polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Էմանուիլ Պոլո Դուլյանը նրա մասին գրում է «Նա հատուկ կարեկցանք չի տածում հրեա ժողովրդի նկատմամբ և ափսոսանք է հայտնում նրանց հեզության նկատմամբ, որը համարում էր նրանց բնավորության գլխավոր գիծը»։
Վերադառնալով Փարիզ, նա ծանոթացել է այդ ժամանակ հայտնի համասեռամոլ գրողների հետ՝ Ժանոմ Կոկտո, Անդրե Ժիդոմ և Մակսոմ Ժակոբոմ։
Գյուլիստան գյուղից հարավ՝ Ինջա գետակի աջ ափին՝ ժայռաբլրի վրա, գտնվում է Գյուլիստանի բերդը, որը 17-րդ դարից եղել է Գյուլիստանի մելիքության նստավայրը։
Ըստ Արցախի Հանրապետության վարչատարածքային բաժանման՝ այն հանդիսանում է Շահումյանի շրջանի բնակավայր, իսկ ըստ Ադրբեջանի վարչաատարածքային բաժանման՝ համարվում է Գյորանբոյի շրջանի բնակավայր։
Մինչև պրոցեսորի թողարկվելը լուրեր էին պտտվում որ, մշակում է միկրոպրոցեսոր ի պատասխան միկրոպրոցեսորին, օգտագործելով նախագիծը, և ուրիշ թիրախների դեմ, որտեղ պահանջում են էժան միկրոպրոցեսոր 86 ճարտարապետությամբ և էներգիայի ցածր սպառմամբ։
Բացի բնակելի շենքերը, կան տնամերձ հողամասեր, պանդոկ, գյուղական խանութ, պարտեզ, հրշեջ կայան, փայտե Վերածննդի զանգակատուն, տարրական դպրոց, ցուցահանդես -ում ։
Այս բաց երկնքի տակ գտնվող թանգարանում այցելուները կարող են տեսնել հետաքրքիր տեխնիկական առարկաներ, բուսական յուղի արտադրությունը, բրդեղենի արտադրությունը, հագուստ գործելու ընթացքը։
Այս ամբողջ օրվա ընթացքում տեղի ունեցող իրադարձությունները ցույց են տալիս կամ վերականգնում են ավանդական մասնագիտությունները, արտադրությունը, ձեռքի աշխատանքները, արարողությունները, ավանդական մաներաները, բանահյուսությունը։
Թանգարանում ներկայացված է հյուսիսարևմտյան Սլովակիայի ավանդական ժողովրդական ճարտարապետությունը՝ բնորոշ 19-րդ դարի և վաղ 20-րդ դարի Սլովակիայի բնակչությանն ու գյուղական համայնքների ավանդական ապրելակերպին։
Մելիորացիա , կազմակերպչատնտեսական և տեխնիկական միջոցառումների համալիր' ուղղված հիդրոլոգիական, հողային և հողակլիմայական պայմանների բարելավմանը'հողային և ջրային պաշարների օգտագործման արդյունավետությունը բարձրացնելու և բարձրարժեք ու կայուն գյուղատնտեսական մշակաբույսեր ստանալու նպատակով։
Նախատեսում է կատարել աշխատանքի հաջորդ շարքը՝ հողի առաջնային աշխատանք, ելունդների, մամուռների, ավելորդ առարկաների և իրերի հեռացում, աղուտահողերի մշակում և այլ միջոցառումներ։
Ռոնին օգնեց «Լիվերպուլ ՖԱ»-ին հաղթել Ֆուտբոլային լիգայի գավաթի խաղում, վերջնախաղում խփելով 2 գոլ «Տոտտենհեմ Հոտսպուր» ակումբի դեմ։
Օրինակ, Ֆրիմենը կարող է հայտնվել այնպիսի կերպարանքով, որը պարունակում է կոնկրետ անձի կամ սոցիալական խմբի առանձնահատկությունները (օրինակ՝ « » արտահայտության ժամանակ Ֆրիմենը, գլխարկը գլխին կանգնած է պատվանդանի վրա, ձեռքը պահած կրծքավանդակի մոտ, այդպես նմանակելով Նապոլեոն Բոնապարտին, կամ « » արտահայտությունը ասելիս նա ընդունում է Չե Գևարայի կերպարանքը)։
Բացի այդ, առաջին հայացքից ոչ մի նշանակություն չունեցող դետալները, օրինակ՝ 21.12.12., որոնք զրոական սերիայում կարդիոգրամա են դառնում, ըստ Մայաների օրացույցի համարվում են ներկա դարաշրջանի ավարտման ավսաթվերը։
Սերիալի 8 տարվա գործունեության ընթացքում հրապարակվել է 21 էպիզոդ, 10 տեսահարց Ֆրիմենի կողմից իր դիտորդներին, « 2010» տեսանյութը, որը էպիզոդ չի համարվում։
2012 թվականի դեկտեմբերի 21-ին Ֆրիմենի պաշտոնական կայքում հրապարակվում է ստեղծագործական թիմից վերցրած հարցազրույց, որում ասվում է այն գաղափարի առկայության մասին, թե ինչպիսին պետք է լինի աշխարհն ապագայում ։
2017 թվականի հուլիսի 20֊ին . ֊ը գործարկեց գաղտնի արտարժույթը, իսկ 2017 թվականի օգոստոսի 14֊ին սոցիալական կայքերի միջոցով պարզ դարձավ նոր՝ վիրտուալ պետության ստեղծման ՝ «Ֆրիլենդ»֊ի մասին։
Միջոցառումը տեղի է ունեցել մի շարք քաղաքներում՝ Մոսկվայում, Սանկտ Պետերբուրգում, Կազանում, Մինսկում, Կիևում, Դոնեցկում, Սիմֆերոպոլում, Սևաստոպոլում, Աթենքում, Վարշավայում, Գուանչժոում և այլ քաղաքներում։
2010 թվականի ապրիլի 15֊ին Բեռլինում, բլոգերի միջազգային՝ մրցույթում, «Միստեր Ֆրիմեն»֊ի օրագիրը ճանաչվել է հաղթող ՝ «Լավագույն վիդեոբլոգ» անվանակարգում։
Հայրը՝ Թենգիզ Ալեքսանդրովիչ Սոմյոնովը, վավերագրական ֆիլմերի ռեժիսոր է, մայրը՝ Նատալյա Օռլովան, նկարիչ-մուլտիպլիկատոր ֆիլմի վրա աշխատելիս նա Ալիսա Սելեզնյովայի կերպարը նկարել է իր երեքամյա դստեր՝ Կատյայի նմանությամբ)։
Երբ Ֆելիսին տեղ չուներ ապրելու և գոնե մի գիշեր անցկացնելու, Օդետտան տանում է նրան իր տուն, և Ֆելիսն էլ օգնում էր նրան աշխատանքում (նախկինում Օդետտան բալերինա էր և երազում էր պարել իր ողջ կյանքում, սակայն թատրոնի հրդեհից հետո հաշմանդամ էր դարձել և հիմա աշխատում է որպես հավաքարար Լե Օի տանը)։
Այնտեղ աշխարհահռչակ պարարվեստի ուսուցիչ և բալետմայստեր Լյուի Մերանտը, ով սիրահարված էր Օդետտային, փնտրում էր հարմար աղջկա, ով կկարողանար պարել «Շելկունչիկ»-ում։
Օդետտա - Ամենահայտնի և ամենալավ բալետ պարող աղջիկներից էր, սակայն թատրոնի հրդեհից հետո կորցրել է իր պարելու ունակությունը և դրա պատճառով աշխատում էր Լե Օի տանը, որպես հավաքարար։
Քսաներորդ դարի սկզբին՝ արդեն մի քանի տարի շարունակ զանգերը ղողանջում էին Հարվարդի "ամոթալիորեն անհամապատասխան" գրադարանի՝ Գոր Հոլի մասին, որի կառուցումն ավարտվել էր 1841թ․ և այն ամբողջական էր հայտարարվել 1863թ․։
Գրադարանավար Ջասթին Ուինզորը իր 1892թ․ Տարեկան Զեկուցումը ամփոփում էր, հայտարարելով․ "Ես իմ նախկին զեկույցներում արդեն իսկ սպառել եմ անհանգստության և զգուշացման լեզուն՝ գրքերի և ընթերցասերների համար Գոր Հոլում առաջարկվող ամբողջովին անբավարար պայմանները նկարագրելով։
Չնայած 1876թ․ և 1907թ․ իրականացված էական հավելումներին, 1910թ․ ճարտարապետների մի հանձնաժողով Գորը որակեց այսպես․ անապահով իր նպատակին չհամապատասխանող…ոչ մի տեսակի վերանորոգում չի կարող այն դարձնել ավելի լավ իրականում…անհուսորեն մարդկանցով լեփ–լեցուն…խոնավանում է, երբ առատ անձրև է տեղում…անտանելիորեն շոգ ամռանը…գրքերը դրվում են երկու շարքով և հազվադեպ չի պատահում, որ դրվում են մեկը մյուսի վրա, կամ, ընդհանրապես, գետնին…Երբ ննջասրահները սկսեցին օգտագործվել որպես պահեստներ Հարվարդի չափից շատ՝ 543,000 գրքերի համար, հանձնաժողովը առաջարկեց Գորի փոխարինումը՝ փուլային տարբերակով։
Իր որդու ցանկությունը իրականացնելու համար Էլեանոր Ուայդեները սկզբում մի կարճ ժամանակ մտածում էր մեծացնել Գոր Հոլը իր իսկ միջոցներով, սակայն հետագայում որոշեց դրա փոխարեն կառուցել ամբողջովին նոր և շատ ավելի մեծ մի գրադարան–"մի հավերժական հուշարձան" Հարրի Ուայդեներին, որը կընդգրկեր ոչ միայն որ որդու հավաքածուն, այլ նաև Հարվարդի հիմնական գրադարանի պարունակությունը՝ դրա հետ մեկտեղ ազատ տեղ տրամադրելով գրադարանի ընդարձակման համար։
Համաձայն Բիելի՝ մինչև Տիտանիկի սուզումը արված գրառումների՝ " հանձնաժողովի նախագիծը , իր համաչափությամբ և վիթխարիությամբ, առաջարկում էր հոյակերտություն՝ անմահացնելով ամենաբացառիկը՝ ժամանակակից համալսարանի ցանկությունը"։
Իսկ Տիտանիկի ողբերգությունից հետո , ըստ նրա, "բարեհամբույր բանակցությունների միջոցով համոզեց Էլեանոր Ուայդեներին, որ ամենապերճախոս մեծարումը դեպի Հարրին կլիներ մի ամբողջական գրադարանը, այլ ոչ թե հազվագյուտ գրքերի մի կապոցը"։
համար Միսս Ուայդեները հաճելի և առատաձեռն կին էր, ում հարստությունը, ուժը և հեռավորությունը նրան դարձնում էին ոչ այլ ինչ, քան մի սարսափազդու կերպար, ում մեջ պետք չէր վրդովեցնել կամ վիրավորել։
Չնայած Հարվարդը Թրամբաուերին պարգևատրեց պատվո աստիճանով նոր գրադարանի բացման արարողության ժամանակ, շենքի արտաքին դիզայնի ամբողջ պատասխանատվությունը Թրամբաուերի գործընկեր Ջուլիան Ֆ․ Աբելի ուսերին էր, որը մեծ մասամբ հետևեց հանձնաժողովի ուրվագծին (չնայած հանձնաժողովի նախագծած կենտրոնում գտնվող շրջանառության սենյակը նա տեղափոխեց շենքի հյուսիս–արևելյան մաս, թողնելով շենքի ամբողջ հպարտությունը կենտրոնում գտնվող Հիշատակի Սենյակներին)։
Գտնվելով Հարվարդի "աշխարհագրական և ինտելեկտուալ սրտում"՝ Երեքհարյուրամյա Թատրոնի անմիջապես մյուս կողմում, որտեղ է Հուշահամալիր–Եկեղեցին, Ուայդեների գրադարանը խոռոչավոր ուղղանկյուն է՝ կառուցված "Հարվարդի աղյուսներից և զարդարված Ինդիանայի կրաքարից զարդանկերներով", 76 61 24 մ բարձրությամբ, զբաղեցնում է 30,000մ2 տարածք, "դիմացի մասում առկա է Կորնթոսյան խոյակներով զարդարված վիթխարի սյուներից կազմված մի սյունաշարք․ սյուներից յուրաքանչյուրը վեր է խոյանում Վաշինգտոնում գտնվող Կապիտոլիումը չգերազանցող և չպատվազրկող աստիճանաշարքի վերջում"։
Որոշ աղբյուրներ կառույցի ոճը գնահատում են որպես -, Ջորջիական, Հելլենական, կամ "խիստ, ձևական կայսերական , որը նմանակում է Իրավագիտության Դպրոցի Լենգդելլի Դահլիճի և Բժշկական Դպրոցի Քառանկյան ոճը։
Շենքի արևելյան, հարավային և արևմտյան թևերում են գտնվում գրադարակները, մինչդեռ հյուսիսայինում են գտնվում ադմինիստրատիվ գրասենյակները և կարդալու համար նախատեսված զանազան սենյակներ, ներառյալ Գլխավոր Կարդացողության Սենյակը , որը, ձգվելով ամբողջ կառույցի երկայնքով, և տարածվելով մոտ 13մ և՛ խորությամբ, և՛ բարձրությամբ, ճարտարապետական պատմաբան Բեյնբրիջ Բանթինգի կողմից բնութագրվել է որպես "Հարվարդի ներսում ամենացուցադրական մաս"։
Իր ընծային Էլեանոր Ուայդեները կցեց նաև մի քանի նախապայման, ներառյալ այն, որ կառույցի ճարտարապետները պետք է լինեին Հորաս Թրամբաուեր և Գործընկերներ ֆիրմայից, ովքեր կառուցել էին մի շարք առանձնատներ և՛ Էլքինների, և Ուայդեներների համար։
"Միսս Ուայդեները Համալսարանին չի տրամադրում գումար՝ նոր գրադարան կառուցելու համար, սակայն առաջարկել է կառուցել գրադարան, որի արտաքին տեսքը կբավարարի իրեն", իր անձնական հուշերում գրել է Հարվարդի Նախագահ Էբոթ Լոուրենս Լոուելը։
Հիշատակի Սենյակներում, եպիսկոպոս Ուիլյամ Լոուրենսի օրհնությունից հետո, դրվեց Հարրի Ուայդեների դիմանկարը, և դրան հաջորդեցին գնահատականները՝ արված Հենրի Քեբոթ Լոդջի (ով խոսում էր "Մեծ Գրադարանի Իմաստի" ժամանակ՝ Էլեանոր Ուայդեների անունից) և Լոուելի ("Տարիներով մենք երազել ենք մի գրադրանի մասին, որը կծառայի իր նպատակին, բայց երբեք հույս չենք ունեցել տեսնել այսպիսի մի գրադարան") կողմից։
Ապա "դռները բացվեցին, և ոչ միայն բակալավրները, այլ նաև մագիստրանտները ունեցան այս կարևոր համալսարանական ձեռքբերման գեղեցկությունները և հարմարանքները տեսնելու հնարավորությունը"։
Հարրի Էլքինս Ուայդեների հուշարձան - գրադարանը , որը պարունակում է ավելի քան 3.5 միլիոն գրքեր իր "հսկա և քարայրանման" գրապահոցներում, Հարվարդ Քոլլեջի Գրադարաններից , և ընդհանրապես, ամբողջ Հարվարդի Գրադարանների Համակարգում ամենաշքեղն ու ամենաընդարձակն է։
Այն անվանվել է ի պատիվ Հարվարդի Քոլլեջի 1907թ․ շրջանավարտ և գրքերի կոլլեկցիոներ Հարրի Էլքինս Ուայդեների, և կառուցվել է իր մոր՝ Էլեանոր Էլքինս Ուայդեների կողմից այն բանից հետո, երբ իր որդին մահացավ 1912թ․՝ Տիտանիկի սուզման ժամանակ։
Կառույցի կենտրոնում գտնվում են Ուայդեների Հիշատակին Նվիրված Սենյակները , որոնք ոչ միայն Հարրի Ուայդեների կյանքի ու մահվան մասին հիշեցնող թղթեր և գրառումներ են պարունակում, այլ նաև Հարրի Էլքինս Ուայդեների Հավաքածուն՝ "Միստր Ուայդեների կողմից հավաքված հազվագյուտ և հրաշալիորեն զարմացնող գրքերի խումբը", որոնց հետագայում ավելացվեց հազվագյուտ Գութենբերգի Աստվածաշունչերից մեկը–1969թ․ կողոպուտի փորձի նպատակը, որում կասկածվում է Հարվարդի անվտանգության պետը, ով ոգեշնչվել էր "Տոպկապի" քրեական ֆիլմից։
Պաշտոնապես նոր գրադարան բերված առաջին գիրքը Ջոն Դաունեյմի "Քրիստոնեական պայքերը ընդդեմ սատանայի, աշխարհի և մարմնի" աշխատության 1634թ․ հրատարակությունն էր, որը համարվում էր 1636թ․ Ջոն Հարվարդի կողմից համալսարանին նվիրված և 1754թ․ Հարվարդի Դահլիճի հրդեհից փրկված միակ հատորը։
Գրադարանի ունեցվածքը, որն ընդգրկում է զանազան աշխատություններ ավելի քան հարյուր լեզվով, համարվում է "աշխարհի՝ հումանիտար և հասարակական գիտությունների հետազոտությունների ամենաամբողջական հավաքածուներից մեկը"։
Գրադարանի 92 կիլոմետրանոց գրադարակները երեք մակարդակներում 8 կիոլմետրանոց միջանցքների հետ միասին կազմում են մի լաբիրինթոս, որը աշակերտը "երբեք չի կարող հաղթահարել առանց կողմնացույցի, սենդվիչի և սուլիչի"։
Հարրի Ուայդեներն իր կտակում թելադրում էր իր մորը, որ երբ "նրա կամքով Հարվարդի Համալսարանը քայլեր ձեռնարկի՝ իր գրքերի հավաքածուն լավ խնամելու համար…նա այդ հավաքածուն նվիրի նշված Համալսարանին, և այն կոչվի Հարրի Էլքինս Ուայդեների Հավաքածու"։
Բացի այդ, նա իր մահվանից ոչ շատ առաջ ասել էր ընկերոջը․ "Ես ցանկանում եմ հիշվել՝ կապված մի մեծ գրադարանի հետ, ես չեմ պատկերացնում, թե դա ինչպես կկատարվի"։
1912թ․ Հարրի Էլքինս Ուայդեները, ով հանդիսանում էր ոչ միայն Ամերիկայի ամենահարուստ ընտանիքներից երկուսի ժառանգորդը, այլ նաև 1907թ․ Հարվարդի Քոլեջի շրջանավարտ էր և կայացած մատենասեր՝ չնայած իր երիտասարդ հասակին, մահացավ Տիտանիկ նավի սուզման ժամանակ։
Համալսարանական լեգենդները, ըստ որոնց՝ Հարրի Ուայդեների ճակատագիրը համալսարանին ստիպեց հաստատել լողալու հմտությունների պարտադիր իմացության պահանջ Հարվարդի Քոլլեջի ուսանողներից, և որ Հարրիի մոր կողմից հավելյալ նվիրատվությունը ֆինանսավորում է Հարվարդում ճաշի ժամանակ տրամադրվող պաղպաղակի ծախսերը, անհիմն են։
Այն բանից հետո, երբ Գոր Հոլը վերածվեց "քարի և աղբի դեզի" ճանապարհ բացելու նպատակով, հիմքը սկսեց փորվել 1913թ․ փետրվարի 12–ին, և անկյունաքարը դրվեց հունիսի 16–ին։
«Գողերը» ֆիլմը 12 միլիոնից ավելի հանդիսատես հավաքեց, որը Կորեայում դարձավ 2012 թվականի ամենահաջող ֆիլմը և Չոն Ջի Հյոնի համար 4-ամյա ընդմիջումից հետո հայրենիք վերադառնալու միջոց դարձավ։
1988 թվականին նա երկրորդական դեր է խաղում «Հիացրու իմ սիրտը» հեռուստասերիալում, խաղալով ավագ դպրոցի աշակերտուհու դեր, ով սիրահարված էր մի բժշկի, ում դերը կատարեց Պակ Սին Յանը ( 90-ականների սկզբի հայտնի կորեացի դերասան, սովորել էր Ռուսաստանի թատերական ուսումնարանում)։
Ֆիլմը հասնում է մեծ հաջողության ինչպես Կորեայում, այնպես էլ Ասիական այլ երկրներում, որի շնորհիվ նա բազմաթիվ պայմանագրեր է կնքում գովազդի համար, որտեղ հաճախ օգտագործվում է ֆիլմի գլխավոր դերասանուհու կերպարը։
2014 թվականի դեկտեմբերի 31-ին հանդիսակարգի ժամանակ Չոն Ջի Հյոնը ստացավ գլխավոր, ինչպես նաև այլ մրցանակներ, այդ թվում նաև Կիմ Սու Հյոնի հետ լավագույն զույգ մրցանակը։
Իր ելույթում նա երախտագիտության խոսքեր հայտնեց ռեժիսորին և հեռուստաֆիլմի սցենարիստին, նորից շնորհակալություն հայտնեց Կիմ Սու Հյոնին, խոստացավ հաջորդիվ ավելի լավ աշխատել և վերջում հիշեցրեց «իր սիրելի ամուսնուն՝ Չհվե Ջուն Հյոկին»։
Ելույթի ժամանակ նա իր շնորհակալությունը հայտնեց ինչպես կորեացի այնպես էլ արտերկրյա հանդիսատեսին, դրա հետ մեկտեղ նա իր շնորհակալությունը հայտնեց Տո Մին Ջունին այն բանի համար, որ նա մնացել է Երկիր մոլորակում և առաջարկել է իրեն համատեղ էլի ինչ-որ մի բան նկարահանել։
Դեպքերն ու իրադարձությունները զարգացող սյուժետային կապ չունեն իրար հետ. դրանք դեռևս հեռու թվացող պատերազմի հետքերն են, որոնց ստեպ-ստեպ հանդիպում են երիտասարդ կամավորները իրենց երթի ընթացքում։
Առաջինը «ճամփի մոտ ընկած» մի դիակ է, որը «փտել է արդեն անձրևների տակ», հետո՝ «կրկին մի քանի դիակ» և «արնոտ վերմակի տակ՝ չորացած փշրանքներ արնաներկ հացի», ոսկրացած ձեռքեր, «սրունքներ մերկ»՝ առանց մարմնի, լեռան կատարին մեռնող մի կին, որ մատների մեջ սեղմել է հացի փշրանքներ՝ «որպես գանձ անգին», խաղողի թփերի տակ՝ խեղդված ծերունու դիակ, մարմնի նեխած կտորտանք՝ ջրհորում լողացող, հրկիզված արտեր, այրված գյուղեր, մեռած քաղաք և այսպես շարունակ։
Տարբերությունն այն է, որ հայ բանաստեղծի ներկայացրածը իրական դժոխք է, իսկ այնտեղ ցաքուցրիվ ընկած զոհերը անմեղ մարդիկ են, որոնցից ամեն մեկի ճակատագիրը յուրովի վերապրում է նա։
Պոեմը նաև զինվորի օրագիր է, որտեղ օր առ օր գրի են առնված ոչ միայն արտաքին իրականությունից ստացած տպավորությունները, այլև դրանց տխուր անդրադարձը մարդկային ներաշխարհում։
Դրեզդենում Ալեքսեյ Մարկովը կրկնօրինակել է Ռաֆաելի Սիքստինյան Տիրամայրը, Հռոմում ստեղծել է նրա «Հրդեհ Բորգոյում» որմնանկարի պատճենը, նկարել «Ֆորտունան ու աղքատը» նկարը, որի համար 1836 թվականին արժանացել է ակադեմիկոսի կոչման, ինչպես նաև «Քրիստոնյա նահատակները Կոլիզեյում» էսքիզը, որի համար 1842 թվականին Գեղարվեստի կայսերական ակադեմիայի կողմից ճանաչվել է երկրորդ աստիճանի պրոֆեսորի կոչման։
Նկարչության ու գեղանկարչության բնագավառում իր ունեցած հաջողությունների համար 1824 թվականին արժանանալով փոքր ու մեծ արծաթե մեդալների՝ նույն թվականին ավարտել է ակադեմիական դասընթացը՝ ստանալով դասի նկարչի կոչում և փոքր ոսկե մեդալ, որ նրան շնորհվել է ըստ ծրագրի ստեղծված «Պրիամոսն Աքիլլեսից խնդրում է Հեկտորի դին» նկարի համար։
Ալեքսեյ Տարասովիչ Մարկով մարտի, 1802, Նովգորոդ, Ռուսական կայսրություն – , 1878, Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսական կայսրություն), ռուս պատմական գեղանկարիչ, Գեղարվեստի կայսերական ակադեմիայի գեղանկարչության վաստակավոր պրոֆեսոր, ակադեմիկոս։
1830 թվականին «Սոկրատեսն իր վախճանից առաջ աշակերտների հետ զրուցում է հոգու անմահության մասին» նկարի համար Ալեքսեյ Մարկովն արժանացել է մեծ ոսկե մեդալի և կրթաթոշակով ուղարկվել արտասահման։
Երկրորդ սեզոնում սկսում է հանդիպել Քեյլ անունով մի աղջկա հետ, ով նրա հետ կիսել է նրա պահարանը, ստիպելով Սամերին խանդել, բայց ավելի ուշ իմանում է, որ Սամերը սիրում է աստղագիտություն, ինչպես և նա, և բաժանվում է Քեյլից, հասկանալով, որ նրանք չունեն ընդհանուր հետաքրքրություններ։
Ռոքի դպրոց , ամերիկյան երաժշտական սիթքոմ, որի պրեմիերան կայացել է 2016 թվականի մարտի 12-ին ԱՄՆ-ում, իսկ Ռուսաստանում պրեմիերան կայացել է 2016 թվականի սեպտեմբերի 17-ին։
Նա նաև հանդիսացել է «Ցեղասպանության գործոնը. մարդկային ողբերգություն» անվանումով չորսժամյա փաստավավերագրական ֆիլմի համահեղինակ, որը ցուցադրվել է հեռուստատեսությամբ։
Մանուկ Մանուկյան (1935, Երուսաղեմ, Ենթամանդատային Պաղեստին, Միացյալ Թագավորություն), հայազգի գիտնական, պրոֆեսոր, Լիբանանի տիեզերական ծրագրի հիմնադիր։
' -ը բացող ակորդի՝ «Ռիքենբեքեր» կիթառով իրականացված յուրահատուկ զրնգոցը մարմնավորում է Ջոն Լենոն-ի և Փոլ Մաքքարթնիի ստեղծագործությունների հասունացումը։
' -ը ձայնագրվել է Փարիզ-ում, թեև որոշ ժամանակ անց Ջորջը որոշում է վերաձայնագրել 12 լարանոց «Ռեքենբեքերի» առաջատար կիթառի հատվածն արդեն Լոնդոն-ում, բայց առաջին սոլոն դեռ կարելի է լսել ետին պլանում։
Երգը մարտին արդեն թողարկվել էր սինգլի տեսքով՝ գրանցելով իր հաշվին ռեկորդային բարձր նախնական վաճառքի ցուցանիշ՝ ավելի քան 2 միլիոն ԱՄՆ-ում և 1 միլիոն Մեծ Բրիտանիա-ում։
Չնայած սա ալբոմի կատարում է և որպես սինգլ չի թողարկվել, երգը -ի ամենաշատ քավըրների ենթարկված ստեղծագործություններից է՝ ավելի քան 400 տարբերակ է ձայնագրվել առ այսօր։
Օսմանյան կայսրությունում Հայոց ցեղասպանության սկսվելուց երկու տարի անց, և լուծարվել է 1918 թվականի նոյեմբերի 13-ին, այսինքն՝ Առաջին աշխարհամարտում Օսմանյան կայսրության փաստացի պարտությունն արձանագրած Մուդրոսի զինադադարից մոտ երկու շաբաթ անց։
Օսմանյան դաշտային բանակը մասնակցել է Առաջին համաշխարհային պատերազմի ռազմագործողություններին, մասնավորապես՝ Սինայի և Պաղեստինի պատերազմաշրջանին, այդ թվում՝ Ղազայի երրորդ ճակատամարտին, Հարեյրայի և Շերիայի ճակատամարտին, Մուղար լեռնաշղթայի ճակատամարտին, Մեգիդդոյի ճակատամարտին։
1917-ի հոկտեմբերի 2-ին ռազմական նախարար Էնվեր փաշան ստեղծեց և գործի դրեց նոր Ութերորդ բանակը, որի հրամանատարն էր Ֆրիդրիխ Քրեսս ֆոն Քրեսենշթայնը, և այդ բանակը ուղարկեց ծավալվելու «Յըլդըրըմ» բանակախմբի կազմի մեջ՝ Յոթերորդ բանակի հետ միասին, որի հրամանատարն էր Մուստաֆա Քեմալ փաշան։
1917-ի հունիսին Օսմանյան կայսրության երիտթուրքական եռապետներից մեկը՝ ռազմական նախարար Էնվեր փաշան ստեղծեց և գործի դրեց «Յըլդըրըմ» բանակախումբը, որը հայտնի է նաև «Կայծակ» բանակախումբ անվամբ։
Էնվեր փաշան «Յըլդըրըմ» բանակախումբն ուժեղացրեց լրացուցիչ օսմանյան զորամասերով, որոնք փոխադրվեցին Առաջին համաշխարհային պատերազմի Արևելաեվրոպական ռազմաբեմից, մասնավորապես՝ Գալիցիայից, Ռումինիայից և Թրակիայից։
«Յըլդըրըմ» բանակախմբի կազմավորումից հետո էական ուժեր տեղափոխվեցին դեպի Սիրիա և Պաղեստին, որտեղ շարունակում էր պաշտպանական դիրքեր գրավել Օսմանյան կայսրության բանակը։
Այն գրվել է Վիկտոր Ցոյի կողմից Ղազախստանում ֆիլմի նկարահանման ժամանակ. Ռաշիդ Նուգմանովն ասել է, որ երգը գրվել է իր կիթառով Ալմա Աթայում գտնվող իր տանը։
Նա սկսում է ստեղծել նկարներ՝ նվիրված նոր հասարակության կառուցմանը, ինդուստրացմանը, Բանվորագյուղացիական Կարմիր բանակին ու նավատորմին, որոնցից են «Կարմիրնավատորմայինների ազատ լողալը» , «-», «Բանվորուհիները Բալթֆլոտի ենթաշեֆ նավում» նկարները և այլն։
1904 թվականին Ալեքսանդր Մակովսկին ստեղծել է Վիտալի Տիխովի դիմանկարը, որը ներկայացվել է Գեղարվեստական շրջիկ ցուցահանդեսների ընկերության ցուցահանդեսում։
1904 թվականին Վիտալի Տիխովը՝ որպես ազատ ունկնդիր, ընդունվել է Գեղարվեստի կայսերական ակադեմիայի Գեղարվեստական բարձրագույն ուսումնարան, որտեղ սովորել է Ալեքսանդր Մակովսկու հոր՝ պրոֆեսոր Վլադիմիր Մակովսկու արվեստանոցում։
Գեղարվեստի կայսերական ակադեմիայի 1912 թվականի մրցութային ցուցահանդեսին «Լողացող կանայք» նկարի համար Վիտալի Տիխովին շնորհվել է նկարչի կոչում կրթաթոշակով արտասահման մեկնելու իրավունքով։
Վիտալի Գավրիլովիչ Տիխով փետրվարի, 1876, Կիևի նահանգ, Ռուսական կայսրություն – 1939, Լենինգրադ, ԽՍՀՄ), ռուս գեղանկարիչ, որ աշխատել է նյու ժանրում, Գեղարվեստական շրջիկ ցուցահանդեսների ընկերության անդամ։
Վիտալի Տիխովը մասնակցել է 1933 թվականին անցկացված «Բանվորագյուղացիական Կարմիր բանակի տասնհինգ տարին» և 1938 թվականին անցկացված «Բանվորագյուղացիական Կարմիր բանակի քսան տարին» ցուցահանդեսներին։
Նիոնգոյի և Աբրամսի հանդիպման մասին լուրը, որի ժամանակ Աբրամսը Նիոնգոյին առաջարկում է դերը՝ հայտնի է դարձել 2014 թվականի մարտին, և նրա ֆիլմի հարցազրույցը առաջին անգամ հայտարարվել է 2014 թվականի ապրիլի 29–ին:
Ավելի ուշ Աբրամսը հաստատում է եթերաշրջանի երկրպագուների այն ենթադրությունը, որ Մազը պատկերված է եղել 2015 թվականի հոկտեմբերին ցուցադրված կինոթատրոնային պաստառի վրա։
Աբրամսը թերթերից մեկին պատմել է իր հարազատ քաղաք -–ի մասին, և որ Մազի կերպարը ստեղծելու համար օգտվել է դպրոցի անգլերենի ուսուցիչ Ռոուզ Գիլբերտի կերպարից։
Ուժի արթնացում ֆիլմի ռեժիսոր և սցենարիստ Ջեյ Ջեյ Աբրամսը 2015 թվականի նոյեմբերին պատմել է․ «Ամենասկզբից ես ցանկանում էի Մազին խամաճիկ դարձնել, բայց երբ մենք վերջնականորեն որոշեցինք նրա անելիքը, նա զգաց, որ զավթողականության գործընթացն ավելի արդյունավետ արձագանքներ է ունենում»։
6, լյուքս դասի կոնցեպտուալ ավտոմեքենա, գերմանական - ընկերության արտադրանք, որը կոնցեպտի մաս է կազմում՝ ներկայացվել է 2016 թվականի օգոստոսին ' ցուցահանդեսում, որը ամեն տարի անցկացվում է Կալիֆոռնիայի Պեյբլ-Բիչ գյուղում։
Մեքենայի յուրաքանչյուր ապակին թափանցիկ էկրանի դեր է կատարում, որտեղ ինֆորմացիա է ցուցադրվում տարբեր սենսորների և ինֆորմացիոն համակարգի մասին, ինչպես նաև նավիգացիոն տվյալները։
Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ որպես ֆելդֆեբել ծառայել է Բավարական հետևակային գնդի 1-ին վաշտում, որտեղ նույն ժամանակ որպես եֆրեյտոր ծառայել է Ադոլֆ Հիտլերը։
Նույն տարում նշանակվել է Նացիոնալ-սոցիալիստական ​​գերմանական բանվորական կուսակցության գործերի կառավարիչ և «Ֆյոլկիշեր բեոբախտեր» կուսակցական թերթի ֆինանսական գործերի կառավարիչ։
1922 թվականին դարձել է Նացիոնալ-սոցիալիստական ​​գերմանական բանվորական կուսակցության Կենտրոնական հրատարակչության «Էխեր Ֆերլագ»-ի տնօրեն և այդ պաշտոնում ղեկավարել կուսակցության ողջ հրատարակչական գործունեությունը։
Դա պատահել է 1931 թվականի սեպտեմբերի 4-ին գեներալ, ապագա ռեյխսլյայտեր Ֆրանց Քսավեր Ռիտտեր ֆոն Էպպի հետ համատեղ որսի ընթացքում ստացած հրազենային վիրավորման արդյունքում։
1935 թվականից եղել է Մշակույթի Կայսերական սենատի անդամ, Նացիոնալ-սոցիալիստական ​​գերմանական բանվորական կուսակցության մամուլի ղեկավար և «Էխեր ֆերլագ»-ի հրատարակչության տնօրենի պաշտոններում նա մնացել է մինչև պատերազմի ավարտը։
Մաքս Աման , Նացիոնալ-սոցիալիստական ​​գերմանական բանվորական կուսակցության գործիչ, կայսերական հրատարակչության ղեկավար, ռեյխսլյայտեր , ԷՍԷՍ-ի օբերգրուպպենֆյուրեր ։
Այդ նույն տարում Թաիրովը բաժանվել է թագավորական բանակից և ընդունվել Մ.Վ. Ֆրունզեի անվան Զինվորական ակադեմիան, և այն ավարտելուց հետո նշանակվել ԽՍՀՄ-ի դեսպանը Չինաստանում։
Մեկ տարուց հետո ճակատագրի բերումով Թաիրովը եղավ Խաբարովսկում, որտեղ դարձավ հեռավոր արևելքի Կարմիր բանակի զիվորական խորհրդի անդամ, որտեղ աշխատում էր լեգենդար հրամանատար մարշալ Վ.Կ. Բլուխերը։
Վլադիմիր Քրիսաափորի Թաիրով (իսկական ազգանունը՝ Տեր-Գրիգորյան, , Լեռնային Ղարաբաղի Հադրութի շրջանի Խարմա գյուղում), դիվանագետ, 2-րդ կարգի զինվորական կոմիսար։
2004 թվականի ապրիլի 28-ին Գերմանիայի դեմ հաղթական խաղում Ռացն իր առաջին գնդակը խփեց հավաքականի կազմում, իսկ 2014 թվականի մայիսի 31-ին Ռացը խփեց իր երկրորդ գոլը Ալբանիայի դեմ խաղում։
Հավաքականի կազմում իր 100-րդ հանդիպումը անցկացրել է 2014 թվականի հոկտեմբերի 14-ին և համարվում է Ռումինիայի հավաքականի պատմության 4-րդ ամենաշատ խաղ անցկացրած ֆուտբոլիստը։
Ռացը 6 անգամ հաղթել է Ուկրաինայի առաջնությունը, 4 անգամ՝ Ուկրաինայի գավաթը, 3 անգամ՝ Ուկրաինայի սուպերգավաթը, 2 անգամ՝ Ռումինիայի առաջնությունը, 1-ական անգամ՝ Ռումինիայի գավաթը, Ռումինիայի սուպերգավաթը և Եվրոպա Լիգան։
1998 թվականի մայիսին կամ հունիսին Միրչա Լուչեսկուն նկատեց Ռացի տաղանդը և հունիսի 26-ին նա կնքեց իր առաջին պրոֆեսիոնալ պայմանագիրը Ռապիդ Բուխարեստի հետ։
Դրանից հետո Ջոնը, նրա եղբայրներ Ռուդին, Էմիլը և այլ համահեղինակներ հիմնադրել են ազգային լարային գործիքների ընկերությունը , որը ստեղծում և վաճառում է կիթառներ այն երաժիշտներին, որոնք աշխատում են կինոյում կամ ջազ ակումբներում։
Նրա հայրը՝ Յոզեֆ Դոպերան, Դոլնեյ Կրուպեում աշխատել է որպես հանքափոր, որտեղ ընտանիքը տեղափոխվել էր Ջոնի ծնունդից անմիջապես հետո։
Դոպերան ստացել է մի շարք գյուտերի արտոնագրեր, այդ թվում մի շարք լարային գործիքների ձևափոխման համար, մասնավորապես բարելավել է ջութակներ և բանջոներ, ստեղծել է էլեկտրաջութակի գյուտը։
1932 թվականին, աշխատելով վարպետ Արթ Սթիմսոնի հետ, Դոպերան հնարեց կիթառի նոր դիզայն, որը հետագայում հայտնի դարձավ որպես արդյունաբերական մեթոդներով արտադրված աշխարհի առաջին էլեկտրական իսպանական կիթառ։
Տղաների խումբը գնում է այն տան մոտ, որում մի ժամանակ ապրել է գուշակ «տիկին Տարո»-ն, որտեղ հիմա պարոն Մրակի հսկողության տակ գտնվում է նրան պատկերող գուշակության սարքը։
Իսկ գնդապետը այդ ժամանակ իր վերջին ուժերով, և չնայած արգելքին' զանգում է Մեխիկո իր հին ընկերոջը, որպեսզի խոսափողից լսի քաղաքի աղմուկը, որտեղ նա անց է կացրել երիտասարդությունը։
Դերասան Ինոկենտի Սմոկտունովսկու վերջին աշխատանքն է ֆիլմում (մահացել է մինչև ֆիլմի աշխատանքների ավարտը, իր դերը գնդապետ Ֆրիլեյն էր), որը հնչյունավորել է Սերգեյ Բեզռուկովը։