polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ಒಂದು ವಸ್ತುವಿನ ಎಲ್ಲಾ ಭಾಗಗಳ ತೂಕಗಳಿಂದಾದ ಕ್ರೋಡೀಕೃತ ಬಲವು ಯಾವ ಬಿಂದುವಿನ ಮೂಲಕ ಹಾದು ಹೋಗುವುದೋ ಆ ಬಿಂದುವನ್ನು ಗುರುತ್ವ ಕೇಂದ್ರ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ.
ಎಲ್‌ಇಡಿ, ಲೈಟ್ ಎಮಿಟಿಂಗ್ ಡಯೋಡ್ ಪದ ಸಮೂಹದ ಚಿಕ್ಕ ಸ್ವರೂಪವಾಗಿದೆ. 'ಡಯೋಡ್' ಎಂಬ ಅರೆವಾಹಕ ಸಾಧನದ ಮೂಲಕ ವಿದ್ಯುತ್ ಹರಿಸಿದಾಗ ಅದರೊಳಗೆ ಸಂಚರಿಸುವ ಇಲೆಕ್ಟ್ರಾನುಗಳು ಫೋಟಾನ್ ಎಂಬ ಕಣಗಳನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆಮಾಡುತ್ತವೆ. ಬೆಳಕಿನ ಮೂಲ ಕಣಗಳೇ ಈ ಫೋಟಾನುಗಳು. ಬಹಳಷ್ಟು ಡಯೋಡುಗಳಿಂದ ಹೊರಸೂಸುವ ಬೆಳಕು ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತವೆ. ಡಯೋಡುಗಳ ನಿರ್ಮಾಣದಲ್ಲಿ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಅರೆವಾಹಕ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಬಳಸುವ ಮೂಲಕ ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣುವ ಬೆಳಕು ಹೊರಸೂಸುವಂತೆ ಮಾಡುವುದೂ ಸಾಧ್ಯ. ಎಲ್‌ಇಡಿಗಳು ಇದೇ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಯನ್ನು ಬಳಸುತ್ತವೆ.
ಆಧುನಿಕ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಕುಡಿಯುವ ನೀರಿನ ಶುದ್ಧೀಕರಣ, ಮಾಹಿತಿ ಸಂವಹನ ಮುಂತಾದ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲೂ ಎಲ್‌ಇಡಿಗಳು ಬಳಕೆಯಾಗಲಿವೆ. ತೀಕ್ಷ್ಣವಾದ ಅಲ್ಟ್ರಾವಯೊಲೆಟ್ ಬೆಳಕಿನ ಕಿರಣಗಳನ್ನು ಬಳಸಿ ಕುಡಿಯುವ ನೀರನ್ನು ಶುದ್ಧೀಕರಿಸುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ಈಗ ಜಾರಿಯಲ್ಲಿದೆ. ಇದನ್ನೇ ಅಲ್ಟ್ರಾವಯೊಲೆಟ್ ಬೆಳಕನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಹೆಚ್ಚು ವಿದ್ಯುತ್ ಬಳಸುವ ಹಾಗೂ ದುಬಾರಿಯಾದ ಯೂವಿ ದೀಪಗಳನ್ನು ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇಂತಹ ದೀಪಗಳ ಬದಲಿಗೆ ಎಲ್‌ಇಡಿಗಳನ್ನು ಬಳಸಿದರೆ ಬಹಳ ಕಡಿಮೆ ಖರ್ಚಿನಲ್ಲಿ ನೀರಿನ ಶುದ್ಧೀಕರಣ ಸಾಧ್ಯವೆನ್ನುವ ತಿಳುವಳಿಕೆಯನ್ನು ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು ಸಮರ್ಥಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
ನಿಸ್ತಂತು ಮಾಹಿತಿ ಸಂವಹನದಲ್ಲಿ ರೇಡಿಯೋ ಅಲೆಗಳ ಬದಲಿಗೆ ಬೆಳಕಿನ ಕಿರಣಗಳನ್ನು ಬಳಸಿದರೆ ಕ್ಷಿಪ್ರ ಹಾಗೂ ಸುರಕ್ಷಿತ ಮಾಹಿತಿ ಸಂವಹನ ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು ಇಗ ಬಳಕೆಯಲ್ಲಿರುವ 'ವೈ-ಫಿ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ'ಕ್ಕೆ ಪರ್ಯಾಯವಾಗಿ ಬೆಳೆಯಬಲ್ಲ ಈ 'ಲೈ-ಫಿ', ಅಂದರೆ, 'ಲೈಟ್ ಎನೇಬಲ್ಡ್ ವೈ-ಫಿ'ಯಲ್ಲಿ 'ಎಲ್‌ಇಡಿ'ಗಳ ಬಳಕೆ ಸಾಧ್ಯವೆಂದು ಪ್ರಯೋಗಗಳಿಂದ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದ್ದಾರೆ.
ಟ್ರಾಫಿಕ್ ಸಂಕೇತಗಳಲ್ಲಿ, ಜಾಹೀರಾತು ಫಲಕಗಳಲ್ಲಿ, ಭಾರಿ ಪ್ರಮಾಣದ ಹೋರ್ಡಿಂಗ್ ಪ್ರದರ್ಶನ ಫಲಕಗಳಲ್ಲಿ, ಸಾರ್ವಜನಿಕ ವಾಹನಗಳಲ್ಲಿ, ಬಳಕೆಯಾಗುತ್ತಿರುವ ಈ ದೀಪಗಳು ಇದೀಗ ಬಲ್ಬುಗಳನ್ನು, ಟ್ಯೂಬ್‌ಲೈಟ್-ಸಿಎಫ್‌ಎಲ್ ಇತ್ಯಾದಿಗಳನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸುವ ದಿಶೆಯಲ್ಲಿ ಕೆಲಸಮಾಡುತ್ತಿವೆ. ಟೀವಿ, ಕಂಪ್ಯೂಟರ್, ಟ್ಯಾಬ್ಲೆಟ್ ಹಾಗೂ ಮೊಬೈಲ್ ದೂರವಾಣಿ ಪರದೆಗಳನ್ನೂ ಎಲ್‌ಇಡಿಗಳು ಬೆಳಗುತ್ತಿವೆ.
ರಾಜಶೇಖರ ಉತ್ಕೃಷ್ಟ ಸಂಸ್ಕೃತ ಕವಿ,ನಾಟಕಕಾರ ಮತ್ತು ವಿಮರ್ಶಕ. ಅವರು ಗುರ್ಜರಾ ಪ್ರತಿಹಾರರ ಆಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಕವಿ. ಅವರು ೮೮ಂ ಮತ್ತು ೯೨ಂ ಸಿಇ ನಡುವೆ ಕಾವ್ಯ ಮೀಮಾಂಸೆ ಬರೆದರು. ಈ ಕೆಲಸ ಒಂದು ಒಳ್ಳೆಯ ಕವಿತೆ ಅಂಶಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಸಂಯೋಜನೆ ವಿವರಿಸುತ್ತದೆ, ಇದು ಕವಿಗಳಿಗೆ ಒಂದು ಪ್ರಾಯೋಗಿಕ ಕೈಪಿಡಿ. ರಾಜಶೇಖರ ಅವರ ಖ್ಯಾತಿ ಸಾಯುರಸೇನಿ ಪ್ರಾಕೃತದಲ್ಲಿ ಬರೆದ ಅವರ ನಾಟಕ ಕರ್ಪೂರಮಂಜರಿ ಮೇಲೆ ದೃಢವಾಗಿ ನಿಂತಿದೆ. ರಾಜಶೇಖರ ಅವರ ಪತ್ತ್ನಿ ಅವಾಂತಿಸುಂದರಿ ರುಚಿ ಮತ್ತು ಸಾಧನೆಯ ಒಂದು ಮಹಿಳೆ, ಪತ್ನಿ ಯನ್ನು ಸಂತೋಷ ಪಡಿಸಲು ಈ ನಾಟಕವನ್ನು ಬರೆದರು. ಅವರು ಬಹುಶಃ ತಮ್ಮ ಸಾಹಿತ್ಯಿಕ ವೃತ್ತಿಜೀವನವನ್ನು ಮಹಿಳೆಯು ನೀಡಿದ ಕೊಡುಗೆಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಿದ ಪ್ರಾಚೀನ ಭಾರತೀಯ ಕವಿ.
ಬಳರಾಮಾಯನ ಅವರ ವಿನಂತಿಗಾಗಿ ನಿಮಾರ್ಣವಾಯಿತು. ವಿದ್ಧಸಾಳಾಭಂಜಿಕ ತ್ರಿಪುರಿ ಯುವರಾಜ ಕೆಯುರವರ್ಸರವರಿಗಾಗಿ ನಿರ್ಮಿಸಲಾಯಿತು. ಆದರೆ ಮತ್ತೆ ಅಪೂರ್ಣ ಬಳಭಾರತ ಪ್ರತಿಹಾರ ಆಡಳಿತಗಾರ ಮಹಿಪಾಲ ೧ ಅವರಿಗಾಗಿ ಬರೆಯಲಾಯಿತು , ಅವರ ಆಡಳಿತ ಬಹುಶಃ ೯೧೪ ಎ.ಡಿ ಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಾರಂಭವಾಯಿತು. ಬಳರಾಮಯನ ತುಂಬಾ ಉದ್ದವಾಗಿದೆ,ಇದು ಹತ್ತು ಕೃತಿಗಳ ಎಂದು ಮಹಾನಡ್ಟಾಕ ಆಗಿದೆ. ಲೇಖಕ ನಾಟಕ ಬಹುತೇಕ ಆಯಾಮಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿ ಆಕ್ ವಿಸ್ತರಿಸಿದಾರೆ. ನಾಂದಿ ಕಾಯೆಯ ಗಾತ್ರಕ್ಕೆ ವಿಸ್ತರಿಸಲಾಯಿತು. ನಾಟಕ ರಾಮಾಯಣವನ್ನು ಆಧರಿಸಿದರೂ ರಾವಣನ ಪ್ರೀತಿ ಮೇಲುಗೈ ಅಂಶ.
ರಾಜಶೇಖರವರು ಒಂಬತ್ತನೇ-ಹತ್ತನೇಯ ಶತಮಾನದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ವಂಶಾವಳಿಯವರು. ಅವರ ತಂದೆ ಪ್ರಧಾನಯಾಜಕರು ಮತ್ತು ಅವರ ಅಜ್ಜ ಅಕಾಲಾಜಾಲಾಡಾ ಮಹಾನ್ ಕವಿ. ಅವರು ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರಕ್ಕೆ ಸೇರಿದರು. ರಾಜಶೇಖರ ಅವಂತಿಸುಂದರಿಯವರನ್ನು ಮದುವೆಯಾದರು,ನಿಪುಣ ಕ್ಷತ್ರಿಯ ರಾಜಕುಮಾರಿ. ಅವಂತಿಸುಂದರಿ ಚಾಯುಹನಾ ಕುಟುಂಬದ "ಕ್ರೆಸ್ಟ್ ರತ್ನ". ರಾಜಶೇಖರ ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿ ಪ್ರವಾಸ ಮಾಡಿದರು, ಕವಿ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಗಮನಾರ್ಹ ಜೊತೆಯು ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿ ತನ್ನ ಜನಪ್ರಿಯತೆ ಪ್ರಯಾಣ ಮಾಡಿದರು.
ಕರ್ಪುರಮಂಜರಿ ಒಂದು ಸಟ್ಟಕ ಎಕೆಂದರೆ ಇದು ಪ್ರಾಕೃತದಲ್ಲಿದೆ ಮತ್ತು 'ಸಂಸ್ಕೃತ ಮಾತನಾಡುವ ಪತ್ರಗಲು ಯಾವುದೇ ಇಲ್ಲ. ನಾಟಕ ಚಂದಪಲ ಮತ್ತು ಕುಂತಲೆ ರಾಜಕುಮರಿ,ಕರ್ಪುರಮಂಜರಿ ಸೋದರಸಂಬಂಧಿ ನಡುವೆ ಪ್ರೇಮ ಸಂಬಂಧಗಲಳನ್ನು ಬಿಂಬಿಸುತ್ತದೆ. ಅದೇ ಲಾಂಛನವನ್ನೆ
ಬಳಭಾರತ ದ್ರೌಪದಿಯ ಮದುವೆ ವರ್ಣಿಸುವ ಮಹಾಭಾರತ, ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಪಾಂಡವರ ನಷ್ಟ,ಅರಣ್ಯ ದ್ರೌಪದಿಯ ಕೆಟ್ಟ ಬಳೆಕೆಗಳ ಪಂಡಾವರ ನಿರ್ಗಮನ ಜೂಜಿನ ದೃಶ್ಯದಲ್ಲಿ ಆಧರಿಸಿದೆ.
ಕರ್ಪುರಮಂಜರಿ ಅವರ ಮೊದಲ ನಾಟಕ. ಅವರು ನಿರ್ಭಯ ಅಥವಾ ಕನೌಜ್ ಮಹೆಂದ್ರಪಳ ಶಿಕ್ಷಕ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿತ್ತು.
ಅರ್ಥಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ, ಒಂದು ರಾಷ್ಟ್ರದ ಚಾಲ್ತಿ ಲೆಕ್ಕದ ಬಂಡವಾಳ ಖಾತೆ ಎಂದು ಇತರ , ಪಾವತಿ ತನ್ನ ಸಮತೋಲನವನ್ನು ಎರಡು ಘಟಕಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗಿದೆ. ಚಾಲ್ತಿ ಖಾತೆ ವ್ಯಾಪಾರ, ನಿವ್ವಳ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಆದಾಯ ಅಥವಾ ಉತ್ಪಾದನಾ ಆದಾಯ ಸಮಯದ ಒಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆದಿದ್ದು ಮತ್ತು ನಿವ್ವಳ ನಗದು ವರ್ಗಾವಣೆ, ಸಮತೋಲನ ಒಳಗೊಂಡಿದೆ. ಪ್ರಸ್ತುತ ಖಾತೆಯನ್ನು ಸಮತೋಲನ ಒಂದು ರಾಷ್ಟ್ರದ ವಿದೇಶಿ ವ್ಯಾಪಾರದ ಎರಡು ಪ್ರಮುಖ ಮಾನದಂಡಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು. ಒಂದು ಚಾಲ್ತಿ ಲೆಕ್ಕದ ಹೆಚ್ಚುವರಿ ರಾಷ್ಟ್ರದ ನಿವ್ವಳ ವಿದೇಶಿ ಆಸ್ತಿಗಳನ್ನು ಮೌಲ್ಯವನ್ನು ಪ್ರಶ್ನೆ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದ ಸೂಚಿಸಿದರೆ, ಚಾಲ್ತಿ ಖಾತೆ ಕೊರತೆ ಇದು ಕುಸಿದ ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಸರ್ಕಾರ ಮತ್ತು ಖಾಸಗಿ ಹಣ ಪಾವತಿಗಳು ಎರಡೂ ಲೆಕ್ಕ ಸೇರ್ಪಡಿಸಲಾಗಿದೆ. ಸರಕು ಮತ್ತು ಸೇವೆಗಳನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಚಾಲ್ತಿಯ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಗುತ್ತದೆ ಏಕೆಂದರೆ ಪ್ರಸ್ತುತ ಖಾತೆಯನ್ನು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಪ್ರಸ್ತುತ ಖಾತೆ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಅಂದರೆ ಆದಾಯ ಮತ್ತು / ಅಥವಾ ಪಾವತಿ ದೈನಂದಿನ ಬ್ಯಾಂಕಿಂಗ್ ವ್ಯವಹಾರಗಳಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿನ ಹೊಂದಿದೆ, ಇತ್ಯಾದಿ ಮಾಲೀಕರುಗಳು ಪಾಲುದಾರಿಕೆ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು, ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಮತ್ತು ಖಾಸಗಿ ಕಂಪನಿಗಳು, ಪ್ರತಿಷ್ಠಾನ, ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ಸಂಘಟನೆ ಎಂದು ಉದ್ಯಮಿಗಳ ತೆರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಸರಿಯಾಗಿ ಮತ್ತು ಕೂಡಲೇ ತಮ್ಮ ವ್ಯಾಪಾರ ವಹಿವಾಟುಗಳಿಗೆ ಕೈಗೊಳ್ಳಲು ಉದ್ಯಮಿಗಳು ಶಕ್ತಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ.
ಯಾವುದೇ ಸರ್ಕಾರ ಜಾರಿಗೊಳಿಸಿದ ವೇಳೆ ಉದ್ಯಮಿಗಳು, ಯಾವುದೇ ಮಿತಿ ಇಲ್ಲದೆ ತಮ್ಮ ಪ್ರಸ್ತುತ ಖಾತೆಗಳಿಂದ ಬ್ಯಾಂಕಿಂಗ್ ನಗದು ವ್ಯವಹಾರದಲ್ಲಿ ತೆರಿಗೆಗೊಳಪಡುತ್ತವೆ ಹೊರಬರಬಹುದು.
ಮುಖಪುಟ ಶಾಖೆ ಒಂದು ಆತನ ಬ್ಯಾಂಕ್ ಖಾತೆಯನ್ನು ತೆರೆಯುತ್ತದೆ ಅಲ್ಲಿ ಸ್ಥಳವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಬ್ಯಾಂಕ್ ಒಂದು ಮನೆ ಶಾಖೆಯಲ್ಲಿ ತೆರೆಯಿತು ಪ್ರಸ್ತುತ ಖಾತೆಯಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಠೇವಣಿಗಳ ಮೇಲೆ ಯಾವುದೇ ನಿರ್ಬಂಧಗಳನ್ನು ಇವೆ. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಪ್ರಸ್ತುತ ಖಾತೆದಾರನ ಅನ್ವಯವಾಗುವಂತೆ ಅತ್ಯಲ್ಪ ಶುಲ್ಕ ಪಾವತಿಸಿ ಮನೆ ಶಾಖೆ ಬೇರೆ ಬ್ಯಾಂಕ್ ಯಾವುದೇ ಶಾಖೆಯಿಂದ ಹಣ ಠೇವಣಿ ಮಾಡಬಹುದು.
ಇದು ಚೆಕ್, ಬೇಡಿಕೆ-ಕರಡುಗಳು ಅಥವಾ ಪಾವತಿಸುವ ಆದೇಶಗಳನ್ನು, ಇತ್ಯಾದಿ ನೀಡುವ ಮೂಲಕ ತಮ್ಮ ಸಾಲಗಾರರಿಗೆ ನೇರ ಪಾವತಿ ಮಾಡಲು ಉದ್ಯಮಿಗಳು ಸಹಾಯ
ಇದು ತನ್ನ ಗ್ರಾಹಕರ ಪರವಾಗಿ ಹಣ ಸಂಗ್ರಹಿಸಲು ಬ್ಯಾಂಕ್ ಶಕ್ತಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಅವರ ಗ್ರಾಹಕರ ಖಾತೆಗಳ ಅದೇ ಸಲ್ಲುತ್ತದೆ.
ಇದು ಓವರ್ಡ್ರಾಫ್ಟ್ ಸೌಲಭ್ಯ ಪಡೆಯಲು ಪ್ರಸ್ತುತ ಖಾತೆದಾರನ ಶಕ್ತಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ.
ಖಾತೆದಾರನ ಸಾಲದಾತರು ಅಂತರ ಬ್ಯಾಂಕು ಸಂಪರ್ಕದ ಮೂಲಕ ಖಾತೆದಾರನ ಕ್ರೆಡಿಟ್ ಅರ್ಹತೆಯ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯಬಹುದು.
ಇದು ದೇಶದ ಕೈಗಾರಿಕಾ ಪ್ರಗತಿಯನ್ನು ಸುಗಮಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ತನ್ನ ಸಹಾಯ, ಉದ್ಯಮಿಗಳು ತಮ್ಮ ವ್ಯವಹಾರಗಳನ್ನು ನಡೆಸುವ ತೊಂದರೆಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು.
ಇದು ಸುಲಭವಾಗಿ ಮತ್ತು ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಪ್ರಮುಖ ವ್ಯಾಪಾರ ವಹಿವಾಟುಗಳಿಗೆ ಕೈಗೊಳ್ಳಲು ಇಂಟರ್ನೆಟ್ ಬ್ಯಾಂಕಿಂಗ್ ಮತ್ತು ಮೊಬೈಲ್ ಬ್ಯಾಂಕಿಂಗ್ ಸೌಲಭ್ಯಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ.
ಯಾವುದೇ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಠೇವಣಿ ಮತ್ತು ಹಣ ವಾಪಸಾತಿ.ಬಹು ಸ್ಥಳ ಹಣ ವರ್ಗಾವಣೆ,ಎಲೆಕ್ಟ್ರಾನಿಕ್ ಹಣ ವರ್ಗಾವಣೆ,ಇಮೇಲ್ ಅಥವಾ '.', '.', 'ಪಿಡಿಎಫ್', ಮುಂತಾದ ವಿವಿಧ ಸ್ವರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಬ್ಯಾಂಕ್ ಹೇಳಿಕೆಗಳ ಡೌನ್ಲೋಡ್ ನಿಯತಕಾಲಿಕ ಗ್ರಾಹಕ ರಕ್ಷಣೆ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಾಹಕ ಬೆಂಬಲ ನೀಡುತ್ತದೆ.
ಮನಯ ಶವವನ್ನಿಟ್ಟ ತಾಣದಲ್ಲಿ ಒಂದು ದೀಪವನ್ನು ಹತ್ತು ದಿನದವರೆಗೂ ಆರದಂತೆ ಹಚ್ಚಿಡುವರು. ಅಲ್ಲಿ ಬಟ್ಟಲಲ್ಲಿ ಹಾಲನ್ನೂ , ನೀರನ್ನೂಇಡುವರು . ಆ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಯಾರೂ ಉಪಯೋಗಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
ಅಸ್ತಿ-ಸಂಚಯನ :ದಹನದ ಮರು ದಿನ ಸ್ಮಶನಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಅಸ್ತಿ-ಸಂಚಯನ ಎಂಬ ಕಾರ್ಯ ಕ್ರಮನೆಡೆಸುವರು . ದಹನ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ನೀರು ಚಿಮುಕಿಸಿ ಬೂದಿಯನ್ನೂ ಎಲಬುಚೂರುಗಳನ್ನೂ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಮಣ್ಣಿನ ಕೊಡಗಳಲ್ಲಿ ತುಂಬುವರು ; ಆದರೆ ಈ ಪದ್ದತಿಯು ದಕ್ಷಿಣದೇಶದಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕನೆಯ ದಿನ ನಡೆಯುವುದು. ಮಾರನೇದಿನ ಕರ್ತನು ಬಂಧುವಿನ ಜೊತೆ ಸ್ಮಶಾನಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಅಲ್ಲಿ ಅಳಿದುಳಿದ ದೇಹದ ಭಾಗಗಳನ್ನು ಕೋಲಿನಿಂದ ಜೋಡಿಸಿ, ಪುನಃ ಸೌದೆಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ ಬೆಂಕಿಮಾಡಿ ಹಿಂತಿರುಗುವುದು. ನಾಲ್ಕನೇ ದಿನ ದಹನ ಸ್ಥಳದ ಹತ್ತಿರ ಯಮ ದೇವತೆಯನ್ನು ಕುರಿತು ಒಂದು ಹೋಮ ಮಾಡುವರು. ಅದೇ ದಿನ ದಹನ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ನೀರು ಚಿಮುಕಿಸಿ ಬೂದಿಯನ್ನೂ ಎಲಬು ಚೂರುಗಳನ್ನೂ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಮಣ್ಣಿನ ಕೊಡಗಳಲ್ಲಿ ತುಂಬುವರು. ಬೂದಿಯನ್ನು ಕೆರೆ ಅಥವಾ ನದಿಯಲ್ಲಿ ಚೆಲ್ಲುವರು; ಅಸ್ತಿಗಳನ್ನು ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ನಿಗದಿ ಪಡಿಸಿದ ಕೆರೆ / ತೀರ್ಥದ ಹೊಂಡಕ್ಕೆ ಅಥವಾ ಹಾಗೆಯೇ ಇಟ್ಟು ನಂತರ ಪವಿತ್ರ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ನಿಗದಿ ಪಡಿಸಿದ ನೀರಿನ ತಾಣಕ್ಕೆ ಹಾಕುವರು. ಧರ್ಮಸಿಂಧು ಗ್ರಂಥದಲ್ಲಿ ಅಸ್ತಿ ಸಂಚಯನವನ್ನು ದಹನದ ನಂತರ ಏಳು ದಿಗಳಲ್ಲಿ ಎಂದಾದರೂ ಉತ್ತಮದಿನ ಮಾಡಬಹುದು ಎಂದು ಹೇಳಿದೆ.
ಪ್ರೇತರೂಪಿಯಾದ ಚೇತನವನ್ನು ಒಂದು ಪಾಷಾಣದಲ್ಲಿ ಆವಾಹನೆ ಮಾಡಿ ಅದನ್ನು ಮನೆಯ ಹೊರಗೆ ಒಂದು ಕಡೆ ಇಟ್ಟು ಅದಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿ ನಿತ್ಯವೂ ಪಿಂಡ ಮತ್ತು ತಿಲೋದಕಗಳನ್ನು ಮಂತ್ರಪೂರ್ವಕ ಕೊಡುತ್ತಾರೆ. ಹತ್ತನೆಯ ದಿನದಲ್ಲಿ ಅದಕ್ಕೆ ಪ್ರಭೂತ ಬಲಿಯನ್ನು ಕೊಟ್ಟು ಕಲ್ಲನ್ನು ವಿಸರ್ಜನೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಅಲ್ಲಿಂದ ಮುಂದೆ ಅದಕ್ಕೆ ಪಿತೃತ್ವ ಪ್ರಾಪ್ತಿ. ಹನ್ನೊಂದನೆಯ ದಿನ ಅದನ್ನು ಹಿಂದಿನ ಪಿತೃಗಳ ಜೊತೆ ಸೇರಿಸಲಾಗುವುದು. ಇದು ಸಪಿಂಡೀಕರಣ .
ಮರಣ ನಂತರ ಹತ್ತು ದಿನಗಳಕಾಲ ಮೃತನ ಪ್ರೇತಕ್ಕೆ ‘ನಿತ್ಯ ಪಿಂಡ’ (ಮುಷ್ಟಿ ಗಾತ್ರದ ಅನ್ನದ ಉಂಡೆ- ಪ್ರಿತಿ ನಿತ್ಯ ಒಂದು ಪಿಂಡ; ಕೆಲವರು ದಿನದ ಸಂಖ್ಯೆಯಷ್ಟೇ ಪಿಂಡ ಕೊಡುವರು. -ಅನಾನುಕೂಲವಿರುವವರು 10ನೇದಿನ ಎಲ್ಲಾ 10 ಪಿಂಡಗಳನ್ನು ಕೊಡುವರು.) ವನ್ನು ದರ್ಭೆಯ ಹಾಸಿನ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟು ಅರ್ಪಿಸಲಾಗುವುದು . ಈ ಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಮನೆಯ ಹೊರಗೆ ಅಥವಾನದೀತೀರದಲ್ಲಿ ಮಾಡುವರು .ಮನೆಯೊಳಗೆ ಕೂಡದು. ; (ಈಂಗಿಷ್ ತಾಣದಲ್ಲಿ 3ನೇ ದಿನದಿಂದ ಎಂದು ಹೇಳಿದೆ -ನಂತರ 12ನೇ ದಿನ ಸಪಿಂಡೀಕರಣ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಮಾಡುವರು ಎಂದಿದೆ).
ಬೆಲ್ಲ ದಾನ (ತಥಾ ರಸಾನಾಂ ಪ್ರವರಃ ಸದೈವೇಕ್ಷುರಸೋ ಮತಃ ಮಮತಸ್ಮಾತ್ ಪರಾ ಲಕ್ಷ್ಮೀ ದದಸ್ವ ಗಡ ಸರ್ವದಾ -ಬೆಲ್ಲ ದಾನ);
ಉಪ್ಪು -ಲವಣ (ಯಸ್ಮಾದನ್ನರಸಾಃ ಸರ್ವೇ ನೋತ್ಕಷ್ಟಾ ಲವಣಂ ವಿನಾ ಶಂಭೋಃ ಪ್ರೀತಿಕರಂ ನಿತ್ಯಮತಃ -ಮೇ ಇದು ಲವಣ ದಾನಕ್ಕೆ). ಶ್ರೋತ್ರೀಯರನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ ನನ್ನ ಮತ್ತು ಪಿತೃಗಳಪಾಪಗಳನ್ನು ಕಳೆಯಿರಿ ಎಂದು ಹೇಳಿ ನೀರುಬಿಟ್ಟು ದಾನ- ಪ್ರತಿಬಾರಿ ದಾನ ಕೊಟ್ಟ ನಂತರ -‘ಪ್ರತಿ ಬಾರಿ “ಇನ್ನು ಇದು ನನ್ನದಲ್ಲ -ನಮಮ” ಎನ್ನಬೇಕು.
ಇದಲ್ಲದೆ ಇನ್ನೂ ಅನೇಕ ದಾನಗಳಿವೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ : ಶಯ್ಯಾದಾನ -ಮಂಚ ಮತ್ತು ಹಾಸಿಗೆ ; ಪಾತ್ರೆ -ಕೊಡ ; ಥಾಲಿ-ಲೋಟ ; ವೈತರಣೀ ನದಿ ದಾಟಲು ಒಂದು ದೋಣಿ ; ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋಗಲು ಒಂದು ಎತ್ತು. ದೀಪಗಳು ; ಇಲ್ಲಿ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದು ಅಲ್ಲಿ ಅವನಿಗೆ ತಲುಪುವುದು ಎಂಬ ನಂಬುಗೆ.
ಅನುಕೂಲವಿದ್ದವರು ಇವನ್ನೆಲ್ಲಾ- ಉತ್ತಮ ವಸ್ತುಗಳನ್ನೇ ಕೊಡುತ್ತಾರೆ . ಮಧ್ಯಮ ವರ್ಗದವರು, ಬಡವರು ಚಿಕ್ಕ ಪ್ರತಿರೂಪವನ್ನು ಚಿನ್ನ, ಬೆಳ್ಳಿ, ತಾಮ್ರ, ಅಥವಾ ಮರದ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಕೊಡುವರು.ಉದಾ: ಗೋವಿನ ಪ್ರತಿಮೆ-ಇತ್ಯಾದಿ. (ಹೋಮಗಳು ವೇದ ಉಕ್ತ ಉಳಿದವು-ಸ್ಮೃತಿ-ಪುರಾಣೋಕ್ತಗಳು-ಗರುಡ ಪುರಾಣ ೧೦ ನೇ ಶತಮಾನದ್ದು - ಅಷ್ಟಾದಶಪುರಾಣಗಳು)
ಮನೆಯ ಹೊರಜಗಲಿ ಅಥವಾ ಹರಗೆ ದಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ತಲೆ -ಉತ್ತರಕ್ಕೆ ಕಾಲು ಇರುವಂಂತೆನೆಲದ ಮೇಲೆ ದರ್ಭೆ ಹಾಕಿ ಅದರಮೇಲೆ ಮಲಗಿಸುವರು. . .
ಒಂದು ತೈಲದ ದೀಪವನ್ನು ಮೃತನ ತಲೆ ಕಡೆ ಇಡುವುದು. ಇದು ಮೂರು ಅಥವಾ ಹತ್ತು ದಿನಗಳ ಕಾಲ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಉರಿಯುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತದೆ.
ಸಾವಿನ ನಂತರ, ತಕ್ಷಣ ಕುಟುಂಬ ಸದಸ್ಯರು ಮೃತರ ಬಾಯಿ ಮತ್ತು ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚಿ, ಕಾಲು ಕೈಗಳನ್ನು ನೇರ ಮಾಡುವುದು . ನಂತರ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕ ಅದರ ಬಾಯಿಗೆ ಅಕ್ಕಿ , ಜೇನು ತುಪ್ಪ, ಚಿನ್ನದ ಚೂರು ಹಾಕುವರು.
ಹಿಂದೂ ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಸತ್ತ ದೇಹವು ಅಶುದ್ಧ. ಆದ್ದರಿಂದ ದೈಹಿಕ ಸಂಪರ್ಕ ಸಾಮಾನ್ಯಾಗಿ ಕೂಡದು. (ಬಹುಶಃ ಇದು ಸೋಂಕು ಗಳು ಅಥವಾ ರೋಗಾಣುಗಳು ಹರಡುವುದನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಲು ಇರಬಹುದು). ಆರಾಧಕರಾದರೆ ಪವಿತ್ರ ತುಳಸಿಯ ಕೆಲವು ಎಲೆಗಳನ್ನು ಹೆಣದ ಬಲಭಾಗದ ಇರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ,
ಆತ್ಮದ ಸದ್ಗತಿಗಾಗಿ ಪವಿತ್ರ ಗಂಗಾ ನೀರಿನ ಕೆಲವು ಹನಿಗಳನ್ನು ಮೃತರ ಬಾಯಿ ಬಿಡಬಹುದು.
ಕೆಲವರಲ್ಲಿ ನಂತರ ದೇಹದ ಆಭರಣಗಳನ್ನು ಹಾಕುವರು; (ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ಆಭರಣಗಳನ್ನು ತೆಗೆದು ಬಿಡಬೇಕು ಯಾವ ಬಂಧನವೂ ಇರಬಾರದು.), ಪಾದಗಳು ಇನ್ನೂ ಉತ್ತರ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿರುವುದು.
ಶರೀರವನ್ನು ಹೊರಗೆ ಸಾಗಿಸುವ ಮುಂಚೆ ಚಿಕ್ಕ ಹೋಮ ಮೊದಲಾದ ಕೆಲವು ಧಾರ್ಮಿಕ ಕ್ರಿಯೆಗಳು ನಡೆಯುವುವು.
ಶವಕ್ಕೆ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸಲಾಗುವುದು - ಶವವನ್ನು ಸ್ಮಶಾನಕ್ಕೆ ಹೊರಡಿಸುವಾಗ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸುವುದೂ ಇದೆ
ನಂತರ ಹೊಸ ಬಿಳಿ ಬಟ್ಟೆ ಧಾರಣೆ ಮಾಡಿಸಲಾಗುವುದು (ಹೊಲಿಗೆ ಇಲ್ಲದ ಒಂದೇ ದೊತರ ಮೆಲೆ ಕೆಳಗೆ ಬರುವಂತೆ
ಶಿವನ ಆರಾಧಕರು ವಿಭೂತಿಯಿಂದ ಸತ್ತವರು ವಿಷ್ಣು ಆರಾಧಕರಾದರೆ ಚಂದನದ ಗಂಧವನ್ನು ಮೃತರ ಹಣೆಯ ಮೇಲೆ ಸವರಲಾಗುತ್ತದೆ. 12.ಕೆಲವರಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ಹತ್ತಿರದ ಬಂಧುಗಳೂ ಶರೀರದ ಮೇಲೆ ತಣ್ಣೀರು ಹಾಕುವರು. ಅದಕ್ಕೆ ಗಾಳಿ ಹಾಕುವರು.
ಶವವು ದಹನ ವಾಗುವವರೆಗೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅಡಗೆ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ ; ಯಾರೂ ಆಹಾರ ಸೇವಿಸುವುದಿಲ್ಲ. (ಚಿಕ್ಕ ಮಕ್ಕಳು, ರೋಗಿಗಳು , ವೃದ್ಧರು ಇವರಿಗೆ ನೆರೆಮನೆಯವರು ಅಥವಾ ಬಂಧುಗಳು ಹಿಂಬಾಗಿಲಿನಿಂದ ಬಂದು ಅಲ್ಲೇ ಹೊರಗಡೆ ಆಹಾರ ಕೊಡುವರು.)
ಶವದ ದಹನಕ್ರಿಯೆಯ ನಂತರ ಎಲ್ಲರೂ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಸಾತ್ವಿಕ ಅಡುಗೆ ಮಾಡಿ ಆಹಾರ ಸೇವಿಸುವರು.
ಶಿಶುಗಳ ಮತ್ತು ಸಾಧು ಸನ್ಯಾಸಿಗಳ ಶವವನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ ಉಳಿದ ವರನ್ನು ಮರಣನಂತರ ದಹನ ಮಾಡುವರು; ವೀರಶೈವರು ಮತ್ತು ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನಪದರು ಹೂಳುವರು. ಅಂಟುಜ್ಯಾಡ್ಯ, ತೊನ್ನು ಮೊದಲಾದ ರೋಗಿಗಳು ಸತ್ತರೆ ಸುಡುವರು.
16 ದಹನ ಮತ್ತು ಹೂಳವುದು ಇದರಲ್ಲಿ ಅವರ ಜಾತಿ ಮತ್ತು ಮನೆತನದ ಸಂಪ್ರದಾಯವೂ ಮುಖ್ಯವಾಗುವುದು.
ಅಪರ ಕರ್ಮ ಕ್ರಿಯೆಯ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಿರುವವರನ್ನು ಕರೆಸಲಾಗುವುದು -ಇವರು ಈ ಕ್ರಿಯೆಗಳಿಗೆಲ್ಲಾ ಪುರೋಹಿತರು. ಅವರು ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಟಾಪಿಸಿ ಒಂದು ಹೋಮ ಮಾಡುವರು. ಹೋಮಕ್ಕೆ ಔಪಸನಾಗ್ನಿ/ ಗೃಹ್ಯಾಗ್ನಿ ಅಥವಾ ಶ್ರೌತಾಗ್ನಿ / ದಕ್ಷಿನಾಗ್ನಿ ಯನು ಉಪಯೋಗಿಸುವರು. (ವಿವಾಹ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಆರಂಬಿಸಿದ ದಿನನಿತ್ಯ ಅಹುತಿ ಹಾಕುವ ಅಗ್ನಿ.-ಗ್ರಹ್ಯಾಗ್ನಿ). ತಲೆ-ಗಲ್ಲವನ್ನು ಸೇರಿಸಿ ಬಟ್ಟೆ ಕಟ್ಟುವರು. ಕಾಲು ಹೆಬ್ಬೆಬೆರಳುಗಳನ್ನು ಕೂಡಿಸಿ ಕಟ್ಟುವರು. ಒಂದು ಮಡಿಕೆ ಮತ್ತು 1 ಬಿಂದಿಗೆ ನೀರನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿ ಮನೆಯ ಹೊರಗೆ ಶವಕ್ಕೆ ಸ್ನಾನಮಾಡಿಸಿ ಶವವನ್ನು ಹೊರಡಿಸುವರು. ಬಂಧುಗಳು ಶವಕ್ಕೆ ನೀರು ಹಾಕುವರು. ಹಿರಿಯ ಮಗ , ಮೃತನ/ಳ ಮಗ -ತಂದೆ -ಯಾ- ಹತ್ತಿರದ ಪುರುಷ ವರ್ಗದ ರಕ್ತ ಸಂಬಂಧಿ ಉತ್ತರ ಕ್ರಿಯೆ ಮಾಡಲು ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ; ಅವರಿಗೆ “ಕರ್ತ” ನೆನ್ನುವರು.ಕರ್ತ/ ಮೃತನ ಮಕ್ಕಳು ಅದೇ ದಿನ ಮುಂಡನ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ; ೧೦ನೇದಿನ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ನಿಯಮವೂ ಇದೆ. .
ಸ್ಮಾಶನಕ್ಕೆ ಹೆಗಲಮೇಲೆ ಒಯ್ಯುವಾಗ (ಕೆಲವು ಕಡೆ ನಾಲ್ವರು, ಬಹಳಷ್ಟು ಕಡೆ ಇಬ್ಬರೇ ಹೊರುವರು. ಶವದ ಅಕ್ಕ-ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರಿರುವರು. ಮಗ ಶಕ್ತನಾಗಿದ್ದಲ್ಲಿ ಅವನು ಹೆಗಲುಕೊಡುವನು ;ಇಲ್ಲವೇ ಬಂಧುಗಳು ಹೊರುವರು. ಹೊರುವವರು ಮತ್ತು ಅನುಸರಿಸುವವರು ಯಜ್ಞೋಪವೀತವನ್ನು ಎಡ ಕಂಕುಳದ ಕೆಳಗೆ ಬರುವಂತೆ (ಪ್ರಾಚೀನಾವೀತೀಯಾಗಿ- ಧಮ‍ಸಿಂಧುವಿನಲ್ಲಿ ನೀವೀತೀ- ಮಾಲೆಯ ಆಕಾರದಲ್ಲಿ ಎಂದಿದೆ) ಧರಿಸುವರು. ಹಿಂದೆ ಹೆಂಗಸರು ಮಕ್ಕಳು ಸ್ಮಶಾನಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಈಗ ಹೆಂಗಸರೂ ಮಕ್ಕಳೂ ಸಹ ಹೋಗುವರು , ತಂದೆ ತಾಯಿ ಇರುವವರು ಶವಸಂಸ್ಕಾರದಲ್ಲಿ ಭಾಗಿಯಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಈಗ ಭಾಗಿಯಾಗುತ್ತಾರೆ
ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಪುರೋಹಿತರು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ ಹೋಮಾಗ್ನಿಯನ್ನು ಶವದ ಜೊತೆಗೆ -ಅದರ ಮುಂದೆ ಒಂದು ಮಡಕೆಯಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಒಯ್ಯಲಾಗುವುದು . ಇದಕ್ಕೆ ಕೆಲವರು ಮೊಮ್ಮಗನು ಅಧಿಕಾರಿಯೆನ್ನುತ್ತಾರೆ ಅವನು ಇದ್ದರೆ ಅವನು ಆ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಹಿಡಿದು ಶವದ ಮುಂದೆ ನೆಡೆದು ಸ್ಮಶಾನಕ್ಕೆ ತರುತ್ತಾನೆ.
ಸ್ಮಶಾನದ ದಾರಿಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಶವವನ್ನು ನೆಲದಮೇಲೆ ಚಟ್ಟ ಸಮೇತ ಇಳಿಸಿ ಮುಖದ ಬಟ್ಟೆ ಸರಿಸಿ ಹೊದೆದ ಶಾಲಿನಿಂದ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಗಾಳಿ ಹಾಕಲಾಗುವುದು.
ಸಿಖ್ ಧರ್ಮವು ಸಾವನ್ನು ಕೇವಲ ಒಂದು ನೈಸರ್ಗಿಕ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸುವುದಿಲ್ಲ., ನಿಜವಾಗಿ ಇದು ದೇವರ ನಿಯಮ ಅಥವಾ ಸಂಕಲ್ಪದಿಂದ ಆಗುವ ಕ್ರಿಯೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಸಿಖ್ಖರು, ಜನನ ಮತ್ತು ಮರಣಗಳು ದೇವರಿಂದ "ಬರುವ ಮತ್ತು ಅವನಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗುವ" ಮಾನವ ಜೀವನದ ಪುನರಾವರ್ತಿತ ಕ್ರಿಯೆ. ಜೀವನ ಚಕ್ರ ಎಂದು ಭಾವಿಸುವರು ಅಥವಾ ಜೀವನವು ಈ ಚಕ್ರದಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆ ಹೊಂದಿ ದೇವರಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ಏಕತೆ ಹೊಂದಲು ಜನನ ಮರಣ ಕ್ರಿಯೆ ನಡೆಯುವುದು. ಸಿಖ್ಖರು ಪುನರ್ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ನಂಬಿಕೆ ಇಡುವರು. .
ಆದರೆ, ತದ್ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ, ಆತ್ಮ ಸ್ವತಃ ಜನನ ಮರಣಗಳ ಕೇವಲ ಚಕ್ರದ ವಿಷಯವಲ್ಲ. ಸಾವು ಈ ಜಗತ್ತಿನ/ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ಮೂಲಕ ತನ್ನ ಪ್ರಯಾಣದಲ್ಲಿ ಪ್ರಗತಿಯನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾ ದೇವರ ಬಳಿ ಮರಳಿ ಹೋಗಿ ಸೇರುವುದೇ ಆಗಿದೆ. ಸಿಖ್ ಯಾವಾಗಲೂ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಸಾವಿನ ನೆನಪು ಇಟ್ಟು ಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾರ್ಥನಾಪರನಾಗಿದ್ದು ಪ್ರಾಪಂಚಿಕವಾಗಿ ಅನಾಸಕ್ತನಾಗಿದ್ದು ದೇವ ಸನ್ನಿಧಿಗೆ ಹೋಗಲು ಕಾತರನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ.
“ಅಂತಮ್ ಸಂಸ್ಕಾರ್”, ನಲ್ಲಿ ಗೋಳಾಡುವುದು ಅಥವಾ ಜೋರಾಗಿ ಅಳುವುದು, ಅಥವಾ ಸಿಖ್ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ದುಃಖ ಪ್ರದರ್ಶನಕ್ಕೆ ವಿರೋಧವಿದೆ. ಮತ್ತು ಅದು ಕನಿಷ್ಠ ವಿರಬೇಕು. ಮರಣದ ನಂತರ ಮೃತನ ದೇಹದ ದಹನ ಹೆಚ್ಚು ಸ್ವೀಕಾರಾರ್ಹ, ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ವಿಸರ್ಜನೆ, ಸಮಾಧಿ ಯಾವುದೇ ವಿಧಾನಗಳ ಅಂತ್ಯಸಂಸ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಅವಕಾಶವಿದೆ. , ಮೃತರ ಗೋರಿಗಳ ಪೂಜೆಗೆ ವಿರೋಧವಿದೆ. ದೇಹವು ಆತ್ಮದ ಒಂದು ಗೋಡು ಮಾತ್ರ. ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಆತ್ಮವು ನಿಜವಾದ ಸಾರ/ಸತ್ವ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ.
ಅಂತ್ಯ ಸಂಸ್ಕಾರದ ದಿನ ದೇಹವನ್ನು ತೊಳೆದು /ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸಿ, ಬಟ್ಟೆ ತೊಡಿಸುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ನಂತರ ಗುರುದ್ವಾರ ಅಥವಾ ಮನೆಗೆ ಕೊಂಡೊಯ್ದು ಮೃತರ ಬಂಧುಗಳಿಗೆ ಸಮಾಧಾನ ಭಾವನೆಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಲು, ಶ್ರೀ ಗುರು ಗ್ರಂಥ ಸಾಹಿಬ್ ಜಿ ನಿಂದ ಶ್ಲೋಕ ವನ್ನು ಸಿಖ್ಖರ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಪಠಿಸಿ, "ವಾಹೆ ಗುರೂಜಿಕಿ" ಸಂಬಂಧಿಕರು ಶವಪೆಟ್ಟಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಬಳಿ ಕುಳಿತಾಗ ಕೀರ್ತನವನ್ನು ಸಹ ಪಠಿಸುತ್ತಾರೆ. ಈ ಸೇವೆಯು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ 30 ರಿಂದ 60 ನಿಮಿಷಗಳ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಶವಪೆಟ್ಟಿಗೆಯನ್ನು ಶ್ಮಶಾನ ಕ್ಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಮೊದಲು ಆರ್ದಾಸ್ ನ್ನು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಸ್ಮಶಾನ ಕ್ರಿಯೆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಕೆಲವು ಶಾಬಾದ್ ಹಾಡಬಹುದು. ಮತ್ತು ಮೃತ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಅಂತಿಮ ಭಾಷಣ ಮಾಡಬಹುದು. ಹಿರಿಯ ಮಗ ಅಥವಾ ಒಂದು ನಿಕಟ ಸಂಬಂಧಿಯಿಂದ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಸ್ಮಶಾನ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ -ಚಿತೆಗೆ ಬೆಂಕಿ ಕೊಡಲಾಗುವುದು. ಅಥವಾ ಉರಿಸುವ ಗುಂಡಿಯನ್ನು ಒತ್ತಿ ಬೆಂಕಿಮಾಡಬಹುದು. . ಈ ಕ್ರಿಯೆ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಸುಮಾರು 60 /30 ನಿಮಿಷಗಳ ಕಾಲ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.
ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದ ಚಿತಾಭಸ್ಮವನ್ನು ನಂತರ ಪಂಜಾಬ್ ನ ನದಿಗಳಿಗೆ ಹಾಕಿ ವಿಸರ್ಜಿಸಬೇಕು. ಸಿಖ್ ರು ಸತ್ತ ಅವಶೇಷಗಳ ಮೇಲೆ ಸ್ಮಾರಕಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟುವುದಿಲ್ಲ. ಅಂತ್ಯ ಕ್ರಿಯೆ ನಂತರ ಅನುಕೂಲಕರ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಗುರು ಗ್ರಂಥ ಸಾಹಿಬ್ ಇರುವೆಡೆ ನಾಮಸ್ಮರಣೆ ಮಾಡಬಹುದು.:
ಶ್ರೀ ಗುರು ಗ್ರಂಥ ಸಾಹಿಬ್ ಜಿ ರಿಂದ ಶ್ಲೋಕ ಗಳನ್ನು ಹಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ. . ಮೊದಲ ಐದು ಮತ್ತು ಅಂತಿಮ ಪದ್ಯಗಳನ್ನು ಪಠಿಸುವರು. ಸಿಖ್ ಧರ್ಮದ ಬೆಳಗಿನ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಮೊದಲ ಐದು ಪದ್ಯಗಳನ್ನು, ನಾಮಸ್ಮರಣೆ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಓದುವರು. ಒಂದು ಹುಕಮ್, ಅಥವಾ ಯಾದೃಚ್ಛಿಕ ಪದ್ಯ, ಶ್ರೀ ಗುರು ಗ್ರಂಥ ಸಾಹಿಬ್ ಜಿ ಓದುವುದಕ್ಕೆ. ಆರ್ಧಾಸ್ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ನೆಡೆಯುವುದು., ಪ್ರಸಾದ-ಪವಿತ್ರ ಸಿಹಿ, ವಿತರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಲಂಗರ್, ಒಂದು ಊಟವನ್ನು ಅತಿಥಿಗಳಿಗೆ ಬಡಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. “ಸಿದ್ಧರಣ ಮಾರ್ಗ” ನಾಮಸ್ಮರಣೆ ಓದಲು ಬಂದಿದ್ದರೂ, ಕುಟುಂಬದವರು ದೈನಂದಿನ ಕೀರ್ತನೆಗಳನ್ನು ಹಾಡಬಹುದು.
ಈ ಸಮಾರಂಭದಲ್ಲಿ ಸಹಜ ನಾಮಸ್ಮರಣೆ ಸಂತ ಪಥ ಭೋಗ, ಕೀರ್ತನ ನಂತರ, ರಾತ್ರಿ ಸಮಯದ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ, 1 ವಾರ ಪಠಿಸುವರು ಮತ್ತು "ಅಂತಿಮ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ" ಎಂಬ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯನ್ನು ವಾರದ ಕೊನೆಗೆ ಪಠಿಸಲಾಗುವುದು.
ಹನ್ನೊಂದನೆಯ ದಿನ ಅಶೌಚವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು , ಮೈಲಿಗೆ ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ತೊಳೆದು ,ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಎಲ್ಲರೂ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಪುರೋಹಿತರು ತಯಾರಿಸಿದ ಪಂಚಗವ್ಯವನ್ನು ಎಲ್ಲರೂ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದನಂತರ ಪುಣ್ಯಾಹವೆಂಬ ಶುದ್ಧಿ ಕ್ರಿಯೆ ಮಾಡುವರು. ಅದೇ ದಿನ ಪ್ರೇತನ ಸಲುವಾಗಿ ವೃಷೋತ್ಸರ್ಗವೆಂಬ ಕ್ರಿಯೆಯೂ ನಡೆಯುವುದು. ಏಕೋದ್ದೇಶ-ಏಕಾದಶಾಹದಲ್ಲಿ ಏಕಾದಶ ರುದ್ರರು-ಇವರ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಅಥವಾ ರುದ್ರ ರೂಪ ಪ್ರೇತೋದ್ದೇಶದಿಂದ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಹೇಳಿದೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಹನ್ನೊಂದು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಭೋಜನ ಹೇಳಿದೆ. ಮೃತನ ಪ್ರೀತಿಯ ವಸ್ತುಗಳ ದಾನ ಹೇಳಿದೆ. ದಾನದ ವಸ್ತುಗಳು : ಆಸನ, ಪಾದುಕಾ, ಛತ್ರ, ಉಂಗುರ, ನೀರು ಗಿಂಡಿ, ಯಜ್ಞೋಪವೀತ, ತುಪ್ಪ, ವಸ್ತ್ರ , ಭೋಜನ, ಅನ್ನದಪಾತ್ರ, ಹೀಗೆ ಹತ್ತು ವಸ್ತುಗಳು ಇದಕ್ಕೆ “ಪದ”ದಾನವೆನ್ನುವರು. ಇದಲ್ಲದೆ ಅನ್ನ, ಉದಕುಂಭ, ಪಾದುಕಾ, ಕಮಂಡಲು, ಛತ್ರ , ವಸ್ತ್ರ, ದಂಡ, ಲೋಹದಂಡ, :ಅಗ್ಗಿಷ್ಟಿಕೆ, ದೀಪಪಾತ್ರೆ, ತಿಲ, ತಾಂಬೂಲ, ಗಂಧ, ಪುಷ್ಪಮಾಲೆ, ಈಹದಿನಾಲ್ಕು ಉಪದಾನಗಳು. ದಶದಾನ ಹಿಂದೆಹೇಳಿದೆ,
ವೈತರಣೀಧೇನು -ವೈತರಣೀ ನದಿ ದಾಟಲು ಪುಣ್ಯಕ್ಕಾಗಿ , ಉತ್ಕ್ರಾಂತಿಧೇನು, ಮೋಕ್ಷಧೇನು, ಇತ್ಯಾದಿ; ಋತ್ವಿಜರು ಉಪಯೋಗಿಸುವ ವಸ್ತುಗಳನ್ನೂ ಹೇಳಿದೆ. ಇದಲ್ಲದೆ ಹಿಂದೆಹೇಳಿದ ಶಯ್ಯಾ ದಾನವೂ ಇದೆ; ಹಂಸತೂಲಿಕಾ ತಲ್ಪವಾದರೆ ಬಹಳ ಒಳ್ಳೆಯದೆಂದಿದೆ.
ವೃಷೋತ್ಸರ್ಗ ; ಇದು ಒಂದು ಹೋರಿಯನ್ನು ಅಥವಾ ಹೋರಿಕರುವನ್ನು ಅಥವಾ ಒಂದು ಹೆಂಗರುವನ್ನು ಮೃತನನ್ನು ಪ್ರೇತತ್ವದಿಂದ ಪಾರಮಾಡಲು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿ ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ಬಿಡುವುದು. ಅದನ್ನುಯಾರೂ ಕಟ್ಟಬಾರದು -ಕರೆಯಬಾರದು. ಅದರ ಬಾಲವನ್ನು ಎಡ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದು ತಿಲ ಮತ್ತು ದರ್ಭೆ ಸಹಿತ ಮೃತನ ಗೋತ್ರ ಹೆಸರು ಹೇಳಿ , “ಅಮುಕಸ್ಮೈ ವೃಷ ಏಷಃ ಮಯಾ ದತ್ತಃ ತಂ ತಾರಯತು.”ಎಂದು ಹೇಳಿ ನೀರು ಬಿಡುವುದು. ಮತ್ತು ಹೋರಿಕರುವನ್ನೂ ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ಬಿಡುವುದು . ಇದು ವೃಷೋತ್ಸರ್ಗ.
ಹೀಗೆ ಹನ್ನೊಂದನೆಯ ದಿನ ಆ ಚೇತನವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಮಾಡುವ ಶ್ರಾದ್ಧಕ್ಕೆ ಏಕೋದ್ದಿಷ್ಟ ಶ್ರಾದ್ಧವೆಂದು ಹೆಸರು. ಈ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಮಾಡಿದ ಮೇಲೆ ಅಥವಾ ಅದರ ಜೊತೆ ಸಪಿಂಡೀಕರಣ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಮಾಡಿ ಆ ಚೇತನವನ್ನು ಪಿತೃಗಳ ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಸೇರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಈ ಸಪಿಂಡೀಕರಣ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಹನ್ನೆರಡನೆಯ ದಿನದಲ್ಲಾಗಲೀ ಅಥವಾ ವರ್ಷಾಂತ್ಯದೊಳಗೆ ಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ತಿಳಿಸಿರುವ ನಿಯಮದಂತೆ ಗೊತ್ತಾದ ದಿನದಲ್ಲಾಗಲೀ ಮಾಡಬಹುದು. ಹೀಗೆ, ಸತ್ತ ಬಳಿಕ ಪಾರ್ಥಿವ ಶರೀರವನ್ನು ಸಂಸ್ಕರಿಸಿ ಪ್ರೇತತ್ವವನ್ನು ನೀಗಿಸಿ ಪಿತೃವರ್ಗಕ್ಕೆ ಸೇರಿಸುವವರೆಗಿನ ಕರ್ಮವೇ ಉತ್ತರಕರ್ಮ.
ಆ ದಿನ ಮೃತನ ಮತ್ತು ಅವನ ತಂದೆ, ಅಜ್ಜ ,ಮುತ್ತಜ್ಜ ಇವರ ಪ್ರತೀಕವಾಗಿ ಮೂರು ಎಳ್ಳುಮಿಶ್ರ ಅನ್ನದ ಉಂಡೆಗಳನ್ನು ಮಾಡುವರು. ಮೃತನ ಶರೀರ ಪಿಂಡವು ಕೋನಾ/ಶಂಖುವಿನ ಆಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಇರುವುದು. ಅವನ ಹಿಂದಿನ ಪಿತೃಗಳ ಪಿಂಡಗಳು ದುಂಡಾಗಿ ಇರುವುದು. ಅವುಗಳಿಗೆ ಆ ಆತ್ಮಗಳನ್ನು ಆವಾಹನೆ ಮಾಡಿ ಪೂಜಿಸಿ ನಂತರ ಮೃತನ ಆವಾಹಿತ ಪಿಂಡವನ್ನು ಮೂರು ಭಾಗಮಾಡಿ , ಅದರ ಭಾಗಗಳನ್ನು ಪಿತೃ, ಪಿತಾಮಹ ಮತ್ತು ಪ್ರಪಿತಾಮಹರ ಪಿಂಡಗಳಿಗೆ ಸೇರಿಲಾಗುವುದು.ಮೃತನ ಆತ್ಮವು ಪಿತೃವರ್ಗಕ್ಕೆ ಸೇರಿದಂತಾಯಿತು.
ಪಿತೃವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಪಿತೃವು ವಸುರೂಪಕ್ಕೆ ಸೇರುತ್ತಾನೆ; ಪಿತಾಮಹನು ರುದ್ರರೂಪಕ್ಕೆ ಸೇರುತ್ತಾನೆ; ಪ್ರಪಿತಾಮಹನು ಆದಿತ್ಯರೂಪಕ್ಕೆ ಸೇರುತ್ತಾನೆ.
ಆ ನಂತರ,"ಇನ್ನು ಫ್ರೇತ ನಾಮವಿಲ್ಲ -ಪ್ರೇತನಾಮೋ ನಾಸ್ತಿ", ಎಂದು ಮೂರು ಬಾರಿ ಘೋಷಣೆ ಮಾಡಲಾಗುವುದು. ನಂತರ ಪಿಂಡಗಳನ್ನು ಜಲದಲ್ಲಿ ವಿಸರ್ಜಿಸಲಾಗುವುದು/ಗೋವಿಗೆ ಕೊಡಲಾಗುವುದು /ಶುದ್ಧವಾದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿಟ್ಟು ಕಾಗೆಗಳಿಗೆ ಕೊಡುವ ಪದ್ದತಿಯೂ ಇದೆ. ಕಾಗೆಗಳು ಬಂದರೆ ಪಿತೃಗಳು ಬಂದಂತೆ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಅವರಿಗೆ ತೃಪ್ತಿಯಾಗಿಲ್ಲವೆಂಬ ನಂಬುಗೆ -ಈ ಭಾವನೆ ಉತ್ತರದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು.ಇದನ್ನು -ಸಪಿಂಡೀಕರಣವನ್ನು ೩೧ ನೇ ದಿನ ಮಾಡುವರೆಂದು ಇಂಗ್ಲಿಷ ತಾಣದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದೆ.
ಶ್ರಾದ್ದದಲ್ಲಿ ನಿತ್ಯ ಶ್ರಾದ್ದ, ಪಕ್ಷ ಶ್ರಾದ್ದ, ಮಾಸಿಕ ಶ್ರಾದ್ದ, ಸಂವತ್ಸರ ಶ್ರಾದ್ದಗಳಿವೆ. ಪೂರ್ವ ಷೋಡಶ, ಉತ್ತರ ಷೋಡಷ ಶ್ರಾದ್ದಗಳೂ ಇವೆ. ದಶಾಹ ,ಏಕೋದ್ದಿಷ್ಟ ಶ್ರಾದ್ಧಗಳು ಮರಣದ ನಂತರ 11 ದಿನ ಮಾಡುವ ಶ್ರಾದ್ಧಗಳು.
ಒಂದು ವರ್ಷ ಆದಾಗ ಮೊದಲನೇ ವರ್ಷಾಬ್ದಿಕ ಶ್ರಾದ್ಧ ಮಾಡಲಾಗುವುದು. ಅನೇಕ ಬಗೆಯ ಶ್ರಾದ್ಧಗಳಿದ್ದರೂ, ನಿತ್ಯ ಶ್ರಾದ್ಧ , ನೈಮಿತ್ತಿಕ ಶ್ರಾದ್ಧ , ವಾರ್ಷಿಕ ಶ್ರಾದ್ಧಗಳು ಮುಖ್ಯವಾದವು. ನಿತ್ಯ ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ನಿತ್ಯ ತರ್ಪಣ ( ಪಿತೃವಿನ ಹೆಸರು ಹೇಳಿ ಹಸ್ತದಿಂದ ಹೆಬ್ಬೆರಳು ತರ್ಜನೀಬೆರಳುಗಳ ಮಧ್ಯದಿಂದ ನೀರು ಬಿಡುವುದು, ಪಿತೃವಿನ ಹೆಸರಲ್ಲಿ ನಿತ್ಯ ಅಥಿತಿಗೆ ಊಟಹಾಕುವುದೂ ಇದೆ.) ಮಾತ್ರದಿಂದ ಆಗುವುದು. ನೈಮಿತ್ತಿಕ ಶ್ರಾದ್ಧವು ಪಿತೃಪಕ್ಷದಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಕೆಲವರು ಅಮಾವಾಸ್ಯೆಯಂದು ಅವರವರ ಸಂಪ್ರದಾಯದಂತೆ ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಪಿಂಡ ಪ್ರದಾನ ಮಾಡಿ ಶ್ರಾದ್ಧ ಮಾಡುವರು. ಪಿತೃವು ಮೃತನಾದ ಚಾಂದ್ರಮಾನ ತಿಂಗಳು, ಮತ್ತು ಮಿತಿಯಲ್ಲಿ ವಾರ್ಷಿಕ ಶ್ರಾದ್ಧ ಮಾಡುವರು.
ಶ್ರಾದ್ಧದ ಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಮೂರು ಬಗೆ; 1. ಒಬ್ಬ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಕರೆದು ಪಿತೃ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ವಿಷ್ಣು / ವಿಶ್ವೇದೇವ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಕೂರಿಸಿ ಪೂಜಾದಿಗಳಿಂದ ಸತ್ಕರಿಸಿ ಪಿತೃ ಪೀತ್ಯರ್ಥವಾಗಿ ಬೋಜನ ಮಾಡಿಸುವುದು . 2.ಎರಡು ಅಥವಾ ಮೂರು, 5 ಜನ ಅದಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಹೇಳಿ ಪಿತೃಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರು , ಒಬ್ಬರು ವಿಶ್ವೇದೇವರು, ಒಬ್ಬರು ವಿಷ್ಣು ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಕೂರಿಸಿ ಪೂಜಾದಿಗಳಿಂದ ಸತ್ಕರಿಸಿ ಪಿತೃಪೀತ್ಯರ್ಥವಾಗಿ ಪಿಂಡ ಪ್ರದಾನ ಸಹಿತ,ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಬೋಜನ ಮಾಡಿಸುವುದು, ಎರಡನೆಯಬಗೆ.೩. ಮೂರನೆಯ ಬಗೆ “ಅಗ್ನಿಕರಣ ಶ್ರಾದ್ಧ", ಮೇಲಿನಂತೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಸತ್ಕಾರ ಪೂಜೆಯ ಜೊತೆ , ಒಂದು ಹೋಮ ಮಾಡಿ ಪಿಂಡಮಾಡಿ ಅದರ ಉಳಿದ ಅನ್ನವನ್ನು ಹೋಮದ ಅಗ್ನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸುವದು . ಇದು ಪಿತೃವಿಗೆ ಅರ್ಪಿತವಾದುದನ್ನು ರಾಕ್ಷಸರು ಅಥವಾ ಇತರ ಶಕ್ತಿಗಳಿಂದ ಅಗ್ನಿಯು ರಕ್ಷಿಸಲಿ ಎಂಬ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಮಾಡುವುದು
ಅಂತ್ಯಸಂಸ್ಕಾರ ಮಾಡುವ ಪ್ರದೇಶವನ್ನು ಸ್ಮಶಾನ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ, ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕವಾಗಿ ಇದು ಒಂದು ನದಿಯ ಬಳಿ ಅಥವಾ ದಡದಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತದೆ.ಚಿತೆಗೆ ಅನುಕೂಲವಿದ್ದಲ್ಲಿ ಗಂಧದ ಕಟ್ಟಿಗೆ ಗಳನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸುವರು. ಶವವನ್ನು, ಪಾದಗಳು ದಕ್ಷಿಣದೆಡೆಗೆ ಇರುವಂತೆ ಒಂದು ಚಿತೆಯ ಮೇಲೆ ಶವವನ್ನು ಇಡುವರು . ಸತ್ತ ವ್ಯಕ್ತಿ ಸತ್ತವರ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಆ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ನಡೆಯಲು ಅನುಕೂಲವೆಂದು. ಇರಬಹುದು. . ಆಭರಣಗಳನ್ನು ತೆಗೆಯಲಾಗುವುದು. ಎದುರಿಸುತ್ತಿರುವ ತನ್ನ ಕಾಲುಗಳನ್ನು ವೇಳೆ ಹಾಕಿತು ಮೇಲೆ, ತಯಾರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ; ತೆಗೆದುಹಾಕಲಾಗುತ್ತದೆ. ನಂತರ, ಮುಖ್ಯ ಸಂಸ್ಕಾರದ ಅಧಿಕಾರಿ -ಹಿರಿಯ ಮಗ (ಅವಿವಾಹಿತರಿಗೆ ಸೋದರ, ಮದುವೆಯಾಗಿ ಮಕ್ಕಳಿಲ್ಲದ ಅಥವಾ ಸಹೋದರ ಮಕ್ಕಳು, ಮಕ್ಕಳಿಲ್ಲದ ಪತ್ನಿಗೆ ಪತಿ - ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಹಿರಿಯ ಮಗ) ಚಿತೆಯ ಸುತ್ತಲೂ ತನ್ನ ಎಡಕ್ಕೆ ದೇಹದ ಇರುವಂತೆ ಮೂರು ಬಾರಿ ನಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಹಾಗೆ ನಡೆಯುವಾಗ ಅವನು ನೀರಿನ್ನು / ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ತುಪ್ಪವನ್ನು , ಒಂದು ಪಾತ್ರೆಯಿಂದ ಚಿತೆಯ ಮೇಲೆ ಚಿಮುಕಿಸುತ್ತಾನೆ. ನಂತರ, ಮರಣಿಸಿದವರ ಬಾಯಿ ಒಳಗೆ ಸಣ್ಣ ದೀಪದ ಬೆಂಕಿಯನ್ನು ಇಡಲಾಗುವುದು. ಇದನ್ನು “ಮುಖಾಗ್ನಿ” ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ,
ನಂತರ ಚಿತೆಗೆ ಉರಿಯುವ ದೀವಟಿಗೆಯಿಂದ ಚಿತೆಗೆ {ಶರೀರವನ್ನು ಇಟ್ಟ ಕಟ್ಟಿಗೆಯ ರಾಶಿಗೆ)} ಬೆಂಕಿ ಹತ್ತಿಸಲಾಗುವುದು. ಸಾವಿನ ನಂತರ ಸ್ಮಶಾನದಲ್ಲಿ ಆರಂಭವಾಗಿ 13 ನೇ ದಿನ ಬೆಳಗ್ಗೆ ಕೊನೆಗೊಳ್ಳುವ ವರೆಗೆ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಶೋಕಾಚರಣೆ ಇರುವುದು. ದೇಹದ ದಹನಕ್ಕೆ ಬೆಂಕಿಯು ಹಲವಾರು ಗಂಟೆಗಳ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ಕಾಯದೆ ನಂತರ ಕುಟುಂಬದವರು ಮನೆಗೆ ಹಿಂತಿರುಗುವರು. ಈ ಶೋಕಾಚರಣೆಯ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಮೃತರ ಕುಟುಂಬ ಕ್ಕೆ ಅಶೌಚದಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ನಿಯಮಗಳು ಮತ್ತು ಆಚರಣೆ ನೆಡೆಸುವುದು. ಶ್ಮಶಾನದಿಂದ ಹಿಂತಿರುಗಿದ ತಕ್ಷಣ ಇಡೀ ಕುಟುಂಬ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುವುದು .
ಅಂತ್ಯಕ್ರಿಯೆಯ ಒಂದು ಅಥವಾ ಎರಡು ದಿನಗಳ ನಂತರ ಮುಖ್ಯ ಅಧಿಕಾರಿ ಮೃತನ ಅವಶೇಷಗಳನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ ಒಂದು ಮಣ್ಣಿನ ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ, ಇರಿಸಿ ಅದರೊಡನೆ ಸ್ಮಶಾನದಿಂದ ಹಿಂದಿರುಗುತ್ತಾನೆ. ಈ ಅವಶೇಷಗಳನ್ನು ನಂತರ ನದಿಯಲ್ಲಿ ಬಿಡಲಾಗುವುದು. ಉಳ್ಳವರು ಈ ಅವಶೇಷಗಳನ್ನು ಪವಿತ್ರ ನದಿಗಳಲ್ಲಿ ಬಿಡುವರು, ಉದಾಹರನೆಗೆ ; ಅಶೋಕಾಷ್ಟಮಿಯ ದಿನ -ವಾರಣಾಸಿ - ಹರಿದ್ವಾರ- ಅಲಹಾಬಾದ್ ಶ್ರೀರಂಗಮ್- ಬ್ರಹ್ಮಪುತ್ರಾ-ಈ ಬಗೆಯ ಪ್ರದೇಶದ ಜಲದಲ್ಲಿ. (ಈ ವಿಧಿಯನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸಲು ಅನುಕೂಲ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಕನ್ಯಾಕುಮಾರಿ ವಾರಣಾಸಿ, ಹರಿದ್ವಾರ, ಅಲಹಾಬಾದ್, ಶ್ರೀ ರಂಗಮ್, ಬ್ರಹ್ಮಪುತ್ರ ಮುಂತಾದ ವಿಶೇಷ ಪವಿತ್ರ ಸ್ಥಳಗಳಿಗೆ ಹೋಗಬಹುದು.); ಈ ವೇಳೆ ಅಂತ್ಯ ಸಂಸ್ಕಾರದ ವಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಸರಿಯಾಗಿ ನಿರ್ವಹಿಸದಿದ್ದರೆ ಅಥವಾ ತಪ್ಪಾಗಿ ಮಾಡಿದರೆ , ಸತ್ತ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಚೇತನ ಒಂದು ಪ್ರೇತವಾಗಿ ಪರಿಣಮಿಸುತ್ತದೆ (ಪ್ರೇತವೆಂದರೆ, ಪಿತೃಲೋಕ ಅಥವಾ ಸ್ವರ್ಗ-ನರಕಗಳಿಗೂ ಹೋಗದೆ ಗತಿಯಿಲ್ಲದೆ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಸುತ್ತುತ್ತಿರುವ, ನೋಯುತ್ತಿರುವ ಜೀವ-ಭೂತ? - ಭೂತವೆಂದರೆ ದಕ್ಷಿಣದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಅಗೋಚರ 'ಶಕ್ತಿ' ಶಿವನ ಗಣವೂ ಆಗಬಹುದು).
ಜೀವದ ಸದ್ಗತಿಗಾಗಿ ಮರಣ ನಂತರ ಹತ್ತು ಅಥವಾ ಹನ್ನೊಂದು ದಿನಗಳ ಕಾಲ ಅಂತಿಮ ಸಂಸ್ಕಾರ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ನಡೆಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಈ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಮೃತನ ಜೀವವು ಪೂರ್ವಜರು ಇರುವ ಪ್ರೇತ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಸೇರಲು ನೆಡೆಸಲಾಗುವುದೆಂದು ನಂಬಲಾಗಿದೆ. ಬಳಿಕ ಆ ಪಿತೃಲೋಕದಲ್ಲಿರುವ ಪಿತೃವಿಗೆ ವರ್ಷಕ್ಕೊಮ್ಮೆ ಅದೇ ದಿನ ನಡೆಯುವ "ಶ್ರಾದ್ಧ” ಸಮಾರಂಭದಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಕರೆದು ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಅತಿಥಿಗಳ ಮೂಲಕ ಪೂಜಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಶವವನ್ನು ದಹನಮಾಡಲು ಜೋಡಿಸಿದ ಸೌದೆಯ ಚಿತೆಯ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿರಿಸಿ ಚಿಕ್ಕ ಹೋಮ ಕ್ರಿಯೆ ನಡೆಯುವುದು. ಚಿತೆಯ ಸುತ್ತ ಮೂರು ಬಾರಿ ಶವವನ್ನು ಅಪ್ರದಕ್ಷಿಣವಾಗಿ ಸುತ್ತಿಸಲಾಗುವುದು. ನಂತರ ಚಿತೆಯ ಮೇಲೆ ದಕ್ಷಿಣಕ್ಕೆ ತಲೆ ಇರುವಂತೆ ಇಡಲಾಗುವುದು . ಕೆಲವು ಕಡೆ ಆರತಿ ಮಾಡುವರು. ಮುಖದ ಬಟ್ಟೆಯನ್ನು ಸರಿಸುವರು . ದೇಹವನ್ನು ಸೌದೆಯಿಂದ ಮಚ್ಚುವರು. ದೇಹಕ್ಕೆ ತುಪ್ಪ ಪರಿಮಳದ್ರವ್ಯವನ್ನು ಹಚ್ಚುವರು. ಕರ್ತನು ನೀರು ತುಂಬಿದ ಮಣ್ಣಿನ ಕೊಡವನ್ನು ಹೆಗಲಮೇಲೆ ಹೊತ್ತ ಚಿತೆಯನ್ನು ಅಪ್ರದಕ್ಷಿಣವಾಗಿ ಮೂರು ಸುತ್ತು ಬರುವನು. ಬೆಂಕಿಯನ್ನು ಹಿಡಿದ ಕರ್ತನು ಅಥವಾ ಸಹ-ಕರ್ತನು ಮೂರು ಸುತ್ತು ಅಪ್ರದಕ್ಷಿಣವಾಗಿ ಅದನ್ನು ಸುತ್ತವನು. ಪುರೋಹಿತನು ಅಥವಾ ಹಿರಿಯ ಬಂಧುವು ಕರ್ತನು ಹೊತ್ತು ಸುತ್ತುತ್ತಿರುವ ನೀರು ತುಂಬಿದ ಮಣ್ಣಿನ ಕೊಡಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿ ಸುತ್ತಿನಲ್ಲೂ ಕತ್ತಿ ತುದಿಯಿಂದ ಹೊಡೆದು ಚಿಕ್ಕ ರಂದ್ರ ಮಾಡುವನು . ಅವನು ಹಾಗೆ ಮಾಡಿದಾಗ, ಸುತ್ತುವಾಗ ಕೊಡದಿಂದ ನೀರು ಸುರಿಯುತ್ತಿರಬೇಕು. ಮೂರನೇ ಸುತ್ತು ಮುಗಿದಾಗ ಕೊಡವನ್ನು ಹಿಮ್ಮುಖವಾಗಿ ನೆಲಕ್ಕೆ ಕೆಡವುತ್ತಾನೆ. ಅದರ ಚೂರಿನಲ್ಲಿ ಉಳಿದ ನೀರನ್ನು ಚಿತೆಗೆ ಚಿಮುಕಿಸುವುದು ಇದೆ.
ನಂತರ ಕರ್ತನು ಹೋಮಾಗ್ನಿಯಿಂದ ಹೊತ್ತಿಸಿದ ದೀವಟಿಗೆಯಿಂದ ಚಿತೆಗೆ ಬೆಂಕಿ ಹಚ್ಚುತ್ತಾನೆ. ಬಂದುಗಳು ಧರ್ಮಕಾಷ್ಟವೆಂದು ಒಂದೋಂದು ಸೌದೆಯ ಚೂರನ್ನು -ಗಂಧದ ಚೂರನ್ನು ಒಣಗಿದ ತುಲಸೀಗಿಡದ ಚೂರನ್ನು ಚಿತೆಗೆ ಹಾಕುತ್ತಾರೆ. ಬೆಂಕಿ ಸರಿಯಾಗಿ ಎಲ್ಲಾ ಕಡೆ ಉರಿಯಲು ಉಳಿದ ಭಂಧುಗಳು ಸಹಾಯ ಮಾಡುವರು. ಚಿತೆ ಚನ್ನಾಗಿ ಬೆಂಕಿಯನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿದೆಯೆಂದು ಖಾತ್ರಿ ಯಾದ ಮೇಲೆ ಎಲ್ಲರೂ ಹಿತಿರುಗುತ್ತಾರೆ. (ಸ್ಮಶಾನದಲ್ಲಿ ಚಿತೆಯಮೇಲೆ ಶವವನ್ನು ಉತ್ತರಕ್ಕೆ ತಲೆ ಮಾಡಿ ದಕ್ಷಿಣಕ್ಕೆ ಕಾಲು ಮಾಡಿ ಮಲಗಿಸಬೇಕು . ಅಗ್ನಿ ಕೊಡುವಾಗ ತಲೆಭಾಗದಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ ಕಾಲಿನ ವರೆಗೂ ಅಗ್ನಿ ಸ್ಪರ್ಶಮಾಡಬೇಕು
ಚಿತೆಗೆ ಬೆಂಕಿ ಹಚ್ಚಿದ ಮೇಲೆ , ಉದ್ದ ಕೋಲಿಗೆ ಕಟ್ಟಿದ ಚಮಚೆಯಿಂದ ಈ ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾ ತುಪ್ಪದ ಅಹುತಿ ಹಾಕಬೇಕು . ಓಂ ಅಗ್ನಯೇ ಸ್ವಾಹಾ ---; ಓಂ ಸೋಮಾಯ ಸ್ವಾಹಾ ---; ಓಂ ಲೋಕಾಯ ಸ್ವಾಹಾ --; ಓಂ ಅನುಮತಯೇ ಸ್ವಾಹಾ ---; ಓಂ ಸ್ವರ್ಗಾಯ ಲೋಕಾಯ ಸ್ವಾಹಾ---ಪ್ರತಿ ಮಂತ್ರದಲ್ಲಿ ಕೊನೆಗೆ -ನಮಮ- ಎನ್ನುವುದು.
ಅಂತ್ಯ ಕ್ರಿಯೆ ಸಮಯದ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ : ಓಂ ಸೂರ್ಯಂ ಚಕ್ಷುರ್‍ಗಚ್ಚತು ವತಿಮಾತ್ಮಾದ್ಯಾಮಚ ಪೃಥಿವಿಂಚ ಧರ್ಮನಾ
ಸಾವಿನ ನಂತರ ಶರೀರದಲ್ಲಿರುವ ಪಂಚಭೂತಗಳೂ ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಸೇರಲಿ; ನಿನ್ನ ಇಹ ಲೋಕದ ಕರ್ಮಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ನಿನ್ನ ಆತ್ಮ ಹೊಸ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಸೇರಲಿ.-ಅಶ್ವಲಾಯನ ಗೃಹ್ಯಸೂತ್ರ -ಕೆ.ವಿ.ಅಯ್ಯರ್)
ಹಾಗೆ ಹಿಂತಿರುಗುವಾಗ ಮಧ್ಯ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಪುರೋಹಿತರು ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಕೂರಿಸಿ ಜನನ ಮರಣವು ಸಹಜವೆಂದು ಸಮಾಧಾನ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ಶೋಕಿಸುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಮೃತನಿಗೆ ಸದ್ಗತಿಯಾಗಲು ಮುಂದಿನ ಕ್ರಿಯೆ ನೆಡೆಸುವಂತೆಯೂ , ಬಂಧುಗಳು ಅದರಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ಗೊಂಡು ಸಹಕಾರ ನೀಡುವಂತೆಯೂ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಕೋರುತ್ತಾರೆ. ಬಂಧುಗಳು ಅಲ್ಲಿಂದ ಮೃತನ ಮನೆಯವರೆಗೆ ಬಂದು, ನಂತರ ನೇರವಾಗಿ ತಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ತೆರಳಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಊಟಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಮನೆಯವರು ಮತ್ತು ಹತ್ತಿರದ ಬಂಧುಗಳ ಮನೆಗೆ ಮರಳಿ ಎಲ್ಲರೂ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ನಂತರ ಅಶೌಚವಿಲ್ಲದವರಿಂದ ಅಡುಗೆ ಮಾಡಿಸಿಕೊಂಡು ಊಟಮಾಡುತ್ತಾರೆ.
ಸಾವಿನ ನಂತರ, ತಕ್ಷಣ ಕುಟುಂಬ ಸದಸ್ಯರು ಮೃತರ ಬಾಯಿ ಮತ್ತು ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚಿ, ಕಾಲು ಕೈಗಳನ್ನು ನೇರ ಮಾಡುವುದು. ದೇಹದ ತಲೆ ದಕ್ಷಿಣ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿರುವಂತೆ ಮತ್ತು ಉತ್ತರದ ಕಡೆಗೆ ಅಡಿ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಇರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. . ಒಂದು ತೈಲದ ದೀಪವನ್ನು ಮೃತನ ತಲೆ ಕಡೆ ಇಡುವುದು. ಇದು ಮೂರು ದಿನಗಳ ಕಾಲ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಉರಿಯುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತದೆ. ಹಿಂದೂ ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಸತ್ತ ದೇಹವು ಅಶುದ್ಧ. ಆದ್ದರಿಂದ ದೈಹಿಕ ಸಂಪರ್ಕ ಸಾಮಾನ್ಯಾಗಿ ಕೂಡದು. (ಬಹುಶಃ ಇದು ಸೋಂಕು ಗಳು ಅಥವಾ ರೋಗಾಣುಗಳು ಹರಡುವುದನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಲು ಇರಬಹುದು). ಆರಾಧಕರಾದರೆ ಪವಿತ್ರ ತುಳಸಿಯ ಕೆಲವು ಎಲೆಗಳನ್ನು ಹೆಣದ ಬಲಭಾಗದ ಇರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ, ಪವಿತ್ರ ಗಂಗಾ ನೀರಿನ ಕೆಲವು ಹನಿಗಳನ್ನು ಮೃತರ ಬಾಯಿ ಬಿಡಬಹುದು. ಕೆಲವರಲ್ಲಿ ನಂತರ ದೇಹದ ಆಭರಣಗಳನ್ನು ಹಾಕುವರು; (ದಕ್ಷಿಣ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ಆಭರಣಗಳನ್ನು ತೆಗೆದು ಬಿಡಬೇಕು ಯಾವ ಬಂಧನವೂ ಇರಬಾರದು.), ಪಾದಗಳು ಇನ್ನೂ ಉತ್ತರ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿರುವುದು.
ಶರೀರವನ್ನು ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಗೆ ತಂದ ನಂತರ ದೇಹವನ್ನು ಶುದ್ಧ ನೀರಿನಿಂದ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸಿ , ನಂತರ ಹೊಸ ಬಟ್ಟೆ ಧಾರಣೆ ಮಾಡಿಸಲಾಗುವುದು . ಸತ್ತ ವ್ಯಕ್ತಿ ಗಂಡು ಅಥವಾ ವಿಧವೆಯಾದರೆ ಬಿಳಿ ಬಟ್ಟೆ ಉಪಯೋಗಿಸುವರು ; ಪತಿ ಇದ್ದವಳಾದರೆ ಅಥವಾ ಕಿರಿಯ ಮದುವೆಯಾಗದ ಹುಡುಗಿಯಾದರೆ ಕೆಂಪು ಅಥವಾ ಹಳದಿ ಬಟ್ಟೆ ಉಪಯೋಗಿಸುತ್ತಾರೆ , ಶಿವನ ಆರಾಧಕರು ವಿಭೂತಿಯಿಂದ ಸತ್ತವರು ವಿಷ್ಣು ಆರಾಧಕರಾದರೆ ಚಂದನದ ಗಂಧವನ್ನು ಮೃತರ ಹಣೆಯ ಮೇಲೆ ಸವರಲಾಗುತ್ತದೆ. ಕೆಲವರಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ಹತ್ತಿರದ ಬಂಧುಗಳೂ ಶರೀರದ ಮೇಲೆ ತಣ್ಣೀರು ಹಾಕುವರು. ಅದಕ್ಕೆ ಗಾಳಿ ಹಾಕುವರು.
ನಂತರ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದ ಬಿದಿರು ಪಟ್ಟಿಯ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿಸಿ ಬೀಳದಂತೆ ಕಟ್ಟುವರು. ಶೈವರಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿರುವಂತೆ ಇರುವುದು. :ಒಂದು ಆರು ಅಡಿಯ ಮೂರು ಬಿದಿರು ಪಟ್ಟಿಗೆ ಮೂರು ಅಡ್ಡ ಪಟ್ಟಿ ಕಟ್ಟಿದ ಚಟ್ಟದ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿಸುವರು. ಕೆಲವರು, ಗುಲಾಬಿಗಳು, ಮಲ್ಲಿಗೆ, ಮತ್ತು ಚೆಂಡುಮಲ್ಲಿಗೆ ಸೇರಿದಂತೆ ವಿವಿಧ ಹೂಗಳಿಂದ ಚಟ್ಟವನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸುವರು ಮತ್ತು ದೇಹವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೂಗಳು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮುಚ್ಚಲಾಗುತ್ತದೆ. ನಂತರ, ಮರಣ ಹೊಂದಿದ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ನಿಕಟ ಸಂಬಂಧಿಗಳು ಶರೀರವನ್ನು ಶ್ಮಶಾನಕ್ಕೆ ತಮ್ಮ ಹೆಗಲ ಮೇಲೆ ಸಾಗಿಸುವರು. ಇದು ದೂರ ಇದ್ದರೆ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕವಾಗಿ ಡೋಲಿ ಅಥವಾ ಗಾಡಿಯನ್ನು ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇಂದು ವಾಹನಗಳನ್ನು ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ.
ವಾರ್ಷಿಕ ಶ್ರಾದ್ಧ ಮೊದಲನೇ ವಾರ್ಷಿಕ ಶ್ರಾದ್ಧದಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ವಿಶೇಷ ಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಲಾಗುವುದು. ಅದರ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಐದಾರು ದಿನದ ನಂತರ ಮಾಡುವ ಊನಾಬ್ದಿಕ ಶ್ರಾದ್ಧದಲ್ಲಿಯೂ ಸಹ.