polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
բրիտանական էլեկտրոնային Քլին Բենդիթ խմբի երգ, կատարվում է ճամայկացի դենսհոլ ոճի երգիչ Շոն Փոլի և բրիտանացի երգչուհի Անն Մարիի մասնակցությամբ։
Պալմիրայի ազատագրման երկրորդ փորձ, զինված բախում Սիրիայի զինված ուժերի և ԻԼԻՊ-ի գրոհայինների միջև, որը սկսվել է 2016 թվականի դեկտեմբերի 8-ին և ավարտվել 2017 թվականի մարտի 2-ին։
ԻԼԻՊ-ի բարձրաստիճան պաշտոնյա Աբու Ջանդալ ալ Քուվեյթին սպանվել է ավիահարվածների արդյունքում՝ Ռաքքայից 40 կիլոմետր դեպի արևմուտք' Եփրատ գետի ափին։
Քանի որ նորմալ վիճակում կենդանու աչքերը ֆիքսում են օբյեկտը շատ կարճատև ժամանակում (մարդու աչքերը տեսողական պատկերը ֆիքսում են օբյեկտը 0.2-0.6 վայրկյանում, որից հետո թրթռում է լինում), ապա միակ անշարժ օբյեկտը ցանցաթաղանթի նկատմամբ մնում են հենց աչքի կառուցվածքային տարրերը։
Այդպիսով, հեռացնելով երկար ժամանակ տեսողական դաշտում հայտնված անշարժ օբյեկտները' ի հայտ է գալիս աչքի թերությունները քողարկելու հնարավորություն (այդ թվում' աչքի ոսպնյակի, ապակեմարմնի, եղջերաթաղանթի թերություններ)։
Աչքի այդպիսի կառուցվածքը հանգեցնում է այն բանին, որ մազանոթները ստվերում են ցանցաթաղանթի ռեցեպտորները, ինչը կոնպենսատորային մեխանիզմի բացակայության դեպքում կհանգեցներ պատկերի ամբողջական ընկալման խախտմանը։
Նկարահանման հրապարակը տեղակայել են Դոն գետի երկու ափերին Ելանսկայա ստանիցայում (Կոշևոգոյի վանատանը, Մոհովի վանատանը, ստանիցայի կառավարում և կազական վանատանը ), ստանցիայից ոչ հեռու՝ անապատում և Փոքր Գրոմչոնոկ ֆերմայում ։
Հարավում է խորհրդային գրող Միխայիլ Շոլոխովի համանուն վեպի չորրորդ էկրանավորումը, որը ներկայացնում է դոնական կոզակություն ճակատագիրը Առաջին համաշխարհային պատերազմի, Հոկտեմբերյան հեղափոխության և Ռուսաստանի քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ։
Առաջին համաշխարհային պատերազմի սկզբին Գրիգորիի հոգում զգացմունքներ են առաջանում ամուսնացած կազակուհի Ակսինա Աստախովայի հանդեպ, ում մասին չի կարող ստիպել մոռանալ ո՛չ պատերազմը, ո՛չ հոր՝ Պանտալեյի օրինական կինը՝ Նատալիան, ո՛չ հեղափոխությունը…
Դրանից հետո որպես ասիստենտ աշխատել է Բաշկորտոստանի պետական համալսարանում, ապա եղել է հոգեբանության ամբիոնի դոցենտ, այնուհետև ավագ գիտաշխատող, որից հետո՝ Լենինգրադի մանկավարժական հոգեբանության լաբորատորիայի ղեկավար։
Հետագայում եղել է Սանկտ Պետերբուրգի պետական համալսարանի ընդհանուր հոգեբանության ամբիոնի պրոֆեսոր, գիտական աշխատանքների գծով հոգեբանության ֆակուլտետի դեկանի տեղակալ։
1998 թվականին Սանկտ Պետերբուրգի պետական համալսարանի հոգեբանության ֆակուլտետում բացել է անձնային և մասնագիտական աճի հոգեբանության և մանկավարժության ամբիոն և ընտրվել դրա առաջին ղեկավարը։
Տարբեր տարիներին եղել է Սանկտ Պետերբուրգի պետական համալսարանի մանկավարժական հոգեբանության դոկտորական թեկնածուական խորհրդի ներկայացուցիչ, ինչպես նաև սոցիալական հոգեբանության խորհրդի ներկայացուցչի տեղակալ, Ա․Ի․Հերցենի անվան ռուսական պետական մանկավարժական համալսարանի, ռուսական գիտությունների ակադեմիայի հոգեբանության ինստիտուտի և Պետական ծառայության ռուսական ակադեմիայի դոկտորական թեկնածուական խորհուրդների անդամ։
Մշակել և ղեկավարել է մի շարք գիտագործնական ծրագրեր, որոնց մեջ առավել կարևոր են «Երիտասարդների թմրամոլության և հակասոցիալական վարքագծի կանխարգելում» , «Ագրեսիվ վարքագծի հոգեբանություն» , «Մանկության սոցիալական պաշտպանություն» , «Ռիսկի խմբի երեխաներ և ընտանիքներ» , «Ամուր ընտանիք» նախագծերը։
Ռեանի աշխատությունները հիմնականում վերաբերում են անձի և մանկավարժական հոգեբանությանը, հակասոցիալական և դելինկվենտ վարքագծին և դրանց կանխարգելմանը, ագրեսիայի հոգեբանությանը, սոցիալական օտարացման բացասական հետևանքների հաղթահարմանը, անձի սոցիալականացման և սոցիալական հասունացման հոգեբանությանը, անձի սոցիալական ադապտացիայի հոգեբանությանը։
Արթուր Ալեքսանդրովիչ Ռեան , ռուս հոգեբան, հասարակական գործիչ, անձի հոգեբանության, սոցիալական և մանկավարժական հոգեբանության մասնագետ, հոգեբանական գիտությունների դոկտոր , պրոֆեսոր , Ռուսական հեղինակային հանրության անդամ , հոգեբանության և տարիքային ֆիզիոլոգիայի բաժնի ակադեմիկոս ։
Այդ դպրոցի առավել հեղինակավոր ներկայացուցիչներն են՝ հոգեբանական գիտությունների դոկտոր, պրոֆեսոր Ա․Ա․Բարանով, Ս․Ն․Կոստրոմինա, Ա․Ռ․Կուդաշև, Վ․Մ․Մինյարով, Վ․Լ․Սիտտնիկով, Ի․Ն․Սիմաևա, Վ․Լ․Ցվետկով։
Հեղինակել է անձի, սոցիալական, իրավաբանական և մանկավարժաան հոգեբանության վերաբերյալ ավելի քան 330 աշխատություն, այդ թվում՝ շուրջ 20 մենագրություն, գիրք և դասագիրք։
Նկարի հիմքում զինվորական Դեսմոնդ Դոսի իրական պատմությունն է, պատերազմի հերոսի ու առաջին խղճի թելադրանքով մերժողի, ով ստացել է բարձր զինվորական Ամերիկյան Պատվո Պարգև։
Դրա համար նա համեմատում է Հռոմն ու Լաս Վեգասը, աբստրակտ էքսպրեսիոնիզմն ու փոփ արտը, Վիտրուվիոսին ու Գրոպիուսին, Միս վան դեր Ռոեին ու ՄաքԴոնալդսին, Սկարլատիին ու Բիթլզին։
Հենց այս համեմատությունները բնորոշում են Վենտուրիի պոստմոդեռնիստական մոտեցումը. նա հեշտությամբ խառնում է ժամանակները, ոճերն ու ժանրերը, որպեսզի արտահայտի ճարտարապետական պոստմոդեռնիզմի գաղափարափոսությունը, որի համար արդեն տարբերություն չկա անցյալի և ներկայի, տարբեր մշակույթների միջև։
Բայց քանի որ նրանց գիտակցությունը սերտորեն կապված էր մոդեռնիստական ուղղությանը, ապա Հռոմում նրանք չէին տեսնում սիմվոլիզմ, այլ ուրիշ ժամանակների և տեղի աբստրակտ կոմպոզիցիաներ։
Հակադրելով Սկարլատիին և Բիթլզին' Վենտուրին խոսում է ժամանակակից մարդու ճաշակի մասին. մարդը կարող է դասական երաժշտություն լսել, բայց միաժամանակ' նաև փոփ արտ։
Վենտուրիի «Ճարտարապետության բարդություններն ու հակասությունները» և «Լաս Վեգասի դասերը» աշխատությունները Չարլզ Ջենքսի աշխատանքների հետ ճարտարապետական պոստմոդեռնիզմի տեսական հիմնքն են դրել։
Սպեկտրասկոպիա, ֆիզիկայի բաժին, նվիրված էլեկտրամագնիսական ճառագայթման սպեկտրների ուսումնասիրմանը, ավելի լայն իմաստով՝ տարբեր տեսակների ճառագայթումների սպեկտրների ուսումնասիրմանը։
Սպեկտրասկոպիան օգտագործվում է այնպիսի մակրոսկոպիկ հատկությունների հետազոտություների համար ինչպիսիք են ջերմաստիճանը և խտությունը, իսկ վերլուծական քիմիայում՝ համապատասխան նյութերի հայտնաբերումը։
Դերակատարում է ունեցել նաև ԽՍՀՄ առաջին սոցիալիստական պետության նկատմամբ համակրանքը, որը նաև նացիստական հարձակման զոհ էր դարձել. այդ համակրանքն անցել էր ստալինյան խոշոր դատական գործընթացների ճգնաժամերի միջով և Հիտլերի հետ չհարձակման պակտի կնքման միջով։
Անձնական կիսախոստովանության մեջ Հոլլը նշում է, որ ԽՍՀՄ-ին գաղտնիքների փոխանցումը, հնարավոր է, կանխել էր Չինաստանի դեմ 1949—1950 թվականներին ամերիկյան ռումբի օգտագործումը։
Հոլլն արժեքավոր ներդրում է կատարել էլեկտրոնային մանրադիտակի կիրառմամբ կենսաբանական օբյեկտների ռենտգենյան մեթոդներով ուսումնասիրության գործում, որը համարվել է իր կյանքի բարձրագույն նվաճումը։
1968 թվականին Հոլլի հայտնագործած մեթոդը թույլ է տալիս իմանալ էլեկտրոնային մանրադիտակի տակ գտնվող նմուշի քիմիական կազմը ըստ նմուշի ռենտգենյան ճառագայթների արտանետած սպեկտրի։
Շատ տարիներ անց հայտնի է դարձել, որ նա զուտ մաքուր իդեալիստական հայացքներից ելնելով իր ծառայություններն է առաջարկել խորհրդային կողմին, դիմելով ԱՄՆ ԿոմԿուսին և առաջին իսկ հանդիպման ժամանակ ՝ 1944 թվականին փոխանցելով պլուտոնիումային «Ֆաթ Ման» ռումբի գծագրերը։
Երբ նրա հոր գործերն այնքան վատացան, որ այլևս ընտանիքի ապրուստը չէր լինում հոգալ, ընտանիքը տեղափոխվեց Վերին Մանհեթեն, Վաշինգտոնի բարձունքներ ։
Այնտեղ նա 18 տարեկանում ստացել է գիտական աստիճան, իսկ 19 տարեկանում ընդգրկվել է միջուկային զենքի մշակման Մանհեթենի նախագծի մեջ, որտեղ աշխատել է շատ ինտենսիվ, որպեսզի առաջ անցնի նացիստական Գերմանիայի համանման մշակման ծրագրից։
2014 թվականին Քլարքը միացավ երաժիշտ և Յութուբի բլոգեր Բրային իր Բրիտանիայի համերգային շրջագայության ժամանակ, ինչպես նաև 2015 թվականին Ավստրալիայի և Նոր Զելանդիայի համերգային շրջագայությունների ժամանակ։
2016 թվականի ապրիլին և մայիս ամիսներին Քլարքը Թեսա Վայոլեթի, Ռասթի Քլենթոնի, Ջեսի Քեյլի և երբեմն նաև Ջոն Քոզարթի հետ մեկնեց համերգային շրջագայության։
Տեղի է ունենում «ինքնաբուխ քրոսոմային այրում»՝ մետագենը վերցնելով բիոսթրեսի աղբյուրը , կատարում է «գենետիկայի փոփոխություն», որի շնորհիվ առաջանում են մետամարդկային կարողություններ։
ում տերմինը օգտագործվում է բնութագրելու մարդանման արարածներին, ովքեր ունեն էքստրա նորմալ ուժեր և կարողություններ, դրանք կարող են լինել տեխնոլոգիական արարածներ, այլմոլորակայնիններ, մուտանտներ կամ բնույթով կախարդական էակներ։
Նրանց մեծ մասը սովորական ծնված մարդիկ են որոնք ծնվել են «մետագեն» գենետիկ տարբերակով, որի շնորհիվ նրանք ստանում են իրենց կարողությունները պատահարների կամ ինտենսիվ հոգեբանակն սթրեսի ժամանակ։
Մինչդեռ նախկինում մարդիկ ունենալու էին գերբնական կարողություններ, այսինքն՝ նման էին լինելու կրիպտոնեցիներին և դեքսամցիներին, իսկ այժմ ընդամենը շատ քչերն են ովքեր կունենան գերմարդկային կարողություններ։
«Սմոլվիլի գաղտնիքը» հեռուստասերիալի շատ եթերաշրջաններում, Կրիպտոնեցիներից բացի այլ գերմարդկային մարդիկ կոչվում էին «երկնաքարային ֆրիկներ» , բայց հետագայում հեռուստասերիալում սկսեցին երևալ այլ կերպարներ, ինչպիսիք են Ակվամենը, Ֆլեշը և Զատանան։
Չնայած որ նրա մայրը եղել է սուպերհերոս, ոչ նա, ոչ էլ նրա ամուսինը՝ Լերի Լենսը չեն ծնվել մետագենով, սակայն Դայնա Լորելը ծնվել է մետագենով։
Մինչ Սպիտակ Մարսեցիների Երկիր գալը, Լորդ Վիմանան ցանկանում էր ստեղծել մարդկանց մի ցեղ, ինչպես մարդկային այնպես էլ մետամարդկային, միավորելով այմոլորակայինների գերհզոր կարողություններով գենետիկան և մարդկանց ԴՆԹ-ն։
Գոթեմում սկսում են շատանալ մետամարդիկ, կային նրանք ովքեր ցանկանում էին ապրել իրենց կյանքով, չնայած կար նաև իրեն ատող մետամարդ Քլայդ Մորտոնը, ով ցանկանում էր ապացուցել ոստիկանությանը, որ բոլոր մետամարդիկ հրեշներ են։
Համատեքստում, մետա ածանցը պարզապես նշանակում է դուրս, այսինքն մետաստաբիլ, որը դուրս է կանոնավոր ստաբիլության սահմանից և պատրաստ է փլուզվել ցանկացած խափանման կամ մետամորֆոզի դեպքում։
«Երիտասարդ արդարություն» մուլտսերիալում, այմոլորակային չարագործները հաճախ օգտագործում էին այս տերմինը և նույնիսկ ցանկանում էին գտնել մետագեն՝ առևանգելով տարբեր մարդկանց և նրանց վրա փորձեր կատարելով։
Պատմությունը պահպանել է հիշատակում նրա երկու եղբայրների մասին. նրանցից մեկը' Սամուիլ Պոլյակովը, մի քանի երկաթուղիների կապալառու էր, իսկ երկրորդը' Լազար Պոլյակովը, Մոսկվայի երկրամասային բանկի հիմնադիրն էր։
1973 թվականին կատարվում է մի դեպք, որ կարող էր ողբերգական վախճան ունենալ. առևանգվում է Փոլ Գեթիի թոռը' Փոլ Գեթի -ը, ով հաստատվել էր Հռոմում' այնտեղ բոհեմական կյանք վարելով։
Հինգ ամիսների ընթացքում Փոլ Գեթին հրաժարվում էր վճարել 17 միլիոն դոլար փրկագինը' պատճառաբանելով հետևյալ կերպ. «Ես ունեմ 14 թոռ. եթե այսօր վճարեմ նույնիսկ մեկ պեննի, ապա կունենամ առևանգված 14 թոռ»։
Որպեսզի նրան ստիպեն վճարել փրկագինը, առևանգիչները ուղարկում են թոռան կտրած ականջը, ինչից հետո միայն Գեթին 3 միլիոն դոլար է հատկացնում, որից 800 հազարը որդուն տալիս է տարեկան 4 %-ով։
Փոլ Գեթին ծնվել է Մինեսոտա նահանգի Մինեապոլիս քաղաքում իռլանդացի նավթային մագնատ Ջորջ Ֆրանկլին Գեթիի և շոտլանդացի արտագաղթյալների դուստր Սառա Կետրին Մաքֆերսոնի ընտանիքում, ովքեր տարիքով արդեն մեծ էին և երկու տարի առաջ կորցրել էին միակ դստերը' Գերթրուդին։
Փոլ Գեթի -ը այնպես է ցնցվում կատարվածից, որ դրանից հետո ձեռք է բերում հակվածություն թմրադեղերի նկատմամբ, ինչի պատճառով վաղ տարիքում կորցնում է տեսողությունն ու լսողությունը։
Քանի որ Ալիքը փխրուն գոյացություն է, և բազմաթիվ մարդիկ են ցանկանում տեսնել այն, այնտեղ գործում է վիճակախաղ, որի արդյունքում օրական տասը մարդ հնարավորություն է ստանում այցելել այս տեսարժան վայրը։
Երկու հիմնական տրոգերը, որոնք կազմում են այս ժայռային գոյացությունը, համապատասխանաբար 19 մ լայնությամբ ու 36 մ երկարություն և 2 մ լայնություն ու 16 մ երկարություն ունեն։
Եվսեբիոս Կեսարացու վկայությամբ Հադրիանոս կայսեր օրոք ավերված Երուսաղեմի տեղում հռոմեական նոր քաղաքի' Էլիա Կապիտոլինայի կառուցման ժամանակ Քրիստոսի գերեզմանի տեղում կառուցվում է Վեներային նվիրված հեթանոսական տաճար։
Արդյունքում կառուցվել է շինությունների համալիր, որի տեսքը հնարավոր է եղել վերականգնել վաղքրիստոնեական շրջանից հասած նկարագրությունների, Մադաբա քաղաքում հայտնաբերված խճանկարային քարտեզի և հնագիտական պեղումների արդյունքում։
1009 թվականին խալիֆ Ալ Հակիմ բի Ամրուլախը, բազմիցս խախտելով պայմանագրի պարտավորությունները, քրիստոնյա բնակչության զանգվածային սպանություններ է կազմակերպում և ավերածոությունների ենթարկում քաղաքի ու նրա շրջակայքի քրիստոնեական տաճարները։
Կայսր Կոստանդին -ը Էլ Հակիմի որդուց ձեռք է բերում տաճարը վերակառուցելու իրավունքը' փոխզիջման արդյունքում համաձայնելով Կոստանդնուպոլսում մզկիթ կառուցել։
Պատրիարք Սաֆրոնիոսը հանձնում է քաղաքը այն բանից հետո, երբ մուսուլմանները վստահեցնում են, որ հաշտության պայմանագիր կկնքեն և Սուրբ Հարության տաճարը, ինչպես նաև Երուսաղեմի այլ սրբավայրեր, չեն ավերվի։
Սրբատեղիի պատկանելության իրավունքը վերապահված է Հայ առաքելական, Ղպտի ուղղափառ, Կաթոլիկ, Հույն ուղղափառ, Ասորական ուղղափառ, Եթովպական ուղղափառ միաբնակ եկեղեցիներին։
1860-ական թվականներին ռոտոնդայի վրա մետաղական կոնստրուկցիայից կառուցվում է կիսագնդաձև գմբեթը, որն իր ձևով հիշեցնում էր Անաստասիսը Կոստանդիանոս Մեծի օրոք։
Խաչակիրները էապես չեն փոխում շինության արևմտյան մասի կառուցվածքը, բոլորաձև Անաստասիսը, որ պահպանել էր դեռևս Կոստանդիանոս Մեծի օրոք ունեցած հատակագիծը։
Քրիստոնեական երկու սկզբնաղբյուրները վկայում են, որ այդ ժամանակ քանդվել է Սուրբ Հարության տաճարը Երուսաղեմում, սակայն երուսաղեմյան փաստաթղթերը ցույց են տալիս, որ տաճարի կառավարման պարզ փոխանցում է եղել քրիստոնեական ավանդական ներկայացուցիչներից նեստորիանականներին։
Մուսուլմանների կողմից Երուսաղեմը գրավելուց հետո Սալահ ալ-Դինը թույլ է տալիս, որ քրիստոնյա հավատացյալներն այցելեն Երուսաղեմ' Տիրոջ գերեզման, իսկ 13-րդ դարում որոշ ժամանակով տաճարին տիրում է կայսր Ֆրիդրիխ -ը։
20-րդ դարի կեսերին նախագծվում էր ճարտարապետ Անտոնիո Բարլուցիի նոր հատակագծով վերակառուցել տաճարը, սակայն այդ ծրագրին խանգարում է Երկրորդ համաշխարհային պատերազմը։
Նրանցից էին՝ 40-ը, *-ը, -ն, Անդրեա Բոչելլին, Բոբ Դիլանը, Բրենդա Լին, Դարեն Հեյզը, Դորիս Դեյը, Ռիք Էսթլին, Փերրի Կոմոն, Շիրլի Բեսսին, Էլ Մարտինոն, Կարել Գոթթը:
Այն թողարկվել է 1993 թվականն « » ալբոմի առաջին սինգլի կարգավիճակով, և Մեծ Բրիտանիայի, ԱՄՆ-ի ու այլ երկրների հիթ-շքերթներում հասել է առաջին հորիզոնականների։
Փրեսլիի կատարմամբ «’ »-ը հայտնվել է ամսագրի կազմած «Բոլոր ժամանակների 500 մեծագույն երգերը» ցանկի մեջ՝ զբաղեցնելով 394-րդ հորիզոնականը։
Բրիտանացի բանաստեղծ Ֆրեդերիկ Մայերսը այս նկարի համար «Ռոսսետտին և Գեղեցկության կրոնը» էսսեում գրել է. «Ամենաուժեղ դյութանքներն ու ամենակենդանի հիշողությունները տրվում են գեղեցիկը գնահատողներին կանացի հայացքի շնորհիվ» ։
«Սիրուհին» ստեղծագործությունը վրձնելու ժամանակ Դանթե Գաբրիել Ռոսսետտին ներշնչվել է Էդուարդ Մանեի արվեստից, մասնավորապես նրա «Օլիմպիա» ստեղծագործությունից։
«Սիրուհին» ստեղծագործության մեջ «հարսնացուի» համար որպես մոդել է ծառայել բնորդուհի Մարիա Ֆորդը, իսկ նրանից ձախ պատկերված է բնորդուհի Էլեն Սմիթը։
Ընտրություններից երեք օր առաջ հանեց իր թեկնածությունը, քանի որ խոստացել էր, որ եթե հասարակական հարցումների ժամանակ չզբաղեցնի առաջին կամ երկրորդ տեղը, դուրս կգա նախընտրական արշավից։
Ընտրություններին մասնակցելու համար գրաննցվել էին նաև Էդ Վերան և Կարոլինա Կոնտրերասը , Խոսե Տինեոն , Կարմելո Ռոմանո Պերեսը , Անխել Իրիգոյենը , Վենեսուելա դա Սիլվան , փաստաբան Գոմեր Ռոդրիգեսը , Իսբելիա Լեոնը , Ֆրանսիսկո Պեդրո Արանգուրենը , Լուիս Ալֆոնսո Ռեյես Կաստիլիոն , Խուդիտ Սալասարը , փաստաբան Ալեխանդրո Խոսե Սուարես Լուսրդոն ։
Ինչպես և նախորդ ընտրություններում Չավեսի հակառակորդները որոշեցին առաջադրել միասնական թեկնածու, սակայն փրայմերիզ անցկացնելու փոխարեն ընդդիմությունից նախագահի հնարավոր թեկնածուները բանակցություններ վարեցին համաձայնության հասնելու նպատակով։
Արդյունքում այդ ընտրություններում ըննդիմության թեկնածուն Մանուել Ռոսալեսը դարձավ, որը Վենեսուելայի խոշորագույն նահանգի՝ Սուլիայի նահանգապետն էր և «Նոր ժամանակ» ձախակենտրոն կուսակցության առաջնորդը։
Այդուհանդերձ հաղթանակի հավակնում էին միայն երկուսը՝ գործող նախագահ Ուգո Չավեսը, որին առաջադրել էր իր Հինգերորդ հանրապետության շարժում կուսակցությունը և 24 ձախակողմյան կուսակցությունների կողմից սատարվող Սուլիա նահանգի նահանգապետ Մանուել Ռոսալեսը՝ «Նոր ժամանակ» կուսակցությունից, ում սատարում էին նաև 43 ընդդիմադիր կուսակցություններ։
Չավեսը ընտրարշավի հենց սկզբից երկրում մեծ ժողովրդականություն էր վայելում՝ ամբողջ ընտրարշավի ժամանակ հասարակական կարծիքի հարցումների մեծամասնությունում առաջին տեղը գրավելով։
Արդյունքում նա կարողացավ համոզիչ հաղթանակ տանել՝ ցուցաբերելով ամենաբարձր ցուցանիշ և ձայների խոշորագույն տարբերություն Վենեսուելայի պատմության մեջ՝ 1958 թվականի ընտրություններից ի վեր։
Պատերազմական գործողությունները Սալոնիկի ռազմաճակատում սկսվեցին այն բանից հետո, երբ Եռյակ դաշինքի համատեղ ավստրո-գերմանա-բուլղարական բանակը նախահարձակ եղավ Սերբիայի վրա։
Առաջին համաշխարհային պատերազմի նախօրեին Ռումինիան պայմանագիր էր կնքել Անտանտի ռազմաքաղաքական դաշինիքի անդամ երկրների հետ՝ դրանով իսկ ինքնստինքյան հայտնվելով հակագերմանական ռազմական ճամբարում։
Սալոնիկում հաստատված դաշնակցային բանակը (5 բրիտանական, 4 ֆրանսիական, 6 սերբական, 1 իտալական հետևակային դիվիզիա) ուղղություն բռնեց դեպի Վարդար և Ստրումա գետերի շրջակայքը։
Քաղաքում էին հաստատվել նաև Սալոնիկի ամրոցի գնդապետ Մեսալասն ու հրամանատարներ Բուսկեն և Բարտեն՝ ֆրանսիական ռազմական կորպուսի ուղեկցությամբ։
Այդ ժամանակ քաղաքի նավահանգստում կայանված են եղել բրիտանական և ֆրանսիական վերահսկողության տակ գտնվող մի քանի ականակիր ռազմանավեր, որոնք նախատեսված էին հակառակորդի նավերին տորպեդային հարված հասցնելու համար։
Այս ճակատը բացվել է այն բանից հետո, երբ անգլո-ֆրանսիական էքսպեդիցիոն ուժերը ժամանեցին Սալոնիկ՝ Հունաստան ներթափանցած հակառակորդ ուժերի առաջխաղացումը կասեցնելու նպատակով։
Սկզբնական շրջանում անտանտյան ուժերի էքսպեդիցիոն կորպուսը բաղկացած էր հինգ բրիտանական և երեք ֆրանսիական դիվիզիաներից՝ ներառելով ընդհանուր առմամբ 150 հազար հետևակային զինվոր՝ գեներալ Մորիս Սարայի գլխավորությամբ։
Նկարիչը Բենգալիայի մշակութային ինքնաճանաչման շարժման առաջամարտիկներից մեկն է համարվում. Զեյնուլի քայլը միտված էր Բենգալիայի մշակույթի վերստեղծմանը, որը մեկուսացվել էր Պակիստանի կառավարության կողմից։
Զեյնուլ Աբեդինը 1975 թվականին Սոնարգաոնեում հիմնադրում է Արվեստի ազգային թանգարանը , ինչպես նաև սեփական ստեղծագործությունների պատկերասրահը, որը կոչվում էր « ». ի դեպ, այն նկարչի ծննդավայրում էր։
Նրա ստեղծագործությունների ճնշող մեծամասնությունը նվիրված է ազգային կյանքին, որոնցից նշանավոր է հատկապես «Բենգալիայի սովը 1943 թվականին» գրաֆիկական աշխատանքների շարքը։
Ներկայացված ֆունկցիաների մեջ են մտնում' 3 ՄեգաՓիքսելանոց ավտոկենտրոնացումով տեսախցիկ, վիդեոյի նկարահանում, ձայնային կառավարում և թվային ուղեցույց։
Էլեկտրամագնիսական էներգիան տարածության մեջ կարելի է ավելի լավ լոկալիզացնել , եթե հաղորդիչ հարթությանը զուգահեռ, նրանից մի որոշակի տարածության վրա տեղադրվի երկրորդ հարթությունը այնպես, որ ալիքները տարածվեն միայն այդ հարթությունների արանքում։
Այդպես ամեն մի ալիքի տիպին համապատասխանեցվում է ինդեքս - դրական ամբողջ թիվ, որը հավասար է կանգուն կիսաալիքների կամ դաշտի վարիացիաների թվին լայնակի կոորդինատի ուղղությամբ։
Եվ ահա այժմ, դառնալով կախարդված կղզու միանձնյա սեփականատերը, Կատուն հրապուրել է շներին և նրանց զրկել շնային գլխավոր բնութագրից՝ հավատարմություն, նվիրվածություն, ճարպկություն, արագություն և քաջություն։
«Ռոմկա, Ֆոմկա, Արտոս» , սովետական երեք սերիայով մուլտֆիլմ, նկարահանված Կ. Լագունովի «Ռոմկա ռամազան» երեք շների արկածների մասին պատմվածք-հեքիաթի մոտիվներով։
1905 թվականին Գուադին ճանապարհորդում է Լիլյետ կառուցելու համար Կատլերի տունը, լեռնային մի ապաստան, որը նախատեսված էր ածխի հանքի ինժեներների համար, որը մատակարարում էր Ասլենդ ցեմենտի գործարանի ցեմենտը մոտակա Քեսըլը դե Հյուգ համայնքին։
Լիլյետում գտնվելու ընթացքում Գուադին մնում էր մի տեքստիլ ձեռնարկատիրոջ՝ Ջոն Արտիգասի Ալարթի տանը, որն ուներ մի կալվածք Ֆոնտ դե լա Մագնեզիա անվամբ, Լլոբրեգատ գետի մոտ։
Կառուցվել է 1905֊1906 թվականների ընթացքում և նախագծման աշխատանքներն արվել են կատալոնացի ճարտարապետ, իսպանական մոդեռնի բարձրագույն ներկայացուցիչ Անտոնիո Գաուդիի կողմից։
«Աշխարհագրագետը» , բարոկկո դարաշրջանի հոլանդացի հռչակավոր գեղանկարիչ, հոլանդական գեղանկարչության ոսկե դարաշրջանի ներկայացուցիչ Յան Վերմեերի նկարը։
Լոեպոլդ թանգարանում պահպանվում է Էգոն Շիլեի աշխատանքների ամենամեծ հավաքածուն, որը հնարավորություն է տալիս ամբողջական պատկերացում կազմել ավստրիական էքսպրեսիոնիզմի առաջատար նկարչի ստեղծագործական ուղու վերաբերյալ։
Լեոպոլդ թանգարանում պահվում են նաև ավստրիացի նկարիչներ Օսկար Կոկոշկայի, Ալբինա Էգեր-Լինցի, Անտոն Կոլիգի, Ալֆրեդ Կուբինի, Կոլո Մոզերի, Հերբերտ Բյոքլի, Անտոն Ֆայշտաուերի, Ֆերդինանդ Վալդմյուլլերի, Անտոն Ռոմակոյի, Յոզեֆ Հոֆմանի, Ռոբերտ Համերշտիլի և Ռիխարդ Գերստլի գործերը։
1999 թվականին Վիեննայի կենտրոնում' կայսրուհի Մարիա-Թերեզայի արձանի և Ազգային պատկերասրահի դիմաց, սկսվում է թանգարանային բազմահարկ շենքի շինարարությունը, որն ավարտվում է 2001 թվականին։
Այն հիմնելու համար Ավստրիայի կառավարությունը նրանցից ձեռք է բերել արվեստի 5.000 գործ, իսկ Ռուդոլֆ Լեոպոլդը ցմահ նշանակվել է թանգարանի տնօրեն։
Սերեսո Ժոֆրուա Գոնսարուա Դի , ավելի հայտնի է Սերեյ Դի անունով , ֆուտբոլիստ Կոտ դ'Իվուարից, «Բազել» ֆուտբոլային ակումբի և Կոտ դ՛Իվուարի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի հենակետային կիսապաշտպան։
19-րդ դարում նմուշներն Աթենքից տեղափոխվել են Անգլիա բրիտանացի ազնվական Թոմաս Բրյուս, 7֊րդ լորդ Էլգինի կողմից, ով 1799-1803 թվականներին Մեծ Բրիտանիայի դեսպանն էր Օսմանյան կայսրությունում։
Նմուշների շարքում էին Պարթենոնի առաստաղի եզրազարդերը, վերնաճակատի քանդակները, տաճարի ներքին սենյակները զարդարող մի քանի արձաններ, հյուսիասյին սյունը, սյունների խոյակները , տաճարի արխիտրավը, տաճարի քիվը, Աթենասին նվիրված տաճարի՝ Էրխետեումի կարիատիդը։
Բայց թիմի կազմում Ալեկսանդրին ամրապնդվել չհաջողվեց, և նա տեղափոխվեց Թբիլիսի, որտեղ նա անցկացնելով երեք տարի հանդես եկավ տեղի «Դինամո»-յի կազմում։
2010 թվականի հունիսի 25-ին իր հայրենակից Շոթի Արվելաձեի հրավերով տեղափոխվեց թուրքական «Կայսերիսպոր» ակումբ, որի կազմում խաղացել է 22 խաղ և խփել մեկ գնդակ։
Որից հետո ընտանեկան հանգամանքներից դրդվելով լքեց ակումբը և վերադարձավ Ռուսաստան, երեքամյա պայմանագիր ստորագրելով պրեմիեր լիգայի նորեկ «Կրասնոդար» ակումբի հետ, որտեղ շուտով ընտրվեց նաև թիմի ավագ։
2013 թվականի ձմեռային տրանսֆերային պատուհանի ընթացքում Ամիսուլաշվիլին երկու կողմերի համաձայնությունից պայմանագիր կնքեց կրասնոդարյան ակումբի հետ , երկամյա համաձայնության պայմանագիր կնքելով սամարյան «Կռիլյա Սովետով»-ի հետ։
Նալչյան ակումբի կազմում Ալեքսանդրը երեք ու կես տարի անցկացնելով եղել է պաշտպանության հիմնական խաղացողներից մեկը և կենտրոնում դուետ է կազմել Միոդրագ Ջուդովիչի հետ։
2008 թվականի Ռուսաստանի առաջնության խաղերից մեկում, խաղալով ռամենսկյան «Սատուրն»-ի դեմ Ալեքսանդրը երկու ինքնագոլի հեղինակ դարձավ, ինչպես նաև նույնը կրկնվեց Սանկտ Պետերբուրգի «Զենիթ»-ի դեմ խաղում։
Կիևցիների հիմնական կազմում Ամիսուլաշվիլին ամրապնդվել չկարողացավ, առաջին թիմի կազմում անցկացնելով ընդամենը երկու հանդիպում Ուկրաինայի գավաթի խաղարկությունում։
«Դինամո»-յի կազմում խաղալով երկու մրցաշրջան նա 18 հանդիպում միայն խաղացել է ուկրաինական փոքր մակարդակ ունեցող լիգայում հանդես եկող Դինամոյի եղբայրական թիմում։
Որպես լրացուցիչ խմբեր նշում են նաև միջակագիրը, կոնդակագիրը, փառագիրը կամ զարգագիրը, վարազագիրը, նշանագիրը, դրամագիրը, որոնք հիմնականում իրենցից ներկայացնում են ոչ թե գրտեսակ, այլ խմբավորում ըստ տառաձևերի կիրառման հարթակների։
Մաշտոցյան շրջանից մինչ 19-րդ դարի վերջը գոյություն է ունեցել հիմնական 4 հայկական գրատեսակ՝ երկաթագիր, բոլորագիր, նոտրագիր և շեղագիր՝ իրենց առանձին տարբերակներով։
2009 թվականի ապրիլի 4-ին «Ռուբին» ակումբի դեմ խաղում կայացել է Գիայի դեբյուտը Ռուսաստանի առաջնություն, որտեղ Գրիգալավան խաղադաշտ է դուրս եկել 70-րդ րոպեին։
«Լոկոմոտիվ»ում փոքրիկ ֆուտբոլիստը անցկացրեց 7 տարի, հետագայում տեղափոխվեց «Ռոստով» ֆուտբոլային ակումբ, որտեղ նրա մարզիչը դարձավ Սերգեյ Սելինը։
Ակումբում նա միանգամից իր տեղը գտավ հիմնական կազմում՝ մասնակցելով 25 խաղերի՝ դառնալով 2 գոլի հեղինակ, նաև ավարտեց մրցաշրջանը վեց դեղին քարտով, իսկ ակումբը մրցաշրջանը ավարտեց 13-րդ տեղով։
Սիմոնյանը 3 լրիվ մրցաշրջան է անցկացրել «Արաքս» ակումբում, որի կազմում 2002 թվականին դարձել է Առաջին լիգայի արծաթե մրցանակակիր և դուրս եկել Պրեմիեր լիգա։
2008 թվականին վերադարձել է Հայաստան, որտեղ պայմանագիր է կնքել Երևանի «Արարատ» ակումբի հետ, որի կազմում 2008 թվականին դարձել է Հայաստանի առաջնության ոսկե մեդալակիր։
1990-ական թվականների սկզբին Գոդվինը, ով ծանոթ էր Սթիվեն Ջեքսոնի հետ Օստինից, օգնեց նրան հաջող անցկացնել դատական գործընթացն ընդդեմ ԱՄՆ-ի գաղտնի ծառայությունների:
2005 թվականի հոկտեմբերից մինչև 2007 թվականի ապրիլը, Գոդվինը Յեյլի իրավաբանական դպրոցում աշխատել է որպես գիտաշխատող, ինչպես նաև աշխատել է Յեյլի համալսարանի համակարգչային գիտությունների ֆակուլտետում, որտեղ նախագծի անդամ էր:
1997 թվականին նա իր մասնակցությունն է ունեցել գլխավոր դատախազ Ջենետ Ռինոյի և Ամերիկյան քաղաքացիների պաշտպանության միության դատավեճին, շոշափելով մեկ տարի առաջ ընդունված հեռահաղորդակցության ժամանակ պարկեշտության մասին Ակտը։
Գոդվինն աշխատել է նաև որպես նահանգային իրավաբան Ժողովրդավարության և տեխնոլոգիաների զարգացման կենտրոնում, որպես հաղորդավար-իրավաբան՝ կազմակերպությունը, իսկ որպես տեսաբան՝ -ում։
Հայրը հետագայում դարձել է Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիայի անդամ, Ատոմային էներգիայի զարգացման անվտանգության խնդիրների ինստիտուտի տնօրեն, 1988 թվականին արժանացել է ԽՍՀՄ պետական մրցանակի գիտության և տեխնիկայի բնագավառում, 1997 թվականին՝ Արիութան շքանշանի Չեռնոբիլի ատոմակայանի վթարի հետևանքների վերացմանը մասնակցության համար, իսկ 2006 թվականին պարգևատրվել է Պատվո շքանշանով։
Այդ ժամանակ էլ Ռուսաստանի թատերական արվեստի համալսարանում հայտարարվել է, որ ընդունելություն է կազմակերպվում ռեժիսորական ֆակուլտետին կից էքսպերիմենտալ կուրսի համար։