polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
კოსმონავტი-მკვლევარის რანგში რაკეშ შარმამ ჩაატარა მრავალზონალური გადაღებები ჩრდილოეთ ინდოეთის რეგიონში ჰიმალაის მთებში ჰიდროელექტროსადგურის მშენებლობის შესაძლებლობის გამოსარკვევად.
რაკეშ-შარმა „ -11“ ხომალდის ეკიპაჟში ჩაერთო როგორც კოსმონავტი-მკვლევარი (ეკიპაჟჳს შემადგენლობა — იური ვასილის ძე მალიშევი, ბორტინჟინერი — გენადი მიხეილის ძე სტრეკალოვი, მეთაური — ანატოლი ნიკოლოზის ძე ბერეზოვოი, ბორტინჟინერი — გიორგი მიხეილის ძე გრეჩკო, კოსმონავტი-მკვლევარი — რავიშ მალჰოტრა).
ამ პერიოდში კედაჰის სამთავროს ტერიტორიის ნაწილზე ჩამოყალიბდა პერლისის სამეფო, რომელსაც სათავეშიც რაჯას ტიტულით 1843 წელს ჩაუდგა აჰმედის შვილიშვილი საიდ ჰუსაინი.
მეორე მსოფლიო ომის დროს ინფგლისელები 1942 წელს გააძევეს იაპონელმა ოკუპანტებმა, რომლებმაც 1943 წელს პერლისი გადასცეს სიამის სამეფოს, თუმცა მეორე მსოფლიო ომის დასრულების შემდეგ პერლისი კვლავ ინგლისელებს დაუბრუნდათ.
აქედან გამომდინარე, ტრადიციულად ჩინელებისთვის, ფი-სიუ მუდად ითვლებოდა კეთილშობილ არსებად, რომელიც ფლობს მისტიურ ძალას ხატოს ცაი ცი ყველა მხრიდან.
კლასიკურ „სიმღერების წიგნის“ 245 სიმღერაში არის საგალობელი, რომელიც სავარაუდოდ აკომპანემენტს უკეთებდა ჯოუს დინასტიის მეფეების მსხვერპლშეწირვის რიტუალს.
ის ზეიმობს ჯოუს სამეფო ოჯახის წარმოშობას და პირველი დედაქალაქის დაარსებას ტაიში, დიდი ხნით ადრე, ვიდრე ისინი მთელ ჩრდილოეთ ჩინეთს დაიპყრობდნენ.
ეს არის კლასიკური საგმირო მითი, რომელშიც პროტაგონისტს აქვს საიდუმლო, შესაძლოა ღვთაებრივი წარმოშობა, უჩვეულო დაბადება, ის მიტოვებულია, გადარჩენილია, სწრაფად იზრდება და აღასრულებს საგმირო საქმეებს.
ეს ჰიმნი გვიჩვენებს თუ როგორ გახდა ჰუ-ჯის მითი ყოველწლიური გაზაფხულის მსხვერპლშეწირვის საფუძველი, რათა მომავალი სასოფლო წელიწადი იკურთხოს.
ალბათ ეს უფრო თანდათანობითი განვითარება იყო, ვიდრე პირების მიერ გამოგონება, მაგრამ მათ აღნიშნეს, ჩინეთში ცივილიზაციის დასაწყისი ზუტი მნიშვნელობით.
ასე რომ, ეს პირები არიან „გმირები“, რომლებიც გახდნენ მამები ჩინური ცივილიზაციის მთავარი მხარეებისა (აქ არ არიან „დედები“, განსხვავებით მრავალი სხვა ეროვნული მითოლოგიებისგან).
ისტორიის წიგნი“ აგრძელებს თხრობას იმის შესახებ, თუ როგორ დაიწყეს გადაგვარება სიას მეფეებმა და როგორ შეცვალეს შანის მეფეებმა, რომლებიც მაღალი ღმერთის მიერ იყვნენ არჩეულნი.
შანებმა დაკარგეს ზეცის ნდობა და შეიცვალნენ ჯოუს დინასტიის დამაარსებლების მიერ, რომლებიც მაშინ მართავდნენ ქვეყანას, როდესაც დაიწერა „კლასიკა“.
ჯი გუი ისე აღფრთოვანდა ახალი ცოლით, რომ მას სპილოს ძვლითა და ძვირფასი თვლებით შემკული საწოლი გაუკეთა და გააშენა ბაღი, სადაც მათ შეეძლოთ ზაფხულის ცხელი თვეების მანძილზე გართობა, გააკეთა აუზი და ღვინით აავსო, ხეებზე ხორცი ჩამოკიდა და გარშემო ეგზოტიკური საჭმელები შემოიწყო.
ჯი გუი ისე გაირყვნა, რომ მისი ქვეშევრდომები - შანგები, მისი ეგოისტური ქმედებებით დაიღალნენ და მიხვდნენ, რომ სხვა არჩევანი აღარ დარჩენოდათ გარდა მისი ჩამოგდებისა.
ყველაზე მაღლ საფეხურზე იდგა სამება, რომელშიც შედიოდა: პირველადი საწყისი ზეციური სიწმინდე, ნეფრიტის იმპერატორი და მაღლა ზეცაში მცხოვრები მბრძანებელი ლაო, რომელიც სხვა არა იყო, თუ არა ლაო-ძი, სავარაუდოდ, ავტორი წიგნისა „წიგნი გზისა და სათნოებისა“.
როგორც დერკ ბოდე, ჩინური მითებისა და რიტუალების ავტორიტეტული მცოდნე ამბობს, უძველეს ჩინეთში, რა თქმა უნდა, იყო მითები, მაგრამ არა ერთიანი მითოლოგია.
დაოისტური ტრადიციის ადრეული ჩანაწერები - დაო დე ჯინგი და ჟუანგზი, შეიცავს ცნობებს მისტიკურ პერსონებზე, რომლებიც, შესაძლოა მომდინარეობდნენ ტრადიციული მითოლოგიიდან.
მაგალითისთვის, ჟუანგზიში არის ამბავი ქაოსზე, რომლის მეგობრებიც ცდილობდნენ მის დახმარებას მის სხეულში ხვრელების გაკეთებით, რათა შეძლებოდა სუნთქვა, ხედვა, სმენა და ჭამა და მას ძალიან მოაბეზრეს თავი.
ეს მოთხრობები თავის დანიშნულებას კარგად ასრულებდა, მაგრამ სინამდვილეში მხოლოდ ცნობიერ ლიტერატურულ ნაწარმოებს წარმოადგენდა და არა მითების სიუჟეტებს, რომლებიც ჩინური ტრადიციების უფრო ღრმა, არაცნობიერი და დამწერლობამდელი წყაროებიდან მომდინარეობს.
ჩინურ ხალხურ რელოგაში ძალიან ძნელია გარკვევა, რომელი მოდის კონფუციანიზმის, დაოიზმისა და ბუდიზმის ტრადციებიდან და რომელი - ადგილობრივი, უძველესი წყაროებიდან.
ყველა სოფელსა თუ მიდამოს გააჩნია საკუთარი „ადგილის ღმერთი“ და მათი სალოცავები გვხვდება ქუჩებსა და ტაძრებში მთლ ჩინურ დიასპორაში, ხოლო ახლა უკვე სახალხო რესპუბლიკაშიც.
მაგრამ კიდევ ერთხელ, განსაკუთრებით ქალაქის ღმერთების შემთხვევაში, ხშირად გვხვდება, რომ ესენი არიან გაღმერთებული ადამიანები, სამართლიანი მოხელეები, გენერლები და წარსულის გირები.
არსებობს მითები და ლეგენდები, რომლებიც დაკავშირებულია ახალ წელთან, გაზაფხულის მოსვლასთან, მოსავლის აღების დროსთან, ნეფრიტის იმპერატორის დაბადების დღეებთან, კონფუცისთან, ბუდასთან და ლაო-ძისთან, ფარნების დღესასწაულთან, დრაკონის ნავის დღესასწაულთან და „მშიერი მოჩვენების დღესასწაულთან“.
სამ მთავარს მოჰყვა ხუთი იმპერატორი, რომელთაგან ბოლო ორი იაო და შუნი იყო, ის სამი ბრძენი მეფე, რომელთაც დაიწყეს ჩინური იმპერიის შექმნა.
იაომ თავის მემკვიდრედ შუნი აარჩია, როდესაც მან გაიგო, თუ როგორ ახერხებდა ის მშვიდობით ცხოვრებას თავის საშინელ ოჯახთან, რომელთაც სხვა მრავალთან ერთად მისი მოკვლაც კი სცადეს.
იაომ გამოსცადა შუნი სხვადასხვა ადმინისტრაციული დავალებით, შემდეგ ის თავის ორ ქალიშვილზე დააქორწინა, რათა ენახა თუ როგორ მოახერხებდა ის ორივეს გაბედნიერებას.
ჯიანგ იუანი, ჰოუ-ჯის დედა, ჟოუს მბრძანებლის წინაპარი, დაორსულდა მაშინ, როცა მან ღმერთის ფეხის თითის ნაკვალევს უყურადღებოდ დააბიჯა.
თანამედროვე ჩინეთის ტომებში შეგროვებული მითები სავარაუდოდ ასახავს სხვადასხვა ხალხის ტრადიციას, რომლისგანაც განვითარდა ჰანი, ანუ ჩრდილოეთ ჩინეთში არსებული ძირითადი ჩინური ჯგუფები.
ბუდასა და ინდური ღმერთების სიცოცხლისა და ბუდას წინა სიცოცხლის ამბები, საოცარი მოვლენები, რომლებიც ბუდისტურ სუტრებში გვხვდება, ჩინურად ითარგმნა და ბაზრის მთხრობელების რეპერტუარი გახდა.
მათ გავლენა მოახდინეს პოპულარულ მითოლოგიაზე, ხალხურ რელიგიურ სწავლებაზე და ჩამოაყალიბეს დაოისტური რელიგია, რომელმაც ძველი ჩინური ტრადიციები განავითარა და მათი სისტემატიზაცია მოახდინა.
ისტორიის წიგნში“, მიუხედავად იმისა, რომ იგი სავარაუდოდ ნახევრად ლეგენდარულია, არაა ჩაწერილი შესაქმის ისტორიები და ის ძირითადად ეხება ადამიანის საქმიანობას.
სახელგანთქმული „ცვლილებათა წიგნი“ სიმბოლურია, მაგრამ თხრობითი ფორმა არ გააჩნია და ტრადიციულად განმარტებულია, როგორც რეალურ მოვლენებთან დაკავშირებული.
სიმღერების წიგნი“ ძირითადად ეხება ხალხურ სიმღერებს, მაგრამ რიტუალურ საგალობლებში არის მითოლოგიის კვალი, კლასიკა გადაჭრით ანტიმითოლოგიურია, ასახავს კონფუცის მიმდევარი სწავლულების იდეალებს.
ის მოხუცად დაიბადა, მთელი ცხოვრების მანძილზე თავისი ოჯახისგან იდევნებოდა და მრავალი თავგადასავლის შემდეგ ნეფრიტის იმპერატორის მიერ უკვდავებით დაჯილდოვდა.
კლასიკაში, უძველეს ჩინურ წიგნსა და კონფუციურ სახელმძღვანელოებში ჩვენ ვნახულობთ მოთხრობს ადამიანებზე, მეფეებსა და დიდგვაროვნებზე, ჯარისკაცებსა და გლეხებზე , მაგრამ არა ღმერთებზე, რაც ჩინურ მითოლოგიას გარკვეულწილად განასხვავებს სხვა მითოლოგიებისაგან.
ლუ შესაძლოა ერთ-ერთი ყვლეზე პოულარულიი უკვდავთაგანი, მრავალი მითის სუბიექტია, როგორიცაა მაგალითად, მის მიერ ყვითელი დრაკონის მოკვლა, მის მიერ კურტიზანის გარდაქმნა - თეთრ ყაყაჩოდ, ყვითელი ფეტვის ხილვა - ზმანება, რომელიც წინასწარ განჭვრეტს წარმატებულ კარიერას და რომელიც მისი მკვლელობით სრულდება.
ჩინური შესაქმის მითოლოგია არ იძებნება ყველაზე არდეულ წყაროებში, მაგრამ შესაძლებელია მისი რეკონსტრუქცია გვიანდელი ნაწილების მიხედვით, ისეთით, როგორიცაა „მთათა და ზღვათა კლასიკა“, სადაც ჩინურმა მითებმა უკვე განიცადა ბუდიზმისა და კონფუციური ისტორიზმის გავლენა, თუმცა მათი გადამოწმება შესაძლებელია მომთაბარე ხალხში, როგორიცაა მიაო, შემორჩენილი ზეპირმეტყველების ტრადიციით.
საბოლოოდ დაახლოებით საუკუნეში, ეს რვა უკვდავი ადამიანი გამოიყო და მათი გამოსახულებები და სიმბოლოები ტაძრებში გვხვედება მაშინ, როდესაც მათი ისტორიები კვლავაც ვრცელდება, როგორც ბეჭდვითი სახით, ასევე ოპერებში, ხოლო უფრო ახალ დროში - ფილმებში.
ტანპინარის ლიტერატურული შემოქმედებაზე გავლენა მოახდინეს მარსელ პრუსტმა,სტეფან მალარმემ და პოლ ვალერამ, განსაკუთრებით კი ამ უკანასკნელ წიგნმა „ხელოვნების ესთეტიკისა დაფილოსოფიის შესახებ“.
სტამბოლში დაბრუნების შემდეგ ქარიქოის ცნობილ გიმნაზიაში ასწავლიდა, პოეტ აჰმედ ხაშიმის გარდაცვალების შემდეგ კი ხელოვნების აკადემიაში მისი საქმე გააგრძელა: ხელოვნების ისტორია, მითოლოგია]სა და ესთეტიკას ასწავლიდა.
1939 წელს თანზიმატის დაწყებიდან 100 წლის იუბილეზე კულტურის მაშინდელმა მინისტრმა ჰასან ალი იუჩელმა ის სტამბოლის უნივერსიტეტში თანზიმატის ეპოქის თურქული ლიტერატურის პროფესორის თანამდებლობაზე მიიწვია.
რომანში ნებით არის გადაადგილებული ავტობიოგრაფიული ყოფაცხოვრების აღწერის ელემენტები და გამონაგონები, ყოველდღიური მოვლენები მორიგეობენ ზებუნებრივ მოვლენებთან.
სიზმარი წითელ კოშკში“ დაწერილია არა კლასიკურ ჩინურ ენაზე, არამედ საყოფაცხოვრებოზე; ცაო გამოცდილი პოეტი იყო და კარგად იცოდა კლასიკური ჩინური, თუმცა ავტორის სიტყვა „სიზმარი წითელ კოშკში“ დაწერილია ნახევრადკლასიკურ სტილში, ხოლო დიალოგები — პეკინურ დიალექტზე.
პეკინური დიალექტი საფუძვლად დაედო თანამედროვე სალიტერატურო ჩინურ ენა — პუტუნხუას და წიგნი საუკუნის დასაწყისში პუტუნხუას ლექსიკონის შესადგენად გამოიყენებოდა ლექსიკოგრაფების მიერ.
თითქმის ოცდაათი წლის შემდეგ, კერძოდ, 1791 წელს იგი გამოსცა გაო ემ, რომელმაც თავის დამხმარესთან ერთად გამოაქვეყნა კიდევ 40 თავი, რითაც დაასრულა რომანის სიუჟეტური ხაზი.
ამერიკისათის კი ფილიპინების ხელში ჩაგდება მეტად სტრატეგიული ნაბიჯი იყო, რათა იზოლაციაში მოექცია იაპონიის სამფლობელოები ჩინეთსა და წყნარ ოკეანეში.
არქიპელაგის დაცვის მიზნით იაპონელებმა კუნძულებზე განალაგეს 14-ე ფრონტი გენერალ სიგენორი კუროდას ხელმძღვანელობით, რომელიც ამ პერიოდში იაპონიის სამხედრო გუბერნატორი იყო ფილიპინებში.
1940 წლის 20 ოქტომბერს კუნძულ ლეიტეზე, პალო—ტანაუანისა და სან-ხოსე—დულაგის რაიონებში გადასხეს მე-6 არმიის ძირითადი ძალები: მე-10 საარმიო კორპუსი, 1 და 24-ე ქვეითთა დივიზიით, ასევე 24-ე საარმიო კორპუსი მე-7 და 96-ე ქვეითთა დივიზიით.
გააცნობიერეს რა, რომ სწორედ ამ ადგილზე მოხდებოდა გადამწყვეტი დარტყმა მათ არმიაზე, იაპონელებმა სასწრაფოდ დაიწყეს კუნძულ ლუსონიდან 1-ლი, 23-ე და 26-ე და 41-ე არმიების გადმოსხმა.
ამერიკელებისა და ფილიპინელი პარტიზანების ერთობლივ ძალებს მეთაურობდა გენერალი დაგლას მაკართური, ხოლო იაპონიის სამეფო არმიას გენერალი ტომოიუკი იამასიტა.
დიდი სტრატეგიული მნიშვნელობა აღნიშნული კუნძულის დაკავებას არ ჰქონია და ამიტომ მომდევნო ორი დღის განმავლობაში მოწინააღმდეგის მხრიდან არანაირი გამოხმაურება არ მოჰყოლია.
მისი მმართველობის დროს იყო მანილის გუბერნატორი, მინისტრი, აირჩიეს პარლამენტის წევრად, ჰქონდა მნიშვნელოვანი დიპლომატიური წოდებები: საგანგებო და სრულუფლებიანი ელჩის რანგი.
ქვეყანაში საგანგებო მდგომარეობის გამოცხადების შემდეგ, 1972 წლიდან პრეზიდენტის დამხობამდე, 1986 წლის 25 თებერვლამდე, იმელდა რეალურად მონნაწილეობდა ქვეყნის პოლიტიკურ ცხოვრებაში, ეკავა სხვადასხვა თანამდებობები და ასრულებდა მნიშვნელოვან დიპლომატიურ მისიებს.
1954 წელს სწორედ აქ შეხვდა თავის მომავალ მეუღლეს და მომავალ პრეზიდენტს ფერდინანდ მარკოსს — მეორე მსოფლიო ომის ვეტერანს, იმჟაამად ფილიპინების წარმომადგენელთა პალატის წევრს.
მას შემდეგ რაც იმელდას დედა დაიღუპა ოჯახი ნათესავებთან გადასახლდა ტაკლობანში, სადაც დაასრულა წმინდა პავლეს კოლეჯი და მიიღო ბაკალავრის ხარისხი.
1975 წლის ოქტომბრიდან 1987 წლის ივნისამდე ვიეტნამის შინაგან საქმეთა სამინისტროს პოლიტიკური დაცვის პირველი დეპარტამენტის თანამშრომელია, ხოლო მეორე დეპარტამენტში უფროსის მოადგილე საკადრო სამსახურში.
1990 წლის ივნისიდან 1996 წლის სექტემბრამდე: შინაგან საქმეთა სამინისტროს პარტიული კომიტეტის მდივნის მოადგილე და პირადი უსაფრთხოების დეპარტამენტის ხელმძღვანელის მოადგილე.
2006 წლის აპრილიდან 2011 წლის იანვრამდე პარტიის ცენტრალური კომიტეტის მეათე მოწვევის წევრი; საზოგადოებრივი უსაფრთხოების საკითხებში ცენტრალური სახალხო კომიტეტის წევრი; საზოგადოებივი უსაფრთხოების მუდმივმოქმედი პარტიული კომიტეტის წევრი; საზოგადოებივი უსაფრთხოების მინისტრის მოადგილე; გენერალ-ლეიტენანტი 2007 წლიდან და პროფესორის ხარისხის მფლობელი 2009 წლიდან.
ჩან დაი კუანგი (; დ. 12 ოქტომბერი, 1956, კუანგ-ტიენი, კომ-სონი, ნინბინი პროვინცია, ჩრდილოეთი ვიეტნამი — გ. 21 სექტემბერი, 2018, ჰანოი, ვიეტნამი) — ვიეტნამელი სახელმწიფო და პოლიტიკური მოღვაწე.
1996 წლის სექტემბრიდან 2000 წლის ოქტომბრამდე საზგადოებრივი უსაფრთხოების სამინისტოს პირადი უსაფრთხოების დეპარტამენტის ხელმძღვანელი; ვიეტნამის კომუნისტური პარტიის საერთო უსაფრთხოების დეპარტამენტის წევრი; ამავე პარტიის უსაფრთხოების პარტიული კომიტეტის შტაბის მდივანი.
2011 წლის იანვრიდან ამავე წლის აგვისტომდე: პოლიტბიუროს წევრი; საზოგადოებივი უსაფრთხოების მუდმივმოქმედი პარტიული კომიტეტის წევრი; ვიეტნამის სოციალისტური რესპუბლიკის საზოგადოებრივი უსაფრთხოების მონისტრის მოადგილე.
მიუხედავად იმისა, რომ სამთავრობო ინსტიტუტების სახელები შეიცვალა, მათი ფუნქციები ანალოგიურია იმ ინსტიტუტებისა, რომელიც ადრე არსებობდა საბჭოთა კავშირში.
მთავრობა ამართლებს თავის თავშეკავებას საზოგადოებრივი შეკრების, ოპოზიციური პარტიებისა და მედიის თავისუფლებაზე იმ მოტივით, რომ სტაბილურობისკენ ეტაპობრივათ უნდა გადავიდეს სახელმწიფო, წინააღმდეგ შემთხვევაში, სახელმწიფოს დაემუქრება იგივე კონფლიქტები და ქაოსი, როგორც სხვა ყოფილ საბჭოთა რესპუბლიკებში .
ეს მიდგომა უზბეკეთის მოსახლეობის დიდ ნაწილში ნდობა მოიპოვა, თუმცა, ასეთი მდგომარეობა შეიძლება არ იყოს მდგრადი გრძელვადიან პერსპექტივაში.
საბჭოთა ეპოქაში, უზბეკეთმა ჩამოაყალიბა თავისი მთავრობა და ადგილობრივი კომუნისტური პარტია, ყველა საბჭოთა ქვეყნის სტრუქტურის შესაბამისობაში.
სკკპ ბიუროკრატიული სისტემის გაკონტროლებისთვის იყენებდა ნომენკლატურას, სადაც ხელისუფლებაში და სხვა მნიშვნელოვან ორგანიზაციებში ადგილის დაკავება შეიძლება მხოლოდ მხარეების შეთანხმების შემთხვევაში.
მიზეზად ხელისუფლებამ დაასახელა, რომ პარტია ეწეოდა დივერსიულ საქმიანობას და ასევე საფრთხე ემუქრებოდა ქვეყნის სეკულარულ წყობას, რომელიც ემუქრებოდა პარტიის ისლამური ფუნდამენტალისტების მხრიდან.
1991 წლის აგვისტოს მოსკოვში მიხეილ გორბაჩოვის ხელისუფლების წინააღმდეგ შეთქმულების მარცხის შემდეგ, უზბეკეთის უმაღლესმა საბჭომ, რესპუბლიკის დამოუკიდებლობა გამოაცხადა, ცნობილი როგორც უზბეკეთის რესპუბლიკა.
ამავე დროს, უზბეკეთის კომუნისტურმა პარტიამ შეწყვიტა კავშირები სკკპ-თან, ხოლო სამი თვის შემდეგ, პარტიამ შეიცვალა სახელწოდება და გახდა უზბეკეთის სახალხო დემოკრატიული პარტია , მაგრამ პარტიის ხელმძღვანელობა, პრეზიდენტ ისლამ ქარიმოვის სახით, არ შეცვლილა.
1991 წლის 21 დეკემბერს, ათი საბჭოთა რესპუბლიკების ლიდერებთან ერთად, ქარიმოვმა შეთანხმდა საბჭოთა კავშირის დაშლაზე და დსთ-ს ჩამოყალიბებაზე, რომლის ერთ-ერთი წევრი უზბეკეთიც გახდა, ალმა-ატის დეკლარაციის მიხედვით.
სასამართლო სისტემა, შედგება უზენაესი სასამართლოსგან, საკონსტიტუციო სასამართლოსგან და უმაღლესი ეკონომიკური სასამართლოსგან, რომელიც ახორციელებს სასამართლო ძალაუფლებას.
მიუხედავად იმისა, რომ გატარდა გარკვეული ინსტიტუციური ცვლილებები, დამოუკიდებლობის პირველ წლებში ამ რეფორმებმა მეტი წინააღმდეგობა ნახა ვიდრე ინსტიტუციონალური ცვლილებები, რომელიც საჭიროა დემოკრატიული რეფორმების გატარებისთვის.
მისი მამა, სტეფანო, გოგირდის ინდუსტრიაში ჩართულ მდიდარ ოჯახს მიეკუთვნებოდა, ხოლო მისი დედა, კატერინა რიჩი გრამიტო, ასევე წარმოსადეგი ოჯახიდან იყო, წარმოშობით აგრიჯენტოს ბურჟუაზიული კლასის ოჯახიდან.
ორივე ოჯახი, პირანდელოებისა და რიჩი გრამიტოების, იყო სასტიკი ანტიბურბონული დამოკიდებულების მქონე და აქტიურად მონაწილეობდნენ გაერთიანებისათვის ბრძოლაში და დემოკრატიის ჩამოყალიბებაში .
ხოლო, კატერინა, რომელმაც ძლივს მიაღწია ცამეტი წლის ასაკს, იძულებული გახდა მამამისთან ერთად გამგზავრებულიყო მალტაში, სადაც იგი გადაასახლა ბურბონთა მონარქიამ.
მამის დაჟინებით იგი დარეგისტრირდა ტექნიკურ სკოლაში, მაგრამ საბოლოოდ გადავიდა გიმნაზიაში ჰუმანიტარულ მეცნიერებათა შესასწავლად, რაც ყოველთვის იზიდავდა მას.
არაგონას გოგირდის მაღაროში წყალდიდობის გამო, რომელშიც მის მამას, სტეფანოს, ჰქონდა უზარმაზარი ინვესტიცია და კაპიტალი, დააჩქარა ოჯახის ნგრევა და ფინანსური დაღმასვლა.
ანტონიეტამ ამ ამბის გაგებისას განიცადა ისეთი ფსიქოლოგიური შოკი, რომ საბოლოოდ შეირყა მისი გონებრივი წონასწორობა და ეს პრობლემა სიცოცხლის ბოლომდე ტანჯავდა.
სიცილიაში მცირეხნიანი მოგზაურობის შემდეგ, რომლის დროსაც ბიძაშვილთან დაგეგმილი ქორწინება საბოლოოდ შეწყდა, იგი დაბრუნდა რომში, სადაც დაუმეგობრდა მწერალ-ჟურნალისტთა ჯგუფს.
ეს სამი გროვა ამჟამად შერწყმის პროცესშია, რის შედეგადაც შეიქმნება უფრო დიდი, ცალკეული გროვა; შემოსაზღვრულია შედარებით პატარა გალაქტიკური ღრუბლებით, რომლებიც ძირითადად სპირალური გალაქტიკებისგან შედგება და ეს უკანასკნელნი მასთან შერწყმის პროცესში არიან.
ეს ყველაფერი კი იმის ვარაუდის შესაძლებლობას იძლევა, რომ ქალწულის გროვა საკმაოდ ახალგაზრდაა და ამჟამად ჯერ კიდევ ფორმირების პროცესში იმყოფება.
გროვის შემადგენელი მრავალი კაშკაშა გალაქტიკა, მათ შორის ელიფსური გალაქტიკა მესიე 87 1770-1780-იან წლებში აღმოაჩინეს, რომლებიც შემდეგ თანდათან შევდინენ ფრანგი ასტრონომის, შარლ მესიეს კატალოგში.
გროვა შედგება მინიმუმ სამი ქვეგროვისგან: ქალწული , რომლის ცნეტრიც არის 87, ქალწული — 49-ის გარშემო, ასევე დაბალი სიჩქარის ღრუბელი, რომლის ცენტრშიც განთავსებულია სპირალური გალაქტიკა 4216.
მას შემდეგ, რაც ინდონეზიის ჯარები გადავიდნენ დივერსიულ მოქმედებაზე მალაიიზიის ტერიტორიაზე და მხარი დაუჭირეს სეპარატისულ ძალებს სარავაკში და საბაჰში, ფილიპინების მთავრობა გამოვიდა ინიციატივით, რომლის ფარგლებშიც 1963 წელს მანილაში გაიმართა ინდონეზიის პრეზიდენტის სუკარნოს, მალაიზიის ფედერაციის პრემიერ-მინისტრ აბდულ რაჰმანისა და მასპინძელი ფილიპინების პრეზიდენტის დიოსდადო მაკაპაგალის შეხვედრა.
მაკაპაგალის დოქტრინის“ მიხედვით სადავო ტერიტორიების საკითხი უნდა გადაწყვეტილიყო სამივე სახელმწიფოს კეთილმეზობლური დამოკიდებულებების საფუძველზე, რასაც საბოლოოდ უნდა მოყოლოდა კონფედერაციის ჩამოყალიბება.
მანილის შეთანხმება — სამმხრივი შეთანხმება, რომელსაც ხელი მოაწერეს 1963 წლის 31 ივლისს მალაიის ფედერაციის, ინდონეზიისა და ფილიპინების ლიდერებმა მანილაში.
მაკაპაგალის დოქტრინის“ ერთგულება, რომელიც ითვალისწინებდა მეგობრული ურთიერთობების განვითარებას სამ ქვეყანას შორის და საბოლოოდ მოეხდინათ მაფილინდოს კონფედერაციის ფორმირება, ასევე განესაზღვრა დიდი ბრიტანეთის ჩრდილოეთი ბორნეოს თვითგამორკვევის საკითხი.
მალე მასზე ფლობის უფლება გაყიდეს ლონდონში ამერიკის სავაჭრო კომპანიაზე, რომელმაც თავის მხრივ მიჰყიდა ავსტრია-უნგრეთის კონსულს, გრაფ გუსტავ ოვერბეკს, რომელიც აქტიურად იყო დაკავებული რეგიონში სავაჭრო საქმიანობით.
პირველივე დღეს სამი ქვეყნის ლიდერებმა ხელი მოაწერეს საგარეო საქმეთა მინისტების მიერ წინასწარ მომზადებულ დოკუმენტს „მანილის შეთანხმება, ფილიპინებს, მალაიის ფედერაციასა და ინდონეზიას შორის“.
ხელშეკრულება არის ხუთგვერიანი და 16 პუნქტისაგან შემდგარი დოკუმენტი, რომელიც შეიმუშავეს საგარეო საქმეთა ინისტრებმა და ხელი მოაწერეს სახელმწიფოს მეთაურებმა.
1960-აინ წლებში დაპირისპირება ფართომასშტაბიან კონფლიქტამდე მივიდა, რაც გამოიწვია 1962 წელს მალაიზიის ფედერაციის ფორმირებამ მალაიისა და კუნძულ კალიმანტანზე ბრიტანეთის მმართველობისაგან გათავისუფლებულ ტერიტორიებზე .
კუნძულ კალიმანტანის ჩრდილოეთით მდებარე დიდი ბრიტანეთის კოლონიური სამფლობელოს (ისტორიული საკუთარი სახელწოდება - საბაჰი, ბრიტანული კოლონიალიზმის დროს ეწოდებოდა ჩრდილოეთი ბორნეო) ტერიტორიული კუთვნილების პრობლემა დაკავშირებულია - საუკუნეებში აღნიშნული ტერიტორიის საკუთრების უფლების არეულ ისტორიასთან.
მეორე ნაწილში — „მალაიზია და ჩრდილოეთი ბორნეო“ — მხარები მიესალმებიან მალაიზიის შექმნას და მხარს უჭერენ ჩრდილოეთი ბორნეოს ხალხის თვითგამორკვევის უფლებას.
ტერიტორიის მფლობელის ასე ხშირმა ცვალებადობამ გამოიწვია კუთვნილების დამადასტურებელი სამართლებრივი დოკუმენტების არარსებობა, რაც თავის მხრივ დამოუკიდებელ მალაიზიასა და ფილიპინებს შორის მრავალწლიან ტერიტორიულ დავამდე მივიდა.
ამის შემდეგ, ფადიმემ თავისი ისტორია მედიას გააცნო, შემდეგაც იგი ისევ მივიდა პოლიციაში, ხოლო პოლიციამ მას იდენტობის შეცვლა და გასაიდუმლოება შესთავაზა.
მასმედიასთან საუბრის შემდეგ, ფადიმემ შეძლო და მიიღო შვედეთის ხელისუფლებისგან შესაბამისი მხარდაჭერა, თუმცა, ოჯახისთვის თვალსაზრისით, შაჰინდალმა „სირცხვილი“ აჭმევინა თავისი ქმედებით ოჯახს, თან საჯაროდ.
მკვლელობის შემდეგ კი, ფადიმეს ერთ-ერთმა ბიძაშვილმა აღიარა მისი მკვლელობა და ამით ცდილობდა პოლიციის დარწმუნებას, რომ ფადიმე მამამის არ მოუკლავს.
თუმცა, ნალინ ფექგული, ქურთი წარმოშობის შვედი პარლამენტარი, ამ საკითხზე კომპრომის მიაღწია ოჯახთან, რა დროსაც შაჰინდალი დათანხმდა, რომ არ ჩავიდოდა უფსალაში, ხოლო თავის მხრივ მამამისი დაპირდა, რომ დაანებებდა ფადიმეს დევნას.
ფადიმე შაჰინდალი (; დ. 2 აპრილი, 1975, ელბისტანი, თურქეთი — გ. 21 იანვარი, 2002, შვედეთი) — ეთნიკურად ქურთი ემიგრანტი, რომელიც შვიდი წლის ასაკიდან შვედეთში ცხოვრობდა, სადაც მისი ოჯახი თურქეთიდან გადავიდა.
ფადიმეს დაგეგმილი ჰქონდა თავის შეყვარებულთან ერთად სხვა ქალაქში გადასავლა, თუმცა, პატრიკი 1998 წლის ივნისში ავტოავარიაში მოყვა და მიღებული ტრავმებით დაიღუპა.
აიძუში ჭარბობს მთიანი ლანდშაფტი მოქმედ ვულკან ბანდაისთან ერთად, ნაკადორი განთქმულია თავისი სასოფლო-სამეურნეო მიღწევებით, ხოლო ჰამადორი ორი კლანის ხანგრძლივი ომით ამ რეგიონის დასაუფლებლად.
მიიაგის პრეფექტურის სანაპიროსთან ტოკიოდან ჩრდილო-აღმოსავლეთით 373 კილომეტრში მოხდა ძლიერი მიწისძვრა, რომლის მაგნიტუდა შეადგენდა 8,9-ს.
აიძუვაკამაცუსთან მდებარეობს ნაკლებად ცნობილი ქალაქი კიტაკატა, რომელიც ცნობილია არა თავისი სამხედრო ისტორიით, არამედ კულინარიული ღირსშესანიშნაობით, — კიტაკამური რამენით.
1987 წელს სამხრეეთ კორეაში გამართული პირველი დემოკრატიული არჩევნების პერიოდში კიმ იონ სამი და კიმ დე ჯუნი მოკავშირეები იყვნენ, ორივე მათგანი ოპოზიციაში იყო.
1990 წელსმ კიმ იონ სამმა თავისი პოლიტიკური პარტია - გაერთიანებული დემოკრატიული პარტია, გააერთიანა მმართველ სამართლიანობის დემოკრატიულ პარტიასთან და ახალ დემოკრატიულ რესპუბლიკურ პარტიასთან.
როდესაც ქვეყნის მეთაურმა ლი სინ მანმა სცადა ცვლილებების შეტანა კონსტიტუციაში, უარი თქვა პარლამენტის წევრობაზე და გადავიდა ავტორიტარული ხელისუფლების ოპოზიციაში.
მოგვიანებით, ქვეყნის მომავალ პრეზიდენტ კიმ დე ჯუნთან ერთად გახდა პაკ ჩონ ჰისა და ჩონ დუ ჰვანის სამხედრო ხელისუფლების ერთ-ერთი უმთავრესი კრიტიკოსი.
1926 წელს ისკანდერმა თავი დაანება სამხედრო სამსახურს, გადავიდა ინდოეთის პოლიტიკურ სამსახურში და გაიგზავნა ჩრდილო-დასავლეთ სასზღვრო პროვინციაში, როგორც კომისრის თანაშემწე.
გუბერნატორის თანამდებობაზე მისი პირველი ნაბიჯი იყო 319 ადამიანის დაპატიმრების ორდერის გაცემა, მათ შორის იყო ავამი ლიგის ორი ლიდერი მუჯიბურ რაჰმანი და იუსუფ ალი ჩოუდჰური.
ივნისის შუა რიცხვებში დაპატიმრებულთა რაოდენობამ 1 051-ს მიაღწია, მათ შორის იყო ეროვნული ასამბლეის 33 წევრი და დაკის უნივერსიტეტის ორი პროფესორი.
1955 წლის 7 აგვისტოს პაკისტანის გენერალ-გუბერნატორი გულამ მუჰამადი ჯანმრთელობის გაუარესების გამო ორი თვით შვებულებაში გაუშვეს, მირზა შეუდგა მისი მოვალეობის შესრულებას, ისკანდერმა მუჰამად ალი ჩოუდჰური ქვეყნის პრემიერ-მინისტრად დანიშნა.
1956 წელს მიიღეს პაკისტანის ახალი კონსტიტუცია, რომლის მიხედვითაც სახელმწიფოს მეთაურის თანამდებობას გენერალ-გუბერნატორის მაგივად ეწოდა პრეზიდენტი.
აიუბ-ხანმა არ ისურვა პრეზიდენტის მარიონეტობა და 1958 წლის 27 ოქტომბერს ისკანდერ მირზა აიძულა დაეტოვებინა ქვეყანა და თავი პრეზიდენტად გამოაცხადა.
იმის გამო, რომ მესიეს ძირითადი საქმიანობა კომეტებზე ნადირობა იყო, იგი მუდმივად თვალს ადევნებდა ღამის ცაზე არსებულ ფიქსირებულ დიფუზიურ ობიექტებს, რომლებიც ბევრს შესაძლოა შეცდომით მიეჩნია კომეტებად.
თავის მეგობარ და ასისტენტთან, ასტრონომ პიერ მეშენთან ერთად, მესიემ მათი სრული სია შეადგინა , რათა კომეტების ძებნის დროს ტყუილად არ ეხარჯათ დრო ამ ობიექტებზე დაკვირვებაში, რადგან ისინი კომეტები არ იყვნენ.
შარლ მესიე — ფრანგი ასტრონომი; ყველაზე უკეთ ცნობილია ასტრონომიული კატალოგის შექმნით, რომელშიც ნისლეულები და ვარსკვლავთგროვები შეიტანა, რომლებსაც შემდეგ 110 „მესიეს ობიექტი“ ეწოდა.
ასტრონომიისადმი ინტერესი შარლს 1744 წელს ცაზე გამოჩენილმა თვალწარმტაცმა ექვსკუდიანმა კომეტამ; ამას დაერთო 1748 წელს მისი მშობლიური ქალაქიდან დანახული მზის სრული დაბნელებაც.
საფლავი სრულიად უბრალოა, ძნელად იკითხება წარწერები, არ არის დატანილი სასაფლაოს რუკათა უმეტეს ნაწილზეც, თუმცა მისი პოვნა შესაძლებელია ფრიდერიკ შოპენის საფლავის სიახლოვეს, იუველირ აბრაამ-ლუი ბრეგეს პატარა მავზოლეუმის უკან.
1751 წელს იგი საფრანგეთის სამხედრო-საზღვაო ძალების ასტრონომ ჟოზეფ ნიკოლა დელილის სამსახურში შევიდა, რომელიც შარლს თავისი აღმოჩენების შესახებ ჩანაწერების გაკეთებას ასწავლიდა.
1764 წელს, იგი სამეცნიერო საზოგადოების წევრი გახდა, 1769 წელს აირჩიეს შვედეთის მეცნიერებათა სამეფო აკადემიის უცხოელ წევრად, 1770 წლის 30 ივნისს კი საფრანგეთის მეცნიერებათა აკადემიის წევრად.
ხუთ სხვა გალაქტიკასთან ერთად 4038-ის ჯგუფში მდებარე ეს ორი გალაქტიკა საცეცების გალაქტიკების სახელითაა ცნობილი, რადგან შეჯახების შედეგად გალაქტიკებიდან ამოვარდნილი გაზისა და მტვრის ორი გრძელი კუდი მწერების საცეცებს წააგავს.
ამჟამად, ორივე მათგანში უკიდურესად აქტიურად მიმდინარეობს ვარსკვლავების წარმოქმნის პროცესი, რასაც განაპირობებს გაზისა და მტვრის ღრუბლების შეჯახება, მათი მაგნიტური ველების გადახლართვა.
გარდა ამისა, შემჩნეულია, რომ საცეცებს გალაქტიკები შეიცავს სფეროსებრი გროვების შედარებით ახალგაზრდა კოლექციას, რომლებიც სავარაუდოდ, გალაქტიკების შეჯახების პროცესში წარმოიშვა.
როგორც ბოლო კვლევები აჩვენებს, ეს ურთიერთქმედი გალაქტიკები ჩვენგან იმაზე უფრო ახლოსაა, ვიდრე ადრე მიიჩნეოდა: 45 მილიონი სინათლის წელი 65-ის ნაცვლად.
1937 წელს, ზიბას დედა სტალინის რეპრესიების მსხვერპლი გახდა, ხოლო მისი მამა - ფაშა განიევი, იძულებული გახდა უარი ეთქვა თავის ქალიშვილზე, რომ იგი გადაერჩინა.
უკვე, როგორც ლუნაჩარსკის სახელობის მოსკოვის სახელმწიფო თეატრალური ხელოვნების ინსტიტუტის სტუდენტი, ომის პირველ დღეებში, როგორც ასობით ათასი საბჭოთა სტუდენტი, ისიც მოხალისედ ჩაეწერა ფრონტზე.
1941 წლის 7 ნოემბერს, მოსკოვის კომუნისტური დივიზიის მე-3 ნაწილის შემადგენლობაში მონაწილეობს წითელ მოედანზე აღლუმზე, რომლის დამთავრების შემდეგ პირდაპირ ფრონტზე მიდის.