polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ფროქსიმალური ფალანგები არის გამრუდებული, ცერა თითი არის ადამინის თითის პროპორციის და იწვევს ასოციაციას, რომ ორორინ ტუგენესისის სახეობის ადამიანები ამზადებდნენ ხელსაწყოებს, მაგრამ ხელსაწყოს დამზადებაზე მეტად იწვევს ხეზე ასვლისთვის საჭირო ანდა აუცილებელი შესაძლებლობის ასოციაციას.
ტუგან ჰილსის განამარხებული ძვლები ჯერ კიდევ მიჩნეულია საეჭვოდ, კერძოდ საეჭვოა მათი ქვედა კიდურების გაზიარება ჩვენი ხაზის გვიანდელ წევრებთან.
ვერტიკალური პოზით და ჩვეულებრივი ან აუცილებელი ბიპედალური მოძრაობით, რომელიც ადასტურებს ადაპტაციურობას, 1002’00-ის ანატომიურ კვლევას თანაფარდობაში მოჰყავს ეს ქცევები.
იმისათის რომ ჩავატაროთ გამოკვლევები, თუ როგორ შეიცვალა უახლოესი თეძოს ფორმა ადამიანთა ევოლუციის ისტორიის მანძილზე, ჩვენ მოვამზადეთ მრავალცვლადიანი ფორმის 2 მანძილი თითოეულ ბარძაყსა და ჰომო საპიენსის საშუალო თეძოს ფორმებს შორის.
მისი ეს ანატომიური თვისებები მთლიანად გამოიკვლიეს და დეტალურად შეადარეს არსებულ აფრიკულ მაიმუნებს და ჰომინიდებს, ასევე პლიო-პლეისტოცინის ჰომინიდებს.
1002’00 აქვს რამდენიმე გარე მორფოლოგიური ატრიბუტი, რომელიც არის დამახასიათებელი ნიშანი --ის და რაც განასხვავებს მათ აფრიკული მაიმუნებისგან: ზედაპირული ციბრუტის ფოსო, ბოქვენის ძვლის ობტურირებადი ღარი და გრძელი ბარძაყის ყელი.
ტუგენ ჰილსში აღმოჩენილი 20 განმარხებული ძვალი შეიცავს: უკანა ყბის ძვალს, სიმფიზს და რამდენიმე კბილს, ბარძაყის ძვლის სამ ფრაგმენტს, მხრის ძვლის ნაწილს, პროქსიმალურ ფალანგებს და ცერის დისტალურ ფალანგს.
იმ მოსაზრებას, რომ ორორინი არის ჰომო საპიენსის პირდაპირი წინაპარი ეწინააღმდეგებიან ბრაიან რიჩმონდი და უილიამ ჯუნგერსი, სტატიაში ,ორორინ ტუგენენსისის თეძოს მორფოლოგია და ჰომინიდების ბიპედალიზმის ევოლუცია“ წერენ:
მოიცავს პროქსიმალური მარცხენა ბარძაყის თითქმის ნახევარს, მათ შორის მთლიანად მოიცავს პატარა ციბრუტს, მაგრამ აკლია დიდი ციბრუტი და ბარძაყის თავი.
მისი ყველა გვერდი ზუსტად უყურებს მხარეებს, ხოლო შესასვლელი აღმოსავლეთითაა განლაგებული, ისე რომ მაიას რუინებისკენაა მიმართული და ხედავს მზის ამოსვლას.
ღვთის ქოთნებისთვის სიცოცხლის მისანიჭებლად ლაკადონები იყენებენ პატარა ქვებს, რომლებიც მაიას რუინებთან იყო ნაპოვნი, რათა მისთვის სიწმინდეც მიენიჭებინათ.
ცნობილია, რომ დაწვამდე ფიგურებს წითელი ანატოს საღებავს ასხამდნენ, თუმცა მეცხრამეტე საუკუნემდე ზოგჯერ ყურის ბიბილოს იხვრეტდნენ და სისხს ასხამდნენ დასაწვავ ფიგურას.
არსებობს თვალსაზრისი, რომ ზოგიერთ ღმერთს ადამიანის ხორცი ერჩივნა მსხვერპლად, რაც ადამიანის შეწირვის მიზეზი იყო, აგრეთვე ლაკანდონთა რწმენით სამყაროს დასასრულისას ღმერთები ამოხოცავდნენ ადამიანებს და მათ სისხლით საკუთარ ცხენებს შეღებავდნენ.
სხვა ჩვეულებებთან ერთად სავარაუდოდ ასევე ჩვეულებად იყო წინაპრების თაყვანისცემა, რადგან ნამარხებთან ახლოს აღმოჩენილია ღმერთის ქოთნებიც და სარკმევლის საცეცხლულები.
არსებობდა რწმენა იმის შესახებ, რომ ღმერთმა აკიანთომ მისცა ლაკანდონებს ნივთები, მედიცინა, ცხოველები, სასმელი და ვაჭრობა, თუმცა შემდეგ წაართვა მათ ეს ყველაფერი და უცხოელებს მისცა, რადგან ისინი ამ ყველაფერს უკეთ უვლიდნენ.
უპასუხისმგებლობის გამო სასჯელის მოსახდელად ლაკანდონები უნდა შესულიყვნენ კონტაქტში უცხოელებთან და ემოქმედათ მათთან ერთად, რათა მიეღოთ ის რაც სჭირდებოდათ.
ღვთაებებს, როგორიცაა კ’აკოჩი, ღმერთი რომელსაც მიაწერენ დედამიწის შექმნას, მზე და სხვა ღმერთებს (რომლებიც მოდიან ბაკ ნიკტე’-დან ან ყვავილიდან სახელად პლუმერია რუბრა), არაფერი არ აქვთ საერთო რაიმე ადამიანურთან.
სუკუნკიუმი ღმერთია, რომელმაც თქვა რომ იგი პირველია, ვინც პლუმერიის ყვავილიდან გადმოვიდა, დაკისრებული აქვს როგორც ადამიანთა სულების განსჯა, აგრეთვე მზეზე ზრუნვა და მთვარეზე ზრუნვა მთელი დღის განმავლობაში.
ჰაჩაკიუმი საკუნკიუმის უმცროსი ძმაა და ამავდროულად ყველაზე მნიშვნელოვანი ღვთაებაც, რადგან სწორედ მან შექმნა ჯუნგლები, ცხოველები ქალი და კაცი .
აგრეთვე არიან ღმერთები რომლებიც დაკავშირებულნი არიან ჭექა-ქუხილთან და ელვასთან , მიწისძვრებთან , ომთან და დაავადებებთან და შედარებით გვიან გაჩენილი აკიანთო, უცხოელების ღმერთი.
აკიანთო პასუხისმგებელია ვაჭრობაზე, მედიცინაზე, დაავადებებზე, ზოგიერთ ცხოველზე , მეტალის ნივთებზე და აგრეთვე ჰყავს შვილი სახელად ჰესუკლისტოსი რომელიც უცხოელების ღმერთია.
ამით კარგადაა გამოხატული ლაკანდონების კულტურული ადაპტაციის შესაძლებლობა, თუ როგორ უდგებიან ისინი რაიმე ახალს, თუნდაც ახალ ღმერთებს და მსოფლმხედველობას.
კულტურული თვალსაზრისით, როგორც ადგილობრივი მესოამერიკელების კონსერვატიულმა ჯგუფმა, ლაკანდონებმა შეინახეს მხოლოდ მათთვის დამახასიათებელი თვისებები, როგორიცაა რელიგიური ტრადიციები.
აგრეთვე მნიშვნელოვანია იმის გააზრებაც, რომ ლაკანდონი კულტურულად კონსერვატიულია და ამასთანავე ის არასოდეს ყოფილა იზოლირებული, რადგან მათ მთელი თავისი ისტორიის განმავლობაში ჰქონდათ კონტაქტი და სავაჭრო ურთიერთობა სხვა ადგილობრივ მესოამერიკელებთან.
ლაკანდონები მთელი თავისი ეთნოგრაფიული ისტორიის განმავლობაში ასაიდუმლებდნენ თავიანთ რელიგიურ რიტუალებს, რამაც ბევრი ამოუცნობი რამ დატოვა მათ რწმენაზე.
ლაკანდონები სხვადასხვა ჰომოგენურ ჯგუფს მიეკუთვნებიან, რაც აგრეთვე უქმნის პრობლემას ეთნოგრაფებს რათა შეისწავლონ მათი რელიგია, როგორც წარსულში, ისევე ახლა.
უფრო დიდი გეოგრაფიული განსხვავებაა თვალსაჩინო ლაკანდონებს (რომლებიც ცხოვრობდნენ ბონამპაკის და იაშჩილანის მაიას ნანგრევების ახლოს მდებარე ჩიაპას დაბლობზე) და მაღლობზე მცხოვრებ ლაკანდონებს შორის, რომლებიც ტბა ნაჯასა და მეცაბოკთან ახლოს ცხოვრობდნენ ჯუნგლებში.
ლაკანდონები, რომლებიც ცხოვრობენ ჩიაპასის ჯუნგლების სამხრეთ ნაწილში, უფრო მოექცნენ სხვა ხალხის გავლენის ქვეშ და არიან უფრო აგრესიულები, ვიდრე დანარჩენი ლაკანდონები.
როდესაც ევროპელებისა და ლაკანდონებს შორის კონტაქტების ჩაწერა დაიწყო, ყველას სჯეროდა, რომ ისინი მაიას პირდაპირი შთამომავლები იყვნენ, რომლებიც ესპანელებთან კავშირს თავს არიდებნდენ და თავიანთი წინაპრებისგან გარეგნობა, კულტურა და რელიგიური რწმენები უცვლელად გადმოჰყვათ.
მიუხედავად იმისა, რომ ლაკანდონს ისტორიულად ბევრი საერთო აქვთ მაიასთან, ბევრი რელიგიური პრაქტიკა არ ჰქონდათ არც ძველ მაიელებს და არც მოგვიანებით არსებულ მაიას ჯგუფებსაც.
ლაკანდონში საკრალულ ცერემონიებს აღასრულებს ადამიანი, რომელმაც ფართო ცოდნა და შესაძლებლობები გამოავლინა, როგორც რელიგიური რიტუალების მცოდნე პიროვნებამ.
ცერემონიებში ძირითადად მხოლოდ მამაკაცები მონაწილეობდნენ მთელი რიგი მიზეზების გამო: გარკვეული ღმერთების გამოკვება, ფალოსის კულტი, აგროკულტურის დასახმარებლად და პასუხიდაავადებაზე.
გარე სამყაროსთან კონტაქტის გაზრდის შემდეგ გაიზარდა დაავადებების რაოდენობაც ლაკადონთა შორის, რამაც გამოიწვია სამკურნალო რიტუალების რაოდენობის ზრდაც.
გარკვეული ღმერთების წინა პლანზე წამოწევა უცხოელების შემოდინებამაც განაპირობა, განსაკუთრებით კი იმ ღმერთის, რომელსაც ლაკანდონელები პირველ რიგში უცხოელების "მფარველად" მიიჩნევდნენ.
სამოცდაათიანი წლებიდან ხე-ტყის მომპოვებლებმა მექსიკის მთავრობის ხელშეწყობით გაიტანეს დიდი რაოდენობით მაჰაგონის ხეები ლაკანდონელების რეგიონიდან.
1972 წელს მექსიკის მთავრობამ მათი კეთილგანწყობა მოიპოვევა იმით, რომ მათ გადასცა დაახლოებით 614 321 ჰექტარი ნაკვეთი ტრადიციული დასახლების მოსაწყობად.
ისინი მექსიკის მთავრობისგან მხარდაჭერას გრძნობდნენ, ამიტომ ვერ ხედავდნენ ვერანაირ მიზეზს იმისთვის, რომ 1994 წელს მხარი დაეჭირათ ჩიაპასში აქტიური გეურილიას არმიისთვის .
მას შემდეგ რაც მათი სულიერი ლიდერი, ჩან კინ ვიეჯო 1996 წელს 104 წლის ასაკში გარდაიცვალა, ვრცელდება ინფორმაცია ლაკანდონელების კულტურის სწრაფი დეზინტეგრაციის შესახებ, მათ შორის ჩრდილოეთის ტომების.
ნადირობა სეზონური ღონისძიებაა, მაგრამ ისინი მხოლოდ იმ ცხოველებზე ნადირობენ, რომელთა ჭამაც მათ და ოჯახს შეუძლიათ, რადგან აქ ცხოველთა სამყარო სწრაფად ამოწურვადი რესურსია.
მიუხედავად იმისა, რომ 1970 წლის შემდეგ მცენარეთა და ცხოველთა საყაროს შემცირება დაიწყო წყლის დაბინძურბის, ხეების გაჩეხვის, საგზაო მშენებლობებისა და ნავთობის მოპოვების გამო, ლაკანდონების ტერიტორიაზე მაინც ცოცხლოს 3000-მდე მცენარე და 1500 ხე.
გვატამელას მთიანეთში, მაიას საცხოვრებელი გარემო მრავალი შემოსევის ეპიცენტრი იყო, გარშემო შემორტყმული ტროპიკული მცენარეულობა კი მათ ამ შემოტევებისგან იცავდა.
შვილთა საშუალო რაოდენობა თითო ოჯახზე 1,6 ბავშვია, როცა წინა თაობებში ეს რიცხვი 3,8 იყო, უფრო ადრე კი საშუალოდ ოჯახში 9,6 ბავშვი ჩნდებოდა.
საუკუნეში ლაკანდონები ორ ძირითად ჯგუფად გაიყვნენ: სამხრეთული ჯგუფი ცხოვრობდა ტბა ლაკანიასთან, ბონამპაკის ახლოს, ხოლო ჩრდილოური ჯგუფი ტბების მენსებეკისა და ნაჰას ახლოს დასახლდა.
სამხრეთულმა ჯგუფმა ჩრდილოამერიკელი პროტესტანტი მისიონერების შედეგად მიიღო ქრისტიანობა და შემდეგ ათწლეულებში მექსიკურ საზოგადოებაში ინტეგრაცია მოახდინა.
ეს ჯგუპი მათი მეზობელი ითზას ხალხის მსგავსად დიდხანს იცავდა თავს ესპანელი დამპყრობლებისგან, მაგრამ 1692-1712 წლებში ესპანელებმა მოახრხეს მათი დაპყრობა და გვატემალის ზეგანზე გადაასახლეს, რითაც მათ ეთნიკურ თვითმყოფადობას საფრთხე დაემუქრა.
დღევანდელი ლაკანდონების წინაპრები საუკუნესა და საუკუნის დასაწყისში პეტენისა და იუკატანის მხარეებიდან გადასახლდნენ უღრან ტყეებში მდინარე რიო უსუმანისტასთან, სადაც ისინი ტყის ნომადებად ცხოვრობდნენ და გარე სამყაროსგან იზოლირებული იყვნენ ბოლო დრომდე.
მთებში ასევე გამოიყენება ცელი და წერაქვი, ხოლო ვაკე ადგილებში ადგილებში,სადაც ხორბლის მოყვანისთვსი სპეციალური ტერიტორიებია გამოყოფილი იყენებენ ჩვეულებრივ გუთანს, რომელშიც ხარებს აბავენ.
ძველი მაიას მოდგმაში, ისინი არიან უკანასკნელნი, რომელნიც თავიან საუკუნოვან, ტრადიციულ წეს-ჩვეულებებსა და რელიგიას ნაწილობრივ ინარჩუნებენ.
დავით კირვალიძე — ქართველი პოლიტიკოსი, სოფლის მეურნეობის მეცნიერებათა დოქტორი, საქართველოს სოფლის მეურნეობის მინისტრი 2000-2004 და 2012-2013 წლებში, საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი, აგრარულ საკითხთა კომიტეტის თავჯდომარე.
2017-2022 წლებში საქართველოს პრემიერ-მინისტრის მრჩეველი სოფლისა და სოფლის მეურნეობის განვითარების საკითხებში; 2014 წლიდან ამერიკული ორგანიზაცია -ის დირექტორთა საბჭოს წევრი.
მათ შორის, სომხეთში, აზერბაიჯანში, რუსეთში, ბელორუსში, უკრაინაში, მოლდოვაში, ყაზახეთში, ყირგიზეთში, ტაჯიკეთში, ზიმბაბვეში, რუანდაში, ეთიოპიაში, ნიდერლანდების სამეფოში, ირლანდიასა და შეერთებულ შტატებში.
1990-1993 წლებში საქართველოს აგრარული უნივერსიტეტსა და მოსკოვის სახელმწიფო უნივერსიტეტში მუშაობდა სადოქტორო დისერტაციაზე, რომელიც 1993 წელს წარმატებით დაიცვა თბილისში.
თავდაპირველად, ავტორმა იცრუა და ფსევდონიმის ქვეშ გამოაქვეყნა წიგნი, როგორც შუა საუკუნეების იტალიური სასიყვარულო რომანი, გამოგონილი მთარგმნელის მიერ აღმოჩენილი.
მას შემდეგ გოთიკურ რომანს ისეთი წიგნების ტალღა მოაწვა, როგორებიცაა უილიამ ბექფორდის — ვატეკი , ენ რედკლიფის უდოლფოს საიდუმლოება , იტალიელი და მეთიუ ლიუსის — ბერი .
გოთიკური პროზის უმეტესობა მდედრი ავტორების ნამუშავარია და მიჩნეულია ქალურ ლიტერატურად, რადგან პროტაგონისტები, ძირითადად არიან პირქუშ სასახლეში გამომწყვდეული ქალები.
ესენი არიან მერი შელის „ფრანკენშტეინი“ , ედგარ ალან პოს მოთხრობები, შერიდენ ლე ფანუს ნამუშევრები, რობერტ ლუის სტივენსონის დოქტორი ჯეკილისა და მისტერ ჰაიდის უცნაური ისტორია , ოსკარ უაილდის დორიან გრეის პორტრეტი და ბრემ სტოკერის დრაკულა .
საშინელებათა ლიტერატურა, გოთიკური პროზიდან იღებს საწყისს და მას, ძირითადად მიაკუთვნებენ ფანტასტიკას, რადგან ფანტასტიკის მონოდეფინიციური განმარტება არ არსებობს და მრავალ ჟანრს მოიცავს.
მემბრანაში არის ხვრელი ხელსაწყოთი , რომელიც აირის სწრაფ მოლეკულებს მხოლოდ ჭურჭლის მარცხენა ნაწილიდან მარჯვენაში გადასვლის საშუალებას აძლევს, ხოლო ნელ მოლეკულებს — მხოლოდ ჭურჭლის მარჯვენა ნაწილიდან — მარცხენაში.
დემონის მექანიკური რეალიზაციისთვის პარადოქსის დეტალური განხილვა მოყვანილია ფეინმანის ლექციებში ფიზიკის დარგში, გამოცემა 4, აგრეთვე ფეინმანის პოპულარულ ლექციებში „ფიზიკის კანონების ხასიათი“.
ამგვარად ვიღებთ, რომ მაქსველის დემონი სისტემაში ენერგიის დამატების გარეშე გვაძლევს საშუალებას, გავაცხელოთ ჭურჭლის მარჯვენა ნაწილი და გავაცივოთ მარცხენა.
ენტროპია სისტემისთვის, რომელიც შედგება ჭურჭლის მარჯვენა და მარცხენა ნაწილებისგან, საწყის მდგომარეობაში მეტია, ვიდრე საბოლოოში, რაც ეწინააღმდეგება თერმოდინამიკურ პრინციპს ჩაკეტილ სისტემებში ენტროპიის შეუმცირებლობის შესახებ .
მაქსველის დემონი — 1867 წლის აზრითი ექსპერიმენტი, აგრეთვე მისი მთავარი პერსონაჟი — მიკროსკოპული ზომის წარმოსახვითი მოაზროვნე არსება, რომელიც მოიგონა ბრიტანელმა ფიზიკოსმა ჯეიმზ კლარკ მაქსველმა თერმოდინამიკის მეორე კანონის მოჩვენებითი პარადოქსის საილუსტრაციოდ.
მიუხედავად იმისა, რომ წარსულში სხვებისაგან შევიწროვებულები იყვნენ, დრუზები დიდ როლს თამაშბდნენ ლევანტის ფორმირებაში და ისინი დღემდე მნიშვნელოვან პოლიტიკურ ძალას წარმოადგენენ მთელი რეგიონის ფარგლებში.
საუკუნის ნახევარში და საუკუნეში ოსმალეთი ამაოდ ცდილობდა გაეუქმებინა დრუზების შეღავათები (სამხედრო ვალდებულების უქონლობა, იარაღის ტარების უფლება და სხვა), რასაც შედეგად მოჰყვა დრუზების ანტიოსმალური გამოსვლები.
1958 წელს ლიბანის პროგრესიულ-სოციალისტური პარტია, რომლის უმრავლესობასაც დრუზები წარმოადგენდნენ აქტიურად მონაწილეობდა ზაფხულის ანტიიმპერიალისტურ აჯანყებებში.
დრუზების რწმენა არის მონოთეისტური და დაფუძვნებულია აბრაამისეულ რელიგიებზე, ასევე ჰამზა იბნ-ალის, ალ-ჰაქიმის, პლატონის, არისტოტელეს, სოკრატეს და ეხნატონის სწავლებებზე.
დრუზების რელიგია შეიცავს, ისლამის, იუდაიზმის, ქრისტიანობის, გნოსტიციზმის, ნეპლატონიზმის, პითაგორიზმის, ინდუიზმის და სხვა ფილოსოფიებს და რწმენებს, რაც მას მკაფიო და საიდუმლო ღვთისმეტყველებად აქცევს.
საუკუნის 40-60-იან წლებში ლიბანში დრუზებსა და ქრისტიან მარონიტებს შორის მოხდა არაერთი შეიარაღებული შეტაკება, რაც გამოწვეული იყო მარონიტ გლეხებსა და დრუზ ფეოდალებს შორის არსებული კლასობრივი განხეთქილებით.
საუკუნის დასაწყისში, როდესაც კავკასია მოცული იყო სამოქალაქო ომებით და მთიელ ხალხთა მიერ გამუდმებული ძარცვა-დაწიოკება მშვიდი სამეურნეო საქმიანობის განვითარებას აფერხებდა, ძირითადად სამეგრელოდან და ოსეთიდან იმერეთსა და ქართლში ჩამოსახლებული გლეხები შეძლებულ მემამულეებთან ეძებდნენ თავშესაფარს, რომლებიც თავის მხრივ სიამოვნებით სთავაზობდნენ მიწებს „მუდმივი იჯარის“ პირობით.
ერთადერთი უფლება რომელიც ხიზნებს გააჩნდათ, იყო მიწის თვითნებური მიტოვება, რის შედეგადაც ისინი კარგავდნენ, როგორც აუღებელ მოსავალს ისე იჯარით აღებულ მიწაზე აშენებულ შენობა-ნაგებობებს.
გახდა სუჯუს პირველი ალბომი, რომელმაც ეგრევე დაიწყო ჩარტის პირველი ადგილებიდან და ერთ დღეში გაყიდული იყო დაახლოებით 29 000 ასლი, ამით წინა რეკორდი დაამყარეს 25 000 ეგზემპლარი.
ამისდა მიუხედავად,სუჯუ ძალიან პოპულარულები გახნდნენ ჩინეთში, მონაწილეობა მიიღეს ჰონგკონგში ორ კოცერტზე, დადებითი ზეწოლა მოახდინეს შოუ-პროგრამების რეიტინგებზე, რომელშიც მონაწილეობდნენ, ისეთ სარეკლამო კომპანიის კონტრაქტებთან მოაწერეს ხელი როგორიცაა და .
სუჯუ -ის ჩინეთში აქტიური მონაწილეობის გამო, ძირითად გუნდს დააკლდა 5 წევრი, და იმისთვის, რომ თავიანთ სამშობლოში არ დაევიწყათ საჭირო გახდა კიდევ ერთი ქვეჯგუფის შექმნა.
კუჰიონის ტრავმების გამო, რომელიც 2007 წლის 19 აპრილს ავტოავარიის შედეგად მიიღო, მან ვერ შეძლო „ -ის“ ჩაწერაში მონაწილეობის მიღება, რომელიც შემდეგი „ -სთვის“ იყო.
2006 წლის ბოლოს ჯგუფის მეორე ალბომი იყო ანონსირული, მაგრამ ხიჩულის გამო, რომელიც 2006 წლის 10 აგვისტოს ავტოავარიაში მოყვა, და 2007 წლის 19 აპრილის ავარიის გამო რელიზი „’ “ ჩატარდა მხოლოდ 2007 წლის 20 სექტემბერს გამოშვებიდან სულ რაღაც 3 დღის შემდეგბ გაყიდული ასლების რაოდენობა 11 000 წარმოადგენდა, რამაც შესაძლებლობა მისცა ყველა სამუსიკალურო პროგრამაში პირველი ადგელი დაეკავა და ამგვარად წარმოედგინა დებიუტი ასევე დაესრულებინა თვე წოდებით როგორც ყველაზე გაყიდვადი ალბომი.
ბოიბენდ -ის დებიუტის შემდეგ 2003 წელს არც ისე ბევრი დრო იყო გასული, როდესაც ინტერნეტში გავრცელდა ჭორი, რომ ლი სუმანი ქმნიდა ახალ ბოიბენდს.
2005 წლის დასაწყისში მან ოფიციალურად დაადასტურა ჭორები და განაცხადა, რომ ეს იქნებოდა ჯგუფი, შემდგარი 12 კაცისგან, მათი დებიუტი წლის ბოლოს ჩატარდებოდა და მათ უწოდა „აზიის სცენის კარიბჭე“.
სუნმანმა აღნიშნა, რომ სხვა პოპ-ჯგუფებისგან განსხვავებით, რომელთა წევრებს დებიუტამდე ჰქონდათ გამოცდილება, ახალი ჯგუფის წევრები არჩეული იყვნენ უკვე არსებული წარმატების შემდეგ.
იმ დრომდე კიმბომს და ჰიჩოლს უკვე ჰქონდათ სამსახიობო გამოცდილება, იტუკი, ჰიჩოლი, იესონგი, კანგინი, შინდონგი, სონგმინო, ინჰიოკი, დონჰე და შივონი გამოჩნდნენ ტელევიზიაში, ჰანგიონი გამოდიოდა როგორც მოდელი.
მალევე „-ს“ დებიუტი ჰქონდა და იბრძოდა პირველი ადგილისთვის თუმცა დაიკავა მეორე „ -ის“ შემდეგ, -ის მიერ დაპროდიუსერებული, რომელმაც პირველი ადგილები დაიკავა არხის ჩარტებში.
მას შემდეგ, რაც დასრულებული იყო „ “ და „ “ პრომოაქცია, სუჯუ 05-მა გამოუშვა თავის მეორე სინგლი „“ 2006 წლის თებერვალში და გახდა ჯგუფის პირველი სინგლი, რომელმაც სამხრეთ კორეის ონლაინ ჩარტებში პირველ ადგილს იკავებდა და ასევე ტაილანდის საერთაშორისო ჩარტშიც.
კომპანიამ იმ წევრების სიაც კი შეადგინა, რომლებსაც უნდა დაეტოვებინათ ჯგუფი თუმცა საბოლოოდ არავის დაუტოვებია ის, 2006 წლის მაისში დაამატეს მეცამეტე მონაწილე, რომელიც ყოველწლიურად შეცვლის პროგრამის მონაწილე იყო.
იმის გამო რომ მონაწილეები დაკავებულნი იყვნენ სოლო კარიერით, 2006 წლის დასასრულს ჯგუფმა შეწყვიტა მუსიკალური მოღვაწეობა, — .-ს გარდა, პირველი ოფიციალური ქვეჯგუფი.
მარტში იესონგმა, კანგინმა, სეონგმინმა, დონჰემ, რეოიუკმა და კუჰიონმა პირველად მიიღეს საუნდტრეკის ჩაწერაში მონაწილეობა, პირველი და ფინალური ნაწილის შესრულებით მინი სერიალისთვის .
რელიზიდან 5 საათში დათვლილი იყო 400 000 გადმოტვირთვა, ეს ციფრი მუდმივად იზრდებოდა და მიაღწია რიცხვს — 1,7 მილლიონი გადმოტვირთვა, რამაც საიტის შეფერხება გამოიწვია.
გარკვეული დროის განმავლობაში დადიოდა ჭორები, რომ ჯგუფის სახელი იქნებოდა „.“ , თუმცა ოფიციალური სახელწოდების შეძენამდე კომპანია მას -ს უძახდა, რაც აღნიშნავდა წევრების მცირე ასაკს იმ დროს, როდესაც ისინი პირველად მოვიდნენ -ში ტრენინგებზე.
05 პირველად კორეულ არხზე გამოჩნდა 2005 წლის 11 სექტემბერს და სხვადასხვა ცეკვა შეასრულა, თუმცა ეს შოუ არ იქნა ნაჩვენები 2006 წლის 26 მაისამდე, შემდეგ კი -ს ფარგლებში აჩვენებს.
პირველი ალბომი, 05 , ერთი თვის შემდეგ და ერთ თვეში ტირაჟით 28,536 ასლი წარმატებას მიაღწია, რამაც შესაძლებლობა მისცა დეკემბრის ჩართში მესამე ადგილი აეღო.
სუჯუმ დააგროვა 7 ჯილდო 5 სხვადასხვა სამხრეთ კორეის ცერემონიას დაესწრო, წელიწადი იმით დასრულდა, რომ ისინი „საუკეთესო ახალ ჯგუფად“ დაასახელეს.
ზულუსები, საკუთარი ისტორიის განმავლობაში, ასევე იყვნენ ჩაბმულნი ნადირობაშიც, ამის დამადასტურებელია მათ მიერ დამზადებული მძიმეთავიანი, მოკლე კომბლები და შუბები.
მათ დღესაც ამზადებენ ისინი, ვინც სწავლავლობს ვაჭრობას და მსგავსი ნივთები კვლავ იყიდება ბაზრობებზე, თუმცა ეს იმას არ ნიშნავს, რომ ზულუსები თიხის ნივთებს აქტიურად იყენებენ.
კაცებს აცვიათ თხის ან მსხვილფეხა საქონლის ტყავისგან დამზადებული ამაბჰეშუ, რომელიც ფორმით წინსაფარს წააგავს, ისინი ასევე თავს ირთავენ ბუმბულითა და ქურქით.
როდესაც საქმე გვაქვს ნუკლეარულ ოჯახთან ტერმინოლოგია ამგვარია: აღნიშნავს დედას, - მამას, - დას, - ძმას, - ქალიშვილს, ხოლო ვაჟიშვილს აღნიშნავს ტერმინი .
ეს ტერმინები შესაძლებელია სხვა ენიდან იყოს შემოსული, თუმცა მათ ხშირად იყენებენ როგორც პატივისცემის ნიშნად, განსაკუთრებით იმ ადამიანების მიმართ, რომელთაც არ სურთ რომ სახელით მიმართონ.
მიუხედავად იმისა, რომ ზულუს მეფე მიიჩნეოდა ყველაფრის მფლობელად, იქნებოდა ეს ხალხი, საქონელი თუ მიწა, როგორც უკვე აღვნიშნე მას არ შეეძლოთ თავისუფლად მიეღო კანონები, წამოეწყო ომი და თანხმობის გარეშე გაეცა მიწა.
უმეტეს შემთხვევაში ასეთი პირი წარმოადგენდა მდიდარ კაცს, რომელსაც დიდი ქონება გააჩნდა საქონლის სახით და მთელი მისი ოჯახის სიკვდილის შემთხვევაში მეფე ჩამოართმევდა ქონებას.
შაკა ზულუ იწოდება პირველ, ყველაზე ცნობილ და გავლენიან მეფედ - სამხედრო უნარების ფლობისა და გამოყენებისთვის, ასევე მრავალი პატარა ტომის დაპყრობისა და ქვეყნისთვის შემოერთებისათვის.
მე-19 საუკუნის დასწყისისთვის ზულუ, ისევე როგორც სხვა დანარჩენი ტომები, რომელთაც მისი მსგავსი ტიპის სამხედრო მოწყობა გააჩნდათ, ცდილობდა დაემორჩილებინა და პოლიტიკური ბატონობის ქვეშ მოექცია სხვა ტომები.
ინგლისმა ნატალის პროვინცია ოფიციალურად 1845 წელს დაიპყრო, ამ დროისთვის ჰოლანდიელების, გერმანელებისა და ფრანგების შთამომავლებს ამ ტერიტორიების დაპყრობა უკვე დაწყებული ჰქონდათ.
მათი ვარაუდით, მარშრუტი, რომლის საშუალებითაც ამჟამინდელ ადგილსამყოფელს მიაღწიეს, მიუყვებოდა სამხრეთ-ცენტარლური ტომების მოგზაურობის ტრაექტორიას ანუ გადიოდა ცენტრალური პლატოს სამხრეთ ნაწილზე.
ეს დასკვნა ძირითადად დაფუძნებულია იმ ფაქტზე, რომლის მიხედვითაც 1498 წელს, როცა პირველმა პორტუგალიურმა ფლოტმა გადმოლახა ინდოეთის ოკეანე და მიაღწია მდინარე ლიმპოპოს.
ერთ-ერთი კაცი ბორდიდან, სახელად მარტინ აფონსო, რომელიც ფლობდა მრავალ დიალექტს, მათ შორის იმასაც, რომელზეც დასვლეთ სანაპიროს მცხოვრებლები ლაპარაკობდნენ, მათი გადმოცემებიდან მიხვდა თუ როგორ მიაღწიეს ამ ნაწილს.
მას შემდეგ, რაც აღმოაჩინეს, რომ ჩრდილოეთი ნაწილი უკვე ოკუპირებული იყო ბოტონგას ტომების მიერ, გაბრუნდნენ სამხრეთისკენ, სწორედ იქ, სადაც ნატალები სახლობდნენ.
ამ მოგზაურობის შედეგი ასეთი იყო - ხოსა - ზემბუს წარმომადგენლები შეხვდნენ ადგილობრივ აფრიკულ ტომებს, კერძოდ ჰოტენტოტოს ხალხს, ისინი დაქორწინდნენ და ამ გზით მოხდა ამ ტომების მცხოვრებლების ენისა და სისხლის შერევა.
მათ უმეტესობას არ აქვს ისეთი საბაზისო მომსახურების მიღების შესაძლებლობა, როგორიცაა ელექტროობა, სუფთა წყალი, ტრანსპორტი, ჰოსპიტალი ან კლინიკა.
მათი ჰოუმსტედი ძირიდადად შედგება რონდაველისგან, რაც არის ტალახისგან ან ბეტონის ბლოკებისგან აგებული წრიული სახლი, რომელიც გადახურულია შუშასთან და ზოგჯერ რკინის შრეებთან შერეული ჩალით.
ტალახით ან ბეტონის ბლოკებით აგებული სახლები ბრტყელი, მართკუთხა სახურავით ისეთივე პოპულარულია, როგორც რონდაველები და ნაგებობის ეს ორი ტიპი ხშირად თანაარსებობს, რადგან რონდაველები უფრო ხშირად გამოიყენება როგორც სამზარეულო, ან სახლი, რომლიდანაც წინაპრებს უკავშირდებიან.
გარდა ამის, მათ მფლობელობაში შედიოდა საცხოვრებელი ადგილები, იარაღები, ჭურჭელი და ასევე პირადი საკუთრება, როგორსაც მაგალითად წარმოადგენდა ტანსაცმელი.
ტომის მთავარი ეკონომიკური დასაყრდენი სწორედ საქონელი იყო, რომელიც არამარტო ზულუს საკვების რაციონის დიდ ნაწილს შეადგენდა, არამედ გამოიყენებოდა ტანისამოსშიც.
ტრადიციულად, მამაკაცს ეკისრებოდა ვალდებულება ეკონიმიკური უზრუნველყოფა, ოჯახის დაცვა, ოჯახის ცერემონიალური აქტივობების სათავეში ჩადგომა და სხვადასხვა ფიზიკური სამუშაოების შესრულება, როგორიცაა შინაური საქონლის მწყემსობა, სახლებისა კრაალის შენებაში მონაწილეობის მიღება და ასე შემდეგ.
ეკონიმიკური მოთხოვნილებების დაკმაყოფილების მიზნით ქალების დასაქმება შესაძლებელია, თუმცა მათ უწევთ იმ ფაქტორის გათვალისწინება, რომ მათი პატივსაცემი, საოჯახო რუტინა მაინც უნდა შესრულდეს ან მათ მიერ სამუშაომდე და მის შემდეგ, ან დაქირავებული პიროვნების მიერ.
ეს სიტუაცია არსებითად შეიცვალა, როდესაც ზულუს ხალხი ძალის გამოყენებით გადაასახლეს არასაკმარისი სიდიდის მიწაზე და აიძულეს ემუშავათ ფულის სანაცვლოდ, რათა გადასახადების გადახდა შესძლებოდათ.
ზულუს ხალხი, არაოფიციალური სექტორის რანგში ჩაება წვრილმან ვაჭრობაში, რათა მიეღოთ შემოსავალი, მაშინ როდესაც მათი ოჯახის სხვა წევრები გარეუბნებსა და ქალაქებში მუშაობდნენ.
მიუხედავად იმისა, რომ მებაღეობას კვლავ მნიშვნელოვანი ადგილი უჭირავს აგრარულ სექტორებში, საკმარისი რაოდენობის საკვები მაინც არ არის და მისი მოპოვება კომერციულ ბაზართანაა დაკავშირებული.
როგორც არსებობდა სერიოზული პატივისცემა ოჯახის თავისა და მამის ხაზის მიმართ, ასევე დიდი პატივისცემა გააჩნდათ ზოგადად მამაკაცების მიმართ, როგორც მნიშვნელოვანი იდენტობის მატარებლები.
ეს ეკონომიკური განსხვავებები ასევე თანაარსებობდა სხვადასხვა ცხოვრების სტილში: როგორც ტრადიციულ ზულუს ხალხის ცხოვრებაში, რაც აისახება მათ რელიგიაზე, ჩაცმის წესსა და აგრესიულ დამოკიდებულებაზე დასავლური სტრანდარტებისა და მანერების მიმართ.
საბოლოო ჯამში ეს ყველაფერი მთავრდებოდა შუღლით ორ დაპირისპირებულ მხარეს შორის და ხშირად მასში ერთვებოდნენ სახელმწიფო ინსტიტუტები, როგორებიც იყვენენ პოლიცია, თავდაცვითი ძალა და სასამართლო.
ყველა მიწა ტომობრივ გაერთიანებებში არის ბელადის კონტროლის ქვეშ, რომელიც ანაწილებს მას როგორც საცხოვრებელი მიზნებისთვის ისე კულტივაციისათვის ოჯახის უფროსის თხოვნის საფუძველზე.
მიწა წაართვეს, თავად სახელწოდება „ბელადი“ კი აღარ არის მისაღები ლიდერებისთვის, ვინაიდან ეს ერთგვარად ახლა მათთვის ასოცირდება იმ დამორჩილებულობაზე კოლონიალიზმის ეპოქაში, როდესაც მათ უწევდათ როგორც „მოსამსახურეებად“ ცხოვრება ამ მკაცრი რეჟიმის ქვეშ.
ბიდონვილის მსგავსს ობიექტებს წარმოადგენდა „შავი“ ხალხის და მათი ოჯახების განსათავსებელ ტერიტორიას, რომელიც ახლოს იყო ქალაქებში მდებარე სამუშაო ადგილებთან.
კვაზულუ-ნატალში, ზულუს ხალხი სარგებლობდა ამ სახლებით და დღესაც, რამდენიმე გამონაკლისის გარდა, გარეუბნების ძირითადი მაცხოვრებლები სწორედ ზულუსები არიან.
ზულუსების საერთო მოსახლეობის რაოდენობის ზუსტი დადგენა სირთულეს წარმოადგენს, რადგან ყველა ვინც ლაპარაკობს მათ ნაციონალურ ენაზე — ისიზულუ-ზე, — არ არის ზულუს ტომის წარმომადგენელი.
სამხრეთ აფრიკული სტატისტიკური მონაცემების მიხედვით, 1996 წელს სამხრეთ აფრიკის საერთო მოსახლეობიდან ისიზულუზე მოსაუბრეთა რიცხვი — 9,200,144 ადამიანს შეადგენდა.
მათი ეროვნული ტრადიციების გარდა, არსებობს ისეთი წყაროებიც, როგორებიცაა სხვადასხვა დამპყრობლების მიერ გაკეთებული ჩანაწერები, მათზე დაყრდნობითაც შეიძლება ოკუპირებულ პროვინციაზე - კვაზულუ-ნატალიზე ინფორმაციის მოძიება.
ზულუს ისტორიის შესახებ დიდი ეჭვი და გაურკვევლობა არსებობს, რადგან ხშირად ის გამოყენებული იყო, როგორც პოლიტიკური იარაღი აპარტეიდის (პოლიცია ან სადამცველო სისტემა სამხრეთ აფრიკაში სეგრეგაციასთან, რასიზმსა და დისკრიმინაციასთან საბრძოლველად) მხარადსაჭერად ან საწინააღმდეგოდ.
ამას მრავალ საქმეში ამჟღავნებდნენ - მათი გვარები დაკავშირებული იყო სიტყვასთან ზულუ, სახელებიც აუცილებლად ასოცირდებოდა ზულუსთან, ისინი ასევე ცდილობდნენ შეენარჩუნებინათ განსაკუთრებული კულტურული ტრადიციები.
ისინი ასევე მოიცავს ერთგვარ „შესაქებ“ ანუ განმასხვავებელ სახელებს, რომლებიც ასახავს ურთიერთკავშირს სხვადასხვა გვარებს შორის და ამასთან მნიშვნელოვან მოვლენებს ამ ხალხისა.
ერთი და იმავე გვარის წარმომადგენლები ერთ დროს მიეკუთვნებოდნენ ერთ ადგილას ლოკალიზებულ კლანს, თუმცა მე-20 საუკუნის დასაწყისში ცხოვრების ეს მოდელი რადიკალურად შეიცვალა.