polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
აზროვნება მდგომარეობს სტრუქტურული თავისებურებებისა და სტრუქტურული მოთხოვნების განჭვრეტაში, გაცნობიერებაში; მოქმედებებში, რომლებიც განისაზღვრებიან მათ მიერ და მათ შეესაბამებიან მათ, რათა შეცვალონ სიტუაცია მისი სტრუქტურის გაუმჯობესების მიმართულებით.“.
სტრუქტურული დაუსრულებლობის მქონე საწყისი სიტუაცია იმ შემთხვევაში, თუ საწყისი სიტუაცია საბოლოოსთან მიმართებაში სტუქტურულად დაუსრულებელია, გადაწყვეტა შემდეგნაირად მიმდინარეობს.
ადამიანმა ჯერ უნდა დაინახოს და გააცნობიეროს პრობლემა (ე. ი. აუცილებელია სტრუქტურის გაგება, ათვისება, „მოსაძებნის გარკვევის შუქზე“), რის შემდეგაც ხდება რესტრუქტურიზაცია.
მაშასადამე, მოცემულ შემთხვევაში „სტრუქტურის გაუმჯობესება“ უნდა გავიგოთ იმ აზრით, რომ ახალი სტრუქტურა „კარგი“ აღმოჩნდება ამოცანის გადაწყვეტისათვის.
ვერთჰაიმერი აღნიშნავს, რომ ხშირია შემთხვევები, როდესაც ადამიანი მოსაძებნი მთელის ზოგიერთ სტრუქტურულ თავისებურებას გაცილებით უფრო ადრე ჩაწვდება, ვიდრე მის სრულ სტრუქტურას, კონკრეტულ ელემენტებს მონახავს.
ასეთ შემთხვევებში აღმოჩენა ნიშნავს არა უბრალოდ გარკვეული, მანამდე უცნობი შედეგის მიღწევას, პასუხს რაიმე კითხვაზე, არამედ სიტუაციის ახალ და უფრო ღრმა გაგებას“.
ეს ველის მხოლოდ ნაწილია შემეცნებისა და გაგების საერთო პროცესის საზღვრებში, ისტორიული განვითარების საერთო კონტქსტში, სოციალურ სიტუაციის შიგნით, აგრეთვე ცდისპირის პირად ცხოვრებაში“.
ორ ასისტენტთან — ვოლფგანგ კელერთან და კურტ კოფკასთან ერთად — ჩაატარა ტაქისტოსკოპზე წარმოდგენილი მოძრაობის გამოსახულებათა ეფექტის გამოკვლევა , რის შემდეგაც გამოაქვეყნა თავისი ცნობილი სტატია „მოძრაობის აღქმის ექსპერიმენტალურიგამოკვლევები“) .
1933 წლის მარტში ვერტჰაიმერმა დატოვა გერმანია და უკვე ჩეხოსლოვაკიაში მიიღო მიწვევა ელვინ ჯონსონისაგან ნიუ-იორკის სოციალურ გამოკვლევათა ახალი სკოლის მასწავლებლობაზე, სადაც ის ათი წლის განმავლობაში ხელმძღვანელობდა ფსიქოლოგიის კათედრას, რომელსაც შემდგომში მისი მოწაფე სოლომონ აში ჩაუდგება სათავეში.
ვერტჰაიმერის თეორიის ერთადერთი მეტ-ნაკლებად სრული გადმოცემა მოცემულია მის წიგნში „პროდუქტიული აზროვნება“, რომელიც მან გარდაცვალებამდე რამდენიმე კვირით ადრე, 1943 წელს გამოსცა.
გაიუს სოზიუსთან ერთად, იგი რომიდან ანტონიუსთან, ეფესოში გაიქცა, სადაც ეს უკანასკნელი კლეოპატრასთან ერთად იპოვა და ამაოდ შეეცადა დედოფალი არმიისათვის ჩამოეშორებინა.
ანტონიუსის ხელმძღვანელობით უკმაყოფილო მრავალმა ჯარისკაცმა მეთაურობა მას შესთავაზა, თუმცაღა აჰენობარბუსმა საერთოდ დატოვა ანტონიუსის მხარე და ძვ.
ერთ-ერთი განსაკუთრებით გამანადგურებელი მარცხის შემდეგ, ანტონიუსი იმდენად იყო გულგატეხილი, რომ თავისი ჯარისკაცების გამხნევების მისია აჰენობარბუსს ანდო.
42 წელს იგი ორმოცდაათხომალდიან ფლოტს მეთაურობდა იონიის ზღვაში და მეორე ტრიუმვირატის წინააღმდეგ მნიშვნელოვანი გამარჯვება მოიპოვა, როდესაც მთლიანად გაანადგურა გნეუს დომიციუს კალვინუსი ფილიპის პირველი ბრძოლის დღეს, როდესაც ამ უკანასკნელმა ბრუნდიზიუმისაკენ გაცურვა სცადა.
მისი ამ გამარჯვების გამოსახულება აღბეჭდილია მონეტაზე, რომელზეც გამოსახულია ხომალდზე აღმართული ნადავლი, მონეტის მეორე მხარეს კი გამოსახულია წვეროსანი თავი, რაც აჰენობარბუსების ოჯახის კარგი რეპუტაციის მქონე წარმომავლობაზე მიანიშნებს.
სავარაუდოდ, მას კეისრის მკვლელობაში მონაწილეობა არ მიუღია, მიუხედავად იმისა, რომ ზოგიერთი ავტორის მტკიცებით იგი ერთ-ერთი შეთქმულთაგანი იყო.
დედამისი იყო პორცია კატონისი, კატონ უმცროსის და და ორი სერვილიას (სერვილია უფროსი — კეისრის საყვარელი და სერვილია უმცროსი — ლუკულუსის მეორე ცოლი) ნახევარდა.
ფილიპის ბრძოლის შემდეგ, აჰენობარბუსი სექსტუს პომპეუსისაგან დამოუკიდებლად ხელმძღვანელობდა ომს და სამოცდაათი გემისაგან შემდგარი ფლოტითა და ორი ლეგიონით აწიოკებდა იონიის ზღვის სანაპიროებს.
იქიდან გამომდინარე, რომ ის ერთადერთი დასახლება იყო საკმაოდ ვრცელ გეოგრაფიულ არეალში, ოსმალთა დაპყრობილი ახლომდებარე ციხესიმაგრეებიდან ხალხი საცხოვრებლად აქ მოემართებოდა.
1835 წელს, ვასილ აპრილოვმა და ნიკოლაი პალაუზოვმა გაბროვოში დააარსეს ბულგარეთის პირველი სეკულარული სკოლა — აპრილოვის ეროვნული უმაღლესი სკოლა.
გაბროვოს საქონელი და სამომხმარებლო ნაწარმი სახელგანთქმული გახდა არა მხოლოდ მთელ ოსმალეთის იმპერიაში, არამედ ბუქარესტშიც, სადაც დღემდე არსებობს ქუჩა სახელწოდებით „გაბროვენი“.
მდებარეობს ბალკანეთის მთების ძირას, მდინარე იანტრის ხეობაში, ცნობილია როგორც იუმორისა და სატირის საერთაშორისო დედაქალაქი; გამოირჩევა ბულგარული აღორძინების არქიტექტურით.
კატა დამწყვდეულია რკინის კამერაში შემდეგნაირ ჯოჯოხეთის მანქანასთან ერთად : გეიგერის მთვლელის შიგნით მოთავსებულია მცირე რაოდენობის რადიოაქტიური ნივთიერება, იმდენად მცირე, რომ ერთი საათის განმავლობაში შეიძლება დაიშალოს მხოლოდ ერთი ატომი, მაგრამ ამავე ალბათობით შეიძლება სულაც არ დაიშალოს; თუკი ეს მოხდება, დამთვლელი მილი განიმუხტება და ამოქმედდება რელე, მოძრავი ურო, რომელიც დაამტვრევს ციანმჟავის შემცველ მათარას.
თუკი ერთი საათის განმავლობაში ამ სისტემას საკუთარ თავს მივანდობთ, მაშინ შეგვიძლია ვთქვათ, რომ კატა ამ დროის ამოწურვის შემდეგ ცოცხალი გადარჩება იმ შემთხვევაში, თუკი ატომი არ დაიშლება.
მსგავს სიტუაციებში ტიპურია ის, რომ განუსაზღვრელობა, რომელიც თავდაპირველად ატომური სამყაროთი შემოიფარგლებოდა, გარდაიქმნება მიკროსკოპულ განუსაზღვრელობად, რომელიც შეიძლება აღმოიფხვრას უშუალო დაკვირვების გზით.
კვანტური მექანიკის თანახმად, თუკი ბირთვზე არ მიმდინარეობს დაკვირვება, მაშინ მისი მდგომარეობა აღიწერება ორი მდგომარეობის სუპერპოზიციით — დაშლილი ბირთვისა და დაუშლელი ბირთვის, შესაბამისად, კატა, რომელიც ყუთშია მოთავსებული, ერთდროულად ცოცხალიცაა და მკვდარიც.
თუკი ყუთს გავხსნით, ექსპერიმენტატორს შეუძლია ნახოს მისი მხოლოდ რომელიმე ერთი მდგომარეობა — „ბირთვი დაიშალა, კატა მკვდარია“ ან „ბირთვი არ დაშლილა, კატა ცოცხალია“.
ექსპერიმენტის მიზანია, აჩვენოს, რომ კვანტური მექანიკა არასრულია ზოგიერთი წესის გარეშე, რომლებიც მიუთითებს, რა პირობებში მიმდინარეობს ტალღური ფუნქციის კოლაფსი, და კატა რჩება ან მკვდარი, ან ცოცხალი, მაგრამ წყვეტს ორი მდგომარეობის ნარევის სახით არსებობას.
შრედინგერის კატა — აზრითი ექსპერიმენტი, რომელიც შემოგვთავაზა ავსტრიელმა ფიზიკოს-თეორეტიკოსმა, კვანტური მექანიკის ერთ-ერთმა შემქმნელმა, ერვინ შრედინგერმა.
კასიუსი გეგმავდა ეშიმშილებინა ისინი ქვეყანაში საკუთარი უპირატესი პოზიციების გამოყენებით, თუმცა ანტონიუსმა ისინი ორ ბრძოლაში ჩაითრია, რომლებსაც ერთად ფილიპის ბრძოლას უწოდებენ.
ამ უკანასკნელმა, რომელმაც ბრუტუსის გამარჯვების შესახებ არაფერი იცოდა, ყველაფერი წაგებულად ჩათვალა და თავი სწორედ იმ ხანჯლით მოიკლა, რომელიც კეისრის მოსაკლავად გამოიყენა.
კასიუსი ახლა უკვე საკმარისად უსაფრთხოდ იყო, რომ ეგვიპტისაკენ წასულიყო, თუმცა მეორე ტრიუმვირატის ჩამოყალიბების გამო, ბრუტუსმა მას დახმარებისათვის მიმართა.
მისი ცხოვრების ადრეული პერიოდის შესახებ ცოტა რამაა ცნობილი, თუ არ ჩავთვლით ამბავს, რომ მან დესპოტებისადმი ზიზღი ჯერ კიდევ სკოლაში გამოხატა, როდესაც დიქტატორ სულას ვაჟს ეკამათებოდა.
მიუხედავად წარმატებული მკვლელობისა, ზეიმი ხანმოკლე გამოდგა, რადგანაც მარკუს ანტონიუსმა ხელში აიღო ძალაუფლება და ხალხი მათ წინააღმდეგ მიმართა.
44 წელს დაწერილ წერილებში ციცერონი ხშირად ჩივის, რომ რომი კვლავ ტირანიის ქვეშ რჩებოდა, რადგანაც „ლიბერატორებმა“ ანტონიუსის მოკვლა ვერ შეძლეს.
გაიუს კასიუს ლონგინუსი — რომაელი სახელმწიფო მოღვაწე, სენატორი, იულიუს კეისრის მოსაკლავად მოწყობილი შეთქმულების მთავარი ინიციატორი და ორგანიზატორი.
კეისრის მკვლელობის შემდეგ, თავის ცოლისძმა მარკუს იუნიუს ბრუტუსსა და სხვა რესპუბლიკელებთან ერთად, იბრძოდა მეორე ტრიუმვირატის წინააღმდეგ.
ბრუტუსთან ერთად, მეთაურობდა რესპუბლიკელთა ჯარს ფილიპის ბრძოლაში მარკუს ანტონიუსისა და ოქტავიანეს გაერთიანებული ძალების წინააღმდეგ და დამარცხების შემდეგ, თავი მოიკლა.
49 წელს, კასიუსი სახალხო ტრიბუნად აირჩიეს და იგი ოპტიმატების მხარეს დადგა, თუმცა მისმა ძმამ, ლუციუს კასიუს ლონგინუსმა კეისარს დაუჭირა მხარი.
ფარსალოსის ბრძოლაში პომპეუსის დამარცხების შეტყობის შემდეგ, კასიუსი ჰელესპონტისაკენ გაემართა იმ იმედით, რომ პონტოს მეფე ფარნაკე -სთან შეკრავდა კავშირს, თუმცა გზად კეისარმა შეიპყრო და უიტყვოდ დანებება აიძულა.
კეისარმა იგი ლეგატად დანიშნა და ალექსანდრიის ომში სწორედ იმ ფარნაკესთან საბრძოლველად ჩააბა, ვისთან შეკავშირების იმედიც ჰქონდა ფარსალუსთან პომპეუსის დამარცხების შემდეგ, თუმცა კასიუსმა უარი განაცხადა აფრიკაში კატონისა და სციპიონის წინააღმდეგ ბრძოლაში ჩართვაზე და რომში დაბრუნდა.
პირველი ლიცენზია ვისკის დასამზადებლად გაიცა 1608 წელს და უკვე საუკუნისთვის უკვე 2000-ზე მეტ ადგილას აწარმოებდნენ ვისკის, აქედან ნახევარზე მეტი უკანონოდ მზადდებოდა.
თუმცა მომდევნო წლებში ირლანდიური ვისკის წარმოება მკვეთრად შემცირდა, ეს გამოიწვია დაპატენტებული სახდელი მოწყობილობის გამოშვებამ, რომელიც შოტლანდიელებმა გამოიყენეს და ვისკის წარმოებაში დიდი კონკურენცია გაუწიეს ირლანდიელებს.
რაც შეეხება სხვა მსხვილ მწარმოებლებს, ზოგი წარსულს ჩაბარდა, ზოგი გაერთიანდა სხვა კომპანიებთან, მაგალითად „ქული“ და „მიდლტონი“ „ბუშმილსს“ შეუერთდა და ისინი ერთად აწარმოებენ 100-მდე სახეობის ირლანდიურ ვისკის.
მას შემდეგ რაც ნადირობა სპორტად ჩამოყალიბდა, ირლანდიელები ძირითადად მელიებზე ნადირობდნენ, თუმცა ამგვარი გართობა მხოლოდ მაღალი სოციალური ფენის წარმომადგენლებს და არისტოკრატებს შეეძლოთ.
ზოგიერთ ძაღლს წვრთნიდნენ, რათა მას უკეთესი ყნოსვა ჰქონოდა და უკეთ მიეგნო მელიებისთვის, ხოლო დანარჩენებს წვრთნიდნენ უშუალოდ დევნისთვის.
ორივე ტიპის ძაღლებს ნადირობისას ერთდროულად იყენებდნენ და აღსანიშნავია ისიც, რომ თავიდან მონადირეები ფეხით გადაადგილდებოდნენ და ცხენებს არ იყენებდნენ.
სამწუხაროდ ირლანდიური მეძებარი ძაღლის წარმოშობის ზუსტი ისტორიაზე ხელი არ მიგვიწვდება, მაგრამ არსებობს ვარაუდი, რომ მათი ჩამოყალიბება უკავშირდება ვალიურ და ინგლისურ მეძებარ ძაღლებს.
რძის მოსავლიანობა სეზონურია, ვინაიდან გაზაფხულზე ბალახის დიდი მოსავალია შესაბამისად ცხოველს შეუძლია თავისი ნამატის გამოსაკვებად ჭამოს დიდი ოდენობით თუკი იგი კარგად იკვებება ლაქტაციის პერიოდი სამას დღემდე გრძელდება, თანაც რძის რაოდენობა საკმაოდ დიდია.
ქალები ამ ტანისამოსს იყენებდნენ შიგნიდან ჩასაცმელად დაფარული ღია სახელოიანი კაბებით, კაცები კი ხშირად -თან ერთად ატარებდნენ მატყლის ქურთუკებს ან ბეწვიან მოსასხამებს სახელწოდებით .
სამრეწველო საქმიანობისთვის ირლანდიაში თევზს იჭერენ ბადით ან გემებით, თუმცა 2006 წლის შემდეგ, როდესაც ორაგულის დრიფტერულად დაჭერა აიკრძალა ირლანდიაში, ანკესით თევზაობის პოპულარობამ იმატა.
აღსანიშნავია ის ფაქტიც, რომ ანკესით თევზაობა ირლანდიაში სპორტად ჩამოყალიბდა, ამ ფაქტს არამარტო ბევრი ტბისა და მდინარის არსებობამ, არამედ ირლანდიურმა კლიმატმაც შეუწყო ხელი.
საუკუნის დასაწყისიდან „გინესი“ და სხვა დიდი მასშტაბის ლუდსახარშის მფლობელები ცდილობდნენ მცირე საწარმოებისთვის არ მიეცათ განვითარების შანსი და სწორედ ამიტომ მათ შეიძინეს ეს საწარმოები, რამაც გამოიწვია ირლანდიური ლუდის ნაირსახეობების შემცირება.
სოციალური მდგომარრეობა და ეკონომიკა დღესაც დიდ როლს თამაშობს როგორც ქალისთვის, ასევე მამაკაცისთვის ქურწილის დროს, განსაკუთრებით კი ღარიბ რაიონებში, სადაც მიგრაციის მაღალი დონე შეიმჩნევა.
აღსანიშნავია ის ფაქტიც, რომ მხოლოდ მეოცე საუკუნის 50-იან წლებში გახდა ნადირობა ყველა სოციალური ფენისთვის ხელმისაწვდომი, ეს ყველაფერინადირობის მიმართ გაზრდილმა ინტერესმა გამოიწვია.
ტრადიციულად ლურჯი ფერი ირლანდიაში ასოცირდება სიწმინდესა და სიყვარულთან, ამიტომ ხშირია შემთხვევები, როდესაც ქორწილში აცვიათ ლურჯი საქორწინო კაბა.
თანამედროვე ნადირობა დასაბამს იღებს საუკუნის ბოლოდან, როდესაც მეფე ჰენრი მეორემ 1199 წელს პირველი სანადირო ლიცენზია გასცა, ლიცენზიის თანახმად ადამიანს ეძლეოდა უფლება ენადირა ტყის გარკვეულ მონაკვეთზე.
ამ დროისთვის ბევრი ანგლო-ნორმანული წარმოშობის დიდგვაროვანი ფლობდა ტყეებს და შესაბამისად ნადირობა მხოლოდ წარჩინებულებისთვის და მდიდრებისთვის იყო შესაძლებელი.
საშობაოდ ირლანდიაში ამზადებენ ბატკნის თირკმლის სუპს, შემჭვარ ბატს წაბლითა და სოუსით, კარტოფილის და შვრიის ნაზუქს, საშობაო ნამცხვარს და ხორციან ღვეზელს.
მართალია ევროკავშირში გაწევრიანების შემდეგ ირლანდიამ გაანავითარა მაღალტექნოლოგიური ინდუსტრია, მაგრამ სოფლის მეურნეობა დღემდე რჩება ირლანდიის ეკონომიკის ერთ-ერთ მთავარ სექტორად.
ასევე მნიშვნელოვანია დროებითი და პერიფერიული ტიპის სახლები ირლანდიაში, სახელწოდებით "", რომლებიც შენდებოდა ანტიკური ხანიდან მიდამოებზე, გაშლილ ველებზე .
წარსულში ეგონათ, რომ ზარების ხმა განდევნიდა ბოროტი სულებს და აღადგენდა ჰარმონიას, ამიტომ ცერემონიის დროს სტუმრებს ზოგჯერ ზარები ურიგდებოდათ.
დასწყისისთვის, სოფლის მეორნეობის მნიშვნელობას ირლანდიაში მოწმობს ის ფაქტი, რომ მიწის ფართობი შეადგენს 6.9 მილიონ ჰექტარს, აქედან 4.5 მილიონი ჰექტარი სწორედ სასოფლო-სამეურნეო მიწის ნაკვეთია, რაც 64 %-ია მთელი ტერიტორიის.
ირლანდიის კლიმატს, რომელიც ხელს უწყობს ბალახის დიდი ოდენობით ზრდას დამატებული უძველესი ტრადიციები რძისნ პროდუქტების საუკეთესო გარემოს ქმნის ამ სფეროს განვითარებისთვის.
ასევე ირლანდიელები აღნიშნავენ „ყველა წმინდანის დღეს“, ამ დღისთვის დამახასიათებელი ტიპური სადილი ამგვარად გამოიყურება: ჭინჭრის სუპი, კამბალის ფილე, „სოდის პური“ და სტაფილოს პუდინგი.
ირლანდიას თავისი მრავალფეროვანი გარემო შესაძლებლობას აძლევს განავითაროს სოფლის მეოურნეობის სხვადასხვა დარგი, რომელთა ერთობლიობით იქმნება ეკონომიკური წარმატება.
2016 წლის 20 აგვისტოს, თვითმკვლელმა ტერორისტმა მიზნობრივად თავი აიფეთქა ქორწილში, თურქეთის ქალაქ გაზიანთეფში, ადგილობრივი დროით 10:50 საათზე.
თავდასხმის მიზანი ქურთული ოჯახი იყო, რომელიც გაიქცა ქურთულ ქალაქ სიირთიდან, თურქეთ- კონფლიქტის გამო, აფეთქება იმ დროს მოხდა, როდესაც ტრადიციული ხნის ცერემონია მიმდინარეობდა.
თავდასხმა მას შემდეგ მოხდა, რაც თურქეთის პრემიერ-მინისტრმა ბინალი ილდირიმმა განაცხადა, რომ თურქეთს შეუძლია ითამაშოს აქტიური როლი სირიის სამოქალაქო ომში.
სგპ-ს საპარლამენტო თანამდებობის პირებმა თავდასხმაში ადრე დაადანაშაულეს ერაყისა და ლევანტის ისლამური სახელმწიფო და ქურთისტანის მშრომელთა პარტია , მიუხედავად იმისა, რომ ამ ჯგუფთაგან არც ერთმა ჯერ პასუხისმგებლობა თავზე არ აუღია.
ვიდეოში გადაღებული ახალგაზრდა ქალი კიევის ტარას შევჩენკოს ეროვნული უნივერსიტეტის უკრაინული ლიტერატურის ფაკულტეტის დოქტორანტი იულია მარუშევსკაია აღმოჩნდა.
მარუშევსკაიამ და ბრიტანელმა ფოტოგრაფმა გრემ მიტჩელმა ეს ვიდეო 22 იანვარს ხუთი ადამიანის დაღუპვის შემდეგ გადაიღეს, რომელთაგან სამი ცეცხლსასროლ იარაღს ემსხვერპლა.
მარუშევსკაია გრძნობდა, რომ მას ევრომაიდანისთვის უფრო მეტი უნდა გაეკეთებინა და იმედგაცრუებული იყო საპროტესტო აქციებთან დაკავშირებით უცხოელების ქცევით.
2015 წლის ივლისში ოდესის გუბერნატორმა მიხეილ სააკაშვილმა განაცხადა, რომ იულია მარუშევსკაია ოდესის რეგიონული სახელმწიფო ადმინისტრაციის თავმჯდომარის მოადგილედ დაინიშნა.
ის ასევე კრიტიკის ობიექტი გახდა ნაწარმის პროფესიული ღირებულებების კუთხით და შედარება კეთდებოდა ვირუსულ ვიდეო 2012-თან რომელმაც მაყურებელი შეაცდინა.
როგორც გერმანელი ფილოსოფოსი და ფსიქიატრი კარლ იასპერსი აღნიშნავდა ვან გოგის შესახებ დაწერილ ნაშრომებში, საგანი, როგორც ინდივიდუალური, კერძო ცნება, თანდათანობით ქრება და ადგილს უთმობს საერთო ორომტრიალს.
ვინსენტი არ ჩანდა ძალიან კმაყოფილი ამ ნამუშევრით, რადგანაც იგი გოგენთან აახლოვებდა, მაგრამ „ვარსკვლავებიანი ღამე“ ნამდვილად იშვიათი საგანძურია ვან გოგის შემოქმედებიდან.
იგი ისე აუღელვებლად ყვება თავისი დეპრესიის შესახებ, თითქოს ქრონიკას წერდეს, რომლის მთავარი გმირიც თითონ არ არის და ეს მით უფრო გასაკვირია, რომ იმ დროს მწვავე შეტვა ხშირად უმეორდება.
ვარსკვლავებიანი ღამე — ნიდერლანდელი პოსტ-იმპრესიონისტი მხატვრის, ვინსენტ ვან გოგის ნახატი, შესრულებული ზეთის საღებავებით, ტილოზე, 1889 წლის ივნისში.
ნაბახტევის ფრესკაზე გამოსახულ სამეფო ტანსაცმელში გამოსახულ პირს ახლავს ასომთავრული წარწერა: ქუცნა ამირეჯიბის სიგელში დაცულ ცნობებზე დაყრდნობით დადგენილია, რომ იგი ერთიანი საქართველოს ერთ-ერთი უკანასკნელ მეფე ალექსანდრე დიდია, რომლის მეფობის თარიღია 1412-1442 წლები.
ალექსანდრე მეფის გამოსახულება საკმაოდ ფრაგმენტულია, შემორჩენილია შარავანდის ნაწილი, ფიგურის მხრები, მკლავები, სხეულის ქვედა ნაწილი და ფრაგმენტული წარწერა „მეფეთ მეფე ალექსანდრე“.
ექსპედიციის შემადგენლობაში შედიოდნენ მხატვრები ლადო გუდიაშვილი, გიორგი ერისთავი, მოსე თოიძე, დიმიტრი შევარდნაძე და კინორეჟისორი მიხეილ ჭიაურელი.
მხატვრობა მაშინ უკვე ძალიან ცუდ მდგომარეობაში იყო, ამიტომ გადაწყდა მოხატულობის საბოლოო დაღუპვისგან გადარჩენის მიზნით, მისი ჩამოხსნა და მუზეუმში გადატანა.
1970 წელს მონაწილეობდა საფრანგეთის ქალაქ ვალორისში პაბლო პიკასოს მიერ დაფუძნებულ მაღალმხატვრული კერამიკის მსოფლიო გამოფენა - კონკურსში, სადაც მისმა ნამუშევარმა ქართული ორნამენტებით გაფორმებულმა „დეკორეტიულმა დოქმა“ გამოფენის უმაღლესი ჯილდო - ოქროს მედალი და პირველი ხარისხის დიპლომი დაიმსახურა.
მხატვრის ნამუშევრები დაცულია საქართველოს ეროვნულ მუზეუმში, სამხატვრო აკადემიისა და ეროვნული გალერეის ფონდებში, შალვა ამირანაშვილის სახელობის ხელოვნების სახელმწიფო მუზეუმში, ტოკიოს მუდმივ საგამოფენო ფონდში, საფრანგეთის ქ.
რევაზ მეტრეველი შემოქმედებით საქმიანობასთან ერთად ეწეოდა პედაგოგიურ მოღვაწეობას თბილისის სახელმწიფო საამხატვრო აკადემიაში, ხალხური შემოქმედების სახლში.
იქიდან გამომდინარე, რომ ისინი ეძებდნენ ადგილს, რომელიც იქნებოდა მათთვის ყველაზე უკეთ მორგებული, საბოლოოდ გადაწყვიტეს ზემოდხსენებულ ადგილას დასახლებულიყვნენ, თუმცა ეს ტერიტორია გამოირჩეოდა მკაცრი გარემოთი, რომელიც უდაბნოს ტიპის ქვიშიანი ადგილი იყო.
ბუნებრივია, გარემოს ცვლილება და მასთან შეგუების პროცესი რაღაც გავლენას ახდენს თავად ამ ადამიანთა კულტურაზე, ამას მოჰყვა გარკვეული წესების ერთობლიობის და რიტუალური ჩვეულებების შემოღება, ცვლილება.
ამის რამდენიმე მიზეზს გამოყოფენ: უპირველეს ყოვლისა უნდა ვთქვათ ის, რომ მეცადინეობა ადამიანისა, რომელიც შემდეგ „სინგერი“ უნდა გახდეს, მოიცავს, როგორ უკვე ვთქვით, დაახლოებით 1000 ქვიშის ნახატის დამახსოვრებას, ამ ყველაფერს კი ართულებს უნიკალური შესრულების წესი, კონკრეტული ნახატის ერთი და იმავე შესრულების წესი.
ზემოდხსენებული მიზეზები მნიშვნელოვნად ამცირებს იმ ადამიანთა რიცხვს, რომლებიც მომავალში „მომღერლები“ უნდა გახდნენ, რათა მოიპოვონ უფლება ანსეთი ნახატების შესასრულებლად.
ეს ყველაფერი მათი წარმოდგენით განასახიერებს „ადგილს, სადაც ღმერთები მოდიან და მიდიან“, ეს ყველაფერი კი ემსახურება იმას, რომ ყოველგვარმა უბედურებამ დატოვოს ადამიანის სხეული და მასში დაბრუნდეს კეთილდღეობა.
ამის შემდეგ, ეს ადამიანი, სავარაუდოდ, უკვე გამოჯანმრთელებული ტოვებს ნახატს, შემდეგ კი სხვები ქვიშას წაისმევენ საკუთარ სხეულზე, ისინი ფიქრობენ, რომ ამ ქცევით თავიანთ სხეულშიდაც აძლიერებენ კეთილდღეობის განცდას.
როდესაც ეს ცერემონია დასრულდება აუცილებელია ნახატი განადგურდეს და დაუბრუნდეს ბუნებას, ისინი ნახატს ანადგურებენ იმ მიმართულების საწინააღმდეგოდ, რომელი მიმართულებითაც იქმნებოდა ის.
ასეთი ადგილი, ძირითადად, არის მათი ეგრეთ წოდებული ქოხის ტიპის სახლი, ხის მორებისაგან ან უფრო ხშირად წნელისაგან აგებული და თიხის გამოყენებით გამაგრებული საცხოვრებელი სახლი.
ნახატი შეიძლება იყოს სულ რაღაც რამდენიმე ათეული სანტიმეტრი სიგანის, რომელიც დამზადებასაც მცირე ადამიანთა რაოდენობა სჭირდება და ასევე ერთი ან რამდენიმე საათი, ან კიდევ, შესაძლოა ის იყოს რამდენიმე მეტრი სიგანის და მას დასჭირდეს ათეული ადამიანის რესურსი დასასრულებლად და წაიღოს მთელი დღე.
ზემოდხსენებული მიზეზებიდან გამომდინარე, კულტურული ანთროპოლოგები ნავაჰოს ხალხის აღსაწერად, ძირითადად, ამახვილებენ ყურადღებას დროის იმ მომენტიდან, როდესაც მოხდა მათი ერთი ადგილიდან მეორე ადგილზე გადასვლა.
მათ უნდა ეშოვათ საკვები, მორგებოდნენ მკაცრ კლიმატურ პირობებს, ეპოვნათ თავშესაფარი და სხვა, ამ ყველაფერმა კი მათი ყოველდღიური ჩვევების ცვლილება გამოიწვია.
ერთ-ერთი უმნიშვნელოვანესი ნაწილი ნავაჰოს კულტურისა არის ქვიშის მხატვრობა, რომელიც დღესდღეობით ძალიან პოპულარულია და ითვლება ხელოვნების მნიშვნელოვან ნაწილად.
როგორც უკვე ვისაუბრეთ, ნავაჰოს ქვიშის მხატვრობა არ წარმოადგენს ხელოვნების მუდმივ ნიმუშს, თუმცა თავად ნავაჰოელების გარკვეული ნაწილი სულაც უარყოფს ასეთი ნახატების რაიმე საერთოს ქონას ხელოვნებასთას.
ამავე საუკუნის 30-ანი წლებიდან აქტიურად იწყება წებოთი დაფარულ ფიცრისა და ფერადი ქვიშის ფხვნილის საშუალებით მუდმივი ქვიშის ნახატის შექმნა, რომლებსაც შესაძლოა ხელოვნების მუზეუმებში წავაწყდეთ.
დღესდღეობით უამრავ ადამიანს ვერ გაურკვევია ნავაჰოელებისათვის ქვიშის მხატვრობა ხელოვნების ნიმუშია თუ რელიგიური ცერემონიის ნაწილი, მაგრამ ყველა თანხმდება ერთ საკითხზე, ის ყველაფერი კულტურის ნაწილია, იმ კულტურისა, რომელიც ნაწილობრივ გარემო პირობებმა ჩამოაყალიბა, მათმა თავიანთი რწმენა-წარმოდგენები გარემოსთან შერწყმით შექმნეს.
სამოქალაქო ომი გამოწვეული იყო რუსეთში დაყწებული რევოლუციური კრიზისით, რომელმაც საბოლოოდ გამოიწვია სახელმწიფო დუმის წარმოქმნა, მონარქიის დაცემა, სოციალური და პოლიტიკური კრიზისი, ამ ყველაფრის აპოგეი კი გახდა მსხვილი დაპირისპირება ბოლშევიკურ და ანტი-ბოლშევიკურ ძალებს შორის.
სამოქალაქო ომმა ბოლო მოუღო რუსეთის იმპერიას (დამოუკიდებელნი გახდნენ: ფინეთი, პოლონეთი (მიუხედავად ამისა, მეორე მსოფლიო ომში მათ მაინც მოუწიათ სსრკ-ს წინააღმდეგ ბრძოლა), დროებითი დამოუკიდებლობა მოიპოვეს ლიტვამ, ლატვიამ, ესტონეთმა , საქართველომ (ოკუპირებული იქნა 1921 წელს, აზერბაიჯანმა და სომხეთმა , ომის შედეგად წარმოიქმნა სსრკ და ბოლო მოეღო რომანოვების დინასტიას.
რუსეთის სამოქალაქო ომი — შეიარაღებული კონფლიქტი, რომელშიც ერთმანეთს ებრძოდნენ რუსეთის სხვადასხვა ეთნიკური, პოლიტიკური და სოციალური ჯგუფები.
მურადიანს წიგნში « : » ვკითხულობთ მღვდლების იოანეს ტერ-ამკრტიჩოვის და მხითარ ტერ-სტეპანოსიანის მიერ საქართველოში სომხური ეპარქიის წინამძღოლის ნერსეს აშტარეკეცისადმი 1816 წლის 28 აპრილს მიწერილ წერილს, რომელშიც გადმოცემულია ძველი ეკლესიის საძირკველზე ახალი ეკლესიის აშენების ისტორია — „თავდაპირველად აშენდა სამრეკლო, მაგრამ მშენებლობის ქტიტორი მღვდელი გრიგორი გარდაიცვალა და მშენებლობა დაასრულა მისმა შვილმა ბარსეგმა.
ჩრდილოეთ ფასადზე გამოსახულია რელიეფური ქერუბიმები და ჩვილიღვთის მშობელი ანგელოზებს შორის, გუმბათის ყელზე კი — ღვთისმშობელი და მიჯაჭვული ლომი.
თბილისის დემოგრაფიულ სტრუქტურაში მნიშვნელოვანი ცვლილებები გამოიწვია მომთაბარეთა ახალი უცხოეთნიკური მასის მოძალებამ. მონღოლებმა პირველებმა ცადეს საქართველოსათვის დამახასიათებელი ეთნიკური სიჭრელის გამოყენება ქართული სახელმწიფოებრიობის წინააღმდეგ, უნდობლობისა და მტრობის გაღვივება სხვადასხვა ეთნიკური და კონფესიული წარმომავლობის ჯგუფებს შორის.
ქართულისაგან განსხვავებული ეთნიკური ელემენტი, მონღოლთა მიერ შეწყალებული და აღზევებული კაცი დამპყრობთა სამსახურში დგებოდა და ქართულ ეროვნულ ინტერესებს უპირისპირდებოდა–ხოჯა აზიზი, შადინი, უმეკი, ქარიმადინი და სხვა“.
თავდაპირველად დღევანდელი ბეთლემის მაცხოვრის შობის ეკლესიის ადგილზე ქართველ მართლმადიდებელთა პატარა სამლოცველო მდგარა, რომლის ნაშთები 1981 წელს ძეგლზე ჩატარებულმა სარესტავრაციო-კვლევითმა და არქეოლოგიურმა სამუშაოებმა გამოავლინა.
ბეთლემის მაცხოვრის შობის ზედა ეკლესია, ყოფილი ღვთისმშობლის მიძინების ეკლესია მდებარეობს. კლდისუ ბანში. ეკლესია ადგას ძველქრისტიანულ სამლოცველოს“ — წერს თ.
ამის დასტურია ისიც, რომ ქართული ეკლესიის საძირკველზე სომხების მიერ აშენებული ეკლესია 1740 წელს თავისი ხარჯით ახლებურად ააშენა ზემო ქართლის სადროშოს სარდალმა გივი ამილახვარმა.
მანანდიანი წერს: „. მონღოლთა დიდ ხანებსა და მათ ხელისუფლების სათავეში მდგომთ ძალიან კარგად ესმოდათ, რომ ვაჭრობის განვითარება სასარგებლო იყო მათთვის და შეეძლო მოეცა დიდი შემოსავალი“.
ნალბანდიანი წერს: „. როგორც მანამდე, ასევე მონღოლთა ბატონობის პერიოდშიც კულტურის განვითარების მნიშვნელოვან ცენტრს კვლავ წარმოადგენდა თბილისი, სადაც ქართველი და სომეხი მეცნიერები სიტყვებსა და ქადაგებებს წარმოთქვამდნენ, სადაც იწერებოდა, იხატებოდა და მრავლდებოდა ხელნაწერები, ითხვზებოდა გმირული ისტორიები, სიმღერები და სხვანი და სხვანი“.
ეპისკოპოსი ნესტორი მონაწილეობდა 1926 წლის დეკემბერში ქუთაისის საეკლესიო კრების მუშაობაში, რომელიც მიმართული იყო სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქის, უწმიდესისა და უნეტარესი ამბროსის წინააღმდეგ; 1928 წელს ცაგერის, ხოლო 1929 წელს წილკნის ეპისკოპოსი იყო.
ქუთაისის სასულიერო სასწავლებელში მუშაობისას შეადგინა „სახელმძღვანელო საღმრთო რჯულის სასწავლებლად“; „შემოკლებული ძველი და ახალი აღთქმის ისტორია“, „ახსნითი ლოცვანი“, „ათი მცნება და სიმბოლო სარწმუნოებისა“, „საიდუმლოების ახსნა“, „ქრისტეს სწავლის გავრცელება“, „ღირსი მამა დავით გარეჯელი“, „ცოლქმრობა“, „გზა ცხოვრებისა“.
პირველივე სეზონში გუნდმა კლუბის ისტორიაში საუკეთესო შედეგი დააფიქსირა, მოიგო ყველაფერი რისი მოგებაც შეიძლებოდა, რითაც მსოფლიო ფეხბურთის რეკორდი დაამყარეს .
ამ დროის მანძილზე გუნდმა 3 ლა ლიგის, 2 ჩემპიონთა ლიგის, 2 სამეფო თასის, 3 ესპანეთის სუპერთასის, 2 მსოფლიოს საკლუბო ჩემპიონატისა და 2 ევროპის სუპერთასი მოიგო.
ვილანოვა ერთხელ გუნდს გვარდიოლას ნაცვლად თავად გაუძღვა, 2008-2009 წლების ჩემპიონთა ლიგის გათამაშების მეოთხედგინალის განმეორებით შეხვედრაში „მიუნხენის ბაიერნის“ წინააღმდეგ.
ესპანელმა მკურნალობა ჩაიტარა, თუმცა მომდევნო წლის 19 დეკემბერს, როცა ის უკვე „ბარსელონას“ მთავარი მწვრთნელი იყო, კიბომ ხელმეორედ იჩინა თავი.
საფეხბურთო კარიერის დასრულების შემდეგ, 2007 წელს, ის გახდა პეპ გვარდიოლას დამხმარე „ბარსელონაში“, სადაც მათ 14 ტიტულის მოგება შეძლეს და კლუბის ისტორიაში ერთ-ერთი საუკეთესო გუნდი ჩამოაყალიბეს.
ის ახალგაზრდულ ასაკში თამაშობდა „ბარსელონას“ სხვადასხვა ასაკობრივ გუნდებში, თუმცა პირველ გუნდში მოხვედრა ვერ მოახერხა და 1990 წელს კლუბი დატოვა.
მან თავის პირველ და ერთადერთ სეზონში ლა ლიგის მოგება რეკორდული, 100 ქულით („ბარსელონამ“ გაიმეორა „რეალის“ რეკორდი, რომელიც მადრიდულმა გრანდმა 1 წლით ადრე დაამყარა) მოახერხა.
იგი იძულებული გახდა მშობლიურ სოფელში დაბრუნებულიყო, სადაც პედაგოგიურ მუშაობას შეუდგა, შეადგინა მოსწავლეთა წრე, მართავდა წარმოდგენებს და განსაკუთრებული სიბეჯითით ეწეოდა თვითგანათლებას, სწავლობდა ფრანგულ ენას.
ამ დღეს, ეგნატე ნინოშვილის დასაფლავებაზე გურიაში, სოფელ ჩოჩხათში მოხდა ახლთი თაობის მარქსისტული ახალგაზრდობის პირველი, საჯარო საპროგრამო გამოსვლა.
მოღვაწეობდა გაზეთებში „ივერია“, „ლამპარი“, "ტალღა", "ელვა", "განთიადი", „ჩვენი ცხოვრება“ და სხვა, იყო გაზეთების „სხივისა“ და „სიმართლის“ ფაქტობრივი რედაქტორი.
სხვადასხვა პარტიები ცდილობდნენ მის გადაბირებას, მაგრამ ლადო ყველას თავაზიანი უარით ისტუმრებდა, რადგან მისი აზრით, რომელიმე პარტიასთან ან დაჯგუფებასთან მიკედლება შინაგანი მრწამსის ღალატი იქნებოდა.