polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ಅವರ ತೀರ್ಪುಗಳು ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಕಟ್ಟಳೆಗಳ ಸರಳ ಅರ್ಥೈಸುವಿಕೆಗಳೇ ಆಗಿರುತ್ತಿದ್ದರೂ, ವಿಧಿಯುಕ್ತವಾಗಿ ಪ್ರತಿ ಮೊಕದ್ದಮೆಗೆ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕವಾಗಿ ಕಾನೂನು ಕಟ್ಟಳೆಯ ಸೂಕ್ತತೆಯನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸುವ ಚಟುವಟಿಕೆಯೇ ಆಗಿದ್ದರೂ, ಅಲ್ಪಕಾಲದಲ್ಲೇ ಸುಸಂಗತವಾಗಿ ನವೀನ ಸಾಮಾಜಿಕ ಸಂದರ್ಭಗಳಿಗೆ ಹೊಂದುವಂತೆ ಅಳವಡಿಕೆಯಾಗುವಂತೆ ಹೆಚ್ಚು ಸಮಂಜಸವಾದ ಅರ್ಥೈಸುವಿಕೆಗಳಿಗೆ ಒಳಪಟ್ಟಿತು. ಆಗ ಕಾನೂನನ್ನು ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಅನುಸಂಧಾನದಲ್ಲಿಯೇ ಉಳಿದುಕೊಂಡಿದ್ದು ನವೀನ ವಿಕಸನಾತ್ಮಕ ಸ್ಥಾಪಿತ ಪದ್ಧತಿ ಗಳ ಮೂಲಕ ಕಾರ್ಯರೂಪಕ್ಕಿಳಿಸಲಾಯಿತು. ಪ್ರೀಟರ್‌/ಮ್ಯಾಜಿಸ್ಟ್ರೇಟರು/ನ್ಯಾಯಾಧಿಪತಿಗಳ ಬದಲಿಗೆ ೩ನೇ ಶತಮಾನ ಯಲ್ಲಿ ಲೌಕಿಕ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ದೂರದರ್ಶಿಗಳ ಮಂಡಳಿಯನ್ನು ನೇಮಿಸಲಾಯಿತು. ಈ ಮಂಡಳಿಗೆ ಪ್ರವೇಶವು ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಅಥವಾ ಅನುಭವದ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ದೊರಕುತ್ತಿತ್ತು.
ಷರಿಯಾ ಎಂಬುದು ಇಸ್ಲಾಮಿಕ್‌/ಮಹಮ್ಮದೀಯ ಕಾನೂನು ವ್ಯವಸ್ಥೆ/ಸಂಸ್ಥೆಯಾಗಿದೆ. ಈ ಪದದ ಅರ್ಥ "ದಾರಿ" ಅಥವಾ "ಪಥ"; ಇದೊಂದು ಮಹಮ್ಮದೀಯ/ಇಸ್ಲಾಮಿಕ್‌ ನ್ಯಾಯಶಾಸ್ತ್ರಕ್ಕೆ ಬದ್ಧವಾಗಿ ನಡೆಯುವವರ ಜೀವನಶೈಲಿಯ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಮತ್ತು ಬಹುತೇಕ ಖಾಸಗಿ ಅಂಶಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುವ ನ್ಯಾಯಿಕ ಚೌಕಟ್ಟಾಗಿದೆ. ಮಹಮ್ಮದೀಯ/ಇಸ್ಲಾಮಿಕ್‌ ನ್ಯಾಯವೇತ್ತರುಗಳು ವಿಧಿಸಿದ ನಿಯಮಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಮಹಮ್ಮದೀಯ/ಇಸ್ಲಾಮಿಕ್‌ ನ್ಯಾಯಶಾಸ್ತ್ರಕ್ಕೆ ಫಿಕ್ಹ್‌‌ ಎಂಬ ಹೆಸರಿದೆ. ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಹಾಗೂ ಮಾಧ್ಯಮಿಕ ಮೂಲಗಳಿಂದ ಮಹಮ್ಮದೀಯ/ಇಸ್ಲಾಮಿಕ್‌ ನ್ಯಾಯ/ಕಾನೂನನ್ನು ವ್ಯುತ್ಪತ್ತಿಸಿದ ವಿಧಾನಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಮಹಮ್ಮದೀಯ/ಇಸ್ಲಾಮಿಕ್‌ ಅಧ್ಯಯನಗಳ ಒಂದು ಘಟಕವಾದ ಫಿಕ್ಹ್‌‌‌ ಮಂಡಿಸುತ್ತದೆ.
ಕೆಲ ತತ್ವಜ್ಞಾನಿಗಳು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷೈಕ ಪ್ರಮಾಣ ಸಿದ್ಧಾಂತವು ನ್ಯಾಯ ಮತ್ತು ನೈತಿಕತೆಗಳ ನಡುವೆ "ಯಾವುದೇ ಸಂಬಂಧವಿರಲೇಬೇಕೆಂದಿಲ್ಲ" ಎಂದು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸುವ ಸಿದ್ಧಾಂತವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸುತ್ತಿದ್ದರೂ ; ಜೋಸೆಫ್‌‌ ರಾಜ್‌‌, ಜಾನ್‌‌ ಗಾರ್ಡ್‌‌ನರ್‌‌, ಮತ್ತು ಲೆಸ್ಲೀ ಗ್ರೀನ್‌‌ರವರು ಒಳಗೊಂಡಂತೆ ಕೆಲ ಪ್ರಭಾವೀ ಸಮಕಾಲೀನ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷೈಕ ಪ್ರಮಾಣ ಸಿದ್ಧಾಂತಿಗಳು ಆ ದೃಷ್ಟಿಕೋನವನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದ್ದರು. ರಾಜ್‌ರು ಎತ್ತಿ ತೋರಿಸುವ ಹಾಗೆ, ನ್ಯಾಯಿಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯು ತನ್ನ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಹೊಂದಿರದೇ ಇರುವಂತಹಾ ದುಷ್ಕೃತ್ಯಗಳಿಗೆ ಎಂಬುದು ಒಪ್ಪಲೇಬೇಕಾದ ಸತ್ಯ .
ಈ ಆಂಗ್ಲ ಪದವು ಲ್ಯಾಟಿನ್‌ ಪದ ಜ್ಯೂರಿಸ್‌ಪ್ರುಡೆನ್ಷಿಯಾ ದ ಮೇಲೆ ಆಧಾರಿತವಾಗಿದೆ : ಜ್ಯೂರಿಸ್‌ ಎಂಬುದು "ಕಾನೂನು/ನಿಯಮ" ಎಂಬ ಅರ್ಥದ ಜಸ್‌/ಜುಸ್‌‌ ನ ಸ್ವತಂತ್ರ ಪಂಚಮಿ ವಿಭಕ್ತಿ ರೂಪವಾಗಿದ್ದರೆ, ಪ್ರುಡೆನ್ಷಿಯಾ ಎಂಬುದರ ಅರ್ಥ "ಜ್ಞಾನ". ಪ್ರೂಡೆನ್ಸ್/‌ವಿವೇಕ ಎಂಬ ಪದವು ಈಗ ಬಳಕೆಯಲ್ಲಿಲ್ಲದ "ವಸ್ತುವೊಂದರ ಬಗ್ಗೆ ಜ್ಞಾನ ಅಥವಾ ಪರಿಣತಿ" ಎಂಬರ್ಥವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದ ಸಮಯವಾದ ೧೬೨೮ರಲ್ಲಿ ಈ ಪದವನ್ನು ಪ್ರಥಮ ಬಾರಿ ದೃಢೀಕೃತಗೊಳಿಸಲಾಯಿತು. ಈ ಪದವು ಇದಕ್ಕೂ ಮುನ್ನವೇ ದೃಢೀಕೃತಗೊಂಡಿದ್ದ ಫ್ರೆಂಚ್‌ ಪದ ನ್ಯಾಯಶಾಸ್ತ್ರ/ಜ್ಯೂರಿಸ್‌ಪ್ರುಡೆನ್ಸ್‌‌ ದ ಮೂಲಕ ಬಂದಿರಬಹುದಾಗಿದೆ.
ಜೋಸೆಫ್‌‌ ರಾಜ್‌‌ರು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷೈಕ ಪ್ರಮಾಣವಾದದ ದೃಷ್ಟಿಕೋನವನ್ನು ಸಮರ್ಥಿಸುತ್ತಾರಾದರೂ, ಆದರೆ ದ ಅಥಾರಿಟಿ ಆಫ್‌ ಲಾ ದಲ್ಲಿ ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸಿರುವ ಹಾರ್ಟ್‌‌'ರ "ಮೆದು ಸಾಮಾಜಿಕ ಸಿದ್ಧಾಂತ" ವಿಚಾರಸರಣಿಯನ್ನು ಟೀಕಿಸುತ್ತಾರೆ. ರಾಜ್‌ರು ನೈತಿಕ ತರ್ಕಗಳಿಗೆ ಒಳಪಡದ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಸಾಮಾಜಿಕ ಸ್ರೋತಗಳಿಂದಲೇ ಮನ್ನಣೆ ಪಡೆಯಲ್ಪಡುವ ಕಾನೂನು ಎಂಬುದೊಂದು ಅಧಿಕಾರ ಎಂದು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸುತ್ತಾರೆ. ಸಪ್ರಮಾಣಬದ್ಧತೆಗೆ ಹೊರತಾಗಿ ಮಾಡಲಾದ ನಿಯಮಗಳ ಯಾವುದೇ ವಿಂಗಡಣೆಯು ನ್ಯಾಯಶಾಸ್ತ್ರಕ್ಕಿಂತಲೂ ಸಮಾಜಶಾಸ್ತ್ರಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟಿದುದಾಗಿದೆ.
ರೋಮನ್‌ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ, ಕಾನೂನಿನ ವಿದ್ಯಾಲಯಗಳು ತೆರೆಯಲ್ಪಟ್ಟವು, ನಂತರ ಈ ಚಟುವಟಿಕೆಯು ಹೆಚ್ಚು ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ರೂಪಕ್ಕೆ ಹೊರಳತೊಡಗಿತು. ಆದಿ ರೋಮನ್‌ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದಿಂದ ೩ನೇ ಶತಮಾನದವರೆಗಿನ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ, ಪ್ರಾಸ್ತಾವಿಕ ಕೃತಿಗಳನ್ನು ಪ್ರೊಕ್ಯೂಲಿಯನ್ನರು ಮತ್ತು ಸಬೀನಿಯನ್ನರುಗಳು ಸೇರಿದಂತೆ ಕೆಲ ಪ್ರಮುಖ ಗುಂಪುಗಳು ರಚಿಸಿದವು. ಇಂತಹಾ ಅಧ್ಯಯನಗಳ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಗಹನತೆಗಳ ಮಟ್ಟವು ಪ್ರಾಚೀನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅಭೂತಪೂರ್ವವೆನಿಸಿತ್ತಲ್ಲದೇ ಈಗಲೂ ಮುಟ್ಟಲಾಗಿರದ ಪರಿಣತಿಯ ಉತ್ತುಂಗಗಳಿಗೆ ತಲುಪಿತ್ತು.
ಪ್ರಾಚೀನ ಭಾರತದ ವೈದಿಕ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ, ಹಿಂದೂಗಳು ಪಾಲಿಸುವ ನ್ಯಾಯ ಅಥವಾ ಧರ್ಮವನ್ನು ಪಾಪಗಳು ಹಾಗೂ ಪರಿಹಾರಗಳನ್ನು ಕವಿತೆ/ಪದ್ಯಗಳ ಸಂಗ್ರಹದಲ್ಲಿ ಪ್ರಸ್ತುತಪಡಿಸಿದ್ದ "ಮನು ಸ್ಮೃತಿ"ಯ ಮೂಲಕ ಅರ್ಥೈಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು.ಅವುಗಳನ್ನು ೨೦೦ ಇಂದಾ - ೨೦೦ ನಡುವಿನ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಬರೆಯಲಾಗಿತ್ತೆನ್ನಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ವಸ್ತುತಃ ಇವು, ಕಾನೂನಿನ ಸೂತ್ರಗಳಾಗಿರದೆ ಆ ಯುಗದ ಸಾಮಾಜಿಕ ಕಟ್ಟುಪಾಡುಗಳು ಹಾಗೂ ಧಾರ್ಮಿಕ ಕಟ್ಟಳೆಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ರೂಢಿಗಳಾಗಿದ್ದವು.
ಮುಖ್ಯವಾಹಿನಿಯ ಇಸ್ಲಾಮ್‌ ಧರ್ಮವು ಫಿಕ್ಹ್‌‌ನ ಮೂಲತತ್ವಗಳ ಹಿಂದಿನ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ವಿಧಿಸುವ ಷರಿಯಾ ದಿಂದ ನ್ಯಾಯವೇತ್ತರು ಅರ್ಥೈಸಿದ ವಿವರಗಳು ಮತ್ತು ನಿಷ್ಪತ್ತಿಗಳ ಸಂಗ್ರಹವಾದ ಫಿಕ್ಹ್‌ ನಿಂದ ಪ್ರತ್ಯೇಕಿಸುತ್ತದೆ. ನ್ಯಾಯವೇತ್ತರು ಫಿಕ್ಹ್‌‌ ಮತ್ತು ಷರಿಯಾ ಗಳು ಯಾವುದೇ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಸಂದರ್ಭಕ್ಕೆ ಅನ್ವಯಿಸಿದಾಗಲೂ ಸಾಮರಸ್ಯತೆಯನ್ನು ಕಾಯ್ದುಕೊಂಡಿರಬಲ್ಲವು ಎಂದು ಆಶಿಸುವರಾದರೂ, ಇದನ್ನು ಖಾತ್ರಿಪಡಿಸಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
ವಿಶ್ಲೇಷಣಾತ್ಮಕ ನ್ಯಾಯಶಾಸ್ತ್ರದ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಮುಖ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು : "ಕಾನೂನುಗಳೆಂದರೇನು?"; "ನ್ಯಾಯ ವೆಂದರೇನು?"; "ಕಾನೂನು ಮತ್ತು ಅಧಿಕಾರ/ಸಮಾಜಶಾಸ್ತ್ರಗಳ ನಡುವಿನ ಸಂಬಂಧವೇನು?"; ಹಾಗೂ, " ನ್ಯಾಯ ಮತ್ತು ನೈತಿಕತೆಗಳ ನಡುವಿನ ಸಂಬಂಧವೇನು?" ಎಂಬವು. ತಮ್ಮದೇ ಆದ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಗಳನ್ನು ನೀಡುವ ವಿಮರ್ಶಕ/ಟೀಕಾಕಾರರ ಸಂಖ್ಯೆಯು ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿದ್ದರೂ ನ್ಯಾಯಿಕ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷೈಕ ಪ್ರಮಾಣ ಸಿದ್ಧಾಂತವು ಪ್ರಧಾನ ಸಿದ್ಧಾಂತವಾಗಿದೆ.
೩ನೇ ಶತಮಾನದ ನಂತರ, ಜ್ಯೂರಿಸ್‌ ಪ್ರುಡೆನ್ಷಿಯಾ ಕೆಲ ಗಮನಾರ್ಹ ಲೇಖಕರುಗಳಿದ್ದರೂ ಹೆಚ್ಚು ಅಧಿಕಾರಶಾಹಿ ಚಟುವಟಿಕೆಯಾಗುತ್ತಾ ಹೋಯಿತು. ಗಹನ ಕಾನೂನು ಅಧ್ಯಯನಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ತೊಡಗಿಕೊಂಡ ಅವಧಿಯೆಂದರೆ ಬೈಝಂಟೀನ್‌ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಅವಧಿಯಾಗಿದ್ದು , ಇದೇ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಚಳುವಳಿಯಿಂದಲೇ ಜಸ್ಟಿನಿಯನ್‌ರ ಕಾರ್ಪಸ್‌ ಜ್ಯೂರಿಸ್‌ ಸಿವಿಲ್ಲಿಸ್‌ ರಚನೆಯಾಯಿತು.
ಗಮನಿಸಬೇಕಾದ ಮತ್ತೊಂದು ವಿಷಯವೆಂದರೆ ಪ್ರಧಾನ ನ್ಯಾಯಶಾಸ್ತ್ರದ ನೈಸರ್ಗಿಕ ನಿಯಮ ಸಿದ್ಧಾಂತಗಳು ಹಾಗೂ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷೈಕ ಪ್ರಮಾಣದ ಕಾನೂನು ಸಿದ್ಧಾಂತಗಳ ನಡುವಿನ ಪಥದ ಸಿದ್ಧಾಂತವೆನ್ನಬಹುದಾದ ರಾಚನಿಕವಾದಿ ನ್ಯಾಯಶಾಸ್ತ್ರ ಸಿದ್ಧಾಂತವನ್ನು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಿದ ಸಮಕಾಲೀನ ಕಾನೂನು ಜಿಜ್ಞಾಸು/ಪಂಡಿತ ರೊನಾಲ್ಡ್‌ ಡ್ವಾರ್ಕಿನ್‌ರ ಕೃತಿಗಳು.
ತಾನಿರುವ ರಾಜಕೀಯ ಹಾಗೂ ಸಾಮಾಜಿಕ ವ್ಯಾಪಕ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗೆ ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟ ಹಾಗೆ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಸಾಮಾಜಿಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಕಾನೂನು ಸಮಸ್ಯೆಗಳು.
ಈ ಮೇಲ್ಕಂಡ ವಿಧಗಳ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಪ್ರಧಾನ ನ್ಯಾಯಶಾಸ್ತ್ರದ ನಾಲ್ಕು ಪ್ರಾಥಮಿಕ ವಿಚಾರಪಂಥಗಳಲ್ಲಿ ಉತ್ತರ ಸಿಗುತ್ತವೆ:
ಮಾರ್ಷಿಯಲ್ ಆರ್ಟ್ಸ್ ಎಂಬ ಪದ ಸಮರ ಕಲೆಗಳನ್ನು ಸೂಚಸುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಈಗ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಯುರೋಪಿಯನ್ ಮಾರ್ಷಿಯಲ್ ಆರ್ಟ್ಸ್ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಸಮರ ಕಲೆಗಳನ್ನು ಸೂಚಿಸುವ ಒಂದು 15ನೇ ಶತಮಾನದ ಯೂರೋಪೀಯ ಪದದಿಂದ ಬರುತ್ತದೆ.ಆದರೆ ಸಮರಕಲೆಯ ಇತಿಹಾಸ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ವೇದಗಳ ಕಾಲದಿಂದಲೇ ಸಮರಕಲೆಯ ಇತಿಹಾಸ ಪ್ರಾಂಭವಾಗುತ್ತದೆ,ಹಿಂದುಗಳ ಪವಿತ್ರ ಗ್ರಂಥವಾಗಿರುವ ಯಜುರ್ವೇದದಲ್ಲಿ ಯುದ್ಧಕಲೆಯ ಸಂಪೂರ್ಣ ವಿವರಣೆಯಿದೆ. ಭಾರತ ಸಮರಕಲೆಗಳ ತವರೂರು. ಭಾರತದಲ್ಲೆ ಮೂಲ ಹುಡುಕಿದರೆ ನಮ್ಮಕಣ್ಣಿಗೆ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತ ಎದ್ದು ಕಾಣುತ್ತದೆ.ಶ್ರೀ ಯಲ್ಲಮ್ಮತಾಯಿಯ ಪುತ್ರನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಕಲರಿಪಯಟ್ಟು. ಭೋಧಿಧರ್ಮರಿಂದ ಚೀನಾ,ಜಪಾನ ದೇಶಕ್ಕೆ ಪಸರಿಸಿತು. ಕರುನಾಡು ಮೂಲ ಎಂಬ ಮಾತು ನಮಗೆ ಪರುಶುರಾಮರ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿದುಕೊಂಡಾಗ ತಿಳಿಯುವುದು. ಈ ನಾಡಿನಕಲೆ ಹೊಸದಾಗಿ ಆಧುನಿಕ ರೂಪವನ್ನು ಮಂಜುನಾಥ ಬೆಳ್ಳಿಕುಪ್ಪಿ ಮತ್ತು ಅವನ ಸ್ನೇಹಿತರಿಂದ ಕೀಪುಮಾ ಸಮರಕಲೆ ಎಂಬ ಹೊಸ ಕಲೆ ಕರುನಾಡಿನಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಭದ್ರಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಶ್ರಮಿಸುತ್ತಿದೆ .ಈ ಕಲೆಯನ್ನು ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡುವವನು ಸಮರ ಕಲಾವಿದ ಮಾರ್ಷಲ್ ಆರ್ಟಿಸ್ಟ್ ಎಂಬುದಾಗಿ ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.
ಯುರೋಪಿನ ಏಷಿಯಾ ದೇಶಗಳ ಕಾಲೋನೀಕರಣ ಕೂಡ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಮದ್ದುಗುಂಡು ಅಸ್ತ್ರಗಳ ಪರಿಚಯದೊಂದಿರೆ, ಸ್ಥಳೀಯ ಸಮರ ಕಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಹಿನ್ನಡೆ ತಂದಿತು. ಈ ಅಂಶವನ್ನು ಭಾರತದಲ್ಲಿ, ೧೯ ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಆಂಗ್ಲ ರಾಜ್ಯ ನ ಪೂರ್ಣ ಸ್ಥಾಪನೆಯಾದ ಮೇಲೆ, ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣಬಹುದು. ಪೋಲೀಸು, ಸೈನ್ಯಗಳು ಮತ್ತು ಸರಕಾರಿ ಸಂಸ್ಥೆಗಳನ್ನು ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸುವ ಹೆಚ್ಚು ಯುರೋಪೀಯ ವಿಧಾನಗಳು ಮತ್ತು ಮದ್ದುಗುಂಡಿನ ಹೆಚ್ಚಿದ ಬಳಕೆಗಳು ಜಾತಿ-ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾದ ಕರ್ತವ್ಯಗಳನ್ನು ಜೊತೆಗೂಡಿದ ಪಾರಂಪರಿಕ ಕಾದಾಟ ತರಬೇತಿಯ ಅಗತ್ಯವನ್ನು ಕ್ಷೀಣಗೊಳಿಸಿತು. ಹಾಗೂ 1804 ರಲ್ಲಿ ಆಂಗ್ಲ ವಸಾಹತುಶಾಹಿ ಸರಕಾರವು ಕ್ರಂತಿಗಳ ಸರಣಿಯೊಂದಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯಾಗಿ ಕಲರಿಪಯಟ್ ಅನ್ನು ನಿಷೇಧಿಸಿತು. ಕಲರಿಪಯಟ್ ಮತ್ತು ಇತರ ಪಾರಂಪರಿಕ ಕಲೆಗಳು 1920 ರ ದಶಕದಲ್ಲಿ ಟೆಲ್ಲಿಚೆರ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಏರಿಕೆಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದವು ಮತ್ತು ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದಾದ್ಯಂತ ಹರಡಿದವು. ಮಲೇಷಿಯ, ಇಂಟೋನೇಷಿಯ, ವಿಯಟ್ನಾಮ್ ಮತ್ತು ಫಿಲಿಪ್ಪೀನ್ಸ್ ನಂತಹ ದಕ್ಷಿಣ-ಪೂರ್ವ ಏಷಿಯಾದ ವಸಾಹತುಗಳಲ್ಲಿ ಇದೇ ತೆರನ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯು ನಡೆಯಿತು. ಇತರ ಭಾರತೀಯ ಸಮರ ಕಲೆಗಳೂ ಕೂಡ, ತಂಗ್-ಟ ದಂತೆ, 1950ರ ದಶಕದಲ್ಲಿ ಏರಿಕೆಯನ್ನು ಕಂಡವು.
ಆಫ್ರಿಕಾದಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಬೇರುಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಕಾಪೊಯೈರಾ, ಅಧಿಕ ಅಂಶದ ನಮನೀಯತೆ ಮತ್ತು ಸಹನೆಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡ ಬ್ರೆಜಿಲ್ ನಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಒಂದು ಆಪ್ಫ್ರೋ-ಬ್ರೆಜಿಲಿಯನ್ ಅಥವಾ ಆಫ್ರೋ ಅಮೇರಿಕನ್ ಸಮರ ಕಲೆಯಾಗಿದೆ. ಅದು ಒದೆತ, ಮೊಣಕೈ ಹೊಡೆತ, ಕೈ ಹೊಡೆತ, ತಲೆಯಿಂದ ಗುದ್ದುವುದು, ಕಾರ್ಟ್ ವೀಲ್ ಮತ್ತು ಬೀಸುಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿರುತ್ತದೆ. ಜೀತ್ ಕುಣೆ ದೊ, ಸಮರ ಕಲಾವಿದ ಮತ್ತು ನಟ ಬ್ರೂಸ್ ಲೀಯಿಂದ ಬೆಳೆಸಲ್ಪಟ್ಟ ೊಂದು ಸಮರ ಕಲೆಗಳ ಪದ್ಧತಿ. ಇದರ ಬೇರುಗಳು ಉಪಯೋಗವಿಲ್ಲದ್ದನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕುವ ಮತ್ತು ಯಾವ ಮಾರ್ಗವನ್ನೂ ಮಾರ್ಗವನ್ನಾಗಿ ಬಳಸದ ಸಿದ್ಧಾಂತದೊಂದಿಗೆ ಪಾಶ್ಚಿಮಾತ್ಯ ಬಾಕ್ಸಿಂಗ್ ಮತ್ತು ಫೆನ್ಸಿಂಗ್, ವಿಂಗ್ ಚುನ್ ನಲ್ಲಿವೆ. ಬ್ರೆಜಿಲಿಯನ್ ಜಿಯು ಜಿಟ್ಸು ಕಾರ್ಲೋಸ್ ಮತ್ತು ಹೀಲಿಯೋ ಗ್ರೇಸಿ ಸೋದರರಿಂದ ಬೆಳೆಸಲ್ಪಟ್ಟ ಎರಡನೇ ಮಹಾಯುದ್ಧದ ಪೂರ್ವಕಾಲದ ಜೂಡೋವಿನ ಒಂದು ಪರಿವರ್ತಿತ ರೂಪವಾಗಿದ್ದು, ಇದನ್ನು ನೆಲಸ್ತರದ ಕೆಲಸದ ಮೇಲೆ ತುಂಬ ಒತ್ತು ನೀಡಿ ಪುನರ್ರಚಿಸಲಾಯಿತು. ಈ ಪದ್ಧತಿಯು ಒಂದು ಜನಪ್ರಿಯ ಸಮರ ಕಲೆಯಾಗಿ ಬೆಳೆದಿದ್ದು, ಯುಎಫ್ ಸಿ ಮತ್ತು ಪ್ರೈಡ್ ನಂತಹ ಮಿಶ್ರ ಸಮರ ಕಲೆಗಳ ಸ್ಪರ್ಧೆಗಳಲ್ಲಿ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯೆಂದು ಸಾಬೀತಾಗಿದೆ.
ಎಷ್ಟೊಂದು ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿಐತಿಹಾಸಿಕ ಫೆನ್ಸಿಂಗ್ ಸ್ವರೂಪಗಳು ಮತ್ತು ಕೈಪಿಡಿಗಳು ಉಳಿದಿದ್ದು,ಹಳೆಯ ಯುರೋಪೀಯ ಸಮರ ಕಲೆಗಳನ್ನು ಪುನರ್ನಿರ್ಮಿಸಲು ಬಹಳ ಗುಂಪುಗಳು ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿವೆ. ಪುನರ್ನಿರ್ಮಾಣದ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯು ಕ್ರಿ.ಶ.1400 -1900 ರ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ತಯಾರಿಸಿದ ಕಾದಾಟದ ಬಗೆಗಿನ ವಿವರಪೂರ್ಣ ದಾಖಲೆಗಳ ಆಳವಾದ ಅಧ್ಯಯನ ಮತ್ತು ವಿವಿಧ ಕೌಶಲ್ಯಗಳು ಮತ್ತು ಯುಕ್ತಿಗಳ ಪ್ರಯೋಗಿಕ ತರಬೇತಿ ಅಥವಾ "ಒತ್ತಡ ಪರೀಕ್ಷೆ"ಗಳನ್ನು ಒಟ್ಟಾಗಿಸುತ್ತದೆ. ಇದು ಕತ್ತಿ ಮತ್ತು ಗುರಾಣಿ, ಎರಡು-ಕೈಗಳ ಕತ್ತಿ ಕಾದಾಟ, ಹಾಲ್ಬರ್ಡ್ ಕಾದಾಟ, ತಳ್ಳುವಿಕೆ ಮತ್ತು ಇತರ ವಿಧಗಳ ಕೈಜಗಳದ ಶಸ್ತ್ರಸಹಿತ ಕಾದಾಟಗಳಂತಹ ಶೈಲಿಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿದೆ. ಈ ಪುನರ್ನಿರ್ಮಾಣದ ಪ್ರಯತ್ನ ಮತ್ತು ಐತಿಹಾಸಿಕ ವಿಧಾನಗಳ ಆಧುನಿಕ ಶಾಖೆಗಳನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಪಾಶ್ಚಿಮಾತ್ಯ ಸಮರ ಕಲೆಗಳು ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಹಲವು ಮಧ್ಯಕಾಲೀನ ಸಮರ ಕಲೆಗಳ ಕೈಪಿಡಿಗಳು ಉಳಿದುಕೊಂಡಿದ್ದು, 14 ನೇ ಶತಮಾನದ ಜೊಹಾನ್ನೆಸ್ ಲಿಚ್ಚೆನ್ಯುರ್ ನ ಫೆಚ್ ಬುಚ್ ಬಹು ಖ್ಯಾತವಾದುದಾಗಿದೆ. ಇಂದು ಲಿಚ್ಚೆನ್ಯುರ್ ನ ಉದ್ಗ್ರಂಥವು ಕತ್ತಿವರಸೆಯ ಜರ್ಮನ್ ಶಾಲೆಯ ಆಧಾರವಾಗಿದೆ.
ಸಮರ ಕಲೆಗಳ ಮುಂಚಿನ ಪುರಾಣವೊಂದು ಕ್ರಿಸ್ತ ಶಕ ೫೫೦ ರ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಬದುಕಿದ್ದನೆಂದು ನಂಬಲಾಗಿರುವ ಬೋಧಿಧರ್ಮ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಸಾಧುವಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದ ಒಬ್ಬ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತೀಯ ಪಲ್ಲವ ರಾಜಕುಮಾರನ ಕಥೆ ಹೇಳುತ್ತದೆ.ಸಮರ ಗುಣಗಳಾದ ಶಿಸ್ತು, ವಿಧೇಯತೆ, ಸಂಯಮ ಮತ್ತು ಗೌರವಗಳನ್ನು ಈ ಸಿದ್ಧಾಂತಕ್ಕೆ ಹೋಲಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ದರುಮನನ್ನು ಚೀನಾದಲ್ಲಿ ಜೆನ್ ಬೌದ್ಧಧರ್ಮದ ಸ್ಥಾಪಕನೆಂದೂ ಗುರುತಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಹೀಗೆ ನೈತಿಕ ವ್ಯವಹಾರ ಮತ್ತು ಆತ್ಮ ಶಿಸ್ತಿನ ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನು ಸಮರ ಅಭ್ಯಾಸದೊಂದಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಮುಂಚಿನ ಕಾಲದಿಂದಲೇ ಹೆಣೆಯಲಾಗಿದೆ. ಚೀನಾದ ಬುದ್ಧಭದ್ರದಲ್ಲಿ ಕೂಡ ೊಬ್ಬ ಭಾರತೀಯಧ್ಯಾನ ಗುರುವು ಶಾವೋಲಿನ್ ದೇವಸ್ಥಾನದ ಮೊದಲ ಮಠಾಧಿಕಾರಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ.ಆರ್ಡರ್ ಆಫ್ ದ ಶಾವೊಲಿನ್ ಚಾ'ನ್ . ದ ಶಾವೊಲಿನ್ ಗ್ರಾಂಡ್ ಮಾಸ್ಟರ್ಸ್ ಟೆಕ್ಸ್ಟ್: ಹಿಸ್ಟರಿ, ಫಿಲಾಸಫಿ ಅಂಡ್ ಗುಂಗ್ ಫು ಆಫ್ ಶಾವೊಲಿನ್ ಚಾ'ನ್' ಒರೆಗಾನ್ ಶಾವೊಲಿನ್ ಮಠವು ಉತ್ತರದ ವೈ ವಂಶದಚಕ್ರವರ್ತಿ ಗ್ಸಿಯಾವೊವೆನ್ನಿಂದ ಕ್ರಿ.ಶ. 477 ರಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಲ್ಪಟ್ಟಿತು.
ಆಫ್ರಿಕಾದ ಚಾಕುಗಳನ್ನು ಆಕಾರವನ್ನು ಆಧರಿಸಿ "ಎಫ್" ಗುಂಪು ಮತ್ತು "ದುಂಡನೆಯ" ಗುಂಪುಗಳಾಗಿ ವರ್ಗೀಕರಿಸಬಹುದು ಮತ್ತು ಬಹಳ ಬಾರಿ ಅವುಗಳು ತಪ್ಪಾಗಿ ಎಸೆಯುವ ಚಾಕುಗಳಾಗಿ ವರ್ಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ. 0}ಪಶ್ಚಿಮ ಆಫ್ರಿಕಾದಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬಂದಿರುವ ಕುಸ್ತಿಯ ಮತ್ತು ಪಟ್ಟುಗಳ ಕೌಶಲಗಳು ಕೂಡ ಇವೆ. "ಕಡ್ಡಿ ಕಾದಾಟ"ವು ದಕ್ಷಿಣ ಆಫ್ರಿಕಾದಲ್ಲಿನ ಜುಲು ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಪ್ರಮುಖ ಭಾಗವಾಗಿತ್ತು, ಮತ್ತು ಬೊಟ್ಸ್ವಾನದ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ದಕ್ಷಿಣ ಆಫ್ರಿಕಾದ ಉತ್ತರ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಅಭ್ಯಸಿಸಲ್ಪಡುವ ಒಂದು ಕಾದಾಟದ ರೂಪವಾದ ಒಬ್ನು ಬಿಲಟೆಯ ಬಹುಮುಖ್ಯ ಭಾಗವಾಗಿದೆ. ಕಡ್ಡಿ ಕಾದಾಟ ವು ಕೂಡ ಪುರಾತನ ಇಜಿಪ್ಷಿಯನ್ ಗೋರಿಗಳಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದು, ಅದು ಈಗಲೂ ಸಹ ಮೇಲಿನ ಇಜಿಪ್ಟ್ ನಲ್ಲಿ ಅಭ್ಯಾಸದಲ್ಲಿದೆ ಹಾಗೂ 1970 ರ ದಶಕದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಆಧುನಿಕ ಸಂಘಟನೆಯನ್ನೂ ರೂಪಿಸಲಾಯಿತು. ರಫ್ ಅಂಡ್ ಟಂಬಲ್ ಒಂದು ಆಧುನಿಕ ಆಫ್ರಿಕಾದ ಸಮರ ಕಲೆಯಾಗಿದ್ದು, ಇದು ಸಹ ಜುಲು ಮತ್ತು ಸೋತೋ ಕಡ್ಡಿ ಕಾದಾಟದ ಅಂಶಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿದೆ.
ಉತ್ತರ ಅಮೇರಿಕ ಮತ್ತು ದಕ್ಷಿಣ ಅಮೇರಿಕದ ಸ್ಥಳೀಯ ಜನರು ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿಯೇ ಆರಂಭವಾಗುವಂಥ ತಮ್ಮದೇ ಆದ ಸಮರ ತರಬೇತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದರು. ಕೆಲವು ಪ್ರಥಮ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ಗಂಡಸತು ಮತ್ತು ಹೆಚ್ಚು ವಿರಳವಾಗಿ ಕೆಲವು ಹೆಂಗಸರು, ಅವರು ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವೇ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಿದ ಮೇಲೇ ವಾರಿಯರ್ಸ್ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಬಹುತೇಕ ಗುಂಪುಗಳು ವ್ಯಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಹದಿಹರೆಯದ ಆಗಮನದಲ್ಲೇ ಬಿಲ್ಲುಗಳು, ಚಾಕುಗಳು, ಊದುಕೊಳವೆಗಳು, ಭರ್ಜಿ, ಮತ್ತು ಕತ್ತಿಗಳ ಬಳಕೆಯ ತರಬೇತಿಗಾಗಿ ಆರಿಸುತ್ತದ್ದವು. ಸ್ಥಳೀಯ ಅಮೇರಿಕದ ವಾರಿಯರ್ಸ್ ತಮ್ಮ ವೈರಿಗಳನ್ನು ಏಕವ್ಯಕ್ತಿ ಕಾಳಗದಲ್ಲಿ ಮುಖಾಮುಖಿಯಾಗಿ ಕೊಲ್ಲವುದರಿಂದ ತಮ್ಮ ಸಾಮಾಜಿಕ ಸ್ಥಾನಮಾನವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದಾಗಿತ್ತಾದ್ದರಿಂದ, ಕತ್ತಿಗಳು ಹೆಚ್ಚು ಆಯ್ಕಗೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ ಸಮರ ಶಸ್ತ್ರವಾಗಿದ್ದವು. ಜೀವನಪರ್ಯಂತದ ತರಬೇತಿಯೊಂದಿಗೆ ಯೋಧರು ತಮ್ಮ ಶಸ್ತ್ರಗಳ ಕೌಶಲಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಬೇಟೆಯ ಕೌಶಲ್ಯಗಳನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ನಿಪುಣಗೋಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು.
ಸಮರ ಕಲೆಗಳು, ಬಂಧನದ ಮತ್ತು ಆತ್ಮರಕ್ಷಣೆಯ ವಿಧಾನಗಳಾಗಿ ಬಳಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ, ಸೇನೆಯ ಮತ್ತು ಪೋಲೀಸು ಪಡೆಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಕೂಡ,ಬೆಳೆದವು. ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಇಸ್ರೇಲ್ ನ ಆತ್ಮರಕ್ಷಣೆಯ ಪಡೆಗಳಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದ ಯೂನಿಫೈಟ್ , ಕಪಪ್ ಮತ್ತು ಕ್ರವ್ ಮಗ ; ಚೀನಾದ ಸಾನ್ ಶೌ ; ರಷ್ಯಾದ ಸೇನಾ ಪಡೆಗಳಿಗಾಗಿ ಬೆಳೆಸಲ್ಪಟ್ಟ ಸಿಸ್ಟೆಮಾ ಮತ್ತು ರಫ್ ಅಂಡ್ ಟಂಬಲ್ : ಮೂಲತಃ ದಕ್ಷಿಣ ಆಫ್ರಿಕಾದ ರೆಕನ್ಠಾಯ್ಸೆನ್ಸ್ ಕಮಾಂಡೋಸ್ ವಿಶೇಷ ಪಡೆಗಳಿಗಾಗಿ ಬೆಳೆಸಲ್ಪಟ್ಟದ್ದು ಹತ್ತಿರದ ಕಾದಾಟದ ಯುದ್ಧಗಳಲ್ಲಿನ ಬಳಕೆಗೆ ಯುಕ್ತಿಯುತ ಕಲೆಗಳು ಅಂದರೆ ಸೇನಾ ಸಮರ ಕಲೆಗಳು ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಯುಎಸಿ ಲೈನ್ . ಆಧುನಿಕ ಸೇನೆಯಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಮೂಲಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ ಇತರ ಕಾದಾಟದ ಪದ್ಧತಿಗಳಲ್ಲಿ ಸೋವಿಯತ್ ಬೋಜೆವೊಜೆ ಸಾಂಬೋ ಸೇರಿದೆ. ಪಾರ್ಸ್ ಟ್ಯಾಕ್ಟಿಕಲ್ ಡಿಫೆನ್ಸ್
ಯೂರೋಪ್ ಸಮರ ಕಲೆಗಳ ಹಲವು ವಿಸ್ತೃತ ಪದ್ಧತಿಗಳಿಗೆ ತವರೂರಾಗಿದೆ - ಜೀವಂತ ಸಂಪ್ರದಯಗಳಿಗೂ(ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಜೋಗೋ ದೊ ಪೌ ಮತ್ತು ಇತರ ಕೋಲು ಮತ್ತು ಕತ್ತಿ ಫೆನ್ಸಿಂಗ್ ಮತ್ತು ಹಡಗಿನವರು ಮತ್ತು ಬೀದಿ ಕಾದಾಟಗಾರರು ಬೆಳೆಸಿದ ಫ್ರೆಂಚ್ ಕಿಕ್ಂಗ್ ಶೈಲಿಯಾದ ಸವಾಟೆ) ಹಾಗೂ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಯುರೋಪಿಯನ್ ಮಾರ್ಷಿಯಲ್ ಆರ್ಟ್ಸ್ಗಳ ಹಳೆಯ ಪದ್ಧತಿಗಳಿಗೂ . ಅಮೇರಿಕಾದಲ್ಲಿ, ನೇಟೀವ್ ಅಮೇರಿಕನ್ನರುವ್ರೆಸ್ಲಿಂಗ್ ಸೇರಿದಂತೆ ತೆರೆದ ಕೈಗಳ ಸಮರ ಕಲೆಗಳ ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆ, ಮತ್ತು ಹವಾಯಿಯನ್ಸ್ ಚಿಕ್ಕ ಮತ್ತು ದೊಡ್ಡ ಕೀಲು ಮಾನಿಪುಲೇಷನ್ ಗಳನ್ನು ತೋರುವ ಕಲೆಗಳನ್ನು ಐತಿಹಾಸಿಕವಾಗಿ ಅಭ್ಯಸಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಆಫ್ರಿಕನ್ ಗುಲಾಮರು ಬ್ರೆಜಿಲ್ ನಲ್ಲಿ ತಾವು ಆಫ್ರಿಕಾದಿಂದ ತಂದಿದ್ದ ಕೌಶಲ್ಯಗಳನ್ನು ಆಧರಿಸಿ ಬೆಳೆಸಿದ ಕಾಪೊಯೈರ ದ ಅಥ್ಲೆಟಿಕ್ ಚಾಲನಗಳಲ್ಲಿ ಉಗಮಸ್ಥಾನಗಳ ಒಂದು ಮಿಶ್ರಣ ಕಾಣಬರುತ್ತದೆ.
ಯುರೋಪಿನಲ್ಲಿ ಮದ್ದುಗುಂಡುಗಳ ಉತ್ಧಾನದೊಂದಿಗೆ ಸಮರ ಕಲೆಗಳು ಕ್ಷೀಣಿಸುತ್ತಾ ಬಂದವು. ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ, ಯುರೋಪಿನಲ್ಲಿ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಬೇರುಗಳುಳ್ಳ ಸಮರ ಕಲೆಗಳು ಏಷಿಯಾದಲ್ಲಿರುವಷ್ಟು ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿಲ್ಲ. ಏಕೆಂದರೆ, ಅಲ್ಲಿನ ಪಾರಂಪರಿಕ ಸಮರ ಕಲೆಗಳು ಸತ್ತುಹೋದವು ಇಲ್ಲವೇ ಕ್ರೀಡೆಗಳಾಗಿ ಬೆಳೆದವು. ಕತ್ತಿವರಸೆಯು ಫೆನ್ಸಿಂಗ್ ಆಗಿ ಬೆಳೆಯಿತು. ಬಾಕ್ಸಿಂಗ್ ಮತ್ತು ಕುಸ್ತಿಯ ಸ್ವರೂಪಗಳು ಉಳಿದುಕೊಂಡಿವೆ. ಯುರೋಪೀಯ ಸಮರ ಕಲೆಗಳು ಕಾದಾಟ ಮತ್ತು ಮಾರ್ಕ್ಸ್ ಮನ್ ಶಿಪ್ ನಂತಹ ಕೌಶಲಗಳಲ್ಲಿ ತರಬೇತುಗೊಳಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಕೆಲವು ಯುರೋಪೀಯ ಶಸ್ತ್ರಗಾರಿಕೆ ಪದ್ಧತಿಗಳು ಕೂಡ ಜಾನಪದ ಕ್ರೀಡೆಗಳಾಗಿ ಮತ್ತು ಆತ್ಮರಕ್ಷಣೆಯ ವಿಧಾನಗಳಾಗಿ ಉಳಿದುಕೊಂಡಿವೆ. ಇಂಗ್ಲೆಂಡಿನ ಖ್ವಾರ್ಟರ್ಸ್ಟಾಫ್, ಐರ್ಲೆಂಡಿನ ಬಟಾಯಿರೆಚ್, ಪೋರ್ಚುಗಲ್ ನ ಜೋಗೋ ದೊ ಪೌ ಮತ್ತು ಕೆನರಿ ದ್ವೀಪಗಳಜುಯೆಗೊ ದೆಲ್ ಪಾಲೊ ಶೈಲಿಗಳಂತಹ ಕಡ್ಡಿ ಕಾದಾಟ ಪದ್ಧತಿಗಳನ್ನು ಇವು ಒಳಗೊಂಡಿವೆ.
ಹಲವು ಸಮರ ಕಲೆಗಳು, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಏಷಿಯಾದಿಂದ ಬಂದವು, ಔಷಧೀಯ ಅಭ್ಯಾಸಗಳಿಗೆ ಕುರಿತಾದ ಸೈಡ್ ಡಿಸಿಪ್ಲಿನ್ಗಳನ್ನು ಬೋಧಿಸುತ್ತವೆ. ಇದು ನಿರ್ದಿಷ್ಡವಾಗಿ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಚೀನೀ ಸಮರ ಕಲೆಗಳಲ್ಲಿ ರೂಢಿಯಲ್ಲಿದೆ. ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಮೂಳೆ ಕೂರಿಸುವುದು, ಖಿಗೊಂಗ್, ಆಕ್ಯುಪಂಕ್ಚರ್, ಆಕ್ಯುಪ್ರೆಷರ್, ಟುಯಿ ನಾ ಮತ್ತು ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಚೀನೀ ವೈದ್ಯಪದ್ಧತಿಯ ಇತರ ಅಂಶಗಳನ್ನು ಹೇಳಿಕೊಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಸಮರ ಕಲೆಗಳು ಧರ್ಮಗಳೊಂದಿಗೆ ಕೂಡ ಸಂಪರ್ಕ ಹೊಂದಿರಬಹುದು. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಸಿಖ್ ಧರ್ಮದ ಒಂದು ಅವಿಭಾಜ್ಯ ಅಂಗ ಗಟ್ಕ; ಏಕೆಂದರೆ, ಸಿಖ್ ಇತಿಹಾಸದ ಮೂಲಕ ಅವರು ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ತೆರಳುಬೇಕಾಗಿದೆ. ವಿಂಗ್ ಚುಂಗ್ ಫು ಅನ್ನು ಚೀನಾದಾದ್ಯಂತ ಪಯಣಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಸಾಧ್ವಿಗಳು ಆತ್ಮರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಕಂಡುಹಿಡಿದರು ಎನ್ನಲಾಗುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಹಲವು ಜಪಾನೀ ಸಮರ ಕಲೆಗಳಂತೆ, ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಐಕಿಡೊ ಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಶಾಂತಿಯ ಹರಿವಿನ ಬಲವಾದ ಸೈದ್ಧಾಂತಿಕ ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ.
ಇತರ ಸಮರ ಕಲೆಗಳು ಈಗೇನು ಕಾದಾಟಕಾರಿ ಎಂದು ಗುರುತಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿಲ್ಲದ ಕ್ರೀಡೆಗಳಾಗಿ ವಿಕಾಸ ಹೊಂದಿದವು. ಒಂದು ಉದಾಹರಣೆಯೆಂದರೆ ಪುರುಷರ ಜಿಮ್ನ್ಯಾಸ್ಟಿಕ್ಸ್ ನಲ್ಲಿ ಪೊಮ್ಮೆಲ್ ಹಾರ್ಸ್ ಪ್ರಸಂಗ. ಇದು ಈಖ್ವೆಸ್ಟ್ರಿಯನ್ ವಾಲ್ಟಿಂಗ್ ನ ಕ್ರೀಡೆಯಿಂದ ಮೂಡಿಬಂದ ಒಂದು ವ್ಯಾಯಾಮ. ಅಶ್ವದಳ ಸವಾರರು ತಮ್ಮ ಕುದುರೆಗಳ ಮೇಲೆ ಬೇಗನೇ ಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಲು, ಬಿದ್ದ ಸಹಚರರನ್ನು ಕಾಪಾಡಲು, ಕುದುರೆಯ ಬೆನ್ನ ಮೇಲೆ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿ ಕಾದಾಡಲು ಮತ್ತು ಒಂದೇ ನೆಗೆತಕ್ಕೆ ಕೆಳಗಿಳಿಯಲು ಸಮರ್ಥರಾಗಿರಬೇಕಾಗಿತ್ತು. ಈ ಕೌಶಲ್ಯಗಳನ್ನು ಒಂದು ಸ್ಥಿರ ಪೀಪಾಯಿಯ ಮೇಲೆ ತರಬೇತಿ ಕೊಡುವುದು ಜಿಮ್ನ್ಯಾಸ್ಟಿಕ್ಸ್ ನ ಪೊಮ್ಮೆಲ್ ಹಾರ್ಸ್ ವ್ಯಾಯಾಮದ ಕ್ರೀಡೆಯಾಗಿ ವಿಕಾಸಗೊಂಡಿತು. ಗುಂಡು ಮತ್ತು ಭರ್ಜಿಗಳು ರೋಮನ್ನರಿಂದ ಅತಿಯಾಗಿ ಬಳಸಲಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಶಸ್ತ್ರಗಳಾಗಿದ್ದು, ಗುಂಡು ಎಸೆತ ಮತ್ತು ಭರ್ಜಿ ಎಸೆತಗಳಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪುರಾತನ ಮೂಲಗಳಿವೆ.
ಏಷಿಯಾದಲ್ಲಿ ಪಾಶ್ಚಿಮಾತ್ಯ ಪ್ರಭಾವವು ಬೆಳೆದಂತೆ, ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಂಖ್ಯೆಯ ಸೇನಾ ಸದಸ್ಯರು ಚೀನಾ, ಜಪಾನ್ ಮತ್ತು ದಕ್ಷಿಣ ಕೊರಿಯಾಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಲ ಕಳೆದರು. ಕೊರಿಯಾದ ಯುದ್ಧದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಸಮರ ಕಲೆಗಳಿಗೆ ಗಮನಾರ್ಹವಾದ ಕೂಡ ಮಹತ್ವಪೂರ್ಣವಾಗಿತ್ತು. ಪಾಶ್ಚಿಮಾತ್ಯ ಮತ್ತು ಜಗತ್ತಿನ ಇತರ ಪ್ರದೇಶಗಳಿಗೆ ಸಮರ ಕಲೆಗಳನ್ನ ಪರಿಚಯಿಸಿದ ಶ್ರೇಯವು ಬಹಳವಾಗಿ ದಿವಂಗತ ಬ್ರೂಸ್ ಲೀ ಗೆ ಸಲ್ಲುತ್ತದೆ. ಸಮರ ಕಲಾವಿದ ಮತ್ತುಹಾಲಿವುಡ್ ನಟ ಬ್ರೂಸ್ ಲೀಯಿಂದ ಪ್ರಭಾವಿತವಾಗಿ, ೧೯೬೦ ಮತ್ತು 1970ರ ದಶಕಗಳು ಸಮರ ಕಲೆಗಳ ಕಡೆಗೆ ಮಾಧ್ಯಮಗಳ ಹೆಚ್ಚಿದ ಆಸಕ್ತಿಯನ್ನು ಕಂಡವು. ಏಷಿಯನ್ ಮತ್ತು ಹಾಲಿವುಡ್ ನ ಸಮರ ಕಲೆಗಳ ಚಲನಚಿತ್ರಗಳಿಗೆ ಭಾಗಶಃ ಧನ್ಯವಾದಗಳು ಸಂದರೆ, ಇತ್ತೀಚಿನ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ, ಪ್ರಮುಖ ಚಿತ್ರರಂಗದ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳಾದ ಜಾಕಿ ಚಾನ್ ಮತ್ತು ಜೆಟ್ ಲೀ ಚೀನೀ ಸಮರ ಕಲೆಗಳನ್ನು ಪೋಷಿಸುವಲ್ಲಿ ಜವಾಬ್ದಾರರಾಗಿದ್ದಾರೆ.
ಸಮರ ಕಲೆಗಳು, ಕದನ ಕಲೆ ಅಥವಾ ಕಾದಾಟದ ಕಲೆಗಳು ಕಾದಾಟದ ತರಬೇತಿಯ ಕ್ರೋಢೀಕೃತ ಅಭ್ಯಾಸಗಳು ಮತ್ತು ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳ ಪದ್ಧತಿಗಳಾಗಿವೆ. ಎಲ್ಲ ಸಮರ ಕಲೆಗಳು ಒಂದೇ ರೀತಿಯ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ಹೊಂದಿವೆ. ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವೇ ಅಥವಾ ಅನ್ಯರನ್ನು ಶಾರೀರಿಕ ಆಪತ್ತಿನಿಂದ ರಕ್ಷಿಸುವುದು. ಸದ್ದೃಢರನ್ನಾಗಿಸುವುದು. ಜೊತೆಗೆ, ಕೆಲವು ಸಮರ ಕಲೆಗಳು ಹಿಂದೂಯಿಸಂ, ಬುದ್ಧಿಸಂ, ದಾವೋಯಿಸಂ, ಕನ್ಫ್ಯೂಷಿಯನಿಸಂ, ಅಥವಾ ಶಿಂಟೋ ನಂತಹ ನಂಬಿಕೆಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿವೆ; ಹಾಗೇ ಇನ್ನು ಕೆಲವು ಒಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಕೋಡ್ ಆಫ್ ಆನರ್ಅನ್ನು ಪಾಲಿಸುತ್ತವೆ. ಸಮರ ಕಲೆಗಳನ್ನು ಒಂದು ಕಲೆಯಾಗಿ ಮತ್ತು ಒಂದು ವಿಜ್ಞಾನವಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಹಲವು ಕಲೆಗಳನ್ನು ಸ್ಪರ್ಧಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಕೂಡ ಅಭ್ಯಸಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ, ಬಹು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಕಾದಾಟದ ಆಟಗಳಾಗಿ; ಆದರೆ, ಅವು ನೃತ್ಯದ ರೂಪವನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳಬಹುದು.
ಯುನೈಟೆಡ್ ಸ್ಟೇಟ್ಸ್ ಹಾಗೂ ಚೀನಾ ಮತ್ತು ಜಪಾನ್ ಗಳ ನಡುವಣ ವಾಣಿಜ್ಯದ ಏರಿಕೆಯಿಂದಾಗಿ, ಏಷಿಯಾದ ಸಮರ ಕಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಶ್ಚಿಮಾತ್ಯ ಆಸಕ್ತಿಯು 19ನೇ ಶತಮಾನದ ಅಂತ್ಯದವರೆಗೆ ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಈ ಕಲೆಗಳನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶನ ಮಾತ್ರವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಿ, ಕೆಲವೇ ಕೆಲವು ಪಾಶ್ಚಿಮಾತ್ಯರು ಇವನ್ನು ಅಭ್ಯಸಿಸಿದರು. 1894 -97ರ ನಡುವೆ ಜಪಾನಿನಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುವಾಗ ಜುಜುಟ್ಸು ವನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಿದ ಓರ್ವ ರೈಲ್ವೇ ಇಂಜಿನಿಯರ್, ಎಡ್ವರ್ಡ್ ವಿಲಿಯಮ್ ಬಾರ್ಟನ್-ವ್ರೈಟ್ನು ಯುರೋಪಿನಲ್ಲಿ ಏಷಿಯಾದ ಸಮರ ಕಲೆಗಳನ್ನು ಹೇಳಿಕೊಟ್ಟ ಮೊದಲನೇ ವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಿ ಜುಜುಟ್ಸು, ಜೂಡೋ, ಬಾಕ್ಸಿಂಗ್, ಸವಟೆ ಮತ್ತು ಕಡ್ಡಿ ಕಾಳಗಗಳನ್ನು ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸಿದ ಬಾರ್ಟಿಟ್ಸು ಎಂಬ ಹೆಸರುಳ್ಳ ಒಂದು ಸಾರಸಂಗ್ರಹಿ ಸಮರ ಕಲಾ ಶೈಲಿಯನ್ನು ಕೂಡ ಇವನು ಕಂಡುಹಿಡಿದನು.
ಕೀಲು ಬಂಧನ/ಸಮರ್ಪಣಾ ಹಿಡಿತಗಳು: ಐಕಿಡೋ, ಬ್ರೆಜಿಲಿಯನ್ ಜಿಯು-ಜಿತ್ಸು, ಹಪ್ಕೀಡೋ
ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಶಸ್ತ್ರಗಾರಿಕೆ: ಫೆನ್ಸಿಂಗ್, ಗಟ್ಕಾ, ಕೆಂಡೋ, ಕ್ಯೂಡೋ, ಎಸ್ತ್ರಿಮ ಮತ್ತು ಕಲಾರಿಪಯಟ್ಟು
ಏಷಿಯಾದಲ್ಲಿ ಸಮರ ಕಲೆಗಳ ಬೋಧನೆಯು ಐತಿಹಾಸಿಕವಾಗಿ ಗುರು-ಶಿಷ್ಯ ವೃತ್ತಿಯ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಪರಂಪರೆಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿದೆ. ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಒಂದು ಕಠಿಣ ಕ್ರಮಾನುಗತ ಪದ್ಧತಿಯಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ತಜ್ಙ ತರಬೇತುದಾರನಿಂದ ತರಬೇತಿ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ:ಕ್ಯಾಂಟೊನೀಸ್ ನಲ್ಲಿ ಸಿಫು ಅಥವಾ ಮಂಡರಿನ್ ವಲ್ಲಿ ಶಿಫು ; ಜಪಾನೀ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಸೆನ್ಸೈ ;ಕೊರಿಯ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಸಬೆಯೊಮ್-ನಿಮ್ ; ಸಂಸ್ಕೃತ, ಹಿಂದಿ, ತೆಲುಗು ಮತ್ತು ಮಲಯ ಭಾಷೆಗಳಲ್ಲಿ ಗುರು ;ಖೆಮರ್ ನಲ್ಲಿ ಕ್ರೂ ; ತಗಲೊಗ್ ನಲ್ಲಿ ಗುರೋ ; ಮಲಯಾಳಂನಲ್ಲಿ ಕಲರಿ ಗುರುಕ್ಕಲ್ ; ಅಥವಾ ಕಲರಿ ಆಸಾನ್ ; ತಮಿಳಿನಲ್ಲಿ ಆಸಾನ್ ; ಥಾಯಿಯಲ್ಲಿ ಆಚನ್ ಅಥವಾ ಖ್ರೂ ; ಮತ್ತು ಮೈನಲ್ಲಿ ಸಾಯಾ . ಈ ಎಲ್ಲ ಶಬ್ದಗಳನ್ನು ತಜ್ಙ, ಶಿಕ್ಷಕ ಅಥವಾ ಮೆಂಟರ್ ಎಂದು ಅನುವಾದಿಸಬಹುದು.
ಸಮರ ಕಲೆಗಳು ಬಹಳ ಭಿನ್ನವಾಗಿರುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಒಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಡ ಕ್ಷೇತ್ರ ಅಥವಾ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳ ಕಾಂಬಿನೇಷನ್ನ ಮೇಲೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಒತ್ತು ನೀಡಬಲ್ಲವಾಗಿವೆ. ಆದರೆ, ಸ್ಟ್ರೈಕ್ಸ್, ಗ್ರಾಪ್ಲಿಂಗ್, ಅಥವಾ ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರ ತರಬೇತಿಯ ಮೇಲೆ ಒತ್ತು ನೀಡುವ ಗುಂಪುಗಳಾಗಿ ಅವುಗಳನ್ನು ಸ್ಥೂಲವಾಗಿ ವಿಂಗಡಿಸಬಹುದಾಗಿದೆ. ಈ ರೀತಿಯ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳ ವಿಸ್ತೃತ ಬಳಕೆ ಮಾಡುವಂಥವುಗಳ ಉದಾಹರಣೆಗಳ ಪಟ್ಟಿ ಈ ಕೆಳಗಿದೆ; ಇದು ಪ್ರಸ್ತುತ ಕ್ಷೇತ್ರವನ್ನು ಕವರ್ ಮಾಡುವ ಎಲ್ಲ ಕಲೆಗಳ ಸಂಪೂರ್ಣ ಪಟ್ಟಿಯೇನಲ್ಲ, ಹಾಗೇ ಇವು ಯಾವುದೇ ಒಂದು ಕಲೆಯು ಕವರ್ ಮಾಡುವ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳು ಮಾತ್ರ ಕೂಡ ಅಲ್ಲ - ಆದರೆ ಅದರ ಕೇಂದ್ರಬಿಂದುಗಳು ಅಥವಾ ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟ ಕ್ಷೇತ್ರದ ಉದಾಹರಣೆಗಳಾಗಿ ಚೆನ್ನಾಗಿ ತಿಳಿದಂಥ ಅಂಗ:
ಏಷಿಯನ್ ಸಮರ ಕಲೆಗಳ ಅಡಿಪಾಯವು ಬಹುವಾಗಿ ಪೂರ್ವ ಚೀನೀಯ ಮತ್ತು ಭಾರತೀಯ ಸಮರ ಕಲೆಗಳ ಮಿಶ್ರಣವಾಗಿದೆ. ಈ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ನಡುವೆ, ಕ್ರಿ.ಪೂ. ೬೦೦ ರ ಸುಮಾರಿಗೆ ಶುರುವಾಗಿ, ವಿಸ್ತೃತ ವಾಣಿಜ್ಯ ವ್ವವಹಾರವು ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದು, ರಾಜದೂತರು, ವ್ಯಾಪಾರಿಗಳು ಮತ್ತು ಸಂತರು ರೇಷ್ಮೆ ರಸ್ತೆಯನ್ನು ಪ್ರಯಾಣಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. .ದಿ ಆರ್ಟ್ ಆಫ್ ವಾರ್ ನಲ್ಲಿ ಸನ್ ಟ್ಸು ವರ್ಣಿಸಿರುವಂತೆ, ಸಮರ ಸಿದ್ಧಾಂತ ಮತ್ತು ರಣನೀತಿಯಲ್ಲಿ ಚೀನೀ ಇತಿಹಾಸದ ವಾರಿಂಗ್ ಸ್ಟೇಟ್ಸ್ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ವಿಸ್ತಾರವಾದ ಬೆಳವಣಿಗೆಯು ಹೊಮ್ಮಿಬಂತು. .
ಸಮರ ಕಲೆಗಳು ಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ಯುರೋಪಿಯನ್ ನಾಗರೀಕತೆಗಳಲ್ಲಿ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿದ್ದವು, ಕ್ರೀಡೆಗಳು ಜೀವನ ಮಾರ್ಗಕ್ಕೆ ಅವಿಭಾಜ್ಯವಾಗಿರುತ್ತಿದ್ದ ಗ್ರೀಸ್ ನಲ್ಲಿ ಬಹು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಗುರುತಿಸಬಹುದು. ಬಾಕ್ಸಿಂಗ್, ಪೈಗ್ಮೆ , ಪಿಕ್ಸ್ , ವ್ರೆಸ್ಲಿಂಗ್ ಪಾಲೆ ಮತ್ತು ಪಾನ್ ಕ್ರಷನ್(ಪಾನ್ ಎಂದರೆ ಎಲ್ಲಾ ಎಂದು ಮತ್ತು ಕ್ರಷೋಸ್ ಎಂದರೆ ಅಧಿಕಾರ ಅಥವಾ ಶಕ್ತಿ - ಇದರಿಂದ) ಗಳು ಪುರಾತನ ಒಲಂಪಿಕ್ ಕ್ರೀಡಾಸ್ಪರ್ಧೆಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿನಿಧಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದವು. ರೋಮನ್ನರುಗ್ಲಾಡಿಯೇಟರಲ್ ಕಾಳಗವನ್ನು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ವೀಕ್ಷಣೆಯ ಆಕರ್ಷಣೆಯಾರಿ ಹೊಮ್ಮಿಸಿದರು.
ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಶೈಲಿಗೆ ತನ್ನದೇ ಆದ ವಿಶಿಷ್ಟ ಆಯಾಮಗಳಿದ್ದು, ಅದನ್ನು ಇತರ ಸಮರ ಕಲೆಗಳಿಗಿಂತ ಭಿನ್ನವಾಗಿಸುತ್ತವೆಯಾದರೂ, ಎಲ್ಲವಕ್ಕೂ ಸಾಮಾನ್ಯವಾದ ಒಂದು ಅಂಶವೆಂದರೆ ಕಾದಾಟದ ಕೌಶಲ್ಯಗಳ ಸಿಸ್ಟಮೈಸೇಷನ್. ತರಬೇತಿಯ ವಿಧಾನಗಳು ಬೇರೆಬೇರೆ ರೀತಿಯಾಗಿದ್ದು, ಸ್ಪಾರಿಂಗ್ ಅಥವಾ ಸ್ವರೂಪಗಳು ಅಥವಾ ಕಟ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಕೌಶಲಗಳ ಫಾರ್ಮಲ್ ಸೆಟ್ಟುಗಳು ಅಥವಾ ರುಟೀನ್ ಗಳನ್ನು ಸೇರಿರುತ್ತವೆ. ಸ್ವರೂಪಗಳು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಏಷಿಯನ್ ಮತ್ತು ಏಷಿಯನ್ ಸಂಜಾತ ಸಮರ ಕಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿವೆ.
1920 ರ ದಶಕದಲ್ಲಿ ಮೂಲತಃ ರೂಪಿಸಿದಾಗ, ಮಾರ್ಷಿಯಲ್ ಆರ್ಟ್ಸ್ ಎಂಬ ಪದ ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾಗಿ ಏಷಿಯನ್ ಫೈಟಿಂಗ್ ಸ್ಟೈಲ್ಸ್ ಗೇ ಸೂಚಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿತ್ತು, ಅದೂ ವಿಶೇಷವಾಗಿ, ಪೂರ್ವ ಏಷಿಯಾದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದಂಥ ಕಾದಾಟ ಪದ್ಧತಿಗಳಿಗೆ. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಈ ಪದವನ್ನು ಅದರ ಸಾಹಿತ್ಯಕ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿಯೂ ಹಾಗೂ ಅದರ ನಂತರದ ಬಳಕೆಯ ಆಧಾರದಲ್ಲಿಯೂ ಅದನ್ನು ಯಾವುದೇ ಒಂದು ಸಂಜ್ಞಾಕೃತ ಕಾದಾಟ ಪದ್ಧತಿಗೆ, ಅದರ ಹುಟ್ಟಿಗೆ ಸಂಬಂಧವಿಲ್ಲದಂತೆ, ಸೂಚಿಸುವುದಾಗಿ ತಿಳಿಯಬಹುದು.
ಕುಸ್ತಿಯಾಟದ ಮತ್ತು ಅಸ್ತ್ರಸಹಿತ ಕಾದಾಟವೆರಡರ ಸಚಿತ್ರ ದಾಖಲೆಗಳೂ ಬ್ರಾಂಜ್ ಏಜ್ಪುರಾತನ ನಿಯರ್ ಈಸ್ಟ್ನಷ್ಟು ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತವೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಬೆನಿ ಹಸ್ಸನ್ ನಲ್ಲಿರುವ ಅಮೆನೆಮ್ಹೆಟ್ ನ ಗೋರಿಯಲ್ಲಿನ ಕ್ರಿಸ್ತಪೂರ್ವ 20ನೇ ಶತಮಾನದ ಮ್ಯೂರಲ್, ಅಥವಾ ಕ್ರಿ.ಪೂ.26ನೇ ಶತಮಾನದ ಸ್ಟಾಂಡರ್ಡ್ ಆಫ್ ಉರ್.
ಕುಸ್ತಿ, ಭಲ್ಲೆ, ಫೆನ್ಸಿಂಗ್ , ಬಿಲ್ಲಗಾರಿಕೆ, ಬಾಕ್ಸಿಂಗ್ ಮತ್ತು ಹೆಚ್ಚು ಈಚೆಗೆ ಜೂಡೊ ಮತ್ತು ಟಾಯಿ ಕ್ವೋನ್ ದೊ ಆಧುನಿಕ ಬೇಸಿಗೆ ಒಲಂಪಿಕ್ ಕ್ರೀಡೆಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಂಗಗಳಾಗಿ ಸೇರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ.
ಅಂತರ್ಕಲಾ ಸ್ಪರ್ಧೆಗಳು ಮತ್ತೆ ಮುಂಚೂಣಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದು 1993 ರಲ್ಲಿ, ಮೊದಲನೇಅಲ್ಟಿಮೇಟ್ ಫೈಟಿಂಗ್ ಮಾಂಪಿಯನ್ ಶಿಪ್ ನೊಂದಿಗೆ. ಅಲ್ಲಿಂ ಇದು ಮಿಶ್ರ ಸಮರ ಕಲೆಗಳ ಆಧುನಿಕ ಕ್ರೀಡೆಯಾಗಿ ವಿಕಾಸಗೊಂಡಿತು.
ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ದಿಗಿಲುಗೊಳಿಸುವಿಕೆ, ವ್ಯಾಕುಲತೆ ಅತವಾ ಬೇಗುದಿ ಎಂದೂ ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ತಲ್ಲಣವು ಅನೇಕ ಅಸ್ತಿತ್ವವಾದಿ ಚಿಂತಕರಿಗೆ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿರುವ ಒಂದು ಶಬ್ದವಾಗಿದೆ. ಇದನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಮಾನವ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಮತ್ತು ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಯ ಅನುಭವ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಬಂಡೆಯೊಂದರ ಮೇಲೆ ಓರ್ವನು ನಿಂತಿದ್ದಾಗ ಅವನು ಹೊಂದುವ ಅನುಭವವು ಇದಕ್ಕಿರುವ ಮೂಲಮಾದರಿಯ ಉದಾಹರಣೆಯಾಗಿದೆ. ಬಂಡೆಯ ಮೇಲೆ ನಿಂತವನು ಅದರಿಂದ ಕೆಳಗೆ ಬೀಳುವ ಭಯವನ್ನಷ್ಟೇ ಹೊಂದುವುದಿಲ್ಲ, ತನ್ನನ್ನೇ ಎಸೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯಿಂದಲೂ ಸಹ ದಿಗಿಲುಗೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. "ಯಾವುದೂ ನನ್ನನ್ನು ತಡೆಯುತ್ತಿಲ್ಲ" ಎಂಬ ಈ ಅನುಭವದಲ್ಲಿ, ತನ್ನನ್ನೇ ಎಸೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಅಥವಾ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ನಿಲ್ಲುವ ಕುರಿತು ಓರ್ವನು ಮೊದಲೇ ನಿರ್ಣಯಿಸುವ ಯಾವುದೋ ಒಂದರ ಕೊರತೆಯನ್ನು ಓರ್ವನ ಅರಿವಿಗೆ ಬರುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಓರ್ವನ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವನ್ನು ಒಬ್ಬ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ.
ಇದಕ್ಕೂ ಮುಂಚಿತವಾಗಿ, ತಲ್ಲಣವು ಹೇಗೆ ಏನೂ ಅಗಿರಲಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಹಿಂದಿನ ಅಂಶಕ್ಕೆ ಇರುವ ಸಂಬಂಧದಲ್ಲಿಯೂ ಇದನ್ನು ಕಾಣಬಹುದು, ಮತ್ತು ಒಂದು ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಭಯದಿಂದ ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಇದು ಬೇರೆಯಾಗಿ ನಿಲ್ಲುತ್ತದೆ. ಭಯದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ಭಯದ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕಲು ಓರ್ವನು ನಿರ್ಣಾಯಕ ಕ್ರಮಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿದ್ದರೆ, ತಲ್ಲಣದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಇಂಥ ಯಾವುದೇ "ರಚನಾತ್ಮಕ" ಕ್ರಮಗಳು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ "ಏನೂ ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ" ಎಂಬ ಪದದ ಬಳಕೆಯು, ಓರ್ವನ ವರ್ತನೆಗಳ ಪರಿಣಾಮಗಳ ಕುರಿತಾದ ಅಂತರ್ಗತ ಅಭದ್ರತೆಗೆ ಮತ್ತು ಓರ್ವನ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವನ್ನು ತಲ್ಲಣವಾಗಿ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ, ಈ ಪರಿಣಾಮಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಓರ್ವನು ಸಂಪೂರ್ಣ ಹೊಣೆಗಾರನಾಗುತ್ತಾನೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಓರ್ವನು ಮನಗಾಣುತ್ತಾನೆ ಎಂಬ ವಾಸ್ತವಾಂಶಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿರುತ್ತದೆ; ವ್ಯಕ್ತಿಯೋರ್ವನಲ್ಲಿ ಅವನ ಬದಲಿಗೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಯಾವುದೇ ವಸ್ತು ವೂ ಇರುವುದಿಲ್ಲ , ಮತ್ತು ಹೀಗಾಗಿ ಒಂದು ವೇಳೆ ಏನಾದರೂ ತಪ್ಪಾದಲ್ಲಿ ಅವರು "ಆರೋಪಿಸಲು" ಆಗುವುದಿಲ್ಲ.
ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಆಯ್ಕೆಯೂ ಅತಿ ಭಯಂಕರವಾದ ಸಂಭವನೀಯ ಪರಿಣಾಮಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಗ್ರಹಿಸಲ್ಪಡುವುದಿಲ್ಲ (ಮತ್ತು, ಒಂದು ವೇಳೆ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಆಯ್ಕೆಯೂ ದಿಗಿಲುಗೊಳಿಸುವಿಕೆಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿದರೆ ಮಾನವ ಜೀವನಗಳು ಸಹಿಸಲಸಾಧ್ಯವಾಗಿರುತ್ತವೆ ಎಂದು ವಾದಿಸಬಹುದು), ಆದರೆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ನಡೆಯ ಒಂದು ಸ್ಥಿತಿಯಾಗಿ ಉಳಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ ಎಂಬ ವಾಸ್ತವಾಂಶವನ್ನು ಅದು ಬದಲಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಸೋರೆನ್‌ ಕಿಯರ್‌ಕೆಗಾರ್ಡ್‌‌‌‌‌ನ ಚಿರಸ್ಥಾಯಿ ಕೃತಿಯಾದ ಬೆಗ್ರೆಬೆಟ್‌ ಆಂಗೆಸ್ಟ್‌‌‌ ನಲ್ಲಿ ತಲ್ಲಣದ ಅಸ್ತಿತ್ವವಾದಿ ಎಣಿಕೆಯ ಅತ್ಯಂತ ವ್ಯಾಪಕವಾದ ಪರಿಗಣನೆಗಳ ಪೈಕಿ ಒಂದು ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ.
ಅಸ್ತಿತ್ವವಾದಿ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಯು ಒಂದು ತೆರನಾದ ಸಂಕಲ್ಪ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವಾಗಿ ಅನೇಕವೇಳೆ ತಪ್ಪಾಗಿ ಗ್ರಹಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ; ಸಂಕಲ್ಪ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚೂಕಮ್ಮಿ ಏನು ಬೇಕಾದರೂ ಸಾಧ್ಯವಿರುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಆಯ್ಕೆಮಾಡಲು ಹಾಗೂ ಅದರಂತೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಮೌಲ್ಯಗಳು ಅಸಂಗತವಾಗಿರುತ್ತವೆ. ಪ್ರಪಂಚದ ಅಸಂಬದ್ಧತೆಯ ಮೇಲಿನ ಒತ್ತಾಯ ಹಾಗೂ ಇಲ್ಲಿ ಸುಸಂಬದ್ಧವಾದ ಅಥವಾ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಒಳ್ಳೆಯ ಅಥವಾ ಕೆಟ್ಟದಾದ ಯಾವುದೇ ಮೌಲ್ಯಗಳಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಊಹನಕ್ಕೆ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಯ ಈ ಅರ್ಥ ವಿವರಣೆಯನ್ನು ಅನೇಕವೇಳೆ ಸಂಬಂಧಕಲ್ಪಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ತಾನೇ-ತಾನಾಗಿ ಯಾವುದೇ ಮೌಲ್ಯಗಳು ಕಂಡುಬರುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಮೌಲ್ಯಗಳೇ ಇಲ್ಲ ಎಂದರ್ಥವಲ್ಲ: ನಾವು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ನಿಶ್ಚಿತ ಮೌಲ್ಯಗಳೊಂದಿಗೆ ಬೆಳೆದು ದೊಡ್ಡವರಾಗಿರುತ್ತೇವೆ, ಮತ್ತು ಅವನ್ನು ಅಂತಿಮವಾಗಿ ನಾವು ಸಮರ್ಥಿಸುವುದು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲವಾದರೂ, ಅವು "ನಮ್ಮ" ಮೌಲ್ಯಗಳಾಗಿರುತ್ತವೆ.
ಕಿಯರ್‌ಕೆಗಾರ್ಡ್‌‌ನ ಐದರ್‌/ಆರ್‌ ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುವ ನ್ಯಾಯಾಧೀಶ ವಿಲ್‌ಹೆಲ್ಮ್ ಪಾತ್ರವು, ಪರ್ಯಾಯಗಳಿಗೆ ಇರುವ ಬದಲಾಗುವ ಮೌಲ್ಯಗಳನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸಲು ಓರ್ವನ ಮೌಲ್ಯಗಳಿಗೆ ಅವಕಾಶ ನೀಡದೆ ಆಯ್ಕೆಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿರುತ್ತದೆ; ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಇದು ಒಂದು ಆಯ್ಕೆಯನ್ನು ಮಾಡದಂತಿರಲು ಇರುವ ಒಂದು ಆರಿಸುವಿಕೆಯಾಗಿದೆ- ಒಂದು ನಾಣ್ಯವನ್ನು ಅದಿದ್ದ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿಯೇ ಚಿಮ್ಮಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಅವಕಾಶಕ್ಕಾಗಿ ಬಿಡುವುದೇ ಆಗಿರುತ್ತದೆ. ಓರ್ವನ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಒದಗಿದ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಅಂದರೆ ಒಂದು ಅವಿಶ್ವಾಸಾರ್ಹ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಇರುವ ಒಂದು ನಿರಾಕರಣೆಯಾಗಿ ಇದು ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಹಾಗೆಂದು, ಎಲ್ಲವೂ ಸಾಧ್ಯ ಎನ್ನಬಹುದಾದ ಒಂದು ತೆರನಾದ ಅಮೂರ್ತ ಅವಕಾಶದಲ್ಲಿ ಅಸ್ತಿತ್ವವಾದಿ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವು ನೆಲೆಗೊಂಡಿಲ್ಲ: ಜನರು ಮುಕ್ತರಾಗಿರುವುದರಿಂದ, ಮತ್ತು ಅವರು ಈಗಾಗಲೇ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಅಸ್ತಿತ್ವ ಕಂಡುಕೊಂಡಿರುವುರಿಂದ, ಅವರ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವು ಕೇವಲ ಈ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರವೇ ಇದೆ, ಹಾಗೂ ಅದೂ ಸಹ ಪ್ರಪಂಚದಿಂದ ಪರಿಮಿತಗೊಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ ಎಂಬುದು ಸೂಚಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ.
ಆದಾಗ್ಯೂ, ಸ್ವಯಂ-ನಿರ್ಮಿಸುವಿಕೆಯ ನಿರಂತರವಾದ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ಓರ್ವನು ಭವಿಷ್ಯಕ್ಕೆ ತನ್ನನ್ನೇ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಗೊಳಿಸಿಕೊಂಡಾಗ, ಅವನ ವಾಸ್ತವಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಕಡೆಗಣಿಸುವುದರಿಂದಾಗಿ ತನ್ನ ನಿರಾಕರಣೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ವತಃ ತನ್ನನ್ನೇ ಅವನು ಇರಿಸಿಕೊಂಡಂತಾಗುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಅದು ಅವಿಶ್ವಾಸಾರ್ಹವಾಗುತ್ತದೆ. ಇದನ್ನು ಬೇರೆಯದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಬೇಕೆಂದರೆ, ಓರ್ವನ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಗೊಳಿಸುವಿಕೆಯ ಮೂಲವು, ಅದು ಆಗಿರದಿರುವ ವಿಧಾನದಲ್ಲಿ (ಅವಶ್ಯವಾಗಿ ಇದ್ದರೂ ಸಹ, ಅದು ಆಗಲೂ ಸಹ ಓರ್ವನ ವಾಸ್ತವಸ್ಥಿತಿಯಾಗಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ವಾಸ್ತವಸ್ಥಿತಿಯ ಮತ್ತೊಂದು ಮಗ್ಗುಲೆಂದರೆ, ಇದು ಎರಡು ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ತಲ್ಲಣವನ್ನು ಹೇರುತ್ತದೆ; ವಾಸ್ತವಸ್ಥಿತಿಯಿಂದ ಮಿತಿಗೊಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವು ತಲ್ಲಣವನ್ನು "ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ", ಹಾಗೂ ಓರ್ವನು ಮಾಡಿರುವ ಏನೋ ಒಂದು ಕೆಲಸದ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಯನ್ನು ಅವನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ "ಅಡ್ಡಬರುವ" ವಾಸ್ತವಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯ ಕೊರತೆಯೂ ಸಹ ತಲ್ಲಣವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ.
ವಿಶ್ವಾಸಾರ್ಹ ಅಸ್ತಿತ್ವದ ವಿಷಯವು ಅನೇಕ ಅಸ್ತಿತ್ವವಾದಿ ಚಿಂತಕರಿಗೆ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿದೆ. ಓರ್ವನು "ತನ್ನನ್ನೇ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಬೇಕು" ಮತ್ತು ನಂತರದಲ್ಲಿ ಈ ತನ್ನತನದ ಅನುಸಾರವಾಗಿ ಜೀವಿಸಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನು ಅರ್ಥೈಸಲು ಇದನ್ನು ಅನೇಕವೇಳೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ತನ್ನತನ ಎಂಬುದು ಓರ್ವನು ಸಾಕಷ್ಟು ಗಡುಸಾಗಿ ಕಂಡರೆ ಆತನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಬಹುದಾದ ಏನೋ ಒಂದು ಎಂಬುದು, ಓರ್ವನ ನಿಜವಾದ ತನ್ನತನವೇ ವಾಸ್ತವಿಕ ಎಂಬುದು ಇಲ್ಲಿರುವ ಒಂದು ಸಾಮಾನ್ಯ ತಪ್ಪುಗ್ರಹಿಕೆಯಾಗಿದೆ.
ಇದಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ, ಅವಿಶ್ವಾಸಾರ್ಹ ಎಂಬುದು ಓರ್ವನ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಕ್ಕೆ ಅನುಸಾರವಾಗಿ ಜೀವಿಸುವುದಕ್ಕಿರುವ ನಿರಾಕರಣೆಯಾಗಿದೆ. ಇದು ಅನೇಕ ಸ್ವರೂಪಗಳನ್ನು ತಳೆಯಬಲ್ಲದು. ಅಂದರೆ, ನಿಯಂತ್ರಣವಾದದ ಕೆಲವೊಂದು ಸ್ವರೂಪವು ಸತ್ಯವಾಗಿದೆ ಎಂದು ತನಗೆತಾನೇ ಮನವೊಲಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮೂಲಕ, ಸೋಗಿನ ಆಯ್ಕೆಗಳು ಅರ್ಥರಹಿತವಾಗಿವೆ ಅಥವಾ ಗೊತ್ತುಗುರಿಯಿಲ್ಲದೆ ಮಾಡಿದವಾಗಿವೆ ಎಂಬುದರಿಂದ ಮೊದಲ್ಗೊಂಡು, "ಓರ್ವನು ನಡೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕಿರುವ" ಒಂದು ತೆರನಾದ "ಅನುಕರಣೆ"ಯವರೆಗೆ ಇದು ಅನೇಕ ಸ್ವರೂಪಗಳನ್ನು ತಳೆಯಬಲ್ಲದು. "ಓರ್ವನು" ಹೇಗೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಎಂಬುದು, ತನ್ನಂಥ ಓರ್ವನು ಹೇಗೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಎಂಬ ಬಗ್ಗೆ ಓರ್ವನು ಹೊಂದಿರುವ ಒಂದು ಕಲ್ಪನೆಯಿಂದ ಅನೇಕವೇಳೆ ನಿರ್ಣಯಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಈ ಕಲ್ಪನೆಯು ಸಾಮಾಜಿಕ ರೂಢಮಾದರಿಯ ಕೆಲವೊಂದು ಬಗೆಗೆ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಸಂಬಂಧಿಸಿರುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ಸಾಮಾಜಿಕ ರೂಢಮಾದರಿಗಳಿಗೆ ಅನುಸಾರವಾಗಿರುವ ಎಲ್ಲಾ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುವಿಕೆಯೂ ಅವಿಶ್ವಾಸಾರ್ಹ ಎಂದು ಇದರರ್ಥವಲ್ಲ: ಓರ್ವನ ಸ್ವಂತದ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಹಾಗೂ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಗೆ ಓರ್ವನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ ವರ್ತನೆ, ಮತ್ತು ಈ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಕ್ಕೆ ಅನುಸಾರವಾಗಿ ಓರ್ವನು ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುವ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯು ಇಲ್ಲಿನ ಮುಖ್ಯ ಅಂಶವಾಗಿದೆ.