polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
სწავლის დამთავრებისთანავე თავისი საქმიანობა დაუკავშირა საბჭოთა კავშირის ატომურ პროგრამას, რომლის ფარგლებშიც იგი მუშაობდა 1970-დან 1992 წლამდე (სსრკ საშუალო მანქანათმშენებლობის სამინისტროს სამეცნიერო ცენტრები: სოხუმის ფიზიკა-ტექნიკური ინსტიტუტი, იშვიათი ლითონების სახელმწიფო ინსტიტუტი, სტაბილური იზოტოპების ინსტიტუტი, იგორ კურჩატოვის სახელობის ატომური ენერგიის ინსტიტუტი).
პროფესორ კერვალიშვილის სამეცნიერო-ტექნოლოგიური მოღვაწეობის სფეროებია: კონდენსირებული გარემოს, მოლეკულური და კვანტური ფიზიკა, ბირთვული და ლაზერული ტექნოლოგიები, სენსორული სისტემები, ენერგეტიკული და ინფორმაციული ტექნოლოგიები.
იგი ავტორია 500-მდე სამეცნიერო პუბლიკაციების, წიგნების , სახელმძღვანელოებისა და გამოგონებების და მათ შორის შპრინგერის, იოს და პერგამონ პრესის მიერ დაბეჭდილი სამეცნიერო ბესტსელერების.
პაატა კერვალიშვილი 2013-2015 წლებში ხელმძღვანელობდა ევროკავშირის მიერ დაფინანსებულ პროექტ „ნანომატი“-ს, რომლის ეგიდით პარიზის უნივერსიტეტის ქიმიური - ფიზიკის ლაბორატორიასთან ერთად განხორციელდა რიგი თეორიული და ექსპერიმენტული სამუშაოები ნანოსისტემების ლაზერული სპექტრომეტრიის განვითარების საკითხებზე .
იგი მუშაობდა და ახლაც აგრძელებს მოღვაწეობას საზღვარგარეთ: ათენის, პირეუსის, პარიზის, კიევის, ფერარას, მასაჩუსეტსის, კალიფორნიის და სხვა უნივერსიტეტებში და სამეცნიერო ლაბორატორიებში.
ლუი -ის ბრძანებით, მხეცის გასანადგურებლად ჟევოდანში ჩავიდნენ გამოცდილი და პროფესიონალი ნორმანდიელი მონადირეები: ჟან-შარლ-მარკ-ანტუან ვომესლ დიუნევალი და მისი შვილი - ჟან-ფრანსუა დიუნევალი.
დე ბოტერნმა ისროლა და მხარში დაჭრა მხეცი, ერთ-ერთმა მონადირემ კიდევ ესროლა გაქცეულ მგელს, თუმცა სანამ მონადირეები იარაღს ტენიდნენ, ნადირი პირდაპირ დე ბოტერნს ეძგერა.
მან მეფეს შემდეგი შინაარსის წერილი გაუგზავნა: „წინამდებარე მოხსენებაში, რომელიც დადასტრებულია ჩვენი ხელმოწერებით, ვაცხადებთ, რომ აქამდე არასდროს გვენახა ისეთი მგელი, რომელსაც მოკლულს შევადარებდით.
2 დეკემბერს ბესერ-სენტ-მარისთან მხეცი კვლავ გამოჩნდა და ორ მცირეწლოვან ბავშვს თავს დაესხა, ხოლო 10 დეკემბერს ორი ქალი ლაშამპთან მძიმედ დაასახიჩრა.
მერკუარის ტყეში მომხდარი თავდასხმა თითქმის დავიწყებულიც იყო, როცა 30 ივნისს ლანგონის ახლომდებარე სოფელ იბაკთან უჩვეულო მხეცის საზარელ თავდასხმას 14 წლის გოგონა, ჟანა ბულე ემსხვერპლა.
დრაგუნებმა რამდენიმე ალყა მოაწყვეს მხეცის დასაჭერად და ასამდე მგელიც დახოცეს, თუმცა ამ ღონისძიებამ შედეგი ვერ მოიტანა, ჟევოდანის მხეცი ვერ დაიჭირეს.
1764 წლის პარიზის „ლა-გაზეტაში“ მხეცის შესახებ ინფორმაცია გამოქვეყნდა: „იგი მგელზე გაცილებით მაღალი იყო, ხოლო თათებზე გრძელი ბრჭყალები ჰქონდა.
მისი ბეწვი წითურია, თავი დიდი აქვს, სახე მწევარს მიუგავს, ყურები პატარა და სწორი აქვს, მისი მკერდი განიერი და რუხი ფერისაა, ზურგზე შავი ბეწვი გასდევს, ბასრი კბილები აქვს“.
1764 წლის 6 ივნისს სენტ ჯეიმზის ქრონიკებში მხეცის შესახებ შემდეგი ვარაუდი გამოითქვა: „.როგორც ჩანს, ის არც მგელია, არც ვეფხვი და არც აფთარი.
ამ შემთხვევის შესახებ ლუი -მ შეიტყო და სიმამაცისთვის ბიჭებისთვის 300 ლივრის მიცემა ბრძანა, თავად პორტფეს კი სახელმწიფო ხარჯზე გაწვრთნა უწყალობა.
1764 წლის განმავლობაში ჟევოდანის მიდამოებში მხეცის თავდასხმის შედეგად დასახიჩრებული არაერთი ცხედარი იპოვეს, უმეტეს შემთხვევაში ბავშვების, რომლებიც სრულიად დაუცველი იყვნენ მტაცებლის წინაშე.
ოლქის რელიეფი ტოპოგრაფიულად ხელს უწყობს დასახლებების განვითარებას, ასევე სასოფლო-სამეურნეო დანიშნულების მიწის ათვისებას, სამრეწველო საწარმოებების და სატრანსპორტო მაგისტრალების განვითარებას.
2013 წლის 13-17 ოქტომბერს ანდრო სიმაშვილი და ანსამბლი შემოძახილი მონაწილეობს თელავის ახალ ფესტივალში -ნადიმში, რომელზეც სხვა სიმღერებთან ერთად პირველად შეასრულეს კომპოზიცია ვაზისა და ღვინის საგალობელი.
2013 წელს ქართული ხალხური სიმღერის აღდგენა-პოპულარიზაციის საქმეში გაწეული ღვაწლისათვის ანდრო სიმაშვილს მიენიჭა ფონდი ქართული გალობის მიერ დაწესებული წოდება — ქართული ხალხური სიმღერის მოამაგე და ჯილდო — 2000 ლარი.
1981 წელს ანსამბლი ართანა მონაწილეობდა ფილარმონიის დიდ საკონცერტო დარბაზში გამართულ კომპოზიტორთა კავშირის პლენუმში და ლაურეატის წოდება დაიმსახურა, ამავე წელს ანსამბლმა საკონცერტო ტურით იმოგზაურა რუმინეთში.
2005 წელს საქართველოს ფოლკლორის სახელმწიფო ცენტრის თანამშრომლებმა — ბაია ასიეშვილმა და ნანა ვალიშვილმა ჩაწერეს ინტერვიუ ანდრო სიმაშვილთან.
2002-2003 წლებში ანდრო სიმაშვილი ქართულ ხალხურ სიმღერებს ასწავლის ალავერდის მგალობელთა ანსამბლს, რომელიც 2003 წლის ფოლკლორის ფესტივალის ლაურეატი გახდა.
2011 წელს საქართველოს ფოლკლორის სახელმწიფო ცენტრმა გადაიღო მოკლემეტრაჟიანი დოკუმენტური ფილმი „ანდრო სიმაშვილი“ (სცენარის ავტორი და რეჟისორი მია ნოზაძე, ოპერატორი — ზურაბ დადაჰავა).
1956—1961 წლებში სწავლას განაგრძობს თბილისის პუშკინის სახელობის პედაგოგიურ ინსტიტუტში, ქართული ენისა და ლიტერატურის ფაკულტეტის დაუსწრებელ განყოფილებაზე.
ანდრო სიმაშვილი (დ. 6 ოქტომბერი, 1923, ართანა, დღევანდელი თელავის მუნიციპალიტეტი — გ. 12 დეკემბერი, 2019) — ქართველი მომღერალი, ლოტბარი, ღირსების ორდენის კავალერი, ფოლკლორის ეროვნული პრემიისა და ფონდი „ქართული გალობის“ ლაურეატი.
2019 წლის 6 ივლისს, თელავის მუნიციპალიტეტის მერიის ინიციატივით, ნიკო სულხანიშვილის სახელობის სამუსიკო სასწავლებლის წინ, ანდრო სიმაშვილის ვარსკვლავი გაიხსნა.
1992 წლის 1 მაისიდან 1992 წლის 1 ნოემბრამდე იყო საქართველოს რესპუბლიკის სახელმწიფო საბჭოს წევრი, საერთაშორისო ჰუმანიტარული დახმარების კოორდინატორი.
ბრწყინვალების საპრეზიდენტო ორდენი „საქართველოს სახელმწიფოებრიობის განმტკიცების, საერთაშორისო ასპარეზზე საქართველოს ეროვნული ინტერესების დაცვისა და ქართული დიპლომატიის განვითარებაში შეტანილი განსაკუთრებული წვლილისათვის“
1949 წელს პოლიკარპე ხუბულავა ბათუმიდან დაბრუნდა და სოფელ ყულიშკარის კლუბის გამგედ დაიწყო მუშაობა, 1954 წელს კი ახლადგახსნილ ჯიხაშკარის კლუბში გადავიდა.
სანამ ერასტო საკუთარ ანსამბლს შექმნიდა (ხელმძღვანელობდა ჯიხაშკარის გუნდს, რომლისგანაც 1931 გრიგოლ კოკელაძემ ჩაწერა სიმღერები), უმღერია ცნობილ ლოტბარებთან — ძუკუ ლოლუასა და რემა შელეგიასთან.
2008 წლის 26 ნოემბერს საქართველოს კულტურისა და ძეგლთა დაცვის სამინისტრომ და ფოლკლორის სახელმწიფო ცენტრმა პოლიკარპე ხუბულავას თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორიის დიდ საკონცერტო დარბაზში შემოქმედებითი საღამო მოუწყო.
2014 წლის 4 დეკემბერს ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის კულტურის ცენტრში საქართველოს კულტურისა და ძეგლთა დაცვის სამინისტროს, საქართველოს ფოლკლორის სახელმწიფო ცენტრისა და ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის თვითმმართველობის მხარდაჭერით, გაიმართა ღვაწლმოსილი ლოტბარისა და მომღერლის 90 წლის საიუბილეო საღამო და მისი სახელობის ვარსკვლავის გახსნის ცერემონიალი.
იუნესკოს მხარდაჭერით საქართველოს საპატრიარქოს გალობის ცენტრისა და ქართული ხალხური სიმღერის საერთაშორისო ცენტრის სამწლიანი პროექტის ფარგლებში პოლიკარპე ხუბულავა ლია სალაყაიასთან ერთად ხელმძღვანელობდა ახალგაზრდა ლოტბართა სკოლას.
80-იანი წლების ბოლოს საქართველოს რადიოს პირველმა არხმა (ფოლკლორისტი, ხმის რეჟისორი ნუკრი ჟორდანია, ფოლკლორისტი ნუნუკა შველიძე) პოლიკარპე ხუბულავას გუნდების საარქივო ჩანაწერები მოამზადა.
პოლიკარპე ხუბულავა (დ. 18 აგვისტო, 1924, ჯიხაშკარი ― გ. 1 იანვარი, 2015, ჯიხაშკარი) — ქართველი ლოტბარი, მომღერალი, ღირსების ორდენისა და წმინდა გიორგის ორდენის კავალერი, ფოლკლორის ეროვნული დათვალიერება-ფესტივალის და ფონდი „ქართული გალობის“ ლაურეატი, კულტურის სამინისტროს ჯილდოს „ხელოვნების ქურუმის“ მფლობელი.
2005 წელს საგანგებოდ შერჩეულ, ოთხმოც წელს გადაცილებულ ექვს ქართველ მომღერალთან ერთად მონაწილეობა მიიღო იაპონიაში გამართულ ადამიანის ჯანმრთელობისა და აქტიური დღეგრძელობისადმი მიძღვნილ გერონტოლოგიურ ფორუმში.
1986 წელს საქართველოს ტელევიზიის პირველი არხის ხალხური შემოქმედების მთავარი რედაქციის მიერ მომზადებული გადაცემა „ერთი სოფლის თვითმოქმედება — სოფელი ჯიხაშკარი,“ მიეძღვნა პოლიკარპე ხუბულავას გუნდსა და სოფლის ქორეოგრაფიულ ანსამბლს.
შრომებმა ცნობიერების ფილოსოფიაში, მოქმედების ფილოსოფიაში, ენის ფილოსოფიაში, ეთიკასა და ფილოსოფიურ ლოგიკაში ელიზაბეთ ენსკომს მსოფლიო სახელი მოუხვეჭეს.
გერტრუდა ელიზაბეთ მარგარეტ ენსკომი ( დ. 18 მარტი 1919, ლიმერიკი, ირლანდია — გ. 5 იანვარი, 2001, კემბრიჯი) — ბრიტანელი ანალიტიკოსი-ფილოსოფოსი.
ბრაზილიამ გააძლიერა ზეწოლა, მაგრამ დამატებულ წუთებზე მიიღო კონტრშეტევა და ემანუელ პეტის გოლი, რომელიც პატრიკ ვიეირას პასის შედეგად გავიდა.
ბრაზილიისთვის ეს იყო ყველაზე დიდი ანგარიშით დამარცხება მსოფლიო ჩემპიონატებზე, სანამ 2014 წელს მათ უფრო დიდი ანგარიშით არ წააგეს გერმანიასთან.
ამასობაში, მიმდინარეობდა მოლაპარაკებები „შტუტგარტთან“ მანოიანის იქ გადასვლასთან დაკავშირებით, მაგრამ 2010 წლის მარტში ეს მოლაპარაკებები ჩაიშალა.
ამან განაპირობა ამენჰოტეპ -ის მმართველობის პერიოდში ამურუს სამეფოს ჩამოყალიბება უგარითის სამხრეთითა და კადეშის აღმოსავლეთით აბდი-აშირტას მეთაურობით.
აბდი-აშირტამ მათი დახმარებით ჯერ ადგილობრივები დაიმორჩილა, შემდეგ კი ძლიერი ლოკალური სახელმწიფოს ჩამოყალიბებას შეუდგა ეგვიპტის სხვა ვასალების ძლიერების ხარჯზე.
ამურუს მთავარი საპორტო ქალაქი სიმირა პირდაპირ იმართებოდა ეგვიპტელი მოხელის მიერ, თუმცა როგორც ამარნას წერილებიდან ირკვევა, ეგვიპელ ფაამნატე მისი მიტოვება მოუხდა რის შემდეგაც ქალაქი აბდი-აშირტამ აიღო.
წერილებში ასევე იკვეთება მისი დაპირისპირება სხვა ეგვიპტელ ვასალებთან, განსაკუთრებით კი ბიბლოსის მმართველ რიბ-აბდისთან, რომელიც გამუდმებით ადანაშაულებდა მას და ეგვიპტისგან დახმარებას ითხოვდა.
თუტმოს -ის მმართველობის პერიოდში გაფორმებული ხელშეკრულების მიხედვით ის მხარეებმა ეგვიპტის შემადგენლობაში აღიარეს, თუმცა მასზე, ისევე როგორც მთლიან რეგიონზე, არცერთ სახელმწიფოს არ გააჩნდა ძლიერი სამხედრო კონტროლი.
ეგვიპტე საკუთარ აზიურ ტერიტორიებს ვასალების მეშვეობით მართავდა, რომელთაც ფართო ავტონომია ჰქონდათ და საგარეო პოლიტიკის გატარებასაც ახერხებდნენ, კერძოდ კი საკმაოდ ხშირი იყო ეგვიპტის ვასალებს შორის სამხედრო დაპირისპირებები.
მისი უახლოესი ანალოგი, რომელიც ნასკადან დაახლოებით 30 კმ მანძილზე მდებარეობს, არის შედარებით ნაკლებად ცნობილი პლატო პალპა, ასევე «ატაკამის გოლიათი» და პარაკასის ნახევარკუნძულზე მდებარე «კანდელაბრი».
დასახელებულ გეოგლიფებთან ერთად დიდი ზომის ნახატები მიწაზე ნაპოვნია ინგლისში (ისტორიამდელი «უფინგტონის თეთრი ცხენი» და შედარებით უახლესი «კერნ აბასის გიგანტი»), ურალში (გეოგლიფი «ლოსი» «ზიურატკულის» ეროვნულ პარკში, ჩელიაბინსკის ოლქში), ალთაიში, აფრიკაში .
არსებობს გეოგლიფების შექმნის რამდენიმე საშუალება: ნიადაგის ზედა ფენის მოხსნის გზით ნახატის მთელ პერიმეტრზე, ღორღის იმ ადგილას დაყრის გზით, სადაც უნდა გაიაროს ნახატის მოხაზულობამ, ნახატის შექმნა ხეების დარგვის გზით.
ეს ძირითადად სხვადასხვა შინაარსის ტექსტებია — ქალაქ კუსკოს ფერდოებთან მდებარე ლოზუნგიდან «გაუმარჯოს პერუს!», საარჩევნო მოწოდებებამდე ან რეკლამებამდე.
ბოგდოს მთის მასივზე, რომელიც მდებარეობს მონღოლეთის დედაქალაქ ულან-ბატორის სიახლოვეს, 2009 წელს გაიხსნა უდიდესი გეოგლიფი ჩინგიზ-ყაენის თავის გამოსახულებით.
1941—1942 წლებში სერბეთიდან გამოქცეული ებრაელები , აგრეთვე ლტოლვილები გერმანიიდან, ავსტრიიდან, პოლონეთიდან ცხოვრობდნენ პრიშტინაში, პრიზრენსა და უროშევაცში - იტალიელთა ბატონობის ქვეშ.
ამ დრომდე იტალიელი სამხედროები ებრაელ ტყვეებს არ გადასცემდნენ გერმანელებს, როგორც გამონაკლისი, არსებობს ერთი შემთხვევა, როცა 1942 წლის 14 მარტის იტალიელმა კარაბინერებმა, სხვადასხვა მონაცემებით 51-60 ებრაელამდე ლტოლვილი გადასცეს გერმანელებს, რომლებიც შემდეგში მოკლული იქნენ საიმიშტეს ტყვეთა ბანაკში.
სერბეთისა და ხორვატიის ზოგიერთი ებრაელი, ასევე, გარბოდა ალბანეთში, სადაც იტალიური ხელისუფლების კონტროლის ქვეშ იმყოფებოდა ადგილობრივ ებრაელებთან ერთად.
დანიელ რომანოვსკის შემდეგი ციფრები მოჰყავს: უკანასკნელად ჩატარებული აღწერის მიხედვით ალბანეთში ცხოვრობდა 204 ებრაელი, რომელსაც რომანოვსკი დაუზუსტებლად თვლის და დაახლოებით 500 ებრაელი, ლტოლვილთა ჩათვლით, ალბანეთთან მიერთებულ ოლქებში.
1939 წლის 25 მარტს იტალიელმა დიქტატორმა ბენიტო მუსოლინიმ ალბანეთის მეფე ზოგუ -ს წაუყენა ულტიმატუმი - მიეღო იტალიის სამხედრო პროტექტორატი.
ჰოლოკოსტი ალბანეთში — ებრაელთა დევნა და თვალთვალი ალბანეთის ტერიტორიაზე ნაცისტებისა და მისი მოკავშირეების მიერ ებრაელთა საკითხის საბოლოოდ გადასწაყვეტად პოლიტიკის ცარჩოებში ჰოლოკოსტის პერიოდში.
თავდაპირველად იტალიის, შემდეგ კი გერმანიის მიერ ალბანეთის და მისი მიმდებარე ტერიტორიების ოკუპაციისას ასობით ებრაელი იქნა დეპორტირებული სიკვდილის ბანაკებში და მოკლული.
კატასტროფების ენციკლოპედიის თანახმად, მეორე მსოფლიო ომის წინ ალბანეთში ცხოვრობდა დაახლოებით 600 ადგილობრივი და 400 ლტოლვილი ებრაელი გერმანიიდან და ავსტრიიდან.
1934 წელს აშშ-ს ელჩი ალბანეთში ჰერმან ბერნშტეინი წერდა: - ალბანეთში ებრაელთა დისკრიმინაციის კვალიც კი არ არის, სადაც არ არსებობს რელიგიური შეზღუდვები და სიძულვილი, თუმცა თავად ალბანეთი სამი რელიგიის ქვეყანაა.
ბოლოს დაბოლოს ის გახდა რედაქტორი ჟურნალ და კომპანიისთვის დაიწყო კომიქსების წერა, გამომცემლობა ატლას კომიქსების სახელით იყო ცნობილი, რომელიც შემდეგ მარველად გარდაიქმნა.
მას შემდეგ რაც გუდმანმა შეწყვიტა ბეჭდვა რბილყდიანი წიგნებისა და მამაკაცის სათავგადასავლო ჟურნალების სასარგებლოდ, კიზი გახდა ატლას კომიქსების მთავარი რედაქტორი, ხოლო სამხატვრი გაფორმების განყოფილების რედაქტორი იყო სტენ ლი.
ყვავილები ელჯერნონისათვის, ეს არის წიგნი ერთ მენტალურად არამდგრად ადამიანზე, ჩარლიზე, რომელსაც გააჩნია დაბალი დონე და სწორედ მისმა გონებაჩამორჩენილობამ ითამაშა უდიდესი როლი მის ცხოვრებაში.
ის იტარებს ოპერაციას, რომლის შემდეგაც ხდება გენიოსი და იწყებს წარსულის კვლევას და ბევრ საინტერესო რამესაც აღმოაჩენს მასში, მეტად ემოციური ნაწარმოები, რომელიც გულგრილს არავის დატოვებს დაიბეჭდა 1959 წელს პატარა მოთხრობის სახით, ხოლო ნოველის სახით წიგნი 1966 წელს გამოვიდა.
კიზს დაებადა საინტერესო იდეა რომელსაც ლიმ მხარი არ დაუჭირა და უწოდა უცაბედად მოსული აზრი, თავდაპირველად მისი სახელი იყო გრძელი ჩანაწერები, რომელიც შემდგომ გარდაიქმნა ყვავილები ელჯერნონისთვის.
ის ცოტა ხნით სწავლობდა ნიუ-იორკის უნივერსიტეტში სანამ მუშაობას დაიწყებდა ამერიკის შეერთებული შტატების საზღვაო სერვისში, 17 წლის ასაკში ის იყო გემის ხაზინდარი ნავთობის ტანკერებზე.
კიზი ასწავლიდა კრიატიულ წერას უეინის სახელმწიფო უნივერსიტეტში, 1966 წელს გახდა ინგლისურისა და კრიატიული წერის პროფესორი ოჰაიოს უნივერსიტეტში, სადაც ის 2000 წელს გამოცხადა ღირსეულ გადამდგარ პროფესორად.
ამერიკელი ბიზნესმენი ჯეიმზ ბენეტი გამოთქვამს აზრს, რომ ინგლისურენოვანი ქვეყნების კულტურულ და სამართლებრივ ტრადიციებში ჩადებულია რაღაც განსაკუთრებული.
თავის ბლოგში გამოქვეყნებულ სტატიაში ’ ის აღწერს ანგლოსფეროს, როგორც ქსელურ ცივილიზაციას, რომელსაც არა აქვს შესაბამისი პოლიტიკური ფორმა, რის შედეგადაც მას არ გააჩნია გამოკვეთილი საზღვრები.
გეოგრაფიულად ანგლოსფეროს ყველაზე უფრო მთავარი წარმომადგენლები არიან აშშ და დიდი ბრიტანეთი, მაშინ როდესაც ინგლისურენოვანი კანადა, ავსტრალია, ახალი ზელანდია, ირლანდია და სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკა არიან ძლიერი და მჭიდროდდასახლებული განშტოებები.
ანგლოსფერო — ინგლისურენოვანი ქვეყნების ერთობლიობა, რომელთა თანამედროვე სახე ხასიათდება მთელი რიგი საერთო თვისებებით, განპირობებული ამ ქვეყნების განსაკუთრებით მჭიდრო ისტორიული კავშირებით ბრიტანეთის კუნძულებთან (უპირველესად, მხედველობაში მიიღება ისეთი ქვეყნები, როგორებიცაა: გაერთიანებული სამეფო, აშშ, კანადა , ავსტრალია, ირლანდია და ახალი ზელანდია).
ის ბლოგის ავტორები ამ ტერმინს განსაზღვრავენ, როგორც ინგლისურენოვანი ქვეყნების ერთობლიობა, რომლებიც იზიარებენ ანგლო-ამერიკული სამართალის და ადამიანის უფლებების პრინციპებს.
სტივენსონს ამ ტერმინისთვის არ მიუცია რაიმე განსაკუთრებული გეოპოლიტიკური აზრი, იგი მხოლოდ გამოიყენა ატლანტების გამოგონილი რასის აღსანიშნავად, რომლებიც: …იკრიბებოდნენ დიდ ქალაქში მთელი ანგლოსფეროდან, რომ გაედგათ ფესვები და გამრავლებულიყვნენ საუკუნეების მანძილზე სასარგებლო ნიადაგში.
რატომ ინარჩუნებენ ინგლისურენოვანი ქვეყნები ლიდერობას საუკუნეში“ ჯეიმზ ბენეტი წერს ორ პრობლემაზე, რომელიც კითხვის ნიშნის ქვეშ სვავს ანგლოსფეროზე არსებულ მის კონცეფსიას.
2003 წელს -ში გამოქვეყნებულ ნარკვევში, ისტორიკოსი რობერტ კონკუესტი გამოვიდა ევროპის კავშირიდან დიდი ბრიტანეთის გამოსვლისა და ინგლისურენოვანი ქვეყნების უფრო მეტად ლიბერალური კავშირის შექმნის მოთხოვნით, რომელიც ცნობილია ანგლოსფეროს სახელწოდებით.
ტერმინი “ანგლოსფერო“ ასევე შეიძლება აღნიშნავდეს ქვეყნების ერთობლიობას, რომლებშიც ინგლისური სახელმწიფო ენა, ოფიციალური ან შედარებით გავრცელებული ენაა.
" "-ის რეპორტიორის ტერაქტის ადგილზე თქმით, მისი გზა იყო ფაქტობრივად სამიზნე თვითმკვლელი თავდამსხმელისთვის, როდესაც ბომბი აფეთქდა რესტორანის წინ.
ეს ტერაქტი იყო მეოთხე თვითმკვლელი ტერორისტის მიერ ჩადენილი თურქეთში 2016 წელს, სადაც ბოლო ტერაქტი მოხდა ექვსი დღის წინ ანკარაში, რომლის დროსაც 37 ადამიანი დაიღუპა.
ამერიკის შეერთებული შტატების საელჩომ ანკარაში გამოსცა ტერორიზმის გაფრთხილება თავისი მოქალაქეებისთვის ერთი დღით ადრე ტერაქტამდე სტამბოლში, ანკარაში, იზმირსა და ადანაში.
მდებარეობს ბალოს ქუჩის და თავისუფლების გამზირის გადაკვეთაზე, ცენტრალურ სავაჭრო ქუჩაზე, ტერაქტის შედეგად მინიმუმ ხუთი ადამიანი დაიღუპა, მათ შორის დამნაშავეც.
ის ინფორმაციით სტამბოლის მაცხოვრებლები ამ ტერაქტამდე უკვე იყვნენ ფხიზლად ანკარის ტერაქტის გამო, რომლებიც აგრეთვე ფრთხილები იყვნენ გარეთ.
მაგრამ მან იცის, რომ მასთან ახლოს არის ერთი პატიმარი, რომელიც გიჟი ჰგონიათ, რადგან ციხიდან გათავისუფლების სანაცვლოდ ციხის უფროსს განძს ჰპირდება.
მერსედესის ცოლად შერთვა მის ბიძაშვილს, ფერნან მონდეგოსაც სურს, მაგრამ მერსედესს ედმონი უყვარს და მასზე დაქორწინება სურს, რის გამოც მეთევზე ფერნანი დანტესის მიმართ შურით ივსება.
მშობლიურ ქალაქში დაბრუნებიდან მეორე დღეს ნიშნავს ედმონი მისსა და მერსედესის ნიშნობას, ამავე დღესაა დანიშნული ქორწილიც, რის შემდეგაც დანტესი საფრანგეთის დედაქალაქში წასვლას აპირებდა.
დანტესი მას ყველაფერს მოუყვება და დაარწმუნებს თავის უდანაშაულობაში, მაგრამ როდესაც ვილფორი ედმონს ჰკითხავს მისამართს, თუ სადაც უნდა მიეტანა წერილი, ეს ვილფორის მამის, ნუარტიეს სახლი აღმოჩნდება.
რადგან, „ფარაონის“ ზღვაში ყოფნის დროს იღუპება გემის კაპიტანი, გემის მფლობელს გადაწყვეტილი აქვს, რომ სწორედ ახალგაზრდა მეზღვაური დანიშნოს გემის კაპიტნად.
სწორედ აბატი ფარია მიახვედრებს დანტესს, რომ მის წინააღმდეგ შეთქმულება დანგლარმა და ფერნან მონდეგომ მოაწყვეს და იმასაც, თუ რატომ გაწირა ვილფორმა იგი სამუდამო პატიმრობისათვის.
სირიის სამოქალაქო ომის პერიოდში, სირიის ჩრდილოეთში, თურქეთან საზღვარზე მოქმედი ქურთული დაჯგუფებები, გამოხატეს სურვილი იმისა, რომ შექმნან ამ ტერიტორიაზე სპეციალური დე ფაქტო ავტონომიური რესპუბლიკა.
იმავე წელს ჯერაბლუსის აღმოსავლეთი ტერიტორიებიდან, ძალიან ახლოს თურქეთის საზღვართან, სახალხო დაცვის ბლოკის მიერ იქნა გახსნილი ცეცხლი საარტილერიო დანადგარებიდან თურქეთის უსაფრთხოების ძალების წინააღმდეგ.
აფეთქება მოხდა ზუსტად იმ მომენტში, როდესაც თურქეთის შეიარაღებული ძალების სამხედრო კოლონა გაჩერდა შუქნიშანთან 18:31 საათზე, აფეთქების შემდეგ სამხედრო კოლონის ავტობუსებს და მიმდებარედ მყოფ მანქანებს გაუჩნდა ცეცხლი, რომელიც გადაიზარდა ხანძარში.
ასაფეთქლებით დატვირთული მანქანა აფეთქდა იმ დროს, როდესაც მანქანის გვერდზე გადიოდა თურქეთის გენერალური შტაბის სამხედრო მოსამსახურეებით დატვირთული 5 ავტობუსი.
პრეზიდენტი ერდოღანი: "თურქეთის ტერორიზმთან ბრძოლაში ახალი დაღუპულების მიმატება, ერთან ერთად ჩვენს გულს ჭრის, მაგრამ ჩვენ ბოლომდე მივიყვანთ ჩვენს ბრძოლას ტერორიზმთან".
ს გენერალური მდივანი იენს სტოლტენბერგი გამოაცხადა, რომ მკაცრად გმობს თავდასხმას და "ნატო მოკავშირეების მხარესაა და ერთად იბრძოლებენ ტერორიზმის წინააღმდეგ".
აღნიშნულ ნაშრომში მან გააანალიზა გვიანდელი ანტიკურობის გამოჩენილი ფილოსოფოსის პროკლეს ერთ-ერთი ცენტრალური კონცეპტის რეცეფციის ისტორია შუა საუკუნეების ლათინურენოვან დასავლეთში და თავის კვლევაში ჩართო „თეოლოგიის საწყისებთან“ დაკავშირებული ძველი ქართული ტექსტებიც (პროკლეს ამ ნაშრომის იოანე პეტრიწისეული თარგმანი და მისი კომენტარი).
აქ ინტერკულტურული შედარების შესაძლებლობა განსაკუთრებით საინტერესო პერსპექტივას ქმნიდა, რადგან განვითარების ორივე ხაზი დამოუკიდებლად არსებობდა და მათ შეხების საერთო წერტილი არ ჰქონიათ.
თენგიზ ირემაძის მიხედვით სწორედ აქ, ერთმანეთისაგან მკვეთრად განსხვავებული ენობრივი კულტურების წიაღში, შესაძლებელი იყო პროკლეს ფილოსოფიის რეცეფციის ამ ეპიზოდში არსებული მსგავსებებისა და განსხვავებების ოპტიმალური კვლევა.
თენგიზ ირემაძის ნაშრომები ეძღვნება ანტიკურ ფილოსოფიასა და გვიანანტიკურ პერიოდს , ასევე, შუა საუკუნეების ქართულ ფილოსოფიას და ლათინურენოვანი დასავლეთის ქრისტიანულ აზროვნებას , ფრიდრიხ ნიცშესა და ვალტერ ბენიამინის აზროვნებას.
მისი რედაქტორობით ქართულ ენაზე გამოქვეყნდა ფრიდრიხ ნიცშეს, ალექსის დე ტოკვილის, თომას პეინის, ბენჯამინ ფრანკლინის, თომას ჯეფერსონის, ჯეიმზ უილსონის, ბენჯამინ რაშის, ჯონ დიუის, ფრენსის ბეკონის, ანრი ბერგსონის, კარლ შმიტის, ლეო შტრაუსის, ჰანა არენდტის, ნიკლას ლუმანის, ალენ ბადიუს, და სხვ.
2007 წლიდან თენგიზ ირემაძე არის გრიგოლ რობაქიძის სახელობის უნივერსიტეტის პროფესორი ფილოსოფიისა და სოციალური მეცნიერებების მიმართულებით და ფილოსოფიისა და სოციალურ მეცნიერებათა კვლევითი ინსტიტუტის დირექტორი ამავე უნივერსიტეტში.
2015 წელს იგი გახდა ფილოსოფიის პროფესორი ახალი საქართველოს უნივერსიტეტში , აქვე იგი ხელმძღვანელობს კავკასიური ფილოსოფიისა და თეოლოგიის სამეცნიერო-კვლევით არქივს.
2014 წლიდან იგი, გერმანელ ფილოსოფოსებთან, უდო რაინჰოლდ იეკთან და ჰელმუტ შნაიდერთან ერთად, გამოსცემს სამეცნიერო სერიას „ფილოსოფია და სოციალური თეორია“ .
კვლევის ეს მიმართულება თენგიზ ირემაძემ განავითარა თავის ნაშრომში „ფილოსოფია ეპოქათა და კულტურათა გზაგასაყარზე“ , რომელშიც „გზაგასაყარის“ ცნებაზე დაყრდნობით მან ახალი ფილოსოფიური კონცეპტი შემოიტანა.
აღნიშნულ ნაშრომში თენგიზ ირემაძემ ერთმანეთს დაუკავშირა ისტორიული გამოკვლევები და სისტემური ანალიზი და „კავკასიური ფილოსოფიის“ მეთოდოლოგიური წანამძღვრები ჩამოაყალიბა.
მან კავკასიური აზროვნება განიხილა როგორც მთლიანობა და, უპირველეს ყოვლისა, ყურადღება გაამახვილა იმ მოაზროვნეებზე, რომლებმაც ხელი შეუწყვეს კავკასიის ქვეყნებს შორის ნაყოფიერი ფილოსოფიური ურთიერთობების განვითარებას.
მიუხედავად იმისა, რომ მისი სადოქტორო ნაშრომი ცალსახად ფილოსოფიის ისტორიის სფეროს განეკუთვნება, გვიანდელ პერიოდში მან საგანგებო ყურადღება დაუთმო სისტემურ ფილოსოფიურ გამოკვლევებს.
მისი კვლევის ძირითად სფეროებს განეკუთვნება: ცნობიერების ფილოსოფია, ინტელექტის თეორია, ომისა და მშვიდობის ფილოსოფია, ტერორის სოციოლოგია, მედიის სოციოლოგია და ფილოსოფიური ურბანისტიკა.
დანიშვნის შემდეგ ანანიაშვილი თეატრისა და ქართული ბალეტისათვს მნიშვნელოვან გადაწყვეტილებას იღებს - თანდათან აღადგინოს თეატრის რეპერტუარში ვახტანგ ჭაბუკიანის შემოქმედებითი მემკვიდრეობა.
გორდას“ ახალ დადგმაზე მუშაობდა შემოქმედებითი ჯგუფი - ლილიანა მითაიშვილი და ლალი კანდელაკი, ეკატერინე შავლიაშვილი , რევაზ ტაკიძე , დავით მონავარდისაშვილი , ანა კალატოზიშვილი , ჯესტერ კენინგსბორო ; სტუდია „ოპიოს“ ავტორობით შეიქმნა ვიდეო ანიმაციები.
მთავარ პარტიებს საპრემიერო სპექტაკლში თეატრის სოლისტები ლალი კანდელაკი, ნინო სამადაშვილი, ნუცა ჩეკურაშვილი, ეკატერინე სურმავა, დავით ანანიაშვილი და ფილიპ ფედულოვი იცეკვებენ.
საპრემიერო სპექტაკლის მხატვრობა ახალგაზრდა სცენოგრაფს ფარნაოზ ლაპიაშვილს ეკუთვნოდა, დამდგმელი დირიჟორი კი დიდიმ მირცხულავა იყო.
გორდას მთავარ პარტიას თავად ვახტანგ ჭაბუკიანი ცეკვავდა, ირემას — ვერა წიგნაძე, ჯავარას კი — ირინე ალექსიძე; მამიას როლში ზურაბ კიკალეიშვილი გამოდიოდა.
ლიბრეტოს მიხედვით, თავდაპირველად, ბალეტს „დარდია“ ერქვა, თუმცა მოგვიანებით დამდგმელმა ჯგუფმა სახელწოდება შეცვალა და აქცენტი ახალგაზრდა მოქანდაკის სახელზე გააკეთა.
სპექტაკლის მხატვრობა ივანე ასკურავას ეკუთვნოდა, სადირიჟორო პულტთან რევაზ ტაკიძე იდგა, მთავარ პარტიებს კი ასრულებდნენ ზაქარია ამონაშვილი და ნუკრი მაღალაშვილი , ალა აბესაძე და ვიქტორია ლაფერაშვილი , ლია ბახტაძე .
საჯარო განხილვას“ თეატრისა და ხელოვნების მოღვაწენი, მუსიკოსები და ქორეოგრაფები ესწრებოდნენ; ვახტანგ ჭაბუკიანის ახალ სპექტაკლს მათ მაღალი შეფასება მისცეს.
ბალეტმა 1951 წელს სსრკ სახელმწიფო პრემია მიიღო, 1957 წელს კი მისი მეორე რედაქციის პრემიერა გაიმართა (გორდა – ზურაბ კიკალეიშვილი, ირემა – ვერა წიგნაძე, ჯავარა – ლილიანა მითაიშვილი, მამაია – რევაზ მაღალაშვილი).
ამ დროს ვახტანგ ჭაბუკიანი უკვე ცნობილი მოცეკვავე და ქორეოგრაფია, რომელიც თბილისში დაბრუნების შემდეგ ახალ ბალეტებზე მუშაობს, იდგმება ანდრია ბალანჩივაძის „მთების გული“ და გრიგოლ კილაძის „სინათლე“.
მკვლევართა ცნობებით, ამის მიზეზი, შესაძლოა, ყოფილიყო 345-346 წლების მიწისძვრა ან ბიზანტიის იმპერატორ თეოდოსის ბრძანება 391 წელს - დაეხურათ ყველა წარმართული ცენტრი.
გიჟის პერანგი ჩაიცვა გახუმ, რომ თანასოფლელებმა შეიცოდონ და ისტორიის ქარტეხილს, განადგურებას გადაარჩინოს ბატონიშვილთა შთამომავალი, თავისი პირმშო თემრა.
ზარები გრიგალში“ წერის მანერის თვალსაზრისით, აქა-იქ თუ კიდევ ატარებს ექსპრესიონიზმის დაღს, ქოსა გახუ და „დიდი იოსები“ წმინდა რეალისტური ხასიათის ნაწარმოებებია.
უკვე აღარ სჭირდება მწერალს ნოველის საშენი მასალისთვის დეკადენტური თვალების სრესა, ევროპულ ლიტერატურულ სალონებში, ან წარმართულ ქიმერათა შორის ხეტიალი, ამ ნოველებით კ.
დასავლეთ ირანში ქურთებთან და ოსმალებთან კავშირში და ერეკლე -სთან დადებული ხელშეკრულების საფუძველზე 1752 წლისათვის თითქმის მთლიანად დაიმორჩილა ტერიტორია არდებილიდან ურმიამდე.
აზატ-ხანი დამარცხდა ყირხბულახის ბრძოლაში ქართლ-კახეთის მეფე ერეკლე -სთან ბრძოლაში და ვერ შეძლო ძალაუფლების გამყარება სამხრეთ ამიერკავკასიაში.
ამის შემდეგ იგი ცდილობდა ქერიმ-ხანის წინააღმდეგ ბრძოლას, მაგრამ აქაც მარცხი განიცადა.1754 წელს ფათ-ალი-შაჰთან ერთად თავს დაესხა ქერიმ-ხანს და დაიკავა შირაზი.
აზატ-ხანი ფაქტობრივად ხელისუფლების სათავეში იყო 1752-1757 წლებში და აკონტროლებდა აზერბაიჯანის ნაწილს ქალაქ ურმიამდე, ჩრდილოეთ და ჩრდილო-დასავლეთ ირანს, სამხრეთ-დასავლეთი თურქმენეთისა და აღმოსავლეთი ქურთისტანის ტერიტორიებს.
კორვინის ბიბლიოთეკა — რენესანსული სამყაროს ერთ-ერთი ყველაზე სახელგანთქმული ბიბლიოთეკა, რომელიც დაახლოებით 1470-იან წლებში უნგრეთის მეფემ მატიაშ ჰუნიადიმ დააარსა.
რენესანსის ეპოქის ბიბლიოთეკებს შორის კორვინის ბიბლიოთეკა სიდიდით მეორე იყო, იგი სიდიდით მხოლოდ ვატიკანის ბიბლიოთეკას ჩამორჩებოდა.