polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
შეპარდისა და თავშეკავებულობის კავშირის მოძრაობა „ “, რომელიც დაწერა ახალი ზელანადიის დრამატურგმა მერვინ ტომპსონმა, რომელიც პირველად დაიდგა კრაისტჩერჩის სამეფო თეატრში 1972 წელს.
ქალთა საარჩევნო უფლების მიღებიდან ერთი წლის შემდეგ, შეპარდი ცოტა ხნით დაბრუნდა ინგლისში, სადაც ის შეხვდა გამოჩენილ ბრიტანელ სუფრაჟისტებს და რამდენიმეჯერ გამოვიდა სიტყვით.
მისი დაბრუნების შემდეგ იგი აირჩიეს ახალი ზელანდიის ქალთა ახალი ეროვნული საბჭოს პრეზიდენტად, რომელსაც დიდი გავლენა ჰქონდა საზოგადოების აზროვნებაზე.
1888 წელს მან გამოაქყვენა ბროშურა სახელწოდებით „ათი მიზეზი, თუ რატომ უნდა მიეცეთ ახალი ზელანდიის მცხოვრებ ქალბატონებს ხმის მიცემის უფლება, სადაც ნაჩვენები იყო ყველა მიზეზი, რატომ უნდა მიეცათ ხმა ქალებს და ასევე გაავრცელა „მშრალი და ლოგიკური მიდგომა“.
1885 წელს ქეით შეპარდი გახდა ახალი ზელანდიის ქალთა ქრისტიანული თავშეკავებულობის კავშირის აქტიური წევრი, რომელიც იბრძოდა მისი განმტკიცებისთვის, ეს კავშირი იყო უფრო დიდი თავშეკავებულობის მოძრაობის ნაწილი.
1837 წელს ქირმანშაჰის გამგებელი, ბაჰრემ მირზა, რომელიც ასევე იყო მოქმედი შაჰის მუჰამედ-შაჰ ყაჯარის ძმა გაგზავნილ იქნა ირანის დედაქალაქ თეირანში ხალხისგან მიღებული საჩივრების გამო.
1839 წელს მთელი ისპაჰანის პროვინცია მოექცა მანუჩარ ხან გურჯის სამფლობელოების ქვეშ, რომელიც უკვე მოიცავდა ქირმანშაჰს, ხუზისტანის ოსტანს და ლურისტანის ოსტანს.
აღნიშნული დაწინაურებებიდან გამომდინარე, „ის გახდა ცენტრალური და სამხრეთ-დასავლეთ ირანის პრაქტიკული მეფის ნაცვალი და სრულუფლებიანი წარმომადგენელი, მას ექვემდებარებოდა ქირმანშაჰის ყველა გუბერნატორი“.
ამავე დროს, 1830-იან წლებში მანუჩარ ხანი პასუხისმგებელი იყო ისპაჰანის ცენტრალური იუსტიციის სასამართლოს დაარსებაში, რომელიც როგორც საერო, ასევე სასულიერო მოსამართლეებს აერთიანებდა და თავისი შინაარსით ჰგავდა ისტორიულ მაზალემის სასამართლოს.
მათ მისცეს სამუშაო შაჰის ჰარამხანაში, თავისი სამხედრო და ადმინისტრაციული შესაძლებლობების წყალობით მან შეძლო სამეფო კარზე დამკვიდრება და მთავრობის პიზიციებზე ამაღლება.
მანუჩარ ხანი მტკიცედ იყო დაკავშირებული ტომობრივი და ურბანული აჯანყების საქმეში, ის იყენებდა საკუთარ კარგ კონტაქტებს, რათა გაეძლიერებინა თავისი გავლენა სამეფო კარზე.
როდესაც ბები ჩავიდა ისპაჰანში 1846 წელს მანუჩარმა მისცა მას თავშესაფარი და სავარაუდოდ შესთავაზა სამხედრო სამსახური, რათა დაეპყროთ ირანი და არა მარტო მთელ ქვეყანაში, არამედ საზღვრებს გარეთაც გაევრცელებინათ მისი სწავლებები.
ხუთი წლის შემდეგ, ველური ბუნებისა და ეროვნული პარკების დეპარტამენტმა დაახლოებით იგივე ტერიტორია ველური ბუნების ნაკრძალად გამოაცხადა, რათა მომხდარიყო კრიტიკულად საფრთხის ქვეშ მყოფი სუმატრული მარტორქების დაცვა.
ტამან-ნეგრას შემდეგ, წარმოადგენს ნახევარკუნძულოვანი მალაიზიის მეორე უდიდეს ეროვნულ პარკს; გარდა ამისა, ასევე მეორე ეროვნული პარკია, რომელიც მალაიზიის ხელისუფლებამ შექმნა.
თებერვალში, ორი მოზარდი, 15 წლის იულია კონსტანტინოვა და 16 წლის ვერონიკა ვოლკოვა ირკუტსკში, 50 დავალების შესრულების შედეგად, 14 სართულიანი შენობის სახურავიდან გადმოხტნენ.
აგრეთვე, თებერვალში, გოგონა, ცნობილი როგორც კრასნოიარსკში მცხოვრები 15 წლის ეკატერინა, აღმოჩნდა კრიტიკულ მდგომარეობაში მას შემდეგ, რაც სახლიდან გადმოხტა და დაეცა თოვლიან მიწაზე.
იგი შეიცავს დავალებების სერიას, რომლებსაც კურატორები იძლევიან და რომლებიც ჩვეულებრივ, მოთამაშეებმა დღეში ერთხელ უნდა შეასრულონ; ზოგიერთი დავალება მოთამაშის თვითდაზიანებამდე მიყვანას გულისხმობს.
დავალებების სია, რომლებიც 50-დღეში უნდა იყოს დასრულებული, მოიცავს დილის 4:20 სთ-ზე გაღვიძებასა და ამწეზე ასვლას, ამავდროულად, სხვადასხვა ტიპის დავალებების შესრულებას.
2017 წლის 27 მაისს ტელეკომპანია „რუსთავი 2“-მა გაავრცელა ინფორმაცია, რომ თბილისში 12 წლის გოგონამ მეხუთე სართულიდან გადმოხტომით თვითმკვლელობა სცადა; ის საავადმყოფოში სხეულის მრავლობითი დაზიანებებით გადაიყვანეს.
მიუხედავად იმისა, რომ ამ თამაშმა მასობრივი საინფორმაციო საშუალებების მნიშვნელოვანი ყურადღება დაიმსახურა, ამ დრომდე ძალიან ცოტა სანდო დამამტკიცებელი საბუთი მოიპოვება საერთოდ თამაშის არსებობის ან მისი როლის ბავშვებისა და მოზარდთა თვითმკვლელობამდე მიყვანისა და თვითდაზიანებების მიყენების შესახებ.
მიჩნეულია, რომ თამაშთან დაკავშირებული თვითმკვლელობის პირველი შემთხვევა მოხდა 2015 წლის მიწურულს რუსეთში და თანდათან გავრცელდა ყოფილი სსრკ-ის ქვეყნებში.
ფილიპ ბუდეიკინი, — სტუდენტი-ფსიქოლოგი, რომელიც გარიცხული იყო უნივერსიტეტიდან ამტკიცებდა, რომ მან შექმნა „ლურჯი ვეშაპი“ 2013 წელს.
1986 წელს ფაშიზმზე გამარჯვების 41-ე წლისთავთან დაკავშირებით რაიონის ცენტრში ძმათა სასაფლაოდან გადაასვენეს მეომართა ნეშტი და გაიმართა მემორიალის საზეიმო გახსნა.
ეს ორი პაპირუსი ერთობლიობაში სინუჰეს ამბავს თავიდან ბოლომდე სრულად გადმოგვცემს და, როგორც წესი, სწორედ ამ პაპირუსების მუხლებად დაყოფის მიხედვით ხდება ტექსტის ციტირება .
ეს ფრაგმენტები მომდინარეობენ ელ-ლაჰუნიდან, რომელიც ფიუმის ქვაბულის აღმოსავლეთის შესასვლელთან მდებარეობს და შუა სამეფოს პერიოდის სამეფო ცენტრის უშუალო შემოგარენს წარმოადგენს.
მის მიერ აღმოჩენილ პაპირუსთა შორისაა ასევე 32106, რომლის პოვნის ადგილი მითითებული არაა, თუმცა იგი მიკუთვნებულია ლიტერატურულ და არალიტერატურულ ტექსტთა არქივს.
პოემის უცნობი ავტორი პირველ პირში მოგვითხრობს სავარაუდოდ გამოგონილ ამბავს სამეფო კარის მსახურის სინუჰეს ცხოვრების შესახებ, რომელიც ფარაონ ამენემჰეტ -ის გარდაცვალების გამო პანიკაში ვარდება, ეგვიპტიდან გარბის და საბოლოოდ პალესტინის რეგიონში დასახლდება.
შინაარსობრივი ნიშნების გათვალისწინებით იგი ეგვიპტის ჩრდილოეთიდან უნდა მომდინარეობდეს, სავარაუდოდ მემფისიდან, თუმცა დეირ-ელ-მედინას პაპირუსთან მსგავსება მისი თებედან წარმომავლობის სასარგებლოდაც მეტყველებს.
სინუჰეს ამბის სიუჟეტი წყდება ფარაონ სენუსერტ -ის მმართველობის ბოლო წლებზე საუბრით; ამდენად, სენუსერტის მმართველობის ბოლო წლები ნაწარმოების დათარიღების ქვედა ზღვარს წარმოადგენს.
ნაწარმოების შინაარსიდან გამომდინარე საზოგადოდ მიჩნეულია, რომ იგი უშუალოდ მასში აღწერილი მოვლენების შემდეგ დაიწერა, შესაძლოა ფარაონ სენუსერტის მმართველობის დროსვე ან მისი გარდაცვალებიდან მალევე.
ეგვიპტოლოგთა უმრავლესობა თანხმდება, რომ სინუჰეს ამბავი ეგვიპტური ლიტერატურის საუკეთესო ნაწარმოებია და, ამავე დროს, ძველი ეგვიპტიდან მომდინარე ყველაზე ცნობილი თხზულებაც; თუმცა, რიჩარდ პარკინსონის აზრით, ასეთი შეფასება მხოლოდ სხვა, ნაკლებად ხელმისაწვდომი ნაწარმოებების ხარჯზე შეიძლება გაკეთდეს.
თხზულებაში მკვეთრადაა გამოკვეთილი ფარაონ სენუსერტ -ის სამეფო კარი, რის გამოც მას ნაწილობრივ განიხილავენ პროპაგანდად, რომელმაც მეფისადმი ერთგულებას უნდა გაუსვას ხაზი.
გარდა ამისა, განსაკუთრებით უცხო ქვეყნების შესახებ თხრობაში წინა პლანზეა წამოწეული ეგვიპტელის თვითშეგნება და სურვილი, რომ ეგვიპტელი ეგვიპტელადვე დაიმარხოს.
პალეოგრფიული ნიშნებით აგრეთვე მე-12 დინასტიით ათარიღებენ ლიტერებით აღნიშნულ ბუენოს აირესის პაპირუსს, რომელიც აგრეთვე ფრაგმენტების სახითაა მოღწეული.
ლექსიკის კვლევის საფუძველზე ვარაუდობენ, რომ წინათ დამარები საუბრობდნენ ჩუ-კხვე ენის დიალექტზე , რომელზეც დღისათვის საუბრობენ ბოტსვანას და ნამიბიის ბუშმენების ნაწილი, რის შემდეგაც არათანაბრად განიცადეს ნამაიზება.
არის მესამე პირის ხედვით და ინარჩუნებს -ის ჟანრის ელემენტებს, სადაც აქცენტი გაკეთებულია გადარჩენაზე, ტერიტორიების გამოკვლევაზე, ტავსატეხების გადალახვაზე, ზომბებთან და სხვადასხვა სახის მონსტრებთან ბრძოლაზე.
ეს არის „ “-ის სერიის რიგით მერვე ძირითადი ნაწილი, რომელიც თავდაპირველად გამოვიდა პორატატიულ კონსოლ 3-ზე 2012 წელს, ხოლო იმავე წელს ვერსია — , 3-სა და -ის პლატფორმებისთვის, გაუმჯობესებული გრაფიკით და სიძნელის ახალი რეჟიმით.
საიტმა ის დაასახელა 2012 წლის საუკეთესო 3 გრაფიკის მქონე ვიდეო თამაშად, -მა — 2013 წლის საუკეთესო მოქმედებით/არკადა თამაშად და ასევე 3/-ის წლის თამაშად.
თამაშის სიუჟეტი მიმდინარეობს ჯილ ვალენტაინისა და კრის რედფილდის გარშემო , რომელთა მიზანია ბიოტერორისტული ორგანიზაცია „ “-ს შეჩერება და ოკეანეების ვირუსით დაინფიცირების თავიდან აცილება.
მიუხედავად იმისა, რომ 2000-იანებში ჯერ დამწყები შემსრულებელი იყო, ითვლება ერთ-ერთ წამყვან ძალად მეინსტრიმში დასავლეთ სანაპიროს ჰიპ-ჰოპის დაბრუნებაში და აღმოსავლეთ სანაპიროს ჰიპ-ჰოპისთვის კონკურენციის გაწევაში.
იგი . -ს და ჯიმი აიოვინის ინიციატივით --ში შევიდა, თუმცა, 50 -თან უთანხმოებების შედეგად, დატოვა, კონტრაქტი გააფორმა -თან და 2006 წლის ზაფხულში --თან კონტრაქტით დაკისრებული ვალდებულებები გააუქმა.
ჯეისონ ტერელ ტაილორი , ცნობილი, როგორც — ამერიკელი რეპერი და მსახიობი, უფრო მეტად ცნობილია, როგორც დასავლეთ სანაპიროს ჰიპ-ჰოპის ჟანრის რეპერი და . -ს -ის კლიენტი.
უხუცესები — საერთაშორისო არასამთავრობო ორგანიზაცია, რომელიც დაკომპლექტებულია ცნობილი პოლიტიკოსებით, მშვიდობისა და ადამიანის უფლებათა დამცველებით, რომლებიც 2007 წელს ნელსონ მანდელამ შემოიკრიბა.
ნელსონ მანდელას თქმით, „უხუცესების“ შექმნის მიზეზი „დაახლოებით 1 000 წლიანი კოლექტიური გამოცდილების“ გამოყენების აუცილებლობა იყო ისეთი ზოგადსაკაცობრიო პრობლემების გადასაჭრელად, როგორებიცაა გლობალური დათბობა, შიდსი და სიღარიბე.
დეზმონდ ტუტუ, სამხრეთ აფრიკის ანგლიკანური ეკლესიის ყოფილი ეპისკოპოსი და სიმართლე და შერიგების კომისიის ყოფილი თავმჯდომარე, ნობელის პრემიის ლაურეატი მშვიდობის დარგში
ორგანიზაციის პრეზენტაციას ესწრებოდნენ კოფი ანანი, გრასა მაშელი, ნელსონ მანდელა, მერი რობინსონი, დესმონდ ტუტუ, მუჰამედ იუნუსი და ლი ჟაქსინგი.
ჯგუფი შექმნეს რიჩარდ ბრანსონმა, მუსიკოსმა და ადამიანის უფლებათა დამცველმა პიტერ გებრიელმა, სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკის ყოფილ პრეზიდენტ ნელსონ მანდელასთან ერეთად.
საბჯენი თაღები ორივე მწკრივის გრძელ დარბაზებში ერთმანეთისაგან არათანაბარი მანძილითაა დაშორებული, რომელთაგანაც განაპირებს, განივი კედლებიდან გადმოყვანილი ორ-ორი პერპენდიკულარი საბჯენი თაღი ერყწმის.
შენობის უკანა მწკრივის შუა ოთახის ჩრდილოეთ კედლის აღმოსავლეთ ნახევარზე და აღმოსავლეთ კედელზე, კამარებს ზემოთ, შემორჩენილია რიყის ქვის სრულიად დაუმუშავებელი კედელი .
ზემო კოდისწყაროს სასახლე — არქიტექტურული კომპლექსი, მდებარეობს საქართველოში, მცხეთა-მთიანეთის მხარეში, დუშეთის მუნიციპალიტეტში, მისგან დასავლეთით 17 კმ-ში მდებარე სოფელ ზემო კოდისწყაროს ჩრდილოეთით, სასაფლაოსთან.
განლაგებულია რთულად მისადგომ ადგილას, ყუბის რაიონული ცენტრის სამხრეთ-დასავლეთში კიზილკაიას მთის დამრეცზე, რომელიც განლაგებულია კავკასიონის მთავარ ქედზე, ხანალიღის მთის გასწვრივ.
აქ მდებარეობს ცეცხლთაყვანისმცემლობის ტაძარი, რომელიც მიეკუთვნება შუა საუკუნეებს, ჰიდირ ნების აკლდამა, შეიჰ შალბუზისა და აბუ მუსლიმის მეჩეთები, გამოქვაბულებები და უამრავი არქეოლოგიური ძეგლი, რომელიც ჯერ ბოლომდე არ არის შესწავლილი მეცნიერების მიერ.
აზერბაიჯანის პრეზიდენტის ილჰამ ალიევის განკარგულებით ხანალიღს 2007 წლის 19 დეკემბერს მიენიჭა სახელმწიფო ისტორიულ-არქიტექტურული და ეთნოგრაფიული ნაკრძალის „ხანალიღის“ სტატუსი.
ექსპონატები დაყოფილია კოლექციებად:„იმპერატორი ალექსანდრე “, „ნიკოლაი ალფერაკის ოჯახი“, „პეტრე და სამხრეთ-რუსული პოლიტიკა“, „არქეოლოგია“, „მეტალი“, „იარაღი“, „კერამიკა“, „მინა“, „ქსოვილები“, „ფერწერა“, „სკულპტურა“, „ნუმიზმატიკა“.
ტაგანროგის ისტორიულ-მხარეთმცოდნეობითი მუზეუმი — ტაგანროგის სახელმწიფო ლიტერატურული და ისტორიულ-არქიტექტურული მუზეუმ-ნაკრძალის ფილიალი ტაგანროგში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია.
წარჩინებული ფეოდალური საგვარეულოს წარმომადგენლები მესხი კოპაძეები იყვნენ, რომლებიც ფლობდნენ ვრცელ მამულებს და სტრატეგიულად მნიშვნელოვან კოპის ციხეს.
კოპაძეებში არსებობს ორი ძირითადი შტო: ქართლის კოპაძეები-სოფ არაშენდა და მისი მიდამოების აზნაურები და ძირძველი და ყველაზე დიდებული შტო მესხეთის კოპაძეები, რომლებიც საუკუნიდან გამოდიან პოლიტიკურ ასპარეზზე.
აღნიშნული წლები იმიტომ იქნა აღებული, რომ, ყოველი 532-წლიანი ციკლის შემდეგ ხდებოდა როგორც მზის, ასევე მთვარის ციკლის დამთხვევა და მეორდებოდა წლის ერთი და იგივე დღეები, თვე და რიცხვი და მთვარის ფაზები.
ქორონიკონი წარმოადგენს წელთაღრიცხვის ძველი სისტემას, რომლის ათვლის წერტილს წარმოადგენდა, ხოლო წლების გადათვლა ხორციელდებოდა ინდიქტიონების მიხედვით.
სადემონსტრაციო ვერსიების გამოშვებას საფუძველი ჩაეყარა 1990-იანი წლებში და ვრცელდებოდა სხვადასხვა გზებით, მათ შორის ინტერნეტითა და სათამაშო ჟურნალების მეშვეობით (ჟურნალს თან ახლდა დემო თამაში, რომელიც განთავსებული იყო დისკზე).
ასევე შესაძლებელია, რომ დემო ბონუსის სახით თან მოჰყვებოდეს სხვადასხვა კომპიუტერულ აპარატურას ან აქსესუარს, მაგალითად, სათამაშო კონსოლს, ვიდეო ბარათს და ა.
გამოიცემა თამაშის გამოშვებამდე ან გამოშვების შემდეგ, რათა მომხმარებელს წარმოდგენა შეექმნას მის გეიმპლეისა და შიგთავსზე, ხოლო შემდეგ თავად გადაწყვიტოს შეიძინოს თუ არა პროდუქტი.
პირველი არის სრულფასოვანი თამაში, სადაც მოთამაშეს საშუალება აქვს ითამაშოს და მართოს პერსონაჟი, ხოლო მეორე მოიცავს ინტერაქტიულ მედიას, გარკვეული ტიპის ტრეილერებს, ვიდეორგოლებს და ა.
2010 წელს კომპანია -ის თავკაცმა ერთ-ერთ ინტერვიუში გამოთქვა თავისი აზრი სადემონსტრაციო ვერსიაზე: „დემო თამაშის შემუშავება და გამოცემა არის ფუფუნება სათამაშო ინდუსტრიაში, თუმცა უახლოეს მომავალში მისი რაოდენობა დაიკლებს და საერთოდ ვეღარ ვიხილავთ, რადგანაც შექმნას სჭირდება უამრავი ფული და დრო“.
ხელნაწერის ილუსტრაციებმა ნათელი მოჰფინეს ტექსტის ზუსტ სახეს, მაგრამ ვარაუდობენ, რომ წიგნი შედგება ექვსი „ნაწილისგან“, რომლებიც განსხვავდება სტილითა და შინაარსით.
თითოეულ გვერდზე არის ერთი მცენარის სურათი და ტექსტის რამდენიმე აბზაცი — ამ ეპოქის იმ ევროპელი ადამიანების წიგნებისთვის იყო დამახასიათებელი რომლებიც აგროვებდნენ ან სპეციალიზირდებოდნენ მცენარეებზე, ხშირ შემთხვევაში სამედიცინო მიმართულებით.
გააჩნია მრგვალი დიაგრამები, ზოგიერთი მათგანი მთავრესთან, მზესთან და ვარსკვლავებთან — რომელიც სავარაუდოდ ასტრონომიული ანდ ასტროლოგიური ხასიათისაა.
ერთ-ერთი თორმეტი დიაგრამიდან გამოსახავს ტრადიციულ ზოდიაქოს სიმბოლოების თანავარსკვლავედებს (ორი თევზების, ხარი კუროს, ჯარისკაცი მშვილდით მშვილდოსნის და ა.შ).
თითოეული სიმბოლო გარშემორტყმულია ოცდაათი მინიატურული ქალის ფიგურებით, მათგან უმეტესი ნაწილი გაშიშვლებულია, თითოეულს უკავია წარწერიანი ვარსკვლავი.
მჭიდრო გაუჩერებელი ტექსტი, გარშემომდინარე ადამიანების გამოსახულებით, მათგან მთავარი სახით გაშიშვლებული ქალები, რომლებიც ბანაობენ ტბორებში ან არხებში, რომლებიც ზუსტად უკავშირდება ერთმანეთს მილებით, ზოგიერთი „მილი“ ასახავს სხეულის ორგანოთა ფორმას.
ერთ-ერთი ასეთი დამატება ექვსი ფურცლის ტოლია, შეიცავს რუკის ან დიაგრამის მაგვარ სქემას ცხრა „კუნძულს“, რომელიც დაკავშირებულია „დამბებით“, სასახლეებითა და შესაძლებელია ვულკანით .
ხელნაწერი ინტენსიურად განიხილებოდა კრიფტოგრაფიის მოყვარულთა მიერ და კრიპტოანალიზის პროფესიონალთა მიერ, მათ შორის მეორე მსოფლიო ომის დიდი ბრიტანეთისა და ამერიკის შეერთებული შტატების კრიპტოანალიტიკოსების მიერ.
ასევე არსებობს ვარაუდი აღმოსავლეთ-აზიური ენებიდან ერთ-ერთის გამოყენების შესახებ ავტორის მიერ შექმნილი ანბანით და იმის შესახებ, რომ ხელნაწერი არის მისტიფიკაცია.
ულიამ ბენეტონის 1976 წელს, ჟაკ გაემისა, გაბრიელ ლანდიმის და ჟორჟ სტოლფის ტექსტის ხშირმა ანალიზებმა, გამოავლინა მისი სტრუქტურა და დახასიათება ბუნებრივი ენისთვის მაგალითად, სიტყვების გამეორება ესაბამება ციპფის კანონს, ხოლო ინფორმაციული ენტროპია ისეთივე, როგორც ლათინურ ენას და ინგლისურს.
დარწმუნებით შეიძლება ითქვას, რომ წიგნის დიდი ნაწილი მიძღვნილია მცენარეებისთვის, მაგრამ მცდელობა შეედარებინათ ისინი მცენარეთა რეალურ ნიმუშებთან და იმ დროის სტილიზებულ სურათებთან საბოლოოდ მთლიანად ჩავარდა.
ის სურათები „ბოტანიკური“ განყოფილებიდან, რომლებიც შეესაბამება „ფარმაცევტული“ განყოფილების ნიმუშებს, ქმნიან მათი ზუსტი ასლების შთაბეჭდილებას, მაგრამ არარსებული ნაწილებით, რომლებიც ავსებულია დაუჯერებელი დეტალებით.
სერჯიო ტორეზელო, პალეობოტანიკის ექსპერტი, აღნიშნავდა, რომ მანუსკრიპტი შეიძლება იყო ალქიმიური ჰერბალისტიკა, რომელსაც სინამდვილეში არ აქვს არაფერი საერთო ალქიმიასთან, თუმცა იყო შუასაუკუნეების ყალბი წიგნი, ნახევრად გამოგონებული სურათებით, რომლის ტარებაც შეეძლო მატყუარა-ექიმს კლიენტებზე შთაბეჭდილების მოსახდენად.
თუმცა ამგვარი წიგნები მნიშვნელოვნად განსხვავდებიან ვოინიჩის მანუსკრიპტისგან სტილითაც, ფორმატითაც, ამას გარდა ყველა მათგანი დაწერილია ჩვეულებრივ ენაზე.
გვერდების დანომვრის პრობლემა (რომელიც, ეტყობა შეტანილი იყო წიგნის დაწერის შემდეგ ბევრად გვიან) მიანიშნებს იმაზე, რომ, ზოგიერთი გვერდი დაკარგული იყო იქამდე სანამ ვილფირდ ვოინიჩი შეიძენდა, თავდაპირველად წიგნი შეიცავდა არანაკლებ 272 გვერდისა.
ასტროლოგიური გამოკვლევები ხშირად იკავებდნენ მნიშვნელოვან როლს მცენარეების აკრეფისას, სისხლდენისას და სხვა მედიცინის პროცედურებში, რომლებიც ტარდებოდა ასტროლოგიურ წიგნებში გაწერილი ხელსაყრელი თარიღების დროს .
თუმცა ჩვეულებრივი ზოდიაქოს ნიშნების სიმბოლოების, 24-სთიანი დღის გამოსახულების, 12 თვისგან შემდგარი წლის, წელიწადის დროების და ერთი პროგრამის, შესაძლებელია გამოსახული კლასიკური პლანეტების გარდა, ჯერ კიდევ ვერავინ შეძლო ინტერპრეტირება მოეხდინა ილუსტრაციების ცნობილი ასტროლოგიური ტრადიციების ფარგლებში .
წელს ანტიკვარმა ვილიამ რომენ ნიუბოლდმა მისი ინტერპრეტირება მოახდინა როგორც გალაქტიკის, რომლის მიღებაც მხოლოდ ტელესკოპით იყო შესაძლებელი.
არხები და ღრმულები „ბიოლოგიურ“ განყოფილებაში შეიძლება აღნიშნავდნენ კავშირს ალქიმიასთან, რასაც შეიძლება ჰქონოდა მნიშვნელობა წიგნს რომ ინსტრუქციები ჰქონოდა მედიცინის ელექსირებისა და ნარევების შესაქმნელად.
თუმცა იმ დროის ალქიმიის წიგნებისთვის დამახასიათებელია გრაფიკული ენა, სადაც პროცესები, მასალები და კომპონენტები გამოისახებოდა განსაკუთრებული ნახატების სახით ან სტანდარტული ტექსტური სიმბოლოებით .
ხელნაწერის ოთხი ფურცლის რადიოაქტიური ანალიზის შედეგების მიხედვით ქიმიკოსი და არიზონას უნივერსიტეტის არქეომეტრისტმა გრეგ ხოჯინსმა დაამტკიცა, რომ პერგამენტი მანუსკრიპტისთვის შექმნილი იყო 1404 წელსა და 1438 წელს შორის რენესანსის ეპოქაში, რაც არ ნიშნავს იმას, რომ ტექსტი არ შეიძლება დაწერილი ყოფილიყო გაცილებით გვიან.
თუმცა მსგავსება ძალიან მცირეა, მით უმეტეს თუ შევადარებთ ნახატს ნამდვილს ცოცხალ ნიმუშთან, და რადგანაც მისი მასშტაბი არ არის გარკვეული, მცენარის გამოსახულება შიძლება იყოს სხვა რთულყვავილოვანთა ოჯახიდან, რომელიც შეიცავს ბაბუაწვერას, გვირილას და სხვა სახეობებს მთელი მსოფლიოდან.
სიტყვის შიგნითაც ასოების წყობა თავისებურია: ზოგიერთი აღნიშვნა გვხდება, მხოლოდ სიტყვის დასაწყისში, სხვები — მხოლოდ ბოოში, ზოგიერთი კი მხოლოდ შუაში — ადგილმდებარეობა, თანდაყოლილი არაბულ წერილს , მაგრამ არა ლათინური ან კირილიცას.
საშუალო შტაბეჭდილება რომელსაც ახდენს მანუსკრიპტის დარჩენილი გვერდები, საშუალებას გვაძლევს ვივარაუდოთ, ის იყო განკუთვნილი იმისათვის, რომ სამსახური გაუწიოს ფარმაასლს ან ცალკეული თემებით შუა საუკუნეების წიგნს ან უფრო გვიანდელ მედიცინას.
თუმცა ილუსტრაციების დამაბნევებელი ნაწილები ავსებენ ბევრ თეორიას წიგნის წარმოშობის, მისი შინაარსისა და იმ მიზნების შესახებ რისთვისაც იყო ის დაწერილი.
ზოგიერთი აღნიშვნა ჩნდება ყოველ სიტყვაში , ზოგიერთი აღნიშვნა არასოდეს მოზდევს სხვებს, ზოგიერთები შეიძლება გაორმაგდეს სიტყვაში, ზოგიერთი- არა.
ბოტანიკოსმა არტურ თაკერმა და -ტექნოლოგიების სპეციალისტმა რეკსფორდ ტალბერტმა პირველებმა გამოიცნეს ერთ-ერთი მცენარე კაკტუსი, იდენტურია შუა საუკუნეების ფლორისტიკურ კოდექსში გამოსახული „-“ , აცტეკების ენით დაწერილი — ნაუატლე.
1961 წელს ბუკინისტმა ჰანს კრაუსმა იყიდა წიგნის მის მემკვიდრესთან ეტელ ვოინიჩისაგან 24 500 -ს ფასად და 1969 წელს და მიყიდა ის ბეინეკის უცნაური წიგნებისა და ხელნაწერების ბიბლიოთეკას იელსის უნივერსიტეტში, სადაც ის ამჟამად ინახება.
ვოინიჩის ხელნაწერი, ან ვოინიჩის მანუსკრიპტი — ილუსტრირებული კოდექსი, დაახლოებით საუკუნის პირველ ნახევარში დაწერილი უცნობი ავტორის მიერ უცნობ ენაზე უცნობი ანბანის გამოყენებით.
თლილი ქვით ამოყვანილ თაღებს ქვედა წიბოს მთელ პერიმეტრზე ბურთულების უწყვეტი ჯაჭვი მიჰყვება (თაღი წესით ორსაფეხურიანია, მაგრამ ამოშენებისას ქვედა საფეხური წყობამ დაფარა).
ნარტექსში ერთადერთი შესასვლელია სწორკუთხა კარი, რომლის არქიტრავის ზემოთ ჰორიზონტალურკიდეებიანი თაღოვანი თავსართია, რომლის ზედაპირიც შევსებულია დაბალი კვეთის ლილვებითა და წნული ორნამენტის კომბინაციით.
ნარტექსზე, სავარაუდოდ საუკუნეში, ბაზალტის ოთხ სწორკუთხა სვეტზე დაყრდნობილი სამრეკლოს ფანჩატური დაადგეს, რომელსაც საკმაოდ მაღალი კუბური მოცულობა და ქვის წყობით გამოყვანილი პირამიდული სახურავი აქვს.
დარბაზული ეკლესიის ფრონტონით დასრულებული დასავლეთის ფასადი მარტივი თაროსებრი კარნიზით მთავრდება, ფასადზე ჰორიზონტალურ კიდეებიანი თავსართით დასრულებული ვიწრო სარკმელი იყო გაჭრილი (დღეს ეს სარკმელიც გაგანიერებულია, თუმცა შემთხვევით გადარჩა თავსარტი).
განიერი აფსიდით შემოწერილი საკურთხეველი დაგრძელებულია ბემით (დღეს ნალესობით გამოყვანილი კანკელი წინაა წაწეული და საკურთხევლის ფართობი გადიდებულია, ჩრდილო-არმოსავლეთის სათავსო სამკვეთლოს მოვალეობას ასრულებს და უშუალოდ საკურთხეველს უკავშირდება).
ეგვტერი ვიწრო და გრძელი სათავსოა, რომელიც წრიულ სვეტზე და მასიურ კაპიტელზე დაყრდნობილი ორი თაღით იხსნებოდა (მოგვიანებით გასასვლელი ამოაშენეს და აქ მხოლოდ ერთი წრიული სარკმელია დატოვებული, რომელსაც სავარაუდოდ ამავე ტაძრის სარკმლის ჰორიზონტალურ კიდეებიანი თავსართი „დაადგეს“).
ამ დროს საბჯენი თაღების გარეშე აღადგინეს ცილინდრული კამარა, ექვთიმე თაყაიშვილის 1902 წლის ანგარიშში აღნიშნულია: „ამჟამად ეკლესია გადახურულია კრამიტით“.
ასევე ამოაშენეს სამხრეთის ფასადის ორთაღიანი ღიობი, რადგან შესასვლელი, როგორც ექვთიმე თაყაიშვილი აღნიშნავს, „თავიდან იყო სამხრეთიდან ახლა კი ამოშენებულია“.
ამ დროისათვის სარკმლები ჯერ არ იყო შეცვლილი „ტაძრის სამი საკურთხეველი განათებულია სამი ვიწრო სარკმელით“ (სავარაუდოდ სარკმლები საბჭოთა პერიოდში შეცვალეს, იმ დროს როდესაც ტაძარს სამეურნეო დანიშნულებით იყენებდნენ), ყველა სარკმელი გაგანიერებული და ხის სწორკუთხა ალათებია ჩასმული.
ტაძრის არქიტექტურა, მისი გეგმის გადაწყვეტა, ცალკეული დეკორატიული ელემენტები ტაძრის აგებას ადრეფეოდალური ხანისა და გარდამავალი ხანის მიჯნით, - საუკუნეებით ათარიღებს.
1955 წლისათვის ბიბლიოთეკაში უკვე ჩაწერილი იყო 400 მკითხველი, 1957 წელს ქალაქში ააშენეს კულტურის აახალი ცენტრი „ახალგაზრდობა“, სადაც ბიბლიოთეკას გამოუყვეს ოთახი.
მაგრამ მასთან კონტაქტი ყოველთვის დიდ პრობლემას წარმოადგენდა, მას შემდეგაც კი რაც ვინსენტმა მასთან სამხატვრო სფეროში თანამშრომლობა გადაწყვიტა.
თეოზე დიდ გავლენას ახდენდა მისი ძმის ფსიქოლოგიური და გონებრივი მდგომარეობა, ის ყოველთვის რჩებოდა ვინსენტის უახლოეს მეგობრად რომელიც ყოველთვის უგებდა მას.
ამასთან თეო ეხმარებოდა ძმას ნამუშევრების პოპულარიზაციაში და ასევე ხალხთან და საკუთარ თავთან კომუნიკაციაში, რაც ვინსენტისთვის იმ პერიოდში განსაკუთრებით მნიშვნელოვანი იყო.
ვინსენტი ყოველთვის უყვებოდა თეოს საკუთარი იდეების, ნამუშევრების, ჩანახატების გრძნობების შესახებ და იცოდა, რომ თეოს რჩევა და აზრი გამოსადეგი და სასიამოვნო იქნებოდა.
რაღათქმაუნდა ხაზგასასმელია, რომ თეო ვან გოგის ცხოვრება განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია მისი უდიდესი და უმნიშვნელოვანესი გავლენის გამო საკუთარ ძმაზე ვინსენტ ვან გოგზე, თუმცაღა თავად თეოს ცხოვრებაც არანაკლებ საინტერესო და მნიშვნელოვანია.
მისმა სახელოვნებო და ბიზნეს საქმიანობამ უდიდესი როლი ითამაშა იმდროინდელი თანამედროვე ხელოვნების განვითარებაში, მაგრამ ეს ფაქტი თეოსა და ვინსენტის ურთიერთობით იჩრდილება.
თეოს ურთიერთობა ჰქონდა იმდროინდელ მხატვრების ფენასთან და საკმაოდ კარგად იცნობდა მათ, განსაკუთრებით იმპრესიონისტ და პოსტიმპრესიონისტ მხატვრებს, როგორებიც იყვნენ კლოდ მონე და ედგარ დეგა რომლებიც მან საკუტარ კომპანიაში გაიცნო.
თეო უკანასკნელ წლებში ტვინის დაზიანების გამო გონების სისუსტით იტანჯებოდა, ვინსენტის გარდაცვალებბის შემდეგ კი მისი ჯანმრთელობის მდომარეობა უარესობისკენ წავიდა, დასუსტებული თეო ვერ აღიქვამდა ვინსენტის არყოფნას, ექვსი თვის შემდეგ კი ისიც გარდაიცვალა 33 წლის ასაკში დენ დოლდერში.
1880-1881 წლებიდან, რაც მისი ფინანსური შესაძლებლობა საგრძნობლად განვითარდა ის იწყებს ვინსენტისთვის სამხატვრო მასალების, ტილოების, საღებავების გაგზავნას და ამასთან ფინანსურადაც ეხმარება მას, რომელიც იმ დროს ჯერ ნიდერლანდებში ცხოვრობდა.
1886 წელს თეო ვან გოგმა, ძმა ვინსენტ ვან გოგი მიიწვია პარიზში მასტან ერთად საცხოვრებლად, და ამავე წლის მაისიდან ისინი ერთად ცხოვროობდნენ ბინაში მონმაჟურში.
თეომ ვინსენტს პარიზში გაააცნო პოლ გოგენი, პოლ სეზანი, ანრი დე ტულუზ-ლოტრეკი, ანრი რუსო, კამილ პისარო და ჟორჟ სერა, 1888 წელს ამას მოჰყვა ის რომ გოგენი შეუერტდა ვინსენტს, დაუახლოვდა მას და მასთან ერთად იცხოვრა კიდეც არლში გარკვეული ხნით.
ის იყო ნიდერლანდელი პოსტიმპრესიონისტი მხატვრის ვინსენტ ვან გოგის ძმა, სწორედ მისმა ფინანსურმა და ფსიქოლოგიურმა დახმარებამ მისცა საშუალება ვინენტს სიცოცხლის ბოლომდე დაეხატა.
თეო განსაკუთრებით ცნობილია თავისი დიდი გავლენით ძმაზე, ვინსენტ ვან გოგზე; ეს რაღათქმაუნდა ჩრლდილის ქვეშ აყენებს მის უდიდესი მოღვაწეობის წლებს, როგორც ხელოვნების ნამუშევრებით მოვაჭრისა და მნიშვნელოვანი პერსონის.
თეო ვან გოგის შვილთაშვილის ასევე თეო ვან გოგი ჰქვია, ის იყო ცნობილი და წარმატებული რეჟისორი, რომელიც ამსტერდამის ქუჩებში 2004 წელს ისლამისტმა ექსტრემისტმა მოკლა, მკვლელობის მიზეზი მის მიერ გადაღებული კრიტიკული ფილმი იყო ისლამის შესახებ.
2007 წელს მან თანამემამულე მაქს მირნისთან ერთად აშშ-ის ღია პირველობა, ხოლო 2008 წელს ამერიკელ ბობ ბრაიანთან ერთად საფრანგეთის ღია პირველობა მოიგო.
დასახლება კრასიუკოვსკოე-1, სადაც მოსახლეობა ცხოვრობდა შუა ბრინჯაოს ხანაში , შუა საუკუნეებში და - საუკუნეების მიჯნაზე, მდებარეობს მდინარე აიუტის მარჯვენა სანაპიროზე, როსტოვის ოლქის ოქტომბრის რაიონის სლობოდა კრასიუკოვსკოედან 4 კილომეტრში.
კრასიუკოვსკოე-1 — შუა ბრინჯაოს ხანისა და შუა საუკუნეების უძველესი დასახლება, მდებარეობს ოქტომბრის რაიონის სოფლების სოხრანოვკასა და ოქტიაბრსკაიას შორის, ოქტომბრის რაიონი, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია.
რეშეტნიაკის ვერსიით ბატაისკმა თავისი სახელწოდება მიიღო მდინარე ბატაისუდან, რომელიც თავის მხრივ ნიშნავს ბატაის წყალს, რომელსაც სავარაუდოდ ამ მდინარესთან ჰქონდა ბანაკი, თუმცა ავტორებს მოსაზრების დასამტკიცებლად არ მოჰყავთ არანაირი ისტორიული წყარო.
ონოკოლოვი და სხვა მხარეთმცოდნეები საერთოდ უარყოფენ მდინარესთან რამე ბანაკის არსებობას და მიუთითებენ, რომ 1747 წლის რუკაზე მდინარეს ეწოდება ბატაი და არა ბატაისუ.
1783 წლის 30 აპრილის ნოვოროსიისკის იერო-დიაკონმა იოანე ანდრეევმა სოფელ კოისუგში აკურთხა ადგილი ღვთისმშობლის მიძინების სახელობის ეკლესიის ასაშენებლად.