polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
5-րդ բանակի զորքերը անցան Ժիտոմիրյան մայրուղին և մինչև հուլիսի 15-ը համառ մարտերի գնով պահեցին այն՝ կաշկանդելով հակառակորդի՝ Կիևի գրավման համար նախատեսած ռեսուրսները։
Այս մասին համոզիչ վկայություններ կան գրավոր աղբյուրներում, ինչպես նաև հնագիտական նյութերում. Կիևի տարածքում հայտնաբերվել են մոտ 11 հազար արաբական 7-10-րդ դարերի դիրհեմներ, բյուզանդական և արևմտաեվրոպական հարյուրավոր մետաղադրամներ, բյուզանդական ամֆորաներ և շատ այլ օտար ծագման իրեր։
Կարմիր բանակի 1919 թվականի հոկտեմբերի 14-ի գրոհի արդյունքում սպիտակները կարճ ժամանակով դուրս քշվեցին քաղաքից դեպի արևելյան արվարձանը՝ Դարնիցա, սակայն վերջիններս հաջորդ օրը հակահարձակման դիմեցին և հոկտեմբերի 18-ին կարմիրներին հարկադրեցին քաշվել դեպի Իրպեն։
1920 թվականի մայիսի 7-ին լեհ-խորհրդային պատերազմի ժամանակ Կիևը նվաճվեց լեհական ուժերի կողմից. վերջիններիս այդ գործում աջակցեց նրանց հետ դաշնակցած ՈւԺՀ-ի բանակը։
Լեհական և պետլյուրովյան զորքերի կողմից քաղաքը թողնելուց հետո (Բանվորա-գյուղացիական Կարմիր բանակի Կիևյան ռազմագործողության արդյունքում) այստեղ վերջնականապես հաստատվեցին խորհրդային կարգերը ։
Այն տարածքում, ուր գտնվում էին Կիևի հին շրջանները, հայտնաբերվել են կավից, սև և գունավոր մետաղից, քարից, ոսկորից, սպակուց, փայտից և այլ նյութերից պատրաստված իրերի մնացորդներ։
Այս ուսումնարանի յունկերները կրում էին սպիտակ ուսադիրներ՝ Նիկոլայ -ի ալ տրաֆարետային՝ « », իսկ Նորին գերազանցության վաշտում՝ ոսկե վերադիր անվանագրերով։
Եվրոպայում միջազգային իրավիճակի աճող վտանգավորությունը հարկադրեց խորհրդային իշխանությանը ուժեղացնելու երկրների պաշտպանունակությունը, կատարելագործելու զւնված ուժերի կառուցվածքը։
Քաղաքում հուլիս-օգոստոսին ԽՄԿԿ և ՈՒԿ Կ Կենտկոմների ղեկավարությամբ թշնամու թիկունքում պայքարելու համար վերապատրաստվեցին և Աւկրաինայի արևմտյան շրջաններ ուղարկվեցին 37 պարտիզանական խմբեր։
Ըստ տարեգրի՝ Կիևը հիմնել են երեք եղբայրներ՝ Կիյը, Շեկը և Խորիվը և նրանց քույր Լիբեդը և կոչել են ի պատիվ Կիյի՝ ավագ եղբոր։
1648 թվականից մինչև 1708 թվականը Կիև քաղաքը եղել է ՝ Գետմանշչինայի վարչատարածքային և ռազմական միավորի՝ Կիևյան գնդի զորագնդային կենտրոնը (Կիևյան գունդը կազմավորվել էր դեռևս 1625 թվականի հոկտեմբերի 27-ին, սակայն առանձին վարչատարածքային միավոր է դարձել միայն Խմելնիցկու ապստամբությունից և Զբորովյան պայմանագրի կնքումից հետո)։
1909 թվականի մարտի 21-ին նահանգային իշխանության կողմից հաստատվեց «Բնակարանատերերի կիևյան առաջին միավորման» կանոնադրությունը, որը հիմք դրեց կոոպերատիվային սկզբունքով բնակելի տների շինարարությանը. սա «միջին դասի» համար բնակարանային խնդրի հարմարավետ և թեթև լուծում էր։
1914 թվականի հուլիսի 19-ին օկրուգի շտաբի անձնակազմից և Կիևյան ռազմական օկրուգի զորքերից ձևավորվեց Հարավ-Արևմտյան ռազմաճակատի 3-րդ բանակը, որի հրամանատար նշանակվեց հետևակի գեներալ Ն. Վ. Ռուզսկին։
1914 թվականի հուլիսի 19-ին Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ Կիևի ռազմական օկրուգի կառավարությունը անձնակազմ, տեխնիկա և գույք առանձնացրեց Կայսրական ռուսական բանակի Հարավ-Արևմտյան ռազմաճակատի դաշտային կառավարումն իրականացնելու համար։
1708 թվականի մարտի 10-ին գեներալ-ֆեդմարշալ Բ. Պ. Շերեմետևի գունդը անվանվեց «Կիևյան զինվորական գունդ», այն 1709 թվականին մարտնչեց Ռիգայի մոտ և մասնակցեց Պոլտավայի ճակատամարտին։
Պոդոլում, ինչպես վկայում է «Անցած տարիների պատմությունը», 10-րդ դարի առաջին կեսին գործել է քրիստոնեական եկեղեցի՝ Սուրբ Եղիա մարգարեի Մայր Տաճարը։
1922 թվականի մայիսին սկսվեց Ուկրաինայի և Ղրիմի Զինված ուժերի Ուկրաինական ռազմական օկրուգի 14-րդ հրաձգային կորպուսի կառավարման ձևավորումը Ուկրաինայի ԽՍՀ-ի տարածքում։
1932 թվականի փետրվարի 4-ից 1938 թվականի մարտի 30-ը քաղաքում գտնվում էր 45-րդ մեքենայացված կորպուսը՝ աշխարհում նմանը չունեցող բացառիկ ռազմական կազմավորում (Բանվորա-գյուղացիական Կարմիր բանակի 3 նման կազմավորումներից մեկը)։
1796 թվականի նոյեմբերի 30-ի, դեկտեմբերի 12-ի և 31-ի հրամաններով փոխարքայության Բրացլավյան, Կիևյան և Վոլինյան ուեզդներից ձևավորվեց նոր՝ Կիևյան նահանգը, ընդ որում՝ տարածքի այն մասը, որը գտնվում էր Դնեպրի ձախ ափին, ներառվեց Մալոռուսական նահանգի կազմի մեջ ։
1936 թվականի հունվարին քաղաքում տեղակայվեց խորհրդային -28 տանկերով զինված 4-րդ առանձնացված ծանր տանկային գումարտակը, որը քիչ ուշ վերանվանվեց 10-րդ ծանր տանկային գումարտակի։
Մ. Ստրիյկովսկու ժամանակագրության 11-րդ գրքի երրորդ գլխի մեջ, ուր համառոտ ներկայացված է Գեդմինից առաջ վլադիմիրյան, լուցկյան և կիևյան իշխանությունների պատմությունը, հաստատվում է, որ Կիև քաղաքը հիմնադրվել է 430 թվականին Կիյ իշխանի կողմից։
1708 թվականի դեկտեմբերի 18-ին Ցարական Ռուսաստանի առաջին բաժանման ժամանակ ձևավորվեց Կիևի նահանգը՝ Կիև կենտրոնով, նրա կազմի մեջ մտնում էին 55 քաղաքներ։
1805 թվականի նոյեմբերի 4-ին «Կիևյան գրենադերական գունդը» աչքի ընկավ ավստրիական Շենգրաբեն գյուղի մոտ տեղի ունեցած մարտում, 1806 թվականի հունիսի 13-ին Ռուսական բանակում՝ առաջինը պարգևատրվեց Գեորգիևյան շքանշանով։
9-10-րդ դարերին Ստարոկիևսկի արևելքում տեղակայված Անդրեասի լեռան վրա, իշխանական արքունիքի ամենակենտրոնում գտնվում էր չոր, անմշակ քարերից պատրաստված հեթանոսական սրբավայր։
1922 թվականի մայիսի 23-ից 27-ը Հարավ-Արևմտյան ռազմական օկրուգի կազմում, մայիսի 27-ից մինչև հունիս ամիսը՝ Ուկրաինական ռազմական օկրուգի կազմում քաղաքում ձևավորվեց 6-րդ հրաձգային կորպուսի կառավարման մարմինը ։
14-րդ դարի վերջից փարիզյան Սորբոնի և այլ համալսարանների ցուցակներում հայտնվում են Կիևից եկած ուսանողների անուններ, 1436 թվականի համար հիշատակվում է Կիևից առաջին բժշկի անունը՝ Իվան Տինկևիչ։
1721 թվականի հոկտեմբերի 22-ին Պետերբուրգի Տրոիցյան տաճարում Պյոտր ցարին շնորհվեց «կայսր» տիտղոսը՝ Ցարական Ռուսաստանը սկսեց կոչվել Ռուսական Կայսրություն, որի մաս դարձավ Կիևի նահանգը ։
1665 թվականի նոյեմբերի 29-ին Ալեքսեյ Միխայլովիչ ցարի շնորհագրով Կիևի քաղաքացիների համար հաստատվեց մագդեբուրգյան իրավունքը, որը նրանց շնորհել էր Ռեչ Պոսպոլիտայի թագավորը ։
ն գործում է վեց մայրցամաքների ինքնավար մարզերում Հաշվողական համակարգերի ասոցիացիայի հովանու ներքո և առաջնորդվում է - ի քաղաքականության և ընթացակարգերի համաձայն, որոնք հրապարակվում են -ի շտաբի պաշտոնական կայքում։
Մրցույթի ընթացքում թիմերին տրվում է հինգ ժամ՝ լուծելու ծրագրավորման 8-15 խնդիրներ (հիմանակում ութ՝ մարզային փուլում, տասնհինգ՝ եզրափակիչ փուլում)։
Սկզբնաղբյուրից մինչև թափվելը Գրիվդա գետի հովիտը սեղանակերպ է , անկյունները 15-20 մ, գետափը ցածր է, ճահճացած և անհարթ, հատվել է ցամաքած ջրանցքներով։
Նրա կյանքը կտրուկ փոխվում է, երբ փաստաբանը նրան փոխանցում է ձայներիզ, որը մահից առաջ ձայնագրել է նրա մայրը, ով որոշում է այդ ձևով տեղեկացնել աղջկան, թե ով է նրա հայրը։
Այդպես նա ծանոթանում է Լեո Բրասակին, ով ունի ավտոսրահ ու հազվագյուտ ավտոմեքենաների հավաքածու և Ժուլյեն Վինյալյի՝ ռեստորանի սեփականատիրոջ ու ադամանդների գողի հետ։
Լեոն և Ժուլյենը սկզբում բոլորովին հիացած չէին այն մտքից, որ նրանք այժմ պետք է հոգ տանեն չափահաս դստեր մասին, քանի որ երկուսն էլ համառ ամուրիներ են և չեն պատրաստվում որևէ բան փոխել իրենց կյանքում։
Բայց հանկարծ վրա է հասնում չսպասված շրջադարձ՝ Ալիսը փախչելով խուլիգաններից՝ մեքենա է գողանում, որը պատկանում է ռուսական մաֆիային և որի բեռնախցիկում կա փողերով լի ճամպրուկ։
Իր առաջին ֆիլմը եղել է վավերագրական ժանրի կարճամետրաժ «Մեր եղբայներին ու քույրերին» ֆիլմը, որն Իտալիայի Ֆլորենցիա քաղաքում ստացավ լավագույն վավերագրական ֆիլմ մրցանակ։
Սակայն ուսումնասիրությունները ցույց են տալիս, որ այս հիվանդության դեպքերի կեսից ավելին զարգանում է այնպիսի վնասվածքներից, ինչպիսիք են, օրինակ, ուղիղ հարվածը վերկոճի շրջանում, հանկարծակի ուժեղ քաշումը կամ դաստակի լարված տարածումը։
Թենիսիստի արմունկը հաճախ հանդիպում է սկսնակ կամ սիրողական թենիսիստների մոտ, երբ թենիսի գնդակին պարբերաբար սխալ հարվածների հետևանքով վնասվում է արմնկահոդը։
Այնպիսի խանգարումները, ինչպիսիք են սառած ուսահոդը, բազկի երկգլուխ մկանի ջլաբորբը կամ դաստակային թունելի համախտանիշը կարող են մեծացնել թենիսիստի արմունկի զարգացման վտանգը։
Ցավ այն գործողություններից, որոնց ժամանակ գերլարվում են դաստակը տարածող մկանները (օրինակ, հեղուկով տարայի դատարկում, ափը դեպի վար ծանրության բարձրացում, ավլում, սղոցում, պատերի ներկում կամ սվաղում և այլն)։
Ցավը կարող է ճառագայթել արմունկի դրսային կողմից դեպի նախաբազուկ ու դաստակ և թուլացնել ձեռքը, ինչի հետևանքով հիվանդը չի կարողանում պահել համեմատաբար ծանր իրերը։
Թեև «էպիկոնդիլիտ» տերմինը հաճախ կիրառվում է այս հիվանդությունը նկարագրելու համար, սակայն ախտահյուսվածաբանական հետազոտությունների մեծ մասը ցույց է տալիս, որ սուր կամ քրոնիկ բորբոքային գործընթացի երևույթներ չեն դիտվում, և որ այս վիճակը ջլային դեգեներացիայի արդյունք է, որի ժամանակ նորմալ հյուսվածքը փոխարինվում է խճճված դասավորությամբ կոլագենով։
Թերևս նաև սրանով կարելի է բացատրել այն փաստը, որ հակաբորբոքային դեղորայքը երբեմն արդյունավետ չեն լինում այս հիվանդության բուժման ժամանակ կամ թողնում են կարճաժամկետ ազդեցություն։
Թենիսիստի արմունկ ախտորոշելու համար մասնագետը իրականացնում է մի շարք թեստեր, որոնց ժամանակ սեղմած պահելով ախտահարված հատվածը՝ հիվանդին խնդրում է շարժել արմունկը, դաստակը և մատները։
Արմնկահոդը լրիվ տարածած դիրքում հիվանդը զգում է ցավոտություն արմունկի ախտահարված կետում, որը կողմնային վերկոճից դաստակի կարճ ճաճանչային տարածիչ մկանի ծագման տեղն է։
Դիմադրությանը հակառակ միջնամատի տարածման ժամանակ ծագող ցավը կարող է վկայել նաև մատների տարածիչ մկանի ներգրավման մասին, ինչն ունի կարևոր բուժական և պրոգնոստիկ նշանակություն։
Ցանկացած գործունեություն, այդ թվում՝ թենիս խաղալը, որի ժամանակ լինում է նախաբազկային տարածիչ մկանների կրկնվող չարաշահում, կարող է անգեցնել բազկոսկրի կողմնային վերկոճի շրջանում այդ մկանների ջլային ամրակցման սուր կամ քրոնիկ ջլաբորբի ։
Այդ է պատճառը, որ թենիսի սիրահարներից բացի, կողմնային էպիկոնդիլիտը հաճախ լինում է նաև նկարիչների, այգեգործների, ներկարարների, հյուսների և մուրճով կամ այլ ծանր գործիքով աշխատող բանվորների մոտ։
Հանրահայտ «թենիսիստի արմունկ» անվանումն առաջին անգամ ի հայտ է գալիս նույն թվականին Հ.Պ. Մայորի աշխատանքում, որտեղ այն նկարագրվում է որպես «մեծ թենիսի արմունկ»։
Թենիսիստի արմունկը կամ կողմնային էպիկոնդիլիտը դասվում է էնթեզիոպաթիաների խմբին, որի դեպքում արմնկահոդի դրսային մասը՝ բազկոսկրի կողմնային վերկոճը դառնում է ցավոտ ու զգայուն։
Ռենտգենոգրաֆիան կարող է հաստատել և տարբերակել ցավի հնարավոր այլ պատճառները, որոնք կապված չեն թենիսիստի արմունկի հետ, ինչպիսիք են կոտրվածքը կամ հոդաբորբը։
Ուլտրաձայնային հետազոտությունը և մագնիսա-ռեզոնանսային տոմոգրաֆիան ախտորոշման այլ արժեքավոր եղանակներ են, սակայն դրանցից հաճախ խուսափում են թանկության պատճառով։
Հյուսվածքաբանորեն հայտնաբերվում են գրանուլյացիոն հյուսվածք, միկրոպատռվածքներ, դեգեներատիվ փոփոխություններ, իսկ ավանդական բորբոքման պատկեր չի դիտվում։
Գոյություն ունեն մի քանի «ուղեցույցներ», այդ թվում ձգումներ, աստիճանական ամրապնդման վարժություններ և այլ մարզական միջոցառումներ, որոնք վերաբերում են թենիսիստի արմունկի կանխարգելմանը, բուժմանը և ռեցիդիվից խուսափելուն, սակայն մեծ մասամբ ապացուցողական հիմք չունեն։
Պարուհիները բեմի վրա ռևերանս են անում իրենց ելույթի վերջում, որպեսզի ցույց տան իրենց շնորհակալությունը և / կամ հանդիսատեսի ծափողջույններին ի պատասխան' հաճախ այդ ընթացքում իրար հետևից մի քանի ռևերանսներ են բեմի տարբեր կողմերում։
Ռևերանս կատարելիս կինը մեկ ոտքը հետ է տանում, թաթի մասով հպվելով հատակին, ծնկները ծալելով, կատարում կիսանստում, միաժամանակ կատարվում է գլխի թեքում, հայացքը ուղղելով ներքև։
Օրինակ, Ա. Ս. Պուշկինի «Պետրոս առաջինի արապը» վեպում երկու անգամ հիշատակվում է տղամարդու ռևերանսը. մի անգամ ցարին ողջունելիս, հաջորդ անգամ' խոսքը գնում է կնոջը ողջունելու համար երեք ռևերանս կատրելու անհրաժեշտության մասին։
Նմանապես, եկեղեցական միջավայրում դեռևս առկա է կանանց ռևերանսը հոգևորականների առջև, նաև տղամարդիկ երբեմն ծնկի են գալիս որպես եկեղեցու խոնարհ ծառա , օրինակ՝ Հռոմի պապի առջև' միաժամանակ Ձկնորսի մատանին համբուրելով։
2009 թվականի փետրվարի 3՝ Պակիստանում գրոհայինները պայթեցրեցին կամուրջ, զրկելով պարենից Աֆղանստանում գտնվող ՆԱՏՕ-յի զորքերին Պակիստանում սպանվեց 35 գրոհային։
2009 թվականի մարտի 23՝ Պակիստանը հրաժարվեց պատերազմել ահաբեկիչների դեմ անվճար, նախքին նախագահի օրոք դուրս գրված $10 միլիարդ դոլարը պարզվեց բավարար չէր։
2009 թվականի ապրիլի 5՝ ԱՄՆ-ի ՌՕՈՒ-ն ոչնչացրեց 13 մարդու Պակիստանի տարածքում Մահապարտը-ահաբեկիչը պայթեցրեց իրեն Իսլամաբադի անցագրային կետում։
2009 թվականի հունիսի 1՝ Հարձակվելով 30 տրանսպորտային միջոցներից բաղկացած ավտաշարասյան վրա թալիբներին հաջողվեց գերի վերցնել գրեթե 400 զինվորական ուսումնարանի կուրսանտների, նրանց դասավանդողներին և հարազատներին։
Ինչպես հայտնեցին տեղական իշխանությունների ներկայացուցիչները, ամենաքիչը 1200 Վերին Դիրայի բնակիչներ, ընդունվելով Լաշքարի քաղաքացիական ոստիկանության ջոկատները, ոչնչացրեցին 14 ահաբեկիչների և այրեցին թալիբներին պատկանող 20 տներ։
2009 թվականի հունիսի 29՝ Հյուսիսային Վազիրիստանում հարձակում գործվեց զինվորական շարասյան վրա, 12 սպանված և 10 վիրավոր զինվոր ինչպես նաև զոհվեցին 10 գրոհայիններ։
2009 թվականի օգոստոսի 11՝ ԱՄՆ-ի անօդաչու թռչող սարքերը կրկին գնդակոծեցին պակիստանցի թալիբներին՝ 9 մարդ սպանվեց, 11-ը վիրավորվեցին։
2001 թվականի հունվարի 11՝ Պակիստանցի իսլամիստները ստեղծեցին «Աֆղանստանի պաշտպանության խորհուրդը», որի գլխավոր նպատակն էր՝ ցույց տալ թալիբներին «մշտական օգնություն» քաղաքական, տնտեսական և այլ կարևոր ոլորտներում։
2001 թվականի սեպտեմբերի 14՝ Պակիստանը որոշեց ԱՄՆ-ին օգնություն տրամադրել ահաբեկչության դեմ պատերազմ սեպտեմբերի 11-ի ահաբեկչական հարձակումներից անմիջապես հոտո։
2001 թվականի հոկտեմբերի 11՝ Իսլամաբադը հաստատում է ԱՄՆ-ի զորակազմի ժամանումը Պակիստան. ԱՄՆ-ն պատրաստվում է տեղափոխել մի քանի հազար զինվորներ Պակիստանի բազա. ԱՄՆ-ի ՌՕՈՒ-ն արագ Պակիստան է տեղափոխում հատուկ ծառայության ստորաբաժանումներ։
2014 թվականի դեկտեմբերի 26 ՝ Պակիստանցի ուժայինները լիկվիդացրեցին «Թալիբան» շարժման առանձկային հրամանատարի, Փեշվարում դպրոցի վրա հարձակման կազմակերպչին։
2013 թվականի նոյեմբերի 1՝ Պակիստանցի թալիբների առաջնորդ՝ Մեհսուդ Հակիմուլան մահացավ Միրանշահ քաղաքում ամերիկական անօդաչու թռչող սարքի հարվածից։
Թալիբների հետ պատերազմելու համար Պակիստանի տարածք մտավ ԱՄՆ-ն, 2008 թվականի սեպտեմբերին անցկացվեց մասշտաբային գործողություն Պակիստանի հյուսիս-արևմուտքում։
2009 թվականի հոկտեմբերի 17-ին Հարավային Վազիրիստանում պակիստանցի զինվորները սկսեցին «Ազատագրման ճանապարհ» հակաահաբեկչական գործողությունը Պակիստանի գլխավոր շտաբի գնահատականներով, մի քանի օրվա ընթացքում Հարավային Վազիրիստանից հեռացել է գրեթե 100 հազ. բնակիչ Մարտերի առաջին վայրկյաններից պակիստանցի զինվորների տվյալներով սպանվել է 60 գրոհայիններ, զոհվել է 5 զինվոր, 11-ը վիրավորվեցին։
Պատերազմի պատճառներից մեկը դարձավ Աֆղանստանում ԱՄՆ-ի հակաահաբեկչական գործողությունները և Թալիբանի ու Ալ-Քաիդայի առաջնորդների դուրս մղումը Պակիստանի տարածքից։
2004 թվականի հունվարի 8-ին Պակիստանում սկսվեցին զանգվածային ռազմական գործողություններ «օտարերկրյա ահաբեկիչներին» ոչնչացնելու համար, որի հաջող ավարտի մասին հայտարարվեց 2004 թվականի մարտի 28-ին։
2006 թվականի փետրվարի 14 գրոհայինները հայտարարեցին Վազիրիստանի իսլամական պետություն ստեղծելու մասին, ընգծելով, որ Պակիստանի բանակի դեմ կռվում են ոչ թե օտարերկրյա գրոհայինները, այլ տեղի բնակչությունը։
Հաճախ լինելով Ղրիմում, նա համաձայնության էր հասել ակումբի տնօրինության հետ, որը գտնվում էր Ղրիմից ոչ հեռու և շուտով պայմանագիր էր կնքել «Ղրիմտեպլիցա» ակումբի հետ։
Ակումբի գլխավոր մարզիչը Օլեգ Լուտկովն էր, իսկ որոշ ժամանակ անց ակումբը գլխավորում է Անվար Սուլեյմանովը, ով «Տիտանը» մարզելու ժամանակաշրջանում նաև ծանոթ էր Վիտալիի հետ։
Նորամուտային խաղն է դառնում «Զարիի» դեմ Առաջին լիգայի շրջանակներում կայացած արտագնա խաղը, որում Վիզավերը մասնակցելով հանդիպման ամբողջ ընթացքին դեղին քարտ է ստանում։
1996 թվականի հունսին Վիտալին կիևյան «ԲԿՄԱ-2» ակումբի կազմում Ուկրաինայի սիրողական առաջնության 1995-96 թվականների մրցաշրջանի շրջանակներում՝ մասնակցում է չորս հանդիպման։
Նրա առաջին պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլային խաղն է դառնում սևերոդոնեցկյան «Խիմիկի» դեմ կայացած տնային հանդիպումը, որում Վիզավերը հանդիպման 58-րդ րոպեին Օլեգ Խվոյային փոխարինելով մտնում է խաղադաշտ։
Հաջորդ՝ 1997-98 մրցաշրջանի առաջին կեսը նա անցկացնում է «ԲԿՄԱ-2-»ի կազմում և այդ ընթացքում մասնակցում է 9 հանդիպման՝ Առաջին լիգայում և 5 հանդիպման՝ Ուկրաինայի գավաթի խաղարկության շրջանակներում։
2010 թվականի դեկտեմբերին «Ղրիմտեպլիցան» մասնակցություն է ունենում Ղրիմտեպլիցայի գավաթի խաղարկության մինի-ֆուտբոլային առաջնությանը, որում ակումբը հաղթանակ է տանում, իսկ 2011 թվականի փետրվարին նրանք մասնակցում են արդեն համանուն մրցաշարի ֆուտբոլային առաջնությանը, որի ավարտից հետո ակումբը կրկին հավաք է անցկացնում Թուրքիայում։
Ընդհանուր հաշվարկով Վիտալի Վիզավերը այս ակումբի կազմում ունի անցկացրած 19 խաղ և հեղինական մեկ գոլ. բոլոր հանդիպումներին ֆուտբոլիստը մասնակցել էր ամբողջությամբ՝ առանց փոխարինվելու կամ փոխարինում կատարելու։
2008 թվականի հուլիսի 27-ին «Կոմմունալնիկայի» դեմ կայացած արտագնա խաղում, Վիզավերը հանդիպման 39-րդ րոպեին կատարած հարվածով դառնում է գեղեցիկ գոլի հեղինակ։
2008-09 թվականների մրցաշրջանի ընդհանուր հաշվարկով Վիտալին Առաջին լիգայում մասնակցում է 22 հանդիպման և դառնում է մեկ գոլի հեղինակ, իսկ գավաթի խաղարկությունում խաղադաշտ է դուրս գալիս երկու խաղում։
2007-08 մրցաշրջանում Վիզավերը Առաջին լիգայում մասնակցում է 34 հանդիպման և դառնում է երկու գոլի հեղինակ, իսկ Ուկրաինայի գավաթի խաղարկություն մասնակցում է ընդամենը մեկ հանդիպման։
2009 թվականի հունիսին «Ղրիմտեպլիցայի» պաշտոնական կայքում «Ակումբի վերջին տասնամյակի լավագույն ֆուտբոլիստ» կոչման համար անցակված հարցման արդյունքում Վիզավերը զբաղեցնում է 8-րդ հորիզոնականը։
2009-10 մրցաշրջանում Վիզավերը Առաջին լիգայում անցկացնում է 30 հանդիպում, իսկ ակումբը ինչպես նախորդ այնպես էլ այս մրցաշրջանում զբաղեցնում է 6-րդ հորիզոնականը։
Գավաթի խաղարկությունում Վիտալին մասնակցում է 3 հանդիպման և դառնում է 1 գոլի հեղինակ, որի շնորհիվ նա հեղինակելով խաղի միակ գոլը իր թիմին հաղթանակ է պարգևում «Նիկոլաևի» դեմ 1/16 եզրափակչում կայացած խաղում։
2011-12 մրցաշրջանում «Ղրիմտեպլիցան» Առաջին լիգայում զբաղեցնում է 5-րդ հորիզոնականը, իսկ Վիզավերը մասնակցելով 26 հանդիպման դառնում է երեք գոլի հեղինակ։
2000-01 թվականների մրցաշրջանում «Տիտանը» Երկրորդ լիգայում զբաղեցնում է 4-րդ հորիզոնականը, իսկ Վիզավերը այդ լիգայում անցկացրած 24 հանդիպումներում դառնում է 3 գոլի հեղինակ, իսկ Ուկրաինայի գավաթի խաղարկության շրջանակներում մասնակցում է 5 հանդիպման։
2011 թվականի օգոստոսի 13-ին «Ստալիի» դեմ տնային խաղում, որը ավարտվում է «Ղրիմտեպլիցայի» 4-1 հաշվով հաղթանակով, Վիտալին հանդիպման 35-րդ րոպեին ինքնագոլի հեղինակ է դառնում։
2011 թվականի նոյեմբերի 12-ին Վիտալիի նախկին թիմը հանդիսացող «Տիտանի» դեմ արտագնա խաղում ուկրաինացի պաշտպանը հանդիպման 64-րդ րոպեին կրկին ինքնագոլի հեղինակ է դառնում։
1999 թվականին նա նշում է իր նորամուտը այդ թիմի կազմում՝ «Պորտովիկա» ակումբի դեմ կայացած խաղում. Վիզավերը այդ խաղը սկսում է թիմի մեկնարկային կազմի հետ միասին, սակայն հանդիպման 67-րդ րոպեին փոխարինվում և լքում է խաղադաշտը։
Հաջորդ՝ 1999-00 մրցաշրջանում Վիզավերը Երկրորդ լիգայի շրջանակներում մասնակցում է 22 հանդիպման, իսկ Ուկրաինայի գավաթի խաղարկությունում՝ 3 հանդիպման։
2008 թվականի հունվարից մինչև մարտ Օտտո Գյոտցը խաղացել է նաև թատերական ներկայացումներում. դերակատարել է « » ժամանակակից կատակերգությունում՝ բեռլինյան «Կուրֆյուրստենդամ թատրոն»-ում։
Օտտո Գյոտցը առավել մեծ ճանաչում է ձեռք բերել պարոն Սթեմփերի՝ Ջեյմս Բոնդի մասին պատմող ֆիլմերի՝ «Վաղը երբեք չի մահանում» սերիայի չարագործ Էլիտոն Կավերի օգնականի դերով։
Օտտո Գյոտցը նաև կատարել է ՍՍ թիկնապահի դերը Սթիվեն Սփիլբերգի «Շինդերլերի ցուցակը» ֆիլմում, իսկ հետո կատարել է ՍՍ շտուրմբաննֆյուրեր Օտտո Գյունշեի դերը «Աղբանոց» ֆիլմում։
Օքսֆորդի անգլերեն բառարան , Օքսֆորդի բառարան, Օքսֆորդի Մեծ բառարան, Օքսֆորդի համալսարանի հրատարակչության անգլերենի հայտնի և խոշոր ակադեմիական բառարան։
Այն ուսումնասիրում է անգլերենի պատմական զարգացումը, գիտնականների և ակադեմիական հետազոտողների տրամադրելով համապարփակ ռեսուրսներ, ինչպես նաև նկարագրում անգլերենի օգտագործումը աշխարհի տարբեր բնագավառներում։
Նրա հետևորդների և պարտքերով ծանրաբեռնված աշքենազների միջև առաջացան տարաձայնություներ' աշքենազների սինագոգիայի այրման հետ կապված, և աշքենազների մեծ մասը հեռացավ քաղաքից։
Մասնավորապես նրանք հաջողության հասան Բալկանյան թերակղզու տարածքում, որը գրեթե ամբողջությամբ գրավեցին, ինչպես նաև Փոքր Ասիայում և կարողացան հասնել մինչև Իրանական բարձրավանդակ։
Պարսկական բանակի նկատմամբ Չալդիրանի սարահարթում ջախջախիչ հաղթանակ տանելուց հետո օսմանյան բանակը ուղղվեց մամլուքների դեմ, որի նկատմամբ նրանք նույնպես հաղթանակներ տարան։
Չնայած այն հանագամանքին, որ Պաղեստինի տարածքը գտնվում էր կայսրության կենտրոնական հատվածում, այնուամենայնիվ այն կարևոր տարածք չէր համարվում և հեռու էր սուլթանների ուշադրությունից։
Օսմանյան կայսրության կազմում բնակվող հրեաները և քրիստոնյաները ունեին «զիմմի» կարգավիճակ, այսինքն՝ նրանք ունեին կրոնական և քաղաքացիական ազատություններ, բայց իրավունք չունեին զենք կրել, ծառայել բանակում, ձի հեծնել, ինչպես նաև նրանք պարտավորված էին վճարել մի շարք հարկեր։
Կառավարման սկզբնական շրջանում Օսմանյան կառավարիչներն ամեն ինչ անում էին տարածքը շենացնելու ու բարեփոխումներ անելու համար, և մեծ ծախսեր էին անում բնակիչների համար կայուն սոցիալական վիճակ ստեղծելու համար։
17-րդ դարի սկզբին Դամասկոսի պրովինցիայի մի մասն առանձնացավ և ձևավորվեց Սիդոնի վարչական շրջանը, որի մեջ ներառված էին Լիբանանյան լեռները, Գալիլեյան և Միջերկրածովյան շրջանները։
Արևելակենտրոնական լեռնային շրջանը, որը գտնվում էր հյուսիսում' մինչև Հևրոն ընկած տարածքը, հարավում հասնում էր մինչև Երուսաղեմ, ներառված էր Դամասկոսի էյալեթի կազմում, իսկ Գալիլեյան և ափամերձ շրջանները մտնում էին Սիդոնի կազմի մեջ։
Հրեաների մեծամասնությունը բնակվում էր 4 հիմնական քաղաքներում. Երուսաղեմ, որտեղ հրեաները կազմում էին 25 հազարանոց բնակչություն ունեցող քաղաքի գրեթե կեսը, Ցֆատ' 4 հազար, Տվերի' 2.5 հազար, Հևրոն' 800, Յաֆֆա' 1 000, Հայֆա' 300։
1516 թվականի օգոստոսի 24-ին Մարջ Դեբեկեի մատույցներում' Հալեպից հյուսիս ընկած տարածքում տեղի ունեցած ճակատամարտում մամլուքների բանակը ջախջախիչ պարտություն կրեց։
Օսմանյան կայսրության օր օրի թուլացումը և անկումը 18-րդ դարի վերջին բերեցին նրան, որ պրովինցիան գրեթե դադարեց ենթարկվել կենտրոնական մարմիններին, իսկ եվրոպական երկրները ավելի ու ավելի սկսեցին միջամտել պետության ներքին գործերին։
Կրտսեր դասարանների աշակերտները մեծ մասը դաս են անցկացնում փայտի մոտ, իսկ արվեստագետների դասի ժամանակ փայտի մոտ վարժությունը կրճատվում է մինչև 20-25 րոպե, և դասի մեծ մասը կատարվում է ցատկով։
Դարերով կազմակերպելով դասական պարի դասը գրեթե անփոփոխ է իր կառուցվածքով. աշակերտները և մեծահասակների արտիստները կատարում են գրեթե նույն հիմնական տարրերը նմանատիպ հաջորդականությամբ. վարպետության մակարդակի բարձրացման հետ փոխվում է միայն տեմպը , համակարգումը և հագեցվածությունը։
Դասեր ջազ-պարային և պարի ժամանակակից առավելապես կառուցվում վարժություն կեսին դահլիճից, սակայն մասնագիտական դպրոցների առանձին մանկավարժներ նաև զբաղվելու և վարժություններ մոտ քարտ։
60-ական թվականներին նկարահանում է մի քանի հաջող առևտրական ֆիլմեր՝ թրիլերներ «Ինչ պատահեց Բեբի Ջեյնի հետ» և «Հանգիստ, հանգիստ, սիրելի Շառլոտա», ինչպես նաև «Ջորջի քրոջ սպանությունը» և «Կեղտոտ դյուժին»։
Վերջինի հաղթանակը դրդեց ռեժիսորին ստեղծել սեփական, անկախ կինոստուդիան, սակայն մի քանի անհաջող նախագծերից հետո, նա վերադառնում է իր հոլիվուդյան կինոարտադրությանը։
Մարդասիրության թեման չի լքում ռեժիսորին, դրանով տոգորված էին նրա վերջին «Ամենաերկար յարդը» սպորտային դրամա և «Ուլզանի ասպատակությունը» աշխատանքները, Քաղաքացիական պատերազմից հետո ԱՄՆ-ի բնիկ բնակչության խտրականությունը, ամերիկյան հասարակության կողմից։
Կինեմատոգրաֆիայից հեռացել է 1981 թվականին և երկու տարի անց մահացել է երիկամային անբավարարվածությունից իր տանը, ԱՄՆ-ի Լոս Անջելես քաղաքում, 65 տարեկան հասակում։
Պատկանել է ամերիկական հասարակության միաձուլմանը. պապը՝ սենատոր, հորեղբայրը՝ դեսպան Լոնդոնում, հորեղբոր տղան՝ Նելսոն Օլդրիչ Ռոկֆելերը՝ միլիոնատեր։
1941 թվականին ուսումը թողել է աշխատանքի համար, որի պատճառով ստիպված է եղել խզել հարաբերությունները բարձրաստիճան բարեկամների հետ, ովքեր դժգոհ էին այդպիսի իրադարձության շրջադարձից։
Այդ ժամանակահատվածի ֆիլմերում ռեժիսորը ցուցադրում է հազվադեպ հեղինակային կինեմատոգրաֆի օրինակ, կինեմատոգրաֆիայի ժապավենը լցնելով լիբերալ-մարդասիրական պարունակությամբ։
Որոշ աթեիստական կազմակերպություններ, այդ թվում «Ռացիոնալիստների, աթեիստների և ագնոստիկների միությունը» Իտալիայում և «Ազգային սեկուլյար հասարակությունը» Մեծ Բրիտանիայում ստեղծում են «մկրտության հանման մասին սերտիֆիկատներ», սակայն իրենք էլ չեն պնդում, որ նման սերտիֆիկատները իրավաբանական կամ կանոնական ուժ ունեն։
Քրիստոնեական եկեղեցիների մեծամասնությունը նման երևույթը անհավանական են համարում, քանի որ կարծում են, որ մկրությունը «անջնջելի հետք» է թողնում, այդ պատճառով էլ մեկ անգամ է կատարվում մարդու կյանքում, այն չի կարող վերացվել, կամ ընդհակառակը՝ կրկնվել։
Ըստ նրանց տեսանկյունի, մկրտվածը մնում է մկրտված, եթե նույնիսկ հրաժարվում է քրիստոնեությունից և ընդունում է այլ կրոն, կամ ընդհանրապես հրաժարվում է որևէ կրոն ընդունելուց։
Ըստ սեփական համոզմունքների, ես, , լինելով ենթարկված ուղղափառ մկրտության ծիսակատարման, հրապարակորեն ժխտում եմ իմ մասնակցությունը այդ ծիսակատարությանը և հրաժարվում եմ Ռուսական ուղղափառ եկեղեցուց։
Բացի այդ, որոշ մարդիկ ցանկանում են չլինել եկեղեցիների՝ մկրտվածների պաշտոնական ցուցակներում, քանի որ վախենում են, որ պաշտոնապես մկրտվածների մեծ քանակը կրոնական կազմակերպությունների կողմից կարող է օգտագործվել իրենց պահանջների հիմնավորման, օրինակ՝ օրենսդրական արտոնությունների համար։