polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ქალაქის ჩამოყალიბება დაკავშირებულია ჩენლის სამეფოს პირველ ისტორიულ მმართველებთან - ძმებთან ან ბიძაშვილებთან ბჰავავარმანა და მაჰენდრავარმანასთან .
საუკუნის პირველ ნახევარში მიწის აღმოსავლეთ ნაწილს, რომელიც მემკვიდრეობით ერგო მამისაგან, ეს იყო ქალაქი ბჰავაპურა, რომელიც ყველაზე ადრე დაარსდა სამბორ-პრეი-კუკის ტერიტორიაზე.
1 კილომეტრის იამეტრში მდებარეობს რელიგიური ნაგებობების სამი ძირითადი კომპლექსი (ანრი პარმანტიემ 1927 წელს იგი დაყო სამ ნაწილად: ჩრდილოეთის, ცენტრალური და სამხრეთის).
რუსეთ-იაპონიის ომში, 1904 წლის 7 თებერვლიდან 13 ოქტომბრამდე მანჯურიის არმიის სარდალია, შემდეგ კი იაპონიის წინააღმდეგ მოქმედი რუსული არმიების მთავარსარდალი.
1916 წლის 22 ივლისს ინიშნება თურქესტანის გენერალ-გუბერნატორად და თურქესტანის სამხედრო ოლქის სარდლად, ამავე დროს სემირეჩინსკის კაზაკთა ჯარების ატამანად.
1917 წლის თებერვლის რევოლუციის შემდეგ დააპატიმრა ტაშკენტის მუშათა და ჯარისკაცთა საბჭომ და გაგზავნა პეტროგრადში, სადაც გაათავისუფლა დროებითმა მთავრობამ.
1994 წლის ცეცხლის შეწყვეტისა და ძალთა დაშორების შესახებ ხელშეკრულების დარღვევა დაგმეს, განსაკუთრებით სამხედრო სწავლება, რომელიც ჩატარდა 2000 წლის ნოემბერში მძიმე შეიარაღების გამოყენებით, როგორც საქართველოს, ისე აფხაზეთის მიერ.
შეშფოთება გამოითქვა გაეროს დამკვირვებელთა მისიის, დამოუკიდებელ სახელმწიფოთა თანამეგობრობის სამშვიდობო ძალებისა და სხვა პერსონალის გადაადგილების თავისუფლების შეზღუდვაზე და საბჭომ შეახსენა მხარეებს, რომ მათ პასუხისმგებლობა ეკისრება პერსონალის უსაფრთხოებაზე.
უშიშროების საბჭომ შეშფოთება გამოთქვა კონფლიქტის ზონაში არსებული სიტუაციის გაუარესების, ძალადობის, მძევლად აყვანის, კრიმინალის ზრდისა და უკანონო შეიარაღებული ჯგუფების არსებობის გამო, რაც საფრთხეს უქმნიდა სამშვიდობო პროცესს.
ორივე მხარეს, განსაკუთრებით აფხაზურ მხარეს, მოუწოდეს დაასრულონ დისკუსიის ჩიხში შეყვანა და გააგრძელონ კონფლიქტის ძირითად საკითხებზე მოლაპარაკება.
საბჭომ, ასევე დაჟინებით მოითხოვა, რომ მხარეებმა ერთად იმუშაონ ამგვარი ინციდენტების გასარკვევად, უზრუნველყონ მძევლების გათავისუფლება და დამნაშავეთა დასჯა.
აღსანიშნავია, რომ მოლაპარაკებები გაწყდა გალისა და გულრიფშის რაიონებში მომხდარი მკვლელობებისა და მძევლების ინციდენტების გამო, ხოლო 2001 წელს პრიმორსკში მომხდარი ინციდენტის გამო.
საქართველოს შესახებ გაეროს ყველა რეზოლუციის დამტკიცების შემდეგ, კერძოდ 1339 , საბჭომ გადაავადა საქართველოში გაეროს დამკვირვებელთა მისიის მანდატი 2002 წლის 31 იანვრამდე.
1994 წლის ცეცხლის შეწყვეტისა და ძალთა დაშორების შესახებ ხელშეკრულების დარღვევა დაგმეს, განსაკუთრებით სამხედრო სწავლება, რომელიც ჩატარდა 2000 წლის ნოემბერში მძიმე შეიარაღების გამოყენებით, რაც გენერალური მდივნის მოხსენებაში აღინიშნა.
2000 წელს გაეროს დამკვირვებელთა მისიის წევრების გატაცება დაგმეს და ორივე მხარის კიდევ ერთხელ შეახსენეს -ის და დსთ-ს სამშვიდობო ძალების უსაფრთხოებისა და გადაადგილების თავისუფლების უზრუნველსაყოფა.
უშიშროების საბჭომ მხარი დაუჭირა გენერალური მდივნის, კოფი ანანისა და მისი სპეციალური წარმომადგენლის, ასევე სხვების ძალისხმევას, სიტუაციის სტაბილიზაციის ხელშეწყობაში.
სპეციალურ წარმომადგენელს უნდა წარედგინა წინადადება თბილისსა და სოხუმს შორის კონსტიტუციური კომპეტენციების განაწილების შესახებ, აგრეთვე ხაზგასმით აღინიშნა ეკონომიკური რეაბილიტაციის შესახებ წინადადებების პროექტის მომზადება და გალის რაიონში ლტოლვილების დაბრუნება.
სიტუაცია რეგიონში მშვიდია, თუმცა კონფლიქტის ზონაში ვითარება არასტაბილური რჩება, ხოლო დამოუკიდებელ სახელმწიფოთა თანამეგობრობის სამშვიდობო ძალებმა მნიშვნელოვანი წვლილი შეიტანეს რეგიონში სტაბილურობის დამკვიდრებაში.
საქართველოს შესახებ გაეროს ყველა რეზოლუციის დამტკიცების შემდეგ, კერძოდ 1311 , საბჭომ გადაავადა საქართველოში გაეროს დამკვირვებელთა მისიის მანდატი 2001 წლის 31 ივლისამდე.
1829 წელს მშენებლობის დასრულებისას აკურთხეს ქრისტეს აღდგომის სახელზე, თუმცა ადგილობრივი მრევლისა და ვორონეჟისა და ჩერკასკის ეპისკოპოსის ეპიფანეს თხოვნით, საეკლესიო დღესასწაულად დააწესეს სულთმოფენობა.
ეკლესიის საბოლოო დანგრევა მოხდა 1940 წელს, ხოლო 1942 წელს დანგრეული ეკლესიის სარდაფში დაიწყო სულთმოფენობის ეკლესიის მრევლისათვის მსახურების აღდგენა.
ადგილზე, სადაც მდებარეობდა ეკლესია ააშენეს რკინის საწყობი 7, ხოლო ყოფილი საეკლესიო-სამრევლო სკოლის შენობაში განათავსეს კინოთეატრი „მშვიდობა“.
1908-1909 წლებში ტაძარს მიაშენეს ორი ახალი ნავი საკურთხევლებით: მარცხენა, ჩრდილოეთის ნავი მიაშენეს 1909 წლის 27 ოქტომბერს და აკურთხეს კიევის მიტროპოლიტის ალექსი კიეველის სახელზე, ხოლო მარჯვენა, სამხრეთის ნავი 1909 წლის 7 დეკემბერს მიაშენს და აკურთხეს აქსაის ღვთისმშობლის ხატის - ოდიგიტრიის სახელზე.
სამოქალაქო ომის პერიოდში ეკლესია გახდა თეთრების მოძრაობის ცენტრი, სადაც მიმდინარეობდა საბჭოთა ხელისუფლების საწინააღმდეგო შეტაკებების დაგეგმვა.
1918 წელს ეკლესიის წინამძღვარმა ალექსი ჩასოვნიკოვმა მოიწვია სტანიცის კაზაკების კრება, სადაც მოსახლეობას მოუწოდა გაეწიათ შეიარაღებული წინააღმდეგობა წითელი არმიის პრაპორშჩიკის რუდოლფ სივერსის წინააღმდეგ, რომელიც იძულებული გახდა დაეტოვებინა დონის როსტოვი თეთრების გენერალ ლავრ კორნილოვთან შეტაკების შევეგად.
სოლნიშკინი, მაგრამ ესკიზის შემუშავების შემდეგ, ეკლსიის წინამძღვრის მოთხოვნით, ეკლესიის პროექტი დაუკვეთეს რუსეთის სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტის აგრომრეწვლობის კომპლექსის არქიტექტორს ი.
1892-1893 წლებში მოსახლეობის დაავადების თავიდან აცილების მიზნით ტაძართან ააშენს სამლოცველო სასწაულმოქმედი აქსაის ღვთისმშობლის ხატის - ოდიგიტრიის სახელზე.
1918 წლის თებერვალ-მარტში წარმატებული შეტევითი კამპანიის შედეგად იღებს პირველი მსოფლიო ომის მსვლელობაში რუსული შენაერთების მიერ დაკავებულ ერზინჯანს, არზრუმსა და ტრაპიზონს.
იმავე წლის აპრილს-მაისში მისი არმიების შენაერთები ახდენენ არტაანის, ყარსის, ბათუმის და ალექსანდროპოლისის ოლქების და ახალციხისა და ახალქალაქის მაზრების, ოზურგეთის ოკუპაციას.
1918 წლის ივნისში წამოიწყო შეტევა თბილისზე, რაც ეწინააღმდეგებოდა ოსმალეთის იმპერიასა და საქართველოს დრ-ს შორის გაფორმებულ ბათუმის სამშვიდობო ხელშეკრულებას.
მეჰმედ ვეჰიბ-ფაშა — ალბანური წარმომავლობის ოსმალო სამხედრო მოღვაწე, გენერალ-ლეიტენანტი, თურქეთ-იტალიის , ბალკანეთის , პირველი მსოფლიო ომისა და იტალია-აბისინიის ომების აქტიური მონაწილე.
მსო-ს საქმიანობა ორიენტირებულია საერთაშორისო ინსტრუმენტების განვითარებაზე, კონვენციებზე, როგორიცაა საქონლის კლასიფიკაცია, საბაჟო ღირებულების შეფასება, საქონლის წარმოშობის წესები, საბაჟო მოსაკრებელი, მიწოდების ჯაჭვის უსაფრთხოება, მსოფლიო სავაჭრო პროცედურების გამარტივება, საბაჟო სფეროში სამართლის დარღვევისა და საავტორო უფლებების დარღვევის წინააღმდეგ ბრძოლა, ასევე კორუფციასთან ბრძოლა.
1947 წელს ვაჭრობისა და ტარიფების გენერალური შეთანხმების მოთხოვნით შეიქმნა სამუშაო ჯგუფი საბაჟო საკითხებთან დაკავშირებით, რომელშიც მონაწილეობდა 13 ქვეყანა.
მსოფლიო საბაჟო ორგანიზაცია განსაკუთრებულ ყურადღებას ამახვილებს ინსტუტიციური განვითარების პროგრამებზე, რომლის მიზანია ხელი შეუწყოს რეფორმების განხორციელებას და საბაჟო მომსახურების მოდერნიზებას.
მსოფლიო საბაჟო ორგანიზაციამ შეიმუშავა აღწერისა და კოდიფიცირების ჰარმონიზაციული სისტემა, ასევე ახორციელებს მსოფლიო სავაჭრო ორგანიზაციასთან ორ შეთანხმებას: შეთანხმება „ტარიფებისა და ვაჭრობის შესახებ“ გენერალური შეთანხმების მუხლი 1994 წელი და შეთანხმება განსაზღვრული ქვეყნების საქონლის წარმოშობის წესების შესახებ.
ორგანიზაციის მთავარი მიზანია ორგანიზაციის წევრი ქვეყნების საბაჟო სამსახურების ეფექტურობის გაზრდა მათი ეროვნული განვითარების ხელშემწყობი ღონისძიებების გატარებით: ეროვნული უსაფრთხოების განმტკიცება, საგადასახადო კოდექსის გაზრდა და საგარეო ვაჭრობის სტატისტიკის შეგროვება.
მსოფლიო საბაჟო ორგანიზაცია არის საერთაშორისო, საყოველთაოდ აღიარებული საბაჟო ექსპერტიზის გლობალური ცენტრი და ასრულებს წამყვან როლს საბაჟო საქმისა და საბაჟო კანონმდებლობის განხილვაში, განვითარებასა და გაუმჯობესებაში.
ფილმის გამოსვლა დადეგმილი იყო 2007 წლის 21 ნოემბერს, მაგრამ პრემიერა შედგა ცოტა მოგვიანებით, 2007 წლის 14 დეკემბერს აშშ-სა და კანადაში, ამავე წლის 26 დეკემბერს - დიდ ბირიტანეთში.
პროექტს წილად ჰხვდა დადებითი შეფასებები კრიტიკოსებისგან და გადაეცა რამდენიმე პრესტიჟული ჯილდო კინოფილმების დაჯილდოების ცერემონიებზე, მათო შორის ვიზუალური ეფექტების საზოგადოების ხუთი ნომინაცია, სატურნის ჯილდო, და სხვა.
ფილმს დიდი კომერციული წარმატება ჰხვდა წილად; ის იყო 2007 წლის მეშვიდე ყველაზე შემოსავლიანი ფილმი, რომლის შემოსავალმა აშშ-ში მიაღწია 256 მილიონ დოლარს, მსოფლიოში კი — 329 მილიონს.
მე ვარ ლეგენდა — 2007 წლის ამერიკული პოსტაპოკალიპტური სამეცნიერო ფანტასტიკური ფილმი, დაფუძნებული რიჩარდ მეთისონის ამავე სახელწოდების რომანზე.
ფილმის რეჟისორია ფრენსის ლოურენსი, მუსიკა ეკუთვნის ჯეიმზ ნიუტონ ჰოვარდს, მთავარ როლს ასრულებს უილ სმითი, რომელიც ასახიერებს ამერიკის არმიის ვირუსოლოგ რობერტ ნევილს.
სიუჟეტი მიმდინარეობს ნიუ-იორკში, სადაც მეცნიერებმა შექმნეს ვირუსი, რომელიც თავდაპირველად განკუთვნილი იყო სიმსივნის სამკურნალოდ, მაგრამ მოხდა ისე, რომ ვირუსმა გაანადგურა კაცობრიობის უმეტესი ნაწილი და აქცია ისინი საშინელ მონსტრებად, ხოლო ნევილი იქცა ნიუ-იორკის უკანასკნელ ადამიანად.
ბერშტეინის თეორიის მიხედვით, ცოცხალი უჯრედის ციტოპლაზმას აქვს პოლარიზებული ზედაპირული შრე ანუ მემბრანა, რომლის გარეთა ზედაპირი დამუხტულია დადებითად, ხოლო შიგნითა — უარყოფითად.
ელექტრომამოძრავებელი ძალების წარმოშობაში გადამწყვეტი მნიშვნელობა უნდა ჰქონდეს მემბრანის ნახევრად გამტარულ თვისებებს: იგი ზოგ იონს ატარებს, ზოგს — არა.
ამიტომ კალიუმი შიგნიდან გარეთ გამოდის მანამ, სანამ ქიმიური ძალები ელექტრულ ძალებს სჭარბობს, მაგრამ როგორც კი ეს ძალები ერთიმეორეს გაუტოლდება, მაშინვე მყარდება კალიუმის იონების დინამიკური წონასწორობა: უჯრედიდან იმდენივე კალიუმის იონი გამოდის, რამდენიც შედის.
ამგვარად, მემბრანული თეორიის მიხედვით, მოსვენებითი პოტენციალი ზედაპირული მემბრანის პოლარიზებულობის შედეგია, რაც მის ორ მხარეს შორის იონთა ასიმეტრიული განაწილებითაა შეპირობებული.
კუნთოვანი და ნერვული ბოჭკოების უჯრედშიდა პოტენციალების რეგისტრაციამ აჩვენა, რომ მოქმედების პოტენციალების განვითარებისას იცვლება მემბრანული პოტენციალის ნიშანი, ხდება რევერსია.
თუ მემბრანა მოსვენებითი მდგომარეობის დროს შიგნიდან დამუხტულია უარყოფითად, ხოლო გარედან — დადებითად, მაშინ მოქმედების პოტენციალი არა მარტო მის დეპოლარიზაციას იწვევს, არამედ შიგნითა ზედაპირს დადებითად მუხტავს, ხოლო გარეთა ზედაპირს — უარყოფითად.
ნატრიუმის შესვლა თავისი კონცენტრაციული და ელექტრული გრადიენტების მიმართულებით იწვევს მემბრანის შემდგომ აქტიურ დეპოლარიზაციას, რაც კიდევ უფრო ზრდის ნატრიუმის განვლადობას.
ანგვარად, მემბრანის კრიზისულ დონემდე დეპოლარიზაციის შემდეგ იწყება რეგენერაციული პროცესი, რომელიც უკუქცევითი კავშირის პრინციპით მოქმედებს: დეპოლარიზაცია აძლიერებს ნატრიუმის შესვლას, ხოლო ნატრიუმის შესვლა — დეპოლარიზაციას.
ნატრიუმი ისწრაფვის თავისი კონცენტრაციული და ელექტრული გრადიენტების მიმართულებით და ახდენს არა მარტო მემბრანის სრულ დეპოლარიზაციას, არამედ მისი ნიშნის რევერსიასაც, ახლა მემბრანა შიგნიდან დადებითად იმუხტება, გარედან კი — უარყოფითად.
1947-1959 იყო საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ენერგეტიკის სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტის თბოტექნიკის განყოფილების გამგე, 1959-1965 წლებში — ამავე ინსტიტუტის თბოგადაცემისა და წვის განყოფილების გამგე, 1965-1970 წლებში — სტაბილური იზოტოპების ინსტიტუტის თბური ფიზიკის განყოფილების გამგე, 1965-1983 წლებში — საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის თეორიული და ზოგადი თბოტექნიკის კათედრის პროფესორი.
გომელაურის ძირითადი შრომები ეხება თბოგაცემის პროცესების ინტენსიფიკაციის ექსპერიმენტულ შესწავლას, თბური ტუმბოს სისტემის გამოყენებას სამრეწველო და კომუნალურ ენერგეტიკაში, ატომური და ჰიდრავლიკური ელექტროსადგურების კომპლექსურ გამოყენებას ენერგოსისტემაში.
ვახტანგ ივანეს ძე გომელაური (დ. 8 სექტემბერი, 1914, ჭიათურა — გ. 24 დეკემბერი, 1995, თბილისი) — ქართველი მეცნიერი ენერგეტიკისა და ტექნიკური თბური ფიზიკის დარგში.
პკტ - ტანკებზე და ჯავშანტრანსპორტიორებზე დასაყენებელი ვერსია, გამოირჩევა უფრო გრძელი და გამძლე ლულით, გაზრდილია სროლის ტემპი და ეფექტიანი მოქმედების მანძილი, პკტ-ს, ასევე არ გააჩნია კონდახი და ისვრის ელექტრონული სასხლეტის საშუალებით.
პკპ პეჩენეგი - ღრმად მოდერნიზებული ახალი წარმოების რუსული ვარიანტი, გამოირჩევა სრულიად ახალი შეცვლილი დიზაინის მქონე ლულით, რომლის მოხსნა შეუძლებელია, გაზრდილია წონა 8.2 კილოგრამამდე.
ეს დამოკიდებულია ტყვიამფქვევის ვარიანტზე, მაგალითად, პკნ-ზე შესაძლოა ღამის ხედვის და თერმული ოპტიკების დაყენება, თუმცა თანამედროვე წარმოების ბევრ პკ-ზე სამიზნეების დაყენება ძალიან მარტივია.
კალაშნიკოვის ტყვიამფრქვევი — საბჭოთა წარმოების საყოველთაო დანიშნულების ტყვიამფრქვევი, რომელიც შემუშავებული იქნა 1961 მიხეილ კალაშნიკოვის მიერ -43-ის და ტყვიამფრქვევი-ის ჩანაცვლების მიზნით, იგი დღემდე იწარმოება რუსეთში და ფართოდ გამოიყენება რუსეთში, როგორც ქვეითთა ასევე საარტილერიო და სატანკო ნაწილებში, ასევე გარკვეული რაოდენობა გამოიყენება ვერტმფრენებზე.
პკ ლიცენზიით თუ ლიცენზიის გარეშე წარმოებული იქნა მრავალ ქვეყანაში, მათ შორის: ბულგარეთი, ჩინეთი, რუმინეთი, სერბეთი, უნგრეთი, უკრაინა და პოლონეთი.
პკ კონსტრუქციით საკმაოდ წააგავს კალაშნიკოვის სისტემის საიერიშო შაშხანებს, მათ შორის აღსანიშნავია საკეტი სისტემის მსგავსება, თუმცა პკ-ს საკეტი იმით განსხვავდება, რომ ის გახსნილია, ანუ საკეტში დამატებითი ტყვია არ ინახება, რაც ხელს უწყობს სხვადასხვა სახის ტექნიკური შემთხვევების პრევენციას.
პკ ძალიან გამძლე ტყვიამფრქვევია, თავისმხრივ, ეს მარტივი სისტემის თამსახურებაა, თუმცა მეორესმხრივ, უნდა აღინიშნოს, რომ ტყვიამფრქვევი საკმაოდ სქელი, 1.5მმ სისქის მქონე მეტალისაგან მზადდება, რაც მას გამძლეობას მატებს.
სტანდარტული საყოველთაო დანიშნულების ტყვიამფრქვევი ქართულ ჯარსა და პოლიციაში, შეიარაღებაშია საბჭოთა და ბულგარული წარმოების მრავალი ვერსია და გამოიყენება ყველა სახის საბრძოლო ბრიგადებში, მომავალში ჩანაცვლებული იქნება 240 ტყვიამფრქვევით.
დიგრაფი, დიგრამა — „ვწერ“) — შემადგენელი დამწერლობითი ნიშანი, რომელიც შედგება ორი ასოსაგან და გამოიყენება დამწერლობაში ფონემების და მათი ძირითადი ვარიანტების აღსანიშნავად: მაგალითად, პოლონურ ენაში , .
1918 წლის 30 ნოემბრიდან 1919 წლის 13 თებერვლამდე კასპია-კავკასიის ფრონტის მეორე ფორმაციის მე-11 არმიის სამხედრო რევოლუციური საბჭოს წევრი, შემდეგ მე-10 არმიის პოლიტიკური განყოფილების უფროსი.
ოპოზიციური მოღვაწეობის გამო, 1928 წელს უკან გამოიწვიეს, გაათავისუფლეს ყველა დაკავებული თანამდებობიდან, გარიცხეს პარტიიდან და გადაასახლეს ციმბირში 3 წლით.
ბუდუ მდივანი ნამდვილი სახელი პოლიკარპე მდივანი — ქართველი ბოლშევიკი, რევოლუციონერი, პარტიული და სახელმწიფო მოღვაწე, იყო საქართველოს ეროვნული საბჭოსა და დამფუძნებელი კრების წევრის, სიმონ მდივნის ძმა.
იგი მართავს მოლაპარაკებას ამ სახელმწიფოსთან, თავის ქვეყანას აწვდის ინფორმაციას ადგილსამყოფელი სახელმწიფოს პოლიტიკურ, ეკონომიკურ, კულტურულ და სამხედრო სფეროებში მიმდინარე მოვლენების შესახებ, ხელს უწყობს ორ სახელმწიფოს შორის მრავალმხრივი ურთიერთობის განვითარებას.
დიპლომატიური წარმომადგენლობა საუკუნიდან გაჩნდა, მანამდე მხოლოდ ელჩები და დესპანები იგზავნებოდნენ უცხოეთის ქვეყნებში ამა თუ იმ საკითხის მოსაგვარებლად.
დიპლომატიური წარმომადგენლობა — ერთი სახელმწიფოს მიერ მეორე სახელმწიფოში დაარსებული მუდმივი საზღვარგარეთული ორგანო, რომლის ამოცანაა ამ სახელმწიფოებს შორის არსებული პოლიტიკური ურთიერთობის განმტკიცება და თავისი სახელმწიფოსა და მოქალაქეების ინტერესების დაცვა.
ორ სახელმწიფოს შორის დიპლომატიური ურთიერთობის დამყარება არ იწვევს ავტომატურად დიპლომატიური წარმომადგენლობის გახსნის აუცილებლობას, მას ხსნიან მხოლოდ ადგილსამყოფელი ქვეყნის პოლიტიკური და ეკონომიკური ინტერესების გათვალისწინებით.
თანხა ეკლესიის ასაშენებლად გამოჰყო ვაჭარმა ილია სტეფანეს ძე შუშპანოვმა და მისმა შვილმა საპატიო მოქალაქემ გავრილ ილიას ძე შუშპანოვმა.
ეკლესიის ასაშენებელი ადგილი შეარჩიეს სიმბოლურად: ეკლესიის შესახვევის სამხრეთით მდებარეობდა დონის როსტოვის ღვთისმშობლის შობის ტაძარი, ხოლო ღვთისმშობლის მიძინების ტაძარი ააშენეს ქუჩის ჩრდილოეთ ნაწილში.
1917 წლის ნოემბერში აირჩიეს საქართველოს ეროვნული საბჭოს წევრად, 1918 წლის თებერვლიდან ამიერკავკასიის სეიმის წევრია, ხოლო 1918 წლის 26 მაისს ხელი მოაწერა საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის დამოუკიდებლობის გამოცხადების აქტს.
1913 წელს სამშობლოში დაბრუნების შემდეგ ბათუმში ადვოკატად მუშაობდა და იცავდა 1915-1916 წლებში რუსეთის იმპერიის სამხედრო მმართველობის მიერ დაპატიმრებულ აჭარლებს.
გიორგი ნესტორის ძე ანჯაფარიძე (დ. 9 იანვარი, 1887, კიწია, სენაკის მაზრა — გ. 14 დეკემბერი, 1937, ირკუტსკი) — ქართველი იურისტი, პოლიტიკოსი, საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის დამფუძნებელი კრების წევრი.
პატარაობიდანვე მწერლობაზე ოცნებობდა, მაგრამ მშობლების დაჟინებული მოთხოვნით იურიდიულ ფაკულტეტზე ჩააბარა ჯერ მეხიკოს ეროვნულ უნივერსიტეტში, შემდეგ კი ჟენევის საერთაშორისო ურთიერთობების ინსტიტუტში, შვეიცარიაში.
მამის მსგავსად, მუშაობა დაიწყო დიპლომატიურ კორპუსში, საგარეო საქმეთა სამინისტროს საერთაშორისო ურთიერთობების განყოფილებაში, მოგვიანებით კი იყო დიპლომატი პარიზში, ლონდონში და მსოფლიოს სხვა დედაქალაქებში.
კარლოს ფუენტესს სამი შვილი ჰყავდა, რომელთაგანაც მხოლოდ ერთმა იცოცხლა, დანარჩენი ორი ადრეულ ასაკში ჰემოფილიითა და ნარკოტიკების დიდი დოზით გარდაიცვალა.
ტრადიციისა და კანონის მიხედვით, მის სრულწლოვანებამდე ქვეყანას რეგენტის სტატუსით მართავდა დედამისი, მარია მაგდალინა, თუმცა მან თავისზე დაკისრებულ უზარმაზარ პასუხისმგებლობას ვერ გაუძლო, ამიტომაც თანა-რეგენტად კრისტინა დაინიშნა.
მალე მათ ფერდინანდო დააქორწინეს რომის პაპ ურბან -ის ბიძაშვილ ვიტორია დელა როვერეზე, რომელიც ასევე კრისტინას ქალიშვილ კლაუდია მედიჩის ასული და ურბინოს ერთადერთი მემკვიდრე იყო, რითაც ურბინოს საჰერცოგო საბოლოოდ მიუერთდა ტოსკანას.
ამავე ხაზით მისი ბიძები საფრანგეთის მეფე ფრანსუა , შარლ და ანრი , ხოლო დეიდები ესპანეთის დედოფალი ელიზაბეტ ვალუა და ნავარის დედოფალი მარგარიტა ვალუები იყვნენ.
მამის მხრიდან მისი პაპა-ბებია იყვნენ ლოთარინგიის ჰერცოგი ფრანსუა და მისი ცოლი, კრისტინა დანიელი (ვის პატივსაცემადაც დაარქვეს სახელი და რომელსაც თავისი ბებიის, დანიის დედოფალ კრისტინა საქსონიელის პატივსაცემად ერქვა სახელი), რომელიც თავის მხრივ დანიის, ნორვეგიისა და შვედეთის მეფე კრისტიან -ისა და დედოფალ იზაბელა ავსტრიელის ქალიშვილი იყო.
1587 წელს, უძეოდ გარდაიცვალა ტოსკანის დიდი ჰერცოგი ფრანჩესკო მედიჩი, რის გამოც, ტახტზე მისი ძმა, ფერდინანდო ავიდა, რომელიც მალევე შეუდგა საცოლის ძიებას.
ფერდინანდოს ამ არჩევანზე დიდი გავლენა სწორედ ეკატერინემ მოახდინა, რადგან დიდი ჰერცოგი საცოლეს ესპანეთში უფრო ეძებდა, რადგან სურდა ესპანელ პრინცესაზე ქორწინებით შეემსუბუქებინა ის მძიმე ტვირთი, რაც ტოსკანის ესპანეთის ვასლად გახდომას ახლდა.
1626 წელს, მან და მისმა რძალმა, გამოსცეს ახალი კანონი, რომლის მიხედვითაც ტოსკანის ყველა მოქალაქეს, საჰერცოგოს საზღვრებს გარეთ განათლების მიღება აეკრძალა.
კლაუდია , პირველად იქორწინა ურბინოს ჰერცოგ ფერდინანდო დელა როვერეზე, ხოლო მეორედ იქორწინა ავსტრიისა და ტიროლიის ჰერცოგ ლეოპოლდ ჰაბსბურგზე.
1918 წლის დეკემბრიდან 1919 წლის ივნისამდე სარდლობდა ბოლშევიკთა აღმოსავლეთის ფრონტის პირველ არმიას, სადაც ამ თანამდებობაზე შეცვალა მიხეილ ტუხაჩევსკი.
1933 წლიდან პროფესორია და 1933-35 წლებში ხელმძღვანელობს ჟუკოვსკის სახელობის სამხედრო-საჰაერო აკადემიის ომებისა და სამხედრო ხელოვნების ისტორიის კათედრას.
იაროსლავლის ციხეში გადაყვანისას, 1935 წლის 22 ოქტომბერს მოახერხა გაქცევა, თუმცა ორ დღეში დააკავა შინსახკომმა და დახვრიტეს 1937 წლის 11 დეკემბერს.
ჰაიკ დმიტრის ძე ბჟიშკიანი, ფსევდონიმით გაი — სომეხი საბჭოთა სამხედრო მოღვაწე, პირველი მსოფლიო ომისა და რუსეთის სამოქალაქო ომის აქტიური მონაწილე.
სერახსში ოთხმა ქვეყანამ – აზერბაიჯანმა, თურქმენეთმა, უზბეკეთმა და საქართველომ – ხელი მოაწერა ცნობილ სერახსის ხელშეკრულებას (შეთანხმება საერთაშორისო ტრანზიტის შესახებ და სარკინიგზო უწყებებს შორის ხელშეკრულება სარკინიგზო ტრანსპორტის კოორდინაციის შესახებ).
ეს იყო პირველი საერთაშორისო ხელშეკრულება, რომელიც მიზნად ისახავდა ტრასეკას პროექტის მონაწილე ქვეყნებისათვის სატრანსპორტო დერეფნის განვითარების ხელშეწყობას.
სექტემბერში, ქალაქ ბაქოში გამართული ტრასეკას პროექტის მონაწილე სახელმწიფოების მეთაურთა სამიტის დროს 12 სახელმწიფოს მეთაურმა ხელი მოაწერა მრავალმხრივ ხელშეკრულებას „ევროპა-კავკასია-აზიის სატრანსპორტო დერეფანში საერთაშორისო ტრანსპორტის განვითარების შესახებ“.
ამ ხელშეკრულებას ახლავს 4 ტექნიკური დანართი: სარკინიგზო ტრანსპორტის, საავტომობილო ტრანსპორტის, საერთაშორისო სავაჭრო-საზღვაო ნაოსნობის, სასაზღვრო-საბაჟო პროცედურებისა და დოკუმენტების შესახებ.
აღნიშნულმა ხელშეკრულებამ სატრანსპორტო დერეფნის მონაწილე ქვეყნების საერთაშორისო სატრანზიტო გადაზიდვების, საზღვრის გადაკვეთის გამარტივებისა და სახელმწიფოთაშორისი სატრანსპორტო-ეკონომიკური ურთიერთობების შემდგომი სრულყოფისა და განვითარების ფართომასშტაბიანი საერთაშორისო სახელშეკრულებო საფუძველი შექმნა.
ევროპა-კავკასია-აზიის სატრანსპორტო დერეფნის შემდგომ განვითარებას მნიშვნელოვანი იმპულსი მისცა ევროკავშირის ახალმა ინიციატივამ, რითაც საფუძველი ჩაეყარა სატრანსპორტო დერეფნისა და ტრასეკას პროექტის საერთაშორისო ინსტიტუციონალიზაციას.
ისტორიულად ცენტრალური და წინა აზიის ქვეყნების კავშირი ევროპის ტერიტორიაზე მოსახლე ხალხებთან კავკასიის, კერძოდ, საქართველოს მეშვეობითაც ხორციელდებოდა.
შემდგომ, ბერძნული კოლონიზაციის დროს , როცა კოლხეთის შავი ზღვის სანაპიროზე მათი სავაჭრო ფაქტორიები დაარსდა, სამხრეთ კავკასიის გზების ხელშეწყობით გაძლიერდა დასავლეთისა და აღმოსავლეთის ქვეყნებს შორის სავაჭრო კონტაქტები.
საუკუნის დასასრულსა და ათასწლეულის დასაწყისში ისე, როგორც ჩვენს წელთაღრიცხვამდე დაახლოებით ორი-სამი საუკუნით ადრე , კვლავ აქტუალური გახდა აღმოსავლეთისა და დასავლეთის, ევრაზიულ კავშირურთიერთობათა სრულყოფა.
ტექნიკური დახმარების პროექტების განხორციელებამ შესაძლებელი გახადა რიგი უმნიშვნელოვანესი ამოცანის გადაწყვეტა: ტრასეკას პროექტის წევრი სახელმწიფოების სატრანსპორტო სისტემების ინსტიტუციონალური მშენებლობა და მართვის სისტემის რეფორმა, საკანონმდებლო-ნორმატიული ბაზის სრულყოფა და მისი ჰარმონიზაცია დასავლურ ანალოგებთან, სატრანსპორტო სისტემების ტექნიკური მდგომარეობის შესწავლა, მათი რეაბილიტაციისა და რეკონსტრუქციის პროექტებისა და განვითარების გეგმების შემუშავება და ა.
ტრასეკას განხორციელებული პროექტებიდან განსაკუთრებული აღნიშვნის ღირსია ისეთი საინვესტიციო პროექტები , როგორიცაა: ამიერკავკასიის რკინიგზის რეაბილიტაცია ; საქართველო-აზერბაიჯანის საზღვარზე ე.
წითელი ხიდის რეაბილიტაცია და იქვე ახალი „ტრასეკას ხიდის“ მშენებლობა ; საბორნე გადასასვლელი ხიდების მშენებლობა ფოთისა და ილიჩოვსკის პორტებში ; ფოთისა და ილიჩოვსკის პორტების კომპიუტერული სისტემებით უზრუნველყოფა ; ოპტიკურ-ბოჭკოვანი კაბელის გაყვანა სამხრ.
კავკასიის რკინიგზების სასიგნალო სისტემებისათვის ; საკონტეინერო ტვირთების მომსახურების ხელშეწყობა ფოთის, ბაქოს, თურქმენბაშისა და ილიჩოვსკის პორტებში ; საბორნე გადასასვლელის ბაქო–აქთაუს მოწყობა და ა.
2002–2008 წლებში საქართველოში დაახლოებით 40 %-ით გაიზარდა რკინიგზით გადაზიდული ტვირთების მოცულობა, რაშიც სატრანზიტო ტვირთების ხვედრითი წილი 85 %-ს აღწევდა.
2002–2008 დარგიდან შემოსული საბიუჯეტო შემოსავლები თითქმის 3-ჯერ გაიზარდა და ამ მაჩვენებლით იგი კვლავაც ინარჩუნებს ქვეყნის ეკონომიკის ერთ-ერთი უმნიშვნელოვანესი დარგის სახელს.
ტრასეკას პროექტის საერთაშშორისო ტრანზიტის შესახებ ხელშეკრულებებისა და სატრანსპორტო დერეფნის მონაწილე ქვეყნების სამთავრობათაშორისო გადაწყვეტილებების კოორდინაციის მიზნით ქალაქ ბაქოში შტაბ-ბინა დაიდო ტრასეკას სამთავრობათაშორისო კომისიის მუდმივმოქმედმა სამდივნომ .
პროექტისა და სატრანსპორტო დერეფნის საერთაშორისო კოორდინაციისა და მართვის ამ ახალმა ინსტიტუტმა დააფუძნა პროექტის მონაწილე ქვეყნების სამთავრობო კომისიების ეროვნული სამდივნოები, რასაც სატრანსპორტო დერეფნის საქმიანობის სრულყოფის, პერსპექტიული განვითარების სახელმწიფოთაშორისი თანამშრომლობის ახალი ეტაპი მოჰყვა.
თბილისმა, როგორც ტრასეკას პროექტისა და საკუთრივ ევროპა-კავკასია-აზიის სატრანსპორტო დერეფნის ინიციატორი სახელმწიფოს დედაქალაქმა, სატრანსპორტო დერეფნის, სამხრეთ კავკასიის ქვეყნების ეკონომიკის „საყრდენი კარკასის“ მაინტეგრირებელი როლი ითამაშა, გაიზარდა მისი სადისტრიბუციო-ლოგისტიკური ფუნქცია, რომლის მასშტაბი არა მხოლოდ საქართველოს, არამედ მეზობელი ქვეყნების ტერიტორიასაც მოიცავს.
1990 წელს ქალაქ ვლადივოსტოკში ჩატარებულ საერთაშორისო კონფერენციაზე („აზია–წყნარი ოკეანის ქვეყნები: დიალოგი, მშვიდობა, თანამშრომლობა“) გამოითქვა ისტორიული აბრეშუმის გზის თანამედროვე მრავალფუნქციურ სატრანსპორტო დერეფნად გარდაქმნის იდეა.
1993 წელს ბრიუსელში ევროკავშირის ეგიდით ჩატარდა საერთაშორისო კონფერენცია, რომელმაც დასაბამი მისცა ტასისის ( – ტექნიკური დახმარება დამოუკიდებელ სახელმწიფოთა თანამეგობრობის ქვეყნებისათვის) ჩარჩოებში მეტად ფართო მასშტაბის რეგიონული ტექნიკური დახმარების პროგრამების ჩამოყალიბებას, რომელსაც ეწოდა ტრასეკა .
თავდაპირველად ტრასეკას პროექტში რვა სახელმწიფო მონაწილეობდა (საქართველო, სომხეთი, აზერბაიჯანი, თურქმენეთი, უზბეკეთი, ტაჯიკეთი, ყირგიზეთი და ყაზახეთი), სხვადასხვა დროს შეუერთდნენ სხვა ქვეყნებიც .
ევროპისა და აზიის ქვეყნებს შორის ტვირთის გადაზიდვისა და მგზავრების გადაყვანის ერთიანი სისტემა, რომელიც უზრუნველყოფს ამ რეგიონის სახელმწიფოთა შორის ეკონომიკურ, პოლიტიკურსა და კულტურულ ურთიერთობათა განვითარებას.
ევროპა-კავკასია-აზიის სატრანსპორტო დერეფანი შეიქმნა 1993 წელს ბრიუსელის დეკლარაციის საფუძველზე, საქართველოს, აზერბაიჯანის, სომხეთის, ყაზახეთის, ყირგიზეთის, თურქმენეთისა და უზბეკეთის მონაწილეობით.
ევროპა-კავკასია-აზიის სატრანსპორტო დერეფნის მუდმივმოქმედი სამდივნო შეიქმნა 200 წლის მარტში ბაქოში, ხოლო მისი ინაუგურაცია მოხდა 2001 წლის 21 თებერვალს აზერბაიჯანის პრეზიდენტის ჰეიდარ ალიევისა და ასევე ხავიერ სოლანას, კრის პატენისა და ანა ლინდის მონაწილეობით.
ექიმებს ეჭვი მიაქვთ ვენოოკნუზიური დაავადების არსებობაზე შესაბამის სიმპტომებსა და სისხლის ანალიზის შედეგებზე დაყრდნობით, რომლებიც ღვიძლის ფუნქციის დარღვევაზე მიანიშნებენ.
დაავადების განვითარება სავარაუდოა იმ ადამიანებში, რომლებმაც გადაყლაპეს ზემოხსენებული ნივთიერებები ან იმყოფებიან ისეთ მდგომარეობაში, რომლებმაც შეიძლება ვენოოკლუზიური დაავადება გამოიწვიონ .