polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
მომდევნო წელს ისევ ეწვიეს ვაგნერს და წასვლის წინ კოზიმამ კომპოზიტორი ემოციური სცენით გააოცა, რომლის შესახებაც კომპოზიტორი იგონებდა: „იგი მუხლებზე დაეცა და ჩემი ხელები ცრემლებითა და კოცნით დაფარა.
ვაგნერებს დიდი სახლი ესაჭიროებოდათ, რათა მას ბავშვები და მოსამსახურეები დაეტია და რათა სტუმრების მიღება შეეძლოთ, ამიტომ ცალკე სახლი — პალაცო ვენდრამინ კალერჯი დაიქირავეს, რომლის ფასადიდანაც გრანდ-კანალზე იხსნებოდა ხედი.
12 თებერვალს კოზიმამ თავის დღიურში უკანასკნელი ჩანაწერი გააკეთა: იგი იუწყებოდა, რომ ვაგნერი ფუკეს „უნდინას“ კითხულობდა და ფორტეპიანოზე „ოქროს რეინიდან“ რეინის ასულთა ტირილს უკრავდა.
13 თებერვალს, როგორც იზოლდა ვაგნერი იგონებს, რიხადმა და კოზიმამ ცხარედ იკამათეს: კოზიმა ეჭვიანობდა კერი პრინგლზე, ინგლისელ-სოპრანოზე, რომელიც „პასიფალზე“ მღეროდა და რომელთანაც კომპოზიტორს თითქოსდა რომანი ჰქონდა.
კოზიმამ ქმრის სხეულთან დღეზე მეტხანს გაჩერდა, უარს ამბობდა შესვენებასა და საჭმელზე (თუმცა, კარი ვარაუდობს, რომ კოზიმას წუხილი შეიძლება გაზვიადებული იყოს).
ბიულოვი ვაგნერის დიდი თაყვანისმცემელი იყო; 1858 წელს იგი ამზადებდა ვოკალურ პარტიტურას „ტრისტანი და იზოლდასთვის“, ხოლო 1862 წელს ფონ ბიულოვები ვაგნერს ვისბადენში ეწვივნენ.
თავად ვაგნერის პირადი ცხოვრება იმ დროს სიმშვიდეს მოკლებული იყო: მაშინ მისი ცოლი ჯერ კიდევ მსახიობი მინა პლანერი იყო და, ამავე დროს, რამდენიმე სხვა რომანიც ჰქონდა.
ფერენცი და მარია არ იყვნენ დაქორწინებულნი; ლისტის გამო, რომელიც მასზე ექვსი წლით უმცროსი იყო, მარია თავის ქმარს — გრაფ შარლ დ'აგუს დაშორდა და პარიზი დატოვა.
კოზიმა, 1837 წლის 24 დეკემბერს, იტალიური კურორტის — ბელაჯიოს სასტუმროში დაიბადა და მისი სახელი წმინდა კოზმას, ექიმთა მფარველის საპატივცემულოდ დაარქვეს.
მშობლებმა ევროპაში მოგზაურობა გააგრძელეს, ხოლო კოზიმა და მისი უფროსი და, ბლანდინა, ძიძას დაუტოვეს, რაც მაშინ საკმაოდ გავრცელებული პრაქტიკა იყო.
ახალი ოპერა კრიტიკულად შეაფასა ფრიდრიხ ნიცშემ, ვაგნერის ყოფილმა მეგობარმა და თაყვანისმცემელმა, ხოლო მომავალში მოწიანაღმდეგემ: იგი „პარსიფალს“ საზიზღრობად თვლიდა და ამაში კოზიმას დანაშაულს ხედავდა, ამ უკანასკნელმა კომპოზიტორი გარყვნა და შეიჭრა გერმანულ კულტურაში, რომელსაც თავად არ მიეკუთვნებოდა.
როგორც კაროლინას შვილი — მარი, რომელიც ამ შეხვედრაზე იმყოფებოდა, იხსენებს, კოზიმა იყო „ახალგაზრდობის ყველაზე ცუდ დროში, მაღალი და მოუქნელი, მიწის ფერი სახით. მამას დაემსგავსა.
როდესაც ვაგნერი კრედიტორებმა შეაწუხა, რომლებიც ფესტივალისთვის აღებული ვალის დაბრუნებას ითხოვდნენ, კოზიმამ ლუდვიგი დაარწმუნა, რომ თანხა გამოეყო, რომლითაც იგი ვალებს დაფარავდა და პერსპექტივას გაუხსნიდა ბაიროითის მეორეს ფესტივალის გატარებას.
1869 წლის ივნისში, რიხარდისგან მათი მესამე და უკანასკნელი შვილის - ზიგფრიდის გაჩენისთანავე, კოზიმამ მისწერა ფონ ბიულოვს, მისი სიტყვებით, „გაგების მოპოვების უკანასკნელი მცდელობით“.
კოზიმა ხვდებოდა მწერალ ჯორჯ ელიოტს, პოეტ რობერტ ბრაუნინგს და მხატვარ ედვარდ ბიორნ-ჯონსონს; ამ უკანასკნელმა კოზიმას პორტრეტის რამდენიმე მონახაზი გააკეთა.
საქალაქო საბჭომ, რომელმაც ეს პატივისცემად მიიღეს, კომპოზიტორს გორაკზე, საიდანაც მთელი ქალაქი ჩანდა, უზარმაზარი მიწის ნაკვეთი აჩუქა, რათა მასზე აეშენებინათ თეატრი.
1870 წლის 25 აგვისტოს რიხარდმა და კოზიმამ ჯვარი პროტესტანტულ ეკლესიაში დაიწერეს, თუმცა კათოლიკურად მონათლული კოზიმა ლუთერანელი მხოლოდ ორი წლის შემდგომ გახდა.
ტრიბშენის სახლში კიბეებზე ვაგნერის მიერ მოწვეული კამერული ორკესტრი ნაწარმოებს ასრულებდა, რომელიც შემდგომ ცნობილი ხდება როგორც „ზიგფრიდ-იდილია“.
ვაგნერის სიკვდილის შემდგომ, 1883 წელს, კოზიმა ჩაუდგა სათავეში ბაიროითის ფესტივალს და ცხოვრება მის შენარჩუნებასა და შემოქმედებითი მემკვიდრეობის განთქმას მიუძღვნა.
როდესაც ვაგნერმა მეფეს მოსთხოვა, ერთდროულად მოეხსნა თანამდებობიდან კაბინეტის მდივანი და პრემიერ-მინისტრი, უკმაყოფილებამ იმატა და ლუდვიგი ვალდებული გახდა, რომ ვაგნერი ბავარიიდან გაესახლებინა.
1866 წლის მარტში ვაგნერი ჟენევაში გაემგზავრა, მოგვიანებით კი ლუცერნში და იქ, ტრიბშენში, ქალაქისგან მოშორებით აიღო სახლი, რომელიც ტბის სანაპიროზე მდებარეობდა, ხარჯები კი მეფემ დაფარა.
როდესაც 1850 წელს ლისტმა გაიგო, რომ მისი ქალიშვილები დედას ხვდებიან, მისი მითითებით კაროლინამ გოგონები სკოლიდან გამოიყვანა და 62 წლის აღმზრდელის — მადამ პატერსის მეთვალყურეობის ქვეშ მოაქცია.
კოზიმა ვაგნერი დარწმუნებული იყო, რომ აუცილებელია კომპოზიტორის მთავარი ჩანაფიქრის შენარჩუნება და ეწინააღმდეგებოდა ყოველგვარ თეატრალურ ინოვაციას.
ამის გამო და იმის გამოც, რომ კოზიმა იზიარებდა თავისი მეუღლის ნაციონალისტურ და ანტისემიტურ შეხედულებებს, მისი მემკვიდრეობა იწვევს არაერთგვაროვან შეფასებებს.
ფესტივალი იმართებოდა 1876 წლის 13-დან 30 აგვისტომდე და ნიბელუნგის ციკლის სამი საპრემიერო წარდგენისგან შედებოდა; ყოველ დადგმაზე ოპერებს ჰანს რიხტერი დირიჟორობდა.
კოზიმა ვაგნერი (; დაბადებისა: ფრანჩესკა გაეტანა კოზიმა ლისტი; დ. 24 დეკემბერი, 1837, ბელაჯიო, ლომბარდო-ვენეციის სამეფო — გ. 1 აპრილი, 1930, ბაიროითი, ბავარია, ვაიმარის რესპუბლიკა) — გერმანელი კომპოზიტორის, რიხარდ ვაგნერის მეორე ცოლი და მუზა, ბაიროითის ფესტივალის თანადამფუძნებელი და მრავალწლიანი ხელმძღვანელი.
ყარაბაღის კონფლიქტთან დაკავშირებით სომხეთსა და აზერბაიჯანს შორის საზღვარი დახურულია, რადგან სომხეთის შეიარაღებული ძალების მხარდაჭერით აზერბაიჯანის ოკუპირებული ტერიტორიებზე სომხეთის დახმარებით შეიქმნა არაღიარებული მთიანი ყარაბახის რესპუბლიკის შეიარაღებული ძალების კონტროლი.
იგი იწყება ჩრდილოეთით სომხეთის, აზერბაიჯანისა და საქართველოს საზღვრების გადაკვეთის წერტილიდან და მთავრდება სამხრეთში სომხეთის, აზერბაიჯანისა და ირანის საზღვრების გადაკვეთით.
1841 წელს ანა დიმიტრის ასულმა ნარიშკინამ თხოვნით მიმართა რუსეთის იმპერატორ ნიკოლოზ -ს, რათა თავის დასასვენებელ სახლთან, პეტროვსკის პარკში აეშენებინა ეკლესია.
ტაძრის შენობა პროექტის მიხედვით ძალიან ჰგავდა პეტროვსკის სასახლეს, მაგრამ შემცირებულ ზომებში, რაც არ მოეწონა ნიკოლოზ -ს და პროექტი არ დაამტკიცა.
მშენებლობა დაასრულეს 1847 წელს, ზემო ეკლესიის საკურთხეველი აკურთხეს ღვთისმშობლის ხარების სახელზე, ხოლო ქვემო ეკლესიის ეგვტერებიდან ერთი სვიმეონ ღვთისმიმრქმელისა და ანა წინასწარმეტყველის სახელზე, ხოლო მეორე ღირსი ქსენოფონტეს, მისი მეუღლე მარიამისა და მათი ძეების არკადი და იოანეს სახელზე.
ტაძრის მთავარი საკურთხეველი ნაკურთხია ღვთისმშობლის ხარების სახელზე, ეგვტერები კი ბოგოლიუბსკის ღვთისმშობლის ხატის, სვიმეონ ღვთისმიმრქმელისა და ანა წინასწარმეტყველისა და ღირსი ქსენოფონტეს, მისი მეუღლე მარიამისა და მათი ძეების არკადი და იოანეს სახელზე.
თამაში შესაძლებელია როგორც ერთმოთამაშიან რეჟიმში, აგრეთვე მრავალმოთამაშიან რეჟიმშიაც, ხოლო ვირტუალური კამერა წარმოდგენილია პირველი პირის პერსპექტივით.
ერთმოთამაშიანი რეჟიმი მოიცავს ოთხი ჯარისკაცის ისტორიას და შედგება 4 ინდივიდუალური კამპანიისგან, რომელიც დაყოფილია სამ ისტორიად და შედგება 27 დავალებისგან.
წინა ნაწილისაგან განსხვავებით მასში დამატებულია რამდენიმე ახალი მახასიათებელი, მათ შორის სიცოცხლის რეგენერეაცია და ხელყუმბარის აფეთქების მაჩვენებელი ხატული.
1904 წლის სექტემბერში დასახლდა ბაქოში და ჩაება „გერმან-ის“ ფსევდონიმით ჩაება სოციალ-დემოკრატიული პარტიის ბაქოს კომიტეტის საქმიანობაში, შემდეგ კი 1905 წლის დასაწყისში გურიის გლეხობაში ეწეოდა სოციალ-დემოკრატიულ პროპაგანდას.
1906 წლის დასაწყისში იმავე ფსევდონიმით მუშაობდა რსდმპ თბილისის ორგანიზაციაში, თანამშრომლობდა ქართულ არალეგალურ სოციალ-დემოკრატიულ გაზეთებთან.
1907 წლის 2 მარტს პოლიცია შეიჭრა მახარაძის პეტერბურგის ბინაში პარტიის სხდომის მიმდინარეობის დროს, რის გამოც დეპუტატებმა სალტიკოვმა და კირიენკომ სტოლიპინს საჩივრით მიმართეს.
დუმა დაითხოვეს 1907 წლის 3 ივნისს და დააპატიმრეს სოციალ-დემოკრატიული ფრაქციის 65-ვე წარმომადგენელი, მათ შორის იყო თბილისის და ქუთაისის გუბერნიებიდან, ასევე ბათუმის ოლქიდან არჩეული რვა დეპუტატი, რომელთა რიცხვში შედიოდა გერასიმე მახარაძეც.
რევოლუციის შემდეგ, მარტში, სხვა გადასახლებულებთან ერთად ჩავიდა პეტერბურგში და მაისამდე მუშაობდა პეტერბურგის აღმასკომში, 1917 წლის მაისში გაემართა თბილისში და გახდა მუშათა და ჯარისკაცთა საბჭოების თავმჯდომარის ამხანაგი.
1918 წლის 21 ივლისს სამების მონასტერში ივანე ლორთქიფანიძესთან, ალექსანდრე დგებუაძესთან და ჯუღელთან ერთად მონაწილეობდა ქართველი მთიელების შერიგებაში.1919 წლის გაზაფხულზე ურუშაძესთან ერთად მონაწილეობდა მოლაპარაკებებში ბაქოელ ბოლშევიკებთან ერთიანი ანტიდენიკინური ფრონტის ჩამოყალიბების შესახებ.
1920 წლის 9-10 აპრილს სომხეთში საქართველოს ელჩის რანგში მონაწილეობდა თბილისში გამართულ ამიერკავკასიის სამშვიდობო კონფერენციაში.1920 წლის 7 მაისიდან იყო საქართველოს სრულუფლებიანი წარმომადგენელი რსფსრში.
1901 წელს, სემინარიის დასრულების შემდეგ, სახელმწიფოს ხარჯით გაგზავნეს სასულიერო აკადემიაში, მაგრამ აკადემიაზე უარი თქვა და ჩააბარა პეტერბურგის უნივერსიტეტის აღმოსავლეთმცოდნეობის ფაკულტეტზე.
ჩააბარა იურიევის უნივერსიტეტში, გახდა „გაერთიანებული სათვისტომოებისა და ორგანიზაციების საკავშირო საბჭოს“ წევრი, სადაც წარმოადგენდა ქართველ სტუდენტთა სათვისტომოს.
1904 წლის თებერვალში მონაწილეობდა დემონსტრაციაში, რის გამოც კვლავ დააპატიმრეს 7 თვით და შემდეგ გადაასახლეს კავკასიაში პოლიციის მეთვალყურეობის ქვეშ.
1931 წელს, მას შემდეგ, რაც გაერთიანდა ყოფილ პოლიტკატორღელთა არტელები ერთ საწარმოო კომბინატში, დაიკავა ამ კომბინატის ხელმძღვანელის მოადგილის პოსტი.
ამჟამად ეკლესია არის აფსიდიანი, რომელსაც ებმის სატრაპეზო ორი საკურთხევლით, რომელიც იყო ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედისა და მოციქულების პეტრესა და პავლეს სახელზე.
ძალიან მალე დადგა საკითხი ბავშვთა სახლთან ახალი ეკლესიის მშენებლობის შესახებ, რადგან ყველაზე ახლომდებარე ღვთისმშობლის ხარების ტაძარი პეტროვსკის პარკში მდებარეობდა ერთი კილომეტრის დაშორებით.
ტაძრის ჩრდილოეთ ნაწილში მოაწყვეს ნეკროპოლისი, სადაც დაკრძალეს გრაჩიოვი, რომელიც ეკლესიის დახურვის შემდეგ გადაიტანეს ვვედენის სასაფლაოზე.
1995 წლის 8 თებერვალს ნიჟნი-ნოვგოროდისა და არზამასის მიტროპოლიტმა ნიკოლაიმ ხელი მოაწერა ოფიციალურ დოკუმენტს მონასტრის აღორძინების შესახებ.
საუკუნის დასაწყისში წარიმართა აქტიური სამშენებლო სამუშაოები (ცხრაგუმბათიანი ეკლესია, საავადმყოფო კორპუსი, რამდენიმე ქვის და ხის კორპუსი, სატრაპეზო, ორი სასტუმრო).
1554 წლის მაისში მამისა და ძმის თხოვნით ხუანამ პატარა სებასტიანი თავის დედამთილს, პორტუგალიის დედოფალ ეკატერინე ავსტრიელს დაუტოვა და მადრიდში გაემგზავრა.
ხუანა გახდა თავისი ძმის, ესპანეთის მეფე ფილიპე -ის რეგენტი, რომელსაც ცოლად ჰყავდა ინგლისის დედოფალი მერი ტიუდორი და აუცილებლად ინგლისში უნდა გადაცხოვრებულიყო, ხოლო მის არ ყოფნაში ესპანეთი რეგენტს უნდა ემართა.
მას მამის მხრიდან ბებია-ბაბუად ერგებოდნენ ბურგუნდიის ჰერცოგი ფილიპე და კასტილიისა და არაგონის დედოფალი ხუანა . ხოლო დედის მხრიდან პორტუგალიის მეფე მანუელ და დედოფალი მარია არაგონელი.
1880-იან წლებში, ვინი თავის მშობლებთან ერთად ცხოვრობდა ბილოქსში, მისისიპის შტატში, სარა ელის დორსის, მდიდარი ქვრივისა და კონფედერატების მომხრის მიერ მამამისისათვის, ჯეფერსონ დეივისისათვის ნაჩუქარ სახლში.
1886 წელს, ვინი ასაკში შესულ მამასთან ერთად ესტუმრა უესტ-პოინტს, ჯორჯიას და სამხრეთის შტატებს წარუდგინა თავისივე დაწერილი წიგნი, კონფედერაციის ღირსეული მიზნის შესახებ.
ყმაწვილი დედამისმაც გაიცნო და მოეწონა, მაგრამ მამამისი ამ კავშირის წინააღმდეგი იყო, რის მიზეზადაც ასახელებდა ალფრედის ბაბუას, რომელიც მონობის გაუქმების მომხრეთა შორის ეწერებოდა.
ვარინა ენი „ვინი“ დეივისი დაიბადა ამერიკის სამოქალაქო ომის დამთავრებამდე ერთი წლით ადრე, კონფედერაციის თეთრ სახლში, რომელიც ვირჯინიის შტატის ქალაქ რიჩმონდში მდებარეობდა.
პატარაობაში, ვარინა ოჯახში ერთადერთი ბავშვი იყო, რომელსაც დედასთან ერთად უფლება ჰქონდა მამასთან სტუმრობისა ფორტ-მონროში, სადაც ჯეფერსონი სამოქალაქო ომის შემდეგ, ორი წლით დააპატიმრეს.
ითვლება, რომ 1885-1886 წლებში ურთიერთობა ჰქონდა პეიზაჟებისა და პორტრეტების მხატვართან, ვერნერ მურ უაიტთან, მაგრამ ეს ურთიერთობა მალევე დასრულდა, როდესაც უაიტი ევროპაში გადავიდა საცხოვრებლად, ხელოვნების სფეროში განათლების მისაღებად.
ეომერმა საკუთარი და იხმო კორმალენის მინდვრებზე ამბის აღსანიშნად, მაგრამ ეოვინმა არჩია, დარჩენილიყო სამკურნალო სახლში, რადგან იქ ნამდვილი სიყვარული ჰპოვა.
თეოდენმა სცადა, დაემშვიდებინა თავისი დისწული და უთხრა: „შესაძლებელი იყო, რომ არაგორნი, ლეგენდის თანახმად, სწორედ ის იყო, ვისაც უნდა გაევლო ეს გზა, შესულიყო ბნელ კარში და გამოსულიყო იქიდან ცოცხალი“.
ედორასში არაგორნის პირველად გამოჩენისას როჰანის ქალწულმა დაარწმუნა საკუთარი თავი მის მიმართ სიყვარულში, რადგან სურდა მამაცურად სიკვდილის პოვნა საბრძოლო ველზე და ამით დიდების მოპოვება.
იმის გამო, რომ მისი თხოვნა ომში როჰანელ მეომრებთან ერთად წასვლაზე უარყოფილ იქნა, გამოეწყო როჰანელ მეომრად და თან წაიყვანა ჰობიტი მერიადოკ ბრენდიბაკი.
სანამ ფარამირმა გაწმინდა ითილიენი ირგვლივ არსებული ბოროტი ძალისგან, ბნელტევრელი ელფების დახმარებით ეოვინმა დარგო უამრავი ხე, გაანაყოფიერა ბაღები და გაალამაზა ითილიენი.
გაცილების საღამოს ეოვინმა შესვა მათი წარმატების სასმისი და შემდეგ თასი გაუწოდა არაგორნს, რომელიც ქალის ხელების კანკალზე მიხვდა, რომ ეოვინი მის მიმართ გულგრილი არ იყო.
სარუმანს მედუსელდში თავისი კაციც ჰყავდა, მეფის ყოფილ მხლებელ გრიმა ენაგესლის სახით, რომელიც თეოდენს გონებას უბინდავდა და ასუსტებდა თავისი საუბრით.
ძველ ინგლისურში, რომელსაც ტოლკინი იყენებდა როჰანულის წარმოებისთვის, ნიშნავს „საბრძოლო-ცხენს“, ხოლო – „სიხარულს“ (ამასთან, -ში მოყვანილია მაგალითი, რომლის მიხედვით ნიშნავს „ხალისს“ ან „ხალისიანს“).
ეოვინი გამოეწყო როჰირიმ მეომრად და გონდორში საომრად მერიც თან წაიყვანა, რადგან იცოდა, რომ ჰობიტიც არანაკლები სიმამაცით გამოირჩეოდა და მასაც სურდა ომში ებრძოლა მეგობრების გვერდით.
მიუხედავად იმისა, რომ ეოვინს პრინცესის წოდება არ უტარებია, იგი მეფის დისწული იყო, ისევე, როგორც ეომერის, შემდგომი მეფის და და გონდორელი უფლისწულის ცოლიც.
თავდაპირველად ეოვინს გაუხარდა ეს და ისიც, რომ სწორედ არაგორნი მივიდა მასთან ამ ამბის საცნობად, მაგრამ მალევე შეიტყო, რომ მას მკვდართა ბილიკისკენ გეზი ჰქონდა აღებული.
მეორე დილით ეოვინი კვლავ შეევედრა, რომ ლაშქრობაში წაეყვანათ, მაგრამ არაგორნმა იგი წამოაყენა ზეზე, ხელებზე ეამბორა და თავის რუხ რაზმთან ერთად გზას გაუდგა.
მიღებულ იქნა საქართველოს კანონები: „ბუღალტრული აღრიცხვისა და ანგარიშგების რეგულირების შესახებ“ და „ბუღალტრული აღრიცხვისა და ფინანსური ანგარიშგების აუდიტის შესახებ ;
ჩატარდა 12 საერთაშორისო სამეცნიერო-პრაქტიკული კონფერენცია, საქართველოში ბუღალტრული აღრიცხვისა და აუდიტის სფეროში საუკეთესო საერთაშორისო პრაქტიკის დანერგვის ხელშეწყობის მიზნით;
მომზადდა და ნორმატიული აქტების სახით გამოიცა მცირე ბიზნესის ბუღალტრული აღრიცხვის გამარტივებული სტანდარტები და არაკომერციული იურიდიული პირების ბუღალტრული აღრიცხვის სტანდარტი ;
ითარგმნა და გამოიცა: მცირე და საშუალო საწარმოების ფინანსური ანგარიშგების საერთაშორისო სტანდარტები ; მომსახურების ხარისხის კონტროლის საერთაშორისო სტანდარტი და მისი გამოყენების სახელმძღვანელოები ;
ბაფი ახორციელებს სისტემატურ შემოწმებას პროფესიონალი ბუღალტრების მიერ პროფესიული განვითარების გაგრძელების მოთხოვნების შესრულებაზე და ადგენს შესაბამის სანქციას მოვალეობის შეუსრულებლობაზე.
სანქციის ზომად შესაძლოა გამოყენებულ იქნეს მიმართვა, დასახელება საერთო კრებაზე, შეტყობინება დამქირავებლისათვის, ინფორმაციის გამოქვეყნება და, უკიდურეს შემთხვევაში, ბაფიდან გარიცხვა.
ბაფის წევრობიდან გარიცხვა შესაძლოა გამოყენებულ იქნეს იმ პროფესიონალი ბუღალტრის მიმართ, რომელიც ბაფის მიმართვის შემდეგ, იგნორირებას გაუკეთებს პროფესიული განვითარების გაგრძელებას.
უმაღლესი ეკონომიკური განათლება და პროფილით (ბუღალტრული აღრიცხვის, აუდიტის, ფინანსური მენეჯმენტის, საინვესტიციო ანალიზისა და საგადასახადო კონტროლის სფერო) მუშაობის არანაკლებ სამი წლის გამოცდილება; ან
უმაღლესი არაეკონომიკური განათლება, გავლილი აქვს ბუღალტრულ აღრიცხვაში გადამზადების კურსები და გააჩნია პროფილით პრაქტიკული მუშაობის არანაკლებ ხუთი წლის გამოცდილება.
განგრძობითი სწავლების პროგრამა ემყარება იმ პრინციპს, რომ ყოველი პროფესიონალი ბუღალტრის მოვალეობაა, შეინარჩუნოს და განავითაროს პროფესიული კომპეტენტურობა, რომელიც აუცილებელია კლიენტების, დამქირავებლებისა და სხვა ინფორმაციის მომხმარებელთა ფართო წრისათვის, მაღალი ხარისხის მომსახურების გასაწევად, რაც, თავის მხრივ, საზოგადოების ინტერესის დაცვის უზრუნველსაყოფად აკონტროლებს პროფესიონალი ბუღალტრების პროფესიული კომპეტენტურობის შენარჩუნებასა და განვითარების გაგრძელებას.
საქართველოში ბუღალტრული აღრიცხვისა და აუდიტის საუკეთესო საერთაშორისო პრაქტიკის დანერგვის ხელშეწყობის მიზნით, ბაფი 1998 წლიდან მიმდინარე პერიოდამდე: სისტემურად თარგმნის ბუღალტრული აღრიცხვის, ფინანსური ანგარიშგებისა და აუდიტის საერთაშორისო სტანდარტებს; გამოცემს საერთაშორისო სტანდარტების პრაქტიკაში გამოყენების ლიტერატურას; თარგმნის და გამოცემს ბუღალტერთა განათლებისა და პროფესიული სერტიფიცირების სახელმძღვანელოებს.
დაეუფლონ იმ პრაქტიკული მუშაობის უნარ-ჩვევებს და საფინანსო საკითხების ცოდნას, რომელიც პროფესიონალ ფინანსისტებს ესაჭიროებათ წარმატებული კარიერის მისაღწევად ნებისმიერ სფეროში;
მიიღონ ისეთი კვალიფიკაცია, რომელიც შეესაბამება ბუღალტერთა საერთაშორისო ფედერაციის მიერ დადგენილ ბუღალტრული აღრიცხვის განათლების საერთაშორისო სტანდარტებს;
ბაფის საქმიანობის მიზანია საინვესტიციო ბიზნესგარემოს გაუმჯობესების ხელშეწყობა ბუღალტრული აღრიცხვის, ფინანსური ანგარიშგებისა და აუდიტის საუკეთესო საერთაშორისო პრაქტიკის დამკვიდრებით; წევრების მაღალკვალიფიციური დონის მიღწევა და შენაჩუნება, საზოგადოებისათვის ხარისხიანი მომსახურების უზრუნველყოფის მიზნით; ფინანსური ანგარიშგების სანდოობისა და ხარისხის უზრუნველყოფით, ბიზნესგარემოს გაუმჯობესება და ქვეყნის ეკონომიკური ზრდის ხელშეწყობა.
საქმიანობის ძირითად სპექტრს შორისაა პროფესიული სერტიფიცირება და განგრძობითი განათლება; წევრების მომსახურების ხარისხის მონიტორინგი; წევრების საკონსულტაციო მომსახურება; პროფესიის მარეგულირებელი საკანონმდებლო ბაზის ლობირება; სტანდარტების შემუშავება-თარგმნა, მათი სახელმძღვანელო ლიტერატურის მომზადება; დისციპლინარული მოკვლევა და მონიტორინგი წევრების მიერ პროფესიული ეთიკის დაცვაზე.
პრეტენდენტს მოეთხოვება: ზოგადი ხასიათის განათლება, ორგანიზაციულ-სამეურნეო ხასიათის განათლება, რომელიც ბუღალტერს აძლევს ცოდნას ბიზნესის, მართვის, მარკეტინგის, საერთაშორისო ეკონომიკური ურთიერთობების სფეროში, უნვითარებს კომუნიკაციის, კავშირისა და ურთიერთობის უნარ-ჩვევებს.
ლოკალურ სასერტიფიკაციო პროგრამას, რომლითაც ბაფმა პროფესიული სერტიფიცირება დაიწყო, 2000 წლის ბოლოდან ჩაენაცვლა სერტიფიცირებულ ნაფიც ბუღალტერთა ასოციაციის საერთაშორისო პროგრამა, რომელიც ადაპტირებულ იქნა ქართულ ენაზე.
2018 წლის 1 აპრილის მდგომარეობით, ბაფის წევრია 7468 ფიზიკური პირი და 62 აუდიტორული კომპანია, რომლებსაც საქართველოში აუდიტორული საქმიანობის ბაზრის 90 პროცენტზე მეტი უჭირავთ.
პროგრამის ფარგლებში სერტიფიცირება ნიშნავს იმის დადასტურებას, რომ განსაზღვრული მომენტისათვის ბაფის წევრ კერძო ბიზნესში დასაქმებულ ბუღალტერს გააჩნია საწარმოს ბუღალტრული აღრიცხვის წარმოებისა და ფინანსური ანგარიშგების მომზადებისათვის აუცილებელი საკვალიფიკაციო კომპეტენცია.
არის ბუღალტრული აღრიცხვის პროფესიის გლობალური ორგანიზაცია, რომლის მიზანია საზოგადოების მომსახურება პროფესიის გაძლიერებისა და ძლიერი საერთაშოსირო ეკონომიკის განვითარების დახმარებით.
მოიცავს 175 წევრ და მეკავშირე ორგანიზაციას 130 ქვეყანაში, რომელშიც დაახლოებით საჯარო და სამთავრობო სექტორების, განათლების, მრეწველობისა და კომერციის სფეროებში მომუშავე 2.5 მილიონი ბუღალტერია გაერთიანებული.
კომიტეტები: სტანდარტებისა და პრაქტიკის კომიტეტი, განათლების კომიტეტი, აუდიტის ხარისხის კომიტეტი, საგადასახადო საკითხთა კომიტეტი, საწევრო კომიტეტი, ეთიკისა და დისციპლინარული კომიტეტი.
სერტიფიკატის მოქმედების ვადა განუსაზღვრელია იმ პირობით, რომ სერტიფიცირებული ბუღალტრები ბაფში პერიოდულად გაივლიან სწავლებას, განგრძობითი პროფესიული განათლების დებულების შესაბამისად.
ბაფს აქვს 9 ფილიალი, მათ შორის: 5 რეგიონალური — აჭარის, სამეგრელო-ზემო სვანეთის, გურიის, იმერეთის, კახეთის და 4 რაიონული — ფოთის, ხაშურის, გორის, რუსთავის ფილიალი.
ბაფის სტაბილურობის, აღიარების, უნარისა და იმიჯის წყაროა მისი წევრების სიმრავლე, პროფესიონალიზმი, კოლეგიალური დამოკიდებულება, პროფესიული ღირსება და ეთიკური ქცევა.
ანტიოქიის ჩრდილო-აღმოსავლეთში, აზაზის ბრძოლის გამარჯვების შემდგომ, ფრანკთა ლაშქარი ბალდუინ -ის მეთაურობით, 1126 წელს დამასკოს ასაღებად დაიძრა.
მესამე ავტორი გვამცნობს, რომ ჯვაროსნებმა გაიმარჯვეს, რადგან თოღთეკინი საკუთარი ცხენიდან გადმოვარდა და იმ აზრით, რომ ის შესაძლოა მომკვდარიყო, მისმა თანამებრძოლებმა ბრძოლის ველი დატოვეს.
მარჟ-ალ-საფარის ბრძოლა — ჯვაროსნების ბრძოლა ბალდუინ -ის მეთაურობით დამასკოს სელჩუკთა სახელმწიფოს წინააღმდეგ, რომელიც თოღთეკინის მიერ იმართებოდა.
2005 წელს ჩატარებულმა ერთ-ერთმა კვლევამ აჩვენა, რომ აღმოსავლეთ აზიის კულტურებში მზერის ფოკუსირება უფრო მეტად გამოსახულების უკანა ნაწილის დეტალებზე, ფონზე ხდება.
ამიტომ ლოგიკურიცაა, რომ 2006 წელს ამავე მიმართულებით ჩატარებულმა კვლევამ აჩვენა, რომ კულტურების განსხვავების გამო ხდება ისე, რომ დასავლური კულტურის წარმომადგენლებს უფრო მეტად უაქტიურდება ობიექტიც გადამუშავებაში ჩართული ზონები: საფეთქლის წილის კედლისმიერი ორმხრივი ნაოჭები და საფეთქლის მარჯვენა ამობურცული წილი; თუმცა ჰიპოკამპუსში, რომელიც მიღებული იმპულსების კონტექსტუალურად გადამუშავებას უზრუნველყოფს აქტივობა არ შეუმჩნევიათ.
არსებობს კვლევაც, სადაც ჰიპოთეზა იმის შესახებ, რომ აღმოსავლეთ აზიელები ნაკლებად კონცენტრირებულები არიან ცენტრალურ ობიექტზე და უფრო მეტად კონტექსტუალურ მხარეზე ამახვილებენ ყურადღებას, არ გამართლდა.
ამ კვლევის საფუძველზე დაადგინეს, რომ ამერიკელები უფრო ფართო ჭრილში აღიქვამენ სახეს : ხედავენ როგორც თვალების, ისე პირის გარშემო ზონებს, როცა აზიელები სახის მხოლოდ ერთ ნაკვთზე აკეთებენ აქცენტს.
როგორც ავტორები აღნიშნავენ, რომ ეს შედეგი იმ კულტურული ჩვევითაა გამოწვეული, რომელიც აზიელებს თვალებში დიდხანს ყურების თავიდან არიდებისკენ უბიძგებს.
აზიელების არა ცენტრალური ობიექტების, მაგრამ ფონის და უკანა ფონის მიმართ ინტერესი გამოვლინდა ერთ-ერთ 2008 წლის კვლევაში, სადაც მათ თავისუფლება მისცეს ფოტო გადაღების დროს სასურველი ობიექტის მიახლოებასა და ხაზგასმის დროს.
გარდა ამისა, 2003 წლის კვლევაში, სადაც ამერიკელ და აზიელ ცდის პირებს „ჩარჩო-ხაზის“ ტესტი ჩაუტარდათ, სადაც ასეთი ტენდენცია გამოიკვეთა: ამერიკელებმა უფრო მეტი სიზუსტე გამოავლინეს ცენტრალური ობიექტის ჩარჩოს ზომის დამახსოვრებაში, მაგრამ აზიელებისთვის უპირატესობა იყო რამდენიმე ჩარჩოს შედარებითი ზომების და მათი ურთიერთობის დამახსოვრება.
აღმოსავლეთ აზიელი ცდის პირებისთვის ამ დროს რთული იყო შიშისა და ზიზღის გამომხატველი ემოციების ერთმანეთისგან გარჩევა, როდესაც ამერიკელები ამ ორ ემოციას ერთმანეთისგან არჩევდნენ.
მსგავსმა კვლევებმა არაერთხელ აჩვენეს, რომ დასავლურ კულტურებში უფრო მეტი ყურადღებით გამოირჩევიან დეტალების მიმართ, უკეთესად აღიქვამენ ცენტრალურ ობიექტებს და გააჩნიათ ორგანიზებულობის უნარი გარკვეული წესებისა და კატეგორიების გააზრების ხარჯზე.
დასავლურისგან განსხვავებით, აღმოჩნდა, რომ აზიური კულტურები უფრო მეტად კონტექსტუალურ დეტალებზე აკეთებენ აქცენტს და უფრო მეტად ეყრდნობიან ინსტიქტს, ვიდრე ლოგიკას.
ერთ-ერთ კვლევაში, სადაც ნევროლოგები ჰანიი და ნოთორფი შუა პრეფრონტალური კორტექსის აქტივობას აკვირდებოდნენ, აღმოჩნდა, რომ საშუალო სტატისტიკური დასავლური კულტურის წარმომადგენელი, რომელიც საკუთარი თავის იდენთიფიკაციას საკუთარი ინდივიდუალური აღქმის ხარჯზე ახდენს - „მე გულწრფელი ვარ“, განსხვავდება აზიელების თვითაღქმისგან, რომელიც უფრო მეტად ოჯახის ძლიერ გავლენას განიცდის - „მე გულწრფელი ვარ მაშინ, როდესაც ჩემი ერთ-ერთი ოჯახის წევრთან ერთად ვარ“.
ამავე კვლევამ აჩვენა, რომ როდესაც ამერიკელები ახდენენ საკუთარი თავის იდენთიფიკაციას აქტიურდება შუა ვენტრალური პრე-ფრონტალური კორტექსი, რომელიც აზიელების შემთხვევაში მოქმედებას იწყებს მხოლოდ მაშინ, როდესაც ისინი იწყებენ საკუთარი თავის აღწერას როგორც დამოუკიდებლად , ისე სხვებთან ურთიერთკავშირში .
ამ კვლევის საფუძველზე დაადგინეს, რომ ენის სტრუქტურული და გამომხატველობითი განსხვავებების გამო, ამერიკულენოვანი ცდის პირების ტვინის საფეთქლის წილის ნაოჭები აქტიურდება, როცა ამავე ექსპერიმენტში მონაწილე ჩინურენოვანი ცდის პირების ზურგის ტვინის ქვედა კედლისმიერი ნაწილები მოქმედებდნენ.
კულტურული ნეირომეცნიერება სხვა ინტერდისციპლინარული დარგების მსგავსად, როგორებიცაა სოციალური ნეირომეცნიერება, ნეიროანთროპოლოგია და კოგნიტური და აფექტური ნეირომეცნიერება, ცდილობს ახსნას მოცემული მენტალური ფენომენი, როგორც ტვინის, ნეირონებისა და გენეტიკის ერთობლივი ურთიერთქმედების პროდუქტი.
კერძოდ, ის აერთიანებს კვლევის იმ საერთო მიზნებს, რომელიც წარმოადგენს სოციალური ნეირომეცნიერების ინტერესსაც , ხელს უწყობს კულტურული ჩვევების გაცვლასა და გავრცელებას და ნეიროანთროპოლოგიის მცდელობას გაარკვიოს რამდენადაა დამოკიდებული კულტურის დროში ცვალებადობა სახეობათა ცვალებადობასა და ეთნოგრაფიულ ევოლუციასთან.
ეს მიმართულება კრიტიკულ ნეირომეცნიერებასთან ერთად იზიარებს ინტელექტუალურ მიზნებსაც, რაც გულისხმობს სოციალური, კულტურული და პოლიტიკური კონტექსტის ხაზგასმასა და კრიტიკულად განხილვას ადამიანის ქცევისა და ტვინის კვლევის დროს.
როგორ ფორმირდება ნეირობიოლოგიასა და ადამიანის ქცევაში, კულტურაში (როგორებიცაა მაგალითად, რწმენა, ღირებულებები და მათთან დაკავშირებული სხვადასხვა სახის პრაქტიკა) გამოხატული ადამიანური ჩვევები.
კულტურული ფსიქოლოგიის, ნეირომეცნიერების და ნეიროგენეტიკის კვლევის მეთოდოლოგიის შერწყმის შედეგად კულტურული ნეირომეცნირება კულტურისა და ბიოლოგიის ორმხრივი ურთიერთქმედებების ახალი ტენდენციების დემონსტრირებას ახდენს.
კულტურული ნეირომეცნიერება უნიკალურია იმ მხრივ, რომ მხოლოდ ეს დარგია უპირველესად პასუხისმგებელი ისეთი ექსპერიმენტული მეთოდოლოგიის ემპირიულ ადაპტაციაზე, როგორებიცაა კულტურული ფსიქოლოგია და ორმხრივი მემკვიდრეობითობის თეორია, რაც მენტალურ, ნერვულ და გენეტიკურ მოვლენებს კონკრეტული კულტურული ჩვევის ერთ-ერთ ფუნქციად განხილვის საშუალებას იძლევა.
კულტურული ნეირომეცნიერების კვლევებს პრაქტიკული გამოყენება აქვს ტრანკულტურულ ფსიქიატრიაში, ბიზნესსა და ტექნოლოგიებში, კვლევის შედეგები ასევე მნიშვნელოვანია გლობალური ჯანდაცვისა, , და უსაფრთხოების, გლობალიზაციის, ემიგრაციისა და საერთაშორისო ურთიერთობების სფეროში.