polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Եթե նյութական մշակույթին են պատկանում նյութական բարիքների արտադրության ոլորտում ստեղծված արտադրության միջոցների ամբողջ համակարգը, աշխատանքի արդյունքների ամբողջությունը, ընդհանրապես, մարդու նյութական պահանջմունքները բավարարող բոլոր արժեքները , ապա հոգևոր մշակույթը ընդգրկում է մարդու հոգևոր գործունեության արդյունքները՝
Հոգևոր մշակույթ, մշակութային արժեքների ամբողջություն, որոնք արտադրվում են մարդկանց հոգևոր գործունեության շնորհիվ, հոգևոր արժեքների ու դրանց ստեղծման ձևերի ու եղանակների ամբողջություն և այդ արժեքների՝ սերնդից-սերունդ փոխանցման ունակություններ։
Ծոցի վրա գերիշխում է մթնոլորտային ցածր ճնշումը, իսկ Խաղաղ օվկիանոսի կողմից սառը, խոնավ քամի է փչում ափի և Սուրբ Իլյայի լեռնազանգվածի ուղղությամբ։
1992 թվականի մայիս-հունիս ամիսներին Կանադայի աշխարհագրական ընկերությունը Կանադայի Երկրաբանական ծառայության և «Կանադայի պարկեր» կազմակերպության հետ կազմակերպել է գիտարշավ, որի արդյունքում ընդունվել է լեռան ներկայումս հայտնի բարձրությունը։
1922 թվականին Տորոնտոյի համալսարանի պրոֆեսոր Կոլեմանը Կանադայի Ալպյան ակումբին առաջարկել է կազմակերպել արշավ Լոգանի գագաթ, որ մինչ այդ դեռևս չէր նվաճվել։
Հյուսիսային Ամերիկայի ամենաբարձր լեռնագագաթի' Դենալիի հեռավորությունը Ալյասկայի ծոցից 100 կմ է հարավից, իսկ Ալյասկայի հետ սահմանը' 40 կմ արևմուտքից։
2000 թվականին Կանադայի վարչապետ Ժան Կրետյենը առաջարկել է լեռնագագաթն անվանել Տրյուդո' ի պատիվ կանադացի քաղաքական գործիչ, նախկին վարչապետ Պիեռ Էլիոթ Տրյուդոյի, ով ոչ վաղ անցյալում էր մահացել։
1890 թվականին ամերիկացի երկրաբան, աշխարհագրագետ Իսրայել Ռասելը, ով զբաղվում էր Ալյասկայի ուսումնասիրությամբ, Սուրբ Իլյայի լեռնագագաթի նկարագրության ժամանակ լեռնագագաթին տվել է կանադացի աշխարհագրագետ, Կանադայի Երկրաբանական ծառայության հիմնադիր Վիլյամ Էդմոնդ Լոգանի անունը :
Որոշ գնահատականներով սառցածածկույթի ստորին մասի տարիքը կարող է լինել մի քանի հարյուր հազար տարի, քանի որ ջերմաստիճանը լեռան վրա ժամանակի ընթացքում աննշան փոփոխություններ է կրել։
Լեռնագագաթն առաջին անգամ նվաճել են 1925 թվականի հունիսի 23-ին մի խումբ լեռնագնացներ, այդ թվում' Ալբերտ Մակարտին, Ուիլյամ Ֆոսթերը, Էնդի Թեյլորը, Նորման Ռիդը, Ալեն Կարպը և Ֆրեդերիկ Լամբերտը։
Շվեյցարիայում Գարանդը անցկացրել է մեկ մրցաշրջան, որից հետո վերադարձել է Ֆրանսիա՝ դառնալով Դիվիզիոն 2-ում հանդես եկող «Օրլեանի» մարզիկ։
«Լանսի» և «Բուրժի» կազմում հանդես է եկել Դիվիզիոն 2-ում, իսկ «Մոնպելյեի» օգտին խաղացել է 1990/91 Գավաթակիրների գավաթի ժամանակ՝ մրցաշարի երկրորդ փուլում 1 գոլ խփելով «Ստյաուայի» դարպասին։
Հյուսիսային Իռլանդիայի հավաքականի հետ ընկերական խաղում մարզիկը դաշտ է դուրս եկել մեկնարկային կազմում և 83-րդ րոպեին փոխարինվել է Ժան-Մարկ ֆերրերիով։
2005 թվականին Պատրիս Գարանդը վերադարձել է «Կան», որտեղ դարձել է Ֆրանկ Դյումայի օգնականը, իսկ 2011/12 մրցաշրջանի ավարտին փոխարինել է նրան թիմի գլխավոր մարզչի պաշտոնում։
Ունի ավագ քույր 'Քիմ Հե Վոն, և փոքր եղբայր'Լի Վան , ով նույնպես դերասան է, ինչպես նաև մասնակցել է հեռուստասերիալին, որտեղ խաղում էր նրա քույրը։
Մեկ տարի անց , նա նկարահանվեց իր առաջին ճապոնական հեռուստադրամայում 99 , որտեղ մարմնավորում էր կորեական հեռուսաաստղի, ով հանդիպում է հասարակ ճապոնացի թիկնապահի և սիրահարվում։
1970-ական թվականների սկզբին Լենդը ձեռնամուխ է լինում ակնթարթային լուսանկարման ինտեգրալ համակարգերի ստեղծմանը, ինչի շնորհիվ անհրաժեշտություն չէր ծագի նեգատիվն ու պոզիտիվը առանձնացնել։
1975 թվականին Լենդը ընկերության նախագահից անցնում է ընկերության գլխավոր գործադիր տնօրենի պաշտոնին, իսկ 1980 թվականին զբաղեցնում է տնօրենների խորհրդի տնօրենի պաշտոնը։
Վաղ մանկությունից Էդվին Լենդը փորձարկումներ է արել լույսով, գեղադիտակով, իսկ 1929 թվականին, երբ արդեն Հարվարդի համալսարանի ուսանող էր, աշխարհում առաջին անգամ մշակել ու գծագրել է պոլյարոիդը։
1932 թվականին Լենդը Հարվարդի համալսարանի դասախոս, հարուստ ընտանիքի ներկայացուցիչ Ուիլրայթի հետ համատեղ հիմնել է ընկերություն' արևային ակնոցի համար ստեղծված նյութը և լուսանկարչական ապարատի լուսային ֆիլտրերը կոմերցիոն նպատակով կիրառելու համար։
ընկերությունից հեռանալուց հետո Լենդը 1980 թվականին հիմնում է Գիտության Ռոուլենդի ինստիտուտը, որտեղ հետազոտություններ էին անցկացվում կենսաբանությունից, ֆիզիկայից, քիմիայից։
Կոռուպցիոն սկանդալ իտալական ֆուտբոլում , սկանդալ, որը կապված է ֆուտբոլի Իտալիայի առաջնության բարձրագույն 2 դիվիզաների մասնակից թիմերի հետ՝ պայմանավորված վերջիններիս խաղերի արդյունքների հետ Իտալիայի ֆուտբոլի առաջնության և սերիաներում։
Հեռախոսային խոսակցությունների ձայնագրությունները, որոնք հրապարակվել էին ԶԼՄ-ների կողմից, ցույց էին տալիս, որ գաղտնի կապ կա այդ ակումբների ղեկավարների և մրցավարների միջև։
Մասնաորապես սա վերաբերում էր Յուվենտուսին, որտեղ աստղերից մնացին միայն Դել Պիեռո Ալեսանդրոն, Նեդվեդ Պավելը , Բուֆֆոն Ջանլուիջին, Կամորանեզին և Տրեզեգե Դավիդը։
Համաձայն իտալական հայտնի սպորտային պարբերականի կողմից իրականացված գաղտնալսումների Իտալիայի ֆուտբոլի առաջնության 2004-2005 թվականների մրցաշրջանում Յուվենտուսի գլխավոր տնօրեն Լուչիանո Մոջին վարում էր բանակցություններ ֆուտբոլային չինովնիկների հետ «անհրաժեշտ» մրցավարների նշանակման կապակցությամբ։
2006 թվականի հունիսի 4-ին Իտալիայի ֆուտբոլի ֆեդերացիայի ներկայացուցիչ կոմիսար Ստեֆանո Պալացին պահանջում էր, որ սկանդալի բոլոր մասնակիցները դուրս բերվեն Սերիայից։
1980 թվականին Միլանը և Լացիոն ուղարկվեցին Իտալիայի ֆուտբոլի առաջնության Սերիա, իսկ 2005 թվականին «Ջենոան»՝ Իտալիայի ֆուտբոլի առաջնության Սերիա։
2015թ-ին տեսնելով փառատոնի հանդեպ ստեղծագործողների հետաքրքրությունն ու դրական արձագանքները, լսելով մասնագետների և հասարակության կարծիքներն ու առաջարկությունները՝ կինոփառատենի կազմակերպիչները որոշեցին ընդլայնել փառատոնի աշխարհագրությունը և այն հայտարարվեց Սոսե Միջազգային Կինոփառատոն։
2012-2016թթ․ հանդիսացել է նաև «ՍՈՅՈՒԶԿՆԻԳԱ», «Թղթի կենտրոնական գիտահետազոտական ինստիտուտ» և «Ռուսական թերթեր» ընկերությունների տնօրենների խորհրդի անկախ անդամ։
2001 թվականին Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիայի Սոցիալական և քաղաքական հետազոտությունների ինստիտուտում պաշտպանել է դոկտորական ատենախոսությունն ու արժանացել քաղաքական գիտությունների դոկտորի գիտական աստիճանի։
2017-2020թթ․ հանդես է եկել Մոսկվայի «Հաղթանակի» թանգարանում անվանի հայազգի հերոսների՝ Հ․Բաղրամյանի և Հ․Բաբաջանյանի կիսանդրիների տեղադրման նախաձեռնությամբ։
2017-2021թթ․ իրականացրել է ՌԴ-ում ՀՀ դեսպանության պատմամշակութային նշանակության շենքի և հարակից շինությունների հիմնարար և ամբողջական վերանորոգման ու վերակառուցման աշխատանքները։
1945 թվականի դեկտեմբերին ցուցադրված էր Նինա Ռիչիի առաջին օծանելիքը՝ , որի սրվակը Քրիստիան Բեռարայի էսքիզով էր, պատրաստված «Լալիկ» ֆիրմայի կողմից։
Ռոբերը, որն ուներ նաև ուրիշ նախագծեր, այդ թվում «Ստուդիա Արկուր», ղեկավարում էր ընկերության գործունեությունը, երբ նրա մայրը զբաղված էր հագուստի հավաքածուների պատրաստմամբ։
Ընդ որում՝ թերմոդինամիկական հավասարակշռությունը տրանզիտիվ է, այսինքն՝ եթե համակարգը թերմոդինամիկական հավասարակշռության մեջ է գտնվում համակարգի հետ, իսկ վերջինս իր հերթին հավասարակշռության մեջ է համակարգի հետ, ապա -ն հավասարակշռության մեջ է -ի հետ։
Թերմոդինամիկայի երկրորդ սկզբնական դրույթը․ յուրաքանչյուր հավասարակշիռ համակարգ բնութագրվում է ջերմաստիճանով՝ այդ համակարգի ներքին վիճակը նկարագրող ֆիզիկական մեծությամբ։
Երկրորդ սկզբնական դրույթը կարելի է ձևակերպել այլ կերպ․ հավասարակշռության վիճակում համակարգի բոլոր ներքին թերմոդինամիկական պարամետրերը բնութագրվում են արտաքին պարամետրերով ու ջերմաստիճանով։
Թերմոդինամիկայի առաջին սկզբնական դրույթը․ ֆիզիկական սկզբունք, ըստ որի՝ անկախ մեկուսացված համակարգի սկզբնական վիճակից, նրանում ի վերջո թերմոդինամիկական հավասարակշռություն է հաստատվում։
Եգիպտոսում անհանգստություն է առաջացնում արաբ զբոսաշրջիկների հոսքի նվազումը, ովքեր դեռևս ոչ վաղ անցյալում դիտարկում էին Եգիպտոսը որպես հանգստի և բուժման լավագույն վայր։
Դրանք էին՝ Իտալիան , Գերմանիան , Ֆրանսիան , Միացյալ Թագավորությունը , Սաուդյան Արաբիա Բենելյուքս՝ Բելգիա, Նիդերլանդներ, Լյուքսեմբուրգ , Իսրայել , ԱՄՆ , Ռուսաստանի Դաշնություն , Իսպանիա ։
Դրանց թվին են պատկանում ինչպես հին եգիպտական , հին հռոմեական ու հին հունական հուշարձանները, այնպես էլ կրոնական տեսարժան վայրերը՝ կապված իսլամական, քրիստոնեական և հուդայական կրոնների հետ։
Նրանք իրենց ժամանցի հիմնական մասն անցկացնում են Միջերկրական ու Կարմիր ծովերի ափերին տեղակայված առողջարաններում ու հյուրանոցներում, կատարում դեպի անապատ ճամփորդություններ, մասնակցում սպորտային և այլ միջոցառումների։
2001 թվականի սեպտեմբերի 11-ին ահաբեկչական հարձակումներ տեղի ունեցան ԱՄՆ-ում, որոնք ամբողջ Մերձավոր Արևելքի, այդ թվում՝ Եգիպտոսի զբոսաշրջության վրա խիստ բացասաբար ազդեցին։
Եգիպտոսում անհանգիստ իրավիճակները շարունակվեցին նաև հետագայում. Սինայի ռմբակոծում , Կահիրեի ահաբեկչական հարձակումներ , Շարմ էլ-Շեյխի ահաբեկչական հարձակումներ և այլն։
Եգիպտոսի նախագահ Հոսնի Մուբարաքը կարողանում էր վերադարձնել երկիրը խաղաղ կարգավիճակին, սակայն այդ իրադարձություններն իրենց բացասական կնիքն էին թողնում երկրի զբոսաշրջության զարգացման վրա։
Միջին կարողությունների տեր հյուրը արտասահմանից Եգիպտոսում ավելի ու ավելի շատ գումար է ծախսում. 813 դոլար 20-րդ դարի վերջում, այն դեպքում, երբ մեկ տասնամյակ առաջ 467 դոլար էր ծախսում։
2000 թվականին Եգիպտոսում հյուրանոցի միջին զբաղվածությունը 73% էր, ինչը լավ ցուցանիշ է համարվում, քանի որ հյուրանոցի ծախսերը փակելու համար անհրաժեշտ է նրա 30-35%-ը։
2011 թվականի եգիպտական հեղափոխության ընթացքում տեղի էին ունեցել հարձակումներ նաև օտարերկրյա լրագրողների վրա, մասնավորապես՝ բրիտանացի Նատաշա Սմիթի, ՀԱՀ քաղաքացի Լառա Լոգանի, և այլոց։
Զբոսաշրջիկների մնալու ընդհանուր տևողությունը զբոսաշրջական գիշերներով նույնպես կրկնապատկվեց և այդ նույն ժամանակահատվածում 16,5 միլիոնից աճեց 34 միլիոնի։
Լի Քվանգ Սուն իր ծիծաղելի և անիմաստ գործողությունների շնորհիվ ստացել է մականուններ, ինչպիսիք են՝ «Ընձուղտ», «Ասիայի արքայազն», «Քվանգ Ջա», «Կվանվատար», «Դավաճան Քվանգ Սու», «Քվանգ Բորամ»։
Յուրահատուկ սյուժեի և դերասանական կազմի (Չո Ին Սոն, Սոնգ Դոնգ Իլ և Գոնգ Հյո Ջին, ինչպես նաև Լի Քվանգ Սուն) շնորհիվ, դորաման դարձել է իսկական հիթ։
Նրա բարեհամբույր հայացքն ուղղված է կտավի աջ կողմում կանգնած, մի փոքր հնաոճ հագնված Վիկտորիա թագուհուն, որը միակ կինն է, որ գլխարկ է դրել, որը ինչ-որ բանով գիշերային սպիտակ գլխաշոր է հիշեցնում։
Մյուլլերը նկարը ստեղծել է 1855 թվականին Ֆրանսիայում Անգլիայի թագավորական ընտանիքի համար կազմակերպած Նապոլեոն -ի ընդունելության ժամանակ կատարած էսքիզների հիման վրա։
Հրավիրված են եղել կայսերական ընտանիքի մտերիմները, դաշնակիցները, վստահված անձինք, այդ թվում, Նապոլեոնի զարմուհի և նրա նախկին հարսնացու Մաթիլդան, որն առանց թաքցնելու ապրում էր հոլանդացի ազնվական իր սիրեկանի հետ։
Նորին Մեծություն Անգլիայի թագուհու ժամանումը Շատո Սեն Կլու պալատ , ֆրանսիացի գեղանկարիչ Շառլ Մյուլլերի կտավ, պատկերված է 1855 թվականին Ֆրանսիայում տեղի ունեցած պատմական իրադարձություն, երբ Անգլիայի թագավորական ընտանիքը հյուրընկալվել էր Շատո Սեն Կլու պալատում։
Շատո Սեն Կլու պալատը եղել է ֆրանսիական ճարտարապետության մարգարիտ, կլասիցիզմի նմուշ, որը կառուցվել է Լյուդովիկոս -ի եղբոր' Օռլեանի դքսի պատվերով, որից հետո ձեռք է բերել Լյուդովիկոս -ը և նվիրել է իր հարսնացու Մարի Անտուանետին։
Որոշ ժամանակ անց փայտե եկեղեցու փոխարեն կառուցեցին քարե տաճար, որը գտնվում էր փոքր-ինչ դեպի հյուսիս' 1-ին գծի և Ուսպենսկայա 1-ին փողոցի անկյունում։
Տաճարին կից գործել է հայկական գերեզմանատուն, որտեղ թաղված են եղել քաղաքի բազմաթիվ հայտնի բնակիչներ. պատգամավոր Հովհաննես Աբրահամյանը, որը մեկնել էր Սանկտ Պետերբուրգ Եկատերինա -ի հրամանագիրը բերելու, քաղաքագլուխ Հարություն Խալիբյանը, վաճառական Մակար Հայրապետյանը' Միքայել Նալբանդյանի մտերիմ ընկերը։
Այդ ակումբի կազմում նա առաջին անգամ հայտնի դարձավ որպես Թեհրանի «Պերսեպոլիս» ակումբի դեմ խաղում ֆուտբոլիստների միջև տեղի ունեցած զանգվածային ծեծկռտուքի մեղավոր։
Մականին հեռացվել է Իրանի հավաքականից, որի կազմում նա պիտի մասնակցեր 2014 թվականին Բրազիլիայում կայանալիք աշխարհի առաջնության շրջանակներում անցկացվելիք Նիգերիայի հավաքականի դեմ խաղին, որովհետև ԱԿՖ-ի որակավորման փուլի՝ Հարավային Կորեայի դեմ խաղի ժամանակ մասնակցել է ծեծկռտուքի։
Փորձաշրջանն հաջող անցակցնելուց հետո՝ հունիսի 30-ին, երկուսուկես տարով պայմանագիր է կնքել ակումբի հետ; Ակումբի կազմում իր դեբյուտը կատարել է 2016 թվականի օգոստոսի 7-ին «Ուլլ/Կիսա» ակումբի դեմ խաղոմ որն ավարտվել է 0:
«Վերսելյան էքսպրոմտ»–ին ի պատասխան Բուրգունդյան հյուրանոցը այդ նույն տարում ներկայացրել է «Կոնդե հյուրանի էքսպրոմտ» պիեսը, որը գրել է Մոնֆլյորին։
Այնտեղի բացման ժամանակ ծաղրանքի է ենթարկվում Մոլիերը, նրա նախասիրությունները ֆարսի հանդեպ (թատրոնի «ցածր» ժանր, որի տեղը թատրոնի բեմը չէ, այլ Պոն Նյոֆը տոնավաճառների բեմում) և չէին կարողանում խաղալ ողբերգություններ (Մոլիերը եղել է անհատական խաղի կողմնակից, երբ որ Բուրգունդյան հյուրանոցի դերասանները խաղում էին պաֆոսնո ողբերգությունը); նաև ծաղրանքի առարկա է դառնում նրա անձնական կյանքը, մասնավորապես, պիեսում բացահայտորեն ծաղրում են նրա անհաջող ամուսնությունը և կնոջ հանդեպ ունեցած անվստահությունը։
Իրականում, Մոլիերի թատերախմբի և Բուրգունդյան հյուրանոցի միջև մրցանկցությունը սկսվել է դեռևս 1658 թվականին, երբ որ Մոլիերը Լյուդովիկ –ի կողմից ստացել էր Պտի–Բուրբոն սցենարը և Մեսյեի պաշտպանողությունը, Ֆիլիպ -ի եղբայրը, և շարունակվեց մինչև 1680 թվականը, երբ հենց նույն Լյուդովիկ –ի հրամանով թատերախմբերը միացվել են մեկ ընդհանուր թատրոնում խաղալու համար, ստանալով Ֆրանսեզ կատակերգություն անվանումը։
«Վերսելյան էքսպրոմտ»–ում Մոլիերը Բուրգուդյան հյուրանոցի թատրոնի կողմից ենթարկվում է դաժան և հիմնականում ոչ կոռեկտ քննադատությունների, խաղալու ոճը, դերասանները (մասնավորապես Մոնֆլյորին, Բոշատոն, Վիլլեն, Օտրոշան և պարոն Բոշատոն), ռեպերտուարը։
2008 թվականի նոյեմբերին, երբ կինոընկերությունը հաստատել է իր ցանկությունը նկարահանել «Օլդբոյ» ֆիլմի հոլիվուդյան տարբերակը, Չհոին խոստովանել է ֆրանսիացի լրագրողներին, որ նա հիասթափված է Հոլիվուդի քաղաքականությունից՝ ասիացի և եվրոպացի ռեժիսորների վրա ճնշում գործադրել, ԱՄՆ-ում արտասահմանյան ֆիլմերի կրկնօրինակները նկարահաննելու նպատակով։
Սոնգ Կանգ Հոյի հետ մի շարքում, Չհոի Մին Սիկը համարվում է ամենահայտնի կորեացի դերասաններից մեկը ինչպես իր հայրենիքում, այնպես էլ հայրենիքի սահմաններից դուրս։
2006 թվականին Չհոի Մին Սիկը ներկայացրել է Սեուլը Կաննի կինոփառատոնում, հաշվի չառնել Հարավային Կորեայի որոշումը, ըստ որի ժամանակավոր նվազեցվում էր կորեական ֆիլմերի ցուցադրումների թույլտվությունը երկրում 146- ից դարձնելով 73 օր։
2000-ական թվականներին շարունակել է նկարահանվել տարբեր դերերում․ նա խաղացել է ավազակի դեր «Ֆայլան» ֆիլմում, իսկ հետո դարի նկարիչի «Կրակի ստվերագծեր» ֆիլմում։
Որոշ բանախոսների համար անառարկելի փաստ էր անտիկ գրողների նկատմամբ ֆրանսիացի ժամանակակից բանաստեղծների գերազանցությունը, ովքեր կարողացել էին լավագույնս միավորել անտիկ ձևերի գեղեցկությունը բովանդակության արդի բարոյախոսության հետ։
Բուալոն այն համոզմունքն ունի, որ պոեզիայում, ինչպես կյանքի մնացած այլ ոլորտներում, ամենից վեր պետք է դասվեն առողջ միտքն ու բանականությունը , որին պիտի ենթարկվեն երևակայությունն ու զգացմունքը։
Ինչպես ձևով, այնպես էլ բովանդակությամբ բանաստեղծությունը պետք է հասկանալի լինի բոլորին, սակայն թեթևությունն ու հասանելի լինելը չպետք է դառնան գռեհիկ ու ստոր։
Որպես քննադատ' Բուալոն մեծ հեղինակություն է վայելել' մեծ ազդեցություն գործելով 18-րդ դարի ողջ պոեզիայի վրա, մինչև կլասիցիզմին փոխարինելու եկավ ռոմանտիզմը։
Նա քննադատում էր ժամանակի հեղինակավոր մարդկանց' ծաղրի ենթարկելով սեթևեթանքը, սենտիմենտալությունը, երկերեսանիությունը, շինծու լինելը, մատնանշելով ժամանակի ֆրանսիական պոեզիայի, հատկապես Ռասինի, Մոլիերի գործերը։
Բուալոն երբեք նախանձի զգացմունք չի դրսևորել իր նշանավոր ժամանակակիցների հանդեպ, ընդհակառակը, նա առաջինն է պաշտպանել Ռասինին «Ֆեդրայի» նկատմամբ հնչած քննադատություններից։
Նույն աջակցությունն է դրսևորել Մոլիերի նկատմամբ' հասկանալով այդ երկու խոշոր գրողների առավելություններն ու գիտակցելով նրանց արժանիքները արդեն մոռացված բանաստեղծների հանդեպ։
Իր «Անալոգիոն» երգիծական պոեմում Բուալոն ցանկանում էր ցույց տալ, թե որն է իսկական կոմիզմը' իր հակակրանքն արտահայտելով ժամանակի կենցաղային գռեհիկ գրականության նկատմամբ, որ բավարարում էր մեծ թվով ընթերցողների ճաշակը։
Հենց այդ հանգամանքով է հաճախ բացատրվել, ջերմ զգացմունքների, երանգների բացակայությունը նրա պոեզիայում, այնտեղ հանդիպող քննադատությունը կանանց ու սիրո նկատմամբ, նրա չոր, զուսպ ոճը։
1677 թվականին Լյուդովիկոս -ը նրան Ժան Ռասինի հետ նշանակել է պալատական պատմագիր' պահպանելով իր դիրքը Բուալոյի նկատմամբ' չնայած նրա սատիրայի համարձակությանը։
Այստեղ ուսումնառությունն ավարտելուց հետո Նիկոլայ Աբրահամ Աբիլդգորը որպես նկարիչ ուղևորվում է Հռոմ, որտեղ անցկացնում է 1772 թվականից 1777 թվականներն ընկած ժամանակահատվածը։
Հայրենիք վերադառնալուց հետո նա դառնում է Դանիայի գեղարվեստական ակադեմիայի պրոֆեսոր՝ 1789 թվականից 1792 թվականներին, իսկ արդեն 1802 թվականից դառնում է նույն հաստատության տնօրենը։
Նրա մեծ թվով ստեղծագործություններ, որոնք պատմական, այլաբանական նկարներ էին, հրո ճարակ դարձան Քրիսթիանբորգի դղյակի հրդեհի ժամանակ, որը պատուհասեց 1794 թվականին. փրկվեցին շատ քիչ թվով նկարներ։
Ցիկլոնի տեղափոխում ասելով պետք է հասկանալ նրա ամբողջական տեղափոխությունը, անկախ նրա ներսում փչող քամուց, որը ցիկլոնի ներսում ունի տարբեր ուղղություն և արագություն։
Սակայն, երբ բարձր դանդաղաշարժ ցիկլոններն ու անտիցիկլոնները տարածվում են ամբողջ ներքնոլորտով, դասավորվելով այնպես, որ իզոբարերն ու հոսքերը լայնություններում շեղվում են զոնայական ուղղությունից։
Ցիկլոնի սկզբնամասում, կապված ցածր լայնություններից օդի նեթափանցման հետ, ջերմաստիճանը բարձր է, թիկունքային մասում, կապված բարձր լայնություններից օդի ներթափանցման հետ, ընդհակառակը, ջերմաստիճանը ցածր է։
Որոշ դեպքերում ցիկլոնը կարող է գոյություն ունենալ երկար ժամանակ, հատկապես երբ այն միանում է այլ ցիկլոններին' ձևավորվելով մեկ ընդհանուր խորը, ընդարձակ և դանդաղաշարժ ցածր ճնշման մարզ։
Հենց այդ գործունեության շնորհիվ է մարդը ստեղծում բնության կեցության նոր ձևը' նյութական և հոգևոր մշակույթի յուրահատուկ աշխարհը՝ իր «երկրորդ» բնությունը, իր գոյության նոր պայմանները։
Այն ոչ միայն արտադրական գործունեություն է , այլև նպատակադիր, քանի որ մարդը այդ գործունեության միջոցով իրականացնում է իր գիտակցական նպատակը, և ճանաչողական գործունեություն է, որովհետև բնության վերափոխման համար անհրաժեշտ է դրա իմացությունը։
Առակի ռուսերեն տարբերակը եվրոպականի հետ համեմատելիս նշվում է, որ Կռիլովի առակում ինչպես այլ ռուսալեզու տարբերակներում աղվեսը փորձում է հասնել իր թիրախին ագռավին անվանելով «քույրիկ» (նշվում է ռուսներին բնորոշ մոտեցումը դիմացինին, զրուցակցի վստահությունը ձեռք բերելու համար), ի տարբերություն ֆրանսերեն տարբերակի, որտեղ ագռավին գովաբանում են որպես ազնվական։
Նշվում է նաև«ռուս» ագռավի բարձր հուզականությունն ի տարբերություն իր «անգլիացի կոլեգայի», ինչի պատճառով Կռիլովի ագռավը կորցնում է վերահսկողությունը ոչ միայն իրավիճակի, այլև' ինքն իր հանդեպ։
Կռիլովը օգտագործել է հին սյուժե, որը հայտնվել է Եզոպոսի, Ֆեդրոսի, Իգնատիի , Ժան դը Լաֆոնտենի, Գոտհոլդ Լեսսինգի, Ալեքսանդր Սումարոկովի և Վասիլի Տրեդիակովսկիի մոտ։
Նրանց խաղին հետևում էր անհայտ պատմիչը, քանի դեռ նրանց չմիջմտեց Հուլիանոս Մաստակովիչը, սկսելով ուշադրության նշաններ ցույց տալ աղջկան, իսկ դաստիարակչուհու տղային խնդրեց հեռանալ։
Անտեսանելի մնալով, անհայտ պատմիչը նկատեց, թե ինչպես Հուլիանոս Մաստակովիչը համբուրեց աղջկան և անհարմար բացատրություններ ձեռնարկեց իր անսպասելի սիրո համար, սակայն դաստիրակաչուհու տղան մտադրված չէր հեռանալ։
Հետևելով այս տեսարանին, պատմիչը ծիծաղեց, քանի որ դա նրան հիշեցնում էր խանդի տեսարան, ինչը ամաչեցրեց Հուլիանոս Մաստակովիչին, ով համարվում էր այդ տան ամենակարևոր հյուրը։
Անհայտ պատմողը ցանկանում է պատմել հարսանիքի ժամանակ իր տեսածի մասին, բայց միևնույն ժամանակ մտքերով հինգ տարի հետ է գնում, որպեսզի պարզաբանի հարսանեկան արարողությունից ստացած տպավորությունները։
Աղջիկը դրա մասին ոչինչ չգիտեր և միայնակ խաղում էր տիկնիկի հետ, երբ նրան միացավ տնային դաստիարակչուհու տասնամյա որդին, նույնպես վիրավորված մյուս երեխաներից։
Ավելի ուշ նրանք փոխանցվել են Պետրոս Ալեքսանդրովիչին՝ «Նետոչկա Նեզվանովա» -ում, Լուժինին՝ «Ոճիր և պատիժ» վեպում, Տոցկոյին՝ «Ապուշը» վեպում։
Սեփական նվաստացած վիճակի զգացումը, վախկոտության և հպարտության պայքարի ցավը փոքրիկ մարդու հոգում, մանկական անմիջականությունը իրենց արտացոլումն են գտնում Արկադի Դոլգորուկովի կերպարի բացահայտման մեջ, Դեռահասը վեպում։
Պատմիչը դրանից հետո դարձյալ բռնկվեց ծիծաղով և առանց քաշվելու հարցրեց շրջապատի մարդկանց, ամուսնացած է արդյո՞ք Հուլիանոս Մաստակովիչը և պատասխան ստացավ, որ նա ամուսնացած չէ։
Հինգ տարի է անցել և պատմիչը պատահաբար հայտնվել է այն հարսանիքին, որտեղ փեսացուն Հուլիանոս Մաստակովիչն էր, իսկ հարսնացուն այն նույն աղջիկը՝ հասունացած և գեղեցկացած, բայց գունատ և տխուր, թաց աչքերով։
Ի տարբերություն «Փորձված մարդու պատմվածքները» շարքից , որտեղ պատմողը պատմում է ոչ թե իր, այլ ուրիշի կենսագրական իրադարձությունների մասին, այս շարքի պատմվածքներում խոսվում է իրադարձություններ մասին, որոնք անմիջականորեն կատարվել են պատմողի հետ։
«Տոնածառն ու հարսանիքը» պատմվածքում նա հանդես է գալիս կեղծ առաքինի «առաքինի չարագործի», եսապաշտ և շահամոլի դերում, ով նախընտրում է խնամել ապահովված երեխայի, ի վնաս ընչազուրկ երեխայի ուշադրության և բարեկեցության։
Դրանցից առաջինին Ֆրանսիայում պատկանում էին 2,3 մլն պաշտոնյաներ կենտրոնական նախարարությունից և գերատեսչություններից , 1,8 միլիոն աշխատողներ տեղական ինքնակառավարման մարմնից, ինչպես նաև 295,5 հազար փոստային ծառայողներ, 355,3 հազար կրթական համակարգում աշխատողներ (գումարած 150,8 հազար մասնավոր ուսումնական հաստատությունները, որոնք պայմանագրով վճարվում են բյուջեից) և 887 հազար ներկայացուցիչներ պետական բժշկական հաստատություններից:
Այնուամենայնիվ, Ֆրանսիայի տնտեսության ավանդական թերություններն են՝ համեմատաբար բարձր դիրք է գրավում գործազրկությունը՝ հատկապես երիտասարդների և արտասահմանյան դեպարտամենտի շրջանում, 1981 թվականից բյուջեի խրոնիկական դեֆիցիտը, դիրիժիզմը (տնտեսական համակարգ, որտեղ երկիրը ներդրումների վրա ուժեղ դիրեկտիվային ազդեցություն ունի), արտաքին պարտքի զգալի չափերը :
2013 թվականի դրությամբ Ֆրանսիան դեռ չի կարող հասնել նախաճգնաժամային մակարդակի, քանի որ երկրի ՀՆԱ-ն լճանում է մոտ 1 800 միլիոն եվրոյի մակարդակով:
Եթե հաշվի առնենք, որ երկրի բնակչությունը 2007-2013 թվականներն ընկած ժամանակահատվածում ավելացել է ավելի քան 2 մլն մարդով, ապա եկամուտների մակարդակը բնակչության մեկ շնչի հաշվով զգալիորեն նվազել է:
Վերջինս երկրում առաջացնում է գործադուլների ավելի մեծ քանակ, նաև փոքր-ինչ ավելի կայուն քաղաքացիների արտահոսք (նրանց թվում նշվում են նաև այնպիսի հայտնի անձինք, ինչպիսին է Ժերար Դեբարդիեն):
1913 թվականին բոլոր տեսակի հանրային սեփականությունները, ներառյալ համայնքային սեփականությունը, կազմել են, մոտավոր հաշվարկներով, Ֆրանսիայի ազգային ժառանգության 10 %-ը, իսկ 1954 թվականին պետության և տեղական իշխանության մարմիններին գույքը (հող, շենքեր, ճանապարհներ, կամուրջներ, Զինված ուժերի ձեռնարկության գույք, մշակույթի հուշարձաններ, ոսկու պաշարներ և այլն) գնահատվում է ազգային ժառանգություն ընդամենը 36 %-ը :
1981 թվականի նախագահական ընտրությունների ընթացքում Ֆրանսուա Միտտերանի նախագահ ընտրվելը հանգեցրեց ազգայնացման նոր փուլի. պետության սեփականությունն անցել էր 39 առևտրական բանկերի ձեռքը:
Հիմնական ճյուղերը. մեքենաշինություն , քիմիական , ավիատիեզերական արդյունաբերություն , ավտոմոբիլային (ավտոմոբիլների արտարդրությամբ աշխարհում զբաղեցնում է տասներորդ հորիզոնականը), սննդի (քանակի արտահանմամբ զբաղեցնում է երկրորդ հորիզոնականը. ԱՄՆ-ից հետո), ռադիոէլեկտրոնիկայի, ինֆորմատիկայի, նավաշինություն, էլեկտրատեխնիկական ճյուղեր:
Տնտեսության մեջ մեծ մասնաբաժինը օտարերկրյա կապիտալն է (արդյունաբերության մինչև 40 տոկոսը, անշարժ գույքի մոտ 27,5 %-ը, առևտրի՝ 20 տոկոսը, ծառայությունների ոլորտ՝ 9 %-ը):
Գունավոր մետաղաձուլությամբ երկիրը համաշխարհային վարկանիշային աղյուսակում զբաղեցնում է առաջատար տեղեր, իսկ պողպատի ձուլմամբ Արևմտյան Եվրոպայում զբաղեցնում է երրորդ տեղը:
Արդյունաբերական արտադրությունն ապահովում է ՀՆԱ-ի զգալի մասը՝ 20 %-ը, ապահովում է աշխատատեղերի ավելի քան 30 %-ը, ներդրումների 40 %-ը, իսկ արտահանման 80 %-ը:
Ֆրանսիայի արդյունաբերությանը հատուկ է նրանում զբաղված ինքնագործ բնակչության քանակի կրճատումը. 1978 թվականին այն եղել է 5,5 միլիոն, 2003 թվականին՝ 3,9 միլիոն:
Ստացվում է, որ եթե Լապլասի հրեշը գոյություն ունենար, նա իր աշխատանքի 1 րոպեում պետք է իմանար մի պատասխան, որը կպարունակեր Տիեզերքի ամբողջ պատմությունը՝ մինչև ժամանակների վախճանը։
Այդպիսի արդյունքը երբեք հնարավոր չի լինի ցուցադրել կամ պահպանել նյութական կերպով՝ ենթադրյալ մեքենայի ֆիզիկական հիշողության մեջ, քանի որ ենթադրվում է որ նրա հզորությունը հսկայական է, բայց ոչ անվերջ ։
Պարադոքսն այն է, որ ապագայի գուշակման գործընթացի ընթացքում 2 և ավելի րոպե հետո Լապլասի հրեշը պետք է հաշվի առնի այն պատասխանը, որը կստանա 1 րոպե հետո, քանի որ այդ մեքենան նույնպես տիեզերքի մաս է։
Լապլասը իրեն որպես գիտնական էր տեսնում, և ենթադրելով, որ մարդկությունը կկարողանա հասնել աշխարհի գիտական բացատրությանը, նա գիտակցում էր, որ, եթե այդպիսի բան տեղի ունենա, ամեն դեպքում հարկավոր կլինեն հաշվարկային հսկայական ռեսուրսներ, որպեսզի այդպիսի հաշվարկներ կատարի որոշակի պահին։
Չնայած Լապլասը տեսել էր մարդկության գործնական խնդիրները՝ գիտելիքի այդ բարձր աստիճանին հասնելու և հաշվողական տեխնիկայի զարգացման համար, քվանտային մեխանիկայի հետագա պատկերացումները , որոնք փիլիսոփաների կողմից օգտագործվեցին որպես գործիք՝ կամքի ազատության գոյությունը պաշտպանելու համար, նաև այդպիսի «գիտակցության» գոյության մերժման տեսական հնարավորություն են թողնում։