polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ಬಾತುಕೋಳಿ ಅನಾಟಿಡೀ ಕುಟುಂಬದ ಅನಾಟಿನೀ ಉಪಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ ಸುಮಾರು 120 ಬಗೆಯ ಜಲಪಕ್ಷಿಗಳಿಗಿರುವ ಸಾಮಾನ್ಯ ಹೆಸರು . ಇದೇ ಕುಟುಂಬದ ಆನ್ಸರಿನೀ ಉಪಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ ಹಂಸಪಕ್ಷಿಗಳು ಹಾಗೂ ಹೆಬ್ಬಾತುಗಳಿಗಿಂತ ಕಿರಿಯ ಗಾತ್ರದ ಪಕ್ಷಿಗಳು ಇವು. ಅನಾಟಿನೀ ಗುಂಪಿನ ಜಲಪಕ್ಷಿಗಳು, ಸೈರೋಸಿನೀ ಉಪಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ ಮುಳುಗು ಹಾಕುವ ಸಮುದ್ರ ಬಾತುಗಳು ಮೆರ್‍ಗಾನಿಟಿನೀಯ ತೊರೆಬಾತುಗಳು, ಅಕ್ಸಿಯುರಿನೀಯ ಚಿಮ್ಮುವ ಬಾಲದ ಬಾತುಗಳು ಹಾಗೂ ಡೆಂಡ್ರೋಸಿಗ್ನಿನೀ ಉಪಕುಟುಂಬದ ಸದಸ್ಯರಾದ ಉದ್ದಕಾಲಿನ ಬಾತುಗಳೂ ಈ ಗುಂಪಿಗೆ ಸೇರುವುವು.
ಒಂದು ಚಿಕ್ಕ ಬಾತುಕೋಳಿ ಬಯಲು ಮೇಡಿನ ಗರಿಗಳ ಅಥವಾ ಬೇಬಿ ಡಕ್ - ಡಕ್ಲಿಂಗ್; ಆದರೆ ಸುಟ್ಟು ಸಿದ್ಧ ಆಹಾರ ವ್ಯಾಪಾರ ಯುವ ವಯಸ್ಕರ ಬಾತುಕೋಳಿಗಳು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ "ಡಕ್ಲಿಂಗ್" ಎಂದು ಹೆಸರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಗಂಡು ಬಾತುಕೋಳಿಗೆ ಡ್ರೇಕ್ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಸ್ತ್ರೀ ಬಾತುಕೋಳಿಗೆ ಬಾತುಕೋಳಿ ಅಥವಾ ಓರ್ನಿತಾಲಜಿಯಲ್ಲಿ ಕೋಳಿ ಎಂದು.
ಹಣ್ಣನ್ನು ತಿನ್ನಲು ಉಪಯೋಗಿಸುತ್ತಾರೆ. ಹಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ವಿಟಮಿನ್ ಸಿ ಇರುವುದರಿಂದ ಆರೋಗ್ಯಕ್ಕೂ ಒಳ್ಳೆಯದು. ಈ ಹಣ್ಣು ಪಿತ್ಥ ನಿವಾರಕವೂ ಹೌದು. ಆದರೆ ಉಷ್ಣ ಗುಣವಿರುವ ಈ ಹಣ್ಣನ್ನು ಜಾಸ್ತಿ ತಿಂದರೆ ಹೊಟ್ಟೆ ನೋವು, ಅಜೀರ್ಣವಾಗುವ ಸಂಭವವಿದೆ. ಕರಂಡೆಯ ಹೆಚ್ಚಿನ ಉಪಯೋಗವಾಗುವುದು ಉಪ್ಪಿನಕಾಯಿ ತಯಾರಿಸಲು. ಕಾಯಿಯು ಹುಳಿಯಾಗಿರುವುದರಿಂದ ಇದರ ಉಪ್ಪಿನಕಾಯಿಯು ರುಚಿಕರವಾಗಿರುತ್ತದೆ.
ಹಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ಪೆಕ್ಟಿನ್ ಎಂಬ ರಾಸಾಯನಿಕವಿರುವುದರಿಂದ ಇದನ್ನು ಜಾಮ್, ಜೆಲ್ಲಿಗಳ ತಯಾರಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಉಪಯೋಗಿಸುತ್ತಾರೆ. ಕರಂಡೆಯ ಉಪಯೋಗವನ್ನು ಮನಗಂಡ ರಾಜಸ್ಥಾನ, ಬಿಹಾರ, ಗುಜರಾತ್, ಉತ್ತರಪ್ರದೇಶ ರಾಜ್ಯಗಳ ಕೆಲವು ರೈತರು ಇದನ್ನು ವಾಣಿಜ್ಯ ಬೆಳೆಯಾಗಿಯೂ ಅಲ್ಪ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
ವಾಂತಿ, ಯಕ್ರತ್ತಿನ ತೊಂದರೆ, ಹೊಟ್ಟೆನೋವು, ಹೃದಯದ ಕಾಯಿಲೆಗಳಿಗೆ ಕವಳಿಹಣ್ಣಿನ ಔಷಧಿ. ಕಾಯಿಯ ರಸದಿಂದ ಅಜೀರ್ಣ ನಿವಾರಣೆ.ಎಲೆಯ ರಸ ಮತ್ತು ತೊಗಟೆಯ ಕಷಾಯ ಜ್ವರಕ್ಕೆ ಗುಣಕಾರಿ. ಹೊಟ್ಟೆಹುಣ್ಣು,ಬಾಯಿಹುಣ್ಣು ಮತ್ತು ತುರಿಕೆಗೆ ಬೇರಿನ ಉಪಯೋಗವಾಗುತ್ತದೆ. ಚರ್ಮ ಹದಗೊಳಿಸಲು ಮತ್ತು ಬಣ್ಣ ಹಾಕಲು ಕಾಯಿ ಬಳಸುತ್ತಾರೆ.
ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿ ಬೆಳೆದ ಈ ಗಿಡಗಳು ಸುಮಾರು ೩-೫ ಮೀಟರ್ ಎತ್ತರವಾಗಿವೆ. ಹೊಳೆಯುವ ಹಸಿರೆಲೆಗಳ ಮುಳ್ಳು ಪೊದೆ.ಎಲೆ,ಕಾಯಿ ಕಿತ್ತರೆ ಬಿಳಿ ಅಂಟುದ್ರವ ಸೂಸುವಿಕೆ. ಕೆಂಪು ಬಣ್ಣದ ಎಳೆ ಕಾಯಿ ಬಲಿತಾಗ ಹಸಿರು ಬಣ್ಣಕ್ಕೆ ತಿರುಗು ತ್ತದೆ. ಗೋಲಿಯಾಕಾರದ,ಕಪ್ಪು ಬಣ್ಣದ ಕಳಿತ ಹಣ್ಣು ಹುಳಿಮಿಶ್ರಿತ ಸಿಹಿ. ಸಮುದ್ರಮಟ್ಟದಿಂದ ಹಿಮಾಲಯದವರೆಗೆ ಮರುಳುಗಾಡು, ಗುಡ್ಡಬೆಟ್ಟ, ಪಾಳುಜಮೀನಿನಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯಬಲ್ಲ ದಾಡಸಿ ಸಸ್ಯ. ಇದು ಒಂದು ಬೀಜದಿಂದ ಸಸ್ಯಾಭಿವೃಧ್ದಿ ಯಾಗಿದೆ.
ಬೇಸಿಗೆಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮಾರ್ಚ್ ತಿಂಗಳಿನಿಂದ ಮೇ-ಜೂನ್ ವರೆಗೂ ಕರಂಡೆ ಹಣ್ಣು ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಕರಂಡೆ ಹಣ್ಣು ನೋಡಲು ಕಪ್ಪು ದ್ರಾಕ್ಷಿಯನ್ನು ಹೋಲುತ್ತದೆ. ಗಾತ್ರದಲ್ಲಿ ದ್ರಾಕ್ಷಿಗಿಂತ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಣ್ಣಗಿರುವ ಈ ಹಣ್ಣು ಆಕಾರದಲ್ಲಿ ಗುಂಡಗಿರುತ್ತದೆ. ಸುಮಾರು ೫-೬ ಕಾಯಿಗಳ ಗೊಂಚಲು ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದಿರುತ್ತದೆ. ಗೊಂಚಲಲ್ಲದೆ ಒಂದು, ಎರಡು ಕಾಯಿಗಳೂ ಇರಬಹುದು. ಚಿಕ್ಕದಿರುವಾಗ ಎಲೆಯಂತಹುದೇ ಹಸಿರು ಬಣ್ಣವಿರುವ ಕಾಯಿಗಳು ಬೆಳೆಯುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಹಸಿರು ಮಿಶ್ರಿತ ಗುಲಾಬಿ-ಕೆಂಪು ಬಣ್ಣಕ್ಕೆ ತಿರುಗುತ್ತವೆ. ಪೂರ್ತಿ ಮಾಗುವ ಮೊದಲು ಕಂದು-ಕೆಂಪು ಬಣ್ಣವಿರುವ ಕಾಯಿ ಮಾಗಿದಾಗ ಪೂರ್ತಿ ಕಪ್ಪಾಗುತ್ತದೆ. ಕಾಯಿ ಇದ್ದಾಗ ಕೊಯ್ದರೆ ತೊಟ್ಟಿನಿಂದ ಬಿಳಿಯಾದ ಹಾಲು ಒಸರುತ್ತದೆ. ಹಣ್ಣಿನ ತೊಟ್ಟಿನಿಂದಲೂ ಸ್ವಲ್ಪವಾಗಿ ಈ ಹಾಲು ಒಸರುವುದು. ಹಣ್ಣಿನೊಳಗಡೆ ಅರ್ಧ ಚಂದ್ರಾಕೃತಿಯ, ಒಂದರ ಪಕ್ಕ ಒಂದು ಒತ್ತಾಗಿರುವ ಅನೇಕ ತೆಳ್ಳನೆಯ ಚಿಕ್ಕ ಬೀಜಗಳಿರುತ್ತವೆ.
ಕರಂಡೆ ಹಣ್ಣಿನ ಗಿಡ ಚಿಕ್ಕ ಪೊದೆಯಂತಹ ಸಸ್ಯ. ನೆಲದಿಂದ ಸುಮಾರು ೫-೭ ಅಡಿಗಳಷ್ಟು ಬೆಳೆದಿರುವುದು ಸಾಮಾನ್ಯ. ಹೆಚ್ಚು ನೀರಿನ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲದ ಇದು, ಬಿಸಿಲು ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಸುಲಭವಾಗಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ. ಗಿಡವು ನೀಳವಾದ ಕೊಂಬೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಎರಡು ಕವಲುಗಳಾಗಿ ಚಿಗುರೊಡೆದು ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ. ಗೆಲ್ಲುಗಳ ಮೇಲೆ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು ಒಂದು ಇಂಚು ಉದ್ದವಿರುವ ಮುಳ್ಳುಗಳಿರುತ್ತವೆ. ಎಲೆಗಳು ಎರಡರಿಂದ ಮೂರು ಇಂಚು ಉದ್ದವಿದ್ದು, ತಿಳಿ ಹಸಿರಿನಿಂದ ಗಾಢ ಹಸಿರು ಬಣ್ಣವಿರುತ್ತವೆ. ಗೆಲ್ಲುಗಳ ಮೇಲೆ ಮುಳ್ಳುಗಳ ಗಂಟಿನೊಡನೆಯೇ ಬೆಳೆದ ಎಲೆಗಳು ಒಂದಕ್ಕೊಂದು ಅಭಿಮುಖವಾಗಿರುತ್ತವೆ. ಯಾವುದೇ ಆರೈಕೆಯಿಲ್ಲದೆ ಗುಡ್ಡಗಳ ಮೇಲೆ ಬೆಳೆಯುವ ಈ ಗಿಡವನ್ನು ರೈತರು ಬೇಲಿಗಾಗಿಯೂ ಉಪಯೋಗಿಸುತ್ತಾರೆ. ಬೀಜದಿಂದ ಹೊಸ ಗಿಡವನ್ನು ಪಡೆಯಬಹುದು.
ಕರಂಡೆಯ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಹೆಸರು . ಹೂ ಬಿಡುವ ಸಸ್ಯ ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ ಕರಂಡೆ ಅಪೋಸೈನೇಸಿಯೇ ಕುಟುಂಬದ ಸದಸ್ಯ. ಈ ಹಣ್ಣಿಗೆ ಕವಳೆ ಕಾಯಿ, ಗರಜಲ ಕಾಯಿ ಎಂದೂ ಕರೆಯುತಾರೆ. ಪಶ್ಚಿಮ ಘಟ್ಟಗಳ ಹಾಗೂ ತಪ್ಪಲಿನ ಗುಡ್ಡಗಳಲ್ಲಿ ನೈಸರ್ಗಿಕವಾಗಿ ಕರಂಡೆಯ ಗಿಡ ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ. ಹಿಮಾಲಯದ ಬೆಟ್ಟಗಳಲ್ಲೂ ಈ ಗಿಡವನ್ನು ಕಾಣಬಹುದು. ಭಾರತವಲ್ಲದೆ ನೇಪಾಳ, ಅಫ್ಘಾನಿಸ್ಥಾನ, ಶ್ರೀಲಂಕಾ ದೇಶಗಳಲ್ಲೂ ಈ ಗಿಡ ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ. ಕರಂಡೆ ಹಣ್ಣು ಮಾಗಿದಾಗ ಹುಳಿಮಿಶ್ರಿತ ಸಿಹಿ ಇರುತ್ತದೆ. ಇದರ ಕಾಯಿಯನ್ನು ಉಪ್ಪಿನಕಾಯಿ ಮಾಡಲು ಬಳಸುತ್ತಾರೆ.
ಒಣಭೂಮಿ, ಬೆಟ್ಟಗಳಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ನೀರಿನ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲದೆ ಬೆಳೆಯುವ ಹಣ್ಣಿನ ಗಿಡ ಕರಂಡೆ. ನೆಲದಿಂದ ಹೆಚ್ಚೇನೂ ಎತ್ತರವಿಲ್ಲದ, ಮುಳ್ಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಚಿಕ್ಕ ಗಿಡಗಳಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯುವ ಕರಂಡೆ ಹಣ್ಣು, ಇದು ಬೆಳೆಯುವ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿನ ಜನರಿಗೆ ಚಿರ ಪರಿಚಿತ ಮತ್ತು ಅತ್ಯುಪಯೋಗಿ ಹಣ್ಣು. ಜೀವಸತ್ವಗಳು, ಶರ್ಕರ ಪಿಷ್ಟಗಳು, ಸಸಾರ ಜನಕ, ಕೊಬ್ಬು, ಖನಿಜಾಂಶ ಹೀಗೆ ಮನುಕುಲಕ್ಕೆ ಅತ್ಯಾವಶ್ಯಕವಾದ ಆಹಾರಾಂಶಗಳ ಗಣಿ ಈ ಸ್ವಾದಿಷ್ಟ ಫಲಗಳು ದೊರಕಿಸಿಕೊಡುತ್ತವೆ.
ಕಾಯಿಯು ಪೂರ್ತಿ ಒಗರಾಗಿದ್ದು ತಿನ್ನಲು ಅಷ್ಟೇನೂ ಹಿತಕರವಲ್ಲ. ಮಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಹುಳಿಯಾಗುವ ಇದು ತಿನ್ನಲು ಯೋಗ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಪೂರ್ತಿ ಮಾಗಿದ ಹಣ್ಣು ಮಧುರವಾದ ಸಿಹಿ ರುಚಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದು ಸ್ವಲ್ಪ ಹುಳಿಯ ಛಾಯೆಯೂ ಇದ್ದು ತಿನ್ನಲು ಹಿತವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಕಾಯಿ-ಹಣ್ಣು ಕೊಯ್ದಾಗ ಒಸರುವ ಅಂಟಾಗಿರುವ ಹಾಲು ತಿನ್ನಲು ಅಡ್ಡಿಯಾಗದು. ಕೈಗೆ, ಹಲ್ಲಿಗೆ ಅಂಟಿದರೂ ನೀರಿನಿಂದ ತೊಳೆದರೆ ಸುಲಭವಾಗಿ ಬಿಟ್ಟುಹೋಗುವುದು.
ಅಮರಗೋಳ ಗ್ರಾಮವು ಕರ್ನಾಟಕ ರಾಜ್ಯದ ವಿಜಯಪುರ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಮುದ್ದೇಬಿಹಾಳ ತಾಲ್ಲೂಕಿನಲ್ಲಿದೆ.
ಸಾಹಿತ್ಯ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ‘ರಂ. ಶಾ’ ಎಂದೇ ಪ್ರಸಿದ್ಧರಾಗಿರುವ ರಂಗನಾಥ ಶಾಮಾಚಾರ್ಯ ಲೋಕಾಪುರ ಅವರು ಜುಲೈ 13, 1932ರಂದು ಜಮಖಂಡಿ ತಾಲ್ಲೂಕಿನ ಹುನ್ನೂರಿನಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದರು. ತಂದೆ ಶಾಮಾಚಾರ್ಯ ರು ಮತ್ತು ತಾಯಿ ಇಂದಿರಾಬಾಯಿಯವರು. ಲೋಕಾಪುರ ಅವರ ಪ್ರಾರಂಭಿಕ ಶಿಕ್ಷಣ ಬೆಳಗಾವಿಯಲ್ಲಿ ನೆರವೇರಿತು. ತಂದೆ ಹಳಗನ್ನಡ, ಛಂದಸ್ಸುಗಳಲ್ಲಿ ವಿದ್ವಾಂಸರಾಗಿದ್ದುದರ ದೆಸೆಯಿಂದಾಗಿ ಲೋಕಾಪುರರಿಗೆ ಬಾಲ್ಯದಿಂದಲೇ ಸಾಹಿತ್ಯದಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿ ಮೊಳೆಯಲು ಪ್ರೇರಣೆ ದೊರಕಿತ್ತು. ಹೈಸ್ಕೂಲಿನಲ್ಲಿ ಓದುತ್ತಿದ್ದಾಗಲೇ ಅವರಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ, ಸಂಸ್ಕೃತದಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿ ಹುಟ್ಟಿತು. ಅವರಿಗೆ ಪ್ರ.ಗೋ.ಕುಲಕರ್ಣಿಯವರಿಂದ ಹಳೆಗನ್ನಡ ಪಾಠವಾಯಿತು. ಬೆಳಗಾವಿಯಲ್ಲಿ ಇಂಟರ್ ಮೀಡಿಯೆಟ್ ಕಾಲೇಜು, ಕೊಲ್ಹಾಪುರದ ರಾಜಾರಾಂ ಕಾಲೇಜಿನಿಂದ ಬಿ.ಎಸ್ಸಿ ಪದವಿ ಪಡೆದರು. ಮುಂದೆ ರಂ.ಶಾ ಅವರು ಉದ್ಯೋಗಕ್ಕಾಗಿ ಸೇರಿದ್ದು ಮುಂಬೈನ ಅಕೌಂಟೆಂಟ್ ಜನರಲ್‌ರವರ ಕಚೇರಿಯಲ್ಲಿ.
ಪಿ.ಜಿ. ವುಡ್‌ಹೌಸರ ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನೋದಿ ಪ್ರಭಾವಿತರಾದ ರಂ.ಶಾ ಅವರು ಅಂದಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಸುಧಾ, ಮಯೂರ ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಹಾಸ್ಯ ಲೇಖನಗಳನ್ನು ಮೂಡಿಸಿದ್ದರು.
ಸುಧಾ ಯುಗಾದಿ ಕಾದಂಬರಿ ಸ್ಪರ್ಧೆಯಲ್ಲಿ ಇವರ ‘ಸಾವಿತ್ರಿ’ ಕಾದಂಬರಿಗೆ ಮೊದಲ ಬಹುಮಾನ ಸಂದಿತ್ತು. ಟಿ. ಎಸ್. ರಂಗಾ ಅವರು ಈ ಕಥೆಯನ್ನಾಧರಿಸಿ ಇದೇ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಚಲನಚಿತ್ರವನ್ನು ಮೂಡಿಸಿದ್ದರು.
ರಂ. ಶಾ ಅವರ ಎರಡನೆಯ ಕಾದಂಬರಿ ‘ತಾಯಿ ಸಾಹೇಬ’. ಈ ಕಥೆಯನ್ನು ಇದೇ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಗಿರೀಶ್ ಕಾಸರವಳ್ಳಿಯವರು ಚಲನಚಿತ್ರವನ್ನಾಗಿಸಿದರು. ಈ ಎರಡೂ ಚಿತ್ರಗಳು ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮತ್ತು ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಗೌರವ ಪಡೆದವು.
ಈ ಎಲ್ಲ ಸಾಧನೆಗಳ ಜೊತೆಗೆ ರಂ. ಶಾ ಅವರು ಕನ್ನಡ-ಮರಾಠಿ ಭಾಷೆಗಳ ತೌಲನಿಕ ಅಧ್ಯಯನ ನಡೆಸಿದ ಫಲವಾಗಿ ‘ಹಳೆಗನ್ನಡ ಮತ್ತು ಮರಾಠಿ’ ಎಂಬ ಸಂಶೋಧನಾ ಗ್ರಂಥವನ್ನು ಕನ್ನಡ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯ ಹಂಪಿಯ ಮೂಲಕ ೧೯೯೪ರಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಇದೇ ಕೃತಿಯನ್ನು ಮರಾಠಿ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ “ಜ್ಞಾನೇಶ್ವರೀ ಕಾಲೀನ ಮರಾಠಿ ಭಾಷೇವಾರ ಕನ್ನಡ ಪ್ರಭಾವ” ಎಂದು ೩ ಸಂಪುಟಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ವಂತ ಖರ್ಚಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರದ ಗ್ರಂಥೋತ್ತೇಜಕ ಸಂಸ್ಥೆಯಿಂದ ಈ ಕೃತಿಗೆ ಪುರಸ್ಕಾರ ಲಭಿಸಿದೆ. ಹೀಗೆ ರಂ. ಶಾ ಅವರು ಕನ್ನಡ-ಮರಾಠಿ ಎರಡೂ ಭಾಷೆಗಳನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಿ ಪರಸ್ಪರ ಕೊಡುಕ್ಕೊಳ್ಳುವಿಕೆಯ ತಿಳುವಳಿಕೆಯನ್ನು ನೀಡಿದ್ದಾರೆ.
ರಂ. ಶಾ ಅವರ ಹಲವಾರು ಸಣ್ಣಕಥೆಗಳು ನಾಡಿನ ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಗೊಂಡಿವೆಯಲ್ಲದೆ ಕಥಾಸಂಕಲನಗಳಾಗಿಯೂ ಪ್ರಕಟಗೊಂಡಿವೆ. ರಂ. ಶಾ ಅವರು ಅನಂತಮೂರ್ತಿಯವರ ‘ಸಂಸ್ಕಾರ’ ಮತ್ತು ಶಿವರಾಮ ಕಾರಂತರ ‘ಮರಳಿ ಮಣ್ಣಿಗೆ ಕಾದಂಬರಿಗಳನ್ನು ಮರಾಠಿಗೆ ಅನುವಾದ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ವಿ. ಗ. ಕಾನಿಟ್ಕರರ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಮರಾಠಿ ಕಾದಂಬರಿ ‘ಹೋರಪಳ’ವನ್ನು ‘ಅಗ್ನಿದಿವ್ಯ’ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ತಂದಿದ್ದಾರೆ.
ರಂ.ಶಾ ಅವರು ಮರಾಠಿಯಿಂದ ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ತಂದಿರುವ ತುಕಾರಾಂ ಅವರ 'ಜ್ಞಾನೇಶ್ವರಿ' ಕೃತಿಯು ಕೇಂದ್ರ ಸಾಹಿತ್ಯ ಅಕಾಡೆಮಿಯ ೨೦೦೬ನೇ ಸಾಲಿನ ಅನುವಾದ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಪಡೆದಿದೆ. ಮರಾಠಿ ಸಂತ ಜ್ಞಾನೇಶ್ವರ ಅವರು ೧೩ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ರಚಿಸಿದ್ದ ಸಾಹಿತ್ಯವನ್ನು 'ಕನ್ನಡ ಜ್ಞಾನೇಶ್ವರಿ' ಎಂಬ ಕೃತಿ ರಚನೆ ಮೂಲಕ ಲೋಕಾಪುರರು ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ತಂದಿದ್ದಾರೆ.
ಕಾಲೇಜಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ರಂ. ಶಾ ಅವರಿಗೆ ಪ್ರಾಚಾರ್ಯರಾಗಿದ್ದ ವಿ. ಕೃ. ಗೋಕಾಕರ ಸಂಪರ್ಕ ಲಭಿಸಿತ್ತು. ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಪರಿಚಯವೂ ಚೆನ್ನಾಗಿ ದೊರಕಿತು. ಇದಲ್ಲದೆ ಹಿಂದಿ ಭಾಷೆಯನ್ನೂ ಕಲಿತು ಹಿಂದಿ ಸಾಹಿತ್ಯವನ್ನು ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಿದ್ದಲ್ಲದೆ ಪ್ರೇಮಚಂದರ ಎಂಟು ಹಿಂದಿ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ಅನುವಾದ ಮಾಡಿದ್ದರು.
ರಂ. ಶಾ. ಎಂದು ಪ್ರಖ್ಯಾತರಾದ ರಂಗನಾಥ ಶಾಮಾಚಾರ್ಯ ಲೋಕಾಪುರ ಕನ್ನಡ ಮತ್ತು ಮರಾಠಿ ಸಾಹಿತ್ಯ ಲೋಕದಲ್ಲಿನ ಮಹತ್ವದ ಸಾಧಕರಾಗಿದ್ದಾರೆ.
ಪುಂಡಿ ಗಿಡದ ಬೀಜದಿಂದ ಎಣ್ಣೆಯನ್ನು ತೆಗೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಪುಂಡಿ ಗಿಡ ಮಾಲ್ವೇಲಿಸ್ ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಮಾಲ್ವೇಸಿಕುಟುಂಬಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ ಗಿಡ. ಇದರ ವೃಕ್ಷಶಾಸ್ತ್ರ ನಾಮ ಹಿಬಿಸ್ಕಸ್ ಸಫ್ದಾರಿಫ್ಫಾ.ಲಿನ್ನೇ . ಇನ್ನೊಂದು ತರಹ ಗಿಡದ ಸಸ್ಯ ಶಾಸ್ತ್ರ ಹೆಸರುಹಿಬಿಸ್ಕಸ್ ಕನ್ನಬಿನಸ್ . ಪುಂಡಿ ಗಿಡ ಎಲೆ ಹುಳಿ ಆಗಿರುತ್ತದೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಇದರ ಹಸಿ ಎಲೆಗಳನ್ನು ಪಲ್ಯ, ಸಾಂಬಾರು ಇತ್ಯಾದಿಗಳನ್ನು ಮಾಡುವುದರಲ್ಲಿ ಉಪಯೋಗಿಸುತ್ತಾರೆ. ಎರಡನೆ ರಕವನ್ನು ನಾರು ಸಲುವಾಗಿ ಬೆಳೆಸುತ್ತಾರೆ. ಇದನ್ನು ನಾರು/ಕಿತ್ತಗೋಗು ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಪುಂಡಿ ನಾರಿನಿಂದ ಸೆಣಬಿನ ನಾರು ತರಹದ ಗೋಣಿಗಳನ್ನು, ಹಗ್ಗಗಳನ್ನು ತಯಾರು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಪುಂಡಿ ವಿತ್ತನದಿಂದ ಎಣ್ಣೆಯನ್ನು ತೆಗೆಯುತ್ತಾರೆ. ಈ ಎಣ್ಣೆಯನ್ನು ಅಡಿಗೆ ಎಣ್ಣೆ, ಸಲಾಡ್ ಎಣ್ಣೆಯಾಗಿ ಉಪಯೋಗಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಆಗುತ್ತದೆ. ಇದನ್ನು ಎಂದು ಕೂಡಾ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.
ವಿತ್ತನದಿಂದ ಉತ್ಪದಿಸಲಾದ ಎಣ್ಣೆ ಕಂದು ಮತ್ತು ಅರಿಸಿನ ಬಣ್ಣ ಮಿಶ್ರಣವಾಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ. ಎಣ್ಣೆಯಲ್ಲಿ ಪರ್ಯಾಪ್ತ ಮತ್ತು ಅಪರ್ಯಾಪ್ತ ಕೊಬ್ಬಿನ ಆಮ್ಲಗಳೆರಡೂ ಇರುತ್ತವೆ .ಪರ್ಯಾಪ್ತ ಕೊಬ್ಬಿನ ಆಮ್ಲಗಳಾದ ಪಾಮೀಟಿಕ್ ಮತ್ತು ಸ್ಟಿಯರಿಕ್ ಆಮ್ಲಗಳು, ಎರಡು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಸೇರಿ ೨೫-೩೫% ತನಕ ಇರುತ್ತವೆ. ಎಣ್ಣೆಯಲ್ಲಿ ಒಲಿಕ್ ಮತ್ತು ಲಿನೊಲಿಕ್ ಕೊಬ್ಬಿನ ಆಮ್ಲಗಳು ೬೫-೭೦% ವರೆಗೆ ಇರುತ್ತವೆ. ಪುಂಡಿ ಎಣ್ಣೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಬೇರೆ ಎಣ್ಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣದಂತಾ ಎಪೋಕ್ಸಿ ಮತ್ತು ಸೈಕ್ಲೋ ಕೊಬ್ಬಿನ ಆಮ್ಲಗಳನ್ನು ಗೊತ್ತು ಹಚ್ಚಲಾಗಿದೆ.
ಪುಂಡಿ ಬೀಜವನ್ನು ಎಕ್ಸುಪೆಲ್ಲರು ದಲ್ಲಿ ಹಾಕಿ ನಡಿಸಿ ತೆಗೆಯಬಹುದು. ಎಕ್ಸುಪೆಲ್ಲರುನಿಂದ ಬರುವ ಹಿಂಡಿಯಲ್ಲಿ ೭-೮% ಎಣ್ಣೆ ಉಳಿದಿರುತ್ತದೆ. ಹಿಂಡಿಯಲ್ಲಿ ಉಳಿದಿದ್ದ ಎಣ್ಣೆಯನ್ನು ಸಾಲ್ವೆಂಟ್ ಪ್ಲಾಂಟ್ ನಲ್ಲಿ ಬಳಸಿ ಎಣ್ಣೆಯನ್ನು ತೆಗೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ವಿತ್ತನವನ್ನು ಸ್ಟೀಮು ದ್ವಾರಾ ಬೇಯಿಸಿ, ಫ್ಲೇಕರು ಯಂತ್ರಗಳಿಂದ ವಿತ್ತಗಳನ್ನು ಫ್ಲೇಕ್ಸಿಯನ್ನಾಗಿ ತಯಾರು ಮಾಡಿ, ಆಮೇಲೆ ಎಕ್ಸುಪೆಲ್ಲರು ಯಂತ್ರಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಕೆಲಕಡೆ ನೇರವಾಗಿ ವಿತ್ತನ ಪ್ಲೇಕ್ಸುಯನ್ನು ಸಾಲ್ವೆಂಟ್ ಪ್ಲಾಂಟ್ಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸಿ ಎಣ್ಣೆಯನ್ನು ತೆಗೆಯುತ್ತಾರೆ.
ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಪುಂಡಿಯನ್ನು ನಾರು ಸಲುವಾಗಿ ಬೆಳೆಸುತ್ತಾರೆ. ವಿತ್ತನ ಬರುವ ತನಕ ಗಿಡವನ್ನು ಬೆಳಸಿದರೂ ನಾರು ಬರುವುದಕ್ಕೆ ತೊಂದರೆ ಇಲ್ಲವೆಂದು ತಿಳಿದು ಬಂದಿದೆ. ವಿತ್ತನ ಇಳುವರಿ ಒಂದು ಹೆಕ್ಟೇರಿಗೆ ೭೦೦-೮೦೦ ಕಿಲೋಗಳು ಬರುತ್ತದೆ. ವಿತ್ತನ/ಬೀಜದಲ್ಲಿ ೧೯-೨೦% ತನಕ ಎಣ್ಣೆ ಇರುತ್ತದೆ. ಕನ್ನಾಬಿನಸ್ ಗಿಡ ಬೀಜ ಹಸಿರು ಇಲ್ಲವೆ ಮಂಜಿನ ಹಸಿರು ವರ್ಣದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ. ಸಫ್ದಾರಿಫ್ಫಾಗಿಡ ಬೀಜ ಕಂದುಬಣ್ಣ ಇಲ್ಲವೆ ಪಿಂಕು ವರ್ಣದಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತದೆ. ಬೀಜ ಚತುರ ಫಲಕವಾಗಿರುತ್ತವೆ. ಬೀಜಮೇಲೆ ಗಟ್ಟಿ ಸಿಪ್ಪೆ/ಪೊಟ್ಟು ಇರುತ್ತದೆ.
ಭಾರತ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಆಂಧ್ರ ಪ್ರದೇಶ, ಪಶ್ಚಿಮ ಬಂಗಾಲ, ಬೀಹಾರ , ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರ, ಕರ್ನಾಟಕ, ಮತ್ತು ಒರಿಸ್ಸಾರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಾಂತ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಗುವಳಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
೧೯೪೯ರ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಹದಿಮೂರನೆಯ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲೇ ‘ವಾಳ್ಗೈ’ ಎಂಬ ತಮಿಳು ಚಿತ್ರದ ಮೂಲಕ ಚಲನಚಿತ್ರರಂಗಕ್ಕೆ ಪಾದಾರ್ಪಣೆ ಮಾಡಿದ ವೈಜಯಂತಿಮಾಲಾ ಮುಂದೆ ತಮಿಳು ಮತ್ತು ಹಿಂದಿ ಭಾಷೆಗಳೆರಡರಲ್ಲೂ ಪ್ರಖ್ಯಾತಿ ಪಡೆದ ತಾರೆಯೆನಿಸಿದರು. ಬಹಾರ್, ನಾಗಿನ್, ದೇವದಾಸ್, ಕಟ್ಪುತ್ಲಿ, ಸಾಧನಾ, ನಯಾ ದೌರ್, ಮಧುಮತಿ, ಗಂಗಾ ಜಮುನಾ, ಸಂಗಮ್, ಲೀಡರ್, ಪೆಹ್ಲಿ ಜಲಕ್, ಆಮ್ರಪಾಲಿ, ಜ್ಯೂಯೆಲ್ ಥೀಫ್, ಸಂಘರ್ಷ್ ಹೀಗೆ ಹಲವಾರು ಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ದಿಲೀಪ್ ಕುಮಾರ್, ರಾಜ ಕಫೂರ್, ದೇವಾನಂದ್, ಕಿಶೋರ್ ಕುಮಾರ್ ಮುಂತಾದ ಪ್ರಸಿದ್ಧರೊಂದಿಗೆ ನಟಿಸಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧಿ ಪಡೆದರು. ತಮ್ಮ ಸೌಂಧರ್ಯ, ನೃತ್ಯ, ಅಭಿನಯಗಳಿಂದ ಪ್ರೇಕ್ಷಕರಿಗೆ ಮೋಡಿ ಮಾಡಿದ್ದ ವೈಜಯಂತಿಮಾಲಾ ಅವರ ಹೆಸರು ಅಂದಿನ ಈ ಮಹಾನ್ ನಟರುಗಳ ಹೆಸರುಗಳ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಸುದ್ಧಿಯಲ್ಲಿತ್ತು. ಮುಂದೆ ಅವರ ಚಮನ್ ಲಾಲ್ ಬಾಲಿ ಅವರನ್ನು ವರಿಸಿದರು.
ತಮಿಳು ಮತ್ತು ತೆಲುಗು ಚಿತ್ರರಂಗದಲ್ಲೂ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ನಟಿಸಿದ್ದ ವೈಜಯಂತಿಮಾಲಾ ಅವರು ಜಿ. ಡಿ. ವೆಂಕಟರಾಂ ಎಂಬುವರು ನಿರ್ಮಿಸಿದ್ದ "ಆಶಾ ನಿರಾಶಾ" ಎಂಬ ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರದಲ್ಲೂ ನಟಿಸಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಆ ಚಿತ್ರ ತೆರೆಕಾಣಲಿಲ್ಲ.
ನಾಟ್ಯಕಲೆಯಲ್ಲಿನ ಮಹತ್ಸಾಧನೆಗಾಗಿ ವೈಜಯಂತಿಮಾಲಾ ಅವರು ಸಂಗೀತ ನಾಟಕ ಅಕಾಡೆಮಿಯ ಗೌರವವನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದಾರೆ. ಸಂಗಮ್, ದೇವದಾಸ್, ಸಾಧನಾ, ಮಧುಮತಿ, ಗಂಗಾ ಜಮುನಾ, ಸಂಘರ್ಷ್ ಮುಂತಾದ ಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿನ ಅಭಿನಯಕ್ಕಾಗಿ ಫಿಲಂಫೇರ್, ಬಿ.ಎಫ್.ಜೆ.ಎ ಮುಂತಾದ ಪ್ರಶಸ್ತಿಗಳು, ಪದ್ಮಶ್ರೀ ಪ್ರಶಸ್ತಿ, ಕಲೈಮಾಮಣಿ ಮುಂತಾದ ಅನೇಕ ಗೌರವಗಳು ಅವರಿಗೆ ಸಂದಿವೆ.
ವಿವಾಹದ ನಂತರದಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಪ್ರಸಿದ್ಧಿಯಲ್ಲಿರುವಗಲೇ ಚಿತ್ರರಂಗವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದ ವೈಜಯಂತಿಮಾಲಾ ಬಾಲಿ ಅವರು ಮುಂದೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಮಯವನ್ನು ಭರತನಾಟ್ಯ ಕಲೆಗೆ ಮೀಸಲಿಟ್ಟರು. ತಮ್ಮ ನೃತ್ಯ ಪ್ರದರ್ಶನ ಮತ್ತು ನೃತ್ಯ ಸಂಯೋಜನೆಗಳಿಂದ ಅವರು ವಿಶ್ವದಾದ್ಯಂತ ಜನರನ್ನು ನೃತ್ಯಕಲೆಯತ್ತ ಆಕರ್ಷಿಸಿದ್ದಾರೆ.
ಚಲನಚಿತ್ರ ಮತ್ತು ಭರತನಾಟ್ಯ ಕಲಾವಿದೆಯಾಗಿ ಪ್ರಖ್ಯಾತರಾಗಿರುವ ವೈಜಯಂತಿಮಾಲಾ ಅವರು ಆಗಸ್ಟ್ ೧೩, ೧೯೩೬ರಂದು ತಮಿಳುನಾಡಿನ ಅಂದಿನ ಮದ್ರಾಸ್ ಪ್ರೆಸಿಡೆನ್ಸಿಗೆ ಸೇರಿದ್ದ ಟ್ರಿಪ್ಜಲಿಕೇನ್ ಎಂಬಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದರು. ತಂದೆ ಎಂ. ಡಿ. ರಾಮಸ್ವಾಮಿ ಅವರು ಮತ್ತು ತಾಯಿ ವಸುಂಧರಾ ದೇವಿ ಅವರು.
ವೈಜಯಂತಿಮಾಲಾ ಬಾಲಿ ಭಾರತೀಯ ಕಲಾಲೋಕದಲ್ಲಿ ಪ್ರಖ್ಯಾತ ಹೆಸರು. ಚಲನಚಿತ್ರ ಕಲಾವಿದೆಯಾಗಿ ಮತ್ತು ಭರತನಾಟ್ಯ ಕಲೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧರಾದ ವೈಜಯಂತಿಮಾಲಾ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದಿಂದ ಹಿಂದಿ ಚಿತ್ರರಂಗದಲ್ಲಿ ಪ್ರಖ್ಯಾತಿ ಪಡೆದ ಕಲಾವಿದೆಯರಲ್ಲಿ ಪ್ರಥಮಸಾಲಿನವರು.
ಗೋಲ್ಫ್ ಆಟದಲ್ಲಿ ಸಹಾ ಅವರು ಪರಿಣತರು. ರಾಜಕೀಯದಾಟದಲ್ಲಿ ಸಹಾ ಇವರು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಮತ್ತು ಭಾಜಪ ಪಕ್ಷಗಳ ಮೂಲಕ ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಲೋಕಸಭೆ ಇಲ್ಲವೇ ರಾಜ್ಯಸಭೆಗಳ ಸದಸ್ಯತ್ವ ನಿರ್ವಹಿಸಿದ್ದಾರೆ.
೧೯೪೭ರ ದೇಶ ವಿಭಜನೆಯ ಕಾಲದಲಿ ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ಆಕ್ರಮಿಸಿಕೊಂಡ ಕೆಲವು ಭಾಗಗಳನ್ನು ಮರಳಿ ಪಡೆಯಲು ಭಾರತೀಯ ಸೇನೆ ನೌಕೇರಾದಿಂದ ರಾಜೋರಿಯತ್ತ ಮುನ್ನುಗ್ಗಿತು. ೮ ಎಪ್ರಿಲ್ ೧೯೪೮ರಂದು ಸೆಕೆಂಡ್ ಲೆಫ್ಟಿನೆಂಟ್ ರಾಮ ರಾಘೋಬ ರಾಣೆ ಗೆ ಸಾಶೇಖಾ ಹಾಗೂ ರಾಜೋರಿ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಶತ್ರು ಸೇನೆ ಹುಗಿದಿಟ್ಟ ಸ್ಪೋಟಕಗಳನ್ನು ತೆರವುಗೊಳಿಸುವ ಕಾರ್ಯ ನೀಡಲಾಯಿತು. ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆ ಪ್ರದೇಶ ಗುಡ್ಡಗಾಡಿನ ದುರ್ಗಮ ಪ್ರವೇಶವಾಗಿತ್ತು. ಶತ್ರು ಗುಂಡಿನ ಮಳೆಗರೆಯುತ್ತಿದ್ದ. ೪ನೇ ಡೊಗ್ರಾದ ಒಂದು ಭಾಗವಾಗಿದ್ದ ರಾಣೆಯವರ ೩೭ನೇ ಕಂಪನಿಯ ಒಂದು ತುಕಡಿ ಹುಗಿದಿಟ್ಟ ಸ್ಪೋಟಕಗಳನ್ನು ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ತೆರವುಗೊಳಿಸುವ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆ ಆರಂಭಿಸಿತು. ತುಕಡಿಯ ಇಬ್ಬರು ಸೈನಿಕರು ಶತ್ರುದಾಳಿಗೆ ವೀರಮರಣವನ್ನಪ್ಪಿದರು. ಸ್ವತಃ ರಾಣೆ ಗಾಯಗೊಂಡರು. ಆದರೂ ಎದೆಗುಂದದೆ ಶತ್ರುಗಳ ದಾಳಿಯ ಮಧ್ಯೆಯೇ ಹುಗಿದಿಟ್ಟ ಸ್ಪೋಟಕಗಳನ್ನು ತೆರವುಗೊಳಿಸುವ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಯನ್ನು ಸತತ ಮೂರು ದಿನಗಳ ಕಾಲ ಮುಂದುವರೆಸಿದರು.
ರಾಮ ರಾಘೋಬ ರಾಣೆ ಜನಿಸಿದ್ದು ಕರ್ನಾಟಕದ ಕಾರವಾರ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಚೆಂಡಿಯಾ ಎಂಬಲ್ಲಿ ಜೂನ್ ೨೬, ೧೯೧೮ರಂದು. ಅವರು ಕೊಂಕಣದ ಮರಾಠಾ ಕ್ಷತ್ರೀಯ ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಸೇರಿದವರು. ಅವರು ಸಾಮಾನ್ಯ ಸೈನಿಕನಾಗಿ ಸೇನೆ ಸೇರಿದರು. ಸೇನೆಯಲ್ಲಿ ಜಾಣರಿಗೆ ಸಾಹಸಿಗಳಿಗೆ ಇರುವ ಸದಾವಕಾಶಗಳನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡು ಸೇನೆಯಲ್ಲಿ ಅಧಿಕಾರಿಯಾದರು. ಕಾಪ್ಸ್ ಆಫ್ ಇಂಜಿನಿಯರ್ಸ್ನಲ್ಲಿ ಡಿಸೆಂಬರ್ ೧೫, ೧೯೪೭ರಂದು ರಾಮ ರಾಘೋಬ ರಾಣೆ ಕಮಿಶನ್ಸ್ ಅಧಿಕಾರಿಯಾದರು.
ಕರ್ತವ್ಯದ ಕರೆಯನ್ನು ಮೀರಿ, ಜೀವದ ಹಂಗುತೊರೆದು ಅಪ್ರತಿಮ ಸಾಹಸ ಹಾಗೂ ಶೌರ್ಯದಿಂದ ತಮ್ಮ ತುಕಡಿಯನ್ನು ಹುರಿದುಂಬಿಸಿ ೪ನೇ ಡೊಗ್ರಾ ವೇಗವಾಗಿ ಮುನ್ನುಗ್ಗುವಂತೆ ಮಾಡಿದ ಸೆಕೆಂಡ್ ಲೆಫ್ಟಿನೆಂಟ್ ರಾಮ ರಾಘೋಬ ರಾಣೆ ಅವರಿಗೆ ದೇಶದ ಅತ್ಯುನ್ನತ ಯುದ್ಧಕಾಲದ ಶೌರ್ಯ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ‘ಪರಮವೀರ ಚಕ್ರ’ ಪದಕವನ್ನು ನೀಡಲಾಯಿತು.
ಮೇಜರ್ ರಾಮ ರಾಘೋಬ ರಾಣೆ ಪರಮವೀರ ಚಕ್ರ ಸಂಮಾನಿತ ಯೋಧರೆಂದು ದೇಶದಲ್ಲಿ ಗೌರವಾನ್ವಿತರಾಗಿದ್ದಾರೆ.
'ಸರ್ರನೆ ಹೋಗವ್ವಾ ಭರ್ರನೆ ಬಾರವ್ವಾಸಣ್ಣಸೊಸಿ ಭಾಗೀರತಿ ತವರುಮನಿಗೆ ಹೋದಾಳು,
"ನಮ್ಮತ್ತೆ ನಮ್ಮಾವ ಬ್ಯಾರೆ ಇಡ್ತಾರಂತೆ"ಇಟ್ಟರೆ ಇಡಲೇಳು ವಾಲಿಜೋಡು ಕೊಡತೇನೆ"
ಇಲ್ಲಿ ಭಾಗೀರಥಿ ಅತ್ತೆ-ಮಾವನ ಮಾತನ್ನು ಮೀರದ ಸೊಸೆ. ಭಾಗೀರಥಿಗೂ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ನಡೆವ ಮಾತುಕಥೆ ಗೊತ್ತಾದರೂ ಏನೊಂದು ಸೊಲ್ಲೆತ್ತದೆ, ಪ್ರತಿಭಟನೆಯನ್ನು ಮಾಡದೆ "ಶೀತಲ ಪ್ರವೃತ್ತಿ"ಯನ್ನು ಕಡೆವರೆಗೂ ಕಾಯ್ದು ಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ. ಇಲ್ಲಿ ಆಕೆಯ ಮಾನಸಿಕ ವೇದನೆ, ಮನೋ ತಾಕಲಾಟ, ತಲ್ಲಣದ ತೀವ್ರತೆ ತವರಿಗೆ ಹೋದಾಗ, ಗೆಳತಿಯನ್ನು ಕಾಣಲು ಹೋದಾಗ ವ್ಯಕ್ತವಾಗುತ್ತದೆ. ಆಕೆಯ 'ಅಳು' ಬಲಿಯಾಗಲು ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲದಿರುವುದನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ.
"ಉಳಿದೇನು!ಉಳಿಯ ಬಹುದೇನೊ" ಎಂಬ ಆಸೆ ಕಡೆಯವರೆಗೂ ಇರುತ್ತದೆ. ಗೆಳತಿಯು ಕೂಡ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಕೈಗೊಂಬೆಯಾದುದರಿಂದ ಭಾಗೀರಥಿಯನ್ನೂ ಸಾವಿನ ದವಡೆಯಿಂದ ಪಾರುಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ತನ್ನ ಅಸಾಹಾಯಕತೆಯನ್ನು ನೆನೆವಾಗ ಅವಳಿಗೆ ದು:ಖ ಉಮ್ಮಳಿಸಿ ಬರುತ್ತದೆ. ಸಾಯುವ ದಿನವೂ ಕೂಡ ಭಾಗೀರಥಿ ಎಂದಿನಂತೆ ಮನೆಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ತನ್ನನ್ನೂ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ.
ಭಾಗೀರಥಿಯ ಮನೋವೇದನೆ ಆಕೆಯ ಅತ್ತೆ-ಮಾವನಿಗೆ ಅರಿವಾದರೂ,"ಸ್ಥಿತಪ್ರಜ್ಞೆ"ಕಾಯ್ದು ಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಗೌಡನ ಮನೆಯವರು ಆರ್ಥಿಕವಾಗಿ ಬಲಾಢ್ಯರಾಗಿದ್ದರು ಎಂಬುದನ್ನು 'ಬಂಗಾರದ ಬುಟ್ಟಿ, ಸಿಂಗಾರದ ಸಿಂಬಿ' ಸೂಚಿಸುತ್ತವೆ. ವಿನಯ, ವಿಧೇಯತೆ, ಸಂಸ್ಕಾರ, ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ನಡವಳಿಕೆಗಳೇ ಭಾಗೀರಥಿಗೆ ಮುಳುವಾಗುತ್ತವೆ. ಗಂಗವ್ವನ ಪೂಜೆ "ಮಹಾತ್ಯಾಗ"ವೂಂದರ ಮುನ್ಸೂಚನೆ.
'ಬಿರಿ ಬಿರನೆ' ಎಂಬ ಪದ ಭಾಗೀರಥಿಯ ಮನದ ಭೀತಿ, ತಳಮಳ, ಆತಂಕ, ಬದುಕಬೇಕೆಂಬ ಆತುರತೆಯನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಮೆಟ್ಟಿಲೆನ್ನುವುದು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ, ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ದ್ಯೋತಕ. ಆದರಿಲ್ಲಿ ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳು ವ್ಯಕ್ತಿಯೊಬ್ಬಳ ಸರ್ವನಾಶಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತವೆ. ಭಾಗೀರಥಿ ತನ್ನ ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಉಳಿವಿಗಾಗಿ ಕೊನೆಯ ತನಕ ಹೋರಾಡಿ ವಿಫಲಳಾಗುತ್ತಾಳೆ.
ಭಾಗೀರಥಿ ಸಾವನ್ನು ಸ್ವಾಗತಿಸುವಳಾಗಿದ್ದರೆ, ಮೆಟ್ಟಿಲನ್ನು ಹತ್ತುವ ಪ್ರಮೇಯವೆ ಬರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಕೆರೆಯಲ್ಲಿ ನೀರು ಉಕ್ಕಿ ಬಂದ ಕೂಡಲೆ ತಟಸ್ಥವಾಗಿ ನಿಂತು ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದಳು. ಇಲ್ಲಿ ಹಾಗಾಗ ದಿರುವುದೇ ಮನೋಸಂಘರ್ಷಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ. ಆವಳನ್ನು ಆಕ್ರಮಿಸಲು ಬರುವ ಗಂಗೆ, ಅದರಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಹೋರಾಡುವ ಭಾಗೀರಥಿಯ ರೀತಿ ಮನವನ್ನು ಆದ್ರವಾಗಿ ಸುತ್ತದೆ. ಬಲಿ ಸಮರ್ಪಣೆ ಎಷ್ಟು ಮೃದುವಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತದೆಯೊ, ಬಲಿ ಸ್ವೀಕಾರವೂ ಅಷ್ಟೇ ನವಿರಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತದೆ.
ಭಾರತೀಯ ಜನಪದ ಸಾಹಿತ್ಯದಲ್ಲಿ ತ್ಯಾಗ, ಬಲಿದಾನಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಕಥನಗೀತೆಗಳು ಹೇರಳವಾಗಿ ದೊರೆಯುತ್ತವೆ. ಸಮಾಜದ ಸಮಷ್ಠಿ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಸ್ವ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಆತ್ಮಾರ್ಪಣೆ ಮಾಡಿ ಕೊಳ್ಳುವುದು ತ್ಯಾಗ ಎನಿಸಿದರೆ, ಸಾಯಲು ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲದ ಜೀವವೂಂದು ಮನೆಯವರ ಒತ್ತಡಕ್ಕೆ ಮಣಿದು ಸಾಯುವುದು "ಬಲಿ" ಎನಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಸಾಮಾನ್ಯ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ 'ಬಲಿ' ಎಂದರೆ ನಾವು ನಂಬಿರುವ ದೇವರಿಗೆ ಆಹಾರ/ನೈವೇದ್ಯ ಕೊಡುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ. 'ಎಡೆ'ಯಲ್ಲಿ ಎರಡು ವಿಧ.
ಸಾತ್ವಿಕ ಆಹಾರ -ಸಸ್ಯಹಾರಿಗಳು ದೇವರಿಗೆ ಎಡೆ ಅರ್ಪಿಸುವಾಗ ಸಾತ್ವಿಕ ಆಹಾರವನ್ನು ನೈವೇದ್ಯ ಮಾಡಿದರೆ,
ತಾಮಸ ಆಹಾರ -ಮಾಂಸಹಾರಿಗಳು ಯಾವುದಾದರೊಂದು ಪ್ರಾಣಿಯನ್ನು ಕೊಂದು ಅಡುಗೆ ತಯಾರಿಸಿ ಅದನ್ನೇ ಎಡೆ ರೂಪದಲ್ಲಿ ದೇವರಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸುವುದು ವಾಡಿಕೆ. ಅಂತೆಯೇ ಆದಿಯಿಂದಲೂ ಮನುಷ್ಯ 'ನರಬಲಿ' ಕೊಡುವ ಪದ್ದತಿ ಯನ್ನು ರೂಢಿಸಿ ಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ. ಅವನ ದೃಷ್ಠಿಯಲ್ಲಿ ಹೆಣ್ಣು ಒಂದು ವಸ್ತು ಮಾತ್ರ. ಆಹಾರ ತಿನ್ನುವ ಖಾದ್ಯವಾದರೆ, 'ಹಾರ' ಎಂಬುದು 'ಬಲಿ'ಯ ಪರ್ಯಾಯ ಪದವೆನಿಸಿದೆ. ಹಾಗಾಗಿ ಕನ್ಯೆ, ಬಸುರಿ, ಬಾಣಂತಿ, ಮುತ್ತೈದೆ, ಮುಂತಾದ ಸ್ತ್ರೀರತ್ನಗಳು ಬರಡು ಭೂಮಿಗೆ, ಕೋಟೆ-ಕೊತ್ತಲಗಳಿಗೆ, ಮಳೆಗೆ, ನಿಧಿಗೆ, ಮಾಟಮಂತ್ರಗಳಿಗೆ ಮತ್ತು ಕೆರೆಗೆ ಆಹುತಿಯಾದ ನಿದರ್ಶನಗಳಿವೆ. ಆ ದಿಶೆಯಲ್ಲಿ ಒಡ್ಡರಬೊಯಿ, ಹುಳಿಯಾರು ಕೆಂಚಮ್ಮ, ಕೆರೆ ಹೊನ್ನಮ್ಮ, ಕೆರೆಗೆ ಹಾರದ ಭಾಗೀರಥಿ ಪ್ರಮುಖವಾಗು ತ್ತಾರೆ.
ಯಾವುದೇ ಜನಪದ ಸಾಹಿತ್ಯ ಜನ ಸಾಮಾನ್ಯರ, ಅಜ್ಞಾತ ಕವಿಗಳ ಬದುಕಿನ ಸಮಗ್ರ ಅನುಭವ, ಅನುಭಾವಗಳನ್ನು ಮೌಖಿಕವಾಗಿ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಗೊಳಿಸುವಂತಹುದು. ಮನುಷ್ಯನ ಜೀವನದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಗಳಿಗೆಗಳನ್ನು ಅರ್ಥಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕಳೆಯುವ ಅವರು, ತಮ್ಮ ಆಸರಿಕೆ, ಬೇಸರಿಕೆ ಕಳೆಯಲು ಹಾಡಿಕೊಂಡ ಸುದೀರ್ಘ ಪದಗಳು ಕಥನಗೀತೆಗಳೆನಿಸಿವೆ. ಕಥನಗೀತೆಗಳು ಜನಪದ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಮಹಾದರ್ಶನವನ್ನು ಮಾಡಿಸುತ್ತವೆ.
ಇಲ್ಲಿ ಗಂಡಿಗಿಂತ ಹೆಣ್ಣಿನ ಬಹುಮುಖಗಳ ಅನಂತ ದರ್ಶನ ಅನಾವರಣಗೊಂಡಿವೆ. ಜೊತೆಗೆ ಜೀವನದ ಪ್ರತೀ ಹಂತದಲ್ಲೂ ಹೆಣ್ಣಿನ ಪಾತ್ರ ಎಷ್ಟೊಂದು ಮುಖ್ಯ ಎಂಬುದರ ಅರಿವನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಡಲಾಗಿದೆ. ಜನಪದ ಸಾಹಿತ್ಯ ದಲ್ಲಿ ಪದ್ಯಭಾಗ ಜನಪ್ರಿಯಗೊಂಡಿರುವಷ್ಟು ಬೇರೆ ಪ್ರಕಾರಗಳು ಜನಪ್ರಿಯಗೊಂಡಿಲ್ಲವೆಂದೇ ಹೇಳಬಹುದು. ಇವುಗಳ ರಚನಕಾರರು ಯಾರೆಂಬುದಾಗಲೀ, ಅವರ ಕಾಲಮಾನವಾಗಲೀ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ.
ಸುಮಾರು ೩೦-೩೫ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಶ್ರೀಯುತ ಬೆಟಗೇರಿ ಕೃಷ್ಣಶರ್ಮರು ಗ್ರಾಮೀಣ ಪ್ರದೇಶವೊಂದರಲ್ಲಿ ಜನಪದ ಕ್ಷೇತ್ರಕಾರ್ಯ ಮಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ, ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕೋಲಾಟದ ಪದದಿಂದ ಆಕರ್ಷಿತರಾಗಿ, ಅದನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸುತ್ತಾರೆ, ದಾಖಲಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅದೇ 'ಕೆರೆಗೆಹಾರ' ಕಥನಗೀತೆ. ಈ ಗೀತೆ ಸುಮಾರು ೧೨೦ ಸಾಲುಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿದೆ.
ಕಲ್ಲನಕೇರಿ ಮಲ್ಲನಗೌಡನ ಮನೆ ಕಥನಗೀತೆಯ ಕೇಂದ್ರ ಬಿಂದು. ಹೇಗೆಂದರೆ- ಮಲ್ಲನಗೌಡ ಕಲ್ಲನಕೇರಿ ಗ್ರಾಮದ ಮುಖಂಡ. ಆತ ತನ್ನ ಊರಿನ ಜನರ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಕೆರೆಯೊಂದನ್ನು ಕಟ್ಟಿಸುವನು. ಆದರೆ ಆ ಕೆರೆಯಲ್ಲಿ ಬೊಗಸೆಯಷ್ಟು ನೀರು ಕೂಡ ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಇದರಿಂದ ವ್ಯಾಕುಲ ಗೊಂಡ ಗೌಡ ವಾಸ್ತವಾಂಶ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಲು ಜ್ಯೋತಿಷಿ ಬಳಿ ಶಾಸ್ತ್ರ ಕೇಳುತ್ತಾರೆ.
ಆ ಜ್ಯೋತಿಷಿ ನಿಮ್ಮ ಮನೆತನದ ಹಿರಿಯಸೊಸೆ ಮಲ್ಲವ್ವನ ಕೆರೆಗೆ 'ಹಾರ'ಕೊಟ್ಟರೆ ಕೆರೆಯಲ್ಲಿ ನೀರು ಬಂದೇ ಬರುತ್ತದೆಂದು ಹೇಳಿದಾಗ, ಧೃತಿಗೆಟ್ಟ ಗೌಡ ತನ್ನ ಹೆಂಡತಿಯೊಡನೆ ಈ ವಿಷಯದ ಬಗ್ಗೆ ಸಮಾಲೋಚನೆ ನಡೆಸುವನು. ಹಿರಿಸೊಸೆ ಕೊಟ್ಟರೆ ಹಿರಿತನಕೆ ಯಾರಿಲ್ಲ ಕಿರಿಸೊಸೆ ಭಾಗೀರತಿಯನ್ನು ಕೆರೆಗೆ ಹಾರ ಕೊಡಲು ಅವರೆಲ್ಲ ನಿರ್ಧರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಭಾಗಿರತಿಯನ್ನು ಈ ಬಗ್ಗೆ ಒಂದು ಮಾತು ಯಾರು ಕೇಳುವುದಿಲ್ಲ.
ಗೆಳತಿಯ ಮನೆ ಭಾಗೀರಥಿಯ ಸಾವಿನ ನಿರ್ಣಾಯಕ ಸ್ಥಳವಾಗುತ್ತದೆ. ಗೆಳತಿ ಮೊದಲಿನಿಂದಲೂ ಭಾಗೀರಥಿಯ ಅಂತರಂಗವನ್ನು ಅರಿತಿದ್ದರೂ, ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಭಾಗೀರಥಿ ಈ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸಿದ್ದರೆ ಆಗಬಹುದಾಗಿದ್ದ ಕೆಟ್ಟ ಪರಿಣಾಮವನ್ನು ಬಹುಶ: ಊಹಿಸಿರಬಹುದು. ಹಾಗಾಗಿ ಅವಳು "ಕೊಟ್ಟರೆ ಕೊಡಲೇಳು ಇಟ್ಟಾಂಗ ಇರಬೇಕ" ಎಂಬ ಹತಾಶೆ ಯ ಮಾತುಗಳನ್ನಾಡುವಳು.
ಹಿರಿಯರ ಮಾತಿಗೆ ಪ್ರತಿಯಾಡದ ಸಮಾಜ ಅಂದಿದ್ದುದರಿಂದ, ಇಲ್ಲವೆ ಊರಿನ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ, ಲೋಕ ಕಲ್ಯಾಣಕ್ಕಾಗಿ ಭಾಗೀರಥಿಯ ಬಲಿ ಅನಿವಾರ್ಯ ಎಂಬುದನ್ನು ಗೆಳತಿ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡು ಆ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿರಬಹುದು. ಭಾಗೀರಥಿಯು ತನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಕಲ್ಲು ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಸಾಯಲು ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲದಿದ್ದರು, ಬೇರೆ ದಾರಿ ಕಾಣದೆ ಸಾವಿಗೆ ಸಿದ್ದಳಾಗುತ್ತಾಳೆ.
ಕೆರೆಗೆ ಹಾರ ಕಥನಗೀತೆಗಳಲ್ಲೇ ಬಹಳ ಪ್ರಸಿದ್ದವಾದುದು. ಹೃದಯ ವಿದ್ರಾವಕವಾದ ದುರಂತ ಗೀತೆ. ಹೆಣ್ಣನ್ನು ಒಂದು ವಸ್ತುವಾಗಿ ಬಳಸಿರುವುದು ಇಲ್ಲಿ ಎದ್ದು ಕಾಣುವ ಅಂಶ. ಪುರುಷ ಪ್ರಧಾನ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಹೆಣ್ಣು ತನ್ನ ಮೂಲ ಅಸ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಹೋರಾಟ ಮಾಡಬೇಕಾದ ಅನಿವಾರ್ಯತೆಯನ್ನು ಈ ಕಥನಗೀತೆ ಪ್ರಸ್ತುತ ಪಡಿಸುತ್ತದೆ. ಭಾರತೀಯ ಜನಪದ ಸಾಹಿತ್ಯದಲ್ಲಿ ತ್ಯಾಗ, ಬಲಿದಾನಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಕಥನಗೀತೆಗಳು ಹೇರಳವಾಗಿ ದೊರೆಯುತ್ತವೆ. ಕಥನಗೀತೆಗಳು ಜನಪದ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಮಹಾದರ್ಶನವನ್ನು ಮಾಡಿಸುತ್ತವೆ. ಇಲ್ಲಿ ಗಂಡಿಗಿಂತ ಹೆಣ್ಣಿನ ಬಹುಮುಖಗಳ ಅನಂತದರ್ಶನ ಅನಾವರಣಗೊಂಡಿವ.
ಕಥನಗೀತೆಯ ಅಂತಿಮ ಘಟ್ಟ ಕೆರೆಯ ಆವರಣ. ಬಯಲಿನಂತೆ ಒಣಗಿ ಬರಡಾಗಿದ್ದ ಕೆರೆಯ ಅಂಗಳದೊಳಗೆ ಗಂಗೆಯ ಪೂಜೆಯ ವಿಧಿ-ವಿಧಾನಗಳು. ಬಾಗಿನ ಕೊಡುವ ಕಾರ್ಯ ಕ್ರಮ ನಡೆಯುತ್ತದೆ. ನಂತರ ನೈವೇದ್ಯ, ಪ್ರಸಾದ ಸ್ವೀಕರಣೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಊಟದ ನಂತರ ಉದ್ದೇಶ ಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಬಂಗಾರದ ಬಟ್ಟಲನ್ನು ಮರೆತು ಬರುವರು. ಬಂಗಾರದ ಬಟ್ಟಲು 'ಜೀವನ ಮೌಲ್ಯವನ್ನು' ತಿಳಿಸಿ ಕೊಡುತ್ತದೆ. ಭಾಗೀರಥಿ ಬಂಗಾರದ ಬಟ್ಟಲನ್ನು ಕೈಗೆ ತೆಗೆದು ಕೊಂಡು ಹೊರ ಬರುವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಗಂಗೆ ಅವಿರ್ಭವಿಸಿ ಬಂಗಾರದಂತ ಭಾಗೀರತಿ ಯನ್ನು ನವಿರಾಗಿ ತನ್ನೊಳಗೆ ಸೆಳೆದೊಯ್ಯುತ್ತಾಳೆ.
ಚಿತ್ರೀಕರಣದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಬೇಕಾದ ಅನೇಕ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಒದಗಿಸುವ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಳೀಯ ಮುಖಂಡರನ್ನು ಭೆಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಅವರಿಗೆ ಮನವರಿಕೆ ಮಾಡುವ ಕೆಲಸ ಸ್ಥಳೀಯ ರೌಡಿಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುವ ಕಾರ್ಯ ಕೆಲವು ವೇಳೆ ಪೊಲೀಸರ ಕಿರುಕುಳ ಗಳನ್ನೂ ನಿಭಾಯಿಸಿ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಎಲ್ಲಾ ಏರ್ಪಾಡುಗಳನ್ನು ಮಾಡುವುದು ಸುಲಭವೇನಲ್ಲ. ಸೃಜನ ಶೀಲತೆಯ ಅನಿವಾರ್ಯತೆ ಬಹಳವಾಗಿ ಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.
ಗುಜರಾತಿ, ಕನ್ನಡ ಹಿಂದಿ, ಇಂಗ್ಲೀಷ್ ಭಾಷೆಗಳಲ್ಲಿ ಓದಲು-ಬರೆಯಲು ಬಲ್ಲರು. ಲಂಬಾಣಿ ಪಟ್ಟೆಗಾರ್, ಚೆಂಚು, ಕಂಜರಭಾಟ್, ರಬಾರಿ ಭಾಷೆಗಳಲ್ಲಿ ವ್ಯವಹರಿಸಬಲ್ಲರು. ಭಿನ್ನ ಪರಿಸರದ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ಜೊತೆ ಒಡನಾಟ, ಭಿನ್ನ ಪರಿಸರಗಳ ಜೊತೆ ಕೆಲಸ ಸಂಭಾಳಿಸುವ ಕೆಲಸ. ದೇಶದಾದ್ಯಂತ ತಮ್ಮ ವೃತ್ತಿಜೀವನದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ನವ ದೆಹಲಿ ರಾಜಾಸ್ತಾನ, ಅಹ್ಮದಾಬಾದ್, ಮೌಂಟ್ ಅಬು, ಪಾಳಿ, ಅಂಬಾಜಿ, ಮೊದಲಾದ ಕಡೆ ಅವರು ಕೆಲ ಸಮಯ ವಾಸವಾಗಿದ್ದು, ಅಲ್ಲಿನ ಭಾಷೆಗಳನ್ನೂ ಕಲಿತರು.
'ಪ್ರಹ್ಲಾದ್ ಬೆಟಗೇರಿ', ಯವರ ರೂಪ ಪರಂಗಿಯವರ ತರಹ. ಅಜಾನುಬಾಹು. ನೂರಾರು ಅಧಿಕ ಸಿನಿಮಾಗಳಲ್ಲಿ ಹತ್ತಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ದಾರಾವಾಹಿಗಳಲ್ಲಿ ಅಭಿನಯಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಆ ಪಾತ್ರಗಳು ಅಷ್ಟೇನೂ ಹೆಚ್ಚು ಕಾಲ ಕಲಾ ರಸಿಕರ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲುವಂತಹದಲ್ಲ. ಕಿರುಪಾತ್ರಗಳು. ಮೆಗಾ ಧಾರಾವಾಹಿಗಳಲ್ಲಿ ಅವಕಾಶ ಸಿಕ್ಕಾಗಲೂ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ. ತೆರೆಯ ಹಿಂದೆ ಅಂದರೆ ನೇಪಥ್ಯದ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ಅವರಿಗೆ ಅತಿ ಪ್ರೀತಿ. ಜನಶ್ರೀ ವಾಹಿನಿಯ 'ಇದು ನಮ್ಮ ಊರು 'ಎಂಬ 'ರಿಯಾಲಿಟಿ ಷೋ ನ ವ್ಯವಸ್ಥಾಪಕ'ನಾಗಿ ಕೆಲಸ ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ನಿರ್ದೇಶನ ಮಾತು ಬರವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಸಹಾಯಕನಾಗಿ ಹಲವು ಚಲನಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಟೆಲಿವಿಶನ್ ಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲಸಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
ಗುಡಗೇರಿ ಬಸವರಾಜ್ ಜೊತೆ ಅವರ ನಾಟಕ ಕಂಪೆನಿಯಲ್ಲಿ ನಟನಾಗಿ ಕೆಲಸಮಾಡಿದರು. ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಬಂದು ನೆಲೆಸಿದ ಮೇಲೆ ಸಿನಿಮಾ ಧಾರಾವಾಹಿಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಬೇಕಾದ ಪ್ರಸಂಗ ಒದಗಿ ಬಂತು. ' ಈಶ್ವರ ಅಲ್ಲಾ ನೀನೆ ಎಲ್ಲಾ ,' 'ಶಿಶುನಾಳ ಶರೀಫರ ಕುರಿತ ಮೆಗಾ ಧಾರಾವಾಹಿ' ಗೆ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ನಿರ್ವಹಣೆ ಮಾಡಿದರು. ಕರ್ನಾಟಕ ಚಲನಚಿತ್ರ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ನಿಗಮ ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಪುಟ್ಟಣ್ಣ ಕಣಗಾಲ್ ಚಿತ್ರ ಮಂದಿರದ ಸಹಾಯಕ ವ್ಯವಸ್ಥಾಪಕನಾಗಿ ಕೆಲಸಮಾಡಿದರು.
ಪ್ರಹ್ಲಾದ್ ಬೆಟಗೇರಿಯವರ ಪತ್ನಿ, ವಿಜಯಲಕ್ಷ್ಮಿ ಲಂಬಾಣಿ ಜನಾಂಗದವರು. 'ಲಂಕೇಶ್ ಪತ್ರಿಕೆ'ಯಲ್ಲಿ ಸಂಪಾದಕಿಯಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದ್ದರು. ಪ್ರಹ್ಲಾದ್, ಕೊಪ್ಪಳದ ಭಾಗ್ಯನಗರದ ನೇಕಾರ ಜನಾಂಗಕ್ಕೆ ಸೇರಿದವರು. ಹುಬ್ಬಳ್ಳಿಯ ಪಟ್ಟೇಗಾರರು ಬಂಧುಗಳ ತರಹ. ಈ ತರಹದ ಒಡನಾಟಗಳಿಂದ ಕರ್ನಾಟಕದ ಹಲವಾರು ಬುಡಕಟ್ಟು ಮತ್ತು ಹಲವು ಉಪಭಾಷೆಗಳಲ್ಲೂ ವ್ಯವಹರಿಸುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಬಂತು.
ಶಿವಪುರ ಗ್ರಾಮವು ಕರ್ನಾಟಕ ರಾಜ್ಯದ ಬಿಜಾಪುರ ಜಿಲ್ಲೆಯ ಮುದ್ದೇಬಿಹಾಳ ತಾಲ್ಲೂಕಿನಲ್ಲಿದೆ.
ತಾಂತ್ರಿಕ ಲೇಖನವೊಂದನ್ನು ರಚಿಸುವಾಗ ತಾಂತ್ರಿಕ ಲೇಖಕರು ಜಟಿಲ, ಸಂಕೀರ್ಣ ಕಲ್ಪನೆಗಳು ಅಥವಾ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಓದುಗರಿಗೆ ಅರ್ಥವಾಗುವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಸರಳವಾಗಿ ವಿವರಿಸಲು ಯತ್ನಿಸುತ್ತಾರೆ. ತಮಗೇನು ಬೇಕೆಂಬುದನ್ನು ಕಂಡುಹಿಡಿಯಲು, ಕಂಡುಹಿಡಿದಿದ್ದನ್ನು ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಹಾಗೂ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಂಡದ್ದನ್ನು ಬಳಸುವಲ್ಲಿ ಓದುಗರಿಗೆ ನೆರವಾಗುವುದು, ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ತಾಂತ್ರಿಕ ಲೇಖನವೊಂದರ ಅಂತಿಮ ಉದ್ದೇಶವಾಗಿದೆ.
ಈ ಗುರಿ ತಲುಪಲು, ತಮ್ಮ ಗ್ರಾಹಕರು ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಲೇಖನವನ್ನು ಓದಿ ಉಪಯೋಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆಂಬುದನ್ನು ತಾಂತ್ರಿಕ ಲೇಖಕರು ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ತಾಂತ್ರಿಕ ಲೇಖನದ ಯೋಜನಾ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯ ಸಮಯ ಗ್ರಾಹಕರ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆ ನಡೆಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಉದ್ದೇಶಿತ ಗ್ರಾಹಕ ವೃಂದವು ತಾಂತ್ರಿಕ ಲೇಖನದ ರೀತಿಯನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿರುವ ಕಾರಣ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ತಾಂತ್ರಿಕ ಲೇಖನಾ ಯೋಜನೆಯ ಹಂತದಲ್ಲಿ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆ ನಡೆಸಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಗ್ರಾಹಕರನ್ನು ವಿಶ್ಲೇಷಿಸುವಾಗ ತಾಂತ್ರಿಕ ಲೇಖಕರು ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವೇ ಕೆಳಕಂಡ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು :
ನಿಖರ ಪ್ರೇಕ್ಷಕರ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆಯು, ಲೇಖನದ ನಿರೂಪಣೆ ಮತ್ತು ವಿನ್ಯಾಸ (ಆನ್‌ಲೈನ್‌ ಸಹಾಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆ, ಅಂತರಸಂಪರ್ಕವುಳ್ಳ ಅಂತರಜಾಲತಾಣ, ಕೈಪಿಡಿ ಇತ್ಯಾದಿ) ಹಾಗೂ ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ಹಂಚಲಾದ ಜ್ಞಾನದ ಮಟ್ಟ ಮತ್ತು ಶೈಲಿಗಳಿಗೆ ಆಕಾರ ನೀಡುವ ರೂಪರೇಖೆ ಮತ್ತು ನಿಯಮಗಳನ್ನು ತಾಂತ್ರಿಕ ಲೇಖಕರಿಗೆ ಒದಗಿಸುತ್ತದೆ.
ತಾಂತ್ರಿಕ ಲೇಖನವು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಓದುಗರಿಗೆ ವಿವರಿಸಲು ಅಗತ್ಯವೆನಿಸುವ ಯಾವುದೇ ವಿಷಯದ ಬಗೆಯಾಗಿರಬಹುದು.
ವಿಷಯವು ತಾಂತ್ರಿಕ ವಿಷಯವಾಗಿರಬಹುದು ಅಥವಾ ಗ್ರಾಹಕರಿಗೆ ನೀಡಲಾಗುವ ಸರಳ ಮಾಹಿತಿಯಂತಹ ಸಾಮಾನ್ಯ ವಿಷಯವಾಗೂ ಇರಬಹುದು. ತಾಂತ್ರಿಕ ಲೇಖಕರು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ತಾವು ಬರೆಯಬೇಕಾದ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಪರಿಣತರಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅವರು ನಿಖರ, ವ್ಯಾಪಕವಾದ ದಾಖಲೆಗಳನ್ನು ರಚಿಸುವ ಸಲುವಾಗಿ, ವಿಷಯ ಪರಿಣತರೊಂದಿಗೆ ಚರ್ಚೆ ನಡೆಸಿ ಮಾಹಿತಿ ಕಲೆಹಾಕುವ ಕೌಶಲ್ಯ ಹೊಂದಿರುತ್ತಾರೆ. ತಾಂತ್ರಿಕ ಲೇಖಕರನ್ನು ಉದ್ದಿಮೆಗಳು, ಸರ್ಕಾರಗಳು ಮತ್ತು ಇತರೆ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ನೇಮಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಪರಿಣತಿಗಾಗಿ ಅಲ್ಲ; ಬದಲಿಗೆ ಅವರಲ್ಲಿರುವ ತಾಂತ್ರಿಕ ಮಾಹಿತಿ ರಚನಾ ಕ್ಷಮತೆ ಹಾಗೂ ಮಾಹಿತಿ ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ ಸಮರ್ಪಕವಾದ ತಾಂತ್ರಿಕ ಲೇಖನ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸುವ ಕ್ಷಮತೆಗಾಗಿ.
'ಸಂದರ್ಭ' ಎಂಬುದು, ಓದುಗರು ತಮ್ಮ ಕಾರ್ಯಸ್ಥಳ ಅಥವಾ ಉತ್ಪನ್ನ ಘಟಕಗಳಲ್ಲಿ ಸಂವಹನ ಬಳಸುವಂತಹ ಭೌತಿಕ ಮತ್ತು ಪ್ರಾಪಂಚಿಕ ಸನ್ನಿವೇಶಗಳಾಗಿರಬಹುದು. ಈ ಸಂದರ್ಭವೆಂಬುದು ಮಂದಗತಿಯ ಬೇಸಿಗೆಯ ತಿಂಗಳುಗಳಾಗಿರಬಹುದು ಅಥವಾ ಸಂಸ್ಥೆಯ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟಿನ ಸ್ಥಿತಿಯೂ ಆಗಿರಬಹುದು. ಈ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಸಮರ್ಪಕವಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡಲ್ಲಿ, ಓದುಗರು ಹೇಗೆ ತಮ್ಮ ಸಂವಹನವನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆಂಬ ಬಗ್ಗೆ ಬಹಳ ಮುಖ್ಯ ಮಾಹಿತಿ ಒದಗುತ್ತದೆ. ಇದರ ಬಗೆಗಿನ ತಿಳುವಳೀಕೆಯು, ತಾಂತ್ರಿಕ ಲೇಖಕರು ರಚಿಸುವ ಸಂವಹನದ ಮೇಲೆ ಗಮನಾರ್ಹ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರುತ್ತದೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಲಘು ಜಲಯಾನವೊಂದರಲ್ಲಿನ ನಿಯಂತ್ರಣಾ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ದೋಷವೊಂದನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸುವ ಕೈಪಿಡಿಯಾಗಿದ್ದಲ್ಲಿ, ನೀರು ಬಿದ್ದು ಕೆಡದಿರಲೆಂದು ತಾಂತ್ರಿಕ ಲೇಖಕರು ಈ ಕೈಪಿಡಿಗೆ ಲ್ಯಾಮಿನೇಟ್‌ ಮಾಡಿಸಬಹುದು.
ತಾಂತ್ರಿಕ ಲೇಖನಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡು, ತಾಂತ್ರಿಕ ಮಾಹಿತಿ ಮತ್ತು ದಾಖಲೆಗಳನ್ನು ತಯಾರಿಸುವ ವೃತ್ತಿಪರ ಲೇಖಕರನ್ನು ತಾಂತ್ರಿಕ ಲೇಖಕ ರು ಅಥವಾ ತಾಂತ್ರಿಕ ಸಂವಾಹಕ ರು ಎಂದೂ ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಮತ್ತು ತಾಂತ್ರಿಕ ಸಂವಹನಕಾರರ ಸಂಸ್ಥೆಯು ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸಿದಂತೆ, ಬಳಕೆದಾರರಿಗೆ ಸಹಾಯವಾಗುವಂತಹ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸುವುದು ತಾಂತ್ರಿಕ ಲೇಖನ ವೃತ್ತಿಯ ಉದ್ದೇಶ. ತಾಂತ್ರಿಕ ಮಾಹಿತಿ-ದಾಖಲಾತಿಯಲ್ಲಿ ಆನ್‌ಲೈನ್ ಸಹಾಯ, ಬಳಕೆದಾರ ಕೈಪಿಡಿಗಳು, ಶ್ವೇತ ಪತ್ರಗಳು, ವಿನ್ಯಾಸ ವಿಧಾನಗಳು, ವ್ಯವಸ್ಥಾ ಕೈಪಿಡಿಗಳು, ಯೋಜನಾ ರೂಪುರೇಖೆಗಳು, ಪ್ರಯೋಗ ರೂಪುರೇಖೆಗಳು ಇತ್ಯಾದಿಗಳು ಒಳಗೊಂಡಿವೆ. ಕರ್ಟ್‌ ವೊನಗಟ್‌ ತಾಂತ್ರಿಕ ಲೇಖಕರನ್ನು ವಿವರಿಸಿದ್ದು ಹೀಗೆ:
'ಉದ್ದೇಶ'ವು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಸಂವಹನವೊಂದರ ಕಾರ್ಯಕಲಾಪವನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸುತ್ತದೆ. ತಾಂತ್ರಿಕ ಲೇಖನದ ಧ್ಯೇಯಕ್ಕೆ ಅಗತ್ಯವಾದ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ತಾಂತ್ರಿಕ ಲೇಖಕರು ವಿಶ್ಲೇಷಿಸುತ್ತಾರೆ. ಸಂವಹನವೊಂದು ಓದುಗರನ್ನು 'ಇಂತಹ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಯೋಗಿಸಲು ಅಥವಾ ಕಾರ್ಯಪ್ರವೃತ್ತರಾಗಲು, ಕಾರ್ಯವೊಂದನ್ನು ಮಾಡುವಲ್ಲಿ ನೆರವಾಗಲು, ವಿಷಯವೊಂದನ್ನು ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು, ತಮ್ಮ ಧೋರಣೆ ಬದಲಾಯಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರೇರೇಪಿಸಬಹುದೇ ಎಂದು ನಿರ್ಣಯಿಸುವುದರಿಂದ, ತಾಂತ್ರಿಕ ಬರಹಗಾರರಿಗೆ ತಮ್ಮ ಲೇಖನವನ್ನು ಈ ಅಗತ್ಯಗಳಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ವಿನ್ಯಾಸಗೊಳಿಸಲು ಸುಲಭವಾಗುವುದು.
ಜೋಡಣೆ : ಇದು ದೃಶ್ಯಾಂಶಗಳನ್ನು ಸರಣಿಯಾಗಿ, ಒಪ್ಪ-ಓರಣವಾಗಿ ಜೋಡಿಸುವುದನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸತ್ತದೆ. ಈ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಿಂದ ಓದುಗರು ಅಂಶಗಳ ರಚನೆಯನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವು ಗುಂಪೊಂದರಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಹೊಂದಾಣಿಕೆಯಲ್ಲಿರುತ್ತವೆ, ಒಂದಕ್ಕೊಂದರ ನಡುವಿನ ವ್ಯತ್ಯಾಸ ಹಾಗೂ ಅಂಶಗಳ ಪದರ ಮತ್ತು ಶ್ರೇಣಿ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಸರಾಗವಾಗಿ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲರು ಜೋಡಣೆಯನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸುವಾಗ, ಉಪಯುಕ್ತತೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಲು ಶೀರ್ಷಿಕೆಗಳು, ಪಟ್ಟಿಗಳು, ನಕ್ಷೆಗಳು ಮತ್ತು ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ಬಳಸುವುದು ಎಂಬುದನ್ನು ತಾಂತ್ರಿಕ ಲೇಖಕರು ಲೆಕ್ಕಾಚಾರ ಹಾಕುತ್ತಾರೆ.
ತಾಂತ್ರಿಕ ಬರಹಗಾರರು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ತಾಂತ್ರಿಕ ಮತ್ತು ಬರವಣಿಗೆಯ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಗಳ ಮಿಶ್ರಣವನ್ನು ಹೊಂದಿವೆ. ಅವುಗಳು ವಿಶಿಷ್ಟವಾಗಿ ಒಂದು ತಾಂತ್ರಿಕ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಪದವಿ ಅಥವಾ ಪದವಿ, ಆದರೆ ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮ, ವ್ಯಾಪಾರ, ಅಥವಾ ಇತರ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಹೊಂದಿರಬಹುದು. ಅನೇಕ ತಾಂತ್ರಿಕ ಬರಹಗಾರರು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ತಾಂತ್ರಿಕ ಸಂವಹನ ತರಗತಿಗಳು ಮೂಲಕ ಅಗತ್ಯವಿರುವ ಕೌಶಲ್ಯಗಳನ್ನು ಕಲಿಕೆಯ ನಂತರ, ಅಂತಹ ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮ-ಅಥವಾ ಇಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ಅಥವಾ ವಿಜ್ಞಾನ ತಾಂತ್ರಿಕ ಕ್ಷೇತ್ರವಾಗಿ, ಮತ್ತೊಂದು ಕ್ಷೇತ್ರ ಬದಲಾಯಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು.
ತಾಂತ್ರಿಕ ಲೇಖಕರು ಹಲವು ಮೂಲಗಳಿಂದ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ವಿವರಿಸುವಂತಹ ಉತ್ಪನ್ನ ಅಥವಾ ವಿಷಯದ ಬಗ್ಗೆ ತಕ್ಕಮಟ್ಟಿಗೆ ತಿಳಿದುಕೊಂಡಿರುವುದು ಉತ್ತಮ. ತಂತ್ರಾಂಶ ರಚನಕಾರರು, ಮಾರಾಟ ವ್ಯವಸ್ಥಾ ತಜ್ಞರು, ಸೇವಾ ಇಲಾಖೆಗಳು ಸೇರಿದಂತೆ, ತಾಂತ್ರಿಕ ಲೇಖಕರು ಪಡೆಯಬೇಕಾದ ಮಾಹಿತಿ ಮೂಲಗಳು ಕಾರ್ಯಸ್ಥಳದ ಉದ್ದಗಲಕ್ಕೂ ಚದುರಿರುತ್ತವೆ. ಇಂತಹ ಒಂದು ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಸೃಷ್ಟಿಸಲು ಬೇಕಾದ ಶ್ರಮವನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಿದರೆ, ಹಲವು ತಾಂತ್ರಿಕ ಲೇಖಕರು ಸಹ ಉತ್ಪಾದಕರ ಅಥವಾ ಸೇವೆ ಒದಗಿಸುವ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಲ್ಲಿ ಉದ್ಯೋಗಿಯಾಗಿರುತ್ತಾರೆ.
ಸಂಕ್ಷೇಪತೆ: ಇದು ಲೇಖನ ವಿನ್ಯಾಸದ ದೃಶ್ಯರೂಪಿ ಗಾತ್ರ ಮತ್ತು ಗಹನತೆಯನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸುತ್ತದೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಶೀರ್ಷಿಕೆಗಳು ಮತ್ತು ಪಟ್ಟಿಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ, ರೇಖೆಗಳು ಮತ್ತು ಚೌಕಾಕಾರಗಳು, ಬಣ್ಣಗಳು ಮತ್ತು ಬೂದುಬಣ್ಣಗಳು, ರೇಖಾಚಿತ್ರಗಳು ಮತ್ತು ದತ್ತಾಂಶ ಪ್ರದರ್ಶನಗಳ ವಿವರಗಳು, ಪಠ್ಯದ ಗಾತ್ರ, ಅಲಂಕಾರಮಯತೆ ಮತ್ತು ಪಠ್ಯಗಳ ನಡುವಿನ ಅಂತರಳನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ.
ತಾವು ಬರೆದಿರುವ ತಾಂತ್ರಿಕ ಲೇಖನಗಳು ಬಳಸಲು-ಓದಲು ಸರಳವಾಗಿರಬೇಕೆಂದರೆ, ತಾಂತ್ರಿಕ ಲೇಖಕರು ಇವೆಲ್ಲಾ ವಿನ್ಯಾಸ ರೂಪರೇಖೆಗಳನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಬೇಕು.