polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
1989 წელს აშშ-ის შიდა შემოსავლების სამსახურმა გამოძიება დაიწყო რეიგანის მიმართ ბრალდებების შესახებ, რომლის მიხედვითაც თეთრ სახლში ყოფნის დროს პირველი ლედის საჩუქრების, მოდური ტანსაცმლის სესხებისა და სამკაულების გამო რეიგანებს დამატებითი გადასახადები მართებდათ.
1992 წელს შიდა შემოსავლების სამსახურმა დაადგინა, რომ 1983-1988 წლებში რეიგანებმა 3 მილიონი დოლარის ღირებულების მოდური ელემენტების ხარჯის გასტუმრება ვერ მოეხერხებინათ.
“ განახლებასთან დაკავშირებით ზოგიერთმა კრიტიკული შენიშვნები გამოთქვა, სახლის განახლებისთვის საჭირო თანხა საგადასახადო შემოწირულობებიდან ფინანსდება, რაც საბოლოოდ არაპირდაპირი სახით მხოლოდ გადასახადების გადამხდელი საზოგადოებიდან მოდისო.
ის შეძლებულ ოჯახში დაბადებული ფერმერის, შემდეგში კი მანქანების გამყიდველის, კენეთ სეიმურ რობინსისა და მსახიობ ედიტ პრესკოტ ლაკეტის ერთადერთი ქალიშვილი იყო.
დონალდ რიგანი თავის 1988 წლის მემუარში „ “ აღნიშნავს, რომ რეიგანთან უთანხმოებები ჰქონდა, რადგანაც საჯაროდ პირველმა განაცხადა, რომ პირადი ასტროლოგი ჰყავდა, ვისთან ერთადაც პირველი ლედი პრეზიდენტის გადაწყვეტილებებს განიხილავდა.
1994 წელს, მას შემდეგ რაც რონალდ რეიგანს ალცჰაიმერის დიაგნოზი დაუსვეს, ნენსიმ ქმრის მოვლა საკუთარ თავზე აიღო და აქტიურად ჩაერთო ალცჰაიმერის ეროვნული ასოციაციისა და მისი შვილობილი ორგანიზაციის, რონალდ და ნენსი რეიგანების კვლევითი ინსტიტუტის საქმიანობაში.
1997 წლის აპრილში ნენსი რეიგანი პრეზიდენტ ბილ კლინტონსა, ყოფილ პრეზიდენტებს: ფორდსა და ბუშს შეურთდა და ხელი მოაწერა აშშ-ის საშინაო საკითხების გადაწყვეტაში მოქალაქეების თანამონაწილეობის ადვოკატირების ვალდებულების დეკლარაციას.
მკვლელობის მცდელობის შემდეგ პირველი ლედი მკაცრად აკონტროლებდა პრეზიდენტთან შეხვედრებს და ზოგჯერ მისი ქმრის გადაწყვეტილებების მიღებაშიც დიდ როლს თამაშობდა.
ოპერაციის შემდეგ მთელი ქვეყნის მასშტაბით ჩვეულებრივზე უფრო მეტმა ქალმა ჩაიტარა მამოგრაფია, რაც პირველი ლედის გავლენის თვალსაჩინო მაგალითია.
240 - ვერსია რომელიც გამოიყენება ამერიკის საზღვაო ქვეითების კორპუსის მიერ, შესაძლოა დამონტაჟებული იქნას ჯავშან ტექნიკაზე ან გამოყენებული იქნას ქვეითების მიერ.
მ240 ისვრის გახსნილი საკეტიდან, რაც ხშირად გვხვდება სხვადასხვა სახის ტყვიამფრქვევებზე, ტყვიამფრქვევს აქვს შესაძლებლობა იმუშაოს სამ სხვადასხვა ტიპის ჩამკეტ დგუშზე, პირველი სახის დგუშის გამოყენების შემთხვევაში სროლის ტემპი 650-750 ტყვია წუთში იქნება, მეორე სახის დგუშის შემთხვევაში 750-850 ტყვია წუთში, ხოლო მესამე ტიპის დგუშის გამოყენების დროს სროლის ტემპი 850-9500 ტყვია წუთამდე გაიზრდება.
ტყვიამფრქვევის ლულის შეცვლა ძალზედ მარტივია, ლულის შესაცვლელად საჭიროა ღილაკის დაჭერა, ძველი ლულის მოხსნა და ახლის დამონტაჟება, ღილაკი ლულის მარცხნივ მდებარეობს.
თუმცა ამ პროცესის დროს სიფრთხილის დაცვაა საჭირო, რადგან მ240-ის ლულა დიდი პერიოდის განმავლობაში სროლის შემდეგ იმდენად ცხელი ხდება რომ მას შეუძლია მეორე-მესამე ხარისხის დამწვრობის მიყენება შიშველი კანისათვის, გარეგნულად ლულას არ ეტყობა გადახურება, თუმცე თერმულ და ღამის ხედვის ხელსაწყოებში ლულის სიმხურვალის დანახვა შესაძლებელია.
ჰამიდა-ხანუმ ჯავანშირი ცნობილი იყო როგორც ფოლკლორისტი, აგროვებდა აზერბაიჯანული ხალხური შემოქმედების ზეპირსიტყვიერებას, მოთხრობებს ისტორიული პიროვნებების შესახებ.
მშობლიურ სოფელ კიახრიზლში ჰამიდა-ხანუმ ჯავანშირმა გახსნა საავადმყოფო, საქსოვი ფაბრიკა, ხოლო 1909 წელს მეუღლის ჯალილ მამედყულზადეს დახმარებითა და მონაწილეობით — სკოლა 30 ბიჭისა და 10 გოგონასათვის.
1902 წელს იბრაგიმ-ბექი გარდაიცვალა და ჰამიდა-ხანუმი ორი ბავშვით თავის მშობლიურ სოფელ კიახრიზლში დაბრუნდა, სადაც მამისგან მემკვიდრეობად დატოვებული მამულის მმართველობით დაკავდა.
1905 წელს მამამისის ახმად ბეგ ჯავანშირის ხელნაწერების გამოქვეყნების მიზნით, რომელიც შედგებოდა საბავშვო მოთხრობებისგან და თარგმანებისგან, ჰამიდა ხანუმი გადმოსახლდა თბილისში.
ჰამიდა ხანუმ აჰმედ ბეგ-ყიზი მამედყულიზადე — აზერბაიჯანის განმანათლებლებიდან ერთ-ერთი პირველთაგანი, საზოგადო მოღვაწე, მწერლისა და პუბლიცისტის ჯალილ მამედყულიზადეს მეუღლე.
1988 წელს რუსეთის გაქრისტიანების 1000 წლისთავთან დაკავშირებით გამოვიდა მოსკოვის ხელისუფლების დადგენილება, რომლის მიხედვითაც მიქაელ მთავარანგელოზის ეკლესია გამოსაყენებლად გადასცეს მოსკოვის საპატრიარქოს.
მისი მცირეწლოვანებიდან გამომდინარე საფრანგეთის სამეფო კარმა ჯერ მისთვის განათლების მიცემა გადაწყვიტა და ვერსალში საუკეთესო პედაგოგები ჩაიყვანეს სპეციალურად მისთვის.
მას სურდა რომ დაექორწინებინა ლუიზა ელიზაბეთ დე ბურბონი და ბერის ჰერცოგი, შარლ დე ბურბონი, თუმცა შარლმა მარია ლუიზა ელიზაბეთ დ'ორლეანი შეირთო.
მარია ადელაიდა სავოიელი (დ. 6 დეკემბერი 1685, ტურინი, სავოია - გ. 12 თებერვალი 1712, ვერსალი, საფრანგეთი) — სავოიის ჰერცოგ ვიტორიო ამადეო -ისა და მისი ცოლის, მარია ანა დ'ორლეანის ასული.
მანამ სანამ საფრანგეთში გაათხოვებდნენ, მარია ადელაიდა დანიშნული იყო საღვთო რომის იმპერატორ ლეოპოლდ -ის ვაჟზე, ერცჰერცოგ იოზეფზე, თუმცა ლეოპოლდმა მათი პარატა ასაკის გამო ქორწინება ჩაშალა.
1696 წლის 29 აგვისტოს საფრანგეთსა და სავოიას შორის დაიდო სამშვიდობო ხელშეკრულება, რომლის განმტკიცების მიზნითაც მარია ადელაიდა უნდა დაქორწინებულიყო ლუი -ის შვილიშვილზე, ბურგუნდიის ჰერცოგ ლუი დე ბურბონზე.
1966 წელს კუიბიშევის საოლქო საბჭოს აღმასრულებელი კომიტეტის დეპუტატების გადაწყვეტილებით, კურლინას სახლი დაცვის ქვეშ მყოფი შენობების სიაში შეიტანეს როგორც „სახლი, რომლის სარდაფშიც 1918 წელს ბელო-ესეროვის კონტრდაზვერვის მიერ მრავალი წითელარმიელი დახვრიტეს“.
შენობაზე განთავსდა მემორიალური დაფა წარწერით „მუშათა კლასი პატივს მიაგებს, 1918 წელს ამ სახლის სარდაფში ჩეხური კონტრდაზვერვის მიერ მხეცურად ნაწამები მუშათა კლასის გმირების ნათელ ხსოვნას“.
1918 წლის სამოქალაქო ომის დროს სამარა ბოლშევიკების წინააღმდეგ აჯანყებულმა ჩეხოსლოვაკურმა კორპუსმა დაიკავა, ხოლო კურლინას სახლში ჩეხოსლოვაკური არმიის კონტრდაზვერვა განთავსდა.
ლევ დავიდმა უფრო ადრეული დარაღიება მისცა ეკლესიას, 1479 და 1492 წლებშ შორისეს თრიღი მიიღო ისტორიკოსმა ვლადიმირ სედოვმა, თუმცა მეცნიერთა გარკვეული ჯგუფი ამ თარიღს არ ეთანხმება.
საუკუნის დასაწყისში ტრიფონის სახელობის ეკლესიას დასავლეთით მიაშენეს სამრეკლო და სატრაპეზო, ხოლო 1825 წელს ეკლესიას მიაშენეს სამხრეთით წმინდა ნიკოლოზის ეგვტერი, ხოლო 1861 წელს ჩრდილოეთით ფილარეტის სახელობის ეგვტერი.
1889-1895 წლებში დასავლეთით მიაშენეს კიდევ ერთი სამრეკლო, ხოლო ძველი სატრაპეზოს ადგილზე არქიტექტორ გიორგი კაიზერის პროექტის მიხედვით ააშენეს ახალი სატრაპეზო-ტაძარი გუმბათით და ორი ეგვტერით .
1930-1940-იან წლებში მიმდინარეობდა სარესტავრაციო სამუშაოები პეტრე ბარანოვსკისა და ლევ დავიდის ხელმძღვანელობით, რომლებმაც ეკლესიას შეძლებისდაგვარად დაუბრუნეს პირვანდელი სახე.
თავისუფალი ქალაქი ქრისტიანია, ასევე ცნობილი როგორც ქრისტიანია — თვითგამოცხადებული ავტონომიური ანარქისტული დასახლება, დაახლოებით 850 დან 1000 მაცხოვრებლამდე.
მას შემდეგ რაც სამხედროებმა დატოვეს ეს ტერიტორია, ქრისტიანიას მხოლოდ რამდენიმე დარაჯი იცავდა, ამიტომ უსახლკარო ადამიანები ხშირად იპატრონებდნენ ცარიელ შენობებს.
2004 წლამდე აქ კანაფით ვაჭრობა არ იყო აკრძალული, თუმცა 2004 წელს დასახლებისთვის ლეგალური სტატუსის მინიჭების მოთხოვნამ გამოიწვია კონფლიქტი, რასაც შემდეგ მოჰყვა პოლიციის რეიდები და მოლაპარაკებები.
ვაგონები 035 და 3 256, ორივე ვაგონის თავდაპირველი სერია იყო , შემდეგ , ორივე მათგანს გადაკეთებული აქვს კარებები უფრო დაბალი ბაქნებისათვის, 3 სერია მიიღეს 1956 წელს 3 კვ ძაბვაზე გადაკეთების შემდეგ.
წარმოადგენს მუზეუმის ერთ-ერთი უძვირფასეს ექსპონატს, რადგან მსგავსი ელექტროსექციის ვაგონები მხოლოდ ოქტომბრის რკინიგზის სადგურის მუზეუმში ინახება.
მუზეუმი განთავსებულია სამარის სახელმწიფო საგზაო უნივერსიტეტის სასწავლო კორპუსების ტერიტორიაზე (ადრე სადგურ ბეზიმიანკის სარკინიგზო ჯარების მე-9 ბრიგადის პოლიგონი).
2010 წლის 9 ნოემბერს მუზეუმის საზეიმო გახსნა გაიმართა, რომელიც კუიბიშევის რკინიგზის 136-ე და სააქციო საზოგადოება რუსეთის რკინიგზის შექმნიდან მე-7 წლისთავს მიეძღვნა.
თავდაპირველად სამხრეთი ეგვტერი აკურთხეს ბარლაამ ხუტინელის სახელზე, ხოლო ჩრდილოეთისა ნოვგოროდელი საკვირველთმოქმედის ანტონი რომაელის სახელზე.
1652 წელს პოჟარსკის მამასახლისმა გამოსცა სიგელი საკურთხევლის ერთი ეგვტერი ათი კიზიკელი წამებულის სახელზე კურთხევის შესახებ, რის შედეგადაც ჩრდილოეთის ეგვტერი აკურთხეს ათი კიზიკელის წამებულის სახელზე.
ხელოვნებათმცოდნეების აზრით, ტაძრის ყველაზე დიდი ღირებულება 1681 წლის მედვედკოვოს საკურთხევლის ბიბლია მინიატურებით, გადმოცემის თანახმად, შეამკო პრინცესა სოფიამ.
როგორც ისტორიული წყაროები ადასტურებენ ეკლესია ააგეს პოლონელი ინტერვენტებისაგან რუსეთის გათავისუფლების აღსანშნავად და პირველი ქორწინებიდან თევდორეს შვილის პატივისცემის ნიშნად.
საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის შესახებ წარმოებული კვლევის დროს, ისტორიკოსი აკაკი ხვადაგიანი ტიფლისის გუბერნიიდან არჩეულ დეპუტატთა სიაში აღმოაჩინა მუსლიმი ქალის გვარი.
1917 წლის თებერვლის რევოლუციის შემდეგ, სამხრეთ კავკასიაში გარდამავალმა ხელისუფლებამ ადგილობრივი ხელისუფლების რეფორმა დაიწყო, რომელიც მიმდინარეობდა მძიმე პოლიტიკური ვითარების ფონზე, ხოლო საქართველოში რეალური ვითარება არ შეიცვალა იქამდე, სანამ ქვეყანა დამოუკიდებლობა არ გამოაცხადა.
მეფის რუსეთის დროს დიდი პოპულარობით გამოჩენილი სოფიევა, 1918 წელს საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის გამოცხადების შემდეგ გამართულ საპარლამენტო არჩევნებში, თავის მშობლიურ რეგიონში დაამარცხა საქართველოს სოციალ-ფედერალისტთა პარტიის კანდიდატი და გახდა ეროვნული კრების დამოუკიდებელი წევრი.
ფარიხან სოფიევა (; დ. 1884, ყარაჯალარი, ტფილისის გუბერნია, რუსეთის იმპერია — გ. 1953, ყარაჯალარი, საქართველოს სსრ, სსრკ) — თბილისის მაზრის ერობის წევრი ყარაჯალარიდან, პირველი არჩეული მუსლიმი ქალი დეპუტატი მსოფლიოში.
საბჭოთა ხელისუფლების პირობებში ეკლესია მოქმედი იყო 1933 წლამდე, ხოლო 1934 წლიდან გახდა ოსტანკინოს სასახლის კომპლექსის შემადგენელი ნაწილი, რომელიც ჯერ კიდევ 1918 წელს შეიქმნა.
ახალი ხის ეკლესია მშენებლობა მიმდინარეობდა 1625 წლიდან 1627 წლამდე თავად ივან ჩერკასკის მიერ, რომელსაც ოსტანკინო 1617 წელს გადასცა მეფე მიხეილ თედორეს ძემ.
ტაძრის საფუძვლის ჩაყრის ცერემონიალი გაიმართა 1908 წლის 11 ოქტომბერს, რომელსაც ხელმძღვანელობდა მოსკოვისა და კოლომენის მიტროპოლიტი ვლადიმერი.
ჩრდილოეთის პეტრესა და პავლეს სახელობის ეგვტერი ააგეს „ერთი მოქალაქის სახსრებით, რომელმაც მშენებლობისთვის გაიღო 40 000 რუბლი და თავისივე სურვილით დარჩა უცნობი“.
ერთი ეგვტერი 1915 წლის 31 ოქტომბერს აკურთხეს ღვთისმშობლის ხატის ყოველთა მწუხარეთა სიხარულის სახელზე, მეორე - 1915 წლის 17 იანვარს პეტრე და პავლე მოციქულების სახელზე, ხოლო პალატში მდებარე საკურთხეველი ქრისტეს შობის სახელზე
1944 წელს მისი ობნოვლენცური მრევლი შეუერთდა მოსკოვის საპატრიარქოს და ეკლესიაში შედგა ადგილობრივი კრება, რომელმაც მოსკოვისა და სრულიად რუსეთის პატრიარქად აირჩია ალექსი .
აღდგომის ტაძარში თავი მოიყარა დახურული და დანგრეული ეკლესიების სიწმინდეებმა, მათ შორის იყო: ივერიის ღვთისმშობლის ხატი, მხურვალე ღვთისმშობლის ხატი, ბოგოლიუბის ღვთისმშობლის ხატი, წმინდა პანტელეიმონის ხატი და სხვა.
ძეგლის ამჟამინდელი მდგომარეობა კარგია, დანაკარგი უმნიშვნელოა რუსეთის გერბი ფრონტონზე, შეცვალა საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკების კავშირის სახელმწიფო გერბმა.
თავიდან ისინი შეჩენდნენ ვალენსიაში, სადაც რამდენიმე დღით დარჩნენ და დაისვენეს, შემდეგ კი ბარსელონაში გაჩერდნენ რადგან მარგარიტა ტერეზა დაავადდა.
სამეფო კარზე მისვლამდე მარგარიტამ ავსტრიის დათვალიერება გადაწყვიდა და იმოგზაურა ტიროლიაში, კარინტიაში და სტრიაში, ამის შემდეგ, 25 ნოემბერს იგი ესტუმრა ქალაქ სანქტ-პელტენს.
საქორწინო კონტრაქტის მიხედვით ლუისა და მარია ტერეზას შთამომავლებს ესპანეთის ტახტზე არ უნდა ჰქონოდათ პრეტენზია, ხოლო ესპანელებს ამის სანაცვლოდ დიდძალი თანხა უნდა გადაეხადათ, მაგრამ მძიმე ეკონომიკური პირობების გათვალისწინებით ვერ გადაიხადეს.
მისი მშობლების ქორწინების ერთად ერთი მიზეზი პოლიტიკა იყო, ვინაიდან 1644 წელს ფილიპე -ს გარდაეცვალა მეუღლე, 1646 წელს კი ვაჟიც, რომელიც ტახტის მემკვიდრე იყო.
სწორედ მემკვიდრის გაჩენის მიზნით შეირთო ცოლად ფილიპემ მარიანა, მარიანა კი იმიტომ გაჰყვა ცოლად, რომ გერმანელებს ესპანეთთან ალიანსი სჭირდებოდათ.
1666 წლიდან გარდაცვალებამდე იყო საღვთო რომის იმპერატრიცა, რომაელ გერმანელთა, უნგრეთის, ხორვატიისა და ბოჰემიისდედოფალი, და ავსტრიის ერცჰერცოგინია, როგორც იმპერატორ ლეოპოლდ -ის ცოლი.
მარგარიტა ტერეზას გარდაცვალების შემდეგ ესპანეთის ტახტის მემკვიდრეობა მის ქალიშვილ მარია ანტონიაზე გადავიდა, რომელიც 1692 წელს მშობიარობისას დაიღუპა.
1700 წელს კი ასევე უშვილოდ გარდაიცვალა მარგარიტას ძმა, ამიტომაც ტახტისთვის ბრძოლა დაიწყეს საფრანგეთის მეფე ლუი -მ, როგორც მარია ტერეზას მეუღლემ და ასევე ლეოპოლდ -მა.
თუმცა მოლაპარაკებები ფილიპე -მ ჩაშალა, რადგან მან განიზრახა მარგარიტა ტერეზა მიეთხოვებინა ინგლისის, ირლანდიისა და შოტლანდიის მეფე ჩარლზ -ისათვის, რომელსაც პორტუგალიის პრინცესა კატარინა ბრაგანსაზე უნდოდა ქორწინება.
მისი გარდაცვალებიდან სულ ოთხ თვეში ლეოპოლდი მეორედ დაქორწინდა კლაუდია ფელიჩიტა ავსტრიელზე, რომელიც ტიროლიის ჰერცოგის ქალიშვილი და ასევე ჰაბსბურგთა დინასტიის წარმომადგენელი იყო.
მარიანას ფილიპე დედის ხაზით ბიძად ერგებოდა და 30 წლით უფროსი იყო მასზე, ამიტომაც მართალია მარგარიტა ტერეზას არა, მაგრამ მის ძმას კარლს ჯანმრთელობის სერიოზული პრობლემები ჰქონდა.
ფილმებით „დაკარგულნი პეკინში“ , „ბუდას მთა“ და „მე არ ვარ მადამ ბოვარი“ მიიღო ჯილდო არაერთი პრესტიჟული დაჯილდოების ცერემონიალისგან, როგორიცაა ტოკიოს საერთაშორისო კინოფესტივალი, სან-სებასტიანის საერთაშორისო კინოფესტივალი და აზიის ფილმების დაჯილდოება.
ასევე მონაწილეობდა მრავალ უცხოენოვან ფილმში, როგორიცაა ფრანგული ფილმი „მონაკვეთი“ , კორეული ფილმი „ჩემი გზა“ და „იქს-ადამიანები: მომავალი წარსულის დღეები“ .
1878 წელს ანა თავის ძმასთან, კოტე მესხთან და ეფროსინე კლდიაშვილთან ერთად გამოდის ალექსანდრე ოსტროვსკის ხუთმოქმედებიან კომედიაში „შემოსავლიანი ადგილი“.
1880 წელს ანა მესხი ქუთაისის მსახიობთა ჯგუფში შედის და რამდენიმე სპექტაკლში მონაწილეობს: „აყალ-მაყალი ცოლ-ქმარს შუა“, „მზის დაბნელება“, „სიყვარული მკურნალობს“, „ყვავი ფარშევანგის ფრთებით“ და სხვ.
ამავე წელს ქუთაისის თეატრის მოყვარულთა მიერ დადგმულ გიორგი წერეთლის დრამაში „ოჯახის ასული“ და ივანე მესხის ვოდევილში „ჰერკულესი“ იღებს მონაწილეობას.
მაგდანა მარჯანიშვილმა ზეპირად იცოდა შოთა რუსთაველის პოემა და ისე სიღრმისეულად შეასწავლა ანას, რომ იგი „ვეფხისტყაოსნის“ ტექსტის დამდგენ კომისიაში შეიყვანეს.
ამაზე მეტყველებს გაზეთ „ივერიის“ ერთი ცნობა, სადაც ნათქვამია, რომ ანა მესხმა თარგმნა ვასილ ველიჩკოს თხზულება „პირველი ბუზი“, რომელიც შემდეგ ორმოქმედებიან კომედიად გადააკეთა ვალერიან გუნიამ და სახელად უწოდა „გამარჯვებულებს არ სჯიან“.
ეს კომედია თეატრში 1898 წლის 6 დეკემბერს დაიდგა და მასში მონაწილეობდნენ: ეფემია მესხი, ელისაბედ ჩერქეზიშვილი, ვალერიან გუნია, ვასო აბაშიძე და სხვები.
პროექტის კონკურსში გაიმარჯვა შემოქმედებითმა კოლექტივმა რუსეთის სახალხო მხატვრის სალავატ შჩერბაკოვისა და რუსეთის დამსახურებული არქიტექტორის იგორ ვოსკრესენსკის ხელმძღვანელობით.
პატრიარქ გერმოგენის ძეგლი — ბრინჯაოს ქანდაკება მოსკოვის ცენტრში, რომელიც აღმართულია მოსკოვისა და სრულიად რუსეთის მეორე პატრიარქის გერმოგენის პატივისცემის ნიშნად.
დიდ ვილებს გარს ერტყმოდა პავილიონებით, შადრევნებითა და ქანდაკებებით დამშვენებული ტერასული პარკები, დიდებულთა ქალაქგარეთა მამულ-რეზიდენციის ტიპის ვილა ფართოდ იყო გავრცელებული — საუკუნეებში იტალიაში.
ტერასების, საბჯენი კედლებისა და მათი შემაერთებელი კიბეების არქიტექტურის დამუშავების შედეგად შეიქმნა გარემოსთან შერწყმული შენობისა და პარკის ერთიანი ხედი (პაპი იულიუს -ის ვილა რომში 1550–1555, არქიტექტორები ჯაკომო და ვინიოლა, ბ. ამანატი, ჯორჯო ვაზარი; როტონდა ვიჩენცის მახლობლად, 1551–1567, არქიტექტორი ანდრეა პალადიო, დასრულდა 1580–1591, არქიტექტორი ვინჩენცო სკამოცი)
პავილიონებით, ქანდაკებებითა და კასკადებით დამშვენებული პარკი პერსპექტივაში კაზინოთი დასრულებულ, მრავალპლანიან ხელოვნურ პეიზაჟს ქმნიდა (ალდობრანდის ვილა ფრასკატიმში, 1598–1603, არქიტექტორი ჯ. დელა პორტა და ჯ. მადერნა, დაასრულა კ. ფონტანამ).
საუკუნეში ვილას უწოდებენ ქალაქის პრივილეგიურ რაიონებში ან გარეუბნებში, აგრეთვე სააგარაკო ადგილებში, აგებულ ბაღ-პარკიან კომფორტულ კერძო სახლს, ხოლო საუკუნეში ერთი ოჯახისათვის განკუთვნილ განცალკევებულ ნებისმიერ ქალაქგარეთა სახლს.
საზღვარგარეთის თანამედროვე არქიტექტურაში ვილის მშენებლობა ხშირად ექსპერიმენტული ხასიათისაა, ჩანს მაქსიმალური კომფორტულობისა და ბუნებასთან შერწყმული ნაგებობების შექმნისაკენ.
ალბომმა მეორე ადგილი დაიკავა -ში და გაიყიდა მისი 136,157 ასლი გამოშვებიდან შვიდი დღის განმავლობაში, ეს იაპონიაში ერთი კვირის გამოშვებული - ალბომის გაყიდვების ყველაზე დიდი მაჩვენებელია.
250,000 ერთეულის გაყიდვით გახდა პირველი კორეული გოგონათა ჯგუფი, რომელმაც პლატინუმ სერტიფიკაცია მიიღო იაპონიის ხმისჩამწერი ინდუსტრიის ასოციაციის -ის მიერ ორივე ალბომისა და სინგლისთვის.
ეს მხოლოდ ჭიანჭველების ოთხიდან ერთ-ერთი გვარია , რომელიც მადაგასკარზე წარმოდგენილია სახეობათა უფრო დიდი რაოდენობით, ვიდრე მთელ ტროპიკულ აფრიკაში.
ბეკერი იყო ერთ-ერთი პირველი, ვინც ეკონომიკის შესწავლისას გამოიყენა ის თემები, რომელიც სოციოლოგიის ტრადიციული შემადგენელი ნაწილია, მათ შორისაა რასობრივი დისკრიმინაცია, დანაშაული, ოჯახური მდგომარეობა და ნარკოტიკზე დამოკიდებულება.
გერი ბეკერმა „ადამიანურ კაპიტალში“ ჩამოაყალიბა თეორია, რომლის მიხედვითაც, მშობლებს „ეგოისტ“ შვილთან ალტრუისტული დამოკიდებულება აქვთ: მასში ინვესტიციას დებენ და დაბანდებული კაპიტალის უკან დაბრუნებას ელიან – მომავალში შვილებმა მათზე უნდა იზრუნონ.
ვაჯია ალის ასული სამედოვა (; დ. 24 ნოემბერი, 1924, ბაქო, აზერბაიჯანის სსრ — გ. 24 ოქტომბერი, 1965, ბაქო, აზერბაიჯანის სსრ, სსრკ) — საბჭოთა აზერბაიჯანელი მხატვარი, აზერბაიჯანის სსრ-ის დამსახურებული ხელოვანი , რომელიც ცნობილია ძირითადად თავისი პორტრეტებით, ასევე პეიზაჟებით, ნატურმორტებით და თემატური ტაბლოებით.
სამედოვას მამა, ქერბალაი აღა ყარსელი აზერბაიჯანელი იყო, რომელიც თავის ძმასთან ერთად ჯერ ირევანში გადავიდა, შემდეგ კი ბაქოში, სადაც იჩერი-შეჰერის კვარტალში რუბაბა გაიცნო, რომელიც ოჯახთან ერთად, ირანის ქალაქ ყუმიდან ჩამოვიდა.
გამოფენაზე გამოიტანეს მხატვრის 200-მდე ნამუშევარი: პორტრეტები, საჟანრო ნახატები, პეიზაჟები, ნატურმორტები, ზეთით, აკვარელით, პასტელით და ფანქრით შესრულებული ნამუშევრები.
მისი პეიზაჟები და თემატური ტაბლოები გამოირჩევა მდიდარი ეროვნული კოლორიტებით, ლაკონიურობით და კომპოზიციის სიცხადით, მათ შორისაა შემდეგი ნახატები: „აზერბაიჯანელი კომპოზიტორები“ , „სიმღერა“ , „გოიგოლის ნაპირზე“ , „მტკვრის ნაპირზე“ , „ახალი ამბის მოლოდინში“ , „გეოლოგები“ .
სამედოვას ნამუშევრები გამოფენილი იყო საზღვარგარეთ, მათ შორის ვენაში, კაიროში, ბეირუთში, ვარშავაში, ბუდაპეშტში, სოფიასა და მსოფლიოს სხვა ქალაქებში.
ლუკრეცია მარია რომოლა დე მედიჩი , 1486 წლის 10 სექტემბერს დაქორწინდა ჯაკომო სალვატიზე, რომელთანაც 10 შვილი შეეძინა, მათ შორის კარდინალი ჯოვანი სალვატი, კარდინალი ბერნაბო სალვატი, მარია სალვიატი და ფრანჩესკა სალვატი ;
მარია მადალენა რომოლა დე მედიჩი , 1487 წლის 25 თებერვალს დაქორწინდა რომის პაპ ინოკენტი -ის უკანონო ვაჟ ფრანჩელეტო სიობოზე, რომელთანაც შვიდი შვილი შეეძინა;
კონსტანსინა ანტონია რომოლა დე მედიჩი , 1494 წელს დაქორწინდა პიერო რიდოლფიზე, რომელთანაც ხუთი შვილი შეეძინა, მათ შორის კარდინალი ნიკოლო რიდოლფი;
ჯულიანო დი ლორენცო დე მედიჩი , ფლორენციის ლორდი, 1515 წელს მეფე ფრანსუა -მა უბორძა ნემურის ჰერცოგის ტიტული, ცოლად შეირთო ფილიბერტა სავოიელი, რომელთანაც შვილები არ ჰყოლია, თუმცა ჰყავდა ერთი უკანონო ვაჟი.
ქორწილი მოწყობილი იყო ლორენცოს დედის ლუკრეცია ტორნაბუონის მიერ, ვინაიდან მას სურდა მის ვაჟს კლარისაზე ქორწინებით სოციალური სტატუსი უფრო აემაღლებინა, რადგან მედიჩებმა ფული ბანკირობით იშოვეს და ხშირად სხვა არისტოკრატები ამის გამო მათ დასცინოდნენ, სწორედ ამიტომ ისინი ცდილობდნენ რაც შეიძლებოდა მაღალი წრის ადამიანებზე დაქორწინებულიყვნენ.
პაცის შეთქმულება, რომელიც მიზნად ისახავდა ლორენცოს, მისი ძმის ჯულიანოს, აგრეთვე კლარისასა და მისი შვილების ამოხოცვას, ხოლო ფლორენციაში დე ფაქტო მმართველის დასმას.
ამ შეთქმულების შესახებ კლარისამ გაიგო, თავად დაიმალა, ხოლო შვილები ფლორენციიდან გაამგზავრა, ლორენცო და მისი ძმა კი არ გააფრთხილა, რადგან იგი განრისხებული იყო ქმარზე ღალატის გამო.
კლარისა იყენებდა თავის უდიდეს სანაცნობო ქსელს და ყოველთვის იცოდა თუ როდის და სად უნდა დაწყებულიყო ომი, ამრიგად ფლორენციის ჯარი საჭირო მომენტში ყოველთვის მზად იყო.
მარი ანე ევანზი (; დ. 22 ნოემბერი, 1819 — გ. 22 დეკემბერი, 1880; ალტერნატიული სახელები „მარი ანი“ ან „მარიანი“) ცნობილია ფსევდონიმით ჯორჯ ელიოტი — ინგლისელი ნოველისტი, პოეტი, ჟურნალისტი, მთარგმნელი და ვიქტორიანული ეპოქის ერთ-ერთი წამყვანი მწერალი.
მისი პერიოდის ქალები საკუთარი სახელით წერდნენ, მაგრამ მას სურდა გაქცეოდა გამეფებულ სტერეოტიპს, რომ ქალებს მხოლოდ მსუბუქი რომანების წერა შეეძლოთ.
ტაძარი ააგეს 1901-1902 წლებში წმინდა პანტელეიმონის სახელობის მცირე ხის ეკლესიის ადგილზე და აკურთხეს მსწრაფლშემსმენელი ღვთისმშობლის ხატის სახელზე.
ივანე ყაზბეგს მიღებული აქვს ორდენები: წმინდა ანას ხარისხის , წმინდა ანას ხარისხის , წმინდა ვლადიმერის ხარისხის , წმინდა ვლადიმერის ხარისხის მახვილებით , წმინდა ვლადიმერის ხარისხის მახვილებითა და ბაფთით , წმინდა სტანისლავის ხარისხის მახვილებით , წმინდა ანას ხარისხის მახვილებითა და ბაფთით .
1675-1677 წლების ჩანაწერთა წიგნში ვკუთხულობთ, რომ „სოფელი საბუროვო მდებარეობს მდინარე მოსკოვზე, სადაც არის ეკლესია წმინდა ნიკოლოზის სახელზე, ეკლესიას აქვს ეგვტერი ელია წინასწარმეტყველის სახელზე.
1571 წელს ივანე მრისხანეს შვილმა ცოლად მიიყვანა ევდოკია საბუროვა, მისმა მამამ მიიღო მიწის ნედელი მდინარე მოსკოვის სანაპიროზე, ასე დაარსდა სოფელი საბუროვო.
ტაძრის მთავარი საკურთხეველი ნაკურთხია ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის სახელზე, ხოლო ეგვტერები ელია წინასწარმეტყველისა და ივერიის ღვთისმშობლის ხატის სახელზე.
მამათა მონასტრის დაარსების შესახებ გადმოეცემები უკავშირდება საუკუნეს, მაგრამ ყველაზე ადრეული ისტორიული წყარო, რომელშიც მონასტერი მოიხსენიება მიეკუთვნება საუკუნეს.
1722 წელს იღუმენმა ფილარეტმა მოითხოვა მონასტრისათვის მიწების დაბრუნება, მაგრამ 1724 წელს პეტრე დიდის ბრძანებით იღუმენი გადაიყვანეს დონის მონასტერში, ხოლო გაუქმებუულ მონასტერში განათავსეს უსახლკარო ბავშვთა თავშესაფარი, რომელიც 1731 წელს დაიხურა.
ვიდეო თამაშების კონსოლი არის სტანდარტიზებული გამოთვილითი მოწყობილობა, განკუთვნილი ვიდეო თამაშებისთვის, რომელიც გამოსახულების მისაღებად მოითხოვს სტანდარტულ მონიტორს ან ტელევიზორს.
ეს ელექტრონული ნაწილებისგან შემდგარი მოწყობილობა იწონის 1-დან 4 კილოგრამამდე და კომპაქტური ზომიდან გამომდინარე ადვილია მისი გამოყენება სხვადასხვა ადგილებში.
კონსოლი შეიძლება გამოიყენებდეს ერთ ან რამდენიმე შემნახველ მოწყობილობას, მაგალითად, როგორიც არის მყარი დისკი, ოპტიკური დისკი და მეხსიერების ბარათი, თითოეული მათგანი შემუშავებულია სხვადასხვა მწარმოებელი კომპანიების მიერ.
ის ინჟინერმა რალფ ბაერმა და ამავე კომპანიის თანამშრომლებმა, ბილ ჰარისონმა და ბილ რაშმა 1972 წელს შექმნეს მსოფლიოში პირველი კომერციული სათამაშო კონსოლი , რომელიც გამოსცა კომპანია -მა.
პორტატიული სათამაშო კონსოლი არის მსუბუქი მოწყობილობა ჩაშენებული ეკრანით, სათამაშო კონტროლერითა და სპიკერით და უფრო მეტად მოსახერხებელია ვიდრე სტანდარტული სათამაშო კონსოლი.
ას წელზე ოდნავ მცირე ხნის შემდეგ 1845 წელს გალერეის დასავლეთი ნაწილი მოანგრის და ააშენეს სატრპეზო, რომელმაც დააკავშირა ეკლესია სამრეკლოსთან.
1963-1964 წლებში არქიტექტორ ბორის ლვოვის ძე ალტშულერის ხელმძღვანელობით ეკლესია გამოიკვლიეს და გაარემონტეს, ნაწილობრივ დაუბრუნეს მას პირვანდელი სახე, მაგრამ შეუძლებელი აღმოჩნდა ზოგიერთი დეტალის აღდგენა.
თავისი აპელოგრაფიული ნიშნებით უფრო ახლოს დგას აღმოსავლეთ საქართველოს ვაზის ჯიშებთან, ვიდრე დასავლეთ საქართველოს ქეჩისებრად შებუსულფოთლიან და მრგვალმარცვლიან ჯიშებთან.
ავასირხვა , ავასარხვა, აუასირხვა, აუასარხვა, ავასარიხვაშიჟი, აოსირხვაჟი, აუიში, აჟიში — ქართული აბორიგენული თეთრყურძნიანი საღვინე ვაზის ჯიში აფხაზეთიდან.
უმაღლესი განათლების მისაღებად პეტერბურგის უნივერსიტეტის ფიზიკა-მათემატიკის ფაკულტეტზე შევიდა; 1893 წელს იგი ორ ამხანაგთან ერთად დააპატიმრეს როგორც პოლიტიკური დამნაშავე; 1897 წელს დაამთავრა უნივერსიტეტი.
სიცოცხლის უკანასკნელ წლებში კვლავ თბილისში დაბრუნდა, სადაც მუშაობდა ლექტორად მასწავლებელთა კურსებზე და წითელი არმიისა და ფლოტის სახლში; მუშაობდა მათემატიკის სახელმძღვანელოების შედგენაზე; მისი თავმჯდომარეობით ქართველმა მათემატიკოსებმა შეიმუშავეს ქართული მათემატიკური ტერმინოლოგია.
წაროს მიხედვით 1518 წელს მოსკოვში ვლადიმირიდან განსაახლებლად და ვერცხლითა და ოქროთო მოსაპირკეთებლად, ჩაიტანეს ორი ხატი: მაცხოვრისა და ვლადიმირის ღვთისმშობლისა.
სხვა ვერსიის თანახმად ხატის ვლადიმირში დაბრუნების პერიოდისთვის ტაძარი უკვე აგებული იყო და გადაწყვიტეს აღენიშნათ ორი ამბავი სიწმინდესთან გამოთხოვება და ახალი ტაძრის კურთხევა.
1745 წელს ელისაბედ -ის მმართველობის პერიოდში მიიღეს მშენებლობაზე ნებართვა, ასევე გადაწყვიტეს ეკლესიის მეორე ეგვტერი ეკურთხებინათ იოანე ნათლისმცემლის სახელზე.
საქართველოს სახელმწიფო სახსრების გამოყენებით, მთავრობამ პატარა ქალაქ ლევილ-სიურ-ორჟში შეიძინა ხუთი ჰექტარი მიწა მცირე „ციხესიმაგრის“ გარშემო, ქალაქი პარიზთან ახლოს მდებარეობდა.
მიუხედავად იმისა, რომ ემიგრანტები ფულის მუდმივ დეფიციტს განიცდიდნენ, ჟორდანიას მთავრობა კვლავაც ახლო კავშირს განაგრძობდა ჯერ კიდევ პოპულარულ საქართველოს სოციალურ დემოკრატიულ პარტიასთან და სხვა ანტი-საბჭოთა ორგანიზაციებთან, რითაც საბჭოთა ხელისუფლებას გარკვეულ უსიამოვნებებს უქმნიდა.
საქართველოს ეროვნულმა მთავრობამ ხელი შეუწყო და მხარი დაუჭირა საქართველოს დამოუკიდებლობის კომიტეტს — საქართველოში შიდაპარტიულ ბლოკს, თავის ბრძოლაში ბოლშევიკური რეჟიმის წინააღმდეგ რომელიც 1924 წლის აგვისტოს აჯანყებით დასრულდა.
აჯანყების დაწყებამდე, ნოე ხომერიკი — სოფლის მეურნეობის მინისტრი, ბენია ჩხიკვიშვილი — თბილისის ყოფილი მერი და ვალიკო ჯუღელი — სახალხო გვარდიის ყოფილი მეთაური, ფარულად დაბრუნდნენ საქართველოში.
საქართველოს დამოუკიდებლობის მოპოვების მხარდასაჭერად რამდენიმე მემორანდუმი გადაეგზავნა ბრიტანეთის, საფრანგეთის და იტალიის მთავრობებს, ასევე ერთა ლიგას, რომელმაც 1922 და 1924 წლებში მიიღო საქართველოს სუვერენიტეტის მხარდასაჭერად ორი რეზოლუცია.