polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ალბომმა -ზე 31 მიმოხილვის საფუძველზე მიიღო შეფასება 68 ქულის სახით სტივენ თომას ერლეუაინი წერდა, რომ ალბომში „აღინიშნება არა მეინსტრიმში გადასული ანდერგრაუნდული როკის მრისხანება, არამედ ამერიკის შეერთებული შტატების გამაერთიანებელი კლასიკური როკი, სანაპიროდან სანაპირომდე.
სტიუარტ ბერმანი მას უფრო კრიტიკულად მიმოიხილავდა - „ მთლიანად აქრობს საკუთარი შემოქმედებითი პროცესის იდუმალებას და პროექტს აქცევს სახელოვან საშინაო დავალებად - შესაძლოა, შემეცნებით, მაგრამ თავისი დამუშავებით პროცედურულად.
ამჯერად კომპოზიციები ნაკლებად ეხებოდა „სასიყვარულო წერილებსა და გაურკვეველ ურთიერთობებს“ და უფრო მეტად - გრძნობებს, რომლებიც გროლს ჰქონდა ყოველ ქალაქთან დაკავშირებით.
აღსანიშნავია, რომ თვით ქართულ-გერმანული ესპედიციის დასკვნებში აზრთა სხვადასხვაობა არსებობს არქეოლოგიური ობიექტის დათარიღებასთან დაკავშირებით, კერძოდ, ქართულ-გერმანული ექსპედიციის ნაწილი ობიექტს ათარიღებს მე-4 ათასწლეულისმეორე ნახევარი- მე-3 ათასწლეულეულის პირველი ნახევრით.
ჰაუპტმანისა და კლეინის მიერ ოქროს ნივთებზე ჩატარებულმა --ის ანალიზმა უჩვენა, რომ შეიძლებოდა საზოგადოდ საყდრისის მადნის გამოყენებაც ძვ.
3 ათასწლეულსა და 2 ათასწულის დასაწყისში; თუმცა გეოლოგიურად მასთან დაკავშირებული მურღულის საბადო, ზოგიერთი მეცნიერის აზრით, ასევე თანაბრად შეიძლებოდა ყოფილიყო ამ ოქროს ნივთების წარმოშობის ერთ-ერთი რეგიონი.
2004 წელს საყდრისი-ყაჩაღიანის ბორცვზე პირველადი არქეოლოგიური კვლევები დაიწყო, 2007 წლიდან 2013 წლამდე კი კვლევებს აწარმოებდა ქართულ-გერმანული არქეოლოგიური ექსპედიცია თომას შტოლნერისა და ირინა ღამბაშიძის ხელმძღვანელობით.
ავტორებს მითითებული აქვთ, რომ თარიღი მიღებულია იმ „ნახშირისაგან, რომელიც აღებულია პირველი მაღაროს მიწისქვეშა დანაშრევების გარეთ“ და არა თვითონ არქეოლოგიური დანაშრევებიდან, რაც მეცნიერთა გარკვეული ნაწილისთვის კატეგორიულად მიუღებელია, რომელთათვისაც კოლუვიუმის , ისევე როგორც არქეოლოგიური დანაშრევების გარეთ აღებული ნიმუშების დათარიღების გამოყენება ე.
დაბა საყდრისის უძველესი სამთამადნო მრეწველობის ძეგლთან დაკავშირებული საკითხების შემსწავლელი კომისის დასკვნის თანახმად, ოქროს შემცველობა ერთ ტონაში საშუალოდ ერთ გრამს არ აღემატება.
ამ ფაქტის გათვალისწინებით, ყოველი გრამი ოქროს მისაღებად, კლდეებიდან პრიმიტიული უროებით, რომელთა სიგრძე საყდრისში საშუალოდ 15-25 სმ-ია, უნდა მოემტვრიათ ერთი ტონა გაკაჟებული ქანი, რომელიც უნდა დაეფქვათ ქვის ასევე პრიმიტიული სანაყებით და შემდეგ პრიმიტიული გარეცხვის მეთოდით — ერთი მილიონი გრამი სამთო მასიდან უნდა გამოერჩიათ ერთი გრამი ოქრო.
როგორც „საყდრისი-ყაჩაღიანის“ ოქროს მაღაროს ირგვლივ ატეხილ აჟიოტაჟთან დაკავშირებით, კულტურისა და ძეგლთა დაცვის მინისტრის ბრძანების საფუძველზე შექმნილ კომისიას მიაჩნია, თუ ექსპედიციის მიერ მოპოვებული ნახშირი აღნიშნული ქვაბულების თერმული დამუშავების შედეგადაა გაჩენილი, მაშინ ეს ერთეული ფრაგმენტები მადნის მოპოვებისათვის ძალიან ცოტაა.
კომისიის დასკვნის თანახმად, ქვაბულის თერმული დამუშავების შედეგად აქ პრაქტიკულად ნაცრისა და ნახშირის უზარმაზარი მასა, ასეული კუბამეტრი ნახშირის მასა უნდა წარმოქმნილიყო, რაც არ არსებობს.
მაღაროდან“ გამოტანილი მადნის დასამუშავებლად, თუმცა გერმანულ-ქართული ექსპედიციის მიერ არც ერთ ამ ნივთზე არ არის ჩატარებული თანამედროვე ინტერდისციპლინარული კვლევა.
ბოლნისის რაიონის და ასევე მეზობელი ქვეყნების ამავე ასაკის საბადოებშიც ოქრო წვრილდისპერსული უმცირესი ზომის ნაწილაკებით არის ქანებში წარმოდგენილი; მისი გარჩევა ქანში მძლავრი მიკროსკოპის გარეშე შეუძლებელია გამომდინარე აქედან 5400 წლის წინ ოქროს მიგნება ობიექტზე შეუძლებელი იქნებოდა.
საყდრისი-ყაჩაღიანი მაღაროს ნახშირების 14-ით დათარიღების შედეგად, ქართულ-გერმანული ექსპედიციის პუბლიკაციების თანახმად, მათ განუსაზღვრავთ ნაპრალებში ფერდობებიდან ჩაცვენილი ღორღ-ქვიშიდან მოპოვებული განახშირებული მცენარეული ნაშთების რადიოკარბონული ასაკი.
სწორედ ასე მოიხსენიებს მას ვახუშტი ბატონიშვილი თავის ნაშრომში „აღწერა სამეფოსა საქართველოსა“, ხოლო კონკრეტულად ბორცვს ყაჩაღიანს უწოდებდნენ.
იქიდან გამომდინარე, რომ ოქრო თავისი ფიზიკური თვისებების გამო კვალს ტოვებს მადნის დამუშავების ყველა ეტაპზე, ზოგიერთი მეცნიერის მტკიცებით, ეს კვალი უნდა აღმოჩენილიყო მადნების მოპოვებისა და დამუშავების იარაღების ზედაპირებზეც, ისევე როგორც სადნობი ღუმელის და ტიგელის ნაშთებზე, რაც საყდრისის შემთხვევაში არ გამოვლენილა.
კომისია, რომელიც „საყდრისი-ყაჩაღიანის“ ოქროს მაღაროს ირგვლივ ატეხილ აჟიოტაჟთან დაკავშირებით, კულტურისა და ძეგლთა დაცვის მინისტრის ბრძანების საფუძველზე შეიქმნა, მიიჩნევს, რომ საყდრისი მე-2 ათასწლეულის მე-2 ნახევრის ან უფრო მოგვიანო ხანის ჩვეულებრივი სპილენძის მაღაროა და კულტურული მემკვიდრეობის უნიკალურ ძეგლს არ წარმოადგენს.
არქეოლოგიური ობიექტის დათარიღებასთან დაკავშირებით, „ქართულ-გერმანული ექსპედიცია ეფუძნება მოძიებული ნახშირის რადიოკარბონულ თარიღებს, თუმცა გამოყენებული მეთოდოლოგიის რელევენტურობის თაობაზე არსებობს განსახვავებული მოსაზრებები.
ობიექტზე (ბალიჭი-ძეძვები, რომელსაც ქართულ-გერმანული ექსპედიცია სამთოელთა დასახლებად მიიჩნევს) აღმოჩენილია ქურა, დიდი რაოდენობით სასრესი ქვები, სანაყები და უროები, რომელიც ქართულ-გერმანული ექსპედიციის ინფორმაციით მადნის დასაფქვავად გამოიყენებოდა.
მიუხედავად ფაქტობრივი მდგომარეობისა, რომ „ამოღებული კერამიკული მასალა უფრო მოგვიანო პერიოდს განეკუთვნება“, ქართულ-გერმანული ნაშრომის ავტორებს მაინც მიაჩნიათ, რომ ყაჩაღიანში ოქროს მაღაროების დამუშავება 1000 წლის განმავლობაში გრძელდებოდა.
აღსანიშნავია, რომ ვახუშტი ბატონიშვილი, თავის ნაშრომში „აღწერა სამეფოსა საქართველოსა“, მიუთითებს, რომ აბულმუგში საუკუნეში მოიპოვებდნენ მხოლოდ რკინას, სპილენძს და ქვალაჟვარდს.
დასავლეთის ჯგუფის კუნძულები მიეკუთვნება კუნძულოვანი გარშემოწირულობის სისტემას და განიცდის მუდმივ თანაბარ ამოწევას; აღმოსავლეთის ჯგუფის კუნძულები ჩამოყალიბებულია ოკეანის ფსკერზე.
მთის ფერდოებზე — ტენიანი მარადმწვანე ტყეები გვიმრებით; ბამბუკი ქმნის მათ ზედა საზღვარს; გვალვიან ფერდოებზე — სავანა; მარჯნის კუნძულებზე ჭარბობს ქოქოსის პალმა და პანდანუსი.
მსხვილი კუნძულები და კუნძულთა ჯგუფებია: პალაუ , იაპის კუნძულები — დასავლეთის ჯგუფი; სენიავინის კუნძულები , ჩუუკის კუნძულები , კოსრაეს კუნძულები — აღმოსავლეთი ჯგუფი.
კაროლინის კუნძულები 1527 წელს აღმოაჩინა ესპანელმა ზღვაოსანმა ალვარო საავედრამ (სხვა ვერსიით 1526 წელს კუნძულები მარშალის კუნძულებთან ერთად აღმოაჩინა ალონსო სალასარმა).
ძალადობის მსხვერპლი ქალების მიმართ დახმარების გაწევა დაიწყო მას შემდეგ რაც შეიარაღებულმა ჰუტუს დაჯგუფებებმა რუანდაში დაწყებული გენოციდის შემდეგ დაიწყეს ქვეყანაში შესვლა.
1996 წელს, კივუში შეიარაღებული კონფლიქტის დაწყების შემდეგ, აჯანყებულებმა, რომლებიც მობუტუ სესეს სეკოს დიქტატურის წინააღმდეგი იყვნენ, გაანადგურეს საავადმყოფო ლემერში და საკუთარ საწოლში მოკლეს 35 პაციენტი.
დენი მუკვეგე დაადანაშაულეს შპიონაჟში და ავტომანქანის საბარგულით გაიქცა ბუკავუში, სადასც კარვებისაგან შექმნა ახალი საავადმყოფო, ახალშობილების განყოფილებით და საოპერაციოთი გაწყობილი, მაგრამ 1998 წელს ეს ყველაფერი კვლავ გაანადგურეს.
ამავე დროს ომის დაწყების მომენტიდან და მასობრივი ძალადობების მომენტიდან მუკვეგემ წამოიწყო აქტიური მედია კამპანია, რომელიც მიზნად ისახავს ქალთა მიმართ ძალადობის წინააღმდეგ ბრძოლას კონგოს დემოკრატიულ რესპუბლიკაში ყველა შესაძლო გზით, მათ შორის იქ გაეროს მშვიდობისმყოფელების მისიის გაფართოებით.
1998 წელს, კონფლიქტის ფონზე მუკვეგემ საერთაშორისო დამხარების წყალობით ბუკავუში ააშენა პანზის ჰოსპიტალი, შესაბამისად გახდა მისი მთავარი მენეჯერი და ქირურგი.
ზოგიერთი მონაცემის მიხედვით ამ მომენტიდან 2013 წლამდე, 15 წლის განმავლობაში მუკვეგემ და მისმა კოლეგებმა 40 000-ზე მეტი ოპერაცია გაუკეთეს ქალებსა და გოგონებს.
2013 წელს პანზის ჰოსპიტალი გახდა აფრიკის ევანგელისტური უნივერსიტეტის პრაქტიკის ცენტრი, რომელსაც ჰქონდა ოთხი განყოფილება: მეანობა და გინეკოლოგია, პედიატრია, ქირურგია და შინაგანი სნეულებები, რომელშიც მუშაობდა 398 თანამშრომელი.
ჰოსპიტალის წლიური ბიუჯეტია 3,2 მლნ აშშ დოლარი და აქვს 450 საწოლი, საიდანაც 250 დაჯავშნულია სექსუალური ძალადობის მსხვერპლთათვის, ხოლო პაციენტებს, რომლებსაც მომსახურების გადახდა არ შეუძლიათ, ჰოსპიტალში უფასოდ მკურნალობენ.
განაცხადა, რომ დადგა დრო „გაეროს წევრი სახელმწიფოების მიერ კონკრეტული მოქმედებებისა, მათ წინააღმდეგ ვინც მხარს უჭერს ამ სისასტიკეს, პირდაპირ ან არაპირდაპირი გზით.
ჩვენ არ გვჭირდება მეტი მტკიცებულება, ჩვენ გვჭირდება მოქმედება, გადაუდებელი ზომები რათა დავაპატიმროთ კაცობრიობის წინააღმდეგ მიმართული ამ დანაშაულებზე პასუხისმგებელი პირები და ისინი პასუხისგებაში მივცეთ.
ეს თავდასხმა მუკვეგეს ცხოვრებაში იყო მეექვსე და ამის შემდეგ იგი მეუღლესთან და ორ შვილთან ერთად იძულებით ევროპაში გადადის საცხოვრებლად: ჯერ შვედეთში, ხოლო შემდეგ ბელგიაში.
2013 წლის დასასრულს მუკვეგე მიემგზავრება პარიზში, რათა მიეცა ჩვენება ქალთა მიმართ განხორციელებული სისასტიკეზე და აღნიშნავდა: „ბირთვულ, ქიმიურ, ბიოლოგიურ კატასტროფებს აქვს გრძელვადიანი შედეგები, სექსუალური ძალადობის დროსაც ასე ხდება, თუმცა ხალხი ცოცხალი რჩება.
დენი მუკვეგე დაიბადა 1955 წლის 1 მარტს ქალაქ კოსტერმანვილში, ბელგიის კონგოს კივუს პროვინციაში (ამჟამად ბუკავუ, სამხრეთი კივუ, კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკა).
მამამისი მუშაობდა შვედეთის მისიაში და ბავშვობიდან მამასთან ერთად სტუმრობდა დაავადებულ ადამიანებს, რის შემდეგაც გადაწყვიტა ექიმი გამხდარიყო და დახმარებოდა იმ ადამიანებს ვისთვისაც მამამისი ლოცულობდა.
მეზობელ ბურუნდიში მიღებული დაწყებითი სამედიცინო განათლების მიღების შემდეგ მუკვეგე მუშაობდა ლემერეს ქრისტიანულ მისიაში და თავდაპირველად დაკავებული იყო პედიატრიით, მაგრამ მალევე, კონგოელ ქალებში მშობიარობის შემდგომი გართულებების უამრავი შემთხვევის შემდეგ, რომლებსაც არ მიუწვდებათ ხელი სპეციალურ სამედიცინო მომსახურებაზე, იგი გაემგზავრა საფრანგეთში, სადაც ანჟერის უნივერსიტეტში 1984-1989 წლებში სწავლობდა გინეკოლოგიას და მეანობას.
უფრო მეტად ცნობილია, როგორც პანზის ჰოსპიტლის დამაარსებელი და დირექტორი, რომლის საქმიანობის ძირითადი მიმართულება ჯგუფური გაუპატიურების მსხვერპლი ქალებისთვის სამედიცინო დახმარების გაწევაა.
ამგვარ გაუპატიურებას ხშირად მიმართავდნენ კივუს კონფლიქტში მონაწილე აჯანყებულები, სწორედ ამიტომ დაზარალებულთა დიდი რაოდენობის მკურნალობის გამო, მუკვეგე აღიარებულია, როგორც თანამედროვეობის უდიდესი სპეციალისტი გინეკოლოგიური ტრავმების მკურნალობაში.
კონგოს მეორე ომის დროს, ზოგი მონაცემებით მუკვეგემ ათასობით ქალს გაუწია დახმარება, ზოგიერთ მათგანს კი — რამდენიმეჯერ, რომლის დროსაც მის 18 საათიანი სამუშაო დროის განმავლობაში 10-ზე მეტ ოპერაციას აკეთებდა.
თავის კარიერის განმავლობაში მუკვეგე რამდენიმე პრემიის ლაურეატი გახდა, მათ შორის გაეროს პრემიის ადამიანის უფლებების დაცვისთვის , ულოფ პალმეს პრემიის და სხვა მრავლის.
2014 წელს ევროპის კავშირის ხელმძღვანელობით, მისი შრომისთვის ომის დროს სექსუალური ძალადობის მსხვერპლი ქალების რეაბილიტაციისთვის, გადაეცა სახაროვის სახელობის პრემია და დაასახელეს მომავალში მშვიდობის ნობელის პრემიის გადაცემის ერთ-ერთ კანდიდატად.
გაეროს 2014 წლის დასაწყისში გამოქვეყნებული ანგარიშის თანახმად, კონგოს დემოკრატიულ რეპუბლიკაში ოთხი წლის განმავლობაში 2010 წლის იანვრიდან 2013 წლის დეკემბრამდე.
კუნძული მალეკულა მდებარეობს ახალი ჰებრიდების არქიპელაგის ცენტრალურ ნაწილში წყნარ ოკეანეში, მალოს და ესპირიტუ-სანტოს კუნძულებს შორის, რომლებიც იმყოფებიან ჩრდილო-დასავლეთით და რომლებისგანაც გამოყოფილია ბუგენვილის სრუტით, დარქმეული ფრანგი მკვლევარის ლუი ანტუან დე ბუგენვილის პატივსაცემად.
კუნძულისგან უშუალო სიახლოვეს, მალეკულას აღმოსავლეთ სანაპიროსთან, მდებარეობენ მცირე მარჯნული კუნძულები ვაო, ატჩინი, ვალო, რანო, ნორსუპი, ურიპივი და ური.
სამხრეთ-აღმოსავლეთ სანაპიროსთან მდებარეობს მასკელაინის კუნძულები, სამხრეთ სანაპიროსთან — ლემბრუს, ვიტოს და ჰამბის კუნძულები, სამხრეთ-დასავლეთ სანაპიროსთან — კუნძული ტომამი.
საუკუნის განმავლობაში კუნძული მალეკულა იყო მთელი მსოფლიოს კვლევის ობიექტი ანთროპოლოგების და ენათმეცნიერების მხრიდან: კუნძულზე 30-ზე მეტი ადგილობრივი ენა და ბევრი ტომებია.
1768 წელს კუნძულის გასწვრივ გაცურა ფრანგმა მოგზაურმა ლუი ანტუან დე ბუგენვილმა, რომლის პატივსაცემადაც დაერქვა სახელი სრუტეს, რომელიც გამოყოფს კუნძულ მალეკულას კუნძულ ესპირიტუ-სანტოსაგან.
კუნძული მალეკულა ღარიბია ბუნებრივი მინერალური რესურსებით, თუმცა არსებობს ზემო ოლიგოცენის — შუა მიოცენის პერიოდის წყალქვეშა ვულკანური ნარჩენები, ოქროს საბადოები.
არის მოსახერხებელი უბეები: უბე ბუშმენი აღმოსავლეთ ნაწილში, პორტ-სენდვიჩი სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში, პორტ-სტენლი ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში, საუტ-უესტ-ბეი სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში.
1906 წლის მარტში მალეკულა, როგორც ახალი ჰებრიდების სხვა კუნძულები, გახდა საფრანგეთის და დიდი ბრიტანეთის ერთობლივი სამფლობელო, ანუ არქიპელაგმა მიიღო ბრიტანულ-ფრანგული კონდომინიუმის სტატუსი.
1980 წლის 30 ივნისს ახალმა ჰებრიდებმა მიიღო დამოუკიდებლობა დიდი ბრიტანეთისგან და საფრანგეთისგან, და კუნძული მალეკულა გახდა ვანუატუს რესპუბლიკის ტერიტორია.
წლების შემდეგ, უკვე გაზრდილები, ცდილობენ ქონდარეთის და მეგობრების პოვნას, მაგრამ ეს შეუძლებელია - ვინაიდან, როგორც ავტორი წერს, „ქონდარეთს რომ მიაგნო და ნახო, ისეთივე პატარა უნდა იყო, როგორიც ქონდრისკაცები არიან“.
ამჯერად ქარბოლა ისეა ნაცემი, რომ საკუთარ თავს ვეღარ მართავს და იწყებს ქონდართუხუცესზე დამცინავი ლექსების მოყოლას, რის შემდეგაც იჭერენ და ციხეში მიჰყავთ.
მას შემდეგ, რაც ასკინკილისას შემთხვევით ქონდართუხუცესის მეჭეჭებიან ცხვირს დაავლებს ხელს, ბაიას საპყრობილის ჭერში, საიდუმლო საკანში გამოკეტავენ.
გზად იგი მოხვდება ბაგირზე მოსიარულე ჯამბაზების ქალაქში, სადაც ბებერი და კოჭლი ჯამბაზი ალე ჰოპი გადაწყვიტავს, ბიჭუნას ოთხმაგი სალტო ასწავლოს.
პოეტების ქვეყანაში ჩასული, იგი გაიცნობს ფრინტას, ქონდარეთის პირველი ვეზირის, ქონდართუხუცესის ასულს, რომელიც მამას შეყვარებულთან, პოეტ ჰილარიო ბუერასთან ერთად გაიქცა და ცხვირის ოპერაციაც გაიკეთა.
მიჩნეულია, რომ თეთრი ჯუჯა საბოლოო ევოლუციური მდგომარეობაა იმ ვარსკვლავებისა, რომელთა მასა საკმარისი არ არის, რათა ნეიტრონული ვარსკვლავი გახდეს — ირმის ნახტომის გალაქტიკაში არსებული ვარსკვლავების 97%.
როდესაც დაბალი ან საშუალო მასის მთავარი მიმდევრობის ვარსკვლავის წყალბადის სინთეზის სიცოცხლის ხანგრძლივობა დასრულდება, ის გაფართოვდება წითელ გიგანტად, რომელიც ჰელიუმს ნახშირბადად და ჟანგბადად ასინთეზირებს ბირთვში სამმაგი ალფა პროცესით.
თუ წითელ გიგანტს არასაკმარისი მასა აქვს იმისათვის, რომ ბირთვში ნახშირბადის სინთეზისათვის საჭირო ტემპერატურა წარმოქმნას, მის ცენტრში ნახშირბადისა და ჟანგბადის ინერტული მასა წარმოიქმნება.
თუ წინაპრის მასა 8-10,5 მზის მასაა, ბირთვის ტემპერატურა საკმარისია ნახშირბადის სინთეზისათვის, მაგრამ არა ნეონისა, ამ შემთხვევაში კი ჟანგბად-ნეონ-მაგნიუმის თეთრი ჯუჯა შეიძლება წარმოიქმნას.
ძალიან დიდი ხნის შემდეგ, თეთრი ჯუჯა იმ ტემპერატურამდე გაცივდება, რომლის შემდეგაც ის ვეღარ შეძლებს შესამჩნევი სითბო ან სინათლე გამოასხივოს, ამიტომ ცივი შავი ჯუჯა გახდება.
თუმცა, გამოთვლილია, რომ დროის ხანგრძლივობა, როცა თეთრი ჯუჯა ამ მდგომარეობას აღწევს, სამყაროს ამჟამინდელ ასაკზე მეტია და რადგანაც არც ერთი თეთრი ჯუჯა არ შეიძლება სამყაროზე ხნიერი იყოს, მიჩნეულია, რომ შავი ჯუჯები ჯერჯერობით არ არსებობს.
თეთრ ჯუჯაში არსებული მატერია თერმობირთვულ სინთეზს აღარ განიცდის, არ აქვს ენერგიის წყარო და არც სითბოსი, რომელსაც წარმოქმნიდა თერმობირთვული რეაქციებისა და გრავიტაციის ომი.
გადაგვარების ფიზიკა იძლევა მაქსიმუმ მასას არაბრუნვადი თეთრი ჯუჯისთვის — მიახლოებით 1,4 მზის მასა, რომლის ზემოთაც ელექტრონული გადაგვარება ვეღარ მოამარაგებს ვარსკვლავს.
ნახშირბად-ჟანგბადის თეთრი ჯუჯა, რომელიც ამ ზღვარს უახლოვდება, ჩვეულებრივ კომპანიონიდან მასის მიზიდვით, შესაძლოა ტიპის ზეახლად აფეთქდეს.
ახალი ჰებრიდების არქიპელაგის სამხრეთი კუნძულების ადამიანებით დასახლების ზუსტი დრო უცნობია, რადგანაც კუნძულებზე არ აღმოჩენილა რაიმე ხელით დამზადებული ნივთები ან სხვა არქეოლოგიური ობიექტები.
მაგალითად, კუნძულზე ადგილობრივი მოსახლეობის მიერ მოკლული და შემდეგ შეჭმული იქნა ლონდონის მისიონერთა საზოგადოების ცნობილი რელიგიური მოღვაწე ჯონ უილიამსი
1906 წლის მარტში ერომანგა, როგორც ახალი ჰებრიდების არქიპელაგის სხვა კუნძულები, გახდა საფრანგეთის და დიდი ბრიტანეთის ერთობლივი სამფლობელო, ანუ არქიპელაგმა მიიღო ბრიტანულ-ფრანგული კონდომინიუმის სტატუსი.
1980 წლის 30 ივნისს ახალმა ჰებრიდებმა მიიღო დამოუკიდებლობა დიდი ბრიტანეთისგან და საფრანგეთისგან, და კუნძული ერომანგა გახდა ვანუატუს რესპუბლიკის ტერიტორია.
ჯერ კიდევ საუკუნეში სალაფიტებმა ხელი მიჰყვეს საფლავებზე აგებული სალოცავების განადგურებას ნაჯდსა და ჰიჯაზში, მათ შორის მექასა და მედინაში, ასევე ილაშქრეს თანამედროვე სამხრეთ ერაყში, სადაც ეცადნენ დაენგრიათ ში'იტთა მავზოლეუმები, რომლებიც ნაჯაფსა და ქარბალაში იყო აგებული.
მაშინ მავზოლეუმები ოსმალთა სამხედრო ჩარევის შედეგად გადარჩა, თუმცა 1925 წელს მედინის სასაფლაო, ჯანნათ ალ–ბაყი', სადაც დაკრძალული იყო მრავალი ადრეული ისლამის მოღვაწე, მათ შორის მუჰამმადის ბიძები, მამიდები, ვაჟი იბრაჰიმი, შვილიშვილები და მრავალი სხვა ნათესავი, მთლიანად მიწასთან იქნა გასწორებული და ყოველი მავზოლეუმი იქ დანგრეულ იქნა.
თავად მუჰამმადისა და პირველი ორი ხალიფას, აბუ ბაქრისა და 'უმარის საფლავები, რომელიც მედინის მეჩეთშია მოქცეული, დაკეტილია და ხალხისთვის მიუწვდომელი.
სალაფიტთა შეხედულებით, მთლიანი თავჰიდი იყოფა სამ შემადგენელ ნაწილად, კერძოდ ესენია ერთღმერთიანობა უფლობაში , ღვთისმსახურებასა და ღვთიური ბუნების მფლობელობაში და სახელ–თვისებებში .
თავჰიდ ალ–ულუჰია წარმოადგენს ადამიანის მიერ იმის შეგნებას, რომ მისი ყოველგვარი ღვთისმსახურება ეკუთვნის მხოლოდ ერთ ღმერთს და უნდა შესრულდეს მხოლოდ იმგვარად, როგორც ეს ღვთიურ გადმოცემებშია მოცემული.
თავჰიდ ალ–ასმა'ა ვა ს–სიფათ წარმოადგენს ადამიანის მიერ იმის შეგნებას, რომ ღმერთის სახელები და თვისებები უნიკალურია და მხოლოდ მას ეკუთვნის.
ასევე აუცილებელია ამ სახელთა და თვისება გაგება პირდაპირი მნიშვნელობით, ყოველგვარი ალეგორიული მნიშვნელობის ძიების გარეშე, მაგრამ ამასთანავე თაშბიჰის ასაცილებლად დაუშვებელია ამ სახელ–თვისებათა მიმსგავსება ქმნილებათა იგივე დასახელების სახელ–თვისებებზე.
ისლამური სწავლებით, ჭეშმარიტი ერთღმერთიანობის სწავლება გაამრუდეს და დაამახინჯეს როგორც იუდევლებმა რჩეული ერის ტიტულის რელიგიაში შემოტანით, ამ სტატუსის თავის თავზე მინიჭებითა და რელიგიის ნაციონალისტურ საბურველში შეხვევით, ასევე ქრისტიანებმა სამების ცნების რელიგიაში შეტანით და ღმერთისთვის თანაზიარების გაჩენით.
მურშიდი კი ღმერთთან ურთიერთობისა და საკუთარი თავის სრულყოფის საფუძველზე აღწევდა თავჰიდ ალ–ირადის , ანუ მისი ნება–სურვილის აბსოლუტურ თანხვედრას ღმერთის ნება–სურვილთან, ხოლო შემდეგი საფეხური იყო თავჰიდ აშ–შუჰუდი , ანუ მისი სხეულიც ღმერთისა ხდებოდა და ამით იგი აღწევდა ფანა ფი ლ–ლაჰის საფეხურს, ანუ იგი წყვეტდა არსებობას და არსებობდა მხოლოდ ღმერთი.
მუ'თაზილიტებიც იზიარებენ აშ'არიტების შეხედულებებს სახელ–თვისებათა ალეგორიული განმარტებების შესახებ, გარდა იმისა რომ არ ცნობენ ყურანს, როგორც ღმერთის სიტყვას, მის მარადიულ თანმდევსა და მის თვისებას.
ჯერ კიდევ ბავშვობაში, პედრო გამოცხადეს ურხელის მემკვიდრედ, მისი ბიძის, გრაფ ერმენგოლ -ის პირველი ანდერძით, მისი ვაჟის და ძმების შემდეგ.
ერთ-ერთი ლეგენდის თანახმად, სან ხუან დე ლა პენას ბერის მოწოდებით, პედრომ გადაწყვიტა 1101 წლის ჯვაროსნულ ლაშქრობაში მონაწილეობა, მაგრამ პაპმა პასხალის -ემ არ დართო მას ამის ნება და სარაგოსას ბრძოლაში მონაწილეობა უბრძანა.
წლის ბოლოს მან გააფართოვა არაგონი და ნავარა დასავლეთით, სარაგოსის და ტუდელის კედლებიდან მოშორებით, მიუხედავად იმისა, რომ ორივე ქალაქი მუსლიმთა ხელში იყო.
ყოველი მუსლიმი ვალდებულია შეურყევლად სწამდეს 'აყიდის ექვსი ძირითადი პრინციპისა – ღვთის, ანგელოზების, წერილების, მაცნეების, უკანასკნელი დღისა და კარგისა თუ ცუდის ბედისწერისა.
თუმცა სხვადასხვა 'აყიდის სკოლებს შორის არსებობს განსხვავებული შეხედულებები ამ პრინციპთა თვისებებზე, ყველა მათგანი თანხმდება ამ პრინციპებზე, როგორც 'აყიდის საფუძველზე.
ჰადისი, რომელიც ნახსენებია ჰადისების ორ ყველაზე ავთენტურ კოლექციაში, საჰიჰ ალ–ბუხარისა და საჰიჰ მუსლიმში, მოგვითხრობს ჯიბრაილის სტუმრობაზე მუჰამმადსა და მის საჰაბებთან.
ისლამი არის მიმართო ღვთისმსახურება და თაყვანისცემა მხოლოდ და მხოლოდ ერთი ღმერთის მიმართ, შეასრულო ლოცვა, გაიღო მოწყალება და იმარხულო რამადანის თვეში.
სიტყვა 'აყიდა წარმოდგება არაბული სამთანხმოვნიანი ფუძისგან '–ყ–დ, რომელიც შეიძლება აღნიშნავდეს როგორც განასკვას, ასევე დარწმუნებით გადაწყვეტას.
ალფონსო დამპყრობელი გარდაიცვალა 1134 წლის 7 სექტემბერს ომში ალმორავიდებთან დამარცხების შემდეგ ფრაგთან სიახლოვეს, ისე რომ არ დაუტოვებია მემკვიდრე.
ანდერძის თანახმად სამეფოს კარზე უნდა ასულიყო სამხედრო-რელიგიური ორდენის იოანიტებისა და ტამპლიერების ეპისკოპოსი, მისი ძმა რამირო, რომელიც კიდეც აირჩიეს არაგონის მეფედ.
ერთი წლის შემდეგ 1137 წლის 11 აგვისტოს რამირო და რამონ ბერენგერმა რომელიც ბარსელონის საგრაფოს ხელმძღვანელობდა ხელი მოაწერეს საქორწინო ხელშეკრულებას რომლის თანახმადაც პრინცესა პეტრონილა ხდებოდა გრაფის საცოლე რამირო მეორე წავიდა მონასტერში თუმცა შეინარჩუნა მეფის ტიტული.
ის არ ექვემდებარება დათქმებსა და გადახვევებს, გარდა საერთაშორისო სამართალში დაშვებული გამონაკლისისა იმ შემთხვევაში, როცა კანონზომიერ საომარ მოქმედებებს შედეგად მოსდევს სიცოცხლის ხელყოფა.
1841 წელს ლონდონის მისიონერთა საზოგადოების მისიონერებთან ტერნერთან და ნესბიტთან ერთად ანეიტიუმის და ფუტუნას კუნძულებზე გადმოსხდა რამდენიმე სამოელი მასწავლებელი.
ახალი ჰებრიდების არქიპელაგის სამხრეთით მდებარე კუნძულების დასახლების დაწყების დრო უცნობია, რადგანაც მათზე არ არის ნაპოვნი რაიმე ხელით ნაკეთი ნივთები ან სხვა არქეოლოგიური ობიექტები.
კუნძული ტანა დასახლდა უკიდურეს შემთხვევაში 2500 წლის წინ, ხოლო კუნძულ ანეიტიუმზე შენარჩუნდა ძველი სასოფლო სამეურნეო სისტემები ხელოვნურად ნოტიო და მშრალი ტერასების სახით.
1906 წლის მარტში ანეიტიუმი, როგორც ახალი ჰებრიდების არქიპელაგის სხვა კუნძულები, გახდა საფრანგეთის და დიდი ბრიტანეთის ერთობლივი სამფლობელო, ანუ არქიპელაგმა მიიღო ბრიტანულ-ფრანგული კონდომინიუმის სტატუსი.
1980 წლის 30 ივნისს ახალმა ჰებრიდებმა მიიღო დამოუკიდებლობა დიდი ბრიტანეთისგამ და საფრანგეთისგან, და ანეიტიუმის კუნძული გახდა ვანუატუს რესპუბლიკის ტერიტორია.
საბჭოთა რუსეთის მიერ საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ოკუპაციის შემდეგ ვანო ნანუაშვილი სხვა ქართველ სამხედროებთან ერთად ემიგრაციაში წავიდა.
მასზე გამოსახულია ორი დელფინი, რომლებსაც უჭირავთ თანამედროვე გერბის ფარი, რომელიც ამავდროულად წარმოადგენს მალტის დროშაზე გამოსახულ სიმბოლოებსა და ფერებს.
პირველი წარმოადგენდა თეთრ მალტურ ჯვარს, რომელიც ვერტიკალურად თეთრ-წითლად გაყოფილ ექვსკუთხედისებრ ფიგურაში იყო მოთავსებული; მეორე , წარმოადგენდა ვერტიკალურად თეთრ და წითელ ნაწილებად გაყოფილ ფარს; მესამე კი დაახლოებით ისეთივე იყო, როგორიც მეორე, თუმცა მისგან განსხვავდებოდა თეთრი ნახევრის ზედა ნაწილში ლურჯ კვადრატში გამოსახული წმ.
კონფერენცია 2014-ზე წარმოდგენილი იყო მოსალოდნელი შეტყობინებების ცენტრი, რომელშიც შეგროვდებოდა ყველა შეტყობინება და მოთავსდებოდა სწრაფი პარამეტრების 4 მალსახმობი .
რეგენტების საბჭომ ხაიმე აიძულა უარი ეთქვა ტახტზე ხაიმე -ის სასარგებლოდ, ამასთანავე სანჩოს მიერ დაგროვილმა ვალებმა და 1331–1333 წლების ეპიდემიებმა ქვეყანა მიიყვანა იმ მდგომარეობამდე, რომ უკვე სრულწლოვანმა მეფემ ხაიმე -მ ჩაიბარა მთლიანად განადგურებული და დაცარიელებული სახელმწიფო.
1343–1345 წლებში პედრო არაგონელმა თითქმის წინააღმდეგობის გარეშე ხელში ჩაიგდო ხაიმე -ის სამეფო, რომელსაც პედრო -მ შესთავაზა კომპენსაციის სახით სოლიდური თანხა, მაგრამ ხაიმე ტახტის დათმობას არ შეეგუა.
კუნძულის დაახლოებით ნახევარი წარმოადგენს სანაპირო დიუნას მისი მსგავსი ნიადაგის დანალექებით, რომლებიც აყალიბებენ დაბლობებს კუნძულ ფლინდერსის აღმოსავლეთ ნაწილში და ვიწრო ზოლს დასავლეთ სანაპიროზე.
დიდი მდინარეები, რომლებიც სათავეს იღებენ სასოფლო სამეურნეო მიწებზე, მიედინებიან აღმოსავლეთ სანაპიროს მიმართულებით და ჩაედინებიან ოთხ ვიწრო ზღვის სრუტეში.
ბევრი მდინარე თავს იჩენს მხოლოდ ძლიერი წვიმების შემდეგ, რაც დაკავშირებულია მდინარეების მცირე სიგრძესთან და დაკლაკნილ ადგილმდებარეობასთან, რომელშიც ისინი მოედინებიან.
1798 წლის ოქტომბერში — 1799 წლის ივნისში კუნძულის გარშემო გაცურდა გემი, რომლის ბორტზეც იმყოფებოდნენ ინგლისელი მკვლევარები ჯორჯ ბასი და მეტიუ ფლინდერსი.
შემდგომში სრუტეს, რომელიც გამოყოფს ტასმანიის კუნძულს ავსტრალიისგან, დაერქვა ბასის სრუტე, ხოლო ფიურნოს კუნძულების მთავარ კუნძულს — ფლინდერსის კუნძული.
924 წელს ორდონიო -ს სიკვდილის შემდეგ მისი სამეფო გადავიდა არა ვაჟიშვილების სანჩოს, ალფონსოს და რამიროს ხელში, არამედ მიიერთა უმცრომა ძმამ ფრუელა -მ.
ამავე წელს ახალ მეფეს აუჯანყდნენ ორდონიო -ს ვაჟები იმ მოტივით, რომ მათი მამა იყო ფრუელა -ს უფროსი ძმა და ამიტომ ისინი იყვნენ ტახტის მემკვიდრეები.
ეყრდნობოდნენ რა გალისიის თავად-აზნაურობას (რომლის თვალსაჩინო წარმომადგენლებზე იყვნენ დაქორწინებული სანჩო და რამირო) და ეკლესიას (განსაკუთრებით სანტიაგო-დე-კომპოსტელას ეპისკოპოსს ხერმენგილდას) ასევე ნავარის მეფე სანჩო გარსესის დახმარებას, ძმებმა ალფონსო ფროლაისი გააძევეს ლეონიდან.
დღემდე შემონახულია სანჩო -ისა და მისი მეუღლის გოტოს ხელმოწერილი რამდენიმე ქარტია, რომელშიც სამეფო წყვილი გადასცემს ან იღებს საჩუქრად გალისიის დიდებულებს სამფლობელოებს და ძვირფასეულობას.
სანტა-მარია-დე-ლეონეს სასარგებლო ქარტია გასცა სამი სამეფოს გენერალურ სეიმზე, რომელიც ჩატარდა 927 წლის დეკემბერში სარიაში და ხელმოწერილია ძმების სანჩოს, რამიროსა და ალფონსო -ს მიერ.
თავდაპირველად მას ეწოდებოდა „' 1, 2 და 3 “, მოგვიანებით კი შეიძინა საკუთარი სახელი („' “ ეწოდებოდა ჯგუფის კიდევ ერთ კომპოზიციას, რომელიც 1967 წლის აგვისტოდან 1968 წლის თებერვლამდე მზადდებოდა).
ჩრდილოეთით ეკლესიას შვერილის მთელ სიგანეზე მოდგმული აქვს ეგვტერი, სადაც ვრცელი აკლდამაა ეგვტერის ამშენებლის, ჭყონდიდელი იერემია ჭილაძისა.
ექვთიმე თაყაიშვილი მონახულ ძეგლს შემდეგნაირად აღწერს: „შიგნით და გარეთ ეხლა ეკლესია შელესილი და შეთეთრებულია კირით და თავის პირვანდელი სახე დაუკარგავს.
ძეგლის ძირითად ნაწილსა და დასავლეთის ეგვტერს შემორჩენილი აქვს თაღოვანი სახურავი, რაც ყოველ მხარეზე ქმნის ისრის წვერისებრსახურავის გვერდულებს, გვერდულთა თავშესაყარი კრავს მკლავებს და ქმნის ოთხკუთხედ კვარცხლბეკს, რომელზედაც მრავალკუთხა გუმბათია აღმართული.