polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
აგრიპასა და იულიას ქორწინებიდან ხუთი შვილი ეყოლათ: გაიუს კეისარი, ვიფსანია იულია , ლუციუს კეისარი, ვიფსანია აგრიპინა (აგრეთვე, იცნობენ აგრიპინა უფროსის სახელითაც; იმპერატორ კალიგულას დედა) და აგრიპა პოსტუმუსი .
რამდენადაც იგი პერიოდის ყველაზე არისტოკრატიული ქალი იყო, იულიას მოლოდინები ფოკუსირებული იყო ქორწინებაზე და შედეგად, ოჯახისათვის მოკავშირეთა შეძენაზე.
იულია უფროსი , ასევე, ცნობილია, როგორც იულია კესარის ფილია ან იულია ავგუსტა ფილია — რომის პირველი იმპერატორის, ავგუსტუსის ქალიშვილი და ერთადერთი ბიოლოგიური შვილი.
მას მხოლოდ იმ ადამიანებთან ჰქონდა ლაპარაკის უფლება, რომლებსაც მამამისი შეამოწმებდა, თუმცა, აღსანიშნავია, რომ ოქტავიანე ქალიშვილისადმი დიდი სიყვარულითა და სინაზით იყო განმსჭვალული და იზრუნა, რომ მას საუკეთესო მასწავლებლები ჰყოლოდა.
37 წელს, როდესაც იულია ჯერ კიდევ ძალიან პატარა იყო, ოქტავიანეს მეგობრებმა, გაიუს მეცენატმა და მარკუს ვიფსანიუს აგრიპამ ხელშეკრულება გააფორმეს მის დიდ მეტოქესთან, მარკუს ანტონიუსთან.
იგი დაიბეჭდა ჩანართითურთ, რომლის მიხედვითაც, ანტონიუსის 10 წლის ვაჟი, მარკუს ანტონიუს ანტილუსი იულიაზე უნდა დაქორწინებულიყო, რომელიც მაშინ სულ ორი წლის იყო.
12 წელს აგრიპა გარდაიცვალა, 4 წლამდე, იმპერატორმა მაინც არ იშვილა თავისი შვილიშვილი, ბიჭების უმცროსი ძმა — აგრიპა პოსტუმუსი, სანამ იულია არ გადაასახლეს და სანამ გაიუსიც და ლუციუსიც არ დაიხოცნენ.
ისლანდია ჯერ კიდევ ახლად ჩამოყალიბებული საზოგადოება იყო, რის გამოც მრავალი სტანდარტი სკანდინავიური ქვეყნებისგან ჰქონდა შეთვისებული, განსაკუთრებით ნორვეგიისგან.
როგორც აღმოჩნდა კელტები ინკორპორირებულნი იყვნენ ჩრდილოელების შენამეურნეობით , რის გამოც მათი გავლენა უფრო მცირე იყო ისლანდიის კულტურასა და ინსტიტუციურ განვითარებაზე, რაც პრედომინალური იყო სკანდინავიისათვის.
ეკონომიკური გამოცდილება ძირითადად გამოუსადეგარი იყო ისლანდიური გარემო-პირობებისათვის, რამაც შედეგად მოიტანა ტყეების მასიური ჩეხვა და მიწის ეროზია, განსაკუთრებით მაღალმთიან ნაწილებში.
გვიან საუკუნეში ეირიკი წინ გაუძღვა დიდ ჯგუფს, რათა გრელანდია დაეპყროთ, ხოლო მისი შვილი ლეიფურ ეირიკსონი სარგებლობდა ევროპული აღმოჩენებით ,კერძოდ, ჩრდილო ამერიკის მიწებით.
გვეუბნება, რომ არალეგიტიმური შვილები იღებდნენ მემკვიდრეობას მხოლოდ გარდაცვლილის ლეგიტიმური შვილის, მშობლებისა და ძმის არარსებობის/გარდაცვალების შემთხვევაში.
ეს მიგვითითებს იმაზე, რომ იგი ახლახან შექმნილია და იგი შედგება ძირითადი მემკვიდრეობის ჩვეულებების ევოლუციისგან, რომელიც გვხვდება დასავლეთ ევროპაში დღეისთვის.
არისტოკრატული მოდელის განზოგადება, მისი იმიტაციით გვაროვნული ქცევებისა, სრულიად დაკავშირებული იყო იმ ხალხის ინტერესებში, რომლებიც აკონტროლებდნენ დიდ რეგიონებს იმიტომ, რომ დარწმუნებულები ყოფილიყვნენ, რომ ის პოლიტიკური ერთეოულები რომელსაც მართავდნენ არ იქნებოდნენ დაშლის საფრთხის ქვეშ ყოველი ახალი თაობის წამოსვლის შემდეგ.
რადგან მეფისთვის მნიშვნელოვანი იყო შეეზღუდა მემკვიდრეობის უფლებები ყველაზე უფროსი ვაჟისთვის, ამიტომ ამის არსებობა აუცილებელი გახდა დიდგვაროვნებისთვის.
ჩანს რომ, მაშინ როცა კანონი არალეგიტიმურ შვილებთან დაკავშირებით ახალი იყო, მიუხედავად იმისა რომ იგი გვხვდება -ში, შეიძლება დავათარიღოთ მხოლოდ მეცამეტე საუკუნის დასაწყისიდან.
დომინანანტური კლასის ევოლუცია ახალი სოცილურ იდენტობის მოდელთან კავშირში, რომელიც გვხვდება ევროპაში, დაიწყო მეთორეტე საუკუნის ბოლოს და ცვლილებები მემკვიდრეობითობის უფლებებში შეიძლება ამ ყველაფრის შედეგიც კი იყო.
ფუძემდებლური მოსახლეობის ბევრი კელტური წარმოშობის ადამიანი სავარაუდოდ ქრისტიანული რელიგიის მიმდევარი იყო, თუმცა, როგორც ჩანს, ამან საკმაოდ უმნიშვნელო გავლენა იქონია საზოგადოების ზოგად რელიგიურ წარმოდგენებზე.
პრე-ქრისტიანული რელიგიური პრაქტიკები და რიტუალები საკმაოდ კარგად არის ცნობილი პოეტური და ლიტერატურული წყაოებიდან, ქრისტიანულ პერიოდში გაეთებული ყველა წყარო წარმოადგენს მატერიალური კულტურის ნიმუშებს.
ახალი წელთაღრიცხვით 1000 წელს შინაგანი და გარეგანი ფაქტორების კომბინირებული გავლენით შეიკრიბა ძველ - ისლანდიური საბჭო, რომელმაც რელიგიური საკითხი განიხილა და ქრისტიანობა სახელმწიფო რელიგიად მიიღო.
მმართველი ორგანოს პოლიტიკური ინსტიტუტი არა მხოლოდ მმართველობით, არამედ რელიგიურ ფუნქციასაც ფლობდა და წარმოადგენდა ერთგვარ გარდამავალი ფუნქციის შემსრულებელს საზოგადოებრივ და ზებუნებრივ ძალებს შორის.
გაურკვეველია რა დოზით შეამცირა ისლანდიის ოკუპაციამ მმართველ პირთა გავლენა რელიგიაზე, თუმცა ის მაინც შენარჩუნდა და ბელადები განაგრძობდნენ ადგილობრივ რელიგიურ აქტივობებში გარკვეულ მონაწილეობას, კერძოდ ეს გამოიხატებოდა რიტუალების აღსრუებაში ჩართულობით.
ინდივიდუალური პირები თამაშობდნენ სხვადასხვაგვარი დამაკავშირებელის, შუამავლის როლს ამქვეყნიურსა და ზებუნებრივს სამყაროებს შორის, მათ შორის, ღვთისმოსავების, წინასწარმეტყევლებისა და ჯადოქრების სახით.
ფერმის ადრინდელი ეკლესიები პატარა მოცულობის იყო და, სავარაუდოდ, ემსახურებოდა მხოლოდ ადგილობრივ მოსახლეობასა და უახლოეს, მოსაზღვრე მეზობლებს.
პირველი ისლანდიელები, როდესაც აარსბდნენ ან ადგილს უცვლიდნენ ფერმებს, მათ თან მიჰყავდათ ყველა ის წვრილფეხა თუ მსხვილფეხა შინაური ცხოველი და ფრინველი, რომელთაც ისინი ფლობდნენ.
ჯოგები გადაჰყავდათ მთის საძოვრებზე ზაფხულის პერიოდში, მაშინ როდესაც თივა იზრდებოდა საცხოვრებელი ადგილების მომიჯნავე ტერიტორიებზე, კერძოდ მას აგროვებდნენ მდელოებიდან და ჭაობებიდან.
ოკენური სახეობები, როგორიცაა ვირთევზა, ძველი ნასახლარების გათხრისას აღმოაჩინეს და აღადგინეს, ეს კი მიუთითებს თევზჭერისა და მისით ვაჭრობის დარგის განვითარების მაღალ დონეზე.
საოჯახო საქმიანობა მრავალნაირად იყო მოწყობილი, დაწყებული პატარა ბირთვული ოჯახიდან, გაშლილი და ფენებად დაყოფილი ჯგუფებით, რომლებშიც დაბალი კვალიფიკაციის მშრომელები შედიოდნენ.
უმეტესობა იყვნენ ფერმერები და ცხოვრობდნენ დარბაზის მსგავს სახლებში პატარა ქალაქ გარე სოფლებში ფიორდებთან — ვიწრო ყურე, რომელიც ზღვის მთიან სანაპიროზე გვხვდება.
ასეთი მიწების კონტროლი პირდაპირი მფლობელობის ან იჯარის გზით იყო საზოგადოების სრულუფლებიანი წევრობის საფუძველი; ეს პრივილეგია მხოლოდ მოსახლეობის ძალიან მცირე ნაწილს ჰქონდა.
განსახლების დროს დაარსებული ზოგიერთი ფერმა დღემდე გამოყენებაშია, ზოგიერთმა კომლების მიტოვების პერიოდებსაც კი გაუძლო, რათა შემდეგ ხელახლა აღმოეჩინათ და ისევ დაეწყოთ გამოყენება.
დომინანტი კლასი ევროპაში აწყობდა არისტოკრატულ სოციალურ იდენტობას, არა მხოლოდ თავიანთი კულტურის შექმნით, არამედ ასევე სესხულობდნენ ჩვეულებებით, რომლებიც უმეტესად დაკავშირებული იყო დიდებულებასთან.
იგი იწყებს მხოლოდ თავის ლეგიტიმური შვილისთვის მიმართვით და ამბობს, რომ იგი არის მისი მემკვიდრე, ეს კი მიზეზია იმისა თუ რატომ ხდება იგი მთელი ქონების მეპატრონე.
ეს განსაკუთრებით განსხვავებული გზაა ადამიანის საკუთრების განაწილების და გამოწვეულია ისლანდიის მოსახლეობის ცვლილებებით იმ დროისთვის და ამის მათ მემკვიდრეობით კანონებზე გავლენით.
შეზღუდულმა რესურსებმა, განსაკუთრებით კი სამრეწველო ნაწარმისთვის საჭირო ნედლი მასალის უქონლობამ, ისლანდია იმპორტირებულ საქონელზე დამოკიდებული გახადა.
მარცვლეულის მოყვანის მკვეთრად დაცემასა და შეწყვეტამდეც კი ნაკლებ სავარაუდოა, რომ ისლანდიას ოდესმე შესძლებოდა საკუთარი მოთხოვნების დასაკმაყოფილებლად საკმარისი მარცვლეულის წარმოება.
ბევრი მაღალი ხარისხის რკინის პროდუქტი, მაგალითად იარაღი და აბჯარი ვერ მზადდებოდა ადგილობრივი რესურსებით, ამიტომ მათ აიმპორტებდნენ, ძირითადად უკვე მზა სახით.
ადგილობრივად არ მოიპოვებოდა სხვა მასალებიც - თითბერი, კალა, ოქრო, ვერცხლი, ბრინჯაო, ტყვია, სტეატიტი ჭურჭლისთვის და სალესად გამოსადეგი ქვები.
ხისა და ქვის დამუშავება იყო არსებითი შენობათა კონსტრუქციებისთვის, ასევე ბევრი საოჯახო მოხმარების ნივთი იყო მოდელირებული ზღვიდან გამორიყული ხის ნაჭრებისგან.
ლუდი ადგილობრივად იწარმოებოდა, უმეტესად იმპორტირებული მარცვლებისგან და მარილისგან, რომელიც გამომწვარი ლამინარიისგან და ზღვის სხვადასხვა წყალმცენარეებისგან მზადდებოდა.
ი სავარაუდოდ ძალიან ფრთხილად გამოიყენებოდა რადგან ის არ არის კანონების კრებული ჩვეულებრივი გაგებით, მაგრამ უფრო კანონების კოლექცია რომელიც შეიძლება ყოფილიყო ან არ ყოფილიყო ძალაში, და სავარაუდოდ ყველა ერთდროულად არც იქნებოდა.
საუკუნის პირველ ათწლეულში თანამეგობრობის კანონები განიცდიდნენ მასიურ ცვლილებებს, იქიდან გამომდინარე რომ პოლიტიკური სისტემა იცვლებოდა ძალაუფლების ნაკლები ადამიანის ხელში გადაცემით.
ამ დროს ასევე შესაძლებელია, რომ ყოფილიყო მნიშვნელოვანი დისტანცია არსებულ კანონებსა და იმას შორის, თუ სინამდვილეში რა იყო სწორი და არასწორი, მას შემდეგ, რაც ისლანდიელები, განსაკუთრებით კი მმართველი კლასი, გახდა ფასეულობებით ასიმილირებული ევროპის სხვა სამეფო კლასებისგან და არისტოკრატებისგან ნორვეგიული სასამართლოთი.
როდესაც გარკვეული უბედურებისთვის პასუხისმგებლობას არავინ იღებდა, ატარებდნენ პირდაპირ სამხილებსა და „რაციონალურ“ პროცედურებზე დაფუძნებულ კანონით დაშვებულ ფორმალურ გამოძიებას დამნაშავის საპოვნელად.
მკითხავებთან კონსულტაციებს მნიშვნელოვანი სოციალური დატვირთვა ჰქონდა; თვითონ იმ ფაქტსაც კი, რომ დაზარალებული მკითხავთან მიდიოდა დახმარებისთვის შეეძლო ეიძულებინა დამნაშავე გამოჩენილიყო.
ადრეულ ისლანდიურ კულტურაში დაქორწინება შეეძლოთ მხოლოდ გარკვეული სიმდიდრის, ქონების მქონე ადამიანებს, რათა შეძლებოდათ სიცოცხლისუნარიანი საოჯახო მეურნეობის შექმნა, რაც, თავის მხრივ, მოითხოვდა გარკვეული მიწის ფლობას.
პრაქტიკაში, ორივე, მზითევიცა და პატარძლის საფასურიც ხმარდებოდა ახალი საოჯახო მეურნეობის ფორმირებასა და ფეხზე დაყენებას, თუმცა, რეალურად პატარძალს ან პატარძლის ოჯახს ეკუთვნოდა და მათვე რჩებოდათ განქორწინების შემთხვევაში.
უახლესმა დნმ-ის გამოკვლევებმა თანამედროვე მოსახლეობაში აჩვენა, რომ ეს თანაფარდობა განსხვავდებოდა სქესის მიხედვით: ქალთა უმეტესობა იყო კელტური წარმოშობის, ხოლო მამაკაცთა უმრავლესობა - ნორვეგიული.
დამოუკიდებელი ფერმერების გამოკითხვის საშუალებით სცადეს მთლიანი მოსახლეობის რაოდენობის შეფასება და 1100 წლისთვის უხეშად დათვლით 60-70 ათასი მოსახლე გამოუვიდათ.
სხვა საკითხებთან ერთად, ისლანდიის საგები ასახავს მოვლენებს ადრეულ წლებში, თუ როგორი იყო ისლანდიის საზოგადოება, ასევე ასახავს კოლონიზაციას, გრენლანდიის აღმოჩენას ჩრდილოეთ ამერიკაში და სამოქალაქო ომებს, რომლებიც ხასიათდება და საუკუნეების ისლანდიაში.
სოციალურმა ანთროპოლოგებმა შეისწავლეს, თუ რა კავშირია გრძნეულებაში დადანაშაულებასა და მორალურ ორაზროვენებასა და სოციალურ ცხოვრებაში დაძაბულობებს შორის.
ცდილობდნენ დაედგინათ ის პირობები, რომლებშიც მოსალოდნელია ამგვარი ბრალის დადებების ტენდენციის განვითარება ან, პირიქით, გაქრობა, რათა აეხსნათ რატომ არის ზოგიერთი საზოგადოება ამისკენ მიდრეკილი, ხოლო ზოგიერთი არა.
ისლანდიის შემთხვევაში ითვლება, რომ ბრალდებები გაქრა სოციალური დისტანციის გაზრდის შედეგად, რაც, თავის მხრივ, მზარდად ასიმეტრიულმა ძალთა თანაფარდობამ გამოიწვია.
ამ წყაროების ქრონოლოგიის მიხედვით შეგვიძლია დავასკვნათ, რომ გრძნეულების ბრალდებები ძირითადად სახელმწიფოს პერიოდში იყო აქტუალური, ხოლო სტურლუნგთა ხანაში უკვე აღარ.
ადრეული ისლანდიელები ძალაუნებურად ერთვებოდნენ სხვა ქვეყნებთან დაპირისპირებაში, მათ უწევდათ სამხედრო სამსახურში ჩადგომოდნენ საკუთარ ქვეყანას.
მთლიანი პოლიტიკურ-რელიგიური მოძრაობის მიზანს, გავლენა მოეპოვებინათ მთლიან ისლანდიაზე, ადასტურებდა ის, რომ ნორვეგიაში მცხოვრები ისლანდიელები უფლებაშეზღუდულები იყვნენ.
მიუხედავად იმისა, რომ ნორვეგიული სამეფო კარის წარმატებული მცდელობები, დაექვემდებარებინა ისლანდია საკუთარი გავლენის ქვეშ, სრულდებოდა, ისლანდიურ საზოგადოებაში მაინც იქმნებოდა ალიანსები სახელმწიფოებრივი იდეით.
არსებობს მათი მოთხრობები და ლექსები სადაც აღწერილია მათი წარმოდგენები და რომლებიც საშუალებას გვაძლევენ ვივარაუდოთ რომ მათ იცოდნენ ცოტა რამე კოსმოსის შესახებ.
ლიტერატურული წყაროები ვარაუდობენ, რომ ფაქტობრივი რწმენა ემყარებოდა იმას, რომ მათ სჯეროდათ, რომ მკვდრები იყვნენ მთებში და ხშირად ბრუნდებოდნენ, როგორც მოჩვენებები და სულები რათა, დაეტერორებინათ ცოცხლები.
რწმენის რადიკალურმა ცვლილებამ და ქრისტიანობამ, მათ გააცნო დაკრძალვის წესი და მნიშვნელობა და მას შემდეგ ეს ადგლები გახდა საბოლოო განსასვენებელი ადგილები მოსახლეობის უმრავლესობისათვის.
წარმოება ძირითადად საოჯახო მეურნეობებში მიმდინარეობა; ოჯახებში საკმაოდ მკაფიო იყო შრომის გადანაწილება, მაგალითად, საქონლის მწყემსვითა და ზოგიერთი სხვა საქმიანობით ფერმაში ბავშვები იყვნენ დაკავებული.
ქსოვა, რთვა და საჭმლის კეთება ქალების საქმედ ითვლებოდა და ქალი ზოგადად საშინაო საქმეებთან ასოცირდებოდა, თუმცა ისინი აქტიურად მონაწილეობდნენ რძის პროდუქტის წარმოებაში, მაშინაც კი, როდესაც ეს ზაფხულში მთებში რძის „ფაბრიკებში“ დიდი ხნით დარჩენას მოითხოვდა.
რაოდენობრივად თუ შევხედავთ, სქესი არ უნდა იყოს მნიშვნელოვანი ფაქტორი: ქალებისა და მამაკაცების თითქმის ერთსა და იმავე რაოდენობას ედებოდა ბრალად გრძნეულება; ერთ-ერთი წყაროს მიხედვით - 39 მამაკაცსა და 38 ქალს, ამასთან მამაკაცებს ბრალად ედებოდათ გრძნეულების 20 აქტი, ხოლო ქალებს - 21.
თუმცა, თუ გავითვალისწინებთ, რომ ბრალდებები ძირითადად საკუთრებისა და ძალაუფლებისათვის კონფლიქტების მიერ იყო გამოწვეული, საკმაოდ უჩვეულოა, რომ ქალებს უფრო იშვიათად არ ადანაშაულებდნენ ამაში, ვინაიდან სკაუთრება და ძალაუფლება თითქმის სულ მამაკაცების ხელში იყო.
ადრეულ ისლანდიური დასახლებები იყო აბსოლუტურად არაურბანული და თითქმის მთლიანად შეზღუდული და მხოლოდ გაფანტული კომლებით - ფერმებით შემოიფარგლებოდა, რომელთაც ეკავათ სანაპირო დაბლობები და უფრო ნაყოფიერი შიდა ველები.
ყველაზე ადრეული ფერმები იყო მოგრძო სახლის ტიპის: ცალკეული დიდი წაგრძელებული შენობა ზოგჯერ ზოგიერთ მხარეს დამატებული სათავსოებითა და სხვა გარე სტრუქტურებით.
ეს მოგრძო სახლები დაგეგმარებული იყო ცენტრალური ეზოს გარშემო, ასევე სიგრძეზე გასდევდა ერთგვარი პლატფორმები, რომლებიც განკუთვნილი იყო სხვადასხვა ოჯახური აქტივობებისთვის.
სამსხვერპლო საქმიანობა და სამსხვერპლო ცერემონიები მას შემდეგ აიკრძალა, რაც გარდაიქმნა ქრისტიანულ ცერემონიებად, რომელიც მოიცავდა ნათლობასა და ზიარებას.
ზაფხულის ნაბუნიობის დროს მზე ძალიან მცირე დროით ჩადის, თითქმის არასოდეს ბნელა; ზამთარში კი მზე მხოლოდ რამდენიმე საათით თუ ამოდის, ისიც იმდენად დაბლაა სამხრეთის ჰორიზონტზე, რომ ზოგიერთ ხეობას თვეების განმავლობაში არ აქვს პირდაპირი მზის სინათლე.
საუკუნის დასაწყისსში ლინგვისტურ კონსერვატიზმა შორეულ კუნძულოვან საზოგადოებებში შემოიღო მნიშვნელოვანი განსხვავებები ისლანდიურსა და მის სკანდიავიურ სამეზობლოს შორის.
1000 წლამდე, სანამ ქრისტიანობა მოახდენდა გავლენას, ძველი ნორვეგიული დამწერლობა შედგებოდა რუნოვანი ანბანით, თუმცა მისი გამოყენება იყო შეზღუდული და შესაბამისად მხოლოდ მცირეოდენი რუნული წარწერები შემორჩა ისლანდიიდან.
ერთ-ერთი ასპექტი, რომელიც ხშირადაა ნახსნები, არის ფორმის შეცვლის შესაძლებლობა, რაც ძირითადად -ად (მეომარი ძველ სკანდინავიურ ლიტერატურაში, რომელიც ითვლებოდა, რომ მოუწყვლელი, უვნები იყო) გადქცევას გულისხმობდა.
ამის ერთ-ერთი ახსნა არის ქრისტიანობის მიღება, რამაც საგრძნობლად შეამცირა წარმართულად მოაზროვნეთა რიცხვი და, შესაბამისად, ჯადოსნობისაც დიდად აღარ სჯეროდაც და საგების მიხედვით, თავად გრძნეულებიც თავს იკავებდნენ საკუთარი ძალების გამოვლენისგან.
ზოგჯერ გრძნეული და მისი „სამიზნე“ სხვადასხვა ქვეყნებში ცხოვრობდნენ: ერთი - ისლანდიაში, მეორე - ნორვეგიაში; მაგრამ ყველაზე ხშირად ბრალმდები და ბრალდებული მეზობლები იყვნენ.
მათ საზოგადოებაში არ არსებობდა ფორმალური მარკეტები, შესაბამისად, ძირითადი გაცვლები და გადახდები, მათ შორის ვალების აღება-დაბრუნება, ხდებოდა საქონლის სანაცვლოდ.
რეგულაური საბჭო გამოჰყოფდა სპეციალურ ადგილებს ვაჭრობისთვის და განსაზღვრავდა სპეციალურ პროცედურებს მათთვის, ვინც მოზაურობდა შიდა ტერიტორიაზე.
მიუხედავად მონეტარული სახის გაცვლების ნაკლებობისა, ისლანდიელებმა მაინც შეიმუშავეს და შეინარჩუნეს ვერცხლის უნციაზე დაფუძნებული ღირებულებათა გათანაბრების კომპლექსური სისტემა.
ერთ-ერთ საგაში ვკითხულობთ ქალის შესახებ, რომელიც „დადის სახლის გარშემო საათის ისრის საპირისპირო მიმარტულებით, თან ყველა მიმართულებით იყურება და ცხვირს მაღლა წევს. ახლომახლო მთიდან ზვავი ჩამოწვება ფერმაზე და 12 კაცს მოკლავს“.
ზოგიერთი ქალი იყენებს გრძნეულებას საკუთარი ვაჟების, ხშირად ნაშვილები ვაჟების მტრის იარაღისგან დასაცავად, თუმცა, ზოგიერთი აღწერილია, როგორც ავი, მანკიერი და მაცდუნებელი.
მამაკაცებიც იგივენაირად, ზოგი აღწერილია პოზიტიურად, როგორც ძლიერი, დიდებული ადამიანი, რომელიც კეთილ საქმეებს აკეთებს; ხოლო ზოგი, როგორც დემონური ქმნილებები, ბრუტალური ბოროტმოქმედები.
ისლანდიელებს აქვთ კლასიფიცირებული ნათესაური ტერმინოლოგია, თუმცა, პრაქტიკაში ხშირად სხვადასხვა ნათესაური კავშირებისთვის ერთსა და იმავე ტერმინს იყენებენ, რომელიც აღნიშნავს ნებისმიერ ქალ ან მამაკაც ნათესავს ოჯახის გარეთ.
ისლანდიური სახელებში გამოიყენება გვარები, ანუ საგვარეულო სახელები: დარქმეული სახელი და მეორე სახელი, რომელიც იწარმოება მამის სახელის ნათესაობითი ფორმისთვის ან სუფიქსების დამატებით.
თუმცა, ვაჭრობის უდიდესი ნაწილი მაინც ნორვეგიასთან იმართებოდა, როგორც ნორვეგიული საქონლის მისაღებად, ისე უცხოური საქონლის, რომელიც ნორვეგიელ ვაჭრებს ჰქონდათ შეძენილი.
ხშირად ისლანდიელების სახლს ჰქონდა მხოლოდ ერთი ოთახი, თუმცა ეს ოთახი შესაძლოა ყოფილიყო დაყოფილი საცხოვრებელ კუთხეებად და ასევე ცხოველების სადგომად.
თუ ისინი ცხოვრობდნენ ზღვასთან ახლოს, მათ ასევე ჰქონდათ დიდი გემი, რომელიც ითვლებოდა, რომ იყო სახლი მათი პატარა ნავებისთვის და გემებისთვის.
სხვადასხვა წყაროებში გრძნეულებად აღწერილი ადამიანების დაახლოებით მესამედი ისეთია, რომლებიც თავიანთი ძალების გამოყენებაში შემჩნეული არ იყვნენ, თუმცა ჰქონდათ კომპეტენტური, მცოდნე გრძნეულების რეპუტაცია.
ნორვეგიული ისლანდია, ვიკინგების ხანის ისლანდია, ადრეული შუა საუკუნეების ისლანდია, ისლანდიის სახელმწიფო, თავისუფალი შტატების ისლანდია, სტურლუნგთა ხანის ისლანდია.
ჯოი ცდილობს ნიკის მოტყუებას, არწმუნებს მას, რომ ჯეკს ცხელება აქვს, იმ იმედით რომ წაიყვანს საავადმყოფოში, სადაც ჯეკს შესაძლებლობა ექნება შეატყობინოს სხვებს მათი მდგომარეობა.
დახურულ სივრცეში შვიდწლიანი ტყვეობის შემდეგ ქალი და მისი 5 წლის ბიჭი საბოლოოდ მოიპოვებენ თავისუფლებას, მას შემდეგ რაც მის ვაჟი პირველად ნახავს გარესამყაროს.
ს 2011 წლის 26 იანვარს იაპონიაში ჰქონდა არაოფიციალური დებიუტი მათი პირველი იაპონური სინგლით --, რომელიც იყო იაპონური ვერსია ჯგუფის კორეული დებიუტის პირველი სიმღერისა " ".
ჯგუფი ფოკუსირდა ინდივიდუალურ აქტივობებზე: დონგვუმ მონაწილეობა მიიღო იუძიას ახალ პოპულარულ სინგლში "' ", რომელიც გამოვიდა 18 იანვარს, -მა მონაწილეობა მიიღო -ის სატელევიზიო დრამაში „ “ , რომელიც 30 იანვარს დაიწყო, ჰოია მონაწილეობას იღებდა „ 1997“-ში, რომელიც 24 ივლისს გამოვიდა, ვუჰიუნი მონაწილეობას იღებდა „ “-ში, რომელიც 17 აგვისტოს გამოვიდა, -მა მონაწილეობა მიიღო „ “ -ში რომელიც 8 ოქტომბერს გამოვიდა.
მას შემდეგ რაც ჯგუფმა 15 ქვეყანაში ჩაატარა თავისი მსოფლიო ტური „ “ -მა ჩაატრა განმეორებითი კონცერტი „ “, რომ დაებრუნებინათ მსოფლიო ტური.
ის გამოსვლის შემდეგ ჯგუფმა გამოუშვა ინსტრუმენტალური მუსიკალური ვიდეო თავისი სიმღერისთვის „ “, რომელშიც გამოჩნდა მანამდე უცნობი კადრები „“-ის მუსიკალური ვიდეოდან.
ამ თანამდებობებზე დანიშნული პირები მთელი თავისი ცხოვრების და კარიერის მანძილზე ცდილობდნენ, რომ ყოფილიყვნენ დაწინაურებულნი უფრო მაღალ თანამდებობებზმდე.
ოფიციალური პირები ნახსენები არია, როგორც „საკუთრებაში არსებულნი“, ისინი ეკუთვნოდნენ იმას ვინც მათ აფინანსებდა და ეს კავშირი გრძელდებოდა დამფინანსებლის გარდაცვალების შემდეგაც კი.
მას არ გააჩნდა უნივერსალური სტრუქტურა, ამის ნაცვლად ყველა პოლიტიკური გაერთიანება ჩამოყალიბდა სამეფო კარზე რომელთაც თავიანთი ინდივიდუალური კონტექსტი გააჩნდათ.
ადრეული კლასიკური განმარტებით ნიშნავდა ქალაქის მმართველს, მოგვიანებით კი როდესაც შეიქმნა რთული სოციალური სიტუაცია ნიშნავდა მმართველი კლასის წევრს, რომელიც მთავარ ქალაქში შეიძლება ერთზე მეტიც ყოფილიყო, თითოეული მათგანი ქალაქის სხვადასხვა უბნებს მართავდა.
იყო სამეფო წოდება, რომლის ზუსტი განმარტება ჯერ არავინ იცის, მაგრამ იგი გამოიყენებოდა კლასიკური პერიოდის დროს მხოლოდ ყველაზე ძლიერი და წარმატებული მეფეებისათვის, რომლებიც უძლიერეს დინასტიებს ეკუთნოდნენ.
გვიანდელი კლასიკური პერიოდისთვის ღვთიური მმართველების ძალაუფლება შესუსტებული იყო და პოლიტიკური სისტემა მრავალფეროვანი გახდა, რადგან იგი უკვე შეიცავდა არისტოკრატიის ფართო წრეს, რომელიც მანამდე არაპროპორციულად იყო განაწილებული.
წ 10 საუკუნეში ჩამოვიდნენ მეტალურგები სამხრეთ ამერიკიდან და მაიას ტომებმა დაიწყეს პატარა საგნების კეთება ოქროსგან, ვერცხლისგან და სპილენძისგან.
თავისი ისტორიის მანძილზე, მაიას ტომს ჰქონდა ძალიან არეული პოლიტიკური სისტემა რაც თავის თავში შეიცავდა როგორც სახელმწიფო მმართველობას ასევე ბელადის მმართველობას.
ასეთმა პოლიტიკურმა წყობამ ძალიან შეცვალა მათი დამოკიდებულება ერთმანეთთან და მათ ერთმანეთთან მეტოქეობა დაიწყეს, სხვადასხვა პერიოდებში ხან ერთი იყო დომინანტი ხან მეორე, ასევე ჰქონდათ მორჩილების, ვასალობის და მოკავშირეობის პერიოდებიც.
დროის სხვადასხვა პერიოდში, სხვადასხვა მათგანი იყო რეგიონში დომინანტი, ისინი იყოფდნენ ისეთ ტერიტორიებს როგორიცაა მაგალითად ქალაკმული, ქარაკოლი, მაიაპანი და ტიკალი.
ადრეკლასობრივ ხანაში მაიას პოლიტიკური წყობა გარდაიქმნა და ჩამოყალიბდა წყობად სადაც ღმერთი იყო გაიგივებული ბელადთან და მისი კანონები იყო სახელმწიფოს კანონები, ამ პერიოდში დიდი მნიშვნელობა ექცეოდა მათ რელიგიას და რიტუალებს.
რელიგიური მეფე იყო ცენტრალური ხელისუფლების მეთაური რომელიც კონტროლს უწევდა ყველაფერს რაც სახელმწიფოში იყო, მაგალითად: ადმინისტრირებას, ეკონომიკას, სასამართლოს, სამხედრო ძალებს და ა.
სასულიერო ავტორიტეტით სარგებლობდა პირი რომელიც გაიგივებული იყო მეფესთან და შეეძლო ელიტისა და ჩვეულებრივი ხალხის მობილიზაცია მოეხდინა რაიმე დიდი იმფრასტრუქტურული პროექტების დროს და ამისათვის არ სჭირდებოდა რეგულარული არმია ან პოლიცია.
ზოგიერთი პოლიტიკური ერთეული დაკავებული იყო იმით, რომ გაეზარდათ ადმინისტრაცია და შეევსოთ ადმინისტრაციული თანამდებობები მათი მომხრეებით და არა სისხლით ნათესავებით.
მაიას ტომში სამეფო მემკვიდრეობა მამაკაცის ხაზით გადაეცემოდა, დედოფალთან კი ძალაუფლება გადადიოდა მხოლოდ მაშინ თუ იყო დინასტიის გაქრობის საშიშროება.
მრავალი პუნქტი ახალგაზრდა პრინცის ბავშვობაში რიტუალებს მოიცავდა, მათგან ყველაზე მნიშვნელოვანი ვენების გადახსნის ცერემონიაა, რომელიც ხუთი ან ექვსი წლის ასაკში ხდებოდა.
მეფედ კურთხევი უმნიშვნელოვანესი და საუკეთესოდ მოწყობილი ცერემონია იყო, რომელიც რამდენიმე ნაწილად იყოფოდა, პირველი იაგუარის ტყავისგან დამზადებულ ბალიშზე მეფედ კურთხევა, შემდეგ ადამიანის მსხვერპლშეწირვა, სამეფო ძალაუფლების დამადასტურებელი სიმბოლოების მიღება, რომელიც მოიცავდა გვირგვინს ყველამხრიდან ნეფრიტით მორთულს, რომელიც ეგრეთ წოდებულ „ხუმარა ღმერთს“ გამოსახავდა, საგანგებოდ მორთული თმები „“-ას ბუმბულებით და კვერთხი, რომელიც გამოხატავდა ღმერთ '-ს.
იყო რანგით ქვემოთმდგომი ვიდრე , რომელიც იგულისხმებოდა როგორც მისი დამხმარე და მას პასუხისმგებლობა ჰქონდა -ის წინაშე, ისევე როგორც -ს ჰქონდა პასუხისმგებლობა -ს წინაშე.
' ნიშნავს სამეფო მწერალს, რომელიც ჩვეულებრივ სამეფო ოჯახის წევრია, ხოლო ' არის წმინდა წიგნების მცველი, ეს თანამდებობა ასოცირებულია -სთან, ეს იმას ნიშნავს, რომ ყოველთვის ითავსებდა ამ ორ წოდებას ერთდროულად.
კიდევ არსებობს სხვა სამეფო წოდებებიც მაგალითად ' , ' და ', რომელთა ზუსტი დანიშნულებები ჯერ არავინ იცის, შესაძლია რომ ეს ბოლო ორი არის ერთი და იმავე სახელწოდების ვარიაციები.
სამეფო ტიტულები უმეტეს შემთხვევაშიმამრობით სქესის წარმომადგენლებს გადაეცემოდათ, მაგრამ იშვიათად ქალიც ინიშნებოდა, ეს იყო ერთგვარი ჰონორარი სამეფო ოჯახის ქალი წარმომადგენლებისათვის.
ტიტული „ელიტა“ ხშირად ასოცირებული იყო სხვადასხვა იეროგლიფურ წარწერებთან სხვადასხვა ნაგებობებზე რაც მათ კუთვნილებას ასახავდა ან ასპექტს რომელიც მათი საქმიანობისათვის მნიშვნელოვანი იყო.
ჯოხი გამოიყენებოდა იმისათვის, რომ უფრო მეტი სიზუსტითა და ძალით ესროლათ შუბი, ვიდრე ეს შეიძლებოდა ექნათ უბრალოდ ხელის მოქნევის დროს.
იმ მტკიცებულებების გათვალისწინებით რომელიც მეცნიერებმა იპოვეს აგუატეკაში, რაც არის სხვადასხვა იარაღი შეიძლება ითქვას რომ მაიას ტომის მეომრის პირველადი იარაღი შუბები და ისრები იყო.
ინფორმაციის თანახმად მაიას ტომი ასევე გამოიყენებდა ორივე ხელის მოსაკიდებიან ხმლებს, რომლებიც მზადდებოდა ძლიერი ხისაგან, რომელსაც ჩამაგრებული ჰქონდა ობსიდიანისგან გამზადებული წვეტები.
სამხედრო კამპანიის დაწყებას შეიძლება სხვადასხვა მიზეზები ჰქონოდა, მაგალითად კონტროლი სავაჭრო გზებზე, ხარკის დადება, რეიდები ტყვეების ასაყვანად, მოწინააღმდეგე სახელმწიფოს სრული განადგურება და ა.
მკვიდრი მოსახლეობის მიერ აგუატეკას სწრაფა მიტოვებამ უზრუნველყო იშვიათი შესაძლებლობა რათა ადგილზე გამოეკვლიათ მაიას ტომის შეიარაღების ნარჩენები.
ზოგიერთი მათი საცხოვრებელი დაბალ საძირკველზე შენდებოდა და მათი აღმოჩენა შესაძლებელი გახდა, მაგრამ კიდევ უამრავი ამათ გარდა ვერ აღმოაჩინეს.
უბრალო მოსახლეობის სპექტრი ფართე იყო, მასში შედიოდა ყველა ვინც არ იყო კეთილშობილური წარმოშობის, დაწყებული ღარიბი ფერმერიდან დამთავრებული მდიდარ ხელოსნამდე, ასევე მათში შედიოდნენ უბრალო ბიუროკრატიული თანამდებობის პირებიც.
მათ მოჰყავდათ, როგორც ელიტისთვის განკუთვნილი პროდუქტები, როგორიცაა ბამბა და კაკაო, ისევე საკუთარი მოხმარების პროდუქტები, მათ საქმიანობაში ასევე შედიოდა კერამიკის დამუშავება და უბრალო სამუშაო იარაღების დამზადება.
სავარაუდოდ თუკი უბრალო გლეხი იქნებოდა შრომისმოყვარე და თავისი საქმის სპეციალისტი, ამასთან გამოიჩენდა ინიციატივას შეეძლო გამხდარიყო გავლენიანი წევრი მაიას საზოგადოებაში.
კოპანაში მაღალი ელიტის საცხოვრებლის ასაშენებლად საჭირო იყო 10686 ადამიანის დღიური სამუშაო დრო, მაშინ როდესაც უბრალო ადამიანის ქოხისთვის საკმარისი იყო 67 ადამიანის დღიური სამუშაო დრო.
დადგენილია რომ, საცხოვრებელზე მუშაობის 65%-ს შეადგენდა სასარგებლო წიაღისეულის მოპოვება, გადატანა და მშენებლობაში მათი გამოყენება, ხოლო სამუშაოს 24% იყო დამუშავება და მობათქაშება.
კლასიკური პერიოდის ქალაქი, როგორიცაა ტიკალი განლაგებული იყო 20 კვადრატულ კილომეტრზე, მისი ძირითადი ნაწილი კი განთავსებული იყო 6 კვადრატულ კილომეტრზე.
1517-1519 წლებში სამი ერთმანეთისაგან დამოუკიდებელი ესპანური ექსპედიცია აღმოაჩენს იუკატანის ნახევარკუნძულს და აწარმოებს რამდენიმე ბრძოლას მაიას ტომებთან.
მათ 180 კავალერიით, 300 ქვეითით და 4 ზარბაზნით დაამარცხეს დედაქალაქი ქუმარკაჯი , აღსანიშნავია რომ მათ მხარეს მოკავშირე ძალები ცენტრალური მექსიკიდან.
ცოტა ხანში ადგილობრივმა ალიანსებმა მოკავშირეების სახთ მიიწვიეს ესპანელები, მაგრამ კარგი ურთიერთობა დიდხანს არ გაგრძელებულა ესპანელების გადაჭარბებული მოთხოვნების გამო.