polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
გამოფენილი რაკეტის ეგზემპლარი 1984 წელს კუიბიშევის საწარმო „პროგრესში“ დამზადდა, როგორც პლესეცკის კოსმოდრომის საწვრთნელი და საბრძოლო გათვლების ნიმუში.
თავისი რესურსის ამოწურვის შემდეგ 1999 წელს რაკეტა 40 წლის იუბილეზე რაკეტების კოსმოსურ ცენტრ „პროგრესს“ აჩუქეს, რომელმაც ის მაკეტის სახით მუზეუმს გადასცა.
მოსკოვში სახალხო მეურნეობის მიღწევების გამოფენაზე 1969 წელს (გამოყენებულია სრული ზომის მაკეტი, რომელიც 1967 წელს პარიზის ავიასალონ ლე-ბურჟეზე საჩვენებლად დამზადდა);
ცერემონიას სამარის ოლქის გუბერნატორი კონსტანტინე ტიტოვი, რაკეტების კოსმოსური ცენტრი „პროგრესის“ მთავარი კონსტრუქტორი დიმიტრი კოზლოვი, რუსავიაკოსმოსის, ბაიკონურისა და პლისეცკის პოლიგონების წარმომადგენლები ესწრებოდნენ.
სამარის კოსმოსური მუზეუმის ოფიციალური გახსნა 2007 წლის 12 აპრილს შედგა და მუშაობის პირველივე წელს მუზეუმი ტურიზმის განვითარების დეპარტამენტის მიერ გამოცხადებული კონკურსის „ “ გამარჯვებული გახდა.
2010 წლის 24 თებერვალს მემორიალის წინ მდებარე მოედანს რაკეტების კოსმოსური ცენტრი „პროგრესის“ ლეგენდარული მთავარი კონსტურქტორის დიმიტრი კოზლოვის სახელი მიენიჭა.
იგი გამოიცა იტალიაში როგორც ალბომის მესამე ოფიციალური სინგლი 2017 წლის 22 დეკემბერს, ხოლო მისი ფორტეპიანოს ვერსია გამოიცა ციფრული ჩამონატვირთის სახით 2018 წლის 26 იანვარს მთელი მსოფლიოს მასშტაბით.
გაგამ სიმღერა ცოცხლად შეასრულა გრემის რიგით მე-60-ე ყოველწლიურ დაჯილდოებაზე და მსოფლიო ტურნეზე , ასევე სიმღერაზე მუშაობისა და ჩაწერის პროცესი ნაჩვენებია გაგას 2017 წლის დოკუმენტურ ფილმში გაგა: ხუთი ფუტი და ორი დუიმი.
ფსიქოანალიზის ისტორიაში, საბინა შპილრეინი ცნობილია საქვეყნოდ ცნობილი ნამუშევრით „დესტრუქცია როგორც ჩამოყალიბების მიზეზი“ (მისი სადოქტორო დისერტაცია, რომელიც 1912 წელს ვენის უნივერსიტეტში დაიცვა), რომელიც სიკვდილისადმი ლტოლვის გამოკვლევაში ფუნდამენტად იქცა.
იგი მაზოხისმის დასაბამად თვლის უშუალოდ პირველად, ადამიანური არსებობის საფუძველშივე არსებულ ლტოლვას, რომელიც წარმოდგენლია, როგორც „მე-გამოცდილება“ საწინააღმდეგოდ „ჩვენ-გემოცდილებისა“, შესაბამისად იგი მიმართულია ადამიანის საკუთარი მე-ს განადგურებისკენ.
ამავე დროს, ადამიანის დაშლასა და რეგრესიას „ჩვენ-გამოცდილებასთან“ მიმართებაში, შეიძლება ჰქონდეს პოზიტიური შედეგი, ვინაიდან იგი სოციალური პროგრესის, შემოქმედებითი ძალისა და კულტურული განვითარების წყაროს წარმოადგენს.
საბინა შპილრეინი ამტკიცებს, რომ ფსიქიკურად დაავადებული ადამიანები თავს არიდებენ სექსუალურ ურთიერთობას, ვინაიდან, წარმოდგენებში მათ საკუთარი პიროვნების დაშლის შიში აქვთ.
როდესაც შიზოფრენიით დაავადებული ეხება ვინმეს, მას ეშინია საკუთარი მთლიანობის დაკარგვის, პარტნიორში შეზავების, ამიტომ შიზოფრენიით დაავადებული ქმნის ბოდვას, რომელშიც უკუაგდებს სქესთა განსხვავების ფაქტს და ნამდვილ სქესურ ურთიერთობებს ანაცვლებს მოგონილი ურთიერთობებით.
საკუთარი „მე“-ს დაკარგვის თემამ, ფსიქოანალიტიკოსთა სივრცეში დიდი რეზონანსი გამოიწვია და სწორედ ეს თემა გახდა მთავარი საბინა შპილრეინის მომდევნო კვლევებში.
მოსკოვში გაიხსნა ბავშვთა სახლი-ლაბორატორია „საერთაშორისო სოლიდარობა“, სადაც უმაღლესი თანამდებობის მოხელეთა შვილები აღიზრდებოდნენ, მათ შორის ვასილი სტალინიც.
საბინა, ოჯახთან ერთად ჩერდება მოსკოვში, სადაც ექიმ-პედაგოგად მუშაობს, გამგებლობს ბავშვთა ფსიქოლოგიის სექციას მოსკოვის პირველ სახელმწიფო ინსტიტუტში და ხდება მეცნიერ-თანამშრომელი ფსიქოანალიტიკის სახელმწიფო ინსტიტუტსა და ბავშვთა სახლ-ლაბორატორიაში „საერთაშორისო სოლიდარობა“.
ამ ინსტიტუტში იგი ამბულატორიულ მიღებას ასრულებს, კონსულტაციას უწევს, კითხულობს სპეციალურ კურსს „ქვეცნობიერული აზროვნების ფსიქოანალიზის“ შესახებ, მიჰყავს „ბავშთა ფსიქოანალიზის სემინარია“, მონაწილეობას იღებს „თანამშრომელთა სამედიცინო სხდომებში“, რუსული ფსიქოანალიტიკური საზოგადოების მუშაობაში.
ტროცკის ეპოქის დასრულებით, სსრკ-ში ფსიქოანალიზი აკრძალა და შპილრეინი მშობლიურ დონის როსტოვში დაბრუნდა, სადაც მუშაობა განაგრძო, მათ შორის პოლიკლინიკაში ექიმ ფსიქოთერაპევტად, ფსიქოანალიტიკოსად და პედაგოგად.
1930 წლის 27 ივლისს, მიიღეს ოფიციალური დადგენილება რუსული ფსიქოანალიტიკური საზოგადოების ლიკვიდაციის შესახებ, მაგრამ საბინა შპილრეინი მაინც აგრძელებს ანალიტიკურ მუშაობას და 1931 წელს, ერთ-ერთ წამყვან ფსიქოანალიტიკურ ჟურნალ „იმაგოში“ აქვეყნებს სტატიას ბავშვთა ნახატების შესახებ.
1904 წლის 17 აგვისტოს, 18 წლის ასაკში, იგი ციურიხის ფსიქიატრიულ კლინიკაში მოხვდა დიაგნოზით „ფსიქოტური ისტერია“, რისი მიზეზიც, მისი 6 წლის დის — ემილის ტიფით გარდაცვლის შედეგად ნერვული აშლილობა გახდა.
აქ მან გაიცნო რამდენიმე რუსი ფსიქოანალიტიკოსი, მათ შორის პავლე შეფტელი, რომელსაც მომდევნო 1912 წელს ცოლად გაჰყვება, ხოლო ერთ წელში მათ პირველი შვილი ეყოლათ — რენატა.
საბინა ნიკოლოზის ასული შპილრეინი (; ასევე შეივა ნაფტულის ასული; ქორწინებისას — შეფტელი, შემდგომ შპილრეინ-შეფტელი; დ. 6 ნოემბერი , 1885, დონის როსტოვი, რუსეთის იმპერია — გ. 11 აგვისტო, 1942, დონის როსტოვი, სსრკ) — რუსი ფსიქოანალიტიკოსი, პედაგოგი და კარლ იუნგის მოსწავლე.
საუკუნეში რაიონის ცენტრში მდებარე ბორცვზე ვასილი -მა ააგო თავის საზაფხულო სასახლე და კარის ეკლესია, რომელიც აკურთხა მოციქულთასწორ ვლადიმირის სახელზე.
მალევე ფლოროსისა და ლავროსის ეკლესიას მიაშენეს კარის სამიტოპოლიტო ეკლესია დიდ მოძღვართა და მღვდელმთავართა მსოფლიო კრების სახელზე, რომელიც ამჟამად ცნობილია, როგორც სამი მღვდელთმთავრის ტაძრის სახელით.
1812 წელს ფრანგების თავდასხმამდე ეკლესიას ჰქონდა სამი საკურთხეველი ყაზანის ღვთისმშობლის ხატის, ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედისა და დიდმოწამე ეკატერინეს სახელზე.
ტაძრის მთავარი საკურთხეველი ნაკურთხია ყაანის ღვთისმშობლის ხატის სახელზე, ეგვტერები კი - ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედისა და სერგი რადონეჟელის სახელზე.
1974–1985 წლებში არგენტინის ეროვნული ნაკრების შემადგენლობაში 58 შეხვედრა ჩაატარა, რომლის მაისურით პირველად 1974 წლის 3 ივლისს, გერმანიის დემოკრატიული რესპუბლიკის ეროვნული ნაკრების წინააღმდეგ 1974 წლის მსოფლიო ჩემპიონატის მეორე ჯგუფური ეტაპის შეხვედრაში ითამაშა.
არგენტინელებმა თამაში ასეთი შემადგენლობით დაიწყეს: უბალდო ფილოლი, ანხელ ბარგასი, ხორხე კარასკოსა, რამონ ერედია, ენრიკე ვოლფი, კარლოს ბაბინგტონი, მიგელ ანხელ ბრინდისი, რობერტო ტელჩი, რუბენ აიალა, რენე ჰაუსმანი და მარიო კემპესი.
ეროვნული ნაკრების რიგებში უკანასკნელად 1985 წლის 30 ივნისს, პერუს ნაკრების წინააღმდეგ მექსიკის 1986 წლის მსოფლიო ჩემპიონატის შესარჩევი ეტაპის შეხვედრაში ითამაშა.
არგენტინელებმა თამაში ასეთი შემადგენლობით დაიწყეს: უბალდო ფილოლი, ოსკარ გარე, დანიელ პასარელა, ენსო ტროსერო, ხუან ბარბასი, ხორხე ბურუჩაგა, რიკარდო ჯუსტი, დიეგო მარადონა, პედრო პასკული, ხორხე ვალდანო და ხულიან კამინო.
რაც შეეხება მის დებიუტს „კილმესის“ ძირითად შემადგენლობაში, იგი 1969 წლის 1 მაისს, არგენტინის პრიმერა დივიზიონის „ურაკანთან“ გამართულ შეხვედრაში შედგა.
ფეხბურთის ისტორიისა და სტატისტიკის საერთაშორისო ფედერაციის გამოკითხვის შედეგად საუკუნის მსოფლიოს საუკეთესო მეკარეებს შორის მე-14 ადგილზე, ხოლო საუკუნის სამხრეთ ამერიკის საუკეთესო მეკარეებს შორის მე-3 ადგილზე დასახელდა.
მუზეუმი მოიცავს სახლ-მუზეუმს, რომელშიც დაიბადა და გაიზარდა მომავალი მფრინავი ვა პავილიონ-ანგარს, რომელშიც გამოფენილია საუკუნის 30-იანი წლების ის თვითმფრინავები, რომელიც დაკავშირებულია მის მოღვაწეობასთან.
ვალერი ჩკალოვის მემორიალური მუზეუმი — მემორიალური კომპლექსი, რომელიც ეძღვნება გამოჩენილ რუს მფრინავს, საბჭოთა კავშირის გმირს ვალერი ჩკალოვს.
ვ. ი. ლენინის სახელობის ცენტრალური სტადიონი ეწოდებოდა არა თავად სტადიონს, არამედ მთლიან სპორტულ კომპლექსს.) მისი საზეიმო გახსნა 1956 წლის 31 ივლისს მოხდა.
1992 წლის გაზაფხულზე სახელმწიფო საწარმოს და მასში შემავალი სპორტკომპლექსის პრივატიზირება მოხდა, რის შემდეგაც ახალი სახელი „ოლიმპიური კომპლექსი „ლუჟნიკი“ მიიღო, ხოლო ივნისისთვის კი სახელწოდებიდან სრულად მოშორდა ლენინის ხსენება.
მშენებლობის დაფინასებას საკუთარ თავზე „სპარტაკის“ დირექტორთა საბჭოს თავმჯდომარე და გაერთიანებული სააქციო საზოგადოება ლუკოილის ვიცე-პრეზიდენტი ლეონიდ ფედუნი იღებდა.
მშენებლობის პროცესი რამდენჯერმე შეჩერდა: თავდაპირველად ბიუროკრატიისა და მდებარეობის თავისებურების გამო (მასთან ახლოს მდებარეობს მოსკოვის მეტროს ტაგანსკო-კრასნოპრესნენსკაიას ხაზი), მოგვიანებით მსოფლიო ფინანსურ-ეკონომიკური კრიზისის გამო.
თუკი მშენებლობის დასრულების თავდაპირველ ვადებად 2009-2010 წელი იყო ნავარაუდევი, თუმცა 2009 წლის მდგომარეობით სტადიონი მხოლოდ პროექტირების სტადიაზე იყო.
მშენებლობის დაწყებამდე დასრულდა ტაგანსკო-კრასნოპრესნენსკაიას ხაზის მეტროსადგურ სპარტაკის მშენებლობაც, რომელიც 1975 წლიდან დაკონსერვებული იყო.
2015 წლის 12 ოქტომბერს სტადიონთან ახლოს „სპარტაკისა“ და სსრკ-ის ნაკრების ლეგენდარული ფეხბურთელის ფიოდორ ჩერენკოვის ბრინჯაოს მემორიალი გაიხსნა.
2014 წლის 27 აგვისტოს გაიხსნა მეტროსადგური სპარტაკი, იმავე დღეს სტადიონი რუსეთის სპორტის მინისტრმა ვიტალი მუტკომ, მთავრობის თავმჯდომარე დიმიტრი მედვედევმა და რუსეთის პრეზიდენტმა ვლადიმერ პუტინმა მოინახულეს.
ახალ სტადიონზე „სპარტაკმა“ პირველ ოფიციალურ მატჩში მოსკოვის ტორპედო 3:1 დაამარცხა (სპოარტაკის მხრიდან 2 გოლი პრომესმა, ხოლო ერთი ხოსე ხურადომ გაიტანა).
1812 წელს ტაძარი უმტკივნეულოდ გადაურჩა სამოქალაქო ომის პერიოდში მიმდინარე მარადიორობასა და ხანძარს, მაგრამ მღვდლების სახლი და საეკლესიო ნაგებობები დაიწვა.
ექსცენტრიული და ბოჰემური მხატვარი მიჰრი მიუშფიკ ჰანიმი დაიბადა 1886 წლის 26 თებერვალს სტამბოლში, ქადიქიოის რაიონში, ანჩაბაძეების დინასტიაში, როგორც ანჩაბაძის პრინცესა, რასიმ ფაშას სასახლეში.
აჰმედ რასიმ ფაშის დახვეწილი გემოვნება და მუსიკის, მხატვრობისა და ლიტერატურის ინტერესმა, მნიშვნელოვანი როლი შეასრულა მისი ქალიშვილის მხატვრული გეზის ფორმირებაში.
პირველი კერძო გაკვეთილები მიიღო იტალიელი აღმოსავლეთმცოდნე მხატვარისგან, ფაუსტო ზონაროსგან, სტამბოლის ბეშიქთაშის რაიონში მდებარე მის სტუდიაში.
ერთ დროს, ის ცხოვრობდა და მუშაობდა მონპარნასში მდებარე ბინაში, არსებობისთვის, იგი პორტრეტებს ხატავდა და ბინის ერთ ოთახს სტუდენტებზე აქირავებდა.
ერთ-ერთი ასეთი დამქირავებელი მიუშფიქ სელამი ბეი გახდა, სორბონის უნივერსიტეტის პოლიტიკის მეცნიერების სტუდენტი, რომელზეც მოგვიანებით დაქორწინდა.
მიჰრი ჰანიმი კრიტიკის ქარცეცხლში გაეხვია ჟურნალისტ ჰუსეინ ჯამიტ იალჩინთან და მსჯავრდებულ, ყოფილ ფინანსთა მინისტრ, ჯავის ბეისთან ვიზიტის გამო.
მისმა მჭიდრო ურთიერთობამ ერთიანობისა და პროგრესის პარტიასთან აიძულა ანტანტის მიერ სტამბოლის ოკუპაციის დროს ქალაქი დაეტოვებინა და გამგზავრებულიყო იტალიაში 1919 წელს.
როდესაც 1914 წელს დაარსდა გოგონების სახვითი ხელოვნების სკოლა, მათემატიკოს სალიჰ ზეკი-ბეისთან შეხვედრის შემდეგ, მიჰრი ხანიმი დირექტორის და მასწავლებლის თანამდებობაზე დაინიშნა.
მიჰრი ჰანიმი წარუდგინეს ოსმალეთის ფინანსთა მინისტრ ჯავიდ ბეის, რომელიც ბალკანეთის ომის დასრულების შემდეგ წარგზავნილი იყო პარიზში საფრანგეთის მთავრობასთან მოლაპარაკების საწარმოებლად.
ღონისძიებაში იორდაკემ 55,675 ქულა დააგროვა, თუმცა ეს შედეგი ვიკტორია კომოვასა და ანასტასია გრიშინას შედეგზე უკეთესი არ აღმოჩნდა და ლარისას ბრინჯაოს მედალი ერგო.
ღონისძიებაში „ბჯენითი ხტომები“ იორდაკემ მეოთხე ადგილი დაიკავა , „ “ ღონისძიებაში კი, ანასტასია გრიშინამ და მან თანაბარი ქულები აიღეს და ოქროს მედლები დაიმსახურეს.
უფროსთა შორის პირველი გამოსვლისას, 2012 წლის ევროპის ჩემპიონატზე იორდაკემ 2 ოქროს მედალი მოიპოვა: ერთი გუნდთან ერთად, მეორე კი, „ “ ღონისძიებაში.
2013 წელს მან ევროპის ტიტული მოიპოვა „ “ ღონისძიებაში, 2014 წლის ევროპის ჩემპიონატზე კი ყველაზე წარმატებული ტანმოვარჯიშე გახდა: გუნდთან ერთად და „ “ ღონისძიებაში ოქროს მედლები მოიპოვა, „ “ ღონისძიებაში — ვერცხლი, ხოლო ღონისძიებაში „ბჯენითი ხტომები“ — ბრინჯაო.
იორდაკე ტანვარჯიშში მას შემდეგ შეიყვანეს, როცა მისმა პირველმა მწვრთნელმა, მარიანა კამპეანუ-სილიშტეანუმ, გორგოლაჭებით სეირნობისას შეამჩნია.
2013 წლის მსოფლიო ჩემპიონატზე მან „ “ ღონისძიებაში ბრინჯაოს მედალი მოიპოვა, მომდევნო წლის მსოფლიო ჩემპიონატზე — ვერცხლის მედლები „-“ და „ “ ღონისძიებებში, 2015 წლის მსოფლიო ჩემპიონატზე კი, ბრინჯაოს მედალი „-“ ღონისძიებაში.
2008 წელს ის რუმინეთის უმცროსთა ეროვნული ნაკრების წევრი გახდა, რის შემდეგ მას რამონა მიქუ, ადელა პოპა, ლაქრამიოარა მოლდოვანი და კლაუდიუ მოლდოვანი წვრთნიდნენ.
სექტემბერში რეშიცაში გამართულ რუმინეთის ჩემპიონატზე იორდაკემ 58,400 ქულით მეორეადგილოსან დიანა ბულიმარს თითქმის 4 ქულის სხვაობით აჯობა და „-“ ღონისძიებაში გაიმარჯვა.
1970-1980 წლებში ტაძარში განთავსებული იყო „ინფორმელექტროს“ საწყობი, შემდეგ კი ინტერიერის რესტავრაციია მოხდა და მას გამოიყენებდნენ, როგორც საკონცერტო დარბაზს.
ქვისგან აგებული ღვთისმშობლის კვართის ეკლესია შენდებოდა სამეფო მამულში, იზმაილოვოში მეფეების ალექსი მიხეილის ძისა და თევდორე ალექსის ძის მეფობის პერიოდში.
2012 წლის ოქტომბრის ბოლოს რეგიონულმა ხელისუფლებამ მსოფლიო ჩემპიონატის სტადიონის საპროექტო და სამუშაო დოკუმენტაციის მოსამზადებლად ღია კონკურსი გამოაცხადა.
2014 წლის 1 აპრილს რუსეთის ფედერაციის მთავრობის დადგენილებით რუსეთის ფედერაციის სპორტის სამინისტროს სამშენებლო შესყიდვების ერთადერთ შემსრულებლად დახურული სააქციო საზოგადოება „კროკუს ინტერნეიშენელი“ გამოცხადდა.
ის ასევე უმასპინძლებს საფეხბურთო კლუბ ბალტიკა კალინინგრადისა და რუსეთის ეროვნული საფეხბურთო ლიგის მატჩებს და ჩაანაცვლებს ბალტიკის სტადიონს.
არენა ბალტიკა პოლონეთის საზღვრიდან 45 კილომეტრში მდებარეობს, რაც მას ევროკავშირთან და შენგენის ზონასთან მდებარე 2018 წლის მსოფლიო ჩემპიონატის უახლოეს სტადიონად აქცევს.
1941 წლის 22 ივნისს ლიტურგიის დასრულბის შემდეგ ხელისუფლებამ მიიღო დახურვის გავაწყვეტილება, მაგრამ ეს ვერ ასრულდა, რადგან სწორედ ამავე დღეს დაიწყო დიდი სამამულო ომი.
ზოგიერთი წყაროს მიხედვით ელოხოვის ტაძარში მნათედ მსახურობდა საბჭოთა კავშირის მინისტრთა საბჭოს თავმჯდომარე გიორგი მალენკოვი პენსიაზე გასვლის შემდეგ.
ამასთანავე არასამთავროები ხაზს უსვამენ იმ გარემოებას, რომ ცესკოს მიერ მეორე ტურის თარიღის გამოცხადებამდე, ეს თარიღი გააჟღერა თბილისის მერმა, კახა კალაძემ.
მანამდე არჩევნების მეორე ტურის თარიღად 28 ნოემბერი დაანონსდა ორი გამომსვლელის მიერ თელავში, მოძრაობა „მე ვიცავ თავისუფლებას“ მიერ გამართულ შეხვედრაზე.
არასამთავროების შეფასებით, აღნიშნული ფაქტები შესაძლოა იმაზე მიუთითებდეს, რომ მმართველი პარტია და მისი მხარდამჭერები ცესკოს მიერ გადაწყვეტილების ოფიციალურად მიღებამდე ფლობდნენ არჩევნების თარიღის შესახებ ინფორმაციას.
აღნიშნული ფაქტები საზოგადოების გარკვეულ ნაწილში აჩენს ეჭვებსა და სპეკულაციებს ცესკო-ს წევრების პოლიტიკური მიკერძოებულობის შესახებ, რაც უარყოფითად აისახება საარჩევნო ადმინისტრაციის რეპუტაციაზე.
რაც შეეხება კანდიდატურებს, ვფიქრობ, რომ ქალ კანდიდატებსაც აქვთ თანაბარი შანსები, რომ არჩევნებში მონაწილეობა მიიღონ“,- განაცხადა არჩილ თალაკვაძემ.
ალიანსში გაერთიანდნენ შემდეგი პარტიები: ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა, ახალი საქართველო, ახალი საქართველოსთვის, სახელმწიფო ხალხისთვის, ეროვნულ-დემოკრატიული პარტია, ქრისტიან-კონსერვატიული პარტია, ევროპელი დემოკრატები, სამოქალაქო ალიანსი თავისუფლებისთვის და საქართველო ლიდერთა შორის.
საქართველოს პარლამენტის დეპუტატმა და „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობის“ წევრმა თინა ბოკუჩავამ ცესკოს თავდმჯდომარე ბიძინა ივანიშვილის „პოლიტიკურ ხუშტურების“ დაქვემდებარებაში დაადანაშაულა.
დეპუტატის მოსაზრებით, „მათთვის იმიტომ არის ეს დღე მიუღებელი, რომ ერთი დღე დათო სარალიძის გარდაცვალებას, ხოლო მეორე დღე თემირლან მაჩალიკაშვილის დაბადების დღეს ემთხვევა.
საქართველოს პრეზიდენტის 2018 წლის 28 ოტომბრის არჩევნებისთვის მოქალაქეთა პოლიტიკური გაერთიანების ან ამომრჩეველთა საინიციატივო ჯგუფის მიერ საქართველოს პრეზიდენტობის კანდიდატის წარდგენა უნდა დადასტურებულიყო არანაკლებ 25 923 ამომრჩევლის ხელმოწერით.
თუმცა ცესკო-მ მხოლოდ 25 კანდიდატი დაარეგისტრირა, საიდანაც 19 მათგანი წარდგენილია პოლიტიკური პარტიის მიერ, ხოლო 6 საინიციატივო ჯგუფმა წარადგინა.
2018 წლის 5 იანვარს საქართველოს ცენტრალურმა საარჩევნო კომისიამ მიიღო დადგენილება 2018 წლის საქართველოს პრეზიდენტის არჩევნებისთვის სახელმწიფოს მიერ გამოყოფილი თანხის განაწილებისა და გამოყენების წესის განსაზღვრის თაობაზე.
ავღანეთში დისლოცირებულ საქართველოს შეიარაღებულ ნაწილებში მოსამსახურე მოქალაქეებს, მათთვის ავღანეთში საქართველოს პრეზიდენტის არჩევნების მეორე ტური 2 საარჩევნო უბანზე 26 ნოემბერს გაიმართება, ხოლო ემიგრანტებს არჩევნების მეორე ტურში ხმის მიცემის საშუალება ღამის 12 საათამდე ექნებათ
გარდა ამისა, არასამთავროების შეფასებით რეგულაციის მიღებით ცესკო გასცდა საკუთარი უფლებამოსილების ფარგლებს და საქართველოს საარჩევნო კოდექსი დაარღვია, ვინაიდან კოდექსით ცალსახად არის განსაზღვრული, რომ საარჩევნო უბნები იხურება 20:00 საათზე.
ამ წესიდან ერთადერთ გამონაკლისს წარმოადგენს ის შემთხვევა, როდესაც 20:00 საათისთვის უბანთან რიგში მდგომ ამომრჩევლებს უფლება ეძლევათ მონაწილეობა მიიღონ არჩევნებში.
6 აგვისტოს „ქართული ოცნების“ პოლიტსაბჭოს სხდომაზე გადაწყდა, რომ პარტია არ წარადგენს თავის კანდიდატს საპრეზიდენტო არჩევნებზე და მხარს დაუჭერდა დამოუკიდებელ კანდიდატს.
2018 წლის დასაწყისში მედიაში გავრცელდა ინფორმაცია, თითქოს „ქართული ოცნება“ ქვეყნის პრეზიდენტობის კანდიდატებად პრემიერ-მინისტრ გიორგი კვირიკაშვილს, ჯანდაცვის მინისტრ დავით სერგეენკოს და საპარლამენტო უმრავლესობის ლიდერს, არჩილ თალაკვაძეს განიხილავდა.
მისი თქმით, როგორც პრეზიდენტობის 5 წლის განმავლობაში, მანამდეც და მომავალშიც მისი სამსახური საქართველოს სამსახურია - „არ ყოფილა მომენტი, რომ მე ელიტის ან სხვა ჯგუფის სამსახურში ვყოფილიყავი, ეს იწყებოდა საქართველოს მოქალაქეებით და გრძელდებოდა საქართველოს მოქალაქეებით.
საპრეზიდენტო არჩევნებს დააკვირდება საარჩევნო სუბიექტების 82 904 წარმომადგენელი, 73 ადგილობრივი სადამკვირვებლო ორგანიზაციის 22 032 დამკვირვებელი და 58 საერთაშორისო ორგანიზაციის 1163 საერთაშორისო დამკვირვებელი.
2018 წლის აპრილში ასევე გავრცელდა ინფორმაცია, რომლის მიხედვითაც საპრეზიდენტო არჩევნებში გამარჯვებისთვის იბრძოლებს „ქართული მარშის“ ლიდერი სანდრო ბრეგაძე.
ბრეგაძემ ამის შესახებ სოციალური ქსელების მეშვეობით განაცხადა, თუმცა შემდგომში მეტჯერ საპრეზიდენტო არჩევნებში მონაწილეობის სურვილი აღარ გამოუთქვამს.
24 ივლისს პარტიის თავჯდომარემ, ბიძინა ივანიშვილმა განაცხადა, რომ მისი აზრით „საქართველოში დემოკრატიის გავითარებისთვის უკეთესი იქნება, რომ ქართულმა ოცნებამ, რომელსაც პარლამენტში ისედაც საკონსტიტუციო უმრავლესობა აქვს, საპრეზიდენტო არჩევნებში გამარჯვებისთვის ბრძოლა ოპოზიციურ ძალებს დაუთმოს“.
არასამთავრობოების შეფასებით, მიუხედავად იმისა, რომ კანონმდებლობით არჩევნების სამუშაო დღეს ჩატარება დაშვებულია, რომელიც ასეთ შემთხვევაში უქმე დღედ ცხადდება, აღნიშნული გადაწყვეტილება მიუღებელია და არჩევნების მეორე ტურის სამუშაო დღეს დანიშვნა ამომრჩეველთა გარკვეული ჯგუფებისთვის არჩევნებში მონაწილეობისა და საკუთარი კონსტიტუციური უფლების განხორციელებისთვის ბარიერს ქმნის.
3 მარტს სატელევიზიო კომპანია „რუსთავი 2-მა“ გაავრცელა ინფორმაცია იმის შესახებ, რომ „ქართული ოცნების“ საპრეზიდენტო კანდიდატი შეიძლება გახდეს საქართველოს იუსტიციის მინისტრი თეა წულუკიანი.
არჩევნების თარიღის გამოცხადების დღეს ცენტრალურ საარჩევნო კომისიასთან გაერთიანების „ძალა ერთობაშია“ ლიდერებმა და მხარდამჭერებმა მცირერიცხოვანი აქცია გამართეს.
სამართლიანი არჩევნების“, „ახალგაზრდა იურისტთა ასოციაციისა“ და „საერთაშორისო გამჭვირვალობა - საქართველოს“ ერთობლივი განცხადების თანახმად, ცენტრალურმა საარჩევნო კომისიამ არ გაითვალისწინა არასამთავრობო ორგანიზაციების არაერთი მოწოდება და არჩევნების მეორე ტური სამუშაო დღეს, 28 ნოემბერს დანიშნა.
განკარგულება მეორე ტურის დანიშვნის შესახებ ცენტრალურმა საარჩევნო კომისიამ 14 ნოემბერს გამართულ სხდომაზე, 2018 წლის 28 ოქტომბრის საქართველოს პრეზიდენტის არჩევნების შედეგების შეჯამების შემდეგ მიიღო.
არასამთავრობო ორგანიზაციების შეფასებით, მოცემული გადაწყვეტილებით, საარჩევნო ადმინისტრაციამ მხედველობაში არ მიიღო საზღვარგარეთ მყოფი საქართველოს მოქალაქეების ინტერესი და უფლება მონაწილეობა მიიღონ არჩევნებში, რადგან არჩევნების სამუშაო დღეს დანიშვნით მათ ხელოვნური ბარიერი შეუქმნა.
ამ პერიოდშივე გაჩნდა ვარაუდები, რომ მიუხედავად მისი დამოუკიდებელი კანდიდატის სტატუსისა, მას მხარს სავარაუდოდ, „ქართული ოცნების“ გუნდი დაუჭერდა.
ოპოზიციური გაერთიანების წარმომადგენლების თქმით, არჩევნების სამუშაო დღეს დანიშვნა ამომრჩეველთათვის ხელოვნური ბარიერის შექმნას ისახავს მიზნად, რათა „ქართული ოცნებისა“ მარტივად მოახერხოს არჩევნების გაყალბება და ელექტორატის დიდმა ნაწილმა არჩევნებში მონაწილეობა ვერ მოახერხოს.
პროტესტის მონაწილეთა განცხადებით, ამას ადასტურებს ის განცხადებებიც, რომლებიც დილიდან „ქართულ ოცნებაში“ კეთდებოდა არჩევნების 28 ნოემბერს დანიშვნასთან დაკავშირებით.
ქართული ოცნების“ მხარდაჭერილი დამოუკიდებელი პრეზიდენტობის კანდიდატის, სალომე ზურაბიშვილის მოსაზრებით, ოთხშაბათ დღეს არჩევნების გამართვა ემიგრანტებს პრობლემებს შეუქმნის, თუმცა განმარტავს, რომ ცენტრალური საარჩევნო კომისიის გადაწყვეტილებაში ვერ ჩაერევა.
ცესკოს სხდომამდე რამდენიმე საათით ადრე, ჟურნალისტებთან სხვა თემაზე გაკეთებულ კომენტარში დედაქალაქის მერმა, კახა კალაძემ, არჩევნების მეორე ტურის თარიღად 28 ნოემბერი დაასახელა, მიუხედავად იმისა, რომ ცესკოს კონკრეტული თარიღი ჯერ არ ჰქონდა გამოცხადებული.
არასამთავროების შეფასებით, უცხოეთში მყოფი მოქალაქეების გარდა, დიდი ალბათობით, პრობლემა შეექმნებათ ასევე იმ ამომრჩევლებს, რომლებიც შიდა მიგრაციის გამო თავისი რეგისტრაციის ადგილას არ იმყოფებიან და ერთ დღეში ვერ მოახერხებენ წასვლას და უკან დაბრუნებას.
13 ივლისს ტელეკომპანია „იმედმა“ გაავრცელა ინფორმაცია, რომ „ქართულ ოცნებას“ საპრეზიდენტო არჩევნებზე თავისი კანდიდატი არ ეყოლება და პარტია საქართველოს პარლამენტის დამოუკიდებელ დეპუტატს სალომე ზურაბიშვილს გამოუცხადებს მხარდაჭერას.
სხდომის დასრულების შემდეგ ცესკოს პრეს-სპიკერმა საინფორმაციო ბრიფინგი გამართა და აღნიშნა, რომ კანონმდებლობის თანახმად, არჩევნების დღე არის უქმე დღე, შესაბამისად, 2018 წლის 28 ნოემბერი, ოთხშაბათი, ოფიციალურად არასამუშაო დღეა.
ლატვიის ყოფილ პრეზიდენტთან, ვალდის ზატლერსისთან ერთად გამართულ სტუდენტებთან და აკადემიური წრეების წარმომადგენლებთან საჯარო შეხვედრაზე, გიორგი მარგველაშვილმა არჩევნებში მონაწილეობაზე უარი თქვა.
5 მარტს იმავე „რუსთავი 2-მა“ გაავრცელა ინფორმაცია, რომ "ქართულ ოცნებას" ორი ძირითადი კანდიდატი ჰყავს - საქართველოს იუსტიციის მინისტრი თეა წულუკიანი და საქართველოს პარლამენტის უპარტიო მაჟორიტარი სალომე ზურაბიშვილი.
2017 წლის 22 დეკემბერს „საქართველოს ლეიბორისტული პარტიის“ თავმჯდომარე შალვა ნათელაშვილმა განაცხადა, რომ ზედიზედ მესამედ მიიღებს საქართველოს საპრეზიდენტო არჩევნებში მონაწილეობას.
საპრეზიდენტო არჩევნებზე „საქართველოს პატრიოტთა ალიანსმა“ თავისი კანდიდატი არ წარადგინა, თუმცა მეორე ტურში მხარდაჭერა გამოუცხადა სალომე ზურაბიშვილს.
ამირან შალიკაშვილი (დ. 22 მარტი, 1939, კოკანდი, უზბეკეთის სსრ, სსრკ — გ. 24 ნოემბერი, 2018, თბილისი, საქართველო) — ქართული პანტომიმის სკოლის ფუძემდებელი, მსახიობი, რეჟისორი.
1960 წელს დაამთავრა თბილისის კულტსაგანმანათლებლო სასწავლებლის სარეჟისორო ფაკულტეტი, 1964 წელს – თბილისის სახელმწიფო თეატრალური ინსტიტუტი დრამის მსახიობის სპეციალობით.
კოლევის ქალიშვილმა სერაფიმ საროველის პატივისცემის ნიშნად, თავის კარმიდამოში დააარსა ქალთა თემი, ხუთი წლის შემვეგ საზოგადოება გადაიქცა დედათა მონასტრად.
პარსიფალზე“ მუშაობა კომპოზიტორის სუსტი ჯანმრთელობის გამო დაყოვნდა, მაგრამ 1880 წელს მან გამოაცხადა, რომ მომდევნო ფესტივალი 1882 წელს დაიდგმება და მთლიანად ახალ შემოქმედებას მიეძღვნება.
რიხარდი ითხოვდა, რომ „პარსიფალი“ მხოლოდ ბაიროითში დადგუმლიყო, მაგრამ სამაგიეროდ ლუდვიგმა მოითხოვა, რომ ფესტივალზე დირიჟორობა სამეფო კარის პირველ კაპელმეისტერს — გერმან ლევის უნდა გაეწია.
ჰილმსის ვარაუდით, კოზიმას ანტისემიტური შეხედულებები მამისგან, კაროლინა ვიტგენშტეინისაგან და, შესაძლოა, მადამ პატერსისგან, მოგვიანებით კი — ფონ ბიულოვისგან გადაეცა.
ჰილმსი აღნიშნავდა განსხვავებას კომპოზიტორსა, რომლის ანტისემიტური შეხედულებებიც დროდადრო იცვლებოდა, და კოზიმას შორის, რომლის ანტისემიტიზმიც უცვლელი დარჩა.
ვაგნერის რჩევის მიხედვით, ბიულოვმა მიიღო წინადადება, გამხდარიყო „სამეფო პიანისტი“ ლუდვიგის სასახლეში, იგი ცოლთან ერთად გადავიდა მიუნხენში და შეიძინა სახლი, რომელიც ვაგნერის სახლის მახლობლად მდებარეობდა, თითქოს იმისათვის, რათა კოზიმას შეეძლო რიხარდის მდივნად მუშაობა.
იგი ასევე ყვება, თუ როგორ შენიშნა ჰანსმა კოზიმა რიხარდ ვაგნერის საძინებელ ოთახში, მაგრამ ახსნა არ მოსთხოვა არც ცოლსა და არც ვაგნერს.
ბიულოვი იმდენად აღმერთებდა ვაგნერს, რომ ბავშვი თავის შვილად აღიარა და დაარეგისტრირა როგორც ჰანსისა და კოზიმა ფონ ბიულოვის „კანონიერი შვილი“.
მის მცდელობებს, რათა მიეღო მონაწილეობა ადგილობრივ საზოგადოებრი ვცხოვრებაში, მარი ვიტგენშტეინის მოგონებების მიხედვით, ხელს უშლიდა „მისი მაღალი თვითშეფასება და თანდაყოლილი გესლიანობა“.
ბიულოვის კონცერტირების შედეგად დატვირთვის გამო კოზიმა სახლში ხშირად რჩებოდა მარტო; ამ დროს ის სტატიებს წერდა და ფრანკულენოვანი ჟურნალიდან — თარგმნიდა ჩანაწერებს.
1862 წელს მას ახალი სამწუხარო ამბავი გადახდა: ბლანდინა, რომელიც იურისტსა და საფრანგეთის მომავალ პრემიერ-მინისტრს — ემილ ოლივიეს გაჰყვა ცოლად, მშობიარობისას გარდაიცვალა.
ამ პერიოდში ფონ ბიულოვი ერთ-ერთ მეგობარს სწერს: „1865 წლის თებერვლიდან ოდნავი ეჭვიც არ გამჩენია ამ სიტუაციის უკიდურესად დელიკატური ბუნების შესახებ“.
იმისათვის, რათა კოზიმა საჯარო სკანდალისგან აერიდებინა, ვაგნერმა ტყუილით დაარწმუნა ლუდვიგი, რომ 1866 წლის ივნისს განცხადება გაკეთებინა, რომლის მიხედვითაც მეფე აღიარებდა ფონ ბიულოვთა ქორწინების სისუფთავეს, ხოლო ის, ვინც საწინააღმდეგო აზრის იქნებოდა, დაისჯებოდა.
ბიულოვი, რომელიც ბავარიის ოპერის დირექტორად იყო დანიშნული და ისევ დიდ პატივს სცემდა ვაგნერს, ხელმძღვანელობდა მზადებას „ნიურბერგის მეისტერზინგერების“ პრემიერისთვის.
გარდა ამისა, ლუდვიგი, კომპოზიტორის წინააღმდეგობის მიუხედავად, ითხოვდა, რომ ორი დასრულებული ოპერა ციკლიდან „ნიბელუნგის ბეჭედი“, „რეინის ოქრო“ და „ვალკირია“ რაც შეიძლება სწრაფად დადგმულიყო.
მიუხედავად ამისა, ვაგნერის ნების წინააღმდეგ ორივე ოპერა დაიდგა 1869 წლის 22 სექტემბერსა და 1870 წლის 26 ივნისს ფრანც ვიულნერის ხელმძღვანელობით.
ამ ფაქტმა გაამყარა კომპოზიტორის აზრი იმასთან დაკავშირებით, რომ აუცილებელია პირადი თეატრი და შესაძლებლობა, რომ მთლიანად თავად აკონტროლებდეს სამხატვრო პროცესს.
ბერლინში გოგონების აღმზრდელი ფრანცისკა ფონ ბიულოვი გახდა, რომლის ვაჟიც — ჰანს ფონ ბიულოვი, პიანისტი და დირიჟორი, ლისტის ერთ-ერთი გამოჩენილი მოსწავლე იყო.