polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Մոկշան չի սահմանվում պարզապես որպես տառապանքի բացակայություն և ազատում սամսարայի գերությունից․ հինդուիզմի բազմաթիվ դպրոցներ այն բացատրում են որպես պարիպուրնա-բրահմանուբհավա վիճակի առկայություն՝ գիտելիքի, խաղաղության և երանության վիճակ։
Բհակտի մոկշան ստեղծեց երրորդ ուղին, որտեղ ոչ ծեսերը, ոչ էլ մեդիտացիոն ինքնազարգացումն էին ուղին, այլ Աստծու մշտական սիրով ոգեշնչումը, ինչը ժամանակի ընթացքում հանգեցնում էր նրա հետ կատարյալ միության։
Օրինակ՝ ըստ Դոյչեի՝ մոկշան տրանսցենդենտալ գիտակցություն է, գոյության, ինքնաիրացման, ազատության և «ողջ տիեզերքը որպես Ես զգալու» կատարյալ վիճակ։
Ուպանիշադների միջին ժամանակաշրջանից սկսած՝ մոկշան կամ համարժեք եզրույթները, ինչպիսիք են մուկտին և կաիվալյան, լուրջ թեմա է բազմաթիվ Ուպանիշադներում։
Հնարավոր է, այդ դարձվածքի առավել ճշգրիտ թարգմանությունը կհնչեր հետևյալ կերպ. «Գիտելիքը նրա ուժն է», քանզի նրա համատեքստը վերաբերվում է Աստծո հատկանիշներին և հանդիսանում է Աստծո իշխանությունը ժխտող հերձվածների մասին բանավեճի մասը։
Այդ հատվածի անգլերեն թարգմանությունը ներառում է հետևյալ երեք միտքը (որոնցից մեկը շարադրված է սույն հոդվածի բուն տեքստում, մյուս երկուսը՝ տողատակի համապատասխան ծանոթագրությունում). :
Մասնավորապես, Բեկոնը նշում է այն մարդկանց, որոնք ավելի ընդգծում են Աստվածային օրինաց, քան Աստծո զորության դերը, «կամ աւելի շուտ՝ Արարչի զօրութեան այն մասի, որի միջոցով Արարիչը ճանաչում է է), քան այն մասի, որի միջոցով Արարիչը գործում է », դրանով իսկ ենթադրելով, թէ Տէրը «անտարբեր դիտորդի պէս կանխատեսում է որոշ բաներ, որոնք սակայն, ինքը չի կանխորոշում»։
Այսպիսով, Աստծոյ գլխաւոր յատկանիշը, ըստ Բեկոնի մտքի, ծառայում է Նրա զօրութիւնը , Նրա ուժը, ուստի և՝ Նրա իշխանութիւնը Արարածի նկատմամբ»։
և սխալ կլինէր խօսել Աստծոյ գիտելիքի մասին՝ որպես մի ինչ-որ հեռաւոր Աստուածային յատկանիշի մասին, քանզի Աստուածային գիտելիքն ինքնըստինքեան նոյնպէս ուժ է, այն ուժը, որը Աստծուն իշխանութիւն է տալիս աշխարհի վրայ»։
Համանման մի արտահայտություն հին եբրայերեն լեզվով, գործնականում նույն ձևակերպմամբ պարունակվում է Հին Կտակարանի Առակների գրքում. ֶֶּ-ָָ ַֹּ; ְִׁ-ַַּ, ְֶַּ-ַֹּ։
Իսկ 1560 թվականին կալվինականների հրապարակած առաջին անգլերեն սուրբ գրքում՝ Ժնևյան Աստվածաշնչում խնդրո առարկա դարձվածքը հին եբրայեցէնից թարգմանվել է հետևյալ կերպ. « :
«Աստվածաշնչի» 1820 թվականի ռուսական այսպես կոչված «սինոդալ թարգմանությունում», որը կատարվել է ռուսաց Ալեքսանդր Ռոմանով-Օլդենբերգ կայսեր հրամանով, խնդրո առարկա դարձվածքն ունի հետևյալ տեսքը. « , »։
Գիտելիքի տիրապետող մարդն իր կեանքի ընթացքում կարող է հարկադրել մարդկանց հնազանդուելու իրեն և հետևելու իրեն, իսկ իր մահից՝ յետոյ՝ արժանանալ գովասանքի ու փառքի։
Ինչը երևում է նաև նրանից, որ հետագայում Իմամ Ալու՝ փաստացի՝ իսլամի իրանական, ազգային ճյուղի հիմնադրի, այդ արտահայտության մեկ այլ տարբերակը հանդիպում է պարսից մեծ բանաստեղծ Ֆիրդուսու «Արքայից գրքում» կամ «Գիրք թագավորացում», որը պարսկերեն հայտնի է որպես «Շահնամե»։
Ֆիրդուսու «Արքայաց գրքի» սույն տողերը երբեմն թարգմանվում են նաև հետևյալ կերպ. «Գիտելիքը ուժ է» կամ «Նա, ով իմաստություն ունի՝ ուժեղ է».
Ի դեպ, լատիներեն «»-ն, ինչպես և անգլերեն «»-ը, կարող են թարգմանվել որպես «իշխանություն», «հզորություն», այնպես որ բնագրում արտահայտությունն առավել լայն նշանակություն ունի։
Այս արտահայտությունը սովորաբար կապում են Անգլիո թագավորության նշանավոր իմաստասերներից և գիտնականներից մեկի՝ Ֆրենսիս Բեկոնի անվան հետ, թեպետ հենց այդպիսի խմբագրմամբ կամ ձևակերպմամբ այդ արտահայտությունը չի հանդիպում վերջինիս գրչին պատկանող ո՛չ անգլերեն, և ո՛չ էլ լատիներեն աշխատություններում։
Իր հանրահայտ բանաձևմամբ « » դարձվածքը առաջին անգամ հայտնվում է Անգլիո թագավորության մեկ այլ նշանավոր իմաստասեր և գիտնական անձնավորության՝ Թովմաս Հոբսի «Ղևիաթան» երկում ։
1871 թվականին Գերմանիայի միավորումից և դրանով իսկ Գերմանական Երկրորդ կայսրության կամ Գերմանական ռայխի ստեղծումից հետո գերմանական աշխարհագրությունում և հասարակական բանավեճերում հաճախակի սկսեցին օգտագործել , («Գիտելիքը ուժ է, աշխարհագրական գիտելիքը՝ համաշխարհային տերություն» դարձվածքը))՝ հօգուտ գերմանական գաղութային կայսրության ստեղծման։
Նրա ներկայացուցիչ Գուստավ Նախտիգալը կանգնած էր առաջին հովանավորյալ տարածքների՝ պրոտեկտորատների ակունքներում, սակայն վերջինիս առավել հետաքրքրում էր ազգագիտական կամ ազգագրական' էթնոլոգիական ասպեկտը ։
Խնդրո առարկա դարձվածքի հետ է կապված Գերմանիայի ոչ խորհրդարանական կուսակցության « , , » (հայերեն՝ «Գիտելիքը ուժ է, անգիտությունը՝ որևէ սարսափելի բան չկա») կարգախոս-բառախաղը Յոշկա Ֆիշերը և Դանիել Կոն-Բենդիտը պատկանում են կուսակցության այն անդամներին, որոնք ուժեղ դիրքեր էին գրավում, թեպետ Ֆիշերը ոչ մի այլ կրթության վկայական, բացի տաքսիստի արտոնագրից չի ունեցել։
Այնպիսի գիտականներ, ինչպիսիք էին նախկին զորավար Կարլ Հաուսհոֆերը, և նրա որդին՝ Ալբրեխտ Հաուսհոֆերը կարողացան իրենց աշխարհաքաղաքականության հայեցակարգի վրա համաշխարհային ուշադրություն սևեռել։
Գերմանացի աշխարհագետների և դպրոցական ուսուցիչների միությունները ողջունում էին Նացիոնալ-սոցիալիստների իշխանության գալը Գերմանիայում և հուսով էին լրացուցիչ ազդեցություն ձեռք բերել նոր վարչակարգի օրոք։
Մեկ այլ տեղ Բեկոնը գրում էր. " ; . ; ." Այսինքն՝ «Մարդու գիտելիքն ու հզօրութիւնը համընկնում են, քանզի պատճառի չիմացութիւնը դժուարացնում է գործողութիւնը։
Իր ավելի ուշ ժամանակաշրջանի աշխատությունում՝ -ում , որը նույնպես լատիներեն էր գրված, Թովմաս Հոբսը զարգացրել է նույն գաղափարը. «Իմաստասիրության վերջը կամ հնարավորությունները, որոնք մենք կարող ենք օգտագործել մեզ համար շահավետ արդյունքների համար, որոնք նախկինում նկատվել են . մարդկային կյանքի էության համար. Գիտելիքի վերջը իշխանութիւնն է . վերջապէս, ամբողջ ենթադրութեան հնարաւորութիւնները՝ որոշակի գործողութեան կատարումը, կամ այն բաները, որոնք կարուեն.»։
Հայերէն թարգմանութեամբ դա կունենա հետևեալ տեսքը. «Գիտելիքները ոչ մեծ հզօրութիւն են, քանզի դրանք չեն արտայայտւում արտաքնապէս, և ուստի որևէ մէկի մէջ չի նկատւում, բացի այդ էլ դրան տիրապետում են ոչ բոլորը, այլ սակաւք, և այդ սակաւք էլ տիրապետում են սակաւ բաների իմացութեանը, իսկ գիտելիքի բնոյթն էլ այնպիսին է, որ նրա առկայութիւնը որևէ մէկի մօտ կարող է նկատել սոսկ նա, ով ինքը զգալի չափով տիրապետում է գիտելիքին»։
1, 1954 – 2, 1996) իր «Հոբսը և հասարակական պայմանագրի ավանդույթը» գրքում նշում է, թե այդ մեջբերումը «Բեկոնի ոգով է», իսկ տողատակի ծանոթագրության մեջ նշում է, որ «Հոբսը երիտասարդ տարիներին Բեկոնի քարտուղարն էր և նրա հետ իմաստասիրական բանավեճեր է վարել :
Ելնելով վերաշադրյալից հարկավոր է նկատի ունենալ ուժի բեկոնյան մեկնաբանությունը, մասնավորապես, այն տարբերությունը, որ նա դնում է գիտելիքի տված ուժի և գործողության տված ուժի միջև։
Բունդեսվերի Ռադիոէլեկտրոնային պայքարի 932 գումարտակը, որը տեղակայված է Ֆրանկենբերգում, առաջվա պես կիրառում է խնդրո առարկա դարձվածքի լատիներեն « » ձևը որպես իր կարգախոս:
աշխարհամարտից հետո գերմանական աշխարհագրությունը առավել շրջահայաց դարձավ, և մինչև 1989 թվականը քաղաքական աշխարհագրության հայեցակարգերը և ուժի պրոյեկցիաները Գերմանիայում լայնորեն տարածված թեմաներ չէին։
Այդ դարձվածքը նաև կարող է օգտագործվել որպես տեղեկատվության չբաժանելու ցանկության հիմք, քանզի մարդը կարող է համարել, որ գիտելիքների թաքցնելը կարող է իրեն որոշակի գերազանցություն տալ։
Սուրճի գնի ընկնումը, բիզնեսի հետ կապված անորրոշությունը և Խուան Վիսենտե Գոմեսի բռնապետության կողմից քաղաքական բռնաճնշումները հանգեցրին հոր վաղաժամ մահվան, որը պայմանավորեց ապագա նախագահի դեմոկրատական համոզմունքների ձևավորումը։
Սկսել է քաղաքականությամբ զբաղվել 15 տարեկանից՝ դառնալով Վենեսուելացի երիտասարդների ասոցիացիայի հիմնադիրներից և Ժողովրդա-դեմոկրատական կուսակցության անդամներից մեկը, որոնք պայքարում էին գեներալ Կոնտրերասի վարչակարգի դեմ։
Կառլոս Անդրես Պերես Ռոդրիգես (, հոկտեմբերի 27, 1922, Ռուբիո, Տաչիրա, Վենեսուելա ֊ դեկտեմբերի 25, 2010, Մայամի, Ֆլորիդա, ԱՄՆ), վենեսուելացի պետական և քաղաքական գործիչ, որը երկու անգամ դարձել է Վենեսուելայի նախագահ ։
Այդ նույն ժամանակ ճանապարհային ոստիկանությունը պատահաբար ձերբակալում է խախտում կատարող մի մարդու, ով ավելի ուշ պարզվում է, որ միջազգային հանցագործ Ալեքս Մոնտելն է։
Ավազակները քաղաքի կենտրոնում, օրը ցերեկով հարձակվում են պահակախմբի վրա, սակայն կարողանում են ազատել միայն Մոնտելի մանեկենին, այդ նույն ժամանակ, երբ նրան տանում էին ստորգետնյա թունելով։
Նրան անվանակոչել են Իմամ Շամիլի՝ Դաղստանի երրորդ և վերջին իմամի անունով, ով նաև հակառուսական կովկասցի չեչենավարական ուժերի առաջնորդն է եղել Կովկասյան պատերազմի ժամանակ։
ԽՍՀՄ Ներքին գործերի ժողովրդական կոմիսարիատի նախագահ Լավրենտին Բերիայի հրամանով Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ընթացքում Բասաևները, չեչենական բնակչության մեծ մասի հետ միասին արտաքսվել են Ղազախստան։
Մի քանի ամիս անց՝ 1991 թվականի նոյեմբերին, չենչեն ազգայնական առաջնորդ Ջոխար Դուդաևը միակողմանի հայտարարություն արեց նոր ձևավորված Ռուսաստանի Դաշնությունից անկախանալու վերաբերյալ։
Բասաևը, Լոմ այի Չիչնևն ու Սաիդ Ալի Սատուևը, ով նախկին օդաչու էր, 1991 թվականի նոյեմբերի 9-ին առևանգեցին Ռուսաստանի խոշորագույն Աերոֆլոտ ավիաընկերությանը պատկանող Տու-154 ինքնաթիռը, որը ուղևորվում էր Ռուսաստանի Միներալնիե Վոդիից դեպի Անկարա։
Իր ռազմական գործունեությունը սկսելով որպես ռազմական հրամանատար Հյուսիսային Կովկասում՝ տարիներ շարունակ Բասաևը գլխավորել է պարտիզանական ջոկատներ ընդդեմ Ռուսաստանի Դաշնության Զինված ուժերի, ինչպես նաև ձեռնարկել է քաղաքացիների մասսայական պատանդառության գործողություններ, որոնց նպատակն էր Չեչնիայից ռուսական զորքերի հեռացումը։
Ռուսաստանի իշխանությունները պնդում են, որ նա սպանել է Ռուսաստանի Դաշնության Անվտանգության դաշնային ծառայության կողմից, իսկ չեչեն անջատողականները պնդում են, որ նրա մահը պարզապես պատահական պայթյունի արդյունք է եղել։
Երբ սովետական կառավարության որոշ անդամներ փորձեցին գլխավորել 1991 թվականի հեղաշրջմանը՝ նա միացավ Ռուսաստանի նախագահ Բորիս Ելցինի աջակիցներին, զինվեց նռնակներով ու դուրս եկավ Ռուսաստանի Սպիատկ տունը շրջապատող բարիկադների վրա։
Շամիլ Սալմանովիչ Բասաև, ինչպես նաև Աբդալլահ Շամիլ Աբու-Իդրիս , , չեչեն իսլամիստ ռազմական գործիչ, վարձկան ահաբեկիչ, չեչենական շարժման առաջնորդ։
Նա նկարահանվել է մի քանի կարճամետրաժ ֆիլմերում և «Հաճախորդը միշտ մահացած է» հեռուստասերիալում, որտեղ նա խաղացել է Տոմբ անունով հերոսի դերը' Կլեռ Ֆիշերի սիրային զբաղմունքը։
1971 թվականին նա հետազոտություն անցկացրեց' նպատակ ունենալով Էլեկտրաուղեղագրի միջոցով հայտնաբերել հեռուստացույց դիտողի ուղեղի էլեկտրական ակտիվության տարբերությունները' կախված ցուցադրվող նյութից։
Փորձարարական հոգեբանության ոլորտի մասնագետ Դեյվիդ Լյուիսը 1981 թվականին նեյրոմարքեթինգային հետազոտություն է անցկացրել կենսաբանական հետադարձ կապի արդյունավետ սեանսների կազմակերպման ոլորտում։
1984 թվականին Ս. Ուայնշտեյնի, Կ. Ուայնշտեյնի և Ռ.Դրոզդենկոյի կողմից հրատարակված « » հոդվածում խոսվում է ուղեղի ակտիվությունը մեթոդի կիրառման հիմնավորման մասին, և նշվում է, որ ավանդական մարքեթինգային հետազոտությունների պատասխաններում հետազոտվողների վրա անդրադառնում են սոցիալական, մշակութային և անձնական գործոններ։
Նեյրոմարքեթինգի ոլորտում առաջին հետազոտությունը, որպես այդպիսին, անցկացվել է 1999 թվականին Հարվարդի համալսարանի պրոֆեսոր Գ. Զալտմանի կողմից ֆունկցիոնալ մագնիսառեզոնանսային տոմոգրաֆիայի կիրառմամբ։
Այդ մեթոդը ենթադրում էր հուզական դրական արձագանք առաջացնելու նպատակով պատկերների նախապես ընտրված հավաքածուի կիրառում, որը ակտիվացնելով որոշակի թաքնված մետաֆորներ' դրդում էր գնել տվյալ ապրանքը։
Այն բանի ուսումնասիրությունը, թե ուղեղի որ բաժինը որ որոշման համար է պատասխանատու, հնարավորություն տվեց սպառողներին մանիպուլյացիայի ենթարկել' նրա մեջ համապատասխան վարքագծային կաղապարներ մշակելու նպատակով։
Ի տարբերություն մարքեթինգի ավանդական մեթոդների' նեյրոմարքեթինգը գնորդների նախասիրությունների մասին օբյեկտիվ տվյալներով ստանալու նպատակով չի կիրառում սուբյեկտիվ մեթոդներ։
Համաձայն նրա կատարած վիճակագրության, այդ ժամանակ մեծանում է դեպրեսիայով, թմրամոլությամբ, հարբեցողությամբ հիվանդանալու հավանականությունը, ինչպես նաև մեծանում է ագրեսիվությունը։
Ի տարբերություն Ֆրոյդի, ով գտնում էր, որ ագրեսիան առաջանում է ճնշված սեռական բնազդներից, Ֆրանկլը ագրեսիայի կարևոր պատճառ էր համարում կյանքի իմաստի բացակայությունը։
Նրա կարծիքով հարբեցողները և թմրամոլները մարդիկ են, ովքեր չունեն կյանքի իմաստ կամ էլ կորցրել են դրա իմաստը, ովքեր զգում են էքզիսցիոնալ վակուում, ներքին դատարկություն, գոյության անիմաստություն։
Ֆրանկլի կարծիքով զուտ մարդկային առանցքային հատկություններից մեկը հանդիսանում է ձգտումը իմաստի նկատմամբ, որը Ֆրանկլը ըստ էության հակադրեց Ադլերի՝ ղեկավարման ձգտմանը և Ֆրոյդի հաճույքի սկզբունքին։
Ֆրանկլը կարծում էր, որ ձգտումը դեպի իմաստ, մարդու մեջ մոտիվացնող է և մարդիկ կարիք ունեն ոչ թե անհանգստությունից զուրկ վիճակների, այլ լարված կերպով իմաստի ձգտման, որը արժանի է նրանց։
Ըստ Ֆրանկլի մարդու վիճակը, երբ նրա մոտ ֆրուստրատիվ ձգտում է դեպի իմաստ, անվանվում է էքզիստենցիալ վակուում, որի մասին գրում էին փիլիսոփա-էքզիսցիոնալիստները։
1675 թվականին կղզին նորից է գրավվել կարմիր ոտնազրահ ծովահենի կողմից, որը հայտնի էր իր բարոյասիրությամբ և բարոյականությամբ. նա թույլ տվեց իսպանական նավերը դուրս գալ կղզուց՝ վերցնելով նրանց զենքերը մարգարիտները և ոսկիները։
Կղզու նկատմամբ հավակնություններ սկսվեցին 1902-1903 թվականների կրիզիսի ժամանակ Գերմանական կայսրության կողմից, այն հաշվարկով որպեսզի բազա ունենա Կարիբյան ավազանում, սակայն ԱՄՆ-ի ներգրավումը ստիպեց նահանջել։
Առաջ այն եղել է շատ հայտնի տուրիստների համար , սակայն քաղաքական իրավիճակը ժամանակակից Վենեսուելայում, ինչպես նաև ճգնաժամը Եվրոպայում հանգեցրեց տուրիստական հոսքերի նվազեցմանը։
1989-1998 թվականներին նա 10 տարի հանդես է եկել Մոսկվայի «Լոկոմոտիվ» ակումբում կարճատև ընդմիջումով, երբ խաղացել է Իսրայելի Պետախ-Տիկվա քաղաքի «Խապոել», ապա Թել Ավիվի «Խապոել» ակումբներում։
Երկու մրցաշրջան հետո տեղափոխվել է Ռոստովի ԲՄԱ ակումբ, որտեղ անցկացրած երեք տարվա ընթացքում 88 անգամ դաշտ է դուրս եկել բարձրագույն լիգայում
2001-2006 թվականներին եղել է «Լոկոմոտիվի» տեխնիկական տնօրեն, բայց Վալերի Ֆիլատովի՝ նախագահի պաշտոնից հեռանալուց հետո նույնպես լքել է իր պաշտոնը։
Առավել հայտնի է Մոսկվայի «Լոկոմոտիվ» ակումբում իր ելույթներով, որի կազմում երկու անգամ դարձել է Ռուսաստանի առաջնության բրոնզե մեդալակիր , ինչպես նաև մասնակցել է 1990 թվականի Ռուսաստանի գավաթի խաղարկության եզրափակչին։
Նշում՝ *-ով նշված են այն վանդակները, որոնց տվյալները, հնարավոր է, ամբողջական չեն ԽՍՀՄ 1983 թվականի առաջնության հաշվետվության, ինչպես նաև 1992 թվականի Ռուսաստանի երկրորդ լիգայի առաջնության հաշվետվությունների բացակայության պատճառով։
1907 և 1916 թվականների տվյալներով՝ շենքը պատկանել է շենքի առաջին սեփականատիրոջ ժառանգ Մանուկ Միքայելի Պոպովին, որն ակտիվորեն զբաղվել է առևտրային գործունեությամբ, եղել է քաղաքում հայտնի բարերար։
Մեծանալով Սեմը և Դինը փորձառու և ստեղծարար որսորդներ են դառնում, օգնելով իրենց հորը գտնել և ոչնչացնել գերբնական արարածներին, ինչպես նաև շարունակում են փնտրել այն դեմոնին, ինչը որը է իրենց մորը։
Սակայն Սեմին դուր չի գալիս կյանքի այն ձևը, որը իրենց համար է ստեղծել իրենց հայրը' Ջոնը, և վերջին հաշվով վիճում է հոր հետ և հեռանում է տանից, որպեսզի սովորական կյանք սկսի։
1983 թվականի նոյեմբերի 2-ին, երբ Սեմ Վինչեստերը վեց ամսական էր, իսկ նրա ավագ եղբայրը՝ Դինը 4 տարեկան էր, նրանց մայրը՝ Մերին, սպանվեց տան մանկական սենյակում։
Ջոնը Սեմին Դինի գիրկը դրեց, և ասաց որ շատ արագ դուրս տանի եղբորը, իսկ ինքը հուսահատված փորձում էր փրկել կնոջը, սակայն կրակը շատ ուժեղ էր, և ամբողջ տունը այրվեց։
Սերիալը պատմում է երկու եղբայրների՝ Սեմի և Դինի արկածների մասին, ովքեր 1966 թվականին ստեղծված սև գույնի -ով շրջում են Միացյալ Նահանգներում գերբնական երևույթներ են ուսումնասիրում, որոնք հիմնված են քաղաքների լեգենդների և բանահյուսությունների վրա, ինչպես նաև կռվում են դեմոնների, հոգիների և այլ չարիքների դեմ։
Սեմը և Դինը պարզում են, թե ինչումն է կայանում դեղին աչքերով դեմոնի ծրագիրը Սեմի և նրա նման երեխաների հարցում, ովքեր ստացել են կարողություններ, որոնց տիրապետում ենː Ազազելը բացում է դժոխքի դռները և հարյուրավոր դեմոններ դուրս են գալիս, բայց եղբայրներին հաջողվում է անմիջապես փակել այնː Դեղին աչքերով դեմոնին սպանում են Կոլտով, որը եղբայրները վերցնում են դարպասները փակելու ժամանակː Չնայած այս ամենին, եղբայրները դեռ շարունակում են իրենց գործըː
Ամերիկյան միստիկ հեռուստասերիալ Գերբնականի 7-րդ եթերաշրջանը, որը ստեղծել է Էրիկ Կրիպկեն, և որի պրեմիերան կայացել է հեռուստաալիքում 2011 թվականի սեպտեմբերի 23-ին, իսկ վերջին սերիան 2012 թվականի մայիսի 18-ին, կազմված է 23 սերիաներից։
Վինչեստեր եղբայրներին հաջողվում է սպանել իրենց թշնամիներին, ովքեր վնասում էին թե՛ իրենց, թե՛ մնացած մարդկանց.Ազազելը պարտված էրː դժոխքի դռները երկար ժամանակ բաց չմնացին,սակայն դուրս եկան բավականին դեմոններ, ովքեր սկսեցին պատրաստվել ապոկալիպսիսինː
1983 թվականի նոյեմբերի 2-ին, երբ Սեմ Վինչեստերը դեռ փոքրիկ էր, իսկ իր մեծ եղբայր՝ Դինը 4 տարեկան էր, նրանց մորը՝ Մերի Վինչեստերին սպանեց ինչ-որ գերբնական երևույթ։
Ամերիկյան միստիկ հեռուստասերիալ Գերբնականի 4-րդ եթերաշրջանը, որը ստեղծել է Երիկ Կրիպկեն, և որի պրեմիերան կայացել է հեռուստաալիքում 2011 թվականի սեպտեմբերի 23-ին, իսկ վերջին սերիան 2012 թվականի մայիսի 18-ին, կազմված է 23 սերիաներից։
Գրքի կոմպոզիցիայի վրա մեծ ազդեցություն են ունեցել Շերվուդ Անդերսոնի «Վայնսբուրգ, Օհայո» և Ջոն Ստայնբեքի «Ցասման ողկույզները» ստեղծագործությունները։
Այս առումով կառուցվածքը նման է Բրեդբերիի մեկ այլ պատմվածաշարի՝ «Պատկերված մարդը» գրքի կառուցվածքին, որը ևս նույն թեմային առնչվող պատմվածքների հավաքածու է։
Ամբողջական կոմպոզիցիան կազմված է երեք մասից, որոնք առանձնանում են երկու աղետով. մարսեցիների գրեթե ոչնչացումն ու դրան զուգահեռ գրեթե անհետացող մարդկային ռասսան։
Առաջին մասը, որ տեղի է ունենում 1999 թվականի հունվարից մինչև 2000 թվականի ապրիլ, նկարագրում է, թե ինչպես են երկրացիները փորձում հասնել ու հաստատվել Մարսում, և թե ինչպես են մարսեցիները կասեցնում նրանց փորձերը։
Այս ընթացքում երկրացիները հետզհետե գաղութացնում են Մարսը՝ փորձելով այն դարձնել երկրորդ Երկիր և երբեմն-երբեմն հանդիպում են ողջ մնացած սակավաթիվ մարսեցիների։
Երրորդ մասը, որ նկարագրում է 2005 թվականի դեկտեմբերից մինչև 2026 թվականի հոկտեմբեր տեղի ունեցած իրադարձությունները, ներկայացնում է հետպատերազմյա կյանքը և ավարտին հասցնում դեռևս «.Եվ դրսում լո՜
Վեպում ներկայացվում է, թե ինչպես են հետզհետե ոչնչացող և քայքայվող Երկիր մոլորակից մարդիկ մեկնում Մարս և գաղութացնում այն, և թե ինչպես է զարգանում բնիկ մարսեցիների և նոր գաղութատեր երկրացիների միջև հակամարտությունը։
Կարճ էպիզոդում նկարագրվում է, թե ինչպես են Մարսի բնակիչներն Իլլայի նման հետզհետե հաղորդակից դառնում երկրացիներին, նրանց մշակույթին, լեզվին, սկսում են նվագել և երգել ամերիկյան երգեր՝ առանց գաղափար ունենալու, թե դա ինչի հետևանքով է։
Այդ ժամանակ ԲԿՄԱ֊ի ղեկավարությունը չկարողացավ համաձայնության գալ ակումբի նախագահ Ալ֊Հաիդիի հետ, և ֆուտբոլիստին ուղղակի զորակոչեցին բանակ՝ դրանով լուծելով այդ բարդ խնդիրը։
Սերգեյ Սեմակը իր առաջին հանդիպումն անցկացրեց Գավաթակիրների գավաթի շրջանակում Ֆերենցվարոշի դեմ կայացած խաղում, որտեղ բանակայիններն առավելության հասան 2-1 հաշվով։
1996 թվականի աշնանը 1996/1997 թվականների Եվրոլիգայի շրջանակում Ֆեյենորդի դեմ խաղից հետո անձնական պայմանագիր կնքեց Ռոտերդամը ներկայացնող ակումբի հետ, սակայն ակումբների ղեկավարները չկարողացան գալ ընդհանուր հայտարարի։
1997 թվականի ձմռանը Տարխանովը և մի քանի առաջատար ֆուտբոլիստներ, այդ թվում նաև Սեմակը ցանկություն հայտնեցին տեղափոխվել Տորպեդո կամ Դինամո, վերոնշյալ թիմերի ղեկավարնեը չկարողացան պայմանագրի դրույթները հստակեցնել, և գործարքները տեղի չունեցան։
3-րդ դիվիզիայում մասնակցել է 44 հանդիպման և դարձել 7 գոլի հեղինակ, իսկ 3֊րդ դիվիզիոնում դարձել է 3 գոլի հեղինակ և անց է կացրել 7 խաղ։
2004 թվականի սեպտեմբերի 29-ին Պարի Սեն-Ժերմենի դեմ կայացած տնային հանդիպման ժամանակ Սեմակը դարձավ գոլի հեղինակ, ինչպես նաև վաստակեց 11 մետրանոցի իրավունք։
ՊՍԺ֊ն տպավորված լինելով Սեմակի խաղով նրա հետ պայմանագիր ստորագրեց, սակայն Սեմակի կարիերան արտասահմանում հաջող չստացվեց, և նա մեկ անհաջող մրցաշրջան անցկացնելուց հետո վերադարձավ Ռուսաստանի առաջնություն։
Մարտի 15֊ին 21-րդ տուրի շրջանակներում նախ պարտություն կրեցին ԲԿՄԱ֊ից 0-1 հաշվով, իսկ հետո մարտի 19-ին կարողացավ հաղթանակի հասնել Չեմպիոնների լիգայի շրջանակում Դորտմունդի Բորուսիայի դեմ 2-1 հաշվով։
Բոաշի հեռացումից հետո շարունակեց աշխատել Լուչեսկուի շտաբում, սակայն մի անգամ չէ, որ Սեմակը ցանկություն հայտնեց ինքնուրույն մարզչական կարիերա ստեղծելու մասին։
2010 թվականի օգոստոսին Դիկ Ադվոկատը նրան հավաքական չհրավիրեց՝ պատճառաբանելով, որ Սեմակը արդեն 34 տարեկան է, իսկ Եվրո 2012֊ի ժամանակ նա կլինի 36 տարեկան և ցանկանում է հավաքականը կառուցել երիտասարդ ֆուտբոլիստների շուրջ։
2009 թվականի նոյեմբերի 4-ին Չեմպիոնների լիգայի շրջանակում Բարսելոյի դեմ խաղի ժամանակ, որն ավարտվեց գոլազուրկ ոչ֊ոքիով, ծնվեց Սեմակի աղջիկը՝ Վառվառան։
Ուղղության վրա մեծ ազդեցություն է ունեցել ամերիկական ֆոլկ երաժշտությունը և ժանրի ներկայացուցիչները համարվում էին ամերիկական ֆոլկ երաժիշտների կորեական տարբերակը, ինչպիսիք են' Ջոան Բաեզը և Բոբ Դիլանը։
Հանգը և Կիմը ձայնագրել են քաղաքական ուղղվածություն ունեցող ֆոլկ երգեր, արդյունքում կատարողների երաժշտությունը արգելվել է բռնակալ կառավարիչ Փակ Չոնգ Հիի կողմից։
Չնայած կառավարության ջանքերին ֆոլկ երաժշտությունը արգելելու դեմ. հայտնի ֆոլկ երգերը ավելի հաճախ են սկսել օգտագործել Կորեայում սոցիալական փոփոխությունների համար, որը ծնել է նորե ունդոն տերմինը, կամ բառացիորեն'"երգի շարժում":
1987 թվականին, Հարավային Կորեայի ժողովրդավարության անցման ժամանակ, դարձել է հայտնի քաղաքական ակտիվիստ ժողովրդական երաժիշը Կիմ Կվանգ Սոկը, որի երգերը հնչել են դեմոկրատական հանդիպումների ժամանակ։
Տեսահոլովակը հայտնվել է «Գինեսի ռեկորդների գրքում» որպես տեսանյութ, ամենաշատ «լայքեր» հավաքած տեսանյութ -ի պատմության մեջ, ինչպես նաև դարձել է լիդեր դիտումների քանակով։
Չնայած նրան, որ քեյ փոփ տերմինով կարելի է հասկանալ կորեական ժամանակակից երաժշտության յուրաքանչյուր ժանր, իհարկե երկրի սահմաններից դուրս, քեյ փոփ ասելով կարելի է հասկանալ բացառապես երաժշտություն, որը կատարում են այսպես կոչված այդոլները կամ իդոլները (:
Շին Ջունգ Հյոնը, ում հաճախ անվանում են "կորեական ռոքի կնքահայր", ստեղծել է հոգեբանական ռոքի սեփական ոճը 60-ական և 70-ական թվականներին և ձայնագրել է ալբոմների բազմաթիվ խմբերի հետ, ինչպիսիք են՝ 4, , և , ինչպես նաև երգեր է գրել և նվագել հայտնի կատարողների համար, որոնց թվին են պատկանում Կիմ Չհու Ջան, Չանգ Հյոնգը, և ավելի քիչ հայտնիություն ունեցողների համար, օրինակ Կիմ Չոնգ Մինը։
Նախագահ Փակ Չոնգ Հիի մասին գովաբանական երգ գրելու հնարավորությունից հրաժարվելուց հետո, Շինի երաժշտությունը արգելվել է նախագահի կողմից, իսկ նրան բանտարկել են մարիխուանա պահելու համար։
Ներկա պահին կորեական երաժշտությունը և էստրադայի աստղերը այնքան հայտնի են, որ ասիացիների համար հորինվել է հատուկ անուն' Հալլյու , որը նշանակում է կորեական ալիք և արտացոլում է ժամանակակից կորեական մշակույթի ազդեցությունը ամբողջ աշխարհի վրա։
Հարավային Կորեայի ժամանակակից մշակույթը այսօր համարվում է երիտասարդական մշակույթի շարժիչ գործոնը Ասիա-Խաղաղօվիկանոսյան տարածքում, հատուկ շեշտ դրված է Չինաստանի, Հոնկոնգում, Ճապոնիայում, Թայվանում և Ասիայի հարավ-արևելք մեծ մասի վրա։
Ժամանակակից հարավկորեական երաժշտությունը բաժանված է երեք հիմնական կատեգորիաների՝ ավանդական կորեական ժողովրդական երաժշտություն, հայտնի երաժշտություն, կամ քեյ փոփ, և արևմուտքից ոգեշնցված երաժշտություն։
Սակայն Անտիգոնուս Մոնոֆտալմուսը՝ Պամֆիլիայի և Լիկիայի Մակեդոնական սատրապը, չի աջակցում Պերդիկային, երբ նա հաջողությամբ հասնում է Կապպադոքիա ։
Երբ Պերդիկան հրամայում է Անտիգոնուսին կանգնել իր դատաստանի առաջ, Անտիգոնուսը նրանից թաքնվում է՝ հեռանալով Մակեդոնիա՝ Անտիպատրոսի մոտ։
Սակայն մ.թ.ա. 322 թվականին չեղյալ է համարում ամուսնությունը, երբ Օլիմպիան՝ Ալեքսանդր Մակեդոնացու մայրը, նրան առաջարկում է ամուսնանալ Ալեքսանդրի հարազատ քրոջ Կլեոպատրայի հետ։
Պերդիկա , , մ.թ.ա. 355-ական թվականներից մինչև 321/320 թվականները եղել է Ալեքսանդր Մեծի բանակի գեներալ և մասնակցել Ալեքսանդր Մակեդոնացու կողմից դեպի Պարսկաստան կատարած արշավանքին։
Սակայն նրա՝ կայսրությունը պահպանելու փորձերը իր դեմ է հանում մակեդոնական բանակի գեներալներ Անտիպատրոսին, Կրատերոսին և Անտիգոնոսին, ովքեր որոշում են ընդվզել նրա դեմ։
Ի պատասխան այդ ահեղ կոալիցիայի և մեկ ուրիշ գեներալի'Պտղոմեոսի սադրանքների՝ Պերդիկան ներխուժում է Եգիպտոս, սակայն զինվորները ապստամբում են նրա դեմ և սպանում վերջինիս։
Որպես մակեդոնական ֆալանգի գումարտակի հրամանատար՝ Պերդիկան աչքի է ընկել Թեբեի նվաճման ժամանակ մ.թ.ա. 335 թվականին, որտեղ նա ծանր վիրավորվել է, իսկ հետագայում կարևոր հրամանատարական պաշտոն է զբաղեցրել Ալեքսանդր Մակեդոնացու՝ դեպի Հնդկաստան կատարած արշավանքի ժամանակ։
Ճանապարհորդի համար մի քանի ժամային գոտի փոխելու հետևանքով փոփոխվում է ցերեկվա և գիշերվա տևողությունը, առաջանում է անհամապատասխանություն օրգանիզմի ներքին ժամի և իրական ժամանակի միջև, որն էլ բերում է ախորժակի կորստի, քնի խանգարման, հորմոնալ շեղման և մարմնի ջերմաստիճանի փոփոխության։
Այդպիսով, «Օգոստոսյան թնդանոթները» նկարագրում է Առաջին աշխարհամարտի վաղ շրջանը' պատերազմն սկսելու որոշման ընդունումից մինչև Մառնի ճակատամարտը , որը կանգնեցնում է Գերմանական կայսրության հարձակումը Ֆրանսիայի Երրորդ Հանրապետության վրա։
Գրքի մասին ամենից շատ խոսում է Հուդզոնի ինստիտուտի աշխատակիցների կողմից գրված հոդվածը , որը գրելու համար առիթ են հանդիսացել «Օգոստոսյան թնդանոթներ», «Հպարտ աշտարակներ» ստեղծագործության հերոսները։
«Վանքի երեխաները» ֆիլմը պատմում է Հայոց ցեղասպանությունից ու դրան հաջորդած 1937-1938 թվականներին Դերսիմի կոտորածներից հետո դերսիմցի հայերի ու նրանց ժառանգների անցած ուղու, ինքնության անվերջ որոնումների, անցյալի հետ կապված հոգեկան տրավմաների և ապագայի հույսերի մասին։