polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
იღუმენია ნინოს მეცადინეობითა და რუსეთის უწმიდესი სინოდის ბრძანებით, 1866 წლის 20 იანვარს სამთავროს დედათა მონასტერში სასულიერო წოდების გოგონათა სასწავლებელი გაიხსნა.
იღუმენია ნინო იყო არა მარტო სამთავროს წმინდა ნინოს ეკლესიის შემნახველი და დამცველი, არამედ ქართველ ქალთა არაერთი თაობის აღმზრდელი და მათთვის კეთილი მაგალითის მიმცემი.
მუშაობდა ლიპეცკის ოლქის რაიონული გაზეთების ლიტერატურულ მუშაკად, კომკავშირულ სამუშაოზე, დამოუკიდებელ კორესპონდენტად, სოფლის ცხოვრების განყოფილების ხელმძღვანელად, როსტოვის საოლქო გაზეთ „“-ის მთავარი რედაქტორის მოადგილედ , როსტოვის ოლქის საკანონმდებლო კრების ინფორმაციისა და საზოგადოებრივ-პოლიტიკური ანალიზის განყოფილების ხელმძღვანელად , როსტოვის ოლქის ადმინისტრაციის ბეჭდვისა და ტელერადიომაუწყებლობის დეპარტამენტის ბეჭდვის სექტორის ხელმძღვანელად, როსტოვის ოლქის გაზეთ „ “-ის მთავარ რედაქტორად.
ანატოლი როშჩუფკინი თავის ნაწარმოებებში რუსული სოფლის ცხოვრებას აღწერს, წერს მისთვის ახლობელი ხალხის შესახებ, ცდილობს მორალისა და ზნეობის საკიტხების წამოწევას.
1892 წლიდან ტუბერკულოზით დაავადებული ახალგაზრდა გიორგი კურორტ აბასთუმანში დასახლდა, სადაც საკუთარი სახსრებით აიშენა ხის საზაფხულო სასახლე მაღალმხატვრული ინტერიერითა და წითელი ხისგან დამზადებული ავეჯით.
სამხრეთ საქართველოში ერთ-ერთი მოგზაურობისას უფლისწული გიორგი აღფრთოვანებულა ზარზმის ეკლესიით და გადაუწყვეტია საკუთარი ხარჯებით მსგავსი ეკლესიის აგება აბასთუმანშიც.
გიორგიმ მასთან ერთად შეარჩია ხელსაყრელი ადგილი და საკუთარი ხარჯებით ააშენა იმპერიაში პირველი სამთო ასტრონომიული კოშკი , სადაც დადგა მცირე ზომის ტელესკოპი (1932 წელს აშენებული საქვეყნოდ ცნობილი აბასთუმნის ასტროფიზიკური ობსერვატორიის წინამორბედი).
გიორგი ალექსანდრეს ძე რომანოვი (; დ. 27 აპრილი, 1871, ცარსკოე-სელო — გ. 28 ივნისი, 1899, აბასთუმანი) — რუსეთის იმპერიის მემკვიდრე უფლისწული და დიდი მთავარი.
13 წლის ასაკში დონა დე ვარონამ მონაწილეობა მიიღო რომის 1960 წლის ოლიმპიურ თამაშებში, სადაც ყველაზე მცირე წლოვანი მონაწილე იყო; ერთადერთი სახეობა, რომელშიც მან მონაწილეობა მიიღო იყო ესტაფეტა 4100 მეტრი ტალღურ სტილში, სადაც დონამ ასარჩევ ცურვაში მიიღო მონაწილეობა.
შემდეგ ოთხ წელიწადში მან 8 მსოფლიო რეკორდი დაამყარა 50 მეტრიანი ბასეინებისთვის და 10 რეკორდი აშშ-ში მოკლე წყალზე ; მსოფლიო რეკორდები 25 მეტრიან ბასეინებში არ ფიქსირდება 1957 წლიდან, მაგრამ დე ვარონას შედეგები მოკლე წყალზე ასევე იყო მსოფლიოში საუკეთესო.
ამ წლებში მისი პორტრეტები ჩნდებოდა ჟურნალების ყდებზე ისეთებზე, როგორიცაა , და , ხოლო მთლიანობაში მისი სურათები იმაზე ხშირად იბეჭდებოდა, ვიდრე ნებისმიერი სხვა სპორტსმენის.
1964 წლის ტოკიოს ოლიმპიურ თამაშებზე მან მოიპოვა ორი ოქროს მედალი — კომპლექსური ცურვის 400 მეტრის დისტანციაზე და ესტაფეტაში 4100 მეტრი ტალღურ სტილში, სადაც ამ დისტანციაზე აშშ-ს ნაკრებთან ერთად მსოფლიო რეკორდს ამყარებს.
თავისი სპორტული კარიერის ფარგლებში დე ვარონამ ცურვაში 18 მსოფლიო რეკორდი დაამყარა, ორჯერ გახდა ოლიმპიური ჩემპიონი და 18-ჯერ აქვს გამარჯვებული აშშ-ს ჩემპიონატი.
დე ვარონა ქალთა სპორტის ფონდის შექმნის ერთ-ერთი ინიციატორი და პირველი პრეზიდენტი იყო, ასევე ფიზკური აღზრდისა და სპორტის პრეზიდენტთა სხდომის წევრი, აშშ-ს სენატის კონსულტანტი, აქტიურად შეჰქონდა წვლილი კონგრესის მიღებაში 1972 წელს აშშ-ს შრომით სამართალში განყოფილების შესწორებებში, რაც გულისხმობდა გენდერული თანასწორობის უზრუნველყოფას განათლებისა და შრომით სფეროებში, ხოლო 1978 წელს — სამოყვარულო სპორტის კანონს.
სპორტულ ჟურნალისტიკაში მუშაობას დე ვარონა, რომელმაც 1968 წელს დაამთავრა კალიფორნიის უნივერსიტეტი სპეციალობით „პოლიტოლოგია“, აქტიურად აკავშირებდა საზოგადოებრივ მოღვაწეობასთან.
მისი ძალისხმევის ფაქტორი იყო, 1972 წელს აშშ-ს შრომით სამართალში განყოფილების შესწორება, რომელმაც დიდი როლი ითამაშა 1978 წელს სამოყვარულო სპორტის კანონზე, ხოლო 2002—2003 წლებში ის შედიოდა აშშ-ს განათლების სამინისტროს სპორტში ერთნაირი შესაძლებლობების მქონე კომისიაში.
დე ვარონა იყო ფიზიკური აღზრდისა და სპორტის საბჭოს ხუთი შემადგენლობის წევრი, ასევე პრეზიდენტი ჯერალდ ფორდის დროს ოლიმპიური სპორტის საბჭოს წევრი, ისევე როგორც ქალთა საკითხების კონსულტიური კომისიის, პრეზიდენტ ჯიმი კარტერისა და აშშ-ს ოლიმპიური ფონდის დირექტორთა საბჭოს დროს.
1999 წელს ის სათავეში ედგა ქალთა ფეხბურთის მსოფლიო ჩემპიონატის ორგანიზირების კომიტეტს, რომელიც იმ დროის ყველაზე წარმატებული სპორტული შეჯიბრი გახდა სიტორიაში .
ერთ საათიანი არხის სატელევიზიო გადაცემის „ცეცხლის შემნახველებისთვის“ , რომელიც მიძღვნილი იყო ოლიმპიური თამაშებისვის, დე ვარონა - ტექსტის ავტორი, წამყვანი და პროდიუსერებიდან ერთ-ერთი დაჯილდოებული იყო „ემის ჯილდოთი“, ხოლო შემდეგში მიიღო პრემია სიუჟეტის შექმნისთვის, 1991 წლის ზაფხული სპეციალური ოლიმპიადის მონაწილეს შესახებ.
ამის გარდა, ზედიზედ ორი წელი ის იღებდა „გრეისის პრემიას“ გადაცემისთვის „დონა დე ავრონა სპორტის შესახებ“ რადიოზე , სპორტულ ჟურნალისტიკაში წარმატებების გამო ცურვის დიდების მსოფლიო დაბრბაზისაგან 2001 წელს დე ვარონა გახდა ელ შონფილდის სახელობის პრემიის ლაურეატი.
1964 წლის შედეგების მიხედვით — თავისი ცურვაში ყოფნის სრული ერთი წელიწადის განმავლობაში — ის დასახელებული იყო აშშ-ს ყველაზე გამოჩენილ ქალ-სპორტსმენად, საუკეთესო ამერიკელ მოცურავედ და სან-ფრანცისკოს წლის ქალად, ასევე მიიღო სპორტის ეროვნული აკადემიისა და ჟურნალ „“-ს ჯილდოები.
უკვე 1965 წელს, 17 წლის ასაკში დე ვერონა ასრულებს გამოსვლებს ბასეინში და იწყებს სპორტული ჟურნალისტის კარიერას, ის ატარებს ტრანსლაციებს -სთვის აშშ-ს მამაკაცთა ჩემპიონატიდან ცურვაში.
ის გახდა პირველი ქალი, რომელსაც დავალებული ჰქონდა სპორტული პროგრამის წაყვანა კაბელურ ტელევიზიაში, და ყველაზე ახალგზარდა კომენტატორი სპორტული შეჯიბრებისთვის.
1968 წლიდან 1996-მდე მას მიყავდა ექვსი ტრანსლაცია ზაფხულის და სამი ზამთრის ოლიმპირ თამაშებზე -ს არხზე, ხოლო 1998 წელს მონაწილეობდა ტრანსლაციებში ნაგანოს ოლიმპიური თაბაშებიდან -ს არხზე.
დონა დე ვარნოვას სხვა ჯილდოები გულისხმობენ კიფუტოვის სტიპენდიას, რომელიც მიღებული იყო იელსის უნივერსიტეტისგან 1986 წელს, 1991 წლის ცურვის დიდების მსოფლიო დარბაზის ოქროს მედალიონს, ის მას მიენიჭა, როგორც მისაბაძ ადამიანს მომავალი ნორჩი მოცურავეებისთვის ; ოლიმპიური ორდენი, რომლის ლაურეატიც დე ვარონა 2000 წელს გახდა; თეოდორ რუზველტის -ს პრემია.
წყნარი დონის კაზაკების ძეგლი — სკულპტურული კომპოზიცია, რომელიც მდებარეობს მილეროვო-ვიოშენსკაიას გზატკეცილის 120-ე კილომეტრზე, ხუტორ კრუჟილინსკის მახლობლად.
როსტოვის ოლქის კულტურის მინისტრის გადაწყვეტილების საფუძველზე 2015 წლის 16 ნოემბრიდან იგი შედის რეგიონალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში.
ძეგლი წარმოადგენს დონელი კაზაკის ექვსმეტრიან, რვატონიან ცხენოსნის გამოსახულებას, რომელიც დამზადებულია ბრინჯაოსაგან და დგას რვამეტრიან მიწაყრილ ყორღანზე.
ყორღანის ძირში მდებარეობს ქვა, რომელზეც წარწერაა: „წყნარი დონის კაზაკებს“, საერთო სახლახო ძეგლს ზოგჯერ ადგილობრივი მოსახლეობა უწოდებს მიხეილ შოლოხოვის რომან-ეპოპეის წყნარი დონის მთავარი გმირის, გრიგორი მელეხოვის ძეგლს.
ქანდაკების 70 სმ-ის სიმაღლის მაკეტმა თავდაპირველად მიიღო სახელწოდება „“, მოგვიანებით ეწოდა - „“, ხოლო მოგვიანებით - „ “, მხოლოდ 1995 წელს, უკვე გახსნის შემდეგ, მას ეწოდა თანამედროვე სახელი.
პირველში წარმოდგენილია ვასაძის როგორც მსახიობის, რეჟისორისა და ლიტერატორის შემოქმედების ამსახველი მასალები: აფიშები, ფოტოები, თეატრის მაკეტები, იაგოსა და პასტორ მანდერსის კოსტიუმები; თეატრალური რეკვიზიტები სხვადასხვა სპექტაკლიდან: ჩიშმაკოვის გიტარა (კ. მარჯანიშვილის მიერ დადგმული სპექტაკლიდან “მზის დაბნელება საქართველოში”), ახმას ფანდური , ლირის ხმალი (გ. ლორთქიფანიძისა და ვ-ის მიერ დადგმული სპექტაკლიდან “მეფე ლირი”), ძველებური დაირა, თეატრალური ნიღბები და სხვ.
პროგრამები: ვასაძის “მოგონებები, ფიქრები” და “ჩემი სამსახიობო გზა”; წიგნები ვასაძეზე; მნიშვნელოვანი წერილები და დეპეშები; საქართველოსა და შოთა რუსთაველის სახ.
ჯაფარიძის ნახატი “ა. ვასაძე ერეკლე -ის როლში” , კრიტოვის ნახატი “ა. ვასაძე ნოვიკოვის როლში” , ნაჭყებიას ნახატი “ა. ვასაძე – პეპია”, ე.
ამ ვერსიის მიხედვით, მორუენმა თინველინტს სთხოვა დრაკონთან ბრძოლაში დახმარება და უკანასკნელი დათანხმდა, ვინაიდან თინველინტს სურდა დრაკონის განძეულის მითვისება.
ქუენტა ნოლდორინვას“ მიხედვით, ყველაფერი ასე ხდებოდა - დრაკონის მიერ წარმოქმნილი ორთქლის დანახვისას მორუენი დააბრუნეს დორიათში და მან მხოლოდ იქ შეიტყო ნიენორის გაქრობის შესახებ - სწორედ ამის შემდეგ დატოვა მან დორიათი კიდევ ერთხელ.
ერთ-ერთ გვიანდელ ტექსტში, „რუხ მატიანეებში“ მოყვანილია ორივე ვერსია - დორიათში დაბრუნებით და მის გარეშე, რომელიმე ვერსიისათვის უპირატესობის მინიჭების გარეშე.
თავად ჰითლუმში დარჩა, ვინაიდან ელოდებოდა კიდევ ერთ შვილს, რომელიც მოგვიანებით დაიბადა - ნიენორს (სხვადასხვა ვერსიით, ნიენორი ჯერ კიდევ ტურინის წასვლამდე დაიბადა, მაგრამ მორუენს არ სურდა მისი რთული მოგზაურობით დატვირთვა).
მხოლოდ წლების შემდეგ, როდესაც ტურინი ნარგოთრონდში იმყოფებოდა და სირიონის დასავლეთით მდებარე მიწები გათავისუფლებული იქნა, მორუენი და ნიენორი გადავიდნენ დორიათში, მაგრამ ტურინი იქ აღარ დახვდათ.
რუხი მატიანეების“ სამუშაო ვარიანტებში აგრეთვე წერია, რომ ნიენორის დაღუპვის შემდეგ მორუენი შეხვდა ტურინს, რომელიც ვერ იცნო, მაგრამ ტურინმა იგი საუბრით ამოიცნო.
როდესაც დორიათში ცნობილი გახდა ნარგოთრონდის დანგრევის შესახებ და ის, რომ ტურინი მორმეგილის სახელს ატარებდა, მელიანის აკრძალვის მიუხედავად მორუენმა დატოვა დორიათი და შვილის საძებნელად გაემგზავრა.
ამ მშვენიერებისთვის მას უწოდეს „ელედუენი“ (განმარტებულია, როგორც „ელფური ნათება“ ან „ელფი ქალი“, ხოლო ჰურინის შვილების თქმულების გვიანდელ ვერსიებში - „ელფურად მშვენიერი“).
შემდეგ დასახლდა ჰითლუმში (სხვადასხვა ვერსიით, ბრძოლის დროს იგი უკვე ჰითლუმში ცხოვრობდა, ვინაიდან იმ პერიოდში იქ ახლობლებს სტუმრობდა).
საუკუნის მიწურულს, ტაჯიკი და უზბეკი ხალხი, რომლებიც საუკუნეების მანძილზე ცხოვრობდნენ და ხშირად იყენებდნენ ერთმანეთის ენებს, არ აღიქვამდნენ ერთმანეთს, როგორც ორ განსხვავებულ ერს.
ტაჯიკეთის დემოგრაფია — ტაჯიკეთის მოსახლეობის დემოგრაფიული მახასიათებლები, მათ შორის მოსახლეობის ზრდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე, განათლება, ჯანდაცვა, ეკონომიკური მდგომარეობა, რელიგიური კუთვნილება და მოსახლეობის სხვა ასპექტები.
ამასთან დაკავშირებით მისი დაკრძალვის ადგილის სახელწოდებას დაუმატეს სიტყვა „ბირუნი“, რაც ტაჯიკურად ნიშნავს „გარეთა მდებარეს“ , არსებობს ასევე აბდი-დარუნის მავზოლეუმი , რომელშიც დაკრძალულია ოჯახის სხვა წარმომადგენელი აბდ-ალ მაზედინი.
არსებობს ასევე ვერსია, რომ ორივე ანსამბლი აბდი-ბირუნიც და აბდი-დარუნიც ეძღვნება ერთი და იგივე ადამიანს, აბდ-ალ მაზედინს, რომელიც სამარყანდში ცნობილი იყო ხოჯა აბდის სახელით.
სავარაუდოდ, ჯერ კიდევ საუკუნეში აბდი-ბირუნის წმინდა ადგილი კეთილმოაწყო სულთანმა სანჯარმა, მაგრამ 1220 წელს მონღოლების მიერ ცენტრალური აზიის დაპყრობის პერიოდში სამარყანდი და მისი შემოგარენი მთლიანად ნანგრევებად იქცა.
ჯაჰანდარის ხანმოკლე ზეობის დროს ინდოეთი ეკონომიკური კრიზისიდან გამოვიდა, ხელი შეეწყო ვაჭრობას, მოიჭრა მისი სახელობის ოქროსა და ვერცხლის მონეტები.
1712 წელს, მამამისის გარდაცვალების დროს იმყოფებოდა ლაჰორში, სადაც აკურთხეს დიდ მოგოლთა იმპერატორად, რის შემდეგაც თავისი 3 ძმა სიკვდილით დასაჯა.
1713 წელს, მარათჰების მოულოდნელი აჯანყების წყალობით, აზიმ-უს-შაჰის ვაჟმა, ფარუხსიარმა თავის 20,000 მომხრესთან ერთად ჯაჰანდარის წინააღმდეგ გაილაშქრა.
ჯაჰანდარ-შაჰი — დიდ მოგოლთა იმპერიის მე-9 იმპერატორი 1712-1713 წლებში, ბაჰადურ-შაჰ -ის უფროსი ძე, აურანგზების შვილიშვილი, თემურიდების დინასტიის წარმომადგენელი.
ყველაზე ბოლოს, უკვე 1940-იანი წლების ბოლოს — 1950-იანი წლების დასაწყისში კირილიცის დამწერლობის გრაფიკა მიიღეს ქურთულმა, უიღურულმა და დუნგანურმა ენებმა.
თუ ადრე ლათინური დამწერლობა განიხილებოდა, როგორც მსოფლიო რევოლუციის ერთ-ერთი იარაღი, ახლა ამ იდეაზე უარის თქმის , ცალკეულ ქვეყანაში სოციალიზმის მშენებლობის პოლიტიკაზე გადასვლის და საბჭოთა პატრიოტიზმის გამო ლათინური დამწერლობა განიხილებოდა, როგორც „ბურჟუაზიული“ და „ნაციონალისტური“ მოვლენა.
ლათინიცის საწინააღმდეგო სერიოზული არგუმენტი გახდა თურქეთთან ურთიერთობის მკვეთრი გაუარესება; რადგანაც თურქული ენები იყენებდნენ დამწერლობას ლათინიცის საფუძველზე, ეს ფაქტორი განიხილებოდა, როგორც თურქეთის პოლიტიკური გავლენის შესაძლებლობა საბჭოთა კავშირში მცხოვრებ თურქულენოვან ხალხზე.
საბოლოოდ, ზოგიერთ დამწერლობაში შემოღებული იქნა დამატებითი ასოები , ხოლო სხვა დამწერლობებში სპეციფიკური ხმები გამოისახა დიგრაფებით და აპოსტროფებით (ყირიმელი თათრების, კავკასიის და უკიდურესი ჩრდილოეთის ხალხთა ენები).
ამავე პერიოდში, ქვეყნის სხვადასხვა რაიონებიდან მასწავლებლებისგან და ადგილობრივი საბჭოებიდან მოდიოდა საჩივრები იმ სირთულეებზე, რომელიც დაკავშირებული იყო ლათინიცაზე სწავლასთან.
დღეისათვის უმოკლეს პერიოდში ერთდროულად უწევთ გაეცნონ ორ საკმაოდ განსხვავებულ გრაფიკულ სისტემას, ამ დროს ერთი სისტემის ნიშნებს ხშირად ურევენ მეორე სისტემის ნიშნებთან.
მიუხედავად იმისა, რომ 1935 წლის დასაწყისში პარტიის უმაღლესმა ხელისუფლებამ გამოხატა თავისი თანხმობა ჩრდილოეთის ხალხის დამწერლობის კირილიზაციაზე, პრაქტიკული ნაბიჯები დიდი ხნის მანძილზე არ იყო გადადგმული.
ეს ღონისძიებები ხელს უწყობდა გაუნათლებლობის ლიკვიდაციას, რაც იყო ერთ-ერთი მთავარი ამოცანა, რომლის დეკლარირებასაც საბჭოთა ხელისუფლება ახორციელებდა.
კირილური დამწერლობის გავრცელება, მართლმადიდებლობასთან და მართლმადიდებლურ ლიტერატურასთან კომპლექსში, შეადგენდა არაქრისტიან არასლავ ხალხთა ურთიერთობაში რუსეთის იმპერიის აქტიურობის მთავარ ნაწილს, პირველ რიგში იმ ხალხთან, რომელთა ტერიტორიები რუსეთის იმპერიაში შევიდნენ შეიარაღებული წინააღმდეგობის გადალახვის შემდეგ.
იმპერიის აზიურ ნაწილში ამ სამუშაოების მაკოორდინირებელი მთავარი ცენტრი გარკვეულ პერიოდში იყო ყაზანი, თავიდან წმინდა სინოდის ეგიდით, შემდეგ ფუნქციები გაიყო ეკლესიასა და ყაზანის უნივერსიტეტს შორის.
1930-იანი წლების პირველ ნახევარში, როდესაც ლათინიზაციის პროცესი ჯერ კიდევ გრძელდებოდა, საბჭოთა კავშირის ხალხთა ზოგიერთი ენის დამწერლობისთვის გადაწყდა შენარჩუნებულიყო კირილური გრაფიკა, თუმცა მათთვის ლათინიზებული დამწერლობის პროექტები უკვე შედგენილი, ხოლო ზოგიერთებისთვის დამტკიცებულიც კი იყო .
ეს დაკავშირებული იყო იმასთან, რომ ამ ენებზე ჯერ კიდევ ოქტომბრის რევოლუციამდე, ასევე 1920-იან წლებში, გამოცემული იყო ბევრი ლიტერატურა კირილიცაზე.
კირილიზაცია — 1930—1940-იან წლებში რუსეთის, მონღოლეთის და ტუვის სახალხო რესპუბლიკის ხალხთა ლათინურიდან კირილური დამწერლობის გრაფიკაზე გადაყვანის პროცესი.
ინგლისის პირველ რეზიდენტად დანიშნეს განდამაკის ხელშეკრულების ავტორი პიერ ლუი ნაპოლეონ კავანიარი, რომელიც ქაბულში ჩასვლისთანავე უხეშად ჩაერია ავღანეთის საშინაო საქმეებში.
ქალაქის აჯანყებულმა მოსახლეობამ და ამირას ჯარის ნაწილებმა ალყა შემოარტყეს ბალა-ჰისარს, სადაც მოთავსებული იყო ინგლისის სარეზიდენტო და ამოხოცეს იქ მყოფი ყველა ინგლისელი.
ავღანელ ტომთა ლაშქართან ერთად ინგლისელი ოკუპანტების წინააღმდეგ გამოვიდნენ ტაჯიკები, უზბეკები და ავღანეთის ტერიტორიაზე მცხოვრები ხალხი.
მათ არ დაინდეს უმაღლესი სასულიერო წარმომადგენლებიც კი იმისთვის, რომ ისინი მოუწოდებდნენ უცხოელი დამპყრობლების წინააღმდეგ ენერგიული ბრძოლისაკენ.
1879 წლის 26 მაისს ქაბულსა და ჯალალაბადს შორის მდებარე დაბაში ხელი მოაწერეს ინგლის-ავღანეთის საზავო ხელშეკრულებას, რომელიც კაბალურ ხასიათს ატარებდა.
ყანდაარის ოლქი და ავღანეთ-ინდოეთის საზღვრის სტრატეგიულად მნიშვნელოვანი რაიონები ჰაიბერის, გოლანის და გოპალის მთიანი გასასვლელები ინგლისის ხელში იყო.
მაგ: კლინიცისტებს ხშირად უწევთ დასვან უშუალო კითხვები, როგორიცაა „რთულია თქვენთვის, რომ უარი თქვათ თქვენს ნივთებზე ან გაუყოთ ვინმეს ისინი?
“ ან „გაქვთ ისეთი ნივთების დიდი რაოდენობა, რომლებიც გადაავსებენ და აურზაურს ქმნიან თქვენს სახლში?“. დაადებითმა პასუხმა შესაძლოა ბიძგი მისცეს დიალოგს, რომელიც მიგვიყვანს საჭირო დიაგნოზამდე. ”საყვარელი” ნივთების უარყოფა ან გაყოფა აშკარა მწუხარებას იწვევს პიროვნებაში.
სახლში ვიზიტი თუ შეუძლებელია, კლინიცისტმა უნდა სცადოს დამატებითი ინფორმაცია შეაგროვოს სანდო ინფორმანტებისგან, ისეთებისგან, როგორიცაა მეუღლე და ნათესავი.
ესაა განსაკუთრებით მნიშვნელოვანი იმ ადამიანებისთვის, რომლებსაც აქვთ შეზღუდული ინსაიტი - სათანადოდ ვერ აფასებენ თავიანთი სირთულეების შედეგებსა და ხარისხს.
ზოგიერთ შემთხვევაში, აურზაური სცდება საცხოვრებელ არეალს და მოიცავს ისეთი ადგილების გამოყენებას, როგორიცაა მანქანები, წინა და უკანა ეზოები, სამუშაო ადგილი და ნათესავების სახლები.
თუმცა, ტყუპებზე ჩატარებულმა კვლევებმა გვაჩვენა, რომ დაკავშირებულია ხელმომჭირნეობასთან და ხელმომჭირნეობის 50 % მიეწერება გენეტიკურ ფაქტორებს.
აშლილობა მარტივად დიაგნოსტირდება დაავადებულ პიროვნებასთან ფსიქოლოგიური ინტერვიუთი და ამ პიროვნების სახლის შემოწმებით, რათა გაირკვეს აშლილობით გამოწვეული აურზაურისა და გაუარესების ხარისხი.
კლინიკურ შემთხვევებში აშლილობის მქონეთა დაახლოებით 75 %-ს აქვს შფოთვითი აშლილობა, ასევე ხშირია ყურადღების დეფიციტისა და ჰიპერაქტივობის სიმპტომები.
2016 წლის 19 ივნისს ჩატარდა ნმპ-ს მე-6 რიგგარეშე კონგრესი, სადაც მონაწილეობას იღებდა ბაჰჩელის წინააღმდეგ წასული და პარტიის ლიდერობისთვის მებრძოლი 6 კანდიდატი.
წესების ყრილობად წოდებული კონგრესი, ნმპ-ს ცენტრის სარჩელის მიუხედავად, სადაც ისინი ამტკიცებდნენ, რომ კონგრესისთვის საკმარისი რაოდენობის დელეგატი არ შეკრებილა, კონგრესი მაინც შედგა საჭირო რაოდენობით, რასაც ნოტარიუსმაც დაამტკიცა.
ცვლილებებთან ერთად, პარტიის წესდებაში მითითებული მუხლიც, რომელიც კრძალავდა რიგგარეშე კონგრესებზე პარტიის ლიდერის არჩევას, შეიცვალა ლიდერის არჩევის დაშვებით.
უზანაესი სასამართლოს ამ გადაწყვეტილებს შემდეგ, აქშენერმა კონგრესზე მიღებული ცვლილებების უარყოფის გამო, სარჩელი შეიტანა თურქეთის უმაღლესს საარჩევნო კომისიაში.
თუმცა, კომისიამ ჩანქაიას საარჩევნო ადმინისტრაციის გადაწყვეტილების გამო, სადაც აღნიშნულია, რომ „ნმპ-ში კონგრესის ჩატარება არ შეიძლება“, სარჩელი ურყო.
ნმპ-ს ოპოზიციური ფრთის მედიისთვის დახურულ შეხვედრაზე გადაწყდა, რომ პარტიის ლიდერობის 4 კანდიდატი ერთად იმოქმედებდა და რაც შეიძლება მოკლე დროში კონგრესს მოიწვევდნენ.
2010 წლის 6 თებერვალს რეჯეფ თაიფ ერდოღანმა და სამართლიანობისა და განვითარების პარტიამ , თურქეთის პარლამენტში გამოთქმული ბრალდების საპასუხოდ, სადაც ბაჰჩელიმ განაცხადა, რომ ერდოღანი „პიროვნულ უფლებებსა და პარტიული პოლიტიკის უზურპაციას ახდენს“, სასამართლოში მიმართეს შეურაწყოფის მიზეზით და 50 ათასი ლირის კომპენსაცია მოითხოვეს.
სასამართლოში შეტანილ ბრალდებაში ჩაწერილი იყო, რომ ბაჰჩელი: „ცდილობს თურქეთის დანაწევრებას, ეთნიკური დაპირისპირების გამოწვევას, თურქეთის დანაწევრებასა და დაყოფის პროექტის შემუშავებაში იმრალის, კანდილის და ბარზანის მხარდაჭერას, იმრალოელი ბოროტმოქმედის როლის დუბლირებას, მხარდაჭერას, იგივე პოლიტიკის გატარებას; ასევე არასწორი პოლიტიკის გატარებას, არის უნამუსო, გაუწონასწორებელი და ა.
ნმპ-ს ყოფილმა დეპუტატებმა მერალ აქშენერმა, ნმპ-დან გარიცხული და შემდეგ სასამართლო პროცესის მოგების შემდეგ, პარტიაში დაბრუნებულმ სინან ოღანმა და ქორაი აიდინმა, ასევე მოითხოვეს რიგგარეშე კონგრესი და პარტიის ლიდერის პოზიციაზე კანდიდატურის წამოყენებაზეც განაცხადეს.
ოპოზიციურად განწყობილმა „კონგრესის მომთხოვმა წარმომადგენლობამ“, ნმპ-ს მთავარ ცენტრში ჩააბარეს 547 დელეგატის ხელმოწერილი დოკუმენტი, მაგრამ პასუხის არარსებობის გამო, მიმართეს ანკარის საქალაქო სასამართლოს.
უნივერსიტეტის დამთავრების შემდეგ, ბაჰჩელიმ 1972 წელს ანკარის ეკონომიკური და კომერციული მეცნიერებათა აკადემიასა და მის შვილობილ სკოლების ეკონომიკის დეპარტამენტში ასისტენტად მუშაობდა.
ამავე დროს დააფუძნა ნაციონალისტი ფინანსისტებისა და ეკონომისტების ასოციაცია, ასევე არის უნივერსიტეტის და აკადემიის უმაღლესი განათლების ასისტენტების ასოციაციის ერთ-ერთი დამფუძნებელი და თავმჯდომარე.
მოგვიანებით ღაზის უნივერსიტეტში მიიღო ეკონომიკის დოქტორის ხარისხი, ასევე განაგრძო მუშაობა უნივერსიტეტის სოციალურ მეცნიერებათა ფაკულტეტის ეკონომიკისა და ადმინისტრაციულ მეცნიერებათა ეკონომიკური პოლიტიკის დეპარტამენტზე მუშაობა.
სხდომის მიმდინარეობისას, ლიდერობის სხვა კანდიდატები ბაჰჩელის სასარგებლოდ მოხსნეს თავიანთი კანდიდატურები, შედეგად ნაციონალისტებს შორის დაპირისპირება დაიწყო, რის გამოც სხდომა გადაიდო.
1997 წლის 6 ივლისის სხდომაზე, თურქეშსა და ბაჰჩელის შორის გამართულ არჩევნებში, ბაჰჩელიმ 1193, ხოლო თურქეშმა 697 დელეგატის ხმა მიიღო და შედეგად ბაჰჩელი პარტიის ლიდერი გახდა.
პარტიის ხელმძღვანელობის დროს, 1999 წლის საპარლამენტო არჩევნებში პარტიამ თავისი 8,18 % შედეგი გაუმჯობესა და 17,98 % პროცენტით მეორე ადგილზე გავიდა.
არჩევნების შემდეგ ნათელი გახდა, რომ ვერცერთი პარტია მარტო მთავრობას ვერ ჩამოაყალიბებდა და შედეგად თურქეთის მე-9 პრეზიდენტმა, სულეიმან დემირელმა მთავრობის შექმნა ბიულენთ ეჯევითს დაავალა, რომელმაც 1999 წლის 28 მაისს , ნმპ-სა და პარტია სამშობლოსთან ერთად კოალიციური მთავრობა ჩამოაყალიბა, სადაც ბაჰჩელიმ ვიცე-პრემიერის თანამდებობა დაიკავა.
2003 წლის 12 ოქტომბერს ჩატარებულ პარტიის კონგრესზე, ბაჰჩელიმ რამიზ ონგუნთან, ქორაი აიდინთან და აითექინ ილდირიმთან ერთად იბრძოდა პარტიის ლიდერობისთის.
1967 წელს ანკარის ეკონომიკური და კომერციული მეცნიერებათა აკადემიაში (ახლა ღაზის უნივერსიტეტის ეკონომიკისა და ადმინისტრაციული მეცნიერებათა ფაკულტეტი) ჩააბარა და 1971 წელს საგარეო ვაჭრობის მიმართულება დაამთავრა.
2015 წლის ნოემბრის საპარლამენტო არჩევნების შემდეგ, სხვადასხვა მედიასაშუალების მიერ გავრცელდა ინფორმაცია იმის შესახებ, რომ ბაჰჩელი თანამდებობიდან გადადგომას აპირებს.
შედეგად, პარტიის 547-მა დელეგატმა ნმპ-ს მთავარ ოფისს რიგგარეშე ყრილობის ჩატარების მოთხოვნა გაუგზავნა, მაგრამ ბაჰჩელიმ ეს მოთხოვნა არ დააკმაყოფილა.
თუმცა, ნმპ-ს შიგნით არსებულმა ოპოზიციამ, ამავე მოთხოვნით ანკარის სასამართლოს მიმართა, ხოლო ამავე დროს, 2016 წლის 19 ივნისს, პარტიის რიგგარეშე ყრილობა ჩაატარეს და ნმპ-ს წესდებაში ცვლილება შეიტანეს, რომელიც პარტიის ლიდერის არჩევის წესის შეცვლას გულისხმობდა.
1980 წლის სამხედრო გადატრიალების შემდეგ, ნაციონალისტური მოძრაობის პარტიისა და ნაციონალისტების ხელმძღვანელების დაკავების დროს, ბაჰჩელი აქტიურად იცავდა მათ უფლებებს ყველა პლატფორმაზე.
ნმპ-ს გენერალური მდივნის, ალფარსლან თურქეშის მიერ პარტიულ სამსახურში მოწვევის შემდეგ, 1987 წლის 17 აპრილს საუნივერსიტეტო საქმიანობიდან გადადგა და 1987 წლის 19 აპრილს, ნაციონალისტური ლეიბორისტული პარტიის ყრილობაზე, ბაჰჩელი პარტიის მმართველობაში აირჩიეს და გენერალური მდივნის თანაშემწე გახდა.
გადატრიალების მცდელობის შემდეგ, პარლამენტის რიგგარეშე სხდომაზე განაცხადა, რომ ეროვნული ფასეულობა და ნება დიდი დარტყმის წინაშე დადგა, ხოლო მთავრობას სრული თანადგომა და მხარდაჭერა გამოუცხადა.
ბაჰჩელიმ, 2011 წლის დეკემბერში განხორციელებული რობოსკის ავიადარტყმების შედეგად 35 ადამიანის დაღუპვის შესახებ საუბრისას განაცხადა, რომ მთავრობას დამაკმაყოფილებელი ახსნა აღნიშნულ საკითხთან დაკავშირებით არ გაუკეთებია: „დაკრძალვის ცერემონია ტერორისტების შოუში გადაქცევა, ტერორისტების კუბოებზე გაფენა, ძირითადად გვიჩვენებს, რომ ამ მოვლენის უკან რაღაც იმალება“ და „თუ რაღაცა მოვლენა გვემუქრება ჩვენ ქვეყანას და მოქალაქეს, იგი დაუყონებლივ უნდა მოისპოს, რაც ამ შემთხვევაში განხორციელდა“.
პოლიტიკაში მოსვლამდე თურქეთის და მსოფლიო ეკონომიკის, თურქეთის ისტორიის და საგარეო პოლიტიკის საკითხებზე მომუშავე ბაჰჩელი, ალფარსლან თურქეშის გარდაცვალების შემდეგ -ს ყრილობაზე პარტიის თავმჯდომარედ აირჩიეს.
2002 წლის საპარლამენტო არჩევნებზე, პარტიამ ვერ გადალახა საარჩევნო ბარიერი და ბაჰჩელიმ დატოვა პარტიის თავმჯდომარის თანამდებობა, მაგრამ 2003 წლის ყრილობაზე, ხელახლა აირჩიეს პარტიის თავმჯდომარედ.
2002 წლის საპარლამენტო არჩევნებზე, ბაჰჩელი ისევ ოსმანიედან გახდა დეპუტატობის კანდიდატი, თუმცა, იმის გამო, რომ ნმპ-მ ვერ გადალახა საარჩევნო ბარიერი, ბაჰჩელი ვერ შევიდა პარლამენტში.
ბაჰჩელის საგვარეულო, რომელიც ცნობილია, როგორც ფეთაჰოღულარი, წარმოშობით თურქმენები არიან, ხოლო ბაჰჩელი ოჯახის 4 შვილიდან ერთ-ერთია.
წინასაარჩევნო დაპირებებში მინიმალური ხელფასის 1400 ლირამდე გაზრდას, პენსიონერებს წელიწადში ორჯერ 1400 ლირის გადახდას და ტერორიზმის ძირეულად გაქრობას დაპირდა.
გეზი პარკის დემონსტრაციებთან დაკავშირებით, ცენტრალური მმართველობისა და რეგიონალური წარმომადგენლობასთან შეხვედრის შემდეგ, ბაჰჩელიმ განაცხადა, რომ ძალადობისა და სოციალური აჯანყებების გზით პრობლემის მოგვარება შეუძლებელია.
1915 წელს სომხების გენოციდთან დაკავშირებით, ბაჰჩელიმ საფრანგეთში ვიზიტის დროს განაცხადა, რომ გენოციდის ბრალდებები უსაფუძვლოა და ასეთ მოვლენებს ადგილი არც ჰქონია.
2016 წლის 2 ივნისს, გერმანიის პარლამენტის მიერ მიღებულ კანონს, რომელიც სომხების დარბევა აღიარა როგორც გენოციდი, ბაჰჩელიმ შემდეგი განცხადებით გამოეხმაურა:
დევლეთ ბაჰჩელის სიტყვებით, მისი პარტია პარლამენტარიზმის მომხრეა, თუმცა ვერ ხედავს პრობლემას, თუ საპრეზიდენტო სისტემაზე გადასვლის საკითხი რეფერენდუმზე გავა.
ბაჰჩელის განცხადებით, საპრეზიდენტო სისტემის შემოთავაზებასა და კონსტიტუციის პირველი ოთხი მუხლის შეცვლის შემთხვევაში, ახალი კონსტიტუციის შემუშავებაზე მზადყოფნა გამოაცხადა.
თავდაპირველად ფესტივალის ფარგლებში ყურადღება იყო გამახვილებულია მხოლოდ კომიქსებზე, სამეცნიერო ფანტასტიკის/ფენტეზის ჟანრის კინოზე, ტელევიზიაზე და დაკავშირებულ პოპულარულ ხელოვნებაზე, მაგრამ მოგვიანებით ამ კატეგორიებს დაემატა პოპულარული კულტურის სხვა განხრებიც – საშინელებათა ჟანრი, ანიმაცია, ანიმე, სათამაშოები, საკოლექციო ბარათები, ვიდეო თამაშები, ინტერნეტ-კომიქსები და ფენტეზის ჟანრის რომანები.
წერდა, რომ - : არის ჩრდილოეთ ამერიკის უდიდესი სანახაობა და უდიდესი ფესტივალი, რომელიც სან-დიეგოში ტარდება 2010 წელს მასზე მოხვედრის განაცხადი შეავსო 130.000 მსურველმა.
დიდ აუდიტორიასთან ერთად, ღონისძიება მოხვდა გინესის მსოფლიო რეკორდების წიგნში, როგორც მსოფლიოში კომიქსების და პოპულარული კულტურის უდიდესი ყოველწლიური ფესტივალი.
ოთხშაბათის საღამოს, ოფიციალურ გახსნამდე წინასწარ რეგისტრირებულ სტუმრებს შეუძლიათ ოთხი „წინასწარ საღამოზე“ დასწრება, რათა გაეცნონ დაგეგმილი ღონისძიების ფარგლებში მოწყობილ დარბაზებს და მიიღონ ზოგადი ინფორმაცია ამა თუ იმ ღონისძიებაზე.
1974 წლიდან --ს აგრეთვე დაწესებული აქვს „სამელნის ჯილდო“, რომელსაც გადასცემს კომიქსების პროფესიონალ მხატვრებს, ანიმატორებს, სამეცნიერო ფანტასტიკის და პოპულარული კულტურის დაკავშირებული სფეროების მოღვაწეებს, ისევე, როგორც თავად ფესტივალის ორგანიზატორებს და კომიტეტს.