polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
კამალა სურაია (; დ. 31 მარტი 1934, ტრისური, კოჩის სამეფო — გ. 31 მაისი 2009, პუნა, ინდოეთი), ასევე ცნობილია თავისი ერთჯერადი ფსევდონიმებით მადჰავიკუტი და კამალა დას — ინგლისურენოვანი ინდოელი პოეტი და ლიტერატორი, ამავე დროს წამყვანი მალაიალამურენოვანი მწერალი კერალადან.
მისი პოპულარობა კერალაში, ძირითადად დაფუძნებულია მის მოთხრობებსა და ავტობიოგრაფიაზე, ხოლო ინგლისურ ენაზე დაწერილი შემოქმედება კამალა დას-ის სახელით, დაფუძნებულია ლექსებსა და ღია ავტობოიგრაფიაზე.
15 წლის ასაკში დაქორწინდა ბანკირ მადჰავა დასზე, რომელმაც ხელი შეუწყო მისი მწერლის კარიერას და კამალამ დაიწყო ინგლისურ და მალაილამურ ენებზე წერას და ნაწერების გამოცემას.
1960-იან წლებში, კოლკატა ხელოვნების ბუმის ადგილი იყო და კამალა დასი ერთ-ერთი ყველაზე დიდი ხმის მომტანი გახდა, რომელიც ინგლისურენოვან პოეტთა თაობასთან ერთად, საკულტო ანთოლოგიებში გამოჩნდა.
მისი ღია და პატიოსანი მიდგომა ქალურ სექსუალობაზე, განთავისუფლებული ნებისმიერი დანაშაულის გრძნობისგან, ავსებდა მის ნამუშევრებს ძალით, აგრეთვე ავსებდა, როგორც ხატმებრძოლეობით მის თაობაში.
ბავშვობა გაატარა კოლკატასა და პუნაიუკულამში, სადაც მამამისი კოლკატაში ვალფორდ ტრანსპორტის კომპანიაში უფროსი გამყოდველი იყო, რომელიც ყიდდა ბანტლის და ავტომობილებს და პუნაიუკულამში, სადაც ნალაპატების წინაპრების სახლი იყო.
აღნიშნული მშენებლობის განსაკუთრებული მხარდამჭერი იყო ზაქარია ქურდიანი, იმ პერიოდში – თბილისის მთავარი არქიტექტორი, რომელმაც საქალაქო საბჭოს ნებართვით პირველი მოსამზადებელი სამუშაოები 1937-1940 წლებში წამოიწყო.
ვიქტორ გოცირიძის მემუარებში ნახსენებია: „1940 წელს თბილისში, ლენინის მოედანზე , იქ, სადაც ახლა ცეკავშირის შენობაა, ვაგზლის მოედანზე – გასტრონომთან, 26 კომისრის რაიონში , კინოთეატრის პირდაპირ, გაჩნდა პირველი მწვანედ შეღებილი ღობეები, რომლის იქითაც მიწას ბურღავდნენ, აფეთქებდნენ, სხვა საინჟინრო სამუშაოებს ასრულებდნენ.
როგორც ზაქარიას შვილი ლამარა ქურდიანი იხსენებს: „როდესაც დედა ჩემზე ფეხმძიმედ იყო, სარემონტო მშენებლობისას ლავრენტი ბერიას დაუნახავს, რაზეც საშინლად გამწყრალა ორსული ქალი, რომ ასეთ სამუშაოებს ასრულებდა.
მაგრამ, როცა შეიტყო, რომ დედა თავად იყო რეკონსტრუქციის პროექტის არქიტექტორი მეუღლესთან ერთად, დამშვიდებულა და მშენებლობის დასრულების შემდეგ, ნანახი შედეგით კმაყოფილს და გახარებულს, მამასთვის თბილისში ნებისმიერი ბინის არჩევა შეუთავაზებია.
მოდელების სახლზე“ შეუჩერებია, საიდანაც საკუთარ შემოქმედების მარგალიტს, ყოველ საღამოს, ანთებული ლამპიონებით გალამაზებულს და მორთულს, აივნიდან ტკბილად და სიამოვნებით აკვირდებოდა.
ფუნიკულიორის ზედა სადგურის შენობა დააპროექტა მეუღლესთან, ნადეჟდა ქურდიანთან ერთად 1938 წელს, ხოლო რეკონსტრუქცია-გაფართოების პროექტი 1970-1972 წლებში ალ.
ზაქარია ქურდიანმა ორჯერ, 1934-36 და 1948-52 წლებში ავტორთა ჯგუფთან ერთად შექმნა თბილისის განვითარების და რეკონსტრუქციის გენერალური გეგმა, მათთან ერთად – ქუთაისის განვითარების გეგმა და რუსთავის მარცხენა სანაპიროს გეგმა.
1930 წლისათვის უკვე ააშენეს 11 მრავალსართულიანი საცხოვრებელი სახლი, კლუბი, სასადილო, აბანო, სარემონტო სახელოსნო, ავტოფარეხი, კანტორა დასხვა მთელი რიგი ობიექტები.
1991 წელს ოქუაშვილმა დააარსა „ომეგა ჯგუფი“, რომელიც დღეის მდგომარეობით ძალიან დივერსიფიცირებულია საქმიანობის კუთხით და წარმოადგენს ერთ-ერთი ყველაზე მსხვილ დამსაქმებელსა და გადასახადების გადამხდელს საქართველოში.
ასევე, 2016 წელს ოქუაშვილი „ჯორჯიან თაიმსის“ და საზოგადოებრივი აზრისა და საერთაშორისო ბიზნეს კვლევის ორგანიზაციის მიერ წლის საუკეთესო ინვესტორად იქნა აღიარებული, ხოლო „ომეგა ჯგუფმა“ ჯილდოები მიიღო შემდეგ ნომინაციებში: უმსხვილესი ინვესტორი, ულტრათანამედროვე ტექნოლოგიების შემოღება, ახალი სამუშაო ადგილები და მომსახურების უმაღლესი სტანდარტები.
შემდგომი სამი წლის განმავლობაში მან გაზეთი „ახალი ეპოქა“ დააარსა; ლიტერატურული ჟურნალი „ჩვენი მწერლობა“; საინფორმაციო სააგენტო „მედია ნიუსი“ და საქართველოს მწერალთა კავშირი, „ომეგა კლუბი“.
ქალაქ თბილისის 55-ე საჯარო სკოლის დამთავრების შემდეგ, სწავლა განაგრძო თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტში, რომელიც 1989 წელს დაამთავრა და ექიმად მუშაობა დაიწყო რესპუბლიკურ საავადმყოფოსა და ხაშურის რაიონულ საავადმყოფოში .
ზაზა ოქუაშვილს ჯერ კონგრესის მიღებათა დარბაზში მადლობა გადაუხადეს, შემდეგ კი ბეიკერ მაკენზის ინსტიტუტში გაზეთმა -მა ჯილდო გადასცა, ნომინაციით „ ’ “.
ზაზა ოქუაშვილი — ქართველი ბიზნესმენი, ექიმი, პოლიტიკოსი და ქველმოქმედი, „ომეგა ჯგუფის“ კომპანიებისა და სატელევიზიო არხ „იბერიას“ დამფუძნებელი და მფლობელი.
ქალაქი წარმოიქმნა მეშახტეთა დასახლებიდან, რომელიც შეიქმნა საუკუნის დასაწყისში სადგურ ზვეროვოს გარშემო, რომელმაც სახელწოდება თავის მხრივ მიიღო ხუტორ ზვერევოდან, რომელიც დაარსდა 1819 წელს ძმები ზვერევების კუთვნილ მიწაზე.
მეორე მსოფლიო ომის პერიოდში დასახლება შვიდი თვის განმავლობაში იმყოფებოდა გერმანელთა ოკუპაციის ქვეშ და გაათავისუფლეს 1943 წლის თებერვალში 47-ე დივიზიის დამსახურებით.
1905-1907 წლების რევოლუციის დროს ადგილობრივმა რკინიგზელებმა მონაწილეობა მიირეს საერთო რუსულ გაფიცვაში, დასახლებულ პუნქტში გააგზავნეს კაზაკთა დანაყოფები.
როსტოვის ოლქის დაარსების მომენტში იყო ამავე სახელწოდების რაიონის ცენტრი, რომელიც გაუქმდა 1963 წელს, ამავდროულად მუშათა დასახლება ზვერევო გადავიდა გუკოვოს ქალაქის საბჭოს დაქვემდებარებაში.
ქალაქ კონსტანტინოვსკის მოედანზე მდებარე მემორიალი წარმოადგენს ძეგლების კომპლექსს, რომელიც ეძღვნება სხვადასხვა დროს ქალაქის გათავისუფლებისა თუ დაცვის დროს დაღუპულ მემორიალებს.
მემორიალური კომპლექსი დაამზადა არქიტექტურული ორგანიზაციების ჯგუფმა: როსტოვის ოლქის არქიტექტურისა და ქალაქდაგეგმარების ჯგუფი - წამყვანი არქიტექტორი იური ზოლოტოვი.
მემორიალი შეიქმნა 1943 წლის იანვარში დიდ სამამულო ომში გერმანელი ფაშისტებისაგან ქალაქის დაცვის დროს დაღუპული ჯარისკაცების, სამოქალაქო ომის პერიოდში ქალაქის გათავისუფლებისას დაღუპულ ჯარისკაცთა პატივისცემის ნიშნად.
საფლავის ქვემოთ, რომელსაც აქვს წარწერა „1943“ მდებარეობს ძმათა სასაფლაო, რომლებიც დაიღუპნენ 1943 წელს ქალაქ კონსტანტინოვსკის გათავისუფლების დროს.
საფლავის წინა მხარეს დაკიდებულია მემორიალური დაფა, რომელზეც წარწერაა კვარცხლბეკზე დამონტაჟებულია მარმარილოს დაფა, რომელზეც 76 დაღუპული ჯარისკაცის სახელებია დაწერილი.
მაგალითად, საღებავი ქუთუთოებისათვის, იცავდა მათ მზითა და ქარით გამოწვეული გაღიზიანებისაგან, აჯანსაღებდა კანს, თავისი სუნით უკუაგდებდა მწერებს, იცავდა დაავადებებისაგან.
ზედა ქუთუთოების გასაშავებლად მამაკაცები და ქალები იყენებდნენ გოგირდოვან ტყვიას, ხოლო ქვედას ღებავდნენ მალაქიტის მწვანით, რომელიც იმავდროულად გამოიყენებოდა ტრაქომის - თვალის გადამდები დაავადების სამკურნალოდ.
სპილენძის სულფატის ან კარბონატის ხსნარი ტრაქომის საწინააღმდეგო ერთადერთ საშუალებად ითვლებოდა 5 ათასი წლის განმავლობაში, ანტიბიოტიკების გამოჩენამდე.
ეგვიპტელების მიერ ტყვიით დამზადებულ საღებავებს ანტისეპტიკური თვისებები ჰქონდა, რომლებიც ადამიანს იმ დროს გავრცელებული ბაქტერიებიასგან იცავდა“ - ნათქვამია ამერიკის ქიმიური საზოგადოების მიერ გამოცემულ ჟურნალში „ “.
კოსმეტიკური საშუალებების დასამზადებლად ფართოდ იყენებდნენ სუფრის მარილს , რომელსაც აგრეთვე ხმარობდნენ საკვები პროდუქტების კონსერვაციისათვის, ხოლო ეგვიპტეში მუმიფიცირებისათვის.
აქ გარდა ჰიგიენურ-სამკურნალო პროცედურებისა, სახის კოსმეტიკასაც მისდევდნენ: „ისვამდნენ ფერ-უმარილს, იქნიდნენ და იხატავდნენ წარბებს, იღებავდნენ ფრჩხილებსა და თმას“.
უკვე საუკუნის ბოლოს, ადამიანებმა გააცნობიერეს კოსმეტიკაში გამოყენებული მრავალი ნივთიერების ტოქსიკურობა: ტყვიის , ვერცხლისწყლის, დარიშხანის.
ითარგმნება, როგორც „ტუში“ პირველი თანამედროვე ტუში თავისი დის მაბელისთვის შექმნა ქიმიკოსმა უილიამსმა და ის ნახშირისა და ვაზელინის ნარევს წარმოადგენდა.
მაბელის სახელისა და ტუშის ერთ-ერთი ძირითადი კომპონენტის - ვაზელინის შეერთებით წარმოიშვა ერთ- ერთი წამყვანი კოსმეტიკური კომპანიის - „“-ის სახელწოდება.
კოსმეტიკური საშუალებების დასამზადებლად გამოიყენება ცხოველური წარმოშობის პროდუქტები ამბრა და მუსკუსი, ასევე სინთეზური გზით მიღებული ბუნებრივი ნაერთების ანალოგიური, ან ახალი ნივთიერებები.
ლავანდის ყვავილების გამონაცემი გამოიყენება დამამშვიდებელ და სპაზმოლიზურ საშუალებად, ზეთის 1 %-იანი სპირტიანი ხსნარი არის ანტისეპტიკური მოქმედების და შედის მალამოებისა და ლინიმენტების შემადგენლობაში.
ფიჭვის, სოჭის, ეთერზეთს აქვთ ანალეპტიური, სედაციური, ანტისეპტიკური და ანთებისსაწინააღმდეგო მოქმედება გამოიყენება ბრონქიტებისა და სხვა დაავადებების კომპლექსური მკურნალობისას.
ტერმინ „საპონში“ თავისთავად იგულისხმება მისი დამზადებისას გამოყენებული სხვადასხვა ბალახოვანი მცენარე: საპონა, საპონელა, ყოჩივარდა, ქაფუნა, ხელსაბანი, კალია, თავსაბანი მიწა, რომელთაც ახასიათებს აქაფების თვისება.
ზოგიერთი ეთერზეთი ამჟღვნებს გამოხატულ მოქმედებას ცენტრალური ნერვული სისტემის ფუნქციონირებაზე, ახასიათებს ტრანკვილიზატორული და დამამშვიდებელი თვისებები.
არის ნერვული სისტემის სტიმულატორი, ხსნის ნერვულ დაძაბულობას, სტრესს, ამცირებს გაღიზიანებადობას, ემოციურ აღგზნებას, არეგულირებს ძილს, ამაღლებს შრომისუნარიანობას.
კოსმეტიკის თანამედროვე ისტორია მოიცავს და სათანადო ადგილზე აყენებს კოსმეტიკის პრინციპებს, რომლებიც ძველ მსოფლიოში და შუა საუკუნეებში ჩამოყალიბდა.
მწვანე თიხა ეხმარება ცხიმის გამოყოფას, აუმჯობესებს კანის სტრუქტურას, ავიწროვებს ფორებს, აქრობს ანთებას, რეკომენდირებულია პრობლემური, ფერიმჭამელებით დაავადებული კანისთვის.
კოსმეტიკური საშუალებები ძირითადად ბუნებრივ კომპონენტებს შეიცავდა - ბალახებს, კენკრას, წყალს, მაგრამ არც თუ იშვიათად აფთიაქარები,რომლებიც მორიგ კოსმეტიკურ საშუალებას ამუშავებდნენ, მას უმატებდნენ ვერცხლისწყალს და აზოტმჟავას.
მისი ამოცანაა ადამიანის სახის და სხეულის გაახალგაზრდავება და სილამაზის ხელოვნურად მინიჭება, რისი მიღწევაც შესაძლებელია მთელი რიგი პროფილაქტიკური ღონისძიებებისა და კანის სათანადოდ მოვლისა და მკურნალობის გზით.
კანის საკვებად და მზისაგან დასაცავად ეგვიპტელები სარგებლობდნენ ცხელი საფენებითა და კლეოპატრას კანის კრემებით, რომელიც ხარისა და ცხვრის ქონის, ნუშის, შირბახტის, აბუსალათინის და ზეთისხილის ზეთებისაგან იყო დამზადებული.
გარდა ამისა, იყენებენ გაღვივებული ხორბლისაგან გამოყოფილ ზეთს, ფუტკრის ცვილს, ლანოლინს, რომელიც ადვილად შეიწოვება კანის მიერ და გამოიყენება მალამოების ფუძედ.
არქეოლოგიურ მასალებს შორის მრავლადაა აბანოს ინვენტარი , კოსმეტიკური იარაღ-ჭურჭელი , სანელსაცხებლე ნედლეული - ფერ–უმარილი, სანელსაცხებლე ბოთლები, სადაფის ნიჟარა, ილარი, ჩოფი, მერდგინის საცერი.
კოსმეტიკური პრეპარატების ერთ-ერთი უმნიშვნელოვანესი კომპონენტია სურნელოვანი ნივთიერებები, რომელიც შეიძლება იყოს ბუნებრივი წარმოშობის ან ქიმიურად მიღებული.
მადეზინფიცირებელი და მაკონსერვირებელი ნივთიერებების გამოყენებით ხდება კოსმეტიკური საშუალებების დაცვა გაფუჭებისაგან, ასევე ბაქტერიების და სოკოების მოსპობა კანზე.
გამოიყენება, აგრეთვე, გლიცერინის, სტეარინის, პალმიტინის და მირისტინის მჟავები; ასევე, ოლეინის, ლინოლის და ლინოლენის მჟავები, რომლებსაც მცენარული ზეთებიდან გამოყოფენ.
ძველ სამარხებში ნაპოვნია ჭურჭელი კრემების, ზეთების, ნელსაცხებლების ნარჩენებით, რომელთა შედგენილობაში იყო მუშკი, ვარდის ზეთი, საკმეველი, სურნელოვანი ფისი, ნაპოვნია ფერ-უმარილი, შავი საღებავები წარბებისა და წამწამებისთვის.
სხვა ტიპის ტროლებში ტოლკინი სავარაუდოდ გულისხმობდა ოლოგ-ჰაებს, ტროლის ზებუნებრივ სახეობას, რომელიც საურონმა მესამე ეპოქის დასასრულს შექმნა.
უცნობია, როგორ მოხდა ეს, მაგრამ ტოლკინი ოლოგ-ჰაების განხილვისას ვარაუდობს, რომ აშკარა იყო, რომ ეს იყო პრიმიტიული ადამიანური ტიპის დამახინჯება.
ადამიანის მსგავსი ფიზიკური მონაცემების მქონე, ხშირად ტლანქი ტროლების ფეხებს, რაოდენ უცნაურიც არ უნდა იყოს, თითები არ გააჩნდათ, ხოლო სისხლი შავი ფერის ჰქონდათ.
1902 წელს ოსტროგოჟსკის გიმნაზიის დამთავრების შემდეგ გარკვეული დროის განმავლობაში მოსკოვის უნივერსიტეტის ფილოლოგიურ ფაკულტეტზე სწავლობდა, საიდანაც სტუდენტურ გაფიცვაში მონაწილეობის გამო გარიცხეს.
1918—1920 წლებში ქალაქ სლავიანსკ-ნა-კუბანიში სკოლის მასწავლებლად მუშაობდა, სტანიცა უსტ-ლიბინსკში ქალთა გიმნაზიის ხატვის მასწავლებლად, აგრეთვე მუშაობდა სტანიცა სლავიანსკაიაში, სტანიცა პოლტავსკაიას სამასწავლებლო სემინარიაში.
დონის როსტოვში, იმ შენობის ფასადზე, სადაც მწერალი ცხოვრობდა, დამონტაჟებულია მემორიალური დაფა, რომელზეც წერია: „ამ სახლში 1934-დან 1942 წლამდე ცხოვრობდა და მოღვაწეობდა პოლიენ იაკოვლევი“.
პოლიენ იაკოვლევი (; დ. 1883, ტფილისი, ტფილისის გუბერნია, რუსეთის იმპერია — 1942, დონის როსტოვი, რსფსრ, სსრკ) — რუსი და საბჭოთა საბავშვო მწერალი.
ინგლისურ პროგრესულ როკ-ჯგუფ პინკ ფლოიდთან დაკავშირებული ერთ-ერთი იდუმალი მოვლენა, რომელსაც ადგილი ჰქონდა 1994 წლიდან მოყოლებული.
ამალრიკის გარდაცვალების შემდეგ, ვილჰელმმა დაიკავა კანცლერის და ტვიროსის ეპისკოპოსის — იერუსალიმის სამეფოში ორი უმაღლესსი თანამდებობა, ხოლო 1179 წელს მეთაურობდა აღმოსავლეთის დელეგაციას ლატერანის მესამე საეკლესიო კრებაზე.
ვილჰელმი ჩაება დინასტიურ ბრძოლებში, რომელიც განვითარდა ბალდუინის მმართველობისას და მისი სიტუაცია გაუარესდა მაშინ, როდესაც ოპონენტები დაწინაურდნენ სამეფო კარზე.
ვილჰელმ ტვიროსელი გაიზარდა იერუსალმში, იერუსალიმის სამეფოს ძლიერების მწვერვალზე ყოფნის დროს, რომელიც პირველი ჯვაროსნული ლაშქრობის შემდეგ დაარსდა.
სხვა ნამუშევრებში კონფლიქტი წარმოადგენს ძალაუფლების ჭიდილს – მაგალითად, ჯადოსნები უპასუხისმგებლოდ იქცევიან, განურჩევლად იმისა, კეთილები არიან თუ ბოროტები.
სხვადასხვა წიგნში მთავარი ბოროტი პერსონაჟია ბნელი მბრძანებელი, რომლის ამოცანას, უფრო ხშირად, წარმოადგენს სამყაროს დაპყრობა და მთავარი პერსონაჟის მოკვლა.
თუ პერსონაჟი თხრობის დასაწყისში აღწერილია, როგორც ბავშვი, თხრობასთან ერთად იგი მწიფდება, იძენს გამოცდილებას ბრძოლაში ან ამა თუ იმ სირთულეების გადაწყვეტაში.
1942 წლის აგვისტოდან 29 დეკემბრის ჩათვლით ზავეტინის რაიონის სოფელ ზავეტნოეში, ანჰარის ხევთან მოქმედებდა პარტიზანული დანაყოფი „განრისხებული დონი“.
საბრძოლო დიდების მემორიალის მშენებლობა დაიწყეს სოფლის მოსახლეობის სახსრებით 1969 წელს და საზეიმოდ გაიხსნა 9 მაისი9 მაისს სოფლის ცენტრში, პიონერთა სასახლის ახლოს ფაშიზმზე გამარჯვების 34-ე წლისთავზე.
თავის დროზე სოფლის მაცხოვრებლების ინიციატივით სკკპ რკპ-ს შეხვედრაზე მიიღეს გადაწყვეტილება მებრძოლი განმათავისუფლებლების მემორიალის მშენებლობის შესახებ.
სოფელ ზავეტნოეს გათავისუფლებისათვის ბრძოლაში, რომელიც დასრულდა 1942 წლის 28 დეკემბერს, დაიღუპნენ სტალინგრადის მექანიზირებული კორპუსის მე-3 გვარდიის 26-ე სატანკო ბრიგადის მამაცი მეთაური ნ.
მას შემდეგ, რაც ნოლდორთა გადასაყვანად საკმარისი გემი არ მოიძებნა, ფინგოლფინის ოჯახი და სხვები ფეანორმა ნაპირზე დატოვა - მისივე თქმით, იმიტომ, რომ მათ არაერთგულ ხალხად თვლიდა.
ბრიტანული აკადემიის თამაშების დაჯილდოება , ასევე ცნობილია, როგორც — ყოველწლიური ბრიტანული ვიდეო თამაშების დაჯილდოება, რომელსაც წარადგენს ორგანიზაცია და აჯილდოებს საუკეთესო ნამუშევრებს ვიდეო თამაშების ინდუსტრიაში.
ნაციონალური პარტიის ლიდერია ხალედა ზია და მისი მთავარი პოლიტიკური პარტნიორებია სხვადასხვა ტიპის ისლამური პარტიები - „ჯამაათ - ისლამია ბანგლადეში“ და „ისლამი ოიკია ჯოტი“.
თურქული სახალხო მუსიკისა და საპროტესტო მუსიკის წამყვანმა მომღერალმა, თავისი სამომღერლო კარიერა 1971 წელს, ანკარის უნივერსიტეტის ფიზიკის ფაკულტეტზე სწავლისას დაიწყო.
1986 წელს, საზღვარგარეთში გასვლაზე შეზღუდვის დაწესების გამო, პიტერ გაბრიელმა, მის მიერ მხარდაჭერილი „მსოფლიო ცეკვისა და მუსიკის“ ალბომში, ბაღჯანის ერთი სიმღერაც ჩართო.
1990 წელს, ნიდერლანდებში „ “-მის ორგანიზებით, ქალაქ უტრეხტში, ნეიმეგენსა და ტილბურგში, ასევე იუგოსლავიის ქალაქ პრიზრენსა და პრიშტინაში კონცერტები გამართა.
იმავე წელს, ოთხჯერ ისრაელში ჩასული მომღერალი აკოს ფესტივალზე, ხანელ უმდანის სახელით ცნობილ ოსმალურ ციხესიმაგრეში და ეჰალ ჰატარბუტის საკონცერტო დარბაზში, ორი კონცერტი და ორი სატელევიზიო პროგრამა გამართა.
2010 წლის გრემის ჯილდოს ყველაზე გამორჩეული რეპ-ალბომის და რეპ-პერმორმანსის ნომინაციაში დასახელებული -ის ბოლო ალბომში -ში, ბაღჯანის სიმღერა „ “ გამოიყენა.
სელდა ბაღჯანი 1976 წელს გამოსულ ალბომში „“-ში მყოფი, აშუღ მაჰზუნი შერიფის სიმღერა „ “, -ის თამაშ 2-ში მოს დეფის გახმოვანებით ჯღერს.
2000 წელს, სელდა ბაღჯანი ანთაქიაში კონცერტის გამართვის მიზნით მიმავალ გზაზე ავარიაში მოყვა, შედეგად მძიმედ დაიჭრა და დიდი ხნის განმავლობაში მკურნალობდა.
ამ დროს ფრანსუა დაჰპირდა, რომ საფრანგეთში კათოლიკური ეკლესიის მთელს შემოსავალსა და ძალაუფლებას ლეოს გადასცემდა, სამაგიეროდ რომის პაპი დაჰპირდა, რომ ნეაპოლის ტახტისათვის ბრძოლის დროს მხარს ფრანსუას დაუჭერდა.
ასევე უნდა აღინიშნოს სხვა 50 იტალიელი დიდგვაროვანი მანდილოსნის სილამაზე რომელიც პატარძალს არაფრით ჩამოუვარდებოდნენ და ქორწილში სილამაზეს ასხივებდნენ.
უშიშროების საბჭო მიესალმა ჟენევის მოლაპარაკებების მეორე რაუნდის კომუნიკეს ხელმოწერას, რომელშიც აღენიშნა ურთიერთგაგების მემორანდუმი და ორივე მხარის თანხმობა, მათი ვალდებულებების შესრულებისკენ.
საბჭო მიესალმა 1994 წლის 8 თებერვალს მოსკოვში დაგეგმილი მოლაპარაკებებს და გენერალური მდივნის, ბუტროს ბუტროს-გალის და მისი სპეციალური წარმომადგენლის განზრახვას, 1994 წლის 22 თებერვალს, მოლაპარაკებების ახალი რაუნდის დაწყების შესახებ.
რეზოლუციამ აღიარა, რომ ყველა ლტოლვილს და იძულებით გადაადგილებულ პირს, ჰქონდა თავიანთ სახლებში დაბრუნების უფლება და ყველა მხარეს უნდა უზრუნველყო ეს პროცესი და შეათანხმა საამისო გრაფიკი.
საბოლოო ჯამში, ყველა მხარეს მოუწოდეს, პატივი სცენ ცეცხლის შეწყვეტას შესახებ რეჟიმს და უზრუნველყონ გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის პერსონალის უსაფრთხოება, აგრეთვე წევრ სახელმწიფოებს მოუწოდეს, ხელი შეუწყონ საქართველოში შემოწირულობებს, კონფლიქტის შედეგების დასაძლევად.
მხარეებს მოუწოდეს მალევე განაახლონ მოლაპარაკებები და მიუთითეს, რომ მიიღონ გადაწყვეტილება, სადაც საქართველოს სუვერენიტეტი და ტერიტორიული მთლიანობა დაცული უნდა ყოფილიყო.
ქართულ-აფხაზური ომის შესახებ, უშიშროების საბჭოს წინა 849 , 854 , 858 , 876 , 881 და 892 , ასევე გაეროს სამშვიდობო ძალების უსაფრთხოებაზე 868 რეზოლუციის დამტკიცებით, საბჭომ განიხილა აფხაზეთსა და საქართველოში სამშვიდობო ძალების შესაძლო ჩამოყალიბება და სამშვიდობო პროცესი.
აღინიშნა გენერალური მდივნის მიერ აფხაზეთში სამშვიდობო მისიის ჩამოყალიბების შესახებ ორი ვარიანტი და მას ასევე მოეთხოვა მოლაპარაკებების მესამე რაუნდის მიმდინარეობის შესახებ ანგარიშის მომზადება და ნებისმიერი გარემოება, რომლის მიხედვითაც საჭირო იქნება ძალის გაგზავნა.
პიესები: „მსხვერპლი“ , „გამცემი“ , ზღაპარი-ფერია „სინათლე“ , მოთხრობები: „სიმართლე“, „გაიქცა“; იოსებ გედევანიშვილის ლიბრეტო საფუძვლად უდევს გრიგოლ კილაძის ბალეტს „სინათლე“; თხზულებები: მოთხრობანი , მოთხრობები , „სამხედრო ხელოვნება „ვეფხის ტყაოსანში“, „სამხედრო ხელოვნება საქართველოში“ , „მასალები საქართველოსა და კავკასიის ისტორიისათვის“ .
იოსებ კონსტანტინეს ძე გედევანიშვილი — ქართველი პოლიტიკოსი, დრამატურგი, მწერალი, პუბლიცისტი, საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის დამფუძნებელი კრების წევრი, გენერალი.
იყო გენერალ ალექსანდრე გედევანიშვილის, პოლკოვნიკ ნიკოლოზ გედევანიშვილის, ინჟინერ გიორგი გედევანიშვილის და პუბლიცისტ ანასტასია გედევანიშვილის ძმა.
ნიმარატა ნიკი ჰეილი (; ქორწინებამდე - რანდჰავა, სრული სახელი - ნიმარატა ნიკი ჰეილი; დ. 20 იანვარი, 1972, ბამბერგი, სამხრეთი კაროლინა) — ამერიკელი პოლიტიკოსი და ელჩი, რომელიც მსახურობდა სამხრეთ კაროლინას 116-ე გუბერნატორად 2011 წლიდან 2017 წლამდე და ამერიკის შეერთებული შტატების 29-ე ელჩად გაერთიანებული ერების ორგანიზაციაში ორი წლის განმავლობაში, 2017 წლის იანვრიდან 2018 წლის დეკემბრამდე.
2017-2018 წლებში ჩრდილოეთ კორეის კრიზისის ფონზე ჰეილიმ დაადასტურა შეერთებული შტატების მზადყოფნა გამოიყენოს სამხედრო ძალა ჩრდილოეთ კორეის შემდგომი სარაკეტო გამოცდების საპასუხოდ.
იგი იცავდა აშშ-ის ინტერესებს, განსაკუთრებით აშშ-ის მხარდაჭერას ისრაელისადმი უშიშროების საბჭოში, და ხელმძღვანელობდა აშშ-ის გასვლას გაეროს ადამიანის უფლებათა საბჭოდან.
ჰეილი არის 2024 წლის რესპუბლიკური პარტიის საპრეზიდენტო პრაიმერის კანდიდატი შეერთებული შტატების პრეზიდენტის პოსტზე 2024 წლის საპრეზიდენტო არჩევნებში .
ისინი მოუსვენარია და არანაირად არ არის სახალისო, მაგრამ ისინი წარმოადგენენ სიდის ერთ-ერთ შესანიშნავ ნამუშევარს, თუმცა, ღმერთმა იცის, არავის ვუსურვებდი იმის გადატანას, რაც მან ამ სიმღერებთან გადაიტანა.
ისევე, როგორც „ “, სიმღერა ზედმეტად ნათლად ასახავს სიდ ბარეტის იმ დროისთვის ფსიქიკურ მდგომარეობას, ამიტომ არ შესულა ჯგუფის მეორე ალბომში .
ერთ-ერთი პირველი დასახლება, რომელიც არსებობდა თანამედროვე ქალაქის ადგილზე იყო ხუტორი იუდიჩევი, რომელიც დაარსდა მდინარე სრედნი-ეგორლიკის ნაპირზე 1812 წელს.
1917 წლის ნოემბერში, პეტროგრადში რევოლუციის შემდეგ სადგურ ტორგოვაიაში რკინიგზის მუშებმა ცამოაყალიბეს ამ რაიონში პირველი მუშათა საბჭოები, რომელსაც ხელმძღვანელობდა ვასილი ჟიგალოვი, ძმები ვიქტორ და ათანასე კრასნოვები1917 წის ნოემბრის ბოლოს შედგა დელეგატების პირველი კრება, მათ შორის სოფელ ვორონცოვო-ნიკოლაევსკოეში, რომელშიც მოხდა მუშათა, ჯარისკაცთა და გლეხთა დეპუტატთა საბჭოების ჩამოყალიბება.
1924 წლამდე სოფელი ვორონცოვო-ნიკოლაევსკოე და სადგური ტორგოვაია შედიოდა სტავროპოლის გუბერნიის ვორონცოვო-ნიკოლაევსკოეს მაზრის შემადგენლობაში.1924 წელს სალსკის ოლქის ცენტრი გადაიტანეს სადგურ ტორგოვაიაში.
ქალაქი სალსკი მდებარეობს როსტოვის ოლქის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში, დონ-ეგორლიკის დაბლობის ფარგლებში, მდინარე სრედნი-ეგორლიკის ხეობაში.
1913 წელს სადგურ ტორგოვაიაში ჩამოყალიბდა რუსულ-ყივჩაყური პროგიმნაზია, რომელიც განთავსდა თანამედროვე თავისუფლებისა და საბჭოს ქუჩის გადაკვეთზე.
1915 წელს ეს პროგიმნაზია გადაკეთდა შერეული ტიპის გიმნაზიად , 1916 წელს გოგონები გადავიდნენ ახალ შენობაში, რომელიც მდებარეობდა თანამედროვე მოსკოვის ქუჩაზე.
ოკუპაციის პერიოდში აგურის ქარხნის ტერიტორიაზე გერმანელებმა ცამოაყალიბეს საკონცენტრაციო ბანაკი, სადაც მოათავსეს როგორც სამხედრო ტყვეები ისე მშვიდობიანი მოსახლეობა.
1918 წელს გენერალ სერგეი მარკოვის პატივისცემის ნიშნად, რომელიც დაიღუპა სტანიცა შაბლიევსკაიასთან, დენიკინმა სოფელ ვორონცოვო-ნიკოლაევსკოეს უწოდა ქალაქი მარკოვი .
საუკუნის დასასრულს რუსეთის ეკონმიკურმა აღმავლობამ გამოიწვია სარკინიგზო მშენებლობის სწრაფი ზრდა ჩრდილოეთ კავკასიაში და ეს რეგიონი გახდა სოფლის მეურნეობის პროდუქციის, ძირითადად ხორბლის, მიმწოდებელი.
აქედან მიენიჭა კრისტინას პიემონტის პრინცესის ტიტული, ვინაიდან ვიტორიო ამადეოს მამა ჯერ კიდევ ცოცხალი იყო და მაშასადამე ვიტორიო მხოლოდ ტახტის მემკვიდრე იყო.
1630 წლის 26 ივლისს გარდაიცვალა ვიტორიო ამადეოს მამა, ჰერცოგი შარლ ემანუელ . ამავე წელს ჰერცოგი ხდება ვიტორიო ამადეო , ხოლო კრისტინა მარიას, როგორც მის მეუღლეს ავტომატურად მიენიჭა სავოიის ჰერცოგინიის ტიტული.
თუმცა ეს დიდხანს არ გაგრძელებულა და სულ რაღაც შვიდ წელიწადში, 1637 წლის 7 ოქტომბერს ვიტორიო გარდაიცვალა, ტახტზე კი ადის კრისტინას ვაჟი ფრანსისკი.
მალე კრისტინამ იმდენი გააკეთა, რომ თავის დას - ანრიეტა მარია დე ბურბონს, რომელიც მეფე ჩარლზ -ის მეუღლე იყო, თავისი საასახლეების და ჩაცმულობის ბრწყინვალებით აჯობა კიდეც.
მიუხედავად იმისა, რომ ანრიეტა და კრისტინა მთელი ცხოვრების მანძილზე ერთმანეთს ეჯიბრებოდნენ, დედოფალი ანრიეტა კრისტინას მაინც სწერდა თბილ მოკითხვის წერილებს და კრისტინაც თბილადვე პასუხობდა, ეს კი ალბათ იმის მანიშნებელი უნდა იყოს, რომ გულის სიღრმეში მათ მაინც უყვარდათ ერთმანეთი.
თუმცა მათ გარდა მას ჰყავდა ორი უმცროსი და-ძმა : ორლეანის ჰერცოგი - გასტონ დე ბურბონი და შოტლანდიის, ინგლისისა და ირლანდიის დედოფალი - ანრიეტა მარია დე ბურბონი.
1610 წლის 14 მაისს მოკლეს კრისტინას მამა, ამიტომაც ტახტზე მისი უფროსი ძმა - ლუი -ე ადის, მისი მცირეწლოვანების გამო კი რეგენტად მათი დედა - მარია მედიჩი დაინიშნა.
1615 წელს გათხოვდა კრისტინას უფროსი და ელიზაბეტა, ამიტომაც კრისტინამ სამეფო კარზე მადამ როიალის ტიტული მიიღო, რაც იმას ნიშნავდა, რომ შემდეგი ის უნდა გათხოვილიყო.
კრისტინა მარია დე ბურბონი , აგრეთვე ცნობილი როგორც კრისტინა ფრანგი, ქრისტინა მარია დე ბურბონი ან ქრისტინა ფრანგი — საფრანგეთისა და ნავარის პრინცესა.
1992 წლის როსტოვის ოლქის მცირე საბჭოს 17 დეკემბრის 325 გადაწყვეტილებით ეკლესიას მიენიჭა რუსეთის ფედერაციის ისტორიისა და კულტურის ძეგლის სტატუსი.
არანაკლებ მნიშვნელოვანი უპირატესობა იყო მჭიდრო, მოხერხებული კავშირი გრუშევსკის მთის მოსახლეობასთან , სადაც მდებარეობდა მთავარი სარკინიგზო კვანძი, რომელიც აკავშირებდა დონბასს შავი და აზოვის ზღვის ნავსადგურებთან.
1797 წელს კაზაკმა პოლკოვნიკმა ანდრეი სულინმა დონის მხარის კანცელარიას სთხოვა 400 დესეტინა მიწის ნაკვეთი მდინარეების ბოლშაია-გნილუშისა და კუნდრიუჩეის შეერთების ადგილტან ახლოს.
1806 წელს თევდორე ჩერეჩკოვმა, სუვოროვის იტალიური ლაშქრობის მონაწილემ, ამ ორი ხუტორის მახლობლად, მდინარე კუნდრიუჩეის მარცხენა ნაპირზე დააარსა ხუტორი მალი-ჩერევკოვი .
თუმცა იყო ტახტის კიდევ ორი მემკვიდრე — თავად მეფის ძმა ფრანსუა დე ვალუა და მეფის სიძე ანრი დე ბურბონი, რომლის ბებიაც ასევე ვალუა იყო და იგივე უფლებები ჰონდა ტახტზე როგორიც ანრის.
თმცა უნდა ითქვას, რომ 1584 წელს აშკარად არცერთი არ აცხადებდა პრეტენზიას, ამ წელს კი გარდაიცვალა ფრანსუა დე ვალუა რომელიც დოფინი იყო, ამიტომაც ახლა უკვე ორივე ანრიმ წამოიწყო ტახტისათვის ბრძოლა რომელზეც ანრი იჯდა.
ამით ძალიან შეურაცყოფილნი დარჩნენ მარტარიტას ოჯახის წევრები ვინაიდან ანრი მათზე დაბალი ფენიდან იყო თუმცა იგი მათზე დიდ ძალაუფლებას ფლობდა.
1777 წელს დონი როსტოვთან ახლოს დაარსდა სტანიცა ალექსანდროვკა, რამდენიმე ხნის შემდეგ აქ გადასახლდნენ კაზაკები დიმიტრი როსტოველის ციხესიმაგრიდან.
ეკლესიის არქიტექტურა ტრადიციულია დონელი კაზაკებისათვის: მთავარ დასავლეთის შესასვლელზე დაშენებულია სამრეკლო, კუთხეებში კუთხის საკურთხევლებია განთავსებული.
დონის დასაწყისში დატვირთვის დონე მინიმალურია, მაგრამ თამაშის მიმდინარეობისას გრკვეულ პირობებში ლაზერული დადგმა იწყებს გახურებას, რაც მოქმედებს, მაგალითად, მაშინ როდესაც არეკლილი სხივი ხვდება წყაროზე.
ეს სხვა შემთხვევაშიც შეიძლება მოხდეს: თუ სხივს მოხვდება ობიექტის „ეკლები“ , აგრეთვე ცნობილი როგორც „მინა“ , როდესაც ლაზერის სინათლე გადის ზედმეტად გრძელ გზას, გარკვეულ კედლებში, ბლოკებში და ა.
თუ სითბური ინდიკატორი მაქსიმუმს აღწევს, მაშინ ხდება გადატვირთვა და მოთამაშე კარგავს სიცოცხლეს, თუ გადაჭარბებული დატვირთვის პირობები წვეყტს განხორციელებას, მაშინ გადატვირთვის დონე თანდათან მცირდება.
ერთ-ერთი მათი გვარობიდან მუშაობს ყოველთვის წყვილში და ასეთი ბლოკები „ატელეპორტებენ“ შუქს, როდესაც ერთ-ერთი დაცემული სხივი ჩნდება სხვა მხრიდამ იმავე კუთხის დაბლა.