polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ចំណុចដែលព្រះតេជគុណចាត់ទុកការបាត់បង់លាភ ការបាត់បង់យស និន្ទា ទុក្ខ ជាទុក្ខនោះ ខ្ញុំកណាល្មមនឹងយល់បាន ប៉ុន្តែខ្ញុំកណាមិនទាន់យល់ឃើញថា លាភ យស សរសើរ សុខ ជាទុក្ខដូចម្តេចកើតទេ"
ព្រះតេជគុណមានថេរដីកាត្រឹមត្រូវណាស់ ប្រសិនបើពិចារណាតែសើៗ​សម្បកក្រៅ ហាក់ដូចជាឃើញថា លាភ យស សរសើរ សុខឲ្យតែសេចក្តីសុខប៉ុណ្ណោះ ប៉ុន្តែបើពិចារណា ឲ្យល្អិតជ្រាលជ្រៅ នឹងឃើញថា អ្វីទាំងអស់នេះនាំយកសុខលាយទុក្ខ​មកជាមួយផង ខ្ញុំកណាយល់ស្រប​ទាំង​ស្រុង សូមនិមន្តបកស្រាយតទៅទៀត"
ខ្ញុំកណារៀបរាប់ពិធីមង្គលការឲ្យព្រះតេជព្រះគុណស្តាប់យ៉ាងពិស្តារនេះ ព្រះតេជព្រះគុណប្រហែលជានឿយណាយទេដឹង?
ខ្ញុំព្រះករុណាឆ្លើយតបចូឡពលកុមារថា "អាត្មាមិននឿយណាយទេ ឃើញថាជាពិធីកម្មគួរឲ្យចាប់ចិត្តដិត អារម្មណ៍ដែរ អាត្មាមិនដែលបានស្តាប់ឮទាល់តែសោះ សូមអញ្ជើញតំណាលតទៅទៀតចុះ"
ជីវិតនេះជាធម្មជាតដែលយើងមិនអាចរើសយកបានដូចចិត្តប្រាថ្នាទេ ជួនកាល យើងត្រូវ ព្រាត់ប្រាសចាកបុគ្គលដែលយើងស្រឡាញ់ បើទុកជាយើងមិនព្រាត់ព្រាកចាកគេ ក៏គេព្រាត់ព្រាកចាក​យើង​ដែរ ដូចយ៉ាងញោមព្រាត់ប្រាសចាកបទុមាវតីជាដើម ជួនកាល យើងក៏ព្រាត់ប្រាសចាករបស់ឬហេតុការណ៍ ដែលយើងស្រឡាញ់ចូលចិត្ត កាលបើកើតមានសេចក្តីព្រាត់ប្រាសហើយ សំណោកសោកសង្រេងក៏កើត​ឡើង នេះចាត់ជាទុក្ខប្រការ ១
ក្នុងលោកនេះ អាចមានបុគ្គល របស់ ឬ ស្ថានការណ៍ជាច្រើនដែលយើងស្អប់ មិនចូលចិត្ត យើងព្យាយាម​គេចវេះ ប៉ុន្តែទីបំផុត យើងត្រូវជួបប្រទះទាល់តែបាន កាលបើជួបប្រទះហើយ ក៏កើតមានសំណោកសោក​សៅ បរិទេវនាការ នេះចាត់ជាទុក្ខប្រការមួយទៀត
មនុស្សដែលស្ថិតនៅក្រោមអំណាចរបស់តណ្ហា តែងប្រាថ្នាចង់បានអ្វីៗជានិច្ច ចំណង់ដែលកើតឡើងដុត​រោលចិត្តឲ្យក្តៅក្រហាយក្រវល់ក្រវាយនោះ ក៏ចាត់ជាសន្តាបទុក្ខដែរ ប្រសិនបើយើងទទួលបាននូវអ្វីដែល យើង​ត្រូវការចង់បានសម​បំណង​ហើយ ក៏ល្មមនឹងជាសុខបានខ្លះ ប៉ុន្តែបើមិនសមបំណងវិញ តែងរងកំហកបំណង សោយទុក្ខសន្ធឹកសន្ធៃពន់ប្រមាណ នេះចាត់ជាទុក្ខប្រការ ១
ការព្រាត់ប្រាសចាកបុគ្គលឬរបស់ជាទីស្រឡាញ់ក្តី ការពើបប្រទះនឹងបុគ្គលឬរបស់មិនជាទី ស្រឡាញ់ក្តី ការប៉ងប្រាថ្នាអ្វីណានីមួយមិនបានសមបំណងក្តី ទាំង ៣ ប្រការនេះក៏នាំមកនូវសេចក្តីទុក្ខ ដែលហៅថា បកិណ្ណកទុក្ខ ដែលជាទុក្ខប្រការទី ៩ បុថុជ្ជនគ្រប់រូប ដែលនៅមានសេចក្តីស្រឡាញ់ សម្អប់ ឬ លំនឹកសង្ឃឹម គ្មានផ្លូវណានឹងគេចវេះសេចក្តីទុក្ខប្រភេទនេះ បានទេ ចំណង់បើជាមហាសេដ្ឋីមានទ្រព្យពេញផែនដីក៏ដោយចុះក៏មិនអាចគេចផុតពីបកិណ្ណកទុក្ខនេះ បានដែរ
ព្រះដ៏មានព្រះភាគជាម្ចាស់បានត្រាស់សម្តែងទុក្ខ ១០ ប្រការដូចដែលអាត្មាបានរៀបរាប់មកដោយ ប្រការដូច្នេះឯង"
ខ្ញុំកណាត្រេកអរណាស់ដែលមានមិត្ររួមសម្នាក់ក្នុងសុញ្ញាគារនេះ សង្កេតមើលលក្ខណៈឫកពានិងរូបបែបតែងកាយ ខ្ញុំកណាយល់ថាលោកម្ចាស់ជាអ្នកបួសក្នុងព្រះ ពុទ្ធសាសនាមែនទេ?"
"មែន អាត្មាជាព្រះភិក្ខុក្នុងព្រះពុទ្ធសាសនា"ខ្ញុំព្រះករុណាឆ្លើយតបទាំងគិតគ្នេរគ្នាន់ក្នុងចិត្តថាប្រុសចម្លែកម្នាក់ នេះនឹងសម្តែងចេញក្នុងលក្ខណៈណាទេ ដោយពន្លឺភ្លឺរហឹមក្នុងបន្ទប់ ខ្ញុំព្រះករុណាសង្កេតឃើញគេជា យុវកម្លោះអាយុមិនហួស ២0​ ឆ្នាំទេ សម្បុរសណ្តែកបាយ មុខមាត់មុតមាំ ទោះបីជាគេមានឫកពាសម្តែងថា ត្រេកអរ ប៉ុន្តែក៏មានស្នាកស្នាមនៃសំណោកដិតដាមក្នុងកែវភ្នែកនិងទឹកមុខយ៉ាងឃើញបានច្បាស់
"ខ្ញុំកណាឈ្មោះចុល្លពល ជាបុត្ររបស់ព្រាហ្មណ៍មហាសាលនៃក្រុងចម្បាដែនអង្គៈ ខ្ញុំកណាធ្វើដំណើរ ចេញពីមាតុភូមិមកអស់រយៈពេល ៧ រាត្រីថ្ងៃនេះហើយ"គេឈប់មួយស្របក់ហើយក៏សួរឡើងថា
'​ ៣២ ដង​​ ដើម្បីផ្លុំបំប៉ើងកម្ទេចផេះផង់របស់សីសៈដែលឆេះខ្ទេចអស់ហើយឲ្យប៉ើងខ្ចាត់ខ្ចាយ​រប៉ាត់​រប៉ាយទៅ ទន្ទឹមនឹងនោះ ក៏ខំគិតខាបយកប្រសាទនិងអាយតនៈថ្មីៗឲ្យចូលមកក្នុងខ្លួនដើម្បីឲ្យរាងកាយពេញ​លេញឡើង បន្ទាប់ពីនោះឲ្យបរិកម្មពាក្យថា ' ឱម !
' ព្រមទាំងលំអោនចិត្តនឹកភ្នកយកទឹកអម្រឹតពីដួងចន្ទ ឲ្យបង្អុរ​ហូរចុះមកផ្សព្វផ្សើមរាងកាយទាំងមូល លំដាប់តទៅ បរិកម្មពាក្យថា 'ជោម !
នៅខណៈនោះឯង ខ្ញុំកណាក៏បានជួបនឹងបិតារបស់បទុមាវតី គាត់បានសួរខ្ញុំកណាតាមទំនៀមទម្លាប់ថា ទៅណា ខ្ញុំកណាក៏ឆ្លើយតាមមូលភាពថាទៅក្រុងពារាណសី គាត់បានហាមាត់ហាមខ្ញុំកណាហើយស្នើថា គាត់មានកូនក្រមុំស្រស់ស្អាតម្នាក់ បើខ្ញុំកណាត្រូវការ គាត់រីករាយនឹងប្រគល់ឲ្យជាភរិយា ខ្ញុំកណាឆ្លើយយល់ ព្រមដោយមោទកភាព ហើយក៏នាំក្បួនត្រឡប់ចូលបារាំពិធីវិញ ទាំងអស់នេះគ្រាន់តែជាចំណែកមួយនៃពិធី រៀបការប៉ុណ្ណោះឯង ។
អស់រយៈពេលជាច្រើនថ្ងៃហើយតាំងពីខ្ញុំព្រះករុណាបានចាកចេញពី​វេឡុវនារាមមក មិនទាន់បានបញ្ជូនដំណើរដំណឹងដល់ទេវមិត្តឧបាសកជ្រាបនៅឡើយទេ ត្បិតខ្ញុំព្រះករុណា នៅមិនទាន់មានលំនៅស្ថិតស្ថេរនៅឡើយម្យ៉ាង ម្យ៉ាងទៀត ខ្ញុំព្រះករុណាមិនទាន់ចង់នៅជាលំនៅស្ថិតស្ថេរទេ ចង់នឹងត្រាច់ចរទៅមួយរយៈសិន កាលបើជួបបដិរូបដ្ឋានសមគួរហើយ សឹមតាំងទីសម្នាក់ជាក់លាក់ ហើយនឹងបញ្ជូនមនុស្សទៅជម្រាបប្រាប់ទេវមិត្តឧបាសកឲ្យបានដឹងតាមពាក្យសន្យា ។
នៅពេលបានស្តាប់លោកម្ចាស់បកស្រាយទុក្ខ ១០ ប្រការយ៉ាងល្អិតល្អន់ចប់​ហើយ ខ្ញុំកណាក៏កើតមានគំនិតឡើងថា ជីវិតទាំងពួងនេះចាត់ជាគំនរនៃទុក្ខ ចាត់ជាដំណើរការយូរអង្វែងនៃទុក្ខ គ្មានពេលណាដែលនឹងទំនេរចាកទុក្ខបានទេ ប៉ុន្តែខ្ញុំកណាក៏នៅមានសេចក្តីសង្ស័យខ្លះៗថា ហេតុអ្វីបាន​ជាមនុស្សខ្លះក្នុងលោកនេះនៅតែនិយាយថាខ្លួនមានសេចក្តីសុខ ថ្វីបើខ្លួនកំពុងតែសោយទុក្ខក៏ដោយ គេនិយាយបែបនោះព្រោះអាស្រ័យអ្វីជាហេតុ?
នៅខណៈដែលបុគ្គលត្រូវកំហឹងឬវង្វេងគ្របសង្កត់ហើយ គេតែងបង្កជម្លោះទាស់ទែងនឹង អ្នកដទៃ បន្ទាប់ពីនោះ កម្តួលកម្តៅ កង្វល់កង្វាយ ឬ កង្ហល់កង្ហាយ ដែលកើតចេញពីវាទប្បដិវាទនោះក៏​កើតឡើង នេះចាត់ជាទុក្ខប្រការទី ៧ ដែលហៅថា វិវាទមូលកទុក្ខ អាត្មាជឿថា ញោមមុខជាធ្លាប់ជួប ប្រទះ​ទុក្ខប្រភេទនេះមកខ្លះមិនខាន "
ខ្ញុំកណាព្យាយាមនឹងមិនឈ្លោះជាមួយនឹងអ្នកដទៃទេ ប៉ុន្តែបើទុក​ជាម្លឹងក៏នៅមិនផុតពីការមានសត្រូវ សត្រូវរបស់ខ្ញុំកណាជាកូនរបស់ឧកញ៉ាម្នាក់ ក្នុងនគរចម្បានេះឯង គេជាយុវកម្លោះមានអាយុស្របាក់ស្របាលនឹងខ្ញុំកណាដែរ កាលពីមុន យើងជាមិត្រសម្លាញ់នឹងគ្នា ប៉ុន្តែក្រោយមកក៏ទាស់ចិត្តគ្នាអំពីជំនួញ គេទើបមិននិយាយរកខ្ញុំកណា រាល់លើកដែលយើងជួបមុខគ្នា យើងព្យាយាមគេចចេញពីគ្នា នៅពេលជាមួយគ្នានោះក៏ស្អុះស្អាប់មិនស្រួលចិត្តជាខ្លាំង"
ជីវិតរបស់មនុស្សក្នុងលោកនេះ ព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធជាម្ចាស់ទ្រង់ប្រៀបធៀបទៅនឹងដំរីសឹក ដែលចូលសង្វៀងសង្រ្គាម តាមធម្មតា ដំរីសឹកលើសមរភូមិសង្រ្គាមត្រូវស៊ូទ្រាំងអត់ធ្មត់នឹងគ្រាប់ព្រួញ​ដែលបាញ់ចេញមកពីទិសទាំង ៤ ជីវិតមនុស្សក្នុងលោកក៏ដូច្នោះដែរ ត្រូវតស៊ូអត់ធ្មត់នឹងគ្រាប់ព្រួញដែរ គ្រាប់ព្រួញ គឺ អ្វី ?
គឺ បានលាភ បាត់បង់លាភ បានយស បាត់បង់យស បានសរសើរ ត្រូវនិន្ទា បានសុខ បានទុក្ខ គ្រាប់ព្រួញទាំងនេះចាំឆាឆៅធ្វើឲ្យមនុស្សរងទុក្ខក្តៅក្រហាយមិនចេះចប់ ទុក្ខក្តៅក្រហាយដោយ​មកជាមួយនឹងលោកធម៌ទាំង ៨ នេះឯង ទុក្ខប្រភេទទី ៨ នេះ ហៅថា សហគតទុក្ខ"
"យោគីនិយាយម្តងទៀត "អ្នកកម្លោះចូរកុំភ្លេចថាពេលនេះអ្នកកម្លោះប្រៀបដូចជាអ្នកជម្ងឺដែល ឈឺដុនដាប ដេកសន្ធឹកសន្ធៃនៅលើធរណីនៃមរណៈ ឪពុកអ្នកកម្លោះបានទៅតាមរកពេទ្យអ្នកជំនាញការ ផ្នែកយជ្ជុវេទមកធ្វើវេជ្ជកម្ម ឥឡូវនេះពេទ្យបានមកដល់ហើយមួយអន្លើដោយឱសថសម្រាប់ព្យាបាលផង កំពុងតែចាប់យកឱសថគឺយោគៈដ៏ឆុតចំហុតឲ្យអ្នកកម្លោះបរិភោគ ម្តេចឡើយក៏អ្នកកម្លោះបដិសេធទៅវិញ?
មូលហេតុដែលខ្ញុំបាទមិនអាចបរិភោគឱសថរបស់លោក គ្រូបាន ព្រោះឱសថរបស់លោកគ្រូមានដល់ទៅ ១២ មុខឯណោះ ត្រូវប្រើថាមពលច្រើន សេចក្តីព្យាយាម ច្រើនក្នុងការបរិភោគ ខណៈនេះ ខ្ញុំបាទកំពុងស្ថិតក្នុងសភាពឆ្អែតឆ្អន់ គ្មានទាំងកម្លាំងកាយទាំងកម្លាំងចិត្តនឹង បរិភោគឱសថរបស់លោកគ្រូទេ តើលោកគ្រូមិនមានវិធីផ្សេងណាដែលនឹងបន្ទោបង់ទុក្ខសោករបស់ខ្ញុំបាទដោយមិនបដិបត្តិតាមគោល យោគៈទាំង ១២ យ៉ាងបានទេ?
យោគីទេវេន្ទ្រងាកទៅសម្លឹងមុខរបស់ឪពុកខ្ញុំកណា គ្រវីសីសៈតិចៗហើយក៏ស្រវាចាប់យកក្អមស្ពាន់ក្រោក ដើរចេញពីបន្ទប់ទៅដោយពុំបានលាមួយម៉ាត់ឡើយ ឪពុករបស់ខ្ញុំកណាសម្លឹងមើលខ្ញុំកណាដោយក្រសែ ភ្នែកសម្តែងកំហកចិត្ត ហើយក៏ក្រោកឡើងដើរចេញទៅ បណ្តោយឲ្យខ្ញុំកណាប្រឈមមុខនឹងទុក្ខសោកក្នុង បន្ទប់តែម្នាក់ឯង ប៉ុន្តែការនៅក្នុងបន្ទប់ស្ងាត់ៗតែម្នាក់ឯងត្រឡប់ជាការល្អសម្រាប់ខ្ញុំកណាវិញ ព្រោះធ្វើ ឲ្យធូរស្បើយរហើយចិត្តច្រើនជាងមានមនុស្សមកអុកឡុករំខាន ។
"ប្រហែលជាអញ្ចឹងមើលទៅ" ឧបាសកនិយាយយ៉ាងអល់ឯក "ខ្ញុំកណាជាមនុស្សប៉ិនសង្កេត ប៉ិនគិត និង ប៉ិនវីមវាមពិភាល់ ចួនកាលអាចនឹងមិនមានអ្វីខុសប្រក្រតីដូចយ៉ាងខ្ញុំកណាគិតក៏បាន ចាំជួយគ្នាតាមដាន មើតទៅទៀត ខ្ញុំកណាសូមនមស្ការលាសិនហើយ ប្រហែលជាអ្នកផ្ទះកំពុងតែរងចាំហើយមើលទៅ" ។
ឯងជាទេពធីតា បាបអាស្រ័យនៅនឹងឯង ខ្ញុំកំពុងលាងបាបចេញពីឯង ឯងចូរចេញមក​ឥឡូវនេះ ' តួបាបនេះអាស្រ័យនៅក្នុងប្រសាទ ដែលស្ថិតនៅខាងក្នុងលលាដ៍ក្បាលខាងឆ្វេង បាបត្រូវ​កម្ចាត់​ចេញដោយវិធីប្រាណាយាមៈនោះឯង នៅពេលបាបចេញហើយ ត្រូវយកទៅលាងក្នុងទឹកឧណ្ហៗហើយធ្វើការ​បូជា បន្ទាប់ពីនោះត្រូវបញ្ជាប់ប្រសាទដែលស្អាតបរិសុទ្ធ​ចូល​កាន់​ទីដើមវិញ ដោយដកដង្ហើមវែងៗតាមរន្ធ​ច្រមុះ ខាងស្តាំ ព្រមទាំងសូធ្យគាថាថា 'បពិត្រទេពធីតាក្លាហានអើយ !
ឥឡូវនេះឯងស្អាតបរិសុទ្ធចាកបាបហើយ ឯងជាមាតារបស់លោក ខ្ញុំបានធ្វើការបូជាដល់ឯងហើយ សូមអញ្ជើញឯងត្រឡប់ចូលកាន់លំនៅដើម​របស់ឯងវិញចុះ ' "
បើគេចវេះចេញ បណ្តោយឲ្យនាងបូជាម្នាក់ឯងក៏គ្មានផ្លូវទៅបាន ព្រោះបន្ទប់របស់ទេវរូបនោះមានទ្វារចេញ តែម្ខាង បើដើរចេញទៅតាមទ្វារនោះ ស្រីក្រមុំនោះប្រាកដជាឃើញ ខ្ញុំព្រះករុណាទើបសម្រេចចិត្តនៅ​ខាងក្រោយទេវរូបនោះតទៅ
គ្រាន់តែនិពទ្ធទុក្ខមួយប៉ុនណោះ ញោមបានឃើញហើយថា សង្ខារ គឺ រាងកាយរបស់យើងនេះជាសម្បុកនៃទុក្ខយ៉ាងណា"
ទង្វើរបស់ខ្ញុំព្រះ​ករុណាបានផលយ៉ាងប្រត្យក្ស ព្រោះក្រោយពីនោះទៅ គ្មានអ្វីកើតឡើងទៀតទេ ខ្ញុំព្រះករុណាសិងលក់យ៉ាង​ស្រួលដោយគ្មានអ្វីមករុកកួនអុកឡុករហូតដល់ព្រឹកព្រលឹម ។
នៅពេលដែលខ្ញុំព្រះករុណាតើនឡើង សន្យាសីទាំងឡាយស្រង់ទឹកក្នុងស្ទឹងនិងយកផេះលាបខ្លួនរួចហើយ កំពុងតែត្រៀមខ្លួននឹងចូលទៅកាន់ភូមិដើម្បីភិក្ខាចារ ខ្ញុំព្រះករុណាលុបលាងមុខមាត់ហើយក៏ត្រៀមខ្លួន​ចូល​ទៅបិណ្ឌបាតដែរ ប៉ុន្តែតាំងចិត្តថាលុះបិណ្ឌបាតហើយនឹងចេញដំណើរដើរចារិកតទៅ ដោយមិនវិលត្រឡប់​មក​កាន់អាស្រមរបស់សន្យាសីទៀតទេ ទើបដើរទៅកុដិសន្យាសីយមទគ្នីដើម្បីសុំលា
ក្នុងសាយណ្ហសម័យនៃថ្ងៃតិថី ៨ នាថ្ងៃមួយ មាននគរវាសីនៃក្រុងរាជគ្រឹះប្រមាណជា ៥០០ នាក់មកស្តាប់ ព្រះធម៌ឯធម្មសាលាត្រង់កណ្តាលនៃវេឡុវនារាម កាលបើជួបជុំព្រមគ្នាហើយ ខ្ញុំព្រះករុណាបានឡើងទៅ កាន់ធម្មាសនៈហើយសម្តែងព្រះធម្មទេសនា មានអត្ថន័យសេចក្តីថា
លុះខ្ញុំព្រះករុណាដើរមកដល់អារាមរបស់សន្យាសីនោះ ឃើញថាជារមណីយដ្ឋានល្អល្អះពិតតាមពាក្យ​តំណាលប្រាប់ ព្រោះទីកន្លែងនោះជាទួលខ្សាច់ស្អាតស្រឡះ មានដើមស្វាយជាព្រៃទ្រុបទ្រុល មានមែក​និង​ស្លឹក​បិទបាំងរាំងជាដំបូលខាងលើ ខ្ញុំព្រះករុណាបានសង្កេតឃើញខ្ទមរប៉ិករប៉ុករបស់ពួកសន្យាសីតាំងនៅ​រតិបរតុបត្រង់ចន្លោះដើមស្វាយ ខ្ញុំព្រះករុណាដើរតម្រង់ទៅរកសន្យាសី ១ រូប ដែលកំពុងអង្គុយបូជាភ្លើង​ដោយឈើចន្ទន៍នៅខាងមុខខ្ទមហើយសួរថា
មនុស្សបែបនោះទោះបីជាគេជាជនជាតិណា ភាសាណា ក្រីក្រ ឬ ស្តុកស្តម្ភប៉ុនណា យើងក៏គោរពបូជាគេដោយសុទ្ធចិត្ត អំពើល្អនិងការធ្វើល្អដល់អ្នកដទៃតែងស្ថិតនៅ ខ្ពស់ហួសកម្រិតជាតិ សាសនា ឋានៈខាងសង្គមនិងកម្រិតរូបធម៌ណាៗទាំងអស់ ។
ពាក្យអត្ថាធិប្បាយរ៉ាយរ៉ាប់របស់បរិព្វាជក ជួសនឹងធ្វើឲ្យខ្ញុំកណាកើត​បញ្ញា​យល់ច្បាស់និងធូរស្បើយរហើយចាកទុក្ខ ប៉ុន្តែត្រឡប់ជាធ្វើឲ្យខ្ញុំកណាកើតពិភាល់សង្ស័យនិងបន្ថែមទម្ងន់ ទុក្ខកាន់តែខ្លាំងឡើង ខ្ញុំកណាទើបហើបមាត់សួរបរិព្វាជកអ្នកស្ទាត់ជំនាញក្នុងឥរុវេទថា
អ្វីណាក៏ដោយឲ្យតែយើងមិនថ្នឹកថ្នាត់ យើងតែងកើតកើតសេចក្តីព្រឺព្រួចតក់ប្រមា ប៉ុន្តែបើយើងមានតម្នឹកថ្នឹកថ្នាត់ កម្លាចខ្លាចរអាក៏រលាយខ្សុលទៅ ព្រះបរមសាស្តាទ្រង់បង្រៀនពុទ្ធបរិស័ទឲ្យ ប្រឈមមុខនឹងទុក្ខ ឲ្យស៊ប់ស៊ាំនឹងទុក្ខដោយកាយខ្លះ ដោយវាចាខ្លះ ដោយចិត្តខ្លះ តើព្រះអង្គបង្រៀនឲ្យ វាយស្និទ្ធជិតកៀក​នឹងទុក្ខដោយកាយនោះយ៉ាងណា?
"ដើម្បីសម្តែងឲ្យឃើញថា ព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធជាម្ចាស់ទ្រង់ឈ្លាសវៃក្នុងទេសនាវិធី អាចបន្ទោបង់ទុក្ខសោកដល់ អ្នករងទុក្ខដោយព្រះតម្រាស់ខ្លីៗយ៉ាងណា ខ្ញុំនឹងតំណាលរឿងខ្លះឲ្យសម្លាញ់ស្តាប់តាមដែលខ្ញុំបានស្តាប់ឮមក
អាត្មាកំពុងនៅបដិបត្តិដើម្បីចូលដល់សេចក្តីសុខពិតដូចយ៉ាងព្រះ​បរម​សាស្តា បើទុកជាមិនទាន់ដល់កម្រិតក៏ដោយ ប៉ុន្តែអាត្មាដឹងថា សេចក្តីសុខពិត គឺ អ្វី និងស្គាល់ផ្លូវបដិបត្តិ​ដើម្បីចូលដល់សេចក្តីសុខពិតនោះ"
យ៉ាងហោចណាស់ ខ្ញុំកណា​ក៏បានដឹងនៅថ្ងៃនេះថា សេចក្តីសុខពិតនោះគឺអ្វីដែរ ព្រោះបញ្ហាកម្មនេះខ្ញុំកណាក៏នៅមិនទាន់ដឹងដែរទាំង អ្នកដទៃក៏មិនដឹងដែរ ភាគច្រើនយល់ថា សេចក្តីស្រណុក ស្រួល សប្បាយជាសេចក្តីសុខ ហើយក៏រត់​សស្រាញ់​​ប្រមាញ់ស្វែងរកសេចក្តីស្រណុក ស្រួលសប្បាយនោះទីបំផុត ក៏បានត្រឹមតែសេចក្តីស្រណុក ស្រួល សប្បាយប៉ុណ្ណោះ ប៉ុន្តែមិនពើបប្រទះសេចក្តីសុខពិតទេ
តាមការពិត ពិធីកម្មទាំងអស់ដូចដែលខ្ញុំកណារៀបរាប់មកនោះគ្រាន់តែជាពិធីកម្ម ខាងដើមនៃអាពាហមង្គលរបស់ខ្ញុំកណាប៉ុណ្ណោះ ពិធីកម្មពិតប្រាកដបានចាប់ផ្តើមឡើងនៅថ្ងៃបន្ទាប់ ហើយ ប្រព្រឹត្តទៅអស់រយៈពេល ៥ ថ្ងៃ រហូតដល់ខ្ញុំកណានិងកូនក្រមុំនឿយហត់រហិតរហៃស្ទើរខ្យល់គ ប៉ុន្តែដើម្បី មោទនភាពរបស់មាតាបិតាដែលប្រិតប្រៀងចំពោះប្រពៃណីបុរាណ ពួកយើងត្រូវតែស៊ូទ្រាំអត់ធ្មត់ ។
កាលបើស្តាប់រឿងរ៉ាវរបស់ស្រីក្រមុំនោះបានប៉ុនណេះ ខ្ញុំព្រះករុណាក៏ល្មម​ទស្សន័ទាយបានថា នាងកំពុងតែរងទុក្ខធ្ងន់ព្រោះស្រណោះអាល័យស្នេហាដែលមកកាត់​ផ្តាច់ទៅយ៉ាង​ទាន់ហន់ដោយគ្មានថ្ងៃណានឹងវិលវិញ ដើម្បីលួងលោមនាងឲ្យរសាយសំណោកសោកសង្រេង ខ្ញុំព្រះករុណា​ទើបនិយាយឡើងដោយសម្លេងរាបទាបថា "កូនស្រីអើយ !
កុំសោកសង្រេងចំបែងចិត្តឡើយ ការកើត និង ការស្លាប់គឺជារឿងធម្មតា ព្រមទទួលយកគោលធម្មតាចុះ កូននឹងស្បើយចិត្ត ប៉ុ​ន្តែកូនមិន​ព្រមទទទួលយកគោលធម្មតា កូនត្រូវការឲ្យអ្វីៗប្រព្រឹត្តទៅតាមគោលបំណងរបស់កូន ប៉ុន្តែគោលធម្មតា​នោះវាប្រព្រឹត្តទៅតាមផ្លូវរបស់វា កូនទើបខកបំណងកើតទុក្ខព្រួយចិត្ត"
យ៉ាងណាយ៉ាងណីលោកក៏ជាបុត្ររបស់ព្រះព្រហ្មដែរ ទោះបីជាអ្នកបួសក្រៅ​សាសនាក៏ដោយក៏ប្រព្រឹត្តទៅតាមការនិម្មិតរបស់ព្រះព្រហ្ម ចាត់ទុកបានថាលោកបានបដិបត្តិខ្លួនតាម
សេចក្តីបា្រថ្នារបស់ព្រះអង្គដែរ​ ខ្ញុំកូរណាអនុញាតឲ្យលោកស្នាក់នៅក្នុងអារាមរបស់យើងតាមបំណងចុះ នៅឯជ្រុងខាងណោះមានកុដិនៅទំនេរមួយខ្នងសូមនិមន្តលោកទៅសិងសម្រាកតាមអធ្យាស្រ័យចុះ"
តាំងចិត្តឧទ្ទិសចំណែកបុណ្យកុសលនោះជូនដល់ញោមប្រុសញោមស្រី គ្រូវិទ្យាចារ្យ រុក្ខ​ទេវតាដែលអាច​សណ្ឋិតនៅ​ក្នុងព្រៃស្វាយនេះរហូតដល់សព្វសត្វក្នុងត្រៃភពហើយក៏ទម្រេតកាយចុះសិងផ្អៀងខាងស្តាំ ដោយ​​យក​ជើង​ទាំងពីរផ្ទឹមលើគ្នាបែបសីហសេយ្យាសន៍ តាំងចិត្តថានឹងក្រោកឡើងដើម្បីបំពេញព្យាយាម ក្នុងខាងដើមនៃបច្ឆិមយាម
កាលបើបានស្តាប់រឿងរ៉ាវរបស់ស្រីក្រមុំនោះហើយ ខ្ញុំព្រះករុណាស្ទើរតែមិន​ជឿថាជាការពិត ខ្ញុំព្រះករុណាមិនធ្លាប់បានគិតនឹកនាថាប្រពៃណីដ៏ព្រៃផ្សៃយង់ឃ្នងបែបនេះនៅ​មានក្នុង​ដែនដីមគធរដ្ឋដ៏រុងរឿងនេះទេ ប៉ុន្តែប្រពៃណីនេះនៅតែមាន ខ្ញុំព្រះករុណាកើតប្រណិធានឡើងក្នុង​ចិត្ត​យ៉ាងដាច់ខាតថានឹងព្យាយាមលុបបំបាត់ប្រពៃណីព្រៃផ្សៃនេះឲ្យអស់ពីភូមិបិណ្ឌុលគ្រាមឲ្យបានដោយ​វិធី​ណាមួយ ទោះបីបើវិធីនោះត្រូវខ្ចីដៃទេវរូបដែលឥតវិញ្ញាណក៏ដោយ ខ្ញុំព្រះករុណាប្រាប់ស្រីក្រមុំនោះថា
សូមមេត្តាអាណិតនាងខ្ញុំផង នាងខ្ញុំកំពុងតែរងទុក្ខអង្គុកអង្គុល សូមជួយ​សង្រ្គោះនាងខ្ញុំផង ឥន្ទទេពជាម្ចាស់ !
អ្នកព្រតជរាអង្គុយឈ្ងោកមុខ ស្ងៀមមួយស្របក់ធំ ហើយទើបនិយាយរំលឹកចំណាំរបស់ខ្លួនតិចៗ ព្រោះ​មិន​ដឹងទើបយល់ឃើញខុស ព្រោះយល់ឃើញខុសទើបវង្វេង ព្រោះវង្វេងទើបចង់ ព្រោះចង់ទើបត្រដរតស៊ូ ព្រោះត្រដរតស៊ូ ទើបប្រកួចប្រកាន់ ព្រោះប្រកួចប្រកាន់ទើបកើតទុក្ខ ជាវិធីដែលមានហេតុផលខ្លាំងណាស់ លោកសមណៈ !
ប៉ុន្តែខ្ញុំកូរណាគិតថា ជ្រាលជ្រៅពិបាកនឹងយល់បានដោយងាយណាស់ ខ្ញុំកូរណាចង់សួរត​ទៅ​ទៀតថា ដែលថាមិនដឹងនោះ គឺ ដូចម្តេច?
"ដោយការសង្កេតមើលការគ្រងសំពត់កាសាវពស្តុរបស់លោក ខ្ញុំកូរណាល្មមនឹងទស្សន៍ទាយបានថា លោកជា​សមណសក្យបុត្របួសឧទិ្ទសព្រះសមណគោត្តមមែនទេ?"
កាលបើបានស្តាប់ឮពាក្យសម្តីវគ្គចុងក្រោយរបស់អ្នកព្រតជរា ខ្ញុំកូរណាក៏ដឹងបានភ្លាមថា លោកនិយាយ​ដោយអំណាចទិដ្ឋិមានះ ដោយគំហើញថាលទ្ធិរបស់ខ្លួនរមែងប្រសើរជាង ត្រឹមត្រូវជាង ខ្ពង់ខ្ពស់ជាងលទ្ធិ ដទៃ​ជាដរាប ខ្ញុំព្រះករុណាមិនត្រូវការនឹងប្រណាំងប្រជែងពាក្យសម្តីជាមួយនឹងសន្យាសីយមទគ្នីនៅ​ពេល​នោះទេ ប៉ុន្តែត្រូវការយល់ដឹងសេចក្តីលម្អិតអំពីលទ្ធិរបស់លោកសិន ទើបនិយាយឡើងថា
"ខ្ញុំកណានៅចង់ស្តាប់ព្រះតេជព្រះ​គុណបកស្រាយរឿងទុក្ខតទៅទៀត កាលពីយប់មិញ ព្រះតេជគុណបានបកស្រាយដល់សភាវទុក្ខដែល​កើតពីជាតិ ជរា និង មរណៈ​ លុះយើងញែកគ្នាទៅសម្រាកសិងរៀងៗខ្លួនហើយ ខ្ញុំកណានៅយករឿងទុក្ខ នេះទៅ​គិតដង្វិន​ទៀត រហូតដល់រាត្រីកាលឈានចូលដល់បច្ឆិមយាម ទើបចូលដំណេក ប្លែកមែនទែន ព្រះតេជគុណ !
ស្រីក្រមុំប្លែកមុខដែលស្ម័គ្រចិត្តមកបន្ទោបង់ទុក្ខសោករបស់ខ្ញុំកណា ខិតចូលមកកៀកខ្ញុំកណាដែលកំពុង​អង្គុយឈ្ងោកមុខព្រងើយដោយឥតសម្តែងចំណាប់អារម្មណ៍បន្តិចឡើយ រួចនាងក៏និយាយឡើងដោយសម្លេង ដ៏ពីរោះថា "បពិត្រអ្នកប្រុស !
នាងខ្ញុំនឹងជួយឲ្យអ្នកប្រុសមានសេចក្តីសុខ នាងខ្ញុំនឹងបម្រើអ្នកប្រុសដោយសម្រស់ទន់ល្វន់នៃ កាមរស និងអ្វីៗដែលស្រ្តីគប្បីមាន"
កង្វក់របស់ក្រណាត់កើតចេញពីការប្រឡាក់ប្រឡូសដោយទឹកមូត្រនិងលាមក យ៉ាងណា សេចក្តីទុក្ខរបស់យើងក៏កើតចេញពីការប្រឡាក់ប្រឡូសដោយទង្វើ​កខ្វក់យ៉ាងនោះដែរ ទង្វើកខ្វក់ដែល​ជាហេតុធ្វើឲ្យមនុស្សរងទុក្ខមាន ៣ យ៉ាង គឺ
គឺ កាយទុច្ចរិត ៣ បានដល់ ការសម្លាប់ជីវិតមនុស្ស​សត្វ ការលួចទ្រព្យ និង ការប្រព្រឹត្តមោះមិនគប្បីក្នុងកាម វចីទុច្ចរិត ៤ បានដល់ ការនិយាយពាក្យភូតភរ ការនិយាយពាក្យគំរោះគំរើយ ការនិយាយពាក្យញុះញង់ ការនិយាយ​ពាក្យភរ​ភាយ​ ទាំងនេះឯងហៅថា ទង្វើកខ្វក់តាមផ្លូវកាយនិងវាចា​ដែលជាហេតុនាំឲ្យកើតសេចក្តីទុក្ខ ដំបូងបំផុត យើងតោងតែលាងសម្អាត ទង្វើកខ្វក់នេះចេញពីខ្លួនយើងសិន"
អ្នកព្រតជរាទំនងជាទញ់ទាល់នឹងហេតុផលរបស់ខ្ញុំព្រះករុណាឬយ៉ាងណាក៏មិនដឹង ប្រាកដឃើញថា អ្នកព្រតនោះយកកំណាត់ឈើចន្ទន៍ខ្នាតតូចវីវាចភ្លើងលេងទៅមក បើទុកជាខ្ញុំព្រះករុណាសួរបញ្ជាក់ដល់ទៅ ២ ដងក៏ដោយ ក៏មិនឆ្លើយដែរ ខ្ញុំព្រះករុណាទើបឆ្លើយថា "បពិត្រអ្នកទ្រទ្រង់ព្រត !
ខ្ញុំកណានិយាយរៀបរាប់មកយ៉ាងវែងអន្លាយរហូតដល់ពេលវេលាកន្លងចូលមជ្ឈិមយាមហើយ ក៏នៅមិនទាន់បានប្រាប់ព្រះតេជគុណពីមូលហេតុដែលធ្វើឲ្យខ្ញុំកណាចាកចេញពីស្រុកកំណើត ធ្វើដំណើរមកក្រុងរាជគ្រឹះនេះនៅ​​ឡើយ ព្រះតេជគុណប្រហែលជានឿយហត់ពីដំណើរដើរផ្លូវ ត្រូវការនឹងសិងសម្រាកយកកម្លាំងជាជាង​នឹង​ស្តាប់រឿងរ៉ាវដ៏វែងអន្លាយរបស់ខ្ញុំកណាទេដឹង?
អាត្មាមិននឿយហត់ទេ រឿងរ៉ាវរបស់ញោម​ជា រឿងគួរ​ឲ្យចាប់អារម្មណ៍ណាស់ អាត្មាចង់ស្តាប់តទៅទៀត" ការដែលខ្ញុំព្រះករុណាឆ្លើយតបប្រាប់គេបែបនោះ ក៏ព្រោះតែមានចេតនាចង់ជួយសង្គ្រោះគេដោយបច្ចេក ត្បិតថាបុគ្គលដែលកំពុងតែមានចិត្តអួលណែនដោយទុក្ខនោះ បើគ្រាន់តែបាននិយាយបូរបាច់ប្រាប់ដំណើររឿងទុក្ខរបស់ខ្លួនឲ្យអ្នកដទៃស្តាប់ ក៏នាំឲ្យធូរស្បើយរហើយ​ចិត្តបាន ។
ការចាស់និងការស្លាប់តែងកើតមានព្រោះការកើតនោះឯង ព្រោះហេតុនោះ ការកើតទើបជាហេតុនៃទុក្ខទាំង ២ ប្រការ គឺ ការចាស់ និង ការស្លាប់ ប្រៀបដូចជាទ្វារនាំចូលទៅរក សេចក្តីទុក្ខដូច្នោះ ហេតុនោះការកើតទើបចាត់ជាហេតុនាំឲ្យមានសេចក្តីទុក្ខស្មើៗនឹងការចាស់និង ការស្លាប់ ឬជួនកាលអាចជាហេតុសំខាន់ជាងក៏បាន"
នៅពេលដែលខ្ញុំព្រះករុណានិងចូឡពលសន្ទនាគ្នាមកដល់ត្រង់នេះ ពេលវេលា ក៏កន្លងចូលដល់មជ្ឈិមយាម គាមនិគមនិងអ្នកស្រុកស្ថិតក្នុងសមន្ធការនៃរាត្រីនិងសភាពស្ងាត់លន្លោច យូរៗម្តង ទើបមានសម្លេងសុនខលូឮមកអំពីចម្ងាយ អាកាសធាតុចាប់ផ្តើមត្រជាក់ស្រិប គាប់ជួនចង្កៀង ដែលចាំងពន្លឺបំភ្លឺយើងឲ្យសន្ទនាគ្នាក៏រលត់ភ្លឹបទៅព្រោះអស់ប្រេង យើងទើបយល់ព្រមគ្នាស្លេះការសន្ទនា ទុកប៉ុនណេះសិន
ខ្ញុំកណានៅចាំបានច្បាស់ដល់ថ្ងៃដែលខ្ញុំកណាគយគន់​រូបឆោមរបស់បទុមាវតីជាលើកដំបូងត្រង់កំពង់ទឹក ក្រោយពីឃើញនាងហើយ ខ្ញុំកណាក៏ត្រឡប់ទៅផ្ទះវិញ ហើយដេកគិតដោយចិត្តអន្ទះសាព្រោះរាគៈ រហូតដល់ដេកមិនលក់បក់មិនល្ហើយ"
រង្វោះរង្វើយរបស់ខ្ញុំកណា​ធ្វើឲ្យស្រីក្រមុំប្លែកមុខនោះបញ្ឈប់បម្រឹងនឹង​បម្រើខ្ញុំកណាដោយ​សម្រស់កាយរបស់នាងភ្លាម នាងដកថយចេញពីខ្ញុំកណាទៅអង្គុយជ្រលៀកមើល​ខ្ញុំកណាមួយស្របក់ហើយក៏និយាយឡើងថា
នាកាលធ្វើភត្តកិច្ចហើយ គេក៏ប្រញាប់យកបាត្ររបស់ខ្ញុំព្រះករុណាទៅលាង ជូតសម្ងួតហើយក៏យកមកទុក ត្រង់កន្លែងដើមវិញ ឃើញថាគេជាយុវជនឈ្លាសវៃមានទឹកចិត្តល្អប្រពៃ ។
ការបំពេញតបៈឬយោគៈទូន្មានបង្រៀនកាយនោះ ព្រះបរមសាស្តារបស់យើង ទ្រង់ធ្លាប់បដិបត្តិសាកល្បងមុនត្រាស់ដឹងមកហើយ ប៉ុន្តែគ្មានបានផលជាផ្លែផ្កាអ្វីទេ ជាការបង្វឹកខ្លួនឲ្យរងការ លំបាក​ចោលទទេៗ សង្ខាររាងកាយនេះជាតួទុក្ខ តាមប្រក្រតី វាឈឺចុកចាប់ទៅហើយ នឹងទៅធ្វើឲ្យឈឺចុក​ចាប់​ថែមទៀតដើម្បីអ្វី?
រាងកាយជាតួផលដែលកើតពីហេតុ វាគ្មានដឹងងោះអ្វីទេ បើទុកជាយើងបង្វឹកវាឲ្យ លំបាកប៉ុនណាក៏មិនអាចរំលត់ទុក្ខបានដែរ បើចង់បង្វឹក គួរបង្វឹកអវិជ្ជា តណ្ហា ឧបាទានដែលជាដើម​ហេតុ​ទើប​ត្រឹមត្រូវជាង ឧបមាដូចជាម្ចាស់គោឃើញគោស្គមព្រោះមានភ្រូណនៅក្នុងពោះ គេចង់ឲ្យភ្រូណ​បាត់ទៅ ប៉ុន្តែបែរជាទៅវាយសំពងគោទៅវិញ គ្មានបានប្រយោជន៍អ្វីទេ មានតែសត្វគោស្លាប់ទៅទទេៗប៉ុណ្ណោះ"
"សូមនិមន្តទៅចរចាជាមួយនឹងសន្យាសីយមទគ្នីជាប្រធានរបស់យើងឯខ្ទមនោះចុះ"ពោលហើយក៏ចង្អុលដៃទៅ កាន់ខ្ទមធំ ១​ ខ្នងដែលតាំងនៅលើទួលខ្សាច់ខ្ពស់ជាងគេ ។
នៅពេលដើរទៅដល់ខ្ទមខ្នងនោះ ក៏បានជួបនឹងសន្យាសីយមទគ្នីកំពុងអង្គុយបូជាភ្លើងដូចគ្នា គាត់ជាអ្នកព្រត​ជរាមានសក់និងពុកមាត់ពុកចង្កាពណ៌សសំពោង មានខ្លួនននលគក បិទបាំងអវយវៈខាងក្រោមដោយក្រណាត់​ជ្រលក់ទឹក​អម្ចត់ផ្ទាំងតូច អង្គុយវាចវីផេះ បរិកម្មរអិចរអូចនូវអ្វីម្យ៉ាង កាលបើបានឮសម្លេងខ្ញុំព្រះករុណាដើរចូល​មកជិត គាត់ទើបបើកភ្នែកឡើង ហើយក៏សម្លឹងមើលខ្ញុំព្រះករុណាដោយកែវភ្នែកដ៏មុតស្រួចដូចភ្នែកស្ទាំង
​នៅរសៀលថ្ងៃមួយ ខណៈដែលព្រះសមណគោត្តមបរមសាស្តាទ្រង់កំពុងសម្តែងធម៌ដល់ពុទ្ធបរិស័ទក្នុងវត្ត​ជេតវ័ន បដាចារាស្រីវិកលចរិតក៏ចូលមកដល់ ហ្វូងមហាជនដែលនៅជួរក្រោយប្រាប់ថា ស្រីឆ្កួតមកហើយ !
ព្យាយាមរារាំងមិនឲ្យនាងចូលទៅជិតព្រះបរមសាស្តា រំពេចនោះឯង ព្រះបរមសាស្តាទ្រង់ មានមហាករុណាចំពោះសព្វសត្វបានជ្រាបដោយព្រះញាណថា បដាចារាខូចសតិសម្បជញ្ញៈទៅព្រោះត្រូវ​មហាទុក្ខ​គ្របសង្កត់ ទើបត្រាស់ថា កុំឃាត់បដាចារាឡើយ បណ្តោយឲ្យនាងចូលមករកតថាគតចុះ ភ្លាមនោះក៏មានឧបាសកចិត្តបុណ្យម្នាក់បោះក្រណាត់មួយផ្ទាំងឲ្យនាងគ្របដណ្តប់កាយ កាលបដាចារាចូល មកជិតហើយ ព្រះបរមសាស្តាទើបត្រាស់ថា
ខ្ញុំព្រះករុណាឆ្លើយថាសិងលក់ស្រួលធម្មតា លោកសម្លឹងមើលខ្ញុំព្រះករុណាដោយវិមតិសង្ស័យមួយ​សន្ទុះ​ហើយនិយាយថា "ខ្ញុំកូរណាភ្លេចប្រាប់លោកថា ខ្ទមនោះជាលំនៅរបស់សន្យាសីវាសេដ្ឋៈដែលទើប​នឹង​ទទួល​​អនិច្ចធម្មទៅកាលពីឆ្នាំទៅមិញនេះឯង តាមធម្មតា គ្មានអ្នកណាអាចនៅក្នុងខ្ទមនេះបានទេ ព្រោះត្រូវបិសាចលងបន្លាចដោយប្រការផ្សេង ៗ លោកអាចនៅបានរហូតមួយយប់ ចាត់ទុកថាពូកែ​ណាស់ "
ខ្ញុំព្រះករុណាមិនបានតំណាលរឿងដែលកើតឡើងដល់សន្យាសីយមទគ្នីស្តាប់ទេ គ្រាន់តែសុំលាតាម​សណ្តាប់ យមទគ្នីបាននិយាយមុនពេលខ្ញុំព្រះករុណាចាកចេញទៅថា
"ព្រះអង្គត្រាស់ឆ្លើយថា 'យើងតថាគតឈប់ហើយ លោកវិញទេដែលនៅមិនទាន់ឈប់ !' អង្គុលីមាល៍សួរឡងវិញថា 'ព្រះអង្គនិយាយកុហក ព្រោះព្រះអង្គនៅរត់នៅឡើយ ឈ្មោះថា ឈប់យ៉ាងម៉េចបាន?'ព្រះបរមសាស្តាឆ្លើយថា 'យើងតថាគតឈប់ហើយចាកបាបអកុសល ទាំងពួង ចំណែកលោកវិញ​នៅមិនទាន់ឈប់ធ្វើបាបអកុសលទេ'ដោយព្រះតម្រាស់ត្រឹមប៉ុណ្ណេះ អង្គុលីមាល៍ក៏ត្រឡប់បានសតិសម្បជញ្ញៈវិញ គេបានគ្រវែងដាវកម្រងម្រាមដៃមនុស្សចោល ហើយចូល​ទៅថ្វាយបង្គំព្រះបរមសាស្តា ហើយសូមប្រគល់កាយថ្វាយខ្លួនជាសិស្សសាវ័ក សម្លាញ់អើយ !
ប្រពៃណីសតីនេះចាត់ជាប្រពៃណីស័ក្តិសិទ្ធិដែលពួកយើងនាំគ្នាគោរពបដិបត្តិ​តៗ​គ្នាមកតាំងពីបុព្វកាល យើងមិនអាចលះលើកចោលបានទេ ព្រោះបើលះលើកចោលក៏ស្មើនឹងបំផ្លាញ​ប្រពៃណី ជាការរមិលគុណចំពោះបុព្វបុរស"
នៅពេលបានស្តាប់សម្តីរបស់ព្រាហ្មណ៍ជាបិតាហើយ ខ្ញុំព្រះករុណាក៏យល់ដឹង​បានភ្លាមថា ក្នុងការបដិបត្តិតាមប្រពៃណីនោះ គេគ្មានហេតុផលអ្វីសោះ គ្រាន់តែជឿកាន់តៗគ្នាមកដូច​យ៉ាង​មនុស្សភ្នែកខ្វាក់ ខ្ញុំព្រះករុណាទើបចាប់ផ្តើមណែនាំគាត់ក្នុងផ្លូវនៃហេតុផលដូចតទៅ
ក្សិណនោះ ព្រាហ្មណ៍បុរោហិតបានចាប់ផ្តើមពិធីកម្មសង្កប្បៈ គឺ ការអារាធនាព្រះអភិទេពទាំងឡាយ គឺ ព្រះ ព្រហ្ម ព្រះវិស្ណុ ព្រះរុទ្រ ព្រះអាទិត្យទាំង ១២ ព្រះវាសុទាំង ៨ ព្រះព្រហ្មទាំង ៩ ព្រះរុទ្រទាំង ១១ គន្ធព្វ សិទ្ធា សធ្យា នារទៈ មហាមុនីទាំង ៧ ព្រះគ្រោះទាំង ៩ និងអភិទេពជាច្រើនទៀត ដែលខ្ញុំកណាមិនអាចចាំបាន ព្រាហ្មណ៍បុរោហិតបានធ្វើសក្ការៈចំពោះអភិទេពទាំងនេះដោយសេចក្តីគោរពឱនអង្គ អារាធនាឲ្យអភិទេព ទាំងនោះមកសណ្ឋិតនៅប្រចាំក្នុងបារាំពិធីរហូត ៥ ថ្ងៃដើម្បីសិរីសួស្តីដល់មង្គលការ ។
បើអាត្មាប្រាប់ថា សេចក្តីសុខ គឺ អ្វីទៅត្រង់ ៗ អាចជាការពិបាកយល់ដល់ញោម ព្រោះរឿង​របស់សេចក្តីសុខជារឿងល្អិតល្អន់ជ្រាលជ្រៅ ព្រោះហេតុនោះ អាត្មាសូមសួរញោមសិន ញោមយល់ឃើញ យ៉ាងណាក៏ឆ្លើយយ៉ាងនោះចុះ ឧបមាថា មានមនុស្សម្នាក់យកក្រណាត់ប្រឡាក់ដោយទឹកមូត្រនិងលាមក និងរបស់កខ្វក់ស្មោកគ្រោកជាច្រើនឲ្យញោមមើល តើញោមដឹងថាក្រណាត់នោះស្មោកគ្រោកទេ?"
ចម្លើយរបស់ព្រះតេជគុណពេញជាជាក់ច្បាស់និងត្រូវត្រង់តាមសភាវៈពិត ព្រះតេជគុណឆ្លើយសំណួរបស់ខ្ញុំកណាដោយទំហៀបដ៏ឈ្លាសវៃ ធ្វើឲ្យខ្ញុំកណាស្គាល់មុខមាត់របស់​សេចក្តីសុខជាលើកដំបូង ណ្ហើយចុះ !
ខ្ញុំកណានឹងសួរព្រះតេជគុណតទៅទៀត កាលបើសេចក្តីសុខកើត​ឡើងឯងនៅខណៈដែលទុក្ខរលត់ទៅ ប្រៀបដូចជាភាពស្អាតស្អានកើតឡើងឯងនៅខណៈដែលភាពស្មោក​គ្រោកផុតរលត់ទៅដូច្នោះ យើងមិនអាចសាងសេចក្តីសុខបានទេ ករណីកិច្ចរបស់យើង​ គឺ រំលត់ទុក្ខ ព្យាយាមលាងសម្អាតទុក្ខឲ្យអស់ទៅ មែនទេ?"
" ខ្ញុំព្រះករុណានិយាយតទៅទៀត "បើទុកជាខ្ញុំកូរណាជាអ្នកបួសក្នុងសាសនាដទៃ ប៉ុន្តែខ្ញុំកូរណាក៏ជាអ្នកបួសលះបង់លោកិយវិស័យស្វែងរកសេចក្តីស្ងប់ផ្លូវចិត្តដូចយ៉ាងលោកម្ចាស់ដែរ គោតែងរត់ទៅរកហ្វូងគោ ដំរីតែងរត់ទៅរកហ្វូងដំរី សមណៈក៏តែងតែរត់ទៅរកសមណៈដូចគ្នាដែរ សូមមេត្តាអនុញ្ញាតឲ្យខ្ញុំកូរណាបានសម្រាកផងចុះ អ្នកទ្រទ្រង់ព្រត !
"កាលពីយប់មិញនេះ ខ្ញុំកូរណា​បានគិតត្រិះរិះលទ្ធិរបស់លោកម្នាក់ឯងហើយយង់យល់ជ្រួតជ្រាបនឹងមូលភាពអនុសាសនីរបស់​ព្រះសមណគោត្តមដោយច្រើន ប្រសិនបើខ្ញុំកូរណានៅក្មេងវ័យមិនចាស់ជរា ទាំងមិនជាប្រមុខរបស់​សន្យាសីទាំងឡាយដូចឥឡូវនេះទេ ខ្ញុំកូរណាអាចនឹងទៅផ្ញើកាយថ្វាយខ្លួនជាសាវ័ករបស់ព្រះមហា​សមណៈ​ព្រះអង្គនោះមិនខាន ប៉ុន្តែឥឡូវនេះ អ្វីៗជ្រុលពេលទៅហើយ សូមឲ្យលោកធ្វើដំណើរទៅប្រកប​ដោយសុវត្ថិភាពចុះ ខ្ញុំកូរណាសូមរស់នៅតាមផ្លូវរបស់ខ្លួនលុះត្រាតែផុតរលត់ដង្ហើមតរៀងទៅ" ។
នាងខ្ញុំមិនទាន់ចង់ស្លាប់ទេ នាងខ្ញុំទើបតែកើតមកឃើញលោកនេះត្រឹមតែអាយុ ១៨ ឆ្នាំប៉ុណ្ណោះ នាងខ្ញុំចង់នៅរស់មើលពិភពលោកនេះតទៅយូរអង្វែងទៀត នាងខ្ញុំភ័យតក់ស្លុតចំពោះការ​ស្លាប់​ក្នុងភ្នក់​ភ្លើងដ៏សែនកំណាចនោះណាស់ នាងខ្ញុំយល់ឃើញថា វាមិនយុត្តិធម៌ឡើយដែលឲ្យនាងខ្ញុំនៅ​វ័យក្មេងទៅស្លាប់តាមមនុស្សចាស់អាយុដល់ទៅ ៦០-៧០ ឆ្នាំ នាងខ្ញុំមិនព្រម. មិនព្រមជាដាច់ខាត" ស្រីក្រមុំ​នោះពោល ២ ប្រយោគចុងក្រោយដោយសម្លេងដាច់ណាត់ ។
"ឃើញថា ជីវិតរបស់លោកម្ចាស់មានប្រវត្តិស្រដៀងនឹងជីវិតរបស់ខ្ញុំកូរណាដោយច្រើន"ខ្ញុំព្រះករុណានិយាយ​បន្ទរ "មានចំណុចខ្លះផ្សេងគ្នាត្រង់ចេញកាន់សមណភេទ លោកម្ចាស់ចេញបួសព្រោះសេចក្តីសង្វេគស្លុតចិត្ត ហើយចេញបួសដោយខ្លួនឯង ប៉ុន្តែខ្ញុំកូរណាចេញបួសព្រោះបានស្តាប់អនុសាសនីរបស់អ្នកដទៃ ប៉ុន្តែខ្ញុំកូរណាចង់ទូលសួរតទៅទៀតថា ក្នុងការកាន់ភេទជាសន្យាសីនោះ តើមានពិធីបដិបត្តិដូចម្តេចខ្លះ?"
"ខ្ញុំកូរណាក៏ត្រេកអរនឹងសន្ទនាជាមួយនឹងលោកម្ចាស់ដែរ" ខ្ញុំព្រះករុណាឆ្លើយតប "ព្រោះយូរៗម្តងទើបមាន​ឱកាស​បានជួប​និងសន្ទនាជាមួយនឹងអ្នកព្រតដែលចម្រើនដោយគុណវុឌ្ឍិ និង​បញ្ញាវុឌ្ឍិអម្បាលយ៉ាង​លោកម្ចាស់ បើទុកជាយើងផ្សេងគ្នាដោយភេទនិងសាសនាក៏ដោយ ប៉ុន្តែយើងក៏ជាសមណៈដែលវៀរបង់ចាក​បាបអកុសលនិងកង្វល់លោកីយ៍ដែរ ជួនកាលយើងអាចផ្តោះផ្តូរចំណេះដឹងដ៏មានតម្លៃចំពោះគ្នានិងគ្នាក៏បាន លោកម្ចាស់មានអ្វីនឹងសន្ទានសាកសួរខ្ញុំកូរណា ក៏សូមនិមន្តសួរមកចុះ"
លុះការសន្ទនាប្រព្រឹត្តទៅបានមួយស្របក់ ព្រះទេវទត្តមហាថេរៈមួយអន្លើដោយភិក្ខុសហចរ ២ រូបទៀត ទើប សូមលាទៅសម្រាកឯកុដិដែលខ្ញុំព្រះករុណាប្រើសាមណេរឲ្យចាត់បម្រុងទុក ខ្ញុំព្រះករុណាដើរតាមជូនដំណើរ លោកដល់កុដិហើយក៏វេវិលមកកាន់ធម្មសាលាវិញ ទេវមិត្រឧបាសកនៅតែស្ថិតនៅទីនោះនៅឡើយ ហើយ យើងក៏សន្ទនាគ្នាតទៅ
"ឧបាសកមានប្រសាសន៍ "ព្រះតេជព្រះគុណសង្កេតឃើញអ្វីខុស ប្រក្រតីខ្លះទេ ទាក់ទងនឹងព្រះទេវទត្តមហាថេរៈ"
អស្ចារ្យមែន ខ្ញុំកណាមិនដែលបានចូលដល់សេចក្តីស្អាតស្អានតាមផ្លូវកាយ វាចាចិត្តម្តងណាទេ នៅមិនទាន់ចូលដល់សេចក្តីសុខពិតទេ ប៉ុន្តែខ្ញុំកណាក៏យល់ស្របយ៉ាងពេញទំហឹងថា វិធីសាស្ត្ររំដោះទុក្ខរបស់ព្រះតេជគុណពេញជាវិធីសាស្រ្តដ៏ប្រសើរណាស់ អាចយកទៅរំលត់ទុក្ខបានពិត​មែន ចាប់ពីថ្ងៃនេះតទៅ ខ្ញុំកណាសូមប្រគល់កាយថ្វាយខ្លួនជាសិស្សរបស់ព្រះតេជគុណ សូមគោរពបូជា ព្រះតេជគុណជាសរណៈទីពឹងផ្លូវចិត្តជារៀងរហូត"
លុះបានស្តាប់ពាក្យបរិយាយរាយរាប់របស់សន្យាសីជរាហើយ ខ្ញុំព្រះករុណាក៏បានដឹងភ្លាមថា អ្នកបួសទាំងនេះ គោរពរាប់អានព្រះព្រហ្មជាសរណៈ បំពេញតបធម៌ដើម្បីចូលដល់ព្រះព្រហ្មតទៅទៀត ខ្ញុំព្រះករុណាទើបសួរថា
ខ្ញុំកូរណាបានចេះមកពីឫគវេទបុរាណថា ព្រះព្រហ្មជាម្ចាស់ទ្រង់ជាអភិទេព ទ្រង់ស្ថិត​នៅ​ជានិរន្តរ គ្មានខាងដើម គ្មានខាងចុងទេ ទ្រង់ជាអ្នកបង្កើតអ្វីៗទាំងពួង អញ្ចឹងមែនទេ?"
យោគីទេវេន្ទ្រសម្លឹងមើលខ្ញុំកណាដោយភ្នែកក្រឡួង សម្តែងសេចក្តីភ្ញាក់ផ្អើល រួចហើយក៏ងាកទៅសម្លឹង មើលឪពុករបស់ខ្ញុំកណាដែលនៅអង្គុយក្បែរៗនោះ មួយស្របក់ធំកន្លងទៅ ទើបបែរមុខមកខាងខ្ញុំកណាវិញ ឈ្ងោកមុខបិទភ្នែកហើយស្វាធ្យាយពាក្យថា "ឱម !
"បើអញ្ចឹង អ្វីៗដែលកើតឡើងរួចហើយ​ ទោះល្អក្តី អាក្រក់ក្តី ត្រូវក្តី ខុសក្តីសុទ្ធតែកើតឡើងតាមអំណាចនិម្មិត​របស់ព្រះព្រហ្មទាំងអស់ ដូចជា គោជាសត្វមានគុណចំពោះមនុស្ស ឲ្យបញ្ចគោរសដល់មនុស្ស ក៏កើតឡើង​ព្រោះការនិម្មិតរបស់ព្រះព្រហ្មដែរ ខ្លាជាសត្វគ្រោះថ្នាក់ដល់មនុស្សក៏កើតឡើងព្រោះការនិម្មិត​របស់ព្រះ​ព្រហ្មមែនទេ ឬថា ព្រះអង្គទ្រង់បង្កើតតែអ្វីដែលល្អមានប្រយោជន៍សុខដល់មនុស្សប៉ុណ្ណោះឬ?
នៅពេលដឹងថាភ្ញៀវរាត្រីកាលជាសន្យាសីយមទគ្នី ខ្ញុំព្រះករុណាក៏ហាមាត់អារាធនា​ ឲ្យលោកចូលមកអង្គុយ​ខាងក្នុង អ្នកព្រតជរាផ្តេកឈើច្រត់ទុកក្បែរខាងកុដិ ក្រាលកម្រាលស្បែកខ្លាលើផ្ទៃហើយ​ក៏អង្គុយចុះដោយអាការល្វតល្វើយបែបមនុស្សចាស់
"ខ្ញុំកូរណានៅជាប់​ចិត្តដិតអារម្មណ៍នឹងពាក្យសម្តីរបស់លោកពេលមកសុំស្នាក់អាស្រ័យ ចង់នឹងសន្ទនា​ប្រាស្រ័យ​ជាមួយ ទើបមកជួបនឹងលោកម្តងទៀត"
មរណកម្មរបស់បទុមាវតីបានប៉ះទង្គិចចិត្តរបស់ខ្ញុំកណាយ៉ាងដំណំ រហូតដល់ធ្វើឲ្យខ្ញុំកណាមើលឃើញអ្វីៗទាំងពួងជាមរណៈ សម្លេងចម្រៀងដ៏ពីរោះរបស់ស្រីក្រមុំគឺជា សម្លេងនៃមរណៈ ចង្វាក់របាយរបាំរបស់នាងគឺជាចង្វាក់នៃមរណៈ សូម្បីតែស្រីក្រមុំម្នាក់នោះក៏ប្រាកដ​ស្មើនឹងទូតនៃមរណៈដែលមកលងបន្លាចខ្ញុំកណា ព្រោះហេតុនេះបានជាខ្ញុំកណាគ្មានសេចក្តីត្រេកអរ បន្តិចណាឡើយ" ។