polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ქუთაისის უნივერსიტეტის სოციალურ მეცნიერებათა, ბიზნესისა და სამართლის ფაკულტეტზე ფუნქციონირებს ეკონომიკის კვლევითი ინსტიტუტი, რომლის ფარგლებშიც საერთაშორისო რეფერირებადი ჟურნალი „ეკონომიკური პროფილი“ გამოიცემა.
ქუთაისის უნივერსიტეტში 2 ფაკულტეტი ფუნქციონირებს: სოციალურ მეცნიერებათა, ბიზნესისა და სამართლის ფაკულტეტი და მედიცინის ფაკულტეტი, რომელთა ფარგლებში 8 საგანმანათლებლო პროგრამა ხორციელდება.
მედიცინის ფაკულტეტზე დიპლომირებული მედიკოსის ერთსაფეხურიანი ინგლისურენოვანი საგანმანათლებლო პროგრამა ფუნქციონირებს, რომელიც სამედიცინო განათლების მსოფლიო ფედერაციის სტანდარტებს ეფუძნება.
უნივერსიტეტში ფუნქციონირებს კლინიკური უნარ-ჩვევების განვითარების ცენტრი, ბიოქიმიური და ჰისტოლოგიური, ფიზიოლოგიური და მიკრობიოლოგიური/იმუნოლოგიური ლაბორატორიები.
საქართველოს სამეფოს საშიშროებას უქმნიდმემ მომთაბარე თურქმენი ტომები, რომლებიც იზამთრებდნენ საქართველოს სამხრეთ საძოვრებზე და ეწეოდნენ მომთაბარეთათვის დამახასიათებელ ძარცვა–გლეჯას.
ჯვაროსნების მიერ ანტიოქიის და იერუსალიმის აღებამ საქართველოს სამეფოს მისცა საშუალება, უარი ეთქვა სელჩუკთა ვასალობაზე და 1099 წელს საქართველოს ახალმა მეფემ, დავით აღმაშენებელმა შეწყვიტა სელჩუკებისთვის ხარკის მიცემა.
საქართველოს მიერ ხარკის შეწყვეტას სელჩუკთაგან სადამსჯელო მოქმედება არ მოჰყოლია, რადგან სელჩუკთა იმპერიის შიდაპოლიტიკური მძიმე ვითარება მათ ამის საშუალებას არ აძლევდა.
მიუხედავად ფარცხისის ბრძოლაში მიღწეული გამარჯვებისა, საუკუნის 80-იანი წლების სასაწყისი თურქ-სელჩუკთა ურიცხვი ბრბოების ახალი შემოსევებით აღინიშნა.
ცხადი იყო, რომ საქართველოს სამეფო თავისი სამხედრო შესაძლებლობებით სელჩუკთა შემოსევებს ვერ გაუძლებდა, საჭირო იყო კომპრომისის და თანაცხოვრების გარკვეული ფორმის მოძებნა.
როგორც „ცხოვრება მეფეთ მეფისა დავითისიდან“ ჩანს, ანელი თავადები დავითს ეახლნენ დმანისის შემოერთების , სომხეთის ციხეთა დაკავებისა და ჯავახეთიდან ბასიანამდე დავითის მიერ ჩატარებული სამხედრო ექსპედიციის შემდეგ, აგვისტოს თვეში.
თრიალეთის ბრძოლამ სელჩუკთა იმპერიას რამდენიმე წლით წაართვა საქართველოს წინააღმდეგ მსხვილი სამხედრო კამპანიის წარმოების შესაძლებლობა, შემდეგი 11 წლის განმავლობაში, დიდგორის ბრძოლამდე, სელჩუკებს საქართველოს წინააღმდეგ ორგანიზებული ლაშქრობა არ მოუწყვიათ.
ზუსტად ამ მიზნით, მან საქართველოს წინააღმდეგ წამოსულ მალიქ-შაჰს თავისი შვილი ლიპარიტი მიაგება წინ და „შეაწყნარა სულტანსა“, ამით ივანე გარკვეული ნდობის მოპოვებას ცდილობდა სულთნის წინაშე.
ალფ–არსლანის ლაშქრობა მესხეთში, ჯავახეთში, შავშეთსა და ტაოში იყო მარბიელი ხასიათის და მიზნად არ ისახავდა ტერიტორიების დაკავებას, თუმცა აშკარა გახდა, რომ საქართველოს სამეფოს დაუმეზობლდა ძლიერი მოწინააღმდეგე, რომელიც ერთი მარბიელი ლაშქრობით არ დაკმაყოფილდებოდა.
1120 წელს აღმაშენებელი გასცდა ქრისტიანულ ტერიტორიებს და ისლამის ტრადიციული გავრცელების არეალებში შევიდა, აპრილ-მაისში საქართველოს ლაშქარმა აიღო შირვანის ქალაქები ყაბალა და შემახა, ნოემბერში აიღო აშორნია, ხოლო 1121 წლის მარტსა და მაისში დაარბია ხუნანი და ბარდავი.
საუკუნეში ახლო აღმოსავლეთის, შუა აზიის და მცირე აზიისა ტერიტორიებზე დომინანტურ სახლემწიფოდ იქცა თურქ-სელჩუკთა სახელმწიფო, რომელმაც მოახერხა ვრცელი ტერიტორიების დაპყრობა, 1071 წელს მანასკერტის ბრძოლაში სასტიკად დაამარცხა ბიზანტიის იმპერია და იქცა ერთადერთ ძლიერ სახელმწიფოდ რეგიონში.
კრიტიკოსებმა აღიარეს მისი პერსონაჟების დეტალიზაცია, რიტმი, ატმოსფერო, მსახიობების თამაში, საუნდტრეკი, რეჟისურა, 1980-იანების ფილმებისადმი პატივისცემა.
უცნაური ამბები“ — ამერიკული სამეცნიერო ფანტასტიკური საშინელებთა ჟანრის სატელევიზიო სერიალი, რომელიც სცენარის ავტორები, რეჟისორები და თანაპროდიუსერები არიან ძმები დაფერები, შოუნ ლევისთან და დენ კოენთან ერთად.
როლებს სერიალში ასრულებენ უაინონა რაიდერი, დევიდ ჰარბორი, ფინ ვულფჰარდი, მილი ბობი ბრაუნი, გატენ მატარაცო, კალებ მაკლაფლინი, ნატალია დაიერი, ჩარლი ჰიტონი, კარა ბუონო და მეთიუ მოდაინი, ნოა შნაპის და ჯო კირის რამდენიმე ეპიზოდში თანამონაწილეობით.
ახლოს მდებარე ჰოუკინზის ეროვნული ლაბორატორია აშშ-ის ენერგეტიკის დეპარტამენტისთვის ატარებს სამეცნიერო კვლევებს, მაგრამ ამავე დროს — საიდუმლო ექსპერიმენტებს პარანორმალურ და ზებუნებრივ სფეროებში, ადამიანებზე ცდებით, რაც იწვევს ჰოუკინზის მაცხოვრებელთა ჩართვას შემდგომ განვითარებულ მოვლენებში.
ძმები დაფერების ჩანაფიქრით, უცნაური ამბები უნდა ყოფილიყო დეტექტიური ჟანრის სერიალი, ზებუნებრივი ელემენტებით, ბავშვების მიამიტი აღქმით, როგორც მიძღვნა 1980-იანების პოპულარული კულტურისადმი.
მისი წინამორბედი, „ესტადიო დე ინდეპენდიენტე“ ჯერ კიდევ 1928 წლის 4 მარტს გაიხსნა (პირველი შეხვედრა „ინდეპენდიენტეს“ და „პენიაროლს“ შორის შედგა და ფრედ 2–2 დასრულდა).
სწორედ ეს სტადიონი მასპინძლობდა წლების განმავლობაში სხვადასხვა მაღალი დონის საერთაშორისო საფეხბურთო ტურნირების ფინალებს (მათ შორის, აქ გაიმართა საკონტინენტთაშორისო თასის ოთხი და ლიბერტადორესის თასის შვიდი ფინალური მატჩი).
ქალაქში, რომლის მოსახლეობა იმ დროისთვის 150 ათასს არ აღემატება, უკვე არსებობს საფეხბურთო გუნდი სახელწოდებით — „რასინგ კლუბი“ არგენტინული ფეხბურთის ისტორიის სპეციალისტების ნაწილს მიაჩნია, რომ „ინდეპენდიენტეს“ გამოჩენა მაშინდელი მოდის მიმართ ერთგვარი ანგარიშის გაწევითაც იყო განპირობებული თვითმხილველების გადმოცემით, კონკურენცია ამ ორ გუნდს შორის თავიდანვე ყველაფერში იგრძნობოდა
1920-იან წლებში, არგენტინის ფეხბურთის ასოციაციის შიგნით არსებული უთანხმოებების გამო პარალელურად ორი ჩემპიონატი ტარდება: ერთი — არგენტინის ფეხბურთის ასოციაციის , ხოლო მეორე — არგენტინის სამოყვარულო ფეხბურთის ასოციაციის ეგიდით.
გუნდი განსაკუთრებით კარგად ასპარეზობდა საერთაშორისო საფეხბურთო ტურნირებზე, რომლის ფარგლებში — 7-ჯერ მოიპოვა ლიბერტადორესის თასი, რაც სამხრეთ ამერიკის ფეხბურთის ისტორიაში დღემდე მიუღწეველ მაჩვენებლად რჩება.
1930-იან და 1940-იან წლებში „ინდეპენდიენტეს“ ღირსებას ისეთი ლეგენდარული ფეხბურთელები იცავდნენ, როგორებიც იყვნენ ანტონიო სასტრე, ვისენტე დე ლა მატა და არსენიო ერიკო.
ამ უკანასკნელმა არგენტინული კლუბის შემადგენლობაში ჩატარებულ 325 მატჩში 295 გოლი გაიტანა, რაც არგენტინის პრიმერის ყველა დროის საუკეთესო მაჩვენებელია.
არგენტინის პროფესიონალური საფეხბურთო ჩემპიონატების გათამაშებიდან მოყოლებული „ინდეპენდიენტე“ — 14-ჯერ ფლობდა არგენტინის ჩემპიონის ტიტულს (მესამე მაჩვენებელი „ბოკა ხუნიორსის“ და „რივერ პლეიტის“ შემდეგ).
2021 წლის 5 დეკემბერს „ესტადიო ლიბერტადორეს დე ამერიკას“ სახელწოდებას დაემატა „ინდეპენდიენტეს“ ისტორიაში უდიდესი ფეხბურთელის — რიკარდო ენრიკე ბოჩინის სახელი.
პირველი ლეგენდის მიხედვით, სიმღერის ამ ხარისხით შესრულება დაკავშირებულია პერაკის სულთნის იდრის -ის ლონდონში ვიზიტთან 1888 წელს დედოფალ ვიქტორიას კორონაციის გამო, ხოლო მეორე ლეგენდის მიხედვით, ეს მოხდა 1901 წელს სამეფო ტახტზე მეფე ედუარდ -ის ინაუგურაციისას.
ოსკარის 50-ე დაჯილდოებაზე მას მრავალი ჯილდო და ნომინაცია ერგო, ისევე, როგორც ბრიტანული კინოაკადემიის 32-ე, ოქროს გლობუსის 35-ე და სატურნის დაჯილდოების ცერემონიებზე.
ამერიკის კინოინსტიტუტის მიერ აღიარებულმა ამ ნამუშევარმა 2007 წლის დეკემბერში კონგრესის ბიბლიოთეკაში ადგილი დაიკავა, როგორც „კულტურულად, ისტორიულად ან ესთეტიკურად აღსანიშნავმა“ კინოფილმმა.
მიუხედავად იმისა, რომ ოფიციალურად მხოლოდ სტივენია მისი სცენარისტი, სინამდვილეში მას სხვადასხვა ეტაპზე ეხმარებოდნენ პოლ შრეიდერი, ჯონ ჰილი, დევიდ გილერი, ჰოლ ბარვუდი, მეთიუ რობინსი და ჯერი ბელსონი.
სიუჟეტის მიხედვით, როი ნირს, ინდიანელი პოლიციელის ცხოვრება იცვლება მას შემდეგ, რაც იგი ამოუცნობი მფრინავი ობიექტების მთელ ესკადრილიას იხილავს.
70-იან წლებში ეტვუდმა მყარი რეპუტაცია დაიმკვიდრა კანადის ლიტერატურულ წრეებში, პოეტური კრებულებით, რომანებით "შეგნება" , "ქალბატონი ორაკული" , "სიცოცხლე კაცის გაჩენამდე" და განსაკუთრებით კი მონოგრაფიით "გადარჩენა: კანადური ლიტერატურის თემატური გზამკვლევი", რომელიც 1972 წელს გამოიცა.
მისი ნაწარმოებები ეხებოდა ისეთ საკითხებს, როგორიც იყო კანადური ნაციონალიზმი, ეროვნული და სქესობრივი იდენტობის ჩამოყალიბება, ქალთა საზოგადოება და მათი თვითდამკვიდრება ცხოვრებაში, ურთიერთობა ქალსა და მამაკაცს შორის და სხვ.
განსაკუთრებული აღიარება მოუტანა მწერალს რომანმა "მხევლის წიგნი" , რომელიც შეეხებოდა რელიგიური ფანატიზმის გავლენას პოლიტიკასა და საზოგადოების ცხოვრებაზე და ქალის ბედზე ფანატიზმზე დაფუძნებულ სახელმწიფოში.
წიგნმა ზედიზედ მოიპოვა ართურ კლარკისა და გენერალ-გუბერნატორის პრემიები და ორჯერ იქნა ეკრანიზებული, ასევე, საფუძვლად დაედო ოპერის ლიბრეტოს.
ლიტერატურული მოღვაწეობა 1961 წელს დაიწყო, მისი შემოქმედება 18 რომანს, 18 პოეტური კრებულს, 9 მოთხრობების კრებულს, 11 არამხატვრულ ნაშრომს, 8 საბავშვო წიგნისა და ორ გრაფიკული რომანს მოიცავს.
თუმცა, მოგვიანებით მწერალმა განაცხადა, რომ ლიტერატურულ ასპარეზზე წარმატება მისთვის უნივერსიტეტში სწავლებისათვის თავი დანებებას ნიშნავდა რაც მიანიშნებდა, რომ იგი არასოდეს თვლიდა პედაგოგობას თავის ნამდვილ მოწოდებად.
1962 წელს ეტვუდმა მაგისტრის ხარისხი მოიპოვა, რის შემდეგაც იმავე უნივერსიტეტში განაგრძო სწავლა დოქტორანტურაში, თემაზე „ინგლისური მეტაფიზიკური რომანი“, თუმცა, არ დაუსრულებია.
მომავალ მწერალს ადრეულ ბავშვობაში ბევრმა მოგზაურობამ მოუწია, მამის საქმიანობის გამო — კარლ ეტვუდი ტყის ენტომოფაუნას იკვლევდა, ჩრდილოეთ კვებეკში, რის გამოც ოჯახი ხშირად იცვლიდა ადგილსამყოფელს კვებეკს, ტორონტოსა და ოტავას შორის.
წვიმები მოდის თითქმის მთელი წლის განმავლობაში, რელიეფის განსაკუთრებულობის გამო ჩამოყალიბებულია რამდენიმე ლოკალური ზონა საკუთარი მიკროკლიმატით, არსებობს მოკლე, შედარებით მშრალი პერიოდი, ივნისიდან სექტემბრის ჩათვლით.
100 წლის შემდეგ შაქრის წარმოებას უკვე მოგება აღარ მოჰქონდა და საუკუნის შუა პერიოდში სან-ტომე წარმოადგენდა მხოლოდ გემების დროებით გასაჩერებელ პორტს.
მდიდარი ვულკანური ნიადაგი ხელს უწყობდა დიდი მოსავლის მიღებას და მიწის დამუშავებისათვის ვარგისი კუნძულების თითქმის მთელი ტერიტორია დაიკავა პლანტაციებმა.
პირველი დასახლება კუნძულ სან-ტომეზე 1493 წელს დააარსა პორტუგალიელმა ალვარუ დე კამინიამ, რომელმაც ეს მიწები მიიღო საჩუქრის სახით პორტუგალიის სამეფოსგან.
საუკუნის შუა პერიოდში მონური შრომის საშუალებით პორტუგალიელებმა სან-ტომე და პრინსიპის კუნძულები გადააქციეს შაქრის მსხვილ მიმწოდებლად ევროპულ ბაზარზე.
სანაპიროებზე, მდინარეების შესართავებთან — მანგროს ტყეები, სანაპირო რაიონებში — ბანანი, მანგო, ნუში, კაკაო, ქოქოსი, ტროპიკული ხე-გიგანტი ირვინგია, ნესვის ხე და პურის ხე.
კუნძულის სიგრძე ჩრდილოეთიდან სამხრეთისაკენ შეადგენს დაახლოებით 48 კმ-ს, სიგანე დასავლეთიდან აღმოსავლეთისკენ დაახლოებით 32 კმ-ს.
ბოლოს წინა ტურში „დინამო“ გასვლაზე „საბურთალოს“ უპირისპირდებოდა, რომელსაც ევროპა ლიგის საკვალიფიკაციო ეტაპზე გამოსვლის შესაძლებლობა უჩნდებოდა „ტორპედოს“ ჩემპიონობისას, ხოლო „ტორპედო“ - „ლოკომოტივს“, რომელიც მე-4 ადგილისთვის პაექრობდა „საბურთალოსთან“.
ბოლო ტურის მატჩი ფინალის ტოლფასი იყო, რადგანაც „დინამო“ საკუთარ მოედანზე იღებდა „ტორპედოს“, რომელიც ორი ქულით ჩამორჩებოდა ლიდერს და მხოლოდ გამარჯვების შემთხვევაში მოიპოვებდა ჩემპიონის ტიტულს.
ოთარ კიტეიშვილს გოლი რომ გაეტანა, "დინამო" ჩემპიონი ხდებოდა, მაგრამ მეტოქეთა მეკარემ როინ კვასხვაძემ ბურთი მოიგერია და "ტორპედოს" ნანატრი, ისტორიაში მე-4 ჩემპიონის ტიტული მოუპოვა.
გლენ სიბორგმა გამოიყენა დიმიტრი მენდელეევის პრინციპი ელემენტთა პერიოდულ სისტემაში თვისებათა პერიოდული ცვლის შესახებ და იწინასწარმეტყველა აქტინოიდების ჯგუფის არსებობა, მაგრამ ამ ოჯახის შემადგენლობა საბოლოოდ მას შემდეგ დადგინდა, რაც დუბნას ბირთვულ გამოკვლევათა გაერთიანებულ ინსტიტუტში გიორგი ფლიოროვის ხელმძღვანელობით აღმოაჩინეს 104-ე ელემენტი — კურჩატოვიუმი.
ლანთანოიდებისა და აქტინოიდების ქიმიური თვისებების მსგავსებას განაპირობებს ელექტრონების ერთნაირი რაოდენობა გარე გარსზე და ატომებისა და იონების დაახლოებით ერთნაირი სიდიდის რადიუსები.
აქტინოიდს განეკუთვნება თორიუმი , პროტაქტინიუმი , ურანი , ნეპტუნიუმი , პლუტონიუმი , ამერიციუმი , კიურიუმი , ბერკელიუმი , კალიფორნიუმი , აინშტაინიუმი , ფერმიუმი , მენდელევიუმი , ნობელიუმი , ლოურენსიუმი .
ბუნებაში მხოლოდ თორიუმი, პროტაქტინიუმი და ურანი გვხვდება, დანარჩენები კი, რომლებსაც ხშირად ტრანსურანულ ანუ ურანისიქითა ელემენტებსაც უწოდებენ, ხელოვნურადაა მიღებული.
აქტინოიდები, აქტინიდები — 15 ქიმიური ელემენტისაგან შემდგარი ოჯახი, ატომური ნომრით 89—103-მდე, რომლებიც განლაგებული არიან მენდელეევის ელემენტთა პერიოდული სისტემის მე-7 პერიოდში აქტინიუმიდან ლოურენსიუმის ჩათვლით.
აქტინოიდების ოჯახის ელემენტთა შორის თვისებათა განსხვავება უფრო მკვეთრია, ვიდრე ლანთანოიდების ოჯახის წევრები 95-იდან 103-მდე ძლიერ ჰგვანან ერთმანეთს.
დაახლოებით 6 საათზე იან სობესკიმ ჯარის ოთხ რაზმს უბრძანა შეტევაზე გადასვლა, საიდანაც 3 პოლონელი, ხოლო ერთი საღვთო რომის იმპერიელი ჯარისკაცებით იყო დაკომპლექტებული.
სექტემბრის დასაწყისისთვის ოსმალებს უკვე დანგრეული ჰქონდათ ვენის ციხესიმაგრის კედლების უმეტესობა, მაგრამ ვენას მხსნელად მოევლინა იან სობესკის არმია.
მისი არმიის შემადგენლობაში, პოლონელი ჯარისკაცების გარდა, შედიოდნენ გერმანული სამთავროების — ბავარიის, ფრანკონიის, საქსონიის, შვაბიის, მანტუის და ტუსკანის ჯარისკაცებიც.
მიუხედავად იმისა, რომ მოკავშირეთა არმია მრავალენოვანი იყო, სობესკიმ და სხვა ლიდერებმა ეფექტიანი ხელმძღვანელობის შედეგად მოახერხეს და 6 დღეში სრულიად მოამზადეს არმია გადამწყვეტი ბრძოლისთვის.
1656 წელს დიდი ვეზირი გახდა ქოფრიულიუ მეჰმედ-ფაშა, რითაც ბოლო მოეღო ქალთა სულთანატს, რაც იმპერიაში თითქმის ყველა არეულობის მთავარი მიზეზი იყო.
მიუხედავად მოწინააღმდეგის უპირატესობისა, ოსმალები მაინც თავდაუზოგავად ცდილობდნენ ქალაქში შესაღწევად გზის გაკაფვას, ეს კი უპირატესობას ისევდაისევ სობესკის და კარლ ლოთარანგიელს აძლევდა.
ოსმალები უკვე უიმედო მდგომარეობაში იყვნენ, ამიტომ იანმა და კარლმა ერთხმად გადაწყვიტეს, რომ განეხორციელებინათ საბოლოო შეტევა და გაენადგურებინათ მოწინააღმდეგის არმია.
მძიმე ბრძოლებისა და ოსმალების მძლავრი კონტრშეტევების მიუხედავად, შუადღისთვის გაერთიანებულმა ძალებმა მნიშვნელოვანი ტერიტორიები დაიკავეს, განსაკუთრებით გამაგრდნენ სოფელ ნუსდორფში და ჰელიგენშტადში.
1521 წელს ბელგრადის, ხოლო 1526 წელს უნგრეთის დიდი ნაწილის დაპყრობამ სულთან სულეიმან -ს ვენის დაპყრობისკენ გაუხსნა გზა, თუმცა იმ შემთხვევაში ოსმალები ზამთრის მოახლოების გამო, 20 დღიანი უშედეგო ალყის შემდეგ, იძულებულნი გახდნენ უკან დაეხიათ.
1676 წლის 3 ნოემბერს იმპერიის დიდი ვეზირის პოსტს იკავებს ქარა მუსტაფა-ფაშა, რომელიც ჭკვიანი, თუმცა ზედმეტად ამბიციური პოლიტიკოსი იყო.
ვენის მეორე ალყა — დაპირისპირება ოსმალეთის იმპერიასა და საღვთო რომის იმპერიას შორის, რომელიც შემდგომში ოსმალეთის სრულიად ქრისტიანულ სამყაროსთან დაპირისპირებაში გადაიზარდა.
მუზეუმში ცენტრალური ადგილი უჭირავს მეორე მსოფლიო ომის ერთ-ერთი ბრძოლის ამსახველ დიორამას, ბრძოლაში მონაწილეობდნენ საბჭოური და გერმანელული ავიაცია, ტანკები, ქვეითი ნაწილები.
დიორამაზე წარმოდგენილია მეორე მსოფლიო ომის დროინდელი ნივთები: ავტომატები, რაციები, საბრძოლო მასალების ყუთები, სამხედრო ჩაფხუტები, თოფები, ნაღმები და სხვა მასალები.
ჩერტკოვოს ისტორიულ-მხარეთმცოდნეობითი მუზეუმი შეიქმნა ჩერტკოვოს რაიონის სახალხო დეპუტატთა საბჭოს აღმასკომის 1983 წლის 21 სექტემბრის 368 გადაწყვეტილების საფუძველზე.
ჩერტკოვოს ისტორიულ-მხარეთმცოდნეობითი მუზეუმი — მხარეთმცოდნეობის მუზეუმი ჩერტკოვოს რაიონის სოფელ ჩერტკოვოში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია.
ხანგრძლივი დისკუსიების შედეგად შეთანხმდნენ: ქალაქის მოსახლეებს შეეძლოთ თავისუფლად წასულიყვნენ ოჯახებით და ქონებით, ხოლო დარჩენის მსურვებლებს შეეძლოთ დარჩენილიყვნენ.
ვენეციელები პირველად კუნძულ კერკირაზე გაჩერდნენ, მათ სურდათ ბიზანტიისთვის წაერთვათ კუნძული და ალყა შემოარტყეს ქალაქს, მაგრამ როდესაც ბალდუინის დატყვევების შესახებ შეიტყვეს მაშინვე პალესტინისკენ გაეშურნენ.
რომის პაპმა ვენეციელებს გაუგზავნა ლატერანის პირველი საბჭოს მიერ დამტკიცებული დოკუმენტი, რომლის მიხედვითაც ვენეციელ ჯვაროსნებს მიენიჭათ პრივილეგიები, მათ შორის ცოდვების მიტევება.
სუხბაატარინ იანჟმაა — მონღოლეთის სახალხო რესპუბლიკის სახელმწიფო და პარტიული მოღვაწე, მონღოლეთის რევოლუციის ბელადის დამდინ სუხე-ბატორის მეუღლე, მონღოლეთის სახალხო რესპუბლიკის დიდი ხურალის პრეზიდიუმის თავმჯდომარე 1953-1954 წწ.
მეორე მსოფლიო ომის პერიოდში ორგანიზებას უწევდა მონღოლეთში საბჭოთა ჯარისკაცებისათვის სახსრების შეგროვებას, რის გამოც 1946 წელს დააჯილდოეს შრომის წითელი დროშის ორდენით.
კუიბიშევოს ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ეკლესია — მართლმადიდებლური ეკლესია კუიბიშევოს რაიონის სოფელ კუიბიშევოში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია.
სინაგოგის აღსადგენად თანხები გაიღეს თბილისსა და მოსკოვში მცხოვრებმა ებრაელებმა. საქართველოს მთავარმა რაბიმ არიელ ლევინმა დახმარებისათვის მიმართა ევრაზიის ებრაულ კონგრესს დ საქართველოს ებრაელთა მსოფლიო კონგრესს.
დახმარების ხელი გაუწოდეს სინაგოგის რეკონსტრუქციის კეთილშობილურ საქმეს აგრეთვე ცნობილმა ბიზნესმენებმა თემურ საპირმა, და დავიდ იაკობაშვილმა“.
რეკონსტრუქციის შედეგად ამოღებულ იქნა მიწა და ქვედასართულზე განთავსდა სალოცავი, რომელშიც გადააბრძანეს ძველი არონ-ჰაკოდეში, რომელიც თითქმის 150 წლისაა.
იქმნებოდა იმის საშიშროება, რომ საქართველოს დედაქალაქში დარჩენილი ერთადერთი აშკენაზური სინაგოგა საბოლოოდ შეწყვეტდა ფუნქციონირებას, შენობის ავარიულ მდგომარეობაში ყოფნის გამო.
რაც შეეხება სინაგოგის მოკრძალებულ ადგილმდებარეობას და ექსტერიერს — ეს გვიანი ხანის ევროპული ნიშანია, ებრაელთა დევნით და სინაგოგების წართმევით გამოყოლილი ინერცია.
როშ ჰაშანის წინა დღეებში, 2009 წლის 15 სექტემბერს საზეიმოდ აღინიშნა ახლად რეკონსტრუირებული თბილისის ბეით რახელის, თბილისის აშკენაზების ბეით ქნესეთის გახსნა.
ეკლესიიდან აღმოსავლეთით მდებარეობს ორსართულიანი მთავარეპისკოპოსის სახლი, სადაც 1791 წელს დაარსდა ზოგადსაგანმანათლებლო სკოლა, რომელიც მოგვიანებით გადაკეთდა სემინარიად, რომეთან ერთადაც არსებობდა პანსიონატი.
ეკლესიის მთავარი რელიქვიაა საუკუნის ხაჩქარი სურბ-ხაჩი, რომელიც გადმოცემის თანახმად მოტანილია სომხეთის ძველი დედაქალაქიდან, ანისიდან ყირიმში, ხოლო დონის როსტოვში მოხვდა საუკუნის ბოლოს, სადაც მოიტანეს ყირიმიდან გადმოსახლებულმა სომხებმა.
ბოლშაია-კირსანოვკის სამების ტაძარი — მართლმადიდებლური ტაძარი მატვეევო-კურგანის რაიონის სოფელ ბოლშაია-კირსანოვკაში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია.
ადგილობრივი დაწესებულებების წევრობის გარდა, ტეოდოსიევსკი ასევე იყო შორსმჭვრეტელი, რადგან სჯეროდა, რომ ბოშათა მუსიკას შეეძლო გამხდარიყო პატივცემული და პოპულარული არა-ბოშათა შორისაც.
უფრო მეტიც, რასიზმი ბოშათა ხალხის მიმართა იყო ძალიან გავრცელებული მაკედონიაში და იუგოსლავიის დანარჩენ ნაწილსა და ბოშებსაც ჰქონდათ ცუდი შეხედულება ბოშა მომღერლებზე, განსაკუთრებით ქალებზე.
ტოედოსიევსკი ბოშათა მუსიკის პოპულარიზაციას ახდენდა რეჯეპოვასთან შეხვედრამდეც და რამდენიმეჯერ მწარე კრიტიკაც ხვდა წილად მედიის მხრიდან.
მან იცოდა, რომ ესმა რეჯეპოვას შეეძლო მისი დახმარება მიზნის მისაღწევად და რომ ის მარტივად გახდებოდა ქვეყნის ერთ-ერთი ყველაზე გამოჩენილი ხელოვანი.
ბოშა ხალხი სკოპიეში მას აღიქვამდა, როგორც შეურაცხმყოფელს საზოგადოებისათვის და ძალიან კრიტიკულად იყვნენ განწყობილები მისი და ტეოდოსიევსკის, გადჯოს ურთიერთობისადმი.
ამ პერიოდში მაკედონიელებისა და ბოშებისთვის გაუგონარი ამბავი იყო შერეულ ქორწინებებში მონაწილეობა და ორივე საზოგადოება მკაცრად ეწინააღმდეგებოდა ამას.
ესმას ბოშები წარბის შეკვრით უყურებდნენ, რადგან მას ჰქონდა თავისუფალი ცხოვრების სტილი, გამოდიოდა სცენაზე, ეძინა სასტუმროებში, მუშაობდა კაცებთან.
მეორე მხრივ, ინსტიტუციები, სკოპიეს რადიოსა და მეკადონიის კომუნისტური პარტიის ჩათვლით ძალიან კრიტიკულად იყვნენ განწყობილები სტევო ტეოდოსიევსკისადმე და იმდეგაცრუებულნი იყვნენ მისი ბოშებთან მუშაობით.
ამ სულის შემხუთველი ატმოსფეროსაგან გასაქცევად რეჯეპოვა და ტეოდოსიევსკი გადავიდნენ ბელგრადში, იუგოსლავის დედაქალაქში 1960-იანი წლების დასაწყისისთვის.
სტევო იყო კომპოზიტორი, მუსიკალური ხმისა რეჟისორი და ანსამბლის ხელმძღვანელი , რომელმაც დაწერა ბევრი ესმას სიმღერა და ორგანიზებას უწევდა მის კარიერას მანამ, სანამ 1997 წელს არ გარდაიცვალა.
ესმა რეჯეპოვამ თავისი კარიერა დაიწყო იმ პერიოდში, როდესაც ბოშური მუსიკა იყო უგულებელყოფილი იუგოსლავიაში და ბოშა ხალხი თვლიდა, რომ ქალისთვის სირცხვილი იყო სახალხოდ სიმღერა.
მაკედო“ შთაგონებულია ჩა-ჩას მიერ, „კოდ კოდაკი“ აჩვენებს მძიმე პოპის გავლენას და „პესმა შეჰერ სარაჯევუ“, რომელიც იყენებს ფსიქოდელიურ ორგანოებს.
ზოგიერთი სიმღერა არის დუეტის ჩანაწერი მაკედონიელ მომღერლებთან, როგორიცაა „ბლაგუნჯო დეჯჩე“, „ბილჯანა პლატნო ბელესი“ და „ზასტო სი მე მაჯკო როდილა“.
კავშირი, რომელიც ტიტომ შექმნა ნერუსთან და ინდოეთი იყო ძალიან მნიშვნელოვანი იუგოსლავიელი ბოშებისთვის, რადგან მათი კულტურა და ისტორია საჯაროდ გაძლიერდა.
9 წლის ასაკში ესმა თავისი ერთ-ერთი ძმის დახმარებით გაეცნო ადგილობრივი ბოშური მუსიკის ორგანიზაციებს, სადაც მას შესაძლებლობა მიეცა მალე ესწავლა რთული რიტმები.
ამის მიუხედავად, მათი ქალიშვილი განთავისუფლდა მსგავსი შეხედულებებისგან და ატარებდა მოდურ ტანისამოსს ნაცვლად დიმიჯისა, იმ პერიოდში ტრადიციული ბოშა გოგოს ტანსაცმლისა.
ესმა ასევე გამოირჩეოდა თავისი ექსტრავაგანტური ჩაცმულობითა და ტურმბანებით, ასევე ბოშა ქალებთან დაკავშირებული ტიპური სტერეოტიპების გამოყენებით, როგორიცაა მგრძნობელობა და მხიარულება.
2010 წელს ის დააჯილდოეს მაკედონიური დამსახურების ორდენით, ხოლო 2013 წელს მიენიჭა მაკედონიის რესპუბლიკის ეროვნული ხელოვანის ტიტული პრეზიდენტ გეორგე ივანოვის მიერ.
მედია ხშირად ახასიათებდა მას თვისებებით, რომელიც მოისაზრებოდა ტიპური ბოშა ქალის მახასიათბლებად: ის ხმოვანდებოდა, როგორც ცხელ სისხლიანი, მხიარული, კომუნიკაბელური და გენეტიკურად ნიჭიერი.
სტივო ტეოდოსიევსკი იყენებდა ზოგიერთ პოზიტიურ სტერეოტიპს მისი სიმღერების პოპულარიზაციისთვის, სანამ ისინი მის გემოვნებიან სურათს იძლეოდნენ.
იმ დროს სკოპიე იყო ოკუპირებული ბულგარეთის სამეფოს მიერ, რომელიც იყო ნაცისტური გერმანიის მოკავშირე, თუმცა რეგიონი დაუბრუნდა იუგოსლავიას ორი წლის შემდეგ.
სტივო ტეოდოსიევსკი, ეთნიკურად მაკედონიელი მუსიკოსი და ჯგუფის ვოკალისტი, გაოცებული იყო ესმას წარმოდგენით კონკურსზე და სურდა, რომ მის მუსიკალურ ანსამბლს შეერთებოდა ისიც.
მისი ქმრის ანსამბლთან ერთად მან იმღერა საჯარო აუდიტორიის წინაშე რამდენიმე ქვეყანაში, აშშ-ს, სსრკ-ს, მექსიკის, ავსტრალიასა და კანადის ჩათვლით.
1960-იანი წლების ბოლოს, ესმამ და სტევომ დააარსეს მუსიკალური სკოლა, სადაც ძირითადად ასწავლიდნენ ახალგაზრდა ნაკლები უპირატესობის მქონე ბავშვებს, როგორც წესი ბოშებს.
მისი მდიდარი რეპერტუარისა, რომელიც მოიცავს ათასობით სიმღერას და წვლილის გამო ბოშურ კულტურაში, მას უწოდებენ „ბოშების დედოფალს“; დღეს კი ითვლება, რომ ეს ტიტული ეკუთვნის ტესა ვან რომნეის.
ის იქ წავიდა, თუმცა არ უთქვამს მშობლებისთვის, რომელთაც არ სურდათ, რომ ის გაჰყოლოდა მისი უფროსი დის გზას,რომელმაც კაფეში სიმღერა დაიწყო 17 წლიდან.
მამამისი იბრაფიმი, რომელმაც ფეხი დაკარგა გერმანიის მიერ სკოპიეს დაბომბვისას 1941 წელს, მუშაობდა შვეიცარად, ცირკში შემსრულებლად და ფეხსაცმლის მწემნდავად.
თუმცა, ესმა რეჯეპოვა იყო ერთადერთი ბოშა იუგოსლავიელი ხელოვანი, რომელმაც მიაღწია გრძელვადიან დიდებასა და საჯარო აღიარებას საბან ნაჯრამოვიჩთან ერთად, რომელიც იყო სერბეთიდან.
ყველაზე გამოჩენილ წევრებს შორის აღსანიშნავია მომღერლები: მუჰარემ სერბეზოვსკი, უსნიჯა ჯასაროვა, ენვერ რასიმოვი და კლარნეტისტი მედო ჩუნი.
სიუჟეტი ვითარდება 1952 წელს ფლორიდის შტატის ქალაქ იუპიტერში, სადაც გადმოცემულია აშშ-ში უკანასკნელი მახინჯების შოუს ბრძოლა გადარჩენისთვის.
წლების წინ ეს შოუ ძალიან პოპულარული იყო, ახლა კი კარგავს პოპულარობას და ამ შოუს მმართველი ელზა მარსი ყველანაირად ცდილობს, რომ შოუ პოპულარული გახადოს და მისი ოცნებაა, თვითონაც გახდეს პოპულარული მომღერალი.
შოუს წევრები არიან ჯიმი დარლინგი (ივენ პიტერსი, ეგრეთ წოდებული „ლობსტერი ბიჭი“, რომელიც ნატრობს ნორმალურ ცხოვრებაზე და დედამისი, ეტელ დარლინგი — წვერებიანი ქალი, რომელიც ინარჩუნებს წესრიგს შოუში და ელზას მეგობარია.
სერიალის ისტორიაში ეს არის პირველი სეზონი რომლის დროსაც დაირღვა სერიალის მკაცრი ანთოლოგიური პრინციპი და დაბრუნდნენ მეორე სეზონის ფსიქიატრიული კლინიკა პერსონაჟები: მონაზონი მარი ეუნისე , პეპერი და ახალგაზრდა ექიმი არტურ არდენი .
მსახიობებმა წინა სეზონებიდან მონაწილეობა მიიღეს: ანჯელა ბასეტი, კეთი ბეიტსი, ჯემი ბრიუერი, ფრენსის კონროი, გრეის გამერი, დენი ჰიუსტონი, ჯესიკა ლანგი, დენის ოჰარე, სარა პოლსონი, ივან პიტერსი, ემა რობერტსი, გაბოურეი სიდიბე, მერ უინინგჰემი და ბენ ვულფი.
როგორც მისმა წინამორბედებმა სეზონმა მახინჯების შოუმ კრიტიკოსების მხრიდან დაიმსახურა ძირითადად დადებითი შეფასება და შეინარჩუნა ძლიერი რეიტინგები, სეზონის საპრემიერო პირველ ეპიზოდს თვალს ადევნებდა 6.13 მილიონზე მეტი მაყურებელი რითიც გახდა ტელეკომპანია -ის ისტორიაში ყველა დროის ყველაზე პოპულარულები პროგრამა.
სეზონმა მიიღო ემის ჯილდოს ოცი ნომინაცია მათ შორის საუკეთესო ლიმიტირებული სერიალის ნომინაციაში და ექვსი ნომინაცია ლანგის, ოჰარეს, ფინ ვიტროკის, პოლსონის, ბასეტის და ბეიტსის სამსახიობო შესრულებისთვის.
ამერიკული საშინელებათა ისტორია: მახინჯების შოუ — ამერიკული ტელეკომპანია -ის ანთოლოგიური საშინელებათა ჟანრის სატელევიზიო სერიალ ამერიკული საშინელებათა ისტორიის მეოთხე სეზონი, მისი პრემიერა გაიმართა 2014 წლის 8 ოქტომბერს და დასრულდა 2015 წლის 21 იანვარს.
მეოთხე სეზონში სიუჟეტი ვითარდება 1952 წელს ფლორიდის შტატის ქალაქ იუპიტერში, სადაც გადმოცემულია აშშ-ში უკანასკნელი მახინჯების შოუს ბრძოლა გადარჩენისთვის.
ხოლო მან წაიღო თმა და წავიდა თავის ქვეყანაში და როდესაც სამშობლოში ჩავიდა, საკუთარი სოფლის მახლობლად, უკაცრიელ ადგილას, პატარა შენობა ააგო, ჯვარი გააკეთა და წმინდანის თმა მასში ჩააბრძანა; და ყველა, ვინც ჯვართან სარწმუნოებით მიდიდოდა, კურნებას ღებულობდა სხვადასხვა სენისაგან.
მაგრამ ეშმაკი, რომელსაც მუდამ შურს კაცთა ნათესავის, აქაც შურმა შეიპყრო და დააბეზღა მღვდელი და მის წინააღმდეგ გარშემო სოფლების მღვდელთმსახურნი აღძრა, რადგან ხალხს, ვინც კურნებას ღებულობდა, შესაწირავი მიჰქონდა მასთან.
როგორც კი ეს ესმა მღვდელთმთავარს, განრისხდა მასზე და მაშინათვე მღვდლობისგან განაყენა, ხოლო ყველაფერი ის, რაც მღვდელს წმინდის მადლით შეეკრიბა, ჩამოართვა და რისხვით შეუთვალა, რომ მომლოცველები აღარავინ მიეღო.
მღვდელი მოთმინებით იმყოფოებოდა ამ ადგილას და ვერავის მიღებას ვერ ბედავდა, რის გამოც ძალზედ მწუხარე იყო და წმინდა სვიმეონს ლოცვით შეწევნას სთხოვდა.