polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ಸ್ಪಾರ್ಟಕಸ್ ಮೂರನೇ ಗುಲಾಮರ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಗುಲಾಮರ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಮುಖ ನಾಯಕನಾಗಿದ್ದ, ಇದೊಂದು ರೋಮನ್ ರಿಪಬ್ಲಿಕ್ ವಿರುದ್ಧವಾದ ಪ್ರಮುಖ ಗುಲಾಮರ ದಂಗೆಯಾಗಿತ್ತು. ಯುದ್ಧಾನಂತರದ ಘಟನೆಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಪಾರ್ಟಕಸ್ ಭಾಗಿಯಾಗಿರುವ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಚ್ಚೇನೂ ತಿಳಿದುಬಂದಿಲ್ಲ, ಹಾಗು ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿರುವ ಚಾರಿತ್ರಿಕ ವಿವರಗಳು ಕೆಲವೊಂದು ಬಾರಿ ವಿರೋಧಾತ್ಮಕವಾಗಿರುತ್ತವೆ ಜೊತೆಗೆ ಯಾವಾಗಲು ನಂಬಲರ್ಹವಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಈತ ಒಬ್ಬ ನಿಪುಣ ಮಿಲಿಟರಿ ನಾಯಕನಾಗಿದ್ದ.
ಉಳಿದಂತೆ ಸ್ಪಾರ್ಟಕಸ್ ಎಂಬ ಹೆಸರನ್ನು ಕಪ್ಪು ಸಮುದ್ರ ಪ್ರದೇಶದೊಂದಿಗೆ ಪ್ರಮಾಣೀಕರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ: ಥ್ರಾಸಿಯನ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಸಿಮ್ಮೆರಿಯನ್ ಬೋಸ್ಫೋರಸ್ ಹಾಗು ಪಾಂಟಸ್ ರಾಜರುಗಳು ಇದನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದರೆಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ, ಹಾಗು ತ್ರಾಸಿಯನ್ "ಸ್ಪಾರ್ಟ" "ಸ್ಪಾರ್ಡಕಸ್" ಅಥವಾ "ಸ್ಪಾರಡೋಕಸ್", ಓಡ್ರಿಸಾಯೇನ ಸೇಯುಥೆಸ್ ನ ತಂದೆಯೆಂದೂ ಸಹ ಪರಿಚಿತನಾಗಿದ್ದ.
ಮರುದಿನದಂದು, ಫಿರೋಜ್‌ಷಾದಲ್ಲಿ ಸಿಖ್ಖರು ವ್ಯವಸ್ಥೆಗೊಳಿಸಿದ್ದ ದೊಡ್ಡ ಕಂದಕವು ಕಾಣುವಷ್ಟು ಹತ್ತಿರಕ್ಕೆ ಬ್ರಿಟಿಷರು ಬಂದರು. ಒಮ್ಮೆಗೇ ಎರಗಬೇಕೆಂದು ಗಫ್‌ ಬಯಸಿದ. ಆದರೆ ಅವನ ಬಯಕೆಯನ್ನು ತಳ್ಳಿಹಾಕುವುದಕ್ಕೆ ತನ್ನ ಗವರ್ನರ್‌ ಜನರಲ್‌ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡ ಹಾರ್ಡಿಂಜ್‌, ಫಿರೋಜ್‌ಪುರ್‌ನಿಂದ ಬರಬೇಕಿರುವ ತುಕಡಿಯು ಆಗಮಿಸುವವರೆಗೂ ಕಾಯುವಂತೆ ಅವನಿಗೆ ಆದೇಶಿಸಿದ. ಡಿಸೆಂಬರ್ 21ರಂದು ತಡವಾಗಿ ಅವರು ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಾಗ, ದಿನದ ಬೆಳಕು ಇನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪವೇ ಉಳದಿರುವಂತೆಯೇ ಗಫ್‌ ದಾಳಿಮಾಡಿದ. ಸಿಖ್ಖರ ಬಳಿಯಿದ್ದ ಉತ್ತಮವಾಗಿ ಹಾರಿಸುತ್ತಲೇ ಇದ್ದ ಫಿರಂಗಿದಳವು ಬ್ರಿಟಿಷರ ಪಡೆಯಲ್ಲಿ ಭಾರೀ ಸಾವುನೋವುಗಳನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿತು, ಮತ್ತು ಅವರ ಕಾಲಾಳು ಪಡೆಯು ಹುಚ್ಚು ಸಾಹಸದಿಂದ ಹೋರಾಡಿತು. ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ, ಸಿಖ್‌ ಸೇನೆಯ ಉತ್ಕೃಷ್ಟಭಾಗ ಎನಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಅನಿಯತ ಅಶ್ವಸೈನ್ಯದವರು ಅಥವಾ ಘೋಡಾಚಡಾಗಳು ಗಫ್‌ನ ಕಾಲಾಳು ಪಡೆ ಮತ್ತು ಅಶ್ವಸೈನ್ಯದ ವಿರುದ್ಧ ತುಲನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ನಿಷ್ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿದ್ದರು; ಯುದ್ಧಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಕೈಹಾಕದಿರುವಂತೆ ಲಾಲ್‌ ಸಿಂಗ್ ಅವರಿಗೆ ನಿರ್ದೇಶನ ನೀಡಿದ್ದು ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗಿತ್ತು.
ಸಿಖ್‌ ದರ್ಬಾರ್‌ ಮತ್ತು ಈಸ್ಟ್‌ ಇಂಡಿಯಾ ಕಂಪನಿಯ ನಡುವಿನ ಪರಸ್ಪರ ಬೇಡಿಕೆಗಳು ಮತ್ತು ಆಪಾದನೆಗಳ ನಂತರ, ರಾಜತಾಂತ್ರಿಕ ಬಾಂಧವ್ಯಗಳು ಮುರಿದುಬಿದ್ದವು. ಈಸ್ಟ್‌ ಇಂಡಿಯಾ ಕಂಪನಿಯ ಸೇನೆಯೊಂದು ಫಿರೋಜ್‌ಪುರ್ ಕಡೆಗೆ ಶಿಸ್ತಿನಿಂದ ಹೆಜ್ಜೆಹಾಕಲು ಶುರುಮಾಡಿತು. ಅಷ್ಟು ಹೊತ್ತಿಗಾಗಲೇ ತುಕಡಿಯೊಂದು ಅಲ್ಲಿ ಬೀಡುಬಿಟ್ಟಿತ್ತು. ಈ ಸೇನೆಯ ಅಧಿಪತ್ಯವನ್ನು ಬಂಗಾಳ ಸೇನೆಯ ಪ್ರಧಾನ ದಂಡನಾಯಕನಾದ ಸರ್‌ ಹ್ಯೂ ಗಫ್‌ ಎಂಬಾತ ವಹಿಸಿದ್ದ, ಮತ್ತು ಬಂಗಾಳದ ಬ್ರಿಟಿಷ್‌ ಗವರ್ನರ್‌ ಜನರಲ್‌ ಆಗಿದ್ದ ಸರ್‌ ಹೆನ್ರಿ ಹಾರ್ಡಿಂಜ್ ಎಂಬಾತ ಇವನ ಜತೆಗೂಡಿದ; ಸೇನಾ ಅಧಿಕಾರ ಶ್ರೇಣಿಯಲ್ಲಿ ಸರ್‌ ಹೆನ್ರಿ ಹಾರ್ಡಿಂಜ್‌ ಸ್ವತಃ ಗಫ್‌ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾನಗಳಿಸಿದವನಾಗಿದ್ದ. ಬಂಗಾಳ ಸೇನೆಯ ಸೇನಾ ವ್ಯೂಹಗಳನ್ನು "ಬ್ರಿಟಿಷ್‌" ಪಡೆಗಳು ಒಳಗೊಂಡಿದ್ದವು ಹಾಗೂ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಬಂಗಾಳದ ಪ್ರತಿ ಮೂರು ಅಥವಾ ನಾಲ್ಕು ಕಾಲಾಳು ಪಡೆ ಅಥವಾ ಅಶ್ವಸೈನ್ಯ ಘಟಕಗಳಿಗೆ ಒಂದು ಬ್ರಿಟಿಷ್‌ ಘಟಕದ ಸ್ವರೂಪದಲ್ಲಿ ಸೇನೆಯನ್ನು ಸಜ್ಜುಗೊಳಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ಬ್ರಿಟಿಷರ ಪಕ್ಷದ ಫಿರಂಗಿದಳದ ಬಹುಭಾಗವು ಉತ್ಕೃಷ್ಟವಾದ ಬಂಗಾಳ ಅಶ್ವ ಫಿರಂಗಿದಳಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ ಹಗುರವಾದ ಬಂದೂಕುಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿತ್ತು.
ಹತ್ತೊಂಬತ್ತನೇ ಶತಮಾನದ ಆರಂಭಿಕ ವರ್ಷಗಳ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಮಹಾರಾಜ ರಣಜಿತ್‌ ಸಿಂಗ್‌‌‌ನಿಂದ ಪಂಜಾಬ್‌ನ ಸಿಖ್‌ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವು ವಿಸ್ತರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು ಮತ್ತು ಬಲಪಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು; ಹೆಚ್ಚೂಕಮ್ಮಿ ಇದೇ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ, ಬ್ರಿಟಿಷ್‌-ನಿಯಂತ್ರಿತ ಪ್ರದೇಶಗಳು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಿಕೆಯ ಅಥವಾ ಸೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಿಕೆಯ ಮೂಲಕ ಪಂಜಾಬ್‌ನ ಗಡಿಗಳವರೆಗೆ ಮುಂದುವರಿದಿದ್ದವು ಎಂಬುದು ಗಮನಾರ್ಹ ಸಂಗತಿ. ಸಟ್ಲೆಜ್‌ ನದಿಯ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾಗದಲ್ಲಿದ್ದ ಒಂದಷ್ಟು ಪ್ರದೇಶಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಕೊಡುವ ಮೂಲಕ ಬ್ರಿಟಿಷರೊಂದಿಗಿನ ಜಾಗರೂಕ ಸ್ನೇಹದ ಕಾರ್ಯನೀತಿಯೊಂದನ್ನು ರಣಜಿತ್‌ ಸಿಂಗ್‌ ಕಾಯ್ದುಕೊಂಡ, ಮತ್ತು ಅದೇ ವೇಳೆಗೆ, ಬ್ರಿಟಿಷರಿಂದ ನಡೆಯುವ ಅಪ್ರಚೋದಿತ ಆಕ್ರಮಣವನ್ನು ತಡೆಯುವ ಹಾಗೂ ಆಫ್ಘನ್ನರ ವಿರುದ್ಧ ಯುದ್ಧ ನಡೆಸುವ ಎರಡೂ ಉದ್ದೇಶಗಳೊಂದಿಗೆ ತನ್ನ ಸೇನಾ ಪಡೆಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟತೊಡಗಿದ. ತನ್ನ ಫಿರಂಗಿದಳಕ್ಕೆ ತರಬೇತಿ ನೀಡುವುದಕ್ಕೆಂದು, ಸಂಬಳಕ್ಕಾಗಿ ಕೆಲಸಮಾಡುವ ಅಮೆರಿಕಾದ ಮತ್ತು ಯುರೋಪಿನ ಸೈನಿಕರನ್ನು ಅವನು ನೇಮಿಸಿಕೊಂಡ, ಮತ್ತು ತನ್ನ ಸೇನೆಯೊಳಗೆ ಹಿಂದೂಗಳು ಮತ್ತು ಮುಸ್ಲಿಮರ ದತ್ತದಳಗಳನ್ನು ಏಕೀಕರಿಸಿ ಸಂಘಟಿಸಿದ.
ಲಾರ್ಡ್‌ ಎಲೆನ್‌ಬರೋ ಮತ್ತು ಅವನ ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರಿಯಾದ ಸರ್‌ ಹೆನ್ರಿ ಹಾರ್ಡಿಂಜ್‌‌ರಂಥ ಗವರ್ನರ್‌ ಜನರಲ್‌ಗಳ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಬ್ರಿಟಿಷರು ತೋರಿದ ಕ್ರಮಗಳು ಮತ್ತು ವರ್ತನೆಗಳು ವಿವಾದಾತ್ಮಕವಾಗಿವೆ. ಬಹುಪಾಲು ಬ್ರಿಟಿಷರ ಸಮಜಾಯಿಷಿಗಳನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸುವುದಾದರೆ, ಖಾಲ್ಸಾಗಳನ್ನು ನಿಗ್ರಹಿಸಲು ಬ್ರಿಟಿಷರ ಬಳಿಯಲ್ಲಿ ಬಲವಾದ ನಾಯಕತ್ವ ಇರದಿದ್ದ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿ, ಗಡಿ ಪ್ರದೇಶದ ಉದ್ದಕ್ಕೂ ಇರುವ ಬ್ರಿಟಿಷ್‌ ಪ್ರದೇಶಗಳಿಗೆ ಖಾಲ್ಸಾಗಳು ಒಂದು ಗಂಭೀರ ಸ್ವರೂಪದ ಬೆದರಿಕೆಯನ್ನೊಡ್ಡಿದ್ದು ಈ ಗವರ್ನರ್‌ ಜನರಲ್‌ಗಳ ಕಳವಳಕ್ಕೆ ಮುಖ್ಯ ಕಾರಣವಾಗಿತ್ತು. ಸಿಖ್‌ ಮತ್ತು ಭಾರತೀಯ ಇತಿಹಾಸಕಾರರು ಇದಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸುತ್ತಾ, ಈ ಗವರ್ನರ್‌ ಜನರಲ್‌ಗಳು ಮಾಡಿದ್ದ ಸೇನಾ ಸಿದ್ಧತೆಗಳು ಆಕ್ರಮಣಕಾರಿ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದವು; ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ಸೇತುವೆ ಕಟ್ಟುವ ತಂಡ ಮತ್ತು ಭಾರೀ ಮುತ್ತಿಗೆಯ ಫಿರಂಗಿಯ ಫಿರಂಗಿದಳಗಳನ್ನು ಅವರು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದರು; ಒಂದು ಅಪ್ಪಟವಾದ ರಕ್ಷಣಾತ್ಮಕ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಯಲ್ಲಿ ಇಂಥದೊಂದು ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದೇ ಅಸಂಭವವಾಗಿತ್ತು ಎಂದು ನುಡಿದರು.
ಇಷ್ಟು ಹೊತ್ತಿಗೆ ಗಫ್‌ನ ಮುಖ್ಯ ಸೇನೆಯು ಬಲವರ್ಧನೆಯನ್ನು ಪಡೆದಿತ್ತು, ಮತ್ತು ಅದಕ್ಕೆ ಸ್ಮಿತ್‌ನ ತುಕಡಿಯು ಮರುಸೇರ್ಪಡೆಗೊಂಡಿತ್ತು; ಫೆಬ್ರುವರಿ 10ರಂದು ಈ ಸೇನೆಯು ಸೊಬ್ರಾವೊನ್‌‌ನಲ್ಲಿನ ಸಿಖ್ಖರ ಮುಖ್ಯ ಸೇತುಶಿರದ ಮೇಲೆ ದಾಳಿಮಾಡಿತು. ಕದನದಲ್ಲಿ ಸಾಕಷ್ಟು ಮುಂಚಿತವಾಗಿಯೇ ತೇಜ್‌ಸಿಂಗ್‌ ಸಿಖ್‌ ಸೇನೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಹೋದ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ಫಿರೋಜ್‌ಷಾದಲ್ಲಿ ಹೋರಾಡಿದಂತೆಯೇ ಸಿಖ್‌ ಸೇನೆಯು ಪಟ್ಟುಬಿಡದೆ ಪ್ರತಿರೋಧಿಸಿತಾದರೂ, ಗಫ್‌ನ ಪಡೆಗಳು ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಅವರ ಸೇನಾಠಾಣ್ಯಕ್ಕೆ ಲಗ್ಗೆಯಿಟ್ಟಿತು. ಸಿಖ್ಖರ ಹಿಂದಿದ್ದ ಸೇತುವೆಗಳು ಬ್ರಿಟಿಷ್‌ ಫಿರಂಗಿದಳದ ದಾಳಿಯಿಂದಾಗಿ ಮುರಿದುಬಿದ್ದವು, ಅಥವಾ ತಾನು ನಿರ್ಗಮಿಸಿದ ನಂತರ ಅವನ್ನು ನಾಶಪಡಿಸುವಂತೆ ತೇಜ್‌ ಸಿಂಗ್‌ ಆದೇಶ ನೀಡಿದ್ದ . ಸಿಖ್ಖರ ಸೇನೆಯು ಸಿಕ್ಕಿಬಿದ್ದಿತು. ಅವರ ಪೈಕಿ ಯಾರೊಬ್ಬರೂ ಶರಣಾಗಲಿಲ್ಲ, ಮತ್ತು ಬ್ರಿಟಿಷ್‌ ಪಡೆಗಳು ಕೊಂಚವೇ ಕರುಣೆಯನ್ನು ತೋರಿಸಿದವು. ಈ ಸೋಲು ಸಿಖ್‌ ಸೇನೆಯನ್ನು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿ ವಿಘಟಿಸಿತು.
1839ರಲ್ಲಿ ರಣಜಿತ್‌ ಸಿಂಗ್‌ ಮರಣಿಸಿದ. ಬಹುತೇಕ ತತ್‌ಕ್ಷಣವೇ, ಅವನ ರಾಜ್ಯವು ಅರಾಜಕತೆಯ ಸುಳಿಯಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿಕೊಂಡಿತು. ರಣಜಿತ್‌ನ ವಂಶಪಾರಂಪರ್ಯದ ಹಕ್ಕನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದ ಮತ್ತು ಅಷ್ಟೇನೂ ಜನಪ್ರಿಯನಲ್ಲದ ಅವನ ಮಗನಾದ ಖರಕ್‌ ಸಿಂಗ್‌‌, ಕೆಲವೇ ತಿಂಗಳುಗಳಲ್ಲಿ ಅಧಿಕಾರದಿಂದ ಪದಚ್ಯುತಿಗೊಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟ, ಮತ್ತು ನಂತರದಲ್ಲಿ ನಿಗೂಢ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಆತ ಸೆರೆಮನೆಯಲ್ಲೇ ಮರಣಿಸಿದ. ಅವನಿಗೆ ವಿಷವುಣಿಸಲಾಗಿತ್ತು ಎಂಬ ಅಭಿಪ್ರಾಯವು ಆಗ ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿ ಚಾಲ್ತಿಯಲ್ಲಿತ್ತು. ಸಮರ್ಥನಾದ ಆದರೆ ದೂರವಿರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದ ಅವನ ಮಗನಾದ ಕನ್ವರ್‌‌ ನೌ ನಿಹಾಲ್‌ ಸಿಂಗ್‌ ಎಂಬಾತನನ್ನು ಅವನ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಲಾಯಿತಾದರೂ, ಅವನೂ ಸಹ ಸಂಶಯಾಸ್ಪದವೆನ್ನಬಹುದಾದ ಸನ್ನಿವೇಶದಲ್ಲಿ ಕೆಲವೇ ತಿಂಗಳುಗಳಲ್ಲಿ ಮರಣಿಸಿದ; ತನ್ನ ತಂದೆಯ ಶವದಹನದ ಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ಮುಗಿಸಿಕೊಂಡು ಹಿಂದಿರುಗುತ್ತಿರುವಾಗ, ಲಾಹೋರ್‌ ಕೋಟೆಯಲ್ಲಿನ ಒಂದು ಬೀಳುವಂತಿದ್ದ ಕಮಾನು ಬಾಗಿಲು ಅವನ ಮೇಲೆ ಅಪ್ಪಳಿಸಿ ಅವನು ನುಜ್ಜುಗುಜ್ಜಾದ.
ನದಿಯ ಪೂರ್ವಭಾಗದಲ್ಲಿದ್ದ ಸಿಖ್‌ ಅಧೀನ ಪ್ರದೇಶಗಳಿಗೆ (ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ ಅದು ಮೊರಾನ್‌ ಹಳ್ಳಿ‌ಯಾಗಿದ್ದು, ಅದರ ಮಾಲೀಕತ್ವ ವಿವಾದಾತ್ಮಕವಾಗಿತ್ತು) ಮಾತ್ರವೇ ತಾವು ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದುದು ಎಂಬುದಾಗಿ ಸಿಖ್ಖರು ಸಮರ್ಥಿಸಿದರಾದರೂ, ಅವರ ನಡೆಯಲ್ಲಿ ಹಗೆತನವು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಂಡುಬರುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಿದ ಬ್ರಿಟಿಷರು ಯುದ್ಧವನ್ನು ಘೋಷಿಸಿದರು. ತೇಜ್‌ ಸಿಂಗ್‌ನ ಅಧೀನದ ಸಿಖ್‌ ಸೇನೆಯೊಂದು ಫಿರೋಜ್‌ಪುರ್‌ ಕಡೆಗೆ ಮುಂದುವರಿಯಿತಾದರೂ, ಅಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಬ್ರಿಟಿಷ್‌ ವಿಭಾಗವನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿಯುವ ಅಥವಾ ಅದರ ಮೇಲೆ ದಾಳಿಮಾಡುವ ಯಾವ ಪ್ರಯತ್ನವನ್ನೂ ಅದು ಮಾಡಲಿಲ್ಲ. ಲಾಲ್‌ ಸಿಂಗ್‌ ಅಧೀನದಲ್ಲಿದ್ದ ಮತ್ತೊಂದು ಪಡೆಯು, ಗಫ್‌ನ ಮತ್ತು ಹಾರ್ಡಿಂಜ್‌ನ ಮುಂದುವರೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಪಡೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಡಿಸೆಂಬರ್ 18ರಂದು ಮುಡ್ಕಿಯ ಕದನದಲ್ಲಿ ಹೋರಾಡಿತು. ಅವ್ಯವಸ್ಥಿತವಾಗಿದ್ದ ಮುಖಾಬಿಲೆಯ ಕದನವೊಂದನ್ನು ಬ್ರಿಟಿಷರು ಗೆದ್ದರು.
ಅದೇನೇ ಇದ್ದರೂ, ಖಾಲ್ಸಾಗಳು ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಈ ಹಂತದಲ್ಲಿ ಸ್ವಾಧೀನಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ. ತನ್ನ ಸೋದರನ ಕೊಲೆಗಾರರ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಪ್ರತೀಕಾರ ತೀರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಜಿಂದ್‌ ಕೌರ್‌ ಬಹಿರಂಗವಾಗಿ ಶಪಥ ಮಾಡಿದಳಾದರೂ, ಅವಳು ರಾಜಪ್ರತಿನಿಧಿಯಾಗಿ ಉಳಿದುಕೊಂಡಳು. ಅವಳ ಪ್ರಿಯತಮ ಎಂದು ಹೇಳಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದ ಲಾಲ್‌ ಸಿಂಗ್‌ ಎಂಬಾತ ವಜೀರನ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸಿದರೆ, ಸೇನೆಯ ದಳಪತಿಯ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ತೇಜ್‌ ಸಿಂಗ್‌ ವಹಿಸಿಕೊಂಡ. ಈ ಇಬ್ಬರೂ ಸಹ ಡೋಗ್ರಾ ಬಣದಲ್ಲಿ ಗಣ್ಯರಾಗಿದ್ದರು ಎಂಬುದಾಗಿ ಸಿಖ್‌ ಇತಿಹಾಸಕಾರರು ಒತ್ತಿಹೇಳಿದ್ದಾರೆ. ಮೂಲತಃ ಪಂಜಾಬ್‌ನ ಆಚೆಯ ಪ್ರದೇಶಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ ಉನ್ನತ-ಜಾತಿಯ ಹಿಂದೂಗಳಾದ ಇವರಿಬ್ಬರೂ 1818ರಲ್ಲಿ ಸಿಖ್‌ ಧರ್ಮಕ್ಕೆ ಮತಾಂತರಗೊಂಡಿದ್ದರು.
ಯುದ್ಧದ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಗಳು ಪುನರಾರಂಭಗೊಂಡಾಗ, ಸಿಖ್ಖರ ವಿಶೇಷ ದಳವೊಂದು ಅಲಿವಾಲ್‌ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ ಸಟ್ಲೆಜ್‌ ನದಿಯನ್ನು ದಾಟಿತು, ಮತ್ತು ಗಫ್‌ನ ಪೂರೈಕೆ ಹಾಗೂ ಸಂಪರ್ಕಗಳ ಸೇನಾಶ್ರೇಣಿಗೆ ಬೆದರಿಕೆಯೊಡ್ಡಿತು. ಅವರನ್ನು ನಿಭಾಯಿಸಲು ಸರ್‌ ಹ್ಯಾರಿ ಸ್ಮಿತ್‌ ನೇತೃತ್ವದ ತುಕಡಿಯೊಂದನ್ನು ಕಳಿಸಲಾಯಿತು. ಸ್ಮಿತ್‌ನ ಸೇನಾ ದಂಡಿನ ಪ್ರಯಾಣದ ಮೇಲೆ ನಿರಂತರವಾಗಿ ದಾಳಿಮಾಡಿದ ಸಿಖ್‌ ಅಶ್ವಸೈನ್ಯವು ಅವನ ಸಾಮಾನು ಸರಂಜಾಮುಗಳನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡಿತು, ಆದರೆ ಸ್ಮಿತ್‌ ಬಲವರ್ಧನೆಗಳನ್ನು ಪಡೆದ. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, 1846ರ ಜನವರಿ 28ರಂದು ನಡೆದ ಅಲಿವಾಲ್‌ ಕದನದಲ್ಲಿ ಸಿಖ್ಖರ ಸೇತುಶಿರವನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕುವ ಮೂಲಕ ಒಂದು ಮಾದರಿ ವಿಜಯವನ್ನು ಅವನು ದಾಖಲಿಸಿದ.
ರಣಜಿತ್‌ ಸಿಂಗ್‌ನ ಸಾವು ಸಂಭವಿಸಿದ ತತ್‌ಕ್ಷಣವೇ ಬ್ರಿಟಿಷ್‌ ಈಸ್ಟ್‌ ಇಂಡಿಯಾ ಕಂಪನಿಯು ತನ್ನ ಸೇನಾ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಪ್ರಯತ್ನದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿತ್ತು; ಅದರಲ್ಲೂ ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾಗಿ ಪಂಜಾಬ್‌ಗೆ ಹೊಂದಿಕೊಂಡಿರುವ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಪ್ರವೃತ್ತಿ ಕಂಡುಬಂದಿತ್ತು. 1844ರಲ್ಲಿ, ಸಿಂಧ್‌ ಪ್ರದೇಶವನ್ನು ಪಂಜಾಬ್‌ನ ದಕ್ಷಿಣಭಾಗಕ್ಕೆ ಅವರು ಜೋಡಣೆ ಮಾಡಿದರು. ಸಟ್ಲೆಜ್‌ ನದಿಯಿಂದ ಕೇವಲ ಕೆಲವೇ ಮೈಲುಗಳಷ್ಟು ದೂರವಿದ್ದ ಫಿರೋಜ್‌ಪುರ್‌‌‌ನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸೇನಾ ದಂಡನ್ನೂ ಅವರು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ್ದರು; ಇದು ಬ್ರಿಟಿಷ್‌-ಆಳ್ವಿಕೆಯ ಭಾರತ ಮತ್ತು ಪಂಜಾಬ್ ನಡುವಿನ ಗಡಿನಾಡನ್ನು ಗುರುತುಮಾಡಿತು.
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಸಿಖ್‌ ಸಿಂಧನ್‌ವಾಲಿಯಾಗಳು ಮತ್ತು ಹಿಂದೂ ಡೋಗ್ರಾಗಳು ಎಂಬ ಎರಡು ಪ್ರಮುಖ ಬಣಗಳು ಪಂಜಾಬ್‌ನೊಳಗೆ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿದ್ದು, ಅಧಿಕಾರ ಮತ್ತು ಪ್ರಭಾವಕ್ಕಾಗಿ ಅವು ಪೈಪೋಟಿ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದವು. ರಣಜಿತ್‌ ಸಿಂಗ್‌ನ ಅತಿ ಹಿರಿಯ ಜಾರಜಪುತ್ರನಾದ ಶೇರ್‌‌ ಸಿಂಗ್‌ ಎಂಬಾತನನ್ನು 1841ರ ಜನವರಿಯಲ್ಲಿ ಸಿಂಹಾಸನಕ್ಕೆ ಆರೋಹಣ ಮಾಡಿಸುವಲ್ಲಿ ಡೋಗ್ರಾಗಳು ಯಶಸ್ವಿಯಾದರು. ಅತ್ಯಂತ ಗಣ್ಯರಾದ ಸಿಂಧನ್‌ವಾಲಿಯಾಗಳು ಬ್ರಿಟಿಷ್‌ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಯವನ್ನು ಪಡೆದರಾದರೂ, ಪಂಜಾಬ್‌ನ ಸೇನೆಯಲ್ಲಿ ಅವರದ್ದೇ ಆದ ಅನೇಕ ನಿಷ್ಠ ಬೆಂಬಲಿಗರನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದರು.
ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಗಳು ತಾತ್ಕಾಲಿಕವಾಗಿ ಸ್ಥಗಿತಗೊಂಡವು. ಇದಕ್ಕಿದ್ದ ಮುಖ್ಯವಾದ ಕಾರಣವೆಂದರೆ ಗಫ್‌ನ ಸೇನೆಯು ದಣಿದಿತ್ತು ಮತ್ತು ಅದಕ್ಕೆ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಹಾಗೂ ಬಲವರ್ಧನೆಗಳು ಅಗತ್ಯವಾಗಿದ್ದವು. ಸಿಖ್ಖರು ತಮ್ಮ ಸೋಲುಗಳು ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ದಳಪತಿಗಳ ಕ್ರಮಗಳಿಂದಾಗಿ ತಾತ್ಕಾಲಿಕವಾಗಿ ಎದೆಗುಂದಿದ್ದರಾದರೂ, ತಾಜಾ ಘಟಕಗಳು ಮತ್ತು ನಾಯಕರು ಅವರನ್ನು ಸೇರಿಕೊಂಡಾಗ ಅವರು ಪುನರ್ವ್ಯೂಹಗೊಂಡರು; ಇಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ನವೀಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಪ್ರಯತ್ನಗಳನ್ನು ಕೈಗೊಳ್ಳಲೆಂದು ಮಹಾರಾಣಿ ಜಿಂದ್‌ ಕೌರ್‌ 500 ಆಯ್ದ ಅಧಿಕಾರಿಗಳನ್ನು ಪ್ರಚೋದಿಸಿದಳು.
ಬ್ರಿಟಿಷರ ನಡೆಗೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯಾಗಿ, 1845ರ ಡಿಸೆಂಬರ್‌ 11ರಂದು ಸಿಖ್‌ ಸೇನೆಯು ಸಟ್ಲೆಜ್‌ ನದಿಯನ್ನು ದಾಟಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿತು. ಸೇನೆಯ ನಾಯಕಸ್ಥಾನಗಳು ಮತ್ತು ಪ್ರಧಾನ ಘಟಕಗಳು ಸಿಖ್ಖರಿಗೆ ಸೇರಿದ್ದವಾದರೂ, ಪಂಜಾಬಿ, ಪಾಖ್ತನ್‌ ಮತ್ತು ಕಾಶ್ಮೀರದ ಕಾಲಾಳು ಪಡೆಯ ಘಟಕಗಳೂ ಸಹ ಅದರಲ್ಲಿದ್ದವು. ಫಿರಂಗಿದಳವು ಭಾರೀ ಬಂದೂಕುಗಳ ಘಟಕಗಳನ್ನು ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಒಳಗೊಂಡಿತ್ತು ಮತ್ತು ಅದು ಯುರೋಪಿನ ಸಂಬಳದ ಸಿಪಾಯಿಗಳಿಂದ ಸಂಘಟಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು ಮತ್ತು ತರಬೇತಿ ನೀಡಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು.
ಮೊದಲ ಆಂಗ್ಲೋ-ಸಿಖ್‌ ಯುದ್ಧ ವು 1845 ಮತ್ತು 1846ರ ನಡುವಿನ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಸಿಖ್‌ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ ಮತ್ತು ಬ್ರಿಟಿಷ್‌ ಈಸ್ಟ್‌ ಇಂಡಿಯಾ ಕಂಪನಿಯ ನಡುವೆ ನಡೆದ ಹೋರಾಟವಾಗಿದೆ. ಸಿಖ್‌ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವು ಭಾಗಶಃವಾಗಿ ಸ್ವಾಧೀನಕ್ಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲ್ಪಡಲು ಇದು ಕಾರಣವಾಯಿತು.
ಅದೇನೇ ಇದ್ದರೂ, ಗಡಿಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬಂದ ಮುಚ್ಚುಮರೆಯಿಲ್ಲದ ಮತ್ತು ತೋರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಆಕ್ರಮಣಶೀಲವಾಗಿದ್ದ ಬ್ರಿಟಿಷ್‌ ಸೇನಾ ಜಮಾವಣೆಯು, ಪಂಜಾಬ್‌ ಮತ್ತು ಖಾಲ್ಸಾದ ಒಳಗೆ ಕಂಡುಬಂದಿದ್ದ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಲೇ ಇದ್ದ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟಿನ ಪರಿಣಾಮವನ್ನು ಎದುರಿಸಿತ್ತು.
ಆಫ್ಘನ್ನರು ನಡುವೆ ಕಂಡುಬಂದ ಅನೈಕ್ಯತೆಯ ಪ್ರಯೋಜನವನ್ನು ಪಡೆದ ಸಿಖ್ಖರು ಅವರಿಂದ ಪೆಶಾವರ್‌ ಮತ್ತು ಮುಲ್ತಾನ್‌‌ನ ನಗರಗಳು ಮತ್ತು ಪ್ರಾಂತ್ಯಗಳನ್ನು ಗೆದ್ದರು, ಹಾಗೂ ತಮ್ಮ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದೊಳಗೆ ಜಮ್ಮು ಮತ್ತು ಕಾಶ್ಮೀರ ರಾಜ್ಯಗಳನ್ನೂ ಸೇರಿಸಿಕೊಂಡರು.
ಸ್ವಿಂಗ್ ಒಂದು ಬದಿಯಿಂದ ಬೀಳುವ ನಿವ್ವಳ ಬಲದಿಂದ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಅದು ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಕ್ಷುಬ್ಧ ಸೀಮಾಸ್ತರದಿಂದ ಕೂಡಿರುತ್ತದೆ. ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಸ್ವಿಂಗ್ ಬೌಲಿಂಗ್‌ನಲ್ಲಿ, ಎತ್ತರಿಸಿದ ನಡುಗೆರೆ ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಗುರಿಯಿರಿಸಿದ ದಿಕ್ಕು ಸ್ವಿಂಗ್‌ನ ದಿಕ್ಕನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತದೆ. ಚೆಂಡಿನ ಕೋನೀಯ ನಡುಗೆರೆಯ ಕಾರಣದಿಂದ, ನಡುಗೆರೆಯ ಮೇಲೆ ಹರಿಯವ ಗಾಳಿಯು, ಹೊಲಿಗೆ ಸಾಲಿನ
ನಡುಗೆರೆಯ ಕೋನೀಯ ಬದಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕ್ಷುಬ್ದತೆಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ. ಇದು ಇನ್ನೊಂದು ಬದಿಯಲ್ಲಿ ಸರಾಗವಾಗಿ ಹರಿಯುವ ಸೀಮಾಸ್ತರವು ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗುವುದಕ್ಕಿಂತ ತಡವಾಗಿ ಅಸ್ಥಿರ ಸೀಮಾಸ್ತರವು ಚೆಂಡಿನ ಮೇಲ್ಮೈನಿಂದ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಲು ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ . ಸರಾಗವಾಗಿ ಹರಿಯುವ ಸೀಮಾಸ್ತರದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಒತ್ತಡದೊಂದಿಗೆ ನಿವ್ವಳ ಒತ್ತಡದ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿರುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ನಿವ್ವಳ ಶಕ್ತಿಯು ಕೋನೀಯ ಹೊಲಿಗೆ ಸಾಲಿನ ನಡುಗೆರೆಯ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಚೆಂಡನ್ನು ಚಲಿಸುವಂತೆ ಅಥವಾ ಸ್ವಿಂಗ್ ಆಗುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಸ್ವಿಂಗ್ ಬೌಲಿಂಗ್‌ನಲ್ಲಿ ಚೆಂಡನ್ನು ಹೊಲಿಗೆಸಾಲಿನ ನಡುಗೆರೆ ಕೋನೀಯವಾಗಿರುವಂತೆ ಎಸೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ನಯವಾದ ಅಥವಾ ಮೆರುಗುನೀಡಿದ ಬದಿಯು ಮುಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ಮುಖಮಾಡಿರುವಂತೆ ಚೆಂಡನ್ನು ಹೊಲಿಗೆ ಹಾಕಿದ ನಡುಗೆರೆಯ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ .ಅಂದರೆ ಒರಟಾದ ಬದಿಯತ್ತ ಚಲಿಸುವಂತೆ ಎಸೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಚೆಂಡನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳುವುದು, ವೇಗದ ಬೌಲರ್ ಮಾಡಬೇಕಾದ ಮೊದಲ ಕೆಲಸವಾಗಿದೆ. ಗರಿಷ್ಠ ವೇಗವನ್ನು ಸಾಧಿಸಲು ವೇಗದ ಬೌಲಿಂಗ್ ನ ಮೂಲ ಹಿಡಿತವು, ಹೊಲಿಗೆಯ ನಡುಗೆರೆ ಗೆ ನೇರವಾಗಿರುವಂತೆ ಚೆಂಡನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಹಾಗು ನಡುಗೆರೆಯ ಮೇಲೆ ಪರಸ್ಪರ ಹತ್ತಿರವಿರುವಂತೆ ತೋರುಬೆರಳು ಮತ್ತು ಮಧ್ಯದ ಬೆರಳನ್ನು ಇರಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಮತ್ತು ಹೆಬ್ಬೆರಳು ನಡುಗೆರೆಯ ಕೆಳಭಾಗದಲ್ಲಿ ಚೆಂಡನ್ನು ಹಿಡಿದಿರಬೇಕು. ಬಲಬದಿಯಲ್ಲಿರುವ ಚಿತ್ರವು ಸರಿಯಾದ ಹಿಡಿತವನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ಮೊದಲ ಎರಡು ಬೆರಳುಗಳು ಮತ್ತು ಹೆಬ್ಬೆರಳು, ಕೈಯ ಉಳಿದ ಭಾಗಕ್ಕಿಂತ ಮುಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ಚೆಂಡನ್ನು ಹಿಡಿದಿರಬೇಕು ಮತ್ತು ಇತರ ಎರಡು ಬೆರಳುಗಳನ್ನು ಅಂಗೈಯೊಳಗೆ ಮಡಚಿಕೊಂಡಿರಬೇಕು. ಚೆಂಡು ಕೈಯಿಂದ ಸುಲಭವಾಗಿ ಜಾರಿಹೋಗುವಂತೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಡಿಲವಾಗಿ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡಿರಬೇಕು. ಇತರ ರೀತಿಯ ಹಿಡಿತಗಳು ಕೂಡ ಸಾಧ್ಯವಿದೆ. ಅಲ್ಲದೇ ಇವುಗಳಿಂದ ವಿಭಿನ್ನ ಚೆಂಡೆಸತಗಳ ಫಲಿತಾಂಶ ನೀಡುತ್ತದೆ- ಕೆಳಗೆ ನೀಡಲಾದ ಸ್ವಿಂಗ್ ಮತ್ತು ಸೀಮ್ ಬೌಲಿಂಗ್ ನೋಡಿ. ಬೌಲರ್‌ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಹೊಸ ಸಂಭವನೀಯ ಚಲನೆಯವರೆಗೆ ಚೆಂಡಿನ ಮೇಲಿರುವ ಕೈಹಿಡಿತದ ಮೇಲೆ ಅವರ ಇನ್ನೊಂದು ಕೈಯನ್ನು ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿರುತ್ತಾರೆ. ಇದರಿಂದಾಗಿ ಬ್ಯಾಟ್ಸ್‌ಮನ್ ಯಾವ ರೀತಿಯ ಹಿಡಿತವನ್ನು ಅವನು ಅಥವಾ ಅವಳು ಬಳಸಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನೋಡಿ ಅದಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಸಿದ್ಧವಾಗಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
ಸ್ವಿಂಗ್ ಚೆಂಡುಗಳನ್ನು ಒಂದೇ ರೀತಿಯ ಹಿಡಿತ ಮತ್ತು ತಂತ್ರದಿಂದ ವೇಗದ ಚೆಂಡುಗಳ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಬೌಲ್ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೂ ಹೊಲಿಗೆ ಸಾಲಿನ ನಡುಗೆರೆಯು ನೇರವಾಗಿರುವುಕ್ಕಿಂತ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಸ್ವಲ್ಪಮಟ್ಟಿಗೆ ಕೋನೀಯವಾಗಿರುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ನಿಧಾನ ಚೆಂಡಿನ ಹಿಡಿತವನ್ನು ಬಳಸಬಹುದು. ಔಟ್‌ಸ್ವಿಂಗರ್‌ನಲ್ಲಿ ಚೆಂಡಿನ ಹೊಳಪಿನ ಬದಿಯು ಬ್ಯಾಟ್ಸ್‌ಮನ್‌ಗೆ ಅತೀ ಸಮೀಪವಿರುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಹೊಲಿಗೆಯ ಸಾಲಿನ ನಡುಗೆರೆಯು ಅವನಿಂದ ದೂರದಲ್ಲಿ ಕೋನೀಯವಾಗಿರುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಇನ್‌ಸ್ವಿಂಗರ್‌ನಲ್ಲಿ ಒರಟು ಬದಿಯು ಬ್ಯಾಟ್ಸ್‌ಮನ್‌ಗೆ ಅತೀ ಸಮೀಪವಿರುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಹೊಲಿಗೆ ಸಾಲಿನ ನಡುಗೆರೆಯು ಅವರತ್ತ ಕೋನೀಯವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಸ್ವಿಂಗನ್ನು ಕಟ್ಟರ್ ಹಿಡಿತದೊಂದಿಗೆ ಸಾಧಿಸಲು ಕಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಚೆಂಡು ಹಾರಾಟದಲ್ಲಿರುವಾಗ ಮಾತ್ರ ಸ್ಪಿನ್ ಆಗುತ್ತದೆ. ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಚೆಂಡು ಚಲಿಸುವಾಗ ನಯವಾದ ಅಥವಾ ಒರಟಾದ ಮೇಲ್ಮೈಗಳ ಸ್ಥಾನನಿರ್ಣಯದಲ್ಲಿ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಾಗುತ್ತದೆ. ಅನೇಕ ಆಟಗಾರರು, ಆಟದ ವೀಕ್ಷಕ ವಿವರಣೆಕಾರರು ಮತ್ತು ಅಭಿಮಾನಿಗಳು ಸ್ವಿಂಗ್ ಬೌಲಿಂಗನ್ನು ತೇವದ ಅಥವಾ ಮೋಡಮುಚ್ಚಿದ ವಾತಾವರಣದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಧಿಸುವುದು ಸುಲಭವೆಂದು ಮತ್ತು ಟೆಸ್ಟ್ ಕ್ರಿಕೆಟ್‌ನಲ್ಲಿ ಬಳಸುವ ಕೆಂಪು ಚೆಂಡು ಏಕ ದಿನಪಂದ್ಯದಲ್ಲಿ ಬಳಸುವ ಬಿಳಿಯ ಚೆಂಡಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಸ್ವಿಂಗ್ ಆಗುತ್ತದೆಂಬುದನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.
ಸ್ವಿಂಗ್ ಬೌಲರ್‌ಗಳು ಸೀಮ್ ಬೌಲರ್‌ಗಳ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಪಿಚ್ ಮೇಲೆ ಚೆಂಡನ್ನು ಎಸೆಯದೇ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಬದಿಯಲ್ಲಿ ಚಲಿಸುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಸಾಧಾರಣ ಅಥವಾ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಸ್ವಿಂಗ್ ಬೌಲಿಂಗ್ ಚೆಂಡಿನ ಎತ್ತರಿಸಿದ ನಡುಗೆರೆಯಿಂದ ಉತ್ತೇಜಿತವಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಚೆಂಡು ಹೊಸದಾಗಿದ್ದಾಗ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಸ್ವಿಂಗ್ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಹೆಚ್ಚಾಗಿರುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಸೀಮ್ ಸುಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಚೆಂಡು ಹಳೆಯದಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಸವೆತದಿಂದ ಸ್ವಿಂಗ್ ಸಾಧಿಸುವುದು ಹೆಚ್ಚು ಕಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಫೀಲ್ಡಿಂಗ್ ತಂಡವು ವ್ಯವಸ್ಥಿತವಾಗಿ ಚೆಂಡಿನ ಒಂದು ಬದಿಯನ್ನು ಉಜ್ಜುವ ಮೂಲಕ ನಯಗೊಳಿಸಿ, ಇನ್ನೊಂದು ಬದಿಯು ಒರಟಾಗಿಸಲು ಅವಕಾಶ ನೀಡಿದರೆ ಚೆಂಡು ಹಳೆಯದಾಗಿದ್ದರೂ ಎದುರಿಸಬಹುದು. ಚೆಂಡಿಗೆ ಒಂದು ಬದಿಯಲ್ಲಿ ಉಜ್ಜುವ ಮೂಲಕ ಮೆರುಗು ನೀಡಿ, ಇನ್ನೊಂದು ಬದಿಯಲ್ಲಿ ಮೆರುಗು ನೀಡದಿದ್ದರೆ ಮತ್ತು ಚೆಂಡನ್ನು ವೇಗವಾಗಿ ಬೌಲ್ ಮಾಡಿದರೆ ಇದು ರಿವರ್ಸ್ ಸ್ವಿಂಗ್ ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ. ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಸ್ವಿಂಗ್ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಚೆಂಡು ವಿರುದ್ಧ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಸ್ವಿಂಗ್ ಆಗುತ್ತದೆ. ಜನಪ್ರಿಯ ಅಭಿಪ್ರಾಯಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ, ಈ ಸ್ವಿಂಗ್ ಒರಟಾದ ಬದಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ ನಯವಾದ ಅಥವಾ ಹೊಳಪಿನ ಬದಿಯಲ್ಲಿ ಗಾಳಿಯು ವೇಗವಾಗಿ ಚಲಿಸುವುದರಿಂದ ಉತ್ಪಾದನೆಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
ಉತ್ತಮ ಅಂತರದ ಮೊದಲೇ ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರದಲ್ಲಿ ಬೌನ್ಸ್ ಆಗಿ, ಬ್ಯಾಟ್ಸ್‌ಮನ್ ನ ಹೊಟ್ಟೆಯ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ಹಾರಿದ ಚೆಂಡನ್ನು ಶಾರ್ಟ್ ಪಿಚ್ಡ್ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ ಅಥವಾ ಲಾಂಗ್ ಹಾಪ್ ಎಂದು ವಿವರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲದೇ ಬ್ಯಾಟ್ಸ್‌ಮನ್ ಗೆ ಈ ಚೆಂಡನ್ನು ಹೊಡೆಯಲು ಸುಲಭವಾಗುತ್ತದೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಚೆಂಡು ಪುಟಿದ ನಂತರ ಚೆಂಡಿನ ಎತ್ತರ ಅಥವಾ ಪಥ ಬದಲಾಗಿದೆಯೇ ಎಂದು ನೋಡಲು ಬ್ಯಾಟ್ಸ್‌ಮನ್‌ಗೆ ಸಾಕಷ್ಟು ಕಾಲಾವಕಾಶ ಸಿಕ್ಕಿರುತ್ತದೆ. ಕಡಿಮೆ ಅಂತರದಲ್ಲಿ ಪಿಚ್ ಹಾಕಿದ ಚೆಂಡು, ಬ್ಯಾಟ್ಸ್‌ಮನ್ ಗೆ ಆಕ್ರಮಣಕಾರಿ ಪುಲ್ ಶಾಟ್ ಅನ್ನು ಬಾರಿಸಲು ಸರಿಹೊಂದುವ ಎತ್ತರದಲ್ಲಿಯೇ ಇರುತ್ತದೆ. ಉತ್ತಮ ಅಂತರದ ಮೊದಲೇ ಬೌನ್ಸ್ ಆಗುವ ಮತ್ತು ಭುಜದ ಎತ್ತರವನ್ನು ಅಥವಾ ತಲೆಯ ಎತ್ತರವನ್ನು ತಲುಪುವ ಚೆಂಡು ಬೌನ್ಸರ್ ಆಗಿರುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲದೇ ಅದು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿ ಎಸೆತವಾಗಬಲ್ಲದು. ಬ್ಯಾಟ್ಸ್‌ಮನ್ ನ ತಲೆಯ ಮೇಲಿನಿಂದ ಹೋಗುವ ಚೆಂಡನ್ನು ಅಂಪೈರ್ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ವೈಡ್ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಕಡಿಮೆ ಅಂತರದ ಚೆಂಡುಗಳನ್ನು ಬೌಲಿಂಗ್ ಮಾಡುವುದು ಅಥವಾ ವೈಡ್ ಬಾಲ್‌ಗಳನ್ನು ಎಸೆಯುವುದು ಕೆಟ್ಟ ಕಲ್ಪನೆಯಾಗಿದೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಇಂತಹ ಚೆಂಡುಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಣಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಆಡಲು ಅಥವಾ ದಾಳಿ ಮಾಡಲು ಬ್ಯಾಟ್ಸ್‌ಮನ್‌ಗೆ ತುಲನಾತ್ಮಕವಾಗಿ ಸುಲಭವಾಗಿರುತ್ತದೆ.
ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಆಟವನ್ನು ಆಡುವ ಬಹುಪಾಲು ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಲ್ಲಿ ವೇಗದ ಬೌಲರ್‌ಗಳನ್ನು, ಬೆಂಬಲದ ಪಾತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ನಿಧಾನ ಬೌಲರ್ ಗಳೊಂದಿಗೆ, ತಂಡದ ಬೌಲಿಂಗ್ ಆಕ್ರಮಣದ ಮೂಲಾಧಾರವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಉಪಖಂಡದಲ್ಲಿ ಅದರಲ್ಲೂ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಭಾರತಮತ್ತು ಶ್ರೀಲಂಕಾದಲ್ಲಿ ಅದರ ವಿರುದ್ಧ ಸ್ಥಿತಿ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ನಿಜವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಇಲ್ಲಿ ವೇಗದ ಬೌಲರ್ ಗಳು ಪ್ರಧಾನವಾಗಿ ಸ್ಪಿನ್ನರ್‌ಗಳಿಗೆ ಚೆಂಡನ್ನು ಮೃದುಗೊಳಿಸುವ ಕಾರ್ಯವನ್ನಷ್ಟೇ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಅಂತಹ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಬಳಸುವ ಪಿಚ್‌ಗಳ ಸ್ಥಿತಿಯು ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಇಂತಹ ಪಿಚ್ ಗಳು ವೇಗದ ಬೌಲರ್ ಗಳಿಗಿಂತ ಸ್ಪಿನ್ನರ್‌ಗಳಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಹಾಯವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಇಂತಹ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ವೇಗದ ಬೌಲರ್ ಗಳಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ ಅವುಗಳ ಸ್ಪಿನ್ನರ್‌ಗಳ ಮಹೋನ್ನತ ಕೌಶಲಗಳನ್ನು ಬಿಂಬಿಸುತ್ತದೆ. ಇದಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಇತರ ಪ್ರಮುಖ ಉಪಖಂಡ ರಾಷ್ಟ್ರವಾದ ಪಾಕಿಸ್ತಾನ್, ಅಂಜಿಕೆ ಉಂಟುಮಾಡುವ ವೇಗದ ಬೌಲರ್ ‌ ಗಳ ಅನೇಕ ಪೀಳಿಗೆಗಳನ್ನು ಉತ್ಪಾದಿಸಿದೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಮುಖ್ಯ ಕಾರಣ ಆ ರಾಷ್ಟ್ರ ರಿವರ್ಸ್ ಸ್ವಿಂಗ್ ನಲ್ಲಿ ಹೊಂದಿರುವ ಕೌಶಲವಾಗಿದ್ದು, ವೇಗದ ಬೌಲರ್‌ಗಳಿಗೆ ಸಹಾಯಕವಾದ ಪಿಚ್ ಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವುದು ಕೂಡ ಆಗಿದೆ.
ವೇಗದ ಬೌಲರ್ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಬೌಲ್ ಮಾಡಿದರೆ, ವಿಕೆಟ್‌ಗಳನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಕೆಳಗೆ ಪಟ್ಟಿ ಮಾಡಲಾದ ಮಾರ್ಪಾಡು ತಂತ್ರಗಳ ಮೇಲೆ ಹೆಚ್ಚು ಅವಲಂಬಿಸಬೇಕು. ವೇಗದ ಮತ್ತು ಕಡಿಮೆ ಪ್ರಮಾಣದ ಫಾಸ್ಟ್-ಮೀಡಿಯಂ ಮತ್ತು ಮೀಡಿಯಂ ವೇಗದ ಬೌಲರ್ ಗಳು ಸಂಪೂರ್ಣ ವೇಗದಿಂದ ಮತ್ತು ಆಕ್ರಮಣದಿಂದ ಬ್ಯಾಟ್ಸ್‌ಮನ್‌ನನ್ನು ಔಟ್ ಮಾಡಬಹುದು. ಅಭ್ಯಾಸದಲ್ಲಿ, ಕೆಲವೇ ಕೆಲವು ಪರಿಣಿತ ಬೌಲರ್‌ಗಳು ಮಾತ್ರ ಮಧ್ಯಮ ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತಾರೆ- ಈ ವೇಗದಲ್ಲಿ ಬೌಲಿಂಗ್ ಮಾಡುವಂತಹ ಬೌಲರ್‌ಗಳು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಬ್ಯಾಟ್ಸ್‌ಮನ್ ಗಳಾಗಿದ್ದು, ಇವರು ಕೆಲವೊಂದು ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲವೇ ಕೆಲವು ಓವರ್ ಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ಬೌಲ್ ಮಾಡಬಹುದಾಗಿದೆ. ಈ ಬೌಲರ್ ಗಳು ಗಳನ್ನು ಮೀಡಿಯಮ್ ಪೇಸರ್ ಗಳೆಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಮೀಡಿಯಂ-ಸ್ಲೋ ಮತ್ತು ಸ್ಲೋ-ಮೀಡಿಯಂ ವರ್ಗಗಳನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಸ್ಪಿನ್ ಬೌಲರ್‌ಗಳು ಆಕ್ರಮಿಸುತ್ತಾರೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಸ್ಪಿನ್ ಬದಲಿಗೆ ವೇಗದ ಬೌಲಿಂಗ್ ತಂತ್ರದೊಂದಿಗೆ, ಈ ವೇಗಗಳಲ್ಲಿ ಬೌಲ್ ಮಾಡುವುದರಿಂದ ಹೊಡೆಯುವುದು ತೀರಾ ಸುಲಭ. ಸ್ಪಿನ್ನರ್‌ಗಳನ್ನು ಆಡುಮಾತಿನಲ್ಲಿ "ಸ್ಲೋ ಬೌಲರ್‌ಗಳೆಂದು" ಸೂಚಿಸಿದರೂ ಕೂಡ, ವೃತ್ತಿಪರ ಕ್ರಿಕೆಟ್‌ನಲ್ಲಿ ವಾಸ್ತವ "ಸ್ಲೋ" ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಕೆಲವೇ ಆಟಗಾರರು ಬೌಲ್ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.
ಸ್ಟ್ರೈಕ್ ಬೌಲಿಂಗ್ ಎಂಬ ಪದವು, ಬೌಲರ್‌ಗಳು ಚೆಂಡನ್ನು ಗಾಳಿಯ ಮೂಲಕ ಚಲಿಸುವಂತೆ ಅಥವಾ ಪಿಚ್ ಆಚೆ ಎಸೆಯುವ ಬದಲಿಗೆ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಬ್ಯಾಟ್ಸ್‌ಮನ್ ನನ್ನು ಆಕ್ರಮಣದಿಂದ ಮತ್ತು ಸಂಪೂರ್ಣ ವೇಗದಿಂದ ಔಟ್ ಮಾಡಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತದೆ. ಫಾಸ್ಟ್ ಮತ್ತು ಫಾಸ್ಟ್-ಮೀಡಿಯಂ ವರ್ಗಗಳಲ್ಲಿ ನಿಜವಾದ ವೇಗದ ಬೌಲರ್‌ಗಳು ಬೌಲಿಂಗ್ ಮಾಡಿದಾಗ ಮಾತ್ರ ಅಗ್ರ ದರ್ಜೆಯ ಬ್ಯಾಟ್ಸ್‌ಮನ್‌ನ ಎದುರು ಈ ತಂತ್ರಗಳು ಯಶಸ್ವಿಯಾಗುತ್ತವೆ. ನಿಧಾನ ಬೌಲರ್‌ಗಳು ಸಂದರ್ಭಾನುಸಾರವಾಗಿ ಅವುಗಳನ್ನು ಬಳಸುತ್ತಾರೆ. ಅದರಲ್ಲೂ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಟೇಲ್ ಎಂಡ್ ಬ್ಯಾಟ್ಸ್‌ಮನ್‌ನ ವಿರುದ್ಧ ಬಳಸುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಇಂತಹ ಎಸೆತಗಳಿಂದ ಬ್ಯಾಟ್ಸ್‌ಮನ್ ಗೆ ಸುಲಭವಾದ ರನ್ ದೊರೆಯುವ ಮೂಲಕ ಇದು ನಿಧಾನ ಬೌಲರ್ ಗೆ ವಿರುದ್ಧ ಪರಿಣಾಮ ಉಂಟುಮಾಡಬಹುದು. ಅದೇನೇ ಆದರೂ ಯಾವುದೇ ವೇಗದ ಬೌಲರ್ ಗಳ ಕೈಯಲ್ಲು, ಬಹುತೇಕ ಆಡಲಾಗದಂತಹ ಚೆಂಡುಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಲು, ಆಕ್ರಮಣಕಾರಿ ಬೌಲಿಂಗ್ ತಂತ್ರಗಳನ್ನು ಸ್ವಿಂಗ್ ಬೌಲಿಂಗ್ ಮತ್ತು ಸೀಮ್ ಬೌಲಿಂಗ್ ತಂತ್ರಗಳೊಂದಿಗೆ ಬೆರೆಸಬಹುದಾಗಿದೆ. ಇನ್ ಸ್ವಿಂಗಿಂಗ್ ಯಾರ್ಕರ್‌ಗಳನ್ನು ಮಾರಣಾಂತಿಕ ಬೌಲಿಂಗ್ ಎಂದು ಕಾಣಲಾಗಿದೆ.
ಪರಿಣಾಮಕಾರಿ ವೇಗದ ಬೌಲರ್ ಸ್ಥಿರವಾದ ಪಥ ಮತ್ತು ಅಂತರವನ್ನು ಕಾಯ್ದುಕೊಳ್ಳಲು ಸಮರ್ಥನಾಗಿರಬೇಕು ಅಥವಾ ಸಾಮಾನ್ಯ ಪದದಲ್ಲಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ ನಿಖರವಾಗಿರಬೇಕು. ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಲೈನ್, ಬ್ಯಾಟ್ಸ್‌ಮನ್‌ನತ್ತ ಚೆಂಡಿನ ಪಥವನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸುತ್ತದೆ. ಇದು ಎಡಬದಿಯಿಂದ ಬಲಬದಿಗೆ ಲಂಬೀಯ ಆಯಾಮದಲ್ಲಿರುತ್ತದೆ. ಅಂತರವು ಚೆಂಡು ಪುಟಿಯುವ ಮೊದಲು ಬ್ಯಾಟ್ಸ್‌ಮನ್ ಕಡೆಗೆ ಸಾಗುವ ದೂರವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತದೆ. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಇವೆರಡರಲ್ಲಿ ಅಂತರ ವನ್ನು ವೇಗದ ಬೌಲರ್‌ಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಮುಖವಾದ್ದೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಬೌಲರ್ ವೇಗವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿಕೊಂಡಂತೆ, ಸ್ಥಿರವಾದ ಪಥ ಮತ್ತು ಅಂತರವನ್ನು ಸಾಧಿಸುವುದು ಕಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ವೇಗ ಈ ಕೊರತೆಯನ್ನು ತುಂಬುತ್ತದೆ. ನಿಖರವಾಗಿ ಬೌಲಿಂಗ್ ನಿರ್ವಹಿಸುವ ವೇಗದ ಬೌಲರ್‌ಗಳು ವಿನಾಶಕ ಪರಿಣಾಮ ಉಂಟುಮಾಡಬಲ್ಲರು. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಆಸ್ಟ್ರೇಲಿಯನ್ ಪೇಸ್ ಬೌಲರ್ ಗ್ಲೆನ್ ಮೆಕ್ ಗ್ರಾತ್ ಮತ್ತು ದಕ್ಷಿಣ ಆಫ್ರಿಕದ ಪೇಸ್ ಬೌಲರ್ ಶಾನ್ ಪೊಲಾಕ್.
ವೇಗದ ಬೌಲರ್‌ಗಳು ವಿಕೆಟ್‌ನ ಕಡೆಗೆ ಸ್ಪಿನ್ನರ್‌ಗಳಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ದೂರದಿಂದ ಓಡಿಬರಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಏಕೆಂದರೆ ವೇಗವಾಗಿ ಬೌಲ್ ಮಾಡಲು ಬೇಕಾದ ರಭಸವನ್ನು ಮತ್ತು ಗತಿಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುವ ಅಗತ್ಯವಿರುತ್ತದೆ. ವೇಗದ ಬೌಲರ್‌‌ಗಳು, ಎಷ್ಟು ದೂರದಿಂದ ಓಡಿಬರಬೇಕೆಂಬುದನ್ನು ಹೆಜ್ಜೆಗಳಲ್ಲಿ ಅಳೆದಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ ಹಾಗು ವಿಕೆಟ್‌ನಿಂದ ಎಷ್ಟು ದೂರವೆಂಬುದನ್ನು ಕೂಡ ಗುರುತಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವನು ಅಥವಾ ಅವಳು ಖಚಿತವಾಗಿ ಎಷ್ಟು ದೂರದಿಂದ ಓಡಿಬರಬೇಕೆಂಬುದು ಒಬ್ಬ ಬೌಲರ್ ಗೆ ಬಹುಮುಖ್ಯವಾಗಿ ತಿಳಿದಿರಬೇಕಾದ ಸಂಗತಿಯಾಗಿದೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಅವರು ಓಡಿಬರುವುದನ್ನು ಪಾಪಿಂಗ್ ಕ್ರೀಸ್(ಬ್ಯಾಟುಗಾರನ ಮುಂದೆ ೪ ಅಡಿಯ ದೂರದಲ್ಲಿ ವಿಕೆಟ್ ಗೆ ಸಮಾನಾಂತರವಾಗಿ ಎಳೆದಿರುವ ಪಾಪಿಂಗ್ ಗೆರೆಯಾಗಿದೆ) ನಲ್ಲಿಯೇ ನಿಲ್ಲಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಒಂದು ವೇಳೆ ಬೌಲರ್ ಕ್ರೀಸ್ ಅನ್ನು ದಾಟಿ ಹೆಜ್ಜೆಯನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟು ಬೌಲ್ ಮಾಡಿದರೆ ಅವನು ಅಥವಾ ಅವಳು ನೋ ಬಾಲ್ ಎಸೆದಂತಾಗುವುದು.
ಬೌಲರ್ ಗಳು ಅದರಲ್ಲು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಯುವವಯಸ್ಕರಾಗಿದ್ದಾಗ, ವೇಗದ ಮೇಲೆ ಏಕಮಾತ್ರ ಆಸಕ್ತಿಯನ್ನು ಕೇಂದ್ರೀಕರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿದೆ. ಆದರೆ ವೇಗದ ಬೌಲರ್ ಗಳು ಪಕ್ವತೆ ಗಳಿಸಿದಂತೆ ಹೊಸ ಕೌಶಲಗಳನ್ನು ಕಲಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ, ಹಾಗು ಸ್ವಿಂಗ್ ಬೌಲಿಂಗ್ ಅಥವಾ ಸೀಮ್ ಬೌಲಿಂಗ್ ನ ತಂತ್ರಗಳ ಮೇಲೆ ಹೆಚ್ಚು ಅವಲಂಬಿತರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಬಹುಪಾಲು ವೇಗದ ಬೌಲರ್ ಗಳು ಈ ಎರಡು ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದಾದರು ಒಂದರಲ್ಲಿ ಪರಿಣಿತರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಅಲ್ಲದೇ ಇವರನ್ನು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಸ್ಟ್ರೈಕ್, ಸ್ವಿಂಗ್ ಅಥವಾ ಸೀಮ್ ಬೌಲರ್ ಗಳೆಂದು ವರ್ಗೀಕರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಅದೇನೇ ಆದರೂ, ಈ ವರ್ಗೀಕರಣವು ತೃಪ್ತಿಕರವಾಗಿಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ವರ್ಗಗಳು ಪರಸ್ಪರ ಏಕಮಾತ್ರವಾಗಿಲ್ಲ. ಅಲ್ಲದೇ ಅವನು ಅಥವಾ ಅವಳು ಬೇರೆ ಶೈಲಿಗಳಿಗಿಂತ ಒಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಶೈಲಿಗೆ ಆದ್ಯತೆ ನೀಡಿದರೂ ಕೂಡ ಪರಿಣಿತ ಬೌಲರ್ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ವೇಗದ, ಸ್ವಿಂಗಿಂಗ್, ಸೀಮಿಂಗ್ ಮತ್ತು ಕಟ್ಟಿಂಗ್ ಬಾಲ್ ಗಳ ಮಿಶ್ರಣವನ್ನು ಬೌಲಿಂಗ್ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.
ವೇಗದ ಬೌಲರ್‌ಗಳು ರನ್ ಅಪ್‌ನ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಅವರನ್ನು ಸೈಡ್ ಆನ್ ಅಥವಾ ಚೆಸ್ಟ್ ಆನ್ ಆಗಿಬಿಡುವಂತಹ ಕ್ರಿಯೆಗೆ ಒಳಗಾಗಿರುತ್ತಾರೆ. ಚೆಸ್ಟ್ ಆನ್ ಬೌಲರ್, ಬ್ಯಾಕ್ ಫೂಟ್ ಕಾಂಟ್ಯಾಕ್ಟ್ (ಚೆಂಡನ್ನು ಎಸೆಯುವ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯದ ಮೊದಲು ತತ್ ಕ್ಷಣ ಬೌಲರ್ ಹಿಂದಿನ ಕಾಲು ನೆಲದ ಮೇಲಿಡುವ ಸ್ಥಾನವಾಗಿರುತ್ತದೆ)ತತ್‌ಕ್ಷಣ ಆತನ ಎದೆ ಮತ್ತು ಸೊಂಟಗಳ ಭಾಗವನ್ನು ಬ್ಯಾಟ್ಸ್‌ಮನ್ ಕಡೆಗೆ ಸರಿಹೊಂದುವಂತೆ ತಿರುಗಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರೆ, ಸೈಡ್ ಆನ್ ಬೌಲರ್ ಆತನ ಎದೆ ಮತ್ತು ಸೊಂಟಗಳನ್ನು ಬ್ಯಾಕ್ ಫೂಟ್ ಕಾಂಟ್ಯಾಕ್ಟ್ ಬ್ಯಾಟ್ಸ್‌ಮನ್‌ನಿಗೆ ನೇರವಾಗಿ ತೊಂಭತ್ತು ಡಿಗ್ರಿಯಲ್ಲಿರುವಂತೆ ತಿರುಗಿಸಿಕೊಂಡಿರುತ್ತಾನೆ. ವೆಸ್ಟ್ ಇಂಡಿಯನ್ ಬೌಲರ್ ಮ್ಯಾಲ್ಕಮ್ ಮಾರ್ಷಲ್, ಚೆಸ್ಟ್ ಆನ್ ಬೌಲರ್ ಗೆ ಉತ್ತಮ ಉದಾಹರಣೆಯಾಗಿದ್ದರೆ, ಆಸ್ಟ್ರೇಲಿಯಾದ ಪೇಸ್ ಬೌಲರ್ ಡೆನ್ನಿಸ್ ಲಿಲ್ಲಿ ಸೈಡ್ ಆನ್ ತಂತ್ರವನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿ ಬಳಸುತ್ತಾರೆ.
ಬೌನ್ಸರ್ ಎಂಬುದು ಪಿಚ್ ನ ಮೊದಲರ್ಧದಲ್ಲಿ ಚೆಂಡು ಹಾಕುವ ಗುರಿಯಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿರಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇದರ ಅರ್ಥ ಚೆಂಡು ಬ್ಯಾಟ್ಸ್‌ಮನ್ ನನ್ನು ತಲುಪುವ ವೇಳೆಗೆ ಎದೆ ಅಥವಾ ತಲೆಯ ಎತ್ತರಕ್ಕೆ ಎಗರಲು ಸಮಯವನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತದೆ. ಇದು ಚೆಂಡನ್ನು ಎದುರಿಸುವ ಬ್ಯಾಟ್ಸ್‌ಮನ್ ಗೆ ಎರಡು ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ. ಒಂದುವೇಳೆ ಅವನು ಅಥವಾ ಅವಳು ಅದನ್ನು ಆಡಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರೆ ಅವರ ಬ್ಯಾಟ್ ಕಣ್ಣಿನ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿರುತ್ತದೆ. ಇದರಿಂದಾಗಿ ಚೆಂಡನ್ನು ನೋಡಲು ಮತ್ತು ಸಕಾಲದಲ್ಲಿ ಹೊಡೆತವನ್ನು ಬಾರಿಸಲು ಅವರಿಗೆ ಕಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ. ಅವನು ಅಥವಾ ಅವಳು ಚೆಂಡನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಟ್ಟರೆ ಅಥವಾ ಚೆಂಡು ತಪ್ಪಿಹೋದರೆ ಅದು ಅವನ ಅಥವಾ ಅವಳ ತಲೆಗೆ ಅಥವಾ ಎದೆಗೆ ನೋವಿನಿಂದ ಕೂಡಿದ ಪೆಟ್ಟು ನೀಡಬಹುದು. ಅಲ್ಲದೇ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಇದರಿಂದ ಗಾಯವಾಗಬಹುದು. ಈ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿ, ಅನೇಕ ಬೌನ್ಸರ್ ಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಂತಹ ಬೌಲಿಂಗ್ ತಂತ್ರವನ್ನು ಅಂಜಿಕೆ ಉಂಟುಮಾಡುವ ಬೌಲಿಂಗ್ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಇನ್ನೊಂದು ಕಡೆ, ಬ್ಯಾಟ್ಸ್‌ಮನ್‌ಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ ಬೌನ್ಸ್ ಆಗುವಂತಹ ಚೆಂಡುಗಳನ್ನು ಫುಲ್ ಪಿಚ್ಡ್ ಅಥವಾ ಓವರ್ ಪಿಚ್ಡ್ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ ಅಥವಾ ಹಾಫ್ ವಾಲಿ ಎಂದು ವಿವರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇವು ಬ್ಯಾಟ್ಸ್‌ಮನ್ ಗಳಿಗೆ ಆಟವನ್ನು ಆಡಲು ಉತ್ತಮ ಅಂತರಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಸುಲಭವಾಗಿರುತ್ತವೆ. ಏಕೆಂದರೆ ನಡುಗೆರೆಯಿಂದ ಚೆಂಡು ಪುಟಿದ ನಂತರ ಅವಕ್ಕೆ ಚಲಿಸಲು ಸಮಯಾವಕಾಶ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಇನ್ನು ಬ್ಯಾಟ್ಸ್‌ಮನ್ ನ ಹತ್ತಿರದಲ್ಲೆ ಬೀಳುವ ಚೆಂಡಿಗೆ ಯಾರ್ಕರ್ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಸರಿಯಾಗಿ ಎಸೆದರೆ ಇದು ಅತ್ಯಂತ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾದ ಅಂತರದ ಬೌಲಿಂಗ್ ಆಗಿರುತ್ತದೆ. ಬ್ಯಾಟ್ಸ್‌ಮನ್ ನನ್ನು ತಲುಪುವ ಮೊದಲು ಚೆಂಡು ಪುಟಿಯದಿದ್ದಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಫುಲ್ ಟಾಸ್ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇಂತಹ ಎಸೆತವನ್ನು ಆಡಲು ಬ್ಯಾಟ್ಸ್‌ಮನ್‌ಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಸುಲಭವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಇದು ಅರ್ಧ ಪಿಚ್‌ನಲ್ಲಿಯೇ ಪುಟಿದು ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
ಯಾರ್ಕರ್ ಎಂಬುದು ಪಿಚ್ ಮೇಲೆ ಬ್ಯಾಟ್ಸ್‌ಮನ್ ಕಾಲಿನ ಮುಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ಪುಟಿಯುವ ಚೆಂಡಾಗಿದ್ದು, ಈ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಬ್ಲಾಕ್ ಹೋಲ್ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಬ್ಯಾಟ್ಸ್‌ಮನ್‌ನ ಸಾಮಾನ್ಯ ಭಂಗಿಯಿಂದಾಗಿ ಮತ್ತು ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಬ್ಯಾಟ್ ನ ನಿಯಮದ ಅಂತರದಿಂದಾಗಿ, ಚೆಂಡನ್ನು ಹೊಡೆಯಲು ತಯಾರಾಗುವಾಗ ಬ್ಯಾಟ್ಸ್‌ಮನ್, ಬ್ಯಾಟ್ ಅನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ನೆಲಕ್ಕೆ ತಾಕಿಸಿದಂತೆ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ಯಾರ್ಕರ್ ಆಡುವಾಗ, ಯಾರ್ಕರ್ ಎಸೆಯಲಾಗಿದೆ ಎಂದು ತಿಳಿದ ಕೂಡಲೇ ಬ್ಯಾಟ್ಸ್‌ಮನ್ ಅವನ ಅಥವಾ ಅವಳ ಬ್ಯಾಟಿನ ಎತ್ತರವನ್ನು ತಕ್ಷಣವೇ ಬದಲಾಯಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಇದು ಅತ್ಯಂತ ಕಷ್ಟವಾದ ಕೆಲಸವಾಗಿದ್ದು, ಯಾರ್ಕರ್ ತೆರಪಿನ ಮೂಲಕ ತೂರಿಕೊಂಡು ಹೋಗಿ ವಿಕೆಟ್ ಅನ್ನು ಉರುಳಿಸುತ್ತದೆ. ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ಆಡುವ ಈ ರೀತಿಯ ಎಸೆತವನ್ನು ಯಾರ್ಕರ್ ಅನ್ನು ಕೆದಕು ವುದೆಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಬ್ಯಾಟ್ಸ್‌ಮನ್‌ಗೆ ಹೊಡೆಯಲು ಸುಲಭವಾದ ಮೂರು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿ ಅಂತರಗಳನ್ನು ಎಲ್ಲವೂ ಅಂತರಗಳಿಂದ ವೈವಿಧ್ಯಗೊಂಡಿದ್ದು ಬ್ಯಾಟ್ಸ್‌ಮನ್‌ಗೆ ಹೊಡೆಯಲು ಸುಲಭವಾಗಿರುವುದರಿಂದ, ವೇಗದ ಬೌಲರ್‌ಗೆ ಅಂತರದ ನಿಯಂತ್ರಣವು ಪ್ರಮುಖವಾದ ವಿಧಾನವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಮತ್ತೊಂದು ಬದಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಪಿನ್ ಬೌಲರ್‌ಗಳು ಯಾವಾಗಲು ಉತ್ತಮ ಅಂತರವನ್ನು ಗುರಿಯಾಗಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿರುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿರಲು ಪಥ ಬದಲಾವಣೆ ಮತ್ತು ಅಂತರದ ಮೇಲೆ ಉತ್ತಮ ನಿಯಂತ್ರಣದ ಅಗತ್ಯವಿರುತ್ತದೆ.
ವೇಗದ ಬೌಲರ್ ಆತನ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ವೃತ್ತಿಜೀವನದುದ್ದಕ್ಕೂ ದೈಹಿಕವಾಗಿ ಗಟ್ಟಿಮುಟ್ಟಾಗಿರಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಾನೆ. ಇದು ದಶಕಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಕಾಲವನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿರಬಹುದು. ಇದು ಅತ್ಯಂತ ಕಷ್ಟದ ಕೆಲಸವೆಂದು ಹೇಳುವ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ ಅಲ್ಲದೇ ಇದಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚು ಶಿಸ್ತಿನ ಮತ್ತು ಅದೃಷ್ಟದ ಅಗತ್ಯವಿರುತ್ತದೆ.
ನಡುಗೆರೆ ಸುತ್ತ ತಿರುಗುವ ಚೆಂಡು ಪಿಚ್ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದಾಗ ಬಲಕ್ಕೆ ಅಥವಾ ಎಡಕ್ಕೆ ತಿರುಗುತ್ತದೆ. ಇದು ಚೆಂಡು ಯಾವ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಸ್ಪಿನ್ ಆಗುತ್ತದೆ ಎನ್ನುವುದರ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿಸಿದೆ. ಚೆಂಡು ಬಲಕ್ಕೆ ಬೌನ್ಸ್ ಆಗುತ್ತಿದ್ದರೆ ಇದು ಆಫ್ ಕಟ್ಟರ್ ಆಗಿರುತ್ತದೆ. ಇದು ಬಲಗೈ ಬ್ಯಾಟ್ಸ್‌ಮನ್‌ಗೆ ಆಫ್ ಸ್ಟಂಪ್‌ನಿಂದ ಲೆಗ್‌ಸ್ಟಂಪ್ ಕಡೆಗೆ ಸಾಗುತ್ತದೆ. ಇದಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ, ಎಡಕ್ಕೆ ಬೌನ್ಸ್ ಆಗುವ ಚೆಂಡು ಲೆಗ್ ಕಟ್ಟರ್. ಬಲಗೈ ಬ್ಯಾಟ್ಸ್‌ಮನ್‌ಗೆ ಲೆಗ್‌ಸ್ಟಂಪ್‌ನಿಂದ ಆಫ್‌ಸ್ಟಂಪ್‌ಗೆ ಚೆಂಡು ಸಾಗುತ್ತದೆ. ಕಟ್ಟರ್‌ಗಳನ್ನು ಬ್ಯಾಟ್ಸ್‌ಮನ್‌ನ ಆಫ್‌ಸ್ಟಂಪ್ ಸ್ವಲ್ಪ ಆಚೆ ಪಿಚ್ ಮೇಲೆ ಬೀಳುವಂತೆ ಗುರಿಇರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಇದು ವಿಕೆಟ್‌ನಿಂದ ಆಚೆ ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಇದರಿಂದ ಚೆಂಡು ಬ್ಯಾಟ್‌ನ ಮಧ್ಯಭಾಗಕ್ಕೆ ಬದಲು ಹೊರತುದಿಗೆ ತಾಗಿ ಮೇಲೆ ಹಾರಿ ಸ್ಲಿಪ್ಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಕ್ಯಾಚ್ ಹಿಡಿಯಲು ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ.
ಬ್ಯಾಟ್ಸ್‌ಮನ್ ನ ಸೊಂಟದ ಎತ್ತರಕ್ಕೆ ಬರುವಂತಹ ಚೆಂಡು ಉತ್ತಮ ಅಂತರ ಪುಟಿಯುವ ಚೆಂಡಾಗಿದೆ. ಕ್ರಿಕೆಟ್‌ನಲ್ಲಿ ಉತ್ತಮ ಅಂತರಕ್ಕಾಗಿ ಅಥವಾ ಯಾವುದೇ ಇತರ ಅಂತರಕ್ಕಾಗಿ ಯಾವುದೇ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ದೂರವನ್ನು ನಿಗದಿಪಡಿಸಲಾಗಿಲ್ಲ. ಏಕೆಂದರೆ ಅಗತ್ಯವಿರುವ ದೂರವು ಚೆಂಡಿನ ವೇಗದೊಂದಿಗೆ, ಪಿಚ್ ನ ಸ್ಥಿತಿಯೊಂದಿಗೆ, ಬೌಲರ್ ಮತ್ತು ಬ್ಯಾಟ್ಸ್‌ಮನ್ ನ ಎತ್ತರದೊಂದಿಗೆ ಬದಲಾಗಬಹುದು. ಈ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ "ಉತ್ತಮ ಅಂತರ"ವನ್ನು ಬೌಲಿಂಗ್ ಮಾಡುವುದು ಯಾವಾಗಲು ಸೂಕ್ತವಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಅಂಶವನ್ನು ಗಮನಿಸಬೇಕು- ಕೆಲವೊಂದು ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ, ಕೆಲವು ಪಿಚ್ ಗಳ ಮೇಲೆ ಮತ್ತು ಕೆಲವು ಬ್ಯಾಟ್ಸ್‌ಮನ್‌ಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಇತರ ಅಂತರಗಳು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿರುತ್ತವೆ. ಬಲಬದಿಯಲ್ಲಿರುವ ರೇಖಾಚಿತ್ರವು ವಿಭಿನ್ನ ಅಂತರಗಳು ಯಾವ ಅರ್ಥವನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ವಿವರಿಸಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತದೆ.
ಬೌನ್ಸರ್ ಗಳಿಗೆ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಬ್ಯಾಟ್ಸ್‌ಮನ್ ತಲೆ ಬಗ್ಗಿಸುವ ಮೂಲಕ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆದರೆ ಇದಕ್ಕೆ ವೇಗವಾಗಿ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ದೃಢಮನಸ್ಕನಾಗಿರಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೂ ಬ್ಯಾಟ್ಸ್‌ಮನ್ ಗೆ ಯಾವುದೇ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಪೆಟ್ಟು ಬೀಳಬಹುದಾದ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳಿರುತ್ತವೆ. ಬ್ಯಾಟ್ ಅನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳುವ ಮೂಲಕ ತಲೆಯನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಸ್ವಾಭಾವಿಕ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಹೀಗೆ ಮಾಡುವುದನ್ನು ಸಾಧ್ಯವಾದಷ್ಟು ನಿಗ್ರಹಿಸಬೇಕು.ಏಕೆಂದರೆ ಚೆಂಡು ಬ್ಯಾಟಿಗೆ ತಗುಲಿ ನಿಯಂತ್ರಣವಿಲ್ಲದ ಕೋನದಲ್ಲಿ ಎಗರುವ ಮೂಲಕ ಸುಲಭವಾದ ಕ್ಯಾಚ್ ದೊರೆಯುವಂತಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಆಡುವಾಗ ಬಹುತೇಕ ಬ್ಯಾಟ್ಸ್‌ಮನ್‌ಗಳು ಸುದೀರ್ಘ ಬೌನ್ಸರ್‌ಗಳ ದಾಳಿಯ ನಂತರ ಹೆದರಿಕೊಂಡು ತಮ್ಮ ವೃತ್ತಿಜೀವನದಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಬಾರಿ ವಿಕೆಟ್ ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ.
ಆಧುನಿಕ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಆಟದಲ್ಲಿ, ವೇಗದ ಬೌಲರ್‌ಗಳು ಯಾವಾಗಲು ಗುರಿಯಿರಿಸುವ ಪಥವು ಬ್ಯಾಟ್ಸ್‌ಮನ್ ಆಫ್ ಸ್ಟಂಪ್ಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಆಚೆ 'ಅನಿಶ್ಚಿತತೆಯ ವಲಯ 'ದಲ್ಲೇ ಚೆಂಡನ್ನು ಎಸೆಯುವುದಾಗಿದೆ. ಅಂತಹ ಚೆಂಡು ವಿಕೆಟ್ ಗೆ ತಾಕುವುದೋ ಇಲ್ಲವೋ ಎಂಬುದನ್ನು ಹೇಳುವುದು ಬ್ಯಾಟ್ಸ್‌ಮನ್‌ಗೆ ಕಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಆ ಚೆಂಡನ್ನು ಹೊಡೆಯಬೇಕೆ, ರಕ್ಷಣಾತ್ಮಕ ಆಟವಾಡಬೇಕೇ ಅಥವಾ ಚೆಂಡನ್ನು ಆಡದೇ ಬಿಡಬೇಕೇ ಎಂದು ತಿಳಿಯುವುದು ಕಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ತಂತ್ರವನ್ನು ಐತಿಹಾಸಿಕವಾಗಿ ಆಫ್ ಥಿಯರಿ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು, ಆದರೆ ಈಗ ಬಹಳ ರೂಢಿಯಲ್ಲಿದ್ದು, ಅದಕ್ಕೆ ಹೆಸರು ನೀಡುವುದು ಅಪರೂಪವಾಗಿದೆ. ಪಥದಲ್ಲಿ ಬದಲಾವಣೆಯು ಕೂಡ ಪ್ರಮುಖವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲದೇ ಲೆಗ್ ಸ್ಟಂಪ್‌ನತ್ತ ಗುರಿಯಿರಿಸಿದ ಎಸೆತಗಳು ಸಹ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ಪೂರೈಸುತ್ತದೆ.