polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
1970 թվականի օգոստոսի 15-ին որպես ուսմասվար աշխատանքի է անցել Նովոշախտինսկի 32 ինտերնատ դպրոցում, իսկ 1970 թվականի սեպտեմբերի 1-ից սկսել է դասավանդել ռուսաց լեզու և գրականություն։
Իր աշակերտուհիներ Լյուբե Կոստինայի և Տոնե Գուլցեվայի նկատմամբ իրականացրած սեռական ոտնձգությունների պատճառով՝ հեռացվել է զբաղեցրած պաշտոնից՝ «իր սեփական դիմումի հիման վրա»։
Իր հերթին ռուս լրագրող և գրող Ալեքսանդր Մասալովը նշում է, որ սա Չիկատիլոյի մասին երկու առասպելներից մեկն է, քանի որ «դրա մասին որևէ հստակ տեղեկատվություն գոյություն չունի»։
Ըստ լրագրողի երկրորդ այն առասպելն է, համաձայն որի Հայրենական մեծ պատերազմի ժամանակ գերմանացիները գնդակահարման են ուղարկել Յաբլոչնոյե գյուղի մի քանի բնակիչների։
Իր հերթին պատմաբան Ջոն Ֆիլիպ Ջենքինսը նշում է, որ «պատմությունը, որը հնարավոր չէ ճշտել, մոտիվացրել է Չիկատիլոյին ուտել իր զոհերից մի քանիսին»։
Պարզել, թե ընդհանրապես գոյություն է ունեցել Չիկատիլոյի ավագ եղբայրը, թե սրանով Չիկատիլոն փորձել է որոշակի առումով մեղմել իր հանցանքները, պարզել այլևս հնարավոր չէ։
Մայրը նրան պատմել է, որ 1932-1933 թվականներին Ուկրաինական ԽՍՀ-ում տեղի ունեցած սովի ժամանակ նրա ավագ եղբորը' Ստեփանին, իբր թե, գողացել են և կերել:
Չիկատիլոյի կենսագիրները հաճախ նշում են, որ ավագ եղբոր հետ կապված պատմությունը շատ վիճարկելի է, քանի որ չկան վստահելի և բավարար աղբյուրներ՝ տեղեկատվությունը հաստատելու համար։
Այսպես, ամերիկացի դատական հոգեբան Քեթրին Ռամսլենդը կարծում էր, որ ուսումնասիրությունների արդյուքնում Ստեփանի ծնունդը կամ մահը վկայող որևէ փաստաթուղթ չի հայտնաբերվել:
Դեկտեմբերի 24-ին մարմինը գտնվել է, և նույն օրն էլ ձերբակալվել է կասկածյալ Ալեքսանդր Կրավչենկոն, ով նախկինում տասնամյա աղջկա բռնաբարության և սպանության համար դատապարտված է եղել 10 տարվա ազատազրկման։
Դեկտեմբերի 31-ին Գրիգորևը՝ տրամվայի պարկում, որտեղ նա աշխատում էր, խմած վիճակում պարծեցել է իր աշխատակիցների մոտ՝ նշելով, թե ինքն է սպանել «թերթերում գրված աղջկան»։
Սպանությունները շարունակվեցին 1987 թվականին, երբ մայիսի 16-ին Չիկատիլոն սպանեց 13-ամյա Օլեգ Մակարենկովին, որի մնացորդները հայտնաբերվել են միայն 1990 թվականին՝ Չիկատիլոյի ձերբակալությունից հետո։
Դեկտեմբերի 24 Շախտիին և ողջ Ռոստովի մարզը ցնցեց լուրը, որ Գրուշեվկա գետի վրա կառուցված կամրջի մոտից գտնվել է 11 դպրոցի երկրորդ դասարանի աշակերտուհի իննամյա Ելենա Զակոտնովայի դին։
1989 թվականի սեպտեմբերին Կոստոևը այցելել է Նովոչերկասկի բանտը՝ հանդիպելու մահվան դատապարտված սերիական մարդասպան Անատոլի Սլիվկոյի հետ, որին իրավապահ մարմինները փնտրել են շուրջ 12 տարի՝ հույս ունենալով, որ դա կօգնի քննությանը։
1981 թվականի մարտին նա աշխատանքի է անցել Շախտիի «Ռոստովներուդ» արտադրական միությունում՝ որպես ավագ ինժեներ, որտեղ ժամանակ առ ժամանակ կատարել է նաև բաժնի վարիչի պարտականությունները։
Ազատվելուց անմիջապես հետո, Չիկատիլոյին հեռացրեցին կոմունիստական կուսակցության շարքերից, որին անդամակցել էր 1960 թվականին և ուղարկեցին մեկ տարի ուղղիչ աշխատանքային գաղութ՝ կուտակիչ գողանալու համար ։
Ծառայությունից հետո տեղափոխվել է Դոնի Ռոստովից ոչ այնքան հեռու գտնվող Ռոդիոնովո-Նեսվետայսկայա բնակավայր, որտեղ աշխատել է որպես ինժեներ՝ ավտոմատ հեռախոսային կայանում։
Չիկատիլոյի կատարած հանցագործությունների համար սխալմամբ գնդակահարվել է Ալեքսանդր Կրավչենկոն, ով նույնպես մարդասպան է եղել, սակայն ժամանակին չի գնդակահարվել՝ անչափահաս լինելու պատճառով։
Հատուկ օպերատիվ խումբը, որը զբաղվում էր մարդասպանի որոնումներով, գլխավորում էր Վիկտոր Բուրակովը, ով դիմել էր հոգեբույժ Ալեքսանդր Բուխանովսկիին՝ կազմելու հանցագործի հոգեբանական պատկերը։
Ինչպես պարզվեց ավելի ուշ, Չիկատիլոն տարել է աղջկան հյուղակ՝ խոստանալով նրան տալ մաստակ Ավելի ուշ հետաքննությանը նա պատմել է, որ ցանկացել է «զվարճանալ նրա հետ», սակայն երբ փորձել է մերկացնել աղջկան, վերջինս սկսել է ճչալ և փորձել փախչել։
1987 թվականի ապրիլին Դոնի Ռոստովում մարզային դատախազության խորհրդակցությանը մասնակցել են ԽՍՀՄ գլխավոր դատախազության ղեկավարի տեղակալ Վ. Նենաշևը և ՌԽՍՀ գլխավոր դատախազի տեղակալ Իվան Զեմլյանուշինը։
1985 թվականի հունվարին Չիկատիլոն ընտանիքի հետ միասին տեղափոխվել է Նովոչերկասկ, որտեղ աշխատանքի է անցել Նովոչերկասկի էլեկտրաքարշաշինության գործարանում՝ որպես ինժեներ։
Անտառաշերտի մարդասպանի հոգեբանական դիմանկարը (Բուխանովսկիի տերմինաբանությամբ՝ «հանցագործի ուրվագծային պատկեր»), կազմվել է Ալեքսանդր Բուխանովսկիի կողմից։
Մականուններն են «Կատաղած գազան», «Կարմիր պարտիզան», «Ռոստովյան փորաթափ», «Կարմիր փորաթափ», «Մարդասպան անտառաշերտից», «Քաղաքացի իքս», «Սատանա», «Սովետական Ջեկ փորաթափ»։
1985 թվականի օգոստոսի 1-ին Վոստրյակովո-1 գյուղի մոտակա անտառում Չիկատիլոն սպանել է 18-ամյա Նատալյա Պոխլիստովային՝ հասցնելով դանակի 38 հարված։
Մաթեմատիկական անալիզի մեջ մտցրել է, այպես ասած, իր՝ Լեժանդրի բազմանդամը, Լեժանդրի վերափոխումը և հետազոտել է առաջին և երկրորդ սեռի էյլերյան ինտեգրալները։
Այդ աշխատության մեջ Լեժանդրը ապացուցեց քառակուսային կախվածության օրենքը, որի մասին ավելի վաղ խոսել էր Լեոնարդ Էյլերը, ընդ որում նրան տվեց ավելի ժամանակակից ձևակերպում և անվանեց «Լեժանդրի թիվ» ։
Ֆրանսիական հեղափոխության տարիներին Լեժանդրը, Լագրանժի և Լապլասի հետ միասին, ակտիվորեն մասնակցել է Մետրային համակարգի ուսումնասիրության հանձնաժողովի աշխատանքներին, մասնավորապես Դյունկերկ և Բարսելոնա քաղաքների
Այդ ժամանակ, դեռ Չեբիշևից առաջ, պարզ թվերի հայտնաբերումը տեղի էր ունենում փորձնական եղանակով, օրինակ դիտարկման միջոցով, բայց ոչ միշտ էր ճիշտ լինում։
Վեպի սյուժեն հիմնված է 1923 թվականի «Պլիմության էքսպրես» պատմվածքի վրա, որը զետեղվել է Պուարոյի վաղ գործերը պատմվածքների հավաքածուի մեջ, որը հրատարակվել է Բրիտանիայում միայն 1974 թվականին, իսկ ԱՄՆ-ում 1951 թվականին։
Կապույտ գնացքի առեղծվածը, ինչպես նաև «Կապույտ ճեպընթացի» գաղտնիքը , 1928 թվականի Ագաթա Քրիստիի վեպը Էրքյուլ Պուարոյի ստեղծագործությունների շարքից։
Աստիճանաբար պարզվում է, որ գնդապետ Ռոստանևը սիրահարված է Նաստենկային և ցանկանում է ամուսնանալ նրա հետ, բայց այդ ծրագրերի մասին գիտեն միայն նրա մայրն ու Ֆոմա Ֆոմիչը, որոնք փորձում են խանգարել ամուսնությանը։
Օպիսկինը հրաժարվում է գումարից, սպառնալով Ստեպանչիկովոյից հեռանալով, մեղադրելով գնդապետին, որ նա խորհրդավոր կերպով կապեր է հաստատում, որի մեջ նա ընկել է ինչպես հիմար։
Երբ Ստեպանչիկովոյի բնակիչները հավաքվել են նշել Իլյուշայի ծնունդը, Ֆոմա Ֆոմիչը գնդապետին մեղադրել է «դժբախտ աղջկանը հրապուրելու» համար և հայտարարել, որ լքում է տունը։
Սերգեյ Ալեքսանդրովիչը քեռուց նամակ է ստանում, որում ասվում է, որ նա պետք է արագ գնա Ստեպանչիկովո և «հնարավորինս արագ ամուսնանա իր նախկին դաստիարակչուհու՝ Եժեվկին ազգանունով մի աղքատ գավառական չինովնիկի դստեր հետ»։
Ստեպանչիկովո գնալուց նա ճանապարհին հանդիպում է Ստեփան Ալեքսեևիչ Բախչեևին, որը նրան կարճ պատմում է գյուղի նոր իրադարձություններն ու Ֆոմա Ֆոմիչի դերը այդ իրադարձություններում։
Հասնելով Ստեպանչիկովո Սերգեյ Ալեքսադնրովիչը հանդիպում է քեռուն և փորձում հասկանալ, թե ինչի համար է քեռին նրան հրավիրել, սակայն այդպես էլ հստակ պատասխան չի ստանում։
Ֆեոդոր Դոստոևսկու այս աշխատանքի սկսելու պահը համընկնում է նրա Սիբիրում ապրելու հետ, սակայն նա գրում էր երկար դադարներով, քանի որ աշխատում էր ուրիշ՝ «Քեռու երազը» վիպակի վրա։
Ռուդոլֆ Դամբրանը ծնվել է 1924 թվականի հունիսի 4–ին, Բրյանսկ քաղաքում, Լատվիայի արևելքում գտնվող Եկաբպիլս քաղաքից եկած ծառայողների ընտանիքում։
Պարադոքսի մանրակրկիտ վերլուծությունը՝ նրա՝ մեխանիկական իրագործմամբ , ներկայացված է ֆիզիկայի մասին Ֆեյնմայնան դասախոսություններում, նաև Ֆեյնմանի հայտնի «Ֆիզիկական օրենքների բնույթը» դասախոսություններում։
Այդ պատճառով հարկավոր է համակարգի էնտրոպիան դիտարկել գազից կազմված՝ հրեշի և լապտերի մշտական ջերմաստիճանով, որը ներառում է լիցքավորված մարտկոցը և էլեկտրական լամպը։
Մարտկոցը պետք է լամպի թելիկը հասցնի բարձր ջերմաստիճանի էներգիայով լույսի քվանտների ստացման համար, որպեսզի ջերմաստիճանով ջերմային ճառագայթման մեջ լույսի քվանտները ճանաչվեն։
Ինֆորմացիայի տեսության զարգացմանը զուգընթաց՝ պարզվեց, որ չափման գործընթացը կարող է և չհանգեցնել էնտրոպիայի աճին, պայմանով, որ այն լինի հակառակ ուղղությամբ։
Քանի որ հիշողությունը անվերջ չէ, որոշակի պահին հրեշը ստիպված է լինելու ջնջել հին արդյունքները, որը և վերջիվերջո հանգեցնում է ամբողջ համակարգի էնտրոպիայի աճին։
Այստեղ առաջին գումարելին նշանակում է էնտրոպիայի ավելացում, երբ որ լապտերի կողմից ճառագայթված լույսի քվանտը ընկնում է հրեշի աչքերին, իսկ երկրորդ գումարելին նշանակում է էնտրոպիայի նվազում՝ համակարգի կշռի՝ մեծությամբ նվազման հետևանքով, որը հանգեցնում է էնտրոպիայի նվազմանը մեծությամբ։
Ձախ և աջ մասերից կազմված անոթի սկզբնական վիճակի դեպքում համակարգի էնտրոպիան ավելին է, քան վերջնական վիճակի դեպքում, որը հակասում է փակ համակարգերում էնտրոպիայի չնվազելու ջերմադինամիկական սկզբունքին։
Մաքսվելի հրեշ, 1867 թվականի մտավոր փորձ և այդ փորձի գլխավոր հերոս՝ մանր չափսերի բանական, երևակայելի արարած, որը հորինել է բրիտանացի ֆիզիկոս Ջեյմս Քլարք Մաքսվելը, որպեսզի ցույց տա ջերմադինամիկայի երկրորդ օրենքի թվացյալ պարադոքսը։
Հրեշի բացակայության դեպքում՝ էներգիան, որը ճառագայթվում է լամպի կողմից ջերմաստիճանում, գազում կլանվում է ջերմաստիճանում, և, ընդհանուր առմամբ, էնտրոպիան աճում է քանի որ իսկ
2011 թվականի մայիսին Բահրեյնի շիական համայնքի հոգևոր առաջնորդները, ներառյալ համայնքի հոգևոր առաջնորդ Իսա Քասիմը, դատապարտել են կառավարության գործողությունները՝ որակելով այն որպես «մզկիթների անխիղճ կործանում»։
Շեյխ Ալի Սալմանը, ով «ալ Վիֆաք» կուսակցության անդամ է, մեկնաբանելով կառավարության հայտարարությունը, նշել է, որ քանդված մզկիթների մի մասը կառուցվել են 20-30 տարի առաջ, նույնիսկ ավելի։
Ավելի ուշ, «ալ Վիֆաքի» ներկայացուցիչները հայտարարեցին, որ «ցանկացած փորձ՝ ներկայացնելու դա որպես օրինական գործողություն չի կարող լինել օբյեկտիվ կամ համոզիչ»։
Իր հերթին Բահրեյնի արդարադատության նախարար Հալիդ բեն Ալի բեն Աբդուլլա ալ Խալիֆան հայտարարել է, որ քանդվել են միայն այն կառույցները, որոնք ապօրինաբար են կառուցված եղել։
Բահրեյնի մարդու իրավունքների պաշտպանության կենտրոնը հայտարարել է, որ երկրի կառավարության գործողությունները համապատասխանում են ՄԱԿ-ի Ցեղասպանության հանցագործությունը կանխելու և դրա համար պատժի մասին կոնվենցիայի կետերին։
Բահրեյնում տեղի ունեցած ապստամբության ժամանակ իշխանության ղեկին գտնվող սուննի փոքրամասնության հրամանով կործանվել են 43 շիական մզկիթներ և տասնյակ հոգևոր այլ կառույցներ, ներառյալ նաև հուսեյնիաներ և դամբարաններ։
2008/09 թվականի մրցաշրջանի սկզբում անցկացված ստուգողական խաղերում Բալդեն դաշտում անցկացրեց «Սաութհեմփթոնի» դեմ խաղի վերջին 13 րոպեն, «Միդլսբրոյի» դեմ խաղում՝ վերջին 30 րոպեն։
Իր կարիերայի ընթացքում Բոբոն կարողացավ նվաճել Շոտլանդիայի չեմպիոնի հինգ տիտղոս, Շոտլանդիայի երեք Լիգայի երկու գավաթներ, ինչպես նաև թիմի հետ միասին կարողացավ հասնել 2003 թվականի ՈՒԵՖԱ-ի առաջնության եզրափակիչ։
Մրցաշրջանի վերջում պարզ դարձավ, որ Բալդեն կարողացել է դառնալ ընդամենը 6 գոլի հեղինակ, որոնցից մեկը՝ Շոտլանդիայի գավաթի առաջնության եզրափակչում, «Ռեյնջերս» ակումբի դեմ խաղում, որտեղ Նիլ Լենոնի փոխանցումից Բալդեն կարողացավ հաղթել երկրորդ հարկում և դառնալ գոլի հեղինակ։
Երբ «Մյուլուզ» ակումբը դուրս մնաց պայքարից՝ Երրորդ Լիգայից, Բալդեն վարձակալվեց «Կան» ակումբի կողմից, որտեղ կարողացավ հասնել մի քանի հաջողությունների։
2004 թվականի հոկտեմբերին պատվարժան հյուրերի համար նախատեսված օթյակից Բալդեի հասցեին արված ռասսիստական արտահայտություն անելուց հետո մի գործարարի արգելեցին այցելել «Կիլմարնոկ»ի դեմ տնային հանդիպմանը։
Մենք կարողացանք նվաճել ՈՒԵՖԱ-ի գավաթը, հինգ անգամ կարողացանք դառնալ առաջնության չեմպիոն և մի քանի անգամ կարողացանք հաղթել Շոտլանդիայի պրեմիեր լիգան։
Առաջին մրցաշրջանը նոր մարզիչ Գորդոն Ստրականի գլխավորությամբ Բոբոյի համար ամենաանհաջողն էր. նա առաջին իսկ խաղում՝ «Լեսթերի» դեմ, ստացավ կարմիր քարտ՝ խախտելով խաղի կանոնները 17-ամյա Ջեյմս Վեսոլովսկիի դեմ պայքարում։
2007 թվականի հուլիսին, մրցաշրջանի սկսվելուն պես, «Սանդերլենդ»ի նորանշանակ մարզիչը՝ Ռոյ Քինը, հայտարարեց Բալդեի՝ իր ակումբ տեղափոխվելու ցանկության մասին։
2008/09 մրցաշրջանի սկզբին տեղեկություններ տարածվեցին, որ Բալդեն որոշել է լքել ակումբը և դառնալ ազատ գործակալ այն դեպքում, երբ նոր ակումբ գտնի, քանի որ Բոբը ուներ ֆինանսական խնդիրներ և փնտրում էր այնպիսի ակումբ, որը կբարելավվեր նրա նյութական վիճակը։
Էրիկ Բոֆլի երգերի կատարող երաժիշտների թիվում եղել են Ջուն Թեյբորը ' , , Ջոն Մակտերմոտը, Լիեմ Կլենսին, Մայք Հարդինգը, , , Բիլլի Բրենը, Ջոն Ուիլյամսը։
« ’ » երգը ստեղծվել է հեղինակի՝ Ֆրանսիայի հյուսիսում ռազմական գերեզմանատուն այցելելու տպավորության տակ, նաև այն ձեռք է բերել մեծ համբավ և հաճախ կատարվում է որպես հարգանքի տուրք նվիրված մարտի դաշտում բոլոր ընկածներին։
Սյունը կառուցվել է Վիլհելմ Հոհենցոլեռնի պատվերով' ի նշան Պրուսիայի' 1864 թվականին Դանիայի, 1866 թվականին Ավստրիայի և 1870-1871 թվականներին ֆրանս-պրուսական պատերազմում Ֆրանսիայի դեմ տարած հաղթանակների։
Թբիլիսիի պետական համալսարանի արևելագիտության ֆակուլտետն ավարտելուց հետո, նա ընդունվել է Վրաստանի գիտությունների ակադեմիայի պատմության, հնագիտության և ազգագրության բարձրագույն ինստիտուտի ասպիրանտուրան։
Հետազոտության հիմնական ուղղություններն են՝ Վրաստանի և Կովկասի ժողովուրդների պատմությունը հին ժամանակներից մինչ մեր օրերը, պատերազմական պատմության խնդիրները, Կովկասի և Մերձավոր Արևելքի երկրների մասնավորապես Թուրքիայի հետ պատմա-մշակութային կապերը։
2013 թվականին պրոֆեսոր Անչաբաձեն վարչապետ Բինձինո Իվանիշվիլիի կողմից դիտարկվում էր իբրև նախագահի հավանական թեկնածուներից մեկը գործող կոալիցիա «Վրացական երազանք» կուսակցությունից։
1836 թվականին Վիեննայում ավստրիացի քիմիկոս, Վիեննայի պոլիտեխնիկ ինստիտուտի պրոֆեսոր Պաուլ Տրոտտեր Մայսներն ստեղծեց ֆոսֆորային լուցկիներ, ինչը գիտության մեջ նշանակալի առաջընթաց էր։
Նրա լուցկիներն ունեին որոշ վտանգավոր կողմեր․ այսպես, շփումից դրանք կարող էին ինքնաբռնկվել, իսկ եթե վառվում էին, ապա մեծ բոցով՝ տարբեր կողմեր կայծեր թռցնելով և ձեռքերին ու ոտքերին այրվածքներ առաջացնելով։
Դասախոսություններից մեկի ժամանակ Մայսները որոշեց փորձ կատարել՝ ծծմբի փոշին կապարի հիպերօքսիդի հետ շփելով այդ խառնուրդն այրել, բայց այն այդպես էլ չայրվեց։
Իրինին իր գյուտը 60 պենգյոյով վաճառեց վիեննացի վաճառական Իշտավան Ռոմերին, և վերջինս սկսեց նոր լուցկիների արդյունաբերական արտադրությունը՝ դրա շնորհիվ հարստանալով։
Փոշենման նյութերն են օքսիդիչները՝ բերթոլեի աղը և կալիումի երկքրոմաթթվական աղը, որոնք բարձր ջերմաստիճանի ժամանակ թթվածին են արձակում, այդ ջերմաստիճանը կատալիզատորի՝ պիրոլյուզիտի ավելացումով փոքր-ինչ իջեցված է։
Օքսիդացնողների արձակած թթվածինը, ինչպես նաև օդի թթվածինն օքսիդացնում են գլխիկի բաղադրության մեջ մտնող ծծումբը, ինչի հետևանքով անջատվում է ծծմբային գազ՝ վառվող լուցկուն տալով բնորոշ հոտ, գլխիկի այրման ժամանակ առաջանում է ապակու նման խարամ։
Գլխիկի կարճատև բռնկումը ձողի այրման համար բավական չէ, բայց գլխիկի մեջ գտնվող պարաֆինը նրա այրման ժամանակ եռում է, գոլորշին բոցավառվում է, և այդ կրակը տեղափոխվում է լուցկու ձողիկի վրա։
1830 թվականին ֆրանսիացի 19-ամյա քիմիկոս Շառլ Սորիան հնարեց ֆոսֆորային լուցկիներ, որը պատրաստված էր բերթոլեի աղի, սպիտակ ֆոսֆորի և սոսնձի խառնուրդից։
Այդ լուցկիները խիստ դյուրավառ էին, քանի որ վառվում էին նույնիսկ տուփի մեջ իրար հպվելիս կամ էլ ցանկացած կոշտ մակերևույթի, օրինակ՝ երկարաճիտ կոշիկների տակերին, քսվելիս։
Այդ ժամանակ շրջում էր անգլիական մի հումոր, ըստ որի՝ ամբողջական լուցկին կիսաայրված լուցկուն ասում է․ «Տեսնո՞մ ես՝ ինչով է ավարտվում ծոծրակդ քորելու քո վատ սովորությունը։
» Սորիայի լուցկիները հոտ չունեին, սակայն վնասակար էին առողջության համար, քանի որ սպիտակ ֆոսֆորը շատ թունավոր է և բազմաթիվ ինքնասպաններ այն օգտագործել են կյանքի հետ հաշիվները մաքրելիս։
Դրությունը փրկեց ֆոսֆորա-ծծմբային լուցկիների հայտնագործումը, որոնց գլխիկները պատրաստում էին 2 փուլով․ սկզբում կոթը թաթախում էին ծծմբի, մոմի կամ ստեարինի, մի փոքր բերթոլեի աղի և սոսնձի խառնուրդով, իսկ հետո ֆոսֆորի, բերթոլեի աղի և սոսնձի խառնուրդով։
1855 թվականին շվեդացի քիմիկոս Յոհան Լունդստրեմը զմռնիտե թղթի մակերևույթին քսեց կարմիր ֆոսֆոր և դրանով փոխարինեց նաև լուցկու գլխիկների բաղադրության մեջ մտնող սպիտակ ֆոսֆորը։
Դրանք վառվում էին ոչ թե չխկացնելու եղանակով, այլ թույլ վառվող աբեթին շփելով, և ծառայում էին աբեթի և հրահանի միջոցով կրակը բորբոքելու գործընթացը հեշտացնելու համար։
Նմանատիպ ծծմբային ձողիկներ Եվրոպայում սկսվեցին օգտագործվել միայն 17-18-րդ դարերում, մինչև այն պահը, քանի դեռ քիմիայի զարգացումը թույլ չէր տալիս դրանք կատարելագործել։
Նախքան սեսքվիսուլֆիդային լուցկիների գյուտը սպիտակ ֆոսֆորով լուցկիների սահմանափակ արտադրությունը շարունակվեց միայն Անգլիայում, Կանադայում և ԱՄՆ-ում, հիմնականում ռազմական նպատակներով, ինչպես նաև որոշ ասիական երկրներում։
Միջազգային արտոնագրման իրավունքն այդ ժամանակ գոյություն չուներ, եվրոպական երկրները շատ ծրագրերում հաճախ միմյանց հետ վիճարկում էին իրենց առաջնությունը, և բազմաթիվ գյուտեր ու հայտնագործություններ միաժամանակ կատարվում էին տարբեր երկրներում։
Նրա կազմի մեջ մտնում են ծարիրի սուլֆիդ և կարմիր ֆոսֆոր, որոնք գլխիկը քսուքին շփելու ժամանակ վերածվում են սպիտակ ֆոսֆորի և օդի հետ շփվելով՝ ակնթարթորեն բռնկվում։
Որպեսզի բռնկման ժամանակ ամբողջ քսուքը չայրվի, կարմիր ֆոսֆորի մասերը բաժանված են վատ այրվող նյութերով՝ երկաթե կարմրաներկով, կաոլինով, գիպսով, աղացած ապակով։
Դրանք փայտե լուցկիներ էին, որոնք վառվում էին ծծմբի, բերթոլեի աղի և ծծմբային սնդիկի խառնուրդից պատրաստված գլխիկը խտացրած ծծմբական թթվի հետ շփելիս։
Ըստ փայտիկի պատրաստման հումքի՝ լուցկիները կարելի է բաժանել 2 խմբի՝ փայտե (պատրաստված փափուկ ծառերից՝ կաղամախի, լորենի, բարդի, ամերիկյան սպիտակ սոճի և այլն), ստվարաթղթե և մոմե ։
Նա եղել է ծրագրային '' խմբի նախկին անդամ, բայց ի վերջո, դարձել է հարավկորեական աղջիկների խմբի անդամ այն բանից հետո, երբ խմբի ծրագրի չինական տարբերակի նկարահանումները չեղյալ հայտարարվեցին, վերախատրաստվողների փոփոխության պատճառով։
2013 թվականին նա դարձել է թեկնածու «Պարեր աստղերի հետ 3» հաղորդումում իր գործընկերոջ՝ Կիմ Սու Րոյի հետ միասին, ում հետ նա զբաղեցրել է առաջին տեղը, ինչպես նաև ստացելէ քեյ փոփի լավագույի պարուհի տիտղոսը։
Դիտարկելով -ն ու -ն որպես կոորդինատական առանցքներ, կրկնակի ինտեգրալը կունենա անվերջ հարթությամբ ինտեգրման իմաստ և կարելի է հաշվել հարթության վրա այն կոորդինատային համակարգում, որը հարմար է տվյալ դեպքում։
Այստեղ առաջին հերթին փոխարինվել է կոորդինատային համակարգի արտահայտությունը բևեռային համակարգի -ով, երկրորդ՝ դեկարտյան կորդինատային համակարգի մակերեսի միավորը՝ բևեռային -ով, երրորդը՝ փոխվել են ինտեգրման սահմանները՝ համաձայն նոր փոփոխականների։
Հարկ է ուշադրություն դարձնել, որ -ի առաջին ինտեգրալը արտահայտության առկայությամբ տարբերվում է ինտեգրալից, որտեղ դիֆերենցիալի և էքսպոնենտի տակ գտնվող արտահայտությունները չեն համընկնում։
Սթրայդն ունի քառահարված ռիթմ, որի առանձնահատկություններից է 1-ին և 3-րդ հարվածների ժամանակ միատոն բաս նոտաների, օկտավաների ու սեպտիմաների կիրառումը, իսկ 2-րդ և 4-րդ հարվածների ժամանակ՝ ակորդների կիրառումը։
Սթրայդ նվագելուց կատարողի ձախ ձեռքն ավելի մեծ կարևորություն է ստանում՝ ավելի ուժեղ շարժումներ իրականացնելով՝ կարծես քայլելով դաշնամուրի ստեղների վրայով ։
Ինչ վերաբերում է աջ ձեռքին, ապա այն իր վրա է վերցնում գլխավոր մեղեդու հնչողությունը, երբեմն նաև կոնտրապունկտերի կատարումը, այնինչ ձախն, ինչպես նշվեց, պահում է երաժշտության ռիթմը։
Քաղաքացիական ու Առաջին համաշխարհայինի միջև ընկած ժամանակահատվածում զարգանում է նաև երաժշտական այս գործիքի մեծ արդյունաբերություն՝ սկսվում է դաշնամուրների մեծաքանակ արտադրությունը, կազմակերպվում են վճարովի դասընթացներ և այլն։
Այս ոճի ծագումը կապվում է այն հանգամանքի հետ, որ դաշնակահարները, որոնք ստիպված էին նվագել ամեն երեկո, պետք է փորձեին բազմազանություն մտցնել արդեն սովորական դարձած ռեգթայմի մեջ՝ դարձնելով այն ավելի ազդեցիկ ու թարմ։
Այդ կերպ, ժամանակի ընթացքում դաշնակահարները վերամշակման են ենթարկում իրենց ժամանակաշրջանի գրեթե բոլոր հայտնի ստեղծագործությունները՝ վերածելով դրանք ջազային կատարումների, թեպետ 1920-ական թվականներին նման փորձարկումների հետևանքով առաջացած ստեղծագործությունները դեռ դասվում էին ռեգթայմի շարքին։
Պատերազմից առաջ դաշնամուրն իր առանձնահատուկ տեղն ուներ ամերիկյան գրեթե բոլոր ընտանիքեներում՝ թե՛ որպես կահույքի մաս, թե՛ որպես հաճելի մթնոլորտ ապահովող երաժշտական գործիք։
Ի տարբերություն վաղ «սենթ-լուիսյան» կոչվող սթրայդի, որոշակի զարգացում ապրած սթրայդի տեմպն ավելի արագ էր, չնայած դանդաղ սթրայդը, բնականաբար, ամբողջովին դուրս չէր եկել գործածությունից։
Սթրայդի ամենահայտնի կատարողներից են՝ Լաքի Ռոբերթսը, Ջեյմս Ջոնսոնը և Ֆեթս Ուոլլերը, Արտ Թեյթումը, Դոնալդ Լամբերտը, Դիք Հայմենը, Դյուկ Էլինգթոնը և շատ ուրիշներ։
1961-1963 թվականներին եղել է Իջևանի հանրապետական հոգեբուժական հիվանդանոցի վարիչ, 1963-1989 թվականներին Երևանի բժշկական ինստիտուտի հոգեբուժության ամբիոնում հաջորդաբար աշխատել է որպես ավագ լաբորանտ, ասպիրանտ, ասիստենտ, ավագ գիտաշխատող, 1985 թվականից՝ դոցենտ։
1969 թվականին ԵրԲԻ-ում պաշտպանել է թեկնածուական թեզ՝ «Հիշողության խանգարումները էպիլեպսիայի ժամանակ» թեմայով և ստացել բժշկագիտության թեկնածուի գիտական աստիճան։
Բազմիցս մասնակցել է հանրապետական, միութենական ու միջազգային գիտաժողովների՝ Հայաստանում, Ռուսաստանում, Գերմանիայում, Ֆրանսիայում, Հոլանդիայում, Իսպանիայում, ԱՄՆ-ում։
1999 թվականին Համբուրգում կայացած Հոգեբույժների համաշխարհային 11-րդ կոնգրեսում եղել է «Հայաստանի երկրաշարժի հոգեախտաբանական ասպեկտները» սեկցիայի կազմակերպիչն ու նախագահը։
Չիքացման ժամանակաշրջանում Աստղային լորդը որոշեց կազմավորել սուպերհերոսների միջտիեզերական խումբ, որնք ակտիվորեն պետք է պաշտպանեն տիեզերքը, այլ ոչ թե արձագանքեն ճգնաժամային իրադարձություններին, ինչպիսին Չիքացման շրջանում էր։
Այդ նպատակով նա ընտրում է Ադամ Ուորլոքին, Դրաքս ավերողին, Գամորային, Ֆայլա Վելլին , Ռեակտիվ ջրարջին և Գրութին, ինչպես նաև աղոթարարին, որպես օգնական անդամ։
Թիմն առաջին անգամ հայտնվել է 2008 թվականի մայիսի #1 կոմիքսում և կազմավորվել Դեն Աբնեթի ու Էնդի Լանինգի կողմից, տարբեր հեղինակների ու նկարիչների ստեղծծա կերպարներով։
Ընդգծում է, որ ասոցիատիվ քայլերի բարդացված լաբիրինթոսներով դժվար հիշելի բանաստեղծություններն այնուամենայնիվ ընթերցողի մոտ թողնում են «ամբողջական և գեղեցիկ, անշահախնդիր պատկերի զգացողություն՝ զուգակցելով արժանապատվությունն ամոթխածության հետ, կյանքի իմացությունը՝ անօգնականության հետ, ընկճվածությունը՝ հաղթականության հետ»։
Ախմադուլինայի ստեղծագործության համընդգրկող թեման, նշում է գրականագետը, ամոթն էր, որն «ուղեկցել է նրան ամբողջ կյանքում և թելադրել այն չկարգավորված, չափազանց բուռն կյանքը, որպիսին նա անցկացնում էր»։
Այս գերիշխող թեման, ենթադրում է Բիկովը, հայտնում է «ստեղծագործական կամքի այդ նույն անկատարությունը, որը նրան երբեմն ստիպում է բանաստեղծությունները ձգձգել նշանակված սահմանից այն կողմ, սկսել ավելորդ հարաբերություններ, խմել անպետք մարդկանց հետ»։
Ըստ կենսագրի՝ Ախմադուլինան իրեն ներհատուկ տանջալից հանցավորությամբ և ծանր ինքնադատապարտմամբ շարունակում է Բորիս Պաստեռնակի բանաստեղծական ավանդույթները․ երկու քնարերգուներն էլ և՛ կյանքում, և՛ բանաստեղծություններում հասնում էին վերամբարձության, փքունության, երկարաբանության, քաղաքավարության, ամոթխածության․ այս որակները, շրջապատին հիացնելով առօրյա կյանքում, «մարդկային գծերն էին անմարդկայնության մեջ, մի կում ջերմությունը սառցե աշխարհում»։
Գրականագետ Ի․ Սնեգովայան, որ ներկա էր 2008 թվականին Ախմադուլինայի մասնակցությամբ տեղի ունեցող Ախմատովայի երեկոյին, ընդգծում է Ռեպինոյին և Կոմարովոյին նվիրված բանաստեղությունները, որոնք գրվել են հենց այդ վայրերում։
Ռուսական ժամանակակից քնարերգության հրաշալի տիկինն իր նրբաճաշակ տեսքով և ոճով շարունակում է դասական ավանդույթները, և Աննա Ախմատովային հասցեագրված նրա բանաստեղծություններում ապրում են սքանչացումն ու վեճը, առանց որոնց չկա շարունակականություն»։
Նրա հայրը՝ ազգությամբ թաթար Ախատ Վալեևիչ Ախմադուլինը , եղել է կոմերիտական և կուսակցական աշխատող, Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին՝ գվարդիայի մայոր, 31-րդ հակաօդային հրետանային առանձին դիվիզիայի հրամանատարի քաղաքական հարցերով տեղակալ, հետագայում՝ ԽՍՀՄ պետական մաքսային կոմիտեի պատասխանատու աշխատող ։
Այդ ամուսնությունը, ըստ Նագիբինի կողմից տպագրված «Օրագրի» և Վասիլի Ակսյոնովի «Գաղտնի կիրք» արձակ հուշագրության, կործանվեց բանաստեղծուհու սեռական համարձակ,էքսպերիմենտների, պատճառով։
Դրան հաջորդել են «Սարսուռ» , «Երաժշտության դասեր» , «Բանաստեղծություններ» , «Ձյունամրրիկ» , «Մոմ» , «Գաղտնիք» , «Այգի» բանաստեղծական ժողովածուները։
Ախմադուլինան մեկ անգամ չէ, որ արտահայտվել է ի պաշտպանություն խորհրդային այլախոհների՝ Անդրեյ Սախարովի, Լև Կոպելևի, Գեորգի Վլադիմովի, Վլադիմիր Վոյնովիչի։
1975 թվականին կոմպոզիտոր Միքայել Թարիվերդիևն այդ բանաստեղծության համար գրել է երաժշտություն, և ռոմանսն Ալլա Պուգաչովայի կատարմամբ հնչել է Էլդար Ռյազանովի «Ճակատագրի հեգնանք, կամ բաղնիքդ անուշ» ֆիլմում։
2013 թվականի փետրվարի 9-ին ՌԴ նախագահ Վլադիմիր Պուտինը, ելույթ ունենալով Ծնողական առաջին համագումարում, կարգադրեց Ախմադուլինայի բանաստեղծությունները ներառել գրականության դպրոցական պարտադիր ծրագրում։
Գետաբեկը Ելիզավետպոլի նահանգի հայաբնակ այն գյուղերից մեկն էր, որն ամբողջությամբ թալանվել, ավերվել ու հրկիզվել էր մերձակա գյուղերի թուրք բնակչության կողմից։
Ընդհարումները սկսվում են 1905 թվականի նոյեմբերի 17-ին, երբ թուրքաբնակ Փարաքենդ գյուղի բնակիչները հրդեհում են գետաբեկի բնակիչ անտառապահ Աբբաս Հաջիևի 60 սայլ խոտը՝ տեղի հայերի վրա հարձակվելու պատրվակ ստեղծելու համար։
Մի քանի օր անց Ֆրեզևկա ռուսական գյուղի քահանան հայտնում է Սլավյանկայում գտնվող նորանշանակ պրիստավ Ալ. Ի. Շեպիլլոյին, որ թուրքերը պատրաստվում են հարձակվել Գետաբեկի վրա։
Գյուղի փոքրաթիվ երիտասարդությունը ինքնապաշտպանության նպատակով դիրքեր է զբաղեցում շուկայի և գերեզմանատան միջև՝ պաշտպանելով այդ երկու ուղղությունները շուրջ 1 օր։
Ժամ առ ժամ նոր զինյալ ուժեր ստացող թուրքերին, ի վերջո, հաջողվում է կոտրել շրջապատման մեջ հայտնված և որևէ տեղից օգնություն չստացող հայերի պաշտպանությունն ու մտնել գյուղ։