polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ტაბიძე „საბჭოთა კავშირის ამპელოგრაფიის“ ნაშრომის გამოცემის რედკოლეგიაში სამეცნიერო კონსულტატი იყო ვაზის ქართული ჯიშების საკითხში, ხოლო 1951 წლიდან მთავარი სარედაქციო კოლეგიის წევრი.
1829 წელს აღნიშნული გეგმა მოიწონა იმპერატორმა ნიკოლოზ -მა და გასცა ბრძანება დაწყებულიყო მისი მშენებლობა ამაღლების ტაძრის მშენებლობის დასრულების შემდეგ.
1805 წელს, ამაღლების ტაძრის ჩამოყალიბების შემდეგ, ვორონეჟისა და ჩერკასკის ეპისკოპოსმა არსენმა აკურთხა ადგილი ახალი, ალექსანდრე ნეველის სახელობის ტაძრის ასაშენებლად.
სწორედ ამიტომ, დოსი გახდა ექიმი და მეორე ოცეულში ჩაირიცხა (ბრავო ასეული, პირველი ბატალიონი, 307-ე ქვეითთა პოლკი, 77-ე ქვეითთა დივიზია).
1944 წელს,დოსი თავის ოცეულთან ერთად ფილიპინებისა და გუამის ბრძოლებში მონაწილეობდა , სადაც ღია ცეცხლის ქვეშ დაჭრილების დახმარების გამო ბრინჯაოს ვარსკვლავით დაჯილდოვდა.
ოკინავის ბრძოლაში გამოჩენილი სიმამაცის გამო, ის გახდა პირველი და ერთადერთი -ი (ადამიანი, რომელიც იდეური თვალსაზრისით ან რელიგიური მოტივით წინააღმდეგია სამხედრო სამსახურის), რომელიც მეორე მსოფლიო ომის დროს ღირსების ორდენით დაჯილდოვდა
16 იანვარს იგი უნდა გამოსულიყო გუნდურ მატჩში დენიელ ბრაიანთად და სმ პანკთან ერთად, მაგრამ როდესაც იგი უახლოვდებოდა რინგს, მან უცებ გადაიფიქრა ასვლა და უკან გაბრუნდა, მის ნაცვლად კი მატჩში მონაწილეობას მიკ ფოლი იღებდა.
ზე იგი ელიმინირებული იქნა სმ პანკის მიერ, მაგრამ შემდეგ დღეს მან მოიგო მატჩი 10 ელიმინირებულ ადამიანს შორის, სადაც კოდი როუდსის დახმარებით მან მოიპოვა შესაძლებლობა, მიეღო მონაწილეობან სატიტულო მატჩში.
ეს ყველაფერი დამთავრდა 2007 წლის 19 ნოემბერს, როდესაც ახალი -ს ჩემპიონის რენდი ორტონის საუბარი შეწყვიტა ტიტანტრონზე გამოასხულმა ფრაზამ «_.2», რის შემდეგადაც ჩაირთო მისი მუსკალური თემა „ “ და არენაზე გამოვიდა კრისი, რამაც მაყურებლები ძალიან გაახარა.
მან მალევე დაიწყო დაპირისირება -ს ჩემპიონობისთვის რენდი ორტონთან, მაგრამ ეს დაპირისპირება მალევე დამთავრდა და დაიწყო ახალი ჯონ ბრედშოუ ლეიფილდთან .
2010 წლის 4 იანვარს გამართა მატჩი-რევანში, სადაც კრისი დამარცხდა და მატჩის წესების მიხედვით, მას უნდა დაეტოვებინა სამუდამოდ, მაგრამ შონ მაიკლზის დახმარებით შოუ -ზე დაამარცხა -ი.
მოგვიანებით ჯერიკომ და კრისტიანმა შექმნეს გუნდი, მაგრამ როდესაც მათ დაიწყეს სასიყვარულო ურთიერთობები ტრიშ სტრატუსთან და ლიტასთან , მათი გუნდი დაიშალა.
2000 წელს კრის ჯერიკომ და კრის ბენუამ მოიპოვეს -ის გუნდური ჩემპიონების ტიტულები, რომლებსაც დიდი ხნის განმავლობაში წარმატებით იცავდნენ, მაგრამ დაკარგეს ძმები დადლის წინააღმდეგ.
ზე მან სამმხივ მატჩში მიიღო მონაწილეობა -ის ჩემპიონ „ “ სტივ ოსტინის და -ს ჩემპიონ დუეინ ჯონსონის წინააღმდეგ, რომელშიც გაიმარჯვა და გახდა ისტორიაში პირველი -ს უდავო ჩემპიონი.
ამის შემდეგ რინგზე გამოვიდა დაჯგუფება „უაიატების ოჯახი“ და თავს დაესხა ჯერიკოს, ხოლო დაჯგუფების ლიდერმა - ბრეი უაიატმა კრისს ილეთი ჩაუტარა.
2013-ზე ჯერიკო დაბრუნდა ტრადიციულ მატჩში მეორე ნომრით, სადაც 45 წუთის განმავლობაში იბრძოდა, მაგრამ ელიმინირებულ იქნა დოლფ ზიგლერის მიერ.
კრისტოფერ კიტ ირვაინი — კანადელი პროფესიონალური რესლერი, მწერალი, რადიოწამყვანი და როკ-მუსიკოსი, რომელიც ცნობილია სასცენი ფსევდონიმით - კრის ჯერიკო.
12 დეკემბრის -ზე, ოუენსთან კამათის მიუხედავად, კრისმა მასთან ერთად მიიღო მონაწილეობა გუნდურ მატჩში იმჟამინდელი გუნდური ჩემპიონების - -ს წინააღმდეგ, სადაც დამარცხდნენ.
2011 წლის შემოდგომაზე, არენის ტიტანტრონზე ირთვებოდა გაურკვეველი და იდუმალებით მოცული ვიდეოები, რომელშიც პატარა ბავშვები ამბობდნენ, რომ „ის ახლოსაა“.
მეტწილად განადგურებულია ეკლესიაც: მთლიანად ჩაქცეულია მისი გადახურვა და შიდა კედლები; გარე კედლებიდან დასავლეთისა ასევე მთლიანად დანგრეულია, ჩრდილოეთისა — 0,7-1,3 მეტრის სიმაღლის ზემოთ, არათანაბრად; სამხრეთ კედლისაგან შემოინახა განაპირა ნაწილები 2-3 მეტრის სიმაღლეზე.
საკურთხევლის აფსიდი თითქმის მთლიანად გამქრალია, მაგრამ ჩანს მისი მიმდებარე სათავსების პატარა აფსიდები, რომელთაც გეგმაში უცნაური ოვალურ-ნალისებრი მოხაზულობა აქვთ.
მისი არქიტექტურული ტიპის დანამდვილებით დადგენა შეუძლებელია, მაგრამ ის ფაქტი, რომ შემორჩა მხოლოდ გარე კედლები, უფრო ბურჯებიანი სტრუქტურების — სამნავიანი ბაზილიკის ან „ჩახაზული ჯვრის“ ტიპის გუმბათიანი შენობის სასარგებლოდ უნდა მეტყველებდეს.
მდებარეობს თანამედროვე თურქეთის ტერიტორიაზე, ართვინის პროვინციაში, ართვინის რაიონში, ქალაქ ართვინის აღმოსავლეთით 34 კმ-ში მდებარე ისტორიულ სოფელ ჯმერკთან ახლოს.
მონასტერი თურქეთის რესპუბლიკის კულტურის სამინისტროს დაქვემდებარებაშია, საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის დაყოფით კი სამცხე-ჯავახეთის და ტაო-კლარჯეთის ეპარქიას ეკუთვნის.
არაბული გაზაფხულის პერიოდში 2011 წლის 4 თებერვალს, ფეისბუკის საშუალებით სირიაში გამოცხადდა რისხვის დღე, რომელშიც მონაწილეობდნენ ქურთი აქტივისტებიც ქვეყნის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ტერიტორიებიდანაც.
მეორე დღეს, ტამოს დაკრძალვისას, რომელსაც ესწრებოდა 50 000 ადამიანი, უსაფრთხოების ძალებმა გახსნეს ცეცხლი პროცესიის წინააღმდეგ, დაიღუპა 5 ადამიანი.
2013 წლის მაისიდან სთდ აწარმოებს აქტიურ ბრძოლას სირიის თავისუფალი არმიის ბოევიკებთან და ისლამისტებთან, რომლებიც კონფლიქტში მონაწილეობენ, როგორც „მესამე ძალა“.
სირიელმა ქურთებმა ხელჩი ჩაიგდეს ყველა ქალაქი, თუმცა ქურთების მთავარი ქალაქები ელ-ქამიშლი და ელ-ჰასაკა კვლავ ხელისუფლების კონტროლს ექვემდებარება.
დადასტურებული მონაცემებით 25 000 ქურთი გაქიცა სირიაში, მაგრამ მათი რაოდენობა შეადგენდა ჯაზირის მოსახლეობის მხოლოდ 10 %-ს და ფრანგულმა სამანდატო მთავრობამ მათ სირიის მოქალაქეობა მიანიჭა.
2012 წლის დასაწყისიდან მოყოლებული როჟავის ტერიტორიას აკონტროლებს ქურთების უმაღლესი კომიტეტი და მასთან დაკავშირებული შეიარაღებული ფორმირებები (ბაშარ ალ-ასადის მთავრობის კონტროლის ქვეშაა მხოლოდ ელ-ქამიშლი და ელ-ჰასაკა).
სირიის ქურთისტანის ეროვნული ასამბლეა დაარსდა 2006 წლის ორ კონფერენციაზე, რომელთაგან ერთი გაიმართა აშშ-ის სენატში, ხოლო მეორე — ევროპარლამენტში, ბრიუსელში.
ეროვნული ასამბლეის მიზანი იყო დემოკრატიული რეჟიმის ფორმირება სირიაში, უფლებების მინიჭება ქურთებისათვის და სხვა ეროვნული უმცირესობისათვის და ფედერაციული სახელმწიფოს შექმნა.
მიუხედავად იმისა, რომ ქურთები დიდი ხანია ცხოვრობენ სირიის ტერიტორიაზე, სირიის ხეილსუფლება იყენებს 1920-იან წლებში მათი განსახლების ფაქტს და აცხადებს, რომ ქურთები არ არიან ქვეყნის მკვიდრი მოსახლეობა და ამით ამართლებენ ქურთების დისკრიმინაციას.
ქვეყნიდან ხდება ნავთობისა და სოფლის მეურნეობის პროდუქტების ექსპორტი, ხოლო იმპორტი ძირითადად მოდის სამომხმარებლო საქონელზე და სათადარიგო ნაწილებზე.
მხატვარმა ცხოვრების გარკვეული დრო სწორედ ამ სახლში გაატარა, აღსანიშნავია შუალიდი 1881 წლის აღდგომიდან ქრისტეს შობამდე, როდესაც ვინსენტი თავის ძმასთან, თეო ვან გოგთან დაბრუნდა და საბოლოოდ გადაწყვიტა ფერწერა გაეგრძელებინა.
ის ბავშვობიდან ხატავდა და შეყვანილია ბრიუსელის დამწყებთა კლასში, სადაც ის შეხვდა მხატვარ ანტონ ვან რაპარდს, რის შემდეგაც საქმეს მთელი სერიოზულობით შეუდგა.
მან სწრაფად განავითარა პეიზაჟების ხატვის ტექნიკა თუმცა კვლავ ბევრი უზუსტობა იყო მის მიერ დახატულ ფიგურებში, რომლის გამოსწორებაზეც ბეჯითად მუშაობდა შარლ ბარგის კურსებზე.
მხატვარმა ცხოვრების გარკვეული დრო სწორედ ამ სახლში გაატარა, აღსანიშნავია შუალიდი 1881 წლის აღდგომიდან ქრისტეს შობამდე, როცა ვინსენტი თავის ძმასთან, თეო ვან გოგთან დაბრუნდა და საბოლოოდ გადაწყვიტა ფერწერა გაეგრძელებინა.
ვინსენტ ვან გოგმა ნახატი პოლ გოგენთან ერთად შეასრულა მანერით, რომელიც ახლოსაა კლუაზონიზმთან და გარკვეულწილად შესამშნევია მსგავსება გოგენის ნახატთან რომლის სახელიც იგივეა - „მოგონებები ეტენის ბაღზე“ .
ვინსენტი ნახატს თეოსადმი მიწერილ წერილებში ორჯერ იხსენიებს, ხოლო დის ვილემინა ვან გოგისადმი მიწერილ წერილში ამბობს რომ ნახატზე გამოსახულია თავად ვილემინა და მათი დედა.
მოგონებები ეტენის ბაღზე — ნიდერლანდელი პოსტიმპრესიონისტი მხატვრის, ვინსენტ ვან გოგის ნახატი, რომელმაც ის საკუთარი ოთახის გასაფორმებლად დახატა 1888 წლის ნოემბერში, ზეთის საღებავებით ტილოზე.
თავის დროზე ჩერკასკში, დონის კაზაკების ყოფილ დედაქალაქში ამავე სახელწოდების ეკლესია არსებობდა, მაგრამ დედაქალაქის ნოვოჩერკასკში გადატანის შემდეგ დადგა ეკლესიის გადატანის აუცილებლობაც.
გადაწყვეტილება ჩერკასკიდან ნოვოჩერკასკში ხის ეკლესიის გადატანის შესახებ 1812 წელს მიიღო ვორონეჟისა და ჩერკასკის ეპისკოპოსმა ანტონმა, მიუხედავად იმისა, რომ ეკლესიის გადატანას ეწინააღმდეგებოდა რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის სინოდი.
საბოლოოდ სინოდი დაეთანხმა ეკლესიის გადატანას, იმ პირობით, რომ ნაპოლეონის წინააღმდეგ ბრძოლიდან დაბრუნების შემდეგ დონის კაზაკებს უნდა აეშენებინათ ქვის ეკლესია ნოვოჩერკასკში.
1830 წლის ინვენტარიზციის მიხედვით ტაძარში იყო მრავალიარუსიანი კანკელი მოოქროვილი ვერცხლის ჩარჩოთი, მოოქროვილი და მარგალიტის თვლებით შემკული ხატები, ბრილიანტები და ნახევრადძვირფასი ქვები.
ის მწვანე, ბაყაყის მაგვარი სახის და ჰუმანოიდური სხეულის მქონე, გამოგონილი ანთროპომორფოზული არსებაა, რისი შთაგონებაც მეთ ფიურის მიერ ' -ში გამოქვეყნებული კომიქსი გახდა.
ის სწრაფად გავრცელდა 4-ის მომხმარებლებს შორის, რომლებმაც პეპეს სახე და მისი ორიგინალური ფრაზა სხვადასხვა სცენარებსა და ემოციებს მოარგეს, როგორიცაა მელანქოლია, სიბრაზე და გაოცება.
დადიოდა ხმები, რომ აჯანყებამდე რამდენიმე ხნით ადრე დავუდ-ფაშა და ჰალიმე სულთანი მალულად ხვდებოდნენ იანიჩრებს, რათა აჯანყება მოეწყოთ ოსმან -ის წინააღმდეგ და ტახტზე ისევ მუსტაფა აეყვანათ.
თურქი ისტორიკოსის იბრაჰიმ ფეჩევის თქმით, ქარა დავუდმა, იანიჩარ დერვიშ აღასთან და სხვა მეთაურებთან ერთად პირადად მიიღო ოსმან -ის სიკვდილით დასჯაში მონაწილეობა.
სხვა ფსიქოლოგიური ადაპტაციის მექანიზმების პოვნამდე მათმა მცდელობამ ნეგატიური ემოციების კონტროლისთვის, ან თავიდან არიდებისთვის შეიძლება მიიყვანონ ემოციურ იზოლაციამდე, თვითდაზიანებამდე, ან თვითმკვლელობამდე.
ისინი ხშირად აცნობიერებენ, რომ მათი ნეგატიური ემოციები განსაკუთრებით გამძაფრებულია, თუმცა იმის გამო, რომ მათი კონტროლი არ შეუძლიათ, ამჯობინებენ ეს ემოციები მთლიანად ჩაკლან საკუთარ თავში.
ეს ქცევა მეტად საზიანოა, რადგან ნეგატიური ემოციები ხალხს საშუალებას აძლევს გააცნოებიერონ, რომ ისინი პრობლემატურ სიტუაციაში იმყოფებიან, რაც ,თავის მხრივ, მათ უბიძგებს, რომ ეს პრობლემატური სიტუაცია გადაჭრან, ხოლო ემოციების ჩაკვლის შემთხვევაში ეს აღარ ხდება.
თუმცა, მპა-ს მქონე ხალხი სიხარულს ინტენსიურად განიცდის, მათ მიდრეკილება აქვთ დისფორიისკენ, დეპრესიისკენ და სხვა მენტალური, თუ ემოციური აშლილობებისკენ.
ცნობილია, დისფორიის ოთხი კატეგორია, რომელიც ახასიათებს ამ აშლილობას: მძაფრი ემოციები, გამანადგურებლობა, ან თვითგამანადგურებლობა, იდენტურობის დაყოფილად, ან საერთოდ არმქონედ აღქმა და თავის მსხვერპლად წარმოდგენა.
ამ კატეგორიების გათვალისწინებით, მპა-ს დიაგნოზი ძლიერაა დაკავშირებული სამ ძირითად მდგომარეობასთან: თავის მოღალატედ გრძნობა, 'ვგრძნობ, თითქოს საკუთარი თავის ტკივილი მინდა' და გრძნობა თითქოს კონტროლი დაკარგა.
იმის გამო, რომ დიდი სხვადასხვაობაა დისფორიის ტიპებს შორის, რომელსაც მოსაზღვრე პიროვნების აშლილობის მქონე ხალხი განიცდის, უბედურების სიხშირე ამ აშლილობის კარგი ინდიკატორია.
მოსაზღვრე პიროვნების აშლილობა , აგრეთვე ცნობილი როგორც ემოციურად არასტაბილური პიროვნების აშლილობა, არის გრძელვადიანი პათოლოგიური ქცევების პატერნი, რომელიც ხასიათდება ხალხთან არასტაბილური ურთიერთობით, საკუთარი თავის არასტაბილური აღქმითა და არასტაბილური ემოციებით.
ასთდ-ს მიზეზი შეიძლება იყოს: აგრესიის გამოხატვა, თვითდასჯა, ნორმალური ემოციების გაჩენა და ემოციური ტკივილისა, ან რთული გარემოებებისგან თავის გართობის მიზნით.
ბიპოლარული აშლილობის მქონე ადამიანში შესაძლოა გამოჩნდეს მპა-ს მახასიათებლები, როცა იგი მანიაკალურ ან დეპრესიულ მდგომარეობაში იმყოფება, მაგრამ ეს მახასიათებლები გაქრეს როცა მისი ხასიათი ნორმას დაუბრუნდება.
თუმცა, ზოგ ფსიქიატრს ურჩევნია, რომ ამ დიაგნოზთან დაკავშირებული სტიგმისა ან იმის გამო რომ მპა დიდი ხნის განმავლობაში ითვლებოდა განუკურნებლად, თუმცა ძირითადად ითვლება, რომ უკეთესია საკუთარი დიაგნოზი იცოდნენ, რადგან ამ შემთხვევაში მათ შეუძლიათ გაიგონ რომ მსგავსი პრობლემები სხვებსაც ჰქონდათ და შესაძლებელია ეფექტიანი მკურნალობა.
ციკლი ხშირად იწყება იმით, რომ ისინი განიცდიან ემოციურ ტკივილს, იქცევიან რა იმპულსურად, რათა ამ ტკივილისგან გათავისუფლდნენ, რასაც მოყვება სირცხვილისა და დანაშაულის გრძნობა იმპულსურობის გამო, რაც, თავის მხრივ, უფრო ძლიერ იმპულსურ სურვილებს აჩენს, რათა ეს გაძლიერებული ტკივილი მოიცილონ.
მარშა ლაინჰანის თანახმად, მპა-იანი ხალხის ემოციურ მგრძნობიარობას, მათი ინტენსიურობასა და ხანგრძლივობას შეიძლება ჰქონდეს, როგორც პოზიტიური ასევე ნეგატიური ეფექტები.
თუმცა, ისინი შეიძლება უარყოფითმა ემოციებმა წალეკონ (შფოთვა, დეპრესია, სირცხვილისა და დანაშაულის გრძნობები და სხვ.), ამის გამო ისინი განიცდიან უკიდურეს სევდას მოწყენილობის ნაცვლად, უკიდურეს სირცხვილსა და დამცირებას მსუბუქი სირცხვილის ნაცვლად, განრისხებას უბრალო წყენის ნაცვლად და პანიკას უბრალო ნერვიულობის ნაცვლად.
ძირითადად, ფსიქოლოგიური შეფასება მოიცავს, პაციენტისთვის კითხვების დასმას იმის შესახებ თუ როდის დაიწყო და რამდენად მძიმეა მისი სიმპტომები, ისევე როგორც, სხვა ზოგადი შეკითხვები იმის შესახებ თუ რა გავლენა აქვთ ამ სიმპტომებს მის ზოგად ცხოვრების დონეზე.
თუმცა, გონების შესაძლებლობამ, რომ მოახდინოს არასასურველი ემოციების ბლოკირება, შეიძლება დროებით გათავისუფლდეს პრობლემისგან, მას ასევე შეიძლება მოჰყვეს არასასურველი გვერდითი მოვლენა რაც გამოიხატება სასურველი და ჩვეულებრივი ემოციების ბლოკირება ან დაჩლუნგება, რაც თავის მხრივ ადამიანს გაურთულებს ცხოვრებისეული გადაწყვეტილებების ქმედითობას.
ზოგჯერ სხვებისთვის შესამჩნევია, როცა მპა-ს მქონე ხალხი დისოციაციის მდგომარეობაშია, რადგან მათი სახისა და ვოკალური გამოხატულება ხდება ბლაგვი და უემოციო, ან შეიძლება დაბნეულები ჩანდნენ; თუმცა, ასევე შეიძლება სრულად შეუმჩნევლად ჩაიაროს დისოციაციის პერიოდმა.
სხვა სიმპტომები შეიძლება მოიცავდეს: საკუთარ პიროვნებაში, მორალში, ფასეულობებში დაურწმუნებლობა; პარანოიდალური ფიქრები სტრესულ მდგომარეობაში ყოფნისას; დისოციაცია და დეპრესონალიზაცია; საშუალოდან მძიმე შემთხვევებში, სტრესის მიერ გამოწვეული რეალობასთან შეხების დაკარგვა, ან ფსიქოზური მდგომარეობა
მკვლევარების უმეტესი ნაწილი თანხმდებიან, რომ ტრამვატული ბავშვობა შეიძლება დამატებითი ფაქტორი იყოს, მაგრამ ისტორიულად ნაკლები ყურადღება ექცევა ისეთი მიზეზების გამოკვლევას, როგორებიცაა: თანდაყოლილი ტვინის ანომალია, გენეტიკა, ნეირობიოლოგიური ფაქტორები და გარემოებითი ფაქტორები გარდა ტრამვისა.
დისოციაციის დროს გონებას ავტომატურად გადააქვს ყურადღება ამ მოვლენისგან, სავარაუდოდ იმისთვის რომ თავი დაიცვას ინტენსიური ემოციებისა და არასასურველი იმპულსური ქცევებისგან რაც სხვა შემთხვევაში შეიძლება იქნეს გამოწვეული.
მპა-ს აკავშირებენ დაბალ ფუნქციონირებასთან და ქმედუუნარობასთან, მაშინაც კი, როდესაც სოციოეკენომიკური სტატუსი, სამედიცინო პირობები და ყველა ფსიქიატრიული აშლილობა კონტროლირდებოდა.
დამატებითი კვლევებია საჭირო, იმის გასარკვევად, თუ ეს სქესთანაა დაკავშირებული თუ სოციალურ პირობებთან, მაგრამ უფრო მეტი ქალს აქვს მპა-ს დიაგნოზი ვიდრე კაცს.
ამის შედეგად, მპა-ს მქონე ხალხს შეიძლება დასჭირდეს უფრო დიდი ხანი იმისათვის, რომ დაუბრუნდნენ სტაბილურ ემოციურ საწყისს ძლიერი ემოციების განცდის შემდეგ.
ხშირია ისეთი იმპულსური ქცევა, როგორიცაა: ნარკოტიკული, ან ალკოჰოლური დამოკიდებულება, ჭამის აშლილობები, დაუცველი სექსი, ან ბევრ პარტნიორთან სექსუალური ურთიერთობა, ფულის უგუნურად ხარჯვა და მანქანის უგუნურად მართვა.
იმპულსური ქცევა ასევე შეიძლება გამოიხატებოდეს მოულოდნელად სამსახურიდან წამოსვლით, ან რომანტიკული ურთიერთობის დამთავრებით, სახლიდან გაქცევთ და თვითდაზიანებით.
ფსიქოლოგიურ ფაქტორებში შეიძლება შედიოდეს ინდივიდის პიროვნება და ტემპერამენტი, რაც განისაზღვრება მათი გარემო ფაქტორებიდან და სტრესთან, ნასწავლი, ადაპტაციური მექანიზმებით.
რომანტიკულ ურთიერთობებში, მპა დაკავშირებულია ქრონიკული სტრესისა და კონფლიქტების მაღალ დონესთან, რომანტიკული პარტნიორების დაბალ კმაყოფილებასთან, ოჯახურ ძალადობასთან, მოულოდნელ ფეხმძიმობასთან.
ერთ-ერთი ასეთი მიზეზია ის, რომ მპა-ს სიმპტომები ემთხვევა ისეთ აშლილობებს როგორებიცაა: დეპრესია, პოსტ-ტრამვატული სტრესული აშლილობა და ბიპოლარული აშლილობა.
მარშა ლაინჰანის თანახმად, ბევრ ფსიქიატრს უჭირს მპა-ს დიაგნოზის დასმა -5-ის გამოყენებით რადგან ეს კრიტერიუმები აღწერს ქცევების დიდ სხვადასხვაობას.
ამ პრობლემის აღმოსაფხვრელად, მან სიმპტომები დააჯგუფა 5 ძირითად კატეგორიად: ემოციები, ქცევა, ინტერპერსონალური ურთიერთობა, თვითობის შეგრძნება და კოგნიცია.
5 მპა-ს მთავარ მახასიათებლებად განსაზღვრავს ინტერპერსონალური ურთიერთობების, თვით წარმოდგენისა და აფექტურობის არასტაბილურობით, ისევე როგორც, შესამჩნევად იმპულსური ქცევით.
10 ამ აშლილობას განსაზღვრავს როგორც მპა-ს მსგავს აშლილობას და მას უწოდებს ემოციურად არასტაბილური პიროვნების აშლილობას მისი ორი ქვეტიპი აღწერილია ქვემოთ.
ინტენსიური ემოციების გარდა, მპა-ს მქონე ხალხს ახასიათებს ემოციური არასტაბილურობა, მათი ხასიათი ხშირად ირყევა ბრაზიანობასა და შფოთვას შორის , დეპრესიასა და შფოთვას შორის.
ხასიათის აშლილობისას პიროვნების აშლილობის დიაგნოზი არ უნდა დაისვას, გარდა იმ შემთხვევისა, როდესაც პაციენტის ისტორია მხარს უჭერს პიროვნების აშლილობის არსებობას.
მათი უმეტსობა პროტესტანტული რელიგიის მიმდევარი იყო, რაც ქმნიდა გარკვეულ სირთულეებს: მათ არ ჰქონდათ ადგილი სადაც გამართავდნენ ღვთისმსახურებას.
ეს პრობლემა, რომ გადაეწყვიტათ, ნოვოჩერკასკის ადგილობრივმა ხელისუფლებამ საუკუნის ბოლოს სპეციალურად მათთვის ქალაქის ტერიტორიაზე გამოყო მიწის ნაკვეთი, რათა აეშენებინათ ლუთერანული კირხე.
ნოვოჩერკასკის ევანგელისტური ქრისტიან-ბაპტისტური ეკლესია — უდიდესი პროტესტანტური ეკლესია ქალაქ ნოვოჩერკასკში, როსტოვის ოლქი, რუსეთი.
მოჰაჩის ბრძოლის დროს ოსმალეთის არმიის მთავარი მეთაური იყო მეჰმედ -ის დიდი ვეზირი სარი სულეიმან-ფაშა, ხოლო ავსტრიელთა ჯარებს კარლ ლოთარანგიელი მეთაურობდა.
სულეიმან-ფაშამ იფიქრა, რომ ეს მისი შანსი იყო და ბრძანება გასცა, რომ არმიას მთელი ძალებით შეეტია ჰაბსბურგთა მარცხენა ფლანგისთვის, რომელიც ადრინდელ პოზიციაზე რჩებოდა და მას პირადად ბავარიის მმართველი მაქსიმილიან მეთაურობდა.
ოსმალეთის არმია ფლობდა რიცხობრივ უპირატესობას მაქსიმილიან -ის არმიასთან შედარებით, ამიტომ მაქსიმილიანმა სასწრაფოდ გაუგზავნა კურიერი კარლ ლოთარინგიელს და აცნობა, რომ საფრთხეში იყვნენ.
ამის შემდეგ, პაპ ინოკენტი -ის ინიციატივით შეიქმნა ანტიოსმალური კოალიცია „საღვთო ლიგა“, რომლის შემადგენლობაშიც შევიდნენ ავსტრია, ვენეცია და პოლონეთი.
სანამ სპარსეთი ზრდიდა ძალას, მათი ადგილობრივი ხელისუფლების სისტემამ ანატოლიაში, მისცა ბევრ საპორტო ქალაქს ზრდისა და გამდიდრებისათვის საშუალება.
პირველი სახელმწიფო, რომელსაც ეწოდა სომხეთი, იყო მეზობელი ხალხების სომხების ერვანდუნების დინასტიის სახელმწიფო, რომლის შემადგენლობაში, დაწყებული მე-6 საუკუნიდან შედიოდა აღმოსავლეთ თურქეთის რაიონებიც, რომელიც შემდგომში გახდა სომხეთის სატრაპია აქემენიდების მმართველობის ქვეშ.
აჯანყება, რომელიც ადვილად ჩაიხშო სპარსელების მიერ, ჩაუყარა საფუძველი შემდგომი ბერძნულ-სპარსულ ომებს, რაც საბოლოოდ აღმოჩნდა ევროპის ისტორიაში ერთ-ერთ ყველაზე მნიშვნელოვან ომებად.
აქემენიდურ სპარსეთის მმართველობის შემდეგ, ალექსანდრე მაკედონელმა საბოლოოდ დაიბრუნა კონტროლის ქვეშ მთელი რეგიონი, სპარსეთთან თანმიმდევრული ბრძოლების შემდეგ, რომელიც დაამხო დარიოს -ის იმპერია.
ალექსანდრე მაკედონელის სიკვდილის შემდეგ, მისი დაპყრობილი ტერიტორიები, მისი რამდენიმე სანდო გენერლებს შორის გაიყო, მაგრამ არსებობდა შეჭრის მუდმივი საფრთხე გალებისა და სხვა ძლიერი მმართველების მხრიდან პერგამონში, პონტოსა და ეგვიპტეში.
სელევკიდების იმპერია, რომელიც ალექსანდრეს უდიდესი ტერიტორია იყო და მოიცავდა ანატოლიას, ჩაება რომთან კატასტროფულ ომში, რომლის კულმინაცია ტერმოფილისა და მაგნეზიის ბრძოლა იყო.
სახანომ შეინარჩუნა თავისი ორიგინალური რელიგიის ელემენტები, რომლებიც შამანიზმი და ტენგრიზმია, ხოლო მიუხედავად იმისა, ისინი მიიღეს ბუდისტი ბერების მისიონერები და მისდევდნენ პრაქტიკულ სინკრეტულ რელიგიას.
ბერძენმა კოლონისტებმა დააარსეს მრავალი მნიშვნელოვანი ქალაქი, როგორიცაა მილეტი, ეფესო, სმირნა და ბიზანტიუმი, ეს უკანასკნელი კი დაარსებული იყო ძვ.
323 წელს, ალექსანდრე მაკედონელის გარდაცვალების შემდეგ, ანატოლია დაიყო რამდენიმე მცირე ელინისტურ სამეფოდ, რომლებიც შემდგომში, პირველი საუკუნის შუა რიცხვებში რომის რესპუბლიკის შემადგენლობაში შევიდნენ.
ელინიზაციის პროცესი ალექსანდრეს დაპყრობის შემდეგ, რომის მმართველობის ქვეშ უფრო დაჩქარდა, რის შედეგად, ჩვენი წელთაღრიცხვის ადრეულ საუკუნეებში ადგილობრივი ანატოლიური ენები და კულტურები გაქრა, მის ნაცვლად კი ძველი ბერძნული ენა და კულტურა აყვავდა.
თურქი ხალხები და მათი მონათესავე ჯგუფები, გადმოსახლდნენ თურქესტანის დასავლეთიდან, რომელიც დღეს მონღოლეთს მოიცავს, აღმოსავლეთ ევროპის, ირანის პლატოს, ანატოლიისს და თანამედროვე თურქეთის მიმართულებით, რამდენიმე დიდი ტალღით.
საუკუნეში, თრაკიელები საკმაოდ გავრცელებულნი იყვნენ და ამავე დროს, ჰეროდოტეს განსაზღვრით, მეორე ყველაზე მრავალრიცხოვანი ხალხი, მისთვის ცნობილ მსოფლიოს ნაწილში , ასევე პოტენციურად ყველაზე ძლიერი და ერთიანი.
თრაკიელები, ანტიკურ ხანაში დაყოფილები იყვნენ დიდი რაოდენობით ჯგუფებსა და ტომებზე, თუმცა არსებობდა რიგი ძლიერი და ორგანიზებული თრაკიული სახელმწიფოებიც, როგორიცაა თრაკიის ოდრისინიის სამეფო და ბურებისტას დაკიის სამეფო.
სელჩუკებმა გააერთიანეს აღმოსავლეთ ისლამური სამყაროს გახლეჩილი პოლიტიკური სცენა და ითამაშეს გადამწყვეტი როლი პირველ და მეორე ჯვაროსნული ლაშქრობების დროს.
კულტურისა და ენის მაღალი სპარსიანიზაციასთან ერთად, სელჩუკებმა ასევე მნიშვნელოვანი როლი ითამაშეს თურქ-სპარსული ტრადიციის განვითარებაში, აგრეთვე სპარსული კულტურის ანატოლიაში გადმოტანაშიც.
395 წელს, თეოდოსიუს -ის გარდაცვალების შემდეგ, რომის იმპერია მის ორ ვაჟს შორის დაიყო, ხოლო ქალაქი, რომელიც ხალხში პოპულარული იყო, როგორც კონსტანტინოპოლი, აღმოსავლეთ რომის იმპერიის დედაქალაქი გახდა.
აღმოსავლეთ რომის იმპერია, რომელიც მოგვიანებით ისტორიკოსების მიერ ეწოდა ბიზანტიის იმპერია, გვიანი შუა საუკუნეებამდე, დღევანდელი თურქეთის ტერიტორიის უდიდეს ნაწილს აკონტროლებდა, ხოლო დანარჩენი ტერიტორია სასანური სპარსეთის ხელში იყო.
ბრინჯაოს ხანის ცივილიზაციებმა, როგორიცაა ხეთები, აქადები, ასურელები, მოგვაწოდეს ბევრი მაგალითი მათი მოქალაქეების ყოველდღიური ცხოვრებისა და სავაჭრო ურთიერთობებისა.
ხეთების დაცემის შემდეგ, კუნძულის დასავლეთ სანაპიროზე წარმოიშვა ახალი სახელმწიფოები, ფრიგიისა და ლიდიის, როგორც ბერძნული ცივილიზაციის ნაწილი, რომელიც აყვავება დაიწყო.
რომის კონტროლი ანატოლიაზე გაძლიერდა, რომელიც ადგილობრივ ხელისუფლებას საშუალება მისცა ეფექტურად დაარეგულიროს მიწები, ასევე გააძლიერა სამხედრო დაცვა.
საუკუნის დასაწყისში, კონსტანტინე დიდმა, კონსტანტინოპოლში ახალი ადმინისტრაციული ცენტრი შექმნა, ხოლო საუკუნის ბოლოს, რომის იმპერია ორ ნაწილად გაიყო, აღმოსავლეთი ნაწილი თავისი დედაქალაქით კონსტანტინოპოლში, ისტორიკოსების მიერ მოიხსენიება, როგორც ბიზანტიის იმპერია თავისი თავდაპირველი სახელის მიხედვით, რომელიც ბიზანტიუმი იყო.
სელჩუკელმა თურქმენებმა შექმნეს შუა საუკუნეების იმპერია, რომელიც აკონტროლებდა დიდ ტერიტორიას, გაჭიმული ჰინდუქუშიდან აღმოსავლეთ ანატოლიამდე და ცენტრალური აზიიდან სპარსეთის ყურემდე.
მშობლიური მიწებიდან, რომელიც არალის ზღვასთან მდებარეობს, სელჩუკები წამოიწიეს ხორასანის ტერიტორიაზე და სანამ დაიპყრობდნენ აღმოსავლეთ ანატოლიას, დაიპყრეს სპარსეთის მატერიკულ ნაწილს.
ანატოლიის ისტორია შეიძლება დავყოთ წინაისტორიად, ძველი ახლო აღმოსავლეთის დროთ , კლასიკური ანატოლიის დროთ, ელინისტურ ანატოლიად, ბიზანტიურ ანატოლიად, რომელიც მოიცავს ადრეულ შუასაუკუნეებიდან ჯვაროსნული ლაშქრობებამდე და საბოლოოდ თურქულ დროთ, რომელიც მე-15 საუკუნეში დაიპყრეს.
ჰუნების ლაშქარი ატილას მმართველობით, რომელიც საუკუნეში შემოიჭრა და დაიპყრო ევროპის დიდი ნაწილი, შეიძლება ყოფილიყო თურქული წარმოშობის და ხუნუს შთამომავალი.
ზოგიერთი მკვლევარი ამტკიცებს, რომ ჰუნები ერთ-ერთი პირველი თურქული ტომი იყო, ხოლო სხვები ამტკიცებენ, რომ ისინი მონღოლური წარმოშობის იყვნენ.
თურქეთის სახელი მომდინარეობს ლათინურიდან , ანუ „თურქების მიწა“, რომელიც ისტორიულად გულისხმობდა აღმოსავლეთ ევროპისა და ცენტრალური აზიის სრულიად განსხვავებულ ტერიტორიას, რომელიც მოექცა თურქული ხალხების კონტროლის ქვეშ, ადრეულ შუა საუკუნეების პერიოდში.
იმ დრომდე, სანამ თურქებმა დაიპყრეს თანამედროვე თურქეთის ტერიტორია, თურქეთის ისტორია მოიცავს შუა საუკუნეების სელჩუკთა იმპერიის ისტორიას, ისევე, როგორც შუა საუკუნეების თანამედროვე ოსმალეთის იმპერიის ისტორიას და თურქეთის რესპუბლიკის ისტორიას, 1920 წლიდან.
თურქეთის ისტორია — დღევანდელი გაგებით მოიცავს იმ რეგიონის ისტორიას, რომელიც ახლა აყალიბებს თურქეთის რესპუბლიკის ტეროტორიას, რომელიც ასევე მოიცავს ანატოლიის და აღმოსავლეთ თრაკიის ისტორიას.
ოსმალეთის პერიოდამდე, უნდა გაანალიზდეს განსხვავება თურქულენოვანი ხალხების და იმ ტერიტორიების ისტორია, რომელიც ახლა აყალიბებს თურქეთის რესპუბლიკის ტერიტორიას.
საუკუნეებს შორის, ანატოლიისთვის ბიზანტიელებსა და მეზობელ სასანიდებს ხშირად ჰქონდათ ომი, რომელიც მნიშვნელოვნად ამოწურა ორივე იმპერიის ძალა, რაც გზა გაუხსნა მათი დაპყრობისთვის.
კუმჟენის მემორიალის შემადგენლობაში შედის ხუთი პილონი, გამარჯვების ოთხი სტელა, მონუმენტი „შტურმი“ და მემორიალური დაფა, რომელზეც ამოკვეთილია როსტოვის ომებში მონაწილე ნაწილების სახელები.
კერძოდ: ქალი პისტოლეტით ეს არის ალექსანდრა ნოზაძე, ქართველი, დაბადებული აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის სოფელ ოთხარაში, 56-ე არმიის, 343-ე მსროლელთა დივიზიის, 1151-ე მსროლელთა პოლკის ასეულის პოლიტხელი.
მასთან ახლოს ასეულის ხელმძღვანელი, ეროვნებით კარელიელი ლეიტენანტი ვლადიმირ მოლოვიდოვი, რომელმაც შეცვალა ალექსანდრა, მას შემდეგ რაც იგი გარდაიცვალა.
იგი გავრცელებული იყო ქვეყნის ფარგლებს გარეთაც და მისი ყურძენი გამოიყენებოდა, როგორც საუკეთესო საკუპაჟე მასალა რომელიმე დაბალხარისხიანი ღვინის ხარისხის ასამაღლებლად.
სრული სიმწიფის პერიოდში ჩინურის ყურძენი მომწვანო-მოქარვისფრო ელფერს იღებს და ძალიან წააგავს ზეთისხილის ფოთოლს, რომელსაც ძველად ქართლში „ჩინის“ სახელით მოიხსენიებენ.
ინდოჩინეთის ომში კომუნისტების გამარჯვების, კომუნისტური პარტიის მმართველობის ქვეშ ვიეტნამის გაერთიანების, კამბოჯაში და ლაოსში კომუნისტური მმართველობის დამყარების შემდეგ იგი მუდმივად მიუთიტებდა კომუნისტურ საფრთხეზე და მოითხოვდა გადამწყვეტი ზომების მიღებას კომუნისტების საწინააღმდეგოდ.