polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ಇವರು1929ರಲ್ಲಿ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಆಗಮಿಸಿ,ಹಿಮಾಲಯದ ತಪ್ಪಲಿನಲ್ಲಿರುವ ಡಾರ್ಜೀಲಿಂಗ್‌ನಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ದೀಕ್ಷಾ ತರಬೇತಿ ಅವಧಿಯನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿದರು. ಕ್ರೈಸ್ತ ನನ್‌ ಆಗಿ ತಮ್ಮ ಮೊದಲ ಧಾರ್ಮಿಕ ದೀಕ್ಷಾ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆಯನ್ನು ಇವರು 1931ರ ಮೇ 24ರಂದು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದರು. ಕ್ರೈಸ್ತ ಮಿಷನರಿಗಳ ಪೋಷಕರಾಗಿದ್ದ ಥೇರೇಸೆ ಡಿ ಲಿಸಿಯುಕ್ಸ್‌ ಅವರ ಗೌರವಾರ್ಥ ಈ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಆಗ್ನೇಸ್‌ ತಮ್ಮ ಹೆಸರನ್ನು ತೆರೇಸಾ ಎಂದು ಬದಲಾಯಿಸಿಕೊಂಡರು.
ಪೂರ್ವ ಕಲ್ಕತ್ತಾದ ದಿ ಲೊರೇಟೋ ಕಾನ್ವೆಂಟ್‌ನಲ್ಲಿ ಶಿಕ್ಷಕಿಯಾಗಿ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಇವರು 1937ರ ಮೇ 14ರಂದು ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ತಮ್ಮ ದೀಕ್ಷಾ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದರು.
ತೆರೇಸಾ ತಮ್ಮ ಶಿಕ್ಷಕ ವೃತ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷದಿಂದಿದ್ದರೂ, ಕಲ್ಕತ್ತಾದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಸುತ್ತಮುತ್ತ ಇದ್ದ ಬಡತನವನ್ನು ಕಂಡು ತೀವ್ರವಾಗಿ ವಿಚಲಿತರಾದರಾದರು.
1943ರಲ್ಲಿ ಉಂಟಾದ ಕ್ಷಾಮ ಕಲ್ಕತ್ತಾ ನಗರವನ್ನು ದುಸ್ಥಿತಿಗೆ ತಳ್ಳಿತಲ್ಲದೆ ಸಾಕಷ್ಟು ಸಾವು-ನೋವುಗಳನ್ನು ತಂದೊಡ್ಡಿತು.ಇದರ ಜೊತೆಗೆ ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಎಂದರೆ ಆಗಸ್ಟ್‌ 1946ರಲ್ಲಿ ಭುಗಿಲೆದ್ದ ಹಿಂದೂ-ಮುಸ್ಲಿಂ ಗಲಭೆ ನಗರದ ಜನತೆಯನ್ನು ಹತಾಶೆ ಮತ್ತು ಭೀತಿಯಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿಸಿತು.
1983ರಲ್ಲಿ ಪೋಪ್‌ ಜಾನ್‌ ಪಾಲ್‌ ಅವರನ್ನು0} ರೋಮ್‌ನಲ್ಲಿ ಭೇಟಿ ಮಾಡುವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಮದರ್‌ ತೆರೇಸಾ ಹೃದಯಾಘಾತಕ್ಕೆ ಈಡಾದರು. ಇವರು ಮತ್ತೆ ಎರಡನೇ ಬಾರಿ 1989ರಲ್ಲಿ ಹೃದಯಾಘಾತಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದಾಗ ಇವರಿಗೆ ಕೃತಕ ಹೃದಯಕ್ಕೆಕೃತಕ ಪೇಸ್‌ಮೇಕರ್ ಅನ್ನು ಅಳವಡಿಸಲಾಯಿತು. ನ್ಯುಮೋನಿಯ ಕಾಯಿಲೆಯೊಂದಿಗೆ ಹೋರಾಡಿದ ತರುವಾಯ 1991ರಲ್ಲಿ ಅವರು ಮೆಕ್ಸಿಕೋದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಹೃದಯ ಸಂಬಂಧೀ ತೊಂದರೆಗೆ ಸಿಲುಕಿದರು.
ಇವರು ಮಿಷನರೀಸ್ ಆಫ್‌ ಚಾರಿಟಿ ಸಂಸ್ಥೆಯ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರ ಹುದ್ದೆಗೆ ರಾಜೀನಾಮೆ ನೀಡಲು ಮುಂದಾದರು.ಆದರೆ ಮಿಷನರಿಯ ನನ್‌ಗಳು ಗುಪ್ತ ಮತದಾನದಲ್ಲಿ ಮತ ಚಲಾಯಿಸಿ ತೆರೇಸಾ ತಮ್ಮ ಹುದ್ದೆಯಲ್ಲಿ ಮುಂದುವರಿಯುವಂತೆ ನೋಡಿಕೊಂಡರು.ಈ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿ ತೆರೇಸಾ ಅದೇ ಹುದ್ದೆಯಲ್ಲಿ ಮುಂದುವರಿದರು. 1996 ಏಪ್ರಿಲ್‌ನಲ್ಲಿ ಮದರ್‌ ತೆರೇಸಾ ಬಿದ್ದ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಅವರಕೊರಳ ಮೂಳೆ ಅಥವಾ ಕ್ಲಾವಿಕಲ್‌ ಬೋನ್‌ ಮುರಿಯತು.
ಆಗಸ್ಟ್‌ನಲ್ಲಿ ಇವರು ಮಲೇರಿಯಕ್ಕೆ ತುತ್ತಾದರು ಅಲ್ಲದೆ ಇವರ ಎಡ ಹೃತ್ಕುಹರ ವಿಫಲವಾಯಿತು. ಹೃದಯ ಶಸ್ತ್ರಚಿಕಿತ್ಸೆನಡೆಸ ಲಾಯಿತಾದರೂ,ಅವರ ಆರೋಗ್ಯ ಕ್ಷೀಣಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಕಾಯಿಲೆ ಬಿದ್ದಾಗ ಅವರದೇ ಒಂದು ಚಿಕಿತ್ಸಾ ಕೇಂದ್ರದಲ್ಲಿ ಅವರು ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಪಡೆಯಲಿಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ ಸಕಲ ಸೌಲಭ್ಯವಿರುವ ಅತ್ಯಾಧುನಿಕ ಕ್ಯಾಲಿಫೋರ್ನಿಯ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಕೊಡಿಸಿರಿ ಎಂಬ ಅವರ ನಿಲುವು ದೊಡ್ಡ ವಿವಾದವನ್ನು ಹುಟ್ಟುಹಾಕಿತು.
ಮದರ್‌ ತೆರೇಸಾ ಹೃದಯ ಸಂಬಂಧಿ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಗೆ ಈಡಾಗಿ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ದಾಖಲಾದಾಗ ಕಲ್ಕತ್ತಾದ ಆರ್ಚ್‌ಬಿಷಪ್‌ ಹೆನ್ರಿ ಸೆಬಾಸ್ಟಿಯನ್‌ ಡಿಸೋಝ ತೆರೇಸಾ ಅವರ ಅನುಮತಿ ಪಡೆದು ಅವರಿಗೆ ದೆವ್ವ ಬಿಡಿಸುವ ಕ್ರಿಯಾದಿಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಲು ಪಾದ್ರಿಗೆ ಸೂಚಿಸಿದರು. ತೆರೇಸಾರಿಗೆ ದೆವ್ವ ಹಿಡಿದಿದೆ ಎಂಬುದು ಡಿಸೋಝ ಅವರ ಭಾವನೆಯಾಗಿತ್ತು.
ಧರ್ಮಶಾಲೆಗಳು ಮತ್ತು / ರೋಗಿಗಳ ಆಶ್ರಯಧಾಮಗಳು,ಕುಷ್ಠರೋಗ ಮತ್ತು ಕ್ಷಯರೋಗ ಕೇಂದ್ರಗಳು, ಸಾರಿನ ಅರವಟ್ಟಿಗೆಗಳು, ಮಕ್ಕಳು ಮತ್ತು ಕೌಟುಂಬಿಕ ಆಪ್ತ ಸಲಾಹಾ ಯೋಜನೆಗಳು, ವೈಯಕ್ತಿಕ ಸಹಾಯಕರು, ಅನಾಥಾಶ್ರಮಗಳು, ಮತ್ತು ಶಾಲೆಗಳು ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಸೇರಿವೆ. 1990ರ ದಶಕದ ವೇಳೆಗೆ ಮಿಷನರೀಸ್ ಆಫ್‌ ಚಾರಿಟಿ ಸಂಸ್ಥೆಗೆ ಸೇರ್ಪಡೆಗೊಂಡಿದ್ದ 1 ದಶಲಕ್ಷಕ್ಕೂ ಅಧಿಕ ಸಂಖ್ಯೆಯ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರು ತಮ್ಮ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಿ ಅದನ್ನು ಎತ್ತರಕ್ಕೆ ಬೆಳೆಸಿದರು.
"ಇತರರ ಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ತಮ್ಮನ್ನು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ದೃಢ ನಿಷ್ಠೆಯನ್ನು ಮದರ್‌ ತೆರೇಸಾ ಎಲ್ಲಿ ಕಂಡುಕೊಂಡರು? ದೇವರ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಜೀಸಸ್‌ ಕ್ರಿಸ್ತನ ಮೌನ ಧ್ಯಾನ, ಅವನ ಪವಿತ್ರ ಮುಖ ದರ್ಶನ, ಅವನ ನಿರ್ಮಲ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಅವರು ಕಂಡು ಕೊಂಡಿದ್ದರು " ಎಂದು ಅವರ ಕಾರ್ಯ ಮತ್ತು ಸಾಧನೆಗಳನ್ನು ವಿಶ್ಲೇಷಣೆ ಮಾಡುತ್ತಾ,ಜಾನ್‌ ಪಾಲ್‌ ಹೇಳಿದ್ದರು.
ಅವರ ಪಾಸ್ಟ್ಯುಲೇಟರ್‌ ರೆವರೆಂಡ್‌ ಬ್ರಿಯಾನ್‌ ಕೊಲೊಡೀಜಕ್‌ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿರುವಂತೆ "ಏನೇ ಆಗಲಿ ದೇವರ ಅಸ್ತಿತ್ವವಿಲ್ಲ ಎಂದು ಅವರಿಗನ್ನಿಸಿತ್ತು", "ಪ್ರಭು ಭೋಜನ ಪ್ರಸಾದದಲ್ಲೂ ಇಲ್ಲ, ಹೃದಯದಲ್ಲೂ ಇಲ್ಲ" ಎಂದೆನಿಸಿದ್ದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮದರ್‌ ತೆರೇಸಾ ಖಾಸಗಿಯಾಗಿ ತಾವು ಸುಮಾರು ಐವತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಎಂದರೆ ಜೀವನದ ಕಡೆಯವರೆಗೂ ನಂಬಿದ್ದ ತಮ್ಮ ಧಾರ್ಮಿಕ ಅಥವಾ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ನಂಬಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಶಯ ಕಂಡಿದ್ದರು, ಹೋರಾಟ ನಡೆಸಿದ್ದರು,
ದೇವರ ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಬಗ್ಗೆ ಮತ್ತು ಈ ಸಂಬಂಧ ಅವರಿಗಿದ್ದ ನಂಬಿಕೆಯ ಕೊರತೆಯ ನೋವಿನ ಮೇಲೆ ಘನ ಅನುಮಾನಗಳನ್ನು ಮದರ್‌ ತೆರೇಸಾ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದ್ದರು.
1946ರ ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ‍್ 10ರಂದು ತೆರೇಸಾ ತಮ್ಮ ವಾರ್ಷಿಕ ಏಕಾಂತವಾಸಕ್ಕೆಡಾರ್ಜೀಲಿಂಗ್‌ನಲ್ಲಿದ್ದ ಲೊರೇಟೋ ಕಾನ್ವೆಂಟ್‌ಗೆ ಕಲ್ಕತ್ತಾದಿಂದ ಪ್ರಯಾಣ ಮಾಡು ತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಅವರೇ ವರ್ಣಿಸಿರುವ ಹಾಗೆ "ದಿ ಕಾಲ್‌ ವಿಥಿನ್‌ ದಿ ಕಾಲ್‌" ಎಂಬುದನ್ನು ಮನಗಂಡರು.ಆ ಅನುಭವ ವನ್ನು ಅವರು ಹೀಗೆ ವರ್ಣಿಸುತ್ತಾರೆ. "ಬಡವರೊಂದಿಗೆ ನಾನೂ ಒಬ್ಬಳಾಗಿ ಬದುಕುತ್ತಿರುವಾಗ, ಬಡವರ ಸೇವೆ ಮಾಡಲೆಂದು ನಾನು ಕಾನ್ವೆಂಟ್‌ ತೊರೆಯಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದ್ದೆ. ಇದೊಂದು ದೈವಾಜ್ಞೆಯಾಗಿತ್ತು.
ಇದರ ಉಲ್ಲಂಘನೆ ಮಾಡುವುದೆಂದರೆ ನಂಬಿಕೆಯನ್ನೇ ಕಳೆದು ಕೊಂಡಂತಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ಮುರಿಯಲು ಸೋಲಬೇಕಿತ್ತು." ಇವರು ತಮ್ಮ ಮಿಷನರಿ ಸೇವೆಯನ್ನು 1948ರಲ್ಲಿ ಬಡ ಜನತೆಯೊಂದಿಗೆ ಆರಂಭಿಸಿದರು;
ಲೊರೇಟೋ ಕಾನ್ವೆಂಟ್‌ನ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಹವ್ಯಾಸವನ್ನು ತೊರೆದು ಬಿಳಿ ಬಣ್ಣದ ಮತ್ತು ನೀಲಿ ಅಂಚಿರುವ ಸರಳವಾದ ಹತ್ತಿ ಸೀರೆ ಯನ್ನು ತಮ್ಮ ನಿತ್ಯದ ಉಡುಗೆಯಾಗಿಸಿ ಕೊಂಡರು; ಭಾರತದ ಪೌರತ್ವವನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಂಡು ಬಡವರ ಉದ್ಧಾರಕ್ಕೆಂದು ಕೊಳೆಗೇರಿಗಳಿಗೆ ಧಾವಿಸಿದರು.
ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಇವರು ಮೊತಿಜ್‌ಹಿಲ್‌ನಲ್ಲಿ ಶಾಲೆಯನ್ನು ತೆರೆದರಾದರೂ, ಬಹುಬೇಗನೆ ನಿರ್ಗತಿಕರ ಮತ್ತು ಹಸಿದವರ ಪರವಾಗಿ ದುಡಿಯಲು ಅವರ ಮನಸ್ಸು ಬಾಗಿತು. ಇವರ ಸೇವಾ ಕೈಂಕರ್ಯಗಳು ಬಹುಬೇಗ ಭಾರತದ ಅಧಿಕಾರಿಗಳ ಹಾಗೂ ಪ್ರಧಾನ ಮಂತ್ರಿಯ ಗಮನ ಸೆಳೆದವು. ಪ್ರಧಾನ ಮಂತ್ರಿಗಳು ಇವರ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಶ್ಲಾಘಿಸಿದರು.
ಮೊದಲ ವರ್ಷವೆಂಬುದು ಹಲವಾರು ಎಡರು-ತೊಡರುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿತ್ತು ಎಂದು ತೆರೇಸಾ ತಮ್ಮ ದಿನಚರಿಯಲ್ಲಿ ದಾಖಲಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಆದಾಯದ ಯಾವುದೇ ಮೊಲಗಳು ಇರಲಿಲ್ಲ, ಹೀಗಾಗಿ ಇವರು ಆಹಾರ ಮತ್ತು ಅಗತ್ಯ ಪೂರೈಕೆಗಾಗಿ ಅನ್ಯರನ್ನು ಬೇಡುವ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗೆ ಬಿದ್ದರು. ಸಂಶಯದ ಸುಳಿಗೆ ಸಿಕ್ಕ ತೆರೇಸಾರನ್ನು ಒಂಟಿತನ ಕಾಡಿತು ಮತ್ತು ಆರಂಭಿಕ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿದ್ದ ಸಾಂಘಿಕ ಬದುಕಿನ ಸೌಕರ್ಯಗಳಿಗೆ ಹಿಂತಿರುಗುವ ಪ್ರಲೋಭನೆಯೂ ಉಂಟಾಯಿತು. ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಇವರು ತಮ್ಮ ದಿನಚರಿಯಲ್ಲಿ ದಾಖಲಿಸಿ ದ್ದಾರೆ.
ಮದರ್‌ ತೆರೇಸಾಸುಮಾರು 45 ವರ್ಷಗಳಿಗೂ ಹೆಚ್ಚು ಕಾಲ ಇವರು ಬಡವರ, ರೋಗಿಗಳ, ಅನಾಥರ ಮತ್ತು ಮರಣ ಸಂಕಟದಲ್ಲಿರುವವರ ಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವು ತೊಡಗಿಸಿ ಕೊಂಡವರು. 1970ರ ವೇಳೆಗೆ ಇವರು ಒಬ್ಬ ಮಾನವತಾ ವಾದಿಯಾಗಿ ಅಂತಾರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಹೆಸರುವಾಸಿಯಾದರು. ಮದರ್‌ ತೆರೇಸಾ ಒಬ್ಬ ಮಹಾ ಮಾನವತಾವಾದಿಯಾಗಿ ಬಡವರ, ನಿರ್ಗತಿಕರ, ರೋಗಿಗಳ, ಅನಾಥರ, ವೃದ್ಧರ ಪರವಾಗಿ ಸಲ್ಲಿಸಿದ ಸೇವೆಯನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಿ ಇವರಿಗೆ ವಿಶ್ವದ ಅತ್ಯುನ್ನತ ನೊಬೆಲ್‌ ಶಾಂತಿ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ನೀಡಿ ಗೌರವಿಸಲಾಗಿದೆ.
ದಿ ಮಿಷನರಿ ಪೊಸಿಷನ್‌ , ಕ್ರಿಸ್ಟೋಫರ್‌ ಹಿಚೆನ್ಸ್‌' ತೆರೇಸಾರನ್ನು ವಿಮರ್ಶಿಸುವ ಕೃತಿ
ಬ್ರ್ಯಾವ್ಲರ್ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಕಾದಾಟದ-ರಂಗದಲ್ಲಿ ತಂತ್ರ ಮತ್ತು ಚತುರತೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿರದ ಕಾದಾಳಿಯಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಆದರೆ ಅವನು ಅದರ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ಕೇವಲ ಹೊಡೆತದ ಸಾಮಾರ್ಥ್ಯದಿಂದ ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಾನೆ. ಹೆಚ್ಚಿನ ಬ್ರ್ಯಾವ್ಲರ್‌ಗಳು ಚಲನಶೀಲತೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಅವರು ಕಡಿಮೆ ಚಲನೆ, ಹೆಚ್ಚು ಸ್ಥಿರವಾಗಿರುವ ಆಧಾರರಚನೆಯನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ ಹಾಗೂ ಹೆಚ್ಚು ವೇಗದ ಕಾಲಿನ ಚಲನೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಕಾದಾಳಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಅಧಿಕ ಶ್ರಮ ಪಡುತ್ತಾರೆ. ಒಂದು ಕೈಯ ನಿರಂತರವಾದ ಹೊಡೆತವು ಅದರ ಪ್ರಬಲತೆಯನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುತ್ತದೆಂದು ಅವರು ಅನೇಕ ಹೊಡೆತಗಳ ಸಂಯೋಗವನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸಿ, ನಿಧಾನವಾಗಿ, ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಬಲ ಏಕ ಹೊಡೆತಗಳನ್ನು ನೀಡುವ ಶೈಲಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತಾರೆ. ಅವರ ನಿಧಾನಗತಿ ಮತ್ತು ನಿರೀಕ್ಷಿಸಬಹುದಾದ ಹೊಡೆತದ ಶೈಲಿಯು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಅವರು ವಿರೋಧಿಯ ಹೊಡೆತಗಳಿಗೆ ತುತ್ತಾಗುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಯಶಸ್ವಿ ಬ್ರ್ಯಾವ್ಲರ್‌ಗಳು ಗಣನೀಯ ಪ್ರಮಾಣದ ಉಗ್ರಪೆಟ್ಟುಗಳನ್ನು ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಮರ್ಥರಾಗಿರಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಬ್ರ್ಯಾವ್ಲರ್‌ನ ಮುಖ್ಯ ಆಸ್ತಿಗಳೆಂದರೆ ಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಧೈರ್ಯ (ಎದುರಾಳಿಯು ಬಾಕ್ಸಿಂಗ್ಅನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಲು ಸಮರ್ಥನಾಗಿರುವಾಗ ಉಗ್ರ-ಪೆಟ್ಟು ತಡೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಸಾಮಾರ್ಥ್ಯ).
ಪ್ರಾಚೀನ ಬಾಕ್ಸಿಂಗ್‌‌ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳ ದಾಖಲೆಗಳು ರೋಮನ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಪತನದ ನಂತರದ ಕಣ್ಮರೆಯಾದವು. ಆದರೂ
ಇಟಲಿಯ ವಿವಿಧ ನಗರಗಳು ಮತ್ತು ಪ್ರಾಂತಗಳಲ್ಲಿ 12ನೇ ಮತ್ತು 17ನೇ ಶತಮಾನಗಳಲ್ಲಿ ನಡೆಸಲ್ಪಟ್ಟ ವಿವಿಧ ಮುಷ್ಟಿ-ಕಾಳಗದ ಕ್ರೀಡೆಗಳ ಬಗೆಗಿನ ವಿವರಾತ್ಮಕ ದಾಖಲೆಗಳಿವೆ. ಪುರಾತನ ರಸ್ನಲ್ಲಿ ಮುಷ್ಟಿಕಾಳಗವೆಂದು ಕರೆಯುವ ಒಂದು ಕ್ರೀಡೆಯೂ ಸಹ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿತ್ತು. ಆ ಕ್ರೀಡೆಯು ನಂತರ ಆರಂಭಿಕ 18ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಇಂಗ್ಲೆಂಡ್‌ನಲ್ಲಿ ರಕ್ಷಣೆಯಿಲ್ಲದ-ಬೆರಳಿನ ಗೆಣ್ಣು ಬಾಕ್ಸಿಂಗ್‌‌ ಎಂಬ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡಿತು. ಇದನ್ನು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಬಹುಮಾನದ-ಕಾಳಗ ವೆಂದೂ ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ರಕ್ಷಣೆಯಿಲ್ಲದ-ಬೆರಳಿನ-ಗೆಣ್ಣು ಕಾಳಗದ ಮೊದಲ ದಾಖಲೆಯು ಇಂಗ್ಲೆಂಡ್‌ನಲ್ಲಿ 1681ರಲ್ಲಿ ಲಂಡನ್ ಪ್ರೊಟೆಸ್ಟೆಂಟ್ ಮರ್ಕ್ಯುರಿ ಯಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬಂದಿದೆ. ಮೊದಲ ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ರಕ್ಷಣೆಯಿಲ್ಲದ-ಬೆರಳಿನ-ಗೆಣ್ಣು ಬಾಕ್ಸಿಂಗ್ ಚಾಂಪಿಯನ್ ಎಂದರೆ ಜೇಮ್ಸ್ ಫಿಗ್, 1719. ಈ ಕಾಲದಲ್ಲೇ "ಬಾಕ್ಸಿಂಗ್‌‌" ಪದವು ಮೊದಲು ಬಳಕೆಗೆ ಬಂದಿತು. ಆಧುನಿಕ ಬಾಕ್ಸಿಂಗ್‌‌ನ ಈ ಆರಂಭಿಕ ರೂಪವು ತೀರಾ ಭಿನ್ನವಾಗಿತ್ತು ಎಂಬುದನ್ನು ಗಮನಿಸಬೇಕು. ಮಿಸ್ಟರ್ ಫಿಗ್‌ನ ಕಾಲದ ಸ್ಪರ್ಧೆಗಳು ಮುಷ್ಟಿಕಾಳಗದೊಂದಿಗೆ ಕತ್ತಿವರಿಸೆ ಮತ್ತು ದೊಣ್ಣೆಕಾಳಗಗಳನ್ನೂ ಒಳಗೊಂಡಿದ್ದವು.
ಹೋಮರ್ನ ಇಲಿಯಡ್ ಮೊದಲ ಬಾಕ್ಸಿಂಗ್‌‌ ಕಾಳಗದ ಬಗೆಗಿನ ಸವಿವರ ನಿರೂಪಣೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ . ಇಲಿಯಡ್ ನ ಪ್ರಕಾರ, ಮೈಸೆನಿಯನ್ ಕಾದಾಳುಗಳು ಅವರ ಸ್ಪರ್ಧೆಗಳಲ್ಲಿ ಬಾಕ್ಸಿಂಗ್‌‌ಅನ್ನೂ ಒಳಗೊಂಡಿದ್ದರು. ಉರುಳಿಬೀಳಿಸುವವರನ್ನು ಅದ್ಧೂರಿ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳ ಮೂಲಕ ಗೌರವಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಹೋಮರಿಕ್ ಮಹಾಕಾವ್ಯವು ನಂತರದ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯನ್ನು ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸುತ್ತದೆ. ಕ್ರಿ.ಪೂ. 9ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಜೀವಿಸುತ್ತಿದ್ದನೆಂದು ಹೇಳಲಾಗುವ ವೀರನಂಥ ರಾಜ ಥೆಸಿಯಸ್ ಒಂದು ರೀತಿಯ ಬಾಕ್ಸಿಂಗ್‌‌ಅನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನೆಂದು ಮತ್ತೊಂದು ಪುರಾಣಕಥೆಯು ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ. ಆ ಬಾಕ್ಸಿಂಗ್‌‌ನಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರು ಪ್ರತಿಸ್ಫರ್ಧಿಗಳು ಮುಖಾಮುಖಿಯಾಗಿ ಕುಳಿತುಕೊಂಡು, ಅವರ ಮುಷ್ಟಿಗಳಿಂದ ಪರಸ್ಪರ ಗುದ್ದಾಡಲು ಆರಂಭಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರು ಸಾಯಿಸಲ್ಪಡುವವರೆಗೆ ಗುದ್ದಾಡುವುದನ್ನು ಹಾಗೆಯೇ ಮುಂದುವರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅದೇ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಬಾಕ್ಸರ್‌ಗಳು ನಿಂತುಕೊಂಡು ಹಾಗೂ ಕೈಗವಸುಗಳು ಮತ್ತು ಮೊಣಕೈಯಿಂದ ಕೆಳಗಿನವರೆಗೆ ಕೈಗಳಿಗೆ ಹೊದಿಕೆಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿಕೊಂಡು ಕಾದಾಡಲು ಆರಂಭಿಸಿದರು. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಗ್ನವಾಗಿಯೂ ಹೋರಾಡುತ್ತಿದ್ದರು.
ಹವ್ಯಾಸಿ ಬಾಕ್ಸಿಂಗ್‌ನಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಬಾಕ್ಸರ್‌ಗಳು ಅವರ ವಿಶ್ರಾಂತಿ-ಮೂಲೆಯವರದೇ ಬಣ್ಣದ, ಅನುಮೋದಿಸುವ-ಸಂಸ್ಥೆಗಳಿಂದ ಅಂಗೀಕಾರವಾದ, ಮೊಣಕಾಲಿನವರೆಗೂ ಮುಟ್ಟುವ ಚಡ್ಡಿಗಳನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತಾರೆ. ವೃತ್ತಿಪರ ಬಾಕ್ಸಿಂಗ್‌‌ನಲ್ಲಿ, ಈ ಚಡ್ಡಿಗಳ ಬಣ್ಣ ಮತ್ತು ವಿನ್ಯಾಸವು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಬಾಕ್ಸರ್‌ಗೆ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದು ಮತ್ತು ಅದರಲ್ಲಿ ನಿರ್ಬಂಧವಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಹೆಚ್ಚಿನ ರೀತಿಯ ಚಡ್ಡಿಗಳು ಗಾಢ ಬಣ್ಣಗಳ ಪಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತವೆ. ಹೆಚ್ಚಿನ ಬಾಕ್ಸರ್‌ಗಳು ಈ ಚಡ್ಡಿಗಳ ನಡುಪಟ್ಟಿಯ ಮೇಲೆ ಅವರ ಹೆಸರು ಅಥವಾ ಉಪನಾಮಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತಾರೆ. ಅದರೊಂದಿಗೆ ಜಾಹಿರಾತುದಾರರ ಲೋಗೊಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಅವರಿಗೆ ನಡುಪಟ್ಟಿಗಳನ್ನು ನೀಡಿದ ಅನುಮೋದಿಸುವ-ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ಹೆಸರುಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತಾರೆ. ಪ್ರಿನ್ಸ್ ನಸೀಮ್ ಹ್ಯಾಮೆದ್‌ನಂತಹ ಕೆಲವು ಬಾಕ್ಸರ್‌ಗಳು ಹೆಚ್ಚು ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ತಯಾರಿಸಿದ ಚಡ್ಡಿಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತಾರೆ. ಮೈಕ್ ಟೈಸನ್‌ನಂತಹ ಮತ್ತೆಕೆಲವರು ಸರಳ ಚಡ್ಡಿಗಳನ್ನು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಆರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆಧುನಿಕ ಕಾಲದ ಚಡ್ಡಿಗಳು ಸುಧಾರಿತ ಚಲನೆಗಾಗಿ, ಅನುಕೂಲಕ್ಕಾಗಿ ಮತ್ತು ಸ್ಟೈಲ್‍‌ಗಾಗಿ ಹಿಂದಿನ ಕಾಲದವುಗಳಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಸಡಿಲವಾಗಿರುತ್ತವೆ.
ಈ ನಿಯಮಗಳ ಉಲ್ಲಂಘನೆಯನ್ನು ರೆಫರಿಯು "ಫೌಲ್‌"ಗಳೆಂದು ಸಾರಬಹುದು. ಇದು ಫೌಲ್‌ನ ಗಂಭೀರತೆ ಮತ್ತು ಉದ್ದೇಶದ ಆಧಾರದಲ್ಲಿ ಒಂದು ನಷ್ಟಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ. ರೆಫರಿಯು ಎಚ್ಚರಿಕೆಗಳನ್ನು ನೀಡುವ, ಅಂಕಗಳನ್ನು ಕಡಿತಗೊಳಿಸುವ ಅಥವಾ ತಪ್ಪೆಸಗುವ ಬಾಕ್ಸರ್‌ನನ್ನು ಅನರ್ಹಗೊಳಿಸುವ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತಾನೆ. ನಷ್ಟವನ್ನುಂಟುಮಾಡುವ ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕ ಫೌಲ್ ಕಾದಾಟವು ಮುಂದುವರಿಯದಂತೆ ತಡೆಯುತ್ತದೆ. ಅದನ್ನು ಮಾಡಿದ ಬಾಕ್ಸರ್‌ನನ್ನು ಅನರ್ಹನೆಂದು ಘೋಷಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಕಾದಾಳಿಯು ಅನಿರೀಕ್ಷಿತವಾದ ಒಂದು ಕಡಿಮೆ-ಪ್ರಮಾಣದ ಹೊಡೆತಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದರೆ, ಆತನಿಗೆ ಪುನಃಚೇತರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಐದು ನಿಮಿಷಗಳ ಕಾಲಾವಧಿಯನ್ನು ನೀಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಅನಂತರ ಆತನು ಕಾದಾಟವನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಲು ಅಸಮರ್ಥನಾದರೆ, ಆತನನ್ನು ನಾಕ್ಡ್ಔಟ್ ಎಂದು ಸಾರಲಾಗುತ್ತದೆ. ನಷ್ಟವನ್ನುಂಟುಮಾಡುವ ಅನಿರೀಕ್ಷಿತ ಫೌಲ್‌ಗಳು ಸ್ಪರ್ಧೆಯನ್ನು ಕೊನೆಗೊಳಿಸಿ ಫಲಿತಾಂಶವಿಲ್ಲದಂತೆ ಮಾಡುತ್ತವೆ ಅಥವಾ ಸಾಕಷ್ಟು ಸುತ್ತುಗಳು ಮುಗಿದಿದ್ದರೆ (ವೈಶಿಷ್ಟ್ಯವಾಗಿ ನಾಲ್ಕು ಅಥವಾ ಅದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು, ಅಥವಾ ನಾಲ್ಕು-ಸುತ್ತಿನ ಕಾದಾಟದಲ್ಲಿ ಕನಿಷ್ಠ ಮೂರು) ಕಾದಾಟವನ್ನು ನಿರ್ಧಾರ ಹಂತಕ್ಕೆ ತಲುಪುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತವೆ.
ಪುರಾತನ ರೋಮ್ನಲ್ಲಿ ಎರಡು ರೀತಿಯ ಬಾಕ್ಸಿಂಗ್‌ಗಳಿದ್ದವು‌. ಎರಡೂ ಎಟ್ರುಸ್ಕ್ಯಾನ್ ಬಾಕ್ಸಿಂಗ್‌‌ನಿಂದ ಬಂದವಾಗಿದ್ದವು. ಅಂಗಸಾಧನೆಯ ರೀತಿಯ ಬಾಕ್ಸಿಂಗ್‌‌ ರೋಮನ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದಾದ್ಯಂತ ಹೆಚ್ಚು ಜನಪ್ರಿಯವಾಗಿತ್ತು. ಮತ್ತೊಂದು ರೀತಿಯ ಬಾಕ್ಸಿಂಗ್‌‌ ಎಂದರೆ ಕತ್ತಿಮಲ್ಲನ ಬಾಕ್ಸಿಂಗ್. ಕಾದಾಳುಗಳು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಅಪರಾಧಿಗಳು ಮತ್ತು ಜೀತದಾಳುಗಳಾಗಿರುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರು ಚಾಂಪಿಯನ್‌ಗಳಾಗಿ, ತಮ್ಮ ಸ್ವತಂತ್ರವನ್ನು ಪಡೆಯಬೇಕೆಂದು ಬಯಸುತ್ತಿದ್ದರು; ಆದರೂ ಸ್ವತಂತ್ರ ಪುರುಷರು, ಮಹಿಳೆಯರು ಮತ್ತು ಶ್ರೀಮಂತ ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಸೇರಿದವರೂ ಕಾದಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಗ್ಲ್ಯಾಡಿಯೇಟರ್‌ಗಳು ಅವರ ಬೆರಳಿನ ಗೆಣ್ಣುಗಳಿಗೆ "ಕೆಸ್ಟೆ"ಯನ್ನು ಮತ್ತು ಮುಂದೋಳುಗಳಿಗೆ ಚರ್ಮದ ಪಟ್ಟಿಗಳನ್ನು ಏಟಿನ ವಿರುದ್ಧ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಧರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಗಾಢವಾದ ಗಾಯದ ಗುರುತಿರುವ ಮತ್ತು ಹೂಕೋಸು ಕಿವಿಗಳಂತೆ ಚಾಚಿದ ಚಿತ್ರ ಬಾಕ್ಸರ್‌ ಆಫ್ ಕ್ವಿರಿನಲ್, ಇದು ಎಷ್ಟೊಂದು ಕ್ರೂರವಾದ ಕ್ರೀಡೆಯಾಗಿತ್ತು ಎಂಬುದನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ (ಪಂದ್ಯಗಳು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ವಿರೋಧಿಯ ಸಾವಿನಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಊನಗೊಳಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ಕೊನೆಗೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದವು).
ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ "ಬಾಕ್ಸರ್‌" ಅಥವಾ ಸ್ಟೈಲಿಸ್ಟ್ ಅವನ ಮತ್ತು ವಿರೋಧಿಯ ಮಧ್ಯೆ ಅಂತರವನ್ನು ಕಾಪಾಡಲು, ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಾನೆ, ವೇಗವಾಗಿ ಕಾದಾಡುತ್ತಾನೆ, ದೀರ್ಘ ಅಂತರದ ಹೊಡೆತಗಳನ್ನು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಗುದ್ದನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾನೆ ಹಾಗೂ ಕ್ರಮೇಣ ವಿರೋಧಿಯನ್ನು ಆಯಾಸಗೊಳಿಸಿ ಕೆಡುವುತ್ತಾನೆ. ಈ ದುರ್ಬಲ ಹೊಡೆತಗಳ ಮೇಲಿನ ಭರವಸೆಯಿಂದಾಗಿ ಔಟ್-ಫೈಟರ್‌ಗಳು ನಾಕ್ಔಟ್‌ನ ಬದಲಿಗೆ ಅಂಕದ ನಿರ್ಧಾರದಿಂದ ಜಯಗಳಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆದರೂ ಕೆಲವು ಔಟ್-ಫೈಟರ್‌ಗಳು ಗಮನಾರ್ಹ ನಾಕ್ಔಟ್ ದಾಖಲೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆ. ಕಾದಾಟದ ಗತಿಯನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುವ ಮತ್ತು ವಿರೋಧಿಯನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವುದರಿಂದ, ಅವರನ್ನು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಬಾಕ್ಸಿಂಗ್‌‌ ತಂತ್ರ-ನಿಪುಣರೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ವಿರೋಧಿಯನ್ನು ಕ್ರಮಬದ್ಧವಾಗಿ ಮಣಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಿ ಆತನು ಬ್ರ್ಯಾವ್ಲರ್‌ಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಕೌಶಲವನ್ನು ಮತ್ತು ತಂತ್ರವನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಔಟ್-ಫೈಟರ್‌ಗಳಿಗೆ ವ್ಯಾಪ್ತಿ, ಕೈಯ ವೇಗ, ಪ್ರತಿವರ್ತನ ಮತ್ತು ಚಾತುರ್ಯತೆ ಮೊದಲಾದವುಗಳು ಅವಶ್ಯಕವಾಗಿರುತ್ತದೆ.
"ಸಾಧಾರಣ-ಗಾತ್ರ"ದ ಕೈಗವಸುಗಳ ಬಳಕೆಯೂ ಪಂದ್ಯದ ರೀತಿಯನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಿತು. ಒಂದು ಸರಾಸರಿ ಜೊತೆ ಬಾಕ್ಸಿಂಗ್‌‌ ಕೈಗವಸುಗಳು ಉಬ್ಬಿದ ಜೊತೆ ಕೈಗವಸುಗಳನ್ನು ಹೋಲುತ್ತವೆ ಹಾಗೂ ಅವು ಮಣಿಕಟ್ಟುಗಳ ಸುತ್ತ ಕೂಡಿಸಿ ಬಿಗಿಯುತ್ತವೆ.
ಈ ಕೈಗವಸುಗಳನ್ನು ವಿರೋಧಿಯ ಹೊಡೆತವನ್ನು ತಡೆಯಲು ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಅವುಗಳ ಬಳಕೆಯ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ, ಪಂದ್ಯಗಳು ಹೆಚ್ಚು ದೀರ್ಘವಾದವು ಮತ್ತು ಯುದ್ಧತಂತ್ರದಿಂದ ಕೂಡಿದವು. ಈ ಕೈಗವಸುಗಳು ಜಾರಿಕೊಳ್ಳುವುದು, ಎಗರುವುದು, ಎದುರೇಟು ಕೊಡುವುದು ಮತ್ತು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಮೊದಲಾದ ರಕ್ಷಣಾ ಕುಶಲಚಲನೆಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದಂತೆ ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆಯನ್ನು ಪಡೆದವು. ಮುಂದೋಳುಗಳ ಬಳಕೆಯಿಂದ ಕಡಿಮೆ ರಕ್ಷಣೆಯಿದ್ದು, ಅದೇ ಕೈಗವಸುಗಳ ಬಳಸಿದರೆ ಹೆಚ್ಚು ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ರಕ್ಷಣೆಯಿಲ್ಲದ-ಬೆರಳಿನ ಗೆಣ್ಣು ಬಾಕ್ಸರ್‌ನ ಮುಂಡಭಾಗವನ್ನು ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಬಗ್ಗಿಸುವ ಹೊಡೆತದ ಭಂಗಿಯು ಹೆಚ್ಚು ಆಧುನಿಕ ಶೈಲಿಗೆ ಮಾರ್ಪಡಿಸಲಾಯಿತು. ಅದರಲ್ಲಿ ಮುಂಡಭಾಗವನ್ನು ಮುಂದಕ್ಕೆ ಬಗ್ಗಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ ಹಾಗೂ ಕೈಗಳನ್ನು ಮುಖಕ್ಕೆ ಹತ್ತಿರವಾಗಿ ಹಿಡಿಯಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಮೊದಲ ಕಾಳಗವನ್ನು ಸುಮೇರಿಯನ್ ಉಬ್ಬು ಶಿಲ್ಪದ ಕೆತ್ತನೆಯಲ್ಲಿ ಕ್ರಿ.ಪೂ. 3ನೇ ಸಹಸ್ರವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಚಿತ್ರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಕ್ರಿ.ಪೂ. 2ನೇ ಸಹಸ್ರವರ್ಷದ ಪ್ರಾಚೀನ ಈಜಿಪ್ಟ್ನ ಉಬ್ಬು ಶಿಲ್ಪವು ಮೊದಲ-ಕಾದಾಳಿಗಳ ಮತ್ತು ಪ್ರೇಕ್ಷಕರಿಬ್ಬರ ಬಗ್ಗೆಯೂ ಚಿತ್ರಿಸುತ್ತದೆ. ಎರಡೂ ಚಿತ್ರಣಗಳು ರಕ್ಷಣೆಯಿಲ್ಲದ-ಮುಷ್ಟಿಗಳ ಪಂದ್ಯಗಳನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತವೆ. 1927ರಲ್ಲಿ ಪುರಾತತ್ವಜ್ಞ ಡಾ. . . ಸ್ಪೈಸರ್ ಇರಾಕ್ನ ಬಾಗ್ದಾದ್ನಲ್ಲಿ ಮೆಸಪೊಟಮಿಯನ್ ಶಿಲಾ ಫಲಕವೊಂದನ್ನು ಕಂಡುಹಿಡಿದನು. ಅದರಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರು ಬಹುಮಾನದ-ಧನಕ್ಕಾಗಿ-ಮಾಡುವ ಕಾಳಗ ಕ್ಕಾಗಿ ತಯಾರಿ ನಡೆಸುವುದನ್ನು ಚಿತ್ರಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ಆ ಫಲಕವು 7,000 ವರ್ಷಗಳಷ್ಟು ಹಿಂದಿನದೆಂದು ನಂಬಲಾಗಿದೆ. ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯ ಕೈಗವಸುಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿಕೊಂಡು ನಡೆದ ಮೊದಲ ಕಾಳಗದ ಆರಂಭಿಕ ಆಧಾರವು ಮಿನನೋನ ಕ್ರೆಟೆ ಮತ್ತು ಸಾರ್ಡಿನಿಯಾದಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ. ಇದು ಪ್ರ್ಯಾಮ ಪರ್ವತಗಳ ಬಾಕ್ಸಿಂಗ್‌‌ ಪ್ರತಿಮೆಗಳನ್ನು ಕಂಡಾಗ ಗೋಚರಿಸುತ್ತದೆ.
ವೃತ್ತಿಪರ ಸ್ಪರ್ಧೆಗಳು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಹವ್ಯಾಸಿ ಸ್ಪರ್ಧೆಗಳಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ದೀರ್ಘಕಾಲವಿರುತ್ತವೆ. ಅವು ವೈಶಿಷ್ಟ್ಯವಾಗಿ ಹತ್ತರಿಂದ ಹನ್ನೆರಡು ಸುತ್ತುಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತವೆ. ಆದರೂ ಕಡಿಮೆ ಅನುಭವದ ಕಾದಾಳಿಗಳಿಗೆ ಮತ್ತು ಕ್ಲಬ್ ಕಾದಾಳಿಗಳಿಗೆ ನಾಲ್ಕು ಸುತ್ತಿನ ಕಾದಾಟಗಳು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿರುತ್ತವೆ. ಕೆಲವು ಎರಡು- ಮತ್ತು ಮೂರು-ಸುತ್ತಿನ ವೃತ್ತಿಪರ ಸ್ಪರ್ಧೆಗಳೂ ಕಂಡುಬರುತ್ತವೆ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಆಸ್ಟ್ರೇಲಿಯಾದಲ್ಲಿ. ಆರಂಭಿಕ ಇಪ್ಪತ್ತನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ, ಕಾದಾಟಗಳಲ್ಲಿ ಮಿತಿಯಿಲ್ಲದ ಸುತ್ತುಗಳಿರುವುದು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿತ್ತು. ಈ ಕಾದಾಟಗಳು ಒಬ್ಬ ಕಾದಾಳಿಯು ಅಗಲಿದಾಗ ಮಾತ್ರ ಕೊನೆಗೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದವು. ಇವು ಜ್ಯಾಕ್ ಡೆಂಪ್ಸೆಯಂತಹ ಹೆಚ್ಚು-ಸಾಮಾರ್ಥ್ಯದ ಕಾದಾಳಿಗಳಿಗೆ ಉಪಯುಕ್ತವಾಗಿದ್ದವು. ಚಾಂಪಿಯನ್‌ಪಟ್ಟದ ಕಾದಾಟಗಳಿಗೆ ಹದಿನೈದು ಸುತ್ತುಗಳು ಹೆಚ್ಚಿನ ಇಪ್ಪತ್ತನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ 1980ರ ಆರಂಭದವರೆಗೆ ಅಂತಾರಾಷ್ಟ್ರೀಯವಾಗಿ ಅಂಗೀಕಾರವಾದ ಮಿತಿಯಾಗಿ ಉಳಿದವು. ಬಾಕ್ಸರ್‌ ಡಕ್ ಕೂ ಕಿಮ್‌ನ ಮರಣದ ನಂತರ ಮಿತಿಯು ಹನ್ನೆರಡಕ್ಕೆ ಇಳಿಯಿತು.
ಈ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಬಾಕ್ಸಿಂಗ್ ಶೈಲಿಯಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ಸಾಗುವ ಬಗ್ಗೆ ಸಾರ್ವತ್ರಿಕವಾಗಿ ಸ್ವೀಕೃತವಾದ ನಿಯಮಗಳಿವೆ. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ, ಇನ್-ಫೈಟರ್‌ ಔಟ್-ಫೈಟರ್‌ಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಯೋಜನವನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತಾನೆ, ಔಟ್-ಫೈಟರ್ ಗುದ್ದಾಳಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತಾನೆ ಹಾಗೂ ಒಬ್ಬ ಗುದ್ದಾಳಿಯು ಇನ್-ಫೈಟರ್‌ಗಿಂತ ಅಧಿಕ ಪ್ರಯೋಜನವನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತಾನೆ‌; ಇದು ಒಂದು ಚಕ್ರವನ್ನು ರೂಪಿಸುತ್ತದೆ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಶೈಲಿಯು ಒಂದಕ್ಕೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ ಪ್ರಬಲವಾಗಿರುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಇನ್ನೊಂದಕ್ಕೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ ದುರ್ಬಲವಾಗಿರುತ್ತದೆ, ಕಲ್ಲು-ಕಾಗದ-ಕತ್ತರಿಯಲ್ಲಿರುವಂತೆ, ಯಾವುದೊಂದೂ ಪ್ರಬಲವಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಸಹಜವಾಗಿ ಕಾದಾಳಿಗಳ ಕೌಶಲ ಮಟ್ಟ ಮತ್ತು ತರಬೇತಿಯಂತಹ ಅನೇಕ ಇತರ ವಿಷಯಗಳು ಕಾದಾಟದ ಫಲಿತಾಂಶವನ್ನು ನಿರ್ಣಯಿಸುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ಈ ಶೈಲಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಬಾಕ್ಸಿಂಗ್ ಅಭಿಮಾನಿಗಳು ಮತ್ತು ಬರಹಗಾರರಲ್ಲಿ ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿರುವ ನಂಬಿಕೆಯೆಂದರೆ "ಶೈಲಿಗಳು ಕಾದಾಟಗಳನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸುತ್ತವೆ".
ಬಾಕ್ಸಿಂಗ್‌‌ ಒಂದು ಕಾಳಗದ ಕ್ರೀಡೆ ಮತ್ತು ಕದನ ಕಲೆಯಾಗಿದೆ. ಇದರಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರು ಅವರ ಮುಷ್ಟಿಯನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡು ಹೋರಾಡುತ್ತಾರೆ. ಬಾಕ್ಸಿಂಗ್‌‌ ವೈಶಿಷ್ಟ್ಯವಾಗಿ ಒಬ್ಬ ರೆಫರಿ ಯಿಂದ ಮೇಲ್ವಿಚಾರಣೆ ಮಾಡಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಆತನು ಸುತ್ತುಗಳೆಂದು ಕರೆಯುವ ಒಂದರಿಂದ ಮೂರು ನಿಮಿಷಗಳ ಅನೇಕ ವಿರಾಮಮಾವಧಿಗಳ ನಂತರ ಮತ್ತೆ ಕಾಳಗವನ್ನು ಆರಂಭಿಸುತ್ತಾನೆ. ಬಾಕ್ಸರ್‌ಗಳು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಒಂದೇ ರೀತಿಯ ತೂಕವನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತಾರೆ. ಜಯಗಳಿಸಲು ಮೂರು ಮಾರ್ಗಗಳಿರುತ್ತವೆ; ವಿರೋಧಿಯನ್ನು ಹೊಡೆದುರುಳಿಸಿದಾಗ ಆತನು ರೆಫರಿಯು ಹತ್ತು ಸೆಕೆಂಡುಗಳವರೆಗೆ ಎಣಿಸುವುದಕ್ಕಿಂತ ಮೊದಲು ಎದ್ದೇಳಲು ಅಸಮರ್ಥವಾದರೆ ಅಥವಾ ವಿರೋಧಿಯು ಮುಂದುವರಿಸಲಾಗದಷ್ಟು ಅತಿಯಾಗಿ ಪೆಟ್ಟುಗೊಂಡರೆ . ಒಪ್ಪಿದ ಸಂಖ್ಯೆಯಷ್ಟು ಸುತ್ತುಗಳಿಗಿಂತ ಮೊದಲು ಹೋರಾಟವು ನಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಜಯಶಾಲಿಯನ್ನು ರೆಫರಿಯ ನಿರ್ಧಾರ ಅಥವಾ ತೀರ್ಪುಗಾರನ ಅಂಕಪಟ್ಟಿಯಿಂದ ನಿರ್ಣಯಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಈ ನಿಯಮಗಳು ಕಾದಾಳಿಗಳಿಗೆ ಇಂದಿನ ಬಾಕ್ಸರ್‌ಗಳು ಹೊಂದಿಲ್ಲದ ಒಂದು ಪ್ರಯೋಜನವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಿದ್ದವು: ಅವು ಕಾದಾಳಿಗೆ ಯಾವುದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮಂಡಿಗೆ ಕುಸಿದಾಗಿ 30-ಸೆಕೆಂಡುಗಳ ಎಣಿಕೆಯನ್ನು ಆರಂಭಿಸಲು ಅನುವು ಮಾಡಿಕೊಡುತ್ತಿದ್ದವು. ಆದ್ದರಿಂದ ಕಾದಾಳಿಯು ತಾನು ಅಪಾಯದಲ್ಲಿರುವುದನ್ನು ಮತ್ತು ಪುನಃಚೇತರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಅವಕಾಶವಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಆದರೂ ಇದನ್ನು "ಪೌರುಷಹೀನ" ವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು ಹಾಗೂ ಇದನ್ನು ಸಹಾಯಕ ಬಾಕ್ಸರ್‌ಗಳು ಉಂಟುಮಾಡಿದ ಹೆಚ್ಚುವರಿ ನಿಮಯಗಳು ರದ್ದುಗೊಳಿಸಿದವು. ಆಧುನಿಕ ಬಾಕ್ಸಿಂಗ್‌ನಲ್ಲಿ ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ‌ಹಿಂಜರಿಯುವುದು ಪುನಃಚೇತರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಕಾದಾಳಿಗೆ ಅಂಕವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಸ್ಪರ್ಧಿಗಳು ಅವರ ಕೈಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಭಾರಿ ಚರ್ಮದ ಕೈಗವಸುಗಳು ಮತ್ತು ಮಣಿಕಟ್ಟು-ಹೊದಿಕೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿಲ್ಲದಿದ್ದುದರಿಂದ, ತಲೆಗೆ ಪೆಟ್ಟು ನೀಡುವಾಗ ಕೆಲವು ನಿರ್ಬಂಧಗಳು ಅವಶ್ಯಕವಾಗಿದ್ದವು.
ಬಾಕ್ಸರ್‌ ಅಥವಾ ಔಟ್-ಫೈಟರ್ ಬ್ರ್ಯಾವ್ಲರ್‌ನ ವಿರುದ್ಧ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಯಶಸ್ಸು ಕಾಣುತ್ತಾರೆ. ಬ್ರ್ಯಾವ್ಲರ್‌ನ ಕಡಿಮೆ ವೇಗವು ಮತ್ತು ಕಳಪೆ ಮಟ್ಟದ ತಂತ್ರವು ವೇಗದ ಔಟ್-ಫೈಟರ್ ಆತನನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ಹೊಡೆದುರುಳಿಸುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತವೆ. ಬ್ರ್ಯಾವ್ಲರ್ ಕಾದಾಟವನ್ನು ಮುಕ್ತಾಯಗೊಳಿಸಲು ಕೇವಲ ಒಂದು ಉತ್ತಮ ಹೊಡೆತವನ್ನು ನೀಡಬೇಕಾಗಿರುವುದರಿಂದ, ಔಟ್-ಫೈಟರ್‌ನ ಮುಖ್ಯ ಕೆಲಸವೆಂದರೆ ಎಚ್ಚರವಾಗಿರುವುದು. ಔಟ್-ಫೈಟರ್ ಅಂತಹ ಪ್ರಬಲ ಹೊಡೆತಗಳನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಮರ್ಥನಾದರೆ, ಅವನು ವೇಗವಾಗಿ ಗುದ್ದುಗಳನ್ನು ನೀಡಿ ಬ್ರ್ಯಾವ್ಲರ್‌ನನ್ನು ಹೊಡೆದುರುಳಿಸಬಹುದು. ಅವನು ಸಾಕಷ್ಟು ಯಶಸ್ಸಾಗಿದ್ದರೂ, ನಂತರದ ಸುತ್ತುಗಳಲ್ಲಿ ನೌಕ್ಔಟ್ಅನ್ನು ಸಾಧಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚುವರಿ ಬಲವನ್ನು ಬಳಸಬೇಕಾಗಬಹುದು. ಮಹಮ್ಮದ್ ಅಲಿ ಮೊದಲಾದ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಾಚೀನ ಬಾಕ್ಸರ್‌ಗಳು ಸ್ಲಗ್ಗರ್‌ಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಯಶಸ್ಸು ಗಳಿಸಿದ್ದಾರೆ.
ಎದುರೇಟು ಗುದ್ದಾಳಿಗಳು ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ, ಆಕ್ರಮಣಕಾರಿ ಶೈಲಿಯ ಕಾದಾಳಿಗಳಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಅವರು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಅಂಕ ಪಡೆಯುವ ಅಥವಾ ನೌಕ್ಔಟ್ ಆಗುವ ಪ್ರಯೋಜನಕ್ಕಾಗಿ ವಿರೋಧಿಯ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿರುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಹೊಡೆತಗಳನ್ನು ತಡೆಯಲು ಅಥವಾ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ವೈವಿಧ್ಯಪೂರ್ಣ ಶಕ್ತಿ, ಸಾಮಾರ್ಥ್ಯಗಳನ್ನು ಬಳಸುತ್ತಾರೆ. ನಂತರ ತಕ್ಷಣವೇ ವಿರೋಧಿಯನ್ನು ಉತ್ತಮ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಸಮಯ-ಸಾಧಿತ ಹೊಡೆತದೊಂದಿಗೆ ಕೆಡವುತ್ತಾರೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಎದುರೇಟು ಗುದ್ದಾಳಿಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಹೋರಾಡಲು ನಿರಂತರ ಹೊಡೆತಗಳ ಅಗತ್ಯವಿರುತ್ತದೆ ಹಾಗೂ ಎದುರೇಟು ಗುದ್ದಾಳಿಗೆ ಉತ್ತಮ ದಾಳಿಯನ್ನು ಮಾಡಲು ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ಸೂಚನೆ ನೀಡಬಾರದು. ಈ ಶೈಲಿಯನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡು ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಲು ಉತ್ತಮ ಪ್ರತಿವರ್ತನವನ್ನು ಹೊಂದಿರಬೇಕು, ಕುಶಾಗ್ರರಾಗಿರಬೇಕು, ಹೊಡತದಲ್ಲಿ ನಿಖರತೆಯಿರಬೇಕು ಮತ್ತು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಉತ್ತಮ ವೇಗದ ಚಲನೆಯಿರಬೇಕು.
ಬಾಕ್ಸರ್‌-ಗುದ್ದಾಳಿಯು ವೈವಿಧ್ಯಪೂರ್ಣ ಶಕ್ತಿ, ಸಾಮಾರ್ಥ್ಯಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಬಾಕ್ಸರ್‌ ಆಗಿರುತ್ತಾನೆ. ಆತನು ತಂತ್ರ ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿಯ ಸಂಯೋಗದೊಂದಿಗೆ ಹತ್ತಿರದಲ್ಲಿ ಕಾದಾಡುವ ಸಾಮಾರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತಾನೆ. ಅವನು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಅನೇಕ ಹೊಡೆತಗಳ ಸಂಯೋಗದಿಂದ ಮತ್ತು ಕೆಲವು ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಹೊಡೆತದಿಂದ ವಿರೋಧಿಯನ್ನು ಹೊಡೆದುರುಳಿಸಲು ಸಮರ್ಥನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ. ಅವರ ಚಲನೆ ಮತ್ತು ತಂತ್ರಗಳು ಔಟ್-ಫೈಟರ್‌ನಂತೆಯೇ ಇರುತ್ತದೆ . ಆದರೆ ನಿರ್ಣಯದಿಂದ ಜಯಗಳಿಸುವ ಬದಲಿಗೆ, ಅವರು ಹಲವಾರು ಹೊಡೆತಗಳ ಸಂಯೋಗಗಳನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡು ವಿರೋಧಿಗಳನ್ನು ಹೊಡೆದುರುಳಿಸಿ, ಆನಂತರ ನೌಕ್ಔಟ್ಅನ್ನು ಗಳಿಸಲು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ. ಬಾಕ್ಸರ್‌ ಈ ಶೈಲಿಯನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಲು ವೈವಿಧ್ಯಪೂರ್ಣ ಶಕ್ತಿ, ಸಾಮಾರ್ಥ್ಯಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರಬೇಕು.
ಬಾಕ್ಸರ್‌ಗಳು ಎರಡು ಮೂಲಭೂತ ಪ್ರಕಾರದ ಮುಷ್ಟಿಯೇಟು ಏಟು ನೀಡುವ ಚೀಲಗಳಲ್ಲಿ ಅವರ ಕೌಶಲಗಳನ್ನು ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಒಂದು ಸಣ್ಣ, ನೀರಿನ ಹನಿಯ-ಆಕಾರದ "ವೇಗದ ಚೀಲ"ವನ್ನು ಪ್ರತಿವರ್ತನಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಪುನರಾವರ್ತಿಸುವ ಮುಷ್ಟಿಯೇಟು ನೀಡುವ ಕೌಶಲಗಳನ್ನು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗೊಳಿಸಲು ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಸಿಲಿಂಡರಿನಾಕಾರದ, ಕೃತಕ ಬದಲಿ ಮರಳು ಅಥವಾ ನೀರು ತುಂಬಿಸಿದ "ಭಾರಿ ಚೀಲ"ವನ್ನು, ಬಲವಾದ ಮುಷ್ಟಿಯೇಟು ನೀಡುವುದನ್ನು ಮತ್ತು ದೇಹದ ಚಲನೆಗಳನ್ನು ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಲು ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ವಿಶಿಷ್ಠ ಸಾಧನಗಳೊಂದಿಗೆ, ಬಾಕ್ಸರ್‌ಗಳು ಬಲ, ವೇಗ ಮತ್ತು ಕುಶಾಗ್ರತೆಯನ್ನು ಬೆಳೆಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಹೆಚ್ಚು ಸಾಮಾನ್ಯ ತರಬೇತಿ-ಸಾಧನವನ್ನೂ ಬಳಸುತ್ತಾರೆ. ಸಾಮಾನ್ಯ ತರಬೇತಿ-ಸಾಧನಗಳೆಂದರೆ ಫ್ರೀ ವೈಟ್‌ಗಳು, ರೋಯಿಂಗ್ ಮೇಷಿನ್‌ಗಳು , ಜಂಪ್ ರೋಪ್ ಮತ್ತು ಮೆಡಿಸಿನ್ ಬಾಲ್‌ಗಳು.
ಬಾಕ್ಸಿಂಗ್‌ನಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರು ಕಾದಾಳಿಗಳ ಶೈಲಿಗಳು ಒಂದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಬಾಕ್ಸರ್‌ನ ಶೈಲಿಯು ಆತನು ಅಥವಾ ಆಕೆಯು ಅಭ್ಯಾಸದಲ್ಲಿ ಕಲಿತುಕೊಂಡಿರುವುದನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿರುತ್ತದೆ ಹಾಗೂ ಆತನಿಗೆ ಅಥವಾ ಆಕೆಗೆ ಸರಿಹೊಂದುವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಕಾದಾಟುತ್ತಾರೆ. ಅದೇನೇ ಇದ್ದರೂ, ಬಾಕ್ಸರ್‌ನ ಶೈಲಿಯ ಬಗ್ಗೆ ವಿಸ್ತಾರವಾಗಿ ವಿವರಿಸುವ ಅನೇಕ ಮಿತಿಗಳನ್ನು ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಒಬ್ಬ ಬಾಕ್ಸರ್‌ ಈ ಮಿತಿಗಳಿಗೆ ಒಳಪಟ್ಟಿರಬೇಕೆಂಬ ಅಗತ್ಯವಿರುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ಗಮನಿಸಬೇಕು. ಕಾದಾಳಿಯು ಇನ್-ಫೈಟಿಂಗ್ ಮತ್ತು ಔಟ್-ಫೈಟಿಂಗ್ ಎರಡರಲ್ಲೂ ನಿಪುಣನಾಗಿರಬಹುದು. ಇದಕ್ಕೆ ಉತ್ತಮ ಉದಾಹರಣೆಯೆಂದರೆ - ಮ್ಯಾನ್ನಿ ಪ್ಯಾಕ್ವಿಯೊ ಮತ್ತು ಬರ್ನಾರ್ಡ್ ಹಾಪ್ಕಿನ್ಸ್. ಕಾದಾಳಿಗಳು ಇತರರಿಗೆ ಸುಲಭವಾಗಿ ಸರಿಹೊಂದದ ಒಂದು ಭಿನ್ನ ಶೈಲಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿರಬಹುದು, ಉದಾಹರಣೆಗಾಗಿ - ನಸೀಮ್ ಹ್ಯಾಮೆಡ್.
ಆಧುನಿಕ ಬಾಕ್ಸರ್‌ಗಳು ಕೈಗಳನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆ ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂಬುದನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಗಲ್ಲ ಅಥವಾ ಹಣೆಗಳನ್ನು ಅವರ ಮುಷ್ಟಿಗಳಿಂದ ಮೆಲ್ಲಗೆ ತಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ. ಬಾಕ್ಸರ್‌ಗಳಿಗೆ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿ ಚಲಿಸಲು ಪಾದಗಳೊಂದಿಗೆ ತಳ್ಳಿ ಮುಂದಕ್ಕೆ ಹೋಗುವ ತರಬೇತಿ ನೀಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಮುಂದುವರಿಯುವ ಚಲನೆಯು ಮುಂದಿನ ಕಾಲನ್ನು ಎತ್ತಿ, ಹಿಂದಿನ ಕಾಲಿನೊಂದಿಗೆ ಮುಂದಕ್ಕೆ ಸರಿಯುವುದನ್ನು ಒಳಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಹಿಮ್ಮುಖದ ಚಲನೆಯು ಹಿಂದಿನ ಕಾಲನ್ನು ಎತ್ತಿ, ಮುಂದಿನ ಕಾಲಿನೊಂದಿಗೆ ಸರಿಯುವುದನ್ನು ಒಳಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಹಿಮ್ಮುಖದ ಚಲನೆಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಚಲನೆಯ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿರುವ ಕಾಲನ್ನು ಮೊದಲು ಚಲಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಮತ್ತೊಂದು ಕಾಲು ದೇಹವನ್ನು ಸರಿಸಲು ಬೇಕಾಗುವ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಒದಗಿಸುತ್ತದೆ.
ಕ್ರಿ.ಶ. 393ರಲ್ಲಿ ಒಲಿಂಪಿಕ್‌ಗಳನ್ನು ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್ ಚಕ್ರವರ್ತಿ ಥಿಯೊಡೋಸಿಯಸ್ ನಿಷೇಧಿಸಿದನು. ಕ್ರಿ.ಶ. 400ರಲ್ಲಿ ಥಿಯೊಡೋರಿಕ್ ದಿ ಗ್ರೇಟ್ ಬಾಕ್ಸಿಂಗ್‌‌ ದೇವರ ಪ್ರತಿರೂಪವಾದ ಮುಖವನ್ನು ವಿಕಾರಗೊಳಿಸುವುದರಿಂದ ದೇವರಿಗೆ ಅವಮಾನ ಮಾಡುತ್ತದೆಂದು ಬಾಕ್ಸಿಂಗ್‌‌ಅನ್ನು ನಿಷೇಧಿಸಿದನು. ಆದರೂ ಈ ಆಜ್ಞೆಯು ಪೌರಾತ್ಯ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಪ್ರಮುಖ ನಗರಗಳ ಹೊರಗೆ ಅಷ್ಟೊಂದು ಪ್ರಭಾವವನ್ನು ಹೊಂದಿರಲಿಲ್ಲ. ಆ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಪಾಶ್ಚಿಮಾತ್ಯ ಯುರೋಪ್, ರೋಮನ್ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಭಾಗವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಬಾಕ್ಸಿಂಗ್‌‌ ಯುರೋಪಿನಲ್ಲಿ ಮಧ್ಯಯುಗದಾದ್ಯಂತ ಮತ್ತು ಅನಂತರ ಜನಪ್ರಿಯವಾಗಿ ಉಳಿದಿತ್ತು. ಮಲ್ಲಯುದ್ಧ, ಕತ್ತಿವರಿಸೆ ಮತ್ತು ಓಟದ ಪಂದ್ಯಗಳು ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯ ವಿರೂಪವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡದಿರುವುದರಿಂದ ಹಿಂದಿನ ರೋಮನ್ನರಿಂದ ನಿಷೇಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿರಲಿಲ್ಲ.
ಹತ್ತೊಂಭತ್ತನೇ ಶತಮಾನದ ಉತ್ತರಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಬಾಕ್ಸಿಂಗ್‌‌ ಅಥವಾ ಬಹುಮಾನದ-ಕಾಳಗವು ಪ್ರಾಥಮಿಕವಾಗಿ ಅಸ್ಪಷ್ಟ ಕಾನೂನು-ಸಮ್ಮತಿಯ ಕ್ರೀಡೆಯಾಗಿತ್ತು. ಇಂಗ್ಲೆಂಡ್‌ನಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಅಮೆರಿಕ ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನದ ಹೆಚ್ಚಿನ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಬಹುಮಾನದ-ಕಾಳಗಗಳನ್ನು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಜೂಜಿನ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ನಡೆಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು ಹಾಗೂ ಅನೇಕ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಇವನ್ನು ಪೋಲೀಸರು ನಿಗ್ರಹಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಕಾದಾಟ ಮತ್ತು ಮಲ್ಲಯುದ್ಧಗಳ ತಂತ್ರಗಳು ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತಿದ್ದವು. ಅಲ್ಲದೆ ಬಹುಮಾನದ-ಕಾಳಗಗಳಲ್ಲಿ ದಂಗೆಗಳು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಕಂಡುಬರುತ್ತಿದ್ದವು. ಆದರೂ ಈ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಪ್ರಮುಖ ರಕ್ಷಣೆಯಿಲ್ಲದ-ಬೆರಳಿನ ಗೆಣ್ಣು ಚಾಂಪಿಯನ್‌ಗಳು ಕಂಡುಬಂದಿದ್ದಾರೆ. ಅವರು ಅತ್ಯಾಧುನಿಕ ಮತ್ತು ಸಂಕೀರ್ಣವಾದ ಕಾಳಗದ ತಂತ್ರಗಳನ್ನು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಪಡಿಸಿದರು.
ಬಾಕ್ಸಿಂಗ್‌‌ಅನ್ನು ಕ್ರಿ.ಪೂ. 688ರಲ್ಲಿ ಪೈಗ್ಮೆ ಅಥವಾ ಪೈಗ್ಮೇಚಿಯಾ ಎಂದು ಹೆಸರಿನೊಂದಿಗೆ ಒಲಿಂಪಿಕ್ ಕ್ರೀಡೆಯಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಲಾಯಿತು. ಸ್ಪರ್ಧಾಳುಗಳಿಗೆ ಮುಷ್ಟಿಯೇಟು ನೀಡುವ ಚೀಲಗಳಿಂದ ತರಬೇತಿ ನೀಡಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಕಾದಾಳುಗಳು ಕೈಗಳಿಗೆ, ಮಣಿಕಟ್ಟುಗಳಿಗೆ ಮತ್ತು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಎದೆಗೆ ಪೆಟ್ಟು ಬೀಳದಂತೆ ರಕ್ಷಿಸಲು ಚರ್ಮದ ಪಟ್ಟಿಗಳನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಆ ಪಟ್ಟಿಗಳು ಅವರ ಬೆರಳುಗಳನ್ನು ಆವರಿಸಿಕೊಳ್ಳದೆ, ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದವು. ಸ್ಪಾರ್ಟನ್‌ಗಳು ಬಾಕ್ಸಿಂಗ್ಅನ್ನು ಕತ್ತಿ ಮತ್ತು ಗುರಾಣಿಯ ಹೋರಾಟಕ್ಕೆ ತಯಾರಿ ನಡೆಸುವ ಒಂದು ವಿಧಾನವಾಗಿ ಬಳಸಿದವರಲ್ಲಿ ಮೊದಲಿಗರಾಗಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಪುರಾಣ ಕಥೆಗಳು ಹೇಳುತ್ತವೆ.
ಹವ್ಯಾಸಿ ಬಾಕ್ಸಿಂಗ್‌‌ ಕಾಲೇಜು ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ, ಒಲಿಂಪಿಕ್ ಕ್ರೀಡೆಗಳು ಮತ್ತು ಕಾಮನ್‌ವೆಲ್ತ್ ಕ್ರೀಡೆಗಳಲ್ಲಿ ಹಾಗೂ ಹವ್ಯಾಸಿ ಬಾಕ್ಸಿಂಗ್‌‌ ಸಂಸ್ಥೆಗಳಿಂದ ಅನುಮೋದಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಅನೇಕ ಇತರ ಜಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ. ಹವ್ಯಾಸಿ ಬಾಕ್ಸಿಂಗ್‌‌ ಅಂಕ ಲೆಕ್ಕಮಾಡುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯೊಂದನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತದೆ. ಅದು ದೈಹಿಕ ಹಾನಿಯನ್ನು ಗಮನಿಸದೆ ಸ್ಪಷ್ಟ ಹೊಡೆತಗಳನ್ನು ಲೆಕ್ಕ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಒಲಿಂಪಿಕ್ ಮತ್ತು ಕಾಮನ್‌ವೆಲ್ತ್ ಕ್ರೀಡೆಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಪರ್ಧೆಗಳು ಮೂರು ನಿಮಿಷಗಳ ಮೂರು ಸುತ್ತುಗಳನ್ನು ಹಾಗೂ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸ್ಪರ್ಧೆಯಲ್ಲಿ ಮೂರು ನಿಮಿಷಗಳ ಮೂರು ಸುತ್ತುಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತವೆ. ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸುತ್ತುಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಒಂದು-ನಿಮಿಷದ ವಿರಾಮಾವಧಿಯಿರುತ್ತದೆ.
ಬ್ರ್ಯಾವ್ಲರ್‌ಗಳು ಸ್ವ್ಯಾರ್ಮರ್‌ ಅಥವಾ ಇನ್-ಫೈಟರ್‌ಗಳನ್ನು ಮೀರಿಸುತ್ತಾರೆ ಏಕೆಂದರೆ ಸ್ಲಗ್ಗರ್‌ಗಳ ಹತ್ತಿರಕ್ಕೆ ಹೋಗಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವಾಗ, ಇನ್-ಫೈಟರ್‌ಗಳು ನೇರವಾಗಿ ಬಲವಾಗಿ-ಹೊಡೆಯುವ ಬ್ರ್ಯಾವ್ಲರ್‌ನ ಹೊಡೆತದ ಹತ್ತಿರಕ್ಕೆ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ಚಲಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಇನ್-ಫೈಟರ್‌ಗಳು ಹೆಚ್ಚು ಧೈರ್ಯವನ್ನು ಹೊಂದಿಲ್ಲದಿರುವುದರಿಂದ ಮತ್ತು ಹೊಡೆತಗಳನ್ನು ತಡೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವು ಕಡಿಮೆಯಿರುವುದರಿಂದ, ಬ್ರ್ಯಾವ್ಲರ್‌ಗಳು ಕಾದಾಟವನ್ನು ಜಯಿಸುತ್ತಾರೆ. ಈ ರೀತಿಯ ಹೋಲಿಸುವ-ಪ್ರಯೋಜನದ ಒಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಉದಾಹರಣೆಯೆಂದರೆ ಜೋಯ್ ಫ್ರೇಜಿಯರ್‌ನ ವಿರುದ್ಧದ ಜಾರ್ಜ್ ಫೋರ್‌ಮ್ಯಾನ್‌ನ ನೌಕ್ಔಟ್ ಜಯ.
ವೃತ್ತಿಪರ ಮಹಿಳಾ ಬಾಕ್ಸರ್‌ಗಳಂತೆ ಹವ್ಯಾಸಿ ಬಾಕ್ಸರ್‌ಗಳು ತೋಳಿಲ್ಲದ, ಬಿಗಿಯಾದ ಗಿಡ್ಡನೆಯ ಮೇಲುಡುಗೆಯನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಕೆಲವು ಮಹಿಳಾ ಬಾಕ್ಸರ್‌ಗಳು ಈ ತೋಳಿಲ್ಲದ ಮೇಲುಡುಗೆಯನ್ನು ಧರಿಸುವ ಬದಲಿಗೆ ಕ್ರೀಡಾ-ಬ್ರಾಗಳನ್ನು ಧರಿಸಲು ಇಷ್ಟಪಡುತ್ತಾರೆ. ದೇಹದ ಮೇಲಿನ-ಭಾಗದ ರಕ್ಷಾಕವಚಗಳು ಬಾಕ್ಸರ್‌ಗಳಿಂದ ಬಾಕ್ಸರ್‌ಗಳಿಗೆ ಆದ್ಯತೆಯ ಮೇರೆಗೆ ವ್ಯತ್ಯಾಸಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ವೃತ್ತಿಪರ ಪುರುಷ ಬಾಕ್ಸರ್‌ಗಳು ಯಾವಾಗಲೂ ದೇಹಲ ಮೇಲಿನ-ಭಾಗದ ಉಡುಪನ್ನು ಧರಿಸದೆ ಸ್ಪರ್ಧಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಎಲ್ಲಾ ಬಾಕ್ಸರ್‌ಗಳು ಮೃದು ಅಟ್ಟೆಯ ಶೂಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವುದು ಅವಶ್ಯಕವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಅದು ಅನಿರೀಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಅಥವಾ ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪಾದದ ಮೇಲೆ ನಿಲ್ಲುವುದರಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಹಾನಿಯನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಶೂಗಳ ತಯಾರಿಕೆಯು ಕಾದಾಳಿಯ ಆದ್ಯತೆಗೆ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದು. ಹೆಚ್ಚಿನ ಒಳಗಿನ-ಕಾದಾಳಿಗಳು ಅಧಿಕ ಸಂಕೋಚನಕ್ಕಾಗಿ ರಬ್ಬರ್‌ನಿಂದ ರಚಿಸಿದ ಶೂಗಳಿಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಆದ್ಯತೆ ನೀಡುತ್ತಾರೆ. ಅದೇ ಅನೇಕ ಹೊರಗಿನ-ಕಾದಾಳಿಗಳು ಘರ್ಷಣೆ ಕಡಿಮೆಯಿರುವ ಮತ್ತು ಸುಲಭ ಚಲನೆಗೆ ಅನುಕೂಲವಾದ ಮೃದುವಾದ ಶೂಗಳನ್ನು ಆರಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಆರಂಭಿಕ ಇಪ್ಪತ್ತನೇ ಶತಮಾನದಾದ್ಯಂತ ಬಾಕ್ಸರ್‌ಗಳು, ಟೆಕ್ಸ್ ರಿಕಾರ್ಡ್ನಂತಹ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಕರ ಪ್ರಭಾವದ ಹಾಗೂ ಜಾನ್ . ಸುಲ್ಲಿವ್ಯಾನ್‌ರಿಂದ ಹಿಡಿದು ಜ್ಯಾಕ್ ಡೆಂಪ್ಸೆರವರೆಗಿನ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಚಾಂಪಿಯನ್‌ಗಳ ಜನಪ್ರಿಯತೆಯ ನೆರವಿನೊಂದಿಗೆ ಕಾನೂನು-ಸಮ್ಮತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯಲು ತುಂಬಾ ಕಷ್ಟಪಟ್ಟರು. ಈ ಅವಧಿಯ ನಂತರ ಸ್ವಲ್ಪದರಲ್ಲಿ, ಈ ಕ್ರೀಡೆಯನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಲು ಮತ್ತು ವಿಶ್ವವ್ಯಾಪಕವಾಗಿ ಜನಪ್ರಿಯವಾದ ಚಾಂಪಿಯನ್‌ಗಳನ್ನು ದೃಢಪಡಿಸಲು ಬಾಕ್ಸಿಂಗ್‌‌ ನಿಯೋಗಗಳು ಮತ್ತು ಇತರ ಅನುಮೋದಿಸುವ-ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಸ್ಥಾಪನೆಯಾದವು.
ಎಲ್ಲಾ ಬಾಕ್ಸರ್‌ಗಳು, ಅವರ ತೂಕದ ವಿಭಾಗವನ್ನು ಲಕ್ಷಿಸದೆ, ಸ್ಪರ್ಧೆಗಳಿಗೆ ಅವಶ್ಯಕವಾದ ಕೆಲವು ರೀತಿಯ ಉಡುಪುಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತಾರೆ. ವೃತ್ತಿಪರ ಬಾಕ್ಸರ್‌ಗಳು ಹವ್ಯಾಸಿ ಬಾಕ್ಸರ್‌ಗಳಿಗಿಂತ ಭಿನ್ನವಾಗಿ ಉಡುಪುಗಳನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಅವರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮೂಲ ಯೋಚನೆ ಅಥವಾ ಪ್ರಜ್ಞೆಯಿರುತ್ತದೆ. ಅನುಮೋದಿತ ಕಾದಾಟಗಳ ಎಲ್ಲಾ ಬಾಕ್ಸರ್‌ಗಳು ಕೈಹೊದಿಕೆಗಳು, ಕೈಗವಸುಗಳು, ತೊಡೆಸಂದು ರಕ್ಷಕಗಳು, ಬಾಯಿ-ರಕ್ಷಕಗಳು ಮತ್ತು ಮೃದುವಾದ ಅಂಗಾಲು ಶೂಗಳು ಮೊದಲಾದವುಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರಬೇಕಾದ ಅಗತ್ಯವಿರುತ್ತದೆ.
ಉತ್ತರ ಅಮೆರಿಕಾದ ಕಾದಾಳಿಗಳು ಹೆಚ್ಚು ಸಮತೋಲಿತ ಹೊಡೆತದ ಭಂಗಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ವಿರೋಧಿಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚುಕಡಿಮೆ ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಎದುರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅದೇ ಹೆಚ್ಚಿನ ಯುರೋಪಿಯನ್ ಕಾದಾಳಿಗಳು ಅವರ ದೇಹದ ಮುಂಡಭಾಗವನ್ನು ಒಂದು ಬದಿಗೆ ತಿರುಗಿಸಿ ನಿಂತುಕೊಂಡು ಕಾದಾಡುತ್ತಾರೆ. ಕೈಗಳನ್ನು ಹಿಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಭಂಗಿಯೂ ಭಿನ್ನವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಕೆಲವು ಕಾದಾಳಿಗಳು ದೇಹಕ್ಕೆ ಹೊಡೆತಗಳು ಬೀಳುವ ಅಪಾಯವನ್ನು ತಪ್ಪಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಎರಡೂ ಕೈಗಳನ್ನು ಮುಖದ ಮುಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡಿರುತ್ತಾರೆ.
ಆಧುನಿಕ ಬಾಕ್ಸಿಂಗ್‌‌ ಹೊಡೆತದ ಭಂಗಿಯು 19ನೇ ಮತ್ತು ಆರಂಭಿಕ 20ನೇ ಶತಮಾನಗಳ ವೈಶಿಷ್ಟ್ಯ ಬಾಕ್ಸಿಂಗ್‌‌ ಹೊಡೆತ ಭಂಗಿಗಗಳಿಗಿಂತ ಗಮನಾರ್ಹವಾಗಿ ಭಿನ್ನವಾಗಿದೆ. ಆಧುನಿಕ ಹೊಡೆತದ ಭಂಗಿಯು ಹೆಚ್ಚು ನೇರವಾದ ಲಂಬವಾಗಿ-ಕೈಯಿಂದ ಪಡೆಯುವ ರಕ್ಷಣೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. ಇದು ಜ್ಯಾಕ್ ಜಾನ್ಸನ್‌‌ ಮೊದಲಾದ 20ನೇ ಶತಮಾನದ ಕೊಕ್ಕೆ ಹೊಡೆತವನ್ನು ನೀಡುವ ಕಾದಾಳಿಗಳು ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದ ಹೆಚ್ಚು ಸಮಾಂತರ, ಬೆರಳಿನ ಗೆಣ್ಣುಗಳನ್ನು-ಮುಂದಕ್ಕೆ-ಚಾಚಿ ರಕ್ಷಣೆ ಪಡೆಯುವುದಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿದೆ.
ಒಟ್ಟಿಗೆ ಹನ್ನೆರಡು ನಿಯಮಗಳಿದ್ದವು ಹಾಗೂ ಅವು ಕಾಳಗಗಳು 24-ಅಡಿ-ಚದರ ವಿಸ್ತೀರ್ಣದ ಅಥವಾ ಅಂತಹುದೇ ರಂಗದಲ್ಲಿ "ಒಂದು ಉಗ್ರವಾದ ಬಾಕ್ಸಿಂಗ್‌‌ ಪಂದ್ಯ"ವಾಗಿರಬೇಕೆಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟಪಡಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಸುತ್ತುಗಳು ಮೂರು ನಿಮಿಷದಷ್ಟು ದೀರ್ಘವಾಗಿರುತ್ತಿದ್ದವು ಹಾಗೂ ಸುತ್ತುಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಒಂದು ನಿಮಿಷ ವಿರಾಮಾವಧಿಗಳಿರುತ್ತಿದ್ದವು. ಕಾದಾಳಿಯು ಕೆಳಗುರುಳಿ ಬಿದ್ದಾಗ ಹತ್ತು ಸೆಕೆಂಡುಗಳ ಎಣಿಕೆಯನ್ನು ನೀಡಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು ಹಾಗೂ ಕಾಳಗವನ್ನು ನಿಷೇಧಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು.