polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ಅದ್ವೈತ ಸಿದ್ಧಾಂತದಲ್ಲಿ ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ಕರ್ತೃತ್ವ -ಭೋಕ್ತೃತ್ವವಿಲ್ಲ. ಅದು ಕೂಟಸ್ಥ -ನಿತ್ಯ ; ಯಾವ ಬದಲಾವಣೆಗೂ ಒಳಗಾಗದು ಅದು ವಿಷಯಿ , ವಿಷಯವಲ್ಲ . ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಅದು ಬ್ರಹ್ಮ ಕ್ಕಿಂತ ಬೇರೆಯಲ್ಲ ; ಅವಿದ್ಯೆಯ ಕಾರಣದಿಂದ ಶರೀರ ಇತ್ಯಾದಿಗಳಲ್ಲಿ ತನ್ನತನದ ಆರೋಪ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ, ಆತ್ಮವು ಮುಕ್ತರೂಪದ ಚೈತನ್ಯವೇ ಆಗಿದ್ದರೂ ವಿಷಯ ಸಂಸರ್ಗದಿಂದ ಅಹಂ ಪಡೆದು , ಜೀವಾತ್ಮ ವೆನ್ನಿಸಿದೆ.
ಸಾಂಖ್ಯ ದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ಆತ್ಮವನ್ನು ಪುರುಷನೆಂದು ಕರೆಯಲಾಗಿದೆ .ಅವನು ಶುದ್ಧ ಚೈತನ್ಯ. . ಅವನಿಗೆ ಸುಖ ದುಃಖಗಳಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಪ್ರಕೃತಿಯ ಕಾರಣದಿಂದ , ಸುಖ-ದುಃಖ ಗಳನ್ನು ತನ್ನದೆಂದು ತಿಳಿಯುತ್ತಾನೆ . ಅವನು ನಿಷ್‌ಕ್ರಿಯ . ಅವನ/ಳ ಭೋಗ ಅಪವರ್ಗಗಳ ಸಲುವಾಗಿಯೇ ಪ್ರಕೃತಿಯು ಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತದೆ.ಪುರುಷರು ಅನೇಕರು. ಮಧ್ಯಮ ಗಾತ್ರದವರು.
“ಯೋಗ ದರ್ಶನದಲ್ಲಿ” ಈ ಮೇಲಿನ ತತ್ವವನ್ನು ಒಪ್ಪಿದ್ದಾರಾದರೂ ಈಶ್ವರನನ್ನೂ ಒಪ್ಪಿದ್ದಾರೆ. ಈಶ್ವರನು ಗುರುವಿನಂತೆ ಪುರುಷನ/ರ ಅಜ್ಞಾನವನ್ನು ತೊಲಗಿಸಿ ಅವನ ಮುಕ್ತಿಗೆ ಕಾರಣನಾಗುತ್ತಾನೆ.
ನ್ಯಾಯ ವೈಶೇಷಿಕರು ಆತ್ಮವನ್ನು ನವದ್ರವ್ಯ ಗಳಲ್ರ್ಲೆಂದೆನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಜ್ಞಾನವು ಅವನ ಗುಣ . ಅವನು ಜ್ಞಾನ ಸ್ವರೂಪಿಯಲ್ಲ. ಆತ್ಮನು ವಿಭು ,ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿ , ಪ್ರತಿ ಶರೀರದಲ್ಲೂ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಎಂಬುದು ಅವರ ಮತ.
ಬೌದ್ಧರು -ಮಾಧ್ಯಮಿಕರು ಅಥವಾ ಶೂನ್ಯವಾದಿಗಳು , ಅವಿದ್ಯೆ ಅಥವಾ ಸಂವೃತಿಯಿಂದಲೇ 'ನಾನು' ಮುಂತಾದ ಅನುಭವಗಳು ಉಂಟಾಗುತ್ತವೆ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಇದು ನಿರ್ಮೂಲವಾದಾಗ ‘ಪುರುಷಾರ್ಥಸಿದ್ದಿ‘, ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಯೋಗಾಚಾರದಲ್ಲಿ ಕ್ಷಣಿಕವಾದ ಬಾಹ್ಯ ಪ್ರಪಂಚವನ್ನು ಅಲ್ಲಗಳೆದು , ಜ್ಞಾನವೊಂದೇ ಸತ್ಯವೆನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಈ ಜಗತ್ತು -ಕ್ಷಣಿಕವಾದ ಜ್ಞಾನಗಳ ಪರಂಪರೆ. ಈ ವಿಜ್ಞಾನ ಧಾತುವೇ ಜೀವಾತ್ಮ ; ಆತ್ಮವು ಶುದ್ಧ ಚೈತನ್ಯ ; 'ನಾನು', ಎಂಬುದು ಅನುಭವಗಳ ಸಂವೃತಿ . ಕ್ಷಣಿಕ ವಿಜ್ಞಾನದ ಸಂತಾನವು ಅನೇಕ . ಅಂತೆಯೇ ಜೀವಾತ್ಮರೂ ಅನೇಕ . ಇವರ ನಿತ್ಯತೆ ನದಿಯ ನೀರಿನಂತೆ (ನದಿಯ ನೀರು ನೋಡುವಾಗ ಒಂದೇ ಆಗಿ ಕಾಣುವುದು-ಆದರೆ ಪ್ರತಿ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೂ ಬದಲಾವಣೆ ಆಗುತ್ತಿರುವುದು) ಸ್ವರೂಪ ನಿತ್ಯತೆಯಲ್ಲ ; ಈ ಅಭಿಪ್ರಾಯವನ್ನು ಸೌತ್ರಾಂತಿಕರೂ , ವೈಭಾಷಿಕರೂ ಒಪ್ಪುತ್ತಾರೆ.
ಭಗವಾನ್ ಬುದ್ಧನು ಆತ್ಮನೆಂಬ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಪದಾರ್ಥ ವನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸಿಲ್ಲ. ಆತ್ಮವು -ಇಂದ್ರಿಯಗಳ, ಅನುಭವಗಳ ಸಂಘಾತಥವಾ ಸಮೂಹವೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ಅವುಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸುವಾಗ ,'ನಾಮ ರೂಪ',ಎಂಬ ಪದಗಳು ಬರುವವು . ಅವು ಶರೀರ ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ಕ್ರಿಯೆ, ಅದೇ ಆತ್ಮ. ಅವು ಪಂಚ ಸ್ಕಂದಗಳಾದ ರೂಪ , ವಿಜ್ಞಾನ , ವೇದನಾ, ಸಂಜ್ಞಾ , ಮತ್ತು ಸಂಸ್ಕಾರಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದೆ. ಈ ಪಂಚ ಸ್ಕಂದಗಳು ಕೂಡಾ ಕ್ಷಣಿಕವಾದವು. ಹಾಗೆಯೇ ಜಗತ್ತುಕೂಡಾ ಕ್ಷಣಿಕ ; ಎರಡು ಕ್ಷಣಗಳು ಕೂಡಾ ಸಮಾನ ರೂಪದಿಂದ ಇರಲಾರವು -ಪರಿಣಾಮ ಶಾಲಿಯಾಗಿವೆ. ಈ ಸಿದ್ಧಾಂತಕ್ಕೆ ನ್ಶೆರಾತ್ಮವಾದವೆನ್ನುತ್ತಾರೆ.
ಹಿಂದೂ ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಜೈನ ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ, ಜೀವವು ಒಂದು ಬದುಕಿರುವ ವ್ಯಕ್ತಿ ಅಥವಾ ಪ್ರಾಣಿ, ಅಥವಾ ಹೆಚ್ಚು ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾಗಿ, ಒಂದು ಬದುಕಿರುವ ಜೀವಿಯ ಭೌತಿಕ ಸಾವನ್ನು ಪಾರಾಗುವ ಅಮರ ಸತ್ವ ಅಥವಾ ಚೇತನ. ಅದು ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ಬಹಳ ಹೋಲುವ ಬಳಕೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ, ಆದರೆ ಆತ್ಮವು ವಿಶ್ವಾತ್ಮವನ್ನು ಸೂಚಿಸಿದರೆ, ಜೀವ ಶಬ್ದವನ್ನು ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾಗಿ ಒಂದು ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಬದುಕಿರುವ ವಸ್ತು ಅಥವಾ ಬದುಕಿರುವ ವ್ಯಕ್ತಿ ಅಥವಾ ಪ್ರಾಣಿಯನ್ನು ಸೂಚಿಸಲು ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಗೊಂದಲ ತಪ್ಪಿಸಲು ಪರಮಾತ್ಮ ಮತ್ತು ಜೀವಾತ್ಮ ಪದಗಳನ್ನು ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ.
ದೂರದ ಮಧ್ಯಪ್ರದೇಶದ ಮೈಹಾರ್ ರೈಲ್ವೆ ನಿಲ್ದಾಣದಿಂದ ೧೨ ಕಿಲೋಮೀಟರ್ ದೂರದಲ್ಲಿರುವ ಜೂರ ಎಂಬ ಹಳ್ಳಿಗೂ, ಕನ್ನಡ ನಾಡಿಗೂ, ಕನ್ನಡ ನಾಡನ್ನು ಆಳಿದ ಹತ್ತನೇ ಶತಮಾನದ ರಾಷ್ಟ್ರಕೂಟ ದೊರೆ ಮೂರನೇ ಕೃಷ್ಣನಿಗೂ ಎಲ್ಲಿಗೆಲ್ಲಿಯ ಸಂಬಂಧ!
ಹೌದು ಅಂತಹ ಒಂದು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷ ಸಾಕ್ಷಿ ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣ ಮುಂದಿದೆ. ೧೯೨೧ರಲ್ಲೇ ಶ್ರೀ ಆರ್.ಡಿ.ಬ್ಯಾನರ್ಜಿ ಎನ್ನುವವರು ಆ ಸಾಕ್ಷಿಯನ್ನು ನಮಗೆ ಒದಗಿಸಿ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ.
ಮೂರನೇ ಕೃಷ್ಣ ಉತ್ತರ ಭಾರತಾದ್ಯಂತ ತನ್ನ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸಿದ್ದ ಕಥೆ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ದಾಖಲಾಗಿದೆ. ಆತನ ಯುದ್ಧಾಳುಗಳು ಹಾಗೂ ಕುದುರೆಗಳು ಗಂಗಾ-ಯಮುನ ನದಿಗಳ ನೀರನ್ನು ಕುಡಿದವು ಎಂಬ ವರ್ಣನೆಯೇ ಆತ ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸಿದ್ದ ಎಂಬುದನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಅಲ್ಲಿಗೆಲ್ಲಾ ಹೋಗಿದ್ದ ಒಬ್ಬ ಕನ್ನಡಿಗ ದೊರೆ ಆತನ ಪ್ರಭಾವ ಎಂಥಹದ್ದು ಎಂದು ತಿಳಿಯುವುದು ಹೇಗೆ?
ಜೂರ ಗ್ರಾಮದ ಮನೆಯೊಂದರಲ್ಲಿ ಕಿಟಕಿಗೆ ಚೆಜ್ಜವಾಗಿ ಹಾಕಲಾಗಿದ್ದ ಕಲ್ಲಿನ ಮೇಲೆ ಕೆತ್ತಿದ್ದ ಕನ್ನಡ ಶಾಸನವೊಂದು ಇದಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿ ಇನ್ನೂ ಅಲ್ಲೇ ನಿಂತಿದೆ ಸುಮಾರು ೧೦೫೦ ವರ್ಷಗಳಿಂದ!
ಮೂರನೇ ಕೃಷ್ಣನ ಹಲವಾರು ಬಿರುದುಗಳು. ಆತನ ದಿಗ್ವಿಜಯ. ಆತನ ಸಾಧನೆ. ಇಷ್ಟೇ ಆಗಿದ್ದರೆ ಸಾವಿರಾರು ಶಾಸನಗಳಂತೆ ಅದೂ ಒಂದು ಶಾಸನವಾಗಿ ಮಾತ್ರ ದಾಖಲಾಗಿರುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ ಅದು ಆತನ ಶೌಚಗುಣವನ್ನು ಪರನಾರೀ ಗೌರವವನ್ನು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸುತ್ತದೆ. ಭಾರತ ಅಷ್ಟೇ ಏಕೆ?
ಪ್ರಪಂಚ ಯಾವುದೇ ರಾಜನ ಬಗ್ಗೆ ಇಂತಹುದೊಂದು ಶಾಸನ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದರೆ ಅದು ಇದೊಂದೆ!
ಪರಾಂಗನಾ ಪುತ್ರ ಎಂಬುದು ಆತನಿಗಿದ್ದ ವಿಶೇಷವಾದ ಬಿರುದು. ಅವನು ಅನ್ಯವನಿತೆಯರನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಮಾತನಾಡಿಸುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲೂ ಕಾಮಿಸುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಈ ಆಶಯದ ಒಂದು ಪದ್ಯ :
ಅವನು ಪರಸ್ತ್ರೀಗೆ ಸೋಲುವವನಲ್ಲ. ಅವರನ್ನು ನೋಡಿದರೆ ಮೊಲೆಹಾಲನ್ನು ಕುಡಿಸಿ ಬದುಕು ನೀಡಿದ ತಾಯಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಗೌರವಿಸುತ್ತಿದ್ದ. ಎಂತಹ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲೂ ಪರಸ್ತ್ರೀಗೆ ಆತನ ಚಿತ್ತ ಸೋತುದ್ದಿಲ್ಲವಂತೆ!
ತಾನು ಮಗುವಾಗಿದ್ದಾಗ ಮೊಲೆಹಾಲನ್ನೂಡಿಸಿದ ತಾಯಿ, ಸರದಿಯಲ್ಲಿ ತನ್ನನ್ನು ಎತ್ತಿ ಆಡಿಸಿದ ತಾಯಿಯ ತೋಳುಗಳು, ಆ ತಾಯಿಯ ಬಸಿರಲ್ಲಿ ತಾನು ಮಗುವಾಗಿರುವಂತಹ ಭಾವ ಆತನಲ್ಲಿ ಸ್ಫುರಿಸುತ್ತಿತ್ತಂತೆ!
ಉಬ್ಬಿಕಾಮೈಸೆಟ್ಟಿಯ ತಮ್ಮ ತುಯ್ಯಲ ಚನ್ದಯ್ಯನು ಈ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಶಾಸನವನ್ನು ಬರೆಸಿದನೆಂದು, ಏಚಿಮಯ್ಯ ಎಂಬುವವನು ಬರೆದಿದ್ದಾನೆಂದು ತಿಳಿದು ಬರುತ್ತದೆ.
ಪ್ರೊ. ಎಂ.ಎ.ಹೆಗಡೆಯವರ ಪ್ರೌಢಶಾಲಾ ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸ , ಹೆಗ್ಗರಣಿಯ ಶ್ರೀ ಸ್ವಾಮಿ ವಿವೇಕಾನಂದ ಹೈಸ್ಕೂಲಿನಲ್ಲಿ ನಡೆಯಿತು, ಎಂ.ಎಂ. ಆರ್ಟ್ಸ್ ಕಾಲೇಜು ಶಿರಸಿಯ ಎಂ. ಎಂ.ಆರ್ಟ್ಸ್ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಬಿ.ಎ.ಪದವಿ ಮತ್ತು ಅವರ ಎಂ.ಎ. ಉನ್ನತ ಪದವಿ ಶಿಕ್ಷಣವು ಕರ್ನಾಟಕ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯ ಧಾರವಾಡದಲ್ಲಿ ೧೯೭೧ ರಲ್ಲಿ ಆಯಿತು. ಬಿ.ಎ. ಪದವಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಥಮ ಸ್ಥಾನ ಪಡೆದುದಕ್ಕೆ ಶ್ರೀ ಬಿ.ವಿ.ಬೇವೂರ ಅವರ ಬಹುಮಾನ ಲಭಿಸಿದೆ. ಎಂ.ಎ.ಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಥಮ ಸ್ಥಾನ ಪಡೆದುದಕ್ಕೆ ಸಿ.ಡಿ. ದೇಶಮುಖ್ ಬಹುಮಾನ ಲಭಿಸಿದೆ.
ಪ್ರೊ. ಎಂ. ಎ. ಹೆಗಡೆ ಅವರು ಸಂಸ್ಕೃತ, ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಹಾಗೂ ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆಗಳಲ್ಲಿ ಸಮಾನ ಪ್ರಭುತ್ವ ಹೊಂದಿದ ನಾಡಿನ ಕೆಲವೇ ವಿದ್ವಾಂಸರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರು. ಯಕ್ಷಗಾನ ಇವರ ಪ್ರಿಯವಾದ ಹವ್ಯಾಸ. ಯಕ್ಷಗಾನದಲ್ಲಿ ವೇಷಧಾರಿ, ತಾಳಮದ್ದಲೆಯ ಅರ್ಥಧಾರಿ, ಸಂಶೋಧಕ, ವಿಮರ್ಶಕ, ಮತ್ತು ಪ್ರಸಂಗ ಕರ್ತರಾಗಿ ಕೆಲಸಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಇವರು, ಸೀತಾ ವಿಯೋಗ, ತ್ರಿಶಂಕು ಚರಿತ್ರೆ, ರಾಜಾಕರಂಧಮ, ಮುಂತಾದ ಸುಮಾರು ಹದಿನೈದಕ್ಕೂ ಮಿಕ್ಕ ಪ್ರಸಂಗಗಳನ್ನು ರಚಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಅವು ಜನಪ್ರಿಯವಾಗಿದ್ದು ಸಾಕಷ್ಟು ಪ್ರಯೋಗಗಳನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಿವೆ. 2013ರ ಮಾರ್ಚ್ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಶಿರಸಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಎಂಟನೇ ಅಖಿಲ ಭಾರತ ಯಕ್ಷಗಾನ-ಬಯಲಾಟ ಸಾಹಿತ್ಯ ಸಮ್ಮೇಳನದ ಸರ್ವಾಧ್ಯಕ್ಷತೆಯ ಗೌರವ ಇವರಿಗೆ ಸಂದಿದೆ.
ಜನ್ಮ ದಿನಾಂಕ ೩-೭-೧೯೪೮. ಈಗಿನ ವಾಸ ಶಿರಸಿಯಲ್ಲಿ.; ತಂದೆ : ಅಣ್ಣಪ್ಪ ಹೆಗಢೆ ಮತ್ತು ತಾಯಿ : ಕಾಮಾಕ್ಷಿ ಊರು: ಉತ್ತರಕನ್ನಡ ಜಿಲ್ಲೆ ಸಿದ್ದಾಪುರ ತಾಲೂಕಿನ ಜೋಗಿನ್ಮನೆ
ಪ್ರೊ.ಎಂ.ಎ.ಹೆಗಡೆಯವರು ಸಂಸ್ಕೃತ ವಿದ್ವಾಂಸರು, ಗ್ರಂಥಕರ್ತರು, ಭಾಷಾಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞರು,ಹಾಗೂ ನಿವೃತ್ತ ಪ್ರಾಂಶುಪಾಲರು.
ಘಟಕಗಳಾದ ಶಬ್ದರೂಪ ರಚನಾ ಶಾಸ್ತ್ರ , . ಮತ್ತು ಗಳ ರಚನೆಗೆ . (ಕ್ರಿಯಾಪದದೊಂದಿಗೆ ಸಹಕಾರಿಯಾಗಿ ವಾಕ್ಯ ರಚನೆ ಹಾಗು ಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ಭಾಗಿಯಾಗುವುದು) ಮೇಲಿನ .
ವಾಕ್ಯ ರಚನೆ ಪರಿವರ್ತಕಗಳು ಪರ್ಲ್ ನ ಕ್ರಮಬದ್ದ ನಿರೂಪಣೆಗಳನ್ನು ಪರಿವರ್ತಕ ಗಳೆಂದು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ಇವುಗಳು ಏಕ-ಅಕ್ಷರದ ಅಂತ್ಯ ಪ್ರತ್ಯಯಗಳು ಇವು ನಿರೂಪಣೆಯ .
ಸಂಜೆ ಮಂಚಯ್ಯನವರೊಂದಿಗೆ ನಡೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುವಾಗ ‘ಏನ್ರೊ, ನಾನು ವಾಕ್ಯ ರಚನೆ ಮಾಡಿದಾಗ ಅಷ್ಟೊಂದು ನಕ್ಕಿದ್ದೇಕೆ?’ ಎಂದರು. ನಾವು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ನಗುತ್ತಾ ‘ಸಾರ್, ನೀವು ಆ .
ಮೂಲಭೂತ ಅಂಶಗಳು : ಅಕ್ಷರ . ಸಾಲು ಅಥವಾ ವಾಕ್ಯ ವಿಭಕ್ತಿ ಪ್ರತ್ಯಯಗಳು ಧಾತು-ವ್ಯಾಕರಣ . ಪ್ರಮುಖ ವಿಭಾಗಗಳು : ತತ್ಸಮ-ತದ್ಭವ . *ಪ್ರಬಂಧ ರಚನೆ ಟಿಪ್ಪಣಿ -: ಸಮುಚ್ಚಯ ಪದಗಳು :- ಇದು .
ಘೋಷಣಾ ವಾಕ್ಯ: ಘೋಷಣಾ ವಾಕ್ಯ "ನಲ್ಲಿಯಸ್ ಇನ್ ವರ್ಬಾ"ವು "ಇದಕ್ಕೆ ಯಾರದೇ ಪದ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಡ"ಎನ್ನುವುದರ ಲ್ಯಾಟಿನ್ ವಾಕ್ಯವಾಗಿದ್ದು, ಪ್ರಯೋಗಗಳ . ರಚನೆ ಮತ್ತು ಆಡಳಿತ .
ಭಾರತಿ ಈ ವಾಕ್ಯ ರಚನಾ ಬಂಧನದಿಂದ ಹೊರಬಂದು ಪುದುಕವಿತೈ ಎಂಬ ಗದ್ಯ-ಪದ್ಯ ಶೈಲಿಯ ರಚನೆ ಮಾಡಿದರು. ಧಾರ್ಮಿಕ ಹಾಗು ದಾರ್ಶನಿಕ ಸಾಹಿತ್ಯ .
ಪ್ರತಿಪಾದನೆಯೊಂದರ ಅಸ್ತ್ಯರ್ಥಕ ವಾಕ್ಯ ಅಥವಾ ದೃಢೀಕರಣ, ಅದರ ನಿರಾಕರಣೆ, ಜಂಟಿ . ವಾದದ ಕೇವಲ ಸ್ವರೂಪ-ರಚನೆ ಯೊಂದಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ, ಹೂರಣ ದೊಂದಿಗೆ ಇರುವ ಒಂದು ಸಮಸ್ಯೆಯ .
ಸಾಹಿತ್ಯ ರಚನೆ . ಕಾಂಡಗಳು) ಅಮರ ಕೋಶ, ವಿದುರ ನೀತಿ, ಶ್ರೀಮದ್ ಭಾಗವತ , ಪ್ರಾರ್ಥನಾ ಶ್ಲೋಕಗಳು, ವಿಷ್ಣು ಪುರಾಣ, ಶ್ರುತಿ ಸಾರ ಸಮುದ್ಧರಣ, ವಾಕ್ಯ ಪದೀಯ ಮುಂತಾದವು. .
ಎಚ್‌ಟಿಎಮ್‌ಎಲ್‌ನಲ್ಲಿ ಟೆಕ್ಸ್ಟ್ ಎಡಿಟರ್‌ಗಳು ವಾಕ್ಯ ರಚನಾ . ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಲು ಮೊತ್ತಮೊದಲು ಅದು ತನ್ನ ಕ್ರಮಬದ್ಧ ರಚನೆ ಮತ್ತು ಸಂಕೇತಗಳನ್ನು .
ಅವರ ಭಾಷಣದಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ವಾಕ್ಯವಾಗಿದ್ದ "ಅಮೆರಿಕದ ಸಹೋದರ ಸಹೋದರಿಯರೇ" ಎಂಬ ವಾಕ್ಯ . ಮರೆಯದಿರಿ, ನಿಮ್ಮ ಸಾಮಾಜಿಕ ರಚನೆ ಅನಂತ ವಿಶ್ವವ್ಯಾಪಿ ಜಗಜ್ಜನನಿಯ ಕಾಂತಿಯನ್ನು .
ತತೋ ವೈ . ಈ ರಚನೆ ಪುನರ್ ರಚನೆ ಗಳು ೧೦೦೦ ವರ್ಷಗಳವರೆಗೆ ನಡೆದು ವಿಶ್ವವು ಸ್ವಲ್ಪ ಸ್ವಲ್ಪ .
ಈ ರೀತಿಯ ವಾಕ್ಯ ನಿರ್ಮಾಣಗಳು ವಿರಾಮಚಿಹ್ನೆಯ ಬಳಕೆಯನ್ನು ಸೂಕ್ತ ಮಟ್ಟಕ್ಕಿಂತಲೂ . ಆದೇಶ ಸಂಕೇತ-ಸರಣಿ ರಚನೆ (
ಮೊದಲಾದವುಗಳ ನಿರ್ಮಾಣಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾದ ಅವರ ರಚನೆ , ಸ್ಥೂಲ ಸಮೀಕ್ಷೆ ಮತ್ತು . ಅಲ್ಲದೇ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತ ಸರ್ವನಾಮದೊಂದಿಗೆ ವಾಕ್ಯ ಮುಂದುವರಿಯಬಹುದು ಕ್ರಿಯಾಪದ ಮತ್ತು .
ಇದು ಕಲೆಯ ಬದಲಾಗಿ ವಿನ್ಯಾಸ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ, ಅಥವಾ . ಪ್ರಾಥಮಿಕವಾಗಿ ಒಂದು ಶಬ್ದ, ವಾಕ್ಯ ಅಥವಾ ಪೂರ್ಣ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡ ಸಂಸ್ಕೃತದ ವಿಧಗಳಲ್ಲಿ .
2001 ರಲ್ಲಿ ಬಾ೦ಡ್ ಸ೦ಗೀತ ರಚನೆ ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿ ಬ್ಯಾರಿ ಅವರದ್ದು ಎಂದು ಹೇಳಿದ . ಪ್ರಥಮ ಥೀಮ್ ಆಗಿದ್ದರೂ ದ ಸ್ಪೈ ಹೂ ಲವ್ ಮಿ ಎನ್ನುವ ವಾಕ್ಯ ಅದರಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಬಳಕೆಯಾಗಿದೆ. .
ಮತ್ತು ಇದರ ವಿವರಣಾ ಶೈಲಿ ಮತ್ತು ರಚನೆ ಅತ್ಯಂತ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾದದ್ದು, . ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ವಾಕ್ಯ ದ ಶಬ್ದಾರ್ಥ ಮೌಲ್ಯವು ದ ನ ಮೌಲ್ಯಕ್ಕೆ .
ಕೊಬ್ಬನ್ನು ಪಡೆಯುವಂತೆ ಹಿಮಕರಡಿಯ ಶರೀರದ ವಿನ್ಯಾಸ ಮತ್ತು ರಚನೆ ವೈಶಿಷ್ಟ್ಯವಾಗಿದೆ. . ವಿಶ್ವಾದ್ಯಂತ ನಿಸರ್ಗವನ್ನು ಸಂರಕ್ಷಿಸಿ' ಎನ್ನುವ ವಾಕ್ಯ ಹೊಂದಿರುವ ಜರ್ಮನ್‌ ಅಂಚೆಚೀಟಿ .
ಮ್ಯಾನ್ ನಲ್ಲಿ ಬಳಸಿದ್ಧ ವಾದ್ಯಗೀತ ರಚನೆ ಮತ್ತು ಶೈಲಿಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಬಳಸಲಾಯಿತು. . ಇದಕ್ಕೆ ಆತನು "ಏಕೆಂದರೆ 'ಇಸ್ಲಾಂ ಧರ್ಮ'ವನ್ನು ಘೋಷಣಾ ವಾಕ್ಯ ಮಾಡಬೇಕಿಲ್ಲ ಎಂಬ .
ಹೆಚ್ಚುಪಾಲನ್ನು ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಅಕಲ್ಪಿತ ವಸ್ತು ಕೃತಿ ರಚನೆ ಮತ್ತು ರಾಜಕೀಯಕ್ಕಾಗಿ ಮೀಸಲಿಟ್ಟರು. . ಇರಾಕ್‌ ನ್ಯಾಯಮಂಡಳಿಯಲ್ಲಿ ಆರಂಭಿಕ ವಾಕ್ಯ .
ಬೋನ್ಸಾಯ್ ಕಲೆ ಉಗಮವಾಗಿದ್ದು ಒಂದು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಚೀನಾದಲ್ಲಿ. ಚೀನೀ ಶ್ರೀಮಂತರು ತಮ್ಮ ಗೃಹಗಳನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸುವ ಏಕೋದ್ದೇಶದಿಂದ ಕುಬ್ಜ ಮರಗಳನ್ನು ಬೆಳೆಸುವ ಕಲೆಯನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿ ಕರಗತ ಮಾಡಿಕೊಂಡರು. ತತ್ಸಮಯದಲ್ಲೇ ಜಪಾನೀಯರೂ ಈ ಕಲೆಯನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು. ಆದರೆ ಜಪಾನಿಯರು ಮಾತ್ರ ಈ ಕಲೆಯನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಿಕೊಂಡು ಬಂದರು. ಕಾಲಾಂತರದಲ್ಲಿ ಚೀನೀಯರ ಕ್ರಾಂತಿ ಅಲ್ಲಿ ಈ ಕಲೆಯನ್ನು ಭೂಗತಗೊಳಿಸಿತು. ಆದರೆ ಜಪಾನೀಯರು ಕೈಬಿಡದೆ ಮುಂದರೆಸಿಕೊಂಡು ಇಂದು ಈ ಕಲೆಯನ್ನು ಪ್ರಪಂಚದಾದ್ಯಂತ ಜನಪ್ರಿಯಗೊಳಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಇಂದು ಜಪಾನಿನಲ್ಲಿ ನೂರಾರು ವರ್ಷಗಳ ಬೋನ್ಸೈ ನೋಡಲು ಲಭ್ಯ. ಅಮೇರಿಕಾದ ಪಶ್ಚಿಮ ಕರಾವಳಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಆದಿವಾಸಿ ಜಪಾನಿಯರಲ್ಲಿ ಈ ಕಲೆ ಜನಪ್ರಿಯವಾಗಿತ್ತು. ಎರಡನೇ ಜಾಗತಿಕ ಯುದ್ಧದ ನಂತರ ಜಪಾನಿನಿಂದ ನಿವೃತ್ತಿಹೊಂದಿ ಮರಳುತ್ತಿದ್ದ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ತಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಬೋನ್ಸಾಯ್ ಕಲೆಯನ್ನು ಕೊಂಡೊಯ್ದರು. ಬೋನ್ಸಾಯ್ ಗಿಡಗಳ ಅದ್ಭುತ ಸಂಗ್ರಹವನ್ನು ನ್ಯೂಯಾರ್ಕ್ ಪಟ್ಟಣದ ಬ್ರೂಕ್ಲಿನ್ ಸಸ್ಯ ಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ತೋಟ ಮತ್ತು ವಾಷಿಂಗ್ಟನ್ ಸಸ್ಯಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ತೋಟಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣಬಹುದಾಗಿದೆ.
ಆದರೆ ಹಾಸ್ಯ ಸಂಗತಿ ಎಂದರೆ ಈ ಕಲೆಯ ಉಗಮ ಭಾರತ. ಐದು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಇತಿಹಾಸವಿರುವ ಭಾರತ ಋಷಿ ಮುನಿಗಳ ದೇಶ. ಅಗ್ನಿಯೇ ಪ್ರಧಾನ ದೇವತೆಯಾಗಿದ್ದ ಭಾರತೀಯ ಸಂಪ್ರದಾಯದಲ್ಲಿ ಋಷಿ ಮುನಿಗಳು ತಮ್ಮ ದಿನಚರಿಯನ್ನು ಅಗ್ನಿಗೆ ಸಮಿತ್ತುಗಳನ್ನು ಪಲಾಶ, ಅಶ್ವತ್ಥ, ಶಮಿ, ಔದುಂಬರ ಮುಂತಾದ ಮರಗಳ ಕಾಂಡಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುವುದರ ಮೂಲಕ ಆರಂಭಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಅರಣ್ಯವಾಸಿಗಳಾಗಿದ್ದ ಋಷಿಮುನಿಗಳು ಅಲೆಮಾರಿಗಳಾಗಿದ್ದರು. ಆಮಂತ್ರಿಸಿದ ರಾಜ್ಯಗಳಿಗೆ ತೆರಳಿ ರಾಜಾಥಿತ್ಯಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ಅಲ್ಲಿನ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಯಾಗ ಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಊರಿಂದೂರಿಗೆ ಅಲೆದಾಡುವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮಾರ್ಗಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಮಿತ್ತುಗಳ ದುರ್ಲಭತೆಯಿಂದಾಗಿ ಅಗತ್ಯವಾದ ಮರಗಳನ್ನು ಪುಟ್ಟ ಮರದ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಗಳಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಸಿ -ಕುಬ್ಜವಾಗಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿದ್ದವು- ಶಿಷ್ಯವೃಂದದ ಜತೆಯಲ್ಲಿ ಕೊಂಡೊಯ್ಯುತ್ತಿದ್ದರು. ಹೀಗಾಗಿ ಅವರ ದಿನನಿತ್ಯದ ಸಮಿತ್ತುಗಳ ಪೂರೈಕೆಯಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಆಗ ಅವಕ್ಕೆ ಬೋನ್ಸೈ ಹೆಸರಿರಲಿಲ್ಲ.
ಬೆಳೆಸುವ ಯಾವುದೇ ಗಿಡಕ್ಕೆ ಸೂಕ್ತವಾದ ಆಕಾರ ಕೊಟ್ಟರಷ್ಟೇ ಅದು ಅಂದವಾಗುವುದು. ಮರವನ್ನಾಗಲಿ, ಪೊದೆ ಗಿಡವಾಗಲಿ, ಸ್ವೇಚ್ಛೆಯಾಗಿ ಬೆಳೆಯಲು ಬಿಡದೆ ಸೂಕ್ತವಾದ ಅವುಗಳ ಆಕಾರವು ಅಂದವಾಗಲು ಅನುಕೂಲಕರವಾಗುವಂತೆ ಅನಾವಶ್ಯಕ ಭಾಗಗಳನ್ನು ಕತ್ತರಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಸಮರುವುದು ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಗಿಡವು ಆಕರ್ಷಕವಾಗಿ ಬೆಳೆಯತೊಡಗಿದರೆ ಚಿವುಟುವುದು ಬೇಡ. ಒಂದು ವೇಳೆ ಗಿಡವು ನಿರ್ಧಿಷ್ಟ ಋತುವಿನಲ್ಲಿ ತ್ವರಿತ ಗತಿಯಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿದ್ದರೆ ಅದರ ತುದಿಯನ್ನು ಒಂದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಬಾರಿ ಚಿವುಟಬೇಕು. ಸಮರುವಾಗ ಮಣ್ಣು ಅಥವಾ ಬೇರಿಗೆ ಧಕ್ಕೆಯಾಗದಂತೆ ಎಚ್ಚರವಹಿಸಬೇಕು. ಬೋನ್ಸಾಯ್ ಅಂದವಾಗಿ ಕಾಣಲು ಕಾಂಡ ಮತ್ತು ಕವಲುಗಳನ್ನು ಸರಿಹೊಂದಿಸುವುದು ಮುಖ್ಯವಾಗಿದೆ. ಗಿಡದ ಆಕಾರ ಮತ್ತು ನೈಸರ್ಗಿಕ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯನ್ನು ಕಾಣಸಿಗಲು ಇದರಿಂದ ಸಹಾಯಕವಾಗುತ್ತದೆ.
ಬೋನ್ಸಾಯ್ ಸಣ್ಣತಟ್ಟೆಗಳ ಮಣ್ಣನ್ನೇ ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿ ಅವಲಂಬಿಸುವುದರಿಂದ ನೀರುಣಿಸುವುದು ಅತೀ ಮುಖ್ಯವಾಗಿದೆ. ಗಿಡವನ್ನು ಯಾವುದೇ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಒಣಗಲು ಬಿಡಬಾರದು. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಮಣ್ಣು ಸ್ವಲ್ಪ ಒಣಗಿದೆ ಎನ್ನಿಸಿದಾಗ ನೀರು ಹಾಕಬೇಕು. ಹಾಗೆಯೇ ಇದಕ್ಕೆ ಗೊಬ್ಬರದ ಅವಶ್ಯಕತೆಯೂ ಬಹಳಷ್ಟಿದೆ. ಮೂರು ಮುಖ್ಯ ಘಟಕಾಂಶಗಳಾದ ಸಾರಜನಕ, ಫಾಸ್ಪೋರಿಕ್ ಆಮ್ಲ ಮತ್ತು ಪೊಟ್ಯಾಶ್ ನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ 50:30:20 ಅನುಪಾತದಲ್ಲಿ ಬೆರೆಸಬೇಕು. ಸಾಸಿವೆ ಹಿಂಡಿ ಹಾಗೂ ಎಲೆಗೊಬ್ಬರಗಳು ಬೊನ್ಸಾಯ್‍ಗೆ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಗೊಬ್ಬರ. ಇದನ್ನು ಘನ ಹಾಗೂ ದ್ರವ ಎರಡು ರೂಪದಲ್ಲೂ ಉಪಯೋಗಿಸಬಹುದು.
ಯಾವುದೇ ಗಿಡವನ್ನು ಬೆಳೆಸಿದ ಮೇಲೆ ಜೋಪಾನ ಮಾಡುವುದು ಅತೀ ಮುಖ್ಯ. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಗಿಡವು ನೆಲೆಗೊಳ್ಳುವುದಲ್ಲದೇ ಬೇರು ಚಿಗುರಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸುತ್ತದೆ. ತಟ್ಟೆಯನ್ನು ಎರಡು ವಾರಗಳಾದರೂ ತಣ್ಣಗಿನ ಮತ್ತು ನೆರಳಿನ ಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಬದಲಾಯಿಸಬೇಕು. ಗಿಡವನ್ನು ಒಮ್ಮೆಲೇ ಸೂರ್ಯನ ಶಾಖಕ್ಕೆ ತರಬಾರದು. ಮುಂಜಾನೆಯ ಹೊತ್ತಿನ ಬಿಸಿಲಿನಲ್ಲಿ ಎರಡು ಗಂಟೆಗಳಷ್ಟು ಕಾಲ ಇಡುತ್ತಾ ಬಂದು ಕ್ರಮೇಣ ಅದನ್ನು ಪ್ರಖರವಾದ ಬಿಸಿಲಿಗೆ ಒಡ್ಡಬೇಕು.ಯಾವುದೇ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಮಣ್ಣನ್ನು ಪೂರ್ತಿ ಒಣಗಲು ಬಿಡಬಾರದು. ಹಿಮದಿಂದಲೂ ಕೂಡ ಗಿಡವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಬೇಕು.
ತಟ್ಟೆಯನ್ನು ಮೊದಲು ಸಮತಟ್ಟಾದ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಇಡಬೇಕು. ತಟ್ಟೆಯ ಬುಡದಲ್ಲಿನ ರಂಧ್ರಗಳನ್ನು ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್‍ನಿಂದ ಮುಚ್ಚಬೇಕು. ದೊಡ್ಡ ಮಣ್ಣಿನ ಕಣಗಳನ್ನು ತಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಮೊದಲು ಹಾಕಿ ಅದರ ಮೇಲೆ ಸಣ್ಣ ಮಣ್ಣಿನ ಪದರವನ್ನು ಹಾಕಿ ಗಿಡ ನೆಡಬೇಕು. ಮಣ್ಣನ್ನು ಹದವಾಗಿ ದಿಮ್ಮಿಸಿ ಕೈನಿಂದ ಒತ್ತಬೇಕು. ಗಿಡ ನೆಡುವಾಗ ಅದು ತಟ್ಟೆಯ ಮಧ್ಯಭಾಗದಲ್ಲಿರುವಂತೆ ಎಚ್ಚರ ವಹಿಸಿಬೇಕು. ಇದಾದ ನಂತರ ಗಿಡಕ್ಕೆ ನೀರು ಕೊಡುವುದನ್ನು ಮರೆಯಬಾರದು.
ಬೋನ್ಸಾಯ್ ಎಂದರೆ ಜಪಾನಿ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಟ್ರೇನಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಸುವುದು ಎಂದರ್ಥ. ಸಣ್ಣ ಸಣ್ಣ ಸಸ್ಯ ಕುಂಡಗಳಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ಮರಗಳ ಕುಬ್ಜ ಪ್ರತಿರೂಪವನ್ನು ಬೆಳೆಸುವ ಕಲೆಯೇ ಬೋನ್ಸಾಯ್. ಈ ಕುಬ್ಜ ಗಿಡಗಳು ದೊಡ್ಡ ಮರಗಳ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರತಿರೂಪವನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತವೆ. ಇಂತಹ ಬೋನ್ಸಾಯ್ ಗಿಡಗಳ ಬಗೆಗಿನ ಅಚ್ಚರಿಯ ಸಂಗತಿಯೆಂದರೆ ಇವು ಒಂದು ಶತಮಾನ ಅಥವಾ ಅದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಬದುಕಬಲ್ಲವು.
ಬೋನ್ಸಾಯ್ ಕುಬ್ಜವಾಗಿ ಮರಗಳನ್ನು ಬೆಳೆಸುವ ಕಲೆ. ಭೂಮಿಯ ಆಸರೆ ಸಿಕ್ಕಿದರೆ ಎಕರೆಗಟ್ಟಲೆ ಜಾಗ ಆಕ್ರಮಿಸುವ ಆಲ, ಅರಳಿ ಮರಗಳು ಬೋನ್ಸಾಯ್ ಮೂಲಕ ಅತೀ ಕುಬ್ಜವಾಗಿ ಕೇವಲ ಒಂದೂವರೆ ಮೊಳದಷ್ಟು ಉದ್ದ ಬೆಳೆಯುತ್ತವೆ. ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಟ್ರೇನಲ್ಲಿ ಮಿನಿ ಉದ್ಯಾನವನ್ನೂ ಬೆಳೆಸಬಹುದು. ಇದೆಲ್ಲಾ ಚೀನಿಯರ ಜಗತ್ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಕಲೆ ’ಬೋನ್ಸಾಯ್’ನ ಫಲ. ಬೋನ್ಸಾಯ್ ಎಂಬುದೊಂದು ಸಸ್ಯಶಾಸ್ತ್ರದ ಅದ್ಭುತ.
ತಟ್ಟೆಗಳೆಂದರೆ ಆಳವಲ್ಲದ ವಿವಿಧಾಕಾರಾದ ಮತ್ತು ವಿಭಿನ್ನ ಅಳತೆಯ ಕುಂಡಗಳು. ತಟ್ಟೆಗಳು ಮಣ್ಣಿನಿಂದ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದು ಅವು ದುಂಡಗೆ, ಅಂಡಾಕಾರ, ಲಂಬಾತ್ಮಕ ಹೀಗೆ ಯಾವುದೇ ಆಕಾರವನ್ನು ಹೊಂದಿರಬಹುದು. ತಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿನ ಆಳ ಮತ್ತು ಗಾತ್ರ ಅದರಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯುವ ಗಿಡವನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿದೆ. ಬಸಿತಕ್ಕಾಗಿ ತಟ್ಟೆಯ ತಳದಲ್ಲಿ ಒಂದೆರಡು ರಂಧ್ರ ಹೊಂದಿರಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.
ತಾಯಿ ಬೇರಿರುವ ಮರಗಳ ತಾಯಿಬೇರನ್ನು ತುಂಡರಿಸಿದರೆ ಮರ ಕುಬ್ಜವಾಗಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ. ಹೀಗಾಗಿ ನಾರು ಬೇರುಗಳಿಂದ ಕೂಡಿರುವ ತೆಂಗಿನ ಜಾತಿಯ ಮರಗಳು ತಾಳೆ ಜಾತಿಯ ಮರಗಳನ್ನು ಹೊರತು ಪಡಿಸಿ ಉಷ್ಣವಲಯದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯುವ ಎರಡು ಸಾವಿರಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಜಾತಿಯ ಮರಗಳನ್ನು ಬೋನ್ಸೈ ಆಗಿ ಬೆಳೆಸಬಹುದು.
ಬೋನ್ಸಾಯ್ ಕುರಿತು ಜಪಾನಿನಲ್ಲಿ ಸಂಶೋಧನೆ ನಡೆದಿದ್ದು ಉಪ ಉಷ್ಣವಲಯ ಹಾಗೂ ಸಮಶೀತೋಷ್ಣವಲಯದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯುವ ಮರಗಳು ಬೋನ್ಸಾಯ್ ಗೆ ಸರಿ ಹೊಂದುವವು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಬ್ರಹ್ಮಾಮ್ಲಿಕ, ಕದಂಬ, ಬೂರುಗ, ಆಲ, ಬೇವು, ಮುತ್ತುಗದ ಮರ, ಮಾವು, ನಂದಿ ವೃಕ್ಷಗಳು ಹೆಮೀಲಯಾ, ಕಾಡು ಕರಿ ಬೇವು , ಮುಂತಾದವು ಬೋನ್ಸಾಯ್ ಕಲೆಗೆ ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲವು.
ಬೋನ್ಸಾಯ್ ಕಲೆಗೆ ನಿಸರ್ಗವೇ ಸ್ಫೂರ್ತಿ. ಹೇಗೆಂದರೆ ಬಾನಿನೆತ್ತರದ ಬೆಟ್ಟಗಳಲ್ಲಿನ ಮರಗಳು ಜೀವನ ಪರ್ಯಂತ ಕುಬ್ಜವಾಗಿಯೇ ಇರುತ್ತವೆ. ನಿಸರ್ಗದ ಹವಾಗುಣಕ್ಕೆ ಹೊಂದಿಕೊಂಡು ಹುರಿಯಾಗಿ ಗಂಟುಗಂಟಾಗಿ ಬೆಳೆದು ಒಂದು ಕಲೆಯಾಗುತ್ತವೆ. ಯಾವುದೇ ವರ್ಗದ ಜನ ಹೆಚ್ಚು ಖರ್ಚಿಲ್ಲದೆ ಸುಲಭವಾಗಿ ಮಾಡಬಹುದಾದ ಕಲೆ ಇದಾಗಿದೆ.
ಬೋನ್ಸಾಯ್ ಕಲೆಗೆ ಒಗ್ಗುವಂತಹ ಗಿಡಗಳನ್ನು ಮೊದಲು ಸಣ್ಣ ತಟ್ಟೆಗಳಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಸಬೇಕು. ಕಾಡು ಮೇಡಿನಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದ ಗಿಡ ಅಥವಾ ವರ್ಷ ನರ್ಸರಿಯಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಸಿದ ಮೊಳಕೆಯನ್ನು ಜಾಗರೂಕವಾಗಿ ಕೀಳಬೇಕು. ಲೇಯರ್ ಮಾಡಿ ಕಸಿ ಮಾಡಿ ಅಥವಾ ಕುಂಡಗಳಲ್ಲಿ ಬೀಜಗಳಿಂದ ಸಸಿ ಬೆಳೆಸಿಯೂ ಬೋನ್ಸಾಯ್‍ಗೆ ಉಪಯೋಗಿಸಬಹುದು.
ಮಣ್ಣನ್ನು ಮೊದಲು ಬಿಸಿಲಿನಲ್ಲಿ ಒಣಗಿಸಿ ಮೂರು ಬಗೆಯ ಜಾಲಿಯಿಂದ ಸೋಸಬೇಕು. ದೊಡ್ಡ, ಮಧ್ಯಮ ಮತ್ತು ಅತಿ ಸಣ್ಣ ಮಣ್ಣನ್ನು ವಿವಿದ ತಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಇಡಬೇಕು. ಗಿಡ ನೆಡುವಾಗ ದೊಡ್ಡ ಮಣ್ಣನ್ನು ಕುಂಡದ ಬುಡದಲ್ಲಿ ಹಾಕಿ ಮಧ್ಯಮ ಮಣ್ಣನ್ನು ತೆಳುವಾದ ಪದರಿನಂತೆ ಅದರ ಮೇಲೆ ಹರವಿ ಗಿಡ ನೆಡಬೇಕು.
ಚೆನ್ನಾಗಿ ಹದವಾಗಿರುವ ಸೋಸಿದ ಮಣ್ಣನ್ನು ಬೋನ್ಸಾಯ್‍ಗೆ ಉಪಯೋಗಿಸಬೇಕು. ಮಣ್ಣು ಉಸುಕು ಉಸುಕಾಗಿರದೆ ಜಿಗುಟಾಗಿರಲೂಬಾರದು. ಅತ್ತ ತೀರ ಆಮ್ಲೀಯವು ಇತ್ತ ಕ್ಷಾರೀಯವು ಆಗಿರಬಾರದು. ಚೆನ್ನಾಗಿ ಕೊಳೆತು ಹದವಾಗಿರುವ ಎಲೆ ಗೊಬ್ಬರವನ್ನು ಅದಕ್ಕೆ ಬೆರೆಸಬೇಕು.
ಭಾಷಿಕ ಸಾಪೇಕ್ಷತೆಯ ಸಿದ್ಧಾಂತದ ಪ್ರಕಾರ, ತಾವಾಡುವ ಭಾಷೆಯ ವಿನ್ಯಾಸವು, ಆಯಾ ಭಾಷಿಕರು ತಮ್ಮ ವಿಶ್ವದ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಯನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವಲ್ಲಿ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರುತ್ತದೆ. ಇವುಗಳು ಹೇಗೆ ಅರಿವಿನ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗಳ ಮೇಲೆ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರುತ್ತದೆ ಎಂದು ತಿಳಿದುಬರುತ್ತದೆ. ಜನಪ್ರಿಯವಾಗಿ ಇದನ್ನು "ಸಫೀರ್-ವೂರ್ಫ್ ಸಿದ್ಧಾಂತ",ಅಥವಾ "" ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಭಾಷಾ ತತ್ವಗಳು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಎರಡು ಒಳಗೊಂಡಿದೆ. ಅವುಗಳೆಂದರೆ ಬಲವಾದ ಭಾಷಾ ವಿಭಾಗಳು, ಭಾಷೆಯ ಚಿಂತನೆ ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ಮಿತಿ ಮತ್ತ್ತು ಅರಿವಿನ ವಿಭಾಗಗಳನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸುತ್ತದೆ. ದುರ್ಬಲ ಭಾಷಾ ಆವೃತ್ತಿಗಳ ಮೇಲೆ ಕೆಲವು ಭಾಷಾ ವಿಭಾಗಗಳು, ಮತ್ತು ಅಲ್ಲದ ಭಾಷಿಕ ಪ್ರವೃತ್ತಿಗೆ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುತ್ತದೆ. "-"ನ ಸಿದ್ದಾಂತ ಇದರ ತಪ್ಪು ಹೆಸರು.
ಏಕೆಂದರೆ, ಎಡ್ವರ್ಡ್ ಸಪೀರ್ ಮತ್ತು ಬೆಂಜಮಿನ್ ಲೀ ವೂರ್ಚ್ ಎಂದು ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಬರೆದಿರಲಿಲ್ಲ, ಮತ್ತು ಅವರು ತಮ್ಮ ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ಅವರ ಕಲ್ಪನೆಗಳಲ್ಲಿ ಹೇಳಿರಲಿಲ್ಲ. ಈ ಸಾಪೇಕ್ಷತಾ ತತ್ವದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಭಿನ್ನತೆಯೆಂದರೆ ಬಲವಾದ ಮತ್ತು ದುರ್ಬಲ ವಿಷಯದಲ್ಲಿರುವ ವ್ಯಾತ್ಯಾಸವು ಕಲ್ಪಿತ ಆವೃತ್ತಿಗಳ ನಡುವಿನ ಭಿನ್ನತೆ.
೧೯೮೦ ರ ದಶಕದ ಕೊನೆಯ ಭಾಷಾಸಾಪೇಕ್ಷತಾ ವಿಧ್ವಾಂಸರು ಭಾಷಾ ವರ್ಗೀಕರಣದ ಪರಿಣಾಮಗಳನ್ನು ಪರಿಶೀಲನೆ ಮಾಡಿದರು ಮತ್ತು ಅವರು ಕಲ್ಪಿತ ನಿಯಂತ್ರಣವಾದವಲ್ಲದ ಆವೃತ್ತಿಗಳಿಗೆ ವ್ಯಾಪಕ ಬೆಂಬಲ ಕೊಟ್ಟರು. ಅವರು ಭಾಷಾಸಾಪೆಕ್ಷತೆಯ ಕೆಲವು ಪರಿಣಾಮಗಳನ್ನು ಹಲವಾರು ಸೆಮ್ಯಾಂಟಿಕ್ ಡೊಮೈನ್ಸ್ ನಲ್ಲಿ ತೋರಿಸಿದರು. ಆದರೂ ಕೆಲವು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ದುರ್ಬಲ. ಪ್ರಸ್ತುತ ಭಾಷಸಾಪೇಕ್ಷ್ತೆಯು ಒಂದು ಸಮತೋಲನೆಯನ್ನು ಹಲವಾರು ಭಾಷತಜ಼್ನರು ಸಮರ್ಥಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಅವರ ಪ್ರಕಾರ ಭಾಷಾಸಾಪೆಕ್ಷತೆಯು ಅರಿವಿನ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗಳ ಮೆಲೆ ಪರಿಣಾಮ ಬೀಳುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಇತರ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗಳು ಮತ್ತು ವಿಷಯ ಮಾಹಿತಿಯಲ್ಲಿ ಸಾರ್ವತ್ರಿಕ ಅಂಶಗಳನ್ನು ಕಾಣಬಹುದು. ಅನ್ವೇಷಣೆಯು ಮೂಲತಹವಾಗಿ ಹೇಗೆ ಭಾಷೆಯು ಯೋಚನಾ ಲಹರಿಯ ಮೇಲೆ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರುತ್ತದೆ ಎನ್ನುವುದರ ಮೇಲೆ ಬೆಳಕು ಚೆಲ್ಲುತ್ತದೆ. ಭಾಷಸಾಪೆಕ್ಷತೆ ಮತ್ತು ಭಾಷೆ ಮತ್ತು ಚಿಂತನೆಗಳ ನಡುವಿನ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಹಲವಾರು ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಾದ ಮಾನವಶಾಸ್ತ್ರ, ತತ್ವಶಾಸ್ತ್ರ, ಮನಶಾಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಮುನ್ನಣೆ ಸಿಗುತ್ತಿದೆ. ಇದು ಬಣ್ಣದ ಕ್ರ್ತಿಗಳು ಮತ್ತು ಕನ್ ಸ್ತ್ರಕ್ತೆಡ್ ಭಾಷೆಗಳನ್ನು ಆವಿಷ್ಕಾರ ಮಾಡಲು ಪ್ರೇರಕವಾಗಿವೆ.
ಚೀನಾ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಕಮಲದ ಹೂವಿನ ಪರಿಕಲ್ಪನೆ ವಿಶಿಷ್ಟವಾದುದಾಗಿದೆ. ಅವರು ನಾಲ್ಕು ಋತುಗಳನ್ನು ಹೂಗಳಲ್ಲಿ ಗುರ್ತಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಕಮಲದ ಹೂ ಬೇಸಿಗೆಕಾಲದ ಹೂವಾಗಿದೆ. ಇದು ಪರಿಶುದ್ದತೆಯ, ಫಲವಂತಿಕೆ, ಸೃಷ್ಟಿಶಕ್ತಿಯನ್ನೂ ಸಂಕೇತಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಕಮಲವನ್ನು ಅದರ ರೇಖೆಗಳಿಂದ ಚಿತ್ರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಆ ರೇಖೆಗಳು ಅವರಿಗೆ ಸೂರ್ಯನ ಕಿರಣಗಳಿದ್ದಂತೆ. ಅವರಲ್ಲಿನ ಪಶ್ಚಿಮ ಸ್ವರ್ಗದ ಚಿತ್ರಣ ಅದ್ಬುತವಾದುದಾಗಿದೆ. ಆ ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಪರಿಶುದ್ದವಾದ ಕಮಲದ ಹೂವಿನ ಕೊಳವಿರುತ್ತದೆ. ಅದರಲ್ಲಿನ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಆತ್ಮವೂ ಒಂದೊಂದು ಕಮಲದ ಹೂಗಳಿದ್ದಂತೆ. ಅದು ಬಿರಿಯುವುದಕ್ಕೆ ನಿಗಧಿಯಾದ ಹೊತ್ತು ಬರುವವರೆವಿಗೂ ಅದನ್ನು ಒಂದು ನೋವಿಲ್ಲದ ಶುದ್ದ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟಿರುತ್ತಾರೆ. ಭೂ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಜನರ ಧರ್ಮನಿಷ್ಠೆಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಹೂ ಅರಳುತ್ತದೆ, ಬಾಡುತ್ತದೆ. ಭಕ್ತನೊಬ್ಬ ಸತ್ತ ಕೂಡಲೇ ಅವು ಬಿರಿದು ಅವನನ್ನು ದೈವತ್ವಕ್ಕೆ ಏರಿಸುತ್ತವೆ. ಚೀನಾದ ಕಲಾಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ವಿವಿಧ ಬಣ್ಣಗಳ ಕಮಲಗಳು ನೀರಿನ ಮೇಲೆ ತೇಲುತ್ತಿರುತ್ತವೆ.
ಕಮಲದ ಹೂವಿನ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಯ ಮೂಲನೆಲೆ ಭಾರತವೆಂದು ಗುರ್ತಿಸಲಾಗಿದೆ. ಇಡೀ ಸೃಷ್ಠಿಯನ್ನೇ ಈ ಹೂವಿನಲ್ಲಿ ಗುರ್ತಿಸಲಾಗಿದೆ. ಇದು ಸ್ತ್ರೀಯ ಜನನೇಂದ್ರಿಯದ ಸಂಕೇತ. ಜೊತೆಗೆ ದೇವತೆ, ವಿಶ್ವ ಕಮಲ, ದೈವತ್ವ ಮತ್ತು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಶಕ್ತಿಯ ಪ್ರತಿನಿಧಿ. ಕ್ರಿಸ್ತಪೂರ್ವ ೮೦೦ರ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಗಳಲ್ಲಿ ಕಮಲದ ಎಲೆಯನ್ನು ಗರ್ಭವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಇದು ಜೀವನದ ಅಸ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಜೀವಂತಗೊಳಿಸುವ ದ್ವಂದ್ವ ಸ್ವಭಾವದ ಪ್ರತೀಕವಾಗಿದೆ. ಕ್ರಿ.ಪೂ ೧ನೇ ಶತಮಾನದಿಂದ ಹಿಡಿದು ಇಂದಿನವರೆವಿಗೂ ದೇವಿ ಪದ್ಮಳ ಕೆತ್ತನೆಗಳಲ್ಲಿ ಅವಳು ಕಮಲದ ಹೂ ಮೇಲೆ ನಿಂತಿದ್ದಾಳೆ, ಅವಳ ಅಕ್ಕ-ಪಕ್ಕ ಎರಡು ಆನೆಗಳಿದ್ದು ,ಅವು ಸೊಂಡಿಲಿನಿಂದ ನೀರನ್ನು ಎರಚುತ್ತಿರುತ್ತವೆ. ಕ್ರಿ.ಪೂ.೩ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಸಿಂಧೂಕಣಿವೆಯ ಮೆಹೆಂಜೋದಾರೋವಿನಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿರುವ ಕಲಾಪ್ರತಿಮೆಯಲ್ಲಿ ಕಮಲದ ಹೂ ಕಂಡು ಬಂದಿದೆ. ರೈತರಿಗೆ ಲಕ್ಷ್ಮೀ ತುಂಬಾ ಶ್ರೇಷ್ಠಳಾದ ದೇವತೆ. ಫಲವಂತಿಕೆಯ ಶಕ್ತಿ ಇರುವಂತಹವಳು. ಸೆಗಣಿಯ ಅಧಿದೇವತೆ. ವಿಷ್ಣುವಿನ ಹೆಂಡತಿಯಾದ ಇವಳನ್ನು ಶ್ರೀ,ಸಿರಿ, ಪದ್ಮ, ಲಕ್ಷ್ಮೀ, ಭೂದೇವಿ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗಿದೆ.
ಬೌದ್ದರ ಕಾಲವನ್ನು ಕಮಲದ ಹೂವಿನಿಂದ ತಿಳಿಯ ಬಹುದಂತೆ. ಬುದ್ದರಿಲ್ಲದ ಶೂನ್ಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಕಮಲ ಅರಳುವುದಿಲ್ಲ. 'ಓಂ ಮಣಿ ಪದ್ಮೇಹಂ' ಎಂಬ ಪ್ರಖ್ಯಾತ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ವಿಧಿಯಿಂದ ಬೌದ್ದಧರ್ಮ ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿದೆ. ಬುದ್ದನ ಸಂಗಾತಿಯಾದ ಪ್ರಜ್ಞಾ/ಪರಾಮಿತ ಕಮಲವನ್ನು ಹಿಡಿದಿದ್ದಾಳೆ. ಬೌದ್ದರ ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಬೋದಿಸತ್ವದ ಪ್ರತಿಮೆಗಳಿಗೆ ಕಮಲವೇ ಆಧಾರಪೀಠ. ಅವರ ಜೊತೆ ಇದಕ್ಕೊಂದು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಸಂಬಂಧವಿದೆ. ಬುದ್ದ ಮತ್ತು ಬೌದ್ದ ಪುರೋಹಿತರನ್ನು ಕಮಲದ ಮೇಲೆ ಕೂರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಇದು ಗೌತಮನ ನಿಲ್ಲುವ ಕಾಲಮಣೆಯಾಗಿಯೂ ಬದಲಾಗುತ್ತದೆ. ಬುದ್ದನ ಪಾದಗಳ ಹಿಮ್ಮಡಿಯ ಮಂಗಳಕರ ಚಿಹ್ನೆಗಳಲ್ಲಿ ಕಮಲವೂ ಒಂದು. ಹಾಗಾಗಿ ಬುದ್ದನ ಪ್ರತಿ ಹೆಜ್ಜೆಯನ್ನು ಪದ್ಮಪಾದವೆಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಬುದ್ದನು ಹುಟ್ಟಿದಾಗ ಅದನ್ನು ಜಗತ್ತಿಗೆ ಸಾರಲು ಕಮಲದ ಹೂ ಹುಟ್ಟಿತೆಂಬ ಪ್ರತೀತಿ ಇದೆ.
ಕಮಲದ ಹೂವಿಗೆ ಸುಮಾರು ಐದು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಇತಿಹಾಸವಿದೆ. ಇದು ಪೂರ್ವದೇಶಗಳ ಅತ್ಯಂತ ಸುಂದರ ಹೂ. ಕಮಲದ ಹೂವಿನ ಉಲ್ಲೇಖ ಪ್ರಾಚೀನ ಋಗ್ವೇದದಲ್ಲೇ ಕಂಡು ಬರುತ್ತದೆ. ಕಮಲದ ಹೂ ಅನೇಕ ರೂಪದಲ್ಲಿದ್ದು, ದೇವತೆಯ ಸ್ವಭಾವ ಕಾಲ/ದೇಶಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಇದು ಬದಲಾಗುತ್ತಿರುತ್ತದೆ. ಚೀನಾದ ಬೌದ್ದ ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ತಾರಾ ದೇವತೆಯನ್ನು ಕಮಲ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಭದ್ರಕಲ್ಪ ಎಂಬ ಒಂದು ಯುಗದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸಾವಿರ ದಳದ ಕಮಲದ ಹೂವಿದ್ದು, ಮುಂಬರುವ ಬುದ್ದರ ಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು ಅದು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಬೌದ್ದ ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬನೂ ಕಮಲದ ಹೂವಿನ ಮೇಲೆ ದೇವತೆಯಾಗಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾನೆ. ಜೀವಚಕ್ರದ ಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಕಮಲದಳಗಳ ತುದಿ ಅಥವಾ ವಿಶ್ವ ಕಮಲದ ಹೂವಿನ ಚಿತ್ರಣ ಪ್ರಮುಖವಾಗಿರುತ್ತದೆ.
ಫಲವಂತಿಕೆ, ಪಕ್ವತೆ, ಸಮೃದ್ದಿ, ಅದೃಷ್ಟ, ಶುಭ, ಸಂತಸದ ಶಕುನ, ಸಂತಾನ ಪ್ರಾಪ್ತಿ, ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಯ ಮತ್ತು ಕೀರ್ತಿ.
ಮಾತೃದೇವತೆ, ನದಿಗಳ ಜನನ ಮೂಲ, ಜೀವದಾಯಕ, ಭೂಮಿ, ಸೃಷ್ಟಿ, ಪ್ರಾಣ, ಚೈತನ್ಯ, ಸ್ವಯಂ ಸೃಷ್ಟಿಶೀಲ, ವಿಶ್ವದ ಪ್ರಮುಖ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ.
ಸೂರ್ಯ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಕ, ಆತ್ಮಗಳನ್ನು ಆಚ್ಛಾದಿಸುವ ಹೂ ಮತ್ತು ಬುದ್ದನ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ತಾಣ.
ಪಾವಿತ್ರ್ಯ, ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ನಿಯಮ ರಕ್ಷಣೆ ಮತ್ತು ರಚನೆ, ನಿರ್ವಾಣ ಮಾರ್ಗದರ್ಶಿ.
ಈಜಿಪ್ಟ್ ದೇಶದಲ್ಲೂ ಕಮಲದ ಹೂವಿನ ಪರಿಕಲ್ಪನೆ ವೈಶಿಷ್ಟ್ಯತೆಯಿಂದ ಕೂಡಿದೆ. ಇಲ್ಲಿನ ಕಮಲ ಬಿಳಿ ಮತ್ತು ನೀಲಿ ಬಣ್ಣದ್ದಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಕೆಂಪುವರ್ಣದ ಪೂರ್ವ ಪ್ರಾಂತ್ಯದ ಕಮಲ ಇಲ್ಲಿ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ. ಆರ್ವಾಚೀನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಕಮಲ ಹೊರೇಸ್ ನ ಪೀಠವಾಗಿದೆ. ಜೀವದಾಯಕ ನೈಲ್ ನದಿಯಲ್ಲಿ ಇದು ಬೆಳೆಯುವುದರಿಂದ ಜೀವಸೃಷ್ಟಿ ಹಾಗೂ ಫಲವಂತಿಕೆಯ ಜೊತೆ, ಸೂರ್ಯ ಮತ್ತು ಪುನರುಜ್ಜೀವನದೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧ ಕಲ್ಪಿಸಲಾಗಿದೆ. ಇದನ್ನು ಪವಿತ್ರ ಮಮ್ಮೀಗಳ ಮೇಲೆ ಇಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಶವಸಂಸ್ಕಾರದಲ್ಲೂ ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಗೋರಿಗಳ ಒಳಗಿನ ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ಕಮಲದ ಹೂ ಇರುತ್ತದೆ. ಅವರ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಕಮಲ ಸೂರ್ಯನ ಬಟ್ಟಲು, ರಾತ್ರಿಯ ತೊಟ್ಟಿಲಾಗಿದೆ. ಓಸರಿಸ್ ಮತ್ತು ಕಮಲಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧವಿದೆ. ನೆಫೆರ್ಟೆಟ್ ಇದನ್ನು ಸದಾ ಧರಿಸಿರುತ್ತಾಳೆ.
ಗ್ರಾಮೀಣ ಬುಡಕಟ್ಟುಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಟ್ಟ ಚೇತನಗಳಿಂದ ಒದಗುವ ದುರಾದೃಷ್ಟವನ್ನು ಕಮಲದ ಹೂ ನಿವಾರಿಸುತ್ತದೆ.
ವಿರಹಕ್ಕೆ ಇದು ಪರಿಹಾರ; ಸತ್ತವರ ಆಹಾರವನ್ನು ಕಮಲದ ಹೂವಿನ ಹಾಳೆಯಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಿಡುತ್ತಾರೆ.
ಕಮಲದ ಹೂವಿಗೆ ಸುಮಾರು ಐದು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಇತಿಹಾಸವಿದೆ. ಕಮಲದ ಹೂ ಅನೇಕ ರೂಪದಲ್ಲಿದ್ದು, ದೇವತೆಯ ಸ್ವಭಾವ ಕಾಲ/ದೇಶಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಇದು ಬದಲಾಗುತ್ತಿರುತ್ತದೆ. ಕಮಲವನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿಯುವುದು ಅನೇಕ ದೇವರುಗಳ ವೈಶಿಷ್ಟ್ಯವಾಗಿದೆ. ಬುದ್ದನು ಹುಟ್ಟಿದಾಗ ಅದನ್ನು ಜಗತ್ತಿಗೆ ಸಾರಲು ಕಮಲದ ಹೂ ಹುಟ್ಟಿತೆಂಬ ಪ್ರತೀತಿ ಇದೆ.
ಅಸ್ಸೀರಿಯಾದೇಶದಲ್ಲೂ ಕಮಲ ವಿಶಿಷ್ಟಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕಂಡು ಬರುತ್ತದೆ. ಹರ್ಕ್ಯುಲಸ್ ನು ತನ್ನ ಒಂದು ದಿನದ ಪ್ರಯಾಣಕ್ಕಾಗಿ ಕಮಲದ ಆಕಾರವಿರುವ ಸುವರ್ಣಬಟ್ಟಲನ್ನು ಸೂರ್ಯನಿಂದ ಪಡೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿದ್ದನಂತೆ. ಅಸ್ಸೀರಿಯಾದ ಮುದ್ರೆಗಳಲ್ಲೂ ಕಮಲ ಇದೆ.
ಕಮಲದ ಹೂ ಮೆಡಿಟರೇನಿಯನ್ ಮತ್ತು ಪೂರ್ವ ಪ್ರಾಂತ್ಯದಿಂದ ಪ್ರಾಚೀನ ಪುರಾಣಗಳೊಳಗೆ ವಲಸೆ ಬಂದು ಪಾಶ್ಚಾತ್ಯ ಜಗತ್ತಿನಾದ್ಯಂತ ಹರಡಿತು.
ಪ್ರಾಚೀನ ಕವಿಗಳು ಹೆಣ್ಣನ್ನು ಕಮಲದ ಹೂವಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಅವರ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಹೆಣ್ಣಿಗೆ ಕಮಲದ ಮೊಗ, ಕಮಲದ ಕಣ್ಣುಗಳಿವೆ.
ಕಮಲದ ಹೂವಿಗೆ ಹಲವಾರು ಪರ್ಯಾಯ ಹೆಸರುಗಳಿವೆ. ಅವೆಂದರೆ- ಆವೋದ, ತಾವರೆ, ನಳಿನ, ಸರೋಜ, ಕುಮುದ, ಪಂಕಜ, ಪದ್ಮಜ ಮೊದಲಾದುವು.
'ಇಲ್ಲಿ ಮಣ್ಣಿಗೆ ಬರವಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ರಾಜ್ಯಾದ ಇತರ ಪ್ರದ್ ಏಶಗಳಂತೆ ಈ ಪ್ರದೇಶದ ಮಣ್ಣಿಗೆ ಅಂಟಿನ ಅಂಶ ಕಡಿಮೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಹಸಿ ಅಥವಾ ಬೆಂದ ಮಡಿಕೆ ಒಡೆಯದಂತೆ ಕಾಯ್ದುಕೊಳ್ಳಲು ಲದ್ದಿ ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇದಕ್ಕಾಗಿ ಕುದುರೆ-ಕತ್ತೆ ಲದ್ದಿ ಹಸಿ ಮಣ್ಣಿಗೆ ಬೆರೆಸಲೇಬೇಕು. ಸಮಸ್ಯೆ ಎಂದರೆ ಲದ್ದಿ ಬೇಕಷ್ಟು ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಸಿಗುತ್ತಿಲ್ಲ'-ಇದು ಮೇಳಕುಂದಾ ಗ್ರಾಮದ ಬಾಬು ಕುಂಬಾರರ ವೇದನೆ.
'ಗುಲ್ಬರ್ಗಾ ನಗರದ ದರ್ಗಾ ರಸ್ತೆ, ಗಂಜ್ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಜಟಕಾ ಗಾಡಿಗಳಿಗಾಗಿ ಕುದುರೆ ಸಾಕುವವರಲ್ಲಿ ಮೊದಲೆ ಕಾಯ್ದಿರಿಸಿ ಲದ್ದಿ ಖರಿದೀಸಿ ತಂದು ತಿಂಗಳುಗಳ ಮೊದಲೇ ದಾಸ್ತಾನು ಇರಿಸಬೇಕು. ಕತ್ತೆಗಳಂತೂ ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಇಲ್ಲ ಎಂಬಷ್ಟು ಕಡಿಮೆಯಾಗಿವೆ. ಈಗ ಕುದುರೆ ಲದ್ದಿಯನ್ನೆ ಬಳಸುತ್ತೆವೆ. ಒಂದು ಮೂಟೆ ಲದ್ದಿಗೆ ೧೦೦ರೂ ಬೆಲ ಇದೆ. ಕುದುರೆಗಳ ಸಂಖ್ಯೆಯು ಕಡಿಮೆಯಾಗಿದೆ. ಗೊಬ್ಬರಕ್ಕಾಗಿ ಕೃಷಿಕರಿಂದ ಹೆಚ್ಚಿನ ಬೇಡಿಕೆ ಇರುವುದರಿಂದ ದರ ನಿಗದಿಯಲ್ಲೂ ಪೈಪೋಟಿ ಇರುತ್ತದೆ' ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ ಶ್ರೀಪತಿ ಕುಂಬಾರ.
'ಕುದುರೆ ಅಥವ ಕತ್ತೆ ಲದ್ದಿ ಖರೀದಿಸಿ ತಂದು ಒಣಗಿಸಿ ಕುಟ್ಟಿ ಪುಡಿ ಮಾಡಿ, ಅದಕ್ಕೆ ತೊಗರಿ ಕಟ್ಟಿಗೆಯ ಇದ್ದಿಲು ಮಸಿಯನ್ನು ಸೇರಿಸಿ ಇಟ್ಟಿರುತ್ತಾರೆ. ಇದನ್ನು ನಿಗದಿತ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಮಣ್ಣಿನ ಮುದ್ದೆಗೆ ಬೆರೆಸಿ ಹದಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಈ ಮಣ್ಣನ್ನು ಮತೆ ಮುದ್ದೆ ಮಾಡಿ ತಿಗರಿಯಲ್ಲಿ ಸುತ್ತಿ ಮಡಿಕೆ ತಯಾರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಈ ಹಂತದಲ್ಲಿ ಮಡಿಕೆ ಹಳದಿ ಬಣ್ಣದಲ್ಲೇ ಇರುತ್ತದೆ. ಆ ಬಳಿಕ ಅದನ್ನು ಬಡಿದು ಆಕಾರ ನೀಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಹಂತದಲ್ಲಿ ಇದಕ್ಕೆ ಆವೆಯಲ್ಲಿ ಲಭಿಸಿದ ಇದ್ದಿಲು ಮಸಿ ಪುಡಿಯನ್ನು ಮೆತ್ತಿ ಬಡಿಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇದರಿಂದ ಮಡಿಕೆ ಕಪ್ಪು ಬಣ್ಣಕ್ಕೆ ತಿರುಗುತ್ತದೆ. ಗಟ್ಟಿತನ ಬರುವುದರೊಂದಿಗೆ, ಆವೆಯಲ್ಲಿ ಬೆಂದು ಸಿದ್ದವದಾಗ ನೀರು ಹಾಕಿಟ್ಟರ ಫ್ರಿಡ್ಜಿನಲ್ಲಿ ಇರಿಸಿದಷ್ಟೆ ತಂಪಾಗಿ ಹಿತವಾಗಿರುತ್ತದೆ' ಎನ್ನುವುದು ಕುಂಬಾರರ ಸ್ಪಷ್ಟ ವಿವರಣೆ.
ಗುಲ್ಬರ್ಗಾದಲ್ಲಿ ಕರಿ ಮಣ್ಣಿನ ಮಡಿಕೆ ಎಂದೊಡನೆ ನೆನಪಾಗುವ ಹೆಸರು ಮೇಳಕುಂದಾದ ಕರಿಮಡಿಕೆ.
ರಾಜ್ಯದೆಲ್ಲೆಡೆ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗಳಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಕೆಂಪು-ಹಳದಿ ಮಿಶ್ರಿತ ಬಣ್ಣದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಮಡಿಕೆಗಳು ಕಾಣ ಸಿಗುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ಮೇಳಕುಂದ ಮಡಿಕೆಗಳದು ಮಾತ್ರ ಕರಿಬಣ್ಣ ಇವು ಚಿತ್ತಾರ, ಗಟ್ಟಿ-ಗಡಸುತನ, ನೀರನ್ನು ತಣ್ಣಗೆ ಇರಿಸುವ ವಿಶೇಷ ಗುಣಗಳಿಂದಾಗಿ ಹೆಸರುವಾಸಿ. ಹೀಗಾಗಿ ಬೇಡಿಕೆಯೂ ಹೆಚ್ಚು. ಮೇಳಕುಂದ ಮಡಿಕೆಯ ಈ ವೈಶಿಷ್ಟಕ್ಕೆ ಪ್ರಮುಖ ಕಾರಣ ಕತ್ತೆ, ಕುದುರೆಗಳ ಲದ್ದಿ ಹಾಗು ತೊಗರಿ ಕಡ್ಡಿಯ ಮಸಿ.ಬೇಸಿಗೆ ಬಂತೆಂದರೆ ಮೈ ದಬ್ಬೆ ಏಳಿಸುವ ಬಿಸಿಲಲ್ಲೂ ಮಣ್ಣಿನ ಮಡಿಕೆಯಲ್ಲಿ ತುಂಬಿದ ನೀರು ಇಲ್ಲಿ ಐಸ್ನೀರಿನಂತೆ. ಗಂಟಲು ತಂಪಾಗಿಸುತ್ತದೆ. ದೇಹಕ್ಕೆ ಹಿತ ನೀಡುತ್ತದೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಮಣ್ಣಿನ ಮಡಿಕೆಗಳ ವ್ಯಾಪಾರದ ಭರಾಟೆಯು ಹೆಚ್ಚಿರುತ್ತದೆ.ಮೇಳಕುಂದಾ ಗ್ರಾಮದ ಕುಂಬಾರರ ಓಣಿಯಲ್ಲಿ ಮಣ್ಣು, ಕತ್ತೆ, ಕುದುರೆ ಲದ್ದಿ ಕುಟ್ಟಿ ಸೋಸುವ, ತುಳಿದ ಮಣ್ಣು ಮುದ್ದೆ ಕಟ್ಟುವ, ತಿರುಗುವ ತಿಗರಿ ಮೇಲೆ ಮಣ್ಣು ಮಡಿಕೆಯಾಗಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮುವ, ಹಸಿಮಡಿಕೆ ಒಟ್ಟೈಸಿ ಆವೆಗೆ ಹಾಕಿ ಸುಡುವ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ಕುಂಭಾರರು ಸಕ್ರಿಯರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ತಿಗರಿ ಸುತ್ತುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಸಂಜೆ ಹಸಿ ಮಡಿಕೆಗೆ ರೂಪಕೊಡಲು ಮಸಿ ಹಚ್ಚಿ ಬಡಿಯುವ ದಡ್ ಬಡ್ ಸದ್ದು ಫರ್ಲಾಂಗ್ ದೂರಕ್ಕೆ ಕೆಳಿಸುತ್ತದೆ. ಡಿಸೆಂಬರ್ ನಿಂದ ಜೂನ್ ವರೆಗೆ ಇವರಿಗೆ ಬಿಡುವಿಲ್ಲ.
ಹೆಚ್ಚಿನ ಏಕದಳಗಳಂತೆ ಆರ್ಕೀಡ್ ಗಳಿಗೆ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಸಮಾಂತರ ನರಗಳಿರುವ ಸರಳ ಎಲೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತವೆ. ಕೆಲವು ವೆನಿಲೋಯಿಡ್ಸ್ ಆರ್ಕೀಡುಗಳು ಆಯಾತಾಕ್ರದ ಬಲೆ ಅಥವಾ ಜಾಲದ ಶಿರಾನ್ಯಾಸ ಎಲೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತವೆ. ಎಲೆಗಳು ಅಂಡಾಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಏಣುಗಳು ಎರಡೂ ಕಡೆಗೂ ತುದಿ ಮೊನೆಗೂಡುವಂತೆ ಹೋಗುವ ಆಕಾರದ್ದು. ಅಥವಾ ವರ್ತುಲಾಕಾರವಾಗಿರಬಹುದು. ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ಸೈಜುಗಳು ಭಿನ್ನ ಭಿನ್ನವಾಗಿರುತ್ತವೆ.ಅವುಗಳ ಗುಣ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಪತ್ತೆ ಹಚ್ಚಬಹುದಾಗಿದೆ. ಅವುಗಳು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಸಹಜವಾಗಿ ಕಾಂಡದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಎಲೆ ಒಂದು ಪಕ್ಕಕ್ಕೆ, ಮುಂದಿನ ಎಲೆ ಮತ್ತೊಂದು ಪಕ್ಕಕ್ಕೆ ಒಡೆಯುವ ಎಲೆಗಳಾಗಿರುತ್ತವೆ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಮಡಚಿಕೊಂಡಿರುವ ಅಥವಾ ಸುಕ್ಕು ಸುಕ್ಕಾಗಿರುತ್ತವೆ. ಮತ್ತು ಎಲೆಯ ಕಾವಿನ ಬುಡದ ಎಲೆಗೆ ಅಂಟಿಕೊಂಡಿರುವ್ಂತಿರುತ್ತದೆ. ಆರ್ಕೀಡ್ ಎಲೆಗಳು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಸಿಲಿಕದೊಂದಿಗೆ ಸಂಯೋಗಗೊಂಡ ಅಥವಾ ಸಿಲಿಕಯುಕ್ತ ಶರೀರಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತವೆ. ಆ ಬೊಡಿಗಳನ್ನು ಸ್ಟೆಗ್ಮಾಟಾ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಎಲೆಗಳ ಆಕಾರವು ಸಸ್ಯ ಇರುವ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಸಸ್ಯದ ಸ್ವಾಭಾವಿಕ ನೆಲೆ ಅಥವಾ ಹುಟ್ಟಿ ಬೆಳೆದ ಸ್ಥಳಗಳಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗುವಂತೆ ಇರುತ್ತವೆ. ಸೂರ್ಯ ಪ್ರಕಾಶಕ್ಕೆ ಒಡ್ಡಿಕೊಂಡಿರುವ ಅಥವಾ ಅಪರೂಪಕ್ಕೊಮ್ಮೆ ತುಂಬ ಒಣಗಿದ ನಿವೇಶನದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯುವ ಆರ್ಕೀಡ್ ಗಳ ಎಲೆಗಳು ದಪ್ಪವಾಗಿ ಅಥ್ಗವಾ ಥಿಕ್ ಆದ ಒರಟಾದ ಎಲೆಗಳು, ಮತ್ತು ಮೇಣದಂತಿರುವ ಮೇಲ್ಮೈ. ತೆಳುವಾದ ಗಾಜಿನ ಹೊರಪೊರೆ. ಅವಶ್ಯಕವಾದ ನೀರಿನ ಪೂರೈಕೆಯನ್ನು ಉಳಿಸಿಜ್ಕೊಳ್ಳಲು ಗಾಜಿನ ಹೊರಪೊರೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತವೆ. ನೆರಳಿನ ತಳಿಗಳು ಉದ್ದ, ತೆಳು ಎಲೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತವೆ.
ಹೆಚ್ಚಿನ ಆರ್ಕೀಡುಗಳ ಎಲೆಗಳು ಬಹುವಾರ್ಷಿಕ ಅಂದರೆ ಅವುಗಳು ಹಲವಾರು ವರ್ಷಗಳವರೆಗೆ ಬದುಕಿರುತ್ತವೆ. ಇನ್ನು ಕೆಲವು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಮಡಚಿಕೊಂಡಿರುವ ಅಥವಾ ಸುಕ್ಕು ಸುಕ್ಕಾಗಿರುವ ಎಲೆಗಳಿರುವ ಆರ್ಕೀಡ್ ಗಳು ವರ್ಷಕ್ಕೊಮ್ಮೆ ಎಲೆಗಳನ್ನು ಕಳಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಮತ್ತು ಹೊಸ ಎಲೆಗಳನ್ನು ಹೊಸ ಗೆಡ್ಡೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಬೆಳೆಯುತ್ತವೆ. ಉದಾಹರಣೆಗಾಗಿ ಕಟಾಸೆಟಮ್ ಅರ್ಕೀಡು ಹಾಗೆಯೇ ಎಲೆಗಳನ್ನು ಬೆಳೆಸುತ್ತವೆ.
ಕೊರಲ್ಲೊರ್ಹಿಝಾ ಹವಳ ಅರ್ಕೀಡುಗಳು ಎಲೆಗಳನ್ನೇ ಹೊಂದಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಮತ್ತು ಅದರ ಬದಲಿಗೆ ತಮ್ಮ ಬೇರುಗಳನ್ನು ದೊಡ್ಡ ಬಲಿತ ಮರಗಳ ಬೇರುಗಳ ಸುತ್ತ ಸುತ್ತಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಮತ್ತು ವಿಶಿಷ್ಟ ಶಿಲೀಂದ್ರ ಅಥವಾ ಫಂಗಿಯನ್ನು ಸಕ್ಕರೆಯ ಬೆಳೆ ಕೊಯ್ಯಲು ಉಪಯೋಗಿಸುತ್ತವೆ.
ಆರ್ಕಿಡೇಷಿಯಾವು ಹಲವು ಬಗೆಯ ವೈವಿಧ್ಯಮಯ ರಚನೆಗಳಿಗಾಗಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿವೆ.
ಕೆಲವು ಆರ್ಕೀಡುಗಳಿಗೆ ಒಂದೇ ಹೂವಿರುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಹೆಚ್ಚಿನವುಗಳಿಗೆ ಜೊಂಪೆ ಅಥವಾ ಗುಚ್ಚ್ಛವಾಗಿರುವ ಹೂಗೊಂಚಲನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತವೆ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ದೊಡ್ಡ ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿರುತ್ತವೆ. ಹೂಬಿಡುವ ಕಾಂಡವು ತಳ ಅಥವಾ ಬುಡದಲ್ಲಿ ಇರುವವಗಳಾಗಿರುತ್ತವೆ. ಅಂದರೆತ ಳ ಅಥವಾ ಬುಡದ ಗೆಡ್ಡೆಯಿಂದ ಉತ್ಪಾದಿಸಲ್ಪಡುತ್ತವೆ. ಉದಾಹರಣೆಗಾಗಿ ಸಿಂಬಿಡಿಯಮ್, ಕೊನೆಯಲ್ಲಿರುವ ಮುಖ್ಯ ಕಾಂಡ್ದ ತುದಿಯಿಂದ ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ. ಉದಾಹರಣೆಗಾಗಿ ಕ್ಯಾಟ್ಲಿಯಾ ಅಥವಾ ಕವಲುಮೂಲೆ, ಎಲೆಯ ಎಲೆಗೂ ಕಾಂಡಕ್ಕೂ ನಡುವೆ ಬೆಳೆಯುತ್ತವೆ. ಉದಾಹರಣೆಗಾಗಿ ವಂದಾ ಆರ್ಕೀಡ್.
ರ್ಕೀಡ್ ಹೂವುಗಳು ಆದಿಯಲ್ಲಿ ಇಕ್ಕೆಡೆಯ ದ್ವಿಪಾರ್ಶ್ವಕ ಹೊಂದಿಕೆಯಿರುವ ಸಸ್ಯಗಳಾಗಿವೆ. ಇಷ್ಟಾದರೂ ಕೆಲವು ಆರ್ಕೀಡ್ ತಳಿಗಳಾದ ಮೊರ್ಮೊಡೆಸ್, ಲ್ಯುಡಿಸಿಯಾ ಮತ್ತು ಮ್ಯಾಕೊಡಸ್ ಗಳಲ್ಲಿ ಇಂತಹ ಸಾಂಗತ್ಯವನ್ನು ಕಾಣಲು ಕಷ್ಟ. ಆರ್ಕೀಡ್ ಹೂವುಗಳಿಗೆ ಹಲವು ಏಕದಳ ಸಸ್ಯಗಳಂತೆ, ಶುಷ್ಕ ಫಲ ಕೊಡದ ಎರಡು ಸುರುಳಿ ಅಂಶಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತವೆ. ಬಾಹ್ಯ ಸುರುಳಿಗೆ ಮೂರು ಪುಷ್ಪ ಪಾತ್ರದ ಪತ್ರ ಯಾ ದಳವನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಒಳಗಿನ ಸುರುಳಿಗೆ ಮೂರು ಪಕಳೆಗಳು ಇರುತ್ತವೆ. ಪುಷ್ಪ ಪಾತ್ರದ ಪತ್ರವು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಪಕಳೆಗಳಂತೆ ಇರುತ್ತವೆ. ಹಾಗಾಗಿ ಅದನ್ನು ಟಿಪಾಲ್ಸ್ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಅವುಗಳು ಸಂಪೂರ್ಣ ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿರಬಹುದು.