polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ಕಾರ್ಯವ್ಯಾಪ್ತಿ ಗ್ರಾಮ ಪಂಚಾಯತ್ ರಾಜ್ ಹಕ್ಕೊತ್ತಾಯ ಆಂದೋಲನವು ಕರ್ನಾಟಕ ರಾಜ್ಯದ 29 ಜಿಲ್ಲೆಗಳಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಕಾರ್ಯವ್ಯಾಪ್ತಿ ಹೊಂದಿದೆ.
ತಾಲ್ಲೂಕು ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಬ್ಲಾಕ್ ಸಮಿತಿ ಆಥವಾ ತಾಲ್ಲೂಕು ಡೆವಲೆಪ್ಮೆಂಟ್ ಬೋಡ‍.
ಎಚ್.ಎಲ್. ನಾಗೇಗೌಡರ ಹುಟ್ಟೂರು ಮಂಡ್ಯ ಜಿಲ್ಲೆ, ನಾಗಮಂಗಲ ತಾಲ್ಲೂಕಿನ ಹೆರಗನಹಳ್ಳಿ, ಸಾರಿಗೆ ಸೌಕರ್ಯವನ್ನು ಕಂಡರಿಯದ ಊರು ಇವರದು. ೧೯೧೫ ಫೆಬ್ರವರಿ ೧೧ ರಂದು ದೊಡ್ಡ ಮನೆ ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದರು. ಇವರಿಗೆ ಮೂರು ವಯಸ್ಸಿದ್ದಾಗ ತಾಯಿಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡರು. ಅಜ್ಜಿ ಮತ್ತು ತಂದೆಯ ನೆರಳಿನಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದವರು. ಅವರ ತಂದೆಗೆ ಮಗ ಓದಿ ಅಮಲ್ದಾರನಾಗಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆ ಇತ್ತು. ಅದನ್ನು ಮಗನು ನೆರವೇರಿಸಿದನು. ಗೌಡರು ಬಿ.ಎಸ್.ಸಿ. ಮತ್ತು ಎಲ್.ಎಲ್.ಬಿ. ಪದವಿಯನ್ನು ೧೯೪೧ರಲ್ಲಿ ಪಡೆದರು.
ಮೈಸೂರು ಸಿವಿಲ್ ಸರ್ವೀಸ್ ಸ್ಪರ್ಧಾ ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಉತ್ತೀರ್ಣರಾಗಿ ರೆವಿನ್ಯೂ ಪ್ರೊಬೇಷನರಿ ಅಧಿಕಾರಿಯಾಗಿ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದರು. ಮುಂದೆ ಇವರು ಐ.ಎ.ಎಸ್. ಅಧಿಕಾರಿಯಾಗಿ ಶಿವಮೊಗ್ಗ, ಚಿಕ್ಕ ಮಗಳೂರು, ದಕ್ಷಿಣ ಕನ್ನಡ ಜಿಲ್ಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಜಿಲ್ಲಾಧಿಕಾರಿಯಾಗಿ ತಮ್ಮ ಸೇವೆಯನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸಿದರು. ೧೯೬೯ರಲ್ಲಿ ರಾಜ್ಯದ ಲೇಬರ್ ಕಮೀಷನರ್ ಆಗಿ ಬೆಂಗಳೂರು ನಲ್ಲಿಯೇ ನೆಲೆಸಿದರು. ೧೯೭೯ರಲ್ಲಿ ಇವರು ಬಡ ವಿದ್ಯಾವಂತ ಯುವಕರಿಗೆ ಹಲವು ಇಲಾಖೆಗಳಲ್ಲಿ ಉದ್ಯೋಗ ಕೊಡಿಸಿದರು.
೧೯೭೯ರಲ್ಲಿ ಇವರು ನಿವೃತ್ತಿ ಹೊಂದಿದರು. ಶ್ರೀ ನಾಗೇಗೌಡರು ಸುಮಾರು ೫೦ ಕೃತಿಗಳನ್ನು ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಉತ್ತಮವಾದವು ಇವರ ಮೊದಲ ಕೃತಿ 'ನಾನಾಗುವೆ ಗೀಜನ ಹಕ್ಕಿ' ಮತ್ತು ಕಥೆ-ವ್ಯಥೆ, ಭೂಮಿಗೆ ಬಂದ ಗಂಧರ್ವ ಬೆಟ್ಟದಿಂದ ಬಟ್ಟಲಿಗೆ, ಪ್ರವಾಸಿ ಕಂಡ ಇಂಡಿಯಾ, ಸರೋಜಿನಿದೇವಿ. ನಾಗೇಗೌಡರ ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಮತ್ತು ಅವರ ಕೃತಿಗಳನ್ನು ಕುವೆಂಪುರವರು ಬಹಳವಾಗಿ ಮೆಚ್ಚಿಕೊಂಡಿದ್ದರು.
'ನಾಗಸಿರಿ' ಎಂಬ ಅವರ ಸುಮಾರು ೨೦೦೦ ಪುಟಗಳ ಆತ್ಮ ಚರಿತ್ರೆಯನ್ನು ಡಾ: ಜಿ.ಎಸ್. ಶಿವರುದ್ರಪ್ಪನವರು ಬಹಳವಾಗಿ ಮೆಚ್ಚಿ ಕೊಂಡಿದ್ದರು. ೧೯೭೯ರಲ್ಲಿ ಜಾನಪದ ಲೋಕವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು. ಶ್ರೀ ನಾಗೇಗೌಡರು, ಬೆಂಗಳೂರು - ಮೈಸೂರು ಮತ್ತು ರಾಮ ನಗರದ ಹೆದ್ದಾರಿ ಬಳಿ ಇದನ್ನು ಸುಮಾರು ೧೫ ಎಕರೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು. ಜಾನಪದ ಲೋಕ ಗೌಡರ ಕನಸಿನ, ಕಲ್ಪನೆಯ ಕೂಸಾಗಿದೆ.
ಗ್ರಾಮೀಣ ಜನರ ವೇಷಭೂಷಣಗಳು ಅವರು ಉಪಯೋಗಿಸುತ್ತಿದ್ದ ವಸ್ತುಗಳು, ಕೃಷಿಗೆ ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟ ವಸ್ತುಗಳ ಸಂಗ್ರಹ.
ಗ್ರಾಮೀಣ ಜನರ ಗಾದೆಗಳು, ಕಥೆಗಳು, ಬಯಲಾಟ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಜಾನಪದ ಪತ್ರಿಕೆಯ ಪ್ರಕಟಣೆ.
ಜಾನಪದ ಮೌಲ್ಯಗಳ ಬಗ್ಗೆ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿ ಬೆಳೆಸುವುದು. ಜಾನಪದ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಅಂಕಗಳಿಸಿದ ವಿದ್ಯಾಥಿ‍ಗಳಿಗೆ ಬಹುಮಾನ ನೀಡುವುದು. ಶಾಲಾ ಕಾಲೇಜುಗಳಲ್ಲಿ ಈ ವಿಷಯದ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಮಾಹಿತಿ ನೀಡುವುದು.
ಜಾನಪದ ಕಲೆಗಳಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹ ನೀಡುವುದು. ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಜಾನಪದ ಕಲೆಗಳ ಪ್ರದರ್ಶನ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮತ್ತು ಅಂತರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಅವಕಾಶ ಕಲ್ಪಿಸುವುದು.
ಹಳ್ಳಿಯ ಜನರ ಮದುವೆ, ಜಾತ್ರೆ, ತೇರು, ಹಬ್ಬ, ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳು ಅವರ ಜೀವನ ಶೈಲಿಯನ್ನು ಸಾಕ್ಷ್ಯ ಚಿತ್ರಗಳ ತಯಾರಿಸುವುದರ ಮೂಲಕ ಜೀವಂತವಾಗಿಡುವುದು.
ಜಾನಪದ ಗೀತೆ ಬಯಲಾಟ, ಡೊಳ್ಳುಕುಣಿತಗಳನ್ನು ರೇಡಿಯೋ ಮತ್ತು ಟಿ.ವಿ.ಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಾರವಾಗಲು ಅನುಕೂಲವಾಗುವಂತೆ ಕಲಾವಿದರನ್ನು ತರಭೇತಿ ಗೊಳಿಸುವುದು.
ಜಾನಪದ ಕಲೆಗಳನ್ನು ಕಲಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಒಂದು ಕಲಾ ಶಾಲೆಯನ್ನು ತೆರೆಯುವುದು.
ಈ ಕಾರಣದಿಂದ ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಜಾನಪದ ಲೋಕವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ.
ಚಿತ್ರ ಕುಟೀರದಲ್ಲಿ ಹಲವಾರು ಛಾಯಾಚಿತ್ರಗಳು ಪ್ರದರ್ಶಿತಗೊಂಡಿವೆ. ಈ ಕುಟೀರದಲ್ಲಿ ಪ್ರದರ್ಶಿತವಾಗಿರುವ ವಿಶಿಷ್ಟ ಬಣ್ಣದ ಚಿತ್ರಗಳು ನಾಡಿನ ಹಬ್ಬ,ಕಲೆ ಆಚರಣೆ ಜಾತ್ರೆಗಳನ್ನು ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣ ಮುಂದೆ ತಂದು ನಿಲ್ಲಿಸುವಷ್ಟು ಸುಂದರವಾಗಿವೆ. ಶ್ರೀ ಎಚ್.ಎಲ್. ನಾಗೇಗೌಡರು ಕೈಗೊಂಡ ಧ್ವನಿ ಮುದ್ರಣ, ಚಿತ್ರೀಕರಣ, ವಸ್ತು ಸಂಗ್ರಹ ಮೊದಲಾದ ಸನ್ನಿವೇಶದ ಛಾಯಾಚಿತ್ರಗಳು ಹಾಗೂ ಅವರಿಗೆ ಸೇರಿದ ಅಮೂಲ್ಯ ವಸ್ತುಗಳು ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರದರ್ಶಿತವಾಗಿವೆ. ಇಲ್ಲಿ ಹಲವಾರು ರೀತಿಯ ಛಾಯಾಚಿತ್ರಗಳು ಜನರನ್ನು ಮನಸೂರೆಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಉದಾ: ಬುಡಕಟ್ಟು ಜನಾಂಗದ ಛಾಯಾಚಿತ್ರಗಳು, ಜನಪದ ರಂಗಭೂಮಿ, ಛಾಯಾಚಿತ್ರಗಳು, ತೆಂಕುತಿಟ್ಟು, ಯಕ್ಷಗಾನದ ಮುಖಾವಶೇಷಗಳ ಛಾಯಾಚಿತ್ರಗಳು.
ಲೋಕಮಹಲ್ ಒಂದು ವಿಶಾಲವಾದ ಎರಡು ಅಂತಸ್ತುಗಳ ಬೃಹತ್ ಕಟ್ಟಡ. ಇಲ್ಲಿ ಹಲವಾರು ರೀತಿಯ ಜಾನಪದ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಲಾಗಿದೆ. ಯಕ್ಷಗಾನದ ವೇಷಭೂಷಣಗಳು ,ಕೊಡವ ದಂಪತಿಗಳು, ದಾಸಯ್ಯ ,ಗೊರವಯ್ಯಗಳು, ಕಿನ್ನರಿ ಜೋಗಿಯರು, ಲಂಬಾಣಿ, ಸುಗ್ಗಿ ಕುಣಿತದ ಹಾಲಕ್ಕಿ ಒಕ್ಕಲಿಗರು, ವಿವಿಧ ಬಗೆಯ ಆಯುಧಗಳು, ಮದುವೆ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಬಳಸುವ ವಸ್ತುಗಳು, ತೂಕ -ಅಳತೆ ಸಾಧನೆಗಳು, ಪೂಜೆ, ಅಡುಗೆಮನೆ ಉಪಕರಣಗಳು ಮುಂತಾದವುಗಳನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಲಾಗಿದೆ. ಕೆಳ ಅಂತಸ್ತಿನಲ್ಲಿರುವ ಭೂತದ ಗ್ಯಾಲರಿಯಲ್ಲಿ ಅಳೆತ್ತರದ ಮರದ ಭೂತದ ವಿಗ್ರಹಗಳು ಮತ್ತು ಕಲ್ಲಿನ ವಿಗ್ರಹಗಳಿವೆ. ಮೇಲಿನ ಅಂತಸ್ತಿನಲ್ಲಿ ನಾಡಿನ ವೈವಿಧ್ಯಮಯ ಜಾನಪದ ವಾದ್ಯಗಳ ಸಮೂಹವು ಪ್ರದರ್ಶಿತಗೊಂಡಿವೆ.
ಜಾನಪದ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನೋಡಬಹುದಾದ ಮತ್ತೊಂದು ವಿಶಿಷ್ಟ ಸ್ಥಳವೆಂದರೆ ಲೋಕಮಾತಾ ಮಂದಿರ. ದುಡಿಮೆಯನ್ನೇ ತಮ್ಮ ಉಸಿರಾಗಿಸಿಕೊಂಡ ಹಳ್ಳಿಗರ ಜೀವನದಲ್ಲಿನ ಸೊಗಡು, ಸೊಗಸು ಸೊಬಗುಗಳಿಗೆ ಕೊರತೆಯಿಲ್ಲ. ಬಗೆ ಬಗೆಯ ಚಿತ್ತಾರ, ಚಿತ್ರಪುಟಗಳು, ಗಿರಿಜನರು ಮತ್ತು ಗ್ರಾಮೀಣರ ಬಳಕೆಯ ವಿಶಿಷ್ಟ ವಸ್ತುಗಳ ವಾಡೆ, ಗುಡಾಣಗಳು, ರೇಷ್ಮೆ ಮಗ್ಗ, ಒಳಮನೆ ವಸ್ತುಗಳು, ಕನಾ‍ಟಕದ ಜನಪದ ಕಲೆಗಳ ಭೂಪಟ, ಛಾಯಾ ಚಿತ್ರಗಳು, ಅಲ್ಲಿನ ಜನರಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ನಾವು ಜಾನಪದ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಕಾಣಬಹುದು. ಈ ಲೋಕಮಾತಾ ಮಂದಿರದ ಮುಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ಜಾನಪದ ಲೋಕದ ಸಂಸ್ಥಾಪಕರಾದ ಶ್ರೀ ಎಚ್. ಎಲ್. ನಾಗೇಗೌಡರ ಕಂಚಿನ ಪುತ್ಥಳಿ ಇರುವ ಮಂಟಪವಿದೆ.
ಸಮೂಹ ಮಾಧ್ಯಮಗಳ ಧಾಳಿಗೊಳಗಾಗಿ ನಶಿಸಿ ಹೋಗುತ್ತಿರುವ ಜನಪದ ಕಲೆಗಳನ್ನು ಉಳಿಸಿ ಬೆಳೆಸಬೇಕೆಂಬ ಮಹಾತ್ವಾಕಾಂಕ್ಷೆಯಿಂದ ಕನ್ನಡ ಪರಿಷತ್ತು ಮತ್ತು ಕನ್ನಡ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಇಲಾಖೆಯ ನೆರವಿನೊಂದಿಗೆ ಜಾನಪದ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಗುರುಕುಲ ಮಾದರಿಯಲ್ಲಿ ಮಯುಕರಿಗೆ ರಂಗದ ಕುಣಿತ ಡೊಳ್ಳು ಕುಣಿತ, ಗೊರವರ ಕುಣಿತ, ಲಂಬಾಣಿ ಕುಣಿತ, ಕೋಲಾಟ ಕಲೆಗಳಲ್ಲಿ ತರಭೇತಿ ನೀಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಜಾನಪದ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ತರಭೇತಿ ಹೊಂದಿದ ಡೊಳ್ಳು ಕುಣಿತದ ಕಲಾವಿದರು ನಾಡಿನಾದ್ಯಂತ ಜನಪ್ರಿಯರಾಗಿರುವುದಲ್ಲದೆ, ಹೊರನಾಡುಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಜಾನಪದ ಲೋಕದ ಕಲಾ ತರಭೇತಿ ಪಡೆದವರು ಜಯಭೇರಿಯನ್ನು ಬಾರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
ಜಾನಪದ ಪರಿಷತ್ತು ತ್ರೈವಾರ್ಷಿಕ ಜಾನಪದ ಯೋಜನೆಯನ್ನು ರೂಪಿಸಿದ್ದು, ಮೂರು ಹಂತಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಯೋಜನೆಯನ್ನು ಕಾರ್ಯರೂಪಕ್ಕೆ ತರಲು ಉದ್ದೇಶಿಸಿರುತ್ತದೆ. ತ್ರೈವಾರ್ಷಿಕ ಯೋಜನೆಯ ವಿವರಗಳು-
ಜಾನಪದ ಲೋಕವು ಹಲವಾರು ಕಲೆ, ವಸ್ತು ಸಂಗ್ರಹಾಲಯ, ಪ್ರಮುಖ ಮಂದಿರಗಳಲ್ಲದೇ, ತನ್ನದೇ ಆದ ವೈಶಿಷ್ಟತೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. ಅನೇಕ ಜಾನಪದ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ವಿಕಾಸ ಕ್ಕಾಗಿ ಹಾಗೂ ಹಲವಾರು ಚಟುವಟಿಕೆಗಳಿಗಾಗಿ ಅದರ ಮುಂದುವರಿಕೆಗಾಗಿ "ಜಾನಪದ ಮಹಾ ವಿದ್ಯಾಲಯ"ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಅಧ್ಯಯನಾಂಗವನ್ನು ರಚಿಸಿದೆ. ನಾಡೋಜ ಶ್ರೀ ಎಚ್. ಎಲ್. ನಾಗೇಗೌಡರು ೧೯೭೯ರಲ್ಲಿ ಕನಾ‌ಟಕ ಜಾನಪದ ಪರಿಷತ್ತು ಕಳೆದ ೩೩ ವಸಂತಗಳಿಂದಲೂ ಅಪಾರ ಹಾಗೂ ವೈವಿಧ್ಯಮಯ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳನ್ನು ನಿ‍ರ್ವಹಿಸುತ್ತಾ ಬಂದಿದೆ.
ಕೇಳಿದ ಕೂಡಲೇ ತನ್ನ ದನಿ ಬನಿಗಳಿಂದ ನಡೆ-ನುಡಿಗಳಿಂದ ಮತ್ತು ಗತ್ತು -ಗೈರತ್ತುಗಳಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸಿರುವ ಗ್ರಾಮೀಣರ ಸಂಗೀತವೇ ಜನಪದ ಸಂಗೀತ. ಅದು ಹುಟ್ಟಿದ್ದು, ಪ್ರಕೃತಿಯ ಮಡಿಲಲ್ಲಿ. ಬೆಳೆದದ್ದು ದಿನನಿತ್ಯದ ಕಾಯಕದಲ್ಲಿ. ಫಲವಾದದ್ದು ಮುಗ್ಧ ಹಳ್ಳಿಗರ ಬಾಯಲ್ಲಿ. ಜಾನಪದ ಹಾಡುಗಳನ್ನು ಕಲಿಯುವ ಆಸಕ್ತಿ ಇರುವವರಿಗೆ ಸಂಸ್ಥೆಯು ಯೋಜನೆಗಳನ್ನು ಏರ್ಪಡಿಸಿದೆ. ಈಗಾಗಲೇ ೫೦೦ ಜನರಿಗೆ ಜನಪದ ಸಂಗೀತವನ್ನು ಕಲಿಸಲಾಗಿದೆ.
ಜಾನಪದ ಮಹಾವಿದ್ಯಾಲಯವು ಜಾನಪದ ಸರ್ಟಿಫಿಕೇಟ್ ಮತ್ತು ಜಾನಪದ ಡಿಪ್ಲೊಮೊ ಕೋರ್ಸ್ಗಳನ್ನು ದಶಕಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಕಾಲದಿಂದ ನಡೆಸಿಕೊಂಡು ಬಂದಿದೆ. ಇಲ್ಲಿನ ತರಭೇತಿಗಳು ಪ್ರತಿ ಭಾನುವಾರದಂದು ಮಾತ್ರ ನಡೆಯುತ್ತವೆ. ಹಲವಾರು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು, ಉಪನ್ಯಾಸಕರು ಮತ್ತು ಕುಣಿತದಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿ ಇರುವವರು ಈ ಕೋರ್ಸ್ಗಳಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಬಹುದಾಗಿದೆ. ಜಾನಪದ ಕುರಿತ ಅಭ್ಯಾಸವೆಂದರೆ ಪರಂಪರೆಯ ಜ್ಞಾನ -ವಿಜ್ಞಾನದ ಅಭ್ಯಾಸವೇ ಆಗಿರುತ್ತದೆ.
ಜಾನಪದ ಲೋಕವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ ಕೂಡಲೇ ಜನರ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಗೋಚರವಾಗುವುದು ಅಲ್ಲಿನ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಬೃಹದಾಕಾರದ ಮಹಾದ್ವಾರ. ಈ ಮಹಾದ್ವಾರವು ದೊಡ್ಡದಾದ ಕೊಂಬು ಕಹಳೆ ಹಾಗೂ ಹರಿಗೆಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದ, ಇಪ್ಪತ್ತು ಅಡಿಗಳಷ್ಟು ವಿಶಾಲವಾದ ಮಹಾದ್ವಾರ. ದ್ವಾರದ ಎರಡೂ ಬದಿಯಲ್ಲಿ ಆಕಾಶಕ್ಕೆ ಜಾಚಿನಿಂತ ಇಪ್ಪತ್ತಾರು ಅಡಿ ಎತ್ತರದ ಹಿತ್ತಾಳೆಯ ನಂದಿ ಧ್ವಜಗಳು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಜನರನ್ನು ಸ್ವಾಗತಿಸುತ್ತವೆ.
ಜಾನಪದ ಲೋಕವು ಹಲವಾರು ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಐತಿಹಾಸಿಕ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ತನ್ನಲ್ಲಿ ಹೊಂದಿದೆ. ಒಂದು ಸಾವಿರದ ಎರಡು ನೂರು ವಸಂತಗಳಿಗೂ ಹಿಂದಿನ ವೀರಗಲ್ಲು, ಸತಿಕಲ್ಲುಗಳು,ಗೋಲು ಗಲ್ಲುಗಳು, ಶಾಸನ ರಥ, ಫಿರಂಗಿ ಮೊದಲಾದವುಗಳು ತಮ್ಮ ಗತಕಾಲದ ಚರಿತ್ರೆಯನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾ ಇಲ್ಲಿ ನಿಂತಿವೆ. ರಾಜ ಮಹಾರಾಜರುಗಳ ಕಾಲದ ಬೃಹದಾಕಾರದ ಕಲ್ಲಿನ ತೊಟ್ಟಿಗಳೂ ಸಹ ಇಲ್ಲಿವೆ.
ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಮತ್ತು ಜಾನಪದ ಕ್ಷೇತ್ರವನ್ನು ಶ್ರೀಮಂತಗೊಳಿಸಿದ ಕನ್ನಡ ಸಾರಸ್ವತ ಲೋಕದ ಹಿರಿಯರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರಾದ ಎಚ್.ಎಲ್. ನಾಗೇಗೌಡರದು ಬಹುಮುಖ ಪ್ರತಿಭೆ. ಅವರ ಬಹುದಿನದ ಕಲ್ಪನೆಯ ಕೂಸು ಜನಪದ ಲೋಕ. ಇದರಲ್ಲಿ ಇಡೀ ಗ್ರಾಮೀಣ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಹೂರಣವೇ ಅಡಗಿದೆ.
ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಹಾಗೂ ಇಂದು ಅದರ ಸ್ಥಾನಮಾನಗಳು:
ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ ಎಂಬ ಪದವು ಎರಡು ಪದಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದೆ. 'ಶಿಕ್ಷಣ' ಮತ್ತು 'ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ'. ಶಿಕ್ಷಣ ಎಂಬ ಶಬ್ದವು ಅತಿ ವಿಸ್ತಾರವಾದ ಅರ್ಥವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದು ಅನೇಕ ಶಿಕ್ಷಣ ತಜ್ಞರಿಂದ ಹಾಗೂ ತತ್ವಜ್ಞಾನಿಗಳಿಂದ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಶಿಕ್ಷಣವನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಹಾಗೂ ಸಾಮಾಜಿಕ ಜೀವನದ ಬುದ್ಧಿಪೂರ್ವಕ ವಾಗಿದೆ ಸ್ವಯಂ ಉತ್ತಮತೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವಂತಹ ಒಂದು ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ಎಂದು ಹೇಳಬಹುದು. ಆದ್ದರಿಂದ ಶಿಕ್ಷಣದ ಮುಖ್ಯ ಉದ್ದೇಶವೆಂದರೆ, ,ವ್ಯಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಮಾಜಿಕ ಮತ್ತು ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ವಿಕಾಸ ಉಂಟುಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಅವನನ್ನು ಸಶಕ್ತನಾಗಿ ಮಾಡುವುದು.
ಹೇಗೆ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ವೈಜ್ಞಾನಿಕವಾಗಿ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಬಿಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಗುತ್ತದೆಯೋ ಅದೇ ತಳಹದಿಯಮೇಲೆ ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ಹಂತಗಳನ್ನು ಕಾಣಬಹುದಾಗಿದೆ .
ಭೋಧನಾ ಮತ್ತು ಕಲಿಕಾ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ವಿಧಾನಗಳನ್ನು ವಿಶಿಷ್ಟ ವರ್ತಾನಾ ವಿಧಾನಗಳೊಂದಿಗೆ ವಿಶ್ಲೇಷಿಸುವುದು.
ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ಗುರಿ ಮತ್ತು ಉದ್ದೇಶಗಳಿಗೆ ಪೂರಕವಾಗಿರುವ ಮತ್ತು ಬೋಧನೆಗೆ ಅವಶ್ಯಕವಿರುವ ಮತ್ತು ಬೋಧನೆಗೆ ಅವಶ್ಯಕವಿರುವ ಎಲ್ಲ ಸಂಗತಿಗಳು ಹಾಗೂ ಸಾಮಗ್ರಿಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸುವುದು.
ವರ್ಗದ ವಿಶಿಷ್ಟ ಬೋಧನೆ ಹಾಗೂ ಕಲಿಕೆಗೆ ಅವಶ್ಯವಿರುವ ವಿಶಿಷ್ಟ ಸಾಧನ ಸಲಕರಣೆ ಮತ್ತು ತಂತ್ರಗಳನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಲಳ್ಳುವುದು.
ಸರಿಯಾದ ಪ್ರತಿ ಪುಷ್ಠೀಕರಣ ನೀಡಿ ದೋಷಗಳನ್ನು ತಿದ್ದಿಕೊಂಡು ಮುಂದುವರೆಯುವ್ಂತೆ ಮಾಡಿ ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ಉದ್ದೇಶಗಳನ್ನು ಈಡೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಮಾಡುವುದು.
ವ್ಯವಸ್ಥಿತ ಸರಣಿಗಳನ್ನು ಹೊಸ ಹೊಸ ಸಂದರ್ಭಗಳಿಗೆ ಅನ್ವಯಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು.
ಶಿಕ್ಷಣದ ಮುಖ್ಯ ಧ್ಯೇಯಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ವಿಶಾಭಾವದ ಗುರಿಗಳನ್ನು ಸಾಕಾರಗೊಳಿಸಲು ಸಾಕಾರಗೊಳಿಸಲು ಸಹಯಕಾರಿಯಾಗುವುದು.
ಸಮಾಜದ ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ಅವಶ್ಯಕತೆಗಳನ್ನು ಬೇಕುಬೇಡಿಕೆಗಳನ್ನು ಸಮಂಜಸವಾಗಿ ಪೂರೈಸಿಕೊಳ್ಳ್ಲು ಪೂರಕವಾಗಿದೆ.
ಪ್ರಸ್ತುತ ಸಮಯಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಪಠ್ಯಕ್ರಮ ರಚನೆ ಅದರಲ್ಲಿ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ವಿಷುಯಗಳ ಸಮಯೋಚಿತ ಜೋಡಣೆ, ಪ್ರಾಯೋಗಿಕ ಅನುಭವ ಇವುಗಳನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ವಸ್ನಿಷ್ಠ್ವವಾಗಿ ಪೂರೈಸಿಕ್ಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಮಾಡುವುದು .
ಮಾನವತಾ ಹಾಗೂ ಸ್ವಾಭಾವಿಕ ಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳ ಸಮರ್ಪಕ ಬಳಕೆ ತನ್ಮೂಲಕ ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ವಿಶಿಷ್ಟ್ ಧ್ಯೇಯಗಳ ಸಾಧಿಸುವಿಕೆಯ ಯುಕ್ತಿಯನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವಲ್ಲಿ ಸಹಾಯವಾಗಲಿದೆ .
ಶಿಕ್ಷಣದ ಸಾರ್ವತ್ರೀಕರಣಕ್ಕೆ ಪೂರಕವಾದ ವಿಧಾನಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸಿ ಸಮಾನತೆ, ಏಕತೆಗಳನ್ನು ಬಿಂಬಿಸುವಂತೆ ಮಾಡುವುದು.
ವಿವಿಧ ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ಯೋಜನೆಗಳು ಕಾರ್ಯಗತವಾಗುವಂತೆ ಪ್ರೇರೇಪಣೆ ನೀಡುವುದು.
ಶಿಕ್ಷಣವನ್ನು ಜೀವನಾಧಾರವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿ ಸಾಮಾಜಿಕ ರಂಗದಲ್ಲಿ ಬರಬಹುದಾದ ಎಲ್ಲ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಗೆ ಪರಿಹಾರ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವುದು.
ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ವೈಶಿಷ್ಟತೆ ಮತ್ತು ಬೇಕು-ಬೇಡಿಕೆಗಳನ್ನು ಕಂದುಹಿಡಿದು ಅವುಗಳನ್ನು ವಿಶ್ಲೇಷಣೆ ಮಾಡುವುದು
ವರ್ಗ ಕೋಣೆಯ ವಿಶಿಷ್ಟ ಬೋಧನಾ ಉದ್ದೇಶಗಳನ್ನು ಅರಿತು ಅವುಗಳನ್ನು ವಿಶಿಷ್ಟ ವರ್ತನಾ ಬದಲಾವಣೆಯೊಂದಿಗೆ ಅರ್ಥೈಸಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಮಾಡುವುದು.
ಬೋಧಿಸಲಿರುವ ವಿಷಯ ವಸ್ತುವನ್ನು ವ್ಯವಸ್ಥಿತವಾಗಿ ಸಂಘಟಿಸಿ ಅವುಗಳನ್ನು ವ್ಯವಸ್ಥಿತವಾಗಿ ಅನುಕ್ರಮಣಿಕಾ ಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಭೋಧಿಸುವಂತೆ ಮಾಡುವುದು.
ವರ್ಗ ಭೋದನೆ ಮತ್ತು ಕಲಿಕೆಗೆ ಅವಶ್ಯಕವಿರುವ ಸಾಧನ ಸಲಕರಣೆಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸಿ ಅಭೀವೃದ್ಧಿಪಡಿಸುವುದು.
ಶಿಕ್ಷಕರಿಗೆ ಪಾಠವಿಷಯಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಸಾಧನಗಳನ್ನು ಬಳಿಸುಕೊಂಡು ಸರಿಯಾದ ತಂತ್ರದೊಂದಿಗೆ ಮುಂದುವರೆಯುವಂತೆ ಮಾದುವುದು.
ಶಿಕ್ಷಣವನ್ನು ವೈಯಕ್ತೀಕರಣಗೊಳಿಸಿ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಭಿನ್ನಾಬಿಪ್ರಾಯಗಳನ್ನು ಮಿತಗೊಳಿಸುವುದು.
ಶಿಕ್ಷಣವು ನಮ್ಮೆಲ್ಲ ಬಂದಗಳನ್ನು ಕಿತ್ತೊಗೆದು, ಪರಮ ಶಾಂತಿ, ಸುಖ, ಸೌರ್ಹಾದತೆಗಳನ್ನು ನೀಡುವ ಸಾಧನ.ಶಿಕ್ಷಣವು ನೀಡುವ ಸಂಪತ್ತೆಂದರೆ, ಆಂತರಿಕ ಬೆಳಕು, ಶಕ್ತಿಯೆಂದರೆ ಅದಮ್ಯ ಚೇತನ ತುಂಬಿದ ಶ್ರೇಷ್ಠತೆಯ ಪ್ರೀತಿ, ಸತ್ಯದ ಸರ್ವಾದಾ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿ".
ಮಗುವು ಮಾನವನಾಗಿ, ನಾಗರಿಕನಾಗಿ ಎಲ್ಲರೊಡನೆ ಸ್ನೇಹ, ಘನತೆ ಮತ್ತು ಗೌರವದಿಂದ ವರ್ತಿಸುವಂತೆ ಮಾಡುವುದೇ ಶಿಕ್ಷಣ”.
ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಮಂತ್ರಾಲಯ ಬ್ರಿಟನ್ನ ಇವರ ಅಭಿಪ್ರಾಯದಂತೆ-
“ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವು ಮಾನವ ಕಲಿಕೆಯ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಸುಧಾರಿಸಲು ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳು ಸಾಧನಗಳು ಹಾಗೂ ತಂತ್ರಗಳ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಹಾಗೂ ಅವುಗಳ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾದ ಅನ್ವಯಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿದೆ".
“ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವು ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ಗುರಿ ಮತ್ತು ಉದ್ದೇಶಗಳನ್ನು ಸಾಧಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಅನ್ವಯಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ತಾಂತ್ರಿಕತೆ ಮತ್ತು ನವೀನ ಪದ್ದತಿಗಳನ್ನೊಳಗೊಂಡ ವಿಜ್ಞಾನವಾಗಿದೆ".
ಶಿಕ್ಷಣ ಎಂಬ ಪದವು ಒಂದು ಸಂಕೀರ್ಣ ಪದವಾಗಿದೆ.ಆದಾರಿಂದಲೇ ಈ ಪದಕ್ಕೆ ವಿಷಾಲವಾದ ಅರ್ಥ ಮತ್ತು ವ್ಯಾಪ್ತಿಗಳು ಹೊಂದಲ್ಪಟ್ಟೆವೆ.ಶಿಕ್ಷಣವೆಂದರೆ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಬೆಳವಣಿಗೆ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ವಿಕಾಸ ಎಂದು ಎಲ್ಲರಿಂದಲೂ ಸಮ್ಮತವಾಗಿದೆ .ಆ ಶಿಕ್ಷಣವು ಒಂದು ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ನೋಡಿದರೆ, ಮಾನವನ ಉಗಮದಷ್ಟೇ ಪುರಾತನವೆಂದು ತೋರಿಬರುವುದು. ನಾಗರಿಲತೆಗಳ, ಏಳು ಬೀಳುಗಳ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಶಿಕ್ಷಣವೂ ಸಾಕಷ್ಟು ಬದಲಾವಣೆಗಳನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಳುತ್ತಾ ವಿಕಾಸ ಹೊಂದಿತು.
ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ಉದ್ದೇಷಗಳು ಶಿಕ್ಷಣದ ಗುರಿಗಳನ್ನು ಸಾಧಿಸುವದಕ್ಕಾಗಿ ರೂಪಿಸಲ್ಪಡುತ್ತವೆ, ಸಮಾಜದ ಬೇಕು ಬೇಡಿಕೆಗಳನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಸಮಂಜಸವಾದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಪೂರೈಸುವುದೇ ಶಿಕ್ಷಣದ ಗುರಿಗಳಾಗಿವೆ. ಇವುಗಳನ್ನು ಎರಡು ವಿಧದಲ್ಲಿ ವಿಂಗಡಿಸಿ ವಿವರಿಸಬಹುದು.
ಆಸ್ಟಿನ್ ರ ಕುಟುಂಬ ದೊಡ್ದದು. ಆರು ಸೋದರರು- ಜೇಮ್ಸ್ , ಜಾರ್ಜ್ , ಎಡ್ವರ್ಡ್ , ಹೆನ್ರಿ ಥಾಮಸ್ , ಫ್ರಾನ್ಸಿಸ್ ವಿಲಿಯಂ , ಚಾರ್ಲ್ಸ ಜಾನ್ ಮತ್ತು ಒರ್ವ ಸೋದರಿ ಕಸಾಂದ್ರ ಎಲಿಜಬೆತ್ ಅವರು ಕೂಡ ಅವಿವಾಹಿತರು. ಕಸಾಂದ್ರರವರೇ ಜೇನ್ ಆಸ್ಟಿನ್ ರವರ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಆಪ್ತಗೆಳತಿಯಾಗಿದ್ದರು. ಹೆನ್ರಿರವರು ಬ್ಯಾಂಕ್ ನ ಮಲೀಕರಾಗಿದ್ದರು, ಬ್ಯಾಂಕ್ ವ್ಯವಹಾರ ಪರಜಯಪಟ್ಟನಂತರ ಅವರು ಪಾದ್ರಿಯಾಗಿ ಸೇವೆಸಲ್ಲಿಸಿದ್ದರು. ಹೆನ್ರಿರವರು ಜೇನ್ ರವರ ಸಾಹಿತ್ಯ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರಾಗಿದ್ದರು. ಜೇನ್ ಆಸ್ಟಿನ್ ರವರು ೧೦ ಹೆನ್ರೀಟ್ಟಾ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ವಾಸವಾಗಿದ್ದಾಗ ಅವರ ಜೀವನದ ಉತ್ತಮ ಪತ್ರಗಳನ್ನು ಬರೆದರು. ಹೆನ್ರಿರವರ ಸ್ನೇಹಿತರ ಬಳಗದಲ್ಲಿ ಬ್ಯಾಂಕ್ ಮಾಲೀಕರು, ವ್ಯಾಪಾರಿಗಳು, ಪ್ರಕಾಶಕರು,ಚಿತ್ರಕಾರರು ಮತ್ತು ನಟರು ಇದ್ದರು. ಹೆನ್ರಿರವರು ಅವಳಿಗೆ ನಗರದ ಹೊರ ಊರುಗಳ ಸಾಮಾಜಿಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಕುರಿತು ಮಾಹಿತಿ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದರು.
ಆಸ್ಟಿನ್ ರವರು ತಮ್ಮ ಇಡೀ ಜೀವನವನ್ನು ತಮ್ಮ ಕುಟುಂಬದವರೊಂದಿಗೆ ಕಳೆದರು. ಆಕೆಯ ಮೊದಲ ಗುರು ಆಕೆಯ ತಂದೆ. ಆಕೆಯ ಅಣ್ಣಂದಿರು ಮತ್ತು ಸ್ವಪ್ರಯತ್ನ ಆಕೆಯ ವಿದ್ಯಭ್ಯಾಸದಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖ ಪಾತ್ರವಹಿಸಿದ್ದೆ. ಆಕೆಯ ಕುಟುಂಬದವರ ಸಹಕಾರ ಆಕೆಯನ್ನು ಒರ್ವ ಒಳ್ಳೆಯ ಬರಹಗಾರ್ತಿಯನ್ನಾಗಿಸಿತು. ಆಕೆಯ ಕಲಾತ್ಮಕ ಶಿಷ್ಯವೃತ್ತಿ ಹದಿಮೂರರಿಂದ ಮೂವತ್ತರವರೆಗೆ ಮುಂದುವರಿಯಿತು. ಈ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಅವರು ವಿವಿಧ ಸಾಹಿತ್ಯ ಕೃಷಿಯಲ್ಲಿ ತಮ್ಮನ್ನೇ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡರು. ೧೮೧೧ರಿಂದ ೧೮೧೬ರರವರೆಗೆ ಪ್ರಕಟಗೊಂಡ ಆಕೆಯ ಕಾದಂಬರಿಗಳಾದ , , , . ಆಕೆಯನ್ನು ಒಬ್ಬ ಉತ್ತಮ ಲೇಖಕಿಯ ಸ್ಥಾನ ತಂದುಕೊಟ್ಟಿತು. ಮತ್ತು ಕಾದಂಬರಿಗಳು ಆಕೆಯ ಮರಣಾನಂತರ ಪ್ರಕಟಗೊಂಡವು. ಕಾದಂಬರಿಯನ್ನು ಬರೆಯಲು ಆರಂಭಿಸಿದರೂ, ಅದನ್ನು ಮುಗಿಸುವ ಮುನ್ನವೆ ಆಕೆ ಇಹಲೋಕ ತ್ಯಜಿಸಿದರು.
ಆಸ್ಟಿನ್ ರ ಕಾದಂಬರಿಗಳಲ್ಲಿ ೧೮ ಮತ್ತು ೧೯ನೇ ಶತಮಾನದ ಜೀವನ ಶೈಲಿ, ಸಾಮಾಜಿಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳನ್ನು ಸುಂದರವಾಗಿ ಚಿತ್ರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಆಕೆಯ ಕಾದಂಬರಿಗಳು ಹಾಸ್ಯಭರಿತವಾಗಿದ್ದರೂ ಮಹಿಳೆ ವಿವಾಹದ ಚೌಕಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಮಾಜಿಕವಾಗಿ ಮತ್ತು ಆರ್ಥಿಕವಾಗಿ ಸುರಕ್ಷಿತಳು ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಒತ್ತು ನೀಡಿದ್ದಾರೆ. ಆಕೆಯ ಕಾದಂಬರಿಗಳು ಅನಾಮಿಕವಾಗಿ ಪ್ರಕಟಗೊಂಡರೂ, ಆಕೆಗೆ ಪ್ರಖ್ಯಾತಿಯನ್ನು ತಂದುಕೊಟ್ಟಿತ್ತು. ೧೮೬೯ರಲ್ಲಿ ಆಕೆಯ ಸೋದರಳಿಯ ಬರೆದ ಆಕೆಗೆ ಮಾನ್ಯತೆ ತಂದುಕೊಟ್ಟಿತಲ್ಲದೆ ಆಕೆಯನ್ನು ಇಂಗ್ಲೀಷ್ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಪ್ರಮುಖ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರನ್ನಾಗಿಸಿತು. ೨೦ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಆಕೆಯ ಕಾದಂಬರಿಗಳಿಗೆ ಅಭಿಮಾನಿಗಳ ದಂಡು ಬೆಳೆಯಿತು.
ಜೇನ್ ಆಸ್ಟಿನ್ ೧೬ನೇ ಡಿಸೆಂಬರ್ ೧೭೭೫ರಲ್ಲಿ ನಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದರು. ಅವಳ ಜ್ಞಾನಸ್ನಾನ ೫ನೇ ಏಪ್ರಿಲ್ ೧೭೭೬ರಲ್ಲಿ ನಡೆಯಿತು. ೧೭೮೩ರಲ್ಲಿ ಆಸ್ಟಿನ್ ಮತ್ತು ಕಸಾಂದ್ರ ಆಕ್ಸ್ಫರ್ಡ್ ನಲ್ಲಿ ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸಕ್ಕೆ ಶ್ರೀಮತಿ ಆನ್ ಬಳಿ ಸೇರಿಕೊಂಡರು. ಅವರ ಜೊತೆಗೆ ಸೌತಾಂಪ್ಟನ್ ಗೆ ವಲಸೆ ಹೋದರು. ಅನಾರೋಗ್ಯ ನಿಮಿತ್ತ, ಮನೆಗೆ ಬಂದ ಅವರ ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸ ಮನೆಯಲ್ಲೇ ಮುಂದುವರೆಯಿತು. ೧೭೮೫ರಲ್ಲಿ ವಸತಿ ಶಾಲೆಗೆ ಸೇರಿದರು. ಅಲ್ಲಿ ಫ್ರೆಂಚ್, ಕಾಗುಣಿತ, ಕಸೂತಿ, ನೃತ್ಯ, ಸಂಗೀತ, ನಾಟಕಗಳಲ್ಲಿ ತರಬೇತಿ ಹೊಂದಿದರು. ಡಿಸೆಂಬರ್ ೧೭೮೬ರ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಮನೆಗೆ ವಾಪಾಸಾದರು-ಕಾರಣ ಆರ್ಥಿಕವಾಗಿ ಅವರನ್ನು ಓದಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದೆ ಹೋದದ್ದು.
ಆಸ್ಟಿನ್ ತಮ್ಮ ಮುಂದಿನ ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸ ಸ್ವಪರಿಶ್ರಮ, ಸಹೋದರ ಮತ್ತು ತಂದೆಯ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ಮುಂದುವರೆಸಿದರು. ಜಾರ್ಜ್ ಆಸ್ಟಿನ್ ತಮ್ಮ ವಾಚನಾಲಯವನ್ನು ಮಕ್ಕಳು ಸದುಪಯೋಗ ಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ನೆರವಾದರು. ಅವರ ಬರವಣಿಗೆಗೆ, ಕಲೆಗೆ ಬೇಕಾದ ದುಬಾರಿ ಕಾಗದ ಸಾಮಗ್ರಿಗಳನ್ನು ಒದಗಿಸಿದರು. ರ ಪ್ರಕಾರ ಅವರ ಮನೆಯ ವಾತಾವರಣದಲ್ಲಿ ಅಂದಿನ ಸಾಮಾಜಿಕ, ರಾಜಕೀಯ ವಿಷಯಗಳ ಚರ್ಚೆ, ಆಸ್ಟಿನ್ ಕಾದಂಬರಿಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖ ಪಾತ್ರವಹಿಸಿತು. ೧೭೮೬ರಲ್ಲಿ ಅವರ ಮನೆಯ ಗಡಿ ಬಿಟ್ಟು ಅವರು ಹೊರ ಹೋಗುವ ಸಂದರ್ಭ ಒದಗಿ ಬರಲಿಲ್ಲ. ಖಾಸಗಿ ನಾಟಕಗಳು ಅವರ ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸದ ಒಂದು ಭಾಗವಾಗಿತ್ತು.
ಆಸ್ಟಿನ್ ರ ತಂದೆ ಜಾರ್ಜ್ ಆಸ್ಟಿನ್ ಹಾಗೂ ತಾಯಿ ಕಸಾಂದ್ರ ಕುಲೀನ ಮನತನಕ್ಕೆ ಸೇರಿದವರು. ಜಾರ್ಜ್ ರವರು ಉಣೆ ಬಟ್ಟೆಗಳ ತಯರಕರಾಗಿದ್ದರು. ಅವರು , ನಲ್ಲಿ ಆಂಗ್ಲಿಕನ್ ಸಭೆಯ ಪಾದ್ರಿಯಗಿದ್ದರು. ೨೬ ಏಪ್ರಿಲ್ ೧೭೬೪ರಲ್ಲಿ ಅವರು ಕಸಾಂದ್ರರೊಂದಿಗೆ ವಿವಾಹವಾದರು. ಜೀವನೊಪಯಕಾಗಿ ಕೃಷಿ ಮತ್ತು ಮೂರು-ನಾಲ್ಕು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಉಳಿಸಿಕೊಂಡು ಪಾಠ ಹೇಳಿಕೊಡುತ್ತಿದ್ದರು.
ಜೇನ್ ಆಸ್ಟಿನ್ ರವರು ಆಂಗ್ಲ ಕಾದಂಬರಿಗಾರ್ತಿ. ಆಕೆಯ ಪ್ರಣಯಭರಿತ ಕಾದಂಬರಿಗಳು ಆಕೆಯನ್ನು ಇಂಗ್ಲೀಷ್ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಕಾದಂಬರಿಗಾರ್ತಿಯನ್ನಾಗಿಸಿದೆ. ಅವರ ಕಾದಂಬರಿಗಳಲ್ಲಿನ ವಾಸ್ತವಿಕತೆ, ವ್ಯಂಗ್ಯ, ಸಾಮಾಜಿಕ ವಿವರಣೆ ಅವರನ್ನು ಉತ್ತಮ ವಿದ್ವಾಂಸರೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಆಸ್ಟಿನ್ ತನ್ನ ಕೃತಿಗಳನ್ನು ತನ್ನ ಸಹೋದರರ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಕಳುಹಿಸಿಕೊಟ್ಟರು. ತನ್ನ ಕೆಲಸದ ಬಗ್ಗೆ ಆಕೆಗೆ ಬಹಳ ಹೆಮ್ಮೆ ಇತ್ತು. ಚರ್ಚ್ ಗೆ ತಪ್ಪದೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರು. ಎಲ್ಲರೊಂದಿಗೂ ಬೆರೆಯುತ್ತಿದ್ದರು. ತಾನು ಬರೆದ ಕಾದಂಬರಿಗಳನ್ನು ಮನೆಯವರೆಲ್ಲಾರು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಸೇರುವಾಗ ಜೋರಾಗಿ ಎಲ್ಲರ ಮುಂದೆ ಓದಿ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು.
ಆಸ್ಟಿನ್ ಪ್ರೌಢಾವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲೇ, ಪೋಷಕರ ಜೊತಯಲೇ ಇದ್ದರು. ತಮ್ಮ ವಯಸ್ಸಿನ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳ ರೀತಿಯಲ್ಲೇ ಬೆಳೆದು ಬಂದರು. ಅವಳು ಕಲಿತಳು. ಅವರ ತಾಯಿ ಮತ್ತು ಸಹೋದರಿಯ ಜೊತೆ ಮನೆಗೆಲಸ ಮತ್ತು ಕೆಲಸಗಾರರ ಮೇಲ್ವಿಚಾರಣೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು.
ಆಸ್ಟಿನ್ ರವರ ವಯಕ್ತಿಕ ಜೀವನದ ಬಗೆಗಿನ ವಿವರಗಳು ಬಹಳ ಕಡಿಮೆ. ಅವರ ೩೦೦೦ ವಯಕ್ತಿಕ ಪತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ೧೬೦ ಪತ್ರಗಳು ಮಾತ್ರ ಬಹಿರಂಗ ಪಡಿಸಲಾಗಿದೆ. ಅವರ ಮರಣಾನಂತರ ಅವರ ಸಂಬಂಧಿಕರು ಹೊದಗಿಸಿದ ಮಹಿತಿಗಳೇ ಮೂಲಾಧಾರ.
೧೭೮೭ರಲ್ಲಿಯೇ ಆಸ್ಟಿನ್ ಕವಿತೆ ಬರೆಯಲು ಆರಂಭಿಸಿದರು. ಈ ಕವಿತೆಗಳಲ್ಲಿ ಮೂರು ಗ್ರಂಥಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದರು- ಅದೇ ಈಗ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ ಕೃತಿ.
ಗೊಂಡರು ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದಲೇ "ಗೊಂಡ್ವಾನ" ಎಂಬ ಭೂರಾಶಿಯ ಪದವು ರೂಢಿಯಲ್ಲಿ ಬಂದಿರಬಹುದು. ಸಾತ್ಪುರ ಪ್ರಸ್ಥಭೂಮಿ, ನರ್ಮದ ನದಿಯ ಹಾಜುಬಾಜುಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ನಾಗಪುರ ಮೈದಾನ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ, ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಛತ್ತೀಸ್‌ಘಡ್ನ ಬಸ್ತಾರ, ಸರ್ ಗೂಜ, ಚಿಂದ್ವಾರ, ಮಾಂಡ್ಲ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಹಾಗೂ ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರದ ಚಂಡ, ಇಯೋಟ್ ಮಲ್ ಜಿಲ್ಲೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಕೇಂದ್ರೀಕೃತವಾಗಿರುವರು.
ಐತಿಹಾಸಿಕವಾಗಿ ಗೊಂಡ್ವಾನ ಪ್ರದೇಶವು ಗೊಂಡರು ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಜಾಗವೆಂದು, ಹಿಂದಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಈ ಗೊಂಡ್ವಾನ ಪ್ರದೇಶವನ್ನು ಆಳುತ್ತಿದ್ದರೆಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ಬೇರೆ ಉಲ್ಲೇಖದ ಪ್ರಕಾರ ಗೊಂಡರು ಆಂಧ್ರದಲ್ಲಿನ ಈಗ ವಾಸಿಸುವ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಬಂದು ನೆಲೆಸಿದರೆಂದು, ಗೊಂಡ ಎಂಬ ಪದವು ತೆಲುಗು ಭಾಷೆಯ "ಕೊಂಡ" ಎಂಬ ಪದದಿಂದ ಬಂದಿರಬೇಕು. ತೆಲುಗಿನಲ್ಲಿ "ಕೊಂಡ" ಎಂದರೆ ಬೆಟ್ಟ-ಗುಡ್ಡ ಎಂದರ್ಥ.
ಅದ್ದರಿಂದ ಇವರನ್ನು ಬೆಟ್ಟದ ಜನರೆಂದು ತಿಳಿಯ ಬರುತ್ತದೆ. ಸಂಸ್ಕೃತ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ "ಗೊಂಡ ಎಂದರೆ "ದಟ್ಟ" ಎಂಬ ಅರ್ಥವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಗೊಂಡಾರಣ್ಯ ಎಂಬ ಶಬ್ಧವನ್ನು ಗಣನೆಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ದಟ್ಟಕಾಡಿನ ನಿವಾಸಿಗಳೆಂದು ಹೇಳಬಹುದು, ಈಗಲೂ ಗೊಂಡರ ಮೂಲದ ಬಗ್ಗೆ ಭಿನ್ನಾಭಿಪ್ರಾಯಗಳಿಗೆ. ಗೊಂಡರು ದ್ರಾವಿಡ ಭಾಷಾ ಗುಂಪಿಗೆ ಸೇರಿದ "ಗೊಂಡಿ" ಭಾಷೆಯನ್ನು ಬಳಸುತ್ತಾರೆ. ಈ ಭಾಷೆಯು ತೆಲುಗು ತಮಿಳು ಭಾಷೆಗೆ ತುಂಬ ಹೊಂದುವ ಭಾಷೆಯಾಗಿದೆ .
ಗೊಂಡರು ಬೆಟ್ಟ-ಗುಡ್ಡಗಳ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವರು, ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಗುಡಿಸಲುಗಳನ್ನು ಮರ, ಬಿದಿರಿ , ಹುಲ್ಲು , ಮಣ್ಣಿನಿಂದ ನಿರ್ಮಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ, ಆ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿನ ಮಣ್ಣಿನ ಫಲವತ್ತತೆ ಮತ್ತು ನೀರಿನ ಸೌಕರ್ಯಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸಿ ಮನೆಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.
ಅವರ ದಿನನಿತ್ಯದ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದ, ದನ-ಕರುಗಳಿಗೆ ಕುಡಿಯಲು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಬೇಕಾಗಿರುವ ನೀರು ಸೀಗುವ ನದಿ, ಕೊಳ-ತೊರೆಗಳ ಅಂಚುಗಳಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಗುಡಿಸಲುಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಸರ್ವೆಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿದೆ. ಗೊಂಡರ ಗುಡಿಸಲುಗಳು ಆಯತಾಕಾರವಾಗಿದ್ದು. ಮನೆಯ ನಿರ್ಮಾಣವನ್ನು ಮರದ ತುಂಡುಗಳಿಂದ ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.
ಮನೆಯ ಒಳಭಾಗದಲ್ಲಿ ಅಡಿಗೆ ಮನೆ, ಉಗ್ರಾಣ, ಮಲಗುವುದಕ್ಕೆ ಮೂರು ಕೊಠಡಿಗಳಿರುತ್ತವೆ. ಗೊಂಡರ ಎಲ್ಲಾ ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಹದಿನೈದರಿಂದ ಇಪ್ಪತ್ತು ಗುಡಿಸಲುಗಳಿದ್ದು, ಹಳ್ಳಿಯ ಪಶ್ಚಿಮದಲ್ಲಿ "ಗೋಟುಲ್" ಮತ್ತು ಪೂರ್ವ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಸ್ಮಶಾನವನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಂಡಿರುತ್ತಾರೆ.
ಈ ಗೊಂಡ ಬುಡಕಟ್ಟು ಜನರು ಸಸ್ಯಹಾರಿಗಳು ಜೊತೆಗೆ ಮಾಂಸಹಾರಿಗಳು ಹೌದು. ಸಜ್ಜೆ, ಅಕ್ಕಿ, ಜೋಳ, ಗೆಡ್ಡೆ-ಗೆಣಸು ಮತ್ತು ಹಣ್ಣು-ಕಾಯಿಗಳನ್ನು ತಿನ್ನುವರು. ಮತ್ತು ಮೀನುಗಳನ್ನು ಸಹ ತಿನ್ನುತ್ತಾರೆ. ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಸಜ್ಜೆಯಿಂದ ತಯಾರಿಸಿದ ಮದ್ಯಪಾನವನ್ನು ಸಹ ಸೇವಿಸುತ್ತಾರೆ. ಈ ಮದ್ಯಕ್ಕೆ "ಕೋಹ್" ಎಂದು ಹೆಸರು.
ಗೊಂಡರು ತುಂಬ ಕಡಿಮೆ ಬಟ್ಟೆಯನ್ನು ತೊಡುವರು. ಗಂಡಸರು ನಡುವಿಗೆ ತುಂಡು ಬಟ್ಟೆ ಯನ್ನು ಉಡುತ್ತಾರೆ. ಹೆಂಗಸರು ಸೀರೆಯನ್ನು ಉಡುತ್ತಾರೆ ಕೊರಳಿಗೆ ಮಣಿಗಳ ಸರ , ಕೈಗಳಿಗೆ ಗಾಜಿನ ಬಳೆ, ಕಡಗ ತಲೆ ಕೂದಲನ್ನು ಕತ್ತಿನ ಹಿಂದೆ ಬಿಟ್ಟಿರುತ್ತಾರೆ. ಮತ್ತು ಕೊರಳಿಗೆ ಕವಡೆಗಳ ಸರವನ್ನು ಹಾಕಿಕೊಂಡಿರುತ್ತಾರೆ .
ಗೊಂಡರು ದೈಹಿಕವಾಗಿ ಎತ್ತರವಾಗಿದ್ದು, ಗಟ್ಟಿ-ಮುಟ್ಟದ ಜನರು. ಕಪ್ಪು ಮೈ ಬಣ್ಣವಿದ್ದು ಹೊಳಪಾದ ಹಲ್ಲುಗಳಿದ್ದು, ಮಂದವಾದ ಕಪ್ಪುತಲೆಯ ಗೂದಲು, ದುಂಡನೆಯ ದಪ್ಪನಾದ ತುಟಿಗಳು ಮತ್ತು ಅಗಲವಾದ ಮೂಗು, ನೋಡಲು ಅವರ ಕಣ್ಣುಗಳು ಆಕರ್ಷಣಿಯವಾಗಿರುತ್ತವೆ.
ಜುಲೈ ೧೯೩೪ ರಲ್ಲಿ ಭಾರತ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ನಿಯಂತ್ರಣ ಮಂಡಳಿಯ ಸಭೆ ನಂತರ "ಭಾರತದ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಚಾಂಪಿಯನ್ಷಿಪ್" ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಲಾಯಿತು. ಸ್ಪರ್ಧೆಯ ಮೊದಲ ಪಂದ್ಯಗಳು ೧೯೩೪-೩೫ರಲ್ಲಿ ನಡೆದವು. ಟ್ರೋಫಿಯನ್ನು ಪಟಿಯಾಲದ ಮಹಾರಾಜ ಭುಪಿಂದರ್ ಸಿಂಗ್ ದಾನ ಮಾಡಿದರು. ಫೈನಲ್ನಲ್ಲಿ ಉತ್ತರ ಭಾರತವನ್ನು ಸೋಲಿಸಿದ ನಂತರ ಮೊದಲ ರಣಜಿ ಟ್ರೋಫಿ ಚಾಂಪಿಯನ್ಷಿಪ್ಅನ್ನು ಬಾಂಬೆ ಗೆದ್ದುಕೊಂಡಿತು.
ರಾಜ್ಯ ತಂಡಗಳು ಮತ್ತು ಪ್ರಥಮ ದರ್ಜೆ ಸ್ಥಾನಮಾನದ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಸಂಘಗಳು ಮತ್ತು ಕ್ಲಬ್‍ಗಳು ರಣಜಿ ಟ್ರೋಫಿಯಲ್ಲಿ ಆಡಲು ಅರ್ಹರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಬಹುತೇಕ ಅಸೋಸಿಯೇಷನ್‍ಗಳು ತಮಿಳುನಾಡು ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಅಸೋಸಿಯೇಷನ್ ಮತ್ತು ಮುಂಬಯಿ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಅಸೋಸಿಯೇಷನ್‍ನಂತೆ ಪ್ರಾದೇಶಿಕವಾಗಿವೆಯಾದರೂ, ಕೆಲವು ಅಖಿಲ ಭಾರತೀಯವಾಗಿವೆ ಉದಾ. ರೈಲ್ವೆ ಮತ್ತು ಸರ್ವಿಸಸ್.
ರಣಜಿ ಟ್ರೋಫಿ ಇಂಗ್ಲೆಂಡ್‍ನ ಕೌಂಟಿ ಚಾಂಪಿಯನ್ಶಿಪ್ ಮತ್ತು ಆಸ್ಟ್ರೇಲಿಯಾದ ಶೆಫೀಲ್ಡ್ ಶೀಲ್ಡ್‌ಗೆ ಸಮಾನವಾದ ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಸಂಘಗಳ ತಂಡಗಳ ನಡುವೆ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಆಡಲಾಗುವ ಒಂದು ದೇಶೀಯ ಪ್ರಥಮ ದರ್ಜೆ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಚಾಂಪಿಯನ್ಶಿಪ್. ಸ್ಪರ್ಧೆಗೆ ಇಂಗ್ಲೆಂಡ್ ಮತ್ತು ಸಸೆಕ್ಸ್ ಪರ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಆಡಿದ ಕುಮಾರ್ ಶ್ರೀ ರಂಜಿತ್‍ಸಿಂಗ್‍ಜಿ ಹೆಸರಿಡಲಾಗಿದೆ.
೧೯ನೇಯ ಶತಮಾನದ ಮಧ್ಯಭಾಗದಲ್ಲಿ ಬ್ರಿಟೀಷ್ ಅಧಿಪತ್ಯಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದನಂತರ ಸಶಸ್ತ್ರ ಕ್ರಾಂತಿಯಿಂದ ಕೂಡಿದ ರಕ್ತರಂಜಿತ ಹೋರಾಟ ನಿರಂತರವಾಗಿ ನಡೆದು, ಬ್ರಿಟೀಷ್ ಆಳರಸರಿಗೆ ನಿರಾತಂಕವಾಗಿ ಆಳಲು ಎಂದೂ ಅವಕಾಶವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಕೇವಲ ರಾಜಕೀಯ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಅಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ದೇಶದ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಮೇಲಿನ ಅವರ ಆಕ್ರಮಣಶೀಲತೆಯನ್ನು ತಡೆಗಟ್ಟಲು ಈ ರಕ್ತರಂಜಿತ ಹೋರಾಟ ನಡೆದೇಯಿತ್ತು. ಆದರೆ ಅಹಿಂಸೆಯ ಹರಿಕಾರ ಗಾಂಧೀಜಿಯವರಿಗೆ ಹಿಂಸೆ, ಕೊಲೆ, ರಕ್ತಪಾತದ ಮೂಲಕ ದೊರೆಯುವ ಸ್ವರಾಜ್ಯ ಬೇಕಾಗಿರಲಿಲ್ಲ.
‘ಹಿಂಸೆಯಿಂದ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ದೊರೆಯುತ್ತದೆಂದಾದರೆ ಅಂತಹ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಬೇಡವೇಬೇಡ’, ಎಂದು ಖಂಡತುಂಡವಾಗಿ ಹೇಳಿದರು. ‘ನಾವೆಲ್ಲ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಹೋರಾಟ ಗಾರರು ಇಂಗ್ಲೀಷರನ್ನು ಹೊಡೆದು, ಬಡಿದು, ಕೊಂದು, ಸುಟ್ಟು, ಹೊರಹಾಕಿದ ಮೇಲೆ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಉಳಿಯವವರು ಯಾರು?’ ಎಂದು ಮಾರ್ಮಿಕವಾಗಿ ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದರು. ಅವರ ಆ ನಿಲುವೇ ಭಾರತದ ರಾಜಕೀಯ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಹೋರಾಟಕ್ಕೆ ಅಹಿಂಸಾತ್ಮಕ ಭೂಮಿಕೆಯನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿತು.
ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ನಮ್ಮ ರಾಜಕೀಯ ಹೋರಾಟ ದಲ್ಲಿ ಅಹಿಂಸೆಗೆ ಅಧಿಕೃತ ಮನ್ನಣೆ ದೊರೆತದ್ದು ೧೯೨೦ರ ನಂತರದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ. ಯಾಕೆಂದರೆ ಅಲ್ಲಿಂದ ಮುಂದೆ ನಮ್ಮ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಹೋರಾಟಕ್ಕೆ ಗಾಂಧೀಜಿಯವರೇ ಚಾಲಕಶಕ್ತಿಯಾದರು. ಅಂತೆಯೇ ೧೯೨೦-೧೯೪೮ರ ಅವಧಿಯನ್ನು ಗಾಂಧೀಯುಗವೆಂದು ಕರೆಯುಲಾಗುತ್ತದೆ. ಅವರು ಭಾರತದ ರಾಜಕೀಯ ಹೋರಾಟದ ಸೂತ್ರವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಮೊದಲು ದಕ್ಷಿಣ ಆಫ್ರಿಕಾದಲ್ಲಿ ಅಮಾನುಷವಾದ ವರ್ಣಬೇಧ ನೀತಿಯ ವಿರುದ್ಧ ಅಹಿಂಸಾತ್ಮಕ ಸತ್ಯಾಗ್ರಹ ಹೋರಾಟವನ್ನು ಸಂಘಟಿಸಿದರು.
ಇಂದಿಗೆ ಅಂದರೆ ೨೦೦೭ರ ಅಕ್ಟೋಬರ್ ಗಾಂಧೀಜಿಯವರ ಸತ್ಯಾಗ್ರಹದ ಶತಮಾನೋತ್ಸವದ ಸರ್ವಕಾಲವೂ ಆಗಿದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಪಡೆದ ಯಶಸ್ಸಿನಿಂದ ಪ್ರೇರಣೆ ಪಡೆದು ಇಲ್ಲಿಯೂ ಅದೇ ಅಹಿಂಸಾತ್ಮಕ ಅಸ್ತ್ರ ಯಶಸ್ವಿಯಾದೀತು ಎಂದು ಭಾವಿಸಿದರು. ಹೀಗೆ ತಿಲಕರ ನಿಧನದಿಂದ ಉಂಟಾಗಿದ್ದ ರಾಜಕೀಯ ಶೂನ್ಯವನ್ನು ಗಾಂಧೀಜಿಯವರು ತುಂಬಿದರು.
ಆದರೆ ಗಾಂಧೀಜಿಯವರ ನೇತೃತ್ವದ ಅಹಿಂಸಾತ್ಮಕ ಸತ್ಯಾಗ್ರಹದ ದಿವ್ಯಾಸ್ತ್ರಕ್ಕೆ ಮಣಿದು ಬ್ರಿಟೀಷರು ಭಾರತದಿಂದ ನಿರ್ಗಮಿಸಿದರು ಎಂಬ ಸತ್ಯಸ್ಯಸತ್ಯ ಸಂಗತಿಯನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳದ ಒಂದು ಜನವರ್ಗವೂ ನಮ್ಮಲ್ಲಿದೆ. ಕೆಲವರಿಗೆ ಗಾಂಧೀಜಿ ಎಂದರೆ ಅಲರ್ಜಿ. ಸೂರ್ಯ ಮುಳುಗದ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವಾಗಿದ್ದ ಬ್ರಿಟೀಷರು ಕೇವಲ ಗಾಂಧೀಜಿಯವರ ನಿರಾಯುಧ ಅಸ್ತ್ರವಾದ ಸತ್ಯಾಗ್ರಹಕ್ಕೆ ಹೆದರಿ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಕೊಟ್ಟರೆಂಬುದು ಹಾಸ್ಯಸ್ಪದ ಎಂಬುದು.
ಈಗ್ಗೆ ಕೆಲವು ದಿನಗಳ ಹಿಂದೆಯಷ್ಟೇ ಕರ್ನಾಟಕದ ರಾಷ್ಟ್ರ ನಾಯಕರೊಬ್ಬರು ಭಗತ್‌ಸಿಂಗ್‌ರ ಜನ್ಮಶತಮಾನೋತ್ಸವದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತ “ಭಗತ್‌ಸಿಂಗ್ ಅವರಂತಹ ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿಗಳಿಂದ ಬ್ರಿಟೀಷ್‌ರಲ್ಲಿ ನಿಜವಾದ ನಡುಕ ಉಂಟಾಯಿತು. ಇದರ ಹೊರತು ಅಹಿಂಸಾವಾದಿಗಳು ಮೂಗು ಹಿಡಿದು ಉಪವಾಸ ಕುಳಿತು ಕೊಂಡೇ ಇದ್ದಿದ್ದರೆ ದೇಶಕ್ಕೆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಲಭಿಸುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ”, ಎಂದು ಅಪ್ಪಣೆ ಕೊಡಿಸಿದರು. ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಕೆಲವರಿದ್ದಾರೆ- ‘ನಾನು ಗಂಧೀಜಿಯವರ ವಿರುದ್ಧ ಮಾತನಾಡಿದೆ, ನಾನು ಅವರನ್ನು ಟೀಕಿಸಿದೆ’ ಎಂಬ ಆತ್ಮರತಿಯುಳ್ಳ ವಿಕಲ ಮನಸಿಜರು. *ಇಂತಹವರಿಗೆ ಒಂದು ಸತ್ಯ ಸಂಗತಿ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಬ್ರಿಟೀಷರು ಗಾಂಧೀಜಿಯವರ ಬಡಕಲು ಶರೀರದ ಒಳಗಿದ್ದ ಪ್ರಚಂಡ ನೈತಿಕಶಕ್ತಿಗೆ ಅವರ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಶಕ್ತಿಗೆ ಎಷ್ಟೊಂದು ಗೌರವ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದರೆಂದು ಪಂಜಾಬದ ಕೇಸರಿ ಎನಿಸಿ ಕೊಂಡಿದ್ದ ಲಾಲಾಲಜಪತ್‌ರಾಯರ ಎದೆಗೆ ಲಾಠಿ ಬೀಸಿ ಅವರು ರಕ್ತ ಕಾರುವಂತೆ ಮಾಡಿದ, ಅಸಂಖ್ಯಾತ ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿಗಳನ್ನು ನಿರ್ದಯವಾಗಿ ಗಲ್ಲುಗಂಬಕ್ಕೇರಿಸಿದ ಬ್ರಿಟೀಷರು ಗಾಂಧೀಜಿಯವರಿಗೆ ಒಂದು ಏಟು ಕೊಡಲಿಲ್ಲ. ಸಾಕಲ್ಲವೆ ಇದೊಂದೇ ನಿದರ್ಶನ.
ಗಾಂಧೀಜಿಯವರ ದೈತ್ಯಶಕ್ತಿಗೆ ಆಂಗ್ಲರಿಂದ ಸಂದ ದೊಡ್ಡ ಗೌರವ ಅಹಿಂಸಾವಾದಿಗಳು ಮೂಗು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಕುಳಿತಿದ್ದರೆ ನಮಗೆ ಇಂದೂ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಲಭಿಸುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ ಎಂದು ಬಾಲಿಷತನದಿಂದ ಹೇಳುವ ಮೂಲಕ ಪರೋಕ್ಷವಾಗಿ ಗಾಂಧೀಜಿಯವರನ್ನು ಮತ್ತು ಅವರ ತತ್ವಗಳನ್ನು ಅವಹೇಳನ ಮಾಡುವ ಇಂತಹ ಡೊಂಕುಬಾಲದ ನಾಯಕರ ಸಾಲಿಗೆ ಸೇರಿದ ಕೆಲವರು ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಹೆಚ್ಚಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ.
ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದೊರೆತ ಆರು ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಹಂತಕನಿಂದ ರಾಷ್ಟ್ರಪಿತನ ಹತ್ಯೆಯಾದಾಗ ಇನ್ನು ಜೀವಿತದಲ್ಲಿದ್ದ ಇಂಗ್ಲೆಂಡದ ಹಿಂದಿನ ಪ್ರಧಾನಿ ಗ್ಲೆವಿನ್ಸ್ಟನ್ ಚರ್ಚಿಲ್ ಹೀಗೆ ಉದ್ಗಾರ ತೆಗೆದರು. “ಇಡೀ ಜಗತ್ತೇ ಗೌರವಿಸುವ ಗಾಂಧೀಜಿಯವರನ್ನು ನಾವು ಇಷ್ಟು ವರ್ಷ ಗೌರವಿಸಿ ರಕ್ಷಿಸಿದೆವು. ಅಂತಹ ಒಬ್ಬ ಮಹಾನ್‌ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಆರು ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಕೊಂದು ಹಾಕಿದಿರಿ” ಇದಕ್ಕೆ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಉತ್ತರವಿದೆಯೇ?
ಅಪಾರ ಸೇನಾಬಲ ಹೊಂದಿದ್ದ ಬ್ರಿಟೀಷರೊಡನೆ ನಾವು ನಿರಂತರ ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರ ಹೋರಾಟಕ್ಕಿಳಿದಿದ್ದರೆ ಇಂದಿನ ತನಕ ನಾವು ಅವರ ಜೊತೆಗೆ ಹೆಣಗಬೇಕಾಗಿ ಬರುತ್ತಿತ್ತೇನೋ!
ನಾವು ಹಿಂಸೆಯನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಬಹುದು. ಕೆಟ್ಟದ್ದನ್ನು ಎದುರಿಸಬಹುದು. ಅನೀತಿಯನ್ನು ಹತ್ತಿಕ್ಕ ಬಹುದು. ಆದರೆ ಒಳ್ಳೆಯದನ್ನು, ಅಹಿಂಸೆಯನ್ನು ನೈತಿಕತೆಯನ್ನು ಹೇಗೆ ಎದುರಿಸುವುದು?
ಇಂತಹ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಸತ್ಯ ನಿಮ್ಮ ಕೆಲವು ಸ್ವಘೋಷಿತ ದೇಶಭಕ್ತರಿಗೆ ಹೊಳೆಯದಿರುವುದು ದುರಂತವಲ್ಲವೇ?
ಸುಭಾಸ್‌ಚಂದ್ರ ಬೋಸ್, ಭಗತ್‌ಸಿಂಗ್‌ರಂತಹ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಹೋರಾಟಗಾರರ ತ್ಯಾಗ ಬಲಿದಾನಗಳನ್ನು ಎಲ್ಲ ಭಾರತೀಯರು ತುಂಬು ಹೃದಯದಿಂದ ಗೌರವಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಗಾಂಧೀಜಿಯವ ರಂತಹ ಅಹಿಂಸಾವಾದಿಗಳು ನಡೆಸಿದ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಹೋರಾಟವನ್ನು ರಾಷ್ಟ್ರವಾದಿ ಹೋರಾಟವೇ ಅಲ್ಲವೆಂದು ಹಗುರವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುವುದು ಮೂಢಮತಿೆಯಾಗುವುದಿಲ್ಲವೆ?
ಭಾರತದ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಶಿಲ್ಪಿ ರಾಷ್ಟ್ರಪಿತ ಮಹಾತ್ಮಾಗಾಂಧೀಜಿಯವರ ಮುಂದಾಳತ್ವದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ರಾಜಕೀಯ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಹೋರಾಟ ಹಲವು ಆಯಾಮಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. ಈ ಹೋರಾಟ ಹುಂಬುತನದ ಹೋರಾಟವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ರಕ್ತಪಾತದ ಹೋರಾಟವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಅದೊಂದು ಅನನ್ಯ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಹಿನ್ನೆಲೆಯ ಅಡಿಪಾಯದ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಹರಳುಗಟ್ಟಿದ ಹೋರಾಟವಾಗಿತ್ತು. ಗಾಂಧೀಜಿಯವರು ಎಷ್ಟು ಅಪ್ರತಿಮ ರಾಷ್ಟ್ರಪ್ರೇಮಿಗಳಾಗಿದ್ದರೋ ಅಷ್ಟೇ ಚಾರಿತ್ರಿಕ ತತ್ವಾದರ್ಶಗಳನ್ನು ಮೈಗೂಡಿಸಿಕೊಂಡ ತತ್ವವೇತ್ತರೂ ಆಗಿದ್ದರು.
ಇದರರ್ಥ ಕೇವಲ ಗಾಂಧೀಜಿ ಮಾತ್ರ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಹೋರಾಟಗಾರರಾಗಿದ್ದರು ಎಂದಲ್ಲ. ಅವರು ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಾಂದೋಳನದಲ್ಲಿ ದೇಶಪ್ರೇಮದೀಪ್ತಿಯಿಂದ ಪಾಲ್ಗೊಂಡಿದ್ದರು. ಈ ಹತ್ತು ಹಲವು ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಹೋರಾಟಗಾರರಲ್ಲಿ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ದೃಷ್ಟಿಕೋನದ ರಾಷ್ಟ್ರಪ್ರೇಮಿ ಗಳಿದ್ದಾರೆ.
ಒಂದು ಕಡೆ ಬಿಸಿರಕ್ತದ ಯುವಕಪಡೆ ಇನ್ನೊಂದೆಡೆ ಇಂಗ್ಲೀಷರ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯಶಾಹಿ ಪ್ರಭುತ್ವಕ್ಕೆ ನೇರ ಸವಾಲೆಸೆದ ಸಶಸ್ತ್ರ ಹೋರಾಟ ಮತ್ತೆ ಒಂದು ಕಡೆ ನೇಣುಗಂಬವನ್ನು ಸಂತೋಷವಾಗಿಯೇ ಏರಲು ಸಿದ್ದರಿರುವ ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿಗಳ ಬಲಿದಾನದ ಕಥೆ, ಮತ್ತೊಂದು ಕಡೆ ಸತ್ಯಾಗ್ರಹ. *ಅಸಹಕಾರ ತತ್ವಗಳ ಮೂಲಕವೇ ವಿರೋಧಿಗಳ ಮನಗೆಲ್ಲುವ ಶಾಂತಿಪ್ರಿಯರ ಹೋರಾಟ, ಹೋರಾಟದ ಅಂತಿಮಘಟ್ಟದಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡಸೇನೆಯನ್ನೇ ಸಂಘಟಿಸಿ ಇಂಗ್ಲೀಷರ ಸೇನಾಬಲದ ಜಂಘಾಬಲವನ್ನೇ ಅಲುಗಾಡಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಗದೊಂದು ಕಡೆ. ರಾಜೀ ಸೂತ್ರದ ಮೂಲಕ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಗಳಿಸುವವರ ಯತ್ನ ಹೀಗೆ ವಿಭಿನ್ನ ಆಯಾಮಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದ ಭಾರತದ ರಾಜಕೀಯ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಸಂಘರ್ಷ ಜಾಗತೀಕ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಹೋರಾಟದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ತನ್ನದೇ ಆದ ಅನನ್ಯತೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ.
ಮೇಲೆ ವಿವರಿಸಿದ ಹೋರಾಟಗಾರ ವರ್ಗಗಳನ್ನು ಕ್ರೋಢೀಕರಿಸಿ ಮಂದಗಾಮಿಗಳು ಹಾಗೂ ತೀವ್ರ ಗಾಮಿಗಳು ಎಂಬ ಎರಡು ವರ್ಗಗಳಲ್ಲಿ ಸಮೀಕರಿಸಿದೆ. ಮಹಾತ್ಮಗಾಂಧೀಜಿ, ಗೋಪಾಲಕೃಷ್ಣ ಗೋಖಲೆ, ಜವಾಹರಲಾಲ ನೆಹರು, ರಾಜೇಂದ್ರಪ್ರಸಾದ್, ಸರ್ದಾರವಲ್ಲಭ ಭಾಯಿ ಪಾಟೀಲ, ಮೌಲಾನ ಅಬ್ದುಲ್ ಕಲಾಮ್ ಆಜಾದ್‌ರಂತಹವರು ುಂದಗಾಮಿಗಳ ಗುಂಪಿನಲ್ಲಿದ್ದರೆ, ಸುಭಾಷಚಂದ್ರಬೋಸ್, ಚಿತ್ತರಂಜನದಾಸ್, ಲಾಲಾ ಲಜಪತ್‌ರಾಯ್, ಅರವಿಂದೋರಂತಹವರ ನೇತೃತ್ವದ ತೀವ್ರವಾದಿಗಳ ತಂಡ ಇನ್ನೊಂದು ಕಡೆ.
ಎರಡೂ ತಂಡಗಳ ಗುರಿ ರಾಜಕೀಯ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವನ್ನು ಭಾರತಕ್ಕೆ ತಂದುಕೊಡುವುದೇ ಆಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಮಾರ್ಗ ಮಾತ್ರ ಬೇರೆಯಾಗಿತ್ತು. ೧೯೨೦ರವರೆಗೆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಹೋರಾಟದ ಕರ್ಣ ಧಾರತ್ವವನ್ನು ವಹಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಲೋಕಮಾನ್ಯ ಬಾಲಗಂಗಾಧರ ತಿಲಕರು, ಭೌತಿಕ ದೇಹ ದಿಂದ *ನೇಪಥ್ಯಕ್ಕೆ ಸರಿದ ನಂತರ ಗಾಂಧೀಜಿಯವರೇ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಹೋರಾಟದ ಚಕ್ಕಡಿಯ ನೊಗಕ್ಕೆ ಹೆಗಲುಕೊಟ್ಟರು.
ನೂರು ವರ್ಷಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಭಾರತದ ರಾಜಕೀಯ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಚಳುವಳಿಗೆ ಒಂದು ಖಚಿತ ಸೈದ್ಧಾಂತಿಕ ಆಯಾಮ ದೊರತದ್ದು ಈ ಕಾಲಘಟ್ಟದಿಂದಲೇ. ಈ ತತ್ವಸಿದ್ಧಾಂತದ ನೆಲೆಗಟ್ಟು ದೊರೆತದ್ದು ಗಾಂಧೀಜಿಯವರಿಂದಲೇ. ಇದನ್ನು ಸ್ವತಃ ಅವರೇ, “…. ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಕ್ಕೆ ರಾಜಕೀಯ, ಆರ್ಥಿಕ ಮತ್ತು ನೈತಿಕ ಆಯಾಮಗಳು ಇವೆ” ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಇದರ ಜೊತೆ ಜೊತೆಗೆ ಭಾರತವನ್ನು ದಾಸ್ಯಮುಕ್ತ ಮಾಡುವ ಪ್ರಯಾಣದಲ್ಲಿ ಸಶಸ್ತ್ರ ಸಂಗ್ರಾಮವನ್ನು ನಡೆಸುವ, ಕ್ಷಾತ್ರತೇಜಸ್ಸಿಲ್ಲದೇ ಧರ್ಮ ಊರ್ಜಿತವಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
ಧರ್ಮರಕ್ಷಣೆಗೆ ಹಿಂಸಾಚರಣೆ ನಿಷಿದ್ಧವಲ್ಲ ಎಂಬ ತೀವ್ರವಾದಿಗಳ ವಾದವೂ ಬೆಳೆದು ಬಂತು. ಇದನ್ನು ಮುಂದುಮಾಡಿ ತಿಲಕರು ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಆತುರವನ್ನು ಮತ್ತು ತುಡಿತವನ್ನು ಜನಸಾಮಾನ್ಯರ ಮಾನಸದಲ್ಲಿ ಪ್ರಜ್ವಲಿಸಿದರು. ಇಟಲಿಯ ಮ್ಯಾಝಿನಿ ಎಂಬ ರಾಷ್ಟ್ರಪ್ರೇಮಿ ಹೇಳಿದ “ಹುತಾತ್ಮರ ರಕ್ತಬಲಿದಾನದಿಂದ ಪೋಷಿತವಾದ ರಾಷ್ಟ್ರಪರ ಭಾವನೆಗಳು ಬೇಗಫಲಕೊಡುತ್ತವೆ” ಎಂಬ ಕ್ಷಾತ್ರ ತೇಜಸ್ಸನ್ನು ಉದ್ದೀಪಿಸುವ ಮಾತಿನಿಂದ ಪ್ರೇರೇಪಿತರಾದ ಭಗತ್‌ಸಿಂಗ್, ರಾಜಗುರು, ಸುಖದೇವರಂತ ಯುವಕರು ಕ್ರಾಂತಿಮಾರ್ಗದಿಂದಲೇ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಕ್ಕೆ ಸಮೀಪ ವಾಗುತ್ತೇವೆಂದು ಹೋರಾಟದ ಹಾದಿಯನ್ನೇ ಹಿಡಿದರು.
ಈ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಚಳವಳಿಗೆ ವ್ಯಾಪಕವಾದ ಜನಬೆಂಬಲವೂ ಇತ್ತು. ಜನಸಾಮಾನ್ಯರಿಗೂ ಕೂಡಾ ಇದೊಂದು ಉದಾತ್ತ ಧ್ಯೇಯವಾಗಿತ್ತು. “ಮಾರೋ ಫಿರಂಗಿ ಕೋ” ಎಂಬ ಜನರ ಉದ್ಘೋಷದಲ್ಲಿ ಬ್ರಿಟೀಷರ ವಿರುದ್ಧ ತೀವ್ರ ಕೋಪದ, ದ್ವೇಷದ, ಆಕ್ರೋಶದ ಭಾವನೆ ತುಂಬಿತ್ತು. ನೇಪಾಳದಲ್ಲಿ ತಲೆಮರೆಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಕ್ರಾಂತಿಯ ಅಧ್ವರ್ಯ ನಾನಾಸಾಹೇಬ ಪೇಶ್ವೆ ಸ್ವದೇಶ ರಕ್ಷಣೆಯ ಸಲುವಾಗಿಯೇ ಯುದ್ಧ ಆರಂಭವಾಯಿತು ಎಂದಿದ್ದಾನೆ.
ಮೊಗಲ ವಂಶದ ಕೊನೆಯ ಬಾದಶಹ “ಬಹಾದ್ದೂರ ಶಾಹ” ನಾವೆಲ್ಲ ದೇಶೀಯ ಸಂಸ್ಥಾನಿಕರು ಒಂದುಗೂಡಿ ಓರ್ವ ವಿದೇಶೀ ವೈರಿಯ ಜತೆ ಖಡ್ಗಹಿಡಿದು ಯುದ್ಧ ಮಾಡಬೇಕು. ಒಮ್ಮೆ ವೈರಿಯು ನಮ್ಮ ಗಡಿಯಾಚೆ ಹೋದಮೇಲೆ ನಾವೆಲ್ಲ ರಾಜರು ಸೇರಿ ಒಂದು ಗೂಡಿ ಒಂದು ಕೂಟ ರಚಿಸಿ ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿರುವವರ ಕೈಗಳಿಗೆ ದೇಶದ ಆಧಿಪತ್ಯದ ಎಲ್ಲ ಹಕ್ಕುಗಳನ್ನು ನಾನು ಒಪ್ಪಿಸಲು ಸಿದ್ಧನಿರುವುದನ್ನು ನೀವೇ ನೋಡವಿರಂತೆ ಎಂದು ಇನ್ನುಳಿದ ಸಂಸ್ಥಾನಿಕರಿಗೆ ಪತ್ರ ಬರೆದಿದ್ದ.