polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
კლარკის მიერ მინეტარიელების ტომის შესახებ წარმოდგენილი ჩანაწერი წარმოაჩენს აშკარა განსხვავებას ჰიდაცას მაცხოვრებლებსა და სასკაჩევანის ბოლოდროინდელ ემიგრანტებს შორის.
როგორც ჩანს, აცინას შემოდგომის ინდიელებმა დატოვეს ცენტრალური სასკაჩევანი და დაიყვნენ ორ ჯგუფად, მალევე „ქრისა“ და „ასინიბოინის“ მიერ იარაღის შოვნიდან, მაგრამ ტომპსონის 1797 წლის ვიზიტამდე.
აცინას ენის უხეში ბუნების გამო, შესაძლოა, აცინას შემოდგომის ინდიელებმა აითვისეს სიოური ენა, როდესაც დასახლდნენ მდინარე მისურის სოფლის მაცხოვრებლებთან ერთად.
არაპაჰოს ტრადიციას თუ დავუჯერებთ ისინი ერთ დროს იყვნენ უმოძრაო, სოფლის მეურნეობას მიყოლილი ხალხი, მცხოვრები ნებრასკაში, შორს მათი სამშობლოდან.
ჩრდილოეთ მინესოტის გვიანი პრეკონტაქტური კერამიკა მსგავსია ჩრდილოეთის დაბლობებზე ნაპოვნისა, უფრო ზუსტად იმ ადგილისა, რომელზეც ამბობენ, რომ იყო ოკუპირებული აცინას მიერ 1700-იანი წლების ბოლოს.
ჰეილი იტყობინებოდა, რომ აცინა არაპაჰოს მსგავს დიალექტზე საუბრობდა: „ეს განსაკუთრებულად უხეში და რთული ენაა და ამბობენ, რომ მხოლოდ ეს ორი ტომი საუბრობს ამ ენაზე.
შემდეგ იგი ისევ ესტუმრა ამ სახლს 1794 წლის მაისში, ორი თვით ადრე სანამ შემოდგომის ინდიელები მას გაანადგურებდნენ და დახოცავდნენ იქ მცხოვრებლებს.
ჩრდილო-დასავლეთ კომპანიასთან შეერთების შემდეგ 1797 წელს, ტომსონმა გააგრძელა მოგზაურობა დასავლეთ კანადის შემოგარენში 1809 წლამდე და ჩრდილოეთის ვაკეებში 1812 წლამდე .
მისურის სოფლების კიდევ ერთი დეტალური ეთნო-ისტორიული აღწერა წარმოდგენილია ლუისისა და კლარკის ექსპედიციის წევრებისგან, რომლებიც იკვლევდნენ ლუიზიანას მიწებს 1804-1806 წლებში.
უილიამ კლარკმა უამბო ნიკოლას ბიდლს, რომ სოფლებში არსებობდა სამი ჯგუფი: მანდანელები, მინეტარიის ტომი და მინეტარიელები, რომლებიც ცხოვრობდნენ მეტაჰარტაში.
ორივე ავაქსავიც და ჰიდაცაც ირწმუნებიან, რომ ცხოვრობდნენ მიწის ქვეშ, სანამ წყლიდან გამოჩნდებოდნენ, სავარაუდოდ „ეშმაკის ტბიდან“.
მას შემდეგ, რაც მანდანელებმა ხელახლა შეასწავლეს ჰიდაცას სიმინდის მებაღეობა, ჰიდაცელები წავიდნენ დანის მდინარისკენ და ჩამოაყალიბეს საკუთარი სოფლები.
ეს მინეტარიელები ამბობენ, რომ აქვთ ურთიერთობა სასკაშავანელებთან, რომლებსაც შეხვდნენ ომში და გაოცებულნი იყვნენ იმის აღმოჩენით, რომ ისინი საუბრობდნენ მათ საკუთარ ენაზე.
სასკაშავანის მოხეტიალე ინდიელები პირველად ცნობილნი იყვნენ ინგლისელებისთვის, რომლებმაც დაარქვეს მათ შემოდგომის ინდიელები და როდესაც მისურისთან იგივე ენაზე მოლაპარაკე ხალხი იპოვეს, მათაც შემოდგომის ინდიელები უწოდეს.
შემდეგ, როდესაც ცნობილი გახდა, რომ მისურის შემოდგომის ინდიელებს ერქვათ მინეტარიელები, ხალხს სასკაშავანთან, რომლებიც იგივე ენაზე საუბრობდნენ ფორტ დე პრეირის მინეტარიელები, მცხოვრები პრეირის დასახლებასთან.
ს კომპანიისთვის მუშაობის შემდეგ, 1790 წელს, -მ გამოაქვეყნა ეს შემდეგი მოხსენება შემოდგომის ინდიელებზე: ამ ქვეყანას ასე მოვიხსენიებთ ჩვენ და ინდიელები, მდინარის სამხრეთ ფილიალზე მდებარეობის გამო, სადაც ხშირია ჩქერობები.
რამდენადაც მათ აქვთ იშვიათი, ხორხისმიერი ენა, შესაძლოა ეს ტომი გამოეყო რამდენიმე დაშორებულ ქვეყანას, რომლებსაც ჩვენ ჯერჯერობით არ ვიცნობთ.
მანოას მიერ მოთხრობილი პირველი ტრადიცია განსხვავდება მათგან, რომელთან ხშირად აკავშირებენ ჰიდაცას სამ ქვეჯგუფთან განიცდის არქეოლოგიური მხარდაჭერის ნაკლებობას.
მანოას ჩანაწერების საფუძველზე აჰლერმა და სვენსონმა სცადეს დანის მდინარის კრისტალის წარსული ინდეტიფიცირება არქეოლოგიურ ჩანაწერში, მინესოტაში, სადაც მდებარეობს წითელი და მისურის მდინარეების სათავეები.
ამ აღმოჩენამ უბიძგა მეცნიერებს ეფიქრათ, რომ წყლის ის დიდი რაოდენობა, რომელიც ნახსენები იყო ავაქსავისა და ჰიდაცას ადრეულ ტრადიციებში, მიჩიგანის ტბა უფრო შეიძლება იყოს, ვიდრე ეშმაკის ტბა.
საერთო საზიარო ენა და მატერიალური კულტურაც რომ ჰქონოდათ, ნაკლებ სავარაუდოა, რომ ჰიდაცას სწრაფად აეთვისებინა აცინა ან „შერეული ეთნიკურობა“ რომ ჩამოყალიბებულიყო.
ტომპსონი 1797-ში და კლარკი 1804-ში აკვირდებოდნენ, რომ ჰიდაცელები ცალსახად გამოყოფდნენ საკუთარ თავს სასკაჩევანის მიგრანტებისგან და აცხადებდნენ, რომ მათ შორის არანაირი ნათესაობა არ არსებობდა.
ბოუერსის მიხედვით სოფლებს შორის ქორწილი და ქორწილი მანდალენთან ან სხვა ტომელთან ფაქტობრივად არ არსებობდა 1845 წლამდე, როდესაც ისინი გასახლდნენ მისურის სოფლებიდან.
თუ შემოდგომის ინდიელები სოფლებში დაკავშირებულნი იყვნენ აცინას ჯგუფთან, ამის მეტი მტკიცებულება უნდა არსებობდეს სხვა ევროპელი თუ ამერიკელი მოგზაურებისა და ბეწვით მოვაჭრეების ჩანაწერებში.
ახლო წარსულში ნაჰატაველებმა და ქვის ინდიელებმა გამოასახლეს შემოდგომის ინდიელები სასკაჩავანის ცენტრალური ნაწილიდან, სადაც ისინი კარვებში ცხოვრობდნენ.
მესამე ნაწყვეტში ტომპსონი კვლავ გვამცნობს, რომ მომთაბარე შემოდგომის ინდიელებმა დატოვეს თავიანთი სახლები ცენტრალურ სასკაჩევანში და გადასახლდნენ სამხრეთით მდინარე მისურთან ნათესავებთან კონფლიქტის გამო.
განსხვავებული სახელები: შემოდგომის, ჩქერობის, გროს ვენტრე, ფორტ დე პრეირის მინეტარიელები და დიდი მუცლები მიესადაგებოდა ხალხის ერთსა და იმავე ჯგუფს.
ტომპსონიცა და კლარკიც იტყობინებოდნენ, რომ სასკაჩევანის ყოფილი მაცხოვრებლები, რომლებიც არ იყვნენ დაკავშირებულნი მინეტარიელების ტომთან, დასახლდნენ სოფლელებთან ერთად და ცხოვრობდნენ მეტაჰარტაში.
ეს მეტაჰარტას ინდიელები საუბრობდნენ იგივე ენაზე, რაზეც მათი მონათესავე მომთაბარე შემოდგომის ინდიელები, რომლებიც შეერთებოდნენ შავფეხიანების კონფედერაციას.
1780-1781 წლების სიფილისის პატარა ეპიდემიიდან გამომდინარე მდინარე მისურის სოფლის მაცხოვრებელთა მატერიალური კულტურა გახდა ასებითად ერთგვაროვანი ჰიდაცას არსებობის ძალის ქვეშ.
ჰიდაცას ძლიერი ზეგავლენის ქვეშ თითქმის შეუძლებელია, რომ აცინას შემოდგომის ინდიელების მიგრანტების პატარა ჯგუფს შეენარჩუნებინა საკუთარი შესამჩნევი მატერიალური კულტურა.
რასელი ციტირებს ორივე და მესამე გასასვლელზე გადაკეთებამდე : ტომსონი არის ჩამოყალიბებული, რომ შემოდგომის ინდიელები არიან ჰიდატსები , რომლებიც ცხოვრობდნენ წიფლებთან ახლოს.
ბ ტირელი ცვლის სიტყვებს: „ეს ხალხი” სიტყვებით " " წინადადებაში მეორე გასასვლელზე , რომელიც იწყება ამ ხალხის სხვა ჯაჭვით , ბინადრობდნენ მრგვალ კარვებში .
მათეუსი წერდა, რომ მანდანის და ჰიდაცას ენები იყო განსხვავებული, მაგრამ იმის გამო, რომ ისინი დიდი ხნის მეზობლები იყვნენ, მათი ენები გარკვეულწილად მსგავსი იყო და სავარაუდოდ ჰქონდათ შორეული საერთო საწყისი.
თავის მონათხრობში, ტომპსონი აშკარად აერთიანებდა ჰიდაცა მინეტარიელების ტომს მანდანელებთან, ვაჭრებს შორის მიღებული პრაქტიკა დაარსებული ჩრდილოეთის დაბლობებში იმ დროში.
მოგვიანებით, სხვები აერთიენებდნენ სოფელ მეტაჰარტას აცინას მინეტარიელებსა და დაბლობებში მობინადრე შემოდგომის ინდიელებს ჰიდაცას მინეტარიელების ტომთან.
ეს პროვინცია — კოსას ხალხის ძირითადი ტერიტორიაა, რომლისაგანაც წარმოიშვა ბევრი ცნობილი სამხრეთაფრიკელი, აფრიკის ეროვნული კონგრესის ისეთი მოღვაწეების ჩათვლით, როგორებიც არიან პრეზიდენტები ნელსონ მანდელა და ტაბო მბეკი .
კლიმატი პროვინციის სხვადასხვა რეგიონებში განსხვავებულია, პროვინციის დასავლეთისათვის დამახასიათებელია მშრალი კლიმატი საკმაოდ ცივი ზამთრით და ცხელი ზაფხულით.
პროვინცია ქვეყანაში ერთ-ერთი უღარიბესია: კერძოდ ეს დაკავშირებულია, ყოფილ ბანტუსტანებში — სისკეიში და ტრანსკეიში ცხოვრების უკიდურესად დაბალი დონით.
აღმოსავლეთ კაპლანდის პროვინცია ესაზღვრება დასავლეთი კაპლანდის , ჩრდილოეთი კაპლანდის , ფრი-სტეიტის და კვაზულუ-ნატალის პროვინციებს, ასევე ლესოთოს .
ქალაქ გრეიამსთაუნში მდებარეობს სამხრეთ აფრიკაში უძველესი და ყველაზე მაღალი ანგლიკანური ტაძარი — წმინდა მაიკლის და წმინდა ჯორჯის ტაძარი.
შუა პოსტკლასიკურ პერიოდში, სიერა-დე-ტეპოცტლანის ქედის ერთ-ერთ მწვერვალზე მრავალი ტერასა და პატარა პირამიდა აშენდა, რომლებიც კოლუმბამდელ ქალაქ ტეპოცტლანს გადაჰყურებდა.
როგორც ცნობილია შუა საუკუნეებში ზღვის დონე დაბალი იყო 1-1,5 მეტრით, რაც გვაძლევს საშუალებას ვივარაუდოთ, რომ საუდელერების დინასტიამ გამოიყენა მანამდე არსებული ძველი შენობის ფუნდამენტი.
ნან-მადოლის მეგალითური კულტურა უნიკალურია, ერთადერთი მისი მსგავსია ქალაქ ლელუს ნანგრევები, რომელიც მდებარეობს 550 კმ-ით დაშორებულ მეზობელ კუნძულ კუსაიეზე.
მისი მართვის პერიოდში გაიხსნა სტამბოლი-იალოვას და სტამბოლი-ბანდირმას ახალი საზღვაო ხაზი, ადნან მენდერესის და თურგუთ ოზალის სახელობის სწრაფი საბორნეს ხაზზე გაშვება და აგრეთვე 29 ახალი ტერმინალით, 22 საზღვაო ავტობუსით და 4 ბორნით, სტამბოლის ზღვის ავტობუსების დეპარტამენტი გახდა მსოფლიოს უდიდესი საზღვაო გადამზიდავი კომპანია.
1990-1991 წლებში, სწავლობდა ზღვაში სიცოცხლის და ქონების უსაფრთხოების სპეციალობაზე, შვედეთის მსოფლიო საზღვაო უნივერსიტეტში, რომელიც ეკუთვნის საერთაშორისო საზღვაო ორგანიზაციას.
ამ პერიოდში, 6 თვის განმავლობაში, სკანდინავიის და რამდენიმე ევროპის ქვეყნებში, საზღვაო მართვის სპეციალისტებთან ერთად, პორტებში საკონტროლო სამუშაო ჩაატარა.
58-ე, 59-ე და 60-ე თურქეთის მთავრობის შემადგენლობაში, ტრანსპორტის მინისტრის პოზიციას იკავებდა, ასევე თურქეთის პარლამენტის წევრი სგპ-დან სტამბოლიდან 22 პერიოდის, ერზინჯანის პროვინციიდან 23 პერიოდის და იზმირიდან24 და 26 პერიოდის.
2015 წლის 24 ნოემბერს, თურქეთის პრემიერ-მინისტრის აჰმეთ დავუთოღლუს გადაწყვეტილებით, დაინიშნა თურქეთის 64-ე მთავრობის ტრანსპორტის, ზღვაოსნობის და კომუნიკაციების მინისტრად.
ამავე დღეს, თურქეთის პრეზიდენტმა რეჯეფ თაიფ ერდოღანმა დაავალა მას ახალი სამთავრობო კაბინეტის ჩამოყალიბება, ხოლო 2016 წლის 24 მაისს თურქეთის პრეზიდენტმა მინისტრთა ახალი კაბინეტი დაამტკიცა.
მოთამაშე ასრულებს დავალებებს, მათ შორის - მეორეხარისხოვანს, რის დროსაც ნახულობს სასარგებლო ნივთებს, ებრძოლება სხვადასხვა სახის მტრებს როგორც ჩვეულებრივ ადამიანებს, ასევე ბუნებაში არსებულ საშიშ ცხოველებს.
მოქმდება მიმდინარეობს გამოგონილ ქვეყანაში, კირატში, რომელიც მდებარეობს ჰიმალაიზე, სადაც ძირითადად განლაგებულია გაშლილი მთები და ტყეები, დიდი წყლის სისტემები და სოფლები.
სიუჟეტი მიმდმინარეობს ახალგაზრდა კირატელი-ამერიკელის აჯაი გელის გარშემო, რომელსაც შეიპყრობს კირატის სამეფო ჯარი - მართული ტირანი მეფე პეგან მინის მიერ, რომლის წინააღმდეგაც იბრძვის "ოქროს ბილიკის" სახელით ცნობილი აჯანყებულთა მოძრაობა.
შემქმნელთა გუნდს თავდაპირველად გადაწყვეტილი ჰქონდა შეექმნა 3-ის პირდაპირი გაგრძელება, თუმცა მოგვიანებით შეცვალეს გადაწყვეტილება და განიზრახეს ახალი ისტორიის მქონე თამაშის შემუშავება.
4 — ღია სამყაროს მოქმედებითი-სათავგადასავლო და პირველი პირის მსროლელის ვიდეო თამაში შექმნილი და გამოცემული -ის მიერ შემდეგი პლატფორმებისთვის: 3, 4, 360, და .
1121 წელს, სელჩუკ-ართუქიდული ალიანსი, მეჰმედ -ის და ილღაზის მეთაურობით, დიდგორის ბრძოლაში საქართველოს სამეფოს წინააღმდეგ გამართულ ბრძოლაში დაამარცხდნენ.
ილღაზი 1122 წელს გარდაიცვალა, თუმცა მისი შვილიშვილი ბალაკი, ჯერ კიდევ ნომინალურად აკონტროლებდა ალეპოს, რეალურად ქალაქს იბნ ალ-ხაშშაბი განაგებდა.
ართუქიდები ან ართუქიდების დინასტია — თურქმანული დინასტია, რომელიც - საუკუნეებში, აღმოსავლეთ ანატოლიას და მესოპოტამიის ჩრდილოეთ ნაწილს განაგებდნენ.
1307 წელს, ინკვიზიციის მიერ ტამპლიერთა ორდენის წევრების წინააღმდეგ მოძიებული ცნობების მიხედვით, რაინდები საიდუმლო რიტუალში თაყვანს სცემდნენ ღვთაება ბაფომეტს.
ღვთისმსახურები ბაფომეტში ხედავდნენ თავად სატანას და ტამპლიერებს ადანაშაულებდნენ ერეტიკოსობაში, რის შემდეგაც ორდენის მეთაური ჟაკ დე მოლი და ტამპლიერის დანარჩენი წევრები კოცონზე დაწვეს.
სატანისტური ეკლესიის ჩამოყალიბებამდე, ბაფემოტის გამოსახვა არსად არ გვხდება და რა თქმა უნდა, ბაფომეტი არ ითვლებოდა სატანიზმის ძირითად სიმბოლოდ.
არსებობს მოსაზრება, რომლის მიხედვითაც ტამპლიერების მიერ ბაფომეტისადმი თაყვანისცემა, თავად ინკვიზიტორთა მიერ სპეციალურად გავრცელებული ცრუ ინფორმაცია იყო, რითიც მათ საბაბი ეძლეოდათ ტამპლიერთა წევრები ერეტიკოსებად გამოეცხადებინათ, ხოლო ორდენის გაუქმებით ისინი მოაგვარებდნენ პრობლემებს, რომელსაც ორდენი საფრანგეთის მეფე ფილიპე -სა და თვით რომის ეკლესიას უქმინდა.
კონტი გვევლინება ფილოსოფიის ტრადიციული გაგების გამაუქმებლად, მისი აზრით ფილოსოფიას არ აქვს არც განსაკუთრებული საგანი და არც კვლევის მეთოდი, რომელიც განსხვავებული იქნებოდა მეცნიერებათა მეთოდებისაგან.
თუ ფილოსოფიას სურს დარჩეს მეცნიერებად, მაშინ იგი უნდა ჩაერთოს მეცნიერებათა რიგში და ყოველ მეცნიერებათა გამაერთიანებელ პოზიციური ფილოსოფიის სისტემად უნდა იქცეს.
სოციალური მოვლენები ხასიათდებიან დიდი სირთულით და ამავე დროს დამოკიდებულნი არიან ყველა დანარჩენზე, რაც გვიხსნის სოციოლოგიის ყველაზე გვიანდელ წარმოშობას.
მეცნიერული მიდგომის მთავარი მახასიათებელია მთლიანობითი, ანუ ჰოლისტური ხედვა, იმისათვის, რომ ვიცოდეთ რაიმე ნაწილი, აუცილებელია მთელის ცოდნა, ადამიანების გაგება შესაძლებელია მხოლოდ კაცობრიობასთან, ეპოქასთან მიმართებაში.
სოციოლოგია იმიტომ ხდება აბსოლუტური და ლოგიკურად სრული, რომ მისი შესასწავლი საგანი კცობრიობა, ყველაზე მეტად ეხება ადამიანს და მისი შემეცნებაც მისთვის უფრო მისადგომია.
სოციოლოგია ერთის მხრივ უპირისპირდება თეოლოგიურ შეხედულებებს, მეორეს მხრივ მეტაფიზიკურ შეხედულებებს, რომელთა მიხედვით საზოგადოება ადამიანთა გონიერი ნების პროდუქტია.
სოციოლოგია კი არის ის ერთადერთი მეცნიერება, რომელიც სწავლობს იმას, თუ როგორ ხდება ადამიანის გონება და ფსიქიკა სრულყოფილი საზოგადოებრივი ცხოვრების გავლენით.
საზოგადოების მექანისტური თეორიის წინააღმდეგ რეაქცია ყველაზე ადრე ინგლისში დაიწყო, სადაც საზოგადოების გაგებაში ახალი ტენდენციების გამომხატველად -ე საუკუნეში მოგვევლინა ადამ ფერგიუსონი, რომელმაც საფუძვლიანად გააკრიტიკა სახელმწიფოს წარმოშობის ჰობსისეული და რუსოსეული ხელშეკრულებიტი თეორია.
ფერგიუსონი ამტკიცებს, რომ ადამიანი თავიდანვე თავისი ბუნებით სოციალური – საზოგადოებრივი არსებაა, ამიტომ „კაცობრიობა უნდა განიხილებოდეს ჯგუფების სახით, რომლებშიც არსებობდა იგი მთელი თავისი არსებობის მანძილზე.
ცალკეული ადამიანის ისტორია, – ამ ადამიანის გვართან კავშირურთიერთობის პროცესში შეძენილი გრძნობებისა და აზრების მხოლოდ ერთეული გამოვლენაა და ამ საგნის – კაცობრიობის ყოველი გამოვლენა უნდა ამოდიოდეს საზოგადოებისა და არა ერთეული ადამიანებისაგან“.
მონტპელერში კკონტი კარგად ხედავდა მისი კათოლიკე და მონარქისტული ოჯახის ნამდვილ სახეს, ამიტომ პარიზში გამგზავრება განიზრახა და მიზნის მისაღწევად მუშაობა დაიწყო.
მას შემდეგ რაც ოგიუსტ კონტმა დაამთავრა ჯოფრის ლიცეუმი შემდეგ კი მონტპელიერის უნივერსიტეტი ის ჩაირიცხა პარიზის პოლიტექნიკურ უნივერსიტეტში.
როდესაც ეს სასწავლებელი 1816 წელს დაიხურა, კონტმა სწავლა განაგრძო მონტპელერის სამედიცინო სასწავლებელში და როდესაც პოლიტექნიკური სკოლა განახლდა მან არ ისურვა ახალი სასწავლებლის მიტოვება.
თავის ტკივილი — სხვადასხვა დაავადების ყველაზე ხშირი სიმპტომი; უმეტესად ტვინის გარსების, ვენური სინუსებისა და ტვინის სისხლძარღვების ნერვული დაბოლოებების გაღიზიანებისას აღინიშნება.
თავის ტკივილს იწვევს თავის ტვინის გარსების ანთებითი დაზიანება, სიმსივნე, თავზურგტვინის სითხის ცირკულაციის მოშლა, ქალასშიგა წნევის მომატება, ჰიპერტონიული დაავადება, ჰიპოტონია, გულ-სისხლძარღვთა ქრონიკული უკმარობა , ინფექცია, ინტოქსიკაცია, აგრეთვე თავის ტვინის მსხვილი სისხლძარღვების პერივასკულარული ნერვული წნულების დაზიანება და სხვა.
ტკივილი მსუბუქიც შეიძლება იყოს და ძლიერიც, თან ახლდეს გულისრევის შეგრძნება, ზემგრძნობელობა სინათლის ან ხმაურის მიმართ, რაც ტკივილის მიზეზზეა დამოკიდებული.
თავის ძლიერი ტკივილის შეტევას, მეტწილად თავის ერთ-ერთ ნახევარში ჰემიკრანია ანუ შაკიკი ეწოდება, რომელიც სისხლძარღვოვანი წარმოშობის თავის ტკივილია.
თავის ტვინში დაქსაქსული სისხლძარღვის კედლებში არსებული ნერვული ბოჭკოების გააქტიურება სისხლძარღვების დროებით შევიწროებას იწვევს, სისხლის ნაკადი მცირდება და, შესაბამისად, ტვინი ვეღარ იღებს საკმარის ჟანგბადს.
დიაზოტის ტეტრაოქსიდი გამოყენება სარაკეტო საწვავებში მჟანგავად მის ერთ-ერთ უმნიშვნელოვანეს გამოყენების სფეროს წარმოადგენს იმიტომ, რომ მისი შენახვა თხევად მდგომარეობაში შესაძლებელია ოთახის ტემპერატურაზეც.
პირველად დიაზოტის ტეტრაოქსიდის სარაკეტო მჟანგავად გამოიყენეს გერმანელებმა 1944 წელს, თუმცა მაშინ ის მხოლოდ უმნიშვნელო ნაწილს წარმოადგენდა ე.
ამ წყვილის ერთ-ერთი პირველი გამოყენება მოხდა ტიტანის სარაკეტო ოჯახში, რომლებიც ერთ-ერთ პირველ ინტერკონტინენტალურ ბალისტიკურ რაკეტას წარმოადგენდა და შემდგომში გამოიყენებოდა როგორც გამშვები ხომალდი ბევრი კოსმოსური ხომალდისათვის.
დისოციაციური გაზის გამოყენებით მაღალტექნოლოგიურ ელ-გენერატორების შემუშავებაზე "ცივი" დიაზოტის ტეტორქსიდი იკუმშება და თბება, რაც მის აზოტის დიოქსიდამდე დისოციაციას იწვევს, ნახევარ მოლეკულურ მასად.
მიღებული ცხელი აზოტის დიოქსიდი ფართოვდება ტურბინაში, აციებს მას და ამცირებს წნევას და უფრო ძალიან ცივდება თბოგამტარ ფენაზე, რაც მის უკან გადაქცევას იწვევს დიაზოტის ტეტრაოქსიდად და იბრუნებს საწყის მოლეკულურ მასას.
აზოტმჟავის მიერ სპილენძის ჟანგვის პროცესი კომპლექსური პროცესია და მის შედეგად აზოტმჟავის კონცენტრაციაზე, ჟანგბადის თანაარსებობაზე და სხვა ფაქტორებზე დამოკიდებულებვით აზოტის ოქსიდების მთელი რიგი წარმოიქმნება.
მიუხედავად ამისა, რეაქციის არასტაბილური პროდუქტების ჟანგვის საბოლოო შედეგს მაინც აზოტის დიოქსიდი წარმოადგენს, რომლის გაშრობის, გასუფთავებისა და გაციების შემდეგ მაინც თხევად დიაზოტის ტეტრაოქსიდს მივიღებთ.
დამატებით, მცირე პროცენტულობით ნტო ასევე გამოიყენება აზოტოვანი ოქსიდის მცირე დანამატებით, რომელიც ხელს უშლის ტიტანის შენადნობებში სტრესულ-კოროზიული ბზარების გაჩენას.
თანამედროვე სარაკეტო სისტემებში უფრო და უფრო ხშირად გამოიყენება აონ ნტო-ს ნაცვლად; მაგალითად, რეაქციის კონტროლის სისტემა იყენებდა აონ3-ს(ნტო 3% -ს შემცველობით.
1975 წლის 24 ივლისს ნტო-თი მოიწამლა სამი აშშ-ს წარმომადგენელი ასტრონავტი, რომლებიც იმყოფებოდნენ აპოლო-სიუზის სატესტო პროექზე დაშვებისას.
შემთხვევა მოხდა გადამრთველის არასწორი პოზიციაში დატოვების გამო, რამაც გამოიწვია ნტო-ს ორთქლის აპოლონის კოსმოსური ხომალდის შიდა სავენტილაციო სისტემაში მოხვედრა.
დიაზოტის ტეტორქსიდის წარმოება მიმდინარეობს ამიაკის კატალიზური დაჟანგვით: ორთქლში, რომელიც ჟანგვის ტემპერატურის დასაწევად გამოიყენება გამხსნელის სახით.
დიაზოტის ტეტრაოქსიდი ძლიერ მჟანგავს წარმოადგენს, რომელიც ჰიპერგოლურია ჰიდრაზინის სხვადასხვა ფორმებთან, რაც ამ წყვილს უმნიშნველოვანეს სარაკეტო საწვავად აქცევს.
1992 წელის საკონცერტო ტურნეს შემდეგ, რომელიც ეძღვნებოდა ალბომს „ “, ოზი ოსბორნმა სცენა დატოვა, ამიტომ ზაკმა ახალი ჯგუფი სახელად & ჩამოაყალიბა, ისინი ქმნიდნენ მუსიკას, რომელიც აერთიანებდა სამხრეთულ როკსა და მძიმე როკს.
1998 წლის მაისში,მას შემდეგ, რაც –ს მცირე წარმატება ხვდა, ზაკ ვაილდმა დრამერ ფილ ონდიჩთან ერთად ჩაწერა ალბომი სახელად , რაც –ს სადებიურო ნაწარმოები გახდა.
2003 წელს, ტრუჰილო მეტალიკაში გაწევრიანდა, მას შემდეგ, რაც დატოვა ბასისტის ადგილი -ში, მან გაუნთავისუფლა ადგილ ინეზს, რომელიც ჯგუფს 2 კვირით ალბომ -ის პრეზენტაციისთვის დაუბრუნდა.
44 წელს, ანტონიუსის კონსულობისა და კეისრის მკვლელობის წელს, ლუციუსმა, როგორც სახალხო ტრიბუნმა, მიიღო კანონი, რომელიც კეისარს უფლებას აძლევდა რომში არყოფნის დროსაც წარედგინა მთავარი მაგისტრატები.
ამავე წელს იგი დაეხმარა მარკუსის ცოლს, ფულვიას, რომელიც დაინტერესებული იყო კლეოპატრას სამეფო კარიდან ქმრის გამოხმობით, ოქტავიანეს არაპოპულარული პოლიტიკის წინააღმდეგ რვა ლეგიონის ამხედრებაში.
მოგვიანებით, იმ მწარე განცდების ყურებისას, რაც მიწის კეისრის ვეტერანებს შორის განაწილებამ გამოიწვია, ლუციუსმა და ფულვიამ თავიანთი დამოკიდებულება შეცვალეს და მათი მხარდაჭერა დაიწყეს, რომლებიც ამ ოპერაციებით დაზარალდნენ.
86 წელს გაიუს მარიუსის მომხრეთა მიერ მოკლული ორატორის, მარკუს ანტონიუსის ვაჟის, მარკუს ანტონიუს კრეტიკუსისა და იულიუს კეისრის ბიძაშვილის, იულია ანტონიას შვილი.
პლუტარქე, რომელიც ამ ახალგაზრდების მოუთვინიერებელ ცხოვრებას ეხება, აღნიშნავს, რომ ისინი ხშირად სტუმრობდნენ სათამაშო სახლებს და ძალიან ბევრს სვამდნენ.
ადრეული ავსტრალოპითეკის, აფარენსისის დენტალური ცვეთის კვლევამ ვერ იპოვა იმის დამამტკიცებელი მაგალითები, რომ სახეობის დიეტა იცვლებოდა დროის ან ადგილმდებარეობის ცვლილებისას.
ეს ფაქტი ავტომატურად აჩენს იმის შესაძლებლობას, რომ შესამჩნევი ზრდა დიეტის სტრუქტურის მოცულობაში ფართოდ იყო აფრიკული კონტინენტური სიმშრალისა და სეზონურობის ზრდის დასაწყისის თანმდევი, რაც დაიწყო სამი მილიონი წლის წინ და მცირედით უძღოდა წინ პირველ შესაძლო პარანთროპუსსა და ჰომოებს, ასევე უძველესი ქვის იარაღების შექმნას.
ისინი მიიჩნევიან დიეტურ უნივერსალებად , რომლებიც მოიხმარდნენ აქამდე უცხო საკვებს, მაგალითად ჩლიქოსანი პირუტყვის ხორცს და სავანებში ფართოდ გავრცელებულ ბოლქვებს.
თავისი გიგანტური და ბრტყელი გვერდითი კბილების, სქელი ემალის, ბრგე ქვედა ყბის და მძალვრად ჩამოყალიბებული სახის სტრუქტურის გამო ხშირად ითვლება კვების რაციონის სპეციალისტად.
შემდგომში დავობდნენ იმაზე, რომ ეს სპეციალიზაცია დაკავშირებული იყო მის გადაშენებასთან, როდესაც ისინი დაუპირისპირდნენ სრწაფი ტემპებით მზარდ, სეზონურ და ჰაერის ტემპარატურის ცვლილებებს ზოგად გარემოში, მაშინ როდესაც ჰომოების ჯენერალისტური ადაპატაცია გადამწყვეტი იყო მისი, როგორც სახეობის წარმატებისათვის.
კვლევების შედეგების მიხედვით შეგვილია ვივარაუდოთ, რომ პარანთროპუს რობუსტუსს ჰქონდა ძალიან მოქნილი დიეტა, რაც თავის მხრივ შესაძლოა იყოს ინდიკატორი- მის მიერ მიღებული საღეჭი სისტემის მორფოლოგია სიგნალს გზავნის პოტენციური საკვების ვარიაციების არა შემცირების, არამედ ზრდის შესახებ.
ამგვარად, ჰომოებისა და პარანთროპუსის განსხვავებული, შემდგომში რეალიზებული მომავლის ასახსნელად შეიძლება დაგვჭირდეს სხვა სახის ბიოლოგიური, კულტურული და სოციალური განსხვავებები.
პარანთროპუსის თანამედროვე ანტილოპაზე ჩატარებული ყველა იზოტოპური კვლევა ცხადყოფს, რომ ფიზიკურ და ქიმიურ ცვლილებებს არ გაუქრია იზოტოპების ბიოგენური შემადგენლობა, რადგან ის განსაზღვრავს 3 ის დიეტას როგორც ძალიან მსგავსს რაფიცერუსის მონათესავე სახეობების დიეტის ტიპთან .
ამის გარდა, თავად რაფიცერუსის ინდივიდუმების კბილებს შორის განსხვავებების მცირე დიაპაზონი აჩვენებს, რომ ქვად ქცევის მიუხედავად, ნამარხი ცხოველების შემადგენლობაში არ შეიმჩნეოდა მნიშვნელოვანი იზოტოპური ვარიაციები ამ ანალიზების სივრცით რეზოლუციაში.
პარანთროპუს რობუსტუსს ვარიაციულობის კოეფიციენტი დაახლოებით 5-ჯერ მაღალი აქვს რაფიცერუსთან შედარებით, რაც მათი კვების რაციონის მეტ მოქნილობაზე მიუთითებს.
საყურადღებოა, რომ თითოეულ შესწავლილ ინდივიდუალურ ორგანიზმს შეეძლო ეჩვენებინა კარბონის ის რაოდენობა, რომელიც მან თვეების განმავლობაში მიიღო, რაც გამოწვეულია სწორედ ამელოგენეზის დროს მინერალთა შთანთქმის გაჭიანურებით.
ეს მნიშვნელოვნად ამსუბუქებს ძირითად დიეტურ სიგნალს, რაც ზრდის შანსს, დაკვირვებების შედეგად დადგენილი დიეტური ცვალებადობა ბევრად ნაკლებ მოქნილად იყოს წარმოდგენილი ვიდრე ეს რეალურადაა.
ცვალებადობის სიმცირე რაფიცერუსის კბილების შესწავლისას უნდა ნიშნავდეს იმას, რომ დროებითი განსხვავებები 3 ვეგეტაციის 13 მაჩვენებელში ძალიან მცირეა და ვერ შეიტანდა ღირებულ წვლილს პარანთროპუსის ვარიაციულობის ზრდაში.
მიუხედავად იმისა, რომ პარანთროპუსის ყველა შესწავლილ ინდივიდში ნაპოვნია სეზონური დიეტური ცვალებადობის დამამტკიცებელი ნიშნები, ჩვენ ასევე გვაქვს ყოველწლიურ ცვალებადობაზე არსებული მაგალითები, რომელთაც შეეძლოთ გავლენა ჰქონოდათ წვიმაზე დამოკიდებული საკვების ხელმისაწვდომობის ყოველწლიურ სხვაობაზე.
ალტერნატიულ, შესაძლო ახსნად შეიძლება ჩაითვალოს ის, რომ ინდივიდუმები ხშირად მიგრირებდნენ ტყეებით მდიდარ ადგილებსა და სავანას ტიპის ღია ტერიტორიებს შორის.
ზოგიერთი შიმპანზე ბინადრობს ტყეებით მეტ-ნაკლებად მდიდარი სავანების ეკოსისტემაში, რომელიც მიიჩნევა ადრეული ჰომინინების პოტენციური საცხოვრებელი გარემოს იდენტურად.
თუმცა, შიმპანზეების მიერ მიღებული 4 ტიპის საკვები არ არის გაზომვადი რაოდენობრივი სიმცირის გამო, ხოლო მათი თმის კარბონის იზოტოპების შემადგენლობა, არსებული ინფორმაციის მიხედვით, თითქმის არ იცვლება სეზონიდან სეზონამდე.
რადიკალურად განსხვავდება ბაბუინების შემთხვევა, რომლებიც ზოგიერთ რეგიონში ძალიან დიდი რაოდენობით ღებულობენ 4 ბალახის თესლსა და ფესვებს, ასევე აქვთ 13 ის საკმაოდ ცვალებადი მაჩვენებელი.
როგორც დენტალური ცვეთის , ისე კარბონის მდგრადი იზოტოპების ანალიზებმა წარმოგვიჩინა, რომ სამხრეთ აფრიკული ავსტრალოპითეკების დიეტები, ზოგადად თუ შევაფასებთ, ცვალებადობით ხასიათდებოდა.
მისი მეშვეობით ჩვენ შეგვიძლია ჰომინინების კბილების ცვლილებები დავინახოთ სუბმილიმეტრების დონეზე, რაც გზას გვიხსნის ინდივიდუმების დიეტური ისტორიისკენ.
ტროპიკულ გარემოში, ფაქტობრივად ყველა ხე თუ ბუჩქი იყენებს 3 ტიპის ფოტოსინთეზს ნახშირბადის ფიქსაციისთვის, როდესაც ზოგიერთი სახის ბალახი და ისლი არჩევს 4 ფოტოსინთეზის გზას.
მცენარეების სტრუქტურაში შემავალი კარბონის იზოტოპები გადაინაცვლებს მიმღების/მომხმარებლის ქსოვილებში და დამატებით ფრაქტალებად იყოფა, შესაბამისად, კბილის ემალში კარბონის იზოტოპების შეფარებითი წილის მიხედვით შეგვიძლია დავადგინოთ, რა რაოდენობით მიიღო ცხოველმა ორივე ტიპის ფოტოსინთეზის გამომყენებელი მცენარეები.
არ წარმოადგენს პრობლემას იმის გარკვევა, რომელი ტიპის საკვებს ეტანებოდნენ ჰომინინები- 3 “ტიპის“ საკვებს, მაგალითად ტყის ხილს, თუ სავანაზე დაფუძნებულ 4 ტიპის საკვებს, ანუ ბალახებს და ბალახისმჭამელ ცხოველებს.
თავდაპირველად, 101-ის ნიმუში შეადარეს ავსტრალოპითეკ აფრიკანუს, პარანთროპუს რობუსტუსს, პარანთროპუს ბოისეის, ავსტრალოპითეკ აფარენსის, ჰომოერგასტერს, ავსთრალოპითეკ აეთიოპიკუსს.
სახის ზედა ნაწილის მარჯვენა მხარე და მესამე საღეჭი კბილია შემონახული მნიშვნელოვანი დაზიანებების გარეშე 101-ის ნიმუშზე, ზოგადად ნამარხს ბიოლოგიურ-ქიმიური ცვლილებების შედეგად სახის ფორმა ბუნებრივთან შედარებით დაკარგული აქვს.
ასაკის განმსაზღვრელი დეტალები არც ისე კარგადაა შემონახული, თუმცა ჩატარებული კვლევების მიხედვით დგინდება რომ ნიმუში ზრდასრულ ინდივიდს მიეკუთვნება, ეს დასკვნა კი კბილებზე დაკვირვების შედეგად მიიღეს: ნიმუშის კბილები შეადარეს პარანთრპუს რობუსტუსის ნიმუშებს 49 და 57-ებს სვარტკრანსას ლოკაციიდან, აღნიშნული ჰომინინები 1.5-1.8 მილიონი წლით თარიღდებიან.
101 -ს საფეთქლის ხაზი განლაგებული აქვს საკმაოდ მაღლა, რომელიც თავის ქალისგან მნიშვნელოვნადაა გამოკვეთილ, რისი დახმარებითაც მკვლევარებს უადვილდებათ საგიტარული ზედაპირის მდებარეობის დადგენა, რომელიც შუბლისა და თხემის ძვლების შეერთების ადგილასაა განლაგებული.
თვალის ორბიტის ზედა ნაწილი, წარბების განლაგების ადგილი, განსაკუთრებით ჰგავს ზემოთ აღნიშნულ ტერიტორიებზე აღმოჩენილ ნიმუშთა ამ კონკრეტულ მახასიათებელს.
ზუსტად ეს შტრიხი განსაზღვრავს მის სიახლოვეს პარანთროპუს რობუსტუსთან, ვინაიდან სახის შემადგენელი დეტალების ამგვარი განლაგება ახასიათებს რობუსტუსების ნიმუშებს.