polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
კუნძული პირველად 1770 წელს აღმოაჩინა კაპიტანმა ჯეიმზ კუკმა, მაგრამ მაშინ ის ვარაუდობდა, რომ მის მიერ აღმოჩენილი მიწა სამხრეთი კუნძულის ნაწილი იყო.
მაორის ენაზე კუნძულს ჰქვია რაკიურა , რაც ითარგმნება, როგორც «მბოლავი ზეცა» — სავარაუდოდ განთქმული ჩრდილოეთის ციალის პატივსაცემად, რაც დამახასიათებელია კუნძულისათვის.
1905 წლის 17 ოქტომბრის მანიფესტის შემდეგ, ორგანიზაციამ - სოციალ-დემოკრატიული მუშათა პარტიის ბათუმის კომიტეტის სოხუმის ჯგუფმა, რომლის ერთ-ერთი ხელმძღვანელი ელეონორაც იყო, რეალურად ხელში აიღო ქალაქ სოხუმის მმართველობა და მეფის ხელისუფლების თითქმის ყველა სტრუქტურა ჩაანაცვლა: ჩამოაყალიბა სახალხო მილიცია, ქალაქი უბნებად დაყო და ბოიკოტი გამოუცხადა ქალაქის თვითმმართველობას.
1919 წლის 12 მარტს ელეონორა მახვილაძე არჩეულიქნა საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის დამფუძნებელი კრების წევრად საქართველოს სოციალ-დემოკრატიული მუშათა პარტიის სიით.
შედიოდა საქართველოს სოციალ-დემოკრატიული მუშათა პარტიის ქალთა კომიტეტში, რომელიც არალეგალურად მუშაობდა პოლიტიკური პატიმრების და მათი ოჯახების დასახმარებლად.
შემდეგ 1789 წელს კუნძულს მიადგა ბრიტანელი კაპიტანი უილიამ ბლაი, რომელიც ცდილობდა თავი დაეხსნა გემ «ბაუნტის» აჯანყებულებისგან, რომლებმაც გემის ეკიპაჟის 18 წევრთან ერთად ის ჩასვეს 23-ფუტიან ბარკასში სექსტანტის და ჯიბის საათის, ასევე საკვების და წყლის რამდენიმე დღის მარაგთან ერთად, მაგრამ რუკებისა და კომპასის გარეშე.
ბერნაბომ შეიმუშავა ადამიანის წამების პროგრამა, რომელიც 40 დღე გრძელდებოდა, და საგანგებოდ იმ მიზნით გამოაქვეყნა, რათა ქვეშერვდომებში შიში დაენერგა.
თუმცა, ამჯერად მეტი ყურადღება იქნა გადატანილი სინთეზატორებსა და მოტორიკულ რიტმებზე, რომლებიც გერმანული ელექტრონული მუსიკის შთაგონებით იქნა შემუშავებული .
ალბომი ჩაწერილი იქნა მას შემდეგ, რაც დასრულდა ნიკოლას რეგის ფილმის „ადამიანი, რომელიც დედამიწაზე ჩამოვარდა“ გადაღებები, რომელშიც ბოუიც მონაწილეობდა.
ფანკისა და კრაუტროკის, რომანტიკული ბალადების და ოკულტიზმის აღრევით, აღწერილია, როგორც „მოულოდნელად ბოუის ერთ-ერთი ყველაზე ხელმისაწვდომი ალბომი და ამავე დროს ყველაზე მიუწვდომელიც.
პირველად იგი გამოვიდა 1985 წელს -ზე, ორიგინალური შავ-თეთრი გარეკანით, მეორედ - 1991 წელს, -ზე , მესამედ - 1999 წელს -ზე , უკანასკნელად - 2007 წელს -ზე, ორიგინალური გრამფირფიტის გარეკანის დიზაინის რეპროდუქციით.
1878 წელს [მელქისედეკ ნაკაშიძესთან, მაქსიმე ჩხატარაშვილთან და ივანე ხავთასთან ერთად იყო იმ ჯგუფის წევრი, რომელიც თბილისში გურიიდან მიიწვიეს ძველ საგალობელთა ნოტებზე ჩასაწერად.
1878 წლის 5 ოქტომბრიდან 1882 წლის 10 დეკემბრამდე ამზადებდა მედავითნეებს და საეკლესიო გალობის მასწავლებლებს თბილისის ეკლესიებისთვის ანჩისხატის ეკლესიაში.
ის მელქისედეკ ნაკაშიძესთან ერთად ბავშვობაში იმ ცხრა ყმაწვილში აღმოჩნდა, რომელიც ბერმა ბენედიქტე ბარკალაიამ ათონის მთაზე გაგზავნა საეკლესიო გალობის შესასწავლად.
მან ლიხაურის მოსახლეობას გაუუქმა საეკლესიო გადასახადი, დრამის ფული, რაც კომლზე ორ მანეთს შეადგენდა და მძიმე ტვირთად აწვა მოსახლეობას, რის გამოც სხვა სოფლების მღვდლები გაუნაწყენდნენ.
ცოლი და მცირეწლოვანი შვილი გარდაიცვალა, რის შემდეგაც საცხოვრებლად დაბრუნდა მშობლიურ ლიხაურში ლიხაურის ღვთისმშობლის სახელობის ეკლესიის ახლომდებარე სენაკში.
ლაუს კუნძულები დიდი ხნის განმავლობაში იმყოფებოდნენ ტონგის გავლენის ქვეშ: კუნძულელებსა და ტონგელებს შორის ხდებოდა რეგულარული საქონელბრუნვა, არსებობდა პოლიტიკური კავშირებიც.
კუნძულების პირველი ევროპელი აღმომჩენი გახდა ინგლისელი მოგზაური ჯეიმზ კუკი, რომელმაც 1774 წელს აღმოაჩინა ლაუს არქიპელაგში შემავალი კუნძული ვატოა.
1792 წელს ბრიტანელმა მოგზაურმა უილიამ ბლაიმ აღმოაჩინა კუნძული ლაკემბა, ხოლო 1797 წელს ბრიტანელმა მისიონერმა ჯეიმზ უილსონმა — კუნძულები ვანუა-მბალავუ და ფულანგა.
ლაუს ჩრდილოეთის კუნძულები, რომელიც გადაჭიმულია სამხრეთისკენ კუნძულ ტუვუტამდე, იმყოფებოდნენ ტავეუნის კუნძულის ბელადების მმართველობის ქვეშ, და კუნძულების მოსახლეობა რეგულარულად უხდიდა ხარკს ტუი-ტაკაუს .
გეოგრაფიული და კულტურული თვალსაზრისით, ლაუს კუნძულებს უკავია გარდამავალი მდგომარეობა ფიჯის მელანეზიის კუნძულებსა და ტონგის პოლინეზიის კუნძულებს შორის.
ტრუზიანის წინასწარი ინფორმაციით უდანაშაულო ადამიანები კალაშნიკოვის ტიპის ავტომატით დახოცა ჯარისკაცმა, ვალერი პერმიაკოვმა, რომელმაც მანამდე უკანონოდ დატოვა სამხედრო ნაწილის ტერიტორია.
მკვლელობაში ეჭვმიტანილია გიუმრის 102-ე რუსული სამხედრო ბაზის ჯარისკაცი ვალერი პერმიაკოვი, რომელმაც თვითნებურად მიატოვა დისლოკაციის ადგილი და იმავე დღეს ცდილობდა თურქეთ-სომხეთის საზღვრის გადაკვეთას.
19 იანვარს სომხეთის ჯანმრთელობის დაცვის სამინისტროს ინფორმაციით, გარდაიცვალა ექვსი თვის ბავშვი, სერიოჟა ავეტისიანი, რომელიც რუსეთის სამხედრო ბაზის მახლობლად მცხოვრები ოჯახის მკვლელობის დროს დაიჭრა.
სომხეთის გენერალური პროკურატურის ცნობით, პერმიაკოვს რუსეთი გაასამართლებს, რადგან რუსეთის კონსტიტუციით, რუსეთის მოქალაქე არ შეიძლება გადაეცეს სხვა ქვეყანას, იქ გასასამართლებლად.
სამეფოს მართავდნენ ავსტრია–უნგრეთის იმპერიის ჰაბსბურგი იმპერატორ–მეფეები, უნგრეთის მეფის ტიტულით . მონარქი ტიტული იყო "ხორვატიისა და სლავონიის მეფე".
სეხემიბის, სეთ-პერიბსენის და ხასეხემუის მეფობის შუალედებს შორის, თუ გავითვალისწინებთ სახელების ხასეხიმის და ხასეხემუის მსგავსებას და იმ ფაქტს, რომ ხასეხემის საფლავი არ არის აღმოჩენილი, შესაძლოა ჩაითვალოს ხასეხემი და ხასეხემუი ერთ პიროვნებად.
ხასეხემმა რაც ნიშნავს „კვერთხით გაბრწყინებული“ შესაძლოა თავისი სახელი შეცვალა ხასეხემუით რაც ნიშნავს „ორი კვერთხით მბრწყინავს“, ეგვიპტის შიდა სამოქალაქო ომის დამთავრების შემდეგ.
მისი სახელიც ,ორი კვერთხით მბრწყინავი“ სავარაუდოდ უნდა ნიშნავდეს ჩრდილოეთისა და სამხრეთის შერიგებას, ამიტომ ფარაონ ხასეხემუის სერეხი გაჯერებულია ორივე მიწის მფარველი ღვთაებებით: ჰორით და სეთით.
რამდენიმე ეგვიპტოლოგი თვლის, რომ ხასეხემუი იყო ძველი ეგვიპტის ჭეშმარიტი გამაერთიანებელი და არა ფარაონები მენესი და ნარმერი ან მეფე სკორპიონი.
ხასეხემუიმ ორ ქვის ჭურჭელზე წარმოადგინა ზემო ეგვიპტის ქალღმერთ ნებეხტის მიერ ზემოეგვიპტური გვირგვინის მასზე გადაცემის სცენა, ნიშნად ზემო და ქვემო ეგვიპტის მიწების გაერთიანებისა.
სავარაუდოა, რომ ხასეხემუი იყო მეორე დინასტიის უკანასკნელი ფარაონი, რადგან არის მონაცემები მის ცოლზე დიდ დედოფალ ნიმაათაპზე, რომელიც იყო მესამე დინასტიის დამფუძნებელ ფარაონ ჯოსერის დედა.
ხასეხემუის მეფობის დროს უკავშირდება ეგვიპტეში მეტალურგიის განვითარება, ამაზე მეტყველებს პალერმოს ქვის წარწერა სპილენძის სტატუის დამზადების შესახებ რომელზეც ეწერა „უმაღლესი ხასეხემუი“.
1964 წელს ბრონფენბრენერი სიტყვით გამოვიდა კონგრესის სიღარებესთან ბრძოლის კანონპროექტის მოსმენაზე, რომელშიც ამტკიცებდა, რომ ზომებია მისაღები ბავშვების დასახმარებლად, რათა შემცირდეს სიღარიბის გავლენა პიროვნების განვითარებაზე.
ეს თვალსაზრისი ეწინააღმდეგებოდა იმ დროს გაბატონებულ შეხედულებას, რომ ბავშვის განვითარება წმინდა ბიოლოგიური პროცესია, და მასზე არ ახდენს გავლენას გამოცდილება და გარემოს ფაქტორები.
თავისი განცხადების გამო, იგი მიწვეული იყო თეთრ სახლში ამ საკითხის განსახილველად კლაუდია ალტა " " ჯონსონთან, რომლის დროსაც განიხილეს სხვა ქვეყნებში ბავშვის მოვლის პროგრამები.
გარდა ამისა, იგი მიიწვიეს ფედერალურ კომისიაში, რომელსაც დაევალა მოეფიქრათ გეგმა, რომელიც შეამცირებდა სიღარიბის გავლენას ბავშვებზე და მისცემდა მათ განათლების მიღების თანაბარ შესაძლებლობებს მდიდარ მოსწავლეებთან შედარებით.
ბრონფენბრენერმა დაარწმუნა კომისია, რომ ძალისხმევა მიმართულიყო ბავშვის ოჯახის და თემის ჩართულობის გაზრდაზე იტერვენციის პროცესში, რათა პროგრამას ასევე ეზრუნა განვითარებისათვის ხელსაყრელი გარემოს შექმნაზე.
ბრონფენბრენერის შეტანილმა წვლილმა დაეხმარა -ს გარემოში ინტერვეციების მეთოდების შექმნაში, როგორიცაა ოჯახის მხარდაჭერის სერვისები, ვიზიტები სახლში და განათლება მშობლებისთვის.
ომის შემდეგ, ის ცოტახნით იყო უფროსი თანაშემწე კლინიკური ფსიქოლოგიის ახლად დაარსებულ კლინიკური ფსიქოლოგიის ტრენინგ პროგრამაში, ვაშინგტონის შტატში.
ამის შემდეგ, ორი წლის განმავლობაში იყო ასისტენტ პროფესორი მიჩიგანის უნივერსიტეტში, და შემდეგ, 1948 წელს გადავიდა კორნელის უნივერსიტეტში ასისტენტ პროფესორად.
კონის თქმით ბრონფენბრენერმა გადამწყვეტი როლი ითამაშა სოცილურ მეცნიერებებში იმის გააზრებაში, რომ ". თუნდაც უმცირესი პიროვნული ურთიერთობა, ბავშვსა და მშობელს შორის, არ არსებობს სოციალურ ვაკუუმში, არამედ ჩართულია, თემის უფრო დიდ სოციალურ, საზოგადოებრივ, ეკონომიკურ და პოლიტიკურ სტრუქტურებში".
მისმა თეორიამ ასევე ხელი შეუწყო განვითარების კვლევების ჩატარებას; დაკვირვებებისა და ექსპერიმენტების წარმართვაში, გარემოს კონკრეტული ფაქტორების გამოსაკვეთად, რომლებსაც შეიძლება ჰქონდეთ გავლენა განვითარებაზე.
ბრონფენბრენერი მუშაობდა ლექტორად კორნელის უნივერსიტეტში და განვითარების მკლევარების არა ერთი თაობა გაზარდა, რომლებიც ახლა, როგორც კორნელის უნივერსიტეტი აცხადებს არიან, "ლიდერები ამ სფეროში."
მისი თეორია ამბობს, რომ არსებობს გარემოს ზეგავლენის მრავალი დონეები, რომლებმაც შეიძლება იქონიოს გავლენა ბავშვის განვითარებაზე, დაწყებული ადამიანებით და ინსტიტუციებით, რომლებიც დაბადებიდანვე ახდენენ გავლენას ინდივიდზე და დამთავარებული ზოგადი, საზოგადოებრივ-კულტურული გავლენებით.
მოგვიანებით, მან გაითვალისწინა დროის ზემოქმედებაც, როგორიცაა დროთა განმავლობაში მომხდარი კონკრეტული მოვლენები და ცვლილებები კულტურაში, თეორიაში ქრონოსისტემის დამატებით.
განვითარების კონკრეტული მიმართულება, არის შედეგი პიროვნებაზე მოქმედი გარემოს გავლენების, როგორიცაა მისი მშობლები, მეგობრები, სკოლა, სამსახური, კულტურა და ასეშემდეგ.
მის დროინდელ განვითარების ფსიქოლოგიას, ის ხედავდა, როგორც მიმართულს, განვითარებაზე მოქმედი მხოლოდ ინდივიდუალური გავლენების კველვაზე, არაბუნებრივ პირობებში; მისი სიტყვებით რომ ვთქვთ, განვითარების ფსიქოლოგია იყო: ". მეცნიერება ბავშვების უცნაური ქცევის შესახებ, უცნაურ სიტუაციებში, უცნაურ ზრდასრულებთან, დროის უმცირესი პერიოდის განმავლობაში."
ური ბრონფენბრენერი ამერიკელი განვითარების ფსიქოლოგი, - დაბადებული საბჭოთა კავშირში - რომელიც ცნობილია თავისი ბავშვის განვითარების ეკოლოგიური სისტემების თეორიით.
თავისი ცხოვრების განმავლობაში, ბრონფენბრენერმა 300-ზე მეტი ნაშრომი და 14 წიგნი დაწერა, და მიიღო იაკობ გოლდ შურმანის საპატიო პროფესორის წოდება ადამიანის განვითარების სფეროში კორნელის უნივერსიტეტში.
1513 წელს ჯეიმზ -ის ფლოდენის ბრძოლაში გარდაცვალების შემდეგ ტახტზე ავიდა მისი ვაჟი ჯეიმზ , რომელსაც ჯერ კიდევ არ შესრულებოდა 2 წელი.
მცირეწლოვანი მეფის რეგენტთა საბჭოს თავდაპირველად ხელმძღვანელობდა დედოფალი მარგარეტ ტიუდორი, თუმცა მისმა პროინგლისურმა სიმპატიებმა და ანგუსის გრაფთან ახალმა ქორწინებამ შოტლანდიის მაღალსაზოგადოებაში უკმაყოფილება გამოიწვია.
ჰერცოგის სახელმწიფოებრივი ნიჭი და პირადი ავტორიტეტი ხელს უწყობდა წონასწორობა შეენარჩუნებინა ბარონების ორ მტრულად განწყობილ დაჯგუფებას, არანომის და ანგუსების საგრაფოებს შორის.
ჯეიმზ -მ, რომელიც ბავშვობაში იჩაგრებოდა ანგუსის გრაფის ანგლოფილური პარტიის მხრიდან, მთელი თავისი ცხოვრების მანძილზე შეინარჩუნა მტრული დამოკიდებულება ინგლისის მიმართ.
თუმცა,პირველ ხანებში, სანამ მოქმედებდა ინგლის-საფრანგეთის ზავი, ეს მტრობა არ გამომჟღავნებულა, პირიქით მიმდინარეობდა მოლაპარაკება მეფისა და ჰენრი უფროს ქალაიშვილის მერის ქორწინების შესახებ.
თუმცა ჰენრი -ს განხეთქიელბამ რომის პაპთან კათოლიკების სასტიკმა დევნამ და ჯეიმზ -ის დინასტიურმა კავშირმა საფრანგეთთან, 1530-იანი წლების ბოლოს მკვეთრად დაძაბა ინგლის-შოტლანდიის ურთიერთობა.
ჯეიმზ -ს მიეცა დამოუკიდებელად მართვის უფლება, თუმცა ხელისუფლება ფაქტობრივად ხელში ჩაიგდო ანგუსის ჰერცოგმა ჩაგიდო, რომელსაც ახალგაზრდა მეფე ედინბურგის სასახლეში შინაპატიმრობაში ჰყავდა.
შოტლანდიელი ბარონების უმრავლესობამ უარი თქვა მხარი დაეჭია ჰერცოგის მმართველობისთვის, თუმცა 1526 წლის აჯანყება გრაფ ლენოკსის მეთაურობით, რომელსაც სურდა ახალგაზრდა მეფის განთავისუფლება, დამარცხდა, ხოლო თვითონ ლენოკსი კი მოკლეს.
გარდა ლეგენდარული ძინგსუსა , იყო კიდევ რვა სამეფო გვარის იმპერატორი ქალი, მათი მემკვიდრეები კი ხშირად არჩეულნი იყვნენ იმპერატორული სისიხლის მამისეული მხრიდან, სწორედ ამიტომ ზოგიერთი კონსერვატორული სწავლება ეთანხმება, რომ ქალების მმართველობა იყო დროებითი და რომ კაცების წარმატების ტრადიცია მნიშვნელოვანია მხოლოდ საუკუნეში.
იმპერატორმა გენშომ ტახტზე თავისი ქალიშვილი იმპერატრიცა გენმეი აიყვანა, სწორედ ეს ითვლება ერთადერთ გამონაკლისად ამ სტანდარტული არგუმენტის საწინააღმდეგოდ.
კიტაბატაკე ჩიკაფუსა და არაი ჰაკუსეკი ამტკიცებდნენ, რომ იმპერატრიცა რეალურად იყო ჰიმიკო, მესამე საუკუნის იამატაიკოკუს მისანი დედოფალი, და, რადგან ჰიმიკო იყო ისტორიული ფიგურა, ნიჰონ შოკის ავტორების მიხედვით ის აუცილებლად უნდა ყოფილიყო საიმპერატორო ოჯახის წევრი.
მათ შორის თანამედროვე მეცნიერები, ნაიტო ტორაჯირო ამტკიცებს, რომ იმპერატრიცა იყო იამატოჰიმე-ნო-მიკოტო, ხოლო ჰიგო კაზუო აცხადებს, რომ ის იამატო-ტოტოჰიმომოსო-ჰიმე იყო.
მიუხედავად იმისა, რომ განსასვენებელი ადგილი ამ ლეგენდარული პიროვნების უცნობია, ძინგუ ოფიციალურად მისასაგის ნაწილად ითვლება და მისი საფლავის სტუმრობა დღესდღეობით შესაძლებელია ნარაში, მისასაგი-ჩოში.
საიმპერატორო კარი აღნიშნული იქნა, როგორც ოფიციალური მავზოლეუმი საკი ნო ტატანამი ნო იკე ნო ე ნო მისასაგიში, ნარაში, რომელიც ოფიციალურად იამატოს პროვინციას ეკუთვნის.
სიტყვა ლათინურად ღრუბელს ან ნისლეულს ნიშნავს და ტერმინი „პლანეტური ნისლეული“ არასწორადაა შერჩეული, რომელიც 1780-იანებში ასტრონომმა უილიამ ჰერშელმა შემოიღო, რადგან როდესაც იგი თავისი ტელესკოპით უყურებდა მათ, ეს ობიექტები ძალიან ჰგავდა პლანეტების მომრგვალებულ ფორმებს.
მიჩნეულია, რომ უმეტესი პლანეტური ნისლეულის წარმოქმნის მექანიზმი არის შემდეგი: ვარსკვლავის სიცოცხლის დასასრულს, წითელი გიგანტის ფაზაში, მისი გარე ფენები ძლიერი ვარსკვლავური ქარების წყალობით ეცლება.
საბოლოოდ, მას შემდეგ, რაც წითელი გიგანტის ატმოსფეროს უმეტესი ნაწილი გაიბნევა, ღიად დარჩენილი ცხელი და კაშკაშა ბირთვი ულტრაიისფერ რადიაციას ასხივებს, რის შედეგადაც ვარსკვლავის გამოტყორცნილ გარე ფენებს აიონიზირებს.
შთანთქმული ულტრაიისფერი სინათლე ენერგიას აძლევს ცენტრალური ვარსკვლავის გარშემო არსებული ნისლეულის გაზს და ჩანს, როგორც კაშკაშა ფერადი პლანეტური ნისლეული რამდენიმე დისკრეტულ ხილულ ტალღის სიგრძეში.
ბოლო წლებში ჰაბლის კოსმოსური ტელესკოპის მიერ გადაღებულმა ფოტოებმა ცხადყო, რომ პლანეტურ ნისლეულებს უკიდურესად რთული და ცვალებადი მორფოლოგიები აქვს.
მექანიზმი, რომელიც წარმოქმნის ამ ფორმებისა და მახასიათებლების მრავალფეროვნებას, ჯერ კარგად შესწავლილი არ არის, მაგრამ შესაძლოა ორმაგი ცენტრალური ვარსკვალვები, ვარსკვლავური ქარები და მაგნიტური ველები დიდ როლს თამაშობს.
პლანეტური ნისლეული შესაძლოა გადამწყვეტ როლს თამაშობდეს „ირმის ნახტომის“ ქიმიურ ევოლოციაში, რადგან აბრუნებს მატერიას ვარსკვლავთშორის სივრცეში ვარსკვლავებიდან, სადაც ელემენტები, ნუკლეოსინთეზის პროდუქტები , წარმოიქმნება.
ვულკანი მანარო (მისი მოცულობა შეადგენს დაახლოებით 2500 კმ³-ს, სიმაღლე — 1496 მეტრს) ყველაზე მასიური და ყველაზე სახიფათოა ახალი ჰებრიდების არქიპელაგზე.
კუნძული ობა მდებარეობს ახალი ჰებრიდების არქიპელაგის ჩრდილოეთ ნაწილში, წყნარ ოკეანეში, დასავლეთით მდებარე ესპირიტუ-სანტოს კუნძულსა და ჩრდილო-აღმოსავლეთით მდებარე კუნძულ მაევოს შორის; ობასგან სამხრეთ-აღმოსავლეთით მდებარეობს კუნძული პენტეკოსტი.
ვანუატუს კუნძულების დასახლება მოხდა დაახლოებით 2000 წლის წინ წყნარი ოკეანის ჩრდილო-დასავლეთი ნაწილიდან და პაპუა-ახალი გვინეიდან სოლომონის კუნძულების არქიპელაგის გავლით მოსახლეობის მიგრაციის დროს.
კუნძულელთა უმრავლესობა, რომლებიც ცხოვრობდნენ კუნძულ ობას დასავლეთ ნაწილში, გახდა ქრისტეს ეკლესიის მიმდევარი, ხოლო აღმოსავლეთი ნაწილის — ანგლიკანური ეკლესიის.
1906 წლის მარტში ობა, როგორც ახალი ჰებრიდების არქიპელაგის სხვა კუნძულები, გახდა საფრანგეთის და დიდი ბრიტანეთის ერთობლივი სამფლობელო, ანუ არქიპელაგმა მიიღო ბრიტანულ-ფრანგული კონდომინიუმის სტატუსი.
1980 წლის 30 ივნისს ახალმა ჰებრიდებმა მიიღო დამოუკიდებლობა დიდი ბრიტანეთისგან და საფრანგეთისგან, და კუნძული ობა გახდა ვანუატუს რესპუბლიკის ტერიტორია.
ვშს-ს გრილ და მკვრივ რეგიონში მატერია ძირითადად მოლეკულურ ფორმაშია და მისი სიმკვრივე 106 მოლეკულაა კუბურ სანტიმეტრზე, ხოლო ცხელ, დიფუზურ რეგიონებში მატერია უმეტესად იონიზირებულია და სიმკვრივე 10-4 იონია კუბურ სანტიმეტრზე.
წყალბადი და ჰელიუმი თავდაპირველი ნუკლეოსინთეზის შედეგია, ხოლო მათზე მძიმე ელემენტები ვშს-ში ძირითადად ვარსკვლავური ევოლუციის შედეგად წარმოქმნილია.
ვარსკვლავები ვშს-ს ყველაზე მკვრივ რეგიონებში, მოლეკულურ ღრუბლებში წარმოიქმნება და ვშს-ს ავსებს მატერიითა და ენერგიით პლანეტური ნისლეულებით, ვარსკვლავური ქარებითა და ზეახალი ვარსკვლავებით.
ეს ურთიერთქმედება ვარსკვალვებსა და ვშს-ს შორის საშუალებას იძლევა, განისაზღვროს ტემპი, რომლითაც გალაქტიკა მის აიროვან შიგთავსს მოიხმარს და, აქედან გამომდინარე, მისი ვარსკვლავთწარმომქმნელი პროცესების ხანგრძლივობას.
პირველი სართულის კარის გვერდებზე თითო თაღოვანი, სათოფურით აღჭურვილი ნიშია, მათ პირდაპირ - ასეთივე თაღოვანი, უსათოფურო თითო ნიში, რომელთა შორის გეგმით ნახევარწრიული ბუხარია.
კუნძულ აგრიხანს, როგორც მარიანის არქიპელაგის სხვა კუნძულებს, აქვს ვულკანური წარმოშობა და წარმოადგენს არქიპელაგში ყველაზე დიდ ოვალურ ვულკანურ კონუსს და მდებარეობს 4000-მეტრიან წყალქვეშა ვულკანის მწვერვალზე, რომელიც სიმაღლის მიხედვით მეორეა მარიანის არქიპელაგში.
წაგრძელებულ კალდერას, რომლის სიგანე შეადგენს 12 კმ-ს, აქვს ბზარი ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში, საიდანაც ლავა მიედინება ოკეანისკენ და ქმნის ლავის დელტას.
1909 წლიდან 1912 წლამდე პერიოდში გუგუანის კუნძულზე მიმდინარეობდა ადგილობრივი ჩიტების დაჭერა ფრთების შესაგროვებლად, რომლებიც შემდგომში გამოიყენებოდა იაპონელთა და ევროპელთა ქუდების მორთულობისთვის.
კუნძული იყო მარიანის არქიპელაგის მკვიდრი მოსახლეობის ჩამოროელების და ესპანელების წინააღმდეგობის ბოლო ადგილი, რის შედეგადაც ესპანელებმა დაიკავეს არქიპელაგი საუკუნეში.
გაზაფხული და ზაფხულის დასაწყისი პარკის დასათვალიერებლად საუკეთესო პერიოდია იმდენად, რამდენადაც მრავალი მცენარე აყვავებას იწყებს და გაზონებზე ორიგინალურ ნახატებს ქმნის.
აგებულია ლუკას ფონ ჰილდებრანდის მიერ, როგორც საზაფხულო რეზიდენცია თავისი დროის ერთ-ერთი დიდი მხედართმთავრის პრინც ევგენი სავოიელისთვის საუკუნის დასაწყისში.
სეინეის საკუთარი შვილები არ ჰყოლია, თუმცა მოგივანებით ნაპოვნი, იაპონიის მე-17 იმპერატორის, რიტიუს 2 შვილიშვილი პრინცი ოკე და პრინცი ვოკე იმპერატორმა საკუთარ მემკვიდრეებად გამოაცხადა.
გარდა ამისა, ორი აღწერა მოსახლეობის ბუნებრივი ზრდას შორის განსხვავებებს ასახავს, რაც დაკავშირებულია ისეთ რთულ პროცესებთან, როგორიცაა მიგრაცია, ებრაელთა ასიმილაცია და ორენოვანი მოსახელობა.
ამდენად, თუმცა სამეფოს ძველი ეროვნული უმცირესობები ტრიანონის ხელშეკრულებას თვლიდნენ ისტორიული სამართლიანობის აღდგენად, მაგრამ უნგრელთა თვალსაზრისით ეს იყო მათ მიმართ უსამართლობა და ეროვნული დამცირება.
ამ წლებში უნგრეთის ხელისუფლება უფრო და უფრო იხრებოდა მემარჯვენეობისკენ მანამ, სანამ პრემიერ-მინისტრმა დიულა გიომბეშმა მჭიდრო კავშირები არ დაამყარა ფაშისტური იტალიასთან და ნაცისტურ გერმანიასთან.
გერმანიასთან ალიანსმა უნგრეთს საშუალება მისცა პირველი არბიტრაჟის წყალობით დაებრუნებინა 1938 წელს სამხრეთ სლოვაკეთი, ხოლო 1939 წელს კარპატისპირა რუთენია თუმცა უნგრეთის საზოგადოება არ კმაყოფილდებოდა ამ ყველაფრით; უფრო მეტად სასურველი იყო უნგრელი მოსახლეობისათვის ტრანსილვანია.
უნგრეთმა ჩათვალა, რომ რუმინეთის ხელისუფლება უღონოა - დაიცვას საკუთარი ტერიტორიები და მაშინვე დააყენა ტრანსილვანიის საკითხი საერთაშორისო დონეზე გადასაწყვეტად.
ტრანსილვანიაში დემოგრაფიული სიტუაციის უნგრელი მკვლევარი არპად ვარგა ასე აღწერს ამ მონაცემებს: ” 1930 წელს ჩატარებული აღწერა ყველა ასპექტით აკმაყოფელებდა საერთაშორისო სტატისტიკურ კრიტერიუმებს.
იმისათვის რომ დაედგინათ ეროვნულობა აღმწერები იყენებდნენ თავისი დროისათვის რთული კრიტერიუმების სისტემას, რომელშიც შედიოდა შეკითხვები მოქალაქეობაზე, ეროვნულობაზე, მშობლიურ ენაზე და რელიგიურ აღმსარებლობაზე.
არბიტრაჟი ჩატარდა 1940 წლის 30 აგვისტოს ავსტრიაში ბელვედერის სასახლეში გერმანიისა და იტალიის საგარეო საქმეთა მინისტრების იოახიმ ფონ რიბენტროპის და გალეაცო ჩიანოს მიერ.
ვენის მეორე არბიტრაჟი — ნაცისტური გერმანიის და ფაშისტური იტალიის პოლიტიკური გადაწყვეტილება 1940 წლის 30 აგვისტოს, რომლის თანახმად — უნგრეთს გადაეცა რუმინეთისაგან ჩრდილოეთ ტრანსილვანია
1891 წლის 10 დეკემბერს შარაძემ მოსკოვიდან ჩამოატანინა ნოტების ასაწყობი შრიფტი, რაშიც მას ილია ჭავჭავაძე და ალექსანდრე ხახანაშვილი დაეხმარნენ.
შემდგომში კაბინეტი საგალობლების გადარჩენის მნიშვნელოვანი ცენტრი გახდა ამის გამო ეგზარქოსმა პავლემ სამი დღით დაატუსაღებინა შარაძე სახალხო მღელვარების ან სექტანტობის შესაძლო ქადაგებისათვის.
დამამტკიცებელი საბუთები ვერ ნახეს და 1902 წელს არისტოვლე ქუთათელაძის თავდებობით სტამბა აღადგინეს, მაგრამ ამ ფაქტმა შარაძის ჯანმრთელობაზე ცუდად იმოქმედა.
იმპერატორის მეორე მეუღლე იასაკაირიჰიმე, რომელიც კეიკოს 12 შვილის დედა იყო: იმპერატორი სეიმუ, პრინცი იოკირიჰიკო, პრინცი ოსინოვაკე, პრინცი ვაკაიამატონეკო, პრინცი ოსუვაკე, პრინცესა ნუნოსინოჰიმე, პრინცესა იოკირიჰიმე, პრინცესა კაგოიორიჰიმე, პრინცესა კაგოიორიჰიმე, პრინცი ისაკირიჰიკო, პრინცი კიბინეოჰიკო, პრინცესა ტაკაგირიჰიმე და პრინცესა ოტოჰიმე;
კვიპროსის დემოგრაფია — კვიპროსის მოსახლეობის შემადგენლობისა და მოძრაობის ხალხთაღწერილობა, მათ შორის: მოსახლეობის ზრდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე, ეთნიკური კუთვნილება, განათლების დონე, ჯანმრთელობისა და ეკონომიკური მდგომარეობა, რელიგიური კუთვნილება და სხვა ასპექტები.
მათ გააჩნიათ საერთო წეს-ჩვეულებები, თუმცა ეროვნებაზე, რელიგიაზე, ენასა და საკუთარ სამშობლოსთან კავშირზე დაფუძნებულ თვითმყოფადობას ინარჩუნებენ.
1964 წლამდე, სანამ დაპირისპირება დაიწყებოდა, კვიპროსის მოსახლეობის 77%-ს კვიპროსელი ბერძნები, 18%-ს კვიპროსელი თურქები, 5%-ს კი — სხვა ეროვნების წარმომადგენლები შეადგენდნენ.
1974 წლიდან, თურქების კვიპროსში შეჭრის შემდეგ, ქვეყანა დე ფაქტოდ გაიყო ორ ნაწილად: დღეს კვიპროსელი ბერძნების 99.5% კვიპროსის რესპუბლიკაში, ხოლო კვიპროსელი თურქების 98.7% ჩრდილოეთ კვიპროსში ცხოვრობს (სხვა ეროვნების მოსახლეობის 99.2%-მა თავი მოიყარა ბერძნულ კვიპროსში).
სამხრეთ კვიპროსში, სადაც უმრავლესობა ბერძენია, ძირითადად ლაპარაკობენ ბერძნულ ენაზე, ხოლო ჩრდილოეთით, სადაც უმრავლესობა თურქია, საუბრობენ თურქულად.
ჩრდილოეთ კვიპროსში მცხოვრები 150 000-160 000 თურქი იმიგრანტი, რომელსაც კვიპროსის მთავრობა არალეგალურად მცხოვრებ მოსახლეობად თვლის, ოფიციალურ სტატისტიკურ მონაცემებში არ იგულისხმება.
დრაკონული პერიოდი არის დრო, რომელიც გადის ობიექტის ორ გზას შორის აღმავალი კვანძის მეშვეობით — ობიექტის ორბიტის წერტილი, სადაც ის კვეთს ეკლიპტიკას სამხრეთიდან ჩრდილოეთ ნახევარსფეროს მიმართულებით.
ეს პერიოდი სიდერული პერიოდისგან განსხვავდება, რადგან ობიექტის ორბიტალური სიბრტყე და ეკლიპტიკის სიბრტყე პრეცესიას აკეთებს უძრავი ვარსკვლავების შესაბამისად, ამიტომ მათი გადაკვეთა, კვანძების მონაკვეთები, ასევე პრეცესირებენ უძრავი ვარსკვალვების შესაბამისად.
მიუხედავად იმისა, რომ ეკლიპტიკის სიბრტყე ხშირად უძრავია იმ პოზიციაზე, რომელიც მას უკავია სპეციფიკურ ეპოქაში, ობიექტის ორბიტალური სიბრტყე მაინც პრეცესირებს, რის გამოც დრაკონული პერიოდი სიდერულისაგან განსხვავდება.
სინოდური პერიოდი არის დროებითი ინტერვალი, რომელიც ობიექტს ერთსა და იმავე ადგილას სხვა ორი ან მეტი ობიექტის მიმართ ხელახალი გამოჩენისთვის სჭირდება, მაგალითად: როდესაც დედამიწიდან დანახული მთვარე მზის მიმართ უბრუნდება განათების იმავე ფაზას.
როდესაც ახსნის გარეშეა ნახსენები ასტრონომიაში, ეს უკავშირდება ასტრონომიული ობიექტის ბრუნვის სიდერულ პერიოდს, რომელიც ვარსკვლავების შესაბამისად გამოითვლება.
საუკუნის დასასრულამდე შუაზელის კუნძული ევროპელებში არავითარ ინტერესს არ იწვევდა, ხოლო ურთიერთობა მეზობელი კუნძულების მოსახლეობასთან საკმაოდ მტრული იყო.
1870-იან წლებში კუნძულის ცენტრალური ნაწილის ბელადმა მოაწყო თავდასხმა დასავლეთის ტომებზე და კუნძულ ვაგენზე, რომელიც ამ მოვლენების შემდეგ გახდა დაუსახლებელი.
1999 წელს შუაზელის კუნძულის მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენდა დაახლოებით 20 ათას ადამიანს, რომელთა დიდი ნაწილი ცხოვრობდა პატარა სოფლებში კუნძულის დასავლეთ და აღმოსავლეთ სანაპიროებზე.
1768 წელს შუაზელი ხელმეორედ აღმოაჩინა ფრანგმა ზღვაოსანმა ლუი ანტუან დე ბუგენვილმა და მას საფრანგეთის საგარეო საქმეთა მინისტრის ეტიენ ფრანსუა შუაზელის პატივსაცემად შუაზელის კუნძული უწოდა.
მისგან დასავლეთით მდებარეობს კუნძული ბუგენვილი რომლისგანაც ის გამოყოფილია ბუგენვილის სრუტით, აღმოსავლეთით — კუნძული სანტა-ისაბელი, სამხრეთით — ნიუ-ჯორჯიის კუნძულები.
რაიმე არქეოლოგიური გათხრები შუაზელის კუნძულზე არ ჩატარებულა, მაგრამ, ლინგვისტიკური მონაცემებიდან გამომდინარე, შეიძლება ვივარაუდოთ, რომ კუნძულზე ადამიანთა დასახლება დაიწყო დაახლოებით 3500 წლის წინ.
მეორე მსოფლიო ომის წლებში შუაზელის კუნძულზე გადმოსხდნენ იაპონიის და აშშ-ის ჯარები, მაგრამ კუნძული მდებარეობდა ძირითადი საბრძოლო მოქმედებებისგან შორს.
30 იანვარს სოფლის მეურნეობის მინისტრმა ერმოლოვმა იმპერატორს მიმართა მინისტრთა კაბინეტისა და წარმომადგენლობითი ასამბლეის შექმნის მოთხოვნით, რათა თავიდან აცილებულიყო რევოლუცია.
ისინი მოუწოდებდნენ გლეხებს, რომ არ გადაეხადათ გადასახადები და ჯარისკაცებს, რომ არ წასულიყვნენ ჯარში, სანამ სათათბირო არ შეიკრიბებოდა, მაგრამ ვიბორგის მოწოდება ჩავარდა.
17 ოქტომბერს გამოქვეყნდა ოქტომბრის მანიფესტი, რომლის მიხედვითაც მოსახლეობამ მიიღო პირადი თავისუფლება, სიტყვის, აზრის, დემონსტრაციებისა და კავშირების შექმნის თავისუფლება.
რევოლუციის პერიოდში შეიქმნა გლეხთა რესპუბლიკები კრასნოიარსკის, ლიუბოტინის, ნოვოროსიისკის, ჩიტას, სოჭის, ხოლო საქართველოში – ნაძალადევის, გორის, ჭიათურის, ყვირილის, ზუგდიდის და სხვა.
ანტიოქიელი ბერძნები — ეთნიკური ბერძნების ჯგუფი, რომლებიც არიან ანტიოქიის ბერძნული მართლმადიდებლური ეკლესიის მრევლი, ასევე ბერძენი კათოლიკე ქრისტიანები, რომლებიც ცხოვრობენ სირიაში, ლიბანში, და დღევანდელი თურქეთის პროვინცია ჰატაიში, რომელიც მოიცავს ანტიოქიის ძველ ქალაქს, ანუ დღევანდელი დღის ანტაკიას.
ანტიოქიელი ბერძნების უმრავლესობა წარმოადგენს ადრეულ მაკედონიელ ახალმოსახლეებს, რომაული ხანის ბერძნებს, ბიზანტიელ ბერძნებს , ელენიზირებულ იუდეველ-ქრისტიანებს და სირიელებს.
ზოგიერთი ძველი ბერძნული სინაგოგის სამღვდელო წესები და ჰიმნები, რომლებიც წარმოდგენილია ანტიოქიაში ნაწილობრივ შემორჩა დღევანდელ დღეს ღვთისმსახურებაში მელქიტი და ბერძენ მართლმადიდებელ მრევს შორის თურქეთის სამხრეთ პროვინცია ჰატაიში, სირიაში, ლიბანში და წმინდა მიწაზე.