polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Սակայն իր գաղտնի աշխատանքի պատճառով նրանք ստիպված են լինում իրենց չորսամյա որդու խնամակալությունը թողնել իրենց միակ հարազատներին՝ հորաքույր Մեյին և հորեղբայր Բենին, ինչից հետո անհետանում են։
13 տարի անց Փիթերը՝ սովորական դպրոցականը, ով հետաքրքրված է գիտությամբ և լուսանկարչությամբ, միշտ կանգնում է թույլերի կողքին, ինչի պատճառով հաճախ հարվածներ է ստանում դպրոցի կռվարար Ֆլեշ Թոմփսոնից։
Ռեյմիի դուրս գալուց մի քանի օր անց ստուդիան հայտարարեց, որ Ուեբը, ում նախկին «Ամռան 500 օր» ֆիլմը, որն իր ռեժիսորական դեբյուտն էր, կնկարահանի վերարձակումը։
Իննսունօրյա նկարահանումները ներառեցին նաև Նյու Յորքի երկշաբաթյանը, մինչ նկարահանումների մեծ մասը տեղի են ունեցել Լոս Անջելեսի տարածքում, ներառյալ այն տեղանքները, ինչպիսին Հոլիվուդի Հենրի Ֆոնդա թատրոնը և Սուրբ Ջոն Բոսկոյի ավագ դպրոցի մարզասրահը , Իմանուել Փրեսբիթերյան եկեղեցին Միդ-Ուիլշիրում , ինչպես նաև մի շարք տեսարաններ Հարավային Պասադենայում, Սան Պեդրոյում և Վուդլենդ Հիլսում։
2010 թվականի հոկտեմբերի 11-ին Ռիս Իֆանսը հաստատվեց անանուն չարագործի դերում, և երկու օր անց պարզ դարձավ, որ նա կմարմնավորի բիշկ Քուրթ Քոննորսին / Մողեսին։
Տիտրերից հետո տեսարանում Քոննորսի «Ռեյվենքրոֆթ» հոգեբուժական պալատ է գալիս Գուստավ Ֆիրսը և հարցնում, թե արդյոք նա պատմել է Փիթեր Փարքերին իր հոր մասին իրականությունը։
Քոննորսն ասում է, որ չի պատմել, ինչին իր զրուցակիցը պատասխանում է, թե այդ դեպքում կարելի է չսպանել երիտասարդին, և Քոննորսը խնդրում է հանգիստ թողնել Փիթերին։
ԱՄՆ-ի Ալեքսանդր Համիլտոնի անվան մաքսատան շենքը ծառայեց ոստիկանության բաժնի համար, իսկ 15 Վեսթ 81-րդ փողոցում գտնվող բնակարանը Մանհեթենում հանդես եկավ որպես Գվեն Սթեյսիի և նրա ընտանիքի տուն։
2011 թվականի ապրիլին Սթոունը հայտարարեց, որ նկարահանումնները դադարեցվել են և հետարտադրությունը կսկսի մայիսին, իսկ որոշ վերանկարահանվող տեսարաններ կարվեն 2011 թվականի նոյեմբեր և դեկտեմբեր ամիսներին։
Մինչ Ուեբը որոշ տարրեր ներկայացրեց «Հիմնական Սարդ-մարդուց», նա ցանկացավ այդ փանք ռոքերների աշխարհի փոխարեն պահպանել Գվեն Սթեյսիի մեյնսթրիմային տարբերակը։
Մուսորգսկին չի հասցրել ավարտել «Խովանշչինա» օպերան. նրա մահից հետո այդ գործը ստանձնել է Նիկոլայ Ռիմսկի-Կորսակովը, որը նաև կատարել է ամբողջ օպերայի գործիքավորումը։
«Խովանշչինայի» երաժշտությունից առավել հայտնի դրվագներն են նախերգանքը , Մարֆայի գուշակության տեսարանը 2-րդ գործողությունից , Մարֆայի երգը և Շակլովիտու մեներգը 3-րդ գործողությունից, 4-րդ գործողության անտրակտը , «Պարսկուհիների պարերը» 4-րդ գործողությունից։
Օպերայի սյուժեի հիմքում ընկած են 1682 թ. Ռուսաստանում տեղի ունեցած պատմական իրադարձությունները, մասնավորապես ռուս ցար Պետրոս կողմից հրացանակիրների գնդի ընդվզման ճնշումը և ընդվզման պարագլուխներին մահապատժի ենթարկելը։
Պուարոն բացատրում է նրան ամեն ինչ, իսկ Նիկը խոստովանում է, որ մինչ կատարվածը նրա վրա արդեն կատարվել է երեք մահափորձ, բայց նա չի կարևորել դրանք, կարծելով, որ դժբախտ պատահարներ են եղել։
Սկզբում Պուաորն մտածում էր, որ Նիկն է սպանվել, բայց երբ նրանք զննում են դիակը, ապա տեսնում են, որ դա Մեգգին է, ում շփոթել են Նիկի հետ կարմիր չինական շալի պատճառով։
1915 թվական - Այդ ժամանակ դեռ Կալիֆոռնիական օծանելիքի ընկերությունը ստանում է ոսկե մեդալ ապրանքի որակի և Սան Ֆրանցիսկոյում -ց ցուցահանդեսի ժամանակ փաթեթավորման համար։
Հյուսիսային Ամերիկա՝ ԱՄՆ-ի Կանադայի և Պերտո Ռիկոյի հետ միասին՝ 2016 թվականից առանձնացվել է որպես առանձին ընկերություն, որում , .-պատկանում է 20 %, իսկ մնացած մասը՝ վերահսկվում է դուստր ընկերությունների կողմից՝ կազմում։
Բացի դրանից, անվան տակ վաճառվում են ուրիշ ընկերությունների արտադրության տան համար և նորաձև աքսեսուարներ՝ ժամացույցներ, բիժուտերիա, կոշիկներ, սպասք, հուշանվերներ, մանկական իրեր։
Օծանելիքի բիզնեսով զբաղվելու միտքը Դեվիդի մոտ ծագել է այն ժամանակ, երբ նա զբաղվում էր գրքերի վաճառքով, և պոտենցիալ գնորդներինհետաքրքրելու համար սկսեց պատվերների մեջ դնել օծանելիք։
Աշխատասիրության հետ միասին Հեսիոդոսը մարդուն սովորեցնում է բարոյական արժանապատիվ կյանքի' պատվել ծնողներին, խնայել որբերին, պարտադիր կերպով կատարել ոչ միայն պետական, այլև երկնային հարկատվությունը, քանզի ամեն ինչ ի վերջո սպասվում է աստվածներից։
Հերոսական ժամանակներին փոխարինելու է գալիս դասակարգային հասարակության ժամանակը, ստեղծվում են հասարակական կյանքի նոր սկզբունքներ, մշակվում են բարոյական նոր օրենքներ, առաջատար դիրք են ձեռք բերում արդարության, ճշմարտության, աշխատանքի և հաշվենկատության գաղափարները։
Հոր մահվանից հետո Պերսևսը կարողանում է կաշառակեր դատավորների միջոցով իրեն վերցնել նաև Հեսիոդոսին բաժին հասած հողը և ի վերջո քամուն տալ թե՛ իր և թե՛ եղբոր ունեցվածքը։
Մեկ տարի անց՝ 1966 թվականին, Վուլֆը որոշեց գրել «կալիֆորնիական հիփիի»՝ Քեն Քիզիի մասին և սկսեց աշխատանքը «Էլեկտրասառեցնող թթվային թեստ»։
Ավելի ուշ որպես գրող անկեղծացել է, որ նա անմիջական մասնակցություն է ունեցել միայն նկարագրվող իրադարձությունների շարքում, իսկ ուրիշները հարցազրույցի հիման վրա է վերստեղծել Ուրախ չարաճճիների կոմունայի անդամների օրինակով, որոնց շուրջն է կառուցվում գրքի սյուժեն, ինչպես նաև վավերագրական տվյալների՝ նամակների, լուսանկարների, աուդիո- և վիդեոձայնագրությունների հիման վրա։
Նյու Յորքի համալսարանին կից Արթուր Լ․ Քարթերի անվան լրագրության ինստիտուտի վարկածով՝ այն մտնում է Ամերիկայի Միցյալ Նահանգների լրագրության ոլորտի լավագույն 100 ֆիլմերի ցանկում։
2011 թվականին թողարկվել է Վուլֆի հաջորդ՝ «Պոմպային կայանի բանդան» գիրքը , որը բաղկացած է հոդվածներից, որոնց մեծ մասը Վուլֆը հեղինակել է 1964 թվականից մինչև 1966 թվականն ընկած ժամանակահատվածում -ի համար։
Գրքում Թոմ Վուլֆը պատմում է ֆինանսական հսկայի պատմությունը, որը արագորեն կորցնում էր իր ունեցվածքը, ընկերներին և հասարակության մեջ բարձր դիրքը և կանգնած էր ոչ հեշտ ընտրության առաջ․ գնալ խղճի հետ գործարքի կամ մնալ առանց գրոշի։
Գնահատելով վեպը՝ -ի լրագրողը նշեց, որ «նրանք, ովքեր սպասում են հերթական «Խարույկ ունայնությանց»-ին, կհիասթափվեն․ «Տղամարդն ամբողջ հասակով» գիրքն ավելի լավն է»։
Գրքի առաջին տպագրաքանակը կազմել է 1,2 միլիոն օրինակ, և հրապարակումից չորս շաբաթ առաջ ստեղծագործությունը առաջադրվել է Ազգային գրական մրցանակի 1998 թվականին, որտեղ դարձել է եզրափակչի մասնակից։
ը լայնորեն լուսաբանել է գրողի նոր վեպի հրապարակումը՝ 1998 թվականի նոյեմբերի 2-ին թողարկված համարում հրապարակելով մեծ հոդված՝ նվիրված ստեղծագործությանն ու տեղադրելով Վուլֆի լուսանկարը շապիկի վրա։
« & - -» գիրքը՝ թողարկված 1970 թվականին, ծաղրում էր քաղաքականությունը՝ պատկերելով այն նյույորքյան հանրահայտ անձանց «նորաձև զբաղմունքի» տեսքով, և դրանով նա առաջացրեց քննարկումներ և վեճեր։
Գիրքը բաղկացած է երկու առանձին էսսեներից․մեկում պատմվում է Լեոանդր Բարսթյանի կողմից անցկացրած Սև լուսանների կուսակցության հանդիպման մասին , երկրորդում՝ Սան Ֆրանցիսկոյի աղքատության դեմ պայքարի ծրագրերին փոքրամասնությունների արձագանքի մասին ։
Որոշ հեղինակներ Վուլֆի այդ և դրա նախորդ երեք գրքերը դիտարկում են որպես «ձևավորող այն, ինչն այժմ հայտնի է որպես «ինչն այժմ հայտնի է որպես «նոր լրագրություն»։
Դոուբելի պատվերով գրած նյութերի քանակն այնքան մեծ էր, որ գրողը պարզապես չէր տեսնում տեքստն ամբողջականացնելու հնարավորությունը և այդ ամենի մասին տեղեկացրել էր խմբագրին։
Ի պատասխան Դոուբելը խնդրել էր Վուլֆին ուղարկել այն ամենն, ինչ կար լրագրողի ձեռքերում և, հանելով բնագրից առաջին արտահայտությունը՝ «Հարգելի Բայրոն», հրապարակել էր էսսեի ողջ մնացած տեքստը առանց փոփոխությունների։
«Մենամարտ տիեզերքի համար» (մեկ այլ հրատարակչության տարբերակով գրքի անվանումը թարգմանվում է որպես «Կարևոր դեպք», , 1983 թվական) գրքի վրա Վուլֆն աշխատել է վեց տարի շարունակ․ 1979 թվականին հրապարակված վեպը սենսացիա էր։
Գիրքը ներկայացնում է ԱՄՆ-ի և ԽՍՀՄ-ի պայքարը տիեզերական միջավայրը գրավելու նպատակով, ՆԱՍԱ-ի ձևավորումը և ամերիկյան փորձարարական աշխատանքները ավիակառուցման բնագավառում։
Վեպը բեսթսելլեր դարձավ և երեք հեղինակավոր գրական մրցանակ ստացավ, իսկ ավելի ուշ էկրանավորվեց և մեծ հաջողություն ունեցավ՝ կինոարդյունաբերության համար չորս պատվավոր մրցանակ նվաճելով։
1975 թվականին 1960-ական թվականների կոնտրմշակույթին նվիրված մի շարք աշխատանքներից հետո Վուլֆը վերադարձավ արվեստի քննադատությանը «Ներկված բառ» գրքում , որտեղ արվեստը պատկերեց նորաձևություն թելադրողների «իմաստուն գյուղ»։
Գիրքը Վուլֆի արվեստի քննադատության հավաքածուն է․ գրողը մտորում է 1970-ական թվականների ժամանակակից արվեստի, ավանգարդի, Էնդի Ուորհոլի, Վիլեմ դե Քունինգի և Ջեքսոն Փոլոքի մասին։
Դեռ մանուկ տարիներին Թոմը երազում էր դառնալ պրոֆեսիոնալ գրող․ ինը տարեկանում նա փորձել էր գրել Նապոլեոն -ի կենսագրությունը, սակայն արդյունքում գրել և ձևավորել էր Վոլֆգանգ Ամադեուս Մոցարտին նվիրված գիրք։
Առաջին անգամ գրողը ճանաչում է ստացել հինգ տարի անց՝ աշխատելով որպես Վաշինգտոն Փոստ թերթի լրագրող և ստանալով Մամուլի հրատարակիչների գիլդիայի մրցանակը ։
Այդ ամենին զուգահեռ՝ Վուլֆը մրցանակ է ստացել հումորի համար, որը Հրատարակիչների գիլդիան համարել էր փորձ՝ հաղորդումներում գեղարվեստական գրականության տարրերի կիրառմամբ։
Գիրքը հատուկ աջակցույթւոն չի ստացել քննադատների կողմից․ արձագանքներից մեկի մեջ նույնիսկ ենթադրություն է արվել, որ «Վուլֆը, միգուցե, պարզապես մի քիչ հոգնել է»։
Գիրքն ներառում էր հայտնի ամերիկյան հրապարակախոսների՝ Թրումեն Կապոտեի, Հանթեր Սթոքթոն Թոմսոնի, Նորման Մեյլերի, Գեյ Թալեզեի, Ջոան Դիդիոնի և այլով աշխատանքները, որոնք միավորվել էին լրագրության մեջ տարբեր գրական հնարքների փորձարարությունների ընդհանուր գաղափարով։
1962 թվականին Վուլֆը տեղափոխվել է Նյու Յորք և սկսել է աշխատել թերթում, սակայն երիտասարդ լրագրողի թափ հավաքող կարիերան շոկի ենթարկվեց Նյու Յորքի 1962 թվականի թերթերի գործադուլը ։
Նրա համար փրկություն դարձավ ամսագրի գլխավոր խմբագիր Բայրոն Դոուբելը , որը համաձայնեց Վուլֆին ուղարկել Կալիֆորնիա, որպեսզի նա հաղորդումների ցանկ պատրաստեր գործարանային մոդելների համեմատ առավել մեծ արագություն ունեցող ավտոմեքենաների մշակույթի մասին։
Գիրքը բեսթսելլեր դարձավ և հաստատեց Վուլֆին՝ որպես գրականության ժանրից մինչև վավերագրական արձակ գլխավոր փորձարարի․ նոր ձևավորված ուղղության մեջ Վուլֆը սկսեց ընդունվել ոչ այլ կերպ, քան «վարպետ»։
Այս ուղղության հիմնական գաղափարը գրողը համարում էր մարդու կամ խմբի վավերագրական նկարագրությունը ինտենսիվ դիտարկումներից և խորը հարցադրումներից հետո՝ իրատեսական գրողների գրական հնարքների և տեխնիկաների կիրառմամբ՝ խառնված դրամատիկ տեսարաններով։
Գրքի մեջ ընդգրկվածն նկարների մեծամասնությունը ստեղծվել են հրապարակումից երեք տարի առաջ, սակայն ընթերցողների համար դրանց հետ միասին նշվում է նկարիչ Վուլֆի քսաներեք տարիների արվեստի պատմությունը․ գիրքը հավասար կերպով իրենից ներկայացնում է ինչպես գրականության, այնպես էլ գրաֆիկական արվեստի օրինակ։
1951 թվականին ավարտել է Վաշինգտոնի և Լիի համալսարանը, որտեղ ամսագրի համահիմնադիրն էր; 1957 թվականին դոկտորի աստիճան է ստացել «Ամերիկագիտություն» մասնագիտացմամբ Յեյլի համալսարանում։
Գրող Դորոթի Սքուրայի փաստմամբ՝ Թոմ Վուլֆին անվանում եմ «Ամերիկայի ամենահայտնի լրագրող», նա նաև ԱՄՆ-ի ամենաշատ վաճառքներ ունեցող գրողներից մեկն է համարվում, գրական ութ տարբեր մրցանակների դափնեկիր է և 15 գրքերի հեղինակ, որոնցից երեքը էկրանավորված են և երկուսը պլանավորվում են բեմադրվել։
Օպերատիվ պլանավորման ժամանակ ամեն ստորաբաժանման ղեկավար պատասխանատվություն է կրում իր բաժնի առաջ սահմանված նպատակների կատարման համար և կազմակերպության ընդհանուր խնդիրների լուծման մեջ ունենում է իր ուրույն ավանդը։
ներքին կառավարման կազմակերպում, ըստ որի, կառավարչական հաշվառումը ապահովում է ինֆորմացիայի շրջանառությունը տարբեր կառավարչական օղակների միջև, որը թույլ է տալիս կառավարել խնդիրների կատարման հաջորդականությունը, կայացնել օպտիմալ կառավարչական որոշումներ,
հաշվառում և վերահսկողություն, ըստ որի, հաշվառումը վարվում է հաշվապահական հաշվառման հաշիվների հիման վրա, չնայած սրա կառավարչական հաշվառումը տարբերվում է ֆինանսական հաշվառումից մի շարք առանձնահատկություններով, մասնավորապես կառավարչական որոշումների կայացման համար անհրաժեշտ են լրացուցիչ տվյալներ, որոնք հավաքագրվում են արտաքին աղբյուրներից։
կոորդինացում և ինֆորմացիայի փոխանակում, որը կառավարչական հաշվառումն ընդգրկում է կազմակերպության բոլոր օղակները, պլանավորում է յուրաքանչյուր ստորաբաժանման խնդիրները, տեղեկատվությունը փոխանցելով օղակ առ օղակ։
Ոչ լրիվ ծախսումներով ինքնարժեքի՝ «Դիրեքթ-քոսթինգ» մեթոդի էությունը կայանում է նրանում, որ ծախսումները բաժանվում են հաստատուն և փոփոխուն բաղադրատարրերի, ընդ որում հաստատուն ծախսումները համարվում են ժամանակաշրջանի ծախսեր, չեն բաշխվում արտադրատեսակների միջև և վերագրվում են ֆինանսական արդյունքին։
Որպես հետևանք այս ծախսումները ավելի արագ են վերագրվում արդյունքին, քան լրիվ ծախսումներով հաշվառման դեպքում, ընդ որում՝ պատրաստի արտադրանքի մնացորդը և անավարտ արտադրանքը գնահատվում են միայն փոփոխուն ծախսումներով։
Փոփոխուն ծախսումները հստակեցվում են ըստ պատրաստի արտադրատեսակների, հաստատուն ծախսումները հավաքագրվում են առանձին հաշիվներում և վերագվում այն հաշվետու ժամանակաշրջանի ֆինանսական արդյունքին, որում ծագել են։
«Դիրեքթ-քոսթինգ» մեթոդը հնարավորություն է տալիս բարձրացնելու ներքին կառավարման համակարգի արդյունավետությունը վերլուծելով փոփոխուն ծախսումների ցուցանիշները, որոնցով ընդունվում են ընթացիկ որոշումներ, և համեմատել այդ ցուցանիշները համապատասխան նորմատիվների հետ։
Փոփոխուն ծախսումներով ինքնարժեքի կալկուլյացիան նախատեսում է հաստատուն ծախսումների անփոփոխ մեծություն արտադրության ցանկացած ծավալի դեպքում, այդ իսկ պատճառով էլ հիմնական ուշադրությունը կառավարչական հաշվառման մեջ հատկացվում է հաստատուն ծախսումներին, և կազմակերպության ղեկավարող օղակները ուժեղացնում են վերահսկողությունը այդ ծախսումների կառավարման նկատմամբ։
Կազմակերպությունները անընդհատ ստանում են ահռելի քանակությամբ օպերատիվ տեղեկատվություն, որն անհրաժեշտ է դասակարգել և խմբավորել, որի հիման վրա էլ անհրաժեշտ է կայացնել կառավարչական որոշումներ։
Այսպիսով այն նախատեսված է ներքին կառավարչական խնդիրները լուծելու, արտադրանքի թողարկման ծախսումների օպերատիվ հաշվառման և դրանց օգտագործման արդյունավետության բարձրացման, ինչպես նաև կառավարչական օղակներին տեղեկատվության տրամադրման համար։
Կառավարչական հաշվառման տեղեկատվութունը տրամադրվում է միայն կազմակերպության տեղեկատվության ներքին օգտագործողներին' ղեկավարներին, ֆինանսական ստորաբաժանման աշխատակիցներին և թույլատվություն ունեցող այլ անձանց։
Այս եղանակով ստացված արտադրական փոփոխուն ինքնարժեքի և իրացման գնի համեմատումը նպատակ ունի որոշելու տարբերությունը փոխհատուցելու համար հաստատուն ծախսումներն ու հաստատուն ծախսերը,
Կառավարչական հաշվառման օբյեկտներն են ողջ կազմակերպության և պատասխանատվության կենտրոնների ծախսերը, տնտեսական գործունեության արդյունքները, գնագոյացումը, բյուջետավորումը և ներքին հաշվետվությունները։
Կապված երկրորդ տերմինի հետ կառավարչական հաշվառումը ինչպես ծախսերի վերաբերյալ տեղեկատվության հավաքագրման և մեկնաբանման համակարգ է, այնպես էլ առանձին և լայն ոլորտ, որը զբաղվում է ձեռնարկության գործունեության վերահսկմամբ։
Ինֆորմացիան ներմուծվում է միմյանց հետ ֆունկցիոնալ առումով փոխկապակցված ստորաբաժանումներից, մասնավորապես տեխնիկական, արտադրական, ֆինանսական և այլ ստորաբաժանումներից,
Հետպատերազմյան շրջանում պարզ է դառնում, որ հաշվապահական հաշվառումը ակտիվ ներգրավվածություն է ունեցել կառավարչական քաղաքականության ձևավորման և կատարման գործում, իսկ հաշվապահն ավելի մեծ ուշադրություն է սկսել դարձնել կանխատեսումներին, պլանավորմանը, որոշումների կայացմանը և ինֆորմացիա տրամադրող օղակների վերահսկմանը։
Ինչպես նշվել է, «Դիրեքթ-քոսթինգ» մեթոդի հիմնական առանձ-նահատկությունը այն է, որ արտադրանքի թողարկման և իրացման ծախսերը ստորաբաժանվում են երկու խոշոր խմբի՝ փոփոխուն և հաստատուն, ընդ որում հաստատուն ծախսումները համարվում են ժամանակաշրջանի ծախս և վերագրվում ֆինանսական արդյունքին, իսկ արտադրանքի ինքնարժեքի մեջ մտնում են միայն փոփոխուն ծախսումները։
Կառավարչական հաշվառումը հաշվապահական հաշվառման ենթահամակարգ է, որը կազմակերպությանը ապահովում է անհրաժեշտ տեղեկատվությամբ, որի միջոցով իրականացվում է կազմակերպության գործունեության կազմակերպում և վերահսկում։
Այս գործընթացը ներառում է ինֆորմացիայի հայտնաբերում, գնահատում, հավաքագրում, վերլուծում, մեկնաբանում և փոխանցում կառավարչական օղակներին, որտեղ այս տեղեկություններն օգտագործվում են կառավարչական որոշումների կայացման նպատակով։
Կառավարչական հաշվառում, տնտեսական գործունեության վերաբերյալ տեղեկատվության հայտնաբերման, հավաքագրման, վերլուծության, վերամշակման և դրանք կառավարչական անձնակազմին փոխանցելու գործընթաց, որն օգտագործվում է կազմակերպության գործունեության պլանավորման, կազմակերպման և կառավարման համար։
Մ.Ա.Վախռուշինան կառավարչական հաշվառումը ներկայացնում է որպես տեղեկատվության հավաքագրման, համակարգման և մեկնաբանման համակարգ է, որի վերջնական նպատակը կազմակերպության կառավարչական օղակներին տեղեկատվության տրամադրումն է, որի հիման վրա էլ' կառավարչական որոշումների կայացումը։
Ըստ Ա.Դ.Շերեմետի՝ կառավարչական հաշվառումը ծախսերի և եկամուտների հաշվառման համակարգ է, նորմավորված, պլանավորված վերահսկման և վերլուծության իրականացման համար, որը համակարգում է օպտիմալ կառավարչական որոշումների կայացման համար անհրաժեշտ տեղեկությունները։
Տ.Պ.Կառպովան այն բնութագրել է որպես հաշվապահական հաշվառման ինքնուրույն ուղղություն, որն ապահովում է կազմակերպության գործունեության պլանավորման, կառավարման, վերահսկման և նրա նպատակների գնահատման համար անհրաժեշտ ինֆորմացիոն բազան։
Կառավարչական հաշվառումը բնութագրել են ռուս տնտեսագետներ Կառպովը, Վախռուշինան, Շերեմետը և նրա սահմանումը տվել են իր հիմնական գործառույթներին և նպատակներին անդրադառնալու միջոցով։
1844 թ. Ֆլոտովը ավարտին է հասցնում երկու կարևոր բեմական ստեղծագործություններ՝ «Լեդի Հարիեթ» բալետի առաջին գործողությունը և «Ալեսանդրո Ստրադելա» գերմաներեն օպերան :
Վերջինիս լիբրետտոյի հեղինակը՝ Ֆրիդրիխ Ռիզեն, համոզում է Ֆլոտովին «Լեդի Հարիեթ» բալետի սյուժեի հիման վրա օպերա ստեղծել, և 1847 թ. Վիեննայում կայանում է «Մարթա, կամ Ռիչմոնդի տոնավաճառը» օպերայի առաջնախաղը:
Սկզբնապես պատրաստվում էր դիվանագիտական կարիերայի, սակայն հետաքրքրվելով երաժշտությամբ 1828 թ. մեկնել է Փարիզ, որտեղ մինչև 1830 թ. ուսանել է Փարիզի երաժշտանոցում:
1856—1863 թթ. Ֆլոտովը զբաղեցնում է Շվերինի արքունական թատրոնի ինտենդանտի պաշտոնը, այնուհետև տեղափոխվում է Փարիզ՝ որոշ ժամանակ անցկացնելով նաև Վիեննայում և ներկա գտնվելով տարբեր քաղաքներում իր օպերաների բեմադրությանը:
Ֆլոտովի ստեղծագործությունը գտնվում է ֆրանսիական կոմիկական օպերային դպրոցի, հատկապես Դանիել Օբերի ազդեցության տակ, առանձնանում է նրբագեղ մեղեդայնությամբ և հմուտ ու պարզ գործիքավորմամբ:
Բացի այդ, հարկ է նշել, որ ապուրների որոշ տեսակներ եփելիս կարելի է օգտագործել նաև այլ սպասք․ օրինակ՝ ռուսական վառարաններով ամենօրյա շչի կարելի է պատրաստել չուգունե սպասքով, բաց կրակի վրա շուրպա կարելի է եփել մեծ կաթսայի մեջ։
Սպասքի ձևը պակաս կարևոր չէ, առավել ևս մսային ապուրների համար անհրաժեշտ է օգտագործել համեմատաբար բարձր կաթսա (դա կապված է մսի մեծ կտորները, հաճախ ոսկորներով, ջրով ծածկելու անհրաժեշտության հետ), ձկով և հատկապես հացահատիկային ապուրների դեպքում՝ լայն և ցածր կաթսաներ։
Մթերքներն ապուրի մեջ չպետք է ամբողջությամբ կորցնեն իրենց համը, նաև յուրաքանչյուր բաղադրիչ պետք է ամբողջությամբ եփված լինի և կազմի ընդհանուր կոմպոզիցիայի մասը։
Որպես կանոն ապուրին աղը պետք է ավելացնել այն պատրաստ լինելուց քիչ առաջ, որպեսզի ապուրի բաղադրիչները հասցնեն եփել՝ իրենց մեջ բավարար քանակությամբ աղ ունենալով։
Ապուրը, որպես ուտեստ իր ներկայիս իմաստով, ի հայտ է եկել 400-500 տարի առաջ՝ ամուր, թթվեցումից զերծ պահող և քիմիապես չեզոք սպասքի ստեղծման հետ միասին (այդպիսի սպասքը հնարավորություն էր տալիս իրականացնել պատրաստման գործընթացը)։
Պետք է նշել, որ Արևելքում ապուրներն առաջացել են ավելի վաղ՝ մոտավորապես մեր թվարկությունից 100 տարի առաջ և նորից կապված էր անհրաժեշտ սպասքի ավելի վաղ առաջացման հետ։
Սա չի նշանակում, որ նախկինում մարդիկ եփելուց չեն օգտվել․ սննդի պատրաստման այս եղանակը ծագել է խեցեղենի և քարե ամանեղենի ի հայտ գալու հետ (վերջինս Վիլյամ Պոխլյոբկինն անվանում է առավել հարմարն ապուրների պատրաստման համար)։
Ապուրը պետք է տարբերակել որպես ուտեստ, որի բաղադրիչները նրա անբաժանելի մասերն են ու ստեղծում են միասնական համ, ընդհանուր կառուցվածք և պարզապես եփած մթերքներ կամ դրանց խառնուրդ, որի եփման նպատակը եղել է միայն մթերքների ջերմամշակումը։
Ապուրի որոշ տեսակներ համեմում են հենց սեղանին․ այսպես, շչին համեմում են թթվասերով կամ թթվասերի մեջ խառնած սերուցքով, մածնաբրդոշը համեմում են հատուկ համեմունքով, ապուրի մեջ կարելի է ավելացնել բոված հացի կտորներ, կանաչի։
Հաճախ ապուրի հետ հանձնարարվում են թեթև ուտեստներ, այսպես, խաշն ուտում են լավաշի, սուր համ ունեցող կանաչու և մանր կտրտած բողկի հետ, շամը՝ շանգայի հետ, ուխան՝ կարկանդակի, բաց խորիզով կարկանդակի և կուլեբյակայի հետ, բույեբասը մատուցում են բոված հացի կտորների և «ռույ» սոուսի հետ։
Ծայրահեղ դեպքում թանձր ապուրների խմբին կարելի է դասել բեշբարմակը և նաուրիզ-կոժեն, միայն թե դրանք ընդհանուր առմամբ ապուր չեն համարվում, և բացի այդ, հատկապես վերջինը, համարվում են տոնական։
Ապուրի բոլոր բաղադրամասերը պետք է բաղադրատոմսի մեջ ներկայացված ձևով մանրացված լինեն , ընդ որում դա դեկորատիվ նպատակով չի կատարվում․ կտրատելու եղանակից կախված է ուտեստի համը։
Օրինակ՝ ուխայի համար ամբողջական եփված գազարն արգանակին տալիս է ցանկալի քաղցր համ, իսկ ոլոռով ապուրի համար այն կտրտում են մանր խորանարդաձև, ինչի հետևանքով քաղցր համը կորչում է, բացի այդ խորանարդաձև գազարները դեկորատիվ առումով համահունչ կլինեն բոված հացի խորանարդաձև կտորների հետ։
Ապուրը, ինչպես ոչ մի այլ ուտեստ, պահանջում է հումքի մանրազնին ընտրություն և պատրաստում, քանի որ եփման ընթացքում մթերքների մեջ պարունակվող նյութերը մնում են արգանակի մեջ, որը հետագայում օգտագործվում է սննդի մեջ և ուտեստին համ է տալիս։
Ամբողջ աշխարհում հաշվում են մոտ 150 տիպի ապուր, որոնք ստորաբաժանվում են 1000-ից ավելի տեսակների, բացի այդ, յուրաքանչյուր տեսակ կարող է ունենալ մի քանի ձև։
Ապուրի տարբերակիչ առանձնահատկությունն առաջին հերթին այն է, որ ներառում է առնվազն 50 % հեղուկ (երբեմն ասվում է, որ պատրաստման ժամանակ պետք է կիրառվի «ապուրի կեսը պետք է հեղուկ լինի» կանոնը), երկրորդ հերթին ապուրը պատրաստվում է եփելու մեթոդով, մեծ մասամբ՝ ջրում։
Սպասքի առաջացման, հախճապակու, ճենապակու, սեղանի սպասքի օգտագործման հետ միասին սուպը 15-16-րդ դարերում սկսեց մեծ տարածում գտնել նախ Հարավային Եվրոպայում, իսկ լայն տարածում գտավ միայն 17-18-րդ դարերում։
Հարավարևելյան Ասիայում չկա «առաջին» և «երկրորդ» ուտեստների տարբերակում, ապուրը համարվում է այն «գլխավոր» ուտեստներից մեկը, որի հետ կարելի է մատուցել տարբեր աղանդերներ ։
Առաջին անգլիական ֆուտբոլային ակումբը որը ձևակերպեց «Ոսկե հեթ֊տրիկը» Մանչեսթեր Յունայթեդն է, որը պահպանեց իր հաղթական արշավը 1998/99 թվականներին անցկացված Անգլիայի ֆուտբոլային լիգայի չեմպիոնատում,Անգլիայի ֆուտբոլի գավաթ 1998/99-ում և Չեմպիոնների լիգայում։
Պատմության մեջ ֆուտբոլային լիգայի չեմպիոն դարձավ՝«Պրեսթոն Նորզ Էնդ» ակումբը,որը 1888/89 շրջանի չեմպիոնության է հասել առանց որևէ պարտության ։
Միայն 4 ակումբ՝ «Հադերսֆիլդ Թաուն» , «Արսենալ» , «Լիվերպուլ» «Մանչեսթեր Յունայթեդ» և կարողացել են 3 տարի շարունակ հաղթանակ տանել։
Նախկին ռեկորդը երկու տարի անընդմեջ սահմանել են «Պրեսթոն Նորզ Էնդը», իսկ ավելի ուշ «Սանդերլենդը», «Լիվերպուլը», «Ուենսդեյը» և «Ասթոն վիլան» ։
1984 թվականի սեպտեմբերի 14-ին Դոնի Ռոստովի կենտրոնական շուկայում Չիկատիլոյին կասկածելի պահվածքի համար ձերբակալել է տարածքային տեսուչ, ոստիկանության կապիտան Ալեքսանդր Զանոսովսկին՝ իր գործընկեր Շայխ Ահմեդ Ահմադհանովի հետ միասին։
Նա եղել է հետերոսեքսուալ, իսկ տղաները նրա համար եղել են որպես «սիմվոլիկ օբյեկտներ», որոնց վրա կարելի է թափել վիրավորանքները և նվաստացումները, որոնք նա կրել է մանկության և պատանեկության տարիներին։
Այլասերված սեքսուալ հետաքրքրությունները զուգակցվել են էմոցիոնալ տատանումների հետ՝ ճնշում, չբավարարված սեռական ցանկությունների հետ կապված անհանգստություն, հոգեկան ճնշումներ։
Հենց այդ շրջափուլում էլ առաջանում են սեքսուալ հետաքրքրությունների ընդգծված շեղումները՝ այլասերվածություն, էմոցիոնալ սառնության և ապասոցիալականացման ֆոնին ինքնավերահսկողության և սեփական անձի նկատմամբ քննադատական վերաբերմունքի կորուստ։
Այնուհետև ինչ-որ պատրվակով (ցույց տալ կարճ ճանապարհը, օգնելու տանել ծանր պայուսակը, ցույց տալու դրոշմանիշների իր հավաքածուն, դիտելու ֆիլմ, լսելու երաժշտական ձայնագրություն և այլն) նրանց տարել է անտառ կամ էլ այլ գաղտնի վայր։
Այլանդակված դիակների վրա հայտնաբերվել են դանակի մինչև 16 հարվածներ, շատերի մոտ կտրված կամ կծված են եղել քիթը, լեզուն, սեռական օրգանները, կրծքերը, հանված են եղել աչքերը։
Առաջին զոհի աչքերը Չիկատիլոն կապել է շարֆով, իսկ մնացածների աչքերը հանել է՝ վախենալով, որ զոհի աչքերում կարող է մնացած լինել նրա պատկերը, կամ էլ վախեցել է երկար ժամանակ նայել իր զոհերի աչքերին։
Հոգեբույժ Ալեքսանդր Բուխանովսկին Մարկ Դեյչին տված հարցազրույցում այն հարցին, թե ինչու է Չիկատիլոն հանել զոհերի աչքերը, պատասխանել է, որ. «Սերիական մարդասպանը թողնում է հետքեր, որը հետաքննիչը միայն ֆիքսում է։
Ինքնասիրահարվածության հետ միասին, նա սեռական հաճույք է ստացել աղջիկների սանհանգույցներում գաղտնադիտելուց, աղջիկներին ձեռք տալուց, իսկ որոշ ժամանակ անց նույն հաճույքը նա զգացել է տղաներին դիպչելուց։
Այդպես, կարելի է խոսել շիզոիդ անձի ինքնասիրահարվածության կոնֆլիկտի մասին, համաձայն որի անձը սիրում է ինքն իրեն և ատելություն զգում շրջակա աշխարհի նկատմամբ, որը հոգեվերլուծաբանների կարծիքով, բերում է երկվության, երբ ձգտում է վերացնել այն, ինչ սիրում է։
Օգոստոսի 7-ին անտառում՝ «Խաղաղ Դոն» հանգստյան տան մոտ սպանել է 17-ամյա Լյուդմիլա Ալեքսեևային՝ խոհանոցային դանակի 39 հարվածներ հասցնելով նրա մարմնի տարբեր մասերին։
Ամուսնությունից անմիջապես հետո, Չիկատիլոն հեռակա ուսումնական համակարգով ընդունվել է Ռոստովի պետական համալսարանի լեզվաբանական ֆակուլտետի «ռուսաց լեզու և գրականություն» բաժինը, որն ավարտել է 1970 թվականին։