polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Բջնիից ոչ հեռու գտնվող Ծաղկաձոր ավանում Պահլավունիները կառուցում են սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ եկեղեցին, որն ընկած է Կեչառիսի վանքային համալիրի հիմքում։
« » անգլիական պարբերականը «Մարդկային հասարակության արժանի անդամը» ստեղծագործությունը որակեց որպես Էդվին Հենրի Լանդսիրի «լավագույն և ամենահետաքրքիր» նկարներից մեկը արվեստի այդ ուղղության բնագավառում։
«Մարդկային հասարակության արժանի անդամը» , անգլիացի նկարիչ և քանդակագործ, ռոմանտիզմի կարկառուն ներկայացուցիչ Էդվին Հենրի Լանդսիրի կողմից ստեղծված կտավներից։
Ռեստավրացիայի ենթարկվելուց հետո, Ռոնա Փեմբերտոնի ղեկավարությամբ, 2002-ից 2005 թվականներին, կտավը ցուցադրվեց Ֆիլադելֆիայի գեղարվեստի թանգարանում։
Անդերս Բրեյվիկը՝ ահաբեկչության կազմակերպիչն ու իրականացնողը, հետագայում ասաց, որ Փեդերսենը Գրու Հարլեմ Բրունթլանի և Յոնաս Գար Ստյորեի հետ միասին իր երեք նպատակակետերից մեկն էր։
Հարձակման ժամանակ կենդանի մնացածներից մեկը -ի հարցազրույցի ընթացքում հրապարակավ դատապարտել է Փեդերսենին՝ ասելով, որ նա վարվել է ինչպես «իր նավը լքող կապիտանը»։
2006 թվականին Փեդերսենն ընտրվել է Նորվեգական բանվորական կուսակցության երիտասարդական թևի առաջնորդի ներկայացուցիչ, իսկ 2010 թվականի հունիսի 17-ին ստանձնել է առաջնորդի պարտականությունները՝ փոխարինելով Մարտին Հենրիքսենին։
Ըստ Փեդերսենի խոսքերի՝ ինքը որոշել է, որ հարձակման պատճառը պետական հեղաշրջումն է Նորվեգիայում, և ինքը՝ որպես կազմակերպության լիդեր, կարող է սպանվել ապստամբների կողմից, որոնց աջակցում էր ոստիկանությունը ։
2011 թվականի մայիսին Փեդերսենը գործ է հարուցել Առաջադիմության կուսակցությունից Քրիստիան Թիբրինգ-Գեդդեի դեմ՝ Նորվեգիա ներգաղթածների երեխաների մասին բացասաբար արտահայտվելու համար, որը երիտասարդական կազմակերպության ղեկավարը համարել է ռասիզմի դրսևորում։
1967 թվականից աշխատել է Մոսկվայի պետական համալսարանում, 1986 թվականից եղել է ընդհանուր միջուկային ֆիզիկայի ամբիոնի վարիչ, 1986 թվականից՝ Միջուկային ֆիզիկայի էլեկտրամագնիսական շարժընթացների և ատոմային միջուկների գիտահետազոտական ինստիտուտի բաժնի վարիչ։
Հայտնագործել է ֆիզիկական նոր երևույթ՝ թեթև միջուկների դիպոլային ռեզոնանսի գոյաձևային տրոհումը (1987 թվական, ԽՍՀՄ հայտնագործությունների պետական կոմիտեի գրանցամատյան 342):
Իշխանովի աշխատանքների հիման վրա ստեղծվել են միջուկային ճառագայթման բարձր արդյունավետ նոր դետեկտորներ, կառուցվել է էլեկտրոնների անընդհատ գործողության՝ ՌԴ-ում առաջին արագացուցիչը։
Իշխանովը կազմել է միջուկային ֆիզիկայի ուսումնական ձեռնարկներ, նրա ղեկավարությամբ կազմակերպվել է ֆոտոմիջուկային փորձերի, միջուկային ֆիզիկայի տվյալների հավաքման և մշակման կենտրոն։
Նկարիչներից մեկը, ում հետ «Կոշիկներ» ստեղծագործության հեղինակը ծանոթացել է Ֆրանսիայում, հիշում է, թե ինչպես էր Վան Գոգը շուկաներում փնտրում համապատասխան կոշիկներ. «Հնոտիքի շուկայում նա գնում է մեկ զույգ հին, խոշոր չափերի, անճոռնի կոշիկներ։
Ռոսքիլեի հաշտության պայմանագիր , հաշտության պայմանագիր, որ կնքվել է Դանիայի և Շվեդիայի միջև 1658 թվականի փետրվարի 26-ին Դանիայի Ռոսքիլե քաղաքում։
Ն. Արղության-Երկայնաբազուկի Թիֆլիսի քաղաքագլուխ եղած ժամանակ՝ 1903 թվականին, նրա ակտիվ մասնակցությամբ իրականացվել է ֆինանսական մեծ ներդրումներ պահանջող շինարարություններից մեկը՝ Երևանյան հրապարակում գտնվող «Քաղաքային տան» շինարարությունը։
Երկու տարի և երկու ամիս պաշտոնավարելուց հետո Ն. Արղության-Երկայնաբազուկը, առանց սահմանված ժամկետը լրանալու, 1896 թվականի հուլիսի 12-ին հրաժարական է տալիս խորհրդարանի պատգամավորների միմյանց հետ վեճերի պատճառով։
Ն. Արղության-Երկայնաբազուկը 1903 թվականի փետրվարի 24-ին Թիֆլիսի քաղաքագլուխ է ընտրվել նաև երրորդ անգամ՝ պաշտոնավարելով մինչև 1904 թվականի մարտի 3-ը։
Իշխան Ն. Արղության-Երկայնաբազուկը քաղաքական ներքին հակամարտության պայմաններում 1891 թվականի ապրիլի 25-ին ստանձնում է Թիֆլիսի քաղաքագլխի պաշտոնը՝ ղեկավարելով քաղաքը մինչև 1893 թվականի հուլիսի 10-ը։
Հրաժարականից հետո Ն. Արղության-Երկայնաբազուկը երկրորդ անգամ քաղաքագլխի պաշտոնում ընտրվել է քաղաքագլուխ Պողոս Իզմայիլյանի մահից հետո՝ 1895 թվականին 54 կողմ և 10 դեմ ձայների հարաբերությամբ։
Քուշին տխրում է, և մտածում՝ ինչու պետք է նրանց ամուսնությունը անհանգստացներ իրեն, մանավանդ այն դեպքում, երբ Քուշին ինքն է փորձել Լավանիային ու Արնավին միացնել, ի վերջո նա հասկանում է, որ զգացմունքներ ունի Արնավի նկատմամբ:
Երբ Քուշիի հայրը բացահայտեց Շիամի իրական դեմքը, ով այդ ժամանակ Քուշիի հորաքրոջ տան վարձակալն էր, սրտի կաթվածի պատճառով չկարողացավ պատմել իր ընտանիքին:
Պատմությունը Լաքհնաուից աղքատ աղջկա՝ Քուշի Կումարի Գուպտայի մասին է և Արնավ Սինգհ Ռաիզադայի՝ հարուստ բիզնեսմենի, ով դարձել է սառը և անխիղճ իր ծնողների ինքնասպանությունից հետո։
Փորձելով վրեժ լուծել՝ Արնավը սխալ լուրեր է տարածում իր և Քուշիի մասին, որը ստիպում է Գուպտա ընտանիքին ուղարկել Քուշիին ու իր քրոջը՝ Փայալին, իրենց հորաքրոջ մոտ՝ Դելի։
Դելիում Քուշին, ցանկանալով օգնել իր հորաքրոջը, փորձում է իր ծանոթի՝ Շիամի օգնությամբ, ում հանդիպել էր Լաքհնաուում, գտնել աշխատանք և հանգամանքների բերումով ընդունվում է աշխատանքի հենց Արնավի գրասենյակում։
Արնավը ևս մեկ անգամ վրեժ լուծելու համար պայմանագիր է կնքում Քուշիի հետ, ըստ որի 15 օրից շուտ աշխատանքից ազատվելու դիմում ներկայացնելու դեպքում Քուշին պարտավոր է վճարել 5000 դոլլար:
2015 թվականի նոյեմբերի 24-ից 30-ը հեռուստասերիալը երկարաձգվեց հատուկ սերիաներով. որոնք ներառում են հակիրճ տեղեկատվություն անցյալից, ինչպես նաև դերասանների հետ ռեպորտաժներ։
Հեռուստասերիալը բոլոր սոցիալական դասերի մարդկանց կյանքի մասին է և արտացոլում է 2010-ական թվականների հնդկական սերիալներին բնորոշ միտումը՝ կենտրոնացնել ուշադրությունը զույգի անձնական հարաբերությունների և հարազատների հետ փոխհարաբերությունների վրա։
Հիմնական սյուժետային գիծը որոշակի նմանությունններ ունի «Գեղեցկուհին և հրեշը» հեքիաթի և Ռադհա-Կրիշնայի սյուժեի հետ, ինչի մասին անմիջականորեն հիշատակվում է սերիաներում։
Հեռուստասերիալի հիմնական երգ դարձած « » երգը գրվել և կատարվել է կոմպոզիտոր Ռաջու Սինգհի կողմից, իսկ « » երգը կատարել են Ջավեդ Ալին և Մահալակշմի Այերը։
Հարավարևմտյան զանգվածը ներկայացնում է կրակի լեզուներով սիրտ, ինչը մեղմ զգացմունքներ է խորհրդանշում, իսկ հարավարևելյան զանգվածը' սուսերով և արյան վառ կարմիր գույնով, խորհրդանշում է ողբերգական սերը։
Մի քանի դար հետո դղյակը որպես սեփականություն ձեռք է բերել Ֆրանցիսկ -ի պետական քարտուղար Ժան լե Բրետոնը, ում հանձնարարված էր հետևել Ֆոնթեբլո և Շամբոր դղյակների կառուցմանը։
Ժան լե Բրետոնը, որ արմատներով Շոտլանդիայից էին, ուզում է իր համար գեղեցիկ մի դղյակ կառուցել, որը կտարբերվեր արդեն գոյություն ունեցող միջնադարյան մյուս դղյակներից։
Նրանց շինարարության մեջ օգտագործվել են տարրեր, որ բնորոշ են 16-րդ դարի դղյակներին' մեծ պատուհաններ, որ ընդգծված են որմնասյուներով և խոյակներով, եզրազարդեր, պատուհաններ տանիքին։
1189 թվականի հուլիսի 14-ին Վիլանդրիում, որն այդ ժամանակ Կոլոմբիե ամրությունն էր, կայացել է Ֆրանսիայի թագավոր Ֆիլիպ Օգոստոսի և Անգլիայի թագավոր Հենրի Պլանտագենետի հանդիպումը։
1754 թվականին դղյակի նոր տերը' մարքիզ Միշել-Անժ դե Կաստելանը, ով Պրովանսից էր, որոշում է նոր ժամանակներին համապատասխան ձևով փոխել դղյակի տեսքը. պատուհանները զարդարվում են կամարներով, ավելացվում են պատշգամբներ, առաջին հարկի կամարաշարի տեղում նոր շինություններ են կառուցվում խոհանոցի և միջանցքի համար։
Սանինը սկզբում ուղևորվեց Տվերի Սավին վանք, սակայն արագ լքում է այն, անցնում Բորովսկ՝ Պաֆնուտիյա Բորովսկու բնակատեղի, այստեղ ապրում է 18 տարի։
Վեճին է խառնվում Իվան և 1479 թվականին նա կրկին վերադառնում է իր պաշտոնին, սակայն միևնույն ժամանակ որոշում է հիմնել իր սեփական Իոսիֆո-Վոլոկոլամսկի վանքը։
Հունիսի 1-ին նա վերադառնում է հայրենի իշխանություն, նա միանգամից ընտրում է շինարարներին և առաջին փայտե եկեղեցին սկսում են կառուցել հունիսի 1-ից, իսկ օգոստոսի 15-ին ավարտվում է։
Երկու կողմերն էլ հին քարտեզներ ու զանազան փաստեր՝ մասնավորապես Միացյալ Թագավորության և Նիդերլանդների ճանապարհորդների քարտեզներ էին ներկայացնում, թե ում է պատկանում Լիգիտան (բացի Լիգիտանից, վիճաբանության առարկա էր նաև մոտակա Սիպադան կղզին։
1997 թվականին երկու երկրներն էլ որոշեցին դիմել Միավորված Ազգերի Կազմակերպությանը, որպեսզի Արդարադատության միջազգային դատարանը վճիռ կայացնի Լիգիտանի և Սիպադանի պատկանելության համար։
Այն տեղակայված է Սուլավեսիում՝ Կալիմանտան կղզու հարավարևելյան վերջավորությունում (ամենամոտ կետը Տուտոպ հրվանդանն է, որի հեռավորությունը կազմում է 39 կմ), ոչ հեռու Մալայզիայի և Ինդոնեզիայի ջրային սահմանից։
Այնուամնայնիվ ինը ամիս անց դուրս եկավ համալսարանից և Բերգդորֆ Գուդման 57-րդ փողոց հասցեի մի փոքրիկ խանութում աշխատանքի անցավ, որտեղ նրան փոքր տարածք տրամադրեցին, որ վաճառի իր դիզայնները։
1981 թվականին թողարկել է Մայքլ Քորս կանանց հագուստի շարքը Բլումինգդեյլում, Բերգդորֆ Գուդմանում, Լորդ և Թեյլորում, Նեյմա Մարկոսում և Սաքս Ֆիֆթ ավենյուում։
Քորսը ծնվել է որպես Կառլ Անդերսոն, Նյու Յորքի Լոնգ Այլնդում, նախկին մոդել Ջոան Համբուրգի և իր առաջին ամուսնու՝ Կառլ Անդերսոնի ընտանիքում։
Երիտասարդ ժամանակ փիլիսոփան, ազդվելով երկրաշարժի կործանարար ուժից, հավաքել էր շատ տեղեկություններ, որոնց հիման վրա հետագայում փորձում էր բացատրել երկրաշարժի պատճառները։
Պահպանված վկայությունների համաձայն' երկրաշարժը տևել է 3.5-6 րոպե' մոտ 5 մ լայնությամբ ահռելի ճեղքեր առաջացնելով գետնին, ինչի հետևանքով քաղաքի կենտրոնը առանձնացվել է ցամաքային մնացած հատվածից։
Կենդանի մնացածները ձգտել են առավել ապահով թվացող նավանորոգարան հասնել, սակայն ջրի հետ քաշվելուց հետո տեսել են ծովի հատակը' բազմաթիվ նավերի ու բեռների բեկորներով։
Դա կապված էր Լուսավորության դարաշրջանում լրագրության ի հայտ գալով, թերթերի կանոնավոր տպագրությամբ, որոնք երկրաշարժի մասին լուրերը ներկայացնում էին հաճախ ավելի չափազանցված։
Ժամանակի շատ փիլիսոփաներ հիշատակել են այդ իրադարձությունները իրենց ստեղծագործություններում, մասնավորապես Վոլտերը' իր «Կանդիդ կամ լավատեսություն» և «Պոեմ Լիսաբոնի աղետի մասին» գործերում։
Եվս մեկ նոր միանձնյա երգչուհի՝ Օհ Յերին ,պայմանագիր է կնքել - ի հետ և թողարկել է իր առաջնաելույթային թվային " " սինգլը 2013 թվականի նոյեմբերի 6- ին։
Այդ ժամանակ հատուկ ՄՄԳԿ «Մոսկվա Սիթիի» կառուցման համար ստեղծվեց «Մոսկվա Սիթի» բաժնետիրական ընկերությունը, որը հետագայում վերափոխվեց ԲԲԸ «Սիթիի», որն էլ հանդիսանում է «Մոսկվա Սիթին» ստեղծող ընկերությունների վերահսկող մարմին։
ՄՄԳԿ «Մոսկվա Սիթիում» կառուցապատման աշխատանքները տարվում են Պրեսնյայի առափնյա հատվածում, որի ընդհանուր մակերեսը կազմում է 100 հա, որից 60 հեկտարը ենթակա է նոր կառուցապատման։
Ողջ ՄՄԳԿ «Մոսկվա Սիթի» նախագծի ստեղծման և զարգացման աշխատանքները կառավարող ընկերությունը ԲԲԸ «Սիթին» է, իսկ տեխնիկական պատվիրատուն և Մոսկվա քաղաքի ներկայացուցիչը՝ «Ցենտր Սիթի» պետական ունիտար ձեռնարկությունը։
1994 թվականին Մոսկվայի ղեկավարությունը համաձայնագրով ՄՄԳԿ «Մոսկվա Սիթի» նախագծի ստեղծման և զարգացման կառավարչական աշխատանքները հանձնեց «Սիթի» բաց բաժնետիրական ընկերությանը։
Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ օտարերկրյա միապետներին և արքայազններին Վինձոր ամրոցի սուրբ Գեորգ մատուռում Կապիչի շքանշաններ փակցնելու սովորությունը, որով նրանց բարձրացնում էին ասպետական արժանապատվության պատվանդանին, հասարակության կողմից կոշտ քննադատության է արժանացել, քանի որ ասպետական շքանշանի արժանացած շատերը կռվում էին Մեծ Բրիտանիայի դեմ։
Ալեքսանդրան, սակայն պաշտպանել է իր արքայական ընտանիքի հեսենյան ազգականներին, որոնք իր կարծիքով «միայն զինվորներ էին կամ ենթականեր, որոնք կատարում են գերմանական դաժան տիրակալի հրամանները»։
1918 թվականի ամռանը Ալեքսանդրայի ազգական, նախկին ռուսական կայսր Նիկոլայ -ը, նրա կինը , նրանց երեխաները սպասավորները գնդակահարվել են բոլշևիկների կողմից Եկատերինբուրգի Իպատևյան տանը։
Թագուհու ջանքերի շնորհիվ նրա քրոջ համար հատուկ հիմնադրամ է ստեղծվել, որից նա անգլիայի թագավորից տարեկան 10 000 ֆունտ ստեռլինգ նպաստ է ստացել։
Ալեքսանդրա թագուհին հատուկ ուշադրության է արժանացրել նրա կրտսեր թոռանը՝ արքայազն Ջոնին, որը էպիլեպսիայով հիվանդ էր և մեկուսացած ապրում էր իր դայակի հետ։
1859 թվականի վերջին, երբ լրացել էր Վիկտորիա թագուհու և նրա ամուսին արքայազն Ալբերտի ավագ որդու' Ուելսի արքայազն Ալբերտ Էդուարդի 18 տարին, ծնողները' նրա անկանոն սեռական կապերը սանձելու ակնկալությամբ սկսել էին նրան համապատասխան կին փնտրել :
Վիկտորիայի ընտրած թեկնածուներն էին Մարիա Նիդերլանդցին, Էլիզաբեթ Վիդիացին, Աննա Հեսսեն Դարմշտադցին, Ալեքսանդրինա Պրուսիացին, Մարիա Գասպարինա Սաքսեն Ալտենբուրգցին և արքայադուստր Ալեքսանդրան։
Սկզբում Վիկտորիա թագուհին նույնիսկ չէր էլ դիտարկում Ալեքսանդրային դանիական ծագման և սահմանամերձ Շլեզվիգ Հոլշտայնի խնդրի պատճառով, քանի որ բրիտանական թագավորական ընտանիքի անդամների մեծ մասը Պրուսիայի կողմնակիցներ էին։
Ի վերջո, վստահելով իր դստեր դրական կարծիքին, Մեծ Բրիտանիայի թագուհին և նրա ամուսինը ընտրություն են կատարել հօգուտ Քրիստիան արքայազնի դստեր, նրա թեկնածությունն անվանելով «միակը, որին մենք կընտրենք»։
Իսկ Բելգիայի թագավոր Լեոպոլդը, Վիկտորիային գրած նամակում արտահայտելով Բերտիի վարքի մասին իր մտահոգությունները, Ալեքսանդրայի թեկնածությունը պաշտպանել է հետևյալ հիմնավորումով.
1901 թվականի հունվարի 22-ին Վիկտորիա թագուհու մահից հետո Ալբերտ Էդուարդը, ով ընդունել է գահակալման Էդուարդ անունը, և Ալեքսանդրան դարձան բրիտանական միապետեր։
Երկու ամիս անց արքայազն Գեորգը, Յորքի դուքսը և նրա կին Վիկտորիա Մարիան մեկնեցին կայսրությունով մեկ շրջայցի, իրենց երեխաներին թողնելով թագավորի ու թագուհու խնամքի տակ։
Ալեքսանդրան Գեորգի մի քանի երեխաների կնքամայրն էր. ապագա թագավոր Էդուարդ , Քենթի դուքս Գեորգի և արքայադուստր Մարիայի, ինչպես նաև իր թոռ Ալեքսանդր Կոնաուտացու։
Թագադրման արարողությունը նախատեսում էին անցկացնել 1902 թվականի հունիսին, Յորքի դքսի և նրա կնոջ վերադարձից հետո, սակայն այն տեղափոխվել է Էդուարդի կույր աղիքի բորբոքման պատճառով։
Շատ կենսագիրներ գրում են, որ Ալեքսանդրային դիտավորյալ չեն ցույց տվել բազմաթիվ պետական թղթեր և սահմանափակել են արտասահմանյան այցերի քանակը, որ նա չկարողանար ազդել ամուսնու քաղաքական որոշումների վրա։
Օրինակ, 1890 թվականին Ալեքսանդրան գրել է բաց ուղերձ է բրիտանացի նախարարներին ու զինծառայողներին, որում կոչ է արել չեղյալ հայտարարել բրիտանական կղզի Հելգոլանդը գերմանական գաղութ Զանզիբարի հետ փոխանակումը։
Գերմանացիները ամրապնդվել են Հելգոլանդում, և ըստ գրող Ռոբերտ Էնսօրի, Ալեքսանդրայի կանխատեսման համաձայն կղզին «հանցավոր գործողությունների և ծովում Գերմանիայի պաշտպանության անկյունաքարը դարձավ»։
Ամուսնու մահից հետո առաջին ամիսներին Ալեքսանդրան չի մասնակցել հասարակական կյանքին և մեկուսացած ապրել է Սանդրինհեմում, որտեղ նրան այցելում էին միայն ամենամոտ ընկերներն ու հարազատները։
Երկու ժամ նա նստել է կանանց համար նախատեսված հատվածում, երբ քննարկվում էր օրինագծերի վրա լորդերի պալատի վետո դնելու իրավունքը վերացնելու մասին Պառլամենտի մասին օրենքը։
Տարեվերջին Ալեքսանդրայի հայրը ժառանգել է դանիական գահը, Գեորգ եղբայրը դարձել է Հունաստանի արքա, իսկ կրտսեր քույր Դագմարը նշանադրվել է ռուսական գահի ժառանգորդ' ցեսարևիչ Նիկոլայ Ալեքսանդրովիչի հետ։
Ի հեճուկս Վիկտորիա թագուհու և նրա դստեր Վիկտորիա Պրուսիացու, Ալեքսանդրան և Ալբերտ Էդուարդը հանդես էին գալիս ի պաշտպանություն դանիական կողմի։
Ընդհանուր առմամբ, գերմանացիների նկատմամբ հակակրանքը, որը տածում էին Ալեքսանդրայի ծնողները և հենց նա ինքը, պահպանվել է մինչև Ալեքսանդրայի կյանքի վերջը։
Չնայած հակագերմանական հայացքներին, դանիայի արքայադուստրը շարունակել է մնալ Վիկտորիա Պրուսիացու մտերիմ ընկերուհին՝ գրեթե 40 տարի, ընդհուպ մինչև 1901 թվականի օգոստոսին քաղցկեղից վերջինի մահանալը։
1873 թվականին ցեսարևիչ Ալեքսանդրը տիկնոջ՝ Մարիա Ֆեոդորովնայի հետ (Ալեքսանդրայի քրոջ, որի առաջին փեսացու Նիկոլայը մահացել էր 1865 թվականին Նիցցայում) և ավագ երեխաների հետ հյուրընկալվել են Ուելսի արքայազնի և Ալեքսանդրայի մոտ՝ Մարլբորո հաուսում։
Հաջորդ տարի ժառանգորդ զույգը մեկնել է Սանկտ Պետերբուրգ, որտեղ Բերտիի կրտսեր եղբայր Ալֆրեդը ամուսնանում էր Ալեքսանդր կայսեր միակ դստեր՝ մեծ իշխանուհի Մարիայի հետ։
Ինչպես գրել են բրիտանական թերթերը, «չնայած ամբոխը կատաղած էր, Ալեքսանդրան բարեհամբույր էր և ժպտերես, իսկ հավաքված մարդկանց բնութագրել է որպես խանդավառ»։
1852 թվականին մեծ տերությունները Լոնդոնում հրավիրված համաժողովում լուրջ ուշադրության արժանացնելով դանիական հարցին՝ որոշում են ընդունվել, որ արքայազն Քրիստիան Շլեզվիգ Հոլշտայն Զոնդերբուրգ Գլյուքսբուրգցին կդառնա Դանիայի և Ֆրեդերիկի տիրապետության տակ եղած ողջ տիրույթների նոր արքան։
Հունաստանում եղած ժամանակ նրանք այցելել են Ալեքսանդրայի եղբորը՝ Գեորգ թագավորին, որից հետո մեկնել են Ղրիմ՝ այցելեցին վայրեր, որտեղ մարտական գործողություններ էին ծավալվել Ղրիմի պատերազմի ժամանակ, ինչպես նաև եղել են Իսմայիլ-Փաշայի հարեմում։
Հարսանեկան արարողությունը տեղի է ունեցել 1863 թվականի մարտի 10-ին, Քենթերբերի արքեպիսկոպոս Չարլզ Թոմաս Լոնգլիի ղեկավարությամբ, Վինձոր ամրոցի Սուրբ Գեորգ մատուռում։
Հարսանիքին ներկա բոլոր կանայք մոխրագույն, մանուշակագույն կամ ծիրանագույն հագուստներ էին կրում, իսկ ինքը ՝ թագուհին պսակադրության արարողությանը հետևում էր Եկատերինա Արագոնացու էրկերից, իսկ դրան հաջորդած հարսանյաց ճաշկերույթին չմասնակցեց։
Ալեքսանդրան կտրականապես չէր աջակցում արքայադուստր Ելենայի՝ Բերտիի կրտսեր քրոջ ամուսնությունը գերմանական արքայազն Քրիստիան Շլեզվիգ Հոլշտայնցու հետ, որը Ավգուստենբուրգյան տան անդամ էր, որը ակնկալում էր Շլեզվիգ Հոլշտայնի դքսի գահին բազմել։
Արքայազն Էդուարդին հասարակությունը քննադատաբար էր վերաբերվում, քանի Ալեքսանդրայի ռևմատիկ ցավերի ժամանակ նրա նկատմաբ բավարար հոգատարություն չէր ցուցաբերել :
Նրա սիրուհիներից են եղել դերասանուհի Լիլի Լենգտրին և Սառա Բեռնարը, Դեյզի Գրենվիլ, կոմսուհի Ուորլիկը, իսկ «աշխարհիկ առյուծ» Ալիսա Կեպելի հետ կապը շարունակվել է Էդուարդի կյանքի վերջին 12 տարիների ընթացքում։
1903 թվականի դեկտեմբերի 10-ին, երբ թագուհին գտնվում էր Սանդրինհեմում, Շառլոտայի սենյակում, որը գտնվում էր Ալեքսանդրայի անձնական հանգստի սենյակների ներքևում, առաստաղի գերանը սկսել է այրվել։
Շատ կենսագիրներ համակարծիք են այն հարցում, որ Դանիայի արքայադստեր և անգլիական գահաժառանգի ամուսնությունը երջանիկ է եղել, որի վկայությունն էին վեց երեխաները և երկար տարիներ ամուսնու հետ ինտենսիվ նամակագրությունը։
1871 թվականին, երբ Ալբերտը հիվանդացել էր որովայնային տիֆով և որն էլ արքայազն Ալբերտի մահվան պատճառն էր դառնալու, Ալեքսանդրան խնամել է ամուսնուն, որի շնորհիվ նրանց հարաբերությունները կրկին ջերմացել են :
Ուելսի արքայազնն ամուսնության առաջարկությունն Ալեքսանդրային արել է սեպտեմբերի 9 -ին՝ իռլանդացի թեթևաբարո դերասանուհի Նելլի Քլիֆդենի հետ սիրավեպից և հոր մահից հետո։
1896 թվականի մարտ-ապրիլ ամիսներին նա անցկացրել է Լազուրե ափին իր դստրերի՝ Վիկտորիայի և վերջերս ամուսնացած Մոդի ընկերակցությամբ, քրոջ՝ Մարիա Ֆեոդորովնայի և հարազատներից մեծ իշխաններ Գեորգիի և Միխայիլի հետ։
1905 թվականի մարտի 22-24 թագուհին իր կրտսեր դստրերի և փեսայի՝ արքայազն Կարլ Դանիացու ուղեկցությամբ իրականացրել է իր պաշտոնական այցը Պորտուգալիա՝ ի պատասխան պորտուգալական միապետերի Մեծ Բրիտանիա նախորդ տարվա այցի։
Իրենց մեղրամիսն ամուսիններն անցկացրել են Օսբորն Հաուսում, Ուայթ կղզում, որտեղ շնորհավորանքներ են ստացել Էտոն քոլեջի ուսանողներից, այդ թվում Ռենդոլֆ Չերչիլից։
Դանիայի թագավորը Ալեքսանդրային նվիրել է ադամանդակուռ ոսկե խաչ, որը Դագմար Բոհեմացի թագուհու՝ դանիական միապետ Վալդեմար -ի կնոջ խաչի ճիշտ պատճենն էր։
Երեխային հուղարկավորել են Սանդրինգհեմի Սուրբ Մարիամ Մագթաղենացի եկեղեցում, լիովին գաղտնի, ի տարբերություն իր նախնիների, որոնց դարեր շարունակ թաղել էին Վինձոր ամրոցում :
Նրա մահից հետո սենյակները, որտեղ ապրել էր արքայազնը, նրա անձնական իրերը և դիմանկարները մոր կարգադրությամբ մնացին նույն տեսքով, ինչպես վարվել էր Վիկտորիա թագուհին՝ 1861 թվականին արքայազն Ալբերտի մահից հետո։
Նրանց հարսանիքը կայացել է 1863 թվականին, և այդ նույն թվականին Ալեքսանդրայի հայրը Մեծ տերությունների կամքով ժառանգել է դանիական գահը՝ դառնալով Դանիայի անժառանգ թագավոր Ֆրեդերիկ -ի ժառանգորդը։
Ալեքսանդրայի և Ուելսի արքայազնի ծանոթությունը տեղի է ունեցել 1861 թվականի սեպտեմբերի 24-ին, գերմանական Շպայեր քաղաքում, երբ Վիկտորիա Պրուսիացին եղբորը ծանոթացրել է Դանիայի արքայադստեր հետ։
Բերտին, ինչպես նրան անվանում էին ընտանեկան շրջապատում, 16-ամյա արքայադստեր արտաքինը չհավանելով քրոջը ասել էր. «քիթը շատ երկար է, ճակատը՝ շատ նեղ»։
Ընտանիքում արդեն ունեին ավագ որդի՝ արքայազն Ֆրեդերիկը, Ալեքսանդրայից հետո ծնվել են կրտսեր երեխաները՝ Գեորգը, Դագմարը, Տիրան և Վալդեմարը։
Կենսագիր Ռիչարդ Հյուն գրում է, որ Ալեքսանդրան դիտավորյալ էր մոլորեցնում իր սկեսուրին երեխայի ծննդյան ամսաթվի հարցում, որպեսզի վերջինս չկարողանա ներկա գտնվել ծննդաբերությանը։
Ալեքսանդրան շատ դժվարությամբ է բաժանվել իր ավագ որդիներից՝ Ալբերտ Վիկտորից և Գեորգից, երբ նրանք՝ ռազմա-ծովային նավատորմում իրենց ծառայության և ընդհանուր կրթության շրջանակներում, ուղևորվում էին ամբողջ աշխարհով արտասահմանյան շրջագայության։
Հրաժեշտ տալով որդիներին, Ալեքսանդրան անընդհատ հեծկլտացել է, իսկ հետագա երեք տարիներին, այդ ամբողջ ճանապարհորդության ընթացքում նամակներ է ուղարկել նրանց։
Ալեքսանդրան Ուելսի արքայազնի հետ ամուսնանալով ունեցել է վեց երեխա, որոնցից էին ապագայում Վինձորների դինաստիայի առաջին միապետ Ջորջ -ը և Նորվեգիայի թագուհի Մոդ Շառլոտա Մարիյա Վիկտորիան։
1877-1878 թվականների Ռուս-թուրքական պատերազմի վերաբերյալ Ուելսի արքայադուստրը արտահայտվել է ի օգուտ Ռուսաստանի, իսկ Օսմանյան կայսրության և Հունաստանի սահմանների վերանայման հարցում հանդես է եկել ի օգուտ վերջինիս։
Ալեքսանդրայի ծնողները՝ Քրիստիանը և Լուիզան թագավորի հետ սառը հարաբերությունների մեջ էին, քանի որ հավանություն չէին տալիս նրա երրորդ մորգանատիկ ամուսնությանը դերասանուհի Լուիզա Ռասմուսենի հետ։
1881 թվականին ամուսինները մեկնել են Սանկտ-Պետերբուրգ՝ որպես Մեծ Բրիտանիայի արքունիքի ներկայացուցիչներ, կայսր Ալեքսանդր և կայսրուհի Մարիա Ֆեոդորովնայի թագադրման ժամանակ։
Ալեքսանդրայի եղբայրներն էին Դանիայի թագավոր Ֆրեդերիկ -ը և Հունաստանի թագավոր Գեորգ -ը, իսկ քույրը՝ ռուսական կայսրուհի Մարիա Ֆեոդորովնան՝ Նիկոլայ -ի մայրը, որի հետ Անգլիայի թագուհի Ալեքսանդրան պահպանել է մտերմիկ հարաբերություններ ողջ կյանքի ընթացքում։
Երբ Ալեքսանդրան փոքրիկ աղջնակ էր, նրանց տանը հաճախ հյուր է եկել դանիացի հեքիաթագիր Հանս Քրիստիան Անդերսենը, որը երեխաներին պատմել է իր պատմությունները։
Բացի բրիտանական թագավորական տնից Ալեքսանդրա արքայադստերը՝ որպես իրենց գահաժառանգին արժանի կին, դիտարկում էին նաև Նիդեռլանդների թագուհի Սոֆիա Վյուրտեմբերգցին և ռուսական կայսր Ալեքսանդր -ը։
Ալեքսանդրա Դանիացի կամ Ալեքսանդրա Կարոլինա Մարիա Շառլոտա Լուիզա Յուլիա Դանիացի , Դանիայի արքայադուստր, Էդուարդ -ի կինը, Մեծ Բրիտանիայի և Իռլանդիայի, Հնդկաստանի կայսրուհի։
Ալեքսանդրան ամուսնու և երեխաների հետ ամեն տարի ամռանը մեկնում էին Դանիա, որտեղ Ֆրեդերիկսբորգում ամբողջ Եվրոպայից հավաքվում էին դանիական միապետերի արքայական հարազատները։
Զինված հարձակում գիշերային ակումբի վրա , զինված հարձակում Ստամբուլի Օրթաքյոյ թաղամասի Ռեյնա գիշերային ակումբի վրա, որը տեղի է ունեցել հունվարի 1-ին Ստամբուլի ժամանակով ժամը 01:
Ոստիկանության տարած հաղորդագրության մեջ երևում է, որ ահաբեկիչներից մեկը երկար ժամանակ մնացել է ակումբի ներսում, և թուրքական ժանդարմերիան պատրաստվում է գրոհով վերցնել ակումբը։
Շաբաթ կեսօրին նախագահ Էրդողանը կոչով դիմել է Թուրքիայի բնակչությանը՝ նշելով, որ ահաբեկչության նպատակը Թուրքիայի ապակայունացումն ու քաոսի սերմանումն է։
Թուրքիայի նախագահ Ռեջեփ Թայիփ Էրդողանը կոչով դիմել է թուրք ժողովրդին՝ նշելով, որ կատարվածը, անկասկած, ահաբեկչություն է, և կազմակերպիչները պատժվելու են ամենայն խստությամբ։
2017 թվականի հունվարի 16-ին Թուրքիայի ոստիկանությունը տարածեց հաղորդագրություն, համաձայն որի ազգությամբ ուզբեկ ահաբեկիչը ձերբակալվել է Էսենյուրթում կատարված գործողության ընթացքում։
ը նույնպես կկարողանա գագաթնակետով հայտնվել նաև Կանադական Ալբոմների աղյուսակում 35-րդ համարը, իսկ ԱՄՆ-ի'Լավագույն Ռեփ Ալբոմներ-ի թիվ 19-ում։
Հաջորդ շաբաթ թրեքերը բարձրացան թիվ 1-ի, 6-ի և 11-ի, իսկ -ի երեք լրացուցիչ թրեքերը դուրս եկան՝ «», « » և « . 1» համապատասխանաբար 5-րդ, 6-րդ և 12-րդ համարներում։
Մենահամերգի առաջին դեբյուտի հաջողությունը նրան հասցրեց, որ զարգացող արվեստագետների գծապատկերում 3-րդը լիներ, իսկ Մարտի 10-ի շաբաթվա համար՝ արվեստագետների 100 գծապատկերում 97-ը, այնուհետև մարտի 17-ի համար 91-րդ գագաթնակետին հասնելով։
Հոլիվուդյան 100-ի 81 համարը թողարկվեց՝ հոկտեմբերի 4-ին ավարտված շաբաթվա ընթացքում 9,7 միլիոն հոսքային ներբեռնումնեորով և 11,000 ներլցումներ՝ --ին դարձնելով -ի առաջին անդամը, որը 100-ում գծապատկերեց որպես մենակատար արվեստագետ, խմբից դուրս։
ը ծնվել է որպես Չոն Հո-սոկ, 1994 թ. Փետրվարի 18-ին, Հարավային Կորեայի Կվանկջու քաղաքում, որտեղ նա ապրում էր ծնողների և ավագ քրոջ հետ։
Նրա միքսթեյփը՝ « »-ը, նկարագրվում էր որպես զվարճալի բնույթ և երաժշտական ​​ժանրերի բազմազանություն՝ ներառյալ սինթ-փոփ, թրեփ, հաուս, այլընտրանքային հիփ-հոփ, ֆանկ-հոգի և ռետրո տարրեր։
ի Ջեֆ Բենջամինը գրել է, որ « »-ի մթնոլորտային ոճը, « »-ի արտագնա ուղին, «լսողին թողնում է հետաքրքրասեր այն բանի համար, թե ինչն է հաջորդում --ին»։
Միքսթեյփի լիրիկական տարրերը, մասնավորապես՝ «» երգի գլխավոր երգը, գովաբանվել են ամսագրի կողմից՝ քննարկելու այն դժվարությունների մասին, որոնք բախվում են այդոլի կարիերայում, տարատեսակ գրական հիշատակումների և լուրջ առարկայի զվարճալի ներկայացման համար։
Խաղաղության գաղափարը հիմքեր է ստեղծել նաև նրա բառերից շատերի համար՝ «» ամսագրին տված հարցազրույցում ասելով, որ «ֆանտաստիկ կլինի լինել որևէ մեկի անձնական խաղաղության մաս»։
2019-ի փետրվարի 18-ին, --ը 100 միլիոն կորեական վոն է նվիրաբերել -ին՝ ի աջակցություն նրանց, ովքեր հաճախում էին Գվանգջուում իր ավագ դպրոցի մագիստրատուրան։
Նա մարտի 1-ին թողարկեց իր առաջին միքսթեյփը՝ « », մի ալբոմ, որը «ցույց է տալիս բացառիկ ստեղծագործականություն, իրական անձնավորություն և համախմբված ուղղության զգացողություն»։
2020 թվականի հունվարին --ը ավելացավ -ի իր մյուս անդամ -ի հետ միասին՝ -ի հետ որպես Կորեայի երաժշտական ​​հեղինակային իրավունքի ասոցիացիայի լիիրավ անդամ։