polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
მიკროგლიები წარმოიქმნება ნაღვლის ბუშტის სისხლის კუნძულების განვითარების ადრეული ეტაპისთვის დამახასიათებელი ერთბირთვიანი უჯრედების ტალღიდან და განლაგდება ტვინში მას შემდეგ, რაც ნეირონების წინამორბედი უჯრედები დიფერენციაციას იწყებს.
აგრარული რეფორმის აუცილებლობასა და ხასიათს განაპირობებს ქვეყნის ეკონომიკური და პოლიტიკური განვითარების მოთხოვნები, მიწისათვის გლეხთა მთავარი მოძრაობა, ქვეყნის სოციალურ-ეკონომიკური პირობების ერთობლიობა, კლასობრივ ძალთა თანაფარდობა, სახელმწიფო ძალაუფლების ფორმა და ა.
ამ რევოლუციებმა ზოგან მთლიანად მოსპო ფეოდალურ ურთიერთობათა გადმონაშთები და გზა გაუხსნა სოფლის მეურნეობის კაპიტალისტურ განვითარებას, ზოგან კი აუცილებელი გახდა გადმონაშთების ლიკვიდაციისათვის აგრარული რეფორმის გატარება თვით კაპიტალიზმის განვითარების პროცესში.
აღმოსავლეთისა და ცენტრალური ევროპის ბევრ ქვეყანაში აგრარული რეფორმა განხორციელდა „ზემოდან“, გაბატონებული კლასების ინტერესების შესაბამისად, მაგალითად, 1807-1811 წლების რეფორმა პრუსიაში, 1864 წლის რეფორმა რუმინეთში, 1861 წლის საგლეხო რეფორმა რუსეთში; პეტრე სტოლიპინის აგრარული რეფორმა რუსეთში.
აგრარული რეფორმა, რომელიც გატარდა მეფის რუსეთში გლეხთა რევოლუციური გამოსვლების შედეგად, აგრეთვე პირველი მსოფლიო ომის შემდეგ ცენტრალური და სამხრეთ-აღმოსავლეთ ევროპის ზოგიერთ ქვეყანაში გატარაებულ ანალოგიურ რეფორმებს არ გამოუწვევია აგრარული წყობილების არსებითი შეცვლა.
იგი მიზნად ისახავდა გლეხობის თემური მიწათმფლობელობის ლიკვიდაციას, კულაკური მეურნეობის, როგორც თვითმპყრობლობის სოციალური დასაყრდენის განმტკიცებას, ფეოდალური ლატიფუნდიების შენარჩუნებას.
ქვემოთ მდებარეობდა მეტალის დაფა ძველსლავურ სტილში შესრულებული წარწერით ასევე წარწერილი იყო დაბადებისა და გარდაცვალების თარიღები კვარცხლბეკის უკანა მხარეზე გამოსახული იყო როსტოვის გერბი.
ძეგლის დასადგმელ ადგილად განიხილავდნენ ორ ვარიანტს: სობორნის მოედანი ღვთისმშობლის შობის ტაძართან და დიდი სადოვაიას ქუჩა ქალაქის პარკის შესასვლელთან.
გარდაქმნის შემდეგ ბევრმა როსტოველმა გამოთქვა აზრი, რომ ალექსანდრე -ის ძეგლი უნდა დაებრუნებინათ თავის ადგილზე, მაგრამ დონის როსტოვის ადმინისტრაციის ინიციატივით 1999 წელს ამ ადგილზე დადგეს წმინდა განმანათლებლის დიმიტრი როსტოველის ძეგლი .
რუბენ გალვანი მოპოვებული საკლუბო და სანაკრებო ტიტულების ხარისხითა და რაოდენობით დღემდე ერთ-ერთ ყველაზე უფრო წარმატებულ ფეხბურთელად ითვლება არგენტინული ფეხბურთის ისტორიაში.
იგი მთელი თავისი კარიერის განმავლობაში არგენტინის პრიმერა დივიზიონის მონაწილე ორი არგენტინული კლუბის — აველიანედას „ინდეპენდიენტეს“ და ლა-პლატას „ესტუდიანტესის“ ღირსებას იცავს, თუმცა მისი კარიერა, ძირითადად, გასული საუკუნის სამოცდაათიანი წლების სამხრეთამერიკული ფეხბურთის გრანდს — „ინდეპენდიენტეს“ უკავშირდება, სადაც 1971 წლიდან იწყებს გამოსვლას და თავისი სტაბილური თამაშით მალევე იმკვიდრებს ადგილს ძირითად შემადგენლობაში.
ეროვნულ გუნდში, მისი თანაკლუბელის რიკარდო ბოჩინის მსგავსად, 1973 წელს ნაკრების მაშინდელი მწვრთნელები — ომარ სივორი და მიგელ ინომირიელო იწვევენ.
პირველად ნაკრების მაისურით 1974 წლის მსოფლიო ჩემპიონატის შესარჩევი ტურნირის მატჩში — 1973 წლის 23 სექტემბერს ბოლივიის ნაკრების წინააღმდეგ გამოდის.
1973 წლიდან დანიელ ბერტონისთან და რიკარდო ბოჩინისთან ერთად გუნდის წამყვანი მოთამაშე ხდება და როგორც საყრდენი ნახევარმცველი მნიშვნელოვან როლს ასრულებს როგორც გუნდის შეტევების ორგანიზებაში, ასევე, სათამაშო რგოლებს შორის ეფექტიანი ურთიერთქმედების საქმეში.
იგი ოთხჯერ ზედიზედ იმარჯვებს ლიბერტადორესის თასის გათამაშებაში, სამჯერ ისაკუთრებს კოპა ინტერამერიკანას და ერთხელ საკონტინენტთაშორისო თასის მფლობელი ხდება .
რუბენ გალვანი ( დ. 7 აპრილი, 1952, კომანდანტე-ფონტანა, ფორმოსის პროვინცია, არგენტინა — გ. 14 მარტი, 2018, აველიანედა, ბუენოს-აირესი, არგენტინა) — არგენტინელი ფეხბურთელი, ნახევარმცველი.
ისინი სავარაუდოდ სხვადასხვა ენის დამახინჯებულ ვარიანტს იყენებდნენ, მაგრამ იმის გამო რომ მათი სამყოფელი საუკუნეების განმავლობაში ანგბანდი რჩებოდა, ამა თუ იმ ორკის მეტყველება სხვა ორკისგან არ განსხვავდებოდა.
სავარაუდოდ ამ პერიოდიდან ორკებმა დაიწყეს ვესტრონულიდან სიტყვების ათვისება და დამახინჯება, ისე, რომ საბოლოოდ მათი ენები ვესტრონულის ორკულ დიალექტებს წარმოადგენდა.
ორკებს არ გააჩნდათ საკუთარი ენა, არამედ ოდითგანვე განსხვავებული ენების დიალექტებზე ან განშტოებებზე ლაპარაკობდნენ, რომლებიც თავის მხრივ იმდენად სახეცვლილი იყო ხოლმე, რომ ორკთა არამონათესავე ტომები ერთმანეთს ვერაფერს აგებინებდნენ.
შავ ენაში ყოველი გრამატიკული მნიშვნელობა ერთი ფონეტიკური ფორმით გამოიხატება, მორფემები ფუძის შემდეგ ერთიმეორის გვერდითაა განლაგებული, ხოლო სიტყვა მარტივად იშლება შემადგენელ ნაწილებად, მაგალითად:
ამის შემდეგ ცოტა ხნით მუშაობდა მოსკოვის კლინიკებში და 1907 წელსვე დაბრუნდა თბილისში, სადაც პროფესიულ საქმიანობას ეწეოდა, თუმცა არც რევოლუციურ მოძრაობას არ ჩამოშორებია.
თანამშრომლობდა ქართულ გამოცემებთან „ივერია“, „კვალი“, „ჯეჯილი“ და „მოამბე“, რომლებშიც აქვეყნებდა მხატვრულ და ისტორიულ-პუბლიცისტურ სტატიებს.
ამის გამო 21 სექტემბერს გაზეთ „კომუნისტში“ გამოაქვეყნა წერილი, სადაც დაგმო აჯანყება და ქართველი ერის ერთადერთ სწორ გზად საბჭოთა რეჟიმთან თანამშრომლობა მიიჩნია.
ივანე გედეონის ძე გომართელი , 1875, სოფ. გორისა, შორაპნის მაზრა — გ. 19 აპრილი, 1938, თბილისი) — ქართველი ექიმი, მწერალი, პუბლიცისტი, კრიტიკოსი, პოლიტიკოსი, საზოგადო მოღვაწე, საქართველოს დამფუძნებელი კრების წევრი.
1917 წელს კი დააარსა გაზეთი „ალიონი“, სადაც დაბეჭდა წერილები „დედა სამშობლო“ , „ეროვნული და საერთაშორისო პოლიტიკა“, „ჩვენებური ბოლშევიკები და ეროვნული საკითხი“, „ერის უფლება და თავისუფლება“, „აბხაზები და ჩვენ“.
გუგუშვილის სახელობის ეკონომიკის ინსტიტუტში დაამუშავეს წარმოების ნატურალურ-ნივთობრივი ეფექტიანობის ამაღლების პრობლემები , რეგიონული ბუნებათსარგებლობის ეკონომიკური პრობლემების მრავალმიზნობრივი ოპტიმიზაციური მოდელები , დეფიციტური ეკონომიკის მოდელირების მექანიზმი და სხვ.
საქართველოს სსრ სახელმწიფო საგეგმო კომიტეტთან არსებული სახალხო მეურნეობის ეკონომიკისა და დაგეგმვის სამეცნიერო-კვლევით ინსტიტუტში – საქართველოს დარგთაშორისი კავშირების მოდელირების და მაკროეკონომიკური პროგნოზირების ერთპროდუქტიული და მრავალპროდუქტიული მოდელები , მიღწეულია რიგი მნიშვნელოვანი მეცნიერული შედეგები.
თბილისის სსახელმწიფო უნივერსიტეტში ეკონომიკის ანალიზის მათემატიკური მეთოდების კათედრაზე დამუშავდა აგრეგირებული დარგთაშორისი კავშირების მოდელირების საკითხები და რეგიონთაშორისი დარგთაშორისი კავშირების მოდელები, რომელთა საფუძველზეც შედგა სამხრეთ კავკასიის ქვეყნების რეგიონთაშორისი ბალანსი .
ქართველ მეცნიერთა კვლევის შედეგები ეკონომიკური კიბერნეტიკის დარგში აღიარებულია საქართველოს ფარგლებს გარეთაც და ასახულია აღნიშნულ მეცნიერთა მონოგრაფიებსა და მრავალ სამეცნიერო სტატიაში.
იგი მოიცავს ეკონომკური სისტემებისა და მოდელების თეორიას, ეკონომიკის სისტემური ანალიზისა და მისი მოდელირების მეთოდოლოგიას, ეკონომიკური ინფორმაციის თეორიას, რომელიც ეკონომიკას განიხილავს როგორც ინფორმაციულ სისტემას და სწავლობს ეკონომიკურ-ინფორმაციულ ნაკადებს.
ეკონომიკური კიბერნეტიკა — მეცნიერების დარგი, რომელიც სწავლობს კიბერნეტიკის ზოგადი კანონებისა და მეთოდების გამოყენებას ეკონომიკური პროცესების მართვასა და რეგულირებაში.
1980-1990-იან წლებში აზიური სირაქლემის კვერცხის ნაჭუჭები რიგი სტრატიფიცირებული მრავალრიცხოვანი დასახლებების არქეოლოგიური გათხრებისას — სუხოტინო-4 , სტუდონოე-2, უსტ-კიახტა-17.
სტუდონოე-2-ის დასახლებაში, მდინარე ჩიკოისთან ახლოს ნაჭუჭი ნაპოვნი იქნა უძველესი საცხოვრებელი სახლების ნაშთებში, კულტურულ ჰორიზონტებში ⅘ და 5.
ეს მასალები აღმოჩენილ იქნა მდინარეების სელენგის, ჩიკოის და ჯიდას ნაპირებზე ქვიშის გროვაში, უძველესი დასახლების ადგილზე, განადგურებულ კულტურულ ფენაში .
აზიის კონტინენტის უდიდეს ნაწილში გადაშენების შემდეგ, იგი დიდი ხნის განმავლობაში მაინც შემორჩა შუა აზიის შიდა რეგიონებში, რაც დასტურდება პეტროგლიფებით, აგრეთვე ისტორიულ ქრონიკებსა და ლარნაკების მოხატულობებში.
ქვედა ჰორიზონტის ფაუნაში, რომელიც ნეოგენით თარიღდება გამოირჩევა სამთითა ცხენი, აფთარი, ვეფხვი, ხრახნილრქებიანი ანტილოპა, მარტორქა, ხარი, ირემი და სხვ.
ამ ნამუშევრებში მან გამოიყენა მარტივი გეომეტრიული ფორმები და სამრეწველო წარმოების მასალები, როგორებიცაა უჟანგავი ფოლადი და ალუმინის მასალა, რომელიც ასევე მინიმალურ ხელოვნებას წარმოადგენს.
ჰარინგტონი დაიბადა 1986 წლის 26 დეკემბერს აქტონში, ლონდონში, ყოფილი დრამატურგის, დებორა ჯეინისა და მე-15 ბარონეტისა და ბიზნესმენის, სერ დევიდ ჰარინგტონის ოჯახში.
ჰარინგტონის ბიძა სერ ნიკოლას ჯონ ჰარინგტონი იყო, რომელიც მე-14 ბარონეტია და მისი პატრილინელი დიდი პაპა კი სერ რიჩარდ ჰარინგტონი იყო, რომელიც მე-12 ბარონეტია.
ჰარინგტონები — უძველესი ოჯახია, რომლებმაც ერთხელ თავიანთი გვარი ჩაწერეს ჰავერინგტონებად, რომელიც მათი სამფლობელოდან მომდინარეობს, კუმბერლენდის საგრაფოდან.
სატახტოთა თამაში მიმდინარეობს ვესტეროსისა და ესოსის გამოგონილ კონტინენტზე და ყვება წარჩინებულ ოჯახებს შორის მიმდინარე ძალაუფლებისთვის ბრძოლაზე, სადაც ისინი იბრძვიან შვიდი სამეფოს რკინის ტახტის ფლობისთვის.
ჯონ სნოუ გვევლინება, როგორც ნედ სტარკის უკანონო შვილი , რომელიც ვინტერფელის ლორდია, რომელიც ვესტეროსის ჩრდილოეთით მდებარე უძველესი ციხესიმაგრეა.
2016 წლის 12 სექტემბერს, ჰარინგტონი გამოჩნდა გაეროს ლტოლვილთა სააგენტო -ის ვიდეოში, რომელიც მიზნად ისახავდა გლობალურ ლტოლვილთა კრიზისთან დაკავშირებით ცნობიერების ამაღლებას, სადაც ასევე მონაწილეობდნენ კეიტ ბლანშეტი, ჩივეტელ ეჯიოფორი, პიტერ კაპალდი, დუგლას ბუტი, ნილ გეიმანი, კირა ნაიტლი, ჯულიეტ სტივენსონი, ჯესი აიზენბერგი და სტენლი ტუჩი.
ვიდეო, სახელწოდებით „რა წამოიღეს ისინი თან“, სადაც მსახიობები კითხულობენ ლექსებს, რომელიც ჯენიფერ ტოქსვიგის მიერ დაწერილია, გაეროს ლტოლვილთა უმაღლესი კომისარიატის # კამპანიის ნაწილია, რომელიც ასევე მოუწოდებს ეროვნულ მთავრობებს, რომ უზრუნველყონ ლტოლვილები თავშესაფრით, სამუშაო ადგილებით და განათლებით.
კრისტოფერ ქეითსბი „კიტ“ ჰარინგტონი (; დ. 26 დეკემბერი 1986, აქტონი, ლონდონი, ინგლისი, გაერთიანებული სამეფო) — ინგლისელი მსახიობი და პროდიუსერი.
მას შემდეგ, ჰარინგტონი რამდენიმე მხატვრული ფილმში გამოჩნდა, როგორიცაა ისტორიული ფილმი „პომპეი“ , კომპიუტერულ-ანიმაციური ფილმი „როგორ მოვარჯულოთ შენი დრაკონი 2“ და ბრიტანული დრამატული ფილმი „ახალგაზრდების ანდერძი“ .
ჰარინგტონმა ბილი ბრედლის როლი შეასრულა, რომელიც ჯეფ ბრიჯესის პირველი სტაჟიორია და რომელიც ჯულიანა მურის მიერ განსახირებულმა პერსონაჟმა ფილმის დასაწყისში მოკლა.
ფილმის პირველი ჩვენება გაერთიანებულ სამეფოში, 2015 წლის 16 იანვარს შედგა, ხოლო მსოფლიო პრემიერა ლონდონის მერის მხარდაჭერით „ “-ზე, 2014 წლის ოქტომბერს, ლონდონის კინოფესტივალზე შედგა.
იმავე წელს, ჰარინგტონი ასევე გააჟღერა ერეტი ანიმაციურ ფილმში „როგორ მოვარჯულოთ შენი დრაკონი 2“, რომელიც კრიტიკოსების მოწონება და სალარო წარმატება მოიპოვა, აგრეთვე მოიგო ოქროს გლობუსის ჯილდო საუკეთესო ანიმაციური მხატვრული ფილმის ჟანრში და მიიღო ოსკარის ჯილდო.
2017 წელს, ჰარინგტონი გახდა ერთ-ერთი ყველაზე მაღალანაზღაურებადი მსახიობი ტელევიზიაზე, როდესაც სერიალ სატახტოთა თამაშის ერთი ეპიზოდისთვის, ანაზღაურების სახით 2 მილიონი გირვანქა სტერლინგი მიიღო.
იგი ადასტურებს ოჯახურ კავშირს დედის მხრიდან შეთქმულების ლიდერთან, რობერტ ქეითსბისთან, ხოლო მამამისის მხრივ დაკავშირებულია მკვლელობის მცდელობის სამიზნე ჯეიმზ -თან და ლორდ ჰარინგტონთან, რომელიც პარლამენტის შენობაში იმყოფებოდა, როდესაც ქეითსბი და მისი მომხრეები ცდილობდნენ შენობის აფეთქებას.
2016 წელს, ჰარინგტონი 60-ის სპორტული კუპეს რეკლამაში, ხოლო 2017 წელს, სუნამოების მწარმოებელი კამპანიის, დოლჩე და გაბანას რეკლამაში გამოჩნდა.
2013 წელს, მას მიენიჭა წლის მსახიობის წოდება „ახალგაზრდა ჰოლივუდის პრემიაზე“, სადაც კინოს, მუსიკისა და ტელევიზიის საუკეთესო ნიჭიერ ახალგაზრდებს აჯილდოვებენ.
ჰარინგტონი ლონდონში 18 წლისას დაბრუნდა და ერთი წლის შემდეგ მეტყველებისა და დრამის ცენტრალურ სკოლაში სწავლა დაიწყო, რომელიც 2008 წელს დაამთავრა.
11 წლის ასაკში, მისი ოჯახი საცხოვრებლად ვუსტერშირში გადავიდა, სადაც კიტმა 2003 წლამდე სწავლა მარტლის ჩანტრის უმაღლეს სკოლაში გააგრძელა.
მსახიობობით კიტი 14 წლის ასაკში დაინტერესდა, მას შემდეგ, რაც ნახა ფილმი „გოდოს მოლოდინში, ასევე მონაწილეობა მიიღო სკოლის რამდენიმე სპექტაკლში.
2015 წელს, ჰარინგტონი გადაიღეს -ის კომედიური ჟანრის მოკლემეტრაჟიან ფილმში „7 დღე ჯოჯოხეთში“, რომელიც ყვება ჩოგბურთის შვიდდღიანი მატჩის შესახებ.
2011 წლიდან, ჰარინგტონი ასრულებს ჯონ სნოუს როლს -ის ცნობილ სატელევიზიო სერიალში „სატახტოთა თამაში“, რომელმაც გაიყვანა იგი 2016 -ის ნომინაციაში.
2017 წელს, ჰარინგტონი გახდა ერთ-ერთი ყველაზე მაღალანაზღაურებადი მსახიობი სატელევიზიო სფეროში და მიიღო სატახტოთა თამაშის თითო ეპიზოდისთვის 2 მილიონი სტერლინგი.
2017 წლის 19 თებერვალს გავრცელდა ინფორმაცია, რომ ჰარინგტონი დაწერდა, ითამაშებდა და პროდიუსერობას გაუწევდა -ის სამნაწილიან ისტორიულ დრამას, რომელიც დაფუძნებულია „დენთის შეთქმულების“ რეალურ ისტორიაზე.
თეატრი აქტიურად ჩაება თეატრალურ ცხოვრებაში, ამაღლდა სპექტაკლების მხატვრული მხარე, თეატრმა აქტიურად დაიწყო ფესტივალებში და კონკურსებში მონაწილეობა, ასევე საგასტროლო ტურნეების მოწყობა ქვეყნის სხვადასხვა ქალაქებში.
თეატრის ხელმძღვანელობამ გააზრებულად დაიწყო ურთიერთობები საქართველოში წარმატებულად მოღვაწე სხვადასხვა რეჟისორებთან, რომელთა დადგმულმა სპექტაკლებმა მტკიცედ დაუმკვიდრა ადგილი თეატრს ქართულ თეატრალურ ხელოვნებაში.
ხულოში თეატრის დაარსება ცნობილი ქართველი რეჟისორის სიკო დოლიძის სახელს უკავშირდება -საუკუნის ათიან წლებში ხულოს რაიონში სიკო დოლიძის თაოსნობით პირველი თეატრალური წარმოდგენები დაიდგა, ხოლო თეატრისათვის შენობის აგება 1931 წელს დაიწყო.
ამ დადგმას მოჰყვა მომდევნო წლებში სხვა ქართველი კლასიკოსი დრამატურგების ნაწარმოებები: „ყვარყვარე თუთაბერი“, „სამშობლო“, „დარისპანის გასაჭირი“ და სხვები.
სწორედ ეს პერიოდი იყო მნიშვნელოვანი, რადგან აქ დადგმულ სპექტაკლებს და მოღვაწე რეჟისორებს მნიშვნელოვანი წვლილი აქვთ შეტანილი ქართულ თეატრალურ ხელოვნებაში.
ამ პერიოდში ხულოს თეატრში მოღვაწეობდნენ ზორბეგ ღლონტი, იუსუფ ზოიძე, ლილი თურნავა, ედნარ შამილაძე, სპარტაკ ბაღაშვილი და სხვები.
ნაკლებად სავარაუდოა, რომ ლაშქრობა საზღვაო ექსპედიციით დაწყებულიყო, რადგან თამარის პერიოდში საქართველოს არ გააჩნდა შესაბამისი პორტები შავი ზღვის სანაპიროზე, გარდა ქ.
ამის საწინააღმდეგოდ, არსებობს ცნობები თანმიმდევრული გეოგრაფიული პუნქტებისა, რომელიც ლაზეთიდან იწყება, მასვე მოყვება ტრაპიზონი, რაც მიუთითებს, რომ ლაშქარი ლაზეთიდან დაიძრა.
შემორჩენილი ფოლკლორული სიმღერა შესაძლოა ასახავდეს ამ პრობლემას: იქ თამარი გვევლინება შემდეგნაირად: „მე თამარმან, დავიპყარი ერზრუმი და დავხარკე ისპაჰანი“.
კონკრეტულად ეს ნაწყვეტი მიუთითებს წინარე ლაშქრობას ერზრუმის მიმართულებით, რამაც გამოიწვია ტრაპიზონის იმპერიის შექმნა და რაც უნდა შემორჩენილიყო ხალხის კოლექტიურ მეხსიერებაში.
აქედან გამომდინარე, შეიძლება ვივარაუდოთ, რომ ალექსის არმიამ ლაზეთი ერზრუმიდან, სამხრეთიდან ჩრდილოეთის მიმართულებით, გადალახა და ტრაპიზონს სამხრეთიდან მიაღწია.
კომნენოსი ძმების მიერ 1203 წლის აპრილში, ტრაპიზონის უსისხლოდ აღება არ იყო შემთხვევითი მოვლენა და ეს შეიძლება დაუკავშირდეს სპეციფიურ ფაქტორებს.
ტრაპიზონის მაშინდელი დუქსი და ეპარქი, ნიკიფორე პალეოლოგოსი კომნენოსებს მალევე დანებდა, რადგან არ ფლობდა შესაბამის სამხედო ძალას მიუხედავად იმისა, რომ ის ხალდიის თემის სამხედრო დანაყოფს აკონტროლებდა.
ადგილობრივები, ხედავდნენ რა დასავლეთიდან ლათინთა და სამხრეთიდან თურქთაგან მომავალ საფრთხეს, გვერდში ამოუდგნენ კომნენოს ძმებს, რადგან მიაჩნდათ რომ ისინი ბიზანტიის იმპერიის კანონიერ მემკვიდრეს წარმოადგენდნენ.
კომნენოსების დინასტია საყოველთაო პატივისცემითა და აღიარებით სარგებლობდა მთელს ახლო აღმოსავლეთში, რაც საკმარისი იყო ნდობისა და უსაფრთხოების განცდის შექმნისთვის.
ასევე საყურადღებოა ის ფაქტი, რომ 1204 წლამდე ალექსისა და დავითის პაპა, ანდრონიკე კომნენოსი, ორი წლით ადრე სანამ ბიზანტიის იმპერატორი გახდებოდა პონტოს რეგიონს განაგებდა.
ბიზანტიის იმპერატორის მანუელ კომნენოსის გარდაცვალების შემდეგ, ტახტზე მისი 12 წლის ძე ალექსი კომნენოსი ავიდა, ვისი რეგენტიც დედამისი მარია ანტიოქელი გახდა.
რადგანაც კანონიერი მემკვიდრე არასრულწლოვანი იყო, ძალაუფლება ხელში გარდაცვლილი იმპერატორის ძმისშვილმა და მარიას საყვარელმა, პროტოსებასტოსმა ალექსი კომნენოსმა ჩაიგდო.
ახალმა სტატუს-კვომ და კომნენოსების დინასტიის წევრების ლათინთა მიმართ სიძულვილმა დედაქალაქში არეულობა გამოიწვია, რაც 1182 წელს სახელმწიფო გადატრიალებით დასრულდა.
პროტოსებასტოსი ალექსი დააბრმავეს და ტახტზე მანუელ კომნენოსის ბიძაშვილი და კანონიერი მემკვიდრე, პაფლაგონიის გამგებელი სებასტოკრატორი ანდრონიკე კომნენოსი ავიდა.
არისტოკრატიის მტერი და პრო-დასავლური პოლიტიკის მოწინააღმდეგე, ისევე როგროც მისი წინამორბედი მანუელ , დიდ მოლოდინებს უჩენდა მათ, ვისაც პრო-ლათინური რეგენტის დამხობა სურდათ.
ანდრონიკეს ანტი-ლათინურმა პოლიტიკამ დასავლეთსა და ბიზანტიას შორის დაპირისპირება გამოიწვია, ხოლო მისმა ანტი-არისტოკრატიულმა პოლიტიკამ სახელმწიფო სამხედრო კუთხით დაასუსტა, რადგან არისტოკრატია სახელმწიფოს სამხედრო სიძლიერის ფუნდამენტს წარმოადგენდა.
ყოველივე ამან საერთო უკმაყოფილება გამოიწვია არა მხოლოდ მოწინააღმდეგეთა შორის, არამედ უკმაყოფილება თვით კომნენოსთა დინასტიის წევრებს შორისაც კი შეიმჩნეოდა.
1185 წლის 24 აგვისტოს სიცილიელმა ნორმანებმა წინააღმდეგობის გარეშე დაიკავეს თესალონიკა, ნორმანთა არმიის ნაწილი სერესის, ნაწილი კი კონსტანტინოპოლის მიმართულებით დაიძრა.
იმავე წლის სექტემბერში აჯანყება დაიწყო და ბიზანტიის უკანასკნელი კომნენოსი იმპერატორი, ანდრონიკე სიკვდილს აღშფოთებული კონსტანტინოპოლელი ბრბოს ხელში შეხვდა.
თამარ მეფის ურთიერთობა ბიზანტიის იმპერატორების მიმართ თავიდანვე დაძაბულ ხასიათს ატარებდა; კომნენოსების საგვარეულოსთან მჭიდრო ნათესაური კავშირების მქონეს, თამარს არ შეეძლო დავიწყებოდა, ანგელოსების მიერ ტახტიდან ჩამოგდებული და შემდგომ სიკვდილით დასჯილი ანდრონიკე კომნენოსი და მისი ძე, მანუელ კომნენოსისდაბრმავება, რომელიც მოგვიანებით მიღებული ჭრილობებით გარდაიცვალა.
როგორც ცნობილია, ანდრონიკეს ორი შვილიშვილი, ალექსი და დავით კომნენოსი, მანუელისა და ქართველი დედოფლის, რუსუდანის შვილი, საქართველოს ტახტის ინიციატივით კონსტანტინოპოლიდან საქართველოში გაიხიზნენ.
საქართველოში მათ მიიღეს ყოველგვარი განათლება; ქართული ტრადიციებით აღზრდილნი, ისინი მალევე დაეუფლნენ ქართულ ენას და ასევე ქართულ პოლიტიკურ იდეალებსაც იზიარებდნენ.
ლაშქრობისთვის თამარმა შესაბამისი დრო შეარჩია, სავარაუდოდ ეს უნდა ყოფილიყო 1203 წლის 18 ივლისი, როდესაც ჯვაროსნებმა კონსტანტინოპოლი პირველად დაიპყრეს.
ეს იყო პერიოდი, როდესაც ბიზანტიის დედაქალაქმა სერიოზული დარტყმა მიიღო და შესაბამისად თამარს შეეძლო ესარგებლა იმპერიაში წარმოქმნილი პოლიტიკური დესტაბილიზაციით და ასევე მოწინააღმდიგის სამხედრო სისუსტით.
ახალგაზრდა ძმები, 22 წლის ალექსი და 20/21 წლის დავითი, ქართული საგარეო პოლიტიკის შესაბამისად, სათავეში ჩაუდგნენ თამარის მიერ ორგანიზებულ ლაშქრობას.
ლიხთ-იმერეთში საგანგებოდ შეკრებილმა ქართულმა ლაშქარმა, ალექსი და დავით კომნენოსის მეთაურობით, ერთიმეორის მიყოლებით დაიკავა: ლაზია, ტრაპიზონი, ლიმანი, ამისოსი, სინოპი, კერასუნტი, კოტიორა, ამასტრისი, ჰერაკლეა, პაფლაგონიისა და პონტოს სამეფო სხვა ადგილები.
ბიზანტიის იმპერიამ ქართველთა წინსვლას ხელი ვეღარ შეუშალა, რადგან სწორედ ამ დროს კონსტანტინოპოლს დასავლეთიდან მეოთხე ჯვაროსნული ლაშქრობის შედეგად, ჯვაროსნები მეორეჯერ დაესხნენ თავს და აიღეს კიდეც.
შეიტყო თუ არა მეფე თამარმა ალექსის საქციელის შესახებ, ბიზანტიელი იმპერატორის ანგარებითა და მტაცებლობით განრისხებულმა, იმპერატორის სამაგალითო დასჯა გადაწყვიტა და ფაქტობრივად ომი გამოუცხადა მას.
ქართველთა ლაშქრობა ხალდიაში — თამარ მეფის მიერ, ბიზანტიის იმპერატორის ალექსი ანგელოსის წინააღმდეგ ორგანიზებული სამხედრო ექსპედიცია, რომელიც 1204 წელს, შავი ზღვის სამხრეთ სანაპიროზე, ტრაპიზონის იმპერიის შექმნით დასრულდა.
რელიგიურად მოაზროვნე თამარი მფარველობდა არა მხოლოდ საქართველოში მოღვაწე ბერ-მონაზვნებს, არამედ მთელ ახლო აღმოსავლეთში არსებულ ქართულ სამონასტრო კომპლექსებს.
ბოჩინის სათამაშო სტილთან დაკავშირებით, ფეხბურთის სპეციალისტები, მისი ცნობილი პასების გარდა (რაც ხშირად არღვევდა და თითქმის უფუნქციოდ ტოვებდა მეტოქეთა მთელ დაცვით ხაზს), აღნიშნავენ, ასევე, ე.
ამის ერთ-ერთი თვალსაჩინო მაგალითია 1984 წლის 24 ივლისს, ლიბერტადორესის თასის პირველი საფინალო შეხვედრისას, „გრემიოს“ კარში ხორხე ბურუჩაგას მიერ გატანილი გამარჯვების მომტანი გოლი, როდესაც საკმაოდ მაღალ ტემპში მიმდინარე შეტევითი კომბინაციის დამამთავრებელ ფაზაში — ბოჩინი, ბურთის მიღების შემდეგ, ორიოდე წამით აყოვნებს საგოლე პასის გაკეთებას, იმ გათვლით, რომ ბურუჩაგამ მოასწროს მეტოქის საჯარიმოში დასარტყმელ პოზიციაზე გასვლა, ხოლო მოწინააღმდეგის მცველებს დრო აღარ დარჩეთ საპასუხო რეაგირებისთვის.
ცხადია, რომ მოცემულ სათამაშო სიტუაციაში, მსგავსი გადაწყვეტილება, არა მარტო ყველაზე ოპტიმალური და ამავე დროს ეფექტურია, არამედ, პირველ რიგში, უმაღლესი დონის საფეხბურთო აზროვნებაზე მეტყველებს და ფეხბურთის ავტორიტეტული შემფასებლების აზრით — საფეხბურთო ხელოვნების ნიმუშს წარმოადგენს.
ბუნებრივია, რომ ყველაზე პრესტიჟული სამხრეთამერიკული საერთაშორისო საფეხბურთო ტურნირის ფინალში მსგავს ეპიზოდს უყურადღებოდ სპორტული მიმომხილველები და ექსპერტები არასდროს ტოვებენ, რასაც ბეჭდვით პრესასა თუ ინტერნეტსივრცეში არსებული მრავალი სტატია თუ ფოტო და ვიდეო მასალა ადასტურებს.
ამდენად, კანონზომიერია, რომ ფეხბურთის სპეციალისტები, რომლებიც წლების მანძილზე ადევნებდნენ თვალყურს მის სათამაშო კარიერას — არა რამდენიმე სათამაშო ეპიზოდიდან გამომდინარე, არამედ მის საფეხბურთო პრაქტიკაში დამკვიდრებული და მხოლოდ მისთვის დამახასიათებელი სწორედ ამგვარი „დაყოვნებების“ (როგორც მისი სათამაშო სტილის ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი შემადგენელი ნაწილის) გამო უწოდებდნენ მას — „პაუზის დიდოსტატს“ .
პელეს, პლატინის, კრუიფის, მარადონას და კიდევ, მრავალი აღიარებული ფეხბურთელის მსგავსად, მისი ისტორიაც ქუჩის ფეხბურთით იწყება, როდესაც უბნის თანატოლებთან ერთად დაღამებამდე ბურთს დააგორებს.
ამის შემდეგ, 15 წლის ასაკში მამასთან ერთად ბუენოს-აირესში ჩადის და ცდილობს ჯერ „სან-ლორენსოს“ რიგებში მოხვდეს, ხოლო შემდეგ „ბოკა ხუნიორსის“ შემადგენლობაში დაიმკვიდროს ადგილი.
არგენტინის ოთხგზის ჩემპიონი, ლიბერტადორესის თასის ოთხგზის, კოპა ინტერამერიკანას სამგზის და საკონტინენტთაშორისო თასის ორგზის მფლობელი „ინდეპენდიენტეს“ შემადგენლობაში.
იშვიათი საფეხბურთო ნიჭის, შრომისმოყვარეობისა და პიროვნული თვისებების, უპირველესად თავმდაბლობისა და მოკრძალებული ხასიათის, ფეხბურთის გულშემატკივრებთან გამორჩეულად თბილი დამოკიდებულების, ასევე, გუნდის მიმართ ერთგულებისა და თავდადების გამო, დროთა განმავლობაში იგი „ინდეპენდიენტეს“ ცოცხალ სიმბოლოდ და კლუბის ქომაგთა უპირველეს კერპად იქცა.
პირველად ნაკრების მაისურით 1974 წლის მსოფლიო ჩემპიონატის შესარჩევი ტურნირის მატჩში, 1973 წლის 23 სექტემბერს, ბოლივიის ნაკრების წინააღმდეგ გამოდის.
თამაშის მისეული ხედვა, შემოქმედებითი აზროვნების, იმპროვიზაციის, შეტევების ორგანიზებისა და თანაგუნდელებზე პოზიტიური, შთამაგონებელი გავლენის მოხდენის უნარი, დიდწილად განსაზღვრავდა გუნდის წარმატებას, როგორც შედეგიანობის, ასევე, სანახაობრივი თვალსაზრისით.
ბოჩინის ეკუთვნის ქვეყნის აბსოლუტური რეკორდი — ერთი კლუბის რიგებში ჩატარებული ეროვნული ჩემპიონატის მატჩების რაოდენობის მიხედვით — 714 შეხვედრა .
მის სახელთანაა დაკავშირებული კლუბის „ოქროს ხანა“, როდესაც „წითელი ეშმაკები“ ოთხჯერ გახდნენ ქვეყნის ჩემპიონები, ოთხჯერ დაეუფლნენ ლიბერტადორესის თასს, ორჯერ მოიპოვეს საკონტინენტთაშორისო თასი და სამჯერ — კოპა ინტერამერიკანა.
გუნდის ძირითად შემადგენლობაში პირველად არგენტინის პრიმერა დივიზიონის კალენდარულ მატჩში, 1972 წლის 25 ივნისს, „რივერ პლეიტის“ წინააღმდეგ გამოდის, როდესაც „ინდეპენდიენტეს“ მაშინდელ მწვრთნელს პედრო დელიაჩას შეხვედრის 74-ე წუთზე შეცვლაზე გამოყავს.
მხოლოდ ასეთი მოულოდნელი დაყოვნების შემდეგ გაკეთებული გადაცემა აძლევს საშუალებას მის პარტნიორს, რომ მცველებთან ბრძოლის გარეშე, დაუბრკოლებლად გავიდეს მეკარესთან პირისპირ და შეტევა თავის ლოგიკურ დასასრულამდე მიიყვანოს.
რიკარდო ბოჩინი ბუენოს-აირესის პროვინციის ჩრდილო-აღმოსავლეთით, მდინარე პარანას დასავლეთ ნაპირას მდებარე პატარა ქალაქ სარატეში, 1954 წლის 25 იანვარს დაიბადა.
სასამართლომ იხელმძღვანელა ევროკავშირის კანონმდებლობის დებულებით, რომელიც კრძალავს კონტრაქტის დამთავების შემდეგ ადამიანისთვის გადაადგილების უფლების შეზღუდვას ან სამაგიეროდ კონპენსაციის მოთხოვნას.
ამ ინციდენტმა უეფა-ს და ფიფა-ს ხელი უბიძგა შემოეღოთ თანამედროვე სატრანსფერო ფანჯარა, რათა ბოსმანის მიმართებაში მომხდარი შემთხვევები აღკვეთილიყო.
უეფა მივიდა დასკვნამდე, რომ ეს წესები არ შეიძლება მოქმედებდეს ევროკავშირის წევრი ქვეყნების მოქალაქეებზე, რადგან წინააღმდეგ შემთხვევაში ირღვევა რომის ხელშეკრულების პირობები.
1990 წელს ბელგიურმა „ლიეჟმა“ ჟან–მარკ ბოსმანს შეთავაზა დამთვრებული კონტრაქტის გახანგრძლივება, თუმცა ახალი პირობებით მისი ხელფასი 75%-ით მცირდებობა.
1990-იან წლებამდე მოქმედებდა წესები, რომლის თანახმადაც ნებისმიერ კლუბს შეეძლო დაებლოკა საკუთარი ფეხბურთელის ტრანსფერი, რომელსაც დაუმთავრდა კონტრაქტი.
თავისუფალი აგენტის სტატუსი რეალურად არ არსებობდა, რადგან კლუბი ინარჩუნებდა ფეხბურთელზე უფლებებს კონტრაქტის დამთავრების შემდეგ ორი წლის განმავლობაში და შეეძლო მოეთხოვა სხვა კლუბში ტრანსფერის სანაცვლოდ ფულადი კონპენსაცია.
ბოსმანის წესი — ევროკავშირის წევრ ქვეყნებში მოქმედი კანონი, რომელიც აძლევს საშუალებას ფეხბუთელებს, რომლებსაც დაუმთავრდათ კონტრაქტი კლუბთან, გადავიდნენ სხვა კლუბში კომპენსაციის გარეშე.
გაბალას ნანგრევები განლაგებულია აზერბაიჯანის ტერიტორიაზე ჩუხურ გაბალას დასახლების აღმოსავლეთით და თანამედროვე ქალაქ გაბალას სამხრეთ-დასავლეთით.
მუდმივ ექსპოზიციას წარმოადგენს ძველი რუსული ხელოვნება, - საუკუნის დასაწყისის ხელოვნება რუსეთში, დასავლეთევროპელი ოსტატების ხელოვნება და აღმოსავლეთის ქვეყნები.
საუკუნის ხელოვნების კოლექციაში წარმოდგენილია ავტორებბი: ბორის ლავრენკო, ალექსანდრ ლაქტიონოვი, მარტიროს სარიანი, ნიკოლაი ტიმკოვი და სხვა წამყვანი რუსი მხატვრები.
ჯერ კიდევ საუკუნის დასაწყისში დონის როსტოვში შეიქმნა როსტოვ-ნახიჩევანის სახვითი ხელოვნების საზოგადოება, რომლის ფონდშიც წარმოდგენილი იყო რუსეთის სხვადასხვა ქალაქის მხატვართა ნამუშევრები.