polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ಧೂಮಪಾನದ ಇತಿಹಾಸವೊಂದು ಅಸ್ವಸ್ಥತೆಯ ಅವಧಿಯನ್ನು ಸುಮಾರು ಮೂರು ದಿನಗಳವರೆಗೆ ವಿಸ್ತರಿಸುತ್ತದೆ.
ಪ್ರತಿ ರಾತ್ರಿಯೂ ಏಳು ಗಂಟೆಗಳಿಗಿಂತ ಕಡಿಮೆ ಅವಧಿಗೆ ನಿದ್ರೆ ಮಾಡುವವರು, ಈ ಸಮಸ್ಯೆಗೆ ಈಡಾಗುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಹೆಚ್ಚು; ಅಂದರೆ, ಪ್ರತಿ ರಾತ್ರಿಯೂ ಎಂಟು ಗಂಟೆಗಳಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಅವಧಿಗೆ ನಿದ್ರೆ ಮಾಡುವವರಿಗೆ ಇವರನ್ನು ಹೋಲಿಸಿದಾಗ, ಮೂಗಿನ ವೈರಾಣುವೊಂದಕ್ಕೆ ಒಡ್ಡಿಕೊಂಡಾಗ ಸೋಂಕೊಂದನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಒಂದು ಅಪಾಯದ ಪ್ರಮಾಣವು ಇವರಲ್ಲಿ ಮೂರು ಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚಿರುತ್ತದೆ.
ರಕ್ತದಲ್ಲಿನ ಜೀವಸತ್ವದ ಮಟ್ಟಗಳು ಕಡಿಮೆಯಾಗಿದ್ದಲ್ಲಿ, ಅಂಥವರು ನೆಗಡಿಗೆ ಈಡಾಗುವ ಅಪಾಯದ ಸಾಧ್ಯತೆಯು ಹೆಚ್ಚಿರುತ್ತದೆ. ಈ ಸಂಬಂಧವು ಕಾರಣಾತ್ಮಕವಾಗಿದೆಯೇ ಇಲ್ಲವೇ ಎಂಬುದನ್ನು ಇನ್ನೂ ನಿರ್ಣಯಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ.
ನೆಗಡಿಗಳು ಕಾಲೋಚಿತವಾಗಿದ್ದು, ಉಷ್ಣವಲಯದ ಪ್ರದೇಶಗಳ ಹೊರಗಡೆಯಲ್ಲಿ ಚಳಿಗಾಲದ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಪದೇ ಪದೇ ಸಂಭವಿಸುತ್ತವೆ. ವರ್ತನೆಗಳಲ್ಲಿನ ಒಂದು ಬದಲಾವಣೆಯೇ ಇದಕ್ಕೆ ಭಾಗಶಃ ಕಾರಣ ಎಂದು ನಂಬಲಾಗಿದೆ; ಅಂದರೆ, ಶೀತದ ತಾಪಮಾನಗಳಿಗೆ ಒಡ್ಡಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ, ಒಳಾಂಗಣಗಳಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಮಯವನ್ನು ಕಳೆಯುವುದರಿಂದಾಗಿ ಸೋಂಕಿಗೊಳಗಾದ ಜನರು ಇತರ ಜನರೊಂದಿಗೆ ನಿಕಟ ಸಾಮೀಪ್ಯತೆಗೆ ಒಡ್ಡಿಕೊಂಡಾಗ ಅದು ಒಂದು ಕಾರಣವಾಗಿ ಪರಿಣಮಿಸುತ್ತದೆ.
ಕಡಿಮೆ ಆರ್ದ್ರತೆಯು ವೈರಾಣುವಿನ ಸಂವಹನ ವೇಗಗಳನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತದೆ. ಒಂದು ಸಿದ್ಧಾಂತವು ತಿಳಿಸುವ ಪ್ರಕಾರ, ಶುಷ್ಕ ಗಾಳಿಯು ನೀರಿನ ಆವಿಯಾಗುವಿಕೆಗೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ. ಹೀಗಾಗಿ ವೈರಾಣುವಿನ ಸಣ್ಣತೊಟ್ಟುಗಳು ದೂರಕ್ಕೆ ಹರಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಅವಕಾಶವಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಬಹಳ ಕಾಲದವರೆಗೆ ಅವು ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಉಳಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ.
18ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ, ನೆಗಡಿಯ ಕಾರಣಗಳು ಮತ್ತು ತಡೆಗಟ್ಟುವಿಕೆಯ ವಿಷಯವನ್ನು ಬೆಂಜಮಿನ್‌ ಫ್ರಾಂಕ್ಲಿನ್‌ ಪರಿಗಣಿಸಿದ. ಹಲವಾರು ವರ್ಷಗಳವರೆಗೆ ನಡೆಸಿದ ಸಂಶೋಧನೆಯ ನಂತರ ಅವನು ಈ ಬಗೆಯ ತೀರ್ಮಾನಕ್ಕೆ ಬಂದ: "ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಸಣ್ಣ ಕೊಠಡಿಗಳು, ಡಬ್ಬಿಗಳು ಇತ್ಯಾದಿಗಳಲ್ಲಿ ಜನರು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಜಮಾವಣೆಗೊಂಡಾಗ, ಮತ್ತು ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತುಕೊಂಡು ಸಂಭಾಷಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ, ಪರಸ್ಪರರ ಉತ್ಸರ್ಜನವನ್ನು ಉಸಿರಾಡುವ ಸಂದರ್ಭ ಎದುರಾದಾಗ ಅನೇಕವೇಳೆ ಶೀತಕ್ಕೆ ಈಡಾಗಿ ಒಬ್ಬರಿಂದೊಬ್ಬರಿಗೆ ಹಬ್ಬಿಸುತ್ತಾರೆ." ಅಷ್ಟು ಹೊತ್ತಿಗಿನ್ನೂ ವೈರಾಣುಗಳನ್ನು ಪತ್ತೆಹಚ್ಚಲಾಗಿರಲಿಲ್ಲವಾದರೂ, ಗಾಳಿಯ ಮೂಲಕವಾಗಿ ನೆಗಡಿಯು ಜನರ ನಡುವೆ ಒಬ್ಬರಿಂದೊಬ್ಬರಿಗೆ ಹಬ್ಬಿತು ಎಂಬುದನ್ನು ಫ್ರಾಂಕ್ಲಿನ್‌ ಆಧಾರ ಕಲ್ಪನೆಯಾಗಿ ಗ್ರಹಿಸಿದ. ನೆಗಡಿಯನ್ನು ತಪ್ಪಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ವ್ಯಾಯಾಮ, ಸ್ನಾನ ಮಾಡುವಿಕೆ, ಮತ್ತು ಆಹಾರ ಹಾಗೂ ಪಾನೀಯ ಸೇವನೆಯ ಪ್ರಮಾಣವನ್ನು ತಗ್ಗಿಸುವುದರ ಕುರಿತು ಅವನು ಶಿಫಾರಸು ಮಾಡಿದ. ಶೀತದ ಸಂವಹನದ ಕುರಿತಾದ ಫ್ರಾಂಕ್ಲಿನ್‌ನ ಸಿದ್ಧಾಂತವು ಸುಮಾರು 150 ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ ದೃಢೀಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು.
ರೋಗಲಕ್ಷಣಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಮ್ಮು, ನೋಯುತ್ತಿರುವ ಗಂಟಲು, ಸ್ರವಿಸುವ ಮೂಗು, ಮತ್ತು ಮೂಗು ಕಟ್ಟುವಿಕೆ ಇವು ಸೇರಿಕೊಂಡಿವೆ; ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಇವುಗಳೊಂದಿಗೆ ಕಣ್ಣಿನ ಕೂಡುಪೊರೆಯ ಉರಿಯೂತ , ಸ್ನಾಯು ನೋವುಗಳು, ಬಳಲಿಕೆ, ತಲೆನೋವುಗಳು, ನಡುಗುವಿಕೆ, ಮತ್ತು ಹಸಿವಾಗದಿರುವಿಕೆ ಮೊದಲಾದವು ಜತೆಗೂಡಿ ಬರಬಹುದಾಗಿವೆ. ಜ್ವರವು ಅನೇಕವೇಳೆ ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆಯಾದ್ದರಿಂದ, ಇನ್‌ಫ್ಲುಯೆನ್ಸದೊಂದಿಗೆ ಅತಿಕ್ರಮಿಸುವ ಒಂದು ರೋಗಲಕ್ಷಣದ ಚಿತ್ರಣವನ್ನು ಅದು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತದೆ. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಇನ್‌ಫ್ಲುಯೆನ್ಸದ ರೋಗಲಕ್ಷಣಗಳು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಹೆಚ್ಚು ತೀವ್ರವಾಗಿರುತ್ತವೆ. ನೆಗಡಿಯು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ 7ರಿಂದ 10 ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಅಪ್ರಯತ್ನಿತವಾಗಿ ಪರಿಹರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆಯಾದರೂ, ಕೆಲವೊಂದು ರೋಗಲಕ್ಷಣಗಳು ಮೂರು ವಾರಗಳವರೆಗೆ ಉಳಿದುಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲವಾಗಿರುತ್ತವೆ. 35–40%ನಷ್ಟು ಭಾಗದ ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ಕೆಮ್ಮು 10 ದಿನಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಅವಧಿಯವರೆಗಿದ್ದರೆ, 10%ನಷ್ಟು ಭಾಗದ ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ಅದು 25 ದಿನಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಅವಧಿಯವರೆಗೆ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತದೆ.
ಮೇಲ್ಭಾಗದ ಶ್ವಾಸೇಂದ್ರಿಯದ ಪ್ರದೇಶದ ಸೋಂಕುಗಳು ವಯಸ್ಕರಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುವ ಅತ್ಯಂತ ಸಾಮಾನ್ಯವಾದ ಸೋಂಕಿನ ಕಾಯಿಲೆಗಳಾಗಿದ್ದು, ವಯಸ್ಕರು ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಎರಡುರಿಂದ ನಾಲ್ಕು ಬಾರಿ ಉಸಿರಾಟದ ಸೋಂಕುಗಳಿಗೆ ಈಡಾಗುತ್ತಾರೆ. ಮಕ್ಕಳು ವರ್ಷವೊಂದರಲ್ಲಿ ಆರರಿಂದ ಹತ್ತು ಬಾರಿ ಶೀತಗಳಿಗೆ ಈಡಾಗಬಹುದು (ಮತ್ತು ಶಾಲಾ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ ಈ ಪ್ರಮಾಣವು ವರ್ಷಕ್ಕೆ 12 ಬಾರಿಯವರೆಗೆ ಇರುತ್ತದೆ). ಅಮೆರಿಕಾ ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ, ಶೀತಗಳ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯು ಶರತ್ಕಾಲ ಮತ್ತು ಚಳಿಗಾಲಗಳಲ್ಲಿ ಅಧಿಕವಾಗಿರುತ್ತದೆ ಹಾಗೂ ಬಹುಪಾಲು ಸೋಂಕುಗಳು ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್‌‌ ಮತ್ತು ಏಪ್ರಿಲ್‌‌ ತಿಂಗಳುಗಳ ನಡುವೆ ಸಂಭವಿಸುತ್ತವೆ. ಋತುವಿಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿರುವಿಕೆಗೆ ಅಥವಾ ಕಾಲೋಚಿತತೆಗೆ ಶಾಲಾವರ್ಷದ ಆರಂಭವು ಕಾರಣವಾಗಿರಬಹುದು, ಅಥವಾ ಜನರು ತಮ್ಮ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಮಯಗಳನ್ನು ಒಳಾಂಗಣಗಳಲ್ಲಿ ವಿನಿಯೋಗಿಸುವುದು ಕಾರಣವಾಗಿರಬಹುದು (ಹೀಗಾಗಿ ಪರಸ್ಪರರೊಂದಿಗೆ ನಿಕಟವಾದ ಸಾಮೀಪ್ಯತೆಯನ್ನು ಹೊಂದಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ); ಇದು ವೈರಾಣುವಿನ ಸಂವಹನದ ಸಾಧ್ಯತೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತದೆ.
ನೋಯುತ್ತಿರುವ ಅಥವಾ ಕೆರೆಯುತ್ತಿರುವ ಗಂಟಲಿನ ಒಂದು ಸ್ಥಿತಿಯು, ಅನೇಕವೇಳೆ ಮೇಲ್ಭಾಗದ ಉಸಿರಾಟದ ಪ್ರದೇಶದ ವೈರಾಣುವೊಂದರ ಮೊದಲ ಸೂಚನೆಯಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಇತರ ಸಾಮಾನ್ಯ ರೋಗಲಕ್ಷಣಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ರವಿಸುವ ಮೂಗು, ಕಟ್ಟುವಿಕೆ, ಮತ್ತು ಸೀನುವಿಕೆ ಸೇರಿಕೊಂಡಿವೆ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಇವುಗಳ ಜತೆಗೂಡಿ ಸ್ನಾಯು ನೋವುಗಳು, ಬಳಲಿಕೆ, ಇರಸು ಮುರಸು, ತಲೆನೋವು, ಅಶಕ್ತತೆ, ಅಥವಾ ಹಸಿವಾಗದಿರುವಿಕೆಯ ಸಮಸ್ಯೆಗಳೂ ತಲೆದೋರುತ್ತವೆ. ಸರಿಸುಮಾರಾಗಿ 80%ನಷ್ಟಿರುವ ಒಂದು ಧನಾತ್ಮಕವಾದ ಊಹಿಸುವ ಮೌಲ್ಯದೊಂದಿಗೆ ಕೆಮ್ಮು ಮತ್ತು ಜ್ವರಗಳು ಮೇಲ್ಭಾಗದ ಉಸಿರಾಟದ ಪ್ರದೇಶದ ಒಂದು ವೈರಾಣುವಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ, ಇನ್‌ಫ್ಲುಯೆನ್ಸವನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಸೂಚಿಸುತ್ತವೆ.
ಶಿಶುಗಳು ಮತ್ತು ಕಿರಿಯ ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ರೋಗಲಕ್ಷಣಗಳು ಹೆಚ್ಚು ತೀವ್ರವಾಗಿರಬಹುದು, ಮತ್ತು ಈ ಪ್ರಕರಣಗಳಲ್ಲಿ ಇದು ಜ್ವರ ಮತ್ತು ಗಂಟಲು ಉರಿಯೂತವನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿರಬಹುದು. ಮೇಲ್ಭಾಗದ ಉಸಿರಾಟದ ಪ್ರದೇಶದ ವೈರಾಣುಗಳು ಧೂಮಪಾನಿಗಳಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ತೀವ್ರವಾಗಿರಲೂಬಹುದು.
ನೆಗಡಿಯು ಸ್ವಯಂ-ಸೀಮಿತಗೊಳ್ಳುವ ಲಕ್ಷಣವನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಆಶ್ರಯದಾತನ ಪ್ರತಿರಕ್ಷಣಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯು ಸೋಂಕಿನೊಂದಿಗೆ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿ ವ್ಯವಹರಿಸುತ್ತದೆ. ಕೆಲವೇ ದಿನಗಳೊಳಗಾಗಿ, ಸೋಂಕುಂಟುಮಾಡುವ ಜೀವಕೋಶಗಳಿಂದ ವೈರಾಣುವನ್ನು ತಡೆಗಟ್ಟಬಲ್ಲ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಪ್ರತಿಕಾಯಗಳನ್ನು ಉತ್ಪಾದಿಸುವ ಮೂಲಕ, ಶರೀರದ ರಸಧಾತುಗಳ ಪ್ರತಿರಕ್ಷಣಾ ಪ್ರತಿಸ್ಪಂದನೆಯು ಶುರುವಾಗುತ್ತದೆ. ಇದರ ಜೊತೆಗೆ, ಜೀವಕೋಶದ-ಮಧ್ಯಸ್ಥಿಕೆಯ ಪ್ರತಿರಕ್ಷಣಾ ಪ್ರತಿಸ್ಪಂದನೆಯ ಭಾಗವಾಗಿ, ಭಕ್ಷಕಕೋಶೀಯ ಭಕ್ಷಣದ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯ ಮೂಲಕ ಬಿಳಿಯ ರಕ್ತಕಣಗಳು ವೈರಾಣುವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ವೈರಾಣುವಿನ ನಕಲೀಕರಣವು ಮುಂದುವರೆಯುವುದನ್ನು ತಡೆಗಟ್ಟುವ ಸಲುವಾಗಿ ಸೋಂಕಿಗೊಳಗಾದ ಜೀವಕೋಶಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತವೆ. ಆರೋಗ್ಯವಂತ, ಪ್ರತಿರಕ್ಷಾ-ಸಮರ್ಥ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳಲ್ಲಿ, ನೆಗಡಿಯು ಸರಾಸರಿಯಾಗಿ ಏಳು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಪರಿಹಾರವಾಗುತ್ತದೆ.
ನೆಗಡಿ ಯು , ಮೂಗು-ಗಂಟಲು ಕುಹರಗಳ ವೈರಾಣುವಿನ ತೀವ್ರವಾದ ಉರಿಯೂತ , ಮೂಗಿನಲ್ಲಿನ ತೀವ್ರವಾದ ಸುರಿಯುವಿಕೆ , ಅಥವಾ ಶೀತ ] ಮೇಲ್ಭಾಗದ ಉಸಿರಾಟದ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಒಂದು ಸಾಂಕ್ರಾಮಿಕವಾದ, ವೈರಾಣುವಿನ ಸೋಂಕು ಹರಡುವ ಕಾಯಿಲೆಯಾಗಿದ್ದು, ಮೂಗಿನ ವೈರಾಣುಗಳು ಮತ್ತು ಮುಕುಟ ವೈರಾಣುಗಳಿಂದ ಅದು ಪ್ರಧಾನವಾಗಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಒಂದು ಕೆಮ್ಮು, ನೋಯುತ್ತಿರುವ ಗಂಟಲು, ಸ್ರವಿಸುವ ಮೂಗು, ಮತ್ತು ಜ್ವರ ಇವುಗಳು ಸಾಮಾನ್ಯ ರೋಗಲಕ್ಷಣಗಳಲ್ಲಿ ಸೇರಿಕೊಂಡಿವೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಸದ್ಯಕ್ಕೆ ಯಾವುದೇ ತಿಳಿದ ಔಷಧಿಯಿಲ್ಲ; ಆದಾಗ್ಯೂ, ರೋಗಲಕ್ಷಣಗಳು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ 7ರಿಂದ 10 ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಅಪ್ರಯತ್ನಿತವಾಗಿ ಪರಿಹರಿಸಲ್ಪಟ್ಟರೆ, ಕೆಲವೊಂದು ರೋಗಲಕ್ಷಣಗಳು ಪ್ರಾಯಶಃ ಮೂರು ವಾರಗಳವರೆಗೂ ಉಳಿದುಕೊಂಡಿರುತ್ತವೆ.
ಸೋಂಕಿಗೊಳಗಾದ ಜನರಿಂದ ದೂರವುಳಿಯುವುದು ತಡೆಗಟ್ಟುವಿಕೆಯ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ವಿಧಾನವಾಗಿದೆ; ಏಕೆಂದರೆ ಓರ್ವ ಸೋಂಕಿಗೊಳಗಾದ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಕೆಮ್ಮಿದ, ಸೀನಿದ, ಅಥವಾ ಹೊರಗೆ ಬಿಟ್ಟ ವೈರಾಣು-ತುಂಬಿಕೊಂಡಿರುವ ಗಾಳಿಯನ್ನು ಆರೋಗ್ಯವಂತ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಒಳಗೆಳೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಮೂಲಕ ಪ್ರಚಂಡ ಗಾತ್ರದ ಸೋಂಕುಗಳನ್ನು ದೇಹಕ್ಕೆ ಸೇರಿಸಿಕೊಂಡಂತಾಗುತ್ತದೆ.
ಲಭ್ಯ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಪುರಾವೆಯೂ ಸೂಚಿಸುವ ಪ್ರಕಾರ, ಶೀತದ ತಾಪಮಾನಗಳಿಗೆ ಒಡ್ಡಿಕೊಳ್ಳುವುದರಿಂದಾಗಿ ಪ್ರತಿರಕ್ಷಣೆ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯು ಅಪಾಯಕ್ಕೆ ಈಡಾಗಬಹುದು . ಹೀಗಾಗಿ, ಕಡಿಮೆ ತಾಪಮಾನದ ಕಾಲಗಳ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ, ಶೀತ ತಾಪಮಾನಗಳಿಗೆ ಒಡ್ಡಿಕೊಳ್ಳುವುದನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಬಹುದು. ಅದರಲ್ಲೂ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಅಂಥದೊಂದು ಸಂಕಷ್ಟಕ್ಕೆ ಈಡಾಗುವವರಿಗೆ ಇದು ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತದೆ.
ಒಟ್ಟಾರೆಯಾಗಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ಸೀರಮ್‌ ಶಾಸ್ತ್ರೀಯವಾಗಿ ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿರುವ 200ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಬಗೆಯ ವೈರಾಣುಗಳು ಶೀತಗಳನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತವೆ. ವಯಸ್ಕರಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುವ ಶೀತಗಳಲ್ಲಿ ಮುಕುಟವೈರಾಣುಗಳು ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾಗಿ ಸೂಚಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ. 30ಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಮುಕುಟ ವೈರಾಣುಗಳ ಪೈಕಿ 3 ಅಥವಾ 4 ವೈರಾಣುಗಳು ಮಾನವರಲ್ಲಿ ಸೋಂಕುಗಳನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತವೆಯಾದರೂ, ಅವನ್ನು ಪ್ರಯೋಗಾಲಯದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಸುವುದು ಕಷ್ಟ ಮತ್ತು ಹೀಗಾಗಿ ಅವುಗಳ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆಯು ಕಡಿಮೆ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಅರ್ಥೈಸಿಕೊಳ್ಳಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಅನೇಕ ವಿಭಿನ್ನ ಬಗೆಯ ವೈರಾಣುಗಳ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿ ಮತ್ತು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಹಠಾತ್‌ ಬದಲಾಗುವ ಅವುಗಳ ಪ್ರವೃತ್ತಿಯಿಂದಾಗಿ, ನೆಗಡಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಪ್ರತಿರಕ್ಷಕ ಗುಣವನ್ನು ಗಳಿಸುವುದು ಅಸಾಧ್ಯವಾಗಿದೆ.
ನೆಗಡಿಯು ಮಾನವರಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಬಾರಿ ಪುನರಾವರ್ತಿಸುವ ಸೋಂಕಿನ ಕಾಯಿಲೆಯಾಗಿದ್ದು, ವರ್ಷವೊಂದರಲ್ಲಿ ವಯಸ್ಕರಲ್ಲಿ ಸರಾಸರಿಯಾಗಿ ಎರಡರಿಂದ ನಾಲ್ಕು ಬಾರಿ ಕಂಡುಬಂದರೆ, ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ 6ರಿಂದ 12 ಬಾರಿ ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ.
ಒಟ್ಟಾರೆಯಾಗಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ಶೀತಗಳು, ಇನ್‌ಫ್ಲುಯೆನ್ಸ, ಮತ್ತು ಇದೇ ಬಗೆಯ ರೋಗಲಕ್ಷಣಗಳೊಂದಿಗಿನ ಇತರ ಸೋಂಕುಗಳು ಇನ್‌ಫ್ಲುಯೆನ್ಸ-ರೀತಿಯ ಅಸ್ವಸ್ಥತೆಯ ರೋಗನಿರ್ಣಯದಲ್ಲಿ ಸೇರಿಕೊಂಡಿವೆ. ಅವುಗಳನ್ನು ಮೇಲ್ಭಾಗದ ಶ್ವಾಸೇಂದ್ರಿಯ ಪ್ರದೇಶದ ಸೋಂಕುಗಳು ಎಂದೂ ಸಹ ಕರೆಯಬಹುದಾಗಿದೆ. ಇನ್‌ಫ್ಲುಯೆನ್ಸ ಕಾಯಿಲೆಯು ಶ್ವಾಸಕೋಶಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಡಿದ್ದರೆ, ನೆಗಡಿಯಲ್ಲಿ ಅದು ಸೇರಿರುವುದಿಲ್ಲ.
ನೆಗಡಿಯನ್ನು ಉಪಚರಿಸಲು ಅನೇಕ ಪರ್ಯಾಯ ಚಿಕಿತ್ಸೆಗಳನ್ನು ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಯಾವುದೇ ಪರ್ಯಾಯ ಔಷಧಿಯ ಚಿಕಿತ್ಸೆಗಳ ಬಳಕೆಯನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಪುರಾವೆಯು ಸಾಕಷ್ಟಿಲ್ಲ ಅಥವಾ ಅಸಮರ್ಪಕವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳಬಹುದು. ಜೇನುತುಪ್ಪವು ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುವ ಕೆಮ್ಮಿನಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ನಿದ್ರೆ ತೊಡಕನ್ನು ಸುಧಾರಿಸುವಲ್ಲಿನ ಒಂದು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯಾಗಿ ಕಂಡುಬರಬಹುದು; ಯಾವುದೇ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯಿಲ್ಲದಿರುವುದು ಅಥವಾ ಡೆಕ್ಸ್‌ಟ್ರೊಮೆಥೋರ್ಫಾನ್‌ ಆಯ್ಕೆಗೆ ಹೋಲಿಸಿದಾಗ ಇದು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿದೆ. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಶಿಶು ಆಹಾರ ವಿಷದ ಅಪಾಯದ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿ, ಒಂದು ವರ್ಷಕ್ಕಿಂತ ಕೆಳಗಿನ ಮಗುವೊಂದಕ್ಕೆ ಜೇನುತುಪ್ಪವನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ನೀಡಬಾರದು.
ಆರಂಭಿಕ ಸಂಪರ್ಕವಾದ 8ರಿಂದ 12 ಗಂಟೆಗಳ ನಂತರ ವೈರಾಣುವಿನ ನಕಲೀಕರಣವು ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ. ಆರಂಭಿಕ ಸೋಂಕು ಉಂಟಾದ 2ರಿಂದ 5 ದಿನಗಳ ನಂತರ ರೋಗಲಕ್ಷಣಗಳು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತವೆಯಾದರೂ, 10 ಗಂಟೆಗಳಷ್ಟು ಅಲ್ಪಕಾಲದ ನಂತರ ಅವು ಆಗೊಮ್ಮೆ ಈಗೊಮ್ಮೆ ಸಂಭವಿಸುತ್ತವೆ. ರೋಗಲಕ್ಷಣದ ಆಕ್ರಮಣವಾದ 2–3 ದಿನಗಳ ನಂತರ ರೋಗಲಕ್ಷಣಗಳು ಗರಿಷ್ಟ ಮಟ್ಟವನ್ನು ಮುಟ್ಟಿದರೆ, ಇನ್‌ಫ್ಲುಯೆನ್ಸ ರೋಗಲಕ್ಷಣದ ಆಕ್ರಮಣವು ಸ್ಥಿರವಾದ ಮತ್ತು ತಕ್ಷಣದ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತವೆ. ಸದರಿ ರೋಗಲಕ್ಷಣಗಳು 7ರಿಂದ 10 ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಅಪ್ರಯತ್ನಿತವಾಗಿ ಪರಿಹರಿಸಲ್ಪಡುತ್ತವೆಯಾದರೂ, ಕೆಲವೊಂದು ರೋಗಲಕ್ಷಣಗಳು ಮೂರು ವಾರಗಳವರೆಗೆ ಉಳಿದುಕೊಂಡಿರಬಲ್ಲವು.
ಶೀತಗಳಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿರುವವರು ಅನೇಕವೇಳೆ ಚಳಿಯ ಒಂದು ಸಂವೇದನೆಯ ಕುರಿತು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರಾದರೂ, ಶೀತದೊಂದಿಗೆ ಜ್ವರವು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಜತೆಗೂಡಿ ಬರುವುದಿಲ್ಲ; ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಚಳಿಗಳು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಜ್ವರದೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿರುತ್ತವೆಯಾದರೂ, ಎಲ್ಲ ಸಮಯಗಳಲ್ಲೂ ವಾಸ್ತವಿಕ ಜ್ವರದಿಂದಲೇ ಸಂವೇದನೆಯು ಉಂಟಾಗಿರಬಹುದು ಎಂದೇನೂ ಇಲ್ಲ. ಅಧ್ಯಯನವೊಂದರಲ್ಲಿ, ಒಂದು ನೋಯುತ್ತಿರುವ ಗಂಟಲು ಮತ್ತು ಮೇಲ್ಭಾಗದ ಶ್ವಾಸೇಂದ್ರಿಯ ಪ್ರದೇಶದ ಸೋಂಕಿನಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿರುವವರ ಪೈಕಿ 60%ನಷ್ಟು ಮಂದಿ ತಮಗೆ ತಲೆನೋವುಗಳು ಇರುವುದರ ಕುರಿತು ಹೇಳಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರಾದರೂ, ಇದಕ್ಕೆ ಮೂಗು ಕಟ್ಟುವಿಕೆಯು ಅನೇಕವೇಳೆ ಕಾರಣವಾಗಿರುತ್ತದೆ.
ಮೇಲ್ಭಾಗದ ಶ್ವಾಸೇಂದ್ರಿಯದ ಪ್ರದೇಶದ ಒಂದು ವೈರಾಣುವಿನ ಸೋಂಕಿನಿಂದಾಗಿ ನೆಗಡಿಯು ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಮೂಗಿನ ವೈರಾಣುವೊಂದು ಅತ್ಯಂತ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಸೂಚಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ವೈರಾಣುವಾಗಿದ್ದು, ಇದು 99 ಜ್ಞಾತ ಸೆರೋಟೈಪ್‌ಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಪಿಕೊರ್ನಾ ವೈರಾಣುವಿನ ಒಂದು ಬಗೆಯಾಗಿದೆ. ಇತರ ವೈರಾಣುಗಳಲ್ಲಿ ಇವು ಸೇರಿವೆ: ಮುಕುಟವೈರಾಣು , ಇನ್‌ಫ್ಲುಯೆನ್ಸ , ಮಾನವ ಪ್ಯಾರಾಇನ್‌ಫ್ಲುಯೆನ್ಸದ ವೈರಾಣುಗಳು, ಮಾನವ ಉಸಿರಾಟದ ಏಕಜೀವಾಣುವಿನ ಪ್ರೋಟೋಪ್ಲಾಸಮ್‌ನ ವೈರಾಣು, ಅಡೆನೋ ವೈರಾಣುಗಳು, ಎಂಟೆರೋ ವೈರಾಣುಗಳು, ಮತ್ತು ಮೆಟಾನ್ಯೂಮೋ ವೈರಾಣು.
ಸೋಂಕಿಗೊಳಗಾದ ವ್ಯಕ್ತಿಯೋರ್ವನ ಲಾಲಾರಸ ಅಥವಾ ಮೂಗಿನ ಸ್ರವಿಕೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಂಪರ್ಕವಾದಾಗ ನೆಗಡಿಯ ವೈರಾಣುವು ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ರವಾನೆಯಾಗುತ್ತದೆ; ಅಂದರೆ, ಓರ್ವ ಸೋಂಕಿಗೊಳಗಾದ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಕೆಮ್ಮಿದಾಗ ಅಥವಾ ಸೀನಿದಾಗ ಉತ್ಪತ್ತಿಯಾಗುವ ವೈರಾಣು-ತುಂಬಿಕೊಂಡಿರುವ ವಾಯುಕಲಿಲದಲ್ಲಿ ಓರ್ವ ಆರೋಗ್ಯವಂತ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಉಸಿರಾಡಿದಾಗ ನೆಗಡಿಯ ವೈರಾಣುವು ನೇರವಾಗಿ ರವಾನೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಅಥವಾ, ಓರ್ವ ಆರೋಗ್ಯವಂತ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಅಶುದ್ಧಗೊಂಡಿರುವ ಒಂದು ಮೇಲ್ಮೈಯನ್ನು ಮುಟ್ಟಿಕೊಂಡು ಅದೇ ಕೈಗಳಿಂದ ತನ್ನ ಮೂಗು ಅಥವಾ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಮುಟ್ಟಿಕೊಂಡಾಗಲೂ ನೆಗಡಿಯ ವೈರಾಣುವು ರವಾನೆಯಾಗುತ್ತದೆ.
ರೋಗಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಉಪಶಮನಮಾಡುವಲ್ಲಿ ನೆರವಾಗುವ ಚಿಕಿತ್ಸೆಗಳಲ್ಲಿ ಇವು ಸೇರಿವೆ: ಐಬುಪ್ರೊಫೆನ್‌ ಮತ್ತು ಅಸಿಟಮೈನೊಫೆನ್‌ / ಪ್ಯಾರಸಿಟಮಲ್‌ ರೀತಿಯ ಸರಳ ನೋವುಶಾಮಕಗಳು ಮತ್ತು ಜ್ವರನಿವಾರಕಗಳು. ಶೀತದ ಔಷಧಿಗಳು ಸರಳ ನೋವುಶಾಮಕಗಳಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿ ಉಳಿದುಕೊಂಡಿವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಪುರಾವೆಯು ತೋರಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಅವುಗಳ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿತ್ವವನ್ನು ಮತ್ತು ಅಪಾಯದ ಸಂಭವನೀಯತೆಯನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸುವ ಯಾವುದೇ ಪುರಾವೆಯನ್ನು ಅವು ಹೊಂದಿಲ್ಲವಾದ್ದರಿಂದ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಬಳಸಲು ಅವನ್ನು ಶಿಫಾರಸು ಮಾಡಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
ನೆಗಡಿಯು ಅನೇಕ ಬಗೆಯ ರೋಗಲಕ್ಷಣಗಳಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗಬಹುದು. ಅವುಗಳೆಂದರೆ: ಶ್ವಾಸನಾಳಗಳ ಒಳಪೊರೆಯ ತೀವ್ರವಾದ ಉರಿಯೂತ, ಶ್ವಾಸನಾಳದ ಒಂದು ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಕವಲಿನ ಉರಿಯೂತ, ಗಂಟಲುರಿ, ನ್ಯುಮೋನಿಯ, ಮೂಗಿನ ಸೈನಸ್‌ನ ಉದ್ರೇಕ, ಕಿವಿಯ ನಡುಪೊರೆಯ ಉರಿಯೂತ, ಅಥವಾ ಸ್ಟ್ರೆಪ್ಟಕಾಕಸ್‌ ಸೋಂಕಿಗೊಳಗಾದ ಗಂಟಲು. ಉಬ್ಬಸ ಮತ್ತು ಯಂಥ ದೀರ್ಘಕಾಲಿಕ ಶ್ವಾಸಕೋಶ ಕಾಯಿಲೆಗಳಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿರುವ ಜನರು ಇವಕ್ಕೆ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಗುರಿಯಾಗುತ್ತಾರೆ. ಉಬ್ಬಸ, ವಾತಶೋಥ ಅಥವಾ ಶ್ವಾಸನಾಳಗಳ ಒಳಪೊರೆಯ ದೀರ್ಘಕಾಲಿಕ ಉರಿಯೂತದ ತೀವ್ರವಾದ ಉಲ್ಬಣಗಳನ್ನು ಶೀತಗಳು ಉಂಟುಮಾಡಬಹುದು.
ಹೇರಳವಾಗಿ ವಿಶ್ರಾಂತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುವುದು, ಜಲಸಂಚಯನವನ್ನು ಕಾಯ್ದುಕೊಳ್ಳಲು ದ್ರವಪದಾರ್ಥಗಳನ್ನು ಕುಡಿಯುವುದು, ಮತ್ತು ಬಿಸಿಯಾಗಿರುವ ಉಪ್ಪಿನ ನೀರಿನಿಂದ ಬಾಯಿ ಮುಕ್ಕಳಿಸುವುದು ಇವು ಸಮಂಜಸವಾದ ಸಂರಕ್ಷಕ ಕ್ರಮಗಳಾಗಿವೆ. ತೀವ್ರವಾದ ಉಸಿರಾಟದ ಸೋಂಕುಗಳಲ್ಲಿ ದ್ರವಪದಾರ್ಥಗಳ ಸಕ್ರಿಯ ಸೇವನೆಯನ್ನು ಉತ್ತೇಜಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಪುರಾವೆಯ ಕೊರತೆಯಿದೆ ಮತ್ತು ಬಿಸಿಮಾಡಿದ ಆರ್ದ್ರಗೊಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಗಾಳಿಯ ಬಳಕೆಯ ಕುರಿತೂ ಪುರಾವೆಯು ಲಭ್ಯವಿಲ್ಲ. ಮೂಗಿಗೆ ಹಾಕುವ ಲವಣಯುಕ್ತ ತೊಟ್ಟುಗಳು ಮೂಗು ಕಟ್ಟುವಿಕೆಯನ್ನು ಉಪಶಮನಮಾಡುವಲ್ಲಿ ನೆರವಾಗಬಹುದು.
"ನೆಗಡಿ" ಎಂಬ ಹೆಸರು 16ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಬಳಕೆಗೆ ಬಂತು; ಇದರ ರೋಗಲಕ್ಷಣಗಳು ಮತ್ತು ಶೀತದ ಹವಾಮಾನಕ್ಕೆ ಒಡ್ಡಿಕೊಳ್ಳುವುದರ ಲಕ್ಷಣಗಳ ನಡುವಿನ ಹೋಲಿಕೆಯೇ ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವೆನ್ನಬಹುದು. ನೇ ಜೇಮ್ಸ್‌ ಎಂಬಾತ ಮೂಗಿನ ಶೀತಗಳಿಂದ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಬಳಲಿದ್ದು, ಮತ್ತು ಇದು ಲೋಳೆಪೊರೆಯ ಅಂಗಾಂಶದ ಚಾಚಿಕೆಗಳು, ಸೈನಸ್‌ ಕುಹರದ ತೊಂದರೆ, ಅಥವಾ ಸ್ವಯಂ-ರಕ್ತವಿಷ ದಿಂದ ಉಂಟಾಗಿರಬಹುದು ಎಂದು ಆಗ ಭಾವಿಸಿದ್ದು ಇವೇ ಮೊದಲಾದ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು, ನೋರ್ಮನ್‌‌ ಮೂರ್‌ ಎಂಬಾತ ಔಷಧಿಯ ಅಧ್ಯಯನದ ಕುರಿತಾದ ತನ್ನ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಿದ್ದಾನೆ.
ರೋಗಲಕ್ಷಣವನ್ನು ಹೊಂದಿಲ್ಲದ ಸಾಕಷ್ಟು ಪ್ರಮಾಣದ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ಮೂಗಿನ ಹೀರೊತ್ತಿಗೆಗಳಲ್ಲಿ ವೈರಾಣುಗಳನ್ನು ತೋರಿಸುವುದರಿಂದ, ವೈರಾಣುವಿನ ಸುರಿಸುವಿಕೆ ಅಥವಾ ಸಂವಹನಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ರೋಗಲಕ್ಷಣಗಳು ಅನವಶ್ಯಕವಾಗಿವೆ. ರೋಗಲಕ್ಷಣಗಳ ಮೂಲಕ ವೈರಾಣುವಿನ ಬಗೆಯನ್ನು ಗುರುತಿಸುವುದು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲವಾದರೂ, ಇನ್‌ಫ್ಲುಯೆನ್ಸದ ವೈಲಕ್ಷಣ್ಯವನ್ನು ಅದರ ಹಠಾತ್‌ ಆಕ್ರಮಣ, ಜ್ವರ, ಮತ್ತು ಕೆಮ್ಮಿನ ಲಕ್ಷಣಗಳ ನೆರವಿನಿಂದ ಗುರುತಿಸಬಹುದಾಗಿದೆ.
ನೆಗಡಿಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುವ ವೈರಾಣುಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಪ್ರತಿಜೀವಕಗಳು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ಪಾರ್ಶ್ವ ಪರಿಣಾಮಗಳ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿ ಅವು ಒಟ್ಟಾರೆ ಅಪಾಯವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತವೆ. ನೆಗಡಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಕೆಲವೊಂದು ಪೂರ್ವಭಾವಿ ಸಂಶೋಧನೆಯು ಪ್ರಯೋಜನವನ್ನು ತೋರಿಸಿದೆಯಾದರೂ, ಈ ಸಮಸ್ಯೆಯ ಕುರಿತಾಗಿ ಮಾನ್ಯತೆ ಪಡೆದಿರುವ ಯಾವುದೇ ವೈರಾಣು ನಿರೋಧಕ ಔಷಧಗಳು ಲಭ್ಯವಿಲ್ಲ.
ಅಸ್ವಸ್ಥತೆಯ ಅವಧಿಯನ್ನು ಮೊಟಕುಗೊಳಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ನಿರ್ಣಾಯಕವಾಗಿ ನಿರೂಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಯಾವುದೇ ಔಷಧಿಗಳು ಅಥವಾ ಗಿಡಮೂಲಿಕೆಯ ಪರಿಹಾರೋಪಾಯಗಳು ಸದ್ಯಕ್ಕೆ ಲಭ್ಯವಿಲ್ಲ.
ಚಿಕಿತ್ಸೆಯು ರೋಗಲಕ್ಷಣದ ಬೆಂಬಲವನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿದ್ದು, ಅದು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಜ್ವರ, ತಲೆನೋವು, ನೋಯುತ್ತಿರುವ ಸ್ನಾಯುಗಳು, ಮತ್ತು ನೋಯುತ್ತಿರುವ ಗಂಟಲಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿರುವ ನೋವುಶಾಮಕಗಳ ಮೂಲಕ ನಡೆಯುತ್ತದೆ.
ನೆಗಡಿಗೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಒಂದು ಲಸಿಕೆಯನ್ನು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಪಡಿಸುವಲ್ಲಿನ ಪ್ರಯತ್ನಗಳು ಅಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿಯೇ ಉಳಿದುಕೊಂಡಿವೆ. ಕ್ಷಿಪ್ರವಾಗಿ ಬದಲಾವಣೆಗೊಳ್ಳುವ ಬೃಹತ್ತಾದ ವೈವಿಧ್ಯಮಯ ವೈರಾಣುಗಳಿಂದ ನೆಗಡಿಗಳು ಉಂಟಾಗುತ್ತವೆ; ಹೀಗಾಗಿ ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿರುವ ಒಂದು ಲಸಿಕೆಯನ್ನು ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ಸೃಷ್ಟಿಸುವುದು ಅತ್ಯಂತ ಅಸಂಭವನೀಯವಾಗಿದೆ.
ನೆಗಡಿಯು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ತೀಕ್ಷ್ಣವಲ್ಲದ್ದಾಗಿರುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಸ್ವಯಂ-ಸೀಮಿತಗೊಳ್ಳುವ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತದೆ.
ಪ್ರಾಯೋಗಿಕವಾಗಿ, ಸಂಕೀರ್ಣ ಪ್ರತಿಜನಕ-ಪ್ರತಿಕಾಯದ ಪತ್ತೆಹಚ್ಚುವಿಕೆಯನ್ನು ಆಧರಿಸಿದ ಅನೇಕ ಪ್ರತಿರಕ್ಷಣಾ-ರೋಗನಿರ್ಣಯ ಮಾಡುವ ವಿಧಾನಗಳನ್ನು ಸಾಂಕ್ರಾಮಿಕ ಕಾಯಿಲೆಗಳನ್ನು ಪತ್ತೆಹಚ್ಚಲು ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ, ಉದಾಹರಣೆಗಾಗಿ - , ಇಮ್ಯುನೊಫ್ಲೋರೆಸೆನ್ಸ್, ವೆಸ್ಟರ್ನ್ ಬ್ಲಾಟ್, ಇಮ್ಯುನೊಡಿಫ್ಯೂಜನ್, ಇಮ್ಯುನೊಎಲೆಕ್ಟ್ರೊಫೋರೆಸಿಸ್ ಮತ್ತು ಮ್ಯಾಗ್ನೆಟಿಕ್ ಇಮ್ಯುನಸೆ. ಮಾನವನ ಕೋರಿಯಾನಿಕ್ ಗೊನಾಡೊಟ್ರೋಪಿನ್ನ ವಿರುದ್ಧ ಉತ್ಪತ್ತಿಯಾಗುವ ಪ್ರತಿಕಾಯಗಳನ್ನು ಗರ್ಭಿಣಿಯರ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳಲ್ಲಿ ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಉದ್ದಿಷ್ಟ ಏಕಕ್ಲೋನೀಯ ಪ್ರತಿಕಾಯ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯನ್ನು, ಸಂಧಿವಾತ, ಮಲ್ಟಿಪಲ್ ಸ್ಕ್ಲೈರೋಸಿಸ್ , ಸೋರಿಯಾಸಿಸ್ , ಮೊದಲಾದ ಕಾಯಿಲೆಗಳಿಗೆ ಹಾಗೂ ನಾನ್-ಹಾಡ್ಕ್ಗಿನ್‌ನ ಲಿಂಫೋಮ, ಕಲರೆಕ್ಟಲ್ ಕ್ಯಾನ್ಸರ್, ತಲೆ ಮತ್ತು ಕತ್ತು ಕ್ಯಾನ್ಸರ್ ಮತ್ತು ಸ್ತನ ಕ್ಯಾನ್ಸರ್‌ನಂತಹ ಅನೇಕ ರೀತಿಯ ಕ್ಯಾನ್ಸರ್‌ಗಳಿಗೆ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ನೀಡಲು ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಸಂಬಂಧಿತ ಅಗ್ಯಾಮಾಗ್ಲಾಬ್ಯುಲಿನೀಮಿಯ ಮತ್ತು ಹೈಪೊಗ್ಯಾಮಗ್ಲಾಬ್ಯುಲಿನೀಮಿಯ ಮೊದಲಾದ ಕೆಲವು ಪ್ರತಿರಕ್ಷಣಾ ನ್ಯೂನ್ಯತೆಗಳು ಪ್ರತಿಕಾಯಗಳ ಭಾಗಶಃ ಅಥವಾ ಸಂಪೂರ್ಣ ಕೊರತೆಗೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತವೆ. ಈ ಕಾಯಿಲೆಗಳಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ನಿಷ್ಕ್ರಿಯ ಪ್ರತಿರಕ್ಷೆ ಎಂಬ ಪ್ರತಿರಕ್ಷೆಯ ಸರಳ ಪದದ ಮೂಲಕ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ನೀಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಸಿದ್ಧ ಪ್ರತಿಕಾಯಗಳನ್ನು ಮಾನವನ ಅಥವಾ ಪ್ರಾಣಿಯ ಸೀರಮ್, ನಿಶ್ಚಲ ಇಮ್ಯುನೊಗ್ಲಾಬ್ಯುಲಿನ್‌ ಅಥವಾ ಏಕಕ್ಲೋನೀಯ ಪ್ರತಿಕಾಯಗಳ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಸೋಂಕಿತ ರೋಗಿಗೆ ವರ್ಗಾಯಿಸುವ ಮೂಲಕ ನಿಷ್ಕ್ರಿಯ ಪ್ರತಿರಕ್ಷೆಯನ್ನು ಸಾಧಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಪ್ರತಿಕಾಯದ ಕೆಲವು ಭಾಗಗಳು ಭಿನ್ನ ಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತವೆ. ಉದಾಹರಣೆಗಾಗಿ, ಯ ಕವಲುಗಳು ಪ್ರತಿಜನಕವನ್ನು ಬಂಧಿಸುವ ಭಾಗವನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತವೆ. ಆ ಮೂಲಕ ಅದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಹೊರಗಿನ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ. ಪ್ರತಿಕಾಯದ ಈ ಭಾಗವನ್ನು ಭಾಗ ವೆಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇದು ಪ್ರತಿಕಾಯದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ದೀರ್ಘ ಮತ್ತು ಸರಳ ಸರಪಣಿಯಿಂದ ಒಂದು ಸ್ಥಿರ ಮತ್ತು ವ್ಯತ್ಯಾಸಗೊಳ್ಳುವ ಡೊಮೇನ್ಅನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿರುತ್ತದೆ.
ಪ್ಯಾರಾಟೋಪ್‌, ದೀರ್ಘ ಮತ್ತು ಸರಳ ಸರಪಣಿಗಳ ವ್ಯತ್ಯಾಸಗೊಳ್ಳುವ ಡೊಮೇನ್‌ಗಳಿಂದ ಪ್ರತಿಕಾಯ ಮಾನೊಮರ್‌‌ನ ಅಮೈನೊ ತುದಿಯಲ್ಲಿ ರಚನೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ವ್ಯತ್ಯಾಸಗೊಳ್ಳುವ ಡೊಮೇನ್‌ಅನ್ನು ಭಾಗವೆಂದೂ ಸೂಚಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.ಅಲ್ಲದೇ ಇದು ಪ್ರತಿಜನಕಗಳೊಂದಿಗೆ ಬಂಧಿಸುವಾಗ ಅತಿ ಮುಖ್ಯ ಭಾಗವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸರಳ ಮತ್ತು ದೀರ್ಘ ಸರಪಣಿಗಳ ಮೇಲೆ ಮೂರಿರುವ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ವ್ಯತ್ಯಾಸಗೊಳ್ಳುವ ಕುಣಿಕೆಗಳು ಪ್ರತಿಜನಕದ ಬಂಧಕ್ಕೆ ಜವಾಬ್ದಾರವಾಗಿರುತ್ತವೆ. ಈ ಕುಣಿಕೆಗಳನ್ನು ಕಾಂಪ್ಲಿಮೆಂಟಾರಿಟಿ ಡಿಟರ್ಮೈನಿಂಗ್ ರೀಜನ್ ಗಳೆಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಪ್ರತಿರಕ್ಷಣಾ ಜಾಲ ಸಿದ್ಧಾಂತದ ಆಧಾರಚೌಕಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ, ಗಳನ್ನು ಐಡಿಯೊಟೈಪ್‌ಗಳೆಂದೂ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಪ್ರತಿರಕ್ಷಣಾ ಜಾಲ ಸಿದ್ಧಾಂತದ ಪ್ರಕಾರ, ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲ ಪ್ರತಿರಕ್ಷಣಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಐಡಿಯೊಟೈಪ್‌ಗಳ ನಡುವಿನ ಪರಸ್ಪರ ಕ್ರಿಯೆಗಳ ಮೂಲಕ ನಿಯಂತ್ರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಪೊರೆಯಿರುವ ಪ್ರಕಾರದ ಪ್ರತಿಕಾಯವನ್ನು ಮೇಲ್ಮೆ ಇಮ್ಯುನೊಗ್ಲಾಬ್ಯುಲಿನ್‌ ಅಥವಾ ಪೊರೆ ಇಮ್ಯುನೊಗ್ಲಾಬ್ಯುಲಿನ್‌ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇದು ಜೀವಕೋಶ ಗ್ರಾಹಕ ದ ಭಾಗವಾಗಿದೆ, ಇದು ಜೀವಕೋಶವು ಒಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಪ್ರತಿಜನಕ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬಂದಾಗ ಅದನ್ನು ಕಂಡುಹಿಡಿಯಲು ಅನುವು ಮಾಡಿಕೊಡುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲದೇ ಜೀವಕೋಶದ ಸಕ್ರಿಯಗೊಳಿಸುವಿಕೆಯನ್ನು ಪ್ರೇರೇಪಿಸುತ್ತದೆ. ಮೈಲ್ಮೆ ಅಥವಾ ಪ್ರತಿಕಾಯಗಳಿಂದ ಸಂಯೋಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುತ್ತದೆ.ಅಲ್ಲದೇ ಸಂಕೇತ ಟ್ರಾನ್ಸ್‌ಡಕ್ಷನ್‌ನ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಹೊಂದಿರುವ - ಮತ್ತು - ಹೆಟಿರೊಡೈಮರ್‌‌ಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿರುತ್ತದೆ. ಮಾನವನ ಒಂದು ಸಾಂಕೇತಿಕ ಜೀವಕೋಶವು ಅದರ ಮೇಲ್ಮೆಗೆ ಅಂಟಿಕೊಂಡ ಸುಮಾರು 50,000ರಿಂದ 100,000 ಪ್ರತಿಕಾಯಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತದೆ. ಪ್ರತಿಜನಕವು ಬಂಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ನಂತರ ಅವು ಗಳನ್ನು ಇತರ ಜೀವಕೋಶ-ಸಂಕೇತಿಸುವ ಗ್ರಾಹಕಗಳಿಂದ ಪ್ರತ್ಯೇಕಿಸುವ ಲಿಪಿಡ್ ಪೊರೆಗಳ ಮೇಲೆ ಸುಮಾರು 1 ಮೈಕ್ರೊಮೀಟರ್ ವ್ಯಾಸವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ದೊಡ್ಡ ತೇಪೆಗಳಲ್ಲಿ ಗುಂಪುಗೂಡುತ್ತವೆ.
ಈ ತೇಪೆಗಳು ಜೀವಕೋಶದ ಪ್ರತಿರಕ್ಷಣಾ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಸುಧಾರಿಸುತ್ತವೆ. ಮಾನವರಲ್ಲಿ, ಜೀವಕೋಶದ ಮೇಲ್ಮೆಯು ಜೀವಕೋಶ ಗ್ರಾಹಕಗಳ ಸುತ್ತ ಸಾವಿರಾರು ಆಂಗ್‌ಸ್ಟ್ರಾಮ್‌ಗಳಷ್ಟು ಉದ್ದಕ್ಕೆ ತೆರೆದಿರುತ್ತದೆ. ಅದು ಗಳನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಭಾವಗಳಿಂದ ಮತ್ತಷ್ಟು ಪ್ರತ್ಯೇಕಿಸುತ್ತದೆ.
ಪ್ರತಿಯೊಂದು ದೀರ್ಘ ಸರಪಣಿಯು ಎರಡು ಭಾಗಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತದೆ - ಸ್ಥಿರ ಭಾಗ ಮತ್ತು ವ್ಯತ್ಯಾಸಗೊಳ್ಳುವ ಭಾಗ . ಸ್ಥಿರ ಭಾಗವು ಒಂದೇ ರೀತಿಯ ಐಸೊಟೈಪ್‌ಅನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರತಿಕಾಯಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ರೀತಿ ಇರುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಇದು ಬೇರೆಬೇರೆ ಐಸೊಟೈಪ್‌ಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಪ್ರತಿಕಾಯಗಳಲ್ಲಿ ಬೇರೆಬೇರೆಯಾಗಿರುತ್ತದೆ. ದೀರ್ಘ ಸರಪಣಿಗಳಾದ , ಮತ್ತು ಮೂರು ಸಾಲಿನ ಡೊಮೇನ್‌ಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡ ಒಂದು ಸ್ಥಿರ ಭಾಗವನ್ನು ಹಾಗೂ ಹೆಚ್ಚುವರಿ ನಮ್ಯತೆಗಾಗಿ ಒಂದು ಕೀಲು ಭಾಗವನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತವೆ; ದೀರ್ಘ ಸರಪಣಿಗಳಾದ ಮತ್ತು ನಾಲ್ಕು ಇಮ್ಯುನೊಗ್ಲಾಬ್ಯುಲಿನ್‌ ಡೊಮೇನ್‌ಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡ ಒಂದು ಸ್ಥಿರ ಭಾಗವನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತವೆ. ದೀರ್ಘ ಸರಪಣಿಯ ವ್ಯತ್ಯಾಸಗೊಳ್ಳುವ ಭಾಗವು ವಿವಿಧ ಜೀವಕೋಶಗಳಿಂದ ಉತ್ಪತ್ತಿಯಾದ ಪ್ರತಿಕಾಯಗಳಲ್ಲಿ ಭಿನ್ನವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಇದು ಒಂದು ಜೀವಕೋಶ ಅಥವಾ ಜೀವಕೋಶ ಕ್ಲೋನ್‌‌ನಿಂದ ಉತ್ಪತ್ತಿಯಾದ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರತಿಕಾಯಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ರೀತಿ ಇರುತ್ತದೆ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ದೀರ್ಘ ಸರಪಣಿಯ ವ್ಯತ್ಯಾಸಗೊಳ್ಳುವ ಭಾಗವು ಸರಿಸುಮಾರು 110 ಅಮೈನೊ ಆಮ್ಲಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತದೆ ಹಾಗೂ ಒಂದು ಡೊಮೇನ್‌ನಿಂದ ರಚಿತವಾಗಿರುತ್ತದೆ.
ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಎಲ್ಲಾ ಸೂಕ್ಷ್ಮಜೀವಿಗಳು ಪ್ರತಿಕಾಯದ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಉತ್ತೇಜಿಸಬಲ್ಲವು. ವಿವಿಧ ರೀತಿಯ ಸೂಕ್ಷ್ಮಜೀವಿಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ನಾಶ ಮಾಡಲು ಪ್ರತಿಕಾಯಗಳಲ್ಲಿ ಭಿನ್ನತೆಯಿರಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ; ಅವುಗಳ ಅಮೈನೊ ಆಮ್ಲ ಸಂಯೋಜನೆಯ ಭಿನ್ನತೆಯು ಅವುಗಳನ್ನು ವಿವಿಧ ರೀತಿಯ ಪ್ರತಿಜನಕಗಳೊಂದಿಗೆ ಪರಸ್ಪರ ಕ್ರಿಯೆ ನಡೆಸುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಮಾನವರಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು 10 ಶತಕೋಟಿ ಪ್ರಕಾರದ ಪ್ರತಿಕಾಯಗಳು ಉತ್ಪತ್ತಿಯಾಗುತ್ತವೆ ಎಂದು ಅಂದಾಜಿಸಲಾಗಿದೆ. ಈ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪ್ರತಿಕಾಯಗಳು ಪ್ರತಿಜನಕವೊಂದರ ವಿವಿಧ ಎಪಿಟೋಪ್‌ಗಳೊಂದಿಗೆ ಬಂಧಿಸುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಹೊಂದಿರುತ್ತವೆ. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಲ್ಲಿ ವಿವಿಧ ರೀತಿಯ ಅನೇಕ ಪ್ರತಿಕಾಯಗಳು ಉತ್ಪತ್ತಿಯಾದರೂ, ಈ ಪ್ರೋಟೀನ್‌ಗಳನ್ನು ಉತ್ಪತ್ತಿ ಮಾಡಲು ಲಭ್ಯವಾಗಿರುವ ಜೀನ್‌ಗಳ ಪ್ರಮಾಣವು ಮಾನವನ ಜೀನೋಮ್‌ನ ಸಂಖ್ಯೆಯಿಂದ ಮಿತಿಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಅನೇಕ ಸಂಕೀರ್ಣ ಜೀನ್-ಸಂಬಂಧಿತ ಕಾರ್ಯವಿಧಾನಗಳು ಕಂಡುಬರುತ್ತವೆ, ಅವು ಕಶೇರುಕ ಜೀವಕೋಶಗಳು ಕಡಿಮೆ ಸಂಖ್ಯೆಯ ಪ್ರತಿಕಾಯ ಜೀನ್‌ಗಳಿಂದ ವಿಭಿನ್ನ ಪ್ರತಿಕಾಯಗಳನ್ನು ಉತ್ಪಾದಿಸುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತವೆ.
ಮಾನೊಮರ್‌ ""-ಆಕಾರದ ಅಣುವಾಗಿದ್ದು, ಅದು ನಾಲ್ಕು ಪಾಲಿಪೆಪ್ಟೈಡ್‌ ಸರಪಣಿಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತದೆ; ಎರಡು ಒಂದೇ ರೀತಿಯ ದೀರ್ಘ ಸರಪಣಿಗಳು ಮತ್ತು ಸರಳ ಸರಪಣಿಗಳು ಡೈಸಲ್ಫೈಡ್ ಬಂಧಗಳಿಂದ ಕೂಡಿಕೊಂಡಿರುತ್ತವೆ.
ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸರಪಣಿಯು ಇಮ್ಯುನೊಗ್ಲಾಬ್ಯುಲಿನ್‌ ಡೊಮೇನ್‌ಗಳೆನ್ನುವ ರಚನಾತ್ಮಕ ಡೊಮೇನ್‌ಗಳಿಂದ ರಚಿತವಾಗಿರುತ್ತವೆ. ಈ ಡೊಮೇನ್‌ಗಳು ಸುಮಾರು 70-110 ಅಮೈನೊ ಆಮ್ಲಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತವೆ.ಅಲ್ಲದೇ ಅವುಗಳ ಗಾತ್ರ ಮತ್ತು ಕ್ರಿಯೆಯ ಆಧಾರದಲ್ಲಿ ಅವನ್ನು ವಿವಿಧ ವರ್ಗಗಳಾಗಿ (ಉದಾಹರಣೆಗಾಗಿ, ವ್ಯತ್ಯಾಸಗೊಳ್ಳುವ ಅಥವಾ ಮತ್ತು ಸ್ಥಿರ ಅಥವಾ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ) ವಿಂಗಡಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಅವು ಒಂದು ವಿಶಿಷ್ಟ ಇಮ್ಯುನೊಗ್ಲಾಬ್ಯುಲಿನ್‌ ಪದರವನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತವೆ, ಅದರಲ್ಲಿ ಎರಡು ಬೀಟಾ ಶೀಟ್‌ಗಳು “ಸ್ಯಾಂಡ್‌ವಿಚ್” ಆಕಾರವನ್ನು ರಚಿಸುತ್ತವೆ. ಅವು ರಕ್ಷಿತ ಸಿಸ್ಟೈನ್‌ಗಳ ಮತ್ತು ಇತರ ವಿದ್ಯುದಾವೇಶದ ಅಮೈನೊ ಆಮ್ಲಗಳ ನಡುವಿನ ಪರಸ್ಪರ ಕ್ರಿಯೆಗಳ ಮೂಲಕ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಕೂಡಿಕೊಂಡಿರುತ್ತವೆ.
ದ ಆಧಾರವು ಪ್ರತಿರಕ್ಷಣಾ ಜೀವಕೋಶದ ಸಕ್ರಿಯತೆಯನ್ನು ಸರಿಹೊಂದಿಸುವಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖ ಪಾತ್ರವಹಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ಭಾಗವನ್ನು ಭಾಗ ವೆಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇದು ಪ್ರತಿಕಾಯದ ವರ್ಗದ ಆಧಾರದಲ್ಲಿ ಎರಡು ಅಥವಾ ಮೂರು ಸ್ಥಿರ ಡೊಮೇನ್‌ಗಳನ್ನು ನೀಡುವ ಎರಡು ದೀರ್ಘ ಸರಪಣಿಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿರುತ್ತದೆ. ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಪ್ರೋಟೀನ್‌ಗಳೊಂದಿಗೆ ಬಂಧಿಸುವ ಮೂಲಕ ಭಾಗವು, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪ್ರತಿಕಾಯವು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಪ್ರತಿಜನಕಕ್ಕೆ ಸೂಕ್ತವಾದ ಪ್ರತಿರಕ್ಷಣಾ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಒದಗಿಸುತ್ತಿದೆಯೇ ಎಂಬುದನ್ನು ಖಚಿತಪಡಿಸುತ್ತದೆ. ಭಾಗವು ಗ್ರಾಹಕಗಳಂತಹ ವಿವಿಧ ಜೀವಕೋಶ ಗ್ರಾಹಕಗಳೊಂದಿಗೆ ಮತ್ತು ಪೂರಕ ಪ್ರೋಟೀನ್‌ಗಳಂತಹ ಇತರ ಪ್ರತಿರಕ್ಷಣಾ ಅಣುಗಳೊಂದಿಗೂ ಬಂಧಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ಮೂಲಕ ಇದು ಆಪ್ಸೊನೈಜೇಶನ್, ಜೀವಕೋಶದ ಲೈಸಿಸ್, ಮತ್ತು ಡಿಗ್ರ್ಯಾನುಲೇಶನ್ ಮಾಸ್ಟ್ ಜೀವಕೋಶಗಳು, ಬಾಸೊಫಿಲ್‌ಗಳು ಹಾಗೂ ಇಯೊಸಿನೊಫಿಲ್‌ಗಳು ಮೊದಲಾದ ಅನೇಕ ಮಾನಸಿಕ ಪರಿಣಾಮಗಳ ಮಧ್ಯಸ್ಥಿಕೆ ವಹಿಸುತ್ತದೆ.{8/){3}
ಮುಚ್ಚಿದ ರೋಗಕಾರಕಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸುವ ಅಂತಹ ಜೀವಕೋಶಗಳು ಗ್ರಾಹಕಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತವೆ, ಅವುಗಳ ಹೆಸರೇ ಸೂಚಿಸುವಂತೆ , ಮತ್ತು ಪ್ರತಿಕಾಯಗಳ ಭಾಗದೊಂದಿಗೆ ಪರಸ್ಪರ ಕ್ರಿಯೆ ನಡೆಸುತ್ತವೆ. ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಜೀವಕೋಶದ ಮೇಲೆ ಗ್ರಾಹಕ ಒಂದಿಗಿನ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಪ್ರತಿಕಾಯದ ಕೂಡಿಕೊಳ್ಳುವಿಕೆಯು ಆ ಜೀವಕೋಶದ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಾಹಕ ಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಪ್ರೇರೇಪಿಸುತ್ತದೆ; ಫ್ಯಾಗೊಸೈಟ್‌ಗಳು ಭಕ್ಷಿಸಿ ನಾಶಪಡಿಸುತ್ತವೆ, ಮಾಸ್ಟ್ ಜೀವಕೋಶಗಳು ಮತ್ತು ನ್ಯೂಟ್ರೊಫಿಲ್‌ಗಳು ಡಿಗ್ರ್ಯಾನ್ಯುಲೇಟ್ ಆಗುತ್ತವೆ, ಸಹಜವಾಗಿ ಸಾಯಿಸುವ ಜೀವಕೋಶಗಳು ಸೈಟೊಕಿನ್‌ಗಳು ಮತ್ತು ಸೈಟೊಟಾಕ್ಸಿಕ್ ಅಣುಗಳನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆಮಾಡುತ್ತವೆ; ಇದು ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಅತಿಕ್ರಮಿಸುವ ಸೂಕ್ಷ್ಮಜೀವಿಯನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ. ಗ್ರಾಹಕಗಳು ಐಸೊಟೈಪ್‌-ವಿಶಿಷ್ಟವಾಗಿವೆ, ಇದು ಪ್ರತಿರಕ್ಷಣಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ನಮ್ಯತೆಯನ್ನು ಒದಗಿಸುತ್ತದೆ ಹಾಗೂ ವಿಭಿನ್ನ ರೋಗಕಾರಕಗಳಿಗೆ ಸೂಕ್ತವಾದ ಪ್ರತಿರಕ್ಷಣಾ ಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ.
ಅತಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಮತ್ತು ವಿಭಿನ್ನ ಪ್ರಕಾರದ ಪ್ರತಿಕಾಯಗಳು ಅನೇಕ ಜೀನ್ ಅಂಶಗಳ ಯಾದೃಚ್ಛಿಕ ಸಂಯೋಗದಿಂದ ರಚನೆಯಾಗುತ್ತವೆ. ಈ ಅಂಶಗಳು ವಿವಿಧ ಪ್ರತಿಜನಕ ಬಂಧಿಸುವ ಭಾಗಗಳನ್ನು ಸಂಕೇತ-ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಸೂಚಿಸುತ್ತವೆ, ನಂತರ ಈ ಪ್ರತಿಕಾಯ ಜೀನ್‌ನ ಈ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಯಾದೃಚ್ಛಿಕ ಹೊಸ ಪರಿವರ್ತನೆ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ, ಇದು ಪ್ರತಿಕಾಯದ ವಿಭಿನ್ನತೆಗೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ. ಪ್ರತಿಕಾಯ ಜೀನ್‌ಗಳು ಕ್ಲಾಸ್ ಸ್ವಿಚಿಂಗ್ ಎನ್ನುವ ಕ್ರಿಯೆಯ ಮೂಲಕ ಮತ್ತೆ-ಸಂಯೋಜಿಸಲ್ಪಡುತ್ತವೆ. ಈ ಕ್ರಿಯೆಯು ದೀರ್ಘ ಸರಪಣಿಯ ಆಧಾರವನ್ನು ಬೇರೆಯದಾಗಿ ಬದಲಾಯಿಸುತ್ತದೆ. ಇದರಿಂದಾಗಿ ಪ್ರತಿಜನಕವನ್ನು ಗುರುತಿಸುವ ಭಾಗವನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಂಡ ಪ್ರತಿಕಾಯದ ಭಿನ್ನ ರೀತಿಯ ಐಸೊಟೈಪ್‌ ರಚನೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಇದು ಒಂದು ಪ್ರತಿಕಾಯವನ್ನು ಪ್ರತಿರಕ್ಷಣಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಅನೇಕ ಭಾಗಗಳು ಬಳಸುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಪ್ರತಿಕಾಯಗಳ ಉತ್ಪತ್ತಿಯು ರಸಧಾತುಗಳ ಪ್ರತಿರಕ್ಷಣಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮುಖ್ಯ ಕ್ರಿಯೆಯಾಗಿದೆ.
ಉದಾಹರಣೆಗಾಗಿ, ಬ್ಯಾಕ್ಟೀರಿಯಾಗಳ ಮೇಲಿನ ಮೇಲ್ಮೆ ಪ್ರತಿಜನಕಗಳ ಮೇಲೆ ಬಂಧಿಸಿರುವ ಪ್ರತಿಕಾಯಗಳು ಪೂರಕ ಕಾಸ್ಕೇಡ್‌ನ ಮೊದಲ ಅಂಶವನ್ನು ಅವುಗಳ ಭಾಗದೊಂದಿಗೆ ಆಕರ್ಷಿಸುತ್ತವೆ ಮತ್ತು "ಕ್ಲಾಸಿಕಲ್" ಪೂರಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಸಕ್ರಿಯಗೊಳಿಸುವಿಕೆಯನ್ನು ಆರಂಭಿಸುತ್ತವೆ. ಇದು ಬ್ಯಾಕ್ಟೀರಿಯಾವನ್ನು ಎರಡು ವಿಧಾನಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಯಿಸುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಮೊದಲನೆಯದಾಗಿ, ಪ್ರತಿಕಾಯ ಮತ್ತು ಪೂರಕ ಅಣುಗಳ ಬಂಧನವು ಆಪ್ಸೊನೈಸೇಶನ್‌ ಎನ್ನುವ ಕ್ರಿಯೆಯ ಮೂಲಕ ಫ್ಯಾಗೊಸೈಟ್ ಗಳು ಆ ಸೂಕ್ಷ್ಮಜೀವಿಯನ್ನು ಅರಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ; ಈ ಫ್ಯಾಗೊಸೈಟ್‌ಗಳನ್ನು ಪೂರಕ ಕಾಸ್ಕೇಡ್‌ನಲ್ಲಿ ಉತ್ಪತ್ತಿಯಾಗುವ ಕೆಲವು ಪೂರಕ ಅಣುಗಳು ಆಕರ್ಷಿಸುತ್ತವೆ. ಎರಡನೆಯದಾಗಿ, ಬ್ಯಾಕ್ಟೀರಿಯಾಗಳನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಸಾಯಿಸಲು ಪ್ರತಿಕಾಯಗಳಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಲು ಕೆಲವು ಪೂರಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಅಂಶಗಳು ಸಂಕೀರ್ಣವಾದ ಪೊರೆಯ ದಾಳಿಯನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತವೆ.
ಪ್ರತಿಕಾಯಗಳು ದೀರ್ಘ ಗೋಳಕಣಗಳಿಂದ ಘಟಿತವಾದ ಪ್ಲಾಸ್ಮಾ ಪ್ರೋಟೀನ್‌‌ಗಳಾಗಿವೆ. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಶರ್ಕರ ಸರಪಣಿಗಳು ಅವುಗಳ ಕೆಲವು ಅಮೈನೊ ಆಮ್ಲ ಉಳಿಕೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಕೂಡಿಕೊಂಡಿರುತ್ತವೆ. ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ಪ್ರತಿಕಾಯಗಳು ಗ್ಲೈಕೊಪ್ರೋಟೀನ್‌‌ಗಳಾಗಿವೆ . ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪ್ರತಿಕಾಯದ ಮೂಲ ಕ್ರಿಯಾತ್ಮಕ ಘಟಕವೆಂದರೆ ಇಮ್ಯುನೊಗ್ಲಾಬ್ಯುಲಿನ್‌ ಮಾನೊಮರ್‌ ; ಸ್ರವಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಪ್ರತಿಕಾಯಗಳು ಅಂತೆ ಎರಡು ಘಟಕಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಡೈಮರಿಕ್‌ ಆಗಿರಬಹುದು, ಟೆಲಿಯಾಸ್ಟೀ ಮೀನು ಅಂತೆ ನಾಲ್ಕು ಘಟಕಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಟೆಟ್ರಾಮರಿಕ್ ಆಗಿರಬಹುದು ಅಥವಾ ಸಸ್ತನಿಯ ಅಂತೆ ಐದು ಘಟಕಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಪೆಂಟಾಮರಿಕ್ ಆಗಿರಬಹುದು.
ಪ್ರತಿಕಾಯದ ವ್ಯತ್ಯಾಸಗೊಳ್ಳುವ ಭಾಗಗಳೆಂದರೆ ಭಾಗಗಳು ಹಾಗೂ ಸ್ಥಿರವಾಗಿರುವ ಭಾಗವೆಂದರೆ ಭಾಗ.
ಕ್ಲಾಸ್ ಸ್ವಿಚಿಂಗ್, ದೀರ್ಘ ಸರಪಣಿ ಜೀನ್ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಕ್ಲಾಸ್ ಸ್ವಿಚ್ ರಿಕಾಂಬಿನೇಶನ್ ಎಂಬ ಕ್ರಿಯೆಯಿಂದ ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ. ಈ ಕ್ರಿಯೆಯು ಸ್ವಿಚ್ ಬಾಗಗಳು ಎನ್ನುವ ರಕ್ಷಿತ ನ್ಯೂಕ್ಲಿಯೊಟೈಡ್‌‌ನ ವಿಶಿಷ್ಟ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿರುತ್ತದೆ, ಇದು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸ್ಥಿರ ಭಾಗದ ಜೀನ್‌ನ ಪ್ರವಾಹದಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ. ಸ್ಟ್ರ್ಯಾಂಡ್, ಎರಡು ಆಯ್ದ -ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಕಿಣ್ವಗಳ ಕ್ರಿಯಾತ್ಮಕತೆಯಿಂದ ವಿಭಜಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ವ್ಯತ್ಯಾಸಗೊಳ್ಳುವ ಡೊಮೇನ್‌ ಎಕ್ಸಾನ್, ನಾನ್-ಹೋಮೊಲಾಗಸ್ ಎಂಡ್ ಜಾಯ್ನಿಂಗ್ ಎಂಬ ಕ್ರಿಯೆಯ ಮೂಲಕ ಅಪೇಕ್ಷಿತ ಸ್ಥಿರ ಭಾಗದೊಂದಿಗೆ ಮತ್ತೆ ಒಂದುಗೂಡುತ್ತದೆ. ಈ ಕ್ರಿಯೆಯು ವಿವಿಧ ಐಸೊಟೈಪ್‌ನ ಪ್ರತಿಕಾಯವನ್ನು ಸಂಕೇತಿಸುವ ಇಮ್ಯುನೊಗ್ಲಾಬ್ಯುಲಿನ್‌ ಜೀನ್ಅನ್ನು ಉತ್ಪತ್ತಿಮಾಡುತ್ತದೆ.
ಸಸ್ತನಿಗಳಲ್ಲಿ ಎರಡು ರೀತಿಯ ಇಮ್ಯುನೊಗ್ಲಾಬ್ಯುಲಿನ್‌ ಸರಳ ಸರಪಣಿಗಳಿವೆ, ಅವನ್ನು ಲ್ಯಾಂಬ್ಡ ಮತ್ತು ಕಪ್ಪ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಸರಳ ಸರಪಣಿಯೊಂದು ಎರಡು ಅನುಕ್ರಮ ಡೊಮೇನ್‌ಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತದೆ: ಒಂದು ಸ್ಥಿರ ಡೊಮೇನ್, ಮತ್ತೊಂದು ವ್ಯತ್ಯಾಸಗೊಳ್ಳುವ ಡೊಮೇನ್. ಸರಳ ಸರಪಣಿಯ ಸರಿಸುಮಾರು ಉದ್ದವೆಂದರೆ 211ರಿಂದ 217 ಅಮೈನೊ ಆಮ್ಲಗಳು. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪ್ರತಿಕಾಯವು ಒಂದೇ ರೀತಿಯಿರುವ ಎರಡು ಸರಳ ಸರಪಣಿಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತವೆ; ಸಸ್ತನಿಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಪ್ರತಿಕಾಯದಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಒಂದು ಪ್ರಕಾರದ ಸರಳ ಸರಪಣಿ, ಅಥವಾ , ಮಾತ್ರ ಇರುತ್ತದೆ. ಐಯೋಟ ಸರಪಣಿಯಂತಹ ಇತರ ಪ್ರಕಾರದ ಸರಳ ಸರಪಣಿಗಳು ಕಾಂಡ್ರಿಕ್ತೈಸ್ ಮತ್ತು ಟೆಲಿಯೊಸ್ಟೈ ಮೊದಲಾದ ಕೆಳವರ್ಗದ ಕಶೇರುಕಗಳಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ.
ಪ್ರತಿಜನಕದೊಂದಿಗೆ ಸಕ್ರಿಯಗೊಂಡ ನಂತರ ಜೀವಕೋಶಗಳು ಅತಿಶೀಘ್ರವಾಗಿ ವಿಭಜನೆಯಾಗಲು ಆರಂಭವಾಗುತ್ತವೆ. ಈ ಅತಿಶೀಘ್ರವಾಗಿ ವಿಭಜನೆಯಾಗುವ ಜೀವಕೋಶಗಳಲ್ಲಿ, ದೀರ್ಘ ಮತ್ತು ಸರಳ ಸರಪಣಿಗಳ ವ್ಯತ್ಯಾಸಗೊಳ್ಳುವ ಡೊಮೇನ್‌ಗಳನ್ನು ಸಂಕೇತಿಸುವ ಜೀನ್‌ಗಳು ಸೊಮ್ಯಾಟಿಕ್ ಹೈಪರ್‌ಮ್ಯುಟೇಶನ್ ಎನ್ನುವ ಕ್ರಿಯೆಯ ಮೂಲಕ ಅತಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ದರ ಪ್ರಮಾಣದ ಪಾಯಿಂಟ್ ರೂಪಾಂತರಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗುತ್ತವೆ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಜೀವಕೋಶ ವಿಭಜನೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಜೀನ್‌ನ ರೂಪಾಂತರಕ್ಕೆ ಸರಿಸುಮಾರು ಒಂದು ನ್ಯೂಕ್ಲಿಯೊಟೈಡ್‌ ಬದಲಾಗುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಇದರ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ, ಮರಿ- ಜೀವಕೋಶಗಳು ಅವುಗಳ ಪ್ರತಿಕಾಯ ಸರಪಣಿಗಳ ವ್ಯತ್ಯಾಸಗೊಳ್ಳುವ ಡೊಮೇನ್‌ಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಭಿನ್ನವಾದ ಅಮೈನೊ ಆಮ್ಲಗಳನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತವೆ.
ಮೇಲ್ಮೈ ಇಮ್ಯುನೊಗ್ಲಾಬ್ಯುಲಿನ್‌ ಅದರ ಟ್ರಾನ್ಸ್‌ಮೆಂಬ್ರೇನ್ ಭಾಗದಿಂದ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಾಹಕ ಜೀವಕೋಶಗಳ ಪೊರೆಯ ಮೇಲೆ ಅಂಟಿಕೊಂಡಿರುತ್ತದೆ. ಪ್ರತಿಕಾಯಗಳು ಯಿಂದ ಸ್ರವಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ರೂಪಗಳಾಗಿರುವುದರಿಂದ ಅವು ಟ್ರಾನ್ಸ್‌ಮೆಂಬ್ರೇನ್ ಭಾಗವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ಪ್ರತಿಕಾಯಗಳು ರಕ್ತಪ್ರವಾಹಕ್ಕೆ ಮತ್ತು ದೇಹದ ಪೊಳ್ಳು ಭಾಗಗಳಿಗೆ ಸ್ರವಿಸಲ್ಪಡುತ್ತವೆ. ಇದರಿಂದಾಗಿ ಮೇಲ್ಮೆ ಮತ್ತು ಪ್ರತಿಕಾಯಗಳು ಟ್ರಾನ್ಸ್‌ಮೆಂಬ್ರೇನ್ ಭಾಗವನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ ಉಳಿದೆಲ್ಲಾ ರೀತಿಯಿಂದ ಒಂದೇ ಆಗಿರುತ್ತವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನ್ನು ಪ್ರತಿಕಾಯಗಳ ಎರಡು ಪ್ರಕಾರಗಳೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ: ಕರಗುವ ಪ್ರಕಾರ ಅಥವಾ ಪೊರೆಯಿರುವ ಪ್ರಕಾರ .
ಜೀವಕೋಶಗಳ ಹೊರಗೆ ನಕಲುಗೊಳ್ಳುವ ರೋಗಕಾರಕಗಳನ್ನು ವಿರೋಧಿಸಲು ಪ್ರತಿಕಾಯಗಳು ರೋಗಕಾರಕಗಳಿಗೆ ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಇದು ಅವು ಕೂಡಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಒಂದು ಪ್ರತಿಕಾಯ ಕನಿಷ್ಠ ಎರಡು ಪ್ಯಾರಾಟೋಪ್‌ಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವುದರಿಂದ, ಇದು ಪ್ರತಿಜನಕಗಳ ಮೇಲ್ಮೆಯಲ್ಲಿರುವ ಒಂದೇ ರೀತಿಯ ಎಪಿಟೋಪ್‌ಗಳನ್ನು ಬಂಧಿಸುವ ಮೂಲಕ ಒಂದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರತಿಜನಕದೊಂದಿಗೆ ಬಂಧಿಸಬಹುದು. ರೋಗಕಾರಕವನ್ನು ಮುಚ್ಚುವ ಮೂಲಕ, ಪ್ರತಿಕಾಯಗಳು ಅವುಗಳ ಭಾಗವನ್ನು ಗುರುತಿಸುವ ಜೀವಕೋಶಗಳಲ್ಲಿನ ರೋಗಕಾರಕದ ವಿರುದ್ಧ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಾಹಕಗಳ ಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ಉತ್ತೇಜಿಸುತ್ತವೆ.
ಪ್ರತಿಕಾಯಗಳು, ಐಸೊಟೈಪ್‌ಗಳು ಅಥವಾ ಶ್ರೇಣೀಕೃತ ಎನ್ನುವ ವಿವಿಧ ಪ್ರಕಾರಗಳಾಗಿ ಕಂಡುಬರುತ್ತವೆ. ಜರಾಯುಯುಕ್ತ ಸಸ್ತನಿಗಳಲ್ಲಿ ಐದು ಪ್ರತಿಕಾಯ ಐಸೊಟೈಪ್‌ಗಳಿರುತ್ತವೆ, ಅವುಗಳೆಂದರೆ - , , , ಮತ್ತು . ಅವನ್ನು "" ಎಂಬ ಪೂರ್ವಪ್ರತ್ಯಯದಿಂದ ಸೂಚಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ, ಎಂದರೆ ಪ್ರತಿಕಾಯದ ಮತ್ತೊಂದು ಹೆಸರು; ಇಮ್ಯುನೊಗ್ಲಾಬ್ಯುಲಿನ್‌. ಕೋಷ್ಟಕದಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಿದಂತೆ ಅವುಗಳ ಜೈವಿಕ ಗುಣಲಕ್ಷಣಗಳು, ಕ್ರಿಯೆ ನಡೆಸುವ ಜಾಗಗಳು ಭಿನ್ನವಾಗಿರುತ್ತವೆ.ಅಲ್ಲದೇ ಅವು ವಿವಿಧ ಪ್ರತಿಜನಕಗಳೊಂದಿಗೆ ಕ್ರಿಯೆ ನಡೆಸುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನೂ ಹೊಂದಿರುತ್ತವೆ.
ಐದು ಪ್ರಕಾರದ ಸಸ್ತನಿಗಳ ದೀರ್ಘ ಸರಪಣಿಗಳಿವೆ, ಅವನ್ನು ಗ್ರೀಕ್ ಅಕ್ಷರಗಳಿಂದ ಸೂಚಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ: , , , ಮತ್ತು . ದೀರ್ಘ ಸರಪಣಿಯ ಪ್ರಕಾರವು ಪ್ರತಿಕಾಯದ ವರ್ಗ ವನ್ನು ನಿರೂಪಿಸುತ್ತದೆ; ಆ ಸರಪಣಿಗಳು ಅನುಕ್ರಮವಾಗಿ , , , ಮತ್ತು ಪ್ರತಿಕಾಯಗಳಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುತ್ತವೆ. ವಿಶಿಷ್ಟ ದೀರ್ಘ ಸರಪಣಿಗಳು ಗಾತ್ರ ಮತ್ತು ರಚನೆಯಲ್ಲಿ ಭಿನ್ನವಾಗಿರುತ್ತವೆ; ಮತ್ತು ಸರಿಸುಮಾರು 450 ಅಮೈನೊ ಆಮ್ಲಗಳನ್ನು ಹಾಗೂ ಮತ್ತು ಸುಮಾರು 550 ಅಮೈನೊ ಆಮ್ಲಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತವೆ.