polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
1947 թվականին գործողությունների ընթացքին միացավ ՀԴԲ-ն, որը երկար ժամանակով Մերեդիտ Գարդների հետ կապեց իր սպաներից Ռոբերտ Լեմֆերին, որը հետագայում դարձավ «Վենոնայի» մասին հուշագրությունների առաջին հեղինակը։
«Վենոնայի» միջոցով պարզվել էր նաև, որ անհայտ գործակալ «Բարոն» - ը Էնիգմայի որսած գաղտնի նյութերի մասին տեղեկություն էր հաղորդել Անգլիայից Մոսկվա, թեև Էնիգմայի վերծանումը խիստ գաղտնի էր պահվում։
Ընդ որում, ձևավորվել էր հակասական իրավիճակ. ԱՄՆ հետախուզության մեծագույն գաղտնիքն այն էր, որ ընթերցում էին խորհրդային հեռագրերը, որոնցից իմանում էին, որ խորհրդային հետախուզությունը գիտեր բրիտանական հետախուզության մեծագույն գաղտնիքը, որը կայանում էր նրանում, որ նրանք կարդում էին գերմանական ռազմական գաղտնի հաղորդագրությունները։
Այդպիսով, ԱՄՆ հատուկ ծառայությունները սկսել էին ստանալ մեծ քանակությամբ կոդավորված հեռագրային հաղորդագրություններ, որոնք Մոսկվայի և հյուպատոսարանների միջև էին լինում։
Բաժինն աստիճանաբար ընդարձակվում էր․ կարևորագույն աշխատակիցներից էր Մերեդիթ Գարդները, որը մինչև 1940 թվականին բանակ հավաքագրելը լեզվաբանության պրոֆեսոր էր եղել։
«Վենոնա» նախագիծ , ԱՄՆ հակահետախուզության գաղտնի ծրագրի կոդավորված անուն, որը նախատեսված էր խորհրդային կոդավորված տեղեկատվության վերծանման համար, սկսվել է 1943 թվականի փետրվարի 1-ին և փակվել է 1980 թվականի հոկտեմբերի 1-ին։
Նախագիծը հնարավորություն է տվել գնահատել ԱՄՆ-ում և այլ երկրներում խորհրդային լրտեսության մասշտաբները, ինչպես նաև հաստատել կամ վերահաստատել բազմաթիվ գործակալների ինքնությունը։
Սակայն «Վենոնա» ծրագրի օգնությամբ ստացված ապացույցները չէին կարող ներկայացվել դատարան կամ հանրությանը, քանի որ նախագիծը շարունակում էր գաղտնի մնալ ընդհուպ 1990-ականների կեսերը։
Հարյուր հազարավոր հաղորդագրություններ են որսացվել 1941-1945 թվականներն ընկած ժամանակահատվածում, այնպես որ Վենոնա ծրագրի մասնակիցների գործունեությունն առաջին շրջանում եղել է ըստ աղբյուրների դասավորում և բաշխում, որոնցից շատերը հակահետախուզության համար մեծ կարևորություն չեն ներկայացրել։
1930 թվականին ԱՄՆ-ում լեգենդար ծածկագրող Ուիլյամի Ֆրիդմանի ղեկավարությամբ Առլինգթոն Հոլլում ստեղծվել է խիստ գաղտնի «Բանակային ռադիոհետախուզական ծառայություն» ։
Վերծանված հաղորդագրություններից, որոնք Բեռլինի և Հելսինկիի ճապոնական ռազմական գործակալ կցորդները Տոկիո էին ուղարկում, այնպիսի տպավորություն էր ստեղծվում, թե ֆինն ծածկագրողները որոշակի հաջողությունների են հասել խորհրդային հաղորդագրությունների վերծանման գործում։
Քանի որ Վենոնայի գոյության մասին առաջին տեղեկությունները հանրությանը հայտնի են դարձել միայն 1986 թվականին, երբ լույս են տեսել Ռոբերտ Լեմֆերի հուշերը, իսկ պաշտոնապես բացահայտվեցին միայն 1995 թվականին, ապա նրանք արդեն ոչ թե օպերատիվ, այլ պատմական հետաքրքրություն են ներկայացնում։
ԽՍՀՄ լրտեսության մասին ԱՄՆ իշխանությունների համար առաջին լուրջ նախազգուշացում կարելի է համարել հետախույզ Վալտեր Կրիվիցկու բացահայտումը, որը, զգուշանալով ԽՍՀՄ-ում հնարավոր ռեպրեսիաներից, 1937 թվականին չվերադարձողների շարքերը համալրեց։
Նախկին լրտեսներ Ուիտեկեր Չամբերսի և Էլիզաբեթ Բենթլիի հետագա բացահայտումը, ինչպես նաև դասալիք Իգոր Գուզենկոյի բացահայտումը հաստատել են Ամերիկայում խորհրդային լրտեսության զարգացվածության աստիճանը։
Ծածկագրման վերլուծության դասական և նոր ոչ մի մեթոդ ոչինչ չէր կարողանում անել Վերնամի ծածկագրի դեմ, մինչև Ռիչարդ Հալոկը, որը նախքան պատերազմը հնագետ էր, ապացուցեց, որ խորհրդային վերծանողները կատարում էին բանալիների կրկնակի օգտագործում։
1943 թվականին պատերազմի ժամանակ եթերին հետևելու ընթացքում ԱՄՆ Կապի դաշնային գործակալությունը հայտնաբերել է, որ Սան Ֆրանցիսկոյի և Նյու Յորքի խորհրդային հյուպատոսարաններից ընթանում է չթույլատրված ռադիո հեռարձակում։
Կարևոր աշխատակիցներից էին լեյտենանտ Ֆերդինանդ Քուդերտը , որը սլավոնական լեզուների մասնագետ էր, տիրապետում էր նաև ֆրանսերեն, գերմաներեն, ճապոներեն, ինչպես նաև ռուսերեն, բուլղարերեն և սերբերեն լեզուներին, կապիտան Ուիլլիամ Սմիթը , որը նախկինում հրատարակիչ էր, տիրապետում էր ֆրանսերեն և բրետոներեն լեզուներին, ինչպես նաև ծածկագրողներ Ժենևիևա Ֆեյնշթեյնը , Սեսիլ Ֆիլիպսը և դոկտոր Ռիչարդ Լիբերը։
Կոմունիստական շարժման պատմության համար լրացուցիչ հետաքրքրություն են ներկայացնում Վենոնա նախագծի շնորհիվ Անգլիայում հրատարակված գաղտնի հաղորդագրությունները, որոնք ցույց են տալիս Կոմինտերնի նկատմամբ Մոսկվայի ղեկավարության վերահսկողության աստիճանը։
1919 թվականին Կոմինտերնի ձևավորման հետ միասին ամբողջ աշխարհում Խորհրդային Ռուսաստանին նվիրված կոմունիստական կուսակցությունների ստեղծման առաջին նախադրյալներն ի հայտ եկան։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ավարտից հետո և աղմկահարույց բացահայտումների և դատական գործընթացների ֆոնին, օրինակ, միջուկային լրտեսության մասին Ջուլիաս և Էթել Ռոզենբերգների գործը, ԱՄՆ-ում սկսվել էր մակարտիզմի' խորհրդային լրտեսների մշտական որոնման դարաշրջան։
Արտաքին հետախուզության ՊԱԿ-ի արխիվները մնում են փակ, բայց 1990 թվականին ԽՍՀՄ ՊԱԿ Առաջին գլխավոր վարչության պետ Լեոնիդ Շեբարշինը խոստովանել է, որ ԽՍՀՄ-ը տեղեկատվության հուսալի աղբյուրներ է ունեցել ԱՄՆ բոլոր ռազմա-քաղաքական խմբերի վերևներում։
1812 թվականի Հայրենական պատերազմի մասնակից Գեորգի Բենարդակին 1810-ական թվականների վերջում - 1820-ական թվականների սկզբում իր համար կառուցել է միհարկանի անկյունային առանձնատուն Վարացիևի նրբանցքի կողմից։
Բենարդակիին պատկանող Պետրովսկայա փողոցի տունը և Ազովի ծովի ափին 5,5 հազար ռուբլի արժողությամբ կալվածքը 1874 թվականին գնեց խոշոր արդյունաբերող և հողատեր Յակով Սոլոմոնովիչ Պոլյակովը։
Տագանրոգում նա զբաղվում էր Դոնի Ռոստով-Տագանրոգ երկաթուղու կառուցմամբ, ֆինանսավորում էր երկաթուղային կայարանի շենքի շինարարությունը, Դոնի հողային բանկի հիմնադիրն էր և Սանկտ Պետերբուրգի-Ազովի ու Ազովի-Դոնի առևտրային բանկերի համահիմնադիրը։
1918 թվականին բանկն ազգայնացվել է, որից հետո Պոլյակովի տունը զբաղեցրել են վարչական տարբեր հիմնարկներ' գավառային գործադիր կոմիտեն, քաղգործկոմը, Լենինյան շրջգործկոմը, գերմանական օկուպացիայի տարիներին' քաղաքապետությունը։
Պոլյակովի տուն , դարի առաջին քառորդի առանձնատուն ՌԴ Ռոստովի մարզի Տագանրոգ քաղաքի պատմական կենտրոնում, որը գտնվում է Պետրովսկայա, 74 հասցեում։
2011 թվականի հունվարի 8-ին Տուսոնում կայացած ԱՄՆ ներկայացուցիչների ժողովում հարձակում են կատարում Գաբրիել Գիֆորդսի վրա, սակայն արդյունքում մահանում է նրա իննամյա զարմուհին՝ Սոֆի Բուշ Քրիստինե Գրինը :
Սոֆյան այդ ֆիլմերում խաղացել է հոլիվուդյան հայտնի դերասանների հետ՝ Շոն Բին, Ջեսսի Մտկլաֆ, Բրիտտանի Սնոու և Ֆրենկի Մունիս։
Բ․ Դանինգը իր հոդվածում օրինակ է բերում մի միտք, ըստ որի հնարավոր է, որ շիզոֆրենիայի պատճառով Անելիզը տառապում էր անձի բազմազանությամբ, իսկ ցնցումների պատճառը քրոնիկական սթրեսն է։
Միխելն ու իր ընտանիքը մտածում են, որ նա դիվահարված է, և դիմում են կաթոլիկ եկեղեցու քահանայի, որպեսզի վերջինս անցկացնի էկզորսիզմի սեանս, որը տևում է մոտ 10 ամիս։
1973 թվականին նրան սկսում են հալյուցինացիաներ երևալ աղոթելու ժամանակ, նա ինչ-որ ձայներ էր լսում, որոնք պնդում էին, որ նա անիծված է և վառվելու է դժոխքի կրակներում։
Հետագայում այդ կասկածները հաստատվում են իրենց ընտանիքի ընկեր Տեո Հայնի կողմից, քանզի Անալիզը չէր կարողանում դիպչել խաչված Հիսուսի պատկերով խաչին և հրաժարվում էր խմել օրհնած ջուր։
Անելիզը սիրում էր խաղալ իր հոր սղոցարանում, հաճախում էր դաշնամուրի և ակորդեոնի դասընթացների, գերազանց սովորում էր և երազում էր տարրական դպրոցում ուսուցչուհի աշխատել։
Նրա 3 մորաքույրերը միանձնուհի են եղել, և մայրը ցանկանում էր, որպեսզի իր տղան շարունակի ընտանեկան ավանդույթը՝ դառնալով հոգևորական, բայց նա որոշում է դառնալ ատաղձագործ։
Կա ևս մեկ վարկած, ըստ որի հնարավոր է, որ 1973 թվականին դուրս եկած ֆիլմի՝ «Ստանան քշողի» պատճառով, նա կարող էր իմանալ այսահարության համախտանիշների մասին և ենթագիտակցորեն ներշնչել իրեն դրանց առաջանալու համար։
2013 թվականից սկսած՝ Չիլիի պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլի ասոցիացիան որոշեց ընդունել Եվրոպական ֆուտբոլային օրացույցը, համաձայն որի 2013 թվականի Տրանսիսիոն մրցաշարից հետո, տարվա առաջին կիսամյակում , յուրաքանչյուր տարի Չիլիի առաջնությունը անց կկացվի 2 հաջորդական փուլերով'
Յուրաքանչյուր մրցաշրջանի վերջում, թիմերը, որոնք զբաղեցնում են մրցաշարային աղյուսակի 15-րդ, 16-րդ տեղերը՝ Ապերտուրայի և Կլաուսուրայի արդյունքներով, ավտոմատ կերպով իջնում են Պրիմերա Բ , իսկ այդ կատեգորիայի առաջատար 2 ակումբները բարձրանում են Առաջին դիվիզիոն։
Հիմնադրվել է 1933 թվականի մայիսի 31-ին Սանտյագոյի ֆուտբոլային ասոցիացիայի ակումբների կողմից, որոնք 1903 թվականից Սանտյագո քաղաքում կազմակերպում էին սիրողական մակարդակի ֆուտբոլային հանդիպումներ։
Չիլիի ֆուտբոլային առաջնություն (այժմ անվանվում է նաև Սկոտիաբանկ առաջնություն ՝ ի պատիվ առաջնության պաշտոնական հովանավորի), ֆուտբոլի պրոֆեսիոնալ բարձրագույն առաջնություն Չիլիում։
Չիլիի առաջնության գործող չեմպիոնը Ունիվերսիդա Կատոլիկան է, որը, իր պատմության մեջ առաջին անգամ կրկնակի չեմպիոն հռչակվելուց հետո, նվաճված տիտղոսների թիվը հասցրեց 12-ի։
Վիճակի հավասարումներ, մակրոսկոպիկ նյութի վիճակը նկարագրող հիմնական թերմոդինամիկական մեծությունների՝ ճնշման , ծավալի , ջերմաստիճանի , ներքին էներգիայի , էնտրոպիայի , քիմիական պոտենցիալի , մասնիկների թվի միջև գոյություն ունեցող կապն արտահայտող առնչություններ։
Այս մեծության թվային արժեքը (որը մոլեկուլային մակարդակում արտացոլում է մասնիկների փոխադարձ ձգողությունը) փոքր է իրական գազերի համար և շատ մեծ է հեղուկների և պինդ մարմինների համար։
Եթե թերմիկ վիճակի հավասարման մեջ որպես պատրադիր փոփոխական մտնում է ջերմաստիճանը, ապա կալորիկ վիճակի հավասարումը պարզ փակ համակարգի համար արտահայտում է ներքին էներգիայի կախվածությունը վիճակի պատամետրերից (ջերմաստիճանից և ծավալից, ջերմաստիճանից և ճնշումից, ծավալից և ճնշումից) ։
Թերմիկ վիճակի հավասարումները իրար են կապում համակարգի մակրոսկոպիկ պարամետրերը, ընդ որում այդ պարամետրերից մեկը ջերմաստիճանն է(թերմիկ վիճակի հավասարումներ անվանման հեղինակը Հեյկե Կամերլինգ Օնեսն է)։
Ծավալային ընդարձակման, առաձգականության և սեղմման գործակիցների գործնական արժեքն այն է, որ նրանք հաշվարկման համար կիրառում են այն թերմոդինամիկական մեծությունները, որոնք դժվար կամ անհնար է որոշել փորձնականորեն։
Այս առնչությունը թույլ է տալիս, օրինակ, գտնել գործակիցը պինդ և հեղուկ մարմինների համար (որոնք գործնականում հնարավոր չէ տաքացնել կամ սառեցնել առանց նրանց ծավալի փոփոխության) փորձնական ճանապարհով սահմանվող և գործակիցներով։
Թերմիկ վիճակի հավասարման մեջ մի փոփոխականն արտահայտելով մյուս երկուսով, պարզ փակ համակարգի համար թերմիկ վիճակի հավասարումը կարելի է գրել երեք եղանակով՝ կախված անկախ փոփոխականների ընտրությունից․
Գործնականում կիրառում են ոչ թե հենց մասնակի ածանցյալները, այլ նրանցով կազմված գործակիցները (նաև կոչվում են թերմիկ գործակիցներ, կամ էլ թերմոդինամիկական գործակիցներ)․
1937 թվականին Կուրթ Շվիթերսը հեռացել է Գերմանիայից, որոշ ժամանակ ապրել է Օսլոյում, իսկ 1940 թվականից երբ Նորվեգիայում նացիստները եկել են իշխանության, տեղափոխվել է Մեծ Բրիտանիա։
Էսքիզները՝ Ալեքսանդր Բակլանովի, «Բարեխոսության տաճար» մետաղադրամինը՝ Ալեքսանդր Բակլանովի և Ալեքսանդր Կոլոդկինի, «Մատենադարան» մետաղադրամինը՝ Ալեքսանդր Կոլոդկինի, «Սոֆիայի տաճար» և «Ռուսաստանի հազարամյակի հուշարձան» մետաղադրամներինը՝ Ա․ Գ․ Միրոշնիչենկոյի։
Ի տարբերություն հիմնական շրջանառու մետաղադրամների՝ դրանք թողարկվել են ի հիշատակ նշանակալից իրադարձությունների, պատմական հուշարձանների ու նշանավոր գործիչների՝ ունենալով հավաքորդական, դրամագիտական և ներդրումային նշանակություն։
Դիմերեսը․ կենտրոնում՝ Մոսկվայի Մեծ թատրոնի շենքը, պետության անվանումը , վերևում՝ գրառումը, ներքում՝ անվանական արժեքը, ձախ մասում՝ մետաղի հարգը ու քիմիապես մաքուր մետաղի քաշը, աջ մասում՝ թողարկման տարեթիվը և դրամահատարանի ապրանքանիշը։
Դիմերեսը՝ պետական զինանշանն ու պետության անվանումը , անվանական արժեքը, թողարկման տարեթիվը, ձախ մասում՝ մետաղի հարգը ու քիմիապես մաքուր մետաղի քաշը, աջ մասում՝ դրամահատարանի ապրանքանիշը։
Քանդակը հայտնաբերողները կարծել են, որ այն կանգնեցվել է մ. թ. ա. 295-289 թվականների միջակայքում մակեդոնացի զորավար Դեմետրիոս Պոլիորկետի' մ. թ. ա. 306 թվականին Սալամինի ճակատամարտում տարած հաղթանակի պատվին։
Կերամիկայի մնացորդների ուսումնասիրությունը վկայում է այն մասին, որ պատվանդանը ստեղծվել է մ. թ. ա. 200 թվականին, չնայած որոշ ուսումնասիրողներ ընդունում են մ. թ. ա. 250 կամ 180 թվականը։
Հետագա պեղումների ընթացքում հայտնաբերվել են քանդակի այլ մասեր. 1950 թվականին հնագետների խումբը' Կառլ Լեմանի գլխավորությամբ, հայտնաբերել է աջ ձեռքը, որ հայտնվել էր մեծ քարի տակ' քանդակի հայտնաբերման տեղից ոչ հեռու։
Մարիանի պատկերով հատվել են բազմաթիվ մետաղադրամներ. օրինակ՝ 1986 թվականին հատած 10 սանտիմանոց մետաղադրամները, Ֆրանսիայի Խաղաղօվկիանոսյան համայնքների մետաղադրամները, ինչպես նաև ֆրանսիական այժմյան եվրոսանտիմները։
1999 թվականին Ֆրանսիայի կառավարությունը հաստատեց մի լոգոտիպ, որը ներկայացնում է կապույտ ու կարմիր ֆոնի վրա սպիտակով նկարված Մարիանի պրոֆիլը, որն իր հերթին խորհրդանշում է ֆրանսիական եռագույն դրոշն ու երկրի նշանաբանը՝« Ազատություն, Հավասարություն, Եղբայրություն» և ներկայացվում է«Ֆրանսիական հանրապետություն» գրությունը գրությամբ։
Մարիան բառի օգտագործումը՝ որպես հանրապետության խորհրդանիշ, տրվել է Ալբիժյան երկրամասի հեղափոխական մի երգի՝ -ին , որի հեղինակն էր պոետ-կոշկակար Գիյոմ Լավաբրը՝ Պույլորանից։
Հեղափոխականները որդեգրեցին այս անունը վարչակազմի փոփոխությունը խորհրդանշելու համար, բայց առաջին հերթին ի նկատի ունեին «մայր հայրենիք»-ի խորհրդանիշը՝ ստնտու մոր, ով պաշտպանում էր հանրապետության երեխաներին։
Իր կարիերայի սկզբում Դենին հաղթել է «Ռադիո Կանադա» երիտասարդական կինոմրցույթը 1990—1991 թթ. բայց առաջին անգամ մեծ ուշադրության է արժանացել իր 2001 թվականին նկարահանված ֆիլմով, որը ցուցադրվել է աշխարհի տարբեր երկրների փառատոններում, շահել է 8 « » և մրցանակ «լավագույն կանադական ֆիլմ» անվանակարգում Տորոնտոյի միջազգային կինոփառատոնում։
Հրդեհները հետագայում ընտրվեց Կանադան ներկայացնել 83-րդ Ակադեմիական մրցանակաբաշխությանը «լավագույն օտար լեզվով ֆիլմ» անվանակարգում և ի վերջո առաջադրվել էր մրցանակի։
Ֆիլմը ներկայացվեց միջազգային փառատոններում ու հաղթեց բազմաթիվ մրցանակներ, այդ թվում նոմինացվեց Ակադեմիական մրցանակաբաշխությանը որպես լավագույն ռեժիսուրա 2014 թվականին։
դարի սկզբում Պոչտովի նրբանցքի և Բոլշայա Սադովայա փողոցի խաչմերուկում գտնվում էին 1-ին գիլդիայի վաճառական Ի. Չուրիլինի ֆաբրիկայի և գործարանի մասնաշենքերը։
Այնտեղ տեղավորվեցին պատմա-բանասիրական, ֆիզիկա-մաթեմատիկական, իրավաբանական և բժշկական ֆակուլտետները, տարբեր գիտական ընկերություններ, լաբորատորիաներ և կլինիկաներ։
Հայտնի, հաջողակ խումբը, որը գլխավորում է բոլոր երաժշտական չարթերը նույնիսկ արտասահմանում, լուծարվում է վոկալիստ Սո Ջունգ Հիի կոնֆլիկտի պատճառով, կապված օրենքի հետ։
Աղջիկը գիտեր ամեն ինչ իր տնօրենի ճակատագրում կատարված վերելքների և անկումների մասին, բայց զրկված լինելով աշխատել իր մասնագիտությամբ, նա ամեն ինչին նայում էր մատերի արանքով։
Ի թիվս մի շարք այլ հատկանիշների, Լիբեսքինդն իր տեքստերում զուգահեռաբար օգտագործում է մի քանի լեզուներ, թեքում է տառերն ու բառերը տարբեր ուղղություններով, բախում է միմյանց, տառերի մեջ թվեր է մտցնում ու իր տեքստն էլ մի յուօրինակ գաղտնագիր է սարքում։
Լիբեսքինդը ենթադրում է, որ մոդեռնիզմը շարունակվում է ոչ թե 10, 20 կամ 100 տարի, այլ դա 3000 տարի ձգվող գործընթաց է և միայն հիմա է մոտենում ավարտին։
Այսօր Դանիել Լիբեսքինդը նախագծերից բացի դասավանդում է և դասախոսություններ է կարդում աշխարհի շատ համալսարաններում. Տորոնտոյում, Յեյլում, Փենսիլվանիայում, ինչպես նաև' Կարլսեուրի Դիզայնի համալսարանում և Բեռլինի Հումբոլտի համալսարանի, Էդինբուրգի համալսարանի, Չիկագոյի և Տորոնտոյի համալսարանների դոկտորական աստիճան ունի։
Նրա ստեղծագործության ոլորտը ոչ միայն ճարտարապետությունն է, այլև' փիլիսոփայությունը, երաժշտությունը, և այս ոլորտներում նա նույնքան բարձր որակավորում ունի, որքան և ճարտարապետության մեջ։
Նա կառուցում է շենքեր, գրում է փիլիսոփայական էսսեներ, բեմադրում է օպերա (2000 թվականին Լայպցիգի օպերայում Լիբեսքինդը ոչ միայն բեմադրող էր, այլև խմբավար էր Օլիվիե Մեսսիանի օպերայում)։
Լիբեսքինդն ստացել է ճարտարապետական կրթություն Նյու-Յորքում, Քուփեր Յունիոնում , 1970 թվականին, ինչպես նաև' Անգլիայում ստացել է երկրորդ բարձրագույն կրթություն «ճարտարապետության պատմություն և տեսություն» մասնագիտացմամբ ։
2003 թվականին բյուրոն տեղափոխվել է Նյու-Յորք, երբ բյուրոն հաղթել է Նյու-Նորքի նախկին Համաշխարհային առևտրի կենտրոնի տեղում նոր կոմպլեքս կառուցելու նախագծերի մրցույթում։
Համաձայն Միլան Կունդերայի՝ կեցությունը լեցուն է անտանելի թեթևությամբ, այդ իսկ պատճառով մեզնից յուրաքանչյուրը ապրում է միայն մեկ անգամ' « » (գերմաներենից՝ «մենակ անգամ, նույնն է թե երբեք», այսինքն «այն, ինչ տեղի է ունեցել մեկ անգամ, կարող էր երբեք տեղի չունենալ», «մեկ անգամը հաշվի մեջ չէ»)։
Միևնույն ժամանակ մեր գործողությունները դառնում են անտանելի, եթե մշտապես մտածում ես նրանց հետևանքների մասին, այդ իսկ պատճառով կյանքը կարող է բնութագրվել իբրև «կեցության անտանելի թեթևություն»։
'"Բարձր պատուհանը"' , ամերիկյան գրող Ռեյմոնդ Չանդլերի վեպը՝ մասնավոր խուզարկու Ֆիլիպ Մարլոյի մասին և «Մնաս բարով, սիրելիս» վեպերից հետո)։
1903 թվականի օգոստոսի 29-ին Ելիզավետպոլի նահանգի Գանձակ քաղաքի Սուրբ Հովհաննես հայկական եկեղեցու բակում կազմակերպվեց բողոցի խաղաղ հանրահավաք, որին մասնակցելու նպատակով հրապարակ էին եկել քաղաքի և հարակից հայկական գյուղերի շուրջ 10.000 հայեր։
Բենիկ վարդապետի ելույթից անմիջապես հետո հանրահավաքի մասնակիցներին են մոտենում քաղաքում տեղակայված ռուս կազակների խմբերը և 40 մետր հեռավորությունից նռնակներ նետում և հրացաններից կրակ բացում հավաքվածների ուղղությամբ, որոնց մեջ կային նաև երեխաներ, կանայք ու ծերեր։
Սպանվածների թվում էին Հարյություն Կոնջորյանը , Գալուստ Աղայանը , Սարգիս Մուրադյանը , Պողոս Առուստամյանը , Կոստի Կարապետյանը , Հայրաման Գրիգորյանը , Խորեն Հարությունյանը , Հակոբ Եգյանը , Առաքել Դիվանյանը , Համազասպ Տեր-Հովսեփյանը , Ստեփան Տեր-Ավետիսյանը և այլք։
Ժամանակի տարբեր ազգությունների մտավորականների կողմից այդ օրենքը բնութագրվել է որպես հայ ժողովրդի նկատմամբ ցարիզմի վարած գաղութային քաղաքականության ամենացայտուն դրսևորում, որը նպատակ ուներ հայկական մշակութային-կրթական հաստատությունները զրկել նյութական օժանդակությունից և արագացնել հայ ժողովրդի ռուսացումը, հայ հոգևորականությանը դարձնել Ռուսական իշխանություններից կախյալ։
Խաղաղ ցույցի մասնակիցների սպանդը կազմակերպելու և հայերի նկատմամբ հալածանքների գլխավոր կազմակերպիչ փոխնահնագապետ Անդրեև Ֆիլիմոնովիչը սպանվեց 1904 թվականի սեպտեմբերի 11-ին Գանձակ քաղաքից 25 կմ հեռավորության վրա գտնվող Հաջիքենդ գյուղում, երբ իր հանգիստն էր անցկացնում անտառում գտնվող ամառանոցում։
Գանձակի արյունահեղություն, Ցարական Ռուսաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Գանձակ քաղաքի և հարակից հայկական գյուղերի հայ ազգաբնակչության կոտորած, որը պետական մակարդակով իրականացվել է 1903 թվականին ռուս կազակների կողմից Գանձակ քաղաքի Սուրբ Հովհաննես հայկական եկեղեցու հարակից հրապարակում։
1903 թվականի հունիսի 12-ին Ցարական Ռուսաստանի Նիկոլայ կայսերը հրապարակում է «Եկեղեցական գույքի բռնագրավման մասին օրենք», որի համաձայն՝ Հայ առաքելական եկեղեցուն և կրոնական հաստատություններին պատկանող ամբողջ անշարժ գույքն ու կապիտալը պետք է անցներ պետության տնօրինությանը։
Ի նշան իշխանությունների ընդունած օրենքի նկատմամբ անհամաձայնության՝ Ցարական Ռուսաստանի տարբեր վայրերում, հատկապես Հարավային Կովկասում, սկսվեցին տարաբնույթ բողոքի միջոցառումներ՝ ցույցեր, խաղաղ անհնազանդություններ և այլն։
Օլիմպիական ծրագրում ներկա պահին ընդգրկում է իր մեջ 8 կոմպլեկտ մեդալներ, որոնցից 4 կոմպլեկտը խաղարկվում է տղամարդկանց մրցաձևում և կանանց ջրացատկում 3-մետրանոց ցատկատախտակ և 10-մետրանոց աշտարակից ։
Գնահատականները, որոնք ստացել էին եզրափակչում , ավելի վաղ ստացած գնահատականների հանրագումարի հետ կիսաեզրափակիչ խաղերում, 2007 թվականից սկսած մտցրեց նոր կանոնակարգ , սկսել վերջնամրցումը սկսել «զրոյից»:
Յուրաքանչյուր մրցավար գնահատում է 0 մինչև 10, որից հետո երկու լավագույն և երկու վատագույն գնահատականների հանրագումարի հիման վրա, իսկ երեքի գործակիցը բաժանվում է ցատկի բարդության աստիճանին։
Ցատկերի համաժամանակյա կատարումը գնահատվում է 9 պտտույտներով, երկու մրցավարները գնահատում են ցատկերի տեխնիկայի հստակ կատարումը՝ յուրաքանչյուր մարզիկի, իսկ հինգը գնահատում են միայն ցատկերի համաժամանակյա կատարումը։
Մրցավարները ուշադրություն են դարձնում թափավազքի տեխնիկային կամ էլ ելման դիրքին ( թափավազքը կատարելիս պետք է լինի ուղիղ գիծ և պետք է լինի առնվազ 4վազքայլ, կանգը պետք է լինի հստակ ֆիքսված ), հրումը , թռիչքի պահին պետք է լինի հստակ, վայրէջք դեպի ջուրը ( պետք է լինի առավելագույնը ուղղահայաց և լինի նվազագույն ջրի ցող)։
Մրցումների ժամանակ մրցավաների կողմից գնահատվում է ակրոբատիկական տարրերի հստակ թռիչքի փուլը, վայրէջ դեպի ջուր' հստակ կատարումը, մրցումների ընթացքում գնահատվում է սինխրոն ցատկը, գնահատվում է նաև զույգերով սինխրոն տարրերի կատարումը։
Ամունդսենի, Հանսենի, Բյոլանի և Հասելեմի հետ դեպի բևեռ արշավի ժամանակ Օսկար Վիստինգը կատարում էր նաև անասնաբույժի և հաճախ էլ կոկի՝ խոհարարի դերը:
Հետո, երբ խումբը վերադարձավ արգելախութին, չէր կարողանում գտնել թաքստոցները. այդ պահին Հանսենը տեսնում է Վիստինգի կողմից ամրացված դահուկը և արշավախումբը հաջողությամբ անցնում է արգելախութը:
Ի երախտագիտություն Օսկարին, Ամունդսենը նրա վերցրեց իր հետ տրանսատլանտյան թռիչքի, որպեսզի Օսկար Վիստիգի հետ կիսի այն փառքը, որը սպասվում էր. նա լինելու էր աշխարհի միակ մարդը, որ երկու բևեռներում էլ լինելու էր:
Օսկար Ադոլֆ Վիստինգ , նորվեգացի բևեռախույզ, Ռուալ Ամունդսենի ուղեկիցը Հյուսիսային ծովային ուղով դեպի Հարավային բևեռ գիտարշավի մեկնելու ժամանակ:
Ֆրամհեյմում, որը Ֆրամ նավի ու Ամունդսենի ստացիոնար բազան էր Անտարկտիդայում, Օսկար Վիստինգն աշխատում էր հիմնականում վրանների հետ, ինչպես նաև զբաղվում էր արշավախմբի հանդերձանքով ու կարի գործով:
Փոխաբերական իմաստով «ինչ-որ բանի այցեքարտ» արտահայտությունը նշանակում է որևէ տարբերակող, բնութագրական հատկանիշ , որը մատնանշում է նրա տիրոջը, և որպես կանոն' նրան դարձնում ճանաչված և հայտնի։
Խանտի Մանսիյսկում կայացած «Կրակի ոգին» Կինեմատոգրաֆիական առաջնելույթների 11-րդ միջազգային փառատոն․ «Տայգայական հույսի ծաղիկ» մրցանակ՝ «Բոլորը գնացին» ֆիլմի համար
Խաղը և պատերազմը համեմատելու համար Հայզինգան բերում է միջնադարյան մարտերի օրինակը, երբ մարդկանց զվարճություն պարգևելու համար գլադիատորներն ու ասպետները արյունալի կռիվներ էին տալիս, որոնց ժամանակ կարևոր էր հակառակորդին պատվազուրկ չանելը և արդար հաղթանակ տանելը։
Նա ասում է, որ գրքի ենթավերնագիրը սկզբում եղել է «Մշակույթի խաղը», որը խմբագիրների կողմից ուղղվել է՝ վերանվանվելով «Խաղը մշակույթում»,որը չի արտահայտում Հայզինգայի գաղափարն ճշգրտորեն և ամբողջությամբ։
Այս բաժնում մեր հիմնական ասելիքն այն է, որ մշակույթը ստեղծվում է խաղի միջոցով, որը սկսել են խաղալ հենց ամենասկզբից․․․ Հասարակական կյանքն ավելին է, քան զուտ կենսաբանությունը, և հենց խաղն է, որ արժեքավորում է այն։
Խաղն ավելի հին է, քան մշակույթը, քանի որ մշակույթը, ինչքան էլ որ թերի լինի այս սահմանումը, ի հայտ է եկել մարդկային հասարակության հետ, մինչդեռ կենդանիների մոտ խաղն առկա էր դեռ վաղուց՝ առանց մարդու միջամտության։
« » , հոլանդացի պատմաբան և մշակութաբան Յոհան Հայզինգայի՝ 1938 թվականին հրատարակված գիրքը, որտեղ քննարկվում է մշակույթի և հասարակության խաղի, խաղացող տարրի կարևոր դերն ու նշանակությունը։
Հայզինգան առաջ է քաշում այն գաղափարը, որ դատավարության հիմքում ընկած են երեք տեսակի խաղեր, որոնք կարելի է վերհանել՝ ներկայիս դատավարության գործընթացը անտիկ դատավարությունների հետ համեմատելով՝
Խորհրդային իշխանության առաջին տարիներին ԼՂԻՄ-ը սահմանակից է եղել Խորհրդային Հայաստանին, սակայն 1930-ական թվականներից՝ վարչական հերթական բարեփոխումներից հետո, աշխարհագրական կապը կտրվել է։
Հետաքրքրական է, որ 1926 թվականի քարտեզի վրա, որը տպագրված է եղել «Սովետական մեծ հանրագիտարանում», ԼՂԻՄ-ը սահմանակից է եղել մի դեպքում Հայաստանին, մյուս դեպքերում արդեն առանձնացված է Հայաստանից։
Բերձորի միջանցք (նաև՝ Բերձորի մարդասիրական միջանցք, Լաչինի մարդասիրական միջանցք, Լաչինի միջանցք), վեցկիլոմետրանոց լեռնային միջանցք, որը միացնում է Հայաստանի Հանրապետությունը' Արցախի Հանրապետությանը։
1992 թվականի մայիսից մինչև 2020 թվականի նոյեմբերը փաստացի վերահսկվում էր Արցախի Հանրապետության կողմից և նրա վարչատարածքային բաժանման համաձայն մտնում էր Քաշաթաղի շրջանի կազմի մեջ։
1992 թվականի մայիսի 17-18-ը հայկական ուժերը հատուկ օպերացիա են իրականացրել՝ ազատագրելու Շուշի — Լաչին — Զաբուխ ստրատեգիական նշանակություն ունեցող ավտոճանապարհը։
1918 թվականի նոյեմբերին վերջին, այն բանից հետո, երբ անգլիացիների պահանջով Անդրանիկ Օզանյանը լքեց Արցախը, տեղի մուսուլմաններն ավերեցին Հարարը և երկու հայկական գյուղեր՝ Սպիտակաշենը և Պետրոսաշենը։
Հաջորդ շաբաթ այն բարձրանում է 3-րդ հորիզոնական, երրորդ շաբաթում մեծ թափ է հավաքում՝ զբաղեցնելով առաջին հորիզոնականը՝ հետո տեղը զիջելով -ի " " երգին։
Այն նաև դարձավ Քլին Բենդիթի համար մեկ սինգլը Ավստրալիայում և համար առաջինը Ավստրիայում, Ֆինլանդիայում, Գերմանիայում, Իռլանդիայում, Նոր Զելանդիայում և Շվեյցարիայում։
2016 թվականի դեկտեմբերի 23-ին, վեց շաբաթ մնալով որպես աղյուսակի առաջատար, "" երգը -ում 2016 թվականին դարձավ առաջինը, առաջին անգամ լինելով ոչ -ի հաղթող երգ.:
Խոսելով -ի եթերում՝ Գրեյս Չատոն ասում է․ «Մենք երկար ժամանակ է՝ ուզում էինք աշխատել Շոն Փոլի հետ, և դա երազ էր թվում, որը մենք կարողացանք ի վերջո անել։
Առաջին անգամ մենք լսել էին նրան -ի կազմում և վերջին մի քանի տարիների ընթացքում մենք հանդիպել ենք նրան միլիոնավոր փառատոնների ժամանակ․ շատ հաճելի է համագործակցել նրա հետ»։
Չատոն առաջ անցնելով ասում է, որ խմբի անդամ Ջեք Փեթերսոնը Ինա Վրոլդսենի հետ երգ է հեղինակել, որը երգի բառերը գրել է իր որդու մասին, ինչի համար էլ «երգը հնչում է այնքան ճշմարտացի մեզ համար, և այնքան զգացմունքային է ու առանձնահատուկ»։
' / աղյուսակում 2017 թվականի փետրվարի 18-ի տվյալներով այն զբաղեցնում էր առաջին տեղը՝ Քլին Բենդիթին և Շոն Փոլին երկրորդ անգամ բերելով առաջին հորիզոնական, Անն Մարիին՝ առաջին անգամ։