polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ಸಾಧಾರಣವಾಗಿ ಆಭರಣಗಳೆಲ್ಲ ಹೆಣ್ಣಿಗಾಗೇ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ರೂಪುಗೊಂಡಿವೆ. ಬೈತಲೆ ಬೊಟ್ಟು,/ಮಣಿ.ಸರ, ಪದಕ, ಸೀಮಂತಮಣಿ, ಸೂರ್ಯ, ಚಂದ್ರಕೋಲು, ಕೇದಿಗೆ, ನಾಗರ, ವೊಗ್ಗಿನಮಾಲೆ, ಜಡೆಬಿಲ್ಲೆ, ಜಡೆನಾಗರ, ಜಡೆಸರ, ಜಡೆಗೊಂಡೆ, ಜಡೆಬಂಗಾರ, ಗಿಳಿಹೆರಳು, ಓಲೆ-ಮುತ್ತಿನ/ವಜ್ರದ/ಹರಳಿನ/ಕರಿಮಣಿ/ ಸೀಮೆ ಕಮಲದ/ನೀಲದ/ಕುಡುಕಿ/ನವರತ್ನದ/ಬಿಚ್ಚೋಲೆ/ಗುಮ್ಮಂಚಿನೋಲೆ, ಜುಮುಕಿ, ಬುಗುಡಿ-ಮುತ್ತಿನ/ಎಲೆ/ಕಡ್ಡಿ/ಗೆಜ್ಜೆತಳುಕಿನ/ನೆಲ್ಲಿಕಾಯಿ, ತಟ್ಟು, ಬಾಬುಲು, ಮೇಟಿಕೊಳವೆ, ಮುಳುಗು, ಬಾವಲಿ-ಮುತ್ತಿನ/ಹರಳಿನ/ಚಂದ್ರ/ಗುಬ್ಬಿ/ಕಿಡಕಿ/ವೊಗ/ಬುರುಗಿ/ಬಾಳ, ಚೌಕಳಿ, ಅಗಸಿಕಡ್ಡಿ, ಮುರ, ಕೆನ್ನೆಸರಪಳಿ, ಮಿಂಚಪಟ್ಟಿ, ತಾಲೂಕ, ದ್ರಾಕ್ಷಿಪಟ್ಟಿ, ಹುಜರ, ಬೆಳ್ಳಿತಂಬು, ಕರ್ಣಮೂಲ, ಮೂಗುತಿ, ನತ್ತು, ಬುಲಾಕು, ಮುಕುರ, ಗೋಟ, ಮುರುಬಟ್ಟು, ಮೂಗುಬಟ್ಟು, ಗಾಡೆ, ನಾಸಮಣಿ, ಏಕಾವಳಿ, ಸರಿಗೆ, ಹಾರ/ಸರ/ಮಾಲೆ- ಮುತ್ತಿನ/ರತ್ನದ/ಪದಕ/ನಕ್ಷತ್ರ/ದೊಡ್ಡಗುಂಡು/ಸಣ್ಣಗುಂಡು/ಚಿಂತಾಕು/ಕಟ್ಟಾಣಿ/ಸರಿಗೆಬಂದಿ/ಅಡ್ಡಿಕೆ/ಮೋಹನ/ಕಂಠ/ಟೀಕಿ/ಗೋಧಿ/ಅವಲಕ್ಕಿ/ಬಟಾಣಿ/ಮಾವಿನಕಾಯಿ/ನೆಲ್ಲಿಕಾಯಿ/ಕಾಸಿನಸರ/ತಾಳಿ/ತೋರಹಾರ/ಹೀರಹಾರ/ಹಗ್ಗದ ಚೈನು, ನಾಗಮರಿ,ತೋಳ್ಬಂದಿ ,ವಂಕಿ, ಬಳೆ-ಚಿನ್ನ/ಬೆಳ್ಳಿ/ಬಂಗಾರ/ಮುತ್ತು/ಹರಳು/ಕಡಗ/ಗೋಟು/ಬಿಲ್ವಾರ/ಕಂಕಣ/ಪೋಚೆ/ತೋಡೆ/ಪಾಟ್ಲಿ, ಉಂಗುರಗಳು, ಡಾಬು, ಸೊಂಟದ ಪಟ್ಟಿಗಳು, ರನ್ನಿನಜೋಡು, ಗೆಜ್ಜೆಯುಂಗುರ, ಮೀನು, ಮಿಂಚು, ಪಿಲ್ಲಿ, ಕಾಲುಂಗುರ ಮುಂತಾದುವು.
ಜನಪದ ಆಭರಣಗಳು ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಸೌಂದರ್ಯವರ್ಧಕವಾಗಿ, ಸೌಂದರ್ಯರಕ್ಷಕವಾಗಿ, ಔಪಯೋಗಿಕವಾಗಿ, ಆರೋಗ್ಯವರ್ಧಕವಾಗಿ, ಆಪದ್ಧನವಾಗಿ, ಅನ್ಯಾಕರ್ಷಕವಾಗಿ ಪ್ರದರ್ಶನಗೊಳುತ್ತಿವೆ. ಆದಿ ಮಾನವ ಪ್ರಕೃತಿಯ ಆರಾಧಕ. ಹಾಗಾಗಿ ನಿಸರ್ಗದ ನಮೂನೆಯಲ್ಲಿ ಆಭರಣ ಗಳನ್ನು ಮಾಡಿಸಿ ಕೊಳ್ಳುವುದನ್ನು ರೂಢಿಸಿ ಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ. ಮೈಮೇಲೆ ತುಂಡು ಬಟ್ಟೆ ಧರಿಸದಿದ್ದರೂ, ಇಡೀ ದೇಹ ಮುಚ್ಚುವಷ್ಟು ಒಡವೆಗಳನ್ನು ಯಾವುದೇ ಎಗ್ಗಿಲ್ಲದೆ ಧರಿಸಿ, ತನ್ನ ಅಲಂಕಾರ ಪ್ರಿಯತೆಯನ್ನು ಮೆರೆದಿದ್ದಾನೆ. ಒಡವೆ ಧರಿಸಲು ವಯೋಮಿತಿಯೇನು ಇಲ್ಲ. ಇಂತಹ ಆಭರಣಗಳ ಅಧ್ಯಯನ ಹೊಸಲೋಕವೂಂದರ ದರ್ಶನ ಮಾಡಿಸುತ್ತಾ, ವಿಸ್ಮಯದೊಂದಿಗೆ ಆನಂದವನ್ನು ಉಂಟು ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಆಭರಣಗಳಿಗೆ ಮೂಲ ಪ್ರೇರಣೆ 'ಹಚ್ಚೆ'. ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಒಡವೆಗಳು ಮಣ್ಣು, ಮಣಿ, ಕವಡೆ,ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಕೊಂಬಿನಿಂದ, ಶಂಖಗಳಿಂದ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟರೂ, ಅವು ಬೇಗನೆ ನಶಿಸಿ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದುದರಿಂದ ಲೋಹಗಳ ಆಭರಣಗಳು ಬೆಳಕಿಗೆ ಬಂದುವು.
ಸಂಪ್ರದಾಯದಲ್ಲಿ ಸಂಸ್ಕೃತಿಗೆ ಬಹುಮುಖ್ಯ ಸ್ಥಾನವಿದೆ. ಹಿಂದೂ, ಮುಸ್ಲಿಂ, ಕ್ರೈಸ್ತರಲ್ಲಿನ ವಿವಾಹ ಇನ್ನಿತರ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಷ್ಟು ಬದಲಾವಣೆಗಳಿರುವುದನ್ನು ಕಾಣಬಹುದಾಗಿದೆ. ಹಿಂದು ಮದುವೆಗಳಲ್ಲಿ ವರನ ಕಡೆಯವರು ವಧುವಿಗೆ 'ಬಣ್ಣಬಂಗಾರ'ದ ಬುಟ್ಟಿ ತರುವುದು ವಾಡಿಕೆ. ಅದರಲ್ಲಿ ಗೌರಿಬಳೆ, ಬಳ್ಳಿಕಾಲುಂಗುರ, ಕಾಲ್ಗೆಜ್ಜೆ, ಚೈನು, ಡಾಬು, ಓಲೆ, ಹೂ, ಬಳೆ, ರೇಷ್ಮೇಸೀರೆ, ತಾಳಿ ಮುಂತಾದುವನ್ನು ತಂದರೆ, ಮುಸ್ಲಿಂರು ಝಮ್ಕಿ, ಕೀರನ್ , ಬುಗ್ಗಿ, ವಾಲೆ, ಗಲ್ಲೇರ, ಲವಾ,ಕಿರಾಚಿ ಹಾರ್, ಬಂಗಾರದ ಬಳೆ, ಉಂಗುರಗಳು, ಚಂದ್ರನಾಕಾರದ ತಲೆಬಿಲ್ಲೆ, ಮೂಗುತಿ/ಬುಲಾಕು, ಕಾಲ್ಗೆಜ್ಜೆ ಮುಂತಾದುವನ್ನು ತೊಟ್ಟರೆ, ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್ನರು ಉಂಗುರ, ಬಾದಾಮಿಯಾಕಾರದ ತಾಳಿಯ ಮೇಲೆ ಶಿಲುಬೆಯ ಚಿಹ್ನೆ ಇರುತ್ತದೆ. ಚಿನ್ನದ ಸರ, ಬ್ರೇಸ್ಲೇಟ್ ಧರಿಸುವರು. ಇವರು ಬಹುತೇಕ ಹಿಂದುಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ ಅವರು ಧರಿಸುವ ಒಡವೆಗಳನ್ನೇ ತೊಡುತ್ತಾರೆ.
ಸಂಪ್ರದಾಯದ ಮುಂದುವರೆದ ರೂಪವೇ ಆಚರಣೆ. ಆಚರಣೆಗಳನ್ನು ಅಂತರ್ಗತ ಅಥವಾ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಎಂಬುವುದಕ್ಕಿಂತ ಅವು ಸಾಮುದಾಯಿಕವಾದುವು ಎನ್ನಬಹುದು. ಆಚರಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಮೂರು ವಿಧಗಳಿವೆ. ಅವೆಂದರೆ-
ಪ್ರಾರ್ಥನೆ:- ಹಬ್ಬಹರಿದಿನಗಳಲ್ಲಿ ದೇವರ ಆಯುಧಗಳೆಂದು ನಂಬಲಾದ ತ್ರಿಶೂಲ, ಬೆತ್ತ, ಭಲ್ಲೆ, ಕತ್ತಿ, ಗಂಟೆ, ಜಾಗಟೆ ಮುಂತಾದುವುಗಳಲ್ಲಿ ದೇವರನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಾರೆ.
ಅರ್ಪಣೆ:-ಹರಕೆಯ ರೂಪದಲ್ಲಿರುತ್ತವೆ. ಚಿಕ್ಕ ಬೆಳ್ಳಿತೊಟ್ಟಿಲು, ಹಾಲುಗಿಂಡಿ, ನಾಗರುಂಗುರ, ಬೆಳ್ಳಿಹಲ್ಲಿ, ಬೆಳ್ಳಿ ಕಣ್ಣು, ಆಭರಣಗಳು, ದೇವರ ಕಿರೀಟ ಇತ್ಯಾದಿ.
ಇನ್ನಿತರ ಕ್ರಿಯೆಗಳು:-ಮನೆ ಕಟ್ಟುವ ವೊದಲು ಅಡಿಪಾಯಕ್ಕೆ ಚಿನ್ನ,ಬೆಳ್ಳಿ, ಹವಳದ ಚೂರುಗಳನ್ನು ಹಾಕುವ ಆಚರಣೆ ಇದೆ. ಶುಭ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಪಂಚಪಾತ್ರೆ, ಬೆಳ್ಳಿತಟ್ಟೆ, ಬೆಳ್ಳಿವಿಗ್ರಹ, ಬೆಳ್ಳಿ,ದೀಪಾಲೆ ಕಂಬಗಳು, ಬೆಳ್ಳಿ, ಬಟ್ಟಲು, ಬೆಳ್ಳಿ, ಹೂ ಬುಟ್ಟಿ ಮುಂತಾದುವು.
ಆರಂಭ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಸ್ತೀ -ಪುರುಷರು ಹೆಚ್ಚು ಕಡಿಮೆ ಸಮಾನವಾಗಿ ಆಭರಣಗಳನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಕಾಲಕ್ರಮೇಣ ಪುರುಷರು ಆಭರಣಗಳಿಂದ ವಿಮುಖವಾಗ ತೊಡಗಿದರು. ಮುರ, ಮುರವು, ಒಂಟಿಹರಳು, ಒಂಟಿಮುತ್ತು, ರತ್ನಕುಂಡಲ, ಕರ್ಣಕುಂಡಲ, ಹತ್ತಕಡಕು, ಜಂಟ್ಲಗುಂಡಲ, ಬಾವುಲಿ, ಗುಬ್ಬಿಬಾವುಲಿ, ಚಂದ್ರಬಾವುಲಿ, ಕಂಠೀಹಾರ, ಗುಂಡಿನಸರ, ಪವನಸರ, ಗೋಪು, ಅಸಲಿ, ಚಪಲಹಾರ, ಜೀರಿಗೆಸರ, ಬಠಾಣಿಸರ, ಹಗ್ಗದುರಿ ಚೈನು, ನೇವಳ, ಉಡುದಾರ, ತನಿಮಣಿ, ಗಜಗ, ಪಟ್ಟಿಉಡುದಾರ, ತೋಳ್ಬಳೆ, ತೋಡೆ, ಕೇಯೂರ, ಬಾಪುರಿ, ಬಾಹುಬಂಧ, ಒಂಟೀಬಳೆ, ಕಂಕಣ, ಕಡಗ, ಬಿಂದ್ಲಿ, ಪೋಚೆ/ಪಾಟ್ಲಿ, ಕಪ್ಪ, ಬದ್ದು, ನುಲಿಕೆ ಕಪ್ಪ, ಬಿರುದು, ಸಾದದುಂಗುರ, ಹರಳಿನುಂಗುರ, ಹವಳದುಂಗುರ, ಮುತ್ತಿನುಂಗುರ, ನವರತ್ನದುಂಗುರ, ವಜ್ರದುಂಗುರ, ಗಂಡುಮಿಂಚು, ಕಾಲ್ಕಡಗ, ಪೆಂಡೆ ಮುಂತಾದುವು.
೧೯ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವದಾದ್ಯಂತ ತಲೆದೋರಿದ ಕೈಗಾರಿಕ ಕ್ರಾಂತಿಯಿಂದ ಹಬ್ಬಿದ ನಾಗರಿಕತೆಯಿಂದ ಜಗತ್ತಿನ ಜನಪದರು ಪ್ರಭಾವಿತರಾದರು. ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಗ್ರಾಮೀಣ ಪ್ರದೇಶಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ ಹೆಚ್ಚಾಗಿರುವುದರಿಂದ, ಜನಪದರ ಸಂಖ್ಯೆಯು ಅಧಿಕವಾಗಿದೆ. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಜನಪದ ರೆಂದರೆ, ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿದ್ದುಕೊಂಡು ತಮ್ಮ ಸುತ್ತಲಿರುವ ಪರಿಸರ,ಮಣ್ಣಿನ ನಾಡಿಮಿಡಿತವನ್ನು ಅರಿತು ಅಲ್ಲೇ ಬದುಕುತ್ತಿರುವ ಕೃಷಿಕರು.
ಜನಪದರು ಜನ್ಮತ: ಶ್ರಮಜೀವಿಗಳು, ನಿಸರ್ಗಪ್ರೇಮಿಗಳು. ಇವರು ವ್ಯವಸಾಯವನ್ನೇ ಅವಲಂಭಿಸಿ,ಅದನ್ನೇ ತಮ್ಮ ಜೀವನೋಪಾಯವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು, ಅದರಿಂದ ಬರುವ ಲಾಭ-ನಷ್ಟಗಳಿಗೆ ಹಿಗ್ಗದೆ, ಕುಗ್ಗದೆ ಸಮತೋಲನ ಜೀವನವನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಜನಪದರ ಚರಿತ್ರೆಯನ್ನು ಯಾರು ಬರೆದಿಲ್ಲವಾದರೂ, ಜನರ ನಿರಂತರ ಆಚರಣೆ ಅದು ಬದಲಾಗದಂತೆ ಕಾಪಾಡಿಕೊಂಡು ಬಂದಿದೆ.
ಆಭರಣಗಳು ಮನುಷ್ಯನ ಆರೋಗ್ಯವನ್ನು ಸಂರಕ್ಷಿಸುತ್ತವೆ ಎಂಬ ಮನೋಭಾವವಿದೆ. ಅದರ ಪ್ರಕಾರ-ಓಲೆ ಧರಿಸಿದರೆ, ಅದು ಮಿದುಳನ್ನು ಪ್ರಚೋದಿಸುತ್ತದೆ. ಮೂಗುತಿ ಉಸಿರಿನ ಸಮತೋಲನ ಕಾಪಾಡುತ್ತದೆ. ಕೊರಳ ಹಾರಗಳು ಗಂಟಲನ್ನೂ, ಶ್ವಾಸಕೋಶವನ್ನು ಶುದ್ದಿಗೊಳಿಸುತ್ತವೆ, ಜೊತೆಗೆ ಎದೆಯ ಮೇಲಿನ ನವಿರಾದ ನರಗಳನ್ನು ಪ್ರಚೋದಿಸಿ ರಕ್ತಸಂಚಾರ ನಿಯಂತ್ರಿಸುತ್ತವೆ. ಉಂಗುರಗಳು ಹೃದ್ರೋಗವನ್ನು ತಡೆಯುತ್ತವೆ. ಕೈಕಡಗ, ಸೊಂಟದ ಡಾಬುಗಳು ನಡುವಿಗೆ ಬಲ ನೀಡುವುದರೊಂದಿಗೆ ಜನನೇಂದ್ರಿಯಗಳ ಆರೋಗ್ಯವನ್ನು ವರ್ಧಿಸುತ್ತವೆ. ಕಾಲುಂಗುರ ಹೆಣ್ಣಿನ ಕೋಪವನ್ನು ಶಮನಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ಚಿನ್ನದ/ಬೆಳ್ಳಿಯ ಆಭರಣಗಳು ಚರ್ಮರೋಗವನ್ನು ತಡೆಯುತ್ತವೆ. ಮನುಷ್ಯನಲ್ಲಿ ರೋಗನಿರೋಧಕ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಜಾಗೃತ ಗೊಳಿಸುತ್ತವೆ.
ವಜ್ರಕುಮಾರ-ಒಂದೂರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಅರಸು. ಅವನಿಗೆ ಏಳುಜನ ಗಂಡುಮಕ್ಕಳು, ಒಬ್ಬ ಹೆಣ್ಣು ಮಗಳು. ಏಳುಜನ ಗಂಡುಮಕ್ಕಳು ಏಳು ರೀತಿಯ ಬಂಗಾರದ ಒಡವೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಿಸಿ, ಅವನ್ನು ತಂಗಿಗೆ ತೊಡಿಸಿ, ತಂಗಿಯ ಪ್ರತಿ ತಲೆ ಕೂದಲಿಗೂ ಮುತ್ತು, ಬಂಗಾರ ಪೋಣಿಸುವ ಸಲುವಾಗಿ ಅವನ್ನು ತರಲು ಬೇರೆ ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ. ಆ ಹುಡುಗಿಯ ಏಳುಜನ ಅತ್ತಿಗೆಯರು ಈ ತಂಗಿಗೆ ನಾನಾ ರೀತಿಯ ಚಿತ್ರಹಿಂಸೆ ಕೊಟ್ಟು, ಅವಳ ಒಡವೆಗಳನ್ನೇಲ್ಲ ಕಿತ್ತುಕೊಂಡು ಅವಳನ್ನು ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಗಟ್ಟಿ ಬಿಡುತ್ತಾರೆ. ಆ ತಂಗಿ ಕಾಡಿಗೋಗಿ ಅಲ್ಲಿ ಸತ್ತಿದ್ದ ರಾಜಕುಮಾರನನ್ನು ಬದುಕಿಸಿ, ಅವನನ್ನೇ ಮದುವೆಯಾಗಿ ವಜ್ರಕುಮಾರನೆಂಬ ಮಗುವನ್ನು ಹಡೆಯುತ್ತಾಳೆ. ನಂತರ ಆ ಮಗುವಿನಿಂದ ತಂಗಿ ಅಣ್ಣಂದಿರು ಮತ್ತೆ ಒಂದಾಗುತ್ತಾರೆ.
ವಿಶ್ವಕರ್ಮ ಜನಾಂಗದವರು ಆಭರಣಗಳ ತಯಾರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ದರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ವೇದಗಳ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಇವರನ್ನು ಅಕ್ಕಸಾಲಿಗ, ಆಚಾರಿ, ಸುಕರ್ಮಣ, ಹಿರಣ್ಯಕಾರ, ಚೀನಿವಾರ, ಮಣಿಕಾರ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗಿದೆ. ಅಕ್ಕಸಾಲಿಗರಿಗೆ ವಿಶ್ವಕರ್ಮನೇ ಮೂಲಪುರುಷ. ಇವನಿಗೆ ಐದು ಜನ ಗಂಡು ಮಕ್ಕಳು. ಅವರೆಂದರೆ-ಮಯ, ತೃಷ್ಟ್ಯ, ವಿಶ್ವಜ್ಞ, ಮನು, ಶಿಲ್ಪಿ. ಇವರ ಕೆಲಸಗಳೆಂದರೆ-
ಮಕ್ಕಳ ಒಡವೆಗಳೆಲ್ಲ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಚಿನ್ನ, ಬೆಳ್ಳಿಯಿಂದ ಮಾಡಿದವುಗಳಾಗಿವೆ. ಅರಳೆಲೆ, ಅಂದುಗೆ, ಮಾಗಾಯಿ, ಮುರ, ಎಲೆ, ನಕ್ಷತ್ರ, ಬಿಂದುಲಿ, ದಿಟ್ಟಿಮಣಿಸರ, ಹವಳದ ಸರ, ಹುಲಿಯುಗುರು, ಬಾಲಿಮಣಿ, ತಟ್ಟುಮಣಿ, ಹನುಮಂತನತಾಳಿ, ಗೆಜ್ಜೆ ಉಡುದಾರ, ಪಟ್ಟೆ ಉಡುದಾರ, ಕೈಕಟ್ಟು, ಕಡಗ, ನುಲಿಕೆ, ಕಪ್ಪ, ಉಂಗುರಗಳು, ಕಾಲ್ಕಡಗ, ಗೆಜ್ಜೆ ಚೈನು, ಪೆಂಡೆ ಗೆಜ್ಜೆ, ಹಾಲ್ಗಡಗ ಮುಂತಾದುವು. ಮಕ್ಕಳ ಆಭರಣಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖವಾಗಿ ನಾಲ್ಕು ವಿಭಾಗಗಳಿವೆ-
ಅರ, ಅಚ್ಚುವೊಳೆ, ಅಡಸಲ್ಲು, ಐರಣ, ಕುಂಚಗಳು, ಗರಗಸ, ಕಂಬಚ್ಚು, ಗೆಜ್ಜೆಕುಳಿ, ಚಾಣ, ತಂತಿ, ತ್ರಾಸು, ತಿದಿ, ತ್ರಿಜ್ಯ, ಮಾಪಕ, ಬಟ್ಟು, ಮೂಸೆ, ಊದುವ ಕೊಳವೆ, ಓರೆಕಲ್ಲು, ಕಂಪಾಸು, ತೂಕದ ಅಳತೆ, ನೈಟ್ರಿಕ್ ಮತ್ತು ಸಲ್ಫೂರಿಕ್ ಆಮ್ಲ, ಮೈಲುತುತ್ತು, ಗಂಧಕಾಮ್ಲ, ಅರಗು, ಒಪ್ಪದಮರಳು, ಕೆಂಪುಮರಗಳು, ನವಸಾರ, ಪಟಿಕ, ಪೆಟ್ಲುಪ್ಪು, ಬಿಳಿಗಾರ, ರಸಕರ್ಪೂರ, ಸಮುದ್ರದ ನೊರೆಗಳು, ಆಭರಣಗಳ ನಕ್ಷೆ ಮುಂತಾದುವು.
ಜನಪದವೆಂಬುದೇ ಒಂದು ವಿಶ್ವಕೋಶವಿದ್ದಂತೆ. ಅದನ್ನು ಯಾರೂ ಸಹ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಒಮ್ಮೆಗೆ ಓದಿ ಅರ್ಥೈಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಹಾಗಾಗಿ ಅದನ್ನು ಹಲವಾರು ವಿಭಾಗ ಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಓದಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಆಗ ಮಾತ್ರ ಅದು ಸ್ವಲ್ಪ ಹಿಡಿತಕ್ಕೆ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಅಂತಹ ವಿಭಾಗಕ್ರಮಗಳನ್ನೇ ಪ್ರಕಾರಗಳೆಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಆಭರಣಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟಂತೆ ಇರುವ ಜನಪದ ಪ್ರಕಾರಗಳಲ್ಲಿ ಕಥೆಗೆ ಮೊದಲ ಸ್ಥಾನವಿದೆ.
ಹೀಗೆ ಐದು ಮಂದಿಯು ಅವರವರ ವೃತ್ತಿಗಳನ್ನು ಅವಲಂಭಿಸಿದ್ದರು. ಇವರೆಲ್ಲರೂ ಅಕ್ಕಸಾಲಿಗರ ಮೂಲಪುರುಷರು. ಇವರು ಮುಂದೆ 'ಪಾಂಚಾಳ'ರೆಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟರು.
ಶಿರೋಳ ಗ್ರಾಮವು ಕರ್ನಾಟಕ ರಾಜ್ಯದ ವಿಜಯಪುರ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಮುದ್ದೇಬಿಹಾಳ ತಾಲ್ಲೂಕಿನಲ್ಲಿದೆ.
ಗಾಜು ನಿರಾಕಾರ ಪದಾರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ಗಟ್ಟಿ ಹಾಗು ತುಲನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಸುಲಭವಾಗಿ ಒಡೆಯುವ ಸ್ಥಿತಿಯಿಂದ ಕರಗಿದ ಅಥವಾ ರಬ್ಬರ್‌ನಂಥ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ನಿವರ್ತಿಸಬಲ್ಲ ಪರಿವರ್ತನೆಯಾದ ಗಾಜು ಪರಿವರ್ತನೆಯನ್ನು ಪ್ರಕಟಪಡಿಸುವ ಒಂದು ನಿರಾಕಾರ ಘನ ಪದಾರ್ಥ. ಗಾಜುಗಳು ವಿಶಿಷ್ಟವಾಗಿ ಭಿದುರವಾಗಿರುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಅವು ನೋಟದಲ್ಲಿ ಪಾರದರ್ಶಕವಾಗಿರಬಹುದು. ಶೇಕಡ ೭೫ ಸಿಲಿಕಾನ್ ಡೈಆಕ್ಸೈಡ್, ಸೋಡಿಯಮ್ ಆಕ್ಸೈಡ್, ಸುಣ್ಣ, ಮತ್ತು ಹಲವು ಸಣ್ಣ ಸಂಯೋಜನೀಯಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಸೋಡಾ-ಲೈಮ್ ಗಾಜು ಕಿಟಕಿಗಳು ಮತ್ತು ಕುಡಿಯುವ ಪಾತ್ರೆಗಳಲ್ಲಿ ಶತಮಾನಗಳಿಂದ ಬಳಸಲಾದ ಅತ್ಯಂತ ಪರಿಚಿತ ಪ್ರಕಾರದ ಗಾಜು.
ಕೆಲವು ದ್ರವಪದಾರ್ಥಗಳು ಅತಿಯಾಗಿ ತಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ತಮ್ಮ ದ್ರವರೂಪವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡರೂ ದ್ರವದ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಂಡಾಗ ದೊರೆಯುವ ಘನವಸ್ತು . ಸಾಮಾನ್ಯ ಉಷ್ಣತಾಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಇದು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಎತ್ತರದಿಂದ ಬಿದ್ದರೆ ಚೂರುಚೂರಾಗುತ್ತದೆ. ಕೆಲವು ನೂರು ಡಿಗ್ರಿ ಉಷ್ಣತೆಗೆ ಬಿಸಿ ಮಾಡಿದಾಗಲೂ ಗಾಜಿನ ಘನರೂಪ ಬದಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಇದನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ಬಿಸಿ ಮಾಡಿದರೆ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಮೆತ್ತಗಾಗಿ ಮಂದವಾದ ದ್ರವರೂಪವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತದೆ. ಮಿಕ್ಕ ಘನಪದಾರ್ಥಗಳಂತೆ ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾದ ಉಷ್ಣತಾಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಇದು ಒಮ್ಮೆಲೇ ದ್ರವವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅಧಿಕ ಉಷ್ಣತಾಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಗಾಜು ಮಿಕ್ಕ ದ್ರವಗಳಂತೆಯೇ ವರ್ತಿಸುತ್ತದೆ. ಮಿಕ್ಕ ದ್ರವಗಳಂತೆ, ಹರಿಯುವ, ತಾನಿರುವ ಪಾತ್ರೆಯ ಆಕಾರವನ್ನು ಪಡೆಯುವ, ಪಾತ್ರೆಗೆ ಯಾವ ಆಕಾರವಿದ್ದರೂ ತನ್ನ ಮಟ್ಟವನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಗುಣಗಳು ದ್ರವಗಾಜಿಗೂ ಇವೆ. ದ್ರವಗಾಜನ್ನು ಘನೀಭವನ ಉಷ್ಣತೆಗೆ ತಣಿಸಿದರೂ ಘನೀಭವಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಗಾಜಿನ ಹರಳುಗಳೂ ಕಾಣಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಅದು ದ್ರವರೂಪದಲ್ಲೇ ತಣಿಸಿ ಅದು ಘನರೂಪವನ್ನು ಹೊಂದುವಂತೆ ಮಾಡಬಹುದು. ಈ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಅದು ದ್ರವರೂಪದಿಂದಿದ್ದರೂ ಅದರ ಹರಿಯವ ಗುಣ ಅತಿ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿ ಅದು ಘನ ಪದಾರ್ಥದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ.
ದಪ್ಪವಾಗದ ದ್ರವರೂಪದಲ್ಲಿರುವ ಒಂದು ಜಾತಿಯ ಗಾಜು. ಸೋಡಖಾರ ಮತ್ತು ಶುದ್ಧವಾದ ಮರಳನ್ನು ಟ್ಯಾಂಕ್ ಆಕಾರದ ಕುಲುಮೆಯಲ್ಲಿ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಕಾಯಿಸಿದಾಗ ಸೋಡಿಯಮ್ ಸಿಲಿಕೇಟ್ ಎಂಬ ವಸ್ತು ದ್ರವರೂಪದಲ್ಲಿ ತಯಾರಾಗುವುದು. ಇದನ್ನು ಹೊರತೆಗೆದು ನೀರು ಚಿಮುಕಿಸಿ ಚೂರು ಚೂರು ಮಾಡುವರು. ಈ ಚೂರುಗಳನ್ನು ಮಿತಗಾತ್ರದ ನೀರಿನೊಂದಿಗೆ ಬಾಯ್ಲರಿನಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಒತ್ತಡದಲ್ಲಿ ಕುದಿಸಿದಾಗ ಸೋಡಿಯಂ, ಸಿಲಿಕೇಟ್ ಕರಗಿ ದ್ರಾವಣವಾಗುವುದು. ಇದನ್ನು ಅಗತ್ಯವಿರುವಷ್ಟು ದಪ್ಪ ದ್ರವವಾಗುವವರೆಗೆ ಬಿಸಿ ಮಾಡಿದಾಗ ನೀರು ಗಾಜು ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಈ ಜಾತಿಯ ಗಾಜಿನ ಉಪಯೋಗಗಳು ಬಹಳ. ಮರದ ವಸ್ತುಗಳಿಗೆ ಇದನ್ನು ಸವರಿದರೆ ಅವಕ್ಕೆ ಬೆಂಕಿ ತಗಲುವುದಿಲ್ಲ. ಮೊಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಈ ದ್ರಾವಣದಲ್ಲಿ ಅದ್ದಿಟ್ಟರೆ ಅವು ದೀರ್ಘಕಾಲದವರೆಗೆ ಕೆಡುವುದಿಲ್ಲ. ಇತರ ರಾಸಾಯನಿಕ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಸೇರಿಸಿ ಅಥವಾ ಬರೀ ಇದೇ ವಸ್ತುವನ್ನು ಅಂಟಾಗಿ ಉಪಯೋಗಿಸಬಹುದು. ಇದನ್ನು ರಂಗು ಮತ್ತು ಸಾಬೂನಿನ ತಯಾರಿಕೆಯಲ್ಲೂ ಉಪಯೋಗಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆ.
ಶುದ್ಧವಾದ ಮತ್ತು ಕಬ್ಬಿಣದ ಸಂಯುಕ್ತರಹಿತ ಮರಳು ಸೋಡಖಾರ ಮತ್ತು ಸುಣ್ಣದ ಕಲ್ಲು ಇವು ಆವಶ್ಯಕ ಘಟಕಾಂಶಗಳು. ಇನ್ನು ಗಾಜಿನ ಬಗೆಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಪೊಟ್ಯಾಸಿಯಮ್ ಕಾರ್ಬನೇಟ್, ಲೆಡ್ ಮಾನಾಕ್ಸೈಡ್, ಬೋರಾನ್ ಟ್ರೈ ಆಕ್ಸೈಡ್ ಮುಂತಾದವನ್ನು ಸೇರಿಸುವರು. ಇಷ್ಟಲ್ಲದೇ ಕೆಳಗೆ ಕೊಟ್ಟಿರುವ ಒಂದು ಅಥವಾ ಹೆಚ್ಚು ವರ್ಗಗಳ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಸಹ ಸೇರಿಸುತ್ತಾರೆ:
ಮಟ್ಟಿಹಾಳ ಗ್ರಾಮವು ಕರ್ನಾಟಕ ರಾಜ್ಯದ ವಿಜಯಪುರ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಬಸವನ ಬಾಗೇವಾಡಿ ತಾಲ್ಲೂಕಿನಲ್ಲಿದೆ.
ಅಂಬಳನೂರ ಗ್ರಾಮವು ಕರ್ನಾಟಕ ರಾಜ್ಯದ ವಿಜಯಪುರ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಬಸವನ ಬಾಗೇವಾಡಿ ತಾಲ್ಲೂಕಿನಲ್ಲಿದೆ.
ಹಡಗಲಿ ಗ್ರಾಮವು ಕರ್ನಾಟಕ ರಾಜ್ಯದ ಬಿಜಾಪುರ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಮುದ್ದೇಬಿಹಾಳ ತಾಲ್ಲೂಕಿನಲ್ಲಿದೆ.
ನಂತರ , ಕಾಲೇಜು 01-06-1992 ರಂದು ಒಂದು ಘಟಕ ಎಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ಕಾಲೇಜು ಮಾಹಿತಿ , ಕುವೆಂಪು ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯ ವರ್ಗಾಯಿಸಲಾಯಿತು ಮತ್ತು ಆದ್ದರಿಂದ ಇದು ಎಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯ ಆಯಿತು . ವರ್ಷ 2003 ರಲ್ಲಿ , ಏಳು ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಸ್ನಾತಕೋತ್ತರ ಕೋರ್ಸ್ಗಳು ವಿವಿಧ ಶಿಸ್ತುಗಳು ಪರಿಚಯಿಸಲಾಯಿತು . ಪ್ರಸ್ತುತ ಸ್ನಾತಕೋತ್ತರ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟು ಸೇವನೆ 175 ಆಗಿದೆ . ಕಾಲೇಜು ಸುಮಾರು 40 . ನಿರ್ಮಿಸಿದೆ ಮತ್ತು ಅನೇಕ ಸಂಶೋಧನಾ ವಿದ್ವಾಂಸರು ಇಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ಮತ್ತು ಟೆಕ್ನಾಲಜಿ ವಿವಿಧ ಗಡಿಗಳನ್ನು ತಮ್ಮ ಡಾಕ್ಟರೇಟ್ ಪದವಿ ಅನುಸರಿಸುತ್ತಿವೆ . ಸದ್ಯಕ್ಕೆ ಸುಮಾರು 2000 ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಈ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ . ದಾವಣಗೆರೆ , ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯ ರಚನೆಯ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಇಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ಕಾಲೇಜ್ 18-08-2009 ರಂದು ದಾವಣಗೆರೆ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯ ಒಂದು ಘಟಕ ಕಾಲೇಜ್ ಆಯಿತು . ಇತ್ತೀಚೆಗೆ , ಕಾಲೇಜಿನ ಒಟ್ಟಾರೆ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ , ಕರ್ನಾಟಕ ಸರ್ಕಾರದ ಒಂದು ಘಟಕ ಎಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ಕಾಲೇಜು ಮಾಹಿತಿ 24-02-2011 ರಂದು ವಿಶ್ವೇಶ್ವರಯ್ಯ ತಾಂತ್ರಿಕ , ಬೆಳಗಾವಿ ಕಾಲೇಜು ವರ್ಗಾಯಿಸಲಾಯಿತು . ಈ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಈ ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ವರ್ಷದ ಮತ್ತು ಶಿಕ್ಷಣ ಆರಂಭಿಸಲು ಉದ್ದೇಶಿಸಿದೆ .
ವರ್ಷ 1951 ರಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಸರ್ಕಾರಿ ಇಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ಕಾಲೇಜು ಮಾಹಿತಿ ಆರಂಭಿಸಲು ಇದು ಸಿವಿಲ್ ಎಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ಕೇವಲ ಒಂದು ಶಾಖೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ . ತರುವಾಯ , ಇತರೆ ಎಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ವಿಭಾಗಗಳಿಂದ ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಮೆಕ್ಯಾನಿಕಲ್ ಮತ್ತು ಎಲೆಕ್ಟ್ರಿಕಲ್ ಮತ್ತು ಎಲೆಕ್ಟ್ರಾನಿಕ್ಸ್ , ಎಲೆಕ್ಟ್ರಾನಿಕ್ಸ್ ಮತ್ತು ಕಮ್ಯುನಿಕೇಷನ್ , ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಸೈನ್ಸ್ ಮತ್ತು ಇನ್ಸ್ಟ್ರುಮೆಂಟೇಷನ್ ಟೆಕ್ನಾಲಜಿ ಮತ್ತು ಕೈಗಾರಿಕಾ ಮತ್ತು ಉತ್ಪಾದನಾ ಸೇರಿಸಲಾಯಿತು. ಈ ಎಲ್ಲಾ ಶಾಖೆಗಳ ಕಾಲೇಜಿನ ಪ್ರಸ್ತುತ ಸೇವನೆ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಪದವಿ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ 390 ಆಗಿದೆ . ಪ್ರೊಡಕ್ಷನ್ ಎಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ಸಿಸ್ಟಮ್ಸ್ ಟೆಕ್ನಾಲಜಿ ಎ ಸ್ನಾತಕೋತ್ತರ ಕೋರ್ಸ್ ವರ್ಷ 1987 ರಲ್ಲಿ ಪ್ರಾರಂಭವಾಯಿತು .
ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯ ಬ್ರಹ್ಮಪ್ಪ ದೇವೇಂದ್ರಪ್ಪ ತವನಪ್ಪನವರ ತಾಂತ್ರಿಕ ಮಹಾವಿದ್ಯಾಲಯ , ದಾವಣಗೆರೆ ಕೇಂದ್ರ ಭಾಗ ರಲ್ಲಿ ಇದೆ . ಚಿಕ್ಕಪ್ಪ ಮತ್ತು ತಂದೆ ನೆನಪಿಗಾಗಿ ಕಟ್ಟಡ ನಿರ್ಮಾಣಕ್ಕೆ , ರೂಪಾಯಿ ರಲ್ಲಿ , 1.5 ಲಕ್ಷ ದಾನ ನಂತರ ವರ್ಷ 1951 ರಲ್ಲಿ ಪ್ರಾರಂಭವಾಯಿತು , ಕಾಲೇಜು , ಹೆಸರಿಡಲಾಗಿದೆ ನಂತರ ಮೈಸೂರು ಶ್ರೀ ಜಯಚಾಮರಾಜೇಂದ್ರ ಒಡೆಯರ್ ಬಹದ್ದೂರ್ ಮಹಾರಾಜ ಆಗಸ್ಟ್ 1951 7 ರಂದು ಕಟ್ಟಡದ ಅಡಿಗಲ್ಲು ಮತ್ತು 24 ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 1956 ರಂದು ಕಟ್ಟಡವನ್ನು ಉದ್ಘಾಟಿಸಿದರು .
ಕಾಲೇಜು ವಿಶ್ವಬ್ಯಾಂಕ್ ಪಡೆಯಲು ಕರ್ನಾಟಕ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಹದಿನಾಲ್ಕು ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ನಡುವೆ ಒಂದು ಯೋಜನೆ ಹಂತ - ನಾನು ಕಾರಣದಿಂದ ಮತ್ತು ಅದರ ಮೂಲಭೂತ ಸೌಲಭ್ಯಗಳನ್ನು ಸುಧಾರಿಸುವ ಮತ್ತು ಅದರ ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ಗುಣಮಟ್ಟವನ್ನು ಗುಣಮಟ್ಟ ಹೆಚ್ಚಿಸಿ ಒಂಬತ್ತು ಕೋಟಿ ರಿಂದ ರೂಪಾಯಿ ಅನುದಾನವನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡಿತು . ಸಂಸ್ಥೆಯು ವಿಶ್ವ ಬ್ಯಾಂಕ್ ಅನುದಾನಿತ ಯೋಜನೆ ಹಂತ - ಐಟಿ ಅದರ ಸಂಶೋಧನೆ ಮತ್ತು ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಮೂಲಭೂತ ಸೌಕರ್ಯಗಳನ್ನು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಪಡಿಸುವ ನಿರೀಕ್ಷಿಸುತ್ತಿದೆ .
ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯ ಬ್ರಹ್ಮಪ್ಪ ದೇವೇಂದ್ರಪ್ಪ ತವನಪ್ಪನವರ ತಾಂತ್ರಿಕ ಮಹಾವಿದ್ಯಾಲಯ ದಾವಣಗೆರೆ, ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಇದೆ. ಇದು ಕರ್ನಾಟಕದ ಹಳೆಯ ಎಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ಕಾಲೇಜುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿದೆ .
ಕಾಲೇಜು ಮುಂದಾಗಿರುತ್ತಾನೆ ಸಲಹಾ ಇಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ಸಿವಿಲ್ , ಎಲೆಕ್ಟ್ರಿಕಲ್ ಮತ್ತು ಎಲೆಕ್ಟ್ರಾನಿಕ್ಸ್ , ಮತ್ತು ಇತರ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ .
ಚಿಕ್ಕ ಆಲ್ಲಾಪುರ ಗ್ರಾಮವು ಕರ್ನಾಟಕ ರಾಜ್ಯದ ವಿಜಯಪುರ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಸಿಂದಗಿ ತಾಲ್ಲೂಕಿನಲ್ಲಿದೆ.
ಚೆಕೊವ್ ಸಂಪೂರ್ಣ ಕುಟುಂಬದ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ವಹಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಕುಟುಂಬದ ನಿರ್ವಹಣೆಗೆ ಹಾಗು ಕಾಲೇಜಿನ ಶುಲ್ಕವನ್ನು ಭರಿಸಲು, ಅವರು ನಿತ್ಯವೂ ಸಣ್ಣ, ಹಾಸ್ಯಭರಿತ ರೇಖಾಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ಹಾಗು ಸಮಕಾಲೀನ ರಷ್ಯನ್ ಜೀವನಶೈಲಿಯ ಮುಖಪತ್ರಚಿತ್ರ ವನ್ನು ಗುಪ್ತನಾಮಗಳಲ್ಲಿ ರಚಿಸುತ್ತಾರೆ ಉದಾಹರಣೆಗೆ "ಅನ್ತೋಷ ಚೆಕ್ಹೊಂತೆ" ಹಾಗು "ಮ್ಯಾನ್ ವಿಥೌಟ್ ಸ್ಪ್ಲೀನ್" .
ಅವರ ಅಸಾಧಾರಣ ಕೆಲಸವು ಕ್ರಮೇಣ ಅವರಿಗೆ ರಷ್ಯಾದ ಬೀದಿ ಬದಿಯ ಜೀವನದ ವಿಡಂಬನಾತ್ಮಕ ದಾಖಲೆಗಾರ ಎಂಬ ಖ್ಯಾತಿಯನ್ನು ಗಳಿಸಿಕೊಟ್ಟಿತು, ಹಾಗು 1882ರ ಹೊತ್ತಿಗೆ, ಅಂದಿನ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖ ಪ್ರಕಾಶಕರಾಗಿದ್ದ ನಿಕೊಲೈ ಲೆಯಿಕಿನ್‌ರ ಒಡೆತನದಲ್ಲಿದ್ದ ಓಸ್ಕೊಲ್ಕಿ ಯಲ್ಲಿ ಅವರ ಬರಹಗಳು ಪ್ರಕಟವಾದವು. ಈ ಹಂತದಲ್ಲಿ ಚೆಕೊವ್ ರ ಶೈಲಿಯು ಅವರ ಪಕ್ವಗೊಂಡ ಕಾದಂಬರಿಗಳ ಶೈಲಿಗಿಂತ ಕಟುವಾಗಿತ್ತು.
ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ, ಚೆಕೊವ್ ಸಾಹಿತ್ಯಕವಾಗಿ ಹಾಗೂ ಜನಪ್ರಿಯ ಗಮನವನ್ನು ಸೆಳೆದರು. ಅಂದಿನ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ರಷ್ಯನ್ ಕಥೆಗಾರ ಅರವತ್ತನಾಲ್ಕು ವರ್ಷದ ಡಿಮಿಟ್ರಿ ಗ್ರಿಗೊರೋವಿಚ್, ಚೆಕೊವ್ ರ ಸಣ್ಣ ಕಥೆ ದಿ ಹಂಟ್ಸ್‌ಮನ್ ನನ್ನು ಓದಿದ ಬಳಿಕ ಅವರಿಗೆ ಪತ್ರ ಬರೆಯುತ್ತಾರೆ,"ನಿಮಗೆ ನಿಜ ವಾದ ಪ್ರತಿಭೆಯಿದೆ-ಈ ಪ್ರತಿಭೆಯು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಹೊಸ ಪೀಳಿಗೆಯ ಬರಹಗಾರರ ನಡುವೆ ಅಗ್ರಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಇರಿಸುತ್ತದೆ." ಅವರು ಚೆಕೊವ್ ಗೆ ನಿಧಾನಗತಿಯಲ್ಲಿ, ಕಡಿಮೆ ಬರೆಯಬೇಕೆಂದು, ಹಾಗು ಸಾಹಿತ್ಯದ ಗುಣಮಟ್ಟದ ಮೇಲೆ ಗಮನವನ್ನು ಹರಿಸಬೇಕೆಂದು ಸಲಹೆ ನೀಡುತ್ತಾರೆ.
ಚೆಕೊವ್ ಅವರಿಗೆ ಮರು ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ನೀಡುತ್ತಾ ಪತ್ರವು ಅವರನ್ನು "ಸಿಡಿಲಿನಂತೆ"ಬಡಿಯಿತೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಜೊತೆಗೆ "ನಾನು ನನ್ನ ಕಥೆಗಳನ್ನು ವರದಿಗಾರರು ಅಗ್ನಿಅನಾಹುತಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಬರೆಯುವ ಟಿಪ್ಪಣಿಗಳ ಮಾದರಿಯಲ್ಲಿ ಬರೆದಿದ್ದೇನೆ- ಯಾಂತ್ರಿಕವಾಗಿ, ಅರೆ-ಪ್ರಜ್ಞಾಪೂರ್ವಕವಾಗಿ, ಓದುಗನ ಬಗ್ಗೆಯಾಗಲಿ ಅಥವಾ ನನ್ನ ಬಗ್ಗೆಯಾಗಲಿ ಸ್ವಲ್ಪವೂ ಗಮನಹರಿಸದೆ ಬರೆದಿದ್ದೇನೆ" ಎಂದು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಈ ಒಪ್ಪಿಗೆಯು ಚೆಕೊವ್ ಗೆ ಪ್ರತಿಕೂಲ ಪರಿಣಾಮವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿತು, ಅವರು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ತೀವ್ರ ಕಾಳಜಿಯಿಂದ, ಸತತವಾಗಿ ಪುನರಾವರ್ತನೆ ಮಾಡಿ ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದರೆಂಬುದಕ್ಕೆ ಅವರ ಹಿಂದಿನ ಹಸ್ತಪ್ರತಿಗಳು ಬಹಿರಂಗ ಮಾಡಿವೆ. ಆದಾಗ್ಯೂ ಗ್ರಿಗೊರೋವಿಚ್ ರ ಸಲಹೆಯು ಅತ್ಯಂತ ತೀವ್ರವಾಗಿ, ಕಲಾತ್ಮಕ ಮಹತ್ವಾಕಾಂಕ್ಷೆಯನ್ನು ಇಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷದ ಚೆಕೊವ್ ರಲ್ಲಿ ತುಂಬಿತು. 1887ರಲ್ಲಿ, ಗ್ರಿಗೊರೋವಿಚ್‌ರ ಸ್ವಲ್ಪ ನಿಯಂತ್ರಣದೊಂದಿಗೆ ಬರೆದ ಸಣ್ಣಕಥಾ ಸಂಗ್ರಹ ಅಟ್ ಡಸ್ಕ್ ಚೆಕೊವ್‌ಗೆ ಪ್ರತಿಷ್ಟಿತ ಪುಷ್ಕಿನ್ ಪ್ರಶಸ್ತಿಯನ್ನು ಗಳಿಸಿಕೊಟ್ಟಿತು. "ಅಧಿಕ ಕಲಾತ್ಮಕ ಅರ್ಹತೆಯಿಂದ ವಿಶಿಷ್ಟವಾಗಿರುವ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಸಾಹಿತ್ಯಕ ಕೃತಿ" ಗಾಗಿ ಈ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಸಿಕ್ಕಿತು."
ಆ ವರ್ಷ, ಅಧಿಕ ಕೆಲಸ ಕಾರ್ಯಗಳು ಹಾಗು ಅನಾರೋಗ್ಯದ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿ ಬಳಲಿದ ಚೆಕೊವ್ ಉಕ್ರೈನ್ ಗೆ ಪ್ರವಾಸ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ. ಅಲ್ಲಿನ ಸ್ಟೆಪ್ಪೆಯ ಸೌಂದರ್ಯದಿಂದ ಪುನರ್ಜಾಗೃತರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಅಲ್ಲಿಂದ ಮರಳಿದ ನಂತರ, ಕಿರು ಕಾದಂಬರಿ ಪ್ರಮಾಣದ ಸಣ್ಣ ಕಥೆ ದಿ ಸ್ಟೆಪ್ಪೆ ಯ ಬರವಣಿಗೆಯನ್ನು ಆರಂಭಿಸುತ್ತಾರೆ, "ಒಂದಷ್ಟು ವಿಚಿತ್ರವೆನಿಸಿದರೂ ಹೆಚ್ಚು ನವೀನತೆಯನ್ನು ಕೂಡಿತ್ತು"ಎಂದು ಹೇಳುತತಾರೆ. ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಈ ಕಥೆಯನ್ನು ಸೆವೆರ್ನಿ ವೆಸ್ಟ್ನಿಕ್ ನಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಿಸಲಾಯಿತು. ಪಾತ್ರಗಳ ಚಿಂತನಾ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸುವ ಕಥಾ ನಿರೂಪಣೆಯಲ್ಲಿ, ಚೆಕೊವ್, ಹುಲ್ಲುಗಾವಲಿನಲ್ಲಿ ಕುದುರೆ ಗಾಡಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಯಾಣ ಮಾಡುವ ಚಿಕ್ಕ ಹುಡುಗನ ದೃಷ್ಟಿಕೋನದ ಮೂಲಕ ಕಥೆಯನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತಾರೆ, ಈ ಹುಡುಗನನ್ನು ಅವನ ಮನೆಯಿಂದ, ಅವನ ಒಡನಾಡಿಗಳಾದ ಒಬ್ಬ ಪಾದ್ರಿ ಹಾಗು ಒಬ್ಬ ವ್ಯಾಪಾರಿಯ ಜತೆ ದೂರ ವಾಸಿಸಲು ಕಳುಹಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ದಿ ಸ್ಟೆಪ್ಪೆ ಯನ್ನು, ಚೆಕೊವ್ ರ ಕೃತಿಗಳ ನಿಘಂಟು" ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗಿದೆ, ಇದು ಸಾಹಿತ್ಯಲೋಕದಲ್ಲಿ ಚೆಕೊವ್ ರ ಗಮನಾರ್ಹ ಮುನ್ನಡೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ, ಅವರ ಪಕ್ವಕಾದಂಬರಿಗಳ ಉತ್ತಮ ಗುಣಮಟ್ಟವನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸುವುದರ ಜೊತೆಗೆ ದಿನಪತ್ರಿಕೆಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಒಂದು ಸಾಹಿತ್ಯ ಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಗೊಳ್ಳುವುದರ ಮೂಲಕ ಗೆಲುವನ್ನು ಸಾಧಿಸುತ್ತದೆ.
1887ರ ಶರತ್ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಕೊರ್ಶ್ ಎಂಬ ರಂಗಭೂಮಿ ವ್ಯವಸ್ಥಾಪಕ, ನಾಟಕವನ್ನು ಬರೆಯಲು ಚೆಕೊವ್ ರನ್ನು ನಿಯೋಜಿಸುತ್ತಾರೆ, ಇದರ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಹದಿನೈದು ದಿವಸಗಳೊಳಗಾಗಿ ಹೊರಬಂದ ನಾಟಕವೇ ಇವನೋವ್ ಹಾಗು ಇದನ್ನು ಅದೇ ವರ್ಷದ ನವೆಂಬರ್ ನಲ್ಲಿ ನಿರ್ಮಾಣ ಮಾಡಲಾಯಿತು. ಈ ಅನುಭವವು ಚೆಕೊವ್ ರಿಗೆ "ಬೇಸರವನ್ನು" ಉಂಟುಮಾಡಿತು, ಹಾಗು ತಮ್ಮ ಸಹೋದರ ಅಲೆಕ್ಸಾಂಡರ್ ಗೆ ಈ ಅವ್ಯವಸ್ಥಿತ ನಿರ್ಮಾಣದ ಬಗ್ಗೆ ಒಂದು ಹಾಸ್ಯಾಸ್ಪದ ನುಡಿಚಿತ್ರದೊಂದಿಗೆ ಪತ್ರವನ್ನು ಬರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಚೆಕೊವ್ ರನ್ನು ತಬ್ಬಿಬ್ಬುಗೊಳಿಸುವಂತೆ ನಾವೀನ್ಯತೆಯ ಕೃತಿಯಾಗಿ ನಾಟಕವು ಜನಪ್ರಿಯತೆ ಹಾಗೂ ಪ್ರಶಂಸೆಯನ್ನು ಗಳಿಸುತ್ತದೆ. ಮಿಖೈಲ್ ಚೆಕೊವ್ ಐವನೋವ್ ನ್ನು ತಮ್ಮ ಸಹೋದರನ ಬೌದ್ಧಿಕ ಬೆಳವಣಿಗೆ ಹಾಗು ಸಾಹಿತ್ಯಕ ವೃತ್ತಿಜೀವನದ ಒಂದು ಪ್ರಮುಖ ಕ್ಷಣವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸುತ್ತಾರೆ. ಈ ಅವಧಿಯಿಂದ ಚೆಕೊವ್ ರ ಕೃತಿಗಳ ಗಂಭೀರ ಪರಿಶೀಲನೆಯು ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ, ಇದು "ಚೆಕೊವ್'ಸ್ ಗನ್" ಎಂದು ಹೆಸರಾಗುತ್ತದೆ. ಇದನ್ನು ಇಲಿಯ ಗುರ್ಲಿಯಂಡ್ ಅವರೊಂದಿಗಿನ ಸಂಭಾಷಣೆಯಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ "ದೃಶ್ಯದಲ್ಲಿ ಗೋಡೆಯ ಮೇಲೆ ಪಿಸ್ತೂಲು ಕಂಡುಬಂದರೆ, ಕಡೆ ದೃಶ್ಯದಲ್ಲಿ ಅದರಿಂದ ಗುಂಡನ್ನು ಹಾರಿಸಬೇಕು."
1889ರಲ್ಲಿ ಚೆಕೊವ್ ರ ಸಹೋದರ ನಿಕೊಲೈ ಕ್ಷಯದಿಂದ ಮರಣ ಹೊಂದಿದ್ದು ಏ ಡ್ರಿಯರಿ ಸ್ಟೋರಿ ಯ ಬರಹಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಯಿತು. ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ ನಲ್ಲಿ ಪೂರ್ಣಗೊಂಡ ಕಥೆಯಲ್ಲಿ, ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯ ತನ್ನ ಜೀವನವು ಉದ್ದೇಶರಹಿತವಾದುದ್ದೆಂದು ಮನಗಂಡ ಬಳಿಕ ತನ್ನ ಜೀವನದ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಎದುರಿಸುತ್ತಾನೆ. ನಿಕೊಲೈನ ಮರಣದ ನಂತರ ಅವರ ಸಹೋದರನ ಖಿನ್ನತೆ ಹಾಗು ಚಡಪಡಿಕೆಯನ್ನು ದಾಖಲಿಸಿದ ಮಿಖೈಲ್ ಚೆಕೊವ್, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಕಾನೂನು ಅಧ್ಯಯನ ಭಾಗವಾಗಿ ಬಂಧಿಖಾನೆಗಳಿಗೆ ಭೇಟಿ ನೀಡಿ ಸಂಶೋಧನೆಯನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದರು, ಹಾಗು ಆಂಟನ್ ಚೆಕೊವ್, ತಮ್ಮ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಜೀವನ ಉದ್ದೇಶದ ಶೋಧನೆಯಲ್ಲಿ, ಸ್ವತಃ ಬಂಧಿಖಾನೆಯನ್ನು ಸುಧಾರಣೆ ಮಾಡುವ ವಿಷಯ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಆವರಿಸಿತು.
ಔಷಧಗಳ ಮೇಲೆ ಚೆಕೊವ್ ಖರ್ಚು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಹಣವು ಗಮನಾರ್ಹವಾಗಿತ್ತು; ಆದರೆ ರೋಗಿಗಳನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸಲು ಹಲವಾರು ಗಂಟೆಗಳ ಕಾಲ ಪ್ರಯಾಣ ಬೆಳೆಸುತ್ತಿದ್ದುದ್ದು ದುಬಾರಿಯೆನಿಸಿತ್ತು, ಇದರಿಂದಾಗಿ ಅವರ ಬರವಣಿಗೆಯ ಸಮಯ ಕುಂಠಿತಗೊಂಡಿತು. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಚೆಕೊವ್ ಅವರ ವೈದ್ಯವೃತ್ತಿಯು, ರಷ್ಯಾ ಸಮಾಜದ ಎಲ್ಲ ವರ್ಗಗಳ ಜತೆ ನಿಕಟ ಸಾಮಿಪ್ಯವನ್ನು ತಂದುಕೊಡುವ ಮೂಲಕ ಅವರ ಬರವಣಿಗೆಯನ್ನು ಸಮೃದ್ಧಗೊಳಿಸಿತು. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಮೊದಲಿಗೆ ಅವರು ರೈತರ ಅನಾರೋಗ್ಯಕರ ಹಾಗೂ ದುರ್ಭರ ಬದುಕಿನ ಸ್ಥಿತಿಗತಿಗಳಿಗೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾದರು. ಇದನ್ನು ಅವರ ಸಣ್ಣಕಥೆ ಪೆಸಂಟ್ಸ್ ನಲ್ಲಿ ಸ್ಮರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಚೆಕೊವ್ ಮೇಲ್ವರ್ಗದ ಜನರನ್ನೂ ಸಹ ಭೇಟಿಯಾಗುತ್ತಿದ್ದರು ಜೊತೆಗೆ ಅದನ್ನು ತಮ್ಮ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ದಾಖಲಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು: "ಕುಲೀನರು? ಅದೇ ರೀತಿಯ ವಿಕೃತ ದೇಹಗಳು ಹಾಗು ದೈಹಿಕ ಅಶುಚಿಯ , ಅದೇ ಬೊಚ್ಚುಬಾಯಿಯ ವೃದ್ಧರು ಹಾಗು ಬೀದಿ ಮಹಿಳೆಯರಿಗೆ ಬರುವ ಜಿಗುಪ್ಸೆ ತರಿಸುವ ಸಾವು."
ಚೆಕೊವ್ 1894ರಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ನಾಟಕ ದಿ ಸೀಗಲ್ ನ್ನು, ಮೆಲಿಖೊವೋದ ಹಣ್ಣಿನ ತೋಟದಲ್ಲಿ ತಾವೇ ನಿರ್ಮಿಸಿದ ಒಂದು ವಸತಿಗೃಹದಲ್ಲಿ ಬರೆಯಲು ಆರಂಭಿಸಿದರು. ಎಸ್ಟೇಟ್ ಗೆ ಬಂದ ಎರಡೇ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ, ಅವರು ತಮ್ಮ ಮನೆಯನ್ನು ನವೀಕರಿಸಿ, ಕೃಷಿ ಹಾಗು ತೋಟಗಾರಿಕೆ ಚಟುವಟಿಕೆಯಲ್ಲಿ ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವು ತೊಡಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ, ಹಣ್ಣಿನ ತೋಟ ಹಾಗು ಕೊಳದ ಮೇಲ್ವಿಚಾರಣೆಯನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವುದರ ಜೊತೆಗೆ ಹಲವು ಸಸಿಗಳನ್ನು ನೆಡುತ್ತಾರೆ, ಮಿಖೈಲ್ ರ ಪ್ರಕಾರ, ಅವರು "ಅವುಗಳನ್ನು ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳಂತೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ತ್ರೀ ಸಿಸ್ಟರ್ಸ್ ನಲ್ಲಿ ಕರ್ನಲ್ ವರ್ಶಿನಿನ್ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ, ಅವುಗಳ ಕಡೆ ನೋಡುವಾಗ, ಅವರು ಮುನ್ನೂರು ಅಥವಾ ನಾನೂರು ವರ್ಷಗಳ ಬಳಿಕ ಅವುಗಳು ಹೇಗಿರಬಹುದೆಂದು ಕನಸು ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದರು."
17 ಅಕ್ಟೋಬರ್ 1896ರಲ್ಲಿ ಪೀಟರ್ಸ್ಬರ್ಗ್ ನ ಅಲೆಕ್ಸಾಂಡ್ರಿನ್‌ಸ್ಕಿ ಥಿಯೇಟರ್ ನಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಪ್ರದರ್ಶನಗೊಂಡ ದಿ ಸೀಗಲ್ ರಸಾಭಾಸವಾಯಿತು ಹಾಗೂ ಅಪಹಾಸ್ಯಕ್ಕೆ ಗುರಿಯಾಯಿತು. ನಾಟಕಕ್ಕೆ ದೊರೆತ ನೀರಸ ಸ್ವಾಗತದ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಚೆಕೊವ್ ರಂಗಭೂಮಿಯನ್ನು ತಾತ್ಕಾಲಿಕವಾಗಿ ತ್ಯಜಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಯಿತು. ಆದರೆ ನಾಟಕವು ರಂಗಭೂಮಿ ನಿರ್ದೇಶಕ ವ್ಲಾಡಿಮಿರ್ ನೆಮಿರೋವಿಚ್-ದಂಚೆನ್ಕೋರ ಮೇಲೆ ತೀವ್ರ ಪ್ರಭಾವವನ್ನು ಬೀರಿತು. ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಅವರು 1898ರಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಸಹೋದ್ಯೋಗಿ ಕಾನ್ಸ್ಟಾನ್ಟಿನ್ ಸ್ಟಾನಿಸ್ಲಾವಸ್ಕಿಗೆ ಹೊಸ ಮಾಸ್ಕೋ ಆರ್ಟ್ ಥಿಯೇಟರ್ ಗಾಗಿ ನಾಟಕವನ್ನು ನಿರ್ದೇಶಿಸುವಂತೆ ಮನದಟ್ಟು ಮಾಡಿದರು. ಮನೋವೈಜ್ಞಾನಿಕ ವಾಸ್ತವಿಕತೆ ಮತ್ತು ಸಮಗ್ರ ನಾಟಕಕ್ಕೆ ಸ್ಟಾನಿಸ್ಲಾವಸ್ಕಿಯು ನೀಡುತ್ತಿದ್ದ ಗಮನವು ಪಠ್ಯದ ಸೂಕ್ಷ್ಮತೆಗಳನ್ನು ಹೊರಗೆಳೆಯಿತು ಮತ್ತು ನಾಟಕ ಬರವಣಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಚೆಕೊವ್ ಆಸಕ್ತಿ ಮರುಸ್ಥಾಪನೆಯಾಯಿತು. ಕಲಾ ಥಿಯೇಟರ್ ಚೆಕೊವ್ ರಿಂದ ಹೆಚ್ಚಿಗೆ ನಾಟಕಗಳನ್ನು ಬರೆಯಲು ನಿಯೋಜಿಸುತ್ತದೆ ಹಾಗು ಅದರ ಮರು ವರ್ಷವೇ ಅಂಕಲ್ ವಾನ್ಯ ನಾಟಕವು ಪ್ರದರ್ಶನಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ, ನಾಟಕವನ್ನು ಚೆಕೊವ್ 1896ರಲ್ಲೇ ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿದ್ದರು.
ಮಾರ್ಚ್ 1897ರಲ್ಲಿ, ಮಾಸ್ಕೋಗೆ ಭೇಟಿ ನೀಡಿದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಶ್ವಾಸಕೋಶಗಳ ರಕ್ತಸ್ರಾವದಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಾರೆ, ಬಹಳ ಕಷ್ಟದಿಂದ ಅವರನ್ನು ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಬರಲಾಗುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲಿ ವೈದ್ಯರು ಶ್ವಾಸಕೋಶಗಳ ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಕ್ಷಯವು ಹರಡಿರುವುದನ್ನು ಪತ್ತೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ ಜೊತೆಗೆ ಅವರ ಜೀವನಶೈಲಿಯನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಆದೇಶಿಸುತ್ತಾರೆ.
1898ರಲ್ಲಿ ಅವರ ತಂದೆಯ ಮರಣಾನಂತರ, ಚೆಕೊವ್ ಯಾಲ್ಟದ ಹೊರಭಾಗದಲ್ಲಿ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಖರೀದಿಸಿ ಒಂದು ವಿಲ್ಲಾವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅದರ ಮುಂದಿನ ವರ್ಷ ತಮ್ಮ ತಾಯಿ ಹಾಗು ತಂಗಿಯೊಂದಿಗೆ ಆ ಮನೆಯನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಾರೆ. ಯಾಲ್ಟದ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಗಿಡಗಳು ಹಾಗು ಹೂವುಗಳನ್ನು ನೆಟ್ಟು, ನಾಯಿ ಹಾಗು ಕೊಕ್ಕರೆಗಳನ್ನು ಸಾಕುವುದರ ಜೊತೆಗೆ ಲಿಯೋ ಟಾಲ್ಸ್ಟಾಯ್ ಹಾಗು ಮ್ಯಾಕ್ಸಿಂ ಗಾರ್ಕಿಯಂತಹ ಅತಿಥಿಗಳನ್ನು ಬರಮಾಡಿಕೊಂಡರು. ಆದರೂ ಮಾಸ್ಕೋ ಅಥವಾ ಹೊರದೇಶದ ಪ್ರವಾಸಗಳಿಗಾಗಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಮಯ ತೀವ್ರ ಉಷ್ಣತೆಯಸೈಬೀರಿಯದಿಂದ ಹೊರಗಿದ್ದರೆ ಮನಸ್ಸು ಸದಾ ಹಗುರಗೊಳ್ಳುತ್ತಿತ್ತು. ಕುಡಿಯುವ ನೀರಿನ ಅಳವಡಿಕೆಯ ನಂತರ ಅವರು ತಗನ್ರೋಗ್ ಗೆ ಸ್ಥಳ ಬದಲಾವಣೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದಾಗಿ ಘೋಷಿಸಿದರು. ಯಾಲ್ಟದಲ್ಲಿ ಆರ್ಟ್ ಥಿಯೇಟರ್‌ಗಾಗಿ ಮತ್ತೆರಡು ನಾಟಕಗಳನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರ ಪ್ರಕಾರ "ಈಗ ಪ್ಯಾನ್ ಕೇಕ್ ತಿನ್ನುವ ಮಾದರಿಯಲ್ಲಿ ಅಂದು ಶಾಂತವಾದ ಮನಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದ" ದಿನಗಳಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಕಷ್ಟದಿಂದ ಅವುಗಳನ್ನು ರಚಿಸಿದ್ದರು. ಅವರು ತ್ರೀ ಸಿಸ್ಟರ್ಸ್ ಹಾಗು ದಿ ಚೆರ್ರಿ ಆರ್ಚರ್ಡ್ ನಾಟಕಗಳನ್ನು ಬರೆಯಲು ತಲಾ ಒಂದು ವರ್ಷವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡರು.
ಮದುವೆಯ ಬಗ್ಗೆ ತಮಗಿದ್ದ ಭಯಾನಕ ಕಲ್ಪನೆಗಳ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿ, 25 ಮೇ 1901ರಲ್ಲಿ ಚೆಕೊವ್ ಒಲ್ಗ ನಿಪ್ಪರ್ ರನ್ನು ಸದ್ದಿಲ್ಲದೇ ಮದುವೆಯಾಗುತ್ತಾರೆ-ಈಕೆ ಮಾಜಿ ಪೋಷಿತೆ ಹಾಗು ಕೆಲವುಕಾಲ ನೆಮಿರೋವಿಚ್-ದಂಚೆನ್ಕೋರ ಪ್ರೇಯಸಿಯಾಗಿದ್ದಳು. ಈಕೆಯನ್ನು ಚೆಕೊವ್ ದಿ ಸೀಗಲ್ ನಾಟಕದ ಪೂರ್ವಾಭ್ಯಾಸದ ವೇಳೆಯಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಸಂಧಿಸಿದ್ದರು. ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ, ಚೆಕೊವ್ ರನ್ನು, "ರಷ್ಯಾದ ಅತ್ಯಂತ ಗ್ರಹಿಕೆಗೆ ನಿಲುಕದ ಸಾಹಿತ್ಯಕ ಅವಿವಾಹಿತ" ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು, ಬದ್ಧತೆಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಅಕ್ರಮ ಸಂಬಂಧಗಳಿಗೆ ಹಾಗೂ ವೇಶ್ಯಾಗೃಹಗಳಿಗೆ ಭೇಟಿ ನೀಡಲು ಆದ್ಯತೆ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದರು ಒಮ್ಮೆ ಸುವೊರಿನ್ ಗೆ ಪತ್ರ ಬರೆದಿದ್ದರು.
ಆಂಟನ್ ಪವ್ಲೋವಿಚ್ ಚೆಕೊವ್ ರಷ್ಯನ್ ಸಣ್ಣ ಕಥೆಗಾರ, ನಾಟಕಕಾರ ಹಾಗು ವೈದ್ಯ. ಇವರನ್ನು ವಿಶ್ವದ ಸಾಹಿತ್ಯ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲೇ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಸಣ್ಣ ಕಥೆಗಾರನೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ. ನಾಟಕಕಾರರಾಗಿ ಅವರ ವೃತ್ತಿಜೀವನದಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ಪ್ರಸಿದ್ಧ ನಾಟಕಗಳನ್ನು ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ ಹಾಗು ಅವರ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಸಣ್ಣ ಕಥೆಗಳಿಗೆ ಬರಹಗಾರರು ಹಾಗು ವಿಮರ್ಶಕರು ಅತೀವ ಮನ್ನಣೆಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾರೆ. ತಮ್ಮ ಸಾಹಿತ್ಯಕ ವೃತ್ತಿಜೀವನದುದ್ದಕ್ಕೂ ಚೆಕೊವ್ ಒಬ್ಬ ವೈದ್ಯನಾಗಿ ವೃತ್ತಿಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಾರೆ: ಒಂದೊಮ್ಮೆ ಅವರು "ವೈದ್ಯಶಾಸ್ತ್ರವು ನನ್ನ ನ್ಯಾಯಸಮ್ಮತ ಪತ್ನಿ" "ಹಾಗು ಸಾಹಿತ್ಯ ನನ್ನ ಉಪಪತ್ನಿ" ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
1896ರಲ್ಲಿ ದಿ ಸೀಗಲ್ ಗೆ ದೊರೆತ ಪ್ರತಿಕೂಲ ಸ್ವಾಗತದ ನಂತರ ಚೆಕೊವ್ ರಂಗಭೂಮಿಯನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುತ್ತಾರೆ; ಆದರೆ 1898ರಲ್ಲಿ ಕಾನ್‌ಸ್ಟಾನ್‌ಟಿನ್ ಸ್ಟಾನಿಸ್ಲಾವ್ಸ್ಕಿ ಯ ಮಾಸ್ಕೋ ಆರ್ಟ್ ಥಿಯೇಟರ್ ನಲ್ಲಿ ನಾಟಕವು ಪ್ರಶಂಸೆ ಗಳಿಸುವ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ಮರುಪ್ರದರ್ಶನ ಕಂಡಿತು. ಇದು ನಂತರ ಅಂಕಲ್ ವಾನ್ಯ ವನ್ನೂ ಸಹ ನಿರ್ಮಾಣ ಮಾಡಿತು ಜೊತೆಗೆ ಚೆಕೊವ್ ರ ಕಡೆ ಎರಡು ನಾಟಕಗಳಾದ ತ್ರೀ ಸಿಸ್ಟರ್ಸ್ ಹಾಗು ದಿ ಚೆರ್ರಿ ಆರ್ಚರ್ಡ್ ಗಳ ಪ್ರಥಮ ಪ್ರದರ್ಶನವನ್ನು ಏರ್ಪಡಿಸಿತು. ಈ ನಾಲ್ಕು ಕೃತಿಗಳು ನಟನಾ ತಂಡಕ್ಕೆ ಹಾಗು ಪ್ರೇಕ್ಷಕರಿಗೆ ಸವಾಲನ್ನು ಒಡ್ಡುತ್ತವೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಶೈಲಿಗೆ ಬದಲಾಗಿ ಚೆಕೊವ್ "ಭಾವನೆಗಳ ನಾಟಕ" ಹಾಗು "ಕಥಾವಸ್ತುವಿನಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ ಜೀವನವನ್ನು"ಒದಗಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಚೆಕೊವ್ ಮೊದಲು ಕಥೆಗಳನ್ನು ಕೇವಲ ಹಣಕ್ಕಾಗಿ ಬರೆದರು. ಆದರೆ ಅವರ ಕಲಾತ್ಮಕ ಮಹತ್ವಾಕಾಂಕ್ಷೆಯು ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ವಿಧ್ಯುಕ್ತವಾದ ಹೊಸ ನಾವೀನ್ಯಗಳನ್ನು ತಂದರು. ಇದು ಆಧುನಿಕ ಸಣ್ಣ ಕಥೆಯ ವಿಕಾಸಕ್ಕೆ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರಿತು. ಅವರ ಸ್ವೋಪಜ್ಞತೆಯು ನಿರೂಪಣಾ ವಿಧಾನ ತಂತ್ರದ ಆರಂಭಿಕ ಬಳಕೆಯನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿತ್ತು. ಇದನ್ನು ನಂತರದಲ್ಲಿ ಜೇಮ್ಸ್ ಜಾಯ್ಸ್ ಹಾಗು ಇತರ ಆಧುನಿಕತಾವಾದಿಗಳು ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಕಥಾ ರಚನೆಯಲ್ಲಿ ನೈತಿಕ ಅಂತ್ಯತೆಯ ನಿರಾಕರಣೆಯ ಸಂಯೋಜನೆಯೊಂದಿಗೆ ಅಳವಡಿಸಿಕೊಂಡರು. ಇದು ಓದುಗರಿಗೆ ಒಡ್ಡುತ್ತಿದ್ದ ಕ್ಲಿಷ್ಟತೆಗಳಿಗೆ ಎಂದಿಗೂ ಅವರು ಕ್ಷಮೆಯಾಚಿಸುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಒಬ್ಬ ಕಲಾವಿದನ ಕೆಲಸವೆಂದರೆ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಹಾಕುವುದು, ಅವುಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸುವುದಲ್ಲವೆಂದು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.
ಈ ಪತ್ರವು ಚೆಕೊವ್ ರ ಒಲ್ಗರೊಂದಿಗಿನ ವೈವಾಹಿಕ ಏರ್ಪಾಡಿಗೆ ಭವಿಷ್ಯಸೂಚಕವೆಂದು ಸಾಬೀತಾಯಿತು: ಅವರು ಬಹು ಸಮಯ ಯಾಲ್ಟನಲ್ಲಿ ಉಳಿದರೆ, ಅವಳು ಮಾಸ್ಕೋನಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ನಟನಾ ವೃತ್ತಿಯನ್ನು ಮುಂದುವರೆಸಿದಳು. 1902ರಲ್ಲಿ, ಒಲ್ಗಗೆ ಗರ್ಭಪಾತವಾಗುತ್ತದೆ; ಹಾಗು ದಂಪತಿಗಳ ಪತ್ರಗಳನ್ನು ಆಧರಿಸಿ ಡೊನಾಲ್ಡ್ ರೇಫೀಲ್ಡ್ ಇದಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷ್ಯವನ್ನು ಒದಗಿಸುತ್ತಾರೆ, ಗರ್ಭಪಾತವು ಚೆಕೊವ್ ಹಾಗು ಒಲ್ಗ ಬೇರೆ ಬೇರೆಯಾಗಿದ್ದಾಗ ಸಂಭವಿಸಿರಬಹುದು ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ, ಆದಾಗ್ಯೂ ರಷ್ಯನ್ ವಿದ್ವಾಂಸರು ಈ ಸಮರ್ಥನೆಯನ್ನು ನಿರ್ಣಾಯಕವಾಗಿ ಅಲ್ಲಗಳೆಯುತ್ತಾರೆ. ಈ ರೀತಿ ದೂರದ ಅಂತರವನ್ನು ಹೊಂದಿದ ಇವರಿಬ್ಬರ ನಡುವಿನ ದಾಂಪತ್ಯದಲ್ಲಿನ ಪತ್ರವ್ಯವಹಾರವು ಸಾಹಿತ್ಯಕ ಪರಂಪರೆಯಾಗಿ ಉಳಿದಿದೆ. ಇದು ರಂಗಭೂಮಿ ಇತಿಹಾಸದ ಅತ್ಯುತ್ಕೃಷ್ಟ ಭಾಗಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿದೆ. ಜತೆಗೆ ಸ್ಟಾನಿಸ್ಲಾವಸ್ಕಿಯ ನಿರ್ದೇಶನ ವಿಧಾನಗಳ ಬಗ್ಗೆ ದೂರುಗಳನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಂಡಿದ್ದು ಹಾಗು ತಮ್ಮ ನಾಟಕಗಳಲ್ಲಿ ಅಭಿನಯಿಸುವ ಬಗ್ಗೆ ಒಲ್ಗಗೆ ಚೆಕೊವ್ ರ ಸಲಹೆಗಳೂ ಸೇರಿವೆ.
ಯಾಲ್ಟನಲ್ಲಿ, ಚೆಕೊವ್ ತಮ್ಮ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಕಥೆ, ದಿ ಲೇಡಿ ವಿಥ್ ದಿ ಡಾಗ್ ನ್ನು ಬರೆಯುತ್ತಾರೆ ಎಂದೂ ಸಹ ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ), ಇದು ಯಾಲ್ಟನಲ್ಲಿ ಸಂಧಿಸುವ ಒಬ್ಬ ವಿವಾಹಿತ ಪುರುಷ ಹಾಗು ಒಬ್ಬ ವಿವಾಹಿತ ಮಹಿಳೆಯ ನಡುವೆ ಅನೌಪಚಾರಿಕ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಚಿತ್ರಿಸುತ್ತದೆ. ಇವರಿಬ್ಬರ ಭೇಟಿಯಿಂದ ಯಾವುದೂ ದೀರ್ಘಕಾಲ ಉಳಿಯುವ ನಿರೀಕ್ಷೆ ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಪರಸ್ಪರ ಆಕರ್ಷಿತರಾಗಿ,ಕೌಟುಂಬಿಕ ಜೀವನವನ್ನು ಅಪಾಯಕ್ಕೊಡ್ಡುತ್ತಾರೆ.
ಚೆಕೊವ್ ಮತ್ತೆ ಮೂರು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ತಗನ್ರೋಗ್ ನಲ್ಲೇ ಉಳಿದು ಸೇಲಿವನೋವ್ ಎಂಬುವವರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಭೋಜನ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಈ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯು ದಿ ಚೆರ್ರಿ ಆರ್ಚರ್ಡ್ ನಲ್ಲಿ ಬರುವ ಲೊಪಾಖಿನ್ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅವರ ಮನೆಯ ಮೌಲ್ಯದ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಕುಟುಂಬವನ್ನು ಬಿಡಿಸುತ್ತಾನೆ. ಚೆಕೊವ್ ತಮ್ಮ ಶಿಕ್ಷಣವನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಲು ತಾವೇ ಹಣವನ್ನು ಹೊಂದಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಯಿತು, ಇದನ್ನು ಅವರು ಮನೆಪಾಠ ಮಾಡುವ ಮೂಲಕ, ಸ್ವರ್ಣಪಕ್ಷಿ ಗಳನ್ನು ಹಿಡಿಯುವುದು ಹಾಗು ಮಾರಾಟಮಾಡುವುದು, ಹಾಗು ದಿನಪತ್ರಿಕೆಗಳಿಗೆ ಸಣ್ಣ ರೇಖಾಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ಮಾರಾಟ ಮಾಡುವ ಮೂಲಕ ನಿರ್ವಹಿಸಿದರು. ಅವರು ಉಳಿಸಿದ ಒಂದೊಂದು ರೂಬಲ್ ನ್ನು ಮಾಸ್ಕೊಗೆ ಕಳುಹಿಸುವುದರ ಜೊತೆಗೆ ತಮ್ಮ ಕುಟುಂಬವನ್ನು ಹುರಿದುಂಬಿಸಲು ಹಾಸ್ಯಭರಿತ ಪತ್ರಗಳನ್ನು ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದರು. ಈ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ, ಅವರು ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿ ಹಾಗು ವಿಶ್ಲೇಷಣಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಅಧ್ಯಯನ ನಡೆಸಿದರು, ಇವರ ಅಧ್ಯಯನದಲ್ಲಿ ಸರ್ವಾನ್ಟೆಸ್, ತುರ್ಗೆನೆವ್, ಗೊಂಚರೋವ್, ಹಾಗು ಸ್ಕ್ಹೊಪೇನ್ ಹುಯೇರ್; ಸೇರಿದ್ದರು ಜೊತೆಗೆ ಒಂದು ಪೂರ್ಣಪ್ರಮಾಣದ ಹಾಸ್ಯ ನಾಟಕ ಫಾದರ್ಲೆಸ್ ನ್ನು ಬರೆದರು.ಅದನ್ನು ಸಹೋದರ ಅಲೆಕ್ಸಾಂಡರ್ " ಕ್ಷಮಿಸಲಾಗದ ಅಮಾಯಕ ಕಲ್ಪನೆ" ಎಂದು ತಳ್ಳಿಹಾಕಿದರು. ಚೆಕೊವ್ ಪ್ರೇಮ ಪ್ರಕರಣಗಳ ಸರಣಿಯನ್ನೇ ಅನುಭವಿಸಿದರು, ಇದರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಶಿಕ್ಷಕನ ಪತ್ನಿಯೊಂದಿಗಿನ ಪ್ರೇಮ ಪ್ರಕರಣವೂ ಸೇರಿದೆ.
1879ರಲ್ಲಿ, ಚೆಕೊವ್ ತಮ್ಮ ಶಿಕ್ಷಣವನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿ, ಮಾಸ್ಕೋ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶ ದೊರೆತ ಕಾರಣ ಮಾಸ್ಕೋನಲ್ಲಿರುವ ತಮ್ಮ ಕುಟುಂಬವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾರೆ.
ಆಂಟನ್ ಚೆಕೊವ್ 29 ಜನವರಿ 1860ರಲ್ಲಿ, ಬದುಕುಳಿದ ಆರು ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ಮೂರನೆಯವರಾಗಿ, ದಕ್ಷಿಣ ರಷ್ಯಾದಲ್ಲಿರುವ ಸೀ ಆಫ್ ಅಜೊವ್ ನ ಬಂದರಿನ ಪಟ್ಟಣ ತಗನ್ರೋಗ್ ನಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದರು. ಒಬ್ಬ ಮಾಜಿ ಜೀತಗಾರನ ಮಗನಾಗಿದ್ದ ಚೆಕೊವ್ ತಂದೆ, ಪಾವೆಲ್ ಯೆಗೊರೋವಿಚ್ ಚೆಕೊವ್, ಕಿರಾಣಿ ಅಂಗಡಿಯನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಪ್ಯಾರಿಷ್ ಕ್ವಯರ್ ನ ನಿರ್ದೇಶಕ, ಧರ್ಮನಿಷ್ಠ ಸಂಪ್ರದಾಯಸ್ಥ ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್, ಹಾಗು ದೈಹಿಕವಾಗಿ ಹಿಂಸಿಸುತ್ತಿದ್ದ ತಂದೆಯಾಗಿ ಪಾವೆಲ್ ಚೆಕೊವ್ ರನ್ನು ಕೆಲವು ಇತಿಹಾಸಜ್ಞರು ಅವರ ಮಗನ ಹಲವು ಪಾತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುವ ಆಷಾಢಭೂತಿತನದ ಮಾದರಿಯೆಂದು ಅಭಿಪ್ರಾಯಪಡುತ್ತಾರೆ. ಚೆಕೊವ್ ರ ತಾಯಿ, ಎವ್ಗೆನಿಯಾ, ಒಬ್ಬ ಅತ್ಯದ್ಭುತ ಕಥಾನಿರೂಪಕಿ. ಈಕೆ ತಮ್ಮ ವಸ್ತ್ರವ್ಯಾಪಾರಿ ತಂದೆಯ ಜೊತೆಗೆ ರಷ್ಯಾದುದ್ದಕ್ಕೂ ಪ್ರವಾಸ ಮಾಡಿದ ಕಥೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಮಕ್ಕಳ ಮನರಂಜಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. "ನಮಗೆ ಪ್ರತಿಭೆಯು ನಮ್ಮ ತಂದೆಯಿಂದ ಬಂದ ಬಳುವಳಿ," ಎಂದು ಚೆಕೊವ್ ಸ್ಮರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ, "ಆದರೆ ನಮಗೆ ಬೌದ್ಧಿಕ ಸ್ವಭಾವವು ನಮ್ಮ ತಾಯಿಯಿಂದ ಬಂದಿದೆ."
ತಮ್ಮ ಪ್ರೌಢವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ, ಚೆಕೊವ್ ಅವರ ಸಹೋದರ ಅಲೆಕ್ಸಾಂಡರ್ ತಮ್ಮ ಪತ್ನಿ ಹಾಗು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ತೋರುತ್ತಿದ್ದ ಅನಾದರದ ಬಗ್ಗೆ ಪಾವೆಲ್ ರ ದಬ್ಬಾಳಿಕೆಯನ್ನು ನೆನಪಿಸುತ್ತಾ ಟೀಕಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.