polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
მეცნიერების უმეტესობას სჯერა, რომ ამ დათბობის მიზეზია სათბური გაზების, კონკრეტულად კი 2-ის კონცენტრაციის ზრდა ატმოსფეროში რაც ადამიანის ჩარევით, ინდუსტრიალიზაციის შედეგად მოხდა.
დაახლოებით მილიონი წლის წინ, მას შემდეგ რაც თანამედროვე ადამიანის წინაპარმა ცეცხლის დანთება ისწავლა, შეშა წარმოადგენდა თერმული ენერგიის მიღების ერთადერთ წყაროს მსოფლიოში, ვიდრე ინდუსტრიული რევოლუციის პერიოდში, მე-18 საუკუნის მეორე ნახევრიდან, წინა პლანზე წიაღისეული საწვავის მოხმარებამ წამოიწია და ბიომასა, როგორც ენერგიის წყარო, ნაკლებად პრიორიტეტული გახდა.
ძირითადი კითხვა შემდეგ ეთიკურ საკითხს მოიცავს - რამდენად გამართლებულია ენერგეტიკული მიზნებით გამოსაყენებელი მცენარეების დარგვა და ამისთვის მიწის გამოყენება მაშინ, როცა სხვადასხვა ქვეყანაში საკვების დეფიციტია და ხალხი შიმშილობს?
თუკი ხალხს სჯერა, რომ ტრანსპორტის საწვავად გამოყენებული ბიოდიზელი ხალხის შიმშილის ხარჯზე არის მიღებული, მაშინ ყოველგვარ ტექნოლოგიურ განვითარებას და თანამედროვე ბიოსაწვავს ეთიკური და მორალური არგუმენტი უპირისპირდება.
დღეს, თანამედროვე ტექნოლოგიური განვითარების კვალდაკვალ, ტრადიციული ბიოსაწვავის ადგილს თანამედროვე ბიოსაწვავი იკავებს, ხის პირდაპირი წვის ნაცვლად, აქცენტი კეთდება სოფლის მეურნეობის, ხე-ტყის გადამამუშავებელი საამქროების, ტყის მოვლითი ჭრებით მიღებული ნარჩენების გადამუშავებაზე და პელეტების, ბრიკეტებისა თუ ნაფოტების სახით გამოყენებაზე, რომელიც ეფექტურ ღუმელებში იწვის და მეტი თბოუნარიანობით გამოირჩევა, ვიდრე ჩვეულებრივი შეშა.
თანამედროვე მყარი ბიოსაწვავის უპირატესობას წარმოადგენს ის ფაქტიც, რომ მისი ტრანსპორტირება და შენახვა არის ადვილი, წარმოების პროცესში კი ქმნის დამატებით სამუშაო ადგილებს და საკუთარი წვლილი შეაქვს ეკონომიკის განვითარებაში.
ამ პირობებში, განახლებადი ენერგიის წყაროები: მზის, ქარის, ბიომასის, წყლის, გეოთერმული ენერგია განსაკუთრებით აქტუალური ხდება, რადგან მიჩნეულია, რომ მათგან ენერგიის წარმოება გარემოსათვის ზიანის მიყენების გარეშე არის შესაძლებელი და, შესაბამისად, სუფთა ენერგიის წყაროებია.
ბიოსაწვავისთვის დამახასიათებელია ნახშირორჟანგის მოკლე ციკლი და არ ახდენს ატმოსფეროში ზედმეტი 2 ის გაფრქვევას, არა აქვს დამატებითი სათბური გაზის ეფექტი.
ბიოგაზი შედგება, ძირითადად, მეთანისა და ნახშირორჟანგისაგან, რომელიც წარმოიქმნება საკვების ნარჩენებისგან ან ცხოველების ექსკრემენტებისაგან ანაერობული გადამუშავების შედეგად.
საკურთხევლის გვერდებზე სამკვეთლო და სადიაკვნეა, რომლებსაც აღმოსავლეთით თითო სწორკუთხა სარკმელი აქვთ, ხოლო დასავლეთით - ვიწრო სწორკუთხა შესასვლელი.
დარბაზის ჩრდილოეთ კედელში, საკურთხევლის სარკმლის ანალოგიური, სამი სარკმელია, სამხრეთისაში - ორი, დასავლეთისაში -ერთი ვიწრო და დაბალი თაღოვანი სარკმელი.
დასავლეთ ფრონტონზე დაშენებულია ოთხ რვაწახნაგა სვეტზე დაყრდნობილი და ოთხივე მხარეს ნახევარწრიული თაღებით გახსნილი აგურის სწორკუთხა სამრეკლო.
საბოლოოდ არენა მზად 1970 წლის ნოემბერში იყო და ოფიციალურად გახსნა 29 ნოემბრისთვის დაიგეგმა, გახსნას ლეონიდ ბრეჟნევი უნდა დასწრებოდა თუმცა ძლიერი თოვლის გამო ცერემონიალი გადაიდო.
1973 წელს ერევნის „არარატმა“ საბჭოთა თასის მოგების შემდეგ, ევროპის თასზე თამაში უფლება მოიპოვა და მეოთხედფინალში მიუნხენის „ბაიერნს“ შეხვდა, პირველი შეხვედრა გერმანიაში მომავალი ჩემპიონების გამარჯვებით 2-0 დასრულდა, ერევანში კი 70 000 მაყურებლის წინაშე „არარატმა“ 1-0 იმარჯვა.
პირველი იდეა მდინარე რაზდანის ნაპირზე სტადიონის აშენებისა ეკუთვნის საბჭოთა კავშირის მინისტრთა საბჭოს თავჯდომარის პირველ მოადგილე ანასტას მიკოიანს.
1950-იან წლებში მისი სტუმრობისას ერევანში მან შენიშნა შესაფერისი ადგილი რაზდანის ხეობაში სტადიონის ასაშენებლად, რომელიც 30 000-მდე ადამიანს დაიტევდა, თუმცა ამ იდეის რეალიზება მან ვერ მოახერხა.
სომხეთის ფეხბურთის ფედერაციის პრეზიდენტის თქმით ახლო მომავალში დაგეგმილი განახლების შემდგომ, რომლის ფარგლებშიც 6 მილიონი ევრო დაიხარჯება ინფრასტრუქტურის, საფარის, სარბენი ბილიკის და გადახურვის გაუნჯობესებაზე, სტადიონს შეეძლება უმასპინძლოს -ს საკლუბო ჩემპიონატის ფინალებს.
დამოუკიდებლობის მოპოვების შემდეგ რაზდანის სტადიონი სომხეთის ნაკრების საშინაო თამაშებს მასპინძლობდა 1999 წლამდე, სანამ ერევნის რესპუბლიკური სტადიონი გახდებოდა საშინაო არენა.
პირველ ოფიციალ საფეხბურთო მატჩს რაზდანის სტადიონმა 1971 წლის 19 მაისს უმასპინძლა, რომელშიც მონაწილეობა ერევნის „არარატმა“ და ალმათის „კაირათმა“ მიიღეს.
იდეა სქესობრივ გადარჩევასთან დაკავშირებით გვხვდება დარვინის ნაშრომებში მაშინაც, როდესაც ის თავისი ბუნებრივი გადარჩევის თეორიის შემუშავების ჯერ კიდევ საწყის ეტაპზე იმყოფება.
“1842-ის წლის სკეჩში” დარვინი ადარებდა გადარჩევის თეორიას “სიკვდილით გადარჩევას” და წერდა, რომ “მამრობითი სქესის წარმომადგენელი, რომელიც უკეთ არის აღჭურვილი იარაღით ან აქვს უკეთესი გარეგნობა, მიიღებს მეტ უპირატესობას და გადასცემს ამ უკანასკნელს თავის შთამომავლობას”.
1844 წელს თავის ნაშრომებში ის განაგრძობს ამ თემაზე მუშაობას და ამტკიცებს, რომ “ბუნებრივი გადარჩევის მეთოდების” (როდესაც იმათ შეუძლიათ გადარჩენა, ვინც უკეთ არის მორგებული და ადაპტირებული გარემოსთან) გარდა, არსებობს კიდევ ერთი მეთოდი, რომელიც მიმართულია იგივე შედეგის მიღებისაკენ, უფრო დაზუსტებით რომ ვთქვათ - ბრძოლა მამრობითი სქესის წარმომადგენელთა შორის მდედრისათვის.
ამ დროს გამარჯვებული სახეობა, ძირითადად, ხდება ის, ვინც დაამარცხებს მოწინააღმდეგეს ბრძოლის შედეგად, თუმცა მაგალითად ჩიტების შემთხვევაში გამარჯვებული ვლინდება სილამაზით და თავისი სიმღერის ხიბლით.
თავის ყველა ნაშრომში დარვინი გამოყოფდა სქესობრივი გადარჩევის ორ მეთოდს: პირდაპირი ფიზიკური მეტოქეობა მამრობითების შორის და თვითონ მდედრობოთი სქესის მიერ გაკეთებული არჩევანი ამა თუ იმ მამრობითის სასარგებლოდ.
სქესობრივი გადარჩევა — ბუნებრივი გადარჩევის თანმდევი პროცესი, სადაც ერთი ბიოლოგიური სქესის წარმომადგენლები ირჩევენ სქესობრივ პარტნიორებს მეორე სქესის წარმომადგენლებიდან.
ისინი ასევე კონკურენციას უწევენ იმავე სქესის დანარჩენ წარმომადგენლებს, რომლებიც შესაძლოა ხელმისაწვდომნი იყვნენ საპირისპირო სქესის წარმომადგენლებისათვის.
გადარჩევის ეს ორი ფორმა ნიშნავს იმას, რომ ზოგიერთი ინდივიდი უფრო მეტად აღწევს რეპროდუქციულ წარმატებას, ვიდრე სხვები მის პოპულაციაში, რის მიზეზადაც შესაძლოა დავასახელოთ ის, რომ ეს ინდივიდები აღქმული არიან უფრო მიმზიდველად და შესაბამისად საპირისპირო სქესის წარმომადგენლები ამჯობინებენ უფრო მიმზიდველ პარტნიორთან შთამომავლობის ყოლას.
მაგალითად გამრავლების პერიოდში სქესობრივი გადარჩევა ბაყაყებში ხდება შემდეგნაირად, ისინი იკრიბებიან გუბურის წყლის ზოლზე და იწყებენ შეჯვარების ზარის გაშვებას.
არსებობს განზოგადებული აზრი იმის შესახებ, რომ მამრები იღებენ ბენეფიტს სხვადასხვა მდედრთან დამყარებული ხშირი სექსუალური კავშირებიდან, ხოლო მდედრებს კი აქვთ შეზღუდული შესაძლებლობები პირმშოს ყოლაში, შესაბამისად ისინი მაქსიმალურად ცდილობენ რომ დაიბრუნონ ენერგია, რომლის ინვესტირებასაც ახდენენ რეპროდუქციაში.
ამ ფაქტის ახსნა, ევოლუციური თეორიის თანახმად, ამგვარად შეიძლება: უკვე გადარჩეული თვისებების მატარებელს, ხანგრძლივი პერსპექტივით, მეტი შთამომავლის ყოლა შეუძლია, ვიდრე ამ თვისებების არმქონე ინდივიდებს.
შესაბამის დაწყვილების სისტემებში, დამაფიქრებელია სხვადასხვა მოდელის ჰიპოთეზა, რომლებზეც, ზემოთხსენებული ფაქტი, მიუხედავად უარყოფითი მხარეებისა, ბუნებრივი გადარჩევის გზით ვრცელდება.
არაპირდაპირი გადარჩევის მექანიზმი: ნიშან-თვისებების მმატარებელს ნაკლები შთამომავალი ეყოლება, თუმცა იგი ფლობს სიჯანსაღეს, ვარგისიანობას, რისი მეშვეობითაც პოპულაციაში, ხანგრძლივი პერსპექტივით რჩებიან.
ამასთან, თვისება არა თავაად, არამედ მასთან კორელირებად თვისებასთან ერთად გადაირჩევა (მაგ: წყვილის ხმამაღალი დაძახილი, კორელირებას ახდენს გენეტიკის ხარისხთან).
რადგან მშობლები გენეტიკურად განსხვავებულნი არიან, ფაქტი ხელს უწყობს, თუნდაც ეს მდედრისათვის საზიანო იყოს, მაგ: მამრისაგან შთამომავლობით გარდამავალ თვისებას, რომელიც მამრის უპირატესობას უსვამს ხაზს.
სხვადასხვა სქესის სხეულის აგებულებებს შორის განსხვავებები და მათი ქცევები, რაც სქესობრივი გადარჩევის ამომავალი წერტილია, კლასიკური თვალსაზრისით, უკვე გამეტების სხვაობებისგან მოდიან.
ამ სხვაობების წარმოშობას „დესტრუქციული გადარჩევის“ წესის მიხედვით მარტავენ: ინდივიდს შეუძლია ძალიან ბევრი, მაგრამ ამასთან, აუცილებლად ძალიან პატარა, ან ცოტა და ამავდროულად, უკეთესად გამოკვებილი, მაღალი სიცოცხლისუნარიანობით დაჯილდოვებული გამეტის შექმნა.
გამეტების განსხვავებული ზომების გათვალისწინებით, ძირითადად მტკიცდება, რომ მამრობით სქესს, ბევრად მაღალი პოტენციური რეპროდუქციული შეფასების გამო, პრივილეგია აქვს იმისა, რომ ორიენტირებულია თითო შთამომავალში ნაკლები, ხოლო ამის ნაცვლად შთამომავალთა დიდ რაოდენობაში ჩადოს ინვესტიცია.
ი სხვაობები შესაძლოა იმაზე იყოს დაფუძნებული, რომ ცოტა მამრი მდედრის დიდ ნაწილს გაანაყოფიერებს და გენოფონდში თავისი გენის რელატიურ წილს აამაღლებს.
სქესობრივი გადარჩევის დეტალური შესწავლა დარვინს კუდევ იმისთვის სჭირდებოდა, რომ გაეკეთებინა შემდეგი ლოგიკური ნაბიჯი თავისი თეორიის გასავითარებლად - გაიგოს, რა გზის გავლა მოუწია ადამაიანს, რომ ბიოლოგიურ სახეობად ჩამოყალიბებულიყო.
როდესაც წყვილს, გარკვეული ნიშანთვისებების გამო, სიცოცხლის უნარიანი შთამომავლობის დიდ რაოდენობამდე მივყავართ, შესაძლებლობაა განვითარდეს პრეფერენცია ამ თვისებების სასარგებლოდ.
ფიშერის პრინციპი, მაგალითად ხსნის, თუ როგორ შეიძლება იმოქმედოს ბუნებრივმა გადარჩევამ გენებზე, რომლებსაც გავლენა აქვს ადამიანის შვილიშვილების რაოდენობზე და ამავდროულად არ ახდენენ გავლენას საკუთარი შვილების რაოდენობაზე.
ფიშერმა ივარაუდა, რომ მშობლები თავის რესურსებს თანაბრად გაანაწილებდნენ შვილებს შორის, სქესის მიუხედავად, რადგან ყოველი სქესის წარმომადგენელი თანაბრად უშვებს გენებს შემდეგი თაობებისთვის.
ფიშერმა იცოდა, რომ მშობლებს მეტი ბიჭები ებადებოდათ, ვიდრე გოგონები, მაგრამ ამავდროულად, ბიჭებს მეტი შანსი აქვთ, რომ დაიღუპონ ჯერ კიდევ ჩამოყალიბების სტადიაში, ვიდრე გოგონებს.
ის ფიქრობდა, რომ ამის გამო მშობლის ხარჯები ბიჭებზე, როგორც წესი ნაკლებია, ამიტომ უფრო დიდი პროცენტი ბიჭებისა იბადება, იმისათვის რომ გათანაბრდეს მშობელთა ინვესტიციები თითოეული სქესის წარმომადგენელზე.
თუკი გვსურს დავამტკიცოთ რომ გადარჩევის სწორედ ეს ტიპი არის ყველაზე გავრცელებული ფორმა უნდა განვიხილოთ ნორმალური, სექსუალურად განსხვავებული ორნამენტების შეცვლა ზოგიერთ პოლიანდროუს ფრინველში, სადაც ძლიერი სქესი ირჩევს სუსტი სქესის იმ წარმომადგენელს, რომელიც თავის მხრივ აუცილებელია რომ იყოს მიმზიდველი.
შესაბამისად პოლიანდროუს სუსტი სქესის წარმომადგენლები ჩვეულებრივ უფრო ფერადი სხეულის საბურველით გამოირჩევიან, ეს არის მათი მეორეხარისხოვანი სქესობრივი მახასიათებელი, რომელიც გაუმჯობესებულია.
გარდა ფიზიკური მახასიათებლებისა, და ადამიანებში ისეთი გენეტიკური ნიშნები, რომლებიც ხშირად გასხვავებულია საცხოვრებელი არეალიდან გამომდინარე, ჯოფრი მილერმა გამოთქვა ჰიპოთეზა, რომ ადამიანების მრავალი თვისება, როგორებიცაა, იუმორი, მუსიკისა და ხელოვნების სიყვარული, ვერბალური კრეატიულობა, ალტრუიზმის ზოგი ფორმა, ადაპტაციის შედეგია და ეს ნიშან-თვისებები სქესობრივი გადარჩევის პროცესში ჩამოყალიბდა.
რეალურად უამრავი არტეფაქტი შეიძლება მივიჩნიოთ სქესობრივ გადარჩევად, მაგალითად გამორჩეული ფენოტიპი, ადამიანების ქცევა, რომელიც პარტნიორის მიზიდვისკენაა მიმართული: ლამაზი ტანსაცმელების ჩაცმა, მაკიაჟის ტარება და ა.
შ ზოგის აზრით ადამიანის ინტელექტის ევოლუციაც კი უკავშირდება სქესობრივ გადარჩევას, რადგან მაღალი ინტელექტის ინდივიდები ბევრად უფრო დაფასებულები არიან საპირისპირო სქესის მიერ.
ინტრასქესობრივი გადარჩევა გავლენას ახდენს ნიშან-თვისებებზე , რომლებიც ერთსა და იმავე სქესის წარმომადგენლებს შორის, პარტნიორის ძიების და დაწყვილების პრცესში წარმოქმნილი კონკურენციისთვის მნიშვნელოვანია.
ასეთი ნიშან-თვისებები, ერთი სახეობის წარმომადგენლებს შორის ბრძოლაში, ერთგვარ იარაღს, ან დაზიანებებისგან თავდაცვის საშუალებას წარმოადგენენ, ან ძალადობრივი ქცევის დროს სოციალური სიგნალების სახით მუშაობენ.
კემბრიჯის უნივერსიტეტის წარმომადგენლის '-ისა და მისი კოლეგების კვლევა გვიჩვენებს რომ სუსტი სქესის წარმომადგენლებს ურჩევნიათ, რომ სექსუალურ პარტნიორად აირჩიონ შუალედური ფაზის, ძლიერი სქესის წარმომადგენლები.
ისინი ვინც უფრო ადრე მოახდენენ სელექციონირებას, უფრო წარმატებულ წევრებად არიან აღქმულნი და ამიტომაც მდედრთა კეთილგანწყობა მათ მიმართ კიდევ უფრო დიდია.
'-ი ასკვნის, რომ ზემოთ ხსენებული პოპულაცია არის პოლიმორფული, რადგან ნათელი ტიპის ინდივიდები უპირატესად არჩევანს აკეთებენ ჩრდილოელებზე და ეგრეთ წოდებული „სინათლის გენი“ კი მუდმივად შემოედინება მოსახლეობაში სამხრეთელი მიგრანტებისგან.
გადარჩევის ამგვარი წნეხის გამო, მამრებში მოხდა ცვლილებები განსაკუთრებული სპერმის, მდედრების კონტროლის, დიდი სათესლე ჯირკვლების, მოცულობითი და სპერმით მდიდარი ეაკულატის პროდუცირების სახით, ასევე სპეციფიკური, სპირალური კუდის მქონე „კამიკაძე-სპერმის“, რომლებიც კონკურენტ სპერმას ეხვევიან და მათთვის ხელის შეშლა შეუძლიათ, ან მასტურბაცია, სპერმის ვარგისიანობა რომ გაზარდონ შემდეგი კოპულაციისთვის.
მდედრებმა ამ კონკურენციისთვის ტექნიკა და სტრატეგიები განავითარეს, რაც კოპულაციის შემდეგ მამრებს შორის არჩევნის საშუალებას აძლევთ, იმისთვის, რომ განაყოფიერებისთვის საჭირო სპერმა შეარჩიონ.
სხვადასხვა განაყოფიერება იძლევა შესაძლებლობას მდედრებისთვის, რომ შთამომავლობისთვის კარგი გენი მიიღონ და ნაკლებად ეფექტიანი ან გენეტიკურად შეუთავსებელი სპერმა აირიდონ.
დარვინის დროს სქესობრივი გადარჩევის თეორია იქცა დაპირისპირების და კამათის საგნად, რადგან დარვინის თანაავტორი უოლესი არ აღიარებდა ამ თეორიას, და ამ უკანასკნელის მიდგომა მეტისმეტად საშიში იყო ზოგადად სქესობრივი გადარჩვის იდეის არსებობისათვის.
არსებობს ფარული ესტრუსის ჰიპოთეზა, კერძოდ, დიდი მაიმუნებისგან განსხვავებით, ესტრუსის პერიოდი ქალს გარეგნულად არ ეტყობა, მაშინ როცა დიდ მაიმუნებში მდედრებს გენიტალიების გარშემო არე უსივდებათ და უწითლდებათ.
ვინაიდან ქალს ასეთი გამოხატული ნიშნები არ აქვს, კაცისთვის ‘მომგებიანი’ იქნება მუდამ თან ახლდეს მას, რათა ესტრუსის პერიოდი ‘ხელიდან არ გაუშვას’ და დარწმუნებული იყოს, რომ ქალის ბავშვის მამა თავად იქნება და არა - სხვა კაცი.
ამის მაგალითია მონოგამიურ წყვილთა ურთიერთობა: მამრისა და მდედრის პერმანენტული სიჭარბე, უამრავი სხვადასხვა კოპულაცია ძირს უთხრის მონოგამიას და შესაძლო პარტნიორთა გენეტიკური ხარისხიც მკვეთრად განსხვავებულია.
ძლიერი დიმორფიზმი, როგორც წესი, არათანაბარი სისტემის ნიშანია, სადაც რეპროდუქციული წარმატების დროს ერთ-ერთის ვარიაციულობა, ძირითადად მამრების, უფრო დიდია, ვიდრე სხვა სქესის წარმომადგენლისთვის.
თუ კი მამრების წარმოშობა უფრო “ძვირი” უჯდებათ, რაც იგივე რაოდენობის მდედრებისთვის არის საჭირო, ამ შემთხვევაში პროპორცია 1:1 დაირღვევა და მდედრი დომინანტი გახდება, ან პირიქით.
ამავე დროს, ის, ვინც უფრო “ძვირადღირებულ” მამრებს გააჩენს, პერსპექტივაში დატოვებს ისეთ შთამომავლობას, რომელსაც მეტი რეპროდუქციული მნიშვნელობა ექნება.
ეს, თავის მხრივ, ხელს შეუწყობს ბუნებრივ გადარჩევას, რომელიც გააძლიერებს იმათ შთამომავლობას, ვინც შეძლებს შეამციროს თავისი მშობლის ხარჯები მამრობითის გაჩენა / გაზრდაში.
ამდენად, ეს გამოიწვევს მათი სქესის კოეფიცენტის გაზრდას პოპულაციაში მანამ, სანამ მშობლის ხარჯები მამრებზე არ გახდება თანაბარი მშობლის ხარჯებისა - მდედრებზე.
ცნობილია, რომ შიმპანზეებში სქესობრივი დიმორფულობა ნაკლებია, დომინანტ მამრებს არ აქვთ მონოპოლია მდედრებზე და მდედრებს მრავალ მამრთან აქვთ სექსი.
ეს იქიდან გამომდინარეობს, რომ მამრ გორილას მონოპოლია აქვს ყველა მდედრზე და იმის შანსი, რომ მდედრი სხვა მამრისგან განაყოფიერდება, თითქმის ნულის ტოლია.
ძლიერი სქესის წარმომადგენელი, რომელიც მოახერხებს მოიპოვოს ჰეგემონობა საუკეთესო ტერიტორიაზე, ცნობილია რომ უფრო მეტ შანსებს ფლობს სუსტი სქესის წარმომადგენლებთან სქესობრივი ურთიერთობის დამყარებაში.
ზოგიერთ სახეობაში ამ ფორმის სქესობრივი გადარჩევა აერთიანებს საკუთარ თავში მეორე ფორმასაც, იმიტომ რომ როდესაც ძლიერი სქესის წარმომადგენლები მოიპოვებენ ძალაუფლებას და შექმნიან საკუთარ პოზიციებს, იწყება პროცესი მდედრობითი სქესის წარმომადგენლების მიერ მათი შერჩევის შესახებ.
ხოლო სახეობებში, სადაც შეჯიბრი მიმდინარეობას წყვილთა შორის გამოხატული ფლირტითა და სხვადასხვა დემონსტრაციებით, ტენდენციის თანახმად, მამაკაცები უფრო პატარები არიან.
რენშის წესით, რომელიც სანაპირო ფრინველებს აკვირდებოდა, სქესობრივად დიდი დიმორფულობით გამორჩეული სახეობების შემთხვევაში პატარა სახეობებში მამრები მდედებთან შედარებით პატარები, ხოლო დიდ სახეობებში - დიდები არიან.
მდედრი, თავისი თავისუფალი არჩევანის მეშვეობით, იღებს პირდაპირ სარგებელს შთამომავლობისთვის, როდესაც მამრი მნიშვნელოვან ტერიტორიას იცავს და მონაწილეობას იღებს თაობის აღზრდაში, ან თავდამსხმელის მოგერიებაში.
სისტემურმა მიმოხილვამ აჩვენა მდედრის დაწყვილების პირდაპირი სარგებლის რამდენიმე სასარგებლო კომპონენტი, რომელიც მცირე ეფექტით განსხვავდებოდა არაპირდაპირი სარგებლისაგან .
იმისათვის რომ ეს სარგებელი შეიცნოს, მდედრი მამრის სიგნალს მიჰყვება, თუმცა მას ამ პროცესში თვალთმაქცების მოგერიებაც უხდება, რომლებიც სიგნალის იმიტირებას ახერხებენ.
არსებობს მტკიცებულება იმის შესახებ, რომ ზოგიერთი სახეობის მდედრი ფრინველები მეწყვილეებს იმ მამაკაცებს შორის ირჩევენ, რომლებიც მათთვის სასურველ ტერიოტორიებს ფლობენ.
კონტრასტულია, რომ ზოგიერთი მდედრი მეწყვილეს სხვადასხვა ხარისხის გარეგნული ორნამენტების შესაბამისად ირჩევს, რასთან დაკავშირებითაც არსებობს გამორჩეულად საინტერესო კვლევა კენიის მკვიდრი გრძელ-კუდიანი ჩიტების -ის შესახებ.
კვლევებმა ასევე აჩვენა, რომ როდესაც ქალებს სხვა კაცთან აქვთ სექსუალური ურთიერთობა, ჩვეულებრივ, ამ კაცებს ქმრებთან შედარებით უფრო მაღალი სოციალური სტატუსი აქვთ.
ფიშერმა ჩამოაყალიბა თავისი თეორია მშობლის ხარჯის თვალსაზრისით, და მან ივარაუდა, რომ მშობლის მიერ გაწეული ხარჯები ორივე მხრიდან თანაბარი უნდა ყოფილიყო.
სქესებს შორის თანაფარდობას, რომელიც ახლოსაა პროპორციასთან 1:1, მას ეწოდება “ფიშერული ბალანსი” და როდესაც თანაფარდობა ემიჯნება ამ პროპორციას, მას “არაფიშერულს” ან “ექსტრაორდინალურს” უწოდებენ, რადგან ისინი არღვევენ ფიშერის მიერ შედგენილ მოდელს.
სქესობრივი დიმორფულობის სხვა ფორმები, მაგალითად ფარშავანგისა და ბულბულის შემთხვევაში, დიდებული ბუმბულით თავის მოწონება, მათი გაფურჩქვნა, არ შეიძლება ავხსნათ, როგორც ბუნებრივი ან ინტრასქესობრივი გადარჩევის პროცესი, თუმცა შეგვიძლია ავხსნათ როგორც მათი მატარებლების უპირატესობა, სქესობივი პარტნიორის არჩევის დროს.
პარტნიორის არჩევა სხვადასხვა კრიტერიუმით ხდება, მაგალითად: საკვბის მოპოვების უნარით, რაც შემდგომში სპერმის ხარისხზე აისახება, რასაც მდედრები მამრებისგან იღებენ.
თუკი მდედრისთვის ეს მახასიათებელი მოსაწონი გახდება, ის სქესობრივი გადარჩევის გზით უფრო მეტ მამრში გამოვლინდება და უფრო მეტად გამოიკვეთება შემდგომ თაობებში.
ამ ახსნას ერთი ნაკლი აქვს - თუკი რაღაც პერიოდში ზოგი მდედრი ესტრუსის ნიშნებს არ გამოავლენდა, ცხადია ასეთ მდედრებთან მამრები არ დაწყვილდებოდნენ და შთამომავლობასაც ვერ დატოვებდნენ.
ექსპერიმენტის დაწყებამდე მამრობითმა სქესმა აჩვენა მნიშვნელოვანი განსხვავებები შეჯვარების წარმატებით დასრულებაში, მაგრამ მას შემდეგ რაც შეიქმნა ხელოვნური განსხვავებები კუდის სიგრძეში, გამოჩნდა დიდი სხვაობა თითოეულ ტერიტორიაზე ახალი აქტიური ბუდეებისა.
მეორეხარისხოვანი სქესობრივი მახასიათებლები მამრობითი სქესის წარმომადგენლებისა, მაგალითად, როგორიცაა ფარშევანგის დახვეწილი და ლამაზი კუდი, ნათელი და ფერადი ბუმბული ფრინველებში, ბოხი, დაბალი ტონალობის ხმა მამაკაცებში, განვითარდა გამომდინარე იქიდან, რომ სუსტი სქესის წარმომადგენლებს სწორედ ისეთ ინდივიდებთან ერჩიათ ურთიერთობის დამყარება, რომელთაც გამორჩეული მახასიათებლები ჰქონდათ.
ჰერმაფროდიტი ლოკოკინა და მოლუსკთა ლოქორა სახეობები, რომლებიც ეგრეთ წოდებულ „სიყვარულის შუბს“ ისვრიან, ასევე მამრი მწერები, ქერცლფრთიანთა რიგიდან, რომლებიც თავიანთი პარტნიორი მდედრების ვაგინალურ ფორებს ფუთავენ სქესობრივი გადარჩევის მაგალითებს წარმოადგენენ.
როდესაც ინდივიდი გარკვეულ შესაძლო პარტნიორს არ მიიღებს, ესე იგი ის პრეტენზიულია, მის პრეტენზიულობას კი გარკვეული დანახარჯები განაპირობებენ, რომელიც მან დაწყვილების დროს უნდა გაიღოს: ძიების ხარჯები- რისკები და დახარჯული სასიცოცხლო დრო.
ანტილოპას შემთხვევაში: მდედრებს თავისუფლად შეუძლიათ პარტნიორის არჩევა, ამ შემთხვევაში მეტი შთამომავლის ყოლის შესაძლებლობა აქვს, ვიდრე შემთხვევითი დაწყვილების დროს.
კაცების შემთხვევაში გასაგებია თუ რატომ ირჩევენ ხანმოკლე სქესობრივ ურთიერთობას, მაგრამ რა სარგებელი უნდა ყოფილიყო ქალისთვის ხანმოკლე ურთიერთობაში?
გამოყოფენ სქესობრივი გადარჩევის ორ სახეს: ინტრასქესობრივ გადარჩევას, როდესაც ერთი ჯგუფის წევრები საპირისპორო სქესზე წვდომის მოსაპოვებლად ერთმანეთს ეჯიბრებიან, და ინტერსქესობრივი გარადჩევა, რომლის დროსაც, ერთი სქესის ინდივიდები ცდილობენ თავი მოაწონონ საპირისპირო სქესის წარმომადგენელს.
თავის წიგნში “ცხოველების და მცენარეების ცვლილებები” ის პოულობს პარალელებს სქესობრივი გადარჩევის და ხელოვნურის შორის, ან “გადარჩევის, რომელიც ხორციელდება ადამიანის მიერ”.
ასევე კიდევ წიგნში “ ემოციების გამოხატვის შესახებ” , სადაც მას არგუმენტები მოჰყავს იმ დებულების სასარგებლოდ, რომ ადამიანი ჰგავს ცხოველთა სამყაროს წარმომადგენლებს, ის გაკვრით ახსენებს სქესობრივ გადარჩევას.
ხშირად დაობენ იმის შესახებ, რომ განსხვავება რეპროდუქციულ წარმატებაში არის ერთგვარი მონოგამიური სახეობების ორ სქესში, მაგრამ მსგავსი მონაცემები უფრო ხშირად ფიქსირდება მამრობითი სქესის წარმომადგენლებში, ვიდრე სუსტი სქესის წარმომადგენლებში.
სხვადასხვა ვარიაციების შეჯამება ნათელს ჰფენს, რომ შეჯვარებითი წარმატება მეტწილად მოკლევადიანი ეფექტის მქონე უფრო იყო, ვიდრე ხანგრძლივი პროცესი.
სექსუალური დისკრიმინაციის ზოგადი პირობები, როგორც ჩანს მიმღეობას უკავშირდება, ანუ შემთხვევას, როდესაც ერთი მხარე უარს ამბობს ალტერნატიული მეწყვილეების ყოლაზე.
ფიშერის პრინციპი - ევოლუციური მოდელი, რომელიც განმარტავს, თუ რატომ ჭარბობს ბუნებაში ცოცხალი ორგანიზმების სახეობების თანაფარდობა, დაახლოებით 1:1, რომლის დროსაც, გენების რაოდენობა, რომლებიც აწარმოებენ ორივე სქესის ორგანიზმებს, თანაბარია, რადგან თითოეული სქესის წარმომადგენელი უშვებს ზუსტად გენებს ნახევარს ყველა მომავალი თაობისათვის.
შესაძლოა მდედრობითი სქესის წარმომადგენელი ფრინველები მამრებს მათი კუდის შესაბამისად იმიტომ ირჩევდნენ, რომ ეს განსაზღვრავს მათ საერთო გენეტიკურ ხარისხს.
სქესობრივი გადარჩევის მეორე ფორმაში კი ერთი სქესის წარმომადგენლები ქმნიან რეპროდუქციულ დიფერენციაციას სხვა სქესთან მიმართებით სხვადასხვა ინდივიდების მათ მეწყვილეებად მიჩნევის ფონზე.
ფიშერის პრინციპი გადაამოწმეს ფრანგმა და პორტუგალიელმა ბიოლოგებმა, ექსპერემენტების შედეგები დადებითი აღმოჩნდა და მათ გამოაქვეყნეს სტატია ჟურნალ “”-ში.
ამიტომ იმათ, ვისაც გენეტიკურად შეუძლია მეტი მამრის გაჩენა, ნაკლებ შთამომავლობას დატოვებს ვიდრე ის, ვინც მდედრობითი სქესის გაჩენისკენ უფრო არის მიდრეკილი.
ზემოდ ჩამოთვლილი არგუმენტები იმ შემთხევაშიც სამართლიანი იქნება, როდესაც მეტი მდედრი გაჩნდება, აქედან გამოდინარე 1:1 ყველაზე ოპტიმალური ბალანსირებული თანაფარდობაა.
უილ გამილტონმა თავის ნაშრომში “ექსტრაორდინალურ სქესობრივ თანაფარდობაში” მოძებნა შემდეგი ახსნა: დავუშვათ მოცემულია საწყისი მდგომარეობა, რომ მშობლების დანახარჯი ერთნაირია, როგორც მამრობითი საქსისათვის, აგრეთვე მდედრისათვისაც:
ევოლუციური ფსიქოლოგიის მეცნიერება, ადამიანის ქცევითი ეკოლოგია და სოციობიოლოგია გავლენას ახდენს ადამიანებში სქესობრივ გადარჩევაზე, სადაც გარკვეულ შემთხვევებში ჩვენ წინააღმდეგობებს ვაწყდებით.
მდედრებისათვის კონკურენცია ჩნდება ახლომონათესავე მამრებს შორის, ზოგიერთი მათგანი უფრო მეტ შთამომავლობას დატოვებს, რადგან ყოველი მდედარისთვის ერთი მამრობითიც საკმარისია განაყოფიერებისათვის.
სელექციასთან დაკავშირებით მნიშვნელოვანია გავაანალიზოთ ის ფაქტიც, რომ დღეს-დღეობით არსებობს სელექციის დეფინიციის უამრავი სახესხვაობა, რომელიც გარკვეულ ბარიერს ქმნის საერთო აზრის ფორმირებაში.
შემდეგ იყო „ღამის ცეკვა“, „ორმაგი სახე“ „ჭერი“, „ორფეოსის სიკვდილი“, „კალმასობა იოანესი“, „ნუცას სკოლა“ იყო თუმანიშვილისა და ფოთის თეატრის მსახიობი.
ახალგაზრდული სინაპსიზმოსის მდივნად ყოფნისას აქტიურად მონაწილეობდა ბერძნული სოციალური ფორუმის ჩამოყალიბებაში და მონაწილეობდა არაერთ საერთაშორისო პროტესტში და მარშში ნეოლიბერალური გლობალიზაციის წინააღმდეგ.
სინაპსიზმოსის მე-4 ყრილობაზე, 2004 წლის დეკემბერში ციპრასი არჩეულ იქნა პარტიის ცენტარლური პოლიტიკური კომიტეტის წევრად და შესაბამისად პოლიტიკურ სამდივნოსში, სადაც იგი პასუხისმგებელიი იყო განათლებისა და ახალგაზრულ საკითხებზე.
არჩეულ იქნა საბერძნეთის პარლამენტში 2009 წელს, იყო ევროპის კომისიის პრეზიდენტობის კანდიდატი ევროპარლამენტის 2014 წლის არჩევნებზე ევროპის მემარცხენე პარტიიდან.
2015 წლის 25 იანვარს მისი მეთაურობით სირიზამ საყოველთაო ვადამდელ არჩევნებზე მიიღო ამომრჩეველთა 36%-ის ხმა, რითაც გამარჯვება და 300 არსებულიდან, პარლამენტში 149 ადგილი მოიპოვა; გახდა საბერძნეთის 189-ე პრემიერ-მინისტრი.
2014 წლის მაისის დასაწყისში, ბერლინში სიტყვით გამოსვლისას, მან ახსნა თავისი უმთავრესი შეხედულებები, რომელიც ეწინააღმდეგებოდა მერკელის ნეოლიბერალურ კურსს ევროპაში.
იმავე დღეს, 1865 წლიდან მოყოლებული, ისტორიაში საბერძნეთის ყველაზე ახალგაზრდა პრემიერ-მინისტრის სახით ციპრასმა ფიცი დადო პრეზიდენტ კაროლოს პაპულიასის წინაშე.
ციპრასი ასევე იყო პირველი პრემიერ-მინისტრი რომლის ფიცის ტექსტი და ცერემონია შედგებოდა მხოლოდ სამოქალაქო ელემენტებისგან, რითაც იგი გაემიჯნა ფიცის დადების მრავალწლიან ბერძნულ მართლმადიდებლურ კულტურას.
ციპრასმა განაცხადა რომ, როგორც ათეისტი, რომლის ქორწინებაც არ არის ჯვარდაწერილი და არც შვილები მონათლული, არ აპირებს რელიგიური ფიცის დადებას თანამდებობის დასაკავებლად.
სინაპსიზმოსის მე-5 ყრილობაზე, 10 თებერვალს, 2008, ციპრასი პარტიის ლიდერად აირჩიეს, მას შემდეგ რაც წინამორბედმა ალეკოს ალავანოსმა ლიდერობაზე უარი თქვა პირადი მიზეზების გამო.
ციპრასი სინაპსიზმოსს სათავეში 33 წლის ასაკში ჩაუდგა, ამგვარად გახდა ბერძნული პოლიტიკური პარტიის ყველაზე ახალგაზრდა მეთაური 1031 წლის შემდეგ.
2009 წლის არჩევნებზე არჩეულ იქნა საბერძნეთის პარლამენტის წევრად ათენის ოლქიდან, შემდგომ კი ერთხმად არჩეულ იქნა სირიზას საპარლამენტო ჯგუფის თავმჯდომარედ.
ციპრასის მეთაურობით სირიზამ 2012 წლის არჩევნებში 22% მიიღო და გახდა ოპოზიციის თავმჯდომარე და ალექსის ციპრასის ჩრდილოვანი კაბინეტის ხელმძღვანელი.