polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
და როდესაც ის ასე იმყოფებოდა, ბოროტმა ეშმაკმა დასცა ეპისკოპოსი და დიდი ტკივილებით იტანჯებოდა; როდესაც მიხვდა, თუ რატომ აემართა ასე, მივიდა მღვდელთან ღამით და ევედრებოდა ისიც განეკურნა, როგორც სხვები.
როდესაც მღვდელმა ისინი შორიდან დაინახა მისკენ მომავალნი, შეეშინდა და ხევში დაიმალა, რომელიც ეკვტერის ირგვლივ იყო, და ცდილობდა გაეგო, თუ რა ხდებოდა შიგნით და ელოდებოდა მათ წასვლას.
როდესაც ვერაფრით შეიტყო, თუ რა ხდებოდა შიგნით, იფიქრა, რომ გამორჩა მათი წასვლა და ეკვდერში შევიდა, სადაც ასეთი სანახაობა დახვდა: ორივე სპარსი მკვდარი ეგდო ცხველსმყოფელი ჯვარის წინაშე, მათ გვერდზე კი ჩირაღდანი ენთო, რომელიც უწმინდურებმა კენდელისაგან აანთეს, რათა ეს ადგილი დაეწვათ.
ეს ყველაფერი ჩვენ თვითონ მღვდელმა მოგვითხრა, რომელიც გარკვეული დროის შემდეგ ჩამოვიდა წმინდანთან, და ყველას, ვისაც ეს ამბავი ესმა, ღმერთი ადიდეს, რომელიც ყოველ ადგილას ადიდებს მის მადიდებლებს.
"ერთ დღეს სვიმეონს ხილვა ჰქონდა – იხილა მან ერი მრავალრიცხოვანი, ქალები, კაცები და ბავშვები, რომელთაც ხელში ჯვრები ეჭირათ და აღმოსავლეთიდან მოდიოდნენ ლიტანიით და ლოცვით, რომელსაც ღმერთს შესწირავდნენ, სული წმიდა იყო მათთან და იფარავდა მათ გზაზე. როდესაც ისინი საკვირველ მთას მოუახლოვდნენ, სულიწმიდამ ჰკითხა სვიმეონს: "იცი, ვინ არიან, რომლებიც შენთან მოვიდნენ?
დაე, იარონ შენთან დიდი სარწმუნოებით და საკუთარი გამოცდილებით დარწმუნდნენ იმ ნიჭებში, რაც შენთვისაა მომადლებული კაცთა საკურნებელად და იქადაგონ შენი სახელი მათ ქვეყანაში და ყველას სარწმუნოებაში განამტკიცებდნენ, ზოგიერთი მათგანი კი შენს მონასტერში დაემკვიდროს და იყვნენ ისინი მორმწუნე და კეთილად–მსახურნი".
წმინდანმა სცნა, რომ ღვთისთვის სათნო იყო ეს, და როგორც სულიწმიდამ აუწყა, დაუბრკოლებლივ აღუსრულა მათ თხოვნა, და ისინიც, სათნო მოქალაქობით შემკულნი, მასთან იყვნენ ვიდრე აღსრულემაბდე.
მართა სულ უფრო და უფრო ხშირად დადიოდა იოანე ნათლისმცემლის ტაძარში და წმინდანს შესთხოვდა, რომ ეოხა მას მისთვის ღვთის წინაშე, რათა მისცემოდა მას ძე სადიდებლად უფლისა.
ამ თხოვნით იგი მთელი დღეები იმყოფებოდა ტაძარში, საკვებად მხოლოდ პურსა და მარილს იყენებდა, სასმელად კი წყალს, ძილით კი იქვე, დამჯდარს ეძინა მცირე ხნით.
გახარებული წამოდგა და ღმერთს მადლობა შესწირა, მერე კი წმინდანის მიერ მიცემული საკმეველი აკმია, რომელმაც ისეთი კეთილსურნელება გამოსცა, რომ ყველას უკვირდა.
უთხრა, რომ როცა წამოიზრდებოდა, ყრმას ხორცი და ღვინო არ უნდა მიეღო, არამედ პურით, თაფლითა და მარილით გამოკვებილიყო, სასმელად კი წყალი ჰქონოდა, და რომ როცა ყრმას ორი წელი შეუსრულდებოდა, მაშინ მოენათლათ.
"ისწრაფე, სვიმეონ, და ნუ ეშიშვი ამ საკვირველ მთაზე ამოსვლას, რადგან ამიერიდან ჩემს სახლად იწოდოს იგი, რადგან განვწმინდე მე ის, და უფრო და უმეტესად განვადიდო სახელი შენი მასზე და მე ვიყო შენთან".
ამის შემდეგ სვიმეონმა ძმებს მოუწოდა და ჩვენების შესახებ მოუთხრო, მათგან ერთ–ერთი სათნოებებით გამორჩეული ძმა წინამძღვრად დაადგინა და მთელი მონასტრის მთელი კრებული დალოცა.
როდესაც მთის წვერს მიუახლობდა, ვირიდან ჩამოვიდა, მუხლი მოიდრიკა და ილოცა, და იხილა მან დიდება ღმრთისა ამ მთის თავზე, რომელიც მზესავით ბრწყინავდა.
ამ სიტყვების თქმიდან ათი დღის შემდეგ, როდესაც სამწუხრო ლოცვის შემდეგ მოწაფეები კვლავ მასთან შეიკრიბნენ, წმინდანმა ღმერთს მადლობა შესწირა ყველაფრისათვის და სიტყვების – "ჴელთა შენთა უფალო შევჰვედრებ სულსა ჩემსა" – თქმის შემდეგ სული უფალს მიაბარა.
შეწუხდა წმინდანი, ნახა, რომ ვერც აქ მიემთხვეოდა მყუდროდ ცხოვრებას, მაგრამ შეეწყალა მასთან მისულნი და კვლავ ჩვეულებრივად განაგრძო მათი მიღება და კურნება.
ამ სიტყვების შემდეგ კი იხილა უფლის ანგელოზი, რომელიც მიწას ზომავდა და სამონასტრე ადგილს ინიშნავდა, მის შიგნით კი ეკლესიისათვის უთითებდა ადგილს.
წმინდანი მიხვდა, რომ ამ ადგილას დიდი მონასტერი აშენდებოდა და ღმერთი ადიდა, შემდეგ კი თავის მოწაფეებს მოუწოდა და ანგელოზისგან მიღებული ჩვენების მიხედვით საძირკველის გათხრა დაავალა.
როდესაც სვიმეონს ხუთი წელი შეუსრულდა, ანტიოქიაში დიდი მიწისძვრა მოხდა, მრავალი სახლი დაინგრა და მოსახლე დაიღუპა, მათ შორის წმინდანის მამაც, რომელიც მათი სახლის ნანგრევებში მოყვა.
დედა შვილს შვიდი დღის განმავლობაში ეძებდა, ეგონა, რომ ისიც მიწისძვრის დროს დაიღუპა, მაგრამ მას იოანე ნათლისმცემელი გამოეცხადა და შვილს ადგილმდებარეობა აუწყა.
შვილის პოვნით გახარებულ დედას, კეთილისმყოფელი ქალბატონი გაკვირვებით უყვებოდა, რომ ამ ერთი კვირის მანძილზე ყრმამ სხვა საზრდელი არაფრით არ მიიღო გარდა პურისა და წყლისა, ისიც მხოლოდ ორჯერ მთელი კვირის განმავლობაში.
სვიმეონის მამა – იოანე, წარმოშობით ედესელი იყო, რომელიც სიჭაბუკის ასაკში მშობლებმა ანტიოქიაში წაიყვანეს საცხოვრებლად, სადაც ნელსაცხებლებისა და საკმეველის დამზადებით ირჩენდნენ თავს.
როგორც კი შეიტყო, რომ გათხოვებას უპირებდნენ, მაშინათვე იოანე ნათლისმცმლის ტაძარში გაიქცა, რომელის ქალაქის შესასვლელთან მდებარეობდა და ტირილით შესთხოვა წმინდანს, ეუწყებინა მისთვის, როგორ უნდა მოქცეულიყო.
თავისი უმკაცრესი ღვაწლის გამო ღმერთმა წმინდანს კურნებისა და სასწაულთმოქმედების ნიჭი მიჰმადლა, რის გამოც მისი სამყოფელი მუდამ სავსე იყო სხვადასხვა სულიერი თუ ფიზიკური სენით შეპყრობილი ადამიანებით, რომელთაც სვიმეონი ღვთის შეწევნით ჰკურნავდა.
"ტიბერიანის" მონასტერში მრავალწლიანი უმკაცრესი მოღვაწეობისა და წინამძღვრის გარდაცვალების შემდეგ, როდესაც სვიმეონის სახელი მთელს ქვეყანაზე განითქვა და უამრავი ადამიანი მოაწყდა მის სამყოფელს, რომელთაც მრავალგვარი შფოთი შემოჰქონდათ მონასტერში, სვიმეონმა მოციქულის სიტყვები გაიხსენა – "ნუუკუე სხუათა უქადაგებდე და მე გამოუცდელი ვიპოვო", და საღმრთო შთაგონებით თავისი სამყოფელის მიტოვება და იქვე, ახლოს მდებარე მაღალ მთაზე ასვლა გადაწყვიტა, რომელიც ძალზე უდაბური და უწყლო იყო.
გარკვეული დროის შემდეგ, უცნობის მითითებით, სვიმეონი მთის მწვერვალზე ავიდა და პატარა მონასტერი ნახა, რომლის წინამძღვარ იოანესაც წინასწარ ეუწყა მისი მოსვლის შესახებ.
როდესაც ნეტარი სვიმეონი მონასტერში მივიდა, ძმები გაოცდნენ, რადგან მათ წინაშე პატარა ბიჭი იდგა, რომელსაც ჯერ ექვსი წელიც კი არ შესრულებოდა.
ორი წლის შემდეგ, როდესაც სვიმეონი მონათლეს, შვიდი დღის განმავლობაში ასეთ სიტყვებს იმეორებდა: „მყავს მე დედა და არ მყავს მე დედა, მყავს მე მამა და არ მყავს მე მამა“, თითქოს ამ სიტყვებით მასწავებდა, რომ მომავალში ის უარს იტყოდა ყოველივე ამქვეყნიურზე და სათნოებათა სისრულემდე აღიწეოდა.
წმინდა სვიმეონის დედის, მართას ცხოვრებიდან ასევე ცნობილია ანტონი ხუცესი, იგივე აბბა ანტონი ქართველი, რომელზეც იმდენად დიდი გავლენა მოახდინა სვიმეონის ცხოვრებამ და ღვაწლმა, რომ წმინდანთან მისული, უკან აღარ დაბრუნდა და მისი მოწაფე გახდა.
წინამძღვარ იოანეს გარდაცვალების შემდეგ წმინდა სვიმეონმა ასეთი ცხოვრების წესი დაუდგინა საკუთარ თავს: მზის ამოსვლიდან მეცხრე ჟამამდე ლოცულობდა, შემდეგ მზის ჩასვლამდე კითხულობდა წიგნებს და წერდა.
ლატრელმა გიარა 6 თვიანი კურსი, სადაც შეისწავლა კონვენციური თუ არაკონვენციური სამედიცინო დახმარების ხერხები, დიაგნოსტიკა და ბრძოლის ველზე გადაუდებელი დახმარების აღმოჩენა.
საშუალო სკოლის დამთავრების შემდეგ ლატრელმა სემ ჰიუსტონის უნივერსიტეტის საერთაშორისო ბიზნესის ფაკულტეტზე ჩააბარა და ბერძნული დამწერლობის შემსწავლელ საერთაშორისო გაერთიანება დელტა ტაუ დელტაში გაწევრიანდა.
2005 წლის ინვისში, ოპერაცია წითელი ფრთების მიმდინარეობისას თალიბანის მებრძოლების წინააღმდეგ ბრძოლაში გამოჩენილი სიმამაცის გამო დაჯილდოვდა მეწამული გულითა და საზღვაო ჯვრით.
ოპერაცია წითელი ფრთების მიზანი მოჰამად ისმაილ ალიას აჰმად შაჰის მოკვლა იყო, რომელიც გადაურჩა ამერიკელებს, მაგრამ პაკისტანელი პოლიციელების ტყვიას ემსხვერპლა 2008 წელს.
მას ჰქონდა სამი საკურთხეველი: ცენტრალური - დონის ღვთისმშობლის სახელობისა, მარჯვენა - ვასილი დიდის სახელობისა, მარცხენა კი ბარბარე ქალწულმოწამის სახელობისა.
ამავე წელს ატამან დიმიტრი ილოვაისკოს ბრძანებით სტანიცაში ააგეს ახალი, რიგით მესამე ხის ეკლესია, რომელიც ასევე წმინდა ვასილი დიდის სახელზე იყო ნაკურთხი და ჰქონდა პატარა საკურთხეველი წმინდა ბარბარეს სახელობისა.
რაზდორსკაიის დონის ღვთისმშობლის ხატის ეკლესია — ყოფილი მართლმადიდებლური ეკლესია უსტ-დონეცკის რაიონის ხუტორ რაზდორსკაიაში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია.
ინსტიტუში ამზადებენ აღმოსავლეთის ენებისა და ლიტერატურის, ეკონომიკის, ისტორიის, ფილოსოფიის, კულტურის, ასევე საერთაშორისო ურთიერთობების დარგების სპეციალისტებს.
მიმდინარეობს შემდეგი აღმოსავლური ენების შესწავლა, რომელთა შორისაა აზერბაიჯანული, არაბული, ვიეტნამური, დარი, ჩინური, კორეული, სპარსული, პუშტუ, ტაჯიკური, ტაიური, თურქული, ურდუ, ჰინდი, იაპონური, ასევე ინგლისური, ესპანური, გერმანული, ფრანგული ენები.
ბირგიტ იურგენსენი — ავსტრიელი ფოტოგრაფი, მხატვარი, გრაფიკული ხელოვანი, კურატორი და მასწავლებელი, რომელიც ძირითადად ქალების ბოდი არტზე მუშაობდა და სწავლობდა ქალურობას, იყენებდა საკუთარ სხეულს, როგორც კულტურული კოდების კრიტიკულ პროექციას .
ბირგიტი ფოტოსერიებში აღწერდა საზოგადოებაში არსებულ ქალების მჩაგვრელ მექანიზმებსა და ქალების სოციალურად ნაკარნახევ ყოველდღიურ ცხოვრებას, რასაც ხშირად სიურეალისტურად და ირონიული მანერით გამოსახავდა.
8 წლის ასაკში დაიწყო პაბლო პიკასოს ნამუშევრების გადახატვა და ხელს აწერდა როგორც "ბიკასო იურგენსენი", რაც გენიალური ესპანელი მხატვრის და მისი ბავშვობის დროინდელი ზედმეტსახელის - "ბის" გაერთიანებაა.
სერიალის მთავარი გმირი მერედით გრეი არის სახელგანთქმული ზოგადი ქირურგის ელის გრეის ქალიშვილი, რომელიც "სიეტლ გრეის" კლინიკაში რეზიდენტურის პროგრამაშია ჩართული.
რეზიდენტურის დროს ის სხვა რეზიდენტებთან ერთად მუშაობს: ქრისტინა იენგი , იზი სტივენსი , ჯორჯ ომალი და ალექს კარევი , რომლებიც მისი მეგობრები და ოჯახის წევრები გახდებიან.
მათი ხელმძღვანელი მირანდა ბეილი არის მთავარი რეზიდენტი, რომელიც ინტერნების მუშაობას აკვირდება და ასწავლის მათი პაციენტებთან ურთიერთობას, ოპერაციების გაკეთებას და ა.
დერეკ შეფერდი ნეიროქირურგიის უფროსი, პრესტონ ბერკი , კარდიო ქირურგიის უფროსი და რიჩარდ უებერი კლინიკის უფროსი, რომელიც სასიყვარულო ურთიერთობაში იყო ელის გრეისთან.
კლინიკას მოგვიანებით მოგვიანებით შემოუერთდა ჯექსონ ეივერი და ეიპრილ კეპნერი , რომელებიც "მერსი უიესტის" კლინიკიდან გადმოვიდნენ მას შემდეგ რაც "სიეტლის გრეის" და "მერსი ვესტის" კლინიკები გაერთიანდნენ მეექვსე სეზონში.
მსახიობების წასვლის შემდეგ სერიალს შემოუერთდა ორი ახალი მსახიობი ოუენ ჰანტი , რომელიც ტრავმის განყოფილებას ხელმძღვანელობს და არიზონა რობინსი , რომელიც პედიატრიის განყოფილების უფროსია.
როდესაც პერსონაჟებს ქმნიდნენ თავდაპირველად სცენარის ავტორებს არცერთი პერსონაჟის დახასიათება არ ჰქონდათ შექმნილი წერილობითაც კი, თუმცა იმედი ჰქონდათ რომ პერსონაჟები იქნებოდნენ საუკეთესო და ყველასთვის გასაგები.
ელენ პომპეო პირველი იყო ვინც მერედით გრეის როლზე ითამაშა და განხილვის გარეშე დაამტკიცეს, სანდრა ოუმ თავიდან მირანდა ბეილის როლი იტამაშა თუმცა მოგვიანებით ქრისტინა იენგის როლზე დაამტკიცეს, სერიალში განხილვის გარეშე დაამტკიცეს კეტრინ ჰაიგლი და ტი არ ნაიტი.
ინტერნების რაოდენობა თავიდან ოთხი იყო თუმცა პროდიუსერმა შონდა რაიმსმა დაამტკიცა კიდევ ერთი მსახიობი ჯასტინ ჩემბერსი მეხუთე ინტერნად.
სეზონების გადაღებასთან ერთად მსახიობების შემადგენლობამ განიცადა ცვლილებები და მსახიობები ერთმანეთს ანაცვლებდნენ, სიუჟეტის მიხედვით ზოგი დაიღუპა, ზოგიც კი წავიდა.
მეგი პირსი მერედითის და ელის გრეის მეორე ქალიშვილია, რომელსაც ენდრიუ დელუკასთან ჰქონდა ურთიერთობა, თუმცა ახალი ექიმის გამოცენის შეემდეგ ინტერესები შეეცვალა და ახალი კარდეოქირურგი ნათან რიგსი შეუყვარდა, ნათანს კი მერედითი მოსწონს.
შონდა რაიმსი, ბეტსი ბირსი, კრისტა ვერნოფი, მარკ გორდონი და მარკ უილდინგი არიან ორიგინალური აღმასრულებელი პროდიუსერები სერიალის დაწყებიდან დღემდე.
პერიოტი, კენტ ჰოდერი, ნენსი ბორდსონი, პიტერ ჰორტონი და სტივ მალჰოლენდი არიან ასევე აღმასრულებელი პროდიუსერები ალან ჰეიბერგთან ერთად 2006 წლიდან.
სერიალს მიღებული აქვს მრავალი ჯილდო მათ შორის, 2007 წლის ოქროს გლობუსი საუკეთესო დრამა სერიალისთვის და 26 ემის ნომინაცია ჯილდოსთვის საუკეთესო სერიალი.
შონდა რაიმსი ყველაზე მიზანდასახული სცენარის ავტორია სერიალში, რაც ხელს უწყობს მას პასუხი გასცეს იმ ხშირ შეკითხვებს, რომელიც -ის გვერდზე მოსდის ფანებისგან.
სცენარის ავტორების სხვა წევრები კრისტა ვერნოფი, მარკ უილდინგი, პიტერ ნოულკი, სტეისი მაკკი, უილიამ ჰარპერი, ზოენ კლარკი, ტონი ფილენი, ჯონ რეტერი და დებორა ქენი არიან.
სერიალის ავტორს შონდა რაიმსს უნდოდა ისეთი სერიალი შეექმნა, რომლის ყურებაც საინტერესო იქნებოდა და ამბობდა, რომ საინტერესო იქნებოდა თუ შექმნიდა სერიალს ჭკვიან ქალებზე, რომლებიც კონკურენციას გაუწევენ ერთმანეთს.
მუზეუმს გააჩნია რამდენიმე საგამოფენო დარბაზი: ისტორიისა და ბუზნების დარბაზი; მხარეთმცოდნეობის დარბაზი; არქეოლოგიის დარბაზი; საბრძოლო დიდების დარბაზი, სადაც ინახება ომის წლების საარქივო დოკუმენტები და ექსონატები.
აქვე ვიზიტორი იხილავს ფრონტიდან გაგზავნილ წერილებს, გერმანული ოკუპაციის პერიოდში ზავეტინის რაიონში მოქმედი პარტიზანული დანაყოფის „მრისხანე დონისა“ და იატაკქვეშა ახალგაზრდულ-კომკავშირუი ორგანიზაციის „ლენინელის“ წევრების მოგონებებს.
ამჟამად ზავეტინის რაიონის ისტორიის მუზეუმის ძირითადი ფონდი მოიცავს 3 240 ექსპონატს, ხოლო მისი სამეცნიერო-დამხმარე ფონდი შეიცავს 560 ექსპონატს.
5 აგვისტოს ქვეითთა პოლკმა ფრანც ლეფორტის მეთაურობით განახორციელა პირველი შტურმი ციხესიმაგრეზე, რომელიც წარუმატებლად დასრულდა, თუმცა ხელში ჩაიგდეს საგუშაგო კოშკი.
თევდორე აპრაქსინმა პრეობრაჟენისა და სემიონოვკის პოლკებით და 1 000 დონელი კაზაკის დახმარებით ხელში ჩაიგდო ციხესიმაგრის ნაწილი და შევიდნენ ქალაქში.
1686-1700 წლების რუსეთ-ოსმალეთის ომის დასრულების შემდეგ დაიდო კონსტანტინოპოლის ხელშეკრულება, რომლის შედეგად რუსეთმა აზოვი და მიმდებარე ტერიტორიები ისევ მიიღო.
საუკუნის შუა წლებამდე აზოვის ციხესიმაგრის ადგილზე მდებარეობდა გენუელებისა და ვენეციელების ქალაქი ტანაისი, რომელიც დასავლეთსა და აღმოსავლეთს შორის კარგი დამაკავშირებელი სავაჭრო პუნქტი იყო.
1696 წლის 16 ივლისს დაიწყო ალყისათვის მოსამზადებელი სამუშაოები და 17 ივლისს 1 500 დონელი კაზაკი და ზაპოროჟიელი კაზაკების ნაწილი თვითნებურად შეიჭრნენ ციხესიმაგრეში და განთავსდნენ ორ კოშკში.
კაზაკებმა რუსეთის მეფე მიხეილ თევდორეს ძეს შესთავაზეს მიეღო აზოვი თავისი მმართველობის ქვეშ, აღედგინა ციხესიმაგრე და ჩაეყენებინა იქ გარნიზონი, მაგრამ რადგან აღნიშნულ საქმეს შესაძლებელია გამოეწვია რუსეთ-ოსმალეთის კიდევ ერთი ომი, რისთვისაც რუსეთის ხელისუფლება მზად არ იყო, ზემსკი-სობორმა უარი განაცხადა შემოთავაზებულ წინადადებაზე.
პრუტის წარუმატებელი ლაშქრობის დროს 1711 წელს რუსეთის არმია მდინარე პრუტის ნაპირებზე ჩიხში მოაქცია ოსმალებისა და ყირიმელი თათრების მრვალრიცხოვანმა არმიამ.
უიმედო მდგომარეობის ფონზე პეტრე -მა დადო პრუტის სამშვიდობო ხელშეკრულება, რომლის მიხედვითაც რუსეთმა ოსმალეთს დაუთმო აზოვი და აზოვის ზღვისპირეთი.
ერთადერთი გადარჩენილი ნაგებობა, რომელმაც ჩვენამდე მოაღწია არის ალექსეევკის ჭიშკარი და მის მიმდებარედ არსებული ციხის 30 მეტრის სიგრძის ფრაგმენტები.
სკოლის უფროსებად სხვადასხვა დროს იყვნენ შალვა დანელია, ვალიკო ტალახაძე, ალექსანდრე გედევანიშვილი, კომისრებად — ბორის ძნელაძე, კონსტანტინე ჭკუასელი, თედორე ბუაჩიძე, ა.
ქართული გაერთიანებული სამხედრო სკოლა დაამთავრეს გენერალ-პოლკოვნიკებმა, საბჭოთა კავშირის გმირებმა: კონსტანტინე ლესელიძემ და პორფილე ჩანჩიბაძემ, გენერალ-ლენტენანტმა ვასილ მჟავანაძემ, გენერალ-მაიორებმა პავლე აბრამიძემ, ივანე ბაბალაშვილმა, ნიკოლოზ თავართქილაძემ, ნიკოლოზ კალაძემ, დიმიტრი ნამგალაძემ, ილია რაზმაძემ, მიხეილ როსტომაშვილმა, ისიდორე სილაგაძემ, პანტელეიმონ შიოშვილმა, ვალერიან ძაბახიძემ, გიორგი ჯინჭარაძემ, კონტრ-ადმირალმა მიხეილ ჯინჭარაძემ და სხვებმა.
1927 წელს თბილისის სამხედრო ქვეითთა სკოლის, ქართული გაერთიანებული სამხედრო სკოლის, აზერბაიჯანის და სომხეთის სამხედრო ბაზაზე შეიქმნა ამიერკავკასიის ბაქოს 26 კომისრის სახელობის ქვეითთა სამხედრო სკოლა.
1990-იანი წლების ბოლოს ადგილობრივი სომხური დიასპორის წარმომადგენლებმა წამოჭრეს საკითხი, დაებრუნებინათ ეკატერინე -ის ძეგლი ძველ ადგილას, მაგრამ ამ ინიციატივას მხარი არ დაუჭირეს.
კარლ მარქსის ძეგლის გადატანა და აქ ეკატერინე -ის ძეგლის დაბრუნების საკითხი კვლავ წამოიჭრა 2005 წელს, მას შემდეგ, რაც როსტოვში გადააადგილეს კიროვის ძეგლი.
სომხეთის მოსახლეობა მზად იყო მთელი ხარჯი საკუთარ თავზე აეღო, მაგრამ ზოგიერთმა მოსახლემ გამოთქვა პროტესტი კარლ მარქსის ძეგლის გადატანაზე და აქ ეკატერინე მეორის ძეგლი დაბრუნებაზე, ამიტომ ეკატერინე -ის ძეგლის გადატანის საკითხი ჯერ კიდევ არ გადაწყვეტილა.
1917 წელს ძეგლი მოხსნეს კვარცხლებიკად, მაგრამ 1918 წელს, მას შემედეგ, რაც გერმანელი ოკუპანტებისა და თეთრგვარდიელების ჯარმა დაიკავა ქალაქი, ის დაუბრუნდა თავის ადგილს.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1582 მიიღეს ერთხმად 2005 წლის 28 იანვარს, მას შემდეგ, რაც კიდევ ერთხელ დაადასტურეს ყველა რეზოლუცია საქართველოსა და აფხაზეთის შესახებ, კერძოდ გაეროს რეზოლუცია 1554 , საბჭომ გადაავადა გაეროს დამკვირვებელთა მისიის მანდატი საქართველოში, 2005 წლის 31 ივლისამდე.
ეკლესიის მშენებლობა წარიმართა ინფანტერიის გადამდგარი გენერლის ანდრია მელენტევის სახსრებით, რომელიც მონაწილეობდა ნაპოლეონის წინააღმდეგ ბრძოლაში და დააჯილდოეს წმინდა გიორგის მეოთხე ხარისხის ორდენით.
ანდრეევო-მელენტევოს მარიამ მაგდალინელის ეკლესია — მართლმადიდებლური ეკლესია ნეკლინოვის რაიონის სოფელ ანდრეევო-მელენტევოში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია.
შემდეგ სოფლის ადმინისტრაციამ გამოყო ადგილი ახალი აგურის ეკლესიის მშენებლობისათვის, სწორედ იმ ადგილზე სადაც ადრე მდებარეობდა იოანე ღვთისმეტყველის ხის ეკლესია.
ეკლესიაში ინახებოდა თევზ კამბალაზე დაწერილი ხატი, რომლის ერთ მხარეს გამოსახული იყო ყოვლადწმინდა ღვთისმშობელი, ხოლო მეორე მხარეს - იოანე ღვთისმეტყველი.
პეშკოვოს იოანე ღვთისმეტყველის ეკლესია ან პეშკოვოს იოანე ღვთისმეტყველის ტაძარი — მართლმადიდებლური ეკლესია სოფელ პეშკოვოში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია.
ამ პერიოდის განმავლობაში, ყველაზე მნიშვნელოვანი ქმედება, რაც მან განახორციელა სოციალური პოლიტიკის მიმართულებით, იყო კანონპროექტის წამოყენება, რომელიც ეხებოდა მუშახელისა და ფერმერების პენსიებს.
1910 წელს, ავადმყოფებისა და ხანდაზმულებისათვის ჯანმრთელობის უზრუნველყოფის მიზნით, წარმოადგინა საკანონმდებლო პროექტი, რომელიც ითვალისწინებდა 8 მილიონამდე სოფლისა და ქალაქის ზემოთ აღნიშნულისეგმენტის დახმარებას.
1913 წელს, მან ისევ დაიკავა პრემიერ-მინისტრის პოსტი და აქაც თავდადებით ცდილობდა საკუთარი ვექტორი სოციალური პროგრამების მიმართულებით არ შეეცვალა და პირიქით, მეტი პროექტი თუ სახელმწიფო კანონი წამოეყენებინა ამ სფეროს განვითარებისთვის, რომელიც საბოლოო ჯამში საზოგადოების კეთილდღეობას მოემსახურებოდა.
1905 წელს, როდესაც საფრანგეთში სახელმწიფოსა და ეკლესიას შორის დაპირისპირებამ შემაშფოთებელ ნიშნულს მიაღწია, მან წარმომადგენელთა პალატის სხვა წევრებთან და კოლეგებთან ერთად, დიდი წვლილი შეიტანა არსებული სიტუაციის განმუხტვასა და დაბალანსებაში.
არისტიდ ბრიანმა დარბაზში მსხდომნი დაარწმუნა, რომ აუცილებელია ერთხელ და სამუდამოდ დარეგულირდეს ეკლესიასა და სახელმწიფოს შორის არსებული ურთიერთობა, სახელმწიფომ უნდა უზრუნველყოს სინდისისა და აღმსარებლობის თავისუფლება.
დიდი ბრიტანეთისა და აშშ-ს წარმომადგენლებმა, ლორდ ეშერმა და მორის ჰენკიმ, მოამზადეს პროექტი, რომელიც ითვალისწინებდა მოკავშირეთა თანამშრომლობის საკითხებს, ამ პროცესებში ჩართული იყო ბრიტანეთის პრემიერ-მინისტრიც, რომელიც პარიზში 17 ნოემბერს ჩავიდა და ძირითადი მოლაპარაკებები აწარმოა საფრანგეთთან და საბერძნეთთან.
თუმცა მოლაპარაკებებამდე, ბრიანის მთავარი ამოცანა იყო ასევე შუამავლობა ეკისრა და კომპეტენციები გადაენაწილებინა საფრანგეთის სამხედრო პირებს, გენერალ ჟოფრისა და გენერალ გალიენს შორის.
მას შემდეგ, რაც გერმანიამ შეტევა განახორციელა საფრანგეთის ჩრდილოეთ ფრონტზე, ვერდუნზე, გენერალმა გალიენმა ჟოფრის წინააღმდეგ გააკეთა მკაცრი განცხადება, რომელიც აკრიტიკებდა მის საქმიანობას და ჩატარებულ სამხედრო ოპერაციებს ბოლო თვრამეტი თვის განმავლობაში და ამავდროულად მოითხოვდა მთლიანი მინისტერიალის საქმიანობის კონტროლს, რის შემდეგაც უკვე გათვალისწინებულ ვადაზე ადრე, საკუთარი ნებით დატოვებდა თანამდებობას.
1917 წლის თანამდებობის დატოვების შემდეგ, ბრიანი 1921 წელს ისევ ბრუნდება პრემიერ მინისტრად და აქტიურად ერთვება ასევე „ვაშინგტონის საზღვაო მოლაპარაკებებში“, რომელიც ჩატარდა ერთა ლიგის ეგიდით.
მსოფლიოს უმსხვილესი საზღვაო ძალები შეიკრიბნენ ვაშინგტონში კონფერენციაზე, რათა განეხილათ საზღვაო შეიარაღება და მზარდი დაძაბულობის განმუხტვის გზები აღმოსავლეთ აზიაში.
ბრიანს სურდა, რომ გერმანიას ამ მოლაპარაკებაზე დაკისრებოდა გარკვეული რეპარაციები, რაც თვითონ გერმანული მხარის შეუწყნარებლობისა და ხისტი ქმედებების გამო მაგიდის ფორმატში ვერ განხორციელდა , თუმცა მან მოახერხა და იტალიელი კარდინალი დაითანხმა ფრანგული მთავრობის მიერ კათოლიკე ეპისკოპოსების დანიშვნის საკითხზე, რაც მათ ძალაუფლებას კიდევ უფრო ზრდიდა.
ოფიციალური კონფერენციები მშვიდობის შენარჩუნების მიზნით განუწყვეტლივ მიმდინარეობდა, რაშიც საფრანგეთიც აქტიურად იყო ჩართული არისტიდ ბრიანის წარმომადგენლობით.
თუმცა შეიძლება ითქვას, რომ მოლაპარაკების ამ რაუნდმა მცირე შედეგები გამოიღო, რაც ალბათ გამოწვეული იყო იმით, რომ აქცენტი ბრიანს გადატანილი ჰქონდა უფრო მეტად ინგლისზე, დათანხმდა მათ შეთავაზებას საფრანგეთთან მუდმივი წარმომადგენლობის თაობაზე, რის შემდეგაც გაიმართა ინგლისურ-ფრანგული მოლაპარაკებების სამი ეტაპი, რომელთაგან ერთ-ერთი იყო შანტელის კონფერენცია, რომელშიც აქტიურად მონაწილეობდა ასევე ფრანგი გენერალი ჟოფრიც.
1914 წლის აგვისტოში დაიკავა იუსტიციის მინისტრის თანამდებობა რენე ვივიანის ახლად დაკომპლექტებულ მთავრობაში, სადაც ის ერთ-ერთ ყველაზე გავლენიან და ჭკვიან პოლიტიკოსად მიიჩნეოდა.
პირველი მსოფლიო ომის საწყის ეტაპზე, 1914-1915 წლებში, ბრიანის თაოსნობით მოეწყო ექსპედიცია ბალკანეთში, თავდაპირველად სალონიკში, პროფრანგული ბლოკის შექმნის მიზნით.
მას ამ ბლოკში სურდა გაეერთიანებინა სერბეთი, საბერძნეთი, რუმინეთი, ბულგარეთი, ასევე იტალიის საზოგადოებაც, რათა შეექმნა დიდი ბარიერი რუსული ექსპანსიის წინააღმდეგ ბალკანეთში.
ბოლოს საფრანგეთის მთავრობა ბრიანის ხელმძღვანელობით იძულებული გახდა, რომ დეპუტატთა პალატის სესიაზე განეხილათ ვერდუნის თავდაცვისა და გაძლიერების საკითხი.
კენჭისყრის შედეგებიდან გამომდინარე, ხმების უმრავლესობით აღნიშნული გადაწყვეტილება დადასტურდა, თუმცა ამავდროულად მოთხოვნა იყო, რომ ეფექტიანი ზედამხედველობა განეხორციელებინათ ფრანგულ არმიაზე.
აქვე უნდა ითქვას, რომ ბრიანისგან და გენერალი ჟოფრისგან დამოუკიდებლად როქი მოწინააღმდეგე მხარეებთან ცდილობდა გარკვეული დესტრუქციული ნაბიჯების გადადგმას, რის შედეგადაც ახლად ჩამოყალიბებული მთავრობის საქმიანობას პრემიერ მინისტრმა ბრიანმა ის საბოლოოდ ჩამოაშორა და შეცვალა სხვა გენერლით.
მან თავისი შვილი თავდაპირველად შეიყვანა „სან-ნაზირი“-ს სკოლაში და შემდეგ ნანტის ლიცეუმში. ამ სკოლაში არისტიდ ბრიანი დაუმეგობრდა ჟიულ ვერნის, რომელმაც გაითქვა სახელი, როგორც რომანისტმა და გამომგონებელმა. სკოლაში სწავლობდა სამართალს. ადრეული ასაკიდან ჩაება პოლიტიკურ საქმიანობაში. იყო სინდიკალისტი ჟურნალისტი. შედიოდა მემარცხენე გამოცემების „ “, “ ”, „ “ და „’“ სარედაქციო ჯგუფში.
პირველი მსოფლიო ომის დროს დიპლომატიურ შეთანხმებას მიაღწია დიდი ბრიტანეთის პრემიერ-მინისტრ, დევიდ ლოიდ ჯორჯთან და დიდი როლი ითამაშა ომის საბოლოოდ წარმატებით დასრულებაში.
მაგრამ აშშ-მა, რომელსაც არ უნდოდა ამის შედეგად რაიმე ვალდებულება აეღო საფრანგეთის წინაშე, წამოაყენა იდეა სხვა ქვეყნებიც ჩართულიყვნენ პროექტში, მაგრამ ამას საფრანგეთიც არ ეწინააღმდეგებოდა, რადგან სხვა სახელმწიფოებთან ერთად, დაბალანსების პოლიტიკის კუთხით, ამერიკაც თანაბარ პირობებში ჩადგებოდა და არ მიეცემოდა შესაძლებლობა ნებისმიერი სახის სამომავლო ინიციატივების წამოყენებისათვის.
ბრიანმა იცოდა, რომ ეს ყველაფერი საბოლოო ჯამში უარყოფითად იმოქმედებდა მთავრობისა და პოლიტიკური კურსის რეპუტაციაზე, ამიტომ მან მოახერხა გენერალი გალიენი დაერწმუნებინა იმაში, რომ ოფიციალურ ვადამდე დარჩენილიყო საკუთარ თანამდებობაზე და მშვიდობიანად მომხდარიყო მისი შეცვლა სხვა პიროვნებით.
ბრიან-კელოგის პაქტი იყო უმნიშვნელოვანესი და წინგადადგმული ნაბიჯი გლობალური მშვიდობის მიღწევის საქმეში, დაიდო 1928 წლის 27 ოქტომბერს, რომელიც ძალაში 1929 წლის 24 ივლისს შევიდა და რაშიც უდავოდ იკვეთება არისტიდ ბრიანის წვლილი და ძალისხმევა ძალის გამოყენების საწინააღმდეგოდ მსოფლიოში.
პაქტი, რომლის მიხედვითაც უნდა აკრძალულიყო ომი, როგორც ქვეყნებს შორის ურთიერთოობის მოგვარების მეთოდი, თავდაპირველად საფრანგეთსა და შეერთებულ შტატებს შორის მიმდინარე მოლაპარაკების საგანი იყო.
1926 წელს გაიმართა "პანევროპული" ანუ სრულიად ევროპული კონგრესი, რომელშიც 2,000 მეცნიერი, პოლიტიკოსი, ბიზნესმენი თუ ფსიქოლოგი იღებდა მონაწილეობას.
1916 წლის გაზაფხულზე კი, ბრიანმა გამოუვალი მდგომარეობიდან გამომდინარე, ინგლისს მოუწოდა რომ შეენარჩუნებინათ შეტევები ბალკანეთში, რაც საბოლოო ჯამში გამოიწვევდა საფრანგეთის ვერდუნის ფრონტიდან ბალკანური ქვეყნების ჯარების გაყვანას, თუმცა ინგლისმა მოსალოდნელი საფრთხიდან გამომდინარე, რომ მას მოწინააღმდეგე მხარეს არსებული მოკავშირეები დაარტყამდნენ, ეს სარისკო ნაბიჯი არ გადადგა.
1906 წელს შეუერთდა ჟორჟ კლემანსოს კოალიციურ მთავრობას, რომლის შემდეგაც მან დაიკავა განათლებისა და კულტურის მინისტრის თანამდებობა, მაგრამ ამავდროულად ამ ყველაფერმა, გარკვეულწილად, გამოიწვია კავშირების შესუსტება დანარჩენ სოციალისტებთან, რადგან მათგან განსხვავებით ბრიანი თვლიდა, რომ აუცილებელი იყო ქვეყნისთვის მნიშვნელოვან საკითხებში რადიკალებთან თანამშრომლობა.
მიუხედავად ყველაფრისა, 1915 წლის ოქტომბრიდან, მან ისევ გააგრძელა მოღვაწეობა პრემიერ-მინისტრის რანგში, ასევე პირველად გახდა საგარეო საქმეთა მინისტრიც.
ფრანგული ბლოკის იდეის წარუმატებლობის შემდეგ საფრანგეთის პოლიტიკურ სპექტრში ბრიანის მიმართ მტრული განწყობები გაძლიერდა, რაც მას საგარეო საქმეთა მინისტრის მოვალეობების ეფექტიან განხორციელებაში ხელს უშლიდა.
მოიცავს მუსიკათმცოდნეობას, დირიჟორობას, კომპოზიციას, ფორტეპიანოს, ვიოლინოს, ალტს, ჩელოს, კონტრაბასს, გიტარას, ფლეიტას, ჰობოის, კლარნეტს, ტრომბონს, საყვირს, აკორდეონს, ფაგოტს, ბუკს, ტუბას და პედაგოგიკას.
ალბანეთის ხელოვნების უნივერსიტეტი დაარსდა 1966 წელს, როგორც ხელოვნების საშუალო ინსტიტუტი და გაერთიანდა ხელოვნების სამ დაწესებულებასთან: ტირანას სახელმწიფო კონსერვატორია, სახვითი ხელოვნების საშუალო სკოლა და სამსახიობო სკოლა „და “.
ხელოვნების აკადემიას შეეძლო კლასიკურ მუსიკასა და ბალეტში რუსული ტრადიციით სარგებლობა, ვინაიდან, კომუნიზმის პერიოდში, ალბანეთს და რუსეთს ახლო ურთიერთობა აკავშირებდათ.