polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
შემდგომ 500 წლის განმავლობაში, დაუნდობელი ბრძოლები მიმდინარეობდა ანგმარსა და ართედაინის შორის, ეს უკანასკნელი კი უფრო და უფრო სუსტდებოდა და დახმარება გონდორის სამეფოს სთხოვა, რომელიც ამავე დროს მისი ძლიერების ზენიტზე იყო, მაგრამ, თავად ჰყავდა მტერი გადაკიდებული, კერძოდ აღმოსავლეთიდან წამოსული მეურმეები, ამიტომ დახმარება ვერ მოდიოდა მოძმე სახელმწიფოდან.
მესამე ეპოქის 1974 წელს გრძნეულმა მეფემ ხელახლა შეუტია ართედაინს, ამჯერად მის დედაქალაქზე, ფორნოსტზე მიიტანა იერიში და დაუნდობელი ბრძოლის შემდეგ ქალაქი დაიკავა და ისე ააოხრა, რომ ნანგრევების გარდა აღარაფერი შემორჩა.
უკანასკნელი მეფე, არვედუი, ფოროხელში გაიხიზნა, სადაც იქაურმა თოვლის ხალხმა დახმარება გაუწია, რის გამოც არვედუიმ მათ ბარაჰირის ბეჭედი უბოძა.
ანგმარის ჯარები დაიშალა და მუსრი გაევლო, თუმცა გრძნეული მეფე ვერ მოკლეს, იგი ჩრდილოეთით, კარნ დუმისკენ გაიქცა, გზაში ეარნური აეკიდა, მაგრამ როცა პირისპირ დადგნენ, მისი ცხენი დაფრთხა და გაიქცა, რაზეც იგი აბუჩად აიგდო ნაზგულმა.
დაახლოებით იგივე დროს, როცა ანგმარი ჩამოყალიბდა, არნორში სამოქალაქო ომები მძვინვარებდა, რამაც დუნედაინთა ჩრდილო სამეფო სამ დამოუკიდებელ სამმართველოდ დაყო.
რუდაური პირველი იყო, სადაც გრძნეულმა მეფემ გაილაშქრა, მან დაამარცხა დუნედაინების მეფე და მის მაგივრად ველური მთიელი გაამეფა, რომელიც მას ემორჩილებოდა თავის ხალხთან ერთად.
ნაზგულთა მეთაურმა შეკრიბა მთის ორკები, ტროლები, განდგომილი დუნედაინები და სხვა, გაცილებით ბნელი და სასტიკი არსებები, იქ ჩამოაყალიბა სახელმწიფო და იწოდა გრძნეულ მეფედ.
როცა უფლისწულმა არანართმა გაიგო მამამისის ადგილსამყოფელის შესახებ, გემები გააგზავნინა კირდანს, რათა მეფე არვედუი გადაერჩინათ, მაგრამ გემი, რომელშიც ის იმყოფებოდა, ჩაიძირა, მასთან ერთად კი – ანუმინასისა და ამონ სულის პალანტირები.
ტოლკინის ლეგენდარიუმში, შუახმელეთის ჩრდილო-დასავლეთში, რომელიც ჩამოყალიბდა მესამე ეპოქის 1300 წელს, ნისლიანი მთებისა და ანგმარის ქედს შუა, უზენაესი ნაზგულის მიერ.
დაახლოებით 1300 წელს ნაზგულთა მეთაური ჩრდილოეთში წავიდა, რათა შეექმნა სამეფო, რომლითაც ჩრდილოეთ დუნედაინების სახელმწიფო, არნორს ერთხელ და სამუდამოდ გაავლებდა მუსრს.
მიუხედავად ახალგაზრდობისა მან გამოავლინა შესანიშნავი მხედართმთავრის და პოლიტიკოსის ნიჭი და სამხედრო და დიპლომატიური ღონისძიებების ერთობლიობით შექმნა საკმაოდ ვრცელი სახელმწიფო, რომელიც ფრანგების კონტროლქვეშ მყოფი ცალკეული ზღვისპირა ბაზების გამოკლებით მოიცავდა მთელ დასავლეთ ალჟირს.
საფრანგეთის კოლონიურ ჯარებთან ბრძოლის პროცესში გაატარა რეფორმები: შექმნა ცენტრალიზებული სახელმწიფო აპარატი, შეზღუდა ცალკეული მეომარი ტომების პრივილეგიები, დააფუძნა იარაღის და დენთის მკეთებელი, სახელოსნოები, გახსნა საფეიქრო მანუფაქტურები, აღკვეთა თურქთა ბატონობისას სისტემადქცეული თანამდებობათა ყიდვა-გაყიდვა, მექრთამეობა და ძალმომრეობა, გააუქმა გადასახადების შესყიდვის სისტემა.
ბელერიანდის მთავარი მდინარე იყო სირიონი, რომელიც ჩრდილოეთიდან სამხრეთისკენ მოედინებოდა და ამ მიწას ყოფდა დასავლეთ და აღმოსავლეთ ბელერიანდად.
კონსოლს რუსული კომპანია -ის დაკვეთით და ჩინური ნაწილების გამოყენებით აწყობდა ტაივანური კომპანია , ( 1980-იანი წლების ბოლოს აწარმოებდა /-ის კლონებს და მის რეალიზაციას ახორციელებდა -ის სავაჭრო ნიშნის ქვეშ), რომელიც ვრცელდებოდა ყოფილ საბჭოთა კავშირის ქვეყნებში, ძირითადად რუსეთში, ყაზახეთსა და უკრაინაში.
ამ პერიოდში ყოველთვიურად იყიდებოდა დენდის 100-120 ათასი ეგზემპლარი, ბრუნვა 5 მილიონ აშშ დოლარს გაუტოლდა, ხოლო კონსოლის ფასი 35 დოლარამდე დაეცა.
იმავე წელს დენდი იქცა ოფიციალურ კომპანიად და -სთან გააფორმა ხელშეკრულება, რომლის მიხედვითაც, ის უარს ამბობდა -ს პროდუქცის განვითარებაზე, რითაც რუსეთსა და დსთ-ის ქვეყნებში -ის ოფიციალურად გავრცელების უფლება მიიღო.
გამომდინარე იქედან, რომ პოსტსაბჭოთა სივრცეში ოფიციალურად არსდროს გამოსულა, დენდის, რომელიც ფართოდ იყო გავრცელებული ხელმისაწვდომ ფასად, თავის დროზე დიდი პოპულარობა ჰხვდა წილად.
კონსოლს არ შეეძლო -ის ლიცენზირებულ კარტრიჯებთან მუშაობა, ეს განპირობებული იყო იმით, რომ ნინტენდოს დსთ-ის ქვეყნებში კონსოლი არასდროს გამოუცია, შედეგად დენდისთვის არ იყო ხელმისაწვდომი ლიცენზირებული თამაშები.
თამაშმა ნაწილობრივ გადაუხვია სერიის ტრადიციული ელემენტებიდან და მოიცავს ღია სამყაროს გეიმპლეის, დეტალიზირებულ ფიზიკურ ძრავას, მაღალი გარჩევადობის ვიზუალურ ეფექტებს.
ორიგინალი „ “-ს მსგავსად მოთამაშე იმყოფება ისეთ სამყაროში, სადაც წარმოდგენილია მცირე რაოდენობით ინტრუქცია და ეძლევა საშუალება თავისი სულისამებრ გადაადგილდეს თამაშის სამყაროს ნებისმიერ წერტილში და გამოიკვლიოს ის.
სიუჟეტი მიმდინარეობს ამნეზირებული მთავარი გმირის, ლინკის გარშემო, რომელსაც ასწლიანი ძილის შემდეგ აღვიძებს იდუმალი ხმა და მიუძღვება მას გენონის დასამარცხებლად, რომელიც ჰაირულის სამეფოს ემუქრება განადგურებით.
აქედან, 11 შტატი და ორი ფედერალური ტერიტორია განლაგებულია მალაკის ნახევარკუნძულზე, ორი შტატი კუნძულ კალიმანტანზე და ერთი ფედერალური ტერიტორია სარავატის მახლობლად, მის ჩრდილო-დასავლეთ სანაპიროზე.
აღმასრულებელი ხელისუფლება ეკუთვნის ფედერალურ მთავრობას პრემიერ-მინისტრით სათავეში, რომელიც აუცილებლად წარმომადგენელთა პალატის არჩევნებში გამარჯვებული პარტიის ლიდერი უნდა იყოს.
უმაღლესი მმართველი და სულთნები ასრულებენ ძირითადად წარმომადგენლობით ფუნქციებს, მაგრამ კონსტიტუციაში შეტანილი ყველა ცვლილება ან კანონი მოითხოვს მათ სრულ თანხმობას.
მიმოსლვის“ ტექსტს მოსდევს ორი „სწავლანი“, ერთი დოგმატიკურ-პოლემიკური ხასიათისაა, ხოლო მეორე — „დღესასწაულისთჳს ღმრთისა გარდამოსვლისა“.
პირველი „სწავლის“ შესავალში ავტორი განსზღვრავს ამ წიგნის რაობას და გვამცნობს წიგნის დაწერის ისტორიას: „აღწერილი წიგნი, მსგავსი ებისტოლისა, ამბავთათჳს წმიდათა მონასტერთა მთაწმინდისათა, თუ ვითარ და ვის მიერ აღეშენნეს, და ორნი სწავლანი სულ მოკლედნი, აღწერილი ტიმოთეს მიერ მონაზონისა მთაწმინდელთაისა, მიწერილი წინაშე ღმრთისმოყვარეთა მეფეთა ჩვენთა ქართველთა უფლისა თეიმურაზისა, ძმისა მათისა მეფისა უფლისა ირაკლისა.
ხელნაწერი კონსტანტინოპოლში ყოფნის მთელ მანძილზე მას ხელტ ჰქონდა, ვინაიდან, შემდეგ დაუწერელ ფურცელზე, სხა მელნით ავტორს მიუწერია კიდევ ერთი გვერდი, რომელიც კონსტანტინოპოლიდან იერუსალიმისაკენ გამგზავრების ფაქტსაც შეიცავს: „. ხოლო მე ვიყოფვოდე კონსტანტინუპოლის, სახლსა მდიდარსა ძველისა ტავადისა გიორგილოღოთეტისასა და ბიძისა მისისა იოანიკიოს ხალკიდონისა მიტროპოლიტისა ტანა, რამეთუ გიორგიმ ქართული უწყოდა კეთილად და იყო ფილოსოფოსი სრული, მეცნიერ ასტრონომიისა და რეომეტრიისა და ფისიკისა, და ქართულად ვმზარხველობდით მრავალთა.
და დავეთხოვე პატრიარქსა და მიტროპოლიტთა ნიკიისასა და ნიკომიდიისასა და ხალკიდონისასა და წარვედიტ გზასა იერუსალემად მიმყვანებელსა, უკეთუ ნებავს უფალსა“.
აღნიშნული ხელწერა შედარებულია ტიმოტე გაბაშვილის ისეთ უეჭვო ავტოგრაფებს როგორიცაა ათონის ივერთა მონასტერში დაცულ „ათონის კრებულის“ ნუსხურ და იოანე დამასკელის „გარდამოცემის“ ნაბეჭდი გამოცემის ერთ-ერთი ნუსხის მხედრულ ავტოგრაფებთან.
ამ ხელნაწერების ავტოგრაფიულობის სასარგებლოდ ლაპარაკობს ის ფაქტიც, რომ ერთი ხელით არის დაწერილი 3 ერთმანეთისაგან რედაქციულად განსხვავებული ხელნაწერი.
ხელნაწერთა დამწერის ხელითვე გაკეთებულ ტექსტის მრავალრიცხოვან მინაწერებსა და შენიშვნებში ასახულია დიდი მეცნიერულ-ლიტერატურული მუშაობა, რომლის ჩატარება მხოლოდ ავტორს შეეძლო.
ეს ხელნაწერები ერთმანეთს არ იმეორებენ, ვინაიდან თითოეული წარმოადგენს „მიმოსლვაზე“ ავტორის მუშაობის გარკვეულ ეტაპს, მაგრამ ამავე დროს ყოველ მათგანში გათვალისწინებულია წინა ხელნაწერში შეტანილი შესწორებები.
მთაწმინდიდან წამოსულ ტიმოთეს ვერ მოუხერხებია მაშინვე იერუსალიმისაკენ გამგზავრება, ამასობაში დაზამტრებულა და ტიმოთე იძულებული გამხდარა მგზავრობა გაზაფხულისათვის გადაედო, რის გამო ის 7 თვის განმავლობაში კონსტანტინოპოლში დაყოვნებულა.
თავისი „ეპისტოლე“ ტიმოტეს კონსტანტინოპოლში ჩასვლისტანავე დაუმტავრებია, ვინაიდან კონსტანტინოპოლისა და მისი გარეუბნების აღწერა, რომელსაც და ხელნაწერებში დიდი ადგილი აქვს დათმობილი, ნუსხაში სულ არ არის შესული.
და ზამთარიცა მოიწია, და დავადგერით მუნვე, რამეთუ უმჯობეს ვიჩინეთ დაზამტრება მუნ თვით ესე ქართველნი ალელნიც მუნ სრასა ჩემ თანა იყვნეს და ესენი მოახსენებენ აქაურსა და ჩვენსა ამბავთა.
ავტოგრაფის მასალა, ძირითადად გამეორებულია დანარჩენ ავტოგრაფებში, გადამუშავებულია და შევსებულია იმ ახალი მასალით, რომელიც ტიმოთემ მოიპოვა იერუსალიმში მოგზაურობის დროს.
მიმოსლვის“ ნუსხების შედარებითმა შესწავლით გამოვლინდა, რომ ტექტსები საგრძნობლად განსხვავდებოდნენ ერთმანეთისაგან როგორც რედაქციულად, ასევე ვარიანტუალდაც.
მეცნიერებმა გადაწყვიტეს მოეძიათ „მიმოსლვის“ ან ავტოგრაფიული ნუსხა ან ავტოგრაფთან ახლომდგომი ხელნაწერი, რომელიც გაარკვევდა ნუსხებში რედაქციულისა და ვარიანტული სხვაობების მომდინარეობის საკითხს.
მიმოსლვის“ სამი ავტოგრაფი აღმოჩნდა საქართველოს სახელმწიფო მუზეუმის ფონდებში , ხოლო ერთი — ავტორის ხელით ნასწორები ხელნაწერი — მეცნიერებათა აკადემიის აღმოსავლეთმხოდნეობის ინსტიტუტის ხელნაწერთა განყოფილების ქართულ ფონდში .
ორი ნუსხა ქუთაისის ისტორიულ მუზეუმშია, ხოლო სამი — მეცნიერებათა აკადემიის აღმოსავლეთმხოდნეობის ინსტიტუტის ხელნაწერთა განყოფილების ქართულ ფონდში.
ამ მნიშვნელოვანი ცნობიდან ირკვევა, რომ „ებისტოლის მსგავსი წიგნი“, რომელსაც ავტორი განიხილავს, როგორც ერთ განუყოფელ კრებულს, შეიცავს მტაწმინდის მონასტერთა აღწერასა და 2 სწავლას.
პირველი სწავლის დასასრულს ვკითხულობთ: „ქართველნო, სულ მოკლე ესე და უგბილი სწავლა სენაკსა მწირობისა ჩემისასა მთაწმინდით აღვსწერე და არა ღრმა ვყავ ზრახვა სიტყვათა“.
ტიმოთეს „მიმოსლვის“ ავტოგრაფების დაწერის ადგილისა და დროის გარკვევისათვის დამატებით მასალას გვაწვდის „მიმოსლვის“ ავტოგრაფებში ჩართული ილუსტრაციები და გეგმა-ნახაზებიც.
ბუნების მსოფლიო ფონდის მონაცემებით, 2017 წელს საჰარის ორიქსს 'ბუნებაში გადაშენებული სახეობიდან' 'კრიტიკული საფრთხის ქვეშ მყოფ სახეობაში' გადაიყვანს ჩადიში მისი რეინტროდუცირების გამო.
1967 წელს გახდა პოლიტიკურად აქტიური პალესტინელი მებრძოლი, რის გამოც ისრაელის უსაფრთხოების ძალებმა რამდენიმეჯერ დააპატიმრეს, რაც იგი მედიის ვარსკვლავი გახადა.
როდესაც არაფატი 1989 წელს საფრანგეთს სტუმრობდა, სუჰა თარჯიმანის როლს ასრულებდა ვიზიტორებთან და საფრანგეთის ხელისუფლების წარმომადგენლებთან შეხვედრებზე.
ქორწინებისას, ის ბევრჯერ ცდილობდა არაფატის დატოვებას, რომ თავიდან აეცილებინა ის ჭორი, რომელიც მასზე მიზანშეწონილად ვრცელდებოდა, თუმცა მას ნება არ მისცეს.
ამის შემდეგ ტახტზე უნდა ასულიყო ელეონორის და - ბლანკა (ნავარის სამეფო ტახტზე ქალსაც და მამაკაცსაც თანაბარი უფლება ჰქონდა, თუმ ქალი უფროსი შვილი იყო მამაკაცზე დიდი უფლებაც კი ჰქონდა), თუმცა ეს გააპროტესტა ბლანკას უმცროსმა ძმა - შარლმა.
ელეონორის ვაჟმა გასტონ ფოქსმა (იგი ფოქსის დინასტიის წარმომადგენელი იყო, ვინაიდან ელეონორის მეუღლეც ფოქსის დინასტიის ჩამომავალი იყო) ცოლად შეირთო საფრანგეთის პრინცესა - მადლენ ვალუა.
შემდგომში ბლანკა -ის გარდაცვალების შემდეგ როცა გასტონი გარდაცვლილი იყო, მადლენის ნათესავებმა მოახერხეს და ნავარის ტახტზე დასვეს გასტონისა და მადლენის ვაჟი, ელეონორ -ის შვილიშვილი - ფრანუა ფოქსი.
მას შემდეგ რაც ფილიპ -ის სამი ვაჟი - ფილიპე, ლუი და შარლი უმემკვიდრეოდ გარდაცვალნენ, ნავარის მმართველობა დაიწყო შარლის ქალიშვილმა ჟანა -მ თავის მეუღლე - ფილიპე -თან ერთად, რომელიც ევრეს დინასტიის წარმომადგენელი იყო.
მას შემდეგ რაც 1328 წელს საფრანგეთის ტახტზე ვალუას დინასტია გამეფდა, ფილიპ -მ ნავარა გამოყო საფრანგეთისგან და მისი ერთპიროვნული მმართველი გახდა.
ყველაზე დიდი აღიარება მოიპოვეს მისმა თხზულებებმა და მოთხრობებმა: „ “ , „ “ , „ “ , „ “ , „“ , „ “ , „ “ და სხვა, აგრეთვე საბავშვო და ახალგაზრდულმა ნაწარმოებებმა — „ “ , „ “ , „“ , „ “ და სხვ.
მოგვიანებით მუშაობდა ექსკურსიამძღოლად პიატიგორსკში, ჟურნალისტად ქალაქ ტირნიაუზში , მდივან-მბეჭდავად ტაგანროგის რადიოტექნიკურ ინსტიტუტში.
ალექსანდრე ნეველის ეკლესიის პროექტი შეიმუშავა არქიტექტორ-აკადემიკოსმა ალექსანდრე იაშჩენკომ, ნოვოჩერკასკის საკათედრო ტაძრის ხუროთმოძღვარმა.
1890 წელს როსტოვის საკრებულომ დაამტკიცა მეორე პროექტი, 1891 წელს ეკატერინოსლავის სასულიერო კონსისტერიამ გადაწყვიტა ეკლესიის აშენება და ამავე წლის მაისის თვეში საძირკველი ჩაუყარეს ეკლესიას.
1875 წელს „იმპერატორ ალექსანდრე -ზე 1866 წლის 4 აპრილს თავდასხმისას გადარჩენის აღსანიშნავად“, მომავალი ალექსანდრე ნეველის ტაძრის ადგილზე, არქიტექტორ ს.
როგორც წესი, მუნიციპალური რაიონები შექმნილია ადმინისტრაციული რაიონების საზღვრებში, რომლებიც არსებობენ რუსეთის ფედერაციის სუბიექტების ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული მოწყობის და ძირითადად 1920—1950 წლებში ჩამოყალიბებულ რუსეთის საბჭოთა ფედერაციული სოციალისტური რესპუბლიკის ფარგლებში.
ზოგიერთ შემთხვევაში რაიონების ტერიტორიაზე შექმნილი იქნა საქალაქო ოლქები, რასაც მოჰყვა ან ადმინისტრაციული რაიონების გაუქმება საოლქო დაქვემდებარების ქალაქების სასარგებლოდ , ან ადმინისტრაციული რაიონების შენარჩუნებისას მათ საზღვრებში წარმოიქმნა საქალაქო ოლქები .
სვერდლოვსკის ოლქში ზოგიერთი ადმინისტრაციული რაიონების ტერიტორიებზე შეიქმნა ორ-ორი მუნიციპალური წარმონაქმნი: მუნიციპალური რაიონიც და საქალაქო ოლქიც.
15 ფედერალური კანონის — «რუსეთის ფედერაციაში ადგილობრივი თვითმმართველობის ორგანიზების საერთო პრინციპების შესახებ» — 15-ე თავში განსაზღვრულია ადგილობრივი მნიშვნელობის საკითხები, რომლებიც უნდა გადაწყდეს მუნიციპალური რაიონების დონეზე.
პირველ რიგში მათ მიეკუთვნება სამედიცინო და საგანმანათლებლო ორგანიზაცია რაიონის ტერიტორიაზე, დასახლებული პუნქტების უზრუნველყოფა კომუნიკაციებთან მიერთებაში, არქივების, ბიბლიოთეკების ორგანიზაცია.
მუნიციპალური რაიონების კომპეტენციაში შედის რაიონის ტერიტორიაზე საავტომობილო გზების ქსელის განვითარება და შენახვა, სატრანსპორტო მომსახურება, საყოფაცხოვრებო და საწარმოო ნარჩენების უტილიზაციის და გადამუშავების ორგანიზაცია.
დღეისათვის მუნიციპალური რაიონები უმრავლეს შემთხვევაში ბიუჯეტის განმკარგავები არიან საკუთარი რაიონის მთელ ტერიტორიაზე, დასახლებული პუნქტების ტერიტორიების ჩათვლით: რაიონში შემავალ სასოფლო დასახლებებს არ გააჩნიათ ბიუჯეტი, აქვთ მხოლოდ დანახარჯების ხარჯთაღრიცხვები.
კანონმდებლობის შესაბამისად, მუნიციპალური რაიონი მისი ბიუჯეტის სახსრების საფუძველზე ასევე ახორციელებს მასში შემავალი დასახლებული პუნქტების საბიუჯეტო უზრუნველყოფის დონის გათანაბრებას.
რუსეთში მუნიციპალური რაიონი — მუნიციპალური წარმონაქმნის ერთ-ერთი ტიპია, ადგილობრივი მმართველობის ორგანოს ფორმაა, რომელიც აერთიანებს რამდენიმე საქალაქო, სასოფლო დასახლებებს და, შესაძლებელია, სოფლებშორის ტერიტორიებს , რომლებიც გაერთიანებულები არიან საერთო ტერიტორიით.
მუნიციპალური რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრი დასახლებული პუნქტია, რომელიც განსაზღვრულია ადგილობრივი ტრადიციებისა და ჩამოყალიბებული სოციალური ინფრასტრუქტურის გათვალისწინებით და რომელშიც მდებარეობს შესაბამისი მუნიციპალური წარმონაქმნის წარმომადგენლობითი ორგანო.
მუნიციპალური რაიონი ან მუნიციპალური ოლქი — ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეული, რომელიც მოიცავს მკაცრად განსაზღვრულ ტერიტორიას იქ მცხოვრები მოსახლეობით.
ტერმინი «მუნიციპალური რაიონი» გაჩნდა 2003 წლის 6 ოქტომბრის 131- «რუსეთის ფედერაციაში ადგილობრივი თვითმმართველობის ორგანიზების საერთო პრინციპების შესახებ» ფედერალური კანონის მიღების შემდეგ.
უფრო სამხრეთი, შედარებით ნაყოფიერი ნიადაგია, რის გამოც აქ განვითერებულია ხორბლის, სიმინდის, ბამბის და ბოსტნეული კულტურების მეურნეობა, აგრეთვე მევენახეობა და ხეხილის ბაღები.
ზაჰლი მოსახლეობის უმრავლესობა ქრისტიანია, მათ შორის არიან მალკიტური ბერძნულ-კათოლიკური ეკლესიის, ბერძნული მართლმადიდებლური ეკლესიის, მარონიტული კათოლიკური ეკლესიის წარმომადგენლები.
ბექაას მუჰაფაზის ჩრდილოეთ ნაწილისა და ბაალბექ-ჰერმელის მუჰაფაზის ტერიტორიაზე მცხოვრებთა უმრავლესობა ლიბანელი შიიტია, გამონაკლისია ქალაქი დიერ-ელ-აჰმარი, რომლის მოსახლეობა ქრისტიანია.
განაცხადზე მასალების გადაცემის დროს კირილიცური დომენური სახელების რეგისტრაციისას დასაშვები სიმბოლოების ცხრილში პირველად ჩაირთო აპოსტროფის სიმბოლო არა გამაცალკევებელი ნიშნის სახით, არამედ თვითონ ასოს სახით, ასევე ჩაირთო ასოები „-“, „-“, „-“, „-“, უკრაინული ენის ყველა სიტყვათა უმრავლესობის გამოხატვის მიზნით.
მა -ის რეგლამენტური კომიტეტის სხდომების ადრინდელი შედეგებისა და ეროვნული დომენის განვითარების კონცეფსიის პუნქტების გათვალისწინებით შეიმუშავა „დომენური სახელების რეგისტრაციის წესების“ პროექტი.
უკრაინის ქსელურმა საინფორმაციო ცენტრმა , რომელსაც უფლებამოსილება ჰქონდა უკრაინის მთავრობისგან, 2009 წლის 16 ნოემბერს -ში განაცხადი შეიტანა დომენზე „.
ფანჯაკენტი მდებარეობს ხუჯანდიდან სამხრეთ-დასავლეთით 270 კმ-ში, დუშანბედან ჩრდილო-დასავლეთიდან 240 კმ-ში და სამარყანდიდან აღმოსავლეთით 48 კმ-ში.
ეს არის ტაჯიკურ-სპარსული ლიტერატურის დამაარსებლისა და ფუძემდებლის, მომღერლისა და მუსიკოსის აბუ აბდულო ჯაფარ იბნ მუჰამად რუდაქის სამშობლო.
საუკუნეების არქიტექტურული ძეგლი მუჰამედ ბაშოროს მავზოლეუმი მდებარეობს ქალაქიდან 37 კმ-ის მანძილზე, ზარაფშანის ქედის ჩრდილოეთით, ერთ-ერთ ულამაზეს ხეობაში.
ტოკიოში კვლევებთან დაკავშირებით არსებული რთული პირობების გამო, მიუხედავად იმისა, რომ მეორე მსოფლიო ომი ევროპაში უკვე დაწყებული იყო, 1940 წელს, იგი პარიზში გადავიდა.
ტოსიკო იუასა კოლეჯ-დე-ფრანსში, ფრედერიკ ჟოლიო-კიურთან ერთად მუშაობდა, სადაც იგი ხელოვნური რადიოაქტიური ბირთვების მიერ წარმოქმნილ ალფა და ბეტა-ნაწილაკებს და ბეტა-ნაწილაკების ენერგეტიკულ სპექტრს იკვლევდა.
დისერტაციით — „ ' “ (ხელოვნური რადიოაქტიურობით წარმოქმნილი უწყვეტი ბეტა-გამოსხივების სპექტრი), 1943 წელს, იუასას მეცნიერებათა დოქტორის ხარისხი მიენიჭა.
1934 წელს, იუასამ ბუნრიკას უნივერსიტეტში, ნახევარ განაკვეთზე მომუშავე ვიცე-ასისტენტად დაიწყო მუშაობა, სადაც კვლევებს ატარებდა მოლეკულური სპექტროსკოპიის დარგში.
ადრე წელს რომის დაარსებიდან გაურკვევლად უმატებდნენ რომაელი ისტორიკოსების ნამუშევრობის ბევრი რედაქტორები, რაც ქმნიდა ტერმინის უფრო ხშირად გამოყენების შეხედულებას, ვიდრე ეს იყო სინამდვილეში.
წლის აღსანიშნავად ასევე გამოიყენებოდა იმპერატორის მმართველობის წელი, განსაკუთრებით ბიზანტიის იმპერიაში 537 წელს იუსტინიანე -ის მიერ ასეთი ქრონოლოგიის მოთხოვნის შემოღების შემდეგ.
სავარაუდოდ, მან გამოიყენა კონსულების სია და პირველი კონსულის წელს დაარქვა «245 », დიონისე ჰალიკარნასელისგან გადაიღო 244-წლიანი მეფეების მმართველობის პერიოდი, რომლებიც მართავდნენ რომის დაარსების შემდეგ.
ამას გარდა, როგორც პლუტარქე აღნიშნავს, გაიუს ტერენციუს ვარონის თხოვნით მისი მეგობარი ასტროლოგი ლუციუს ტარუციუს ფირმანუსი სცადა რომულუსის და რემუსის დაბადების დღის თარიღისა და რომის დაარსების ასტროლოგიური მეთოდებით გამოთვლა.
ძველის ნაცვლად შემოღებული ქრონოლოგიის ახალი სისტემა, რომელიც გამოიყენებოდა სააღდგომო ცხრილებში და ეყრდნობოდა იმპერატორ დიოკლეტიანეს მმართველობის წლებს, მოფიქრებული იყო დიონისე მცირეს მიერ, რათა აღმოფხვრილიყო ხსოვნა ამ ქრისტიანების მდევნელ იმპერატორზე.
რადგანაც დიონისე მცირემ არ მიუთითა კონკრეტული დაბადების დღე, ის გამოითვლებოდა როგორც ჩვენი წელთაღრიცხვის პირველი წელიც და ჩვენს წელთაღრიცხვამდე პირველი წელიც.
იმპერატორ კლავდიუსიდან დაწყებული გაბატონდა მარკუს ტერენციუს ვარონის მიერ წარმოდგენილი რომის დაარსების თარიღის გამოთვლა და ქალაქის დაარსების წლისთავის დღესასწაული გახდა იმპერიის პროპაგანდის ნაწილი.
248 წელს ფილიპე არაბის მმართველობის დროს ტერენტინულ თამაშებთან ერთად აღინიშნა რომის დაარსების ათასწლეული და ამ მოვლენის პატივსაცემად ბრუნვაში შემოვიდა ახალი მონეტები.
ტახტის პრეტენდენტ პაკატიანუსის მონეტებზე არსებობს წარწერა «ათასმეერთე წელი», რაც იმის ანარეკლია, რომ რომაელები გრძნობდნენ ახალი ერის, « »-ის მოსვლას.
ფეოდალური ხანის აბანოები ან მათი ნანგრევები შემონახულია დმანისის ციხეში, ქვემო ჭალაში, ახალციხეში, თელავში, გრემში, ალავერდში, სამშვილდეში, ხერთვისში, გორში, თბილისში.
იმთავითვე ცნობილი ყოფილა ნაქალაქევის, წყალტუბოს, უწერის, ოცხის, ცაიშის, ზეკარის, ნუნისის, ციხისჯვრის, დვალიშვილებისა და სხვა ცხელი, თბილი და ცივი მინერალური წყლის აბანოები.
1175 წელს, დორილეა გაამაგრა ბიზანტიის იპერატორმა — მანუელ კომნენოსმა, მაგრამ 1176 წელს მირიოკეფალის ბრძოლის შემდეგ ქალაქი თურქებმა დაიპყრეს.
თანამედროვე საბრძოლო იარაღით შეჭრილ აგრესორებს იმედი ჰქონდათ, რომ მოკლე დროში დაძლევდნენ ნახევრად უიარაღო, ნახევრად პრიმიტიული იარაღით მერძოლი ზულუსი ტომების წინააღმდეგობას, მაგრამ ვარაუდი არ გამართლდა, ზულუსებმა მომხდურ მტრებს გააფთრებული წინააღმდეგობა გაუწიეს და არაერთი სერიოზული მარცხი მიაყენეს მათ.
ამ ბრძოლის პროცესში ზულუსების არმიამ ისეთი მაღალი საბრძოლო თვისებები, გმირობა, თავდადება და პატრიოტული სულისკვეთება გამოავლინა, რომ თვით კოლონიზატორთა განცვიფრებაც კი გამოიწვია.
ის აგრძელებდა მისი წინამორბედის ჩაკას საქმეს - ამჭიდროვებდა ტომებს, სასტიკად ებრძოდა ტომთა შუღლს, აძლიერებდა არმიის ბრძოლისუნარიანობას და ამტკიცებდა ქვეყნის თავდაცვას.
1870 წელს ინგლისელებს სამხრეთ აფრიკაში ხელთ ეპყრათ ვრცელი ტერიტორიები, რომლებიც დაიპყრეს წინა წლებში, მკვიდრი აფრიკული ტომების გაჟლეტისა და ბურების კუთვნილი ტერიტორიების - კაპის და ნატალის მიტაცების გზით.
ინგლისის გაბატონებულმა კლასებმა გადაწყვიტეს არა მარტო მთელი სამხრეთი აფრიკის ბატონ-პატრონი გამხდარიყვნენ, არამედ შეექმნათ ერთი მთლიანი აფრიკული კოლონიური იმპერიაა კაიროდან კეიპტაუნამდე.
ანგლო-ზულუსური ომი — 1879 წლის დაპირისპირება ზულუსის ტომებს და ინგლისს შორის, რომელიც ინგლისის გამარჯვებით, ზულუს ტომების მეთაურის ტყვედ ჩაგდებით და სახელმწიფოს ანექსიით დასრულდა.
ერთხელ საბჭოთა ტყვეს ჩააცვეს გერმანელი სამხედრო მოსამსახურის ტანსაცმელი და გაწვრთნილი ძაღლი არც მიკარებია, მაგრამ როდესაც იმავე ტყვეს საბჭოთა ჯარისკაცის ფორმა ჩააცვეს ძაღლმა იგი დაგლიჯა.
სამხედრო ტყვეების განადგურების მიზნით გერმანელა ფაშისტებმა ფრონტის ხაზთან შექმნეს მობილური საკონცენტრაციო ბანაკი, შემდეგ ეტაპზე შექმნეს სატრანზიტო ბანაკი რკინიგზის სადგურთან ახლოს.
ფაშიზმის მსხვერპლთა მემორიალი — მემორიალური კომპლექსი, მდებარეობს ხუტორ ერიკოვსკში, დუბოვსკის რაიონი, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია.
წინდახედულმა ესპანელებმა საქორწინო კონტრაქტში ჩააწერინეს, რომ თუ ანა ლუიზე ადრე, უშვილოდ დაიღუპებოდა მთელი მისი მზითვები ესპანეთს დაუბრუნდებოდა.
ეს ქორწინება იყო 1559 წელს დადებული კატო-კამბრეზის ზავის გაგრძელება, რომელიც ესპანეთის მეფე ფილიპე -მ დადო საფრანგეთის მეფე ანრი -თან და ამის განსამტკიცებლად ცოლად მისი ასული, პრინცესა ელიზაბეტ ვალუა შეირთო.
1626 წლიდან რიშელიემ და ლუიმ დედოფალ ანას მის ფრეილინად დაუნიშნეს თავიანთი ჯაშუში მადლენ დე ფარგი, რომელიც მალე ძალიან დაუახლოვდა დედოფალს და პირიქით, მის ჯაშუშად იქცა.
ინგლისელებს სურდათ მათ მეფეს, ჩარლზ -ს ცოლად ესპანეთის პრინცესა, ანას უმცროსი და მარია ანა შეერთო, თუმცა მან ანგლიკან კაცზე ქორწინებაზე სასტიკი უარი განაცხადა, უკან მიმავალ ჩარლზს კი ფრანგებმა ლუის უმცროსი დის, პრინცესა ანრიეტა მარიას ხელი შესთავაზეს, რაზეც ჩარლზი სიხარულით დასთანხმდა.
თუმცა რაც დრო გადიოდა, ანას უფრო უჭირდა ნათესავებთან წერილების გაგზავნა, საბოლოოდ კი საერთოდ ვეღარ გზავნიდა, რადგან რიშელიემ გაგზავნამდე მისი წერილების კითხვა დაიწყო და დანიშნულების ადგილამდე ჩასვლას არ უშვებდა.
საბოლოოდ რიშელიემ მოაგროვა დედოფლის ნათესავებთან მიწერილი წერილები და მეფეს წარუდგინა, რის შემდეგაც გამოაშკარავდა, რომ დედოფალი კვლავ ჰაბსბურგების მოკავშირე იყო.
1622 წლის 14 მარტს ორსული ანა თავისი ქალბატონების გარემოცვაში უეცრად მაღალი კიბიდან დაგორდა, რის გამოც ნაადრევი მშობიარობით მკვდარი ბავშვი გააჩინა.
სწორედ ამიტომ, 1617 წელს მარია მედიჩიმ ლუის ენა მიუტანა, რის შემდეგაც კონჩინო უმალვე დასაჯეს სიკვდილით, ხოლო დედოფლის სახელის გადასარჩენად მისი დასჯის მიზეზად სახელმწიფო გადატრიალების მცდელობა გამოაცხადეს.
ამის შემდეგ ანა ფრანგულ წყობაზე გადავიდა, დაითხოვა თავისი ესპანელი ფრეილინები და გარს სულ ფრანგები შემოიკრიბა, მათ შორის კონტის პრინცესა ლუიზა-მარგარიტა დე ლორენი და სხვა დიდი ფრანგი დიდგვაროვნები.
მიუხედავად იმისა, რომ იგი ესპანეთში დაიბადა და გაიზარდა, მას მაინც ავსტრიელს უწოდებენ, ვინაიდან მისი საგვარეულო - ჰაბსბურგები წარმოშობით ავსტრიიდან არიან.
ამ დროისათვის ჰაბსბურგები ყველაზე გავრცელებული და ძლევამოსილი გვარი იყო და ესპანეთის გარდა კიდევ უამრავ ქვეყანას მართავდნენ, თუმცა პირველი მსოფლიო ომის შემდეგ მათი ძალაუფლება დაეცა.
ერთი მხრიდან მისი ნათესავები შეახსენებდნენ მის ვინაობას და მოქმედებას სთხოვდნენ, ხოლო მეორე მხრიდან ლუი დედოფლის ვალდებულებებს შეახსენებდა და მის ერთგულებაზე მიუთითებდა.
მიუხედავად დედოფალსა და მეფეს შორის არსებული ღრმა უფსკრულისა, რომელიც ანას ინტრიგებით იყო გამოწვეული, რიშელიემ დაარწმუნა მეფე მემკვიდრის აუცილებლობაში და ლუი ერთი ღამით ანას ესტუმრა.
ანა და ლუი, თოთხმეტი წლის მანძილზე ცდილობდნენ მემკვიდრის გაჩენას, რათა თავიდან აეცილებინათ განქორწინება და სამოქალაქო ომი, თუმცა უნდა აღინიშნოს ისიც, რომ ლუი თავის ახალ ცოლს გულგრილად ეპყრობოდა.
შეთქმულება რიშელიემ გამოააშკარავა, რის შემდეგაც მარია მედიჩი, გასტონი და ანა სიტუაციიდან გამოძვრნენ, ხოლო ლუიმ თავისი ექსსაყვარელი სიკვდილით დაასჯევინა.
საუკუნის დასასრულს მეფე სარგონ -მ იმპერიის დედაქალაქი გადაიტანა ნიმრუდიდან ხორსაბადში, რომელიც უძველეს ქალაქ ნინევიასთან ახლოს მდებარეობდა.
ქალაქის, ციტადელისა და სასახლის კარიბჭეები ხორსაბადში ერთი და იმავე მოდელით იყო აგებული: მშენებლობაში იყენებდნენ გამოუწვავი თიხის აგურებს, რომელთა შიდა მხარეს თეთრად აბათქაშებდნენ.
გარეთა ნაწილში კარიბჭეებს გვერდებზე მიდგმული ჰქონდათ ორი კოშკურა; მათთან ახლოს იდგა ადამიანისთავიანი ორი ხარი — კოლოსალური ქმნილებები, რომელთაც ღვთაებრივი წარმოშობის ნიშნად, თავზე რქებიანი ტიარა ეხურათ.
წინ, ფეხებშუა და ზურგზე წარმოდგენილია ლურსმნული წარწერები, რომელიც გვაწვდის ცნობებს სასახლის აგების შესახებ და წყევლის მას, ვინც ასურეთის მეფის აშენებულს დაანგრევს.
კეთილმოსურნე მცველების გამოსახულებები ხარის ტანით, ფრინველის ფრთებითა და ადამიანის თავით წარმოადგენდა იმ თაღების ბურჯებს, რომლებზეც შებმული იყო მონუმენტური ჭიშკრები.
შედუს ქანდაკებები დაცულია მსოფლიოს მრავალ მუზეუმში, მათ შორის ლუვრი , ბრიტანეთის მუზეუმი , ერაყის ეროვნული მუზეუმი , მეტროპოლიტენის ხელოვნების მუზეუმი , აღმოსავლეთის უნივერსიტეტი .
1518 წლის 5 ივნისს ლორენცომ მმართველობის განსამტკიცებლად ცოლად შეირთო ფრანგი დიდგვაროვანი ქალი, ოვერნის ჰერცოგის ასული მადლენ დე ლა ტურდე.
მუზეუმი შეიქმნა 1934 წელს საბჭოთა კავშირის მეცნიერებათა აკადემიის ეროვნული ეკონომიკისა და ექსპედიციური კვლევების მიღწევების ძირითადი გამოფენის საფუძველზე.