polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
2014 წელს, თბილისის სამხატვრო აკადემიის დასრულების შემდგომ, 22 წლის ლევანმა გეზი ამერიკის შეერთებული შტატებისკენ აიღო, სადაც ენდი უორჰოლის მიერ დაარსებულ პრესტიჟულ ნიუ-იორკის სამხატვრო აკადემიის ისტორიაში პირველი ქართველი სამაგისტრო კურსის სტუდენტი გახდა.
მან განათლებისა და მეცნიერების სამინისტროს ყველაზე მაღალი გრანტი მიიღო, ამასთან, ნიუ-იორკის სამხატვრო აკადემიის კომისიის რჩეული გახდა და სასტიპენდიო ჯილდოც მოიპოვა.
იმ დროიდან უამრავ ჯგუფურ, საერთაშორისო და საქალაქთაშორისო გამოფენაში, ხელოვნების ფესტივალებში წარმატებით იღებდა აქტიურ მონაწილეობას; მიიღო არაერთი ჯილდო.
ამავე წელს ლევანი წარმატებით ჩაირიცხა თბილისის სამხატვრო აკადემიაში, სადაც, შემოქმედებით გამოცდაზე კომისიის უმაღლესი შეფასებით, სრულ საბაკალავრო კურსზე უფასოდ სწავლის შესაძლებლობა მოიპოვა.
ლევანის ნამუშევრები დიდი პოპულარობით სარგებლობს მსოფლიოს მრავალ ქვეყანაში, ცნობილი ადამიანების კერძო კოლექციებშია დაცული, მისი შემოქმედების გამოფენებს კი თან საზოგადოების განსაკუთრებული მოლოდინი და ყოველთვის დიდი ვნებათაღელვა ახლავს.
მხატვრობისადმი განსაკუთრებული ინტერესისა და ნიჭის გამო, მხატვრის დედამ შვილი ადრეულ ასაკშივე შეიყვანა ხატვის წრეზე საქართველოს მოსწავლე-ახალგაზრდობის ეროვნულ სასახლეში.
2010 წელს, თბილისის სამხატვრო აკადემიის საგამოფენო დარბაზში, პირველ კურსზე მოეწყო ლევან სონღულაშვილის შემოქმედების მეორე პერსონალური გამოფენა, რომელიც მომღერალმა პაატა ბურჭულაძემ გახსნა.
2015 წლის ზაფხულში, აპლიკანტთა პორტფოლიოების გაცნობის საფუძველზე, დიდი კონკურენციის მიუხედავად, ლევან სონღულაშვილმა მიიღო შემოთავაზება ჯეფ კუნსის მანჰეტენის კომპანიაში სამუშაოდ.
2015 წლის 13 აპრილს, ნიუ-იორკის ერთ-ერთ ყველაზე ღირსშესანიშნავ ვიზუალური ხელოვნების გამოფენა-წვეულებაზე " 2015", სონღულაშვილის ნახატები გამოიფინა.
2008 წელს, მრავალი წარმატების აღსანიშნავად, საქართველოს პრეზიდენტმა მიხეილ სააკაშვილმა ახალგაზრდა მხატვარს სპეციალური პრიზი და სამადლობელი წერილი გაუგზავნა.
წარმატებული დებიუტის და კრიტიკოსების კარგი შეფასებების მიუხედავად, -მა ვერ მოიპოვეს წარმატება ბრიტანეთის საზღვრებს მიღმა და 2000-იანი წლებისთვის კონცერტებით მხოლოდ იშვიათად გამოდიოდნენ.
ჯგუფი დააარსეს ბარლოუმ და როუდსმა, მაგრამ მოგვიანებით მათ შეუერთდათ ბასისტი ჯონ თორნი , გიტარისტი ოდურ მარ რუნარსონი და დრამერი ნიკოლაი ბიერე .
მიუხედავად იმისა რომ, მცირე სომხეთი შევიდა რომის იმპერიის შემადგენლობაში, დიდი სომხეთი ინარჩუნებდა დამოუკიდებლობას არშაკუნიანების მმართველობის პირობებში.
მთელი ამ პერიოდის განმავლობაში სომხეთი იყო რომის, პართიის და მისი მემკვიდრე სასანიანების იმპერიის ინტერესის ობიექტი, რომლის გამო მოხდა რამდენიმე რომაულ-სპარსული ომი.
და საუკუნეებში სომხეთი კიდევ ერთხელ გახდა ბრძოლის საგანი აღმოსავლეთ რომაელებს და სასანიანებს შორის, სანამ საუკუნის შუა პერიოდში მუსლიმანურმა სახალიფოებმა ორივე არ დაამარცხეს და საკუთარი გავლენა არ დაამყარეს ამ ტერიტორიაზე.
საუკუნეში პართიის აღზევების პარალელურად, შემცირდა რომაელების გავლენა რეგიონზე, თუმცა იმპერატორ კორბულონის ლაშქრობების შედაგად რომმა სომხეთზე კონტროლი აღადგინა.
საბოლოოდ ეს კონფლიქტი კომპრომისული შეთანხმებით დასრულდა: ამიერიდან სომხეთის სამეფო ტახტზე პართიის პრინცები — არშაკუნიანები ავიდოდნენ, თუმცა მათი კანდიდატურა რომის იმპერიას უნდა დაედასტურებინა.
28 აპრილს, სომხეთის რევოლუციურმა ფედერაციამ და აყვავებულმა სომხეთმა სარჩელი შეიტანეს საკონსტიტუციო სასამართლოში და მოითხოვეს იმ კანონის არაკონსტიტუციურად ცნობა, რომელიც კრძალავს არჩევნებში მონაწილე ამომრჩეველთა სიების საჯაროდ გამოქვეყნებას.
მიუხედავად იმისა, რომ ამ მოთხოვნისთვის პარტია მემკვიდრეობას ხელი არ მოუწერია, მათმა ლიდერმა რაფი ოვანისიანმა ინიციატივას სრული მხარდაჭერა გამოუცხადა.
აგრეთვე მხარეები შეთანხმდნენ ერთობლივი „მობილური“ ჯგუფების შექმნაზე, რომლებიც ივლიდნენ საარჩევნო უბნებზე და გაყალბების თითოეულ ფაქტზე რეაგირებას მოახდენდნენ, რათა შეესწავლათ და აღმოეფხვრათ ის.
6 აპრილს, ოთხმა პოლიტიკურმა პარტიამ (აყვავებული სომხეთი, მემკვიდრეობა, სომხეთის რევოლუციური ფედერაცია და სომხეთის ეროვნული კონგრესი) თავისუფალი და სამართლიანი არჩევნების ჩატარების მიზნით გაერთიანებული შტაბი შექმნა.
მიუხედავად იმისა, რომ აყვავებული სომხეთი კოალიციაში იმყოფებოდა რესპუბლიკურ პარტიასა და კანონის უზენაესობასთან, მათ მაინც გადაწყვიტეს ოპოზიციურ მანიფესტთან მიერთება.
19 აპრილს მემკციდრეობა შეთანხმებიდან გავიდა და განაცხადა, რომ ეს გაერთიანება მიმართული იყო არა არჩევნების სამართავად, არამედ როგორც ექს-პრეზიდენტ რობერტ ქოჩარიანის საარჩევნო შტაბი, რომელსაც ხელი უნდა შეეწყო 2013 წლის არჩევნებისთვის მისი პოლიტიკაში დაბრუნებისა და არჩევნებში მონაწილეობისათვის.
4 მაისს, საარჩევნო კამპანიის ბოლო დღეს, ერევანში, რესპუბლიკის მოედანზე რესპუბლიკური პარტიის კონცერტის მიმდინარეობისას, წყალბადით სავსე რამდენიმე ათეული საჰაერო ბურთი აფეთქდა.
რამდენიმე საათის შემდეგ ცნობილი გახდა, რომ სულ ჰოსპიტალიზირებული 154 ადამინი იყო, საიდანაც 98 კვლავ სამკურნალო დაწესებულებებში რჩებოდნენ, ხოლო 28 ინტენსიური თერაპიის განყოფილებაში იყვნენ მოთავსებული.
განსაკუთრებულ ინტერესს იწვევდა ერევნის მალათია-სებასტიის რაიონში შემავალი 7 ოლქი, სადაც სომხეთის ეროვნული კონგრესის კანდიდატი ნიკოლ პაშინიანი უპირისპირდებოდა სომხეთის რესპუბლიკური პარტიის კანდიტატ სამველ ალექსანიანს.
სხვა ცნობილი კანდიდატები იყვნენ სომხეთის ფეხბურთის ფედერაციის პრეზიდენტი რუბენ აირაპეტიანი ავანის რაიონის პირველ ოლქში და სომხეთის უმდიდრესი ბიზნესმენი, პარტია აყვავებული სომხეთის ლიდერი გაგიკ წარუკიანი დედაქალაის აგლომერაციაში შემავალ ქალაქ აბოვიანის 28-ე ოლქში.
მათგან უმსხვილესი იყო „პანსომხური ახალგაზრდული ასოციაცია“ 5555 დამკვირვებლით, „თქვენი არჩევანი“ 4000 დამკვირვებლით, „თავისუფალი საზოგადოების ინსტიტუტი“ 2512 დამკვირვებლით და „მუშტი“ 2136 დამკვირვებლით.
პარტიების უმეტესობამ, მათ შორის 5-დან 3-მა საპარლამენტო პარტიამ (სომხეთის რევოლუციური ფედერაცია, აყვავებული სომხეთი და მემკვიდრეობა), მხარი დაუჭირა ამ ინიციატივას, რადგან როგორც წესი „რაიონული ხელისუფლება“ რესპუბლიკური პარტიის მხარდამჭერები არიან.
სომხეთის რევოლუციური ფედერაციის, სომხეთის ეროვნული კონგრესის, მემკვიდრეობის, რესპუბლიკური პარტიის, აყვავებული სომხეთისა და კომუნისტური პარტიის წევრები წიწერნაკაბერდის მემორიალთან შეიკრიბნენ.
ამის შემდეგ განხორციელებულ ცვლილებებს მიესალმება ევროკავშირი, რომელმაც განაცხადა, რომ „შემდეგი საპარლამენტო და საპრეზიდენტო არჩევნები მნიშვნელოვანი ორიენტირი იქნება სომხეთის რეფორმირების გზაზე“.
საარჩევნო ბარიერი პარტიებისთვის 5%-ს შეადგენს, ხოლო ალიანსებისთვის 7%-ს, ამ არჩევნებზე მხოლოდ ერთადერთი ალიანსი იყო სომხეთის ეროვნული კონგრესი.
28 თებერვალს, მემკვიდრეობა და სომხეთის ეროვნული კონგრესი შეუერთდა ეროვნული ასამბლეის შენობის წინ გამართულ სომხეთის რევოლუციური ფედერაციის საპროტესტო აქციას, მაგრამ 28 თებერვალს ეროვნულმა ასამბლეამ 30-54 წინააღმდეგ წინადადება ჩააგდო.
რესპუბლიკური პარტია - რესპუბლიკური პარტიის სპიკერის, ედუარდ შარმაზანოვის განცხადებით, ეს არჩევნები საუკუნეში ჩატარებულ არჩევნებს შორის საუკეთესო იყო.
19 მარტს პარტია მემკვიდრეობამ თავიანთი პროპორციული სია წარმოადგინა, რომელშიც არჩევნებში ერთიანი სიით მონაწილეობის შეთანხმების თანახმად ასევე იყვნენ თავისუფალი დემოკრატების ზოგიერთი წევრი.
აყვავებული სომხეთი - აყვავებული სომხეთის ლიდერმა გაგიკ წარუკიანმა მადლობა გადაუხადა ყველას მხარდაჭერისთვის და განაცხადა, რომ საზოგადოების მხარდაჭერა მისთვის ყველაზე მნიშვნელოვანია.
არსებობს სუსტი ნოტიო სეზონი ოქტომბრიდან თებერვლის ჩათვლით, როდესაც ტემპერატურა ცოტათი იკლებს, და ცხელი მშრალი სეზონი მარტიდან სექტემბრის ჩათვლით, როდესაც ნალექები პრაქტიკულად არ მოდის.
1950-1960-იან წლების ამერიკაში, იმ ლგბტ ადამიანების მიმართ, რომლებიც არ მალავდნენ თავიანთ ორიენტაციას, საზოგადოების დიდი ნაწილი ნეგატიურად იყო განწყობილი.
ერთ-ერთი მათგანი, მაფიის მფლობელობაში მყოფი , პოპულარობით სარგებლობდა ლგბტ თემის უღარიბეს და ყველაზე მარგინალიზებულ წარმომადგენლებში: ტრანსვესტიტებში, ტრანსგენდერებში, სექს-მუშაკებსა და უსახლკარო ახალგაზრდებში.
არასასურველი სტუმრების, ანუ გადაცმული პოლიციელების, ვიზიტის თავიდან ასაცილებლად, დაცვა ან მუდმივ კლიენტებს უშვებდა შიგნით, ან აშკარად გეი გარეგნობის ადამიანებს.
1969 წლის 28 ივნისს, შაბათს, ღამის 1:20-ზე, სამოქალაქო სამოსში გამოწყობილი ოთხი პოლიციელი, ორ უნიფორმიან პატრულთან, ინსპექტორის მოადგილე სეიმურ პაინთან და დეტექტივ ჩარლზ სმიტთან ერთად, სიტყვებით: „პოლიციის შემოწმებაა!
რეიდი ჩვეული წესით მიმდინარეობდა: ყველა სტუმარი უნდა ჩაემწკრივებინათ, შეემოწმებინათ მათი დოკუმენტები და ნამდვილი სქესი, და საპირისპირო სქესის სამოსში გამოწყობილები დაეპატიმრებინათ.
ტრანსგენდერი ქალი მარია რიტერი , რომელსაც საბუთებში სტივ რიტერი ეწერა, იხსენებს: „ყველაზე მეტად იმის მეშინოდა, რომ დამაპატიმრებდნენ, რომ ჩემს კაბიან ფოტოს გაზეთში გამოაჭენებდნენ, და ამ ყველაფერს დედაჩემი ნახავდა!
შემდგომ წუთებში იქ განვითარებულ მოვლენებს თვითმხილველები სხვადასხვაგვარად ყვებიან: ერთნი ამბობენ, რომ ტრანსგენდერმა სილვია რივერამ პოლიციელს ბოთლი ესროლა იმის გამო, რომ ამ უკანასკნელმა მას ხელკეტი ატაკა, მეორენი კი ამტკიცებენ, რომ როდესაც საპატრულო მანქანისკენ პოლიციელების თანხლებით მიმავალმა ლესბოსელმა ძალზე მჭიდროდ შემოსალტული ბორკილების გამო მათ წინააღმდეგობა გაუწია, სოლიდარობის ნიშნად მას მთელი გარეთ მდგომი საზოგადოება შეუერთდა.
ათი პოლიციელი და რეიდის დროს დაკავებული ადამიანები, იქ შემთხვევით მოხვედრილი ვან რონკისა და ჟურნალისტ ჰოვარდ სმიტის ჩათვლით, ბარის შიგნით აღმოჩნდნენ.
ამდენი წლის დამცირებისა და შეურაცხყოფის შემდეგ, ერთდროულად ყველას მოუვიდა თავში, რომ იმ ღამეს თავისი პროტესტი უნდა გამოეთქვა, და ეს არ იყო ორგანიზებული ქმედება… ყველანი ვგრძნობდით, რომ უკან დასახევი გზა მოჭრილი იყო.
პროტესტანტთა ტალღამ ალყა შემოარტყა ავტობუსებსა და ავტომობილებს მხოლოდ იმ შემთხვევაში ატარებდნენ, თუ მათი მფლობელები მათ მხარდაჭერას გამოხატავდნენ ან ქამინგ აუთს გააკეთებდნენ.
კრეიგ როდველმა და მისმა პარტნიორმა ფრედ სერჯენტმა, ამით ისარგებლეს და 5000 ფურცელი გაავრცელეს მოთხოვნით: „გეი ბარებს მოვაცილოთ მაფია და პოლიციელები!
ფურცლებზე დატანილი იყო -ისა და მაფიის საკუთრებაში მყოფი სხვა გეი ბარების ბოიკოტირებისა და საზოგადოებრივი წნეხის მერიაზე განხორციელებისკენ მოწოდება, ასევე „პოლიციის თავაშვებულობის“ ალაგმვის მოთხოვნა.
ოთხშაბათს, კრისტოფერ-სტრიტზე არეულობები განახლდა მას შემდეგ, რაც -ის ჟურნალისტებმა ჰოვარდ სმიტმა და ლუსიან ტრესკოტმა ამბოხის მონაწილეთა მისამართით შეურაცხმყოფელი და დამამცირებელი გამოთქმები გამოიყენეს: „ “ , „ “ , „ “ .
ლგბტ მოძრაობა — ლესბოსელ, გეი, ბისექსუალ და ტრანსგენდერ ადამიანთა სოციალური მოძრაობა, რომელიც იბრძვის ლგბტ ხალხის საზოგადოებრივი თანასწორობისათვის.
არ არსებობს ერთი ცენტრალური ორგანიზაცია, რომელიც მსოფლიოს ყველა ლგბტ პირს იცავს და მათ ინტერესებს გამოხატავს, მაგრამ არსებობს უამრავი რეგიონალური ორგანიზაცია მსგავსი მისიებით და მისწრაფებებით.
ზოგიერთი ორგანიზაციის სამუშაო მიზანია ლგბტ თემების გაძლიერება და ლიბერალური ღირებულებების ჩამოყალიბება იმ ქვეყნებში, სადაც საზოგადოების მრავალ წევრს ბიფობია, ჰომოფობია და ტრანფობია, ანუ ლგბტ პირთა მიმართ გაუცნობიერებელი შიში, ზიზღი და სიძულვილი აქვს.
ეს ორგანიზაციები ჩართულნი არიან პოლიტიკურ და კულტურულ აქტივიზმში, რომელიც მოიცავს ლობირებას, ქუჩის მსვლელობებს, სოციალური ჯგუფების ჩამოყალიბებას, სამეცნიერო კვლევებს, მედიისა და ხელოვნების განვითარებას და სხვა.
შემთხვევის ადგილზე პოლიციამ დამატებითი ძალები შემოიმტკიცა – ქვედანაყოფი, სახელწოდებით „ტაქტიკური საპატრულო ჯგუფი“, რომელიც ვიეტნამის ომის საწინააღმდეგო პროტესტების დროს გამოიყენებოდა.
ბობ კოლერი , რომელიც იმ ღამეს ძაღლს ასეირნებდა, იხსენებს: „არეულობა უამრავი მინახავს, მაგრამ გეები იმ ღამეს ნამდვილად ზღვარს გადავიდნენ.
სოციოლოგი მერი ბერნშტაინის აზრით ლესბოსელთა და გეების მოძრაობების კულტურული მიზნები მოიცავს კაცურობისა და ქალურობის დომინანტური კონსტრუქციების, და უპირველესად ჰეტერონორმატიული ოჯახის უპირატესობის ეჭვქვეშ დაყენებას, ჰომოფობიის წინააღმდეგ ბრძოლას.
განსაკუთრებით იმასთან დაკავშირებით თუ ზუსტად საზოგადოების რომელი ნაწილის ინტერესებს წარმოადგენენ ეს მოძრაობები - რამდენად იზიარებენ გეი, ლესბოსელი, ბისექსუალი, ტრანსსექსუალი, ინტერსექსუალი და სხვა ადამიანები საერთო ინტერესებს და არსებობს თუ რა მათი ერთად მუშაობის აუცილებლობა.
ქვიარ მოძრაობა, რომელიც სექსუალურ უმცირესობათა უფრო დიდ ჯგუფს მოიცავს მიიჩნევს, რომ „გეი“ და „ლესბოსელი“ კატეგორიები შეზღუდულია და აუცილებელია მათი დეკონსტრუქცია.
2011 წელს, ბრაზილიაში, ქალაქ სან პაულუს საკრებულოს წევრმა „მემარჯვენე დემოკლატთა“ პარტიიდან, კარლოს აპოლიანიომ დეკემბრის მესამე კვირა დღის „ჰეტეროსექსუალთა სიამაყის დღედ“ გამოცხადების ინიციატივა გამოთქვა.
მძაფრი კრიტიკის მიუხედავად კანონპროექტი დამტკიცდა, თუმცა დღემდე სან-პაულუს ჯერ არცერთი „ჰეტეროსექსუალთა სიამაყის დღე“ არ აღუნიშნავს.
ლგბტ მოძრაობები იზიარებდნენ იდენტობის პოლიტიკას, რომელიც გეი, ლესბოსელ, ბისექსუალ და ტრანსგენდერ ადამიანებს ფიქსირებულ ჯგუფად/კატეგორიად აღიქვამს.
ბევრ აქტივისტს მიაჩნია, რომ სტოუნვოლის ამბოხი არამხოლოდ გეი განმათავისუფლებელი მოძრაობის დასაბამია, არამედ – გეი სიამაყისა და თანამედროვე ლგბტ ადამიანების უფლებებისთვის ბრძოლის ფუნდამენტი, რომელზეც დღეს ამერიკის შეერთებულ შტატებში ლგბტ ადამიანებისადმი დამოკიდებულება და პატივისცემაა აგებული.
მაგალითად, გურამ რჩეულიშვილის ისტორია, რომელიც გაგრაში ტრაგიკულად დაიღუპა, მწერალმა გამოიყენა ერთ–ერთი პერსონაჟის ვაჟას შესაქმნელად და ის თავისი მეგობრის თვისებებით დააჯილდოვა.
სტუმარი არის მთავარის პერსონაჟი – თარხუჯი, რომელსაც მეგობრებისა და ქალების სიყვარულისა და პატივისცემის მიუხედავად, საზოგადოებაში თავის თავს ვერ პოულობს და მისთვის უცხო ხდება ყველაფერი.
არის 1996 წელს ბავშვთა საერთაშორისო ფონდისა და გაზეთ „ნერგის“ მიერ გამოცხადებული პოეზიის კონკურსის ლაურეატი, ხოლო 2008 წელს პატრიოტულ თემაზე შექმნილი ნაწარმოებების კონკურსზე „ხერთვისი“ პოეზიაში მიენიჭა პირველი პრემია.
მზია ჩხეტიანი (დ. 10 მაისი, 1940, ღვირიში, ცაგერის რაიონი — გ. ოქტომბერი, 2020) — ქართველი მწერალი, პოეტი, შიო მღვიმელის სახელობის პრემიის ლაურეატი.
1503 წელს, შოტლანდიასა და ინგლისს შორის მშვიდობის დასამყარებლად პრინცი ჯეიმზი დაქორწინდა ინგლისის მეფის, ჰენრი -ის ქალიშვილ მარგარეტ ტიუდორზე, რომელიც მომავალში ჯეიმზ -ის დედა გახდა.
მოგვიანებით ჯგუფმა აღწერა ეს მოვლენა როგორც „ცხოვრების შემცვლელი, ეს იყო თვითმარქვიებად ყოფნის შეგრძნება, იმის, რომ ჯგუფმა როგორღაც მიაღწია ამას ნამდვილ ჯგუფად ყოფნის გარეშე, ჩვენ ვიყავით უბრალოდ ბიჭები ლიდზიდან, რომლებმაც გაუგებარი, მაგიური საშუალებით მოიპოვეს -ს ჯილდო.
ალბომმა მოიპოვა გრემის ჯილდო ნომინაციაში საუკეთესო ალერნატიული მუსიკალური ალბომი, გრემის 57-ე ყოველწლიური დაჯილდოებაზე, და წლის ევროპის საუკეთესო ინდი-ალბომის ჯილდო.
მათი სწავლის მეორე წელს ნიუმენმა გაუზიარა სეინსბერს რამდენიმე თავისი სიმღერა და, გიტარაზე დამკვრელი მამით შთაგონებულმა, წყვილმა დაიწყო სიმღერების ჩაწერა დერეფნებში, პროგრამა -ით და სეინსბერით პროდიუსერის როლში.
ჯგუფის უჩვეულო ჟღერადობა განაპირობა იმ ფაქტმა, რომ ჩაწერისას მათ უნდა დაეყვანათ ხმაური მინიმუმამდე, საერთო საცხოვრებელში მცხოვრები სტუდენტების გამო, და ისინი ვერ იყენებდნენ ბას-გიტარებს ან ბას-დასარტყმელ საკრავებს.
ადრე იყვნენ ცნობილები როგორც „ ” და „”, მაგრამ მოგვიანებით იძულებული გახდნენ შეეცვალათ სახელი „-”-ზე, რადგან ამერიკული ჯგუფი სახელად „ ” უკვე არსებობდა.
ინგლისური ინდი-როკ ჯგუფი ლიდზიდან, ჩამოყალიბებული 2007 წელს გვილ სეინსბერის , ჯო ნიუმენის , გას უნგერ–ჰამილტონის და ტომ გრინის მიერ.
2004 წლიდან 2006 წლამდე იყო შოთა რუსთაველის ქართული ლიტერატურის ინსტიტუტის ლიტერატურის თეორიის განყოფილების ხელმძღვანელი, ხოლო 2006 წლიდან დღემდე — ამ ინსტიტუტის დირექტორია.
2004-2006 წლებში იყო თბილისის სახელმწიფო უნივეტსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტის პროფესორი, ხოლო 2006 წლიდან დღემდე — ამავე უნივერსიტეტის ჰუმანიტარული ფაკულტეტის, ზოგადი და შედარებითი ლიტერატურათმცოდნეობის მიმართულების ხელმძღვანელი და სრული პროფესორი.
მონაწილეობა აქვს მიღებული საერთაშორისო სამეცნიერო კონფერენციებში როგორც საქართველოში, ისე ეგვიპტეში, თურქეთში, გერმანიაში, იტალიაში, ჩეხეთში, ესპანეთში, შოტლანდიაში, იორდანიაში, ისრაელში, საბერძნეთში, რუსეთში და ა.
2005 წელს, აშშ სახელმწიფო დეპატამენტის საგანმანათლებლო და კულტურულ ურთიერთობათა ბიუროს უნივერსიტეტთა პარტნიორობის საგრანტო პროგრამის ფარგლებში, სამეცნიერო სტაჟირებით აშშ ცენტრალური აზია-აფრიკის ინსტიტუტში, ჯონს ჰოპკინზის უნივერსიტეტსა და წმ.
შემსრულებელი აგრეთვე კრიტიკულად განიხილავს გლობალური დათბობის საშიშროებას - დიდი ხნით ადრე, ვიდრე ეს მსოფლიო მედიაში ერთ-ერთ აქტუალურ თემად იქცა.
კრიტიკოსების, მუსიკოსების და ძირითადი მსმენელის მიერ შეფასებით, ' არის პოპულარული მუსიკის ისტორიის ერთ-ერთი წამყვანი ჩანაწერი და საუკუნის ერთ-ერთი საუკეთესო ალბომი.
გადარჩენილებმა სწრაფად დაიწყეს თოვლიდან მეგობრების ამოყვანა, მაგრამ მსხვერპლი მაინც საგრძნობი აღმოჩნდა — ზვავის შედეგად 8 ადამიანი დაიღუპა.
ერთ-ერთი გადარჩენილი ნანდო პარადო ხვდებოდა, რომ უბედურებიდან თავის დაღწევის გზა თვითონვე უნდა მოეძებნათ, რადგან სხვაგვარად ყველანი დაიღუპებოდნენ.
მის ამ სურვილს ისიც აძლიერებდა, რომ ჯერ კიდევ ხელუხლებელ გარდაცვლილთა შორის მისი დედა და დაც იყო; თუ ვერ გაბედავდნენ გადარჩენის გზის საძებნელად წასვლას, მათი შეჭმაც გარდაუვალი გახდებოდა.
ვინაიდან მოთამაშეები ძალიან ახალგაზრდები იყვნენ , მათ ურუგვაის სამხედრო-საჰაერო ძალების თვითმფრინავი დაიქირავეს, რაც გაცილებით იაფი ჯდებოდა.
1972 წლის 12 ოქტომბერს ურუგვაელები ჩილეში უნდა ჩასულიყვნენ, მაგრამ ამინდის გაუარესების გამო პილოტი იძულებული გახდა, არგენტინის ქალაქ მენდოზაში დაფრენილიყო.
ნელ-ნელა გაყინულ ფერდობებს სიმწვანე ჩაენაცვლა, იგრძნობოდა ტემპერატურის მომატებაც, მაგრამ ეს მთლად სასიკეთოდ არ წაადგათ — სითბოში ხორცმა სწრაფად დაიწყო გაფუჭება.
გადიოდა დღეები და კატასტროფაში მოყოლილთ, რომელთაც არ გააჩნდათ თბილი ტანსაცმელი, პრაქტიკულად შიშველი ხელებით უწევდათ ძლიერ ყინვასთან გამკლავება.
ამ ტრაგედიის ერთ-ერთი მონაწილე კარლიტოს პაესი იხსენებს: — როცა ნანდო პარადოს საკვები მარაგის ამოწურვის შესახებ უთხრეს, მან უნებლიეთ წამოიძახა, რომ მზად იყო შეეჭამა პილოტები, რადგან ყოველივე, რაც მათ შეემთხვათ, სწორედ პილოტების ბრალი იყო.
ამ ვარიანტის განხილვა ყველასთვის მიუღებელი აღმოჩნდა, მაგრამ შიმშილმა და სიცოცხლის შენარჩუნების მძაფრმა სურვილმა ეს საკითხი მალე კვლავ დასვა დღის წესრიგში და თანაც მკაცრად.
უნდა ითქვას, რომ სამძებრო სამუშაოებში სწრაფად ჩაერთნენ ურუგვაის, არგენტინისა და ჩილეს სამაშველო დანაყოფები, მაგრამ თვითმფრინავის კარკასის თეთრი ფერის გამო მისი შემჩნევა თოვლში პრაქტიკულად შეუძლებელი აღმოჩნდა.
გადარჩენილები იმედს მაინც არ კარგავდნენ, მაგრამ მათი იმედები მალევე გაქარწყლდა — მცირე რადიოგადამცემით შეიტყვეს, რომ სამძებრო სამუშაოები მალე შეწყდებოდა და მათ დაღუპულებად მიიჩნევდნენ.
საუკუნეში კუნძულ პატეზე გამარჯვების შემდეგ ის უფრო გაფართოვდა და გაძლიერდა, მაგრამ მას შემდეგ, რაც ბრიტანელებმა 1873 წელს აკრძალეს მონებით ვაჭრობა, მისი სიძლიერეც დაეცა.
კუნძულის მოსახლეობის ძირითადი ნაწილი ცხოვრობს ქალაქ ლამუში, რომელიც ერთ-ერთი უძველესი და ყველაზე უფრო კარგად შენახული სუაჰილის ხალხის დასახლებაა აღმოსავლეთ აფრიკაში.
აშენებულია მარჯნის ქვებით და მანგროს ტყის ხის მასალით, ქალაქი ხასიათდება კონსტრუქციული ფორმების უბრალოებით, გალამაზებული შიდა ეზოებით, ვერანდებით და ხის მოჩუქურთმებული კარებებით.
კუნძულზე არ არის ავტოგზები, იქ მხოლოდ ვიწრო ფეხით მოსიარულეთა შარაგზებია, ამიტომ ავტოსატრანსპორტო საშუალებათა რაოდენობა საკმაოდ მცირეა.
კენიამ, სამხრეთ სუდანმა და ეთიოპიამ წამოიწყეს სკანდალური -ის პროექტის შემუშავება კუნძულ ლამუს რაიონში პორტის, ნავთობგადამამუშავებელი ქარხნის და რკინიგზის ხაზის მშენებლობის შესახებ,.
კონკის“ პირველი ხაზი ჯერ კიდევ 1866 წელს გაიხსნა, თუმცა ქალაქში საზოგადოებრივი ტრანსპორტი 1822 წლიდან არსებობდა, ცხენის წევის ომნიბუსების სახით.
მალევე ეს გეგმაც მიივიწყეს და მიწისზედა ტრანსპორტის სწრაფი განვითარების ფონზე რამდენიმე წელიწადში გადაწყდა ტრამვაის ქსელის ეტაპობრივი გაუქმება და ავტობუსებით ჩანაცვლება.
ეს პროცესი 1960-1970-იან წლებში დაიწყო კიდეც, თუმცა ნავთობის კრიზისმა და პოლონეთის სახალხო რესპუბლიკის ეკონომიკურმა ვარდნამ მეტროპოლიტენის მშენებლობა შეაფერხა.
რესპუბლიკის მასშტაბით დაგეგმილი იყო თორმეტი მიწისქვეშა მეტროსა და მეტროტრამის სისტემის აშენება, რომელსაც ტრამვაი უნდა ჩაენაცვლებინა, თუმცა ეკონომიკური პრობლემების ფონზე აღნიშნულ გეგმას აღსრულება არ ელოდა.
2001 წელს კომპანიამ შეწყვითა თამაშების შექმნა და აქცენტი მხოლოდ მათ გამოშვებაზე გადაიტანა, ხოლო თამაშებს 2001 წლიდან ქმნის მისი შვილობილი კომპანია .
ვიდეო თამაშების გამომცემელი ამერიკული კომპანია, რომელიც დაარსდა ქალაქ ბეთესდაში, მერილენდის შტატში, მაგრამ საბოლოოდ, მათ ადგილმდებარეობა შეიცვალეს და გადავიდნენ როკვილში, მერილენდის შტატი.
საიტზე , რომელიც ანიჭებს ნაწარმოებებს გათანაბრებულ ქულას გავლენიანი კრიტიკოსების მიმოხილვებზე დაყრდნობით, ალბომმა მიიღო საშუალო ქულა 71, რაც მიუთითებს „ძირითადად დადებით მიმოხილვებზე”.
ენდი ბეიბერმა, -ის რედაქტორმა, შეაქო ჯგუფის უნარი გააერთიანონ განსხვავებული მუსიკალური ჟანრები და ინსტრუმენტები, ისე, რომ ეს არ ჩანს იძულებითად ან ზედმეტად გართულებულად.
ანალოგიურად ჯენ ლონგმა, -დან, აღნიშნა, რომ „მოიცავს ყველა რეალურ იდეას, ჟანრს და გავლენას, რომელიც შეიძლება იყოს მოქცეული გიტარული მუსიკის ქოლგის ქვეშ” და უწოდა მას „მშვენიერი პოპ-სიმღერების სრულიად გასაგები და მისაწვდომი კრებული”.
კომბინირებულ სურათზე, სახელად „განგის თვალისმომჭრელი დელტა”, ასახულია უმრავი ფერი, რაც გამომდინარობს რადიაციის გავლენის ვარიაციებისგან სამ სხვადასხვა დროს გადაღებულ ფოტოზე.
დანარჩენმა ორკებმა ველი შეშინებულებმა დატოვეს, მაგრამ ბეორნის გამოჩენით იმედმაც იმატა და ჯუჯების, ელფებისა და ადამიანთა ერთობლივმა ძალებმა მათ ერთად შეუტიეს და დაამარცხეს.
ყრილობებს შორის პერიოდში აღმასრულებელი ორგანოა პოლიტიკური საბჭო, რომლის არჩევაც, 2 წლის ვადით, მოხდა 2016 წლის 16 აპრილს გამართულ პარტიის პირველ ყრილობაზე და მასში შედიოდნენ ზურაბ ჯაფარიძე, პავლე კუბლაშვილი, გიორგი მელაძე, გიორგი ხაჩიძე, ვახტანგ მეგრელიშვილი, ლევან ჩოლოყაშვილი, მამუკა კუდავა, იაგო ხვიჩია, ვახო მოსიაშვილი, თეიმურაზ ცამციშვილი, ნინო დარსაველიძე, სოფიო მახათაძე, მარიამ ხუნწარია, ეკატერინე კალანდაძე, ნათია კალაძე.
2016 წლის საპარლამენტო არჩევნებამდე, 2016 წლის 18 აგვისტოს „გირჩმა“ პარტიებთან: „ახალი საქართველო“, „სახელმწიფო ხალხისთვის“ და „ახალი მემარჯვენეები“ შექმნა ბლოკი „პაატა ბურჭულაძე — სახელმწიფო ხალხისთვის“, რომლის ლიდერიც ამავე სახელწოდების პარტიის ლიდერი, ყოფილი საოპერო ბანი, პაატა ბურჭულაძე იყო.
27 სექტემბერს, არჩევნებამდე 13 დღით ადრე, „გირჩმა“ ბლოკი დატოვა და ბურჭულაძე შანტაჟში დაადანაშაულა, შედეგად პარტია არჩევნებს გამოეთიშა.
ახალი პოლიტიკური ცენტრი - გირჩი“ შეიქმნა „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობიდან“ ოთხი დეპუტატის — ზურაბ ჯაფარიძის, პავლე კუბლაშვილის, გოგა ხაჩიძისა და გიორგი მელაძის წამოსვლის შემდეგ.
2020 წლის საპარლამენტო არჩევნებში პარტიამ დამოუკიდებლად მიიღო მონაწილეობა და 2,89% აიღო, გადალახა 1%-იანი ბარიერი და პარლამენტში 4 დეპუტატი გაიყვანა.
2020 წელს, საპარლამენტო არჩევნების შემდეგ, პარტია დატოვა მისმა ლიდერმა ზურაბ ჯაფარიძემ, რომელმაც ახალი პარტია გირჩი — მეტი თავისუფლება დააარსა.
კომპოზიციაში პინკ ფლოიდის მუსიკა ფონის სახით ჟღერს, ხოლო მათი როუდ-მენეჯერი, ალან სტაილზი საუბრობს საუზმის შესახებ, პარალელურად მას ამზადებს, მოგვიანებით კი საუზმობს, აგრეთვე იხსენებს ერთ-ერთ საუზმეს .
წყლის ხმაური, რომელიც გაისმის კომპოზიციის ბოლოს, ფირფიტაზე უსასრულობამდე ჟღერდა - ფირფიტის ზედაპირზე სპეციალურად არ იყო ამოტვიფრული ნემსისთვის განკუთვნილი მანიშნებელი.
ალ-ავღანის თვალსაზრისით, კოლონიური სახელმწიფოების ექსპანსიასთან დასაპირისპირებლად აუცილებელი იყო ისლამის საფუძველზე მუსლიმური სახელმწიფოების იდეოლოგიური და პოლიტიკური გაერთიანება.
მისი აზრით, ისლამს უნდა ეარსება საზოგადოებრივი ცხოვრების თანამედროვე პირობების კვალდაკვალ, ეს გულისხმობდა საერო განათლებისა და ეროვნული მრეწველობის განვითარებას.
იგი მოციქულის მოღვაწეობას სწავლულის შრომას ადარებდა, ჩამოაყალიბა თეზისი ისლამის მეცნიერებასთან თავსებადობის შესახებ, გმობდა მატერიალისტურ შეხედულებებს.
ალ-ავღანის აზრით პანისლამიზმის იდეა მდგომარეობდა მუსლიმთა გაერთიანებასა და წაშლილ კოლონიურ ნაციონალიზმში, როცა ნებისმიერი ქვეყნის წარმომადგენელი მუსლიმი არ განიხილებოდა როგორც ერთი რომელიმე ქვეყნის საკუთრება, არამედ იგი თავისთავად იყო დიდი მუსლიმური თემის ნაწილი, რომელიც ერთიანად ექვემდებარებოდა სამართლიან ხალიფას, რომლის აბსოლუტური ხელისუფლება აუცილებლად უნდა ყოფილიყო შეზღუდული პარლამენტით.
კამათი ისლამის რაციონალური ბუნების შესახებ ყოველთვის იყო საერთო სტრატეგია მუსლიმ რეფორმატორებს შორის, რომლებსაც სურდათ, ხელი შეეწყოთ ნებისმიერი ცვლილებისთვის, თუ ეს ემსახურებოდა კულტურული იდენტურობის შენარჩუნებას.
ეს იყო სტრატეგია, რომელმაც სცნო დასავლური ორიენტაცია თანამედროვე ისლამური განვითარების ხელსაყრელ ორიენტაციად და დაასახელა იგი ყველაზე სწორი განვითარების კონცეფციად მუსლიმურ სამყაროში.
ამის მსგავსად, ალ-ავღანისაც სჯეროდა, რომ სოციალურ-პოლიტიკური ცვლილებები შეიძლება გამოწვეული ყოფილიყო მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ მუსლიმებს ექნებოდათ მყარი აზრი ცივილიზაციის განვითარების შესახებ, რომელიც შვა ისლამმა.
მისი აზრით, სწორედაც ასეთი სამართლიანობისა და გამაერთიანებელი მოძრაობების პირობებში შეიძლებოდა პანისლამიზმის თეორიული მდგომარეობიდან რეალურ პოლიტიკურ-მმართველობით იდეოლოგიად გარდაქმნა.
საბედნიეროდ, ლუკა კიამბისა და სარა პიანიჯანის ძირითად შემადგენლობაში მუდმივი წევრების ამპლუაში გამოჩენამ , სტიმული მისცა -ს მუსიკალური განვითარების მომდევნო ეტაპისთვის და ჯგუფმა ახალი ალბომისთვის დაიწყო მზადება.
სიენაში, სადაც 2009 წლის 21 ივლისს ერთ სცენაზე გამოდიოდა პროგრესულ-მეტალ გჯუფებთან და ; და -ს მე-9 ფესტივალზე გამოჩენა, რომელიც იტალიური პროგრესული როკის ლეგენდა დემეტრიო სტრატოსისადმი იყო მიძღვნილი.
დემო-ჩანაწერის დასრულებისთანავე, ჯგუფმა ახალი მასალის შექმნა დაიწყო, რომელიც წინა ალბომისგან განსხვავებით, გაცილებით რთული მუსიკალური კომპოზიციებისგან შედგებოდა.
2010 წლის ივლისში ჯგუფი ახალი ალბომის ჩაწერას შეუდგა, ბუცო და კონფორტი ლუკა ლატინიმ შეცვალა, ვოკალისტი რომელიც მანამდე პოპ/სოულ სტილში მუშაობდა.