polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
სწორედ ეს მოვლენა გახდა მიზეზი მისი ძველი მოწინააღმდეგეებისთვის, რომლებმაც წინა აჯანყების შემდეგ ცოცხალი გადარჩნენ, ხელში ისევ აეღოთ იარაღი.
ამის შემდეგ ტრაპიზონის სამეფო ტახტზე პრეტენზია განაცხადა ანა კომნენოსმა, რომელიც იმპერატორი ალექსი -ის უფროსი ქალიშვილი და მოკლული იმპერატორის, ბასილი -ის და იყო და ტახტზე მისი პრეტენზია ირინასთან შედარებით უფრო ლეგიმტიმური იყო.
ანა კომნენოსი თავდაპირველად გამაგრდა ლაზიის თემში და 1341 წლის 17 ივლისს, ადგილობრივი ლაზი მეომრებისა და საქართველოს მეფის გიორგი ბრწყინვალის მხარდაჭერით აიღო ტრაპიზონი.
ერთის მხრივ ამიძანტარების და მეორეს მხრივ ლაზთა და ჭანთა რჩეული და ასევე ტრაპიზონის იმპერიის მოსახლეობის სურვილით ის დედაქალაქში იმპერატორად აკურთხეს.
1340 წლის 6 აპრილს, ბასილი დიდი კომნენოსის გარდაცვალების შემდეგ ტრაპიზონის იმპერიის მმართველობა ხელში ჩაიგდო ბიზანტიის იმპერატორ ანდრონიკე -ის არაკანონიერმა ქალიშვილმა, ირინა პალეოლოგოსმა.
ის წინასწარ ემზადებოდა მოვლენების ამგვარი განვითარებისთვის და ბასილის შვილები ირინა ტრაპიზონელისაგან, ალექსი და კალო-იოანე, გაგზავნა კონსტანტინოპოლში და თავად ერთგული პარტიის მეშვეობით მალევე იმპერატორად ეკურთხა.
ალექსანდრე -ის სასახლეს სტუმრობდნენ იმპერატორები ალექსანდრე და ალექსანდრე , პოეტები ვასილ ჟუკოვსკი და ალექსანდრე პუშკინი, გენერალი ნიკოლოზ რაევსკი და მისი ქალიშვილი მარია ვოლკონსკაია, მხატვარი ივანე აივაზოვსკი, განათების კომისარი ანატოლი ლუნაჩარსკი და სხვა ცნობილი ადამიანები.
სასახლე ცნობილია იმ ფაქტით, რომ 1825 წელს სწორედ აქ გარდაიცვალა რუსეთის იმპერატორი ალექსანდრე . 2016 წლის მდგომარეობით სახლში განთავსებულია საბავშვო სანატორიუმი „“.
მოიცავს „ “-ს, ორიგინალ თამაშს მინიმალური გაუმჯობესებითა და სენსორული ეკრანის მხარდაჭერას, აგრეთვე „ “-ს, რომელშიც წარმოდგენილია დიდი რაოდენობით მტერი და ახალი თავსატეხები.
სიუჟეტის ცენტრში არიან კრის რედფილდი და ჯილ ვალენტაინი — .-ის სახელით ცნობილი ელიტარული რაზმის წევრები, რომლებიც ქალაქ რაკუნ-სიტის გარეუბნებში იძიებენ მათი ჯგუფის წევრების გაუჩინარების საქმეს.
ეს ეკლესიები უკვე ვეღარ აკმაყოფილებდა მრევლს, სწორეს ეს გახდა მიზეზი დონის სასულიერო კონსისტერიას მიეღო გადაწყვეტილება ახალი ქვის ეკლესიის მშენებლობის შესახებ.
ახალი ეკლესიის მშენებლობის დასრულებისთანავე ძველი ეკლესია დაშალეს, ხოლო 1902 წელს ააგეს ახალი აგურის ეკლესია, რომელიც აკურთხეს ღვთისმშობლის კვართის სახელზე.
ახალი ტაძრის მრევლთა რიცხვმა 4 000-ს მიაღწია, ტაძართან იყო დიდი ბიბლიოთეკა, მუშაობდა საეკლესიო-სამრევლო სკოლა, სადაც სწავლობდა ასი მოსწავლე.
მაგრამ ალექსანდროვ-გრუშევსკში საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების შემდეგ ქალაქს უწოდეს შახტი, ხოლო 1922 წელს ტაძრის ყველა სიმდიდრის ნაციონალიზაცია მოახდინეს.
და მან გადაწყვიტა, თავისი იდეა თოჯინებთან დაკავშირებით რეალობად ექცია – შეექმნა ბავშვებისთვის თოჯინა, რომელიც იქნებოდა მათთვის ნამდვილი მოდელი, ოცნების გოგონა.
იდეა პატარა გოგონებისათვის "დიდი გოგონას" თოჯინის შექმნის შესახებ რუთს მოუვიდა მაშინ, როდესაც მან დაინახა, რომ მისი გოგონას – ბარბარას და მის მეგობრებს შორის "ბავშვი თოჯინებზე" უფრო მეტი პოპულარობით სარგებლობდნენ სწორედ "დიდი გოგონას" თოჯინები.
როსტოვის ზოოპარკი არის იშვიათი და გადაშენების პირას მყოფი სახეობების კონსერვაციის პროგრამის წევრი, ასევე -ის — განსაკუთრებული ცხოველების საერთაშორისო საინფორმაციო სისტემის წევრი.
1930 წელს ზოოპარკში შეიყვანეს ეგზოტიკური ცხოველები: სპილო, ლომი, ვეფხვი, პუმა, ლეოპარდი, ნიანგი, ზღვის ლომი, პითონი, მაიმუნები, თუთიყუშები, ლამები, სირაქლემა.
აქ დაასაფლავეს ალექსანდრე ბატონიშვილი, დავით და მამუკა ბატონიშვილები, თვითონ არჩილ , მისი მეუღლე ქეთევანი, მათი ქალიშვილი დარეჯან ბატონიშვილი, დონის მონასტრის წინამძღვარი ლავრენტი .
აქ განისვენებენ ბატონიშვილი ბაქარი, რუსეთის არმიის გენერალ-ანშეფი გიორგი ბატონიშვილი, ელისაბედ დედოფალი , ათანასე თბილელი, გენერალი გიორგი დადიანი , მთარგმნელი მ.
საუკუნეში ქართველთა პანთეონი დაარსდა აგრეთვე მოსკოვის გარეუბანში ქართველთა აგარაკზე , სოფელ ვსესვიატსკოეში , ყველაწმინდის სახელობის ტაძართან 1725 წელს აქ დაკრძალეს სულხან-საბა ორბელიანი.
ფილმები დემონსტრირებული იყო ორსკესტრის თანდასწრებით, რომელშიც უკრავდნენ ვიოლინოზე, ფორტეპიანოზე, ხოლო მოგვიანებით ნაწარმოებს ასრულებდა სიმებიანი კვარტეტი.
მისმა შვილმა ევსტათიმ, რომელიც ტიპური ბერძენი იყო 80-იანი წლების ბოლოს სახლი მიჰყიდა ადვოკატის თანაშემწის ცოლს ანასტასია რაბინოვიჩს, დაბადებით ტიტოვას.
ანასტასია იყო ადგილობრივი ნოტარიუსის მიხეილ რაბინოვიჩის ცოლი და ანტონ ჩეხოვის გიმნაზიის მეგობარი, სანქტ-პეტერბურგის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სამართლის კანდიდატი.
ჩეხოსლოვაკიურმა 9-ებმა უკვე ამოწურეს თავისი რესურსი, ახალი ტროლეიბუსების ყიდვისთვის საჭირო სახსრები კი ტროლეიბუსების პარკს არ გააჩნდა.
ამიტომ 1990-იან წლებში მოხდა მოძრავი შემადგენლობის მასიურად ჩამოწერა — ტროლეიბუსები დაშალეს რათა მათი ნაწილები გამოეყენებინათ შედარებით ახალი ტროლეიბუსების შესაკეთებლად.
ეს იყო უკანასკნელი მოქმედი ტროლეიბუსის სისტემა საქართველოს მიერ კონტროლირებად ტერიტორიაზე (ერთადერთი ტროლეიბუსის სისტემა, რომელიც საქართველოში შემორჩა სოხუმის ტროლეიბუსია).
გორის ტროლეიბუსის ხილვა შეიძლება რენი ჰარლინის ფილმში „აგვისტოს 5 დღე“, როცა ფილმის მთავარი გმირები სხედან კაფეში სტალინის გამზირზე და უკანა პლანზე გაივლის ტროლეიბუსი 9.
საბჭოთა მმართველობის პერიოდში გუმბათიდან ჩამოხსნეს მოოქროვილი სპილენძის სახურავი, ნაცვლად ტაძარი უნდა გადაეხურათ რკინის ფირფიტებით, თუმცა დიდ ხნის მანძილზე ეს არ გაუკეთებიათ და ტაძარი სერიოზულად დაზიანდა ბუნების მოქმედების შედეგად.
ლენინმა დაამყარა მუშათა და გლეხთა ხელისუფლება, ბოლშევიკების წინადადებით 26 ოქტომბერს სასწრაფოდ მოიწვიეს როსტოვ-ნახიჩევანის მუშათა და ჯარისკაცთა საბჭოს დეპუტატების სხდომა, რომლებიც სასტიკად ეწინააღმდეგებოდნენ მენშევიკებსა და ესერებს.
სკულპტურული კომპოზიცია მდებარეობს ადგილზე სადაც 1917 წლის 26 ოქტომბერს გაიმართა მიტინგი დონის როსტოვში საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების მხარდასაჭერად, რასაც ადასტურებს კვარცხლბეკზე არსებული წარწერა:
როსტოვ-ნახიჭევანის ბოლშევიკებმა გაზეთის საშალებით დაამაყარეს კავშირი ბოლშევიკურ ჯგუფებს შორის, ეხმარებოდნენ მათ შეექმნათ ახალი და გაეძლიერებინათ არსებული პარტიული ორგანიზაციები, გაეძლიერებინათ პოლიტიკური მუშაობა მასებთან.
1990 წელს სამცხე-ჯავახეთში დაარსდა პირველი უმაღლესი საგანმანათლებლო დაწესებულება თბილისის ივანე ჯავახიშვილის სახელობის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ახალციხის ფილიალი.
1991 წელს ფილიალის ბაზაზე დაფუძნდა "ახალციხის დამოუკიდებელი უნივერსიტეტი", რომელიც 1995 წელს თსუ ახალციხის ფილიალს შეუერთდა, როგორც ფასიანი სწავლების განყოფილება.
2011 წლის 14 დეკემბრის მთავრობის 476 დადგენილებით სსიპ ახალციხის სახელმწიფო სასწავლო უნივერსიტეტში განხორციელდა რეორგანიზაცია და ჩამოყალიბდა მისი უფლებამონაცვლე - ა იპ ახალციხის სახელმწიფო სასწავლო უნივერსიტეტი.
2002 წელს თბილისის ივანე ჯავახიშვილის სახელობის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ახალციხის ფილიალს ეწოდა თბილისის ივანე ჯავახიშვილის სახლობის სახელმწიფო უნივერსიტეტის მესხეთის ფილიალი.
2009 წელს მთავრობის 183 დადგენილებით სსიპ ახალციხის ინსტიტუტს მიენიჭა სასწავლო უნივერსიტეტის სტატუსი და ეწოდა სსიპ ახალციხის სახელმწიფო სასწავლო უნივერსიტეტი.
2007 წლს მთავრობის 161 დადგენილებით თსუ მესხეთის ფილიალის ბაზაზე დაფუძნდა დამოუკიდებელი უმაღლესი საგანმანათლებლო დაწესებულება _ სსიპ ახალციხის ინსტიტუტი.
ბოლშაია-მარტინოვკის სამების ეკლესია — მართლმადიდებლური ტაძარი სტანიცა ბოლშაია-მარტინოვკაში, მარტინოვკის რაიონი, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია.
ეკლესიას აქვს სამი საკურთხეველი: მთავარი ― სამების სახელზე, მარჯვენა ნიკოლოზ -ის მეუღლის ალექსანდრა თედორეს ასულის სახელზე, მარცხენა ― ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის სახელზე.
სასტუმრო „ინტურისტის“ ისტორია სათავეს იღებს 1954 წლის 1 ივლისიდან, როდესაც სსრკ-ის საგარეო ვაჭრობის სამინისტროს 326 ბრძანების თანახმად ქალაქ დონის როსტოვში ჩამოყალიბდა ინტურისტის სააგენტო, რომელიც გათვლილი იყო ქალაქში ჩამოსული უცხური დელეგაციებისა თუ ცალკეული უცხოელებისათვის.
მიუხედავად იმისა, რომ იზრდებოდა ქალაქისადმი ინტერესი, დონის როსტოვში მოქმედებდა მხოლოდ ერთი სასტუმრო „დონი“, რომელშიც უცხოელებისათვის გამოყოფილი იყო 65 ადგილი და მხოლოდ 8 ოთახი იყო აღჭურვილი სველი წერტილებით.
განსაკუთრებულ ინტერესს იწვევს ჩვენს წელთაღრიცხვამდე დაახლოებით 3,3 ათასი წლის წინ დათარიღებული 3 ადამიანის ნამარხი: მოზრდილი ქალის და 2 ერთმანეთზე ჩახუტებული ბავშვის, რომელთა ასაკი კბილების მიხედვით განისაზღვრა, როგორც 5 და 8 წელი.
მდიდრული დაკრძალვის მიხედვით, ისინი ავადმყოფობის გამო არ უნდა ყოფილიყვნენ გარდაცვლილნი, შედეგად მათი სიკვდილის მიზეზი დღეისათვის გაუგებარი რჩება.
2000 წელს დინოზავრზე მონადირეთა ექსპედიციამ აღმოაჩინა გობეროს არქეოლოგიური ძეგლი, სადაც ნაპოვნი იქნა ორი ერთმანეთის მიმდევრობით არსებული კულტურის კვალი.
გვალვა საჰარის უდაბნოს ტერიტორიაზე გრძელდებოდა ჩვენს წელთაღრიცხვამდე დაახლოებით 4600 წლამდე, რის შემდეგაც კლიმატი ისევ ნოტიო გახდა; ამ პერიოდს მიეკუთვნება ტენერიული კულტურის ყველაზე უფრო ადრეული ძეგლები, რომლის ანთროპოლოგიური ტიპი განსხვავდებოდა კიფიური კულტურისგან.
ამ კულტურასთან დაკავშირებული ადამიანის ნაშთები, პირველად აღმოაჩინეს აირის მთებში, ასევე მოგვიანებით, 2000 წელს ნიგერის ტენერეს უდაბნოში, გობეროს მახლობლად.
პირველი საჯარო გამოსვლა გაიმართა 1989 წლის 10 დეკემბერს ულან-ბატორში, ახალგაზრდობის სასახლის პირდაპირ, როდესაც ცაჰიაგინ ელბეგდორჟმა გამოაცხადა მონღოლეთის დემოკრატიული კავშირის შექმნის შესახებ.
დემონსტრანტებმა მოუწოდეს მთავრობას, რომ გაჰყოლოდნენ სსრკ-ში მიმდინარე გარდაქმნისა და საჯაროობის პოლიტიკას და ქვყანაში ჩაეტარებინათ მრავალპარტიული არჩევნები.
1990 წლის 14 იანვარს მანიფესტანტებმა, რომელთა რიცხვიც დასაწყისში 200 კაცს არ აღემატებოდა და ამ პერიოდისათვის ათასამდე გაიზარდა, დემონსტრაცია გამართეს ულან-ბატორში ლენინის მუზეუმთან, ხოლო 21 იანვარს სუხე-ბატორის მოედანზე.
რამდენიმე თვის განმავლობაში, პრაქტიკულად მარტის თვემდე აგრძელებდნენ დემონსტრაციების ორგანიზებას, შიმშილობას, მასწავლებლების, სტუდენტებისა და მუშების გაფიცვებს.
მომდევნო ათწლეულის განმავლობაში პოლიტიკურად და ეკონომიკურად მონღოლეთმა მჭიდრო ურთიერთობები დაამყარა სსრკ-სთან და ეკონომიკური ურთიერთდახმარების საბჭოსთან.
1984 წელს მონღოლეთის სახალხო-რევოლუციური პარტიის ცკ-ის გენერალური მდივნის იუმჟაგიინ ცედენბალის გადადგომის შემდეგ მისი თანამდებობა დაიკავა ჟამბინ ბატმუნხმა დაიწყო სახელმწიფო რეფორმების გატარება საბჭოთა მოდელის მიხედვით.
9 მარტს პრემიერ-მინისტრმა ჟამბინ ბატმუნხმა დაშალა პოლიტბიურო და გადადგა თანამდებობიდან, რის შემდეგაც მონღოლეთში გამოცხადდა პირველი მრავალპარტიული არჩევნები, რომელიც დაინიშნა ივლისისათვის.
მიტინგებისა და დემონსტრაციების მთელი რიგი მონღოლეთის დედაქალაქ ულან-ბატორში, რომელსაც შედეგად მოჰყვა მონღოლეთის სახალხო-რევოლუციური პარტიის მთავრობის გადადგომა, მრავალპარტიული საარჩევნო სისტემის დანერგვა და ახალი კონსტიტუციის მიღება.
ჯიგალაზადე იუსუფ სინან-ფაშას გარდაცვალების შემდეგ, სულთანმა სწორედ ის დანიშნა აღმოსავლეთის ფრონტის მეთაურად, თუმცა ნასუჰ-ფაშამ იმედები გააცრუა.
ნასუჰ-ფაშა 1607 წელს დაინიშნა არზრუმის ბეგლარბეგად და დაეკისრა 10,000 მეომრის გამოყვანა სეფიანთა ირანის წინააღმდეგ გამართულ ბრძოლებში.
გიუმიულჯინელი დამატი ნასუჰ-ფაშა (; დ. ალბანეთი, 1563 — გ. 17 ოქტომბერი, 1614, სტამბოლი, ოსმალეთის იმპერია) — ოსმალეთის იმპერიის სახელმწიფო მოღვაწე, წარმოშობით ალბანელი.
პირველი სინგლი გამოიცა 2015 წლის 9 სექტემბერს და დაიკავა პირველი ადგილი ესპანეთის და საფრანგეთის ჩარტებში, ხოლო მეორე სინგლი გამოიცა იმავე წლის 8 ნოემბერს და დაიკავა ნომერ მეოთხე პოზიცია ამერიკის შეერთებული შტატების ჩარტში.
ალბომში ძირითადად შესულია სოფტ როკის და საცეკვაო პოპის სტილის სიმღერები, რითიც ხაზი ესმევა მომღერლის ვოკალურ შესაძლებლობებს, განსხვავებით წინა ალბომისგან.
ქალაქ ტაგანროგის ისტორიაში, მონეტის დასახელება გვხვდება ობოლი ბერძენი ემიგრანტი ბავშვების სანქტ-პეტერბურგში გადაყვანის და ყირიმის ომის პერიოდში.
ამ სახლში ცხოვრობდა მთარგმნელი და პოეტი სოფია იაკოვლევის ასული პარნოკი, ასევე პოეტი, მომღერალი, საბჭოთა ჯაზის პიონერი, თარგმნელი, მოცეკვავე და ქორეოგრაფი ვალენტინ პარნახი და პოეტი ელიზაბეტა ტარახოვსკაია.
სიუჟეტი ვითარდება პირველი ნაწილის მოვლენებიდან ორი თვის შემდეგ, ამერიკის გამოგონილ ქალაქ რაკუნ-სიტში, რომლის მოსახლეობაც -ვირუსის შედეგად გადაიქცა საშინელ ზომბებად — ბიოლოგიური იარაღი, რომელიც შექმნა ფარმაცევტულმა კომპანია -მ.
მისი დებიუტი უკრაინის უმაღლეს ლიგაში შედგა 2012 წლის 6 აგვისტოს, დონეცკის „შახტარის“ წინააღმდეგ, მან 46-ე წუთზე მაქსიმ სტარცევი შეცვალა.
2013-14 წლების სეზონიდან ნაკლებად უწევდა ძირითად გუნდში თამაში, ამიტომ 2015 წლის იანვარში „ვოლინი“ დატოვა და გადავიდა უკრაინის დონით მეორე ჩემპიონატის კლუბ „ჰელიოსში“, სადაც გატარებულ ნახევარ სეზონში დასახელდა ჩემპიონატის საუკეთესო მეკარედ.
მიუხედავად იმისა, რომ კლუბი დაქვეითდა უმაღლესი ლიგიდან, ლიტოვჩენკომ შეძლო კარგი თამაშით თავის გამოჩენა და ზამთრის სატრანსფერო ფანჯრისას შეუერთდა „დინამო თბილისს“.
არსენალში“ გატარებული ორი სეზონის შემდეგ იჯარის წესით განათხოვრებული იყო ასევე ხარკივის კლუბ „გაზოვიკში“, ნახევარი სეზონის შემდეგ დაბრუნდა „არსენალში“.
სწავლის დროს, იმავე წლის აპრილში, მან მიიღო სერჟანტის წოდება, ხოლო დასრულების შემდეგ იგი უფროსი სერჟანტი გახდა და მიიღო შესაძლებლობა ესწავლა იაპონიის გენერალური შტაბის დაქვემდებარებაში.
მიუხედავად ამისა, ონოდამ გადაწყვიტა ოფიცრის კარიერის გაგრძელება და 1944 წლის აგვისტოში ჩააბარა ნაკანოს სამხედრო სასწავლებელში, რომელშიც დაზვერვის ოფიცრებს ამზადებდნენ.
იმავე წლის ბოლოს თვითმფრინავებმა ჯუნგლებში ჩამოაგდეს მე-14 არმიის მეთაურის, ტომოიუკი იამასიტას ბრძანება იარაღის დაყრასთან და კაპიტულაციასთან დაკავშირებით.
თუმცა, 1950 წელს რაზმის ერთ-ერთი იუტი აკაცუ ფილიპინების ხელისუფლებას ჩაბარდა და 1951 წელს იაპონიაში დაბრუნდა, რის შედეგადაც ცნობილი გახდა, რომ ონოდა და მისი რაზმის წევრები ჯერ კიდევ ცოცხლები არიან.
1972 წლის იანვარში, კუნძულ გუამზე, რომელიც აშშ-ის კონტროლის ქვეშ იყო, შემთხვევით იპოვეს იაპონიის ჯარის გადარჩენილი კაპრალი სეიტი ეკოი.
ამ შემთხვევამ აჩვენა, რომ ზოგიერთი იაპონელი ჯარისკაცი ჯერ კიდევ იმყოფება წყნარი ოკეანის კუნძულებზე და არ ფლობს ინფორმაციას იმაზე, რომ ომი დასრულდა.
ჰიროო ონოდა (; დ. 19 მარტი, 1922, კამეკავა, პრეფექტურა ვაკაიამა — გ. 16 იანვარი, 2014, ტოკიო) — იაპონიის შეიარაღებული ძალების სამხედრო დაზვერვის უმცროსი ლეიტენანტი.
იუტი აკაცუს ჩვენებებზე დაყრდნობით კომისია ატარებდა ძებნას 1954 წლის მაისში, 1958 წელს და 1959 წლის მაის-დეკემბერში, თუმცა, ონოდას და მისი რაზმის პოვნა ვერ მოხერხდა.
1939 წლის აპრილში, სკოლის დამთავრების შემდეგ, ონოდამ დაიწყო მუშაობა კერძო კომპანია ტაძიმაში და საცხოვრებლად გადავიდა ჩინეთის ქალაქ ხანკოუში, სადაც ინგლისური და ჩინური ენები ისწავლა.
ლუბანგზე ჩასვლისას ონოდამ შესთავაზა იაპონურ მთავარსარდლობას დაეწყოთ მომზადება გრძელვადიანი თავდაცვისთვის, თუმცა, მისი წინადადებები არ დააკმაყოფილეს.
1991 წლის 15 ნოემბერს, თავის ძმებთან ერთად, „სახალხო ფრონტის“ ბატალიონი შექმნა, რომელიც თავი 31 დეკემბერს, რამდენიმე ოკუპირებული სოფელის გათავისუფლებისას გამოიჩინა.
ომის დროს, აღდამის სოფელ მურადბეილის სამხედრო ნაწილიდან, სხვადასხვა პოლიტიკური ჯგუფების წევრებმა, საბრძოლო მასალების გატაცება სცადეს, რის წინააღმდეგ ასიფ მაჰარამოვი გამოვიდა და დააკავა ისინი.
ასიფ იუსიფის ძე მაჰარამოვი (, დ. 26 ივლისი 1952, აღდამი, აზერბაიჯანის სსრ, სსრკ – გ. 1 ივლისი 1994, იალტა, უკრაინა) — აზერბაიჯანელი სამხედრო მოღვაწე, აზერბაიჯანის რესპუბლიკის ეროვნული გმირი, ყარაბაღის ომის მონაწილე.
1993 წლის 23 ივლისს, როდესაც აღდამის რამდენიმე სოფლის ოკუპაცია მოხდა სომხების მიერ, ასიფი ამ დროს ბაქოს ჰოსპიტალში მძიმე მდგომარეობაში იწვა.
ტურნე დაიწყო 2014 წლის დეკემბრის ბოლოს ნევადას შტატის ქალაქ ლას-ვეგასიდან და გაგრძელდა 2015 წლეს სხვადასხვა ჯაზ ფესტივალის ფარგლებში ევროპისა და ჩრდილოეთ ამერიკის კონტინენტების გარშემო.
კსუ-ს ბაზაზე 2009 წლიდან ფუნქციონირებს ყოველკვარტალური რეცენზირებადი, რეფერირებადი სამენოვანი სამეცნიერო ჟურნალი „კავკასიის საერთაშორისო უნივერსიტეტის მაცნე“, რომელშიც იბეჭდებიან როგორც კსუ-ს, ასევე საქართველოსა და მის ფარგლებს გარეთ მოქმედი წამყვანი მეცნიერები; 2011 წლიდან უნივერსიტეტს შეემატა კიდევ ერთი ყოველკვარტალური პერიოდული ორგანო, გაზეთი „კავკასიის საერთაშორისო უნივერსიტეტი“, რომელიც საინფორმაციო და რეკრეაციული ხასიათისაა და ასახავს კსუ-ს ყოველდღიურ სამეცნიერო და კულტურულ-საგანმანათლებლო ცხოვრებას.
დაინერგა მეცნიერული სიახლეები, განვითარდა არსებული სტრუქტურები და მიმართულებები, შემუშავდა ახალი საგანმანათლებლო პროგრამები და სასწავლო კურსები, გაჩნდა სასწავლო და კვლევითი ლაბორატორიები.
2012 წელს უნივერსიტეტის ყველა პროგრამას 5 წლის ვადით მიენიჭა აკრედიტაცია, ასევე 5 წლის ვადით მოიპოვა ავტორიზაცია და უმაღლესი საგანმანათლებლო დაწესებულების — უნივერსიტეტის სტატუსი, რის შედეგადაც კავკასიის საერთაშორისო უნივერსიტეტში სწავლა სამსაფეხურიანი გახდა და სტუდენტთა ადგილების ზღვრული რაოდენობა 3500-ით განისაზღვრა.
1865 წელს ფრიდრიხ აუგუსტ კეკულემ შეადგინა ბენზოლის ფორმულა, რომლის მიხედვით ბენზოლის მოლეკულის ჩაკეტილ ჯაჭვში ნახშირბადის 6 ატომი მონაცვლეობითი მარტივი და ორმაგი ბმებითაა ერთმანეთთან დაკავშირებული.
თავისი ქიმიური თვისებებით ბენზოლი ტიპური არომატული ნაერთია, რომლის თვისებებს ხსნიან იმით, რომ -ბმის ელექტრონთა ღრუბლები ბენზოლის მოლეკულაში თანაბრადაა განაწილებული, მანძილი ნახშირბადის ატომებს შორის ერთნაირია .
სავარაუდოდ, მილევამ, 1905-თან დაკავშირებით, სერბ მეგობარს უამბო: „ჩვენ დავასრულეთ მნიშვნელოვანი ნაშრომი, რომელიც ჩემს მეუღლეს მსოფლიოში ცნობილს გახდის“.
ჯონ სტეტჩელი ყურადღებას ამახვილებს იმ მოსაზრებაზე, რომ ეს წერილები დაწერილია მათი სტუდენტური დღეების განმავლობაში, 1905 წლის ნაშრომებამდე, სულ ცოტა ოთხი წლით ადრე.
ზოგიერთი გარემოება, რომელშიც აინშტაინმა გამოიყენა სიტყვა „ჩვენი“ სამეცნიერო ნაშრომების შესახებ, უკავშირდება მათ სადიპლომო დისერტაციებს, რომელთათვისაც, ისინი ერთსა და იმავე თემებს ირჩევდნენ.
ალბერტ აინშტაინმა, სიტყვა „ჩვენი“ გამოიყენა ზოგადი ხასიათის განცხადებებში იმ დროს, როცა იგი შეუცვლელად იყენებდა სიტყვებს — „მე“ და „ჩემი“, როცა იმ სპეციფიურ იდეებზე საუბრობდა, რომელზედაც მუშაობდა იგი: „წერილები მარიჩისთვის, აჩვენებს, რომ აინშტაინი გულისხმობს „თავის“ სწავლას, „თავის“ ნამუშევარს მოძრავი სხეულების ელექტროდინამიკაზე. ვინაიდან, შევადარეთ „ერთი“ ცნობა „ჩვენს“ ნამუშევარს, ფარდობითი მოძრაობის პრობლემის შესახებ“.
ორ შემთხვევაში, სადაც მარიჩი თავს არიდებს აინშტაინის წერილებზე პასუხის დაუყოვნებლივ გაცემას, რომელშიც იგი საუბრობს თავის უახლეს იდეებზე, მარიჩი საერთოდ არ პასუხობს.
სტეტჩელი წერს: „მარიჩის შემთხვევაში, ჩვენ არ გვაქვს არც გამოქვეყნებული ნაშრომები და არც წერილები სერიოზული სამეცნიერო შემცველობით, არა მხოლოდ აინშტაინთან, არამედ, არც სხვა ვინმესთან; არც რაიმე ობიექტური მტკიცებულება მის შემოქმედებით ნიჭთან დაკავშირებით.
ჩვენ, სხვისგან გაგონილზე დაფუძნებული დიალოგებიც კი არ გვაქვს, რომლებიც მას ჰქონდა სხვა ადამიანებთან, სპეციფიკური, სამეცნიერო იდეების შემცველობით“.
მაგრამ აინშტაინმა ეს წინადადება იმ მიზნით წამოაყენა, რომ დაერწმუნებინა განქორწინების წინააღმდეგი მილევა და შეთანხმების დადგენილებით, მას ფული გადაეცემოდა მათ შვილებზე ზრუნვისთვის.
ახლად გამოქვეყნებულ წერილებზე (ინახავდა აინშტაინის გერი შვილიშვილი, მარგოტ აინშტაინი, გარდაცვალებამდე 20 წლით ადრე) დაყრდნობით, უოლტერ ისააკსონმა განაცხადა, რომ მარიჩი, შემოსავლის მიღების მიზნით, ნობელის პრემიის თანხას, ციურიხში მდებარე სამ ბინაში დებდა ინვესტიციად.
1896 წლის შემოდგომაზე, მარიჩი ციურიხის შვეიცარიის უმაღლეს ტექნოლოგიურ სკოლაში ჩაირიცხა, ვინაიდან, ჩააბარა მისაღები გამოცდა 4.25 ქულით .
მილევა მარიჩი ექვსსტუდენტიანი ჯგუფიდან ერთადერთი და მეხუთე ქალი იყო, რომელიც ამ განყოფილებაში სწავლობდა, რაც საგმირო საქმედ ითვლებოდა, ვინაიდან, იმ პერიოდში, ქალები იქ არ დაიშვებოდნენ.
ოქტომბერში, მარიჩი ჰაიდელბერგში გადავიდა, ჰაიდელბერგის რუპერტ-კარლის სახელობის უნივერსიტეტში ზამთრის სემესტრის განმავლობაში სწავლისთვის, ფიზიკის და მათემატიკის ლექციებზე დასასწრებად, როგორც მსმენელი.
1898 წლის აპრილში, იგი კვლავ დაუბრუნდა ციურიხის ტექნოლოგიურ სკოლას, სადაც იგი სწავლობდა შემდეგ კურსებზე: დიფერენციალური აღრიცხვა და ინტეგრალური კალკულუსი, მხაზველობითი და პროექტული გეომეტრია, მექანიკა, ასტრონომია, თეორიული, გამოყენებითი და ექსპერიმენტული ფიზიკა.
1886 წელს, მილევა მარიჩმა, საშუალო განათლების მიღება, ნოვი-სადის გოგონათა უმაღლეს სკოლაში დაიწყო, მაგრამ შემდეგ წელს, სწავლა სრემსკა-მიტროვიცაში განაგრძო.
1891 წელს, მილოს მარიჩმა, მოიპოვა სპეციალური ნებართვა, რომ მილევა ზაგრების სამეფო კლასიკურ უმაღლეს სკოლაში ჩარიცხულიყო, რომელიც მხოლოდ მამაკაცებისთვის იყო განკუთვნილი.
აღნიშნულ წელს, მარიჩი სერიოზულად ავად გრძნობდა თავს და გადაწყვიტა, რომ შვეიცარიაში გადასულიყო, სადაც, 14 ნოემბერს, ციურიხის გოგონათა უმაღლეს სკოლაში დაიწყო სწავლა.
1913 წლის ივლისში, მაქს პლანკმა და ვალთერ ნერნსტმა, აინშტაინს ბერლინში გამგზავრება სთხოვეს, რომელსაც, იგი დათანხმდა, თუმცა, გადაწყვეტილებამ მარიჩის მწუხარება გამოიწვია.
1913 წლის სექტემბერში, აინშტაინები მარიჩის მშობლებს ესტუმრნენ ნოვი-სადში და იმ დღეს, როცა ვენაში მიემგზავრებოდნენ, მილევამ, ვაჟები მართლმადიდებელ ქრისტიანებად მონათლა.
გზად, აინშტაინი საკუთარ ბიძას ესტუმრა ანტვერპენში, ხოლო შემდეგ, პაულ ერენფესტს და ჰენდრიკ ლორენცს იმ დროს, როცა მარიჩი შვილებთან ერთად ლოკარნოში იყო და ბერლინში, აპრილის შუა რიცხვებში ბრუნდებოდა.
აინშტაინი კი, ნაყოფიერ მეცნიერად დარჩა 1920-იან წლებში და 1914 წელს მილევასთან დაშორების შემდეგ, პირველი უდიდესი მნიშვნელობის ნამუშევარი შექმნა, . , .
ალბერტს რეგულარული წვლილი შეჰქონდა შვილზე ზრუნვაში, რასაც, იგი მაშინაც განაგრძობდა, როცა მეორე მეუღლესთან ერთად ამერიკის შეერთებულ შტატებში გადავიდა.
ბერლინში დასახლებიდან მცირე ხნის შემდეგ, აინშტაინმა მკაცრი პირობები მოითხოვა, თუ მარიჩი მასთან დარჩებოდა, რომელმაც, 1914 წელს, შვილები კვლავ ციურიხში წაიყვანა.
1903 წელს, მარიჩი და აინშტაინი დაქორწინდნენ, ბერნში, შვეიცარია, სადაც, აინშატინმა ინტელექტუალური საკუთრების შვეიცარიის ფედერალურ ინსტიტუტში დაიწყო მუშაობა.
ისინი ბერნში 1909 წლამდე ცხოვრობდნენ, იქამდე, ვიდრე აინშტაინმა ციურიხის უნივერსიტეტში არ დაიკავა მასწავლებლის თანამდებობა, 1910 წელს, დაიბადა მათი მეორე ვაჟი — ედუარდი.
1911 წელს, ისინი პრაღაში გადავიდნენ, სადაც ალბერტ აინშტაინი კარლის უნივერსიტეტში ასწავლიდა, თუმცა, ერთი წლის შემდეგ, ციურიხში დაბრუნდნენ და აინშტაინი ციურიხის შვეიცარიის უმაღლეს ტექნოლოგიური სკოლაში, პროფესორი გახდა.
იგი ალბერტ აინშტაინის თანამედროვე სტუდენტებიდან, ერთადერთი ქალი იყო ციურიხის შვეიცარიის უმაღლეს ტექნოლოგიურ სკოლაში და მეორე ქალი, რომელმაც სასწავლო პროგრამა მათემატიკისა და ფიზიკის განყოფილებაში, სრულად დაამთავრა.
მარიჩმა და აინშტაინმა, ურთიერთობა განაგრძეს და ქორწინებამდე, გოგონა — ლიზერლი შეეძინათ, რომელიც სავარაუდოდ, ახალგაზრდა გარდაიცვალა ან სხვა ოჯახმა აიყვანა შვილად.
ზოგიერთი აკადემიკოსი კამათობდა იმაზე, რომ იგი მხარდამჭერი პარტნიორი იყო მეცნიერებაში და არ არის გამორიცხული, რომ არსებითად დახმარებოდა აინშტაინს კვლევაში.
მისი დაბადებიდან ცოტა ხნის შემდეგ, მისმა მამამ, მიატოვა სამხედრო კარიერა და ჯერ რუმის, ხოლო შემდეგ, ზაგრების სასამართლოში დაიწყო მუშაობა.
1922 წელს, აინშტაინმა შეიტყო, რომ ნოემბერში, მას ნობელის პრემია მიენიჭა, 1923 წელს კი — ფული მილევა მარიჩს გადაურიცხა, რომელმაც, თანხა ციურიხში სამი ბინის საყიდლად გამოიყენა, რომელთაგან ერთ-ერთში, თავად ცხოვრობდა ხოლო ორს — საინვესტიციო მნიშვნელობა ჰქონდა მინიჭებული.
ისინი შეთანხმდნენ განცხადებაზე, რომლის დროსაც, აინშტაინმა წინასწარ ივარაუდა, რომ მალე, ნობელის პრემიას მოიპოვებდა და თანხა მის შვილებს გადაეცემოდა.
შეკითხვის პუნქტში, რომელშიც იოფემ განაცხადა, რომ „აინშტაინის“ გამოჩენა სამეცნიერო არენაზე 1905 წელს, „დაუვიწყარი“ იყო, მან აღწერა 1905 წლის ნაშრომების ავტორი , როგორც „ბერნის საპატენტო ოფისის ბიუროკრატი“, ანუ ალბერტ აინშტაინი.
მილევა მარიჩი, ნოვი-სადში გადავიდა, სადაც, სავარაუდოდ 1902 წლის იანვარში, მისი ქალიშვილი — ლიზერლი დაიბადა, რომელიც სერბეთში, სხვა ოჯახმა აიყვანა შვილად.
სწავლობდა: ვაჩნაძიანის საშუალო სკოლაში; თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტზე; უცხო ენათა ინსტიტუტში გერმანისტიკის ფაკულტეტზე; თსუ ხელოვნებათმცოდნეობის ფაკულტეტზე; თბილისის გოეთეს ინსტიტუტში.
ბელა ჩეკურიშვილის ლექსები იბეჭდება ლიტერატურულ პერიოდიკაში, გამოიცემა წიგნებად და თარგმნილია ინგლისურ, გერმანულ, იტალიურ, რუსულ, ფრანგულ, ესპანურ და არაბულ ენებზე.
მდებარეობს შარონოვის სახლში, რომელიც რუსეთის პრეზიდენტის 1995 წლის 20 თებერვლის 176 ბრძანების შესაბამისად შეტანილია რუსეთის ფედერაციის არქიტექტურული ძეგლების სიაში.
ტაგანროგის სახელმწიფო ლიტერატურულ და ისტორიულ-არქიტექტურულ მუზეუმ-ნაკრძალში შემავალ თითოეულ მუზეუმს აქვს ტავისი დაარსების სხვადასხვა დრო და გააჩნია თავისი ისტორია.
ტაგანროგის სახელმწიფო ლიტერატურული და ისტორიულ-არქიტექტურული მუზეუმ-ნაკრძალი — ლიტერატურული და მხარეთმცოდენობის მუზეუმების გაერთიანება ტაგანროგში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია.
როსტოველი მხარეთმცოდნეების მიხედვით, ტაძრის პროექტი შეიმუშავა დონის ნახიჩევანის გენერალური გეგმის ერთ-ერთმა ავტორმა ივან სტაროვმა, რომელსაც აშენებული ჰქონდა ტავრიდული სასახლე სანქტ-პეტერბურგში.
მოგვიანებით, როდესაც ამ არჩევნებზე ვერცერთმა პარტიამ ვერ მიიღო ერთპარტიული მთავრობის ჩამოსაყალიბებად საჭირო ხმა და კოალიციური მთავრობაც ვერ შეიქმნა, დაინიშნა ხელახალი არჩევნები.
2016 წლის 24 მაისიდან, თურქეთის მთავრობაში იკავებს თურქეთის რესპუბლიკის საოჯახო და სოციალურ პოლიტიკათა მინისტრის თანამდებობას, ამავე დროს არის სგპ-ს დეპუტატი სტამბოლიდან თურქეთის პარლამენტში.
2012 წლის პარტიის კონგრესზე, თავიდან აირჩიეს პარტიის სტამბოლის ოფისის მმართველი საბჭოს წევრად და გახდა პარტიის მედიასთან ურთიერთობების დეპარტამენტის ხელმძღვანელის მოადგილე.
1917 წელს გააქტიურდა, როგორც ბაშკირეთის საზოგადო მოღვაწე და იცავდა ბაშკირეთის საზოგადოების ინტერესებს დრამატული პოლიტიკური და სოციალური ცვლილების ფონზე.
მან ხელი შეუწყო არგაიაშის ეროვნული ოკრუგის გაძლიერებას, რომელიც ბაშკირეთის ეთნიკური ადმინისტრაციული რეგიონია ჩრდილოეთში, დღევანდელი ჩელიაბინსკის ოლქი.