polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Պայմանագրի համաձայն շինարարությունում չէր թույլատրվում ընդգրկել չինացի փախստականներին, իսկ սևամորթների քանակը շինարարության ընթացքում չպետք է գերազանցեր 30-ը, որոնք պետք է աշխատեն ամենացածր վարձատրվող աշխատանքներում։
Նախատեսվում էր, որ աշխատողների համար պետք է կառուցվեր մի ամբողջ քաղաք Բոուլդեր Սիթի, բայց շինարարության գրաֆիկան կազմված էր արագացման և աշխատողների քանակի ավելացման համար (դա արվել էր, որպեսզի կրճատվեր համատարած գործազրկության մեծ թիվը, որը դարձել էր մեծ դեպրեսիայի հիմքը)։
Աշխատողների ցույցը ցրվեց զենքի և մահակների օգնությամբ, բայց Բոուլդեր Սիթիում աշխատանքների տեմպը արագացվեց, և 1932 թվականի գարնանը աշխատողները տեղափոխվեցին մշտական տներ։
Քանի որ նման մասշտաբի աշխատանքներ նախկինում տեղի չէին ունեցել, որոշ տեխնիկական լուծումներ, որոնք առաջանում էին շինարարության ընթացքում, կրում էին յուրահատուկ բնույթ։
Կուռ մոնոլիտի փոխարեն ամբարտակը կառուցվում էր որպես միմյանց հետ փոխկապակցված սյուներ, որոնք ունեին սեղանաձև տեսք, ինչը նպաստում էր ավելորդ տաքության տարածմանը, որն առաջանում էր բետոնային մասայի քարացման հետևանքով։
Ինժեներները հաշվարկեցին, որ եթե ամբարտակը կառուցվեր որպես մոնոլիտ, բետոնի ամբողջական սառեցման համար մինչ շրջապատի ջերմաստիճանը կպահանջվեր 125 տարի։
Դրանից բացի, սառեցման գործընթացի արագացման համար բետոնի յուրաքանչյուր շերտի տեսքը, որտեղ տեղի էր ունենում լրացնելը, կազմում էր տրամագծային երկաթյա խողովակների սառեցման համակարգ, որտեղ մուտք էր գործում գետի ջուրը։
Այն փաստը, որ ջրահեռացումը չի կատարվում ամբարտակի միջոցով (ինչպես այդ նույն սկզբուքով կառուցված Սայանո-Շուշենսկոյեի ՀԷԿ-ը), այլ թունելների միջոցով՝ տեղաբաշխված շրջապատող ժայռերում, ամբարտակին տալիս է հավասարակշռություն։
Ամբարտակը նախնական պետք է կառուցվեր Բոուլդերի կիրճում, այդ իսկ պատճառով չնայած, որ շինարարություը սկսվեց Սև կիրճում պաշտոնական փաստաթղթերում այն անվանվեց «Բոուլդերի ամբարտակ»։
Բայց շինարարական աշխատանքների պաշտոնական բացման ժամանակ ԱՄՆ-ի արտաքին գործերի նախարարի քարտուղար Ռեյ Վիլբուրը հայտարարեց, որ ամբարտակը անվանվելու է այդ ժամանակվա ԱՄՆ նախագահ Հուվերի պատվին։
Ջրաթողման աշտարակներում տեղաբաշխված են ժամեր, նրանցից մեկը ցույց է տալիս Լեռնային ժամանակը , իսկ մյուսը Հյուսիսամերիկյան խաղաղօվկյանոսյան ժամանակը ։
Հուվերի ամբարտակ, Հուվերի պատնեշ , հիդրոտեխնիկական յուրահատուկ կառույց ԱՄՆ-ում, 221 մետր բարձրությամբ բետոնային կամարագրավիտացիոն ամբարտակ և ջրաէլեկտրակայան, որը կառուցված է Կոլորադո գետի ներքին հոսանքում։
Գտնվում է Սև կիրճում՝ Նևադա և Արիզոնա նահանգների սահմանին՝ Լաս Վեգասից 48 կմ հարավ-արևելք՝ Բոուլդեր Սիթի քաղաքից մի քանի կիլոմետր հեռու։
Արդյունքում 1922 թվականին ստեղծվեց հանձնաժողով, որի մեջ մտնում էին մեկական ներկայացուցիչ հետաքրքրված նահանգներից և մեկ ներկայացուցիչ ֆեդերատիվ իշխանությունից (Հերբերտ Հուվերը, որն այդ ժամանակ առևտրի նախարարն էր նախագահ Ուորեն Հարդինգի կառավարության կազմում)։
Այդ հանձնաժողովի գործունեության արդյունք դարձավ 1922 թվականի նոյեմբեր 22-ին ստորագրված Կոլորադո գետի կոնվենցիան, որում ամրագրված էր ջրային պաշարների բաժանման մեթոդիկան։
Մինչ ամբարտակի կառուցումը Կոլորադոն հաճախ ցույց էր տալիս բուռն բնավորությունը, քարքարոտ լեռներում ձնհալքերի ժամանակ հաճախ ողողում էր գյուղատնտեսական հողերը, որոնք տեղաբաշխված էին հոսանքն ի վար։
Դրանից բացի սպասվում էր, որ ջրամբարը զարկ կտար ոռոգվող հողագործության զարգացմանը, ինչպես նաև կդառնա Լոս Անջելեսի և Հարավային Կալիֆոռնիայի մնացած շրջանների ջրամատակարարման աղբյուր։
Հուվերի ամբարտակը շինարարության ավարտման ժամանակ դարձավ աշխարհի ամենամեծ արհեստական կառույցը, որը քաշով գերազանցում էր Գիզայի բուրգերին, օգտագործված բետոնը կբավարարեր 5 մետր լայնությամբ և 20 սմ հաստությաբ բետոնային ճանապարհի կառուցում Սան Ֆրացիսկոյից մինչև Նյու Յորք, այսինքն ճանապարհ, որը կանցներ ամբողջ ԱՄՆ-ով Խաղաղ օվկիանոսից մինչև Ատլանտյան։
Գեներատորների վրայի ծանրաբեռնվածությունը կախված է Էլեկտրաօգտագործման հետ, որը կարգավորվում կայանների կարգավորման կենտրոնից՝ Ֆենիքս և կատարվում ամեն 2 վայրկանը մեկ։
Այդ նույն ժամանակ նախագծի իրականացման գործում խոչընդոտներից մեկը այն էր, որ Կոլորադո գետի ավազանում գտնվող նահանգները կասկածներ ունեին ջրային պաշարների հավասար օգտագործման հարցում։
1947 թվականին, Ռուզվելտի մահից 2 տարի հետո, կալիֆոռնիական կոնգրեսմեն Ջեկ Անդերսոնը ներկայացրեց նախագիծ, որով ամբարտակին վերադարձվելու էր Հուվերի անունը։
Հողային աշխատանքները -ա ձև կառույցի համար, որը ընկած էր ամբարտակի տակ, ավարտվեց 1933 թվականին, իսկ առաջին բետոնը էլեկտրոկայանի շենքում լցվել է այդ նույն տարվա նոյեմբերին։
Առաջին մարդը, որը մահացել է շինարարության ընթացքում եղել է տեղանքագիր Տիրնին, որը խորտակվել էր Կոլորադոյի ջրերում 1922 թվականի դեկտեմբերին շինարարության համար առավել լավ տեղ ընտրելու գործընթացի ժամանակ։
Զկռտոցը կարելի է ներկայացնել նաև որպես նորմալ շնչառության կարճ, բայց ցավոտ, հաճախակի կամ հազվադեպ ընդհատում, որն առաջացնում է կոկորդի, կրծքավանդակի կամ որովայնի րոպեական ցավ։
1968 թվականին նրա «Կորուսյալ սերունդ» ֆիլմը ներակայացվել է Մոսկվայի վեցերորդ կինոփառատոնում, 1978 թվականին նրա «Ձիաբուծարանի տերը» ֆիլմը ներկայացվել է Բեռլինի 29-րդ կինոփառատոնում։
Վերադարձի ճանապարհին նա մեկնում է եղբոր' Բյորն Ծովագնացի մոտ և պահանջում է, որ նա հարկեր և տուրքեր վճարի թագավոր Հարալդ Գեղեցկահերին և Վեստֆոլի բնակիչներին։
Էիրիկ Արյունարբու Սեկիրա Նորվեգիայի թագավոր 930-934 թվականներին, Հարալդ Գեղեցկահերի որդին, Հարալդ Գորշ Մաշկի հայրը, Հորֆագերների տոհմի ներկայացուցիչ։
930 թվականին Էիրիկը տարեց հորից ժառանգում է իշխանությունը, իսկ ծերացած արքա Հարալդը հասցնում է նաև կնքել Էիրիկի նորածին որդուն և հայտարարել նրան Էիրիկի իրավահաջորդ։
Էկոնոմետրիկան կամ տնտեսաչափություն,տնտեսական տվյալների նկատմամբ վիճակագրական մեթոդների կիրառումն է և բնութագրվում է որպես տնտեսագիտության ճյուղ, որի նպատակն է տնտեսական հարաբերություններին քանակական բովանդակություն տալ։
Տնտեսագիտության ներածական դասագրքում էկոնոմետրիկան ներկայացվում է որպես գործիք, որը թույլ է տալիս հսկայական տվյալները մաղել՝ դրանցից պարզ կախվածություններ դուրս բերելու համար։
Վիճակագրական տվյալներ ասելով հասկանում ենք իրական տնտեսական գործունեության վերաբերյալ խմբավորված և համակարգված միասեռ քանակական տեղեկություններ նախորդ ժամանակաընթացքների մասին կամ էլ բազմաթիվ անգամ անցկացված դիտարկումների և էքսպերիմենտների արդյունքները։
Ընդ որում անկախ և կախյալ փոփոխականների վերաբերյալ օգտագործվող տերմինաբանությունը արտացոլում է միայն փոփոխականների մաթեմատիկական կախվածությունը և ոչ թե դրանց պատճառահետևանքային կապերը։
Կոռելյացիան իրենից ներկայացնում է պատահական մեծությունների միջև եղած վիճակագրական կախվածություն, որը չունի խիստ ֆունկցիոնալ բնույթ և որի դեպքում պատահական մեծություններից մեկի փոփոխությունը բերում է մյուս մեծության մաթեմատիկական սպասման փոփոխության։
Զույգային կապերի դեպքում կոռելյացիոն վերլուծության նպատակն է հանդիսանում երկու հատկանիշների միջև եղած կապի խտության որոշումը, որը քանակապես արտահայտվում է կոռելյացիայի գործակցի միջոցով։
Բամակի ռեգրեսիայի մեթեդներով փոխկաղվածությունների ուսումնասիրությունների ժամանակ խնդիրը ձևակերպվում է այնպես, ինչպես զույգային ռեգրեսիայի կիրառման դեպքում, այն է, պահանջվում է որոշել արդյունքային հատկանիշի և գործոն հատկանիշների միջև եղած կապի վերլուծական արտահայտությունը, այսինքն գտնել
Այնուհետև կարելի է ստուգել մոդելի նշանակալիությունը, այսինքն՝ ստուգել այն վարկածը, թե ՀՆԱ-ի աճի տեմպի փոփոխությունը արդյոք հանգեցնում է գործազրկության մակարդակի փոփոխության, թե ոչ։
Այս մեթոդի էությունն այն է, որ որևէ սոցիալ-տնտեսական երևույթի կամ պրոցեսի կապերը բնութագրելու համար ընտրված ռեգրեսիայի հավասարումների մեծ մասը իրացվում է էլեկտրոնային հաշվիչ մեքենաների վրա։
Ռեգրեսիայի հավասարման մեջ ներառված յուրաքանչյուր գործոն հատկանիշի ազդեցության գնահատականը արդյունքային հատկանիշի վրա կարող է շատ դժվար լինել, եթե գործոն հատկանիշները տարբեր են լինում ըստ իրենց էության և ունենում են չափի տարբեր միավորներ։
Կոռելյացիայի բազմակի գործակիցը հաշվարկվում է արդյունքային և մի շարք գործոն հատկանիշների միջև գծային կապի առկայության դեպքում, ինչպես նաև յուրաքանչյուր զույգ գործոն հատկանիշների միջև։
Էկոնոմետրիկայի հիմնական նպատակն է այն հետազոտությունների խթանումը, որոնք նպատակաուղղված են տնտեսագիտական պրոբլեմների նկատմամբ տնտեսական-քաղաքական և փորձնական -քանակական մոտեցումների միաձուլմանը։
Ըստ Լյուդվիգ Ֆոն Միզեսի «էկոնոմետրիկան», որպես տնտեսական վերլուծության մեթոդ իրենից ներկայացնում է խաղ թվերի հետ, որը որևէ բան չի ավելացնում տնտեսական իրականության պրոբլեմները պարզաբանելու ժամանակ։
Առաջին անգամ «էկոնոմետրիկա» տերմինը օգտագործվել է լեհ տնտեսագետ Պավել Կիոմպայի կողմից 1910 թվականին, իսկ ներկայիս իմաստով տերմինը օգտագործման մեջ է դրվել Ռագնար Ֆրիշի կողմից։
Բարնաբասի քույրը՝ Օլգան, պատմում է Կ.-ին իրենց ընտանիքի պտամությունը (նրա հայրը կորցնում է աշխատանքն ու հեղինակությունը, երբ Օլգայի քույրը՝ Ամալյան, մերժում է պաշտոնյաներից մեկի անպարկեշտ առաջարկը)։
Դղյակի կառավարչի տղային, ով փորձում է Կ.-ին հյուրանոցից դուրս հանել, նա ասում է, որ իրեն՝ որպես հողաչափ, վարձել են իշխանությունները, և որ շուտով գալու են իր օգնականները։
Կ.-ն այցելում է համայնքային ղեկավարին, ով հայտնում է, թե իրենք Դղյակից Կ.-ի ժամանման մասին հայտարության ստացումից անմիջապես հետո պատասխանել են, որ իրենց Գյուղին հողաչափ անհրաժեշտ չէ, բայց, հավանաբար, տեղի սխալմունք է տեղի ունեցել և նամակը նախատեսված վայր չի հասել, ինչի պատճառով ոչ ոք չի իմացել, որ Գյուղին հողաչափ անհրաժեշտ չէ։
Կաֆկան իր ընկեր Մաքս Բրոդին պատմել է, որ իր հերոսը մինչև կյանքի վերջ մնում է Գյուղում, և մահամերձ վիճակում նամակ է ստանում Դղյակից այն մասին, որ ինքը մինչ այդ Գյուղում ապօրինի կերպով է մնացել, բայց հիմա նրան տրվում է Դղյակում ապրելու և աշխատելու թույլտվություն։
Չնայած, որ Կաֆկան խնդրել էր Բրոդին ոչնչացնել բոլոր ձեռագրերը, Բրոդը չարեց դա, և 1926 թվականին «Դղյակը» հրատարակիչ Կուրտ Վոլֆի կողմից տպագրվել է Մյունխենում։
Պեպպին, ով ժամանակավորապես զբաղեցրել էր Ֆրիդայի պաշտոնը, առաջարկում է Կ.-ին իր և իր երկու ընկերուհիների հետ ապրել սպասավորների համար նախատեսված սենյակում։
հետ նրանք գնացին Իլլինոյսի համալսարան Ուրբան-Շամպեյնում, որտեղ տղամարդիկ դեմոնտաժում էին Կոկֆորտ-Ուոլտոնի գեներատորը և լիցքավորված մասնիկների արագացուցիչը. այդ նույն ժամանակ Բևերլին բեկորների հաշվարկով էր զբաղված։
Բևերլին շարունակում էր քարտուղար աշխատել սկզբից Մանհեթենյան նախագծի գիտական ղեկավար Ռոբերտ Օպենհայմերի, իսկ հետո ֆիզիկական բաժանմունքի ղեկավար մոտ։
Ագնյուի օրոք լաբորատորիայում մշակվեց պաշտպանության կոմպլեքսի ստորերկրյա փորձնական տարբերակը, ավարտին հասցվեց նեյտրոնների ուսումնասիրման համար գիտական կենտրոնի կառուցումը, հայթայթվեց առաջին -1 սուպերհամակարգիչը, անցկացվեցին Ատոմային էներգիայի միջազգային գործակալության տեսուչների ուսուցումը:
Ագնյույին հաջողվեց լաբորատորիայում ստանալ 76 ջերմամիջուկային մարտագլխիկի, որը օգտագործվում էր -96 Տրայդենտ -4 և -133 Տրայդենտ սուզանավերի բալիստիկ հրթիռների համար, ինչպես նաև Մինիտմեն միջմայրցամաքային ցամաքային բազավորման բալիստիկ հրթիռներում օգտագործվող 78 ջերմամիջուկային մարտագլխիկի շահագործման թույլտվությունը։
ԱՄՆ-ի ատոմային էներգիայի հանձնաժողովի կողմից աջակցությունը ավարտվեց, սակայն, 1970-ականների էներգետիկ ճգնաժամի ժամանակ լաբորատորիան սկսեց ուսումնասիրել վառելիքի ալտերնատիվ տարբերակներ։
Դրա փոխարեն Դենվերի համալսարանի ֆիզիկայի ֆակուլտետի ղեկավար Ջոյս Ստերնսը համոզեց նրան իր հետ միասին գնալ Չիկագոյի համալսարան, որտեղ Ստերնսը դարձավ Մետալուրգիական լաբորատորիայի ղեկավարներից մեկը։
1942 թվականի մայիսի 2-ին նրանք Դենվերում ամուսնացան, որից հետո տեղափոխվեցին Չիկագո, որտեղ Բևերլին դարձավ Մետալուրգիական լաբորատորիայի ղեկավար Ռիչարդ Դոանի քարտուղարը։
Ագնյուն Ալվարեսի և Լոուրենս Ջոնսի հետ գտավ միջուկային պայթյունի ելքի հաշվարկման եղանակը՝ ճնշում հաղորդող սարքերը օդապարիկներով ցած նետելով և ցուցմունքները ինքնաթիռով գրանցելով։
1949 թվականին Ագնյուն վերադարձավ Լոս-Ալամոս և Բիկինի ատոլում 1954 թվականի մարտի 1-ին մասնակցեց թերմոմիջուկային պայթուցիկ սարքի միջուկային փորձարկմանը։
1970-1979 թվականներին աշխատել է որպես Լոս-Ալամոսի լաբորատորիայի տնօրեն, իսկ երբ անցել է թոշակի, դարձել է միջուկային տեխնոլոգիաների նախագծերով զբաղվող ընկերության նախագահն ու գլխավոր գործադիր տնօրենը։
Այս գործունեությունը խլում էր նրանից ընդամենը՝ զույգ տարիներին 30 օր և 60 օր կենտ տարիներին, հետևաբար Ագնյուն ի վիճակի էր Լոս-Ալամոսում շարունակել իր աշխատանքը՝ արձակուրդ վերցնելով սենատորական աշխատանքում։
1942 թվականին Ագնյուն միացավ Չիկագոյի համալսարանի մետալուրգիական լաբորատորիայի գիտնականներին, որոնք Մանհեթենյան նախագծի շրջանակներում զբաղվում էին Ռադիոակտիվ էլեմենտի և Միջուկային ռեակցիաների հետազոտությամբ։
1945 թվականի օգոստոսի 6-ին Հիրոսիմայի և Նագասակիի ռմբակոծման ժամանակ Ագնյուն, Ալվարեսը և Ջոնսոնը գիտական դիտորդի դերում, Չարզ Սուինի վարած -ում գիտական դիտորդի դերում էին, որը Հերոսիմայի վրա «Փոքիկ» ատոմային ռումբ նետող ստրատեգիական ռմբակոծիչ -29 -ի հետևից էր թռչում։
Ուսումն ավարտելուց հետո Ագնյուն վերադարձավ Լոս-Ալամոսի ազգային լաբորատորիա աշխատակցի կարգավիճակով և ֆիզիկական բաժանմունքում աշխատեց զենքի կատարելագործման վրա։
Հարոլդ Մելվին Ագնյու , ամերիկացի ֆիզիկոս, հայտնի որպես Հիրոսիմայի և Նագասակիի ատոմային ռմբակոծման գիտական դիտորդ, իսկ ավելի ուշ Լոս-Ալամոսյան ազգային լաբորատորիայի տնօրեն Լոս-Ալամոսում։
Ինչպես փաստում էր Հերոդոտոսը' էտրուսկները Լիդիայի գաղթականներ են, Փոքր Ասիայի շրջանից, տիրեններ կամ տիրսեններ, որոնք ստիպված են եղել լքել հայրենիքը սարսափելի անբերքատվության և սովի պատճառով։
Հենց այդ ժամանակ է փլուզվել միկենյան քաղաքակրթությունը և ընկել խեթերի թագավորությունը, այսինքն պետք է թվագրել տիրենների ծագումը սկսած մ.թ.ա. դարից, կամ ավելի ուշ ժամանակահատվածում։
Հնարավոր է' այդ ավանդության հետ է կապված տրոյական հերոս Էնեի' դեպի արևմուտք փախուստի և հռոմեական պետության հիմնադրման մասին առասպելը, որը մեծ կարևորություն ուներ էտրուսկների համար։
19-րդ դարավերջի հետազոտողները անվանեցին նոր, Պո գետի ավազնում հայտնաբերված հնագիտական մշակույթը դրա բնակչության ընդունված անվանմամբ' տերամարամ , որոնք, իրենց հերթին, կոչվել են տեղի սևահողերով հարուստ ոչ բարձր բլուրների անվանմամբ։
Ծաղկումը տեղի է ունեցել մ.թ.ա. երկրորդ հազարամյակի երկրորդ կեսին, ձևավորումը' մ.թ.ա. երկրորդ հազարամյակի առաջին կեսին' այն ցեղերի կողմից, որոնք եկել են Ալպերից։
Մեր օրերի հետազոտողները այն դասում են տվյալ ժամանակաշրջանի ազգակից եվրոպական մշակույթների խմբին' թաղման աճյունասափորների դաշտերի Մշակույթի, որի միջոցով Ապենինյան թերակղզի ներխուժեց թաղման նոր տեսակ' աճյունասափորային նեկրոպոլիսները։
Ենթադրվող կրողները' իտալիկների առաջին ալիքը, հավանաբար, լատինո–ֆալիսկյան լեզուների կրող ցեղերն են, որոնք տարբերվում էին տնտեսության վարման եղանակներով, արտադրության զարգացմամբ, առևտրով և յուրօրինակ ավան-ամրոցների կառուցմամբ։
Էտրուսկների ծագման անդրեածին տարբերակի համաձայն' մ.թ.ա. նրանց տարածումը Միջին և Հյուսիսային Իտալիայում հանդիսանում էր նախորդ Վիլլանովա մշակույթի բնական զարգացում։
Հնէաբանական պեղումները վկայում են ժառանգության մասին, որն անցել է Վիլկլանովա մշակույթից Վիլլանովա մշակույթին' Հարավային Միջերկրածովի և Հունաստանի ապրանքների ներմուծմամբ մինչ օրիենտալիզացման ժամանակաշրջանը, երբ ծագեցին Էտրուրիայիում էտրուսկների դրսևորման առաջին վկայությունները։
Մինչև դարի կեսերը «լիդիական տարբերակը» ենթարկվել է խիստ քննադատության, հատկապես լիդիական գրվածքների վերծանումից հետո. նրանց լեզուն ոչ մի կապ չուներ էտրուսկների հետ։
Սակայն գոյություն ունի մի տարբերակ, ըստ որի էտրուսկներին պետք է նույնացնել ոչ թե լիդիացիների հետ, այլ ավելի հին, Փոքր Ասիայի արևմուտքի մինչհնդեվրոպական բնկակչության, որոնք հայտնի են «պրոտոլուվիացիներ» անվամբ։
Այդ վաղ ժամանակաշրջանի էտրուսկների հետ Ա. Էրմանը նույնացնում էր լեգենդար տուրշա ցեղին, որն ապրել է արևելյան Միջերկրածովում և կատարել զավթողական հարձակումներ Եգիպտոսի ուղղությամբ ։
Տվյալ վարկածի շրջանակներում էտրուսկ-ռասենները արյունակցական կապ են ունեցել ալպիական ռետերի հետ, և այդ դեպքում թույլատրելի է նրանց դիտարկել որպես տեղաբնիկներ, Կենտրոնական Եվրոպայի մինչհնդեվրոպական բնակչություն, որը տարբեր ժամանակաշրջաններում իր մեջ է ներառել նախկին մշակութային և էթնիկ տարրեր Սարդինիայից, և, հնարավոր է, Փոքր Ասիայից։
Ա. Ի. Նեմիրովսկու կարծիքով՝ էտրուսկենրի՝ Փոքր Ասիայից դեպի Իտալիա գաղթի միջժամանակային կետ կարելի է համարել Սարդինիան, որտեղ մ.թ.ա. դարից գոյություն է ունեցել էտրուսկներին խիստ նման, բայց անգիր՝ նուրագների շինարարների մշակույթը։
«Հարրի Փոթերը և Փիլիսոփայական քարը» ֆիլմում Սնեյփի հայտնվելուն պես Հարրին, նրա մռայլ և նույնիսկ ավելի տհաճ բնավորությունից անմիջապես սկսում է կասկածել Սնեյփին չար գործերում ներգրավված լինելու մեջ։
Հարրին իմանում է դպրոցական այն լեգենդը, ըստ որի Սնեյփը գիտի ամեն ինչ կապված սև կախարդանքի մասին և ամեն տարի ցանկանում է զբաղեցնել սև մոգության դասավանդողի տեղը, սակայն Դամբլդորը նրան դա թույլ չէր տալիս։
Ռոնը, Հարրին և Հերմայոնին, դատելով Սնեյփի գործունեությունից և հանգամանքներից, գալիս են տրամաբանական այն եզրահանգման, որ նա ցանկանում է սպանել Հարրի Փոթերին և գողանալ Փիլիսոփայական քարը՝ դրանով դառնալ անմահ։
Դասերից մեկի ընթացքում, երբ Սնեյփը դուրս է գալիս սենյակից, հետաքրքրությունից տանջվելով, որոշում է մխրճվել «Հուշափահի» մեջ, որտեղ ամեն դասից առաջ Սնեյփը թաքցնում էր իր հիշողությունները։
Երրորդ գլխում պարզվում է Սնեյփի՝ Հարրիի հորը՝ Ջեյմսին, ատելու պատճառներից մեկը. Ջեյմս Փոթերը իր ընկերների հետ միասին Սնեյփին Հոգվարթսում սովորելու տարիներին ենթարկում է բուլիինգի։
Հինգերորդ կուրսի վերջում Սնեյփը մահից հազիվ է պրծնում, երբ Սիրիուսի խորհրդով գնում է գաղտնի մուտքով, որը տանում էր դեպի ճչացող հյուղակը, որտեղ թաքնվել էր Ռիմուս Լյուպինը իր մարդագայլի վերափոխման ժամանակ։
Սիրիուսը, ով ստիպված է լինում թաքնվել իր պապական տանը, որը հանդիսանում է նաև Միաբանության շտաբ, չի թաքցնում իր ատելությունն ուղված Սնեյփին. Սնեյփը նրան ատում է նույնպես։
Սևերուս Սնեյփ , Ջոան Ռոուլինգի Հարրի Փոթերի մասին պատմող վիպաշարի և նրան գրեթե զուգահեռ նկարահանվող ֆիլմերի գլխավոր կերպարներից մեկը։
Կախարդությունների և մոգությունների դպրոցի՝ Հոգվարթսի, բույսերի եփման և Մթին արվեստներից պաշտպանության ուսուցիչն էր, Սլիզերին ֆակուլտետի դեկանը , 1997 թվականից 1998 թվականը Հոգվարթսի տնօրեն, միաժամանակ «Մահաբերի» և «Փյունիկի միաբանության» անդամ, կրկնակի գործակալ։
Սյուժեի զարգացմանը զուգընթաց, ընթերցողը աստիճանաբար ավելի ու ավելի շատ բան է իմանում Սնեյփի մասին, նրա կերպարը դառնում է ավելի բարդ և երկդիմի, իսկ նրա դերը դառնում է ավելի կարևոր։
Սյնեփի կենսագրության մեծ մասը (մանկություն, կրթությունը Հոգվարթսում, ինչպես նաև Լիլի Փոթերի և Ալբուս Դամբլդորի հետ փոխհարաբերությունները) բացահայտվում է Հարրի Փոթերի վիպաշարի ամենավերջում՝ 33-րդ գլխում ։
Արդեն երկրորդ գրքի սկզբում Սնեյփը խիստ նկատողություն է տալիս Հարրիին և Ռոնին՝ դպրոցից դուրս չարտոնված կախարդելու մեջ, և խորհուրդ է տալիս Մինևրա ՄաքԳագալին երկուսին էլ հեռացնել Հոգվարթից։
Այնուամենայնիվ, Հարրին չէր հասկանում, թե ինչու էր Դամբլդորը այդքան վստահ Սնեյփի հավատարմության մեջ, քանի որ դեռ երեխա ժամանակ նա թշնամություն էր անում Միաբանության անդամների հետ։
Սնեյփը, փախչելով Հոգվարթսից, որևէ փորձ չի անում Հարրիին սպանելու և նրան Սև Լորդի մոտ տանելու համար, հիշեցնելով մնացած Մահաբերին, որ Վոլնդեմորը անձամբ պետք է զբաղվի Հարրիով։
Վոլդեմորը վերջնական պայքարի ժամանակ սխալվելով կարծում էր, որ Սնեյփն է շամբուկե փայտիկի իրական տերը, և հրամայում է իր օձին՝ Նագինիին սպանել նրան, որպեսզի վերջնականապես փայտիկը նրան ենթարկվի։
Ուսանողների հետ շատ խիստ էր և բծախնդրություն էր ցուցաբերում ամեն մի փոքրագույն առիթով (հատկապես բծախնդիր էր Գրիֆինդոր ֆակուլտետի, ինչպես նաև անձամբ Հարրիի նկատմամբ)։
«Հարրի Փոթերը և Հրե գավաթը» ֆիլմում Սնեյփը նույնիսկ հարվածում է իր դասի ժամանակ խոսող ուսանողների վզակոթներին, միայն թե գրքում չի հիշատակվում ձեռքով խփելու մասին։
Բացի այդ, հայտնի է դառնում, որ Սնեյփն իրոք հիանալի բուսաեփ է. այն քչերից է, ով կարող է ճիշտ պատրաստել դժվարագույն լիկանտրոպային դեղը, որն օգնում է մարդագայլերին իրենց վերափոխման ժամանակ հանգիստ պահել իրենց։
Ընթերցողներին նաև հայտնի է դառնում, որ Սնեյփը զտարյուն կախարդուհի Էյլին Պրինցը և մագլ Թոբիաս Սնեյփը երեխան է, ինչի պատճառով էր նա իրեն անվանում է Խառնածին արքայազն։
Եվ հենց Սնեյփին են պատկանել գրքի վրայի այն խզբզոցները, որոնք Հարրիին տվել են բազմաթիվ օգտակար խորհուրդներ բույսերի եփման և կախարդանքների մասին, այդ թվում նաև մութ կախարդանքների մասին։
Սուրբ ծնունդից հետո, Ֆինեասա Նայջելուսա Բլեք դիմանկարից իմանալով Հարրիի գտնվելու վայրը, Սնեյփն իր պատրոնուսին ուղարկում է Թագավորական Դին անտառը, և որը Հարրիին ցույց է տալիս թե որտեղ է գտնվում Գրիֆինդորի սուրը, ընդ որում Հարրին չի հասկանում, թե ով է ուղարկել նրան։
Երկրորդ գլխում Սնեյփի դերը այդքան էլ մեծ չէ, սակայն նրա մասնակցությամբ էպիզոդներից մեկում Հարրին առաջին անգամ իմանում է «Էքսպելիարմուս» զինաթափան կախարդանքի մասին, որը շատ անգամներ է փրկում նրան և իր ընկերներին։
Ֆիլմում նաև ցույց են տրվում Ֆրիդայի հարաբերությունները իր ամուսնու՝ նկարիչ Դիեգո Ռիվերայի հետ, մասնավորապես Ֆրիդայի չարությունը ամուսնու դավաճանությունների պատճառով և իր սերը՝ շարունակվող անկախ ամեն ինչից:
Կորվոն մեղադրվում է կայսրուհու սպանության և նրա դուստր Էմիլի Կոլդուինի առևանգման մեջ, ինչը իրականում արել է վարձու մարդասպան Դաուդը , ինչի հետևանքներով բանտարկվեց զնդանում կես տարով։
Ամբողջ խաղի ընթացքում հերոսը ոչ մի խոսք չի ասում, ինչը խաղացողին թույլ է տալիս լավ ասոցիացվել կերպարի հետ, պատասխանելով և շրջակա միջավայրում տեղի ունեցող իրողություններին արձագանք տալ։
Խաղում ակլ կերպարներ ևս հանդիպում են. Սլեկջով ՝ Բոտտլ Ստրիտ հանցագորխական խմբի գլուխը. Ծեր Վետոշ կամ Վորա Մորեյ ՝ ծեր ազնվական, Օտարականին խոնարհվող. Մադամ Պրուդենցիա ՝ «Ոսկե Կատու» հաճույքների տան տերը, և Գրիֆֆ- զենքերի անօրինական վաճառող Կերրի Ֆիշեր և Գրեգ Բերգեր հնչեցնում էին երաժշտական դիմումները, որոնք լսեցնում էին ամբողջ քաղաքի բաձրախոսներով։
Հաջորդ անգամ փաբ վերադառնալուց հետո, ադմիրալ Խեվլոկը հավաստեցնում է որ նրանք շատ աշխատանքներ են կատարել, որպեսզի լորդ րեգենտին մեծ վնաս հացնեն։
Դանուոլի աշտարակ մտնելով, Կորվոն վերացնում է Խայրեմ Բերրոուզին, ինչպես նաև իմանում է որ վերջինս դիտավորյալ է ժանտախտը քաղաք մտցրել ցածր դասի մարդկանց ոչնչացնելու նպատակով, սակայն իրավիճակը խուտ դուրս եկավ հսկողությունից։
Արթնանալով նա իր շուրջը տեսնում է Խեվլոկին, Մարտինաին և Տրեվոր Պենդլտոնին ովքեր որոշում են վերացնել Կորվոին, որպեսզի անխաթար կառավարեն կայսրությունը նոր կայսրուհու մեջքի ետևից։
Սամուելը նրան նավակ է նստացնում և ջրի հոսանքով ներքև է թողնում, որտեղ նրան Դաուդի մարդասպաններն են գտնում, ովքեր որոշելով մրցանակ ստանալ Կորվոի գլխի համար նրան գերի են վերցնում։
Խաղային աշխարհում բազմաթիվ վայրեր տեղադրված, որտեղ խաղացողը, բազմաթիվ գործիքներ օգտագործելով կարող է բազում ձևերով կատարել այն խնդիրը որը տրվել է խաղի սկզբում։
Հիմնական առաջադրանքների ճեղքման մեջ խաղացողը վերադառնում է Փաբ՝ «Շան փոս», որտեղ նա կարող է շփվել մի քանի կերպարների հետ և ապագա առաքելություններին, անցնելու տարբեր ձևեր, հավելյալ առաջադրանքներ, ինչպես նաև զենքեր գնել և ավելացնել իր զենքերը։
Պաբում հանգստանալու ժամանակ, քնի ժամանակ, գլխավոր հերոսը Օտարականին է հանդիպում, ով նրան է տալիս իր ուժերի մի մասը, Կորվոր ձախ ձեռքի վրա նշան թողնելով։
Այդ հանձնարարության ժամանակ, գլխավոր վերակացու Կեմբելի վերացումից հետո, Կորվոն տեղեկություն է գտնում, ով իրեն Էմիլիի հետքի վրա է տանում, ում պահում են երկու երկվորյակ՝ Մորգան և Կաստիս Պենդլտոնները «Ոսկե կատու» հասարակած տանը։
Փաբ վերադառնալուց հետո, Կալլիստան Էմիլիի դաստիարակությունը իր վրա է վերցնում, որովհետև նա պետք կայսրուհի դառնար, իսկ գլխավոր հերոսը գնում է քաղաք, որպեսզի առևանգի գիտնական Անտոն Սոկոլովին, ով նոր լորդ ռեգենտին՝ Խայրեմ Բերրոուզեմին զենքեր է տալիս, որպեսզի վերջինս կարողանա տեղեկություն ստանա դավադիրների մասին։
Տեղ հասնելով նա գտնում է Պյերոին, Սոկոլվին Կալիստաին, վերացնում է պահակներին ովէեր պաբի շուրջն էին գիտնականների սարքերի միջոցով և իմանում է Էմիլիի և Խեվլոկի գտնվելու վայրը։
Քաոսի բարձր աստիճանում Սամուելը կսավաճանի Կորվոին, նրա գալու մասին զհուշացնող հրթիռով տեղեկացնելով, իսկ բոլոր իրավապահներըողջմնացած կլինեն և Կորվոն ստիպված պետք է նրանց բոլորի հարցերը լուծի։
Դանուոլ -արդյունաբերորեն զարգացած քաղաք, որը կղզու գնումների հիմնական կենտրոնն է, որի նախատիպերը հանդիսանում են Լոնդոնը և Եդինբուրգը դարի ճարտարապետությամբ։
Կայսրուհու սպանությունից հետո քաղաքում իսկական քաոս է տարածվում, որի պատճառը Խայրեմ Բերրոուղի' նոր լորդ ռեգենտի տիրանական կառավարությունն է, ով իշխել է Էմիլի Կոլդուինի' սպանված կայսրուհու դստեր և նրա ժառանգորդի ժամանակ։
Ծովային ճանապրհորդությունից վերադառնալուց հետո, որի նպատակն էր ժանտախտի դեմ պայքարը, Կորվո Ատտանոն Դանուոլի ամրոց է ուղևորվում, որտեղ հանդիպում է կայսրուհու հետ։
Հաղորդագրության փոխանցումից հետո, նրանք մարդասպանների հարձակման են ենթարկվում Դաուդի գլխավութրույամբ, ովքեր Կորվոին չեզոքացնելով, սպանում են կայսրուհուն և առևանգում են նրա դստերը։
Խաղի գլխավոր հերոսը լորդ-պաշտպան Կոռվո Ատտանոն, որին մեղադրել են կայսրուհուն սպանելու մեջ, բանտից փախչելուց հետո փորձում է վրեժ լուծել իր թշնամիներից։
Յուրաքանչյուր առաքելություն կարելի է կատարել բազմաթիվ ձևերով՝ կռվի մեջ մտնելով բազմաթիվ հակառակորդների հետ կամ գաղտնի գործելով և հայտնաբերվելուց խուսափելով։
Քաոսի ցածր աստիճանում և վերջում փրկված Էմիլիից հետո ասվում է թր Կորվոն մի քանի տարի հետո մահանում է սովորական մահով ,իսկ կայսրուհի Էմիլի Կալրուին Իմաստունը, ում գալուց հետո ժանտախտը ետ է քաշվում և «ոսկե դարն» է գալիս, նրան իր մոր գերեզմանի մոտ է հուղարկավորում, ինչպես այն մարդու, ով իր համար ավելին էր, քան պաշտպան։
Քաոսի բարձր աստիճանում ցույց է տրվում որ Էմիլի Կոլդուինը պետք է «սարսափի և մասնատման դարում» է կառավարելու, սակայն նա չի մոռանում Կորվոին, ով իրեն փրկել էր մահից։