polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
თანამდებობიდან გადაყენებისთანავე მეფემ ტანინ კრაივიჩენი დანიშნა საიდუმლო საბჭოს წევრად და 35 წელი რჩებოდა გავლენიანი საკონსულტაციო საბჭოს წევრად.
საუკუნეში ქალაქი გადაიქცა ბიზნესის საერთაშორისო ცენტრად, რომელიც კონცენტრირებული იყო მაღალტექნოლოგიური ფუტურისტული პროექტის ირგვლივ, რომელშიც მდებარეობს ქვეყნის უმაღლესი შენობა .
საუკუნის დასაწყისიდან ინჩხონი იყო დიდი საპორტო ქალაქი მოსახლოებით 2,5 მილიონი ადამიანი, მძლავრი სამრეწველო ცენტრი განვითარებული მანქანათმშენებლობით, გემთშენებით, ფოლადსამსხმელოთი, ნავთობგადასამუშავებელი, ქიმიური, ელექტროტექნიკური, ტექსტილის, საფქვავი წარმოებით.
გეგმის თანახმად, ქალაქის ეს ნაწილი უნდა გახდეს სხვადასხვა პროფილის საერთაშორისო კომპანიების თავმოყრის, საერთაშორისო ვაჭრობის, მაღალი ტექნოლოგიების ადგილი.
საქართველოს სსრ მთავრობის 1921 წლის გადაწყვეტილებით შექმნილი ქართული ნაკრები ბრიგადის ბაზაზე კავკასიის ცალკე არმიის სარდლობის ბრძანებით 1922 წლის ივნისში ჩამოყალიბდა ქართული მსროლელი დივიზია .
1924 წლის აპრილში ქართული მსროლელი დივიზიიდან გამოყოფილი ნაწილების, ქვეგანაყოფებისა და მეთაურთა კადრების ბაზაზე ჩამოყალიბდა ქართული მსროლელი დივიზია, რომელიც აღმოსავლეთ საქართველოში იყო განლაგებული, შტაბი — თბილისში 1926 წელს ეწოდა მიხეილ ფრუნზეს სახელი.
სკკპ ცკ 1937 წლიე მარტის დადგენილებით, ეროვნული ნაწილები, მათ შორის და ქართული დივიზიები, საერთო-საჯარისო შენაერთებად გადაკეთდნენ და ეწოდათ: ქართული მსროლელ დივიზიას — „ 47-ე წითელდროშოვანი სამთო-მსროლელი დივიზია“.
50-იანი წლების შუა ხანებში საბჭოთა შეიარაღებული ძალების ცხოვრებაში ახალი ეტაპი დაიწყო, რაც სოციალიზმის მსოფლიო სისტემის წარმოქმნამ, სსრკ პოლიტიკური და ეკონომიკური ძლიერების განმტკიცებამ განაპირობა.
ასეთ ვითარებაში ეროვნული სამხედრო ფორმირებების არსებობამ აზრი დაკარგა და ისინი დაშალეს, პირადი შემადგენლობა კი საბჭოთა არმიისა და ფლოტის მრავალეროვან ნაწილებსა და შენაერთებს შეუერთეს.
სულ გაიმართა 9 მატჩი, რომელთა შორის იყო ბრძოლა ედი გერეროსა და სუპერ ქრეიზის მატჩი -ს ინტერკონტინენტალური ტიტულისათვის და მატჩი ბრაიან დენიელსონის, კრისტოდერ დენიელსისა და ლოუ კის შორის .
მალევე გახდა პირველი ამერიკული რესლინგ-პრომოუშენი, სადაც ყველა ჩემპიონი არაამერიკელი იყო: ნარუკი დოი და სინგო -დან იყვნენ გუნდური ჩემპიონები, ხოლო -დან ტაკესი მორისიმა იყო მსოფლიო ჩემპიონი მძიმე წონაში.
მიმოწერების გამოქვეყნების შემდეგ ფეინშტეინი გადადგა პრეზიდენტის თანამდებობიდან, ხოლო რესლინგ-ფედერაცია -მ თანამშრობლობის კონტრაქტი გაწყვიტა -თან.
მიუხედავად იმისა, რომ თვითონ თურქეშმა ვერ მოიპოვა გამარჯვება ვერცერთ არჩევნებში, მისმა პარტიამ, 1973 და 1977 წლის საპარლამენტო არჩევნებში მიიღო საკმარისი ადგილი და მონაწილეობა მიიღო ორი მემარჯვენე კოალიციური მთავრობის ფორმირებაში, რომელსაც სამართლიანობის პარტიის ლიდერი სულეიმან დემირელი ხელმძღვანელობდა.
თურქეშის გარდაცვალების შემდეგ, პარტიამ ახალ ლიდერად დევლეთ ბაჰჩელი აირჩია, რომელმაც პარტიის მოდერნიზაცია განახორციელა და მიიღო უფრო ზომიერი ნაციონალისტური მიდგომა.
ბაჰჩელი შემდგომში ვიცე პრემიერ-მინისტრი გახდა, როდესაც „“-თან და „სამშობლოს პარტია“-სთან ერთად კოალიციური მთავრობა შექმნა, თუმცა მისი მოწოდებები ვადამდელი არჩევნებისკენ, 2002 წელს მთავრობის დაშლით დამთავრდა.
2002 წლის საპარლამენტო არჩევნებზე, პარტიამ ვერ გადალახა 10 %-იანი საარჩევნო ბარიერი და დაკარგა ყველა თავისი საპარლამენტო მანდატი, ხოლო არჩევნებზე დამაჯერებელი გამარჯვება მოიპოვა, ახლად ჩამოყალიბებულმა სამართლიანობის და განვითარების პარტიამ .
ამ პერიოდში, პარტია კატეგორიულად ეწინააღმდეგებოდა სამშვიდობო მოლაპარაკებებს ხელისუფლებასა და ქურთ სეპარატისტ მებრძოლებს შორის, ასევე აკრიტიკებდა მმართველ სგპ-ს სამთავრობო კორუფციასა და ავტორიტარიზმის გამო.
მიუხედავად ამისა, კრიტიკოსები პარტიას ხშირად მოიხსენიებენ, როგორც „სგპ-ს გადარჩენის იმედს“, რომელიც ღიად თუ ფარულად ეხმარება სგპ-ს ისეთ სიტუაციებში, როგორიცაა 2007 წლის საპრეზიდენტო არჩევნები, თავსაბურავის აკრძალვის გაუქმება და 2015 წლის პარლამენტის თავმჯდომარის არჩევნები.
2007 წლიდან პარლამენტში მესამე ძალას წარმოადგენდა, მაგრამ 2015 წლის ნოემბრის საპარლამენტო არჩევნებზე, ამომრჩეველთა ხმების 11,9% მოიპოვა, რაც 40 მანდატის ტოლია, და გახდა მეოთხე ძალა პარლამენტში, ქურთული პარტიის შემდეგ.
იდეოლოგიური განსხვავებების გამო, ნმპ კატეგორიულად ეწინააღმდეგება ნებისმიერი ფორმით დიალოგს მემარცხენე ქურთული ეროვნული „ხალხების დემოკრატიულ პარტიასთან“ .
ამის მაგალითია ის ფაქტი, რომ 2015 წლის ივნისს-ივლისში პარლამენტის თავმჯდომარის არჩევნების დროს, მას შემდეგ, რაც გამოაცხადა, რომ ისინი მხარს დაუჭერენ რესპუბლიკური პარტიის კანდიდატ დენიზ ბაიქალს, ნმპ-მ გამოაცხადა, რომ არცერთ კანდიდატს მხარს არ დაუჭერს და ცარიელი ბიულეტენები ჩაყარეს ურნაში.
ნმპ-მ ასევე გამორიცხა რაიმე პერსპექტივა კოალიციური მთავრობისა, სადაც შესული იქნება -ს წევრებიც, ბაჰჩელიმ ასევე უარი განაცხადა რესპუბლიკური პარტიის ლიდერის ქემალ ქილიჩდაროღლუს შემოთავაზებაზე, რომელიც მას ასეთ კოალიციაში პრემიერ-მინისტრის თანამდებობას სთავაზობდა.
ნმპ-ს ლიდერის მოადგილემ, ჯელალ ადანმა განაცხადა, რომ თუნდაც მათი პარტიის სახელის ხსენება იგივე ტექსტში -სთან ერთად, ჩაითვლება ნმპ-სთვის შეურაცყოფად.
1990-იანი წლებიდან, დევლეთ ბაჰჩელის ხელმძღვანელობით, პარტიამ თანდათან შეცვალა თავისი იდეოლოგია და პროგრამა, როდესაც ეთნიკური ნაციონალიზმიდან, კულტურულინაციონალიზმზე და კონსერვატიზმზე გადავიდა და აქცენტი გააკეთა თურქეთის სახელმწიფოს ერთიანობაზე.
აღსანიშნავია, რომ პარტია გადავიდა მკაცრი, ქემალისტური სტილის სეკულარიზმიდან, უფრო პრო-ისლამურ პოზიციაზე, და ყოველ შემთხვევაში საჯარო განცხადებებში, ემხრობა საპარლამენტო დემოკრატიას.
ზოგიერთი მეცნიერი დაეჭვებულია პარტიის გულწრფელობასა და სანდოობაში, და ფიქრობენ, რომ პარტია კვლავ აგრძელებს ფაშისტურ იდეოლოგიას, უფრო ზომიერი და პრო-დემოკრატიული ფასადით.
მიუხედავად ამისა, ნმპ-ს ზომიერმა პოზიციამ, გაზარდა პარტიის ამომრჩევლები და იგი გახდა ქვეყნის მესამე ძლიერი პარტია, რომელიც 2007 წლიდან მუდმივად წარმოდგენილია ეროვნულ ასამბლეაში.
პარტია პირველად 1969 წელს, ყოფილი პოლკოვნიკ ალფარსლან თურქეშის მიერ ჩამოყალიბდა, რომელიც ადრე 1965 წელს, ულტრამემარჯვენე გლეხთა ეროვნული რესპუბლიკური პარტიის ლიდერი იყო.
მე-20 საუკუნის მეორე ნახევარში, პარტია ძირითადად მიჰყვებოდა ნეოფაშისტურ და ულტრანაციონალისტურ პოლიტიკურ იდეოლოგიას, მაგრამ მოგვიანებით, როდესაც 1997 წელს თურქეშის სიკვდილის შემდეგ, პარტიის სათავეში დევლეთ ბაჰჩელი მოვიდა, პარტიამ შეცვალა თავისი მიდგომა და დღის წესრიგი.
თურქეში, რომელსაც განსაკუთრებულ პატივსცემენ თურქი ნაციონალისტები, როგორც იდეალისტური მოძრაობის დამფუძნებელს, მისი მხარდამჭერების მიერ ხშირად მოიხსენიება, როგორც „ატამანი“ .
2015 წლის ივლისში, როდესაც ჩინეთში მიმდინარეობდა უიღურების მიმართ რეპრესიები, ნმპ-ს გასამხედროებულმა ფრთა, კერძოდ რუხი მგლების აქტივისტები სულთანაჰმედის მოედანზე თავს დაესხნენ სამხრეთ კორეელ ტურისტებს.
თურქ მიმომხილველთან აჰმეთ ჰაქანთან ინტერვიუში, ნმპ-ს ლიდერმა დევლეთ ბაჰჩელიმ დაიცვა შეტევაში ბრალდებულები და განაცხადა, რომ „ისინი ახალგაზრდა ბავშვები არიან.
“ ბაჰჩელი ეს განცხადება შეფასდა, როგორც რასისტული, ხოლო რუხი მგლების სტამბოლის ოფისში ჩამოკიდებულმა ბანერმა „ჩვენ გვწყურია ჩინელების სისხლი“, გამოიწვია დიდი ხმაური როგორც თურქულ, ისე საერთაშორისო მედიაში.
აღსანიშნავია, რომ ბაჰჩელი სკეპტიკურად უყურებს თურქეთის გაწევრიანებას ევროკავშირში, ასევე მტკიცედ ეწინააღმდეგება პირველ რიგში თურქული სეპარატიზმის გამოვლინებას.
1999 წელს თებერვალში, თურქეთის სპეცსამსახურების მიერ აბდულა ოჯალანის დაკავების შემდეგ, ბაჰჩელიმ პარტიის სახელით, მოითხოვა ოჯალანის სიკვდილით დასჯა.
თურქეშის ხელმძღვანელობით, პარტიამ აღიარა თურქული ნაციონალიზმი, ხოლო 1970-იან წლებში, პარტიასთან დაკავშირებული მილიტარისტები პასუხისმგებელნი იყვნენ მრავალი მემარცხენე ინტელექტუალის და მეცნიერის მკვლელობაში, მათ შორის, ქურთებისაც.
პარტიის ახალგაზრდული ფრთის (რომელიც ცნობილია, როგორც რუხი მგლები ლიდერმა განაცხადა, რომ მათი სადაზვერვო ორგანიზაცია, თავისი შესაძლებლობით აღემატება თვით სახელმწიფოს დაზვერვასაც.
1980 წლის 12 სექტემბრის სახელმწიფო გადატრიალების შემდეგ, რომელსაც გენერალი ქენან ევრენი ხელმძღვანელობდა, ყველა სხვა აქტიური პოლიტიკურ პარტიებთან ერთად, ნაციონალისტური პარტიაც აიკრძალა, ხოლო პარტიის ბევრი წამყვანი წევრი დააპატიმრეს.
1965 წელს, ნაციონალისტი პოლიტიკოსი და ყოფილი პოლკოვნიკი ალფარსლან თურქეში, რომელმაც გაიარა სამხედრო მომზადება აშშ-ში ნატოსთვის, დააარსა თურქული გლადიო ომის სპეციალურ დეპარტამენტში, ასევე მოიპოვა კონტროლი კონსერვატიულ გლეხთა ეროვნულ რესპუბლიკურ პარტიაზე .
პარტიის რიგგარეშე დიდ კონგრესზე, რომელიც გაიმართა ქალაქ ადანაში, 1969 წლის 8-9 თებერვალს, თურქეშმა პარტიის სახელწოდება შეცვალა და უწოდა ნაციონალისტური მოძრაობა .
იჩქერიის გერბზე, სადაც გამოსახული იყო მგელი, ამ ორგანიზაციის წევრების მიერ იყო შეთავაზებული დუდაევისათის, რომელიც ვიზიტით იყო ჩრდილოეთ კვიპროსში.
არსებობს პარტიაში დევლეთ ბაჰჩელის წინააღმდეგ ოპოზიციური ჯგუფიც, რომლის წევრებია: მერალ აქშენერი, ქორაი აიდინი, იუმით იოზდაღი, სინან ოღანი.
თუმცა, რეჯეფ თაიფ ერდოღანი ცდილობს თავიდან აიცილოს ყრილობა, იმის გამო, რომ შესაძლებელია მისი დამარცხება შემდეგ არჩევნებში, თუ ნმპ აირჩევს ახალ ლიდერს.
იგი ფუნქციონირებდა, როგორც რგოლი სეკულარულ-კონსერვატიული, ნაციონალისტური და მემარჯვენე-ისლამურ წრეებს შორის და ხელს უწყობდა თურქულ-ისლამური სინთეზის იდეოლოგიას.
2015 წლის სექტემბრის დასაწყისში, ნმპ-მ და -მ, ორივე პარტიამ დროებითი მთავრობის წინააღმდეგ ხმა მისცა, რამაც ვარაუდი გააჩინა, რომ ნმპ-მ -ს მიმართ თავისი ხისტი პოლიტიკა შეასუსტა.
პარტია თავის ულტრანაციონალისტური ისტორიისგან თავი შორს უჭირავს, ასევე პარტია თავის წევრებისგან მოითხოვს, რომ ისინი შორს იდგნენ „ეთნიკური პოლიტიკისგან“.
1980 წლის 27 მაისს, პარტიის ლიდერის მოადგილე და ყოფილი მინისტრი გიუნ საზაქი, მარქსისტულ-ლენინურმა ტერორისტულმა ჯგუფმა მემერცხენე რევოლუციონერებმა თავისი სახლის წინ მოკლეს.
სხვადასხვა ქვეყანაში მოქმედი მუნისტური ორგანიზაციები თავიანთ თავსაც "ოჯახს" უწოდებდნენ, ხოლო ხელმძღვანელებს - მუნსა და მის მეუღლეს - "მამას და დედას".
იგი ამბობდა, რომ მისი მიმდევრები ქრისტიანობას გასრესდნენ, შემდეგ კი უფალს დედამიწაზე მოიხმობდნენ და მათი იქნებოდა მთელი მსოფლიო, რომ კაცობრიობის ისტორიაში იყვნენ წმინდანები, მოციქულები, მრავალი დიდი რელიგიური ლიდერი, მაგრამ მე ყველაზე დიდი ვარ, უფრო დიდიც, ვიდრე იესო ქრისტეო.
სეულში ჩატარდა მუნისტების "საერთაშორისო კონფერენცია მეცნიერების ერთობისათვის", რომელშიც 109 ქვეყნის 800 წარმომადგენელი მონაწილეობდა, მათ შორის სახელმწიფოთა ყოფილი ლიდერები, ელჩები, მეცნიერები, ჟურნალისტები.
თავისი მისიის აღსასრულებლად მუნის კონკრეტულად უნდა გაერკვია ქრისტეს მეორედ მოსვლის ადგილსამყოფელი, რადგანაც ეს ახალი "აღთქმული მიწა" მისი რელიგიური სიდიადის დასტურიც უნდა გამხდარიყო.
ამ მიზნით ბევრი "იმუშავა" ახალი აღთქმის წიგნებზე და განაცხადა, ეს ადგილსამყოფელი აღმოსავლეთის რომელიმე ქვეყანა იქნება: ან კორეა, ან იაპონია, ან ჩინეთიო.
თუმცა იაპონია ვერ იქნება "აღთქმული მიწა", ვინაიდან მთელი ისტორიის მანძილზე მზის ქალღმერთს ეთაყვანებოდა, ხოლო როგორც ფაშისტური სახელმწიფო, კორაში ქრისტიანობას დევნიდა; ჩინეთი კომუნიზმის კერაა და ამიტომ ვერც ის გამოდგება "აღთქმულ მიწად"' სამაგიეროდ კორეა იქნება ის ქვეყანა, სადაც ქრისტე მეორედ მოვაო.
მუნმა დიდ წარმატებას მიაღწია აშშ-ში, სადაც თავისი ანტიკომუნისტური პროპაგანდის წყალობით 72 სხვადასხვა ქალაქის საპატიო მოქალაქედაც კი აირჩიეს, მაგრამ ბოლოს აიძულეს ქვეყანა დაეტოვებინა.
მუნის აზრით, რაკი ქრისტემ ვერ მოასწრო ოჯახის შექმნა და მემკვიდრის დატოვება, რაც, თუ განხორციელდებოდა, საწინდარი იქნებოდა ამქვეყნად ღვთიური მეუფებისა, ამიტომ ამ მისიის შესრულება მას დაეკისრა და საბოლოოდ თვითონ იხსნიდა კაცობრიობას.
ამქვეყნად კი იმისთვის მოვიდა, გაეგო კაცობრიობის უბედურების მიზეზი(შეიძლება პარალელი გავავლოთ გაუტამა ბუდას მოღვაწეობის დასაწყისთან), გაიგო კიდევაც ეს მიზეზი და ახლა კაცობრიობის დასახსნელად იბრძვის, გახდა კაცობრიობის ნამდვილი მშობელი მამა და მხოლოდ სხვებისთვის ცხოვრობდა, როგორც ღმერთის წარმოგზავნილი.
ამერიკაში, ევროპასა და აზიაში უზარნაზად ქიბებას ფლობს, აქვს მრავალი ბეჭდვითი ორგანო, რომლებიც უმაღლეს პოლიგრაფიულ დონეზეა შესრულებული და სხვადასხვა ქვეყანაში სხვადასხვა ენაზე ვრცელდება, აქვს ასევე საარაკო კაპიტალის მქონე საწარმოო გაერთიანებები.
გულითადი პატრიოტი, რომელიც წინააღდმეგი იყო მკვლელობისა, მაინც ჩაეწერა მოხალისედ არმიაში, როგორც (ადამიანი, რომელიც იდეური თვალსაზრისით ან რელიგიური მოტივით წინააღმდეგია სამხედრო სამსახურის), რომლესაც სხვანაირად სურდა არმიის დახმარება.
ჟურნალმა როლინგ სტოუნმა მუსიკოსს თავის სიაში „ყველა დროის უდიდესი შემსრულებელი“ 37-ე ადგილი მიუჩინა, ხოლო სიაში „ყველა დროის 100 უდიდესი მომღერალი“ — 13-ე ადგილი .
როი კელტონ ორბისონი — ამერიკელი მუსიკოსი, მომღერალი და სიმღერების ავტორი, რომელმაც პოპულარობას მიაღწია მისი განსაკუთრებული ხმის ტემბრისა და რთული მუსიკალური კომპოზიციების წყალობით.
იქცა საკულტო ვიდეო თამაშების სისტემად და იწარმოებოდა 7 წლის განმავლობაში, 1997 წლამდე, თუმცა თამაშებისა და პროგრამული უზრუნველყოფის წარმოებამ 2004 წლამდე გასტანა, რამაც აქცია ყველა დროის ყველაზე ხანგრძლივად არსებულ კონსოლად ვიდეო თამაშების ისტორიაში.
რაც შეეხება სახლის ვერსიას, იაპონიაში გაყიდვები საკმაოდ დამაჯერებილი იყო, თუმცა აშშ-ში ვერ შეძლო ფეხის მოკიდება, მაღალი ფასიდან გამომდინარე.
ორივეს, არკადულსაც და სახლის ვერსიას გააჩნდათ ერთი და იმავე მახასიათებლები — 68000-ის ცენტრალური პროცესორი 12 მეგაჰერცით, როგორც ძირითადი პროცესორი, ხოლო როგორც მეორეხარისხოვანი — 80 4 მეგაჰერცით, ოპერატიული მეხსიერება 64 კბ, ვიდეო მეხსერება — 84 კბ და : 2610-ის ხმის ჩიპი.
24 ბიტიანი კარტრიჯული არკადული სისტემა და მეოთხე თაობის სახლის ვიდეო თამაშების კონსოლი შექმნილი და გამოშვებული იაპონური კომპანია -ის მიერ 1990 წლის 26 აპრილს.
აქციას მხარს არ უჭერდა როსტოვის ოლქის საკანონმდებლო კრება და იგი უკანონოდ ჩათვალეს, სამაგიეროდ მხარს უჭერდა ცნობილი მომღერალი ნატალია ვეტლიცკაია.
ნიდერლანდებისაგან ბელგიის დამოუკიდებლობის მოპოვების შემდეგ, 1839 წლიდან ლუქსემბურგის ვალუტა გახდა ბელგიური ფრანკი, რომელიც მიმოქცევაში იყო 1842 წლამდე და კვლავ 1848 წლიდან.
1921 წელს ბელგიამ და ლუქსემბურგის მთავრობებმა ხელი მოაწერეს ხელშეკრულებას, რომლის საფუძველზეც ჩამოყალიბდა ბელგია-ლუქსემბურგის ეკონომიკური კავშირი.
1940 წლის 26 აგვისტოს გერმანული რაიხსმარკა გახდა ლუქსემბურგის კანონიერი საგადამხდელო საშუალება, ხოლო 1941 წლის 20 იანვრიდან რაიხსმარკა უკვე ერთადერთი საგადამხდელო საშუალება გახდა და ფრანკი ხმარებიდან ამოიღეს.
ბელგიური ფრანკი იყო კანონიერი საგადამხდელო საშუალება ლუქსემბურგში, ხოლო ლუქსემბურგს ფრანკი, ანალოგიურად, ბელგიაში იყო კანონიერი საგადამხდელო საშუალება.
თუმცა ბელგიელ ვაჭრებს არ სურდათ მიეღოთ ლუქსემბურგული ფრანკები, რადგან შიშობდნენ, რომ სხვა კლიენტები წავიდოდნენ მანთგან და აიძულებდნენ მყიდველებს გადაეცვალათ ფული ბანკში.
ქარქაშის ზედა სალტეზე კიდესთან ახლოს მოცემულია დამღა - მცირე მართკუთხედში ჩასმული წმინდა გიორგი, რომელიც გველეშაპს გმირავს, შემდეგ, ასევე მართკუთხედში ჩასმულია ციფრი - 84 .
აღსანიშნავია, რომ დაწყებული - საუკუნეებიდან უნგრული ხმლები იმდენად პოპულარული იყო, რომ საუკუნის თბილისელი ოსტატებიც კი, აქტიურად ამზადებდნენ ამ ხმლებს, რათა დაეკმაყოფილებინათ ადგილობრივი ბაზრის მოთხოვნილებები.
წარწერის ქვემოთ გამოსახულია მოფრიალე ლენტი გაკრული წარწერით - „.“ ხმლის მეორე მხარეს შემდეგი გამოსახულებებია: შუა წელზე ღრუბლებში მდგომი ღვთისმშობელი ყრმით, ქვემოთ წარწერა . .
შემდეგ უკვე საუკუნეში გერმანიაში დაიწყეს უნგრულ დამღიანი ხმლების დამზადება, რომლებიც, ასევე 318 დიდი პოპულარობით სარგებლობდა საქართველოში და მთელ კავკასიაში.
აგრეთვე მიმდინარეობს მუშაობა სხვა პროექტებზე, რომელთა შორის არის: „თვითმკვლელთა რაზმი 2“, „ბნელი სამართლიანობის ლიგა“, „ფლეშპოინტი“, „ბეტმენი“, „ბეტგოგონა“, „სამართლიანობის ლიგის“ გაგრძელება, „გოთემის სირენები“, „ნაიტუინგი“, უსათაურო ფილმი ჯოკერის და ჰარლი კუინის, მეორე ცალკე ფილმი სუპერმენის და უსათაურო ფილმი შავი ადამის, დედშოტის და ლობოს შესახებ.
სამართლიანობის ლიგის სამყარო, უფრო მეტად ცნობილი არაოფიციალური სახელწოდებით -ის გაფართოებული სამყარო — ამერიკული მედია-ფრენჩაიზი და საერთო სამყარო, რომელშიც შედის .
2011 წლიდან დღემდე .-მა გამოუშვა ოთხი ფილმი, რომელთა შემოსავალმა გადააჭარბა 3.1 მილიარდ აშშ დოლარს, რამაც „სამართლიანობის ლიგის სამყარო“ ყველა დროის ერთ-ერთ შემოსავლიან მედია-ფრენჩაიზად აქცია.
2016 წლის მაისში -ის მთავარი შემოქმედებითი ხელმძღვანელი ჯეფ ჯოუნსი და .-ის აღმასრულებელი ვიცე-პრეზიდენტი ჯონ ბერგი -ის თანახელმძღვანელები გახდნენ და დაიწყეს სიუჟეტური ხაზების შემუშავება, რათა ფილმები ერთმანეთთან დაეკავშირებინათ.
ბოლივიის სანტა-კრუსის დეპარტამენტში გავრცელებული ლეგენდის მიხედვით, როდესაც სამყარო სულ ახალი შექმნილი იყო, წყვდიადის სულები ადამიანებს აწამებდნენ და ხოცავდნენ.
ამასობაში, ბოროტმა სულებმა შეიტყვეს, რომ ადგილობრივ ინდიელთა ბელად ურურიტის ულამაზესი ქალიშვილი არავერა ცოლად გაჰყვა ღმერთ-კოლიბრს და ელოდებოდა ვაჟს, რომელსაც ყველა მათგანი უნდა დაესაჯა; შესაბამისად, მათ ორსულის მოკვლა განიზრახეს.
როდესაც ეს არავერამ გაიგო, ქმრის ნაჩუქარი მფრინავი სავარძლით სოფლიდან გაიქცა, მაგრამ ბოროტი სულები სასწრაფოდ დაედევნენ და უტევდნენ ყველგან, სადაც კი დაიმალა.
გადმოცემის მიხედვით, ამფორის ფორმის ტობორიჩის ხის მერქანში სამარადისოდ ჩამარხული პრინცესა არავერა ქვეყანას ამ ხის ულამაზესი ყვალილების სახით მოევლინა, რომელიც მუდამ იზიდავს კოლიბრებს; ამ გზით იგი ურთიერთობას ინარჩუნებს თავის ქმართან.
აბრეშუმის ძაფის ხის ბუნებრივი გავრცელების არეალია არგენტინის ჩრდილო-აღმოსავლეთი ნაწილი, აღმოსავლეთ ბოლივია, პარაგვაი, ურუგვაი და სამხრეთ ბრაზილია.
ქლოროფილის მაღალი შემცველობის გამო, ახალგაზრდა ხეების მერქანი მწვანეა, რისი საშუალებითაც ამ მცენარეს ფოტოსინთეზის უნარი აქვს მაშინ, როდესაც ფოთლები გაცვენილია; ასაკთან ერთად იგი რუხი ხდება.
გარდა კერძო ბაღებისა, მას ხშირად რგავენ ქალაქის ქუჩებში, ძირითადად სუბტროპიკულ რეგიონებში — სამხრეთ აფრიკაში, ავსტრალიაში, ახალი ზელანდიის ჩრდილოეთ ნაწილში, აშშ-ის სამხრეთ ნაწილში.
ნაყოფში არსებული ბამბა არ არის ისეთივე კარგი ხარისხის, როგორც კაპოკის ხის ნაყოფში, მაგრამ ნაზი და მოქნილია; იყენებენ შესაფუთად, კანოეების დამზადებისას, ქაღალდისა და თოკების დასამზადებლად.
მიუხედავად იმისა, რომ მეცნიერულად, ამ ხეს ეწოდება, ადგილობრივი მოსახლეობა მას მაინც „ტობორიჩის“ უწოდებს, რაც „თავშესაფარ ხეს“ ნიშნავს.
ისხამს კვერცხისებრ, 20 სმ სიგრძის ნაყოფს, რომელიც შეიცავს ბამბისა და აბრეშუმის მსგავსი, ბუსუსებიანი ბოჭკოთი დაფარულ ლობიოს ზომის შავ თესლებს.
ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეული სახელწოდებით „სენეგამბია“ ჩამოყალიბდა ჯერ კიდევ კოლონიურ პერიოდში ორ კოლონიურ სახელმწიფოს საფრანგეთსა და ინგლისს შორის ინტერესთა დაპირისპირების პერიოდში.
რეგიონს ორივე კოლონიური სახელმწიფოსთვის მნიშვნელოვანი როლი ენიჭებოდა თავისი ეკონომიკურ-გეოგრაფიული მდებარეობის გამო: პირველ რიგში ეს იყო მოხერხებული ადგილმდებარეობა სატვირთო ბაზების ასაგებად, რომლებიც მოემსახურებოდა მეტროპოლიებს და მათ ამერიკულ კოლონიებს.
საბოლოოდ, 1758 წელს წარმატებას მიაღწია ინგლისმა, დაიპყრო საფრანგეთის კუთვნილი მდინარე სენეგალის შესართავი და ჩამოაყალიბა პირველი სამეფო კოლონია - სენეგამბია.
ამ თვალსაზრისით გაერთიანებული რეგიონის დაცემა დაიწყო 1779 წლიდან, როდესაც ფრანგებმა დაიბრუნეს სენ-ლუი და გადაწვეს ბრიტანელების ძირითადი დასახლებები გამბიის შესართავში.
მიუხედავად იმისა, რომ აღნიშნული საფრთხეების დიდი ნაწილი არარეალური იყო და დაკარის მთავრობა ახდენდა ამ ფაქტებით სპეკულირებას, მოგვიანებით მოხდა სასაზღვრო კონფლიქტი მავრიტანიასა და სენეგალს შორის.
საუკუნის 60-70-იან წლებში ორივე მხარემ დაიწყო რეგიონის გაერთიანების კომერციული გეგმის განხილვა, რომლის დროსაც ფრანგებმა წამოაყენეს წინადადება, რომ მის ნებსიმიერ დასავლურ აფრიკულ კოლონიაში გაცვლიდა გამბიის შესართავს, თუმცა ეს გაცვლა არ მომხდარა.
რეგიონი გაიყო ორ ნაწილად, საფრანგეთი და ინგლისი ვერ შეთანხმდნენ ოფიციალური საზღვრის დადგენაზე 1889 წლამდე, როდესაც საფრანგეთი დათანხმდა ეღიარებინა საზღვრების არსებობა კოლონიებს შორის და გადაეწია თავისი სასაზღვრო საგუშაგოები.
სენეგამბიის კონფედერაციის შექმნა იყო პრაგმატული გამოსავალი შექმნილი სიტუაციიდან, რომელიც გამომდინარეობდა უსაფრთხოების უზრუნველყოფის ორმხრივი სურვილიდან.
თითოეული ქვეყნის მხრიდან საზღვრის დაცვა წარმოქმნიდა სპეციფიკურ პრობლემებს ორმხრივ ურთიერთობებში, განსაკუთრებით სავაჭრო და სსაზღვრო ტერიტორიების კონტროლის სფეროში.
ორივე ქვეყნისათვის განსაკუთრებულ პრობლემას წარმოადგენდა დამნაშავე ელემენტების გატარება საზღვარზე, რაც საფრთხეს შეუქმნიდა ორივე ქვეყნის დემოკრატიულ რეჟიმებს.
ხელშეკრულების ანულირება მოახდინა სენეგალმა 1989 წლის 30 სექტემბერს, მას შემდეგ, რაც გამბიამ უარი განაცხადა კავშირის უფრო მეტად ინტეგრირების ფორმაზე.
მისი ამონასუნთქი გადაიქცა ნიავად, ხმა ჭექა-ქუხილად გაისმა, მარცხენა თვალი მზედ, მარჯვენა მთვარედ, თმა და წვერ-ულვაში - ცაზე გაბნეულ ვარსკვლავებად იქცა.
მისი ხმა გახდა სამყაროს ოთხი პოლუსი, ტანი - გზებად და ბილიკებად, კუნთები - სახნავ მიწებად, ნაყოფიერ ნიადაგად, ხოლო კბილები, ძვლები და ძვლის ტვინი- თეთრ იასპად, მწვანე ნეფრიტად და სხვა ძვირფას თვლებად იქცა.
ბალანი, რომელიც ტანს უფარავდა უღრან ტყეებად და გაუვალ ბარდებად იქცა, მისი ოფლი კი კეთილშობილ წვიმად გარდაიქმნა, ის პატარა არსებები კი, რომლებიც ტანზე დაცოცავდნენ, ადამიანებად გადაიქცნენ.
ფუსი და ნიუვა იყვნენ სამიდან ორი იმპერატორები პატრიარქატის საზოგადოების დასაწყისში ჩინეთში, რომელიც ეფუძნება მითს ფუსის მიერ თავის ტომში საქორწინო რიტუალის დამყარების.
ფუსი , ასევე მოხსენიებული, როგორც ფუ-ჰსი — კულტურული გმირი ჩინურ ლეგენდებსა და მითოლოგიაში, იგი გვევლინება კაცობრიობის შექმნელად , ასევე მან გამოიგონა ნადირობა, თევზაობა, კულინარია და ჩინური ცანგძიეს იეროგლიფური დამწერლობის სისტემა.
ფუსის ტაძრის ერთ-ერთი სვეტი განსუს პროვინციაში შემდეგი კუპლეტის მიხედვით ფუსის მნიშვნელობას აღწერს: „იმ სამი წინაპრების ხუასია ცივილიზაციისა, ფუსი ხუაიანგში იკავებს პირველ ადგილს“.
ფუსი ასევე ითვლება მუსიკალური ინსტრუმენტის გუ ცინის შემქმნელად, მიუხედავად იმისა, რომ მის შემქმნელად ასევე იწოდებიან შენნონგი და ყვითელი იმპერატორი.
ფუსი ასევე ცნობილია, როგორც „ორიგინალი ადამიანი“ და ის ამბობდა, რომ დაიბადა ყვითელი მდინარის ქვედა-შუა დინებაზე, ადგილზე სახელად ჩენგძი (შესაძლოა თანამეედროვე ლანთიანის, შაანსის პროვინციის ან თიანშუის და განსუს პროვინციაში).
სინამდვილეში, ბევრ ჩინელს სჯერა, რომ ხუა ხსუ იყო ლიდერი მატრიარქატის დროს, უფრო ადრეულ პერიოდში ფუსი და ნიუვა იყვნენ მატრიარქატის საზოგადოებისს ლიდერები, როდესაც ჩინელებმა დაიწყეს საქორწნიო რიტუალები.
2007 წელს დონის როსტოვის სურბ-ხაჩის ეკლესია დაუბრუნდა სომხეთის სამოციქულო ეკლესიას და რუსეთ-სომხეთის მეგობრობის მუზეუმი, რომელიც ადრე მდებარეობდა ამ ტაძრის შენობაში, გადმოიტანეს ჰაირაბეტოვების სახლში.
საუკუნის დასაწყისში სახლი გადაეცა მეწარმეს, ნახიჩევანის საქალაქო საზოგადოების ბანკის დირექტორს მარკ ისკიდაროვს, რომელმაც რეკოსტრუქცია ჩაუტარა შენობას.
ინსტიტუტის დამთავრების შემდეგ სამუშაოდ გაანაწილეს რუსეთში, უკრაინასა და ბელორუსიაში, სადაც მრავალი ხიდი ააგო მდინარეებზე ვიატკა , დნეპრი და ნარვა .
იმავე წელს ჩააბარა საქართველოს პოლიტექნიკურ ინსტიტუტში ხიდებისა და გვირაბების ფაკულტეტზე, რომელიც წარჩინებით დაამთავრა 1960 წელს სპეციალობით “ხიდები”.
აზერბაიჯანული თვალსაზრისით, რომელიც მარტო აზერბაიჯანში არსებობს, თურქები რეგიონის ყველაზე ძველი მოსახლეობაა და შესაბამისად, თურქული ტოპონიმები სომხეთის ტერიტორიაზე, ჯერ ურარტუს დროიდან გაჩნდა.
დიდი სომხეთის დედაქალაქის, არტაშატის სახელიც, ასევე თურქულიდან გაჩნდა, სადაც „არტ“ აქვს „ფერდობი, ქედი, ზურგი, მთა“ მნიშვნელობა და „შატ“ — „კლდოვანი ბორცვი, შესართავი, მთის ამაღლება, მდინარის განშტოების ადგილი“.
ასადოვის თქმით: „სომხეთის ყველა ისტორიული ძეგლი და მისი ტოპონიმები, ამტკიცებს, რომ ათასობით წლის განმავლობაში, აზერბაიჯანელები ამ ტერიტორიის ძირითადი მოსახლეობა იყო“.
ასადოვის მოსაზრებით, „აზერბაიჯანული ტოპონიმების“ ჩანაცვლება „სომხური ტოპონიმებით“, ცალსახად „ტოპონიმების გენოციდია“, რომლის შემდეგ მოხდა აზერბაიჯანელი ხალხის გენოციდი.
გაებულაევიც ასევე მიიჩნევს, რომ ტოპონიმები აღნიშნული პტოლემეს მიერ, საუკუნის ქართულ წყაროებში მოცემული ტოპონიმები, ეთნონიმები და ტოპონიმები, მოცემული საუკუნის სომხურ გეოგრაფიაში და ასე შემდეგ, მიუთითების იმაზე, რომ ეს ტოპონიმები სამხრეთ კავკასიაში თურქული წარმოშობისაა, რომელიც გაჩნდა სკვითების და საკების ტომის შეღწევასთან ერთად, სადაც იგი ამ ტომებს თურქულენოვანს უწოდებს, მიუხედავად იმისა, რომ მსოფლიოს მეცნიერებაში ისინი ცალსახად ირანულენოვანად ითვლებიან.
ასე, გეიდულაევი მიიჩნევს თურქულ ტოპონიმებად: „უძველეს თურქულ ეთნო-ტოპონიმებს: ალბანი , ბალასაქანი , ქემაჰია , კანგარი , ჩოლი , ხუნანი , გარგარი , შაქე , ტერტერი , განჯა , სადაც ასახულია თურქულენოვანი ტომების სახელები: ალბანი, საქი, კამაკი, კანგარი, ჩოლი, ჰუნი, გარგარი, პეჩენეგი, ტერტერი, კანდჟეკი“.
მუდმივი დამანგრეველი ომები სპარსეთსა და ოსმალეთის იმპერიებს შორის, ასევე მათმა „გადამწვარი მიწის“ პოლიტიკამ, გამოიწვია სომხეთის მოსახლეობის მკვეთრი შემცირება.
არსენი საფაროვის თქმით, თუ ტერიტორიის გადაცემა ხდება ადგილობრივი მოსახლეობის მოსპობით, მაშინ სრულიად იცვლება რეგიონის „კულტურული ლანდშაფტი“ და ტოპონიმები.
ამ მოსაზრებას ემხრობა რუსი მკვლევარი ივან შოპენიც, რომელიც იმაზე მიუთითებს, რომ ჩამოსული თურქი მომთაბარე ტომები როდესაც ვერ ადგენდნენ დასახლების ძველ სახელწოდებას, მაშინ ისინი ახალ სახელს აძლევდნენ დასახლებას.
სომხური მოსახლეობის ფართომასშტაბიანი გადასახლებით და ამ ტერიტორიაზე თურქულენოვანი მომთაბარე ტომების ჩასახლებით, რადიკალურად შეიცვალა რეგიონის ეთნიკური შემადგენლობა და მისი კულტურული ლანდშაფტი.
თუმცა, ჯერ მონღოლების შემოჭრის პოქაში, მარკო პოლო აღნიშნავდა, რომ სომხური მოსახლეობა სჭარბობს მთელ სომხეთის ისტორიულ ტერიტორიაზე, სივასიდან მუღანამდე.
ტოპონიმების შეცვლის მზარდმა აქციამ, დაფიქსირდა ომისშემდგომ წლებშიც , რომლის ერთ-ერთი მიზეზი, 1945 წლის ნოემბერში, სომხების მასობრივი რეპატრიაცია იყო.