polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
3 დღის შემდეგ კომპანიამ ოფიციალურად განაცხადა, რომ პოსტერები რეკლამის მნიშვნელობით იყო გამოფენილი, როგორც თიზერები -ის პირველი მინი-ალბომის, რომელიც შემდეგ თვეში გამოდიოდა — 2009 წლის იანვარში — სახელად კი „“ ერქმეოდა.
გოგოები ერთდროულად გამოდიოდნენ „-ით“ კორეაში და „“ იაპონიაში, მიიღეს მონაწილეობა იაპონიის ისეთ ღონისძიებებში, როგორიცაა „ “, სადაც 4 დეკემბერს შეასრულეს 2 სინგლი: „“ და „“.
პირველივე დღეს გაყიდული იყო 21 000 ასლი, და ალბომმა შედძლო დაეკვაებინა მეორე ადგილი ჩარტში „“, გასაკვირვად კარგი შედეგია, რადგან სიმღერების უმეტესობა კორეულ ენაზეა.
ჯგუფის ოფიციალური დებიუტი შედგა 2007 წლის 5 აგვისტოს არხი -ის მუსიკალურ შოუ „-ზე“ პირველი გამოსვლით, და სხვა მომდევნო გამოსვლებით მუსიკალურ პროგრემებში სამხრეთი კორეის არხებთა შორის სხვა ორზე: „!
ერთ-ერთი ვერსიით, ამ ხმალს წარმომავლობა იმ ჯვაროსნებს უკავშირდება, რომლებიც ჯვაროსნული ლაშქრობების პერიოდში თოთქოსდა კავკასიაში დარჩნენ.
აღსანიშნავია,რომ ევროპულ ხმლებზე მგელი ძალიან სტილიზებულად არის წარმოდგენილი - 9-11 შტრიხით, ხოლო ქართული და კავკასიური მგლები გამოსახულია მთელი ტანით, აქცენტირებულია კიდურები, თავი და ბალანიც კი.
პეტერ მუნიხი, რომელიც საუკუნის დასაწყისში ზოლინგენში მოღვაწეობდა დამღად საკუთარ სახელთან ერთად სამეფო სფეროს იყენებდა, ხოლო ხმლის მეორე მხარეს, მგლის დამღას სვამდა.
აქედან გამომდინარე, მანამ, სანამ ჩვენ არ გაგვაჩნია აღნიშნული დამღების უფრო ძველი ქართული ნიმუშები, უნდა ვივარაუდოთ, რომ კალდიმის დამღაც ევროპიდან, გერმანიიდან შემოსული, ანუ იმპორტირებული სადამღო ნიშანი იყო, რომელიც ხევსურულ რეალობაში, სავარაუდოა „დედალ ფრანგულად“ მოინათლა.
ბუხანხასანის მონუმენტი ბუხანსანის სასაზღვრო ინსპექციის წლისთავისადმი მიძღვნილი სილას მმართველი ჯინჰეუნგის მიერ, კორეის ეროვნული მუზეუმი, სეული
სიმ ჯიბეკის სერტიფიკატი განსაკუთრებული დამსახურებისთვის, მან გამორჩეული წვლილი შეიტანა ჩოსონის დინასტიის დაფუძნებაში, დონგ-ას უნივერსიტეტი, პუსანი
ეროვნული საგანძური — მატერიალური განძი, არტეფაქტები, ნაკვეთი, ან შენობა, რომელიც აღიარებულია სამხრეთ კორეის მთავრობის მიერ, როგორც განსაკუთრებული მხატვრული ან ისტორიული ძეგლი, ღირებული ქვეყისთვის.
სახელწოდება არის დანიშნული მემკვიდრულად ერთ-ერთი რვა სახელმწიფოსგან, რომელიც დაერქვა კულტურლი მემკვიდრეობის ადმინისტრაციის ადმინისტრატორის მიერ კულტურული მემკვიდრეობის დაცვის კანონების თანახმად კულტურული განვრცელების კომიტეტთან ბჭობის შემდეგ.
1955 წელს სამხრეთ კორეის მთავრობამ გამოსცა დეკლარაცია ეროვნული საგაძურის შესახებ, რომ ეროვნული საგანძურის ხელშეუხებლობის ბრძანება გაიცა იაპონიის მიერ კორეის ოკუპაციის დროს.
მიმდინარე სია თარიღდება 1962 წლის 20 დეკემბრით, როდესაც კულტურული დაცვის აქტი ძალაში შევიდა უმაღლესი საბჭოს მიერ, ეროვნული რეკონსტრუქციის დროს.
ეროვნული საგანძურიდან ბევრი პოპულარულია ტურისტული მიმართულებით, მაგალითად როგორიცაა ჯონგმიო- სამეფო საგვარეულო სალოცავი, ბულგუკსა, სეოკგურამი და ტრიპიტაკა კორეანა ხეინსაში.
პირველი სია კორეის კულტურული საგანძურისა შეადგინა კორეის გენერალ-გუბერნატორმა 1938 წელს იაპონიის ოკუპაციის დროს, „ჩოსონის დინასტიის დროინდელი აქტის“ დახმარებით.
1995 წელს კონსოლი ნაჩვენები იქნა -ზე ლოს-ანჯელესში, სადაც გაცხადადა კონსოლის მახასიათებლები და ასევე ის, რომ მისი ფასი იქნებოდა 399 აშშ დოლარი.
1996 წელს, 64-ის გამოსვლის შემდეგ, სატურნის გაყიდვებმა საგრძნობლად იკლო, კონკურენცია ვერ გაუწია მის მოწინააღმდეგე კონსოლს -ს და მთლიანად ჩავარდა აშშ-ის ბაზარზე და 1998 წელს ამ რეგიონში კონსოლის გაყიდვები შეწყდა.
1976–1986 წლებში არგენტინის ეროვნული ნაკრების შემადგენლობაში 70 შეხვედრა ჩაატარა, რომლის მაისურით პირველად 1976 წლის 20 მარტს, სსრ კავშირის ეროვნული ნაკრების წინააღმდეგ საერთაშორისო ამხანაგურ შეხვედრაში გამოვიდა მინდორზე.
არგენტინელებმა თამაში ასეთი შემადგენლობით დაიწყეს: უგო ორლანდო გატი, ხორხე კარასკოსა, დანიელ კილერი, ხორხე ოლგინი, ალბერტო ტარანტინი, ოსვალდო არდილესი, რიკარდო ბოჩინი, მარსელო ტრობიანი, მარიო კემპესი, ლეოპოლდო ლუკე და ამერიკო გალიეგო.
არგენტინელებმა თამაში ასეთი შემადგენლობით დაიწყეს: ნერი პუმპიდო, ოსკარ გარე, ხულიო ოლარტიკოეჩეა, ოსკარ რუჯერი, სერხიო ბატისტა, კლაუდიო ბორგი, ხორხე ბურუჩაგა, რიკარდო ჯუსტი, დიეგო მარადონა, სერხიო ომარ ალმირონი და დანიელ პასარელა.
1987–88 წლის სეზონში გასულ სეზონთან შედარებით სერია -ს გათამაშებაში ორი მატჩით ნაკლებს ატარებს და სულ 21-ჯერ გამოდის მწვანე მინდორზე, თუმცა ამჯერად წინასგან განსხვავებით ორჯერ მეტი — ექვსი გოლი გააქვს მეტოქეთა კარში.
ამას გარდა იტალიის თასის გათამაშებაში, წინა სეზონის მსგავსად, ახლაც 8 შეხვედრაში იღებს მონაწილეობას, თუმცა მეტოქეთა კარის აღებას ამჯერად მხოლოდ ერთხელ ახერხებს.
საფეხბურთო კარიერის მანძილზე, საკლუბო და სანაკრებო მატჩებში გატანილი აქვს 175 გოლი, რითაც ფეხბურთის ისტორიაში მცველებს შორის მეორე ადგილს იკავებს რონალდ კუმანის შემდეგ.
2009 წლის დეკემბრიდან ოთხი წლის განმავლობაში ერთ-ერთი ყველაზე უფრო პოპულარული და ტიტულოვანი არგენტინული კლუბის — ბუენოს-აირესის „რივერ პლეიტის“ პრეზიდენტის პოსტი ეკავა.
პასარელა, როგორც გუნდის კაპიტანი დიდ გავლენას ახდენდა თამაშის მთელ მსვლელობაზე, ხშირად ერთვებოდა შეტევებში და თავისი ორგანიზატორული თვისებებით დიდწილად განსაზღვრავდა გუნდის წარმატებას.
მისთვის დამახასიათებელი ემოციური, თავდადებული და შთამაგონებელი თამაშის გამო გულშემატკივრებმა მას „დიდი კაპიტანი“ , ხოლო ელეგანტური და არისტოკრატული თამაშის სტილის გამო ფრანც ბეკენბაუერის მსგავსად „ელ კაიზერი“ შეარქვეს.
მიმდინარე ჩემპიონატში „ინტერი“ 38 ქულით მესამე ადგილს იკავებს და მხოლოდ 4 ქულით ჩამორჩება გათამაშების გამარჯვებულს — „ნაპოლის“, რომელიც მარადონას წყალობით კლუბის ისტორიაში თავის პირველ სკუდეტოს იგებს.
დანიელ ალბერტო პასარელა (; დ. 25 მაისი, 1953, ჩაკაბუკო, ბუენოს-აირესის პროვინცია, არგენტინა) — არგენტინელი ფეხბურთელი და ფეხბურთის მწვრთნელი.
შედეგიანობის მხრივ უფრო იღბლიანი და ერთგვარად დრამატულიც გამოდგა მისი გამოსვლა იტალიის თასის გათამაშებაში, სადაც მხოლოდ 8 შეხვედრაში — ოთხჯერ მეტოქეთა კარის, ხოლო ერთხელ — საკუთარი კარის აღებასაც ახერხებს.
2011 წლის 23 დეკემბერს სიმეონემ ატლეტიკო მადრიდი ჩაიბარა, რითაც დაიწყო ფეხბურთის ისტორიაში ერთ-ერთი ყველაზე წარმატებული თანამშრომლობა.
სიმეონემ მოკლე დროში საშუალოზე ოდნავ მაღალი მიზნებისთვის მებრძოლი გუნდი, არათუ ისტორიულ სიმაღლეებს დაუბრუნა, უფრო მეტიც, იგი სავსებით თანაბარ კონკურენტად ჩამოყალიბდა მსოფლიო ფეხბურთის ისტორიაში ერთ-ერთ ყველაზე ძლიერ კოლექტივებად მიჩნეული „ბარსელონასა“ და რეალ მადრიდისთვის.
სიმეონემ და ატლეტიკომ პირველივე სეზონში მოახერხეს ქვეყნის თასის მოპოვება, თუმცა განსაკუთრებული იყო 2012-13 წლების სეზონი, სადაც ატლეტიკომ ესპანეთის ჩემპიონის ტიტული მოიპოვა, უეფა-ს ჩემპიონთა ლიგიდან კი უძლიერესი ბარსელონა გამოთიშა და ფინალს უწია, სადაც მოსისხლე რეალ მადრიდთან დამატებით დროში დამარცხდა.
სიმეონემ და კომპანიამ ჩემპიონთა ლიგის ფინალს 2015-16 წლების სეზონშიც უწიეს, გზად კვლავ ჩამოიცილეს ბარსას ვარსკვლავთკრებული და პეპ გუარდიოლას გაწვრთნილი ბაიერნი, თუმცა ფინალში ბედის ირონიით კვლავ მოსისხლე რეალს შეხვდნენ და ისევ დამარცხდნენ, ამჯერად პენალტების სერიაში.
რასინგში მშვენიერი მუშაობის შემდეგ სიმეონემ „ესტუნდიანტესი“ ჩაიბარა და 2006 წელს მოკრძალებულ გუნდს ჩემპიონობა მოაპოვებინა 1983 წლის შემდეგ პირველად და ისტორიაში მეოთხედ.
სიმეონემ პირველივე სეზონში ბრწყინვალე სტილში მოიპოვა ჩემპიონობა, რასაც კატასტროფული მეორე სეზონი მოჰყვა სადაც რივერმა 107 წლიანი ისტორიის მანძილზე პირველად ბოლო ადგილი დაიკავა ლიგაში, რასაც სიმეონეს სწრაფად განთავისუფლება მოჰყვა.
რივერ პლეიტის შემდეგ სიმეონემ „სან ლორენსო“ ჩაიბარა, საიდანაც ასევე დაითხოვეს არადამაკმაყოფილებელი შედეგების გამო, შემდეგ იყო იტალიური „კატანია“, საიდანაც სწრაფადვე წამოვიდა, ისევ რასინგი მცირე ხნით და შემდეგ მოწვევა ესპანური ატლეტიკოდან, სადაც კარიერის უმეტესი და საუკეთესო ხანი გაატარა და გულშმატკივართა კერპად ითვლებოდა.
სიმეონემ აქტიური საფეხბურთო კარიერა სამშობლოში დაიწყო „ველეს სარსფილდის“ რიგებში, საიდანაც ევროპაში გადაბარგდა, სადაც 15 წლის განმავლობაში იტალიის და ესპანეთის რიგი საფეხბურთო კლუბების ვინაობას იცავდა: „პიზა“, სევილია, ატლეტიკო მადრიდი, ინტერნაციონალე და „ლაციო“.
იგი ამომრჩეველს დაპირდა კორეის სახალხო დემოკრატიულ რესპუბლიკასთან დაახლოების პოლიტიკის გატარებას, დედაქალაქის გადატანას ქალაქ ტეჯონში, სადაც იგი მუშაობდა მოსამართლედ, ექვსდღიანი სამუშაო კვირის შეცვლას ხუთდღიანით.
2004 წლის 12 მარტს ქვეყნის პარლამენტმა მას იმპიჩმენტი გამოუცხადა, მაგრამ 14 მაისს კონსტიტუციურმა სასამართლომ აღნიშნული გადაწყვეტილება უარყო.
ქარქაშის შუა სალტეებზე მირჩილულია მართკუთხა ფორმის თასმის გასაყრელები, რომლებშიც გაყრილია ტყავის თასმები, ხოლო ამ უკანასკნელზე ოქროზარნიშით მორთული გობაკებითტყავის ვიწრო ქამარია დამაგრებული.
შაშკა“. მისი სახელწოდება ჩერქეზულიდან მომდინარეობს და „დიდ დანას“ ნიშნავს. სავარაუდოდ, მისი სამშობლოც ჩერქეზეთია. წერილობით წყაროებში „შაშკა” პირველად 1625 წელს იტალიელ მოგზაურს ჯოვანი დე ლუკას აქვს მოხსენიებული ჩერქეზების აღწერილობაში.
ხან გირეი აღნიშნავდა, რომ „შაშკებს ატარებენ ცეცხლსასროლ იარაღთან ერთად, ვისაც ჰქონდა იარაღი, მას აუცილებლად ჰქონდა შაშკაც.“ აქედან გამომდინარე, სავარაუდოა, რომ შაშკა კავკასიელი მეომრის აკაზმულობის უცილობელ ატრიბუტად იქცა.
რუსა -მ თავისი ყურადღება მიმართა რელიგიის გაძლიერებისაკენ, ვანის ტბის ჩრდილოეთ სანაპიროზე ააშენა ქვეყნის უმაღლესი ღვთაების ხალდის საკულტო ქალაქი, რადგან მანამდელი საკულტო ქალაქი მუსასირი ძვ.
გარდა ამისა, რუსა -მ განახორციელა სამხედრო ლაშქრობები დასავლეთის მიმართულებით, ხელთ ჩაიგდო უამრავი ტყვე, რომლებიც გამოიყენა ქვეყანაში ციხესიმაგრეებისა და სხვა დიდი ნაგებობების მშენებლობისათვის.
რუსა -ის მამა, არგიშთი , მამამისის, რუსა -ის, წარუმატებელი ლაშქრობის შემდეგ იძულებული იყო ასურეთისთვის დაეთმო ურარტუს მნიშვნელოვანი ნაწილი და სავარაუდოდ, იხდიდა ხარკსაც.
სიუჟეტი მიმდინარეობს სმითების ოჯახის გარშემო, რომელიც შედგება 6 წევრისგან, ესენია — სტენი, ოჯახის მარჩენალი, ცენტრალური დაზვერვის აგენტი და რესპუბლიკელი; ფრენსინი, სტენის ცოლი და ოჯახის დიასახლისი; სტივი; სტენისა და ფრენსინის ვაჟიშვილი, ჭკვიანი და თავისთავში დაჯერებული ახალგარდა; ჰელეი, სტენისა და ფრენსინის 18 წლის ქალიშვილი, ულტრალიბერალურად მოაზროვნე სტუდენტი; როჯერი, სარკასტული, პირქუში, მარტოხელა უცხოპლანეტელი; კლაუსი, მოლაპარაკე ოქროს თევზი, რომელსაც გადანერგილი აქვს ამერიკელი სპორტსმენის ტვინი.
სამხრეთის პარკის მსგავსად სერიალში ყურადღება არის გამახვილებული სხვადასხვა აქტუალურ თემებზე, როგორებიც არის მასობრივი კულტურა, პოლიტიკა, რელიგია და კიდევ სხვა თემები, რომლებიც ხშირად ფიგურირებს საზოგადოებაში.
ძირითადი მიზეზი ეფუძნებოდა ბაშკირელების შიშს დაეკარგათ ძალაუფლება, საგვარეულო უფლებები რუსული კოლონიზაციის შედეგად მიწებზე, ასევე იყო ბაშკირეთის რუსეთთან შეერთების სხვა პირობების დარღვევა.
ბაშკირელები გამოდიოდნენ ბაშკირეთში შიდა სამმართველო სისტემის შესანარჩუნებლად და გამოხატავდნენ უკმაყოფილებას გადასახადების გაზრდასთან დაკავშირებით, მოხელეების შეკრების დროს მათი ბოროტად გამოყენებით, ცდილობდნენ დაეცვათ თავიანთი რელიგიურ - კულტურული და საყოფაცხოვრებო ტრადიციები მუსლიმების გაქრისტიანების მცდელობისგან, ადგილობრივი ხერლისუფლების წარმომადგენლებისთვის უფლებების შეზღუდვით.
ერთის მხრივ ისტორიკოსები ამაში ხედავენ სოციალურ და კლასობრივ წინააღმდეგობათა გამოხატვას, ხაზგასმით ბაშკირული დაბალი სოციალური კლასების ეთნოსის მნიშვნელობისთვის, მიიჩნევენ, რომ „ეს იყო მუშა მასების შეიარაღებული პროტესტი ფეოდალური და ეროვნული ჩაგვრის წინააღმდეგ“ .
სხვების აზრი გამომდინარეობს სპეციფიკური ხასიათის კონცეფციიდან რუსეთისა და ბაშკირეთის ურთიერთობაში, როგორც ეთნოპოლიტიკური სისტემათა განსხვავებული დონის ცივილიზაცია და საზღვრავენ რუსული ხასიათის ყოფას ისტორიულ ბაშკირეთში, რუსეთთან მიერთებას მიიჩნევენ დაპყრობის ინტერპრეტირებულ ფორმად, ბაშკირეთის ყველა მეამბოხის მოძრაობაში შუასაუკუნოვანი თავისუფალი ვასალური იდეალოგიის არსებობის მტკიცებით.
ბაშკირეთის აჯანყებებში აღიარებულია მაღალი სოციალური ფენის ლიდერობა, რუსეთის მოქალაქეობაზე უარის იდეა, მისი ხასიათი ქვეყნის მასშტაბით წინასაერო მოძრაობის ნიშნებით და საკუთარი სახელმწიფოს შექმნის ტენდეციით.
მთავრობის განკარგულებები 1736 წლის 11 თებერვლიდან და 1736 წლის 16 თებერვლიდან მიზნად ისახავდა კონტროლის შექმნას ბაშკირეთის შიდა თვითმმართველობის სისტემაზე და გამოაცხადეს ყველაზე სასტიკი აჯანყების შესახებ.
შედეგები: 1663 ბოლოს — 1664 დასაწყისში ნოღაიდური ტერიტორიის ბაშკირელების მოლაპარაკება სამეფო ხელისუფლებასთან და მათი გაგზავნა მოსკოვში შედგა, მას შემდეგ, რაც აქტაი დოსმუხამეტოვი და დინმუხამეთ იულაევი მეფე ალექსეი მიხაილოვიჩევის მიერ იყვნენ შერჩეულნი და გადაეცათ საჩივარი დოკუმენტი, მეამბოხეთა სურვილები დაკმაყოფილდა.
სამეფო ხელისუფლებამ უზრუნველყო მეამბოხეთა ძირითადი მოთხოვნები (უფიციალურად დაადასტურა ბაშკირების საგვარეულო უფლება მიწებზე, პირობა დადო გადასახადების აკრეფის ბოროტული ქცევა შეეწყვიტათ და ა.შ).
მიზეზები: ბაშკირთა უფლებების დარღვევა, უფის მუნიციპალიტეტის გამგეობის თვითნებობა, გადასახადების ზრდა, მუსლიმანების ძალადობრივი გაქრისტიანების მცდელობა და სხვ.
შედეგები:სამეფო ხელისუფლებამ გამოაცხადა უარი მუსლიმანების გაქრისტიანების პოლიტიკაზე, ოფიციალურად გაასამართლა ბაშკირებისთვის ქონების ჩამორთმების პოლიტიკა, უზრუნველყო ბაშკირების მოთხოვნები ბაშკირეთის რუსეთთან გაწევრიანებასთან დაკავშირებით პირობების გათვალისწინების შესახებ.
მეტაურები: კარასაკალი , ალანზიანგულ კუტლუგუზინი, მანდარ კარაბაევი, სულტან არასლანბეკოვი, ტილევკეი ულატემიროვი, ბულატ ზალიკეევი, კუზიაშ რახმანგულოვი, მენდიარ არკაევი, შიგანაი ბურჩაკოვი და სხვ.
მეთაურობდნენ: ალდარ ისიანგილდინი, დიუმეი იშკეევი, კუსიუმ თიულეკეევი, იმანი, მურატი, ურაკაი იულდაშბაევი, ხაზი აკუსკაროვი და სხვ.
შედეგები: ბაშკირული ქონების ხელში ჩაგდების გაძლიერებული მცდელობა, მოსაკრებლების და გადასახადების გაზრდა, გაქრისტიანების მცდელობები და უფას ადმინისტრაციის თვითნებობა.
მეთაურები: ბეპენია ტოროპბერდინი, კუსიაპ სულტანგულოვი, რისაი იგემბეტოვი, მანდარ კარაბაევი, სეიტბაი ალკალინი, ტიულკუჩურა ალდაგულოვი და სხვა.
შედეგები: სოიმონოვის სახელმწიფო ძალებით ზაფხულ - შემოდგომაზე 1737 წელს დანგრეული და დამწვარი იყო 30- ზე მეტი სოფელი ხოლო მოკლული დაახლოებით 900 ადამიანი .
ზოგჯერ მათ გაგრძელებად ითვლება მთები, რომლებიც გადაჭიმულები არიან უფრო შორს — აღმოსავლეთისკენ, მთელი ადამავის რეგიონის და ცენტრალური აფრიკის რესპუბლიკის საზღვრის იქით.
აქვს ვულკანური წარმოშობა, ზღვის დონიდან საშუალო სიმაღლეა — დაახლოებით 1000 მეტრი, უმაღლესი მწვერვალია — ოკუ, 3011 მეტრი, სხვა მწვერვალებია: ბამბუტო , მბამი .
დასახელება წარმოდგება ადგილობრივი ფულას ტომის წინამძღოლის სახელისაგან, რომელსაც ერქვა მოდიბო ადამა, რომელმაც დააარსა ადამავის ემირატი, რომელიც მოიცავდა პლატოს დიდ ნაწილს და რომელმაც იარსება მის გარდაცვალებამდე, ანუ 1848 წლამდე.
თავის მხრივ პლატოს სახელიდან წარმოიშვნენ დასახელებები: ადამავის რეგიონი კამერუნში, ადამავის შტატი ნიგერიაში და ადამავა-უბანგური ენების ჯგუფი, რომლებიც ძირითადად გავრცელებულები არიან აღმოსავლეთით.
უნჰიეონის სასახლე , აგრეთვე ცნობილი როგორც უნჰიეონგუნგის სამეფო რეზიდენცია — ყოფილი კორეის სამეფო რეზიდენცია, რომელიც მდებარეობს 1144-10 უნნ-ნი-დონგში, სეული, სამხრეთ კორეა.
ყველაზე სახელგანთქმული არის ნორაკდანგის შიგნით მდებარე სამზარეულოს სტრუქტურა, რომელიც სავარაუდოდ გამოიყენებოდა მნიშვნელოვანი ღონისძიებების დროს საკვების მოსამზადებლად.
მიუხედავად ამისა, სარეზიდენციო კომპლექსი დაევონ-გუნის მემკვიდრეობიდან გადავიდა იაპონიის კოლონიური მმართველობის ქვეშ, ის დააბრუნეს 1949 წელს და 1993 წელს ის მიჰყიდეს სეულის მთავრობას.
დღევანდელი ნაგებობა შედარებით პატარაა მის წინა შენობასთან შედარებით, დღესდღეობით დუკსუნგის ქალთა უნივერსიტეტი ფლობს მისი ტერიტორიის ნაწილს, ასევე სხვა პატარა ტერიტორიებს, რომელშიც შედის უნჰიეონის სამეფო ბაღი და ბიეოლჰადანგ ჰანოკის სასტუმრო.
ინტერიერის ზოგიერთი ნაწილი განაახლეს და შეიცავს სხვადასხვა მანეკენებს, მათი ჩაცმულობაა კი ზუსტად შეესაბამება სხვადასხვა დროის კორეის ისტორიის ჩაცმულობას.
ნორკადანგის არის ყველაზე დიდი შენობა კომპლექსის შიგნით, ასევე გამოყოფილია ტერიტორია, სადაც მეფე გოჯონგისა და იმპერატრიცა მიეონგსეონგის ქორწილია განსახიერებული.
1964-65 წლებში ვიეტნამი-აშშ ურთიერთობის გამძაფრების დროს ვიეტნამის სამამულო ფრონტმა მოუწოდა ვიეტნამის დემოკრატიულ რესპუბლიკის ხალხს სოციალისტური სამშობლოს დასაცავად სამხრეთ ვიეტნამში და ეროვნულ-განმათავისუფლებელი მოძრაობის მხარდასაჭერად.
1971 წლის დეკემბერში ვიეტნამის სამამულო ფრონტის ყრილობამ განიხილა ვიეტნამის დემოკრატიულ რესპუბლიკაში სოციალისტური მშენებლობისა და აშშ-სთან დაპირისპირების გადაწყვეტა.
ყრილობამ გამოაცხადა, რომ მხარს უჭერს სამხრეთ ვიეტნამის მოსახლეობის ბრძოლას, სამხრეთ ვიეტნამის განთავისუფლების ეროვნულ ფრონტს , სამხრეთ ვიეტნამის რესპუბლიკის დროებით რევოლუციურ მთავრობას , სამხრეთ ვიეტნამის ეროვნულ-დემოკრატიულ და მშივიდობისმოყვარე ძალთა კავშირს .
ვიეტნამის სამამულო ფრონტის პროგრამა განსაზღვრავდა ბრძოლის ძირითად მიმართულებას „მშვიდობიანი, ერთიანი, დამოუკიდებელი, დემოკრატიული და აყვავებული ვიეტნამისათვის“ ჟენევის შეთანხმების საფუძველზე, ითვალისწინებდა ნორმალურ ეკონომიკურ, კულტურულ და საზოგადოებრივ ურთიერთობათა აღდგენას, ზონებს შორის თავისუფალ მიმოსვლას, ეროვნული კრების საყოველთაო არჩევნების ჩატარებას , ქვეყნის თანდათანობით გაერთიანებას.
ქვეყნის დატოვების შემდეგ სახელმწიფოში ჩნდება ჭორები შეთქმულებაზე, ზოგიერთ პროვინციაში არეულობაა, მაგრამ სერიოზულ ხასიათს ეს მოვლენები არ იღებს, მანამ სანამ ქვეყანაში არ ვრცელდება ინფორმაცია, რომ მეფე ბარბაროსებს ჩაუვარდა ტყვედ.
თამაშის დაწყების მომენტში ქვეყანა გაყოფილია ხუთ ნაწილად, ოთხი მათგან ზემოთ ჩამოთვლილ ჰერცოგებს ეკუთნით ხოლო მეხუთეში ჯერ კიდევ რჩება მეფის ერდგული ხალხი.
ომის პერიოდში რამდენიმე დიდგვაროვანმა მათ შორის მთავარი გმირის მამამ გადაწყვიტეს შეეჩერებინათ სისხლისღვრა, მაგრამ როდესაც მოსათათბირებლად შეიკრიბნენ, მათ დაესხნენ თავს და ამოწყვიტეს, დაჭრილმა და დაქანცულმა მთავარმა გმირმა ძლივს-ძლიობით დააღწია თავი იქაურობას, გაიქცა და თავი შეაფარა ყველასგან მივიწყებულ ნახევარკუნძულს სადაც შეიკრიბნენ მეფის ერთგული დარჩენილი მეომრები.
თამაში ვითარდება შუასაუკუნოვან ბრიტანეთში 1066 წელს, მაგრამ მიუხედავად ამისა, თამაშში ყოველთვის არ არის დროის ლიმიტი და სცენარის გაგრძელება შეიძლება მოხდეს ასი წლის მერეც.
მას ზრდიდენ ყაჩაღები და ბანდიტები რომლებიც ძარცვავდნენ სოფლებს და პატარა ქალაქებს, და როგორც ჩანს იმ პერიოდში მას საჭმლით არ ანებივრებდნენ.
ვირთხა“ უსუსტესი ჰერცოგებს შორის რომელიც დეპიუსების საგვარეულო მამაულში დაიბადა და ერთადერთი რომელიც ახერხებს გაქცევას როდესაც ყველა სხვას მთავარი გმირი კლავს.
ერთ-ერთ თავის პირველ სამხედრო ლაშქრობაში მან დაკარგა თვალი მთავარი გმირის მამასთან ბრძოლაში და დაიფიცა, რომ არ დაწყნარდება სანამ მთავარი გმირის ოჯახის თავები არ დაამშვენებს მისი სასახლის კედლებს.
სამხედრო კამპანიის ერთადერთი და მთავარი მიზანია ინგლისის გაერთიანება რომელიც მოიცავს ამპარტავანი და მაღალქედი ჰერცოგების და გრაფების განდევნას და კანონიერი მეფის ძალაუფლების აღდგენას.
იაპონიის მიერ კორეის ნახევარკუნძულის ოკუპაციის დროს რაც დარჩა გიეონგჰუის სასახლიდან იაპონიის მთავრობამ ყველაფერი მიისაკუთრა და მის ადგილას ააშენა სკოლა იაპონელებისთვის.
თავდაპირველი სასახლის ორი ძირითადი შენობა - სუნგჯეონგჯეონის სატახტო დარბაზი და ჰეუნგჰვამუნის კარიბჭე დაიშალა და სეულის სხვადასხვა ადგილებში გადავიდა.
მისი რეკონსტრუქცია დაიწყო 1990 წელს სამხრეთ კორეის მთავრობის ინიციატივით, აღედგინათ „ხუთი გრანდიოზული სასახლე“, რომელიც ძალიან მძიმედ დააზიანა და გაანადგურა იაპონიამ.
გარკვეული დროის განმავლობაში სასახლეს ეკავა დიდი ადგილი, ეს დასტურდება თუნდაც იმით, რომ მას ჰქონდა თაღოვანი ხიდი, რომლითაც უკავშირდებოდა დეოკსუგუნგის სასახლეს.
მეფის სამეფო აუდიტორიისთვის სასახლეს ჰქონდა სუნგჯეონგჯეონისა და ჯაეჯეონგჯეონის შენობები, ხოლო საძილე შენობებს წარმოადგენდნენ იუნგბოკჯეონი და ჰოესანგჯეონი.
ჩოსონის დინატიის ბოლო პერიოდში გიეონგჰუიგუნგი მეფის მეორე სასახლედ მიიჩნეოდა, ასევე ის განლაგებული იყო სეულის დასავლეთ ნაწილში, ამიტომაც გიეონგჰუიგუნგს ასევე უწოდებდნენ სეოგვოლს .
გიეონგჰუის სასახლე (კორეულად: გიეონგჰუიგუნგი, სიტყვასიტყვით ჰარმონიული სიმშვიდის სასახლე) — სასახლე, რომელიც მდებარეობს სამხრეთ კორეაში, სეულში.
ავტორია 161 სამეცნიერო ნაშრომის, გამოქვეყნებული აქვს 10 მონოგრაფია, მათ შორის: გახანგრძლივებული ადგილობრივი გაუმტკივარება, როგორც სამკურნალო მეთოდი , ქვემო კიდურების ვენების ვარიკოზული გაგანიერება , სასწრაფო გადაუდებელი დახმარება მუცლის ღრუს ორგანოების მწვავე ქირურგიული დაავადებების დროს ; მისი ხელმძღვანელობით დაცულია 8 საკანდიდატო და 2 სადოქტორო დისერტაცია.
1919 წლის 15 მაისის გამთენიისას დაიწყო საბერძნეთის პირველი ქვეითი დივიზიის ჯარების გადასხმა ნახევარკუნძულ ჩეშმეზე, კარაბურუნის რაიონში და სმირნის პორტში.
1919 წლის 13 მაისს „ოთხთა საბჭომ“ აღიარა საბერძნეთის უფლება სმირნის ოკუპაციაზე, რის შესახებაც ბრიტანელმა ადმირალმა სპეციალური ნოტით მიმართა სულთნის ხელისუფლებას.
ამ გადაწყვეტილების მიღებაში ძირითადი როლი ითამაშა დიდმა ბრიტანეთმა, რომელიც ცდილობდა ახლო აღმოსავლეთში საიმედო მოკავშირის შეძენას საბერძნეთის სახით, ამის საფასურად იგი მხარს უჭერდა მის ირედენტისტულ მიდრეკილებას შეექმნა დიდი საბერძნეთი.
სმირნაზე პრეტენზიას აცხადებდა იტალია, რომელიც უკვე აკონტროლებდა მცირე აზიის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილს 1912 წლის თურქეთ-იტალიის ომში გამარჯვების შემდეგ და რომლის ძალებიც განთავსებული იყვნენ ქალაქ იზმირის სამხრეთით.
მიუხედავად ამისა სმირნის თურქული მოსახლეობის ნაწილმა გადაწყვიტა საკუთარი თავი თავად დაეცვა, მაგრამ ადგილობრივი თურქები სიმცირის გამო ვერაფერს გახდნენ.
დროშის ფერები ტრადიციულია არაბული ქვეყნების დროშებისთვის, ორი ვარსკვლავი ნიშნავს ეგვიპტეს და სირიას, ორი რეგიონი შემავალი გაერთიანებულ არაბთა რესპუბლიკაში.
მწვანე ფერი — ფატიმიდების ფერი, თეთრი — ომაიანების, შავი — აბასიანების და წითელი ფერი — ხაშიმიტების დინასტიის ფერი დამატებული იყო, როდესაც შერიფი ჰუსეინ იბნ ალი ალ-ჰაშიმი შეუერთდა არაბულ აჯანყებას 1916 წელს.
1958 წელს, სირიამ და ეგვიპტემ ერთიანი სახელმწიფო შექმნეს — გაერთიანებული არაბული რესპუბლიკა და მიიღეს ჰორიზონტალური წითელ-თეთრ-შავი დროშა ორი მწვანე ვარსკვლავით , რომელიც დღევანდელი სირიის დროშაა.
არაბული აჯანყების დროშა გახდა პირველი დროშა, რომელიც გამოიყენება დღევანდელი სირიის ტერიტორიაზე, ოსმალური იმპერიისაგან დამოუკიდებლობის გამოცხადების შემდეგ 1918 წლის 30 სექტემბერს.
ჰანიანგდოსეონგი ან ქალაქ სეულის კედელი — ქვისგან, ხისგან და სხვა მასალისგან აგებული კედლების კომპლექტი, აშენებულია ქალაქის დასაცავად, სეულის დამპყრობლების წინააღმდეგ.
დღესდღეობით კედლის 12 კილომეტრიანი მონაკვეთი აღნიშნულია, როგორც ისტორიული ძეგლი ნომერი 10 და შესაბამისად დაცულია მისი კარიბჭეები, წყლის შესასვლელები და სახანძრო სასიგნალო ბორცვები.
მეფე სეჯონგ დიდის მეფობის დროს შუა საუკუნეში, კედელზე მასშტაბული სარეკონსტრუქციო სამუშაოები ჩატარდა, მათ შორის მიწისგან გაკეთებულ კედლებს ჩაენაცვლათ მართკუთხა ქვების სექციები.
197,400 ახალგაზრდა მამაკაცი 2 წლის განმავლობაში მოექცნენ რეკვიზიციის ქვეშ და ომის შემდეგ 98 დღეში დაასრულეს ციხე-დარბაზის მშენებლობა ბუგაკსანის, ნაკსანის, ნამსანისა და ინვანგსანის მთების გაყოლებაზე.
1395 წელს, მხოლოდ ხუთი წლის შემდეგ, რაც მეფე თაეჯომ დააარსა ჩოსონის დინასტია, მან განამტკიცა მთავრობის ოფისი , რათა აეგო ციხე-დარბაზი, რომელიც დაიცავდა სეულს.
ხმალზე დაგებულია ფოლადის ვადაჯვარი, რომელიც ზედა მხარეს თითბრით მოზარნიშებული ყვავილოვანი ორნამენტით არის მორთული, ხოლო უკანა მხარეს თითბრის ზარნიშით მხოლოდ გეომეტრიული კლაკნილი ხაზებია გამოყვანილი, რომლებიც მთლიანობაში თითქოსდა ოთხგვირგვინიან ფიგურას ქმნის.
ასეთი ორნამენტი დამახასიათებელია - საუკუნეების სპარსული ხმლების მორთულობისათვის, რომლებზეც ძირითადად იწერებოდა ყურანიდან ნაწყვეტები, ხოლო ამ შემთხვევაში საქმე გვაქვს ირანული ხმლის პირის ქართულ მინაბაძთან, სადაც გადმოტანილია ორნამენტის მხოლოდ ფორმა, შესრულების დონე კი საკმაოდ დაბალია.
1898-1900 წლებში ცხოვრობდა და მოღვწეობდა ეკატრინოსლავში, სადაც აქტიურად მონაწილეობდა ადგილობრივი რსდმპ ადგილობრივი კომიტეტის შექმნასა და საქმიანობაში.
1917 წლის აპრილში ლენინთან ერთად დაბრუნდა რუსეთში, მონაწილეობდა რსმდპ კონფერენციაში, ფილიპე მახარაძესთან ერთად ხელმძღვანელობდა გაზეთ „ბრძოლას“.
მიხეილ ცხაკაია (დ. 4 მაისი, 1865, ხუნწი, სენაკის მაზრა — გ. 19 მარტი, 1950, მოსკოვი, რუსეთის სფსრ) — ქართველი საბჭოთა რევოლუციონერი და პოლიტიკური მოღვაწე.
თუ გავიხსენებთ, რომ მეფე ალექსანდრე დიდმა ლორე სვეტიცხოველს შესწირა, ქალკედონური ეკლესიების მშენებლობა და ქართული ეპიგრაფიკა ბუნებრივ მოვლენად უნდა მივიჩნიოთ ლორე-ტაშირში - ამ უძველეს ქართულ მხარეში.
აღნიშნულ წარწერაში საინტერესოა ის ფაქტი, რომ მასში ნახსენები სახელი „ფიჩოსანთა“ კიდევ ერთხელ ადასტურებს - „ქართველ ან საერთოდ ქალკედონელთა ფიჩოსანთა არსებობას, ე.
შაჰნაზირში დაცული ერთი ქართული წარწერის საფუძველზე, რომელშიც ნახსენებია „აბოზი“ ანუ, „აბოცი“, ლეონ მელიქსეთ-ბეგი ფიქრობს, რომ ეს სახელწოდება გადმოტანილი უნდა იყოს ყაიყულის აბოციდან აქაური მოსახლეობის ლორე-ტაშირში გადმოსახლების დროს.
შაჰნაზირსა და მის მიდამოებში დაცულია რამდენიმე ქართული ასომთავრული წარწერა, აგრეთვე - ქანდაკება-ჩუქურთმა ქვაზე, რომლებიც სომეხ კათოლიკებს ჩაუტანებიათ ეკლესიების კედლებში.
ქვემო ეკლესიაში, სამხრეთ შესავლის კარის მარჯვნივ, სარკმელქვეშ არის ცხრასტრიქონიანი ქართული წარწერა, რომელშიც მოხსენიებულია ამ ეკლესიის აღმშენებლები - ოთხი ძმა ძნელაის-ძენი.
შაჰნაზირის ახლოს ჯუჯექენდაში, გორაკზე ერთნავიან, ნახევრად დანგრეულ ეკლესიაში აღმოჩენილია ნუსხა-ხუცურით შესრულებული ექვსსტრიქონიანი წარწერა - „სახელითა ღმრთისაითა ესე ჩუენ გორაკელთა, ფიჩოსანთა, დავწერეთ: ვინ უწინა მოკუდეს, ი დღე ჟამი უწირონ ყოველთა“.
ბალდუინ -ის გარდაცვალების შემდეგ იერუსალიმის გვირგვინი შესთავაზეს მის ძმას, ევსტასეს, მაგრამ ჟოსლინ ქორთნეიმ განაცხადა, რომ ახალი მეფე ბალდუინ ბურქი უნდა გამხდარიყო.
ერთნი აღნიშნავენ, რომ იგი წარმატებით იბრძოდა შეიარარებული დაჯგუფებების წინააღმდეგ, მის დროს დასრულდა სამოქლაქო ომი, რომელიც ქვეყანაში 15 წლის მანძლზე მიმდინარეობდა და გააერთიანა ლიბანის მთავარი პოლიტიკური ძალები.