polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ដោយបានសិក្សាច្បាស់ នូវបញ្ញាវែងនៃអ្នកអង់អាច ហើយបានត្រាស់ដឹង នូវធម្មជាតិបំភ័នភ្នែកនៃព្រះធម៌ ព្រះអង្គបានកំទេចសំណាញ់មារ ស្រាយចំណងតណ្ហាទាំងអស់ ។ ព្រះអង្គឡើងខ្ពស់ផុតថ្នាក់ នៃពួកសាវ័កនិងបច្ចេកពុទ្ធ ហើយបានដល់នូវសមាធិ នៃភាពសូន្យទទេ អរូប និងការអស់ទៅនៃតណ្ហា ។ ដោយភាពប៉ិនប្រសប់ ព្រះអង្គផ្តល់ផ្លូវត្រង់ៗ ហើយបង្ហាញការបង្រៀន៣បែប តាមរបៀបនេះ ។
អ្នកដែលបានជួបព្រះពុទ្ធ១អង្គ ពីកាលមុន អាចយល់ព្រមដល់ការបង្រៀននេះ មនុស្សនោះធ្វើសក្ការៈដោយសេចក្តីគោរព ឭហើយប្រព្រឹត្តតាម ការបង្រៀននោះ ហើយត្រេកអរជាខ្លាំង ដូចបានរាំ ។ មនុស្សរឹងរុះ មិនស្មោះ និងព្រងើយកន្តើយ មិនអាចយល់ព្រម ដល់ការបង្រៀននេះទេ ប៉ុន្តែអ្នកដែលបានជួបព្រះពុទ្ធច្រើនអង្គ ក្នុងអតីតជាតិ ត្រេកអរជាខ្លាំង ដោយបានឭការបង្រៀននេះ ។
ប្រសិនបើ នៅពេលដែលខ្ញុំបានដល់ពុទ្ធភូមិ សត្វមានជីវិតក្នុងដែនដីព្រះពុទ្ធ ដែលវាស់ពុំបាន និងពុំអាចគិតយល់បាន ក្នុងទិសទាំង១០ ដែលបានឮព្រះនាមរបស់ខ្ញុំ ត្រូវមិនបានសម្រេច សេចក្តីយល់ដឹងរបស់ពោធិសត្វ ទៅលើការមិនកើតឡើង នៃធម៌ទាំងអស់ ហើយត្រូវមិនបានធារណី ផ្សេងៗដ៏ជ្រៅ សូមកុំឲ្យខ្ញុំបានត្រាស់ពេញបរិបូណ៌ ។
ព្រះអង្គចំរើនសមាធិជ្រៅ ហើយត្រង់ចំពោះលើសមុទ្រព្រះធម៌ នៃព្រះពុទ្ធទាំងអស់ - ព្រះអង្គជ្រាបនូវជំរៅ និងរង្វាស់បណ្តោយរបស់វា ហើយចូលទៅដល់ទីឆ្ងាយបំផុតរបស់វា - អវិជ្ជា លោភៈ ទោសៈ ត្រូវបាត់ជាអចិន្រ្តៃយ៍ អំពីព្រះដ៏មានកិត្តិយសក្នុងលោក- ព្រះអង្គជាសឹង្ហ ជាអ្នកក្លាហានបំផុត លើសមនុស្សទាំងអស់ គុណធម៌ដ៏រុងរឿងរបស់ព្រះអង្គគ្មានព្រំដែន ។
ប្រសិនបើ នៅពេលដែលខ្ញុំបានដល់ពុទ្ធភូមិ សត្វមានជីវិតក្នុងដែនដី នៃទិសទាំង១០ ដែលបន្ទាប់ពីបានឮឈ្មោះរបស់ខ្ញុំ ផ្ចង់គំនិតរបស់ខ្លួនទៅលើដែនដីរបស់ខ្ញុំ បណ្តុះឫសគុណធម៌ ហើយឧទិសកុសលរបស់ខ្លួន ដោយស្មោះឆ្ពោះទៅរកដែនដីរបស់ខ្ញុំ ក្នុងបំណងឲ្យបានទៅកើតក្នុងទីនោះ ត្រូវមិនបានសម្រេចបំណងរបស់ខ្លួន សូមកុំឲ្យខ្ញុំបានត្រាស់ពេញបរិបូណ៌ ។
អ្នកដែលបានកើត ក្នុងដែនដីព្រះពុទ្ធនេះ ប្រកបដោយរូបកាយបរិសុទ្ធ ហើយមានសម្លេងដ៏វិសេស ឫទ្ធិហួសវិស័យធម្មជាតិ និងគុណធម៌ ។ វិមានដែលអ្នកទាំងនោះនៅ សម្លៀកបំពាក់របស់គាត់ អាហារនិងភេសជ្ជៈ បុផ្ផាដ៏អស្ចារ្យ ហើយគ្រឿងក្រអូប និងប្រដាប់តុបតែងផ្សេងៗ ប្រៀបដូចជារបស់ ដែលផ្តល់ឲ្យស្រាប់ ក្នុងស្ថានសួគ៌ទី៦ នៃកាមភព ។
ព្រះពុទ្ធ មានព្រះបន្ទូល ទៅកាន់ព្រះអានន្ទថាៈ នៅពេលដែលភិក្ខុធម្មករ បានពោលនូវគាថាទាំងនោះចប់ភ្លាម ផែនដីទាំងមូលក៏រញ្ជួយញ័រ៦ផ្លូវ ហើយភ្លៀងផ្កាដ៏ចម្លែកក៏ធ្លាក់ចុះពីស្ថានសួគ៌ រាយសព្វទីកន្លែង ។ តន្ត្រីទិព្វក៏ឮឡើង ហើយសម្លេងមួយបន្លឺឡើងពីលើមេឃថាៈ អ្នកនឹងបានដល់ការត្រាស់ដឹង ខ្ពស់បំផុតនិងឥតខ្ចោះ ។
ប្រសិនបើ នៅពេលដែលខ្ញុំបានដល់ពុទ្ធភូមិ ព្រះពោធិសត្វក្នុងដែនដីរបស់ខ្ញុំ ដែលប្រាថ្នាចង់ឃើញ ដែនដីព្រះពុទ្ធគ្រប់ទិសទាំង១០ ដ៏រុងរឿង និងពុំអាចវាស់បាន ត្រូវមិនអាចមើលឃើញ ដែនដីព្រះពុទ្ធទាំងអស់នោះ ចាំងឆ្លុះក្នុងដើមឈើត្បូងពណ៌ ដូចគេឃើញមុខរបស់គេ ឆ្លុះក្នុងកញ្ចក់ថ្លា សូមកុំឲ្យខ្ញុំបានត្រាស់ពេញបរិបូណ៌ ។
ពិតមែនតែដែនដីព្រះពុទ្ធ ច្រើនរាប់មិនអស់ ដូចខ្សាច់ក្នុងទន្លេគង្គ ហើយតំបន់និងលោកដទៃទៀត មិនអាចរាប់ចំនួនបាន សូមពន្លឺរបស់ខ្ញុំព្រះករុណា ភ្លឺគ្រប់ទីកន្លែង ផ្សប់ផ្សាយទៅគ្រប់ដែនដីទាំងនោះ - ជាលទ្ធផលនៃវិរិយភាព របស់ខ្ញុំព្រះករុណានេះ សូមអានុភាពដ៏រុងរឿង របស់ខ្ញុំព្រះករុណា មានសភាពជ្រាលជ្រៅ ពុំអាចវាស់បាន ។
នៅពេលដែលគេអស់អាយុ ក្នុងសភាពឈឺចាប់យ៉ាងនេះ គាត់ត្រូវតែចាកចោល មនុស្សគ្រប់គ្នា និងអ្វីៗទាំងអស់ ។ សូម្បីអ្នកខ្ពង់ខ្ពស់ឧត្តម និងអ្នកមានស្តុកស្តំក៏មាន សេចក្តីកង្វល់ទាំងនេះដែរ ។ គេទ្រាំទ្រនឹងសេចក្តីទុក្ខ ទាំងការព្រួយ និងការភ័យខ្លាចដ៏ច្រើន ។ គេទទួលការឈឺចាប់ ឥតស្រាកស្រាន្ត ដោយជម្ងឺហូរញើស ឬគ្រុនក្តៅ ។
ប្រសិនបើ នៅពេលដែលខ្ញុំបានដល់ពុទ្ធភូមិ ព្រះពោធិសត្វក្នុងដែនដីខ្ញុំ ក្នុងការធ្វើការបូជាចំពោះព្រះពុទ្ធទាំងឡាយ តាមរយៈឫទ្ធិបារមីបំផុតរបស់ខ្ញុំ ត្រូវមិនអាចទៅដល់ដែនដីព្រះពុទ្ធ ឆ្ងាយវាស់ពុំបាន និងច្រើនរាប់កោដិនយុតមិនអស់ ក្នុងពេលដ៏ខ្លី ដូចគេបរិភោគអាហារមួយពេល សូមកុំឲ្យខ្ញុំបានត្រាស់ពេញបរិបូណ៌ ។
ប្រសិនបើ នៅពេលដែលខ្ញុំបានដល់ពុទ្ធភូមិ សត្វមានជីវិត សូម្បីដោយសារភ្នែកទិព្វ ត្រូវអាចស្គាល់ដោយឈ្មោះ គិតលេខចំនួនច្រើនអនេក នៃការបង្ហាញរូបដែលផ្តល់ឲ្យដល់មនុស្សនិងទេវតា ក្នុងដែនដីរបស់ខ្ញុំ ដែលរុងរឿងនិងត្រចះត្រចង់ ហើយមានគ្រឿងប្រដាប់ល្អប្រណិត ពុំអាចរាប់រៀបបាន សូមកុំឲ្យខ្ញុំបានត្រាស់ពេញបរិបូណ៌ ។
ព្រះពុទ្ធ មានព្រះបន្ទូល ទៅកាន់ព្រះអានន្ទថាៈ ព្រះពោធិសត្វទាំងអស់ក្នុងដែនដីព្រះពុទ្ធអមិតាភៈ នឹងបានទៅជាព្រះពុទ្ធ នៅទីបំផុត តែក្នុង១ជាតិទៀត លើកលែងតែព្រះពោធិសត្វណា ដែលបានធ្វើអធិដ្ឋានខាងដើម ដើម្បីប្រយោជន៍សត្វមានវិញ្ញាណ តាំងចិត្តថាចំរើនបារមី ដើម្បីជួយសង្គ្រោះ សត្វមានវិញ្ញាណទាំងអស់ ។
ប្រសិនបើ នៅពេលដែលខ្ញុំបានដល់ពុទ្ធភូមិ ព្រះពោធិសត្វក្នុងដែនដីព្រះពុទ្ធ ដែលវាស់ពុំបាន និងពុំអាចគិតយល់បាន ក្នុងទិសទាំង១០ ដែលបានឮព្រះនាមរបស់ខ្ញុំហើយបន្ទាប់ពីទីបញ្ចប់នៃជីវិត ត្រូវមិនប្រតិបត្តិជានិច្ច នូវការអនុវត្តន៍សក្តិសិទ្ធិ រហូតដល់បានសម្រេចពុទ្ធភូមិ សូមកុំឲ្យខ្ញុំបានត្រាស់ពេញបរិបូណ៌ ។
មនុស្សក្នុងលោក ម្តាយឪពុកនិងកូន បងប្អូនប្រុសស្រី ប្តីនិងប្រពន្ធ និងសមាជិកគ្រួសារផ្សេងទៀត និងញាតិសណ្តាន គប្បីគោរពនិងស្រឡាញ់គ្នា ទៅវិញទៅមក វៀរចាកសេចក្តីស្អប់និងច្រណែន ។ អ្នកទាំងនោះគប្បី ចែករបស់គ្នា ហើយមិនត្រូវលោភលន់និងកំណាញ់ និយាយពាក្យរាបសារ ដោយញញឹម ហើយមិនត្រូវធ្វើបាប គ្នាទៅវិញទៅមកទេ ។
ដោយឫសនៃគុណធម៌ទាំងនេះ ព្រះពោធិសត្វគ្រប់ព្រះអង្គ ក្នុងក្រុមប្រជុំ បានទៅដល់ត្រើយនៃការរំដោះសត្វ ។ ព្រះអង្គបាននូវពុទ្ធកុសល រាប់មិនអស់ ហើយបានសម្រេចនូវបញ្ញា ដ៏ពិសិដ្ឋ បរិសុទ្ធ និងមិនអាចយល់បាន ។ ព្រះពោធិសត្វរាប់ពុំអស់ មហាសត្វដូចគ្រប់អង្គទាំងនេះ បានចូលមកប្រជុំគ្នាក្នុងទីនេះ ទាំងអស់តែម្តង ។
ពេលនោះមានព្រះពុទ្ធមួយព្រះអង្គ ព្រះនាម លោកេស្វាររាជ ជាព្រះតថាគត ព្រះអរហន្ត ជាអ្នកត្រាស់ដឹងពេញបរិបូណ៌ មានបញ្ញានិងការប្រតិបត្តិ ជាអ្នកឥតខ្ចោះ ជាអ្នកស្គាល់នូវលោក ជាអ្នកគ្មាននរណាលើសបាន ជាអ្នកបង្ហាត់មនុស្ស ជាគ្រូនៃទេព្តានិងមនុស្ស ជាព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធ ហើយនិងជាអ្នកមានកិត្តិយសក្នុងលោក ។
ព្រះពុទ្ធ មានព្រះបន្ទូល ទៅកាន់ព្រះអានន្ទថាៈ សត្វមានវិញ្ញាណ ដែលកើតក្នុងដែនដីព្រះពុទ្ធនេះ ទាំងអស់រស់នៅជាមួយ នឹងអ្នកដែលមានការធានា ថានឹងសម្រេចព្រះនិព្វាន ។ ដោយមានមូលហេតុថា ក្នុងដែនដីនេះ គ្មានសត្វមានជីវិតឯណាមានទិសដៅ ទៅកាន់សភាពធ្លាក់ចុះ ឬសត្វដែលមានទិសដៅ មិនប្រាកដទេ ។
ទឹកព្រះភក្រ្តារបស់ព្រះតថាគត មិនអាចប្រៀបបាន ក្នុងលោកទាំងមូល - សម្លេងដ៏ឧត្តមរបស់ព្រះពុទ្ធ ឮខ្ទរខ្ទារគ្រប់ទិសទាំង១០ - ចរិយាសម្បត្តិ ការសិក្សា ការខំប្រឹង ការសម្រេចឈានសមាធិ បញ្ញានិងគុណធម៌របស់ព្រះអង្គ គ្មានអ្វីស្មើបាន - គុណសម្បត្តិទាំងអស់នេះ មានសភាពអស្ចារ្យ និងគ្មានអ្វីលើសបាន ។
ប្រសិនបើ នៅពេលដែលខ្ញុំបានដល់ពុទ្ធភូមិ ព្រះពោធិសត្វក្នុងដែនដី នៃទិសដទៃ ដែលបានឮព្រះនាមរបស់ខ្ញុំ ត្រូវមិនបានសម្រេចភ្លាម នូវបញ្ញាថ្នាក់ទី១ ទី២ និងទី៣ លើធម្មជាតិនៃព្រះធម៌ ហើយទ្រាំទ្រយ៉ាងតឹងតែង ក្នុងសច្ចៈធម៌ដែលព្រះពុទ្ធទាំង អស់ត្រាស់ដឹង សូមកុំឲ្យខ្ញុំបានត្រាស់ពេញបរិបូណ៌ ។
ប្រសិនបើ នៅពេលដែលខ្ញុំបានដល់ពុទ្ធភូមិ សត្វមានជីវិតក្នុងដែនដីព្រះពុទ្ធ ដែលវាស់ពុំបាន និងពុំអាចគិតយល់បាន ក្នុងទិសទាំង១០ ដែលពន្លឺរស្មីរបស់ខ្ញុំចាំងទៅប៉ះ ត្រូវមិនទទួលអារម្មណ៍ជាសុខនិងរីករាយ ក្នុងកាយនិងចិត្ត លើសមនុស្សនិងទេវតាឯទៀត សូមកុំឲ្យខ្ញុំបានត្រាស់ពេញបរិបូណ៌ ។
ព្រះពុទ្ធមានព្រះបន្ទូល ទៅកាន់ព្រះអានន្ទថាៈ សូម្បីតែប្រសិនបើមនុស្ស ដូចមហា មោគ្គលាន នឹងរាប់អស់រាប់លានកោដិកប្ប នូវចំនួនព្រះសាវ័កនិងព្រះពោធិសត្វ ក្នុងក្រុមប្រជុំបង្រៀនធម៌ទី១ ដែលត្រូវរាប់ចំនួន ប្រៀបដូចជាតំណក់ទឹក ហើយអ្នកដែលនឹងត្រូវរាប់ចំនួនតទៅទៀត ប្រៀបដូចជាមហាសមុទ្រ ។
ព្រះភក្រ្តាដ៏ភ្លឺថ្លារបស់ព្រះពុទ្ធ មានសភាពរុងរឿង - ភាពឆើតឆាយរបស់ព្រះអង្គគ្មានព្រំដែន - ភាពរុងរឿងដ៏ត្រចះត្រចង់យ៉ាងនេះ ពុំមានអ្វីមកប្រៀបផ្ទឹមបាន - ព្រះអាទិត្យ ព្រះចន្ទ និងអលង្កា ពិតមែនតែចាំង ដោយពន្លឺស្រវាំងភ្នែក ត្រូវស្រអាប់និងងងឹតអស់ ហាក់ដូចជាដុំទឹកខ្មៅ១គំនរ ។
ព្រះសាវ័កនិមួយៗ ក្នុងដែនដីព្រះពុទអមិតាភៈ បញ្ចេញពន្លឺជុំវិញកាយប្រវែង១ព្យាម ។ ពន្លឺរបស់ព្រះពោធិសត្វ ចាំង១០០យោជន៍ ។ មានព្រះពោធិសត្វ២អង្គដែលខ្ពង់ខ្ពស់បំផុត ពន្លឺដ៏រុងរឿង របស់ព្រះពោធិសត្វ២អង្គនេះ ចាំងភ្លឺគ្រប់ទីកន្លែង ក្នុងភពចក្រវាឡនៃលោក១រយពាន់កោដិ ។
ព្រះអង្គបង្ហាញឲ្យឃើញថា ព្រះអង្គចូលបរិនិព្វាន ប៉ុន្តែការនាំសត្វមានជីវិតឲ្យរួចខ្លួន នៅតែបន្តទៅទៀត គ្មានទីបញ្ចប់ ។ ក្នុងការកំចាត់ចោលនូវ កិលេសរបស់សត្វទាំងនោះ បណ្តុះឫសគុណធម៌ និងបង្កើតបុណ្យកុសលដ៏ប្រសើរ ព្រះអង្គបានបង្ហាញនូវការងារដ៏អស្ចារ្យ និងពុំអាចយល់បាន ។
ប្រសិនបើ នៅពេលដែលខ្ញុំបានដល់ពុទ្ធភូមិ ចំនួនសាវ័កក្នុងដែនដីរបស់ខ្ញុំ អាចដឹងបាន សូម្បីតែបើសត្វលោកនិងព្រះបច្ចេកពុទ្ធទាំងអស់ ដែលរស់នៅក្នុងសកលលោកនេះ ទាំង១ពាន់លានលោក ត្រូវរាប់ចំនួនសាវ័កទាំងនោះ អស់រយៈពេល១រយពាន់កប្ប សូមកុំឲ្យខ្ញុំបានត្រាស់ពេញបរិបូណ៌ ។
ការបានកំណើតជាមនុស្ស ជាការពិបាកណាស់ ដើម្បីបានជួបព្រះពុទ្ធ១អង្គ ក្នុងលោក នេះ ក៏ជាការពិបាកណាស់ដែរ ។ ជាការពិបាកដូចគ្នា ចំពោះមនុស្សម្នាក់ ដើម្បីឲ្យបាន សទ្ធានិងបញ្ញា ។ ក្នុងខណៈដែលអ្នកបានឭព្រះធម៌ អ្នកត្រូវខិតខំយ៉ាងខ្លាំង ដើម្បីឲ្យបានដល់បេះដូងរបស់វា ។
ប្រសិនបើ នៅពេលដែលខ្ញុំបានដល់ពុទ្ធភូមិ ព្រះពោធិសត្វក្នុងដែនដី នៃទិសដទៃ ដែលបានឮព្រះនាមរបស់ខ្ញុំ ត្រូវក្នុងពេលណាក៏ដោយ មុននឹងបានត្រាស់ជាព្រះ ពុទ្ធ មានប្រដាប់វិញ្ញាណពិការ អន់ខ្សោយ ឬមិនពេញលក្ខណៈ សូមកុំឲ្យខ្ញុំបានត្រាស់ពេញបរិបូណ៌ ។
ប្រសិនបើ នៅពេលដែលខ្ញុំបានដល់ពុទ្ធភូមិ ព្រះពោធិសត្វក្នុងដែនដី នៃទិសដទៃ ដែលបានឮព្រះនាមរបស់ខ្ញុំ ត្រូវមិនរីករាយយ៉ាងខ្លាំងដូចរាំ ហើយប្រតិបត្តិការអនុវត្តន៍របស់ពោធិសត្វ ហើយត្រូវមិនបានសន្សំកុសល សូមកុំឲ្យខ្ញុំបានត្រាស់ពេញបរិបូណ៌ ។
ប្រសិនបើ នៅពេលដែលខ្ញុំបានដល់ពុទ្ធភូមិ ដែនដីរបស់ខ្ញុំត្រូវមិនល្អឆើតឆាយបញ្ចាំងបង្ហាញក្នុងពន្លឺ នូវដែនដីព្រះពុទ្ធទាំងអស់ ដែលមិនអាចវាស់ទំហ៊ុំ រាប់ចំនួន និងគិតយល់បាន ដូចរូបភាពក្នុងកញ្ចក់ថ្លា សូមកុំឲ្យខ្ញុំបានត្រាស់ពេញបរិបូណ៌ ។
ប្រសិនបើ នៅពេលដែលខ្ញុំបានដល់ពុទ្ធភូមិ មនុស្សនិងទេវតាក្នុងដែនដីរបស់ខ្ញុំត្រូវគ្មានញាណទិព្វ ដឹងចិត្តរបស់អ្នកដទៃ យ៉ាងតិចត្រឹមសត្វមានជីវិតទាំងអស់ ដែលរស់នៅក្នុងដែនដីព្រះពុទ្ធ ១រយពាន់កោដិនយុត សូមកុំឲ្យខ្ញុំបានត្រាស់ពេញបរិបូណ៌ ។
ប្រសិនបើ នៅពេលដែលខ្ញុំបានដល់ពុទ្ធភូមិ មនុស្សនិងទេវតាក្នុងដែនដីរបស់ខ្ញុំត្រូវគ្មានមហិទ្ធិឫទ្ធិ ធ្វើដំណើរទៅកាន់ទីណាក៏បាន ក្នុងតែ១ប៉ប្រិចភ្នែក សូម្បីឆ្ងាយផុតដែនដីព្រះពុទ្ធ ១រយពាន់កោដិនយុត សូមកុំឲ្យខ្ញុំបានត្រាស់ពេញបរិបូណ៌ ។
ព្រះអានន្ទបន្តទៀតថាៈ ខ្ញុំព្រះករុណាផ្ទាល់ ពុំមានចម្ងល់ក្នុងរឿងនេះទេ ប៉ុន្តែខ្ញុំព្រះករុណាបានទូលសួរព្រះអង្គ អំពីរឿងនេះ គ្រាន់តែព្រោះខ្ញុំព្រះករុណា មានប្រាថ្នាចង់ដកចម្ងល់បែបនេះចេញ ដើម្បីផលប្រយោជន៍ ដល់សត្វមានជីវិត ក្នុងអនាគត ។
ពិតមែនតែមានព្រះពុទ្ធ ចំនួន១ពាន់លានកោដិ និងមហាអរហន្តច្រើនអនេក រាប់មិន អស់ ដូចខ្សាច់ក្នុងទន្លេគង្គ ខ្ញុំព្រះករុណានឹងបូជាចំពោះ ព្រះពុទ្ធទាំងអស់នោះ - ខ្ញុំព្រះករុណានឹងស្វែងរក នូវមាគ៌ាដ៏ខ្ពស់បំផុត ជាដាច់ខាត ដោយឥតខ្លាចនឿយហត់ ។
តថាគតបានដឹងដោយបរិបូណ៌ អំពីអធិដ្ឋានរបស់ព្រះពោធិសត្វ ដែលមកពីទិសទាំង១០ ។ ព្រះពោធិសត្វទាំងនោះ រកមើលដើម្បីនឹង ធ្វើដែនដីរបស់ខ្លួនឲ្យរុងរឿង ។ បន្ទាប់ពីបានទទួលការព្យាករណ៍ ពីតថាគតហើយ ព្រះពោធិសត្វទាំងនោះ នឹងបានត្រាស់ជាព្រះពុទ្ធ ។
ប្រសិនបើ នៅពេលដែលខ្ញុំបានដល់ពុទ្ធភូមិ មនុស្សនិងទេវតាក្នុងដែនដីរបស់ខ្ញុំត្រូវមានកំរិតអាយុ លើកលែងតែកាលណាអ្នកទាំងនោះ សុំឲ្យអាយុចុះតិច ក្នុងការតម្រូវតាមអធិដ្ឋានខាងដើមរបស់ខ្លួន សូមកុំឲ្យខ្ញុំបានត្រាស់ពេញបរិបូណ៌ ។
ប្រសិនបើ នៅពេលដែលខ្ញុំបានដល់ពុទ្ធភូមិ ព្រះពោធិសត្វក្នុងដែនដីខ្ញុំ សូម្បីតែអ្នកមានបារមីតិច ត្រូវមិនឃើញដើមពោធិព្រឹក្ស ដែលមានពណ៌រាប់មិនអស់ ហើយមានកំពស់៤លានលី សូមកុំឲ្យខ្ញុំបានត្រាស់ពេញបរិបូណ៌ ។
ប្រសិនបើ នៅពេលដែលខ្ញុំបានដល់ពុទ្ធភូមិ ព្រះពោធិសត្វក្នុងដែនដីខ្ញុំ ត្រូវមិនអាចធ្វើកុសលកម្ម នៃការបូជាចំពោះព្រះពុទ្ធ ដោយគ្រឿងសក្ការៈ ដែលព្រះអង្គរើស យក តាមតែចិត្តប្រាថ្នា សូមកុំឲ្យខ្ញុំបានត្រាស់ពេញបរិបូណ៌ ។
ដោយដឹងថា ធម៌ដូចជាផ្លេកបន្ទោរ ឬស្រមោល ព្រះពោធិសត្វទាំងនោះ ស្វែងតាមផ្លូវព្រះពោធិសត្វ រហូតដល់ទីបញ្ចប់ ហើយប្រមូលទុកនូវបុណ្យកុសល ។ បន្ទាប់ពីបានទទួលការព្យាករណ៍ ពីតថាគត ព្រះពោធិសត្វទាំងនោះ នឹងបានត្រាស់ជាព្រះពុទ្ធ ។
ប្រសិនបើ នៅពេលដែលខ្ញុំបានដល់ពុទ្ធភូមិ មនុស្សនិងទេវតាក្នុងដែនដីរបស់ខ្ញុំត្រូវមិនរីករាយនិងសប្បាយចិត្ត ប្រៀបបានទៅ នឹងចិត្តរបស់ភិក្ខុសង្ឃ ដែលបានជម្រុះចោលតណ្ហា អស់រលីងហើយ សូមកុំឲ្យខ្ញុំបានត្រាស់ពេញបរិបូណ៌ ។
ព្រះអវលោកិតេស្វារៈ ពោធិសត្វដ៏រុងរឿង តម្រង់គ្រឿងស្លៀកពាក់ ឲ្យរៀបរយល្អដោយគោរព ឱនព្រះសិរសា ទូលសួរព្រះពុទ្ធថាៈ ព្រះអង្គទ្រង់ញញឹម តើដោយហេតុអ្វី?
ព្រះអានន្ទទូលសួរព្រះពុទ្ធទៀតថាៈ តើពេលកន្លងមក អស់ប៉ុន្មានហើយ ចាប់តាំងពីព្រះអង្គបានសម្រេចពុទ្ធភូមិមក?
ព្រះពុទ្ធមានព្រះបន្ទូលតបថាៈ ចាប់តាំងពីពេលព្រះអង្គ បានសម្រេចពុទ្ធភូមិមក ពេលកន្លងទៅ បានប្រមាណ១០កប្បហើយ ។
ព្រះពុទ្ធទាំងឡាយ ប្រាប់ព្រះពោធិសត្វ ឲ្យទៅហើយគោរពបូជា ចំពោះព្រះពុទ្ធ នៃដែនដីសន្តិភាពនិងជំនួយៈ -ចូរអ្នកស្តាប់ការបង្រៀន របស់ព្រះអង្គ ទទួលយកដោយរីករាយ ហើយប្រតិបត្តិតាម ពេលនោះអ្នកនឹងបាន ភពបរិសុទ្ធឆាប់រហ័ស- ។
ពេលនោះព្រះដ៏មានព្រះភាគ មានព្រះបន្ទូលនូវ គាថាដូចតទៅនេះ-ក្នុងទិសខាងកើត មានដែនដីព្រះពុទ្ធ ច្រើនដូចខ្សាច់ក្នុងទន្លេគង្គេស ព្រះពោធិសត្វរស់នៅក្នុងដែនដីទាំងនោះ និមន្តទៅថ្វាយបង្គំអមិតាភៈ ដែលជាព្រះពុទ្ធ ។
"ព្រះអង្គមានរឹទ្ធិហួសវិស័យធម្មជាតិ និងបញ្ញាញាណឥតខ្ចោះ ដោយហេតុនោះ ព្រះអង្គចូលទ្វារនៃព្រះធម៌ដ៏ជ្រៅ ដោយគ្មានអ្វីរារាំង ព្រះអង្គថែមទាំងមាន ឃ្លាំងបុណ្យនិងឃ្លាំងគុណធម៌ និងការចេះដឹងកំពូល គ្មានអ្វីប្រៀបបាន ។
ព្រះពោធិសត្វនៃដែនដីនោះ មានគុណសម្បត្តិច្រើន រាប់ពុំអស់យ៉ាងដូច្នេះ តថាគតប្រាប់អ្នក តែចំណុចសំខាន់ៗប៉ុណ្ណោះ ។ បើតថាគតពន្យល់ទាំងអស់ ឲ្យបានក្បោះក្បាយនោះ សូម្បី១០០កោដិកល្ប ក៏ពុំគ្រប់គ្រាន់ដែរ ។
កាំរស្មីទាំងនោះវិលត្រឡប់ ហើយរត់ព័ទ្ធជុំវិញ ព្រះកាយរបស់ព្រះអង្គ៣ជុំ ហើយចូលក្នុងកំពូលព្រះកេសា របស់ព្រះអង្គ ។ ទេវតានិងមនុស្សទាំងអស់ រីករាយក្រៃលែង ដោយបានឃើញដូច្នេះ ហើយពេញទៅដោយ សេចក្តីសោមនស្សយ៉ាងខ្លាំង ។
ដើម្បីបំរើព្រះតថាគតរាប់លានអង្គ អ្នកអាចនិម្មិតកាយរបស់អ្នក ជារូបផ្សេងៗ ហើយហោះទៅកាន់ដែនដីទាំងនោះ បន្ទាប់ពីគោរពសក្ការៈ ចំពោះព្រះអង្គដោយសោមនស្ស ចិត្តហើយ អ្នកនឹងត្រឡប់ទៅកាន់ ដែនដីសន្តិភាពនិងជំនួយវិញ ។
ប្រសិនបើ នៅពេលដែលខ្ញុំបានដល់ពុទ្ធភូមិ ព្រះពោធិសត្វក្នុងដែនដីខ្ញុំ ត្រូវមិនបានវោហារនិងបញ្ញា ក្នុងការចងចាំគម្ពីរសូត្រ សូត្រតាមគម្ពីរនិងពន្យល់សូត្រទាំងនោះ សូមកុំឲ្យខ្ញុំបានត្រាស់ពេញបរិបូណ៌ ។
ខ្ញុំនឹងថ្វាយគ្រឿងបូជា ចំពោះព្រះពុទ្ធទាំងអស់ បណ្តុះឫសគុណធម៌ តាមរបៀបនេះ ។ កាលណាអធិដ្ឋានរបស់ខ្ញុំ បានបំពេញ ហើយបញ្ញាយល់ដឹងរបស់ខ្ញុំ បានធ្វើឲ្យល្អឥតខ្ចោះ ខ្ញុំត្រូវបានជាអ្នកគ្រប់គ្រង លើលោកទាំង៣ ។
សម្លេងដ៏រុងរឿងរបស់ព្រះពុទ្ធ ប្រៀបដូចផ្គរ បញ្ចេញគុណភាព៨យ៉ាង នៃសម្លេងដ៏ អស្ចារ្យៈ - ព្រោះតថាគតរៀបនឹងធ្វើទំនាយ ដល់ព្រះពោធិសត្វ ។ តថាគតនឹងពន្យល់ ប្រាប់អ្នកឥឡូវនេះ ចូរអ្នកស្តាប់ដោយប្រុងប្រយ័ត្ន ។
ប្រសិនបើអ្នកបានឭព្រះធម៌ ហើយមិនបំភ្លេចវាទេ ប៉ុន្តែស្រឡាញ់ហើយគោរពវា ដោយសេចក្តីសោមនស្សខ្លាំង អ្នកជាមិត្តដ៏ល្អរបស់តថាគត ។ ដោយសារហេតុនេះហើយ ទើបអ្នកត្រូវតែរលឹក ដល់សេចក្តីប្រាថ្នា នៃការត្រាស់ដឹង ។
ព្រះអានន្ទទូលសួរព្រះពុទ្ធ ថាៈ តើសត្វមានជីវិតដែលរស់នៅ ក្នុងដែនដីរបស់ ព្រះពុទ្ធលោកេស្វាររាជ មានអាយុដូចម្តេច?
ព្រះពុទ្ធ មានព្រះបន្ទូលបន្តទៀតថាៈ ភាពដ៏រុងរឿងអស្ចារ្យ នៃពន្លឺរបស់ព្រះពុទអមិតាភៈ មិនអាចលើកយកមកពិពណ៌នា ឲ្យបានអស់សព្វគ្រប់ទេ សូម្បីតែតថាគតពោលសរសើរ ទាំងថ្ងៃទាំងយប់ អស់ពេល១កប្បក៏ដោយ ។
ប្រសិនបើ នៅពេលដែលខ្ញុំបានដល់ពុទ្ធភូមិ មនុស្សនិងទេវតាក្នុងដែនដីរបស់ខ្ញុំត្រូវគ្មានត្រចៀកទិព្វ ឮការបង្រៀនធម៌របស់ព្រះពុទ្ធ យ៉ាងតិចត្រឹម១រយពាន់កោដិនយុត សូមកុំឲ្យខ្ញុំបានត្រាស់ពេញបរិបូណ៌ ។
ប្រសិនបើអធិដ្ឋានទាំងនេះ នឹងត្រូវបានបំពេញ សូមឲ្យភពចក្រវាឡទាំងមូល នៃលោក១ពាន់លាន រញ្ជួយញាប់ញ័រ ក្នុងការឆ្លើយតប ហើយសូមឲ្យទេវតាទាំងអស់ ក្នុងស្ថានសួគ៌បង្អុរភ្លៀងជាផ្កាដ៏កម្រ និងចម្លែកអស្ចារ្យ ។
ប្រសិនបើ នៅពេលដែលខ្ញុំបានដល់ពុទ្ធភូមិ មនុស្សនិងទេវតាក្នុងដែនដីរបស់ខ្ញុំត្រូវមិនរស់នៅក្នុងប្រទេស ដែលធានាពិតប្រាកដ និងដល់នូវព្រះនិព្វានដោយជោគជ័យ សូមកុំឲ្យខ្ញុំបានត្រាស់ពេញបរិបូណ៌ ។
ប្រសិនបើ នៅពេលដែលខ្ញុំបានដល់ពុទ្ធភូមិ មនុស្សនិងទេវតាក្នុងដែនដីរបស់ខ្ញុំត្រូវគ្មានភ្នែកទិព្វ ឃើញសូម្បី១រយពាន់កោដិនយុត ដែនដីព្រះពុទ្ធ សូមកុំឲ្យខ្ញុំបានត្រាស់ពេញបរិបូណ៌ ។
ប្រសិនបើខ្ញុំត្រូវមិនបានក្លាយ ជាឧបការីឧត្តម ក្នុងការរស់នៅតទៅមុខ អស់កប្បរាប់ពុំអស់ ដើម្បីជួយដល់អ្នកមានវាសនាមិនល្អ និងអ្នកមានការឈឺចាប់ គ្រប់ទីកន្លែង សូមកុំឲ្យខ្ញុំបានត្រាស់ពេញបរិបូណ៌ ។
រួចផុតពីសេចក្តីលោភៈ ហើយដោយសារ សតិរលឹកជ្រៅឥតខ្ចោះ និងបញ្ញាភ្លឺថ្លា ខ្ញុំនឹងប្រតិបត្តិការអនុវត្តិន៍សក្តិសិទ្ធិ ខ្ញុំនឹងស្វែងរកឲ្យបាន នូវមាគ៌ាកំពូល ហើយនឹងក្លាយជាគ្រូរបស់ទេវតានិងមនុស្ស ។
នៅលើមាត់ស្រះទាំងនេះ មានដើមឈើក្រអូប ដែលមានផ្កានិងស្លឹករយោង បញ្ចេញក្លិនក្រអូបសាយ គ្រប់កន្លែង ។ ផ្កាឈូកសួគ៌ មានពណ៌ខៀវ ក្រហម លឿង ស រីក ច្រើនដេរដាស ដោយពណ៌ខ្ចីនិងចាស់ គ្របពាសពេញលើផ្ទៃទឹក ។
ប្រសិនបើ នៅពេលដែលខ្ញុំបានដល់ពុទ្ធភូមិ ព្រះពោធិសត្វក្នុងដែនដី នៃទិសដទៃ ដែលបានឮព្រះនាមរបស់ខ្ញុំ ត្រូវមិនបានកើតជាថ្មី ក្នុងត្រកូលដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់ សូមកុំ ឲ្យខ្ញុំបានត្រាស់ពេញបរិបូណ៌ ។
ប្រសិនបើ នៅពេលដែលខ្ញុំបានដល់ពុទ្ធភូមិ ព្រះពុទ្ធច្រើនរាប់ពុំបាន ក្នុងដែនដីនៃទិសទាំង១០ ទាំងអស់ ត្រូវមិនពោលសរសើរ ហើយមិនលើកតំកើងនាមរបស់ខ្ញុំ សូមកុំឲ្យខ្ញុំបានត្រាស់ពេញបរិបូណ៌ ។
ប្រសិនបើ នៅពេលដែលខ្ញុំបានដល់ពុទ្ធភូមិ ព្រះពោធិសត្វក្នុងដែនដី នៃទិសដទៃ ដែលបានឮព្រះនាមរបស់ខ្ញុំ ត្រូវមិនបានសម្រេចភ្លាម នូវភាពមិនធ្លាក់ចុះ សូមកុំឲ្យខ្ញុំបានត្រាស់ពេញបរិបូណ៌ ។
ខ្ញុំបានធ្វើអធិដ្ឋានរួចហើយ ខ្ពស់បំផុតក្នុងលោកទាំងអស់ ខ្ញុំប្រាកដនឹងបានដល់មាគ៌ា ដែលគ្មានអ្វីលើសបាន ។ ប្រសិនបើអធិដ្ឋានទាំងនេះ ត្រូវមិនបានបំពេញ សូមកុំឲ្យខ្ញុំបានត្រាស់ពេញបរិបូណ៌ ។
កំពុងដឹងដោយច្បាស់ថា ធម្មជាតិនៃធម៌ទាំងអស់ ជាសុញ្ញតា ហើយឥតខ្លឹមសារព្រះពោធិសត្វទាំងនោះ រកមើលដោយ អារម្មណ៍មូលតែមួយ ដើម្បីបង្កើតដែនដីរបស់ខ្លួន ហើយពិតជានឹងបង្កើត ដែនដីដូចនេះដែរ ។
ដោយសារមហិទ្ធិរឹទ្ធិអាទិទេពរបស់ខ្ញុំ ខ្ញុំនឹងបញ្ចេញពន្លឺដ៏មហិមា បំភ្លឺលោកទាំងឡាយគ្មានព្រំដែន ហើយកំចាត់ភាពងងឹត នៃអបាយភូមិ៣ ខ្ញុំនឹងដោះលែងសត្វលោកទាំងអស់ ពីទុក្ខវេទនា យ៉ាងនេះឯង ។
ទោះបីលោកទាំងមូល ត្រូវភ្លើងឆេះក៏ដោយ ចូរអ្នកកុំខានឆ្លងកាត់វា ដើម្បីឲ្យបានឭព្រះ ធម៌ ពេលនោះអ្នក ពិតជានឹងបានដល់ការត្រាស់ដឹង ហើយដោះលែងសត្វលោក គ្រប់ទីកន្លែង ពីទន្លេនៃការកើតស្លាប់ ។"
ប្រសិនបើ នៅពេលដែលខ្ញុំបានដល់ពុទ្ធភូមិ ត្រូវមានព្រះពោធិសត្វឯណា ក្នុងដែនដីរបស់ខ្ញុំ មិនប្រកបដោយកាយ ដូចអាទិទេពវជ្រ-នរាយន សូមកុំឲ្យខ្ញុំបានត្រាស់ពេញបរិបូណ៌ ។
ប្រសិនបើ នៅពេលដែលខ្ញុំបានដល់ពុទ្ធភូមិ ព្រះពោធិសត្វក្នុងដែនដីរបស់ខ្ញុំ ត្រូវមិនអាចឮដោយឯកឯង នូវការបង្រៀនណាមួយក៏ដោយ តាមសំណូមពររបស់ខ្លួន សូមកុំឲ្យខ្ញុំបានត្រាស់ពេញបរិបូណ៌ ។
ប្រសិនបើ នៅពេលដែលខ្ញុំបានដល់ពុទ្ធភូមិ មនុស្សនិងទេវតាក្នុងដែនដីរបស់ខ្ញុំទាំងអស់គ្នា ត្រូវគ្មានរូបរាងតែមួយ ហើយត្រូវខុសគ្នាក្នុងលំអរ សូមកុំឲ្យខ្ញុំបានត្រាស់ពេញបរិបូណ៌ ។
ប្រគំតន្រ្តីស្ថានសួគ៌ បង្កើតនូវសម្លេងចូលគ្នា និងពិរោះ ព្រះពោធិសត្វទាំងនោះ សរសើរព្រះដ៏មានយសខ្ពស់បំផុត ដោយចម្រៀងថ្វាយព្រះពរ ហើយថ្វាយគ្រឿងសក្ការៈ ដល់អមិតាភៈ ដែលជាព្រះពុទ្ធៈ
ការបានឃើញដែនដីបរិសុទ្ធ ដ៏រុងរឿង ត្រចះត្រចង់អស្ចារ្យ បណ្តាលឲ្យព្រះពោធិសត្វទាំងនោះ រលឹកដល់សេចក្តីប្រាថ្នាដ៏ខ្ពស់ ចង់ឲ្យដែនដីរបស់ខ្លួន បានដូចដែនដីបរិសុទ្ទរបស់ព្រះអង្គនេះ ។
ប្រសិនបើ នៅពេលដែលខ្ញុំបានដល់ពុទ្ធភូមិ ពន្លឺរស្មីរបស់ខ្ញុំត្រូវមានកំរិត មិនអាចបំភ្លឺយ៉ាងតិចត្រឹមដែនដីព្រះពុទ្ធ ១រយពាន់កោដិនយុត សូមកុំឲ្យខ្ញុំបានត្រាស់ពេញបរិបូណ៌ ។
បំភ្លឺលោកដោយសូរ្យសែង នៃបញ្ញាញាណ ព្រះអង្គបន្សាត់ពពក នៃការកើត-ស្លាប់, ដោយបានដើរជុំវិញព្រះអង្គ៣ជុំ ដោយសេចក្តីគោរព ព្រះពោធិសត្វទាំងនោះ គោរពវន្ទាព្រះ ដែលគ្មាននរណាឈ្នះបាន ។
ប្រសិនបើ នៅពេលដែលខ្ញុំបានដល់ពុទ្ធភូមិ មនុស្សនិងទេវតាក្នុងដែនដីរបស់ខ្ញុំត្រូវមិនប្រកបដោយ រូបលក្ខណៈ៣២ជាបុរសដ៏ឆ្នើម ទាំងអស់គ្នា សូមកុំឲ្យខ្ញុំបានត្រាស់ពេញបរិបូណ៌ ។
ពេលនោះភិក្ខុធម្មកររក្សាទុក អធិដ្ឋានដ៏ឧត្តមទាំងអស់ដោយស្មោះ ដែលតាំងនៅជានិច្ច និងគ្មានអ្វីលើសបាន ក្នុងលោកទាំងមូល ហើយមានសេចក្តីប្រាថ្នា សម្រេចព្រះនិព្វានយ៉ាងខ្លាំងក្លា ។
កាលណាបុណ្យនិងគុណធម៌ ត្រូវបានធ្វើឲ្យល្អឥតខ្ចោះ ពន្លឺដ៏រុងរឿងរបស់ខ្ញុំត្រូវផ្សប់ផ្សាយក្នុងទិសទាំង១០ ភ្លឺជាងពន្លឺព្រះអាទិត្យនិងព្រះច័ន្ទ ហើយលើសលប់ជាងរស្មីនៃស្ថានសួគ៌ ។
ខ្ញុំនឹងបើកទ្វារឃ្លាំងព្រះធម៌ សម្រាប់សត្វលោកទូទៅ និងផ្តល់ឲ្យអ្នកទាំងអស់នោះ នូវកំណប់បុណ្យ ។ ស្ថិតនៅជានិច្ចក្នុងចំណោមសត្វលោក ខ្ញុំនឹងប្រកាសព្រះធម៌ដោយសម្លេងសឹង្ហរោទ៍ ។
ប្រសិនបើ នៅពេលដែលខ្ញុំបានដល់ពុទ្ធភូមិ មនុស្សនិងទេវតាក្នុងដែនដីរបស់ខ្ញុំត្រូវឲ្យគំនិតជាប់ជំពាក់លើខ្លួនឯង កើតឡើងនៅក្នុងចិត្ត សូមកុំឲ្យខ្ញុំបានត្រាស់ពេញបរិបូណ៌ ។
ក្នុងទិសខាងត្បូង ទិសខាងលិច និងទិសខាងជើង ទិសតូចទាំង៤ ទិសខាងលើ និងទិសខាងក្រោម ព្រះពោធិសត្វរស់នៅ ក្នុងដែនដីទាំងនោះ និមន្តទៅថ្វាយបងអមិតាភៈ ដែលជាព្រះពុទ្ធ ដូចគ្នាដែរ ។
ព្រះពុទ្ធ មានព្រះបន្ទូល ទៅកាន់ព្រះអានន្ទថាៈ ប្រសិនបើស្មូមម្នាក់ ដែលក្របំផុត អង្គុយក្បែរព្រះមហាក្សត្រ១អង្គ តើមានការប្រៀបធៀប នៃអាការៈក្រៅដូចម្តេចដែរ?
ប្រសិនបើ នៅពេលដែលខ្ញុំបានដល់ពុទ្ធភូមិ មនុស្សនិងទេវតាក្នុងដែនដីរបស់ខ្ញុំ បន្ទាប់ពីធ្វើមរណកាលទៅ ត្រូវទៅកើតក្នុងអបាយភូមិ៣ សូមកុំឲ្យខ្ញុំបានត្រាស់ពេញ បរិបូណ៌ ។
ប្រសិនបើ នៅពេលដែលខ្ញុំបានដល់ពុទ្ធភូមិ ព្រះពោធិសត្វក្នុងដែនដីខ្ញុំ ត្រូវមិនអាចទេសនាពន្យល់ធម៌ ប្រកបដោយបញ្ញាដឹងសព្វគ្រប់ សូមកុំឲ្យខ្ញុំបានត្រាស់ពេញបរិបូណ៌ ។
បញ្ញារបស់ខ្ញុំត្រូវដល់គ្រប់កន្លែង បំភ្លឺអ្វីៗទាំងអស់ សូមឲ្យបញ្ញាខ្ពស់បំផុតរបស់ខ្ញុំ ដូចបញ្ញារបស់ព្រះអង្គ ព្រះដ៏មានយស ។
ពេលនោះអមិតាភៈ អ្នកត្រាស់ដឹងជាព្រះពុទ្ធ សម្រួលទឹកព្រះភ័ក្រ្ត ហើយញញឹម កាំរស្មីច្រើនរាប់ពុំអស់ ចេញអំពីព្រះឱសរបស់ព្រះអង្គ ដែលធ្វើឲ្យលោកក្នុងទិសទាំង១០ភ្លឺច្បាស់ ។
កំពុងតែដឹងថា ធម៌ទាំងអស់ដូចជា សុបិនមួយ ការឆ្ពិនភ្នែក ឬសម្លេងខ្ទរ ព្រះពោធិសត្វទាំងនោះ នឹងបានបំពេញអធិដ្ឋាន ដ៏ប្រសើររបស់ខ្លួន ហើយពិតជានឹងបង្កើតដែនដីដូចនេះដែរ ។
គ្មានព្រះសាវ័ក ឬព្រះពោធិសត្វ ដែលមានសមត្ថភាពដឹង នូវបញ្ញានៃព្រះអរហន្ត ដោយល្អិតល្អន់ឡើយ ។ ព្រះសាវ័កនិងពោធិសត្វ ដូចអ្នកដែលខ្វាក់ពីកំណើត ហើយ ចង់បង្ហាញផ្លូវគេ ។
កាលណាខ្ញុំបានដល់ពុទ្ធភូមិ ព្រះនាមរបស់ខ្ញុំត្រូវតែឮ ទូទៅក្នុងទិសទាំង១០ ។ បើមានកន្លែងណាមួយ ដែលព្រះនាមរបស់ខ្ញុំត្រូវមិនឮ សូមកុំឲ្យខ្ញុំបានត្រាស់ពេញបរិបូណ៌ ។
ប្រសិនបើ នៅពេលដែលខ្ញុំបានដល់ពុទ្ធភូមិ មនុស្សនិងទេវតាក្នុងដែនដីរបស់ខ្ញុំទាំងអស់គ្នា ត្រូវគ្មានសម្បុរមាសសុទ្ធ សូមកុំឲ្យខ្ញុំបានត្រាស់ពេញបរិបូណ៌ ។
ប្រសិនបើ នៅពេលដែលខ្ញុំបានដល់ពុទ្ធភូមិ បញ្ញានិងសំនួនវោហារ របស់ព្រះពោធិសត្វក្នុងដែនដីរបស់ខ្ញុំ ត្រូវមានកំរិត សូមកុំឲ្យខ្ញុំបានត្រាស់ពេញបរិបូណ៌ ។
សមុទ្របញ្ញារបស់ព្រះតថាគត ជ្រៅ ធំធេង ហើយគ្មានព្រំដែន ។ សូម្បីព្រះអរហន្តទាំងឡាយ ក្នុងហិនយាន ក៏ពុំអាចវាស់ជំរៅវាបាន មានតែព្រះពុទ្ធ ទើបដឹងដោយច្បាស់បាន ។
ប្រសិនបើ នៅពេលដែលខ្ញុំបានដល់ពុទ្ធភូមិ មនុស្សនិងទេវតាក្នុងដែនដីរបស់ខ្ញុំត្រូវមិនចាំអតីតជាតិទាំងអស់របស់ខ្លួន សូមកុំឲ្យខ្ញុំបានត្រាស់ពេញបរិបូណ៌ ។
ព្រះពោធិសត្វ បើអ្នកធ្វើអធិដ្ឋានថា ឲ្យដែនដីរបស់អ្នក បានដូចដែនដីនេះ ដោយប្រាថ្នាជួយសត្វលោកគ្រប់ទីកន្លែង ព្រះនាមរបស់អ្នក នឹងល្បីរន្ទឺគ្រប់ទិសទាំង១០ ។
ប្រសិនបើ នៅពេលដែលខ្ញុំបានដល់ពុទ្ធភូមិ មនុស្សនិងទេវតាក្នុងដែនដីរបស់ខ្ញុំ សូម្បីត្រូវឮអំពីការធ្វើខុសណាមួយ សូមកុំឲ្យខ្ញុំបានត្រាស់ពេញបរិបូណ៌ ។
ព្រះពុទ្ធមានព្រះបន្ទូល ទៅកាន់ព្រះអានន្ទថាៈ តើអ្វីទ្រស្ថានយាមា ដែលជាស្ថានសួគ៌ទី៣នៃកាមភព ហើយនិងស្ថានសួគ៌ដទៃទៀត រហូតដល់ស្ថានខ្ពស់បំផុត នៃរូបភព?
ប្រសិនបើ នៅពេលដែលខ្ញុំបានដល់ពុទ្ធភូមិ អាយុរបស់ខ្ញុំត្រូវមានកំរិត សូម្បីដល់ប្រវែង១រយពាន់កោដិនយុតកប្ប សូមកុំឲ្យខ្ញុំបានត្រាស់ពេញបរិបូណ៌ ។
សេចក្តីបន្ថែមៈ ព្រះពោធិសត្វធម្មករ បានត្រាស់ជាព្រះពុទ្ធ មានព្រះនាមថា ព្រះពុទ្ធអមិតាភៈ ដែលភាសាសំស្រ្កឹត មានអត្ថន័យថា ពន្លឺគ្មានទីបញ្ចប់)
ប្រសិនបើ នៅពេលដែលខ្ញុំបានដល់ពុទ្ធភូមិ ត្រូវមាននរក-ប្រេត-តិរច្ឆាន នៅក្នុងដែនដីរបស់ខ្ញុំ សូមកុំឲ្យខ្ញុំបានត្រាស់ពេញបរិបូណ៌ ។
ព្រះពុទ្ធ មានព្រះបន្ទូល ទៅកាន់ព្រះអានន្ទៈ បន្ទាប់ពីបានប្រកាសអធិដ្ឋានទាំងអស់នេះមក ភិក្ខុធម្មករពោលនូវគាថា យ៉ាងនេះថាៈ
ព្រះពោធិសត្វទាំងអស់នោះ យកទៅជាមួយ នូវផ្កាស្ថានសួគ៌ដ៏ប្រណិត គ្រឿងក្រអូប និងសំពត់ដ៏មានតម្លៃ ថ្វាយដល់អមិតាភៈ ដែលជាព្រះពុទ្ធ ។
អ្នកដែលមិនបានសន្សំ បុណ្យកុសលពីជាតិមុនៗ មិនបានឭសូត្រ នេះទេ ប៉ុន្តែអ្នកដែលរក្សាសីលតឹងរឹង អាចឭព្រះធម៌ត្រូវ ។
ដោយបាននូវបញ្ញាចក្ខុ ខ្ញុំនឹងកំចាត់ភាពងងឹតនៃអវិជ្ជា ខ្ញុំនឹងបិទបាំងផ្លូវអបាយទាំងអស់ ហើយនឹងបើកទ្វារទៅកាន់ភពដ៏រុងរឿង ។
១១៦១ ចម្ប៉ាក៏ត្រឡប់មកចងសម្ព័ន្ធមិត្ត សម្តែងសេចក្តីទទួលស្គាល់អំណាចរបស់ចិន ឈប់លើកទ័ពទៅវាយជាយដែនចិន ក្នុងវេលាតពីនោះ ការ ដែលជ្រួលច្របលខាងនយោបាយ និង ការធ្វើសង្គ្រាមតិចតួច ធ្វើឲ្យកើតរយៈនៃសេចក្តីសន្តិភាព និង រីកចម្រើន មានសមិទ្ធិផលផ្នែកខាងសិល្បៈ និង ស្ថាបត្យកម្មកើតឡើងច្រើនណាស់ តំបន់ម៉ីសន និង ត្រាកៀវ ដែលភាគច្រើនសាងឡើងក្នុងរជ្ជកាលព្រះបាទប្រកាសធម្មវិករន្តវរ្ម័ន (ព.
ស.១២១៤-១២៣៨ បានកត់តត្រាទុកថា ឡិនអ៊ីជាប្រទេសមួយកាន់ព្រះពុទ្ធសាសនា ផ្ទុយអំពីហ្វូណន ដែលបំផ្លាញ់ព្រះពុទ្ធសាសនាស្ទើតែសាបសូន្យ (មានន័យថា ចំពោះតែក្នុងរជ្ជកាលមួយ ឬសម័យមួយ ដែលត្រូវនឹង ឬស្រដៀងជាមួយ និង វេលា ដែលព្រះតេជគុណ អ៊ី ចីង ធ្វើដំណើរទៅ) ពុទ្ធបរិស័ទចម្ប៉ាទូទៅជាពួក ដែលកាន់និកាយអារ្យសម្មិតេយ្យ តែមានពួក ដែលកាន់និកាយសរវាសតិវាទនៅបន្តិចបន្តួច មួយទៀតនៅក្នុងរជ្ជកាលព្រះបាទវិករន្តវរ្ម័ននេះ ចម្ប៉ាបានពង្រីកដែនដីចុះទៅខាងត្បូងទៀតផង។
ស.១៤៨៨ ព្រះបាទរាជេន្រ្ទវរ្ម័នទី ២ នៃអាណាចក្រខ្មែរក៏បានវាយលុកចម្ប៉ា និង រឹបយកទេវរូបមាសរបស់ព្រះម៉ែភគវតីនាំទៅខ្មែរផង ពេលដល់ ព.
ស.១៥៩៣ ព្រះបាទបរមេស្វារៈ ទ្រង់បានសាងទេវរូបអង្គថ្មីមួយអង្គទៀត រួមព្រះសិវៈ និង ព្រះភគវតីរួមចូលគ្នាឧទ្ទិសចំពោះវិហារពោនគរនេះហៅឈ្មោះថា ព្រះភគវតីស្វារៈ ធ្វើឲ្យឃើញថាព្រះម៉ែភគវតីគង់នឹងបានទទួលសេចក្តីគោរពដូចជាព្រះឧមា។
ស.១៥២៥ វៀតណាមចាប់ផ្តើមធ្វើសង្គ្រាមធំគ្រាដំបូងជាមួយអាណាចក្រចម្ប៉ា និង បានជាភាគីមានជ័យ ទំលាយរាជធានីចម្ប៉ាបាន តែផ្នែកខាងព្រះសាសនា កិច្ចការផ្សេង ៗ គង់ដំណើរការទៅតាមប្រក្រតី បើទោះបីជាមានការផ្លាស់ប្តូររាជវង្ស ។ ព្រះពុទ្ធសាសនាក៏រីកចំរើនលូតលាស់ឈានមុខតមកដោយល្អប្រពៃ។ ព្រះមហាក្ស័ត្រអង្គទី ២ នៃរាជវង្សលែ (ព.
ស.១៥៤៨-១៥៥១) ទ្រង់បានបញ្ជូនគណៈទូតទៅកាន់ប្រទេសចិន សុំព្រះត្រៃបិដកមួយចប់ ហើយទ្រង់ព្យាយាមទាក់ទាញប្រជាជនឲ្យបែរមកគោរពព្រះពុទ្ធសាសនា ជំនួសលទ្ធិខ្មោច ព្រាយ ទេព្វារក្ស និង ការបូជាបុព្វបុរស តែហេតុការណ៍ប្រែត្រឡប់ជាថា បើទោះបីប្រជាជន ព្រមទទួលគោរពព្រះពុទ្ធសាសនា តែក៏គង់នៅគោរពខបដិបត្តិតាមលទ្ធិដើមយ៉ាងល្អិតរមួត ធ្វើឲ្យការគោរពពុទ្ធសាសនារបស់ប្រជាជនវៀតណាម ផ្សំផ្គុំបង្កប់នៅជាមួយលទ្ធិបុរាណទាំងនោះរៀងមក ។
ព្រះពុទ្ធសាសនាចូលមកកាន់ប្រទេសវៀតណាមមុនដំបូងពេលណានោះ មិនមានភ័ស្តុតាំងប្រាកដ តែកាន់យកតាមរឿងនិទានថាផ្តើមប្រម៉ាណ ព.
៧៣២ ដោយសន្និដ្ឋានថា លោកមៀវប៉ោ អ្នកធ្លាប់កាន់លទ្ធិតៅ ហើយផ្លាស់មកកាន់ព្រពុទ្ធសាសនា បានធ្វើដំណើរមកពីប្រទេសចិនចូលផ្សព្វផ្សាយជាលើកដំបូង ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយយល់ថាពីមុននេះបានមានព្រះសង្ឃជាច្រើនអង្គធ្វើដំណើរឆ្លងកាត់ចូលមក និង ឆ្ការផ្លូវទុកឲ្យស្រេចហើយ ដូចជាភិក្ខុមហាជីវក ភក្ខុកល្យាណរុចិ និង ភិក្ខុកាំងសេហោយ ជាដើម ដែលធ្វើដំណើរចូលមកផ្សព្វផ្សាយព្រះពុទ្ធសាសនាក្នុង ព.
សវ.៨ ដូចគ្នាជាមួយ និង លោកមៀវប៉ោ។ ព្រះពុទ្ធសាសនានៅក្នុងប្រទេសវៀតណាមរយៈមុនដំបូងនេះ មិនបានរីកចំរើនឬការផ្សព្វផ្សាយ ដែលជាសំខាន់យ៉ាងណាទេ ព្រោះវេលានោះចក្រពត្តិចិនចូលចិត្តតែក្នុងការប្រកាសពាក្យប្រៀនប្រដៅរបស់ខុងចឺ និង មិនពេញចិត្ត ដែលនឹងឃើញនរណាកាន់ព្រះពុទ្ធសាសនា។
១១២៣ និង បានទទួលសេចក្តីគោរពជាសង្ឃរាជនៃនិកាយធៀនទីមួយ នៅពេល ដែលព្រះអង្គទទួលមរណភាពហើយ សិស្សជាតិវៀតណាមនាម ផាប់ហ៊ាន បានដំណើរការ ផ្សព្វផ្សាយពុទ្ធធម៌ស្នងបន្តមក រហូតដល់បានទទួលការគោរពយ៉ាងទូលំទូលាយកើនឡើងជាលំដាប់ អាចចាត់បានថា បានតាំងគ្រឹស្តគង់វង់។ ហេតុការណ៍គ្រានេះ ហៅថា ជាការប្រតិស្ឋាននិកាយធៀន ឬធ្យាន គ្រាទីមួយ។
កិច្ចការរបស់សហពុទ្ធចក្រវៀតណាម ប្រព្រឹត្តិទៅតាមលក្ខន្តិកៈ ដែលមានបទបញ្ញត្តិ ១០ ជំពូក រួម ៣៦ មាត្រា (បន្ទាប់មក ព.
ស.២៥០៨ កែប្រែបន្ថែមជា ៣៧ មាត្រា)តាមលក្ខន្តិកៈនេះ សហពុទ្ធចក្រវៀតណាមមានសម្តេចព្រះសង្ឃរាជជាប្រមុខ និង ប្រតិបត្តិការងារដោយសភាពីរសភាគឺ សភាជាន់ខ្ពស់របស់គណៈសង្ឃ សភាគ្រប់គ្រងមជ្ឈឹម មានសារៈសំខាន់ ដែលគួរនឹងជ្រាបគឺ៖
នៅពេល ដែលជាតិវៀតណាមក្រោកឡើងតស៊ូ ហើយត្រូវបង្រ្កាបយ៉ាងខ្លាំងក្លាទៅ ជារយៈ ៗ ស្មារតីជាតិនិយមត្រឡប់ជារឹងប៉ឹងកាន់តែខ្លាំងឡើង ហើយភាពស្ទាត់ជំនាញយ៉ាងច្បាស់លាស់ក្នុងការតស៊ូក៏កើនឡើង រហូតដល់ពាក់កណ្តាល ព.
ស.២៤៦៣ ដោយពុទ្ធសាសនិកជនថ្នាក់បញ្ញាជន ដែលត្រូវការឲ្យមនុស្សយល់ចូលចិត្តពាក្យប្រៀនប្រដៅរបស់ព្រះពុទ្ធជាម្ចាស់យ៉ាងត្រឹមត្រូវតាមពិត ហើយប្រែសេចក្តីឲ្យទាន់សង្គមសម័យថ្មី។ ការផ្ញាក់ឡើង និង កំណែរទម្រង់នេះ បានប្រព្រឹត្តិទៅទូទាំង ៣ ភាគនៅវៀតណាម និង មានការសហការ ទំនាក់ទំនងដល់គ្នានិង គ្នា ប៉ុន្តែរយៈដំបូងការងារឈានទៅមុខយឹតយូរ។
២២២៨ ។ ទីក្រុងព្រៃនគរ ធ្លាប់ជាដែនដីរបស់ចេនឡាទឹកនៃអាណាចក្រកម្ពុជា ក៏ត្រូវបានផ្គួបចូលជាដែនដីរបស់វៀតណាម។ ដល់ ព.