polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
პირველად იგი მოხსენიებულია 580-იან წლებში, როდესაც ბიზანტიის იმპერატორმა მავრიკიოსმა სომეხ დიდებულებს კავალერიაში შესვლა და ბალკანურ კამპანიაში ხუნძების წინააღმდეგ ბრძოლა მოსთხოვა.
სმბატი და საჰაკ მამიკონიანი ჯარს კონსტანტინოპოლისკენ წარუძღვენ, თითოეული 1000 კაციან შენაერთს ხელმძღვანელობდა, კონსტანტინოპოლში ისინი უხვად დააჯილდოვეს და სახლში გამოუშვეს.
589 წელს სმბატი მეთაურობდა აჯანყებას, რომელიც ბიზანტიის წინააღმდეგ იყო მიმართული, სმბატი შეიპყრეს და კონსტანტინოპოლში გაგზავნეს, სადაც ის გაასამართლეს და სიკვდილი მიუსაჯეს, სასჯელის მიხედვით სმბატი კონსტანტინოპოლის იპოდრომზე მხეცებისთვის უნდა მიეგდოთ.
გარსონიანი: მომავალ წელს, სმბატმა მოკრძალებული ტიტული ხოსრო შანი მიიღო, ასევე წარუძღვა სამხედრო კამპანიას ხოსროს სახელით, რომელიც მიმართული იყო ეფთალიტების იმპერიის წინააღმდეგ, სამხედრო კამპანია სმბატისა და სასანიანების გამარჯვებით დასრულდა, არსებობს მოსაზრება, რომ სმბატმა მათი ლიდერი პირისპირ ბრძოლაში მოკლა.
რამდენიმე ხნის შემდეგ სმბატი დევნილობიდან დაბრუნდა და სასანიანთა შაჰის ხოსრო -ის სამსახურში ჩადგა, რომელმაც 595 წელს სმბატი ჰირკანიის მარზპანად დანიშნა.
სმბატი ამ თანამდებობაზე 602 წლამდე მსახურობდა, თუმცა, მოგვიანებით გაანთავისუფლეს ხორასანში ვისტაჰმის აჯანყების ჩახშობის გამო, მოგვიანებით ქტესიფონის სასახლეში მიიწვიეს, სადაც მას რამდენიმე ტიტული და მცირე ფინანსთა მინისტრადაც დაინიშნა.
სმბატ ბაგრატუნი — სომეხი პრინცი ბაგრატუნების დინასტიდან, რომელიც თავდაპირველად ბიზანტიის არმიაში მსახურობდა, თუმცა მოგვიანებით დაახლოებით 595 წლისთვის სასანიანთა იმპერიის არმიაში გადავიდა, სადაც მას გამორჩეული სამხედრო კარიერა ჰქონდა და გარდაცვალებამდე 616/617 წლამდე დიდი პატივით სარგებლობდა.
ზოგიერთი ახალი ქვეყანა, მაგალითად გერმანია და იტალია სხვადასხვა, პატარა სახელმწიფოების გაერთიანების შედეგად ჩამოყალიბდა, რომლებიც ნაციონალიზმმა გააერთიანა.
სხვებმა, მაგალითად რუმინეთმა, საბერძნეთმა, პოლონეთმა და ბულგარეთმა საკუთარი დამოუკიდებლობა თავად მოიპოვეს, აქედან გამომდინარე დააარსეს კიდეც საკუთარი სახელმწიფოები.
1826 - 1828 წლებში, მიმდინარე რუსეთ-ირანის ომში სრულიად რუსეთის იმპერატორი, ნიკოლოზ ცდილობდა, სომხებისაგან დახმარების მიღებას, რის სანაცვლოდაც იმპერატორი, ომის დასრულების შემდეგ სომხებს საცხოვრებელ პირობებს გაუუმჯობესებდა.
როგორც ჩანს, ეს ფაქტი წამახალისებელი აღმოჩნდა ჯერ კიდევ სპარსეთის მმართველობის ქვეს მცხოვრები სომხებისთვის და 30 000 სომეხით ნებაყოფლობით გადავიდა რუსულ სომხეთში, ახალი ცხოვრების დასაწყებად.
1828 წელს რუსებმა რუსეთ-ოსმალეთის ომი გამოაცხადეს, რომელიც 1828 - 1829 წლებში მიმდინარეობდა, საბოლოოდ კი ომი ადრიანოპოლის სამშვიდობო ხელშეკრულებით დასრულდა, რომლის მიხედვითაც ახალქალაქი და ახალციხე რუსეთს უბრუნდებოდა.
ამ აქტს კიდევ ერთი დიდი ემიგრაცია მოჰყვა სომეხთა მხრიდან, დაახლოებით 25 000-მდე სომეხი, ომსლაეთის იმპერიიდან საცხოვრებლად რუსულ სომხეთში გადავიდა.
გაგიკ ოზანიანი აცხადებდა, რომ ტანზიმათის წესები სომხეთის პოლიტიკური ნიადაგისა და სომხეთის ეროვნული სულის ფორმაციას უწყობდა ხელს, რომელიც საბოლოოდ ხელს შეუწყობდა რევოლუციის გზით სახელმწიფოს მშენებლობას, როგორც ეს საფრანგეთის შემთხვევაში მოხდა.
რუსეთის გენერალური კონსული ოსმალეთის იმპერიაში გენერალი მაიევსკი აღნიშნავდა შემდეგს: ნაციონალისტურმა იდეებმა და დამოუკიდებლობის სურვილმა საუკუნის ბოლოთვის დაიწყო განვითარება, სხვა ეროვნულ მოძრაობებთან ერთად, დაბადების სტადიაში მყოფმა სომხურმა ინტელიგენციამ ხელიაც შეუწყო ხელი საზოგადოებაში ამ ახალი კონცეფციების გავრცელებას.
ამ კონცეფციების პირველი ტალღა სომხეთის ინტელიგენციამ გაავრცელა, ისინი დასავლეთ ევროპაში იღებდნენ განათლებას და შესაბამისად 1789 წლის ფრანგული რევოლუციის გავლენის ქვეს იყვნენ.
თუმცა არსებობდა მნიშვნელოვანი პრობლემა, მატერიალიზმი და კლასობრივი ბრძოლა პირდაპირ წინააღმდეგობაში მოდიოდა ოსმალეთის იმპერიაში მცხოვრები სომხების სოციოეკონომიკასთან, აღსანიშნავია, რომ მათგან განსხვავებით რუსეთის მიერ კონტროლირებად სომხეთში ინდუსტრიული რევოლუცია უკვე მომხდარი იყო.
პროდესტანტი მისიონერების თავდაპირველ მიზანი ებრაელებისა და მუსულმანების საკუთარ რელიგიაზე მოქცევა იყო, თუმცა მალევე ისინი სომხური მართლმადიდებლობის პროტესნტანტული რეფორმაციის მონაწილეები გახდნენ.
1831 წელიდან პირველი მსოფლიო ომის დასრულებამდ, უილიამ გუდელის კონსტანტინოპოლში დასახლების პირველი დღეებიდან, მისიონერებმა მნიშვნელოვანი წვლილი შეიტანეს სომხეტის საგანმანათლებლო სისტემაში.
1918 წლის 28 მაისს სამხრეთ კავკასიაში, სომხებით დასახლებულ ტერიტორიებზე სომხეთის ეროვნულმა საბჭომ ახალი სახელმწიფო, სომხეთის რესპუბლიკა დააარსა.
თურქმა რევოლუციონერებმა წარმატებით შეძლეს სომხეთის დასავლეთ ნაწილის ოკუპირება, ამ დროს კი, დეკემბერში წითლების არმია სომხეთის რესპუბლიკაში შეიჭრა და მისი ანექსია მოახდინა.
საბწოთა კავსირმა ყოფილი რუსეთის იმპერიის მიერ კონტროლირებადი სომხეთის ნაწილების ანექსია მოახდინა, ანექსირებულ ტერიტორიაზე ახალი სახელმწიფო სომხეთის სოციალისტური რესპუბლიკა დაარსდა.
გენოციდის ასობით ათასმა ლტოლვილმა თავშესაფარი აღმოსავლეთში ჰპოვა, საბერძნეთში, საფრანგეთში და აშშ-ში, რითაც სომხური დიასპორისთვის ახალი ერა დაიწყო.
სომხეთის სოციალისტურმა რესპუბლიკამ 1991 წლამდე იარსება, საბჭოთა კავშირის გაუქმების შემდეგ კი მის ადგილას ამჟამინდელი სომხეთის რესპუბლიკა დაარსდა.
1881 წელი ერზრუმი; ევროპული გზით განათლება მიღებულმა სომხებმა სხვადასხვა ორგანიზაციების, საიდუმლო საზოგადოებებისა და ლოკალური ჯგუფების ფორმირება დაიწყეს, ერთ-ერთი ასეთი ჯგუფი იყო სამშობლოს დამცველნი, რომელიც 1881 წელს ერზრუმში დაარსდა.
სომხეთის ეროვნული კონსტიტუცია აღწერდა სომხების მდგომარეობას ოსმალეთის იმპერიაში, თუმცა იგი ამავდროულად მოიცავდა პატრიარქის ძალაუფლების რეგულაციებს.
სომხური ელიტა და სხვადასხვა სამხედრო ჯგუფები ოსმალეთის აღმოსავლეთით, სოფლად მაცხოვრებელი სომხების მუსულმანებისაგან დაცვას ცდილობდნენ, თუმცა თავდაპირველად მათი მთავარი მიზანი ექვს ვილაიეთში რეფორმების გატარება იყო, რომელიც საბოლოოდ ვერ მოხერხდა, რის შემდეგაც მათ მთავარ მიზნად სომხებით დასახლებულ ტერიტორიებზე სომხეთის სახელმწიფოს შექმნა გახდა, აღსანისშნავია, რომ იმ დროისთვის ყველა ეს ტერიტორია ოსმალეთისა და რუსეთის იმპერიების მფლობელობაში იყო.
1839 წელს ოსმალეთის იმპერიაში ნაციონალიზმის განვითარების შეფერხება დაიწყო, ეს რეფორმები ტანზიმათის პერიოდში გაჩნდა, რომლის შემქმნელებიც რეფორმატორი სულთნები მაჰმუდ და აბდულმეჯიდ იყვნენ, ისინი გამოჩენილ რეფორმატორებად და განათლებულ ეროპელ ბიუროკრატებად ითვლებოდნენ.
ტანზიმათი ასევე მოიცავდა ოსმალიზმსაც, რაც ოსმალეთის იმპერიაში მცხოვრები ერების გაერთიანებას ისახავდა მიზნად, როგორც მუსულმანის ისე არამუსულმანის, თურისა და ბერძენის, ებრაელის, ქურთის, არაბის და ა.
ოსმალიზაციის პოლიტიკა ოფიციალურად 1839 წელს დაიწყო, როდესაც შესაბამისი კანონი გამოვიდა, რომელიც ერთი, როგორც მუსულმანებისთვის ისე არამუსულმანებისთვის.
1885 წელს ვანში მკრტიჩ ფორთუგალიანის მიერ სომხური დემოკრატიულ-ლიბერალური პარტია დაარსდა, მოგვიანებით მკრტიჩი დევნილობაში იმყოფებოდა მარსელში თუმცა ახლო კონტაქტი ჰქონდა ადგილობრივ ლიდერებთან, ასევე გამოსცემდა პოლიტიკურ-სოციალისტურ საგანმანათლებლო ჟურნალს, სახელწოდებით '.
1887 წელს ავეტის ნაზარბექიანის, მარიამ ვარდანიანის, გევორგ ღარაჯიანის, რუბენ ხან-აზათის, ქრისტოფერ ოჰანიანის, გაბრიელ კაფიანის და მანუელ მანუელიანის მიერ იქნა დაარსებული ჰნჩაკიანი სოციალ-დემოკრატიული პარტია, რომელიც იყო პირველი სოციალისტური პარტია, როგორც ოსმალეთის იმპერიაში ისე სპარსეთის იმპერიაში.
ჰნჩაკიანი სომხური სიტყვაა და ითარგმნება, როგორ ზარი, ეს სახელი სპეციალურად იქნა მიღებული, ის ასოცირდებოდა ერის გამოღვიძებასთან, განმანათლებლობასთან და თავისუფლებასთან.
ამ გაზეთების მთავარ თემას წარმოადგენდა ის ფაქტი, რომ ადამიანს საკუთარი სიცოცხლე თავად უნდა განეკარგა და მოუწოდებდნენ მჩაგვრელთა წინააღმდეგ გალაშქრებისკენ.
მათ განაცხადეს: 1872 წლის 26 აპრილს კი ვანის გარშემო არსებულმა სოფლებმა გაგზავნე თხოვნა ამ ორგანიზაციის მიზანს არ წარმოადგენდა მხოლოდ რუსეთის მთავრობასთან კავშირი, მათ რუსულ ორგანიზაციებთანაც სურდათ კავშირი.
1880-იანი წლების ბოლოსთვის, მოძრაობა სამხედრო კონფლიქტში აღმოჩნდა ოსმალეთის მთავრობასა და იმპერიის აღმოსავლეთ რეგიონებში ქურთების ფორმირებებთან.
ბალკანეთის ომებით ეროპაში მყარი მდგომარეობის დაკარგვის, ასევე ევროპისა და რუსეთის ზეწოლის შემდეგ, 1914 წლის დასაწყისისთვის ოსმალეთის მთავრობა იძულებული იყო ხელი მოეწერა სომხური რეფორმების პაკეტისთვის, თუმცა ხელმოწერა პირველმა მსოფლიო ომმა ჩაშალა.
1880-იან წლებში, 1856 წლის ყირიმის ომში რუსეთის იმპერიის დამარცხების, 1861 წელს პოლონეთის ამბოხის შემდეგ, რუსეთის იმპერატორმა ალექსანდრე -მ გაზარდა და გააფართოვა რუსიფიკაცია, რათა თავიდან აეცილებინა მომავალი ამბოხებები.
იგი მოიცავდა სოციალურ, კულტურულ, თუმცა მეტწილად პოლიტიკურ და სამხედრო მოძრაობებს, რომლებმაც პიკს პირველ მსოფლიო ომში, ასევე ომის შემდგომ წლებში მიაღწიეს.
ოსმალეთის იმპერიის ექვსი ვილაიეთი, ანუ ექვსი პროვინცია იყო წარმოდგენილი, როგორც სომხებით დასახლებული რეგიონები, ამ დროს კი ერევანი და ყარსი რუსეთის მიერ კონტროლირებად ტერიტორიებს წარმოადგენდა.
ნაციონალისტურმა იდეებმა და დამოუკიდებლობის სურვილმა საუკუნის ბოლოთვის დაიწყო განვითარება, რამაც განაპირობა სომხეთის რევოლუციური ფედერაციის, ჰნჩაკიანი სოციალ-დემოკრატიული პარტიის და არმენაკანის გაერთიანება.
ჰნჩაკიანი: ავეტის ნაზარბექიანი, მარიამ ვარდანიანი, გევორგ ღარაჯიანი, რუბენ ხან-აზათი, ქრისტოფერ ოჰანიანი, გაბრიელ კაფიანი და მანუელ მანუელიანი
ამას მოჰყვა სხვა, სპეციალურად ეთერისთვის დაწერილი ახალი სიმღერები, მათ შორის აღსანიშნავია: ნუნუ გაბუნიას "მე შენთან მოვალ", რუსუდან სებისკვერაძის "გაზაფხული", ვაჟა აზარაშვილის "ამოდი", ასევე მირზა გელოვანის ლექსზე იაკობ ბობოხიძეს მიერ შექმნილი სიმღერა "ფიცი", რომელიც წლების განმავლობაში ქვეყნის მთავარ პატრიოტულ სიმღერად ითვლებოდა.
"რერო" ში ყოფნის დროს ორკესტრთან ერთად ეთერ კაკულია გავიდა სსრკ - ს საზღვრებს გარეთ და გასტროლებით იმოგზაურა თითქმის მთელი მსოფლიოს მასშტაბით, რომელთაგად აღსანიშნავია: გერმანია, ჩეხოსლოვაკია, უნგრეთი, იუგოსლავია, ბულგარეთი, ფინეთი, შვედეთი, ნორვეგია, დანია, ჰოლანდია, საფრანგეთი, ქუვეითი, ინგლისი.
1969 წელს კომპოზიტორ ალექსანდრე რაქვიაშვილის ძალისხმევით შეიქმნა დუეტი ეთერ კაკულიასა და ნიკო ჯადუგიშვილის მონაწილეობით, დუეტისათვის პირველი სიმღერა „სანთლები“ შექმნა ჯემალ სეფიაშვილმა, მაგრამ სიმღერის ტელე-რადიო გადაცემა კომუნისტურმა ხელისუფლებამ აკრძალა, რადგან ტექსტში ნახსენები იყო ღმერთი, ეს კი კომუნისტურ იდეოლოგიას ეწინააღმდეგებოდა, ამას მოჰყვა სსრკ - ს ხელისუფლების მიერ ამ ორი ლეგენდარული მომღერლის შევიწროება, მაგრამ მცირე ხნით.
ბუკიას სიმღერა „თოვლი მოსულა“, სიმღერაზე კლიპიც გადაიღეს, ვიდეორგოლი 1970 წლის 31 დეკემბერს გავიდა ტელეეთერში, სიმღერამ არნახული წარმატება მოიპოვა საქართველოში და სრულიად საბჭოთა კავშირის მასშტაბით, ორი ათეული წლის განმავლობაში ეს სიმღერა ერთ-ერთი მოწინავე იყო სხვა ქართულ იმდროინდელ ჰიტებთან ერთად და დღემდე რჩება ქართული საესტრადო მუსიკის კლასიკურ ნიმუშად, პარალელურ რეჟიმში კი მიმდინარეობდა განუწყვეტელი გასტროლები და კონცერტები.
1972 წელს ეთერ კაკულიამ დატოვა ვოკალურ-ინსტუმენტული ანსაბლი "რერო" და მამის ირაკლი კაკულიას დაჟინებული თხოვნით პედაგოგიური მოღვაწეობა დაიწყო საქართველოს ტექნიკურ უნივერსიტეტში, გერმანული ენის კათედრაზე.
წარმატებული მუსიკალური კარიერისა და ცნობადობის გამო, კაკულიას ლექციებს ასობით სტუდენტი ესწრებოდა, ზოგი კი აუდიტორიაში სტუდენტთა სიმრავლის გამო ვერ შედიოდა.
პედაგოგიური მოღვაწეობის პარალელურად ქ-ნი ეთერი აქტიურ მუსიკალურ კარიერას არ ჩამოცილებია, პარალელურ რეჟიმში ჰქონდა კონცერები, გასტროლები, ასევე მუშაობდა ახალ სიმღერებზე.
ამ დროისათვის სპეციალურად ქ-ნი ეთერისათვის იაკობ ბობოხიძის მიერ, შეიქმნა მნიშვნელოვანი მუსიკალური ნაწარმოები, მეგრულ ტექსტზე, სიმღერა "ცირა", რომელიც სრულიად ახალი სიტყვა იყო იმდროინდელ ქართულ საესტრადო ხელოვნებაში, ვოკალურ-ინსტრუმენტული ანსამბლების მიერ მოდაში შემოტანილი ფანკის საკმაო გავლენამ ეს სიმღერა აქცია ქართული პოპ და როკ ჟანრის მუსიკის წინამორბედ უმნიშვნელოვანეს ნაწარმოებად.
სიმღერა გამოვიდა 1977 წელს, ის გაჰიტდა, მას შემდეგ თითქმის 50 წელი გავიდა და ეს სიმღერა, კვლავ ყველაზე ცნობილ მეგრულ სიმღერათა ხუთეულშია.
1978 წელს ეთერ კაკულიამ დატოვა უნივერსიტეტი და ამავე წელს ჩაწერა კიდევ ერთი დაუვიწყარი ჰიტი, ინოლა გურგულია - ს სიმღერა "უშენოდ", რომელიც ქ-მა ინოლამ გარდაცვალების წინ აჩუქა მას.
1980 წელს ქ-მა ეთერმა კიდევ ერთი ახალი ჰიტი აჩუქა ქართველ ერს, ეთერ ჭელიძე - ს სიმღერა, დოდო გვიშიანის ლექსზე, "თბილისის ქუჩები", კაკულიამ ვიდეორგოლიც გადაიღო.
ამავე პერიოდში ფილარმონიის დიდ საკონცერო დარბაზში ჩაატარა მისი პირველი სოლო-კონცერი, იქამდე კი მთელი საქართველოს მასშტამით გამოდიოდა კონცერტებით, ამის შემდეგ ყოველ წელს ის საქართველოში და თბილისის ფილარმონიაში ატარებდა მაღალრეიტინგულ და ხარისხიან კონცერტებს.
ამასთანავე ნუნუ გაბუნიასთან და სხვებთან ერთად გასტროლებით აქტიურად მოგზაურობდა სსრკ - ს და მის საზღვრებს გარეთ ტერიტორიებზე, რომელთაგან აღსანიშნავია, ჩინეთის სახალხო რეპურბლიკაში ჩატარებული კონცერტი, რომელსაც ათასობით ადამიანი ესწრებოდა.
1992 წელს ეთერ კაკულიამ დატოვა საქართველოს რადიომაუწყებლისა და ტელევიზიის სახელმწიფო ორკესტრის სოლისტობა, და დაიწყო ახალი იდეების განხორციელებისათვის მუშაობა, მას ჰქონდა ჩაფიქრებული საქართველოს ყველა ქალაქზე და თბილისის უბნებზე სიმღერების მიძღვნა, ნაწილობრივ ეს იდეა განახირციელა.
ქ-ნ ეთერს შეუქმნეს ახალი სიმღერები: ოთარ ტატიშვილმა - "ვაკელებო"; ნუნუ გაბუნიამ - "სიმღერა ფაზისს"; ვაჟა აზარაშვილმა - "ჰიმნი იმერეთს", "ავლაბარო", "გურია", "ჩემო სამეგრელო", ჰიმნი რუსთავს; ნუგზარ თუშიშვილმა - "სიმღერა ბათუმს".
ამის გარდა კაკულიას რუსუდან სებისკვერაძემ შეუქმნა, მისი შემოქმედების მთავარი სიმღერა - "მხარე ლამაზი" , რომელიც სამი ათეული წელია ცოცხლობს ქართულ სცენაზე, სიმღერაზე კლიპიც გადაიღო და გამოსვლიდან დღემდე ეს სიმღერა სუპერ ჰიტია.
დაქორწინების შემდეგ, მათ შეეძინათ ვაჟი ალკაზარ კაკულია , ინჟინერი, პოეტი, მთარგმნელი, საქართველოს სსრკ-ს დამსახურებული ინჟინერი, მწერალთა კავშირის საპატიო წევრი და საზოგადო მოღვაწე.
თბილისში, რუსთაველის გამზირზე, ამ ტრაგიკულმა დღემ გააერთიანა მთელი ერი, კომპოზიტორ ჯემალ სეფიაშვილის თაოსნომით შეიკრიბა იმ დროს მოქმედი ქართველი მომღერლები, ვარსკვლავები, რომელთა შორის რა თქმა უნდა იყო ეთერ კაკულიაც, ტრაგედიას მიეძღვნა სიმღერა: "ვაჩუქოთ ერთმანეთს ტიტები", რომელიც მთელმა ქართულმა ესტრადამ, მათ შორის ეთერ კაკულიამ, ნანი ბრეგვაძემ, ბუბა კიკაბიძემ, ნიკო ჯადუგიშვილა, ჯემალ სეფიაშვილმა, ლილი გეგელიამ და სხვებმა, ერთად შეასრულეს.
გადაიღეს კლიპიც, ვიდეორგოლი მთელს სსრკ - ს მასშტაბით გადიოდა ტელე ეთერში, ამით ქართველმა მომღერლებმა დაგმეს საბჭოთა ხელისუფლების ნამოქმედარი.
1965 წელს უნივერსიტეტის წარმატებით დამთავრების შემდეგ, უკვე საკმაოდ ცნობილ და ყველასაგან განსხვავებული ხმის ტემბრის მქონე მომღერალს, საქმიანი წინადადებით, უკავშირდება თბილისის პოლიტექნიკური ინსტიტუტის ორკესტრის ხელმძღვანელი იოსებ ტუღუში, რომელმაც ორკესტრში მიწვევა და თანამშრომლობა შესთავაზა, რაზეც ბ-მა იოსებმა დადებითი პასუხი მიიღო.
პოლიტექნიკური ინსტიტუტის ორკესტრი, საკმაოდ მაღალი პროფესიონალური დონით გამოირჩეოდა, მათ ხშირად ჰქონდათ კონცერტები საქართველოში და მთელ სსრკ-ს მასშტაბით.
პევზნერი პროფესიონალი და მაღალი რანგის მუსიკოსი იყო, მან მშვენივრად იცოდა, რომ ისეთი მაღალი პროფესიონალური შესაძლებლობების მქონე მომღერალს, როგორიც იყო ეთერ კაკულია აუცილებლად სჭირდებოდა სპეციალურად მისთვის დაწერილი და მასზე მორგებული სიმღერა, რათა მომღერლის შესაძლებლობები კიდევ უფრო დახვეწილიყო და მაღალ საფეხურზე ასულიყო.
ამის გამო 1969 წელს პევზნერს ის მიჰყავს იმ დროისათვის ახალგაზრდა, მაგრამ ძალიან ნიჭიერ კომპოზიტორთან ვაჟა აზარაშვილთან, რომელიც აღფრთოვანებული იყო ეთერის ვოკალური შესაძლებლობებით და მალევე სპეციალურად მისთვეის, მორის ფოცხიშვილის ლექსზე, ქმნის ახალ სიმღერას, "მზე ჩემი მეგობარია", რომელმაც იმ დროის საქართველო მთლიანად მოიცავა და ეს სიმღერა მალევე სუპერ ჰიტი გახდა.
1995 წელს ქართველ სიმბოლისტ პოეტს ტიციან ტაბიძეს შეუსრულდა 100 წლის იუბილე, კულტურის სამინისტროსგან დაუკავშირდნენ კომპოზიტორ ვაჟა აზრაშვილს და თხოვეს დაეწერა სიმღერა ტიციანის ლექს "მაშ გამარჯვება" ზე, აზარაშვილმა სიმღერა მთლიანად მოარგოდა ეთერ კაკულიასა და ნიკო ჯადუგიშვილის ხმებს, დუეტმა სიმღერა ჩაწერა და გამოსვლისთანავე გახდა იმ დროს ყველაზე მაღალ გაყიდვადი პატრიოტული სიმღერა.
1998 წელს კი რუსთავის დაარსებიდან 50 წლისათავთან დაკავშირებით, რუსთავის მერიამ მოლაპარაკებები აწარმოა ეთერ კაკულიასთან, ვაჟა აზარაშვილთან, ალეკო კაკულიასთან და ანსაბლ "რუსთავთან", მოლაპარაკებებმა შედეგი გამოიღო, ალეკო კაკულიას ლექსზე, ვაჟა აზარაშვილმა დაწერა სიმღერა "ჰიმნი რუსთავს", რომელიც შეასრულეს ეთერ კაკულიამ და ანსაბლმა "რუსთავმა".
სკოლის დამთავრების შემდეგ 1960-1965 წლებში სწავლა განაგრძო ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში, გერმანული ფილოლოგიის ფაკულტეტზე.
სწორედ უნივერსიტეტში სწავლის დროს იწყებს ის პროფესიონალურ სცენაზე ასვლას, მალევე ქ-ნი ეთერი ხდება თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის მხატვრული ანსამბლის სოლისტი.
აქტიურად ერთვება თვითშემოქმედებით მუსიკალურ გუნდში და ადგილობრივ ბენდში იკავებს მთავარი სოლისტ-ვოკალისტის ადგილს, ამ პერიოდში ის ასრულებს ქართულ, გერმანულ და რუსულენოვან ცნობილ სიმღერებს, აქტიურად გამოდის რადიო-ტელევიზიით, ასევე სახელმწიფო უნივერსიტეტის ბენდთან გასტროლებით მოგზაურობს საბჭოთა კავშირის სხვადასხვა ქვეყნებში.
2010 წელს ეთერ კაკულიას დაუკავშირდა პროდიუსერი თამაზ ქაჯაია, რომელმაც შესთავაზა ვოკალურ-ინსტრუმენტულ ანსაბლ "ივერიის" ყოფილ წევრებთან ერთად, საგასტროლო ტურნეში წასვლა საქართველოს მასშტაბით, რაზეც პროდიუსერმა თანხმობა მიიღო, გუნდში შედიოდნენ: ეთერ კაკულია, თემურ წიკლაური, ვახტანგ ტატიშვილი, ნუგზარ კვაშალი, ზურაბ კობეშავიძე და სვები.
1968 წელს მას უკავშირდება საქართველოს სახელმწიფო საესტრადო ორკესტრ „რეროს“ დამაარსებელი და სამხატვრო ხელმძღვანელი კონსტანტინე პევზნერი და იწვევს „რეროში“, ერთ-ერთ მთავარ სოლისტად.
იმ დროისათვის ვოკალურ-ინსტრუმენტული ორკესტრი „რერო“, საქართველოში და არა მარტო, არამედ მთელი სსრკ-ს მასშტაბით იყო საკმაოდ დაწინაურებული და მაღალხარისხოვანი გუნდი, რომელშიც მიწვევა უდიდესი აღიარება იყო, რამდენიმე თვეში კაკულიამ დატოვა უნივერსიტეტის ორკესტრი და გადავიდა ანსაბლ „რეროში“.
ძირითადად ასრულებდა ქართველ კომპოზიტორთა ნაწარმოებებს, თავისი შემოქმედების მანძილზე სხვადასხვა კომპოზიტორის მიერ სპეციალურად მისთვის დაწერილი 200-ზე სიმღერა აქვს შესრულებული, ასევე შესრულებული აქვს ჰიმნები საქართველოს თითქმის ყველა რეგიონზე.
2006 წელს შედგა ახალი დუეტის პრემიერა, მეგრული სიმღერა "ასე ჩონგური" ახალი ინტერპრეტაციით შეასრულეს ეთერ კაკულიამ და ახალგაზრდა მომღერალმა ჯაბა ბოჯგუამ, დუეტმა დიდ წარმატებებს მიაღწიეს, 2006 წელს ფესტივალზე მომღერლებმა აიღეს პრიზი მეგრული სიმღერის "ასე ჩონგურის" საუკეთესო შესრულებისათვის, "წლის სიმღერა".
აზარაშვილის „მაშ გამარჯვება“, „ავლაბარო“ და სხვა. 1970 წელს ეთერ კაკულიამ გამოუშვა,პირველი სოლო-ალბომი: "მღერის ეთერი კაკულია 1970", რომელშიც შედიოდა სამი სოლო-სიმღერა და ერთი დუეტი .
ეთერ ირაკლის ასული კაკულია — ქართველი მომღერალი, საქართველოს თეატრალური საზოგადოების საპატიო წევრი , საქართველოს დამსახურებული არტისტი , ფოთის საპატიო მოქალაქე , საქართველოს სახალხო არტისტი , ღირსების ორდენის კავალერი , ფაზისის აკადემიის აკადემიკოსი , ქართული სიმღერის დედოფალი .
1988 წელს ეთერ კაკულიამ და ნიკო ჯადუგიშვილმა ჩაწერეს კომპოზიტორ ნუგზარ თუშიშვილის ახლი დუეტი, "სიმღერა ბათუმს", რომელმაც მნიშვნელოვან წარმატებას მიაღწია და ეს სიმღერა გახდა გამარჯვებული ფესტივალის "საუკეთესო სიმღერა ბათუმს".
2010 წლის 8 სექტემბერს ოფიციალური ანონსიდან ცნობილი გახდა, რომ გამოვიდოდა მხატვრული ფილმების ტრილოგია, ისევე, როგორც ტელესერიალი, შემდგარი ორი სეზონისგან, რომელიც აღწერდა ფილმებს შორის მომხდარ მოვლენებს.
2003 წელს გამოცემული პირველი წიგნის, „მსროლელის“ წინასიტყვაობაში კინგი საკუთარი გავლენის წყაროებად ასახელებს „ბეჭდების მბრძანებელს“, ართურის ლეგენდებს და ფილმს „კარგი, ცუდი, ბოროტი“.
2012 წლის ივლისიდან 2012 წლის ნოემბრამდე ფინანსთა სამინისტრო, სსიპ შემოსავლების სამსახური, საგადასახადო მონიტორინგის დეპარტამენტის უფროსის მოადგილე; 2013 წლის აპრილიდან 2013 წლის სექტემბრამდე სახელმწიფო აუდიტის სამსახური, შიდა აუდიტის დეპარტამენტის უფროსის მოადგილე.
ფინანსთა სამინისტრო, სსიპ შემოსავლების სამსახური, ეკონომიკური საზღვრის დაცვის დეპარტამენტის დასავლეთის პორტალის მთავარი სამმართველოს უფროსი; 2011 წლის მაისიდან 2012 წლის ივლისამდე ფინანსთა სამინისტრო, სსიპ შემოსავლების სამსახური, საგადასახადო პრევენციის დეპარტამენტის უფროსის მოადგილე;
სკოლის წარჩინებით დამთავრების შემდეგ მან სწავლა განაგრძო თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტზე, რომელიც წარჩინებით დაამთავრა 1941 წელს.
ორგზის დაჯილდოვდა იაკობ გოგებაშვილის მედლით , ღირსების მედლით 1997 წელს, ღირსების ორდენით 2003 წელს, მრავალი სიგელით, „საპატიო ნიშნის“ ორდენითა და 8 მედლით.
მიხეილ ივანეს ძე ჩინჩალაძე (დ. 23 ივლისი, 1913, ტყემლოვანა, ჭიათურის რაიონი,— გ. 20 თებერვალი 2011, თბილისი) — ქართველი პედაგოგი, მრავალი მეცნიერული შრომის ავტორი, საქართველოს პედაგოგიკის მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოსი, ამავე აკადემიის ერთ-ერთი დამფუძნებელი , იაკობ გოგებაშვილის სახელობის ორგზის პრემიის ლაურეატი .
არჩეული იყო სულხან-საბა ორბელიანის სახელობის სახელმწიფო პედაგოგიური უნივერსიტეტის დიდი საბჭოს, ფილოლოგიისა და პედაგოგიკის ფაკულტეტის საბჭოების წევრად, განათლების სამინისტროს დაწყებითი განათლების სასწავლო-მეთოდიკური საბჭოს თავმჯდომარედ, ჟურნალ „ქართული ენა და ლიტერატურა არაქართულ სკოლებში“ სარედაქციო საბჭოს წევრად და სხვა.
მიენიჭა დოცენტის წოდება 1961 წელს, შემდეგ კი ყოფილმა საბჭოთა უმაღლესმა საატესტაციო კომისიამ , მიხეილ ჩინჩალაძეს მიანიჭა პროფესორის სამეცნიერო წოდება.
ორგანიზაცია შეიქმნა 1939 წლის ოქტომბრის ბოლოსკენ ვარშავაში, გერმანიის მიერ პოლონური საგანმანათლებლო დაწესებულებების დახურვის და მასწავლებლების წინააღმდეგ რეპრესიების საპასუხოდ.
განათლებული პოლონელების ახალი თაობის გაზრდის შესაფერხებლად, გერმანიის ოფიციალურმა პირებმა გამოსცეს დეკრეტი, რომლის თანახმად პოლონელი ბავშვების სწავლება უნდა დასრულებულიყო დაწყებითი განათლების რამდენიმე წლის მერე.
ჰაინრიხ ჰიმლერი 1940 წლის მაისის მემორანდუმში წერდა, „ამ სწავლების ერთადერთი მიზანია ასწავლოს მათ ელემენტარული არითმეტიკა, არაფერი რიცხვ 500-ზე ზევით; საკუთარი სახელის დაწერა; და დოქტრინა, რომ მორჩილება გერმანელებისადამი საღვთო კანონია. არა მგონია იყოს სასურველი კითხვა შეეძლოთ.
მაგალითად, ვინც დეპორტირებული იყო ნაცისტური გერმანიის მიერ ანექსირებული პოლონეთის ტერიტორიებიდან, ან ვისზეც დაპატიმრების ორდერი იყო გაცემული და იმალებოდა.
მისი ქსელი მთელ პოლონეთს ფარავდა, დაახლოებით იგივე სტრუქტურა ჰქონდა რაც იყო ომამდელ პოლონეთის მეორე რესპუბლიკაში და ძირითადად იყო ორგანიზებული გენერალურ გუბერნიაში.
საიდუმლო სასწავლო ორგანიზაცია (: , ასევე ითარგმნება როგორც საიდუმლო სასწავლო საზოგადოება ან ფარული სასწავლო ორგანიზაცია) — საიდუმლო პოლონური საგანმანათლებლო ორგანიზაცია, შექმნილი 1939 წელს, გერმანიის მიერ პოლონეთში შემოჭრის მერე, რათა უზრუნველყოთ ფარული სწავლება ოკუპირებულ პოლონეთში.
ორგანიზაციის დამფუძნებლები და ძირითადი აქტივისტები, რომელთაგან უმეტესობა დაკავშირებული იყო ომამდელ პოლონეთის მასწავლებელთა ასოციაციასთან , იყვნენ: ზიგმუნტ ნოვიცკი, კაზიმიეჟ მაი, ვაცუავ ტუვოჯიეცკი, ტეოფილ ვოიენსკი და ჩესუავ ვიცეჰ.
1945 წელს ორგანიზაცია გახდა ბაზისი ახლიდან დაარსებული პოლონეთის მასწავლებლის ასოციაციის; თუმცა, ასევე გახდა კონტროლირებადი კომუნისტური მთავრობის მიერ.
როდესაც ნათესავი ქალ-ვაჟი ასაკში დგებოდნენ მათ შორის წოლა იმართებოდა, როგორც სახლში ისე მის გარეთაც, მაგრამ ისე რომ უფროსებს ეს არ დაენახათ.
მათი შეხედულებით ვაჟი ან ქალი „ილეთი“ უნდა იყოს, რომ თავის გარეგნულ სილამაზესთან ერთად, კარგი ქცევით, დარდიმანდობით და მოლხენით წაწლებს იზიდავდეს.
წაწლობა ქალ-ვაჟთა შორის სქესობრივი სიმწიფიდან იწყებოდა, ასე თოთხმეტი წლიდან, რომლის წესების ასრულება მათთვის საძრახისი არ იყო, წინააღმდეგ, წაწლობა და წაწლების ყოლა მათში სახელია და ვისაც მეტი წაწლები ჰყავს ის უფრო მიღებული და ქებულია.
იგი ექვსი თვის განმავლობაში მუშაობდა ზუგდიდის ენგურქაღალდკომბინატში ინჟინრად, ვიდრე არ გაემგზავრა მოსკოვში 1967 წელს, რათა მოსკოვის უშიშროების კომიტეტის უმაღლესი სკოლის სტუდენტი გამხდარიყო.
საქართველოს დამოუკიდებლობის გამოცხადების შემდეგ ხდება ეროვნული უშიშროების სამსახურის ჩამოყალიბება საინფორმაციო სადაზვერვო ბიუროდ, რომლის შექმნისთანავე მამია ალასანია ბიუროს უფროსის მოადგილედ დაინიშნა.
მამია ალასანია 1974 წლიდან სამუშაოდ თბილისში უშიშროების კომიტეტის ცენტრალურ აპარატში გადავიდა და სხვადასხვა ხელმძღვანელ თანამდებობებზე მუშაობდა, მოგვიანებით კი სამხრეთ ოსეთის ავტონომიური ოლქის უშიშროების კომიტეტის უფროსი გახდა.
თავდაპირველად, მოგზაურობა წარმატებით იწყება, მაგრამ პირველი პრობლემები მაშინ იწყება, როცა მოგზაურებს წყლის მარაგი შემოაკლდებათ და შემდეგ საბოლოოდ გამოელევათ.
აქსელი უკვე სიკვდილის პირას არის, მაგრამ მამაცი და უშიშარი ჰანსი წყაროს აღმოჩენას მოახერხებს, რითაც მოგზაურებს საშუალება ეძლევათ განაგრძონ საკუთარი უჩვეულო მოგზაურობა.
ერთ დღეს, ძველი წიგნის თვალიერებისას, პროფესორი ლიდენბროკი საუკუნეში მოღვაწე ისლანდიელი მეცნიერის, არნე საკსუნემის კრიპტოგრამას აღმოაჩენს, რომლის ამოხსნასაც აქსელი მოახერხებს.
არნე საკსუნემის ეს ჩანაწერი, მიუთითებს იმაზე, რომ ადამიანს შეუძლია მიაღწიოს დედამიწის ცენტრს, თუ იგი ისლანდიაში მდებარე ვულკან სნეფლსის კრატერში ჩავა.
დაავადების განვითარების ალბათობა მაღალია სუბიექტებში, რომელთაც აქვთ სხვა აუტოიმუნური დაავადებები მაგალითად: შაქრიანი დიაბეტი ტიპი 1 და რევმატოიდული ართრიტი.
სისხლის ტესტი ტიპურია, როდესაც აწეულია 3-ის და 4-ის დონე, დაბალია , გაზრდილია რადიოდიდის შთანთქმა ფარისებრი ჯირკვლის ყველა არეში და ანტისხეულები.
გრეივსის დაავადების სიმპტომები გამოწვეულია ჰიპერთიროიდიზმის პირდაპირი თუ არაპირდაპირი ეფექტებით, მთავარი გამონაკლისია გრეივსის ოფთალმოპათია, ჩიყვი და პრეტიბიალური მიქსედემა .