polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
საბჭომ, გაეროს დამკვირვებელთა მისიასა და დსთ-ს სამშვიდობო ძალებს შორის თანამშრომლობას მიესალმა და აღნიშნა ცეცხლის შეწყვეტისა და ძალების დაშორიშორების შესახებ შეთანხმების აღსრულება.
საბჭომ მიესალმა ევროპის საბჭოს უსაფრთხოებისა და თანამშრომლობის ორგანიზაციის ძალისხმევას, ასევე მოითხოვა აფხაზური მხარისგან მოლაპარაკებებში პროგრესის მიაღწევას და იძულებით გადაადგილებულ პირთა უსაფრთხო დაბრუნების მხვრივ ძალისხმევას.
საქართველოს შესახებ გაეროს წინა ყველა რეზოლუციის დადასტურებით, კერძოდ კი 993 რეზოლუციის, საბჭომ განიხილა საქართველოსა და აფხაზეთს შორის კონფლიქტის პოლიტიკური მოგვარების მცდელობები და გადაავადა გაეროს დამკვირვებელთა მისიის მანდატი მომდევნო ექვსი თვის განმავლობაში, 1996 წლის 12 ივლისამდე.
ორივე მხარეს დაევალა გაეროს დამკვირვებელთა მისიასა და დსთ-ს სამშვიდობო ძალებთან თანამშრომლობის გაუმჯობესება, განსაკუთრებით მძიმე იარაღის ინსპექტირების საქმეში.
მამამისი - მირზა იბრაჰიმი, წარმოშობით იყო ჩიინის დასახლებიდან , გიოიჩაიდან რამდენიმე კილომეტრის მოშორებით, მუშაობდა სოფლის მწერლად და თარჯიმნად ადგილობრივ კანცელარიაში.
რასულ რზა (; ნამდვილი სახელი რასულ იბრაჰიმ ოღლი რზაევი, ; დ. 19 მაისი , 1910 — გ. 1 აპრილი, 1981) — საბჭოთა აზერბაიჯანელი მწერალი, აზერბაიჯანის სსრკ-ის დამსახურებული ხელოვნების მოღვაწე , აზერბაიჯანის სსრკ-ის სახალხო პოეტი ; მესამე ხარისხის სტალინის პრემიის ლაურეატი , საბჭოთა კავშირის შრომის გმირი .
ის სტატისტიკური სისტემა არიცხავს განსაზღვრულ «ქულებს» სიმღერის ეთერში გასვლის დროზე დამოკიდებულებით, ამ დროს რადიოსადგურის მსმენელთა რაოდენობაზე და სხვა პარამეტრებზე.
ბილბორდის ჩარტები — სხვადასხვა მიმართულების მუსიკალური რელიზების ჰიტ-აღლუმები, რომლებსაც აყალიბებს ჟურნალი ბილბორდი გაყიდვების, რადიოროტაციის და ზოგიერთი სხვა პარამეტრების შესახებ სტატისტიკური მონაცემების საფუძველზე მუსიკალური ჩარტის თვისებაზე დამოკიდებულებით.
გაყიდვების კრიტერიუმების მიხედვით არსებობენ ჩარტები, რომლებიც ითვალისწინებენ მხოლოდ გაყიდვებს, მხოლოდ რადიოროტაციას ან მხოლოდ ინტერნეტ-გაყიდვებს, ასევე ჩარტები, რომლებიც იყენებენ ამ კრიტერიუმებს ჯამში.
როდესაც კომისიამ გადაწყვიტა, მუშაობის დაჩქარების მიზნით, კონსტიტუციის ცალკეული თავები შესამუშავებლად დაენაწილებინა კომისიის წევრებისათვის, სიმონ დადიანს დაევალა კონსტიტუციის ერთ-ერთი თავის შემუშავება — „ეროვნულ უმცირესობათა უფლებების შესახებ“, რომელიც კონსტიტუციის მეთოთხმეტე თავის სახით განხორციელდა.
1921 წლის იანვარში სოციალისტ-ფედერალისტთა პარტიის მეხუთე კონფერენციაზე აირჩიეს პარტიის მთავარი კომიტეტის ხუთკაციან პრეზიდიუმში, სადაც პარტიის თავმჯდომარის ამხანაგის მოვალეობას ასრულებდა.
1921 სოციალისტ-ფედერალისტური პარტიის ორ ნაწილად გაყოფის შემდეგ მემარჯვენე ფედერალისტების შემადგენლობაში დარჩა და მტკიცედ იდგა საქართველოს სუვერენული სახელმწიფოებრიობის შენარჩუნების ნიადაგზე.
1924 წლის თებერვლიდან ივლისამდე საქართველოს დამოუკიდებლობის კომიტეტის წევრი იყო სოციალისტ-ფედერალისტთა პარტიიდან, დამკომში მან შეცვალა გრიგოლ რცხილაძე.
სამსონ პლატონის ძე დადიანი (დ. 23 დეკემბერი, 1886, ზუგდიდის მაზრა, მოიდანახე — გ. 10 დეკემბერი, 1937, თბილისი) — ქართველი პოლიტიკოსი, იურისტი, პუბლიცისტი, საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის დამფუძნებელი კრების წევრი.
მას შემდეგ, რაც 2016 წელს, საპარლამენტო არჩევნებში მონაწილეობის მიზნით, კახა კალაძე გადადგა, დაიკავა მინისტრის თამადებობა, არჩევნების შემდეგ კი კვლავ მინისტრის მოადგილე გახდა.
მეორეჯერ მინისტრის პოსტი 2017 წლის 12 ივლისს დაიკავა - მას შემდეგ, რაც კახი კალაძემ მინისტრის პოსტი თბილისის მერის არჩევნებში მონაწილეობის მიზნით დატოვა.
კაზაკური სტანიცის მოსახლეობას მუზეუმში მიჰქონდათ საყოფაცხოვრებო ნივთები, ძველი მონეტები და ბანკნოტები, იარაღი, დოკუმენტები ძველი ფოტოებით, კერამიკის, მინის, ხის ნივთები, ხატები, ჯილდოები.
საბაჟო საგუშაგოს ტერიტორიაზე მოქმედებს ორი მუდმივი გამოფენა: ექსპოზიცია „საბაჟო სამსახური დონში საუკუნეში“ მდებარეობს მიწისქვეშა სათავსოებში.
მეორე გამოფენას ეწოდება „ბუნების მუზეუმი“, რომელიც განთავსებულია ღია ცის ქვეშ, სადაც დაცულია ხელშეუხებელი სტეპის მცენარეულობა, რომელთაგან მრავალი სახეობა შეტანილია რუსეთის წითელ წიგნში.
მოიცავს ოთხ სამუზეუმო კომპლექსს, რომელიც ეძღვნება ქალაქის ისტორიის სხვადასხვა პერიოდს: სუვოროვის სახლი - კაზაკ რუდუხის კუთვნილება, რომელშიც გარკვეული პერიოდი ცხოვრობდა ალექსანდრე სუვოროვი, საუკუნის აქსაის საბაჟო საგუშაგო, აქსაის საუკუნის საფოსტო სადგური და საუკუნის ნიკოლაი გულაევის სახელობის სამხედრო-ისტორიული კომპლექსი.
1984 წელს სკოლის მუზეუმს მხარეთმცოდნე-ისტორიკოსის ვლადიმირ დიმიტრის ძე გლადჩენკოს ხელმძღვანელობით მიენიჭა „სახალხო მუზეუმის“ სტატუსი.
სევდის მიზეზი იყო ცოლთან, სვეტლანასთან განქორწინება, გაყრის შემდეგ ქალიშვილის დაბადება და დედის ავადმყოფობა; მისი წიგნის „ “-ს სასამართლო პროცესი, რომელიც ტექნიკური წუნის გამო სტამბაშივე გაანადგურეს; საქმეების მდგომარეობა, როდესაც მის ლექსებს აქებდნენ, მაგრამ არ ბეჭდავდნენ.
საწარმოში ინჟინერ-კონსტრუქტორად მუშაობის შედეგად ვლადიმერ სმოლდირევია იმ გადაწყვეტილებამდე მივიდა, რომ მისი ჭეშმარიტი მოწოდება პოეზია იყო.
ახალგაზრდა პოეტის დამრიგებელი სახელგანთქმული პოეტი ბორის სლუცკი გახდა, რომელიც ხელს უწყობდა მისი ლექსების გამოცემას და რადიოსა და ტელევიზიაში გაშუქებას.
მის სემინარებს ესწრებოდნენ მომავალი მწერლები და პოეტები: ვლადიმერ სოსინი, ვლადიმერ ჟეგლოვი, ივან კუდრიავცევი, სერგეი მიხაილინი, ალექსეი სელივანოვი და სხვ.
1960 წელს დასახლება ლოზაში ექსპერიმენტული ქარხნის ლაბორატორიის ბაზაზე სრულიად რუსეთის საკისარის სამრეწველო სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტის ზაგორსკის ფილიალი შეიქმნა, რომელიც სარაკეტო-კოსმოსური ტექნიკისთვის ძალიან მაღალი სიზუსტის მქონე ბურთულოვანი საკისარის შექმნითა და ათვისებით იყო დაკავებული.
ვლადიმერ სმოლდირევი გამოდიოდა რადიოსა და ტელევიზიაში, მუშაობდა ჟურნალში „ “ და არედაქტირებდა მის დამატებას „“ , იყო პოეტური კონკურსების ჟიურის წევრი, თარგმნიდა ფრანფი პოეტის პოლ ელუარის ლექსებს და ხატავდა სურათებს.
1976 წლიდან 1977 წლამდე მუშაობდა რუსული ენისა და ლიტერატურის მასწავლებლად ყირგიზეთის სსრ-ის ოშის ოლქის უზგენის რაიონის ლენინის სახელობის სკოლაში.
სკრიაბინის სახელობის ყირგიზეთის სოფლის მეურნეობის ინსტიტუტი ზოოინჟინერის სპეციალობით, რომლის დასრულების შემდეგ მუშაობდა მთავარ ზოოტექნიკად ოშის ოლქის საბჭოთა რაიონის საბჭოთა მეურნეობაში 1988 წლამდე.
2007 წლის 27 დეკემბერს ყირგიზეთის პრეზიდენტის ბრძანებით გათავისუფლდა ყირგიზეთის სოფლის, წყლის მეურნეობისა და გადამამუშავებელი მრეწველობის მინისტრის მოვალეობის შესრულებიდან.
1989 წლიდან 1991 წლამდე კი - ოშის ოლქის ულიანოვის სახელობის საბჭოთა მეურნეობის პარტკომის მდივანია, ხოლო 1993 წლამდე აღნიშნული საბჭოთა მეურნეობის დირექტორი.
2010 წლის აპრილიდან ოშის ოლქში სახელმწიფოს მეთაურის წარმომადგენელი ანუ გუბერნატორის მოვალეობის შემსრულებელია, ხოლო 2010 წლის 3 სექტემბრიდან პრეზიდენტის ბრძანების შესაბამისად - გუბერნატორი.
თავდაპირველად ოფიციალური მხარის მოსაგვარებლად, ფრანგული ელჩობა ჩავიდა ლონდონში ძვირფასი საჩურებითა და ბეჭდით, მარიას ხელის სათხოვნელად, ვინაიდან ლუისათვის შორ მანძლზე მგზავრობა სახიფათო იყო.
მერი 1533 წელს ჰენრისა და კატალინას განქორწინებისას კატალინას ედგა გვერდში და ჰენრისაც არწმუნებდა მას არ გაცილებოდა, თუმცა მისი მცდელობა ამაო აღმოჩნდა.
ხოლო როდესაც ჰენრიმ ცოლად ანა ბოლეინი შეირთო პროტესტის ნიშნად მათ ქორწილში არ მივიდა და უარყოფდა ანას როგორც ჰენრი -ის მეუღლეს და დედოფალს.
რასაკვირველია მერიმ ამის შესახებ არაფერი იცოდა, რადგან იმ დროინდელ სამეფო კარზე პრინცესები სავაჭრო საქონელს წარმოადგენდა და მათ არც კი ეკითხებოდნენ სურდათ თუ არა ამ თუ იმ პიროვნებაზე გათხოვება.
თუმცა მათი ქორწინება იმ დროისათვის შეუძლებელი იყო, ვინაიდან ჩარლზი სამეფო გვარის შთამომავალი არ იყო, პრინცესის საქმრო კი მინიმუმ პრინცი მაინც უდა ყოფილიყო და არა უბრალო ჰერცოგი.
1509 წელს მერის მამა გარდაიცვალა, ტახტზე კი ადის მისი უფროსი ძმა ჰენრი , რომელსაც ცოლად ჰყავდა არაგონისა და კასტილიის პრინცესა კატალინა არაგონელი.
მათ მარიას ქორწინებასთან დაკავშირებით ფიქრი მალევე დაიწყეს და ფიქრობდნენ, რომ იგი მიეთხოვებინათ კატალინას ძმისთვის, საღვთო რომი იმპერატორისა და ესპანეთის მეფე კარლ -ისათვის, თუმცა ქორწინება ჩაიშალა.
როდესაც მერი გაიზარდა საოცრად ლამაზ ქალბატონად იქცა და ის მთელს ევროპაში ერთ-ერთ ულამაზეს ქალად ითვლებოდა, რომელსაც არც გონებამახვილობა, არც ეშმაკობა და არც სიმდიდრე არ აკლდა.
თუმცა, მამის ბიძაშვილი მიტო სასტიკი წინააღმდეგია, რადგან შიშობს, რომ იგი შეიძლება საკუთარი მამის კვალს გაჰყვეს, რომელმაც ნადირობის გამო ყველაფერი დატოვა, საკუთარი ოჯახიც კი.
მას ესაზღვრება გილგიტ-ბალტისტანი, რომელთან ერთადაც ის გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის მიერ "პაკისტანის მიერ ადმინისტრირებულ ქაშმირად" მიიჩნევა.
აზად-ქაშმირის ეკონომიკა დიდ წილად დამოკიდებულია სოფლის მეურნეობაზე, მომსახურების სფეროზე, ტურიზმზე და ბრიტანეთში არსებული დიასპორის ფულად გზავნილებზე.
ტერიტორია მდებარეობს ინდოეთის მიერ კონტროლირებადი ჯამუ და ქაშმირის დასავლეთით, რომელიც 1947 წლის ინდოეთ-პაკისტანის ომამდე ჯამუ და ქაშმირის სამეფო შტატის ნაწილი იყო.
2004 წლის მონაცემებით რეგიონს პაკისტანში მასშტაბით ყველაზე სკოლაში დაწრებადობის ყველაზე მაღალი მაჩვენებელი აქვს, მიუხედავად ამის სკოლას მხოლოდ 2,2 % ამთავრებს, რაც პაკისტანის საშუალო მაჩვენებელზე დაბალია.
1184 წელს ვიეტნამის ნიადაგზე აღმოცენებული კონფლიქტი საფრანგეთსა და ჩინეთს შორის, საფრანგეთის მთავრობამ ჩინეთის წინააღმდეგ ომის საბაბად გამოიყენა.
1884 წლის აგვისტოში საფრანგეთის ესკადრამ (იმის გამო, რომ ჩინეთის მთავრობამ უარყო საფრანგეთის მთავრობის მოთხოვნა ჩრდილო ვიეტნამიდან თავისი ჯარების გაყვანასა და ვიეტნამის მფარელობაზე ხელის აღების შესახებ) ზღვაზე საომარი მოქმედება დაიწყო ჩინეთის წინააღმდეგ.
მიუხედავად იმისა, რომ ჩინეთ-საფრანგეთის ომმა და ამ ომში აგრესორის მიერ გამოჩენილმა შეუბრალებლობამ ჩინეთის მოსახლეობის დიდი პატრიოტული აღტყინება გამოიწვია , ცინების ხელისუფლებამ, რომელსაც ხალხის უფრო ეშინოდა, ვიდრე უცხოელი აგრესორებისა, ზღვაზე პირველი დამარცხებისთანავე კაპიტულაცია ამჯობინა.
კონვენციით ინგლისმა მიიღო საგრძნობი კონტრიბუცია, ვაჭრობის უფლება იუნანის საზღვრისპირა რაიონებში, იურიდიული შეუვალობა თავისი დიპლომატიური თანამშრომლებისათვის და სხვა შეღავათები.
1881 წლის რუსეთ-ჩნეთის პეტერბურგის ხელშეკრულებით, რომელმაც ბოლო მოუღო ამ ორი ქვეყნის კონფლიქტს ილის მხარის თაობაზე (მხარის დიდი ნაწილი ჩინეთს დაუბრუნდა, მცირე ნაწილი კი რუსეთს დარჩა), რუსმა ვაჭრებმა მოიპოვეს შეღავათიანი ვაჭრობის უფლება სინძიანში.
საფრანგეთ-ჩინეთის ომი — ვიეტნამის ნიადაგზე აღმოცენებული კონფლიქტი საფრანგეთსა და ჩინეთს შორის 1884-1885 წლებში, რომელიც საფრანგეთის მთავრობამ ჩინეთის წინააღმდეგ ომის საბაბად გამოიყენა.
საფრანგეთს განზრახული ჰქონდა ჩრდილო ვიეტნამის დაპყრობა, რასაც ხელი შეუშალეს ვიეტნამის მშრომელებმა და ჩრდილო ჩინეთში მყოფმა ჩინური ჯარის ნაწილებმა.
ყველაზე მეტად ღირებულია მუზეუმის ექსპოზიცია „დონის ყორღანების სასწაულები“, სადაც დაცულია 2 000 ოქროსა და ვერცხლისაგან დამზადებული საგანი, რომლებიც განეკუთვნებიან ძვ.
მუზეუმის ფონდი შევსებულია ნახატებით, ანტიკვარიატით და განსაკუთრებით იმ მასალებით, რომლებიც დაკავშირებულია დონის მიწაზე რევოლუციურ მოვლენებთან და რევოლუციის ისტორიასთან.
როსტოვის ოლქის მხარეთმცოდნეობის მუზეუმი წამყვანი სამეცნიერო ცენტრია ისტორიის, ეთნოგრაფიისა და დონის მატერიალური კულტურის პრობლემების კვლევის საქმეში.
1937 წელს პუშკინის ქუჩა 204-ში ჩამოაყალიბეს როსტოვის ოლქის მხარეთმცოდნეობის მუზეუმი ხელოვნებისა და სიძველეების მუზეუმის ექსპონატების ბაზაზე.
1515 წელს, მას შემდეგ რაც მერი ტიუდორი ინგლისში დაბრუნდა, თან გაიყოლა ინგლისელი დიდგვაროვნები, მათ შორის კლაუდიას ქმრის, ფრანსუას საყვარელი მერი ბოლეინი, ხოლო მისი უფროსი და, ანა ბოლეინი კვლავ საფრანგეთში დარჩა განათლების მისაღებად.
1521 წელს ანა ინგლისში დაბრუნდა, 1533 წელს კი იმდენი მოახერხა, რომ მეფე ჰენრი ცოლს გაჰყარა, რომის პაპს განუყენა და თავად გაჰყვა ცოლად, რითაც იგი ინგლისის დედოფალი გახდა.
ასევე 1514 წლის 9 ოქტომბერს ლუი -მ ცოლად შეირთო ინგლისისა და ირლანდიის პრინცესა მერი ტიუდორი, იმ იმედით, რომ მასთან მაინც ეყოლებოდა ვაჟი.
კლაუდია და მისი ქმარი ფრანსუა საფრანგეთის მეფე-დედოფალი გახდნენ, ეს იყო ისტორიაში მესამე და უკანასკნელი მომენტი, როცა ბრეტანის ჰერცოგინია საფრანგეთის დედოფალი გახდა.
კლაუდია ასევე იყო საფრანგეთის ტახტის მემკვიდრეც, თუმცა სალიური კანონის მიხედვით ქალს მხოლოდ მამრობითი სქესის წარმომადგენელთან ერთად შეეძლო საფრანგეთის სამეფო ტახტზე დაჯდომა.
მისმა მშობლებმა მოისურვეს მისსავე ბიძაშვილზე, ანუ ასევე ვალუას დინასტიის წარმომადგენელზე დაქორწინება, რათა ვალუას დინასტია გაგრძელებულიყო, ხოლო მათი შვილი უკვე ბრეტანსა და საფრანგეთს გააერთიანებდა.
როგორც დედოფალს სამეფო კარზე ბევრი მტერი და მეტოქე გამოუჩნდა, რომელთაგან მთავარია მისი დედამთილი, დედა-დედოფალი ლუიზა სავოიელი და აგრეთვე მისი მული, ნავარის დედოფალი მარგარიტა ანჟულიმელი.
კლაუდიას, განსხვავებით თავისი უმცროსი და რენესგან, არასდროს გამოუვლენია ინტერესი პოლიტიკისადმი, რადგან იგი ძალზედ რელიგიური ქალი იყო და არც კი ინტერესდებოდა ქვეყნის მართვით.
ზოგი ამბობს, რომ იგი ტუბერკულოზმა შეიწირა, ზოგი ამბობს რომ ეს ახალი ორსულობის გამო მოხდა, ზოგი კი სულ სხვა მიზეზებს ასახელებს, მათ შორის კი ყველაზე სარწმუნოა, რომ იგი სიფილისისგან გარდაიცვალა, რომელიც მისმა ქმარმა გადასდო.
ამდენი გაუთავებელი ორსულობისა და მშობიარობის გამო კლაუდიას სხეული დაუზიანდა, მას ჰქონდა სქოლიოზი და ხერხემლის პრობლემები, მაშინ როცა მისი ქმარი ათლეტური აღნაგობის იყო.
კლაუდია დაიბადა 1499 წლის 13 ოქტომბერს, იგი იყო საფრანგეთის მეფე ლუი -ისა და მისი მეორე ცოლის, დედოფალ ანა ბრეტონელის პირველი ქალიშვილი.
დედოფალმა ანამ თორმეტჯერ იმშობიარა, რომელთაგან მხოლოდ ორჯერ შეძლო ცოცხალი ბავშვის გაჩენა, პირველად კლაუდია გააჩინა, ხოლო 1510 წელს მან პრინცესა რენე გააჩინა.
1918 წლის 23 აპრილს, თანამედროვე მემორიალური კომპლექსის მდებარეობის ადგილზე გაიმართა სამგლოვიარო მიტინგი, რომელიც ეძღვნებოდა სალსკის პირველ წითელარმიელებს, რომლებიც 20-22 აპრილს დაიღუპნენ სოფელ სრედნი-ეგორლიკთან საბჭოთა ხელისუფლებისათვის ბრძოლაში.
დიდი სამამულო ომის პერიოდში ძმათა სასაფლაოზე დაკრძალეს საბჭოთა არმიის ჯარისკაცები, რომლებიც დაიღუპნენ 1942 წელს ქალაქ სალსკის თავდაცვისას, მისი გერმანელთა ოკუპაციისაგან გათავისუფლების დროს.
მას ჰქონდა დავალებული დაეცვა სანაპირო, განსაკუთრებით კვიპროსიდან მომდინარე საფრთხეებისგან, ასევე შეენახა სადარაჯო კოშკებიდა და დასაკვირვებელი პოსტები.
საუკუნის მუსლიმი ისტორიკოსი — ხალილ ალ-ზაჰირი აღნიშნავს, რომ მარქაბის ციხესიმაგრე ტრიპოლის პროვინციის ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი ადგილი იყო.
1281 წლის სექტემბერში მარგატიდან ჰოსპიტალიერებმა გაგზავნენ სამხედრო კონტინგენტი, რომელიც უნდა დახმარებოდა სირიაში შეჭრილ მონღოლებს მამლუქების წინააღმდეგ, მაგრამ სულთანმა კალაუნმა შეძლო კოალიციის დამარცხება ქალაქ ჰომსთან.
საუკუნის დასაწყისში ჰოსპიტალიერები აკონტროლებენ მიმდებარე მიწებსა და გზებს, რითაც დიდ მოგებას იღებდნენ მოგზაურებისა და პილიგრიმებისგან, რომლებიც ამ მიწების გავლით მიდიოდნენ იერუსალიმში.
ძირითადი სასოფლო-სამეურნეო პროდუქტებს წარმოადგენდა ზეთისხილი, ხახვი, თამბაქო და აბრეშუმი, რომლებიც ძირითადად ბეირუთის ვაჭრებზე იყიდებოდა.
აზიური ლინზანგების ბეწვის შეფერილობა მკვეთრი, მოკლე, სქელი და რბილია, როგორც ხავერდი; სხეულზე გააჩნიათ მსხვილი ლაქები, რომლებიც ზოგჯერ ერთმანეთზეა შეზრდილი სალტედ სხეულის გვერედზე, ზურგზე ოთხი-ხუთი მუქი ყავისფერი ზოლი ან ლაქა აქვს; კუდზე 8-10 განიერი, რგოლისებური ზოლი გააჩნიათ, ფეხებზე — ლაქები; დანარჩენი სხეული კრემისფერია.
1864 წელს ლინზანგისებრნი ჯონ ედუარდ გრეიმ მოათავსა ვივერისებრთა ოჯახში, როგორც ქვეოჯახი , მასში აგრეთვე გააერთიანა გვარი აფრიკული ლინზანგები .
რეჯინალდ ინეს პოკოკი თავდაპირველად მიჰყვა გრეის კლასიფიკაციას, მაგრამ სპეციფიკური სუნის გამომყოფი ჯირკვლების არარსებობის გამო, მან ეს გვარი გენეტის სპეციფიკურ ფორმად ჩათვალა.
29 მტაცებლის, მათ შორის 13 ვივერისებრის იყო და , ტაქსონების სამი სახეობის დნმ-ის ანალიზზე დაყრდნობით გამოვლინდა პოკოკის მოსაზრება, რომ აზიური ლინზანგები წარმოადგენდა დობილ ტაქსონს გენეტების გვარისა.
30 ივნისს მათი ქორწილისთვის გამართულ საზეიმო ტურნირზე, შოტლანდიელმა გვარდიელმა, დევიდ მონტგომერიმ მეფე ანრი -ს შემთხვევით თვალში შუბი გაუყარა.
1559 წლის ბოლოს პარიზიდან სამი სამეფო ეტლი გამოვიდა, ერთით ელიზაბეტა და ფილიპე ესპანეთში გაემგზავრნენ, მეორეთი კლაუდია და შარლი ლოთარინგიაში, ხოლო მესამით მარგარიტა და ემანუელი სავოიაში.
ქორწილის შემდეგ წესით უნდა ჩამცხრალიყო საფრანგეთში არსებული რელიგიური კონფლიქტები, თუმცა კათოლიკეები ეკატერინე მედიჩის მეთაურობით პირიქით, დიდი ხოცვისთვის ემზადებოდნენ.
ხოცვა 24 აგვისტოსთვის იყო დაგეგმილი და წესით ყველა ჰუგენოტი, მათ შორის ანრი -ც უნდა მოეკლათ, შესაძლოა მარგარიტა ვალუაც მიეყოლებინათ რადგან მისი ცოლი იყო.
აღშფოთებულმა კლაუდიამ დედას ჰკითხა როგორ ბედავდა საკუთარი ქალიშვილის თავისი მიზნებისთვის შეწირვას, მან კი უპასუხა, რომ მარგარიტას არაფერი ემუქრებოდა.
სწორედ ამ დროს ეკატერინე წესით ესპანურ ნიდერლანდებში უნდა გამგზავრებულიყო თუმცა კლაუდიას გამო გადაიფიქრა, რითაც აცდა ადმირალ კოლინის მიერ მოწყობილ თავდასხმას, რომელიც ნიდერლანდების საზღვარზე ელოდა და ეკატერინეს მოკვლა ედო მიზნად.
კოლინმა ეს იმიტომ გააკეთა, რომ მას ესპანეთთან ომის გამოცხადება სურდა, ეკატერინე კი თავის ვაჟს, საფრანგეთის მეფე შარლ -ს არწმუნებდა ესპანეთთან მშვიდობა შეენარჩუნებინდა.
საფრანგეთი და ლოთარინგია მეზობელი ქვეყნები იყვნენ, მათი დედაქალაქები - პარიზი და ნანსი კი იმდენად ახლოს იყო ერთმანეთთან, რომ კლაუდია დედამისსა და და-ძმებს საფრანგეთის სამეფო კარზე ხშირად სტუმრობდათ, ზოგჯერ მეუღლესთან და შვილებთან ერთადაც.
ქორწილში დაიდგა საოცარი წარმოდგენა, რომლის დროსაც ნადიმის დროს დარბაზში შევიდა რამდენიმე მოოქროვილი გემი რომლებზეც იდგნენ ნიღაბაფარებული უფლისწული, რომლებმაც საცეკვაოდ გაიწვიეს საცეკვაოდ გაიწვიეს დედოფალი ეკატერინე მედიჩი, პრინცესა ელიზაბეტა, პრინცესა კლაუდია და პრინცესა მარგარიტა.
1559 წელს საფრანგეთმა კატო კამბრეზის ზავით დაასრულა ნახევარსაუკუნოვანი ბრძოლა ესპანეთთან, ამიტომაც მეფე ანრი -მ გადაწყვიტა სამი დინასტიური ქორწინებით ყველა მტერი მოკავშირედ ექცია.
თავისი უფროსი ქალიშვილი, ელიზაბეტა დანიშნა ესპანეთის მეფე ფილიპე -ზე, კლაუდია დანიშნა ლოთარინგიის ჰერცოგ შარლ -ზე, ხოლო თავისი უმცროსი და მარგარიტა დანიშნა სავოიის ჰერცოგ ემანუელ ფილიბერტზე.
კლაუდია იზრდებოდა თავის უფროს დასთან, ესპანეთის მომავალ დედოფალ ელიზაბეტა ვალუასთან და ასევე თავის რძალთან, შოტლანდიის დედოფალ მარია სტიუარტთან ერთად.
იგი ბოლო მშობიარობისას ძალიან ღელავდა, ამიტომაც სპეციალურად მისთვის პარიზიდან გამოცდილი ბებიაქალი ჩამოიყვანეს, თუმცა იგი მაინც ვერ გადაარჩინეს.
საფრანგეთში მისი ბოლო ვიზიტისას, მისმა ძმამ მეფე შარლ -მ კლაუდიას გადასცა გაიენის გამოსასყიდი, რომელიც მიიღო მისი საფრანგეთში არსებული ქონების კონფისკაციით.
მათი გამოყენების ძირითადი სფეროა — დოკუმენტები და შეტყობინებები, რომელიც მიეკუთვნება საერთაშორისო გარიგებებს, ასევე ნებისმიერი კომერციული ან საბანკო მოღვაწეობა, სადაც მიზანშეწონილია გამოისახოს ვალუტის სახელწოდება კოდირებული ან შემოკლებული ფორმით და ამასთან მოხდეს მისი გარკვევით იდენტიფიცირება, რადგან სხვადასხვა ვალუტას შეიძლება ჰქონდეს ერთი და იგივე დასახელება (ამერიკული დოლარი, კანადური დოლარი, ავსტრალიური დოლარი და სხვა).
სტანდარტიზაციის საერთაშორისო ორგანიზაციამ შეიმუშავა დაახლოებით 18 500 სტანდარტი; 4217 შედის 8 ყველაზე უფრო მოთხოვნადი სტანდარტების სიაში და თვითონ სტანდარტიზაციის საერთაშორისო ორგანიზაციაში ყველაზე უფრო წარმატებულთა სამეულში.
ს ოფიციალური პოლიტიკის შესაბამისად, ნებისმიერი მიზნებისთვის 4217-ის კოდების გამოყენების საფასური (მაგალითად, პროგრამული უზრუნველყოფის შემუშავებისთვის ან საბანკო სფეროში გადახდის იდენტიფიკაციისთვის) არ ამოიღება.
სტოუნმა ხელი შეუწყო პირველი ეროვნული ქალთა უფლებების კონვენციის დაფუძნებას ვორსესტერში, მასაჩუსეტსი , ასევე მტკიცედ უჭერდა მას მხარს ყოველწლიურად, როგორც მთელ რიგ ადგილობივ, სახელმწიფო და რეგიონალურ კონვენციებს.
მან ხელი შეუწყო ქალთა ეროვნული ლოიალური ლიგის ჩამოყალიბებას, რათა დახმარებოდა მეცამეტე შესწორების შეტანასა და ამით მონობის გაუქმებას, შედეგად იგი დაეხმარა ამერიკულ ქალთა სუფრაჟისტულ ასოციაციას .
სწორედ ამ ასოციაციამ დაუჭირა მხარი ქალთა საარჩევნო უფლებების კონსტიტუციონალურ ჩასწორებას, რითაც გაიმარჯვეს და დაამტკიცეს, როგორც სახელმწიფოებრივ, ისე ადგილობრივ დონეზე ქალთა საარჩევნო უფლებები.
სტონი ბევრს წერდა ქალთა უფლებების ფართო სპექტრზე, აქვეყნებდა მას და ავრცელებდა, როგორც საკუთარი, ისე სხვების გამოსვლების საშუალებით, ასევე აწარმოებდა კონვენციურ ნაშრომებს.
ხანგრძლივ და გავლენიან ქალთა ჟურნალში, რომელიც მან დააარსა და გაავრცელა, ყოველკვირეულ გამოცემაში სტოუნი აქვეყნებდა საკუთარ და სხვების შეხედულებებს ქალთა უფლებების შესახებ.
ენტონი, ელისაბედ კედი სტენტონი, მატილდა ჯოზლინ გეიჯი და იდა ჰაუსტ ჰერპერი იყვნენ ადამიანი, რომლებმაც 1976 წელს დაიწყეს ქალთა საარჩევნო უფლებების ისტორიის დაწერა.
სტოუნსა და სტენტონს შორის განსხვავების გამო, რომელიც წინა პლანზე წამოიწია განხელთქილებაში -სა და -ს შორის, სტოუნის ადგილი ისტორიაში მუშაობის დროს იზოლირებული გახდა.
ტექსტი გამოიყენებოდა საუკუნის ამერიკული ფემინიზმის სტანდარტულ სასწავლო რესურსად, შედეგად გამოააშკარავეს ბევრი უცნობი წვლილი, რომელიც სტოუნმა შეიტანა ქალთა ისტორიაში.
ლუსი სტოუნმა უარი განაცხადა მიეღო ქმრის გვარი, საკუთარი უფლებების დაცვის მიზნით, მაშინ ეს საკითხი ძალიან საკამათო იყო, და დღესდღეობით მეტწილად მის შესახებ სწორედ ამას იხსნებენ.
იმავე წელს, სახელმწიფო საკანონმდებლო ინიციატივით გამოცხადებულმა პროექტმა სახელწოდებით „გვისმინე ჩვენ“ განახორციელა შემდეგი ღონისძიება: ექვსი ქალი ლიდერის პორტერტი განათავსეს ისტორიულ შენობაში, რომელთა შორის იყო ლუსი სტოუნი.
1968 წლის 13 აგვისტოს სტოუნის დაბადებიან 150-ე წლის იუბილეს აღსანიშნავად აშშ-ის საფოსტო სამსახურმა გამოჩენილი ამერიკელების სერიაში იგი 50¢ საფოსტო მარკით დააჯილდოვა.
2000 წელს ამი რეიმ ინდიგო გოგონებიდან გამოუშვა თავისი პირველი სოლო ჩანაწერი, სახელწოდებით სტეგი, რომლის შემადგენლობაშ შედიოდა სიმღერა სახელწოდებით ლუსისტოუნერები.
1893 წელს დუმის წევრებმა იულიან ფილიპეს ძე არბუშევსკიმ და პეტრე მეტვეის ძე დობროვოლსკიმ წამოაყენეს წინადადება ტაგანროგში მიასნიცკის მოედანზე მათლმადიდებელი ეკლესიის მშენებლობის შესახებ.
1893 წლის 12 აგვისტოს ტაგანროგელმა ვაჭარმა პეტრე პეტრეს ძე შილოვმა მიიღო გადაწყვეტილება ეკლესიის მშენებლობისათვის შეეწირა 15 ათასი რუსული რუბლი.
ადრე გადაწყვეტილი იყო იგი დაეკრძალათ ეკლესიის ეზოში, მაგრამ ამ პერიოდში არსებული კანონის მიხედვით ქოლერისაგან გარდაცვლილი ადამიანის დაკრძალვა არ შეიძლებოდა არათუ ეკლესიის მახლობლად, არამედ სასაფლაოზეც კი.
ვინ მოახდინა კონფლიქტის პროვოცირება უცნობია, თუმცა მარტ-აპრილში საზღვარზე მიმდინარეობდა შეიარაღებული შეტაკებები ორივე ქვეყნის მესაზღვრეებს შორის.
კონფლიქტი მთელი ძალით არ წარმართულა: ამას ხელი შეუშალა დიდმა ბრიტანეთმა, რომლის შუამავლობით მხარეებმა 30 ივნისს ცეცხლის შეწყვეტის შესახებ შეთანხმებას მოაწერეს ხელი.
პაკისტანელებმა ინდოეთის ქაშმირში გააგზავნეს დივერსანტები, რომელთაც იქ უნდა დაეწყოთ აჯანყება 1965 წლის აგვისტოში და გაეჩაღებინათ პარტიზანული ომი ინდოელების წინააღმდეგ.
პაკისტანის 12-ე არმიამ ვერ შეძლო ინდოეთის არმიის მოგერიება და ძალიან მალე საფრთხის ქვეშ აღმოჩნდა მუზაფარაბადთან, პაკისტანის ქაშმირის დედაქალაქთან.
პაკისტანის არმიის სიამაყემ, პირველმა სატანკო დივიზიამ გადაადგილება დაიწყო ინდოეთის ქალაქ ამრიტსარისკენ, მათი დავალება იყო ქალაქის აღება, მაგრამ სოფელ ასარ-უტარესთან, ინდოეთ-პაკისტანის მეორე ომში ყველაზე მძიმე ბრძოლის დროს დიდი დანაკლისი განიცადა.
ომი დაიწყო პაკისტანის მცდელობით წამოეწყო აჯანყება ქაშმირის სადავო შტატის ინდურ ნაწილში, კონფლიქტმა მალევე მიიღო ორ სახელმწიფოს შორის სასაზღვრო ომის ხასიათი.
თანამედროვე პაკისტანში თვლიან, რომ ომში წარმატებას პაკისტანმა მიაღწია, თუმცა ყველა ანალიტიკოსი და დამკვირვებელი ირწმუნება, რომ ომი რეალურად წარმატებული იყო ინდოეთისათვის.
სსრკ-ის ჩარევით პაკისტანის პრეზიდენტმა აიუბ-ხანმა და ინდოეთის პრემიერმა ლალ ბაჰადურ შასტრიმ ხელი მოაწერეს ტაშკენტის დეკლარაციას, რომელმაც დაასრულა ომი.
ვლადიმერ მოლოჟავენკო (; დ. 28 დეკემბერი, 1924, მოროზოვსკი, რსფსრ, სსრკ — გ. 25 დეკემბერი, 2012, დონის როსტოვი, რუსეთი) — რუსი და საბჭოთა მწერალი და ჟურნალისტი.
კერძოდ: ლელის ქარხანაში, ურიცკის სახელობის კლუბში, ავტოსარემონტო ქარხანაში, კოლბერგის ქარხანაში, ტაგანროგის ქარხანა „წითელი მექვაბის“ კლუბში, პანჩენკოს ფაბრიკაში და სხვა.
ახალგაზრდა კოლექტივის რეპერტუარში წარმოდგენლი იყო მხოლოდ პოეტური ნაწარმოებები: „დღესასწაული ჭირიანობის დროს“, „მასკარადი“, ალექსანდრე ბლოკის, ალექსი რემიზოვის, კარლო გოცისა და სხვათა პიესები.
მოზაიკის ძირითადი სიუჟეტი ბავშვთა ცხოვრების მომენტებს ეხება, დაწყებული დაბადებიდან და დასრულებული სკოლის დამთავრებით, ასევე გამოყენებულია ისტორიული ასპექტები.
2015 წლის დეკემბრის ბოლოს მასობრივი ინფორმაციის საშუალებებით და სოციალურ ქსელში გავრცელდა ინფორმაცია სადოვის ქუჩისა და ვოროშილოვის ქუჩის გადაკვეთაზე მდებარე მიწისქვეშა გადასასვლელში მოზაიკის დანგრევის შესახებ.
მოზაიკური პანო, რომელიც მდებარეობს ბუდიონოვსკისა და მოსკოვის ქუჩის გადასასვლელებში დაცულია კანონის მიერ, ხოლო თავად გადასასვლელი აღიარებულია რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ობიექტად.
სხვა მიწისქვეშა გადასასვლელები (ბუდიონოვსკი-სადოვის ქუჩების, ვოროშილოვი-სადოვის ქუჩების, უნივერსიტეტის შესახვევისა და სადოვის ქუჩების, კიროვი-სადოვის ქუჩების) კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლებად არ აღიარეს მხოლოდ იმის გამო, რომ მათი შექმნიდან 40 წელი არ არის გასული.
მიწისქვეშა გადასასვლელების მოზაიკა — ქალაქ დონის როსტოვის ღირსშესანიშნაობა, შექმნილია ხელით რამდენიმე მიწისქვეშა გადასასვლელში 1970-1980-იან წლებში.
მას შემდეგ, რაც ტაჯიკეთის კონსტიტუციის მეათე და დუშანბეს 80 წლის იუბილესთვის გამოიცა 4 ვერცხლის მონეტა - ტაჯიკეთის ნაციონალური ბანკი აწარმოებს სახელობით და საიუბილეო მონეტებს.
სახელ ალ-თიფლისს საუკუნის შუა წლებიდან ატარებდა სხვადასხვა პროფესიის (მუჰადისები, ღვთისმეტყველები, სამართლისმცოდნეები, ლიტერატორები, პოეტები, ექიმები, ვაჭრები, ხელოსნები და სხვ.) მრავალი მუსლიმანი – შიიტი და სუნიტი მოღვაწეები, რომლებიც დაიბადნენ და ცხოვრობდნენ თბილისში ან დაკავშირებული იყვნენ მასთან თავიანთი მოღვაწეობის რაღაც ეპიზოდით.