polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
სკინჰედების მოძრაობას იგი არათეთრკანიანთა მიგრაციაზე, სოციალური კეთილდღეობის სისტემის ჩავარდნასა და ქალაქებში თეთრებისთვის ცხოვრების გაუსაძლისობაზე რეაქციად მიიჩნევდა, თუმცა ეს ენერგია არიული თემის მშენებლობაზე უნდა მიმართულიყო დაუსახლებელ მთებში.
ფოსკსბერგმა, რომელიც ოდინისტურ პრინციპებზეა მოწყობილი, ეკონომიკურ თვითკმარობას მიაღწია მეცხოველებით, მიწათმოქმედებითა და ხელოსნობით, მცირე „ვოტანის სკოლით“ თემის ბავშვებისთვის.
ჯოსტის აზრები ასახავდა ელსე კრისტენსენის იდეას არქეტიპების გამოღვიძებაზე და მოიცავდა ასევე ნიუ ეიჯ იდეებს, რომლებიც აღებულია იოგადან და ინდუიზმიდან, თვითგანვითარებაზე ხაზგასმით.
მისი აზრით, სწორედ თემი იძლეოდა ხიდს უფრო განვითარებულ არიულ კაცობრიობასთან, და სწორედ ამ უბერმენშებს უნდა მიეყვანათ მსოფლიო ისევ ჰარმონიასთან ბუნებასთან ოქროს ხანაში, რომელსაც ჭვრეტდა ადოლფ ჰიტლერი.
ჰიტლერს ის ინდუისტი ეზოთერული ნაციონალ-სოციალისტის, სავიტრი დევის წიგნ „განათება და მზის“ გავლენით ნახევრად-ღვთიურ რელიგიურ ლიდერად მიიჩნევდა, რომელმაც ყველაფერი გააკეთა ხალხის სასიკეთოდ და მისი ყველა ქმედება ხალხისადმი სიყვარულის დემონსტრაცია იყო, ხოლო მისი მარცხი ისევ გამოუღვიძებელი არიელების სიხარბის და მატერიალიმიზმის შედეგი გახლდათ, თუმცა ნეგატიური ძალების ამ გამარჯვებამ და ჰიტლერის თვითშეწირვამ უნდა გამოაღვიძოს არიელები თავიანთ ბედზე.
არიული სულიერი თვითგანვითარების მისი სისტემა ეფუძნებოდა იოგანანდას ტანტრულ ინდუიზმს, ნორდულ მითოლოგიას და სავიტრი დევისა და ჩილელი ნაციონალ-სოციალისტის, ეზოთერული ჰიტლერისტის, მიგელ სერანოს იუნდუისტურ-ნორდულ იდეებს.
ლეინის აზრით, კატასტროფა მოხდა 325 წელს, როდესაც რომაელებმა, იმპერატორმა კონსტანტინემ, ებრაელებთან კოლაბორაციით მიიღო ქრისტიანობის უნივერსალისტური რელიგია მთელ იმპერიაში.
მისი თქმით, არ არის რთული მისახვედრი, რომ მხოლოდ ებრაელებმა შეიძლება სარგებელი ნახონ რელიგიით, რომელიც ებრაელებს „ღვთის რჩეულ ხალხად“ აცხადებს და სხვა დანარჩენებს მათ მონობას უქადდის, ხოლო ძალაუფლების სისტემა იმის მიხედვით უნდა განვსაჯოთ, თუ ვინ „იღებს სარგებელს“ ამ სისტემისგან.
ებრაელებმა ანტიკური მისტიკური სკოლების სიბრძნე დაამახინჯეს სულიერი ტირანიის დასამყარებლად მთელ დროსა და ყველა ადგილში „ღვთის რჩეულ ხალხად“ რომ აღიარებულიყვნენ.
თუმცა საბედინიეროდ „კაცობრიობის მეგობრები“: ჯადოქრები, ადეპტები, ინიაციატები, ჰერმეტული ფილოსოფოსები, დიდი თეთრი საძმო, შვიდი სხივის საძმო და სხვები დაუპირისპირდნენ ამ ტირანიას.
მათ მოგვცეს ანბანები, ენები, საზომი სისტემები, რელიგიები, მუსიკა, ხელოვნება, წიგნები, მედიცინა, მეცნიერება და სხვა და ხშირად ეკლესიის და სახელმწიფოს შიგნით მოქმედებდნენ საიდუმლოდ, თუმცა როდესაც მათი დანაშაული მჟღავდნებოდა, ხან ჯორდანო ბრუნოსავით კოცონზე წვავდნენ იმის განდობისთვის, რომ დედამიწა მზის გარშემო ბრუნავს, ხან გალილეოსავით უწევად მეცნიერული ფაქტი უერყოთ.
ჰერმეტულმა ფილოსოფოსებმა შეიმუშავეს მეთოდები მათი სიბრძნის კოდირებისთვის გეომეტრიაში, მითებში, რიტუალებში, სიმბოლოებში და გემატრიაში და სხვებს დაუტოვეს გასაშიფრად.
იოქი, რომელიც ოსვალდ შპენგლერის მიმდევარი იყო, ამტკიცებდა, რომ ყველა კულტურა გადის დაბადების, ზრდის, ზრდასრულობის, დაკმაყოფილებისა და სიკვდილის ფაზების ორგანულ კანონზომიერებას.
იოქი მოელოდა, რომ მოხდეობდა დასავლური კულტურის დაკმაყოფილება ძლევამოსილ ევრაზიულ იმპერიუმში, თუმცა ეს არ ხდებოდა დასავლეთის სულიერი ავადმყოფობის გამო, რაც გამოწვეული იყო კულტურული პარაზიმიზმით, რაც გულისხმობს უცხოტომელთა ჯგუფების არსებობას, რომლებიც ვერ მონაწილეობდნენ კულტურის ისტორიულ ბედში.
იოქი თვლიდა, რომ შავკანიანი და აზიელი ხალხები დასავლეთში ანაცვლებდნენ ადგილობრივ თეთრკანიან მოსახლეობას, და ართმევდნენ დასავლურ კულტურას ნედლ მასალას დაკმაყოფილებისთვის.
მაგრამ როგორც კი დასავლურმა კულტურამ ზრდასრულობას მიაღწია რაციონალიზმის ეპოქაში 1750 წელს, ებრაელებმა იგრძნეს შესაძლებლობა, მატერიალიზმის, ეკონომიკის და მევახშეობის გზით, ასევე აბსოლუტიზმისადმი წინააღმდეგობით, საფუძველი შეერყიათ დასავლეთის ტრადიციული სულიერი ელიტებისთვის.
სწორედ ამით ხსნიდა იგი ადამიანების მიერ მითების, ხელოვნების ფორმებისა და სიმბოლოების ინტუიციურ აღქმას და მიიჩნევდა, რომ კოლექტიური არაცნობიერი იყო ლიტერატურის, რელიგიის, ხელოვნების შემოქმედების წყარო თითოეული ადამიანის ფსიქიკაში.
არქეტიპები ფსიქიკის უნივერსალური კონსტრუქტებია, რომლებშიც აკუმულირებულია კაცობრიობის გამოცდილება და, როგორც კოლექტიური არაცნობიერი, არქეტიპები მოცემულია ყველა ადამიანის ფსიქიკაში — ისინი ადამიანში ისევე არსებობენ, როგორც ჩიტებში ბუდის ქსოვისა და შენების იმპულსი, რაც მათთვის არავის უსწავლებია.
გვიანდელ ნაშრომებში, იუნგი არქეტიპებს ახასიათებდა მეცნიერული ტერმინებით როგორც „პრიმორდიალურ სახეებს“, „ინსტიქტურ ტრენდებს“, „არქაულ გადმონაშთებს“, რომლებიც ფილოქენეტიკურ ევოლუციაშია ჩაბეჭდილი.
ვოტანსფოლკი ნოლანის მიერ დანახულ იუნგს განადიდებს, როგორც ევროპელი ხალხების არიული მისტერიების ხელმეორედ აღმომჩენს, განსაკუთრებით გერმანელების, სანამ უცხოურმა, თავსმოხვეულმა, სემიტურმა ქრისტიანობამ მოსწყვიტა ისინი მათი სიცოცხლის პრიმორდიულ წყარეობს, მათ ღმერთებს, მითებს, არქეტიპებს.
არქეტიპული გააქტივების იუნგიანური ხედვის გამოყენებით მაკვანი ამტკიცებს, რომ „იუნგმა იწინასწარმეტყველა, რომ არიული რასა მალე შევა ამბოხებული ვოტანის ეპოქაში, რომელიც აღზევდება ხალხის ცნობიერ გონებაში, როგორც მძინარე ვულკანი ახალი აქტივობისთვის“.
იგი მხატვრობით ალამაზებდა სასმელ რქებს, თითბერის და სპილენძის თორის ჩაქუჩებს, მუხის და ირმის რქის რუნულ ნივთებს, სპირალურ მკლავსახვევებს და სხვა რუნულ სამკაულებს, რომელბიც 14 სიტყვის პრესით იყიდებოდა ვოტასფოლკის თემებში მთელ მსოფლიოში.
მისი გამორჩეული ხელოვნება, რომელიც ასახავდა ვიკინგ მეომრებს, ვოტანს და ანტიკურ მეგალითურ ცერემონიულ ადგილებს, ამშვენებდა 14 სიტვის პრესის პუბლიკაციის გვერდებს, მათ შორის ყოველთვიურ საინფორმაციო ბიულეტენ „ფოკუს თოთხმეტს“.
ნორდული ღმერთების და ქალღემრეთების, მგლების, დრაკონების და რავენების მისი გაკეთებული ხის სკულპტურები ვოტანსფოლკის სათაო ოფისს ამშევენებდა სენტ-მერისში, ხის ტაძრით , მიძღვნილი გუიდო ფონ ლისტის ხსოვნას.
ახალგაზრდობაში იგი იყო ახლადწარმოქმნილი დანიური ნაციონალ-სოციალისტური მუშათა პარტიის მემარცხენე შტრასერისტული ფრთის წევრი, რა დროსაც 1937 წელს დაქორწინდა ალექს კრისტენსენზე, რომელიც ასევე პარტიის წევრი იყო.
ელზემ გაიცნო უილის კარტო, ამერიკელი ულტრამემარჯვენე ლიდერი, და ჯეიმზ უარნერი, ჯორჯ ლინკოლნ როქუელის ამერიკის ნაცისტური პარტიის ნიუ იორკის ორგანოზატორი.
კარტომ მას გააცნო ფრანცის პარკერ იოქის ნაშრომები, უარნერმა კი მიაწოდა ალექსანდრ რუდ მილსის, რასობრივი პაგანური რელიგიის ერთ-ერთი მიმდევრის ნაწერები.
თავის ყველაზე გავლენიან წიგნში, „ოდინისტური რელიგია: ებრაული ქრისტიანობის დაძლევა“ , მილსი წერდა, რომ ნორდულმა რასებმა დაარსეს უდიდესი ცივილიზაციები შუმერში, ეგვიპტეში, სპარსეთში, საბერძნეთსა და რომში, თუმცა ისინი დასუსტდნენ უცხოური იმიგრაციით, რასობრივი აღრევით და მიიღეს მცდარი ებრაულ-პლატონური იდეა ტრანსცენდეტალურ ღმერთზე და თანდათან ქრისტიანული რწმენა ყველა ადამიანის თანასწორობაზე.
მას სურდა პრე-ქრისტიანული ინგლისელების რასობრივი სიძლიერე აღედგინა თავისი „ოდინის ანგლიკანური ეკლესიით“, რომელსაც უნდა დაენერგა ანგლო-საქსონური რასობრივი რელიგია.
1940-იანი წლების შუაში ქრისტიანულ იდენტობაში ახალი იდეები ლოგიკურ თეოლოგიაში შეერთდნენ, თუმცა მათი სრული ვერსიები არ გასაჯაროებულა 1960 წლამდე კონრად გაარდამდე, ბეტრად კომპარეტამდე, უილიამ პოტერ გეილსა და უესლი სმითამდე, რომლებიც წარმოადგნენ ქრისტიანული იდენტობის გერალდ ლ.
აქ - სავარაუდო ლოკაციაა აღმოსავლეთ თურქმენეთი - კაენმა თავისი მიმდევრების ინიციაცია მოახდინა ეშმაკის გეგმაში, გაბატონებულიყო დედამიწის დომინიონზე.
რადგანაც ნავარაუდევი იყო რომ იუდეას ტომი დაქორწინდა კაენის შთამომავლებთან, ებრაელები იყვნენ პირდაპირი მნიშვნელობით ეშმაკის შთამომავლები ორგანიკული სატანური თესლის ხაზით, ასევე შავი და ყავისფერი პრე-ადამიტური რასების შთამომავლები.
ასატრუს თავისუფალი ასოციაციის“ არიანისტი წევრები, სიგი ჰუბარდი, ტომ პაგეტი, ვიატ კალდენბერგი და სხვები მონაწილეობდნენ „ოდინისტური თანამეგობრობის“ დიდი ლოს ანჯელესის განყოფილების დაარსებაში.
პაგეტმა მოიწვია ტომ მეტცგერი, რომელიც ამ დროს ხელმძღვანელობდა „თეთრი ამერიკელების პოლიტიკურ ასოციაციას“, რათა სიტყვა წარმოეთქვა განყოფილების შეკრებაზე, რის შემდეგაც იგი ოდინისტური შეხვედრების ხშირი მონაწილე იყო.
ამის მიუხედავად, ელსე კრისტენსენი თვლიდა, რომ მეტცგერი ზედმეტად რადიკალური იყო, ხოლო არიზონას კინდრედის წევრებს სურდათ, რომ თენამეგობრობა თეთრკანიანთა ინტერესების დაცვაზე ყოფილიყო მიმართული, თუმცა არ ყოფილიყო მტრულად განწყობილი ფერადი რასებისა და ებრაელებისადმი.
რასიალისტებს ნაკლებად საეჭვო მოკავშირეები სურდათ: რედბერდმა დააარსა რასიალისტური „თორის ჩაქუჩის კინდრედი“, ელტონ ჰალმა, რომელიც გამოეყნო არიზონას კინდერდს, დააარსა „ჯომსვიკინგის კინდრედი“, ტომ პაგეტი და ვიატ კალდენბერგი შეუერთდნენ მეტცგერის ახლადჩამოყალიბებულ „თეთრ არიულ წინააღმდეგობას“.
კალდენბერგის პაგანური მსოფლმხედველობა ისტორიას და პოლიტიკას უყურებს როგორც კოსმიურ ბრძოლას ღვთიურ არიულ და დემონურ, არაბუნებრივ იუდო-ქრისტიანულ ძალებს შორის.
არიული რასა იდენტიფიცირებულია დედამიწასთან, სიცოცხლელსა და ბუნებასთან, ხოლო „ტალახის რასები“ სიკვდილთან, ზამთრის დეკადანსთან და მატლებთან, რომელბიც სხვისი სიცოცხლით საზრდოობენ.
როდესაც ბრიტანული ჯარი შევიდა პალესტინაში 1917 წელს, დაიდო ბალფურის დეკლარაცია, რომელიც პირობას იძლეოდა, რომ ბრიტანელები ხელს შეუწყობდნენ პალესტინაში ებრაელთა ეროვნული სახლის დაარსებას.
თუმცა, მიუხედავად იმისა, რომ ებრაელთა გადასახლება პალესტინაში იყო აუცილებელი წინაპირობა ღვთიური აღსრულებისთვის, ებრაელთა სუვერენულის სახელმწიფოს კონცეფცია ანათემად მიიჩნეოდა.
მისი დაკმაყოფილება და ბრიტანელების გამოსვლა ან გაძევება პალესტინიდან ნიშნავდა, რომ პალისტინა დარჩებოდა იუდეის ამარა, ხოლო ისრაელი კვლავ არარსებული იქნებოდა.
როდესაც ბრიტანელები გამოვიდნენ იერუსალიმიდან, ქალაქი გოგის ბოროტმა ძალებმა ჩაიგდეს ხელში სიონისტების დახმრებით - არაავთენტური ებრაელების, რომლებიც უწმინდურ რასებთან შერეული ქორწინებების შთამომავლები არიან.
დევიდ ლეინი ციტირებს მენლი ჰოლის „ყველა ეპოქის საიდუმლო სწავლებებს“: „რადგანაც მსოფლიოში დაღვინებულ გონთა რაოდენობა მცირე იყო, წინაპართა ფილოსოფიური რელიგიური სტრუქტურები გაყოფილი იყო ადამიანის ინტელქტის ორი ფუნდამენტური ჯგუფის მოთხოვნილებების დასაკმაყოფილებლად: ერთი ფილოსოფიური, ხოლო მეორე, რომელსაც არ ჰქონდა უნარი ცხოვრების უფრო ღრმა მისტერიები შეეცნო.
მხოლოდ მცირეთათვის იყო გამხელილი ეზოთერული სწავლებები, ხოლო არაკვალიფიციურმა მასებმა მიიღებს ეგზოთერული ინტერპრეტაციები, რომელიც მარტივი რომ გაეხადათ, სამყაროს სასიცოცხლო ძალები პერსონიფიცირებულნი იქნენ ღმერთების და ქალღმერთების სახით ძველ მითოლოგიებში“.
ადეპტებს, რომლებმაც შექმნეს მითოლოგიები, არ სჯეროდათ რომ ფიზიკურმა თორმა გამოიწვია ელვა მაგიური ჩაქუჩით, ან რომ ფიზიკურმა ზევსმა ისროლა მნათობი ელვები ოლიმპოს მთიდან, ისისმა დანაწევრებული ოსირისი კვლავ სიცოცხლისკენ მოაბრუნა, დედამიწა გაჩერდა ისრაელიტებს რომ დამატებითი მზის სხივები მიეღოთ მტრების გადასანდგურებლად ან ფიზიკური იესო აღსდგა მკვდრედით.
1937 წელს ვანკუვერში კანადურმა ჯგუფმა გაწყვიტა კავშირი ტორონტოსა და ლონდონთან და დაიწყო კავშირების ჩამოყალიბება აშშ-ს დასავლეთ სანაპიროზე, რაც განმტკიცებულ იქნა ყოველწლიური კონფერენციებით ვანკუვერში, პორტლანდში და ლოს ანჯელესში 1939-დან 1947 წლამდე.
კიდევ ერთი აპოკალიფსური ტრაქტატი, „როდესაც ღმერთი უტევს“ , შეიცავდა ქრისტიანული იდენტობის ბევრ მნიშნელოვან იდეას: კაენი იყო „სატანის სინაგოგის“ დამაარსებელი; აშქენაზები არიან „თურქულ-მონღოლური“ წარმოშობის; „სიონის უხუცესთა პროტოკოლები“ ისტორიული ჭეშმარიტებაა.
1960-იან წლებში, როდესაც ქრისტიანული იდენტობა დამკვიდრდა როგორც გავლენიანი ძალა ულტრამემარჯვენე სცენაზე, ებრაელთა ხაზარული წარმომავლობა იყო რწმენის მნიშვნელოვანი დოგმატი.
პროფესორ ჯონ ბითის „რკინის ფრდა ამერიკაზე“ კონცენტრირდებოდა რუსი ებრაელების წარმომავლობაზე, რომლებიც მე-7 საუკუნეში გადავიდნენ ამ რელიგიაზე, ხოლო ცარ ალექსანდრე მეორის რეფორმებმა შესაძლებლობა მისცა მათ ჩამოშლილი რუსეთის იმპერიის ინფილტრაცია მოეხინათ.
პარკერი ამტკიცებდა, რომ „ნამდვილი იუდეას“ მცირე გადმონაშთი შეპირისპირებულია იდუმეველ-ხურიტულ დიდ ჯგუფს, რომლიც თავს ნიღბავს როგორც აბრაამის ნამდვილი თესლი და მიზნად ისახავდა იაკობის შთამომავლების გაძევებას.
ამ მხრივ, ვოტანსფოლკი იდენტიფცირებას ახდენს ადრეულ იუნგთან, რომელიც ნავარაუდევია რომ ინსპირაციას იღებდა მისი თანამედროვე ირაციონალიზმისა და ფოლკიშური ნაციონალიზმისგან.
თავის სადავო წიგნებში, რიჩარდ ნოლი იუნგის ადრეულ ინტელექტუალურ განვითარებას უკავშირებს გერმანული კულტურის ნეორომანტიკულ ინტელექტუალურ კლიმატს, რომლის დროსაც პესიმისტური იდეები დაღმასვლასა და დეკადანსზე ხელმეორედ დაბადების და განახლების ნიცშეანურ მოწოდებებს შეერწყა.
იუნგმა ევოლუციური ბიოლოგის, ერნსტ ჰაეკელისგან აიღო თეორია რომ ინდივიდუალური განვითარების ეტაპები ადამიანთა მოდგმის ევოლუციის რეზუმირებას ახდენდა, რათა არაცნობიერის თავისი ევოლუციური თეორია ჩამოეყალიბებინა.
თუ იუნგი თავიდან ადამიანის გონების არაცნობიერი სტრატის გააქტივებას პათოლოგიად განიხილავდა, 1916 წლისთვის მას უკვე სჯეროდა, რომ ცნობიერმა გონება რევიტალიზაცია მხოლოდ ევროპული ცივილიზაციის რეპრესიული ქრისტიანული საფარის პრე-ქრისტიანულ დონემდე ჩამოჭრით შეიძლება განიცადოს.
სიეტლის სასამართლო პროცესის შემდეგ, რომელზეც დეივიდს 40 წელი შეეფარდა რეკეტისა და შეთქმულებისთვის, ლეინმა „ბრუდერ შვაიგენის“ მისია განსაზღვრა „ქრისტიანული იდენტობის“ ტერმინებით, როგორც ბრძოლა ღვთიური თესლის ხაზსა და ეშმაკის პროგენიას შორის.
იგი აპროტესტებდა გადაწყვეტილებას, რადგან თვლიდა, რომ ბერგის მკვლელობაში უდანაშაულო იყო და დარწმუენებული იყო, რომ ცრუმოწმეობის საფუძველზე გაკეთებული ჩვენების მსხვერპლი გახდა და ორჯერ ერთი და იგივე დანაშაულისთვის წაუყენეს ბრალდება.
ციხეში ლეინმა დაწერა ნაშრომები იმის საჩვენებლად, რომ სიონისტური ამერიკული ისტებლიშმენტი რასობრივ ინტეგრაციას იყენებდა მედიის, საგანმანათლებლო სისტემის და სადამსჯელო იუსტიციის სისტემის დახმარებით, თეთრი რასის დემორალიზებისა და განადგურებისთვის.
ხალხი, რომელიც რასობრივ უცხოტომელებს აძლევს საშუალებს მათთან იცხოვრონ რასობრივი აღრევით გაქრება, რადგან „არცერთ რასას არ შეუძლია მუდმივად განაგრძოს არსებობა ტერიტორიული იმპერატივების გარეშე სადაც გამრავლდება, დაიცავს თავს და თავის თავს განავითარებს“.
თუ სეფარდები იყვნენ ღვთისმოსავები და აპოლიტიკურები, აშქენაზი სიონისტები უსირცხვილოდ ახდენდნენ ევროპული და ამერიკული ებრაელობის ფინანსური და პოლიტიკური გავლენების მობილიზებას მათი სუვერენული სახელმწიფოს კამპანიის მხარდასაჭერად.
ახალადგამოცხადებული „ისრაელის“ ებრაული სახელმწიფო არის ისეთივე უნაყოფო და ერცაზი როგორც მისი წინამორბედი, ჰეროდიანულ-ებრაული სახელმწიფო, რადგან იგი კვლავ უარყოფს იესო ქრისტეს. ებრაელებმა მოიპარეს წმინდა მიწა მისი კანონიერი მფლობელისგან “.
ჰოუარდ რენდმა ასევე გამოხატა ბრაზი ახალ სახელმწიფოზე, რაც შეაფასა როგორც „რენეგადი ებრაელების“ საქმე და არა „ნამდვილი ისრაელიტი ებრაელების“.
გვიანდელ ნაშრომებში მან სიონისტების იდენტიფიცირება მოახდინა „დიდი შეთქმულებასა“ და „ბოროტების პროგრამასთან“, რომლითაც ებრაელებმა მოატყუეს ქრისტიანები რათა ისრაელის სახელმწიფოს კანონიერ მემკვიდრეებად წარმოჩენილიყვნენ.
დეივიდ ლეინმა, ამერიკელმა თეთრმა ნაციონალისტმა 1995 წელს თავის ცოლთან, კატია ლეინთან და მეგობარ რონ მაკვანთან ერთად დააფუძნა „ვოტანსფოლკი“, რასობრივი ოდინისტური ჯგუფი აშშ-ში.
ლეინმა ასევე დააფუძნა „14 სიტყვის პრესა“ და იყო რევოლუციური თეთრი ნაციონალისტური ორგანიზაციის, „ბრუდერ შვაიგენის“ ერთ-ერთი ლიდერი, რომელიც გაასამართლეს რეკეტისთვის, რეკეტში მონაწილეობაში შეთქუმებლისა და ებრაელი რადიოწამყვანის, ალან ბერგის სამოქალაქო უფლებების შელახვისთვის (ლეინი ატარებდა მანქანას როდესაც „ბრუდერ შვაიგენის“ სხვა წევრმა მოკლა ალან ბერგი და ისინი მიმალვას ცდილობდნენ) და 190 წლიანი პატიმრობა მიუსაჯეს.
ლეინის 14 სიტყვიანი სლოგანი გახდა მანტრა თეთრი იდენტობის ჯგუფებისთვის - „ჩვენ უნდა დავიცვათ ჩვენი ხალხის არსებობა და მომავალი თეთრი ბავშვებისთვის“.
ბრუდერ შვაიგენის“ 1983-1984 წლებში მოქმედებდა და ისახავდა მიზნად თეთრკანიანთა რევოლუციის მოწყობას აშშ-ს სიონისტური საოკუპაციო მთავრობის წინააღმდეგ.
სუიფტის მილენიალიზმი იხმობდა ბოროტების დომინიონის პანორამას, რომელიც ეფუძნებოდა „გამოცხადება იოანესის“ მე-17 თავში აღწერილ ბაბილონის მეძვის სურათს, მხეცზე ამხედრებულს შვიდი თავით და ათი რქით: „და ვიხილე ქალი, ზურგზე რომ აჯდა წითელ მხეცს, რომელსაც, გმობის სახელებით სავსეს, შვიდი თავი და ათი რქა ჰქონდა.
ხოლო ქალს ემოსა პორფირი და ძოწეული, ოქროთი, პატიოსანი თვლებითა და მარგალიტებით შემკული, და ხელთ ეპყრა სიბილწითა და მისი სიძვის უწმინდურებით სავსე ოქროს ბარძიმი.
ამ „ბაბილონის მისტერიის“ სისტემას სათავეში ჰყავდა ებრაელობა, ლუციფერის პირდაპირი შთამომავლობა, რომლებმაც დაიმოვნეს თეთრი არიული სამყარო ეკონომიკური საშუალებებით.
თუმცა სვიფტი ჭვრეტდა მომავალ ათასწლეულს, როდესაც ამბოხება საბოლოოდ გაანადგურებს ამ შეთქმულებას და მსოფლიო ებრაელობის საშინელ ძალაუფლებას.
როდესაც ძლევამოსილი ბაბილონი დაეცემა, დაეცემა სიმბოლური მისტერიის სისტემა, რომელიც აკონტროლებს ყველა წარმართულ რელიგიას და ცრუ თეოლოგიას, ფილოსოფიებს, და ეკონომიკურ მანიპულაციას - ლუციფერიანული სამყაროს ყველა ნაწილს, ძალიან მასშტაბური იქნება ამ სამეფოს დაცემა“.
ჩვენი ძველი თეთრი წინაპრები ხვდებოდნენ რომ მემკვიდრეობის და რასის გადასარჩენად, განსავრცობად და აღსაზევებლად საჭირო იყო საშუალებები ხალხის ცნობიერების დასამუხტად.
ვოტანის როგორც „არიული სულის შინაგანი ხმით“ დახასიათებით, მაკვანი აკავშირებს, თუ როგორც მოახდინა გერმანული ხალხის გაერთიანება და ტრანსფორმაცია ვოტანის სულის ამოფრქვევამ „გასაოცარი და თითქმის მყისიერი რკინის ნებით და პროდუქტიულობით“ 1930-იან წლებში.
ვოტანის სული 1945 წლიდან მიძინებული იყო, როდესაც მულტირასობრივმა სახელმწიფოებმა დაიწყეს თეთრი რასის, მისი კულტურის და ტრადიციების მიზანმიმართული გენოციდი.
რადგან არიელებს, მეტად თუ ნაკლებად, მაინც აქვთ შენარჩუნებული ვოტანის ცნობიერების ელემენტი, ეს სული მათი დამცველი ძალა და „ყველაზე სარწმუნო საშუალებაა, რომ ჩვენ საერთო მიზნისთვის და ბედისთვის გავერთიანდეთ“.
1911 წელს ოტო სიგფრიდ როიტერმა დააარსა „გერმანული ორდენი“ და „გერმანული რელიგიური საზოგადოება“ როგორც ჯგუფები, რომლებიც ერთგულნი იყვნენ ეროვნულ იდენტობასთან უფრო ახლოს მდგომი ღმერთების.
ისინი 1924 წელს „იუგენბორნთან“, გერმანული ახალგაზრდული მოძრაობის ლიგასთან გაერიანდნენ რათა დაეარსებინათ „ნორდუნგენი“, რომელიც გახდა მთავარი ნეო-გერმანიკული რელიგიური წრე ვაიმერის რესპუბლიკაში.
ოტგერ გრეფმა, ახალგაზრდული მოძრაობის ლიდერმა, შემდეგნაირად ახსნა ძველი გერმანიკული მითოლოგიის როლი ამ ახალ რელიგიაში: „დონარი და ბალდრი, ლოჰი და ფრეი მხოლოდ სახელებია, რომლებითაც ტევტონი ასახავდა ღვთიურ მისტერიას, რომელსაც თავის თავში გრძნობდა“.
ძველი ღმერთები იყვნენ არა ანტიკვარული კონსტრუქტები, არამედ არქეტიპები, რომლებიც ხელმისაწვდომი იქნებოდნენ თანამედროვე გერმანელებისთვის თუ ისინი თავიანთი სულიერი იდენტობის რეალიზებას მოახდენდნენ.
ნორდუნგენის“ პირველი გამოცემა აცხადებდა: „ბალდერ-სიგფრიდი ჩვენ შორის საუკეთესოებში კვლავ ცოცხლობს, მისი არსი, რომელიც გასხივოსნებულ თავისუფლებაში მდგომარეობს, კვლავ ცოცხალია ყველა ჩვენ მისწრაფებასა და ამბიციაში, და ვინ აურყოფს რომ ვოტანი, მუდმივი მოხეტიალე და გამოცდილების ფაუსტიანელი მაძიებელი, კვლავ ცოცხალია, როგორც თავის დროზე ნორდ ადამიანში?
მზარდი ნაციონალიზმის ფონზე, ფოლკიშური მწერლები სპეკულირებდნენ გერმანელების სულიერ რესურსებზე რომაელ დამპყრობლებთან ბრძოლაში და ქრისიანობის ურჩად მიღებაზე კარლოს დიდის დროს.
მის ფართოდ გავრცელებულ ნოველაში, „ბრძოლა რომისთვის“, ისტორიკოსი ფელიქს დანი აქებდა და ეტრფოდა ძველ გერმენელებს მათი ჰეროიზმის, მამაცობის და დაუმორჩილებლობის გამო, ქრისტიანულ სიმდაბლესთან, სინანულთან და ცოდვილობასთან კონტრასტში.
1893 წელს ვენეციელმა ფოლკლოსირტმა გუიდო ფონ ლისტმა დაიწყო წერა ვოტანისტ სამღვდელოებაზე და სცადა აღედგინა მისი ძველი რელიგია ნორდული საგებიდან, სპეციალური ხაზგასმით ოდინზე და რუნულ სიბრძნეზე.
ლისტის ადრეული მცდელობები აეღორძინებინა ვოტანიზმი მისი წიგნებით და „მაღალი არმანისტური ორდენით“ 1912 წელს გაიმეორა საიდუმლო ნაციონალისტურმა ჯგუფმა, „გერმანენორდენმა“, რომელიც ატარებდა კვაზი-მასონურ რიტუალებს ძველი გერმანიკული მითოლოგიის ფიგურების საფუძველზე.
უილიამ პოტერ გეილმა თავის ბროშურაში „ჩვენი მამათა რწმენა“ აღნიშნა: „სატანამ მოახდინა ევას შეცდენა და მასთან იყოლია შვილი, რომელსაც დაერქვა კაენი“.
კაენი მიუღებელი იყო შემოქმედისთვის, ის შეურთდა სატანის მსახურებს და გახდა პრე-ადამიტური არა-თეთრი საზოგადოების წევრი, რომელიც წარმოიქმნა ლუციფერისგან და მისი დაცემული ანგელოზისგან, რომელიც დედამიწაზე სახლობდა.
იუდას შვილმა კაანიტ ქალთან შვა შელაჰი, რომელიც „იყო მონგრელიზებული თესლის, ნაწილობრივ თეთრი იუდეადან და ნაწილობრივ ნეგროიდისა და აზიატის ნაზავის ბალანსი“.
ვოტანსფოლკი თავის მისიას ხედავს რიჩარდ ვაგნერის, ფრიდრიხ ნიცშეს, გუიდო ფონ ლისტის და კარლ გუსტავ იუნგის ადრეული ძალისხმევის გაგრძელებაში, რათა აღადგინონ არიელები მათი მძლავი კოლექტიური არაცნობიერით.
მაკვანი ციტირებს ლანც ფონ ლიბენფელსის მტკიცებას, რომ ტამპლიერი რაინდები იყვნენ არიული სიბრძნის მცველი შეიარაღებული გვარდია ეკლესიის მიერ მათ ჩახშობამდე მე-12 საუკუნეში.
ტევტონური მითოლოგიის აღორძინება დაჩქარდა ვაგნერის ინსპირაციული მუსიკით და ნიცშეს ჰეროიკული ფილოსოფიით, რაც ახალ შუქზე წარმოაჩენს „დიდხანს რეპრესირებულ არიულ ცნობიერებას“.
მაკვანი აღწერს, თუ როგორც აღმოჩინეს გუიდო ფონ ლისტმა და იორგ ლანც ფონ ლიბენფელსმა ვოტანიზმი და არიოსოფია, მათ მაგალითს მიჰყვნენ კარლ მარია ვილინგური, რუდოლფ ფონ სებოტენდორფი, თეოდორ ფრიტში და დიტერიხ ეკარტი, რომელმაც ახალი არიული თვითშეცნობა წამოიწყო გერმანელებში ნაციონალ-სოციალიზმის მოლოდინში.
კალდენბერგი აკრიტიკებდა ქრისტიანობას, როგორც უცხო ებრაულ პროდუქტს, რომელმაც დაასუსტა პაგანი არიელი ხალხი მათი გაუცხოებით თავისი ღმერთების და ქალღმერთების სასიცოცხლო ძალებთან.
მხოლოდ მას შეუძლია მისი აზრით მასები „საკუთარი თავის ტირანიისგან გაათავისუფლოს“, რომელიც ყოველთვის იმას შეჰყურებს, ვინ მოახდენს მის ექსპლუატაციას, ცხვარია, რომელიც დაიბადა როგორც მონა.
იგი საფუძვლებს იღებს ბრიტანულ ისრაელიზმში, რელიგიურ მოძრაობაში, რომელიც წარმოიშვა მე-19 საუკუნის ინგლისში ჯონ უილსონის და ედუარდ ჰაინის ლიდერობით.
თავის „ლექციებში ჩვენ ისრაელურ წარმოშობაზე“ , უილსონი ამტკიცებდა, რომ ბრიტანელების წარმომავლობის ხაზი იღებს სათავეს ისრაელის ჩრდილოეთის სამეფოს „ათი დაკარგული ტომიდან“.
მთლიანი ისრაელის გაერთიანება იყო უკანასკნელი დღეების წინაპირობა, რაც მოითხოვდა იმას, რომ ისრაელის ათი ტომი, განსაკუთრებით ბრიტანელები, კვლავ შეერთებოდნენ სხვა ტომების შთამომავლებს - განსაკუთრებით ებრაელებს - წმინდა მიწაზე.
იგი ახასიათებდა ჰიტლერს როგორც კოლექტიური არიული არაცნობიერის მიერ შეპყრობილს, რომელსაც არ შეეძლო არ დამორჩილებოდა მისი შინაგანი ხმის ბრძანებებს.
ჯოსტ ტარნერმა დააფუძნა ნაციონალ სოციალისტური კინდრედი 1980-იან წლებში ფოლკიშური „უკან მიწისაკენ“ ტიპის ოდინისტურ კომუნაში სახელწოდებით „ფოლკსბერგი“ ჩრდილოეთ კაროლინის მთებში.
ჯოსტი თავის სწავლებებში არიულ-ვედურ ფასეულობებს, ნორდულ მითოლოგიას და ინდუისტურ ტანტრიზმს აერთიანებს არიელი ადამიანების სულიერი ევოლუციისთვის მათი რასობრივი არქეტიპის მიხედვით.
1970-იანი წლების შუაში ის დაინტერესდა ნორდული პაგანიზმით და ოკულტური ნაციონალ-სოციალიზმით და ჩართული იყო ასატრუს თავისუფალ საზოგადოებაში, შემდეგ კი სტივენ მკნალენის დეიდაშვილთან დაქორწინდა.
თუმცა მას სჯეროდა, რომ როგორც იოქი ამბობდა „კულტურის სიკვდილი მხოლოდ სულიერი ფენომენი შეიძლება იყოს“ და არიული დასავლეთის დაღმასვლა მხოლოდ რელიგიურ ანტიდოტს შეეძლო შეეჩერებინა.
კრისტენსენი არიული კულტურის აღორძნების საფუძველს „ურდის ქვეცნობიერ ელემენტებში“ ხედავდა, რომელიც იუნგის ტერმინებით ინტერპრეტირებულ იქნა როგორც კოლექტიური რასობრივი არაცნოებიერის გენეტიკური გადაცემა.
რასა და რელიგია ორგანულად დაკავშირებულია, ხოლო ოდინიზმის წყაროები ბიოლოგიურია: „მისი პრინციპები ჩვენ გენებშია კოდირებული. ოდინიზმი ანსხეულებს. ჩვენი მრავალმხრივი ბრძოლის რეალობას ბედის დაკმაყოფილებისთვის“.
მან მოძრაობას მოუტანა არსებითი რესურსები, მათ შორის ჰენრი ფორდთან ახლო ურთიერთობის პრესტიჟი, მედიაში მუშაობის გამოცდილება და ბიზნეს-კავშირების მძლავრი ქსელი.
მის მიერ ებრაელთა საერთაშორისო შეთქმულების თეორიის ბრიტანულ ისრაელიზმთან კომბინირება გახდა მოძრაობის წევრობისა და დისკურსის განმსაზღვრელი მნიშნელოვანი ეპიზოდი.
თანამედროვე ნაციონალ-სოციალისტების უმრავლესობა ქრისტიანობას თეთრი არიული რასობრივი იდენტობის მნიშვნელოვან რელიგიურ გამოხატულებად მიიჩნევს, მაგრამ ამერიკელი ულტრამემარჯვენეების რამდენიმე ახალი რასობრივი რელიგია სრულიად უარყოფს დასავლეთის ქრისტიანულ მემკვიდრეობას.
ოდინისტური მოძრაობა ნორდული და ტევტონური პანთეონებიდან ღმერთების მოხმობით და ძველი ინდო-ევროპელი ხალხების ფესტივალების, რიტუალებისა და ჩვეულებების აღორძნებით მიზნად ისახავს დაარღვიოს 2 ათასი წლის შემდეგ უცხოტომელის მიერ თავსმოხვეული ქრისტიანობის ბატონობა.
არიელ წინაპართა ღმერთების ხელმეორე სულიერი აღმოჩენა მიმართულია თეთრ რასაში წმინდა მსოფლმხედველობის დანერგვაზე, რომელიც ეფუძნება ტომობრივ გრძნობებს და კაცობრიობის პარტიკულარისტულ ხედვას.
კამერონმა ეს მსჯელობა ახალ ეტაპზე აიყვანა 1934 წელს ებრაელების დაკავშირებით „ესავის რასასთან“, ანტი-ისრაელურ ძალასთან, რომელიც დღემდე მოქმედებს.
ბრიტანული ისრალიზმის სხვა მიმდევარმა, ფრედერიკ ჰაბერმანმა აღწერა ებრაელების აღრევა ედომელებთან, იდუმეველებთან და სირიელებთან, რის გამოც მათ შეიძინეს მუქი გარეგნობა, თვალსაჩინო კონტრასტში მაღალ და ღია ისრაელელებთან.
უესლი სუიფთმა, რომელსაც ჰქონდა დიდი გავლენა რიჩარდ ბატლერზე, მსგავსი კვაზი-გნოსტიკური ანთროპოგენია შეიმუშავა, რომელიც გულისხმობდა, რომ ადამის რასა იყო ღმერთის პირდაპირი სულიერი მემკვიდრე, რომელიც შეიქმნა მზის სისტემის შექმნამდე.
არათეთრკანიან პრე-ადამიტებს ასევე ჰქონდათ არამიწიერი წარმოშობა ლუციფერის სამფლობელოში, რომელიც დედამიწაზე მოვიდა მის დაცემულ მსახურებთან ერთად საიდანღაც გალაქტიკიდან.
სუიფთი ამტკიცებდა, რომ ლუციფერმა შეაცდინა ევა, რომელმაც შვა კაენი, რომლის პროგენია, „ლუციფერის ვაჟები და ქალიშვილები“, ცნობილნი იყვნენ როგორც „ებრაელები“.