polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Wujudé Bathara Kamajaya iku yèn wayang gagrak Surakarta kaya Raden Janaka , rikmané digelung sapit urang, ngagem busana kadéwatan lan sepatu, déné wayang gagrak Ngayogyakarta pasuryané tumungkul/luruh kaya Arjuna nanging ngagem kethu oncit ya iku tutup mustaka kang wujudé ubel-ubelan kain.
Kabupatèn punika ugi wewatesan kaliyan Seganten Jawi wonten sisih lèr, Kabupatèn Gresik wonten sisih wétan, Kabupatèn Majakerta kaliyan Kabupatèn Jombang wonten sisih kidul, Kabupatèn Bojanegara kaliyan Kabupatèn Tuban wonten sisih kilèn.
Frank ya iku suku pisanan antarané panguwasa Jermanik ing Éropa sawisé keruntuhan Kesésaran Ngerum lan pindhah agama dadi Kristen Katulik saka kapitayan Arianisme ; saéngga Prancis olèh jejuluk "Gréja paling anom" , lan Prancis ngowahi jejuluk iku dadi "Karajan Prancis Paling Kristen".
Radèn Adjeng Kartini utawi langkung leres Radèn Ajoe Kartini, (Jepara, 21 April 1879 utawi 28 Rabiul Akhir taun Jawi 1806-Rembang, 17 September 1904), punika satunggiling pahlawan nasional R.I. Panjenenganipun satunggiling tokoh wanita saha tokoh pendhidhikan Jawi.
Ingkang garwa mangertos punapa ingkang dados gegayuhanipun Kartini, lan Kartini dipunparingi kabébasan lan dipunparingi panjurung kanggé ngadegaken sekolah wanita ing sisih wétan gapura kompleks kantor Kabupatèn Rembang, ing satunggiling yasan ingkang dinten punika dipun-ginakaken minangka Gedhung Pramuka.
Sasanèsipun dipunterbitaken ing Serat-serat Kartini, Renungan Perkawis lan Kanggé Bangsanipun, pertalan Sulastin Sutrisno ugi dipun-ginakaken wonten ing buku Kartini, Serat-serat dhumateng Ny RM Abendanon-Mandri lan Garwanipun.
Taun 1964, tanggal 2 Mèi 1964, ingkang netepaken Kartini minangka Pahlawan Kamardikan Nasional sakantenan netepaken dinten klairan Kartini, tanggal 21 April, supados dipunpèngeti saben taun minangka dinten riyaya ingkang salajengipun dipunwastani pahargyan Dinten Kartini.
Boten angél lan dangu ingkang dipunpilih inggih punika Arjuna ingkang saweg tapa brata ing Gunung Indrakīla, nanging kedah dipuncoba ketabahanipun anggéné yoga, sebab prakara iki bisa dadi jaminan supados panjenengané temen anggéné nulungi lan dados asil ingkang dipunkersakaké.
Liwat Maklumat Pamaréntah Provinsi Daerah Istimewa Yogyakarta Nomer 5 taun 1948 ngenani owah-owahan laladan-laladan Kalurahan, mula 258 Kalurahan ing Kabupatèn Sléman silih nggabungaké dhiri saéngga dadi 86 kalurahan/désa.
Kabupatèn Sléman bisa dilacak ing Rijksblad no. 11 Tahun 1916 tanggal 15 Mèi 1916 kang mbagi wewengkon Kasultanan Yogyakarta sajeroning 3 Kabupatèn, yaiku: Kalasan, Bantul, lan Sulaiman , kang dipanggedhèni déning bupati.
Nanging malaékat mau ngandika: "Aja wedi, sebab tekaku iki nggawa kabar becik kanggo kowé, lan sing bakal mbungahaké wong kabèh. Ing dina iki wis miyos Juru Slametmu ana ing kuthané Sang Prabu Dawud, ya iku Sang Kristus kang jumeneng Gusti. Déné tengerané mengkéné: Kowé bakal weruh bayi sing digedhong, sumèlèh ana ing wadhah pakaning kéwan."
saka cilik dicaritakke Agus Salim iku duwé kesenengan nonton tivi acara koboi, maca, lan fotografi, bisa lulus saka HIS bapakke ngongkon mimpin toko'murah' ning sisih toko Deli lajeng ning sela-sela sibuk dhèwèké seneng banget anggoné maca kanggo nambah ngèlmu kawruh dhèwèké.
Suksese prèstasi kang bisa dibanggakke saka Adam Malik kurang luwih nggawa manèh Irian Barat menyang pangkon RI nglewati urun rembug ning New Work Agreement ing warsa 1962 lan tokoh panggagas ASEAN 9 Agustus pas isih njabat dadi Mantri Luar nagari, njabat 11 taun kurang luwih.
Ana warga Walanda jenengé Rien Bartman kang lagi sinau dhalang wayang purwa ing Mangkunegaran, nalika Bartman dolan menyang omahe Ki Ledjar Subroto gaweé wayang purwa, Bartman nonton wayang kancil karya Ki Ledjar Soebroto ing taun 1980-an dhèwèké gawé wayang kancil miturut vèrsiné dhéwé.
Pangéran Sambernyawa dados saingan ingkang awrat déning Pangéran Mangkubumi anggènipun pikantuk panjurung saking èlit Jawi, amargi nalika dipunpendhet suwanten antawisipun Pangéran Sambernyawa saha Pangéran Mangkubumi, ingkang pikantuk panjurung kathah inggih punika Pangéran Sambernyawa.
Cara kanthi licik punika nyuwun dhumateng Semarang supados maringi seeparo kuwasanipun Mataram, panjenenganipun damel prajanjèn badhé setia saha sembah sujud dhumateng Walandi sarta kersa biyantu Surakarta kaliyan Walandi anggénipun mejahi Pangéran Sambernyawa.
Tiyang Tionghoa ingkang balèla saha ngawontenaken pambrontakan, kanthi pamanggih ingkang boten trep saha sajatosipun boten wonten gegayutanipun kaliyan Sunan, inggih punika amargi tiyang Tionghoa sampun dipunpejahi wonten ing Batavia wonten 1740 saha pambrontakan wonten ing Madura ingkang njalar dumugi Jawi Wétan.
Cariyosipun, sasampunipun karaton dipunpindhah wonten ing Surakarta saking Kartasura, amargi wonten ing Kartasura karaton dipunpérang déning tiyang Cina, pangéran Mangkubumi duka lan mbaléla, amargi tlatahipun dipunsudani kathah sanget, lajeng perang mungsuhi karaton Surakarta.
Lumrahé kang tukang jaga gawang kang duwé hak démok bal nganggo tangan utawa lengen ing njero laladan gawangé, nanging 10 juru main saliyané amung diidinaké nggunakaké kabèh awaké saliyané tangan, lumrahé nganggo sikil kanggo nendhang, dhadha kanggo ngontrol, lan sirah kanggo nyundhul bal.
Mula bukané, meterkatetepaké déning Akademi Sains Perancis kanthi ukuran 1/10.000.000 jarak sadawané kulit Bumi saka Kutub Lor nganti Khatulistiwa ngliwati meridian Paris ing taun 1791, lan ing 7 April 1795 Perancis migunakaké mèter dadi jarak baku kanggo dawa.
Jeneng Kabupatèn Kebumèn inggih punika asalipun saking Kabumian ingkang ateges papan panggènipun Kyai Bumi sasampunipun dipundadosaken papan inggatan Pangeran Bumidirja utawi Pangeran Mangkubumi wanci 26 Juni 1677, nalika Sunan Amangkurat 1 taksih dados panguwasa.
Kasagedanipun damel lumbung pari ingkang ageng ateges kanggé prajurit Mataram, kanggé pangaji-aji Sultan Agung, Ki Suwarno salajengipun dipunangkat dumados Bupati Panjer, lan Bagus Bodronolo ndhèrèk dipunkintun wonten ing Bativia dumados prajurit pengawal pangan.
Atom-atom kanthi suhu inggil ingkang nembé medal saking zona radhiatif bakal obah kanthi alon nggayuh lapisan paling njawi zona konvèktif ingkang langkung asrep njalari atom-atom kasebat "dhawah" malih dhumateng lapisan paling inggil zona radhiatif ingkang panas ingkang salajengĞipun minggah malih.
Misi èksplorasi srengéngé ingkang paling misuwur inggih punika Solar and Heliospheric Observatory ingkang dipunkembangaken déning Badan Antariksa Amérika Sarékat nyambut damel sesarengan kaliyan Agènsi Njawi Angkasa Éropa lan dipunluncuraken tanggal 12 Dhésèmber 1995.
Dadi sawise koordinasi karo macem-macem ulama , amarga ora ditampa dening para ulama tradisional kanggo ngunjungi Konferensi Islam Dunia ing Indonesia lan Timur Tengah, pungkasane ana persetujuan sing ditampa saka sarjana pesantren kanggo mbentuk organisasi Nahdlatul Ulama ing 16 Rajab 1344 AH 31 Januari 1926 ) ing kutha Surabaya .
Asil SP2010 mau nuduhaké yèn panyebaran sing ndunungi Kabupatèn Tangerang isih bertumpu ing Kacamatan Pasarkemis yaiku 8,34 persèn, sabanjuré Kacamatan Cikupa 7,94 persèn, Kacamatan Kelapa Dua 6,43 persèn lan kacamatan liyané sangisoré 5 persèn.
Saka aspèk papréntahan, Kacamatan Cikembar nganti tumekaning Palabuhanratu kalebu sajeroning Wewengkon Kabupatèn Cianjur , ing sangisoring Bupati Asra Manggala I. Cikembar ing mangsa iku dibawahi “CUTAK” kang asmané Raden Orsom.
Amarga Adipati Warcislaw IV saka Pomerania ngyasakaké "Szczecin Anyar" ing 1310, kutha Szczecin kang lawas kala-kala diarani "Szczecin Lawas" (basa Polen Stary Szczecin; basa Jerman Altes Stettin; basa Latin Stetinum Antiqua)
Negara iki dadi pondhoké komunitas Yahudi kang gedhé dhéwé lan paling énèrjik Nanging sawisé Pasamakmuran iki dadi kèlangan daya déning intrik-intrik nagara manca lang pangowahan sajeroning nagara iki dhéwé; Reformasi Protèstan lan Kontra-Reformasi Katulik, toleransi tradhisional Polen dadi saya ilang wiwit saka abad kaping 17 lan sabanjuré.
Sawisé palihan nagara Polen ing taun 1795 lan dibedhahé nagara iki lan kasirnané kamardikan Polen, kaum Yahudi Polen dadi kudu nurut hukum-hukum nagara-nagara kang njajah Polen, mligi kakaisaran Ruslan kang anti-semitik, nanging uga kakaisaran Ostenrik-Honggari saha karaton Prusia/kakaisaran Jerman.
Dijejer ing simpingan sisih kiwa ing antarané: ꧎ꦅꦶꦺꦌꦺꦌꦽꦀꦶꦼꦇꦶꦏꦞꦶꦼꦓꦁꦛꦶꦇꦶꦾꦄꦶꦈꦀꦶꦼꦀꦁꦚꦃꦉꦶꦍ꧐
Wilhelm Röpke, siji sejarawan kang nulis bukuné sawisé Perang Donya II, narik kasimpulan yèn "wis jelas, Lutheranisme awèh prabawa pulitik, spiritual lan sajarah sosial Jerman ing cara tartamtu nganti sawisé kabèh iku direnungaké, namung bisa diarani pancèn wis garisé."
Hitler celathu yèn dhèwèké nalika kapisan dadi wong anti-sémitik iku awalé ana ing Wina, (Mein Kampf, jilid 1, bab 2: "Taun studi lan kasengsaran ing Wina") kang nduwé komunitas Yahudi gedhé, kalebu wong-wong Yahudi Ortodoks kang August Kubizek, Hitler iku wis dadi "anti-sémit kang tegas" sadurungé ninggal Linz, Ostenrik.
Taunan sawisé dhèwèké tau celathu marang sekretarisé: "Banjur aku tékad nduwé kekarepan ora arep nangis manèh yèn bapaku mecuti aku. Pirang dina sawisé iku, aku duwé kasempatan kanggo mbuktèkaké kekarepku. Ibuku, kang wedi, lumayu ing ngarepe lawang. Aku dhéwé, meneng sinambi ngétung pecutan kang kena ing bokongku."
Ing Mein Kampf, Hitler kandha yèn tuwuhing rasa nasionalisme Jermané iku amarga nalika rumaja tau maca buku bapakné prakara Perang Prancis-Prusia kang nggawé dhèwèké dadi mikir lan takon kena apa bapaké lan wong-wong Jerman Ostenrik liyané ora mèlu perang mbéla Jerman wektu iku.
Sima èstri lajeng anggemprong sang radèn katubruk, dipuncakot jajanipun, kasesep rahipun, kraos mak cles kados ngombé toya panggesangan, wasana pun sima èstri kéngetan dhateng pandamelipun awon, manahipun getun sanget, nangis wonten daganing layonipun sang radèn, naming badhé sumedya pejah thok.
Wangsulanipun bathara Indra, yèn sang radèn boten sugeng malih, mangka pun sima èstri kalajeng pejah, punika anggènipun sang radèn welas mitulingi dhateng anak sima wau boten wonten tegesipun, awit sima alit inggih boten wandé pejah dipuntilar biyungipun, boten wonten ingkang nusoni.
Saliyané iku isih akèh panggolongan-panggolongan liyané, dhedhasar ciri-ciri fisik , afiliasi sosio-pulitik-agama (penganut agama/kapercayan XYZ, warga nagara XYZ, anggota parté XYZ), gayutan kekerabatan (kulawarga: kulawarga cedhak, kulawarga adoh, kulawarga tiri, kulawarga angkat, kulawarga asuh; kanca; mungsuh) lan sapanunggalané.
Kabupatèn Kudus yaiku salah sawijiné Kabupatèn ing Jawa Tengah kang mapan ing sautara patang kabupatén yaiku: Sisih lor jèjèran karo kabupatèn Jepara lan Pati, sisih kulon jèjèran karo Kabupatèn Demak lan Jepara, sisih kidul jèjèran karo Kabupatèn Grobogan lan Pati, Sisih wétan jèjèran karo kabupatèn Pati.
Ing prajanjiyan mau ana surasané kang mratélakaké ilanging pangajengé Pangéran Mangkunagara gumanti Nata ing Ngayogya, mawa dikuwataké déning prajanjiyané Pangéran Mangkunagara, dhéwé, éwadéné Kangjeng Sultan ing Ngayogya isih asring karsa damel dhadhakan njarah tanah wewengkon Surakarta, nyulayani prajanjiyan kang sinartan sumpah kanthi absah .
Mbarengi tedhaké Gubernur-Jéndral Van Imhoff papara ing tanah Jawa rawuh ing Sala parlu yasa prajanjian taun 1743 karo Ingkang Sinuhun Pakubuwana III; ing sapérangan wosing surasané, Kompeni sanggem ngakoni Sang Pangéran Adipati Anom ing tembé arep bisa gumanti jumeneng Nata.
Wigatiné patemon namtokaké kalenggahané lan papancèné Pangéran kang cilik sarirané nanging saka sura, santosa lan wantering panggalihé, bisa nggawé oyag, retuning tanah Jawa, Radèn Mas Said banjur jinunjung ing lenggah jumeneng Pangéran Miji, lenggahé sangisoré Ingkang Sinuhun caket.
Saupama Kompeni utawa Ingkang Sinuhun katempuh mungsuh saka Ngayogya, gampang bisané olèh pambiyantu saka Pangéran kang bisa golong siji karo Kompeni saha Ingkang Sinuhun Surakarta, Kajaba iku perluné kang baku, bisa-a tansah ngalang-alangi raket-rukuné Kraton Surakarta karo Ngayogyakarta.
Sang Pangéran Mangkubumi kang luwih mangerti sarta mirengaké gelad-geliding rembug-rembug ing Kadhaton, ora nama anéh bilih babar pisan ora karsa ngakoni lumuntané panguwasané Karaton marang Kompeni, mula nunggal dina baé banjur dhawuh, bilih sarirané kang jumeneng Nata ngrenggani Praja Mataram jejuluk Pakubuwana, angedhaton ing Ngayogyakarta.
Von Hohendhorff, Gubernur tanah Jawa pasisir lor pérangan wétan, awawaton wewenangé kang katampi nalika kaping 11 Dhésèmber; yaiku wis cedhak banget karo titimangsa surud dalem Ingkang Sinuhun Pakubuwana II mbyawarakaké Sang Pangéran Adipati Anom samono gumanti jumeneng Nata jujuluk Sinuhun Pakubuwana III .
Praja Mangkunagaran diadegaké sawisé Prajanjèn Salatiga ing 17 Maret 1757, déning Radèn Mas Said kang sadurungé balané ing pambalélan karo pamané Pangéran Mangkubumi kang banjur dadi Sultan Hamengkubuwana I. Praja Mangkunagaran lestari nganti jaman pendudukan Jepang lan Indonésia mardika sawisé taun 1945.
Uga gedhé dayané Kompeni kang ing jaman samono nduwé wawasan yèn kaleksanané mecah-mecah Nagara mau, wis kamanah prayoga banget, nganti para Karajan Jawa wis ora bisa nggawé daya kakuwatan manèh prayoga kang sajatiné kurang prayoga sasambungan karo pamrihé.
Sontan-santuné lelakon, pamecah-mecahé tanah ing Nagari Mataram kang migunani banget ing ngatasé Kompeni, iku bisa anumusi kaanan kosokbaliné, saya ing jaman samono wektu swasana ing siji lan liyané isih ngemu rasa arep gedhé piwales rasaning kalara-larané sarta katitik bola-bali olèhé para Nata isih gadhah pagedhongan panjangka angrebahaké jèjèrané.
Saka puteking panggalih banjur lolos saka praja lelana mardika, njajah désa ingadésa tuwin wana-wana kang wekasané ngumpul karo barisané kang rama paman Pangéran Mangkubumi kang nalika samana uga lolos saka Praja, amarga dihina déning Jéndral Van lmhoff nalika mertamu ing Kraton Surakarta.
Tuwan Hartingh satunggalé panggedhé Walanda kang limpat ing budi ora niyat arep numpes utawi nyirnakaké Radèn Mas Said, pupung nyarengi mangsakala kang becik, ora kendhat ing pambudidaya angrerepa Radèn Mas Said amrih karsa-a rukun karo Ingkang Sinuhun, ngèndelana olèhé rerempon.
Miturut suraosing prajanjian ing antarané Kompeni lan Pangéran Mangkubumi, katetepaké ing Giyanti ing dina Kemis 13 Fèbruari 1755 padha nglairaké pangaksama arep nglestarèkaké tata tentremé Nagari, sarana sekabatan tulung-tinulung, Nagara kapérang dadi loro, sapérang-pérangané ana 53.100 cacah.
Kajaba iku Kompeni ngreksa adegé tansah mewahi kakuwatané nganti ora mlèsèd pétungé bisa mrabawani kaanan ing Kedhatoné Ingkang Sinuhun ing Surakarta, ing ngendi wis katitik kurang prayoga tangkepé wekasan bisa nglestarèkaké tata-tentreming Praja.
Kanggo nenangi kekendelané wadya–bala, Hartingh ngondhangaké sayembara, sapa kang bisa nigas janggané Radèn Mas Said arep tampa ganjaran 1.000 ringgit, panigasé janggané para Pangéran pandhéréké Radèn Mas Said uga kasedyan ganjaran dhuwit separoné.
Kalebu ing golonganing mungsuh-mungsuhé Ingkang Sinuhun Pakubuwana II kang isih jumeneng pribadi ing Nagari Mataram sarta durung kapecah-pecah ana loro, yaiku rakadalem dhéwé Sang Pangéran Mangkubumi lan Radèn Mas Said, putra tetilarané Kangjeng Pangéran Arya Mangkunagara, kang kacaritaké kaluputan banjur dibuwang menyang Ceylon déning Kompeni.
Surasané palapurané marang Pamaréntahan Kompeni, mratélakaké yèn „mèh ora bisa ngaturaké pamrayoga apa-apa kaya ngendi olèhé arep bisa nglestarèkaké jumenengé Ingkang Sinuhun, Nata kang kajumenengaké déning Kompeni mau; mangka ora ana Nata liyané kang bisa minangkani kabèh méliké Kompeni".
Ing taun 1777 tuwuh pasulayan ramé ing antarané Ingkang Sinuhun Kangjeng Susuhunan nunggil Kangjeng Gusti Mangkunagara, kang amarga saka prajanjiyan ing surya kaping 17 Juli 1772, saya raket sasambetané karo Ingkang Sinuhun, musuh Kangjeng Sultan ing Ngayogyakarta.
Kanggo angluluhaké kakuwatané kang padha mbaléla, Kumpeni angondhangaké, kabèh panggedhé, para Mantri tuwin lurah dalah saandhahané wong cilik, kang padha ngrujuki pambalélané para Pangéran mungsuhé Kompeni, yèn padha gelem ndarbèni rasa kaduwung munggah ing kalakuwan saha tindaké nglakoni mbaléla, iku padha ora arep katiban ing pidana .
Pancèné Ingkang Sinuhun, Kompeni lan Kangjeng Sultan, telu pisan wis sarembug nedya bedhami karo Radèn Mas Said, nanging Radèn Mas Said puguh ing karsa, ngantepi tékading panggalih, karsa bedhami yèn Panjenengané bisa jumeneng pribadi ngerèhaké kabèh wewengkoning Nagara.
Ing sadurung sarta ing sawisé lelakon bab pasrah saha nampèni gumantiné kang jumeneng Nata kaya kang mau ing dhuwur mau, wis ora kurang cetha kaya ngendi munggah ing sasambungané karo bab panataning Praja, banjur ana lelakon warna-warna kang ndadèkaké tuwuhé Ngayogyakarta sarta dumadiné Praja Mangkunagaran ing tengahé tlatah Kasunanan.
Ewadéné wadya-balané Kumpeni meksa ora bisa mrantasi gawé kaya pangarep-arepé, amarga sanadyan prajurité kang padha ngraman wis rambah-rambah kalah, saka ngendi-endi gumrubyug teka babantu tanpa kendhat, yaiku para kawula kang wedi kang mituhu piyandelé marang rah-tumrahé para Nata Susuhunan kang jumeneng satuhu kaya kang wis-wis.
Kumpulé Priyagung loro iku saya santosa lan raket, amarga tinalènan ing katresnan; Radèn Mas Said kapundhut mantu déning rama paman Sang Pangéran Mangkubumi, dhaup karo putrané putri kang pambayun asma Radèn Ayu Inten, kang ing pungkasan olèh asma Kangjeng Ratu Bendara.
Kagawa saka Kumpeni olèhé wis kalakon njumenengaké Nata, yaiku Ingkang Sinuhun Pakubuwana I kang raket banget pamitrané karo Kompeni, nanging jumenengé mau ora ndadèkaké panarimahé para Pangéran sawatara, pranatan laku-lakuné njumenengaké Nata ing Mataram, iku banjur ilang kasingkur ora ditetepi kaya adat padatané.
Réhning Kompeni ora bisa migunakaké akal taktik divide et impera, pramila banjur golèk dalan liya, yaiku ngarem-aremi Pangéran Mangkunagara kanthi alusing patrap lan akal warna-warna, kang wekasané Kangjeng Gusti Mangkunagara bisa uwal pethal saka panguwasané Ingkang Sinuhun Kangjeng Susuhunan.
Sadurungé ngrembug tanah 4.000 karya paringané Ingkang Sinuhun marang Radèn Mas Said kang banjur jejuluk Pangéran Adipati Mangkunagara, kaya ora ana alané saupama banjur nyawang rekasané kaanan ing tlatah Mataram kang, kapecah-pecah mau, kalebu tanah lenggahé Radèn Mas Said.
Déné Ingkang Sinuhun ing Surakarta isih gadhah wewengkon ing tlatah mancanagara sawatara kalebu wewengkon ing Panaraga, Kadhiri ing sisih wétan lan Banyumas ing sisih kulon, kabèh ana 32.350 cacah, semana iku durung kaétung wewengkon cilik-cilik ing sawatara panggonan.
Hartingh bisa mbuktèkaké dhéwé, isih ing sajeroné taun 1761, yèn tanah-tanah panduman kang isih dadi wewengkoné Ingkang Sinuhun saha tanah kang kairisaké dadi wewenangé Kanjeng Sultan iku namung wujud lemah; nanging kakantunané cacah jiwa ora ana saprateloné.
Wis ing sajeroné Gègèr Cina Radèn Mas Said mirong kampuh jingga nglawan Kompeni lan Ingkang Sinuhun; sanadyan Von Hohendhorff ing taun 1745 wis rambah-rambah olèhé ngrerepa, meksa durung bisa ngendhakaké karsané Radèn Mas Said.
Lumrahé para ahli sajarah isih nyebut kanthi "Mataram Kuna jaman Jawa Wétan" utawa "Mataram Kuna jaman Tawlang-Kahuripan" Karajan iki dipréntah déning wangsa Isyana sing dibangun déning Mpu Sindhok taun 929 M. Nalika jumeneng nata, Sindhok mindahake ibukutha Praja menyang Jawa Wétan amarga:
Kanggo mlakokaké papréntahan, Mpu Sindhok diréwangi garwa-garwa, yaiku Rakryan Sri Parameswari Sri Wardhani Pu Kbi lan Rakryan Mangibil, iki kecathet ing prasasti Bakalan sing digawé taun 934 M. Kanggo ngatur wewenang pejabat-pejabat karajan uga diatur déning Mpu Sindhok lan iki katulis ing prasasti Turyyan ing taun 929 M.
Sanadyan, tradhisi protèstan isih kuwat banget, naging gunggung jiwa kang duwé paugeman Katulik luwih akèh tinimbang Protèstan, amarga ing wiwitan abad 20 akèh désa-désa Katulik Prancis kang cedhak karo Jenéwa, mèlu dilebokaké ing kanton Jenéwa.
Karajan sadulure yaiku Jenggala uga dikuasai yaiku wektu papréntahan ratu Kameswara kang mrentah wiwit taun 1116 M nganti 1136 M liwat perkawinan antara Kameswara kang wektu iku esih dadi putra makutha karo Dewi Kirana putri saka Jenggala.
Adhedhasar Peraturan Pamarèntah nomer 7 Tahun 1987, Kutha krajan Kabupatèn Deli Serdang dipunpindhahaken saking Kutha Medan dhateng Lubuk Pakam kanthi lokasi perkantoran ing Tanjung Garbus ingkang dipunresmekaken déning Gubernur Sematra Ler nalika tanggal 23 Dhésèmber 1986.
Saderengipun Proklamasi Kamardikan Indonésia 17 Agustus 1945, wewengkon ingkang sapunika misuwur kanthi nama Kabupatèn Deli Serdang punika awujud karajan (Kasultanan Deli ingkang punjeripun ing Kutha Medan lan Kasultanan Serdang ingkang punjeripun ing Perbaungan.
Pewaris tahta Kahuripan yaiku Dewi Kili Suci milih dadi pertapa, akhire karajan Kahuripan dipecah dadi loro yaiku Jenggala kanggo Jayasabha lan Pangjalu kanggo Jayabhaya, kedadeyan pembageyan iku ing taun 963 Saka tujuane kanggo ngindari perang saudara, tugas pembageyan iku diserahke ing pendeta sakti yaiku Arrya Bharad.
Karajan Kahuripan dibangun déning Airlangga sing brasil selamat wektu karajan Medang dihancurke karajan Sriwijaya taun 1019 M. Keturunan wangsa Isyana iki dadi raja Kahuripan wektu umuré tesih 16 taun ning Airlangga brasil nyatuake manèh sisa-sisa karajan Medang, malah bisa nguwasani Bali lan Jawa Tengah.
Ing pamilahan titi mangsa sajarah Jawa Kuna, jaman Karajan Mataram Kuna iki asring ingaran "Jaman Jawa Tengah", kanggo mbédakaké nalika Pu Sindhok pindhah menyang cedhak Kali Brantas ing Jawa Wétan, sing banjur mau "Jaman Jawa Wétan."
Mangkubumi lan Ngarsa Dalem Kaping IX nggagas anane bregada prajurit meneh, ananging bregada prajurit kang kaanggit amung cacah 10 bregada kajaba Bregada Prajurit Langenastra, Bregada Prajurit Somaatmaja, Bregada Prajurit Jager, Bregada Prajurit Suranata, lan Bregada Prajurit Suragama.
Kasultanan Ngayogyakarta Hadiningrat iku diyasa déning Radèn Mas Sujana utawa Pangéran Mangkubumi kang jumeneng nata kanthi asma Ngarsa Dalem Sampéyan Dalem Ingkang Sinuwun Kangjeng Sultan Hamengku Buwana Sénapati ing Ngalaga Ngabdurrahman Sayidin Panatagama Kalifatullah Ingkang Jumeneng Kaping I Ing Ngayogyakarta Hadiningrat.
Jenderal Besar Purnawirawan Soeharto, utawa kang misuwur kanthi jeneng Haji Muhammad Soeharto utawa Pak Harto (lair ing Dusun Kemusuk, Désa Argamulya, Kacamatan Sedayu, Kabupatèn Bantul, 8 Juni 1921-Jakarta Kidul, 27 Januari 2008) ya iku Présidhèn Indonésia sing kaping loro sawisé Soekarno.
Usul iku saka Sri Sultan Hamengkubuwono IX marang kepada Panglima Besar Soedirman yèn Brigade X kang dipanggedhèni déning Letkol Soeharto supaya énggal nyerang Yogyakarta lan nguwasai kutha mau suwéné nem jam kanggo mbuktèkaké yèn Républik Indonésia isih ana.
Jèndral Soeharto dhaub karo Ibu Tien ing Sala nalika tanggal 26 Dhésèmber 1947, lan duwé putra cacahé nem, ya iku Sigit Harjojudanto, Siti Hardijanti Rukmana , Bambang Trihatmodjo, Siti Hediati Hariyadi , Hutomo Mandala Putra , kaliyan Siti Hutami Endang Adiningsih .
Taun 1813, wektu Pangeran Natakusuma utawa Paku Alam I yasa Kadipaten Pakualaman, salah siji laladan kakuasaane ya iku ing sisish kulon kali Progo sepanjang pasisir Kidul, Laladan iki uga biyasa diarani Pasir Urut Sewu lan lumrahé laladan rawa.
Raja mau mènèhi pituduh supaya Nyai Satingkeb – saben dina Tumbak lan Budha – kudu nglakoni adus kanthi banyu suci sing nggunakaké siwur bathok kanthi maca donga yaiku “Hong Hang Hanging Amarta, Martini Sarwa Huma, humaningsun ia wasesaningsun, ingsun pudyo sampurno dadyo manungso.”
Dhasar pamanggihipun inggih punika wontenipun jinis pantun ingkang gesang wonten ing rawa-rawa , kabetahan pantun ingkang kathah dhumateng toya ing sapérangan tahap gesangipun, lan wontenipun pembuluh mligi ing pérangan oyot pantun ingkang migunani kanggé ngaliraken oksigèn tumuju pérangan oyot.
Républik Cina utawa nagara Taywan (Aksara Cina tradhisional: ; Aksara Cina prasaja: ; Wade-Giles: Chung-hua Min-kuo, Tongyong Pinyin: JhongHuá MínGuó, Hanyu Pinyin: Zhōnghuá Mínguó) iku nagara sing saiki nguwasani tlatah kapuloan Taiwan, Kapuloan Pescadores, Quemoy, lan Kapuloan Matsu.
Nalika wangsul dhateng India, piyambakipun mbiyantu prosès kamardikan India saking penjajahan Inggris; bab punika dados inspirasi kanggé rakyat ing koloni-koloni sanèsipun ndhèrèk berjuang supados pikantuk kamardikan lan mecah Kemaharajaan Karajan Manunggal lajeng ambangun Persemakmuran.