polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Արժույթի միջազգային հիմնադրամի տվյալներով, Լյուքսեմբուրգն ունի բարձր զարգացած տնտեսություն, 2013 թվականին աշխարհի երկրներն ըստ մեկ շնչին ընկնող անվանական ՀՆԱ-յում երկիրն ամբողջ աշխարհում զբաղեցրել է առաջին հորիզոնականը։
Լյուքսեմբուրգն ունի լավ ճանապարհային, երկաթուղային և օդային կապեր այլ եվրոպական քաղաքների հետ, ինչը երկիրը դարձնում է միջազգային հանդիպումների, ինչպես նաև հանգստյան օրերն անցկացնելու ավելի տարածված վայր։
Երկրում մեծ տարածում ունի քեմփինգները, հատկապես հոլանդացիների կողմից, ովքեր ի տարբերություն այլ ազգերի, քեմփինգներ կազմակերպում են ավելի երկար ժամանակներով և հատկապես Արդեններում և Մյուլլերտալում։
Ունի ֆիրմային ճատաեսակներ, ինչպիսիք են, օրինակ, լոբով ճաշը, ՝ լոբու հետ մատուցվող խոզի պարանոց և -ը, Մոզել գետից որսած ոչ մեծ յուղոտ ձուկ։
1820 թվականին Վիլհելմ -ը՝ Հոլանդիայի թագավորը և Լյուկսեմբուրգի առաջին մեծ դուքսը, վաճառել է ամրոցը տեղի առևտրականներից մեկին, որն իր հերթին վերջինիս պարունակությունն ու աղյուսե շարվածքը մաս առ մաս վաճառել է, ամրոցը դարձնելով ավերակ։
Լյուքսեմբուրգի ճանապարհային ցանցը արդիականացվել է վերջին տարիներին, որտեղ կառուցել է ավտոմայրուղիներ, որոնք երկիրը կապում են Բելգիայի, Ֆրանսիայի և Գերմանիայի հետ։
Ներկայումս երթուղով Լյուքսեմբուրգից Փարիզ կարելի է հասնել երկու ժամում, իսկ մայրուղով մոտավորապես 3,5 ժամում, իսկ Բրյուսել մայրուղով կարելի է հասնել 2 ժամում, իսկ երթուղով՝ մի քիչ ավելի երկար.:
Ընդհանուր գիշերների քանակը, որոնք 2009 թվականին զբոսաշրջիկներիկողմից անցկացվել է հյուրանոցներում և հոսթելներում, կազմում է 1,26 միլիոն, ինչը համեմատած 2007 թվականի 8 %-ով ավել է։
Կիրխբերգի բարձրավանդակում, որը տեղակայված է քաղաքի և օդանավակայանի միջև, 1970-ական թվականներին կառուցվել բազմաթիվ շենքեր Եվրամիության և այլ կազմակերպությունների համար, ներառյալ բանկերը և բիզնես կենտրոնները։
Բարձրավանդակում կառուցված են նաև մի շարք մշակությաին օբյեկտներ, այնպիսիք, ինչպիսիք են և համերգային Լյուքսեմբուրգի ֆիլհարմոնիա դահլիճը, ինչպես նար սպորտի և զվարճանքի հիմնարկություններ։
Տեղի տեսարժան վայրերից են ամրոցներ Բուրշեդը, Բրանդենբուրգը, Կլերվոն, Էշ-ան-Սյուրը, Վիանդենը և Վիլցը, ինչպես նաև Լակ դե լա Օտ Սյուրը, որոնք զբոսաշրջիկներին ընձեռում են լողի և ջրային տարբեր մարզաձևերին մասնակցելու հնարավորություն։
Վիանդենում է գտնվող բազկաթոռի նման վերելակ, որով կարելի է բարձրանալ ամրոցը վերևում գտնվող ռեստորանը, որտեղից գեղատեսիլ տեսարան է բացվում դեպի քաղաքը և իր հարակից շրջանները։
Լյուքսեմբուրգի հին քաղաքում է գտնվում Լյուքսեմբուրգ քաղաքի պատմության թանգրանը, որի էքսպոզիցիան ներառում է քաղաքի պատմությունն սկսած հիմնադրումից մինչև այսօրվա օրերը , Արվեստի և պատմության ազգային թանգարանը, որտեղ ցուցադրվում են կելտական և ռոմանական ծագում ունեցող արտեֆակտներ, այդ թվում նաև լավ պահպանված խճանկար, որոնցում պատկերված էին հռոմեական մուսաներ։
Զբոսաշրջիկների համար գլխավոր ուղղություններն են Լյուքսեմբուրգ քաղաքը, միջնադարյան Վիանդեն ամրոցը, Էխտերնախ կոմունայի աբբայությունն ու Մոզելսկի հովտի գինեգործական շրջանները։
Երկրի արևելքում գտնվող Մյուլլերտալ մարզը ստացել է «Լյուքսեմբուրգյան Շվեյցարիա» անվանումը, իսկ Արդենների հյուսիսում գտնվող լեռնային Էսլինգ շրջանը գրավում է ակտիվ հանգստի սիրահար զբոսաշրջիկներին։
Երկրի հարավում գտնվող Մոնդորֆ լե Բեն կոմունայում գտնվում է մի շարք ժամանակակից սպա և ֆիթնես կենտրոններ, այստեղ է գտնվում է նաև Լյուքսեմբուրգի միակ խաղտունը՝ -ը։
Մոնդորֆայից ոչ շատ հեռու գտնվում է Լյուքսեմբուրգի դեռևս Հռոմեական կայսրության լծի տակ գտնվող ժամանակների ամենահետաքրքիր տեսարժան վայրերից մեկը՝ -ը, որտեղ և գտնվում է հռոմեական ամֆիթատրոնը։
Հին Լյուքսեմբուրգում է գտնվում Բոկ հրդանդանը, Մեծ դքսերի պալատը, Լյուքսեմբուրգի Աստվածամոր տաճարը, որը կառուցվել է նեոգոթիկ ճարտարապետական ոճով, , զինապալատն իր բազմաթիվ փողոցային սրճարաններով և ռեստորաններով, Ոսկե տիկնոջ հուշարձանը, որը նվիրված է Առաջին համաշխարհային պատերազմի զոհերին և Ադոլֆի կամուրջը։
Լյուքսեմբուրգն ունի օդային կապեր եվրոպական շատ քաղաքների հետ, ինչպիսիք են Ամստերդամը, Բեռլինը, Կոպենհագենը, Ֆրանկֆուրտը, Ժնևը, Լոնդոնը, Մադրիդը, Փարիզը և Հռոմը։
Լյուքսեմբուրգի օդանավակայանի նոր ուղևորային տերմինալը 2010 թվականիին հյուրընկալել է մոտ 1,6 միլիոն ուղևորի, ինչը 5,1 %-ով գերազանցել է նախորդ տարվա ցուցանիշին։
Իր ժամանակներում այն քաղաքային աղքատության թաղամասներից մեկն էր, իսկ ներկայումս այն հայտնի է զբոսաշրջիկների շրջանում իր միջնադարյան փողոցների նրբաճաշակ ռեստորանների և ակտիվ գիշերային կյանքի շնորհիվ։
Լյուքսեմբուրգ քաղաքը հանդիսանում է եվրոպական կարևոր ֆինանական կենտրոն, ինչպես նաև Լյուքեսմբուրգում է գտնվում երկրի ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի համաշխարհային ժառանգության ցանկի մեջ մտնող միակ օբյեկտը՝ :
1962 թվականին պատկերասրահը տեղափոխվում է Օտտավայի կենտրոնում գտնվող Էգլին փողոց, իսկ 1988 թվականին զբաղեցնում է ժամանակակից լուսանակարչության կանադական թանգարանի նորակառույց շենքը։
Հավաքածուի հիմնական մասը ներկայացնում է կանադական արվեստը.լայնորեն ներկայացված են Թոմ Թոմսոնի, Էմիլի Կարի, Ալեքս Կոլվիլի և «Մեծ յոթնյակի» ներկայացուցիչների գործերը։
1990 թվականին պատկերասրահը 1.8 միլիոն դոլարով ձեռք է բերում ամերիկացի աբստրակտ նկարիչ Բարնեթ Նյումանի «Կրակի ձայնը» կտավը, ինչը բուռն քննարկումների առիթ է դառնում։
2005 թվականին թանգարանի հրապարակում տեղադրվել է հսկա սարդ ներկայցնող «Մայրիկ» քանդակը , իսկ 2011 թվականին մուտքի մոտ' կանադացի քանդակագործ Ջո Ֆաֆարդի «Վազող ձիեր» քանդակը։
Անգլ.՝« ’ ’ ’ . . - , ’ ».2010 թվականի ապրիլին Ավիվ Գեֆֆենն ու Սթիվեն Ուիլսոնը նոր ալբոմի ձայնագրությունները սկսելու համար հավաքվում են ստուդիայում։
Չնայած նախապես երաժիշտները պլանավորել էին ձայնագրել մինի-ալբոմ 2001 թվականին, նրանց 1-ին միասնական գործը եղավ անունով մեծ ալբոմը, որը հրապարակվեց 2004 թվականին Իսրայելում և Եվրոպայում, իսկ 2005 թվականին՝ նաև ԱՄՆ-ում։
Այնուհետև 2004 թվականի աշնան տուրի համար նրան փոխարինեց Թոմեր Զիդկյահուն՝ Նիրա Զիդկյահուի եղբայրը, ով 1997-1998 թվականներին հրավիրված երաժիշտ էր -ում։
Ավիվ Գեֆֆենի ու -ի առաջատար Սթիվեն Ուիլսոնի միջը հաստատվում են ընկերական հարաբերություններ և երաժիշտները որոշում են միասին աշխատել (Ավիվ Գեֆֆենը մասամբ մասնակցություն է ունեցել ալբոմի ձայնագրման մեջ, որպես բեք-վոկալիստ)։
Բացի 7 օրիգինալ ստեղծագործություններից խումբը ձայնագրել է նաև «», « » և «» գործերը, որոնք գրվել են Ավիվ Գեֆֆենի կողմից, սակայն որպես սոլո գործեր հրապարակված չէին։
1978 թվականին ավարտել է Բալթյան պետական տեղխնիկական համալսարանը «ռադեոմեխանիկ-ինժեներ» մասնագիտությամբ, իսկ հետո Սանկտ Պետերբուրգի միջազգային մենեջմենթի համալսարանը «տնտեսագետի» որոկավորմամբ։
Միջոցառման պրեմիերան կազմակերպվել է Վսևոլոդ Մեյերխոլդի և պիեսի հեղինակի կողմից, ձևավորված նկարիչ Կազիմիր Մալևիչի կողմից, կայացել է 1918 թվականի նոյեմբերի 7-ին Երաժշտական դրամայի թատրոնում։
Ինչպես բոլոր գծային ֆիլտրերում, այս դեպքում էլ Բեսսելի ֆիլտրի մուտքային ազդանշանի վրա կիրառում են գծային օպերատոր, նպատակ ունենալով ճնշել կամ առանձնացնել ազդանշանի որոշակի հաճախություն։
Ֆիլտրն իր անվանումը ստացել է գերմանացի մաթեմատիկոս Ֆրիդրիխ Բեսսելի պատվին, ով մշակել է մաթեմատիկական այն տեսությունը, որի վրա հիմնված է ֆիլտրը։
Նոր տարբերակը աշխատում է նոր երկմիջուկային , 5 և 7 պրոցեսորներով, ունի 3-րդ մակարդակի 2 հատ անցք, նոր 720 փիքսելանոց տեսախցիկ և նոր 2-րդ մակարդակի անցք։
2014 թվականի տարբերակում 5 պրոցեսորի հիմնային հաճախությունը 1,3 ԳՀց-ից մինչև 1,4 ԳՀց , բարձրագույն կոնֆիգուրացիան, նույնպես ստացավ ավելի արդյունավետ պրոցեսոր' 7, 1,7 ԳՀց-ի տեղ 1,8 Գհց-ով։
նոթբուքերի առաջին մակարդակի համար կար միայն 13,3 դյույմանոց տարբերակը, առաջին մակարդակը ունեցել է 2 պրոցեսոր, 3100 վեդիոսկավառակ և 80 գիգաբայթանոց կոշտ սկավառակ։
2008 թվականի վերջերին ներկայացված է եղել նոթբուէի երկրորդ տարբերակը՝ պրոցեսորը թարմացվել էր ավելի արագով, առանց -ի և գրաֆիկայի, կոշտ սկավառակի տարողությունը ավելացել էր, իսկ միկրո- վիդեո-անցքը փոխարինվել էր -ով։
2010 թվականի հոկտեմբերի 20-ին, ը հրապարակեց վերամշակված՝ 13,3" տարբերակը, բարելավված կորպուսով, քկրանի թույլտվությամբ, մարտկոցով և ֆլեշ-հիշողությամբ, կոշտ սկավառակի տեղը։
Բացի այդ ներկայացված է եղել նոր տարբերակ՝ 11,6" էկրանով, որն համեմատած 13,3" տարբերակի հետ ունեցել է՝ ավելի ցածր գին, քաշ, մարտկոցի տարողություն և արտադրողականություն, սակայն ունեցել է ավելի մեծ արտադրողականություն քան այն ժամանակվա հասարակ նոթբուքերը։
Որոշ շրջաններում թողարկվեց - ի 2017-ի երկրորդ տարբերակը, որը թույլ տվեց արդիականացված 7 պրոցեսոր և 512 գիգաբայթ առավելագույն հիշողություն ՝ փոխարինելով 256 գիգաբայթային սահմանը ավելի հին 2017 մոդելի վրա։
Տեղեկատվական պատերազմը վարվում է մարդկային հանրույթների միջև, որոնք ստեղծել են իշխանության սեփական համակարգեր, ունեն տարբեր, այդ թվում, հնարավոր է, ինչ-որ բանում նույնիսկ միմյանց փոխբացառող և հակադիր, հակամարտ արժեհամակարգեր, որոնք ներառնում են գաղափարախոսությունը և իշխանության համակարգը։
Նման հանրույթներ են ճանաչված և չճանաչված պետությունները, պետությունների դաշինքներն ու միությունները, քաղաքացիական պատերազմի կողմերը, ծայրահեղական, այդ թվում՝ ահաբեկչական կազմակերպությունները, որոնք ձգտում են բռնի ուժով զավթել իշխանությունը, անջատողական և ազատագրական շարժումները։
Ռազմավարական մակարդակում տեղեկատվական պայքարը մղվում է արժեքների, առաջին հերթին՝ դիմակայող կողմի համար հակադիր արժեքների, ավերման նպատակով, այդ թվում դրանք սեփական արժեքներով փոխարինելու, հակառակորդի դիմակայության ներուժի ավերման, նրա պաշարների, ռեսուրսների նվաճման, ենթարկեցման, սեփական շահերից ելնելով դրանք օգտագործելու հնարավորության ապահովման համար։
Տեղեկատվական պատերազմում օգտագործվում է միջոցների ամբողջ սպեկտրը՝ սկսած «ամենակեղտոտներից», ուղղակի ստից, մինչև իրական բովանդակությամբ տեղեկատվության «ամենանուրբ» մատուցման եղանակներով։
Օգտագործվում են տեղեկատվության մատուցման ամենատարբեր ձևերը, հաջորդականությունը, կրկնությունը, ժամանակային կառուցվածքի ընտրությունը, հերթականությունը և այլն, իսկ անհրաժեշտըության դեպքում՝ նաև անցանկալի տեղեկատվության տարածման խոչընդոտումը, արգելափակումը, շրջափակումը, տեղեկատվության՝ հատկապես՝ վիճելի տեղեկատվության տարբեր մեկնաբանությունները։
Զանգվածաբար իրականացվում է տեղեկատվության «միակողմանի» մատուցում, տեղեկատվության զտում յուրային հանրության շահերին չհամապատասխանող տարրերից, սեփական կողմի մասին տեղեկատվության «ճերմակեցում», «սպիտակեցում» և, ընդհակառակը՝ հակառակորդի մասին տեղեկատվության «սևացում», «խավարում»։
Տեղեկատվական պատերազմի միջոցների թվի մեջ չեն մտնում ահաբեկչությունը, պայքարի տնտեսական և դիվանագիտական միջոցները, հոգեներգործող միջոցների կիրառումը, կաշառքը, ֆիզիկական ներազդումը, արմատականների և ազդեցության գործակալների ֆինանսավորումը և այլն։
Տեղեկատվական պատերազմի ներազդման առարկա, թիրախ կարող են հանդիսանալ թե՛ դիմակայող ամբողջ հասարակության, վերջինիս առանձին խավերի զանգվածային գիտակցությունը, թե՛ նաև առավել խոցելի խմբերի այսպես կոչված խմբային գիտակցությունը, և, թե՛, վերջապես՝ այն անձանց (օրինակ՝ նախագահ, վարչապետ, ԱԳ նախարար, դիվանագիտական ներկայացուցիչներ, ռազմական կազմավորումների ղեկավարներ և այլք) անհատական գիտակցությունը, որոնց որոշումներից կարող է կախված լինել հակամարտող կողմին հետաքրքրող հարցերի լուծումը։
Տեղեկատվական ներազդեցությունը ուղղված է ներազդման ենթակա հանրույթի ապակայունացմանը, նրա ամբողջության, բարոյական դրվածքների, վստահության՝ հանրույթի սոցիալական կապիտալ հիմնական բաղադրատարրի, խախտմանը, ավերմանը, տրոհմանը, մասնատմանը, նրա ներսում բաժանման, պառակտման, փոխադարձ օտարացվածության ներմուծմանը, և ուժեղացմանը, ներքին գզվռտոցի, թշնամության հրահրմանը, մի խավին մյուսի դեմ, մի դասին մյուս դասի դեմ «հանելուն»։
Տեղեկատվական ներազդեցությունը կարող է իրականացվել թե՛ տեղեկատվական աղմուկի ետնախորքի վրա, թե՛ տեղեկատվական «դատարկության», տեղեկատվական «անօդ տարածության»՝ վակուումի պայմաններում։
Օտարոտի նպատակների պարտադրումը հենց այն է, ինչը տեղեկատվական պատերազմը դարձնում է պատերազմ և տարբերակում է նրան սովորական գովազդից, ինչպես նաև քարոզչությունից՝ պրոպագանդայից, որոնք կարող են իրականացվել ի շահ ներազդող կողմի, օրինակ՝ առողջ կենսակերպի քարոզչությունը։
Տեղեկատվական պատերազմի վարման գործիքներ են հանդիսանում տեղեկատվության սփռման և փոխանցման ցնակացած միջոցներ՝ սկսած ԶԼՄ-ներից վերջացրած փոստային ծառայությունն ու բամբասանքները։
Տեղեկատվական ներազդեցությունը պարունակում է փաստերի աղավաղումը և տեղեկատվական ներազդեցության ենթարկվողի զգացմունքային՝ էմոցիոնալ այնպիսի ընկալումը, որը շահավետ է ներազդող կողմին։
Զարգացման հարաշարժի կամ շարժընթացի՝ դինամիկայի տեսակետից տեղեկատվական պատերազմում հակամարտության գործընթացը իրենից ներկայացնում է «մեծ» խաղի որոշակի տարատեսակ, խաղ՝ որին մասնակցում են երկու և ավելի կողմեր և բազմաթիվ մասնակիցներ, որոնք պայքար են մղում հանուն իրենց շահերի իրականացման, և, համապատասխանաբար՝ ինչ-որ մոտեցման առումով կարող է ուսումնասիրվել խաղերի տեսության օգնությամբ։
Մարդկային հանրույթների դիմակայության գործընթաց, որն ուղղված է մի կողմից՝ ռազմավարական մակարդակի քաղաքական, տնտեսական, ռազմական կամ այլ նպատակների ձեռք բերմանը, հակառակորդ երկրի քաղաքացիական բնակչության, իշխանության և զինված ուժերի վրա ազդեցություն գործելով ճանապարհով, հատուկ մշակված և նախապատրաստված տեղեկատվության, տեղեկատվական նյութերի տարածմամբ, մյուս կողմից՝ սեփական երկրի նկատմամբ նման ազդեցությանը հակազդելուն։
Այդ տերմինի թարգմանությունը անգլերենից հայերեն կարող է հնչել թե՛ որպես «տեղեկատվական հակամարտություն», թե՛ որպես «տեղեկատվական, հոգեբանական պատերազմ», կախված նրանից, թե ինչպիսին է կոնկրետ պաշտոնական փաստաթղթի կամ գիտական հրապարակման համատեքստը:
Այդ առումով նաև կիրառվում է հոգեբանական պատերազմ տերմինը, նշանակելով հոգեբանական ներազդեցությունը հակառակորդ պետության քաղաքացիական բնակչության և զինծառայողների վրա՝ քաղաքական կամ զուտ ռազմական նպատակների ձեռքբերման համար:
Նպատակաուղղված գործողություններ, որոնք ձեռնարկվում են հակառակորդի նկատմամբ տեղեկատվական գերազանցության հասնելու համար՝ հակառակորդի տեղեկատվության, տեղեկատվական գործընթացների և տեղեկատվության համակարգի վրա հարձակման և վնասներ հասցնելու ճանապարհով, միաժամանակ պաշտպանելով սեփական տեղեկատվության, տեղեկատվական գործընթացների և տեղեկատվական համակարգերը:
Հետազոտողների մի մասը գտնում է, որ ԽՍՀՄ տրոհումը պայմանավորված էր ոչ միայն այդ տերության մասը կազմող միութենական հանրապետությունների վերնախավերի ամբիցիաներով և տնտեսական պատճառներով, այլև՝ Արևմուտքի երկրների կողմից տեղեկատվական պայքարի, տեղեկատվական պատերազմի մեթոդների կիրառմամբ, որոնք էլ իրենց հերթին նպաստեցին ԽՍՀՄ-ի ներքաղաքական գործընթացների սկսմանը (կամ, նույնիսկ, հնարավոր է՝ հենց իրենք էլ առաջ բերեցին այդ գործընթացները)։
Օրինակ՝ ռուսաստանցի մասնագետ Ի.Վ.Սերգեևը տեղեկատվական-հոգեբանական պատերազմը սահմանում է որպես բախում՝ կոնֆլիկտ, որը ծագում է հասարակական հարաբերությունների սոցիալական, քաղաքական կամ ռազմական ոլորտում, ընդգրկում է դրանց կառուցվածքի բոլոր մակարդակները, շոշափում հասարակական կեցության հիմնարար հիմունքները, բնութագրվում ինտենսիվության բարձր մակարդակով և խոցելիության բարձր աստիճանով։
Տվյալ մեթոդները թույլ են տալիս փոխել հակառակորդի տարածքի բնակչության գնահատականը՝ կատարվող իրադարձությունների վերաբերյալ, զարգացնել պարտվողական տրամադրություններ, և, հեռանկարում, ապահովել բնակչության անցումը տեղեկատվական ներազդեցություն վարողի կողմը։
Որպես օրինակ կարել է բերել այսպես կոչված «հաճելի նամակները», որոնցում Ռուսաստանի պատմության մեջ հայտնի ամենամեծ ժողովրդական ապստամբություններից մեկի՝ 1670-1671թթ. գյուղացիական պատերազմի առաջնորդ Ստեփան Ռազինը , բոլոր ազատության ձգտողներին կոչ էր անում անցնել իր կողմը, իրեն ներկայացնելով որպես արդարության վերականգնողի, ցարին դավաճանած տեղական իշխանության դեմ պայքարողի։
ԽՍՀՄ Պետական անվտանգության կոմիտեն՝ , , վարելով տեղեկատվական պատերազմ ընդդեմ համաշխարհային հասարակայնության, մասնավորապես՝ ընդդեմ Արևմուտքի երկրների՝ իրականացնում էր այսպես կոչված «ակտիվ միջոցառումներ», որոնց նպատակն էր ներազդել արտասահմանյան պետությունների հասարակական կարծիքի վրա, ինչպես նաև առանձին անձանց, պետական ու հասարակական կազմակերպությունների վրա։
Տեղեկատական պատերազմի առաջին վավերագրված արտահայտություններից մեկը արձանագրվել է այսպես կոչված Արևելյան պատերազմի կամ Ղրիմի պատերազմի ժամանակ , երբ Սինոպի ճակատամարտից անմիջապես հետո անգլիական թերթերը այդ ճակատամարտի մասին հաշվետվություն տալով, գրում էին, թե ռուսները գնդակահարում - վերջ էին տալիս ծովում լողացող վիրավոր թուրքերին:
Բացի ավանդական լրատվամիջոցներից, ներկայումս տեղեկատվական պատերազմի արդյունավետ գործիք են սոցիալական ցանցերը, որը հատկապես վառ արտահայտվեց այսպես կոչված «արաբական գարնան» ընթացքում։
Զանգվածային լրատվամիջոցների՝ ԶԼՄ-ների հայտնվելով և գրագիտության ընդհանուր մակարդակի բարձրացմամբ դարում տեղեկատվական պայքարի վարումը դարձավ առավել արդյունավետ։
Հենրի -ը սկսում է անգլիական Ռեֆորմացիան ինչպես քաղաքականության մեջ, այնպես էլ անձնական կյանքում՝ ամուսնալուծվելով նախկին կնոջից և ամուսնանալով Կատերինա Արագոնցու հետ։
Մերին և իր ամուսինը' Ֆիլիպ Իսպանացին, հռոմեական ազդեցությունը հաստատելով եկեղեցական բոլոր գործերում' դաժանաբար 260 մարդու այրել տվեցին խարույկներում կամ ցցերի հանեցին։
Իսպանական Արմադա , 130 նավերից բաղկացած իսպանական նավատորմ, որը նավարկության դուրս եկավ Լա Կորունայից 1588 թվականի օգոստոսին Ալոնսո Պերես դե Գուսմանի հրամանատարության տակ , որպեսզի ուղեկցի բանակը Ֆլանդրիայից։
Ռազմավարական նպատակն էր տապալել Եղիսաբեթ թագուհուն և հաստատել բողոքականությունը Անգլիայում այն նպատակով, որպեսզի վերջ դրվի անգլիական միջամտությանը իսպանական Նիդերլանդներում։
Խաղի ընթացքում հերոսը քիչ ռազմամթերք ունի, իսկ պաշարը թարմացնելու համար պետք է մահացած թշնամիներից անհրաժեշտ փամփուշտներ և իրեր հավաքել կամ էլ գաղտնարաներ գտնել, որտեղ նույնպես անհրաժեշտ ռազմամաթերք կա։
Խաղացողը կարող է այն նոր զենքեր, հագուստ և զինամթերք գնելու համար օգտագործել կամ էլ կռվի դաշտում կրակել թշնամիների վրա, որը ի տարբերություն հասարակ փամփուշտների ավելի մեծ վնաս էթ հասցնում։
Նրանց ոչնչացնելու համար խաղացողին տրվում են բազմատեսակ զենքեր՝ րեվոլվերներ, հրացանները և նաև ավելի անսովոր զենքեր ինչպիսին է օրինակ՝ ճնշական խաչադեղը։
Ալտերնատիվ տարբերակով խաղացողները կարող են գաղտագողի սպանել թշնամիներին կամ էլ փախչել կռվից առանց որևէ մեկին հանդիպելու Այս դեպքերում հարմարավետ է օգտագործել նետողական դանակները, որոնց շնորհիվ կարելի է սպանել թշնամուն հեռվից կամ էլ օգտագործել խլացուցիչով զենքեր։
Նրանց ոչնչացնելու համար խաղացողին տրվում են բազմատեսակ զենքեր, որից հետո էլ խաղացողը ինքը պետք է որոշի, թե ինչպես խաղալ. բաց հարձակում կատարել, գաղտագողի մոտենալ և սպանել թշնամուն, թե հեռու մնալ կռվի դաշտից և առաջ անցնել։
Երկիր մոլորակի ամբողջ մակերևույթը, ինչպես նաև մԵտրոյի թունելների որոշ հատվածները պատված են ռադիացիաով, որի պատճառով էլ հերոսը տվյալ վայրերում պետք է կրի հակագազ։
Ի սկզբանե, 2010 թվականին թողարկվել է միայն 360 և պլատֆորմների համար, սակայն 2014 թվականին ընկերությունը թողարկում է խաղի թարմացված տարբերակ, որը հասանելի է դառնում նաև 4, և պլաֆորմներին։
Խաղը հիմնված է Դմիտրի Գլուխովսկիի գրած 2033 վեպի վրա և պատմում է Միջուկային պատերազմից հետո մնացած Մոսկվայի մասին, որտեղ ողջ մնացածները ստիպված ապրում են մետրոյի կայարաններում՝ գոյատևելու համար։
Դեպքերը հիմնականում տեղի են ունենում Մոսկվայի մետրոների ցանցի թունելներում, սակայն խաղում կան նաև հատվածները, որոնք տեղի են ունենում Երկրի մակերևույթին՝ Մոսկվայի ավերակների վրա։
Աթոռի բարձր դիմացկունություն հաղորդելու համար առջևի ոտքերը տեղադրվում են ավելի մեծ հեռավորության վրա, քան հետևի ոտքերը, իսկ հետին ոտքերը ներքևի մասում թեքվում են հետ։
Բարձրերը գտնվում են առջևի ոտքերի հարթության վրա, իսկ ներքևինները առջևինների նկատմամբ առավելահույնը 180 մմ թեքություն ունեն, որպեսզի նստողը ոտքերով չկոտրի դրանք։
Հետագայում Մերձավոր Արևելքի ազդեցությամբ կիրառության մեջ են մտել ավելի բարդ ձևեր ունեցող աթոռներ' պատկերազարդ ոտքերով, բարձիկներով, ինչպես նաև ծալովի աթոռներ' կաշվից նստատեղով, և մետաղական աթոռներ։
Դրանով հանդերձ' ասորեստանյան աթոռներն ու գահերը, ինչպես կահույքի այլ տեսակներ ևս, զարդարվել են շքեղ քանդակներով, բրոնզով, թանկարժեք մետաղներով, ծածկվել են գորգերով։
Նոր ոճի «վիեննական կահույքը»' տեխնոլոգիական էժան եղանակների կիրառմամբ, հանգեցրեց այն բանին, որ վիեննական աթոռը դարձավ կահույքի պարագայի զանգվածային արտադրության ամենահաջող օրինակներից մեկը։
Փայտյա այն քթոռները, որոնց հետևի ոտքերը վերածվում են թիկնակի, կոչվում են ամբողջական հետին ոտքերով աթոռներ, իսկ առանձին թիկնակ ունեցող աթոռները կոչվում են նստեցված հետին ոտքերով աթոռներ։
դարում Հոլանդիայում ամենօրյա կիրառման համար պատրաստում են խաչանման հիմքով աթոռներ, մինչդեռ Անգլիայում, Ֆրանսիայում և Գերմանիայում աթոռները հիմնականում պատրաստվում էին հանդիսավոր արարողությունների համար։
Հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ աթոռները կահույքի մնացած պարագաներից ավելի շատ են օգտագործվում, իսկ դրանց կառուցվածքը ավելի քիչ թվով հատվող դետալներ է պարունակում, ապա պահանջը բնական է։
Ճանապարհին նրանք զրուցում են, և պարզվում է, որ նա գնում է Սքոթլենդ-Յարդ, որպեսզի այնտեղ պատմի իր գյուղում՝ Վիչվուդում տեղի ունեցած սերիական սպանությունների մասին։
«Սպանելը հեշտ է» , Ագաթա Քրիստիի դետեկտիվ վեպերից, որն առաջին անգամ տպագրվել է Մեծ Բրիտանիայում հրատարակչության կողմից 1939 թվականի հունիսի 5–ին և ԱՄՆ-ում , -ի կողմից նույն թվականի սեպտեմբերին։
« , »-ը հնչում է Սթենլի Կուբրիկի «Մետաղային վահանակ», Թեյլոր Հեքֆորդի «Սատանայի փաստաբանը» և «Արձագանքը» ֆիլմերի տիտրերում, նաև «Իմ անունը Էրլ է» սերիալում։
Ֆորսաժ 5-ում Բրայան ը և Միա Տորետտոն Դոմինիկին բանտից դուրս են հանում, իսկ իրենք թաքնվում են Ռիո դե Ժանեյրոյում, որտեղ հին ընկեր Վինսը նրանց աշխատանք է առաջարկում. Պետք է գնազքից մեքենաներ գողանալ։
Այն մեքենան որոնը նաքն գողացել էին, պատկանում էր Բրազիլացի գործարարի, ով մեծ ազդեցության ուներ Ռիո Էռնանու Ռեյեսում, ով մեքենաները տանողներն սկսում է փնտրել։
Երկար պատրաստություններից հետո Բրայան ը և Դոմը, ապահովվելով ընկերների և Հոբսի օգնությամբ, ով վերջերս անցել էր նրանց կողմը, վերցնում են Ռեյեսի սեյֆը հենց ոստիկանակն բաժանմունքից։
Ֆենիկսը՝ Բրահաի աջ ձեռքը, սպանում է նրան, ինչպես նաև մնացած ցրիչներին, ովքեր աշխատում էին Բրահաի համար, սակայն Ֆորսաժ 5-ում պարզվում է, որ նա չի մահացել։
Բրայանը, երեք տարի անց, տեսակցում է Ռոմանին, որպեսզի նրան Մայամիյում գործ առաջարկի, նա պետք է ճանապարհային մրցարշավորդի դեր խաղ անի, և ծառայության անցնի հանցագործ Կարտեր Վերոների մոտ։
Ֆիլմի հետագա ընթացքում երևում է, որ Կարտերը որոշել է սպանել երկուսին էլ, այդ պատճառով Ռոմանը և Բրայանը որոշում են խաբել նրան, վերցնելով ամբողջ գումարը։
Սակայն ընկերները կրկին անհաջողությունների մեջ են ընկնում․ մեքենան որը նրանք առևանգում էին, պարզվում է պատկանում է ազդեցիկ միլոնատեր Էռնան Ռեյեսին, ով նրանց ետևից որսորդություն է սկսել։
Նաև հայտնվել է Ֆորսաժ 7-ում, որտեղ մեզ հայտնի հերոսներին չեզոքացնում է Դեկարդ Շոուն և Տերրորիստական խումբը, և Մոզի Ջականդեի գլխավորությամբ խումբը։
Երկրորդ մասում Բրայան ը հայտնվում է Մայամիում, սակայն նրան հավաքագրում են մաքսային ծառայությունից և ՀԴԲ-ից, որպեսզի բռնեն Կարտեր Վերոնին, մի մեծ մաքսանենգի։
Ֆորսաժ ֆիլմաշարի կերպարների ցանկում ներկայացված են ֆիլմաշարում հանդես եկող գլխավոր կերպարները, ովքեր հայտնվել են «Ֆորսաժում» , «Կրկնակի ֆորսաժ» , «Եռակի ֆորսաժ։
Սերիալը պատմում է երկու եղբայրների՝ գերբնական արարածների որսորդների մասին, ովքեր ճամփորդում են ԱՄՆ-ում սև գույնի 1967 թվականի -ով՝ հետազոտելով գերբնական երևույթները, որոնցից շատերը քաղաքների լեգենդների մասին են, ինչպես նաև պայքարում են չար արարածների դեմ։
Միքայելի և Լյուցիֆերի կռիվը կխորտակի Երկիր մոլորակի մոտավորապես կեսը և նրա բնակիչներին. Վինչեստերները ոչ մի կերպ չեն թողնի, որ դա տեղի ունենա։
ը բնութագրել է Սվիֆթին որպես «Այսօրվա քանթրի ոճի երիտասարդ ամենատաղանդավոր երգիչներից մեկը» և նշել է քանթրի և ժամանակակից փոփ-երաժշտության հաջող համադրությունը։
Այն դարձել է ամենահաջողակը ալբոմի երգերով հիթ-շքերթներում, բարձրանալով մինչև 13-րդ հորիզոնականի 100 հիթ-շքերթում և 11-րդ հորիզոնականի 100 հիթ-շքերթում։
Թեյլոր Սվիֆթը ելույթ է ունեցել դեբյուտային ալբոմի երգերով 2006 թվականի աշնանը կայացած իր համերգային շրջագայության ժամանակ և 2008 թվականին, Ջորջ Սթրեյթի հետ 2007 թվականին և Բրեդ Փրեսլիի հետ :
Սինգլը առևտրապես եղել է հաջող, այն հասել է 40-րդ հորիզոնականի 100 հիթ-շքերթում և 6-րդ հորիզոնականի հիթ-շքերթում և ստացել է պլատինե կարգավիճակ ԱՄՆ-ում։
1926 թ. ընդունվել է Երևանի պետական համալսարանի պատմալեզվաբանական ֆակուլտետը, սակայն նրան չի հաջողվում ավարտել՝ չորրորդ կուրսից, մոբիլիզացիոն կարգով, ուղարկում են Ալավերդի աշխատելու։
Մամուլի բնագավառում աշխատանքային գործունեությունը շարունակել է «Ավանգարդ», «Պիոներ կանչ», «Բանվորական Երևան», «Խորհրդային Հայաստան» թերթերի խմբագրություններում որպես բաժնի վարիչ, պատասխանատու քարտուղար, խմբագրի տեղակալ, խմբագիր։
1954 թվականից ՀԿՊ ԿԿ որոշմամբ փոխադրվել է նորաստեղծ «Ոզնի» երգիծական հանդես որպես պատասխանատու քարտուղար և խմբագրական կոլեգիայի անդամ, 1968 թվականի մարտ ամսից աշխատել է որպես «Ոզնի» երգիծական հանդեսի գլխավոր խմբագրի տեղակալ, որտեղ աշխատել է մինչև թոշակի անցնելը 1982 թ. և թղթակցել մինչև իր մահը՝ 1992 թ. փետրվար ամիսը։
ՀԽՍՀ գրողների միության անդամ, ԽՍՀՄ և ՀԽՍՀ ժուռնալիստների անդամ, «Մարդիկ», «Աստղերը կմնան երկնքում», «Ճրագթաթի ծմակը», «Ո՞րին ապտակես» և այլ գրքերի հեղինակ, մի քանի վավերագրական ֆիլմերի և ակնարկների հեղինակ։
Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին ՀԿ Կ ԿԿ կողմից ուղարկվել է Կովկասի ռազմաճակատի քաղվարչության տրամադրության տակ Կերչ, որտեղ 1942 թ. փետրվար-հուլիս ամիսներին աշխատել է ռազմաճակատի « » թերթի հայկական հրատարակչական գծով խմբագրի տեղակալ։
1939-1954 թթ. աշխատել է կինեմատոգրաֆիայի բնագավառում.1939-1949 թթ. Երևանի Համո Բեկնազարյանի անվան կինոստուդիայում Վավերագրական ֆիլմերի սեկտորի խմբագիր և տնօրեն, այնուհետև ՀԽՍՀ կուլտուրայի մինիստրության կինեմատոգրաֆիայի բաժնում՝ ֆիլմերի արտադրության վարչության խմբագիր, ապա վարչության պետ։