polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ಲೂಯಿಸಿಯಾನದ ನೈಸರ್ಗಿಕ ಅನಿಲ ನಿಕ್ಷೇಪವು .ನಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟಾರೆಯಾಗಿ ಶೇಖಡಾ 5ರಷ್ಟು ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿದೆ. ಇತ್ತೀಚಿನ ಶೋಧನೆಯಾದ ಹಯ್ನೆಸ್ವಿಲ್ಲೆ ಶೇಲ್ ರಚನೆಯು ಕೆಲವು ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಎಲ್ಲ ಕಾಡೋ, ಬೋಸಿಯರ್, ಬಿಯೇನ್ವಿಲ್ಲೇ, ಸಬಿನೆ, ಡೆ ಸೋಟೋ, ರೆಡ್ ರಿವರ್, ಸಬಿನೆ, ಹಾಗು ನಾಟ್ಚಿಟೋಚೆಸ್ ಪ್ಯಾರಿಷ್ ಗಳಲ್ಲಿ ಕಂಡು ಬಂದಿರುವುದು ವಿಶ್ವದ ನಾಲ್ಕನೇ ಅತ್ಯಂತ ದೊಡ್ಡ ಅನಿಲ ಕ್ಷೇತ್ರವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದೆ. ಇದರಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಬಾವಿಗಳು ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿ ದಿನ 25 ದಶಲಕ್ಷ ಘನ ಅಡಿಯಷ್ಟು ಅನಿಲವನ್ನು ಉತ್ಪಾದಿಸುತ್ತಿದ್ದವು.
ಕಳೆದ 1763ರಲ್ಲಿ, ಸೆವೆನ್ ಇಯರ್ಸ್ ವಾರ್ ನ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಸಹಿ ಹಾಕಲಾದ ಟ್ರೀಟಿ ಆಫ್ ಫಾಂಟೈನೆಬ್ಲೆಯು ನಂತರ, ಲೂಯಿಸಿಯಾನದಲ್ಲಿ ಸ್ಪಾನಿಷ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವು ಮುಂದಿನ 36 ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಆಡಳಿತ ನಡೆಸಿತು. ಈ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಸ್ಪಾನಿಷ್ ಜನರು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಕ್ಯಾನರಿ ದ್ವೀಪದ ಜನರು ನ್ಯೂ ಆರ್ಲಿಯನ್ಸ್‌ನಿಂದ ನದಿ ಕೆಳಗಿನ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಯಾದರು,ಇಂದು . ಬರ್ನಾರ್ಡ್ ಪ್ಯಾರಿಷ್ಎನ್ನಲಾಗುತ್ತದೆ ಹಾಗು ರಾಜ್ಯದ ಇತರ ಆಗ್ನೇಯ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದರು. ಇದು ಲೂಯಿಸಿಯಾನದ ಇಸ್ಲೆನೋ ಜನಸಂಖ್ಯೆಗೆ ಆಧಾರವಾಗಿದೆ.
ಲೂಯಿಸಿಯಾನದ ಮೊದಲ ಅಮೆರಿಕ ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನದ ಗವರ್ನರ್ ಆಗಿದ್ದ ವಿಲ್ಲಿಯಮ್ ಕ್ಲೈಬೋರ್ನೆ ಬಲವಂತದ ಗುಲಾಮಗಿರಿತನವು ಅಗತ್ಯವಿತ್ತೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಬಲವಂತಕ್ಕೆ ಗುರಿಯಾಗದ ಶ್ವೇತವರ್ಣೀಯ ಕಾರ್ಮಿಕರನ್ನು "ಇಂತಹ ಅನಾರೋಗ್ಯಕರ ವಾತಾವರಣದಲ್ಲಿ ಇರಿಸುವುದು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ."
ಹಗ್ ಥಾಮಸ್, ಕ್ಲೈಬೋರ್ನೆ ಮಾನವರ ಕಳ್ಳಸಾಗಣೆ ನಿಷೇಧವನ್ನು ಜಾರಿಮಾಡಲು ಅಸಮರ್ಥರಾಗಿರುವುದಾಗಿ ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ. ಅವರು ಲೂಯಿಸಿಯಾನ ದಲ್ಲಿ ಈ ರೀತಿ ನಿಷೇಧ ಹೇರಲು ಹೋಗಿ ಆರೋಪವನ್ನು ಎದುರಿಸಬೇಕಾಯಿತು.
ಅದೇ ವರ್ಷ, ಸ್ಪೇನ್, ಲೂಯಿಸಿಯಾನವನ್ನು ಫ್ರಾನ್ಸ್‌ಗೆ ಮತ್ತೆ ವಹಿಸಿಕೊಟ್ಟಿತು, ಜೊತೆಗೆ ತೋಟ
ದ ಮಾಲೀಕರು ದಂಗೆಗಳ ಭಯದಲ್ಲೇ ಜೀವಿಸಲು ತೊಡಗಿದರು. ನಂತರ ಭವಿಷ್ಯದ ಚಕ್ರವರ್ತಿ ನೆಪೋಲಿಯನ್ ಬೊನಾಪಾರ್ಟೆ, ಈ ವಸಾಹತು ನೆಲೆಯನ್ನು ಅಮೆರಿಕ ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ 1803ರಲ್ಲಿ ಮಾರಾಟ ಮಾಡಿದ. ಏಕೆಂದರೆ ಸೈಂಟ್ ಡೋಮಿಂಗ್ಯೂ ಮೇಲಿನ ಅವನ ಹಾನಿಕಾರಿ ದಂಡಯಾತ್ರೆಯು ಅವನ ಬೊಕ್ಕಸ ಹಾಗು ಸೇನೆಯನ್ನು ಬಹಳ ದುರ್ಬಲಗೊಳಿಸಿತು, ದ್ವೀಪದಲ್ಲಿನ ಘಟನೆಗಳು ಲೂಯಿಸಿಯಾನದಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ದೊಡ್ಡದಾಗಿ ಕಂಡುಬಂದವು.
ಕಳೆದ 1970ರ ದಶಕ ಹಾಗು 1980ರ ದಶಕದಲ್ಲಿ, ಹಲವಾರು ವಿಯೆಟ್ನಾಮಿ ಜನರು ಹಾಗು ಆಗ್ನೇಯ ಏಷಿಯಾದ ನಿರಾಶ್ರಿತರು ಮೀನುಗಾರಿಕೆ ಹಾಗು ಚಿಪ್ಪು ಜೀವಿಗಳ ಉದ್ಯಮಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲಸಮಾಡಲು ಗಲ್ಫ್ ಕೋಸ್ಟ್‌ಗೆ ಆಗಮಿಸಿದರು. ಲೂಯಿಸಿಯಾನದ ಏಶಿಯನ್ ಅಮೆರಿಕನ್ ಸಮುದಾಯದಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಮಂದಿ ವಿಯೆಟ್ನಾಮೀಸ್ ಸಂತತಿಯವರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಲೂಯಿಸಿಯಾನದ ಸುಮಾರು 95%ನಷ್ಟು ಜನಸಂಖ್ಯೆಯು ಬೇಟನ್ ರೂಜ್‌‌ನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದೆ, ಪ್ರದೇಶವು ಭದ್ರವಾಗಿ ನೆಲೆಗೊಂಡಪೂರ್ವ ಇಂಡಿಯನ್ ಹಾಗು ಕೊರಿಯನ್ ಸಮುದಾಯಗಳಿಗೂ ತವರಾಗಿದೆ.
ಕಳೆದ 2006ರಲ್ಲಿ ಏಶಿಯನ್ ಮೂಲದ 50,209 ಜನರು ಲೂಯಿಸಿಯಾನದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದರೆಂದು ಅಂದಾಜಿಸಲಾಗಿದೆ. ಲೂಯಿಸಿಯಾನದ ಏಶಿಯನ್ ಅಮೆರಿಕನ್ ಜನಸಂಖ್ಯೆಯು, ಸಾಧಾರಣವಾಗಿ ಕೆರೇಬಿಯನ್ ನಿಂದ 19 ಹಾಗು 20ನೇ ಶತಮಾನದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಆಗಮಿಸಿದ ಚೈನೀಸ್ ಕಾರ್ಮಿಕರ ಸಂತತಿಯನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿತ್ತು. ಕಳೆದ 20ನೇ ಶತಮಾನದ ಉತ್ತರಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಆಗ್ನೇಯ ಏಶಿಯಾದಿಂದ ಚೈನೀಸ್ ವಲಸೆಯ ಮಹಾಪೂರವೇ ಹರಿದುಬಂತು.
ರಾಜ್ಯವು ಗಲ್ಫ್ ಆಫ್ ಮೆಕ್ಸಿಕೋದ ಇನ್ನರ್ ಕಾಂಟಿನೆಂಟಲ್ ಶೆಲ್ಫ್ನ ಸರಾಸರಿ 3-ಮೈಲಿ-ವಿಸ್ತಾರದ ಸಬ್ ಸೀ ಭೂಮಿಯ ರಾಜಕೀಯ ಆಡಳಿತ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. ಅಮೇರಿಕ ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನದ ರಾಜಕೀಯ ಭೌಗೋಳಿಕತೆಯ ಒಂದು ವೈಶಿಷ್ಟ್ಯತೆಯ ಮೂಲಕ, 9-ಮೈಲಿ-ವಿಸ್ತಾರದ ಆಡಳಿತ ವ್ಯಾಪ್ತಿ ಹೊಂದಿರುವ ಸಮೀಪದ ರಾಜ್ಯಗಳಾದ ಟೆಕ್ಸಾಸ್ ಹಾಗು ಫ್ಲೋರಿಡಾಗೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ ಒಟ್ಟಾರೆ ಕಡಿಮೆಯಿದೆ. ಈ ರಾಜ್ಯಗಳೂ ಸಹ ಲೂಯಿಸಿಯಾನದ ಮಾದರಿಯಲ್ಲಿ ವ್ಯಾಪಕ ಗಲ್ಫ್ ಕಡಲಂಚುಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ.
ಲೂಯಿಸಿಯಾನ ದ ಫ್ರೆಂಚ್ ವಸಾಹತು ನೆಲೆಯು ಮಿಸ್ಸಿಸ್ಸಿಪ್ಪಿ ನದಿಯ ಎರಡೂ ಇಕ್ಕೆಲಗಳನ್ನು ಹಾಗು ಉತ್ತರ ಭಾಗದಿಂದ ಕೆನಡಾದ ಫ್ರೆಂಚ್ ಭೂಪ್ರದೇಶದವರೆಗೂ ಎಲ್ಲ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಹಕ್ಕು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಿತು.
ಈ ಕೆಳಕಂಡ ರಾಜ್ಯಗಳು ಲೂಯಿಸಿಯಾನ ದ ಭಾಗವಾಗಿದ್ದವು: ಲೂಯಿಸಿಯಾನ , ಮಿಸ್ಸಿಸ್ಸಿಪ್ಪಿ, ಅರ್ಕನ್ಸಾಸ್, ಓಕ್ಲಹೋಮ, ಮಿಸ್ಸೌರಿ, ಕನ್ಸಾಸ್, ನೆಬ್ರಾಸ್ಕ, ಐಯೋವ, ಇಲ್ಲಿನಾಯಿಸ್, ಇಂಡಿಯಾನ, ಮಿಚಿಗನ್, ವಿಸ್ಕಾನ್ಸಿನ್, ಮಿನ್ನೇಸೋಟ, ಉತ್ತರ ಡಕೋಟ, ದಕ್ಷಿಣ ಡಕೋಟ.
ಇಸವಿ 1709ರಲ್ಲಿ, ಫ್ರೆಂಚ್ ಬಂಡವಾಳಗಾರ ಅಂಟೋಯಿನೆ ಕ್ರೋಜಟ್, ಫ್ರೆಂಚ್ ಆಧಿಪತ್ಯದಲ್ಲಿದ್ದ ಲೂಯಿಸಿಯಾನದ ವ್ಯಾಪಾರದ ಏಕಸ್ವಾಮ್ಯತೆಯನ್ನು ಗಳಿಸಿಕೊಂಡ. ಇದು ಇಂದಿನ ಇಲ್ಲಿನಾಯಿಸ್ ನಿಂದ ಹಿಡಿದು ಗಲ್ಫ್ ಆಫ್ ಮೆಕ್ಸಿಕೋದವರೆಗೂ ವಿಸ್ತರಿಸಿತ್ತು. "ಈ ರಿಯಾಯಿತಿಯಿಂದಾಗಿ ಅವನು ಪ್ರತಿ ವರ್ಷವೂ ಆಫ್ರಿಕಾದಿಂದ ನಿಗ್ರೋಗಳನ್ನು ಸಾಗಿಸಿ ತರಲು ಅವಕಾಶ ಸಿಕ್ಕಿತು," ಇದನ್ನು ಬ್ರಿಟಿಶ್ ಇತಿಹಾಸಜ್ಞ ಹಗ್ ಥಾಮಸ್ ಉಲ್ಲೇಖಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಲೂಯಿಸಿಯಾನ ವನ್ನು 64 ಪ್ಯಾರಿಷ್ ಗಳನ್ನಾಗಿ ವಿಂಗಡಿಸಲಾಗಿದೆ . "ಪ್ಯಾರಿಷ್" ಎಂಬ ಪದವು ಲೂಯಿಸಿಯಾನಕ್ಕೆ ವಿಶಿಷ್ಟವಾಗಿರುವುದರ ಜೊತೆಗೆ ಅದರ ಫ್ರೆಂಚ್/ಸ್ಪಾನಿಷ್ ಪರಂಪರೆ ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ; ಪೌರ ಪ್ರಾಂತೀಯ ಸರ್ಕಾರಗಳ ಮೂಲ ಗಡಿಗೆರೆಗಳು ಸ್ಥಳೀಯ ರೋಮನ್ ಕ್ಯಾಥೊಲಿಕ್ಪ್ಯಾರಿಷ್‌ಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಮ ವಿಸ್ತಾರವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದವು.
ಲೂಯಿಸಿಯಾನದ ಫ್ರೆಂಚ್ ವಸಾಹತು ನೆಲೆಗಳು ಮತ್ತಷ್ಟು ಪರಿಶೋಧನೆ ಹಾಗು ಹೊರವಸಾಹತುಗಳ ನಿರ್ಮಾಣಕ್ಕೆ ನೆರವು ನೀಡಿತು, ಇದನ್ನು ಮಿಸ್ಸಿಸ್ಸಿಪ್ಪಿ ನದಿಯ ದಂಡೆಯುದ್ದಕ್ಕೂ ಹಾಗು ಅದರ ಪ್ರಧಾನ ಉಪನದಿಗಳುದ್ದಕ್ಕೂ, ಲೂಯಿಸಿಯಾನ ದಿಂದ ಹಿಡಿದು ಇಂದಿನ . ಲೂಯಿಸ್, ಮಿಸ್ಸೌರಿ ಸುತ್ತಲೂ ಇರುವ ದೂರದ ಉತ್ತರ ಭಾಗದ ಇಲ್ಲಿನಾಯಿಸ್ ಕಂಟ್ರಿ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಕೇಂದ್ರೀಕರಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ಇದನ್ನೂ ನೋಡಿ : ಅಮೆರಿಕನ್ನರ ಫ್ರೆಂಚ್ ವಸಾಹತು ನೆಲೆ
ಲೂಯಿಸಿಯಾನದ ಆರ್ಥಿಕತೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರವಾಸೋದ್ಯಮ ಹಾಗು ಸಂಸ್ಕೃತಿಯು ಪ್ರಮುಖ ಪಾತ್ರ ವಹಿಸುತ್ತದೆ, ಇದರಿಂದ ವಾರ್ಷಿಕವಾಗಿ $5.2 ಶತಕೋಟಿ ಗಳಿಕೆಯಿದೆಯೆಂದು ಅಂದಾಜಿಸಲಾಗಿದೆ.
ಲೂಯಿಸಿಯಾನ ಹಲವು ಪ್ರಮುಖ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಸಮಾರಂಭಗಳನ್ನು ಆಯೋಜಿಸುತ್ತದೆ, ಉದಾಹರಣೆಗೆ ವರ್ಲ್ಡ್ ಕಲ್ಚರಲ್ ಇಕನಾಮಿಕ್ ಫೋರಮ್, ಇದನ್ನು ಪ್ರತಿ ವರ್ಷ ಶರತ್ಕಾಲದಲ್ಲಿ ನ್ಯೂ ಆರ್ಲಿಯನ್ಸ್ ಮೋರಿಯಲ್ ಕನ್ವೆನ್ಶನ್ ಸೆಂಟರ್ ನಲ್ಲಿ ನಡೆಸಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಒಂದು ಎಕರೆಗೆ 3 ಸೆಂಟ್ ಗಳಿಗೂ ಕಡಿಮೆ ಹಣಕ್ಕೆ ಖರೀದಿಸಲಾದ ಲೂಯಿಸಿಯಾನ ಭೂಪ್ರದೇಶದಿಂದ, ಒಂದು ಯುದ್ಧವಿಲ್ಲದೆ ಅಥವಾ ಏಕೈಕ ಅಮೆರಿಕನ್ನನ ಜೀವಕ್ಕೆ ಕುತ್ತು ಬರದಂತೆ ಅಮೆರಿಕ ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನದ ಗಾತ್ರವು ದುಪ್ಪಟ್ಟಾಯಿತು. ಜೊತೆಗೆ ಭೂಪ್ರದೇಶದ ಖರೀದಿಗೆ ಒಂದು ಪೂರ್ವನಿದರ್ಶನವನ್ನು ಹುಟ್ಟು ಹಾಕಿತು. ಇದು ಅಮೆರಿಕ ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನದ ಭೂಖಂಡದಿಂದ ಪೆಸಿಫಿಕ್‌ವರೆಗಿಂದ ಅಂತಿಮ ವಿಸ್ತರಣೆಗೆ ದಾರಿ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟಿತು.
ರಾಜ್ಯದ ಮೂಲ ಸ್ತರಶ್ರೇಣಿಯು ಕ್ರಿಟೇಷಿಯ ಅವಧಿಯದ್ದಾಗಿದೆ ಜೊತೆಗೆ ತೃತೀಯಕ ಹಾಗು ನವಜೀವಶಕ ನಂತರ ಹುಟ್ಟಿನ ಮೆಕ್ಕಲು ಮಣ್ಣಿನ ನಿಕ್ಷೇಪಗಳಿಂದ ಹರಡಿದೆ.ಲೂಯಿಸಿಯಾನದ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಭಾಗವು ಮಿಸ್ಸಿಸ್ಸಿಪ್ಪಿ ನದಿಯಿಂದ ಸೃಷ್ಟಿ ಮತ್ತು ಉತ್ಪನ್ನವಾಗಿದೆ. ಇದು ಮೂಲತಃ ಸಮುದ್ರದ ಒಂದು ಕವಲಿನಿಂದ ಮುಚ್ಚಲ್ಲಟ್ಟಿತ್ತು. ಜೊತೆಗೆ ಮಹಾನದಿಯು ತಗ್ಗಾದ ಪ್ರದೇಶದವರೆಗೂ ಒಯ್ದ ಹೂಳಿನಿಂದಇದು ನಿರ್ಮಾಣಗೊಂಡಿದೆ.
ಅಮೆರಿಕ ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನದ ಲೂಯಿಸಿಯಾನ ದ ದಕ್ಷಿಣ ಕರಾವಳಿ ತೀರವು ವಿಶ್ವದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಕಣ್ಮರೆಯಾಗುತ್ತಿರುವ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದೆನಿಸಿದೆ. ನೀರಿನ ಮಟ್ಟದ ಏರಿಕೆಯಿಂದಾಗಿ ರಾಜ್ಯವು 30 ಫುಟ್ಬಾಲ್ ಮೈದಾನಗಳಿಗೆ ಸಮನಾದ ಒಂದು ಭೂವಿಸ್ತಾರವನ್ನು ಪ್ರತಿ ದಿನವೂ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದೆ.
ಜೊತೆಗೆ ಸಮುದಾಯಗಳು ಕಣ್ಮರೆಯಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಹೆಚ್ಚು ಹೆಚ್ಚು ಜನರು ಪ್ರದೇಶವನ್ನು ತೊರೆಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
ಕರ್ತವ್ಯಪರ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಬ್ಯಾಂಕರ್ ಅಲೆಕ್ಸಾಂಡರ್ ಬಾರಿಂಗ್ ಪ್ಯಾರಿಸ್ ನ ಮರ್ಬೋಯಿಸ್ ಜೊತೆಗೆ ಸಮಾಲೋಚನೆ ನಡೆಸಿದ, ಕರಾರು ಪತ್ರಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಅಮೆರಿಕ ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಸಂಚರಿಸಿದ, ಪತ್ರಗಳನ್ನು ಬ್ರಿಟನ್ ಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿ, ಹಣದ ಸಮೇತ ಫ್ರಾನ್ಸ್ ಗೆ ಮರಳಿದ - ಇದನ್ನು ನೆಪೋಲಿಯನ್ ಬಾರಿಂಗ್‌ನ ಸ್ವಂತರಾಷ್ಟ್ರದ ವಿರುದ್ಧ ಯುದ್ಧ ಹೂಡಲು ಬಳಸಿದ.
ದಕ್ಷಿಣ . ಹಿನ್ನೆಲೆಯ ಬಿಳಿಯರು ಉತ್ತರ ಲೂಯಿಸಿಯಾನದಲ್ಲಿ ಪ್ರಧಾನವಾಗಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಜನರು ಪ್ರಧಾನವಾಗಿ ಇಂಗ್ಲಿಷ್, ಫ್ರೆಂಚ್, ವೆಲ್ಷ್, ಹಾಗು ಸ್ಕಾಟ್ಸ್ ಐರಿಶ್ ಹಿನ್ನೆಲೆಯುಳ್ಳವರು, ಜೊತೆಗೆ ಇವರು ಒಂದು ಸಮಾನವಾದ, ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ನೆರೆ ರಾಜ್ಯದ ಅಮೆರಿಕನ್ನರೊಂದಿಗೆ ಪ್ರಾಟೆಸ್ಟಂಟ್ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.
ಇಸವಿ 1849ರಲ್ಲಿ, ರಾಜ್ಯದ ರಾಜಧಾನಿಯನ್ನು ನ್ಯೂ ಆರ್ಲಿಯನ್ಸ್ ನಿಂದ ಬೇಟನ್ ರೂಜ್ ಗೆ ಬದಲಿಸಲಾಯಿತು. ಡೊನಾಲ್ಡ್ ಸನ್ ವಿಲ್ಲೆ, ಒಪೆಲೌಸಾಸ್, ಹಾಗು ಶ್ರೆವೆಪೋರ್ಟ್ ನಗರಗಳು ಅಲ್ಪಾವಧಿಗೆ ಲೂಯಿಸಿಯಾನ ರಾಜ್ಯ ಸರ್ಕಾರದ ಸ್ಥಾನಗಳಾಗಿದ್ದವು. ಲೂಯಿಸಿಯಾನ ರಾಜ್ಯದ ಶಾಸಕಾಂಗ ಕಟ್ಟಡ ಹಾಗು ಲೂಯಿಸಿಯಾನ ಗವರ್ನರ್ ಭವನ ಎರಡೂ ಬೇಟನ್ ರೂಜ್‌ ನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಂಡಿದೆ.
ಅತ್ಯಂತ ಹಳೆಯ ಕ್ಯೂಬನ್ ಅಮೆರಿಕನ್ ಹಾಗು ಡಾಮಿನಿಕನ್ ಸಮುದಾಯಗಳು ನ್ಯೂ ಆರ್ಲಿಯನ್ಸ್ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ 1920ರ ದಶಕದ ಸುಮಾರಿಗೆ ಹಾಗು 1880 ದಶಕಕ್ಕೂ ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿತ್ತು. ಆದಾಗ್ಯೂ ಇವರಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನವರು ವಲಸಿಗರು ಹಾಗು ಕ್ಯೂಬನ್‌ಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ, ಇವರು ಕ್ಯಾಸ್ಟ್ರೋ ಆಳ್ವಿಕೆವಿರೋಧಿ ರಾಜಕೀಯ ನಿರಾಶ್ರಿತರಾಗಿದ್ದರು.
"ಮನಿಲಾಮೆನ್" ಪ್ರದೇಶಕ್ಕೆ ಮೊದಲು ಆಗಮಿಸಿದ ಫಿಲಿಫೈನ್ಸ್ ಜನ, ಇವರು 1763ರಿಂದ ಫಿಲಿಫೈನ್ಸ್ ನಿಂದ ಸ್ಪಾನಿಷ್ ಹಡಗುಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು, ಜೊತೆಗೆ ಇವರು ಗಲ್ಫ್ ಕೋಸ್ಟ್ ನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಯಾಗಿ,ಬಿಳಿಯ "ಕಾಜುನ್" ಹಾಗು ಮೂಲ ಅಮೇರಿಕನ್ ಯುವತಿಯರನ್ನು ವಿವಾಹಯಾದರು. ನಂತರ ಇವರು ಸ್ಥಳೀಯ ಕ್ರೆಒಲೇ ಜನಸಂಖ್ಯೆಯೊಂದಿಗೆ ಬೆರೆತರು.
ನ್ಯಾಷನಲ್ ಪಾರ್ಕ್ ಸರ್ವೀಸ್ ನಿರ್ವಹಿಸುವ, ಸಂರಕ್ಷಿಸುವ, ಅಥವಾ ಉಳಿದಂತೆ ಗುರುತಿಸಿರುವ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಅಥವಾ ದೃಶ್ಯಾತ್ಮಕ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ:
ನಾಟ್ಚಿಟೋಚೆಸ್ ಸಮೀಪದ ಕ್ಯಾನೆ ರಿವರ್ ಕ್ರೆಒಲೇ ನ್ಯಾಷನಲ್ ಹಿಸ್ಟಾರಿಕಲ್ ಪಾರ್ಕ್;
ಲೂಯಿಸಿಯಾನ 19 ರಾಜ್ಯದ ಉದ್ಯಾನವನಗಳು, 16 ರಾಜ್ಯ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಸ್ಥಳಗಳು ಹಾಗು ಒಂದು ರಾಜ್ಯ ಸಂರಕ್ಷಿತ ಪ್ರದೇಶದ ಒಂದು ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತದೆ. ಲೂಯಿಸಿಯಾನ ಶ್ರೆವೆಪೋರ್ಟ್ ಹಾಗು ಮನ್ರೋಗೆ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿರುವ ಹೈ ಡೆಲ್ಟ ಸಫಾರಿ ಪಾರ್ಕ್‌ಗೆ ನೆಲೆಯಾಗಿದೆ.
ರಾಜ್ಯದ ಪ್ರಸಕ್ತ ಹಲವು ಸ್ಥಳಗಳ ಹೆಸರುಗಳು ಅಟ್ಚಫಾಲಯ, ನಾಟ್ಚಿತೌಚೆಸ್ , ಕಾಡೋ, ಹೌಮ, ಟಂಗಿಪಹೊವ, ಹಾಗು ಅವೊಯೆಲ್ ಗಳನ್ನೂ ಒಳಗೊಂಡಂತೆ ಹಲವಾರು ಸ್ಥಳೀಯ ಅಮೆರಿಕನ್ ಭಾಷೆಗಳಲ್ಲಿ ಲಿಪ್ಯಂತರಣ ರೂಪಗಳನ್ನು ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಲೂಯಿಸಿಯಾನ ದಲ್ಲಿರುವ ನಗರಗಳು, ಪಟ್ಟಣಗಳು, ಹಾಗು ಹಳ್ಳಿಗಳ ಪಟ್ಟಿ
ನ್ಯೂ ಆರ್ಲಿಯನ್ಸ್ ಹಾಗು ಬೇಟನ್ ರೂಜ್ ನಡುವೆ ಮಿಸ್ಸಿಸ್ಸಿಪ್ಪಿ ನದಿಯ ದಂಡೆಯ ಮೇಲೆ ನೆಲೆಯಾಗಿರುವ ಪೋರ್ಟ್ ಆಫ್ ಸೌತ್ ಲೂಯಿಸಿಯಾನ, ಪಶ್ಚಿಮ ಖಗೋಳಾರ್ಧದ ಅತ್ಯಂತ ದೊಡ್ಡ ಬಂದರಾಗಿದೆಹಾಗೂ ವಿಶ್ವದ 4ನೇದೊಡ್ಡ ಬಂದರಾಗಿದೆ. ಅಲ್ಲದೇ ವಿಶ್ವದ ಅತ್ಯಂತ ದೊಡ್ಡ ಸರಕು ಸಾಗಣೆ ಬಂದರೆನಿಸಿದೆ.
ಮಿಶ್ರ ವರ್ಣದ ಕ್ರೆಒಲೇಗಳು, ಫ್ರೆಂಚ್,ಆಫ್ರಿಕನ್, ಹಾಗು ಮೂಲ ಅಮೆರಿಕನ್ ಸಂತತಿ ಹೊಂದಿರುವ ಲೂಯಿಸಿಯಾನಾದ ಕಪ್ಪು ಅಮೆರಿಕನ್ನರು, ರಾಜ್ಯದ ಆಗ್ನೇಯ, ಕೇಂದ್ರ, ಹಾಗು ಉತ್ತರ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ. ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಮಿಸ್ಸಿಸ್ಸಿಪ್ಪಿ ನದಿ ಕಣಿವೆಯುದ್ದಕ್ಕೂ ನೆಲೆಸಿರುವ ಪ್ಯಾರಿಷ್‌ಗಳು.
ಪಿಯೆರ್ರೆ ಲುಸ್ಸತ್ : "ಅಂಟಿಲ್ಲೆಸ್‌ನಲ್ಲಿನ ನಮ್ಮ ಎಲ್ಲ ವಸಾಹತು ನೆಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಸೈಂಟ್-ಡೋಮಿಂಗ್ ನ ಮನೋಭಾವ ಹಾಗು ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳು ಲೂಯಿಸಿಯಾನವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಪ್ರಭಾವಿತಗೊಳಿಸಿದವು."
ಲೂಯಿಸಿಯಾನದ ಖರೀದಿಗೆ ಮುಂಚೆ, ಕೆಲವು ಜರ್ಮನ್ ಕುಟುಂಬಗಳು ಕೆಳ ಮಿಸ್ಸಿಸ್ಸಿಪ್ಪಿ ಕಣಿವೆಯ ಹಳ್ಳಿಗಾಡಿನ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದರು, ಈ ಪ್ರದೇಶವು ಅಂದು ಜರ್ಮನ್ ಕೋಸ್ಟ್ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಿತ್ತು. ಇವರು ಕಾಜುನ್ ಹಾಗು ಕ್ರೆಒಲೇ ಸಮುದಾಯಗಳೊಂದಿಗೆ ಮಿಳಿತರಾದರು.
ನೆಪೋಲಿಯನ್ನನ ಭಾವಮೈದುವ ಲೆಕ್ಲೆರ್ಕ್‌ನ ಮುಖಂಡತ್ವದ ಸೇನೆಯು, ಗುಲಾಮಗಿರಿಯನ್ನು ಮತ್ತೆ ಆರಂಭಿಸುವುದಕ್ಕೆ ವಿರೋಧಿಸಿದ . ಡೋಮಿಂಗ್ಯೂನ ಹೆಚ್ಚಿನ ಜನತೆಯ ಪರ ಸೇನೆಯಿಂದ ಪರಾಭವಗೊಂಡಿತು, ನೆಪೋಲಿಯನ್ ಲೂಯಿಸಿಯಾನವನ್ನು ಮಾರಾಟ ಮಾಡಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದ.
ಅಧಿಕೃತ ಜನಗಣತಿಯ ಅಂಕಿಅಂಶಗಳು ಆಫ್ರಿಕನ್ ಸಂತತಿಯ ಜನರ ನಡುವೆ ವ್ಯತ್ಯಾಸವನ್ನು ತೋರುವುದಿಲ್ಲ. ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ, ಲೂಯಿಸಿಯಾನದಲ್ಲಿ ಇಂಗ್ಲಿಷ್-ಮಾತನಾಡುವ ಪರಂಪರೆ ಹಾಗು ಫ್ರೆಂಚ್-ಮಾತನಾಡುವ ಪರಂಪರೆಯ ನಡುವೆ ಯಾವುದೇ ವ್ಯತ್ಯಾಸವು ಕಂಡು ಬರುವುದಿಲ್ಲ.
ಅಮೆರಿಕ ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿರುವ ಕಪ್ಪು ಅಮೆರಿಕನ್ನರಲ್ಲಿ ಲೂಯಿಸಿಯಾನ ಎರಡನೇ ಅತ್ಯಂತ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಮಾಣವನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ , ಇದು ನೆರೆಯ ಮಿಸ್ಸಿಸ್ಸಿಪ್ಪಿಗಿಂತ ಹಿಂದಿನ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿದೆ .
ಇಸವಿ 1800ರಲ್ಲಿ, ಫ್ರಾನ್ಸ್ ನ ನೆಪೋಲಿಯನ್ ಬೊನಾಪಾರ್ಟೆ ಟ್ರೀಟಿ ಆಫ್ ಸ್ಯಾನ್ ಇಲ್ಡೆಫಾನ್ಸೋ ಒಪ್ಪಂದದ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಲೂಯಿಸಿಯಾನ ವನ್ನು ಸ್ಪೇನ್ ನಿಂದ ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡ. ಈ ಒಪ್ಪಂದವನ್ನು ಎರಡು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಗೌಪ್ಯವಾಗಿರಿಸಲಾಯಿತು.
ಲೂಯಿಸಿಯಾನ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಟೆಕ್ಸಾಸ್ ರಾಜ್ಯವು ಪಶ್ಚಿಮದಿಂದ ಅರ್ಕನ್ಸಾಸ್ ರಾಜ್ಯವು ಉತ್ತರದಿಂದ; ಮಿಸ್ಸಿಸ್ಸಿಪ್ಪಿ ರಾಜ್ಯವು ಪೂರ್ವದಿಂದ; ಹಾಗು ಗಲ್ಫ್ ಆಫ್ ಮೆಕ್ಸಿಕೋ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾಗದಿಂದ ಸುತ್ತುವರೆದಿದೆ.
ಇಂಟ್ರಾಕೋಸ್ಟಲ್ ವಾಟರ್ ವೇ ವ್ಯಾಪಾರಿ ಸರಕುಗಳಾದ ಪೆಟ್ರೋಲಿಯಂ ಹಾಗು ಪೆಟ್ರೋಲಿಯಂ ಉತ್ಪನ್ನಗಳು, ಕೃಷಿ ಉತ್ಪನ್ನಗಳು, ಕಟ್ಟಡ ನಿರ್ಮಾಣ ಸಾಮಗ್ರಿಗಳು ಹಾಗು ತಯಾರಿಕಾ ಸಾಮಗ್ರಿಗಳನ್ನು ರವಾನಿಸುವ ಒಂದು ಬಹುಮುಖ್ಯ ಮಾರ್ಗವಾಗಿದೆ.
ತೀರದ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ, ಹಲವಾರು ಉಪ್ಪಿನ ಗುಮ್ಮಟಗಳಿವೆ, ಇಲ್ಲಿ ಉಪ್ಪನ್ನು ತೆಗೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ ಜೊತೆಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ತೈಲದ ನಿಕ್ಷೇಪವು ಕಂಡು ಬರುತ್ತದೆ. ಉಪ್ಪಿನ ಗುಮ್ಮಟಗಳು ಉತ್ತರ ಲೂಯಿಸಿಯಾನ ದಲ್ಲೂ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿದೆ.
ಕಿಸಾಟ್ಚಿ ನ್ಯಾಷನಲ್ ಫಾರೆಸ್ಟ್ ಲೂಯಿಸಿಯಾನ ನಲ್ಲಿರುವ ಏಕೈಕ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಅರಣ್ಯ. ಇದು ಲೂಯಿಸಿಯಾನ ದ ಕೇಂದ್ರ ಹಾಗು ಉತ್ತರ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ನೂರಾರು ಸಾವಿರ ಎಕರೆ ಅರಣ್ಯ ಪ್ರದೇಶವನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ.
ಜನವರಿ 2010ರಲ್ಲಿ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿರುದ್ಯೋಗ ಪ್ರಮಾಣವು 7.4%ರಷ್ಟಿತ್ತು. ಲೂಯಿಸಿಯಾನದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಆಫ್ರಿಕನ್ ಅಮೆರಿಕನ್ ಶ್ವೇತ ವರ್ಣೀಯನಿಗಿಂತ ಮೂರು ಪಟ್ಟು ನಿರುದ್ಯೋಗಕ್ಕೀಡಾಗುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯಿದೆ.
ಐಸಲ್‌ನೋಸ್ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಸ್ಪಾನಿಷ್ ಕ್ಯಾನರಿ ಐಲ್ಯಾಂಡರ್ಸ್, 1778 ರಿಂದ 1783ರ ಸ್ಪಾನಿಷ್ ಆಳ್ವಿಕೆಯ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಪೇನ್‌ನ ಕ್ಯಾನರಿ ದ್ವೀಪಗಳಿಂದ ಲೂಯಿಸಿಯಾನಕ್ಕೆ ವಲಸೆಬಂದರು.
ಇಸವಿ 1720ರಲ್ಲಿ, ಜರ್ಮನ್ ವಲಸೆಗಾರರು ಮಿಸ್ಸಿಸ್ಸಿಪ್ಪಿ ನದಿಯುದ್ದಕ್ಕೂ ಜರ್ಮನ್ ಕೋಸ್ಟ್ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಂಡಿದ್ದರು.
ಲೂಯಿಸಿಯಾನ ಜನಸಂಖ್ಯೆಯ ಪ್ರಮುಖ ಭಾಗವು ಪಾಯಿಂಟೇ ಕೌಪೀ ಪ್ಯಾರಿಷ್ ನ, ನ್ಯೂ ರೋಡ್ಸ್ ನಗರದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಯಾಗಿದೆ.
ಮರುಬಳಕೆಯು ನಿಜವಾಗಿಯ‌ೂ ಅಲ್ಯೂಮಿನಿಯಂ ಚೂರುಗಳಂತಹ ಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳನ್ನು ಉಳಿಸಿದರೆ, ಇದು ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ದರದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಅದಲ್ಲದೇ ಇಲ್ಲಿ ಸ್ವಯಂಪ್ರೇರಿತವಾಗಿ ಮರುಬಳಕೆ ಮಾಡಲು ಆರಂಭಿಸಬಹುದು. ಆದ್ದರಿಂದ ಸರಕಾರವು ಇದನ್ನು ನಿರ್ದೇಶಿಸುವ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ.
'ಎಸೆದಾಗ ಹಣ ಪಾವತಿಸುವ' ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಅಳವಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಜನರು "ಮರುಬಳಕೆ ತೊಟ್ಟಿಯು ಎಷ್ಟೊಂದು ಬೆಲೆಯುಳ್ಳದ್ದಾಗಿದೆ" ಎಂದು ಕಂಡುಹಿಡಿಯುವುದನ್ನು ಪ್ರೇರೇಪಿಸುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಮರುಬಳಕೆ ಕಾನೂನುಗಳು ಅಸ್ತಿತ್ವಕ್ಕೆ ಬರುವ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಇದನ್ನು ಕೆಲವು ನೈಸರ್ಗಿಕ ಗುಂಪುಗಳು ಬೆಂಬಲಿಸಿದರೆ ಹೆಚ್ಚು ಉತ್ತಮ.
ಮರಗಳನ್ನು ಬೆಳೆಸುವವರು ಕಡಿಯುವುದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಸಸಿಗಳನ್ನು ಅವರು ನೆಡುತ್ತಾರೆ.
ಸರಕಾರ ನಿರ್ದೇಶಿಸಿದ ಮರುಬಳಕೆಯು, ತ್ಯಾಜ್ಯವನ್ನು ಭೂಮಿಯೊಳಗೆ ಹೂತುಹಾಕುವುದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ದುಬಾರಿಯಾಗಿದೆ.
ಬೇಡದ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಭೂಮಿಯೊಳಗೆ ಹೂತುಹಾಕುವ ಕೆಲವು ಸಣ್ಣ ಪಟ್ಟಣಗಳು, ಇತರ ನಗರಗಳಿಂದ ಮತ್ತು ರಾಜ್ಯಗಳಿಂದ ತ್ಯಾಜ್ಯವನ್ನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಆಮದು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಅದು ಉದ್ಯೋಗ ಮತ್ತು ತೆರಿಗೆ ಆದಾಯವನ್ನು ಒದಗಿಸುತ್ತದೆ.
ಇಂದಿನ ಆಧುನಿಕ ಭೂಮಿಯೊಳಗೆ-ಹೂತುಹಾಕುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯು ಹೆಚ್ಚು ಚೊಕ್ಕಟವಾದುದು. ಅಲ್ಲದೇ ಸುರಕ್ಷಿತವಾದುದು ಹೀಗೆ ಸೋರಿಹೋಗುವ ಮತ್ತು ಕುಲಷಿತಗೊಳ್ಳುವ ಸಂಭವ ಹಿಂದಿನದಕ್ಕಿಂತ ತುಂಬಾ ಕಡಿಮೆ ಇದೆ.
ಸುಟ್ಟು ಹಾಕುವುದು ಮರುಬಳಕೆ ಉಳಿಸುವುದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಇಂಧನವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ. ಹೊಳಪು ಕಾಗದದಂತಹ ಕೆಲವು ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಮರುಬಳಕೆ ಮಾಡಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅಂತಹವನ್ನು ಇಂಧನ ಪಡೆಯಲು ಸುಟ್ಟುಹಾಕುವುದೇ ಉತ್ತಮ.
ಕೆಲವು ಹಳೆಯ ಪತ್ರಿಕೆಗಳು ಮರುಬಳಸಲ್ಪಡುವುದಿಲ್ಲ, ಮನೆಯ ಅಥವಾ ಕೈಗಾರಿಕೆಗಳ ವಿವಿಧ ಕೆಲಸಗಳಿಗೆ ಉಪಯೋಗಿಸಲ್ಪಡುತ್ತವೆ, ಅಥವಾ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಹೂತುಹಾಕಲಾಗುತ್ತದೆ. ಮರುಬಳಕೆಯ ದರಗಳು ರಾಷ್ಟ್ರದಿಂದ ರಾಷ್ಟ್ರಕ್ಕೆ ಮತ್ತು ರಾಷ್ಟ್ರಗಳೊಳಗೆ, ನಗರದಿಂದ ಗ್ರಾಮೀಣ ಪ್ರದೇಶಗಳಿಗೆ ಮತ್ತು ನಗರದಿಂದ ನಗರಕ್ಕೆ ವ್ಯತ್ಯಾಸಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಅಮೆರಿಕನ್ ಫಾರೆಸ್ಟ್ & ಪೇಪರ್ ಅಸೋಸಿಯೇಶನ್, ಉತ್ತರ ಅಮೆರಿಕಾದಲ್ಲಿ 2006ರಲ್ಲಿ ತಯಾರಾದ 72%ಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ವೃತ್ತಪತ್ರಿಕೆ ಕಾಗದವನ್ನು ಮರುಬಳಕೆ ಅಥವಾ ರಫ್ತಿಗಾಗಿ ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳಲಾಯಿತು. ಅದರಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು 58%ನಷ್ಟು ಮರುಬಳಕೆಗಾಗಿ ಕಾಗದ ಅಥವಾ ರಟ್ಟಿನ ಮಿಲ್ಲಿಗೆ ಹಿಂದಿರುಗಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು, 16%ನಷ್ಟು ಕಳಪೆ ಪತ್ರಿಕೆಗಳ ಮಿಲ್ಲುಗಳಿಂದ ಬಳಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಇನ್ನುಳಿದವು ಕಡಲಾಚೆಯ ಪ್ರದೇಶಗಳಿಗೆ ಹಡಗಿನ ಮ‌ೂಲಕ ಸಾಗಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು, ಎಂದು ಅಂದಾಜು ಮಾಡಿದೆ. ಉತ್ತರ ಅಮೆರಿಕಾದ ಕಾಗದ ಅಥವಾ ರಟ್ಟಿನ ಮಿಲ್ಲು ಮರುಬಳಸಿದ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು ಮ‌ೂರು ಭಾಗದಷ್ಟು ವೃತ್ತಪತ್ರಿಕೆ ಕಾಗದ ತಯಾರಿಸುವುದಕ್ಕೇ ಹಿಂದಿರುಗಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು, ಎಂದು ಅಂದಾಜಿಸಿದೆ.
ಮರುಬಳಕೆಯ ದರಗಳು ಹಳೆಯ ಪತ್ರಿಕೆಗಳಿಗೆ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯು ಪಾವತಿಸುವ ಬೆಲೆಯೊಂದಿಗೆ ಕಾಲದಿಂದ ಕಾಲಕ್ಕೆ ವ್ಯತ್ಯಾಸಗೊಳ್ಳಬಹುದು. ಇದು ಸ್ವಲ್ಪಮಟ್ಟಿಗೆ ಅಸ್ಥಿರವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಇತ್ತೀಚಿನ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ . ಮತ್ತು ಬೇರೆ ಕಡೆಗಳಿಂದ ಆಮದು ಮಾಡಿಕೊಂಡ ಮರುಬಳಕೆ ನಾರನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಬಳಸಿಕೊಂಡು, ಚೀನಾವು ವಿವಿಧ ಪ್ರಕಾರದ ಕಾಗದ ಮತ್ತು ಪ್ಯಾಕಿಂಗ್ ಪದಾರ್ಥಗಳ ತಯಾರಕವಾಗಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿರುವುದರಿಂದ, ಹಳೆಯ ಪತ್ರಿಕೆಗಳ ಬೇಡಿಕೆಯು ಪ್ರಪಂಚದಾದ್ಯಂತ ಮರುಬಳಕೆಯ ನಾರಿನ ಬೆಲೆಗಳ ಮೇಲೆ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರುವಷ್ಟು ಪ್ರಬಲವಾಗಿದೆ. ಮರುಬಳಕೆಯ ನಾರಿನ ಬೆಲೆ ಏರುವುದರಿಂದ ಬೇಡದ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಭೂಮಿಯೊಳಗೆ ಹೂತುಹಾಕುವುದನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಬಹುದು. ಅಲ್ಲದೆ ಇದು ಮರುಬಳಕೆಯ ನಾರನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸುವ ವೃತ್ತಪತ್ರಿಕೆ ಕಾಗದ ಮಿಲ್ಲುಗಳಿಗೆ ಲಾಭ ಒದಗಿಸುತ್ತದೆ.
ಕೆಲವು ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ಸಂಸ್ಕರಿಸದ ಮರುಬಳಕೆ-ವಸ್ತುಗಳ ವ್ಯವಹಾರ ನಡೆಸುತ್ತವೆ. ಮತ್ತೊಂದು ರಾಷ್ಟ್ರಕ್ಕೆ ಮಾರಾಟ ಮಾಡಿದ ಮರುಬಳಕೆ-ವಸ್ತುಗಳ ಅಂತಿಮ ಸ್ಥಿತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿದಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಅದಲ್ಲದೇ ಅವರು ಪುನಸ್ಸಂಸ್ಕರಿಸುವ ಬದಲು ಅವನ್ನು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಹೂತುಹಾಕಿರಬಹುದು, ಎಂದು ಕೆಲವರು ಟೀಕಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಅಮೆರಿಕಾದ ಒಂದು ವರದಿಯ ಪ್ರಕಾರ, ಮರುಬಳಕೆ ಮಾಡಲೆಂದು ಬರುವ 50-80%ನಷ್ಟು ಕಂಪ್ಯೂಟರ್‌ಗಳು ನಿಜವಾಗಿ ಮರುಬಳಕೆಯಾಗಿಲ್ಲ. ಚೀನಾಕ್ಕೆ ಆಮದಾದ ಅಕ್ರಮ-ತ್ಯಾಜ್ಯವನ್ನು ಹಣ ಗಳಿಕೆಯ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಕಾರ್ಮಿಕರ ಆರೋಗ್ಯ ಮತ್ತು ನೈಸರ್ಗಿಕ ಹಾನಿಯನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸದೆ ಮರುಬಳಕೆ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ, ಎಂಬುದರ ಬಗ್ಗೆ ವರದಿಗಳಿವೆ. ಚೀನಾ ಸರಕಾರವು ಇಂತಹ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳನ್ನು ನಿಷೇಧಿಸಿದರೂ, ಅವನ್ನು ಬೇರುಸಹಿತ ತೊಡೆದುಹಾಕಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಕಳೆದ 2008ರಲ್ಲಿ ಮರುಬಳಕೆ ಮಾಡಬಹುದಾದ ತ್ಯಾಜ್ಯದ ಬೆಲೆಯು ಏಕಾಏಕಿ ಕುಸಿತ ಕಂಡಿತು. ನಂತರ 2009ರಲ್ಲಿ ಪೂರ್ವಸ್ಥಿತಿಗೆ ಮರಳಿತು. ರಟ್ಟಿನ ಬೆಲೆಯು 2004-2008ರಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು £53/ಟನ್‌ನಷ್ಟಿದ್ದುದು £19/ಟನ್‌ಗೆ ಇಳಿಯಿತು. ಆನಂತರ 2009ರ ಮೇನಲ್ಲಿ £59/ಟನ್‌ವರೆಗೆ ಏರಿತು. ಪ್ಲ್ಯಾಸ್ಟಿಕ್‌‌ನ ದರವು ಸುಮಾರು £156/ಟನ್‌ನಷ್ಟಿದ್ದುದು £75/ಟನ್‌ವರೆಗೆ ಇಳಿದು, ನಂತರ 2009ರ ಮೇನಲ್ಲಿ £195/ಟನ್‌ವರೆಗೆ ಹೆಚ್ಚಾಯಿತು.
ಕೆಲವು ಪ್ರದೇಶಗಳು ಮರುಬಳಕೆ ಮಾಡಿದಷ್ಟು ಆ ಉತ್ಪನ್ನಗಳನ್ನು ಬಳಸಲು ಅಥವಾ ರಫ್ತುಮಾಡಲು ಅಡಚಣೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತವೆ. ಈ ತೊಂದರೆಯು ಗಾಜಿಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಚಲಿತವಾಗಿದೆ: ಬ್ರಿಟನ್ ಮತ್ತು . ರಾಷ್ಟ್ರಗಳೆರಡೂ ವೈನ್ಅನ್ನು ಹಸಿರು ಗಾಜಿನ ಸೀಸೆಗಳಲ್ಲಿ ಅತಿಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಆಮದು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಇಂತಹ ಹೆಚ್ಚಿನ ಗಾಜುಗಳು ಮರುಬಳಕೆಗೆ ಹೋದರೂ, ಅಮೆರಿಕಾದ ಮಿಡ್ಲ್‌ವೆಸ್ಟ್‌ನ ಹೊರಗೆ ಪುನಸ್ಸಂಸ್ಕರಿಸಿದ ವಸ್ತುವನ್ನು ಬಳಸಲು ಸಾಕಷ್ಟು ವೈನ್ ಉತ್ಪಾದನೆ ಇಲ್ಲ. ಹೆಚ್ಚುವರಿಯನ್ನು ಕಟ್ಟಡದ ವಸ್ತುಗಳಾಗಿ ಮರುಬಳಕೆ ಮಾಡಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ ಅಥವಾ ಎಂದಿನ ತ್ಯಾಜ್ಯವಾಗಿ ಪುನಃ-ಸೇರಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.
ಕೈಗಾರಿಕಾಭಿವೃದ್ಧಿಯಾಗುವುದಕ್ಕಿಂತ ಹಿಂದಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಯುರೋಪ್‌ನಲ್ಲಿ ಕಂಚಿನ ಚೂರುಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಇತರ ಲೋಹಗಳನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ, ಸಾರ್ವಕಾಲಿಕ ಮರುಬಳಕೆಗಾಗಿ ಕರಗಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷ್ಯಾಧಾರವಿದೆ. ಬ್ರಿಟನ್‌ನಲ್ಲಿ ಮರದ ಕಸ ಮತ್ತು ಬೂದಿಯನ್ನು ಹಾಗೂ ಕಲ್ಲಿದ್ದಲು ಇದ್ದಿಲುಗಳನ್ನು 'ಕಸತೆಗೆಯುವವರು' ಸಂಗ್ರಹಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ನಂತರ ಇವುಗಳನ್ನು ಇಟ್ಟಿಗೆ ತಯಾರಿಸುವುಲ್ಲಿ ಆಧಾರ ವಸ್ತುವಾಗಿ ಪುನಃಬಳಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಈ ರೀತಿಯ ಮರುಬಳಕೆಯ ಪ್ರಮುಖ ಚಾಲಕವೆಂದರೆ, ಕಚ್ಚಾ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುವ ಬದಲಿಗೆ ಮರುಬಳಕೆಯ ಪೂರಕ ಸಾಮಾಗ್ರಿಗಳನ್ನು ಹೊಂದುವುದರಿಂದ ಆಗುವ ಆರ್ಥಿಕ ಪ್ರಯೋಜನ ಹಾಗೂ ಅಧಿಕ ಜನರಿರುವ ಪ್ರದೇಶಗಳ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ತ್ಯಾಜ್ಯವನ್ನು ತೆಗೆಯುವವರ ಅಭಾವ. 1813ರಲ್ಲಿ ಬೆಂಜಮಿನ್ ಲಾ ಯಾರ್ಕ್‌ಶೈರ್ನ ಬ್ಯಾಟ್ಲಿಯಲ್ಲಿ ಚಿಂದಿಯನ್ನು 'ಕಳಪೆ' ಮತ್ತು 'ಕಡಿಮೆ ಗುಣಮಟ್ಟದ' ಉಣ್ಣೆಯನ್ನಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸುವ ಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಪಡಿಸಿದನು. ಈ ಕ್ರಿಯೆಯು ಮರುಬಳಕೆಯ ನೂಲುಗಳನ್ನು ಕಚ್ಚಾ ಉಣ್ಣೆಯೊಂದಿಗೆ ಒಂದುಗೂಡಿಸಿತು. ಪಶ್ಚಿಮ ಯಾರ್ಕ್‌ಶೈರ್‌ನ ಕಳಪೆ ಬಟ್ಟೆಯ ಕೈಗಾರಿಕೆಯು, ಬ್ಯಾಟ್ಲಿ ಮತ್ತು ಡ್ಯೂಸ್‌ಬರಿಯಂತಹ ನಗರಗಳಲ್ಲಿ 19ನೇ ಶತಮಾನದಿಂದ ಮೊದಲ ಪ್ರಪಂಚ ಯುದ್ಧದವರೆಗೆ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿತ್ತು.
ವಿಮರ್ಶಕರು ಮರುಬಳಕೆಯಿಂದಾಗುವ ಒಟ್ಟು ಆರ್ಥಿಕ ಮತ್ತು ನೈಸರ್ಗಿಕ ಪ್ರಯೋಜನಗಳನ್ನು ಅದಕ್ಕೆ ವ್ಯಯವಾಗುವ ವೆಚ್ಚ್ಕಕ್ಕೆ ಹೋಲಿಸಿ ಖಂಡಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅದಲ್ಲದೇ ಮರುಬಳಕೆ ಕ್ರಿಯೆಯು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಉತ್ಪನ್ನಗಳನ್ನು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಕಳಪೆಯಾಗಿ ಉತ್ಪತ್ತಿ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಇದರಿಂದಾಗಿ ಗುಣಮಟ್ಟ ಅಥವಾ ದೃಢೀಕರಣ ಫಲಪ್ರಮಾದಕ್ಕೆ ಗುರಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾಗಿ ವಿಮರ್ಶಕರು, ಸಂಗ್ರಹ ಮತ್ತು ಸಾಗಣೆಗೆ ಖರ್ಚಾದ ಹಣ ಮತ್ತು ಇಂಧನವು ಉತ್ಪನ್ನ ಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ಉಳಿತಾಯ ಮಾಡಿದ ಬೆಲೆ ಮತ್ತು ಇಂಧನವನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ; ಎಂದು ವಾದಿಸುತ್ತಾರೆ; ಮರುಬಳಕೆ ಉದ್ಯಮದಿಂದ ಒದಗಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಉದ್ಯೋಗಗಳು ಕಾಡಿನಿಂದ ತಂದ ಮರಗಳನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿ ಬಳಕೆಗೆ ತರುವುದು , ಗಣಿಗಾರಿಕೆ ಮತ್ತು ಕಚ್ಚಾ ಉತ್ಪಾದನೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿತ ಇತರ ಉದ್ಯಮಗಳಿಂದ ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಉದ್ಯೋಗಳಿಗಿಂತ ಕಡಿಮೆ ಮಟ್ಟದ್ದಾಗಿದೆ; ಕಾಗದದಂತಹ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಕೆಲವು ಬಾರಿ, ಆ ವಸ್ತುವಿನ ಸರಳ ಸಂಯುಕ್ತಗಳಾಗಿ ಒಡೆಯುವ ಕ್ರಿಯೆಯು ಮುಂದಿನ ಮರುಬಳಕೆ ಮಾಡುವುದನ್ನು ತಡೆಯುವವರೆಗೆ ಮಾತ್ರ ಮರುಬಳಕೆ ಮಾಡಬಹುದು. ಮರುಬಳಕೆಯ ಸೂಚನೆಯು ಈ ದೂರುಗಳನ್ನು ಅಲ್ಲಗಳೆಯುತ್ತದೆ. ಈ ವಾದಗಳ ಅಂಗೀಕಾರಾರ್ಹತೆಯು ಎರಡೂ ಕಡೆಗಳಿಂದಲೂ ವಿವಾದವನ್ನು ಮುಂದುವರೆಸುವಂತೆ ಮಾಡಿದೆ.
ಕಸ ಸಂಗ್ರಹ ಕೇಂದ್ರಗಳು ತ್ಯಾಜ್ಯ ಉತ್ಪಾದಕರು ಮರುಬಳಕೆಯ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಕೇಂದ್ರ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ, ನೆಲೆಯಾದ ಅಥವಾ ಸಂಚಾರಿ ಸಂಗ್ರಹ-ಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಅಥವಾ ಪುನಸ್ಸಂಸ್ಕರಿಸುವ ಘಟಕಕ್ಕೆ, ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಬರುವಂತೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಅದು ಸುಲಭ ರೀತಿಯ ಸಂಗ್ರಹ ಕಾರ್ಯವಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಕಡಿಮೆ ಮತ್ತು ಊಹಿಸಲಾಗದ ಪ್ರಮಾಣವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಹೇಳಲಾಗದೆಂಬ ಕಷ್ಟವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ವಾಪಸು ಕೊಂಡುಕೊಳ್ಳುವ ಕೇಂದ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಶುದ್ಧ ಮರುಬಳಕೆಯ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಖರೀದಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಇವು ಸ್ಥಿರ ಪೂರೈಕೆಯನ್ನು ಬಳಸಲು ಮತ್ತು ರಚಿಸಲು ಸ್ಪಷ್ಟ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹ ಒದಗಿಸುತ್ತವೆ. ಇವುಗಳಿಂದ ತಯಾರಿಸಿದ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ನಂತರ ಲಾಭದ ನಿರೀಕ್ಷೆಯೊಂದಿಗೆ ಮಾರಾಟ ಮಾಡಬಹುದು. ಹಿಂದಿರುಗಿ ಕೊಂಡುಕೊಳ್ಳುವ ಕೇಂದ್ರಗಳನ್ನು ಮಾಡಲು ದುರದೃಷ್ಟವಶಾತ್ ಸರಕಾರದ ಧನಸಹಾಯ ಅವಶ್ಯಕವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಯುನೈಟೆಡ್ ಸ್ಟೇಟ್ಸ್ ನೇಷನ್ ಸೊಲಿಡ್ ವೇಸ್ಟ್ಸ್ ಮ್ಯಾನೇಜ್‌ಮೆಂಟ್ ಅಸೋಸಿಯೇಶನ್‌ನ ಪ್ರಕಾರ, ಒಂದು ಟನ್ ವಸ್ತುವನ್ನು ಸಂಸ್ಕರಿಸಲು ಸರಾಸರಿ $50ನಷ್ಟು ಖರ್ಚಾಗುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲದೇ ಅದರ ಮರುಮಾರಾಟದಿಂದ ಬರುವುದು ಕೇವಲ $30.
ದ ನ್ಯೂಯಾರ್ಕ್‌ ಟೈಮ್ಸ್‌ ನ 1996ರ ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ಜಾನ್ ಟೈರ್ನಿ, ನ್ಯೂಯಾರ್ಕ್‌ ನಗರದ ತ್ಯಾಜ್ಯವನ್ನು ಮರುಬಳಕೆ ಮಾಡುವ ಸಲುವಾಗಿ, ಅದನ್ನು ಭೂಮಿಯೊಳಗೆ ಹೂತುಹಾಕಲು ಬೇಕಾಗುವುದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಹಣ ಖರ್ಚಾಗುತ್ತದೆ, ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದಾನೆ. ಮರುಬಳಕೆ ಕ್ರಿಯೆಯು ಹೆಚ್ಚುವರಿ ತ್ಯಾಜ್ಯವನ್ನು ಹೊರಹಾಕಲು, ಬೇರ್ಪಡಿಸಲು ಮತ್ತು ಪರಿಶೀಲಿಸಲು ಜನರನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಅದಲ್ಲದೇ ಅಂತಿಮ ಉತ್ಪನ್ನವನ್ನು ತಯಾರಿಸಲು ಆಗುವ ಖರ್ಚು, ಅದರ ಮಾರಾಟದಿಂದ ಬರುವ ಲಾಭಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿರುವುದರಿಂದ ಇದು ಹೆಚ್ಚುವರಿ ವೆಚ್ಚಕ್ಕೆ ಗುರಿಮಾಡುತ್ತದೆ; ಎಂದು ಟೈರ್ನಿ ಎಂದು ವಾದಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಟೈರ್ನಿಯು ಸಾಲಿಡ್ ವೇಸ್ಟ್ ಅಸೋಸಿಯೇಶನ್ ಆಫ್ ನಾರ್ತ್ ಅಮೆರಿಕ ನಿರ್ವಹಿಸಿದ ಅಧ್ಯಯನವೊಂದರ ಬಗ್ಗೆಯ‌ೂ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಆರು ಸಮ‌ೂಹಗಳು ಭಾಗವಹಿಸಿದ ಈ ಅಧ್ಯಯನವು "ರಸ್ತೆಬದಿ-ವಸ್ತುಗಳ ಮರುಬಳಕೆ ಕಾರ್ಯಗಳು, ಎಲ್ಲಾ ಮಿಶ್ರಗೊಬ್ಬರ ತಯಾರಿಸುವ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಗಳು ಮತ್ತು ತ್ಯಾಜ್ಯದಿಂದ ಇಂಧನ ತಯಾರಿಸುವ ಇನ್ಸಿನರೇಟರ್‌ಗಳು , ತ್ಯಾಜ್ಯ ಹೊರಹಾಕುವಿಕೆಯ ಬೆಲೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿವೆ" ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತದೆ.
ಮರುಬಳಕೆಯಿಂದ ಎಷ್ಟು ಇಂಧನ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ, ಎಂಬುದರ ಬಗ್ಗೆ ವಿವಾದವಿದೆ. ಎನರ್ಜಿ ಇನ್ಫರ್ಮೇಶನ್ ಅಡ್ಮಿನಿಸ್ಟ್ರೇಶನ್‌ ಅದರ ವೆಬ್‌ಸೈಟ್‌ನಲ್ಲಿ ಹೀಗೆಂದು ಹೇಳುತ್ತದೆ - "ಒಂದು ಕಾಗದ ಮಿಲ್ಲು ಮರುಬಳಕೆಯ ಕಾಗದದಿಂದ ಕಾಗದ ತಯಾರಿಸಲು ಕಚ್ಚಾ ತಿರುಳಿನಿಂದ ಅದನ್ನು ಮಾಡಲು ಬೇಕಾಗುವುದಕ್ಕಿಂತ 40 ಶೇಕಡ ಕಡಿಮೆ ಇಂಧನ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ." ಒಟ್ಟು ಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ಮರುಬಳಕೆಯ ಉತ್ಪನ್ನಗಳನ್ನು ತಯಾರಿಸಲು, ಬೇಡದ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಭೂಮಿಯೊಳಗೆ ಹೂತುಹಾಕುವ, ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ವಿಧಾನಗಳಲ್ಲಿ ಅವನ್ನು ಹೊರಹಾಕಲು ಬೇಕಾಗುವುದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಇಂಧನ ಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ; ಎಂದು ವಿಮರ್ಶಕರು ವಾದಿಸುತ್ತಾರೆ. ಈ ವಾದವು ಎರಡನೆ ಹಂತದ ತ್ಯಾಜ್ಯ ಲಾರಿಯಿಂದ ಸಾಗಿಸಲಾಗುವ ಮರುಬಳಕೆ ಮಾಡಬಹುದಾದ ವಸ್ತುಗಳ ರಸ್ತೆ ಬದಿಯ ಸಂಗ್ರಹದಿಂದ ಮುಂದುವರಿಯಿತು. ಕಾಗದವನ್ನು ಮರುಬಳಕೆಗಾಗಿ ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದಾಗ ಎರಡನೆ ಹಂತದ ಮರದ ಅಥವಾ ಕಾಡಿನಿಂದ ಮರವನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿ ತರುವ ಲಾರಿಯನ್ನು ಗಣನೆಗೆ ತಾರದೆ ಬಿಟ್ಟುಬಿಡಲಾಗುತ್ತದೆ,ಎಂದು ಮರುಬಳಕೆ ಕ್ರಿಯಾವಿಧಾನ ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ.
ವಸ್ತುಗಳ ಮರುಬಳಕೆಯು ಅದೇ ವಸ್ತುವಿನ ತಾಜಾ ಪೂರೈಕೆಯನ್ನು ಉತ್ಪತ್ತಿ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಉದಾಹರಣೆಗಾಗಿ ಬಳಕೆ ಮಾಡಿದ ಕಛೇರಿ ಕಾಗದವು ಇನ್ನಷ್ಟು ಕಛೇರಿ ಕಾಗದವನ್ನು ಅಥವಾ ಉಪಯೋಗಿಸಿದ ನೊರೆ ಪಾಲಿಸ್ಟೈರೀನ್ ಮತ್ತಷ್ಟು ಪಾಲಿಸ್ಟೈರೀನ್ಅನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಇದು ತುಂಬಾ ಕಷ್ಟಕರವಾದುದು, ಅಥವಾ ತೀರ ದುಬಾರಿಯಾದುದು (ಅದೇ ಉತ್ಪನ್ನವನ್ನು ಕಚ್ಚಾ ವಸ್ತುಗಳಿಂದ ಅಥವಾ ಇತರ ಮೂಲಗಳಿಂದ ಉತ್ಪತ್ತಿ ಮಾಡುವುದಕ್ಕೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ). ಆದ್ದರಿಂದ ಇದರ ಬದಲಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಉತ್ಪನ್ನಗಳ ಅಥವಾ ವಸ್ತುಗಳ "ಪುನಃ ಉಪಯೋಗಿಸುವಿಕೆ" ಕ್ರಿಯೆಯಿಂದ ಬೇರೆಯೇ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಉತ್ಪಾದಿಸಿ, ಅವುಗಳನ್ನು ಮರುಬಳಕೆ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಮತ್ತೊಂದು ರೀತಿಯ ಮರುಬಳಕೆಯೆಂದರೆ ಪುನರ್ಬಳಕೆ ಎನ್ನುವುದು ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಉಳಿಸುವುದು , ಅವುಗಳ ನೈಜ ಮೌಲ್ಯದಿಂದ (ಉದಾ. ಕಾರು ಬ್ಯಾಟರಿಗಳಿಂದ ಸತುವನ್ನು ಅಥವಾ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಭಾಗಗಳಿಂದ ಚಿನ್ನವನ್ನು) ಅಥವಾ ಅವುಗಳ ಅಪಾಯಕರ ಗುಣದಿಂದ .
ಪ್ರಪಂಚದ ಕೆಲವು ಶ್ರೀಮಂತ ಮತ್ತು ಹೆಚ್ಚಿನ ಕಡಿಮೆ-ಶ್ರೀಮಂತ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಲ್ಲಿ, ಮರುಬಳಕೆಯ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಕೆಲಸವನ್ನು ಕರುಂಗ್ ಗುನಿ, ಜಬಲೀನ್, ಚಿಂದಿ ಮತ್ತು ಅವಶೇಷಗಳನ್ನು ಹೆಕ್ಕುವ ವ್ಯಕ್ತಿ, ತ್ಯಾಜ್ಯ ಆರಿಸುವವ ಮತ್ತು ಕಳಪೆ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸುವ ವ್ಯಕ್ತಿ ಮೊದಲಾದ ವಾಣಿಜ್ಯವಾಗಿ-ಸಾಮಾನ್ಯ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿರುವವರು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಕಾನೂನಿನಿಂದ ಅಥವಾ ಪ್ರಮಾಣಾನುಗುಣ ಉಳಿತಾಯದಿಂದ ಲಾಭದಾಯಕವಾದ ಅತಿಹೆಚ್ಚಿನ ಮರುಬಳಕೆಯ ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ನಿರ್ಮಾಣದಿಂದಾಗಿ, ಸಾಮಾನ್ಯರು ಮರುಬಳಕೆಯಿಂದ ಮತ್ತು ಪುನಃ-ತಯಾರಿಕಾ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಿಂದ ಹೊರದೂಡಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಸಾಮಾನ್ಯರ ಈ ಆದಾಯದ ನಷ್ಟವನ್ನು ಸರಿದೂಗಿಸಲು, ಸಮಾಜವೊಂದು ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಸಾಮಾಜಿಕ ಯೋಜನೆಗಳನ್ನು ರಚಿಸುವ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಇದೆ. ಬ್ರೋಕನ್ ವಿಂಡೊ ಕಥೆಯಂತೆ, ಸಾಮಾನ್ಯರಿಗೆ ಮತ್ತು ಕಾನೂನಿನ ಮ‌ೂಲಕ ಮರುಬಳಕೆಯನ್ನು ಕೃತಕವಾಗಿ ಲಾಭದಾಯಕವಾಗಿ ಮಾಡಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವ ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಒಟ್ಟು ನಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ.
ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ವೃತ್ತಪತ್ರಿಕೆ ಕಾಗದವನ್ನು ಮರುಬಳಸಿದ ನಾರಿನಿಂದ ಅತಿಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ತಯಾರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಈ ಅತಿಹೆಚ್ಚಿನ ಉಪಯೋಗವು ಮರುಬಳಕೆಯ ಕ್ರಿಯೆದಿಂದ ಆಗುತ್ತಿದೆ. ಯಾವುದೇ ಮರುಬಳಕೆಯ ಕಳಪೆ-ಪತ್ರಿಕೆಗಳ ಮಿಲ್ಲನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸುವ ಕೆಲವು ನಾರುಗಳು ತಿರುಳು ತೆಗೆಯುವ ಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ಹಾಳಾಗುತ್ತವೆ. ಕಾರ್ಯವು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿ ಅಲ್ಲದಿರುವುದರಿಂದ ಹೀಗಾಗುತ್ತದೆ. ಫ್ರೆಂಡ್ಸ್ ಆಫ್ ಅರ್ಥ್‌ನ . ವಿಭಾಗದ ವೆಬ್‌ಸೈಟ್‌ನ ಪ್ರಕಾರ, ಮರದ ನಾರು ಒಂದನ್ನೇ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ನಾರಿಗೆ ಹಾನಿಯಾಗುವವರೆಗೆ ಐದು ಬಾರಿ ಮರುಬಳಕೆ ಮಾಡಬಹುದು. ಆದ್ದರಿಂದ ಪ್ರಪಂಚದಾದ್ಯಂತ ಪ್ರತಿ ವರ್ಷ ಬಳಸಲ್ಪಡುವ ವೃತ್ತಪತ್ರಿಕೆ ಕಾಗದದ ಪ್ರಮಾಣವು ಬಳಸದ-ನಾರನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸುವುದನ್ನು ಕಡಿಮೆಮಾಡಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.ಅದಲ್ಲದೇ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ವೃತ್ತಪತ್ರಿಕೆ ಕಾಗದ ಮಿಲ್ಲು 100% ಮರುಬಳಸಿದ ನಾರನ್ನೇ ಬಳಸಲು ಆರಂಭಿಸಿದರೂ ಜಾಗತಿಕವಾಗಿ ಪ್ರತಿ ವರ್ಷ ನಿಶ್ಚಿತ ಪ್ರಮಾಣದ ಹೊಸ ನಾರು ಬೇಕಾಗಬಹುದು.
ಹೆಚ್ಚಿನ ಆರ್ಥಿಕ-ನಿರ್ವಾಹಕರು ಮರುಬಳಕೆ ಸೇವೆಗಳನ್ನು ಒದಗಿಸುವಲ್ಲಿ, ಸರಕಾರದ ಮಧ್ಯಮ ಮಟ್ಟದ ಹಸ್ತಕ್ಷೇಪವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ. ಈ ಭಾವನೆ ಹೊಂದಿರುವ ಆರ್ಥಿಕ-ನಿರ್ವಾಹಕರು ಉತ್ಪನ್ನದ ಮಾರಾಟವನ್ನು ತಯಾರಿಕೆಯ ಬಾಹ್ಯಾವಸ್ಥೆಯಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಾರೆ. ಅಲ್ಲದೇ ಅಂತಹ ಇಕ್ಕಟ್ಟನ್ನು ಪರಿಹರಿಸಲು ಸರಕಾರವೇ ಹೆಚ್ಚು ಸಮರ್ಥವಾದುದೆಂದು ವಾದಿಸುತ್ತಾರೆ. ಪುರಸಭೆಯ ಮರುಬಳಕೆ ಕ್ರಿಯೆಯ ಬಗ್ಗೆ ತಟಸ್ಥ-ಧೋರಣೆ ಇರುವವರು ಉತ್ಪನ್ನದ ಮಾರಾಟವನ್ನು ಗ್ರಾಹಕ-ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆಯ ಸೇವೆಯಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಾರೆ. ಮುಕ್ತ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯು ಗ್ರಾಹಕರ ಆದ್ಯತೆಗಳನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಸೂಕ್ತವಾಗಿ ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸುತ್ತವೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಲಾಭ-ಗಳಿಸುವ ಉದ್ದೇಶ ಹೊಂದಿರುವ ವ್ಯವಹಾರಗಳು ಸರಕಾರ ಮಾಡುವುದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಉತ್ತಮ ಗುಣಮಟ್ಟದ ಉತ್ಪನ್ನ ಅಥವಾ ಸೇವೆಯನ್ನು ಒದಗಿಸುತ್ತವೆ. ಆರ್ಥಿಕ-ನಿರ್ವಾಹಕರು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಯಾವುದೇ ಬಾಹ್ಯವಸ್ತುಗಳಿಲ್ಲದ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಸರಕಾರದ ಮಧ್ಯಪ್ರವೇಶವನ್ನು ವಿರೋಧಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಬೇಡಿಕೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವ ಬಗೆಗಿನ ಸರಕಾರದ ಅಂತಿಮ ನಿಯಮವೆಂದರೆ, ಮರುಬಳಕೆಯ ಉತ್ಪನಕ್ಕೆ ಗುರುತು ಪಟ್ಟಿ ಅಂಟಿಸುವುದು. ಉತ್ಪಾದಕರು ಅವರ ಮರುಬಳಕೆಯ ವಸ್ತುಗಳಿಗೆ ಗುರುತು ಪಟ್ಟಿ ಅಂಟಿಸುವಾಗ ಗ್ರಾಹಕರಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಉತ್ತಮವಾದುದನ್ನು ಆರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುವಂತೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಇದರಿಂದ ಸಾಕಷ್ಟು ಖರೀದಿಸುವ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಗ್ರಾಹಕರು, ಹೆಚ್ಚು ನೈಸರ್ಗಿಕ ಪ್ರಜ್ಞೆಯುಳ್ಳ ಉತ್ಪನ್ನಗಳನ್ನು ಆರಿಸಬಹುದು. ಇದು ಉತ್ಪಾದಕರನ್ನು ಅವರ ಉತ್ಪನ್ನಗಳಲ್ಲಿ ಮರುಬಳಕೆಯ ವಸ್ತುಗಳ ಪ್ರಮಾಣವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವಂತೆ ಉತ್ತೇಜಿಸುತ್ತದೆ. ಅದು ನೇರವಾಗಿ ಬೇಡಿಕೆಯನ್ನೂ ವರ್ಧಿಸುತ್ತದೆ. ಗುರುತುಪಟ್ಟಿ ಅಂಟಿಸುವ ಕ್ರಿಯೆಯು ಉತ್ಪನ್ನವನ್ನು ಹೇಗೆ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಿ ಮರುಬಳಕೆ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ; ಎಂಬ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದರೆ, ಪ್ರಮಾಣಿತ ಮರುಬಳಕೆ ಉತ್ಪನ್ನಗಳ ಗುರುತುಪಟ್ಟಿ ಅಂಟಿಸುವುದೂ ಸಹ ಪುನಃಉಪಯೋಗಿಸುವ ವಸ್ತುಗಳ ಪೂರೈಕೆಯ ಮೇಲೆ ಗುಣಾತ್ಮಕ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರಬಹುದು.
ಕಾಡುಗಳನ್ನು ಬೆಳೆಸುವ ಕಂಪೆನಿಗಳು ಮರಗಳನ್ನು ಕಡಿದಾಗ, ಅವುಗಳ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಇನ್ನಷ್ಟು ಸಸ್ಯಗಳನ್ನು ನೆಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಹೆಚ್ಚಿನ ಕಾಗದವನ್ನು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಕಾಗದ ಉತ್ಪಾದನೆಗೆಂದೇ ಬೆಳೆಯುವ ಕಾಡುಗಳಿಂದ ಪಡೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. "ಬೆಳೆಸುವ" ಕಾಡುಗಳು ಸಹಜಾರಣ್ಯಗಳಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ ಅನೇಕ ವಿಧಗಳಲ್ಲಿ ಕೀಳುಮಟ್ಟದ್ದಾಗಿವೆ; ಎಂದು ಹೆಚ್ಚಿನ ಪರಿಸರವಾದಿಗಳು ಸೂಚಿಸುತ್ತಾರೆ. ಬೆಳೆಸಿದ ಕಾಡುಗಳು ಸಹಜಾರಣ್ಯಗಳಷ್ಟು ಚುರುಕಾಗಿ ಮಣ್ಣನ್ನು ಹಿಡಿದಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಲು ಸಮರ್ಥವಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಇದು ವ್ಯಾಪಕ ಮಣ್ಣಿನ ಸವಕಳಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ. ಸಹಜಾರಣ್ಯಗಳಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ ಕಡಿಮೆ ಮರ ಮತ್ತು ವನ್ಯಜೀವಿಗಳ ಜೈವಿಕ-ವೈವಿಧ್ಯತೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುವಾಗ, ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಮಾಣದ ಫಲವತ್ತತೆಗಳ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಇರುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲದೆ, ನೆಟ್ಟ ಮರಗಳು ಕಡಿದ ಮರಗಳಷ್ಟು ದೊಡ್ಡದಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಅರಣ್ಯಾಧಿಕಾರಗಳು ಸಸಿಗಳನ್ನು ಲೆಕ್ಕ ಮಾಡುವಾಗ ಅವರ ಗಮನಕ್ಕೆ ಬಂದಿರದ ಅನೇಕ ಮರಗಳು ಇರಬಹುದು.
ಮರುಬಳಕೆ ಯು ಉಪಯೋಗಿಸಿದ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಹೊಸ ಉತ್ಪನ್ನಗಳಾಗಿ ತಯಾರಿಸುವುದನ್ನು ಒಳಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಆದ ಕಾರಣ ಉಪಯುಕ್ತ ವಸ್ತುಗಳು ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿ ಹೋಗದಂತೆ ತಡೆಯಲು, ತಾಜಾ ಕಚ್ಚಾ ವಸ್ತುಗಳ ಅಪವ್ಯಯ ಮಾಡುವುದನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಲು, ಇಂಧನಗಳ ಬಳಕೆ ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಲು, ವಾಯು ಮಾಲಿನ್ಯ ಮತ್ತು ಜಲಮಾಲಿನ್ಯವನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಲು ನಡೆಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇದು "ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ" ತ್ಯಾಜ್ಯ ವಿಸರ್ಜನೆಯನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲದೆ ಕಚ್ಚಾ ವಸ್ತುಗಳಿಂದ ತಯಾರಿಸುವುದಕ್ಕಿಂತ ಕಡಿಮೆ ಮಟ್ಟದ ಹಸಿರುಮನೆ ಅನಿಲ ಹೊರಸೂಸುವಿಕೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತದೆ. ಮರುಬಳಕೆಯು ಆಧುನಿಕ ತ್ಯಾಜ್ಯ ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುವುದರ ಒಂದು ಪ್ರಮುಖ ವಿಷಯವಾಗಿದೆ, ಅದಲ್ಲದೇ"ಕಡಿಮೆ ಮಾಡು, ಪುನಃಬಳಸು, ಮರುಬಳಕೆ" ಇತ್ಯಾದಿ ತ್ಯಾಜ್ಯ ಶ್ರೇಣಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಮ‌ೂರನೇ ಅಂಶ.
ಮರುಬಳಕೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ತೊಂದರೆಗಳು, ಉತ್ಪನ್ನಗಳನ್ನು ಮರುಬಳಕೆಯ ಉದ್ದೇಶವನ್ನಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ವಿನ್ಯಾಸಗೊಳಿದೇ ಇರುವುದರಿಂದ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಸಮರ್ಥನೀಯ ವಿನ್ಯಾಸವು ಈ ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ಪರಿಹರಿಸುವ ಗುರಿ ಹೊಂದಿದೆ. ಇದನ್ನು ಮೊದಲು ವಿನ್ಯಾಸಕ ವಿಲಿಯಂ ಮ್ಯಾಕ್‌ಡೊನಫ್ ಮತ್ತು ರಸಾಯನಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞ ಮೈಕೆಲ್ ಬ್ರಾಂಗಾರ್ಟ್‌ " : " ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಗೊಳಿಸಿದರು. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಉತ್ಪನ್ನವು ಪ್ರತಿ ವಸ್ತುವಿಗಾಗಿ ರೂಪಿತವಾದ ಒಂದು ಸಂಪೂರ್ಣ "ಮುಚ್ಚಿದ-ಸುತ್ತಿನ" ಆವರ್ತವನ್ನು ಹೊಂದಿರಬೇಕು; ಎಂದು ಅವರು ಸೂಚಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಆವರ್ತವು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ವಸ್ತುವೂ ಜೈವಿಕ ವಿಘಟನೆಯ ಮ‌ೂಲಕ ಪರಿಸರ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗೆ ಹಿಂದಿರುಗುವ ಅಥವಾ ಅನಿಶ್ಚಿತವಾಗಿ ಮರುಬಳಕೆಯಾಗುವ ಒಂದು ವಿಧಾನವಾಗಿದೆ.
ನಂತರ, ಸ್ವಯಂಚಾಲಿತ ಯಂತ್ರವು ಹಗುರದ ಕಾಗದ ಮತ್ತು ಪ್ಲ್ಯಾಸ್ಟಿಕ್‌ಗಳನ್ನು ಭಾರದ ಗಾಜು ಮತ್ತು ಲೋಹಗಳಿಂದ ಬೇರ್ಪಡಿಸುವ ಮ‌ೂಲಕ ಭಾರದ ಆಧಾರದಲ್ಲಿ ಮರುಬಳಕೆಯ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕಿಸುತ್ತದೆ. ರಟ್ಟುಗಳನ್ನು ಮಿಶ್ರ ಕಾಗದದಿಂದ ತೆಗೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಮತ್ತು ಮೊದಲಾದ ಹೆಚ್ಚು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿರುವ ಪ್ಲ್ಯಾಸ್ಟಿಕ್‌ಗಳನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಬೇರ್ಪಡಿಸುವಿಕೆಯನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಕೈಯಿಂದ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಕೆಲವು ಪ್ರತ್ಯೇಕಿಸುವ ಕೇಂದ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಇದು ಸ್ವಯಂಚಾಲಿತವಾಗಿದೆ: ವಿವಿಧ ಪ್ರಕಾರದ ಕಾಗದ ಮತ್ತು ಪ್ಲ್ಯಾಸ್ಟಿಕ್‌ಗಳನ್ನು ಅವು ಹೀರಿಕೊಳ್ಳುವ ತರಂಗಾಂತರಗಳ ಆಧಾರದಲ್ಲಿ ಬೇರ್ಪಡಿಸಲು ಮತ್ತು ಆನಂತರ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ವಸ್ತುವನ್ನು ಯೋಗ್ಯ ಸಂಗ್ರಹ ಸಾಧನಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸಲು ರೋಹಿತ ದರ್ಶಕದ ಸ್ಕ್ಯಾನರ್ಅನ್ನು ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ.