polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
რა ითვლებოდა განსაკუთრებულ შემთხვევად, ცნობილი არაა, თუმცა უნდა ვივარაუდოთ, რომ წვეულების საბაბი უნდა ყოფილიყო მკვდრის ან ახალი ლიდერის პატივსაცემად გამართული ნადიმი, ცხოველების რაოდენობის ზრდის აღსანიშნავი წვეულება, საჩუქრების გადასაცემი ნადიმი, ვეშაპის შეპყრობისადმი მიძღვნილი ცერემონიალი, ომის დასაგეგმი წვეულება და სხვა.
აღსანიშნავია, რომ ამ სტილს არ აქვს ალასკაზე მცხოვრები სხვა საოზგადოებებისა თუ პერიოდისთვის დამახასიათებელი ელემენტები, ის თვითმყოფადი და გამორჩეულია.
1971 წელი მთლიანად ალასკის ისტორიაში ძალიან მნიშვნელოვანი თარიღია, რადგან ამ დროს გამოიცა აქტი, რომელიც ალასკის ტერიტორიაზე მცხოვრებ ხალხებს საშუალებას აძლევდა ახალი შესაძლებლობები ჰქონოდათ.
ყველა ეს პროგრამა, რომელიც გათვლილი იყო ამ აქტის მიხედვით ალეუტის განკარგულებაში აქცევდა გარკვეულ ადმინისტრაციულ თუ დაგეგმვით ფუნქციებს პირველად მათი არსებობის მანძილზე.
ყველაზე დიდი მნიშვნელობა, ალეუტის მოხვედრას ალასკის აქტში, აქვს 1967 წელს დაარსებულ ალეუტის ლიგას, რომლის გამოც აღმასვლა დაიწყო ალეუტის კორპორაციამ და 1977 წელს კი ალუტის კუნძულების ასოციაციამ.
ალეუტის ისტორიის შესწავლა იწყება იმ დროიდან როდესაც კამჩატკის მეორე ექსპედიციის დროს რუსი მკვლევრები ამერიკისკენ წავიდნენ საფოსტო ნავებით, რათა ჯერ აღმოუჩენელი ან ნაკლებად ნაცნობი ტერიტორიები გამოეკვლიათ.
სწორედ ამ ექსპედიციის დროს შეხვდნენ მისი წევრები ალეუტის კუნძულებზე მცხოვრებ ადგილობრივ მოსახლეობას, რის შემდეგაც სამყაროსთვის ბევრად ცნობილი გახდა ეს ადგილი და იქ მცხოვრები ადამიანები.
ყველა ის ძველი ინფორმაცია რასაც ვაწყდებით ადრეულ ექსპედიციებში ძალიან მნიშვნელოვანია ინფორმაციულად და ბევრ დეტალს გვაცნობს ალეუტის კულტურაზე.
წარსულში ისინი იყვნენ ბავშვების მასწავლებლები და, შესაბამისად, ბიძები ყველაზე მნიშვნელოვან ნათესავებად მიიჩნეოდნენ, განსაკუთრებით დედის მხრიდან, რომლებიც უფრო პატივსაცემი იყვნენ, ვიდრე მამის ძმები.
მთიანი ტერიტორია და სხვა ბუნებრივი გარემო-ფაქტორები ზოგიერთ კომპლექსს, როგორიცაა კერამიკა და ტრანსპორტისთვის ძაღლების მარხილში შებმა, გამოუსადეგარსა ან ფიზიკურად შეუძლებელს ხდიდა.
თუმცა, ზოგი რამ აზიელი ესკიმოსების მსგავსი ჰქონდათ: საფასური, რომლითაც ნეფე პატარძალს „ყიდულობდა“, განსხვავება უფროს და უმცროს დედმამიშვილებს შორის, სუიციდის დადებითი აღქმა და და სხვა უამრავი ტექნოლოგიური დეტალი.
ეს მართლაც ასე იყო პორტ-გრაჰამის და სელდოვიის პატარა დასახლებებისთვის, ისევე როგორც კოდიაკის კუნძულზე მცხოვრებთათვის და ბრისტოლის ყურის მკვიდრთათვის.
ესკიმოსები რომელთაც ურჩევნიათ, რომ ალეუტები ეწოდოთ და ისინიც ვისაც შესაძლოა რამდენიმე ალეუტი წინაპარი ყოლოდათ ადიდებენ რეალური ალეუტი მოსახლეობის რიცხვს.
2014 წელს, საკანონმდებლო ხელისუფლემა ბრძანება გასცა ალასკის ადგილობრივ ენებთან დაკავშირებით, რომლის მიხედვითაც ალასკის ოცი მკვიდრი ენა ოფიციალურ ენებად გამოცხადდა ინგლისური ენის გვერდით.
კაშიმი იგებოდა მდიდარი ლიდერის მიერ და შესაძლებელი იყო მისი გაქირავება ინდივიდუალურად ისეთი დღესასწაულების მოსაწყობად, როგორიც, მაგალითად, ქორწილია, მაგრამ ძირითადად ზამთრის ცერემონიებისთვის გმოიყენებოდა.
წყნარი ოკეანის ესკიმოსების სამყაროში არსებობდა სულების კლასები და ისეთი არსებები, როგორებიც იყვნენ გიგანტები, შამანის ბოროტი დამხმარეები წაწვეტებული თავებით და კეთილი ლილიპუტები.
ინდივიდისთვის დიდი სარგებელი მოჰქონდა ამულეტებს და ისეთი ქცევების განხორციელებას, რომელიც ადამიანს იღბალს მოუტანდა და დაეხმარებოდა სასურველი შედეგის მიღწევაში.
ალეუტის ისტორია იწყება ადრეული რუსული წყაროებით იმ დროს, როდესაც 12 000 ალეუტებმა დაიკავეს ის ტერიტორია, რომელიც მოიცავდა მთლიანად ალეუტის არქიპელაგს.
ისინი ამ დროიდან არსებობდნენ და გამოიმუშავეს ფუნდამეტალური კულტურული ადაპტაცია, რომელიც ძირითადად მიმართული იყო ზღვაზე და ყველა იმ საჭირო ცხოვრებისეულ ჩვევასა თუ შეგუებლობაზე, რასაც მოითხოვდა მათ მიერ ათვისებული ტერიტორია.
უნდა აღინიშნოს ასევე ის ფაქტიც, რომ რუსული პერიოდის დადგომამდე ალუტები მხოლოდ ქვისგან, ზღვაში მობინადრე ძუძუმწოვრებისგან და ფრინველის ძვლისგან აკეთებდნენ ხელსაწყოებს.
ზღვის ძუძუმწოვრებზე სანადიროდ არსებობდა ჰარპუნები და შუბები, თუმცა, გარდა ამისა, ფრინველებზე სანადიროდ იყენებდნენ მოკლე სატყორცნ შუბებს, ხოლო თევზებისთვის - შუბებს, ისრებსა და რთული კონსტრუქციის მქონე ანკესებს.
უნანგასი ენათესავება იუპიკურ და ინუიტურ ენებს, თუმცა მათგან განასხვავებს ნაკლებად კომპლექური მორფოლოგია, ასევე შესამჩნევად მოკლე სიტყვები ვიდრე იუპიკურ და ინუიტურ ენებს ახასიათებს.
მაგალითისთვის სიტყვა „ვაშლი“ ალეუტის ენაზე არის „იავლუკა“, რაც ჟღერადობით ძალიან ჰგავს ამ სიტყვის აღმნიშვნელ რუსულ ტერმინ „იაბლოკას“.
ეს უკანასკნელნი სისხლის გამოშვების ტექნიკას მიმართავდნენ, რაც გულისხმობდა სხეულის სხვადასხვა ნაწილის დაჩხვლეტას, რაც გვაფიქრებინებს, რომ ისინი აკუპუნქტურასაც მიმართავდნენ.
მელიის კუნძულები, ალასკის ნახევარკუნძულის სამხერთ-დასავლეთი აღმოსავლეთ ალეუტებს ეკავათ, ამ ტერიოტიას რუსების გამოჩენის შემდეგ უნალაშკას ოლქი ეწოდა.
ვენიამინოვის ცნობებით, ისინი თემის უფროსი და მისი ოჯახის წევრები იყვნენ, მეორე აზრის მიხედვით კი, კარგი ლიდერებისა და მონადირეების შთამომავლობასაც შეეძლო ამ კლასში შესულიყო.
რუსებთან კონტაქტის დამყარების საწყის პერიოდში 1741 წელს, ალეუტებმა დაიკავეს ყველა ალეუტური კუნძული დასავლეთიდან ატუს კუნძულამდე, ალასკის ნახევარკუნძულის დასავლეთის მწვერვალი და შუმაგინის კუნძული.
მკლევართა ჩანაწერებში ასევე საუბარია კიდევ ერთ სოციალურ ჯგუფზე - „კოდიაკებზე“, რომლებიც საიდუმლო საზოგადოებას წარმოადგენდნენ და შამანების მსგავს საქმიანობას ეწეოდნენ.
ალეუტების მაგალითზე ვხედავთ, რისი მიღწევა შეუძლიათ ადამიანებს, რომლებსაც გააჩნიათ ესკიმოსების კულტურა და ცხოვრობენ სათევზაო და სანადირო ტერიტორიების სიმდიდრესა და სოციალური დიფერენციაციის პირობებში.
ივან ვენიამინოვი იყო საუკეთესო რუსი ლინგვისტი, რომელიც 1824 წლიდან მოყოლებული მუშაობდა ალეუტის მცოდნეებთან, რათა განევითარებინა დამწერლობის სისტემა და ეთარგმნა რელიგიური და საგანმანათლებო მასალა მშობლიურ ენაზე.
რელიგიური რიტუალების ჩატარება, აუცილებელი ცოდნის ჩაწერა და ზოგიერთი წყაროს თანახმად, ლექსების წერაც კი, ევალებოდად ბრძენ კაცებს, რომლებსაც შემდგომ პერიოდში მღვდლები დაერქვათ.
მალაიების პირველი ისტორიულად არსებული პოლიტიკური ერთეული არის მალაკას სასულთნო , თუმცა შრივიჯაიას იმპერიის ისტორიულ წყაროებში დაახლოებით 700 წლისთვის არის „მალაიას“ ხსენება, რაც ნიშნავს რომ ამ დროისთვის მალაიებს უკვე ჰქონდათ შესამჩნევი პოლიტიკური ერთეული.
მალაკას სასულთნო, რომლის ეკონომიკური მდგომარეობა სრულიად დამოკიდებული იყო მის უნარზე ეკონტროლებია მალაკის სრუტე, გახდა ისლამის ცენტრი სამხრეთ აღმოსავლეთ აზიაში, საიდანაც რელიგიამ ფეხი მოიკიდა მთელ რეგიონში.
1500-დან 1800 წლებამდე მინანგკაბაუები, ბუგისები და აცენისები, დღევანდელ ინდონეზიაში მცხოვრები ეთნოლინგვისტური ჯგუფები, ცდილობდნენ მალაკის ნახევარკუნძულზე კონტროლის დამყარებას, ხოლო ნიდერლანდები და სხვა ევროპული კოლონიური სახელმწიფოები მალაკის სრუტეზე მონოპოლიის მოპოვებისთვის იბრძოდნენ.
შემდეგ ჩაერივნენ ნახევარკუნძულის შიდა პოლიტიკურ მდგომარეობაში და შექმნეს ფედერაციული მალაიების შტატები, რომელიც 1909 წელს შეუერთეს არაფედერაციულ შტატებს და შექმნეს ბრიტანეთის მალაია.
კალას, კაუჩუკის და პალმის ზეთის წარმოებისთვის ბრიტანეთის მალაიამ დაიწყო ჩინელების და ინდოელების ჩამოსახლება, ამან გამოიწვია პლურალური საზოგადოების ჩამოყალიბება, სადაც ეთნიკური მალაიების რიცხვი მოსახლეობის ნახევარს გაუტოლდა.
ეთნიკურმა დაძაბულობამ მალაიებსა და ჩინელებს შორის გამოიწვია სამოქალაქო არეულობა, რასაც 1969-1972 წლებში ხელისუფლების ცენტრალიზება მოჰყვა, მაგრამ კრიზისის დასრულებიდან დღემდე მალაიზიაში ჩამოყალიბდა მყარი პარლამენტი ხშირი კოალიციებითა და მრავალფეროვანი შემადგენლობებით.
მალაიები ნაკლებად არიან ჩართულნი კალას წარმოებაში, მაგრამ ბოლო პერიოდში მათი რიცხვი გაიზარდა ფაბრიკებში და სხვა თანამედროვე საქმიანობებში, განსაკუთრებით დასავლეთ მალაიზიაში.
მიუხედავად ამ წინსვლებისა მალაიზიაში მალაიების საშუალო შემოსავალი სხვა ეთნიკურ ჯგუფებთან შედარებით ბევრად დაბალია, ამის მიზეზს წარმოადგენს მალაების ძირითადი საქმიანობის ბრინჯის წარმოების დაბალი ეკონომიკური სარგებელი.
სიტყვა მალაი ხშირად იხმარება ყველა ამ ტერიტორიაზე განსახლებული ხალხის აღსანიშნავად, რომლებიც ერთად ქმნიან კულტურულ მალაიზიას, მაგრამ კულტურულ მალაიზიას არასოდეს არ ჰქონია პოლიტიკური ერთიანობა და დღეს „მალაიზია“ ეწოდება მხოლოდ მალაკის ნახევარკუნძულის მალაიზიის და კალიმანტანის ორი შტატის სარავაკის და საბას ფედერაციულ სახელმწიფო ერთეულს.
მალაიური იმდენადვე ჰგავს ინდონეზიურს, რამდენადაც ბრიტანული ამერიკულ ინგლისურს, განსხვავებიბი ჩნდება იმის გამო რომ ინდონეზიური ენის ლექსიკონი და სინტაქსი განიცდის ნიდერლანდური ენის ძლიერ გავლენას მასთან დიდი ხნის განვმალობაში კონტაქტის შედეგად, ხოლო მალაიური ენა ინგლისური ენის გავლენის ქვეშაა.
აქვთ მაღალი, ბოძისებური კიდურები, მოკლე კისერი, ნაკლებადმოძრავი თავი, მოძრავი ხორთუმი — ყნოსვის, შეხებისა და მიტაცების ორგანო, სქელი და თითქმის უბალნო კანი.
საუკუნეში განმანათლებლობის და რაციონალიზმის იდეებით შთაგონებული სერბული ხელოვნება სცილდება ბაროკოს და იღებს ვენის სახვითი ხელოვნების აკადემიის ეკლექტიკურ იდეებს.
60 წელს, როდესაც მისი ვადა დასრულდა, იგი მაკედონიის გუბერნატორად დაინიშნა, თუმცა სანამ მაკედონიაში გაემგზავრებოდა, სენატმა იგი თურინუმში მონათა აჯანყების ჩასახშობად გაგზავნა.
ციცერონი მაღალ შეფასებას აძლევს მის დიპლომატიურ ურთიერთობებს, რადგანაც ოქტავიუსმა მაკედონიაში გუბერნატორად წარმატებით სამსახურის წყალობით, კონსულად არჩევისათვის საჭირო მხარდაჭერა მოიპოვა.
უცნობია როგორ შეხვდნენ ისინი ერთმანეთს, თუმცა აღსანიშნავია, რომ ატიას ოჯახი მამის მხრიდან ველეტრისთან, ოქტავიუსების სამემკვიდრეო სახლთან ახლოს ცხოვრობდა.
იამაიკა იმართებოდა მმართველის მიერ, რომელიც წინასწარ დანიშნული იყო სამეფოსა და ასემბლიის სახლის მიერ, 1865 წელს მოხდა გლეხების აჯანყება მორანტის ყურეში რის შედეგადაც მმართველის დანიშვნა შეწყდა.
ამ აჯანყებამ თეთრკანიან ოლიგარქიაში იმის შიში ჩანერგა რომ დემოკრატიის დამკვიდრების შემთხვევაში შავკანიანები ჩაიგდებდნენ ხელში ძალაუფლებას.
ამიტომ ბრიტანელებმა ასემბლია დაშალა 1866 წელს და დაბეგრილი კოლონიის მთავრობის მმართველობა დააკისრა გუბერნატორს და იმპერიულ ბიუროკრატიას, დემოკრატია არ აღდგენილა 1944 წლამდე, როდესაც ახალი კონსტიტუციის მიერ შეიქმნა სრულუფლებიანი ხალხის რჩეული ასამბლია.
უმრავლესობის პალატის ლიდერი ხდება პრემიერ მინისტრი და არჩევს კაბინეტს, ასევე 21 სენატის წევრი ინიშნება მმართველ–გენერლის მიერ, როგორც პრემიერ–მინისტრის მრჩეველი და ასევე ოპოზიციის ლიდერი.
ნაციონალურ მუშათა ერთობა არის გაერთიანებული ხალხის ნაციონალურ პალატასთან ერთად, ასევე ბუსტამანტის ინდუსტრიული სავაჭრო ერთობა კი შესაბამისად იამაიკის ლეიბორისტული პალატის დაქვემდებარების ქვეშაა.
1989 წლის არჩევნების შემდეგ პერსივალ პატერსონი გახდა პრემიერ მინისტრი 1992 წლის 30 მარტს, ამის შემდეგ მისმა პარტიამ ხნპ–მ მოიგო არჩევნები და პარტლამენტში არსებული 60 ადგილიდან 52 მოიპოვა 1993 წლის მარტში ჩატარებულ არჩევნებში, ორივე პარტია ხნპ და ილპ მივიდა იმ დასკვნამდე რომ პრეზიდენტს უნდა დაეკავებინა კონსტიტუციური ლიდერის ადგილი, ბრიტანეთის მონარქის მაგივრად.
შემდეგ კი კუნძული დაიპყრო დიდმა ბრიტანეთმა, რომელიც შეეცადა კუნძულზე გადაესახლებინა ინგლისელი, შოტლანდიელი და ირლანდიელი ხალხი და იქ ააგო პორტი, რომელიც გახდა ვაჭრობის ცენტი.
1940 წელს იამაიკაზე აღმოაჩინეს ალუმინისა და ბოქსიტის დიდი მარაგი და 1960 წლიდან იგი გახდა მსოფლიოში წამყვანი მწაროებელი ბოქსიტის და ალუმინის.
მონათა რელიგია იყო დამყარებული აფრიკულ რწმენაზე და ჩვეულებებზე, მაგალითად: ცერემონიური სულის ჩასახლება, სულიერი განკურნება, გრძნეულება, დაკვრა და ცეკვა თაყვანისცემის გამოხატულების ნიშნად.
მონების მისიონიზაცია ბაპტისტების, მორავიანების და მეთოდისტების მიერ დაიწყო 1754 წელს და ბიძგი მისცა აფრო-ქრისტიანული კულტების განვითარებას, მათ შორის სიონის აღორძინებას, პოკომანიას ან პუკუმინას, რომელიც ჯერ კიდევ არსებობს.
რასტაფარიანული მოძრაობა, რომელიც აღიარებს, რომ ჰაილე სელასიე არის მესია და მიიჩნევს მარიხუანას წმინდად, პირველად გამოჩნდა 1933 წელს, მაგრამ ფართოდ არ გავრცელდა 1960 იან წლებამდე.
სიონის აღზევება აერთანებს ისეთ აფრიკულ აზრებს, რომ არსებობს ყოვლისშემძლე, მაგრამ დაშორებული შემქმნელი, რომელიც ძირითადად არ ერევა ადამიანების საქმეში და პოლითეისტური პანთეონი ანგელოზების, რომლებიც არიან ადამიანების მეგზურები და იცავენ მათ.
ბანანმა, როგორც მთავარმა საექსპორტო პროდუქტმა, ჩაანაცვლა შაქარი მეოცე საუკუნის დასაწყისში, თუმცა 1937 წლის პროდუქციის პიკს შემდგომმა ექსპორტის მაჩვენებლებმა ვერასოდეს გადააჭარმა.
დღესდღეობით მთავარი მოსავალი არის მარიხუანა , რომელიც ყოველწლიურად დიდი რაოდენობით არის ექსპორტირებული ამერიკის შეერთებულ შტატებში და მისი ღირებულება 1984 წლის მაჩვენებლებით 3,5 მილიარდ ამერიკულ დოლარს შეადგენდა.
იამაიკური ეკონომიკის გაუარესებამ, რომელიც იყო თანხლებული მსოფლიო ბანკის მიერ მხარდაჭერილი გარდაქმნის პოლისებით, გამოიწვია შემცირებები ჯანმრთელობის სერვისებში, პროფესიონალების ხელფასებში და საავადმყოფოების რეზერვების შექმნაში.
ემანსიპაციის შედეგად კასტები გადაიქცა კლასებად, მაგრამ თეთრკანიანებმა გაუძლეს და ამის შედეგად შეიქმნა ერთგვარი „ფერთა–კლასთა პირამიდა“ რომელშიც თეთრკანიანები წარმოადგენდნენ უფრო მაღალ საფეხურს, ცენტრალურს მულატები და შავკანიანები ქვედა პერიფერიულ ნაწილებს.
ამას დაემატა ჩინელი, აღმოსავლეთ ინდოური და ლიბანელი ემიგრანტები, მათ არ ჰქონდათ თავისუფალი ადგილი ამ პირამიდაში, და ამის გამო განლაგება უფრო კომპლექსური გახდა, ფერი და ეთნიკურობა ისევ ახდენდა გავლენას სოციალურ წარმოდგენებზე, მაგრამ თეთრკანიანთა კლასი და ფერთა პირამიდა უფრო ნაკლები მნიშვნელობის მქონე ხდებოდა მეოცე საუკუნიდან.
მიუხედავად ამისა, იამაიკა მაინც შრეებადაა დაყოფილი სიმდიდრის მიხედვით, მას აქვს ძალიან მცირე მაღალი კლასი, ასევე პატარა საშუალო ფენა და უზარმაზარი დაბალი ფენა.
ფესტივალის არსი კი იმაში მდგომარეობს რომ სხვადასხვა კოსტიუმებში გამოწყობილი და შენიღბული მოცეკვავეები ქუჩებში აღლუმს აწყობენ საშობაოდ და სხვადასხვა პერფორმანსებს დგამენ სხვადასხვა გამოჩენილი ხალხის სახლებში.
იმ დროს როდესაც იამაიკაში, ახალგაზრდები უსმენენ მუსიკას და შეიძლება აითვისონ რაიმე სლენგი საჭიროება შეეჯიბრონ ჰიპ ჰოპის ცხოვრების წესის ყველა ასპექტს არ ემსახურება იამაიკურ კულტურას, იმიტომ რომ არსებობს კულტურული სფერო რომელიც იპყრობს ახალგაზრდა კულტურას, რომელიც წესიტ ჰიპ ჰოპმა უნდა დაიპყროს.
საცეკვაო დარბაზი შეიძლება იყოს დამახასიათებელი სპეციფიკური ჰიპ ჰოპის კომპონენტებით და ერეოდეს კიდეც მას, მაგრამ ქვეყანაში ჰიპ ჰოპ მუსიკის პროდუქცია არ არის მაღალ დონეზე
მთავარი მისია იამაიკის საბრძოლო არმიის იყო პოლიციის ძალაუფლების გაძლიერება და გაზრდა, რათა შესაძლებელი გამხდარიყო ნარკოტიკებით ვაჭრობის კონტროლი და აღკვეთა.
მიახლოებით 700 ადამიანი დაიღუპა პოლიტიკასთან დაკავშირებული ძალადობის გამო 1980 წელს, არჩევნების დროს, მაგრამ ძალიან ცოტა უბედური შემთხვევა დაფიქსირდა 1989 წლის არჩევნების დროს.
ლეგალური ქორწინება, მონოგამია და ნუკლეარული ოჯახი (რომელიც მხოლოდ მშობლებისა და მათი შვილებისაგან შედგება, რომლებიც იმყოფებიან მშობლების კმაყოფაზე) არის კულტურული იდეალები, რომლებიც უფრო ხშირად ათვისებულია საშუალო და მაღალი ფენების მიერ, დაბალ ფენებთან შედარებით.
ყოველდღიური საკვები - საუზმე, რომელსაც „ჩაის სმა“ ჰქვია, მოიცავს მოხარშულ ბანანს ან შემწვარ პურის ნაყოფს, შემწვარ „კალალოოს“ დამარილებულ ვირთევზასთან და მცენარის ან შოკოლადის ჩაისთან ერთად.
ვახშამში შეიძლება შედიოდეს მოშუშული ან შემწვარი ძროხის ხორცი, მოხარშული კარტოფილი ან ბანანი, ბრინჯი ან ბარდა, ან მხოლოდ ბრინჯი შემწვარ თევზთან ერთად.
სოციალური განვითარების სისტემა წარმოადგენს ადგილობრივი მთავრობის პროგრამებისა და პოლიტიკის, საერთაშორისო სამთავრობო და არასამთავრობო ორგანიზაციების მხარჯაჭერისა და მონაწილეობის ნაზავს.
კვების წესები ცერემონიულ შეხვედრებზე - ბრინჯი არის ყველაზე გავრცელებული ცერემონიული საკვები ტკბილ კარტოფილთან, იამსთან და მწვანე ბანანთან ერთად, ეს საკვები ძირითადია აფრიკულ და აღმოსავლეთ-ინდურ ცერემონიებზე, ასევე მთავარ კერძად ცნობილია შეკაზმული თხის ხორცი წვეულებებზე, ცეკვებზე, ქორწილებსა და პანაშვიდებზე.
რამდენიმე აფრიკული რელიგიის სექტები თხებს მსხვერპლშესაწირად იყენებენ, და კუმინაში - აფრორელიგიურ პრაქტიკაში, თხის სისხლი შერეულია რომთან ერთად და გამოიყენება სასმელად.
ნაციონალური სიმდიდრის უდიდეს ნაწილს ფლობს ღია ფერის ან თეთრკანიანი ოჯახები და ასევე მნიშვნელოვანი ნაწილი კონტროლდება ჩინელი და შუა აღმოსავლეთის წარმომავლობის პირებისგან.
სანამ რასა თამაშობს გამსაზღვრელ როლს საზოგადოების კლასებად დაყოფაში, არ არის დაშვებული კასტური ფორმები და ინდივიდუალები განისჯებიან კანის ფერისა და ფიზიკური აღნაგობის მიხედვით.
სიონის აღორძინების კულტის ლიდერები არიან ცნობილნი როგორც „მამები“, „კაპიტნები“ ან „დედები“ და მათი ავტორიტეტი დამყარებულია „სულიერ საჩუქრებზე“ როგორიცაა დაუფლება, წინასწარმეტყველება, განკურნება, სიზმრების ახსნა და ა.
კაცები გაბატონებულები არიან მთავრობის მმართველ პოზიციებზე ასევე, პროფესიებში, ბიზნესებში, უმაღალეს განათლებაში, ევროპულ რელიგიებში და ფიზიკურად შრომობენ სოფლის მეურნეობაში.
ქალები უფრო მეტად ჩართულნი არიან სახლის საქმეებიში, ფორმალურ და არაფორმალურ საცალო ვაჭრობაში, დაწყებით და საშუალო განათლებაში, საკანცელარიო და ადმინისტრაციულ სამსახურებსა და სოციალური კეთილდღეობით
ცხოვრების სტილი, ენა, სამზარეულო, ჩაცმულობა და ადგილობრივი ფორმები რომლებიც ახლოსაა ევროპულ კულტურასთან, საზოგადოების იერარქიის სათავეში ექცევა, ხოლო ის სიმბოლოები რომლებიც აფრიკულ კულტურასთან არის დაკავშირებული, იერარქიის ბოლოში.
ასევე ისინი აყალიბებენ „პარტნიორობას“ ეს არის საქმიანი კავშირი მეგობრებსა და მეზობლებს შორის , რის შედეგადაც თანმიმდევრობით შეაქვთ თანხა ერთიან საფულეში, ამას იმიტომ აკეთებენ რომ შემდეგ ბიზნესი წამოიწყონ ან ახალი საცხოვრებელი შეიძინონ.
ადგილობრივი ენა, რომელსაც „პატუაზად“ მოიხსენიებენ იამაიკელები და „იამაიკურ კრეოლად“ ლინგვისტები, განვითარდა აფრიკელი მონებისა და ინგლისელი პლანტატორების ურთიერთობის შედეგად.
რასტაფარიანებს სჯერათ რომ ისინი არიან ისრაელის ერთ–ერთი დაკარგული ტომის წევრები, რომლებიც მონებად გაყიდეს და ძალით იყვნენ წაყვანილები ბაბილონში და ამიტომ ისინი ვალდებულები არიან რომ დაბრუნდნენ ზიონში, რომელიც მათი აზრით ეთიოპიაა.
ყველა მათგანი გამოირჩევა აფრო კარიბული რიტმით, რომელსაც დოლების და დასარტყამების გამოყენებით ქმნიან და ამიტომ გაერთიანებულ მუსიკალურ რეგიონად შეიძლება იყოს მიჩნეული.
ოჯახი არის ყველაზე მნიშვნელოვანი ჯგუფი რომელსაც იამაიკელი ადამიანი მიეკუთვნება, ასევე ყველაზე მეტ დროსაც ოჯახში ატარებს და აყალიბებს/ინარჩუნებს გულითად და თბილ ურთიერთობებს.
თუ ადამიანებს შორის მეგობრობა უკვე დამყარებულია, ქალს შეუძლია მისალმების დროს ჩაეხუტოს და ლოყაზე აკოცოს მეგობარს, ჯერ მარჯვენაზე, მერე მარცხენაზე.
აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკასა და ყოფილ სამხრეთ ოსეთის ავტონომიურ ოლქში სამშვიდობო პროცესის საინიციატივო წინადადებებისა და ფორმატების შემუშავება, შეთავაზება, სამშვიდობო პროცესის წარმართვა და მასში მონაწილეობა;
აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკისა და ყოფილი სამხრეთ ოსეთის ავტონომიური ოლქის ტერიტორიებიდან იძულებით გადაადგილებულ პირთა დევნილთა და ლტოლვილთა და მათ შთამომავალთა უსაფრთხო, უპირობო და ღირსეული დაბრუნების, უფლებების დაცვის ინსტიტუციური მექანიზმების შემუშავება და მათი განხორციელების ხელშეწყობა;
საქართველოს ტერიტორიაზე კონფლიქტების მოგვარებასთან და სამოქალაქო ინტეგრაციასთან დაკავშირებული სოციალურ-ეკონომიკური საქმიანობის ხელშეწყობა და კოორდინაცია;
საქართველოს მთავრობისათვის კონფლიქტების მოგვარებასთან და სამოქალაქო ინტეგრაციასთან დაკავშირებული საკითხების, აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკისა და ყოფილ სამხრეთ ოსეთის ავტონომიური ოლქის ტერიტორიაზე მიმდინარე პროცესებთან დაკავშირებული რეკომენდაციების, პოლიტიკისა და სტრატეგიის შემუშავება და წარდგენა;
აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკისა და ყოფილ სამხრეთ ოსეთის ავტონომიური ოლქის ტერიტორიებთან დაკავშირებული ყველა მოლაპარაკების წარმართვა და მასში მონაწილეობა;
აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკასა და ყოფილ სამხრეთ ოსეთის ავტონომიურ ოლქთან დაკავშირებულ საკითხებზე მაღალი და საექსპერტო დონის უწყებათაშორისი კომისიების საქმიანობის ორგანიზება და წარმართვა;
ოკუპირებული ტერიტორიების შესახებ საქართველოს კანონით განსაზღვრული ოკუპირებული ტერიტორიებისა და იქ მცხოვრები მოსახლეობის მიმართ საქართველოს სახელმწიფო პოლიტიკური კურსისა და სტრატეგიის თაობაზე წინადადების შემუშავების მიზნით შესაბამისი ინფორმაციის მოგროვება და ანალიზი.
შერიგებისა და სამოქალაქო თანასწორობის საკითხებში საქართველოს სახელმწიფო მინისტრის აპარატი — 2014 წლის პირველი იანვრიდან რეინტეგრაციის საკითხებში საქართველოს სახელმწიფო მინისტრის აპარატმა განიცადა რეორგანიზაცია და დაერქვა შერიგებისა და სამოქალაქო თანასწორობის საკითხებში საქართველოს სახელმწიფო მინისტრის აპარატი.
ტაკის პროვინცია — ტაილანდის ერთ-ერთი ჩრდილოეთი პროვინცია, მეზობელი პროვინციებია: მეჰონგსონი, ჩიანგმაი, ლამფუნი, ლამპანგი, სუქოტაი, კამფენგფეტი, ნაქონსავანი, უთაითანი და კანჩანაბური.
მკვლევრების უმრავლესობა მოცემულ ფაქტს ჰუგენოტებს უკავშირებს, რომლებიც საფრანგეთიდან ჩამოვიდნენ და რიო -დე-ჟანეიროს მიდამოებში დამკვიდრდნენ.
ბრაზილიელების უმეტესობა თამაშობს ფეხბურთს, რომელიც აქ ჩრდილო-დასავლეთიდან წამოვიდა, სამბა შემოიტანეს აფრიკელებმა და მათი სამზარეულო რომელიც ესპანურ-აფრიკულსა და ადგილობრივტრადიციებს აკავშირებს.
პორტუგალიელები მკვიდრ მოსახლეობაში ავრცელებდნენ საკუთარ სარწმუნოებას, აშენებდნენ ეკლესიებს და ასწავლიდნენ წეს-ჩვეულებებს რომლებიც აღმოცენდებოდა ამ ეკლესიებში.
კოლონიზაციამ, რომელიც გრძელდებოდა - საუკუნეებში,ღრმა კვალი დატოვა ბრაზილიაში, რაც გამოიხატება იმაშიც, რომ დღეისათვის ბრაზილიაში ოფიციალური ენა არის პორტუგალიური, თუმცა ასევე არსებობს მცირე კატეგორია ხალხის, რომლებიც საუბრობენ მშობლიურ ენაზე.
ბრაზილია ადრეულ ხანებშიც გამოირჩეოდა მრავალფეროვანი კულტურით, რადგან კოლონიზატორებს კონკრეტულად კი ევროპელებს ჩამოყავდათ სხვადასხვა ქვეყნიდან მონები, რომლებიც თავისებურ გავლენას ახდენდნენ მოსახლეობაზე კულტურის თვალსაზრისით.
ქვიანი მთაგრეხილის ერთ-ერთ მთაზე მაჩუ_პიქჩუსა და უაინა პიქჩუზე დაახლოებით 30 წლიანი მშენებლობის შემდეგ დაარსდა ცივილიზაცია მაჩუ პიქჩუ, რომელიც ცენტრალური ანდების აღმოსავლეთით მდებარეობს.
ამის შემდეგ ეს მივიწყებული ნასახლარი 1911 წელს იელის უნივერსიტეტის არქეოლოგმა ჰირამ ბინგემმა ხელახლა აღმოაჩინა და საერთაშორისო ყურადღების ცენტრში მოაქცია.
სხვადასხვა საინტერესო ეთიკისა და კულტურის წესები ბრაზილიაში: ბრაზილიაში მასპინძელს ყოველთვის უნდა მიუტანო რაიმე საჩუქარი პატივისცემის ნიშნად, მაგალითად ღვინო ან ყვავილები.
ეს ბუნებრივიცაა, რადგანაც მაჩუ–პიქჩუ მდებარეობს სეისმურად არამდგრად ტერიტორიაზე და მიწისძვრის შემთხვევაში ერთმანეთთან კირის გარეშე დაკავშირებული ბლოკებით აგებული კედელი უფრო გამძლე იქნებოდა.
ბრაზილიაში წარმოუდგენელია საუზმე და სადილი ყავის გარეშე, ბრაზილიელებს შეუძლიათ მთელი დღის განმავლობაში მიირთვან ეს მაცოცხლებელი სასმელი, რათა მთელი დღე სიჯანსაღე შეინარჩუნონ.
ჩვენამდე კარგად შემონახული ინკების ნასახლარის ნანგრევები მაჩუ-პიქჩუ, რომელიც ასევე ინკების დაკარგული ქალაქის სახელსაც ატარებს, მდებარეობს პერუში, მდინარე ურუბამბას თავზე.
კარიერის დასრულების შემდეგ მწვრთნელობა მალევე დაიწყო, მისი პირველი გუნდი სანდერლენდი გახდა, რომელიც 2006 წლის აგვისტოში კინის მისვლის დროს ინგლისის ჩემპიონატში 23-ე პოზიციას იკავებდა.
სანდერლენდიდან ირლანდიელი 2008 წელს წავიდა და 2009 წელს კარიერა იფსვიჩ თაუნში განაგრძო, სადაც 2011 წლამდე იმუშავა, თუმცა იფსვიჩში კინმა იგივე შედეგი ვერ გაიმეორა.
კინი მეტოქის საჯარიმოდან საკუთარ საჯარიმომდე მორბენალი ცენტრალური ნახევარმცველების კატეგორიას მიეკუთვნება, რომლის თამაშის სტილი ხისტი და აგრესიული მანერით ხასიათდებოდა.
2002 წლის მსოფლიოს ჩემპიონატის მოსამზადებელი შეკრებიდან, კინი ნაკრების მთავარმა მწვრთნელმა — მიკ მაკ-კარტიმ სახლში გაუშვა, შეკრების დროს მომხდარი კონფლიქტის გამო, სადაც ერთმანეთს კინი და მაკ-კარტი დაუპირისპირდნენ.
მისი გარდაცვალების შემდეგ ეს საქმიანობა მისმა ქვრივმა, მარიამ განაგრძო და ბიზნესს 1892 წლამდე ედგა სათავეში, ხოლო როდესაც ოთხმოცს გადასცდა, მმართველობა რუთ ბელვილს გადააბარა.
რუთი სამსახურიდან წასვლისას 90 წელს იყო მიახლოვებული, თუმცა, აღსანიშნავია, რომ ის 86 წლის ასაკშიც ახერხებდა 20 კილომეტრის გავლას და დილის ცხრა საათზე ობსერვატორიაში ყოფნას.
ის თავდაპირველად სასიქსის გრაფისთვის შეიქმნა და ოქროს კორპუსი ჰქონდა, თუმცა როდესაც ჯონ ჰენრის გადაეცა, მან კორპუსი ვერცხლით შეცვალა, რადგანაც ეშინოდა, რომ ქურდები ოქროს საათს მოჰპარავდნენ.
მდინარე კორისწყალი სათავეს იღებს მესხეთის ქედის დასავლეთ კალთებზე, მთა კვინისთავის ჩრდილო-დასავლეთით 4 კმ-ში, ზღვის დონიდან 1720 მეტრის სიმაღლეზე.
სოფელ როხთან შეერთვის ეგრეთ წოდებულ რიონის შტოს, რომელიც სოფელ დიდველიდან მოყოლებული გამოყოფილია რიონის ძირითადი ნაწილიდან და პარალელურად მიედინება, გზად კორისწყლისა და სხვადასხვა მცირე შენაკადების გარდა შეირთავს ბანურას, ფერეთას, კვინისწყალს და ამაღლების სიახლოვეს რიონის სხვა რამდენიმე ნაკადში იხლართება.
ყაზანელი სოვდაგარი ვასილ გაგარე, რომელიც ღვთისათვის მიცემული აღთქმის შესასრულებლად იერუსალიმში გაემგზავრა ცოდვების მოსანანიებლად და გზად თბილისში გაიარა თავის ნაშრომში თბილისის ხიდს „საკვირველს“ უწოდებს.
დროთა განმავლობაში მის სიახლოვეს არსებულმა ტერიტორიამ მძლავრი სავაჭრო ფუნქციაც შეიძინა და ქალაქის განვითარებისთვის ერთ-ერთ ძლიერ სტიმულად იქცა.
რეგიონის რასობრივი სეგრეგაციის ისტორია მნიშვნელოვანია, რადგან აქ იშვიათი შემთხვევა ხდებოდა როდესაც მუქი კანის ფერი თეთრ ფერზე უპირატესი იყო.
ისტორია 1800-იან წლებში დაიწყო როდესაც 30 000 აფრო-ანტილიელი ჩამოსახლდა პანამაში ან პანამის არხის მშენებლობაზე სამუშაოდ, ან ბანანის პლანტაციებზე,.
ცენრალური ამერიკის უმრავლეს ქვეყნებთან შედარებით, როგორიცაა ჰონდურასი და ნიკარაგუა, შავკანიანები და აბორიგენი მოსახლეობა ერთიან ოჯახებს ქმნიდნენ, ხოლო აბორიგენი ნგობეს ტომები არავის ეჯვარებოდნენ.
ბრაზილიელების მსგავსად, რომლებმაც შეიცვალეს გარეგნობა რომ უფრო თეთრკანიანებად გამოიყურებოდნენ და ამისთვის თმები შეიღებეს ღია ფრად, ასევე პანამელი აბორიგენი მოსახლეობაც თმებისა და გარეგნობის სტილს იცვლიდა, რომ ნაკლებად ჰქონოდათ ადგიობრივების გარეგნობა.
1925 წელს იყო ინსცენირებული აჯანყება და აშშ-ს მთავრობის დახმარებით კუნას მოსახლეობამ მოახერხა და შეუთანხმდა პანამის მთავრობას, რის შემდეგაც კუნა აღიარეს ნახევრად-ავტონომიურ რეგიონად.