polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
«Ֆորսաժի» 8-րդ մասի նկարահանումների պլանն առաջին անգամ ներկայացվել է 2015 թվականի մարտին, երբ Վին Դիզելը շոուի ժամանակ հայտնում է, որ ֆիլմը կնկարահանվի Նյու Յորքում:
Այն բանից հետո, երբ հաստատվեցին ամսաթվերը, որոնցում պետք է սկսվեին ֆիլմի նկարահանումները, դերասանների հարցազրույցը սկսվեց, և այն տևեց 2015 թվականի ապրիլից մինչև նույն թվականի հունիսը:
Սակայն երբ մի առեղծվածային կին Դոմին հանցանքի է աշխարհ է ներքաշում, որից նա չի կարող դուրս գալ, և ստիպում են նրան դավաճանել բոլոր նրանց, ովքեր թանկ են իր համար, խումբը կանգնում է փորձությունների առաջ, որոնք կստուգեն յուրաքանչյուրին այնպես, ինչպես երբևէ չի եղել նախկինում.
Ֆիլմում նկարահանվել են Վին Դիզելը, Միշել Ռոդրիգեսը, Դուեյն Ջոնսոնը, Թայրիզ Գիբսոնը, Լուդաքրիս, Կուրտ Ռասելը, Ջեյսոն Սթեթհեմը և Սքոթ Իսթվուդը:
2016 թվականի հուլիսի 16-ին Կրիս Մենիկսի հետ հարցազրույցում, Լուկաս Բլեքը հայտնեց, որ չի հայտնվի ֆիլմում, գրաֆիկայի պատճառով առաջացած կոնֆլիկտի պատճառով.
Հավասարապես պատվիրակներ կան նաև Ղրղզստանի ու Մարոկկոյի խորհրդարաններից, ինչպես նաև Պաղեստինի Օրենսդրական խորհրդից, որոնք ԵԽԽՎ-ում Գործընկեր ժողովրդավարության համար կարգավիճակ ունեն։
Առաջին նիստը գումարվել է 1949 թվականի օգոստոսի 10-ին և համարվում է ժողովրդավարական ընթացակարգով ընտրված պատգամավորներից կազմված միջազգային ամենահին բազմակարծությամբ խորհրդանական վեհաժողովը։
Իսկ ութ գլխավոր հանձնաժողովների նիստերը գումարվում են ողջ տարվա ընթացքում՝ զեկույցների պատրաստման և իրենց բնագավառներին ու իրավասություններին պատկանող բանաձևերի նախագծերի ու հանձնարարականների ընդունման նպատակով։
Այն քննարկումների անցկացման մարմին է՝ բաղկացած յուրաքանչյուր պետությունից որոշակի քանակով ներկայացուցիչների թվից, որոնք ազգայի նխորհրդարանների անդամ են և վերջիններիս կողմից ԵԽԽՎ անդամ են նշանակվել ։
Ամուսնու՝ երաժշտագետ-ազգագրագետ Անդրե Շչոֆների հետ 1945 թվականին մնացել են ֆրանսիական Բարձրադիր Գվինեայի բրնձի ֆերմերներ համարվող կիսսի ժողովրդի մոտ, 1954 թվականին՝ բագա ժողովրդի , 1958 թվականին՝ բետե ժողովրդի մոտ ։
1937-1961 թվականներին Ենթասահարայի պատասխանատու է նշանակվել Մարդու թանգարանում, 1957 թվականին նշանակվել է Բարձրագույն ուսումնասիրությունների պրակտիկ դպրոցի բաժնի տնօրեն (դպրոցը1975 թվականին դարձել է Սոցիալական գիտությունների բարձրագույն դպրոց), 1967 թվականին՝ Զարգացման հետազոտական ինստիտուտի անթրոպոլոգիայի տեխնիկական կոմիտեի ղեկավար։
Մի շարք տեղեկատվական աղբյուրներում լուրեր էր տարածվում, որ ֆուտբոլիստով հետաքրքրված է «Ռուբին» ակումբը, սակայն ավելի ուշ Գվազավան նախընտրեց տեղափոխվել «Տերեկ» ակումբ։
Թանգարանի մասնաշենքի նոր թևում ներկայացված է 19-20-րդ դդ. ֆրանսիացի նկարիչների աշխատանքներ, այդ թվում՝ Էժեն Դելակրուայի, Գյուստավ Կուրբեի, Էդուարդ Մանեի, Պիեռ-Օգյուստ Ռենուարի, Կլոդ Մոնեի, Վինսենթ վան Գոգի, Պոլ Գոգենի աշխատանքները։
Պատկերասրահը ցուցադրում է նաև հաջորդ սերնդի արվեստագետների գործերից՝ Ալբեր Մարքե, Պիկասո, Խայիմ Սուտին, Էրնստ, Միրո, Ժան Դյուբուֆֆե, Պոլոք
Թանգարանն ամեն տարի ներառվում է զարգացման և կազմակերպման հատուկ ցուցահանդեսների շարքում, որոնց ընթացքում աշխատանքները Ճապոնիայի և նրա շրջանակներից դուրս մասնավոր հավաքածուներից և թանգարաններից փոխառվում և ցուցադրվում են։
Հիմնադրումից ի վեր այստեղ կազմակերպվում են ցուցահանդեսներ, արվեստի ստեղծագործությունների և փաստաթղթերի ձեռքբերում, հետազոտություն, վերականգնում և պահպանում, ուսուցում, ինչպես նաև արևմտյան արվեստի հետ կապված նյութերի հրապարակում։
Գլխավոր շենքում ներկայացված են նախա 18-րդ դարի աշխատանքներ, այդ թվում Պաոլո Վերոնեզեի, Պիտեր Պաուլ Ռուբենսի Պիտեր Բրեյգելի և Ֆրանգոնարդի աշխատանքները։
Տպագրական հավաքածուում ներկայացված են 15-20-րդ դդ. աշխատանքներ, այդ թվում՝ Ալբրեխտ Դյուրերի, Հանս Հոլբեյնի, Ռեմբրանդի, Ջովաննի Բատիստա Պիրանեզիի, Ֆրանցիսկո Գոյայի աշխատանքներ։
Գծանկարների հավաքածուում ներկայացված են 18-19-րդ դդ. ֆրանսիացի արվեստագետներ Ֆրանսուա Բուշեն, Ֆրանգոնարդը, Էժեն Դելակրուան, Գյուստավ Մորոն, Օգյուստ Ռոդենը, Պոլ Սեզանը։
Լինելով Վիլհելմ Օրանացու թոռական զարմիկը, նա 1621 թվականին ընդունվել է հոլանդական բանակ, որտեղ ծառայել է իր զարմիկ՝ Ֆրեդերիկ Հենրիխ Օրանացու ղեկավարությամբ։
Երբ սկսել է Երկրորդ անգլո-հոլանդական պատերազմը, նա վերադարձել ծառայության հոլանդական բանակ և ետ է մղել Մյունստերի եպիսկոպոս Քրիստոֆոր Բերնգարդ ֆոն Գալենի հարձակումը։
Նասաու Զիգենը մտադրություն ուներ մասանակցել Երեսնամյա պատերազմին, բայց այն շուտով ավարտվել է, և նա ընդունել է Բրանդենբուրգի կուրֆյուրստի առաջարկը՝ դառնալ Յուլիխ Կլեվե Բերգեի փոխարքա։
Լեուկնորները Լանկաստերների կողմնակիցներն էին Սպիտակ և կարմիր վարդերի պատերազմի ժամանակ,ինչի արդյունքում դղյակը պաշարվեց Ռիչարդ -ի թագավորական զորքերով։
1500-ական թվականներին նա կրկին վերադարձվեց Լեուկնորների ընտանիքին, իսկ 1639-1645 թվականներին դղյակը պատկանում էր Ջոն Տաֆտոնին՝Տանետի երկրորդ կոմսին։
Դղյակի հիմնադիր է համարվում Էդվարդ Դելինգրիդջ' հին ազնվական սասսեկսական ընտանիքի ժառանգորդ, որը ապրում էր Դելինգրիդջի հետ, Արևելյան Գրինստեդ։
Հոկտեմբերի 21-ին 1378 Դելինգրիդջը ստացավ թույլատվություն կալվածքները ամրացնելու, Ռոտերի տարածաշրջանը և ֆրանսիացիների ընթացքի կանգառները պահպանելու համար։
Ուկրաինայի Վ. Վերնադսկու անվան ազգային գրադարան , Ուկրաինայի գլխավոր գիտական տեղեկատվական պետական կենտրոն, Ուկրաինայի գիտությունների ազգային ակադեմիայի Պատմության, փիլիսոփայության և իրավունքի բաժնի գիտահետազոտական ինստիտուտ, ֆոնդերի ծավալով և տարածքով ամենամեծ գրադարանը Ուկրաինայում։
Համաձայն Ուկրաինայի բարձրագույն ատեստացիոն կոմիտեի և Ուկրաինայի գիտությունների ակադեմիայի 2008 թվականի հուլիսի 7-ի 436/311 հրամանի՝ հրատարակված գիտական պարբերականների բոլոր էլեկտրոնային տարբերակները հրապարակվում են Ուկրաինայի Վ. Վերնադսկու անվան ազգային գրադարանի պաշտոնական կայքում։
1918 թվականի օգոստոսի 23-ին Կիևում Ուկրաինական պետության ազգային գրադարան ստեղծելու համար ձևավորվել է ժամանակավոր հանձնաժողով, որի առաջին խմբի կազմում ընդգրկված են եղել նախագահող Վ. Ի. Վերնանդսկին և անդամներ՝ Ս. Ա. Եֆրեմովը, Ա. Ե. Կրիմսկին, Ի. Պ. Ժիտեցկին և Վ. Ա. Կորդտը։
Գրադարանն ունի ավելի քան 40 միավոր, որոնք խմբավորված եբ ըստ իրենց գործունեության ուղղությունների՝ ինստիտուտներ (գրադարանագիտություն, ուկրաինական գրքեր, ձեռագրեր, արխիվագիտություն, կենսագրական հետազոտություն), կենտրոններ (պահպանում և վերականգնում, մշակութային և կրթական, համակարգչային տեխնոլոգիաներ, հետազոտություններ և հրատարակչություն), Ուկրաինայի նախագահների հիմնադրամ և Պետական մարմինների աջակցության տեղեկատվական և վերլուծական աջակցության ապահովում։
1919 թվականի մայիսի 3-ին Գիտությունների ակադեմիայի ընդհանուր ժողովը որոշել է «ազգային» տերմինը «համաժողովրդական» բառով փոխարինել, և գրադարանը կոչվել է Կիևում Համաուկրաինական գիտությունների ակադեմիային կից Ուկրաինայի համազգային գրադարան։
1919 թվականի հոկտեմբերի 30-ին ՈւՀԳ գրադարանավարների խորհրդի նախագահությունը Ե. Ա. Կիվլիցկուն ընտրել է ժամանակավոր կոմիտեի անդամ, ով 1919-1920 թվականներին դարձել է Ուկրաինայի համազգային գրադարանի առաջին ղեկավարը։
2004 թվականի օգոստոսի 25-ին Ուկրաինայի կառավարության նախարարների կաբինետը հավանության է արժանացրել Ուկրաինայի Վ. Վերնադսկու անվան ազգային գրադարանի 2005-2010 թվականների զարգացման պետական ծրագիրը, որը գրադարանը սահմանում է որպես խոշոր գիտական և տեղեկատվական կենտրոն, որի նպատակային ծրագրերից է նաև ինստիտուտների տեխնոլոգիական իշխանության բարձրացումը և նոր տեղեկատվական տեխնոլոգիաների ներդրումը։
1980 թվականին գրադարանային ֆոնդերը կազմել են ավելի քան 10 միլիոն անուն, այդ թվում, 516 ինկունաբուլաներ, մոտ 300 հազար ձեռագրեր, 15-16-րդ դարերի ավելի քան 6500 գրքեր եկեղեցա-սլավոնական տառատեսակով, Ուկրաինայի թերթերի ու ամսագրերի առավել ամբողջական հավաքածուն ։
1998 թվականին գրադարանը Ուկրաինայի գիտությունների ակադեմիայի Տվյալների արձանագրման խնդիրների ինստիտուտի հետ համատեղ սկսել է ձևավորել «Գիտական Ուկրաինա» տվյալների բազան և հրատարակել է «» ամսագիրը։
Պոդոլսկի շրջանի արխիվի ղեկավար Յու. Ս. Ալեքսանդրովի նախաձեռնությամբ և Ուկրաինայի համազգային գրադարանի աջակցությամբ հիմնադրվել է ՈւՀԳ Վիննիցկա մասնաճյուղը, որը 1923 թվականին ղեկավարել է Վ. Դ. Օտամանովսկին։
1941 թվականի օգոստոսին գրադարանը տարհանվել է Բաշկիրիայի մայրաքաղաք Ուֆա, որտեղ Պետական մանկավարժական ինստիտուտում բացվել է ազատ մուտքով ընթերցասրահ։
Գնահատելով իրավիճակը՝ սուլթանի կառավարությունը 1919 թվականի օգոստոսի 10-ին ստորագրեց Սևրի հաշտության պայմանագիրը, բայց քեմալականների ստեղծած Անկարայի կառավարությունը չճանաչեց այն։
1919 թվականին քեմալականները Էրզրումում և Սեբաստիայում հրավիրեցին, այսպես կոչված. «Իրավունքների պաշտպանության ընկերության» համագումարներ, որի ընթացքում ստեղծվեց ժամանակավոր կառավարություն։
Հունաստանի վարչապետ Էլեֆթերիոս Վենիզելոսը հույների երկրի ազատագրումից հետո պլաններ ուներ վերականգնել բյուզանդական նախկին փառքը և այն վերակառուցել նորանկախ Հունաստանի շուրջը։
Հույն-թուրքական բնակչության փոխանակությունն իրականացվել է 1923 թվականի մայիսի 1-ին՝ համաձայն Հունաստանի և Թուրքիայի բարձրագույն օրենսդիր մարմնի՝ ազգային մեծ ժողովի միջև կնքված համաձայնագրի։
Թուրքիայի ազգային մեծ ժողովի կողմից կազմակերպված այս փոխանակության գլխավոր նպատակը նախկին Օսմանյան կայսրության կազմում գտնվող ժողովուրդների ստեղծած ազգային պետություններում միատարր բնակչության հաստատումն է։
Հունաստանի թուրքերի մեծ մասը տարհանվեց, իսկ Աթենքի հույն բնակիչները հիասթափված լքեցին հայրենիքը ու հաստատվեցին հիմնականում Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում և Ավստրալիայում։
Օգտվելով Թուրքիայի հարցում Անտանտի տերությունների միջև եղած հակասություններից՝ քեմալականները, զենք գնելով Ֆրանսիայից և Իտալիայից, ինչպես նաև օգնություն ստանալով Խորհրդային Ռուսաստանից։
2006-2007 թվականներին նշանակվել է ՀՀ գլխավոր դատախազության հետաքննության և նախաքննության օրինականության նկատմամբ հսկողության վարչության դատախազ, 2007-2008 թվականներին՝ ՀՀ գլխավոր դատախազության մարդու դեմ ուղղված հանցագործությունների գործերով վարչության ավագ դատախազ։
2008-2012 թվականներին զբաղեցրել է ՀՀ գլխավոր դատախազության մարդու դեմ ուղղված հանցագործությունների գործերով վարչության պետի տեղակալի պաշտոնը, 2012-2013 թվականներին եղել է Երևան քաղաքի Շենգավիթ վարչական շրջանի դատախազ, 2013-2016 թվականներին զբաղեցրել է Երևան քաղաքի դատախազի պաշտոնը։
2016 թվականի հունիսի 22-ի ՀՀ նախագահի հրամանագրով նշանակվել է ՀՀ գլխավոր դատախազի տեղակալ, ՀՀ Ազգային ժողովի'15.09.2016 թվականի որոշմամբ նշանակվել է ՀՀ գլխավոր դատախազ։
Արթուր Սարգսի Դավթյան , Հայաստանի նախկին գլխավոր դատախազ, Իրավաբանական գիտությունների թեկնածու, արդարադատության առաջին դասի խորհրդական, արդարադատության երկրորդ դասի պետական խորհրդական։
Դերակատարումից հետո առաջին ցերեկային բրազիլական հեռուստասերիալից հետո երկար ժամանակ նա համարվում էր բրազիլական հեռուստատեսության կավալերը, չնայած նրան, որ նա արդեն երիտասարդ չէ, Բրազիլիայում շատերը շարունակում են մտածել այդպես։
Տարսիզիո Մեյրան և Գլորիա Մենեզեսը ունեն մեկ երեխա, Տարսիզիո Ֆիլուն ով ծնվել է 1964 թվականի օգոստոսի 22-ին և շարունակել ծնողների մասնագիությունը։
1993 թվականից «Էրեբունի» պետական բժշկական քոլեջում գործում են բուժքույրերի և մանկաբարձների պատրաստման եռամյա և 1995 թվականից բուժքույրական գործի կազմակերպիչների պատրաստման քառամյա ծրագրերը։
1995 թվականից բուժքույրերի և մանկաբարձների եռամյա ծրագրերը սկսել են գործել նաև մյուս բոլոր պետական բժշկական քոլեջներում, բարեփոխվել են ուսումնական պլանները, առարկայական ծրագրերը։
Քոլեջի բուժքույրական գործի կազմակերպիչները քոլեջի կողմից ՀՀ պետական դիպլոմ ստանալուց բացի, նրանց տրվում է նաև ԱՄՆ-ի Կալիֆորնիայի բժշկական կենտրոնի կողմից տրվող բակալավրի հավաստագիր։
1997 թվականին քոլեջը դարձել է բուժքույրերի հետդիպլոմային կրթության ուսումնական բազա՝ ՀՀ ԱԱԻ-ում ստեղծված քույրական գործի կազմակերպում ամբիոնի համար, որտեղ մինչ օրս վերապատրաստվել են 302 բուժքույրեր։
Միջազգային բուժքույրական լիդերության ինստիտուտի տնօրենները, բուժքույրական ծրագրի ավագ խորհրդականի՝ Շերոն Վենստեյնի ջանքերով քոլեջում բացվեց գիտահետազոտական ուսումնական կենտրոն, որը հետագայում դարձավ ՀՀ ԱՆ ԱԱԻ բուժքույրերի վերապատրաստման բազան։
1998 թվականին ՀՀ կառավարության մարտի 2-ի թիվ 130 որոշումով թույլատրեց «Էրեբունի» քոլեջին փորձարարության կարգով բարձրագույն կրթությամբ բակալավրի կրթական աստիճանով բուժքույրերի պատրաստումը։
2001 թվականից քոլեջը սկսել է համագործակցել ԱՄՆ-ի Նեբրասկա նահանգի Օհամա քաղաքի համալսարանական բժշկական կենտրոնի բուժքույրական քոլեջի հետ' հեռավար ուսուցման միջոցով։
2001 թվականին ՀՀ ԱՆ թիվ 951 հրամանով «Էրեբունի» պետական բժշկական քոլեջում ստեղծվել է գիտամեթոդական խորհուրդ, որի կազմում են հանրապետության առաջատար մասնագետները, որոնք քննարկում, վերանայում և հաստատում են ուսումնական ծրագրերը, կատարում են ուսումնամեթոդական խորհրդատվություն։
Հայերեն լեզվով թարգմանվել են ծրագրի ուսումնամեթոդական նյութերը, կազմվել և թարգմանվել են մայրենի լեզվով մեծաքանակ մասնագիտական դասագրքեր և ուսումնամեթոդական ձեռնարկներ։
Քոլեջի, քույրական գործի կազմակերպիչների միություն ՀԿ–ի և միջազգային գործընկերների ուժերով 2011 թվականի ապրիլի 27-30-ը անցկացվեց Հայաստանի առաջին միջազգային բուժքույրական համագումարը, որի շրջանակներում Հայաստանի բուժքույրերը անդամագրվեցին ԱՄՆ պատվավոր բուժքույրական միությանը։
Համագումարի 3-րդ օրը՝ սեպտեմբերի 20-ին, Երևանի հայ-ամերիկյան «Էրեբունի» պետական բժշկական քոլեջում հաստատվեց պատվավոր միության Քայ Դելտա մասնաճյուղը։
Քոլեջը 2005 թվականից համագործակցում է ԱՄՆ/ՄԶԳ ՆՕՎԱ, ՆՕՎԱ2 ծրագրերի հետ' գյուղական վայրերի վերարտադրողական առողջապահության, ընտանիքի պլանավորման հարցերով։
2005 թվականի հունվարի 25-ին հաստատվելեն ՀՀ ԿԳ նախարարի թիվ 23-Ն հրամանով միջին մասնագիտական կրթության 6 մասնագիտությունների պետական կրթական չափորոշիչները' «Քույրական գործ», «Մանկաբարձական գործ», «Ատամնատեխնիկական գործ», «Դեղագործություն», «Լաբորատոր ախտորոշում», «Քույրական գործի կազմակերպում», 2006 թվականից' «Բուժական կոսմետոլոգիա», «Բուժական մերսում», 2009 թվականից' «Հիվանդի ընդհանուր խնամք» մասնագիտությունների պետական կրթական չափորոշիչները։
ՀՀ ԿԳՆ Երևանի հայ-ամերիկյան «Էրեբունի» պետական բժշկական քոլեջ ՊՈԱԿ-ը վերակազմավորվել է ՀՍՍՀ նախարարների խորհրդի 1977 թվականի հուլիսի 1-ին՝ ՆՈ 422 հրամանի համաձայն կազմակերպված թիվ 2 բժշկական ուսումնարանի և 1993 թվականին կազմակերպված Երևանի քաղաքապետարանի «Էրեբունի» բժշկական քոլեջ ՊՓԲԸ միաձուլման միջոցով ։
Քոլեջի լավագույն շրջանավարտները՝ ըստ կնքված պայմանագրերի կարող են ուսումը շարունակել Երևանի Խաչատուր Աբովյանի անվան մանկավարժական ինստիտուտի, Հայկական բժշկական ինստիտուտի 2-րդ և 3-րդ կուրսերում, ինչպես նաև' Հայաստանի ամերիկյան համալսարանի «Հանրային առողջապահություն» ֆակուլտետում։
2008 թվականից քոլեջում գործում է «Ընտանեկան բուժքույրության» ամբիոնը, որտեղ կարող են մասնագիտանալ և վերապատրաստվել հանրապետության բուժքույրերը' ստանալով ընտանեկան բուժքրոջ որակավորում։
1987 թվականին կես տարի Ցյուրիխի համալսարանում անգլերեն և գրականություն սովորելուց հետո կես տարի ապրել է Նյու Յորքում, որից հետո փոխել է մասնագիտությունը, ընտրելով հոգեբանություն և հոգեպաթոլոգիա որպես հիմնական մասնագիտություն և ինֆորմատիկա որպես երկրորդ մասնագիտություն։
Իր անդրանիկ վեպի և հետագա հրապարակումների հաջողություններից հետո լրագրողական գործունեությունը ավելի ու ավելի է ետին պլան մղվում ի օգուտ գրականության, որի վրա նա այդ ընթացքում կենտրոնանում է։
Նրա ստեղծագործության կրկնվող թեմաներն են սիրային հարաբերությունների բազմազան դրսևորումները, սիրո անհնարինությունը, տարածությունը ու մոտիկությունը, ինչպես նաև պատկերի և իրականության հարաբերությունը։
Իր երրորդ Այս օրվա նման մի օր վեպը հրատարակելիս Շտամը Ցյուրխի Արխե հրատարակչությունից տեղափոխվում է Մայնի Ֆրանկֆուրտում գտնվող Ս. Ֆիշեր հրատարակչություն։
Դանիել Առնետը դա բացատրում է «Շվեյցարիային հատուկ լեզվի բացակայությամբ» և «բովանդակությամբ, որ զուրկ են խորդենու թաղարներից» ու իրենց համապարփակությամբ «ոչ դաշնակցային են կոդավորված»։
Հատկանշական է նրա պատմելու զուսպ ձևը և պարզ ոճը, որը բաղկացած է կարճ պարզ նախադասություններից և մեծ մասամբ համարյա զուրկ է ճոխ ածականներից, փոխաբերություններից կամ համեմատություններից։
Գերմանիայում նրա հաջողությանը օժանդակեց նաև 1999 թ. Լիտերարիշես Քվարտետ հաղորդման ժամանակ տեղի ունեցած բանավեճը, որտեղ Մարսել Ռայխ-Ռանիցկին «Պսպղան սառույց» պատմվածքների ժողովածուն սեզոնի ամենագեղեցիկ ու ամենակարևոր գրքերից մեկը հայտարարեց, իսկ Հելմութ Կարասեկը կարծիք հայտնեց. «Սա մի արձակագիր է, որ շատ բան կարող է, որովհետև կարողանում է բացթողումներ անել և կենտրոնանալ»։
Նավթի արտահանումը, ըստ Ռուսաստանի վիճակագրական վարչության՝ «Ռոսստատ»-ի կրճատվել է 2,4 %-ով, կամ 6,4 %-ով, ըստ Ռուսաստանի Դաշնային մաքսային ծառայության՝ տվյալների:
Ռուսաստանը աշխարհում երկրորդն է իր քարածխի պաշարներով, իսկ նավթի պաշարներով գտնվում է աշխարհի առաջին ութնյակում, նավթի արդյունահանմամբ աշխարհում առաջին տեղերից մեկն է զբաղեցնում։
Հետագայում դրանք ավելի ու ավելի կենտրոնացան հայ կապիտալիստների (Մանթաշյաններ, Ղուկասով, Պիտոև, Արամյան, Մաիլով, Լիանոզով կամ Եղիանոսյան, Ավան-Յուզբաշև, Ծատուրով, Աբյանց, Առաքելով, Միրզոև և ուրիշներ) ձեռքին։
դարի վերջին նավթարդյունահանման ճյուղի մեջ մուտք գործելու թույլտվություն տրվեց նաև այլ արևմտյան նշանավոր կապիտալիստներին՝ Ռոտշիլդներ և Ռոկֆելլերներին։
Այսպես, 1886 թվականին Ռոտշիլդները կազմավորեցին «Բաթումի նավթարդյունաբերության և առևտրական ընկերությունը» , որը հետագայում հայտնի էր միայն իր ռուսական հապավմամբ՝ ԲՆԻՏՈ, :
2003 թվականին Ռուսաստանի քաղաքական ղեկավարությունը միջողներ ձեռնարկեց նավթային խոշորագույն ընկերություններից մեկի՝ «ՅՈՒԿՈՍ»-ի սնանկացման և նրա ակտիվների վաճառման ուղղությամբ, որոնք հիմնականում բաժին հասան պետական «Ռոսնեֆտ» ընկերությանը։
1914-1918 թվականների Առաջին համաշխարհային պատերազմը, դրա վերջում Ռուսաստանում պայթած 1917 թվականի փետրվարյան հեղափոխությունը և դրան հաջորդած 1917 թվականի հոկտեմբերյան բոլշևիկյան հեղաշրջումը Ռուսաստանի տնտեսությունը և հատկապես նավթարդյունաբերությունը ճգնաժամի մատնեցին։
Ռուսաստանի Դաշնության պետական վիճակագրական վարչության՝ «Գոսկոմստատ»-ի տվյալներով՝ 2007 թվականին արդյունահանվել է 491 միլիոն տոննա նավթ, ինչը 2,1 %-ով ավելին է, քան 2006 թվականին :
1879 թվականին ստեղծված «Նոբել եղբայրների նավթաարտադրության ընկերությունը» նավթարդյունահանում և նավթավերամշակում էր իրականացնում Բաքվում, ստեղծել էր տրանսպորտային և իրացման ցանց, որը ներառում էր նավթամուղներ , տանկերներ, վագոն-ցիստեռներ և նավթաբազաներ՝ նավակայաններով և երկաթգծային ճյուղերով։
19-րդ դարի սկզբներին Հարավային Կովկասում, մասնավորապես Ապշերոն թերակղզու Բաքու կամ Բագին բնակավայրի մոտակայքում Ռուսաստանի տարածքային նվաճումներից հետո Ռուսաստանի հիմնական նավթային շրջանը դարձավ Կովկասը։
1990-ական թվականներին, ԽՍՀՄ տրոհումից հետո, Ռուսաստանի նավթային սեկտորը մեծամասնությամբ ակցիոներացվեց՝ բաժնետիրացվեց, ընդ որում նավթարդյունաբերական սեկտորի առավել շահավետ ակտիվները մասնավորեցման արդյունքում պետությունից անցան մասնավոր անձանց։
ԱՄՆ-ի վիճակագրական գործակալության տվյալների համաձայն՝ 2007 թվականին վերամշակված նավթի սպառումը Ռուսաստանում կազմել է նավթի հանույթի 28,9 %-ը՝ օրական 2,8 միլիոն։
Առաջին պարզ, հասարակ նավթամշակման գործարանը, որը արտադրում էր կերոսին, ստեղծվել է Բաքու քաղաքում 1863 թվականին՝ ճարտարագետ, իշխան Դավիթ Մելիքյանի կողմից։
2012 թվականին նավթային հումքի արդյունահանման ազգային ծավալը 2011 թվականի հետ համեմատած աճել է 6,6 միլիոն տոննայով և բացարձակ արտահայտությամբ կազմել է 518 միլիոն տոննա, այդպիսով հաստատելով նոր առավելագույն մակարդակ՝ ԽՍՀՄ-ի տրոհումից ի վեր։
Նավթի առաջին հանքահորը արդյունաբերական եղանակով փորվել է Ապշերոնյան թերակղզում 1847 թվականին, առաջին շահագործվող հանքահորը փորվել է Կուդակո գետի մոտ՝ Կուբանում՝ 1864 թվականին։
2009 թվականին Ռուսաստանում արդյունահանվել է 494 միլիոն տոննա նավթ (այդ ցուցանիշով Ռուսաստանը այդ ժամանակ գրավել է աշխարհում 2-րդ տեղը), ինչը 1,2 %-ով ավելի բարձր է 2008 թվականի մակարդակից։
1745 թվականին Արխանգելսկ քաղաքի բնակիչ Ֆյոդոր Սավելիի Պրյադունովը սկսել է նավթի արդյունահանումը Ուխտա գետի հատակից և կառուցել է աշխարհի առաջին նավթամշակման գործարաններից մեկը։
1960 թվականից ի վեր ԽՍՀՄ-ում յուրացվել էին հսկայական հանքավայրեր Մերձվոլգյան տարածաշրջանում՝ Պովոլժիեում, ինչպես նաև Տիմանո-Պեչորյան սալի վրա և Արևմտյան Սիբիրում։
կատարել խմբային հետազոտություններ, քանի որ կա հնարավորություն ստեղծելու խումբ, որում կարելի է կիսվել թեմատիկ նյութերով, կազմակերպել քննարկումներ, համատեղ կոնսպեկտել թեմաները,
Սկզբի րոպեին ես նույնիսկ չհասկացա' ինչի մասին է խոսքը, բայց Անտոն Պավլովիչը շարունակում էր արտաբերել պիեսի անվանումը շեշտը դնելով քնքուշ հնչյունի վրա, իսկապես փորձելով ցույց տալ նախկին գեղեցիկ, բայց հիմա անպետք կյանքը, որը նա արցունքներով ավերում էր պիեսում։
Գործողություններն սկսվում են գարնանը, Լյուբով Անդրեևնա Ռանևսկայայի մասնակցությամբ, ով Ֆրանսիայում մի քանի տարի ապրելուց հետո վերադառնում էր Ռուսաստան իր աղջկա' 17 տարեկան Անյայի մոտ։
Նա չէր կարողանում պատկերացնել, թե ինչպե՞ս կարելի է կտրել բալենու այգին և տալ զբոսաշրջիկներին այն կալվածքը, որտեղ նա մեծացել էր, որտեղ անցել էին նրա երիտասարդ կյանքի տարիները և վերջապես որտեղ մահացել էր իր որդի Գրիշան։
Դեռևս Ադամ Սմիթ իր «Ազգերի հարստություն» աշխատության մեջ նշում էր, որ երկրի տնտեսական զարգացման կարևոր գրավականներից մեկը դեպի ծով ելք ունենալն էր, որն ապահովում էր առևտրաշրջանառության իրականացումը։
9 պետություններ սահմանակից են միայն երկու պետությունների՝ Մոնղոլիան, Նեպալը, Բութանը, Սվազիլենդը, Լիխտենշտայնը, Անդորրան, Մոլդովան, մասնակի ճանաչված Հարավային Օսիան և Մերձդնեստրի Մոլդովական Հանրապետությունը։
Դեպի ծով ելք չունեցող պետությունները կարող են ունենալ նավեր՝ իրենց դրոշներով, որոնք կարող են տեղակայված լինել այլ պետությունների նավահանգիստներում (օրինակ՝ Չեխիայի նավերը կայանված են Լեհաստանի Շեցին նավահանգստում).
Մասնակի ճանաչված Մալթական Ուխտը, որը գտնվում է Հռոմի տարածքում, ինչպես Վատիկանը, 1998 թվականին 99 տարի ժամկետով վարձակալել է Մալթայի Սանտ Անջելո ծովամրոցը։
1954-1964 թվականներին եղել է Կամոյի շրջանի շրջանային համաճարակագետ և շրջանային հիվանդանոցի ինֆեկցիոն բաժանմունքի վարիչ, 1964-1969 թվականներին՝ Մարտունու շրջանի շրջանային բուժմիավորման գլխավոր բժիշկ։
1969-1989 թվականներին նշանակվել է ՀԽՍՀ առողջապահության նախարարության սանիտարահամաճարակային վարչության պետ, 1989-1991 թվականներին՝ առողջապահության փոխնախարար և ՀՀ գլխավոր պետական սանիտարական բժիշկ, 1991 թվականից՝ Շրջակա միջավայրի հիգիենայի և կանխարգելիչ թունաբանության ԳՀԻ տնօրեն։
Սպիտակի երկրաշարժից հետո իրականացրել է հակահամաճարակային միջոցառումներ, որոնց շնորհիվ խոշոր աղետների պատմության մեջ Հայաստանի Հանրապետությունն առաջինն է, որտեղ չեն գրանցվել համաճարակային բարդություններ։
Աշխատանքները վերաբերում են ՀՀ ազգաբնակչության շրջանում առողջ կենցաղի արմատավորման, վարակիչ հիվանդությունների դեմ պայքարի ու կանխարգելման, շրջակա միջավայրի առողջացման հարցերին։
Հետազոտել է հեղուկ ածխածնի երկօքսիդի կիրառմաբ գինիների գազացման և ստացված խմիչքների դեգազացման քիմիզմը և կինետիկան, մշակել է գազացման արդյունավետ տեխնոլոգիաներ և դրանց իրականացման սարքավորումներ։
2000-ական թթ. սկզբից զբաղվում է աշխարհագրական նշումով հայկական գինու որակի կազմավորման միջավայրի հասարակական , բնակլիմայական և անտրոպոգեն բաղադրիչների փոխադարձ կապերի ուսումնասիրմամբ։
Ուսումնասիրել է խաղողագործական այդ շրջանի էթնոպատմական, ուվո- և էնոմիջավայրերի առանձնահակությունների, ագրո- և էնոտեխնոլոգիական գործոնների փոխադարձ կապի որոշ ասպեկտներ։
Տվել է Արևմտյան Հայաստանի, Նախիջևանի, Լեռնային և Դաշտային Ղարաբաղի խաղողի հայկական սորտերի որոշ տեխնոլոգիական և ամպելոգրաֆիական ցուցանիշները, մշակության արեալներն ու հայտնաբերման վայրերը։
1986 թ. վերադարձել է Հայաստան և անցել աշխատանքի Խաղողագործության, գինեգործության և պտղաբուծության գիտահետազոտական ինստիտուտի գինու և կոնյակի տեխնոլոգիայի բաժնում, ուր մինչ այսօր զբաղեցնում է ավագ գիտաշխատողի պաշտոնը։
Մշակվել է “Խաղողի հումքով ոգելից խմիչքների մասին” Հայաստանի հանրապետության օրենքի, դրա կիրարկման մեխանիզմներն ապահովող կառավարության որոշումների, ճյուղի գործնեությանն առնչվող իրավական այլ ակտերի նախագծերը։
1993-2015թթ. Հայկական գյուղատնտեսական ինստիտուտում դասավանդել է “Գինու տեխնոլոգիա” առարկան, իսկ 2015թ.-ից “Գինու մշակույթ” առարկան՝ Վ.Բրյուսովի անվան Երևանի պետական լեզվահասարակագիտական համալսարանում։
Չնայած մոր անհամաձայնությանը՝ Գերտրուդան 8 տարեկանից սկսել է սովորել Ինդիանա նահանգի Ուոբաշ շրջանի քվակերների Ձեռքի աշխատանքի ինստիտուտում, որտեղ սովորում էր նաև եղբայրը՝ Դոուին։
Ռիչմոնդի Էրլխեմ քոլեջում , իսկ այնուհետև Բոստոնի կոնսերվատորիայում սովորելու տարիներին Գերտրուդի մեջ հայտնաբերվում է ջութակահարուհու տաղանդ։
Սակայն շուտով, ի պատասխան Գերտրուդայի կողմից դպրոցի ասիմիլիացիայի միտումների շուրջ արված քննադատության, Պրատը Կարլայլի թերթում հրապարակում է անանուն գրախոսական՝ Գերտրուդային մեղադրելով հնդկացիական դպրոցը «խեղաթյուրված» ներկայացնելու համար։
«Ամերիկյան հնդկացիների զրույցներ» ստեղծագործության հրատարակումից հետո Զիտկալա-Շան այդ էսսեն վերանվանեց «Մեծ հոգի» (, հյուսիսամերիկյան հնդկացիների դիցաբանության մեջ բարձրագույն էակը) և համապատասխան ձևով փոխեց էսսեի ավարտը։
Զիտկալա-Շան սատանային դիտարկում է որպես Մեծ հոգու թշնամի և կասկածի տակ է դնում քրիստոնեական ավանդույթների բացարձակ ճշտությունը՝ այն անվանելով «սպիտակ մարդու լեգենդ»։
Քննադատներից մեկը՝ Էլիս Պոյնդեկստեր Ֆիշերը , այդ առումով Զիտկալա-Շային բնութագրել է որպես մշտապես երկու աշխարհների շեմին գտնվող, բայց երբեք այն ամբողջությամբ չհատող։
«Զիտկալա-Շա» գրական կեղծանունն ընտրել է «Հուշերի» մեջ, որը տպագրվել է 1900 թվականին ամսագրում, սակայն իր կյանքի ընթացքում 2 անուններն էլ օգտագործել է։
ամսագրում տպագրվել են Զիտկալա-Շայի ինքնակենսագրական 3 ուրվանկարները՝ «Հնդկացիական մանկության հիշողություններ», «Հնդկացի աղջկա դպրոցական տարիները» և «Հնդկացի ուսուցչուհին հնդկացիների շրջանում»։