polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Օրենսդիր իշխանությունը, որը փաստացի ամենահզորն է Բելգիայում, իրականացվում է Ներկացուցիչների պալատի ու Սենատի կողմից, որոնք քվեարկում են օրենքները, իսկ թագավորը հրապարակում է դրանք։
Բելգիայի սահմանադրություն, Բելգիայի միակ բարձրագույն իրավական նորմն է, որը քվեարկությամբ ընդունվել է 1831 թվականի փետրվարի 7-ին Ազգային կոնգրեսի կողմից ու միայն համակարգվել 1994 թվականի փետրվարի 17-ին։
1831 թվականին Ազգային կոնգրեսը ձեռնարկում է բոլոր բելգիացիների համար հիմնարար իրավունքների ցուցակի խմբագրումը, որի համար ոգեշնչման աղբյուր են դառնում Մարդու և քաղաքացու հռչակագիրը, ինչպես նաև 1789 թվականից սկսած՝ ֆրանսիական բոլոր սահմանադրությունները, Հոլանդական հիմնարար իրավունքն ու Բրիտանական իրավունքը։
1830 թվականին Ֆրանսիայում տեղի ունեցած Հուլիսյան հեղափոխությունից հետո կաթոլիկների ու ազատականների միությունը, որն ընդդիմացել էր Գիյոմ -ին, Բելգիային բռնությամբ պարտադրում է բաժանվել Հոլանդիայից։
1830 թվականի հոկտեմբերի 4-ին Բելգիայի ժամանակավոր կառավարությունը հռչակում է երկրի անկախությունը, իսկ կենտրոնական կոմիտեն սկսում է նոր սահմանադրության խմբագրումը, որն այնուհետև հետազոտվում, փոփոխությունների է ենթարկվում ու ընդունվում Ազգային կոնգրեսի կողմից։
Առաջինով հռչակվեց բելգիացի ժողովրդի անկախությունն՝ ընդդեմ հոլանդական տիրապետության, իսկ երկրորդով Օրանժ-Նասոյի ընտանիքի անդամները Բելգիայում ցմահ զրկվեցին իրենց բոլոր իրավունքներից։
Հայրը՝ Վիկտոր Ալեքսանդրի Զբրուևը, ԽՍՀՄ-ի Ժողկոմի կապերի փոխտնօրենն էր, մայրը՝ Տատյանա Ալեքսանդրի Ֆյոդորովնան, սերում էր ազնվական ընտանիքից, ստացել էր դերասանի կրթություն, աշխատում էր Չայկովսկու անվան կինոստուդիայում։
Դպրոցում Զբրուևն այնքան էլ լավ չէր սովորում, երկու անգամ մնացել է նույն դասարանում. հաճախում էր բռնցքամարտի՝ պատանեկան նվաճումներում առաջին տեղն էր գրավել, խուլիգան պատանի էր և ստացել էր «Ինտիլիգենտ» մականունը։
1958 թվականին ավարտում է դպրոցը և մոր ընկերուհու՝ Նադեժդա Վախթանգովնա՝ հանրահայտ Եվգենի Վախթանգովի այրին, խորհրդով ընդունվում է Շչուկինի անվան թատերական ուսումնարանը՝ Վլադիմիր Էտուշի կուրսը։
Ուսումնարանն ավարտելուց հետո 1961 թվականին Զբրուևին վերցնում են Լենինյան կոմերիտմիության անվան թատրոն, որտեղ նա սկսում է հաջողությամբ խաղալ Անատոլի Էֆրոսի և Մարկ Զախարովի բեմադրություններում։
Կինոֆիլմն առաջին անգամ ցուցադրվեց 1962 թվականին և դարձավ գլխավոր դերակատարների՝ Ալեքսանդր Զբրուևի, Անդրեյ Միրոնովի, Օլեգ Դալի առաջին հաջողության գրավականը։
1966 թվականին դերասանին հաջողություն բերեց Հերբերտ Ռապպապորտի դետեկտիվ ֆիլմում «Երկու տոմս ցերեկային սեանսի համար» Ալյոշինի դերը, իսկ հաջողությունը եռապատկեց հոկեյիստ Վոլգինի դերը «Ռոմանս սիրահարների մասին» ֆիլմում։
Զբրուևը սկսեց նկարահանվել Սերգեյ Սոլովյովի «Սպիտակ գիշերվա մեղեդին», «Ուղղակի ժառանգորդուհի», «Սև վարդը՝ դժբախտության,կարմիր վարդը՝ սիրո խորհրդանիշեր» կինոֆիլմերում, Դմիտրի Աստրախանի «Դու իմ միակն ես», «Ամեն ինչ լավ կլինի» կինոֆիլմերում։
1995-2005 թվականներին նկարահանումներին զուգահեռ նա զբաղվում էր բիզնեսով՝ բացելով ռեստորան Լենկոմի նկուղում «» անվամբ, որը հապավում էր՝ Մոսկվայի դերասանների թատերական ռեստորան։
1999 թվականին այլ դերասանների և կոմպոզիտոր Եվգենի Բեդնենկոյի հետ հանդես եկավ Վիկտոր Մերեժկոյի նախագծում «Երգում են կինոյի եվ թատրոնի դերասանները», որտեղ նա հաջողությամբ երգեց համերգներին։
Ավագ եղբայրը — Եվգենի Ֆյոդորովը, ծնվել է 1924 թվականին, ավարտել Շչուկինի ուսումնարանը, Վախթանգովի անվան թատրոնի դերասան, Խորհրդային Ռուսաստանի վաստակավոր արտիստ։
Ուելսի իրավական համակարգում 1535 և 1542-րդ ակտերը, որոնք հայտնի են նաև «Միության ակտեր» անվանումով, ընդունվել են Անգլիայի պառլամենտի կողմից և կցված են Անգլիայի թագավորության Ուելսի օրենքին։
Մասնավորապես, 1535 ակտի 20-րդ կետով անգլերենը դարձավ դատարաններում միակ լեզուն և հայտարարվեց, որ այն մարդիկ, ովքեր կօգտագործեն ուելսերենը չեն կարող նշանակվել Ուելսի որևէ հանրային գրասենյակում։
2000 թվականին Սուոնսիի Ռասայական հավասարության հարցերով խորհրդի նախագահ Նազ Մալիքը ասել է, որ «հետընթացը բերել է հակաանգլիական պահվածքի որոշակի աճի», նշելով երեք կնոջ, ովքեր կարծում էին, որ իրենց կարիերայում ենթարկվում են խտրականության այն պատճառով, որ չեն խոսում ուելսերեն ։
Հյուսիսային Իռլանդիայի կոնֆլիկտի ընթացքում իռլանդական հանրապետական բանակը հիմնականում հարձակվում էր Հյուսիսային Իռլանդիայի և Անգլիայի թիրախներին, և ոչ Շոտլանդիային կամ Ուելսին, չնայած այն հանգամանքին, որ նրանք պլանավորել էին 1981 թվականի մայիսին թագուհու այցի ժամանակ ռմբակոծել Սալոմ Վոն՝ նավթային տերմինալ Շետլանդյան կղզիներում ։
Այնուամենայնիվ պետք է նշել, որ շատ լոյալիստների և միավորվելու կողմնակիցների համայնքների նախահայրերն ավելի շատ շոտլանդացիներն են եղել քան անգլիացիները, ուստի Կալվինականության ձևերից շահավետ իրադրությունում էր Բողոքականությունը՝ ի հակադրություն Անգլիական եկեղեցուն։
Հուսեինի և Միլարի ուսումնասիրությունը պարզել է, որ անգլոֆոբիան մի փոքր ավելի քիչ է տարածված, քան իսլամաֆոբիան, բայց ի տարբերություն իսլամաֆոբիայի, անգլոֆոբիան փոխկապակցված է շոտլանդական ինքնության ուժեղ զգացման հետ։
Մեծ ֆուտբոլային հանդիպումների և մրցաշարերի հետ կապված եղել են նմանատիպ դեպքեր, մասնավորապես միջազգային մրցաշարեր, որտեղ անգլիական և շոտլանդական թիմերը հաճախ մրցում են իրար հետ ։
Իռլանդիայի ազգայնականության շրջանակներում հակաանգլիական տրամադրությունների զգացումն ակտիվացավ Անգլո-բուրական պատերազմների ընթացքում, որը տարավ քսենոֆոբիայի՝ ընդգծված անգլոֆոբիայով։
Իռլանդիայի նախագահի՝ Մերի Մքալիսի և իռլանդական կառավարության հրավերը իռլանդական մամուլում դիտվում էր որպես պատմական այց, սակայն դա քննադատվեց Շին Ֆեյնի նախագահ Ջերի Ադամսի կողմից ։
Անգլոֆոբիան խորացավ 1940 թվականի հուլիսի 3-ին Մեր Էլ-Կեբիրում կատարվածից հետո, որտեղ անգլիական նավերը ոչնչացրեցին ֆրանսիական նավատորմի մի մասը՝ սպանելով մի քանի հազար նավաստու, իսկ այդ ընթացքում ֆրանսիական կողմը քննարկում էր անգլիացիների առաջարկը։
2005 թվականին Գլազգոյի համալսարանի քաղաքագիտության ֆակուլտետից Հուսեինն ու Միլարը ուսումնասիրեցին անգլոֆոբիայի տարածվածությունը իսլամաֆոբիայի առնչությամբ։
Ջորջ Օրուելն իր «Նշումներ ազգայնամոլության մասին» ակնարկում գրել է, որ «ուելսեցիների, իռլանդացիների և շոտլանդացիների ազգայնականությունն ունի տարբերություններ, բայց նրանք նման են իրենց հակաանգլիական կողմնորոշմամբ»։
1859 թվականին իր «Մի քանի խոսք չմիջամտելու մասին» ակնարկում Ջոն Ստյուարտ Միլը նշում է, որ Անգլիան «գտնում է ինքն իրեն , որ հասել է խայտառակության որպես էգոիզմի և եսասիրության տեսակ, որպես մի ազգ, որը բացի իր հարևաններին խաբելուց ոչնչի մասին չի մտածում» ։
Միաժամանակ ներկայացնելով ՄԱԲՀ-ի նոր ծրագիրը «Յոթ միլիարդ գործողություններ» անվանմամբ , որը «յոթ միլիարդ բնակչություն ունեցող աշխարհում կստեղծի գլոբալ իրազեկություն հնարավորությունների և մարտահրավերների մասին», ինչպես նաև կոգեշնչի անհատներին և կազմակերպություններին խնդիրների լուծման հետ կապված միջոցառումների իրականացմանը ։
Յոթ միլիարդի օրը «Միջազգային պլան« կազմակերպությունը խորհրդանշորեն յոթ միլիարդերորդ մարդուն ընդունեց Հնդկաստանի Ուտար Փրեդեշ նահանգում ծնված Նարգիզ Կումարին ։
ՄԱԿ-ի Բնակչության հիմնադրամի մամլո քարտուղար Օմար Հարզեդինը ասել է. «Չկա որևիցե մի եղանակ, որով ՄԱԿ-ը կամ որևէ այլ կազմակերպություն կարողանա որոշել, թե որտեղ և որ րոպեին կծնվի յոթ միլիարդերորդ երեխան», և ՄԱԿ-ը իր կողմից չի տալու դրան պաշտոնական կարգավիճակ ։
Համաձայն ՄԱԿ-ի տնտեսական և սոցիալական հարցերով զբաղվող վարչությունների, խորհրդանշական ամսաթիվը՝ 2011 թվականի հոկտեմբերի 31-ը, ընտրվել է 5 ամյա ժամանակաջրջանում հավաքագրված տվյալների հիման վրա։
ՄԱԿ-ի ազգաբնակչության հիմնադրամի մամլո խոսնակ Օմար Հարզեդինը վիճարկեց վեց միլիարդի տարեթիվը, իսկ մի քանի տարի անց արդեն ՄԱԲՀ-ը վերանայեց ունեցած տվյալները և նշեց, որ իրականում այն դիտվել է 1998 թվականին ։
«Ունիվեր» սերիալում Մարիա Կոժևնիկովան հինգ եթերաշրջան մարմնավորել է շիկահեր Ալլա Գրիշկոյին, ով փնտրում էր հարուստ ամուսին, սակայն ի վերջո հասկանում է, որ փողը չէ գլխավորը, սիրահարվում է ուսանողի և տեղավորվում աշխատանքի։
Ըստ Մարիա Կոժևնիկովայի՝ այդ դերը նա հեշտությամբ չի կատարել. ինքն ստիպված է եղել կես տարի հետևել Մոսկվա եկած ուսանողուհիների վարքին, որպեսզի կարողանա կատարել այն։
2009 թվականին Մարիա Կոժևնիկովան նկարահանվել է «Կրեմլի կուրսանտները» սերիալում՝ մարմնավորելով Աննա Պրոխորովային՝ կուրսանտներից մեկի կնոջը, ով հանուն ամուսնու կարիերայի զոհում է իրենը։
2010 թվականին Կոժևնիկովան կատարում է Վիկայի դերը «Մութ աշխարհ» լիամետրաժ ֆանտաստիկ ֆիլմում, իսկ 2011 թվականին «Հարսանիք փոխարինումով» ֆիլմում՝ կատարում է Քրիստինայի դերը։
Մարիա Կոժևնիկովան ծնվել է 1984 թվականի նոյեմբերի 14-ին խորհրդային հոկեյիստ, Օլիմպիական խաղերի երկակի չեմպիոն, սպորտի վաստակավոր վարպետ Ալեքսանդր Կոժևնիկովի և անգլերենի ուսուցչուհի Մարգարիտա Կոժևնիկովայի ընտանիքում։
2012 թվականին Կոժևնիկովան «Նորապսակներ» լիամետրաժ ֆիլմում մարմնավորել է Կատյային, «Սկլիֆոսովսկի» սերիալում՝ բուժքույր Անյային, «Օ. Կ. գանձը» պատմական-արկածային ֆիլմում՝ չարագործ Դայանային, իսկ Քաղաքացիական պատերազմին նվիրված «Կարմիր լեռներ» սերիալում կատարել է Ժենյայի գլխավոր դերը։
Դիտողություն՝ ֆիզիկայում մեր ժամանակներում Համիլտոնի օպերատոր անվանումը աշխատում են չօգտագործել, հատկապես քվանտային ֆիզիկայում, երբ հնարավոր է նաբլա օպերատորը շփոթել քվանտային համիլտոնյանի հետ, որը, ի տարբերություն դասական ֆիզիկայի, քվանտային ֆիզիկայում ունի օպերատորային բնույթ։
Այսինքն՝ ածանցյալ արտահայտությունը, որը կախված է երկու դաշտերից արտահայտությունների գումար է, որոնցից յուրաքանչյուրում դիֆֆերնցման է ենթարկվում դաշտերից միայն մեկը։
Քանի որ նաբլա օպերատորը դիֆֆերենցիալ գործողություն է, կիրառման ժամանակ անհրաժեշտ է պահպանել ոչ միայն վեկտորական հանրահաշվի, այլև դիֆֆերենցման օրենքները։
Բանտից ազատվել է 1944 թվականի սեպտեմբերին, նշանակվել է Հունգարիիայի Կոմունիստական կուսակցության ԿԿ քարտուղար, եղել ա Հունգարական հակաֆաշիստական ճակատի ղեկավարներից մեկը։
Կարևոր դեր է խաղացել Հունգարիիայի Կոմունիստական կուսակցության ու Սոցիալ Դեմոկրատական կուսակցության միջև համաձայնության ձեռքբերման գործում, որ կնքվել է 1944 թվականի սեպտեմբերի 10-ին։
Սակայն 1944 թվականի նոյեմբերին ձերբակալվել է «Խաչված նետեր» կուսակցության կողմից և տարվել նախ Շոպրոնկեխիդա, որ գտնվում է Ավստրիայի հետ սահմանին, ապա Գերմանիա։
1945 թվականի մայիսին Հունգարիա վերադառնալուց հետո Լասլո Ռայկը գլխավորել է Բուդապեշտի կուսակցական կազմակերպությունը, դարձել Հունգարիայի կոմունիստական կուսակցության կենտրոնական կոմիտեի ու Քաղբյուրոյի անդամ։
1945 թվականի վերջից մինչև 1946 թվականի սեպտեմբեր եղել է Հունգարիայի կոմունիստական կուսակցության ԿԿ քարտուղար, 1946 թվականի հոկտեմբերից՝ գլխավոր քարտուղարի տեղակալ։
1949 թվականի մայիսի 30-ին ձերբակալվել է և կեղծ մեղադրանքների հիման վրա սեպտեմբերի 22-ին դատապարտվել մահապատժի, որն ի կատար է ածվել հոկտեմբերի 15-ին։
1956 թվականի հոկտեմբերի 6-ին նրա աճյունը վերաթաղվել է․ այդ իրադարձությունը, որին ներկա էր 100 000 մարդ, դարձել է ամենազանգվածային ցույցը 1956 թվականի Հունգարական հեղափոխության նախօրեին։
Լասլո Ռայկնալեգորիկ կերպով պատկերված է Իշտվան Սաբոյի «Արևի լույս» ֆիլմում ազնիվ կոմունիստ, հակաֆաշիստ Անդոր Կնորի անվան ներքո, ով պետանվտանգության աշխատակից է, բայց դառնում է հակասեմական բռնաճնշումների զոհ։
Ինը տարեկանում նա սկսում է ստեղծել երգեր և հինգ տարի հետո սովորում էր միջնական դպրոցում " " նա դառնում է ամենահայտնի կաթոլիկ օրգան նվագող և երգահան Ռուանդայի կաթոլիկական եկեղեցում։
Թիֆանին ծնվել է 1989 թվականի օգոստոսի 1-ին Սան Ֆրանցիսկոյում, Կալիֆոռնիա նահանգում, իր խմբակցի Ջեսիկայի հետ միասին նույն հիվանդանոցում, բայց մեծացել է Կալիֆոռնիայի Դայմոնդ Բար փոքրիկ քաղաքում։
Իր կաիրերայի սկզբում, երբ խոսքը ծնողների մասին էր, Թիֆանին խոսում էր միայն հոր կամ երկու ծնողների մասին, ռադիո թողարկումներից մեկի ժամանակ Թիֆանին ասել է, որ շատ է կարոտում իր մայրիկին, որովհետև նա հեռու էր գտնվում նրանից և նրանք չէին տեսնվել երկար ժամանակ։
Խմբում գտնվելու ժամանակ Թիֆանին ստացել է մի շարք աննշան վնասվածքներ, օրինակ՝ մի անգամ նա ոլորել է ձեռքը «» երգը կատարելուց հետո, դրանից հետո նրա ձեռքը որոշ ժամանակ գտնվել է գիպսի մեջ։
Հաղոդրումը իրենից ներկայացնում է ութ աստղերի մրցակցություն, այդ թվում նաև երգիչներ և դերասաններ, որոնցից յուրաքանչյուրը միավորվելու է արհեստավարժ մոդելավորողների հետ։
Թիֆանին, Բորան , երգիչ Յուն Գունը, դերասան Լի Ջի Հունը, հաղորդավար Կիմ Նա Յանգը, Բումը, Լիմ Դոնգ Ուկը և Չու Մի Րամը մասնակցել են հաղորդմանը։
Երկար ժամանակ Թիֆանին և Յու Րին եղել են ! հաղորդման հաղորդավարուհիներ, միայն թե 2010 թվականի հուլիսի 31-ից, նրանք լքել են հաղորդումը ' Ճապոնիայում ունեցած խիտ օրակարգի պատճառով։
1986 թ.-ին խմբին որպես բաս-կիթառահար է միանում Էմիր Կուստուրիցան և մասնակցում է « » ալբոմի ձայնագրմանը, ինչպես նաև նկարահանում է խմբի մի քանի տեսահոլովակ։
Հիմանդրումից ի վեր մշակութային կենտրոնն ակտիվորեն նպաստել է Պոնսեի կրթական և ինտելեկտուալ միջավայրի գեղարվեստական զարգացմանը, այդ թվում՝ « », որտեղ անվանի, խոստումնալից, նկարիչները, արհեստավորները, քանդակագործները ցուցադրում են իրենց աշխատանքներն ու տաղանդը։
1991 թվականի հոկտեմբերին Չինգիզը ստեղծել է «215 ԿԼ» ստուդիան, որը ադրբեջանական մեդիային նոր շունչ հաղորդեց, իսկ ինքը հայտնի դարձավ՝ ի շնորհիվ «215 ԿԼ»-ը ներկայացնում է", «Ոչ ոք չի մոռացվի», «Դեմք դեմքի» հաղորդաշարերի։
Մուստաֆաևը հարցազրույց է վերցրել Միխայիլ Գորբաչովից, Բորիս Ելցինից, Նուրսուլթան Նազարբաևից, Այազ Մութալիբովից, Ռաիսա Գորբաչովայից, Գալինա Ստարովոյտովայից և այլն։
Թագավորը ճանաչել էր նրան որպես Բարսելոնայի կոմս, իսկ քաղաքը՝ Միջերկրական նավահանգիստ, առաջարկելով սերտ շփումներ այլ հեռավոր տերությունների հետ, իսկ տաճարը մեծ արարողությունների համար անցկացման վայր։
1064 թվականին Կոմս Ռամոն Բերենգեր -ն ու նրա կինը Ալմոդիսը Արքեպիսկոպոս Գիսլեբերթի հետ մասին սկսեցին ռոմանական ոճով տաճարի կառուցումը այդ վայրում։
Նշվում է, որ Բարսելոնայի Վիկոնտը վաճառել է տարածքը Արքեպիսկոպոս Գիսլաբերթին 1058 թվականին, սակայն այդ օրը չի համարվում եկեղեցու շինարարության մեկնարկը։
Եկեղեցին կառուցվեց արևելքից դեպի արևմուտք, պարզ, արևմտուտք նայող ճակատով, որն էլ ամբողջացվեց 1417 թվականին Մենաստանն ամբողջացվեց 1448 թվականին, շինարարական ընդհանուր տևողությունը դարձնելով 150 տարի։
19-րդ դարի վերջերին Միգել Գիրոնա Ագրաֆելն առաջարկեց ամբողջացնել ոչ-գոթական ճակատը և կենտրոնական աշտարակը, ոգևորված լինելով էր վարպետ Քարլի 15-րդ դարի օրինալ ձևավորմամբ։
Վաղ քրիստոնեական և գոթական եպիսկոպոսական համալիրը ներառել է մկրտարանը , մի սրահ , խաչաձև եկեղեցի և Եպիսկոպոսի պալատ , որոնք ցուցադրվում են Բարսելոնայի քաղաքային պատմության թանգարանի հնագիտական բաժնում։
Ըստ գրառումների այս վաղ շրջանի մատուռը նվիրվել է Սուրբ Ջեյմսին, սակայն Բարսելոնայի երկրորդ խորհուրդ 599 փաստաթղթում, նշվում է, որ տաճարը նվիրվել է Սուրբ Խաչին։
Այն վերակառուցվել է 17-րդ դարում, որպես Սուրբ Օլեգարիուսի դամբարան, որն էլ եղել է Բարսելոնայի Եպիսկոպոսը 1116 - 1118 թվակականներին և Տարագոնայի Արքեպիսկոպոսը 1118 թվականից մինչև իր մահը։
Վանքում հիմա նվերների խանութ կա, ավանդական վառվող մոմերը, որոնք լուսավորում էին տաճարը, փոխարինվել են էլեկտրական լամպերով, իսկ բջջային հեռախոսներն արգելվում են տաճարում։
Արդեն 1998 թվականին նրա աշակերտուհի Նատալյա Լուգակովան նվաճել է մեկ արծաթե և մեկ բրոնզե մեդալ Նագանոյի ձմեռային Պարալիմպիկ խաղերին, ավելի ուշ նա հաղթել է երեք անգամ միջազգային եւ երկու անգամ եվրոպական առաջնություններում։
Ի սկզբանե մասնագիտացել է երեխաների տարբեր հիվանդությունների կատեգորիաներում՝ հենաշարժական ապարատի հիվանդություններ, հաշմանդամություն ունեցող երեխաների, ինտելեկտի, լսողության պչոբլեմներ ունեցողների։
Զբաղվել է հաշմանդամություն ունեցող մարդկանց ներգրավմամբ հարմարվողական սպորտում, ինքնուրույն ստեղծել եւ թարմացրել բազկաթոռի նմուշներ անվասայլակով մարզիկների համար։
Հետագայում տեղափոխվել է մշտական բնակության Սիկտիվկարում, դպրոցն ավարտելուց հետո 1980-1982 թթ ընկած ժամանակահատվածում ուսուցում է անցել Սիկտիվկարի քաղաքային մասնագիտական-տեխնիկական թիվ 22 ուսումնարանում, "փորագրություն փայտի վրա" մասնագիտությամբ, ապա՝ նաեւ թիվ 9 ուսումնարան, որտեղ ստացել է "ժամերի վարպետի" մասնագիտությունը։
Նրա ղեկավարությամբ Իովլեվան հանդես է եկել դահուկավազքերում եւ բիաթլոնեւմ, նվաճել է երկու ոսկե եւ մեկ արծաթե մեդալ 2010 թ. Վանկուվերի Պարալիմպիկ խաղերին, քանիցս աշխարհի Գավաթի տարբեր մրցաձևերում ստացել է մեդալներ։
Վերածննդյան ժամանակաշրջանում բլրի վրա կառուցվել է Վիլլա Մեդիչիին, որը հանդիսանում է Ֆրանսիայի հանրապետության սեփականությունը՝ այնտեղ գործում է Ֆրանսիական ակադեմիան։
Հին Հռոմի մի քանի կարևոր ընտանիքներ ունեցել են վիլլաներ և այգիներ բլրի հարավային լանջերին, որոնցից են Լուկուլլոսի, Սալյուստիուսի, Գնեոս Պոմպեոսի և Անիցիայի այգիները։
20-99 թվերի համար գործում է նույն օրենքը, որի ընթացքում ավելանում է միավոր թվանշան, միայն տասնյակ նշանակող թվերի կազմը այլ է. չինական թվականները կազմվում են թվի մեջ 10 քանակի բազմապատկմամբ, երբ բուն կորեական թվականներում յուրաքանչյուր տասնյակ ունի իր անունը։
2011֊2012 թվականների մրցաշրջանի ժամանակ «Էսպանիոլ»֊ի գլխավոր մարզիչ՝ Մաուրիսիո Պոչետինո֊ն Ալվարեսին տեղափոխեց մեկնարկային կազմ։
Ալվարեսը այնտեղ անցկացրեց ընդամենը 9 հանդիպում, այնուհետև «Էսպանիոլը» փոխեց իր գլխավոր մարզիչին և նոր մարզիչ նշանակվեց Խավիեր Ագիրեն։
2010 թվականին Ալվարեսը մանկապատանեկան ակումբից տեղափոխվեց «Էսպանիոլ»֊ի գլխավոր ակումբի 2֊ական թիմ, որտեղ հնարավորություն ստացավ մասնակցել Տերսերե֊ին՝ Իսպանիայի 4֊րդ խոշորագույն դիվիզիային։
Ավելի քան 10 հազար գնչուներ, հրեաներ և «գերմանական արյուն ունեցաղ հակացոցիալական տարրեր» ուղարկվեցին համակենտրոնացման ճամբարներ, այդ թվում 6 հազարն ուղարկվեցին 1938 թվականի հուլիսին դեպի Զաքսենհաուզեն ճամբար։
1942 թվականի սեպտեմբերին Յոզեֆ Գեբելսը արդարադատության ռայխսնախարար Օտտո Թիրակին ուղղված զեկույցում բացատրել է, որ հրեաներն ու գնչուները, նաև 4 տարի բանտերում անցկացրած լեհերը, ցմահ դատապարտված չեխերն ու գերմանացիները պետք է ոչնչացվեն։
Հայնրիխ Հիմլերի հրամանով յուրաքանչյուր աշխատունակ տղամարդու, ում առաջարկվել է ցանկացած աշխատանք ու նա հրաժարվել է զանազան պատճառաբանություններով, կամ էլ ընդունվել է աշխատանքի ու արագ թողել այն, պետք է անխտիր ձերբակալվեին և ուղարկվեին աշխատանքային ճամբարներ։
Ի տարբերություն գեյ տղամարդկանց, որոնք համակենտրոնացման ճամբարներում հատուկ խումբ էին կազմում և կրում էին «վարդագույն եռանկյունի», լեսբուհիները քրեական 175-րդ հոդվածում ներառված չէին։
2003 Նամինը Հոլիվուդում անց է կացնում ռուսական կինոյի փառատոնը, և Լեոնարդո դի Կապրիոն դառնում է փառատոնի մրցանակի՝ «Համաշխարհային կինեմատոգրաֆում խոշոր ներդրման համար» -ի առաջին դափնեկիրը։
մրցանակի են արժանանում գրողներ Ռեյ Բրեդբերին և Գոր Վիդալը, նկարիչ Պիտեր Մաքսը, ռեժիսորներ լիվեր Սթոունը, Ֆրենսիս Ֆորդ Կոպպոլան և Վիլյամ Ֆրիդկինը, պրոդյուսերներ Պիտեր Հոֆմանը և Ռոջեր Կորմանը, դերասաններ Շիրլի Մաքլեյնը, Շարոն Սթոունը, Նաստասյա Կինսկին, Դաստին Հոֆմանը, Լեոնարդո դի Կապրիոն, Հարիսոն Ֆորդը, Բեն Քինգսլին և ուրիշներ։
Լոս Անջելեսում Նամինը ծանոթացնում է բանաստեղծ Անդրեյ Վոզնեսենսկուն դերասանուհի Շարոն Սթոունի հետ, և Վոզնեսենսկին նրան բանաստեղծություն ե նվիրում։
Նամինը կազմակերպում է Ֆրանկֆուրտի գրքի տոնավաճառի մշակութային ծրագիրը. քաղաքի տարբեր բեմահարթակտերին ելույթ են ունենում Ռուսաստանի տասնյակ «ալտերնատիվ», էթնիկ և ջազային երաժիշտներ։
1991 Անց է կացնում սիմֆոնիկ, կամերային և օպերային երաժշտության համերգների շարք Մոսկվայի սիմֆոնիկ նվագախմբի մասնակցությամբ Մոսկվայի կոնսերվատորիայի Մեծ դահլիճում և Պ.Ի.Չայկովսկու անվան համերգային դահլիճում ։
Օգոստոսին, երբ Մոսկվայում հեղաշրջման փորձ կատարվեց, Նամինը, վերադառնալով Լոնդոնից, որտեղ նա կազմակերպել էր -ի Սիմֆոնիկ նվագախմբի և Պոլյանսկու երգչախմբի համերգը -ում, միանում է Սպիտակ տան պաշտպաններին։
Աշնանը իր բարեկամի՝ նկարիչ Պիտեր Մաքսի և երաժիշտ Բոբ Դիլանի խնդրանքով Նամինը սովետական կառավարության հետ բանակցություններ է սկսում Շնեերսոնի գրադարանը Լյուբավիչի քասիդներին վերադարձնելու վերաբերյալ։
Այդ ծրագրի մասին տեղեկությունները հրապարակվեցին աշխարհի խոշորագույն լրատվամիջոցներում, իսկ Ֆրենկ Զապպան այն բնորոշեց որպես վերջին ժամանակի ամենասրամիտը։
Կենտրոնի հյուրերն են եղել , -2, Քվինսի Ջոնսը, Պիտեր Գեբրիելը, Էննի Լեննոքսը, Բրայան Մեյը, Ռինգո Սթարը, Ռոբերտ Դե Նիրոն, Առնոլդ Շվարցենեգերը և շատ ուրիշներ։
խումբը, ոգեշնչված Գորկու զբոսայգու Կենտրոնի նորարարական կյանքով, 1990-ների սկզբին -ի համար գրում է իր «Փոփոխումների քամին» հիթը, իսկ Նամինը խմբի խնդրանքով գրում է երգի ռուսերեն տեքստը։
ՌԳԱ ակադեմիկոս Եվգենի Վելիխովի հրավերով Նամինը դառնում է 1987 թ-ին սովետական և ամերիկյան գիտնականների և մշակույթի գործիչների համատեղ նախաձեռնությամբ կազմակերպած «Մարդկության գոյատևման և զարգացման համար» Միջազգային հասարակական հիմնադրամի Հոգաբարձուների խորհրդի անդամ։
Գարնանը ստեղծում է ԽՍՀՄ-ում առաջին մասնավոր անկախ « » ձայնագրման ընկերությունը, որը կոտրում է «Մելոդիա» ընկերության բազմամյա մենաշնորհը և արագորեն նվաճում է սովետական շուկան։
« »-ը լույս է ընծայում առաջներում արգելված ռուսաստանյան երիտասարդ պոպ- և ռոք-երաժիշտների ձայնագրությունները, ինչպես նաև արևմտյան երաժիշտների գործերը ընկերության լիցենզիայով, ինչի համար «Ոսկե սկավառակի» է արժանանում։
Փառատոնի գլխավոր նպատակը երկրագնդի մարդկանց ազգային, սոցիալական և կրոնական մեկուսացումը հաղթահարելն է, մարդկանց իրական միասնությանն ու եղբայրությանը հասնելու ճանապարհների որոնումը։
Նամինի ստեղծած գործակալությունը կազմակերպում է սովետական մարզիկների (թենիսիստ Անդրեյ Չեսնոկովի, հոկեիստներ Վյաչեսլավ Ֆետիսովի և Ալեքսեյ Կասատոնովի) և արևմտյան պրոդյուսերների միջև պայմանագրերի անմիջական ստորագրում, դրանով իսկ քանդելով Սպորտի պետկոմիտեի մենաշնորհը։
1986 Միայն Միխայիլ Գորբաչովի իշխանության գալուց հետո, երբ սկսվեց «վերակառուցումը», Ստաս Նամինի խումբը կես տարի տևած սկանդալից հետո առաջին անգամ կարողացավ արտասահման գնալ։
Մանհեթենի « » դահլիճում Ջոն Լենոնի ծննդյան օրը կայացած համերգից ու -ում մամլո ասուլիսից հետո Յոկո Օնոն Նամինին հրավիրում է իր և Ջոն Լենոնի բնակարանը «Դակոտա»-ում, որտեղ նրանք անց են կացնում մի քանի ժամ, զրուցելով Ջոնի կյանքի ու ստեղծագործության մասին։
Դեկտեմբերին Պիտեր Գեբրիելի հրավերով Նամինը մասնակցում է Ճապոնիայի փառատոնին՝ Գեբրիելի, Լիթլ Սթիվենի, Լու Ռիդի, Ջեկսոն Բրաունի և աշխարհի ռոք մշակույթի մյուս աստծերի հետ։
Այնուհետև արդեն խումբը ազատորեն շրջագայում է համերգներով Եվրոպայում, Աֆրիկայում, Ավստրալիայում, Հարավային և Հյուսիսային Ամերիկայում, Ճապոնիայում, և այսպես՝ չորս տարվա ընթացքում կատարում է շուրջերկրյա ճամփորդություն։
Գեբրիելը ստեղծում է « » ընկերությունը աշխարհի էթնիկ երաժիշտներին օգնելու համար, իսկ Նամինը՝ կենտրոնը սովետական վարչակարգի կողմից արգելված երաժիշտներին, նկարիչներին ու պոետներին օժանդակելու համար։
Այդ ժամանակ նա շատ է շփվում իշխանության կողմից արգելված այլախոհ պոետների, գրողների ու նոն-կոնֆորմիստ նկարիչների հետ՝ Անատոլի Զվերևի, Օլեգ Ցելկովի, Անատոլի Բրուսիլովսկու, Իոսիֆ Կիբլիցկու, Ալյոնա Բասիլովայի, Վենեդիկտ Երոֆեևի, Գենրիխ Սապգիրի, Յուզ Ալեշկովսկու և ուրիշների հետ։
Նույն ժամանակ՝ -ի ազդեցության տակ, Բհակտիվեդանտա Սվամի ՊրաբհուպադայիՄոսկվա այցից հետո տարվում է հնդկական երաժշտությամբ ու վեդայական մշակույթով։
1982 Բախվելով վարչակարգի լուրջ ճնշմանը՝ Նամինը գրում է սոցիալական և քաղաքական ուղղվածության երգեր, որոնք, բնական է, գրաքննությունն արգելում է, և Սովետական Միությունում դրանք չեն հրատարակվում։
Նույնիսկ նրա՝ այսօր դասական և ազգային հիթ դարձած «Մենք ձեզ երջանկություն ենք մաղթում» երգը, որը 30 տարի երգում է ամբողջ երկիրը, երեք տարի արգելքի տակ էր գտնվում։
Սվիրիդովը նշում է Նամինի վառ արտահայտիչ մեղեդիները և նրանց անսպասելի զարգացումը, նա խորհուրդ է տալիս շարունակել երգեր գրել և անտեսել իշխանության հետ ունեցած խնդիրները։
Արգելքների պատճառով, որ բոլորովին անհնարին էին դարձրել երաժշտությամբ զբաղվելը, Նամինը որոշում է այնուամենայնիվ մասնագիտությունը փոխել և ընդունվում է Սցենարիստների և ռեժիսորների բարձրագույն դասընթացներ։
Բացմանը Մոսկվայում ելույթ ունեցան ռուսական ռոքի և ջազի աստղերը, ինչպես նաև Նոել Ռեդդինգը և Էրիկ Բելլը , ովքեր եկել էին Ստաս Նամինի մենաալբոմին մասնակցելու։
Սրճարանի ճակատի պատը զարդարված է ռոք-աստղերի դիմանկարներով, և նրանցից ոմանք սրճարանի հյուրերն են եղել և պատերին թողել իրենց ինքնագրերը՝ , Ռինգո Սթարը, Սթինգը, , Բրայան Մեյը և ուրիշներ։
Նամինը իր բարեկամների՝ Լեոնարդո Դի Կապրիոյի, Ալանիս Մորիսետտի, Ջեֆրի Սաքսի, Սերգեյ Սոլովյովի և ուրիշների հետ ոչ պաշտոնապես այցելում է Կուբա, որտեղ ստեղծում է լուսանկարների շարք, որը հետագայում ներկայացվել է Պետական ռուսական թանգարանում և կազմել «Հենակետ» ալբոմի հիմքը։
Սովետական ռոք- հիմնադիրներից մեկը, լեգենդար «Ծաղիկներ» խմբի, որն իր համարյա հիսունամյա գործունեության ընթացքում վաճառել է ավելի քան 60 մլն ձայնապնակ Սովետական Միության և Արևելյան բլոկի երկրների տարածքում, ստեղծող և ղեկավար, բազմաթիվ հանրաճանաչ («Ամառային երեկո», «Իսկապես կարոտ», «Մենք ձեզ երջանկություն ենք ցանկանում» և այլ) երգերի հեղինակ։
Կազմակերպել է Ռուսաստանում առաջին անկախ պրոդյուսերական կենտրոնը, որտեղից դուրս են եկել ռուսական «աստղերից» շատերը, որոնցից մեկն էլ Նամինի ստեղծած « » խումբն էր։
Երկրում առաջին պոպ- և ռոք-փառատոնների, այդ թվում՝ «Միասնական աշխարհ», «Ռոք Կրեմլից», 1989 թ. Լուժնիկիում կայացած Խաղաղության փառատոնի և այլ փառատոնների կազմակերպիչն է, առաջին մասնավոր անտրեպրիզների հիմնադիր։
Ստեղծել է ձայնագրական ընկերություն, ռադիոկայան, հեռուստաընկերություն, համերգային գործակալություն, դիզայնի ստուդիա ևն, որոնք, կոտրելով պետոության մենաշնորհը, ռուսական շոու-բիզնեսի սկիզբն են դրել։
Օգոստոսի 22-ին, հեղաշրջման փորձից երկու տարի անց, -ն կազմակերպում է «Ռոք բարիկադների վրա» համերգը Սպիտակ տան առջև ի պաշտպանություն ժողովրդավարության պաշտպանների։
Դասախոսություններ է կարդում ԱՄՆ-ի համալսարաններում Ռուսաստանի մշակույթի մասին և Լոս Անջելեսում այցելում է իր բարեկամ Ֆրենկ Զապպային նրա մահից մի քանի ամիս առաջ։