polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Աղետի օրը Սվալբարդի օդանավակայանում վայրէջք կատարած բոլոր ինքնաթիռները օգտագործել են 28 թռիչքուղու գիծը՝ հաշվի առնելով քամու արագությունն ու ուղղությունը, բարձրության ուժն ու տերմինալին մոտ լինելու անհրաժեշտությունը։
Այն բանից հետո, երբ ինքնաթիռը հատում է սահում ուղին և շեղվում 290 ուղղությունից, անձնակազմի անդամների մոտ վիճաբանություն է սկսվում այն մասին, թե արդյո՞ք ժամանակին է կատարվել շրջադարձը։
Ռադիոփարոսի տվյալների ստացման դիմում չի ուղարկբվել Սկսած 3000 մ բարձրությունից մինչև աղետի պահը վայրէջքը կատարվել է ավտոմատ կարգավորմամբ, իսկ նավիգացիոն կարգավորումը՝ շտուրմանի կողմից։
«2801» չարտերային չվերթը իրականացվում էր «Արկտիկուգոլ» ընկերության պատվերով, որը Շպիցբերգենի Պիրամիդա և Բարենցբուրգ գյուղերի մոտ շահագործում էր հանքավայրեր։
«2801» չվերթի հրամանատարը Սվալբարդի օդանավակայանում ինքնաթիռը վայրէջք կատարելու փորձ ուներ, իսկ երկրորդ օդաչուն առաջին անգամ պետք է վայրէջք կատարեր Լոնգյիրի օդանավակայնում։
Եղանակը դրսևորվում էր բացարձակապես ցածր ճնշմամբ, որի հետևանքով օդային հոսանքներ էին առաջացել, իսկ քամու արագությունը կազմում էր 28-56 կմ/ժ 240-270 ուղղությամբ։
Ինքնաթիռում գտնվել են 130 ուղևոր, որոնք հանդիսանում էին «Արկտիկուգոլ» ընկերության աշխատակիցներ և նրանց ընտանիքի անդմաներ, այդ թվում՝ երեք երեխա։
«2801» չվերթի ինքնաթիռի անձնակազմի մեջ էին ընդգրկված նաև ավիամեխանիկներ 56-ամյա Գենադի Ալեկսեևիչ Ալեկսեևը և 24-ամյա Ալեկսանդր Միխայլովիչ Դուշկինը։
Մեֆիստոֆելեսը այսպես է բնութագրում մարդուն ու մարդկությանը' ի դեմ Ֆաուստի. «Միշտ անհանգիստ է մարդը, միշտ որոնում է նորը, երբեք չի բավարարվում ձեռք բերածով, լի է պայքարի մղող անսպառ եռանդով, դժվարություններ հաղթահարելու ավյունով. այսպիսի բնազդներ է դրել մարդու մեջ Մայր բնությունը»։
Առաջինը անհագ է, երկրորդը՝ ամեն ինչից կուշտ ու հագեցած, առաջինը ձգտում է սահմանից դուրս հայտնվել, երկրորդը գիտի, որ այնտեղ ոչինչ չկա, դատարկություն է միայն։
Ֆաուստն, ի վերջո, ստեղծում է մի կյանք, որտեղ ժողովուրդն ազատագրված է ամեն տեսակ ճնշումից, որտեղ մարդկային ուժերն ու եռանդը ծառայում են մի բանի՝ բնությանը։
Ֆաուստն ուզում է վերափոխել աշխարհը, իմանալ տիեզերքի օրենքները, գտնել դրանք փոխելու ճանապարհը, քանի որ ողորմելի աշխարհը նա համարում էր արհամարհանքի արժանի իրականություն։
Որպես գիտնական' նա մեծ հաջողությունների էր հասել, սակայն մշտապես դժգոհ էր իր կյանքից, ոչինչ նրան չէր գոհացնում ու բավարարում. արդյունքում նա դաշինք է կնքում սատանայի հետ՝ անսահման գիտելիքը փոխանակելով իր հոգու հետ։
Համաշխարհային գրականության մեջ Ֆաուստի կերպարին անդրադարձել են անգլիացի բանաստեղծ ու դրամատուրգ Քրիստոֆեր Մառլոն, գերմանացի դրամատուրգ Քրիստիան Դիտրիխ Գրաբբեն, գերմանացի բանաստեղծ Հայնրիխ Հայնեն, ֆրանսիացի պոետ Պոլ Վալերին, արգենտինացի գրող Էդգար Բրաուն և շատ ուրիշեր։
Մարզի բնակչության մեծ մասն ապրում է Ռուտա Նասիոնալ 7 դաշնային մայրուղու երկայնքով, որի վրա հաստատված են 2 խոշորագույն քաղաքները՝ Սան Լուիս և Վիլյա Մերսեդես , որն ընդհանուր բնակչության երկու երրորդն է կազմում։
Մարզի տարածքով հոսող սակավաթիվ գետերից է Ռիո Կինտոն, որն սկիզբ է առնում Սիեռա դե լաս Լուիսից և հոսում մարզի կենտրոնական-արևելյան մասով՝ Կորդովայի ուղղությամբ, Կոնլարա, Ռիո Սալադո դել Օետսե , որն առաջանում է Մենդոս, Սան Խուան և Ռիո Սալադո մարզերի միակ սահմանը։
Մարզի ողջ հյուսիսային մասը ծածկված է միջին բարձրության լեռներով, որոնցից գլխավորներն են՝ Սիեռա դե լաս Լուիս, որն առաջացնում է հարևան մարզի՝ Կորդովայի հետ սահմանը։
Երեք երիտասարդ հանցավոր ընկերներ որոշում են գնալ Դետրոյթ, որի փողոցներից մեկում ապրում էր ընդամենը մի ծերուկ, ով մասնակցել է Իրաքի պատերազմին և կորցրել տեսողությունը։
Թվում է թե երիտասարդ արկածախնդիր ընկերները կարող են առանց որևէ ջանք գործադրելու հեշտությամբ թալանել ծերուկի գանձերը, որոնք, ըստ ընկերներից մեկի, անցում են 200.000 դոլարի սահմանը։
Շանը քնեցնելուց հետո արդեն տուն մտնելու փորձեր են անում, սակայն ծերուկը խելացիորեն փակել էր բոլոր դռները և պատուհանները, նրանց մնում է միայն մտնել փոքրիկ պատուհանով, որով և աղջիկը մտնում է ներս։
Փնտրելով սեյվը, որտեղ և գտնվում էր ծերունու հավաքած փողերը, ընկերներից մեկը մտնում է նաև նրա սենյակը, որտեղ նրան ավելի խորը քնեցնելու համար, օգտագործում է հատուկ գազային նյութ։
Թվում է թե ամեն ինչ շատ լավ է դասավորվում հանցագործ խմբի անդամների համար, սակայն անսպասելիորեն հայտնվում է կույր ծերունին և փորձում պարզել նրանց իր տունը մտնելու պատճառը։
Ընկերներից մեկը վախենալով պահանջում է, որ ծերունին ոչ մի քայլ առաջ չգա, սակայն նրա պահանջները ապարդյուն անցան, քանի որ ծերունին լինելով զինվորական, հեշտությամբ վերցնում է նրանց իր ձեռքի զենքը և ստիպում նրան ասել, թե բացի իրանից տանը կան մարդիկ, թե ոչ։
Ընկերներից մեկը վախեցած մտնում է ծերունու զգեստապահարան, որտեղ որոշ ժամանակ անց գալիս է ծերունին, և պատի հետևից բացում է սեյվը, որպեսզի ստուգի թե արդյոք տեղում է փողը։
Ֆիլմի պրեմիերան ԱՄՆ-ում տեղի է ունեցել 2016 թվականի մարտի 12-ին փառատոնի շրջանակներում, իսկ կինոթատրոններում այն էկրաններ է բարձրացել օգոստոսի 26-ին։
Հյուրանոցն ունի 5 ճակատ, որոնցից 3-ը գլխավոր են՝ Աբովյան փողոցի, կիսակլոր հրապարակի և այլևս գոյություն չունեցող Մեչետսկայա փողոցի ճակատները։
Կիրառվել է բազալտե շարվածքի և աղյուսագույն սվաղով պատերի համադրություն, որոնց ֆոնին առանձնանում են սև տուֆից և մոխրագույն բազալտից քիվերի, պատուհանների շրջանակների և պատշգամբների ճարտարապետական տարրերը։
Չորս հարկերում տեղավորված են հյուրանոցի առավել հանդիսավոր տարածքները՝ օվալաձև նախասրահը՝ գլխավոր աստիճանավանդակի մոնումենտալ և դինամիկ ծավալով և վերևի հարկի երկու դահլիճները։
1926 թվականին հյուրանոցը նախագծել է ճարտատապետ Նիկողայոս Բունիաթյանը, վերակացառուցվել է Ռենկո իտալական շինարական ընկերության կողմից 1999-2000 թվականներին , ամբողջովին վերանորոգվել 2009 թվականին։
1928 թվականին այստեղ է իջևանել գեղանկարիչ Գեորգի Յակուլովը, 1935 թվականին՝ Վիլյամ Սարոյանը, ֆրանսիացի օվկիանոսագետ, ճանապարհորդ Իվ Կուստոն, ֆրանսիացի լեզվաբան Անդրե Օդրիկուրը, 1934 թվականին՝ «Նյու Յորք Թայմսի» թղթակիցներ Ուոլտեր Դյուրանտին և Ա. Դաուսոնը, Դե Նեշընլ թերթի թղթակից Լուի Ֆիշերը, անգլիացի հնագետ Ռիչման Բրոունը, Ժան Ռիշար Բլոկը , Ջոն Բոյտոն Պրիստլին , Ժորժի Ամադուն ։
2016 թվականին Ռոյալ Թուլիփ Գրանդ Հոթել Երևան հյուրանոցը Եղիշե Չարենցի տուն-թանգարանի հետ համատեղ ներկայացրել են Չարենցին նվիրված սենյակ 328 միջոցառումը։
1932 թվականին հիմնադրվել է «Ինտուրիստ» բաժնետիրական ընկերության Երևանի գործակալությունը, և «Երևան» հյուրանոցը «Ինտուրիստ» անվանումով կազմել է այդ համակարգի մաս։
Հյուրանոցի հյուրերից են եղել Հովսեփ Օրբելին, Համո Բեկնազարյանը, Արամ Խաչատրյանը, Ռիկարդո Մուտին, «Լա Սկալայի» ֆիլհարմոնիկ նվագախումբը, Պլասիդո Դոմինգոն, Անդրեա Բոչելլին, Վիեննայի ֆիլհարմոնիկ նվագախումբը, Լոնդոնի թագավորական ֆիլհարմոնիկ նվագախումբը, կինոբեմադրիչ Ֆատիհ Ակինը, Կլաուդիա Կարդինալեն, Աբաս Քիառոստամին, Ֆանի Արդանը։
Հանդիսանում է 5 աստղանի հյուրանոց, մտնում է Գոլդեն Թուլիփ հյուրանոցային ցանցի մեջ, որի ցանցում ընդգրկված է ավելի քան 200 հյուրանոց աշխարհի 40 երկրներում։
2004 թվականին Երևան հյուրանոցը դարձավ Գոլդոն Թուլիպ հյուրանոցային ցանցի անդամ, 2013 թվականին միացավ նույն ընտանիքի Ռոյալ Թուլիպ բարձրակարգ հյուրանոցների ակումբին և վերանվանվեց Գրանդ Հոթել Երևան։
1935 թվականին հյուրանոցում կինոբեմադրիչ Համո Բեկնազարյանի սենյակում տեղադրված դաշնամուրի վրա Արամ Խաչատրյանը ստեղծել է «Պեպո» ֆիլմի երաժշտությունը։
Վ.Չերքեզովի քաղաքական գործունեությունը սկսվեց այն բանից հետո, երբ 1898 թվականին իշխան Գոլիցինի հաստատած ռեժիմից ազգությամբ հայ քաղաքական խորհրդի անդամները պասիվանում են ձեռնպահ մնալով քաղաքի կառավարման գործերից։
Քանի որ Չերքեզովը իր էությամբ հայատյաց չէր, ապա 1898 թվականին քաղխորհրդի կողմից ընտրվում է նախ որպես գնման հանձնաժողովի, իսկ նույն թվականի դեկտեմբերի 7-ին՝ որպես քաղաքային վարչության անդամ։
Չնայած որ Չերքեզովը ընդունվում է երկու բաժինն էլ՝ այնուամենայնիվ ֆինանսական դժվարությունների պատճառով բաժիններից ոչ մեկը չի ավարտում և Թիֆլիս է վերադառնում առանց բարձրագույն կրթության դիպլոմի։
1899 թվականի մարտի 22-ին Վ.Չերքեզովը մասնակցում է Թիֆլիսի փոխքաղաքագլխի թափուր պաշտոնի համար տեղի ունեցած քվեարկությանը, բայց չի ընտրվում Վարչության անդամի պաշտոնում Չերքեզովը ընտրվում է նաև 1899 թվականի նոյեմբերի 8-ին, ապա 1903 թվականի նոյեմբերի 17-ին և պաշտոնավարում մինչև քաղաքագլուխ ընտրվելը։
Ֆիլմի սկզբում որևէ մոլորակում Ստեղծողներ անվանում ունեցող այլմոլորակային ռասայի ներկայացուցիչներից մեկը, կանգնած լինելով ջրվեժի ամենավերևում, խմում է անհայտ ծագման սև գույնի հեղուկ, որը հասնում է նրա մարմնի բոլոր հատվածներ, ընդհուպ մինչև ԴՆԹի մոլեկուլներ։
Ծիսականորեն իրեն զոհաբերելով և նախքան վերջնականապես մեռնել Ստեղծողը նետվում է ջուրը, որտեղ մոլեկուլները վերստեղծում են նոր ԴՆԹ, կազմում են առաջին կենդանի բջիջները և դրանով իսկ տալով սկիզբը նոր կյանքի մոլորակի վրա։
2089 թվականին հնէաբանները Էլիզաբեթ Շոուն և Չարլի Հոլլոուեյը հետազոտելով շոտլանդական Սկայ կղզին քարանձավում գտնում են ավելի քան 35 հազար տարեկան ժայռապատկերներ։
4 տարի հետո՝ 2093 թվականի դեկտեմբերին «Պրոմեթևս» գիտահետազոտական անձնակազմը երկամյա թռիչքից հետո Էլիզաբեթ Շոուի և Չարլի Հոլլոուեյի հետ մոտենում է մոլորակի բնական արբանյակներից մեկին ՝ -223-ին։
Երբ ողջ անձնակազմը արթնանում է, արշավախմբի ղեկավար Մերիդիտ Վիկկերս ցույց է տալսի այն ձայնագրությունը, որում «Վեյլանդ Ինդասթրի» ընկերության արդեն մահացած ղեկավար Պիտեր Վեյլանդը բացահայտում է արշավախմբի նպատակը՝ ամբողջ երկրագնդում գտել են նման այլ պատկերներ, որոնք ապացուցում է, որ այլմոլորակայինները այցելել են երկրային հին քաղաքակրթությանը և Վեյլանդը որոշեց ուղարկել տիեզերական արշավախումբ, որպեսզի հանդիպեն նախնիներին։
Շոուն և Հոլլուեյը ելույթ ունենալով հետո, ցույց տվեցին, որ այս բոլոր հին պատկերներում պատկերված է միանման համաստեղություն, որը նրանք հստակեցրել են ինչպես «Ձետա Ռետիկուլին»։
Նավի վրա պարզվում է, որ Ֆայֆիլդն ու Միլբյորնը մոլորվել և մնացել են հին շինության մեջ, և որոշում են նրանց վերցնել այն ժամանակ, երբ կվերջանա փոթորիկը ։
Շուն և բժիկ Ֆորդը սկսում են հետազոտել իրենց հետ բերված մնացորդները և պարզվում է, որ ոչ թե գանգ է, այլ գլխարկ, որը թաքցնում է գլուխը, որը նման է մարդկային գլխի։
Որպեսզի իմանան, թե ինչ է դա իրականում, նրանք էլեկտրաշոկի են տալիս գլխին՝ նրան վերակենդանացնելու համար, որից հետո գլխում սկսում են առաջանալ անհայտ կենսաբանական գործընթացները և նա պայթում է։
Հետազոտելով նրա հոլոգրաֆիկ պատճեն, կապիտան Ջեքը նկատեց, որ մոտակայքում գտնվող շինություններից ազդանշաններ է գալիս, ապահովելով ինչ որ օրգանական նյութի ներկայություն։
Հեղուկը լցվում է Ֆայֆիլդի գլխարկի վրա և քայքայում է այն, նա ընկնում է մութ հեղուկով փոսի մեջ, իսկ արարածի մոտ աճում է նոր գլուխխ և այն ներթափանցում է Միլբյորնի օրգանիզմ։
Դեյվիդը առանձնանում է խմբից և գտնում է այլմոլորակայինների տիեզերանավի կառավարման կետը, որտեղ հոլոգրաման բացահայտում է, որ այլմոլորակայինները պատրաստվում էին ուղևորվել Երկիր մոլորակ, որտեղ էլ ուզում էին հասցնել այն անոթները։
Հանկարծ Հոլլուեյը իրեն վատ է զգում և արշավախումբը որոշում է վերադառնալ տիեզերանավ, բայց Վիկկերսին թվում է, որ Հոլլուեյը վտանգ է ներկայացնում շրջապատի համար և արգելում է նրան նավ բարձրացնել։
Ցավից խելագարված Շոուին տեղափոխում են բուժական բաժին, որտեղ Դեյվիդը հետազոտում է նրան և հայտնում է, որ Շոուն Հոլլուեյից հղի է և պտուղը շատ արագ զարգանում է։
Այնուհետև Շոուն տիեզերանավում գտնում է արթնացած Պիտեր Վեյլանդին, որը ամեն դեպքում չի մահացել, չնայած այն բանին, որ շատ ծեր է, որին գաղտնի տարել են պարկուճով։
Կապիտան Ջեքը Շոուի հետ խոսակցության ժամանակ առաջ բերեց վարկած, որ այս մոլորակի վրա եղել է Ստեղծողների ռազմական բազա, որտեղ նրանք ստեղծում էին կենսաբանական զենք, սակայն, կորցրին վերահսկողությունը նրա վրա։
Վեյլանդը, նրա մարդիկ, Դեյվիդը և Շոուն ուղևորվում են այլմոլորակայինների տիեզերանավ, որտեղ Դեյվիդը պատմում է, որ Ստեղծողները իրենց բեռով ուղևորվել են Երկիր, բայց աղետը խանգարել է նրանց։
Մարդիկ արթնանում են մնացած Ստեղծողներից և Դեյվիդը փորձում է շփվել նրանց հետ հնդեվրոպական լեզվով, սակայն Ստեղծողները կտրում են Դեյվիդի գլուխը, սպանում են Վեյլանդին և նրա մարդկանց։
Վիկկերսը հրամայում է կապիտան Ջեքին, օդաչուներին վերադառնալ Երկիր, բայց նրանք որոշում են իրենց զոհելով միացնել իոնային շարժիչը և հրաձակվել այլմոլորակայինների թռչող նավի վրա։
Ի սկզբանե ֆիլմի հիմքը պետք է հանդիսանար 1979 թվականին գրված «Օտարը» ստեղծագործությունը, սակայն հետո ֆիլմը բովանդակային փոփոխություններ է կրել, ուստի «Օտարը» չէր կարող համարվել հիմք, չնայած ֆիլմի իրադարձությունները ծավալվում են բոլոր նույն աստղային համակարգում' ցանց։
Ֆիլմի սկզբնական սցենարը գրել է Ջոն Սփեյթսը, նրա գրած պատմությունը պահանջում էր ահռելի բյուջե՝ 250 միլիոն դոլլար, իսկ ստուդիան նման ռիսկի չէր գնա չէր՝ իր բյուջեից առանձնացնել այդչափ գումար վարկանշով ֆիլմի համար, այդ իսկ պատճառով Ռիդլի Սքոթը որոշեց հեռանալ «Օտարի» թեմատիկայից և շուտով սցենարը փոխանցեց «Ողջ մնալ» ֆիլմի սցենարիստ Դեյմոն Լինդելոֆին, ով արմատապես փոխելով սցենարը, գրեց ավելի համեստ բյուջեով սցենար (այդ թվում նաև մաքրելով մի շարք մասշտաբային դրվագներ Սփեյսի «Օտարից») և ավելացրեց կրոնական մոտիվներ։
Ֆիլմի պրեմիերան 2012 թվականի մարտի 30-ին տեղի է ունեցել Ֆրանսիայում, Բելգիայում, Շվեյցարիայում և Ռուսաստանում, ՄԵծ Բրիտանիայում պրեմիերան եղավ հունիսի 1-ին, ԱՄՆ-ում՝ հունիսի 8-ին, իսկ Գերմանիայում՝ հաջորդ օրը՝ օգոստոսի 9-ին։
Արտադրության ուշացումները շարունակում էին, և 2008 թվականին «Խավարի ասպետը» ֆիլմի հաջողությունից հետո, .-ը ցանկանում է կենտրոնանալ այնպիսի ֆիլմերի վրա, որոնք կներառեին հիմնական կերպարներին՝ թույալտրելով Քրիստոֆեր Նոլանին վերջացնել իր Բեթմենի տրիլոգիան 2012 թվականին «Խավարի ասպետը։
Մինչդեռ, Ֆլեշի և Հրաշք կնոջ ֆիլմերը հետաձգվում էին, 2011 թվականին սկսվում է «Պողպատե մարդը» ֆիլմի նկարահանումները, որի ռեժիսորն էր Նոլանը, իսկ սենարիստը Դևիդ Ս․ Գոյերը։
2013 թվականի հունիսին «Պողպատե մարդու» հեռարձակումից հետո, Գոյերը վարձվում է, որպեսզի լինի ֆիլմի սիքվելի և, ինչպես նաև նոր «Արդարության լիգայի» ռեժիսորը։
Ֆիլմում նկարահանվում էին՝ Բեն Աֆլեքը՝ Բեթմենի դերով, Գալ Գադոտը՝ Հրաշք Կնոջ դերով, և Ռեյ Ֆիշերը՝ Վիկտոր Սթոնի/ Կիբօրգի փոքր դերով, ում դերը կդառնար կարևոր և առաջատար «Արդարության լիգա» ֆիլմում։
Այս ֆիլմաշարը անջատ էր Նոլանի և Գոյերի աշխատանքից՝ Բեթմենի տրիլոգիայում, սակայն Նոլանը դեռ ներգրավված էր որպես «Բեթմենն ընդդեմ Սուպերմենի» գործադիր տնօրեն։
Չնայած, որ ֆիլմը ունենալու է երկու մաս, և դրան հեռարձակվելու են երկու տարվա տարբերությամբ, Սնայդերը ասել է, որ նրանք չեն կիսելու ֆիլմը երկու մասի և երկու ֆիլմերն էլ լինելու են իրարից անջատ։
Ի վերջո, որպես Հրաշք կնոջ դերակատար ընտրվեց Մեգան Գեյլը, մինչ Միլերը պետք է կատարեր Տալիա Ալ Գուլի դերը, և նրա մտքով անցելլ էր դերը կատարել ռուսական ակցենտով։
Անձնակազմում էր ռեփեր -ը, ինչպես նաև Ադամ Բրոդին, ով պետք է կատարեր Բարի Ալենի/ Ֆլեշի դերը, և Ջեյ Բարուշելը, ով պետք է կատարել առաջնատար չարագործի՝ Մաքսուել Լորդի դերը։
Նորություններն եկան այն ժամանակներ, երբ Ջոս Ուեդոնի երկար սպասված «Հրաշք կինը», ինչպես նաև Դևիդ Ս․ Գոյերի «Ֆլեշ» ֆիլմերը չեղյալ հայտարարվեցին։
Մորտալ»՝ Միշել և Քիերան Մոլռունիները .-ին ներկայացրեցին սցենարը 2007 թվականի հունիսին, ստանալով դրական կարծիք, և հույս ունեին նկարահանումները սկսեին 2007-2008 թվականների գրողների բունտից հետո։
«Արդարության լիգայի» ռեժիսորը իրականում պետք է լիներ Ջեյսոն Ռեիթմանը, սակայն նա հրաժարվում է, ասելով, որ նա անկախ ռեժիսոր է և նախընտրում է հեռու մնալ մեծ բյուջե ունեցող սուպերհերոսական ֆիլմերից։
Ավստարլիական ֆիլմի հանձնաժողովը ասեց քասթինգի ընտրությունները, թույլ տալով Ջորջ Միլերին անձնակազմ ընդունել Գեյլին, Պալմերին ր Քիյս Բրայանին՝ բոլոր ավստրալիացի բնիկներին։
Արտադրության անձնակազմը ամբողջովին բաղկացած էր ավստրալիացիներից, սակայն ավստրալիական կառավարությունը մերժում է .-ի հարկային 40 տոկոսը իջեցնել, որովհետև նրանք բավականին ավստրալիացի դերասաններ չէին վարձել։
Հիմնական դերակատարներն են Բեն Աֆլեքը, Հենրի Քավիլը, Գալ Գադոտը, Էզրա Միլերը, Ջեյսոն Մամոան, Ռեյ Ֆիշերը և Քիարան Հայնդսը։
«Բեթմենն ընդդեմ Սուպերմենի» իրադարձություններից ամիսներ հետո, ոգեշնչվելով Սուպերմենի՝ մարդկության համար ինքնազոհումից, Բրյուս Ուեյնը և Դիանա Փրինսը հավաքում են մետամարդկանց թիմ, որպեսզի դիմակայեն Սթեփենվուլֆին և նրա Պարադեմոնների բանակին, ովքեր որսում են Երկրի երեք Մայր արկղերը։
Միլիարդատեր սոցիալակն գործիչ և -ի սեփականատերը, ով պաշտպանում է Գոթեմ Սիթին հանցագործություններից, որպես լավ մարզված և դիմակավորված հերոս, ով ունի բազմաթիվ հզոր գործիքներ և զենքեր։
Լիվինգսթոնը կոմիտետի 5 նախարարաներից էր, ովքեր մշակում էին ԱՄՆ-ի Անկախության հռչակագիրը, սակայն նա զրկվեց աշխատակազմից մինչ այն, երբ ստորագրեց փաստաթղթի վերջնական տարբերակին։
1789 թվականին, որպես Նյու Յորք նահանգի կանցլեր, նա գլխավորում էր Ջորջ Վաշինգտոնի երդմնակալման արարողությունը՝ Նյու Յորք քաղաքի Ֆեդերալ դահլիճում, որը այդ ժամանակ ԱՄՆ-ի մայրաքաղաքն էր։
1789 թ. Լիվինգսթոնը համալրեց Ջեֆերսոնի հանրապետականների շարքերը դառնալով ընդդիմադիր իր նախկին գործընկերներ Ջոնջ Ջեյին և Ալեքսանդր Գամիլտոնին:
Ակվամարինը պահպանել է իր այն անունը, որը նրան տվել է Պլինիոս Ավագը, որը բերիլների նկարագրության մեջ նշել է, որ նրանցից առավել արժեքավորները իրենց գույնով հիշեցնում են ծովային ջրերի մաքուր կանաչը ։
Փոքր քանակությամբ ակվամարիններ հանդիպում են նաև այլ երկրներում՝ Ավստրալիայում , Մյանմայում, Շրի Լանկայում, Հնդկաստանում, Քենիայում, Նամիբիայում, Մոզամբիկում, Հարավաֆրիկյան Հանրապետությունում, Տանզանիայում, Ուկրաինայում , ԱՄՆ ։
1926 թվականի գարնանը թենիսիստների մի փոքր խումբ, ժամանակին էլիտար համարվող «Սանկտ Պետերբուրգի մարզական խմբակի» անդամները, վարձակալում են երկու մարզադաշտ' «Մամեբի» ակումբի տարածքում, որը գտնվում էր Փարիզի Կուրբևուա արվարձանում, և շուտով Մեծ իշխան Դմիտրի Պավլովիչի գլխավորությամբ ստեղծում են այստեղ լաուն-թենիսի ակումբ։
Նա շատ արագ յուրացնում է թենիսի հմտությունները և 1928 թվականին դառնում արտերկրում Ռուսաստանի անդրանիկ առաջնության հաղթողը՝ եզրափակիչում պարտության մատնելով բազմափորձ Սոֆյա Պետրոկոկինոյին՝ անցյալում Մոսկվայի բազմակի չեմպիոնուհուն։
Երկու տարի անց արդեն Իդան հաղթում է Էվիան-լե-Բլեյնի ուժեղ մասնակիցներ ունեցող մրցաշարում՝ մենախաղում և խառը զուգախաղում, այնուհետև Մոնտե Կառլոյում նվաճում մինչև 21 տարեկան թենիսիստների Երիտասարդական գավաթը։
Դրանից հետո անհրաժեշտություն ծագեց փոխելու փախստականների համար նախատեսված իր նանսենյան անձնագիրը, քանզի դրանով չէր կարող Ֆրանսիայի սահմաններից դուրս մասնակցել միջազգային մրցումներին։
Նրա ամենախոշոր նվաճումներն են հանդիսացել' 1929 և 1930 թթ. Իսպանիայի բաց առաջնության հաղթող, 1931 թվականին' Հոլանդիայի և Բեռլինի, 1932 թվականին' Իտալիայի և Ռումինիայի բաց առաջնությունների հաղթող։
Ուիմբլդոնի և Ռոլան Գարոսի՝ Ֆրանսիայի թենիսի բաց առաջնության մրցաշարերում, մենախաղում հասել է մինչև 3-րդ փուլ, Ռոլան Գարոսի զուգախաղերում մինչև եզրափակիչ։
Իդա Վարդանի Ադամյանցը ' հայազգի առաջին պրոֆեսիոնալ թենիսիստուհին է, որը մասնակցել է միջազգային պաշտոնական մրցաշարերին, այդ թվում նաև հանրահայտ Ուիմբլդոնի մրցաշարին և Ֆրանսիայի թենիսի բաց առաջնությանը։
Պաշտոնավարել է երեք հանձնաժողովներում՝ Աշխատանքի և սոցիալական կանխարգելման հանձնաժողով , Արդարադատության և մարդու իրավունքների հանձնաժողով , Ազգային պաշտպանության հանձնաժողով ։
Գվադալախարային Գրքի միջազգային տոնավաճառի ժամանակ նրան խնդրեցին թվարկել այն երեք գրքերը, որոնք իրենց ազդեցությունն են թողել նրա կյանքի վրա . այդ գրքերն են՝ Աստվածաշունչը Բերնադետ Դևլինի «Հոգուս արժեքը» և Էնրիկե Կրաուսեի « » ։
Վերոնշյալներից միայն Տաթևի համալսարանն էր, որը մասամբ շարունակում էր գործել 15-րդ դարի սկզբին՝ աստվածաբան, փիլիսոփա և ազգային-եկեղեցական գործիչ Գրիգոր Տաթևացու վարդապետության տարիներին։
Կրթօջախն ուներ մեծաքանակ ուսանողներ, ովքեր սովորում էին «յոթ ազատ արվեստները»՝ քերականություն, դիալեկտիկա, ճարտասանություն, թվաբանություն, երկրաչափություն, երաժշտություն, և աստղաբաշխություն։
Դրանցից առաջին երեքը սովորելու դեպքում ուսանողները ստանում էին կրթական առաջին աստիճան, իսկ մյուս չորսը փուլ առ փուլ սովորելով՝ որակավորվում էին որպես վարդապետներ կամ մագիստրոսներ։
Լենկթեմուրի արշավանքների շրջանում Գրիգոր Տաթևացին ստիպված էր իր աշակերտներով տեղից տեղ փոխադրվել՝ ուսուցումը չընդհատելու և առավել ապահով վայրերում այն շարունակելու համար։
Մեծոփավանքի գործունեության տարիներին որոշակի զարգացում ապրեց դեռ զարգացած միջնադարից գործող Խառաբաստավանքի գրչության կենտրոնը, որը ղեկավարում էր Թովմա Մեծոփեցու դասընկեր Կարապետ վարդապետը։
Ոսկան Երևանցին տպարանը փոխադրում է Իտալիայի մեկ այլ քաղաք՝ Լիվոռնո, այնտեղ հրատարակում երեք գիրք, ապա փոխադրվում է Մարսել և մինչև 1680-ական թվականների վերջերը հրատարակում 16 անուն գիրք։
Մարսելի հայկական տպարանում լույս են տեսնում «Քերականությունը», Առաքել Դավրիժեցու «Գիրք պատմութեանցը», Անանիա Շիրակացու «Աշխարհացույցը» և Վարդան Այգեկցու «Աղվեսագիրքը»։
Տպարանի գլուխգործոցը 1695 թվականին հրատարակված Համատարած Աշխարհացույցն էր, պղնձե տախտակի վրա փորագրված մի քարտեզ և դրան կից բացատրական հավելվածներ՝ «Բանալի» վերնագրով։
Նշանավոր տպագրություններից էին Մովսես Խորենացու «Հայոց պատմությունը», «Դուռն իմաստութեան» դասագիրքը, «Գանձ չափոց, կշռոց, թվոց և դրամոց բոլոր աշխարհի» աշխատությունը և այլն։
Միևնույն ժամանակ պարսկահպատակ Սյունիքում՝ հայ մելիքների ու Սյունիքի մետրոպոլիտության օժանդակությամբ 17-րդ դարի առաջին քառորդին՝ անապատական դպրոց է բացվում նաև Հարանց կամ Սյունյաց Մեծ անապատում։
Երբ Բաղեշի Ամիրդոլու դպրոցից այստեղ է գալիս Ներսես Մոկացին, դպրոցում ուսանողներին սովորեցնում են հայ և հույն փիլիսոփաների՝ Դավիթ Անհաղթի, Պլատոնի, Արիստոտելի, Պորփյուրի, Եզնիկ Կողբացու գրվածքները։
Ուշ միջնադարի ընթացքում կրթամշակութային մասնակի գործունեություն էին վարում առավել պաշտպանված վայրերում գտնվող վանական համալիրները՝ Վանա լճում գտնվող Լիմ, Կտուց, Աղթամար անպատների գրչության կենտրոնները, Սևանա լճում՝ համանուն վանքը, ինչպես նաև՝ Արցախի իշխանների հովանու ներքո՝ Գանձասարը, 1441 թվականից Վաղարշապատ վերադարձած հայոց կաթողիկոսական աթոռի հովանու ներքո՝ Էջմիածինը, և այլն։
12-րդ դարում վրաց միապետերի, մասնավորապես՝ Դավիթ Շինարարի և Թամար թագուհու շնորհիվ, հյուսիսային և արևելյան Հայաստանի մեծ մասն ազատագրվում է վրաց զորքերի հրամանատար Սարգիս Զաքարյանի, ապա իր որդիների՝ Զաքարեի ու Իվանեի գլխավորությամբ։
Հայաստանն ուշ միջնադար էր թևակոխել առանց պետականության. կարա-կոյունլու և ակ-կոյունլու թուրքմենական ցեղերի միջև պատերազմի դաշտ դառնալուց հետո երկիրը երկու անգամ բաժանվել էր Մերձավոր Արևելքում ստեղծված երկու աշխարհակալ կայսրությունների՝ Օսմանյան կայսրության և Սեֆյան Պարսկաստանի միջև։
Նրանց իշխանության տակ էին ոչ միայն Պատմական Վրաստանի հողերի մեծ մասը, այլև որոշ հայկական գավառներ՝ Լոռի-Փամբակը, Ղազախ-Շամշադինը, մասամբ՝ Շիրակը և այլն։
Դրանով է բացատրվում հայ համայնքի առկայությունը մայրաքաղաք Թիֆլիսում, որտեղ հայ ազնվականությունը հաստատվել էր դեռ Վրաց թագավորության կազմավորման տարիներից՝ Բագրատիոնիների հովանու ներքո։
Իրենց գոյությունը դադարել էին Անիի ու Կարսի վարդապետարանները, Հաղպատի ու Սանահինի դպրոցները, Նարեկավանքի ու Սևանավանքի կրթօջախները, Հավուց Թառի և Մալաթիայի գրչության կենտրոնները, Գլաձորի ու Տաթևի համալսարանները և այլն։
Փակվեցին նաև դրանցում գործող մատենադարաններն ու գրադարանները, և վանական համալիրները կրթամշակութային օջախներից վերածվեցին պաշտպանական կառույցների՝ բացակայող աշխարհիկ առաջնորդների փոխարեն հայ բնակչությունն օտար զավթիչներից պաշտպանելու նպատակով։
Պատերազմական գործողությունների պատճառով ժամանակի հայկական վերնախավը՝ վաճառականությունը, հաստատվում է Հնդկաստանի, Պարսկաստանի, ինչպես նաև՝ Բալկանյան թերակղզու և այլ երկրամասերում։
Յոհան Գուտենբերգի կողմից տպագրության գյուտից կես դար անց՝ 1512 թվականին, Իտալիայի Վենետիկ քաղաքում լույս տեսավ հայերեն տպագիր առաջին գիրքը՝ «Ուրբաթագիրքը»։
Նա հեղինակել էր «Պատմութին համառօտ», «Ստամպօլոյ պատմութիւն», «Տարեգրական պատմութիւն», «Պատմութիւն հրկիզման Կոստանդնուպօլսոյ» և այլ աշխատություններ։
1562 թվականին Հայաստանի ազատագրության հարցով կաթողիկոս Մխիթար Սեբաստացու կողմից կազմակերպած Սեբաստիայի ժողովին մասնակցում է Աբգար Թոխաթեցին, ով մեկնում է Եվրոպա իր որդու՝ Սուլթանշահի հետ, և այնտեղ վերսկսում հայերեն գրքերի տպագրությունը։
Հատուկ ուշադրություն էր դարձնում իր գրական հերոսներին, որոնց մարդասիրական կողմից էր դիտարկում, նրա հերոսները հիմնականում սևագործ բանվորներն էին, երեխաները, գործազուրկները, մուրացկանները։
Սաիթ Ֆաիք Աբասըյանըքն իր մահկանացուն կնքում է 1954 թվականի մայիսի 11-ին Ստամբուլում՝ լյարդի ցիրոզից․ հիվանդությունն արդյունք էր սպիրտային խմիչքների չարաշահումը։
Ինչևէ գերեզմանոցների կառուցման և ռադիոակտիվ թափոնների երկարաժամկետ անվտանգ մեկուսացումն ապահովելու համար անհրաժեշտ է լավ ուսումնասիրել և ունենալ բավականաչափ տեղեկատվություն.
Նմանատիպ գերեզմանոցներում ՌԹ-ների երկարաժամկետ թաղման համար շատ կարևոր է նաև կատարել անվտանգության վերլուծություն և ուսումնասիրություններ, նկատի ունենալով, որ խորը երկրաբանական ֆորմացիաները հիմանականում չեն փոփոխվում ժամանակի ընթացքում և պաշտպանված են արտաքին ազդեցություններից։
Գերմանիայում այդ տիպի գերեզմանոցների համար կատարում են մոտ 1 մլն. տարվա համար վերլուծություններ, օրինակ մարկանց կյանքի մասին վերլուծություն, որը հնարավոր է կատարել միայն 200 տարվա համար։
Կատարելով տեղանքի երկրաբանական կառուցվածքների ուսումնասիրություն և ի մի բերելով արդյունքները՝ Գորլեբեն գերեզմանոցը նախագծվել է օգտագործելու որպես բարձր ակտիվության ռադիոակտիվ թափոնների և աշխատած միջուկային վառելիքի թաղման համար գերեզմանոց։
ՌԹ-ների թաղման համար նախատեսվում է օգտագործել Պոլյուքս տիպի կոնտեյներներ, որոնք գլանաձև են, ունեն հատուկ "բռնիչ" ծայրին, որը հարմարեցված է հետագայում հեշտությամբ այն դուրս բերելու համար։
Աղային ֆորմացիաների հիմնական առավելությունն այն է, որ այդ տիպի ֆորմացիաները շատ խիտ են, անթափանց են ջրի համար, բաց տարածություններն ինքնաբերաբար փակվում են և զգայուն չեն բարձր ջերմաստիճանների նկատմամբ։