polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ზურაბ პაპასქირი — ქართველი ისტორიკოსი და საზოგადო მოღვაწე, ისტორიის მეცნიერებათა დოქტორი , პროფესორი , სოხუმის სახელმწიფო უნივერსიტეტის პროფესორი , ისტორიის მიმართულების ხელმძღვანელი; აფხაზეთის მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის აკადემიკოსი , ექვთიმე თაყაიშვილის სახელობის საქართველოს საისტორიო საზოგადოების აფხაზეთის ორგანიზაციის თავმჯდომარე.
1894 წლის 30 მარტს დონის ნახიჩევანის დრამატული ხელოვნების მოყვარულთა საზოგადოებამ შეიტანა შუამდგომლობა ქალაქის საკრებულოში „ქალაქში თეატრის შენობისა და კომერციული კლუბის მშენებლობის შესახებ“.
თეატრში სპექტაკლებს დგამდნენ ისეთი ცნობილი რეჟისორები, როგორებიც არიან: არტურ ხაიკინი, იური ერიომინი, ვიაჩესლავ გვოზდკოვი, კირილ სერებრენიკოვი და სხვა.
მას „პიონერის“ მსგავსად, მოჰყვება რუკა, სადაც მითითებულია მზის ადგილი გალაქტიკაში და წყალბადის ატომის გამოსხივების სქემა, რათა მიიღონ მეტრული და დროის ერთეულები.
პირველი ნაწილი შეიცავს მისალმებას 55 ენაზე, მათ შორის უძველეს 7 (შუმერული, აქადური, ხეთური, არამეული, სომხური, ბერძნული, ლათინური), 10 სამხრეთ აზიურ, 4 ჩინურ დიალექტზე, რუსულსა და უკრაინულ ენებზე.
ფრანსუას შემდგომ მათ კიდევ 2 ტყუპი გოგონა შეეძინათ თუმცა ისინი 2 თვისანი დაიღუპნენ და ამიტომაც ითვლება რომ ფრანსუა მათი ნაბოლარა შვილია.
1559 წლის 10 ივლისს ფრანსუას უფროსი დის ქორწილში დაიღუპა ფრანსუას მამა მეფე ანრი , ხოლო მეფე-დედოფლად მისი უფროსი ძმა და შოტლანდიელი რძალი, ფრანსუა და მარიამ სტიუარტი აკურთხეს.
1574 წლის 30 მაისს გარდაიცვალა მისი უფროსი ძმა შარლ , და ტახტზე ავიდა მეორე უფროსი ძმა ანრი რომელიც ამავდროულად ლიტვა-პოლონეთის მეფეც იყო, ხოლო ფრანსუა დაინიშნა საფრანგეთის დოფინად, ვინაიდან მას მეტი ძმა აღარ ჰყავდა და ვინაიდან ანრის შვილი არ ჰყავდა.
ამიტომაც ელისაბედი ფრანსუაზე ამბობდა :“ის არის ადამიანი გული, ვიცი რომ უბრალო ხალხს სურს იხილოს ფრანგი ქმარი ჩემს გვერდით მაგრამ რეალურად ყველამ იცის რომ ასაკით ის ჩემი ძე უფროა ვიდრე ქმარი“.
მაგრამ მოგვიანებით ეკატერინეს თავისმა მრჩეველმა უთხრა რომ ელისაბედის ასაკში მშობიარობის რისკები ძალიან მაღალია და შესაძლოა ამ ქორწინებაში ბავშვი არ გაჩნდესო.
თუმცა ფრანსუას რძალს ანრი -ის ცოლს,საფრანგეთის დედოფალ ლუიზა დე ლორენ-ვემონტს ამ პერიოდში მუცელი მოეშალა, ამიტომ ანრი უმემკვიდრეოდ რჩებოდა და ფრანსუას უფლებები საფრანგეთის ტახტზე იზრდებოდა.
მან ქალაქი ანტვერპი დიდი წინააღმდეგობის მიუხედავად ფრანგული ჯარებით ააოხრა და დაიქვემდებარა ხოლო ზემოდ ხსენებული ქალაქები უბრძოლველად ჩაბარდნენ.
1575 წლის 15 სექტემბრის ღამეს ფრანსუა გაიქცა სასახლიდან, რადგანაც მას არ მოსწონდა მისი გაუცხოებული ძმის ანრის მმართველობა,რომელსაც ძალიან ეტყობოდა პოლონური კვალი, ანრის და ეკატერინეს კი ეშინოდათ ის ამბოხებულ პროტესტანტებს არ შეერთებოდა.
ამერიკული ალტერნატიული როკ-ჯგუფ -ის დისკოგრაფიაში შედის ცხრა სტუდიური, ოთხი საკონცერტო და შვიდი კომპილაციური ალბომი, ერთი ციფრული ალბომების სერია, ხუთი , 42 სინგლი, ოთხი ვიდეო ალბომი, 23 მუსიკალური ვიდეო და სხვადასხვა საუნდტრეკისთვის დაწერილი სიმღერა.
ამგვარად, 1940 წლისათვის ჩამოყალიბდა პიონერთა სასახლის ძირითადი სტრუქტურა: იგი სერთო ჯამში აერთიანებდა 40 წრეს, სტუდიას, ლაორატორიასა და სამხატვრო კოლექტივს.
დიდი სამამულო ომის პერიოდში პიონერთა სასახლის წრეებისა და სექციების მუშაობა შეჩერდა, მაგრამ მხოლოდ გერმანელთა ძალების მიერ ქალაქის ოკუპაციის პერიოდში.
დონის როსტოვის ბავშვთა და ახალგაზრდობის შემოქმედების სასახლე — რუსეთის ერთ-ერთი წამყვანი ბავშვთა საგანმანათლებლო ცენტრი, რომელიც აერთიანებს 11 000 მოსწავლეს და ახალგაზრდას 8-დან 18 წლამდე.
1936 წლის 23 მაისს დონის როსტოვში გაზეთის შესახვევისა და დიდი სადოვაიის ქუჩის გადაკვეთაზე მოხდა პიონერებისა და ოქტომბრელების სასახლის საზეიმო გახსნა.
ამავე პერიოდში ჩამოყალიბდა და ფუნქციონირებას შეუდგა: მუსიკალური სტუდია, სკოლამდელთა ასაკისა და დაწყებითი კლასების მოსწავლეთა კლუბი „ვარსკვლავი“, საერთაშორისო მეგობრობის კლუბი, ქალაქის პიონერთა შტაბი „“-ი, უფროსკლასელ კომკავშირელთა შტაბი „მღელვარე გული“.
1970-1980-იან წლებში სასახლეში გაიხსნა დონის პიონერთა კლუბის „პიონერის ხმის“ ისტორიის მუზეუმი, კლუბი „ნორჩი მედიკოსი“, „ნორჩი მფრინავი“ და „ნორჩი მეზღვაური“, მოეწყო „ცოცხალი კუთხე“, ჩამოყალიბდა სასახლის პიონერთა ფლოტილია.
იმის გამო, რომ იაპონიის კაპიტულაცია მოკავშირეებისათვის უჩვეულო, მოულოდნელი სისწრაფით მოხდა, გამარჯვებული სსრკ და აშშ მოუმზადებელნი აღმოჩნდნენ მომავალი კორეის საკითხის გადაწყვეტისათვის.
ნახევარკუნძულის ჩრდილოეთ ნაწილში, სსრკ-ს ფარული მხარდაჭერით, 1946 წლის თებერვალში ჩამოყალიბდა ჩრდილოეთ კორეის სახალხო კომიტეტი კიმ ირ სენის მეთაურობით.
ორი კორეული სახელმწიფოს ურთიერთობის გამწვავება გამოიწვია სეულის მიერ ყვითელ ზღვაში კორვეტ „ჩხონანის“ დაღუპვაში ჩრდილოეთ კორეის პირდაპირ დადანაშაულებამ.
ამასთან, კიმ ირ სენის სიტყვების შემდეგ, რომ ორივე კორეა ჯერ კიდევ მის სიცოცხლეში გაერთიანდებოდა, არმიის დაფინანსება კიდევ უფრო გაიზარდა.
მეორე მსოფლიო ომის პერიოდში დიდი სამეული შეთანხმდა, რომ საბჭოთა კავშირი, როგორც კი ფაშისტურ გერმანიასთან ომს მორჩებოდა, ჩაერთვებოდა აღმოსავლეთში შეერთებულ შტატებთან ერთად იაპონიის წინააღმდეგ ომში.
ამ მოვლენების შედეგად, კორეის ნახევარკუნძულის ჩრდილოეთი ნაწილი აღმოჩნდა სსრკ-ის შეიარაღებული ძალების კონტროლის ქვეშ, ხოლო სამხრეთი ნაწილი — აშშ-ის კონტროლის ქვეშ.
როგორც ყველა ომისშემდგომ კომუნისტურ სახელმწიფოებში, კსდრ-შიც ხელისუფლებამ აქტიურად დაიწყო ფინანსების მოზიდვა მძიმე მრეწველობაში, სახელმწიფო ინფრასტრუქტურასა და სამხედრო-სამრეწველო კომპლექსებში.
ამ მოვლენის შემდეგ, კორეის შრომის პარტიის ცკ-ის მუდმივმა კომიტეტმა მიიღო დადგენილება — კონტრრევოლუციური ელემენტების წინააღმდეგ ბრძოლა საერთო-სახალხო და საერთო-პარტიულ მოძრაობაში.
1956 წელს, როდესაც კიმ ირ სენი დაბრუნდა უცხოეთიდან, კორეის შრომის პარტიის ცკ-ის პლენუმზე ის მოწინააღმდეგე ”იანანის დაჯგუფების” რამდენიმე წევრმა მწვავედ გააკრიტიკა და პირდაპირ დაადანაშაულა პიროვნების კულტის შექმნაში.
იგი იყო კორეის შრომის პარტიის გენერალური მდივანი, ჩრდილოეთ კორეის თავდაცვის ეროვნული კომიტეტის თავმჯდომარე, მსოფლიოში სიდიდით მეოთხე — ჩრდილოეთ კორეის არმიის უმაღლესი მხედართმთავარი.
სწავლის დასრულების შემდეგ მუშაობდა ლიტერატურულ ჟურნალში „დონი“, 1992 წლიდან ნიკოლოზ კოსენკო მუშაობდა გაზეთ „“-ის ლიტერატურულ თანამშრომლად.
30-იან წლებში კიდევ რამდენიმე შახტი აშენდა, რომლებიც გაერთიანდა „გუკოვნახშირის“ ტრესტის ფარგლებში, რომელიც თავს მხრივ ეკუთვნოდა „როსტოვნხშირს“.
2012 წელს ოთხი შახტი შეიძინა კომპანია „კინგკოულმა“, თუმცა ერთი წლის შემდეგ კომპანიას ფინანსური კრიზისი დაეწყო, დიდი ხნის მანძილზე ვერ უხდიიდა ხელფასს მეშახტეებს .
საუკუნის დასაწყისში 1802 წელს, მიწები, რომელზეც ამჟამად მდებარეობს ქალაქი, ეკუთვნოდა კაზაკ ლეიტენანტს გუკოვს, რომელმაც აქ დააარსა ხუტორი.
მაგრამ ქალაქის დაარსების თარიღად მიიჩნევა 1878 წელი, როდესაც ამ ტერიტორიაზე გაიყვანეს ახალი რკინიგზა, რომელიც აკავშირებდა სადგურ ლიხაიას დონეცკის ქვანახშირის აუზს ცენტრ - დებალცევოსთან.
2007 წლის მარტში ტაძრის სამრეკლოზე დაკიდეს მეტრანახევრიანი ზარი, რომელსაც უწოდეს „თავადი ვლადიმირი“, რომლის საერთო წნაც შეადგენდა 1 270 კილოგრამს.
აზოვის ღვთისმშობლის ხატის ტაძარი — მართლმადიდებლური ტაძარი აზოვში მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს როსტოვისა და ნოვოჩერკასკის ეპარქიას.
მის ამ გადაწყვეტილებაზე გავლენა იქონიეს პოეტებმა დანიელ დოლინსკიმ, ვლადიმერ ფირსოვმა, ალექსანდრე როგაჩევმა, ნიკოლოზ სკრებოვმა, ანატოლი გრიცენკომ, პროზაიკოსმა ალექსეი კორკიშჩენკომ და სხვებმა.
საუკუნის პირველ მეოთხედში -ში გამოქვეყნდა ბევრი მთავარი სამეცნიერო ნამუშევარი — როგორებიცაა სტატიები ნაყოფის ბუზების გენეტიკის , გრავიტაციული ლინზირების და სპირალური გალაქტიკების შესახებ.
დაარსდა 1880 წელს ნიუ-იორკელი ჟურნალისტის ჯონ მაიკლზის მიერ, ჯერ ტომას ალვა ედისონის, ხოლო მოგვიანებით ალექსანდერ გრეიამ ბელის ფინანსური დახმარებით.
ნეპტუნიუმის ერთ-ერთი პირველი აღმომჩენი, ფიზიკოსი ფილიპ ჰოგ აბელსონი , იყო ჟურნალის რედაქტორი 1962 წლიდან 1984 წლის ჩათვლით.
2009 წელს შევიდა უკანასკნელი 100 წლის განმავლობაში ბიოლოგიის და მედიცინის მიხედვით 100 ყველაზე უფრო გავლენიანი ჟურნალების სიაში და გავიდა მესამე ადგილზე, ხოლო დარგში „მოლეკულური და უჯრედული ბიოლოგია, ბიოტექნოლოგია და დისწიპლინათაშორისი ჟურნალები“ — პირველ ადგილზე.
ვინაიდან ბერძნების უდიდესმა ნაწილმა არ იცოდა რუსული ენა, მათი თხოვნით კონსტანტინოპოლიდან ქალაქში გაიგზავნა ბერძენი სასულიერო მოღვაწე, რომელსაც ნება დართეს ღვთისმსახურება ბერძნულ ენაზე აღევლინა ტაგანროგის მიქაელ მთავარანგელოზის ეკლესიაში.
ტაგანროგში მთავარეპისკოპოს ევგენის ვიზიტის დროს ბერძნების თხოვნით მან ახალ წინამძღვრად დანიშნა ეპიფანე და ურჩია აეშენებინათ საკუთარი ეკლესია.
ბერძნულმა თემმა შეისმინა რჩევა და 1780 წელს ითხოვეს ახალი ეკლესიის მშენებლობა, რომელიც იქნებოდა მოციქულთასწორ კონსტანტინესა და დედამისის, მოციქულთასწორი ელენეს სახელზე აგებული.
25 წელი მსახურობდა ეკლესიაში მღვდელი გიორგი ნიკოლოზის ძე ლაფაკი, ამ პერიოდში იგი ასწავლიდა ვლადიმირის მესამე და მეოთხე სასწავლებელში, პეტროვის ქალთა სასწავლებელში და ასევე ბერძნული ეკლესიის საეკლესიო-სამრევლო სკოლაში.
რუსულად ქადაგება განსაკუთრებით გამოსადეგი გახდა მას შემდეგ რაც საუკუნის 30-იან წლებში დახურეს რუსული ეკლესიები და ბერძნულ ეკლესიაში რუსი მრევლის რიცხვმა იმატა.
ამ ხანაში მეცნიერებათა აკადემიის ეგიდით მოხდა ფილოსოფიის ინსტიტუტიალიზაცია, დაიწყო დასავლური ფილოსოფოსების ნამუშევრების თარგმნა აზერბაიჯანულ ენაზე, დაიწყო აზერბაიჯანული აზრებისა და იდეების სისტემატიზირება და შესწავლა.
აზერბაიჯანული ფილოსოფიის ისტორიკოსებმა მიაღწიეს მნიშვნელოვან შედეგებს აზერბაიჯანელი ხალხის საზოგადოებრივ-პოლიტიკური იდეების ისტორიის შესწავლაში.
აზერბაიჯანის რუსეთის შემადგენლობაში შესვლის შემდეგ ჩამოყალიბდა განმათნებლობის იდეოლოგია, რომელიც მიმართული იყო დასავლეთისაკენ (მირზა ფათალი ახუნდოვი, ჯალილ მამედყულიზადე, შაჰვალად ჯაფაროვი).
მოთხრობის ადოლფ მარქსის მიერ 1899—1901 წლებში გამოცემულ თხზულებათა კრებულის მეორე ტომში შესვლამდე, ჩეხოვმა ტექსტში გარკვეული ცვლილებები შეიტანა.
მეცნიერებისა და გეოლოგების მიერ ჩატარებული კვლევების თანახმად, იანარდაგის მთაზე აღებული ოთხი ნიმუშის ანალიზმა აჩვენა, რომ მაქსიმალური ნაკადის ფართობი განლაგებული იყო ქანებს შორის წარმოქმნილი ნაპრალის ზედა ნაწილში, სადაც შიდა წვა წარმოიქმნება და რომლიდანაც ალი გამოდის.
დადგინდა, რომ დეგაზიფიკაციის ფართობი უფრო მეტია, ვიდრე სივრცე, რომელშიც იგი იქმნება, და არსებობს ალბათობა, რომ მიკროსეპარაცია გავრცელებულია ბზარის მთელს გაყოლებაზე.
მეტრიანი ალი, დაახლოებით ათი მეტრის სიგანისა გამოდის იანადაღის მთიდან — კირის ბორცვიდან, რომელიც განლაგებულია ბაქოს მახლობლად კასპიის ზღვაზე აფშერონის ნახევარკუნძულზე.
დღეს მსოფლიოში არსებობს მხოლოდ მცირე რაოდენობის ასეთი სახის ბუნებრივი აირის დაწვის საბადო, რომელთა უმრავლესობაც ძირითადად აზერბაიჯანშია განლაგებული.
იანარდაგი აზერბაიჯანის გეოლოგიური სამსახურის მიერ აღწერილია, როგორც «გორაზე 15 მეტრის მანძილზე გაღვივებული ინტენსიური ცეცხლი, რომლის სიმაღლე 2-4 მეტრს აღწევს».
2007 წლიდან აზერბაიჯანის რესპუბლიკის პრეზიდენტის განკარგულებით იანარდაგის ტერიტორია, რომელიც 64,55 ჰექტარს მოიცავს, სახელმწიფო ისტოირულ-კულტურულ და ბუნებრივ ნაკრძალად გამოცხადდა.
ვოლფრანგ რიჰმთან, ივან ფიდელესა და თეო ბრენმიულერთან კომპოზიტორობას, დენიელ ტერუჯისა და ფრანსუა დონატოსთან ელექტრონულ მუსიკას სწავლობდა.
საშუალო განათლების მიღების დროს, სტამბოლში მიმარ სინანის უნივერსიტეტის სახელმწიფო კონსერვატორიის კომპოზიციის დეპარტამენტში, ჯენგიზ თანჩთან ერთად პირველი კომპოზიციების შედგენა დაიწყო.
ზინეფის ნაწამოებები თურქეთისა და ევროპის წამყვან რადიოებსა და ტელევიზიებში გახმოვანდა, როგორიცაა 2 , , 3– 2, - , 2, , 2 და 1 , ხოლო გახმოვანებული ნაწარმოებები იყო: , , , , , , , , სენფონიურო ორკესტრი და სენფონიურო ორკესტრი.
1985 წელს თეატრს სათავეში ჩაუდგა ალექსანდრე ტროფიმეს ძე სუტიაგინის აღსაზრდელი, თეატრის მსახიობი, ახალგაზრდა რეჟისორი სვეტლანა სოპოვა.
1997 წელს ნოვოშახტინსკის ადმინისტრაციამ თეატრს გადასცა ყოფილი კონოთეატრის „შახტიორის“ დანგრეული და დატბორილი შენობა, მაყურებელთა 300 კაციანი დარბაზით.
2007 წელს თეატრის ხელმძღვანელის სვეტლანა სოპოვას ინიციატივით და როსტოვის ოლქის გუბერნატორის ვლადიმერ ჩუბის, როსტოვის ოლქის კულტურის მინისტრის სვეტლანა ვასილევასა და როსტოვის თეატრის მოღვაწეთა კავშირის თავჯდომარის, სახალხო არსტისტ მიხეილ ილიას ძე ბუშნოვის მხარდაჭერით ნოვოშახტინსკის მუნიციპალური დრამატული თეატრი შეიყვანეს საოლქო ბიუჯეტის მიერ დაფინანსებულ ცხრა თეატრს შორის.
2005-2006 წლებში როსტოვის ოლქის კულტურის მინისტრისა და როსტოვის ოლქის გუბერნატორის ინიციატივით საოლქო ბიუჯეტიდან გამოიყო 10 მლნ რუბლი თეატრის კაპიტალური რემონტისათვის.
საბჭომ აღნიშნა, რომ კონფლიქტის ზონაში არსებული ვითარება დაძაბული და არასტაბილური იყო, ხოლო საქართველოსა და აფხაზეთს შორის მოლაპარაკებები ჩიხში შევიდა.
რეზოლუციაში აღინიშნა, რომ მხარეებმა უნდა პატივი სცენ ადამიანის უფლებებს და უშიშროების საბჭომ მხარი დაუჭირეს გენერალური მდივნის, კოფი ანანის ძალისხმევას, რომელიც გულისხმობს სიტუაციის გაუმჯობესების გზებს ძიებას.
იმავდროულად, ლტოლვილთა მდგომარეობა კვლავ შემაშფოთებელი რჩება და უშიშროების საბჭომ კიდევ ერთხელ დაადასტურა, რომ კონფლიქტის შედეგად გამოწვეული დემოგრაფიული ცვლილებები მიუღებელია.
საბჭომ დაგმო შეიარაღებული დაჯგუფებების ქმედებები, მათ შორის ტეროტორიების დანაღმიანება, რომლებიც ხელს უშლიდნენ ჰუმანიტარული ორგანიზაციების მუშაობას და გადაავადა გალის რაიონში სიტუაციის ნორმალიზაცია.
მხარეებმა 1998 წლის ოქტომბერში, ათენში შეხვედრა გამართეს, მაგრამ ვერ შეძლეს ნდობის, უსაფრთხოების, ლტოლვილების დაბრუნებისა და ეკონომიკური რეკონსტრუქციის შესახებ გადაწყვეტილების მიღება.
საქართველოს შესახებ გაეროს ყველა რეზოლუციის დამტკიცების შემდეგ, კერძოდ 1187 რეზოლუციის, საბჭომ გადაავადა საქართველოში გაეროს დამკვირვებელთა მისიის მანდატი 1999 წლის 31 ივლისამდე და განაცხადა მანდატის გადახედვის შესახებ.
რეზოლუცია 1716-მა, კვლავ მოუწოდა საქართველოს განიხილოს „ლეგიტიმური“ აფხაზური შეშფოთების პრობლემები, ხოლო აფხაზეთს მოუწოდეს ლტოლვილთა და იძულებით გადაადგილებულ პირთა დაბრუნების, განსაკუთრებით კი გალის რაიონში დაბრუნების საკითხი.
ამავდროულად, საბჭომ დადებითად შეაფასა საქართველოსა და აფხაზეთის იდეების შემოთავაზებას, როგორც კონფლიქტის დარეგულირების საკითხთან დაკავშირებით დიალოგის საფუძველს და ზედმიწევნით მოითხოვა ორივე მხარეს, რომ გამართონ მაღალი დონის შეხვედრა.
საბჭომ, ორივე მხარესთან მიმართებით, შეშფოთება გამოთქვა 2006 წლის ივლისში კოდორის ხეობაში ცეცხლის შეწყვეტისა და ძალების დაშორიშორების შესახებ შეთანხმების და საქართველოს მიერ ჩატარებული ოპერაციების შედეგად გამოწვეული დარღვევების გამო.
ამ კონტექსტში, კმაყოფილება გამოთქვა -ის ერთობლივი პატრულისა და დსთ-ს სამშვიდობო ძალების მიერ, კოდორის ხეობაში რეგულარულად ჩატარებული მონიტორინგის გამო.
საბჭომ მწუხარება გამოთქვა ქართულ-აფხაზური კონფლიქტის დარეგულირების გზაზე პროგრესის არარსებობის გამო და აღიარა, რომ ქართული მხარის მიერ კოდორის ხეობაში ჩატარებული ოპერაციების გამო, გაჩნდა ახალი დაძაბულობა კერა.
საქართველოს შესახებ გაეროს ყველა რეზოლუციის დამტკიცების შემდეგ, კერძოდ 1666 , საბჭომ საქართველოში გაეროს დამკვირვებელთა მისიის მანდატი 2007 წლის 15 აპრილამდე გადაავადა.
გენერალურ მდივანს დაევალა შეესწავლა ნდობის გაუმჯობესების, მოსახლეობის კეთილდღეობასა და უსაფრთხოებას უზრუნველყობის გზები, გალისა და ზუგდიდის მუნიციპალიტეტებში.
რუსეთის მიერ შემუშავებულ რეზოლუციაში, თავდაპირველად დაგმობილი იყო კოდორის ხეობაში ქართული ოპერაციები, თუმცა მოგვიანებით შეიცვალა შეშფოთების გამოხატვით.
ცნობილი მწერალი და ლიტერატურათმცოდნე, სსრკ-ის სახელმწიფო პრემიისა და სტალინური პრემიის ლაურეატი ვიტალი ზაკრუტკინი სამი ათწლეულის მანძილზე ცხოვრობდა და მოღვაწეობდა დონის მიწაზე.
ესპანეთის დედოფლების სიაში წარმოდგენილია იმ ქალთა სია, რომლებიც იყვნენ ესპანეთის მეფეთა მეუღლეები და შესაბამისად ჰქონდათ ესპანეთის დედოფლის ტიტული.
1868 წლის ესპანეთის რევოლუციის შემდეგ გადადგა იზაბელა , ჩამოყალიბდა პროვინციული მმართველობა და რეგენტობით მეთაურობდა ფრანცისკო სერანო ი დომინგუესი 1868 წლის 8 ოქტომბრიდან 1871 წლის 2 იანვარმდე, მანამ სანამ ახალი მონარქი მოიძებნა.
მიუხედავად თავდაპირველი პოპულარობისა, კონსოლის თამაშების ბიბლიოთეკა არც თუ ისე მდიდარი აღმოჩნდა, მთლიანობაში შემუშავდა 26 კარტრიჯული თამაში, ამათგან 21 გამოცემული იქნა -ის მიერ.
კონსოლის დიზაინერმა ჯერი ლოუსონმა მასში განათავსა 8-ის ცენტრალური პროცესორი 1.79 მეგაჰერცი ტაქტური სიხშირით, შექმნილი რობერტ ნოისის მიერ.
სისტემა გამოიყენებდა 2 კილობაიტ ოპერატიულ მეხსიერებას, მაქსიმალური გაფართოება შეადგენდა 12864 პიქსელს და შეეძლო 8 ფერის გამოტანა ეკრანზე, ხოლო ხმა გამოდიო არა ტელევიზორიდან, არამედ კონსოლში ჩაშენებული დინამიკიდან.
საუკუნეში ჩინური ენის ინტონაციური ბუნების განვითარებასთან ერთად მუსიკაში გამოიკვეთა 5 მნიშვნელოვანი ბგერა, რომლის საფუძველზეც შეიქმნა პენტატონური ბგერათრიგი.
საუკუნეებში კულტურის საერთო აღმავლობასთან ერთად მკვეთრად ამაღლდა მუსიკალური განათლების დონეც (714 წელს გაიხსნა 5 სპეციალური სამუსიკო სასწავლებელი დაწესებულება), შეიქმნა პირველი საკარო პროფესიული აქტიორული ჯგუფები, მათ შორის „მსხლის ბაღი“ , რომელიც მრავალ მუსიკოსს აერთიანებდა.
მწერლის ერთ-ერთი ყველაზე საჭირბოტო და ცნობილი ნაწარმოებია „ხუთსართულიანი შენობის მეექვსე სართული“ — მოგვითხრობს განქორწინებული ქალბატონისა და „წესიერი ოჯახის“ შვილის ყმაწვილის ურთიერთობებზე.
2014 წლის 19 თებერვალს არჩეულ იქნა თურქულენოვანი სახელმწიფოების მწერალთა კავშირის პირველ თავმჯდომარედ, რომელიც შეიქმნა თურქულენოვანი სამყაროს ლიტერატორული ჟურნალების რედაქტორების კონგრესის შედეგებიდან გამომდინარე ქალაქ ესქიშეჰირში .
ანარ რზაევი თავის ნაწარმოებებში ცდილობს გახსნას თანამედროვე ადამიანის სახე, აჩვენოს მკითხველს, თუ რა სახის სირთულეების გადალახვა უწევს მას, როგორ იჩენს გავლენას ტრადიციული გაგება და მენტალიტეტი ადამიანის ცხოვრებაზე.
იმპერიებს შორის 1873 წელს დადებულმა ხელშეკრულებამ ჩრდილოეთით გაყო ისტორიული ვახანის რეგიონი და რუსეთ-ავღანეთის საზღვრად მდინარეები პამირი და ფანჯი გამოაცხადა, ხოლო სამხრეთით 1893 წელს დადებული დურანდის ხაზის შეთანხმებით დადგინდა საზღვარი ბრიტანეთის ინდოეთსა და ავღანეთს შორის.
1906 წლის მაისში ფერეფანი გამოიკვლია აურიელ სტეინმა და აღწერა, რომ ყოვლეწლიურად ამ დერეფნის გავლით ჩინეთში 100 ოქროთი დატვირთული პონი გადადიოდა.
იაკობ ტოუსენის მოსაზრებით, დერეფანი ნარკოტიკების ჩინეთში შესატანად გამოიყენება, თუმცა გზის მდგომარეობის გათვალისწინებით მთიანი ბადახშანის ავტონომიური ოლქიდან ან პაკისტანიდან შეტანილ რაოდენობასთან შედარებით უმნიშვნელო იქნება.
“ - მაცხოვარი პასუხობს, რომ ორი უმთავრესი მცნება უნდა დავიცვათ: შეიყვარე ღმერთი ყოვლითა გულითა, ყოვლითა სულითა და ყოვლითა გონებითა შენითა და შეიყვარე მოყვასი შენი, ვითარცა თავი თვისი.
დაანებე ამა სოფლის საზრუნავს თავი, მას სხვები მიხედავენ; სახნავი, რაც იქ იყო, დატოვე; აქ ახალი სახნავი გელოდება, რათა წაადგე შენს ერს და სათნო ეყო ღმერთს.
თეთრი პერანგი ნიშნავს იმას, რომ აღსაკვეცი ღვთის წინაშე შიშველია, ახალდაბადებული, ხოლო იატაკზე დაწვენა და წამოდგომა - გარდაცვალებას და მკვდრეთით აღდგომას.
მონაზვნობა არ არის შვიდ საიდუმლოთაგანი, მაგრამ წმინდა მამები მას „საიდუმლოთა საიდუმლოს“ უწოდებენ, იმიტომ, რომ აქ ადამიანი ხელახლა იბადება სულიერად.
ისევე როგორც მიმრქმელმა უნდა ასწავლოს თავის მონათლულს ქრისტიანულად ცხოვრება, ასევე ხელისმომკიდე ახალაღკვეცილ მონაზონს უნდა დეხმაროს პირველი ნაბიჯების გადადგმაში.
თუ მაკრატელს აღარ დააბრუნებს, ეს ნიშნავს, რომ მან უარი თქვა მონაზვნობაზე და მას შეუძლია, უკან, ერში დაბრუნდეს, მაგრამ თუ სამივეჯერ დააბრუნა, ის მონასტერში რჩება და ამ მაკრატლით თმას კვეცენ, რაც იმის მაუწყებელია, რომ მაცხოვარმა იგი დანიშნა, თავისი ბეჭედი დაადო.
ამ ლოცვებით აღმკვეცელი აღსაკვეცს შეახსენებს: ძალას არავინ გატანს, ეს გზა შენი ნებით აირჩიე და თუ აირჩიე, მაშინ კეთილი ინებე და კეთილად ემსახურე შენს საქმესო.
სამოციქულოს საკითხავში კი ნათქვამია, რომ აქ ბრძოლა მიმდინარეობს არა ხილულ, არამედ უხილავ მტერთან, რომელიც, ადამიდან მოყოლებული, ებრძვის ადამიანს.
მოძღვარმა უკეთ იცის ამ ადამიანის სულიერი მდგომარეობა, იცის, მოწოდებულია თუ არა იგი მონაზვნური ცხოვრებისთვის. შემდეგ კი მონასტრის წინამძღვარზეა დამოკიდებული, მიიღებს თუ არა მას.
როდესაც წინამძღვარი გადაწყვეტს, რომ მისი მონასტერში დარჩენა შეიძლება, შეატყობინებენ მის სულიერ მოძღვარს, რომელიც ერში ჰყავდა და ეს ადამიანი მონასტრის წინამძღვრის მორჩილებაში გადადის.
როდესაც წინამძღვარი ჩათვლის, რომ მისი აღკვეცა უკვე შეიძლება, გაუწევს რეკომენდაციას ეპარქიის მღვდელმთავრის წინაშე, მისი ლოცვა-კურთხევით კი უკვე კათოლიკოს-პატრიარქს წარედგინება.
როდესაც ადამიანი მონაზვნად აღიკვეცება, იგი ღვთის წინაშე დებს სამი სახის აღთქმას: პირველია მორჩილება ანუ მონასტრიდან გაუსვლელობა, მეორე - ქალწულება, უქორწინებლობა, მესამე - უპოვარება.
ჰქმენ სიმდაბლე. უვნებელ იქმენ სოფლისა ამის ჩვეულებისგან, მღვიძარებასა შინა - ნუ მცონარ, საცთურთა შინა - ნუ სულმოკლე, მარხვასა შინა - ნუ უსასო.“ საბოლოოდ კი ყოველივე ეს სამ აღთქმაში იყრის თავს.
აქედან წარმოდგება წმინდა ანტონი მარტომყოფელისა და წმინდა დავით გარეჯელის ზედწოდებანი - „გარესჯა“ სოფლიდან გასვლას, სოფლის გარეთ ყოფნას ნიშნავს.
ეს იმას ნიშნავს, რომ აღსაკვეცის ერთადერთი და უკანასკნელი სურვილი მონაზვნობაა, ხოლო ამიერიდან იგი ყველაფერს გააკეთებს ღვთის ძალითა და ნებით, რადგან ადამიანი მხოლოდ საკუთარი ძალით უძლურია.
აღსაკვეცს ეუბნებიან შემდეგ სიტყვებს: „შვილო, უკეთუ ერქვანსა ხელი დასდევ და იწყე სლვად გზასა მას, რომელსა მიჰყავს მისლვად სასუფეველსა ღვთისასა, ნურღარამცა უკუღმართ ჰხედავ. და აწ, შვილო, ნურვინ გიყვარან, ნურცა ვის პატივსცემ უფროის ღვთისა.“
ადამიანი, რომელიც ერს განსაცდელის გამო ტოვებს, სასოწარკვეთილია, ხოლო სასოწარკვეთილს მონასტერში შეიძლება კიდევ უფრო მეტად წარეკვეთოს სასო და ტრაგიკულადაც კი დაამთავროს სიცოცხლე.
დიდ სამამულო ომში აღუპული მემომრებისადმი მიძღვნილი მემორიალის დადგმის ინიციატივა ეკუთვნის ადგილობრივი 5 საშუალო სკოლის მოსწავლეებსა და მასწავლებლებს.
მას მარცხენა ხელი უდევს შვილიშვილის მხარზე, მარჯვენა ხელი კი უდევს რძლის მხარზე, მათ ყველაზე საყვარელი ადამიანი: შვილი, ქმარი და მამა გაუშვეს ომში.
პაკისტანმა გამოაცხადა, რომ მაჰარაჯას არ ჰქონდა უფლება გამოეძახებინა ინდოეთის არმია, რადგან ის არ იყო მემკვიდრე მმართველი, არამედ ბრიტანელების მიერ დანიშნული.
პაკისტანმა გადაწყვიტა საპასუხო ზომების მიღება, მაგრამ პაკისტანის ქვეითი ჯარების შტაბის უფროსმა გენერალმა სერ დუგლას გრეისმა უარი თქვა ქაშმირში ჯარების გაგზავნაზე, უარი თქვა პაკისტანის გენერალ-გუბერნატორის მუჰამედ ალი ჯინას ბრძანების შესრულებაზე.
გრეისმა დაუმორჩილებლობის ფაქტი გაამაართლა იმით, რომ ქაშმირში მდებარე ინდოეთის ძალებმა თავის დროზე ფიცი დადეს ბრიტანეთის მეფის ჯორჯ -ის ერთგულებაზე და არ შეეძლო კონფლიქტი ინდოეთის ძალებთან.
ბრიტანეთის სიუზერენიტეტის დასრულებამ ინდოეთის სამტავროებს უფლება დაუტოვა თავად აერჩიათ შერთებოდნენ ინდუისტურ ინდოეთს ან ჩამოყალიბებულ მუსულმანურ პაკისტანს, ან საერთოდ გამოეცხადებინათ დამოუკიდებლობა.
ჯერ კიდევ ბრიტანეთის ჯარების გასვლამდე ჯამუსა და ქაშმირის სამთავროები პაკისტანისა და ინდოეთის გავლენით იძულებული გახდნენ დათანხმებოდნენ ორიდან ერთ სახელმწფოსთან გაერთიანებას.
მტკივნეული გადაწყვეტილების (ადმინისტრაციული ზედაფენა იყო ინდუისტური, მოსახლეობის უმრავლესობა ისლამის მიმდევარი) ნაცვლად ქაშმირის მაჰარაჯამ ჰარი-სინგჰმა გადაწყვიტა დამოუკიდებლობის გამოცხადება.
თავდაპირველი შეჭრის მიზანი იყო პაკისტანის ჯარის მიერ კონტროლის დამყარება ქაშმირის ხეობაზე, სახელმწფოს საზაფხულო დედაქალაქ სრინაგარის ჩათვლით .
მაგრამ იმის ნაცვლად, რომ სრინაგარისკენ გადაადგილებულიყვნენ პაკისტანის ძალები დარჩნენ სასაზღვრო რეგიონის დაპყრობილ ქალაქებში და დაიწყეს მათი ძარცვა.
ოსტ-ინდოეთის კომპანიამ ვერ შეძლო სწრაფად გადაეხადა სიქებისთვის აღნიშნული თანხა ამიტომ სიქების მთავარმა გულაბ-სიგჰმა დაიკავა ქაშმირი.
შტატში სჭარბობდა მუსულმანური მოსახლეობა, რის გამოც იგი პაკისტანის შემადგენლობაში უნდა ყოფილიყო, თუმცა მმართველმა ზედაფენამ, რომელიც შედგებოდა ინდუსებისა და მაჰარაჯებისაგან, მიიღო გადაწყვეტილება ინდოეთთან შეერთების შესახებ.
ინდოეთის ძალებმა შეწყვიტეს მუსულმანთა ძალების დევნა ურისა და ბარამულის მიმართულებით და გამოყვეს ძალები ქაშმირის ჯარებისაგან პუნჩის გათავისუფლებისათვის.
ინდოეთის ძალების მეორე ნაწილი გაემართა კოტლისაკენ და დაიკავა ქალაქი, თუმცა მალე იძლებული გახდა დაეტოვებინა იგი, რადგან არ ჰქონდა მისი შენარჩუნების შესაძლებლობა.
ქაშმირის ხეობაში ინდოელებმა დაიბრუნეს ტიტვალი, მაგრამ გილგიტის ლაშქარმა მნიშვნელოვანი პროგრესი განიცადა ჰიმალაის მთისწინეთში, სადაც ალყა შემოარტყეს ლეხს, დაიპყრეს კარგილი და დაამარცხა ინდოეთის ძალები სკარდუსთან.
ქაშმირის არმიამ შეძლო ქალაქ სკარდუს დაცვა გილგიტის ლაშქრისაგან, მაგრამ აგვისტოში ჩიტრალის ჯარმა მატა-ულ-მულკის სარდლობით ალყა შემოარტყა სკარდუს და არტილერიის დახმარებით დაიპყრო იგი.
კონფლიქტში ინდოეთის ჩართვის შემდეგ მათი ძალები და ტექნიკა გადაადგილდა სრინაგარის რაიონში და ალყის შემდეგ დაამარცხა მუსულმანური ლაშქარი ქალაქის გარეუბანში.
2013 წელს ჩოვგანი, აზერბაიჯანში, ტრადიციული ჯირითობა ყარაბაღის ცხენებით, შეტანილ იქნა იუნესკოს არამატერიალურ კულტურულ მემკვიდრეობის ნუსხაში, რომელსაც ესაჭიროება სასწრაფო დაცვა.
1979 წელს ჯაბარ ჯაბარლის სახელობის აზერბაიჯანული კინოსტუდიის მიერ გადაღებული იქნა მოკლემეტრაჟიანი დოკუმენტური ფილმი „ჩოვგანის თამაში“ , რომელშიც გადმოცემულია იქნაჩოვგანის თამაშის წესები და ისტორია.
2013 წლის სექტემბერში ბაქოში ჩატარდა მსოფლიო თასის გათამაშება პოლოში, რომლის მსვლელობის დროსაც ჩატარდა აჩვენებელი მატჩი სხვადასხვა გუნდის შერეული ნაკრებისა და აზერბაიჯანულ გუნდებს შორის.
ამის შემდეგ კვართის ეკლესიას გარდა მთავარი საკურთხევლისა, რომელიც ნაკურთხი იყო ღვთისმშობლის კვართის სახელზე, ჰქონდა ორი საკურთხეველი: ჩრდილოეთისა - მოციქულთასწორი კონსტანტინესა და დედამისის, მოციქულთასწორის ელენეს სახელზე და სამხრეთისა - მიტროფანე ვორონეჟელის სახელზე.
ციხიდან გათავისუფლების შემდეგ მან მასწავლებლობა მიატოვა და თვითგანათლებით დაკავდა, ნოვოჩერკასკში სწავლობდა ორწლიან კურსებზე, აიღო ატესტატი და საეკლესიო-საგანმანათლებლო და ლიტერატურული საქმიანობით დაკავდა.
1995 წლის ნოემბერში საქართველოში საპრეზიდენტო არჩევნები ჩატარდა და საბჭო იმედოვნებდა, რომ ისინი ხელს შეუწყობენ აფხაზეთში კონფლიქტის შესახებ შეთანხმებას.