polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
მან შეინარჩუნა საკუთარი ინდივიდუალიზმი, როგორც მარიკოფელმა, თუმცა მისი შვილები ქმრის კულტურის ნაწილების გზას გაჰყვნენ და მისი წარმომადგენლები გახდნენ.
მან შეინარჩუნა საკუთარი კულტურისთვის დამახასიათებელი ნიშნები, მაგრამ მისმა შვილებმა მიიღეს მარიკოფული კულტურა, თუმცა მათ გრამატიკული წესების ნაწილი დედის კულტურისთვის დამახასიათებელი ენიდან აქვთ აღებული.
იმ ტომის ისტორია, რომელსაც მისტერ გეიტსი წარმოადგენდა, მხოლოდ ზეპირსიტყვიერად გადაიცემოდა, ამიტომ მას სურდა, რომ რემანაირად ეს ისტორია დაწერილიყო.
1963 წელს გაზეთ ეთნოჰისტორიში ჰენრი დობინსმა გამოაქვეყნა, რომ ხალჩადომას კულტურამ, რომელიც იყო იამენური ტომი და მდებარეობდა სწორედ ამ ნაპირებზე, შეწყვიტა არსებობა.
მარიკოფელები როგორ წესი თავს ირჩენდნენ ნადირობითა და შემგროვებლობით, თუმცა მათთან ასევე განვითარებული იყო მეურნეობა და შესაბამისად ისინი მიწათმოქმედებასაც მისდევდნენ.
ახალი ადგილის დასაზვერად და უფრო კარგი ადგილის შესარჩევად ბელადმა გაგზავნა სკაუტები, რომლებსაც ევალებოდათ ტერიტორიის შესწავლა, მოსავლისთვის ხელსაყრელი ადგილების მიგნება.
დაბრუნებულმა სკაუტებმა მოყვეს თავიანთი ისტორიები და საბოლოოდ გადაწყვიტეს რომ საუკეთესო ადგილი მოსავლის დასათესად და საცხოვრებლად იყო აღმოსავლეთით.
ხალჩადომას ან მარიკოფას, როგორც ახლა ინდიელები ეძახიან მათ, ხალხი ცხოვრობს ლეჰში სოლთ რივერის ინდიელთა რეზერვაციაში 10 მილის დაშორებით ქალაქ ფენიქსიდან, არიზონა.
ასევე ნაწილი ხალხისა, რომელიც თავის თავს უწოდებს მარიკოფელებს ცხოვრობს მდინარე გილას ინდიელთა რეზერვაციაში ფენიქსიდან სამხრეთ-დასავლეთით 5 მილის დაშორებით.
ამ ჩანაწერების პრობლემები იმაში მდგომარეობა, რომ ისინი შესრულებული იყო მარიკოფას ენაზე, რაც მათ თარგმნას ინგლისურად ართულებდა, რადგან აზრი არ უნდა შეცვლილიყო და თვითონ ისტორიაც არ უნდა დამახინჯებულიყო.
მისტერ ჰარველი წარუდგინეს მისტერ იკე გეიტს, მარიკოფას ტომის წარმომადგენელს, რომელიც სოლტ რივერის აღმოსავლეთ ნაპირზე, პიმა-მარიკოფას ინდიელთა საზოგადოებას მიეკუთვნებოდა.
ქალები ძირითადად მარცვლეულობას აგროვებდნენ, მაშინ როცა კაცები იქვე ნადირობდნენ ან თევზაობდნენ და მუდამ მზად იყვნენ საჭიროების შემთხვევაში ქალები დაეცვათ კონკურენტი ტომის ჯარისკაცების თავდასხმებისგან.
1865 წლის სექტემბერში, მარიკოფას ხალხი შეიკრიბა და გაერთიანდნენ ფედერალური მილიციის სამსახურში, მათ ეწოდებოდათ “ ”, ისინი იყვნენ პირველი მოხალისეები არიზონას ინდიელთა საზოგადოებიდან.
სამწუხაროდ, ამერიკის საზოგადოებამ იგივე პატივისცემით არ უპასუხა და სოლტ რივერის წყლების ასოციაციამ მდინარეს კალაპოტი შეუცვალა, რამაც გამოიწვია მოსახლეობის ცხოვრების წესის შეცვლა.
ძალიან საინტერესოა ერთ-ერთი ტრადიცია, რომლის მიხედვითაც ნებისმიერი ქალის პირველი მენსტრუალური პერიოდის დადგომისას მთელი ჯგუფი აწყობდა ცეკვებს.
როგორც წესი, როდესაც მარიკოფელთა რომელიმე ჯგუფი რომელიმე ტერიტორიას დაიკავდებდა, იგულისხმებოდა, რომ აღნიშნული ტერიტორია და მის მახლობლად მდებარე მიწები ამ ჯგუფს ეკუთვნოდა და შეეძლო გამოეყენებინა სანადიროდ და მოსავლის მისაღებად.
მემკვიდრეობა გადადიოდა ვაჟებზე, თუმცა ქალიშვილები ძალიან მნიშვნელოვანი იყვნენ მშობლებისთვის, რადგან მათი მეშვეობით შეიძლებოდა ნათესაური კავშირის დამყარება სასურველ ოჯახებთან.
2014 წლის 14 აგვისტოს საქართველომ წარადგინა მედევაკის პროტოტიპი ჯავშანტრანსპიორტიორების ტენდერზე, რომელსაც მასპინძლობდა საუდის არაბეთის თავდაცვის სამინისტრო.
გამოცდები ძირითადად არაბეთის უდაბნოებში ჩატარდა, თუმცა მათი ტესტირება დასახლებულ პუნქტებსაც მოიცავდა და ითვალისწინებდა მოძრაობას სხვადასხვა აბსოლუტურ სიმაღლეზე — მთებში, სხვადასხვა რელიეფსა და ამინდის პირობებში, მაქსიმალური დატვირთვისას მაქსიმალურ სიჩქარეზე.
მედევაკმა წარმატებულად დაასრულა თითოეული ტესტი ძალიან კარგი შედეგით და მიაღწია ფინალამდე ამერიკული -თან ერთად, მას შემდეგ, რაც შეჯიბრში მონაწილე 4 მანქანა დაამრაცხა.
კორპუსის სტრუქტურაში გამოყენებული ჯავშანფილები ისეთი კუთხით არის განლაგებული, რომ მაქსიმალურად უზრუნველყოფილი იყოს ეფექტური დაცვა კინეტიკური და ნაღმის დარტყმის ძალის საფრთხისგან.
მანქანის ძირი დამზადებულია ჯავშანფოლადის ფენისგან — ხოლო დაცვის დონე გაძლიერებულია დამატებითი ჯავშანპანელებით, რომლებიც დაზიანების შემდეგ მარტივად შეიძლება შეიცვალოს.
მანქანის უკანა ნაკვეთურში განთავსებულია ოთხი ერთეული საკაცე და სპეციალური სამედიცინო აღჭურვილობა, გააჩნია მაღალი გამავლობა: მძლავრი 8 ორმაგი ტურბო ძრავის სიმძლავრე-წონის მაღალი კოეფიციენტი.
დიდგორი მედევაკი — სამედიცინო-საევაკუაციო ჯავშანმანქანა, რომელიც განკუთვნილია დაჭრილი ჯარისკაცების უშუალოდ საბრძოლო მოქმედებების ზონიდან უსაფრთო ტერიტორიაზე გადასაყვანად და ტრანსპორტირების დროს პირველადი სამედიცინო დახმარების უზრუნველსაყოფად.
შეიქმნა 2015 წელს საქართველოს თავდაცვის სამინისტროს დაქვემდებარებაში მყოფი სახელმწიფო სამხედრო სამეცნიერო-ტექნიკური ცენტრ „დელტას“ მიერ, რომელსაც ექვემდებარება ექვსი სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტი და თბილისის საავიაციო ქარხანა.
რადგან საპირფარეშოები უკავშირდება გარესამყაროს ისინი მიიჩნევენ რომ მიწა დაბინძურებულია მრავალი სახის ჭუჭყით, ნამდვილი, დედამიწის ჭუჭყით და „ქალის ჭუჭყით“.
გარდა მენსტრუალური სისხლისა ისინი ყველაფერს რაც ადამიანის ორგანიზმიდან გამოიყოფა ბინძურად თვლიან, ორ ერთმანეთისაგან განსხვავებულ მოვლენას, დაბადებასა და სიკვდილსაც სიბინძურესთან აიგივებენ.
იმ ადამიანებს, რომლებიც ქალის მშობიარობის პერიოდში ოთახში იყვნენ, ვისაც კონტაქტი ჰქონდათ უწმინდურ სისხლთან, ან ვისაც ახლახან ჰქონდა სექსუალური ურთიერთობა არ შეუძიათ თაყვანი სცენ ღმერთს.
ისინი ვალდებულები არიან პატარძლის ოჯახსაც აჩუქონ წითელ კონვერტში ჩადებული თანხა, რომელიც მთლიანად უნდა ფარავდეს ნიშნობისთვის გაღებულ ხარჯებს.
ბავშვობაში, მართალია იგი მამის სახლში ცხოვრობს და მამის მხრიდან ნათესავებთან უფრო ხშირი შეხება აქვს, მაგრამ იგი ითვლება დედის მხრიდან ოჯახში, რომელთანაც ყველაზე მჭირდო კავშირი აქვს.
ქალის გარდაცვალების დროს კუბოს თავსახურავი არ ეხურება მანამ, სანამ ძმა არ დარწმუნდება, რომ მისი და გარდაიცვალა ბუნებრივი სიკვდილით და ქმრის ოჯახმა ყველაფერი გააკეთა ამის თავიდან ასაცილებლად.
ტაიბეის სამხრეთ-დასავლეთი ნაწილი ცნობილია, როგორც ჰაი-შანი , მის ცენტრში მდებარე ქალაქებს კი სასოფლო-სამურნეო საქმიანობაში მოწინავე პოზიცია უკავიათ - ასეთი ქალაქებია: შუნ-ლინი , ინგ-კო დასან-სია .
აღნიშნული დასახლებები გამოირჩვა მოსახლეობის სიჭრლით, თუმცა საერთო აქვთ ჰოკიენელების სალაპარაკო აქცენტი,ასევე მსგავსია მოცემული ქალაქების ტრადიციები, წეს-ჩვეულებები და კულტურა.
ამის გარდა დასახლებებს განარჩევენ ტერიტორიის ათვისები მიხედვითც, მაგალითად, აღმოჩენილია ისეთი ადგილები სადაც მაცოვრებლები ქუჩების გასწვრივ სახლობენ, ვხვდებით ისეთ ტერიტორიებს სადაც საზოგადოება პატარა სოფლებადაა დაყოფილი, ზოგიერთ ადგილებში კი ხალხი გაფანტულადაა დასახლებული, ასეთ გაფანტულ დასახლებებში რთულია განსაზღვრო რომელია ადგილობრივი საზოგადობა და რომელი გივიან პერიოდში დასახლებული.
სულის დაკარგვაზე პასუხისმგებელი ძალიან ბევრი რამ შეიძლება იყოს: განსაკუთრებით ბოროტი ზებუნებრივი არსებების თავდასხმა, რომლებიც შურისმაძიებლები არიან, ჯადოსნობა, შეშინება, ან ადამიანის განსაკუთრებული მგრძნობელობა კონკრეტულ წელს.
ამ მდგომარეობის გამომწვევი მიზეზების შესახებ დიაგნოზი კი სხვადასხვა იყო, დაწყებული ჯადოსნობიდან დამთავრებული შთამომავლობის სიმცირის გამო დიდი ბაბუის სულის განაწყენებით.
გარდა განსაზღვრული პერიოდებისა, სხვა შემთხვევებში მსხვერპლშეწირვა არ ხორციელდება, თუკი ადამიანს კონკრეტული პრობლემის გამო დახმარების შეთხოვნა არ სურს.
ამით ტაივანელები შემთხვევითი საფრთხისგან წინასწარ იხსნიან თავს ან უშუალოდ კრიზისის დროს არწმუნებენ მოჩვენებებს, რომ უკან წაიღონ ის უბედურება, რასაც იწვევენ.
ტაივანელი ჰოკიენების რელიგიური პრაქტიკა აერთიანებს რწმენას სამი ძირითადი ჩინური რელიგიიდან: ბუდიზმი, დაოსიზმი და კონფუციანელობა, მოჩვენებების, წინაპრებისა და ბუნების სულების ანიმისტური რწმენით.
შედარებით ცნობილი ღმერთები მიმდევრებს მოიზიდავდნენ ფართო ტერიტორიებიდან, რაც ხელს უწყობს სოციალური კავშირებისა და კომერციის გაფართოებას, ხოლო მეორე მსოფლიო ომის შემდგომ პერიოდში სასოფლო ინდუსტრიის გავრცელებას.
ტაივანში იაპონელთა დაპყრობის დროიდან ჩი-ნანი მოიხსენიება როგორც ფორმალური ადმინისტრაციული ერთეული, მანამდე კი ის ითვლებოდა არაფორმალური გეოგრაფიულითემად.
მაგალითად, ამ წესებიდან გამომდინარე აღნიშნავდნენ ტყუპი ღმერთების -ისა და -ისდაბადებისდღეებს , რომელთა სახელობის ტაძარებსაც ვხვდებით ამ მიდამოებში.
მაგალითად, ასეთ დროს რამის გაჭრის შემთხვევაში ბავშვი იბადება სასის ნაპრალით, ჯოხის გატეხვის შემთხვევაში ბავშვის კიდური ზიანდება და თუ ვინმე იატაკზე ხვრელს ამოთხრის, მათი რწმენით, ქალს შეიძლება მუცელი მოეშალოს ან ნაადრევი მშობიარობა დაეწყოს.
დღესდღეობით ოჯახის ყველაზე გავრცელებული ფორმაა, როდესაც მშობლები ცხოვრობენ ერთ დაოჯახებულ ვაჟთან, ხშირად უფროსი ვაჟის ოჯახთან ერთად.
მკვიდრმა მოსახლეობა აქ ჩამოსვლიდან რამდენიმე წელიწადში დაიწყო ბრინჯის მოყვანა, ამისთვის მათ ესაჭიროებოდათ საირიგაციო სისტემის აშენება.
რადგან ყოველი საგვარეულო მინდორს რწყავდა თავიანთ დასახლებაზე პატარა გამყოფი მდინარის საშუალებით , რომელთა უმრავლესობაც სათავეს იღებდა ჩი-ნან-ის მომიჯნავე მთიდან.
ზემოთ აღნიშნული მთები, გარდა იმისა, რომ ძალიან დიდ როლს ასრულებდნენ ირიგაციის სიტემაში, ამავდროულად იწვევდა დიდ მღელვარებას,რადგან მისი არსებობდა დიდ პრობლემებთან იყო დაკავშირებული.
ჩი-ნან-ის სოფლებში არსებული მიწების უმრავლესობა ინდივიდუალურ ოჯახებს ეკუთვნოდა, ეს ოჯახები მე-19 საუკუნემდე აგრძელებდა ბრინჯის მოყვანას.
ქალის ცხოვრებაში კი დგება მომენტი, როცა ის უეცრად ტოვებს სახლს, უერთდება სხვა ოჯახს, სადაც ეპყრობიან ეჭვის თვალით და ზოგჯერ მტრულადაც კი.
ტაივანის მთაგრეხილს კუნძულის ორი მესამედი უკავია და შეიცავს 3000 მეტრის 40 მწვერვალს, რომელთა შორისაა სამხრეთ აზიაში უმაღლესი მწვერვალი იუშანი .
ერთის მხრივ ეს ეფუძნება ვარაუდს, რომ დანგ-გი ყოვლისშემძლეა და ნებისმიერი პრობლემის გადაჭრა შეუძლია, მეორე მხრივ კი პრაქტიკული საფუძველი აქვს: რადგან სხვა სახის დახმარება არ არსებობს, სწორედ დანგ-გიმ უნდა შეითვისოს მრავალი ფუნქცია საზოგადოების დახმარებისათვის.
თითოეულ საზოგადოებას, ოჯახსა და პიროვნებასაც კი სხვადასხვა პანთეონის რწმენა აქვს, თუმცა არსებობს თანმიმდევრული ზებუნებრივი წესრიგიც, რომელიც ერთგვარად უკავშირდება ამქვეყნიურ სოციალურ წყობას.
არაგანცალკევებული არსებებიც უკავშირდებიან კონკრეტულ ადამიანებს, თუმცა არა განსაკუთრებული ნათესაობის გამო, არამედ მათი რანგით ლოკალურ, ან სულაც ტაივანის მთელ საზოგადოებაში.
ტაივანელების რწმენით, დაბადებასა და გარდაცვალებას შორის სხეული და სული შეიძლება რამდენიმეჯერ დასცილდეს ერთმანეთს, ეს შეიძლება მოხდეს ნებით ან უნებლიედ.
რიტუალები, რომლებიც დაავადებული ადამიანის გარდაცვალებისას ჩატარდებოდა ამ შემთხვევაში არ ჩატარდება, ვინაიდან ტაივანელების აზრით, ბავშვი არ მოიქცა როგორც ჩვეულებრივი ადამიანი, რამდენადაც ეს უკანასკნელები იზრდებიან და პატარაობის ჟამს არ იხოცებიან.
ამ დეკადის მთავარი მიზანს წარმოადგენდა ინდუსტრიალიზაციის გარეშე აგრარული სექტორის შეცვლა, რათა ეწარმოებინათ იაფი, ხელმისაწვდომი ბრინჯის ექსპორტი.
თუკი თავდაპირველი მცდელობები განკურნების მეთოდის ძებნისა არ გაამართლებს, მაშინ დაავადება ხასიათდება, როგორც ,ჩი“ და სულის მიერ ადამიანის ,დარტყმას“ მიეწერება.
თუკი ადამიანი ბოლომდე შეასრულებს ღმერთის მითითებებს, მაშინ ამ უკანასკნელისათვის შესაძლებელი გახდება იანისა და იანგის სამყაროების დაცილება და შედეგად ბოროტი სული ამქვეყნიური სამყაროდან სამუდამოდ განიდევნება.
წარსულში, იაპონელთა ოკუპაციის დროს, შამანიზმი იკრძალებოდა, თუმცა ომის შემდგომ ეს აკრძალვა გაუქმდა, ამდენად პრაქტიკა კვლავ ფართოდ გავრცელდა.
ტაივანელი ჰოკიენები არიან ფუჯის პროვინციიდან წამოსული ჩინელების მემკვიდრეები, რომლებიც ქალაქებიდან ჭანჭოუ , ქუანჭოუ და მათი მიმდებარე ტერიტორიიდან კუნძულზე მეჩვიდმეტე საუკუნის დასაწყისში დასახლდნენ.
დროთა განმავლობაში ისინი წარმატებულ მწარმოებლებად იქცნენ, რომლებიც ტაივანის ომის შემდგომი ინდუსტრიის ტრანსფორმირებასა და გაზრდაში მთავარ როლს ასრულებენ.
დედები გოგონებს მკაცრად ზრდიან და ასწავლიან საშიანო საქმეებს, რათა ჩამოაყალიბონ ისინი, როგორც მომავალი ცოლები, ხოლო ვაჟებთან, რომლებიც აღიქმებიან დედების მფარველად მოხუცობულობის ასაკში, აქვთ ახლო დამოკიდებულება.
სახლში ბავშვები მალევე იგებენ, რომ ისინი ოჯახის რეპუტაციის წარმომადგენლები არიან და მათი ვალია მოიქცნენ საზოგადოებრივი ნორმების შესაბამისად, წინააღმდეგ შემთხვევაში ისინი სახაროდ შერცხვებიან.
სხვა ეთნიკური ჯგუფებიდან აღსანიშნავია ავსტრონეზიელი ბინადრები, ტაივანელი ჰაკა და მკვიდრი მოსახლეობა, რომელთა ხვედრითი წილი დაახლოებით 15 %-ია.
თუმცა იმ სულების უმეტესობა, რომლებიც ერთი ადამიანისთვის მოჩვენებაა, მეორისათვის წინაპარია და ამდენად არც ისეთი მნიშვნელოვანია მისი შთამომავლობის ცხოვრებაში.
კუი, რომელიც არ არის მნიშვნელოვანი, როგორც საზოგადო ფიგურა, შეიძლება იყოს იმ გარდაცვლილი ადამიანის სული, რომელსაც არ ჰყავდა შთამომავლობა, ან ადამიანი, რომელიც დაიხრჩო ან თავი მოიკლა.
კანდიდატი მანამდე მოსამზადებელ ცერემონიას გადის, რომლის დროსაც მას საიდუმლოდ აძლევენ რელიგიურ და ტრადიციულ სამედიცინო ცოდნას ტაძრის უხუცესები, ან გამოცდილი დანგ-გი.
ჩვეულებრივ, საჭიროა რომ კანდიდატმა წარმოადგინოს საკუთარი განსაკუთრებული შესაძლებლობები სპეციალურ ცერემონიაზე, სადაც იგი აჩვენებს, რომ იგი არ დაზიანდება მახვილით, ცეცხლით ან სხვა მსგავსი რამით, რის შემდეგაც ადამიანები დაუჯერებენ მას.
თუკი მკურნალობის შემდეგ პაციენტის დისკომფორტი შემსუბუქდა და სიმპტომები აღარ გამეორდა, მაშინ იგი თავს განკურნებულად თვლის და აღარ მოითხოვს დამატებით სამედიცინო დახმარებას, იმ შემთხვევაშიც, კი თუ მისი დაავადების გამომწვევი მიზეზი ზუსტად ვერ დადგინდა.
არ არის საჭირო, რომ ყველა დაავადება აიხსნას; გაციება, კუჭის ტკივილი, კანის დაზიანებები და სხვა მსგავსი პრობლებები ,უბრალოდ ხდება“ და რამდენადაც ექიმს შეუძლია მათი განკურნება, გამომწვევი მიზეზის კვლევა საჭიროდ აღარ ითვლება.
ასევე ფსიქოლოგიურად მომგებიანია პრობლემის გამომწვევ მიზეზად ზებუნებრივი ძალის დასახელება, რამდენადაც მსგავსი ინტერპრეტაცია ადვილი დასაჯერებელია ისეთი საზოგადოების წევრებისათვის, რომელშიც შენარჩუნებულია ახლო ურთიერთობები ოჯახის წევრებს შორის.
ღმერთების შემთხვევაში ეს ადგილი შეიძლება იყოს ტაძარი, სადაც პროცესს საზოგადოებაც დაესწრება, ან განცალკევებით, წინაპრებისგან დატოვებულ სცენაზე, შიდა საკურთხეველთან.
პირველი ეტაპი გულისხმობს სტუქტურასა და პოლიტიკურ დაწინაურებას საზოგადოებაში, ხოლო მეორე ეტაპი, იგი ითვალისწინებს ოჯახს მოწყობის სახე , რომელიც საზოგადოების მნიშვნელოვან ნაწილს წარმოადგენდა.
ეს შეიძლება იყოს ბავშვი, რომელიც ღამით შეშინებული ტირის, ადამიანი, რომელიც კარგად ვერ იძინებს, სტუდენტი, რომელიც კოლეჯის გამოცდებისათვის ზედმეტად ბევრს ნერვიულობს, ქორწინებაში მყოფი ადამიანი, რომელიც თავის ახალ ნათესავებთან საერთო ენას ვერ ნახულობს, მამაკაცი, რომელიც ცოლმა მიატოვა და ასე შემდეგ.
სოციუმის წევრებს შორის ასეთი განსხვავება კი იწვევს რელიგიურ მრავალფეროვნებას, ამის დამადასტურებლად ფაქტს კი წარმოადგენს ტაივანში ჩატარებული განსხვავებული რიტუალები.
მიუხედავად იმისა, რომ ზოგჯერ ორივე მათგანს ერთდროულად უმზადებენ ძღვენს, სინის უდიდესი ფესტივალი მის დაბადების დღეზე ეწყობა, რაც შეიძლება წლის ნებისმიერ დროს მოხდეს, გარდა მეშვიდე მთვარის თვისა.
თუკი გამოცდილი დანგ-გი ისეთი ამბიციურია, რომ მიაჩნია ნებისმიერი პრობლემის გადაჭრა შეუძლია, არსებობს საფრთხე, რომ დახმარების მთხოვნელი ადამიანი დაზარალდეს, არამარტო იმით რომ გაფლანგოს საკუთარი ფული, არამედ იმითაც, რომ შამანის ფუჭი იმედით მოესპოს შესაძლებლობა მიიღოს საჭირო მკურნალობა.
ამ ფორმას ხშირად იმიტომ მიმართავენ, რომ თავიდან აიცილონ ძირითადი ქორწინებისთვის საჭირო ხარჯები, დედამთილი კი ბავშვობიდან საკუთარი ვაჟისთვის ზრდის დამჯერ და დამყოლ ცოლს.
ქორწინების ამგვარი ფორმა ძირითადად მისაღებია ღარიბი და ოჯახის გარეშე დარჩენილი მამაკაცისთვის, ქალის ოჯახისათვის კი ეს მემკვიდრისა და მამაკაცის ძალის შემატებას ნიშნავს.
ტრანსის დროს იგი იქცევა ისე, თითქოს ღმერთებისგანაა შეპყრობილი და ასეთ მდგომარეობაში მას შეუძლია ადამიანებს რჩევა მისცეს პრობლემების გადასაჭრელად.
ანთროპოლოგიური სწავლებები, სოციალური გამოკითხვები და სამედიცინო გამოცდილება მიუთითებს, რომ ტაივანში თანამედროვე ფსიქიატრიასთან ერთად არსებობს მრავალი ხალხური ფსიქიატრული მკურნალობის მეთოდი შამანიზმის, მკითხაობისა თუ ტრადიციული მცენარეული მედიცინის ფორმით.
2003 წელს ლიბერიაში ორგანიზაციამ „ლიბერიის ქალების მასობრივი აქცია მშვიდობისათვის“ ლეიმი გბოვის მეთაურობით მოაწყო "სექსუალური გაფიცვა", რამაც ხელი შეუწყო სამოქალაქო ომის შეწყვეტას.
2006 წელს კოლუმბიაში ბანდიტების ცოლებმა და საყვარლებმა გამოაცხადეს „გადაჯვარედინებული ფეხების გაფიცვა“, რათა ბანდებს შორის სისხლიანი გარჩევები აღეკვეთათ.
სხვა მტკიცებულებით, პითაგორა იცნობდა მხოლოდ ტეტრაედრს, კუბსა და დოდეკაედრს, ხოლო ოქტაედრი და იკოსაედრი ტეატეტუსმა აღმოაჩინა, რომელიც პლატონის თანამედროვე იყო.
მათი სახელი მომდინარეობს ძველბერძენი ფილოსოფოსის პლატონისაგან, რომელმაც ჩამოაყალიბა თეორია თავის ცნობილ დიალოგში , რომ კლასიკური ელემენტები შედგებოდა ამ ხუთი ფორმისაგან.
სეპარატიზმი ამერიკის შეერთებულ შტატებში როგორც პოლიტიკური ფენომენი, პირდაპირ დაკავშირებულია აშშ-ს წარმოქმნასთან, როგორც დამოუკიდებელი ქვეყანა, რომელმაც დამოუკიდებლობა დიდი ბრიტანეთისაგან გამოაცხადა.
მთელი ამ პერიოდის განმავლობაში, აშშ-ში ხშირად ყოფილა დისკუსია სეპარატიზმის უფლებებზე, რადგან ასეთი უფლება მოხსენიებულია აშშ-ს დამოუკიდებლობის დეკლარაციაში.
ამჟამად აშშ-ს უზენაესი სასამართლოს ოფიციალური პოზიცია, სეპარატიზმს, ანტიკონსტიტუციურ მოვლენად აფასებს, ხოლო აშშ-ს მოქალაქეებს რევოლუციის უფლებას უტოვებს, რის მეშვეობითაც შეიძლება წარმოიქმნეს სეპარატიზმი, ან გამოყოფა, შესაბამისი შეთანხმების შედეგად.
ორი ან რამდენიმე სახელმწიფოს განცხადებას, რომელიც სახავს მხარეთა საგარეო პოლიტიკის გარკვეულ გეზს ან გამოხატავს მათ შეხედულებას პოლიტიკურ, ეკონომიკურ თუ სხვა სფეროში;
ცალმხრივ, ორმხრივ ან მრავალმხრივ აქტს, რომლითაც სახელმწიფოები ცნობენ ამა თუ იმ ქცევის წესის იურიდიულად სავალდებულო ძალას (მაგ.: ეუთოს 1975 წლის დასკვნით აქტში არსებული დეკლარაცია, სახელმწიფოს ცალმხრივი აქტი ნეიტრალიტეტის შესახებ, და სხვ.).
ორმხრივ ან მრავალმხრივ საერთაშორისო პოლიტიკურ აქტს, რომელშიც ჩამოყალიბებულია მხარეთა პოლიტიკური ვალდებულებანი, საერთაშორისო ვითარების ერთობლივი ხედვა, სასურველი საერთაშორისო სამართლებრივი პრინციპების ნუსხა და სხვ.
მეორე მსოფლიო ომის შემდგომ პერიოდში კანადის მთავრობამ დაწყო სოციალური სერვისის გაფართოება ბრეალის ტყის ხალხთან, რასაც მოჰყვა ტექნოლოგიური გაუმჯობესება, რამაც თავის მხრივ კომუნიკაცია და კავშირი შედარებით მარტივი და სწრაფი გახადა.
ზოგ სკოლას როგორც დაწყებითს, ასევე საშუალოს აკონტროლებდა პროვინციული მთავრობა და ეს სკოლები აძლევდნენ საშუალებას ბავშვებს, მიეღოთ განათლება მათი სოციალური სტატუსისგან განურჩევლად.
საოჯახო ფასდაკლების სისტემა ამ პერიოდის დასაწყისში გახდა ცნობილი ხალხისთვის, რაოდენობა კი ნაკლებად საინტერესო იყო ადგილობრივებისთვის, გამომდინარე მისი განსაზღვრულობიდან.
იგი აწვდიდა მოსახლეობას ხის ნაჭრებისა და ფირფიტებისაგან აშენებულ სახლებს, რომლებსაც უნდა ჩაენაცვლებინათ ხის კაბინები, რომლებიც შემორჩა მეოცე საუკუნის დასაწყისიდან.
რადგან მათი საკვების მოპოვების ძირითადი გზა ნადირობა იყო დასახლებებთან ხშირად გვხვდებოდა შემოდგომასა, ზამთარზე და გაზაფხულზე გათვლილი სანადირო ბანაკები.
ისინი უმეტესად წყალთან ახლოს და ძირითადად ტბის ქარისაგან მოფარებულ მხარეს იყვნენ განთავსებულნი, ეს მონადირეებს ტბიდან დანაბერი ცივი ქარებისაგან იცავდა.
დაახლოებით მეცხრამეტე საუკუნის ბოლოსკენ გაჩნდა კრის მოსახლეობის ქოხებისგან შემდგარი დასახლებებიც, რადგან ისინი შედარებით მკვიდრ ცხოვრებას დაეჩვივნენ.
დღეს კი ფედერალურმა და პროვინციულმა მთავრობებმა კრის პოპულაციის უმეტესობას უკვე გამოუყვეს თანამედროვე სახლები, ოფისები, სკოლები, საავადმყოფოები და სხვა აუცილებელი დაწესებულებები.
დასავლეთის ტყის კრის აბორიგენი მოსახლეობის შესახებ ზუსტი ცნობები არ მოიპოვება და ჩვენ შეგვიძლია მხოლოდ ვივარაუდოთ მათი რაოდენობის შესახებ.
ეს შეფასებები გაკეთებულია იმის გათვალისწინებით, რომ ჩრდილო-დასავლეთის მანიტობას და ჩრდილოეთის სასკაჩევანისა და ალბერტას კრი იყვნენ იმიგრანტები აღმოსავლეთიდან.
ასევე შეუძლებელია იმ კრის რაოდენობის განსაზღვრა, რომლებიც ჩამოვიდნენ სანაპირო ფორტებში კანოეს საშუალებით, რადგანაც ისინი მოდიოდნენ ცოტ-ცოტა ყოველწლიურად.
მოსახლეობა რომელიც დარეგისტრირებული არის 61 ოფიციალურ ტომში არ შეიცავს კრის, რომლებიც კლასიფიცირებული არიან, როგორც მეტის , თუმცა ბევრნი არიან ლინგვისტურად, კულტურულად და გენეოლოგიურად იდენტურნი თრითის კრისთან და სტატუსიან ინდიელებთან.
ფრანგმა მკვლევარებმა კლდოვან მთებს მხოლოდ 1751 წელს მიაღწიეს, მაგრამ ეს ექსპედიციები შეწყდა 1763 წელს ბრიტანელებთან დადებული ხელშეკრულების შემდგომ.
ამის შემდგომ დაიწყო ბეწვით ვაჭრობის კონკურენცია კოლონიზატორებს შორის, რომლებშიც ფრანგთა და ინგლისელთა შოტლანდიელი პატრიოტებიც მონაწილეობდნენ, შემდგომში ისინი გახდნენ მონრეალის ჩრდილო-დასავლური კომპანია.
ამ დროისთვის ჰუდსონის ყურის დასავლეთ ნაწილში ევროპული კვლევები გახშირდა და ამ ადგილებში კონკურენტმა ბეწვის კომპანიებმა სავაჭრო პოსტებიც განათავსეს.
კომპანიებს შორის შეჯიბრი დასრულდა 1821 წელს, როცა სამეფო ბრძანებით შეერთდა ორი ძირითადი კომპანია ჰუდსონის ყურის სამეფო ჩარტერული კომპანიის სახელის ქვეშ.
ასეთი ჯგუფის არსებობის ხანგრძლივობა შეზღუდული იყო, რადგან მას მერე რაც ვაჟიშვილები ზრდასრულობის ასაკს მიაღწევდნენ, ისინი ძლიერ პერსონალურ ავტონომიას აყალიბებდნენ.
მათ სახელწოდებას წარმოადგენდა რეგიონის რაიმე ნაწილის ან ცხოველის სახელი, ძირითადად კი მას არჩევდნენ იმ ტბის მიხედვით, რომელთანაც ზაფხულობით იკრიბებოდნენ.
1850 წლისთვის კრის ტომის მეურნეობრივი საქმიანობა გაამხნევა ადგილობრივმა მოსახლეობამ, რომლებმაც გადაწყვიტეს მკვიდრ ცხოვრებაზე გადასულიყვნენ.
1876 წელს კი მთავრობას მიმართეს თხოვნით, რომ გამოეყოთ და დაეთმოთ უინიპეგის ტბის ტერიტორია, რადგან მათი ტერიტორია, რომელზეც უკვე ცხოვრობდნენ სრულიად გამოუსადეგარი იყო მარცვლეულის კულტურის აყვავებისთვის.
იმ დროისთვის იქაურ ოჯახებს დამოუკიდებლად მოჰყავდათ მარცვლეული ათი–თხუთმეტ იარდ კვადრატ მიწაზე, რომელიც შემოღობილი ჰქონდათ უხეში ნედლი ბუჩქებითა და სარებით გაკეთებული ღობეებით.
როდესაც გაატყავებდნენ ცხოველს, მის თბილ ტყავს ჭიმავდნენ მართკუთხედის ფორმაზე, ხოლო მაკრატლით ან დანით უმოკლებდნენ, ჭრიდნენ, ბეწვს.
დასავლეთის ტყის კრის განლაგებული იყო სამ ძირითად ადგილას: მასკეგონის კრი ჰუდსონის ყურესთან, უინიპეგის ტბის რეგიონი და დასავლეთით თანამედროვე სასკაჩევანის ტერიტორიაზე.
ძველი წყაროები გვაძლევენ მწირ ინფორმაციას ლოკალური ტომის ზომების შესახებ, მაგრამ, სავარაუდოდ, ისინი შედგებოდა მინიმუმ ორი და მაქსიმუმ ოთხი ან ხუთი კაცისაგან და მათი ოჯახებისაგან.
გაზაფხულზე, ჯერ კიდევ თოვლის საფარით დაფარულ მიწაზე ათასობით ნადირი კვეთდა მდინარე ჩარჩილს და მიგრირებდა კრის ტერიტორიებზე, სადაც მათ მოსახლეობა შესასვლელშივე მახეებს უგებდა ან კიდევ ყინულისგან გათავისუფლებულ, დამდნარ, მდინარესთან ჩასაფრებულები იყვნენ ყველა ასაკის ინდიელები, რომლებიც იცდიდნენ შუბებით ხელში, რათა მოეკლათ ცხოველები მდინარის გადალახვისას, როდესაც მათ არაფრით არ შეეძლიათ თავის დაცვა.
მეორე ტექნიკა გულისხმობდა ძაღლებით ნადირობას, ამ დროს ძაღლები ერეკებოდნენ ტყიდან ტბებისაკენ ან მდინარეებისაკენ ხარ–ირემს, სადაც ნავებში მყოფი ჩასაფრებული მონადირეები იყვნენ განლაგებულნი.
ისტორიულად დასავლეთ ტყეებში მოსახლე კრის ხალხს ეკავათ სუბარქტიკული ან ბორეალური ტყე ჰუდსონის და ჯეიმზის სანაპიროებიდან დასავლეთით მდინარე პისამდე, რომელიც დღეს კანადაში მდებარეობს.
ამ ტერიტორიას უწოდებენ პრეკამბრიულ ან კანადურ ფარს თუ არ ჩავთვლით ვესტერნმოსტში მდებარე ჩრდილოეთ ალბერტას, რომელიც შერეულ ბორეულ ტყეებს მოიცავს.
გვაქვს ასევე ორი შუალედური პერიოდი “-” როდესაც მდინარეები და ტბები იყინება და შესაბამისად წყლით გადაადგილება იზღუდება, და “-” ან გაზაფხულის მოსვლის პირველი მანიშნებელი, როდესაც წყალი დნობას იწყებს.
ამ ტერიტორიის მკაცრი კლიმატი საგრძნობ ზეგავლენას ახდენს აბორიგენთა კულტურაზე და სწორედ ის განაპირობებს, რომ მიწის დამუშავება და აგროკულტურა მხოლოდ რამდენიმე ტომს ახასიათებს, ისიც მცირედ.
ისტორიული ტრადიციები, ლინგვისტური სამხილები, ზრდადი არქეოლოგიური მასალა და ზეპირსიტყვიერი გადმოცემები ადასტურებს, რომ კრის მოსახლეობა ვრცელდებოდა ტყეებში ჰუდსონის ყურიდან თითქმის მდინარე პისამდე.
კრის ჩრდილოელი მეზობლები იყვნენ ატაპასურად მოსაუბრე ხალხები, რომლებშიც ჩიპეივანულ ენებზე მოსაუბრენი შედიოდნენ, ხოლო ჩრდილო-დასავლეთით სლავეიურად და დასავლეთით ბივერულად მეტყველი ხალხები ემეზობლებოდნენ.
ამ ტომებთან და ჰუდსონის ყურესთან მცხოვრებ ინუიტებთან კრის მოსახლეობას მტრული ურთიერთობა ჰქონდათ დაახლოებით მეცხრამეტე საუკუნემდე, საომარი აქტივობები ამ ხალხებს შორის მეცხრამეტე საუკუნის ბოლომდე.
გარეულ ფრინველზე ნადირობა იყო საკმაოდ შემოსავლიანი საქმე, განსაკუთრებით ჰუდსონის ყურის ნაპირზე, სადაც ბატები, გედები, იხვები და სხვა ტბის ფრინველთა სახეობები იყრიდნენ თავს ზაფხულობით, სანამ შედარებით თბილ მხარეში, სამხრეთში, მიგრირებდნენ.
მონადირეებო სანაპიროს გასწვრივ მალულად იყვნენ განლაგებულნი და სხვადასხვა ხმებით იტყუებდნენ ობიექტებს ნაპირთან ახლოს, რათა უფრო მარტივად ენადირათ მათზე.
როდესაც ახალგაზრდები ბრუნდებოდნენ რეზიდენციული სკოლებიდან, მათ აღარ აინტერესებდათ და ვეღარც ერგებოდნენ ასეთი დაბალი დონის და ჩაკეტილი ცხოვრების წესს.
პროვინციულმა ინდიელმა საძმოებმა დაიწყეს განსხვავებული ჯგუფების ჩამოყალიბება, რათა ეწარმოებინათ მოლაპარაკებები ინდიელთა საქმეების კანადის დეპარტამენტთან ინდიელთა ახალი პოლიტიკის ჩამოყალიბების შესახებ.
თუ გოგოს ოჯახის წევრები უსიტყვოდ დასთანხმდებოდნენ, ქალიშვილი მათ ქოხში მზითევის გარეშე იგზავნებოდა და ხოლო მის მშობლებს აძლევდნენ ყველანაირ ღირებულ ნივთებს, რისი მოხერხებაც შეეძლოთ.
მიუხედავად იმისა, რომ ეს გადახდა გაყიდვად ითვლებოდა, გადასახდელ ფასზე არ დაობდნენ, რადგან რაც შეიძლება დიდი თანხის გადახდა გადამხდელის სიამაყის საქმე იყო.
ომიდან დაბრუნებულ კაცს, რომელსაც ცხენები ჰყავდა, შეეძლო მამამისი კონკრეტული გოგოს მამასთან მოსალაპარაკებლად გაეშვა, ან დედამისი გოგოს დედასთან.
გამომდინარე იქიდან, რომ კრის ტომი სეზონურად მიგრირებდა ხოლმე, მათ არ ჰქონდათ მარცვლეულის მოყვანის ან წვრილფეხა და მსხვილფეხა ცხოველის მოშენების კულტურა.
მთავრობამ სუბსიდირება გაუკეთა გარკვეული რაოდენობა საქონელით, მაგრამ საუკუნის მიწურულს გამოკითხვამ აჩვენა, რომ ცხოველები იღუპებოდნენ შიმშილითა და პატრონების არასპეციალიზებული მოვლის გამო.