polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ამასთანავე ის იძულებული იყო დათანხმებულიყო რეფერენდუმს ხელისუფლების გადაცემის თაობაზე როგორც შოტლანდიისთვის, ასევე უელსისთვის (რეფერენდუმი თავიდან გადაცემის სასარგებლოდ მიმდინარეობდა, მაგრამ საჭირო უმრავლესობას ვერ მიაღწია და საბოლოოდ ძლიერი წინააღმდეგობით დამთავრდა).
მან ეკონომიკურ კრიზისებს უპასუხა დეფლაციური პოლიტიკით, რათა შეემცირებინა ინფლაცია და საჯარო დანახარჯები - რაც იყო პრეკურსორი მომდევნო მთავრობის მონეტარისტული პოლიტიკისა, რომელსაც სათავეში ედგა მარგარეტ ტეტჩერი და მიზნად ისახავდა კრიზისის განმუხტვას.
ლეონარდ ჯეიმზ „ჯიმ“ კალაჰანი, კარდიფის ბარონი კალაჰანი, გაერთიანებული სამეფოს მრჩეველთა საბჭოს წევრი — ბრიტანელი პოლიტიკოსი, რომელიც იკავებდა გაერთიანებული სამეფოს პრემიერ-მინისტრის პოსტს 1976-1979 წლებში და იყო ლიდერი ლეიბორისტული პარტიისა 1976-დან 1980 წლამდე.
ეს იყო ძალიან ცივი ზამთრის პირობებში მისი ბრძოლა პროფკავშირებთან, რამაც მასიური გაფიცვები გამოიწვია და ძირითადად ხელი შეუწყო ჯეიმზის მარცხს არჩევნებში.
კალაჰანმა შემდეგი ბიუჯეტი გამოაქვეყნა 4 მაისს, რადგან მას გაფრთხილებული ჰყავდა პალატა, რომ მთლიან ბიუჯეტს მას მიაწვდიდა, მხოლო "პატარა ბიუჯეტის" შესახებ საჯარო გამოსვლის შემდეგ, ეს გამოსვლა ძალიან მნიშვნელოვანი იყო არჩევნებისთვის.
ახალი ბიუჯეტის ამოსავალი წერტილი იყო შერჩევითი დასაქმების გადასახადის შემოღება, რაც მომსახურების ინდუსტრიას აფერხებდა მრეწველობის ინდუსტრიის სასარგებლოდ.
ბიუჯეტის გამოსვლიდან 12 დღის შემდეგ მეზღვაურთა ეროვნულმა პროფკავშირმა გამოაცხადა ეროვნული გაფიცვა და პრობლემები, რომლის წინაშეც იდგა სტერლინგი, უფრო გაიზარდა.
ასევე, დასაქმების დონე იკლებდა; დაუსაქმებელთა რაოდენობა ლეიბორისტთა მთავრობაში მოსვლამდე იყო 300.000-ზე მეტი, ხოლო ორი წლის შემდეგ გაიზარდა 500.000-მდე.
პარტიის შიგნით ის ხშირად იჭერდა შედარებით მემარჯვენე პოზიციების, მაგრამ მისი რეპუტაცია იყო „ქუდის ერთგული“, რაც ხაზს უსვამდა იმას, რომ იგი მხარს უჭერდა პარტიისა და პროფკავშირების ახლო ურთიერთობებს.
კოლაჰანის ფინანსთა მინისტრობა დაემთხვა მღელვარე პერიოდს ბრიტანული ეკონომიკისთვის, რადგან მას უწევდა გამკლავება საგადასახადო ბალანსების დეფიციტსა და სპეკულატურულ თავდასხმებს გირვანქა სტელინგზე (მისი გაცვლითი კურსი სხხვა ვალუტებთან მიმართებაში იყო თითქმის დაფიქსირებული ბრეტონ-ვუდსის სისტემით).
ასევე ძალიან მნიშვნელოვანი იყო რასათა ურთიერთობების აქტის მიღება ამავე წელს, რაც უკანონოს ხდიდა დასაქმებაზე, საცხოვრებელსა და განათლებაზე უარის თქმას ეთნიკური წარმომავლობის საფუძველზე.
პარლამენტისთვის კანონ-პროექტის წარდგენისას, შინაგან საქმეთა მდივანმა, ჯიმ კალაჰანმა თქვა: „მთავრობა იშვიათად დგება ასეთი დიდი სოციალური მნიშვნელობის საკითხის წინაშე ჩვენი ქვეყნისა და ჩვენი შვილებისთვის“.
გადასახადების ინპექტორად მუშაობისას კალაფანმა ითამაშა მთავარი როლი გადასახადების ოფიცრების ასოციაციის ჩამოყალიბებაში, როგორც პროფ-კავშირისა და გახდა წევრი მისი ეროვნული აღმასრულებლებისა.
პროფ-კავშირების გაერთიანებისა 1936 წელს, კალაჰანი დაინიშნა მთელ განაკვეთზე კავშირის ოფიციალურ წარმომადგენელად და მდივან-ასისტენტის პოსტზე ინლანდ რევენიუს თანამშრომელთა ფედერაციასა და მიატოვა სამოქალაქო სამსახური.
მისი მეორე ვადით პრემიერობის თითქმის მეორე წელიწადის დაწყების შემდეგ უილსონმა გამოაცხადა მოულოდნელი გადადგომის შესახებ 1976 წლის 16 მარტს და არაოფიციალურად მხარი დაუჭირა კალაჰანს, როგორც მის მემკვიდრეს.
კალაჰანი იყო ფავორიტი, რომელიც მოიგებდა შიდა პარტიული ხელმძღვანელობის არჩევნებს; ასევე ის იყო ასაკით ყველაზე დიდი კანდიდატი, ასევე ყველაზე გამოცდილი.
პოპულარობა ლეიბორისტული პარტიის ყველა მოძრაობაში მას აჩენდა გამარჯვებულ კანდიდატად ლეიბოსირტ პარლამენტის წევრების ხმისმიცემის გავლით.1976 წლის 5 აპრილს, 64 წლის 9 დღის ასაკში, კალაჰანი გახდა პრემიერ-მინისტრი - ასაკით ყველაზე დიდი პირი პრემიერ-მინისტრად დანიშვნის დროისთვის უინსტონ ჩერჩილიდან მოყოლებული.
უილოსნის მოულოდნელი დამარცხების შემდეგ ედუარდ ჰიტის მიერ 1970 წლის ეროვნულ არჩევნებში, კალაჰანმა უარი თქვა მისთვის გაეწია ლიდერობაში კონკურენცია იმის მიუხედავად, რომ უილსონის დაუცველობისა.
ის იყო პასუხიმგებელი ახალი პოლიტიკის შესახებ განცხადების შემუშავებაზე 1972 წელს, რომელიც შეიცავდა სოციალური კონტრაქტის იდეას მთავრობასა და პროფკავშირებს შორის.
მან ასევე გააკეთა ბევრი, რათა დარწმუნებულიყო, რომ ლეიბორისტები შეეწინააღმდეგებოდნენ ჰიტის მთავრობის წინადადებას საერთო ბაზარზე შევსლისა - რაც იძულებულს ხდიდა უილსონსაც, საკუთარი პირადი ოპოზიციაში სიცხადის შეტანით, პარტიის ლიდერთან კონსულტაციის გარეშე.
მან მოიპოვა ოქსფორდის სერტიფიკატი 1929 წელს, მაგრამ ფინანსური მდგომარეობის გამო ვერ ჩააბარა უნივერსიტეტში და მის ნაცვლად სამოქალაქო სამსახურის მისაღები გამოცდა ჩააბარა.
თანამდებობაზე ყოფნის პირველი წლის განმავლობაში კალაჰანმა დაიწყო ის, რაც მას შემდეგ ცნობილი როგორც „დიდი დებატები“, როდესაც განაცხადა რუსკინის კოლეჯში, ოქსფორდში საზოგადოების „ლეგიტიმური წუხილის“ შესახებ ისეთ განათლებასთან დაკავშირებით, როგორიც იყო საჯარო სკოლებში.
ამ დისკუსიამ მთავრობა მიიყვანა დიდ ჩარევამდე, სამინისტროების გავლით, კურიკულუმებსა და საჯარო განათლების ადმინისტრირებაში, რასაც საბოლოოდ მოჰყვა ეროვნული კურიკულუმის დანერგვა 10 წლის შემდეგ.
1969 წელს კალაჰანი ძლიერად უჭერდა მხარს კავშირს ლეიბოსირტებსა და პროფკავშირს შორის, რომელმაც შექმნა წარმატებული ოპოზიცია, რომლის მიზანიც იყო პროფკავშირის შესახებ კანონის ცვლილება.
უამრავ საკანონმდებლო ინიციატივას შორის იყო გეგმები რომ იძულებული გაეხადათ პროფკავშირები გამოეცხადებინათ ხმის მიცემა გაფიცვის ჩატარებამდე და ინდუსტრიული საბჭოს დაარსებამდე, რომელსაც უნდა აღესრულებინა შეთანხმებები ინდუსტრიული დავებისა.
ბედის ირონიით, თუ ეს ინიციატივები გახდებოდა კანონი ძალიან ბევრი ქმედება პროფკავსირებისა ზამთრის უკმაყოფილების განმმვალობაში დეკადის შემდეგ იქნებოდა არალეგალური.
როდესაც უილსონმა მოიგო მომდევნო ეროვნული არჩევნები და დაუბრუნდა პრემიერ-მინისტრის თანამდებობას 1974 წლის მარტში, მან კალაჰანი დანიშნა საგარეო საქმეთა მდივნად, რამაც მას დააკისრა პასუხისმგელობა ევროპის ეკონომიკური თანამეგობრობაში გაერთიანებული სამეფოს წევრობის პირობების შესახებ მოლაპარაკებებზე.
კალაჰანი მალევე გახდა პარლამენტარი მდივანი ტრასპორტის მინისტრისა 1947 წელს, სადაც ახალგაზრდა სერ არტურ იანგის რჩევებით მიღებულმა პირობებმა მნიშვნელოვანად გააუმჯობესა გზების უსაფრთხოება, აღსანიშნავია ზებრა გადასასვლელების შემოღება.
ის გადავიდა რომ გამხდარიყო პარლამენტარი და ფინანსური მდივანი ადმირალიტეტისა 1950 წლიდან, სადაც ის იყო დელეგატი ევროპის საბჭოში და წინააღმდეგობა გაუწია ევროპული არმიის გეგმებს.
ამ ქმედებებს ეკონომისტთა ნაწილი თვლიდა აუცილებლად, რადგან ბალანსი და სტერლინგისი დეფიციტი შეეჩერებინათ, თუმცა ამ გადაწყვეტილებას არ ეთანხმებოდნენ საერთაშორისო ბანკირები.
კალაჰანის ამ თანამდებობაზე ჰოფნის პერიოდში აღსანიშნავია ჩრდილოეთ ირლანდიაში დაწყებული კონფლიქტი და სწორედ მისი გადაწყვეტილებით ბრიტანული არმიის სამხედრო ძალები შევიდნენ პროვინციაში ალსტერ უნიონისტების მთავრობის თხოვნის შემდეგ.
კალაჰანი დარჩა ლეიბორისტული პარტიის ლიდერად 1980 წლის ნოემბრამდე, რათა გაეტარებინა რეფორმა, რომლის მიხედვითაც პარტია აირჩევდა საკუთარ ლიდერს.
პროფ-კავშირში მისმა პოზიციამ კალაჰანი დააახლოვა ჰაროლდ ლასკთან, ლეიბორისტული პარტიის ეროვნული აღმასრულებელი კომიტეტის თავჯდომარესთან და ლონდონის ეკონომიკური სკოლის აკადემიკოსთან.
მოგვიანებით იგი გახდა მდიდარი, ხალხმრავალი და კარგად გამაგრებული ქალაქი, მაგრამ მისი დიდება მალე დასრულდა, რადგან ქალაქმა მხარი დაუჭირა პესცენიუს ნიგერს ლუციუს სეპტიმიუს სევერუსის წინააღმდეგ ბრძოლისას.
კასიუს დიონ კოქცეიანუსის ცნობით ქალაქის მოსახლეობა 196 წლამდე, 3 წლის განმავლობაში უწევდა წინააღმდეგობას სევერუსის ჯარებს, როდესაც ქალაქის დამცველებს ჭურვები გაუთავდათ, დაიწყეს ბრინჯაოს ქანდაკებების გამოყენება ჭურვების მაგივრად.
გადმოცემით ბიზანტიუმს გარს აკრავდა კიდევ ერთი კედელი, რომელიც მას იცავდა კონსტანტინე დიდის მიერ ბიზანტიუმის ალყის დროს , რა დროსაც იგი ებრძოდა ლიცინიუსს .
სევერუსის მსგავსად კონსტანტინემაც გადაწყვიტა დამარცხებული მეტოქეების და ქალაქის მოსახლეობის დასჯა, მაგრამ მალე მიხვდა ბიზანტიუმის სტრატეგიულ მნიშვნელობას.
იგი იწყებოდა აკროპოლისის ჩრდილოეთ კიდეზე, მიემართებოდა დასაცვლეთით, ეუგენიოსის კოშკისკენ, უხვევდა სამხრეთით, შემდეგ კი დასავლეით, აქილევსის აბანოებისკენ.
ეს კედელი დიდხანს რჩებოდა თავდაცვით პლადფორმად, მაგრამ იგი ჩაანაცვლა „თეოდოსიუსის კედლებმა“, როგორც ქალაქის პირველადმა თავდაცვითმა ზღუდემ.
დენთის გამოჩენის შემდეგადაც თეოდოსიუსის კედლები მაინც უძლებდა თავდასხმებს, მაგრამ ოსმალთა რიცხვობრივმა უმრავლესობამ და ექვს კვირიანმა ალყამ შედეგი გამოიღო, 1453 წლის 29 მაისს კონსტანტინოპოლი დაეცა.
საუკუნეების განმავლობაში ის კარიბჭე შემკული იყი ბევრი ქანდაკებებით, მათ შორის ერთ-ერთი იყო კონსტანტინე დიდის გამოსახულებით, რომელიც 740 წლის მიწისძვრამ გაანადგურა.
1204 წლის დაპყრობის შემდეგ კედლების მდგომარეობა გაუარესდა და 1261 წლის შემდეგ კვლავ აღორძინებულ ბიზანტიას არ ჰქონდა კედლის შეკეთების რესურსები, გარდა გამოუვალი სიტუაციების დროს.
1993 წელს აღმოჩენილი წარწერის თანახმად მშენებლობა 9 წლის განმავლობაში გაგრძელდა, რაც იმას მიუთითებს, რომ იგი 404/5 წლებში დაიწყო, იმპერატორ არკადიუსის ზეობისას.
მილინგენის აზრით იგი თეოდოსიუსის კედლის კარიბჭე იყო, მაგრამ ჟანინი და მანგო ამტკიცებდნენ, რომ იგი ნამდვილად კონსტანტინეს კედლის კარიბჭე იყო.
ვან მილინგენის აზრით იგი მდებარეობდა ძველ ოქროს კარიბჭესთან ახლოს, ხოლო ჟანინის აზრით იგი მდებარეობდა მეშვიდე გორის ჩრდილოეთ ფერდობზე.
დღემდე შემორჩენილია ცნობები კონსტანტინეს კედლის კარიბჭეების რაოდენობის შესახებ, მაგრამ მეცნიერები დღემდე დაობენ მათი ზუსტი ადგილმდებარეობის შესახებ.
იონათი არის პირველი ებრაელი ქალი, რომელმაც ნობელის პრემია მიიღო, შუა აღმოსავლეთში პირველი ქალი, რომელმაც ეს პრიზი სამეცნიერო დარგში გადეცა და პირველი ამ ჯილდოს მფლობელი 45 წლის ქალი.
მისი მშობლები, ჰილ და ესტერ ლიფშიცები იყვნენ სიონისტი 1933 წელს ისრაელის სახელმწიფოს შექმნამდე პოლონეთის ქალაქ ჟდუნსკა ვოლადან პალესტინაში იმიგრირებული ებრაელები.
ქალბატონო ნატალია.“ მაკა არიგებს ნერვებაშლილ მაცაცოს ირაკლი იშხნელის ამბავი კოტიკოს მამა ფრანც მესმერის კასრი ქალი ტუჩში გაყრილი საყურით ფიქრად ქცეული ნათლის ჭავლები ზუსტი შეგრძნება „ლაშქრობა კედარის ტყისკენ“ გოდრის ჭუჭრუტანებიდან დანახული ოქროს თივა „პიგმალიონი“ მუსიე ვოლტერისა და მუსიე ჰიუგოს გვერდით
“ ტბის, ლექსისა და ქორბუდა ირმის პარაბოლა თბილისური ოფორტი გოგიტა, კუკურა და ლადო – მეცხრე კლასელი ბიჭები აბრამ შინჯიკაშვილის გამო მოსკოვი საით არის?
შენი ჭირიმე, სიკვდილო“ სალოცავზე რომ ბილიკი „გადიარს“ მშვიდობით, ბატონო „იგი“ ცა ფეხად ჩამოდიოდა როგორ იყინებიან ჯალათის თანაშემწე მთვარის მიღმა ავთვალა უშო ევროპიელი კაცი გაგნა „ლუხუმი სადღაა?
“ ფულისა და ძალაუფლების მეტაფორა ამბავი აღდგომისას მოკალათებული გულისა თევზაობა მტკვარზე ასაწყობი მიხო „კინდერსიურპრიზში“ მაინც რატომ შეჭამეს აბორიგენებმა კაპიტანი ჯეიმზ კუკი?
მჭედლო“ რომ „ვერხვების“ სიმღერას დააპირებს მაკას სიზმარი ფეირვერკი საბურთალოს სასაფლაოზე ცოცხლად დამარხვა ოპერის წინ ნაჩქარევი ესკიზი ბორბალო ორი რაინდიწიგნის ყდაზე გამოყენებულია ფოტოგრაფ -ს გადაღებული ფოტო , ავტორის მითითებით.
ქალაქ ოკლენდის უნივერსიტეტის ინგლისური ლიტერატურის ბაკალავრმა, შემოქმედებითი წერის ლექტორმა, მწერალმა, ლიტერატურულ საიტის -ის მფლობელმა და მთავრმა რედაქტორმა, სურაია დევინგმა მიხო მოსულიშვილის ამ წიგნში წარმოდგენილი მინიატურების ინგლისურ ენაზე თარგმნისას შენიშნა:
ხუთიდან ოთხი ებოლავირუსი, მათ შორის ებოვი, იწვევს რთულ და ხშირად ფატალურ ვირუსულ ჰემორაგიულ ცხელებას ადამიანებში და სხვა ძუძუმწოვრებში, გამოწვეული ავადმყოფობა ცნობილია ებოლას დაავადების სახელით.
ფილიპინებში ღორების მასობრივ ინფიცირებას ხუთი ებოლავირუსიდან ერთ-ერთს, რესტონის ვირუსს უკავშირებენ, ასე რომ ვირუსი სხვა ძლიერ მასპინძლებსაც ირჩევს.
ადამიანის მძიმე ავადმყოფობისგან გადარჩენის შემთხვევაში, ებოლა ვირუსი თვეების განმავლობაში არსებობას განაგრძობს რამდენიმე ორგანოში, როგორიცაა თვალი და სათესლეები.
1992 წელს საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის სტრუქტურაში, საქართველოს სამოქალაქო ავიაციის ხელმძღვანელობის თხოვნის საფუძველზე, ჩამოყალიბდა ჩვენი ქვეყნისთვის მეტად საჭირო საავიაციო სასწავლო-სამეცნიერო ინსტიტუტი.
ხოლო 2005 წელს, სამთავრობო დადგენილების საფუძველზე, აღნიშნული ინსტიტუტი გამოეყო ტექნიკურ უნივერსიტეტს და ჩამოყალიბდა დამოუკიდებელ, საქართველოს საავიაციო უნივერსიტეტად.
სიამაყით გვინდა აღვნიშნოთ, რომ საავიაციო უნივერსიტეტმა თავისი დაარსებიდან მოკლე პერიოდში ჩვენს ქვეყანას მრავალი მფრინავი და ავიასპეციალისტი მოუმზადა, რომელთა უდიდესი ნაწილი ღირსეულ შევსებად მოევლინა საქართველოს სამოქალაქო და სამხედრო ავიაციას.
მომავალ პროფესიონალ პილოტთა და ავიასპეციალისტთა პრაქტიკული მომზადების მიზნით, უნივერსიტეტის მფლობელობაშია ქალაქ თელავში მდებარე თანამედროვე ინფრასტრუქტურითა და ტექნიკით აღჭურვილი აეროპორტი, თვითმფრინავები , , -22, -28 და 737-200, -ს სტანდარტების შესაბამისი კლასის ავიასიმულატორი, კეთილმოწყობილი სპეციალიზირებული ლაბორატორიები და სხვა.
მნიშვნელოვანია ის ფაქტი, რომ ჩვენი უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები წარმატებით ართმევენ თავს თავიანთ სამსახურეობრივ მოვალეობებს, როგორც ქართულ ავიასაწარმოებში, ასევე ჩვენი ქვეყნის ფარგლებს გარეთ, მათი უმეტესობა ხელმძღვანელ თანამდებობებზე მუშაობს ავიაკომპანიებში, აეროპორტებში, თბილავიამშენში, სამხედრო საჰაერო ძალებში, საავიაციო ქვედანაყოფებსა და სახელმწიფოს სხვადასხვა სტრუქტურაში.
უნივერსიტეტში მოღვაწეობენ ღვაწლმოსილი პროფესორ მასწავლებლები, გამოცდილ მფრინავ-ინსტრუქტორთა შემადგენლობა და დარგის პროფესიონალი დამხმარე პერსონალი.
სწორედ ყველა მათგანის უდიდესი დამსახურებაა ის ფაქტი, რომ სააკრედიტაციო საბჭოს გადაწყვეტილებით, ჩვენს სასწავლო დაწესებულებას უნივერსიტეტის სტატუსი მიენიჭა, რაც თავის მხრივ ყველა აკადემიური დონის ავიასპეციალისტთა მომზადების უფლებას იძლევა.
უნივერსიტეტში ფუნქციონირებს საფრენოსნო მომზადების, საინჟინრო და ბიზნესის ადმინისტრირების ფაკულტეტები, პროფესიული განათლების პროგრამები, საერთაშორისო საავიაციო ტრეინინგ ცენტრი და სხვა.
1998 წელს ხელოვნების ინსტიტუტის მუსიკალურ დისციპლინათა ფაკულტეტის ბაზაზე გაიხსნა ბათუმის ზაქარია ფალიაშვილის სახელობის სახელმწიფო კონსერვატორია.
აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის ადმინისტრაციულ ტერიტორიაზე არსებული უმაღლესი საგანმანათლებლო, სახელოვნებო და ზოგიერთი სამეცნიერო-კვლევითი დაწესებულების რეორგანიზაციის შესახებ“ საქართველოს მთავრობის 2006 წლის 23 თებერვლის 137 დადგენილებით ბათუმის ხელოვნების სახელმწიფო ინსტიტუტი და ბათუმის სახელმწიფო კონსერვატორია გაერთიანდა ახლადდაფუძნებულ საჯარო სამართლის იურიდიულ პირთან - შოთა რუსთაველის სახელმწიფო უნივერსიტეტთან, ხელოვნების ფაკულტეტის სტატუსით.
საქართველოს მთავრობის 2009 წლის 14 აგვისტოს 146 დადგენილებით სსიპ-შოთა რუსთაველის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ხელოვნების ფაკულტეტის ბაზაზე შეიქმნა სსიპ-ბათუმის ხელოვნების ინსტიტუტი, რომელსაც საქართველოს მთავრობის 2009 წლის 9 ოქტომბრის 180 დადგენილებით ეწოდა სსიპ-ბათუმის ხელოვნების სასწავლო უნივერსიტეტი.
ხელოვნების ინსტიტუტმა და კონსერვატორიამ აღზარდეს ასეულობით პროფესიონალი ხელოვანი, რომლებიც ამჟამად წარმატებით მოღვაწეობენ როგორც ჩვენს ქვეყანაში, ასევე საზღვარგარეთ.
ამის შემდეგ სანი ცდის სოლო კარიერას იმ სიმღერით რომელიც მანამდე მას რალფმა დაუწერა, მაგრამ იგი აღარ გრძნობს სიყვარულს აუდიტორიის მიმართ და ნებდება.
ესპანური მემკვიდრეობისთვის ომის შემდეგ, რომელიც 1700 წელს ესპანური ჰაბსბურგების მამაკაცის შტოს შეწყვეტის შემდეგ დაიწყო, 1714 წელს სამხრეთ ნიდერლანდის პროვინციები ავსტრიელი ჰაბსბურგების ხელში გადავიდა.
1890 წელს, ვილიამ -ს გარდაცვალების შემდეგ ნიდერლანდის გვირგვინი გადაეცა მის ქალიშვილ ვილგელმინიას, ხოლო ლუქსემბურგის გვირგვინი ადოლფს.
ბურგუნდიის ჰერცოგების მემკვიდრე გახდა შარლის ერთადერთი შვილი მარი, რომელიც ჰაბსბურგების დინასტიის წარმომადგენელზე, საღვთო რომის იმპერატორ მაქსიმილიან -ზე დაქორწინდა.
ლიმბურგები საუკუნის უმნიშვნელოვანეს პოლიტიკურ ძალას წარმოადგენდნენ, რომლებიც ჰაბსბურგებს ცენტრალურ ევროპაში დომინანტობას ეცილებოდნენ.
ამ ინციდენტის გამო გენერალურმა მენეჯრებმა დენიელ ბრაიანმა და შეინ მაკმენმა მიიღეს გადაწყვეტილება გაემართათ -ზე გუნდური მატჩი ალექსა ბლისის,ნატალიის და ივა მარის გუნდსა და ნაომის,ბეკი ლინჩისა და კარმელის გუნდს შორის.
მაგრამ, ივა მარიმ 18 აგვისტოს ერთთვიანი დისკვალიფიკაცია მიიღო -სგან ანტიდოპინგური პოლიტიკის დარღვევის გამო,რის შედეგადაც ევა შეცვალა ნიკი ბელამ.
8 მაისს შედგა მისი დებიუტი რინგზე, სადაც მან მიიღო მონაწილეობა -ს ქალთა ჩემპიონის ტურნირში, სადაც პირველ ტურში დაამარცხა ალიშა ფოქსი, ხოლო ნახევარფინალში მან შარლოტასთან განიცადა მარცხი.19 ივნისს კი მან დაამარცხა საშა ბენქსი.
11 სექტემბერს, -ზე მან მიიღო მონაწილეობა ვაკანტურ -ის ქალთა ჩემპიონის ტიტულის მატჩში 6 ადამიანს შორის, მაგრამ იგი მატჩიდან პირველივე გავარდა, იმ მატჩში კი გაიმარჯვა ბეკი ლინჩმა.
როგორც ლიტერატურული მასალა გამოყენებულ იქნა, როგორც კანონიკური, ასევე პოპულარული აპოკრიფული სახარების მიხედვით, მაგალითად ნიკოდიმოს სახარება; ისტორია იერონიმეს „ცხოვრება წმინდა მამათა“-დან, ევსევის „საეკლესიო ისტორიიდან“, ასევე იოსებ ფლავიუსის, ამბროსი მედიოლანელის ნაშრომებიდან და სხვა შუა საუკუნეების ნამუშევრებიდან.
ნაპოვნია 130-ზე მეტი გამოყენებული ტექსტი, თუმცა ბევრი ისტორიის წყაროს პოვნა, საიდანაც იაკობი იღებდა სიუჟეტებს, ჯერ კიდევ ვერ მოხერხდა.
საბოლოოდ, „ოქროს ლეგენდა“ შეიცავს დაახლოებით ორასი წმინდანის მონათხრობს, მათ შორის აპოკრიფული სიუჟეტებს ქალიშვილი მარიამი და იესო ქრისტეს, რამდენიმე ეპიზოდები ძველი აღთქმის პერსონაჟების ცხოვრებიდან, ასევე ლიკურგიკული კალენდრის ინტერპრეტაცია და რელიგიური დღესასწაულების მნიშვნელობა.
ავტორის მიერ შერჩეული სახელი„ “ , ხალხური ტრადიციიის გავლენის შემდეგ აღმოჩნდა „ “, ანუ „“ რაც ოქროს მიშნავს, მიუთითებს ნაწარმოების მაღალი ღირსებაზე.
წიგნის მსოფლმხედველობა გამომდინარეობს შუა საუკუნეების შეხედულებებიდან: სასწაულებრივი და რეალური არ არის დაყოფილი, სასწაული საზოგადოების ყოველდღიური ცხოვრების ნაწილია.
ოქროს ლეგენდა ეკუთვნოდა ლათინურ ენაზე დაწერილ კონსოლიდირებული კოლექციის ლეგენდების რიგს, რომელიც იქმნება ევროპაში - საუკუნეებში, მას სულიერი და მორალური ხასიათი აქვს და განკუთვნილია ფართო სპექტრის მკითხველისთვის.
ოქროს ლეგენდა იყო შექმნილი დომინიკელი იაკობ დე ვორაგინეს მიერ, რომელიც იყო გენუის ეპისკოპოსი, ნაწილობრივ წერილობითი წყაროების და ნაწილობრივ ხალხური ლეგენდების მიხედვით.
“ რომანს მოჰყვა ესე სათაურით „ჯონ ფაულზი და რუსული ლიბერალიზმის ტრაგედია“, რითაც ავტორმა მისი ნაწარმოებებისადმი მიმართულ კრიტიკას უპასუხა.
პელევინის წიგნები მრავალშრიანი პოსტმოდერნისტული ტექსტებია, რომლებიც პოპ-კულტურისა და ეზოთერული ფილოსოფიის ელემენტებს აერთიანებს, მათთვის სამეცნიერო ფანტასტიკის ჟანრული ელემენტებია დამახასიათებელი.
სწავლა განაგრძნო მოსკოვის ენერგეტიკულ ინსტიტუტში, მრეწველობისა და ტრანსპორტის ელექტროფიკაციისა და ავტომატიზაციის ფაკულტეტზე, რომელიც 1985 წელს ელექტრომექანიკის ინჟინერის ხარისხით დაამთავრა.
“ პელენივი თავს არიდებს სიის სახით იმ ავტორების ჩამოთვლას, რომელმაც გავლენა მოახდინეს მის შემოქმედებაზე, რადგანაც თვლის, რომ „ერთადერთი რეალური რუსული ლიტერატურული ტრადიცია არის ის, რომ დაწერო კარგი წიგნები ისე, როგორც აქამდე არავის არ დაუწერია.
მათში ბუდისტური სიმბოლიკა – ოკულტიზმის, ევროპული ფილოსოფია – მისტიციზმის, დიდაქტიკა – პაროდიის, თანამედროვე კულტურა კი არქაული ცნობიერების გვერდით გვხვდება.
ლიტერატურათმცოდნეები პელევინის პოსტმოდერნულ და აბსურდულ სტილს აღნიშნავენ, რომელიც ბუდისტურ მოტივებს, ეზოთერულ ტრადიციებსა და სატირულ სამეცნიერო ფანტასტიკურ ელემენტებს მოიცავს.
მწერალმა არაერთხელ აღნიშნა, რომ მიუხედავად იმისა, რომ მისი გმირები ნარკოტიკებს იღებენ, თავად ნარკომანი არ არის, თუმცა ახალგაზრდობაში საკუთარ თავზე სცდიდა ნივთიერებებს, რომლებიც ცნობიერებას აფართოებს.
პელევინი იშვიათად ჩნდება საზოგადოებაში და ინტერნეტით კომუნიკაციას ანიჭებს უპირატესობას, ინტერვიუების მიცემისას კი უფრო მეტად აზროვნების ბუნებაზე საუბრობს, ვიდრე საკუთარ ნაწერებზე.
ეგაზაროვმა და ვიქტორ კულემ დააარსეს თავიანთი გამომცემლობა „ყორანი და მითი“, რომლისთვისაც პელევინმა, როგორც რედაქტორმა, მოამზადა ამერიკელი მწერლისა და მისტიკოსის, კარლოს კასტანედას სამტომეული.
მისი დედა, ზინაიდა ეფრემოვა, ინგლისურის მასწავლებელი იყო, ხოლო მამა, ოლეგ პელევინი, ბაუმანის უნივერსიტეტის სამხედრო განყოფილებაში ასწავლიდა.
პელევინის ნამუშევრებისთვის დამახასიათებელია სხვადასხვა ჟანრების ელემენტების შერევა, მაგალითად, შეიძლება ეს იყოს სათავგადასავლო რომანი და იგავი, ზღაპარი და ანეკდოტი, ბროშურა და უტოპია.
ვესტბრუკი მონაწილეობდა ამერიკის შეერთებული შტატების მთავარ გუნდში 2-ჯერ, 2010 წელს მან მოიგო ფიბას მსოფლიო ჩემპიონატის ოქროს მედალი, ხოლო 2012 წელს კი ოლიმპიადა.
იგი არ იქცევდა დიდ ყურადღებას კოლეჯის გუნდში მანამ, სანამ ბენ ჰოვლანდმა შესთავაზა მას დაფინანსება კალიფორნიის უნივერსიტეტ ბრეინში და შემდეგ ჯორდან ფარმარმა წარადგინა იგი -ს შესარჩევებზე.
ვესტბრუკი ზეუზინგერის დამამთავრებელ სკოლაში შესვლისას იყო 140 ფუტის ახალბედა, რომელიც მსროლელის პოზიციაზე თამაშობდა და მისი ფეხის ზომა იყო 14 .
გაიზარდა ჰავტორნში, რასელს და მის საუკეთესო მეგობარს, კლელცი ბარს , დაებადათ იდეა, რომ გადასულიყვნენ კალიფორნიის უნივერსიტეტში და ეთამაშათ ერთად, მაგრამ 2004 წლის მაისში ბარსი გარდაიცვალა.
სანჟაასურენგიინ ოიუუნი — მონღოლი პოლიტიკოსი, მონღოლეთის დიდი სახელმწიფო ხურალის წევრი 1998 წლიდან, მონღოლეთის საგარეო საქმეთა მინისტრი , ეკოსისტემისა და ბუნების დაცვის მინისტრი .
2007 წლის დეკემბრიდან 2008 წლის სექტემბრამდე სანჟაასურენგიინ ოიუუნი შედიოდა სანჟიინ ბაიარის კოალიციურ მთავრობაში, სადაც ეკავა მონღოლეთის საგარეო საქმეთა მინისტრის თანამდებობა.
იმ დროში ეს იყო უდიდესი ქალაქი თანამედროვე ჩადის ტერიტორიაზე, მოსახლეობით დაახლოებით 28 000 ადამიანი, მაგრამ 1919 წელს ეპიდემიის გამო მოსახლეობის რაოდენობა შემცირდა 6000 ადამიანამდე.
ძველად აბეშირი იყო სუდანში მდებარე უადაის სასულთნოს დედაქალაქი, მდებარეობდა საქარავანო გზაზე ხართუმიდან კორდოფანის და დარფურის რეგიონების გავლით, ჩადის ტბის რეგიონისკენ.
2007 წლის 25 ოქტომბერს აბეშეში დააკავეს ევროპელთა ჯგუფი — «ზოეს კიდობანის» საქველმოქმედო ორგანიზაციის თანამშრომლები, ჟურნალისტები და ჩარტერული თვითმფრინავის ეკიპაჟი — რომლებსაც ბრალი ედებოდათ ქვეყნიდან ბავშვების არაკანონიერ გაყვანაში.
მაიკლ ქაუგილი, აშშ-ს დაფინანსებით მომუშავე კონსულტანტი, რომელიც საქართველოს მთავრობას დახმარებას უწევდა ბაქო-თბილისი-ჯეიჰანის და სამხრეთ კავკასიის მილსადენების პროექტებთან დაკავშირებით.
ბ-ნი ქაუგილი დათანხმდა უნივერსიტეტის ჩამოყალიბების საწყის ეტაპზე ელენე ჯამარჯაშვილის მრჩეველის როლი შეესრულებინა, ხოლო შემდეგ გახდა უნივერსიტეტის პრეზიდენტი.
აღნიშნულ შპს-სა და მის დირექტორთა საბჭოში გაერთიანებული საიმედო და პატიოსანი ადამიანების ჯგუფმა მტკიცედ გადაწყვიტა, რომ უნივერსიტეტის ფინანსური და ოპერატიული მართვა უმკაცრესი საერთაშორისო სამართლებრივი, ეთიკური და საგანმანათლებლო სტანდარტების მიხედვით უნდა ეწარმოებინა.
მიუხედავად იმ ფაქტისა, რომ თბილისში ბიზნესის ორი საერთაშორისო სკოლა მოქმედებდა, საქართველოში მაინც იყო მოთხოვნილება ჭეშმარიტად დასავლური ყაიდის უნივერსიტეტის შექმნაზე, რომელიც მსმენელებს ბიზნეს-სექტორისათვის საჭირო დამატებით კურსებს, მაგალითად ბიზნესისა და სამართლის გაერთიანებულ კურსს შესთავაზებდა.
ქართულ-ამერიკული უნივერსიტეტი ჩამოყალიბდა როგორც ელენე ჯამარჯაშვილის პროექტი, 2001 წელს ატლანტის სახელმწიფო უნივერსიტეტში მისი სწავლის დროს.
თავდაპირველად უნივერსიტეტს ერქვა კავკასიის ამერიკული უნივერსიტეტი და მოიაზრებოდა როგორც სამართლის სკოლა, რომლის დამთავრების შემდეგ მსმენელები სამართლის დოქტორის და სამართლის ბაკალავრის წოდებებს იღებდნენ.
ბ-ნი ქეთშო გულწრფელად დაინტერესდა პროექტის საფუძველზე უნივერსიტეტის ჩამოყალიბების ამოცანით და დათანხმდა დახმარებოდა უნივერსიტეტს პარტნიორული ურთიერთობები დაემყარებინა ერთ-ერთ წამყვან ამერიკულ იურიდიულ სკოლასთან – ამერიკის უნივერსიტეტის ვაშინგტონის სამართლის კოლეჯთან.
ამიძანტარების მიერ ძალაუფლების გამყარებამ, სქოლარები და სხვა მოწინააღმდეგე საგვარეულოები ძლიერ შეაშფოთა და მათ უკვე ახალი იმპერატორის დამხობისთვის დაიწყეს მზადება.
1341 წლის 30 ივლისს მიხეილ კომნენოსი ბიზანტიის იმპერატორის იოანე კანტაკუზენის მხარდაჭერით ნიკიტა სქოლართან და გრიგოლ მიზომატთან ერთად, ბიზანტიის სამხედრო ფლოტით, კონსტანტინოპილიდან ტრაპიზონის იმპერიაში ჩავიდა.
ტრაპიზონელი წარჩინებულები და მეტროპოლიტი აკაკი მიხეილს ზეიმით შეეგებნენ, ტახტის ახალმა პრეტენდენტმა ერთგულების ფიცი არისტოკრატიბისა და იმპერიის ზოგიერთი მოხელისგან მიიღო.
გამთენიისას სიტუაცია რადიკალურად შეიცვალა, დედოფალი ანას მომხრეები მთელი ღამის განმავლობაში ემზადებოდნენ კონსტანტინოპოლიდან ახლად ჩამოსული ავანტიურისტების გეგმების აღსაკვეთავად.
გრიგოლ მაზომატისს მიანიჭა დიდი სტრატოპედარხის ტიტული, ლეონ კავაზიტისს დიდი დომესტიკოსის, კონსტანტინე დორანიტს პროტოვესტიარიოსის, მის ვაჟიშვილ იოანეს ეპიკერნისის, იოანე კავაზიტისს დიდი ლოგარიასტის, მიქელ მიზომატისს ამირჩანტარიოსის, სტეფანე ჭანიხიტისს დიდი კონდოსტავლოსის.
იმპერიის ორი უმნიშვნელოვანესი პოლიტიკური პარტია, რომლებიც ერთმანეთის მიმართ დაპირისპირებული ლაზებისა და ბერძნებისაგან შესდგებოდა, აქტიურად ცდილობდა იმპერიის ცენტრალური თუ ადგილობრივი ხელისუფლების ხელში ჩაგდებას.
ნიკიტა სქოლარმა, ბერძნული პარტიის მხედართმთავარმა, რომელიც ბიზანტიის იმპერიასთან პოლიტიკურ კავშირს განიხილავდა, როგორც საიმედო გარანტს ტრაპიზონში სამოქალაქო წესრიგის დასამყარებლად, გადაწყვიტა კიდევ ერთხელ ეცადა მოწინააღმდეგე პარტიის დამარცხება.
ნიკიტა სქოლარი კონსტანტინე და იოანე დორანიტებთან, ძმებთან გრიგოლ და მიხეილ მიზომატთან და სხვებთან ერთად, ვენეციური ფლოტით გაემგზავრა კონსტანტინოპოლში, სადაც მათ იოანე კომნენოს, ტრაპიზონის ყოფილი იმპერატორის მიხეილის ვაჟს შეხვდნენ და მას ტრაპიზონის იმპერიის ტახტი შესთავაზეს, რაზეც ეს უკანასკნელი უმალ დასთანხმდა.
სქოლარების პარტიამ, რომელიც იოანეს თავიდანვე უჭერდა მხარს, ძალაუფლების ხელში ჩაგდებისთანავე ლაზური არისტოკრატიის მნიშვნელოვანი ნაწილი, მათ შორის ამიძანტარები, სიკვდილით დასაჯა.
ნათელი გახდა, რომ ძლიერი მეორე ნახევრის გარეშე, ირინა ვეღარ შეძლებდა პოზიციების დიდი ხნით შენარჩუნებას; ამ მოტივით ირინა აპირებდა ცოლად გაჰყოლოდა იმპერიის ერთ-ერთ მოხელეს, დიდ დომესტიკოსს, ტომით უცხოელს.