polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
უზბეკეთში სსრკ-ს ბოლომ არ მოუტანა ისლამური ფუნდამენტალიზმის აყვავება, როგორც ბევრი წინასწარმეტყველებდა, არამედ მოხდა ეტაპობრივი გადასვლა რწმენაზე.
უზბეკეთიდან აღსანიშნავი რელიგიური მეცნიერები არიან იმამ ბუხარი, რომელსაც წიგნი აქვს დაწერილი, ასევე სალიჰ ბუხარი, რომელიც სუნიტი მუსლიმების მიერ განიხილება, როგორც ყველაზე ავთენტური ჰადისის კრებულის დამწერი, რომელიც ყველაზე ავტორიტეტული წიგნია ყურანის შემდეგ.
რეგიონის სხვა მუსლიმი მეცნიერები არიან იმამ ტირმიდი და აბუ მანსურ მატურიდი, რომელიც ისლამური იურისპრუდენციის დამაარსებელი მეცნიერი იყო და მისი ორი ნაშრომი ამ თემაზე ავტორიტეტული ითვლება.
ალი ყუშჯის ნაშრომი, რომელიც მუშაობდა ჯერ სამარყანდში და შემდეგ სტამბოლში, განიხილება, როგორც გვიანი ისლამური თეორიული ასტრონომიის ინოვაციურ მაგალითად, ასევე შესაძლოა მისმა ნაშრომმა გავლენა მოახდინა ნიკოლოზ კოპერნიკზეც, რომელსაც მსგავსი არგუმენტები ჰქონდა დედამიწის როტაციაზე.
უზბეკეთის დამოუკიდებლობის პირველ წლებში, ისლამი უფრო საკულარული ხასიათის იყო, შეიძლება ითქვას, რომ ეს მოძრაობა თავისი ძალიან ადრეულ ეტაპზეა.
1994 წლის ჩატარებული საზოგადოებრივი აზრის კვლევის მიხედვით, ინტერესი ისლამის მიმართ სწრაფად იზრდება, მაგრამ ისლამის პირადი გაგება უზბეკებს შორის, კვლავ დამახინჯებული.
მიუხედავად იმისა, რომ ისლამი გავრცელებულია უზბეკეთის ახალგაზრდა მოსახლეობის შორის, მაინც ისლამი კვლავ სუსტია ახალგაზრდა თაობის შორის, როგორც რწმენა.
ექსპერტების აზრით, ისლამი თავად არ არის ძირეული მიზეზი მზარდი არეულობებისა, არამედ საშუალებაა საჩივრის გამოხატვისა, რომლებიც უშუალო მიზეზებია უთანხმოებისა და სასოწარკვეთილობის.
ისინი მუდმივად თეატრალურ ტურნეებზე იმყოფებოდნენ და შვილისთვის ვერ იცლიდნენ, ამიტომ 1895 წელს ო’ნილი განათლების მისაღებად წმინდა ალოიზის ვაჟთა აკადემიაში, კათოლიკურ სკოლა-ინტერნატში გაგზავნეს.
ყველაზე სარწმუნო ვერსიის მიხედვით, ო’ნილმა ლუდის ბოთლი ესროლა პროფესორ ვუდროუ უილსონის ფანჯარას, რომელიც მომავალი აშშ-ის პრეზიდენტი გახლდათ.
მიუხედავად ამისა, ო’ნილს ძლიერ უყვარდა ზღვა და ამ თემას ხშირად იყენებდა თავის პიესებში, რომელთა უმრავლესობაშიც მოქმედება სამგზავრო გემებზე ხდება.
1910-იან წლებში ო’ნილის სალიტერატურო საასპარეზო სივრცეს მანჰეტენის რაიონის გრინვიჩის კვარტალი მოიცავდა, სადაც გაიცნო და დაუმეგობრდა ამერიკის კომუნისტური მუშათა პარტიის დამფუძნებელს, ჯონ რიდს, რომლის ცოლთანაც, ლუიზა ბრაიანტთან ხანმოკლე რომანი გააბა.
1981 წელს ჯონ რიდის შესაღებ ფილმი გადაიღეს, სადაც ო’ნილის როლს ჯეკ ნიკოლსონი, ხოლო ლუიზა ბრაიანტის როლს დაიან კიტონი თამაშობს.
1912-1913 წლებში სანატორიუმში ტუბერკულოზის მკურნალობის შემდეგ, იუჯინმა გადაწყვიტა მთელი თავისი დრო პიესების წერისთვის დაეთმო (მოვლენები, რომლებმაც მას სანატორიუმში მკურნალობა აიძულა, აღწერილია მის პიესაში „გრძელი დღის მოგზაურობა ღამისკენ“).
ერთ-ერთ ადრეულ ერთაქტიან პიესაში „ქსელი“ ო’ნილი მსუბუქი ყოფაქცევის ქალთა ცხოვრებას აღწერს, რა თემაზეც მას სულ 14 პიესა აქვს დაწერილი.
ამჟამად ეს ადგილი ტაიმზ-სკვერის სახელწოდებითაა ცნობილი, სადაც ო’ნილს მემორიალური დაფა 1957 წელს დაუდგეს, ხოლო სასტუმროს ადგილს ცათამბჯენი 1500 იკავებს.
შეისწავლა ევროპაში ამ თითქმის უცნობი ქვეყნის გეოგრაფია, ისტორია, პოლიტიკური წყობილება, კულტურის თავისებურებები და ადათები, რითაც შეიტანა არსებით წვლილი აღმოსავლეთ თურქესტანის სამეცნიერო კვლევის საქმეში.
ექსპედიციის გზავნილი, რომელშიაც დაინტერესებული იყვნენ მეცნიერი-გეოგრაფები, ერთდროულად შეესაბამებოდა რუსეთის მთავრობის საგარეო პოლიტიკას და იყო დაკავშირებული საერთ პოლიტიკურ ღონისძიებასთან.
თავისი წარმატებული მოგზაურობა მან 10 თვესა და 14 დღეში დაამთავრა და 1859 წლის 12 აპრილს ვალიხანოვი ვერნიში ჩამოვიდა თან არსებული მდიდარი და საინტერესო ცნობებით კაშგარის შესახებ.
1847 წლის შემოდგომაზე, 12 წლის ვალიხანოვმა მიატოვა მშობლიური სტეპი და მამის თანხლებით სწავლა დაიწყო ომსკის კადეტთა კორპუსში, რომლის დამთავრების შემდეგ მსახურობდა დასავლეთ ციმბირის გენერალ-საგუბერნატოროში.
1959 წლის ბოლოდან 1961 წლის გაზაფხულამდე ვალიხნაოვი პეტერბურგში იმყოფებოდა, სადაც დაუახლოვდა დემოკრატიულ ინტელიგენციას, მათ შორის: გრიგოლ პოტანინს, თედორე დოსტოევსკის, სერგეი დუროვსა და სხვა.
გეოგრაფიულ საზოგადოებაში მონაწილეობა მიიღო კარლ რიტერის შრომების გამოცემის მომზადებაში, შეადგინა მასალები ყაზახეთისა და შუა აზიის გეოგრაფისას და ეთნოგრაფიაში, კითხულობდა ლექციებს.
ახალგაზრდა მკვლევრის გამოკვლევები განხორციელებული ტიან-შანკსის მეოხებით გეოგრაფიასა და ისტორიაში ფართოდ გახდა ცნობილი პეტერბურგის სამეცნიერო წრეებში.
ფორმალურად იგი იყო ციმბირის კაზაკთა ჯარის მე-6 საკავალერიო პოლკის ოფიცერი, თუმცა ფაქტობრივად დატოვეს დასავლეთ ციმბირის გენერალ-საგუბერნატოროში, ხოლო ერთი წლის შემდეგ დანიშნეს გენერალ გოსფორტის ადიუნქტად, რომელიც მაშინ დასავლეთ ციმბირსა და ყაზახეთის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილებს მართავდა.
მისი მარშრუტი გადაჭიმული იყო ომსკიდან სემიპალატინსკამდე, აქედან აიაღუდიდან და კაპალიდან იმიერილის ალათაუმდე, სადაც იმ პერიოდში მიმდინარეობდა ვერნის გამაგრება.
ამ მოგზაურობისას ვალიხანოვმა შეაგროვა ორნითოლოგიური და ენტომოლოგიური კოლექცია, შეადგინა ჰერბარიუმი, შეისწავლა შვიდმდინარეთის ფლორა და ფაუნა, მონაწილეობა მიიღო ისიქ-ქოლის აგეგმვაში, რომლის შედეგადაც ახალ რუკაზე შეიცვალა მისი სანაპიროების ფორმა და კონტურები.
ვალიხანოვის მოგზაურობის უმთავრესი შედეგი იყო მისი კაპიტალური შრომა: „ალთიშარის მდგომარეობის ან ჩინეთის პროვინცია ნან-ლუს ექვსი აღმოსავლეთი ქალაქის შესახებ“.
ამ ექსპედიციისას ახალგაზრდა მკვლევარმა პირველმა მიაქცია ყურადღება ყირგიზელი ხალხის ცნობილ პოემას — მანასს, შეასრულა მისი პირველი სამეცნიერო ჩანაწერი და ნაწილობრივ გადათარგმნა იგი რუსულ ენაზე.
1854-1857 წლებში აქტიური მონაწილეობა მიიღო ყაზახთა მიერ უფროსი ჟუზისა და ყირგიზული ტომების ბუგუს, სარიბაღიშისა და სოლთუს რუსეთთან მშვიდობიანი მიერთების საქმეში.
ჩოქან ჩინგისის ძე ვალიხანოვი ( ნამდვილი სახელი და გვარია: მუჰამედ ქანაფია; დ. ნოემბერი 1835 — გ. 10 აპრილი, 1865) — პირველი ყაზახი მეცნიერ-განმანათლებელი, ისტორიკოსი, ეთნოგრაფი, ფოლკლორისტი და მოგზაური.
ახალგაზრდა ვალიხანოვის ერუდიციას განსაკუთრებით აღმოსავლეთ ლიტერატურის დარგში აფასებდნენ სერგეი დუროვი, პეტრე სემიონოვ-ტიან-შანსკი და ნიკოლოზ იადრინცევი.
ის რამდენიმე განსხვავებული ვარიანტი არსებობს: — სმარტფონებისთვის და ტაბლეტებისთვის, — -ისთვის და სეთ-ტოპ-ბოქსებისთვის, , მცირე ზომის, გათვლილია დაბალი წარმადობის ტელეფონებისთვის და — ბავშვებისთვის.
2014 წელს, -მა შეიტანა ევროკავშირის უნდობლობის სარჩელი -ის წინააღმდეგ, იმ მიზეზით, რომ მომხმარებლებს დაბრკოლებებს უქმნის მესამე მხარის მიერ შექმნილი მარკეტების დაყენებაში.
პროგრამა ავტომატურად ირჩევს იმ ენას, რომელიც თქვენი ტელეფონის სისტემურ ენად გაქვთ მითითებული და მისი ცვლილება შესაძლებელია მხოლოდ სისტემური ენის შეცვლით.
დიდი წვლილი ამ ფორმის განვითარებაში შეიტანა პოეტმა ლუ იუიმ , დაკავშირებულია ისეთი პოეტების სახელებთან, როგორებიცაა ლუ იუი, ლი ძინსი, სუ ში და სხვა.
ხუთსიტყვიანი პოეზიის მსგავსად, ეს ახალი ფორმა მჭიდროდ იყო დაკავშირებული მუსიკალურ ხელოვნებასთან, კერძოდ, მელოდიასთან, რომელიც შემოვიდა ჩინეთში შუა აზიიდან.
ჩინური ლიტერატურა — ათასობით წლის განმავლობაში ვითარდებოდა ადრეული დინასტიური სასამართლოს არქივებიდან მინგის დინასტიის დროინდელ ხალხურ მხატვრულ და გასართობ რომანებამდე.
ფართოდ გავრცელებული გრავიურები დაინერგა თანგის დინასტიის დროს , ხოლო მოძრავი ტიპით ბეჭვდა გამოიგონა ბი შენგმა სუნგის დინასტიის პერიოდში , ამის საშუალებით წერილობითი ცოდნა სწრაფად გავრცელდა მთელ ჩინეთში.
რეალიზმისთვის დამახასიათებელმა ახალმა ხაზმა, გაჟღენთილმა შხამიანი სარკაზმით, თავი იჩინა საუკუნის ცნობილი მწერლის ლუ სუნის ნაწარმოებში „შეშლილის დღიურები“, რომელიც გამოქვეყნდა 1918 წელს.
რამდენიმე წლის შემდეგ, ლუ სუნმა გამოსცა მოთხრობა „ა ქიუს ნამდვილი ისტორია“ - ახალი ჩინური ლიტერატურის ყველაზე მნიშვნელოვანი ნაწარმოები.
ლექსების შეთხზვამ მიაღწია დაუჯერებელ მასშტაბებს ამ პერიოდიდან დღემდე შემორჩენილია ორმოცდარვა ათასი ლექსი, ხოლო პოეტების რაოდენობა ორი ათასს აღემატება.
1921 წელს იაპონიიდან დაბრუნდა სტუდენტთა ჯგუფი, მათ შორის იყვნენ პოეტი კუო მოჟუო და დრამატურგი თიენ ხანი, რომელთაც ჩამოაყალიბეს „ხელოვნების საზოგადოება“.
1604 წელს, სიოგუნატა ტოკუგავას დაწესების შემდეგ, სატაკეს საგვარეულო, რომელიც თანამედროვე იბარაკის პრეფექტურაზე ფლობდა ხიტატის პროვინციის მიწებს, ცენტრალური მმართველობის მიერ ძალით იყო გადაყვანილი აკიტის ვაკის მიწების სამართავად.
ამ საგვარეულოს მეთაურმა სატაკე იოსინობუმ იადომეს ტყეში ააშენა კუბოტის ციხე-დარბაზი, რომლის ირგვლივ საფუძველი ჩაუყარა ამავე სახელწოდების დასახლებას — მომავალ აკიტას.
საუკუნის შუა წლებამდე ედოს მთელი პერიოდის მსვლელობისას დასახლება კუბოტამ ითამაშა როლი კუბოტის სამთავროს საზოგადოებრივ-ეკონომიკური ცენტრის ცხოვრებაში, რომელსაც სატაკეს საგვარეულო ფლობდა.
აკიტა განფენილია იაპონიის ზღვის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში, აკიტის ვაკის სამხრეთ ნაწილში, რომელზედაც გაედინება წყლის ორი დიდი არტერია — მდინარე ომონო და აკიტის არხი.
აღმოსავლეთით მას საერთო საზღვარი გააჩნია ქალაქებს კიტააკიტისთან და სემბოკუსთან, სამხრეთ-აღმოსავლეთით ებჯინება ქალაქი დაისენი, ხოლო სამხრეთით იურიხონძიო.
733 წელს აკიტის თანამედროვე ტერიტორიაზე მოვიდნენ დამპყრობლები იამატოს სახელმწიფოდან, რომლებმაც აქ დააარსეს აკიტის ციხესიმაგრე — ემისის მიწებზე არსებული ახალგაზრდა იაპონური სახელმწიფოს ადმინისტრაციული ცენტრი.
მალე, სამთავრო ლიკვიდირებულ იქნა, რომლის ადგილას შეიქმნა აკიტის პრეფექტურა, ხოლო დასახლება გარდაქმნეს მის პოლიტიკურ-ადმინისტრაციულ ცენტრად.
ირანელი ისტორიკოსები იცვენ თავიანთ წინაპრებს არაბულ წყაროებთან თანხვედრაში და აღნიშნავენ, რომ „ზოგიერთი ირანელი ისტორიკოსის მტკიცებების საწინააღმდეგოდ, ირანელებმა, რეალურად, დიდხანს და მედგრად იბრძოლეს დამპყრობელი არაბების წინააღმდეგ.
ფაქტობრივად, მიუხედავად იმისა, რომ არაბებმა ქვეყნის უმეტეს ნაწილზე ჰეგემონია დაამყარეს, მრავალ ქალაქში დაიწყო აჯანყება, რომელთა დროსაც ამოხოცეს არაბი მმართველები და თავს დაესხნენ გარნიზონებს.
ბუხარის ძალადობრივი დამორჩილება მნიშვნელოვანი მომენტია: ირანის ისლამიზაცია იყო თანდათანობითი პროცესი, რაც გარკვეულწილად, ძალადობრივი წინააღმდეგობით იყო განპირობებული.
მიუხედავად ამისა, სპარსელებმა შეძლეს სპარსული ენისა და კულტურის შენარჩუნებით საკუთარი ეთნიკური იდენტობის გადარჩენა, თუმცა მუქარისა და იძულების, პოლიტიკური და ეკონომიკური მიზეზებისა და უბრალოდ რწმენის გამო, ისლამი ბევრმა აღიარა და გვიანდელ შუა საკუნეებში ირანში დომინანტ რელიგიად იქცა.
სასანიანთა ტერიტორიებს არაბი მუსლიმები პირველად 633 წელს დაესხნენ თავს, როდესაც ისინი ხალიდ იბნ ალ-ვალიდის სარდლობით შეიჭრნენ შუამდინარეთში , რომელიც სასანიანთა სახელმწიფოს პოლიტიკური და ეკონომიკური ცენტრი იყო.
მათი ირანის წინააღმდეგ მეორე შეტევა 636 წელს, საად იბნ აბი ვაკასის მეთაურობით დაიწყეს და კადისიის ბრძოლაში მოპოვებული გადამწყვეტი გამარჯვების შემდეგ, სასანიანთა კონტროლს სამუდამოდ ჩამოაშორეს დასავლეთი ირანი.
ამ ტერიტორიებზე ირანელთა გამუდმებული თავდასხმების გამო, ხალიფა უმარმა 642 წელს სასანიანებზე სრულმასშტაბიანი შეტევის ბრძანება გასცა, რაც 651 წლისათვის ირანის მთლიანად დაპყრობით დასრულდა.
მედინიდან გაცემული განკარგულებებით ათას კილომეტრზე მეტად დაშორებულ ბრძოლის ხაზზე ხალიფა ომარის მიერ ირანის სწრაფი დაპყრობა კარგად ორგანიზებული და კოორდინირებული ბრძოლების სერიაში, მისთვის დიდ ტრიუმფად იქცა, რამაც მნიშვნელოვანი წვლილი შეიტანა მისი, როგორც სამხედრო და პოლიტიკური სტრატეგის რეპუტაციის ჩამოყალიბებაში.
სასანიანთა ირანს, რომელიც ერთ დროს მსოფლიო დონის ძალა იყო, ბიზანტიის იმპერიასთან ათწლეულების განმავლობაში წარმოებული ომების გამო, ამ დროისათვის ამოწურული ჰქონდა თავისი ადამიანური და მატერიალური რესურსები.
ისტორიულ, ეთნოგრაფიულ, ლინგვისტურ და სხვა კვლევებში ტერიტორიის აღსანიშნავად, რომელზეც ისტორიის სხვადასხვა პერიოდში განსახლდნენ ბაშკირული ტომები და ბაშკირული ეთნოსი, გამოიყენება ტერმინი - „ისტორიული ბაშკირეთი“ .
ამ ტერმინის სინონიმები მრავალგვარია: მაგ: ბაშგუდრი, ბაშგირდი, ბასკარდია, ბაშკირტის სტეპი, ბასტარკების ქვეყანა, ბაშკირდი, ბაშჯარდი, ბაშკირეთი, პასკატირი.
დღეისათვის მოცემულ ტერიტორიაზე განლაგებულია ბაშკირეთი, ორენბურგისა და ჩელიაბინსკის ოლქები, თათრეთის აღმოსავლეთ ნაწილი, უდმურტეთის სამხრეთ-აღმოსავლეთი, პერმის მხარის სამხრეთი ნაწილი, სვერდლოვსკის ოლქის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილი, კურგანის ოლქის დასავლეთი ნაწილი,
და ბოლოს, ისტორიული ბაშკორტოსტანი შეესაბამება ისტორიულ დიდ უნგრეთს, უნგრელთა ჰიპოთეტურ წინარესამშობლოს, რომელიც მოიხსენიება საუკუნის ფრანცისკანელი ბერის პლანო კარპინის მოგზაურობის ჩანაწერებში.
ყველაზე ფართო გავრცელება ჰპოვა სლავიანურმა დასახელებამ - ბაშკირეთი, რომელიც გამოიყენება ოფიციალიურ დოკუმენტებში, ისტორიულ ნაშრომებსა და ლიტერატურულ ნაწარმოებებში.
როდესაც პირველი მსოფლიო ომი დაიწყო 1914 წელს, ფევრი იძულებული გახდა დაეტოვებინა სამსახურეობრივი პოსტი და ჯარში წასულიყო, სადაც ოთხი წელი იმსახურა.
მან დაწერა სამეცნიერო შრომები საუკუნის ისტორიის შესახებ: „მარტინ ლუთერის ბედი“ , „ორიგენი და დეპერიე“ , „ჰეპტამერონის შესახებ“ , „ურწმუნოების პრობლემა საუკუნეში, რაბლეს რელიგია“ .
თავისი შემოქმედება მიუძღვნა „ისტორიისთვის ბრძოლას“, ახალ ისტორიულ მეცნოერებას-მეცნიერებას ადამიანის, მისი მენტალობის შესახებ, აზროვნების, გრძნობათა სტერეოტიპის შესახებ.
2013 წელს ტატიანა ქარიმოვას და მის უფროს შვილს შორის არსებული საგვარეულო მტრობა -ში გავრცელდა: გულნარამ დედა „განადგურების“ მცდელობაში დაადანაშაულა, როდესაც ის ცდილობდა ხელი შეეშალა ბიძამისის, აბკბარალი აბდულაევის დაპატიმრებისათვის.
ის სხვა დამატებების მსგავსად, -ის გეიმპლეი არის ღია სამყაროს ტიპის, სადაც შესაძლებელია თამაშის ტერიტორიაზე თავისუფლად მოგზაურობა, პერსონაჟების შექმნა, კუესტების შესრულება ან მათი გადადება განუსაზღვრელი დროით, თუმცა მასში დამატებული არის სიახლეებიც: ერთ-ერთი ძირითადი სიახლე არის თამაშში საკუთარი მიწის შეძენის შესაძლებლობა, საცხოვრებელი სახლის შენება სხვადასხვა მატერიალებით - ეს შეძილება იყოს, როგორც მცირე, ასევე დიდი ზომის სახლი.
ახალი წელი, რომელიც დგება პერიოდში სექტემბერი - დეკემბერი მთვარის კალენდრის მიხედვით და აღინიშნება 12 დღის განმავლობაში, სრულდება მსხვერპლშეწირვით ველზე, სახლში, ტარდება ხარების შეჯიბრი, ცხენზე ჯირითი, ცეკვები დრამებით.
მიაო — რიცხობრივად მეხუთეა 56 ეთნიკურ უმცირესობას შორის, ოფიციალურად აღიარებული ჩინეთის სახალხო რესპუბლიკის მიერ, და ერთ-ერთია ეთნიკურ დაჯგუფებეს შორის ვიეტნამში.
თანამედროვე მიაოს წინაპრები შედიოდნენ ტომი სან მიაოს ალიანსის შემადგენლობაში, რომლებსაც ეკავათ პროვინცია ხუნანის აღმოსავლეთი და გუიჯოუს დასავლეთი.
მამაკაცის კოსტიუმი — სწორშემკრელი ქურთუკი და მოკლე შარვალი, ქალის — საბორტო მაისური და არასამთავრობო კაბა, ძალიან განსხვავდებოდა რეგიონული სამოსი, როგორც წესი მორთული ნაქარგებით და ბანტებით, ვერცხლის სამკაულების დიდი რაოდენობით.
პროვინციის ჩრდილოეთი ნაწილი მდებარეობს კალაჰარის უდაბნოს რაიონში, ამ ადგილებისათვის დამახასიათებელია წითელი ქვიშის დიუნები და უდაბნოს მცენარეულობა.
ამავე დროს ზოგიერთ რაიონში მოდის 400 მმ-ზე მეტი რაოდენობის ნალექი, ხოლო ზოგიერთ რაიონში ეს მაჩვენებელი ძლივს აღწევს 20 მმ-მდე.
ფართობის მხრივ იგი ყველაზე დიდი პროვინციაა ქვეყანაში, უკავია ტერიტორიის 30 %, გეოგრაფიულად მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში.
პარლამენტში არჩევის შემდეგ რენე მუავადი ფუად შეჰაბის აქტიური მომხრე გახდა, მასთან ერთად იგი ხელმძღვანელობდა პარლამენტის საფინანსო და საბიუჯეტო კომიტეტს, 1961 წლის 31 ოქტომბრიდან 1964 წლის 20 თებერვლამდე რაშიდ ქარამეს მთავრობაში ეკავა საფოსტო კავშირისა და ტელეკომუნიკაციების მინისტრის თანამდებობა.
1980 წლის 25 ოქტომბერს იგი პრეზიდენტ ილიას სარკისის მთავრობაში დაინიშნა განათლებისა და კულტურის მინისტრად და აღნიშნული თანამდებობა ეკავა 1982 წლის 24 სექტემბრამდე.
1951 წელს მუავადმა პირველად მოსინჯა პოლიტიკაში ძალები, შეეცადა ეროვნულ ასამბლეაში კენჭი ეყარა ქალაქ ზღარტიდან, მაგრამ დამარცხდა, რადგან გამოვლინდა ალიანსი მასსა და ფრანგულ კლანს შორის.
1972 წლის არჩევნები აღმოჩნდა ბოლო მის მიერ პრეზიდენტის თანამდებობის დაკავებამდე, რადგან 1975-1990 წლებში ქვეყანაში მიმდინარე სამოქალაქო ომმა გარკვეული ვადით გადადო საპარლამენტო არჩევნები.
1952 წელს მუავადი დააპატიმრეს ქალაქ ალეიში, იმ მასობრივ არეულობებში მონაწილეობისათვის, რომელმაც გამოიწვია დამოუკიდებლობის გამოცხადების შემდეგ ლიბანის პირველი პრეზიდენტის, ბიშარა ელ-ხურის გადადგომა, თუმცა მალევე გაათავისუფლეს და გაემგზავრა ლატაკიაში, სირიაში, ხოლო შემდეგ ეგვიპტეში სადაც იგი ცხოვრობდა რამდენიმე წლის განმავლობაში.
30 ოქროს თევზის“ ცენტრში მდებარე ვარსკვლავთგროვა — 2070, 136-ს მოიცავს,რომელიც ნისლეულის ხილვადობისთვის საჭირო ენერგიის უმეტეს ნაწილს წარმოქმნის.
იგი მაგელანის დიდი ნისლეულის იმ მოწინავე კიდეზე მდებარეობს, სადაც ვარსკვლავთშორისი სივრცის შეკუმშვა და დინამიური წნევის დატვირთვა მაქსიმუმს აღწევს.
ნისლეულის სიკაშკაშე იმდენად დიდია, რომ დედამიწასთან ისე ახლოს ყოფნის შემთხვევაში, როგორც ორიონის ნისლეულია, ტარანტულის ნისლეულის ნათება ჩრდილების არსებობას შეწყვეტდა
არსებობს ზეახალი ვარსკვლავის ნარჩენი, რომელიც გარს ერტყმის გაფანტულ ვარსკვლავთგროვას — 2060-ს, მაგრამ ნისლიანობის გამო, რთულია სხვა ნარჩენების არსებობის დადგენა.
მასლოუს მიერ ჩატარებულმა თვითაქტუალიზირებადი პიროვნებების კვლევამ შესაძლებელი გახადა ადამიანის ბუნებაზე პოზიტიური, ჰუმანისტური შეხედულების ჩამოყალიბება.
თუკი ადრე ფსიქოლოგია, განსაკუთრებით კი ფსიქოანალიზი, სწავლობდა ადამიანებს სხვადასხვა ფსიქიკური გადახვევებით და ამის საფუძველზე ქმნიდა პიროვნების თეორიებს, მასლოუმ ეტალონად ჩათვალა ჯანმრთელი და რეალიზებული ადამიანები და შედეგად მიიღო ახალი მონაცემები ადამიანის ბუნების შესახებ.
ბიჰევიორიზმი და ფსიქოანალიზი, ანუ დეფიციტარული ფსიქოლოგიები, როგორც მათ მასლოუ უწოდებდა, გვერდს უხვევდნენ ადამიანის თვითგამოვლენის ბევრ კულტურულ, სოციალურ, და ინდივიდუალურ ასპექტს, ისეთებს, როგორებიცაა კრეატიულობა, სიყვარული, ალტრუიზმი და სხვა.
უმაღლესი მოთხოვნილება, რომელიც ადამიანს უბიძგებს თავისი შესაძლებლობებისა და ტალანტების გაშლისაკენ, მასლოუს აზრით, თვითაქტუალიზაციის მოთხოვნილებაა.
პირველ ეტაპზე მასლოუ უკუაგდებს მოთხოვნილებათა ხისტ იერარქიას მოტივების ერთობლიობას ორ ჯგუფად წარმოადგენს: დეფიციტარულ და ყოფიერებით მოთხოვნილებებად.
მოტივების მეორე ჯგუფი განვითარებას ემსახურება - ეს ყოფიერებითი მოტივებია; ისინი წარმოიქმნებიან არა მოთხოვნილებათა დაკმაყოფილებისათვის, არამედ სიამოვნების მიღებისათვის, კმაყოფილებისათვის, უფრო მაღალი მიზნების ძებნისა და მიღწევისათვის.
მესამე ეტაპზე მასლოუს თეორიაში მეტამოტივაციისა და მეტამოთხოვნილების ცნებები ჩნდებიან, რომლებიც დაკავშირებული არიან ადამიანის ყოფიერებით ღირებულებებთან: ჭეშმარიტება, სიკეთე, მშვენიერება და სხვა.
ეს ყოპიერებითი ადამიანს სეიძლება გაეხსნას, მოევლინოს ეგრეთ წოდებულ „პიკ-განცდებში“ , რომლებიც წარმოადგენენ ცდა-განცდას აღფრთოვანების, ესთეტიკური ტკბობის და ძლიერი დადებითი ემოციებისა.
განავითარა რა ეს იდეები, მასლოუ მივიდა ჰუმანისტური ფსიქოლოგიის შეზღუდულობის გაცნობიერებამდე და მონაწილეობს ახალი, „მეოთხე ძალის“ შექმნაში, რომელიც ტრანსპერსონალური ფსიქოლოგიის სახელით არის ცნობილი.
მასლოუს მისამართით განსაკუთრებით მძაფრი კრიტიკა გაისმა თვითაქტუალიზირებადი პიროვნებების შერჩევის კრიტერიუმების სუბიექტურობასთან და მის თეორიებში სოციალური ფაქტორების, გარემომცველი კონტექსტების განხილვის არარსებობასთან დაკავშირებით.
თუმცა კი დიაგრამა სტატისტიკურად მართებულია, არის შემთხვევები, როდესაც, მაგალითად, ადამიანისათვის აღიარების მოთხოვნილება უფრო მნიშვნელოვანია, ვიდრე სიყვარულის მოთხოვნილება.
1928 წელს მასლოუ სასწავლებლად მადისონში, უისკონსინის უნივერსიტეტში გადავიდა, სადაც მისი სამეცნიერო ხელმძღვანელი პრიმატების ცნობილი მკვლევარი ჰარი ჰარლოუ გახდა.
მასლოუმ კლასიკური ბიჰევიორისტული განათლება მიიღო და მისი პირველი ნაშრომი, რომელიც მას ბრწყინვალე მომავალს უქადდა, ეძღვნებოდა სექსუალურობისა და სოციალური ქცევის ურთიერთკავშირს პრიმატებთან.
1934 წელს მან მუშაობა დაიწყო კოლუმბიის უნივერსიტეტში ცნობილ ბიჰევიორისტთან, სწავლების საკითხების თეორეტიკოს ედვარდ თორნდაიკთან ასისტენტ-მკვლევარად.
აბრაჰამ მასლოუ ( დ. 1 აპრილი, 1908, ნიუ-იორკი — გ. 8 ივნისი, 1970, მენლო-პარკი, კალიფორნია) — ამერიკელი ფსიქოლოგი, ჰუმანისტური ფსიქოლოგიის დამფუძნებელი.
მასლოუს პირამიდა“, რომელიც ხშირად მასლოუს მიეწერება - დიაგრამა, რომელიც იერარქიულად წარმოადგენს ადამიანის მოთხოვნილებებს, თუმცა კი არცერთ მის პუბლიკაციაში ასეთი სქემა არ გვხვდება; პირიქით, ის თვლიდა, რომ მოთხოვნილებათა იერარქია არ არის ფიქსირებული და უმეტესწილად დამოკიდებულია ყოველი ადამიანის ინდივიდუალურ თავისებურებებზე.
მოთხოვნილებათა იერარქია“, შემოტანილი მეცნიერებაში, სავარაუდოდ, მოთხოვნილებათა იერარქიის იდეის გამარტივებული გადმოცემისათვის, პირველად 1970-იანი წლების გერმანულენოვან ლიტერატურაში გვხვდება, მაგალითად, უ.
მისმა მოდელმა მოთხოვნილებათა იერარქიისა ფართო გავრცელება ჰპოვა ეკონომიკაში, დაიკავა რა მნიშვნელოვანი ადგილი მოტივაციისა და მომხმარებელთა ქცევის თეორიის აგებაში.
მასლოუ ყველაზე უფროსი იყო შვიდ და-ძმას შორის მეკასრე სამუილ მასლოვისა და როზა შილოვსკაიას ოჯახში, რომლებიც დასაწყისში კიევის გუბერნიიდან აშშ-ში გადავიდნენ საცხოვრებლად.
როცა აბრაჰამი ცხრა წლის იყო, ოჯახი ებრაული რაიონიდან სხვა, არაებრაულ რაიონში გადავიდა და რადგანაც მას მკვეთრად გამოხატული ებრაული გარეგნობა ჰქონდა, სწრაფად შეიტყო, თუ რა არის ანტისემიტიზმი.
მასლოუს პირველმა ცდებმა თავისი ახალი იდეების გასაჯაროებისა ამერიკულ ფსიქოლოგიურ საზოგადოებაში, სადაც ბიჰევიორისტები ბატონობდნენ, უარყოფითი რეაქცია გამოიწვიეს.
მასთან კონტაქტებს კოლეგებიც კი ერიდებოდნენ მისივე ფაკულტეტიდან; წამყვანი ფსიქოლოგიური ჟურნალები უარს ამბობდნენ მისი შრომების პუბლიკაციაზე.
60-იან წლებში მასლოუ უკვე პოპულარული ხდება, ხოლო 1967 წელს იგი აირჩიეს ამერიკის ფსიქოლოგიური ასოციაციის პრეზიდენტად, რამაც თვით მისი გაკვირვებას იწვევდა.
მათ შორის იყვნენ ალფრედ ადლერი, ერიხ ფრომი, კარენ ჰორნი, მარგარეტ მიდი, აგრეთვე გეშტალტფსიქოლოგიის დამფუძნებელი მაქს ვერთჰაიმერი და ანთროპოლოგი რუთ ბენედიქტი.
ეს ორი მეცნიერი იქცა მასლოუს არა მხოლოდ მასწავლებლად და მეგობრად, არამედ იმ ადამიანებადაც, რომელთა ძალისხმევითაც გაჩნდა თვითაქტუალიზირებადი პიროვნებების კვლევის იდეა.
2013 წლის 2 მარტს დაინიშნა საქართველოს სახელმწიფო დაცვის სპეციალურ სამსახურში, სამსახურის ადმინისტრაციის უფროსის მოადგილედ, 2013 წლის 19 ივნისს ამავე სამსახურის აფხაზეთის ა.
აქვე მიიღო საშუალო განათლება და სწავლა განაგრძო თბილისის მანქანათმშენებლობის ტექნიკუმში, რომელიც 1972 წელს ტექნიკოს-ელექტრიკოსის სპეციალობით დაამთავრა.
იყო -ის უკრაინული განყოფილება, რომელსაც გააჩნდა ავიაგადამყვანის საკუთარი სერთიფიკატი და ფრენებს კიევისა და ლვოვის საერთაშორისო აეროპორტებიდან ახორციელებდა.
ზაფხულის სხვა მიმართულებებია: ბუდაპეშტიდან - ჰერაკლიონი, კორფუ, ბურგასი და ვარნა; კატოვიცედან - ჰერაკლიონი და ბურგასი; ვარშავიდან - კორფუ და ბურგასი.
უნგრული დაბალბიუჯეტური ავიაკომპანია, რომლის სათავო ოფისი ბუდაპეშტში, ფერენც ლისტის საერთაშორისო აეროპორტში მდებარეობს და ემსახურება ევროპის მრავალ ქალაქს, ისრაელსა და არაბთა გაერთიანებულ საამიროებს.
მიუხედავად იმისა, რომ არ წარმოადგენს ეროვნულ ფლაგმანს, უნგრულ ავიაკომპანიებს შორის მას გააჩნია უდიდესი საჰაერო ფლოტი, რომლითაც ემსახურება 42 ქვეყანას.
ბოლო პერიოდში -მა ახალი ბაზები გახსნა ბოსნია და ჰერცეგოვინაში, ბულგარეთში, ლატვიაში, ლიეტუვაში, ჩრდილოეთ მაკედონიაში, რუმინეთში, საქართველოში, სერბეთში, სლოვაკეთში, უკრაინასა და ჩეხეთში.
2012 წლის 4 ოქტომბერს -მა ხელბარგზე ახალი პოლიტიკა შეიმუშავა, რათა კლიენტები ეიძულებინა თვითმფრინავის სალონში უფრო მცირე ზომის ხელბარგი აეტანათ.
ეს ნიშნავს, რომ მცირე ხელბარგის ბორტზე ატანა უფასოდ შეიძლება, ხოლო დიდი ხელბარგის შემთხვევაში მგზავრებს დამატებით 10-დან 30-ევრომდე მოუწევთ გადახდა.
აკიტის პრეფექტურის ფარგლებშია ასევე ტბა ტოვადა, — ვულკანის კრატერში არსებული უნიკალური წყალსატევი, იაპონიის უღრმესი ტბა ტაძავა, რომლის სიღრმე 423,4 მ აღწევს და ტბა ტაიხეი.
სხვა ქვეყნებთან შედარებით სამხრეთ კორეის პრეზიდენტი დიდი ძალაუფლებით სარგებლობს — მას შეუძლია დანიშნოს პრემიერ-მინისტრი და სამინისტოების ხელმძრვანელები .
მანამდე, 1919 წელს კორეის დროებითმა სახელმწიფომ მიიღო კორეის კონსტიტუცია, თუმცა მას არ გააჩნდა არანაირი სიძლიერე იმის გათვალისწინებით, რომ ამ პერიოდში კორეა იაპონიის კოლონიას წარმოადგენდა.
1961 წელს გადატრიალების შემდეგ, როდესაც ხელისუფლებაში მოვიდა პაკ ჩონ ჰი, 1960 წლის ვერსია განულებული იყო, ხოლო 1962 წელს რეფერენდუმში მიღებული იყო მესამე რესპუბლიკის კონსტიტუცია, შექმნილი აშშ-ის კონსტიტუციის მსგავსად.
1954 წელს ლი სინ მანის ინიციატივით იქნა შეტანილი შესწორებები, რაც ხსნიდა შეზღუდვებს პრეზიდენტის ვადებთან დაკავშირებით და აქცენტს აკეთებდა ეკონომიკის კაპიტალისტურ მოდელზე.
1960 წელს მეორე რესპუბლიკის დროს კონსტიტუციაში შეტანილი იყო მეტად დემოკრატიული შესწორებები, განსაკუთრებით ორპალატიანი პარლამენტისა და საარჩევნო კომისიის შესახებ.
სამოქალაქო ომის დროს,1918 წლის აგვისტომდე ამიერკავკასიაში მეთაურობდა სომხეთის რესპუბლიკის დაცვის ფლოტილიას , 1918 წლის მიწურულს სარდლობდა ასტრახანის სამხარეო მთავრობის ვოლგა-კასპიის ფლოტილიას.
1919 წლის იანვრიდან მსახურობდა სამხრეთ რუსეთის შეიარაღებულ ძალებში სამდინარო ძალების ერთ-ერთი დივიზიონის ფლაგკაპიტნად, შემდეგ შავი ზღვის ფლოტის სამმართველოს შტაბის უფროსთან დავალებათა შტაბოფიცრად.
1920 წლის 28 მარტს, გენერალ ვრანგელის ბრძანებულებით ტუმანოვს მიენიჭა რანგის საზღვაო კაპიტნის წოდება და დაინიშნა ხომალდ „რუსეთის“ კომენდანტად, რომლითაც, ამავე წლის ნოემბერში ევაკუირებულ იქნა ყირიმიდან კონსტანტინოპოლში.
ქვეყნის დედაქალაქ ასუნსიონში ჩასული ტუმანოვი მოწიწებით მიიღეს, ქალაქის პრესტიჟულ გარეუბანში მამული აჩუქეს და კარგი ხელფასიც დაუნიშნეს.
ამავე მდინარის მარცხენა სანაპიროზე მდებარე ოლქი - გრან-ჩაკო ბოლივიასა და პარაგვაის შორის დავის საგანს წარმოადგენდა და ორივე ქვეყანა საომრად ემზადებოდა.
კადეტთა კორპუსის დამთავრების შემდეგ მიჩმანის წოდებით მიავლინეს რუსეთის მეორე წყნარი ოკეანის ესკადრის ჯავშნოსან „არწივის“ ეკიპაჟის შემადგენლობაში.
1906 წელს, ტყვეობიდან დაბრუნების შემდეგ მსახურობდა ვახტის უფროსად ნაღმოსან კრეისერზე, 1907 წლის თებერვლიდან საესკადრო ნაღმოსან „ უსურიელის“ შტურმანი იყო.