polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
1854ರ ವೇಳೆಗೆ, ಸಮುರಾಯ್‌ ಸೇನೆ ಮತ್ತು ನೌಕಾದಳವು ಆಧುನಿಕೀಕರಣಗೊಂಡವು. 1855ರಲ್ಲಿ ನಾಗಸಾಕಿಯಲ್ಲಿ ನೌಕಾ ತರಬೇತಿ ಶಾಲೆಯೊಂದನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲಾಯಿತು. ಹಲವಾರು ವರ್ಷಗಳವರೆಗೆ ಪಾಶ್ಚಾತ್ಯ ನೌಕಾದಳದ ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಲು ನೌಕಾದಳದ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳನ್ನು ಕಳಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಪ್ರಧಾನ ನೌಕಾಧಿಪತಿ ಎನೊಮೊಟೊನಂಥ ವಿದೇಶದಲ್ಲಿ-ಶಿಕ್ಷಣ ಪಡೆದ ಭವಿಷ್ಯದ ನಾಯಕರ ಒಂದು ಸಂಪ್ರದಾಯವು ಈ ಮೂಲಕ ಶುರುವಾಯಿತು.
"ಮೊದಲನೆಯದಾಗಿ, ನಾವು ಯಾವ ರಾಷ್ಟ್ರದೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧವಿರಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಿತ್ತೋ ಅದು, ಬೇರಾವುದೇ ರಾಷ್ಟ್ರವು ತಡವಾಗಿ ಕಂಡುಕೊಂಡ ಉತ್ತಮಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಮೇಲುಗೈ ಸಾಧಿಸಿದೆ. ನಾನು ನಿಜವಾಗಿ ಆಲೋಚಿಸುವುದೇನೆಂದರೆ, ಕ್ರೈಸ್ತೇತರ ಅಥವಾ ಅನ್ಯದೇಶೀಯ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳ ಪೈಕಿ ಜಪಾನಿಯರು ಹೊಂದಿರುವುದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಮಾಣದ ಸ್ವಾಭಾವಿಕ ಉತ್ತಮಿಕೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಜನರು ಬೇರಾವುದೇ ರಾಷ್ಟ್ರದಲ್ಲಿರಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
ಇಮಗಾವಾ ರಿಯೋಶುನ್‌ನಂಥ ಸಮುರಾಯ್‌ನಿಂದ 13ನೇ ಶತಮಾನದಷ್ಟು ಮುಂಚಿತವಾಗಿಯೇ ಬುಷಿಡೊ ವಿಧ್ಯುಕ್ತವಾಗಿ ರೂಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಸಮುರಾಯ್‌ನ ವರ್ತನೆಯು ಇತರ ಸಾಮಾಜಿಕ ವರ್ಗಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಅನುಕರಣೀಯ ಮಾದರಿಯ ನಡವಳಿಕೆಯಾಗಿ ತನ್ನ ಪಾತ್ರವನ್ನು ವಹಿಸಿತು. ಕಾಲವು ಅವರ ಕೈಗಳಲ್ಲೇ ಇದ್ದುದರಿಂದ, ವಿದ್ವಾಂಸರಾಗುವಂಥ ಇತರ ಅಭಿರುಚಿಗಳ ಅನ್ವೇಷಣೆಯಲ್ಲಿ ಸಮುರಾಯ್‌ಗಳು ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಮಯವನ್ನು ಕಳೆದರು.
ಟ್ಯಾಂಟೊ ಎಂಬುದೊಂದು ಸಣ್ಣ ಚಾಕುವಾಗಿತ್ತು ಹಾಗೂ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಇದನ್ನು ಡೈಶೋ ಒಂದರಲ್ಲಿ ವಕಿಝಾಶಿಯೊಂದಿಗೆ ಅಥವಾ ಅದರ ಬದಲಿಗೆ ಧರಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಟ್ಯಾಂಟೊ ಅಥವಾ ವಕಿಝಾಶಿಯನ್ನು ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಬಳಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಸೆಪೂಕು ಎಂಬುದು ಹೊಟ್ಟೆಯನ್ನು ಸೀಳಿ ಕರುಳನ್ನು ಹೊರಹೊರಡಿಸುವ ಮೂಲಕದ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಧಾರ್ಮಿಕ ಸಂಸ್ಕಾರದ ಸ್ವರೂಪದ ಒಂದು ಆತ್ಮಹತ್ಯೆಯಾಗಿತ್ತು.
ವಕಿಝಾಶಿಯು ಸ್ವತಃ ಸಮುರಾಯ್‌ಗಳ ಒಂದು "ಗೌರವ ಆಯುಧ"ವಾಗಿತ್ತು ಮತ್ತು ಆ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ತೋರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಅದು ಸಮುರಾಯ್‌ಗಳ ಪಾರ್ಶ್ವವನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಬಿಡಲಿಲ್ಲ. ಅದನ್ನು ತನ್ನ ದಿಂಬಿನ ಅಡಿಯಲ್ಲಿರಿಸಿ ಅವನು ಮಲಗಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ ಮತ್ತು ಮನೆಯೊಂದನ್ನು ಆತ ಪ್ರವೇಶಿಸುವಾಗ ತನ್ನೊಂದಿಗೆ ಅದನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ ಮತ್ತು ಮುಖ್ಯ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಆತ ಹೊರಗಡೆಯೇ ಬಿಟ್ಟುಬರಬೇಕಿತ್ತು.
ಸೂಕ್ತವಾದ ಗೌರವವನ್ನು ) ತೋರಿಸದ ಯಾವುದೇ ಶ್ರೀಸಾಮಾನ್ಯನನ್ನು ಸಾಯಿಸುವ ಕಾನೂನುಬದ್ಧ ಹಕ್ಕನ್ನು ಅವರು ಇನ್ನೂ ಹೊಂದಿದ್ದರಾದರೂ, ಎಷ್ಟರಮಟ್ಟಿಗೆ ಈ ಹಕ್ಕು ಬಳಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು ಎಂದು ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ತಮ್ಮ ಸೇನೆಗಳ ಗಾತ್ರವನ್ನು ತಗ್ಗಿಸುವಂತೆ ಡೈಮ್ಯೊಗಳು ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರದಿಂದ ಒತ್ತಾಯಿಸಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, ನಿರುದ್ಯೋಗಿ ರೋನಿನ್‌ಗಳು ಒಂದು ಸಾಮಾಜಿಕ ಸಮಸ್ಯೆಯಾಗಿ ಮಾರ್ಪಟ್ಟರು.
ಇದರಲ್ಲಿ ವಿಜಯಿಯಾದ ತೈರಾ ನೊ ಕಿಯೊಮೊರಿ, ಓರ್ವ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯಶಾಹಿ ಸಲಹೆಗಾರನಾದ, ಮತ್ತು
ಇಂಥ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸುವಲ್ಲಿನ ಮೊಟ್ಟಮೊದಲ ಯೋಧ ಎನಿಸಿಕೊಂಡ. ಮೊಟ್ಟಮೊದಲ ಸಮುರಾಯ್‌-ಪ್ರಾಬಲ್ಯದ ಸರ್ಕಾರವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವ ಮೂಲಕ ಮತ್ತು ನಾಮ ಮಾತ್ರದ ಪದವಿಗೆ ಚಕ್ರವರ್ತಿಯನ್ನು ಪದಾವನತಿಗೊಳಿಸುವ ಮೂಲಕ ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಆತ ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರದ ಅಧಿಕಾರದ ಹತೋಟಿಯನ್ನು ತನ್ನ ವಶಕ್ಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡ.
"ಸವಲತ್ತು ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಯನ್ನು ಒಳಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ" ಎಂಬ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಯ ಮೇಲೆ ದೇಶವನ್ನು ಇರಿಸಿ ಒಂದು ಆಧುನಿಕ ಜಪಾನ್‌ ಹೇಗಿರಬೇಕು ಎಂಬುದರ ಸಮಗ್ರ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ನಿರೂಪಿಸಲು, ಮೀಜಿ ಸರ್ಕಾರದ ಸದಸ್ಯರು ಯುನೈಟೆಡ್‌ ಕಿಂಗ್‌ಡಂ ಹಾಗೂ ಜರ್ಮನಿಗಳ ಹೆಜ್ಜೆಗುರುತುಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದರು. ಹೊಸ ಅಧಿಕಾರದ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಸಮುರಾಯ್‌ಗಳಿಗೆ ಒಂದು ರಾಜಕೀಯ ಶಕ್ತಿಯಾಗುವ ಅವಕಾಶವಿರಲಿಲ್ಲ.
1867ರಲ್ಲಿ ಮೂಲ ಸಮುರಾಯ್‌ನ ಕಟ್ಟಕಡೆಯ ಪ್ರದರ್ಶನವು ಕಂಡುಬಂತು. ಚೋಶೂ ಮತ್ತು ಸತ್ಸುಮಾ ಪ್ರಾಂತ್ಯಗಳಿಗೆ ಸೇರಿದ ಸಮುರಾಯ್‌ಗಳು ಬೊಷಿನ್‌ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಚಕ್ರವರ್ತಿಯ ಆಡಳಿತದ ಪರವಾಗಿ ಶೊಗುನಾಟೆ ಪಡೆಗಳನ್ನು ಸೋಲಿಸಿದಾಗ, ಇದು ಸಂಭವಿಸಿತು. ಈ ಎರಡೂ ಪ್ರಾಂತ್ಯಗಳು
ಡೈಮ್ಯೊನ ಪ್ರದೇಶಗಳಾಗಿದ್ದು, ಸೆಕಿಗಹರಾದ ಕದನದ ನಂತರ ಅವು ಇಯೆಸುವಿಗೆ ಸಲ್ಲಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು.
ಅನುಸರಣೆಗಾಗಿ ನೊಬುನಾಗಾ, ಹಿಡೆಯೊಶಿ ಮತ್ತು ಇಯೆಸುರನ್ನು ಆಯ್ಕೆಮಾಡಿಕೊಂಡಂಥವು 17ನೇ ಶತಮಾನದ ನಂತರದ ಅಧಿಕೃತ ಸಮುರಾಯ್‌ ಕುಟುಂಬಗಳಾಗಿದ್ದವು. ಪ್ರಭುತ್ವಗಳ ಬದಲಾವಣೆಯ ನಡುವಿನ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಮಾಣದ ಕದನಗಳು ಸಂಭವಿಸಿದವು, ಮತ್ತು ಸೋಲಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಹಲವಾರು ಸಮುರಾಯ್‌ಗಳು ನಾಶಗೊಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟರು, ರೋನಿನ್‌ ಬಣಕ್ಕೆ ತೆರಳಿದರು ಅಥವಾ ಜನಸಾಮಾನ್ಯರ ಗುಂಪಿನಲ್ಲಿ ಸೇರಿಹೋದರು.
1549ರ ನವೆಂಬರ್‌ 11ರ ದಿನಾಂಕವಿರುವ ಪತ್ರವೊಂದರಲ್ಲಿ, ಜಪಾನ್‌ನಲ್ಲಿನ ಶೈಕ್ಷಣಿಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಕುರಿತು ಕ್ಸೇವಿಯರ್‌ ವಿವರಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಇದು ಒಂದು ಬಹು-ಸೋಪಾನ ಪಂಕ್ತಿಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಾಗಿದ್ದು, "ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯಗಳು", "ಕಾಲೇಜುಗಳು", "ಅಕಾಡೆಮಿಗಳು" ಹಾಗೂ ಜನಸಾಮಾನ್ಯರ ಕಲಿಕೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಪ್ರಮುಖ ಕೇಂದ್ರವಾಗಿ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದ ನೂರಾರು ಬೌದ್ಧ ಮಠಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿದೆ:
ಏಂಜರ್‌ನ ಹೇಳಿಕೆಗಳಿಂದ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಪಡೆದು ರೂಪಿಸಿ ರೋಮ್‌ನಲ್ಲಿರುವ ಫಾದರ್‌ ಇಗ್ನೇಷಿಯಸ್‌ ಲಯೋಲಾಗೆ ಕಳಿಸಲಾದ ಜಪಾನಿನ ಕುರಿತಾದ ವರದಿಯೊಂದರಲ್ಲಿ, ಜಪಾನಿಯರು ಘನತೆಗೆ ಎಷ್ಟೊಂದು ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆಯನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದರು ಎಂಬುದನ್ನು ಕ್ಸೇವಿಯರ್‌ ಹೀಗೆ ವಿವರಿಸುತ್ತಾನೆ :
ಹೊಸದಾಗಿ ರೂಪುಗೊಂಡ ಸರ್ಕಾರವು ಆಮೂಲಾಗ್ರ ಬದಲಾವಣೆಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿತು. ಸತ್ಸುಮಾ ಸೇರಿದಂತೆ ಊಳಿಗಮಾನ್ಯ ಪದ್ಧತಿಯ ರಾಜ್ಯಗಳ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ತಗ್ಗಿಸುವುದರ ಕಡೆಗೆ, ಮತ್ತು ಸಮುರಾಯ್‌ ಸ್ಥಾನಮಾನವನ್ನು ಬರಖಾಸ್ತುಗೊಳಿಸುವುದರ ಕಡೆಗೆ ಈ ಬದಲಾವಣೆಯು ಗುರಿಯಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿತ್ತು. ಇದು ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಸೈಗೋ ಟಕಾಮೊರಿ ನೇತೃತ್ವದ, ಅಕಾಲಿಕ ಬಂಡಾಯಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಯಿತು.
ಟೊಕುಗವಾ ಯುಗದ ಅಂತ್ಯ ವೇಳೆಗೆ, ಡೈಮ್ಯೊಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಸಮುರಾಯ್‌ಗಳು ಶ್ರೀಮಂತವರ್ಗದ ಅಧಿಕಾರಿಗಳಾಗಿದ್ದರು. ಸಮುರಾಯ್‌ಗಳ ದೈಶೊ ಎಂಬ, ಉದ್ದದ ಮತ್ತು ಕುಳ್ಳಗಿರುವ ಜೋಡಿ ಕತ್ತಿಗಳು , ದೈನಂದಿನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಬಳಕೆಯಾಗುವ ಒಂದು ಆಯುಧಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಅಧಿಕಾರದ ಒಂದು ಸಾಂಕೇತಿಕ ಚಿಹ್ನೆಯಾಗಿ ಮಾರ್ಪಟ್ಟಿತು.
ಆದಾಗ್ಯೂ, ತನ್ನ ನಂತರದ ಅಥವಾ ಸಂಭಾವ್ಯ ವಾರಸುದಾರನಾದ ಮಿನಾಮೊಟೋಗೆ ಹೋಲಿಸಿದಾಗ, ತೈರಾ ಬುಡಕಟ್ಟು ಇನ್ನೂ ತುಂಬಾ ಸಂಪ್ರದಾಯಶೀಲವಾಗಿತ್ತು. ತನ್ನ ಸೇನಾಬಲವನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸುವ ಅಥವಾ ಬಲಗೊಳಿಸುವ ಬದಲಿಗೆ ತನ್ನ ಮಹಿಳೆಯರು ಚಕ್ರವರ್ತಿಗಳನ್ನು ಮದುವೆಯಾಗಲು ಹಾಗೂ ಚಕ್ರವರ್ತಿಯ ಮೂಲಕ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಚಲಾಯಿಸಲು ತೈರಾ ಬುಡಕಟ್ಟು ಅನುವುಮಾಡಿಕೊಟ್ಟಿತು.
ಮೂಲತಃ ಚಕ್ರವರ್ತಿ ಮತ್ತು ಶ್ರೀಮಂತ ವರ್ಗದವರು ಈ ಯೋಧರನ್ನು ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ನೇಮಿಸಿಕೊಂಡವು. ಸಮುರಾಯ್‌-ಪ್ರಾಬಲ್ಯದ ಮೊಟ್ಟಮೊದಲ ಸರ್ಕಾರವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲು, ಪರಸ್ಪರರ ನಡುವೆ ವಿವಾಹ-ನೆಂಟಸ್ತಿಕೆಗಳನ್ನು ಏರ್ಪಡಿಸುವ ಮೂಲಕ ಸಾಕಷ್ಟು ಮಾನವ ಬಲ, ಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳು ಹಾಗೂ ರಾಜಕೀಯ ಬೆಂಬಲವನ್ನು ಅವರು ಸಮಯಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸಿದರು.
"ಬುಷಿಡೊಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ವಿಷಯಗಳ ಕುರಿತು ಮನುಷ್ಯನೊಬ್ಬನು ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಅವಲೋಕನ ನಡೆಸದಿದ್ದಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಪರೀಕ್ಷಿಸದಿದ್ದಲ್ಲಿ, ಒಂದು ಕೆಚ್ಚೆದೆಯ ಹಾಗೂ ಪೌರುಷಯುತ ಸಾವನ್ನು ಹೊಂದಲೂ ಸಹ ಅವನಿಗೆ ಕಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ. ಹೀಗಾಗಿ, ಯೋಧನ ಕರ್ತವ್ಯದ ಕುರಿತಾಗಿ ಓರ್ವನ ಅಂತರಾಳದಲ್ಲಿ ಸದೃಢವಾಗಿ ಕೆತ್ತುವುದು ಅತ್ಯಗತ್ಯವಾಗಿದೆ."
13ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಸಮುರಾಯ್‌ಗಳ ನಡುವೆ ಝೆನ್‌ ಬೌದ್ಧಮತವು ಹರಡಿತು ಮತ್ತು ಅವರ ವರ್ತನೆಯ ಮಟ್ಟಗಳಿಗೊಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ರೂಪವನ್ನು ಕೊಡುವಲ್ಲಿ, ಅದರಲ್ಲೂ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಸಾವಿನ ಮತ್ತು ಕೊಲ್ಲುವಿಕೆಯ ಭಯವನ್ನು ಜಯಿಸುವಲ್ಲಿ ಇದು ನೆರವಾಯಿತು. ಆದರೆ ಜನಸಾಮಾನ್ಯರ ಮಧ್ಯೆ, ದಿವ್ಯ ನೆಲೆಯ ಬೌದ್ಧಮತಕ್ಕೆ ಬೆಂಬಲ ಸಿಕ್ಕಿತ್ತು.
13ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ, ಹೊಜೋ ಶಿಗೆಟೋಕಿ ಎಂಬಾತ ಹೀಗೆ ಬರೆದ: "ಓರ್ವನು ಅಧಿಕೃತವಾಗಿ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ ಅಥವಾ ತನ್ನ ಯಜಮಾನನ ಆಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿರುವಾಗ, ಒಂದು ನೂರು ಅಥವಾ ಒಂದು ಸಾವಿರ ಜನರ ಬಗ್ಗೆ ಅವನು ಯೋಚಿಸಬಾರದು, ಆದರೆ ತನ್ನ ಯಜಮಾನನ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆಯನ್ನು ಮಾತ್ರವೇ ಅವನು ಪರಿಗಣಿಸಬೇಕು."
1552ರ ಜನವರಿ 29ರ ದಿನಾಂಕವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಪತ್ರವೊಂದರಲ್ಲಿ ಸೇಂಟ್‌ ಫ್ರಾನ್ಸಿಸ್‌ ಕ್ಸೇವಿಯರ್‌ನ ವೀಕ್ಷಣೆಯು ದಾಖಲಾಗಿದ್ದು, ಜಪಾನಿನಲ್ಲಿ ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿದ್ದ
ಉನ್ನತ ಮಟ್ಟದ ಸಾಕ್ಷರತೆಯ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿ ಜಪಾನಿಯರು ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗಳನ್ನು ಸರಾಗವಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಾಯಿತು ಎಂದು ಇದರಿಂದ ತಿಳಿದುಬರುತ್ತದೆ:
ಓರ್ವ ಸಮುರಾಯ್‌ನ ಹೆಸರನ್ನು, ಅವನ ತಂದೆಯಿಂದ ಅಥವಾ ತಾತನಿಂದ ಪಡೆದ ಒಂದು ಕಾಂಜೀ ಲಿಪಿ ಹಾಗೂ ಒಂದು ಹೊಸದಾದ ಕಾಂಜೀ ಲಿಪಿಯನ್ನು ಸಂಯೋಜಿಸುವ ಮೂಲಕ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಇಡಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಸಮುರಾಯ್‌ಗಳು ತಮ್ಮ ಒಟ್ಟಾರೆ ಹೆಸರಿನ ಕೇವಲ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಭಾಗವನ್ನಷ್ಟೇ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದರು.
ತಮ್ಮ ಸ್ಥಾನಮಾನ, ತಮ್ಮ ಅಧಿಕಾರಗಳು, ಮತ್ತು ಜಪಾನಿನ ಸರ್ಕಾರವನ್ನು ರೂಪಿಸುವ ತಮ್ಮ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ನೂರಾರು ವರ್ಷಗಳವರೆಗೆ ಅನುಭವಿಸಿದ ನಂತರ ಸಮುರಾಯ್‌ಗಳ ಸ್ಥಿತಿಯು ಅಂತಿಮಸ್ಥಿತಿಗೆ ಬಂದು ನಿಂತಿತು. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಸೇನಾ ವರ್ಗದಿಂದ ನಡೆಸಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದ ಸಂಸ್ಥಾನದ ಆಡಳಿತವು ಇನ್ನೂ ಮುಗಿದಿರಲಿಲ್ಲ.
ತನ್ನ ಜೀವನವನ್ನು ಅನಾವಶ್ಯಕವಾಗಿ ಹಾಳುಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದರಲ್ಲಿನ ಒಬ್ಬನ ಮುಖ್ಯ ಉದ್ದೇಶ ಅಡಗಿದ್ದರೆ, ಅದನ್ನು ಚಕ್ರವರ್ತಿಗೋಸ್ಕರ ಅಥವಾ ಓರ್ವ ಸೇನಾಧಿಪತಿಯ ಯಾವುದಾದರೂ ಮಹಾನ್‌ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಮಾಡುವುದು ಉಚಿತ. ಇದು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಒಬ್ಬನ ಸಂತತಿಯ ಮಹಾನ್‌ ಕೀರ್ತಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ."
ವಾದಯೋಗ್ಯವಾದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ 1877ರಲ್ಲಿ, ಶಿರೋಯಾಮಾದ ಕದನದಲ್ಲಿನ ಸತ್ಸುಮಾ ದಂಗೆಯ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯಿತು. ಮೀಜಿಯ ಪುನಃ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪನೆಗೆ ಕಾರಣವಾದ, ಟೊಕುಗವಾ ಶೊಗುನಾಟೆಯನ್ನು ಸೋಲಿಸಲು ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡ ಹಿಂದಿನ ಬಂಡಾಯದಲ್ಲಿ ಈ ಘರ್ಷಣೆಯ ಮೂಲವಿತ್ತು.
ಯೋಧರ ಇಂಥ ಅಸಂಖ್ಯಾತ ಬರಹಗಳು ಈ ಆದರ್ಶವನ್ನು 13ನೇ ಶತಮಾನದಿಂದ ಮುಂದಕ್ಕೆ ದಾಖಲಿಸಿಕೊಂಡು ಬಂದವು. ಬಹುಪಾಲು ಯೋಧರು ಈ ಆದರ್ಶದ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ಏರಿದರು ಇಲ್ಲವೇ ಅದನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿದರು. ಇಲ್ಲದಿದ್ದಲ್ಲಿ ಸಮುರಾಯ್‌ ಸೈನಿಕರಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯ ಒಗ್ಗಟ್ಟು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.
ಈ ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಬುಡಕಟ್ಟುಗಳ ಶಕ್ತಿಯು ಬೆಳೆತ್ತಾ ಹೋದಂತೆ, ಅವುಗಳ ಪ್ರಮುಖನು ಚಕ್ರವರ್ತಿಯ ವಿಶಿಷ್ಟವಾಗಿ ಓರ್ವ ದೂರದ ಸಂಬಂಧಿಯಾಗಿರುತ್ತಿದ್ದ, ಮತ್ತು ಫ್ಯುಜಿವಾರಾ, ಮಿನಾಮೊಟೋ, ಅಥವಾ ತೈರಾ ಬುಡಕಟ್ಟುಳಲ್ಲಿ ಒಂದರ ಓರ್ವ ಲಘು ಅಥವಾ ಕಿರಿಯ ಸದಸ್ಯನಾಗಿರುತ್ತಿದ್ದ.
ಇದರ ಪ್ರತಿಪಾದಕರ ಜೊತೆಗೆ, ಇದರ ಟೀಕಾಕಾರರನ್ನೂ ಸಹ ಷುಡೋ ಸಂಪ್ರದಾಯವು ಹೊಂದಿತ್ತು. ಇಡೋ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಇನ್‌ಸೈಸೆನ್‌ ಎಂಬ ಗುಪ್ತನಾಮದಿಂದ ಬರೆಯಲ್ಪಟ್ಟ "ಕೀಚು ಕಿಬುನ್‌ ಮಕುರಬಂಕೊ" ಎಂಬ ಕೃತಿಯು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ವಿಮರ್ಶಾತ್ಮಕ ಲಕ್ಷಣವನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ.
ಯೋಧರು ಕಲೆಗಳನ್ನು ಆದರ್ಶೀಕರಿಸಿದರು ಮತ್ತು ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಪರಿಣತಿಯುಳ್ಳವರ ಸ್ಥಾನಕ್ಕೇರಲು ಬಯಸಿದರು ಎಂಬುದನ್ನು ತೈರಾ ತದನೋರಿಯಂಥ ಉದಾಹರಣೆಗಳು ನಿರೂಪಿಸುತ್ತವೆ.
ಒಂದು ವೇಳೆ ಓರ್ವ ಸಮುರಾಯ್‌ನ ಹೆಂಡತಿಯು ಪರಿತ್ಯಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟರೆ, ಅವಳನ್ನು ಅಗೌರವದಿಂದ ಕಾಣಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು ಹಾಗೂ ಜಿಗಾಯ್‌ ] ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಅವಳಿಗೆ ಅವಕಾಶ ಕೊಡಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು.
ಅದಾದ ನಂತರ ಕೇವಲ ಶಿಝೊಕು ಎಂಬ ಹೆಸರು ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿತ್ತು. ನೇ ಜಾಗತಿಕ ಸಮರದಲ್ಲಿ ಜಪಾನ್‌ ಸೋತ ನಂತರ, 1947ರ ಜನವರಿ 1ರಂದು ಕಾನೂನಿನ ಪ್ರಕಾರ ಶಿಝೊಕು ಹೆಸರು ಕಣ್ಮರೆಯಾಯಿತು.
ಸಂರಕ್ಷಣಾತ್ಮಕ ಒಪ್ಪಂದಗಳು ಹಾಗೂ ರಾಜಕೀಯ ವಿವಾಹಗಳ ಮೂಲಕ ರಾಜಕೀಯ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಗಳಿಸಿಕೊಂಡ ಅವರು, ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕವಾದ ಆಳುವ ಶ್ರೀಮಂತವರ್ಗವನ್ನೇ ಮೀರಿಸಿದರು.
ರೋಮ್‌‌ನಲ್ಲಿರುವ ಫಾದರ್‌ ಇಗ್ನೇಷಿಯಸ್‌ ಲಯೋಲಾಗೆ ಬರೆದ ಪತ್ರವೊಂದರಲ್ಲಿ, ಮೇಲ್ವರ್ಗದವರ ಶಿಕ್ಷಣದ ಕುರಿತು ಕ್ಸೇವಿಯರ್‌ ಮುಂದುವರಿದು ಈ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿದ:
ಸ್ವತಃ ಬುಷಿಡೊ ಆಧುನಿಕ ಜಪಾನ್‌ನಲ್ಲಿ ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾಗಿ ಎದ್ದುಕಾಣುವಂತಿಲ್ಲವಾದರೂ, ಅದರ ಕೆಲವೊಂದು ಆದರ್ಶಗಳು ಹಾಗೂ ತತ್ತ್ವ-ಆದರ್ಶಗಳು ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿವೆ.
ವಿದ್ಯಾವಂತರನ್ನು ತುಂಬಾ ಗೌರವಿಸುವ ಮೂಲಕ ಸದ್ಗುಣಗಳು ಮತ್ತು ಅಕ್ಷರಗಳನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವವರಾಗಿದ್ದಾರೆ."
ಕಮಾಕುರಾ ಮತ್ತು ಅಶಿಕಾಗಾ ಶೊಗುನಾಟೆಗಳ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಹಲವಾರು ಸಮುರಾಯ್‌ ಬುಡಕಟ್ಟುಗಳು ಅಧಿಕಾರಕ್ಕಾಗಿ ಹೆಣಗಾಡಿದವು.
ಸಸ್ಯಗಳ ಶರೀರವಿಜ್ಞಾನವು ನೀರಿನ ಲಭ್ಯತೆಯೊಂದಿಗೆ ನೇರವಾಗಿ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ ಎಂಬುದು ಪರಿಸರ-ಜಲವಿಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿನ ಒಂದು ಮೂಲಭೂತ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಯಾಗಿದೆ. ಮಳೆಕಾಡುಗಳಲ್ಲಿ ಇರುವಂತೆ, ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಿ ನೀರು ಹೇರಳವಾಗಿದೆಯೋ, ಅಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಪೌಷ್ಟಿಕ ದ್ರವ್ಯದ ಲಭ್ಯತೆಯ ಮೇಲೆ ಸಸ್ಯಗಳ ಬೆಳವಣಿಗೆಯು ಹೆಚ್ಚು ಅವಲಂಬಿತವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಆಫ್ರಿಕಾದ ಹುಲ್ಲುಗಾವಲುಗಳಂಥ ಅರೆ-ನಿರ್ಜಲ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ, ಮಣ್ಣಿನಿಂದ ಸಸ್ಯಗಳು ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿರುವ ನೀರಿನ ಪ್ರಮಾಣದೊಂದಿಗೆ ಸಸ್ಯವರ್ಗದ ಬಗೆ ಮತ್ತು ಹರಡಿಕೆಯು ನೇರವಾದ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತದೆ. ಮಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ಲಭ್ಯವಿರುವ ನೀರಿನ ಪ್ರಮಾಣವು ಸಾಕಷ್ಟಿಲ್ಲದಿದ್ದಾಗ, ನೀರಿನ-ಒತ್ತಡದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯೊಂದು ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ. ನೀರಿನ-ಒತ್ತಡದ ಅಡಿಯಲ್ಲಿರುವ ಸಸ್ಯಗಳು ತಮ್ಮ ಬಾಹ್ಯಚರ್ಮದ ರಂಧ್ರಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುವ ಪ್ರತಿಸ್ಪಂದನೆಯೂ ಸೇರಿದಂತೆ, ಹಲವಾರು ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗಳ ಮೂಲಕ ತಮ್ಮ ಬಾಷ್ಪವಿಸರ್ಜನೆ ಮತ್ತು ದ್ಯುತಿಸಂಶ್ಲೇಷಣೆಯ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳನ್ನು ತಗ್ಗಿಸುತ್ತವೆ. ಮೇಲಾವರಣದ ನೀರಿನ ಹೊರಹೊಮ್ಮುವಿಕೆ ಮತ್ತು ಇಂಗಾಲದ ಡೈಯಾಕ್ಸೈಡ್‌ನ ಹೊರಹೊಮ್ಮುವಿಕೆಯಲ್ಲಿನ ಈ ತೆರನಾದ ಇಳಿಕೆಯು, ಸುತ್ತುವರೆದಿರುವ ಹವಾಮಾನ ಮತ್ತು ವಾಯುಗುಣದ ಮೇಲೆ ಒಂದು ಪ್ರಭಾವವನ್ನು ಬೀರಬಲ್ಲದಾಗಿರುತ್ತದೆ.
ಕಾಲಸೂಚಕ ಮತ್ತು ದೈಶಿಕ ಸಂಬಂಧಗಳ ಪರಿಗಣನೆಗಳ ಮೇಲೆಯೂ ಪರಿಸರಜಲವಿಜ್ಞಾನದ ಸಿದ್ಧಾಂತವು ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆಯನ್ನು ಇರಿಸುತ್ತದೆ. ಜಲವಿಜ್ಞಾನವು, ಅದರಲ್ಲೂ ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾಗಿ ಅವಕ್ಷೇಪನ ಘಟನೆಗಳ ಕಾಲಯೋಜನೆಯು, ಕಾಲಾನಂತರದಲ್ಲಿ ಪರಿಸರ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯೊಂದು ವಿಕಸನಗೊಳ್ಳುವ ವಿಧಾನದಲ್ಲಿನ ಒಂದು ನಿರ್ಣಾಯಕ ಅಂಶವಾಗಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮಬಹುದಾಗಿದೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಮೆಡಿಟರೇನಿಯನ್‌ ಪ್ರದೇಶದ ನೈಸರ್ಗಿಕ ಭೂಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳು ಅಥವಾ ಭೂದೃಶ್ಯಗಳು ಶುಷ್ಕ ಬೇಸಿಗೆಗಳು ಮತ್ತು ತೇವದ ಚಳಿಗಾಲಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತವೆ. ಸಸ್ಯವರ್ಗವು ಬೇಸಿಗೆಯು ಬೆಳೆಯುತ್ತಿರುವ ಋತುವೊಂದನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದರೆ, ಅದು ಅನೇಕವೇಳೆ ನೀರಿನ ಒತ್ತಡವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತದೆ; ವರ್ಷದಾದ್ಯಂತ ಕಂಡುಬರುವ ಒಟ್ಟು ಅವಕ್ಷೇಪನವು ಮಿತವಾಗಿರುವಾಗಲೂ ಇದು ಕಂಡುಬರಬಹುದಾಗಿದೆ. ನೀರು ಲಭ್ಯತೆಯು ಉನ್ನತವಾಗಿರುವ ಚಳಿಗಾಲದಲ್ಲಿ, ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ನೀರಿಗೆ ಬೇಡಿಕೆಯನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸುವ ತೃಣವರ್ಗಗಳಿಗೆ ಬೆಂಬಲ ನೀಡುವ ಸಲುವಾಗಿ, ಈ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿನ ಪರಿಸರ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳು ವಿಶಿಷ್ಟವಾಗಿ ವಿಕಸನಗೊಂಡಿರುತ್ತವೆ, ಮತ್ತು ನೀರಿನ ಲಭ್ಯತೆಯು ಕಡಿಮೆಯಿರುವ ಬೇಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ, ಜಲಕ್ಷಾಮಕ್ಕೆ-ಹೊಂದಿಕೊಂಡಿರುವ ಮರಗಳಿಗೆ ಬೆಂಬಲ ನೀಡುವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅವು ವಿಕಸನಗೊಂಡಿರುತ್ತವೆ.
ಪರಿಸರ-ಜಲವಿಜ್ಞಾನದ ತತ್ತ್ವಗಳನ್ನು ಮೂರು ಅನುಕ್ರಮಿಕ ಅಂಗಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ:
ಜಲವಿಜ್ಞಾನದ ಭಾಗ: ಜಲಾನಯನ ಭೂಮಿಯೊಂದರ ಪರಿಮಾಣ ಮಾಪನವು, ಜಲವಿಜ್ಞಾನದ ಮತ್ತು ಜೈವಿಕ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗಳ ಕಾರ್ಯಾತ್ಮಕ ಸಮನ್ವಯಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಒಂದು ಮಾದರಿಯಾಗಿರಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.
ಪರಿಸರ ವಿಜ್ಞಾನದ ಭಾಗ: ನದಿ ಜಲಾನಯನ ಭೂಮಿಯ ಶ್ರೇಣಿಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಸಮನ್ವಯಗೊಂಡ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ನಿರ್ದೇಶಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿದ್ದು, ಇದರಿಂದ ಜಲಾನಯನ ಭೂಮಿಯ ಸಾಗಿಸುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಮತ್ತು ಅದರ ಪರಿಸರ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಸೇವೆಗಳನ್ನು ವರ್ಧಿಸಬಹುದಾಗಿರುತ್ತದೆ.
ಪರಿಸರ ವಿಜ್ಞಾನದ ಎಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್‌ ಭಾಗ: ಇದು ಒಂದು ಸುಸಂಯೋಜನಾತ್ಮಕ ವ್ಯವಸ್ಥಾ ವಿಧಾನವನ್ನು ಆಧರಿಸಿದ, ಜಲವಿಜ್ಞಾನದ ಮತ್ತು ಪರಿಸರ-ವಿಜ್ಞಾನದ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗಳ ನಿಯಂತ್ರಣವಾಗಿದ್ದು, ಸಮನ್ವಯಗೊಳಿಸಲಾದ ನೀರಿನ ಜಲಾನಯನ ಭೂಮಿಯ ನಿರ್ವಹಣೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತಿರುವ ಒಂದು ಹೊಸ ಸಾಧನವಾಗಿ ಇದು ತನ್ಮೂಲಕ ಹೊರಹೊಮ್ಮುತ್ತದೆ.
ಪರಿಸರ-ಜಲವಿಜ್ಞಾನ (ಗ್ರೀಕ್‌ ಭಾಷೆಯ , ಇಕೋಸ್‌ , "ಮನೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ"; , ಹೈಡೊರ್‌ , "ನೀರು"; ಮತ್ತು , -ಲೋಗಿಯಾ ಎಂಬ ಪದಗಳಿಂದ ಪಡೆದದ್ದು) ಎಂಬುದು ಒಂದು ಅಂತರಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ಕ್ಷೇತ್ರವಾಗಿದ್ದು, ನೀರು ಮತ್ತು ಪರಿಸರ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳ ನಡುವಿನ ಪರಸ್ಪರ ಪ್ರಭಾವಗಳನ್ನು ಅಧ್ಯಯನಮಾಡುವುದಕ್ಕೆ ಇದು ಮೀಸಲಾಗಿದೆ. ನದಿಗಳು ಮತ್ತು ಸರೋವರಗಳಂಥ ಜಲರಾಶಿಗಳ ಒಳಗೆ, ಅಥವಾ ನೆಲದ ಮೇಲಿರುವ ಕಾಡುಗಳು, ಮರುಭೂಮಿಗಳು, ಮತ್ತು ಭೂಮಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಇತರ ಪರಿಸರ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಪರಸ್ಪರ ಪ್ರಭಾವಗಳು ಸಂಭವಿಸಬಹುದು. ಬಾಷ್ಪವಿಸರ್ಜನೆ ಮತ್ತು ಸಸ್ಯದ ನೀರಿನ ಬಳಕೆ, ಜೀವಿಗಳು ತಮ್ಮ ನೀರಿನ ಪರಿಸರಕ್ಕೆ ಹೊಂದಿಕೊಂಡಿರುವುದು, ತೊರೆಯ ಹರಿವು ಮತ್ತು ಚಟುವಟಿಕೆಯ ಮೇಲಿನ ಸಸ್ಯವರ್ಗದ ಪ್ರಭಾವ, ಮತ್ತು ಪರಿಸರ ವಿಜ್ಞಾನದ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗಳು ಹಾಗೂ ಜಲವಿಜ್ಞಾನದ ಚಕ್ರದ ನಡುವಿನ ಪರಿಣಾಮ ಮಾಹಿತಿಗಳು ಇವೆಲ್ಲವೂ ಪರಿಸರ-ಜಲವಿಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿನ ಸಂಶೋಧನಾ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಸೇರಿವೆ.
ಮಣ್ಣಿನ ತೇವಾಂಶ ಎಂಬುದೊಂದು ಸಾರ್ವತ್ರಿಕ ಶಬ್ದವಾಗಿದ್ದು, ವಡೋಸ್‌ ವಲಯದಲ್ಲಿ, ಅಥವಾ ನೆಲದ ಕೆಳಭಾಗದಲ್ಲಿನ ಮಣ್ಣಿನ ಅಪರ್ಯಾಪ್ತ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಇರುವ ನೀರಿನ ಪ್ರಮಾಣವನ್ನು ಅದು ವಿವರಿಸುತ್ತದೆ. ನಿರ್ಣಾಯಕ ಜೈವಿಕ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಸಸ್ಯಗಳು ಈ ನೀರಿನ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿತವಾಗಿರುತ್ತವೆಯಾದ್ದರಿಂದ, ಪರಿಸರ-ಜಲವಿಜ್ಞಾನದ ಅಧ್ಯಯನದಲ್ಲಿ ಮಣ್ಣಿನ ತೇವಾಂಶವು ಒಂದು ಅವಿಭಾಜ್ಯ ಅಂಗವೆನಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಮಣ್ಣಿನ ತೇವಾಂಶವನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ನೀರಿನ ಅಂಶ , ಅಥವಾ ಆರ್ದ್ರೀಕರಣ ಎಂಬುದಾಗಿ ವಿವರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಎಂಬ ಸಮೀಕರಣದ ಮೂಲಕ, ಈ ಶಬ್ದಗಳು ಸರಂಧ್ರತೆ ನಿಂದ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಹೊಂದಿವೆ. ಕಾಲಾನಂತರದಲ್ಲಿ ಮಣ್ಣಿನ ತೇವಾಂಶದಲ್ಲಿ ಆಗುವ ಬದಲಾವಣೆಗಳನ್ನು ಮಣ್ಣಿನ ತೇವಾಂಶದ ಚಾಲಕಶಕ್ತಿಗಳೆಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಭೂದೃಶ್ಯ ಅಥವಾ ಭೂಮಿಯ ನೈಸರ್ಗಿಕ ಸನ್ನಿವೇಶದಲ್ಲಿ, ಒಂದೆಡೆಯಲ್ಲಿನ ನೀರಿನ ಸಮತೋಲನವು ಪರಿಸರ-ಜಲವಿಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿನ ಒಂದು ಮೂಲಭೂತ ಸಮೀಕರಣವಾಗಿದೆ. ನೀರಿನ ಸಮತೋಲನವೊಂದು ವಿಶದೀಕರಿಸುವ ಪ್ರಕಾರ, ಮಣ್ಣನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸುವ ನೀರಿನ ಪ್ರಮಾಣವು, ಮಣ್ಣನ್ನು ಬಿಡುವ ನೀರಿನ ಪ್ರಮಾಣ ಹಾಗೂ ಮಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ಶೇಖರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ನೀರಿನ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿನ ಬದಲಾವಣೆಯ ಮೊತ್ತಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾಗಿರಬೇಕು. ನೀರಿನ ಸಮತೋಲನವು ನಾಲ್ಕು ಮುಖ್ಯ ಅಂಗಭಾಗಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. ಅವುಗಳೆಂದರೆ: ಮಣ್ಣಿನೊಳಗೆ ಅವಕ್ಷೇಪನದ ಒಳವ್ಯಾಪಿಸುವಿಕೆ, ಆವಿ ಬಾಷ್ಪೀಕರಣ, ಸಸ್ಯಕ್ಕೆ ಲಭ್ಯವಿಲ್ಲದ ಮಣ್ಣಿನ ಆಳವಾದ ಭಾಗಗಳೊಳಗೆ ಆಗುವ ನೀರಿನ ಸೋರಿಕೆ, ಮತ್ತು ನೆಲ ಮೇಲ್ಮೈಯಿಂದ ಹರಿದುಹೋದ ನೀರಿನ ಪ್ರಮಾಣ. ಈ ಕೆಳಗಿನ ಸಮೀಕರಣದಿಂದ ಇದನ್ನು ವಿವರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ:
ಭೂಮಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಮತ್ತು ನೀರಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳೆರಡನ್ನೂ ಪರಿಸರ-ಜಲವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಭೂಮಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಪರಿಸರ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳಲ್ಲಿ , ಸಸ್ಯವರ್ಗ, ನೆಲದ ಮೇಲ್ಮೈ, ವಡೋಸ್‌ ವಲಯ, ಮತ್ತು ಅಂತರ್ಜಲ ಇವುಗಳ ನಡುವಿನ ಪರಸ್ಪರ ಪ್ರಭಾವಗಳ ಮೇಲೆ ಪ್ರಧಾನವಾಗಿ ಗಮನಹರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ನೀರಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಪರಿಸರ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳಲ್ಲಿ , ಅವುಗಳ ರಚನೆ ಮತ್ತು ಚಟುವಟಿಕೆಯ ಮೇಲೆ ನೀರಿನ ಸಂಯೋಜನೆ, ಭೂರೂಪಶಾಸ್ತ್ರ, ಮತ್ತು ಜಲವಿಜ್ಞಾನ ಇವುಗಳು ಹೇಗೆ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರುತ್ತವೆ ಎಂಬುದರ ಕುರಿತಾಗಿ ಒತ್ತುನೀಡಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಭೂಮಿಯ ಮೇಲ್ಮೈ ಮೇಲಿನ, ಭೂಮಿಗಿಂತ ಮೇಲ್ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿನ ಮತ್ತು ಕೆಳಭಾಗದಲ್ಲಿನ ನೀರಿನ ನಿರಂತರ ಚಲನೆಯ ಕುರಿತಾಗಿ ಜಲವಿಜ್ಞಾನದ ಚಕ್ರವು ವಿವರಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ಹರಿವು ಹಲವಾರು ಹಂತಗಳಲ್ಲಿ ಪರಿಸರ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳಿಂದ ಮಾರ್ಪಡಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಸಸ್ಯಗಳಿಂದ ಹೊರಹೊಮ್ಮುವ ಬಾಷ್ಪವಿಸರ್ಜನೆಯು, ವಾತಾವರಣಕ್ಕೆ ಹರಿಯುವ ನೀರಿನ ಬಹುಭಾಗವನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ. ನೆಲದ ಮೇಲ್ಮೈನ ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿ ನೀರು ಹರಿಯುವುದರಿಂದ, ಮೇಲ್ಮೈಯನ್ನು ಆವರಿಸಿಕೊಂಡಿರುವ ಸಸ್ಯಗಳ ಸಮುದಾಯದಿಂದ ನೀರು ಪ್ರಭಾವಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ನದಿ-ಕಾಲುವೆಗಳು ತಮ್ಮೊಳಗಿನ ಸಸ್ಯವರ್ಗಗಳಿಂದ ಆಕಾರ ಪಡೆದುಕೊಂಡಿರಲು ಸಾಧ್ಯವಿದೆ.
ಪರೀಕ್ಷಣೀಯ ಊಹಾಸಿದ್ಧಾಂತವಾಗಿ ಅವುಗಳ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಈ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಕಾಣಬಹುದು:
ಜಲವಿಜ್ಞಾನದ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗಳು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಜೀವಿಸಮೂಹವನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುತ್ತವೆ
ಜಲವಿಜ್ಞಾನದ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಒಂದು ಸಾಧನವಾಗಿ ಜೀವಿಸಮೂಹವನ್ನು ರೂಪಿಸಬಹುದಾಗಿದೆ
ನೀರು ಮತ್ತು ಪರಿಸರ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಸಮರ್ಥನೀಯ ಸೇವೆಗಳನ್ನು ಸಾಧಿಸುವ ಸಲುವಾಗಿ, ನಿಯಂತ್ರಣಗಳ ಈ ಎರಡು ಬಗೆಗಳನ್ನು ಜಲ-ತಾಂತ್ರಿಕ ಮೂಲಸೌಕರ್ಯದೊಂದಿಗೆ ಸಮನ್ವಯಗೊಳಿಸಬಹುದಾಗಿದೆ
ಸಸ್ಯಗಳ ದೈಶಿಕ ಹರಡಿಕೆಯ ಹಿಂದಿರುವ ಜಲವಿಜ್ಞಾನದ ಅಂಶಗಳೊಂದಿಗೂ ಪರಿಸರ-ಜಲವಿಜ್ಞಾನವು ಸ್ವತಃ ಕಾಳಜಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತದೆ. ಸಸ್ಯಗಳ ಪ್ರಶಸ್ತವಾದ ಅಂತರ ಬಿಡುವಿಕೆ ಮತ್ತು ದೈಶಿಕ ಸಂಘಟನೆಯು, ನೀರಿನ ಲಭ್ಯತೆಯಿಂದ ಕನಿಷ್ಟಪಕ್ಷ ಆಂಶಿಕವಾಗಿ ನಿರ್ಣಯಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಕಡಿಮೆ ತೇವಾಂಶದ ಮಣ್ಣನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಪರಿಸರ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳಲ್ಲಿನ ಮರಗಳು, ತಾವು ಉತ್ತಮವಾದ-ನೀರಿನ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಿರುವ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿರುವಾಗ ನೆಲೆಗೊಂಡಿರುವುದಕ್ಕಿಂತಲೂ ವಿಶಿಷ್ಟವಾಗಿ, ಮತ್ತಷ್ಟು ವಿರಳವಾಗಿ ನೆಲೆಗೊಂಡಿರುತ್ತವೆ.
ಬಂಡವಾಳ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗಳು ಒಂದು ಉಪ-ಬಗೆಯಾಗಿದ್ದು, ಈ ಕೆಳಗಿನ ವಿಶಿಷ್ಟತೆಗಳನ್ನು ಇವು ಒಳಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ:
ಸ್ಟಾಕು ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗಳು: ಷೇರುಗಳು ಅಥವಾ ಸಾಮಾನ್ಯ ಸ್ಟಾಕಿನ ನೀಡಿಕೆಯ ಮೂಲಕ ಇವು ಧನಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತವೆ, ಮತ್ತು ಅದರ ತರುವಾಯದ ಮಾರಾಟದಲ್ಲಿ ನೆರವಾಗುತ್ತವೆ.
ಬಾಂಡು ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗಳು: ಬಾಂಡುಗಳ ನೀಡಿಕೆಯ ಮೂಲಕ ಇವು ಧನಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತವೆ, ಮತ್ತು ಅದರ ತರುವಾಯದ ಮಾರಾಟದಲ್ಲಿ ನೆರವಾಗುತ್ತವೆ.
ವ್ಯಾಪಾರಿ ಸರಕು ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗಳು: ಇವು ವ್ಯಾಪಾರಿ ಸರಕುಗಳ ಮಾರಾಟಕಾರ್ಯವನ್ನು ಸರಾಗಗೊಳಿಸುತ್ತವೆ.
ಹಣ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗಳು: ಇವು ಅಲ್ಪಾವಧಿಯ ಸಾಲದ ಮೂಲಕ ಧನಸಹಾಯ ಮತ್ತು ಹೂಡಿಕೆಯನ್ನು ಒದಗಿಸುತ್ತವೆ.
ಉತ್ಪನ್ನಗಳ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗಳು: ಇವು ಹಣಕಾಸಿನ ಅಪಾಯದ ನಿರ್ವಹಣೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಸಾಧನಗಳನ್ನು ಒದಗಿಸುತ್ತವೆ.
ಮುಮ್ಮಾರಿಕೆಯ ಒಪ್ಪಂದಗಳ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗಳು: ಒಂದು ಭವಿಷ್ಯದ ದಿನಾಂಕದಲ್ಲಿ ಉತ್ಪನ್ನಗಳ ಮಾರಾಟಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಪ್ರಮಾಣಕವಾಗಿಸಿದ ಮುಂಗಡದ ಒಪ್ಪಂದಗಳನ್ನು ಇವು ಒದಗಿಸುತ್ತವೆ; ಇದನ್ನೂ ನೋಡಿ: ಮುಂಗಡ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ.
ವಿಮಾ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗಳು: ಹಲವಾರು ಅಪಾಯಗಳ ಮರುವಿತರಣೆಯನ್ನು ಇವು ಸರಾಗಗೊಳಿಸುತ್ತವೆ.
ವಿದೇಶಿ ವಿನಿಮಯ ಕೇಂದ್ರದ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗಳು: ವಿದೇಶಿ ವಿನಿಮಯ ಕೇಂದ್ರದಿಂದ ನಡೆಯುವ ಮಾರಾಟವನ್ನು ಇವು ಸರಾಗಗೊಳಿಸುತ್ತವೆ.
ಹೆಚ್ಚು ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಾಗಿ ವಿನಿಮಯ ಕೇಂದ್ರಗಳಾಗಿರುವ , ಹಣಕಾಸಿನ ಭದ್ರತೆಗಳಲ್ಲಿನ ವ್ಯಾಪಾರವನ್ನು ಸರಾಗಗೊಳಿಸುವ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಿಗೆ, ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಒಂದು ಸ್ಟಾಕು ವಿನಿಮಯ ಕೇಂದ್ರ ಅಥವಾ ವ್ಯಾಪಾರಿ ಸರಕು ವಿನಿಮಯ ಕೇಂದ್ರಗಳಿಗೆ, "ಮಾರುಕಟ್ಟೆ" ಎಂಬ ಶಬ್ದವು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಬಳಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಇದು ಒಂದು ಭೌತಿಕ ತಾಣವಾಗಿರಬಹುದು ಅಥವಾ ಒಂದು ವಿದ್ಯುನ್ಮಾನ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಾಗಿರಬಹುದು. ಸ್ಟಾಕುಗಳ ಬಹುಪಾಲು ಮಾರಾಟಕಾರ್ಯವು ಒಂದು ವಿನಿಮಯ ಕೇಂದ್ರದ ಮೂಲಕ ನಡೆಯುತ್ತದೆ; ಇಷ್ಟಾಗಿಯೂ, ಸಾಂಸ್ಥಿಕ ಕ್ರಮಗಳು ಒಂದು ವಿನಿಮಯ ಕೇಂದ್ರದ ಆಚೆಗೆ ನಡೆಯುತ್ತವೆ. ಇಂಥ ವಿಶಿಷ್ಟ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಎರಡು ಕಂಪನಿಗಳು ಅಥವಾ ಇಬ್ಬರು ಜನರು, ಯಾವುದೇ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗೇ ಆಗಲಿ, ಒಂದು ವಿನಿಮಯ ಕೇಂದ್ರದ ನೆರವನ್ನು ಪಡೆಯದೆಯೇ ಒಬ್ಬರಿಂದ ಇನ್ನೊಬ್ಬರಿಗೆ ಸ್ಟಾಕನ್ನು ಮಾರಾಟ ಮಾಡುವುದಕ್ಕೆ ಸಮ್ಮತಿಸಬಹುದು.
ಸಾಮಾನ್ಯ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗಳು ಮತ್ತು ವಿಶೇಷೀಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗಳೆರಡೂ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿವೆ. ಅನೇಕ ಆಸಕ್ತ ಖರೀದಿದಾರರು ಮತ್ತು ಮಾರಾಟಗಾರರನ್ನು ಒಂದು "ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ" ಇರಿಸುವ ಮೂಲಕ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗಳು ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತವೆ; ಹೀಗೆ ಮಾಡುವುದರಿಂದ ಎರಡೂ ವರ್ಗದವರು ಪರಸ್ಪರರನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವುದು ಅತ್ಯಂತ ಸುಲಭವಾಗಿ ಪರಿಣಮಿಸುತ್ತದೆ. ಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳನ್ನು ಹಂಚುವ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ, ಖರೀದಿದಾರರು ಮತ್ತು ಮಾರಾಟಗಾರರ ನಡುವಿನ ಪಾರಸ್ಪರಿಕ ಕ್ರಿಯೆಗಳ ಮೇಲೆ ಪ್ರಧಾನವಾಗಿ ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನಿಡುವ ಒಂದು ಆರ್ಥಿಕತೆಯನ್ನು ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯ ಆರ್ಥಿಕತೆ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ; ಇದು ನಿಯಂತ್ರಕ ಆರ್ಥಿಕತೆ ಅಥವಾ ಒಂದು ಸಹಜ ಆರ್ಥಿಕತೆಯಂಥ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯದಲ್ಲದ ಆರ್ಥಿಕತೆಗೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿರುತ್ತದೆ.
ಒಂದು ಸರಳವಾದ ಬ್ಯಾಂಕಿನ ಠೇವಣಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಸಂಕೀರ್ಣವಾಗಿರುವ ವ್ಯವಹಾರ ನಿರ್ವಹಣೆಗಳಿಗೆ ವಿಶಿಷ್ಟ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗಳ ಅಗತ್ಯವಿದ್ದು, ಈ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಲದಾತರು ಮತ್ತು ಅವರ ಮಧ್ಯವರ್ತಿಗಳು, ಸಾಲಗಾರರು ಮತ್ತು ಅವರ ಮಧ್ಯವರ್ತಿಗಳನ್ನು ಸಂಧಿಸುವುದು ಕಾರ್ಯಸಾಧ್ಯವಾಗಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ; ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿರುವ ಸಾಲಪಡೆಯುವಿಕೆ ಅಥವಾ ಸಾಲ ಕೊಡುವಿಕೆಯ ಬದ್ಧತೆಗಳನ್ನು ಇತರ ಸಹಭಾಗಿಗಳಿಗೆ ಮಾರಾಟಮಾಡಲು ಇಲ್ಲಿ ಅವಕಾಶವಿರಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಒಂದು ಸ್ಟಾಕು ವಿನಿಮಯ ಕೇಂದ್ರವು ಹಣಕಾಸಿನ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯೊಂದರ ಒಂದು ಉತ್ತಮ ಉದಾಹರಣೆಯಾಗಿದೆ. ಕಂಪನಿಯೊಂದು ಹೂಡಿಕೆದಾರರಿಗೆ ಷೇರುಗಳನ್ನು ಮಾರಾಟ ಮಾಡುವ ಮೂಲಕ ಹಣವನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಬಹುದಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ಇದರ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿರುವ ಷೇರುಗಳನ್ನು ಖರೀದಿಸಬಹುದಾಗಿದೆ ಅಥವಾ ಮಾರಾಟ ಮಾಡಬಹುದಾಗಿದೆ.
ಹಣಕಾಸಿನ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗಳಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಸಾಲಗಾರರು ಸ್ವತಃ ಸಾಲದಾತರನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವುದು ಕಷ್ಟಕರವಾಗಿ ಪರಿಣಮಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ಬ್ಯಾಂಕುಗಳಂಥ ಮಧ್ಯಸ್ಥಗಾರ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ನೆರವಾಗುತ್ತವೆ. ಉಳಿತಾಯ ಮಾಡಲು ಹಣವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವವರಿಂದ ಬ್ಯಾಂಕುಗಳು ಠೇವಣಿಗಳನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸುತ್ತವೆ. ನಂತರ, ಸಾಲಪಡೆಯಲು ಬಯಸುವವರಿಗೆ ಈ ಠೇವಣಿಯಿಟ್ಟ ಹಣದ ಸಂಚಯದಿಂದ ಹಣವನ್ನು ಸಾಲನೀಡುವುದು ಅವುಗಳಿಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಸಾಲಗಳು ಮತ್ತು ಅಡಮಾನಗಳ ಸ್ವರೂಪದಲ್ಲಿ, ಜನಪ್ರಿಯವಾದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಬ್ಯಾಂಕುಗಳು ಹಣವನ್ನು ಸಾಲನೀಡುತ್ತವೆ.
ಅರ್ಥಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ, ಒಂದು ಹಣಕಾಸಿನ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ಎಂಬುದು ಒಂದು ಕಾರ್ಯವಿಧಾನವಾಗಿದ್ದು, ಕಡಿಮೆ ವ್ಯವಹಾರ ನಿರ್ವಹಣಾ ವೆಚ್ಚಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿ-ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ಊಹಾಸಿದ್ಧಾಂತವನ್ನು ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸುವ ಬೆಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಜನರು ಹಣಕಾಸಿನ ಭದ್ರತೆಗಳನ್ನು , ವ್ಯಾಪಾರಿ ಸರಕುಗಳನ್ನು , ಮತ್ತು ಇತರ ಮೌಲ್ಯಯುತ ತತ್ಸಮಾನ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಖರೀದಿಸಲು ಮತ್ತು ಮಾರಾಟ ಮಾಡಲು ಅದು ಅವಕಾಶ ಮಾಡಿಕೊಡುತ್ತದೆ.
ವಿಶಿಷ್ಟವೆಂಬಂತೆ, ತಾನು ಪಡೆದ ಬಂಡವಾಳವನ್ನು ಮರಳಿ ಪಾವತಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಭರವಸೆನೀಡುವ ಒಂದು ರಸೀದಿಯನ್ನು ಓರ್ವ ಸಾಲಗಾರನು ಸಾಲದಾತನಿಗೆ ನೀಡುತ್ತಾನೆ. ಈ ರಸೀದಿಗಳು ಭದ್ರತೆಗಳಾಗಿದ್ದು , ಇವನ್ನು ಮುಕ್ತವಾಗಿ ಖರೀದಿಸಬಹುದಾಗಿರುತ್ತದೆ ಅಥವಾ ಮಾರಾಟ ಮಾಡಬಹುದಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಸಾಲಗಾರನಿಗೆ ಹಣದ ಸಾಲ ಕೊಡುವಿಕೆಗೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ, ಸಾಲದಾತನು ಒಂದಷ್ಟು ಪರಿಹಾರವನ್ನು ಅಥವಾ ಸರಿದೂಗಿಸುವಿಕೆಯನ್ನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸುತ್ತಾನೆ; ಇದು ಬಡ್ಡಿಯ ರೂಪದಲ್ಲಿರಬಹುದು ಅಥವಾ ಲಾಭಾಂಶಗಳ ರೂಪದಲ್ಲಿರಬಹುದು.
ಬಂಡವಾಳ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗಳು, ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗಳು ಮತ್ತು ದ್ವಿತೀಯಕ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿರುತ್ತವೆ. ಹೊಸದಾಗಿ ರೂಪುಗೊಂಡ ಭದ್ರತೆಗಳು, ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗಳಲ್ಲಿ ಖರೀದಿಸಲ್ಪಡುತ್ತವೆ ಅಥವಾ ಮಾರಾಟಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಹೂಡಿಕೆದಾರರು ತಾವು ಹೊಂದಿರುವ ಭದ್ರತೆಗಳನ್ನು ಮಾರಾಟ ಮಾಡಲು ಅಥವಾ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿರುವ ಭದ್ರತೆಗಳನ್ನು ಖರೀದಿಸಲು ದ್ವಿತೀಯಕ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗಳು ಅನುವುಮಾಡಿಕೊಡುತ್ತವೆ.
ಕಂಪನಿಗಳು ಬಂಡವಾಳದ ಸಾಲಗಾರರಾಗಿರುವೆಡೆ ಒಲವು ತೋರಿಸುತ್ತವೆ. ಒಂದು ಅಲ್ಪಾವಧಿಯ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಅಷ್ಟಾಗಿ ಅಗತ್ಯವಿರದ ಮಿಗುತಾಯದ ನಗದು ಅಥವಾ ಹೆಚ್ಚುವರಿ ನಗದನ್ನು ಕಂಪನಿಗಳು ಹೊಂದಿದ್ದಾಗ, ವಿತ್ತ ಪೇಟೆಗಳು ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಅಲ್ಪಾವಧಿ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗಳ ಮೂಲಕ ಸಾಲ ಕೊಡುವುದರಿಂದ, ತಮ್ಮ ನಗದು ಮಿಗುತಾಯದಿಂದ ಹಣಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಅವು ಬಯಸಬಹುದು.
ಚಲಾವಣಾ ಹಣಗಳು ಮತ್ತು ಬಾಂಡುಗಳ ಮಾರಾಟವು ಬಹುಪಾಲು ಒಂದು ದ್ವಿಪಕ್ಷೀಯ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆಯೇ ನಡೆಯುತ್ತದೆಯಾದರೂ, ಕೆಲವೊಂದು ಬಾಂಡುಗಳು ಒಂದು ಸ್ಟಾಕ್‌ ವಿನಿಮಯ ಕೇಂದ್ರದ ಮೂಲಕ ಮಾರಾಟಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ, ಮತ್ತು ಇದಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆಯೂ ಸ್ಟಾಕ್‌‌ ವಿನಿಮಯ ಕೇಂದ್ರಗಳನ್ನು ಹೋಲುವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿಯೇ ವಿದ್ಯುನ್ಮಾನ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳನ್ನು ಜನರು ನಿರ್ಮಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
ಅನೇಕ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳಿಗೆ ತಾವು ಸಾಲದಾತರೆಂಬ ಅಂಶವಿನ್ನೂ ಅರಿವಾದಂತಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಹೆಚ್ಚೂಕಮ್ಮಿ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಒಂದಲ್ಲಾ ಒಂದು ವಿಧಾನದಲ್ಲಿ ಹಣವನ್ನು ಸಾಲನೀಡುತ್ತಾರೆ. ಆತ ಅಥವಾ ಆಕೆ ಯಾರೇ ಆಗಿರಲಿ, ಈ ಕೆಳಕಂಡ ಹಣಕಾಸು ವ್ಯವಹಾರಗಳಲ್ಲಿ ತಮ್ಮನ್ನು ತೊಡಗಿಸಿಕೊಂಡರೆ, ಅಂಥ ಓರ್ವ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಹಣವನ್ನು ಸಾಲನೀಡಿದಂತಾಗುತ್ತದೆ:
ವಿಶಿಷ್ಟವೆಂಬಂತೆ, ಅರ್ಥಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ ಎಂಬ ಶಬ್ದವು ಒಳಗೊಂಡಿರುವ ವಿವರಣೆಯ ಪ್ರಕಾರ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ಇದು ಒಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಸರಕು ಅಥವಾ ಸೇವೆಯ ಸಂಭವನೀಯ ಖರೀದಿದಾರರು ಮತ್ತು ಮಾರಾಟಗಾರರ, ಹಾಗೂ ಅವರ ನಡುವಿನ ವ್ಯವಹಾರ ನಿರ್ವಹಣೆಗಳ ಒಂದು ಮೊತ್ತವಾಗಿದೆ.
ಯಥಾರ್ಥವಾದ ಆಯವ್ಯಯಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ , ಹಣಕಾಸಿನ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯೊಂದರ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಯನ್ನು ಒಂದು ನಿರಂತರ-ಸಮಯದ ಬ್ರೌನಿಯನ್‌‌ ಚಲನೆಯ ಸಂಭವನೀಯ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯ ಪರಿಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸಲಾಗಿದೆ.
ಸಾಲದಾತರು ಮತ್ತು ಸಾಲಗಾರರ ನಡುವಿನ ಸಂಬಂಧದಲ್ಲಿ ಹಣಕಾಸಿನ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗಳು ಎಲ್ಲಿ ಸೂಕ್ತವಾಗಿ ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಈ ಕೆಳಕಂಡ ಕೋಷ್ಟಕವು ವಿಶದಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ:
ಹಣಕಾಸಿನ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಅರ್ಥೈಸಿಕೊಳ್ಳಲು, ಅವು ಯಾತಕ್ಕಾಗಿ ಬಳಸಲ್ಪಡುತ್ತಿವೆ, ಅಂದರೆ, ಅವುಗಳ ಉದ್ದೇಶವೇನು?
ಮತ್ತು ಬಂಡವಾಳವನ್ನು ಬಯಸು ವವರನ್ನು ಬಂಡವಾಳವನ್ನು ಹೊಂದಿರು ವವರಿಗೆ ಹೊಂದಿಸುವ ಕಾರ್ಯಕ್ಕೂ ಹಣಕಾಸಿನ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗಳು ಬಳಕೆಯಾಗುತ್ತವೆ.
ಹಣಕಾಸಿನ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗಳು ದೇಶೀಯ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿರಬಹುದು ಅಥವಾ ಅವು ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿರಬಹುದು.
ಹಣಕಾಸಿನ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ವಿಭಿನ್ನ ಉಪ-ಬಗೆಗಳಾಗಿ ವಿಂಗಡಿಸಬಹುದು:
ಆಯವ್ಯಯಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ, ಹಣಕಾಸಿನ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗಳು ಈ ಕೆಳಕಂಡ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ಸರಾಗಗೊಳಿಸುತ್ತವೆ:
ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ, ಮರುವಿಮಾದಾರ ನು ವಿಮಾದಾರ ನಿಗಿಂತ ಕಡಿಮೆ ಕಂತಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ನಷ್ಟದ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯನ್ನು ನಿಗದಿಗೊಳಿಸುವಲ್ಲಿ ಸಮರ್ಥನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ ಏಕೆಂದರೆ:
ಮರುವಿಮಾದಾರ ನು ಪ್ರಮಾಣದ ಅಥವಾ ಇತರ ಕೆಲವು ಫಲಕಾರಿತ್ವದ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿ ಕೆಲವು ಆಂತರಿಕ ವೆಚ್ಚದ ಲಾಭವನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತಾನೆ
ಮರುವಿಮಾದಾರರು ತಮ್ಮ ಕಕ್ಷಿದಾರರಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಸಮರ್ಥರಾಗಿ ದುರ್ಬಲವಾದ ನಿರ್ವಹಣೆಯಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇದು ಅವರಿಗೆ ಯಾವುದೇ ನಷ್ಟವನ್ನು ಸರಿಹೊಂದಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಕಡಿಮೆ ಬಂಡವಾಳವನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ನಷ್ಟದ ಮೌಲ್ಯಮಾಪನ ಮಾಡುವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಕಡಿಮೆ ಜಾಗರೂಕ ಊಹೆಗಳನ್ನು ಮಾಡುವುದಕ್ಕೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತದೆ.
ನಿರ್ವಹಣಾ ಮಾನದಂಡಗಳು ಒಂದೇ ರೀತಿಯವಾಗಿದ್ದರೂ ಕೂಡ, ಮರುವಿಮಾದಾರ ನು ಅನುಮೋದಕ ಕಂಪನಿಯು ವಿಧಿಸುವ ಕಂತಿನ ಮೊತ್ತವು ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ವಿವೇಕಯುಕ್ತವಾಗಿದೆ ಎಂಬುದಾಗಿ ಆಲೋಚಿಸಿದಲ್ಲಿ, ಅವನು ಅನುಮೋದಕ ಕಂಪನಿಗಿಂತ ಕಡಿಮೆ ವಿಮಾಗಣಿತದ ರಿಸರ್ವ್‌ಗಳನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೆ ಸಮರ್ಥನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ.
ಮರುವಿಮಾದಾರ ನು ಅನುಮೋದಕ ಕಂಪನಿಗಿಂತ ಸ್ವತ್ತುಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಪ್ರಮುಖವಾಗಿ ಭಾದ್ಯತೆಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಹೆಚ್ಚು ವಿಭಿನ್ನವಾದ ಬಂಡವಾಳ ಪಟ್ಟಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತಾನೆ. ಇದು ಅನುಮೋದಕ ಕಂಪನಿಯು ಮಾತ್ರ ಲಾಭವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳದೇ ಇರುವಂತೆ ಮಾಡುವುದಕ್ಕೆ ಸಂಭವನೀಯ ನಷ್ಟದ ರಕ್ಷಣೆಗೆ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ. ಮರುವಿಮಾದಾರನ ಮೇಲೆ ವಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಶಾಸನಗಳನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿ, ಇದು ಅವರು ನಷ್ಟವನ್ನು ಸರಿಹೊಂದಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಪ್ರಮಾಣದ ಸ್ವತ್ತುಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ಹೊಂದಿರಬಹುದು ಎಂಬ ಅರ್ಥವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ.
ಮರುವಿಮಾದಾರ ನು ವಿಮಾದಾರನಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಮಾಣದ ನಷ್ಟವನ್ನು ಅರಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತಾನೆ.
ಪ್ರಮಾಣಾನುಗುಣ-ಅಲ್ಲದ ಮರುವಿಮೆ ಯು ವಿಮಾದಾರ ನಿಂದ ಭರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ನಷ್ಟವು ಒಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಮೊತ್ತವನ್ನು ದಾಟಿದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ನೀಡಲ್ಪಡುತ್ತದೆ, ಅದು "ರಿಟೆನ್ಷನ್" ಅಥವಾ "ಪ್ರಯೊರಿಟಿ" ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ವಿಮೆಯ ಈ ವಿಧಾನದ ಒಂದು ಉದಾಹರಣೆಯೆಂದರೆ ವಿಮಾದಾರ ನು ಸಂಭವಿಸಬಹುದಾದ ಯಾವುದೇ ನಷ್ಟಕ್ಕೆ $೧ ಮಿಲಿಯನ್ ಅನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೆ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಅವನು $೧ ಮಿಲಿಯನ್‌ಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿರುವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ $೪ ಮಿಲಿಯನ್‌‌ನ ಮರುವಿಮೆಯ ಒಂದು ಹಂತವನ್ನು ಖರೀದಿಸುತ್ತಾನೆ. $೩ ಮಿಲಿಯನ್‌ನ ಒಂದು ನಷ್ಟವು ಸಂಭವಿಸಿದಲ್ಲಿ, ವಿಮಾದಾರ ನು $೧ ಮಿಲಿಯನ್ ಅನ್ನು ತನ್ನಲ್ಲಿ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಇದರ ಮರುವಿಮಾದಾರರಿಂದ $೨ ಮಿಲಿಯನ್‌ ಅನ್ನು ಪರಿಹಾರವಾಗಿ ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಈ ಉದಾಹರಣೆಯಲ್ಲಿ, ಮರುವಿಮೆ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟವರು $೫ ಮಿಲಿಯನ್‌ಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಸುಮಾರು $೧೦ ಮಿಲಿಯನ್ ಹೆಚ್ಚಿನ ಹಂತವನ್ನು ಖರೀದಿಸಿದ್ದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ $೫ ಮಿಲಿಯನ್‌ಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಯಾವುದೇ ಮೊತ್ತದ ನಷ್ಟವನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.
ಈ ಮೇಲೆ ನಮೂದಿಸಿದ ಹೆಚ್ಚಿನ ಉದಾಹರಣೆಗಳು ಒಂದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಪಾಲಿಸಿಯನ್ನು ಒಳಗೊಳ್ಳುವ ಮರುವಿಮಾ ಒಪ್ಪಂದಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಮರುವಿಮೆಯು ಒಂದು ಪ್ರತಿ ಪಾಲಿಸಿ ಆಧಾರದ ಮೇಲೂ ಕೂಡ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲ್ಪಡುತ್ತದೆ, ಅಂತಹ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಇದು ಐಚ್ಛಿಕ ಮರುವಿಮೆ ಎಂಬುದಾಗಿ ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಐಚ್ಛಿಕ ಮರುವಿಮೆಯು ಒಂದು ನಿಯತಾಂಶ ಪಾಲಿನ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಅಥವಾ ಹೆಚ್ಚುವರಿ ನಷ್ಟದ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಐಚ್ಛಿಕ ಮರುವಿಮೆಯು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ತಮ್ಮ ಬಹಿಷ್ಕರಣದ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿ ಮಾನದಂಡಾತ್ಮಕ ಮರುವಿಮಾ ಒಪ್ಪಂದಗಳ ಒಳಗೆ ಸೇರದ ದೊಡ್ದ ಪ್ರಮಾಣದ ಅಥವಾ ಅಸಾಮಾನ್ಯವಾದ ಅಪಾಯಗಳಲ್ಲಿ ಬಳಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಐಚ್ಛಿಕ ಒಪ್ಪಂದ ಎಂಬ ಶಬ್ದವು ಪಾಲಿಸಿಯ ನಿಬಂಧನೆಗಳ ಜೊತೆಗೆ ಸಂಯೋಜಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಐಚ್ಛಿಕ ಮರುವಿಮೆಯು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಮೂಲ ವಿಮಾ ಪಾಲಿಸಿಯನ್ನು ಖಾತರಿಪಡಿಸಿದ ವಿಮಾ ಖಾತರಿದಾರರಿಂದ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲ್ಪಡುತ್ತದೆ, ಹಾಗೆಯೇ ಒಪಂದದ ಮರುವಿಮೆಯು ವಿಶಿಷ್ಟವಾಗಿ ವಿಮಾ ಕಂಪನಿಯಲ್ಲಿನ ಒಬ್ಬ ಸೀನಿಯರ್ ಅಧಿಕಾರಿಯಿಂದ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲ್ಪಡುತ್ತದೆ.
ಕ್ಯಾಟಾಸ್ಟ್ರೋಫ್ ಹೆಚ್ಚುವರಿ ನಷ್ಟದಲ್ಲಿ, ಸೆಡೆಂಟ್‌ನ ಪರ್ ರಿಸ್ಕ್ ರಿಟೆನ್ಷನ್ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಕ್ಯಾಟ್ ಮರುವಿಮಾ ರಿಟೆನ್ಷನ್‌ಗಿಂತ ಕಡಿಮೆ ಇರುತ್ತದೆ (ಇದು ಅಷ್ಟೊಂದು ಮಹತ್ವವಾದ ಸಂಗತಿಯಲ್ಲ ಏಕೆಂದರೆ ಈ ಒಪ್ಪಂದಗಳು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ೨ ನಷ್ಟದ ಖಾತರಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತವೆ ಅಂದರೆ ಅವುಗಳು ಒಂದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಪಾಲಿಸಿಯನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿರುವ ಕ್ಯಾಟಾಸ್ಟ್ರೋಫಿಕ್ ಘಟನೆಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಮರುವಿಮೆ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟವನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವುದಕ್ಕೆ ವಿನ್ಯಾಸಗೊಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರುತ್ತವೆ). ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಒಂದು ವಿಮಾ ಕಂಪನಿಯು $೫೦೦,೦೦೦ ದವರೆಗೆ ಮಿತಿಯಿರುವ ಹೋಮ್‌ಓನರ್‌ನ ಪಾಲಿಸಿಗಳನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ನಂತರದಲ್ಲಿ $೩,೦೦೦,೦೦೦ ಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಮೊತ್ತದ ಅಂದರೆ $೨೨,೦೦೦,೦೦೦ ಮೊತ್ತದ ಕ್ಯಾಟಾಸ್ಟ್ರೋಫ್ ವಿಮೆಯನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಅಂತಹ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ವಿಮಾ ಕಂಪನಿಯು ಒಂದು ಘಟನೆಯಲ್ಲಿ ಬಹುವಿಧದ ಪಾಲಿಸಿಗಳ ನಷ್ಟದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಮರುವಿಮಾದಾರರಿಂದ ಪರಿಹಾರವನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ .
ವಿಮಾದಾರ ನು ಅಂತಹ ಒಂದು ವ್ಯಾಪ್ತಿಯನ್ನು ಹಲವಾರು ಕಾರಣಗಳಿಗಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಮೊದಲಿಗೆ, ವಿಮಾದಾರ ನು ಇದು ಸಂಭವನೀಯವಾಗಿ ಉಂಟುಮಾಡುವ ನಷ್ಟವನ್ನು ವಿವೇಕಯುಕ್ತವಾಗಿ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೆ ಅಂತಹ ಒಂದು ಬಂಡವಾಳವನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತನೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಇದು ವ್ಯಾಪ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಕೇವಲ $೧ ಮಿಲಿಯನ್ ನೀಡುವುದಕ್ಕೆ ಸಮರ್ಥವಾಗಿರಬಹುದು, ಆದರೆ ಪ್ರಮಾಣಾನುಗುಣ ಮರುವಿಮೆಯನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಮೂಲಕ ಇದು ಆ ಮಿತಿಯನ್ನು ದ್ವಿಗುಣ ಅಥವಾ ತ್ರಿಗುಣವಾಗಿಸಬಹುದು. ಕಂತುಗಳು ಮತ್ತು ನಷ್ಟಗಳು ನಂತರದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಪ್ರಮಾಣಾನುಗುಣ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ವಿಂಗಡಿಸಲ್ಪಡುತ್ತವೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಒಂದು ವಿಮಾ ಕಂಪನಿಯು ಒಂದು ೫೦% ನಿಯತಾಂಶ ಪಾಲು ಒಪ್ಪಂದವನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಿ; ಈ ದೃಷ್ಟಾಂತದಲ್ಲಿ ಅವರು ಎಲ್ಲಾ ಕಂತು ಮತ್ತು ನಷ್ಟಗಳ ಅರ್ಧಭಾಗವನ್ನು ಮರುವಿಮೆದಾರರ ಜೊತೆಗೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಒಂದು ೭೫% ನಿಯತಾಂಶ ಪಾಲಿನಲ್ಲಿ, ವಿಮಾ ಕಂಪನಿಯು ಎಲ್ಲಾ ಕಂತುಗಳು ಮತ್ತು ನಷ್ಟಗಳ ೩/೪ ಪಾಲನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ.