polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ತಾತ್ವಿಕ ಚಳುವಳಿಯಾಗಿರುವ ವಾಸ್ತವಿಕವಾದ ವು ಆದರ್ಶ ಅಥವಾ ಅದರ ಒಂದು ಪ್ರತಿಪಾದನೆ ಸತ್ಯವಾಗಿದ್ದು, ಒಂದು ವೇಳೆ ತೃಪ್ತಿಕರವಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಲ್ಲಿ ಅದರ ಪ್ರತಿಪಾದನೆಯ ಅರ್ಥವನ್ನು ಪ್ರಾಯೋಗಿಕ ಪರಿಣಾಮದಲ್ಲಿ ಕಂಡು ಅದನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವಲ್ಲಿ ಕಾಣಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಮತ್ತು ಅವಾಸ್ತವಿಕ ಉಪಾಯಗಳನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ವಿಲಿಯಂ ಜೇಮ್ಸ್ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ವಾಸ್ತವಿಕತೆ ಎನ್ನುವುದು ಕಲ್ಪನೆಯೊಂದರ ಸತ್ಯಾಸತ್ಯತೆಯನ್ನು ಅದರ ಮಾನ್ಯತೆಗಾಗಿ ಪರೀಕ್ಷಿಸುವುದು ಆಗಿದೆ. ವಾಸ್ತವಿಕವಾದ 19ನೇ ಶತಮಾನದ ಉತ್ತರಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಚಾರ್ಲ್ಸ್ ಪಿಯರ್ಸ್ ಸ್ಯಾಂಡರ್ಸ್ ಅವರ ವಾಸ್ತವಿಕತೆಯ ಉತ್ತುಂಗ ಕಲ್ಪನೆಯೊಂದಿಗೆ ಪ್ರಾರಂಭವಾಯಿತು. 20ನೇ ಶತಮಾನದ ಆದಿಯಲ್ಲಿ ಇದೇ ಕಲ್ಪನೆಯನ್ನು ವಿಲಿಯಂ ಜೇಮ್ಸ್, ಜಾನ್ ಡೀವಿ ಮತ್ತು ಜಾರ್ಜ್ ಸಂತಾಯನಾ ಅಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಮಾದರಿಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತಷ್ಟು ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಪಡಿಸಿದರು. ವಾಸ್ತವಿಕತೆಯ ಇತರ ಪ್ರಮುಖ ವೈಶಿಷ್ಟ್ಯಗಳು ಎಂದರೆ, ತಾರ್ಕಿಕ ಅನುಭವವಾದ, ಕಾರಣತ್ವ, ಪರೀಕ್ಷಾವಾದ, ಪರಿಕಲ್ಪನಾ ಸಾಪೇಕ್ಷತೆ, ವಾಸ್ತವಿಕ ಮೌಲ್ಯದ ಭಿನ್ನತೆಯನ್ನು ಅಲ್ಲಗಳೆಯುವಿಕೆ, ವಿಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಭ್ರಮಾವಾದದತ್ತ ಅತೀವ ಆಸಕ್ತಿ ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಆಗಿದೆ.
ಪ್ರಾರಂಭದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸ್ತವಿಕವಾದಿಗಳನ್ನು ಆದ್ಯಾತ್ಮಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಸುಧಾರಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಇಚ್ಚಿಸಿದ್ದರು ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಅವರು ತಿಳಿದುಕೊಂಡಿರುವ ಮಾದರಿಯಲ್ಲಿ ಆದಷ್ಟು ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಮಾರ್ಗಕ್ಕೆ ತರುವ ಇಚ್ಚೆ ಇತ್ತು. ನಿಷ್ಠುರವಾದ ಮತ್ತು ಆದರ್ಶವಾದ ಆದ್ಯಾತ್ಮವು ವಿಜ್ಞಾನದ ಪರೀಧಿಯಾಚೆ ಮನುಷ್ಯನಲ್ಲಿನ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪ್ರಸ್ತುತಪಡಿಸುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ ಎಂದು ವಾದಿಸಿದರು. ಈ ಆದ್ಯಾತ್ಮಶಾಸ್ತ್ರಗಳು ನಂತರ ಕಾಂಟ್ ಅವರಿಂದ ಉತ್ತೇಜಿತವಾದ ನಶ್ವರವಾದ ಇಲ್ಲವೆ, ಸಮಕಾಲೀನ ಜ್ಞಾನದ ಸಿದ್ಧಾಂತಗಳು ಮತ್ತು ಸತ್ಯದೊಂದಿಗೆ ಸರಿಹೊಂದುವಂತಹದ್ದು ಆಗಿದ್ದವು. ವಾಸ್ತವಿಕವಾದಿಗಳು ನಶ್ವರವಾದವನ್ನು ಪ್ರಾಧಾನ್ಯತೆ ನೀಡುತ್ತದೆ ಎನ್ನುವು ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಎ ಪ್ರಿಯರಿ ಮತ್ತು ನಂತರದ್ದನ್ನು ಅವಿಮರ್ಶಿತ ಘಟನಾವಳಿಗಳನ್ನು ಲೆಕ್ಕಕ್ಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ ಎನ್ನುವ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಟೀಕಿಸಿದರು. ಬದಲಾಗಿ ವಾಸ್ತವಿಕವಾದವು ಮಾನಸಿಕವಾಗಿ ಮತ್ತು ಜೈವಿಕವಾಗಿ ಇದನ್ನು ವಿವರಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತದೆ. ಅರಿತಿರುವ ಮತ್ತು ಅರಿವಿನ ನಡುವಿನ ಸಂಬಂಧ ಹೇಗೆ ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತದೆ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಇದು ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ.
ಜೇಮ್ಸ್ ಮತ್ತು ಡೆವರಿ ಅವರು ಹೆಚ್ಚಿನ ನೇರ ಶೈಲಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಯೋಗಿಕ ಯೋಚನೆಕಾರರಾಗಿದ್ದರು, ಅನುಭವವೇ ಅಂತಿಮ ಪರೀಕ್ಷೆ ಮತ್ತು ಅನುಭವವೇ ವಿವರಿಸಬೇಕಾರುವಂತಹದ್ದು. ಅವರು ಸಾಮಾನ್ಯ ಪ್ರಾಯೋಗಿಕತೆಯಲ್ಲಿ ಅತೃಪ್ತರಾಗಿದ್ದರು ಏಕೆಂದರೆ ಹ್ಯೂಮ್ ನ ಕಂದಾಚಾರ ದಿನಗಳಿಂದಲೂ ಪ್ರಯೋಗವಾದಿಗಳು ಅನುಭವವನ್ನು ವೈಯಕ್ತಿಕ ಜ್ಞಾನ ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೆನೂ ಅಲ್ಲ ಎಂಬಂತೆ ಯೋಚಿಸುವ ಪ್ರವೃತ್ತಿ ಹೊಂದಿದ್ದರು. ತರ್ಕಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞರಿಗೆ ಇದು ಪ್ರಯೋಗವಾದ ಶಕ್ತಿಗೆ ವಿರುದ್ಧ ಬೀಳಲು ಕಾರಣವಾಯಿತು. ಸಂಪರ್ಕ ಹಾಗೂ ಅರ್ಥ ಸೇರಿದಂತೆ ಅನುಭವದಲ್ಲಿ ನೀಡಿದ್ದೆಲ್ಲವೂ ಅವುಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸುವುದರ ಬದಲು ದೂರ ಹೋಗುವುದು ಮತ್ತು ಅಂತಿಮ ಸತ್ಯದಂತೆ ದತ್ತಾಂಶ ಇಡುವುದು ಎಂದು ನಾವು ವಿವರಿಸಲು ಯತ್ನಿಸಬೇಕು. ಡೀವೀ ಅವರ ಶಬ್ದಗಳಲ್ಲಿ ತೀವ್ರಗಾಮಿ ಪ್ರಯೋಗವಾದ ಹಾಗೂ ತಕ್ಷಣದ ಪ್ರಯೋಗವಾದವು ಅರ್ಥಕ್ಕೆ ಒಂದು ಸ್ಥಾನ ಕಲ್ಪಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಅವುಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸುವುದರ ಬದಲು ಸೂ ಶಬ್ದದ ಅಣುವಿನ ಜಗತ್ತಿಗೆ ವ್ಯಕ್ತಿನಿಷ್ಠ ಸೇರ್ಪಡೆಯಂತೆ ಬೆಲೆಯಿಂದ ದೂರ ತಳ್ಳುವುದು ಆಗಿದೆ.
1906ರಲ್ಲಿ, "ದಶಕಗಳ ಹಿಂದೆ ಮೆಟಾಫಿಸಿಕಲ್‌ ಕ್ಲಬ್‌ನ ನಿಕೋಲಸ್‌ ಸೇಂಟ್‌ ಜಾನ್‌ ಗ್ರೀನ್‌ ಆಗಾಗ್ಗೆ ’ನಂಬಿಕೆ’ಯ ಬಗೆಗೆ ಬೇಯ್ನ್‌ ನೀಡಿದ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ - ’ಯಾವುದರ ಪ್ರಕಾರ ಮನುಷ್ಯ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಸಿದ್ಧವಿದ್ದಾನೋ ಅದು’ - ಎಂಬುದರ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯವನ್ನು ಒತ್ತಿಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಈ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನದಿಂದ, ವಾಸ್ತವಿಕವಾದವು ಅನುಸಿದ್ಧಾಂತಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಎನ್ನಬಹುದು; ಇದು ನನ್ನನ್ನು ಆತ ವಾಸ್ತವಿಕವಾದದ ಅಜ್ಜ ಎಂದು ಯೋಚಿಸುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ" ಎಂದು ಪಿಯರ್ಸ್‌ ಬರೆದ. ಜೇಮ್ಸ್ ಮತ್ತು ಪಿಯರ್ಸ್, ನಂಬಿಕೆ, ನಡತೆ, ಮತ್ತು ಮನೋಧರ್ಮಗಳ ನಡುವಿನ ಸಂಬಂಧಗಳಿಂದ ಸ್ಪೂರ್ತಿ ಹೊಂದಿ, ಗ್ರೀನ್‌ನೊಡನೆ ಸಮ್ಮತಿ ಹೊಂದಿದರು. ಗ್ರೀನ್ ಮಾತಿಗೆ ಸಮ್ಮತಿಸಿದ ಜಾನ್ ಶೂಕ್ ಅವರು “ಚೌನ್ಸೆ ರೈಟ್ ಗೆ ಕೂಡ ಸಾಕಷ್ಟು ಮನ್ನಣೆಯನ್ನು ಪಿಯರ್ಸ್ ಮತ್ತು ಜೇಮ್ಸ್ ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ಮರಳಿ ಪ್ರಸ್ತುತಪಡಿಸಿದ್ದಕ್ಕೆ ನೀಡಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ತಾರ್ಕಿಕ ಊಹೆಗೆ ಪ್ರಮುಖ ಪ್ರರ್ಯಾಯವಾಗಿ ಆಸಾಧಾರಣವಾದಿ ಮತ್ತು ಭ್ರಮಾಸ್ಪದವಾದಿ ಪ್ರಯೋಗಶೀಲತೆ ಬೇಕು ಎಂದು ರೈಟ್ ಬೇಡಿಕೆ ಮಂಡಿಸಿದ್ದರು.
ಡಬ್ಲೂ.ವಿ.ಕ್ವಿನ್‌ನ ಪ್ರಬಂಧ "ಟೂ ಡಾಗ್ಮಾಸ್ ಆಫ್ ಎಂಪಿರಿಸಿಸಮ್," 1951 ರಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಗೊಂಡಿತು, ಇದು ಇಪ್ಪತ್ತನೇ ಶತಮಾನದ ವಿಶ್ಲೇಷಣಾತ್ಮಕ ಪದ್ಧತಿಯ ತತ್ವಶಾಸ್ತ್ರದ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ ಪ್ರಬಂಧಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿತ್ತು. ಈ ಪ್ರಬಂಧವು ತಾರ್ಕಿಕ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷಪ್ರಮಾಣವಾದಿಗಳ ತಾತ್ವಿಕತೆಯ ಕೇಂದ್ರ ನಂಬಿಕೆಯ ಮೇಲೆ ನೀಡಿದ ಪೆಟ್ಟಾಗಿತ್ತು. ಶಬ್ದಗಳ ಅರ್ಥಗಳ ಮೌಲ್ಯದ ಮೇಲೆ ಸತ್ಯವಾಗುವ ವಿಶ್ಲೇಷಣಾತ್ಮಕ ಸತ್ಯಗಳು ಮತ್ತು ಪ್ರಾಯೋಗಿಕ ವಾಸ್ತತವತೆಯ ಮೇಲೆ ಆಧಾರಿತವಾದ ಸಂಯೋಜಿತ ಸತ್ಯಗಳ ನಡುವಿನ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಾಗಿತ್ತು. ಇನ್ನೊಂದೆಂದರೆ ಸರಳೀಕರಣವಾದ. ಈ ಸಿದ್ಧಾಂತವೆಂದರೆ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಅರ್ಥಪೂರ್ಣ ಹೇಳಿಕೆಯೂ ತನ್ನ ಅರ್ಥವನ್ನು ತಕ್ಷಣದ ಅನುಭವವನ್ನು ಕುರಿತು ಹೇಳುವ ಪದಗಳ ತಾರ್ಕಿಕ ರಚನೆಯ ಮೂಲಕ ಪಡೆಯುತ್ತದೆ. ಕ್ವಿನ್‌ ನ ವಾದವು ಪಿಯರ್ಸ್‌ನ ಹೇಳಿಕೆಯಾದ ಸೂತ್ರಗಳು ಎ ಪ್ರಿಯರಿ ಸತ್ಯಗಳಲ್ಲ ಆದರೆ ಸಂಯೋಜಿತ ಹೇಳಿಕೆಗಳಾಗಿವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಮನಸ್ಸಿಗೆ ತರುತ್ತದೆ.
1800ರಲ್ಲಿ ವಾಸ್ತವಿಕವಾದವು ಒಂದು ತಾತ್ವಿಕ ಚಳುವಳಿಯಾಗಿ ಯುನೈಟೆಡ್‌ ಸ್ಟೇಟ್ಸ್ನಲ್ಲಿ ಪ್ರಾರಂಭವಾಯಿತು. ಚಾರ್ಲ್ಸ್‌ ಸ್ಯಾಂಡರ್ಸ್‌ ಪಿಯರ್ಸ್‌ ಮತ್ತು ವಿಲಿಯಮ್‌ ಜೇಮ್ಸ್‌ರ ಚಿಂತನೆ ಮತ್ತು ಕೃತಿಗಳೇ ಈ ಚಳುವಳಿಯ ಒಟ್ಟಾರೆ ದೃಷ್ಟಿಕೋನವನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಹಾಗೆಯೇ ಜಾರ್ಜ್‌ ಹರ್ಬರ್ಟ್‌ ಮೇಡ್‌, ಮತ್ತು ಚಾನ್ಸಿ ರಿಟ್‌ರ ಚಿಂತನೆ ಮತ್ತು ಕೃತಿಗಳು. ಇಂಗ್ಲಿಷಿನ ’ಪ್ರಾಗ್ಮ್ಯಾಟಿಸಮ್‌’ ಎನ್ನುವ ಪದವನ್ನು ಮೊದಲು ಮುದ್ರಣದಲ್ಲಿ ಬಳಸಿದವನು ಜೇಮ್ಸ್‌. 1870ರಲ್ಲಿ, ಆ ಪದವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿ ಮಾಡಿದ್ದು ಪಿಯರ್ಸ್‌ ಎಂದು ಈತನೇ ಹೇಳಿದ. ಪಿಯರ್ಸ್‌ನ "ದ ಫಿಕ್ಸೇಷನ್‌ ಆಫ್‌ ಬಿಲೀಫ್‌" ಮತ್ತು "ಹೌ ಟು ಮೇಕ್‌ ಆರ್‌ ಐಡಿಯಾಸ್‌ ಕ್ಲಿಯರ‍್‌" ಎನ್ನುವ ಪ್ರಬಂಧಗಳೇ ವಾಸ್ತವಿಕವಾದಕ್ಕೆ ಬುನಾದಿಯಾದ ಪ್ರಬಂಧಗಳು ಎನ್ನುತ್ತಾನೆ ಜೇಮ್ಸ್‌ .
ಇಪ್ಪತ್ತನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ, ತಾರ್ಕಿಕ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷಪ್ರಮಾಣವಾದ ಮತ್ತು ಸಾಮಾನ್ಯ ಭಾಷೆಯ ತತ್ವಶಾಸ್ತ್ರಗಳ ಚಳುವಳಿಗಳು ವಾಸ್ತವಿಕವಾದದೊಂದಿಗೆ ಸಮಾನತೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿವೆ. ವಾಸ್ತವಿಕವಾದದಂತೆ, ತಾರ್ಕಿಕ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷಪ್ರಮಾಣವಾದವು ಅರ್ಥಹೀನ ತಾತ್ವಿಕ ಸಿದ್ಧಾಂತದಿಂದ ದೂರವುಳಿಯಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡುವಂತೆ ನಮಗೆ ಅರ್ಥದ ಪರಿಶೀಲನೆ ಮಾನದಂಡವನ್ನು ಒದಗಿಸುತ್ತದೆ. ಹಾಗಿದ್ದರೂ, ತಾರ್ಕಿಕ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷಪ್ರಮಾಣವಾದವು ವಾಸ್ತವಿಕವಾದ ಮಾಡುವಂತೆ ಕ್ರಿಯೆಯ ಮೇಲೆ ಒತ್ತು ನೀಡುವುದಿಲ್ಲ. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೇ, ವಾಸ್ತವತಾವಾದಿಗಳು ತಾತ್ವಿಕ ಸಿದ್ಧಾಂತವನ್ನೂ ಅರ್ಥಹೀನ ಎಂದು ತಿರಸ್ಕರಿಸಲು ತಮ್ಮ ಅರ್ಥದ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಬಳಸಲಿಲ್ಲ. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ, ವಾಸ್ತವಿಕವಾದವನ್ನು ತಾತ್ವಿಕ ಸಿದ್ಧಾಂತದ ಬೋಧನೆಗಳನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸಲು ಅಥವಾ ಒಟ್ಟಾರೆಯಾಗಿ ತಿರಸ್ಕರಿಸುವ ಬದಲು ಪ್ರಾಯೋಗಿಕವಾಗಿ ಪರಿಶೀಲಿಸಬಲ್ಲವುಗಳನ್ನು ನೀಡಲು ಹುಟ್ಟುಹಾಕಲಾಯಿತು.
ಇದರ ಮತ್ತು ಇತರ ತಾತ್ವಿಕ ವಾದಗಳ ಮತ್ತು ನಿಸರ್ಗದ ಪ್ರತಿಬಿಂಬದ ಮೇಲೆ ವಿಸ್ತರಿಸಿದ ರಿಚರ್ಡ್ ರೋರ್ಟಿ ಹಲವಾರು ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ತಾತ್ವಿಕವಾದಿಗಳ ಪ್ರಯತ್ನಗಳಾದ ಜ್ಞಾನಶಾಸ್ತ್ರಕ್ಕೆ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಸ್ಥಳ ನಿಗದಿ ಮಾಡುವುದು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸಂಬಂಧವಿಲ್ಲದ್ದು ಮತ್ತು ಕೆಲಬಾರಿ ಪ್ರಾಯೋಗಿಕ ವಿಜ್ಞಾನಕ್ಕಿಂತ ಮೇಲ್ಪಟ್ಟದ್ದು ಎಂಬ ವಾದದ ಪ್ರಯತ್ನವನ್ನು ಅವರು ಟೀಕಿಸಿದರು. ನೈಸರ್ಗಿಕ ಜ್ಞಾನಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ನೈಸರ್ಗಿಕರಣಗೊಂಡ ಜ್ಞಾನಶಾಸ್ತ್ರದ ಪ್ರಬಂಧ ಮೂಲಕ ಮರಳಿ ತರುವಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖರಾಗಿದ್ದ ಡಬ್ಲ್ಯೂ. ವಿ. ಕ್ವೈನ್ ಅವರು, ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಜ್ಞಾನಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಮತ್ತು ಕಾರ್ಟೇಸಿಯನ್ ಕನಸಾಗಿರುವ ಪೂರ್ಣ ಪ್ರಮಾಣದ ನಿಶ್ಚಿತತೆಯನ್ನು ಟೀಕಿಸಿದರು. ಆಚರಣೆಯಲ್ಲಿ ಕನಸು ಆಸಾಧ್ಯವಾಗಿದ್ದು, ಸೈದ್ಧಾಂತಿಕವಾಗಿ ಇದು ತಪ್ಪು ದಾರಿಗೆ ಸೆಳೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಇದು ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ವಿಚಾರಣೆಯಿಂದ ಜ್ಞಾನಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಇದು ಪ್ರತ್ಯೇಕಿಸುತ್ತದೆ.
ವಾಸ್ತವಿಕವಾದವು ಪ್ರಯೋಗಿಕ ಹಾಗೂ ಸೈದ್ಧಾಂತಿಕ ಕಾರಣಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಯಾವುದೇ ಮೂಲಭೂತ ವ್ಯತ್ಯಾಸವನ್ನು ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ, ನೈಜತೆ ಮತ್ತು ಬೆಲೆಯ ಮಧ್ಯೆ ಯಾವುದೇ ಭೂತವಿಚಾರದ ವ್ಯತ್ಯಾಸವೂ ಇಲ್ಲ ಎಂದು ನೋಡುತ್ತದೆ. ನೈಜತೆ ಹಾಗೂ ಮೌಲ್ಯಗಳು ಅರಿವಿನ ತುಷ್ಟಿಯಾಗಿದೆ: ಜ್ಞಾನ ಎಂದರೆ ಯಾವುದು ನಾವು ನಂಬಬೇಕೋ ಅದು; ಮೌಲ್ಯಗಳು ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿನ ಉತ್ತಮತೆಯ ಸಿದ್ಧಾಂತಗಳಾಗಿವೆ. ತರ್ಕಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞರ ನೀತಿ ಎಂದರೆ ವಿಶಾಲವಾದ ಮಾನವೀಯತೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಅದು ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟದ್ದಕ್ಕೆ ಮಿಗಿಲಾದ ಯಾವುದೇ ನೈತಿಕತೆಯ ಅಂತಿಮ ಪರೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ನೋಡುವುದಿಲ್ಲ. ಉತ್ತಮ ಮೌಲ್ಯಗಳು ಯಾವುದಕ್ಕೆ ಉತ್ತಮ ಕಾರಣಗಳಿವೆಯೋ ಅವುಗಳಿಗೆ; ಏನೆಂದರೆ, ಉತ್ತಮ ಕಾರಣಗಳ ವಿಧಾನ. ಪೂರ್ವ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಬೆಲೆ ಹಾಗೂ ನೈಜತೆಯ ಮಧ್ಯೆ ಹೋಲಿಕೆಗೆ ಜೆರೋಮ್ ಸ್ಕೀವಿಂಡ್ ಹಾಗೂ ಜಾನ್ ಸರ್ಲೆ ಸೇರಿದಂತೆ ಇತರ ತತ್ವಜ್ಞಾನಿಗಳು ಒತ್ತು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದರು.
ಆನಂತರ ಬಂದ ಡಬ್ಲ್ಯೂ.ವಿ.ಒ. ಕ್ವೀನ್‌ ಮುಂತಾದ ಬಹಳಷ್ಟು ವಾಸ್ತವಿಕವಾದಿಗಳು ನಿಜದಲ್ಲಿ ವಿಶ್ಲೇಷಣಾ ತತ್ವಜ್ಞಾನಿಗಳಾಗಿದ್ದರು, ಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ವಾಸ್ತವಿಕವಾದದ ಬಗೆಗೆ ಬಂದ ಅತ್ಯಂತ ಉಗ್ರ ವಿಮರ್ಶೆಯು ವಿಶ್ಲೇಷಣಾ ಸ್ಕೂಲ್‌ನ ಒಳಗಿನಿಂದಲೇ ಬಂದದ್ದು. ಬರ್ಟ್‌ರಂಡ್‌ ರಸೆಲ್‌ರವರು ಜ್ಞಾನಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ಸಾಪೇಕ್ಷಾವಾದಕ್ಕಿಂತ ಸ್ವಲ್ಪ ಮೇಲು ಮತ್ತು ದೂರದೃಷ್ಟಿಯಿಲ್ಲದ ವ್ಯಾವಹಾರಿಕವಾದ ಎಂದು ತಾನು ತಿಳಿದುಕೊಂಡ ತತ್ತ್ವದ ಮೇಲೆ ಮಾಡಿದ ನಿಂದಕ ಟೀಕೆಗಳಿಗಾಗಿ ಬಹಳ ಪ್ರಸಿದ್ಧಿ ಪಡೆದಿದ್ದ. ವಾಸ್ತವಿಕವಾದಿಗಳು ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವು ಹೇಗೆ ಪ್ರಯೋಗವಾದಿ ಅಥವಾ ವಾಸ್ತವಾದಿ ಚಿಂತಕರು ಎಂದು ಕರೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ವಾಸ್ತವಾದಿಗಳು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಆಗಲಿಲ್ಲ. ವಾಸ್ತವಿಕವಾದಿ ಜ್ಞಾನಶಾಸ್ತ್ರವು ಸಿದ್ಧಾಂತವಾದದ ಮಾರುವೇಷ ಎಂದೇ ಅವರು ತಿಳಿದಿದ್ದರು.
ಅವಲೋಕನಗಳನ್ನು ಆದ್ರ್ಶವಾದಿಯಾಗಿ ಅಥವಾ ವಾಸ್ತವಿಕವಾದಿಯಾಗಿ ಗುಂಪುಗೂಡಿಸುವ ತತ್ವವಾದಿಗಳ ಪ್ರವೃತ್ತಿಯ ಜೊತೆ, ( ವಿಲಿಯಮ್ ಜೇಮ್ಸ್‌‌ನ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ತಿಳುವಳಿಕೆಯ ವೆಚ್ಚದಲ್ಲಿ ಸಾಂದರ್ಭಿಕ ಅಭಿರುಚಿಯ ಮಾತುಗಾರಿಕೆಯ ಜೊತೆ) ವಾಸ್ತವಿಕವಾದವು ವಸ್ತುನಿಷ್ಠವಾದ ಅಥವಾ ಆದರ್ಶವಾದದ ಒಂದು ವಿಧವಾಗಿ ತಿಳಿಯಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಜೇಮ್ಸ್‌ನ ಅತ್ಯುತ್ತಮ-ತಿರುಗಲ್ಪಟ್ಟ ಹಲವರು ನುಡಿಗಟ್ಟುಗಳು - ಸತ್ಯದ ದುಡ್ಡಿನ ಬೆಲೆ , ಮತ್ತು ಸತ್ಯವು ಕೇವಲ ನಮ್ಮ ವಿಚಾರದ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿನ ಏಕೈಕ ಸಾಧನ - ಇವುಗಳು ವಿಷಯದಿಂದ ಹೊರೆತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ ಮತ್ತು ಸಮಕಾಲೀನ ಕೃತಿಗಳಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಯೋಜನೆಗಳು ಪ್ರಾಯೋಗಿಕ ಉಪಯುಕ್ತತೆಯ ಜೊತೆ ಸತ್ಯವಾಗಿರುತ್ತದೆಯೋ ಅವುಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲು ಅಣಕಚಿತ್ರವಾಗಿ ಬಳಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ. ವಿಲಿಯಮ್ ಜೇಮ್ಸ್‌ ಬರೆದನು:
ಜಾನ್ ಡೀವಿಯ ಆರ್ಟ್ ಆ‍ಯ್‌ಸ್ ಎಕ್ಸ್‌ಪೀರಿಯೆನ್ಸ್ , ಇದರ ಆಧಾರದಲ್ಲಿ ವಿಲಿಯಂ ಜೇಮ್ಸ್ ಅವರು ಹಾರ್ವರ್ಡ್ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದಲ್ಲಿ ಉಪನ್ಯಾಸ ನೀಡಿದ್ದು, ಕಲೆಯ ಐಕ್ಯತೆ, ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಹಾಗೂ ಪ್ರತಿದಿನದ ಅನುಭವದಂತೆ ಎಂದು ವಿವರಿಸಿದರು. ಕಲೆ, ಡೀವಿಗಾಗಿ ಇರುತ್ತದೆ ಅಥವಾ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರ ಸೃಜನಶೀಲ ಜೀವನದ ಭಾಗವಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ಕೇವಲ ಆರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಕಲಾಕಾರರ ಗುಂಪಿನ ಸೌಕರ್ಯವಲ್ಲ. ಪ್ರೇಕ್ಷಕರು ಜಡ ಗ್ರಾಹಕರು ಎಂದು ಅವರು ಹೆಚ್ಚಿನ ಒತ್ತು ನೀಡುತ್ತಾರೆ. ಡೀವಿ ಕಲಾ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯು ಕಲೆಯ ಅದ್ವಿತೀಯ ಗುಣಲಕ್ಷಣಗಳಿಗೆ ಒತ್ತು ನೀಡಿದ ಮತ್ತು ಸೌಂದರ್ಯ ಶ್ಲಾಘನೆಯ ನಿರಾಸಕ್ತ ಸ್ವಭಾವದ ಇಮ್ಯಾನ್ಯುಯಲ್ ಕಾಂಟ್ ಅವರ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಾದ ಸೌಂದರ್ಯಶಾಸ್ತ್ರಕ್ಕೆ ಅನುಭವಾತೀತ ಸಾಮಿಪ್ಯದಿಂದ ದೂರ ಹೋಗುವುದಾಗಿತ್ತು.
ಜೋಸೆಫ್ ಮಾರ್ಗೋಲಿಸ್ ಅವರು ಹಿಸ್ಟರೀಡ್ ಥಾಟ್, ಕನ್ಸ್‌ಟ್ರಕ್ಟೆಡ್ ವರ್ಲ್ಡ್ ಇದರಲ್ಲಿ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿರುವುದು ಹಾಗೂ ನೈಜತೆಯ ಮಧ್ಯೆ ಪ್ರಭೇದವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಅಸ್ತಿತ್ವ ಈ ಶಬ್ದವನ್ನು ಕೇವಲ ಯಥೋಚಿತವಾಗಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಪೀಯರ್ಸ್ ನ ಸೆಕೆಂಡ್‌ನೆಸ್ : ಅಸಭ್ಯವಾಗಿ ನಮ್ಮ ನಡಿಗೆಗೆ ದೈಹಿಕ ಅವರೋಧ ನೀಡುವುದಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರ ಉಪಯೋಗಿಸುತ್ತಾರೆ. ಈ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಖ್ಯೆಯಂತಹ ನಮ್ಮ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುವಂತಹ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ನೈಜ ಎಂದು ಹೇಳಬಹುದು, ಆದಾಗ್ಯೂ ಅವರು ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಮಾರ್ಗೋಲಿಸ್ ಅವರು ಹೇಳುವಂತೆ ದೇವರು ಭಾಷಾ ಪಾಂಡಿತ್ಯದ ಪದ್ಧತಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ನಿಜವಾಗಿರಬಹುದು, ನಂಬುವವರು ಕೂಡ ಅಂತೆಯೇ ವರ್ತಿಸುತ್ತಾರೆ ಹಾಗೂ ಅಂತಹ ಕೆಲವು ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿರದಿರಬಹುದು.
ಯಾವ ವಾಸ್ತವಿಕವಾದ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಆಡಳಿತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಅರ್ಥಪೂರ್ಣತೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ ಎಂಬುದು ಚರ್ಚೆಯ ವಿಷಯವಾಗಿದೆ. ಪ್ಯಾಟ್ರೀಶಿಯಾ ಶೀಲ್ಡ್ಸ್ ಡೀವಿಯ ವಿಚಾರಣೆಯ ಸಮುದಾಯದ ವಿಚಾರವನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದಾಗ ಈ ಚರ್ಚೆ ಆರಂಭವಾಯಿತು. ಹಗ್ ಮಿಲ್ಲರ್‌ ವಿಚಾರಣೆಯ ಸಮುದಾಯದ ಒಂದು ಸಂಗತಿಯನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಿದ. ಅದೆಂದರೆ (ಸಮಸ್ಯಾತ್ಮ ಸಂದರ್ಭ, ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ದೃಷ್ಠಿಕೋನ, ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳುವಿಕೆಯ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ) - ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ದೃಷ್ಠಿಕೋನ. ಒಂದು ಚರ್ಚೆಯಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ವೃತ್ತಿನಿರತ , ಒಬ್ಬ ಅರ್ಥಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞ, ಒಬ್ಬ ಯೋಜಕ, ಇತರ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಆಡಳಿತ ವಿದ್ವಾಂಸರು, ಮತ್ತು ಹೆಸರಾಂತ ತತ್ವಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞರ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿತ್ತು. ಮಿಲ್ಲರ್‌ ಮತ್ತು ಶೀಡ್ಸ್‌ ಸಹಾ ಪ್ರತಿಸ್ಪಂದಿಸಿದರು.
20 ನೇ ಶತಮಾನದ ದ್ವಿತೀಯಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಸ್ಟಿಫನ್ ಟೌಲ್ಮಿನ್ ಅವರು ನೈಜತೆ ಹಾಗೂ ತೋರಿಕೆಗಳ ಮಧ್ಯೆ ವಿಶೇಷಿಸುವುದರ ಅಗತ್ಯವು ಕೇವಲ ಶೋಧನೆಯ ಯೋಜನೆಯನ್ನು ಎತ್ತುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಿ ಅಂತಿಮ ಸತ್ಯ ಏನು ಎಂದು ಪ್ರಶ್ನಿಸುವುದು ಇರುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ವಾದಿಸಿದರು. ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಇಂತಹದ್ದೇ ಉಪಾಯವು ವಿಶ್ಲೇಷಣೋತ್ತರ ಕಾಲದ ತತ್ವಜ್ಞಾನಿ ಡೇನಿಯಲ್ ಡೆನ್‌ನೆಟ್ ಅವರಿಂದ ಸೂಚಿಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಅವರು ಯಾರು ಜಗತ್ತು ಅಂತಾರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಪಟ್ಟನ್ನು ದತ್ತು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಮತ್ತು ನೈಜತೆಯ ಎರಡೂ ಸಿಂಟಾಕ್ಟಿಕಲ್ ಮಗ್ಗಲುಗಳನ್ನು ಹಾಗೂ ಅವಶ್ಯಕ ಅಥವಾ ಶಬ್ದಾರ್ಥ ನಿರ್ವಚನ ಶಾಸ್ತ್ರದ ಗುಣಧರ್ಮಗಳು ಎಂದು ತಿಳಿಯುತ್ತಾರೋ ಅವರು ಎಂದು ವಾದಿಸುತ್ತಾರೆ.
ವಿಜ್ಞಾನದ ತತ್ವಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ, ಇನ್‌ಸ್ಟ್ರುಮೆಂಟಲ್ಲಿಸಮ್ ಎಂಬ ದೃಷ್ಠಿಕೋನವೆಂದರೆ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಗಳು ಮತ್ತು ಸಿದ್ಧಾಂತಗಳು ಕೇವಲ ಉಪಯುಕ್ತ ಸಾಧನಗಳಾಗಿದ್ದು ಅವುಗಳ ಬೆಲೆಯನ್ನು ಪರಿಕಲ್ಪನೆಗಳು ಮತ್ತು ಸಿದ್ಧಾಂತಗಳು ಸತ್ಯವನ್ನು ಬಿಂಬಿಸುತ್ತವೆಯೋ ಇಲ್ಲವೋ ಎಂಬುದರ ಆಧಾರಿತವಾಗಿ ಅಳೆಯಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಅವು ವಿವರಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ಹಾಗೂ ಮುನ್ಸೂಚನೆ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿವೆ ಎಂಬುದರ ಮೇಲೆ ಅಳೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇನ್ಸ್‌ಟ್ರುಮೆಂಟಲಿಸಮ್‌ ಸಂಬಂಧವಿಲ್ಲದ ಸತ್ಯವನ್ನು ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಸತ್ಯ ಮತ್ತು ಮಿಥ್ಯೆಗಳ ಅರ್ಥವೇನು ಮತ್ತು ಅವುಗಳು ವಿಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತವೆ ಎಂಬುದರ ಕುರಿತು ಒಂದು ನಿರ್ಧಿಷ್ಟ ಉತ್ತರವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ.
ಶ್ರೇಷ್ಠ ತರ್ಕಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞರ ಪ್ರಕಾರ, ಜಾನ್ ಡೀವಿ ಅವರು ಹೆಚ್ಚಿನ ವಿಶಾಲವಾಗಿ ನೈತಿಕತೆ ಹಾಗೂ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಕುರಿತು ಬರೆದರು. ಅವರ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಲೇಖನ ಥ್ರೀ ಇಂಡೆಪೆಂಡೆಂಟ್ ಫ್ಯಾಕ್ಟರ್ಸ್ ಇನ್ ಮಾರಲ್ಸ್ , ಅವರು ನೈತಿಕತೆಯ ಮೇಲೆ ಮೂರು ಸಾಮಾನ್ಯ ತತ್ವಶಾಸ್ತ್ರದ ನೋಟಗಳಾದ ಸರಿಯಾದದ್ದು, ಸಾಧುವಾದದ್ದು ಹಾಗೂ ಉತ್ತಮವಾದದ್ದು ಇವುಗಳನ್ನು ಐಕ್ಯಗೊಳಿಸಲು ಯತ್ನಿಸಿದರು. ಅವರು ಯಾವಾಗ ಈ ಎಲ್ಲ ಮೂರೂ ನೋಟಗಳೂ ನೈತಿಕ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳ ಕುರಿತು ಚಿಂತಿಸಲು ಕೂಡ ಅರ್ಥಪೂರ್ಣ ದಾರಿಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತವಾದರೂ, ಮೂರು ಮೂಲಪಾಠಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಘರ್ಷಣೆ ಸಂಭವಿಸುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯನ್ನು ಯಾವಾಗಲೂ ಸುಲಭವಾಗಿ ಬಗೆಹರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂದರು.
ಡೀವಿ ಅವರು ತಮ್ಮ ಕಾಲದ ಇತರ ನೀತಿಶಾಸ್ತ್ರದ ತತ್ವಜ್ಞಾನಗಳನ್ನು ಪ್ರಮುಖವಾಗಿ ಆಲ್ಫ್ರೆಡ್ ಅಯರ್ ಅವರ ಉದ್ರೇಕವಾದವನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಿದರು. ಡೀವಿ ಅವರು ನೈತಿಕತೆಯ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳನ್ನು ಪ್ರಾಯೋಗಿಕ ಶಿಸ್ತಿನಂತೆ ನೋಡಲಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ಬೆಲೆಗಳು ಭಾವನೆಯಂತೆ ಅಥವಾ ಅತ್ಯಗತ್ಯತೆಯಂತಲ್ಲದೆ ಆದರೆ, ಊಹಾಪ್ರತಿಜ್ಞೆಯಂತೆ ಆ ಕುರಿತು ಯಾವ ಕೃತ್ಯ ತೃಪ್ತಿಕರ ಫಲಿತಾಂಶ ಕೊಡುತ್ತದೆಯೋ ಅಥವಾ ಆತ ಕಾಲಾವಧಿ ನೀಡಿದ ವೆಚ್ಚದಾಯಕ ಅನುಭವದಂತೆ ಗುಣಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸಬಹುದು. ಮತ್ತು ಈ ದೃಷ್ಟಿಕೋನದ ಮುಂದಿನ ತಾತ್ಪರ್ಯದಂತೆ ಮನುಷ್ಯನು ತನ್ನನ್ನು ಯಾವುದು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಬಲ್ಲದು ಎಂಬುದನ್ನು ಎಂದಿನಿಂದ ಅರಿತಿಲ್ಲವೋ ಆ ನೀತಿ ಶಾಸ್ತ್ರವು ಭ್ರಮೆಗೆ ಆಸ್ಪದ ನೀಡುವಂತಹ ಪ್ರಯತ್ನವಾಗಿದೆ.
1960ರಿಂದ ವಾಸ್ತವಿಕತಾವಾದವು ಹೊಸತಾಗಿ ಮತ್ತಷ್ಟು ಗಮನವನ್ನು ಸೆಳೆಯಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿತು. ವಿಮರ್ಶಾತತ್ವ ಜ್ಞಾನ ಸಂಸ್ಥೆ 1930ರಿಂದ ಯುನೈಟೆಡ್ ಸ್ಟೇಟ್ಸ್ ಆಫ್ ಅಮೆರಿಕ ಮತ್ತು ಬ್ರಿಟನ್ ನಲ್ಲಿ ಪ್ರಬಲವಾಗಿರುವ ತಾರ್ಕಿಕ ಧನಾತ್ಮಕತಾವಾದವನ್ನು ಪರಿಷ್ಕೃತ ವಾಸ್ತವಿಕತಾವಾದದಲ್ಲಿ ಟೀಕಿಸಿ ತಮ್ಮ ವಾದ ಮಂಡಿಸಿದರು. ರಿಚರ್ಡ್ ರೊರ್ಟಿ ಮತ್ತಷ್ಟು ಇದನ್ನು ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಪಡಿಸಿ ನೈಸರ್ಗಿಕ ಜ್ಞಾನಶಾಸ್ತ್ರದ ಕುರಿತು ಸಾಕಷ್ಟು ಪ್ರಚಾರ ಮಾಡಿದರು. ಅವರು ತಮ್ಮ ಕೃತಿಗಳಲ್ಲಿ ಖಂಡಾಂತರ ತತ್ವಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಿದ್ದು ಅಲ್ಲದೇ ಮತ್ತು ಟೀಕಾಕಾರರಿಂದ ಅದು ಸಾಪೇಕ್ಷಿತ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿತವಾಗಿದೆ.
ಸಿ.ಐ.ಲೇವಿಸ್‌ ನ ಮೈಂಡ್ ಅಂಡ್ ದ ವರ್ಲ್ಡ್ ಆರ್ಡರ್: ಔಟ್‌ಲೈನ್ ಆಫ್ ಎ ಥಿಯರಿ ಆಫ್ ನಾಲೇಡ್ಜ್ ದಲ್ಲಿನ ಪ್ರಮುಖ ವಾದಗಳ ಒಂದೆಂದರೆ ವಿಜ್ಞಾನವು ಕೇವಲ ವಾಸ್ತವದ ನಕಲನ್ನು ನೀಡುವುದಿಲ್ಲ ಆದರೆ ಪರಿಕಲ್ಪನಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳೊಡನೆ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸಬೇಕು ಮತ್ತು ಆಯ್ಕೆಮಾಡಿದವುಗಳು ವಾಸ್ತವಿಕತಾವಾದದ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ಆಗಿರಬೇಕು, ಅಂದರೆ, ಅವುಗಳು ಪ್ರಶ್ನೆಮಾಡುವಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತವೆ. ಲೇವಿಸ್‌ ಸ್ವಂತವಾಗಿ ಬೆಳೆಸಿದ ಬಹುಸಂಖ್ಯೆಯ ಮೋಡಲ್ ತರ್ಕಶಾಸ್ತ್ರದ ಗಮನಿಸಬೇಕಾದ ಒಂದು ಸಂಗತಿಯಾಗಿದೆ. ಲೇವಿಸ್‌ನನ್ನು ಈ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಒಬ್ಬ 'ಪರಿಕಲ್ಪನಾತ್ಮಕ ವಾಸ್ತವಿಕತಾವಾದಿ' ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಡೆವಿಡ್ ಹ್ಯೂಮ್ ಅವರ ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಕ್ರಮಗಳಿಗಾಗಿ ಮಾಡಿರುವ ನಿಸರ್ಗದ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರ,
ಇಮ್ಯಾನುಯೇಲ್ ಕಾಂಟ್ ಅವರ ಆದರ್ಶವಾದ ಇದರಿಂದಲೇ ಪಿಯರ್ಸ್ ವಾಸ್ತವಿಕವಾದದ ಶಬ್ದದ ಪ್ರಯೋಗ ಮಾಡಿದರು,
ಜಾರ್ಜ್ ಹೆಗೆಲ್ ಅವರು ತತ್ವಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ತಾತ್ಕಾಲಿಕವಾದವನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸಿದರು ಮತ್ತು
ಸಾಮಾನ್ಯ ನೋಟದಲ್ಲಿ ಗುರುತಿಬೇಕಾದುದೆಂದರೆ ವಿಲಿಯಂ ಜೇಮ್ಸ್ ಗೆ ಓನ್ಲಿ ಇಟ್ ಸೋಫಾರ್ ನಂತೆ ಅದು ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ಕೆಲವು ಮಟ್ಟಿಗೆ ನಿಜವಾದದ್ದು. ಆದ್ದರಿಂದ ಹೇಳಿಕೆ, ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಆ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯು ಮಾನಸಿಕ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಬಹುದು ಆದರೆ ನಿಜವಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿರುವ ವಸ್ತುವನ್ನು ನಿಮ್ಮೆಡೆಗೆ ತರದಿರಬಹುದು ನಿಜವಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಕೇಳಲ್ಪಡದಿದ್ದರೂ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಮಾಡುವುದರಿಂದಾಗಿ ಉಂಟಾದ ತಂಪು ಭಾವದ ಮೂಲಕ ವಿವರಿಸಬಹುದು. ಹಾಗಾಗಿ ವಾಸ್ತವಿಕವಾದವು ಧರ್ಮಕ್ಕೆ ವಿರೋಧಾಭಾವವಲ್ಲ ಆದರೆ, ಅದು ವಿಶ್ವಾಸದ ಕುರಿತು ಕ್ಷಮೆ ಕೇಳುವಂತಹುದೂ ಅಲ್ಲ.
ತೀರ್ವಗಾಮಿ ಪ್ರಯೋಗವಾದವು ಅಲ್ಲಿರುವ ಯಾವುದೇ ವಿಜ್ಞಾನದ ಪರಿಮಿತಿಯ ಅರ್ಥದ ರೀತಿ ಹಾಗೂ ಬೆಲೆ ಮತ್ತು ಸರಳೀಕರಣವಾದದ ಕೆಲಸ ಮಾಡಬಲ್ಲ ಸಾಮರ್ಥ್ಯದ ಕುರಿತ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಆಸಕ್ತಿದಾಯಕ ಉತ್ತರಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳ ಗುಣಗಳು ಪ್ರಸ್ತುತ ಪ್ರಮುಖವಾಗಿ ಚರ್ಚೆ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಧರ್ಮ ಹಾಗೂ ವಿಜ್ಞಾನಗಳ ಮಧ್ಯೆಯ ಸಂಬಂಧದಲ್ಲಿ ಇದೆ, ಇದು ಪದೆ ಪದೆ ಆಕ್ರಮಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ತರ್ಕಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞರು ವಿಜ್ಞಾನ ಪ್ರತಿಯೊಂದನ್ನೂ ಕೇವಲ ದೈಹಿಕ ಇಂದ್ರಿಯಗೋಚರದಲ್ಲಿ ಅರ್ಥಪೂರ್ಣವಾಗಿಸಿ ಕಡಿಮೆ ದರ್ಜೆಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ.
ಜೋಸೆಫ್ ಮಾರ್ಗೋಲಿಸ್ ವರ್ತಮಾನದ ಪ್ರಮುಖ ತರ್ಕಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞ, ಸಾಂದರ್ಯತಜ್ಞ. ಅವರು ಕಲೆಯ ಕೆಲಸವನ್ನು ಹೀಗೆ ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ, ‘ದೈಹಿಕವಾಗಿ ಮೂರ್ತರೂಪದ, ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕವಾಗಿ ಅವಶ್ಯವಾದ ಅಸ್ತಿತ್ವವುಳ್ಳ ವಸ್ತು’ ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯ ‘ಉಚ್ಛಾರಣೆ’ ಇದು ಭೂತವಿಚಾರದ ಚತುರೋಕ್ತಿಯಲ್ಲ ಆದರೆ, ಸರದಿಯಲ್ಲಿ ಇತರ ಮಾನವ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳು ಮತ್ತು ಸಾಮಾನ್ಯವಾದ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯಾಗಿದೆ. ಅವರು ಕಲೆಯ ಕೆಲಸವು ಜಟಿಲವು ಹಾಗೂ ಆಳವಾಗಿ ಕಷ್ಟದಾಯಕವು ಆಗಿದೆ ಮತ್ತು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ವಿವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ ನೀಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಒತ್ತು ನೀಡುತ್ತಾರೆ.
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ವಾಸ್ತವಿಕವಾದವು ಸರಳವಾಗಿ ಅರ್ಥದ ಒಂದು ಮಾನದಂಡವಾಗಿ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು, ಇದು ಚುರುಕಾಗಿ ಒಂದು ಪೂರ್ತಿ-ಗರಿಮೂಡಿದ ಜ್ಞಾನಮೀಮಾಂಸೆಯಾಗಿ ಪೂರ್ತಿ ತತ್ವಶಸ್ತ್ರದ ವಿಭಾಗಕ್ಕೆ ವಿಶಾಲ-ವ್ಯಾಪ್ತಿಯ ಅನ್ವಯಿಸುವಿಕೆಗಳ ಜೊತೆ ವಿಸ್ತರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಈ ವಿಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವ ವಾಸ್ತವಿಕವಾದಿಗಳು ಒಂದು ಸಾಮನ್ಯವಾದ ಪ್ರೇರಣೆಯನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ, ಆದರೆ ಅವರ ಕೆಲಸವು ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿರುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಿ ಪಡೆದುಕೊಂಡ ಯಾವುದೇ ಅವಲೋಕನಗಳಿರುವುದಿಲ್ಲ.
ಎಫ್.ಸಿ.ಎಸ್. ಶಿಲ್ಲರ್ ಅರು ನಿಜವಾಗಿ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ತರ್ಕಶಾಸ್ತ್ರದ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳನ್ನು ತಳ್ಳಿ ಹಾಕಿದರಾದರೂ, ಹೆಚ್ಚಿನ ತರ್ಕಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞರು ಅಂತಿಮ ಸಿಂಧುತ್ವಕ್ಕೆ ಇದು ಆಧಾರವಾಗಿದೆ ಎಂಬಂತೆ ವರ್ತಿಸುವುದರ ಕುರಿತು ವಿಷಮ ಭಾವ ತೋರ್ಪಡಿಸುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ತರ್ಕಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಅನೇಕ ಇತರ ಪೂರ್ವದ ತರ್ಕಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ತಾರ್ಕಿಕ ಸಾಧನದ ಗುಚ್ಛ ಎಂಬಂತೆ ನೋಡುತ್ತಾರೆ. ಇದು ಸಿ.ಐ.ಲೇವಿಸ್‌ನ ದೃಷ್ಠಿಕೋನವಾಗಿದೆ. ಪೂರ್ವದ ತರ್ಕವನ್ನು ಮಾಡುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಸಿ.ಎಸ್.ಪಿಯರ್ಸ್ ಅನೇಕ ಪದ್ಧತಿಗಳನ್ನು ಕಂಡುಹಿಡಿದ.
ಮೆಟಾ-ಎಥಿಕ್ಸ್‌ಗೆ ಇತ್ತೀಚಿನ ತರ್ಕಶಾಸ್ತ್ರದ ಕೊಡುಗೆ ಎಂದರೆ ಟೋಡ್ ಲೆಕಾನ್ ಅವರ ‘ನೈತಿಕತೆಯನ್ನು ರೂಪಿಸುವುದು’ . ಲೆಕನ್ ವಾದದಂತೆ ನೈತಿಕತೆಯು ಒಂದು ಭ್ರಮಾ ಸದೃಷವಾದದ್ದು ಆದರೆ, ಸಿದ್ಧಾಂತದ ಅಥವಾ ತತ್ವದ ತಳಹದಿಯ ಮೇಲೆ ವಿವೇಚನೆಯುಳ್ಳ ಅಭ್ಯಾಸ ಹಾಗೂ ಅದು ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕವಾಗಿ ಸಂಕಲ್ಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವುದು ಎಂದು ವಾದಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇದರ ಬದಲು ಅವರು ಅಭ್ಯಾಸವನ್ನು ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಿನದಾಗಿ ಚಾಣಾಕ್ಷವಾಗಿಸಲು ಸಿದ್ಧಾಂತ ಹಾಗೂ ನಿಯಮಗಳು ಸಾಧನದಂತೆ ಎದ್ದೇಳುತ್ತವೆ ಎಂದು ವಾದಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಜಾನ್ ಡೀವಿ ಅವರು ನೇಚರ್ ಅಂಡ್ ಎಕ್ಸ್‌ಪೀರಿಯೆನ್ಸ್ ಮತ್ತು ಅರ್ಧ ಶತಮಾನದ ನಂತರ ರಿಚರ್ಡ್ ರೊರ್ಟಿ ಅವರು ತಮ್ಮ ಭವ್ಯವಾದ ಫಿಲಾಸಫಿ ಅಂಡ್ ದ ಮಿರರ್ ಆಫ್ ನೇಚರ್ ರಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರೂ ಕೂಡ ದೇಹಕ್ಕೆ ಮನಸ್ಸಿನ ಸಂಬಂಧ ಕುರಿತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಚರ್ಚೆಗಳು ರೀತಿಯ ತಾತ್ವಿಕ ಗೊಂದಲಗಳನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ವಾದಿಸಿದರು. ಅವರು ಮನಸ್ಸು ಹಾಗೂ ಮನಸ್ಸಿನ ಹುರುಳನ್ನು ಮೂಲತತ್ವ ವಿಚಾರದ ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಇಡುವುದು ಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ ಎಂದು ವಾದಿಸಿದರು.
ಡೀವಿ ಕೂಡ ದಾರಿ ಹಾಗೂ ಅಂತ್ಯ ದ ಮಧ್ಯೆಯ ಎರಡು ಬಗೆಯನ್ನು ಟೀಕಿಸಿದರು. ಅವರು ಹೇಳಿದಂತೆ ಇವು ಪ್ರತಿದಿನದ ಕೆಲಸ ಜೀವನ ಮತ್ತು ವಿದ್ಯೆಯ ಇಳಿಕೆಗೆ ಜವಾಬ್ದಾರರಾಗಿರುತ್ತವೆ. ಎರಡೂ ಕೂಡ ಕೇವಲ ಅಂತ್ಯದ ಅರ್ಥದಂತೆ ಸಂಕಲ್ಪಿಸಿದರು. ಅವರು ಅರ್ಥಪೂರ್ಣ ಕೆಲಸದ ಅಗತ್ಯ ಹಾಗೂ ಶಿಕ್ಷಣವು ಜೀವನಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧತೆಯಲ್ಲ ಅದುವೇ ಜೀವನ ಎಂಬಂತೆ ನೋಡುವ ಕುರಿತು ಹೇಳಿದನು. ಸಿಎಚ್. 7; ಡೀವಿ 1997 , ಪಿ. 47)
ಒಮ್ಮೆ ತತ್ವಜ್ಞಾನಿಗಳು ಮನಸ್ಸು ಹಾಗೂ ದೇಹದ ಸಮಸ್ಯೆಗೆ ವಿರಾಗಿಗಳು ಅಥವಾ ನೈಸರ್ಗಿಕವಾದಿಗಳ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಬಯಸಿದರೂ ಕೂಡ ತರ್ಕಶಾಸ್ತ್ರವು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ. ಮೊದಲಿನವರು ಸಮಸ್ಯೆಯಿಂದ ಹೊರಗೆ ಮಾಡಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತಾರೆ ಏಕೆಂದರೆ ಅವರು ಅದನ್ನು ಸುಳ್ಳು ಸಮಸ್ಯೆ ಎಂದು ತಿಳಿಯುತ್ತಾರೆ. ಹಾಗಾದ್ದರಿಂದ ಕೊನೆಯ ನಂಬಿಕೆ ಎಂದರೆ ಅದೊಂದು ಅರ್ಥಪೂರ್ಣವಾದ ಪ್ರಯೋಗಾತ್ಮಕ ಪ್ರಶ್ನೆ ಎಂಬುದು.
ವಾಸ್ತವಿಕವಾದ ತತ್ವಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗೊಳಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತದೆ. ಹೆನ್ರಿ ಬರ್ಗ್‌ಸನ್‌ ಮತ್ತು ಅಲ್‌ಫ್ರೆಡ್ ನಾರ್ಥ್ ವೈಟ್‌ಹೆಡ್‌ ರಂತಹ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ತತ್ವಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞರ ಚರ್ಚೆಯಿಂದಾಗಿ ಅವರ ಕಾರ್ಯ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗೊಂಡಿತು. ಅವರನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ವಾಸ್ತವತಾವಾದಿಗಳು ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಏಕೆಂದರೆ ಅವರ ದೃಷ್ಠಿಕೋನ ಭಿನ್ನವಿದೆ.
ಇನ್ನೊಂದು ಬೆಳವಣಿಗೆಯೆಂದರೆ ಚಾರ್ಲ್ಸ್ ಡಬ್ಲೂ. ಮೋರಿಸ್‌ ಮತ್ತು ರುಡಾಲ್ಫ್ ಕಾರ್ನಾಪ್‌ರ ಕೃತಿಗಳಲ್ಲಿ ತಾರ್ಕಿಕ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷಪ್ರಮಾಣವಾದ ಮತ್ತು ವಾಸ್ತವಿಕವಾದಗಳ ಸಹಕಾರ. ಈ ಇಬ್ಬರು ಬರಹಗಾರರ ಮೇಲೆ ವಾಸ್ತವಿಕವಾದದ ಪ್ರಭಾವವು ಅವರ ಜ್ಞಾನಮೀಮಾಂಸೆಯಲ್ಲಿ ವಾಸ್ತವಿಕತಾವಾದದ ಸೂತ್ರ ಸೇರಿರುವುದು ಮಾತ್ರವಾಗಿದೆ. ಇನ್ನೂ ವಿಸ್ತಾರವಾದ ಕಲ್ಪನೆಯ ವಾಸ್ತವಿಕತಾವಾದಿಗಳು ಇವರನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ, ಚಾರ್ಟರ್ ಸ್ಕೂಲ್‌ಗಳನ್ನು ವಿಮರ್ಶಿಸುವ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಆಡಳಿತದ ಅನ್ವಯಿತ ವಿದ್ವತ್ತು, ಗುತ್ತಿಗೆ ಅಥವಾ ಹೊರಗುತ್ತಿಗೆ ನೀಡುವಿಕೆ,ಹಣಕಾಸು ನಿರ್ವಹಣೆ, ಕಾರ್ಯಸಾಮರ್ಥ್ಯದ ಅಳೆಯುವಿಕೆ,
ಮತ್ತು ನಗರ ಯೋಜನೆ ಗಳು ಪರಿಕಲ್ಪನಾತ್ಮಕ ಕಾರ್ಯ ಸ್ವರೂಪ ಮತ್ತು ವಿಶ್ಲೇಷಣೆಯ ಕೇಂದ್ರದ ಮೇಲೆ ನೇರವಾಗಿ ಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ವಾಸ್ತವಿಕವಾದದ ಆಲೋಚನೆಗಳನ್ನು ತರುತ್ತವೆ.
ನೀತಿಶಾಸ್ತ್ರಕ್ಕೆ ವಿಲಿಯಂ ಜೇಮ್ಸ್ ಅವರ ಕೊಡುಗೆಯಾದ ಪ್ರಬಂಧ ದ ವಿಲ್ ಟು ಬಿಲೀವ್ ಸಾಪೇಕ್ಷತೆ ಮತ್ತು ತರ್ಕವಿರೋಧತೆಯ ಕಾರಣಗಳಿಗಾಗಿ ತಪ್ಪಾಗಿ ಅರ್ಥೈಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು. ಅದರ ತನ್ನದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅದು ನೀತಿಶಾಸ್ತ್ರವು ಯಾವಾಗಲೂ ನಂಬಿಕೆಯ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ವಿಶ್ವಾಸ ಹಾಗೂ ನಾವು ಯಾವಾಗಲೂ ನೈತಿಕ ನಿರ್ಧಾರ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವಾಗ ಸಾಕ್ಷ್ಯಗಳಿಗಾಗಿ ಕಾಯುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ವಾದಿಸುತ್ತದೆ.
ಸಾಮಾನ್ಯ ಭಾಷೆಯ ತತ್ವಶಾಸ್ತ್ರವು ನಾಮಮಾತ್ರವಾದಿ ಗುಣದಿಂದಾಗಿ ಭಾಷೆಯ ತತ್ವಶಾಸ್ತ್ರಕ್ಕಿಂತ ವಾಸ್ತವಿಕವಾದಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚು ಸಮೀಪವಾಗಿದೆ, ಮತ್ತು ಒಂದು ಪರಿಸರದಲ್ಲಿ ಅದು ಭಾಷೆಯ ವಿಸ್ತಾರವಾದ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ತನ್ನ ಕೇಂದ್ರವಾಗಿಸಿ ಮಾಡುತ್ತದೆ ಹೊರತಾಗಿ ಭಾಷೆ ಮತ್ತು ಜಗತ್ತಿನ ನಡುವಿನ ಅಮೂರ್ತ ಸಂಬಂಧಗಳನ್ನು ಪರೀಕ್ಷೆ ಮಾಡಲು ಹೊರಡುವುದಿಲ್ಲ.
ಫ್ರೆಂಚ್ ವಾಸ್ತವಿಕತಾವಾದವು ಬ್ರುನೋ ಲೇಚರ್, ಮೈಕಲ್ ಕ್ರೋಸಿಯರ್ ಮತ್ತು ಲ್ಯುಕ್ ಬೋಲ್ಟಾಸ್ಕಿ ಹಾಗೂ ಲಾರೆಂಟ್ ಛೆವಿನೋಟ್ ಅವರಂತಹ ವಿಚಾರವಾದಿಗಳಿಂದ ಗಮನ ಕೊಡಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಇದು ಪಿಯರ್ ಬೋರ್ಡು ಅವರ ಫ್ರೆಂಚ್ ಟೀಕಾತ್ಮಕ ಸಿದ್ಧಾಂತಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟಂತೆ ಪದೇ ಪದೇ ವಿನ್ಯಾಸದ ಸಮಸ್ಯೆಯಿಂದ ನಿರೋಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಂತೆ ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ.
ಸಮಕಾಲಿನ ವಾಸ್ತವಿಕತಾವಾದವನ್ನು ವಿಮರ್ಶಾ ಸಂಪ್ರದಾಯದ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಕಟ್ಟು ನಿಟ್ಟಾಗಿ ವಿಂಗಡಿಸಲಾಗಿದೆ. ಬಹುವಾಗಿರುವ ಸಾಪೇಕ್ಷಿತ ನಿಲುವು ಮತ್ತು ನವ್ಯ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ವಾಸ್ತವಿಕವಾದ ಪೀಯರ್ಸ್, ಜೇಮ್ಸ್ ಮತ್ತು ಡೀವಿ ಅವರ ಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಇದೆ.
ಮನಃಶಾಸ್ತ್ರ ಮತ್ತು ಸಮಾಜಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿಯೂ ವರ್ತನೆವಾದ ಮತ್ತು ಕಾರ್ಯೋದ್ದೇಶವಾದಗಳು ವಾಸ್ತವಿಕವಾದದೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧ ಹೊಂದಿವೆ, ಮತ್ತು ಇದು ಅಚ್ಚರಿಯೇನಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ಜೇಮ್ಸ್‌ ಮತ್ತು ಡೀವಿ ಇಬ್ಬರೂ ಮನಃಶ್ಶಾಸ್ತ್ರದ ವಿದ್ವಾಂಸರು ಮತ್ತು ಮೀಡ್ ಸಮಾಜಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞನಾಗಿದ್ದನು.
ಆಧುನಿಕ ಶ್ರೇಷ್ಠ ತರ್ಕಶಾಸ್ತ್ರವು ಯಾರು ತಮ್ಮನ್ನು ಶ್ರೇಷ್ಠ ತರ್ಕಶಾಸ್ತ್ರ ಯೋಜನೆಯ ವಾರಸುದಾರರು ಎಂದು ತಿಳಿಯುವ ಯೋಚನೆಕಾರರನ್ನು ವಾಚಿಸುತ್ತದೆ. ಸಿಡ್ನಿ ಹುಕ್ ಹಾಗೂ ಸುಸಾನ್ ಹಾಕ್ ಇವರು ಉತ್ತಮ ಉದಾಹರಣೆಗಳು.
ಸ್ಟಿಫನ್ ಟೌಲ್ ಮಿನ್ ಅವರ ದ ಯೂಸಸ್ ಆಫ್ ಆರ್ಗ್ಯೂಮೆಂಟ್ ಇದು ಶ್ರೇಷ್ಠರನ್ನು ಮಾಹಿತಿ ತರ್ಕಶಾಸ್ತ್ರದತ್ತ ಮತ್ತು ಸಾಹಿತ್ಯ ಶಾಸ್ತ್ರ ಅಧ್ಯಯನದತ್ತ ಪ್ರೇರೇಪಿಸಿತು.
ಎ ಕಾಮನ್ ಫೇಯ್ತ್ ನಲ್ಲಿ ಡೀವಿ ಮತ್ತು ಜೇಮ್ಸ್ ದ ವೆರೈಟೀಸ್ ಆಫ್ ರಿಲೀಜಿಯಸ್ ಎಕ್ಸ್‌ಪೀರಿಯೆನ್ಸ್ ನಲ್ಲಿ ವರ್ತಮಾನದ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಧರ್ಮದ ಪಾತ್ರವು ಈಗಲೂ ನಡೆಯುತ್ತದೆ ಎಂದು ತಿಳಿಸಿದರು.
ಸಾಮಾಜಿಕ ವಿಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ವಾಸ್ತವಿಕತೆಯ ಜ್ಞಾನಮೀಮಾಂಸೆಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಗಮನವನ್ನು ನೀಡಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಇದು ಮೊದಲು ಸಾಮಾಜಿಕ ವಿಜ್ಞಾನದ ಜ್ಞಾನ ಭಾಗವಾಗುವುದಕ್ಕೆ ಮೊದಲು ಅನೇಕ ಚರ್ಚೆಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸಿತ್ತು.
ವಾಸ್ತವಿಕತೆಯಲ್ಲಿ, ಸಿದ್ಧಾಂತವು ಹೆಚ್ಚಿನ ಸೂಕ್ಷ್ಮತೆಯ ಅತ್ಯಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಮಟ್ಟದ ನಿರ್ವಹಿಸುವಿಕೆಯಾಗಿದೆ ಎಂದು ಜೇಮ್ಸ್‌ ಊಹಿಸುತ್ತಾನೆ.
ಪ್ರಯೋಜನತತ್ವವು ವಾಸ್ತವಿಕವಾದದೊಂದಿಗೆ ಗಮನಾರ್ಹವಾದ ಸಮಾನ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ ಮತ್ತು ಜಾನ್ ಸ್ಟುವರ್ಟ್ ಮಿಲ್‌ ಸಮಾನ ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸಿದ್ದನು.
ಇದರ ಹಿಂಬಾಲಕರ ಪ್ರಕಾರ ವಾಸ್ತವಿಕವಾದವು ಅನೇಕತ್ವವಾದಿ ಹಾಗೂ ವ್ಯವಹಾರಿಕ ವಿಧಾನ ಎರಡನ್ನೂ ನೀಡುತ್ತದೆ.
ವಿಲಿಯಂ ಜೇಮ್ಸ್ ಅವರು ಈ ತತ್ವಜ್ಞಾನದ ನ್ಯೂನ್ಯತೆಗೆ ಆಸಕ್ತಿದಾಯಕ ಉದಾಹರಣೆ ನೀಡುತ್ತಾರೆ:
ಎಂಬದು ಅವನ ಕೊನೆಯ ಮಾತುಗಳಾಗಿದ್ದವು. ಮತ್ತೊಂದು ಕಥನವು ಹೇಳುವ ಪ್ರಕಾರ, ತನ್ನ ಹಲ್ಲುಗಳ ಪೈಕಿ ಒಂದರಲ್ಲಿ ಅಡಗಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಸೈನೈಡ್‌ ಮಾತ್ರೆಯನ್ನು ಹಿಮ್ಲರ್ ಕಚ್ಚಿದ್ದ; ಓರ್ವ ಬ್ರಿಟಿಷ್‌ ವೈದ್ಯನು ಇದನ್ನು ಹುಡುಕಿದಾಗ, "ಅವನು ಕೊನೆಗೂ ಸಾಧಿಸಿದ!" ಎಂಬುದಾಗಿ ಆ ವೈದ್ಯನು ಕಿರಿಚಿಕೊಂಡಿದ್ದು ಗಮನಾರ್ಹವಾಗಿತ್ತು.
1936ರ ನೇಮಕಾತಿಯೊಂದಿಗೆ, ಜರ್ಮನಿಯ ರಾಜಕೀಯೇತರ ಪತ್ತೇದಾರ ಪಡೆಯಾದ ಕ್ರಿಮಿನಲ್‌ಪೊಲೀಜೀ ಮೇಲಿನ ಸಚಿವನ ಅಧಿಕಾರವನ್ನೂ ಸಹ ಹಿಮ್ಲರ್ ಗಳಿಸಿದ; ಈ ಪಡೆಯನ್ನು ಆತ ಗೆಸ್ಟಾಪೊದೊಂದಿಗೆ ವಿಲೀನಗೊಳಿಸಿ, ಹೇಡ್ರಿಕ್‌ನ ನಿಯಂತ್ರಣದ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಸಿಕೆರ್‌ಹೀಟ್ಸ್‌ಪೊಲೀಜೀ ಎಂಬ ಪಡೆಯನ್ನಾಗಿಸಿದ, ಮತ್ತು ತನ್ಮೂಲಕ ಜರ್ಮನಿಯ ಸಮಗ್ರ ಪತ್ತೇದಾರ ಪಡೆಯ ಮೇಲೆ ಕಾರ್ಯಾಚರಣಾ ಹತೋಟಿಯನ್ನು ಗಳಿಸಿಕೊಂಡ. ಕ್ರಿಪ್ಕೊ ತನ್ನದೇ ಆದ ನಾಗರಿಕ ಆಡಳಿತದ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಉಳಿಯುವುದರೊಂದಿಗೆ ಮತ್ತು ನಂತರದಲ್ಲಿ ಪಕ್ಷ ಸಾಧನವಾಗಿ ಮಾರ್ಪಡುವುದರೊಂದಿಗೆ, ರೀಕ್‌‌‌ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯೊಳಗಡೆ ಈ ವಿಲೀನವು ಎಂದಿಗೂ ಸಂಪೂರ್ಣವೆನಿಸಲಿಲ್ಲ. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಶುದ್ಧಾಂಗವಾಗಿ ರೀಕ್‌‌‌ನೊಳಗಡೆ ಸಂಘಟಿಸಲ್ಪಡದ ಆಕ್ರಮಿತ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ, ಆದೇಶಸರಣಿಯ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯೊಳಗಿನ ಸಿಪೋ ಬಲವರ್ಧನೆಯು ಬಹುತೇಕ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿ ಸಾಬೀತುಗೊಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. 1939ರ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್‌ನಲ್ಲಿ, ನೇ ಜಾಗತಿಕ ಸಮರದ ಏಕಾಏಕಿ ಆರಂಭವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ, ರೀಕ್ಸ್‌‌ಸಿಕೆರ್‌ಹೀಟ್ಸ್‌ಹೌಪ್ಟಾಮ್ಟ್‌ ಅನ್ನು ಹಿಮ್ಲರ್ ರೂಪಿಸಿದ; ಈ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಸಿಪೋ , ಸೀಕೆರ್‌ಹೀಟ್ಸ್‌ಡಯೆನ್ಸ್ಟ್‌ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಸೇರಿಕೊಂಡು, ಹೇಡ್ರಿಕ್‌ನ ನಿಯಂತ್ರಣದ ಅಡಿಯಲ್ಲಿನ ಸಂಬಂಧಿತ ವಿಭಾಗಗಳಾಗಿ ಮಾರ್ಪಟ್ಟವು.
ಏಪ್ರಿಲ್‌ 28ರಂದು ಸಂಜೆಯ ವೇಳೆಗೆ, ಪಾಶ್ಚಾತ್ಯ ಮಿತ್ರರಾಷ್ಟ್ರಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಂಧಾನಗಳನ್ನು ನಡೆಸಲು ಹಿಮ್ಲರ್ ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಪ್ರಯತ್ನಗಳ ಕುರಿತಾಗಿ, ಯು ರಾಯಿಟರ್ಸ್‌‌ ಸುದ್ದಿ ವರದಿಯೊಂದನ್ನು ಬಿತ್ತರಿಸಿತು. ಈ ಸುದ್ದಿಯನ್ನು ಹಿಟ್ಲರ್‌‌ಗೆ ತಿಳಿಸಿದಾಗ, ಅವನು ಕ್ರೋಧಾವೇಶದಿಂದ ಕುದಿಯತೊಡಗಿದ. ಕೆಲವೇ ದಿನಗಳಷ್ಟು ಮುಂಚಿತವಾಗಿ, ರೀಕ್‌ನ ನಾಯಕತ್ವವನ್ನು ವಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ತನಗೆ ಅನುಮತಿ ನೀಡಬೇಕೆಂದು ಹರ್ಮಾನ್‌ ಗೋರಿಂಗ್‌ ಹಿಟ್ಲರ್‌‌ನನ್ನು ಕೇಳಿಕೊಂಡಿದ್ದ — ಬೊರ್ಮನ್‌‌ನ ಪ್ರೇರೇಪಣೆಯಿಂದಾಗಿ, ಹಿಟ್ಲರ್ ಈ ನಡೆಯನ್ನು ಕೆಳಗಿಳಿಯುವುದರ ಅಥವಾ ಒಂದು ದಿಢೀರ್‌ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಯನ್ನು ಎದುರಿಸುವುದರ ಕುರಿತಾದ ಒಂದು ಬೇಡಿಕೆ ಎಂಬುದಾಗಿ ಅರ್ಥೈಸಿಕೊಂಡ. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಅನುಮತಿಗಾಗಿ ಮನವಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಹಿಮ್ಲರ್ ತಲೆಕೆಡಿಸಿಕೊಂಡಿರಲಿಲ್ಲ. ಸ್ವಾಮಿನಿಷ್ಠೆಯಲ್ಲಿ ಜೋಸೆಫ್‌‌ ಗೋಬೆಲ್ಸ್‌‌ ನಂತರದ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಹಿಮ್ಲರ್ ಇದ್ದಾನೆ ಎಂದು ಬಹಳ ಕಾಲದಿಂದಲೂ ಹಿಟ್ಲರ್‌ ನಂಬಿಕೊಂಡು ಬಂದಿದ್ದರಿಂದ, ಈ ಸುದ್ದಿಯು ಹಿಟ್ಲರ್‌ನನ್ನು ಘಾಸಿಗೊಳಿಸಿತು; ವಾಸ್ತವವಾಗಿ, ಹಿಮ್ಲರ್‌ನನ್ನು ಹಿಟ್ಲರ್‌‌ ಅನೇಕಬಾರಿ "ಡೆರ್‌ ಟ್ರ್ಯೂ ಹೆನ್ರಿಕ್" ಎಂದೇ ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದ. ಹಿಟ್ಲರ್‌‌ ಶಾಂತಗೊಂಡ ನಂತರ, ತನ್ನೊಂದಿಗೇ ನೆಲಗೂಡಿನಲ್ಲಿ ಇದ್ದವರೊಂದಿಗೆ ಅವನು ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ, ಹಿಮ್ಲರ್ ತೋರಿಸಿದ ಪರಮಾವಧಿಯ ವಿಶ್ವಾಸಘಾತುಕತೆಯನ್ನು ತಾನು ಹಿಂದೆಂದೂ ಕಂಡಿರಲಿಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳಿಕೊಂಡ.
ಬವೇರಿಯಾದ ರಾಜ ಕುಟುಂಬದ ಬವೇರಿಯಾದ ಪ್ರಿನ್ಸ್‌‌ ಹೆನ್ರಿಕ್ ಎಂಬ ಅವನ ಧರ್ಮಪಿತನ ಹೆಸರನ್ನೇ ಹೆನ್ರಿಕ್‌ಗೂ ಇಡಲಾಯಿತು; ಗೆಬ್‌ಹಾರ್ಡ್‌ ಹಿಮ್ಲರ್ ಈತನಿಗೆ ಪಾಠ ಹೇಳಿಕೊಟ್ಟ. 1910ರಲ್ಲಿ, ಲ್ಯಾಂಡ್‌ಷಟ್‌‌‌ನಲ್ಲಿನ ಜಿಮ್ನಾಷಿಯಂನ್ನು ಸೇರಿಕೊಂಡ ಹಿಮ್ಲರ್, ಅಲ್ಲಿ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಶಿಷ್ಟ ಸಾಹಿತ್ಯವನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಿದ. ಅಲ್ಲಿನ ಪ್ರಾಂಶುಪಾಲನಾಗಿದ್ದ ಹಿಮ್ಲರ್‌ನ ತಂದೆಯು, ಇತರ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಮೇಲೆ ಕಣ್ಣಿಡಲು ಮತ್ತು ಶಿಕ್ಷಿಸಲು ಅವನನ್ನು ನಿಯೋಜಿಸಿದ. ಅವನನ್ನು ಓರ್ವ ಹುಟ್ಟು ಅಪರಾಧಿ ಎಂದೂ ಸಹ ಅವನ ತಂದೆಯು ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದ. ಕ್ರೀಡಾಸ್ಪರ್ಧೆಯಲ್ಲಿ ಹೋರಾಟ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದುದರ ಜೊತೆಜೊತೆಗೇ ತನ್ನ ಶಾಲಾಚಟುವಟಿಕೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಅವನು ಉತ್ತಮವಾದ ಕಾರ್ಯಕ್ಷಮತೆಯನ್ನು ಮೆರೆಯುತ್ತಿದ್ದ. ತನ್ನ ತಂದೆಯ ಅಣತಿಯ ಮೇರೆಗೆ, ತನ್ನ 10ನೇ ವಯಸ್ಸಿನಿಂದ 24ನೇ ವಯಸ್ಸಿನವರೆಗೂ ಅವನು ಒಂದು ದಿನಚರಿ ಬರೆಯುವುದನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸಿಕೊಂಡು ಬಂದ. ಚದುರಂಗ, ಹಾರ್ಪ್ಸಿಕಾರ್ಡ್‌, ಅಂಚೆ ಚೀಟಿ ಸಂಗ್ರಹಿಸುವಿಕೆ, ಮತ್ತು ತೋಟಗಾರಿಕೆ ಮೊದಲಾದ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಅವನು ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡು ತನ್ನತನವನ್ನು ಮೆರೆದ. ತನ್ನ ತಾರುಣ್ಯದಿಂದ ಮೊದಲ್ಗೊಂಡು ಪ್ರೌಢವಯಸ್ಸನ್ನು ತಲುಪುವವರೆಗೂ ಹಿಮ್ಲರ್ ಮಹಿಳೆಯರೊಂದಿಗಿನ ಒಡನಾಟಗಳಲ್ಲಿ ಎಂದಿಗೂ ನಿರಾಳತೆಯನ್ನು ಹೊಮ್ಮಿಸಲಿಲ್ಲ ಅಥವಾ ನಿರಾತಂಕವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ.
ತಾನೊಬ್ಬ ಧರ್ಮನಿಷ್ಠ ರೋಮನ್‌ ಕ್ಯಾಥಲಿಕ್ ಎಂಬುದಾಗಿ ಆತ ತನ್ನ ದಿನಚರಿಗಳಲ್ಲಿ ಸಮರ್ಥಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ, ಮತ್ತು ರೋಮನ್‌ ಚರ್ಚಿನಿಂದ ತಾನೆಂದಿಗೂ ಬೇರೆಡೆಗೆ ಮುಖಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬುದಾಗಿ ಬರೆದುಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಅವನು ಧಾರ್ಮಿಕ ಮಂಡಲಿಯೊಂದರ ಓರ್ವ ಸದಸ್ಯನಾಗಿದ್ದ, ಮತ್ತು ನಂತರದಲ್ಲಿ ಥುಲೆ ಸೊಸೈಟಿಯ ಸದಸ್ಯನೂ ಆಗಿದ್ದ; ಈ ಎರಡೂ ಸಂಘಗಳ ತತ್ತ್ವಗಳು ಚರ್ಚಿನ ತತ್ತ್ವಗಳೊಂದಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಅವನ ಅರಿವಿಗೆ ಬಂತು. ಹಿಮ್ಲರ್‌‌ನ ತಾತ್ತ್ವಿಕ ಸಿದ್ಧಾಂತವನ್ನು ಏರಿಯೋಸೋಫಿ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಜೀವನಚರಿತ್ರೆಕಾರರು ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸಿದ್ದಾರೆ; ಇದು ಆರ್ಯರ ಜನಾಂಗ ಮತ್ತು ಜರ್ಮನರ ಮಧ್ಯಸ್ಥ-ಪೇಗನ್‌‌ ತತ್ತ್ವದ ಜನಾಂಗ ಶ್ರೇಷ್ಠತೆಯ ಕುರಿತಾದ ಅವನದೇ ಧಾರ್ಮಿಕ ಸಿದ್ಧಾಂತವಾಗಿದ್ದು, ಉತ್ತರದ ಯುರೋಪ್‌‌‌‌ನ ಪ್ರಾಚೀನ ಟ್ಯೂಟನ್‌‌ರ ಬುಡಕಟ್ಟುಗಳ ಜಾನಪದ ಅಧ್ಯಯನ ಮತ್ತು ಪುರಾಣದ ಕುರಿತಾಗಿ ಅವನು ನೀಡಿರುವ ಅರ್ಥವಿವರಣೆಗಳಿಂದ ಇದು ಆಂಶಿಕವಾಗಿ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಪಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಈ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ, ಯೋಧನಾಗುವುದರ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಯು ಅವನನ್ನು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಎಡೆಬಿಡದೆ ಕಾಡಲು ಶುರುಮಾಡಿತು. ಒಂದು ವೇಳೆ ಜರ್ಮನಿಯು ಕೂಡಲೇ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ತನ್ನನ್ನು ತೊಡಗಿಸಿಕೊಳ್ಳದಿದ್ದಲ್ಲಿ, ಕದನವನ್ನು ಅರಸಿಕೊಂಡು ತಾನು ಮತ್ತೊಂದು ದೇಶಕ್ಕೆ ತೆರಳುವುದಾಗಿ ಅವನು ಬರೆದುಕೊಂಡ.
ಸೆರೆ ಶಿಬಿರಗಳು, ಮೂಲೋತ್ಪಾಟನ ಶಿಬಿರಗಳು, ಮತ್ತು ಐನ್‌ಸ್ಯಾಟ್ಜ್‌ಗ್ರಪ್ಪೆನ್‌‌ (ಅಕ್ಷರಶಃ ಅರ್ಥ: ವಿಶೇಷ ಕಾರ್ಯಪಡೆಗಳು; ಸಾಯಿಸುವ ದಳಗಳಾಗಿ ಇವು ಅನೇಕಬಾರಿ ಬಳಸಲ್ಪಟ್ಟವು) ಪಡೆಗಳ ಮೇಲ್ವಿಚಾರಕನಾಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸಿದ ಹಿಮ್ಲರ್, ಅಗಾಧ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಜನರನ್ನು ಸಾಯಿಸುವ ಕೃತ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಮಭಾಗಿಯಾಗಿದ್ದ; ಸುಮಾರು ಆರು ದಶಲಕ್ಷದಷ್ಟು ಯೆಹೂದಿಗಳು, 200,000 ಮತ್ತು 500,000 ಸಂಖ್ಯೆಯ ನಡುವಿನ ರೋಮಾನಿ ಜನರು, ಅನೇಕ ಮಂದಿ ಯುದ್ಧದ ಸೆರೆಯಾಳುಗಳು, ಮತ್ತು ಪ್ರಾಯಶಃ ಮತ್ತೊಂದು ಮೂರರಿಂದ ನಾಲ್ಕು ದಶಲಕ್ಷದಷ್ಟು ಪೋಲೆಂಡಿನ ಜನರು, ಕಮ್ಯುನಿಸ್ಟರು, ಅಥವಾ ಸಲಿಂಗಕಾಮಿಗಳು, ಶಾರೀರಿಕ ಮತ್ತು ಮಾನಸಿಕ ದೌರ್ಬಲ್ಯಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಜನರು, ಜೆಹೊವಾಹ್‌ನ ಸಾಕ್ಷಿಗಳು ಮತ್ತು ಪಾಪನಿವೇದನೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಚರ್ಚಿನ ಸದಸ್ಯರಂಥ, ಬದುಕಲು ಯೋಗ್ಯರಲ್ಲದವರು ಎಂಬುದಾಗಿ ನಾಜಿಗಳಿಂದ ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದ ಜನರು ಅಥವಾ ಆ "ಹಾದಿಯಲ್ಲಿದ್ದ" ಇತರ ಗುಂಪುಗಳು ಹೀಗೆ ಸತ್ತ ಜನಗಳಲ್ಲಿ ಸೇರಿದ್ದರು. ಯುದ್ಧವು ಅಂತ್ಯಗೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೆ ಸ್ವಲ್ಪವೇ ಮುಂಚಿತವಾಗಿ, ತನ್ನ ವಿರುದ್ಧ ಕಾನೂನು ಕ್ರಮ ಜರುಗಿಸದೆ ತನ್ನನ್ನು ಉಳಿಸಿದ್ದೇ ಆದಲ್ಲಿ, ಪಾಶ್ಚಾತ್ಯ ಮಿತ್ರರಾಷ್ಟ್ರಗಳಿಗೆ ಜರ್ಮನಿಯ ಮತ್ತು ಸ್ವತಃ ತನ್ನ ಶರಣಾಗತಿಯಾಗುವುದರ ಕುರಿತು ಅವನು ಪ್ರಸ್ತಾವವನ್ನು ಮುಂದಿರಿಸಿದ್ದ.