polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Տվյալ իրադարձությունը արաբների պատասխանն էր նախորդ տարում դեպի խալիֆաթի սահմանային շրջաններ բյուզանդացիների կողմից կազմակերպված արշավանքին, երբ բյուզանդացիները ոչնչացրին խալիֆի հայրենի քաղաքի՝ Զապետայի բնակչությունը։
Դրան ի պատասխան Ալ-Մութասիմը որոշեց ներխուժել Բյուզանդիա՝ նպատակ ունենալով նվաճել Փոքր Ասիայի արևմտյան մասում գտնվող Ամորիումը՝ Ամորումյան արքայատոհմի հայրենի քաղաքը։
Քաղաքի վրա հարձակվելու համար, որը 9-րդ դարում դարձել էր կայսրության կարևոր քաղաքներից մեկը, Ալ-Մութասիմը հավաքեց 80 հազարանոց բանակ, որը բաժանեց երկու մասի։
Այդ ժամանակ բյուզանդական բանակում սկիզբ առած պարսկա-խուրամյան ապստամբության, ինչպես նաև մայրաքաղաքում ծագած անհանգստությունների պատճառով Թեոֆիլը չկարողացավ օգնություն ցուցաբերել պաշարված քաղաքին։
Սակայն նրանց, ովքեր բարձր պաշտոններ էին զբաղեցնում, ուղարկեցին խալիֆայության մայրաքաղաք Սամարա, իսկ հաջորդ տարի մահապատժի ենթարկեցին իսլամ չընդունելու պատճառով։
Նրան պատասխանեցին, որ Ամորիումը, քանի որ «այնտեղ իսլամի առաջացման ժամանակներից ոչ մի մուսուլման չի եղել, այն քրիստոնեության հիմքն է, հույների համար այն Կոստանդնուպոլսից պատվավոր է»։
Առաջավոր ջոկատի հրամանատարը թուրք Աշինաս և Մուհամեդ իբն Իբրահիմն էին, աջ թևը ղեկավարել է թուրք Իտահը, ձախը՝ Ջաֆար իբն Դինարը, իսկ կենտրոնում՝ Ջեյֆ իբն Աբասը։
Նրա բանակը բաղկացած էր հեծելազորային տագմայից, հայազգի Մանուելի, պարսիկ Ֆեոֆոբի հրամանատարությամբ, հնարավոր է նաև Թրակիայի ու Մակեդոնիայի թեմական զորքից, որոնք այդ ժամանակ ենթական չէին ներխուժման վտանգին։
Արաբական զորքի թվաքանակը, որի մասին հայտնի էր դարձել հույներին, ստիպեց շատերին, խորհուրդ տալ կայսերը անտեղի զոհերից խուսափելու համար Ամորիումի բնակչությանը անվտանգ վայր տեղափոխել, դա կարող էր նաև ստիպել արաբներին հրաժարվել իրենց պլանից և վերացրեց զորքի կիսման անհրաժեշտությունը։
Շուտով Թեոֆիլն իր խորթ մայր Եվփրոսինիայից տեղեկություն ստացավ, որ մայրաքաղաք հասած դասալիքները նրա մահվան մասին տեղեկություն են տարածում, և ժողովուրդը պատրաստվում է նոր կայսր ընտրել։
Չնայած վերջինս ոչինչ չձեռնարկեց իր իշխանությունը Պաֆլագոնիայից այն կողմ տարածելու համար, սակայն նրա տրամադրության տակ 30 հազար զորք կար, և նրա հավանական միավորումը արաբների հետ մեծ վտանգ կլիներ Թեոֆիլի համար։
Թեոֆիլը հայտարարեց, որ Զապետրայի գրավման ժամանակ, զորավարները գերազանցել են իր հրամնաները, նա խոստացավ իր միջոցներով վերակառուցել քաղաքը, խալիֆին հանձնել ոչ միայն Զապետրայի գերված բնակչությանը, այլև գերեվարված բոլոր արաբներին, նույնիսկ իր մարդկանց, ովքեր անկարգություններ են կատարել քաղաքի գրավման ժամանակ։
Արաբական բանակը շարժվում էր դեպի Ամորիում երեք զորասյուներով՝ կենտրոնում գտնվում էր ինքը՝ Մութասիմը, ձախ զորասյունը գլխավորում էր Աշնասը, աջը՝ Աֆշինը։
Փայլուն հաջողությունը, որը ուղեկցում էր 838 թվականի արշավանքը, կարող էր քաջալերել Մութասիմ Թեոֆիլ արքայի դեմ առաջ շարժվելու համար, սակայն Աբբասի ապստամբության պատճառով նա որոշեց հետ վերադառնալ։
Հսկայական ավարի հետ մեկտեղ նա բերեց բազմաթիվ գերիներ, որոնց թվում՝ բյուզանդական բարձրաստիճան անձիք, այդ թվում ՝ Աետիոսը, Ֆեոդոր Կրատիրը և նրա կնոջ բարեկամ ռազմական ստորաբաժանումների հրամանատար Կոնստանտին Վավուչիկը։
Գերիները բերվեցին Բաղդադ և բնակեցրեցին Մութասիմի կողմից կառուցված խալիֆայության մայրաքաղաք Սամարայում, Տիգրիս գետի վրա, որտեղ նրանք գտնվում էին անազատության մեջ։
Համաձայն աղբյուրների պաշարման ընթացքում փոփոխություն նկատվեց, այն բանից հետո, երբ բյուզանդացիների կողմից ավելի վաղ գերի վերցրված մուսուլմանը, ով քրիստոոնեություն էր ընդունել, արաբներին ցույց տվեց քաղաքի պատի այն հատվածը, որը կարելի էր հեշտությամբ կոտրել։
Քաղաքի պաշտպանների հարմանատարները Աետիոսը և ներքինի Ֆեոդորը կայսերը նամակ ուղարկեցին, որում տեղեկացնում էին պատի կործանման մասին, քաղաքը շրջապատած բազմապատիկ զորքի մասին և գիշերը թշնամու շարքերի միջով անցնելու և կայսեր մոտ շարժվելու մասին։
Նրա «արևմտյան» արտաքինը շատ պահանջված էր սուր զարգացող սյուժե ունեցող ֆիլմերում, ինչպես նաև այն ֆիլմերում, որոնք պատմում են Հայրենական մեծ պատերազմի մասին։
Ռուսական տիրապետության ժամանակահատվածում ազգությամբ վրացի Դիմիտրի Բաքրաձեն մասնակցել է Կովկասի՝ Ռուսական կայսրությանը միանալուն վերաբերող փաստաթղթերի հրապարակմանը։
Նացիստկան ողջույն, հիտլերական ողջույն, կուսակցական ողջույն , Երրորդ Ռայխում կայանում էր աջ ձեռքը բարձրացնելով՝ ափը բացելով 45 աստիճան, (բարձրաստիճանները՝ կիսաթեքված, շարքայինները կամ ավելի բարձր կոչումներ ունեցող մարդկանց մոտ՝ ամբողջովին ձգված, և բացականչելով ։
Ընդունված էր պետական հաստատություններում, Նացիոնալ-սոցիալիստական ​​գերմանական բանվորական կուսակցությունում, ԷՍԷՍ-ում, բայց լայնորեն օգտագործվում էր նաև ոչ պաշտոնական վայրերում։
Բայց, Եհովայի վկաների կարծիքով, « !»-ի արտասանումը նշանակում էր համոզմունք ներկայացնել այն բանում, որ փրկությունը պիտի գար Հիտլերից, որն ուղղակիորեն հակասում է Եհովայի վկաների հավատքին, ըստ որի, միակ Փրկիչը, ուղղարկած Եհովաից, համարվում է Հիսուս Քրիստոսը (Ղուկաս 24:
Նացիստական ողջույնը հաճախ շփոթում են «հռոմեական ողջույնի»՝ իտալացի ֆաշիստների ողջույնի ժեստի հետ, որը ավելի ուշ փոխառվեց նացիոնալ-սոցիալիստների կողմից։
Համաձայն նացիստական գաղափարախոսների՝ ձեռքի բարձրացումն ու ! վանկարկումը ընդունված է եղել հին գերմանացիների մոտ թագավոր ընտրելիս. ժեստը ներկայացվում էր նիզակի բարձրացումով։
Կարգախոսը հղացել է Ռուդոլֆ Հեսսը.ՆՍԳԲԿ-ի՝ Նյուրնբերգ այցելություններից մեկի ժամանակ Հիտլերի մոտ կանգնած և նրա ելույթից ոգեշնչված Հեսսը սկսում է վանկարկել «Զիգ Հայլ!», որը միանգամից կրկնվում է ֆյուրերին լսող բազմաքանակ ամբոխի կողմից։
Բավականին երկար ժամանակ Ռիշատի կառուցվածքը ծառայել է որպես կողմնորոշիչ տիեզերագնացների համար, քանի որ հանդիսանում էր լավ տեսանելի օբիեկտ ոչինչով աչքի չնկնող անապատի ընդարձակ տարածքում։
Հատազետվել է մասնավորապես Վալենտին Լեբեդևի կողմից «Սալյուտ֊7» օդանավից, 1982 թվականի հոկտեմբերի 24֊ին, նա Ռիշատը համեմատեց մանկական բազմագույն օղակներով բուրգի հետ։
Ավելի վաղ ենթադրվում էր, որ շրջանաձև կառուցվածքը համարվում է բախման խառնարան, սակայն այս գիտաենթադրությունը չի համապատասխանում հատակի հարթ մակերեսին և հարվածային ազդեցության հետքերով լեռնային տեսակների բացարձակ բացակայությունը։
Այն, որ կառուցվածքի ձևավորումը առաջացել է հրաբխային ժայթքման հետևանքով նույնպես քիչ է հավանական, քանի որ բացակայում է ժայթքումից առաջացած խառնարանը և հրաբխային լեռնատեսակները։
Ֆոտոնային բյուրեղների ոլորտի զարգացումը հնարավոր դարձրեց ֆոտոնա-բյուրեղային լուսատարների ստեղծումը, որտեղ լույսի ճառագայթը տեղափոխվում է պարբերական կառուցվածքում լույսի դիֆրակցիայի, այլ ոչ թե լրիվ ներքին անդրադարձումների միջոցով։
Նրանք կարող են ավելի մեծ էներգիա տեղափոխել, քան սովորական թելքերը և նրանց պարամետրերը, որոնք կախված են անցնող լույսի ալիքի երկարությունից, կարելի է կառավարել, այդպիսով օգտագործումը ավելի հարմար դարձնելով։
Օպտիկական թելքերի վրա հիմնված մալուխները օգտագործվում են թելքաօպտիկական հաղորդակցության մեջ, ինչը թույլ է տալիս տեղեկություններ փոխանցել ավելի մեծ հեռավորությունների վրա և տվյալների փոխանցման ավելի բարձր արագությամբ, քան էլեկտրոնային կապի միջոցներով։
Լուսային փնջի տարածման ուղղորդումը լույսի բազմակի բեկումների շնորհիվ առաջին անգամ ցույց է տրվել Դանիել Կոլադոնի և Ժակ Բաբինի կողմից 1840-ականների սկզբում, Փարիզում։
Օպտիկական թելք, օպտիկական մանրաթել — օպտիկականորեն թափանցիկ նյութից պատրաստված թել, որն օգտագործվում է լույսն իր ներսում լրիվ ներքին անդրադարձման միջոցով տեղափոխելու համար, շատ ավելի բարակ է, քան մարդու մազը։
«Արսենալը» վճարում է 500 հազար ֆունտ, իսկ երբ Հովարդն ակումբի առաջին թիմի կազմում մասնակցեր 40 խաղի, նորվեգական ակումբը պետք է ստանար արդեն 1,5 մլն ֆունտ։
Պահեստային թիմի կազմում անցկացրած հենց առաջին՝ «Ֆուլհեմի» դեմ խաղում, «Արսենալի» պահեստային թիմի մարզիչ Նիլ Բանֆիլդը Հովարդին նշանակում է թիմի ավագ։
Սակայն հոկտեմբերի 29-ին «Արսենալը» պայմանագրի ժամկետի ավարտվելուց առաջ ետ է բերում Հովարդին, քանի որ երիտասարդ ֆուտբոլիստը ստանում էր չափազանց քիչ խաղաժամանակ։
Ավելի ուշ «զինագործները» խզում են իրենց տրասնֆերային հարաբերությունները «Սալամանկայի» հետ, քանի որ նրանց դուր չէր գալիս իսպանացիների վերաբերմունքը վարձավճարով տեղափոխված ֆուտբոլիստների հանդեպ։
Օգոստոսի 29-ին կայացած «Շտուտգարտի» դեմ խաղից հետո Արսեն Վենգերն անձամբ զանգահարում է երիտասարդ տաղանդին, որպեսզի շնորհավորի հիանալի խաղի կապակցությամբ։
Անցկացնելով մի քանի հանդիպումներ «Արսենալի» պահեստային թիմի կազմում՝ 2009 թվականի մարտի 10-ին Նորտվեյթը կնքում է մեկ այլ վարձավճարային պայմանագիր և տեղափոխվում նորվեգական «Լիլեստրյոմ»։
Հովարդ Նորտվեյթ , նորվեգացի ֆուտբոլիստ, անգլիական «Վեստ Հեմ Յունայթեդ» ֆուտբոլային ակումբի և Նորվեգիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի հենակետային կիսապաշտպան։
Չնայած մրցաշրջանի կեսը Նորտվեյթը բաց է թողնում վնասվածքի պատճառով, նա ընդգրկվում է 2007-08 մրցաշրջանում «Արսենալի» եզրափակիչ՝ «Սանդերլենդի» դեմ խաղի հայտացուցակում, սակայն այդպես էլ խաղադաշտ դուրս չի գալիս։
«Հյոուգեսունի» ավագ Կևին Նիկոլը և Նորվեգիայի ազգային հավաքականի նախկին մարզիչ Նիլս Յոհան Սեմբը ոգևորում են Հովարդին՝ ասելով, որ նա Եվրոպայի ամենատաղանդավոր պաշտպանն է։
Այն պատճառով, որ նորվեգական «Սուրբ Օլաֆի շքանշանը» ըստ կանոնադրության շնորհվում է բացառապես Նորվեգիայի քաղաքացիություն ունեցող անձանց, որոնք ապրում են երկրի տարածքում, ուստի խիստ կարևորություն առաջացավ այն հարցը, թե ինչվեց վարվել արտասահմանում բնակվող նորվեգացիների կամ Նորվեգիայում ապրող օտարերկրացիների հետ, որոնք ծառայություն են մատուցել Նորվեգիայի համար։
«Արժանիքների շքանշանը» շնորհվում է Նորվեգիայի այն քաղաքացիներին, որոնք ապրում և աշխատում են հայրենիքի սահմաններից դուրս (դրանք հիմնականում դիվանագիտական առաքելություն կատարող անձինքն են), ինչպես նաև օտարազգի անձինք, ովքեր Նորվեգիայի Թագավորության համար ցուցաբերել են որոշ արժանիքներ։
Ի տարբերություն «Սուրբ Օլաֆի շքանշանի» «Նորվեգական թագավորական արժանիքների շքանշանը» անձի մահվանից հետո պարտադիր չէ, որ հետ վերադարձնեն, սակայն այս պարգևի առավել բարձր աստիճան ստանալու դեպքում շքանշանակիրը վերադարձնում է ավելի ցածր աստիճանով շքանշանը։
Յան վան Էյքը «Ավետում» ստեղծագործությունը վրձնել է Բրյուգգեում ապրելու տարիներին, որտեղ 1431 թվականին նկարիչը տուն և արվեստանոց է գնում ու այդտեղ ապրում ու ստեղծագործում է ցկյանս։
Յան վան Էյքն իր ստեղծագործությունն ուղարկում է Դիժոնի Շանմոլ վանքային համալիր. Դիժոնն այդ ժամանակ Բուրգունդիայի հերցոգության մայրաքաղաքն էր ու եկեղեցական գլխավոր ծիսակարգերի անցկացման վայրը։
Յան վան Էյքը «Ավետում» ստեղծագործությունը կերտել է ամենայն մանրամասնությամբ՝ հաշվի առնելով ամենաչնչին դետալները, որոնք վերաբերում են ինչպես եկեղեցու ինտերիերին, այնպես էլ Գաբրիել հրշետակի, Մարիամ Աստվածանի հանդերձանքին։
1993 թվականին Բուլղարիայում Մեծ Բրիտանիայի մշակույթի ներկայացուցիչը անգլիացի գրաֆիկի հետ այցելել է Կասապյանի արվեստանոց, որի ժամանակ Կասապյանը հետաքրքրություն է ցուցաբերել նոր նյութերի և չոր ասեղի նկատմամբ։
Բրիտանացի գալերիստ Փիտեր Ֆորդը «Արևելք-Արևմուտք» պատկերասրահում տեսնելով նրա գրաֆիկաները, հրավիրել է նկարչին ցուցադրվելու իր Բրիստոլի պատկերասրահում, որտեղ ցուցադրվում են փոքր գրաֆիկական գործեր։
1994 թվականին Կասապյանը հանդիպել է ԱՄՆ Պենսիլվանիայի Ֆիլադելֆիա քաղաքի Փրինթ կենտրոնի գործադիր տնօրենին, որից հետո սկսել է համագործակցել նրանց հետ։
Սակայն ի տարբերություն «Տասը փոքր սևամորթներ»-ի, սյուժեն կապ չունի համրանքախաղի հետ, եթե չհաշվել այն, որ վեպի գործողությունները պտտվում են են Հիքորիդ-ռոուդ փողոցի շուրջ։
Համաձայնության անդամ պետությունների՝ Ավստրիայի, Բելգիայի, Գերմանիայի, Դանիայի, Էստոնիայի, Իսլանդիայի, Իսպանիայի, Իտալիայի, Լատվիայի, Լեհաստանի, Լիտվայի, Լյուքսեմբուրգի, Հունաստանի, Հունգարիայի, Մալթայի, Նիդերլանդների, Նորվեգիայի, Շվեդիայի, Չեխիայի, Պորտուգալիայի, Սլովակիայի, Սլովենիայի և Ֆրանսիայի քաղաքացիները Նորվեգիա կարող են մուտք գործել առանց վիզայի գրանցման։
Նորվեգիայի թագավորությունը իր տարածաշրջանային բարեկամ Իսլանդիան համարվում են միակ պետությունները, որոնք գտնվում են Շենգենային համաձայնագրի գոտում, սակայն չեն անդամակցում Եվրոպական Միությանը։
1,3 միլիոնը մեկօրյա այց են կատարել (նրանց մի մասը Նորվեգիայի տարածքով մուտք է գործել հարևան պետություններ), իսկ շուրջ 1,8 միլիոն մարդ այցելել է Նորվեգիայի նավահանգիստները՝ կրուիզ նավարկությունների ժամանակ։
2006 թվականի տվյալներով Նորվեգիա ժամանած զբոսաշրջիկների քանակը կազմում է յոթ միլիոն մարդ, ինչը զարմանալիորեն գերազանցում է Նորվեգիայի մշտական բնակչությանը։
Նիցեում երկու տարվա ընթացքում ղեկավարել է ավելի քան 120 ֆիլմի նկարահանում, որոնցից շատերը եղել են գունավոր և դրա համար օգտագործվել է ամենաառաջին տեխնիկաներից մեկը –ը։
Թեո Ֆրենկելը որպես ռեժիսոր 1908-1925 թվականներին նկարահանել է ավելի քան 220 ֆիլմ, սակայն դրանցից քչերն են պահպանվել և այդ պատճառով հնարավոր չէ ճիշտ գնահատել վերջիններիս գեղարվեստական նշանակությունը։
Կարճ ժամանակ անց ստեղծել է թատերախումբ և իր սցենարներով նկարահանել է հիսունից ավելի տարբեր ժանրերի ֆիլմեր՝ սկսած մյուզիք–հոլլից վերջացրած ողբերգություններով։
Ավելի շուտ նա արդեն վարադարձավ կյանքին և Հերցոգի ստեղծագործություններին, երբ արձակվեց 22 թոպեանոց ֆիլմ՝ «Վերներ Հերցոգը ուտում է իր կոշիկը»։
Բացի այդ, այն ժամանակաշրջանում, երբ Ֆինլանդիան ստիպում էր ՍՍՀՄ-ին իրեն զիջել Նորվեգիայի սահմանի երկարությամբ ձգվող ցամաքային ճանապարհը, նորվեգական կառավարությունը 1924 թվականին հասավ նրան, որ Ֆինլանդիան պայմանագիր ստորագրեց, ըստ որի պազրեցյան սաամները կորցրեցին իրենց այդ տարածքներում ձուկ որսալու արտոնությունը' որպես փոխհատուցում ստանալով 12 000 ոսկե կրոն։
Ֆինլանդիայի և Խ-ի միջև պատերազմական գործողությունների ժամանակ սաամները վերջնականապես լքեցին այդ տարածքը, իսկ պատերազմի ավարտից հետո Ֆինլանդիան սաամներին տրամադրեց նոր տարածք' Ինարի լճի շրջակայքում։
Երկրորդ Համաշխարհային պատերազմի ավարտից հետո Նորվեգիայում և ԽՍՀՄ-ում գտնվող սաամների համայնքները պետական սահմաններով լիովին հեռացան միմյանցից, բացառությամբ երկու զվարճալի դեպքերից. 1960 թվականին Նորվեգիայի սաամ-եղնիկաբույծների ներկայացուցիչը կոմունիստ էր, որը ՍՍՀՄ-ի ղեկավարության հետ համաձայնության էր եկել յոթ Նորվեգացի սաամների ճամփորդությունը Լովոզերա լիճ' փորձի փոխանակման համար, որտեղ էլ կոլեկտիվացման ալիքը բերել էր մեծ քանակությամբ սաամների։
1989 թվականին Նորվեգիայում հիմնադրվեց սաամների պառլամենտը' , որը հանդիսանում էր որպես սաամների ընտրական մարմին և զբաղվում էր սաամների, նրանց լեզվի և մշակույթի հետ կապված հարցերով։
1826 թվականի սահմանների վերաբերյալ համաձայնությամբ Հարավային Վարանգերը դարձավ տարածք, որտեղ ապրում էր սաամական ժողովուրդը, ինչի հետ կապված էլ սաամների համայնքը նոր սահմանով կիսվեց երկու մասի' նյավդեմյան սաամներ և պազրեցյան սաամներ։
Այդ դեպքում նյավդեմյան սաամների տարածքը խաչաձև բաժանված էր, այնպես, որ գարնանային և ամառային բնակեցումը Նորվեգիայի ափերին մոտ էր, իսկ մայրցամաքի խորքում տեղակայված աշնանային և ձմեռային հողերը' Ռուսաստանին։
19-րդ դարի կեսերին Նորվեգիայի կառավարության քաղաքականությունը սաամների հանդեպ փոխվեց' կախված երկու փաստով. ազգային հետաքրքրությունների և , հատկապես 20-րդ դարի երկրորդ կեսին, գլոբալ տենդենցների։
Այդ դեպքում պետք է հաշվի առնել, որ իրավունքները, որոնք ունեին Նորվեգիայի սաամները, շատ ուժեղ տարբերվում էր իրավունքներից, որոնցից նրանք կարող էին օգտվել տվյալ պատմական շրջանում։
1980 թվականին նորվեգիացի երգիչներ Սվերե Հելսբերգը և Մատիս Հետան Եվրատեսիլի մրցույթում հաղթեցին երգով, որում կային յոյկի տարրեր և որը դարձավ Նորվեգիայի ամենահայտնի մանկական երգերից մեկը։
Նորվեգիայի ղեկավարությունը նպաստեց նրան, որ նոր նահանգում բնակություն հաստատեն նստակյաց բնակչությունը, որոնք խոսում են նորվեգերեն, որի հետ կապված նորվեգական բնակչությունը սկսեց սաամներին հանել իրենց հողերից։
Նորվեգիայի սաամների թվաքանակը, տարբեր գնահատականներով, 40-60 հազար մարդ է, մեծամասնությունն ապրում է Նորվեգիայի հյուսիսում' Նուրլան, Նուր-Թրյոնդելագ, Թրոմս և Ֆինմարք ֆյուլքեներում։
Նորվեգացի հետազոտող Էյսթեյն Սթեյնլենը նշում է, որ ձևական հավասարությունը, որն ունեին Նորվեգիայի սաամները, շատ է տարբերվում նրանից, որը կարող ենք անվանել իրական հավասարություն։
1968 թվականին կար Նորվեգիայի սաամների կազմակերպություն , որի հիմնական խնդիրը սաամական բոլոր խմբերի համախմբումն է' մշակույթի և սոցիալ-տնտեսական պայմանների բարելավման նպատակով։
2000 թվականին Կարասյոկում ստեղծվեց Սաամական պառլամենտի խորհուրդը , որի աշխատանքին մասնակցում են Շվեդիայի, Նորվեգիայի և Ֆինլանդիայի երեք սաամական պառլամենտները։
Երկար ժամանակ Նորվեգիայում անցկացվող նորվեգականացման քաղաքականության պատճառով սաամական բնակչությունը ստիպված էր միաձուլվել նորվեգացիներին, և միայն 1992 թվականին սաամական լեզուներն ու մշակույթը պաշտոնապես ճանաչվեցին։
1912 թվականին սաամական լեզվով լույս է տեսել առաջին վեպը' «-» , հեղինակը նորվեգիացի գրող Անդերս Լարսենն է, սակայն մինչև 1970 թվականը սաամերեն դուրս եկող գրականությունը շատ քիչ էր։
13-րդ դարից սկսած սաամացիների զբաղեցրած տարածքի պատկանելությունը, նաև տեղի բնակչությունից գանձվող հարկերի հարցերը վեճի առարկա էին հանդիսանում Նորվեգիայի, Ռուսաստանի և Շվեդիայի միջև։
Աստիճանաբար, մաթեմատիկական բանաձևերում կիրառվող գրեթե բոլոր բառերը (գործողություններ, համեմատական հարաբերություններ, հատկություններ արտահայտող) փոխարինվեցին հատուկ սիմվոլներով. մաթեմատիկան ձեռք բերեց սեփական լեզու, որը թարգմանության կարիք չուներ, որում ցանկացած «բառ» հստակ որոշված իմաստ էր արտահայտում, ինչը թույլ էր տալիս ճշգրիտ պնդումներից ստանալ նույնչափ ճշգրիտ այլ պնդումներ։
Բացի արաբական թվերից ու տարբեր այբուբենների տառերից (լատինական՝ ընդ որում նաև գոթիկ գրելաձևով, հունական ու հրեական), մաթեմատիկական լեզվում կիրառվում են նաև այլ հատուկ նշաններ, որոնք ներմուծվել են վերջին մի քանի հարկուրամյակների ընթացքում։
Լավ մտածված նշանակումները, որոնք արտահայտում են հետազոտվող օբյեկտի որոշակի հատկություններ, օգնում են խուսափել գնահատման անճշտություններից ու սխալներից, ուսումնասիրությունը տեղափոխում են տեխնիկական մակարդակ, երբեմն «հուշում են» լուծման ճիշտ ճանապարհը։
Ապացուցվել է, որ հնարավոր է Խաղաղ օվկիանոսը արևմտյան հատվածից հատելով Հարավային Ամերիկայի կենտրոնական մասից հասնել նպատակակետ. այս դեպքում Պոլինեզիա։
Ապացուցվել է, որ կոկոսի սերմերը հնարավոր չէ պահպանել օվկիանոսի ջրի մեջ, իսկ դա նշանակում է, որ հնարավոր չէ, որ կոկոսները օվկիանոսային հոսանքների օգնությամբ են հասել Պոլինեզիա։
Նրանք բացահայտեցին, որ օձային թյունիկը ցերեկն ապրում է օվկիանոսի շատ խորը շերտերում, իսկ գիշերը բարձրանում է վերև՝ կեր փնտրելու նպատակով. այս ձուկը նաև հիանալի կերպով արհեստական լուսավորությանն է ձգտում։
«Կոն-Տիկի» լաստանավի վրա տեղադրված էր ուղղանկյունաձև առագաստ, նավախելի մակույկաթի, ինչպես նաև երկու հատ զուգահեռ շարքով շվերտներ (տախտակներ, որոնք միացած են նավի տակից ջրի մեջ, և կատարում են ինչպես ղեկի, այնպես էլ ողնափայտի դեր)։
Այս հարմարանքները լիովին համապատասխանում են լաստանավերի կառուցման չափանիշներին, որոնք դեռևս հարյուրամյակներ առաջ ինկերը օգտագործել են օվկիոնոսային ճանապարհորդություններ կատարելիս առնվազն 50 ծովային մղոն հեռավորություններում։
Դրանից հետո ցամաքն առաջին անգամ անձնակազմի ներկայացուցիչները տեսան նույն թվականի հուլիսի 30-ին. դա Ֆրանսիական Պոլինեզիայի Պուկա-Պուկա կղզին էր։
«Կոն-Տիկի» լաստանավն իր անվանումը ստացել է Պոլինեզիայի բնակիչների հեքիաթային հերոսի անվանումից. ըստ լեգենդի, Կոնը անձրևի և քամու աստվածն էր, ով այստեղ է հայտնվել հարավից։
Նաև հայտնի է այն պատումը, որ Կոնը իր հետ բերել է տոհմակիցների մի խումբ, որոնք Պոլինեզիայի կղզիներում հիմնադրել են բնակավայրեր և զարկ տվել տեղի մշակույթին։
Այսպիսով «Կոն-Տիկի» լաստանավն անցավ ավելի քան 3770 մղոն տարածություն ուղիղ 101 օրվա ընթացքում. լաստանավի միջին արագությունը կազմում էր 1.5 ծովային հանգույց։
Ֆիլմի նկարահանումներն անցկացան «Գլխացավ» պայմանական վերնագրի ներքո, որ հավանաբար կապված էր ֆիլմի սկզբում Ռոբերտ Լենգդոնի կրած ուղեղի ցնցման հետ։
2014 թվականի դեկտեմբերի 2-ին Ֆելիսիթի Ջոնսը սկսել էր բանակցել ֆիլմարտադրողների հետ՝ ստանձնելու համար գլխավոր հերոսուհու և Ռոբերտ Լենգդոնի ուղեկցի դերը։
Հաջորդ տարվա փետրվարին բոլիվուդյան դերասան Իրֆան Խանը ստացավ «Կոնսուրցիում» կազմակերպության ղեկավար Հարրի Սիմսի դերը, որ ֆիլմում հաճախ կոչվում է պարզապես «Շեֆ»։
Հայտնվելով Իտալիայի ամենախորհրդավոր քաղաքում՝ Ֆլորենցիայում, ծածկագրերի, խորհրդանշանների և մշակույթի պատմության մասնագետ պրոֆեսոր Լենգդոնն անսպասելիորեն հայտնվում է իրադարձությունների հորձանուտի մեջ, որոնք ի զորու են կործանման տանել մարդկությանը։
Ռեժիսորը կրկին Ռոն Հովարդն է, սցենարի հեղինակը՝ Դեվիդ Քեփն է, իսկ Ռոբերտ Լենգդոնի դերում կրկին հանդես է եկել Թոմ Հենքսը։
Նրա միակ հույսն իրենց քսանամյա որդին էր՝ Էրհարթը, որի առաքելությունը մայրը կապում էր նրա հաջող ապագայի, ինչպես նաև ընտանիքի հեղինակությունը վերականգնելու մեջ։
Էլլա Ռայնտհայմը Գունհիլդի երկվորյակ քույրն էր, երկար ժամանակի ընթացքում իր տանը դաստիարակել է Էրհարթին և հիմա անբուժելի հիվանդ է, և ցանկանում է նրան վերադարձնել, որպեսզի վերջինս գունավորի նրա կյանքի մնացած մասը։
Բորքմանը բացատրվում է կնոջ հետ՝ պնդելով, որ ինքը մեղավոր է միայն նրանում, որ թույլ է տվել հուսահատությունը տիրի իրեն, սակայն այդ պահից ինքը նորից կձգտի իրականացնել իր երազանքը՝ օգտակար հանածոների արդյունահանման ասպարեզում ստեղծել հսկայական կայսրություն։
Նա որդուն առաջարկում է միանալ իրեն, սակայն Էրհարթը մերժում է նրա առաջարկը և մեկնում հարավ երեսնամյա թեթևամիտ մի կնոջ՝ Ֆանի Վիլտոնի հետ։
Մի անգամ սուլթանի երազին հայտնվում է մի դերվիշ և հուշում, որ շուտով սիրելի ստրկուհին՝ հարճերից մեկը, նրա համար լույս աշխարհ կբերի մի դուստր, որին անընդհատ կհենդապնդի օձի խայթոցը։
Դերվիշը խորհուրդ է տալիս, որպեսզի սուլթանը կառուցի մի աշտարակ, որը կպաշտպաներ աղջկան ինչպես օձերի խայթոցներից, այնպես էլ տղամարդկանց հայացքներից, որն էլ ավելի վտանգավոր է։
Շատ արքայազներ փորձեցին խնդրել արքայադստեր ձեռքը, սակայն սուլթանը բոլորին կոպտորեն մերժում էր՝ հիշեցնելով, որ տղամարդու հայացքը կարող է մահացու լինել իր դաստեր համար։
«Լեանդրի աշտարակի տեսարանը Կոստանդնուպոլսում» , հայազգի նկարիչ, Ռուսական կայսրության պատվավոր ծովակալ, Ռուսաստանի կայսերական ակադեմիայի անդամ, ծովանկարիչ Հովհաննես Այվազովսկու նկարներից։
Նկարի կենտրոնում պատկերված է Լեանդրի աշտարակը, որի հետին պլանում երևում են զանազան նավեր՝ սպիտակ առագաստներով, ինչպես նաև Կոստանդնուպոլսի հայտնի շինությունների ուրվագծեր։
Ննջեցյալի անմտությունը , Ագաթի Քրիստիի դետեկտիվ վեպը՝ հրատարակված , հրատարակչության կողմից 1956 թվականի հոկտեմբերին, ինչպես նաև հրատարակչության կողմից՝ նույն թվականի նոյեմբերին։
Խմբի դեբյուտային համերգն ի սկզբանե պետք է ունենար 2016 թվականի հուլիսի 23-ին Ջամսիլ թաղամասի փակ դահլիճում , բայց ներքին խնդիրների պատճառով -ը հետաձգվեց համերգի և դեբյուտի օրը։
Այնպիսի դերերից էին Մորտիմերը Շիլլերի «Մարիա Ստյուարտ» դրամայում, Ռոմեոն Ուիլյամ Շեքսպիրի «Ռոմեո և Ջուլիետ»–ում և Դուբրովսկին Ալեքսանդր Պուշկինի «Դուբրովսկի»–ում։
Մասնավորապես Ստիվ Օբլովսկին Լև Տոլստոյի «Աննա Կարենինա»–ում, Ֆելդկուրատ Կաց Յառուսլավ Գաշեկի «Շվեյկային»–ում և Ուիլյամ Սեսիլ Բրուկների «Անգլիայի թագուհի Էլիզաբեթը» պիեսում։
Սկսած 1966 թվականից մինչև 1979 թվականը, եղել է՝ Լատվիական ազգային թատրոնի դերասան, Լատվիական ԽՍՀ-ի պետական ակադեմիական թատրոնի, օպերայի և բալետի տնօրենի տեղակալ, «Ալկո» կինոստուդիայի տնօրեն և Լատվիական տիկնիկային թատրոնի գլխավոր կառավարիչ ։
Իր առաջին չնչին դերերը խաղաց «Մոսֆիլմում» և Մ․ Գորկովի անվան կինոստուդիայում ռեժիսորներ՝ Ալեքսեյ Սալտիկովի և Թիմոֆեյ Լեվչուկի ֆիլմերում։
Նոր եթերաշրջանի առաջին սերիան պատմում է այն մասին, որ Կաստիելը այնուամենայնիվ Աստված չէ, ինչպես որ արտահայտվել էր Մահը, «ընդամենը հրեշտակ-մուտանտ» է։
Սեմը սկսում է Լյուցիֆերի մասին տեսիլքներ տեսնել, որոնց մեջ նա համոզում է Սեմին որ, այն ամենը ինչը գտնվում է իր շուրջը դա ընդամենը տեսիլքներ են, և որ իրականում նրանք երկուսնել վանդակի մեջ են։
Չորրորդ սերիայում եղբայրները եգիպտական աստված Օսիրիին են հանդիպում, ով Դինի համար դատ է բացում, նրա առաջ դնելով Դինի անցյալում կատարած ձախողումները և նրա կողմից կատարած բարի գործերը։
Իսկ մյուս Ծովահրեշները, եղբայրների տեսքը ստանալով, գնում էին նրանց հետքերով, և սառնասրտությամբ սպանում էին մարդկանց, ընդ որում ցույց էին տալիս իրենց դեմքերը բոլոր տեսախցիկներին։
Եղբայրնեիրը սպանում են իրենց երկվորյակներին, սակայն մինչև մահանալը կեղծ Դինը պատմում է Սեմին, որ Դինը, չնայած եղբոր խնդրանքին, սպանել է նրա, հրեշ ընկերուհուն։
Հաջորդ սերիայում եղբայրներին Ֆրենկից նամակ է գալիս, և ասվում է որ Ֆրենկը մահացել է, և որ ինչ-որ մեկը ցանկանում է նրա համակարգչի կոշտ սկավառակը բացել։
Սեղանից գիրք է ընկնում, և այդտեղից մի տղայի այցեքարտ է դուրս գալիս ով կարող է, փրկել Սեմին (ընդ որում գիրքը պատահական չի ընկել, այն Բոբբիի հոգին է գցած լինում)։
Սերիալը պատմում է երկու եղբայրների՝ գերբնական արարածների որսորդների մասին, ովքեր ճամփորդում են ԱՄՆ-ում սև գույնի 1967 թվականի -ով հետազոտելով գերբնական երևույթները, որոնցից շատերը քաղաքների լեգենդների մասին են, ինչպես նաև պայքարում են չար արարածների դեմ։
Կատակերգությունը գրել է Մոլիերը երկու շաբաթվա ընթացքում, Նիկոլայ Ֆուկեի պատվերով, Լուի Արև արքայի ֆինանսների ինտենդանտը, թագավորի համար կազմակերպված հրաշալի տոնակատարությունների համար, որոնք Ֆուկեն կազմակերպել է իր Ոլե Վիկոնտ ամրոցում։
Առաջին անգամ ներկայացվել է 1661 թվականի օգոստոսի 17-ին Վո- լե- Վիկոնթում, Ժան Բատիստ Լյուլլիի և Պեր Բոշանի երաժշտությամբ, Ջակոմո Տորելլի և Շառլ լը Բրենի դեկորացիաներում։
Առաջին աղբյուրներից է հանդիսանում 1649 թվականի Լուիս Լասո դե լա Վեգայի գրառումները, համաձայն որի, 1531 թվականին Տիրամայրը չորս անգամ հայտնվել է մեքսիկացի գյուղացի Խուան Դիեգոյին։
Կիրակի Խուան Դիեգոն նախ գնում է եկեղեցի, ապա նոր եպիսկոպոսի մոտ, որն էլ դեռ կասկածելով, խնդրում է Դիեգոյին փոխանցել Տիրամորը, որ իրեն հարկավոր է ինչ որ նշան։
Նա հանգստացնում է գյուղացուն, ասելով, որ պետք չէ շտապել հիվանդի մոտ, քանի որ նա արդեն առողջ է և ավելի լավ է գնալ բլրի գագաթ և վերցնել իր խոստացած նշանը։