polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ზიგფრიდ გიდიონმა ბურკჰარდტი შემდეგნაირად დაახასიათა: „რენესანსის ეპოქის დიადი აღმომჩენი, რომელმაც პირველად აჩვენა, თუ როგორ უნდა იყოს ეპოქა წარმოდგენილი მთლიანობაში, არა მხოლოდ მხატვრობით, სკულპტურით და არქიტექტურით, არამედ, საზოგადოებრივი დაწესებულებებითაც“.
ირაკლი გოგია არის ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტის თანამედროვე ქართული თეატრის კვლევის ცენტრის მკვლევარი და ერთ-ერთი დამფუძნებელი, ამავე უნივერსიტეტის დოქტორანტი, უძღვება სალექციო კურსებს მეცნიერებისა და ხელოვნების ფაკულტეტზე, რეჟისურის შესავალსა და თანამედროვე მსოფლიო სათეატრო რეჟისურაში.
სტუდენტობისას სხვა თანამოაზრეებთან ერთად დააფუძნა დამოუკიდებელი სათეატრო სივრცე თბილისში „ახალი თეატრი", სადაც დადგა სპექტაკლი „თეატრი საოცარი სამყაროა", რომელიც ახალი ქართული თეატრის ერთგვარი მანიფესტიც იყო.
ირაკლი გოგიას დადგმული აქვს ორმოცზე მეტი სპექტაკლი რუსთაველის, მარჯანიშვილის, ფოთის, ბათუმის თოჯინებისა და მოზარდ მაყურებელთა, თბილისის თავისუფალი, მეტეხის და მესხეთის თეატრების, ასევე საზღვარგარეთის თეატრების სცენებზე.
აღსანიშნავია ირაკლი გოგიას მიერ რუსთაველის, ფოთის და ახმეტელის თეატრში განხორციელებული პროექტები პოლონელი, უკრაინელი, ესტონელი), იტალიელი, ბრაზილიელი, ფრანგი რეჟისორების მონაწილეობით.
2006—2010 წლებში იყო ზუგდიდის შალვა დადიანის სახელობის სახელმწიფო პროფესიული დრამატული თეატრის მმართველი და სამხატვრო ხელმძღვანელი, სადაც განახორციელა ათზე მეტი სპექტაკლი.
თანამედროვე ქართული თეატრის ახალგაზრდა რეჟისორთა თაობის ერთ-ერთი ყველაზე აქტიური და თვალსაჩინო წარმომადგენელი ირაკლი გოგოია დაიბადა 1982 წლის 20 მაისს.
2004 წელს დაამთავრა საქართველოს თეატრალური ინსტიტუტის დრამის რეჟისურის ფაკულტეტი (პედაგოგები: მედეა კუჭუხიძე, გიორგი მარგველაშვილი, ავთანდილ ვარსიმაშვილი).
როგორი საოცარი, როგორი ახალგაზრდა “ - ვოლკერ ჰაგე წერდა შპიგელში: „ასევე მისი რომანი ქმნილების იუბელია, ხოლო მისი რომანები სასწაულია, სავსეა სიცოცხლით“.
კასკად «ინგას» შემდგომი განვითარების ძირითადი გეგმები მიეკუთვნება ჰიდროელექტროსადგურ «გრანდ-ინგას» კასკადის უკანასკნელ პროექტს, რომელიც მდებარეობს ჰიდროელექტროსადგურ «ინგა-3»-დან 6,5 კმ-ში.
ჰიდროპროექტის დამთავრების შემთხვევაში «გრანდ-ინგა» იქნება მსოფლიოს უდიდესი ჰიდროელექტროსადგური დადგენილი სიმძლავრის და წელიწადში გამომუშავებული ელექტროენერგიის მიხედვით.
პროექტირების სტადიაში და მშენებლობის მზადმყოფნაშია ჰიდროელექტროსადგური «ინგა-3» 4800 მეგავატის სიმძლავრით, რომლის აშენებაც დაგეგმილია 2016 წლისთვის.
ჩანჩქერები მდინარე კონგოს მონაკვეთზე შედგება ჭორომების სერიებისგან საერთო ვარდნის სიმაღლით 270 მეტრი და სიგრძით 350 კმ, რომელიც მთავრდება კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ცენტრალური კონგოს პროვინციის საპორტო ქალაქ მატადიში.
ცალკეულ ჩანჩქერებს აქვთ საკუთარი სახელები: ინგის ჩანჩქერს ეძახიან ჩქერებს ლივინგსტონის ჩანჩქერების ქვედა ნაწილში; კონგოს ჩანჩქერი — ინგის ჩანჩქერის ნაწილია მდინარის საერთო ვარდნის სიმაღლით ~96 მეტრი.
ლივინგსტონის ჩანჩქერები — ჩანჩქერების, ჭორომების და ჩქერების ჯგუფი მდინარე კონგოს ქვედა დინებაში დასავლეთ ეკვატორულ აფრიკაში, კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკისა და კონგოს რესპუბლიკის სახელმწიფო საზღვარზე.
აფრიკის შოტლანდიელი მკვლევარის დეივიდ ლივინგსტონის პატივსაცემად სახელდარქმეული ჩანჩქერები წარმოადგენენ მდინარის ჭორომებიან მონაკვეთს სიგრძით 350 კმ საერთო ვარდნით 270 მ.
მიუხედავად იმისა, რომ დეივიდ ლივინგსტონმა გამოიკვლია მდინარე კონგოს მხოლოდ ზედა დინება და არასოდეს არ ყოფილა მდინარის ამ მონაკვეთებში, ჩანჩქერებს მის პატივსაცემად ჰენრი მორტონ სტენლიმ მაინც მისი სახელი დაარქვა.
რადგანაც ლივინგსტონის ჩანჩქერები წარმოადგენენ ბარიერს მდინარე კონგოს სანაოსნო მონაკვეთებს შორის, აშენდა მატადი-კინშასას რკინიგზა, რომლის საშუალებითაც ხდება ტვირთების გადაზიდვა ატლანტის ოკეანის სანაპიროსთან.
რეალიზაციის შემთხვევაში, დადგენილი 39 გიგავატიანი სიმძლავრის ჰიდროელექტროსადგურ «გრანდ-ინგას» ექნება 52 ჰიდროტურბინა თითოეული 750 მეგავატით, 150 მეტრიანი სიმაღლის კაშხალი და გამოიყენებს წყლის ნაკადის ნაწილს — 26 400 მ³/წმ.
მდინარე კონგო წყლის რაოდენობით მსოფლიოში მეორე მდინარეა, რომელიც ამ პარამეტრით ჩამორჩება მხოლოდ ამაზონს, თანაც ეს უკანასკნელი დაბლობის მდინარეა თავის ქვედა დინებაში.
ბაშკირეთის ამიერურალში — ურგუნი, დიდი უჩალი, ყარაგაილი, უზუნქოლი, იაქთიქოლი , სურტანდი, ჩებარქოლი, ათავდი, იაუგული , მულდაქოლი , თალქასი და სხვა .
ტბები ბელოე , ქანდრიქოლი, ყარაგაიქოლი, კიეშკი, მულდაქოლი, სარვინი, სოსნოვოე, თათიში, თუგარ-სალგანი, უპკანქოლი, უპკანიქოლი, ურგუნი, შამსუტდინი, შინგაქოლი წარმოადგენენ ბუნების ძეგლებს.
ავსტრია-უნგრეთის პრინცის,ერცჰერცოგ ფრანც ფერდინანდის მკვლელობის დღეს (1914 წლის 14 ივნისს ანდრიჩი დააკავეს და ციხეში ჩასვეს ავსტრია-უნგრეთის საპოლიციო აპარატის წარმომადგენლებმა, რომლებსაც ეჭვი ჰქონდათ, რომ მოწყობილ თავდასხმაში ანდრიჩის ხელიც ერია.
ხელისუფლების მიერ მის წინააღმდეგ წარმართული საქმის გამო, ანდრიჩი საკმაოდ დიდხანს იმყოფებოდა პატიმრობაში, მხოლოდ 1917 წლის ივლისში გაათავისუფლეს საყოველთაო ამნისტიით.
ომის შემდეგ ანდრიჩი სამხრეთ სლავთა ისტორიასა და ლიტერატურას სწავლობდა ზაგრებისა და გრაცის უნივერსიტეტებში, საბოლოოდ კი, 1924 წელს, გრაცის უნივერსიტეტში ფილოსოფიის დოქტორის ხარისხი მიიღო.
მეორე მსოფლიო ომის განმავლობაში ის მშვიდად ცხოვრობდა მეგობრების ბინაში, სწორედ ამ რთულ პერიოდში დაწერა მნიშვნელოვანი ნაწარმოებები, მათ შორის, ,ხიდი მდინარე დრინაზე" .
შესაბამისად, მწერალი იძულებული გახდა ევროპისა და ჩრდილოეთ ამერიკის ყველა სარეკლამო ღონისძიება გადაედო, თუმცა მისი ნაშრომები კვლავ იბეჭდებოდა და სხვადასხვა ენაზეც ითარგმნებოდა.
1962 წელს მან მიიღო რესპუბლიკის ჯილდო, რომლითაც ბოსნია-ჰერცეგოვინამ დააჯილდოვა 27 ივლისს, 1967 წელს იუგოსლავიის ეროვნულ-განმათავისუფლებელი ანტიფაშისტური საბჭოს პრემია, ხოლო 1972 წელს - სოციალისტური შრომის გმირის წოდება.
გამომდინარე იქიდან, რომ ის იუგოსლავიისა და სერბეთის მეცნიერებათა და ხელოვნების აკადემიის წევრი იყო, ასევე, ბოსნიელი და სლოვენიელი კოლეგების კორესპონდენტიც იყო.
1961 წელს,ნობელის კომიტეტმა მას ლიტერატურის დარგში ჯილდო გადასცა, ,იმ ეპიკური სიძლიერისათვის, რომლითაც იგი თავისი ქვეყნის ადამიანთა ბედის ისტორიის მოტივებსა და სულს წარმოაჩენს“.
ივო ანდრიჩი აირჩიეს ისეთ მწერლებს შორის, როგორებიც არიან: ჯონ რონალდ რუელ ტოლკინი, რობერტ ფროსტი, ჯონ სტაინბეკი და ედუარდ მორგან ფოსტერი.
შემდეგ, მალევე, ანდრიჩი კომაში ჩავარდა და სამხედრო სამედიცინო აკადემიაში, დილის პირველ საათსა და თხუთმეტ წუთზე, 1975 წლის 13 მარტს, 82 წლის ასაკში გარდაიცვალა.
ტოლკინი, რობერტ ფროსტი, ჯონ სტაინბეკი და ედუარდ მორგან ფორსტერი - „იმ ეპიკური სიძლიერისათვის, რომლითაც იგი თავისი ქვეყნის ისტორიის მოტივებსა და სულს წარმოაჩენს“.
ერთხელ, ახალი ამბების ტელეგადაცემაში გამოაცხადეს, რომ ანდრიჩის ბელგრადში მდებარე ბინა რეპორტიორებით იყო გადაჭდილი, ის საჯაროდ მადლობას უხდიდა ნობელის კომიტეტს.
პარტიის ორგანიზაციის მხრიდან ფულის საჭიროება გამომდინარეობდა იქიდან, რომ პარტიის ხაზინადარი ფრანც ქსავერ შვარცი, ადგილობრივი და რეგიონული ორგანიზაციების დონეზე განიცდიდა თანხის სიმცირეს.
1938 წლის შემოდგომაზე დაიწყეს აქტიური ზეწოლა ებრაულ საკუთრებებზე, განსაკუთრებით მას შემდეგ, რაც ჰჯალმარ შახტმა თანამდებობიდან ჩამოაგდო რაიხის ეკონომიკის მინისტრი.
პოლონეთის მთავრობა დაემუქრა, რომ მოახდენდა მათ ექსტრადირებას, რომლებიც იყვნენ პოლონეთის მოქალაქეები მაგრამ რჩებოდნენ გერმანიაში, ამან გერმანიის მხარეს პასუხისმგებლობის ტვირთი შეუქმნა.
გესტაპოს დაუყოვნებელი რეაქცია იყო პოლონელი ებრაელების — 16,000 ადამიანის სასაზღვრო ხაზზე გადაყვანა, მაგრამ ეს ზომა ვერ განხორციელდა პოლონელი მებაჟეების სიჯიუტის გამო.
ამრიგად, ჰერშელ გრუნსპანი, გადაჭარბებული რეაქციის საფუძველზე, დაუპირისპირდა დიპლომატ ერნსტ ფომ რატს, რამაც გამოიწვია ნოემბრის პოგრომი.
მაშინ როდესაც ნაცისტური მხარე დაინტერესებული იყო თავისი ფინანსური მდგომარეობის გაუმჯობესებით, რეგიონალურ და ადგილობრივ დონეებს აინტერესებდათ ებრაული საკუთრების მითვისება.
ჰერმან გერინგმა პასუხისმგებლობა აიღო ოთხწლიანი გეგმის შესრულებაზე და იმედოვნებდა, რომ შეძლებდა უცხოურ ვალუტაზე წვდომას, რათა გადაეხადა სასწრაფოდ საჭირო ნედლეულის იმპორტის საფასური.
ბევრმა მოითხოვა თავშესაფარი საზღვარგარეთ: ასობით ათასი ადამიანი ემიგრაციაში წავიდა, მაგრამ როგორც ხაიმ ვაიცმანი წერდა 1936 წელს: საერთაშორისო ევიანის კონფერენცია, რომელიც გაიმართა 1938 წლის 6 ივლისს, სხვა ქვეყნებში ებრაელთა და ბოშების ემიგრაციის საკითხს შეეხო.
იმ დროისათვის როდესაც კონფერენცია ჩატარდა, 250,000-ზე მეტი ებრაელი იყო გაქცეული გერმანიიდან და ავსტრიიდან, რომელთა ანექსიაც მოახდინა გერმანიამ 1938 წლის მარტში; 300,000-ზე მეტმა გერმანელმა და ავსტრიელმა ებრაელმა განაგრძეს თავშესაფრის მოთხოვნა ჩაგვრისგან გასათავისუფლებლად.
ზოგი ისტორიკოსი თვლის, რომ ნაცისტური მთავრობა თავიდანვე ფიქრობდა ებრაელთა მიმართ ძალადობის დაწყების შესახებ და ელოდებოდა შესაბამის პროვოცირებას.
1997 წელს ჩატარებულ ინტერვიუში, გერმანელი ისტორიკოსი ჰანს მომსენი ირწმუნებოდა, რომ ამ პოგრომისთვის მთავარი მოტივი ნაციონალ-სოციალისტური გერმანული მუშათა პარტიისათვის იყო ებრაული საკუთრებისა და ბიზნესის მითვისება.
გერმანელი ებრაელებისთვის პირობები შეიცვალა მას შემდეგ, რაც ადოლფ ჰიტლერი დაინიშნა გერმანიის კანცლერად 1933 წლის 30 იანვარს და ოფიციალური აქტი განხორციელდა 1933 წლის 23 მარტს, რომლის საშუალებითაც შესაძლებლობა მიეცა ჰიტლერს, რომ გამოეყენებინა მისი ძალაუფლება 1933 წლის 27 თებერვლის რაიხსტაგის ხანძრის შემდეგ.
ნაცისტურმა პროპაგანდამ თავიდან მოიშორა გერმანიაში მცხოვრები 500,000 ებრაელი, რომლებიც მთლიანი მოსახლეობის მხოლოდ 0.86%-ს შეადგენდნენ და მათგან შექმნეს მტრის სახე, რომლებიც პასუხისმგებელნი იყვნენ პირველი მსოფლიო ომის დროს გერმანიის დამარცხებისა და მის შემდგომ ეკონომიკურ კატასტროფებზე, ასევე ებრაელები დაადანაშაულეს დიდი დეპრესიის გამოწვევაში.
1933 წლიდან დაწყებული, გერმანიის მთავრობამ მიიღო მრავალი ანტი-ებრაული კანონი, რომელიც ზღუდავდა გერმანელ ებრაელთა უფლებებს, ართმევდა მათ მოქალაქეობით სარგებლობის და განათლების მიღების უფლებას.
ამ მხრივ აღსანიშნავია, 1933 წლის 7 აპრილის პროფესიული საჯარო სამსახურის აღდგენის შესახებ კანონი, რამაც ებრაელებს აუკრძალა საჯარო სამსახურში მუშაობა.
შემდეგ 1935 წელს ნიურნბერგის კანონებმა სრულად ჩამოართვა გერმანელ ებრაელებს თავიანთი მოქალაქეობა და აუკრძალა ებრაელებს ქორწინება არაებრაელ გერმანელებთან.
ორშაბათს, 1938 წლის 7 ნოემბერს, მან იყიდა რევოლვერი და ტყვიის ყუთი, შემდეგ წავიდა გერმანიის საელჩოში და ითხოვა საელჩოს წარმომადგენლის ნახვა.
ფომ რატი საგარეო საქმეთა უწყების პროფესიონალი დიპლომატი იყო, რომელიც გამოხატავდა ანტი-ნაცისტურ სიმპათიებს, მეტწილად, ნაცისტების მიმართ ებრაელთა მიმართ დამოკიდებულების საფუძველზე და იგი გესტაპოს დაკვირვების ქვეშ იყო, რადგან პოლიტიკურად არასაიმედოდ მიიჩნეოდა.
გავრცელებულია ვარაუდი, რომ მკვლელობა პოლიტიკურად იყო მოტივირებული, მაგრამ ისტორიკოსი ჰანს-იურგენ დოშერი ამბობს, რომ ეს სროლა შეიძლება ჰომოსექსუალური სასიყვარულო ურთიერთობის შედეგი ყოფილიყო.
გრუნსპანი და ფომ როტი ინტიმურად დაკავშირებულნი გახდნენ მას შემდეგ, რაც ისინი შეხვდნენ -ში, რომელიც იმ დროს გეი მამაკაცებისთვის პოპულარული შეხვედრის ადგილი იყო.
განდევნილთა შორის იყო სენდელისა და რივა გრუნსპანის ოჯახი, პოლონელი ებრაელები, რომლებიც ემიგრაციაში წავიდნენ გერმანიაში 1911 წელს და დასახლდნენ ჰანოვერში.
1961 წელს ჩატარებულ ადოლფ აიხმანის სასამართლო პროცესზე, სენდელ გრუნსპანმა გაიხსენა 1938 წლის 27 ოქტომბრის ღამით ჰანოვერიდან მათი დეპორტაციის შემთხვევა: „მათ წაგვიყვანეს პოლიციის სატვირთო მანქანებით, ეს იყო პატიმართა სატვირთო მანქანები, თითოეულ სატვირთო მანქანაში დაახლოებით 20 კაცი იყო და მიგვიყვანეს რკინიგზის სადგურთან.
ჰერშელმა მიიღო ოჯახისგან საფოსტო ბარათი პოლონეთის საზღვრიდან, სადაც აღწერილი იყო ოჯახის გაძევება: „არავინ გვითხრა, რა ხდებოდა, მაგრამ ჩვენ მივხვდით, რომ ეს იყო დასასრული . ჩვენ არცერთი პენი არ გვაქვს.
ისტორიკოსები ბროლის ღამეს მიიჩნევენ, როგორც საბოლოო გადაწყვეტილების პრელუდიას, რათა თავისუფლად განეხორციელებინათ ჰოლოკოსტის დროს ექვსი მილიონი ებრაელის მკვლელობა.
სწორედ ამის გამო ისტორიკოსები „დამსხვრეული ვიტრინების ღამეს“ განიხილავენ როგორც ნაცისტური გერმანიის რასობრივი პოლიტიკის ნაწილს და ჰოლოკოსტის „დასაწყისს“.
ბრიტანელი ისტორიკოსი მარტინ გილბერტი წერდა, რომ 1933-1945 წლებში გერმანელი ებრაელების ისტორიაში არც ერთი მოვლენა არ შუქდებოდა ისე როგორც ეს ხდებოდა.
მეორე დღეს, გერმანიის მთავრობამ შურისძიების სურვილი გამოთქვა და აუკრძალა ებრაელთა შვილებს გერმანიის სახელმწიფო დაწყებით სკოლებში განათლების მიღება, შეაჩერა ებრაული კულტურული საქმიანობები და ებრაული გაზეთებისა და ჟურნალების გამოქვეყნება, მათ შორის, სამი ეროვნული გერმანული ებრაული გაზეთი.
ერთ-ერთი პირველი იურიდიული ზომა იყო გერმანიის პოლიციის მეთაურის, ჰაინრიხ ჰიმლერის ბრძანება, რომელიც კრძალავდა ებრაელთა მიერ რაიმე იარაღის ფლობას და წინააღმდეგ შემთხვევაში, იძულებული გახდებოდნენ ოცწლიანი პატიმრობა მიესაჯათ საკონცენტრაციო ბანაკებში ყველა ებრაელისთვის, რომელსაც აღმოაჩნდებოდა იარაღი.
ბროლის ღამე, აგრეთვე ცნობილი როგორც კრისტალნახტი და დამსხვრეული ვიტრინების ღამე — ნაცისტურ გერმანიაში -ს დანაყოფების და გერმანელი მოქალაქეების მიერ ებრაელების მაღაზიების და სხვა საკუთრების მიზანმიმართული „პოგრომი“, რომელსაც პოლიციამ ხელი არ შეუშალა.
სიონისტთა ხელმძღვანელობამ, პალესტინის ბრიტანულ მანდატს შეატყობინეს 1938 წლის თებერვალში, რომ „ძალიან საიმედო პირადი წყაროს მიხედვით - რომელიც დაკავშირებული იყო შუცშტაფელის ხელმძღვანელობის უმაღლეს ეშელონებში“, არსებობდა „განზრახვა, რომ განხორციელებულიყო ნამდვილი ფართომასშტაბიანი და დრამატული პოგრომი გერმანიაში უახლოეს მომავალში“.
მაგრამ ბრიტანული კომპანიის ჩანაწერებით, ის დაიბადა ერთი წლით ადრე ანუ 1984 წლის 3 ივლისს, აქვე აღნიშნულია, რომ ინდივიდუალური დეტალები დამოწმებულია.
ალიევა ჰეიდარ ალიევის ფონდის ვიცე-პრეზიდენტია, რომელიც არაკომერციული ორგანიზაცია და ახორციელებს საქველმოქმედო, კულტურულ და პოლიტიკური ელჩობის პროექტებს, ხოლო ფონდის სათავეშია მეჰრიბან ალიევა, ქვეყნის პირველი ლედი და ლეილას დედა.
ვაშინგტონ პოსტის 2010 წლის მონაცემებით, ლეილა თავის დასთან არზუსთან და ძმასთან ჰეიდართან ერთად ფლობდა უძრავ ქონებას დუბაიში, რომელიც ღირს დაახლოებით $75 მილიონი.
ჩინ ტააკან მაის“ პოლიტიკის შეინაარსი მოიცავდა სამ ფაქტორს: სახელმწიფო სექტორის პრივატიზაცია და რესტრუქტურიზაცია, უცხოური ინვესტიციების წახალისება და ბაზარზე გასვლა სახელმწიფოს კონტროლის ქვეშ.
თეთრი ფერი ასოცირდება მმართველთან, ყვითელი ფერი — „მცირე მმართველთან“, ხოლო შავი ფერი — პირველ მინისტრთან, რომელიც ტახტის რიგით მეორე კანდიდატია „მცირე მმართველის“ შემდეგ.
მასშტაბური უცხოური და სახელმწიფო ინვესტიციების ხარჯზე საკმაოდ მოკლე ხანში ქალაქი იქცა მარგალიტის მდინარის დელტის ეკონომიკური რეგიონისა და საერთოდ, მთელი ქვეყნის მსხვილ სამრეწველო, საფინანსო და სატრანსპორტო ცენტრად.
ფაქტობრივად ქალაქი 1979 წელს დაარსდა ბაოანის მაზრის ადგილას, რომელსაც შენჭენი უწოდეს, თუმცა საქალაქო მოსახლეობა ამ ტერიტორიაზე საუკუნიდან შეინიშნება.
2008 წელს იუნესკომ შენჭენი აირჩია დიზაინის შემოქმედებით ქალაქად, ხოლო 2011 წელს შენჭენში ჩატარდა მსოფლიოს საზაფხულო უნივერსიადა, რომლის ხარჯზე ქალაქმა არსებითად განაახლა და გააფართოვა თავისი ინფრასტრუქტურა.
ქალაქის სახელწოდება წარმოსდგება ორი იეროგლიფის — „შენ“ და „ჭენ“ შეხამებით, რაც თარგმანში ნიშნავს „ღრმა საზღვარს“, „ღრმა დრენაჟს“, „ღრმა თხრილს“ ან „ღრმა ჩამონადენს“.
იეროგლიფი „შენ“ მხოლოდ სამხრეთ ჩინეთში გვხვდება, ჩრდილოეთით ჯეძიანის პროვინციამდე და სავარაუდოდ აქაურ ადგილებში გავრცელდა სამხრეთი სუნის დინასტიის დროს.
ადგილობრივი მოსახლეობის წარმოდგენაში სახელწოდება „შენჭენი“ მიეკუთვნება ქალაქის ძველ ნაწილს, კერძოდ, დუნმენის ქუჩის ოლქს, რომელიც წარმოიქმნა პოლდერის ადგილას.
2010 წლის ივლისამდე შენჭენის ქვეშ გულისმობდნენ ორ სხვა სახელწოდებას — უშუალოდ შენჭენის სპეციალურ ეკონომიკურ ზონას, რომელიც მოიცავდა მხოლოდ ოთხ საქალაქო რაიონს და სუბპროვინციული მნიშვნელობის ქალაქ შენჭენს, რომლის შემადგენლობაში შედიოდა გარეუბნებიც.
ზაფხულის პერიოდში მუსონების პიკია; გარდა ამისა, ზაფხულსა და შემოდგომის დასაწყისში შენჭენი ხშირად ხდება ხოლმე ტაიფუნების მსხვერპლი, რომელიც აღმოსავლეთიდან მოდის.
გაზაფხულის დასაწყისი და შემოდგომის დასასრული, როგორც წესი, მშრალია, თუმცა აპრილიდან დაწყებული ატმოსფერული ნალექების რაოდენობა მკვეთრად მატულობს და წვიმის სეზონები გრძელდება ოქტომბრის შუა რიცხვებამდე.
შენჭენი განფენილია მარგალიტის მდინარის დელტაში, სამხრეთით ჰონგ-კონგს ესაზღვრება, ჩრდილო-დასავლეთით — ქალაქ დუნგუანს, ჩრდილო-აღმოსავლეთით ქალაქ ხოიჯოუს.
მიუხედავად იმისა, რომ ჯაიავარმან -მ ქხმერების ისტორიაში მნიშვნელოვანი როლი შეასრულა, მის შესახებ სანდო და მნიშვნელოვანი წყაროები არ მოგვეპოვება.
იგი როგორც ჩანს, არისტოკრატიული წარმოშობისა უნდა ყოფილიყო და თავისი დაპყრობები დაიწყო სამხრეთ-აღმოსავლეთიდან , სადაც მან დაიპყრო ქალაქი ვიადჰაპურა.
როგორც მოგვიანო ისტორიული წყაროებით ირკვევა შემდეგ იგი გადასულა იქ სადაც ამჟამად იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლი, ძველი ქალაქ სახელმწიფო, ვატ-ფხუ მდებარეობს, აქედან კი დანგრეკის მთების გაყოლებით — ანგკორის რაიონში.
იგი ცდილობდა დაემორჩილებინა ანგკორის დასავლეთით მდებარე სამეფო-სამთავროები და მმართველები, თუმცა მათი მხრიდან სერიოზულ წინააღმდეგობას ჰქონდა ადგილი და იძულებული გახდა თავი შეეფარებინა ანგკორიდან 50 კილომეტში მდებარე მთა პნომ-კულენისათვის.
დადასტურებულია, რომ ანგკორის გარდა ტონლესაპის ტბის ჩრდილოეთით ხარიხარალაიეს გარდა მართავდა ტერიტორიას, რომელსაც წარწერაში ეწოდება ამარენდრაპურა.
ამარენდრაპურის მდებარეობა ზუსტად არაა ცნობილი, თუმცა ზოგიერთი ისტორიკოსი თვლის, რომ იგი მდებარეობდა წყალსაცავ დასავლეთი ბარაის დასავლეთ ნაწილში.
ქხმერების ტაძრის სდოკ-კაკ-თომის წარწერა გვამცნობს, რომ 802 წელს პნომ-კულენის მაღლობზე ქურუმმა ბრაჰმანმა სახელად ჰურანიადამამ ჯაიავარმან -ს მისცა მითითება, რის შემდეგაც იგი გახდა, ჩაკრავარტინი „სამყაროს იდეალური მმართველი“.
1957 წელს ლათინოამერიკაში მოგზაურობის შემდეგ მან დაწერა წიგნი „უბრალო მეამბოხე“ 1960 წელს იგი ჩამოყალიბდა როგორც მშრომელთა მოძრაობის ისტორიკოსი.
ჰობსბაუმი აქტიურად მონაწილეობდა დისკუსიებში მარქსისტებთან, მან დაწერა საპროტესტო წერილი ევროპელ ისტორიკოსებთან ერთად სსრკის შეჭრის შესახებ უნგრეთში, მაგრამ ამასთან ერთად ის რჩებოდა კომუნისტური პარტიის წევრად.
1947 წელს ერიკ ჰობსბაუმი გახდა ისტორიის მასწავლებელი ლონდონის უნივერსიტეტში, სადაც ხელმძღვანელობდა ისტორიისა და ეკონომიკის კათედრას 1969-1984 წლებში.
სუპერმთვარე — მოვლენა, როდესაც სავსემთვარეობა ემთხვევა მთვარის უახლოეს მდებარეობას დედამიწასთან, მის ელიფსურ ორბიტაზე; შედეგად, დედამიწადან მთვარე ზომაში ბვევრად უფრო დიდი ჩანს.
ოკეანეებისა და დედამიწის ქერქის მიქცევა-მოქცევასთან მთვარის კავშირის გამო, სუპერმთვარის ფენომენს ხშირად აკავშირებენ ისეთ სარისკო მოვლენებთან, როგორებიცაა მიწისძვრები და ვულკანური ამოფრქვევები, თუმცა ამის მტკიცებულებები ნაკლებ დამაჯერებელია.
პონგმა სწრაფად მოიპოვა პოპულარობა და იქცა პირველ კომერციულად წარმატებულ არკადული ვიდეო თამაშების სისტემად, რომელმაც -თან ერთად საფუძველი ჩაუყარა ვიდეო თამაშების ინდუსტრიას.
რუსეთის უკრაინაში შეჭრასთან დაკავშირებით ირაკლი კობახიძემ დააფიქსირა პოზიცია რომ საქართველო უერთდება ყველა დოკუმენტს, რომელშიც დაგმობილია უკრაინაში მიმდინარე სამხედრო აგრესია.
2023 წლის 15 ივნისს კობახიძემ განაცხადა რომ „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა“, გიორგი ვაშაძე, გიორგი გახარია, „გირჩი — მეტი თავისუფლება“ და „ლელო“ „გლობალური ომის პარტიის“ აგენტები არიან.
2023 წლის 5 ივლისს ირაკლი კობახიძემ განაცხადა რომ საქართველოსთვის ევროკავშირის წევრის სტატუსის მინიჭების საკითხს რეალურად „გლობალური ომის პარტია“ წყვეტს და სურვილის შემთხვევაში ისინი კიდევ ერთხელ დაბლოკავენ საქართველოს.
კობახიძის თქმით მიხეილ სააკაშვილის საქართველოში შემოსვლის მიზანი ხელისუფლების გადატრიალება იყო, რის შემდეგაც ის ხელისუფლებაში გიორგი გახარიასთან და „ლელოსთან“ ერთად მოვიდოდა, რასაც საქართველოს ომში ჩართვა მოჰყვებოდა.
კობახიძის შეფასებით დეოლიგარქიზაციაში მოსაზრებული არიან მიხეილ სააკაშვილი და დავით კეზერაშვილი, სააკაშვილის ციხეში ყოფნით კი დეოლიგარქიზაციისკენ კონკრეტული ნაბიჯი უკვე გადაიდგა.
2015 წელს „ქართულ ოცნებაში“ აღმასრულებელი მდივნის თანამდებობის დაკავების შემდეგ, ირაკლი კობახიძემ პარტიის გენერალურ მდივანთან, კახა კალაძესთან ერთად, განახორციელა შიდაპარტიული რეფორმები.
2016 წლის საპარლამენტო არჩევნებზე ირაკლი კობახიძე იყო პარტიის საარჩევნო შტაბის უფროსის მოადგილე, ხოლო 2017 წლის ადგილობრივი თვითმმართველობის არჩევნებზე — საარჩევნო შტაბის უფროსი.
ირაკლი კობახიძის თავმჯდომარეობის პერიოდში შეიქმნა საქართველო-უკრაინა-მოლდოვისა და საქართველო-პოლონეთის საპარლამენტო ასამბლეები, დაიდო თანამშრომლობის შესახებ შეთანხმებები სხვადასხვა პარტნიორი ქვეყნის პარლამენტთან.
2017 წლის 18 დეკემბერს ირაკლი კობახიძემ პოლონეთის სეიმის მარშალი მარეკ კუჩინსკისთან და სენატის მარშალ სტანისლავ კარჩევსკისთან ერთად ხელი მოაწერა შეთანხმებას საქართველოს პარლამენტს, პოლონეთის სეიმსა და სენატს შორის სტრატეგიული თანამშრომლობის შესახებ.
2018 წლის 16 იანვარს საქართველოს პარლამენტსა და ლატვიის სეიმს შორის სტრატეგიული პარტნიორობის შესახებ მემორანდუმი გაფორმდა, რომელსაც ხელს ირაკლი კობახიძე და ლაატვის სეიმის თავმჯდომარე ინარა მურნიეცე აწერენ.
2021 წლის 17 ივნისს კობახიძემ განაცხადა რომ „პრაიდის კვირეულის“ ჩატარება უპასუხისმგებლობა იქნებოდა და ორგანიზატორებს ღონისძიების ჩატარებაზე უარი უნდა მიეღოთ.
კობახიძის თქმით ოპოზიციური პარტიების მიერ ხელმოწერილ შეთანხმებაზე, რომელიც ლგბტ პირთა დაცვას შეეხებოდა, „ქართული ოცნება“ შიდა-პარტიული განხილვების შედეგად მიღწეული გადაწყვეტილებით არ შეუერთდა.
კობახიძის თქმით 2021 წლის 5 ივლისს თბილისში განვითარებული მოვლენები „პრაიდის“ უკან მდგომი „რადიკალური ოპოზიციის“: „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობის“ და მისი პარტნიორი პარტიების ინტერესებში შედიოდა.
კობახიძემ 2021 წლის 16 ნოემბერს კობახიძემ საქართველოს ექს-პრეზიდენტი მიხეილ სააკაშვილი პრეზიდენტის ინსტიტუტის ანტისიმბოლოდ შეაფასა.
მისი შეფასებით ისეთ ქვეყანაში სადაც სამართლის უზენაესობა ღირებულია სააკაშვილმა თავისი ქმედებებისთვის სასჯელი უნდა მოიხადოს უსაფუძვლო შიმშილობა მისი განთავისუფლების საფუძველი არ უნდა გახდეს.
იურიდიული განათლება მიიღო თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში 1995–2000 წლებში, აგრეთვე გერმანიაში, დიუსელდორფის უნივერსიტეტში 2002–2006 წლებში, სადაც მიენიჭა სამართლის მაგისტრისა და სამართლის დოქტორის აკადემიური ხარისხი.
იკავებდა ექსპერტულ და მენეჯერულ თანამდებობებს გაეროს განვითარების პროგრამაში, აგრეთვე აკადემიურ თანამდებობებს თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტსა და კავკასიის უნივერსიტეტში, 2000–2001 წლებში შეერთებული შტატების საერთაშორისო განვითარების სააგენტოს საზოგადოებრივი განათლების პროექტის რეგიონული კოორდინატორი.
არის საქართველოს მე-10 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველო“ და საპარლამენტო უმრავლესობის ლიდერი.
პარტია „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველოს“ თავმჯდომარე, საქართველოს და მოწვევის პარლამენტის წევრი, საქართველოს პარლამენტის თავმჯდომარე 2016 წლის 18 ნოემბრიდან 2019 წლის 21 ივნისამდე.
2019 წლის 21 ივნისს პარლამენტის თავმჯდომარის თანამდებობა მას შემდეგ დატოვა, რაც მართლმადიდებელი ქვეყნების საპარლამენტო ასამბლეის სესიის ჩატარებისას, რუსმა დეპუტატმა, სერგეი გავრილოვმა საქართველოს პარლამენტის სხდომათა დარბაზში პარლამენტის თავმჯდომარის სავარძელი დაიკავა.
2018 წლის საპრეზიდენტო არჩევნების კამპანიის მიმდინარეობისას კობახიძემ „ერთიან ნაციონალურ მოძრაობას“ ბრალი დასდო 2008 წლის რუსეთ-საქართველოს ომში „რუსული სცენარის“ განვითარების ხელშეწყობაში.
2023 წლის 3 ოქტომბერს საქართველოს საკონსტიტუციო სასამართლოში პრეზიდენტ სალომე ზურაბიშვილის იმპიჩმენტის საქმეზე კობახიძე „ქართული ოცნების“ 3 დეპუტატთან ერთად იყო საპარლამენტო უმრავლესობის წარმომადგენელი.
სტრატეგიული კომუნიკაციების ფორუმზე სიტყვით გამოსვლილას კობახიძემ ახალი კონსტიტუცია ავტორიტარიზმის დაბრუნების პერსპექტივის აღმომფხვრელად შეაფასა.
კობახიძე ხელმძღვანელობდა „ქართული ოცნების“ საარჩევნო შტაბს 2018 წლის საპრეზიდენტო არჩევნების მეორე ტურის, 2020 წლის საპარლამენტო არჩევნების და 2021 წლის ადგილობრივი თვითმმართველობის ორგანოების არჩევნების დროს.
2023 წლის მარტში საქართველოში „უცხოური გავლენების შესახებ კანონის“ გარშემო გამართული საპროტესტო გამოსვლების დროს განვითარებული მოვლენები კობახიძემ ოპოზიციის მიერ „სახელმწიფო გადატრიალების მცდელობად“ შეაფასა.
2023 წლის 29 იანვარს კობახიძეს ქართულ-ბასკური მეგობრობის გაღრმავებისთვის, დემოკრატიისა და ადამიანის უფლებების დაცვისთვის ბილბაოში საბინო არანას ფონდის უმაღლესი ჯილდო გადაეცა.
2023 წლის 24 ივნისს რუსეთში ვაგნერის ჯგუფის აჯანყებასთან დაკავშირებით ჟურნალისტის დასმულ კითხვაზე პასუხად კობახიძემ ყველას სიმშვიდესკენ მოუწოდა.
კონსოლს ჰქონდა სხვადასხვა აქსესუარების მხარდაჭერა, მათ შორის — სინათლის თოფის და 3 სათვალეების, რომლებიც შეიქმნა სპეციალურად კოდირებული თამაშების სათამაშოდ.
სისტემა აღჭურვილი იყო 80-ის 8 ბიტიანი პროცესორით, 4 მჰც ტაქტური სიხშირით, 8 კბაიტიანი ოპერატიული მეხსიერებით,16 კბაიტი ვიდეო მეხიერებით და 76489-ის ხმის ჩიპით.
ის საერთო გაყიდვებმა დაახლოებით 10-13 მილიონი შეადგინა , მაშინ როდესაც -ის გაყიდვემბა 62 მილიონ ასლს გადააჭარბა, ამის ერთ-ერთი მიზეზი იყო ის, რომ იმ პერიოდში ნინტენდოსა და მესამე მხარის დეველოპერებს შორის არსებობდა შეთანხმება, რის საფუძველზეც მათ არ უნდა გამოეშვათ თამაშები სხვა კონსოლებზე.
ჯოჰორის სასულთნო დაარსდა საუკუნის დასაწყისში, მალაკის უკანასკნელი სულთნის მაჰმუდ შაჰის შვილის ალა ად-დინ რიაიატ-შაჰ -ის მიერ, მას შემდეგ რაც მოახერხა პორტუგალიელი კოლონიზატორებისაგან თავის დაღწევა.
1864-1895 წლებში ხელისუფლებაში მოდის სულთანი აბუ-ბაქარი, რომელსაც შეეძლო გაძღოლოდა ქვეყანას და მიზანმიმართული პოლიტიკა ეწარმოებინა ბრიტანელებთან და სინგაპურთან.
შტატის ადმინისტრაციული ცენტრი, ქალაქი ჯოჰორ-ბარუ იყო უკანასკნელი ქალაქი მალკის ნახევარკუნძულზე, რომელიც მეორე მსოფლიო ომის პერიოდში მალაიის ოპერაციის დროს დაიკავეს იაპონელმა ოკუპანტებმა.
1966 წელს იგი შვიდა თავდაცვის ეროვნულ აკადემიაში , რომელიც წარმატებით დაასრულა 1970 მსახურობდა ინდოეთის სამხედრო-საჰაერო ძალებში, სადაც წარმატებული კარიერა გაიკეთა.