polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
მისი მომხრეები მას პრაგმატულ პოლიტიკოსად მიიჩნევენ, რომელიც ეროვნულ ინტერესებს რელიგიურ ინტერესებზე მაღლა აყენებდა და ცდილობდა დაემყარებინა მშვიდობიანი თანაცხოვრების პრინციპები განსხვავებული სარწმუნოების მქონე ადამიანებში.
იმის გამო, რომ პრეზიდენტის სასახლე სირიელთა დაბომბვის შედეგად დაინგრა 1990 წელს, ილიას ჰრაუი დასახლდა მომავალი პრემიერის რაფიკ ჰარირის აპარტამენტებში.
ილიას ჰრაუი პრეზიდენტად აირჩიეს ქალაქ ჩტაურის პარკ-ოტელში 1989 წლის 24 ნოემბერს , პრეზიდენტ რენე მუავადის მკვლელობიდან ზუსტად ორ დღეში.
სასახლის აგების იდეა გაჩნდა განიარაღების შესახებ პირველი სამშვიდობო კონფერენციის დროს, რომელიც მოიწვიეს იმპერატორ ნიკოლოზ -ის ინიციატივით 1898 წლის 24 აგვისტოს.
მათ შორისაა 3,2 ტონიანი ვაზა რუსეთიდან, კარები ბელგიიდან, მარმარილო იტალიიდან, შადრევანი დანიიდან, კედლის ხალიჩები იაპონიიდან, საათის კოშკი შვეიცარიიდან , სპარსული ხალიჩები და ხე ინდონეზიიდან.
მშვიდობის სასახლე — გაეროს საერთაშორისო სასამართლოს და საერთაშორისო საარბიტრაჟო სასამართლოს ადმინისტრაციული შენობა ჰააგაში, რომელსაც 7 ჰა მიწის ფართობი უკავია.
მასში განთავსებულია იუსტიციის საერთაშორისო სასამართლო, რომელიც გაეროს მთავარი სასამართლო ორგანოა, მუდმივმოქმედი საარბიტაჟო სასამართლო, ჰააგის საერთაშორისო სამართლის აკადემია და მშვიდობის სასახლის ბიბლიოთეკა.
სასახლე ოფიციალურად 1913 წლის 29 აგვისტოს გაიხსნა და მისი თავდაპირველი დანიშნულება ის იყო, რომ გამხდარიყო მუდმივმოქმედი საარბიტაჟო სასამართლოს მთავარი შენობა, რომელიც ომის დასრულების შემდეგ შეიქმნა.
2007 წელს დედოფალმა ბეატრიქსმა, ოფიციალურად გახსნა ახალი შენობა მშვიდობის სასახლის ბიბლიოთეკისთვის, სადაც განთავსდა მთლიანი კატალოგი, ლექციის დარბაზი და ახალი სამკითხველო ოთახები, რომელთა აშენება და გაფორმებაც მთლიანად ორ ადამიანს დაევალა: მაიკლ ვილფორდსა და მანუელ შუპს.
საბიუჯეტო შეზღუდვების გამო, მას ასევე უნდა დაეტოვებინა დიზაინის ელემენტები: მთები და ქანდაკებები, ხოლო რაც შეეხება კარიბჭეს, 2002 წელს იქ განთავსდა მშვიდობის მარადიული ცეცხლი.
1907 წელს პირველი ქვა სიმბოლურად მოათავსეს ჰააგაში, მეორე კონფერენციისას, მშენებლობა რამდენიმე თვის შემდეგ, 1913 წლის 28 აგვისტოს დასრულდა ინაუგურაციით, რომელსაც ენდრიუ კარნეგი ხელმძღვანელობდა.
ის უფრო პატარაა ვიდრე ორ სართულიანი მთავარი დარბზები გიეონგბოკგუნგისა და ჩანგდეოკგუნგის, რადგან თავდაპირველად ის აიგო, როგორც საცხოვრებელი კორპუსები, განსაკუთრებით ქვრივი დედოფლებისთვის, ის არ იყო აგებული სატახტო დარბაზისთვის.
მიუხედავად იმისა, რომ ეს არის მარტივი, ერთ სართულიანი ნაგებობა მიეონგჯეონგჯეონი აგებულია შემაღლებულ ქვის ტერიტორიაზე, რომელიც მთავარ დარბაზს ღირსებით აღჭურავს.
გარემომცველ ტერიტორიაზე არის კედლის ნაგებობები ერთ ოთახიანი ოთახებით, რომელიც მხოლოდ სამეფო გუარდიისთვის ან სამეფო დაკრძალვებისთვის იყო განკუთვნილი.
მუნჯეონგჯეონი როგორითაც დღესდღეობით გვხვდება 1986 წელს ჩაუტარეს რესტავრაცია მუნჯეონგჯეინის კარიბჭესთან და აღმოსავლეთ ნაწილის გადახურულ დერეფანთან ერთად.
საუკუნის „აღმოსავლეთ სასახლის ნახატი“ თანახმად მუნჯეონგჯეონი კედლით გაყოფილი იყო სუნგმუნდანგად და მიეონგჯეონგჯეონად, ასევე ჰქონდა პატარა დანართი.
დღესდღეობით ჰამინჯეონგი გაღებულია ოთხივე მხარეს, მაგრამ როგორც „აღმოსავლეთ სასახლის ნახატის“ მიხედვით მას კედლები მხოლოდ სამ მხარეს ჰქონდა.
თავდაპირველად მისი სახელი იყო „სუგანგ-გუნგი“, მაგრამ ის 1483 წელს განაახლა და გააფართოვა მეფე სეონგჯონგმა, რომლის შედეგად სასახლემ მიიღო ამჟამინდელი სახელწოდება.
ის ბევრჯერ აღადგინეს ჩოსონის დინასტიის მეფეებმა, მაგრამ საუკუნეში კვლავ მნიშვნელოვნად დაანგრია იაპონიამ, ამ დროს კი მეთოდურად მოხდა დანგრევა, იმისათვის, რომ ადგილი გაენთავისუფლებინათ თანამედროვე პარკისთვის, ღირსშესანიშნავი ადგილისთვის იმპერიაში, რომელიც იქნებოდა გაგრძელება ტოკიოს უენო პარკის.
პრინცზე გაშმაგებულმა მეფემ, ანუ მისმა მამამ გასცა ბრძანება, რომ პრინცი ცოცხლად დალუქულიყო დიდ ბრინჯის ყუთში, სადაც რვა დღეში გარდაიცვალა, მხოლოდ 28 წლის ასაკში.
არსებობს მოსაზრებაც, რომ პრინცი სადო გახდა პოლიტიკური შეთქმულების მსხვერპლი, მაგრამ ეს ფაქტი უარყეს, ლედი ჰიეგიეონგის მოგონებებიდან, რომელიც დაწერა პრინც სადოს ცოლმა ლედი ჰიეგიეონგი.
1945 წლის დამოუკიდებლობის მოპოვების, არეულობის და 1950-1953 წლის კორეის ომის ნგრევის შემდეგ, მდიდარი კორეელების და უცხოური ზოოპარკების შემოწირულობებით ეს ზოოპარკი შეავსეს.
საუკუნეში რომაელი ისტორიკოსის პუბლიუს კორნელიუს ტაციტუსის წყაროებშია აღწერილი, სადაც იგი აღწერს კავკასიელ ხალხებს და იქ ახსენებს დონდარელი თურქების ქალაქ „შოშუს“.
ოქსფორდის მსოფლიო ტოპონიმების მოკლე ლექსიკონის“ თანახმად, როდესაც ირანის მმართველი აღა-მაჰმად-ხანი მიუახლოვდა ქალაქს თავისი ჯარით, მან, გადმოცემის თანახმად იბრაჰიმ-ხალილ-ხანს უთხრა:
აზერბაიჯანის რესპუბლიკის ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული დაყოფის მიხედვით, ქალაქი წარმოადგენს აზერბაიჯანის შუშის რაიონის ადმინისტრაციულ ცენტრს.
1922 წლის 1 ნოემბერს ოსმალეთში მონარქია გაუქმდა და მეჰმედი გადააყენეს, მაგრამ 18 ნოემბერს თურქეთის ეროვნულმა კრებამ ანკარაში აბდულმეჯიდი აირჩია ხალიფად.
ორი წლის განმავლობაში იგი მშვიდად ცხოვრობდა, მაგრამ 1924 წლის 3 მარტს, მას შემდეგ, რაც თურქეთის რესპუბლიკა დაარსდა, მისმა პირველმა პრეზიდენტმა, მუსტაფა ქემალმა ოსმანების დინასტიის ყველა წევრი პერსონა ნონ გრატას სიაში შეიყვანა და ქვეყნიდან განდევნა, მათ შორის აბდულმეჯიდ -ც.
ფილმებს იქს-ადამიანები, იქს-ადამიანები 2, იქს-ადამიანები:პირველი კლასი, იქს-ადამიანები:მომავლის განვლილი დღეები, სამურავი და დეპული, წილად ჰხვდათ დადებითი შეფასებები კრიტიკოსებისგან.
2017 წელს გამოვიდა სერიის რიგით მეათე ფილმი, ლოგანი, სადაც მთავარ როლს ასრულებს ჰიუ ჯეკმენი , აგრეთვე 2017 წელს გამოვიდა სერიალი „ლეგიონი“.
დისნეის გენერალურმა დირექტორმა ბობ აიგერმა გამოაცხადა, რომ სტუდია აპირებს იქს-ადამიანების, სამურავის და ფანტასტიკური ოთხეულის გადატვირთვას და -ის კინოსამყაროში ინტეგრირებას.
პარტიისა და თვით საადას მოღვაწეობა გახდა საფრანგეთის კოლონიური ხელისუფლების რეპრესიების ობიექტი, რამაც იგი აიძულა ბრაზილიაში ემიგრაციაში წასულიყო, საიდანაც მოგვიანებით გადავიდა არგენტინაში და დაკავდა ჟურნალისტური საქმიანობით.
ანტუნ საადა (; დ. 1 მარტი, 1904, დჰურ-აშ-შუეირი, ოსმალეთის იმპერია — გ. 8 ივლისი, 1949, ბეირუთი, ლიბანი) — ლიბანელი ჟურნალისტი, მართლმადიდებელი საზოგადოების წარმომადგენელი, მწერალი, პოლიტიკური აქტივისტი და სირიის სოციალური ნაციონალური პარტიის დამაარსებელი.
მისი პოლიტიკური მოღვაწეობის მთავარი მიზანი იყო სახელმწიფოს გამოყოფა რელიგიისაგან და ისტორიული სირიის გაერთიანება, რომელშიც იგი მოიაზრებდა თანამედროვე სირიას, ლიბანს, ერაყს, იორდანიას, პალესტინასა და კიპროსს.
თქვენ პოლონეთი დაგავიწყდათ (2004 წელს, როდესაც საპრეზიდენტო არჩევნების ფარგლებში ბუშს ჯონ ქერისთან ჰქონდა ტელედებატები, უკანასკნელმა განაცხადა, რომ ერაყის ომამდე ბუშის ადმინისტრაციამ ვერ მოახერხა ფართო საერთაშორისო კოალიციის ფორმირება და მხოლოდ ორი ქვეყნის, ავსტრალიის და დიდი ბრიტანეთის მხარდაჭერა მოიპოვა. საპასუხოდ, ბუშმა წარმოსთქვა ფრაზა „თქვენ პოლონეთი დაგავიწყდათ“)
ბუშიზმი — გამოთქმა ამერიკული ინგლისური ენიდან, რომელიც აღნიშნავს სასაცილო ან კომიკურ ფრაზებს, ისევე როგორც სიტყვებს ამერიკის შეერთებული შტატების 43-ე პრეზიდენტის, ჯორჯ ბუში უმცროსის გამოსვლებიდან.
ჭაბაუკობისას პოეტი ცოდნის გასაღრმავებლად და არაბული ენის შესასწავლად სამარყანდში გადავიდა საცხოვრებლად, საიდანაც ქვეყნის დედაქალაქ ბუხარაში გაემგზავრა მისი გენიით მოხიბლული ქვეყნის ამირას, ნასრ -ს თხოვნით.
თუ ისტორიულ მონაცემებს დავეყრდნობით, იქ, სადაც დიდების ზენიტს მიაღწია, რუდაქმა აღმოსავლელი კარის პოეტის მწარე ხვედრიც იწვნია — თავს ამირას რისხვა დაიტეხა, ზოგიერთი ვერსიით სწორედ მაშინ დასთხარეს თვალები, სატახტო ქალაქიდან გააძევეს და თავი მშობლიურ ქალაქს შეაფარა.
ჩვენამდე მოღწეული ფრაგმენტების მიხედვით, რუდაქის შემოქმედება სამ ძირითად ნაწილად შეიძლება დაიყოს: სამიჯნურო, საკარო და სასოწარკვეთის პოეზიად.
უსინათლო პოეტს ისე ნათლად ჭვრეტის უნარი აქვს, მის პოეზიაში ფერების ისეთი ზეიმია, ალბათ გასაკვირი არც არის, რომ ზოგიერთი ბიოგრაფი მკვლევარი არ იზიარებს გადმოცემებს მისი სიბრმავის შესახებ.
რუდაქის ერთ-ერთი მოწაფე, შაჰიდ ბალხელი თავის რობაიში ამბობს: „სხვა პოეტების პოეზია სიტყვასა ჰგავს, რუდაქის სიტყვა კი თვით ფერებით არის ნაქსოვი…“
რუდაქი (; სრული სახელი: აბუ აბდულაჰ ჯაფარ იბნ მუჰამად რუდაქი, ; დ. 860 — გ. 941) — უსინათლო სპარსი პოეტი, სპარსული პოეზიის ერთ-ერთი უძველესი წარმომადგენელი, სპარსეთში წოდებული, როგორც „პოეტების ადამი“ .
ჰაშიმ ალ-ათასსი, რომელიც იყო პრემიერ-მინისტრი მეფე ფაისალის მოკლე მმართველობისას, აირჩიეს პირველ პრეზიდენტად ახალი კონსტიტუციის მიხედვით.
1940 წელს, მეორე მსოფლიო ომის დროს საფრანგეთის დაცემისას, სირიაში კონტროლი გადავიდა ჯერ უმაღლესი საფრანგეთის ხელში, ხოლო მოგვიანებით ბრიტანეთისა და გათავისუფლებული საფრანგეთის სირიულ-ლივანური კამპანიების 1941 წელის ივნისში.
1945 წლის მაისში, იმისათვის რომ შეეჩერებინათ დამოუკიდებლობის მოძრაობა, საფრანგეთმა მოახდინა სირიის პარლამენტის ოკუპაცია და ელექტრო ენერეგიის მიწოდება შეუწყვიტა დამასკოს.
1970-იან წლებში ფუნდამენტალისტი სუნიტი მუსლიმები, რომლებიც უარყოფდნენ სეკულარულ ღირებულებებს ბაასის პარტიის პროგრამისა და ითხოვდნენ ქვეყნის მართვას შარიათის კანონებით.
1982 წელს საბოოოდ განადგურდა არქიკონსერვატიული მუსლიმთა საძმო, რომლის ცენტრი იყო ჰამა, რადგან ქალაქში ალტირელია შევიდა და დაიყუპა და დაშავდა 10 000-იდან 25 000-მდე ადამიანი, ძირითადად სამოქალაქო საზოგადოება.
ეს მოქმედება სახელმწიფოსი კი აღწერილ იქნა, როგორ შესაძლო ერთადერთი მსხვერპლიან ქმდება არაბული მთავრობისა საკუთარი ხალხის წინაშე თანამედროვე დროის ახლო აღმოსავლეთში.
ძალაუფლება ძირითადად მოქცეული იყო მილიტარისტულ სფეროში და არაერთხელ დაამტკიცა, რომ ეს იყო ერთადერთი ძალა, რომელსაც სეეძლო ძალაუფლების დამყარება და შენარჩუნება.
საპარლამენტო ინსტიტუციები იყვნენ ძალიან სუსტები და მათზე გავლენას ახდენდნენ ერთმანეთის მოქიშპე პარტიები, ეკონომიკა კი რჩებოდა მოუწესრიგებელი.
1956 წლის ნოემბერში, როგორც პირდაპირი შედეგი სუეცის კრიზისისა, სირიამ ხელი მოაწერა შეთანხმებას საბჭოთა კავშირთან, რაც გულისხმობდა კომუნისტური გავლენის გატარებას ტანკების, თვითმფრინავებისა და სხვა სამხედრო აღჭურვილობის სანაცვლოდ.
სირიის სამხედრო პოტენციალის ასეთი შესაძლებლობების გაზრდა ხელს არ აძლევდა თურქეთს, რადგან ასეთი ძალებით მას შეეძლო უკან დაებრუნებინა ისკანდერუნის ტერიტორია - სირიისა და თურქეთის დაპირისპირების მიზეზი.
მეორე მხრივ, სირიამ და საბჭოთა კავშირმა თურქეთს დააბრალეს სირიის საზღვრებთან სამხედრო ნაწილების რაოდენობის ზრდა და მხოლოდ გაეროში დაძაბულმა დებატებმა შეაჩერა ომის საშიშროება.
1958 წლის 1 თებერვალს სირიის პრეზიდენტმა ალ-ქუვათლიმ და ნასერმა გამოაცხადეს ორ ქვეყანას შორის კავშირი, რომელიც ქმნიდა გაერთიანებულ არაბთა რესპუბლიკას.
1963 წლის 8 მარტის შედეგი იყო ეროვნული საბჭოს ჩამოყალიბება, რომელშიც შედიოდნენ, როგორ სამოქალაქო პირები, ასევე - სამხედრო და წარმოადგენდნენ ლეგისტრატურულ და აღმასრულებელ ხელისუფლებას.
1919 წელს დაარსდა ნაკლებად დამოუკიდებელი სირიის სამეფო, რომელსაც სათავეში ედგა ემირი ფაისალ ჰაშიმიდების დინასტიიდან, რომელიც მოგვიანებით გახდა ერაყის მეფე.
1920 წლის მარტში სირიის ეროვნულმა კონგრესმა ფაისალი გამოაცხადა სირიის მეფედ „მის ბუნებრივ საზღვრებში“ თურქეთის კუროს მთიდან ეგვიპტის სინას უდაბნომდე.
ამავე წელს მოგვიანებით სან რემოს კონფერენციამ ფაისალის სამეფო დაყო და სირია-ლებანონი გადასცა სამართავად საფრანგეთს, ხოლო პალესტინა ბრიტანეთის კონტროლს დაუქვემდებარა.
შუა საუკუნეები: მუსლიმთა მიერ სირიის დაპყრობა, ომაიანთა სახალიფო, სელჩუკთა იმპერია, ედესის საგრაფო, ანტიოქიის სამთავრო, მონგოლთა შემოსევები, ჰულაგუიანთა სახელმწიფო, მამლუქების სასულთნო .
სირიის თანამედროვე ისტორია: საფრანგეთის მანდატი სირიაზე, სირიის რესპუბლიკა , 1963 წლის სახელმწიფო გადატრიალება სირიაში, ბაასის პარტია , სირიის სამოქალაქო ომი.
996 წელს მთელი სირია დაიპყრო ბიზანტიამ, მაგრამ საუკუნემდე გაგრძელდა ქაოსი, რადგან სამივე ძალა ცდილობდა საკუთარი გავლენების გაზრდასა და ძალაუფლების მოპოვებას.
მეცნიერებს სჯერათ, რომ ებლას ენა იყო ძალიან ახლო კავშირში აღმოსავლეთ სემიტურ აქადის ენასთან მესოპოტამიაში და წარმოადგენს ერთ-ერთ უძველეს ენას.
საუკუნეებში სირიის ნაწილები დაკავებული ჰქონდათ ჯვაროსნებს, რომლებმაც დააარსეს პოლიტიკური ერთეულები: ედესის სამეფო , ანტიოქიის სამთავრო და ტრიპოლის ქვეყანა .
სასულთნოს დედაქალაქ კაეროსთან ერთად დამატებით მამლუქთა ლიდერმა, ბეირბასმა დამასკო გახადა პროვინციულ ცენტრად, რომელიც დაკავშირებული იყო საფოსტო სადგურებით, საჯინიბოებითა და სასტუმროებით.
ოსმალთა სულთანმა სელიმ -მა დაიპყრო სირია 1516 წელს, მას შემდეგ რაც საბოლოოდ დაამარცხა მამლუქები მარჯ-ბადიქის ბრძოლაში, ალეპოსთან ახლოს.
1972 წლის მარტში იმისათვის, რომ გაეფართოებინათ სახელმწიფოს ძალაუფლება ასადმა ჩამოაყალიბა ეროვნული პროგრესიული ფრონტი, კოალიცია პარტიებისა, რომელსაც სათავეში ედგა ბაასის პარტია.
ომის შედეგი იყო 1949 წლის მარტში მომხდარი გადატრიალება პოლკოვნიკი აზ-ზამის მეთაურობით, რაც არის პირველი სამხედრო გადატრიალება არაბულ სამყაროში მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ.
1949 წელს ასევე იყო მესამე გადატრიალება, სადაც აბიდ შიშაკის სამხედრო ძალებმა დაამყარეს ძალაუფლება.1954 წელს ჯაბალ ალ-დრუზის ძალაუფლების ზრდამ გამოიწვია კდიევ ერთი გადატრიალება.
ეს იყო პერიოდი, როდესაც ძალიან ბევრი სირიელი ებრაელი აღმოჩნდა მკაცრი დევნის წინაშე და ამის გამო ტოვებდნენ ამ ქვეყანას, ეს იყო იგივე მოვლენა, რაც ხდებოდა სხვა არაბულ ქვეყნებში.
500-მა ქურთმა იერიში მიიტანა ქრისტიანულ ამუდაზე და გადაწვეს ქალაქი, რომელიც დაინგრა, ხოლო 300 ქრისტიანი ოჯახი გადავიდა ქამშირსა და ჰასაკახში.
1993 წლის 23 აგვისტოს სირია-იაპონიის საერთო ექსკავაციის ჯგუფმა აღმოაჩინა გაქვავებული პალეოლითის ხანის ადამიანის ნაშთები დედერიაეჰს გამოქვაბულში, რომელიც 400 კილომეტრიდანაა დაშორებული მასაკოდან.
ასევე აღმოაჩინეს სხვა ნეანდერტალელი ადამიანის ძვლებიც, მაგრამ, პრაქტიკულად, ეს იყო პირველი შემთხვევა, როდესაც მიაგნეს ბავშვის თითქმის სრულ ჩონჩხს , რომელიც შემონახული იყო პირვანდელ პირობებში.
მან შექმნა დროებითი რეგიონალური ხელმღვანელობაში 173 ადგილი გამოეყოთ ბაასის პარტიის წარმომადგენლებს, ხოლო სახალხო კრებაში, რომელშიც ბაასის პარტიას ჰქონდა 87 ადგილი.
ისლამური იმპერია იზრდებოდა ძალიან სწრაფად და ფარავდა ტერიტორიას ესპანეთიდან ინდოეთამდე, ასეცე აქ შეიოდა ცენტრალური აზიის ტერიტორიები, ამის გამო სირია ძალიან განვითარდა ეკონომიკურად.
პირველი მსოფლიო ომის დროს საფრანგეთის დიპლომატი ჟორჟ-პიკო და ბრიტანელი დიპლომატი მარკ საიკი საიდუმლოდ შეთანხმდნენ ომის შემდეგ ოტომანთა იმპერიის გაყოფაზე, რომელიც ჩაიწერა საიკ-პიკოს შეთანხმებაში 1916 წელს.
ეროვნული აგიტაციას საფრანგეთის მმართველობის წინააღმდეგ სათავეში ედგა სულთანი ალ-ატრაში, ეს იყო წინააღმდეგობა, რომელიც დაიბადა დრუზის მთაში 1925 წელს და გავრცელდა მთელს სირიასა და ლებანონი ნაწილში.
მას შემდეგ, რაც ეს იმპერია დაიქცა, მესოპოტამიური დომინანტობა გაგრძელდა მცირე დროის განმავლობაში არსებული ახალი ბაბილონის მიერ, რომელიც რეგიონს აკონტროლებდა 70 წლის განმავლობაში.
1973 წლის 6 ოქტომბერს სირია შეიჭრა ისრალეში, მაგრამ ისრაელმა მოიგერია შეტევა, გადავიდა კონტრშეტევაზე და დაიკავა 1967 წელზე მეტი ტერიტორია.
ერთ წელში გაიყიდა 175.000 ასლი და თამაშების ბიბლიოთეკა 35 ერთეულადმდე გაიზარდა და საერთო ჯამში გაიყიდა კონსოლის 3 მილიონი ეგზემპლარი და თამაშების რაოდენობამ 125-ს მიაღწია, ხოლო ყველაზე გაყიდვადი თამაშია , ერთი მილიონი გაყიდული ასლის ოდენობით.
1983 წელს მატელი გეგმავდა -ის გამოშვებას, რომელიც აპარატულად უფრო ძლიერი იქნებოდა, ვიდრე მისი წინამორბედი, მაგრამ პროექტზე მუშაობა შეწყდა სხვადასხვა მიზეზის გამო, ერთ-ერთ მთავარ მიზეზად იქცა 1983 წლის ვიდეო თამაშების კრიზისი, რამაც უარყოფითად იმოქმედა კონსოლის განვითარებაზე.
მისი ტექნიკური მახასიათებლები ასე გამოიყურება: -ის 16 ბიტიანი 1610-ის პროცესორი 1 მგჰ-დე ტაქტური სიხშირით, 1352 ბაიტი ოპერატიული მეხსიერება და -ის ონალინ სერვისის მხარდაჭერა.
ამ მოვლენების შემდეგ ასურეთსა და ურარტუს შორის დამყარდა მშვიდობიანი ურთიერთობა, მაგრამ მშვიდობის შენარჩუნების საფასურად ურარტუმ საკუთარ ტერიტორიაზე ასურელებს მისცა თავისუფალი მოქმედებისა და რკინის მადნისა და ხე-ტყის საწარმოებლად და ვაჭრობის გასავითარებლად.
ურარტუელთა სამხედრო წარმატებებს ამ ლაშქრობის დროს ისტორიკოსები სხვადასხვანაირად აფასებენ: ზოგიერთი თვლის, რომ არგიშთიმ მიაღწია კასპიის ზღვას, ზოგიერთი თვლის, რომ იგი არ გასცილებია ურმიის ტბას.
არგიშთი მეორე სამფო ტახტზე ავიდა მამამისის რუსა -ის თვითმკვლელობის შემდეგ, რომელიც დაკავშირებული იყო ურარტუს არმიის დამარცხებასთან, რომელიც მათ განიცადეს ასურეთის მეფე სარგონ -სთან.
სარგონ -ის ლაშქარმა ასევე აიღო და გაანადგურა ურარტუს რელიგიური ცენტრი მუსასირი, რომელიც ითვლებოდა სერიოზულ დარტყმად უმაღლესი ღვთაება ხალდის წინააღმდეგ.
სარდურის გარდაცვალების შემდეგ ასურეთის სამეფო ტახტზე ადის სინახერიბი, რომელიც დიდი ხნის მანძილზე ხელმძღვანელობდა ურარტუში მამამისის სადაზვერვო ოპერაციებს.
ქალაქის ამ ნაწილში გვხვდება მერია, ულამაზესი პარკი, ბირჟა, 14 ეკლესია, 1567 წელს დაფუძნებული ლათინური სკოლა, პროფესიული ინსტიტუტი, ბიბლიოთეკა და მუზეუმი.
ქალაქი მდებარეობს ლანკაშირის საგრაფოს სამხრეთ ნაწილში, მდინარე ბლეკბერნის სანაპიროზე, ლიდს-ლივერპულის არხთან, ოთხი სარკინიგზო კვანძის და მდიდარ ქვანახშირის მაღაროებთან ახლოს, 38 კმ-ის დაშორებით მანჩესტერიდან.
ბლეკბერნი — ქალაქი ლანკაშირის საგრაფოში, ინგლისის ჩრდილო-დასავლეთით, ბლეკბერნ-უიტ-დარუერნის უნიტარული ერთეულის ადმინისტრაციული ცენტრი.
ქალაქი ვიკინგებმა დაიპყრეს, დასავლეთ-ფრანკიის იმპერატორმა, შარლ მელოტმა კი დანიელებს ვერცხლის სახით 7000 ფუნტი გადაუხადა, რათა პარიზი განადგურებისგან გადაერჩინა.
მიუხედავად იმისა, რომ რაგნარმა სიტყვა შეასრულა და პარიზი აოხრების გარეშე დატოვა, უკანა გზაზე, ჩრდილოეთ ფრანკიის გავლით მან ყველა დასახლება გაანადგურა, რომლებიც გადაკვეთა.
საგების თანახმად, რაგნარის შვილებმა (ივარ უძვლო, ბიორნ რკინისგევრდა, ჰალფდანი, უბა, სიგურდ გველისთვალა) ვიკინგების ისტორიაში ყველაზე დიდი ჯარი შეკრიბეს, რომელსაც დიდი წარმართული ჯარი ეწოდა და 867 წელს ინგლისში შეიჭრნენ.
მისი ჯარი სრულად გაანადგურეს, თავად კი ტყვეობაში მოხვდა და ნორთუმბრიის მეფე, ელა -ის ბრძანებით გველებით სავსე ორმოში ჩააგდეს, სადაც მტანჯველი სიკვდილით მოკვდა.
ლეგენდების მიხედვით, მომაკვდავმა რაგნარმა მეფე ელას მიანიშნა, რომ მისი შვილები, რომლებიც შვედეთში იმყოფებოდნენ, მამის სიკვდილის გამო შურს იძიებდნენ.
რაგნარ ლოდბროკი, რაგნარ ტყავის შარვალი — ნახევრადმითური დანიელი კონუნგი, სკანდინავიური დინასტიის, ინგლინგების წარმომადგენელი, მუნსოს დინასტიის დამაარსებლის, ბიორნ რკინისგვერდას მამა.
ძველი კონტიტუციის თანახმად, პარლამენტის თავმჯდომარე პრეზიდენტის შემცვლელი იყო, როდესაც ის ვერ ასრულებს თავის მოვალეობას, მაგრამ, 2002 წელს კოსტიტუციაში შეტანილი ცვლილებების შემდეგ, ეს ფუნქცია პრემიერ-მინისტრს გადაეცა.
ეს გაკეთდა იმიტომ, რომ შესაძლებელი იყოს, 80 წლის ჰეიდარის ვაჟმა, ილჰამ ალიევმა, შეცვალოს თავისი მამა პრეზიდენტის პოსტზე, რომელიც 2003 წლის 8 ივლისს, გულთან დაკავშირებული პრობლემების გამო, თურქეთის ერთ-ერთ საავადმყოფოში მოათავსეს.
2003 წლის აგვისტოში, ილჰამ ალიევი დაინიშნა ქვეყნის პრემიერად, თუმცა არტურ რასიზადე, რომელიც 1996 წლიდან აზერბაიჯანის პრემიერ-მინისტრია, გააგრძელა თავისი მოვალეობების შესრულება, ასე ილჰამმა შეძლო მთლიანი კონცენტრირება გადაეტანა, თავის საპრეზიდენტო არჩევნების კამპანიაზე.
ეს, ქვეყნის ისტორიაში, პირველი საერთო საპრეზიდენტო არჩევნები იყო, სადაც 7 კანდიდატი მონაწილეობდა და სადაც ელჩიბეი აირჩიეს აზერბაიჯანის პრეზიდენტად, ხმების 54 %.
1992 წლის ზაფხულში, ელჩიბეი უზრუნველყო საბჭოთა არმიის სრულ გაყვანას აზერბაიჯანიდან, ამით აზერბაიჯანი გახდა პირველი და ერთადერთი ყოფილი საბჭოთა რესპუბლიკა , რომელიც გათავისუფლდა საბჭოთა სამხედრო წარმომადგენლობისგან.
ამავე დროს, ელჩიბეის მთავრობამ შექმნა კასპიის ეროვნული საზღვაო-სამხედრო ძალები და მოახერხა რუსეთთან შეთანხმების მიღწევა, რომელიც მიხნად ისახავდა ბაქოში განლაგებული საბჭოთა არმიის კასპიის საზღვაო ძალების ინფრასტრუქტურის 1/4 მიღება.
აზერბაიჯანმა თავისი დამოუკიდებლობა სსრკ-სგან, 1991 წლის 30 აგვისტოს გამოაცხადა, ხოლო აზერბაიჯანის კომუნისტური პარტიის ყოფილი პირველი მდივანი, აიაზ მუტალიბოვი, გახდა ქვეყნის პირველი პრეზიდენტი.
1992 წლის მარტში, აზერბაიჯანელი მოსახლეობის მთიანი ყარაბაღის ქალაქ ხოჯალიში ხოცვა-ჟლეტის შემდეგ, მუტალიბოვი გადადგა და ქვეყანაში არასტაბილური პოლიტიკური პერიოდი დადგა.
1992 წლის მაისში, ძველმა გვარდიამ მუტალიბოვი ხელისუფლებაში დააბრუნა, მაგრამ ერთი კვირით ადრე, მისი მცდელობის საპასუხოდ, რომ შეაჩეროს დაგეგმილი საპრეზიდენტო არჩევნები და აკრძალოს ყველა პოლიტიკური საქმიანობა, ოპოზიციაში მყოფი აზერბაიჯანის სახალხო ფრონტის პარტია აიძულა წინააღმდეგობის მოძრაობა შეექმნა და ჩაეგდო ძალაუფლება ხელში.
2003 წლის 15 ოქტომბრის საპრეზიდენტო არჩევნების შემდეგ, აზერბაიჯანის ცენტრალურმა საარჩევნო კომისიამ , ოფიციალურად გამოაცხადა, რომ ისა გამბარმა — უდიდესი ოპოზიციური ბლოკის, ლიდერმა, ხმების 14% მოაგროვა და მეორე ადგილი დაიკავა არჩევნებში.
მესამე ადგილი, 3,6%-ით, დაიკავა ლალე შევქეთმა, ეროვნული ერთიანობის მოძრაობის ლიდერმა, რომელიც პირველი ქალი-კანდიდატი გახდა აზერბაიჯანის საპრეზიდენტო არჩევნებში.
მიუხედავად ამისა, ეუთომ, ევროსაბჭომ, -მა და სხვა საერთაშორისო ორგანიზაციებმა, ასევე ადგილობრივმა დამოუკიდებელმა პოლიტიკურმა და არასამთავრობო ორგანიზაციებმა, შეშფოთება გამოთქვეს გაყალბების თაობაზე და არასრულყოფილი დათვლის პროცესის გამო.
ადრე, პარლამენტის 100 წევრს ირჩევდნენ ხუთი წლის ვადით, მაჟორიტარი საარჩევნო ოლქების მიხედვით და 25 წევრს პროპორციული წესით, მაგრამ ბოლო ჩატარებულ არჩევნებზე, ყველა 125 დეპუტატი აირჩიეს ერთმანდატიან საარჩევნო ოლქების მიხედვით.
დღეისთვის, პარლამენტის თავმჯდომარეა ოკტაი ასადოვი, ხოლო მისი პირველი მოადგილეა ზიაფეთ ასკაროვი და ვიცე-სპიკერებია: ბაჰარ მურადოვა და ვალეჰ ალასკაროვი.
ეროვნულმა საბჭომ, პრეზიდენტის უფლებამოსილება მიანიჭა საბჭოს ახალ სპიკერს ჰეიდარ ალიევს, რომელიც აზერბაიჯანის კომუნისტური პარტიის ყოფილი პირველი მდივანი და შემდეგ საბჭოთა კავშირის პოლიტბიუროს წევრი იყო, კგბ-სა თავმჯდომარე და საბჭოთა კავშირის ვიცე პრემიერ-მინისტრი .
ელჩიბეი, ოფიციალურად გადააყენეს 1993 წლის აგვისტოში ჩატარებული სახალხო რეფერენდუმის შემდეგ, ხოლო ოქტომბერში ალიევი აირჩიეს 5-წლიანი ვადით აზერბაიჯანის პრეზიდენტად, სიმბოლური ოპოზიციის თანხლებით.
დანარჩენი ადგილები, ნომინალურად დამოუკიდებელმა დეპუტატებმა დაიკავეს, რომლებიც, რეალურად მთავრობის მომხრეებს წარმოადგენდნენ, ასევე პარლამენტში შევიდნენ „რბილი ოპოზიციის“ წევრებიც.
აზერბაიჯანის უზენაესი სასამართლო ქვეყნის უმაღლესი სასამართლო ორგანოა, რომელიც ახორციელებს სამოქალაქო, სისხლის სამართლის და სხვა საქმეების განხილვას, აკონტროლებს საერთო და სპეციალიზებული სასამართლოებს.
აზერბაიჯანის საკონსტიტუციო სასამართლო — აზერბაიჯანის უმაღლესი კონსტიტუციური მართლმსაჯულების საკითხებში ორგანოა, მისი იურისდიქციაა აზერბაიჯანის კონსტიტუციის მიხედვით, ქვეყნის კანონმდებლობის რეგულირება და კონტროლი.
აზერბაიჯანის პოლიტიკა ხორციელდება ნახევრად საპრეზიდენტო რესპუბლიკის ფარგლებში, სადაც აზერბაიჯანის პრეზიდენტი სახელმწიფოს მეთაურია და აზერბაიჯანის პრემიერ-მინისტრი მთავრობის ხელმძღვანელია.
აზერბაიჯანი შემდეგი ორგანიზაციების წევრია: გაერო, ევროპის უშიშროებისა და თანამშრომლობის ორგანიზაცია , ნატოს პარტნიორობა მშვიდობისთვის, ევრო-ატლანტიკური პარტნიორობის საბჭო, ჯანდაცვის მსოფლიო ორგანიზაცია, ევროპის რეკონსტრუქციისა და განვითარების ბანკი, ევროპის საბჭო, ხელშეკრულება ჩვეულებრივი შეიარაღებული ძალების შესახებ ევროპაში, დემოკრატიათა თანამეგობრობა, საერთაშორისო სავალუტო ფონდი და მსოფლიო ბანკი.
ოპოზიციის ლიდერებმა გამოაცხადეს დაბალი აქტივობის მიზეზი, რომელიც დაკავშირებული იყო ცესკოსთან, რომელმაც მათი პარტიის წევრების კანდიდატურები არჩევნებიდან მოხსნა და შესაბამისად, მოსახლეობამ დაკარგა ინტერესი, როდესაც მათი ფავორიტი კანდიტარუბე არჩევნებიდა მოხსნეს.
რამდენიმე დამოუკიდებელი ადგილობრივი და საერთაშორისო ორგანიზაციამ, რომელიც აკვირდებოდნენ და მონიტორინგს უწევდნენ საარჩევნო პროცესს, პირდაპირ ან არაპირდაპირ, 15 ოქტომბრის არჩევნებში გამარჯვებულად ისა გამბარი გამოაცხადეს.
საერთაშორისო ორგანიზაციების სხვა მოსაზრების თანახმად, რეალურად მეორე ტური უნდა გამართული იყო ორ ოპოზიციურ კანდიდატს — ისა გამბარსა და ლალე შევქეთს შორის.
აშშ-მ გამოაცხადა, რომ არჩევნები „არ აკმაყოფილებს საერთაშორისო სტანდარტებს“, ხოლო ევროპის უშიშროებისა და თანამშრომლობის ორგანიზაციამ , ევროკავშირმა და ევროსაბჭომ ხაზი გაუსვეს წინსვლას, მაგრამ აღნიშნეს, რომ „არჩევნებმა, არ გაუმჯობესა ქვეყნის დემოკრატიული განვითარება“.
თუმცა ოპოზიციური პარტიები, რომლებიც მმართველი ახალი აზერბაიჯანის მოწინააღმდეგე პარტიებია, ქვეყანაში დაშვებულია, მაგრამ, რეალური შანსი მათი ხელისუფლებაში მოსვლის, ნულს უტოლდება.
გიზგიზა“ ჭიქურებით დაფარული მონოქრომები - მინის პერიოდში შექმნილი წითელი ჭიქური. ჭიქური ერთ ნივთზე წითელი ფერის სხვადასხვა ვარიაციას იძლეოდა - მოიისფრო წითლიდან მოვერცხლისფრო ან მონაცრისფრო წითლამდე. ამგვარ ჭიქურებს ევროპაში „გიზგიზა“ ჭიქურებს უწოდებდნენ. დიდი პოპულარობით სარგებლობდა კაშკაშა წითელი ჭიქურით დაფარული მონოქრომული ფაიფურიც, რომელიც “ხარის სისხლის” სახელით იყო ცნობილი.
სუნის პერიოდის მონოქრომებიდან გამოირჩეოდა ღია ცისფერი, განსაკუთრებით ფასობდა ბაცი მწვანე, ნეფრიტისფერი ფაიფური, რომელიც რელიეფური ან გრავირებული ორნამენტით, საკმაოდ მძიმე წონითა და მონაცრისფრო-მოყავისფრო კეცით ხასიათდება.
სელადონები გამძლეობისა და მაღალი მხატვრული ღირსებების გამო პოპულარული იყო როგორც ჩინეთში, ისე მის ფარგლებს გარეთ, კერძოდ, ევროპასა და ახლო აღმოსავლეთის ქვეყნებში.
სუნის პერიოდის ფაიფური, განსაკუთრებით კი სელადონები, ხშირად პატარა, მსუბუქი ბზარებით არის დაფარული, თუმცა ესეც დეკორირების ხერხია, რომელსაც „კრაკლეს“ ან „ცეკს“ უწოდებენ.
მათი ფორმა, ორნამენტი, დამზადების ტექნიკა ტრადიციულია, რაც სელადონების ზუსტ დათარიღებას აძნელებს (სელადონებს ამზადებდნენ, როგორც სუნის, ისე მინისა და ცინის ხანაშიც).
ფორმის მიხედვით მინის ხანის სელადონები საკმაოდ მრავალფეროვანია: სასაკმევლეები, თასები, ლარნაკები, თეფშები, მაგრამ ყველაზე ხშირად სელადონისგან ლანგრებს ამზადებდნენ.
ჯანაშიას სახელობის მუზეუმის ფაიფურის ფონდში წარმოდგენილ მონოქრომული ჭურჭლის სახეობათა შორის განსაკუთრებულ ინტერესს იწვევს სელადონის ორი ნივთი: თეფში და ლანგარი.