polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
მას შემდეგ რაც გამოჩნდა ახალი ევროპული ვალუტა, ბუნდეს ბანკმა არ გავლო არანაირი დროებითი და რაოდენობრივი ზღვარი მარკებისა და პფენიგების გაცვლისას ევროზე.
ძველ ზემოგერმანულ ენაში სიტყვა „“, „“ და მისი სხვადასხვა ფორმები ჩნდება საუკუნის ასწლეულში, რითაც იწყება „დრაჰკანის“ სიტყვის მნიშვნელობის წარმოჩენა.
საუკუნის ასწლეულში ახალ შექმნილ პოლონურ რესპუბლიკასა და ბოსნია და ჰერცეგოვინაში ეროვნული ფულის ერთეულის სახით მიღებული იქნა მარკები, ასევე მონეტების სახით ორივე ქვეყანაში შესაბამისად ფენიგი და ფენინგი.
დიდი ვერცხლის მონეტების გამოჩენის შემდეგ გერმანულ სახელმწიფოებში განვითარდა ფულის სისტემა, რომელშიც შედიოდა სამი ტიპის მონეტა — ტალერი, გროში და პფენიგი.
რენოს მმართველობისას მოქმედებდა სამშვიდობო შეთანხმებები ქრისტიანულ და მუსლიმურ სახელმწიფოებს შორის „წმინდა მიწაზე“, მაგრამ მისი ქმედებები უბიძგებდა მუსლიმებს ომისაკენ.
უკანასკნელი წვეთი იყო 1183 წლის რენოს ლაშქრობა წითელი ზღვის მიმდებარე ტერიტორიებზე, რომლის დროსაც მან აიღო ქალაქი აკაბა, რათა იგი დასაყრდენ პუნქტად გამოეყენებინა მუსლიმთა უწმინდეს ქალაქზე — მექაზე თავდასასხმელად.
საქორწინო ცერემონიების გაგრძელებასთან ერთადნ სალადინმა ბრძანება გასცა, რომ არ ესროლათ ლოდები ცერემონიის გამართვის ადგილის მიმართულებით, არამედ სხვა ადგილებისაკენ.
დონის როსტოვში, ბუდენოვსკის გამზირის 56 ნომერში მწერლის მემორიალური დაფა გაიხსნა შემდეგი წარწერით: „ამ სახლში 1963-დან 1984 წლამდე ცხოვრობდა და მოღვაწეობდა ალექსანდრე როგაჩევი.
ალექსანდრე როგაჩევი (; დ. 7 ნოემბერი, 1915, გროზნო, რუსეთის იმპერია — გ. 9 ივლისი, 1984, დონის როსტოვი, რსფსრ, სსრკ) — რუსი და საბჭოთა პოეტი.
შუა საუკუნეებში ვაჭრობის სწრაფმა განვითარებამ მნიშვნელოვნად გაზარდა იმ დროს აზერბაიჯანის ტერიტორიაზე არსებული ქარავან-სარაიების როლი და ხელი შეუწყო ახლების მშენებლობას.
მისი რეჟისორია ჯონ უოტსი, ხოლო სცენარის ავტორები – ჯონათან გოლდსტაინი, ჯონ ფრენსის დეილი, ჯონ უოტსი, კრისტოფერ ფორდი, კრის მაკ-კენა და ერიკ სომერსი.
მთავარ როლებს ასრულებენ ტომ ჰოლანდი, მაიკლ კიტონი, ჯონ ფავრო, ზენდაია, დონალდ გლოვერი, ტაინ დეილი, მარისა ტომეი და რობერტ დაუნი უმცროსი.
ფილმის სიუჟეტის მიხედვით, პიტერ პარკერი ცდილობს სკოლის ცხოვრება და ადამიანი ობობის სახით მოქმედება ერთმანეთს შეუთავსოს და უპირისპირდება მტაცებელს.
გადაღების დროს ცნობილი გახდა, რომ უოტსი, ფორდი, მაკ-კენა და სომერსი აგრეთვე მუშაობდნენ სცენარზე და მსახიობთა გუნდის სხვა დეტალებიც გამოცხადდა.
ფილმის „დოქტორი სტრეინჯი“ სარეკლამო კამპანიის დროს, 2016 წლის ნოემბერში, ფაიგიმ შემთხვევით ახსენა, რომ მაიკლ ჯაკინო იქნებოდა ფილმის კომპოზიტორი და იმუშავებდა „დაბრუნებაზეც“.
დების თავის საწყის ატლანტაში ჰიპ-ჰოპის სტილში იღებს, თუმცა არსებობს სხვადასხვა აზრი იმაზე თუ საიდან წარმოიშვა მისი ორიგინალური სახე ხშირ შემთხვევაში ამ ცეკვის გამომგონებლებად მიიჩნევენ მუსიკოსებს რომლებიც ჰიპ-ჰოპ სტილში მოღვაწეობენ, მაგალითად როგორიცაა , , , და გაჩნდა წინააღმდეგობა, როდესაც თანაგუნდელმა -მ მიმართა ისე როგორც ჟესტის შემქნელებს, მაშინ როდესაც ეს იყო .
დებმა პოპულარობა ამერიკის სპორტულ სახეობებში, ნიუტონ კემის რვაწამიანი საღონისძიებო შეტაკების დროს, კაროლინა პენტერსის საფეხბურთო ნაკრების მცველის ნაციონალური საფეხბურთო ლიგის დღეებში, ტენესი ტიტანის წინააღმდეგ თამაშისას 2015 წლის 15 ნოემბერს მოიპოვა.
ის“ მიხედვით - „როდესაც ტიტანების ორი მოთამაშე შეეჯახა ნიუტონს ღონისძიებისას, ის აგრძელებდა ცეკვას, მაშინაც კი როდესაც თავს იცავდა“ ნიუტონმა ახსნა ინციდენტი, რომლის დროსაც ადანაშაულებდა 16 წლის ბიჭს, იმის გამო რომ დააბარა ექნა „დები მათთვის“ :
ჟურნალი ის 2015 წლის აგვისტოს გამოშვება წერს - „ის რაც დაიწყო როგორც რეგიონალური ექსპორტის სტილი, სწრაფად შეიცვალა პროფესიანული კლუბებისა და ქუჩის კუთხეების ჟესტად.
ამ ყველაფერს ჰქვია დებინგი“ ჯეისონ დერულომ ასწავლა ჯეიმზ ქორდენს როგორ გააკეთოს დები „გვიან გვიან შოუს“ დროს 2015 წლის 4 ნოემბრის გამოშვებისას.
ეს არ უნდა ჩათვალოთ ტრაბახში, საზოგადოების პასუხის მიხედვით მათ მოწონთ ამის ნახვა. მითხრეს გავაკეთო, „დები მათზე“, ამგვარად ვეცადე გამეკეთებინა „დები მათზე“ ისეთივე განწყობით.
ამერიკელმა რეპრმა -მ სცადა აეხსნა ცეკვა „დების“ წარმოშობა, გამოაცხადა, რომ მოძრაობა წამოვიდა ნარკოტიკული ზემოქმედების ქვეშ მყოფი საზოგადოებიდან, რაც დაახლოებით 2012 წელს დაიწყო, საცეკვაო მოძრაობებამდე გაცილებით ადრე.
მიუხედავად, ამისა 2016 წლის 13 ნოემბერს კანზას სითი ჩიფზე გამარჯვების შემდეგ, თიქმის ერთ წელიწადში მისი პირველი შეტაკებიდან ტიტანების წინააღმდეგ მან კვლავ გაიმეორა ჟესტი.
დებინგი ან დებ — ცეკვის მარტივი ილეთი ან ირონიული დემონსტრაცია, რომლის დროსაც ადამიანი ერთდოულად, დაბლა წევს თავს მკლავში აწეული ხელის დროს და ამ ჟესტს ფციკინს ამსგავსებს.
სამარელმა ახალგაზრდებმა, რომელთა შორის იყო კოლესნიკოვიც, თავად ააშენეს ფაბრიკა-ქარხნული სკოლა, აღადგინეს რა ომის დროს დანგრეული შენობა, დაამონტაჟეს დაზგები და ჩარხები.
ამ ადგილებში, რომლებიც დაკავშირებულია ისეთ სახელებთან, როგორებიცაა დივიზიის მეთაური ვასილი ჩაპაევი და მწერალი ფურმანოვი, მომავალი მწერალი ეცნობოდა სოფელს, რომლის მიმართ ინტერესი მას კიდევ დიდხანს დარჩა.
გასამართლებული იყო „დივერსიისა და მავნებლობის გზით საბჭოთა ხელისუფლების დამხობის მცდელობისათვის“ და „კონტრრევოლუციურ ორგანიზაციასთან თანამშრომლობისთვის“ (რსფსრ-ის სისხლის სამართლის კოდექსის მუხლის, მე-7, მე-8 და მე-11 პუნქტები).
1991 წელს, უკვე მისი გარდაცვალების შემდეგ, გამოვიდა ბოლო წიგნი „უხმო ყვირილი“, რომელშიც შევიდა 50-იან 60-იან წლებში გამოუცემელი ნამუშევრები „პროკურორ გრომობოევის საქმე“, „“, ლექსები „ “, „კრასნოდოლინსკის ნარკვევები“ და დაუსრულებელი „ “-ის თავები.
1965 წლის 1 ნოემბერს, გავრიილ კოლესნიკოვმა „ლიტერატურული გაზეთის“ რედაქტორ ალექსანდრე ჩაკოვსკის პასტერნაკის დასაცავად ღია წერილი მიწერა.
ვაჟაობისთვის“ მაშინდელმა სამხატვრო სკოლის დირექტორმა დახატა ვაჟა-ფშაველას პორტრეტი, რომელიც დღესაც ამ დღესასწაულის ერთ-ერთ სიმბოლოდ ითვლება.
პირველ ვაჟაობას ესწრებოდა ცნობილი საზოგადო მოღვაწე, საქართველოს ვაჭრობის მინისტრის ერთ-ერთი მოადგილე კომუნისტური წყობის დროს, ივანე ჯავახიშვილის სახელობის ისტორიისა და ეთნოლოგიის ინსტიტუტის უფროსი მეცნიერ-მუშაკი, ვაჟა-ფშაველას საზოგადოების მაშინდელი თავმჯდომარე ჯიბო ლომაშვილი, რომელსაც პირველი ვაჟაობა საკუთარი ნაშრომებისთვის გადაუღია.
2005 წელს სოფლის მცხოვრების, აპოლონ ციგროშვილის ინიციატივით, ლაფანყურის 100 წლის იუბილისა და ვაჟა-ფშაველას პატივსაცემად ადგილზე, სადაც დღეს ვაჟაობა იმართება პოეტის ბიუსტი დაიდგა.
ლაფანყურის „ვაჟაობა“— სახალხო დღესასწაული, რომელიც თელავის მუნიციპალიტეტის სოფელ ლაფანყურში 1968 წლიდან აღინიშნება ქართული ლიტერატურის კლასიკოსის, პოეტისა და მწერლის, ვაჟა-ფშაველას პატივსაცემად.
მას შემდეგ, რაც რაიონულმა კომიტეტმა დღესასწაული ოფიციალურად დაამტკიცა, სოფელში შეიქმნა კომისია „ვაჟაობის“ ორგანიზებისათვის, რომლის წევრებიც იყვნენ:
დესპინამ შური აყ-ყოიუნლუს მმართველებზე იმით იძია, რომ მისი ქალიშვილი მართა, დაქორწინდა არდებილის შეიხზე, ჰეიდარზე, რომლისგანაც ეყოლა ირანის მომავალი შაჰი, ისმაილ . ისმაილმა რამდენიმე წლის შემდეგ, ბოლო მოუღო აყ-ყოიუნლუს დინასტიას.
მისი მოთხრობები, ნარკვევები, ლიტერატურულ-კრიტიკული სტატიები და პუბლიცისტური წერილები ქვეყნდებოდაა გაზეთ „კომუნისტში“ და სხვა ჟურნალ-გაზეთების ფურცლებზე.
ეწეოდა ნაყოფიერ საზოგადო მოღვაწეობას, გამორჩეული წვილი შეიტანა საბავშვო წიგნის გამოცემისა და პოპულარიზაციის საქმეში, როგორც გამომცემლობა „ნაკადულის“ რედაქტორმა და ალმანახ „საყმაწვილო ლიტერატურის“ მთავარმა რედაქტორმა; ამ უკანასკნელი ალმანახის ერთ-ერთი ფუძემდებელი თავადვე იყო.
ხანგრძლივი ლიტერატურული მოღვაწეობისათვის და დაბადების 70 წელთან დაკავშირებით, უბილავა დააჯილდოვეს სსრ უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმის საპატიო სიგელით.
სხვადასხვა დროს მუშაობდა გაზეთებში — „საბჭოთა აფხაზეთი“ , „კომუნისტი“ , ჟურნალ „დრამაში“ , გამომცემლობა „ნაკადულში“, ალმანახ „საყმაწვილო ლიტერატურული მოამბის“ მთავარ რედაქტორად .
1935 წელს შევიდა ქუთაისის პედაგოგიურ ინსტიტუტში, ქართული ენისა და ლიტერატურის ფაკულტეტზე; შემდეგ სწავლა განაგრძო თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში, რომელიც 1940 წელს დაასრულა.
ელიზბარ უბილავამ რუსულიდან ქართულად თარგმნა ლევ ტოლსტოიის „ჰაჯი-მურატი“, „კაზაკები“, „ტყის ჩეხვა“, „კავკასიის ტყვე“, „თარეში“, „ჩამოქვეითებული“, ბესტუჟევ-მარლინსკის „თამალათ-ბეგი“, ა.
ელიზბარ უბილავა (დ. 23 ივნისი, 1917, სოფ. ჭალა, ზუგდიდის მაზრა — გ. 29 აპრილი, 1997, თბილისი) — ქართველი მწერალი, საქართველოს სსრ-ის დამსახურებული ჟურნალისტი .
გორან ვიშნიჩი – გარსია ფლინი, ეროვნული უსაფრთხოების სააგენტოს ყოფილი თანამშრომელი, რომელიც იპარავს დასრულებულ დროის მანქანას და წარსულში ამერიკის ისტორიაში სხვადასხვა მოვლენას ცვლის.
ისინი, ფედერალური ძალების დავალებით, ცდილობენ, შეაჩერონ გარსია ფლინი , რომელმაც მოიპარა დროის მანქანა და დროში მოგზაურობით ცვლის ამერიკის ისტორიის მოვლენებს.
ჯონ გეტზი – რიტენჰაუსის აგენტი ბენჯამინ კეჰილი, წარმოადგენს საიდუმლო ორგანიზაციას, რომელიც აკონტროლებს პროექტს და განსაკუთრებით - ლუსის და რუფუსს.
მას შემდეგ, რაც იპარავენ ექსპერიმენტულ დროის მანქანას, ისტორიკოსი, ინჟინერი და სამხედრო ასრულებენ დავალებას, იმოგზაურონ მანქანის პროტოტიპით წარსულში და შეაჩერონ ბოროტმოქმედის გეგმები.
ავტორია საერთაშორისო სამეცნიერო კონფერენციის – "სუბტროპიკული ზონის დარგების პრობლემები და მთი გადაჭრის გზები"– ნაშრომთა კრებული; საერთაშორისო სამეცნიერო კონფერენციის – „აგრარულ–ეკონიმიკური მეცნიერება და ტექნოლოგიები“ ნაშრომთა კრებულის; საერთაშორისო სამეცნიერო კონფერენციის – „ახალი აგრარული ტექნოლოგიები“–ნაშრომთა კრებული; აფხაზეთის მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის შრომათა კრებულის "სამურზაყანო".
როლანდ კოპალიანი 2016-დან დღემდე არის აკაკი წერეთლის სახელმწიფო უნივერსიტეტის აგრარული ფაკულტეტის სუბტროპიკული კულტურების დეპარტამენტის პროფესორი, აკაკი წერეთლის სახელმწიფო უნივერსიტეტის რექტორის აპარატის უფროსი.
2016 წ – აწსუ აკადემიური საბჭოს წევრი; 2013 წლიდან დღემდე – აწსუ აგრარული ფაკულტეტის სადისერტაციო საბჭოს თავმჯდომარე; 2012- დღემდე - აწსუ აგრარარული ფაკულტეტის საბჭოს წევრი; 2009-2010 საქართველოს სუბტროპიკული მეურნეობის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სუბტროპიკული მეურნეობის, ეკონომიკისა და ტურიზმის ფაკულტეტის სადისერტაციო საბჭოს თავმჯდომარე; 2007-2009 წწ.
საქართველოს სუბტროპიკული მეურნეობის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სუბტროპიკული მეურნეობის, ეკონომიკისა და ტურიზმის ფაკულტეტის სადისერტაციო საბჭოს წევრი;
პერიოდულად არის სამეცნიერო ჟურნალი აგრო; საქართველოს მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის რეგიონული სამეცნიერო ჟურნალის რედ კოლეგიის წევრი.
მას შემდეგ, რაც ისაბელ კლარა ეუხენიას დედის ძმა, საფრანგეთის მეფე ანრი 1589 წლის 2 აგვისტოს ფანატიკოსმა ჟაკ კლემენმა მოკლა, შეწყდა ვალუას დინასტიაც და ტახტზე პრეტენზია ერთობლივად რამდენიმე კანდიდატმა გამოთქვა.
მათ შორის იყო ფილიპე -ც, რომელმაც საფრანგეთის გვირგვინი ისაბელის სახელით მოითხოვა, ვინაიდან ისაბელ კლარა ეუხენია დედის ხაზით ანრი -ის უფროსი შვილიშვილი იყო, თუმცა საფრანგეთში მოქმედი სალიკური სამართლის გამო ქალს ტახტზე ასვლა არ შეეძლო.
ამასთან ერთად, ესპანეთის მეფეზე ქორწინებისას ისაბელის დედამ უარი განაცხადა თავის ფრანგულ მემკვიდრეობაზე, თუმცა, მიუხედავად ამისა, კათოლიკეებისაგან დაკომპლექტებულმა პარიზის პარლამენტმა ისაბელი გამოაცხადა „საფრანგეთის კანონიერ სუვერენად“, რამეთუ მათ არ სურდათ ჰუგენოტი ანრი ნავარელის გამეფება, რომელსაც დაუტოვა ტახტი ანრი -მ.
ტრადიციული ფრანგული მემკვიდრული წესის მიხედვითაც მემკვიდრე ანრი ნავარელი იყო, ამასთან ერთად მას ცოლად ანრი -ის და, მარგარიტა ვალუა ჰყავდა, რის გამოც მან მოახერხა საფრაგნეთის მეფე გამხდარიყო.
მას შემდეგ, რაც მან კათოლიკობა მიიღო, მთელი საფრანგეთი მიემხრო და 1594 წელს ფილიპე იძულებული გახდა ისაბელის სახელით უარი ეთქვა მემკვიდრეობაზე და ანრი საფრანგეთის მეფედ ეცნო.
საბოლოოდ, გარდაცვალებამდე რამდენიმე თვით ადრე, ფილიპე -მ გადაწყვიტა, რომ ესპანური ნიდერლანდები ისაბელისათვის დაეტოვებინა, იმ პირობით, თუ იგი თავის მეორე მამიდაშვილზე, ერცჰერცოგ ალბერტ ავსტრიელზე დაქორწინდებოდა.
მათი მამრობითი სქესის მემკვიდრეები მათ შემდეგ მემკვიდრეობით მიიღებდნენ ნიდერლანდებზე, მაგრამ თუ მხოლოდ ქალიშვილი ეყოლებოდათ, იგი აუცილებლად ესპანეთის მეფეზე უნდა დაქორწინებულიყო და ნიდელანდები ამით ისევ ესპანეთს მიერთებოდა.
ამ დადგენილების მიუხედავად, ისაბელსა და ალბერტს შვილები საერთოდ არ ჰყავდათ და მათი გარდაცვალების შემდეგ ნიდერლანდები ავტომატურად გადაეცა ისევ ესპანეთის მეფეს, ანუ ისაბელის ძმისწულს.
ისაბელსა და კატალინას მათი დედინაცვლის, დედოფალ ანას სეფექალი, მარგარიტა დე კარდონა და ასევე მათი განსვენებული დედის ფრანგი სეფექალები ზრდიდნენ, როგორიცაა მაგალითად კლოდ დე ვინელი.
სოფონისბა ანგისოლამ, რომელიც ესპანეთის სამეფო კარის მხატვარი იყო ჯერ კიდევ ისაბელის დედის დედოფლობის პერიოდიდან მოყოლებული, ინფანტას ფერწერის უნარებიც გაუვითარა.
ფლანდრია მდიდარი იყო ევროპაში ცნობილი ხელოვანი ადამიანებით, ბაროკოს სტილის ვიზუალური ხელოვნება კი ალბერტმა და ისაბელმა კონტრრეფორმაციის მთავარ იარაღად აქციეს.
შეიძლება ითქვას, რომ ბრიუსელში ერთიანდებოდა მაშინდელი მთელი ევროპა, რამეთუ აქ თავი მოიყარეს: ფლამანდიელმა მხატვრებმა და დიპლომატებმა, ესპანელმა ინკვიზიტორებმა, იტალიელმა მრჩევლებმა, ბურგუნდიელმა ჩინოვნიკებმა, ინგლისელმა მუსიკოსებმა, გერმანელმა სამხედროებმა და ნიდერლანდელმა აზნაურებმა.
ამრიგად, ბრიუსელი იქცა ჰაბსბურგთა მონარქიის გულად, რომელზეც გადიოდა მადრიდის, ვენის, პარიზის, ლონდონის, ლისაბონის, გრაცის, ინსბრუკის, პრაღისა და ჰააგის დამაკავშირებელი დიპლომატიური ქსელი.
დაქვრივებიდან ორ წელიწადში ფილიპე მეოთხედ და უკანასკნელად დაქორწინდა თავის დისწულზე, საღვთო რომის იმპერატორის უფროს ქალიშვილ ანა ავსტრიელზე, რომელიც ასევე საფრანგეთის დედოფლის დაც იყო.
ცნობილია ისიც, რომ მეფე ფილიპეს თავისი ქალიშვილები ყოველთვის განსაკუთრებით უყვარდა, მიჯაჭვული იყო მათზე და ამიტომაც აჭიანურებდა მათ გათხოვებას, მათთან გაგზავნილ წერილებს კი ხელს ყოველთვის ასე აწერდა „შენი კარგი მამა“.
ისაბელ კლარა ეუხენია დაბადებიდან მალევე კათოლიკე ქრისტიანად მონათლა კარდინალმა ხუან ბაუტისტა კასტანეომ, რომელიც შემდეგში რომის პაპი გახდა ურბან -ის სახელით.
მას სახელი შემდეგი მიზეზებით შეურჩია მამამისმა: პირველი სახელი, ისაბელი, დედამისის, დედოფალ ელიზაბეტ დე ვალუას პატივსაცემად (ფრანგული სახელი ელიზაბეტი ესპანურში ითარგმნება, როგორც ისაბელი), მეორე სახელი, კლარა, წმინდა კლარა ასიზელის პატივსაცემად, რამეთუ მისი დაბადებისას ამ წმინდანის ხსენების დღე იყო, ხოლო ეუხენია წმინდა ევგენის პატივსაცემად, რომლის წმინდა ნაწილებიც საფრანგეთიდან ტოლედოში დედოფალმა ელიზაბეტმა თავისი ძმის, მეფე შარლ -ის დახმარებით ჩაიტანა.
1603 წელს დედოფალ ელისაბედ -ის გარდაცვალებამ და ინგლისის ტახტზე შოტლანდიის მეფე ჯეიმზ -ის ასვლამ პოლიტიკური ვითარება გააუმჯობესა და მშვიდობისაკენ გზა გახსნა.
1604 წლის 24 ივლისს ინგლისმა, ესპანეთმა და ნიდერლანდებმა ხელი მოაწერეს ლონდონის ხელშეკრულებას, თუმცა საბოლოო მშვიდობის დამყარებას ხელს უშლიდა რელიგიური საკითხები.
დენთის შეთქმულების სახელით ცნობილმა ინგლისელი კათოლიკეების მცდელობამ დაემხოთ პროტესტანტი მეფე ჯეიმზი, ლონდონსა და ბრიუსელს შორის დიპლომატიური დაძაბულობა გააჩინა.
საბოლოოდ, ჯეიმზის მეუღლემ, დედოფალმა ანა დანიელმა ბრიუსელში თავისი პორტრეტი გააგზავნა, როგორც მეგობრობისა და კეთილგანწყობის სიმბოლო, რითაც დაძაბულობა განიმუხტა.
ისაბელ კლარა ეუხენია (; დ. 12 აგვისტო, 1566, სეგოვია, ესპანეთის იმპერია ― გ. 1 დეკემბერი, 1633, ბრიუსელი, ბრაბანტის საჰერცოგო) ― ჰაბსბურგთა დინასტიის წარმომადგენელი.
ერცჰერცოგი თავის მეუღლესთან ერთად ყოველთვის ყველაზე დიდ ფულადობრივ დახმარებას იეზუიტთა კათოლიკურ ორდენს უწევდა ხოლმე, რითაც სხვა ორდენის წევრებს მასში გაწევრიანებისაკენ იზიდავდნენ.
გავრცელებული ინფორმაციით, მამამისს იმდენად გაუხარდა მისი დაბადება, რომ სქესისათვის ყურადღება არ მიუქცევია და განაცხადა, რომ უფრო ბედნიერი იყო, ვიდრე ვაჟის ყოლის შემთხვევაში იქნებოდა.
მართალია მას უკვე ჰყავდა ვაჟი პირველი ცოლისაგან, პრინცი დონ კარლოსის სახით, თუმცა ფილიპეს მასთან ახლო ურთიერთობა არასოდეს ჰქონია და მეტიც, მასთან მუდმივ კონფლიქტში იყო.
1609 წელს მიღებული კანონის თანახმად, ნიდერლანდებში შეწყდებოდა პროტესტანტების დევნა, თუ ისინი პატივს სცემდნენ საზოგადოებრივ წესებს და არ დაიწყებდნენ თავიანთი რელიგიის გავრცელების მცდელობებს.
ჯერ კიდევ ორი წლის ასაკში იგი დანიშნეს მისი მამიდის, მარია ესპანელის უფროს ვაჟზე, საღვთო რომის იმპერატორ რუდოლფ -ზე, რომელიც ასევე მისი დედინაცვლის ძმა იყო.
იმავე წლის 13 სექტემბერს იგი გარდაიცვალა, რამაც მათი ქორწინება შეაყოვნა, თუმცა ისაბელის ნახევარ-ძმის, მეფე ფილიპე -ის კურთხევით ისინი 1599 წლის 18 აპრილს ვალენსიაში დაქორწინდნენ.
ზავის პერიოდმა ჰაბსბურგთა ნიდერლანდებში მეტად საჭირო მშვიდობის პერიოდი მოიტანა, ძირითადად იმიტომ, რომ მიწები უსაფრთხოდ მუშავდებოდა.
ჩრდილოეთ ნიდერლანდების გაერთიანებულ პროვინციებსა და ინგლისის დედოფალ ელისაბედ -თან ურთიერთობის დალაგების წარუმატებელი მცდელობის შემდეგ, მათ მიზნად სამხრეთი ნიდერლანდების მათგან იზოლირება დაისახეს.
დიპლომატიური იზოლაციის საფრთხე განსაკუთრებით მას შემდეგ გაქრა, რაც 1609 წლის აპრილში გენერალმა ამბროჯიო სპინოლამ ჩრდილონიდერლანდელები ცეცხლის შეწყვეტაზე დაითანხმა.
მათი მმართველობა გარდამტეხი მოვლენა აღმოჩნდა ესპანური ნიდერლანდების ისტორიაში, რამეთუ მოახერხეს მის სამხრეთულ მიწებზე დაწყებული რეფორმაციის შეჩერება, აქ კათოლიკური აღმსარებლობისა და ესპანური მმართველობის შენარჩუნება.
იტალიურ მოდელზე დაყრდნობით მთავრობამ მალევე შექმნა -ს სავაჭრო ქსელი, რომელიც ერთმანეთთან აკავშირებდა ბრიუსელს, ბრიუგეს, ოსტენდეს, ვენლოსა და რაინგერგს, შელდტის გვერდის ავლით.
როგორც ესპანეთისა და პორტუგალიის კოლონიური იმპერიების ინფანტა, ისაბელ კლარა ეუხენია ევროპის საქორწინო ბაზარზე ერთ-ერთი ყველაზე სასურველი საცოლე იყო.
კაიცელიტი რეგულარულად იღებს მონაწილეობს საერთო სამხედრო და საერთაშორისო სწავლებებში, ატარებს საკუთარ სწავლებებს და თითქმის ყველა სამხედრო მიმართულებით ამზადებს პროფესიონალ კადრებს .
1918 წელი – ესტონური თავდაცვის ლიგის წინაპარი მოქალაქეთა თავდაცვის ორგანიზაცია იყო, რომელიც რუსული რევოლუციის შემდეგ შეიქმნა.1918 წლის 11 ნოემბერი – მოქალაქეთა თავდაცვის ორგანიზაციას გადაერქვა სახელი და ესტონეთის თავდაცვის ლიგა ეწოდა, რომელიც ასრულებდა ეროვნული გვარდიის დავალებებს განმანთავისუფლებელ ომში.
ტამეს მალევკონდი - იყოფა 5 განყოფილებად: ტამეს ასეული, ვეერიკუს ასეული, კირვეკიულას ცალკეული ქვედანაყოფი, ვინუსა და პუჰიის ცალკეული ჯგუფები.
მისი წევრები მონაწილეობენ ტყეში გაჩენილი უეცარი ხანძრების ჩაქრობაში, ნებაყოფლობით ხდებიან პოლიციელთა დამხმარეები, უზრუნველყოფენ სხვადასხვა ღონისძიების უსაფრთხოებას.
1999 წელს ესტონეთის პარლამენტმა მიიღო კანონი, რომელმაც განსაზღვრა კაიცელიტის პოზიცია ეროვნული თავდაცვის სფეროში, ასევე ძირითადი მიზნები, სტრუქტურა და ოპერაციებში მონაწილეობის კონტროლის მექანიზმები.
როცა ვამპირი გახდა, კეროლაინმა დეიმონი შეიძულა, რადგან გაახსენდა რომ მათი ურთიერთობა დეიმონის მიერ იყო შთაგონებული, მისი ვამპირული ძალების დახმარებით.
ამჩნევს, რომ როცა მეტის გვერდითაა, სისხლის წყურვილს ვერ აკონტროლებს და ამიტომ მისი უსაფრთხოებისთვის, აიძულებს მეტს გაწყვიტოს მასთან ურთიერთობა.
როდესაც ტაილერ ლოკვუდი პირველად გადაიქცევა მაქციად, კეროლაინი რჩება მასთნ და ეხმარება ამასთან გამკლავებაში, რის გამოც მათ შორის რომანტიკული გრძნობები ჩნდება.
თავიდან მეტი და შერიფ ფორბსი კეროლაინისგან თავს შორს იჭერენ, მაგრამ როდესაც ხვდებიან რომ გოგონამ თავისი ადამიანურობა შეინარჩუნა, მათი ურთიერთობა ისევ უკეთესობისკენ იცვლება.
მეორე სეზონის ბოლოს კეროლაინს და ტაილერს კლაუსის მსახურები იჭერენ, იმისთვის რომ მსხვერპლშეწირვის რიტუალში გამოიყენონ, მაგრამ დეიმონი მათ გადაარჩენს.
დეიმონს, რომელიც თვლიდა რომ კეტრინი ცეცხლში მოკვდა, არ უნდოდა გადაქცევის დასრულება, ამიტომაც იგი გაბრაზდა ძმაზე და შეჰპირდა ტანჯვით ცხოვრებას.
მაგრამ როდესაც დეიმონი გაიგებს რომ კეტრინი არ იყო სარკოფაგში და მთელი ეს დრო თავისუფლად ცხოვრობდა, ის პოულობს თანაგრძნობას ელენაში და შემდეგ თანდათან უყვარდება იგი.
პირველ ხანებში დეიმონი ნაჩვენებია როგორც იმპულსური, პატარა წვრილმანების გამო მკვლელი პერსონაჟი, მაგრამ შემდეგ უფრო ადამიანური ხდება და უდანაშაულო ხალხის დახოცვას წყვეტს.
მისტიკ-ფოლსის ზოგიერთ პერსონაჟთან მაგალითად: ალარიკ ზალცმანთან და შერიფ ფორბსთან, მოგვიანებით კი ბონი ბენეტთან ამყარებს მეგობრულ ურთიერთობებს.
კეროლაინი და ტაილერი წყვილი ხდებიან, მაგრამ მალე მათ ურთიერთობაში ცვლილება შეაქვს ტაილერის მიჯაჭვულობა კლაუსისადმი, როგორც მისი შემქნელისადმი.
მაგრამ მოგვიანებით კეროლაინმაც დაიწყო სიმპათიის გამოვლენა კლაუსის მიმართ, როდესაც მან საკუთარი ხელით დახატული ნახატი გამოუგზავნა, “კეროლაინი ცხენთან ერთად“.
ამ დროისთვის ტაილერი აპალაჩის მთებში გაემგზავრა, სადაც ცდილობდა კლაუსზე დამოკიდებულების თავის დახსნას, რათა კეროლაინთან ურთიერთობა შეენარჩუნებინა.
თავიდან უჭირდა თავის ახალ მოვალეობებთან გამკლავება, რადგან კოლეჯში სწავლის დროს ყოველთვის უპასუხისმგებლო იყო, თუმცა დროის გასვლასთან ერთად უფრო უკეთ შეძლო ამის კეთება.
მას მერე რაც გამოჩნდა იზაბელ ფლემინგი, რომელიც წესით მკვდარი უნდა ყოფილიყო, ელენას და ალარიკს მოუწიათ ჯენასთვის ვამპირების შესახებ სიმართლის მოყოლა.
მან სცადა გრეტა მარტინის, კლაუსის გრძნეულის მოკვლა, რათა გაეჩერებინა რიტუალი და ელენა გადაერჩინა, თუმცა კლაუსმა იქამდე მოკლა, სანამ ამას მოასწრებდა.
მეტი — ტაილერ ლოვკუდის საუკეთესო მეგობარია და სკოლის ამერიკული ფეხბურთის გუნდის კაპიტანი, ასევე მუშაობს „მისტიკ გრილში“ — მისტიკ ფოლსის ბარში.
მიუხედავად იმისა, რომ შერიფიც და მეტიც რწმუნდებიან, რომ კეროლაინი ისევ ის გოგონაა რომელიც მათ უყვართ და მას არაფერი დაუშავებია ვიკის სიკვდილში, მეტი და კეროლაინი მაინც საბოლოოდ შორდებიან.
მას შემდეგ რაც სტეფანი ვიკის კლავს, ელენა დეიმონს სთხოვს რომ ეს ფაქტი ჯერემის დაავიწყოს, რადგან ჯერემი მის დაკარგვას ძალიან მძიმედ განიცდის.
მაგრამ ეს მცდელობა არ გამოსდის, რადგან დამაძინებელი ტაბლეტები, რომლებსაც ჯერემი სვამს, ძალიან ცოტაა და მათ ვამპირის სისხლი ანეიტრალებს. ბიძისგან საჩუქრად იღებს ბეჭედს, რომელიც ზებუნებრივი არსებისგან სიკვდილისგან იცავს.
ვამპირ ტრევორის დახმარებით, რომელიც მასში იყო შეყვარებული, გაიქცა სოფლიდან, შემდეგ კი აიძულა როუზს საკუთარი თავი ვამპირად გადაექცია, რითიც საკუთარი თავი რიტუალისთვის უსარგებლო გახადა.
სერიალის ძირითადი სიუჟეტური ხაზი სასიყვარულო სამკუთხედია, რომელიც იქმნება სერიალის მთავარი პროტაგონისტის ელენა გილბერტის და ვამპირი ძმების სტეფან და დეიმონ სალვატორების გარშემო.
ასევე სერიალში ნაჩვენებია ვირჯინიის შტატის გამოგონილი პატარა ქალაქის მისტიკ-ფოლსის ზებუნებრივი ისტორია, რომელთანაც ელენას მეგობრები და ახლობლები არიან დაკავშირებული.
6 სეზონში მისი და სტეფან სალვატორის ზედმეტად დაახლოების შემდეგ, კეროლაინი ხვდება რომ სტეფანი უკვე უფრო მეტად უყვარს, ვიდრე საუკეთესო მეგობარი.
კეროლაინის და სტეფანის კოცნა პირველად 6 სეზონის 13 სერიაში ხდება, ხოლო 8 სეზონის 2 სერიაში ისინი უკვე ოფიციალურად ინიშნებიან, თუმცა მათ ურთიერთობას გრძნეული კადი უშლის, რომელთანაც სტეფანმა უნდა გაატაროს 1 წელი, კეროლაინის ტყუპების გადარჩენის სანაცვლოდ.
ეს სერიალი შედიოდა -ში, რომელშიც მარველის სერიალების რამდენიმე ანიმაციური ეპიზოდი შედიოდა, მათ შორის — ფანტასტიკური ოთხეული, თითოეული სერიალის ორი ნახერვასაათიანი ეპიზოდებით.
რკინის კაცის წარმოშობის ისტორია ამ შემთხვევაში შეცვლილი იყო - სანაცვლოდ შრაპნელისა, რომელიც მის გულთან იყო, შერჭობილი ჰქონდა მრავალი ხიჭვი, რომელიც პარალიზებით იყო საშიში.
რამდენიმე დამატებითი გამოჩენა რკინის კაცს ჰქონდა შურისმაძიებლებთან ერთად, 1981 წლის ადამიან ობობაში, ანიმაციურ ეპიზოდში და კოსტიუმის სახით, კოსტიუმების მაღაზიაში, ეპიზოდში
პერსონაჟი აგრეთვე ჩნდება ფილმებში „წარმოუდგენელი ჰალკი“ , „შურისმაძიებლები“ , „შურისმაძიებლები: ულტრონის ეპოქა“ და „კაპიტანი ამერიკა: სამოქალაქო ომი“ , ისევე, როგორც „ადამიანი-ობობა: დაბრუნება“ .
რკინის კაცი გამოჩნდა 1966 წლის სერიალში მარველის სუპერგმირები, რომელშიც ერთ-ერთ მთავარ პერსონაჟს წარმოადგენდა, მსახიობ ჯონ ვერნონის გახმოვანებით.
მართალია ბრეტანში ტახტზე კლაუდიას ასვლასთან დაკავშირებით არანაირი პრობლება არ იყო, თუმცა საფრანგეთში სალიკური სამართალი მოქმედებდა, რომლის მიხედვითაც ქალს არ ჰქონდა ტახტზე ასვლის უფლება, ამიტომაც კლაუდიას საფრანგეთის ტახტზე ასაყვანად, მისი გათხოვება გახდა საჭირო, რათა იგი მამაკაცთან ერთად მჯდარიყო სამეფო ტახტზე.
ანას ძალიან უნდოდა თავისი ასულის დაქორწინება ავსტრიისა და ესპანეთის ტახტის მემკვიდრე კარლ ფონ ჰაბსბურგზე, რომელიც ანას პირველი ქმრის, მაქსიმილიან -ის შვილიშვილი და ტახტის მემკვიდრე იყო 1506 წლიდან.
ეს ქორწინება რომ შემდგარიყო, საფრანგეთში ჰაბსბურგები გამეფდებოდნენ, რასაც ავტომატურად მოჰყვებოდა საფრანგეთის ჰაბსბურგთა პროვინციად ქცევა, ისევე, როგორც შემდგომში ეს ჩეხეთში, უნგრეთში, ჰოლანდიაში, ესპანეთში და სხვა მრავალ სახელმწიფოში მოხდა, რაც ლუის არ სურდა.
ეს იყო ანგულემის ჰერცოგ შარლ დე ვალუას ვაჟი ფრანსუა დე ვალუა, რომელიც ლუის ბიძაშვილიც იყო და ვალუაც, რასაც დინასტიის შეცვლა არ მოჰყვებოდა.
ყოველივე ამით ანა დიდად უკმაყოფილო იყო და გულში იმედს კვლავ ინახავდა, რომ მათი ქორწინება დაინგრეოდა და კლაუდიას მაინც მიათხოვებდა კარლს, თუმცა ამაოდ.
ლუის მამის დედა, ორლეანის ჰერცოგინია ვალენტინა ვისკონტი იყო მილანის ჰერცოგ ჯან გალეაცო ვისკონტისა და მისი პირველი ცოლის, მილანის ჰერცოგინია იზაბელ დე ვალუას უფროსი ასული.
მან მეფეს ჩააგონა, რომ მილანის საჰერცოგოს ტახტის ერთადერთი ნამდვილი მემკვიდრე იყო და ამასთან, მას, როგორც შარლ -ის მემკვიდრეს, უფლებები ნეაპოლზეც ჰქონდა.
განსხვავებით ნეაპოლისაგან, რომლის ტახტზეც ესპანეთის მეფის ბიძაშვილი მყარად იჯდა, მილანს ვისკონტთა მონათესავე სფორცები მართავდნენ, რომელთაც რომის პაპთან არცთუ ისე თბილი ურთიერთობა ჰქონდათ.
სფორცების დამხობა რთული საქმე არ იყო, თუმცა იტალიაში შეჭრამდე საფრანგეთის მეფე-დედოფალს ჯერ სხვა სახელმწიფოებთან ჰქონდათ ურთიერთობა დასალაგებელი.
ცნობილია, რომ საღვთო რომის იმპერატორ მაქსიმილიან -თან და ესპანეთის დედოფალ ისაბელ კასტილიელთან, ანამ თავად აწარმოა მოლაპარაკებები და ორივესთან სამშვიდობო ხელშეკრულების დადება შეძლო.
ყოველივე ამის შემდეგ იგი დანარჩენ ქალაქებს შეესია და ასევე სასტიკად მოიქცა ქალაქ აპულიაშიც, რის შემდეგაც პაპი იძულებული გახდა შუალედური გამოსავალი ეპოვა და ამიტომაც, 1501 წელს ალექსანდრე -მ ჩრდილოეთ ნეაპოლის მეფედ ლუი გამოაცხადა, ხოლო სამხრეთ ნეაპოლის ტახტი კვლავ მეფე ფერდინანდს შეუნარჩუნა.