polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
კასტინგები ჩატარდა ამერიკის შეერთებული შტატების 8 ქალაქში, 2011 წლის იანვარსა და თებერვალში: ჩიკაგოში, ნიუ იორკში, ნეშვილში, მინეაპოლისში, ოსტინში, ლოს-ანჯელესში და სიეტლიში .
მას შემდეგ, რაც ყველა გუნდიდან 16 კონკურსანტი შეირჩა, 2011 წლის 7 ივნისს გაიმართა პირველი ლაივ შოუ, სადაც კრისტინას და ბლეიკის გუნდები წარდგნენ სცენაზე.
ის რეკლამაში გამოჩნდნენ შოუს შემდეგი კონკურსანტები: ხავიერ კოლონი , ფრენჩი დეივისი , ნაკია , ლუკას როსი, ჩერი ოუკლი და დია ფრემფტონი.
იგი ცნობილი გახდა როგორც ფაქტობრივი გარემოებების, ისე მნიშვნელოვან სამართლებრივ კითხვებზე მიღებული გადაწყვეტილებების გამო, რომლებიც შეეხებოდა ამსრულებლობის, თანამონაწილეობისა და აკრძალვაში შეცდომის სამართლებრივ პრობლემებს.
ცდებოდა ქმედების შემადგენლობაში, მაგრამ მას ეს არ წაადგა, ვინაიდან მართლწინააღმდეგობის გამომრიცხველი უკიდურესი აუცილებლობის დროს „სიცოცხლე სიცოცხლის პირისპის“ არ შეიძლება იყოს გამამართლებელი.
არ იმყოფებოდა არც აუცილებელი მოგერიებისა და არც აუცილებელი დახმარების ვითარებაში და ვერ დაეყრდნობოდა ამ საფუძველს, ვინაიდან არც თავად და არც სხვას არ ემუქრებოდა იმწუთიერი საფრთხე თავდასხმისა ნ.
ოლბენში ცამეტიდან შვიდი ამერიკული კოლონიის (კონეკტიკუტი, მერილენდი, მასაჩუსეტსი, ნიუ ჰემფშირი, ნიუ იორკი, პენსილვანია და როდ აილენდი) წარმომადგენლები ერთმანეთს შეხვდნენ ოლბენის კონგრესზე.
კონგრესზე კოლონიების წარმომადგენლები განიხილავდნენ ინდიელებთან არსებულ ურთიერთობებს და ფრანგების წინააღმდეგ ერთობლივად განსახორციელებელ ქმედებებთან დაკავშირებულ საკითხებს.
კონგრესზე დიდი დრო დაეთმო ბენჯამინ ფრანკლინის მიერ შემუშავებული ოლბენის გეგმის განხილვას, რომელიც მიზნად ისახავდა კოლონიებში ერთიანი მთავრობის ჩამოყალიბებას.
ეს იყო პირველი სერიოზული მცდელობა კოლონიებში ერთობლივი ხელისუფლების ჩამოყალიბებისათვის, მიმართული იმ პარტიკულარიზმის დასაძლევად, რომელიც აფერხებდა კოლონიების გაერთიანებას.
ამერიკელ განმანათლებელთა პოლიტიკური ესეები — თვალსაჩინო ამერიკელი პოლიტიკური მოღვაწეებისა და განმანათლებლების - ბენჯამინ ფრანკლინის, ჯონ ადამსის, ტომას ჯეფერსონის, ჯეიმზ უილსონის, ბენჯამინ რაშის - საყოველთაოდ განთქმული პოლიტიკური ესეების პირველ ქართულ თარგმანს წარმოადგენს.
ეს ესეები ამერიკის შეერთებული შტატების დაფუძნების პერიოდს განეკუთვნება; ამდენად, მათში ის საზოგადოებრივ-პოლიტიკური პერიპეტიებია ასახული, რომელიც კვალად სდევდა ახალი სახელმწიფოს დაფუძნების რთულ საქმეს.
ავტორები დაწვრილებით აღწერენ იმ მრავალ სიძნელესა თუ დაბრკოლებას, რომელთა გადალახვაც, დამოუკიდებლობისათვის თავგანწირულ ბრძოლაში, ახალგაზრდა ამერიკელ ერს მოუწია.
ბრიტანული ამერიკის უფლებათა შემაჯამებელი მიმოხილვა ჯეფერსონმა 1774 წელს დაწერა იმ დელეგატებისათვის ვირჯინიის კოლონიიდან, რომლებიც პირველ კონტინენტურ კონგრესს უნდა დასწრებოდნენ ქ.
თავის წერილში ადამსი მკვეთრად დაუპირისპირდა ინგლისის პოლიტიკას, რომელიც ამერიკული კოლონიების მაცხოვრებლებს მათ ძირითად უფლებებს უზღუდავდა და ართმევდა.
მოლაპარაკებების მიმდინარეობის მე-13 დღეს უნგრეთმა ნაწილობრივი მობილიზაცია გამოაცხადა, მალევე სლოვაკეთმა სასაზღვრო ზონაში გამოაცხადა სამხედრო მდგომარეობა.
ჰიტლერმა განაცხადა, რომ უნგრებმა მას მოატყუეს, როცა უთხრეს, თითქოს სლოვაკები და რუთინები მზად იყვნენ ნებისმიერ ფასად შეერთებოდნენ უნგრეთს.
19 ოქტომბერს მიუნხენში ვიზიტის შედეგად 22 ოქტომბერს ჩეხოსლოვაკიამ მიიღო მესამე ტერიტორიული წინადადება: ის დაეთანხმა უნგრეთს დაეთმო მისთვის მიწები სამხრეთ სლოვაკეთში 9.606 კმ² და კარპატისპირა რუთენიაში 1.694 კმ², თუ ჩეხოსლოვაკია შეინარჩუნებდა ბრატისლავას, ნიტრას და კოშიცეს.
უნგრეთმა უარყო წინადადება და მოითხოვა, რომ რაც შეიძლება მალე დაეცალათ ტერიტორიები, რათა სადავო მიწებზე ჩატარებულიყო პლებისციტი და კარპატისპირეთს ”დამოუკიდებლად გადაეწყვიტა თავისი მომავალი” და ასევე, გააფრთხილა ჩეხოსლოვაკია, რომ თუ უარყოფს პრეტენზიას, უნგრეთი მოითხოვს დასავლეთ სლოვაკეთში იტალიურ-გერმანულ და აღმოსავლეთ სლოვაკეთსა და კარპატისპირა რუთენიაში იტალიურ-გერმანულ-პოლონურ არბიტრაჟებს.
იმავე დროს, დიდმა ბრიტანეთმა და საფრანგეთმა არავითარი ინტერესი არ გამოავლინეს არბიტრაჟების მიმართ, თუმცა მზად იყვნენ მონაწილეობა მიეღოთ ოთხმხრივ კონფერენციაში, თუ ასეთი რამ შედგებოდა.
პრაღის ხელისუფლებას წარმოადგენდა ჩეხეთის საგარეო საქმეთა სამინისტროს პოლიტიკური დირექტორი დოქტორი ივან კრნო, საგანგებო და სრულუფლებიანი ელჩის რანგში.
ჩეხოსლოვაკიის დელეგაცია იყო გამოუცდელი და მოუმზადებელი იმდენად, რამდენადაც მარიონეტულ ხელისუფლებას დიდი საშინაო პრობლემები ჰქონდა, რომელიც სასწრაფო გადაჭრას მოითხოვდა.
ამის საწინააღმდეგოდ, უნგრეთის დელეგაცია შედგებოდა გამოცდილი პერსონებისაგან , და უნგრეთის ხელისუფლებას საშუალება ჰქონდა მომავალი მოლაპარაკებების გეგმა განეხილა 8 ოქტომბერს მათთან.
ამის შედეგად, 27 ოქტომბერს, იტალიის საგარეო საქმეთა მინისტრმა ჩიანომ დაარწმუნა რიბენტროპი, რომელიც იმ დროისათვის უკვე მხარს უჭერდა ოთხმხრივი მოლაპარაკების კონფერენციას, რომ იტალიურ-გერმანული არბიტრაჟი კარგი იდეა იყო და წარმოადგენდა ფრანგულ-ბრიტანული გავლენის წინააღმდეგ გადადგმულ დიდ ნაბიჯს.
დიდი ყოყმანის შემდეგ რიბენტროპი დათანხმდა წარმოდგენილ წინადადებას, რომ არბიტრაჟი არ უნდა შემოფარგლულიყო ეთნიკური პრინციპებით და აუცილებლად უნდა გადასცემოდა უნგრეთს დამატებით ქალაქები — კოშიცე, უჟგოროდი და მუკაჩევო.
უნგრეთმა მოითხოვა ორი დასახლებული პუნქტის - დაბა ”სლოვენსკე ნოვე მესტო” და ქალაქი ”შაგი” - უკან დაბრუნება, რომელიც პირველი მსოფლიო ომის დროს საზღვრის მიღმა აღმოჩნდა.
მათ ნაცვლად ადგილი დაიკავეს გერმანიის საგარეო საქმეთა მინისტრმა იოახიმ ფონ რიბენტროპმა და იტალიის საგარეო საქმეთა მინისტრმა გალეაცო ჩიანომ.
ჩეხოსლოვაკიას დაევალა, გადაეცა უნგრეთისათვის ტერიტორიები სამხრეთ სლოვაკეთსა და სამხრეთ კარპატისპირეთში სენეცი — გალანტა — ვრაბლე — ლევიცე — ლუჩენეცი — რიმავსკა სობოტა — ელშავა — როჟნიავა — კოშიცე — მიხალიანი — ველკე კაპუშანი — უჟგოროდი — მუკაჩევოს ხაზის ჩათვლით სამხრეთით რუმინეთის საზღვრამდე.
ამრიგად, ჩეხოსლოვაკიას დარჩა დასავლეთსლოვაკური ქალაქები - ბრატისლავა და ნიტრა, იმ დროს, როდესაც უნგრეთმა მიიღოს აღმოსავლეთ რეგიონის სამი სადავო ქალაქი და ოთხი დასახლებული პუნქტი ცენტრალურ რეგიონში.
გადაცენული ტერიტორიების ფართობმა შეადგინა სულ 11.927 კმ² (მათ შორის დღეისათვის 10.390 კმ² მოდის თანამედროვე სლოვაკეთის ტერიტორიაზე, ხოლო დანარჩენი უკრაინის ტერიტორიაზე.) მასზე ცხოვრობდა 1.060.000 ადამიანი.
ვენის პირველი არბიტრაჟის შედეგად ჩეხოსლოვაკიისაგან იქნა გამოყოფილი და უნგრეთზე გადაცემული კარპატების სამხრეთი ნაწილი და სლოვაკეთის უნგრელებით დასახლებული სამხრეთ რაიონები.
1938 წლის ნოემბრიდან — 1939 წლის მარტამდე მიმდინარე ჩეხოსლოვაკია-უნგრეთის საზღვრის დელიმიტაციამ დააზუსტა მხოლოდ სლოვაკეთის უბანი, რაც საშუალებას აძლევდა უნგრეთს, 1934 წლის 14 მარტს სლოვაკეთის მიერ დამოუკიდებლობის მოპოვებისას, დაეწყო დარჩენილი კარპატების ნაწილის მთლიანი ოკუპაცია.
ჩეხოსლოვაკიის დელეგაციის შემადგენლობაში შედიოდა, ასევე, კარპატების რუთენია და სლოვაკეთი (პრემიერ-მინისტრი იოზეფ ტისო და იუსტიციის მინისტრი ფერდინანდ დურჩანსკი).
უნგრეთისა და პოლონეთის ზეწოლით შეთანხმებას დაემატა მუხლები, რომლის თანახმად, ჩეხოსლოვაკიას 3 თვის ვადაში უნგრეთთან და პოლონეთთან ორმხრივი მოლაპარაკებების შედეგად უნდა გადაეწყვიტა უნგრელებითა და პოლონელებით დასახლებული საკუთარი ტერიტორიების საკითხი.
სლოვაკეთმა დაკარგა ტერიტორიის 21 %, მრეწველობის 20 %, სასოფლო-სამეურნეო სავარგულების 30 %, ელექტროსადგურების 27 %, რკინის მადნის საბადოების 28 %, ყურძნის ბაღების 50 %, ღორების რაოდენობის 35 %, სარკინიგზო ქსელის 930 კმ.
აღმოსავლეთ სლოვაკეთმა და სამხრეთ სლოვაკეთის მრავალმა ქალაქმა დაკარგა სარკინიგზო კავშირი მსოფლიოსთან იმდენად, რამდენადაც ანექსირებულ ტერიტორიაზე გადიოდა ერთადერთი სარკინიგზო ხაზი, ხოლო საზღვარი ჩაკეტილი აღმოჩნდა.
ჯერ კიდევ ჩეხოსლოვაკიისადმი ულტიმატუმის წაყენებიდან ორ კვირაში, 1 ოქტომბერს პოლონეთმა შეცვალა აღებული კურსი ზაოლზიას დაპყრობისკენ.
მას შემდეგ, რაც ოქტომბრის დასაწყისში გერმანიამ მოახდინა სუდეტის ოლქის ოკუპირება, 6 ოქტომბერს ჩეხოსლოვაკიას გამოეყო სლოვაკეთი და საკუთარი ავტონომია გამოაცხადა კარპატისპირა რუსმა.
ამას კატეგორიულად შეეწინააღმდეგა რიბენტროპი, რომელიც ამტკიცებდა, რომ ტისო და ვოლოშინი წარმოადგენდნენ ჩეხოსლოვაკიის დელეგაციას და ისინი არ განიხილებოდნენ, როგორც მოლაპარაკებათა მესამე მხარე.
ვენის პირველი არბიტრაჟი — პირველი არბიტრაჟი მოწვეული იქნა 1928 წლის 2 ნოემბერს ვენაში ბელვედერის სასახლეში გერმანიის და იტალიის საგარეო სამეთა მინისტრების - ი.
ჩეხურ-უნგრული ეროვნულ-ტერიტორიული კონფლიქტის სასწრაფო რეგულირების საკითხი შეტანილი იყო 1938 წლის 30 სექტემბერს ხელმოწერილ მიუნხენის შეთანხმებაში.
არბიტრაჟის შედეგების გამოცხადებიდან, მალევე, უნგრელი უმცირესობის ლიდერმა სლოვაკეთში - იანოშ ესტერხაზიმ შესთავაზა უნგრეთს - დაებრუნებინა სლოვაკეთისათვის 1000 კმ² ტერიტორია, რომელზეც ცხოვრობდა სლოვაკი მოსახლეობა, კერძოდ, რაიონები: შურანი და პალარიკოვო, რათა მიეღწიათ ორი ერის ხანგრძლივი, მშვიდობიანი თანაარსებობისათვის.
ვენის პირველი არბიტრაჟის დროს, არბიტრები ნაცისტური გერანიის და ფაშისტური იტალიის მხრიდან ეძებდნენ 1920 წლის ტრიანონის ხელშეკრულების გადახედვასთან დაკავშირებით უნგრეთის ტერიტორიული პრეტენზიების არაძალადობრივად დაკმაყოფილების საშუალებებს.
არბიტრაჟის გადაწყვეტილებაში აღნიშნული იყო, რომ „ორივე მხარე გადაწყვეტილებას ეთანხმება, როგორც არბიტრაჟის მიერ საზღვრების საბოლოო მოგვარების საკითხს.
იმავე წელს იყო დანიშნული თურქული არმიის მეთაურად უნგრეთში, მაგრამ გამარჯვებების მიუხედავად 1595 წლის თებერვალში იგი მოიხსნა თანამდებობიდან და მეჰმედ -ის მთავრობაში მოსვლის შემდეგ იგი გადაასახლეს მალქარაში, იმავე წლის აგვისტოში გაათავისუფლეს და მეოთხედ დაინიშნა უდიდეს ვეზირად.
კარლ ვალმიულერთან განქორწინების შემდეგ, 1916 წელს ნორინა ცოლად გაჰყვა ქართველ თავად გიორგი მაჩაბელს, რომელიც იმ დროს ცხოვრობდა სტოკჰოლმში, შვედეთში და ეწეოდა დიპლომატიურ საქმიანობას.
მაღაზიის სახელწოდება შეიქმნა სტენდალის რომანის მიხედვით იმგვარად, რომ წითელი აღქმული იყო, როგორც არისტოკრატიული ფერი, ხოლო შავი - როგორც რელიგიური („სასწაული“, ცნობილი სპექტაკლი, რომელმაც ნორინა სასცენო ვარსკვლავად აქცია).
ფლაკონები თავდაპირველად გერმანული ფაიფურისგან მზადდებოდა, შემდეგ ჯორჯ კობის მინის კომპანიაში დაამზადეს გამჭვირვალე მინის ფლაკონი, რომელიც ნახევრად ავტომატური მეთოდით კეთდებოდა, მაგრამ ოქროთი მოვარაყება, ორქოსფერი ზარნიშისა და ზონრის დამზადება ხელით ხდებოდა.
ფირმის პირველი მუშები გიორგი მაჩაბლის მეგობრები იყვნენ, მასავით ლტოლვილი არისტოკრატები, მათი ცოლები და ქალიშვილები, ამიტომ ფირმის თანამშრომლებმა შეადგინეს ყველაზე დიდგვაროვანი და თავაზიანი პერსონალი მთელ ამერიკაში.
2009 წლის აგვისტოში დაბრუნდა საქართველოში და ბოლნისის „სიონს“ შეუერთდა, შემდეგ ზუგდიდის „ბაიაში“ გადავიდა, უმაღლეს ლიგაში ჩატარებული 9 მატჩის შემდეგ „სიონში“ დაბრუნდა.
2011 —2012 წლების სეზონის საზაფხულო სატრანსფერო ფანჯრისას ასკერ აბდულაევის მიწვევით თოვუზის „თურანში“ გადავიდა და პირველივე სეზონში 30 მატჩი ჩაატარა, 4 გოლის გატანა შეძლო.
1996 —1997 წლების სეზონი გაატარა თბილისის „მერანში“, შემდეგ „დინამოში“ დაბრუნდა, სადაც მხოლოდ 6 თვე გაატარა და ასევე დედაქალაქის კლუბ „ლოკომოტივში“ გადავიდა.
2001 —2005 წლებში საქართველოს ეროვნულ ნაკრებში ჩაატარა 5 მატჩი, ძირითად შემადგენლობაში დაიწყო 2 ამხანაგური შეხვედრა, კვიპროსისა და რუმინეთის წინააღმდეგ.
მისი დებიუტი შედგა 2001 წლის 9 მაისს, აზერბაიჯანის წინააღმდეგ ჩატარებულ ამხანაგურ მატჩში, მან 46-ე წუთზე გიორგი შაშიაშვილი შეცვალა.
2005 წელს აზერბაიჯანში გადავიდა და თამაში საფეხბურთო კლუბ „ბაქოში“ განაგრძო, რომელსაც ცნობილი აზერბაიჯანელი ფეხბურთელი და მწვრთნელი, ასკერ აბდულაევი წვრთნიდა.
2012 წლის გაზაფხულზე თბილისური კლუბი დატოვა და რამდენიმე თვე შვეიცარიაში იმყოფებოდა, თავიდან ჩელენჯლიგის „კიასოში“ ვარჯიშობდა, მაგრამ სათამაშო პრაქტიკის მისაღებად სამოყვარულო „ვანდიშში“ გაანათხოვრეს.
რუბინის“ დუბლებში 16 ჩატარებულ მატჩში 4 გოლის გატანა შეძლო, პირველი გოლი გაიტანა სარანსკის „მორდოვიას“ ახალგაზრდული გუნდის წინააღმდეგ, იმ მატჩში ნიკა კაჭარავამ დუბლი გაიფორმა.
ძირითადი გუნდის შემადგენლობაში მოხვდა ერთხელ, 2013 წლის 2 დეკემბერს „ამკარის“ წინააღმდეგ მოგებულ მატჩში, თუმცა ნიკა მოედანზე არ გამოჩენილა.
2014 წლიდან შეუერთდა ცხინვალის „სპარტაკს“, 2013-2014 წლების სეზონში ჩაატარა მხოლოდ 1 მატჩი, ხოლო შემდეგი სეზონიდან ძირითად შემადგენლობაში დაიმკვიდრა ადგილი.
21 წლამდელთა ნაკრებში მისი დებიუტი შედგა 2013 წლის 5 სექტემბერს, ლუქსემბურგის ახალგაზრდული ნაკრების წინააღდეგ, 84-ე წუთზე მან დავით სხირტლაძე შეცვალა.
თუმცა 19 წლის ასაკში მოხდა მისი მოკლევადიანი შეხვედრა მაჰმადიან მოძღვარ ჰაზარათ ბაბაჯანთან, რომელიც აღმოჩნდა მისი სულიერი აღორძინების მიზეზი.
მიუხედავად მისი ჯანმრთელობის მდგომარეობის გაუარესებისა, ის სიკვდილამდე, 1969 წლის იანვრამდე, განაგრძობდა „მსოფლიო მოღვაწეობას“, რომელიც მოიცავდა მარხვას, განმარტოებას და მედიტაციას.
განმარტოებებს შორის შუალედში მეჰერ ბაბა მოგზაურობდა, აწყობდა საჯარო შეხვედრებს, დაკავებული იყო ქველმოქმედებით, მათ შორის მუშაობდა ავადმყოფებთან, ღარიბებთან და გონებრივად ჩამორჩენილ ადამიანებთან.
ორიონის მკლავი მოთავსებულია გემის ხერხემალი-მშვილდოსანის მკლავსა და პერსევსის მკლავს , ეს უკანასკნელი კი ირმის ნახტომის ორი ყველაზე დიდი მკლავიდან ერთ-ერთია.
მეცნიერები დიდხანს ვარაუდობდნენ, რომ ეს მცირე სტრუქტურა იყო — „დეზი“ ორ უფრო გრძელ მეზობელ მკლავებს შორის, მაგრამ 2013 წლის შუა ხანებში მტკიცებულება იქნა წარმოდგენილი, რომლის მიხედვითაც ორიონის მკლავი სინამდვილეში შესაძლოა პერსევსის მკლავის განშტოება იყო ან დამოუკიდებელი მკლავის სეგმენტი.
ორიონის მკლავი ორიონის თანავარსკვლავედის გამო ჰქვია, რომელიც ერთ-ერთი ყველაზე შესამჩნევი თანავარსკვლავედია ჩრდილოეთ ნახევარსფეროზე ზამთარში .
ამ თანავარსკვლავედის ყველაზე კაშკაშა ვარსკვლავები და სხვა ყველაზე ცნობილი ციური სხეულები (ბეტელგეიზე, რიგელი, ორიონის სარტყლის ვარსკვლავები, ორიონის ნისლეული) მოთავსებულია ორიონის მკლავში, როგორც ინტერაქტიულ რუკაზეა ნაჩვენები ქვემოთ.
ორიონის მკლავი — გალაქტიკა ირმის ნახტომის პატარა სპირალური მკლავი, რომელიც დაახლოებით 3500 სინათლის წელიწადზეა გადაჭიმული და სიგრძეში 10 000 სინათლის წელიწადია .
მზის სისტემა ორიონის მკლავში ადგილობრივ ბურთულაში შიდა რგოლთან ახლოს მდებარეობს — დაახლოებით ორიონის მკლავის სიგრძის ნახევრის გასწვრივ, გალაქტიკის ცენტრიდან დაახლოებით 8 000 პარსეკის დაშორებით.
1976 წელს ჩარლზ ლადამ და მარკ რაიდმა გამოაქვეყნეს აღმოჩენა კაშკაშა რგოლიანი მოლეკულური ღრუბლისა, რომელიც ამ ვარსკვლავიდან 15 არკწუთით აღმოსავლეთით იყო.
კაშკაშა რგოლით შემოსაზღვრული ღრუბლის კიდეში გამოსხივების უეცარი ვარდნა და 12 გამოსხივების ზრდა იქნა შემჩნეული, რაც მიუთითებდა მოლეკულური მატერიის შესაძლო განადგურებასა და გაზრდილ სითბოს ღრუბელ-რგოლის ინტერფეისში, შესაბამისად.
ეს უფრო მიუთითებს ვარსკვლავის მოლეკულურ ღრუბელთან ასოციაციაზე, ანუ 2362-თან, რაც იმას ნიშნავს, რომ დიდი ქოფაკიც 1,5 კილოპარსეკითაა დაშორებული.
დიდი ქოფაკის შესწავლისა და დაკვირვების პირველი ჩანაწერები ჯერომ ლალანდის ვარსკვლავურ კატალოგში გვხვდება 1801 წლის 7 მარტს, რომელსაც ეს ვარსკვლავი 7 ვარსკვლავიერი სიდიდიან ობიექტად შეჰყავს სიაში.
მეცხრამეტე საუკუნეში მის ხილულ ვარსკვლავიერ სიდიდეზე ჩატარებულმა კვლევებმა ცხადყო, რომ 1850 წლიდან მოყოლებული ვარსკვლავი მკრთალდებოდა.
მე-19 საუკუნეში მეცნიერებმა მისი, სულ ცოტა, 6 დისკრეტული კომპონენტი განსაზღვრეს, რის შედეგადაც ცხადი ხდებოდა, რომ ის მრავალი ვარსკვლავი იყო.
1957 წელს ჩატარებულმა ვიზუალურმა დაკვირვებებმა და 1998 წელს მაღალი რეზოლუციით ფოტოს გადაღებამ აჩვენა, რომ დიდ ქოფაკს კომპანიონი ვარსკვლავი არ ჰყავს.
ეს ვარსკვლავი მზის სისტემაში მზის ნაცვლად რომ იყოს მოთავსებული, მისი ზედაპირი იუპიტერის ორბიტის გაღმა გადაიჭიმებოდა (იმის მიუხედავად, რომ კვლავ არსებობს მისი რადიუსის შეფასებაში ცვალებადობები).
დიდი ქოფაკი მაღალი სიკაშკაშის ტიპის ვარსკვლავია, რომლის ეფექტური ტემპერატურა 3500 კელვინია, რის გამოც ის ჰერცშპრუნგ-რასელის ვარსკვლავურ დიაგრამაში ზედა მარჯვენა მხარესაა.
ოსმალების ტრადიციების მიხედვით მემკვიდრე შეჰზადე დედაქალქთან ახლო პროვინცია უნდა ემართა და რადგანაც ამასია დედაქალქიდან უდრო შორს იყო ვიდრე მანისა, შესაბამისად მეჰმედს უფრო დიდი შანსი ჰქონდა ტახტზე ასასვლელად.
სულთნის მეორე ვაჟი შეჰზადე ბაიაზიდი ჯერ კონიას, ხოლო შემდეგ ქუთაჰიას მართავდა, რომლებიც დედაქალაქთან ასევე უფრო ახლოს იყვნენ ვიდრე ამასია.
ირან-ოსმალეთის ომის დროს სულეიმანმა შეხვედრები გამართა თავის ვაჟებთან სელიმთან, ბაიაზიდსა და მუსტაფასთან, სადაც მათთან ერთად განიხილა იმპერიის პოლიტიკური სიტუაცია.
არსებობს ვერსია, რომ რუსტემ-ფაშამ სულეიმანთან გაგზავნა თავისი სანდო ადამიანი, რომელმაც შეატყობინა მას, რომ სულეიმანი არ იყო არმიის სათავეში, რადგან ჯარისკაცებს გადაწყვეტილი ჰქონდათ, რომ ტახტზე შეჰზადე მუსტაფა აეყვანათ.
ვინაიდან და რადგანაც ტახტის 2 პრეტენდენტი ჰიურემ სულთნის შვილები იყვნენ, მუსტაფას სიცოცხლე საფრთხის ქვეშ იყო, ამიტომ მუსტაფას დედა მაჰიდევრან სულთანი მუდმივად თვალ-ყურს ადევნებდა და იცავდა შვილს მოწამვლისაგან.
2014 წლის სექტემბერში ორენჯმა ოფიციალურად განაცხადა ჯგუფიდან წასვლის შესახებ და ტრიო დაუბრუნდა სტუდიას და ჩაწერა სიმღერები, რომლებიც ორენჯისთვის შეიქმნა.
შემდეგ, დაახლოებით მაისში, სამივე გამოვიკეტეთ 2-3 კვირით და ჟღერადობასთან ექსპერიმენტები დავიწყეთ და ჩემთვის ნამდვილი მუშაობა მაშინ დაიწყო.
სტუდიაში მუშაობდნენ გერი ბარლოუ, ჰოვარდ დონალდი და მარკ ოუენი, ხოლო ჯეისონ ორენჯმა ჯერ არ იცოდა, განაგრძობდა თუ არა ჯგუფში მონაწილეობას.
ბარლოუ ამბობდა, რომ ჩაწერისას ცდილობდნენ, ორენჯისთვის ალბომზე დიდი დრო დაეთმოთ, იმ იმედით, რომ იგი შეცვლიდა გადაწყვეტილებას და ჯგუფს დაუბრუნდებოდა.
1840-იან წლებში აქ შედიოდნენ ამერიკული ვეშაპ დამჭერი გემები, ხოლო 1860-იან წლებში ხშირი სტუმრები გახდნენ ადამიანებით ვაჭრები კუინზლენდიდან, რომლებიც იტაცებდნენ კუნძულელებს.
მოცურდებოდნენ ახალი ბრიტანეთის კუნძულიდან და აქ ყიდულობდნენ იამსს, ხისგან გაკეთებულ სხვადასხვა ნაკეთობებს, ნიჟარებს და კანოეს ცხვირს.
1890-იან წლებში კუნძულებზე ხშირად მოცურავდნენ გერმანელი კოლონისტები ახალი ბრიტანეთის კუნძულიდან, რომლებიც ყიდულობდნენ კუნძულელებისგან იამსს, ასევე სხვადასხვა მორთულობებს და საყოფაცხოვრებო ნივთებს სამუზეუმო კოლექციისათვის.
ყველაზე დიდი კუნძულია — კირივინა (არქიპელაგის მთავარი კუნძული, სიგრძეში გაჭიმული თითქმის 40 კმ-ზე, მაგრამ ამასთან სიგანეში სულ 3,2 კმ-დან 12,8 კმ-მდე).
კირივანას კუნძულის გამოკლებით, რომლის ნაპირებზეც არის რაიონები დაშვებული კლდეებით 90 მეტრამდე, არქიპელაგში კუნძულები შედარებით დაბალი სიმაღლისაა, ბრტყელი ზედაპირით, რომლებიც ბევრ ადგილებში დაჭაობებულია.
1915—1918 წლებში კუნძულებზე ცხოვრობდა ანთროპოლოგი ბრონისლავ მალინოვსკი, რომელმაც შეადგინა ტრობრიანელების კულტურული ცხოვრების და ყოფაცხოვრების ცნობილი აღწერა.
არქიპელაგის მკვიდრი მოსახლეობაა ტრობრიანელი ხალხის წარმომადგენლები, რომლებიც, გენეტიკის თვალსაზრისით, ახლო არიან ახალი გვინეის კუნძულის აღმოსავლეთ ნაწილში მცხოვრები ხალხის წარმომადგენლებთან.
კუნძულელების მშობლიური ენაა — კილივილა, ერთ-ერთი ავსტრონეზიული ენებიდან, რომელიც ახლოა ენებთან, რომელზეც ლაპარაკობენ მეზობელ ვუდლარკის და მარშალ-ბენეტის კუნძულებზე.
არქიპელაგი მდებარეობს სოლომონის ზღვაში წყნარი ოკეანის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში, ზღვით 384 კმ-ის მანძილზე ქვეყნის დედაქალაქ პორტ-მორზბიდან, დაახლოებით 65 კმ-ში ჩრდილო-აღმოსავლეთით დ’ანტრკასტოს კუნძულებიდან და 132 კმ-ში დასავლეთით კუნძულ ვუდლარკიდან.
ტრობრიანის კუნძულები , ოფიციალურად კირივინას კუნძულები — არქიპელაგი სოლომონის ზღვაში წყნარი ოკეანის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში, ეკუთვნის პაპუა-ახალ გვინეას.
საუკუნის დასაწყისში კუნძულებზე ცხოვრობდა დაახლოებით 8 ათასი ადამიანი, მაგრამ უკვე ამავე საუკუნის ბოლოს ეს ციფრი გაიზარდა დაახლოებით 20 ათასამდე.
2017-18 წლების სეზონში ცენტრალური ნახევარმცველის პოზიციაზე დაბრუნდა და „ლივერპულთან“ ერთად ჩემპიონთა ლიგის ფინალში ითამაშა, სადაც „მადრიდის რეალთან“ დამარცხდა.
2018 წლის ნოემბერში მილნერმა 50-ე გოლი გაიტანა პრემიერლიგაში, მომდევნო თვეს კი მხოლოდ მე-13 ფეხბურთელი გახდა, ვისაც პრემიერლიგაში 500 მატჩი აქვს ჩატარებული.
2004 წელს გადავიდა „ნიუკასლში“, 2005 წლიდან ერთი წლით განათხოვრებული იყო „ასტონ ვილაში“, რის მერეც „ნიუკასლში“ დაბრუნებდა და ჩრდილოური გუნდის მაისურით 100 მატჩზე მეტი ითამაშა.
ლიდზსა“ და „ნიუკასლში“ ყოფნისას ის ძირითადად ფლანგის ნახევარმცველად თამაშობდა, თუმცა უთამაშია თავდამსხმელად, ჩამშლელად და მარჯვენა მცველადაც.
პირველივე სეზონის დაწყებამდე ის გუნდის ვიცე კაპიტნად დაასახელეს და ახალ გუნდთან ერთად ინგლისის ლიგის თასისა და ევროპის ლიგის ფინალებშიც ითამაშა, თუმცა ორივეში დამარცხდა.
2015-16 წლების სეზონში მილნერი ძირითადად ნახევარმცველად თამაშობდა, თუმცა გუნდში არსებული პრობლემების გამო მომდევნო სეზონის უმეტესი ნაწილი მარცხენა მცველის პოზიციაზე გაატარა.
კუნძულელების პირველი დადოკუმენტირებული კონტაქტი ევროპელებთან მოხდა 1849 წელს გემ -ის ეკიპაჟის წევრებთან, რომლებიც იყვნენ ტორესის სრუტის შემსწავლელი ექსპედიციის წევრები.
1830-იან წლებში კუნძულს, სავარაუდოდ, სტუმრობდნენ ევროპელი ვაჭრები და ვეშაპის დამჭერები, ხოლო 1888 წელს კუნძულზე აღმოაჩინეს ოქროს მცირე მარაგი, რომელმაც გამოიწვია «ოქროს ციებ-ცხელება» და ლუიზიადის არქიპელაგის ფორმალური ანექსია ბრიტანეთის იმპერიის მიერ, რომელიც გახდა ბრიტანეთის ახალი გვინეის ნაწილი .
ვანატინაი, როგორც ლუიზიადის არქიპელაგის სხვა კუნძულები, შემოფარგლულია ვრცელი ბარიერული რიფით, რომელიც ქმნის მსოფლიოში ერთ-ერთ ყველაზე დიდ ლაგუნას.
კრებული ითვლება 2002 წლის ბოქს-სეტის : გაგრძელებად, ჯგუფის საკონცერტო გამოსვლების დოკუმენტურ მასალად, დაწყებული -ის ადრეული სესიებიდან, დამთავრებული 1988 წლის -ის ტურნეს ჩანაწერებით.
1918 წლის 22 აპრილს რუსეთისაგან გამოყოფის შემდეგ საქართველომ, სომხეთმა და აზერბაიჯანმა შექმნეს ამიერკავკასიის დემოკრატიული ფედერაციული რესპუბლიკა, რომელმაც ერთ თვეზე ცოტა მეტ ხანს იარსება და დაიშალა მას შემდეგ, რაც 1918 წლის 26 მაისს საქართველომ დამოუკიდებლობა გამოაცხადა.
ეს დროშა გაუქმდა 1922 წელს, მას შემდეგ, რაც სომხეთი, საქართველო და აზერბაიჯანი ამიერკავკასიის სოციალისტური ფედერაციული საბჭოთა რესპუბლიკის შემადგენლობაში შევიდნენ.
სომხეთის საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკის პირველი დროშა, რომელიც მიიღეს 1920 წელს, წარმოადგენდა წითელ მართკუთხა ქსოვილს, რომლის ზედა მარცხენა კუთხეში გამოსახული იყო სომხეთის საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკის ინიციალები სომხური დამწერლობით — «».
ლურჯი გამოხატავს სომეხი ხალხის სურვილს მშვიდობიანად იცხოვრონ სომხეთის ცის ქვეშ, ნარინჯისფერი კი — სომეხი ხალხის შემოქმედებით ნიჭსა და შრომისმოყვარე ბუნებას.
ერთ-ერთი ვერსიის თანახმად, წითელი წარმოადგენს 1,5 მილიონი სომეხის დაღვრილ სისხლს, ლურჯი აღნიშნავს სომხეთის სუფთა ცას, ხოლო ნარინჯისფერი — ქვეყნის გამბედაობას.
შოუ ეძებს მომღერლებს, რომლებიც ასრულებენ შემდეგი ჟანრის სიმღერებს: პოპი, როკი, &, ჰიპ-ჰოპი, ალტერნატიული, ლათინო, ქანთრი, ბლუზი და ინდი.
კასთინგები ჩატარდა 2011 წლის 15 ივლისს ჩიკაგოში, კიუ-იორკში, სან ფრანცისკოში, ლოს-ანჯელესში, ჰიუსტონში, ატლანტაში, ნეშვილში და ორლანდოში.
მწვრთნელების მრჩეველბი იყვნენ: ადამ ლევინის ალანის მორისეტი და რობინ თიკი, ბლეიკ შელტონის კელი კლარკსონი და მირანდა ლამბერტი, სი ლოუ გრინის და -, ხოლო კრისტინა აგილერას და ლაიონელ რიჩი.
სთან ერთად აგრეთვე გამოვიდა მეორე , რომელზეც თავმოყრილია ჯგუფის მუსიკალური ვიდეოები, ისტორია, ფოტოსურათები, ვიდეო და ინტერვიუ, აგრეთვე მუსიკალური ვიდეოების გადაღების პროცესი.
აუას კუნძულს მან დაარქვა «დურუორი», ერთ-ერთი თავისი ოფიცრის პატივსაცემად, ხოლო ვუვულუს — «მეიტის კუნძული» მეტიუ მეიტის პატივსაცემად , რომელიც იყო სამეფო გეოგრაფიული საზოგადოების წევრი.
დასავლეთის კუნძულები ბისმარკის არქიპელაგის უკიდურესი დასავლეთი ნაწილია და მდებარეობს 400 კმ-ით დასავლეთით კუნძულ მანუსიდან და 900 კმ-ით ჩრდილოეთით ქვეყნის დედაქალაქ პორტ-მორზბიდან.
დასავლეთიდან აღმოსავლეთისკენ კუნძულების განლაგება ასეთია: ვუვულუ , აუა, მანუ, ნინიგოს კუნძულები (7 ატოლი, რომელიც ქმნის 50 მოტუს, ზოგჯერ კუნძულებში შეჰყავთ მანუს კუნძულიც), ჰერმიტის კუნძულები , კანიეტის კუნძულები.
მისი პროფესიონალური კარიერა კი 1972 წლიდან, სერია -ს მონაწილე საფეხბურთო კლუბ „პიზაში“ იწყება, რომლის შემადგენლობაშიც 41 შეხვედრაში თამაშობს და 4 ბურთი გააქვს.
იტალიის ხუთგზის ჩემპიონი, იტალიის თასის ორგზის მფლობელი, უეფა-ს თასის, თასების მფლობელთა თასის, უეფა-ს სუპერთასისა და ევროპის ჩემპიონთა თასის მფლობელი „იუვენტუსის“ შემადგენლობაში.
ტექნიკურად, ტაქტიკურად და ფსიქოლოგიურად მაღალ დონეზე მომზადებული, განსაკუთრებით სახიფათო ხდებოდა მეტოქეთათვის სატურნირო თვალსაზრისით გადამწყვეტ და პრინციპულ მატჩებში.
იტალიური ფეხბურთის წინაშე თვალსაჩინო დამსახურებისათვის, მის განვითარებასა და პოპულარიზაციის საქმეში შეტანილი განსაკუთრებული წვლილის, ასევე, სპორტული მიღწევების აღიარების ნიშნად 2015 წელს შეიყვანეს იტალიური ფეხბურთის დიდების დარბაზში .
გეოლოგიური თვალსაზრისით 4 ბოლო კუნძული წარმოადგენს მიოცენური ვულკანების ნანგრევებს, ხოლო პირველი — ორი ვულკანის ერთ ვულკანად შეერთებულ პლეისტოცენურ მასივს.
2014 წლის 30 ივლისს ვიგისგან ცნობილი გახდა, რომ ჯგუფმა დაასრულა ალბომის ჩაწერა და ხმი მიქსი და იგი გამოიცემოდა სერიალ : -ის ეთერში გასვლიდან ერთი თვის თავზე.
2014 წლის აგვისტოში გროლმა ისაუბრა ალბომის შესახებ: „ადვილად ამოიცნობთ, რომ ეს ალბომი -ის ჩანაწერია, მაგრამ მასში უფრო მეტია ღრმა და მუსიკალური.
აქ არის სიეტლის სპეის ნიდლი, ჰოლივუდის ნიშანი ლოს-ანჯელესში და ციფრ 8-ის განმეორებადი მოტივი, რაც აღნიშნავს ჯგუფის -ის მერვე ალბომს და უსასრულობას.
დილერების დიდი ნაწილი არ იძლეოდა გარანტიას იმისა, თუ როგორ გარეკანს შეიძენდა მყიდველი, მაგრამ ჯგუფის ოფიციალური საიტიდან მისი წინასწარი შეკვეთის შემთხვევაში სასურველის არჩევა შესაძლებელი იყო.
2014 წლის 15 მაისს ცნობილი გახდა, რომ ჯგუფის მერვე ალბომი გამოიცემოდა 2014 წლის ნოემბერში და აღნიშნავდა მას და თავის 20 წლიან იუბილეს -ს ეთერისთვის მომზადებული სატელევიზიო სერიალით : , რომლის რეჟისორი იქნებოდა დეივ გროლი.
მიუხედავად იმისა, რომ -ის შემდეგ ჯგუფი შესვენებას აპირებდა, 2013 წლის იანვარში დეივ გროლმა განაცხადა, რომ კოლექტივმა დაიწყო მერვე სტუდიური ალბომის ჩაწერა.