polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ეკლესია შედგებოდა ძირითადი, თითქმის კვადრატული ნაგებობისაგან, რომელსაც აღმოსავლეთიდან ეკვროდა აფსიდი, დასავლეთიდან სატრაპეზო და ორიარუსიანი 18-მეტრიანი სამრეკლო.
რის გამოც საუკუნის შეუა წლებში ეპისკოპოსმა დიმიტრი სეჩენოვმა ბერ-მონაზვნები გადაიყვანა პროისხოჟდენის დედათა მონასტერში, რომელიც მდებარეობდა ნიჟნი-ნოვგოროდის კრემლის გეორგიევსკის კოშკსა და ამავე სახელწოდების ეკლესიას შორის.
1355 და 1365 წლებში ნიჟნი-ნოვგოროდისა და სუზდალის მთავარის ანდრეი კონსტანტინეს ძის მეუღლემ ანასტასიამ ნიჟნი-ნოვგოროდის კრემლთან დააარსა ზაჩატევის მონასტერი.
ოქტომბრის რევოლუციამდე ყოველწლიურად წმინდა შვიდეულის შაბათს იმართებოდა ლიტანიობა ორანკის ღვთისმშობლის მონასტრიდან ჯვართამაღლების ეკლესიაში, ორანკის ვლადიმირის ღვთისმშობლის ხატით, რომელიც ერთ-ერთი ყველაზე პატივსაცემი იყო ნიჟნი-ნოვგოროდში.
შეურაცყოფილი შოტლანდიელები სწრაფად გაეცალნენ ქორწილს და შოტლანდიაში დაბრუნებას აპირებდნენ, მეფე შარლი კი ყველაფერს აკეთებდა მათ შემოსარიგებლად, რადგან ეს სრულიად შოტლანიის შეურაცყოფა იყო, რაც იმას ნიშნავდა, რომ შესაძლოა ალიანსი გამწყდარიყო და შოტლანდია ინგლისის მხარეს გადასულიყო.
ქორწილის შემდეგ მეფე შარლი და ლუი საფრანგეთის სხვა რეგიონებში წავიდნენ მოკავშირეების შესაგროვებლად, ახლად გათხოვილი მარგარეტი კი სამეფო სასახლის ინტიგან ქალებთან მარტო დარჩა.
თუმცა უნდა ითქვას, რომ მარგარეტს კარგი ურთიერთობა ჰქონდა დედამთილთან, დედოფალ მარია ანჟუელთან, რომელიც ძალიან კეთილი და გულისხმიერი ქალი იყო.
განსაკუთრებით მაღალი მაჩვენებლები 1984 წლის უმცროსთა შორის ევროპის ჩემპიონატზე აჩვენა, სადაც მან „ “ ღონისძიებაში ოქროს, ხოლო „ “ და „ “ ღონისძიებებში — ვერცხლის მედლები მოიპოვა, „-“ ღონისძიებაში კი მეოთხე ადგილზე გავიდა.
1984 წლის უმცროსთა შორის მეგობრობის ჩემპიონატზე მან „-“ და „ “ ღონისძიებებში ოქროს მედალი მოიპოვა, თანაც ისეთ მოწინააღმდეგეებს შორის, როგორებიც მომავალი ოლიმპიური და მსოფლიო მედალოსნები: სვეტლანა ბოგინსკაია, აურელია დობრე და დაგმარ კერსტენი იყვნენ.
რუმინეთის უფროსთა ეროვნულ ნაკრებში ყოფნის 5 წლის განმავლობაში სილივაშმა მსოფლიო ჩემპიონატის ექვსი ინდივიდუალური ტიტული მოიპოვა და 1987 წლის ევროპის ჩემპიონატზეც პირველი ადგილი აიღო „-“ ღონისძიებაში.
ის ერთადერთი ტანმოვარჯიშე იყო როგორც ქალთა, ისე მამაკაცთა შორის, რომელმაც 1988 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე ყველა ინდივიდუალურ ღონისძიებაში საპრიზო ადგილზე გავიდა.
მიუხედავად იმისა, რომ დანიელა სულ რაღაც 13 წლისა იყო, 1985 წლის მსოფლიო ჩემპიონატზე მან „სრულყოფილი 10“ ქულა შეფასება მიიღო, „ “ ღონისძიებაში გაიმარჯვა და ოლიმპიური ჩემპიონი, მისი თანაგუნდელი, ეკატერინა საბო დაამარცხა.
სილივაშმა „ “ ღონისძიებაშიც ვერცხლის, ხოლო „ “ ღონისძიებაში ბრინჯაოს მედალი მოიპოვა და რუმინეთის ტანმოვარჯიშეთა ნაკრებში მალევე მოწინავე პოზიცია დაიკავა.
1985 წელს რუმენთის ტანვარჯიშის ფედერაციამ სილივაშის დაბადების წელი 1972 წლიდან 1970 წლად გადააკეთა, რათა დანიელას ასაკი მონრეალში ჩასატარებელი მსოფლიო ჩემპიონატისთვის შესაბამისი ყოფილიყო.
დანიელას თქმით, მისთვის აზრი არავის უკითხავს, უბრალოდ, ერთ-ერთმა მოხელემ პასპორტი გადასცა, მის დაბადების თარიღზე მიუთითა და უთხრა, რომ დღეიდან 13-ის კი არა, 15 წლის „უნდა ყოფილიყო“.
ორგანიზაციის შექმნის მიზანი თავიდანვე ცხადი იყო — ავღანელი შიიტი მოჯაჰედების დაფინანსების და მართვის ერთიანი კონტროლი, საბჭოთა კავშირის წინააღმდეგ მიმართული ბრძოლის ერთიანობა და შეთანხმებული მოქმედება.
ავღანეთის რესპუბლიკის დასავლეთი, ცენტრალური, ჩრდილო-დასავლეთი, ჩრდილო-აღმოსავლეთი და სამხრეთ-დასავლეთი ნაწილები ყოველთვის ორიენტირებული იყვნენ ირანის ისლამურ რესპუბლიკაზე, რადგან ისინი მუდმივად ავღანეთის შიიტური ძალების კუთვნილებას წარმოადგენდა.
ირანის შიდაპოლიტიკური კლანი „რვის ალიანსის“ შექმნით დაინტერესებული იყო შეექმნა ავღანელი შიიტების სულიერი ცენტრი, რომელიც შექმნადა ავღანეთის შიიტი მოსახლეობის ეკონომიკური და ფინანსური დამოუკიდებლობის ზრდის პირობებს, შეამცირებდა მათზე პირველ რიგში, სუნიტებისა და სუნიტური პაკისტანის გავლენას, რომლებიც მართავდნენ ცენტრალური სადაზვერვო სააგენტოდან მომდინარე ფინანსურ ნაკადებს და აგრეთვე, ქვეყნის პოლიტიკურ არენაზე შიიტური პარტიები გახდებოდნენ დამოუკიდებელი მონაწილეები.
ამ რეგიონებში ცხოვრობდნენ ძირითადად, ხაზარები, ყიზილბაშბი, პამირელები, ტაჯიკები და სხვები, რომლებიც ცხოვრობდნენ ქვეყნის დასავლეთ, ცენტრალურ, სამხრეთ, სამხრეთ-დასავლეთ, უკიდურეს ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილებში — ავღანეთის პამირსა და ავღანეთის ბადახშანში.
შედიოდა "მოჯაჰედების ისლამური წინააღმდეგობის მოძრაობა - შიიტებში", რომელსაც მხარს უჭერდნენ ირანის ისლამური რესპუბლიკის სახელმწიფო და სულიერი ლიდერები.
შიიტური რვიანი (ოფიციალური სახელწოდება: „ავღანეთის ისლამური რევოლუციის კოალიციური საბჭო“, ცნობილია, აგრეთვე, როგორც „რვის კავშირი“ ან „რვის ალიანსი“.) — ავღანეთის ისლამური პარტიების სამხედრო-პოლიტიკური კავშირი, რომელიც ჩამოყალიბდა ავღანეთის ომის დროს 1979-1989 წწ.
ძეგლი წარმოადგენს მაღალ და გრძელ დარბაზულ სივრცეს, რომელსაც ჩრდი-ლოეთიდან და სამხრეთიდან განივი კამარების მქონე დაბალი და ღრმა ჯიბეები აქვს.
მასში მონაწილეობა მიიღო 670 ბავშვმა 8 ქვეყნიდან: ბულგარეთიდან, დიდი ბრიტანეთიდან, უნგრეთიდან, გერმანიიდან, საბერძნეთიდან, რუსეთიდან, სერბეთიდან და სლოვენიიდან.
ფორუმში ასევე მონაწილეობა მიიღეს ახალგაზრდულმა გუნდებმა კლუბებიდან „ზენიტი“, „ჩელსი“, „შალკე 04“, „ცრვენა ზვეზდა“, საბავშვო სპარტაკიადის გამარჯვებულები სსს „გაზპრომი“, ფესტივალ „ფაკელის“ ლაურეატები.
რვა მეგობრობის გუნდის ხელმძღვანელები გახდნენ ახალგაზრდა მრწვთნელები: რენე ლამპერტი , სტეფან მაქსიმოვიჩი , ბრენდონ შაბანი , ჩარლი სუი , ანატოლი ჩენტულოევი , ბოგდან კროლევეცკი , ანტონ ივანოვი , ემმე ხენშენი .
ფეხბურთი მეგობრობისთვის“ მეოთხე სეზონის ღონისძიებებში მიიღეს მონაწილეობა სირიის კლუბის „ალ-ვახდას“ ახალგაზრდა ფეხბურთელებმა, რაც გახდა უპრეცედენტო მოვლენა.
პროგრამის მონაწილეთა რიცხვში სირიის გუნდის ჩართულობა და სირიელი ბავშვების ყოფნა მილანში ღონისძიებებზე დიდი ნაბიჯი გახდა ქვეყნის ჰუმანიტარული იზოლაციის გადალახვის გზაზე.
საერთაშორისო ტელეარხის „ “არაბულმა სპორტულმა რედაქციამ სირიის ფეხბურთის ფედერაციის ხელშეწყობით გადაიღო დოკუმენტური ფილმი მონაწილე ბავშვებზე სახელწოდებით „სამი დღე ომის გარეშე“.
პროგრამის მერვე სეზონისთვის შემუშავდა მრავალმომხმარებლიანი საფეხბურთო ონლაინ სიმულატორი , რომლის ბაზაზეც ჩატარდა „ფეხბურთი მეგობრობისთვის“ 2020 წლის მსოფლიო ონლაინ ჩემპიონატი.
მომხმარებლებს ჰქონდათ შესაძლებლობა მონაწილეობა მიეღოთ მატჩებში „ფეხბურთი მეგობრობისთვის“ წესების მიხედვით, საერთაშორისო ნაკრებებში გაერთიანებით.
პროგრამის „ფეხბურთი მეგობრობისთვის“ მეორე სეზონი ჩატარდა 2014 წლის 23-25 მაისს ლისაბონში და თავი მოუყარა 450-ზე მეტ მოზარდს 16 ქვეყნიდან: ბელარუსიდან, ბულგარეთიდან, დიდი ბრიტანეთიდან, უნგრეთიდან, გერმანიიდან, იტალიიდან, ნიდერლანდებიდან, პოლონეთიდან, პორტუგალიიდან, რუსეთიდან, სერბეთიდან, სლოვენიიდან, თურქეთიდან, უკრაინიდან, საფრანგეთიდან და ხორვატიიდან.
ახალგაზრდა ფეხბურთელებმა მონაწილეობა მიიღეს საერთაშორისო ფორუმში „ფეხბურთი მეგობრობისთვის“, ქუჩის ფეხბურთის ტურნირში და დაესწრნენ უეფას 2013/2014 წლის ჩემპიონთა ლიგის ფინალს.
გამარჯვებულის ასარჩევად მონაწილეობდნენ გულშემატკივრები მთელი მსოფლიოდან, მაგრამ საბოლოო გადაწყვეტილება ჩამოაყალიბეს პროგრამის „ფეხბურთი მეგობრობისთვის“ მონაწილეებმა ხმის მიცემის გზით.
ფეხბურთი მეგობრობისთვის“ მონაწილეებმა აღნიშნეს კლუბის საქმიანობა სპეციალური მოთხოვნილებების მქონე ბავშვების მხარდაჭერაში, ასევე ინიციატივებში ბავშვების მკურნალობის სფეროში სხვადასხვა ქვეყნებში და გაჭირვებულების დახმარებაში.
მეოთხე საერთაშორისო საბავშვო ფორუმი „ფეხბურთი მეგობრობისთვის“ და საერთაშორისო საბავშვო ტურნირის ფინალური თამაში ქუჩის ფეხბურთში ჩატარდა 2016 წლის 27-28 მაისს მილანში.
ფორუმის მოვლენებს აშუქებდნენ მსოფლიოში წამყვანი გამომცემლობების 200-ზე მეტი ჟურნალისტი, ასევე საბავშვო საერთაშორისო პრეს-ცენტრი, რომელშიც შედიოდნენ ახალგაზრდა ჟურნალისტები პროგრამის მონაწილე ქვეყნებიდან.
2018 წელს პროგრამას ოფიციალური სტარტი მისცა "ფეხბურთი მეგობრობისთვის" ღია კენჭისყრამ პირდარ ეთერში, რომლის შედეგადაც ჩამოყალიბდა 32 ფეხბურთის გუნდები – მეგობრობის საერთაშორისო ნაკრებები .
იღებენ მონაწილეობას ყოველწლიურ საერთაშორისო საბავშვო ფორუმში, მსოფლიო ჩემპიონატში „ფეხბურთი მეგობრობისთვის“, საერთაშორისო ფეხბურთისა და მეგობრობის დღის აღნიშვნაში.
პროგრამას მხარს უჭერს ფიფა, უეფა, გაერო, ოლიმპიური და პარალიმპიური კომიტეტები, სახელმწიფოს მეთაურები, მთავრობა და სხვადასხვა ქვეყნის ფეხბურთის ფედერაციები, საერთაშორისო საქველმოქმედო ფონდები, საზოგადოებრივი ორგანიზაციები, პლანეტის წამყვანი კლუბები.
აგრეთვე, ეკოლოგიური მისიის ფარგლებში 2018 წლის 30 მაისს ამოქმედდა საერთაშორისო აქცია , რომელმაც მოუწოდა მსოფლიო საზოგადოებას მხარი დაუჭირონ იშვიათი სახის ცხოველების დამცველ ორგანიზაციას.
აქციას შეუერთდა რუსეთის, აშშ–ს, ნეპალის და დიდი ბრიტანეთის ეროვნული პარკები და ნაკრძალები : აგრეთვე, მოსკოვში "ფეხბურთი მეგობრობისთვის" პროგრამის ფინალური ღონისძიებების ჩატარების დროს მონაწილეების გადაყვანა ხორციელდებოდა ბუნებრივ აირზე მომუშავე ეკოლოგიური ავტობუსებით
14 ივნისს, საერთაშორისო საბავშვო ფორუმის "ფეხბურთი მეგობრობისთვის" დასრულების შემდეგ, ნორჩმა ფეხბურთელებმა და ჟურნალისტებმა მიიღეს მონაწილეობა რუსეთში 2018 წლის მსოფლიო ჩემპიონატის გახსნის ცერემონიაში.
სტადიონზე „ლუჟნიკი“ ბავშვებმა საზეიმო ვითარებაში ასწიეს დროშები ყველა 211 ქვეყნის და რეგიონისა, რომლებმაც ამ წელს მონაწილეობა მიიღეს პროგრამაში.
2017 წლის მსოფლიო ჩემპიონატის "ფეხბურთი მეგობრობისთვის" გამარჯვებული გახდა "ფორთოხლისფერი" გუნდი, რომელშიც შედიოდნენ ახალგაზრდა მწრთვნელი და ახალგაზრდა ფეხბურთელები ცხრა ქვეყნიდან: რენე ლამპერტი , ხონგ ჯუნ მარვინ ტუე , პოლ პუიგ ი მონტანა , გაბრიელ მენდოსა , რავან კაზიმოვი , ხრისიმირ სტანიმიროვ სტანჩევი , ივან აგუსტინ კასკო , რომან ხორაკი , ხამზახ იუსუფ ნური ალხავათი .
საერთაშორისო საბავშვო ფორუმს "ფეხბურთი მეგობრობისთვის" 2017 დაესწრნენ ვიქტორ ზუბკოვი , ფატმა სამურა , ფილიპ დე ფლოკი , ჯულიო ბაპტისტა , ივან ზამორანო , ალექსანდრე კერჟაკოვი და სხვა სტუმრები, რომლებმაც მოუწოდეს საკვანძო ფასეულობების განვითარებისკენ ახალგაზრდა თაობაში.
ფორუმის შედეგი გახდა ღია წერილი, სადაც ბავშვებმა ჩამოაყალიბეს პროგრამის რვა ფასეულობა: მეგობრობა, თანასწორობა, სამართლიანობა, ჯანმრთელობა, მშვიდობა, ერთგულება, გამარჯვება და ტრადიციები.
2013 წლის სექტემბერში იოზეფ ბლატერმა ვლადიმირ პუტინსა და ვიტალი მუტკოსთან შეხვედრისას დაადასტურა წერილის მიღება და განაცხადა, რომ მზადაა მხარი დაუჭიროს „ფეხბურთს მეგობრობისთვის“.
მას დაესწრენ ვიქტორ ზუბკოვი , ოლგა გოლოდეც , იკერ კასილიას , ალექსანდრ კერჟაკოვი (რუსეთის ფეხბურთელი, რუსეთის ახალგაზრდული საფეხბურთო ნაკრების მწვრთნელი), და, აგრეთვე, მსოფლიოს 54 საელჩოს წარმომადგენელი და სხვა სტუმრები.
პროგრამის მიზანია ფეხბურთის საშუალებით ჩაუნერგოს სხვადასხვა ქვეყნების ბავშვებს პატივისცემა სხვადასხვა კულტურის და ეროვნების მიმართ, ჩაუნერგოს ახალგაზრდა თაობას აქტუალური ფასეულობები და ჯანმრთელი ცხოვრების წესის ინტერესი პროგრამის ფარგლებში 12 წლის ასაკის ფეხბურთელები მსოფლიოს სხვადასხვა ქვეყნებიდან
პირველად პროგრამის მონაწილეები გახდნენ აზიის კონტინენტის ახალგაზრდა წარმომადგენლები – საბავშვო საფეხბურთო გუნდები იაპონიიდან, ჩინეთიდან და ყაზახეთიდან.
30 მაისს მადრიდში ჩატარდა საჯარო სააქციო საზოგადოება „გაზპრომის“ საბავშვო სოციალური პროგრამის „ფეხბურთი მეგობრობისთვის“ 2019 წლის საერთაშორისო ფორუმი.
ფორუმმა თავი მოუყარა ექსპერტებს მთელი მსოფლიოდან - საფეხბურთო მწვრთნელებს, საბავშვო გუნდების ექიმებს, ვარსკვლავებს, წამყვანი საერთაშორისო მედია-საშუალებების ჟურნალისტებს, საერთაშორისო საფეხბურთო აკადემიების და ფედერაციების წარმომადგენლებს.
2017 წლის "ფეხბურთი მეგობრობისთვის" მეხუთე სეზონის დასრულების შემდეგ ანანიამ დაწერა წიგნი “ . ” საკუთარი, როგორც ნორჩი ჟურნალისტის, გამოცდილების შესახებ.
მეშვიდე სეზონის ფარგლებში 32 ახალგაზრდა ჟურნალისტმა ევროპიდან, აფრიკიდან, აზიიდან, ჩრდილოეთ და სამხრეთ ამერიკიდან დააკომპლექტა პროგრამა „ფეხბურთი მეგობრობისთვის“ საერთაშორისო საბავშვო პრეს-ცენტრის შემადგენლობა, რომელიც აშუქებდა პროგრამის საფინალო ღონისძიებებს და მონაწილეობდა მასალების მომზადებაში, მასმედიის საერთაშორისო და ეროვნულ საშუალებებთან ერთად.
მეხუთე სეზონში პროგრამა განხორციელდა ახალი კონცეფციის შესაბამისად: არჩეულ იქნა თითო-თითო ახალგაზრდა ფეხბურთელი, რომელიც წარმოადგენდა საკუთარ ქვეყანას.
ახალგაზრდები გაერთიანდნენ რვა ინტერნაციონალურ "მეგობრობის ნაკრებში", რომლებიც ფორმირებული იყო 12 წლის ბიჭებისა და გოგოებისგან, მათ შორის შეზღუდული შესაძლებლობების მქონე ბავშვებიდანაც.
მის შედეგად ნაკრებმა გუნდმა „ანტიგუას მცურავმა“ ფრედ ითამაშა „ტასმანურ ეშმაკთან“ ანგარიშით 1:1 ძირითად დროში, ხოლო შემდეგ დაამარცხა მეტოქე პენალტების სერიაში და მოიპოვა მთავარი ჯილდო.
მსოფლიო ჩემპიონატში "ფეხბურთი მეგობრობისთვის" 2018 გაიმარჯვა გუნდმა „შიმპანზე“, რომლის შემადგენლობაში შევიდნენ ნორჩი ფეხბურთელები დომინიკიდან, სენტ–კიტსი და ნევისიდან, მალავიდან, კოლუმბიიდან, ბენინიდან და კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკიდან.
გამარჯვებული გამოავლინეს ბავშვებმა, რომლებიც ფორუმის წინა დღეს მონაწილეობა მიიღეს გლობალურ ხმის მიცემაში, რომელიც ჩატარდა ყველა 24 მონაწილე ქვეყანაში.
რუსეთის ფედერაციის პრეზიდენტმა ვლადიმერ პუტინმა მოიწვია "ფეხბურთი მეგობრობისთვის" ნორჩი ელჩი რუსეთიდან ალბერტი ზინნატოვი თავის ლოჟაში გახსნის მატჩის მასთან ერთად საყურებლად.
2014 წლის ივნისში, როგორც მოძრაობის ლიდერი, იგი ეწვია მეცხრე საერთაშორისო ახალგაზრდულ ტურნირს ფეხბურთში, რომელიც მიეძღვნა იური ანდრეის ძე მოროზოვის ხსოვნას.
პირველად პროექტის ისტორიაში ფინალური შეხვედრის კომენტატორი გახდა ნორჩი კომენტატორი სირიადან იაზნ ტახა, ხოლო მატჩის მსაჯად დაინიშნა ნორჩი რეფერი რუსეთიდან ბოგდან ბატალინი.
ფორუმზე დააჯილდოეს მეექვსე სეზონის საუკეთესო ნორჩი ფეხბურთელები: დეო კალენგა მვენზე კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკიდან , იამირრა ოურუ ბენინიდან , ივან ვოლინკინი უელსიდან , და გუსტავო სინტრა როჩა ბრაზილიიდან .
2020 წელს „ფეხბურთი მეგობრობისთვის“ მერვე სეზონის საფინალო ღონისძიებები ჩატარდა ონლაინ ფორმატში ციფრულ პლატფორმაზე, 2020 წლის 27 ნოემბრიდან 9 დეკემბრის ჩათვლით.
2016 წლის საერთაშორისო საბავშვო სოციალური პროგრამის „ფეხბურთი მეგობრობისთვის“ სტარტი იყო მიცემული ონლაინ პრეს-კონფერენციის ფარგლებში, რომელიც ჩატარდა მიუნხეში 24 მარტს პროგრამის გლობალური ამბასადორის ფრანც ბეკენბაუერის მონაწილეობით.
პროგრამის „ფეხბურთი მეგობრობისთვის“ მესამე სეზონის მოვლენებს აშუქებდა დაახლოებით მსოფლიოში წამყვანი გამომცემლობის დაახლოებით 200 ჟურნალისტი, ასევე 24 ახალგაზრდა რეპორტიორი ევროპიდან და აზიიდან, რომლებიც შედიოდნენ საერთაშორისო საბავშვო პრეს-ცენტრის შემადგენლობაში.
ახალგაზრდა ფეხბურთელებს ურთიერთობა ჰქონდათ თანატოლებთან სხვა ქვეყნებიდან და მსოფლიო ფეხბურთის ვარსკვლავებთან, მათ შორის გლობალური პროგრამის ელჩთან ფრანც ბეკენბაუერთან, ასევე მიიღეს მონაწილეობა ქუჩის ფეხბურთის საერთაშორისო ტურნირში ახალგაზრდულ გუნდებს შორის.
სულ მეექვსე სეზონის ფარგლებში მსოფლიოს სხვადასხვა რეგიონში ჩატარდა 180–ზე მეტი ღონისძიება, რომელშიც მონაწილეობა მიიღო 240 ათასზე მეტმა ბავშვმა.
რუსეთის სსს ოფიციალურმა წარმომადგენელმა მარია ზახაროვამ 23 მაისს ბრიფინგის დროს აღნიშნა, რომ დღეს პროგრამა "ფეხბურთი მეგობრობისთვის" მსოფლიო საზოგადოებას მიაჩნია როგორც რუსეთის საერთაშორისო სოციალური პოლიტიკის მნიშვნელოვანი ჰუმანიტარული კომპონენტი.
პროგრამის მეოთხე სეზონში მას შეუერთდა 8 ახალი ახალგაზრდული გუნდი აზერბაიჯანიდან ,ალჟირიდან, სომხეთიდან, არგენტინიდან , ბრაზილიიდან, ვიეტნამიდან, ყირგიზეთიდან, ასევე სირიიდან, ამგვარად, პროგრამაში მონაწილე ქვეყნების საერთო რიცხვი 32-მდე გაიზარდა.
რფ მთავრობის თავმჯდომარის მოადგილემ ოლგა გოლოდეცმა წაიკითხა რუსეთის პრეზიდენტის ვლადიმერ პუტინის მისასალმებელი მიმართვა საერთაშორისო საბავშვო ფორუმის მონაწილეებს და სტუმრებს.
საერთაშორისო საბავშვო სოციალური პროექტის "ფეხბურთი მეგობრობისთვის" ჩატარების ადგილად 2017 წელს იქნა არჩეული სანქტ-პეტერბურგი , ფინალური ღონისძიებები ჩატარდა აქ 26 ივნისიდან 3 ივლისამდე.
მეშვიდე სეზონის მონაწილეებმა გადასცეს „ცხრა ფასეულობის“ თასი (საერთაშორისო საბავშვო სოციალური პროგრამის „ფეხბურთი მეგობრობისთვის“ ჯილდო) საფეხბურთო კლუბ ლივერპულს, როგორც ყველაზე სოციალურად პასუხისმგებელ გუნდს.
ფეხბურთის და მეგობრობის საერთაშორისო დღე აღნიშნეს 25 აპრილს ევროპის, აზიის, აფრიკის, ჩრდილოეთ და სამხრეთ ამერიკის 50-ზე მეტ ქვეყანაში.
რუსეთის ფედერაციის მთავრობის თავმჯდომარემ დმიტრი მედვედევმა გაგუგზავნა მისასალმებელი ტელეგრამა მეექვსე საერთაშორისო საბავშვო ფორუმის "ფეხბურთი მეგობრობისთვის" მონაწილეებს და სტუმრებს.
ფორუმის დროს ბავშვებს ურთიერთობა ჰქონდათ თანატოლებთან სხვა ქვეყნებიდან, ცნობილ ფეხბურთელებთან, ასევე დაესწრნენ უეფას 2012/2013 წლის ჩემპიონთა ლიგის ფინალს „უემბლის“ სტადიონზე.
2017 წელს პროექტმა გააერთიანა 600 ათასზე მეტი ადამიანი, ფინალურ ღონისძიებებს სანქტ-პეტერბურგში დაესწრო 1000-ზე მეტი ბავშვი და უფროსი მსოფლიოს 64 ქვეყნიდან.
საუკუნის ისტორიკოსი ალექსი მალინოვსკი თავის ნაშრომში „მოსკოვის მიმოხილვა“ პირველი, ხის ეკლესიის მშენებლობას უკავშირებს რუსი გმირების ხსოვნას, რომელიც ეძღვნება 1380 წლის 8 სექტემბერს გამართული კულიკოვს ბრძოლის პერიპეტიებს.
ამ პერიოდში ეკლესიაში განთავსებული იყო: მოქანდაკის სახელოსნო, „ლესპროექტი“, რენტგენო-რადიოლოგიის ინსტიტუტი, სამედიცინო განყოფილება, სილამაზის სალონი.
კლიმატი დიდ გავლენას ახდენს სასოფლო-სამეურნეო კულტურებისა და ცხოველების გეოგრაფიულ გავრცელებაზე, მათ ზრდა-განვითარებაზე, მოსავლიანობასა და პროდუქტიულობაზე, სასოფლო-სამეურნეო მავნებლებისა და დაავადებათა გავრცელებაზე.
კლიმატური პირობები განსაზღვრავს სხვადასხვა აგროტექნიკურ და ზოოტექნიკურ ღონისძიებათა ეფექტურობას, გავლენას ახდენს სასოფლო-სამეურნეო მანქნანა-იარაღების მწარმოებლურობასა და მუშაობის ხარისხზე.
განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია ის ცვლილებები, რომლებსაც იწევს ნიადაგის დამუშავების სისტემა, მინდვრის დამცველი ტყის ნარგავები, თოვლის საფრის ხანგრძლივობა აგრეთვე ნადნობი წყალი და ღვართქაფი, მორწყვა, ამოშრობა, გაწყლოვანება და სხვა ღონისძიებები.
აგროკლიმატოლოგიის ძირითადი ამოცანაა ტერიტორიული აგროკლიმატური რესურსების გამოკვლევა და სოფლის მეურნეობისათვის არახელსაყრელ კლიმატურ ფაქტორებთან ბრძოლის მეთოდების მეცნიერული დასაბუთება.
მიღებული დასკვნების საფუძველზე ხდება სასოფლო-სამეურნეო წარმოების რაციონალური განლაგება, ტარდება სათანადო სამელირაციო ღონისძიებები უხვი მოსავლის უზრუნველსაყოფად და მეცხოველეობის პროდუქტიულობის ასამაღლებლად.
არსებითი მნიშვნელობა აქვს საგანგებოდ შედგენილ აგროკლიმატურ ცნობარებს და სასოფლო-სამეურნეო თვალსაზრისით ქვეყნის მნიშვნელოვანი რაიონების აღწერილობებს.
კლიმატის სასოფლო-სამეურნეო დახასიათების სქემას ადგენენ ვეგეტაციური პერიოდისა და ქვეპერიოდების თერმული და სინათლის რესურსების, აგრეთვე იმავე პერიოდის განმავლობაში ატმოსფეროსა და ნიადაგის სინოტივით უზრუნველყოფისა და კულტურების გამოზამთრების პირობების შეფასების საფუძველზე.
აგროკლიმატურ მაჩვენებელებს გეოგრაფიულ განაწილებას შეისწავლიან ჰიდრომეტეოროლოგიურ სადგურთა ქსელის ხანგრძლივი დაკვირვების საფუძველზე: ითვალისწინებენ როგორც საშუალო მრავალწლიან სიდიდეებს, ასევე რამდენიმე წლის განმავლობაში აგროკლიმატური მაჩვენებლების განმეორებადობას.
იმის გამო, რომ ცალკეული მიწის მასივებისა და თესლბრუნვის მინდვრების კლიმატი შეიძლება არსებითად განსხვავდებოდეს სტანდარტულ პირობებში განლაგებული მეტეოროლოგიური სადგურების მაჩვენებლებისაგან, აგროკლიმატოლოგიაში მიღებულია მეტეოსადგურის მონაცემების სათანადოდ შევსება და დაზუსტება.
ლიტერატურაში ტერმინი „აგროკლიმატოლოგია“ გვხვდება საუკუნის ნახევრიდან, მაგრამ აგროკლიმატოლოგიას, როგორც მეცნიერების დარგს, საფუძველი ჩაეყარა საუკუნის ბოლოსა და საუკუნის მეოთხედში.
ყველაზე ღრმა, ხანგრძლივი და ყოვლისმომცველი მსოფლიო ეკონომკური კრიზისი მოხდა 1929–1933, რომელმაც შეარყია კაპიტალიზმის მსოფლიო ეკონომიკური სისტემა.
აღსანიშნავია, რომ ეკონომიკური ზრდის გრძელვადიანმა სახელმწიფო პროგრამირებამ, რაც მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ განახორციელეს უმეტესმა დასავლურმა ქვეყნებმა, აგრეთვე ჯ.
კეინზის მიერ შემუშავებულმა ეკონომიკური კრიზისის რეგულირების თეორიამ და ამის საფუძველზე მთავრობათა მიერ განხორციელებულმა ანტიციკლურმა რეგულირებამ, გარკვეული მასტაბილიზებელი გავლენა მოახდინა დასავლური ქვეყნების ეკონომიკის განვითარებაზე.
მიმდინარე კრიზისი იმდენად ღრმა და მასშტაბური აღმოჩნდა, რომ მან ეჭვქვეშ დააყენა ლიბერალური საბაზრო ეკონომიკის ეფექტიანობისა და მიზანშეწონილობის საკითხი.
სახელმწიფო ვალების ზრდისა და საბიუჯეტო დეფიციტის გაღრმავების შემდეგ დეფოლტის წინაშე აღმოჩნდნენ საბერძნეთი, იტალია, ესპანეთი და პორტუგალია.
კაპიტალისტური ქვეყნებისაგან განსხვავებით, სოციალისტური ორიენტაციის ქვეყნებისათვის დამახასიათებელი იყო ნაკლწარმოების კრიზისი , რაც გამოიხატებოდა მოთხოვნასთან შედარებით მიწოდების ჩამორჩენით, ამასთან, მოთხოვნა მოსახლეობის დაბალი მსყიდველობითი უნარიანობის გამო მკვეთრად ჩამორჩებოდა მოსახლეობის რეალურ მოთხოვნილებებს.
კერძოდ: წარმოების საშუალებებზე სახელმწიფო საკუთრების აბსოლუტური ბატონობა; სამეურნეო საქმიანობის ზღვარდაუდებელი ცენტრალიზაცია, კონცენტრაცია და ბიუროკრატიზაცია სახელმწიფოს ხელში; კერძო საკუთრების, პირადი დაინტერესებისა და ინიციატივის, თავისუფალი კონკურენციისა და მეწარმეობის არარსებობა ან მაქსიმალური შეზღუდვა; ეკონომიკის საბაზრო თვითრეგულირების თითქმის მთლიანად ჩანაცვლება არაეფექტური, წარმოების განვითარების ბუნებრივი პროცესების შემაფერხებელი ფაქტორებით.
სახელმწფო ცდილობდა ეკონომიკური განვითარების აღურიცხავი პროცესები და მაჩვენებლები ცენტრალიზებული წესით თვითონ განესაზღვრა, რაც რეალურად ყოვლად შეუძლებელი იყო.
არსებითად ბიუროკრატიული აპარატის მუშაობა, როგორც წესი, უფრო ხელს უშლიდა, ვიდრე უწყობდა ეკონომიკაში ბუნებრივად მიმდინარე პროცესებისა და მოვლენების განვითარებას.
ახასიათებს პროდუქციის გასაღების სიძნელეთა უკიდურესი გამწვავება, არარეალიზებული პროდუქციის მარაგის ზრდა, მოწყობილობებსა და მშენებლობაზე შეკვეთების მკვეთრი შემცირება, სავაჭრო და სამრეწველო ფირმების მასობრივი გაკოტრება, საკრედიტო-ფინანსური სისტემის მოშლა, საქონლის წარმოების შეწყვეტა ან მნიშვნელოვანი შემცირება, რაც იწვევს უმუშევართა რაოდენობის სწრაფ ზრდასა და ხელფასის შემცირებას, მოსახლეობის მსყიდველობითი უნარიანობის მკვეთრ დაქვეითებას.
მას შემდეგ მეორე მსოფლიო ომამდე ეკონომიკური კრიზისი მეორდებოდა ყოველ 8–10–12 წელიწადში, ომის შემდგომ კი მისი პერიოდულობა შემცირდა და კრიზისი ნაკლებად მწვავე გახდა.
იგი მიმდინარეობდა განვითარებული საბაზრო ეკონომიკის ქვეყნებისათვის დამახასიათებელი საქონლისა და მომსახურების არა ჭარბწარმოების ფონზე, არამედ უკიდურესი ნაკლწარმოების ბაზაზე, კერძოდ, მკვეთრად შემცირდა ეკონომიკის განვითარების დონის ამსახველი განმაზოგადებელი მაჩვენებლები და წარმოების მოცულობა, უკიდურესად მოიშალა საფინანსო სისტემა, ზღვარგადასულ მასშტაბებს მიაღწია ინფლაციამ, მინიმუმამდე დაქვეითდა მოსახლეობის უდიდესი ნაწილის ცხოვრების დონე.
გარეეკონომიკური კავშირების მოშლამ, სათბობ-ენერგეტიკული რესურსების მწვავე უკმარისობამ, სატრანსპორტო კომპლექსის პარალიზებამ ქვეყნის მეურნეობის ძირითადი დარგებიდან ყველაზე უარყოფითად მრეწველობაზე იმოქმედა.
წარმოების შემცირება და უმუშევრობის ზრდა გადაჯაჭვულია აგრარულ, საბირჟო, ფულად-საკრედიტო, სავალუტო, ფინანსურ კრიზისებთან, რაც განსაკუთრებულად ამძაფრებს ინფლაციის პროცესს, რომელიც უფრო და უფრო უმართავი ხდება.
ეკონომიკური კრიზისი — კვლავწარმოების ციკლის ერთ-ერთი ფაზა, ღრმა წინააღმდეგობათა ყველაზე მძაფრი და დამანგრეველი გამოვლინება, როდესაც მკვეთრად უარესდება ქვეყნის ეკონომიკური მდგომარეობა, ახასიათებს წარმოების მკვეთრი დაცემა, ირღვევა ჩამოყალიბებული საწარმოო კავშირები, კოტრდება საწარმოები, სწრაფად იზრდება უმუშევრობა რის შედეგადაც ეცემა მოსახლეობის ცხოვრების დონე.
1930-იანი წლების მელნიკოვის არქიტექტურისთვის დამახასიათებელია მსხვილი ფორმები, მოცულობა, პლასტიკურობა და სწორი ხაზები, რაც გამოკვეთილის სახგეგმის ავტოფარეხის გარე იერსახეზე.
ავტოფარეხის საერთო ხედი ავტომობილს გვაგონებს: მრგვალი ფანჯრები დაბალი გადახურვით ქმნის ფარას და წაგრძელებულ ფრთას, ხოლო ფასადის ვერტიკალური თეთრი ხაზები — რადიატორის ცხაურას.
ისევე, როგორც ინტურისტის ავტოფარეხი, რომელიც ორი წლით ადრე აშენდა, შენობის მუშა ნახაზები შეასრულა მოსკოვის 7 არქიტექტურულ-გეგმიური საბჭო, არქიტექტორ ვ.
განსხვავებით იმ ავტოფარეხისგან, რომელიც მდებარეობს ნოვორიაზანსკის ქუჩაზე და ბახმეტიევის ავტოფარეხისგან, რომლის პროექტები სრულად კონსტანტინ მელნიკოვს ეკუთვნის, სახგეგმის ავტოფარეხიდან მას მხოლოდ შენობის არქიტექტურული გაფორმება ეკუთვნის.
2013 წელს, რუსეთის სამხატვრო აკადემიის წარმომადგენლები გამოვიდნენ ინიციატივით, რომ შენობა გამხდარიყო „შუსევის სახელობის არქიტექტურული მუზეუმის“ ფილიალი, თუმცა, წინადადება არ დაამტკიცეს.
1997 წელს, მოსკოვის საქალაქო დუმის გადაწყვეტილებით, შენობა შეიტანეს ისტორიისა და კულტურის ძეგლთა იმ სიაში, რომლის მიხედვითაც მისი პრივატიზება შესაძლებელია.
1921 წელს, საბჭოთა რუსეთის მიერ საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ოკუპირების დროს, დაინიშნა კახეთში საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის მთავრობის საგანგებო რწმუნებულის - კოტე ანდრონიკაშვილის თანაშემწედ.
საქართველოს სსრ საგანგებო კომისიამ სხვა პოლიტიკურ ლიდერებთან ერთად პირველად დააპატიმრა 1921 წლის 21 მაისს, 26 მაისს საქართველოს დამოუკიდებლობის დღის აღნიშვნის მოსალოდნელი გართულებების თავიდან ასაცილებლად.
მეორედ 1922 წლის 21 თებერვალს პარტიის სხვა ლიდერებთან ერთად დააპატიმრეს, საქართველოს ოკუპაციის წლისთავისათვის დაგეგმილი საპროტესტო მანიფესტაციების თავიდან არიდების მიზნით.
1907 წლიდან იოსებ ირემაშვილი „პართენაშვილის“ ფსევდონიმით ქართულ ჟურნალ–გაზეთებში ბეჭდავდა პროზაულ ნაწარმოებებს („წყარო“, „წინ“, „მომავალი“, „ცის ნამი“, „ხომლი“, „ნაპერწკალი“, „ახალი აზრი“, „საქმე“, „ჩვენი გაზეთი“, „ხალხი“).
1918-1921 წლებში იგი იყო: საქართველოს დამფუძნებელი კრების წევრი სოციალ–დემოკრატიული პარტიიდან, პარლამენტის დეპუტატი, მინისტრის მოადგილე , დუშეთის მაზრის კომისარი.
იოსებ ირემაშვილმა კიევის კომერციული ინსტიტუტი დაამთავრა და საქართველოში დაბრუნებისთანავე აქტიურად ჩაერთო საზოგადოებრივ–პოლიტიკურ ცხოვრებაში.
ახალ შენობას, რომელიც ააგეს არქიტექტურის აკადემიკოსების გერმან გრიმის პროექტის მიხედვით ვა არქიტექტორების გუსტავ გოლისა და ანდრეი გუნის მონაწილეობით საფუძველი ჩაუყარეს 1904 წლის 25 ივლისს და ერთი წლის შემდეგ პრაქტიკულად დასრულდა.