polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
არსებობს მისიოთხი სახესხვაობა: ერთი, როდესაც გეგმას გარედან ჯვრული მოხაზულობა აქვს (ზეგაანის წმ. მარინეს ეკლესია და ე.წ . ერელაანთ საყდარი მატაანთან), მეორე — შეცვლილი გარეგანი კონტურით დავითიანის ორმოცი მოწამისა და ვაჩნაძიანის სვეტიცხოვლის ეკლესიები), მესამე — სრულიად თავისებური, მკვეთრად ხაზგასმული გრძივი ღერძით და მეოთხე, განსაკუთრებით საინტერესო ტიპი, სადაც ორი მკლავი დასრულებულია აფსიდით, ხოლო დანარჩენი ორი სწორკუთხაა .
კახეთის ხუროთმოძღვრები საუკუნეთა განმავლობაში ქმნიდნენ თავისი დროის შესანიშნავ ნიმუშებს, მაგრამ საქართველოს დანარჩენი მხარეებისგან განსხვავებით, ტაძრების შესამკობად იშვიათად ან სრულებით არ იყენებდნენ ორმანენტულ სამკაულს.
ესაა არსებითი სხვაობა კახეთის მონუმენტურ ნაგებობებსა და საქართველოს სავა მხარეთა მსგავს ნეგებობებს შორის, რომელთა საშენ მასალად ფართოდ გამოიყენებოდა სხვადასხვა ჯიშის კარგად გათლილი კვადრები.
აქ პატრონიკე არ წარმოადგენს ტაძრის აუცილებელ კომპოზიციურ ელემენტს — კაცთა და ქალთა განმაცალკევებელ ადგილისამყოფელს, არამედ იგი კომპოზიციის შემადგენელი ნაწილია და მისი გაჩენა, როგორც ჩანს, წმინდა კონსტრუქციული მოსაზრებით იყო ნაკარნახევი.
ამ ამოცანის გადასაჭელად გურჯაანის ორგუმბათიანი ეკლესიის ხუროთმოძღვარი გვერდითი ნავების თავზე დამატებით ეკლესიებს ქმნის, ხოლო ვაჩნაძიანის ყველაწმინდის ტაძრის ხუროთმოძღვარი — პატრონიკეს.
საქართველოს დანარჩენი მხარეების მსგავსად, შუა საუკუნეების კულტურული მემკვიდრეობა აქაც, ძირითადად, საეკლესიო ხუროთმოძღვრებითაა წარმოდგენილი, რომელიც მოიცავს საქართველოში გავრცელებული ყველა ტიპის საეკლესიო ნაგებობას.
თუმცა ამ მხარის ხუროთმოძრვრება, როგორც განვითარების ეტაპებით, ისე სტილის ცვალებადობით, მჭიდროდ იყო დაკავშირებული მთელი ქვეყნის ხუროთმოძღვრების განვითარების ისტორიასთან.
პროპორციების დახვეწილობით, მოხდენილი არქიტექტურული ფორმებით და მხატვრული გაფორმების სრულყოფიტაა გამორჩეული ბოჭორმის ეკლესიაც, რომელიც სრულად ეპასუხება ეპოქის მხატვრულ ამოცანებსა და დეკორატიულ მოთხოვნებს.
მთელი საუკუნის განმავლობაში საუკუნის პირველ წლებში გაცხოველებული აღმშენებლობაა; შენდება ანსამბლები, იმპოზანტური საეკლესიო ნაგებობები, სამეფო რეზიდენციები გრემსა და ბაზარში , საქალაქო და საზოგადოებრივი დანიშნულების შენობები და სხვა.
კახეთის ეკონომიკური აღმავლობის კვალდაკვალ ფართოდ გაშლილი სამშენებლო საქმიანობა საუკუნის დასაწყისში (სპარსეთის შაჰის აბას -ის მიერ 1614-1616 წლებში განხორციელებული ლაშქრობების შედეგად) ერთბაშად შეწყდა.
იგი მნიშვნელოვანია არა მხოლოდ როგორც გვიანდელი შუა საუკუნეების კახეთის სამეფოს დედაქალაქი, არამედ როგორც ურბანული არქიტექტურის ნიმუში, რომელშიც კარგადაა შემორჩენილი როგორც საზოგადოებრივი დანიშნულების შენობა-ნაგებობების ნაშთები, ისე ინფრასტრუქტურის ელემენტები.
საუკუნეებში კახეთის არქიტექტურაში იკვეთება აგრეთვე სხვა მიმართულებებიც, რომლებშიც ყალიბდებოდა ამ ეპოქისათვის დამახასიათებელი ერთი საერთო ნიშანი — ერთი მხრივ, ნაგებობის გრანდიოზულობა და დიდებულება, ხოლო მეორეს მხრივ კეთილსახოვნება.
სწორედ საუკუნის ნახევარში აშენდა დიდი გუმბათოვანი ეკლესია კარდანახის საბა-წმინდის მონასტერში და ფუძნარის გუმბათოვანი ეკლესია, ხოლო უფრო გვიან — ნატიფი და საოცრად დახვეწილი გუმბათოვანი ტაძარი საჩინო .
ხანგრძლივი და დაუღალავი შემოქმედებითი ძიების შედეგად ჩამოყალიბდა გუმბათოვანი ტაძრის ის ტიპი, რომელმაც საუკუნეების განმავლობაში დომინირებილი მდგომარეობა შეინარჩუნა.
ესაა ნაგებობა მკაფიოდ ხაზგასმული გრძივი ღერძით, რომლის ძირითადი სივრცის შემადგენელი, მაღალი ორფერდა სახურავიტ დასრულებული ჯვრის მკლავები და მათ შორის მოქცეული, შედარებით დაბალი ცალფერდა სახურავიანი კუთხის ნაწილები შენობის გეგმის სწორკუთხედშია ჩაწერილი.
ნიშანდობლივია, რომ ამ პერიოდში, სამეკლესიიან ბაზილიკებში შემუშავებული თემა — გვერდითი სადგომების დასავლეთის გარშემოსავლელით დაკავშირება — სხვადასხვა გუმბათოვან კომპოზიებშიცაა გამოყენებული.
ხუროთმოძღვრები აგებენ ღია გალერეებს, სადაც ისინი, ისევე როგორც სამეკლესიან ბაზილიკებში, დანაწევრებულია თაღებით, რომლებიც ფასადებზე დამატებით მხატვრულ აქცენტებს ქმნის.
კახეთის გუმბატოვანი არქიტექტურის უძველესი ნიმუშები - საუკუნეებს განეკუთვნება, ისინი ერთმანეთისგან სრულიად განსხვავებული ტიპის ეკლესიების ჯგუფს შეადგენენ.
ამ ძეგლებში ჯერ კიდევ ბევრია გაუწონასწორებელი, დაუხვეწავი და მხატვრულად მოუქნელი ფორმები, ხუროთმოძრვრებს ჯერ კიდევ არა აქვთ ათვისებული არქიტექტურული კომპოზიციის ყველა მხარე, მათი შემოქმედებითი აზროვნება მთლიანადააა მიმართული ქრისტიანული არქიტექურის ცენტრალური ამოცანის გადასაწყვეტად.
ოზაანის ტაძრის მხატვრული ხასიათის განმსაზღვრელი რიგი ნიშნებით, როგორიცაა წარმსოადეგობა, მტავრის და მისი შემადგენელი ნაწილების პროპორციების საგულდაგულოდ ჩამოყალიბებული ჰარმონიულობა და კომპოზიციის მთლიანობა, მჭიდროდაა დაკავშირებული კახეთის მონუმენტური არქიტექტურის მომდევნო პერიოდტან, კერძოდ, საუკუნესთან.
განსაკუთრებით აღსანიშნავია ოზაანის ტაძრის კანკელის ზღუდის შესრულების დონე, რომელიც, როგორც მხატვრული, ისე კვეთის ტექნიკის სრულყოფით უდავოდ გამორჩეული ძეგლია.
ამ შემთხვევაშიც სახეზეა სამეკლესიანი ბაზილიკის თემის გუმბათოვანი ეკლესიის თემასთან შერწყმის მაგალითი, რაც აქ სრულიად განსხვავებულადაა გადაწყვეტილი: ხუროთმოძღვარი მაღალყელიან გუმბათს შენობის ცენტრალური, გეგმით კვადრატული ნაწილის კედლებზე აფუძნებს და გუმბათის განბრჯენ ძალებს უპირისპირებს ხუთწახნაგოვან შვერილ აფსიდს და გარშემოსასვლელს სამი მხრიდან.
გვხვდება ორსართულიანი სამრეკლოებიც — კუბური ფორმის ნაგებობაზე დადგმული რვაწახნაგა ფანჩატური, რომელიც, ხშირ შემთხვევაში, ქვედა ნაწილს არ უკავშირდება.
სამრეკლოების მეორე ჯგუფი ლევანის მეფობის ხანას შეიძლება დაუკავშირდეს, ესაა ალვანის ნათლისმცემლის, გრემის ღვთისმშობლის მიძინების დარბაზული ეკლესიის, კარდანახის საბა-წმინდის, საყდრიონის წმინდა გიორგის და ფონას ეკლესიების სამრეკლოები.
საუკუნიდან საუკუნემდე კახეთში გუმბათოვანი ეკლესიის ძეგლები არ გვხდება, თუმცა, ქვეყნისათვის ამ პოლიტიკური გარდატეხის დროს, შემოქმედებითი სული და მხატვრული ტრადიციები არ შენელებულა.
ამ მხრივ საინტერესოა ხირსის წმინდა სტეფანეს ეკელსია, რომლის სამნავიანი სტრუქტურა, - საუკუნეებში, ჩაშენებული ოთჴი თავისუფლად მდგომი ბოძითა და მათზე დაყრდნობილი გუმბათით, ჯვარ-გუმბათოვან ტაძრად გადააკეთეს.
ნაგებობის შიდა სივრცის ფორმირების პროცესში, ადგილობრივ სამშენებლო ტრადიციებზე დამყარებულმა, მისი ცენტრულობის მიზანდასახულობამ — გუმბათოვანი გადახურვით და შუქის ძირითადი წყაროტი ზემოდან, განსაზღვრა ქრისტიანული ტაძრის თავდაპირველი ფორმები — ცენტრული გეგმის მქონე გუმბათოვანი სტრუქტურა.
ნაგებობის საერთო სახის წარმოსადეგობის მისაღწევად იგივე საშუალებები და ელემენტებია გამოყენებული არა მხოლოდ აწყურის თერთი გიორგის ეკლესიასა და კუნტურის საყდარში, არამედ საუკუნის და საუკუნის დასაწყისის ძეგლებზეც.
ჩაწერილი ჯვრის“ თემის რედუქცირებული მაგალითებია ოზაანის ამაღლებისა და ვარცანის ღვთისმშობლის ეკლესიები, რომელტა გადაწყვეტა გუმბათოვანი ტაძრის ახალი ფორმების ძიების შედეგს წარმოადგენს.
კახეთის ეკონომიკური მდგომარეობა ამ პერიოდში საქართველოს სხვა კუთხებტან შედარებით უკეთესი იყო, რადგან იგი მეტ-ნაკლებად მაინც გადაურჩა ძარცვასა და მიწასტან გასწორებას.
1920 წლის ივნისში აზერბაიჯანის სსრ-ს განათლების კომისარიატის სკოლისგარეშე განყოფილებაში დაარსდა „მუზექსკურსის“ ქვეგანყოფილება - „მშობლიური მხარის სასწავლო მუზეუმი - ისტიგლალი“, რომელმაც შემდგომ მიენიჭა მუზეუმის სატუსი.
მუზეუმმა მოგვიანებით რამდენიმეჯერ შეიცვალა სახელწოდება ( ასე, ვ.ა. შნირელმანის მიხედვით, 1920 წლებში მას ეწოდებოდა „აზერბაიჯანის ხალხების ისტორიის მუზეუმი).
1920 წლის 25 ოქტომბერს მუზეუმს გადაერქვა სახელი „აზერბაიჯანის სსრ-ს სახელმწიფო მუზეუმად“, ხოლო 1921 წლის მაისში მუზეუმმა უკვე მიიღო პირველი დამთვალიერებლები.
პირველ ხანებში მუზეუმში მოქმედებდნენ ისტორიის, ეთნოგრაფიის, არქეოლოგიის, ბოტანიკის, ზოოლოგიის, სამხატვრო ხელოვნების, სახალხო განათლების , ასევე აზერბაიჯანის საზოგადოების მშობლიური მხარის საზოგადოება, და უძველესი ძეგლების დაცვის კომისია.
1936 წლის 31 მარტს სახალხო კომისართა საბჭომ მიიღო გადაწყვეტილება აზერბაიჯანის სახელმწიფო მუზეუმის რეორგანიზაციის შესახებ, ისტორიული პროფილის მქონე მუზეუმის შექმნის შესახებ და მისი აზერბაიჯანის ისტორიის მუზეუმად გადარქმევის შესახებ.
განკუთვნილია სამეცნიერო ექსპოზიციებზე, სადაც, მატერიალური და სულიერი კულტურის საფუძველზე, გადმოცემულია ქვეყნის ნამდვილი პოლიტიკური და სოციალურ - ეკონომიკური ცხოვრება და აზერბაიჯანის ისტორია მაგალითებზე დაყრდნობით დაწყებული უძველესი დროიდან დღევანდელ დღემდე.
აზერბაიჯანის დამოუკიდებელი დემოკრატიული რესპუბლიკის შექმნის შემდეგ კეისარი საცხოვრებლად ბაქოში გადავიდა , სადაც ეწეოდა ქალთა საგანმანათლებლო მოღვაწეობას, მონაწილეობას იღებდა ახალგაზრდა რესპუბლიკის კულტურულ ცხოვრებაში.
მოღვაწეობის ადრეულ ეტაპზე, მუშაობდა ამიერკავკასიის ქალთა საქველმოქმედო საზოგადოებაში, რომელიც აერთიანებდა თბილისის ელიტის თურქ-მუსულმან ქალებს.
კეისარ კაშიევას მასწავლებლები იყვნენ გამოჩენილი გერმანელი მხატვრები — მიუნხენის სამხატვრო აკადემიის კურსდამთავრებულები ოსკარ შმერლინგი და კარლ ზუმერი.
1916 წელს იგი ცოლად გაჰყვა ოფიცერ შირინ-ბეგ კესამანსკის, რომელიც დაბრუნდა თბილისში პირველ მსოფლიო ომში მძიმედ დაჭრის შემდეგ და რომელმაც მოგვიანებით პოლკოვნიკის წოდება მიიღო.
მის 2002 წლის ავტობიოგრაფიაში „ფატიმას ძებნაში: პალესტინის ისტორია“, იგი აღწერს როგორ იზრდებოდა იერუსალიმის კატამონის სამეზობლოში, სადაც ერთად ცხოვრობდნენ პალესტინელი ქრისტიანები და მუსლიმები.
თავდაპირველად კარმი მუშაობდა ექიმად და ემსახურებოდა ეთნიკურ უმცირესობებს, მიგრანტებისა და თავშესაფრის მაძიებლების ჯანმრთელობისა და სოციალურ მდგომარეობაზე.
გვხვდება სხვადასხვა წარმოშობის მუსლიმანური სახელებიდან წარმოქმნილი გვარები: ჯაფარიძე („ჯაფარი“, თუ ეს გვარი არ წარმოიქმნა პერსიდული -დან — „ფოსტალიონი“), ნარიმანიძე და ა.
გვარების უმრავლესობა კი წარმოქმნილია სხვა მეტად ცნობილი სიტყვებიდან: ვაჩნაძე, ქავთარაძე, ჩხეიძე, ენუქიძე, ორჯონიკიძე, ჭავჭავაძე, სვანიძე , ლომინაძე , გაფრინდაშვილი, ხანანაშვილი, კალანდარიშვილი , ჯუღაშვილი ამ ორი ძირითადი ტიპის გარდა , არსებობს სხვაც, ნაკლებად გავრცელებული, თუმცა ასევე გამოჩენილი გვარები, იმ ოჯახის ან ადგილის აღმნიშვნელი საიდანაცაა გვარის მატარებელი.
ძირითადად ასეთი გვარები გავრცელებულია იმერეთში, ხარაგაულის მუნიციპალიტეტში, თერჯოლაში -ძე-ზე დასრულებული გვარები მთელი მოსახლეობის 70 %-ს შეიცავს, ასევე გურიაში, აჭარაში, ასევე გვხვდება ქართლსა და რაჭა-ლეჩხუმში.
ხშირ შემთხვევაში ისინი დაკავშირებული იყო ადგილებთან , მამის სახელებთან ან პროფესიებთან, საზოგადო მდგომარეობასთან ან წოდებასთან, რომელსაც ტრადიციულად ჯიში ატარებდა (მაგალითად: ამილახვარი, ამირეჯიბი, ზუხბა, ერისთავი, დეკანოზისშვილი).
სიმღერაზე „ “ გადაღებულმა ვიდეომ გაიმარჯვა გრემის დაჯილდოებაზე ნომინაციაში საუკეთესო ვიდეო და -ის მუსიკალური ვიდეოების დაჯილდოებაზე გაიმარჯვა რეკორდული რაოდენობის 7 ნომინაციაში, მათ შორის წლის ვიდეოში.
ვიდეო ასევე წარდგენილი იყო -ის მუსიკალური ვიდეოების დაჯილდოებაზე წლის ვიდეოს ნომინაციაში, რითაც გაგა გახდა პირველი ქალი შემსულებელი -ს ისტორიაში რომლის ორი ვიდეო ერთ წელს იქნა წარდგენილი წლის ვიდეოზე.
2013 წელს გაგამ გამოუშვა მესამე სტუდიური ალბომი — , რომლის პირველ სინგლზე — „“ გადაღეულ ვიდეოში ნაჩენებია სხვადახსვა მხატვრული სცენები, მათ შორის გაცოცხლებულია რენესანსის ეპოქის მხატვარ სანდრო ბოტიჩელის ცნობილი ტილო ვენერას დაბადება.
2014 წელს გაგამ ითანამშრომლა ჯაზის მომღერლ ტონი ბენეტთან და გამოუშვა ჯაზის სტანდარტების ალბომი , ალბომიდან გაგამ გამოუშვა ოთხი სტუდიური ვიდეო სადაც ნაჩვენებია ალბომზე მუშაობის ამსახველი კადრები.
მომღერლის მეხუთე სტუდიური ალბომი — გამოვიდა 2016 წელს, რომლიდანაც გაგამ გამოუშვა ტრილოგია სიმღერებზე — „ “, „ “ და „ “, სამივე ვიდეო ერთმანეთთანაა დაკავშირებული.
ალბომის მეორე სინგლზე — „“ გადაღებული ვიდეო ბიბლიური სიუჟეტის სახისაა, სადაც მსახიობი ნორმან რიდუსი განასახიერებს იუდა ისკარიოტელს და გაგა განასახიერებს მარიამ მაგდალინელს.
2011 წლის დასასრულს გაგამ გამოუშვა ავტობიოგრაფიული ვიდეო სიმღერა — „ “ რომელშიც გადმოცემულია გაგას ადრეული წლების ისტორია, თუ როგორ მოიპოვა წარმატება რეგრესთან ერთად.
2015 წელს საშინელებათა ჟანრის სატელევიზიო სერიალ ამერიკული საშინელებათა ისტორიის მეხუთე სეზონში — სასტუმრო გაგამ შეასრულა მთავარი როლი რომლისთვისაც მიიღო ოქროს გლობუსის ჯილდო, 2016 წელს გაგამ ასევე მიიღო მონაწილეობა სერიალის მეექვსე სეზონში — როანოკი.
აღმოსავლური კულტურების ინსტიტუტს 2003 წელს შეემატა ანტიკური კულტურის კათედრა და აქედან მოყოლებული ინსტიტუტს ეწოდება რუსეთის სახელმწიფო ჰუმანიტარული უნივერსიტეტთან არსებული აღმოსავლური კულტურებისა და ანტიკურობის ინსტიტუტი.
წინამორბედისგან განსხვავებით, - მხოლოდ იაპონიაში გამოვიდა და გააჩნდა უჩვეულო დიზაინი; ის პერსონალურ კომპიუტერს უფრო ჰგავდა, ვიდრე სათამაშო კონსოლს და განახლებას ექვემდებარებოდა.
სისტემა გამოიყენებდა 32 ბიტიან 810 -ის ცენტრალურ პროცესორს 21.5 ტაქტური სიხშირით, 2 მბ ოპერატიულ მეხსიერებას და გრაფიკულ ჩიპს, რომელსაც შეეძლო 16,777 ფერის გამოსახვა ეკრანზე.
ის იყო საკმადო ძვირი და ასევე განიცდიდა დეველოპერების მხარდაჭერის ნაკლებობას, შედეგად მან კონკურენცია ვერ გაუწია მეხუთე თაობის სისტემებს და 1998 წლის თებერვალში მისი წარმოება შეწყდა.
მუზეუმის პირველი ექსპოზიცია გაიხსნა 1917 წლის მაისში აზოვის „სახალხო განათლების“ გაერთიანებისა და ადგილობრივი მოსახლეობის ძალისხმევით, რომლებმაც მუზეუმს შესწირეს უძველესი მონეტები, მარკები, ზარბაზნის ყუმბარები, მაგრამ მალევე სამოქალაქო ომის წლებში მუზეუმი დაიხურა.
1937 წელს მუზეუმი მეორედ გაიხსნა, მაგრამ მისი კოლექცია მალევე დაიკარგა მეორე მსოფლიო ომის დაწყებისა და ქალაქის გერმანელთა მიერ ოკუპაციის გამო.
1896 წელს, პეტრე პირველის მიერ აზოვის ციხესიმაგრის აღების 200 წლისთავთან დაკავშირებით შენობაში გაიმართა საზეიმო კრება, რომლის დასრულების შემდეგ პეტრეს სტილში გაიმართა საზეიმო ვახშამი.
1976 წლიდან მუზეუმის მთავარი კორპუსი მდებარეობს ყოფილ ქალაქის სამმართველოს სამსართულიან შენობაში, რომელიც აგებულია 1892 წელს არქიტექტორ თეოდორე ჰაუზენბაუმის პროექტის მიხედვით.
1905 წელს ხმელთაშუა ზღვის ქვეყნები — იტალია, ტუნისი, საბერძნეთი და თურქეთი, სადაც მან მოინახულა მუზეუმები და კოლექციები ათენსა და კონსტანტინოპოლში;
1889-1890 წლებში მის უმცროს ძმასთან მაქსიმილიანე საქსონელთან ერთად სწავლა დაიწყო ფრაიბურგის უნივერსიტეტში სახელმწიფოწარმოებისა და უფლების სპეციალობით.
მის კოლექციაში არსებული 150 ხატი ძირითადად - საუკუნეს განეკუთვნება, რომლებიც მან რუსეთში, საბერძნეთში, კონსტანტინოპოლში, კრეტაზე, პალეტინაში, ეგვიპტესა და იტალიაში შეიძინა.
1949-50 წლებში რეინალდ-პფალცის კულტურის სამინისტრომ შეიძინა პრინც იოჰან გეორგის კოლექცია და გადასცა მაინცეს იოჰანეს გუტენბერგის უნივერსიტეტის ხელოვნების ისტორიის ინსტიტუტს.
იოჰან გეორგ პიი კარლ ლეოპოლდ მარია იანუარი ანაკლეტ საქსონელი (; დ. 10 ივლისი, 1869, დრეზდენი — გ. 24 ნოემბერი, 1938, ალტსხაუზენი) — საქსონიის სამეფოს პრინცი.
იოჰანე ცნობილი იყო ხელოვნების მიმართ მხურვალე ინტერესით, რომელმაც განაპირობა მისი მოგზაურობები ევროპის სხვადასხვა ქვეყნებში, ახლო აღმოსავლეთსა და ეგვიპტეში.
იოჰან გეორგის პირველი ქორწინება ფილიპე ვიურტემბერგერის ასულ მარია იზაბელა ვიურტემბერგერზე შედგა 1894 წლის 5 აპრილს შტუდგარდში, ვიურტემბერგის სამეფოში; შვილები არ ყოლიათ.
კრელერ-მიულერის მუზეუმი ასევე ცნობიალია დიდი სკულპტურის ბაღით, რომელიც ტყით შემოსაზღვრულ ბაღში მდებარეობს, ბაღი ერთ-ერთი ყველაზე ვრცელია ევროპაში, საკუთარი თანამედროვე ხელოვნების კოლექციებითა და სკულპტურებით.
კოლექვია შეიცავს ოგიუსტ როდინი, ჰენრი მურის, ჟან დუბუფეტის, მარკ დი სუვეროს, ლუციო ფონტანას, კლას ოლდენბურგის, ფრიც ვოტრუბას, ჟო ვან ლიშოტისა და მრავალი სხვა ხელოვანის ნამუშევარს.
კრელერ-მიუერის მუზეუმი დაარსდა ჰელენ კრელერ-მიულერის მიერ, ხარბი ხელოვნების კოლექციონერი, რომელიც ჰენკ ბრემერმაა დაარიგა, სწორედ ის იყო ერთ-ერთი პირველი, რომელმაც ვან გოგის გენია შეამჩნია და მისი ნამუშევრების შეგგროვება დაიწყო.
მუზეუმის ექსპონატებს შორის განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია ვან გოგის ნამუშევრები, როგორიცაა კაფის ტერასა ღამით, მარადისობის ჭიშკართან და კარტოფილის მჭამელები, რაც ვან გოგის კოლექციას სიდიდით მსოფლიოში მორეს ხდის ვან გოგის მუზეუმის შემდეგ.
ვინსენტის ნამუშევრების გარდა მუზეუმში ვხვდებით სხვა კოლექციებსაც როგორიცაა პიტ მონდრიანის, ჟორჟ სერას, ოდილონ რედონის, ჟორჟ ბრაკის, პოლ გოგენის, ლუკას კრანახის, ჯეიმზ ენსორის, ხუან გირს და პაბლო პიკასოს კოლექციები.
კრელერ-მიულერის მუზეუმი — სახელმწიფო ხელოვნების მუზეუმი და სკულპტურის ბაღი, მდებარეობს ჰოგე-ველიუვეს ეროვნული პარკში, ოტერლოს ნაციონალურ ბაღში, ნიდერლანდებში.
სალახოვის პირველივე ნახატებმა, რომელიც მან შეასრულა ჯერ კიდეევ სასწავლებელში სწავლის დროს , სურიკოვის ინსტიტუტის სადიპლომო ნამუშევარი „განრიგიდან“ ) მიიფყრო როგორც მაყურებლების, ასევე სპეციალისტების ყურადღება.
სალახოვის მიერ დაწერილ ნახატებს შორის მნიშვნელოვან ადგილს იკავებს ისეთი ნახატები, როგორებიცაა: „ დილის ეშელონი“ , „ხელოსნები“ , „კასპიის ზღვის თავზე“ , „აბშერონის ქალები“ , „დილა კჯასპიის ზღვაზე“ და სხვა.
დიდი წარმატებით სარგებლობს ასევე მისი საპორტრეტო გალერეა „აიდანი“ , დედის პორტრეტები, „პორტრეტი დანა“ , ასევე კულტურის მოღვაწეების გალერეა, კერძოდ პორტრეტები: სალახოვის ნაშრომები გამოფენილია რუსეთის, აზერბაიჯანის, უკრაინის და სხვა საბჭოთა რესპუბლიკების ქვეყნების მსხვილ მუზეუმებში და მსოფლიოს კერძო გალერეებში.
თაირ სალახოვმა მნიშვნელოვანი წვლილი შეიტანა ქრისტეს მაცხოვრის საკათედრო ტაძარის რესტავრაციაში, იგი კურირებდა ამ საკითხს რუსეთის სამხატვრო აკადემიის საბჭოდან.
თაირ თეიმურ ოღლი სალახოვი (; დ. 29 ნოემბერი 1928, ბაქო, აზერბაიჯანის სსრ — გ. 21 მაისი, 2021, ბერლინი) — საბჭოთა აზერბაიჯანელი და რუსეთის ფერმწერი, თეატრალური მხატვარი, პედაგოგი, პროფესორი.
მას შემდეგ, რაც ქარა მუსტაფა-ფაშა სიკვდილით დაისაჯა, ოსმალეთმა 11 დიდი ვეზირი გამოიცვალა, თუმცა ისინი ხშირად ვერ ამართლებდნენ სულთნის იმედებს.
მან შექმნა იდეა გამოესწორებინა ქალთა მდგომარეობა საზოგადოებაში, როდესაც ის იყო იმ ქალთა შორის, რომლებიც გარიცხულნი იყვნენ მსოფლიოს მონობის წინააღმდეგ წარმართული კონვენციისგან 1840 წელს.
მოტი უკვდავყოფილ იქნა ელისაბედ სტენტონთან და სიუზენ ენტონისთან ერთად ადელაიდ ჯონსონის ქანდაკებით ამერიკის შეერთებული შტატების კაპიტოლიუმში, რომელიც საზეიმოდ გაიხსნა 1921 წელს.
სუზან ჯეიკობი წერს „1880 წელს, როდესაც მოტი გარდაიცვალა, მისი თანამედროვეები ლუკრეციას ფართოდ განიხლავდნენ. როგორც საუკუნის საუკეთესო ამერიკელი ქალი“.
არქეოლოგები თავდაპირველად ვარაუდობდნენ, რომ ციხესიმაგრის შიდა ნაგებობებიც ალიზისაგან იყო ნაგები, თუმცა შემდეგ გაარკვიეს, რომ მათ ასაგებად გამოყენებული იყო გამომწვარი აგური.
1971-1974 წლებში ციხესიმაგრის რაიონში მიმდინარეობდა არქეოლოგიური გათხრები, რომელმაც აჩვენა, რომ ციხესიმაგრე აგებულია სისტემით „კვადრატი კვადრატში“, ციხესიმაგრის ზომები იყო 215 200 მ-ზე, ხოლო მის შიგნით მდებარეობდა ციტადელი 85 80 მ-ზე.
ამანელი ტელერები იყენებდნენ უცვლელ ამანიარულ ტელერულს, მწვანე ელფების ენას ეწოდებოდა ნანდორული და იყოფოდა დიალექტებად - ოსირიანდულ, ლოთლორიენულ და ტყის სამფლობელოს დიალექტად.
ბელერიანდის განადგურების შემდეგ სინდარული რჩებოდა შუახმელეთის მნიშვნელოვან ენად, მაგრამ ნაწილობრივ შეერწყა ნანდორულს ლორიენში და დაილექა ქუენიურიდან შუაველში.
ტოლკინმა ჯერ კიდევ ახალგაზრდობაში გადაწყვიტა განევითარებინა ენა, რომელიც ჟღერადობით ახლოს იქნებოდა ვალიურთან და სხვა კელტურ ენებთან, ისევე, როგორც ძველ სკანდინავიურთან.
1-ლი ბატალიონი, ჩამოყალიბდა პირველი ბატალიონის, დევონშირისა და დორსეთის მსუბუქი ქვეითი რეჯიმენთების, გლაუსტერშირის, ბერკშირის და ვილტშირის სამეფო მსუბუქი ქვეითი რეჯიმენთის გაერთიანებით.
თავდაპირველად შედიოდნენ მე-19 მსუბუქი ქვეეითი ბრიგადის შემადგენლობაში, ხოლო შემდეგ გადავიდა 38-ე ბრიგადის კონტროლს ქვეშ 2020 წლამდე.
თავდაპირველად 52-ე ქვეით ბრიგადაში შედიოდა, ხოლო შემდეგ 51-ე ქვეით ბრიგადისა და შოტლანდიის შტაბის დაქვემდებარებაში გადავიდა 2020 წლამდე.
მე-7 ბატალიონი - წარმოიქმნა სამეფო თოფოსანთა მოხალისეთა რეჯიმენთის, ველსის პრინცესის სამეფო რეჯიმენთის ასეულის გამოკლებით, სამეფო მწვანე ქურთუკების ლონდონის რეჯიმენთის ასეულები დამატებითა და გარდაქმნით.
მე-8 ბატალიონი - 2016 წლის 15 დეკემბერს, თავდაცვის სამინისტროს მდივანმა განაცხადა, რომ თოფოსანთა რეჯიმენთს დაემატებოდა ახალი სარეზერვო ბატალიონი, რომელიც 38-ე ქვეითი ბრიგადის დაქვემდებარებაში ინქნებოდა.
თუმცა, 2005 წლის 24 ნოემბერს, დიდი ბრიტანეთის თავდაცვის სამინისტრომ განაცხადა, რომ ოთხი რეჯიმენთი გაერთიანდებოდა ერთ, ხუთი ბატალიონისგან შემდგარ რეჯიმენთში.
მე-2, მე-3 და მე-4 ბატალიონები განაწილებული იყვნენ ბასრაში მაშინ, როდესაც ყველაზე რთული და მძიმე ბრძოლები მიმდინარეობდა ერაყის ომის განმავლობაში, მათ შორის ბასრას სასახლის დატოვება 2007 წლის სექტემბერში
თოფოსანი რეჯიმენთის ორკესტრი წარმოიქმნა მსუბუქი დივიზიის ორკესტრის სახელის გადარქმევით (ამჟამად ეწოდება თოფოსანთა ორკესტრი ადრე ეწოდებოდა მსუბუქი დივიზიის ორკესტრი , რომელიც თავის მხრივ შედგება ოთხი დამოუკიდებელი ორკესტრისგან:
არის კოოპერატიული მრავალმოთამაშიანი შუტერი, სადაც მოთამაშე საკუთარ თავზე იღებს ორი ერთმანეთის მოწინააღმდეგე კორპორაციის დაქირავებული ჯარისკაცებიდან ერთ-ერთის როლს, რომლის მიზანია მოწანააღმდეგე ფრაქციის განადგურება.
მასში არის იარაღების ფართო არჩევანი, მათ შორის: ნახევრად ავტომატური შაშხანები, თოფები, პისტოლეტები, ხელყუმბარები, საბრძოლო ცულები და სხვადასხვა ასაფეთქებელი ნივთიერებები.
1992 წელს გურამ გაბესკირია გახდა სოხუმის მერი და 1993 წელს, აფხაზეთში მიმდინარე ომის დროს, გაწევრიანდა აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის ლეგიტიმურ მინისტრთა საბჭოსა და თავდაცვის საბჭოში.
1993 წლის 27 სექტემბერს, როდესაც ქალაქი სოხუმი რუსეთის მიერ მხარდაჭერილმა აფხაზმა სეპარატისტებმა აიღეს, მან, აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის ლეგიტიმური მთავრობის სხვა წარმომადგენლებთან ერთად, უარი განაცხადა ალყაში მოქცეული ქალაქის დატოვებაზე და აფხაზი და დაქირავებული ჩრდილოკავკასიელი ბოევიკიების მიერ ტყვედ იქნა აყვანილი.
ვიდეო-მასალების, ადამიანის უფლებათა დაცვის დოკუმენტებისა და მოვლენათა შესახებ თვითმხილველთა გადმოცემების მიხედვით, დატყვევებული მთავრობის წევრები და მათი თანმხლები პირები აფხაზმა და დაქირავებულმა ჩრდილოკავკასიელმა ბოევიკიებმა ძალით გაიყვანეს პარლამენტის შენობის გარეთ და მოსთხოვეს დაჩოქება, რაზეც გურამ გაბესკირიამ მათ რუსულად უპასუხა: „არასდროს ჩემს სიცოცხლეში!
1960-იანი წლების ბოლოს თამაშობდა სოხუმის „დინამოში“, მოგვიანებით კი თავისი კარიერა გააგრძელა სტავროპოლში, მინსკსა და კისლოვოდსკში, ბოლოს კი — თბილისის „ცსკა“-ში.
გურამ გაბესკირიამ მონაწილეობა მიიღო საფეხბურთო კლუბ სოხუმის „ცხუმის“ დაარსებაში, რომელიც თამაშობდა ახლადშექმნილ საქართველოს საფეხბურთო ლიგაში.
1991 წელს იგი მონაწილეობდა აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის პარლამენტის არჩევნებში, თუმცა თავისი კანდიდატურა მოხსნა თამაზ ნადარეიშვილის სასარგებლოდ.
2005 წელს ამერიკელმა ჟურნალისტმა მალკოლმ ლინტონმა თბილისის არტ-გალერეაში მოაწყო მის მიერ აფხაზეთის ომის დროს გადაღებული ფოტომასალების გამოფენა, სადაც გურამ გაბესკირიას შვილმა ვლადიმერ გაბესკირიამ ცხედრებს შორის ამოიცნო მამამისი, რომელიც აშკარად ჩანს ერთ-ერთ ფოტოსურათზე.
გურამ გაბესკირია (დ. 2 მარტი, 1947, სოხუმი, აფხაზეთის ასსრ, საქართველოს სსრ, სსრკ — გ. 27 სექტემბერი, 1993, სოხუმი, აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკა, საქართველო) — ქართველი პოლიტიკოსი და ფეხბურთელი, პოლკოვნიკი, ქალაქ სოხუმის მერი, რომელიც აფხაზმა სეპარატისტებმა 1993 წელს ქართველების ეთნიკური წმენდის დროს მოკლეს.
ეისკის თევზის მრეწველობის ტექნიკუმის დამთავრების შემდეგ გადაყვანილ იქნა სოხუმის მეთევზეთა კოლმეურნეობის სქურჩის თევზის გადამუშავების საამქროს უფროსად.
ესტრელა მონტიელი არის ახალგაზრდა გოგონა, რომელიც სიღარიბეში გაიზარდა, ცხოვრებისეული სირთულეების გადალახვა მას დამოუკიდებლად უწევს, იმისთვის, რომ თავი ირჩინოს ის ხშირად ქურდობს კიდეც.
ერთ-ერთი ქურდობის შემდეგ, ესტრელა შემთხვევით ქუჩაში დაეჯახება ადვოკატ სანტიაგო მენდოდას, რა დროსაც შეამჩნევს, რომ პოლიციელები მას ეძებენ, ამიტომ პოლიციელების ყურადღების გადასატანად და ამ სიტუაციიდან გამოსასვლელად ესტრელა უეცრად აკოცებს სანტიაგოს, პოლიცია დაინახავს მათ მაგრამ ჩათვლის, რომ შეყვარებულები არიან და სხვა მიმართულებით დაიწყებს ძებნას.
ვალენტინა მენდესი წარმატებული ბიზნესმენის ცოლი და ორი ქალიშვილის დედაა, თუმცა ქმარი არასდროს ჰყვარდებია და ყოველთვის ღალატობდა, რადგან წარსულმა მას დიდი იარა დაუტოვა ესტრელას სახით რომლის შესახებ ვალენტინას წარმოდგენაც კი არ აქვს.
მთავარი სიურპრიზი ესტრელას მაშინ ელოდება როდესაც გაიგებს,რომ დედა რომელსაც ამდენი ხანი ეძებდა მისი მთავარი მეტოქეა, რადგან ორივე მათგანს დედას და შვილს ერთი მამაკაცი სანტიაგო მენდოსა შეუყვარდებათ.
სერიალი 85 ეპიზოდისგან შედგება და ორ ეტაპად იყოფა,პირველი ეტაპი 45 ეპიზოდს მოიცავს და ორიგინალურ ვერსიას ეთმობა, მოკლედ არის გადმოცემული მთავარი გმირის ესტრელა მონტიელის ცხოვრება, რომელიც 45-ე სერიიდან ტოვებს სერიალს, რადგან მისი პერსონაჟი კვდება სერიალში.
1993 გარდაიქმნა სააქციო საზოგადოებად – სამშენებლო-სამონტაჟო ფირმა „ლეჩხუმი“; 1996 წლიდან დაერქვა სააქციო საზოგადოება სამშენებლო სამონტაჟო ტრესტი „თბილისი“, 2001 წელს კი – სააქციო საზოგადოება სამშენებლო კომპანია „თბილისი“.
კომპანიას ჰქონდა საპროექტოსაკონსტრუქტორო ბიურო და საგარეოეკონომიკური ურთიერთობების სამსახური, აგრეთვე ფილიალები ბორჯომში, ხარაგაულში, ქუთაისში, ფოთსა და ბათუმში სამშენებლო და სპეციალურ სამუშაოთა წარმოებისათვის; ფლობდა სახელმწიფო ლიცენზიას ყველა სახის სამშენებლო სამონტაჟო სამუშაოების პროექტირებასა და მშენებლობაზე, მ.
სანატორიუმი, მოსკოვში – საქართველოს საელჩო; იქვე აღადგინა სასტუმრო და კულტურის ცენტრი, მონაწილეობდა აგრეთვე ქრისტემაცხოვრის ტაძრის კედლების მოპირკეთებაში.
ამ ქუჩაზე მდებარეობს ძირითადი სახელმწიფო დაწესებულებები: ქალაქის ადმინისტრაცია, პოლიცია, ფედერალური საემიგრაციო სამსახურის განყოფილება, საგადასახადო ინსპექცია.
კამენსკი გააშენეს სწორკუთხა დაგეგმარების საფუძველზე, გენერალური გეგმის ავტორი იყო არქიტექტორი ფრანც დე ვოლანი, რომელიც ასევე იყო დონის მხარის პირველი დედაქალაქის ნოვოჩერკასკის არქიტექტორი.
სამი ლოკომოტივისაგან შემდგარი მატარებელი 140 კმ/სთ სიჩქარით შეეჯახა სარკინიგზო ბაქანზე მდგომ სამგზავრო მატარებელს, მისი ბოლო ორი ვაგონი მთლიანად გაანადგურა.