ತುಮಂದಿಯ ಡಿಎನ್‌ಎ ಪರೀಕ್ಷೆ ನಡೆಸಲಾಗಿ ಅವರು ಯೆಹೂದ್ಯರೆಂದೂ ಅದರಲ್ಲೂ ಪ್ರಾಚೀನ ಎಫ್ರಾಯಿಮ್ ಕುಲದವರೆಂದೂ ತಿಳಿದುಬಂದಿದೆ.
ಯಹೂದ್ಯರು ಮೂಲತಃ ಪಶ್ಚಿಮ ಏಷ್ಯಾದಲ್ಲಿ ಉಗಮಿಸಿದ ಒಂದು ಜನಾಂಗಕ್ಕೆ ಸೇರಿದವರು. ಮುಂದೆ ಪ್ರಪಂಚಾದ್ಯಂತ ಹರಡಿದ ಈ ಜನಾಂಗದ ಧರ್ಮವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವವರನ್ನೂ ಯಹೂದ್ಯರೆಂದು ಭಾವಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲೇ ಅತ್ಯಂತ ಬುದ್ಧಿವಂತ ಜನಾಂಗವೆನಿಸಿದ ಯೆಹೂದಿಗಳು ಯೂಫ್ರೆಟಿಸ್ ಮತ್ತು ಟೈಗ್ರಿಸ್ ನದಿಗಳ ಬಯಲಿನಲ್ಲಿ ರೂಪುಗೊಂಡ ಪ್ರಾಚೀನ ನಾಗರಿಕ ವಸಾಹತುವಿನವರು. ಸಹಸ್ರಾರು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆಯೇ ಲಿಪಿಯನ್ನು ಅಳವಡಿಸಿಕೊಂಡು ತಮ್ಮ ದಿನನಿತ್ಯದ ಆಗುಹೋಗುಗಳನ್ನು ಬರೆದಿಡುತ್ತಾ ಬಂದರು. ಈ ಕಾರಣದಿಂದ ಯೆಹೂದ್ಯ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಇತಿಹಾಸ ಸ್ಪಟಿಕಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿದೆಯಲ್ಲದೆ ಅದು ಆಯಾ ಕಾಲಘಟ್ಟಗಳ ಜನಾಂಗೀಯ ಸಂಘರ್ಷ, ರಾಜವಂಶಗಳು, ದಿರಿಸುಗಳು, ಆಚಾರ ವಿಚಾರಗಳ ಕುರಿತು ಬೆಳಕು ಚೆಲ್ಲುತ್ತದೆ.
ಕೊಚ್ಚಿಯ ಯೆಹೂದ್ಯರು ಸಲೋಮನ್ನನ ಕಾಲದಲ್ಲೇ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದು ನೆಲೆಸಿರಬಹುದಾದ ಸಾಧ್ಯತೆ ಇರಬಹುದೆಂದು ಕೆಲವರು ವಾದಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ಕ್ರಿಸ್ತಪೂರ್ವ ೭೨೨ರ ಅಸ್ಸೀರಿಯ ಆಕ್ರಮಣದಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಕ್ರಿಸ್ತಪೂರ್ವ ೫೮೬ರ ಬ್ಯಾಬಿಲೋನ್ ಆಕ್ರಮಣದಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲವೇ ಕ್ರಿಸ್ತಶಕ ೭೦ರ ಮಂದಿರ ನಾಶದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಓಡಿ ಬಂದವರಿರಬೇಕೆಂದು ವಾದಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಇವುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಯಾವುದೇ ಖಚಿತ ಪುರಾವೆಯಿಲ್ಲ. ಕೇರಳದ ಕೋಡುಂಗಲ್ಲೂರಿನ ರಾಜ ಭಾಸ್ಕರ ರವಿವರ್ಮ ಯೆಹೂದ್ಯ ವರ್ತಕರ ಮುಖ್ಯಸ್ಥ ಜೋಸೆಫ್ ರಬ್ಬಾನ್ ಎಂಬುವನಿಗೆ ಅಂಜುವನ್ನಮ್ ಎಂಬ ಗ್ರಾಮವನ್ನು ದತ್ತಿಯಾಗಿ ಕೊಟ್ಟ ತಾಮ್ರಶಾಸನವೇ ಲಭ್ಯವಿರುವ ಏಕೈಕ ದಾಖಲೆಯಾದರೂ ಅದರ ನಿಖರ ಕಾಲ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ.
ಕೊಲ್ಕತ್ತದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಂಡ ಯೆಹೂದ್ಯರದು ಬೇರೆಯೇ ಅಧ್ಯಾಯ. ವ್ಯಾಪಾರ ವಹಿವಾಟಿಗಾಗಿ ಸುಮಾರು ೧೭-೧೮ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಇಂಡಿಯಾ ದೇಶಕ್ಕೆ ಬಂದ ಯೆಹೂದ್ಯರ ದೊಡ್ಡ ವ್ಯಾಪಾರೀ ತಂಡವು ಅಹಮದಾಬಾದ್, ನವದೆಹಲಿ, ಕೊಲ್ಕತ್ತಗಳಲ್ಲಿ ವ್ಯಾಪಾರ ನಡೆಸುತ್ತಾ ಕೊಲ್ಕತ್ತದಲ್ಲಿ ಖಾಯಂ ನಿವಾಸ ಹೊಂದಿತ್ತು. ಅವರ ವ್ಯಾಪಾರ ವಹಿವಾಟು ಹಾಂಕಾಂಗ್ ಮತ್ತು ಜಪಾನ್‌ಗಳತ್ತಲೂ ಚಾಚಿತ್ತು. ಇಂಡಿಯಾಕ್ಕೆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಬಂದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ದೇಶದ ಇಬ್ಭಾಗ ಹಾಗೂ ಮಾರಣಹೋಮಗಳ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಯೆಹೂದ್ಯರನ್ನು ಇಂಗ್ಲಿಷರೆಂದು ತಪ್ಪಾಗಿ ಭಾವಿಸಿದ ಜನರ ಆಕ್ರೋಶಕ್ಕೆ ಬೆದರಿ ಅವರು ದೇಶ ತೊರೆಯಬೇಕಾಯಿತು. ಆದರೆ ಅವರ ಎರಡು ಪ್ರಾರ್ಥನಾ ಮಂದಿರಗಳನ್ನು ಇನ್ನೂ ಸಂರಕ್ಷಿಸಿಡಲಾಗಿದೆ.
ಇಂಥ ಯೆಹೂದಿ ಸಮಾಜದಲ್ಲೇ ಯೇಸುಕ್ರಿಸ್ತ ಹುಟ್ಟಿ ಬಂದು ಅವರ ಸನಾತನ ಧರ್ಮದ ಕಠೋರತೆಯನ್ನು ಧಿಕ್ಕರಿಸಿ ಕ್ರೈಸ್ತಧರ್ಮಕ್ಕೆ ನಾಂದಿ ಹಾಡಿದ್ದು; ಇದೇ ಯೆಹೂದಿ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯಿಂದಲೇ ಮಹಮದ್ ಪೈಗಂಬರನು ಹುಟ್ಟಿ ಇಸ್ಲಾಂ ಧರ್ಮವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ್ದು. ಹಾಗೆ ನೋಡಿದರೆ ಪವಿತ್ರಬೈಬಲ್ ಮತ್ತು ಕುರಾನ್‌ ಗಳೆರಡರಲ್ಲೂ ಯೆಹೂದ್ಯ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಲೇಪನ ಹಾಸುಹೊಕ್ಕಾಗಿದೆ. ಅತ್ಯಂತ ಶ್ರೀಮಂತ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯವರಾದ ಯೆಹೂದ್ಯರು ಅನಾದಿಕಾಲದಿಂದಲೂ ದೇಶವಿದೇಶಗಳೊಂದಿಗೆ ವ್ಯಾಪಾರ ವಹಿವಾಟುಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಅವರು ಮಹಾಸಮ್ರಾಟ ಸಲೋಮನ್ನನ ಕಾಲದಲ್ಲೇ ಇಂಡಿಯಾದೊಂದಿಗೆ ವ್ಯಾಪಾರ ವಹಿವಾಟು ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದ ಉಲ್ಲೇಖವಿದೆ.
ಸುಮಾರು ೧೫ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಯೆಹೂದ್ಯರ ಒಳಜಗಳಗಳ ಕಾರಣದಿಂದ ಸೂರ್ಯಚಂದ್ರರು ಇರುವ ತನಕ ಉಂಬಳಿಯಾಗಿದ್ದ ಅಂಜುವನ್ನಂ ಗ್ರಾಮ ಕೈಬಿಟ್ಟುಹೋಗುತ್ತದೆ. ಅವರೆಲ್ಲ ಕೊಚ್ಚಿಗೆ ಬಂದು ನೆಲೆಸಿ ಅಲ್ಲೇ ತಮ್ಮ ಮಂದಿರಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಪೋರ್ಚುಗೀಸರ ಆಗಮನದೊಂದಿಗೆ ಇಲ್ಲಿನ ಯೆಹೂದ್ಯರಿಗೆ ಕಷ್ಟಕಾಲ ಶುರುವಾಗುತ್ತದೆ. ಆಗ ೧೫೬೫ರಲ್ಲಿ ಚೇರಮಾನ್ ಪೆರುಮಾಳ್ ಎಂಬ ರಾಜನು ಯೆಹೂದ್ಯರ ಪರ ನಿಲ್ಲುತ್ತಾನಲ್ಲದೆ ತನ್ನ ಅರಮನೆಯ ಸನಿಹದಲ್ಲೇ ಅವರ ವಾಸಕ್ಕೆ ನಿವೇಶನ ನೀಡುತ್ತಾನೆ. ಆ ಸ್ಥಳವೇ ಇಂದಿಗೂ ಕಾಣಸಿಗುವ ಜ್ಯೂ ಟೌನ್.
ಜ್ಯೂ ಟೌನ್ ಇರುವ ಕೊಚ್ಚಿಯು ಬಹು ಸಂಸ್ಕೃತಿಗಳ ಊರು. ಯೆಹೂದ್ಯರ ತಾಣ ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ ಪೋರ್ಚುಗೀಸ್ ಚರ್ಚು, ಡಚ್ ಅರಮನೆ, ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಹಳ್ಳಿಗಾಡು, ಮಸೀದಿ, ಗುಡಿ ಇವುಗಳೆಲ್ಲವುಗಳ ಸಂಮಿಲನವಾಗಿರುವ ಈ ಕೊಚ್ಚಿ ದ್ವೀಪವು ಮುಖ್ಯಭೂಮಿ ಎರಣಾಕುಲಮ್‌ನಿಂದ ಸೇತುವೆ ಸಂಪರ್ಕ ಹೊಂದಿದೆ. ನಡುವಿನ ಆಳಸಮುದ್ರವು ಹಡಗುಗಳು ನಿಲ್ಲಲು ಹೇಳಿ ಮಾಡಿಸಿದ ನೈಸರ್ಗಿಕ ಬಂದರು ಆಗಿದೆ.
೧೧೬೭ರಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದ ವಿದೇಶೀ ಪ್ರವಾಸಿ ಬೆಂಜಮಿನ್ ಎಂಬುವನು ಮಲಬಾರ್ ತೀರದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸಾವಿರ ಯೆಹೂದ್ಯರಿದ್ದಾರೆ, ಅವರ ಬಣ್ಣ ಇತರ ಸ್ಥಳೀಯರಂತೆ ಕಪ್ಪು, ಧರ್ಮಭೀರುಗಳಾದ ಅವರು ಮೋಸೆಸ್‌ನ ತೋರಾವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಾರೆ, ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರದ ಬಗ್ಗೆ ಅಲ್ಪಸ್ವಲ್ಪ ತಿಳಿದುಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ದಾಖಲಿಸಿದ್ದಾನೆ.
ಯುರೋಪ್‍ನಲ್ಲಿ ೨೦೦೬ರವರೆಗೆ ಅವರ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಋತು ೧೯೯೯ ಆಗಿದ್ದು, ಅದೇ ವರ್ಷ ಆರ್ಡರ್ ಆಫ್ ಮೆರಿಟ್ನಲ್ಲಿ ೫೦ನೇ ಸ್ಥಾನ ಪಡೆದರು. ಅವರು ಮುಂದಿನ ಆರಂಭಿಕ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಗಾಯದಿಂದ ಹೆಣಗಾಡಿದರು. ಏಪ್ರಿಲ್ ೨೦೦೬ ರಲ್ಲಿ ಅವರು ವೋಲ್ವೋ ಚೀನಾ ಓಪನ್ ಪ್ರಶಸ್ತಿಯನ್ನು ಗೆದ್ದರು, ಅರ್ಜುನ್ ಅಟ್ವಾಲ್ ನಂತರ ಯುರೋಪಿಯನ್ ಟೂರ್ನಲ್ಲಿ ಗೆದ್ದ ಎರಡನೇ ಭಾರತೀಯ ಆಟಗಾರರಾದರು. ವೋಲ್ವೋ ಮಾಸ್ಟರ್ಸ್‍‍ನ ಪಂದ್ಯದ ಗೆಲುವು, ಅವರನ್ನು ಆರ್ಡರ್ ಆಫ್ ಮೆರಿಟ್ನಲ್ಲಿ ೧೬ನೇಯ ಅಂತಿಮ ಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಏರಿಸಿತು. ೨೦೦೬ರಲ್ಲಿ ಅವರು ಏಷಿಯನ್ ಟೂರ್ ಆರ್ಡರ್ ಆಫ್ ಮೆರಿಟ್ ಅನ್ನು ಗೆದ್ದು ಆನಂತರ ಜಪಾನ್‍ನಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಗೆಲ್ಲುವ ಮೂಲಕ ಅಧಿಕೃತ ವಿಶ್ವ ಗಾಲ್ಫ್ ಶ್ರೇಯಾಂಕದಲ್ಲಿ ಅಗ್ರ ೫೦ರನ್ನು ಪಡೆದ ಮೊದಲ ಭಾರತೀಯರಾದರು. ೨೦೦೭ ರಲ್ಲಿ ಅವರು ಮಾಸ್ಟರ್ಸ್‍ ಪಂದ್ಯಾವಳಿಯಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಲು ಮೊದಲ ಭಾರತೀಯ ಗಾಲ್ಫ್ ಆಟಗಾರರಾದರು.
೨೦೧೨ರ ಜುಲೈ ೧೫ರಂದು, ೨೦೧೨ ಓಪನ್ ಚಾಂಪಿಯನ್‍ಷಿಪ್‍ನ ವಾರದ ಮೊದಲು ಅಬರ್ಡೀನ್ ಆಸ್ತಿ ನಿರ್ವಹಣೆ ಸ್ಕಾಟಿಷ್ ಓಪನ್ ಗೆದ್ದ ಹಠಾತ್ ಸಾವಿನ ಪ್ಲೇ ಆಫ಼್‍ನಲ್ಲಿ ಫ್ರಾನ್ಸೆಸ್ಕೊ ಮೊಲಿನಾರ್ ಅವರನ್ನು ಸೋಲಿಸಿದರು. ೨೦೧೨ರ ಓಪನ್ ಚಾಂಪಿಯನ್‍ಷಿಪ್‍ನಲ್ಲಿ ರಾಯಲ್ ಲಿಥಮ್ ಮತ್ತು ಸೇಂಟ್ ಆನೆಸ್ ಗಾಲ್ಫ್ ಕ್ಲಬ್‍ನಲ್ಲಿನ ಈ ಪಂದ್ಯಾವಳಿಯಲ್ಲಿ ಅತ್ಯುನ್ನತ ಅರ್ಹತಾ ಅರ್ಹತೆ ಪಡೆಯುವ ಮೂಲಕ ಸಿಂಗಲ್ಸ್ ಗೆಲುವು ಸಾಧಿಸಿದರು. ಈ ಗೆಲುವು ಯುರೊಪಿಯನ್ ಟೂರ್ನಲ್ಲಿ ಸಿಂಗ್ ಅವರ ನಾಲ್ಕನೇ ವೃತ್ತಿಜೀವನದ ಗೆಲುವು ಮತ್ತು ಅರ್ಜುನ್ ಅತ್ವಾಲ್ಗಿಂತ ಮುಂಚೆಯೇ ಅವರನ್ನು ಸರಿಸಿತು, ಇದರಿಂದಾಗಿ ಯುರೋಪಿಯನ್ ಪ್ರವಾಸ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಅವರು ಅತ್ಯಂತ ಯಶಸ್ವಿ ಭಾರತೀಯ ಗಾಲ್ಫ್ ಆಟಗಾರರಾದರು.
ಜೀವ್ ಮಿಲ್ಖಾ ಸಿಂಗ್ ಒಬ್ಬ ಭಾರತೀಯ ವೃತ್ತಿಪರ ಗಾಲ್ಫ್ ಆಟಗಾರರಾಗಿದ್ದು, ಅವರು ೧೯೯೮ ರಲ್ಲಿ ಯುರೋಪಿಯನ್ ಟೂರ್‌ನಲ್ಲಿ ಸೇರಲು ಭಾರತದ ಮೊದಲ ಆಟಗಾರರಾದರು. ಯುರೋಪಿಯನ್ ಟೂರ್‌ನಲ್ಲಿ ಅವರು ನಾಲ್ಕು ಪಂದ್ಯಗಳನ್ನು ಗೆದ್ದಿದ್ದಾರೆ. ಅಕ್ಟೋಬರ್ ೨೦೦೬ರಲ್ಲಿ ಅಫೀಶಿಯಲ್ ವರ್ಲ್ಡ್ ಗಾಲ್ಫ್ ಶ್ರೇಯಾಂಕದಲ್ಲಿ ಅಗ್ರ ೧೦೦ರೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ ಮೊದಲ ಭಾರತೀಯ ಗಾಲ್ಫ್ ಆಟಗಾರರಾಗಿದ್ದರು. ೨೦೦೭ರಲ್ಲಿ ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರ ಅವರಿಗೆ ಪದ್ಮಶ್ರೀ ನಾಗರಿಕ ಗೌರವವನ್ನು ನೀಡಿತು.
ಆಗಸ್ಟ್ ೨೦೦೮ರ, ಓಕ್ಲ್ಯಾಂಡ್ ಹಿಲ್ಸ್‌ನಲ್ಲಿ ೨೦೦೮ ಪಿ.ಜಿ.ಎ. ಚಾಂಪಿಯನ್‍ಷಿಪ್‍ನ ಪ್ರಮುಖ ಪಂದ್ಯಾವಳಿಯಲ್ಲಿ ಅತ್ಯುನ್ನತ ಶ್ರೇಯಾಂಕವನ್ನು ಪಡೆದರು, ಇದರಿಂದಾಗಿ ಅವರು ಭಾರತದ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಗಾಲ್ಫ್ ಆಟಗಾರ ಎಂದು ನಿರೂಪಿಸಿದರು. ೨೦೦೮ರ ಯೂರೋಪಿಯನ್ ಟೂರ್ ಪಂದ್ಯದ ಆರ್ಡರ್ ಆಫ್ ಮೆರಿಟ್ನಲ್ಲಿ ೧೨ನೇಯ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಗಳಿಸಿದರು ಮತ್ತು ಬಾರ್ಕ್ಲೇಸ್ ಸಿಂಗಾಪುರ್ ಓಪನ್ ಗೆದ್ದ ನಂತರ ಏಷ್ಯನ್ ಟೂರ್‌ನಲ್ಲಿ ಅವರ ಎರಡನೇ ಆರ್ಡರ್ ಆಫ್ ಮೆರಿಟ್ ಪ್ರಶಸ್ತಿಯನ್ನು ಗೆದ್ದರು.
ಸಿಂಗ್ ೧೯೯೩ರಲ್ಲಿ ವೃತ್ತಿಪರರಾದರು ಮತ್ತು ೧೯೯೩ರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಸ್ಥಳೀಯ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವಾದ ದಕ್ಷಿಣ ಒಕ್ಲಹೋಮಾ ಸ್ಟೇಟ್ ಓಪನ್‍ನಲ್ಲಿ ಅವರು ಮೊದಲ ವೃತ್ತಿಪರ ಗೆಲುವನ್ನು ಕಂಡರು. ಅವರು ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಏಷ್ಯಾದಲ್ಲಿ ಆಡಿದ್ದು, ಅಲ್ಲಿ ಅವರು ೧೯೯೦ರ ದಶಕದ ಮಧ್ಯಭಾಗದಲ್ಲಿ ನಿಯಮಿತ ವಿಜೇತರಾಗಿದ್ದರು. ೧೯೯೭ರಲ್ಲಿ ಅವರು ಯುರೋಪಿಯನ್ ಟೂರ್ ಅರ್ಹತಾ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಏಳನೇ ಸ್ಥಾನ ಗಳಿಸಿದರು ಮತ್ತು ಮುಂದಿನ ವರ್ಷ ಪ್ರವಾಸವನ್ನು ಸೇರಿದರು.
ಭಾರತದ ಚಂಡೀಗಢದಲ್ಲಿ ಭಾರತೀಯ ಒಲಿಂಪಿಕ್ ಅಥ್ಲೀಟ್ ಮಿಲ್ಖಾ ಸಿಂಗ್ ಮತ್ತು ಭಾರತೀಯ ಮಹಿಳಾ ವಾಲಿಬಾಲ್ ತಂಡದ ಮಾಜಿ ನಾಯಕರಾದ ನಿರ್ಮಲ್ ಕೌರ್ ಅವರಿಗೆ ಜೀವ್ ಸಿಂಗ್ ಜನಿಸಿದರು. ಸಿಂಗ್ ೧೯೯೬ರಲ್ಲಿ ಅಮೆರಿಕಾದ ಅಬಿಲೀನ್ ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾನಿಲಯದಲ್ಲಿ ವ್ಯಾಸಂಗ ಮಾಡಿ, ವ್ಯಾಪಾರ ಮತ್ತು ಅಂತರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಅಧ್ಯಯನಗಳಲ್ಲಿ ಪದವಿ ಪಡೆದರು.
ಹಲವಾರು ಹವ್ಯಾಸಿ ಪಂದ್ಯಾವಳಿಗಳನ್ನು ಗೆಲ್ಲುವುದಲ್ಲದೆ, ೧೯೯೩ರಲ್ಲಿ ಎನ್ಸಿಎಎ ಡಿವಿಷನ್ ​​ವೈಯಕ್ತಿಕ ಗಾಲ್ಫ್ ಚಾಂಪಿಯನ್ಶಿಪ್ ಅನ್ನು ಸಹ ಗೆದ್ದರು.
ಚಂಡೀಗಢದಲ್ಲಿ ಪತ್ನಿ ಕುದ್ರತ್ ಮತ್ತು ಅವರ ಮಗ ಹರ್ಜಾಯ್ ಅವರೊಂದಿಗೆ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
ಸಿಂಗ್ ೨೦೦೭ರಲ್ಲಿ ಭಾರತದ ನಾಲ್ಕನೇ ಅತ್ಯುನ್ನತ ನಾಗರಿಕ ಗೌರವ ಪದ್ಮಶ್ರೀ ಪ್ರಶಸ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆದರು.
ಅವರು ಅರ್ಜುನ ಪ್ರಶಸ್ತಿಯನ್ನು ೧೯೯೯ರಲ್ಲಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ ಮೂರನೇ ಗಾಲ್ಫ್ ಆಟಗಾರರಾದರು.
ಅದಕ್ಕಿಂತ ಮುಂಚೆ ಅಂದರೆ ಕ್ರಿಸ್ತಶಕ ೧೮೦೦ರ ಆಚೀಚೆಯ ಆ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ದೋರನಹಳ್ಳಿಯ ರೈತನೊಬ್ಬ ಹೊಲ ಉಳುತ್ತಿರುವಾಗ ಆತನ ನೇಗಿಲಿಗೆ ಏನೋ ಸಿಲುಕಿದಂತಾಯಿತು. ಆ ವಸ್ತುವನ್ನು ಕೈಗೆತ್ತಿಕೊಂಡು ಪರೀಕ್ಷಿಸಲಾಗಿ ಅದೊಂದು ಮನುಷ್ಯಾಕೃತಿಯ ಮರದ ಗೊಂಬೆಯಾಗಿತ್ತು. ಹಲವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಅದು ನೆಲದೊಳಗಿದ್ದರೂ ಅದಕ್ಕೆ ಗೆದ್ದಲು ಹತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ರೈತ ಅದನ್ನು ತನ್ನ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಆಟಿಕೆಯಾದೀತೆಂದು ಬಗೆದು ಬದಿಯಲ್ಲಿರಿಸಿ ಉಳುಮೆ ಮುಂದುವರಿಸಿದ. ಸಂಜೆ ಆ ಗೊಂಬೆ ರೈತನೊಂದಿಗೇ ಮನೆಗೆ ತೆರಳಿ ಆತನ ಮುಗ್ದ ಮಕ್ಕಳ ಕೈಸೇರಿ ನಲುಗಿತು.
ಅದೇ ರಾತ್ರಿ ಆ ರೈತನ ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ಸಂನ್ಯಾಸಿಯೊಬ್ಬ ದರ್ಶನ ನೀಡಿ ಹೊಲದಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿದ ಆ ಗೊಂಬೆ ತನ್ನ ಪ್ರತಿರೂಪವೆಂದೂ ಅದನ್ನು ಅಪಮಾನಿಸಬಾರದೆಂದೂ ನುಡಿದಂತಾಯಿತು. ರೈತನಿಗೆ ಎಲ್ಲ ಒಳಿತನ್ನೂ ಹರಸಿದಂತಾಯಿತು. ಆದರೆ ಮರುದಿನ ಆ ರೈತ ಕನಸನ್ನು ಮರೆತ ಹಾಗೂ ದೈನಂದಿನ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಕೊಂಡ. ನಂತರದ ಕೆಲದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಆತ ಎತ್ತುಗಳನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡ, ಆಪ್ತರು ತೀರಿಕೊಂಡರು, ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ರೋಗ ತಗುಲಿತು. ಈ ಎಲ್ಲ ಘಟನೆಗಳಿಂದ ರೈತ ಬಹುವಾಗಿ ವಿಚಲಿತನಾಗಿ ಹಿಂದಿನ ನೆನಪುಗಳನ್ನು ಒರೆಗೆ ಹಚ್ಚಿದ. ಹಿಂದೊಮ್ಮೆ ತಾನು ಕಂಡ ಕನಸನ್ನು ನೆನೆಸಿಕೊಂಡು ತನ್ನಿಂದಾದ ತಪ್ಪಿಗಾಗಿ ಪರಿತಪಿಸಿದ. ಆ ಸಂನ್ಯಾಸಿಯ ಪ್ರತಿಮೆ ದೊರೆತ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ತೆರಳಿ ಅದಕ್ಕೊಂದು ಮಂಟಪ ಕಟ್ಟಿ ಅದನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೂಜಿಸತೊಡಗಿದ. ಅವನ ದುರ್ದೆಸೆ ಅಳಿದು ಕ್ರಮೇಣ ಆತ ಏಳಿಗೆ ಹೊಂದಿದ.
ಅನೇಕ ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ ಆ ರೈತ ತನ್ನ ಹೊಲದಲ್ಲಿನ ಪ್ರತಿಮೆಯ ವಸ್ತ್ರವಿನ್ಯಾಸವನ್ನೇ ಹೋಲುವ ಉಡುಪು ತೊಟ್ಟ ಕ್ರೈಸ್ತ ಪಾದ್ರಿಯೊಬ್ಬರನ್ನು ಮೈಸೂರಿನಲ್ಲಿ ಕಂಡ, ಅವರ ಬಳಿ ಸಾಗಿ ತನ್ನ ವೃತ್ತಾಂತವನ್ನು ನಿವೇದಿಸಿಕೊಂಡ. ಅಚ್ಚರಿಗೊಂಡ ಅವರು ಆ ರೈತನ ಕೋರಿಕೆಯ ಮೇರೆಗೆ ದೋರನಹಳ್ಳಿಗೆ ಬಂದು ಹದಿಮೂರ ಅಂಗುಲ ಎತ್ತರದ ಆ ಪ್ರತಿಮೆಯನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಿದರು. ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಗಮನಿಸಿದಾಗ ಆ ಪ್ರತಿಮೆ ಫ್ರಾನ್ಸಿಸ್ಕನ್ ಧರ್ಮಪ್ರಚಾರಕ ಸಂಸ್ಥೆಯ ಸಂತ ಅಂತೋಣಿಯ ಪ್ರತಿರೂಪವೆಂದು ಅರಿವಾಯಿತು. ಆ ಪಾದ್ರಿಯು ಮಂಟಪವನ್ನು ಪವಿತ್ರೀಕರಿಸಿ ಚರ್ಚ್ ಆಗಿ ಮಾರ್ಪಡಿಸಿದರು. ತದನಂತರದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಪವಾಡಗಳ ಕಾರಣದಿಂದ ಆ ಊರು ಪ್ರಸಿದ್ಧಿ ಹೊಂದಿತು. ಆ ಯೂರೋಪ್ ನಾಡಿನ ಸಂತ ಅಂತೋಣಿ ತನ್ನ ಜೀವಿತಾವಧಿಯಲ್ಲೂ ಪವಾಡಗಳನ್ನು ಎಸಗಿದ್ದ ಅಂಶ ಇತಿಹಾಸದಿಂದ ತಿಳಿದು ಬರುತ್ತದೆ.
ಫ್ರಾನ್ಸಿಸ್ಕನ್ ಮಿಷನರಿಗಳು ದಕ್ಷಿಣ ಇಂಡಿಯಾದಲ್ಲಿ ಧರ್ಮಪ್ರಚಾರ ನಡೆಸಿದ್ದು ವಿಜಯನಗರ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಎಂದು ತಿಳಿದುಬರುತ್ತದೆ. ಕ್ರಿಸ್ತಶಕ ೧೬೪೮ ರಿಂದೀಚೆಗೆ ಮೈಸೂರು ಸೀಮೆಯಲ್ಲಿ ಧರ್ಮಪ್ರಚಾರ ನಡೆಸಿದ ಜೆಸ್ವಿತರಿಗೆ ಸಂತ ಫ್ರಾನ್ಸಿಸ್ ಝೇವಿಯರ್ ಹಾಗೂ ಇಗ್ನೇಷಿಯಸ್ ಲೊಯೊಲವರವರು ಅಪ್ಯಾಯಮಾನರಾಗಿದ್ದರು. ಟಿಪ್ಪುಸುಲ್ತಾನನ ಮರಣಾನಂತರ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದ ಅಬ್ಬೆದ್ಯುಬುವಾ ಅವರೊಂದಿಗೆ ಮೈಸೂರು ಸೀಮೆಗೆ ಫ್ರೆಂಚ್ ಮಿಷನರಿಗಳ ಪ್ರವೇಶವಾಯಿತು. ಈ ಎಲ್ಲ ಕಾರಣಗಳಿಂದ ಅಂತೋಣಿಯವರ ಪ್ರತಿಮೆಯು ವಿಜಯನಗರ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಕಾಲಕ್ಕಾಗಲೇ ಈ ಪ್ರದೇಶಕ್ಕೆ ಬಂದಿರಬಹುದು ಎನಿಸುತ್ತದೆ.)
ಮೈಸೂರು ನಗರದಿಂದ ಹಾಸನಕ್ಕೆ ಹೋಗುವ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು ೨೫ ಕಿಲೋಮೀಟರುಗಳ ನಂತರ, ಹುಣಸೂರುರಸ್ತೆಯಿಂದ ಬಲಕ್ಕೆ ಕವಲೊಡೆಯುವ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಸಾಗಿ ಸುಮಾರು ಹತ್ತು ಕಿಲೋಮೀಟರು ಅನಂತರ ದೊಡ್ಡೇಕೊಪ್ಪಲು ಎಂಬ ಊರು ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಈ ದೊಡ್ಡೇಕೊಪ್ಪಲು ಗ್ರಾಮದ ಬಳಿ ಬಲಕ್ಕೆ ತಿರುಗಿ ಊರು ಹಾಗೂ ತೋಪು ದಾಟಿದ ಕೂಡಲೇ ರಸ್ತೆಯ ತುದಿಯಲ್ಲಿ, ದೂರದಲ್ಲಿ ಬಾನಿಗೆ ಗುರಿಯಿಟ್ಟ ಜೋಡಿಗೋಪುರಗಳು ಕಾಣುತ್ತವೆ. ಅವು ಇಲ್ಲಿಂದ ಮೂರು ಕಿಲೋಮೀಟರು ದೂರದಲ್ಲಿರುವ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ದೋರನಹಳ್ಳಿ ಗ್ರಾಮದ ಚರ್ಚ್ ಗೋಪುರ. ಅದೇ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಮುಂದುವರಿದಂತೆ ಕಾವೇರಿಗೆ ಸೇರುವ ನೀರ ತೊರೆಯೊಂದು ಹರಿವುದನ್ನು ಕಾಣುತ್ತೀರಿ. ಅಲ್ಲೇ ನಿಂತು ಎಡಕ್ಕೆ ದೃಷ್ಟಿ ಹಾಯಿಸಿದರೆ ಅನತಿ ದೂರದಲ್ಲಿ ದಿಬ್ಬದಂತಹ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಭಾರೀ ಮರಗಳ ಗುಂಪು ಇದೆ, ಅದೇ ಪುರಾತನ ದೋರನಹಳ್ಳಿ ಇದ್ದ ಸ್ಥಳ. ಹತ್ತೊಂಬತ್ತನೇ ಶತಮಾನದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸಿದ ಘೋರ ಪ್ಲೇಗ್ ದುರಂತಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಊರು ಸರ್ವನಾಶವಾದ ಮೇಲೆ ಕ್ರೈಸ್ತ ಪಾದ್ರಿಗಳ ಪ್ರಯತ್ನದ ಫಲವಾಗಿ ಈಗಿನ ಊರು ಯೋಜಿತವಾಗಿ ಕಟ್ಟಲ್ಪಟ್ಟಿತು.
ಅಂತೋಣಿಯವರು ಉತ್ತಮ ವಾಗ್ಮಿಯೂ ಚತುರ ಪ್ರತಿಭೆಯೂ ಆಗಿದ್ದರು. ಮೀನುಗಳೂ ಅವರ ಭಾವಪೂರ್ಣ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಆಸಕ್ತಿಯಿಂದ ಆಲಿಸುತ್ತಿದ್ದುದಾಗಿ ದಂತಕಥೆಯಿದೆ. ಒಂದು ರಾತ್ರಿ ಸರಿಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಸಹಪಾಠಿಯೊಬ್ಬರು ಅಂತೋಣಿಯವರ ಕೊಠಡಿಯಿಂದ ಅಪೂರ್ವ ಬೆಳಕು ಹೊಮ್ಮುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಗಮನಿಸಿ ಬಾಗಿಲ ಕಂಡಿಯಿಂದ ಇಣುಕಿ ನೋಡಿದಾಗ ಅಂತೋಣಿಯವರು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದು ಓದುತ್ತಿದ್ದ ಜಪದ ಪುಸ್ತಕದ ಮೇಲೆ ಬಾಲಕ ಯೇಸುಕ್ರಿಸ್ತನು ಕುಳಿತು ತೊದಲು ನುಡಿಗಳಾಡುತ್ತಿದ್ದರಂತೆ. ಹಾಗಾಗಿ ಸಂತ ಅಂತೋಣಿಯವರ ಸ್ವರೂಪಗಳನ್ನು ಆ ರೀತಿಯಾಗಿಯೇ ಚಿತ್ರಿಸುವುದು ವಾಡಿಕೆಯಾಗಿದೆ. ಅಂತೋಣಿಯವರು ೧೨೩೧ನೇ ಜೂನ್ ೧೩ರಂದು ಪಾದ್ವ ಎಂಬಲ್ಲಿ ತೀರಿಕೊಂಡರು. ನಂತರ ೧೨೩೨ನೇ ಮೇ ೩೦ರಂದು ಪೋಪ್ ಗ್ರೆಗರಿ-೯ ರವರು ಅವರನ್ನು ಸಂತ ಪದವಿಗೇರಿಸಿದರು.
ಪೋರ್ಚುಗಲ್ ದೇಶದ ಲಿಸ್ಬನ್ ಪಟ್ಟಣದಲ್ಲಿ ಆಗಸ್ಟ್ ೧೫,೧೧೯೫ ರಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದ ಅಂತೋಣಿಯವರ ಮೂಲ ಹೆಸರು ಫರ್ಡಿನಾಂಡ್. ತಂದೆ ಮಾರ್ಟಿನ್ ಥೀಬಿಯೊರವರು ಆ ಪಟ್ಟಣದ ಉನ್ನತಾಧಿಕಾರಿಯಾಗಿದ್ದರು. ಚಿಕ್ಕವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲೇ ಫರ್ಡಿನಾಂಡ್ ಅವರು ಲಿಸ್ಬನ್ನಿನ ಸಂತ ವಿನ್ಚೆಂಸಿ ಕಾನ್ವೆಂಟ್ ಸೇರಿ ಸಂನ್ಯಾಸಿಯಾದರು. ಅಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಪದೇ ಪದೇ ಸ್ನೇಹಿತರೂ ಬಂಧುಗಳೂ ಭೇಟಿ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದುರಿಂದ ಬೇಸತ್ತ ಅವರು ಮೇಲಧಿಕಾರಿಗಳ ಅನುಮತಿ ಪಡೆದು ದೂರದ ಕೊಯಿಂಬ್ರ ಎಂಬ ಊರಿನ ಪವಿತ್ರ ಶಿಲುಬೆ ಕಾನ್ವೆಂಟ್ ಸೇರಿ ತಮ್ಮ ಹೆಸರನ್ನು ಅಂತೋಣಿ ಎಂದು ಬದಲಾಯಿಸಿಕೊಂಡರು. ಅಲ್ಲಿಂದ ಅವರನ್ನು ಯಾತ್ರೆಗಾಗಿ ಮೊರೊಕ್ಕೊಗೆ ಕಳಿಸಲಾಯಿತು ಅಲ್ಲಿ ಅವರು ಫ್ರಾನ್ಸಿಸ್ಕನ್ ಸಂಸ್ಥೆಗೆ ಸೇರಿದರು.
ದೋರನಹಳ್ಳಿಯು ಮೈಸೂರು ಜಿಲ್ಲೆಯ ಕೃಷ್ಣರಾಜನಗರ ತಾಲೂಕಿನ ಒಂದು ಹಳ್ಳಿ. ಈ ದೋರನಹಳ್ಳಿ ನೂರಕ್ಕೆ ನೂರು ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್ನರೇ ನೆಲೆಸಿರುವ ಗ್ರಾಮ. ಸ್ಥಳೀಯವಾಗಿ ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್ ಕೊಪ್ಪಲು ಎನಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಈ ಊರಿಗೆ ಸುಮಾರು ಇನ್ನೂರು ವರ್ಷಗಳ ಇತಿಹಾಸವಿದೆ.
ನಿಕಲ್ ಲೋಹ ಬೆಳ್ಳಿಯಂತೆ ಶುಭ್ರವಾಗಿಯೂ ಹೊಳಪಾಗಿಯೂ ಇರುವುದು. ಇದನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಕಾಂತಿಯುಕ್ತವಾಗಿ ಮಾಡಬಹುದು. ಇದು ಬೆಳ್ಳಿಯ ೧೩.೮%ರಷ್ಟು ವಿದ್ಯುದ್ವಾಹಕ. ನಿಕಲನ್ನು ತೆಳ್ಳಗಿನ ತಗಡಾಗಿ ತಟ್ಟಬಹುದು ; ಸೂಕ್ಷ್ಮ ತಂತಿಯಾಗಿ ಎಳೆಯಬಹುದು. ಶುದ್ಧ ನಿಕಲಿಗೆ ಕಾಂತೀಯ ಗುಣ ಉಂಟು. ಘನಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ನಿಕಲ್ ವಾಯು ಮತ್ತು ನೀರಿನ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ನಿರೋಧಿಸುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಪುಡಿರೂಪದಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ವಾಯುವಿನಲ್ಲಿ ಸ್ವದಾಹಿ ಆಗಬಲ್ಲದು. ನಿಕಲ್ ತಂತಿಯನ್ನು ಆಕ್ಸಿಜನ್ನಿನಲ್ಲಿ ಕಾಸಿದಾಗ ಕಿಡಿಗಳನ್ನೂ ಸೂಸಿ ಉರಿಯುತ್ತದೆ. ನಿಕಲಿನ ತಗಡನ್ನು ವಾಯುವಿನಲ್ಲಿ ಕಾಸಿದಾಗ ಹೊಳಪು ಮಾಸುತ್ತದೆ. ಕಾಸಿದ ನಿಕಲ್ ಕ್ಲೋರೀನ್ ಮತ್ತು ಬ್ರೋಮೀನುಗಳಲ್ಲಿ ಉರಿಯುತ್ತದೆ. ಫಾಸ್ಫರಸ್, ಆರ್ಸೆನಿಕ್ ಮತ್ತು ಆ್ಯಂಟಿಮನಿಗಳೊಡನೆ ನಿಕಲ್ ಸಂಯೋಗಗೊಳ್ಳಬಲ್ಲದು. ಅಲ್ಯೂಮಿನಿಯಮಿನೊಡನೆ ಕಾಸಿದಾಗ ಅತಿ ತ್ವರೆಯಾಗಿ ಸಂಯೋಗಿಸುತ್ತದೆ. ನಿಕಲಿನ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಪುಡಿ, ಮುಖ್ಯತಃ, ಅಧಿಕೋಷ್ಣತೆಗಳಲ್ಲಿ ಹೈಡ್ರೊಜನ್ನನ್ನು ಹೀರುವುದು. ಜಲಮಿಶ್ರಿತ ಹೈಡ್ರೊಕ್ಲೋರೀಕ್ ಮತ್ತು ಸಲ್ಫ್ಯೂರಿಕ್ ಆಮ್ಲಗಳು ಸಾವಕಾಶವಾಗಿ ನಿಕಲಿನ ಮೇಲೆ ವರ್ತಿಸುವುವು. ಈ ಲೋಹದ ಜಲಮಿಶ್ರಿತ ನೈಟ್ರಿಕ್ ಆಮ್ಲದಲ್ಲಿ ವಿಲೀನವಾಗುವುದಾದರೂ ಸಾರ ನೈಟ್ರಿಕ್ ಆಮ್ಲದಲ್ಲಿ ನಿಶ್ಚೇಷ್ಟಿತವಾಗುವುದು. ಕ್ಷಾರಗಳು ನಿಕಲಿನ ಮೇಲೆ ವರ್ತಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
ನಿಕಲ್ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲ್ಪದರದಲ್ಲಿ ಇದರ ಶೇಕಡ ೦.೦೧೬ರಷ್ಟು ಹರಡಿದೆ. ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಸಲ್ಫರ್, ಆರ್ಸೆನಿಕ್ ಮತ್ತು ಆ್ಯಂಟಿಮೊನಿಗಳೊಡನೆ ಇದು ಸಂಯುಕ್ತಗಳ ರೂಪದಲ್ಲಿ ದೊರೆಯುವುದು. ಅಸಂಯುಕ್ತ ನಿಕಲ್ ಕಬ್ಬಿಣದೊಡನೆ ಮಿಶ್ರಲೋಹವಾಗಿ ಉಲ್ಕಾಶಿಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತದೆ. ನಿಕಲಿನ ಮುಖ್ಯ ಖನಿಜಗಳೆಂದರೆ ಹಳದಿ ನಿಕಲ್ ಅದರು ಯಾ ಮಿಲ್ಲಿರೈಟ್ , ಕೆಂಪು ನಿಕಲ್ ಅದುರು ಯಾ ಕೂಫರ್ ನಿಕಲ್ , ಬಿಳಿ ನಿಕಲ್ ಅದುರು ಯಾ ನಿಕಲೈಟ್ 2. ಲೋಹದ ತಯಾರಿಕೆಯ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಇವುಗಳಿಗಿಂತ ಮುಖ್ಯವಾದ ಅದುರಿನ ಹೆಸರು ಪೆಂಟ್‌ಲ್ಯಾಂಡೈಟ್ 2 . ಒಂಟಾರಿಯೋದ ಸಡ್‌ಬರಿಯಲ್ಲಿ ಇದು ಹೇರಳವಾಗಿ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಇದರಲ್ಲಿ ಸೇಕಡ ೩ ರವರೆಗೂ ನಿಕಲ್ ಇರಬಲ್ಲದು.
ಹೈಡ್ರೊಜನೀಕರಣದಲ್ಲಿ ಕ್ರಿಯಾವರ್ಧಕವಾಗಿ ನಿಕಲಿನ ಉಪಯೋಗವಿದೆ. ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಉಷ್ಣತೆಗೆ ಕಾಸಿದ ತೈಲಗಳಲ್ಲಿ ನಿಕಲಿನ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಪುಡಿಗಳ ಸಮಕ್ಷಮ ಹೈಡ್ರೊಜನ್ನನ್ನು ಹಾಯಿಸಿದಾಗ ಆ ತೈಲಗಳ ಕಾರ್ಬನ್ನಿನ ಆಪರ್ಯಾಪ್ತ ಭಾಗಗಳು ಹೈಡ್ರೊಜನ್ನಿನೊಡನೆ ಸಂಯೋಗಗೊಂಡು ಪರ್ಯಾಪ್ತವಾಗುತ್ತವೆ. ಹೀಗೆ ಉಂಟಾದ ಸಂಯುಕ್ತಗಳು ಘನರೂಪದಲ್ಲಿರುವುವು. ಈ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗೆ ತೈಲಗಳ ಘನೀಕರಣವೆಂದು ಕೂಡ ಹೆಸರಿದೆ. ಅಖಾದ್ಯ ತೈಲಗಳನ್ನು ಈ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಿಂದ ಖಾದ್ಯ ಪದಾರ್ಥಗಳಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸಬಹುದು. ನಿಕಲ್ ಅಮೋನಿಯಮ್ ಸಲ್ಫೇಟ್ ಲವಣವನ್ನು ನಿಕಲ್ ವಿದ್ಯುತ್ ವಿಲೇಪನ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ಉಪಯೋಗಿಸುವುದಿದೆ.
ನಿಕಲ್ ಒಂದು ಬಿಳಿ ಬಣ್ಣದ ಮೂಲವಸ್ತು. ಇದು ಒಂದು ಲೋಹ. ಪ್ರಾಚೀನರಿಗೆ ಇದರ ಮಿಶ್ರ ಲೋಹಗಳ ಉಪಯೋಗದ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿದಿತ್ತಾದರೂ ಇದನ್ನು ೧೭೫೧ರಲ್ಲಿ ಸ್ವೀಡನ್ ದೇಶದ ಅಕ್ಸೆಲ್ ಕ್ರಾನ್ಸ್ಟೆಡ್ಟ್ ಎಂಬ ವಿಜ್ಞಾನಿ ಮಿಶ್ರ ಲೋಹಗಳಿಂದ ಬೇರ್ಪಡಿಸಿದರು. ಇದು ಬಹಳ ಹೊಳಪುಳ್ಳ ಲೋಹವಾದುದರಿಂದ ಹಲವಾರು ಮಿಶ್ರಲೋಹಗಳ ಉತ್ಪಾದನೆಯಲ್ಲಿ ಉಪಯೋಗದಲ್ಲಿದೆ. ಮುದ್ರಣ, ನಾಣ್ಯಗಳ ತಯಾರಿಕೆ, ಕೈಗಾರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ರಾಸಯನಿಕ ವೇಗವರ್ಧಕವಾಗಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಬಳಕೆಯಲ್ಲಿದೆ.
ಸಂಯುಕ್ತಗಳಲ್ಲಿ ನಿಕಲಿನ ವೇಲನ್ಸಿ ಪ್ರಾಯಶಃ ಎರಡು ಆಕ್ಸೈಡುಗಳು. ನಿಕಲ್ ಮಾನಾಕ್ಸೈಡ್, ; ನಿಕಲ್ ಹೈಡ್ರಾಕ್ಸೈಡ್, ನೈಟ್ರೇಟ್ ಯಾ ಕಾರ್ಬನೇಟನ್ನು ಕಾಸಿದಾಗ ಇದು ಪ್ರಾಪ್ತವಾಗುವುದು. ಹಸಿರು ಬಣ್ಣದ ಈ ಪುಡಿ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ವಿಲೀನವಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಆದರೆ ಆಮ್ಲಗಳಲ್ಲಿ ಸುಲಭವಾಗಿ ವಿಲೀನವಾಗುವುದು. ಹೈಡ್ರೊಜನ್ನಿನಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ಕಾಸಿದಾಗ ಅಪಕರ್ಷಿಸಿ ನಿಕಲ್ ಉಳಿಯುವುದು. ಪಿಂಗಾಣಿ ಮತ್ತು ಎನಾಮಲುಗಳಿಗೆ ಬಣ್ಣ ಕೊಡುವುದರಲ್ಲಿ ಇದರ ಉಪಯೋಗ ಉಂಟು.
ನಿಕಲ್ ಹೈಡ್ರಾಕ್ಸೈಡ್ : 2 ನಿಕಲ್ ಲವಣದ ದ್ರಾವಣದೊಡನೆ ಕ್ಷಾರ ಹೈಡ್ರಾಕ್ಸೈಡ್ ದ್ರಾವಣ ಸೇರಿದಾಗ ನಿಕಲ್ ಹೈಡ್ರಾಕ್ಸೈಡ್ ಒತ್ತರಿಸಲ್ಪಡುವುದು. ಆಮ್ಲಗಳಲ್ಲಿ ಇದು ಸುಲಭವಾಗಿ ವಿಲೀನವಾಗುವುದು. ಅಮೊನಿಯ ದ್ರಾವಣದಲ್ಲಿ ಸಹ ಇದು ವಿಲೀನಗೊಂಡು ನೀಲಿಬಣ್ಣದ ದ್ರಾವಣವನ್ನು ಕೊಡುವುದು. ಕಾಸಿದಾಗ ನಿಕಲ್ ಮಾನಾಕ್ಸೈಡ್ ಉಳಿಯುವುದು.
ನಿಕಲಿಕ್ ಆಕ್ಸೈಡ್ ಯಾ ನಿಕಲ್ ಸೆಸ್ವ್ಕಿ ಆಕ್ಸೈಡ್, 23 : ನಿಕಲ್ ನೈಟ್ರೇಟನ್ನು ಸಾಧಾರಣ ಉಷ್ಣತೆಗೆ ಕಾಸಿದಾಗ ಕಪ್ಪು ಚೂರ್ಣದ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಇದು ಸಿಕ್ಕುವುದು. ಚೆನ್ನಾಗಿ ಕಾಸಿದಾಗ ಇದರಿಂದ ಆಕ್ಸಿಜನ್ ಹೊರಡುವುದು ಮತ್ತು ನಿಕಲ್ ಮಾನಾಕ್ಸೈಡ್ ಉಳಿಯುವುದು.
ನಿಕಲ್ ಡೈಆಕ್ಸೈಡ್, 2 : ನಿಕಲ್ ಲವಣದ ದ್ರಾವಣದೊಡನೆ ಕ್ಷಾರ ಹೈಪೊಕ್ಲೋರೈಡ್ ಯಾ ಹೈಪೊಬ್ರೋಮೈಟನ್ನು ಬೆರೆಸಿದಾಗ ಇದು ಕಪ್ಪು ಚೂರ್ಣವಾಗಿ ದೊರೆಯುವುದು. ಇದು ಪ್ರಬಲ ಉತ್ಕರ್ಷಣಕಾರಿ.
ಓವರ್ಸೀಸ್ ಡೆವಲಪ್ಮೆಂಟ್ ಇನ್ಸ್ಟಿಟ್ಯೂಟ್ ಶಿಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚು ಹಣ ಪಡೆಯುವ ಅಡೆತಡೆಗಳನ್ನು ಹೆಚ್ಚುವರಿಯಾಗಿ, ಟ್ರಾನ್ಸ್ಪರೆನ್ಸಿ ಇಂಟರ್ನ್ಯಾಷನಲ್ ಭ್ರಷ್ಟಾಚಾರ ಪತ್ತೆಹಚ್ಚಿದೆ. ಒಂದು ಅಪಕ್ವವಾದ ನೆರವು ವಾಸ್ತುಶಿಲ್ಪ ಮತ್ತು ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ಸಾಕ್ಷಿ ಮತ್ತು ವಕಾಲತ್ತು ಕೊರತೆ ಸೇರಿವೆ ಎಂದು ಸೂಚಿಸಿವೆ. ಆಫ್ರಿಕಾದಲ್ಲಿ ಸಾರ್ವತ್ರಿಕ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಶಿಕ್ಷಣ ಸಾಧಿಸುವ ಒಂದು ಪ್ರಮುಖ ಅಡಚಣೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಇದಲ್ಲದೆ, ಸುಧಾರಿತ ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ಪ್ರವೇಶ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಶೀಲ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಬೇಡಿಕೆ ವಿದೇಶಿಯರು ನಿರೀಕ್ಷಿಸಲಾಗಿದೆ. ಸ್ಥಳೀಯ ಸರ್ಕಾರಗಳು ಒಳಗೊಡಿರುವ ಮರುಕಳಿಸುವ ವೆಚ್ಚ ಪಡೆಯಲು ಇಷ್ಟವಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಅಲ್ಪಾವಧಿಯಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಗಳಿಸಿದ ಹಣ ಶಿಕ್ಷಣದ ದೀರ್ಘಕಾಲದ ಪ್ರಯೋಜನಗಳನ್ನು ಕಡೆಗೆ ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಆದ್ಯತೆಯನ್ನು ಪೋಷಕರಿಂದ ಆರ್ಥಿಕ ಕೆಲಸದ ಒತ್ತಡ ಇರುತ್ತದೆ.
ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಅಭಿವೃದ್ಧಿ, ಸಾಂಸ್ಥಿಕ ಮತ್ತು ಸಂಕೀರ್ಣ ಮಧ್ಯಸ್ಥಿಕೆಗಳು ಅಗತ್ಯವಿದೆ ಕೆಲವು ಸ್ಥಾಪಿತ ತತ್ವಗಳನ್ನು ಎಂದು ಮಾಲಿಕ ಮಟ್ಟವನ್ನು :
ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ನಾಯಕತ್ವ ಮತ್ತು ಮಾಲೀಕತ್ವದ ಯಾವುದೇ ಹಸ್ತಕ್ಷೇಪ ಟಚ್ಸ್ಟೋನ್ ಇರಬೇಕು ;
ಯೋಜನೆಗಳು ಸೂಕ್ತ ಮತ್ತು ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಸನ್ನಿವೇಶದಲ್ಲಿ ಇರಬೇಕು ;
ಅನುಷ್ಠಾನ ಹಂತಗಳಲ್ಲಿ ಮುಂದುವರಿಯಿರಿ ಅಗತ್ಯವಿದೆ ಆದರೂ ಅವರು , ಪೂರಕ ಮಧ್ಯಸ್ಥಿಕೆಗಳು ಸಮಗ್ರ ಸೆಟ್ ಸ್ವಾಗತಿಸುವ ಕಾರ್ಯ ಮಾಡಬೇಕು ;
ಕೆಲವು ಅಲ್ಪಾವಧಿಯ ಸಾಧನೆಗಳ ಕಡೆಗೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವಾಗ ಸಖ , ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಒಂದು ದೀರ್ಘಕಾಲದ ಬಂಡವಾಳಕ್ಕೆ ಬದ್ಧರಾಗುತ್ತಾರೆ ;
ಹೊರಗಿನ ಹಸ್ತಕ್ಷೇಪದ ವಿವಿಧ ಹಂತಗಳಲ್ಲಿ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಗಳ ಒಂದು ಪರಿಣಾಮ ನಿರ್ಧರಿಸುವಿಕೆ ಮೇಲೆ ಷರತ್ತುಬದ್ಧವಾಗಿ ಇರಬೇಕು ;
ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಒಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಶೇಕಡಾವಾರು ಶಿಕ್ಷಣತಜ್ಞರ ಸುಧಾರಣೆಗೆ ತೆಗೆದುಹಾಕಬೇಕು .
ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಆದಿಕಾಲದಿಂದಲು ನಡೆದುಕೊಂಡು ಬಂದ ಗುರುಕುಲ ಶಿಕ್ಷಣ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯು ಜಗತ್ತಿನ ಅತ್ಯಂತ ಪುರಾತನ ಶಿಕ್ಷಣ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಾಗಿದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಆಳವಾಗಿ ಒಂದೆ ವಿಚಾರದ ಬಗ್ಗೆ ಕುರಿತು ಅಧ್ಯಯನ ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ವೇದ, ಉಪನಿಷತ್,ಆಯುರ್ವೇದ, ಯುದ್ದಕಲೆ, ಚಿತ್ರಕಲೆ, ಸಂಗೀತ, ಗಣಿತಶಾಸ್ತ್ರ,ಅರ್ಥಶಾಸ್ತ್ರ,ಯೋಗ ಇಂಥ ವಿಷಯಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಅಧ್ಯಯನಗಳು ಜರುಗಿ ವಿದ್ಯಾವಂತರಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಜ್ಞಾನವಂತರು, ಸುಶಿಕ್ಷಿತರು ಇದ್ದರು. ಭಾರತಕ್ಕೆ ಬ್ರೀಟಿಷರ ಆಗಮನದಿಂದ ನಮ್ಮ ಗುರುಕುಲ ಮಾದರಿಯಿಂದ ಶಾಲೆಯ ಮಾದರಿಯನ್ನು ಪಡೆಯಿತು. ಲಾರ್ಡ್ ಮೆಕಾಲೆಯು ಭಾರತೀಯ ಶಿಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಬದಲಾವಣೆ ತಂದು ಕೇವಲ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಕ್ಷತ್ರಿಯ ಪುರುಷರಿಗೆ ಮೀಸಲಿದ್ದ ಶಿಕ್ಷಣವನ್ನು ಎಲ್ಲಾ ಭಾರತೀಯರಿಗೂ ಜಾತಿ, ಲಿಂಗ, ಬಣ್ಷ ಭೇದವಿಲ್ಲದೆ ಶಿಕ್ಷಣವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಅನುವು ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟನು. ಒಂದನೇ ತರಗತಿಯಿಂದ ೧೦ ನೇ ತರಗತಿಯವರೆಗೆ ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರವು ಉಚಿತವಾಗಿ ಶಿಕ್ಷಣವನ್ನು ನೀಡಿ, ಅದನ್ನು ಶಿಕ್ಷಣವನ್ನು ಪಡೆಯುವ ಹಕ್ಕನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದೆ.