polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
2005 թվականի ապրիլին կայացավ Պակիստանի նախագահ Մուշարրաֆ Փերվեզի պատմական այցը Հնդկաստան. սրանք երկրներ էին, որոնց հետ Հնդկաստանը ավանդական վատ հարաբերությունենրի մեջ էր։
Միաժամանակ Հնդկաստանի և ԱՄՆ-ի միջև կնքված ատոմային համաձայանագիրը նորից բարձրացրեց ձախ ճակատի՝ կոմունիստական կուսակցությունների կոալիցիայի դժգոհությունը, ովքեր ներքին պալատում հրաժավեցին աջակցել կառավարությանը, և Սինգհի կառավարությունը հայտնվեց անկման եզրին։
1971 թվականի ընտրություններից հետո, որում Ինդիրա Գանդիի գլխավորությամբ հաղթեց Հնդկական ազգային կոնգրեսը, կուսակցության քարտուղարության ղեկավարը խնդրում է Սինգհին, որպեսզի նա գրի «Ինչ անել հաղթանակի հետ» աշխատությունը :
Բացի այդ Սինգհը մի տարի աշխատել է ներքին առևտրի նախարարությունում որպես տնտեսական խորհրդատու, իսկ հետո ղեկավարոթւյան հետ անհամաձայունթյան պատճառով տեղափոխվեց ֆինանսների նախարարություն, որպես գլխավոր տնտեսական խորհրդական, որտեղ մնաց մինչև 1976 թվականը։
1976-1980 թվականներին Սինգհը զբաղեցրել է Հնդկաստանի պահուստային բանկի տնօրենի պաշտոնը, միաժամանակ նաև եղել է Հնդկաստանի ֆինանսների նախարարի առաջին տեղակալը։
1985-1987 թվականին Սինգհը զբաղեցրել է պլանավորման հանձնաժողովի նախագահի տեղակալի պաշտոնը, Բացի այդ նրան համարում էին վարչապետ Ռաջիվ Գանդիի հիմնական տնտեսական խորհրդատուներից մեկը։
1990-1991 թվականներին Սինգհը եղել է Հնդկաստանի վարչապետի տնտեսական գծով խորհրդականը, իսկ 1991 թվականին երեք ամիս եղել է համալսարանական դրամաշնորհների կոմիտեի նախագահ։
1991 թվականի հոկտեմբերին, արդեն նախկին ֆինանսների նախարար Սինգհը Հնդկական ազգային կոնգրեսի կողմից մտավ Հնդկաստանի խորհրդարանի վերին պալատի նահանգների խորհուրդ, իսկ հետագայում բազմիցս մասնակցել է խորհրդարանական կոմիտեների աշխատանքներին։
Հենց այդ ժամանակ նա աջակցեց միջազգային ֆոնդերից փոխառություններին, հետագայում նշվեց, որ 1980-ական թվականների կեսերին նա հանդիսանում էր Հնդկաստանում արտաքին ներդրումների ազդեցիկ կողմնակիցներից մեկը։
2005-2006 թվականներին միաժամանակ վարչապետի պաշտոնի հետ մեկտեղ եղել է նաև Հնդկաստանի արտաքին գործերի նախարարը, իսկ 2008 թվականի դեկտեմբերին և 2009 թվականի հունվարին, չլքելով վարչապետի պաշտոնը, եղել է ֆինանսների նախարարը (2006 թվականին արտաքին գործերի նախարարի պաշտոնում և 2009 թվականին ֆինանսների նախարարի պաշտոնում Սինգհը փոխարինել է Պրանաբ Մուհերջիին)։
Արդեն առաջին տարիներին Սինգհի կառավարության զգալի աշխատանք տարավ գյուղատնտեսության զարգացման համար, նաև նպաստեց գործազուրկների կրճատման թվին, սրա հետ կապված մշակվել է հատուկ զբաղվածության ծրագիր։
Սինգհի կառավարության կարևոր նվաճումներից էր 2005 թվականին ԱՄՆ-ի հետ կնքված պայմանագիրը այն մասին, որ ԱՄՆ-ն պետք է Հնդկաստանին ապահովի ատոմային տեխնոլոգիաներով և բենզինով (այս որոշման կատարումը մինչև 2008 թվականը արգելափակվեց կոմունիստական խորհրդարանական խմբակցության կողմից)։
2004 թվականի մայիսի խորհրդարանական ընտրություններին հաղթանակ տարավ Հնդկական ազգային կուսակցության գլխավորած Միավորված առաջադիմական դաշինքը, բայց կուսակցության առաջնորդ Սոնյա Գանդին անսպասելիորեն հրաժարվեց զբաղեցնել վարչապետի պաշտոնը։
Մանմոհան Սինգհը ծնվել է 1932 թվականի սեպտեմբերի 26-ին Պակիստանի Գահ քաղաքում՝ վաճառականներ Գուրմուհա Սինգհի և Գուրշարան Կաուրի ընտանիքում։
Մանմոհան Սինգհ , հնդիկ պետական և քաղաքական գործիչ, Հնդկական ազգային կոնգրես կուսակցության անդամ, 2004 թվականի մայիսի 22-ից մինչև 2014 թվականի մայիսի 26-ը՝ Հնդկաստանի վարչապետ։
1966-1969 թվականներին Սինգհը երեք տարի աշխատել է ՅՈՒՆԿԹԱԴ-ում , Նյու Յորքում, իսկ հետո 1967 թվականին վերադառնում է Հնդկաստան, որտեղ երկու տարի Դելիի համալսարանի Դելիի տնտեսական դպրոցում դասավանդել է։
Միավորված ազգերի Կրթության, գիտության և մշակույթի կազմակերպության Համաշխարհային ժառանգությունը բնական և մարդու ձեռքերով ստեղծած մշակութային արժեքներ են, որոնք պաշտպանվում և ժողովրդականացվում են իրենց յուրահատուկ պատմական կամ էկոլոգիական նշանակության համար։
Իտալիայի վայրերը ներառվել են Համաշխարհային ժառանգության հանձնաժողովի 3-րդ նստաշրջանում, որը տեղի է ունեցել 1979 թվականին Եգիպտոսի Կահիրե և Լուքսոր քաղաքներում։
54 վայրերից 5-ը Իտալիան կիսում է այլ երկրների հետ. «Սան Ջորջո լեռը» և «Ռետիկա երկաթուղին » Շվեյցարիայի հետ, «Հռոմի պատմական կենտրոնը»՝ Վատիկանի, «Ալպերի շուրջ նախապատմական կացարանները» Ավստրիայի, Ֆրանսիայի, Գերմանիայի, Սլովենիայի և Շվեյցարիայի հետ։
Իսկ 2005 թվականի նոյեմբերի 9-ին չեղյալ հայտարարեց համերգը, որը պետք է տեղի ունենար նոյեմբերի 12-ին Սենթ-Լուիսում, երբ իմացան, որ համերգը հովանավորում է -ը։
Այդ ալբոմի համար խումբը փետրվարից մինչև մայիս հյուրախաղեր անցկացրեց Հյուսիսային Ամերիկայում, իսկ հետագայում մեկնեց Եվրոպա և Ճապոնիա, որտեղ էլ հունիսից մինչև հուլիս շրջագայեց համերգներով։
Խմբի անվան ծագման ևս մեկ վարկած կա, որի համաձայն, անվանումը վերցվել է «Կապիկների մոլորակը» ֆիլմից, որի մեջ Զիրան Կոլոնեյ Թեյլորին քնքշորեն անվանում էր « »:
Ալբոմները ունեցել են մեծ առևտրային հաջողություններ. այն վաճառվել է ավելի քան 250 հազար օրինակով, դա ոչ միայն լեյբլի համար էր բեկումնային, այլ այդ ժամանակվա բոլոր խմբերի համար։
Օբերստը պնդել է, որ մինչ այդ սկավառակի ձայնագրությունը, նրա և Մայք Մոջիսի մոտ նոր միտք է ձնվել կապված « »յի հետ, որը ամեն դեպքում կարելի է գրել բառերով։
Ոգեշնչված հանրաճանաչ երգեհոնահար Ժակ Լեմմենսի արվեստից' Ֆրանկը սկսում է աշխատել իր կատարողական հմտությունների կատարելագործման ուղղությամբ, մասնավորապես' իմպրովիզացիայի։
1859 թ. դեկտեմբերի 1-ին Ֆրանկին վստահվեց հայտնի վարպետ' Արիստիդե Կավայ-Կոլի գործի նար կառուցվածքի վրա առաջին կատարումը 'Սուրբ Կլոտիլդե եկեղեցում։
1874 թվից ի վեր' Ֆրանկը ստեղծեց բազմաթիվ գործեր տարբեր ժանրերում' օրատորիաներ, կամերային անսամբլներ, դաշնամուրային և երգեհոնային ստեղծագործություններ և այլն։
Նրա ստեղծագործական գրիչը ազդեցություն է թողել ֆրանսիացի կոմպոզիտորների հաջորդ սերնդի վրա, ներառյալ' Էռնեստո Շասոննա, Կլոդ Դեյուսի, Մորիս Ռավել։
Ցեզար Ֆրանկն իր գրություններում Ֆրանկը կիրառեց, այսպես կոչված, «վերջավոր զարգացում» սկզբունքը ՝ հիմնվելով մի քանի թեմաների օգտագործման վրա, մեկից զարգանալով և բոլոր մասերում անցկացնելով, և դրանք միավորելով եզրափակչում, ինչը աշխատանքների կառուցվածքին տալիս էր ավելի մեծ կայունություն և ամբողջականություն։
Ֆրանկի երգեհոնային ստեղծագործությունները, որոնք գրվել են ուշ ռոմանտիկ ոճին բնորոշ ոճով, ազմաթիվ մոդուլացիաներով և իմպրովիզացիաներով, եղել են Շառլ Վիդորայի, Լյուի Վյերնայի, Մարսելյա Դյուրեյի լայնածավալ կոմպոզիցիաների նախադրյալը։
Գրել է սիմֆոնիա , «Էոյաններ» , «Անիծված որսորդը» սիմֆոնիկ պոեմները, «Զիներ» պոեմը և «Սիմֆոնիկ վարիացիաներ» դաշնամուրի և նվագախմբի համար, «Քավություն» , «Երանության պատվիրանները» օրատորիաները, կամերագործիքային, դաշնամուրային, երգեհոնային ստեղծագործություններ։
2014 թվականի սեպտեմբերի 24 - ին Ջեյսոն Դեվիդ Ֆրենկը, որպես օրգինալ «Հզոր ռենջերներում» Թոմմի Օլիվերի դերակատար պատմեց . - ին, որ հավանաբար կմասնակցի ֆիլմում։
Նրանք պետք է 11 օրում կերպարանափոխվեն, լուծեն իրենց անձնական կյանքի խնդիրները և միավորվելով դառնան Հզոր ռենջերներ, քանի որ միայն նրանք կարող են փրկել աշխարհը կոծանումից։
Հզոր ռենջերներ , ռեժիսոր Դին Իզարայելայթի ֆիլմ սուպերհերոսների մասին, հիմնված է համանուն հեռուստասերիալի վրա, բայց ի տարբերություն հեռուստասերիալի ֆիլմը լիովին յուրօրինակ է և ոչնչով նման չէ ճապոնական «» օրիգինալին։
Ջուզեպպե Բերգոմի ծնվել է Միլանի արևելյան արվարձաններում գտնվող Սետալա կոմունայում, որտեղ էլ իր ֆուտբոլայի առաջին քայլերն արել է «Սետտալեզե» ակումբում։
Մոտ 17 տարեկանում տեղափոխվում է Միլանի «Ինտեր»՝ դառլանով թիմի ամենաերիտասարդ ֆուտբոլիստը, և մինչև իր կարիերայի ավարտը հանդես է գալիս «Ինտերում»։
Անցկացրած խաղերի քանակոով համարվում է ռեկորդակիր, սակայն 2011 թվականի հունվարի 15-ին անց կացրած խաղերի քանակով նրան գերազանցեց արգենտինացի Խավիեր Զանետտիին ։
Ջուզեպպե Բերգոմի , իտալացի նախկին ֆուտբոլիստ, պաշտպան, Իտալիայի հավաքականի անդամ, աշխարհի չեմպիոն , իր կարիերայի ընթացքում հանդես է եկել Ինտերի կազմում , հանդիսանում է ՖԻՖԱ 100-ի անդամ, Իտալիայի Պատվավոր ասպետի շքանշանակիր ։
Որպես ռեժիսոր լայն ճանաչում ձեռք բերեց Խորաս Մակոյի՝ «Ուժասպառ եղած ձիերին կրակում են, այնպես չէ» վեպի էկրանիզացիայի շնորհիվ, որը 1930-ական թվականների ԱՄՆ-ի Մեծ ճգնաժամի պարի մարաթոնի մասին էր։
1476 թվականին Ֆրիդրիխ -ի թագավորական արքունիքի կառավարիչ Կասպար ֆոն Ռոգենդորֆը գնում է ամրոցը, վերանորոգում այն և 1487 թվականին վաճառում Գրաբներ եղբայրներին , որոնք շարունակում են ամրոցի ընդլայնման և ամրացման աշխատանքները, իսկ նրանց որդիներն ու թոռները ամրոցը վերածում են վերածննդի ոճով ամրացված բնակավայրի։
Գրաբների ժառանգներից մեկը՝ Սեբաստիանը, այնքան է տարվում ամրոցի վերաշինությամբ, որ ընկնում է պարտքերի տակ և ստիպված է լինում վաճառել այն Հանս Յորգեր ֆոն Տոլլերին։
1611 թվականին ամրոցը գնում է Օլոմոուցի եպիսկոպոս կարդինալ Ֆրանց ֆոն Դիտրիխշտեյնը, որը փորձում է ամրոցի մատուռը վերածել կաթոլիկ եկեղեցու, սակայն նրա ջանքերը զուր են անցնում, քանի որ սկսվում է Երեսնամյա պատերազմը, որը հասնում է Կամպ գետի հովտում գտնվող Ռոզենբուրգ ամրոցը։
Դերերը կատարել են․ Ֆյոդոր Իվանովիչ Բորոզդին — Միխայիլ Զիմին, Վարվարա Կապիտոնովնա — Լ. Ստուդնևա, Բորիս — Օ. Եֆրեմով, Իրինա — Լ. Տոլմաչյովա, Մարկ — Գ. Պեչնիկով, Վերոնիկա — Ս. Միզերի, Կովալյովա — Գ. Ստեպանովա, Վլադիմիր — Իգոր Կվաշա, Ստեփան — Ն. Պաստուխով, Կուզմին — Վ. Սերգաչյով, Դաշա — Ե. Միլլիոտի, Լյուբա — Լ. Կաչանովա, Անտոնինա — Ա. Ելիսևա, Վարյա — Կ. Ֆիլլիպովա, Նյուրկա — Գ. Ոլչեկ, Միշա — Օլեգ Տաբակով, Տանեչկա — Ա. Գոլուբևա, Չերնով — Ե. Եվստիգնեև։
Բորիսը մարտում անհետ կորչում է, իսկ Վերոնիկան, կորցնելով ծնողներին և տունը, հուսահատությունից ամուսնանում է Բորիսի ազգական Մարկի հետ, սակայն այդ ամուսնությունն նրա համար սփոփանք չի դառնում։
Այն ժամանակ, երբ այլ մարդիկ պատերազմում են, վիրահատում են պատերազմում վիրավորվածներին, Բորիսի հայրը, որը բժիշկ էր, և նրա դուստր Իրինան համընդհանուր ողբեգության մեջ հանգիստ և երջանիկ ապրում են։
Այստեղ «Հավերժ կենդանի» պիեսը նոր շունչ ստացավ․ «Պիեսը, որը քննադատներին թվում էր անձնական էթիկայի խնդիրների շրջանակում մեկուսացված,— նշում էր Իննա Սոլովյովան, — բեմական վերապատումում դարձավ ավելի մտածելու տեղիք տվող ու խոշոր»։
«Հավերժ կենդանի» պիեսը Վիկտոր Ռոզովը, որը մասնակցել է Մեծ հայրենական պատերազմին, գրել է Կոստրոմայում, ուր արձակուրդ էր գնացել պատերազմում վիրավորվելուց հետո։
Արձակուրդ է գալիս իր վիրավոր որդին՝ Վոլոդյան, որը, չիմանալով, թե ովքեր են իր հարևանները, պատմում է իր համագնդեցի Բորիսի մասին, որն իր սիրած աղջկան Բելկա էր անվանում։
Անտեսելով այդ, թագավորը հայտնվում է շրջապատման մեջ, և տեսնելով, որ մահն անխուսափելի է, խնդրում է Գարոնին սպանել իրեն, որպեսզի նա փառավորի իր կիսարյունությունը օրկերի աչքերի առջև։
Խելքի գալով, նա տեսնում է, թե ինչպես է իր որդու սպանողը, Չարագործ Ավերողը, Օրդերի հրամանատարը, ով Գուլ’դանից Սկվերային ուժ է ստացել, մարտահրավեր է նետում նրան։
Գուլ’դանը, տեսնելով նրա մեջ վտանգավոր թշնամի, փորձում է խախտել մենամարտի օրենքները և սպանել Լոթարին, բայց, մնում է առանց Օրդերի օգնության, այդպիսով բաց է թողնում նրան։
Մայրաքաղաքում անցկացվում է Լլեյն Ռիննի թաղման արարողությունը․ որտեղ ներկա չէին Արևելյան Ազերոտա Թագավորության բոլոր ներկայացուցիչները, ինչպես նաև Բարձրաստիճան Թագավոր Կազ Մոդանա Բրոնզեմորուքը - ապագայում Մոխրայնացնող թրի ստեղծողը և Թագավոր Կել'Թալաս Անաստերիան Արևային Շրջիկ։
Երբ նրա անդամների մեծ մասը սպանված էին (այն օրկերը, որոնք ավելի թույլ էին եղել, վերցվել էին արարողությունների գերիների համար), վրանի մոտակայքում Դուրոտան Օրգրիմը իր կնոջ և երեխայի հետ միասին հասկացավ, թե ինչպիսի սխալ է թույլ տվել, և բաց է թողնում Դրեկին, ով ասում է, որ լեգենդար Օրգրիմ Մուրճ Ռոկան դավաճանել է իր առաջնորդին։
Բայց չարագործը պատրաստվում էր բացել պորտալը, փորձելով հնարավորինս չծախսել շատ ժամանակ, ստիպված է ընդունել մարտահրավերը, դուրս քշելով Դուրոտանի կյաքի ամբողջ ուժը, որը կհանգեցներ փաստացի բոլոր օրկերի դժգոհության ալիքի, համաձայն դարերով եկած ավանդության, մենամարտող անձիք պարտավորվում են կռվել միայն ուժով իսկ կախարդանքները անթույլատրելի են։
Գուլ’դանը, հսկողության պահպանման համար, վախեցնում է օրկերին, մեկ կախարդանքով դուրս քաշելով մի քանի Օրդերի մարտիկների կյանքը և այդ էներգիան օգտագործելով Չարագործի սրբապղծության համար։
Սկվերների, սատանայական կախարդանք, առաջնորդության ժամանակ օրկերի տոհմի հարազատ երկիրը, մահանում է, և, որպեսզի փրկի իր տոհմին անխուսափելի մահից, բոլոր կլանների ներկայացուցիչներին բերում են Խավարի Պորտալի մոտ, որտեղ օրկային կախարդ Գուլ’դանը, ով տիրել է Սկվերներին և իր ժամանակներում անդրշիրիմյան արյան առաջնորդ Մաննորտի շնորհիվ բոլոր օրկերին վարակել էր արյունարբությամբ, պատրաստվում էր բացել պորտալը դեպի ուրիշ աշխարհ, որը օգտակար էր կյանքի համար։
Դրեների կյանքի էներգիան օգտագործելով, Գուլ’դանը սև ուժերի օգնությամբ քիչ ժամանակով կարողանում է բացել պորտալը, որը և բավարարվեց, որպեսզի այլ աշխարհ տեղափոխի Օրդերի ամենաուժեղ զինվորներին, որոնց թվում մտնում է նաև Հյուսիսային Գայլերի կլանը, որը առաջնորդում էր Դուրոտանը և Օրգրիմ Մուրճ Ռոկը։
Կախարդը ձեռքի մեջ վերցնելով գոռացող երեխայի մարմինը և, օգտագործելով Սկվերների կախարդանքը, նրան հաղորդում է եղջերուի կյանքի ուժը, որը այդժամ գտնվում էր նրանց մոտ։
Շտորմգրադում թեժ բանավեճ է գնում օրկերի դեմ մոտակա մարտի ռազմավարության մասին, հաշվի առնելով որ Շտորմգրադին օգնության չի հասնելու ոչ Կել-Տալասի էլֆերը, ոչ Ստալգորնի դվորֆները, ոչ էլ նույնիսկ Լորդերոնի հզորագույն Թագավորությունը։
Լոթարը չի հավատում մենամարտի հաջող ելքի իրականացումը, որ ինչպես միայն Գուլ’դանը բացում է Մութ Պորտալը, որով Օրդերը քանակապես կգերազանցեն և փոշի կդարձնեն իրենց ճանապարհին հանդիպող յուրաքանչյուրին։
Հայտնվում է Մեդիվը, և Անդունի հետ ունեցած փոքր-ինչ կոնֆլիկտից հետո համոզում է թագավորին թողնել իր բոլոր ուժերը պորտալի մոտակայքում մարտի կարևորագույն պահի ժամանակ, խոստանալով Կարաժանից օգնություն և ասելով, որ Դուրոտանային հաջողվել է պառակտել օրդերին։
Ծեր Մորոուզը, ով առաջանորդվում էր Մեդիվի չարագործական կախարդանքների հրահանգներով, տեղադրում է տուժածին Աղբյուրի մոտ, որը գաղտնի կախարդանքների շնորհիվ տալիս է նրան էներգիա։
Տեսնելով կանաչ, Պահպանողի Սկվերային աչքի պարտությունը, Կադգարն որոշում է խորհուրդ խնդրել Կիրին-Թորից, որի առաջնորդները գտնվում են Դալարան կախարդների քաղաքի բարձր երկնքում, որը եղել է բոլոր մարդկանց ապաստարանը, որը կարող էին փոխարինել Բարձրագույն Էլֆերի գիտելիքների հետ։
Անտոնիդաս, Կիրին-Թորի կախարդների գերագույն առաջնորդ, երիտասարդ կախարդին տանում է կախարդական հին գավաթի մոտ, որի մասին գիտեն միայն Պահպանողը և չարագործների միությունը։
Ցանկանալով ստանալ գերիներ, որպեսզի ուժեղացնի իր թույլ տեղերը, Լոթարը կազմակերպում է հետապնդություն, որի արդյունքում գերի են ընկնում ծերունի օրկն ու Գարոն Պոլուորչիհան, ով Դուրոտանի կլանի հետ անցել է կախարդական պորտալի միջով։
Հետազոտություն անցկացնելով, մարդիկ հասկանում են ինչին է ձգտում Գուլ’դանը, գերիների մարդկանց էներգիայի օգնությամբ ցանկանում է կրկին բացել Դրենորում գտնվող պորտալը, որպեսզի կանչի այնտեղ մնացած Օրդին։
Կադգարը, Կարաժինի գրադարանում պետք է գիրք գտներ, այդպիսով գտնում է այդ պորտալի մասին նկարագրություն և հասկանում է, որ Գուլ’դանը օրկերին միայնակ չի ներառել, այլ նրանց կանչել է մարդկանց աշխարհից ինչ որ մեկը։
Ցանկանալով օգնել Մեդիվ Պահպանողին, նա պատմում է իր հայտնագործությունների մասին, բայց նա առաջարկում է չխցկվել իրեն չվերաբերվող գործերի մեջ, միաժամանակ այրելով բոլոր ձայնագրությունները և էսքիզները, բացի նրանցից, որտեղ նկարված էին կնգուղով մարդ, ով բացում է պորտալը մյուս կողմից։
Այն ժամանակներում մինչև լորդ Անդուին Լոթարը, մարդկանց թագավորության գլխավոր հրամանատարը և թագավորի աներձագ Լլեյն Ռիննան, ով տեսակցությամբ գտնվում էր դվորների Ստալգորնե քաղաքում, տեղեկություններ է ստանում գաղտնի նվաճողների մասին, ովքեր ավերել են մոտակա գյուղը, իսկ բնակիչներին գերի են վերցրել։
Մարտիկներին ամրոցը տեսնելու ցանկությամբ, նա այցելում է երիտասարդ կախարդ Կադգարին, Կիրին-Թորի նախկին անդամ, ով ապագա Թիրիսֆալյա Պահպանողին տված իր երդումն դրժել է։
Չարագործը, տեսնելով մարմինը, հանկարծակի վախենում է, և աղաչում է կանչել վաղ անցյալում Երկրի Ավերող Սարգերաս Պահպանող Էգվին Մեդիվի հաղթողին, ում անվանում են Անդուին, ով էլ նրանց ամեն ինչ կբացատրի։
Բայց Պահպանողին կանչել այդքան էլ հեշտ չէ, և Լոթարը մեկնում է Լլեյն Ռիննային օգնելու, Շտորմգրադի թագավորը, ով ունի պատշաճ իշխանություն Մեդիվին տեսակցելու համար։
Օրգրիմ Մուրճ Ռոկան չի համաձայնվում Դուրոտանի որոշման հետ պայքարել Գուլ’դանի դեմ, այնպես ինչպես իր տեսակետի կողմից դա համարում է իր տոհմի հանդեպ դավաճանություն։
Փրկության Պահպանողը վերջին պահին հասցնում է հսկայական պահպանիչ շերտ ստեղծել մարդկանց և օրկերի միջև, սակայն չի նկատում Անդուին Կալլանի որդուն, ով մնացել էր պատնեշի հակառակ կողմում մի քանի զինվորների հետ, և նա մահանում է Չարագործի ձեռքով։
Արդեն վերադարձնելով իր մարդկային տեսքը Մեդիվը մահանալուց առաջ կախարդին խորհուրդ է տալիս երբեք միայնակ չպայքարել չարի դեմ, այնպես ինչպես դա կավարտվի անհաջողությամբ։
Նա իր մեջ ուժ է գտնում օգնել Լլեյն թագավորին պատերազմում, պորտալի փոխարեն Դրենորում ոչ երկար ժամանակով բացել ճանապարհ դեպի Շտորմգրադ և հույս տվեց պարտվող լեգեոներականներին փախչելու։
Սերիայի աշխատակիցը համարվում են ֊ը, որը 2006 թվականին առաջինն էր, որ հայտարարեց ֆիլմի ստեղծման մասին, ինչպես և ընկերության հետ համագործակցելիս վարձույթով թողարկելու մասին։
Երկու ընկերություններ էլ պլանավորում էին ստեղծել կինոֆիլմ, որը խաղերի սցենարային շարքի հետ կապ չէր ունենա, բայց գործողությունները իրականանում են նույն ֆենտեզիական աշխարհում։
Ֆիլմի ռեժիսորի պաշտոնում հանդես է գալիս Դանկան Ջոնսը, նա նաև Չարլզ Լիվիթոնի հետ միասին գրել է սցենարը Քրիս Մետցենի սյուժեի հիման վրա։
2009 թվականի հուլիսին հայտնի դարձավ, որ ռեժիսորի պաշտոնը ընկերությունը վստահել է Սեմ Ռեյմիին, ով հայտնի է Սարդ-մարդ տրիլոգիայից, ինչպես նաև «Չարագույժ մեռյալներ» դասական սարսափ ֆիլմով։
Վարձույթի արդյունքում ֆիլմը հայտնվեց ԱՄՆ-ում, բայց շնորհիվ համաշխարհային վարձույթի եկամուտից, մանավանդ Չինաստանում, ենթադրաբար, կարող է բերել ոչ շատ մեծ եկամուտ։
2007 թվականի հունիսին նախագահ Թոմաս Թալը հայտարարեց, որ իրենց կինոստուդիան սերտորեն աշխատում են դիզայներների և -ի գրողների հետ, որպեսզի « »-ը հարմարեցնեն կինոէկրաններին։
Մայքը իր խմբի հետ միասին փորձում է շինության տանիքին ցուցադրել պաստառ օգնության խնդրանքով, սակայն նրանց վրա սկսում է կրակել նոր պահակախումբը, իսկ Ձայնը հրամայում է դեն նետել պաստառը։
Հատկացված 2 ժամի ավարտից հետո Ձայնը հայտնում է, որ սպանվել են 29 աշխատակից, այդ պատճառով նա սպանում է 60-ին և ասում է, որ ով ավելի շատ աշխատակից սպանի, նա էլ կենդանի կմնա։
Ողջ մնացած աշխատակիցներից մեկը Մարտի անունով հավաքում է պայթյունավտանգ սարքերը Բարրիի զոհերի գլխներից, սակայն նրան սպանում են, իսկ սարքերը վերցնում է Մայքը։
Դրանից հետո շինությունը վերաբացում են և պահակախումբը տանում է Մայքին ամբաի, որտեղ գտնվում էր ձայնը, ով ասում է նրան, որ նրանք անցկացնում են մարդկանց վարքը ուսումնասիրող գիտափորձ։
Երբ տեղաբնիկ աշխատակիցներգ ավարտում են գործը, ամբողջ շինությունով հնչում է Ձայն, որը հրամայում է մնացած 80 ամերիկացի աշխատակիցներին սպանել նրանցից երկուսին, հակառակ դեպքում կսպանվեն ավելի շատերը, որոնց կընտրեն պատահականության սկզբունքով։
Աշխատակիցները բաժանվում են երկու խմբի. առաջինը, որը փորձում է գտնել խաղաղ ճանապարհ դուրս գալու այդ իրավիճակից, գլխավորում է Մայքը, իսկ երկրորդը, որը լսում է Ձայնին, ղեկավարում է Բարրին։
Մայք Միլչն արդեն մոտ մեկ տարի է աշխատում է միջազգային ոչ առևտրային «Բելկո» կորպորացիայում, որը գտնվում է Կոլումբիայի մայրաքաղաք Բոգոտայից ոչ հեռու։
Ֆիլմի համաշխարհային պրեմիերան տեղի է ունեցել 2016 թվականի սեպտեմբերի 10-ին Տորոնտոյի կինոփառատոնի շրջանակներում, իսկ ռուսական պրեմիերան՝ 2017 թվականի հուլիսի 6-ին։
Թիմի կազմում իր առաջին գոլը նա խփել է հուլիսի 17-ին՝ Ուկրաինայի Պրեմիեր լիգայի շրջանակներում կայացած «Չեռնոմորեց»-ի դեմ խաղում, որն ավարտվել է 1-1 հաշվով։
Չնայած այն հանգամանքին, որ ստեղծագործության սյյուժեն հասնում է իր տրամաբանական հանգուցալուծմանը, այն չի կարող համարվել ավարտված. հեղինակը դադարեցրել է պիեսի վրա տարվող աշխատանքը՝ այն թողնելով սևագրի վրա։
Այդ ամենը հաստատվում է նամակով, որ գրողը 1900 թվականի դեկտեմբերի 12-ին գրել է գրող Վ. Չերտկովին․ «Դրաման, որ ես կատակելով կամ, ավելի ճիշտ, չարաճճիությամբ գրեցի կոպիտ կերպով, բայց հիմա չեմ կարծում, որ կավարտեմ կամ կտպագրեմ դա, ես խիստ կասկածում եմ, որ ես ինչ-որ բան արել եմ» . . :
Պիեսի կենտրոնական կերպարը՝ Ֆեոդոր Պրոտասովը, տառապում էր այն համոզմունքից, որ իր կինը՝ Լիզան, երբեք ընտրություն չի կատարել իր և Վիկտոր Կարենինի միջև, ով նույնպես ցանկանում էր ամուսնանալ նրա հետ։
Ստեղծագործությունը գրելու պատճառ է դարձել Նիկոլայ Սուխանովի մոր ամուսնալուծության գործընթացն ու կեղծված մահը, որ նրա հայրը կազմակերպել է Սոֆիյսկի գետափին, որպեսզի օրինական ճանապարհով բաժանվի ու կնոջը հնարավորություն տա նորից ամուսնանալ։
1967 թվականին ավարտել է Տամբովի հրետանատեխնիկական ուսումնարանը և լեյտենանտի կոչումով ուղարկվել է Գերմանիա ու հետագա ծառայությունն անցկացրել Գերմանիայում գործող սովետական զորագնդի կազմում։
1983 թվականին հրամանատարությունը նրան ուղարկել է Աֆղանստան և հոկտեմբերի 19-ին նրան նշանակել են Աֆղանստանի Դեմոկրատական Հանրապետության ԶՈւ կորպուսներից մեկի հրամանատար։
Նրանց թվում եղել են Նոբելյան մրցանակի 20 դափնեկիր, Թյուրինգի մրցանակի 12 հաղթող, Ամերիկյան արվեստի ու գիտության ակադեմիայի 22 անդամ, ազգային ակադեմիաների 72 անդամ, «Էմմի» մրցանակի 114 և «Օսկարի» 7 մրցանակակիր։
Համալսարանի գլխավոր մասնաշենքը գտնվում է Փիթսբուրգի գործարար կենտրոնից 5 կմ հեռավորության վրա' Շենլի պարկ և Սքվիրել հիլլ, Շեյդիսայդ և Օքլենդ շրջանների միջև։
Համալսարանը մասնաճյուղ ունի Կատարում, համատեղ ծրագրեր է իրականացնում աշխարհի մի շարք երկրներում, ներառյալ կադրերի պատրաստում Թաթարստանի Ինոպոլիս գիտական քաղաքում։
Չինաստանի «Երկնային գնացքը» Ցինհայի երկաթգծով Պեկինից մինչև Լհասա ճամփորդություն է կատարում 2 օրում ՝ հետևում թողնելով յակերին և վիթերին, սլանալով ամպերով ծածկված Տիբեթի լեռնաշղթայի միջով մի այնպիսի ապշեցուցիչ երթուղով, որի շնորհիվ այն արժանացել է աշխարհի ամենաբարձր երկաթգծի տիտղոսին։
Այս տարածաշրջանը հայտնի է իր ցուրտ կլիմայի, նոսրացած օդի և հաճախակի երկրաշարժերի առանձնահատկություններով, այդ իսկ պատճառով հեշտ չի եղել շինարարների ու ինժեներների համար դրա կառուցումը։
Երկաթուղային գծերը կառուցվել են չափազանց անկայուն բնահողի վրա, ռելսերի տակ սառեցված օդի և հեղուկ ազոտի խողովակներ են տեղադրվել, որպեսզի ամբողջ տարվա ընթացքում պահպանվի միատեսակ ցածր ջերմաստիճանը։
Որոշ հատվածներում ռելսուղին ունի գետինը սառեցնող նորարարական համակարգ, որը խիստ կարևոր է հավերժական սառույցներով պատված տունդրայի՝ երկաթուղին վտանգավոր դարձնող հալոցքային հոսքերից պաշտպանելու համար։
Այս բավականին բարձր գինը պայմանավորված էր հենց այն փաստով, որ երկաթգծի ճանապարհի մեծ մասն անցնում է լեռնանցքներով ու խորխորատներով, իսկ որոշ հատվածներ կառուցված են հավերժական սառույցներով պատված վայրերում։
Ցինհայ-Տիբեթ երկաթգիծ - աշխարհի ամենաբարձրլեռնային և ամենաերկար երկաթգիծը , որը միավորում է Ցինհայ մարզի վարչական կենտրոն՝ Սինինը և Տիբեթի ինքնավար մարզի վարչական կենտրոն՝ Լհասան։
2011 թվականի սեպտեմբերի 30-ին գերատեսչական պարգևն դարձավ արատակարգ գործերի նախարարությանը, սակայն 2014 թվականին նախարարության լուծարման պատճառով, նրա գործառույրների նկատմամբ ունեցած ներքին գործերի նախարարության մրցանակը, դարձավ գերատեսչական պատկանելիություն։
Մեդալով պարգևատրվում են Ղազախստանի Հանրապետության արտակարգ իրավիճակների մարմնի աշխատակիցները, բացառություն են կազմում զինվորական ծառայության աշխատակիցները, երկարամյա և բեղումնավոր աշխատանքի դրական բնութագրում ունեցող, ընդհանուր ծառայությունում օրացույցային հաշվարկով 25 և ավել տարվա Ղազախստանի գործող օրենսդրության համապատասխան։
Մեդալ «Ղազախստանի Հանրապետության արտակարգ իրավիճակների մարմնի վետերաններին», այն գերատեսչական պարգև է Ղազախստանի հանրապետության արտակարգ իրավիճակների Կոմիտեի ներքին գործերի նախարարությունում։
Լեզու սովորելու համար այս կայքերը կարող են շատ օգտակար լինել, մանավանդ նրանց համար, ովքեր որոշ չափով արդեն տիրապետում են լեզվին, և այս կայքերից կարող են օգտվել՝ առանց իրենց լեզվով բառերի կամ նախադասությունների իմաստը ստանալով։
Թարգմանության կայքերը թույլ են տալիս օգտատերերին օտար լեզվով գրված տեքսետր կամ բառերը թարգմանել իրենց լեզվով կամ էլ հակառակը՝ իրենց լեզվով գրված տեքստը թարգմանել թիրախային լեզվով։
Լեզվի ուսուցման ոլորտում միշտ եղել են երկու հիմնական ճյուղեր՝ գործնական և տեսական, և այս երկուսը ունեցել են լիովին անջատ պատմություն, և որոնցից յուրաքանչյուրը ժամանակի ընթացքում մյուսից առաջ է անցել։
Գործնական ճյուղի կողմնակից հետազոտողների շարքում են Ջեսպերսենը, Փալմերը և Լեոնարդ Բլումֆիլդը, ովքեր աջակցում են քերականական և այլ կաղապարների ընդօրինակմանն ու կրկնությանը։
Տեսական ճյուղի կողմնակիցներն են Ֆրանսուա Գուանը, Բերլիցը և Էմիլի Դե Սաուզը, ում՝ լեզու սովորելու վերաբերյալ ռացիոնալիստական տեսությունները համընկնում են Նոամ Չոմսկիի և այլոց լեզվագիտական աշխատանքների հետ։
Եթե հաշվի առնենք այն փաստը, որ մարդկային բոլոր լեզուներում կան միանման հատկանիշներ, կա մի տեսակետ, որ բոլոր մարդիկ և լեզուները կիսում են համընդհանուր քերականություն, որը առկա է մեր ուղեղի կառուցվածքում։
Ըստ ինտերակտիվ տեսակետի՝ լեզուն միջոց է հասարակական հարաբերությունների ստեղծման և պահպանման համար՝ կենտրոնանալով հաղորդակցման ընթացքում շարժումների, գործողությունների, բանակցության և փոխազդեցության վրա։
Մոտեցումը մեթոդի վերածելու համար անհրաժեշտ է նախագծել ուսուցողական համակարգ՝ հաշվի առնելով դասավանդման նպատակը, կատարվելիք առաջադրանքների բնույթը, աշակերտների դերը, ուսուցիչների դերը և այն, թե ինչպես պետք է ընտրել և դասակարգել բովանդակությունը։
Շատ երկրներ, ինչպիսիք են Կորեան, Ճապոնիան և Չինաստանը վարում են կրթական այնպիսի քաղաքականություն, ըստ որի՝ աշակերտները տարրական և միջին դասարաններում պետք է սովորեն առնվազն մեկ օտար լեզու։