polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
კიმერიელთა ტომები რამდენიმე ნაწილად დაყო, რომელთაგან ერთ-ერთმა შეძლო მცირე აზიაში გადასვლა და განმტკიცება მის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში — კაპადოკიაში — ძვ.
615—565 წლის ომების შემდეგ ლიდიას მეფე ალიატემ გაანადგურა კიმერიელთა ჯარი, მათგან დარჩენილები შეერია მოსახლეობის ნაწილდ, ხოლო ნაწილი გადაინაცვლა დასავლეთ აზიაში, სადაც მოხდა მათი ასიმილაცია, ასე მიიჩნევს ჰეროდოტე.
1071 წელი - შედის ფილარეტ ვარაჟნუნის სომხური სახელმწიფოს შემადგენლობაშისტეფანენკო // ფილარეტ ვარაჟნუნის სახელმწიფო // ანტიკური სიძველე და შუა საუკუნეები.
სპარსეთისა და ლიდიის შორის ბრძოლამდე, ლიდიის მეფე კრეზმა, მიიღო მეტად ცნობილი წინასწარმეტყველება, დელფის წინასწარმეტყველება: „გალის მდინარის გადაკვეთით, კრეზი სახელმწიფოს გაანადგურებს“, გადავიდა მდინარე ყიზილ-ირმაქზე , იმ დროს სპარსელებზე დამოკიდებულ კაპადოკიაში 546 წლის შემოდგომით შეიჭრა, დააცარიალა ის და აიღო მისი ქალაქები, მაგრამ მოგვიანებით მან დამარცხება განიცადა, კიროსის 14-დღიანი ალყის შემდეგ, ლიდიის დედაქალაქი აიღეს და კრეზი დაატყვევეს.
ამის შემდეგ მთელ ანატოლიაში, კაპადოკიის ჩათვლით, ქვეყანა სპარსელების ხელში გადავიდა, რომლებიც აქ მმართველობდნენ ალექსანდრე მაკედონელის მოსვლამდე.
კაბადოკიის სატრაპი გახდა დატამი, (ოტანას შთამომავალი, სპარსულ ისტორიაში ცნობილი შეთქმულების სულისჩამდგმელის, ჯადოქარ გაუმატას წინააღმდეგ, დარიოს -ის მმართველობაში მოსულს ძვ. წ. 522 წელს) დატამი მოკლეს წარუმატებელი აჯანყების წამოწყების მცდელობის შემდეგ.
ხეთების იმპერიის დაცემის დასაწყისიდანვე კაპადოკია ფეოდალური არისტოკრატიის კონტროლის ქვეშ იმყოფებოდა, ძლიერ ციხეებში ზეწოლის ქვეშ გამოწყვდეული მოსახლეობით, რამაც საბოლოოდ, როგორც წერილობითი ისტორიები გვაცნობებს, გახადა ისინი გასაკვირვად მორჩინი მონები გახადა ისინი უცხოეთში.
სპარსეთის შემადგენლობაში შესვლის შემდეგ, კაპადოკია ჯერ კიდევ დიდხანს იმყოფებოდა ადგილობრივი მოსახლეობის მმართველობის ქვეშ, მიუხედავად ამისა, ვერც ერთმა მათგანმა ვერ შეძლო მთელი მხარის საკუთარი მმართველობის ქვეშ მოქცევა.
კაპადოკიის ტერიტორია ორ სატრაპიად იყო დაყოფილი: რა თქმა უნდა დიდ კაპადოკიად, რომელიც იკავებდა ცენტრალურ ნაწილს , და მცირე კაპადოკია შავი ზღვისპირა, .
საუკუნეში მმართველმა ხათუსილი -მა თავის დედაქალაქად დაასახელა ხათუსა, რომელიც მდინარე ყიზილ-ირმაქზე მდებარეობდა, იგი მისმა შთამომავლებმა მორთეს ტაძრებითა და კლდოვანი საკურთხევლებით .
სამშობლოში დაბრუნების შემდეგ მან გაიცნო, ყოფილი გემის კაპიტანი ორაციო ლომელინო და მიუხედავად დიდი ასაკობრივი სხვაობისა 1580 წელს ისინი ქალაქ პიზაში ქორწინდებიან.
ამან შემდგომში დიდი გავლენა იქონია სხვა მხატვრების შემოქმედებაზე, როგორებიცაა: ლივინია ფონტანა, ფედე გალიცია, ბარბარა ლონგი და არტემიზია ჯენტილესკი.
მეუღლის წარმატებულმა ვაჭრობამ და ფილიპე -ის მიერ დანიშნულმა დიდმა პენსიამ მას საშუალება მისცა, რომ სიცოცხლის დარჩენილი დრო კომფორტში გაეტარებინა.
მან დახატა: ფილიპე , მისი ვაჟი დონ კარლოსი, ელიზაბეტა ვალუა, ანა ავსტრიელი, ისაბელ კლარა ეუხენია, კატალინა მიკაელა ჰაბსბურგი, მარია ესპანელი, ხუანა ავსტრიელი და სხვა სამეფო ოჯახის წეევრები.1568 წელს გარდაიცვალა დედოფალი ელიზაბეტა ვალუა, რის შემდგომაც სოფბნისბა ანგისოლა კლავ იტალიაში ბრუნდება
დიდი ზომის გაველურებული პოპულაცია საუკუნის ბოლოს გაჩნდა ჩრდილოეთ ავსტრალიაში, მცირე ზომის ჯოგებია პაპუა-ახალ გვინეაში, ტუნისსა და ჩრდილო-აღმოსავლეთ არგენტინაში.
გაველურებული ჯოგები შეინიშნება აგრეთვე ახალ ბრიტანეთში, ახალ ირლანდიაში, დასავლეთ ახალი გვინეაში, კოლუმბიაში, გაიანაში, სურინამში, ბრაზილიასა და ურუგვაიში.
მორფოლოგიური და ქცევითი თავისებურებების მიხედვით განასხვავებენ შინაური კამეჩის ორ ჯგუფს: ინდურ და ფილიპინურ ; პირველი გავრცელებულია ინდოსტანზე და მისგან დასავლეთით ბალკანეთამდე, ეგვიპტემდე და იტალიამდე, ხოლო მეორე ასამიდან აღმოსავლეთით — სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიაში მდინარე იანძიმდე.
კარლ ლინემ 1758 წელს პირველმა აღწერა გვარი და შინაური კამეჩი ლათინური სახელით მასში მოათავსა; იგი ცნობილი იყო აზიიდან და მოშინაურებულად ითვლებოდა იტალიაში.
ელერმანმა და მორისონ სკოტმა თავიანთ ნაშრომში აზიური კამეჩის გარეული და შინაური ფორმები ერთ სახეობად განიხილეს, მაშინ როდესაც სხვები ცალ-ცალკე ტაქსონებად მოიხსენიებ ენ.
ველური და შინაური ფორმების ბინომიალური ნომენკლატურა სხვადასხვა ავტორის და ერთი ავტორის სხვადასხვა ნამუშევრის მიხედვითაც კი ბოლომდე შეუთანხმებელი და ურთიერთსაპირისპიროა.
ფილოგენეტიკური კვლევების შედეგებზე დაყრდნობით, ითვლება, რომ მდინარის ტიპის კამეჩი წარმოიშვა დასავლეთ ინდოეთში და ადამიანის მიერ მოშინაურდა 6300 წლის წინ, ხოლო ჭაობის კამეჩი კონტინენტური სამხრეთ-აღმოსავლეთი აზიისგან დამოუკიდებლად წარმოიშვა და 3000-დან 7000-მდე წლის წინ მოშინაურდა.
კამეჩისა და მსხვილი რქოსანი საქონლის ჰიბრიდები აღრიცხული არ არის, თუმცა ასეთი ჰიბრიდების ემბრიონები ლაბორატორიულ ექსპერიმენტებში სიმწიფეს აღწევენ, ოღონდ უფრო ნელი ტემპებით, ვიდრე არაჰიბრიდების შემთხვევაში.
2003 წლის მარტში ზოოლოგიური ნომენკლატურის საერთაშორისო კომისიამ შეთანხმებას მიაღწია გარეული და შინაური კამეჩის სახელდებასთან დაკავშირებით და მიიჩნია ველური ფორმის შესაბამის სამეცნიერო სახელად.
ეს იყო წმინდაწყლის პოლიტიკური ქორწინება, რის მიხედვითაც საფრანგეთი ფლორენციის მოკავშირედ გამოცხადდა, ამასთან საფრანგეთს უნდა გადასცემოდა ჩრდილოეთ იტალიაში მდებარე ურბინოს საჰერცოგო, თუმცა ასე არ მოხდა.
ამას ისიც მოჰყვა, რომ ანრიმ დიანას აჩუქა ულამაზესი შატო ქალაქ ანეტში, რომელიც ეკატერინეს ოცნება იყო, ამან კი ერთიორად გააღრმავა დაძაბულობა ამ ორ ქალბატონს შორის.
ტახტზე ეკატერინეს მცირეწლოვანი ვაჟი - ფრანსუა ადის, რომელიც ძლიერ ავადმყოფობდა და სამეფო მართვის სადავეები მთლიანად ეკატერინემ აიღო ხელში.
ანრი დაკრძალეს თუ არა ეკატერინემ დიანას სასწრაფოდ ჩამოართვა მთელი მისი ქონება გარდა ანეტში მდებარე სასახლისა და იგი პარიზიდან სამუდამოდ გააძევა.
დიანა პატარაობიდანვე სწავლობდა რენესანსულ ჰუმანიზმს, მუსიკას, სამეფო კარზე მოქცევის წესებს, ნადირობას, რამდენიმე უცხო ენას, ცეკვას და დახვეწილად საუბრის მანერას.
იგი ასევე იყო ბრწყინვალე მონადირე და შესანიშნავი სპორტსმენი, რაც ხელს უწყობდა იმაში, რომ საუცხოო ფიზიკურ ფორმაში ჩამდგარიყო, ეს კი საკმაოდ დიდი იშვიათობა იყო იმ დროის მაღალი ფენის ქალებში.
ერთ ნახატზე იგი წელს ზემოთ შიშველი ზის და სამკაულებს ათვალიერებს, ხოლო მეორე ნახატზე იგი ტრადიციულად, ჩაცმულია და როგორც რენესანსული ხელოვნებისათვისაა დამახასიათებელი, ერთ ადგილზეა გაშეშებული, თუმცა ორივე ტილოში ჩანს მისი საოცარი მომხიბლავობა.
დიანა დე პუატიე თვლიდა, რომ სილამაზეს ნიღბისა და ლოსიონის გამოყენებით ვერ შეინარჩუნებ, ამიტომ დილაუთენია ცივ აბაზანას იღებდა, სუფთა ჰაერზე სეირნობდა და მსუბუქი საუზმით კმაყოფილდებოდა, ამასთან იგი არასოდეს ფიქრობდა სიბერეზე.
ერთხელ, როდესაც ეკატერინეს რომის პაპმა პავლე -მ ოქროსგან დამზადებული ვარდების თაიგული გამოუგზავნა, დიანა გაცხარდა და დაუყოვნებლივ შეაქმნევინა თავისთვის საუცხოო მარგალიტის მძივი.
აღსანიშნავია ის გარემოება, რომ დიანა ანრიზე 20 წლით უფროსი იყო, თუმცა როგორც ისტორიკოსები გვაუწყებენ, რაც უფრო ასაკში შედიოდა იგი, მით უფრო მეტ ბრწყინვალებას იძენდა მისი გარეგნობა.
მან რუანში მდებარე ნოტრ-დამის ტაძარში ბრწყინვალე განსასვენებელი აუგო გარდაცვლილ მეუღლეს და როგორც ამბობენ, დიანა მთელი ცხოვრების მანძილზე გლოვობდა მას (იგი მხოლოდ თეთრი და შავი ფერის ტანისამოსს ატარებდა - გლოვის ნიშნად).
ეს ბანკეტი ეძღვნებოდა დედოფალ ელეონორ ავსტრიელისა და მეფე ფრანსუა -ის ქორწინების წლისთავს, სადაც დიანა მიიწვიეს როგორც მაღალი სოციალური ფენის წარმომადგენელი.
აქედან გამომდინარე მეცნიერები ვარაუდობენ, რომ მისი სილამაზის უკვდავსაყოფად დიანა ოქროსგან დამზადებულ ელექსირს სვამდა, რაც საბოლოოდ მისი გარდაცვალების მიზეზი გახდა.
ამ სიტყვებით შთაგონებული ბეტი ეძებდა თეოდორ სედუიკს, ახალგაზრდა მონობის გაუქმების მხარდამჭერ ადვოკატს, რათა ეთხოვა დახმარება სასამართლოში საქმის აღძვრაზე თავისუფლების მოსაპოვებლად.
კეტრინ სედვიკის ანგარიშის თანახმად ბეტმა ადვოკატს უთხრა: „მოვისმინე გუშინდელი ქაღალდზე ნაწერი ტექსტი, სადაც ახსენეს, რომ ყველა ადამიანი თანასწორია და ყველა ადამიანს აქვს უფლება იყოს თავისუფალი.
მან მიიღო ტეპინგ რევესგან დახმარება, რომელიც იყო ლითჩფილდის სამართლის სკოლის დამფუძნებელი, ამერიკის ერთ-ერთი პირველი სამართლის სკოლა, იგი მდებარეობდა ლითჩფილდში, კონექტიკუტი.
ელიზაბეტ ფრიმენი ცნობილია აგრეთვე, როგორც ბეტი ან მამბეტი — პირველი შავი მონა, რომელმაც მოიგო სასამართლო საქმე თავისუფლებისთვის ბრძოლაში მასაჩუსეტში.
მასაჩუსეტსის უზენაესი სასამართლოს გადაწყვეტილებით, ფრიმენის სასარგებლოდ, დასაბუთდა, რომ მონობა 1780 წლის მასაჩუსეტსის სახელმწიფო კონსტიტუციასთან შეუთავსებელი იყო.
მიუხედავად ამისა ეშლიმ სთხოვა მას დაბრუნებულიყო მათ სახლში, ისევ ემუშავა რის საფასურადაც მიიღებდა ხელფასს, მაგრამ მან ადვოკატ სედუიკის სახლში არჩია მუშაობა.
როდესაც ჰოუჯბუმის ქალიშვილი ჰანა ცოლად გაყვა ჯონ ეშლის შაფილდში, მასაჩუსეტსი, ჰოუჯბუმმა შვიდი წლის ბეტი გადასცა ჰანასა და მის ქმარს.
როდესაც ნაფიცმა მსაჯულებმა ბეტის სასარგებლოდ გამოიტანეს განაჩენი, ის გახდა პირველი აფრო-ამერიკელი ქალბატონი, რომელიც მასაჩუსეტსის სახელმწიფო კონსტიტუციით გათავისუფლდა.
მას შემდეგ რაც ფრიმენმა თავისუფლება მოიპოვა, ის გახდა ფართოდ აღიარებული, ხოლო მისი ცოდნა, როგორც მკურნალის, ბებიაქალისა და ექთნის საკმაოდ მოთხოვნადი.
მისი სახლი იყო ბევრი პოლიტიკური დისკუსიის ადგილი და სავარადო ადგილმდებარეობა, სადაც ხელი მოეწერა შეფილდის კანონთა კრებულს, რომელიც წინ უსწრებდა დამოუკიდებლობის დეკლარაციას.
1780 წელს ფრიმენმა მოისმინა, ახლად რატიფიცირებული მასაჩუსეტსის კონსტიტუციის საჯაროდ წაკითხვა შეფილდში შეკრების დროს, მათ შორის წაიკითხეს ამ კონსტიტუციის პირველი მუხლი, რომელიც შემდეგში მდგომარეობს:
სომხეთ-აზერბაიჯანის, მთიანი ყარაბაღის კონფლიქტის შესახებ დოკუმენტები და რეზოლუციები დამტკიცდა ისლამური თანამშრომლობის ორგანიზაციის წევრ სახელმწიფოთა საგარეო საქმეთა მინისტრების კონფერენციებზეც.
მაგალითად, 2015 წლის 27-28 მაისს ქუვეითში გამართულ საგარეო საქმეთა მინისტრების საბჭოს 42-ე სესიაზე მიღებულ იქნა რეზოლუცია 10 / 42- „აზერბაიჯანის რესპუბლიკის წინააღმდეგ სომხეთის რესპუბლიკის აგრესიის შესახებ“.
რეზოლუცია მკაცრად გმობს სომხეთის აგრესიას აზერბაიჯანთან მიმართებაში, განიხილავს სომხეთის შეიარაღებული ძალების მიერ აზერბაიჯანის მოქალაქეებისა და სხვა დაცული პირების წინააღმდეგ ჩადენილი ქმედებებს კაცობრიობის წინააღმდეგ ჩადენილ დანაშაულად და მოუწოდებს გაეროს უშიშროების საბჭოს აღიაროს აზერბაიჯანის წინააღმდეგ აგრესიის არსებობა.
25/9- , აზერბაიჯანის რესპუბლიკის წინააღმდეგ სომხეთის აგრესიის შედეგად აზერბაიჯანულ ტერიტორიებზე ისლამური ისტორიული და კულტურული სიწმინდეებისა და სალოცავების განადგურების და წაბილწვის შესახებ“
აზერბაიჯანი და ისლამური თანამშრომლობის ორგანიზაცია — წარმოადგენს ურთიერთობებს აზერბაიჯანსა და ისლამური თანამშრომლობის ორგანიზაციას შორის, რომლის წევრიც აზერბაიჯანი არის 1991 წლიდან, მას შემდეგ, რაც ქვეყანამ აღადგინა დამოუკიდებლობა და გამოეყო სსრკ-ს.
ისლამური თანამშრომლობის ორგანიზაციის გენერალური მდივანი რეგულარულად იხსენებს სომხეთის შეიარაღებული ძალების მიერ აზერბაიჯანის მშვიდობიანი მოსახლეობის წინააღმდეგ 1992 წლის თებერვალში ჩადენილ მასობრივ გენოციდს, ხოჯალის ხოცვა-ჟლეტას.
2017 წელს, ითოს გენერალურმა მდივანმა იოსეფ ალ-ოთაიმენმა 1992 წელს ხოჯალის გენოციდის 25 წლისთავისადმი მიძღვნილ ღონისძიებაზე მოუწოდა სომხეთს აზერბაიჯანის ოკუპირებული ტერიტორიებიდან შეიარაღებული ძალების „დაუყოვნებლივი“ და „უპირობო“ გაყვანა.
ამ მიზნით, 2017 წლის 10 სექტემბერს ყაზახეთის დედაქალაქ ნურ-სულთანში ჩატარადა ისლამური თანამშრომლობის წევრი ქვეყნების პირველი სამიტი მეცნიერებისა და ტექნოლოგიების საკითხებზე.
ჯეინ ადამსი , ცნობილია როგორც სოციალური მუშაობის „დედა“ — ამერიკული კოლონიზაციის აქტივისტი/რეფორმატორი, სოციალური მუშაკი, საჯარო ფილოსოფოსი, სოციოლოგი, ავტორი, ქალთა საარჩევნო უფლებების მოპოვებისა და მსოფლიო მშვიდობის ლიდერი.
ელენ გეიტისთან ერთად ის არის ამერიკის შეერთებული შტატების პირველი ახალშენის თანადამფუძნებელი, ჩიკაგოს ჰული სახლი, რომელიც მოგვიანებით ცნობილი გახდა, როგორც ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი ახალშენი ამერიკაში.
ეპოქაში, როდესაც ამერიკის შეერთებული შტატების პრეზიდენტები იყვნენ თეოდორ რუზველტი და იუდროუ უილსონი ითვლებოდნენ რეფორმატორებად და სოციალურ აქტივისტებად, ადამსი კი იყო გაძლიერებული, მზარდი ეპოქის ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი რეფორმატორი.
ის დაეხმარა ამერიკას სარჩელი შეეტანა და ყურადღება გამოეჩინა იმ კითხვებზე, რომლებიც გამოწველი იყო დედების შეშფოთებით, ბავშვების მოთხოვნილებების უგულვებელყოფით, ადგილობრივი გაუმართავი ჯანდაცვით და მსოფლიო მშვიდობის სურვილით.
საკუთარ ესეში „ქალთა ჩართულობა ქალაქის მთავრობის საქმეებში“, ჯეინ ადამსი აღნიშნავდა კავშირს მთავრობის მოხელეებსა და დიასახლისებს შორის, სადაც ნათლად ჩანდა, რომ მთავრობის ბევრი დეპარტამენტი, როგორიც იყო სანიტარია და ბავშვების განათლება, შესაძლებელი იყო ამ სფეროში ჩართულები ყოფილიყვნენ ქალებიც.
მაშასადამე, ეს იყო საკითხები, რომლებშიც ქალებს უფრო მეტი ცოდნა გააჩნდათ ვიდრე მამაკაცებს, ამიტომ ქალებს უნდა მისცემოდათ უფლება გამოეხატათ თავიანთი საუკეთესო მოსზრებები.
ჯეინი ამბობდა, რომ თუ ქალები პასუხისმგებელნი იქნებოდნენ თავიანთი საზოგადოების გასუფთავებაში და ეცდებოდნენ საუკეთესო ადგილად ექციათ საზოგადოება, მათ უნდა მისცემოდათ თავიანთი ხმის დაფიქსირების უფლება.
იგი სულ უფრო მეტად აღიარებული ადამიანი ხდებოდა ამერიკული პრაგმატიზმის ფილოსოფიის სკოლაში, და ცნობილია, როგორც პირველი ქალი „ამერიკის შეერთებული შტატების ისტორიაში საზოგადოების ფილოსოფოსი“.
თავად ჯეინი საკუთარ ავტობიოგრაფულ ჩანაწერებში წერს, რომ ეს პირველი მოგზაურობა იყო ძალიან ინფორმაციული, თუმცა მას კვლავ უჭირს მიმართულების არჩევა, რომელსაც მეორე მოგზაურობა აგვირგვინებს.
მისი მემკვიდრეობა მას აძლევს საშუალებას, იცხოვროს კომფორტული და უზრუნველყოფილი ცხოვრებით, იყოს წარმატებული ბიზნესმენი, იმ შემთხვევაში, თუ დაკმაყოფილდება ოჯახის ფინანსების განკარგვით, თუმცა მას სხვა მიზნები აქვს.
საბოლოოდ ჩამოყალიბებისთვის, ის მეორედ გეგმავს მოგზაურობას, ახლა უკვე დედინაცვლის გარეშე, მის უახლოეს მეგობართან, ელენ გეიტს სთართან და სხვა მეგობრებთან ერთად.
ჯორჯ ელიოტისა და ტოლსტოის წიგნებისაგან შთაგონებული, ევროპაში მეორედ მოგზაურობის მიზანი შედარებით განსხვავებულია პირველისგან: კულტურა მას კვლავ აინტერესებს, თუმცა, ამჯერად უფრო მეტად ის, თუ როგორ ცხოვრობენ იქ ღარიბები და სხვადასხვა სოციალური ფენები.
მონუსხული ადრეული ქრისტიანებით და ტოლსტოის წიგნით „ჩემი რელიგია“, ის მოინათლა ქრისტიანად სიდარვილის პრესვიტერიანულ ეკლესიაში 1886 წლის ზაფხულში. ჯუზეპე მაზინის “კაცის ვალდებულებების” წაკითხვის შემდეგ, ის ასევე შთაგონებულია დემოკრატიის იდეით, რომელიც მისთვის სოციალური იდეალი ხდება.
ჯონ სტიუატ მილის „ქალის არსება“ ეხმარება მას განამტკიცოს საკუთარი ფიქრები ქალის მიმართ სოციალურ ზეწოლაზე დაქორწინებისა და ოჯახისთვის ცხოვრების მიძღვნის საკითხებში.
ჯონ ჰიუ ადამსი ცნობილი ბიზნესმენი, ილინოისის შტატის სენატორი და ილინოისის რესპუბლიკური პარტიის დამფუძნებელი წევრი იყო, აბრაჰამ ლინკოლნის მეგობარი და მხარდამჭერი მისი სენატორობის, შემდეგ კი საპრეზიდენტო კამპანიის დროს.
ამავე წელს, ჯეინის მამა ხელმეორედ დაქორწინდა ფრიპორტის მეწისქვილის ქვრივზე, ანა ჰოლდმენზე, რომელიც შემდგომ გარკვეულ წვლილს შეიტანს ჯეინის შესაძლებლობების ჩამოყალიბებაში.
ჯეინს ბავშვობიდან სურდა რაიმე სასარგებლო გაეკეთებინა სამყაროსთვის, რაც ძირითადად მისი ლიტერატურული სიმპათიებით იყო ნაკვები, ამიტომ მან გადაწყვიტა გამხდარიყო ექიმი, რომელიც იმუშავებდა ღარიბებისთვის.
თავდაპირველად, ჯეინი ესწრებოდა სმიტსის კოლეჯის ქალთათვის განკუთვნილ ლექციებს მასაჩუსეტში, თუმცა მალევე გადმოვიდა სახლთან ახლოს, როკფორდის ქალთა სემინარიაში ილინოისში.
როკფორდში ის ეცნობოდა კულტურის ისტორიას და ოცნებობდა ენახა მსოფლიო შედევრები ცოცხლად, კითხულობდა ძირითადად კლასიკოს და რომანტიკოს მწერლებს, როგორიცაა თომას კარლაილი, ლევ ტოლსტოი, მეთიუ არნოლდი და სხვები.
1883 წელს ჯგუფმა მოიარა ევროპაში არსებული თითქმის ყველა მუზეუმი, გალერეები, ლიტერატურული წრეები და ღირსშესანიშნაობები, რომლებიც მეცხრამეტე საუკუნის მკითხველებისთვის შესაძლოა საინტერესო ყოფილიყო.
ერთ-ერთ სტატიაში, რომელიც სამი სხვადასხვა კონტექსტისა და პროფესიის ადამიანის წარმატებას იკვლევს „მოგზაურობის გამოცდილება ლიდერობის ფორმირებაში“, ავტორი, ჯეიმზ ჰანტი წერს რომ აღნიშნულმა მოგზაურობამ ჯეინს შესძინა კოსმოპოლიტური დახვეწილობა და ინტელექტუალურ საუბრებში კარგად ჩართვის, ინტელექტუალურ წრეებში ადვილად ინტეგრაციის უნარები.
პირველ სართულზე განთავსებული იყო ჩიკაგოს საჯარო ბიბლიოთეკის ფილიალი, მეორე სართულზე კი ბატლერის ხელოვნების გალერეა, სადაც ცნობილი ნამუშევრების რეპროდუქციები იყო წარმოდგენილი, ისევე როგორც ადგილობრივი არტისტების ნამუშევრები.
სამეზობლოსთან ურთიერთობის უფრო და უფრო გაღრმავების პარალელურად, ეს სივრცეები ქმნიდა შესაძლებლობას გაზრდილიყო ღარიბებში ხელოვნებაზე ხელმისაწვდომობა.
ადამსმა, ელენ გეითს სთარის დახმარებით დააარსა ჩიკაგოს საჯარო სკოლის სახელოვნებო საზოგადოება , რომელშიც ბავშვები სწავლობდნენ შემოქმედებით საქმიანობას, ასევე, ამ სკოლას დაჰყავდა სტუდენტები საველე ექსკურსიებზე ჩიკაგოს სხვადასხვა მუზეუმებში.
სთარმა და ადამსმა განავითარეს სამი ეთიკური პრინციპი სოციალური დასახლებებისთვის: მაგალითით სწავლება, პრაქტიკული კოოპერაცია და სოციალური დემოკრატია პრაქტიკაში, რომელიც, ეგალიტარიანული ან დემოკრატიული პრინციპია სოციალური ურთიერთოებებისთვის კლასებს შორის.
ჰალ ჰაუსი“ უზრუნველყოფდა შერეულ პროგრამას სამოქალაქო, კულტურული, რეკრეაციული და საგანმანათლებლო აქტივობებისა და იზიდავდა ვიზიტორებს მთელი მსოფლიოდან.
ჰალ ჰაუსი“იყენებდა უკანასკნელ სამეცნიერო მეთოდოლოგიებს, რათა შეესწავლა არსებული დაავადებები, ბავშთა ქცევა, სიკვდილიანობა, სხვადასხვა სოციალური პროცესები.
ჰალ ჰაუსის“ ჯგუფი გახდა ჩართული ქალაქის და შტატის მასშტაბის კამპანიებში უკეთესი საცხოვრებლისთვის, საჯარო კეთილდღეობის გაუმჯობესებისთვის, ბავშთა შრომის წინააღმდეგ ბრძოლისთვის და მშრომელი ქალების დაცვისთვის.
1889 წელს, ადამსი და უკვე მისი საყვარელი ელენ გეითს სთარი, ადამსის ფინანსებით იწყებენ ჩიკაგოში ჩარლზ ჰალის მიერ აშენებული ძველი შენობის განახლებას.
მოკლე დროში, ადამსს და სთარს სხვა ქალებიც ემატებიან და სახლი 25 ქალის რეზიდენცია ხდება, სადაც მიმდინარეობს კვლევა, ემპირიული ანალიზი, სწავლა, დებატები და სხვა პროცესები.
ადამსმა რამდენიმე დღე გაატარა დამფუძნებლებთან, ჰენრიეტა და სემუელ ბენეტებთან დისკუსიაში, ისინი საუბრობდნენ ქრისტიანობის როლზე სოციალური პრობლემების აღმოფხვრაში.
ჰალ ჰაუსის“ პროგრამა წლების განმავლობაში ვითარდება და ითვალისწინებს ღამის სკოლას მოზარდებისათვის, კლუბებს უფრო დიდი ასაკის ბავშვებისთვის, საჯარო სამზარეულოს, ხელოვნების გალერეას, სპორტდარბაზს, გოგონების კლუბს, აბანოს, მუსიკალურ სკოლას, ბიბლიოთეკას, თეატრის წრეს და თეატრს, შეხვედრებისთვის ოთახს, დასაქმების ბიუროს და სასადილოს.
ადამსი მუშაობდა სხვადასხვა რეფორმისტულ ჯგუფებთან ერთად, მათ შორის საკანონმდებლო ინიციატივებზე, უძრავი ქონების გაქირავების რეგულაციებზე, ქალებისთვის რვასაათიან სამუშაო დღეზე, საწარმოთა ინსპექციებზე და მუშათა ანაზღაურებაზე.
იმ პროექტებს შორის, რომლებიც “ჰალ ჰაუსის” წევრებმა წამოიწყეს, არის ასევე „ემიგრანტთა დაცვის ლიგა“, „არასრულწლოვანთა დაცვის ასოციაცია“ და პირველი სასამართლო არასრულწლოვანთა საქმეებისთვის ამერიკის შეერთებულ შტატებში.
ჩიკაგოს თავისუფლების შეხვედრაზე 1899 წელს, რომელიც ორგანიზებული იყო აშშ-ს იმპერიალისტური მიზნების გასაპროტესტებლად ფილიპინებში, ჯეინ ადამსი იყო ერთადერთი ქალი სპიკერი რვა პლენარული მომხსენებლიდან.
ადამსი ასევე მუშაობდა ამერიკელ ფილოსოფოს, ჯორჯ მიდთან და ჯონ დიუსთან ერთად სოციალურ რეფორმებზე, როგორიცაა ქალთა უფლებების გავრცელება და ბავშვთა შრომის დასრულება.
სოციალური სახლი, რომლის ჩამოყალიბებასაც ადამსი და სთარი გეგმავდნენ, განსხვავებული უნდა ყოფილიყო ლონდონის „ “-ისგან, რადგან ამერიკის შეერთებული შტატების სპეფიციკასა და ლოკალურ კონტექსტზე უნდა ყოფილიყო მორგებული.
ჩიკაგოს მოსახლეობის 78% ამ დროს იყო საზღვარგარეთ დაბადებული ან საზღვარგარეთ დაბადებულის შვილი და არსებობდა უამრავი ემიგრანტთა დასახლება, სხვადასხვა ეთნიკური ჯგუფების, რომლებიც ძირითადად ღარიბები იყვნენ.
გარდა ამისა, თავად ისინი იყვნენ ქალები და სურდათ სხვა ქალების დახმარება, ამიტომ ყურადღებას ამახვილებდნენ ისეთ პრობლემებზე, რომლებიც ქალთა და ბავშვთა საკითხებზე იქნებოდა ორიენტირებული.
ადამსმა გააცნობიერა, რომ „სოციალური სახლი“ იყო სივრცე, სადაც იქამდე წარმოუდგენელი კავშირები ჩნდებოდა სხვადასხვა კულტურებს, კლასებს შორის, იზრდებოდა ხელმისაწვდომობა სხვადასხვა სიკეთეებზე ღარიბებისთვის.
პირველმა მოგზაურობამ ჯეინს მისცა მაღალ კლასებთან ურთიერთობის გამოცდილება და უნარი, ხოლო მეორე მოგზაურობამ დაბალ კლასებთან კომუნიკაციისა და ურთიერთობის უნარი და გამოცდილება.
სწორედ ამ ორის სინთეზი იყო საფუძველი შემდგომში სეთლმენთ მოძრაობის შექმნისათვის, რათა შეძლებულ, განათლებულ ადამიანებს მოხალისეობრივად ეცხოვრათ და ემუშავათ ღარიბებისა და ემიგრანტებისათვის მათ გვერდით.
ელენ გეიტს სთარისადმი მიწერილ წერილებში, რომელიც მისი კოლეჯის მეგობარი იყო, ის საუბრობს უიმედობაზე, იმაზე რომ არ იცის რომელი მიმართულებით წავიდეს, თუმცა იმედოვნებს, რომ ეს დროებითია.
გამორჩეული ასპექტი “ჰალ ჰაუსისა”, რომელიც ძალიან მნიშვნელოვანი იყო ადამსისთვის, ხელოვნების პროგრამაა, რომელიც ადამიანებს დამოუკიდებლად ფიქრის განვითარებაში ეხმარებოდა.
ადამსი ხელოვნებას ხედავდა როგორც გასაღებს, რომელიც მოხსნიდა ბოქლომს ქალაქში არსებულ განსხვავებებს კოლექტიური ინტერაქციით, საერთო თვითგამორკვევით, რეკრეაციით და წარმოდგენით.
ხელოვნება განუყოფელი ნაწილი იყო მისი ხედვისა, თუ როგორი უნდა იყოს და რას უნდა ემყარებოდეს ჯანმრთელი საზოგადოება, რომელიც დაუსრულებლად გადაწერს კულტურულ იდენტობებს ინტერკულტურალიზმით.
მან დაამთავრა როკფორდის ქალთა სემინარია, და იმედოვნებდა სწავლის გაგრძელებას სამედიცინო განხრით, თუმცა მოულოდნელად, ჯონ ადამსი გარდაიცვალა ბრმანაწლავის შეტევით.
აღსანიშნავია, რომ როკფორდის ქალთა სემინარია მაშინ მხოლოდ ორ არჩევანს იძლეოდა ქალებისთვის: მონაზვნობას, ან ქალ მისიონერობას თურქეთის მსგავს ქვეყნებში.
1883 წელს, ჯეინის დედინაცვალი ანა ჰოლდმენი იღებს გადაწყვეტილებას, რომ სხვადასხვაა სტრესებისგან თავის დასაღწევად, ოჯახმა იმოგზაუროს ევროპაში.
ადამსის ფილოსოფია აერთიანებდა ფემინისტურ მგრძნობელობას სოციალური პირობების გაუმჯობესების დაუღალავ სურვილთან, რაც მისთვის მხოლოდ კოლექტიური ძალისხმევის გზით მიიღწეოდა.
სწორედ მან დაასახელა თეოდორ რუზველტი პარტიის კრებაზე საპრეზიდენტო კანდიდატად და 1912 წელს, აქტიურად უჭერდა მხარს რუზველტის საპრეზიდენტო კამპანიას.
ჰალ ჰაუსი“ გახდა სივრცე სისტემური ცვლილებებისთვის: ადამსი ამ საქმიანობთ ცდილობდა, ოჯახები დაცულები ყოფილიყვნენ, განვითარებულიყო ჯგუფური და საზოგადოებრივი ურთიერთობები და ცხოვრების პირობები გაუმჯობესებულიყო.
შემდგომში მოთამაშემ განაცხადა, რომ თვითონ სთხოვა გუნდის მაშინდელ მწვრთნელს დეივიდ მოიესს უფლება დაეტოვებინა „ევერტონი“, რადგანაც უნდოდა რომ მეტი სათამაშო დრო მიეღო .
მუსტაფიმ თავისი კარგით გერმანიის ნაკრების მწვრთნელის, იოჰიმ ლოვის ყურადღება მიიპყრო, რის გამოც მოხვდა გერმანიის ნაკრების განაცხადში 2014 წლის მსოფლიოს ჩემპიონატზე.
მსოფლიო ჩემპიონატზე გერმანელმა ტურნირის საწყის ორ მატჩში პორტუგალიის და განას ნაკრებების წინააღმდეგ ცვლილებაზე შემოვიდა მოედანზე, ხოლო მერვედფინალურ მატჩში ალჟირთან თამაში ძირითად შემადგენლობაში დაიწყო, თუმცა 70-ე წუთზე ტრავმა მიიღო, რის შემდეგაც ტურნირის დარჩენილი მატჩები გამოტოვა.2014 წლის 13 ივლისს ფინალში გერმანიამ არგენტინა დაამარცხა 1-0, შესაბამისად შკორდანი 22 წლის ასაკში კარიერაში პირველად მსოფლიოს ჩემპიონი გახდა.
ახალი კლუბის შემადგენლობაში შკორდანმა პირველი და ერთადერთი მატჩი ითამაშა იმავე წლის 16 დეკემბერს ევროპის ლიგის მატჩში ბორისოვის „ბატეს“ წინააღმდეგ .
პირველი მატჩი „მეთოფეების“ შემადგენლობაში შკორდანმა ჩაატარა იმავე წლის 10 სექტემბერს „საუთჰემპტონის“ წინააღმდეგ, ხოლო პირველი გოლი გაიტანა 2017 წლის 22 იანვარს „ბარნლისთან“ მატჩში.
2016 წლის 12 ივნისს მუსტაფიმ გაიტანა თავისი პირველი გოლი გერმანიის ნაკრების შემადგენლობაში 2016 წლის ევროპის ჩემპიონატის ფარგლებში უკრაინის ნაკრების წინააღმდეგ .
სამი მოთხრობისაგან: „კაცი ფუტლარში“, „ხურტკმელი“ და „სიყვარულის შესახებ“ შემდგარი სერია „პატარა ტრილოგია“, არ უნდა დამთავრებულიყო მოთხრობით „სიყვარულის შესახებ“.
ზოგიერთი თანამედროვე თვლიდნენ, რომ „კაცი ფუტლარში“-ს პროტოტიპი ტაგანროგის გიმნაზიის ინსპექტორი ალექსანდრე დიაკონოვი გახდა, სხვები კი დიაკონოვის ხასიათის ისეთ ეპიზოდებს აღწერდნენ, რომ პირველების მოსაზრებას აბათილებდნენ.
ასე აღწერდა დიაკონოვის გულუხვობას პაველ ფილევსკი და წერდა: „მე კი ვამტკიცებ, რომ „კაცს ფუტლარში“ და დიაკონოვს საერთო არაფერი აქვთ და ანტონ ჩეხოვის ამ ნაწარმოებში ვერცერთი ადგილობრივი კოლორიტის მოძებნა ვერ მოხერხდება“.
თავის ერთ-ერთ დღიურში ჩეხოვი მასზე წერდა: „მშრალ ამინდში კალოშით დადის, დააქვს ქოლგა, რატა მზის დარტყმისგან არ დაიღუპოს, ცივი წყლით ბანაობის ეშინია, უჩივის გულის მიყუჩებას“თუმცა, მენშიკოვსა და ბელიკოვს შორის მხოლოდ გარეგნული მსგავსებაა.
ახლა გამოთქმა „კაცი ფუტლარში“ რუსულ ენაში საზოგადო სახელი გახდა, აღნიშნავს მარტოსულ ადამიანს, რომელიც მთელი სამყაროსგან იკეტება და თავის ირგვლივ გარსს ქმნის, „ფუტლარს“.
იგი იყო პირველი ალბომი ჰიპ-ჰოპის ჟანრში, რომელიც „ბილბორდის“ ჩარტის პირველ პოზიციას იკავებდა და არის -ის დღემდე ყველაზე გაყიდვადი სადებიუტო დისკი.
შეიარაღებულ შხამიან ცხოველებს შხამიან ჯირკვლებთან ერთად აქვთ მჩხვლეტავი აპარატი, რომლის საშუალებითაც ცხოველს შხამი შეჰყავს მტრის ან მსხვერპლის სხეულში.
ინფუზორიების ტრიქოცისტები, ნაწლავღრუიანების მსუსხავი უჯრედები, მრავალი ფეხსახსრიანის მრავალუჯრედიანი კანის ჯირკვლები, რომლებიც ნესტართანაა დაკავშირებული და სხვ.
მრავალი ცხოველის (მრავალფეხიანები, ობობები, ტკიპები, ბაღლინჯოები, ზოგიერთი ორფრთიანი, ხერხემლიანთაგან გველები) შხამიანი ჯირკვლები პირის ორგანოებთანაა დაკავშირებული და მსხვერპლის სხეულში შხამი აღწევს კბენის ან ჩხვლეტისას.
ადამიანსა და ცხოველს შეიძლება გამოუმუშავდეს იმუნიტეტი ამა თუ იმ შხამის მიმართ, თუკი მათ ორგანიზმში ხანგრძლივი დროის მანძილზე შეჰყავთ შხამი მცირე დოზებით.
შხამიანი ცხოველები — ცხოველები, რომელთა ორგანიზმი მუდმივად ან პერიოდულად შეიცავს სხვა სახეობის ცხოველებისთვის ტოქსიკურ ნივთიერებებს და ამ ნივთიერებებს თუმდაც მცირე დოზით შეყვანა ორგანიზმში იწვევს ავადმყოფურ ცვლილებებს, ხოლო ზოგჯერ — სიკვდილსაც.