polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
1776ರ ಜನವರಿ 10ರಲ್ಲಿ, ಥೋಮಸ್ ಪೈನೆಯು ಕಾಮನ್ ಸೆನ್ಸ್ ಎಂಬ ಶೀರ್ಷಿಕೆಯ ಕರಪತ್ರವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿ, ಬ್ರಿಟನ್‌ ಒಂದಿಗಿನ ಸಮಸ್ಯೆಗೆ ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ-ವಾದ ಮತ್ತು ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವೊಂದೇ ಪರಿಹಾರವೆಂದು ವಾದಿಸಿದನು. ಯುದ್ಧದ ನಂತರದ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ, ಒಂದುಗೂಡಿದ ರಾಜ್ಯಗಳು ಅಮೆರಿಕ ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಸ್ಥಾಯಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವನ್ನು ಘೋಷಿಸುವ ಮೊದಲು, ವಸಾಹತುಗಳು ಸರ್ವತಂತ್ರ ಸ್ವತಂತ್ರ ರಾಜ್ಯಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸಲು ಅವುಗಳ ಸ್ವಂತ ಸಂವಿಧಾನಗಳನ್ನು ರಚಿಸುವ ಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿದವು ಹಾಗೂ ಕೆಲವು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವನ್ನು ಘೋಷಿಸಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದವು. ಉದಾಹರಣೆಗಾಗಿ, ವರ್ಜಿನಿಯಾ ಗ್ರೇಟ್ ಬ್ರಿಟನ್‌ನಿಂದ ಅದರ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವನ್ನು 1776ರ ಮೆ 15ರಂದು ಘೋಷಿಸಿತು. ಯುದ್ಧವು 1775ರ ಎಪ್ರಿಲ್‌ನಿಂದ ಆರಂಭವಾಗಿ ಮುಂದುವರಿಯಿತು ಹಾಗೂ ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ರಾಜ್ಯಗಳು ಶಾಂತಿಯುತ ಅವಧಿಗಾಗಿ ಅನ್ವೇಷಿಸಿದವು; ತಡವಾದ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಪ್ರಯತ್ನಗಳು ರಾಜಕೀಯ ಪರಿಹಾರಕ್ಕಾಗಿ ಬಂದರೂ ಸಂಧಾನವು ಸಾಧ್ಯವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ.
1776ರ ಜೂನ್ 11ರಂದು ಎರಡನೇ ಭೂಖಂಡೀಯ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಾ ಘೋಷಣೆಯ ಕರಡು ರಚಿಸಲು ಕಮಿಟಿಯೊಂದನ್ನು ನೇಮಿಸಿತು. ಜಾನ್ ಆಡಮ್ಸ್ ಮತ್ತು ಬೆಂಜಮಿನ್ ಫ್ರ್ಯಾಂಕ್ಲಿನ್ ಒಂದಿಗೆ ಥೋಮಸ್ ಜೆಫ್ಫೆರ್ಸನ್ ಕರಡನ್ನು ಜೂನ್ 8ರಂದು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್‌ಗೆ ಮಂಡಿಸಿದನು. 1776ರ ಜುಲೈ 2ರಂದು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್‌ ಅಮೆರಿಕ ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನದ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವನ್ನು ಅನುಮೋದಿಸಿತು; ಎರಡು ದಿನಗಳ ನಂತರ ಜುಲೈ 4ರಂದು ಇದು ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಾ ಘೋಷಣೆಯನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸಿತು. ಈ ದಿನವನ್ನು ಅಮೆರಿಕ ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಾ ದಿನವೆಂದು ಆಚರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿ ಯುಗವು 1763ರಲ್ಲಿ ಫ್ರೆಂಚ್ ಮಿಲಿಟರಿಯು ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಉತ್ತರ ಅಮೆರಿಕಾದ ವಸಾಹತುಗಳಿಗೆ ಬೆದರಿಕೆಯನ್ನು ನೀಡಿದಾಗ ಆರಂಭವಾಯಿತು.
ವಸಾಹತುಗಳನ್ನು ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಇರಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಅವು ಅತಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಮಾಣದ ವೆಚ್ಚವನ್ನು ಪಾವತಿಸಬೇಕೆಂಬ ನೀತಿಯನ್ನು ಅಳವಡಿಸಿಕೊಂಡು ಬ್ರಿಟನ್, ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಆಡಳಿತವನ್ನು ತೋರ್ಪಡಿಸುವ ಸಲುವಾಗಿ ಹಲವಾರು ನೇರ ಕಂದಾಯಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಇತರ ಕಾನೂನುಗಳನ್ನು ವಿಧಿಸಿತು. ಇವೆಲ್ಲವೂ ಅಮೆರಿಕದಲ್ಲಿ ಜನರಿಂದ ವಿಪರೀತವಾಗಿ ನಿರಾಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು. ಆಳ್ವಿಕೆ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಸಂಸತ್ತಿನಲ್ಲಿ ವಸಾಹತುಗಳು ಚುನಾಯಿತ ಪ್ರಾತಿನಿಧ್ಯದ ಕೊರತೆಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದರಿಂದ, ಹೆಚ್ಚಿನ ವಸಾಹತುಗಾರರು ಈ ಕಾನೂನುಗಳನ್ನು ನ್ಯಾಯ ವಿರುದ್ಧವಾದುದು ಹಾಗೂ ಅವುಗಳ ಹಕ್ಕುಗಳು ಇಂಗ್ಲೀಷರಾಗಿ ಉಲ್ಲಂಘನೆಯಾಗುತ್ತಿದೆ ಎಂಬುದಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಿದರು. 1772ರಲ್ಲಿ, ವಸಾಹತುಗಾರರ ಗುಂಪುಗಳು ಹೊಂದಿಕೆಗಳ ಕಮಿಟಿಗಳನ್ನು ರಚಿಸಲು ಆರಂಭಿಸಿದವು. ಅವು ನಂತರ ಹೆಚ್ಚಿನ ವಸಾಹತುಗಳಲ್ಲಿ ಅವುಗಳ ಸ್ವಂತ ಪ್ರಾಂತೀಯ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್‌ ಆದವು. ಎರಡು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಂತೀಯ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್‌ಗಳು ಅಥವಾ ಅವುಗಳ ಸಮಾನ ಸಂಘಟನೆಗಳು ಸಂಸತ್ತನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸಿದವು ಹಾಗೂ ಹಿಂದಿನ ವಸಾಹತುಗಳಲ್ಲಿದ್ದ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಆಡಳಿತ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು 1774ರಲ್ಲಿ ಸುಸಂಘಟಿತ ಮೊದಲ ಭೂಖಂಡೀಯ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್‌ನಿಂದ ಬದಲಿಸಿದವು.
ಬಂಕರ್ ಹಿಲ್‌ನ ಕದನದ ನಂತರ 1775ರ ಜೂನ್‌ನಲ್ಲಿ, ದೇಶಪ್ರೇಮಿಗಳು ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರದೇಶಗಳ ಮತ್ತು ಜನರ ನಿಯಂತ್ರಣವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದರು; ಒಕ್ಕೂಟದ ಬೆಂಬಲಿಗರು ದುರ್ಬಲರಾಗಿದ್ದರು. ಎಲ್ಲಾ ಹದಿಮೂರು ವಸಾಹತುಗಳಲ್ಲಿ ದೇಶಪ್ರೇಮಿಗಳು ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿದ್ದ ಸರಕಾರಗಳನ್ನು ಉರುಳಿಸಿದರು, ನ್ಯಾಯಾಲಯಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚಿದರು ಹಾಗೂ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಗವರ್ನರುಗಳನ್ನು, ಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಬೆಂಬಲಿಗರನ್ನು ಅವರ ನೆಲದಿಂದ ಓಡಿಸಿದರು. ಯಾವುದೇ ಕಾನೂನು ಸಮ್ಮತ ಚೌಕಟ್ಟಿನಿಂದ ಹೊರಗಿದ್ದ ಒಡಂಬಡಿಕೆಗಳನ್ನು ಮತ್ತು "ಶಾಸಕಾಂಗಗಳನ್ನು" ಆರಿಸಿದರು; ರಾಜಪ್ರಭುತ್ವದ ವಿಶೇಷ ಸವಲತ್ತುಗಳನ್ನು ರದ್ದುಗೊಳಿಸಲು ಪ್ರತಿ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಸಂವಿಧಾನಗಳನ್ನು ಬಳಸಿದರು. ಅವು ಈಗ ರಾಜ್ಯಗಳು ವಸಾಹತುಗಳಲ್ಲ ಎಂಬುದಾಗಿ ಘೋಷಿಸಿದರು.
1776ರ ಜನವರಿ 5ರಲ್ಲಿ, ನ್ಯೂ ಹ್ಯಾಂಪ್ಶಿರ್ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಾ ಘೋಷಣೆಗೆ ಸಹಿ ಹಾಕುವ ಆರು ತಿಂಗಳ ಮೊದಲು ಮೊದಲ ರಾಜ್ಯ ಸಂವಿಧಾನವನ್ನು ಅನುಮೋದಿಸಿತು. 1776ರ ಮೇಯಲ್ಲಿ, ಕಾಂಗ್ರೆಸ್‌ ಎಲ್ಲಾ ರೀತಿಯ ರಾಜನ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ನಿಗ್ರಹಿಸಿ, ಬದಲಿಗೆ ದೇಶೀಯ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿತು. ವರ್ಜಿನಿಯಾ, ದಕ್ಷಿಣ ಕ್ಯಾರೊಲಿನ ಮತ್ತು ನ್ಯೂ ಜೆರ್ಸಿ ಮೊದಲಾದುವು ಅವುಗಳ ಸಂವಿಧಾನಗಳನ್ನು ಜುಲೈ 4ರಲ್ಲಿ ರಚಿಸಿದವು. ರೋಡೆ ಐಲ್ಯಾಂಡ್ ಮತ್ತು ಕನೆಕ್ಟಿಕಟ್ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿದ್ದ ರಾಜಪ್ರಭುತ್ವದ ವಿಶೇಷ ಸವಲತ್ತುಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕಿತು ಹಾಗೂ ರಾಜನ ಎಲ್ಲಾ ಆಕರಗಳನ್ನು ಅಳಿಸಿಹಾಕಿತು.
ಹೊಸ ರಾಜ್ಯಗಳು ಯಾವ ರೀತಿಯ ಸರಕಾರವನ್ನು ರಚಿಸಬೇಕೆಂಬುದನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸುವುದು ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ, ಮೊದಲು ಸಂವಿಧಾನವನ್ನು ಕುಶಲತೆಯಿಂದ ತಯಾರಿಸುವವರನ್ನು ಹೇಗೆ ಆರಿಸುವುದು ಮತ್ತು ರಚಿತವಾದ ದಾಖಲೆಯನ್ನು ಹೇಗೆ ಅನುಮೋದಿಸುವುದು ಎಂಬುದನ್ನು ನಿರ್ಣಯಿಸಬೇಕಾಗಿತ್ತು. ಮೇರಿಲ್ಯಾಂಡ್, ವರ್ಜಿನಿಯಾ, ದೆಲಾವರೆ, ನ್ಯೂಯಾರ್ಕ್ ಮತ್ತು ಮಸ್ಸಾಚ್ಯುಸೆಟ್ಸ್‌ ಮೊದಲಾದ ರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ದೃಢವಾದ ಶ್ರೀಮಂತ ಸಂವಿಧಾನಗಳನ್ನು ರಚಿಸಲಾಯಿತು, ಇವು ಈ ಕೆಳಗಿನ ವೈಶಿಷ್ಟ್ಯತೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿವೆ:
ಮತದಾನಕ್ಕೆ ದೃಢವಾದ ಸ್ವತ್ತು-ಯೋಗ್ಯತೆ ಮತ್ತು ಚುನಾಯಿತ ಸ್ಥಾನಗಳಿಗೆ ಹೆಚ್ಚು ದೃಢವಾದ ಅವಶ್ಯಕತೆಗಳು (ಆದರೆ ನ್ಯೂಯಾರ್ಕ್ ಮತ್ತು ಮೇರಿಲ್ಯಾಂಡ್ ಸ್ವತ್ತು-ಯೋಗ್ಯತೆಯನ್ನು ಕಡಿಮೆಮಾಡಿದವು);
ಕೆಳಮನೆಯ ಪರೀಶಿಲನೆಗಾಗಿ ಮೇಲಿನ ಮನೆಯೊಂದಿಗೆ, ಉಭಯ ಸದನಗಳ ಶಾಸಕಾಂಗಗಳು;
ಶಾಸಕಾಂಗ ಮತ್ತು ದೃಢವಾದ ಆಯ್ಕೆಯ ಅಧಿಕಾರದ ಮೇಲೆ ಪ್ರಬಲ ನಿರಾಕರಣಾಧಿಕಾರವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಗವರ್ನರುಗಳು;
ಸರಕಾರದಲ್ಲಿ ಹಲವು ಹುದ್ದೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವವರಿಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಮಟ್ಟಿನ ಅಥವಾ ಯಾವುದೇ ನಿರೋಧವಿಲ್ಲದಿರುವುದು;
ಅನೇಕ ರೀತಿಯ ಮಹಿಳೆಯರು ಹಲವಾರು ವಿಧಗಳಲ್ಲಿ ಅಮೆರಿಕಾದ ಕ್ರಾಂತಿಗೆ ಕೊಡುಗೆಯನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಪುರುಷರಂತೆ ಮಹಿಳೆಯರೂ ಯುದ್ಧದ ಎರಡೂ ಬದಿಗಳಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಮಹಿಳೆಯರಲ್ಲಿ ಯುರೋಪಿನ-ಅಮೆರಿಕನ್ನರು, ಆಫ್ರಿಕಾದ-ಅಮೆರಿಕನ್ನರು ಮತ್ತು ಅಮೆರಿಕಾದ ಮೂಲನಿವಾಸಿಗಳು ಸಹ ದೇಶಪ್ರೇಮಿ ಮತ್ತು ಒಕ್ಕೂಟದ ಬೆಂಬಲಿಗ ಪಕ್ಷಗಳಾಗಿ ವಿಂಗಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ.
ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿ ರಾಜಕಾರಣವು ಮಹಿಳೆಯರನ್ನು ಸೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ. ದೇಶಪ್ರೇಮಿ ಮಹಿಳೆಯು ರಾಜಕೀಯ, ಪ್ರಜಾ ಮತ್ತು ಸಂಸಾರದ ಜೀವನದ ಎಲ್ಲಾ ಅಂಶಗಳನ್ನು ವ್ಯಾಪಿಸಿದ ಯುದ್ಧವನ್ನು ಎದುರಿಸಿದರಿಂದ, ಸಾಮಾನ್ಯ ಸಂಸಾರದ ವರ್ತನೆಗಳು ರಾಜಕೀಯ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆಯನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಂಡವು. ಅವರು ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಸರಕುಗಳನ್ನು ಬಹಿಷ್ಕರಿಸಿ, ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಬಗ್ಗೆ ಗೂಢಚರ್ಯೆ ನಡೆಸಿ, ಸೇನೆಗಳು ಮುನ್ನಡೆದಂತೆ ಅವರೊಂದಿಗೇ ಹೋಗಿ, ಸೈನಿಕರ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ತೊಳೆದು, ಅವರಿಗೆ ಬೇಯಿಸಿ ಹಾಕಿ ಮತ್ತು ಶುಶ್ರೂಷೆ ಮಾಡಿ, ರಹಸ್ಯ ಸಂದೇಶಗಳನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿ ಹಾಗೂ ಕೆಲವು ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಡೆಬೋರ್ಯಾಹ್ ಸ್ಯಾಮ್ಸನ್ಳಂತೆ ಪುರುಷರಾಗಿ ವೇಷ ಮರೆಸಿ ಕ್ರಾಂತಿಯಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಿದರು. ಅಲ್ಲದೆ ಅವರು ಸೇನೆ ಮತ್ತು ಅವರ ಕುಟುಂಬಗಳ ಆಹಾರಕ್ಕಾಗಿ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಕೃಷಿ ಕೆಲಸವನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿದರು.
ಬ್ರಿಟಿಷರ ಸರುಕಗಳ ಬಹಿಷ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಅಮೆರಿಕಾದ ಮಹಿಳೆಯರ ಮನಃಪೂರ್ವಕವಾದ ಭಾಗವಹಿಸುವಿಕೆಯ ಅಗತ್ಯವಿತ್ತು; ಏಕೆಂದರೆ ಬಹಿಷ್ಕೃತ ವಸ್ತುಗಳು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಟೀ ಮತ್ತು ಬಟ್ಟೆಯಂತಹ ಗೃಹಬಳಕೆಯ ಸಾಮಾಗ್ರಿಗಳಾಗಿದ್ದವು. ಮಹಿಳೆಯರು ಬಳಕೆ ತಪ್ಪಿಹೋಗಿದ್ದ ನೂಲುವ ಮತ್ತು ನೇಯುವ ಕರಕುಶಲ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಪುನಃಆರಂಭಿಸಿದರು. 1769ರಲ್ಲಿ ಬೋಸ್ಟನ್‌ನ ಮಹಿಳೆಯರು 40,000ನಷ್ಟು ನೂಲುಹುರಿಗಳ ಪಿಂಜಿಗಳನ್ನು ಉತ್ಪಾದಿಸಿದರು ಹಾಗೂ ಮಸ್ಸಾಚ್ಯುಸೆಟ್ಸ್‌ನ ಮಿಡ್ಲ್‌ಟೌವ್ನ್ನ 180 ಮಹಿಳೆಯರು ನಷ್ಟು ಬಟ್ಟೆಯನ್ನು ನೇಯ್ದರು.
ರಾಜಕೀಯ ನಿಷ್ಠೆಯ ವಿಷಮಸ್ಥಿತಿಯು ವಸಾಹತಿನ ಅಮೆರಿಕಾದ ಮಹಿಳೆಯರ ಬಟ್ಟೆ ನೇಯ್ಗೆಯ ಮೇಲೆಯೂ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರಿತು: ರಾಜನಿಗೆ ನಿಷ್ಠೆಯನ್ನು ಖಾಸಗಿ ಸಂಬಂಧವಾಗಿದ್ದ ಮಹಿಳೆಯೊಬ್ಬಳ ಅವಳ ಪತಿಯೊಂದಿಗಿನ ನಿಷ್ಠಾವಂತಿಕೆಯು ರಾಜಕೀಯ ಚಟುವಟಿಕೆಯಾಯಿತು, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ರಾಜನಿಗೆ ನಿಯತ್ತಾಗಿದ್ದ ಪುರುಷನೊಂದಿಗೆ ನಿಷ್ಠೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದ ಮಹಿಳೆಯರು. ರಾಜನನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಪುರಷರ ಪತ್ನಿಯರಾದ ದೇಶಪ್ರೇಮಿ ಮಹಿಳೆಯರಿಗೆ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ವಿರಳವಾಗಿದ್ದ ಕಾನೂನುಸಮ್ಮತ ವಿವಾಹ ವಿಚ್ಛೇದನವು ಸಿಗುತ್ತಿತ್ತು.
ಲೆಕ್ಸಿಂಗ್ಟನ್ ಮತ್ತು ಕಾಂಕರ್ಡ್ ಯುದ್ಧವು 1775ರ ಎಪ್ರಿಲ್ 19ರಂದು ಕಾಂಕರ್ಡ್ನಲ್ಲಿನ ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿಗಳನ್ನು ಬಂಧಿಸಲು ಮತ್ತು ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಸುಮಾರು 1000 ಯೋಧರ ಸೈನ್ಯವೊಂದನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿದಾಗ ನಡೆಯಿತು. ಅವರು ಅಲ್ಲಿನ ಸ್ಥಳೀಯ ಮಿಲಿಟರಿಯೊಂದಿಗೆ ಸೆಣಸಾಡಿದರು. ಇದು ಅಮೆರಿಕಾದ ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿ ಯುದ್ಧದ ಮೊದಲ ಹೋರಾಟವಾಗಿ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಈ ಸುದ್ಧಿಯು 13 ವಸಾಹತುಗಳು ಅವುಗಳ ಸೇನೆಯನ್ನು ಒಂದುಗೂಡಿಸುವಂತೆ ಮತ್ತು ಸೈನಿಕರನ್ನು ಬೋಸ್ಟನ್‌ಗೆ ಮುತ್ತಿಗೆ ಹಾಕಲು ಕಳುಹಿಸುವಂತೆ ಪ್ರಚೋದಿಸಿತು. ಬಂಕರ್ ಹಿಲ್ ಯುದ್ಧವು 1775ರ ಜೂನ್ 17ರಂದು ಸಂಭವಿಸಿತು. ಈ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಗೆಲುವಿನಲ್ಲಿ ಸಾಕಷ್ಟು ನಷ್ಟ ಉಂಟಾಯಿತು; ಸುಮಾರು 6,000ರಷ್ಟು ರಕ್ಷಕ ಸೈನ್ಯದಿಂದ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಸುಮಾರು 1,000 ಮಂದಿಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿತು ಹಾಗೂ ಅಮೆರಿಕಾವು ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ಸೇನಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಿಂದ ಸುಮಾರು 500 ಸೈನಿಕರನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿತು.
ಯುದ್ಧವು ಆರಂಭವಾದ ನಂತರ 1775ರಲ್ಲಿ ಎರಡನೇ ಭೂಖಂಡೀಯ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್‌ ಸಭೆಯನ್ನು ಕರೆಯಿತು. ಕಾಂಗ್ರೆಸ್‌ ಭೂಖಂಡೀಯ ಸೈನ್ಯವನ್ನು ರಚಿಸಿತು ಹಾಗೂ ರಾಜನಿಗೆ ರಾಜಿಯ ಪ್ರಯತ್ನವಾಗಿ ಆಲಿವ್ ಬ್ರ್ಯಾಂಚ್ ಮನವಿಯನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸಿತು. ದಂಗೆಯ ಘೋಷಣೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುವ ಬದಲಿಗೆ "ರಾಜದ್ರೋಹಿ"ಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಕಾರ್ಯ ನಡೆಸುವ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಇರುವುದಾಗಿ, ರಾಜ ಜಾರ್ಜ್ ಇದನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲು ನಿರಾಕರಿಸಿದನು.
1775ರ ಚಳಿಗಾಲದಲ್ಲಿ ಅಮೆರಿಕನ್ನರು ಕೆನಡಾವನ್ನು ಆಕ್ರಮಿಸಿಕೊಂಡರು. ಜನರಲ್ ರಿಚಾರ್ಡ್ ಮಾಂಟ್ಗೊಮೆರಿಯು ಮಾಂಟ್ರಿಯಲ್ಅನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡನು. ಆದರೆ ಬೆನೆಡಿಕ್ಟ್ ಆರ್ನಾಲ್ಡ್ನ ನೆರವಿನೊಂದಿಗೆ ಕ್ವೆಬೆಕ್‌ನ ಮೇಲೆ ಮಾಡಿದ ಜಂಟಿ ದಾಳಿಯು ವಿಫಲಗೊಂಡಿತು.
1776ರ ಮಾರ್ಚ್‌ನಲ್ಲಿ ಜಾರ್ಜ್ ವಾಷಿಂಗ್ಟನ್ನನ್ನು ಹೊಸ ಸೈನ್ಯದ ಕಮಾಂಡರ್ ಆಗಿ ಹೊಂದಿಕೊಂಡು ಭೂಖಂಡೀಯ ಸೇನೆಯು ಬ್ರಿಟಿಷರನ್ನು ಬೋಸ್ಟನ್‌ನಿಂದ ಸ್ಥಳಾಂತರಗೊಳ್ಳುವಂತೆ ಬಲವಂತ ಪಡಿಸಿತು. ಆ ಮೂಲಕ ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿಗಳು ಎಲ್ಲಾ 13 ವಸಾಹತುಗಳ ನಿಯಂತ್ರಣವನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಂಡರು ಹಾಗೂ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವನ್ನು ಘೋಷಿಸಲು ತಯಾರಾಗಿದ್ದರು. ಅಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಒಕ್ಕೂಟದ ಬೆಂಬಲಿಗರು ಮತ್ತೂ ಇದ್ದರು. ಅವರು 1776ರ ಜುಲೈವರೆಗೆ ಯಾರ ನಿಯಂತ್ರಣಕ್ಕೂ ಬಂದಿರಲಿಲ್ಲ ಹಾಗೂ ಎಲ್ಲಾ ರಾಜವಂಶದ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಪಲಾಯನಗೈದರು.
ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಸೇನೆಯು ಸ್ಯಾರಟೋಗದಲ್ಲಿ ಬಂಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದುದು, ಫ್ರೆಂಚ್ಅನ್ನು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್‌ ಬೆಂಬಲವಾಗಿ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸುವಂತೆ ಪ್ರೇರೇಪಿಸಿತು. ಬೆಂಜಮಿನ್ ಫ್ರ್ಯಾಂಕ್ಲಿನ್ 1778ರ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಶಾಶ್ವತ ಮಿಲಿಟರಿಯೊಂದನ್ನು ಸಂಧಾನದ ಮೂಲಕ ಪಡೆದುದರಿಂದ, ಇದು ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಾ ಘೋಷಣೆಯನ್ನು ಅಧಿಕೃತವಾಗಿ ಮಾಡಿದ ಮೊದಲ ರಾಜ್ಯವಾಯಿತು. ವಿಲಿಯಂ ಪಿಟ್ ಸಂಸತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಅಮೆರಿಕಾದಲ್ಲಿ ಶಾಂತಿ ನೆಲೆಸುವಂತೆ ಮಾಡಲು ಬ್ರಿಟನ್‌ಅನ್ನು ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸಿ, ಫ್ರಾನ್ಸ್ ವಿರುದ್ಧ ಅಮೆರಿಕಾದೊಂದಿಗೆ ಒಂದುಗೂಡುವಂತೆ ಕೇಳಿಕೊಂಡನು. ಹಿಂದೆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸಿದ ಇತರ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳು ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಅಂತರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಎದುರಾಳಿ ಮತ್ತು ಶತ್ರು ರಾಷ್ಟ್ರಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧ ಬೆಳೆಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಅಮೆರಿಕಾದ ದಂಗೆಯ ವಿರುದ್ಧ ಸಿಡಿದು ಬಿದ್ದರು.
ನಂತರ ಸ್ಪೇನ್‌ ಮತ್ತು ಡಚ್ ಫ್ರೆಂಚ್‌ನ ಮಿತ್ರರಾಷ್ಟ್ರಗಳಾದವು. ಜಾಗತಿಕ ಕದನದಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖ ಮಿತ್ರರಾಷ್ಟ್ರಗಳಿಲ್ಲದೆ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವು ಏಕಾಂಗಿಯಾಗಿ ಹೋರಾಡುವಂತೆ ಹಾಗೂ ಅಂಟ್ಲಾಂಟಿಕ್‌ನ ತಡೆಯ ಮೂಲಕ ಸಿಕ್ಕಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಿದವು. ಆದ್ದರಿಂದ ಅಮೆರಿಕಾದ ಕಾರ್ಯಕ್ಷೇತ್ರವು ಬ್ರಿಟನ್‌ನ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಒಂದು ಭಾಗವಾಯಿತು ಮಾತ್ರ. ಹೆಚ್ಚು ಬೆಲೆಯುಳ್ಳದ್ದೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾದ ಸಕ್ಕರೆ-ಉತ್ಪಾದಿಸುವ ಕ್ಯಾರಿಬೀನ್ ದ್ವೀಪಗಳನ್ನು ಬಲಪಡಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ, ಭೂಖಂಡೀಯ ಅಮೆರಿಕದಿಂದ ಸೈನ್ಯವನ್ನು ಹಿಂತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಬ್ರಿಟಿಷರಿಗೆ ಬಲವಂತ ಪಡಿಸಲಾಯಿತು.
ಫ್ರಾನ್ಸ್ ಒಂದಿಗಿನ ಸಂಬಂಧ ಮತ್ತು ಕೆಡುತ್ತಿದ್ದ ಮಿಲಿಟರಿ ಸ್ಥಿತಿಯಿಂದಾಗಿ, ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಕಮಾಂಡರ್ ಸರ್ ಹೆನ್ರಿ ಕ್ಲಿಂಟನ್ ನ್ಯೂಯಾರ್ಕ್ ನಗರವನ್ನು ಬಲಪಡಿಸಲು ಫಿಲಡೆಲ್ಫಿಯಾವನ್ನು ತೆರವುಗೊಳಿಸಿದನು. ಜನರಲ್ ವಾಷಿಂಗ್ಟನ್ ಹಿಮ್ಮೆಟ್ಟುತ್ತಿದ್ದ ಸೈನ್ಯವನ್ನು ಪ್ರತಿಬಂಧಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದನು. ಅದರ ಫಲವಾಗಿ ಮಾನ್ಮೌತ್ ಕೋರ್ಟ್ ಹೌಸ್ ಕದನವು ಸಂಭವಿಸಿತು, ಇದು ಉತ್ತರದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಕೊನೆಯ ಪ್ರಮುಖ ಯುದ್ಧವಾಗಿದೆ. ಅನಿರ್ಣಾಯಕ ಯುದ್ಧದ ನಂತರ, ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ನ್ಯೂಯಾರ್ಕ್ ನಗರವನ್ನು ಪುನರ್ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡಿತು. ಹೆಚ್ಚಿನ ಗಮನವು ದಕ್ಷಿಣದ ಸಣ್ಣ ಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಕೆ ಕೇಂದ್ರೀಕೃವಾದುದರಿಂದ, ಉತ್ತರದ ಕದನವು ಆನಂತರ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟಿನ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ತಲುಪಿತು.
ಅಮೆರಿಕಾದ ರಾಜಕೀಯ ವಿರೋಧವು ವಸಾಹತುಗಳಾದ್ಯಂತದ ಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳನ್ನೊಳಗೊಂಡ ಸ್ಟ್ಯಾಂಪ್ ಆಕ್ಟ್ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್‌ನಂತಹ ವಸಾಹತಿನ ಗುಂಪುಗಳಿಂದ ಆರಂಭವಾಯಿತು. 1765ರಲ್ಲಿ ಸನ್ಸ್ ಆಫ್ ಲಿಬರ್ಟಿಯು ರಚನೆಗೊಂಡು, ಬ್ರಿಟಿಷ್ ತೆರಿಗೆ ಕಾನೂನುಗಳನ್ನು ಬಲವಂತ ಪಡಿಸಲಾಗದು ಎಂಬುದನ್ನು ಖಡಿತಪಡಿಸಲು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಪ್ರದರ್ಶನಗಳನ್ನು ಮಾಡಿತು, ದೌರ್ಜನ್ಯ ನಡೆಸಿತು ಹಾಗೂ ಹಿಂಸೆಯ ಬೆದರಿಕೆಗಳನ್ನು ಹಾಕಿತು. ಕ್ರೂರವಾದ ಸಂಸತ್ತು ಕಾನೂನು ಬಾಹಿರವಾಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಿದ ವಸಾಹತುಗಾರರು ಆಗಲೂ ನಿಷ್ಠೆಯನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ರಾಜನು ಮಧ್ಯಪ್ರವೇಶಿಸಬೇಕೆಂಬ ಅನೇಕ ಕೋರಿಕೆ ಮತ್ತು ವಿನಂತಿಗಳನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸಿದರು. 1772ರ ಉತ್ತರಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಗ್ಯಾಸ್ಪೀ ಅಫೇರ್ನ ನಂತರ, ಸ್ಯಾಮ್ಯುಯೆಲ್ ಆಡಮ್ಸ್ ಹೊಸ ಹೊಂದಿಕೆಯ ಕಮಿಟಿಗಳನ್ನು ರಚಿಸಿದನು. ಅದು ಎಲ್ಲಾ ಹದಿಮೂರು ವಸಾಹತುಗಳ ದೇಶಪ್ರೇಮಿಗಳನ್ನು ಒಂದುಗೂಡಿಸಿತು ಹಾಗೂ ಅಂತಿಮವಾಗಿ ದಂಗೆಕೋರ ಸರಕಾರಕ್ಕೆ ಚೌಕಟ್ಟನ್ನು ಒದಗಿಸಿತು. 1773ರ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ವಸಾಹತು ವರ್ಜಿನಿಯಾ ಅದರ ಹೊಂದಿಕೆಯ ಕಮಿಟಿಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿತು. ಅದರಲ್ಲಿ ಪ್ಯಾಟ್ರಿಕ್ ಹೆನ್ರಿ ಮತ್ತು ಥೋಮಸ್ ಜೆಫ್ಫೆರ್ಸನ್ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.
ಮಸ್ಸಾಚ್ಯುಸೆಟ್ಸ್ ಸರಕಾರ ಕಾಯಿದೆ ಗೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ, ಮಸ್ಸಾಚ್ಯುಸೆಟ್ಸ್ ಮತ್ತು ಇತರ ವಸಾಹತುಗಳು "ಪ್ರಾಂತೀಯ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್‌"ಗಳೆಂಬ ಸ್ಥಳೀಯ ಸರಕಾರಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸಿದವು. 1774ರಲ್ಲಿ, ಮೊದಲ ಭೂಖಂಡೀಯ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್‌ ಚರ್ಚೆ ಮತ್ತು ಸಮೂಹಿಕ ಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ಮಾರ್ಗವಾಗುವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಪ್ರತಿ ಪ್ರಾಂತೀಯ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್‌ ಅಥವಾ ಅವುಗಳಿಗೆ ಸಮಾನವಾದವುಗಳ ಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡ ಸಭೆಯನ್ನು ಕರೆಯಿತು. ಹೊಂದಿಕೆಯ ಕಮಿಟಿ, ಪ್ರಾಂತೀಯ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್‌ ಮತ್ತು ಭೂಖಂಡೀಯ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್‌ನಿಂದ ತೀರ್ಮಾನಗಳ ವಿಧಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಪ್ರತಿ ಪ್ರಾಂತೀಯ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್‌ ಅಥವಾ ಸಮಾನವಾದವುಗಳು ಸ್ಥಿರ ಸುರಕ್ಷತೆಯ ಕಮಿಟಿಗಳು ರಚಿಸಿದವು. ಜನರಿಗೆ ಸರಕಾರದ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿರದ ಉತ್ತರ ಅಮೆರಿಕದ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ವಸಾಹತುಗಳು ಭೂಖಂಡೀಯ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್‌ಅನ್ನು ಸೇರಿಕೊಳ್ಳದೆ, ರಾಜನಿಗೆ ನಿಷ್ಠಾವಂತರಾಗಿ ಉಳಿದವು. ಅವುಗಳೆಂದರೆ: ಕ್ವೆಬೆಕ್, ನೋವ ಸ್ಕೋಟಿಯಾ, ನ್ಯೂಫೌಂಡ್‌ಲ್ಯಾಂಡ್‌, ಬರ್ಮುಡಾ, ಪಶ್ಚಿಮ ಫ್ಲೋರಿಡಾ ಮತ್ತು ಪೂರ್ವ ಫ್ಲೋರಿಡಾ.
1763ರಲ್ಲಿ ಗ್ರೇಟ್ ಬ್ರಿಟನ್‌ ಉತ್ತರ ಅಮೆರಿಕದಲ್ಲಿ ವ್ಯಾಪಕ ಹಿಡಿತವನ್ನು ಸಾಧಿಸಿತು. ಹದಿಮೂರು ವಸಾಹತುಗಳೊಂದಿಗೆ ಇಪ್ಪತ್ತನಾಲ್ಕು ಸಣ್ಣ ವಸಾಹತುಗಳು ರಾಜಪ್ರಭುತ್ವದ ಗವರ್ನರುಗಳಿಂದ ನೇರವಾಗಿ ಆಳಲ್ಪಟ್ಟವು. ಏಳು ವರ್ಷದ ಕದನದ ಗೆಲುವು ಗ್ರೇಟ್ ಬ್ರಿಟನ್‌ಗೆ ನ್ಯೂ ಫ್ರಾನ್ಸ್ , ಸ್ಪ್ಯಾನಿಶ್ ಫ್ಲೋರಿಡಾ ಮತ್ತು ಮಿಸ್ಸಿಸಿಪ್ಪಿ ನದಿಯ ಪೂರ್ವ ಭಾಗದ ಅಮೆರಿಕಾದ ಮೂಲನಿವಾಸಿಗಳ ಪ್ರದೇಶಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿತು. ಆದರೂ 1765ರಲ್ಲಿ ವಸಾಹತುಗಾರರು ಅವರನ್ನು, ಬ್ರಿಟನ್‌ನ ಪ್ರಜೆಗಳ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಹಕ್ಕು ಮತ್ತು ಕಟ್ಟುಪಾಡುಗಳೊಂದಿಗೆ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ರಾಜನ ನಿಷ್ಠಾವಂತ ಪ್ರಜೆಗಳೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಿದರು.
ವಸಾಹತುಗಳು ಫ್ರೆಂಚ್ ಮತ್ತು ಭಾರತದ ಕದನದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಉಂಟಾದ ಸಾಲದಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿ ವಹಿಸುವುದನ್ನು ಅಥವಾ ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಸರಿಯುವುದನ್ನು ಬ್ರಿಟಿಷ್ ನಿರೀಕ್ಷಿಸಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅವರು ವಸಾಹತುಗಳ ರಕ್ಷಣೆಗೆ ಮಾಡಿದ ಖರ್ಚಿನ ಸ್ವಲ್ಪ ಭಾಗವನ್ನು ಅಮೆರಿಕನ್ನರು ಪಾವತಿಸಬೇಕೆಂದು ಹೇಳಿದರು. ಭೂಖಂಡೀಯ ವಸಾಹತುಗಳ ಮತ್ತು ವೆಸ್ಟ್ ಇಂಡೀಸ್ನ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಮಾಡಿದ ಖರ್ಚಿನ ಅಂದಾಜು ವಾರ್ಷಿಕವಾಗಿ ಸರಿಸುಮಾರು £200,000ನಷ್ಟಿತ್ತು. ಈ ಯುದ್ಧದ ನಂತರದ ಬ್ರಿಟಿಷ್, ವಸಾಹತುಗಳಿಗೆ ಈ ಮೊತ್ತಕ್ಕೆ £78,000ನಷ್ಟು ತೆರಿಗೆ ವಿಧಿಸುವ ಗುರಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿತ್ತು. ಸಂಸತ್ತು ಸಂಪೂರ್ಣ ನಿಯಂತ್ರಣದಲ್ಲಿರುವುದನ್ನು ಕಂದಾಯವು ಪ್ರಮಾಣೀಕರಿಸಿತೆಂದು ಲಂಡನ್ ಸೂಚಿಸಿತು. ವಸಾಹತುಗಾರರೊಂದಿಗಿನ ಸಮಸ್ಯೆಯೆಂದರೆ ತೆರಿಗೆಗಳು ಹೆಚ್ಚಾಗಿದ್ದವೆಂಬುದಲ್ಲ , ತೆರಿಗೆಗಳನ್ನು ವಿಧಿಸಿದ ಸಂಸತ್ತಿನಲ್ಲಿ ವಸಾಹತುಗಳು ಯಾವುದೇ ಪ್ರಾತಿನಿಧ್ಯವನ್ನು ಹೊಂದಿಲ್ಲವೆಂಬುದಾಗಿತ್ತು. 1775ರಲ್ಲಿ ಲಾರ್ಡ್ ನಾರ್ತ್, ಇಂಗ್ಲೀಷರು ತೆರಿಗೆಗಳಲ್ಲಿ ವಾರ್ಷಿಕವಾಗಿ ಸುಮಾರು ಇಪ್ಪತ್ತೈದು ಷಿಲಿಂಗನ್ನು ಪಾವತಿಸುತ್ತಾರೆ ಆದರೆ ಅಮೆರಿಕನ್ನರು ಕೇವಲ ಆರುಪೆನ್ನಿಯನ್ನು ಮಾತ್ರ ಪಾವತಿಸುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಪರವಾಗಿ ವಾದಿಸಿದನು.
"ಪ್ರಾತಿನಿಧ್ಯವಿಲ್ಲದೆ ತೆರಿಗೆ ಪಾವತಿಸುವುದಿಲ್ಲ" ಎಂಬ ಘೋಷಣಾ ವಾಕ್ಯವು ಅಮೆರಿಕಾದಲ್ಲಿ ಜನಪ್ರಿಯವಾಯಿತು. ಲಂಡನ್ ವಸಾಹತುಗಾರರನ್ನು "ವಾಸ್ತವಿಕವಾಗಿ ನಿರೂಪಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ" ಎಂದು ಸಮರ್ಥಿಸಿಕೊಂಡಿತು; ಆದರೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಅಮೆರಿಕನ್ನರು ಇದನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸಿದರು.
ಆ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿಗಳನ್ನು 'ದೇಶಪ್ರೇಮಿಗಳು', 'ವಿಗ್‌ಗಳು', 'ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿಗರು' ಅಥವಾ 'ಅಮೆರಿಕನ್ನರು' ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಯಿತು. ಅವರು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಸಾಮಾಜಿಕ ಮತ್ತು ಆರ್ಥಿಕ ವರ್ಗಗಳಿಂದ ಬಂದವರಾಗಿದ್ದರು, ಆದರೆ ಅಮೆರಿಕನ್ನರ ಹಕ್ಕುಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವ ಅವಶ್ಯಕತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಏಕಾಭಿಪ್ರಾಯವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದರು. ಯುದ್ಧದ ನಂತರ, ಜಾರ್ಜ್ ವಾಷಿಂಗ್ಟನ್, ಜೇಮ್ಸ್ ಮ್ಯಾಡಿಸನ್, ಜಾನ್ ಆಡಮ್ಸ್, ಅಲೆಕ್ಸಾಂಡರ್ ಹ್ಯಾಮಿಲ್ಟನ್ ಮತ್ತು ಜಾನ್ ಜೇ ಮೊದಲಾದ ದೇಶಪ್ರೇಮಿಗಳು ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ-ವಾದಕ್ಕೆ ತೀವ್ರವಾಗಿ ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವು ಅರ್ಪಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರು ಹಾಗೂ ಶ್ರೀಮಂತ ಮತ್ತು ಪ್ರಬಲ ರಾಷ್ಟ್ರವನ್ನು ಕಟ್ಟಲು ಅತ್ಯಾಸಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದರು. ಪ್ಯಾಟ್ರಿಕ್ ಹೆನ್ರಿ, ಬೆಂಜಮಿನ್ ಫ್ರ್ಯಾಂಕ್ಲಿನ್ ಮತ್ತು ಥೋಮಸ್ ಜೆಫ್ಫೆರ್ಸನ್ ಮೊದಲಾದ ದೇಶಭಕ್ತರು ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ಅಂತಃಪ್ರೇರಣೆಯನ್ನು ಹಾಗೂ ಹೆಚ್ಚು ರಾಜಕೀಯ ಸಮಾನತೆಯೊಂದಿಗೆ ಸ್ಥಳೀಕರಿಸಿದ ಸಮಾಜದ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಇರುವ ಭೂಸ್ವಾಮ್ಯದ ವಸಾಹತು ಸ್ಥಾಪಿಸುವ ಅಂಶವನ್ನು ತೋರ್ಪಡಿಸಿದರು.
"ದೇಶಪ್ರೇಮಿ" ಪದವು ಅಮೆರಿಕಾದ ಕ್ರಾಂತಿಯ ಪರವಹಿಸಿದ ವಸಾಹತುಗಳ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿಗಳನ್ನು "ದೇಶಪ್ರೇಮಿ"ಗಳೆಂದು ಕರೆಯುವುದು ಯುದ್ಧಕ್ಕಿಂತ ಮೊದಲೇ ದೀರ್ಘ-ಕಾಲದಿಂದ ಬಳಕೆಯಲ್ಲಿರುವ ಐತಿಹಾಸಿಕ ರೂಢಿಯಾಗಿದೆ. ಉದಾಹರಣೆಗಾಗಿ, “ದೇಶಪ್ರೇಮಿ” ಪದವನ್ನು ಅಮೆರಿಕಾದ ವಸಾಹತುಗಾರರು 1760ರ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲೇ ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದರು.
ದಾರ್ಶನಿಕ ಚಳವಳಿಯ ಯುಗದಲ್ಲಿ, "ದೇಶಪ್ರೇಮಿ" ಪದವನ್ನು ಇಂದಿರುವಂತೆ "ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಹೋರಾಟಗಾರ"ದೊಂದಿಗೆ ಬದಲಿಯಾಗಿ ಬಳುಸುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ದಾರ್ಶನಿಕ ಚಳವಳಿಯ ಅಂಶಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಂಯೋಜಿಸಿದ್ದ ದೇಶಪ್ರೇಮದ ಕಲ್ಪನೆಯು ಉತ್ತಮ ವಿಷಯವಾಗಿತ್ತು. ಇದು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಗಡಿಗಳನ್ನು ಮೀರಿಸಿತ್ತು. ದೇಶಪ್ರೇಮದಲ್ಲಿ ಅವರ ನಾಯಕತ್ವದ ಚಟುವಟಿಕೆಯನ್ನು ಅಥವಾ ರಾಷ್ಟ್ರದ ನೀತಿಗಳನ್ನು ಎಲ್ಲಾ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಬೇರೆಯವರು ಬೆಂಬಲಿಸುವ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ದೇಶಪ್ರೇಮಿಯಾಗುವುದರ ಹಾಗೂ ರಾಜ ಮತ್ತು ರಾಷ್ಟ್ರದ ವಿರುದ್ಧ ದಂಗೆ ಏಳುವುದರ ಮಧ್ಯೆ ಅಸಮಂಜಸತೆಯ ಅಗತ್ಯವಿರುವುದಿಲ್ಲ.
1762ರಲ್ಲಿ ಪ್ಯಾಟ್ರಿಕ್ ಹೆನ್ರಿಯು, ಶಾಸಕಾಂಗವು ಒಂದು ಕಾನೂನನ್ನು ಮಂಡಿಸಿ, ಅದು ರಾಜನಿಂದ ನಿರಾಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ವರ್ಜಿನಿಯಾದಲ್ಲಿನ ಪಾರ್ಸನ್ ಕಾರಣವನ್ನು ಸೂಚಿಸಿದನು. ಹೆನ್ರಿಯು ಹೀಗೆಂದು ವಾದಿಸಿದ್ದಾನೆ - "ಒಬ್ಬ ರಾಜನು ಅವನ ಜನರಿಗೆ ಮುಖ್ಯ ನಾಯಕನಾಗಿದ್ದುಕೊಂಡು ಈ ಪ್ರಯೋಜಕರ ಕಾಯಿದೆಗಳಿಗೆ ಅವಕಾಶ ನೀಡದಿರುವುದು ಅವನನ್ನು ಒಬ್ಬ ನಿರಂಕುಶಾಧಿಕಾರಿಯನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತದೆ ಹಾಗೂ ಅವನ ಜನರ ವಿಧೇಯತೆಗೆ ಎಲ್ಲಾ ಹಕ್ಕುಗಳ ದಂಡ ತೆರಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ".
1775ರ ಆಗಸ್ಟ್‌ನಲ್ಲಿ, ರಾಜಪ್ರಭುತ್ವ-ಅಧಿಕಾರದ ವಿರುದ್ಧದ ಸೈನ್ಯದಲ್ಲಿದ್ದ ಅಮೆರಿಕನ್ನರನ್ನು ರಾಜನು ರಾಜಪ್ರಭುತ್ವಕ್ಕೆ ವಿಶ್ವಾಸಘಾತುಕರಾಗಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಘೋಷಿಸಿದನು. ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಸರಕಾರವು ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಬಂಧಿಸಿದ ದಂಗೆಕೋರರರನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯ ಅಪರಾಧಿಗಳಾಗಿ ನೋಡಿಕೊಂಡಿತು ಹಾಗೂ ರಾಜದ್ರೋಹದ ವಿಚಾರಣೆ ನಡೆಸಲು ಸಿದ್ಧತೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಿತು. ಅಮೆರಿಕಾದ ಕಾರ್ಯದರ್ಶಿ ಲಾರ್ಡ್ ಜರ್ಮೇನ್ ಮತ್ತು ಆಡ್ಮರಲ್-ಪದವಿಯ ಮೊದಲ ಲಾರ್ಡ್ ಲಾರ್ಡ್ ಸ್ಯಾಂಡ್ವಿಚ್, ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಘಟಕದಲ್ಲಿ ಹಿಂದೆ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದವರಿಗೆ ವಿಶೇಷ ಮಹತ್ವ ನೀಡಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದರು .
ಬ್ರಿಟಿಷರು ಬಂಕರ್ ಹಿಲ್ನಲ್ಲಿ ಬಂಧಿಸಿದ ಅನೇಕ ಕೈದಿಗಳನ್ನು ನೇಣಿಗೇರಿಸುವಂತೆ ನಿರ್ಣಯಿಸಲಾಯಿತು. ಆದರೆ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ರಾಜದ್ರೋಹದ ವಿಚಾರಣೆ ಮತ್ತು ಮರಣದಂಡನೆಯಂತಹ ಮುಂದಿನ ಕ್ರಮವನ್ನು ಕೈಗೊಳ್ಳಲು ನಿರಾಕರಿಸಿದರು. ಅಮೆರಿಕಾದ ನಿಯಂತ್ರಣದಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಾಸಘಾತುಕ ವಿಚಾರಣೆಯ ಅಪಾಯದಲ್ಲಿದ್ದ ಸಾವಿರಾರು ಒಕ್ಕೂಟದ ಬೆಂಬಲಿಗರಿದ್ದರು. ಬ್ರಿಟಿಷರು ಈ ಒಕ್ಕೂಟದ ಬೆಂಬಲಿಗರನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡು ಅವರ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಮರತಂತ್ರಗಳನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡರು. 1777ರಲ್ಲಿ ಸ್ಯಾರಟೋಗದಲ್ಲಿ ಶರಣಾದ ನಂತರವೂ ಸಾವಿರಾರು ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಕೈದಿಗಳು ಅಮೆರಿಕಾದ ಹಿಡಿತದಲ್ಲಿದ್ದರು.
ಆದ್ದರಿಂದ ಯಾವುದೇ ಅಮೆರಿಕಾದ ಕೈದಿಗಳ ರಾಜದ್ರೋಹದ ವಿಚಾರಣೆಯನ್ನು ನಡೆಸಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಹೆಚ್ಚಿನವರನ್ನು ಕ್ರೂರವಾಗಿ ನಡೆಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಯಿತು ಮತ್ತು ಹಲವಾರು ಮಂದಿ ಸಾವನ್ನಪ್ಪಿದರು. ಪ್ರತಿ ಅಮೆರಿಕಾದ ರಣರಂಗದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ನೌಕಾ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಮರಣ ಹೊಂದಿದವರಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಸಾವುಗಳು ಇದರಿಂದ ಸಂಭವಿಸಿದವು. ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಸಂಸತ್ತಿನಿಂದ ಅವರು ರಾಜದ್ರೋಹಿಗಳಲ್ಲ ಯುದ್ಧದ ಕೈದಿಗಳೆಂಬುದಾಗಿ ಅಧಿಕೃತವಾಗಿ ಅಂಗೀಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದರಿಂದ 1782ರಲ್ಲಿ ಅವರಿಗೆ ಸಮರನಿರತ ರಾಷ್ಟ್ರದ ಹಕ್ಕುಗಳನ್ನು ನೀಡಲಾಯಿತು. ಯುದ್ಧದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಎರಡೂ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ಅವರ ಬದುಕುಳಿದಿದ್ದ ಕೈದಿಗಳನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿದವು.
ಕಡಿಮೆ ಶ್ರೀಮಂತಿಕೆಯು ಸಾಕಷ್ಟು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿ ಅಧಿಕಾರದೊಂದಿಗೆ ಆಯೋಜಿಸಿದ ರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಪೆನ್ಸಿಲ್ವೇನಿಯಾ, ನ್ಯೂಜೆರ್ಸಿ ಮತ್ತು ನ್ಯೂ ಹ್ಯಾಂಪ್ಶಿರ್‌ನಲ್ಲಿ ಸಂವಿಧಾನವು ಈ ಕೆಳಗಿನವುಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿದೆ -
ಸಾರ್ವತ್ರಿಕ ಬಿಳಿಯ ಪ್ರಾಪ್ತ ವಯಸ್ಕ ಮತದಾನದ ಹಕ್ಕು ಅಥವಾ ಮತದಾನಕ್ಕೆ ಅಥವಾ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಹೊಂದಲು ಕನಿಷ್ಠ ಸ್ವತ್ತು ಅವಶ್ಯಕತೆಗಳು (ನ್ಯೂಜೆರ್ಸಿಯು ಸ್ವತ್ತನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದ ಕೆಲವು ವಿಧವೆಯರಿಗೆ ಮತದಾನದ ಹಕ್ಕನ್ನು ನೀಡಿತು, ಇದು 25 ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ ಹಿಂತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲ್ಪಟ್ಟಿತು);
ನಿರಾಕರಣಾಧಿಕಾರವನ್ನು ಮತ್ತು ಆರಿಸುವ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಹೊಂದಿರದ, ದುರ್ಬಲ ಗವರ್ನರುಗಳು;
ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಂಪ್ರದಾಯವಾದಿಗಳು ಅಥವಾ ತೀವ್ರಗಾಮಿಗಳು ಪ್ರಭುತ್ವ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಕಡಿಮೆ ಪ್ರಾಬಲ್ಯದ ಪಕ್ಷವು ಗೋಪ್ಯವಾಗಿ ಫಲಿತಾಂಶವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತದೆ ಎಂಬುವಂತಿಲ್ಲ. ಪೆನ್ಸಿಲ್ವೇನಿಯಾ ಸಂವಿಧಾನದ ತೀವ್ರಗಾಮಿ ನಿಬಂಧನೆಗಳು ಕೇವಲ ಹದಿನಾಲ್ಕು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಮಾತ್ರ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿತ್ತು. 1790ರಲ್ಲಿ ಸಂಪ್ರದಾಯವಾದಿಗಳು ಹೊಸ ಸಂವಿಧಾನಾತ್ಮಕ ಒಡಂಬಡಿಕೆ ಎನ್ನುವ ರಾಜ್ಯ ಶಾಸಕಾಂಗದಲ್ಲಿ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಪಡೆದರು ಹಾಗೂ ಸಂವಿಧಾನವನ್ನು ಪುನಃಬರೆದರು. ಹೊಸ ಸಂವಿಧಾನವು ಸಾರ್ವತ್ರಿಕ ಬಿಳಿಯ ಪ್ರಾಪ್ತ ವಯಸ್ಕ ಮತದಾನದ ಹಕ್ಕನ್ನು ಮೂಲಭೂತವಾಗಿ ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಿತು, ಗವರ್ನರ್‌ಗೆ ನಿರಾಕರಣಾಧಿಕಾರ ಮತ್ತು ಆಯ್ಕೆಯ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ನೀಡಿತು ಹಾಗೂ ಉಭಯ ಸದನಗಳಿಗೆ ದೃಢವಾದ ಸ್ವತ್ತು-ಅರ್ಹತೆಯೊಂದಿಗೆ ಮೇಲ್ಮನೆಯನ್ನು ಸೇರಿಸಿತು. ಥೋಮಸ್ ಪೈನೆಯು ಇದನ್ನು ಅಮೆರಿಕಾದ ಸಂವಿಧಾನವು ತಿರಸ್ಕಾರಾರ್ಹವಾದುದೆಂದು ಹೇಳಿದನು.
ಅಮೆರಿಕದಲ್ಲಿನ ಬ್ರಿಟಿಷರ ಕಾರ್ಯನೀತಿಯು ನಂತರ ದಕ್ಷಿಣದ ವಸಾಹತುಗಳ ಮೇಲೆ ಕೇಂದ್ರೀಕೃತವಾಯಿತು. ಕೆಲವು ವ್ಯವಸ್ಥಿತ ಸೈನಿಕರು ನಿಯಂತ್ರಣವನ್ನು ಪಡೆಯುವುದರೊಂದಿಗೆ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಕಮಾಂಡರುಗಳು ದಕ್ಷಿಣದ ಆಡಳಿತವು ಹೆಚ್ಚು ಕಾರ್ಯಾಸಾಧ್ಯವಾದ ಯೋಜನೆಯಾಗಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಕಂಡುಕೊಂಡರು. ದಕ್ಷಿಣ ಭಾಗವು ಅಧಿಕ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಒಕ್ಕೂಟದ ಬೆಂಬಲಿಗರನ್ನು ಹೊಂದಿತ್ತು, ಅಲ್ಲದೆ ಆಗತಾನೆ ವಲಸೆ ಹೂಡಿದ್ದವರು ಮತ್ತು ಆಫ್ರಿಕನ್-ಅಮೆರಿಕನ್ನರು ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿದ್ದರು.
1778ರ ಡಿಸೆಂಬರ್‌ನ ಉತ್ತರಾರ್ಧದಲ್ಲಿ, ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಸ್ಯಾವನ್ನಾಹ್ಅನ್ನು ಸ್ವಾಧೀನಪಡಿಸಿಕೊಂಡು, ಕರಾವಳಿಯನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡಿತು. 1780ರಲ್ಲಿ ಅವರು ಒಂದು ಹೊಸ ದಾಳಿಯನ್ನು ಮಾಡಿ, ಕಾರ್ಲೆಸ್ಟನ್ಅನ್ನೂ ವಶಕ್ಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡರು. ಕ್ಯಾಮ್ಡೆನ್ ಕದನದ ಗಮನಾರ್ಹ ಗೆಲವು ರಾಜಪ್ರಭುತ್ವದ ಸೈನ್ಯವು ಅತಿ ಶೀಘ್ರದಲ್ಲಿ ಜಾರ್ಜಿಯಾ ಮತ್ತು ದಕ್ಷಿಣ ಕ್ಯಾರೊಲಿನವನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಿತು. ಒಕ್ಕೂಟದ ಬೆಂಬಲಿಗರು ಒಂದುಗೂಡುತ್ತಾರೆ ಎಂಬ ನಿರೀಕ್ಷೆಯೊಂದಿಗೆ ಬ್ರಿಟಿಷರು ಒಳನಾಡಿನ ಕೋಟೆಗಳ ಜಾಲವನ್ನು ವ್ಯವಸ್ಥೆಗೊಳಿಸಿದರು.
ಸಾಕಷ್ಟು ಒಕ್ಕೂಟದ ಬೆಂಬಲಿಗರು ಸೇರಿಕೊಂಡಿಲ್ಲದಿದ್ದುದರಿಂದ ಬ್ರಿಟಿಷರು ಉತ್ತರ ಕ್ಯಾರೊಲಿನ ಮತ್ತು ವರ್ಜಿನಿಯಾವನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕಾಗಿ ದುರ್ಬಲ ಸೈನ್ಯದೊಂದಿಗೆ ಹೋರಾಡಬೇಕಿತ್ತು. ಅವರು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರದೇಶಗಳನ್ನು ಒಕ್ಕೂಟದ ಬೆಂಬಲಿಗರ ಮತ್ತು ಅಮೆರಿಕಾದ ಸೈನ್ಯದ ಮಧ್ಯೆ ನಡೆದ ಅಸ್ತವ್ಯವ್ಯಸ್ತವಾದ ಗೆರಿಲ್ಲ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಕಳೆದುಕೊಂಡರು. ಇದು ಬ್ರಿಟೀಷರು ಮೊದಲು ಗಳಿಸಿದ್ದ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಮಾಡಿತು.
ಡೇವಿಸ್ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ವಿಷಮ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಹೀಗೆಂದು ಒತ್ತಿಹೇಳಿದ್ದಾನೆ: "ದಂಗೆಕೋರ ಅಮೆರಿಕಾದ ವಸಾಹತುಗಾರರಿಂದ ದಾಳಿಗೊಳಗಾದಾಗ ಬ್ರಿಟನ್‌ ಅವರ ಜೀತದಾಳುಗಳ ಪ್ರತಿಭಟನೆಯ ಭಯವನ್ನು ಸ್ವಪ್ರಯೋಜನಕ್ಕೆ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಆಶಿಸಿತು ಹಾಗೂ ಅನೇಕ ಜೀತದಾಳುಗಳನ್ನು-ಹೊಂದಿದ್ದ ಒಕ್ಕೂಟದ ಬೆಂಬಲಿಗರಿಗೆ ಮತ್ತು ಶ್ರೀಮಂತ ಕ್ಯಾರಿಬೀನ್ ಕೃಷಿಕರಿಗೆ ಮತ್ತು ವ್ಯಾಪಾರಿಗಳಿಗೆ ಅವರ ಜೀತದಾಳು ಸಂಪತ್ತು ಭದ್ರವಾಗಿರುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಪುನರಾಶ್ವಾಸನೆಯನ್ನು ನೀಡಿತು". ವಸಾಹತುಗಾರರು ಜೀತದಾಳುಗಳ ದಂಗೆಯನ್ನು ಪ್ರೇರೇಪಿಸುತ್ತಿದ್ದುದಕ್ಕಾಗಿ ಬ್ರಿಟಿಷರನ್ನು ದೂಷಿಸಿದರು.
ಅಮೆರಿಕಾದ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಪಕ್ಷವಾದಿಗಳ ಹೆಚ್ಚಿನ ಮುಖಂಡರು ಜೀತದಾಳುಗಳನ್ನು-ಇಟ್ಟುಕೊಂಡವರಾಗಿದ್ದುದರಿಂದ ಅವರ ಬೂಟಾಟಿಕೆಯ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಕರೆಗಾಗಿ ಅವರು ಬ್ರಿಟನ್‌ನಲ್ಲಿ ತೀಕ್ಷ್ಣವಾದ ಟೀಕೆಗೊಳಗಾದರು. "ನೀಗ್ರೋಗಳನ್ನು ಜೀತದಾಳುಗಳಾಗಿ ಹೊಂದಿದವರಲ್ಲಿ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ದಕ್ಕಾಗಿ ಅಬ್ಬರದ ಕೂಗನ್ನು ನಾವು ಹೇಗೆ ಕೇಳಲು ಸಾಧ್ಯ?" ಎಂದು ಸ್ಯಾಮ್ಯುಯೆಲ್ ಜಾನ್ಸನ್ ಹೇಳಿದ್ದಾನೆ. ಜೀತದಾಳು-ವ್ಯಾಪಾರವನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಿಕೊಂಡು "ಒಬ್ಬ ನೀಗ್ರೋನನ್ನು ಸ್ವತಂತ್ರಗೊಳಿಸುವ" ಬಗೆಗಿನ ಬ್ರಿಟಿಷರ ಆತ್ಮಾಭಿನಂದನೆಯನ್ನು ಟೀಕಿಸುವ ಮೂಲಕ ಬೆಂಜಮಿನ್ ಫ್ರ್ಯಾಂಕ್ಲಿನ್ ಪ್ರತಿಭಟಿಸಿದ್ದಾನೆ.
ಅಮೆರಿಕಾವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವಲ್ಲಿ ಕೊಲಂಬಿಯಾದ ಪಾತ್ರವನ್ನು ಜನಪ್ರಿಯಗೊಳಿಸಿದ ಕರಿಯರ ಕವಯಿತ್ರಿ ಫಿಲ್ಲಿಸ್ ವೀಟ್ಲಿ, ಅವಳ ಪೋಯಮ್ಸ್ ಆನ್ ವೇರಿಯಸ್ ಸಬ್ಜೆಕ್ಟ್ಸ್, ರಿಲೀಜಿಯಸ್ ಆಂಡ್ ಮೋರಲ್ 1773ರಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಗೊಂಡಾಗ ಜನರ ಗಮನಕ್ಕೆ ಬಂದಳು.
ಫ್ರೆಂಚ್ ಮತ್ತು ಭಾರತದ ಕದನದ ನಂತರ, ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಸರಕಾರವು ಸಾಧ್ಯವಾದಷ್ಟು ರಕ್ಷಣಾ ವೆಚ್ಚವನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿತು ಹಾಗೂ ಫ್ರೆಂಚ್ ಒಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧ ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಭಾರತೀಯ ಸಮುದಾಯಗಳೊಂದಿಗೆ ಶಾಂತಿಯುತ ಸಂಬಂಧಗಳನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸುವ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ಹೊಂದಿತ್ತು. ಇದಕ್ಕಾಗಿ 1763ರ ಘೋಷಣೆಯು, ಅಪ್ಪಲಚಿಯನ್ ಮೌಂಟೇನ್ಸ್ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ ಪ್ರದೇಶವೆಂದು ನಿರೂಪಿತವಾದುದರಿಂದ ಅಲ್ಲಿನ ವಸಾಹತುಗಾರಿಕೆಯನ್ನು ಪರಿಮಿತಗೊಳಿಸಿತು. ಇದನ್ನು ಲೆಕ್ಕಿಸದೆ, ಹಲವಾರು ವಸಾಹತುಗಾರರು ಪಶ್ಚಿಮಕ್ಕೆ ಹೋಗುವುದನ್ನು ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಿ ಗುತ್ತಿಗೆ ಪ್ರದೇಶಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವುದನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಿದರು. ಘೋಷಣೆಯನ್ನು ಶೀಘ್ರದಲ್ಲಿ ಮಾರ್ಪಡಿಸಲಾಯಿತು ಹಾಗೂ ಅದು ನಂತರ ವಸಾಹತೀಕರಣಕ್ಕೆ ಅಡಚಣೆಯನ್ನುಂಟುಮಾಡಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅದರ ಪ್ರಕಟಣೆ ಮತ್ತು ವಸಾಹತುಗಾರರನ್ನು ಸಂಪರ್ಕಿಸದೆ ಬರೆಯಲಾಗಿದೆ ಎಂಬ ವಿಷಯವು ಅವರನ್ನು ಸಿಟ್ಟುಗೊಳಿಸಿತು. 1774ರ ಕ್ವೆಬೆಕ್ ಕಾಯಿದೆ ಹದಿಮೂರು ವಸಾಹತುಗಳ ವಾದಗಳನ್ನು ಲಕ್ಷಿಸದೆ, ಕ್ವೆಬೆಕ್ನ ಗಡಿಯನ್ನು ಓಹಿಯೊ ನದಿಯವರೆಗೆ ವಿಸ್ತರಿಸಿತು. ಆ ನಂತರ ಅಮೆರಿಕನ್ನರು ಲಂಡನ್‌ನ ಹೊಸ ಕಾನೂನುಗಳಿಗೆ ಗೌರವವನ್ನು ನೀಡಲಿಲ್ಲ; ಅವರು ಸೇನೆಗೆ ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಾಗಿ ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಿಸಿದರು ಹಾಗೂ ಯುದ್ಧಕ್ಕಾಗಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡರು.
ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಸರಕಾರವು ಮತ್ತಷ್ಟು ಕಾಯಿದೆಗಳನ್ನು ವಿಧಿಸುವ ಮೂಲಕ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಿತು. ಇವು ಸಹಿಸಲಾಗದ ಕಾಯಿದೆಗಳೆಂಬ ಹೆಸರು ಪಡೆದವು. ಇವು ಬ್ರಿಟಿಷ್ ವಿರುದ್ಧದ ವಸಾಹತುಗಳ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ತೀವ್ರಗೊಳಿಸಿದವು. ಅವು ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಸಂಸತ್ತು ಜಾರಿಗೊಳಿಸಿದ ನಾಲ್ಕು ಕಾನೂನುಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿದ್ದವು. ಮೊದಲನೆಯದು ಮಸ್ಸಾಚ್ಯುಸೆಟ್ಸ್ ಸರಕಾರ ಕಾಯಿದೆ, ಇದು ಮಸ್ಸಾಚ್ಯುಸೆಟ್ಸ್‌ನ ಶಾಸನ ಪತ್ರವನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಿತು ಹಾಗೂ ಪಟ್ಟಣದಲ್ಲಿ ಸಭೆ ಸೇರುವುದನ್ನು ನಿರ್ಬಂಧಿಸಿತು. ಎರಡನೆಯದು ಅಡ್ಮಿನಿಸ್ಟ್ರೇಷನ್ ಆಫ್ ಜಸ್ಟಿಸ್ ಕಾಯಿದೆ. ಇದು ಪರೀಕ್ಷಿಸಲ್ಪಡುವ ಎಲ್ಲಾ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಸೈನಿಕರು ಬ್ರಿಟನ್‌ಅನ್ನು ಆಪಾದಿಸಬೇಕೇ ಹೊರತು ವಸಾಹತುಗಳನ್ನಲ್ಲ ಎಂದು ಆದೇಶಿಸಿತು. ಮೂರನೆಯದು ಬೋಸ್ಟನ್‌ ಪೋರ್ಟ್ ಕಾಯಿದೆ, ಇದು ಬೋಸ್ಟನ್‌ ಟೀ ಪಾರ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಟೀಗೆ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ನಷ್ಟ ತುಂಬುವವರೆಗೆ ಬೋಸ್ಟನ್‌ನ ಬಂದರನ್ನು ಮುಚ್ಚಿತು . ನಾಲ್ಕನೆಯದು 1774ರ ಕ್ವಾರ್ಟೆರಿಂಗ್ ಕಾಯಿದೆ, ಇದು ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಸೈನಿಕರಿಗೆ ನಾಗರಿಕರ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಮಾಲೀಕನ ಅನುಮತಿ ಇಲ್ಲದೆ ವಸತಿ ಒದಗಿಸಲು ರಾಜಪ್ರಭುತ್ವದ ಗವರ್ನರುಗಳಿಗೆ ಅವಕಾಶ ನೀಡಿತು.
ಸ್ಪೇನ್‌ 1779ರ ಜೂನ್ 21ರಲ್ಲಿ ಇಂಗ್ಲೆಂಡ್‌ ವಿರುದ್ಧ ಯುದ್ಧವನ್ನು ಸಾರುವ ಮೂಲಕ ಅಮೆರಿಕಾದ ಕ್ರಾಂತಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸೇರಿಕೊಂಡಿತು. ನ್ಯೂ ಸ್ಪೇನ್‌ನಲ್ಲಿ ಸ್ಪ್ಯಾನಿಶ್ ಸೇನೆಯ ಜನರಲ್ ಆಗಿದ್ದ ಮತ್ತು ಲೂಸಿಯಾನದ ಗವರ್ನರ್ ಆಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಬರ್ನಾರ್ಡೊ ಡಿ ಗ್ಯಾಲ್ವೆಜ್ ವೈ ಮ್ಯಾಡ್ರಿಡ್ನನ್ನು, ವಸಾಹತಿನ ಸೈನಿಕರ ವಿಶೇಷ ಕಾರ್ಯಯಾತ್ರೆಯ ಮುಖಂಡನಾಗಿ ಅಮೆರಿಕಾದ ವಸಾಹತುಗಾರರಿಗೆ ಅವರ ಬ್ರಿಟನ್‌ ವಿರುದ್ಧದ ದಂಗೆಯಲ್ಲಿ ನೆರವು ಒದಗಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಫ್ಲೋರಿಡಾಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸಲಾಯಿತು. ಅಮೆರಿಕಾದ ದೃಷ್ಟಿಕೋನದಿಂದ ಗ್ಯಾಲ್ವೆಜ್‌ನ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಯ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆಯೆಂದರೆ - ಅವನು ಅಮೆರಿಕಾದ ದಂಗೆಕೋರರನ್ನು ದಕ್ಷಿಣದಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿಯುವ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಅಭಿಪ್ರಾಯವನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸಿದನು ಹಾಗೂ ಪೂರೈಕೆಗಾಗಿ ಒಂದು ಜೀವಧಾರಕ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ತೆರೆದಿಟ್ಟನು.
ಅಮೆರಿಕಾದ ಕ್ರಾಂತಿಗೆ ಅವನು ನೀಡಿದ ನೆರವನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಿ ಜಾರ್ಜ್ ವಾಷಿಂಗ್ಟನ್ ಜುಲೈ 4ರ ಪೆರೇಡ್‌ನಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ಬಲ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋದನು ಹಾಗೂ ಅಮೆರಿಕಾದ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್‌ ಕ್ರಾಂತಿಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿನ ಗ್ಯಾಲ್ವೆಜ್‌ನ ಸಹಾಯಕ್ಕಾಗಿ ಅವನನ್ನು ದೃಷ್ಟಾಂತವಾಗಿ ನಮೂದಿಸಿತು.
1772ರ ಜೂನ್‌ನಲ್ಲಿ, ಗ್ಯಾಸ್ಪೀ ಅಫೇರ್ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಟ್ಟ, ತೀವ್ರವಾಗಿ ವ್ಯಾಪಾರ ನಿರ್ಬಂಧಗಳನ್ನು ಹೇರುತ್ತಿದ್ದ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಸಮರನೌಕೆಯೊಂದನ್ನು ಅಮೆರಿಕಾದ ದೇಶಪ್ರೇಮಿಗಳು ಸುಟ್ಟುಹಾಕಿದರು. ಆನಂತರ ಮಸ್ಸಾಚ್ಯುಸೆಟ್ಸ್‌ನ ಗವರ್ನರ್ ಥೋಮಸ್ ಹಟ್ಚಿನ್ಸನ್ ಆತನು ಮತ್ತು ರಾಜಪ್ರಭುತ್ವದ ನ್ಯಾಯಮೂರ್ತಿಗಳು ಲಂಡನ್‌ನಿಂದ ನೇರವಾಗಿ ಪಾವತಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿದುದರಿಂದ ವಸಾಹತಿನ ಶಾಸಕಾಂಗವನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಿದೆವು ಎಂದು ವರದಿ ಮಾಡಿದನು.
1773ರ ಡಿಸೆಂಬರ್ 16ರಲ್ಲಿ, ಸ್ಯಾಮ್ಯುಯೆಲ್ ಆಡಮ್ಸ್ ನಿರ್ದೇಶನದ ಮತ್ತು ಅಮೆರಿಕಾದ ಭಾರತೀಯರನ್ನು ಎಚ್ಚರಿಸಲು ವ್ಯವಸ್ಥೆಗೊಂಡ ಜನರ ಗುಂಪೊಂದು ಸರಕಾರ-ಅನುಮೋದಿತ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಈಸ್ಟ್ ಇಂಡಿಯಾ ಕಂಪೆನಿಯ ಹಡಗುಗಳನ್ನು ಆಕ್ರಮಿಸಿತು ಹಾಗೂ £10,000ನಷ್ಟು ಮೌಲ್ಯದ ಟೀಯನ್ನು ಬಂದರಿನಲ್ಲಿ ಸುರಿಯಿತು. ಈ ಘಟನೆಯು ಬೋಸ್ಟನ್‌ ಟೀ ಪಾರ್ಟಿ ಎಂಬ ಹೆಸರು ಪಡೆಯಿತು ಹಾಗೂ ಅಮೆರಿಕಾದ ದೇಶಭಕ್ತಿಯ ಸಂಗತಿಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖ ಭಾಗವಾಗಿ ಉಳಿಯಿತು.
ಕೆಲವು ಜೀತದಾಳುಗಳು ಕ್ರಾಂತಿಯು ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಮತ್ತು ಸಮಾನತೆಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ ಎಂದು ತಿಳಿದರು. ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಮತ್ತು ಅಮೆರಿಕಾದ ಸರಕಾರಗಳೆರಡೂ ಸೇವೆಯನ್ನು ಒದಗಿಸಿದವರಿಗೆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ನೀಡುವುದಾಗಿ ಮಾತು ಕೊಟ್ಟವು ಹಾಗೂ ಕೆಲವು ಜೀತದಾಳುಗಳು ಒಂದು ಅಥವಾ ಮತ್ತೊಂದು ಸೇನೆಗಳಲ್ಲಿ ಸೆಣಸಾಡಿದರು. 1777ರ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಉತ್ತರದಲ್ಲಿ ಮಾಲೀಕರಿಗೆ ಪಾವತಿಸದ ಮೂಲಕ ಗುಲಾಮಗಿರಿ ರದ್ದತಿಯು ಕಂಡುಬಂದಿತು. ಆದರೆ ದಕ್ಷಿಣದಲ್ಲಿ ಜೀತದಾಳು ಪದ್ಧತಿಯು ಉಳಿದುಕೊಂಡಿತು ಹಾಗೂ ಅದು 1790ರಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಜೀವನವನ್ನು ಪಡೆಯಿತು.
ಕ್ರಾಂತಿಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ಬ್ರಿಟಿಷರು ಜೀತದಾಳುಗಳು ಅಮೆರಿಕನ್ನರ ವಿರುದ್ಧ ತಿರುಗಿಬೀಳುವಂತೆ ಮಾಡಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರು. ಆದರೆ ಇತಿಹಾಸಕಾರ ಡೇವಿಡ್ ಬ್ರಿಯಾನ್ ಡೇವಿಸ್ ಜೀತದಾಳುಗಳಿಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಅನುಕೂಲ ಕಲ್ಪಿಸುವ ನೀತಿಯಲ್ಲಿನ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಹೀಗೆಂದು ವಿವರಿಸಿದ್ದಾನೆ:
ಈ ಕ್ರಾಂತಿಯು ಅಮೆರಿಕನ್ನರಿಗಾಗಿ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಸಂಸತ್ತು ರಚಿಸಿದ ಅನೇಕ ತೀವ್ರ ಕಾನೂನುಗಳಿಂದಾಗಿ ಸಂಭವಿಸಿತು. ಈ ಕಾನೂನುಗಳು ಆ ಸರಕಾರದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾತಿನಿಧ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯದ ಇಂಗ್ಲೀಷರ ವಿರುದ್ಧ ಅಮೆರಿಕಾದಲ್ಲಿ ಕಾನೂನನ್ನು ಹೇರಲು ಹಕ್ಕಿಲ್ಲದ, ಸರಕಾರದ ನ್ಯಾಯ ಸಮ್ಮತವಲ್ಲದ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳಾಗಿದ್ದವು. ಮಾತೃ ರಾಷ್ಟ್ರಕ್ಕೆ ಪ್ರಯೋಜನವಾಗುವಂತೆ ರೂಪಿಸಿದ ಆರ್ಥಿಕ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ದೀರ್ಘ ಕಾಲದವರೆಗೆ ಸ್ವಯಮಾಧಿಪತ್ಯವನ್ನು ನಡೆಸಲು ಅವಕಾಶ ನೀಡಿದ ವಸಾಹತುಶಾಹಿ ಪ್ರದೇಶಗಳ ಮೇಲೆ ನಿಯಂತ್ರಣ ಸಾಧಿಸಲು ಈ ಕಾನೂನುಗಳು ಅವಶ್ಯಕವೆಂದು ನಿಯಮಗಳ ರಚನೆಕಾರರು ಪರಿಗಣಿಸಿದರು.
1776ರ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಫ್ರಾನ್ಸ್ ಅಮೆರಿಕನ್ನರಿಗೆ ಸಹಾಯ ಒದಗಿಸುವ ಒಂದು ಪ್ರಮುಖ ಯೋಜನೆಯನ್ನು ರೂಪಿಸಿತು ಹಾಗೂ ಸ್ಪ್ಯಾನಿಶ್ ರಹಸ್ಯವಾಗಿ ಬಂಡವಾಳವನ್ನು ಒದಗಿಸಿತು. ಪ್ರತಿ ರಾಷ್ಟ್ರವು ಯುದ್ಧ ಸಾಮಾಗ್ರಿಗಳನ್ನು ಕೊಂಡುಕೊಳ್ಳಲು ಒಂದು ದಶಲಕ್ಷ "ಲೀವ್ರ್ ಟಾರ್ನೈಸ್"ಗಳನ್ನು ವ್ಯಯ ಮಾಡಿದವು. ಪಿಯೆರ್ರೆ ಬಿಯಮಾರ್ಕೈಸ್ನಿಂದ ನಡೆಸಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದ ಒಂದು ತೋರ್ಕೆಯ ಸಂಘಟನೆಯು ಅವುಗಳ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳನ್ನು ರಹಸ್ಯವಾಗಿಟ್ಟಿತು. ಅಮೆರಿಕನ್ನರು ಹಾಲ್ಯಾಂಡ್ ಮೂಲಕ ಹಾಗೂ ಫ್ರೆಂಚ್ ಮತ್ತು ಸ್ಪ್ಯಾನಿಶ್ ಬಂದರುಗಳಿಂದ ವೆಸ್ಟ್ ಇಂಡೀಸ್ನಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಯುದ್ಧ ಸಾಮಾಗ್ರಿಗಳನ್ನು ಪಡೆದರು.
ಈ ಲೇಖನದಲ್ಲಿ, ಅಮೆರಿಕಾದ ಕ್ರಾಂತಿಯನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸಿದ ಹದಿಮೂರು ವಸಾಹತುಗಳ ನಿವಾಸಿಗರನ್ನು ಮೂಲತಃ "ಅಮೆರಿಕನ್ನರೆಂದು" ಸೂಚಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ, ಇವರನ್ನು ಪ್ರಾಸಂಗಿಕವಾಗಿ "ದೇಶಪ್ರೇಮಿಗಳು", "ವಿಗ್‌ಗಳು", "ದಂಗೆಕೋರರು" ಅಥವಾ "ಕ್ರಾಂತಿಕಾರಿಗಳು" ಎಂದು ನಿರೂಪಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಕ್ರಾಂತಿಯನ್ನು ವಿರೋಧಿಸುವಲ್ಲಿ ಬ್ರಿಟಿಷರಿಗೆ ಬೆಂಬಲ ನೀಡಿದ ವಸಾಹತುಗಾರರನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ "ಒಕ್ಕೂಟದ ಬೆಂಬಲಿಗರು" ಅಥವಾ "ಟೋರಿಗಳೆಂದು" ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಹದಿಮೂರು ವಸಾಹತುಗಳ ಭೌಗೋಳಿಕ ಪ್ರದೇಶವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ "ಅಮೆರಿಕ" ಎನ್ನಲಾಗುತ್ತದೆ.
1764ರಲ್ಲಿ ಸಂಸತ್ತು ಶುಗರ್ ಆಕ್ಟ್ ಮತ್ತು ಕರೆನ್ಸಿ ಆಕ್ಟ್ಅನ್ನು ವಿಧಿಸಿತು. ಇದು ವಸಾಹತುಗಾರರನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ಕೆರಳಿಸಿತು. ಪ್ರತಿಭಟನೆಗಳು ಪ್ರಬಲವಾದ ಹೊಸ ವಿಧಾನ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಸರಕಿನ ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕವಾದ ಬಹಿಷ್ಕಾರಕ್ಕೆ ದಾರಿ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟವು. ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಅದೇ ವರ್ಷ ಕ್ವಾರ್ಟೆರಿಂಗ್ ಕಾಯಿದೆಅನ್ನು ವಿಧಿಸುವ ಮೂಲಕ ವಸಾಹತುಗಾರರನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ಕೆಳಕ್ಕೆ ತಳ್ಳಿತು. ಈ ಆಕ್ಟ್ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಸೈನಿಕರನ್ನು ಕೆಲವು ಪ್ರದೇಶಗಳ ನಿವಾಸಿಗರ ಖರ್ಚಿನಲ್ಲಿ ಬಿಡದಿಗಳಲ್ಲಿ ಇರಿಸುವಂತೆ ಘೋಷಿಸಿತು.
ಒಳಪಂಗಡಗಳು: ದೇಶಪ್ರೇಮಿಗಳು, ಒಕ್ಕೂಟದ ಬೆಂಬಲಿಗರು ಮತ್ತು ತಟಸ್ಥ ಪ್ರಜೆಗಳು
ಹದಿಮೂರು ವಸಾಹತುಗಳ ಜನರೆಲ್ಲರೂ ಒಂದೇ ತೆರನಾಗಿರಲಿಲ್ಲ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಅವರ ರಾಜಕೀಯ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಮತ್ತು ಮನೋಭಾವನೆಗಳಲ್ಲಿ. ಒಕ್ಕೂಟದ ಬೆಂಬಲಿಗರು ಮತ್ತು ನಿಷ್ಠಾವಂತರು ಪ್ರದೇಶ ಮತ್ತು ಸಮುದಾಯಗಳಲ್ಲಿ ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿದ್ದುದು ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ ಕುಟುಂಬಗಳಲ್ಲೂ ಇದ್ದರು ಹಾಗೂ ಕೆಲವರು ಕ್ರಾಂತಿಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಳಾಂತರಗೊಂಡರು.