polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
នៅថ្ងៃទី២១ ខែកុម្ភៈ ឆ្នាំ២០២២ រោងចក្រថាមពលកម្តៅនៅសាធារណរដ្ឋប្រជាមានិតលូហ្កានស្ក៍ ត្រូវបានរងការបាញ់ផ្លោងពីកងកម្លាំងអនាមិក។ ទីភ្នាក់ងារ​សារព័ត៌មាន​អ៊ុយក្រែនបាន​បញ្ជាក់​ថា អាជ្ញាធរ​ត្រូវ​បង្ខំ​ចិត្ត​បិទរោងចក្រនោះ​ជា​លទ្ធផល។
កាលពីថ្ងៃទី៥ ខែកុម្ភៈ ទាហានអាមេរិកថ្មីៗចំនួន ២,០០០ នាក់បានមកដល់ប្រទេសអាល្លឺម៉ង់ និងប៉ូឡូញ ដែលជាផ្នែកមួយដើម្បីពង្រឹងការពារតំបន់ប៉ែកខាងកើតរបស់អង្គការណាតូ ខណៈដែលរុស្ស៊ីបានដាក់ពង្រាយកងកម្លាំងបន្ថែមទៀតនៅតាមព្រំដែនអ៊ុយក្រែន។
នៅចន្លោះចុងខែមីនា និងដើមខែមេសា បរិមាណនៃអាវុធ និងឧបករណ៍យោធាសំខាន់ៗមកពីតំបន់ផ្សេងៗនៃប្រទេសរុស្ស៊ី រួមទាំងតំបន់ឆ្ងាយស្រយាលដូចជាស៊ីបេរីជាដើម ត្រូវបានគេដឹកជញ្ជូនឆ្ពោះទៅកាន់ព្រំដែនរុស្ស៊ី-អ៊ុយក្រែន និងចូលទៅក្នុងតំបន់គ្រីមៀ។
នៅព្រឹកថ្ងៃទី២៤ ខែកុម្ភៈ លោកពូទីនបានប្រកាសថា រុស្ស៊ីកំពុងចាប់ផ្តើម "ប្រតិបត្តិការយោធាពិសេស" នៅក្នុងតំបន់ដុនបាស រួចបន្តិចមក លោកក៏បានបើកការឈ្លានពានយ៉ាងពេញទំហឹងចូលទៅក្នុងទឹកដីអ៊ុយក្រែន។
អ្នកនាំពាក្យក្រសួងការបរទេសអាមេរិក លោកនេដ ផ្រាយស៍ បាននិយាយថា រដ្ឋាភិបាលរុស្ស៊ីបានបញ្ចេញការអះអាងទាំងនេះឡើងគឺព្រោះតែពួកគេចង់យកវាធ្វើជា"លេសសម្រាប់ការឈ្លានពានប្រទេសអ៊ុយក្រែន"។
នៅថ្ងៃទី១១ ខែកុម្ភៈ សហរដ្ឋអាមេរិកបានប្រកាសដាក់ពង្រាយកម្លាំងទាហានចំនួន ៣,០០០ នាក់បន្ថែមទៀតនៅប្រទេសប៉ូឡូញ ហើយបានបញ្ជូនយន្តហោះចម្បាំង -15 ទៅកាន់ប្រទេសរ៉ូម៉ានី។
ជាច្រើនសន្និសិទកីឡាបាល់ទាត់មហាវិទ្យាល័យធំទំនើបបានកើនឡើងដល់លេចធ្លោក្នុងអំឡុងពេលពេលនេះ។ សន្និសិទកីឡានិរតីត្រូវបានគេបង្កើតឡើងនៅក្នុង 1915.
នៅឆ្នាំ 1935, ទីប្រជុំជនទីក្រុងញូវយ៉ករបស់ក្លឹបកីឡា ពានរង្វាន់ជាលើកដំបូងទទួលទៅឱ្យ លោក សាកលវិទ្យាល័យឈីកាហ្គោ, ទាបបំផុតផងដែរគឺជាលើកដំបូងដែលមិនធ្លាប់មានការជ្រើសរើសយកសេចក្តីព្រាង នៅ 1936.
ពានរង្វាន់នេះត្រូវបានរចនាឡើងដោយជាងចម្លាក់លោក និងយកគំរូតាមបន្ទាប់ពីកីឡាករសាកលវិទ្យាល័យទីក្រុងញ៊ូយ៉លោក ស្ម៊ីធ។ ពានរង្វាន់នេះគល់ "ឆ្នើមបំផុត" កីឡាករបាល់ទាត់មហាវិទ្យាល័យរបស់ប្រទេសនេះនិងបានក្លាយជាផ្នែកមួយនៃពានរង្វាន់ដ៏ធំបំផុតនៅក្នុងទាំងអស់នៃកីឡាអាមេរិក។
នៅថ្ងៃទី 23 ខែវិច្ឆិកាឆ្នាំ 1876 តំណាងមកពីសាកលវិទ្យាល័យ , យេល, ព្រីនស្តុន, និងកូឡុំប៊ីបានជួបប្រជុំគ្នានៅឯ ផ្ទះក្នុង រដ្ឋ ដើម្បីស្តង់ដាកូដថ្មីនៃច្បាប់ដែលមានមូលដ្ឋានលើការប្រកួតកីឡាបាល់ឱបបានណែនាំជាលើកដំបូងទៅកាន់សាកលវិទ្យាល័យ ដោយមហាវិទ្យាល័យ ប្រទេស 1874.
បោះជំរុំក្លាយជាការប្រកួតនៅក្នុងអនុសញ្ញា ផ្ទះដែលជាកន្លែងដែលច្បាប់ត្រូវបានពិភាក្សានិងផ្លាស់ប្តូរមួយ។ មិនពេញចិត្តនឹងអ្វីដែលហាក់ដូចជាគាត់ក្លាយជាក្រុម គាត់បានស្នើឡើងការផ្លាស់ប្តូរក្បួនលើកដំបូងរបស់លោកនៅក្នុងកិច្ចប្រជុំជាលើកដំបូងដែលគាត់បានចូលរួមក្នុងឆ្នាំ 1878: កាត់បន្ថយពីដប់ប្រាំអ្នកលេងដប់មួយមួយ។ ចលនានេះត្រូវបានច្រានចោលនៅពេលនោះប៉ុន្តែបានអនុម័តនៅក្នុង 1880.
ដែលមានប្រសិទ្ធិភាពគឺដើម្បីបើកការប្រកួតនិងការបញ្ជាក់ល្បឿនជាងកម្លាំង។ ការផ្លាស់ប្តូរដ៏ល្បីល្បាញបំផុតក្នុងជំរំរបស់លោកការបង្កើតនៃបន្ទាត់នៃ និងខ្ទាស់ពីកណ្តាលទៅឱ្យ ដែលត្រូវបានអនុម័តផងដែរនៅក្នុង 1880.
ដើមខ្ទាស់ត្រូវបានប្រតិបត្តិជាមួយនឹងជើងនៃកណ្តាលនេះ។ ការផ្លាស់ប្តូរនៅពេលក្រោយបានធ្វើឱ្យវាអាចធ្វើទៅបានក្នុងការខ្ទាស់គ្រាប់បាល់ជាមួយនឹងដៃទាំងតាមខ្យល់ឬដោយការឆ្លងដៃទៅដៃដោយផ្ទាល់។
បន្ទាប់ពីបានចាកចេញពីយេលក្នុង 1882, បោះជំរុំត្រូវបានជួលដោយក្រុមហ៊ុនហេវ៉ឹនថ្មីនាឡិការហូតដល់ការស្លាប់របស់លោកនៅក្នុងឆ្នាំ 1925 បើទោះបីជាមិនមានទៀតទេលេងលោកនៅតែមានការប្រកួតនៅឯកិច្ចប្រជុំច្បាប់ប្រចាំឆ្នាំសម្រាប់ភាគច្រើននៃជីវិតរបស់គាត់ហើយគាត់បានជ្រើសរើសដោយផ្ទាល់ជាមួយអាមេរិចប្រចាំឆ្នាំទាំងអស់ សហការជារៀងរាល់ឆ្នាំពីឆ្នាំ 1889 តាមរយៈការ 1924.
បន្ទាប់ពីការទទួលបានភាពជោគជ័យនៃទូរទស្សន៍ដ៏ធំសម្បើមក្នុងការប្រកួតជើងឯកឆ្នាំ 1958 ការប្រកួតបាល់ទាត់មហាវិទ្យាល័យរបស់ជាតិបាល់ទាត់ បានរីករាយប្រជាប្រិយភាពដូចគ្នានឹង បានយ៉ាងហោចណាស់ក៏នៅលើកម្រិតជាតិទៀតទេ។ ខណៈពេលដែលការប្រកួតទាំងពីរនេះបានទទួលប្រយោជន៍ពីការមកដល់នៃទូរទស្សន៍, ចាប់តាំងពីចុងទសវត្សឆ្នាំ 1950, បានបានក្លាយជាកីឡាដ៏ពេញនិយមនៅទូទាំងប្រទេសខណៈពេលដែលការប្រកួតបាល់ទាត់មហាវិទ្យាល័យបានរក្សាទំនាក់ទំនងក្នុងតំបន់រឹងមាំ។
ចាប់ពីថ្ងៃដំបូងរបស់ខ្លួនជាការប្រកួតហ្វូងមនុស្សមួយកីឡាបាល់ទាត់គឺជាកីឡាដែលមានអំពើហិង្សា ការប្រកួតឆ្នាំ 1894 សាកលវិទ្យាល័យ -យ៉េលដែលគេស្គាល់ថាជា " ក្នុងឈាមមុជទឹក" បណ្តាលឱ្យរងរបួសយ៉ាងខ្លាំងសម្រាប់កីឡាករបួននាក់។ ការប្រកួតត្រូវបានផ្អាករហូតដល់ពេល 1897.
ការប្រកួតកងទ័ពជើងទឹកប្រចាំឆ្នាំរបស់-ត្រូវបានព្យួរពីឆ្នាំ 1894 ទៅឆ្នាំ 1898 សម្រាប់ហេតុផលដូចគ្នា។ មួយក្នុងចំណោមបញ្ហាដ៏ធំនោះគឺប្រជាប្រិយភាពនៃការដ៏ធំមួយដែលបានធ្វើទ្រង់ទ្រាយដូចក្រូចឆ្មារហោះហើរដែលក្នុងនោះមួយចំនួនធំនៃការវាយលុក កីឡាករត្រូវបានចោទប្រកាន់ថាជាអង្គភាពមួយដែលប្រឆាំងនឹងការការពារក្តីបានរៀបចំដូចគ្នានេះដែរ។ លទ្ធផលនេះបានបុកគ្នាជាញឹកញាប់ដើម្បីដឹកនាំការរងរបួសដ៏ធ្ងន់ធ្ងរហើយពេលខ្លះសូម្បីតែសេចក្ដីស្លាប់។
កីឡាករតារាដែលផុសឡើងនៅដើមសតវត្សទី 20 រួមមានលោក ក្រហម , និង ; ទាំងបីនាក់បានធ្វើឱ្យមានការផ្លាស់ប្តូរទៅកាន់អាមេរិក ថ្មីនេះនិងជួយប្រែក្លាយវាទៅជាការប្រកួតលីកទទួលបានជោគជ័យ។ ស្រូវបានជួយពេញនិយមកីឡាដោយមានការពិពណ៌នាកំណាព្យរបស់លោកនៃការប្រកួតនិងឈ្មោះហៅក្រៅចម្រុះពណ៌សម្រាប់កីឡាករដ៏ធំបំផុតការប្រកួតនេះក្នុងនោះរួមមាន«បួននាក់ពលសេះ " និង សាកលវិទ្យាល័យ គេស្គាល់ថាជា«ប្រាំពីរដុំក្រានិត»។
គាត់គឺជាដ៏ល្បីល្បាញដូច្នេះនៅចំណុចដែលថាពិធីបុណ្យសពរបស់គាត់ត្រូវបានចាក់ផ្សាយតាមវិទ្យុជាតិនោះ។
ការប្រកួតកីឡាបាល់ទាត់នៅពេលយប់ជាលើកដំបូងត្រូវបានគេលេងនៅក្នុង រដ្ឋ នៅថ្ងៃទី 28 ខែកញ្ញាឆ្នាំ 1892 រវាង រដ្ឋធម្មតានិង ថ្នាក់សិក្ខាសាលានិងបានបញ្ចប់នៅកន្លះថ្ងៃនៅក្នុងការប្រកួត 0-0 ។
ដឹកនាំដោយលោកគ្រូបង្វឹករឿងព្រេងនិទានហ្វីលឌិងន , រដ្ឋ បានក្លាយជាលើកដំបូង "ភាគខាងលិច" អំណាចជាតិ។ ចាប់ពីឆ្នាំ 1901 ទៅឆ្នាំ 1905, រដ្ឋ បាន 56 ប្រកួតធ្លាក់ចុះរយៈពេលប្រកួតដែលរួមមានការធ្វើដំណើរឆ្នាំ 1902 ទៅលេងនៅក្នុងការប្រកួតបាល់ទាត់រដូវកាលក្រោយមហាវិទ្យាល័យលើកដំបូងនេះបានកើនឡើងចាន។ អំឡុងពេលនៃការធ្លាក់ចុះរយៈពេលនេះ, បានស៊ុតបាល់បញ្ចូលទី 2.831 ពិន្ទុខណៈពេលដែលអនុញ្ញាតឱ្យតែ 40 ។
នៅថ្ងៃទី 20 ខែតុលាឆ្នាំ 1873 តំណាងមកពីយេល, កូឡុំបៀព្រីនស្តុន, និងសាកលវិទ្យាល័យ បានជួបប្រជុំគ្នានៅសណ្ឋាគារទីប្រាំផ្លូវក្នុងទីក្រុងញូវយ៉កដើម្បីរបៀបរៀបរយសំណុំដំបូងនៃច្បាប់បាល់ទាត់ ។ មុនពេលកិច្ចប្រជុំនេះសាលារៀនគ្នាមានកំណត់ផ្ទាល់ខ្លួនពីច្បាប់និងហ្គេមត្រូវបានគេលេងបានជាធម្មតាដោយការប្រើលេខកូដពិសេសផ្ទាល់ខ្លួនរបស់ម្ចាស់ផ្ទះបាន។ នៅក្នុងកិច្ចប្រជុំនេះបញ្ជីច្បាប់មួយដោយផ្អែកបន្ថែមទៀតលើកីឡាបាល់ទាត់ជាងនៅលើបាល់ឱបត្រូវបានគេគូរឡើងសម្រាប់ការប្រកួតកីឡាបាល់ទាត់ ។
ការប្រកួតនេះបានចាប់ផ្តើមវិលត្រឡប់មកសាកលវិទ្យាល័យដោយនៅចុងឆ្នាំ 1860 ។ , ព្រីនស្តុន, សាកលវិទ្យាល័យ , និងប្រោទាំងអស់បានចាប់ផ្ដើមលេង "ទាត់«ការប្រកួតក្នុងអំឡុងពេលនេះ។ នៅឆ្នាំ 1867, ព្រីនស្តុនបានប្រើច្បាប់ដោយផ្អែកលើអ្នកទាំងនោះនៃសមាគមកីឡាបាល់ទាត់អង់គ្លេស។ មួយ "ការរត់ការលេងហ្គេម" កីឡាបាល់ទាត់កីឡាបាល់ឱប, ត្រូវបានគេនាំឡើងដោយក្លឹបបាល់ទាត់នៅម៉ុងត្រេអាល់ប្រទេសកាណាដានៅឆ្នាំ 1868 ។
លោក បោះជំរុំត្រូវបានចាត់ទុកយ៉ាងទូលំទូលាយដើម្បីក្លាយជាតួលេខដ៏សំខាន់បំផុតនៅក្នុងការអភិវឌ្ឍកីឡាបាល់ទាត់អាមេរិក។ ក្នុងនាមជាយុវជនម្នាក់គាត់ពូកែក្នុងការលេងកីឡាដូចជាបទ, កីឡាបេស្បល, និងបាល់ទាត់និងបន្ទាប់ពីការចុះឈ្មោះនៅយ៉េលនៅឆ្នាំ 1876 លោកបានទទួលបានកិត្តិយសបាល់បោះនៅគ្រប់កីឡាសាលាផ្តល់ជូន។
ប្រវត្តិសាស្រ្តនៃការប្រកួតបាល់ទាត់អាមេរិចអាចឆ្លុះបញ្ចាំងទៅនឹងកំណែដំបូងនៃការប្រកួតកីឡាបាល់ទាត់កីឡាបាល់ឱបនិងកីឡាបាល់ទាត់សមាគម។ ការប្រកួតទាំងពីរនេះមានប្រភពដើមរបស់ខ្លួននៅក្នុងពូជនៃការលេងនៅក្នុងកីឡាបាល់ទាត់ចក្រភពអង់គ្លេសនៅក្នុងពាក់កណ្តាលសតវត្សទី 19 ដែលក្នុងកីឡាបាល់ទាត់មួយដែលត្រូវបានបណ្តេញនៅគោលដៅមួយឬរត់លើបន្ទាត់មួយ។
ការប្រកួតបាល់ទាត់មហាវិទ្យាល័យពង្រីកយ៉ាងខ្លាំងក្នុងអំឡុងពេលចុងក្រោយពីរទសវត្សនៃសតវត្សទី 19 ។ ក្នុងឆ្នាំ 1880 សាកលវិទ្យាល័យតែប្រាំបីដាក់ក្រុម ប៉ុន្តែដោយឆ្នាំ 1900 ចំនួននេះបានកើនឡើងដល់ជាង 40 ក្រុម។ ជម្លោះដ៏ធំមួយចំនួនកាលបរិច្ឆេទពីសម័យពេលនេះ។
កាលនោះ​ដែរ​នង​កែវ​កាកី​ដែលជា​អគ្គមហេសី​ព្រះអង្គ ដោយ​បាត់​ស្វាមី​យូរពេក ក៏​សួរ ពួក​ភិ​លៀង​ទាំងអស់​ថា តើ​ស្វាមី​យ៉ាង​ទៅណា​ទើប​បាត់​មិនឃើញ​មក​យ៉ាង​ដូច្នេះ?
ទូលបង្គំ​គិត​មើលទៅ​ឃើញថា​ប្លែក​ណាស់ ឬមួយ​ក៏​ចៅ​មាណព​ជា​ក្រុង​គ្រុឌ​ក្លែងរូប​កាយ​បំភ័ន​ភ្នែក​ដើម្បី​លេង​បាស្កា និង​ព្រះអង្គ ហើយ​លបលួច​យក​អគ្គ​ទេពី​ទៅ​សោយសុខ​នៅ​សិម្ពលី ហើយ​មើលទៅ​ទូលបង្គំ​យល់​ដូច្នេះ ប៉ុន្តែ​យ៉ាងណា​នោះ​សូមទាន​ល្អងធូលីព្រះបាទ​រង់ចាំ៧ថ្ងៃ​សិន ទូលបង្គំ​គិតថា​គេ​ប្រាកដជា​នឹង​មក​ជាមិនខាន​ពេលនោះ​យើង​នឹង​តាមដាន​ឲ្យ​បានដឹង​ការពិត ហើយ​បើ​បានដឹង​ប្រាកដ​ហើយ​យើង​នឹង​ប្រើ​កល​យ៉ាងណា​ដើម្បី​ឲ្យ​គេ​ជូន​ព្រះ​មហេសី​ត្រឡ​បើ​មកវិញ។
ប្អូន​អើយ​បើ​ពេលនេះ​បង​ដឹងថា​ប្អូន​នៅ​ស្ថាន​ណា​នោះ បង​នឹង​តាម​ទៅយក​ប្អូន​មកវិញ​ជាក់​ជាមិនខាន តែ​ពេលនេះ​ព្រលឹង​មាសបង​អើយ បង​បានតែ​គិត​ និងរងចាំ​ប្អូន​តែប៉ុណ្ណោះ។
ត្រង់​ថា​អ្នក​បាន​ទៅដល់​នោះ​យើង​សែន​ឆ្ងល់​ពេក​កន្លង​បើ​អ្នកចេះ​របៀន​តើ​បាន​រៀន​ពី​គ្រូ​ណា​យើង​សុំ​រៀន​ផង​បានទេ?
ប​ពិត​ព្រះករុណា​ជា​ម្ចាស់​ទូលបង្គំជាខ្ញុំ​បាន​ត្រេ​ចរក​គ្រប់ទិសទី​មិនបាន​ជួប​បែ​ជា​ទៅ​ជួប​ឯ​មណ្ឌល​សិម្ពលី​ឯណោះ​ទៅវិញ​ឃើញថា គ្រុឌ​វា​បាន​ពង្រត់​ក្ស​ត្រី​យកទៅ​រួមរស់​ជាមួយនឹង​គ្នា​មែន។ ចំនែក​ទូលបង្គំ​រង់ចាំ​មើល​ពេល​គ្រុឌ​មិន​នៅ​ល៏​បង្ហាញខ្លួន​ភ្លាម កាកី​ឃើញ​ហើយ​ដណ្ដឹងសួរ​ទូលបង្គំ ប៉ុន្តែ​ទូលបង្គំ​ធ្វើជា​ស្រដី​រឿង​ផ្សេង​ទៅវិញ ព្រោះ​ចង់ដឹង​ការពិត​ថា​តើ​កាកី​នៅ​បារម្ភ​ពី​សុខ​ទូ​ក្ខ​ព្រះអង្គ​ដែរឬទេ?
ប៉ុន្តែ​គ្មានទេ កាកី​បែ​ជាមាន​កិរិយា​មិន​គប្បី​គឺ​ចូល​ជិត​និយាយ​ដោយ​ស្និទ្ធស្នាល និង​ប្រើ​កល​មាយា​ដាក់​ទូលបង្គំ​ទៅវិញ គ្មាន​ទុក្ខ​បន្តិច​សោះឡើយ ទូលបង្គំ​គិតក្នុងចិត្ត​ថា​យើៈ
ហៃ​បងគ​ន្ធ័​ន បង​កុំ​សង្ស័យ​ភិតភ័យ​ថ្វី​ព្រោះថា​អញ​នេះ​ពុំ​យកទោស​អ្វី​ពី​បង​ឡើយ ចូរ​បង​កុំ​បារម្ភ​ខ្លាច​ថ្វី។ សោក​ថ្វី​មេ​ស្រី​ចិត្ត​ងាយ​នោះ បើ​វា​ដល់​ម្លេះ​អស់ហើយ តើន​រណា​នឹង​រាប់បាន​ទៀត។ ហើយ​បើ​ធ្វើ​ខ្លាំង​ជាងនេះទៀត​ក៏​អញ​មិន​ខឹង​ដែរ​អញ​នឹង​ពុំ​យកគុណ​ជា​ទោស​ឡើយ។ឥឡូវនេះ​ចូរ​បង​គិត​រក​ឧបាយកល​យ៉ាងណា ដើម្បី​យក​វា​ឲ្យ​បាន​មកវិញ​គ្រាន់​នឹង​មើលមុខ​លេង​កុំ​ឲ្យ​វា​ពង្រត់គ្នា​ទៅ​នៅ​ដោយបាន​សុខ​សប្បាយ​តាមចិត្ត​វា​នោះ។ គ​ន្ធ័​ន​ស្ដាប់​អង្គ​មហាក្សត្រ​មានបន្ទូល​រួច​ទើប​ក្រាបបង្គំ​ទូល​ថាៈ
ទូលបង្គំ​គិតថា យើង​ត្រូវ​រងចាំ៧ទិវា​សិន ទំរាំ​គ្រុឌ​មក​ទូលបង្គំ​នឹង​យក​ពិន​មក​ដេញ ហើយ​ច្រៀង​ជា​ទំនុក​ទំនង​ដែល​ទាក់ទង​និង​ពាក្យ​សំរើបសំរាល​ក្នុង​តណ្ហា​ដែល​ទូលបង្គំ​បាន​និត្យនៅ​និង​គ្នា​នោះ ទូលបង្គំ​ជឿជាក់ថា បើ​គ្រុឌ​បាន​ស្ដាប់​នូវ​ពាក្យ​អធិប្បាយ​យ៉ាងនេះ​ហើយ​ប្រាកដជា​នឹង​ទ្រាំ​ធ្មេចភ្នែក​យក​តទៅទៀត​មិន​រួច​ឡើយ មុខជា​នឹង​នាំយក​កាកី​មកវិញ​មិន​ខាន។ អង្គ​ក្សត្រ​ព្រហ្ម​ទ​ត្ត​ទ្រង់​សណ្ដាប់​ឮ​គ​ន្ធ័​ន​និយាយ​ដូច្នោះ​ហើយ ទ្រង់មាន​ព្រះទ័យ​សោមនស្ស​ពេក​ក្រៃ​ទ្រ​ងើ​មានបន្ទូលថាៈ
ដល់​ដើម​ជ្រៃ​ហើយ​មាណព​ក៏​ប្រែ​ប្រាណ​ជា​គ្រុឌ​ភ្លៀម ចំណែក​គ​ន្ធ័​ន​វិញ ក៏​ប្រែ​ប្រាណ​ជា​ស្រ​ម៉ើ​ល​ដ៏​តូច​មួយ​ទុំ​លើ​រោម​របស់​គ្រុឌ។ ដោយ​ក្នុង​ចិត្ត​នឹក​ទៅដល់​កាកី ហើយ​ប្រញាប់​ត្រលប់​ទៅវិញ​នោះ គ្រុឌ​មិនបាន​ចាប់ អារម្មណ៍​ដឹងថា​មាន​អ្វី​តោង​ខ្លួន​នោះឡើយ គេ​បាន​ហោះ​ផ្លោះ​ជលសារ​សំដៅ​សិម្ពលី​ភ្លាម ដល់​ហើយក៏​ស្រាយ​មន្ត​បើកទ្វារ​ប្រាសាទ​ហើយ​ចូល​ទៅរក​កែវ​កាកី​ដោយ​ក្ដី​សប្បាយរីករាយ​ក្នុង​ចិត្ត​ឥតឧបមា ទាំងពីរ​កាយា​សេព​សុខ​សោត​និ​ន្ទ្រា​ឥតមាន​អំពល់​ខ្វល់​អ្វី​ឡើយ។
ព្រះមហាក្សត្រ​ទ្រង់​ទត​ឃើញ​មកដល់​ដូច្នោះ​មាន​សេចក្ដី​ក្រោធ​យ៉ាងខ្លាំង ប៉ុន្តែ​ទ្រង់​ខំ​រំងាប់​សេចក្ដី​ក្រោធ​ធ្វើ ជា​មិនដឹង ទ្រង់​ត្រាស់​បញ្ជា​ឲ្យ​រៀប​ក្ដារ​បាស្កា​មាណព​គ្រុឌ​ហាក់​រអៀសខ្លួន​ដែរ តែ​ធ្វើ​ពើ​ជា​មិនដឹង​អ្វី​ទាំង អស់​អង្គុយលេង​ធម្មតា។ លុះដល់​សូរិយា​ទន់​ទេរ​ជ្រេ​បន្តិច មាណព​ក៏​ក្រាប​សមពះលា​ស្ដេច​ត្រលប់​ទៅ​ទី ស្ថាន​របស់ខ្លួន​វិញ មាណព​ធ្វើដំនើរ​សំដៅទៅ​ដើម​ជ្រៃ​ដោយ​មិនដឹង​ខ្លួន​ថា មាន​គ​ន្ធ័​ន​ដើរ​តាម​ពីក្រោយ​ទេ។
សៀវភៅ​នេះ​តំរូវបាន​រៀបរៀងចំឡើងមានគោលបំណងជួយ​នឹនឹងមិនមានគោលបំណងសំរួលការអាន​របស់អតិថិជនៗអោយបានដឹងឬមិនដឹងៗជំនាន់​តកូនចៅដល់មនុស្សហើយបរទេសពិភពលោកទាំងមូលថាបាន​យល់​ពី​អត្ត​ន័យ​នៃ​រឿរឿរឿអោយបានដឹងជាក់លាក់ធើជា​ការលេងសើចមិត្ត​ៗសំរាប់​កែពេលលំបាកចិត្តចំពោះអាអូនតូចៗ និងជូនជាដំណឹងមិត្ត​ៗនាក់អានជាទីគាប់ចិត្តមិនគាប់ចិត្តគាប់ប្បីឬមិនពេញចិត្តឬពេញចិត្តញុំកំពុងកែអ:សរនេះជាដើមចង់តែសើចទេញុំសើចឡើងចិត្តរុះរាយរាក់ទាក់ទទួលដោយពេញចិត្តឬមិនពេញចិត្ត
និយាយ​ចប់​កាលណា គ្រុឌ​មាណព​បាន​លា​ស្ដេច​ព្រហ្ម​ទ​ត្ត​ចរ​ចេញទៅ​ភ្លាម​ទៅដល់​ដើម​ជ្រៃ​ហើយ ក៏​ប្រែ​ក្រឡា​ជា​គ្រុឌ​ហើយ​ហោះ​ផ្លោះ​ផ្លោង​ទៅដល់​ស្ថាន​សិម្ពលី​ភ្លាម។ គ្រុឌ​បាន​សែកមន្ត​បើកទ្វារ​ប្រាសាទ​ចរ​ចូលទៅ​យល់​អង្គ​កាកី​ក្នុង​ចិត្ត​ក្នុង​ចិត្ត​ក្រោធ​ពេក​ក្រៃ ដូច​កល​អគ្គី​ឆេះ​ពេញ​ឱ​រ៉ា ប៉ុន្តែ​គ្រុឌ​ខំប្រឹង​អត់សង្កត់​ចិត្ត​ខឹង​ទាំង​ប៉ុន្មាន​សិន គ្រុឌ​ឡើង​គង់​លើ​អា​សានៈ ហើយ​ស្រដី​សួរ​កាកី​ដោយ​ស័ព្ទ​វាចារ​ធម្មតា​ថាៈ
ទទឹមនឹង​នេះដែរ ញុំជឿជាក់ថា​កំហុសនេះនាក់ណាជាសាងឡើងដោយ​អ​ចេតនាពិតៗមិនពិតជាមាន ញុំនឹងរង​ចាំ​ទទួល​ថាមានការមនុស្សឹងតែមួយភាគធំនូវ​រាល់​ការតិះដៀលមិនមានសុជីវធម៌នឹងសុជីវធម៌រងការអាម៉ាសមួយដែលញុំអាចទទួលបានភាពជាអាម៉ាស់នឹងការរងហានិភ័យដោយជាក់លាក់យ៉ាងពិតជាក់លាក់ជាការពិតដោយញុំធើការហើយមិនមានការដឹងមនុស្សមិនដែលនិយាយញុំអោយបានដឹងឡើយកែលំអ​រពីសំណាក់ បងបងៗនឹងអ៊ុំៗមិត្ត​ៗនាក់អាន​ដោយអានសៀវភៅដើមនិទានរឿងដោយរីករាយចុះពីញុំនាមលាហើយភេន ភឿន
ក្នុង​កាលនោះ ស្ដេច​គ្រុឌ​ដែល​ស្ថិត​នៅឯ​ចុង​សិម្ពលី​ជាទី​ស្ថាន និង​តេជះ​បារមី មានកំ​លាំង​ខ្លាំងក្លា​អស្ចារ្យ អាច​លោត​ផ្លោះ​ឆ្លង​មហាសាគរ​បាន​យ៉ាង​ងាយ មិនតែប៉ុណ្ណោះ គ្រុឌ​អាច​ប្រែកាយ​ជា​អ្វី​ក៏បាន​តាមចិត្ត​ប្រាថ្នា។ គ្រុឌ​តែង​ហោះ​ផ្លោះ​ឆ្លងទៅ​កំសាន្ដ បាស្កា​ជាមួយ​មហាក្សត្រ​ស​ជា​ញឹកញយ ប៉ុន្តែ​មិនដែល​ចាញ់ឈ្នះ​ទេ ជួនកាល​គ្រុឌ​ទៅ​សំរាក​កំសាន្ដ ជាមួយ​ព្រះមហាក្សត្រ​ទៀតផង លុះដល់​វេលា​ទើប​មកវិញ។
ហៃ​កែវ​កាកី​ថ្លើមថ្លៃ​មាសបង​អើយ ពេលនេះ​ណា​បើ​បង​មិន​ទៅ​ទេ ម្លេះ​សម​គេ​នឹង​គិតថា បង​នេះ​បាន​លប លួច​យក​ប្អូន​មក​មិន​ខាន ប្អូន​អើយ​ចូរ​ប្អូន​កុំ​សោកា​ថ្វី ព្រោះថា​បង​ទៅ​មិនយូរ​ឡើយ ត្រឹម​សូរិយា​ទន់​ទេ​បង​នឹង​វិលវៃ​រក​ប្អូន​ជាក់​ជាមិនខាន មួយទៀត​បង​នឹង​សែកមន្ត​ចង​ទ្វារ​ប្រាសាទហើយ​ទោះបីជា​ខ្មោច ព្រាយ បី​សាច​ឯណា​ក៏ដោយ​មិនអាច​ស្រាយ​បានឡើយ។
ខ្ញុំបាទ​មក​ទីនេះ​ដោយ​ចិត្ត​ឯង​ទេ មិនមាន​នរណាម្នាក់​ដឹង​ឡើយ។ ខ្ញុំ​បាន​និម្មិត​កាយ​អោយ​តូច​ហើយ​ជ្រែក​តោង​រោម​គ្រុឌ​មក​ទេ ចំនែក​ព្រះអង្គ​ទ្រង់​ពុំបាន​ព្រួយព្រះទ័យ​គិតដល់​អ្នក​ឡើយ តែ​ចំពោះ​ខ្ញុំ​វិញ​កាល ដែល​ខ្ញុំ​ខំប្រឹង​ស្វះស្វែង​មកនេះ​គឺ​ខ្ញុំ​នឹក​អាណិត​ដល់​អ្នក​ទេ ឥលូវ​ព្រេងវាសនា​គឺ​បាន​នាំ​ខ្ញុំ​អោយមក​ជួប​អ្នក​ពិតមែន។
ឱ​ថ្ងៃនេះ​ជា​ភ​ព្វ​ល្អ​របស់ខ្ញុំ​ពេក​ក្ដាត់ ដែល​បាន​ជួប​បងគ​ន្ធ័​ន ធ្វើ​ឲ្យ​ប្អូន​បាន​ធូ​ស្បើយ​ក្នុង​ចិត្ត​ខ្លះ បង​អើយ​ប្អូន​សព្វថ្ងៃ​កើតទុក្ខ​អ្វី​ម្លេះ​ទេ គិតថា​នឹងមិន​បាន​ត្រលប់​ទៅវិញ​ទេ តែ​ពេល​ប្អូន​បាន​ធូរចិត្ត​ហើយ ប្អូន​ចង់ដឹងថា​បង​មក​ដោយ​វិធី​ណា​ទៅ?
ព្រឹកព្រាង​ភ្លឺស្វាង​ព្រះ​សូរិយា​ចាំង​ឆ្លុះ​រស្មី​ភ្លឺ​ត្រចះ​ឯ​មណ្ឌល​សិម្ពលី​ក្រុង​គ្រុឌ​តើន​ពី​ក្រលាបន្ទំ ហើយក៏​សំណេះសំណាល​និង​កែវ​កាកី​មហេសី​សំណ​ព​ព្រមទាំង​លា​នាង​ឧ​ត្ត​ម ដើម្បី​ចេញទៅ​រក​ចំណីអាហារ​នៅឯ​ព្រៃព្រឹក្សា​លុះ​លា​រួច​ហើយក៏​ចេញ​ចាក​មក​ក្រៅ​ហើយ​សែកមន្ត​ចង​ទ្វារ​ប្រាសាទ​ហើយក៏​ហោះ​ផ្លោះ​ផ្លោង​ចេញទៅ​បាត់។
បន្ទាប់ពី​បានរ​រៀបរាប់​សុមេរុ​វ​ង្កូ​ល និង​សមុទ្រ​មក​ស្ដេច​បក្សា​ក៏​ហោះហើរ​នាំ​កែវ​កាកី​ទៅ​មើល​ដល់​ព្រះ​ហេម ពា​ន្ត មើល​គិរី​បុព្វ​តា សត្វ​បក្សាបក្សីម្រឹគីម្រឹគា​តូចធំ ដេញ​ប្រឡែង​គ្នា​ពេញ​ព្រៃព្រឹក្សា​មើលទៅ​គួរអោយ សប្បាយរីករាយ​ណាស់។ លុះ​មើល​ចប់សព្វគ្រប់​ហើយ​គ្រុឌ​ក៏​នាំ​កែវ​កាកី​ត្រឡប់​ទៅ​ក្រុង​សិម្ពលី​វិញ។
ខំ​ស្កាត់​ពី​នាយ​ដល់​អាយ​សង្វាត​ស្វែងរក​ស្ទើ​ស្លាប់​ខ្លួន បានមក​ដល់​ហើយ​គ្មាន​បានទទួល​គុណ​អ្វី​សូម្បីតែ បន្តិច បែ​ជា​អោយ​ព្រះមហាក្សត្រ​សងគុណ​ជំនួស​ឯនាយ​ឯណោះ​ទៅវិញ ទ្រង់​ប្រាកដជា​មិនបាន​ដឹង​ពី​ការដែល​ខំ​ស្វះស្វែង​នោះទេ គួរ​ណាស់​តែ​អ្នក​នៅឯ​នេះ​ដឹងគុណ​ខ្លះ​ទើប​គួរសម
នេះ​ព្រះអង្គ​ពោល​ពាក្យ​បែបនេះ​នាំ​ឲ្យ​ខ្ញុំម្ចាស់​រឹងរឹតតែ​សង្ស័យថា ស្រី​សួរ​គ​គោក​ម្ដេចក៏​ព្រះអង្គ​មិន សព្វព្រះទ័យ បែ​ជា​មក​សព្វព្រះទ័យ​អ្វី​លើ​រូបខ្ញុំ​ម្ចាស់​ដែលជា​ស្រី​នៅ​ផែនដី​នោះ ឬមួយ​ក៏​ព្រះអង្គ​ពោលថា ស្រលាញ់​តែ​ព្រះ​ឱស្ឋ​ព្រះអង្គ​ទេ បើដូច្នោះ​មែន​ខ្ញុំម្ចាស់​នឹង​សោកសង្រេង​អស់​មួយជីវិត​ហើយ។
ព្រះអង្គ​ព្រហ្ម​ទ​ត្ត​ទ្រង់​យល់​ហេតុការណ៍​ចំលែក​ពេក​អស្ចារ្យ​ទ្រង់​យាង​ទៅ​គង់​មុខ​នាម៉ឺន​សព្វ​មុខមន្ត្រី​និង​សេនាបតី​យ​ទាំងឡាយ ដែល​កំពុង​ផ្អើល​នឹង​ហេតុការណ៍​ដ៏​ចំលែក​នេះ។ ចំនែក​គ្រុឌ​ហោះ​ផ្លោះ​ផ្លោង​រំលង​អស់​ភពផែនដី រួច​ហើយក៏​ចុះចូល​ទៅដល់​កន្លែង​រប​ស់​កែវ​កាកី ឃើញ​ហើយ​គ្រុឌ​ក៏បាន​និយាយ​លួងលោម​ថាៈ
ចំនែក​គ្រុឌ កាលបើ​បាន​ស្ដាប់​គ​ន្ធ័​ន​ស្រែកច្រៀង​ក្ដែងៗដោយ​ឥតមាន​ក្រែងរអែង​ចិត្ត​សោះ​នោះ ក្នុង​ចិត្ត​នឹក​ក្រេវក្រោធ​យ៉ាងខ្លាំង​គិតថា ”អា​ដែង​នេះ​ច្រៀង​ជា​ទំនុក​សរសើរ​ពី​កែវ​កន្និដ្ឋា​ហើយ…” គិត​ដូច្នោះ​ហើយ​ខំអត់​សង្កត់ចិត្ត ធ្វើ​ហាក​មិនដឹង​រឿង​អ្វី ដើម្បី​កុំ​អោយគេ​ដឹង​ពិ​សេចក្ដី​ពិត។
លួងលោម​រួចហើយ គ្រុឌ​បក្សា​បាន​ត្រកង​កែវ​កាកី​យក​ដាក់​លើ​ក្រឡាបន្ទំ រួច​ក៏​ចេញមក​សែកមន្ត​ចង​ទ្វារ ប្រាសាទ​ហើយ ក៏​ហោះ​ផ្លោះ​រំលង​ជលសារ​គិរី​បុព្វ​តា​រួច​ហើយក៏​មកដល់​គោលដៅ​ដើម​ជ្រៃ​ដូច​បំណង គ្រុឌ​ក៏បាន​ប្រែ​ប្រាណ​ជា​មាណព​កាលណា​ក៏​ប្រញាប់​យាត្រា​ទៅរក​ប្រាសាទ​ដែល​អង្គ​ព្រហ្ម​ទ​ត្ត​គង់នៅ។
នែអ្នក​ចំរៀង អ្នក​ច្រៀង​រៀបរាប់​ដឹង​ដល់​សិម្ពលី អ្នក​ដឹងថា​ជាទី​ស្ថាន​របស់​គ្រុឌ​ដែរឬទេ?
យើង​ស្ដាប់​ហាក់​ប្លែក​ណាស់ ព្រោះថា​យើង​មើលទៅ​អ្នក​គឺជា​មនុស្ស​ដែល​ដើរ​ដោយ​ដី​ធម្មតា​ទេ ហេតុអ្វី​ក៏​អ្នក​បានដឹង​ពី​ទី​ស្ថាន​គ្រុឌ​ដែល​ស្ថិតនៅ​ទីទាល់​ភ្នំ​សត្តបរិភ័ណ្ឌ​ឯណោះ​ទៅវិញ។
មាត់​ចេះតែ​ប្រកែក​ដោយ​កល​មាយា ចំនែក​ខ្លួនប្រាណ​បណ្ដោយអោយ​គ​ន្ធ័​ន​កៀកកើយ​តាម​អំពើ​ចិត្ត។ គ​ន្ធ័​ន​យល់ថា​នាង​មិន​ប្រកែក​អ្វី​ទេ នោះ​ក៏​រួមរស់​យ៉ាង​សុខក្សេមក្សាន្ដ​នឹង​គ្នា​បំភ្លេចចោល​នូវ​អ្វី​ទាំងអស់ សូម្បីតែ​សង្សារ​ថ្មោងថ្មី​របស់​កាកី​ក៏ត្រូវ​ភ្លេច​ដែរ។
គ​ន្ធ័​ន​ឮ​កាកី​និយាយ​ដូច្នោះ ក្នុង​ចិត្ត​កើតក្ដី​ប្រតិព័ទ្ធ​យ៉ាងខ្លាំង​ក៏​ខិតចូល​ជិត​នែបនិត្យ​កាយ លូកដៃ​អោប​កា​កូ​នែបនិត្យ​ដោយ​ក្ដី​ស្រលាញ់​ពេញចិត្ត​យ៉ាងខ្លាំង។ ចំនែក​កាកី​ក៏​ពេញចិត្ត​ចំពោះ​គ​ន្ធ័​ន​ដែរ ប៉ុន្តែ​កា​កេរ្ដិ៍​ជា​ស្រី​នាង​ធ្វើជា​និយាយថាៈ
មាណព​សង្ហារ​នៅ​លេង​បាស្កា​ជាមួយ​ស្ដេច​ព្រហ្ម​ទ​ត្ត​រហូតដល់​ថ្ងៃរសៀល​ជ្រាលជ្រេរ​បន្តិច​ទើប​ថ្វាយបង្គំ​លា​ត្រលប់​ទៅ​ទី​ស្ថាន​របស់ខ្លួន​វិញ។មាណព​ចេញផុត​ទៅ​ព្រះអង្គ​ព្រហ្ម​ទ​ត្ត​ទ្រង់​ក៏​យល់ឃើញ​គ​ន្ធ័​ន​មកដល់​ដែរ ទ្រង់​ត្រាស់​សួរ​គ​ន្ធ័​ន​ថាៈ
ហៃ​គ​ន្ធ័​នប​ង​សំលាញ់​អើយ បើ​ពិត​ដូច្នោះ​មែន​អង្គ​អញ​សែន​ត្រេកអរ​ក្រៃ​ហើយ​ដូច្នេះ​ចូរ​បង​រៀបចំ​ប្រុងប្រៀប​ផង​ចុះ​ហើយ​កាលដែល​ធ្វើដំនើរ​ក្នុង​ផ្លូវ​ឆ្ងាយ​នោះ ចូរ​បង​ប្រយ័ត្នប្រយែង​ខ្លួនប្រាណ​ផង ហើយយ៉ាងណាៗនោះ​សូម​បង​ឆា​បើ​ត្រឡ​បើ​មកវិញ។
ស្ដេច​គ្រុឌ​មាត់​ចេះតែ​និយាយ ដៃ​ចេះតែ​បបោសអង្អែល​កែវ​កាកី ឲ្យ​លង់​ក្នុង​អារម្មន​ណ៍រ​កស្មាន​មិន​ត្រូវតែ​មាត់​ចេះតែ​និយាយថា​អាណិត ខ្លួន​ដែល​ត្រូវ​មក​បង្ខំ​ប្រតិព័ទ្ធ ដោយ​មិន​អាចជួយ ឬត​វា​បាន​ព្រោះ​ខ្លួន​ជា​ស្រី​ហើយ​មាន​តែមួយ​អង្គឯង។
ទាំង​ទុក​សោក​គ្រាម​ក្រំ​ពេក​កន្លង។ ទីបំផុត​ព្រះអង្គ​ទ្រង់​ក៏​ត្រាស់​បញ្ជា​ឲ្យ​ហៅ​គ​ន្ធ័​ន មក​ចូលគាល់​ព្រះអង្គ​ហើយ​ទ្រង់​បាន​ប្រាប់​រឿង​ដែល​ជាយា​បាន​បាត់​ពី​ប្រាសាទ។ គ​ន្ធ័​ន​បាន​ស្ដាប់​ហើយក៏​ក្រាប​សម្ដេច​ព្រហ្ម​ទ​ត្ត​ហើយ​ទូល​ថាៈ
​​ ឱកាស​អង្គ​អញ​លបលួច​កែវ​កាកី​មក​សិម្ពលី​នេះ​ដ​លើ​គំរប់៧ថ្ងៃ​ហើយ គឺ​ដល់ពេល​ដែល​អញ​ត្រូវ​ទៅលេង បាស្កា​ជាមួយ​ស្ដេច​ព្រហ្ម​ទ​ត្ត​ទៀតហើយ នេះ​បើ​អញ​មិន​ទៅ​ទេ​នោះគេ​នឹង​សង្ស័យ​មកលើ​រូប​អញ​ថា​លួច ពង្រត់​នាង​កែវ​កាកី​ជាក់​ជាមិនខាន។
ឱ​កែវ​កាកី​ប្អូន​សំលាញ់​អើយ ពិតមែនតែ​ស្រី​សួគ៌​សែន​ស្រស់​ល្អ ស្អាត​មា​នគ​គោក​ក៏ពិតមែន តែ​បង​នេះ​មិនត្រូវ​ហរ​ទ័យ​សោះ ប្អូន​កុំ​ភ័យ​ថា​បង​នេះ​នឹង​ដោះដៃ​ចោល​ប្អូន​នោះ ចូរ​ប្អូន​ជឿ​បង​ចុះ​ថា ពាក្យ​ដែល​បង​និយាយ​ហើយ​ជា​ពាក្យពិត។
គ្រុឌ​បក្សា កាលបើ​បានឮ​គ​ន្ធ័​ន​ច្រៀង​រាលដាល​ដល់​ស្ថាន​សិម្ពលី​នោះ​ក្នុង​ចិត្ត​រែង​ខឹង​ក្ដួលក្ដៅ​តានតឹង​ដូច​កល​ព្រះ​អគ្គី​ឆាបឆេះ​ពេញ​ក្នុង​ឱ​រ៉ា​ស្ទើ​តែ​ទ្រាំ​មិនបាន ប៉ុន្តែ​ខំ​សង្កត់ចិត្ត​សួរ​ទៅ​គ​ន្ធ័​ន​ទាំង​ទើសទាល់​ថាៈ
ដល់​ហើយ​គ្រុឌ​បានដាក់​កែវ​កាកី​លើ​ទីទែន​សយនា ហើយក៏​ប្រែ​ប្រាណ​ជា​ទេវបុត្រ​មួយរូប​ដ៏​ស្រស់​សង្ហា ចូលទៅ​បបោសអង្អែល​ថែថើប​កាកី​ដោយ​ក្ដី​ស្រលាញ់​ពេក​កន្លង។ ចំនែក​កាកី​ប្រើ​កិរិយា​ធ្វើជា​រុញច្រាន រូបអង្គ​ទេវបុត្រ​រួច​និយាយថាៈ
ហៃ​កែវ​កាកី​ថ្លើមរ​បស់បង​អើយ ពេលនេះ​គឺ​ដល់ពេល​កំនត់៧ថ្ងៃ​ដែល​បង​ត្រូវ​ទៅលេង​បាស្កា​ហើយ ចូរ​ប្អូន នៅទីនេះ​ចុះ​ណា៎ បង​សូម​លា​ប្អូន​ទៅ​តែមួយ​ថ្ងៃ​ប៉ុណ្ណោះ លុះ​រសៀល​ព្រះ​សូរិយា​បង​នឹង​ត្រលប់​មកជួប​ប្អូន វិញ​ជាក់​ជាមិនខាន។
គិត​ស្រេច​មាណព ក៏​ក្រាបបង្គុំ​លា​ព្រះមហាក្សត្រ​ចរ​ចេញទៅ​យ៉ាង​ឆាប់​ទៅដល់​ដើម​ជ្រៃ​ភ្លាម​មាណព​ក៏​សែកមន្ត​វិជ្ជា​ប្រែ​ក្រលា​ទៅជា​គ្រុឌ​យ៉ាង​ធំ​សំបើម ហើយ​ហោះ​ឡើង​ទៅលើ​មេឃ​បង្ក​ខ្យល់ព្យុះ​យ៉ាងខ្លាំង​ង​ងិ​ត​អស់​ភព​ផែន​ពសុធា។
បន្ទាប់ពី​បាន​ប្រែកាយ​ជា​មាណព​ដ៏​ស្រស់ស្អាត​រួច​ហើយក៏​ប្រញាប់​ចរ​ចូល​ទៅរក​ព្រះមហាក្សត្រ​ភ្លាម … ព្រះអង្គ​ព្រហ្ម​ទ​ត្ត​យល់​ជាក់​ជា​មាណព​មក​ដូច្នោះ ក៏​ត្រាស់បង្គាប់​អោយ​រៀប​ក្ដារ​អោយ​ទ្រង់​ក្រសាល​បាស្កា​ជាមួយ​មាណព។
ស្ដេច​ព្រហ្ម​ទ​ត្ត​ទ្រង់​សោកសង្រេង​នឹក​ជាយា​គ្រប់​ទិវារាត្រី ទ្រង់​ភ្លេច​ទាំង​ស្រង់​គង្គារ ភ្លេច​អស់ទាំង​ល្បែង​ដែល​ទ្រង់​ធ្លាប់​ក្រសាល​កំសាន្ត ភ្លេច​អស់​ស្រីស្នំ​និម្មល​ទាំងឡាយ ពេល​សោយ​ក្រយាស្ងោយ​ទ្រង់​សោយ
នេះ​ពិតជា​បុណ្យ​ព្រេងសំណាង​មែនហើយ ដែល​បាន​នាំ​បងអោ​យមក​ដល់​ទីនេះ ខ្ញុំ​គិតថា​វា​ជា​ផ្លូវ​ដ៏​ល្អ​ដែល​បង​នាំ​ដំណឹង​ទៅ​ទូល​ព្រះអង្គ ទ្រង់​ប្រាកដជា​សប្បាយ​ព្រះទ័យ ហើយ​និង​សង​បង​យ៉ាង​ពេញចិត្ត​ជាក់​ជាមិនខាន។
គ​ន្ធ័​ន​ស្ដាប់​ហើយក៏​ក្រាបបង្គំ​លា​ព្រះមហាក្សត្រ​ត្រលប់​ទៅ​ទី​ស្ថាន​របស់ខ្លួន​វិញ ចំណែក​អង្គ​ក្សត្រ​ទ្រង់​ក៏​យាង​ចូល​ក្រឡាបន្ទំ​ដែរ​តែ​ទ្រង់​ចេះតែ​មានការ​សោកសៅ​នឹករលឹក​កែវ​កាកី​ជានិច្ច។​​​​​
យើង​ឈប់​ស្លេះ​រឿង​ស្ដេច​សោយសោក​ត្រឹមនេះ​សិន យើង​បែ​មក​មើល​ស្ដេច​គ្រុឌ​និង​កែវ​កាកី​វិញ ម្ដង នៅពេលដែល​គ្រុឌ​និង​កាកី​បាន​តើន​ពី​ផ្ទំ​មក​នោះ ស្ដេច​គ្រុឌ​បាន​លោម​កាកី​ថាៈ
កាកី​ឮ​ពាក្យ​គ​ន្ធ័​ន​និយាយ​ពាក្យ​បញ្ចូល​ចិត្ត​ប៉ង​លើ​រូប​ខ្លួន​ដូច្នោះ ក្នុង​ចិត្ត​គិត​អរ​ដែរ តែ​ធ្វើជា​ស្មោះ​ចំពោះ​ព្រះមហាក្សត្រ​ទើប​ឆ្លើយ​វិញ​ថាៈ
បង​ថា​ប្អូន​មាន​អ្វី​នោះ​ប្អូន​មិនដឹង​ទេ តែ​ប្អូន​មានតែ​ខ្លួន​ប៉ុណ្ណោះ នឹង​ធ្វើជា​ខ្ញុំបំរើ​ក្រែង​មិន​ទទួល ហេតុនេះ ហើយ​ទើប​ប្អូន​ថា​មិនមាន​នោះ។
អើ​អ្នក​ប្រុស​ប្រាណ អ្នក​ពិត​ជាមាន​ប្រាជ្ញា​វៀងវៃ​ពិតណាស់ ផ្សំ​សូរ​សម​ស័ព្ទ​និង​ពិណ​ពិ​រោះ​ពេក​ក្រៃ ទុកដាក់​សំដី​ជួប​ជួន​ឥតបី ទញ់​ទាល់​ទំនង។
ក្នុង​កាល​កន្លងមក ពេលដែល​ព្រះមហា​ពោធិសត្វ​យោនយកកំណើត​ជា​គ្រុឌ​មួយ ដែលមាន​ឫទ្ធី​បារមី​ខ្លាំង​អស្ចារ្យ​ស្ថិតនៅ​ឯលើ​ភ្នំ​ព្រះ​សុមេរុ។
ឱ​ប្អូន​ស្ងួន​មាសមៃ​ស្រី​សោភា បង​នឹង​នាំ​ប្អូន​ទៅ​កំសាន្ដ​ដល់​ជ្រុងជ្រោយ​ព្រៃ​ជ្រៅ​រួចហើយ និង​ហួស​ទៅដល់​ស្រះ​ជលស័យ​ទៀតផង។
នេះ​មុខជា​ព្រះមហាក្សត្រ​ត្រាណត្រើយ​ប្រើ​ឲ្យ​មករក​អញ​ហើយ គួរ​អញ​ប្រើ​កល​ដើម្បី​ឲ្យ​គ​ន្ធ័​ន​យល់ថា​អញ​នេះ​ព្រួយចិត្ត។
ព្រះមហាក្សត្រ​ព្រះបាទ​ព្រហ្ម​ទ​ត្ត​ទ្រង់​សណ្ដាប់​គ​ន្ធ័​ន​និយាយ​ដូច្នេះហើយ​ទើប​ព្រះអង្គ​ត្រាស់​ទៅកាន់​គ​ន្ធ័​ន​វិញ​ថាៈ
កែវ​កាកី​ស្ដាប់​គ្រុឌ​ហើយ​សេន​ពេញចិត្ត​ពេក​ក្រៃ​ក្នុង​ចិត្ត​ជ្រួលច្របល់​ស្មាន​មិនត្រូវ តែ​សង្កត់ចិត្ត​ធ្វើជា​និយាយថាៈ
និយាយ​រួច ស្ដេច​បក្សា​ក៏​លើក​បីត្រកង​កាកី​ហើយ​ហោះ​ផ្លោះ​គិរី​សុមេរុ​ជាទី​កំសាន្ដ​ទ័យា​គ្រុឌ​រៀបរាប់​ប្រាប់​កាកី​ថាៈ
ខ្ញុំ​នេះ​សង្វាត​មកពី​នាយ​ដល់​អាយ គ្មាន​គិត​ប្រាថ្នា​អ្វី​គិតតែ​ម្យ៉ាង​តែប៉ុណ្ណោះ ថាបើ​បាន​នោះ​អរ​លើសអ្វីៗទាំងអស់។
អញ​ស្មាញ​ជា​ស្មោះ ថា​ទៅ​ប៉ុណ្ណោះ​ស្រាប់តែ​វិល​វេះ ប្រលោម​ប្រលែង អញ​ឯង​អញ​នេះ ហ៊ា​ម​ហួស​ម្ដេច​ម្លេះ អញ​ពុំដែល​យល់។
ត្បិត​គ្រុឌ​ពង្រត់​ទៅ​គ្រង​រួមរស​កន្លង​ជា​ពី​អង្គ​ហើយ។ ហើយ​ច្បាប់​ទំលាប់​មុន​ឡើយ មហេសី​ត្រាណត្រើយ​ពុំដែល​ដូច្នេះ។
កាកី​ស្ដាប់​គ​ន្ធ័​ន​ហើយ នាង​ក៏មាន​ចិត្ត​ត្រេកអរ​ដែរ​តែ​ធ្វើជា​ស្មោះ​ចំពោះ​ស្ដេច​ព្រហ្ម​ទ​ត្ត ក៏​ឆ្លើយ​ទៅវិញ​ថាៈ
អង្គ​ក្សត្រ​ព្រហ្ម​ទ​ត្ត​ទ្រង់​ស្ដាប់​គ​ន្ធ័​ន​ហើយ ហាក់​បាន​ធូ​ស្បើយ​ក្នុង​អារម្មណ៍​ខ្លះ​ទើប​មាន​ព្រះបន្ទូល​ថាៈ
គឺ​រូប​អ្នកនឹង​ហើយ​ដែល​ខ្ញុំ​ប្រាថ្នា បើ​អ្នក​ព្រម​ស្រលាញ់​ខ្ញុំ​នោះ ខ្ញុំ​ពិតជា​អរ​លើស​អ្វី​ទាំងអស់​មែន។
“អ្នកនេះ​ដល់​ម្លេះ​មិញ​តើ​ ឯ​ម្លេះ​ថាបើ វិល​មក​បូរី។ ទំនងជា​ល្អងធូលី ព្រះបាទ​ពុំ​ភី- រម្យ​រួម​ស្នេហ៍ស្នង។
ក្រោយ​ពេលដែល​គ្រុឌ​ចេញទៅ​ផុត​បន្តិច​គ​ន្ធ័​ន​ក៏​ប្រែ​ប្រាណ​មកវិញ កាកី​បានឃើញ​គ​ន្ធ័​ន​ដូច្នោះ​ក៏​គិតថាៈ
ហៃ​គ​ន្ធ័​នប​ង​អើយ បង​នេះ​ចេះ​ត្រិះរិះ​ត្រូវ​ទំនង បើ​បាន​ដូច​ប៉ង​នោះ​យើង​នឹង​សប្បាយ​ព្រះ​ហរ​ទ័យ​ណាស់។
ដោយ​ឃើញ​ឱកាសល្អ​ក៏​ហោះ​នាំ​កែវ​កាកី​ទៅ​ដល់ទី​ស្ថាន​របស់ខ្លួន ដោយ​គ្មាន​នរណាម្នាក់​បានដឹង​ដាន​សោះឡើយ។
គ្រុឌ​បក្សា​ស្ដាប់ឮ​កែវ​កាកី​និយាយអង្វរ​ដូច្នេះ ហាក់​មានចិត្ត​ទោរទន់​អាណិត​ក៏​លួងលោម​វិញ​ថាៈ
ទូលបង្គំ​គិត​ឃើញ​ដូច្នេះហើយ ទើប​ហ៊ាន​លរ​លេង​តទល់ និង​នាង​វិញ​ដោយ​ពុំ​បានទូល​ព្រះអង្គ​ជាមុន។
នោះ​មិន​បានទេ​ណា៎​បង ប្អូន​នេះ​ខ្លាច​ថា​បង​នឹង​បង់ទ្រព្យ នឹង​រក​ដោះខ្លួន​មិន​រួច​ណា​បង។
សមាសភាពនៃបរិយាកាសរបស់អ៊ុយរ៉ានុសគឺខុសគ្នាពីបរិមាណរបស់វា ដែលភាគច្រើនមាន ម៉ូលេគុលអ៊ីដ្រូសែន និងអេលីយ៉ូម។ ប្រភាគម៉ូលេគុល អេលីយ៉ូម ពោលគឺចំនួន អាតូម អេលីយ៉ូម ក្នុងមួយម៉ូលេគុលនៃឧស្ម័នគឺ0.15 0.03 នៅក្នុង ខាងលើ ដែលត្រូវគ្នានឹងប្រភាគម៉ាស0.26 0.05 .
អ៊ីដ្រូកាបូនដែលមានច្រើនបំផុតគឺ មេតាន អាសេទីលីន និង អេ តាន ជាមួយនឹង សមាមាត្រលាយ ប្រហែល 107 ទាក់ទងទៅនឹងអ៊ីដ្រូសែន។ សមាមាត្រលាយនៃ កាបូនម៉ូណូអុកស៊ីត គឺស្រដៀងគ្នានៅកម្ពស់ទាំងនេះ។ អ៊ីដ្រូកាបូនធ្ងន់ជាង និង កាបូនឌីអុកស៊ីត មានសមាមាត្រលាយបញ្ចូលគ្នាបីលំដាប់នៃរ៉ិចទ័រទាបជាង។ បរិបូរណ៍នៃទឹកគឺនៅជុំវិញ 7 10៩ .
និង មានទំនោរទៅ នៅក្នុងផ្នែកខាងក្រោមត្រជាក់នៃ និង បង្កើតជាស្រទាប់អ័ព្ទ ដែលអាចជាផ្នែកមួយទទួលខុសត្រូវចំពោះរូបរាងដ៏ខ្មៅងងឹតរបស់ ។ កំហាប់នៃអ៊ីដ្រូកាបូននៅក្នុង ខាងលើអ័ព្ទគឺទាបជាងយ៉ាងខ្លាំងនៅក្នុង នៃភពយក្សដទៃទៀត។
អ៊ុយរ៉ានុស ត្រូវ​បាន​គេ​ហៅ​តាម​ឈ្មោះ​ផ្សេង​ៗ​ជា​ភាសា​ផ្សេង។ នៅក្នុង ភាសា ចិន ជប៉ុន កូរ៉េ និង វៀតណាម ឈ្មោះរបស់វាត្រូវបានបកប្រែតាមព្យញ្ជនៈថា "ស្តេចមេឃ" ។ នៅក្នុង ភាសាថៃ ឈ្មោះផ្លូវការរបស់វាគឺ ដូចនៅក្នុងភាសាអង់គ្លេស។ ឈ្មោះផ្សេងទៀតរបស់វាជាភាសាថៃគឺ បន្ទាប់ពី ពាក្យ សំស្រ្កឹត ថា 'មរណៈ', .
នៅក្នុង ភាសាម៉ុងហ្គោលី ឈ្មោះរបស់វាគឺ បកប្រែថាជា 'ស្តេចនៃមេឃ' ដែលឆ្លុះបញ្ចាំងពីតួនាទីរបស់ព្រះនាមជាអ្នកគ្រប់គ្រងស្ថានសួគ៌។ នៅក្នុង ភាសា ហាវ៉ៃ ឈ្មោះរបស់វាគឺ ʻ ដែលជាពាក្យកម្ចីសម្រាប់អ្នករកឃើញ ។ ម្នាល មាណព ឈ្មោះថា វេរ៉ង ជី។
ត្រូប៉ូស្ពែរ គឺជាផ្នែកទាបបំផុត និងក្រាស់បំផុតនៃបរិយាកាស ហើយត្រូវបានកំណត់លក្ខណៈដោយការថយចុះនៃសីតុណ្ហភាពជាមួយនឹងរយៈកម្ពស់។ សីតុណ្ហភាពធ្លាក់ពីប្រហែល 320 នៅមូលដ្ឋាននៃ នាមករណ៍នៅ 300 គីឡូម៉ែត្រទៅ 53 នៅ 50 គីឡូម៉ែត្រ។ សីតុណ្ហភាពនៅតំបន់ខាងលើត្រជាក់បំផុតនៃ ពិតជាប្រែប្រួលក្នុងចន្លោះពី 49 និង 57 អាស្រ័យលើភព។ រយៈទទឹង។ តំបន់ត្រូពិចគឺទទួលខុសត្រូវចំពោះការបំភាយកំដៅ ឆ្ងាយបំផុត របស់អ៊ុយរ៉ានុស ដូច្នេះកំណត់ សីតុណ្ហភាពដ៏មានប្រសិទ្ធភាព របស់វា។នៃ 59.1 0.3 ។
អ៊ុយរ៉ានុស ត្រូវបានគេសង្កេតឃើញជាច្រើនដង មុនពេលដែលវាត្រូវបានទទួលស្គាល់ថាជាភពមួយ ប៉ុន្តែជាទូទៅវាត្រូវបានច្រឡំថាជាផ្កាយមួយ។ ប្រហែលជាការសង្កេតដែលគេស្គាល់ដំបូងបំផុតគឺដោយ ដែលក្នុងឆ្នាំ 128 មុនគ.
ស ប្រហែលជាបានកត់ត្រាវាជាផ្កាយសម្រាប់ កាតាឡុកតារា របស់គាត់ ដែលក្រោយមកត្រូវបានដាក់បញ្ចូលទៅក្នុង របស់ ។ ការមើលឃើញច្បាស់បំផុតគឺនៅឆ្នាំ 1690 នៅពេលដែល បានសង្កេតមើលវាយ៉ាងហោចណាស់ប្រាំមួយដង ដោយចាត់ថ្នាក់វាជា 34 ។ តារាវិទូជនជាតិបារាំង បានសង្កេតមើល យ៉ាងហោចណាស់ដប់ពីរដងចន្លោះឆ្នាំ 1750 និង 1769 រួមទាំងនៅបួនយប់ជាប់គ្នា។
ឈ្មោះរបស់ សំដៅលើអាទិទេពក្រិកបុរាណនៃមេឃ ដែលជាឪពុករបស់ និងជីតារបស់ ដែលភាសាឡាតាំងបានក្លាយទៅជា ) ។ វាគឺជាភពតែមួយគត់ដែលមានឈ្មោះជាភាសាអង់គ្លេសគឺបានមកពីតួលេខនៃ ទេវកថាក្រិក ។ ទម្រង់គុណនាមនៃ គឺ "" ។ ការបញ្ចេញសំឡេងនៃឈ្មោះ ចូលចិត្តក្នុងចំណោម តារាវិទូ គឺ / ˈ / --,ជាមួយនឹងភាពតានតឹងនៅលើព្យាង្គទីមួយដូចនៅក្នុងឡាតាំងផ្ទុយទៅនឹង/ ˈ / --ជាមួយនឹងភាពតានតឹងលើព្យាង្គទីពីរ និងយូរមួយទោះបីជាទាំងពីរត្រូវបានចាត់ទុកថាអាចទទួលយកបាន។
អ៊ុយរ៉ានុស គឺជា ភព ទី ៧ ពី ព្រះអាទិត្យ ។ ឈ្មោះរបស់វាគឺសំដៅទៅលើ ព្រះ នៃមេឃ ក្រិក ដែលយោងទៅតាម ទេវកថាក្រិក គឺជាជីតារបស់ ជីតារបស់ និងឪពុករបស់ ។ វា​មាន​កាំ​ភព​ធំ​បំផុត​ទី​បី និង​ម៉ាស់​ភព​ធំ​បំផុត​ទី​បួន​ក្នុង ​ប្រព័ន្ធ​ព្រះអាទិត្យ ។ អ៊ុយរ៉ានុសមានសមាសភាពស្រដៀងគ្នាទៅនឹង ភពណិបទូន ហើយទាំងពីរមានសមាសធាតុគីមីច្រើន ដែលខុសពី ឧស្ម័នយក្សធំៗ ។ ភពព្រហស្បតិ៍ និង សៅរ៍ ។ ដោយហេតុផលនេះ អ្នកវិទ្យាសាស្ត្រតែងតែចាត់ថ្នាក់ និង ជា " យក្សទឹកកក " ដើម្បីសម្គាល់ពួកវាពីភពយក្សដទៃទៀត។