polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
როგორც აღნიშნა მონრეალის უნივერსიტეტის მეცნიერმა დევიდ ოუნბმა ლი უცბად გახდა „ვარსკვლავი ციგუნის მოძრაობისა“, და მისი პრაქტიკის მეთოდი უმაღლესად იქნა შეფასებული აღმოსავლეთის ჯანმრთელობის გამოფენაზე პეკინში 1992 და 1993 წლებში.
1994 წელს, 54 მსხვილმაშტაბიანი ლექციის ჩათვლით, ჩატარებული ჩინეთის უმრავლეს მსხვილ ქალაქში, ყველგან 20 000 იანი აუდიტორიით მთელ ჩინეთში.
დასაწყისში ფალუნ დაფამ ჩინეთში მხარდაჭერა მოიპოვა: მას უწოდეს „ოქროს ფალუნგუნი“, აღნიშნავდნენ, რომ ის ეხმარება სახელმწიფოს სახსრების დაზოგვაში ხალხის მკურნალობისთვის.
ოფიციალური სოციოლოგიური კვლევების ჩატარების შემდეგ ჩინეთის ხელმძღვანელობა განცვიფრებული იყო იმით, რომ 1999 წლის დასაწყისში 100 მილიონამდე ადამიანი მთელი ჩინეთის ტერიტორიაზე მისდევს ფალუნ დაფის სისტემის პრაქტიკას.
ეს სისტემა არ ერთვება პოლიტიკაში, მაგრამ კომუნისტური ხელმძღვანელობა ხედავს მასში ხიფათს, ასევე სხვა რელიგიურ და საზოგადოებრივ მიმდინარეობებში, რომელთა იდეოლოგია არ ემთხვევა კომუნისტური პარტიის იდეოლოგიას.
ის აერთიანებს ვარჯიშების ხუთ კომპლექსს, მედიტაციის ჩათვლით და მიზნათ ისახავს პრაქტიკის მიმდევართა მსოფმხედველობის ფორმირებას, იმ პრინციპებთან შესაბამისობაში როგორიცაა ჭეშმარიტება, სიკეთე და მოთმინება, აღწერილი წიგნში, ჩჟუან ფალუნი სისტემა ეძღვნება ისეთ პრობლემებს, როგორიცაა პიროვნების განვითარება, მისი კეთილშობილება; მორალური სტანდარტების ამაღლება სხვადასხვა დონეებზე პრაქტიკის მიმდევრებისთვის.
1999 წლის 22 ივლისს, კონტინენტურ ჩინეთში შვიდი წლის განმავლობაში პრაქტიკის გავრცელების შემდეგ; ჩინეთის სახალხო რესპუბლიკის მთავრობამ გამოაქვეყნა განცხადება, ფალუნგუნის აკრძალვის შესახებ: „დღეს ჩინეთმა აკრძალა ფალუნ დაფას კვლევის საზოგადოება და ორგანიზაცია ფალუნგუნი, რომელიც მას აკონტროლებს, მათი უკანონოდ აღიარების შემდეგ“.
თავის გადაწყვეტილებაში სამოქალაქო საქმეთა სამინისტრომ ამ საკითხზე გაავრცელა განცხადება, გამოკვლევის თანახმად, ფალუნ დაფას კვლევის საზოგადოება არ იყო დარეგისტრირებული კანონიერად.
გადაწყვეტილებაში ნათქვამია,რომ რეგისტრაციის წესებთან და მასების მართვის ორგანიზაციებთან შესაბამისობით, ფალუნ დაფას კვლევის საზოგადოება და ორგანიზაცია ფალუნ გუნი მისი კონტროლის ქვეშ აღიარებულია უკანონოდ და ამიტომ აიკრძალა.
ფალუნგუნის წარმატება ეფუძნებოდა მტკიცებას იმაზე, რომ ეს პრაქტიკა აუმჯობესებდა ჯამნმრთელობას ძვირადღირებული წამლების გარეშე, რადგან ბევრმა მოქალაქემ დაკარგა სამედიცინო შეღავათი და დახმარება ეკონომიური პირობების ცვლილების გამო.
ზოგიერთი ადამიანი ჩინეთში ამტკიცებდა, რომ ფალუნგუნი იყო ყველაზე უფრო პოპულარული ციგუნის პრაქტიკა ქვეყანაში, და ბევრი პროფესორი პეკინის უნივერსიტეტიდან ვარჯიშობდა ყოველდღე პარკებში.
1999 წლის აპრილში ფიზიკოსმა ხე ცზოსიუმ დაწერა სტატია ტიანცზინის პედაგოგიური კოლეჯის ახალგაზრდა მკითხველის ჟურნალში სათაურით „მე არ ვეთანხმები იმ ახალგაზრდებს რომლებიც მისდევენ ციგუნის პრაქტიკას“, რომელშიც ის ფალუნგუნს აკრიტიკებდა.
25 აპრილს ფალუნგუნის მიმდევრები მდუმარედ ჩამწკრივდნენ ჩჟუნნანხაის ქუჩების გასწვრივ, ეძიებდნენ იურიდიულ აღიარებას და პრაქტიკის დაცვას, ნათელის მოფენას ცემისა და დაპატიმრების ფაქტებისა ტიანცზინში.
სკოლის აკრძალვას თან ახლავს მასიური რეპრესიები მიმდევრებისა და მათი ახლობლების წინააღმდეგ, შეურაცყოფით და ცემით,ფალუნ დაფას მიმდევრების დაპატიმრება გამოძიებისა და სასამართლოს გარეშე, გაგზავნა შრომის ბანაკებში და ფსიქიატრიულ სავადმყოფოებში.
აღშფოთება და მკაცრი შეფასება გამოხატეს ჩინეთის ხელისუფლების მიმართ აშშ-ის, კანადის, ავსტრალიის და მოწინავე ევროპული სახელმწიფოების მთავრობებმა, ასევე გაეროს ადამიანთა უფლებების კომიტეტმა სპეციალური რეზოლუციით.
წარსულში ეს სისტემა გადაეცემოდათ რჩეულ მოწაფეებს და ითვლებოდა ინტენსიურ „თვითსრულყოფის მეთოდათ“, რომელიც ითხოვდა პრაკტიკის მიმდევრებისგან ძალიან მაღალ „სინსინს“ ან „თანდაყოლილი დადებითი თვისებები“.
სახელმწიფო აკრძალვის გასამართლებლად, სააგენტო სინხუა აცხადებს შემდეგს, რომ ფალუნ გუნი იყო მაღალორგანიზებული პოლიტიკური ჯგუფი, „განწყობილი ჩინეთის კომუნისტური პარტიის და ცენტრალური ხელისუფლების წინააღმდეგ, ქადაგებს იდეალიზმს, თეიზმს და ფეოდალურ ცრურწმენას“.
სინხუა შეეცადა განესხვავებინა „ჯგუფის უბრალო მონაწილეები“ და ლიდერები, რომლებსაც ის უწოდებდა „კულისებს შიგნით შეთქმულებს და ორგანიზატორების მცირე ჯგუფს, რომლებსაც ამოძრავებთ პოლიტიკური მიზნები“.
მას შემდეგ, რაც ლი ხუნჯიმ შეწყვიტა პრაქტიკის სწავლება კონტინენტურ ჩინეთში, 1999 წლამდე, ადამიანები ჩვეულებრივ ვარჯიშობდნენ დილაობით პარკებში.
ჩანჩუნში საყოველთაო სწავლების შემდეგ, ოსტატმა ლი ხუნჯიმ დაიწყო პოპულარიზაცია თავისი იდეებისა ლექციების სახით, წიგნებით და აუდიო ჩანაწერებით, ფალუნ დაფას კურსებზე დასწრება უფრო იაფი იყო, სხვა ციგუნის კურსებთან შედარებით.
აზერბაიჯანის ვიზიტორებმა უნდა მიიღონ ვიზა აზერბაიჯანის რესპუბლიკის დიპლომატიურ მისიებში, თუ ვიზიტორი მოქალაქეა იმ ქვეყნის, სადაც ვრცელდება აზერბაიჯანის სავიზო პოლიტიკა.
აზერბაიჯანსა და ლაოსს შორის შეთანხმება დიპლომატიური პასპორტების მფლობელთათვის უვიზო მიმოსვლის შესახებ, 2017 წლის ივნისში გაფორმდა და დღემდე არ არის რატიფიცირებული.
2017 წლის თებერვალში აზერბაიჯანსა და ლატვიას შორის ხელი მოეწერა შეთანხმებას ორმხრივი უვიზო ვიზიტების თაობაზე სამომსახურებო პასპორტის მფლობელებისთვის.
ტელევიზიის არსებობის პირველივე წლებიდან განხორციელდა მნიშვნელოვანი სატელევიზიო დადგმები, რომლებშიც მონაწილეობდნენ დიდი მსახიობები: სერგო ზაქარიაძე, სესილია
არსებობს გერმანული ენის ბევრი რეგიონალური დიალექტი, მაგალითად, ქვემო გერმანული, რომელზეც ლაპარაკობენ ქვეყნის ჩრდილოეთში (ის რაღაცით ჰგავს ნიდერლანდურ ენას და უფრო ახლოს დგას ინგლისურ ენასთან, ვიდრე ლიტერატურულ გერმანულთან), შვაბური სამხრეთ-დასავლეთში, ბავარიული სამხრეთში და ზემო საქსონური სამხრეთ-აღმოსავლეთში.
ავსტრიაში და შვეიცარიაში გამოიყენება ლიტერატურული გერმანული ენის საკუთარი ვარიანტები (შესაბამისად, ავსტრიული და შვეიცარიული, რომლებიც არ უნდა აგვერიოს ბავარიულ ენასთან ან შვეიცარიულ დიალექტთან), რომლებიც განსხვავდებიან ფონეტიკის, მორფოლოგიის და ლექსიკის ზოგიერთი თავისებურებებით.
გერმანული ენა მიეკუთვნება ინდოევროპული ენათა ოჯახის გერმანიკული ენების ჯგუფის დასავლეთ-გერმანიკული ენების ქვეჯგუფს და ისეთი ქვეყნების ოფიციალური სახელმწიფო ენაა, როგორებიცაა გერმანია , ავსტრია , ლიხტენშტაინი, ასევე შვეიცარიის , ლუქსემბურგის და ბელგიის ერთ-ერთი ოფიციალური ენა.
გერმანულ ენაზე მოლაპარაკე მოსახლეობის მნიშვნელოვანი ჯგუფები ასევე ცხოვრობენ საფრანგეთში, იტალიაში, აშშ-ში, კანადაში, ბრაზილიაში, არგენტინაში, რუსეთში, პოლონეთში და რუმინეთში.
ფირფიტაზე ასევე განთავსებულია სხვადასხვა კულტურის და ერის რჩეული მუსიკალური ნაწარმოებები, ორმოცდაცხრამეტ ენაზე წარმოთქმული მისალმება, და პრეზიდენტ ჯიმი კარტერის და გაეროს გენერალური მდივნის კურტ ვალდჰაიმის ბეჭდვითი შეტყობინება.
მას შემდეგ, რაც ნასა პიონერის დისკოზე სიშიშვლის გამოხატვისთვის გააკრიტიკეს , სააგენტომ გადაწყვიტა სეიგანისთვის და მისი კოლეგებისთვის ფირფიტაში შიშველი კაცის და ქალის სურათის განთავსების უფლება არ მიეცათ.
მეორე აუდიო ნაწილი შეიცავს სიტყვიერ მისალმებას 55 ენაზე, მათ შორის ჩინურის ოთხ ვარიანტს , 12 სამხრეთ აზიურ ენაზე და ხუთ ძველ ენაზე .
ოქროს ფირფიტის აუდიო ნაწილი "დედამიწის ხმები" ასევე შიეცავდა მორზეს კოდით დაწერილ შთამაგონებელ შეტყობინებას "სიძნელეების გავლით ვარსკლავებამდე".
თეატრის სწრაფი განვითარების დამსახურება ეკუთვნის ტობილევიჩის ცნობილ ოჯახს, რომლის წევრები ხშირად გამოდიოდნენ ივან კარპენკო-კარის, მიკოლა სადოვსკის და პანას ზაკაშანსკის სახელით.
პირველი თეატრალური აქტები იღებს სათავეს მე-11 საუკუნეში, როდესაც უკრაინის ტერიტორიაზე შესრულებულია კონფერანსიე, რომლებიც ისტორიას ცნობილია, როგორც სკომოროხი.
დამფუძნებელი კლასიკური უკრაინული დრამატურგიის გახდა ივან კოტლიარევსკი, რომელიც ხელმძღვანელობდა პოლტავის თეატრს, ხოლო გრეგორი კვიტკა-ოსნოვიანენკო გახდა დამფუძნებელი მხატვრული პროზის თანამედროვე უკრაინულ ლიტერატურაში.
ბურლესკი და გამომსახველობა მიბმული იყო ხიბლზე და იუმორზე, რომელიც დამახასიათებელი სამუშაოებია ამ ორი პიროვნების, იყო აკადემიური თეატრის განმარტება უკრაინაში, გარკვეული დროის განმავლობაში.
თეატრი უკრაინაში — სახვითი ხელოვნების ერთ-ერთი ფორმა, რომელიც ასევე გამოიყენება, როგორც კულტურული გამოხატვის და იდენტიფიკაციის დონე, უკრაინის კულტურულ განვითარებაში.
ასევე არსებობენ ქვეყნები, სადაც ტერიტორიის ნაწილზე ინგლისური ენა წარმოადგენს ერთ-ერთ ოფიციალურ ენას, მაგალითად, კოლუმბიის სან-ანდრეს-ი-პროვიდენსია და ნიკარაგუის მოსკიტების სანაპირო.
კანადური საზოგადოების უფრო ვიწრო კონტექსტში გამოიყენება, როგორც დემოგრაფიული, პოლიტიკური და ენობრივი ტერმინი ქვეყნის ინგლისურენოვანი მოსახლეობის აღსანიშნავად, რომლებიც შეადგენენ ქვეყნის მოსახლეობის 59,2 %-ს ფრანგულენოვანი ან სხვაენოვანი მოსახლეობის საწინააღმდეგოდ.
ტერმინი ფართედ გამოიყენება კანადის ორივე ოფიციალურ ენებში, განსაკუთრებით უფრო მეტად ფრანგულენოვანი კვებეკის პროვინციის ტერიტორიაზე, და ასევე ხშირად გამოიყენება ფრანგულ ენაზე მთელ მსოფლიოში.
ინგლისური ენა საკმაოდ ფართედაა გავრცელებული მთელ მსოფლიოში, ამიტომ მას ხშირად ეძახიან „საერთაშორისო ენას“, თანამედროვეობის „ერთაშორისი ურთიერთობის ენას“ და მიუხედავად იმისა, რომ ის უმრავლეს ქვეყნებში არ წარმოადგენს ოფიციალურ ენას, დღეისათვის ბევრ ქვეყანაში ყველაზე უფრო ხშირად მას ასწავლიან უცხო ენის სახით.
ინგლისური გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის და სხვა ბევრი საერთაშორისო ორგანიზაციების ერთ-ერთი ოფიციალური ენაა, საერთაშორისო ოლიმპიური კომიტეტის ჩათვლით.
ანგლოფონები (, ბერძნული სიტყვებიდან — ანგლოს, ანუ „ინგლისური“ და ფონოს, ანუ „ხმა“) — ფართე გაგებით პლანეტის ინგლისურენოვანი მოსახლეობა, ანუ, ისეთი ქვეყნების მოსახლეობა, როგორებიცაა ინგლისი, აშშ, კანადა, ავსტრალია, ახალი ზელანდია და ბევრი სხვა.
ინგლისური ენა ერთ-ერთია იმ 11 ოფიციალური ენიდან, რომლებსაც აქვთ თანაბარი სტატუსი სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკაში არსებულ სხვა ოფიციალურ ენებთან .
ინგლისური ასევე ოფიციალური ენაა ავსტრალიის და აშშ-ის (ამერიკის სამოა, გუამი, ჩრდილოეთ მარიანას კუნძულები, პუერტო-რიკო და აშშ-ის ვირჯინის კუნძულები) თანამედროვე დამოკიდებულ ტერიტორიებზე, და დიდი ბრიტანეთის ყოფილ კოლონია ჰონგ-კონგზე.
მიუხედავად იმისა, რომ ინგლისური შორს დგას ოფიციალური ენის სტატუსისაგან, იგი მაინც მთავარი ენაა დიდი ბრიტანეთის მთელ რიგ ყოფილ კოლონიებში და პროტექტორატებში, როგორებიცაა: ბაჰრეინი, ბანგლადეში, ბრუნეი, კვიპროსი და არაბთა გაერთიანებული საამიროები.
ინგლისური ენის ძირითადი დიალექტების გარდა, მაგალითად, ბრიტანული ინგლისური, ამერიკული ინგლისური, ავსტრალიური ინგლისური, სამხრეთაფრიკული ინგლისური, ახალზელანდიური ინგლისური და ისეთი ქვეყნების სუბ-დიალექტებზე, როგორებიცაა ფილიპინები, იამაიკა და ნიგერია ასევე ლაპარაკობს მილიონობით ადამიანი, დაწყებული ანგლო-კრეოლური ენებიდან, რომლებიც სტანდარტულ ინგლისურზეა დაფუძნებული.
ინგლისური ენის ცუდად და კარგად მცოდნე ადამიანების რაოდენობის გაერთიანებით მივიღებთ, რომ ინგლისური ენა ყველაზე უფრო მეტად გავრცელებული ენაა მთელ მსოფლიოში.
ამას გარდა, კარიბების ბევრი ქვეყანა, როგორებიცაა იამაიკა და ტრინიდადი და ტობაგო მოსახლეობის უმრავლესობა ლაპარაკობს ინგლისურ ენაზე დაფუძნებულ კრეოლურ ენაზე, ანუ იამაიკურ კრეოლურ ენაზე.
ინდოეთში ცხოვრობს ყველაზე უფრო მეტი ადამიანი, რომლებისთვისაც ინგლისური მეორე ენაა ; დევიდ კრისტალი ამტკიცებს, რომ, როგორც მშობლიურ, ასევე მეორე ენაზე ინგლისურად მოლაპარაკე ადამიანები უფრო ბევრნი არიან, ვიდრე მსოფლიოს სხვა ნებისმიერ ქვეყანაში.
რიგი ნაწარმოებებისა, შექმნილი 1940-ანი წლების მიწურულსა და 1950-ნი წლების დასაწყისში განიცდის გამოჩენილი აზერბაიჯანელი პოეტის ნიზამის გავლენას - სიმფონიური პოემა „ლეილი და მეჯნუნი“, სიმფონიური სუიტა „შვიდი მზეთუნახავი“, ბალეტი ამავე სახელწოდების თემაზე, რომელიც კომპოზიტორის შემოქმედების მწვერვალი გახდა.
მისი გავლენა იგრძნობა კომპოზიტორის შემოქმედების გვიანდელ პერიოდშიაც კი, მაშინ, როდესაც მან მიმართა მუსიკის წერის უფრო რაციონალურ ტექნიკას და დოდეკაფონიურ ექსპერიმენტებს .
ყარა ყარაევი დაიბადა 1918 წლის 5 თებერვალს ბაქოში ცნობილი ექიმ-პედიატრის აბულფაზ ყარაევის ოჯახში, რომელიც ხალხური მუსიკის მცოდნე და მოყვარული იყო.
დაწყებითი მუსიკალური სკოლის დამთავრების შემდეგ ფორტეპიანოზე დაკვრას სწავლობდა ბაქოს კონსერვატორიის მუშფაკზე , 1935 წლიდან სწავლობდა იმავე კონსერვატორიაში კომპოზიციისა და ხალხური მუსიკის კლასებში შესაბამისად ლ.
ყარაევის მოწაფეთა შორის არიან მისი შვილი ფარაჯი, არიფ მირზოევი, რაუფ ჰაჯიევი, არიფ მელიქოვი, ხაიამ მირზაზადე, ვასიფ ადიგიოზალოვი, ტოფიკ ბაქიხანოვი, ფრანგიზ ალიზადე.
კომპოზიტორის მოღვაწეობას ყარაევი უთავსებდა აქტიურ მონაწილეობას აზერბაიჯანის მუსიკალურ ცხოვრებაში: იყო ბაქოს ფილარმონიის მხატვრული ხელმძღვანელი , აზერბაიჯანის სსრ მეცნიერებათა აკადემიის ხელოვნების ინსტიტუტის მუსიკის სექტორის გამგე .
2004 წლის 12 მარტს „სიმენსმა“ საკუთარ პროდუქციაში მასობრივი წუნი აღმოაჩინა, რის გამოც მას 120 000 კილომეტრზე მეტი გარბენის მქონე ყველა ვაგონის უკან გაწვევა მოუხდა.
ის მსგავს მოსახვევებში, ალუმინის ძარაზე მოქმედმა მაღალი გრეხის ძალვებმა განაპირობა ბზარების გაჩენა სექციებს შორის, სახსრების გარშემო, რასაც შემდგომში შეეძლო გამოეწვია ვაგონების შუაზე ხლეჩა და ავარიები.
2004 წლის 12 აპრილისთვის „სიმენსმა“ აღიარა კომბინოს ნაკლი და საკუთარ თავზე აიღო კომბინოს დაზიანებული ვაგონებისთვის ფურცლოვანი საფარის აღდგენის 300 მილიონი ევროს ღირებულების სამუშაოების ჩატარება, მაგრამ ექსპერტთა აზრით ასეთი შეკეთების შემთხვევაში ვაგონების მწყობრიდან გამოსვლის რისკი მაინც მაღალი რჩებოდა.
ძარას ქვედა ნაწილი შედუღებულია, თუმცა ჩარჩო ასაწყობი სეგმენტებისგან შედგება და მოქლონებითაა შეკავშირებული, რაც აადვილებს მის ადაპტირებას და იოლად შეიძლება დამზადდეს ამ მოდელის სხვადასხვა სიგრძის, სიგანისა და განსხვავებული სიგანის ლიანდაგის ვაგონი.
2014 წლის დასაწყისში ,ბაკურ სულაკაურის გამომცემლობამ’’ მკითხველს ლაშა ბუღაძის ორი ახალი წიგნი, რომანი ,515’’ და ,როიალ ქორთში’’ დადგმული პიესა – ,პრეზიდენტი სტუმრად მოვიდა’’ წარუდგინა.
მწერალთა სახლში ჩატარდა რომანის საჯარო განხილვა, რომელშიც მონაწილეობა მიიღეს ცნობილმა ქართველმა მწერლებმა და ლიტერატორებმა, მათ შორის იყვნენ: გიგი თევზაძე, ლევან ცაგარელი, თათა ცოფურაშვილი, ანა კორძაია-სამადაშვილი.
სწავლობდა ბენინგტონის კოლეჯში, შემდგომ კი შეისწავლიდა ფილოსოფიას იელის უნივერსიტეტში, სადაც 1978 წელს მიიღო ბაკალავრის ხარისხი და 1984 წელს დოქტორის ხარისხი.
ჯუდით ბათლერი — ამერიკელი ფილოსოფოსი, პოსტსტრუქტურალიზმის წარმომადგენელი, რომელმაც შეიტანა დიდი წვლილი ფემინიზმის საკითხების შესწავლაში, ასევე კვირ-თეორიაში, პოლიტიკურ ფილოსოფიასა და ეთიკაში.
აერთიანებს 57 ქვეყანას, რომლებიც წარმოადგენენ მსოფლიოს სხვადასხვა სახელმწიფოებს ან სახელმწიფოს გარკვეულ ნაწილებს, ასევე 23 დამკვირვებელს.
ორგანიზაციაში შესვლის მთავარ კრიტერიუმად ითვლება არა მხოლოდ ამა თუ იმ სახელმწიფოს მოსახლეობის ფრანგული ენის ფლობის დონე , არამედ, კულტურული კავშირები საფრანგეთთან, რომელიც ჩამოყალიბდა რამდენიმე ათეული წლების, ასევე საუკუნეების განმავლობაში.
თავიდან ის დაარსდა, როგორც ჩრდილოეთი ფრანგულენოვანი ქვეყნების პატარა კლუბი, ხოლო შემდეგ გახდა საერთაშორისო ორგანიზაცია, რომელსაც აქვს მრავალრიცხოვანი ფილიალები თავიანთ ქვეყნებში.
ფრანკოფონიის ორგანიზაციის წევრი ქვეყნების სახელმწიფოს მეთაურებისა და მთავრობების სამიტი იმართება 1986 წლიდან თითქმის ყოველ ორ წელიწადში ერთხელ ფრანკოფონიის პოლიტიკის ძირითადი მიმართულებების განსაზღვრის მიზნით.
ფრანკოფონიის საერთაშორისო ორგანიზაციის მოღვაწეობის მთავარი მიმართულებებია მონაწილე ქვეყნების უნივერსალური პროგრამების რეალიზაციის სფეროში მხარდაჭერის და თანამშრომლობის პოლიტიკა.
ეს წარმოადგენდა მონღოლების წინააღმდეგ ევროპაში გამართულ ერთ-ერთ უკანასკნელ ბრძოლას, რის შემდეგაც ამ უკანასკნელებმა სამშობლოსაკენ, შორეული აზიისაკენ დაიხიეს.
საუკუნეში ჩაიწერა ლეგენდა, რომელიც მოგვიანებით ადრეული რომანტიკული პოემის, გრობნიკის ველის შთამაგონებლად იქცა, რომელიც 1842 წელს დაწერა დიმიტრია დემეტრემ და ბრძოლის 600 წლისთავს მიუძღვნა.
ლეგენდა ამბობს, რომ თავზეხელაღებულ ბრძოლაში, რეგიონის ყველა კუთხიდან შეგროვებულმა ხორვატებმა მოკლეს ათასობით მონღოლი, რომლებიც წავიდნენ და უკან აღარ დაბრუნებულან.
მათ შეძლეს თითქმის ყველა ბრძოლაში ქრისტიანთა არმიების განადგურება და ჩინგიზ-ყაენის შვილიშვილმა, ბათო-ყაენმა უნგრეთის, პოლონეთის, ავსტრიისა და ბალკანეთის უმეტესი ნაწილი დაიპყრო.
ესენი იყვნენ: თავად დომენტი ქარჩავა , ვარლამ ვაშალომიძე , შერმადინ ჭკუასელი , გიტო აროშიძე , ილარიონ სიხარულიძე , აპოლონ ჩავლეიშვილი , გედევან მჟავანაძე , ტელე იობიშვილი , ნევრო ოსეფაიშვილი .
მათ შორისაა: „მასპინძელსა მხიარულსა“, „მადლობელი“, „პატარა საყვარელი“, „ჩვენ მშვიდობა“, „ადილა“, „ალიფაშა“, „შვიდკაცა“, „ბურთის გამარჯვება“, „ძველი აბადელია“, „კალოს ხელხვავი“, „სუფრის ხელხვავი“, „შავი შაშვი“, „ალავერდი“, „შავგულო“, „ხასანბეგურა“, „იერიში“, „მწვანესა და უქუდოსა“ და სხვ.
ქარჩავა წლების მანძილზე ხელმძღვანელობდა გუნდებს მშობლიურ შემოქმედში, ბახვში, ნატანებში, ლაითურში, ნასაკირალში; მოსწავლეთა გუნდებს — შემოქმედის, მელექსადურის და სხვა სკოლებში, კარგად უკრავდა ჩონგურზე, თავადაც თხზავდა საჩონგურო სიმღერებს.
1932 წლიდან ქარჩავა ვარლამ სიმონიშვილის გუნდის წევრია, იგი ამ გუნდში 1952 წლამდე, მის გაუქმებამდე მღეროდა, ხოლო შემდეგ მახარაძის კულტურის სახლთან არსებულ სიმღერისა და ცეკვის ანსამბლში განაგრძო მოღვაწეობა.
პარალელურად მუშაობდა კულტურის სახლის სიმღერისა და ცეკვის ანსამბლის ქორეოგრაფად, ხელმძღვანელობდა ნატანების, საკოლმეურნეო და მახარაძის 3 საშუალო სკოლის გუნდების ქორეოგრაფიულ ჯგუფებს.
სტუდენტობის დროს, 1934 წელს ჩამოაყალიბა მომღერალ-მეჩონგურეთა სამკაციანი და მოცეკვავეთა ხუთკაციანი ჯგუფი, დგამდა ხალხურ ცეკვებს.
მისი ხელმძღვანელობით 1937 წელს საქართველოს ინდუსტრიული ინსტიტუტის სტუდენტურმა ქორეოგრაფიულმა ჯგუფმა ცეკვა „ხორუმით” ხალხური თვითმოქმედების რესპუბლიკურ ოლიმპიადაზე პირველი ადგილი და ჯილდო მოიპოვა.
დემობილიზაციის შემდეგ მუშაობდა ქორეოგრაფად თბილისში სხვადასხვა სახელმწიფო დაწესებულებასთან არსებულ ანსამბლებში: საქართველოს სიმღერისა და ცეკვის სახელმწიფო ანსამბლი, სამტრესტის სიმღერისა და ცეკვის ანსამბლი, მაუდის ფაბრიკის ქორეოგრაფიული წრე, 5 საქარხნო-საფაბრიკო სასწავლებელი.
გიორგი სალუქვაძემ აღადგინა ქართული ხალხური ცეკვები: „ფარცაკუკუ”, „კალმახობა”, „შიპრობა”, „ფუნდრუკი”, „მძიმური”, „იდუმალა”, ფერხული „დიდება”, „ვარძიობა-ძიობასა”; „ხელტრის ნადი”.
მისი კონსულტაციითა და ქორეოგრაფიული კომპოზიციებით არის გადაღებული სამი დოკუმენტური ფილმი: „შრომა და შემოქმედება”, „შეხვედრა მთაში”, „გიწვევთ ქართულ სუფრასთან”.
გიორგი ისაკის ძე სალუქვაძე (დ. 25 ივნისი, 1913, უჩხუბი, რუსეთის იმპერია, — გ. 15 ივნისი, 1990, ოზურგეთი, სსრკ) — ქართველი ლოტბარი, მომღერალი, ქორეოგრაფი, ინჟინერი, საქართველოს სახალხო არტისტი, საქართველოს სსრ ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე , საქართველოს სსრ დამსახურებული ინჟინერი .
1918 წლის 27 მარტს ლენქორანიდან ბაქოში ჩავიდა ორმოცდაათი ოფიცერი და ჯარისკაცი, მათ ჩამოაყალიბეს ლენქორანის კავალერიის ბაქოელ მუსულმანთა ეროვნული კომიტეტი.
ისინი შეიკრიბნენ, რათა მონაწილეობა მიეღოთ მათი კოლეგის ჰაჯი ტაგიევის შვილის, მამედის, დაკრძალვაში, რომელიც დაიღუპა აზერბაიჯანულ და რუსულ-სომხური ძალების დაპრისპირების დროს ლენქორანში.
დაკრძალვის შემდეგ ოფიცრები და ჯარისკაცები იმავე გემით დაბრუნებას აპირებდნენ ლენქორანში, თუმცა ბაქოს კომუნის ხელმძღვანელობამ დააკავა გემი და ჯარისკაცებს მოსთხოვა 24 საათის განმავლობაში ჩაებარებინათ იარაღი.
ისინი თვლიდნენ, რომ ეს იყო ჰაჯი ტაგიევის შეურაცხყოფა და პროვოკაცია, რადგან განიარაღების ბრძანება არ შეხებიათ სხვა ეროვნების შეიარაღებულ დაჯგუფებებს, რომლებიც იმ მომენტისთვის იმყოფებოდნენ ბაქოში.
აზერბაიჯანელი ისტორიკოსის აიდინ ბალაევის მიხედვით ოქტომბრის გადატრიალების შემდეგ რუსეთში და მათ შორის ამიერკავკასიაში შეიქმნა ხელისუფლების ვაკუუმი.
ადგილობრივ ბოლშევიკ ლიდერებს შორის წამყვან როლს თამაშობდნენ ეთნიკურად სომხები სტეფანე შაუმიანის მეთაურობით, რომელიც ხელმძღვანელობდა ბაქოს კომუნას და იყო კავკასიის საქმების საგანგებო კომისარი.
ამავე დღეს ბოლშევიკ ნარიმან ნარიმანოვის ბინაში გაიმართა მოლაპარაკება ბაქოელ კომისართა ლიდერ შაუმიანსა და მუსავატელთა ლიდერ მამედ რასულზადეს შორის.
მხარეები თითქმის შეთანხმდნენ კიდეც ჩამორთმეული იარაღის დაბრუნებაზე, როდესაც გავრცელდა ინფორმაცია შემახის ქუჩაზე წითელი არმიის ნაწილების პროვოკაციული დაცხრილვის შესახებ.
31 მარტის საღამოს მუსავატელებმა მიიღეს ულტიმატუმი და უკვე მომდევნო დღეს, 1 აპრილს, ბაქოშო, აზერბაიჯანელთა სახლებზე თეთრი ბაირაღები იყო გამოფენილი.
მარტის მოვლენების ყველაზე ტრაგიკული მოვლენები სწორედ მუსავატელთა მიერ ულტიმატუმის მიღების შემდეგ მოხდა, როდესაც დაშნაკებმა დაიწყეს ბაქოს აზერბაიჯანული კვარტალების გადაწვა, ძაცვა და აზერბაიჯანელთა მკვლელობები.
1918 წლის 2 აპრილს ბაქოს კომუნამ უკვე განაცხადა მუსავატელებთან დაზავების შესახებ, მაგრამ აზერბაიჯანელთა ხოცვა-ჟლეტა და აწიოკება კვლავ გრძელდებოდა 5 აპრილამდე.
ამერიკელი ისტორიკოსის მაიკლ სმიტის მიხედვით სომხებს ახსოვდათ 1915 წლის გენოციდი და ხედავდნენ რა სისასტიკეს თურქული არმიის მხრიდან, სომეხი ჯარისკაცები ბრუნდებოდნენ სომხეთში სომეხი მოსახლეობის დასაცავად.
მუსულმანურმა მოსახლეობამ, რომელიც რუსეთის იმპერიის მომხრეებად ითვლებოდნენ პირველი მსოფლიო ომის განმავლობაში, ახლა დაიწყეს შეიარაღება და დაუწყეს ლოდინი თურქებს შემოსვლას, რომლებსაც ისინი განმათავისუფლებლებად მიიჩნევდნენ.
დაშნაკური სომხეთის პირველი პრემიერ-მინისტრი ჰოვანეს კაჩაზნუნი ამბობდა, რომ დაშნაკების მოქმედება განპირობებული იყო სომხური სახელმწიფოს შექმნის სურვილით.
ლალაიანის ნაშრომი, სადაც „დაშნაკცუთიუნს“, „გნჩაკს“ და სხვა ორგანიზაციებს აღიარებდა იმპერიალისტურ დაჯგუფებებად, რომელთაც სურდათ „სომხეთის დამოუკიდებლობა საქართველოსა და აზერბაიჯანის ხარჯზე“.
აზერბაიჯანული მხარის მიხედვით მღელვარება დაიწყო მას შემდეგ, რაც ბაქოს კომუნამ ყოველგვარი მიზეზის გარეშე განაიარაღეს და დააპატიმრეს მცირე შეიარაღებული აზერბაიჯანული დაჯგუფება, რომელიც საპატიო ყარაულის ხარისხში ესწრებოდა მილიონერ ჰაჯი ტაგიევის შვილის დაკრძალვას.
ნამიბიის ტურისტული ორგანიზაციის საინფორმაციო მონაცემებით "სიღრმე ვარირებს 62 მეტრიდან 7 მეტრამდე ცენტრში, ხოლო ზოგიერთ ადგილებში სიღრმე 100 მეტრამდეც აღწევს", თუმცა გაზეთ "ალგემაინე ცაიტუნგში" გამოქვეყნებულ სტატიაში ახსნილია ან ტბის სიღრმის პრობლემა: "ტბა ვიწროვდება გვერდითი მღვიმეების სისტემებში, რაც შეუძლებელს ხდის განისაზღვროს მისი ზუსტი სიღრმე."
ტბა პირველი მსოფლიო ომის დროს იყო გერმანიის იმპერიის კოლონიალური ჯარების ჯარისკაცების დაკრძალვის ადგილი; 1915 წლის ივნისში გერმანიის იმპერიის ჯარმა სამხედრო იარაღი გადაზიდა ტბის მახლობლად, ხოლო შემდეგ მათი დახმარებით შეეცადნენ შეეჩერებინათ სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკის და ბრიტანეთის იმპერიის ჯარების შეტევები.
ჭურვის ყველაზე უფრო დიდი ნამსხვრევები ნაპოვნი და შენახულია ცუმების მუზეუმში, მაგრამ, უკიდურეს შემთხვევაში, ორი ზარბაზანი, ჭურვებთან ერთად, დღემდე იმყოფება ტბაში და მათი ნახვა შესაძლებელია სპეციალური ნებართვის შემთხვევაში დაივინგის დროს.
პირველი ევროპელები, რომლებმაც დაინახეს და მოინახულეს ტბა, იყვნენ ფრენსის გალტონი და კარლ იოჰან ანდერსონი, რომლებიც 1851 წელს ნგამის ტბის ძებნისას მიადგნენ ოტჯიკოტოს ტბას.
მტკიცებები, რომ გინასის ტბა ნამდვილად დაკავშირებულია ოტჯიკოტოს ტბასთან მიწისქვეშა მღვიმეებით საკმაოდ ხშირია, მაგრამ ეს ფაქტი ჯერ დადასტურებული არ არის.
თურქმენეთში დომინირებს გავრცელებული პიროვნების კულტის განდიდება, გარდაცვლილ პრეზიდენტს საფარმურატ ნიაზოვს უწოდებენ, როგორც „“ , ამ წოდებას საფუძველი ჯერ 1993 წელს ჩაეყარა.
მის მიერ დაწერილი ორი წიგნი შედის სავალდებულო სახელმძვანელოებს შორის სკოლებში, ასევე საჯარო მოხელეები ვალდებულნი არიან ყოველწლიურად ჩააბარონ გამოცდა წიგნის და მისი შინაარსის ცოდნის შესახებ.
გიგანტური 15 მეტრის სიმაღლის ნიაზოვის მოოქროვილი ქანდაკება დგას მოძრავ პოსტამენტზე აშხაბადში, ისე რომ, ყოველთვის მზე ანათებდეს მას, ხოლო ის ქალაქს.
თურქმენეთის ხელისუფლებას შეზღუდული აქვს საქმიანობა ყველა აღმსარებლობას, მაგრამ ოფიციალურად აღიარებს რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიას და სუნიტურ აღმსარებლობას.
მკაცრი ზომები ტარდება რელიგიური სექტების მიმართ, რომლებსაც არ შეუძლიად ოფიციალურად დაამყარონ ურთიერთობები მთავრობასთან მათი აღირებისთვის, განსაკუთრებული ზომები ტარდება ბაპტისტების, ორმოცდაათიანელების, მეშვიდე დღის ადვენტისტების, იეჰოვას მოწმეების და ბაჰაიზმის მიმდევრების მიმართ.
უცხოური კომპანიები ეძებდნენ პარტნიორს თურქმენეთის ბუნებრივი აირის დიდი რესურსების გამოყენებისათვის და დაიწყეს თანამშრომლობა ნიაზოვთან მას შემდეგ, რაც ის ასევე დაამყარა კონტროლი ბუნებრივი რესურსების ხელმისაწვდომობას.
მისი წიგნი „“ , რომელსაც თურქმენეთში თაყვანსცემენ თითქმის ისევე, როგორც წმინდა ტექსტს, ითარგმნა 41 ენაზე 2008 წლის მონაცემებით და ვრცელდება ძირითადად უფასოდ საერთაშორისო ბიბლიოთეკებს შორის.
ნიაზოვმა ერთხელ გამოაცხადა, რომ ყველა, ვინც წაიკითხავს ამ წიგნს სამჯერ იქნება: "უფრო ჭკვიანი, აღიარებს ღვთაებრივ არსებას და წავა პირდაპირ სამოთხეში".
მან ასევე გაზარდა კონტაქტები დასავლეთთან, რომელიც ცდილობს გაზრდოს ხელმისაწვდომობა ქვეყნის ბუნებრივ სიმდიდრეზე — მაგრამ არსებობს შანტაჟის შიში, რომ ხელისუფლება შესაძლოა დაუბრუნდეს ნიაზოვის მართვის დრაკონულ სტილს.
მუდმივი პრეზიდენტი საფარმურატ ნიაზოვი, ყოფილი ჩინოვნიკია კომუნისტური პარტიის, მართავდა თურქმენეთს 1985 წლიდა, როდესაც ის გახდა ხელმძღვანელი თურქმენეთის კომუნისტური პარტიის, 2006 წლამდე შეინარჩუნა აბსოლუტური კონტროლი თურქმენეთზე სსრკ-ს დაშლიდან სიკვდილამდე.
მეჯლისი თავად დააკომპლექტა მხოლოდ ერთი კვირით ადრე არჩევნებზე, რომელიც მოიცავდა მხოლოდ მის მიერ შერჩეულ კანდიდატებს და არც ერთ ოპოზიციურ კანდიდატებს არ მიეცათ მანდატი.)
მას შემდეგ, რაც ნიაზოვმა გარდაიცვალა, პრემიერ-მინისტრის მოადგილე გურბანგული ბერდიმუჰამედოვი გახდა მოქმედი პრეზიდენტი, ის პრეზიდენტად აირჩიეს 2007 წლის 11 თებერვალს, არჩევნები დაგმეს საერთაშორისო დამკვირვებლებმა და გამოაცხადეს, როგორც გაყალბებული.
20 მარტის გადაწყვეტილებით მიღებულ იქნა მნიშვნელოვანი სიმბოლური წონა ნიაზოვის პიროვნების კულტზე უარის თქმით, მან ასევე გააუქმა პრეზიდენტის ძალაუფლება ნებისმიერი ღირსშესანიშნაობებს, დაწესებულებების ან ქალაქების სახელწოდებების გადარქმევის კუთხით.
ახალი კოსტიტუციის მიხედვით გაუქმდა სახალხო საბჭო და მნიშვნელოვანად გაიზარდა პარლამენტის წევრების რაოდენობა 2008 წლის დეკემბერში, ახალი კონსტიტუცია ასევე საშუალებას აძლევს რამდენიმე პოლიტიკური პარტიის ფორმირებას.