polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ლუბნა ჰამიდ ტავფიკ ტაჰტამუნი — იორდანიელი ბიოლოგი, რომელიც ცნობილია თავისი საქმიანობით განვითარებად ბიოლოგიასა და კიბოს კვლევის სფეროში.
თავისი საქმიანობით მოიგო მრავალი ჯილდო ძუძუს კიბოსთან ბრძოლაში და ცნობილია, როგორც უფლებადამცველი, რომელიც საშუალებას აძლევს ახალგაზრდა ქალებს არაბულ სამყაროში აირჩიონ კარიერა მეცნიერებაში.
ტაჰტამუნი ექვს შვილიანი ოჯახის მესამე ბავშვია და გაიზარდა იორდანიის ჩრდილოეთით მდებარე ქალაქ ირბიდში, რომელიც ცნობილია თავისი კარგად განათლებული მოსახლეობით.
მაგისტრის წოდებისთვის, იგი მუშაობდა სპეციალიზირებული რეპროდუქციული ბიოლოგიის განვითარებაზე, ქვეშ ჰამიდ ალ-ჰაჯის მეთვალყურეობის ქვეშ.
თავისი სადოქტორო წოდება მიიღო აშშ-ში, კოლორადოს სახელმწიფო უნივერსიტეტში, რომელიც 2005 წელს დაამთავრა, სადაც მუშაობდა ემბრიონის მიგრაციასა და მეტასტაზურ უჯრედებზე, ჯეიმზ ბამბურგის ხელმძღვანელობით.
თავდაპირველად აჯილდოებდა კომპიუტერულ თამაშებს, მაგრამ შემდგომში ვიდეო თამაშების კონსოლების წარმატების წყალობით, როგორებიცაა, და , გაფართოვდა და მოიცვა კონსოლის თამაშებიც.
აგრეთვე ცნობილი როგორც ' — ვიდეო თამაშების დაჯილდოების ცერემონია; ის აჯილდოებს წლის საუკეთესო თამაშებს ბრიტანეთის ფართო საზოგადოების ხმის მიცემის საფუძველზე და ითვლება მეორე ყველაზე ძველ დაჯილდოების ცერემონიად -ის შემდეგ.
2014 წლის მონაცემით, ითვლება ერთ-ერთ უმსხვილეს დაჯილდოებად ვიდეო თამაშების ინდუსტრიაში მონაწილეების რაოდენობის კუთხით; 2014 წლის დაჯილდოებაზე ხმა მისცა დაახლოებით 9 მილიონმა ადამიანმა
შემდგომში ფილიპესა და ჟანას 3 ვაჟი - ლუი , ფილიპე და შარლ ამ ორი სახელმწიფოს მეფეები იყვნენ, ხოლო მათი მეუღლეები შესაბამისად საფრანგეთისა და ნავარის დედოფლები იყვნენ.
საფრანგეთის ისტორიაში ყველა მონარქი მამაკაცი იყო, თუმცა არსებობს ისეთი იშვიათი გამონაკლისები, როცა ქალმა რეგენტის ტიტული მიიღო და მონარქზე დიდი ძალაუფლება მიიღო.
საფრანგეთს, მთელი მისი ისტორიის მანძილზე სულ 53 დედოფალი ჰყავდა, აქედან 49 დაქორწინებული იყო მეფეზე და ჰქონდა დედოფლის ტიტული, ხოლო 3 დაქორწინებული იყო იმპერატორზე და მათ იმპერატრიცის ტიტული ჰქონდა.
საფრანგეთის პირველი დედოფალი იყო ერმენტრუდა ორლეანელი, ხოლო უკანასკნელი - ეუხენია დე მონტიხო, რომელიც მის მეუღლესთან ერთად 1871 წელს ჩამოაგდეს ტახტიდან.
2009 წელს პაულინიო დაბრუნდა ბრაზილიაში, სან-პაულის მეოთხე ლიგის გუნდში, თუმცა იქ პაულინიო დიდხანს არ გაჩერდა და იმავე წელს ბრაზილიის სერია ბ-ში მოასპარეზე „ბარაგანტინოს“ შეუერთდა.
ესპანური გუნდის გულშემატკივრები მწვავედ აკრიტიკებდნენ თავიანთი საყვარელი კლუბის ხელმძღვანელობას, რადგან პაულინიოს ტრანსფერს არასწორი სატრანსფერო პოლიტიკის გაგრძელებად მიიჩნევდნენ.
იმავე წელს „ბარსელონას“ რიგებში პაულინიომ კარიერაში პირველი მატჩი ჩაატარა უეფა-ს ჩემპიონთა ლიგაზე, რომელიც მისმა გუნდმა 3–0 დაამარცხა ტურინის „იუვენტუსი“.
სტანდარტი ვრცელდება ტრანსლიტერაციის წესებზე ლათინური დამწერლობის ცალკეული ასოების, სიტყვების, გამოთქმების და ასევე დაკავშირებული ტექსტების საშუალებებით იმ ენებზე, რომელთა დამწერლობა ბაზირებულია კირილიცურზე.
არსებული სტანდარტის წესებს იყენებენ ყველგან, სადაც საჭიროა კირილიცური ტექსტის ლათინური ასოებით ერთმნიშვნელოვანი წარდგენის უზრუნველყოფა და საწყის კირილიცურ ჩანაწერში ტექსტის ალგორითმული აღდგენის შესაძლებლობა, კერძოდ კომპიუტერული ქსელებით დოკუმენტების გადაცემისას.
9-ის მთავარი უპირატესობა სხვა მსგავს სისტემებთან არის მისი მთლიანი ერთმნიშვნელობა — თითოეულ კირილიცურ ასოს შეესაბამება ლათინური დამწერლობის ერთი ასო, ან ლათინური დამწერლობის ასო გაერთიანებულია სხვადასხვა დიაკრიტიკული ნიშნებთან.
სტანდარტის ადრეული ვერსიები დაფუძნებული იყო ენათმცოდნეობის საერთაშორისო სისტემაზე და განსხვავდებოდა ცალმხრივი ტრანსლიტერაციის გამოყენებით, ფონეტიკური წარმოდგენის სასარგებლოდ.
სტანდარტში მოყვანილი ცხრილები, ცალმხრივად განსაზღვრავენ კირილიცური ასოების ლათინურზე გადასვლას სლავური ენებისათვის: ბელარუსული, ბულგარული, მაკედონური, რუსული და უკრაინული ენებისთვის, ასევე არასლავური ენებისთვის.
ასლანბეი შარვაშიძემ, რომელიც ოსმალეთში იმალებოდა მამის მკვლელობის გამო, დაბრუნდა აფხაზეთში და იმის გამო, რომ ტახტის მემკვიდრე არავინ იყო გიორგი შარვაშიძის მცირეწლოვანი შვილების გარდა, დაიკავა აფხაზეთის მთავრის ადგილი.
რუსეთის იმპერატორმა შეიტყო რა გიორგი შარვაშიძის გარდაცვალება, აფხაზეთის მთავრობა უბოძა გიორგი შარვაშიძის ძეს დიმიტრის, რომელიც სანკტ-პეტერბურგში წაიყვანა სამეგრელოს დედოფალმა ნინომ.
თბილისში ჩამოსულს მას დახვდა მთავარმართებელი ერმოლოვი, რომელმაც იმერეთის მართებელს თავად გარჩაკოვს წარუდგინა მისი თავი და დაავალა, რათა გაყოლოდა დიმიტრის აფხაზეთში, განედევნათ ასლანბეი და მის მაგივრად დაესვათ დიმიტრი შარვაშიძე.
ნიკოლოზ დადიანი, რომელიც რუსულ მხარეს წარმოადგენდა შესძლო გადმოებირებინა ასლანბეითან მყოფი მისი სიძე და აბჟუის აფხაზეთის მფლობელი ალექსანდრე შარვაშიძე.
ამასთან გადმობირებულმა საღარუფუ მარშანიამ რუსებს აცნობა, რომ აჩიგვარასთან ზღვის პირზე ჩასაფრებული იყო ასლანბეისა და ოსმალთა შეიარაღებული რაზმი.
ლიხნში შარვაშიძეთა სასახლეში მისულებს, ზუფუელები მიეგებნენ და პატივით მიიღეს, მაგრამ თავად გარკაჩოვმა ნახა რა, რომ ასლანბეის მიმხრობის გამო მათ შორის არ იყვნენ ნარჩოუ და გიორგი ინალიშვილები ნიკო დადიანს დაავალეს მათი სახლკარის გადაწვა.
ვინიცის ოლქი: შეიქმნა 27.02.1932; კიევის ოლქის , ჟიტომირის ოლქის, ხმელნიცკის ოლქის და ჩერკასის ოლქის ნაწილებისაგან, მიუერთდა კიევის ოლქის ნაწილი ; ადმ.
ვოლინის ოლქი: შეიქმნა 4.12.1939 ვლადიმირ-ვოლინსკის რაიონის, გოროხოვის რაიონის, კამენ-კაშირსკის რაიონის, კოველის რაიონის, ლუცკის რაიონისა და ლიუბომლის რაიონისაგან ; ადმ.
ზაპოროჟიეს ოლქი: შეიქმნა 10.01.1939 დნეპროპეტროვსკის ოლქის და ნიკოლაევის ოლქის ნაწილებისაგან; ნაწილი შევიდა ხერსონის ოლქში ; ადმ.
ივანო-ფრანკოვსკის ოლქი: შეიქმნა 4.12.1939 გოროდენკოვის, დოლინის, კალუშის, კოლომიის, კოსოვის, ნადვირნიანის, როგატინის, სნიატინის, სტანისლავსკის და ტლუმაჩის უეზდებისგან; 9.11.1962-მდე — სტანისლავსკის ოლქი; ადმ.
კიევის ოლქი: შეიქმნა 27.02.1932; ტერიტორიების ნაწილი გადაეცა ხარკივის, ჩერნიგოვის , ვინიცის, ჟიტომირის, პოლტავის , კიროვოგრადის და ჩერკასის ოლქებს, კიევის ქალაქის საბჭოს , შეუერთდა ვინიცის , პოლტავის და ჩერნიგოვის ოლქების ნაწილი; ადმ.
კიროვოგრადის ოლქი: შეიქმნა 10.01.1939 კიევის ოლქის, ნიკოლაევის ოლქის, ოდესის ოლქის და პოლტავის ოლქის ნაწილებისგან; ნაწილი შევიდა ჩერკასის ოლქში , შეიერთა ოდესის ოლქის ნაწილი ; ადმ.
ლვოვის ოლქი: შეიქმნა 4.12.1939 ბიბრკოვსკის, ბროდსკის, გოროდოკის, ჟოლკევსკის, ზოლოჩევის, კამენსკის, ლვოვის, ლობაჩევსკის პერემიშლიანსკის, რავა-რუსკის, რაძეხოვსკის, სოკალის, იავორივის უეზდებისგან; ტერიტორიის ნაწილი გადაეცა პოლონეთს , მიუერთდა პოლონეთის ტერიტორიის ნაწილი , დრაგობიჩის ოლქი ; ადმ.
ნიკოლაევის ოლქი: შეიქმნა 22.09.1937 დნეპროპეტროვსკის ოლქის და ოდესის ოლქის ნაწილებისაგან; ნაწილი შევიდა ზაპოროჟიეს და კიროვოგრადის ოლქებში , ხერსონის ოლქში , შეიერთა ოდესის ოლქის ნაწილი ; ადმ.
ოდესის ოლქი: შეიქმნა 27.02.1932; ნაწილი გადაეცა ნიკოლაევის ოლქს და კიროვოგრადის ოლქს , შეუერთდა მოლდავეთის ასსრ-ის ნაწილი და იზმაილოვოს ოლქი ; ადმ.
პოლტავის ოლქი: შეიქმნა 22.09.1937 კიევის ოლქისა და ხარკივის ოლქის ნაწილებისაგან; ნაწილი გადაეცა კიროვოგრადის და სუმის ოლქებს , კიევის და ჩერკასის ოლქებს ; ადმ.
სუმის ოლქი: შეიქმნა 10.01.1939 პოლტავის ოლქის, ხარკივის ოლქის და ჩერნიგოვის ოლქის ნაწილებისაგან, ნაწილი გადაეცა ჩერნიგოვის ოლქს ; ადმ.
ტერნოპოლის ოლქი: შეიქმნა 4.12.1939 ბერეჟანის, ბორშჩევსკის, ბუჩაცკის, ზალიშჩის, ზბარაგის, ზბოროვის, კაპაჩინის, კრემენის, პოდგაეცის, სკალატის, ტარნოპოლის, ტრემბოვლიანის და ჩერტკოვის უეზდებისგან; 9.08.1944 — ტარნოპოლის ოლქი; ადმ.
ხარკივის ოლქი: შეიქმნა 27.02.1932; ნაწილი გადაეცა დონეცკის და ჩერნიგოვის ოლქებს , პოლტავის ოლქს და სუმის ოლქს , შეუერთდა კიევის ოლქის ნაწილი ; ადმ.
ჩერნიგოვის ოლქი: შეიქმნა 15.10.1932 კიევის ოლქისა და ხარკივის ოლქის ნაწილებისაგან; ნაწილი გადაეცა სუმის ოლქს და კიევის ოლქს , შეუერთდა სუმის ოლქის ტალალაევის რაიონი ; ადმ.
1809 წელს იგი წარმართავდა მოლაპარაკებას ტაგანროგის ქალაქის სზოგადოებასთან ალექსანდრე ნეველის ეკლესიის მშენებლობის შესახებ ბერძნების იერუსალიმის მონასტერში.
ტაგანროგის ალექსანდრე ნეველის იერუსალიმის მამათა მონასტერი — ყოფილი მართლმადიდებლური მამათა მონასტერი ტაგანროგში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია.
ვარვაცი გეგმავდა ეკლესია დაექვემდებარებინა იერუსალიმის საპატრიარქოსათვის, ისევე როგორც მოსკოვის ნიკოლაევის მონასტერი ექვემდებარებოდა ათონის ივერიის მონასტერს.
ტეტრაგრაფი — ერთი ხმის ან ხმების შეერთების წარმოსადგენისათვის გამოიყენებული ოთხი ასოს თანმიმდევრობა, რომლებიც აუცილებელი არ არის შეესაბამებოდნენ ცალკეული ასოების მნიშვნელობას.
მაგალითად, კირილიცური დამწერლობა ადაპტირებულია კავკასიის ხალხთა ენებისათვის, რომლებიც ფონოლოგიურად საკმაოდ განსხვავდება რუსულისაგან, სადაც ფართედ გამოიყენება დიგრაფები, ტრიგრაფები და ტეტრაგრაფი -ც კი ხმისთვის /ʷ/ ყაბარდოულ ენაში.
სხვადასხვა დროს აქ თამაშობდნენ ისეთი ცნობილი თეატრალური მოღვაწეები, როგორებიც იყვნენ მიხაილ შჩეპკინი, ნიკოლაი რიბაკოვი, გლიკერია ფედოტოვა, მარია სავინა, პოლინა სტრეპეტოვა, ალექსანდრ ლენსკი, ნიკოლაი როშჩინ-ინსაროვი, ვასილი ანდრეევ-ბურლაკი, ივან კისელევსკი, მიტროფანე ივანოვ-კოზელსკი და სხვა.
2000 წელს დიდ წარმატებას მიაღწია ფედერიკო გარსია ლორკას პიესამ „სისხლიანი ბედისწერა“, რომელიც დააჯილდოეს იაროსლავლში რუსეთის თეატრალური სკოლების ფესტივალზე, მიიღო საუკეთესო რეჟისურის პრიზი „დონის თეატრების დეკადის“ დროს და დიპლომი რუსეთის მცირე ქლაქების მესამე ფესტივალზე.
მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ შენობა გადავიდა წითელი არმიის ყოფილ შენობაში პლატოვის პროსპექტზე, ნომერ 72-ში (აგებულია 1909 წელს არქიტექტორ ალექსი ბეკეტოვის პროექტის მიხედვით), რომელშიც მდებარეობს დღევანდელ დღემდე.
ცნობილია, რომ 1891-1894 წლებში თეატრის დირექტორი იყო გამოჩენილი რუსი თეატრალური მოღვაწე ნიკოლაი სინელნიკოვი, მისი ხელმძღანელობით პროვინციალურ სცენაზე პირველად დაიდგა ლევ ტოლსტოის კომედია „განათლების ნაყოფი“, რომლის დადგმის დროსაც შედგა მსახიობ ვერა კომისარჟევსკაიას დებიუტი .
ბებრუხანა გემჯის არ უყვარდა სენდიმენი , ისევე, როგორც მის ძე სემუაიზ გემჯის არ უყვარდა ტედ სენდიმენი, რომელიც ბეჭდის ომის დროს ლოთო სეკვილ-ბეგინსთან და შარკისთან იყო შეკრული.
თავისუფალი ვაჭრობის ზონა როგორც ეკონომიკური ინტეგრაციის ფორმა, გულისხმობს ურთიერთვაჭრობაში საბაჟო ტარიფებისა და სხვა შემზღუდავი ბარიერების მოხსნას.
თანამედროვე პერიოდის თავისუფალი ვაჭრობის ზონის მნიშვნელოვანი მაგალითია ჩრდილოამერიკული თავისუფალი ვაჭრობის ზონა ­ , რომელშიც გაერთიანებულია აშშ, კანადა და მექსიკა.
განვითარებად ქვეყნებში თავისუფალი ვაჭრობის ზონა შექმნილია იმისათვის, რომ დაძლიონ ეკონომკური განვითარების დაბალი დონე, გაიზარდოს ქვეყნის როლი საგარეო ვაჭრობის ბრუნვაში, განვითარდეს ვაჭრობა ზონის შიგნით.
კერძოდ, დსთ-ის წევრ ქვეყნებთან, გარდა რუსეთის ფედერაციისა, თავისუფალი ვაჭრობის რეჟიმი რეგულირდება დსთ-ის 1994 წლის მრავალმხრივი შეთანხმებით „თავისუფალი სავაჭრო ზონის შექმნის შესახებ“.
საქართველო ასევე არის დემოკრატიისა და ეკონომიკური განვითარების ორგანიზაციის ფარგლებში მოქმედი „თავისუფალი სავაჭრო ზონის შექმნის შესახებ“ 2002 წლის მრავალმხრივი შეთანხმების მონაწილე ქვეყანა.
ორმხრივი საერთაშორისო ხელშეკრულებები თავისუფალი ვაჭრობის შესახებ საქართველოს დადებული აქვს შემდეგ ქვეყნებთან: აზერბაიჯანი, თურქეთი, თურქმენეთი, მოლდოვა, რუსეთის ფედერაცია, სომხეთი, უზბეკეთი, უკრაინა, ყაზახეთი.
ამასთან, რუსეთის ფედერაციასა და თურქეთთან არსებული თავისუფალი ვაჭრობის რეჟიმი, სხვა ქვეყნებისაგან განსხვავებით, ითვალისწინებს გამონაკლისებს, რომლებიც თავისუფალი ვაჭრობის რეჟიმიდან გარკვეული სახის საქონლის ამოღებას გულისხმობს.
2013 წლის 29 ნოემბერს ვილნიუსში აღმოსავლეთ პარტნიორობის სამიტზე განხორციელდა საქართველოსა და ევროკავშირს შორის ასოცირების შესახებ შეთანხმების პარაფირება, ხოლო 2014 წლის 27 ივნისს ბრიუსელში ხელი მოეწერა ამ შეთანხმებას, რომლის მნიშვნელოვან კომპონენტს წარმოადგენს „ღრმა და ყოვლისმომცველი თავისუფალი სავაჭრო სივრცის“ ფორმირება.
ეს მოვლენა – კონტინენტის 500 მლნ-იანი მოსახლეობის ბაზარში შესვლა – უდიდესი მნიშვნელობის ამოცანებს სახავს საქართველოს წინაშე და შესაბამის პასუხისმგებლობას აკისრებს მას.
საერთაშორისო პრაქტიკაში თავისუფალი ვაჭრობის ზონები ცნობილია, აგრეთვე, თავისუფალი პორტის , თავისუფალი არეალის , თავისუფალი უბაჟოდ ვაჭრობის მაღაზიის სახელწოდებით.
თავისუფალი ვაჭრობის ზონა, ერთი მხრივ, თავისუფალი ეკონომიკური ზონის ნაირსახეობაა, მეორე მხრივ კი – ეკონომიკური ინტეგრაციის შედარებით მარტივი ფორმა.
თავისუფალი ვაჭრობის ზონები იქმნება იმ დარგების სტიმულირების მიზნით, რომლებიც აწარმოებენ უპირატესად საექსპორტო პროდუქციას და მოიხმარენ იმპორტულ რესურსების მნიშვნელოვან ნაწილს.
აგვისტოს თვეში თუშური ცხვარი წველას იკლებს, რძე კი მეტი ცხიმიანობით გამოირჩევა ამ ახალმოწველილ რძეს, ასხამენ კასრში და ათბობენ 36-37 ტემპერატურაზე, შემდეგ კი ამატებენ კვეთს, უკვე შედედებული მასიდან ამოიყვანენ ყველის თავს, რომელიც დაიწურება შრატისაგან, მაგრამ, გუდის ყველისაგან განსხვავებით, იდება არა გუდაში არამედ ხის კასრში, რის ძირშიც ჩაწყობილია არყის ხის ნაჭრები, რათა ყველიდან ბოლომდე გამოიწუროს შრატი, კასრს ეფარება სარქველი და იდგმება ბნელ ადგილას დაახლოებით 1 კვირა, ამის შემდგომ კასრი აიხდება.
შემშრალი ყველი ხელახლა ეწყობა უკვე გასუფთავებულ კასრში ოღონდ ზემოთა თავები ჩადის ძირში, ხოლო ქვემოთა - ზემოთ, კასრს ეფარება სარქველი და იდგმება ისევ ბნელ ადგილას დაახლოებით 1 კვირით, ეს დამოკიდებულია გარე ტემპერატურაზე, რაც ყველის დამწიფების სიჩქარეზე ახდენს გავლენას.
ტენიანობა არაუმეტეს 60 %, ცხიმიანობა მშრალ ნივთიერებაში არანაკლებ 50 %, მარილის შემცველობა — 2-4 %, ინახება 12 თვეზე მეტხანს +12 ტემპერატურამდე.
ჩოგი — ტრადიციული თუშური მდნარი ყველი, როგორც წესი, მზადდება ზაფხულში, ივლისსა და აგვისტოში, ცხვრის მოუხდელი, ნედლი, მაღალცხიმიანი რძისგან.
მისი რეჟისორია დავით ჭაბაშვილი, ხოლო სცენარის ავტორები – ირაკლი კაკაბაძე, ირაკლი ვახტანგიშვილი, რატი წეროძე, ეკა ელიეშვილი და ქეთი ელიეშვილი.
ამჟამად მუზეუმში მრავალრიცხოვანი ექსპოზიციაა, რომელიც მოგვითხრობს მევენახეობისა და მეღვინეობის ისტორიის შესახებ დონის ტერიტორიაზე, აქ განთავსებულია სტენდები ანტიკური მევენახეობისა და მეღვინეობის შესახებ.
შეგროვებულია ღვინისათვის გამოსადეგი ჭურჭელი, ანტიკური შავლაქიანი ღვინის სასმისები, ვერცხლის მოოქროვილი ფიალები, რომლებიც აღმოაჩინეს სადოვის ყორღანის გათხრების დროს 1962 წელს.
მუზეუმი დაარსდა 1972 წელს იაკობ პოტაპენკოს სახელობის სრულიად რუსეთის მევენახეობისა და მეღვინეობის სასწავლო-კვლევითი ინსტიტუტის თაოსნობით მცირე ექსპოზიციის გარშემო.
კაზაკების მევენახეობისა და მეღვინეობის განყოფლება შეიცავს მთელ რიგ ექსპონატებს: ვენახის მაკრატლებს, ღვინის დასაწურ ვარცლებს, სხვადასხვა განსხვავებულ ჭურჭელს, რომელიც გამოიყენება მეღვინეობისათვის, აზარფეშები და სხვადასხვა დანიშნულების მევენახეობის იარაღები.
1315 წლის 19 აგვისტოს ლუი და კლიმენცია დაქორწინდნენ, ამავე წლის 24 აგვისტოს კი თავად რომის პაპმა აკურთხა კლიმენცია საფრანგეთისა და ნავარის დედოფლად.
ორშაბათს — (არტ-აუქციონები, შენი ბიზნესი, ხელოვნება, მოდა, ჯანმრთელობა და კარგი ხასიათი); სამშაბათს — , ოთხშაბათს — , ხუთშაბათს — , ლონდონის უძრავი ქონება, სპეციალური დანართი , პარასკევს — , შაბათს — (მშობლები და განათლება, სოფელი, მოდა, სახლი, კვება და სასმელი, შოპინგი), , ტელევიზია და რადიო, შენი ფული, ავტომანქანები, მოგზაურობა, უძრავი ქონება, ხელოვნება+წიგნები, მებაღეობა, უიკენდი.
დააარსა პოლკოვნიკმა არტურ სლაიმ ერთადერთი მიზნით — გაეკრიტიკებინა კემბრიჯის ჰერცოგი გეორგი, ბრიტანეთის ჯარის მომავალი მთავარსარდალი.
რამდენიმე თვის შემდეგ გაზეთი გამოისყიდა გაზეთ -ის გამომცემელმა ჯოზეფ მოუსეს ლევიმ და გადაწყვიტა შეექმნა ახალი იაფი გაზეთი, რომელიც ხელმისაწვდომი იქნებოდა მკითხველთა ფართე წრისათვის.
1937 წლის ოქტომბერში გამომცემლობა გაერთიანდა -თან , დაერქვა „ & “ და ამ სახელწოდებით გამოდიოდა 1969 წლამდე, რის შემდეგაც მას დაუბრუნდა ადრინდელი სახელწოდება.
ადრინდელი პროზის ნიმუშებია ჰანმუნზე დაწერილი ჰიოკ ნიონ ჯონის ბუდისტური „კიუნიოს ცხოვრება“ , კონფუციური იდეებით გამსჭვალული ოფიციალური ქრონიკა — კიმ ბუ სიკის „სამი სახელმწიფოს ისტორიული ჩანაწერები“ და ბუდისტური „ზღვიდან აღმოსავლეთით მდებარე ქვეყნის გამოჩენილი ბერების ცხოვრებანი“ .
სო გო ჯონმა 1478 წელს შეადგინა ვრცელი „აღმოსავლური ანთოლოგია“ , რომელშიც შევიდა ჰანმუნზე შექმნილი პროზისა და პოეზიის საუკეთესო ნიმუშები.
კორეულ ენაზე შექმნილი პოეზია გაერთიანებულია ანთოლოგიებში „მწვანე მთების ქვეყნის უჭკნობი სიტყვები“ და „ზღვის აღმოსავლეთით მდებარე ქვეყნის სიმღერები“ .
თანამედროვე კორეული ნოველის ჩამოყალიბებაში დიდი ღვაწლი მიუძღვის მწერალსა და ბურჟუაზიული ნაციონალიზმის იდეოლოგს — ლი გვან სუს , ნატურალისტ მწერლებს იომ სან სოპს და კიმ დონ ინს .
საუკუნის ფრანგი ისტორიკოსი მარი ბროსე დედოფალის მამას მოიხსენიებს, როგორც მომცრო ჩერქეზეთ-ყაბარდოს მმართველ კილჩიკოდ — რუსული წყაროებით კულ'ჩუკ კილიმბეტოვი, რომელიც 1693 წელს ცდილობდა არჩილისთვის, ვახტანგის ბიძისთვის რუსეთში ჩასვლა გადაეფიქრებინა.
ამასთანავე, იმ დროის ქართული დოკუმენტი აღნიშნავს ვახტანგ მეფის შეხვედრას მის ყაბარდოელ სიმამართან, და იგი მოხსენიებულია ქართული გვარით „ბაყაშვილი“, 1724 წელს მეფის გამგზავრების დროს რუსეთში ყაბარდო-ჩერქეზეთი გავლით.
ბროსეს თანამედროვე რუსი ავტორის, პეტრე ბუტკოვის ცნობებით, რუსუდანი იყო მისოსტოვის კლანიდან, რომელიც ყაბარდო-ჩერქეზეთში ერთ-ერთი ყველაზე გავლენიანი ოჯახი იყო.
1712 წლის აპრილში, ვახტანგი შაჰ სულთან ჰუსეინისგან მიიღებული ბრძანებით გაემგზავრა ირანში და იქვე იქნა დაპატიმრებული, მანამ, სანამ 1716 წელს ისლამი არ მიიღო.
რუსუდანი შვილებთან ერთად გორში ცხოვრობდა, მტრულად განწყობილი დედაქალაქის თბილისის დასავლეთით, საბოლოოდ ის გაექცა იესეს უმოწყალო მმართველობას რაჭის მთებში.
დედოფალმა ასეთი საქციელით შეძლო კათოლიკოს-პატრიარქ დომენტი -ის გადარჩენა, რომელიც ეჭვმიტანილი იყო პოლიტიკური ინტრიგების მოწყობაში, კერძოდ გენერალ ლუარსაბ ორბელიანის დაბრმავება და გარდაცვალება.
1719 წლის აგვისტოში, ვახტაგი, რომლის მუსულმანური სახელი იყო ჰუსეინ-ყული ხანი, დაბრუნდა თბილისში და დაიკავა კუთვნილი ტახტი, ასევე რუსუდანიც დაუბრუნდა დედოფლის ტახტს, როგორც „მნათობი, მზის მსგავსი დედოფალი“, როგორც მას უწოდებს ქართველი ისტორიკოსი სეხნია ჩხეიძე.
რუსუდანი თავდაპირველად ახალგაზრდა პრინც ბაგრატზე დანიშნეს, რომლის მამაც იყო ქართლის მეფე გიორგი , იგი იძულებული გახდა ირანის შაჰ სულეიმან -ს მძევლად ჩაბარებოდა, სადაც ბაგრატი გარდაიცვალა 1692 წელს.
ამან გააღიზიანა ჩერქეზები და ბროსემ ივარაუდა, რომ კილჩიკომ სამაგიეროს გადახდის მიზნით ტარკის შამხალს შეუთვალა შეეპყრო რუსეთისაკენ მიმავალ გზაზე გიორგი -ის ძმა არჩილი და მისი გარემოცვა.
1696 წელს გიორგი -მ თავისი ძმისწული, პრინცი ვახტანგი დანიშნა რუსუდანზე, ქორწილი გადაიხადეს ხარაგაულში, იმერეთში, სადაც ქართლიდან გიორგი და მისი ოჯახი ირანის შაჰთან კავშირის გაწყვეტის შემდეგ 1688 წელს გადავიდნენ.
1703 წელს ვახტანგი გახდა ქართლის ტახტის რეგენტი, ხოლო გიორგი -ის მემკვიდრე ქაიხოსრო მამასთან ერთად მსახურობდა ირანის რიგებში, სადაც ორივე დახოცეს.
მცირე და დაუსახლებელ მიწის ნაგლეჯზე, რომელსაც აზოვის ზღვა ესაზღვრებოდა, რუსეთის მეფემ პეტრე -მა, ხელმძღვანელობდა რა რუსეთის სახელმწიფო ინტერესებიდან გამომდინარე, ააგო საზღვაო ციხესიმაგრე.
1769 წელს, როდესაც ტაგანროგი საბოლოოდ დაიბრუნა რუსეთმა, ვორონეჟის ეპისკოპოსმა ტიხონ ზადონელმა მიიღო თანხმობა სამსაკურთხევლიანი ეკლესიის მშენებლობის შესახებ.
ქალაქის ასაკოვანი მოსახლეობა ამ ფაქტს ვერ ეგუებოდა, რადგან მათი ცხოვრება ეკლესიასთან დიდად იყო დაკავშირებული: უფროსები აქ მოინათლნენ, აქ დაიწერეს ჯვარი, აქ მონათლეს შვილები.
ოსმალებთან ბრძოლის დროს რუსეთმა გაიცადა მძიმე მარცხი და პრუტის სამშვიდობო ხელშეკრულების თანახმად, ოსმალეთის იმპერიის მოთხოვნით რუსეთს ტაგანროგის ციხესიმაგრე უნდა დაენგრია და შეწყვეტილიყო მისი არსებობა.
1745 წელს ბახმუტის ეკლესია სიძველის გამო დაანგრიეს, ხოლო მის ადგილზე ააგეს წმინდა სამების ეკლესია ქალაქის სხვა ადგილზე, ხოლო ძველი ეკლესიის ადგილზე ააგეს მცირე კაპელა.
საქმე არაერთხელ მივიდა წმინდა სინოდის ყურამდე, რომელმაც, როგორც ჩანს, შეისწავლა საქმის შინაარსი და 1879 წლის 23 ივნისს გამოსცა ბრძანება, რომელშიც ნათქვამი იყო, რომ ეკლესიას ტოვებდნენ ხელშეუხებელს და უფლებას აძლევენ მასში აღევლინოს ღვთისმსახურება, თუკი ტაგანროგის მოსახლეობა შეძლებდა მის შენახვას, ააშენებდნენ იქ მღვდლისა და მეფსალმუნის სახლებს.
1782 წელს კომენდანტმა ივან კასპეროვმა მიიღო მხარდაჭერა ციხესიმაგრის ოფიცრებისაგან და გადაწყვიტა ახალი ხის ეკლესიის მშენებლობა ქვის ფუნდამენტზე.
სამების ეკლესიის კურთხევა, ყველა არსებული მონაცემით, გაიმართა 1699 წელს, რომელსაც ესწრებოდა ტაგანროგის დამაარსებელი პეტრე , რომელიც ამ დროს ქერჩიდან ბრუნდებოდა.
ჰაჯილარი, კაჯლერი — ნეოლით-ენეოლითის ხანის მრავალფენიანი ნამოსახლარი სამხრეთ-დასავლეთ თურქეთში, ქალაქ ბურდურიდან დასავლეთით 25 კმ-ზე.
ქვედა ფენა ყამირზე დაარსებული პატარა ნამოსახლარის შვიდი საამშენებლო ჰორიზონტისაგან შედგება, სადაც დადასტურეულია ქვის საძირკველზე ალიზით ნაგები ოთხკუთხა შენობები.
აღმოჩენილია ქვის ჭურჭლის ფრაგმენტები, ძვლის სადგისები, კაჟისა და შემოტანილი ობსიდიანის იარაღი, ძირითადად ნამგლის ჩასართები და ერთი გახეხილ-გაპრიალებული ცული.
გარკვეული დროის შემდეგ იმავე ადგილას არსებობდა გვიანდელი ნეოლითის ხანის დიდი ნამოსახლარი , რომელსაც მისდევს ადრინდელი ენეოლითური სოფლის ხუთი საამშენებლო ჰორიზონტი .
1527 წელს ალბანის ჰერცოგმა მარგარეტს შუამდგომლობა გაუწია რომის პაპ კლემენტე -თან, რომელიც დათანხმდა მარგარეტის მოთხოვნას და ამავე წელს მარგარეტისა და არჩიბალდის ქორწინება პაპმა გაუქმებულად გამოაცხადა.
მისი შვილიშვილი მარიამ სტიუარტი მომავალში საფრანგეთისა და შოტლანდიის დედოფალი გახდა, ხოლო შვილთაშვილი შოტლანდიის, ინგლისისა და ირლანდიის მეფე გახდა, რითაც საფუძველი ჩაეყარა დიდი ბრიტანეთის შექმნას და სტიუარტთა დინასტიას ინგლისის ტახტზე.
მარგარეტ ტიუდორი ( შოტ. ; დ. 28 ნოემბერი, 1489, ვესტმინსტერის სასახლე, ლონდონი, ინგლისი, — გ. 18 ოქტომბერი, 1541, მეთვენის სასახლე, პერტშირი, შოტლანდია) — ინგლისის პრინცესა დაბადებიდან გარდაცვალებამდე.
შოტლანდიის სამეფო საბჭომ განიხილა დედოფლის ამგვარი საქციელი, ის ჯეიმზ -ის ინტერესების საწინააღმდეგოდ მიიჩნიეს და მარგარეტს რეგენტის ტიტული ჩამოართვეს.
ჯეიმზსა და მარგარეტს 6 შვილი შეეძინათ, რომელთაგანაც მხოლოდ ერთმა მიაღწია სრულწლოვანებამდე მხოლოდ ერთმა მიაღწია და სწორედ ის გახდა შოტლანდიის შემდგომი ხელმწიფე ჯეიმზ .
მაგალითად ქაშმირის ტერიტორიაზე პრეტენზიას აცხადებენ ინდოეთის და პაკისტანის ხელისუფლებები; დღეისათვის დავაში მონაწილე თითოეული სახელმწიფო ქაშმირის მთელ ტერიტორიას განიხილავს საკუთარი ტერიტორიის განუყოფელ ნაწილად.
ოკუპირებული ტერიტორია — გეოგრაფიული რაიონი, რომელიც იმყოფება სხვა სახელმწიფოს ან სახელმწიფოების შეიარაღებული ძალების კონტროლ ქვეშ და არ არის ანექსირებული მის მიერ.
მაგალითად ოკუპირებული ღაზის სექტორი, მდინარე იორდანეს დასავლეთი ნაპირი და აღმოსავლეთ იერუსალიმი, რომლის კონტროლსაც ახორციელებს ისრაელი, მაგრამ არაბულ მხარეს გადაცემული აქვს თვითმმართველობის ზოგიერთი ფუნქციები.
მეორე მაგალითია რუსეთი, რომელსაც ოკუპირებული აქვს საქართველოს კუთვნილი აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკა და ცხინვალის რეგიონი, მაგრამ დე-იურე ხელისუფლებას ახორციელებენ ადგილობრივი სეპარატისტები.
ქვეყნების უმრავლესობაში ადმინისტრაციული ერთეულის ტერიტორია წარმოადგენს ორგანიზებულ ნაწილს, რომელიც იმყოფება ქვეყნის კონტროლ ქვეშ, მაგრამ არ გადაიზარდა, ან შესულია ქვეყნის პოლიტიკურ სისტემაში, რომელსაც აქვს თანაბარი სტატუსი სხვა პოლიტიკურ ერთეულებთან, რომლებსაც ხშირად ეწოდებათ ისეთი ადმინისტრაციული ტერმინები, როგორებიცაა "პროვინცია" ან "შტატი".
საერთაშორისო პოლიტიკაში, არასუვერენული გეოგრაფიული ზონის ტერიტორიალურ დანაყოფებს, რომლებიც იმყოფებიან სხვა სახელმწიფოების კონტროლ ქვეშ და არ აქვთ მინიჭებული თვითმმართველობის უფლებამოსილება, როგორც წესი, წარმოადგენენ მეორე დონის ადმინისტრაციულ ერთეულებს; ან ორივეს.
სახელმწიფო წყობის ფედერაციული მოდელის დროს არც ერთ შტატს ან ტერიტორიულ ერთეულს არ უკავია უპირატესი ადგილი, რადგანაც დედაქალაქი მდებარეობს მის საზღვრებში.
დამოკიდებული ტერიტორია — ადმინისტრაციული ტერიტორია, რომელიც არ არის დამოუკიდებელი სუვერენული სახელმწიფო, მაგრამ პოლიტიკურად რჩება სახელმწიფოებრივ წარმონაქმნად.
ჰილდეგარდის პირველი თხზულება , ან სრული სახელწოდებით , მოიცავს თავისი პირველი ღვთისმიერი ხილვების აღწერას, რისი წერაც 1142 წელს, ორმოცდასამი წლის ასაკში დაიწყო.
პირველი ნაწილი გადმოგვცემს ღმერთის შემოქმედების რიგს: შესაქმე, ადამისა და ევას ცოდვით დაცემა, სამყაროს სტრუქტურა , სხეულსა და სულს შორის ურთიერთობა, ღმერთის ურთიერთობა თავის ხალხთან სინაგოგაში და ანგელოზთა გუნდები.
ამ თხზულებაში იგი საუბრობს კოსმოლოგიაზე, განმარტავს ფიზიკური სამყაროს მოქმედებას რელიგიური ალეგორიულობით, რაც, თავის მხრივ, ბერძნულ ტრადიციას ეფუძნება.
ვარსკვლავები, მთვარე და სხვა პლანეტები შედგება წმინდა აირისგან და დეტერმინირებულია სამყაროში, ხოლო ქარების მეშვეობით მოძრაობს ღრუბლები და იცვლება სეზონები დედამიწაზე.
იუტას გარდაცვალების შემდგომ მონასტრის დებმა ჰილდეგარდას სთხოვეს მონასტრის წინამძღოლობა, თუმცა ორმოცდაათ მონაზონ ქალთან ერთად იგი საცხოვრებლად რუპერსბერგში გადადის, ბინგენის მახლობლად, მდინარე რაინის მარცხენა მხარეს.
ამიას გარდა, ჰილდეგარდს ეკუთვნის ბევრი სხვა ლიტურგიკული ჰიმნი-საგალობელი, რომლებიც თავმოყრილია სახელის: „ზეციური გამოცხადების ჰარმონიული სიმფონია“ ქვეშ.
მასვე მიეწერება უამრავი მცირე ზომის თხზულება, როგორიცაა: სახარების კომენტარები და ორი ჰაგიოგრაფიული ძეგლი: „წმინდა აღმსარებელ რუპერტელთა ცხოვრება“ და „წმინდა დისიბოდელ ეპისკოპოსთა ცხოვრება“ .
გოტფრეის გარდაცვალების შემდგომ ჟილბერტ ჟემბლერი მოიწვიეს „ცხოვრების“ დასასრულებლად, თუმცა მას თავის მონასტერში მოუწია დაბრუნება დაწყებული საქმის დასრულებამდე.
ჰილდეგარდის ერთ-ერთი ყველაზე მნიშვნელოვანი თხზულებაა მჭვრეტელობითი თეოლოგიის სამტომეული: , („წიგნი ცხოვრების ღირსებათა“ ან „წიგნი ცხოვრების ჯილდოთა“, 1158-1163) და („წიგნი ღვთაებრივ შრომათა“, ასევე ცნობილი როგორც .
ამ შრომებში ჰილდეგარდი პირველად აღწერს თითოეულ ხილვას, რომლის დეტალები ხშირად უცნაური და ენიგმურია; და შემდეგ განმარტავს მათ თეოლოგიურ შინაარსს „ცხოველი ნათლის ხმის“ სიტყვებით.