polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Հայ-թաթարական ընդհարումներ 1905-1906 թթ. Գետաբեկ-Սոգութլու, հայ-թաթարական զինված հակամարտություն Ցարական Ռուսաստանի Ելիզավետպոլի նահանգի Գետաբեկ-Սոգութլու բնակավայրերի տարածքում, որը տեղի է ունեցել 1905-1906 թվականներին։
Գետաբեկի հայերի ջարդերից որոշ ժամանակ անց, երբ գետաբեկցի, բադեցի, չարդախլվեցի հայերը տեսնում են, որ կառավարությունը ոչինչ չի ձեռնարկում ջարդերի կազմակերպիչներին և մասնակիցներին պատժելու համար, որոշում են վրեժ լուծել գոնե առավել վայրագ թուրքերից։
Սարսափելով թուրքերից՝ գետաբեկցի հայերին չեն օգնում Սլավյանկա ռուսական գյուղի բնակիչները, որոնք հրաժարվում են ոտքով դեպի Չարդախլու փախչող գյուղացիներին սայլեր տրամադրել։
Ըստ «Արարատ» թերթի հրապարակման՝ Գետաբեկի ողբերգական իրադարձությունների կազմակերպիչներն ու ամենագործուն մասնակիցներն էին պրիստավի պաշտոնակատար Ալիևն ու Միսկինլի գյուղի տանուտեր Մահմեդը։
Մասնակցել է «'»–ի մի շարք գովազդային արշավների, այդ թվում՝ 2011 թվականի գարուն–ամառ « » հավաքածուն՝ Սաբինա Կառլսոնի, Աննա Լիսբոայի, Մարքիտա Փրինգի և Մակքենզի Ռեյլիի հետ միասին, ինչպես նաև 2010 թվականի աշուն–ձմեռ «» հավաքածուն՝ Ռեյչլ Կլարկի, Աննա Լիսբոայի, Անայիս Մալիի, Մարքիտա Փրինգի և Էշլի Սմիթի հետ։
2007 թվականին Գրեմը հանդիպեց «» ամսագրի խմբագիր Սելի Սինգերի հետ, իսկ 2009 թվականի հոկտեմբերի հայտնվեց «» ամսագրի «Այս մարմինները գեղեցիկ են բոլոր չափսերում» հոդվածում՝ բազում այլ «պլյուս–չափ» մոդելների հետ, ինչպիսիք էին Քեյթ Դիլոն Լևինը, Էմի Լեմոնսը, Լիզի Միլերը, Կրիստալ Ռենը, Ջենի Ռանկը և Անանսա Սինսը։
Առաջին Համաշխարհային պատերազմի ընթացքում, նա նշանակվեց Բրիտանական ծովակալության լաբորատորիաների տնօրեն, Վեյցմանը Դեյվիդ Լլոյդ Ջորջի հետ զրույցում առաջարկել էր ընդդեմ Օսմանյան կայսրության Բրիտանական արշավի ռազմավարություն։
1914 թվականից սկսած Բրիտանիայում, "Սիոնիստական գաղափարի հանդեպ բարիացակամության ալիք" առաջացավ, երբ հետախուզությունը պարզեց որ հրեական հարցը կարող է աջակցել կայսերական շահերին ընդդեմ օսմանցիների։
Սքոթը նկարագրում էր փոքրամարմին առաջնորդին ինչպես աննախադեպ հետաքրքիր, իդեալիզմի և դաժան գործնականության հազվագյուտ համադրություն, հրեական ազգայնականության կատարյալ հստակ հայեցակարգի զգացողություն ունեցողի, հրեայի որպես հրեայի ինտենսիվ, այրող զգացողություն, ճիշտ այնպես ուժեղ, գուցե ավելի, ինչպես գերմանացին, ինչպես գերմանացի, անգլիացին, ինչպես անգլիացի, և դրանից բխող երկրորդը և անհրաժեշտ դրա բավարարման և զարգացման համար, երկիր՝ հայրենիք ունենալու նրա պահանջը, որը նրա և նրա տեսակետը կիսող յուրաքանչյուր ազգությամբ հրեայի համար կարող է լինել միայն իր ցեղի հնագույն տունը։
1936 թվականի սեպտեմբերի 25-ին, Պիլ հանձնաժողովի առջև վկայություն տալով, Վեյցմանը ասել էր, որ Եվրոպայում 6, 000, 000 հրեաներ կային . "որոնց համար աշխարհը բաժանված է երկու մասի, վայրեր, որտեղ նրանք չեն կարող ապրել և վայրեր, ուր նրանք չեն կարող մուտք գործել":
Հանձնաժողովը զեկույց հրապարակեց, որում առաջին անգամ խորհուրդ էր տալիս հրեաներին մասնաբաժին հատկացնել, սակայն առաջարկը կառավարության կողմից պիտակվեց անաշխատունակ և պաշտոնապես մերժվեց։
Հրեական երկու գլխավոր առաջնորդներ՝ Վեյցմանն ու Բեն Գուրիոնը Համաշխարհային Սիոնիստական կոնգրեսին համոզեցին հաստատել Պիլի երկակի առաջարկությունները որպես հետագա բանակցությունների համար հիմք
Սա Սիոնիստական տեսլականի առաջին պաշտոնական հիշատակումն ու հռչակումն էր, արաբական մեծամասնության պետության կողքին, հրեա բնակչության մեծամասնությամբ, հնարավոր հրեական պետության օգտին։
Նրա ընտանիքի մեծ մասը գաղթեց Պաղեստին, և նրանցից երկուսը նույնպես քիմիկոսներ էին; դոկտոր Աննա Վեյցմանը իր անունով գրանցել է մի քանի գիտական պատենտներ , նրա եղբայր, պրոֆեսոր Մոշե Վեյցմանը Երուսաղեմի հրեական համալսարանի Քիմիական ֆակուլտետի ղեկավարն էր։
Ստալինյան "Մեծ Զտում" գործողությունների ընթացքում, նա ձերբակալվեց լրտեսության և սիոնիստական գործունեություն ծավալելու մեղադրանքով, և մահապատժի ենթարկվեց 1939 թվականին։
Սքոթը գրել էր Լիբերալ կուսակցության Լլոյդ Ջորջին, որը և կազմակերպեց համառ Վեյցմանի հանդիպումը տեղական կառավարության խորհրդի նախագահ Հերբերտ Սամուելի հետ, ով մտքափոխվել էր դեպի Սիոնիզմ։
Նա առաջին անգամ պահպանողականների հետ հանդիպեց 1906 թվականին, սակայն հետագայում՝ 12 , 12, 1914 թվականի դեկտեմբերի 12-ին նա ուրախությունից արտասվեց, երբ Բալֆուրը նրան ասաց․ "Սա մեծ մեծ է և ես հասկանում եմ դա"։
1915 թվականի հունվարի 15-ի գանձատան կանցլեր Լլոյդ Ջորջի հետ վճռական խոսակցությունից առաջ, Վեյցմանը Փարիզում հանդիպեց Բարոն Էդմոնդ Ռոտշիլդի հետ։
Մինչ Հերբերտ Սամուել հուշագրի հայտնի դառնալը, Բրիտանիայի հրեական համայնքառաջատար անդամները չէին ընդունում Վեյցմանի ծրագիրը, սակայն այն Մեծ պատերազմի և Պաղեստինի բռնազավթման ջրբաժան դարձավ։
Այդ տարիներին, Արթուր Բալֆուրը Մեծ Բրիտանիայի Պահպանողական կուսակցության դեպուտատ էր՝ ներկայացնում էր Մանչեսթերի մի շրջան, և միաժամանակ վարչապետ էր; Վեյցմանն ու Բալֆուրը հանդիպեցին 1905-1906 թվականների Բալֆուրի ընտրական քարոզարշավի ժամանակ։
Բալֆուրը աջակցում էր Հրեաների հայրենիքի հայեցակարգին, սակայն զգալով, որ ավելի շատ աջակցություն կստանա, աջակցելով Բրիտանական Ուգանդա ծրագրին, փոխեց իր ընթացիկ ծրագիրը։
Վեյցմանը հետագայում հնարավորություն ստացավ այդ ժամանակ արդեն արտգործնախարար՝ Բալֆուրին համոզել օգնել Բրիտանական աջակցություն ստանալու սիոնիստների հիմնական երազանքին, Պաղեստինում հրեաների հայրենիք հիմնելու համար։
1939 թվականին Եվրոպայում պատերազմի սկսվելուն պես, Վեյցմանը նշանակվեց Բրիտտանական մատակարարման նախարարության պատվավոր խորհրդական, ամբողջ հակամարտության ընթացքում օգտագործելով նրա կառավարման և մատակարարման մեջ ունեցած ընդարձակ քաղաքական փորձը։
Վեյցմանի ջանքերը, Պաղեստինցի հրեաներին Գերմանիայի դեմ պատերազմի մեջ ներգրավելու, բերեցին Բրիտանական բանակում հրեական ջոկատ ստեղծելուն, որը հիմնականում կռվում էր իտալական ճակատում։
Վեյցմանը առաջին անգամ Երուսաղեմ այցելեց 1907 թվականին, այդ ժամանակ էլ նա օգնեց հիմնել Պաղեստինի գյուղատնտեսության զարգացման ընկերությունը՝ որպես սիոնիստական երազանքի գործնական միջոց, և Երուսաղեմի հրեական համալսարանը։
Չնայած Վեյցմանը խիստ կողմնակից էր "սիոնիստական նպատակներին հասնելու համար անհրաժեշտ կառավարական դրամաշնորհների օգտագործմանը" Պաղեստինում՝ ինչպես հայտարարված էր Բազելում, այնուամենայնիվ, նա բազմաթիվ հրեաների համոզեց չսպասել ապագա իրադարձություններին․
1897 թվականի առաջին սիոնիստական համաժողովին Բազելում, Շվեյցարիա, Վեյցմանը ճամփորդական խնդիրների պատճառով չէր մասնակցում, սակայն հաջորդ բոլոր համաժողովներին նա մասնակցել է։
Մարտին Բուբերի և Բերթոլդ Ֆեյվելի հետ մեկտեղ նա այդ հարցը բարձրացրեց Սիոնիստական համաժողովում, հատկապես ներկայացնելով դրա անհրաժեշտությունը գիտության և ճարտարագիտության բնագավառում։
Կրտսեր որդին օդաչու-լեյտենանտ Միքայել Օզեր Վեյցմանը , ով Երկրորդ Համաշխարհային պատերազմի ընթացքում ծառայում էր Թագավորական ռազմաօդային ուժերում, զոհվեց 1942 թվականի փետրվարին։
1939 թվականին, Սուրբ Ջեյմսի պալատում, ժողով տեղի ունեցավ, երբ կառավարությունը 1939 թվականի մայիսին փաստաթուղթ հրապարակեց, որով խիստ սահմանափակեց Հրեական հայրենիքի համար հատկացվող ծախսերրը։
1919 թվականի հունվարի 3-ին, Վեյցմանը հանդիպեց Իրաքի արքայազն Ֆեյսալ -ի հետ, ստորագրելու Ֆեյսալ-Վեյցմանի համաձայնագիրը, փորձելով հաստատել Իսրայել պետության օրինական գոյությունը։
Ամսվա վերջում Փարիզի խաղաղության վեհաժողովը որոշեց՝ Օսմանյան կայսրության արաբական շրջանները պետք է ամբողջովին առանձացվեն և դրանց նկատմամբ կիրառվի նոր ստեղծված մանդատային համակարգը։
Վեյցմանը, իր ինքնակենսագրության մեջ շատ պարզ գրում է, որ Միջազգային Սիոնիստական կազմակերպության անկարողությունը խրախուսել բավարար թվով հրեաների գործել վճռական և արդյունավետ՝ գաղթել Երուսաղեմ, բաժանման գործարքի կասեցման իրական պատճառն էր։
Խայիմ Ազրիել Վեյցման ՝ իրավաբանության դոկտոր, սիոնիստ առաջնորդ և Իսրայելի քաղաքական գործիչ, ով ծառայել է Համաշխարհային սիոնիստական կազմակերպության նախագահ, իսկ հետագայում որպես Իսրայելի նախագահ։
1921 թվականին, Ալբերտ Այնշտայնի հետ նա դրամահավաք կազմակերպեց Յերուսաղեմում Հրեական համալսարան հիմնելու և Իսրայելի տեխնոլոգիական ինստիտուտին աջակցելու համար։
1921 թվականին Վեյցմանը կարևոր դեր կատարեց աջակցելով Ռուտենբերգի Բրիտանիային ուղղված Պաղեստինի համար բացառիկ էլեկտրական զիջման հայտին, չնայած երկուսի միջև առկա անձնական և սկզբունքային տարաձայնությունների։
1910 թվականին, նա դարձավ Բրիտանիայի քաղաքացի, և այդ կարգավիճակը պահպանեց մինչև 1948 թվականը, երբ նա հրաժարվեց քաղաքացիությունից Իսրայելի նախագահ ընտրվելու նպատակով։
Խայիմ Վեյցմանը և նրա ընտանիքը Մանչեսթերում ապրել են շուրջ 30 տարի , սակայն առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին տեղափոխվեցին Ադիսոնի փողոց 16, արևմտյան Լոնդոն։
Երկրորդ Համաշխարհային պատերազմի ավարտին պարզվեց, որ ՍՍ-ը ուներ սև գիրք' ցուցակ, որտեղ նշված էր մոտ 2, 800 Բրիտանիայում ապրող մարդկանց անուններ, որոնց թվում նաև Վեյցմանը, ով գերմանացիների ներխուժումից հետո, անմիջապես ձերբակալվեց։
Վեյցմանը ծնվել է Բելառուսում, Պինսկի մոտ գտնվող Մոտոլ գյուղում . Նա Օյսեր և Ռեյչել Զերմերինսկի Վեյցման ընտանիքում ծնված 15 երեխաներից երրորդն էր ։
Պատերազմի տարիների ընթացքում, Բնանդիսը ղեկավարում էր Ամերիկայի Սիոնիստական Կազմակերպության նախորդը, լինելով Եվրոպայում և Պաղեստինում ապրող հրեաների համար հանգանակության առաջատար):
Նրա եղբորորդի Էզեր Վեյցմանը, Իսրայելում առաջատար գյուղատնտես , դարձավ Իսրայելի ռազմաօդային ուժերի հրամանատար և նույնպես ծառայեց որպես Իսրայելի նախագահ։
Որպես դիպլոմային աշխատանքներ նրանք գրել էին «Սղոց» ֆիլմի սցենարը և դրա հիման վրա նկարահանել էին կարճամետրաժ ֆիլմ (այն շատ նման էր Ամանդայի հատվածին, միայն Շոունի Սմիթի փոխարեն այնտեղ խաղացել է Լի Ուոնելը)։
Ֆիլմի պրոդյուսերներ դարձան Գրեգ Հոֆմանը, Փիթեր Բլոքը, Լարք Բերնինին, որոնք նախկինում աշխատել էին միայն անիմացիոն և մանկական ֆիլմերի վրա։
Նրանք այս հետաքրքիր սցենարից չեն նկարահանում հասարակ թրիլեր հեռուստատեսությամբ ցուցադրելու համար, այլ թույլ են տալիս դեբյուտանտներին նկարահանել այն, ինչ իրենք են ուզում։
Քանի որ, բացառությամբ Դենի Գլովերի, ողջ դերասանական կազմը բաղկացած էր քիչ հայտնի կանադացի սերիալային դերասաններից, ֆիլմը չէր խոստանում լինել հաջողված և նախատեսվում էր անմիջապես հրատարակվել վիդեոյի համար, քանի որ բոլոր չափանիշներով ֆիլմը «անկախ փոքրաբյուջե ֆիլմի» տիպիկ օրինակ էր։
Լոուրենսն ու Ադամը սկսում են մտածել, թե ինչպես կարող են դուրս գալ այդ սենյակից, սակայն, գտնելով ձայներիզն ու լսելով այն, հասկանում են, որ դա այդքան էլ անցավ չի լինելու.
Մինչև 456 թվականը այդպիսի տոհմ է եղել Կանցուրագին, մինչև 498 թվականը ՝ Հեգուրին , մինչև 539 թվականը՝ Օտոմոն, այնուհետև Մոնոնոբեն, դարի երկրորդ կեսին՝ Սոգան։
Այս ժամանակ իշխանությունը ամբողջությամբ անցավ Մինամոտո տոհմին և Մինամոտո Յոսինակային, որի տնօրինման տակ էր իր սեփական բանակը; Դե֊ֆակտո Յոսինական իր զորքի միակ ղեկավարն էր, բայց դե֊յուրե նա ինքնակոչ էր, որի լիազորությունները լիազորված չէին կայսերական իշխանության կողմից։
Դառնալով սեյի֊թայսյոգուն՝ Յոսինական մենաշնորհեց զորքը ղեկավարելու և հավաքելու իրավունքները և դրանով իրեն հավասար մրցակցի առաջանալու հնարավորությունը բացառեց։
այնուհետև նա ոչնչացրեց Տայրա տոհմից ողջ մնացածներին կազմակերպելով արշավներ Մուցու և Դեվա տարածքների վրա, արդեն զսպված էձոի բնակավայրերի վրա, որոնք դեռ ունեին որոշակի ինքնուրույնություն։
Սյոգունության հիմնադրումից սկսած 1192 թվականին և մինչև իր անկումը 1867 թվականին սեյի֊ թայսյոգուն կոչումը եղել է ժառանգաբար փոխանցվող և միշտ բողոքել է կայսրից։
1573-1603 ժամանակաշրջանում սյոգուններ չեն եղել և երկրում կառավարել է Օդո Նաբունագան և Տեյոտոմի Հիդեյոշին որոնք սյոգունների նման իշխանություն ունեին, սակայն չունեի սեյի֊թայսյոգուն կոչումը։
«Ճապոնական պատմական հանրագիտարան»-ի համաձայն «սյոգուն» հասկացությունը բացատրվում է ինչպես՝ «կայսեր հրամանով զորքի գլուխ կանգնած գնդապետ, որը ճնշում է ապստամբությունը կամ բարբարոսներին»։
Սակայն ավելի ուշ «սյոգուն»֊ը պարզապես գնդապետի կոչում չէր, որը ժամանակավոր նշանակված էր որևէ զորքի ղեկավար, այլ ավելի երկարատև կոչման անվանման կրճատում։
Թայսեգուն բառը ի սկզբանե վերաբերել է գնդապետին, որը ղեկավարել է 3 զորք, որոնցից յուրաքանչյուրը ղեկավարել է սովորական սյոգուն, բայց ավելի ուշ սկսեցին անվանել ինքնուրույն գործող զորքի ցանկացած հրամանատարին։
8-րդ դարում հայտնվեց պաշտոնական սեյի֊թայսյոգուն անվանումը, որով անվանում էին գնդապետին, որին հանձնարարված էր ղեկավարել հյուսիս արևելյան բարբարոսների դեմ արշավները։
Սյոգուն , ճապոնական պատմության մեջ այդպես կոչվում էին այն մարդիկ, ովքեր ժամանակի մեծ մասը՝ սկսած 1192 թվականից մինչև Մեյձիի դարաշրջան կառավարել են Ճապոնիան։
Նրա գտնվեու վայրը նաև հարգանքի տուրք է արքային, քանի որ ասում են, որ ամեն տարի սեպտեմբերի 5-ին Լյուդովիկոս ի ծննդյան օրը, մայրամուտին արևը արտացոլվում էր Մեծ Ջրամբարում. դա զուտ լեգենդ է։
Ամբողջությամբ փակ այս այգում գտնվում են մի քանի հուշարձաններ, որոնցից են Վերսալի պալատը, Փոքր Տրիանոնը, Մեծ Տրիանոնը, Ֆրանսիական սալոնը և այլն։
Այն ներառում է պալատը և իր ենթակայության տակ գտնվող տարածքները, որոնք իրենց մեջ ներառում են փոքր այգին, Փոքր և Մեծ Տրիանոնները իրենց ենթակառույցներով և հենց ինքը մեծ այգին։
Անդրե Լը Նոտրի մահից հետո այգու ճարտարապետ դարձավ Ժուլ Ադուին-Մանսարտը, ով ձևափոխեց պարահրապարակը քանի որ յոթանասուն ամյա արքան չէր կարող այլևս պարել։
Այդպիսի դեպքերում դատարանը կասեցնում է գործի վարույթը, այսինքն՝ գործի դատաքննությունը, իսկ հայցային վաղեմության ժամկետը ընդհատվում է և սկսում է նորից հոսել սկզբից։
Քաղաքացիական իրավունքում հայցային վաղեմության ինստիտուտի առկայությունը թույլ է տալիս խուսափել դատարանին ուշացած ներկայացված դիմումներից, ինչն էլ իր հերթին ապահովում է քաղաքացիական իրավունքի շրջանառության կայունությունը։
Իրավունքում ժամկետների ընդհանուր հասկացության համաձայն՝ ժամկետ է համարվում այն որոշակի ժամանակահատվածը՝ տարի, ամիս, եռամսյակ, կամ ժամանակի պահը՝ օր, ժամ, որի անցնելու հետ օրենքը կապում է որոշակի իրավական հետևանքներ։
Հայցային վաղեմությունը ժամկետի տեսակ է, որը դրսևորվում է քաղաքացիական իրավունքում, և այդ ժամկետի անցման հետ օրենքը կապում է կողմի՝ դատարան դիմեկու հնարավորությունը։
հայցի ներկայացմանը արգելք է հանդիսացել արտակարգ և տվյալ պայմաններում անկանխելի հանգամանք . իրավունքում անհաղթահարելի ուժ է կոչվում այն իրավիճակը, օրինակ՝ երկրաշարժը, տարերային այն աղետները, որ տեղի է ունենում անձի կամքից անկախ և անձն ի զորու չէ կանխել այն,
օրենքի հիման վրա Հայաստանի կառավարության կողմից սահմանվել է պարտավորությունների կատարման հետաձգում . պարտավորությունների տարաժամկետում կամ մորատորիում է կոչվում այն իրավիճակը, երբ պարտապանին, օրենսդրության պահանջներից անկախ, պարտքի մարման տարաժամկետում, հետաձգում է տրվում,
ԱՄՆ Գերագույն դատարարանի կողմից 1961 թվականին «Կոստելլոն ընդդեմ ԱՄՆ»-ի գործով կայացրած որոշումը հաճախ համարվում է հայցային վաղեմության առաջին պաշտոնական մեկնաբանումը։
Եթե հայցվորը հայց է հարուցում դատարան, բայց անցել է հայցային վաղեմության ժամկետը, պաշտպանության կողմը կարող է հանդես գալ հայցային վաղեմություն կիրառելու մասին միջնորդությամբ, և այս դեպքում դատարանը պարտավոր է մերժել հայցը՝ անկախ պահանջի հիմնավորվածությունից։
Հայցային վաղեմության ժամկետի ընթացքը կասեցվում է միայն այն դեպքում, երբ սույն հոդվածում նշված հանգամանքները ծագել են կամ շարունակել են գոյություն ունենալ վաղեմության ժամկետի վերջին վեց ամսում։
Եթե հայցային վաղեմության հատուկ ժամկետը հավասար է վեց ամսվա կամ պակաս է վեց ամսից, ապա հայցային վաղեմության ժամկետը կասեցվում է, եթե վերոնշյալ հիմքերը ծագել են հայցային վաղեմության ժամկետի ընթացքում։
Ժամկետի մնացած մասը երկարաձգվում է մինչև վեց ամիս, իսկ եթե հայցային վաղեմության ժամկետը հավասար է վեց ամսվա կամ պակաս է վեց ամսից՝ մինչև վաղեմության ժամկետը։
հատուկ ժամկետ, որոնք սահմանվում են պահանջների որոշակի տեսակների համար, և որոնց տևողությունը պակաս կամ ավելին է ընդհանուր ժամկետից (օրինակ՝ վիճարկելի գործարքների անվավերության համար սահմանված է մեկ տարվա հայցային վաղեմության ժամկետ)։
Հայցային վաղեմություն, իրավաբանական տերմին, քաղաքացիական իրավունքի ինստիտուտ, օրենքով սահմանված ժամանակահատված, որի ընթացքում անձն իր խախտված իրավունքի պաշտպանության համար իրավունք ունի դիմելու դատարան։
Հայցային վաղեմության ժամկետը կարևոր է այնքանով, որ ժամանակի ընթացքում ապացույցները կարող են կորչել կամ վնասվել, կամ վկաների հիշողությունը կարող է խամրել, հանգամանքները՝ փոխվել, ինչը էական վնաս կպատճառի գործի քննությանը։
Այն գտնվում է Լավալ համալսարանի մոտ, որն ունի օտարերկրյա բազմաթիվ ուսանողներ, ովքեր հիմնականում ֆրանսախոս են կամ մուսուլմանական մեծամասնություն կազմող աֆրիկական երկրներից են ներգաղթել։
Ըստ վկաներից մեկի, հարձակվողները սև հագած անձինք են եղել, խոսել են ֆրանսերենի քվեբեկյան ակցենտով, իսկ կրակոցների ժամանակ բացականչել են «Ալլահու Ակբար» ։
Առաջին մամլո ասուլիսի ժամանակ, որն անցկացվել է -ի կողմից, Քվեբեկի ոստիկանական ուժերը հավաստիացրել են, որ սպանվել է վեց մարդ, ութը՝ վիրավորվել, իսկ 39-ին ոչ մի վնաս չի հասցվել։
1961 թվականի հունիսի 15-ին պատի կառուցումից երկու ամիս առաջ, Ուոլթեր Ուլբրիխտը միջազգային մամուլի ասուլիսում հայտարարեց․ «Ոչ ոք պատ կառուցելու մտադրություն չունի» ։
1961 թվականի օգոստոսի 4-7-ը ԱՄՆ-ի, Մեծ Բրիտանիայի, Ֆրանսիայի և Արևմտյան Գերմանիայի արտգործնախարարների Փարիզում կայացած գաղտնի հանդիպման ժամանակ կողմերը չցուցաբերեցին անհրաժեշտ վճռականություն պատերազմական իրավիճակ ստեղծելու համար։
Օգոստոսի 9-ին Արևմտյան Գերմանիայում ԱՄՆ ուժերի հրամանատարը ռազմական խորհրդակցության ժամանակ ներկայացրեց այդ տեղեկությունները և պատի կառուցման վերաբերյալ կանխատեսումները։
Կեսգիշերին բանակը, ոստիկանությունը և Արևելյան Գերմանիայի զորամիավորումները փակեցին սահմանը և մինչև օգոստոսի 12-ի լուսաբացն Արևելյան Բեռլինի արևմտյան սահմանը փակված էր։
Մասնավորապես նախագահ Քենեդին հուլիսի 25-ի՝ ԱՄՆ քաղաքացիներին ուղղված հեռուստատեսային ուղերձում նշեց, որ չեն ձգտում պատերազմի և հասկանում են Խորհրդային Միության պատմական մտահոգությունը Արևելյան Եվրոպայում խաղաղության և անվտանգության պահպանման վերաբերյալ։
1952 թվականին Գերմանիայի ներքին սահամնների պաշտոնական փակմամբ Բեռլինի սահմանները մնացին նշանակալիորեն անցանելի, քան սահմանի մյուս հատվածները, քանի որ այն բաժանված էր չորս ազդեցության գոտիների։
1958 թվականի նոյեմբերին ԽՍՀՄ ղեկավար Նիկիտա Խրուշչովը Արևմտյան տերություններին ներկայացրեց 6 ամսում Բեռլինի տարածքից զորքերը դուրս բերելու և այն ապառազմականացնելու վերջնագիր։
Ի պատասխան այս պահանջի՝ ԱՄՆ-ը, Միացյալ Թագավորությունը և Ֆրանսիան կոշտ պատասխանեցին և հանդես եկան իրենց զորքերի՝ քաղաքում մնալու օրինական իրավունքի պաշտպանությամբ։
Սակայն 1961 թվականի օգոստոսի 22-ին պատի կառուցումից երկու ամիս անց, ամերկյան ռազմական առաքելության ղեկավարի մեքենային թույլ չտվեցին հատել Արևելյան Բեռլինի սահմանը։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ավարտական փուլում՝ Արևելյան Եվրոպայի խորհրդային օկուպացիայից հետո, վերոհիշյալ տարածաշրջանի երկրների բնակչության որոշ մասը ձգտում էր անկախության և ցանկանում էին Խորհրդային միությունը լքի իրենց երկրների տարածքը։
Ուոլթեր Ուլբրիխտը' Արևելյան Գերմանիայի Սոցիալիստական Միություն կուսակցության առաջին քարտուղարը և երկրում որոշում կայացնող գլխավոր անձը, հավաստիացրեց ԽՍՀՄ ղեկավարությանը, որ անհրաժեշտ է դադարեցնել արտագաղթը ուժի կիրառմամբ։
Բեռլինի 1961 թվականի ճգնաժամ , Սառը պատերազմի վերջին մեծ ռազմաքաղաքական միջադեպ Եվրոպայում, որը կապված էր Գերմանիայի մայրաքաղաքի հետպատերազմյան կարգավիճակի հետ։
Խնդրի կարգավորմանը միտված հաջորդ իրադարձությունը 1961 թվականի հունիսի 4-ին Վիեննայում տեղի ունեցած գագաթնաժողովի շրջանակներում Խրուշչովի և ԱՄՆ նոր նախագահ Ջոն Ֆ. Քենեդիի հանդիպումն էր։
Պետք է նշել, որ ԽՍՀՄ առաջնորդը վերջինիս դիտարկում էր որպես թույլ դիվանագետի և համոզված էր, որ կոշտ դիրքորոշմամբ կհասնի խնդրի լուծման ցանկալի տարբերակին։
1979 թվականին շատ պատանիներ կրկնում էին Յարմոլնիկի կողմից հորինված «գողական» ժեստը՝ թքում էին մատի վրա և հպում կզակին արտասանելով «Մի՛ գոռա, ապուշ» արտահայտությունը։
Ծնվել է 1954 թվականի հունվարի 22-ին զինծառայողի՝ մոտոհրաձգային գումարտակի հրամանատար Իսահակ Յարմոլնիկի և կլինիկայի լաբորանտ Ֆաինա Յարմոլիկի ընտանիքում։
Լեոնիդ Իսահակովիչ Յարմոլնիկ , ազգությամբ հրեա խորհրդային և ռուսական թատրոնի և կինոյի դերասան, պրոդյուսեր, հեռուստատեսության և ռադիոյի հաղորդավար։
Ըստ նրա Յարմոլնիկին «վիթխարի ժողովրդականություն» և «համատարած ճանաչում» բերեց «Ճտի տապակա» էստրադայի մանրապատումը, որը ավելի ուշ նա խաղացել է հումորային մնջախաղի ժանրում և ցուցադրվել է «Ծիծաղի շուրջ» համաժողովրդական հեռուստատեսային ծրագրում։
1990-ականներին՝ Խորհրդային Միության փլուզումից հետո Լեոնիդ Յարմոլնիկը ֆինանսապես աջակցել է հայտնի խորհրդային դերասաններին, ովքեր հայտնվել են աղքատության շեմին։
Մինչև 2012 թվականը նա եղել է ՈՒՀԱ-ի ժյուրիի անդամ, իսկ ավելի ուշ Ալեքսանդր Մասլյակովի հետ տարաձայնությունների հետևանքով չի մասնակցել ՈւՀԱ-ի ժյուրիի աշխատանքներին։
18 տարեկան հասակում Ռոիթֆելդը սկսեց զբաղվել մոդելի գործունեությամբ, երբ բացահայտվեց բրիտանացի լուսանկարիչի օգնականի կողմից՝ Փարիզի փողոցներում քայլելիս։
Ռոիթֆելդը իր մորը բնորոշում է որպես շատ կլասիկ ֆրանսուհի, իսկ հորը, որպես իր կուռք, ավելացնելով, որ նա միշտ տանը չէր, այլ նկարահանումների էր Կանում։
2006 թվականի ապրիլին տարածվեցին լուրեր, որ կազմակերպությունը ցանկանում էր Ռոիթֆելդին նշանակել ամերիկյան ' –ի գլխավոր խմբագիր՝ Գլենդա Բեիլիի փոխարեն, սակայն Բեիլին մինչ այժմ կրում է այդ պաշտոնը։
2005 թվականին 032 ամսագրին տված հարցազրույցում ասել է․ «Ես ամենալավ ոճաբանը չէի, երբ աշխատում էին ֆրանսիական –ի համար, սակայն ինչ–որ բան փոխվեց, երբ ես հանդիպեցի Մարիո Տեստինոյին։
Դուստր Ջուլիան 2006 թվականի մայիսին ավարտել է Պարսոնների դիզայնի դպրոցը Նյու Յորքում և նույն տարվա նոյեմբեր ամսում դարձել Թոմ Ֆորդի « » օծանելիքի դեմքը։
Ռոիթֆելդը այնուհետև վեց տարի աշխատեց որպես Թոմ Ֆորդի խորհրդատու Գուչիում և Իվ Սեն Լորենում, ինչպես նաև թղթակցել է Միսսոնի, Վերսաչեի և Քելվին Քլայնի լուսանկարներին։
Ի տարբերություն հարևան Եգիպտոսի և Թունիսի, որոնք նույնպես ունեն զբոսաշրջիկներին գրավող այս բոլոր հատկանիշները և որոնք կենտրոնացած են այս հանգամանքներն օգտագործել իրենց երկրում զբոսաշրջային ճյուղի զարգացման համար, Լիբիան նվիրված ջանքեր չի ներդնում այս ասպարեզի զարգացման մեջ և դա կապված է մասամբ նրա հետ, որ երկիրը 20-րդ դարի երկրորդ կեսից հիմնված էր նավթային տնտեսության վրա՝ կարիք չզգալով դիվերսիֆիկացնել տնտեսությունը։
Մինչև 21-րդ դարի սկիզբը Լիբիան մնում էր այսպես կոչված «սպիտակ կետ» զբոսաշրջային ընկերությունների քարտեզների վրա'չնայած իր Սահարա անապատի եզակի շրջանների և ճարտարապետական հուշարձանների հարստությանը։
Այնուամենայնիվ, վերջին տարիներին Լիբիայի աստիճանական ինտեգրացումը համաշխարհային տնտեսական կյանքին թույլ տվեցին նրան ձեռնամուխ լինել զբոսաշրջության վերակենդանացմանը. նավթային վիթխարի եկամուտները, ինչպես նաև զբոսաշրջության ունեցած պոտենցյալը խոշոր եկամուտներ բերեցին երկրի տնտեսությանը և նպաստեցին նրան, որ կառավարությունը զբոսաշրջությունը դիտարկի որպես տնտեսության կարևոր և երկարաժամկետ ճյուղ և հետևաբար քայլեր են կատարվել Լիբիան զբոսաշրջային կենտրոնի վերածելու համար ՝ հատկապես նշված միջազգային պատժամիջոցները հանելուց հետո։
2013 թվականի դրությամբ մի քանի երկրների, մասնավորապես՝ ԱՄՆ-ի, Նոր Զելանդիայի, Ավստրալիայի, Կանադայի,Իռլանդիայի, Միացյալ Թագավորության, Իսպանիայի, Ֆրանսիայի, Հունգարիայի, Լատվիայի, Գերմանիայի,Ավստրիայի, Բուլղարիայի, Նորվեգիայի, Խորվաթիայի, Ռումինիայի, Սլովենիայի, Չեխիայի, Ռուսաստանի, Դանիայի, Սլովակիայի, Էստոնիայի, Իտալիայի և Լեհաստանի կառավարությունները պաշտոնապես խորհուրդ են տվել իրենց քաղաքացիներին՝ չայցելել Լիբիա։
Ընդհանուր առմամբ, որոշ քննադատներ շատ բարձր են դասել այս երգը ալբոմի մյուս երգերի հետ համեմատ, իսկ մյուսները ասում են, որ այն նույնիսկ համեմատել չի կարելի այն երգերի հետ, որոնորք Ստեֆանին ստեղծում էր նախկինում։
ԱՄՆ-ում երգը չի մտել Բիլբորդի թոփ 100 երգերի մեջ, սակայն գրավել է 11-րդ հորիզոնականը վարկանշային աղյուսակի 100-ից ներքև գտնվող երգերի մեջ։
Դիմահարդար Գրեգորի Արլտը և վարսահարդար Դանիլոն ստացել են «լավագույն դիմահարդար և վարսահարդար» մրցանակը 2016 թվականի «Իբիցա» երաժշտական մրցանակաբաշխության ժամանակ։
2015 թվականի նոյեմբերին Ստեֆանին հայտարարեց, որ «»-ն պետք է լինի իր երրորդ ալբոմի'« »-ի երկրորդ երգը, սակայն դրա փոխարեն ստեղծվեց « » երգը։
« » երգի ավարտից հետո Ստեֆանին միանգամից անցավ այս երգի ստեղծմանը Ջասթին Տրանտերի, Ջուլիա Միշելսի, Մատիաս Լարսոնի և Ռոբին Ֆրեդիկսոնի հետ համատեղ։
Ինչևէ, չնայած նախորդ ալբոմների ստեղծման երկար գործընթացին' այս երգի ստեղծումը տևեց բավականին կարճ, ինչը Գվենը բացատրեց նրանով, որ «ամեն ինչ պետք է պարզ լինի»։
Սկզբում երգը թողարկվել է որպես գովազդային երգ և այն դարձել է ալբոմի երրորդ և վերջին սինգլը 2016 թվականի մայիսի 23-ին, երբ ուղարկվեց ռադիո'ժամանակակից երգերի հիթ շքերթ։
Ավելի շատ հայտնի է Ռիգայի լատիշական թատրոնի բեմադրած պիեսներում իր խաղացած դերերով․ Ադոլֆ Ալունայի «Մոսես» , Ռուդոլֆ Բլաումանիսի «Մոլորված որդին» , «Տրինի Մեղքերը» , «Ինդրան»֊ը Ֆրիդրիխ Շիլլերի «Լուիզա Միլլեր» , Ասպազիի «Քրմուհի» , Ուիլյամ Շեքսպիրի «Վենետիկի վաճառական» , «Համլետ» , Կարլ Մարիա ֆոն Վեբերի «Ազատ հրաձիգ» , Յոհան Վոլֆգանգ ֆոն Գյոթեի «Ֆաուստ» , Գոտհոլդ Լեսսինգի «Իմաստուն Նաթանը» , Հենրիխ Իբսենի «Ուրվական» 1908)։
Երեք կանայք երեխաների հետ ներկայացնում են կյանքի սկիզբը, միջին խումբը խորհրդանշում է հասունության ամենօրյա գոյությունը, վերջին խմբում ըստ նկարչի «Ծեր կինը մոտենում է մահվանը, կարծես համակերպված ու հանձնված մտորմունքին», նրա ոտքերի մոտ «Արտասովոր սպիտակ թռչուն է… ներկայացնում է խոսքերի ապարդյունությունը»։
Նկարի ամբողջականության մասին ասել է հետևյալը. «Ես հավատում եմ, որ այս կտավի ամբողջականությունը գերազանցում է իմ նախորդ կտավներին և որ ես էլ երբեք չեմ նկարի նմանատիպ կամ ավելի լավ կտավ»։
Այնուհետև նկարը փոխանցել և վաճառել է փարիզեցի և եվրոպացի առևտրականներին և կոլեկցիոներներին, մինչև 1936 թվականը, երբ Նյու Յորքում գնվեց Մարի Հարիմանի պատկերասրահի կողմից։