polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ჰქონდა კარგი იუმორის გრძნობა და კარგად მღეროდა — ფლობდა სასიამოვნო ბარიტონს, რის გამოც, როგორც თეატრში, ისე — კინოში მისთვის საგანგებოდ იგონებდნენ სამღერ ეპიზოდებს.
მისი რეჟისორობით გადაღებულია ფილმები: „ახალგაზრდობა იმარჯვებს“ , „ნამდვილი კავკასიელი“ , „დამკვრელი“ ; განასახიერა სტალინის სახე სხვადასხვა კინოსტუდიის ფილმებში: „დიადი განთიადი“ , „ცარიცინის დაცვა“ , „ფიცი“ , „ბერლინის დაცემა“ .
დამოკიდებულება გელოვანის მიმართ სტალინის გარდაცვალებისთანავე მკვეთრად შეიცვალა უარყოფითისაკენ — ნეშტთან საპატიო ყარაულში მდგომი მსახიობი დარბაზიდან გააძევეს და ამით ირიბად მიანიშნეს, რომ მისი კარიერა დასრულებული იყო.
იგი ალკოჰოლს მიეძალა, ხანგამოშვებით რეკავდა და სტალინის ხმით იმუქრებოდა, ან უმისამართოდ დაეხეტებოდა, რის გამოც იგი ფსიქიკურად დაავადებულად შერაცხეს.
გელოვანმა რამდენჯერმე ბოროტადაც ისარგებლა თავისი პოპულარობით და როლით, რის გამოც თვით სტალინის რისხვა დაიმსახურა, თუმცა, მონანიების შემდეგ მსახიობი შეიწყალეს და მან კიდევ რამდენიმე ფილმში შეასრულა სტალინის როლი, მის გარდაცვალებამდე.
გიორგი დანელიას მიხედვით, თავად მსახიობს სტალინი ერთადერთხელ ჰყავს ნანახი და სწორედ ამ შეხვედრის შემდეგ მას აღარ მიეცა შესაძლებლობა როლი კვლავ ეთამაშა.
1913 წელს ოქტომბერში ეკრანებზე გამოვიდა მისი სცენარითა და მონაწილეობით შექმნილი ფილმი „ღუნიბის აღება“ რომელიც გადაიღეს კინომრეწველებმა ტალდიკინმა და დრაკნოვმა.
ესაძემ ფირზე აღბეჭდა ისეთი მნიშვნელოვანი პოლიტიკური მოვლენა ქართველი ხალხის ცხოვრებაში როგორიც იყო ბათუმის სამშვიდობო კონფერენცია 1921 წელს.
1921 წლის 10 აგვისტოდან ხელმძღვანელობს სახელმწიფო საარქივო სამმართველოს სამხედრო სექციას, ხოლო 1923 წლიდან გარდაცვალებამდე სათავეში ედგა სამხედრო-საისტორიო არქივს.
შემდეგ მეცნიერმა შექმნა ფუნდამენტური ნაშრომები კავკასიის ისტორიის საკითხებზე: „ისტორიული წერილები კავკასიის მმართველობის შესახებ“, „ღუნიბის აღება და შამილის დატყვევება“, „ისტორიული ნარკვევი კავკასიის ომების შესახებ ჩაჩნეთსა და დაღესტანში“, „დასავლეთ კავკასიის დამორჩილება და კავკასიის ომების დასასრული“.
საშუალო განათლება მიიღო სიმბირსკის კადეტთა კორპუსში, ხოლო უმაღლესი კონსტანტინოვსკის საარტილერიო სასწავლებელში, რომელიც დაამთავრა 1888 წელს ოფიცრის ჩინით.
მან ტოლსტოის „ჰაჯი მურატზე“ მუშაობისას გაუგზავნა თავისი ხელით ამონაწერი საარქივო მასალა, რისთვისაც მიიღო მწერლის ავტოგრაფიანი თხზულებათა კრებული.
სიმონ სპირიდონის ძე ესაძე (დ. 4 თებერვალი, 1868, რუსეთი — გ. 15 თებერვალი, 1927, თბილისი) — ქართველი სამხედრო ისტორიკოსი, პოლკოვნიკი, კავკასიის ომების მკვლევარი, კავკასიისმცოდნე.
1914 წელს გაიწვიეს რუსეთის საიმპერატორო არმიაში, სადაც მუშაობდა 141-ე სამხედრო-საველე-სანიტარული მატარებლის ჯერ უმცროს, ხოლო შემდეგ უფროს ექიმად.
1918 წელს, დემობილიზაციის შემდეგ ისევ დაბრუნდა თავის კლინიკაში და იმავე წელს გადავიდა პეტროგრადის სამედიცინო ინსტიტუტის ქირურგიის კათედრაზე, სადაც 1921 წ.
დიდი წვლილი მიუძღვის ლენინგრადის სასწრაფო დახმარების სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტის დაარსებაში, იყო მისი სამეცნიერო ხელმძღვანელი სიცოცხლის ბოლომდე.
იუსტინე ივლიანეს ძე ჯანელიძე , 1883, სამტრედია — გ. 14 იანვარი, 1950, ლენინგრადი) — ქართველი ქირურგი, სსრკ მედიცინის მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოსი , რუსეთის მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწე , სამედიცინო სამსახურის გენერალ ლეიტენანტი, სოციალისტური შრომის გმირი .
1958 წელს რუსულ ენაზე გამოაქყვენა მონოგრაფია კონსტანტინე ლორთქიფანიძის შემოქმედებაზე, 1972 წელს „ლიტერატურული წერილები“, 1974 წელს „ლიტერატურული შენიშვნები“ რუსულ ენაზე, 1976 წელს „ლიტერატურული ნაფიქრები“.
თავიდან კუკმა საზოგადოების კუნძულები დაარქვა მხოლოდ ქარსქვედა კუნძულებს, ლონდონის სამეფო საზოგადოების პატივსაცემად, რომელიც აფინანსებდა ექსპედიციას.
1788 წლიდან 1880 წლამდე კუნძულებზე არსებობდა პოლინეზიური სახელმწიფო ტაიტის სამეფო, რომელიც შემდეგში გახდა საფრანგეთის პროტექტორატი, ხოლო 1880 წლის შემდეგ — საფრანგეთის კოლონია.
პირველი ევროპელი, რომელმაც დაინახა საზოგადოების კუნძულები, იყო ჰოლანდიელი ზღვაოსანი იაკობ როგევენი, რომელმაც 1722 წლის 6 ივნისს გაცურა ბორა-ბორას და მაუპიტის გვერდით.
რასუხერინა დედოფალი-მეწყვილის რანგში მხოლოდ ორი წლის განმავლობაში იყო, სანამ მისი ქმრის, რადამა -ის პოლიტიკურმა გადაწყვეტილებებმა მინისტრებს მეფის წინააღმდეგ ამბოხების მოწყობისაკენ არ უბიძგეს, რის შედეგადაც, როგორც ყველას სჯეროდა, რადამა მოკლეს.
1960 წელს ჩატრებული კვლევა ცხადყოფს, რომ მეფე გადაურჩა მკვლელობის მცდელობას და საკმაოდ დიდი ხნის განმავლობაში ცხოვრობდა როგორც ჩვეულებრივი მოქალაქე დედაქალაქის გარეთ, თუმცა ჭორები ამასთან დაკავშირებით, იმ დროს დადასტურებული არ ყოფილა და სასამართლოც იზიარებდა იმ აზრს, რომ რადამა გარდაიცვალა.
1863 წელს, მეფის მკვდრად გამოცხადებისთანავე, ამბოხებაში მონაწილე ხელისუფლების წარმომადგენლებმა, რომელთაც ძმები, რაინივონინაჰიტრინიონი და რაინილაიარივონი მეთაურობდნენ, ტახტზე ასასვლელად რაბოდო მოიწვიეს იმ პირობით, რომ მას უნდა გაეფორმებინა ხელშეკრულება, რომლის თანახმადაც შეიქმნებოდა კონსტიტუციური მონარქიის პირობები და რეალური ძალაუფლება პრემიერ-მინისტრს გადაეცემოდა.
ახალგაზრდობაში დაქორწინდა რაჰაროლაჰიზე, წარმატებულ სახელმწიფო მოღვაწეზე, რომელსაც სხვადასხვა დროს სამეფო კარზე მნიშვნელოვანი თანამდებობები ეკავა.
რეალური ძალაუფლება სამეფოზე რასუხერინას მმართველობის დასაწყისში პრემიერ-მინისტრსა და რადამა -ის წინააღმდეგ ამბოხების მოწყობის წამქეზებელს, რაინივონინაჰიტრინიონს ჰქონდა.
მისი თითქმის დესპოტური ძალაუფლება მალე მიუღებელი გახდა დედოფლისათვის, ამიტომ გამეფებიდან ერთი წლის შემდეგ რასუხერინამ რაინივონინაჰიტრინიონი გადააყენა და მის მაგივრად პრემიერ-მინისტრად მისი უმცროსი ძმა, რაინილაიარივონი დანიშნა, რომელთანაც თავის მხრივ პოლიტიკური ქორწინება გააფორმა.
20-30-იან წლებში აქტიურად მონაწილეობდა ეროვნული კულტურისა და ხელოვნების პრობლემებთან დაკავშირებით გამართულ დისკუსიებში, იღწვოდა ქართული მწერლობის ორგანიზაციული ერთიანობისათვის, უპირისპირდებოდა „რაპპულ“ შეხედულებებს.
ამ მხრივ საინტერესოა 1927-1932 წლებში გამოქვეყნებული წერილები და სტატიები: „ხელოვნება და ოქტომბერი“, „არიფიონი“, „ახალი დრამატურგიისათვის“, „თანამგზავრობის პრობლემა“, „ლიტერატურა და პოლიტიკა“, „კლასიკოსები და თანამედროვეობა“ და სხვა.
1932-1937 წლებში იყო საქართველოს მწერალთა კავშირის პასუხისმგებელი მდივანი, კინოსტუდიის სასცენო განყოფილების მთავარი რედაქტორი , საქართველოს ლიტფონდის დირექტორი , გამომცემლობა ზარია ვოსტოკას მთავარი რედაქტორის მოადგილე , საქართველოს მწერალთა კავშირის გამგეობის მდივანი , რუსთაველის სახელობის ქართული ლიტერატურის ისტორიის ინსტიტუტის საბჭოთა ლიტერატურის განყოფილების ხელმძღვანელი .
ბესარიონ ჟღენტის მრავალრიცხოვანი ლიტერატურულ-კრიტიკული და სამეცნიერო გამოკვლევებიდან აღსანიშნავია თანამედროვე ქართული ლიტერატურის პრობლემებისადმი მიძღვნილი ნაშრომები, მონოგრაფიები ე.
ბესარიონ დავითის ძე ჟღენტი (დ. 1 ივლისი, 1903, სოფ. ქვაციხე, ახლანდელი ჭიათურის მუნიციპალიტეტი — გ. 18 ოქტომბერი, 1976, თბილისი) — ქართველი კრიტიკოსი, ლიტერატურათმცოდნე, ფილოლოგიურ მეცნიერებათა დოქტორი.
ნეო-ფუტურიზმი ხელახლა აღზევდა 2007 წელს, ნეო-ფუტურისტული ქალაქ მანიფესტის გავრცელების შემდეგ, რომელიც შესული იყო -სთვის წარდგენილ კანდიდატურაში, რომელიც დაწერა ნოვატორულმა დიზაინერმა ვიტო დი ბარიმ, წარსული იუნესკოს დირექტორთა საბჭოს აღმასრულებელმა წევრმა, რომ შემოეხაზა ხედვა ქალაქ მილანისთვის საყოველთაო 2015-თვის.
დი ბარიმ განსაზღვრა თავისი ნეო-ფუტურისტული ხედვა როგორც „ხელოვნების ურთიერთ-გამდიდრება, მოწინავე ტექნოლოგიებით და ეთიკური ღირებულებებით შევქმნით გაცილებით უკეთეს ცხოვრების ხარისხს“.
მან მიუთითა -ის მდგრადი განვითარების თეორიას და ასევე თქვა რომ სახელი, ნეო-ფუტურიზმი, იყო შთაგონებული გაერთიანებულ ერთა მოხსენებით „ჩვენი საერთო მომავალი“.
ფილდმა დაწერა რომ თანამედროვე ნეო-ფუტურისტულ ესთეტიკაში მექანიზმი გარდაიქმნება შემოქმედებითი პროცესის განუყრელ ელემენტად და იწვევს არტისტული სახის უკიდურესობას, რაც იქნებოდა შეუძლებელი წინა კომპიუტერული ტექნოლოგიებით.
რეინერ ბანამის განმარტება თუ რა არის „ “ ასეთია, „ეს არის არქიტექტურა რომელიც ტექნიკურად ძლევს ყველა წინამორბედ არქიტექტურას და ეუფლება გამომხატველობით ფორმას“, ბანამი ასევე წერს ნეო-ფუტურიზმზე „ფორმა არ უნდა მიყვებოდეს ფუნქციას არყოფნამდე“.
სწრაფი ინდუსტრიალიზაციის აზრმა, რომელიც მეორე მსოფლიო ომის შემდგომია, წამოიღო აზროვნების სრულიად ახალი ნაკადი ცხოვრებაში, ხელოვნებასა და არქიტექტურაში და ამან მიგვიყვანა ჯერ პოსტ-მოდერნიზმთან, შემდეგ ნეომოდერნიზმთან და საბოლოოდ ჩამოყალიბდა ნეო-ფუტურიზმი.
ნეო-ფუტურისტულ ქალაქმშენებლებს, არქიტექტორებს, დიზაინერებს და არტისტებს სჯერათ რომ ქალაქები გარეთ უშვებენ ემოციებს გარკვეული ფაქტორებით, რომლებიცაა ეკოლოგიური განვითარება, ეთიკური ღირებულებები და ახალი მატერიალები.
ნეო-ფუტურისტები არიან, ფრანგი არქიტექტორი დენის ლამინგი, ამერიკელი არტისტები ერინ სპარლერი, მარლოუ როდეილი, -, ლორი მესონი, პანაიოტის ტერზისი და მიგელ ოვეილი.
ფრანგი დიზაინერი პატრიკ ჟუენი, ბრიტანელი არტისტი ოლივია პიკი, იაპონელი დიზაინერი იუიმა ნაკაზატო, შვედი არტისტი საიმონ შტალენჰაგი და ბერძენი არტისტი ჩარის ტსევისი.
ასეთი არქიტექტორები არიან ბაქმინისტერ ფულერი, ნორმან ფოსტერი, კენზო ტანგი, რენზო პიანო, რიჩარდ როჯერსი, ფრეი ოტო და სანტიაგო კალატრავა.
ნეო-ფუტურისტული არქიტექტურისა და ხელოვნების ხელახლა აღზევდა 21-ე საუკუნის არქიტექტორების, ზაჰა ჰადიდისა და სანტიაგო კალატრავას, დამსახურებაა და ასევე მისი იდეის ავტორის, ვიტო დი ბარის.
წლინახევრიანი უქმობის შემდეგ, რაც ტრავმით იყო გამოწვეული, საბრძოლო მიმართულება -1 -ის ყოფილი ჩემპიონი გურამ გუგენიშვილი რინგს დაუბრუნდა და პირველი გამარჯვებაც იზეიმა.
მომდევნო წლის იანვარში მას იაპონიაში კიდევ ერთი ორთაბრძოლა ელოდა, რის შემდეგაც -1 -ის ბრძოლებს უნდა დაბრუნებოდა, მაგრამ 9 ნოემბერს გუგენიშვილი ავტოკატასტროფაში დაიღუპა.
მომდევნო სამი წლის განმავლობაში მოახერხა საქართველოს ეროვნული ჩემპიონატის მოგება და ასევე გახდა სპორტის ოსტატი, თუმცა, სერიოზული დაზიანების გამო იძულებული გახდა დაესრულებინა მოჭიდავის კარიერა.
1956 წელს მუშაობა დაიწყო საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის გეოფიზიკის ინსტიტუტში, 1958 წელს — პეტრე მელიქიშვილის სახელობის ფიზიკური და ორგანული ქიმიის ინსტიტუტში, სადაც გაიარა გზა უფროსი მეცნიერი თანამშრომლიდან ინსტიტუტის დირექტორის თანამდებობამდე.
განსაკუთრებით აღსანიშნავია მისი ნაშრომები, რომლებიც ეხება ბუნებრივი და სინთზური ცეოლითების დაყოფითი თვისებების კვლევას, ახალი ტიპის მყარი სარჩულების, პოლიმერული და თხელფენოვანი სორბენტების, თხევადი კრისტალების სინთეზსა და შესწავლას და სხვა.
იგი ღამეებს ათენებს და წიგნების კითხვის საშუალებით ცდილობს, რომ საკუთარი შემოქმედებითი უნარი კიდევ უფრო დახვეწოს, მსოფლმხედვლობა განივითაროს და თავის შემოქმედებაში წარმოაჩინოს.
ახალგაზრდა სტუდენტი, ბურჟუაზიული წრის წარმომადგენელი, რომელიც მოიხიბლება მარტინ იდენით, როდესაც მას ასწავლის ინგლისურ ენას, მიუხედავად იმისა, რომ მარტინი მუშათა კლასის წარმომადგენელია.
მათ უყვარდებათ ერთმანეთი, მაგრამ დაქორწინება არ შეუძლიათ იქამდე, სანამ მარტინი არ აჩვენებს რუთის მშობლებს, რომ აქვს ფული და სოციალური სტატუსი.
ყოფილი მეზღვაური მუშათა კლასიდან, რომელსაც უყვარდება ახალგაზრდა, ბურჟუაზიული წრის წარმომადგენელი რუთი და იწყებს სწავლას, რათა გახდეს მწერალი და სურს დაქორწინდეს მასზე.
თაყაიშვილი კოტე მარჯანიშვილმა მიიწვია რუსთაველის თეატრში მსახიობად, სადაც შეასრულა რამდენიმე საინტერესო როლი მათ შორის პოლონიუსი „ჰამლეტში“, რუსი ჩინოვნიკი ზ.
ალექსანდრე ალექსანდრე ძე თაყაიშვილი (დ. 29 სექტემბერი, 1895, დაბა აღბულაღი, ახლანდელი თეთრიწყაროს მუნიციპალიტეტი — გ. 30 ოქტომბერი, 1958, თბილისი) — ქართველი რეჟისორი და მსახიობი, თბილისის მოზარდ მაყურებელთა ქართული თეატრის დამაარსებელი, საქართველოს სსრ სახალხო არტისტი .
1914 წელს დაამთავრა თბილისის პირველი გიმნაზია და შევიდა კიევის უნივერსიტეტის იურიდიულ ფაკულტეტზე, ერთი წლის შემდეგ სწავლა განაგრძო მოსკოვის უნივერსიტეტში.
ამის შემდეგ ახალგაზრდა ხელოვანი მიიწვიეს თბილისის ზაქარია ფალიაშვილის სახელობის ოპერისა და ბალეტის სახელმწიფო თეატრში, სადაც ერთხანს მთავარი დირიჟორიც იყო.
ფალიაშვილმა ნაყოფიერი, შემოქმედებითი მოღვაწეობა საქართველოს სიმფონიურ ორკესტრთან, რომლის გასტროლებს დიდი წარმატება ხვდა წილად მოსკოვში, ლელნინგრადში, კიევში და სსრ კავშირის სხვა ქალაქებში.
ფალიაშვილმა, როგორც შესანიშნავმა დირიჟორმა, ბუნებრივი ნიჭით დაჯილდოვებულმა ხელოვანმა, მსოფლიო მუსიკალური კლასიკის ორიგინალურმა ინტერპრეტატორმა ამერიკის შეერთებულ შტატებში, ინგლისში, საფრანგეთში, უნგრეთში, პოლონეთში, ეგვიპტეში გასტროლების დროს.
ფალიაშვილი ეწეოდა პედაგოგიურ მოღვაწეობასაც, მისი აღზრდილები არიან ცნობილი დირიჟორები: თენგიზ სანაია, გივი მუნჯიშვილი, ავთანდილ მამაცაშვილი.
ერთხანს იყო თბილისის პირველი მუსიკალური სკოლის პედაგოგი, შემდეგ, 1944 წლიდან თბილისის კონსერვატორიის დოცენტი, პროფესორი და ბოლოს საგუნდო-სადირიჟორო კათედრის გამგე.
მამა — ლევან ფალიაშვილი იყო კომპოზიტორი, მუსიკათმცოდნე, კონსერვატორიის პროფესორი, ბიძები: ზაქარია ფალიაშვილი — ქართული საოპერო ხელოვნების ფუძემდებელი, ივანე ფალიაშვილი — გამოჩენილი დირიჟორი, პიანისტი და ორღანისტი.
მათ შორის აღსანიშნავია: სპეციალისტთა საცხოვრებელი სახლები საბურტალოზე, ავტოქარხნის მუშათა საცხოვრებელი რაიონი ქუთაისში, შამპანკომბინატის ნაგებობათა კომპლექსი თბილისში, ადმინისტრაციული სახლი ცხინვალში, თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის მეორე კორპუსი, სამედიცინო ინსტიტუტის და საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის მეორე კორპუსი, სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტი გორში, ლ.
საშუალო განათლება მშობლიურ ქალაქში მიიღო და შევიდა პეტერბურგის უნივერსიტეტის ფიზიკა-მათემატიკის ფაკულტეტზე, მაგრამ პირველი მსოფლიო ომის გამო ვერ დაამთავრა — 1916 წელს არმიაში გაიწვიეს.
მიხეილ კალისტრატეს ძე შავიშვილი (დ. 2 სექტემბერი, 1894, ოზურგეთი — გ. 5 ოქტომბერი, 1958, თბილისი) — ქართველი არქიტექტორი, საქართველოს ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე , სსრ კავშირის მშენებლობისა და არქიტექტურის აკადემიის წევრ-კორესპონდენტი.
1931 წელს ახალგაზრდა, ნიჭიერი ხელოვანი მიიწვიეს საქართველოს პოლიტექნიკურ ინსტიტუტში, სადაც კითხულობდა სპეცკურსებს, ხოლო 1951-1955 წლებში განაგებდა არქიტექტურის კათედრას.
1993 წლიდან იყო ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ისტორიისა და ეთნოლოგიის ინსტიტუტის კავკასიის ეთნოლოგიის განყოფილების გამგე, ამავე ინსტიტუტში 2006 წლიდან ხელმძღვანელობს კავკასიის ეთნოლოგიის განყოფილებას; პედაგოგიურ საქმიანობას ეწეოდა ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტში; 2006 წლიდან არის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის პროფესორი, ხელმძღვანელობს ჰუმანიტარულ მეცნიერებათა ფაკულტეტის ეთნოლოგიის სასწავლო-სამეცნიერო ინსტიტუტს.
დაიცვა საკანდიდატო დისერტაცია „აღმოსავლეთ საქართველოს მთის მოსახლეობის მიგრაციის კულტურულ-ისტორიული საკითხები “, 1993 წლის 27 აპრილს — სადოქტორო დისერტაცია „საქართველოს მთის მოსახლეობის ეთნოისტორიული პროცესები“.
იაკინთე ბარნაბას ძე ლისაშვილი (ნამდვილი გვარი ხომერიკი; დ. 19 სექტემბერი, 1897, ზედუბანი, ოზურგეთის მაზრა — გ. 1 მარტი, 1972, თბილისი) — ქართველი მწერალი, დრამატურგი.
შენგელიამ მუშაობა დაიწყო ჰიდროენერგეტიკის საპროექტო ინსტიტუტის თბილისის ფილიალში ჯერ უფროს ინჟინრად, შემდეგ ჰესების დაპროექტების ბიუროს მთავარ ინჟინრად.
ამ ინსტიტუტში იგი აგრძელებს მოღვაწეობას მას შემდეგაც, როცა ის გადაიყვანეს საქართველოს კომისართა საბჭოს საგეგმო კომისიაში ენერგეტიკის განყოფილების უფროსად.
პარალელურად იგი სამეცნიერო-პედაგოგიურ მუშაობას ეწეოდა საქართველოს პოლიტექნიკურ ინსტიტუტში , აქვეყნებდა ნაშრომებს საქართველოსა და ამიერკავკასიაში ჰიდროენერგეტიკის განვითარების საკითხებზე.
პროგრამა მიზნად ისახავს ახალგაზრდებში ჯანსაღი ცხოვრების წესის დამკვიდრებას, პატრიოტული სულისკვეთების ამაღლებას, არაფორმალური განათლების ხელშეწყობასა და ახალგაზრდობის სფეროში საერთაშორისო თანამშრომლობის გაღრმავებას.
პატრიოტის“ ფარგლებში საქართველოს მასშტაბით (ლაგოდეხი, ბაზალეთი, წყალტუბო, ბაკურიანი, ვარციხე, ხელვაჩაური, სქური, საგარეჯო, განმუხური, ყვავილნარი, კოდორი, შაორი, ანაკლია) შეიქმნა საზაფხულო ბანაკები, სადაც ახალგაზრდებს საშუალება ჰქონდათ გაეცნოთ თანატოლები სხვა რეგიონებიდან, გამოევლინათ საკუთარი ინტელექტუალური, შემოქმედებითი და ფიზიკური შესაძლებლობები.
განრიგში შედის სამჯერადი კვება, სხვადასხვა სპორტული და გასართობი, კულტურულ-შემეცნებითი ღონისძიებები, ტრეინინგ-სემინარები აქტუალურ თემაზე, ლაშქრობები და ექსკურსიები ისტორიულ და კულტურული ძეგლების დასათვალიერებლად.
პატრიოტთა ბანაკი, ასევე საერთაშორისო ახალგაზრდული ბანაკი „პატრიოტი“ — ქართული საზაფხულო ბანაკი მოზარდებისთვის, რომელიც ფინანსდება სახელმწიფოს მიერ.
პატრიოტში“ მონაწილეობენ 15-დან 23 წლამდე წარჩინებული და სოციალურად დაუცველი მოსწავლე-ახალგაზრდები საქართველოს რეგიონებიდან და საზღვარგარეთ მცხოვრები ქართული სათვისტომოებიდან.
საუკუნეების განმავლობაში სუმელას მონასტერი ითვლებოდა არა მარტო ბერძნების, არამედ ქრისტიანული სამყაროს წმინდა ადგილად, თუმცა თურქეთის ხელისუფლება მეტად მტრულად შეხვდა მართლმადიდებელ მომლოცველებს.
2009 წლის 22 ნოემბერს მოსკოვში ერთმანეთს შეხვდნენ თურქეთის სახალხო კრების თავმჯდომარე მეჰმედ ალი-შაჰინი და რუსეთის დუმის დეპუტატი, პარლამენტთაშორისი კომისიის კოორდინატორი ივან სავიდი .
შეხვედრაზე განიხილეს მომლოცველთა პრობლემები, მათ შორის 2009 წლის 15 აგვისტოს ტრაპიზონის აეროპორტში მომხდარი ინციდენტი, როდესაც მართლმადიდებელ მღვდელს გახადეს ანაფორა და აჰყარეს ჯვარი, თითქოსდა ხელისუფლების ბრძანების მიხედვით.
მას შემდეგ, რაც საბერძნეთმა და თურქეთმა ლოზანის კონფერენციის დებულებების თანახმად მოახდინეს მოსახლეობის გაცვლა, სუმელადან ბერძნები გადასახლდნენ, რამაც გამოიწვია სამონასტრო ცხოვრების შეწყვეტა.
მონასტრის რელიქვიები, მათ შორის სასწაულმოქმედი ღვთისმშობლის ხატი დაკარგვას გადაარჩინეს პონტოელმა ბერძნებმა, ხოლო მოგვიანებით, 1930 წელს გადააბრძანეს საბერძნეთში და დააბრძანეს მაკედონიის ქალაქ ვერიაში.
2010 წელს თურქეთის კულტურის სამინისტრომ კონსტანტინოპოლის პატრიარქის ბართლომე -ის თხოვნის საფუძველზე ნება დართო მონასტერში აღედგინათ 1922 წელს შეწყვეტილი ღვთისმსახურება.
ბიზანტიის მმართველობის ეპოქაში მონასტერი სარგებლობდა რამდენიმე იმპერატორების კეთილგანწყობით, ხოლო ტრაპიზონის იმპერიის პერიოდში იყო საკმაოდ მდიდარი და გავლენიანი ადგილი.
მონასტრის დამაარსებლად ითვლება ათენელი მღვდელი ბარნაბე , ხოლო საუკუნეში, არაბების დამანგრეველი თავდასხმის შედეგად დანგრეული მონასტერი აღუდგენია წმინდა სოფრონს.
მანვე შექმნა პლასტიკური ანატომიის კათედრა სამხატვრო აკადემიაში , შინაურ ცხოველთა ანატომიის კათედრა ზოოვეტერინალურ ინსტიტუტში , ანატომიის კათერდა ფიზკულტურის ინსტიტუტში.
ალექსანდრე ნათიშვილი — ქართველი ექიმი და პედაგოგი, მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი, საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოსი , საქართველოს მეცნიერებათა დამსახურებული მოღვაწე , ლენინის, საპატიო ნიშნის და შრომის წითელი დროშის ორდენის კავალერი.
2012-2013 წლების სეზონში მან 48 ოფიციალურ მატჩში მიიღო მონაწილეობა რაფაელ ბენიტესის ხელმძღვანელობით, მათ შორის რვა მატჩი ჩაატარა ევროპის ლიგაზე, რომელიც ტრიუმფით დაასრულა ლონდონურმა კლუბმა.
ფინალში, რომელიც ამსტერდამში გაიმართა, პორტუგალიურ „ბენფიკასთან“ მატჩში ასპილიკუეტას მიერ ხელით თამაშის გამო დაინიშნა პენალტი, რომელიც ოსკარ კარდოსომ გაიტანა და ანგარიში გათანაბრდა.
ასპილიკუეტამ პირველი ოფიციალური გოლი „ჩელსის“ მაისურით გაიტანა 2013 წლის 29 ოქტომბერს, ლონდონის „არსენალთან“ 2-0 მოგებულ მატჩში, ლიგის თასის მეოთხე რაუნდში.
“ მისი დებიუტი შედგა ხუთი დღის შემდეგ, დოჰაში, ყატარის ეროვნულ ნაკრებთან 3-1 მოგებულ მატჩში, სადაც 90 წუთი ითამაშა; მატჩის შემდეგ განაცხადა, რომ მისი ოცნება იყო ეროვნულ ნაკრებში თამაში.
2010 წლის 21 ივნისს, ფრანგულმა კლუბმა „მარსელმა“ განაცხადა, რომ შეთანხმდა „ოსასუნასთან“ ასპილიკუეტას ტრანსფერზე 7 მილიონი ევროს სანაცვლოდ.
ერთი კვირის შემდეგ ნავარელებმა განაცხადეს, რომ ტრანსფერის საფასური შესაძლოა გაზრდილიყო 9,5 მილიონ ევრომდე, ასპილიკუეტას ჩატარებული მატჩების რაოდენობის მიხედვით.
მიუხედავად იმისა, რომ ასპილიკუეტა ლოიალურად იყო განწყობილი „მარსელის“ მიმართ, ის დატოვებდა კლუბს, რადგან სურდა „მარსელისთვის ფინანსური მდგომარეობის გაუმჯობესება“.
2014-2015 წლების სეზონის დაწყებამდე კლუბიდან გაათავისუფლეს კოული და გადაიხადეს 15,8 მილიონი ფუნტი სტერლინგი ფილიპე ლუისის სანაცვლოდ, მაგრამ ასპილიკუეტამ დაიწყო სეზონი, ძირითადი შემადგენლობის მარცხენა მცველის პოზიციაზე.
ასპილიკუეტა შეიყვანეს ბრაზილიაში გასამართი 2013 წლის კოფედერაციის თასის სანაკრებო განაცხაში: მან სასტარტოში დაიწყო ჯგუფური ეტაპის მეორე მატჩში ტაიტის ნაკრებთან მატჩში, რომელიც ესპანეთმა მოიგო 10-0, რომელიც იყო რეკორდული ანგარიში ამ ტურნირზე და შეცვალა ალვარო არბელოა შესვენებაზე ფინალში, ბრაზილიასთან 0-3 წაგებულ მატჩში
პრემიერ ლიგაში პირველი მატჩი ჩაატარა ერთი კვირის შემდეგ, როდესაც შეცვლაზე შევიდა მოედანზე ბრანისლავ ივანოვიჩის ნაცვლად „ნორვიჩ სიტისთან“ 4-1 მოგებულ მატჩში, სტემფორდ ბრიჯზე.
მისმა თანაგუნდელმა და თანამემამულე ფეხბურთელმა ხუან მატამ განაცხადა: „ის არის ძლიერ მარჯვენა მცველი, რომელსაც შეუძლია ტემპში თამაში, ამგვარად, მე ვთვლი, რომ ის არის უკვე სრულყოფილი ფეხბურთელი.
ასპილიკუეტა გამოძახებული იყო ესპანეთის 23 წლამდელთან ნაკრებში 2012 წლის ზაფხულის ოლიმპიური თამაშებისთვის მას შემდეგ, რაც ვერ მოხვდა 2012 წლის ევროპის ჩემპიონატის განაცხადში.
2007-2008 წლების სეზონში, მიუხედავად ტრავმებისა, ასპილიკუეტა გახდა ძირითადი შემადგენლობის ფეხბურთელი 18 წლის ასაკში, რომელმაც შემდეგ შეიცვალა პოზიცია და გახდა მცველი.
ესპანეთის ლა ლიგის კლუბ „ოსასუნაში“ გატარებული სამი სეზონის შემდეგ, სადაც მან დაიწყო საფეხბურთო კარიერა, გადავიდა საფრანგეთის ლიგა 1-ის კლუბ „მარსელში“, სადაც მოიგო 4 ტიტული.
2010 წლის 11 მაისს, 20 წლის ასპილიკუეტა ესპანეთის ეროვნული ნაკრების მწვრთნელმა, ვისენტე დელ ბოსკემ შეიყვანა 2010 წლის მსოფლიო ჩემპიონატის გაფართოებულ, 30-კაციან განაცხადში.
2010 წლის 27 ნოემბერს, „მონპელიესთან“ 4-0 მოგებული მატჩის საწყის წუთებზე, სადაც „მარსელმა“ გაინაღდა ჩემპიონთა ლიგის ზონაში მოხვედრა, ასპილიკუეტამ მარცხენა მუხლზე მიიღო ტრავმა.
2014 წლის 18 ოქტომბერს ასპილიკუეტა პირველ ტაიმში მოედნიდან გააძევეს „კრისტალ პალასთან“ 2-1 მოგებულ მატჩში მაილ ედინაკის წინააღმდეგ უხეში თამაშის გამო.
იმის გამო, რომ მისი გვარის წარმოთქმა უჭირს ზოგიერთ ინგლისურ ენაზე მოლაპარაკეს, „ჩელსის“ გულშემატკივრებმა მეტსახელად შეარქვეს „დეივი“ .
2008-2010 წლებში იყო წმინდა ანდრია პირველწოდებულის სახელობის „ქართული უნივერსიტეტის“ პროფესორი; 2000-2005 წლებში არნოლდ ჩიქობავას სახელობის ენათმეცნიერების ინსტიტუტის დირექტორის მოადგილე სამეცნიერო დარგში; 2004-2005 წლებში ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ახალი ქართული ენის კათედრის გამგე; ფილოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორი, პროფესორი.
ავტორია უამრავი პუბლიცისტური, კრიტიკული, მეცნიერული ხასიათის სტატიებისა და წიგნებისა; მათ შორის: „საბჭოთა კავშირი – ერთად–ერთი ქვეყანაა, სადაც უმუშევრობა კლებულობს“, „აღდგომის დღესასწაულის წარმოშობა და მისი წესები“, „აღმოსავლეთის რელიგიების ისტორია“ , „მარქსიმ გორკი“ , „რას წარმოადგენს რელიგია თანამედროვე კაპიტალისტურ ქვეყნებში?
იპოლიტე პეტრეს ძე ვართაგავა (დ. 30 იანვარი, 1872, ხეთა, ზუგდიდის მაზრა — გ. 6 იანვარი, 1967, თბილისი) — ქართველი კრიტიკოსი, მწერალი, საქართველოს დამსახურებული მასწავლებელი .
საუკუნის უკანასკნელი ათწლეულების მიღწევებმა ბიოლოგიის, ემბრიოლოგიის, გენეტიკისა და იმუნოლოგიის დარგებში შესაძლებელი გახადა მეტყველების ნაკლოვანებათა ეტიოლოგიის უფრო ღრმად შესწავლა, რამაც დაადასტურა გარეგანი და შინაგანი მავნე ფაქტორების გავლენა ენის/მეტყველების შეფერხების წარმოქმნაზე.
თანამედროვე ლოგოპედია ორიენტირებულია შეისწავლოს ენის, მეტყველებისა და კომუნიკაციის ონტოგენეზი მისი შეფერხების სხვადასხვა ფორმის დროს; განსაზღვროს შეფერხების გავრცელება, სიმპტომატიკა და გამოვლენის დონე.
გამოამჟღავნოს და დაადგინოს ენობრივი განვითარების შეფერხების მქონე ბავშვის განვითარების დინამიკა და კავშირი ბავშვის ნეიროფსიქოლოგიურ, ემოციურ თუ ქცევით განვითარებასთან მიმართებით.
ლოგოპედია ასევე შეისწავლის იმ ბავშვთა მეტყველების განვითარების თავისებურებებს, რომელთა შეფერხებასაც ბიოლოგიური საფუძველი გააჩნია; იკვლევს მეტყველების შეფერხების ეტიოლოგიას, მექანიზმებს, სტრუქტურასა და სიმპტომატიკას; სისტემაში მოჰყავს ენის, მეტყველებისა და კომუნიკაციის დარღვევები; შეიმუშავებს შეფერხების აღმოფხვრის პრინციპებს, დიფერენცირებულ მეთოდებსა და საშუალებებს; სრულყოფს მეტყველების პროფილაქტიკის მეთოდებსა და ლოგოპედიური დახმარების საორგანიზაციო საკითხებს.
დასახული ამოცანების გადაწყვეტისათვის ლოგოპედი, საჭიროების შემთხვევაში, მუშაობაში რთავს იმ სპეციალისტებს, რ-ებიც სწავლობენ მეტყველების დარღვევებს და მის სახეებს.
მეტყველებისა და ენის რამდენიმე დარღვევის (არტიკულაციის, თავისუფლად მუშაობის, რეზონანსული, ექსპრესიული, კოგნიტურ-კომუნიკაციური დარღვევები, აფაზია, დიზართრია და სხვ.) დროს მკურნალობა შეიძლება ლოგოპედიით.
ლოგოპედია — კორექციული პედაგოგიკის დარგი, რომელიც შეისწავლის მეტყველების ნაკლს ნორმალური სმენის პირობებში, ამუშავებს სპეციალურ პედაგოგიურ ხერხებსა და მეთოდებს მისი გამოსწორებისა და ნორმალური მეტყველების აღდგენისათვის.
ლოგოპედია მჭიდროდ უკავშირდება პედაგოგიკას, ფსიქოლოგიას, ენათმეცნიერებას, ნევროპათოლოგიას, ფსიქიატრიას, ოტოლარინგოლოგიას, ანატომია-ფიზიოლოგიას, სამკურნალო ფიზკულტურას და სხვას.
ჯარის მართვა — სარდლების , შტაბების, სამსახურებისა და მართვის სხვა ორგანოების საქმიანობა, რაც უზრუნველყოფს ჯარის საბრძოლო მზადყოფნასა და ბრძოლისუნარიანობის შენარჩუნებას, ოპერაციებისა და საბრძოლო მოქმედების მომზადებას, დასმული ამოცანების შესრულებისას ჯარის ხელმძღვანელობას.
ჯარის მართვის თეორია და პრაქტიკა იხვეწებოდა შეიარაღებული ძალების, იარაღისა და საბრძოლო ტექნიკის, ჯარის ორგანიზაციისა და საბრძოლო მოქმედების ხერხების სრულყოფის, აგრეთვე ომის წარმოების ხასიათისა და პირობების, მართვის ტექნიკური საშუალებებისა და შესაძლებლობების კვალობაზე.
სპათა ქცეულობის საქმისათვის“ ანუ ჯარებისადმი „ღონიერად წინაძღომისთვის“ და „ბრძნად განგებისათვის“ პასუხისმგებლობა მთავარსარდალს ან ამირსპასალარს ეკისრებოდა.