polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ფსევდო-სკილაქსი თვლის, რომ ქალაქი სწორედ ფინიკიელების დაარსებული უნდა იყოს, თუმცა სტრაბონი თავის გეოგრაფიაში წერს, რომ ლაპიტოსი სპარტიდან გადმოსახლებულებმა დააარსეს.
ასურული წყაროების მიხედვით ასარხადონის მმართველობის პერიოდში ლაპიტოსი შედიოდა კუნძულის 11 ქალაქ-სახელმწიფოთა სიაში, ამავე დროს იგი არ მოიხსენიება კიტიონის სტელის წარწერაში.
უკიდურესი წერტილებია: ჩრდილოეთით — სოფელ ვაილალას სანაპირო, აღმოსავლეთით — ტეპაკოს კონცხი, სამხრეთით — ფოგო’ონეს კონცხი, დასავლეთით — ვაჰა’ი’უტუს კონცხი.
უვეა გარშემორტყმულია ბარიერული რიფით, გაჭრილი ოთხი გასასვლელით, რომელთაგან მთავარს — ჰონიკულუს , სამხრეთში, მივყავართ ტერიტორიის ადმინისტრაციულ ცენტრში მატა-უტუს პორტში.
სავარაუდოდ ამ კუნძულის პირველი ხსენება არსებობს რაროტონგას მაცხოვრებლების გადმოცემებში (ის ითვლებოდა ტაი-ტე-არიკის მიერ დაპყრობილი კუნძულების გრძელ სიაში, სავარაუდოდ დაახლოებით 900 წელს ჩვენი წელთაღრიცხვით) მეორე ათასწლეულის მთელი პირველი ნახევრის განმავლობაში უვეაზე ბატონობდნენ ტონგელები.
ტალიეტუმუს დიდი გამაგრებული პუნქტი, რომელიც მდებარეობდა თანამედროვე სოფელ მალა’ეფო’ოუს შორიახლოს იყო კუნძულზე ტონგელების უკანასკნელი გამაგრებული პუნქტი მათი დამარცხების წინ.
უვეას კუნძული დაფარულია მოწითალო ლატერიტული ნიადაგით, რომელიც მდიდარია რკინის და ალუმინის ოქსიდებით, მაგრამ ღარიბია აზოტით და ფოსფორით, და ამიტომ ის ნაკლებად ნაყოფიერია.
უოლისის მაღალი კუნძულები ჩამოყალიბებულია ოლივინური ბაზალტური ლავებისგან და პიროკლაზებისგან, უვეაზე ერთი ჩამქრალი კრატერის და მასთან დაკავშირებული ლავების ნაკადების გარდა, რომელიც ჩამოყალიბებულია ოლიგოკლაზური ანდეზიტებით.
უვეას კუნძული ჩამოყალიბდა 19 ვულკანური კრატერის ლავების დინებების გაერთიანებით, ორი უფრო მოგვიანებით წარმოქმნილი ლავური დინების გამოკლებით, რომლებმაც მხოლოდ ნიადაგის გადაფარვა შეძლეს.
სხვა ენერგიის წყაროების დახმარებით, როგორიცაა მიქცევა-მოქცევით გათბობა, რადიოაქტიური დაშლა ან არაატმოსფერული ძალებით მინიჭებული წნევა, შესაძლოა თხევად წყალზე დამოკიდებული სიცოცხლის ძირითადი გარემო ვარსკვლავთშორის სივრცეშიც კი არსებობდეს — თაღლით პლანეტებზე ან მათ თანამგზავრებზე.
გარდა ამისა, მეცნიერებმა სხვა სასიცოცხლო ზონების ცნება შემოიტანეს, სადაც შესაძლოა ალტერნატიულ ბიოქიმიაზე დაფუძნებული ჰიპოთეტური სიცოცხლისთვის ხელსაყრელი არაწყლოვანი გამხსნელები არსებობდეს.
2013 წელს სასიცოცხლო ზონაზე წარმოდგენა კიდევ უფრო გაფართოვდა იმ დაკვირვების შემდეგ, რომ სიცოცხლის ქიმია შესაძლოა დიდი აფეთქებიდან, რომელიც 13,8 მილიარდი წლის წინ მოხდა, მალევე დაიწყო, სასიცოცხლო ეპოქის განმავლობაში, როდესაც სამყარო სულ რაღაც 10-17 მილიონი წლის იყო.
პანსპერმიის ჰიპოთეზის თანახმად, მეტეოროიდებით, ასტეროიდებითა და მზის სისტემის სხვა მცირე სხეულებით გავრცელებული მიკროსკოპული სიცოცხლე შესაძლოა მთელ სამყაროში არსებობდეს.
2013 წლის 4 ნოემბერს ასტრონომებმა კეპლერის კოსმოსური მისიის მონაცემებზე დაყრდნობით განაცხადეს, რომ შესაძლოა 40 მილიარდი დედამიწის ზომის პლანეტა იყოს „ირმის ნახტომში“, რომელიც მზის მსგავსი და წითელი ჯუჯა ვარსკვლავების გარშემო სასიცოცხლო ზონაში ბრუნავს.
სასიცოცხლო ზონა ასევე განსაკუთრებული ინტერესის სფეროა ბუნებრივი თანამგზავრების სიცოცხლიანობის შემსწავლელთათვის, რადგან სასიცოცხლო ზონაში არსებული პლანეტური მასის მთვარეების რაოდენობა შესაძლოა პლანეტების რაოდენობას აჭარბებს.
სასიცოცხლო ზონა — ასტრონომიასა და ასტრობიოლოგიაში რეგიონი ვარსკვლავის გარშემო, რომელშიც პლანეტური მასის ობიექტებს საკმარისი ატმოსფერული წნევით შეუძლია წყალი თხევად მდგომარეობაში შეინარჩუნოს.
რადგანაც თხევადი წყალი მნიშვნელოვანია სიცოცხლისთვის, რის გამოც დედამიწაზე არსებობს იგი, სასიცოცხლო ზონის ბუნება და მასში შემავალი ობიექტები მიჩნეულია, რომ ხელს უწყობს დედამიწის მსგავსი არამიწიერი სიცოცხლისა და ინტელექტის გავრცელების განსაზღვრაში.
პატარა კუნძულ ლელუზე , რომელიც მდებარეობს უბეში კუნძულ კოსრაეს ჩრდილო-აღმოსავლეთ სანაპიროსთან, არსებობს იმავე დასახელების ქალაქის ძველი ნანგრევები, რომელიც აშენებულია დაახლოებით ჩვენი წელთაღრიცხვის 1250—1500 წელს.
შედგება დიდ კუნძულ კოსრაესაგან და მის ირგვლივ არსებულ პატარა კუნძულებისგან, რომელთაგან მხოლოდ ერთადერთია დასახლებული — კუნძული ლელუ და იგი კუნძულ კოსრაესთან შეერთებულია ხიდით.
1824 წელს ევროპელ მეზღვაურებთან პირველი კონტაქტის მომენტის დროს, კოსრაეს მოსახლეობა დაყოფილი იყო კასტებად, რაც იყო საზოგადოების ტიპური სტრუქტურა, დამახასიათებელი მიკრონეზიის მრავალი კუნძულისთვის იმ ისტორიული პერიოდისთვის.
კოსრაეს ჯუნგლებში მდებარეობს მენკას ნანგრევები, რომელიც როგორც ადგილობრივი მაცხოვრებლების სიტყვიერი გადმოცემები მეტყველებენ, წარმოადგენს ქალღმერთ სინლაკუს რეზიდენციას, რომელმაც ის მიატოვა დაახლოებით 1852 წელს კუნძულებზე ქრისტიან მქადაგებელთა მოსვლამდე.
ქალაქის დაცემა დაკავშირებულია იმასთან, რომ კუნძულის აღმოჩენის შემდეგ, მოსახლეობის დიდი ნაწილი გარდაიცვალა ევროპელების მიერ შემოტანილი ავადმყოფობებისგან.
ხორვატიაში არის 4 ტიპის ბიოგეოგრაფიული რეგიონი: ხმელთაშუა ზღვის – სანაპირო ზოლი და მისი მიმდებარე რეგიონი; ალპური – მისი მაღალმთიანი რეგიონი; დაბლობი – დუნაისა და დრავას შორის; და კონტინენტური დანარჩენ ტერიტორიაზე.
ის აღმოსავლეთიდან ესაზღვრება ბოსნია და ჰერცეგოვინას და სერბეთს, სლოვენიას დასავლეთიდან, უნგრეთი ჩრდილოეთიდან, მონტენეგრო და ადრიატიკის ზღვა სამხრეთიდან.
ის წევრი, სი ლოუ გრინი და 5-ის სოლისტი, ადამ ლევინი 2011 წლის თებერვალში მწვრთნელებად დასახლედნენ, ხოლო ამავე წლის მარტში მათ კრისტინა აგილერა და ბლეიკ შელტონი შეუერთდნენ.
2016 წლის 18 ოქტომბერს ცნობილი გახდა, რომ მეთორმეტე სეზონში საირუსს სტეფანი ჩაანაცვლებდა, ხოლო საირუსი მეცამეტე სეზონში დაბრუნდებოდა.
მეშვიდე სეზონიდან კვლავ ოთხი კონკურსანტი გადადიოდა ფინალში (მართალია, თითო გუნდიდან თითო კონკურსანტი აღარ გადადიოდა ფინალში, მაგრამ ასეთი შემთხვევები მოხდა მეათე და მეჩვიდმეტე სეზონებში).
ყველა სეზონი იწყება „ბრმა ქასთინგით“, სადაც მწვრთნელები ირჩევენ მომღერლებს თავიანთი გუნდებისთვის (პირველ სეზონში 8; მეორე, მეოთხე, მეხუთე, მეექვსე, მეშვიდე, მეცხრე, მეათე, მეთერთმეტე, მეთორმეტე, მეცამეტე, მეთოთხმეტე, მეთხუტმეტე, მეთექვსმეტე და მეჩვიდმეტე სეზონებში 12; მესამე სეზონში 16; მეთვრამეტე სეზონიდან 10;), რომლებსაც ისინი მთელი სეზონის განმავლობაში მენტორობას გაუწევენ.
როდესაც მომღერალი თავის გამოსვლას დაასრულებს, იმ შემთხვევაში თუ მას ერთი მწვრთნელი შემოუტრიალდა ის ავტომატურად მის გუნდში ხვდება, მაგრამ თუ მას ერთზე მეტი შემოუტრიალდა, მას შეუძლია თავად აირჩიოს სასურველი მწვრთნელი.
ამერიკის -ს ამდროისთვის 19 გამარჯვებული ჰყავს: ხავიერ კოლონი, ჯერმეინ პოლი, კასადე პოპი, დანიელა ბრედბერი, ტესეან ჩინი, ჯოშ კაუფმენი, კრეიგ უეინ ბოიდი, სოიერ ფრედერიკსი, ჯორდან სმიტი, ალისენ პორტერი, სანდენს ჰედი, ქრის ბლუ, ქლოია კოჰანსკი, ბრაინ კარტელი, ჩეველ შეპარდი, მაელაინ ჯარმონი, ჯეიკ ჰუტი, ტოდ ტლაიგმენი და კარტერ რუბინი.
მეთხუტმეტე და მეთექვსმეტე სეზონებში არჩეული კონკურსანტები გადადიოდნენ "დაბრუნების რაუნდში" და მონაწილეობდნენ დუელების სერიაში, რათა მიეღოთ ლაივ შოუებში მონაწილეობა.
მეთქვსმეტე სეზონში ნოკაუტ რაუნდი "ლაივ ქროს რინგებმა" ჩაანაცვლა, რომელიც იყო "ქროს რინგების" მსგავსი, რომელიც გამოჩნდა -ის ჩინურ ვერსიაში.
რინგს“ ახალი ელემენტი მესამე სეზონში დაემატა; მწვრთნელებს მიეცათ 2 „მოტაცება“ საშუალება, რაც მათ ანიჭებს იმის უფლებას, რომ კონკურსანტი, რომელიც სხვა გუნდიდან გამოეთიშა, თავის გუნდში წაიყვანოს.
მილიანი აღარ დაბრუნებულა მეხუთე სეზონში, რადგან იგი -ის მე-17 სეზონის წამყავი გახდა, რაც იმაზე მიგვანიშნებს, რომ სოციალური მედიის კორესპონდენტობაც დეილს ევალებოდა.
ჰოლანდიის -ის ადაპტაციის მიხედვით, -მ 2010 წლის დეკემბერში დააანონსნა, რომ შოუს სახელი იქნებოდა, თუმცა მოგვიანებით მან სახელი შეამოკლა -ით.
თავის საზოგადოებრივ მოღვაწეობაში, ანდრიანამპუანიმერინამ სამოქალაქო, სისხლის სამართლის, მიწის საკუთრებისა და ფინანსური კოდექსების შემოღებით, შეცვალა მადაგასკარის საზოგადოება.
მეფემ აგრეთვე ხელი შეუწყო სახელმწიფოს სახალხო მურნეობის განვითარებას: ეხმარებოდა კაშხალებისა და არხების მშენებლობას, შემოიღო გადასახადები და მოსაკრებელი.
მაგრამ მიუხედავად ამის სახელმწიფოში იყო ოპოზიცია, რომელშიც შედიოდნენ არა მარტო წარჩინებულები, არამედ ანდრიანამპუანიმერინას ოჯახის წევრები, კერძოდ მისი დედის ნათესავები და მისი ძმა გადაყენებული მეფე ანდრიანჯაფი.
როდესაც ანდრიანჯაფი ქვეყნიდან გაიქცა, რამბუასალამმა თავის თავს სამეფო სახელი — ანდრიანამპუანიმერინა უწოდა, რომელიც სიტყვასიტყვით „მმართველი მადაგასკარის გულში“ ნიშნავდა.
მამამისი ანდრიამიარამანჯაკა იყო წარჩინებული გვარის წარმომადგენელი და მეფე ანდრიამასინაბალუნას ოთხი შვილიდან ერთ-ერთის, ანდრიაციმიტოვიამინანდირანას შთამომავალი იყო.
ანდრიანამპუანიმერინას დედა, რანავალუნანანდრიამბელუმასინა ასევე წარჩინებული გვარიდან იყო, კერძოდ ჩრდილოეთ იმერინის მეფის, ანდრიანჯაფის და იყო.
ზოგერთ შემთხვევაში საკუთარი მიზნის მისაღწევად ანდრიანამპუანიმერინა შედიოდა პოლიტიკურ ქორწინებებში , უკიდურეს შემთხვევაში კი , როდესაც სხვა გზა არ იყო, მიმართავდა ომს.
ანდრიანამპუანიმერინამ თავის მიზნებზე განაცხადა, რომ აპირებდა გამხდარიყო მთელი მადაგასკარი მფლობელი, მაგრამ მან ვერ შეძლო გაეერთიანებინა ხალხები, რომლებიც სანაპიროებზე ცხოვრობდნენ.
მისი სურვილი აღასრულა მისმა ვაჟმა რადამა -მა, რომელმაც საბოლოოდ მან გააერთიანა მთელი კუნძული თავისი გვირგვინის გარშემო და მადაგასკარი ევროპელებისთვის სავაჭრო ქვეყანად აქცია.
საზღვრების გაფართოებამ ანდრიანამპუანიმერინას საშუალება მისცა შეეწყვიტა ხარკის გადახდა სალაკავას სამეფოსთვის, რომელიც კუნძულ მადაგასკარის დასავლეთ ნაწილში მდებარეობდა და გაენადგურებინა რამდენიმე მაილისური კლანი, რომლებიც ანდრიანამპუანიმერინას მმართველობის წინააღმდეგ გამოდიოდნენ.
მაგრამ ფაქტობრივად ვერც ერთი ამ ზღვაოსნიდან ვერ ჩაითვლება კუნძულის პირველ აღმომჩენად წყაროების არარსებობის გამო, რომლებიც უტყუარად ამტკიცებენ იმ ფაქტს, რომ ზუსტად მათ პირველებმა აღმოაჩინეს კუნძული.
მიუხედავად ამისა ცნობილია, რომ პირველი ევროპელი, რომელიც ბელონას აკვირდებოდა , იყო გემ «»-ს კაპიტანი მეტიუ ბოიდი, რომელმაც კუნძულს საკუთარი სავაჭრო გემის პატივსაცემად დაარქვა ეს სახელი.
ჩვენს წელთაღრიცხვამდე დაახლოებით 1000 წელს ბელონას კუნძული დასახლებული იყო ხანმოკლე დროის განმავლობაში ლაპიტას კულტურის წარმომადგენლებით, რომლებიც ასევე ახორციელებდნენ დანარჩენი ოკეანეთის დასახლებას.
ბელონის თანამედროვე მოსახლეობის წარმოდგენებზე დაყრდნობით, მათი წინაპრები კუნძულზე დასახლდნენ დაახლოებით 26 თაობის წინ, სავარაუდოდ ჩვენი წელთაღრიცხვით 1400 წელს, და იყვნენ უოლისი და ფუტუნას კუნძულ უვეადან წამოსულები, სადაც, სავარაუდოდ, აღმოჩნდნენ ახალი კალედონიის ლუაიოტეს კუნძულების უვეას კუნძულიდან.
პირველი ევროპელები, რომლებმაც დაამყარეს კონტაქტი ადგილობრივ მოსახლეობასთან გახდნენ ქრისტიანი მისიონერები მელანეზიური მისიიდან, რომლებიც რამდენიმეჯერე ესტუმრენ კუნძულს 1856 წლიდან 1863 წლამდე პერიოდში, მაგრამ ბელონას სიშორის გამო კუნძულზე რომელიმე ქრისტიანული მისია ვერ დაფუძნდა.
მაგრამ ამ კუნძულიდან ჩამოყვანილი ხალხის დიდი რაოდენობით სიკვდილიანობის გამო ბელონამ მიიღო ცუდი რეპუტაცია პლანტატორებს შორის, ამიტომ მომავალში ბელონადან ხალხის იძულებით წამოყვანა საკმაოდ შემცირდა არქიპელაგის სხვა კუნძულებთან შედარებით.
მას აღარავინ უყვარს, ბიბლიოთეკაში „შეხვედრის“ მიუხედავად თვითნასწავლთან, რომელსაც ესაუბრება თავისი ინდივიდუალიზმის ჰუმანიზმთან დაპირისპირებით.
როკანტენისთვის აუტანელი ხდება ბუვილის ბურჟუაზია, ისევე როგორც მარკიზი დე როლბონი, რომელიც უინტერესო გახდა მისთვის, რადგანაც „ისტორია მხოლოდ ადრე არსებულზე საუბრობს, და ამჟამად არსებული ვერასოდეს გაამართლებს სხვა არსებულის არსებობას.
თავისი წიგნის ერთ-ერთ ყველაზე ფილოსოფიურ პასაჟში, იგი აღწერს იმას, თუ როგორ აცნობიერებს არსებობას, იმას, რომ არსებობს ისევე, როგორც ყველაფერი რაც მის გარშემოა.
იგი მუშაობს საუკუნის არისტოკრატის მარკიზ დე როლბონის ბიოგრაფიის კვლევაზე - მას შემდეგ, რაც მიატოვა სამუშაო ინდოჩინეთში, მოგზაურობებისგან და თავგადასავლებისგან დაღლილმა.
გიორგი ნაკაშიძემ მონაწილეობა მიიღო გიორგი -ის ტახტიდან ჩამოგდებაში 1717 წელს, მაგრამ გიორგიმ -მ იმავე წელს მოახერხა ხელისუფლების დაბრუნება და გიორგი ნაკაშიძეს წაართვა ცოლი, სამფლობელო, და გურიიდან განდევნა.
ნაკაშიძე მაინც აგრძელებდა მთავრის ურჩობას და 1728 წელს მამია გურიელის გვერდის ავლით პირდაპირი კავშირი დაამყარა ნევშეჰირლი დამატი იბრაჰიმ-ფაშასთან, რომელიც იყო ოსმალეთის იმპერიის დიდი ვეზირი.
მამია -მ 1804 წელს ლაზარე ნაკაშიძის კუთვნილი მამულები ასკანს, ხარაულს, ოქროსქედსა და ვაკიჯვარში გადასცა ალექსანდრე და დავით მაჭუტაძეებს.
ნაკაშიძეები ფლობდნენ ასევე მამულებს ჩოჩხათში, ზედუბანში, ლანჩხუთში, გოგორეთში, ასკანაში, ხარაულში, ოქროსქედში, ვაკიჯვარსა და გამოჩინებულში, მათ ეკუთვნოდათ ძვირფასი ჯიშის ხით მდიდარი ვრცელი ტყეები მდინარე ნატანების ქვემო წელზე.
1771 წელს იმერეთის სამეფოს გძლიერებამ ნაკაშიძეები აიძულეა, შეეცვალათ პოზიცია და მათ სხვა ფეოდალებთან ერთად სოლომონ -ს შეჰფიცეს, რომ სისხლის უკანასკნელ წვეთამდე იბრძოლებდნენ ოსმალეთის წინააღმდეგ.
1788-92 წლებში სიმონ გურიელმა კაცო, ბეჟან და ლომკაც ნაკაშიძეებს უბოძა გურიის მთელი სანაპირო ზოლი, ლელისწყალიდან და ჩოლოქიდან გრიგოლეთიანად, გარდა სახარიისა.
ერმენის მებაჟეობა, რაც წყლებში ბაჟის აკრეფის უფლებას იძლეოდა, საიდანაც ნახევარი ნაკაშიძეებს დარჩებოდათ, ხოლო ნახევარი გურიელებისთვის უნდა გადაეხადათ.
საუკუნის მეორე ნახევარში მცხოვრებმა ბეჟან ნაკაშიძემ, რომელიც იყო მამია გურიელის მესტუმრეთუხუცესი და დესპანი სტამბოლში, გააჩაღა კულტურულ-საგანმანათლებლო საქმიანობა ციხის ღვთისმშობლის ეკლესიაში.
ქართველ თავად-აზნაურთა გვარების აღწერის მიხედვით გვარი ნაკაშიძე მოდის დიარბაქირის წინამძღვარიდან, რომელსაც ეწოდებოდა ნაყაშ, რადგან მხატვრობა იცოდა.
სიხარულიძის მიხედვით, თავადის წოდების მიღების შემდეგ, გავრცელებული წესის წინააღმდეგ ნაკაშიძეებმა გვარი არ გამოიცვალეს, არამედ ნათესავებს აიძულებს, გვარიდან „შ“ ამოიღონ და ნაკაიძეები გამხდარიყვნენ.
2010 წლიდან მთავარი დიზაინერია ქართულ საკონსტრუქტორო ბიურო „დელტაში“, სადაც პირველი ქართული ჯავშანტრანსპორტიორი დიდგორი 914-ის, დიდგორი მედევაკი-ის და ლაზიკას დიზაინი შექმნა.
ლაგუნაში გაფანტულია 22 მომცრო კუნძული , ნუკულაელაე, ნუკუფუფულანოა, ნუკულოა, ულუიუტუ, ნუკუტეატეა, ნუკუტაპუ , ლუანივა, ტეკავიკი, ნუკუჰიონე, ნუკუატეა, ფაიოა, ფენუა-ფუ , ფუგალეი, ნუკუჰიფალა , ნუკუტაპუ , ნუკუმოტუ, ნუკუ’ტააკი’მოა, ნუკუაოფა, ნუკუფეტაუ, ნუკუტააკემუკუ, ჰაოფა), რომელთა ერთი ნაწილი მარჯნული, ხოლო დანარჩენი — ვულკანური წარმოშობისაა.
უოლისის კუნძულები — კუნძულების ჯგუფი წყნარი ოკეანის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში, რომელიც შედის საფრანგეთის ზღვისიქითა ტერიტორიების უოლისის და ფუტუნას შემადგენლობაში.
კუნძულ პაგანს, როგორც მარიანის არქიპელაგის სხვა კუნძულებს, აქვს ვულკანური წარმოშობა და წარმოადგენს ერთმანეთთან ვიწრო ყელით შეერთებულ ორ სტრატოვულკანს.
ამ სეზონში დამეატა „მოტაცება“, რომლის საშუალებითაც თითოეულ მწვრთნელს ეძლევა საშუალება გადაარჩინონ 2 კონკურსანტი, რომელებიც სხვა გუნდიდან გამოეთიშნენ.
ამ ეპიზოდებში მწვრთნელების მრჩეველბი იყვნენ: ადამის — მერი ჯეი ბლაიჯი, ბლეიკის — მაიკლ ბუბლეი, სი ლოუს — რობ თომასი, კრისტინას კი ბილი ჯო არმსტრონგი.
კრისტინამ, ბლეიკმა და სი ლოუმ მოიყვანეს რონ ფეირი, სკოტ ჰენდრიკსი და ჯენიფერ ჰადსონი, რომ დახმარებოდნენ მათ 10 მომღერლების მომზადებაში.
შტრაუსი ანტიკურ, შუა საუკუნეებისა და ახალი დროის პოლიტიკურ აზროვნებას შორის არსებული უწყვეტი კავშირის წარმოჩენას ცდილობდა, ამდენად, მის ნაშრომებში მკითხველი ხშირად შეხვდება აღნიშნული ეპოქების თვალსაჩინო მოაზროვნეების - პლატონის, არისტოტელეს, მაიმონიდეს, ალ-ფარაბის, მაკიაველის, ჰობსის, სპინოზასა და ნიცშეს - პოლიტიკურ მოძღვრებათა ვრცელ რეცეფციას.
იგი მიიჩნევდა, რომ თანამედროვე პოლიტიკა შესაბამისი ფილოსოფიური და ეთიკური საფუძვლებით არ იყო გამყარებული, რის გამოც თავი იჩინა პოლიტიკისაგან ადამიანების გაუცხოების ტენდენციამ, ამგვარ ვითარებას შტრაუსი „თანამედროვების კრიზისს“ უწოდებდა და მიიჩნევდა, რომ მისი დაძლევის საუკეთესო გზა კლასიკურ ტრადიციებთან დაბრუნებაა.
თავის ნაშრომებში იგი ძველ ბერძნულ აზროვნებას შუა საუკუნეების ებრაულ და ისლამურ პოლიტიკურ აზროვნებასთან აკავშირებდა და მიიჩნევდა, რომ თანამედროვე პოლიტიკური აზროვნების აქტუალური პრობლემების გადაწყვეტის გზები წარსული ეპოქების დიად იდეებში იყო საძიებელი.
იგი მიიჩნევდა, რომ პოლიტიკური ფილოსოფია სოკრატეს სიკვდილით დასჯის კვალდაკვალ წარმოიქმნა: სოკრატემ თავისი სიკვდილით ფილოსოფია გარდაუვალი განადგურებისაგან იხსნა, იმავდროულად კი, ფილოსოფიის ახალ განშტოებას - პოლიტიკურ ფილოსოფიას - დაუდო სათავე.
ეს უკანასკნელი, საუკეთესო პოლიტიკური მმართველობის მოძიებას ან ფორმირებას ესწრაფვის, იმგვარი მმართველობისა, რომელიც ფილოსოფიის მიერ უზრუნველყოფილი მორალითა და ღირებულებებით იქნება ნასაზრდოები.
სამეცნიერო და პედაგოგიური მოღვაწეობის მნიშვნელოვანი ნაწილი შტრაუსმა ჩიკაგოს უნივერსიტეტში დაჰყო, სადაც იგი სტუდენტთა არაერთ თაობას ასწავლიდა, აქვე მან რამდენიმე მნიშვნელოვანი ნაშრომი გამოსცა.
შენობა არის რვა ფეხზე შემდგარი და რვა ღიობით გახსნილი კონსტრუქცია, რომელიც სპეციალური ესკიზებისა და პროექტის საფუძველზე ადგილზე მოჭიმული და შედუღაბებული რკინის კარკასია.
ეს არის ერთგვარი მრუდე ფორმების გარსული გადახურვა, რომლის "თავისებურება იმაში გამოიხატება, რომ მისი სისქე მის სხვა განზომილებებთან შედარებით უმნიშვნელო სიდიდეს წარმოადგენს და ამიტომ არის შესაძლებელი საოცრად ელეგანტური, თხელკანიანი, რთული ფორმის კონსტრუქციების მშენებლობა. საქართველოში ასეთი კონსტრუქციების არსებობა იმაზე მიუთითებს, რომ ჩვენთანაც იგივე დროს, იგივე პროცესებს ჰქონდა ადგილი, მიუხედავად იმისა, რომ რკინის ფარდის უკან ვცხოვრობდით."
მსგავსი კონსტრუქციული მეთოდითაა აშენებული დასავლეთის ცნობილ არქიტექტორთა შემდეგი შენობები: შუხოვის ლითონის ჰიპერბოლური ანძა, 1958 წლის იანის ქსენაკისის და ლე კორბუზიეს პროექტით აშენებული განთქმულ ფილიპსის პავილიონი, ფელიქს კანდელას ჰიპერბოლური პარაბოლოიდებისგან შემდგარი ულამაზესი შენობები, ეერო საარნინენის ჯ.
კენედის აეროპორტი, ბაკმინსტერ ფულერის გეოდეზიური გუმბათები, იორნ უცონის სიდნეის ოპერის თეატრი, ცნობილი შვეიცარელი ინჟინრის ჰაინც იზლერის კონსტრუქციები, ელადიო დიესტეს ავტობუსის გაჩერებები, აღმოსავლეთ გერმანელი ინჟინრის ულრიხ მიუთერის ზღვისპირა პავილიონები და ბევრ სხვა სახელგანთქმული შენობა .
ამ ფანტასმაგორიული და სიურეალისტური ნაგებობის გარშემო მიწის ზედაპირის კოპლებით "მოხატვა" და კოპლების მხატვრულ-გამომსახველობით ენად გამოყენება თანამედროვე ხელოვნების ერთ-ერთი უდიდესი შემოქმედის იაიოი კუსამას სახელს უკავშირდება.
მისი კოპლები, რომელიც იდენტურია რვაფეხას კოპლებისა, ერთგვარი რევოლუცია იყო, რომელმაც ბევრი წლის შემდეგ დიდი აღიარება მოიპოვა და მიმდინარე ხელოვნების განუყრელ ნაწილად იქცა.
შენობის, რომელიც იმავდროულად არის ფუნქციური ქანდაკება, ავტორები არიან ქართველი არქიტექტორი გიორგი ჩახავა და სამხატვრო აკადემიის პროფესორი, საქართველოს დამსახურებული მხატვარი ზურაბ კაპანაძე.
შემოქმედებით ჯგუფში შედიოდნენ აგრეთვე არქიტექტორი ზურა ჯალაღონია და ჟურნალ „ნიანგის“ მთავარი მხატვარი, საქართველოს დამსახურებული მხატვარი ნოდარ მალაზონია.
მიუხედავად იმისა, რომ ნაგებობა შექმნილია საბჭოთა პერიოდში, თავისი მოწინავე კონსტრუქციული ტექნოლოგიითა და არასტანდარტული სურეალისტური ფორმებით ბათუმის კაფე „ფანტაზია“ არა თუ საბჭოთა ხელოვნების, არამედ ანტისაბჭოური ხელოვნების ნიმუშად ითვლება.
იმის გამო, რომ საბჭოთა კავშირისა და ნატოს წევრი თურქეთის საზღვართან ბათუმის რვაფეხა ძალიან ახლოს მდებარეობდა, 10 საათის შემდეგ კაფეში დაჯდომა აკრძალული იყო.
არქიტექტორი გიორგი ჩახავა ამბობდა, რომ „მისი შემოქმედების მთავარი შთაგონება იყო მისი სამშობლოს სხვადასხვა მხარის უნიკალური ბუნება თავისი ინდივიდუალიზმითა და მშვენიერებით“.
რვაფეხას, რომლის ზედაპირი თითქოს მოლივლივე ზღვას ირეკლავს, სხეულზე ასხია სხვადასხვა ზღვის ბინადარნი, მათ შორის ბათუმის სიმბოლო-დელფინები, ზღვის ცხენები, წყლის ვარსკვლავები, სხვადასხვა შეფერილობის თევზები.
გახსნისთანავე კაფე "ფანტაზია" იქცა ბათუმის მკვიდრთა და საპორტო ქალაქის მრავალრიცხოვან სტუმართა თავშეყრის ადგილად, განსაკუთრებით პოპულარული იყო ახალგაზრდებს შორის.
ბათუმის "რვაფეხა" არის ჰიპური ხელოვნების ნიმუში, თავისი სიჭრელით, მხიარულობით, ინდივიდუალიზმითა და არაძალადობრიობით, რაც ასე გამოარჩევს მას იმავე პერიოდის საბჭოთა ხელოვნებისგან.
კაფე "ფანტაზია" -ს მოზაიკები და თემატიკა უახლოეს პარალელს ჰპოვებს ანტონიო გაუდის მოზაიკებთან გუელის პარკში, ბარსელონაში და განსაკუთრებით კი მის ცნობილ ხვლიკთან.
სტივენ მოფატის სიტყვებით "ჰოლივუდის შიშის ქვეშ ყონისთვის" და სმითის როლის წარმატების თვალსაზრისით, მან მეტს მოუტანა 200 ათასი გირვანქა სტერლინგის ოდენობის ჰონორარი ორჯერ.
საკსმა ამის შესახებ მან განაცხადა:"-ში მე მითხრეს, რომ მე არ უნდა გამომეჩინა დოქტორის შიშველი უკანალი.მათ ბევრი ჩადეს, ისითვის რომ მისგან მეთერთმეტე დოქტორი შეექმნათ,და როგორც ჩანს, ისინი აპირებდნენ მათი საკუთრების დაცვას".
" მე მინდა ვყოფილვიყავი 1930-იანი წლების ბერლინში"- აღნიშნავდა მეტი- "ეს იყო გადარეული,დეკადენური ადგილი.საინტერესოა ის რომ,აქ იწყება ყველაზე მგზნებარე და მძიმე პერიოდი მსოფლიო ფაშიზმისა და ამავდროულად ეს არის ერთ-ერთი ყველაზე ლიბერალური ადგილი."
სკოლის დამთავრების შემდეგ მეტი გეგმავდა სწავლის გაგრძელებას კემბრიჯის უნივერსიტეტში და აგრეთვე, როგორც ყველა მისი თანაკლასელი, გეგმავდა პოლიტიკის შესწავლას შეფილდში.
ერთ-ერთ ინტერვიუში მეტი აცხადებს: "მე მინდოდა ვყოფილიყავი ჭკვიანი ან თავი მომეჩვენებინა თითქოს ჭკვიანი ვიყავი. მინდოდა მევლო რედ ბრიკის უნივერსიტეტში და მეთქვა "ო, მე დაკავებული ვარ პოლიტიკით". ადრე ვკითხულობდი გორ ვიდალს და ვფიქრობდი, რომ მაგარი ვიყავი".
ამის შემდეგ მან ითამაშა რეჟისორ ანა მაკმინის პროდუქტიულ სპექტაკლ "//"-ში კრისტიან სლეიტერთან ერთად, 1994 წლის ფილმის " " თეატრალურ დადგმაში, რომელიც მისი დებიუტი გახდა ვესტ-ენდში.
სმითის პირველ როლად ტელევიზიაში გახდა მოქალაქე ჯიმ ტეილორის როლი ფილიპ პულმანის ნამუშევრების " ლალი ბურუსში" და "პოლარული ვარსკვლავის ჩრდილილი".
მან დასკვნა გააკეთა, რომ დენიის გააჩნია რომანტიზირებული შეხედულება პოლიტიკის სამყაროზე, იმ დროს, როდესაც სხვა სფეროებში, მეგობრობასა და სიყვარულში ის ძირითადად ცინიკურია.
ის იქნა მამის პოლიტიკურ საქმეებში ჩათრეული, დაბადებული პრაქტიკულად "პოლიტიკით სისხლში" და მისი პოლიტიკური მოღვაწეობისთვის ახლაგაზრდა წლოვანების მიუხედავად, ის ერთგულია პორტერისა და კომპეტენტურია მისთვის მინდობილ საკითხებში.
მეტმა ასევე აღნიშნა მისი პერსონაჟის ემოციური და ინტელექტუალური მოწიფულობა:ემოციურად მას აკლია ქალებისადმი ნდობა,რაც აშკარად ვლინდება მის ცდებში დაიწყოს ურთიერთობები კრისტინ მაქკენზისთან, თუმცა სმითმა იგი ყველაზე მზრუნველად და მგრძნობიარედ განასახიერა,
იმის შესახებ,რომ სმითი არჩეული იქნა მეთერთმეტე დოქტორის როლში ბრიტანულ სამეცნიერო-ფანტასტიკურ სერიალ "დოქტორი "-ში, ცნობილი გახდა 2009 წლის 3 იანვარს პროგრამა -ში.
როლის მიღების პრეტენდენტები იყვნენ:შონ პერტვი, კათრინ ზიტა-ჯონზი,ჯოსეფ პატერსონი,რასელ ტოვი,ჯეიმზ ნესბიტი,ჩივეტელ ეჯიობორი.
მეტის პირველი მსხვილი ნამუშევარი გახდა როლი -ის დრამატულ სერიალ " "-ში, რომელიც მოგვითხრობს დიდი ბრიტანეთის პოლიტიკური კონსულტანტების ცხოვრებაზე ვესტმინსტერში.
სმითის პრსონაჟი - დენი ფოსტერი არის გამოკვლევების სპეციალისტი ჰოუმ-ოფისში , პრემიერ-მინისტრის მოადგილის და ლეიბორისტ ჯო პორტერის ხელმძღვანელობის ქვეშ.26 წლის დენი წარმოგვიდგება როგორც ჭკვიანი,პოლიტიკაზე გაგიჟებული,თუმცა გაუბედავი ადმიანი, სიუჟეტური ხაზები კი მას კრისტი მაქკენზისთან ურთიერთობებში ათრევს,ის დენის სტაჟიორი ხდება,ასევე დენი ცდილობს საკუთრი შეცდომების გამოსწორებას, რომელიც პორტერს შეიძლება კარიერად დაუჯდეს.
2006 წელს სმითი გამოჩნდა ტელეეკრანებზე ჯიმ ტეილორის როლით ფილიპ პულმანის რომანების "ლალი ბურუსში" და "პოლარული ვარსკვლავის ჩრდილი" ეკრანიზაციებში.
2009 წლის იანვარში მეტი იქნა არჩეული დოქტორის მეტერთმეტე ინკარნაციის როლზე ბრიტანულ საკულტო სერიალში " ", სადაც პირველად ეპიზოდ " "-ის მეორე, ფინალურ ნაწილში 2010 წლის 1 იანვარს გამოჩნდა.
ის მიმომხილველი სემ ვოლასტონი გამოყო სმითის თამაში, მან სმითის თამაშს დაარქვა "მიმზიდველად თავაშვებული,მომხიბვლავი,ჭკვიანური და მხიარული", ხოლო ჯონ ლოიდი -დან,პირიქით,სმითის გარდასახვას გეად "არაკომფორტული" დაარქვა, ამასთანავე მან კრისტოფერსა და დედამისს შორის სცენები შეაქო, რომლებიც ფილმის საერთო ფონში გამოკვეთილად გამოიყურებოდნენ.
როდესაც სმითმა მიიღო როლი იგი იყო 26 წლის - იგი სამი წლით უმცროსი იყო ვიდრე მესამე დოქტორი პიტერ დევისონი, ადრე ყველაზე ახალგაზრდა დოქტორად წოდებული.
შოუს ფანები ორ ნაწილად გაიყვნენ: ერთი ნაწილი სმითს მიიჩნევდნენ არაპროფესიონალად და როლისთვის ზედმაეტად ახალგაზრდად, მეორე ნაწილი კი აღნიშნავდა მის პოტენციალს, გამოვლენილს მის მიერ კინოსა და თეატრში.
2007 წელს სმითმა შეასრულა ჰენრის როლი პოლი სტენჰემის სპექტაკლ " "-ში, -ის თეატრში, ჩელსიში,ლინდსი დანკანთან ერთად , რომელმაც ჰენრის ალკოჰოლიკი დედის როლი შეასერულა.
მეტ სმითი დაიბადა და გაიზარდა ოჯახთან და უფროს დასთან ერთად ნორთჰემპტონში, ნორთჰემპტონშირის საგრაფოში, დიდ ბრიტანეთში და განათლება მიიღო ნორთჰემპტონის ბიჭების საშუალო სკოლაში, სადაც იყო კლასის მეთაური და წარმატება მიაღწია სპორტში, მუსიკასა და თეატრალურ ხელოვნებაში.
ის ოცნებობდა პროფესიონალი ფეხბურთელის კარიერაზე, მამის, დევიდ სმითის მსგავსად, რომელიც თამაშობდა " "-ში, მოგვიანებით კი პლასტმასის გადამუშავების კერძო ბიზნესის მფლობელი გახდა.
სმითის თამაშმა სპექტაკლ " "-ში მიიღო დადებითი შეფასებები,კერძოდ,კულმინაციური სცენა,სადაც ჰენრი,საკუთარი დედის საცვალში ჩაცმული მამის წინ ჩაიკეცა.
სმითის პირველ როლებს შორის აღსანიშნავია თომას ბეკეტი "მკვლელობა ტაძარში" და ფაგოტი "ოსტატი და მარგარიტას" თეატრალურ დადგმაში ეროვნულ ახალგაზრდულ თეატრში.
უკანასკნელმა როლმა მსახიობს საშუალება მისცა, აეყვანა აგენტი და მიეღო პირველი პროფესიონალური როლები რეჟისორ უილსონ მილიამის სპექტაკლში "ახალი მკვლელობები" და სარა ფრანკომის პიესაში „უსაზღვრო მსოფლიოს ნაპირებზე“.
გუნდმა,რომელიც შემდგარი იყო სერიალის პოდიუსერ სტივენ მოფატისა და ტელეპროდიუსერ პირს ვენჯერისაგან, ეგრევე გამოყო სმითი სხვა მსახიობების ფონზე.
სმითი თავდაპირველად გასაუბრებას ახდენდა ჯონ ვოთსონის როლზე ტელესერიალში "", რომელზეც ასევე მუშაობდა მოფატი, ამ უკანასკნელმა ჩათვალა მისი პერონაჟი მეტად ექსცენტრიულად და ჰოლმსის როლთან ახლოს მდებარედ, ეს როლი კი უკვე დაკავებული ჰქონდა ბენედიქტ კამბერბეტჩს.