polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Թուրքական կարմիր կիսալուսնի աշխատանքը հիմնվում է նաև յոթ հիմնական կանոնների վրա, որոնք ընդունվել են Կարմիր Խաչի համայնքի միջազգային կոնֆերանսի ժամանակ Վիեննայում։
«Թուրքական Կարմիր Կիսալուսինը» ստեղծվել է 1868 թվականի հունիսի 11-ին Օսմանյան կայսրությունում՝ (Վիրավորների և հիվանդ զինծառայողների օսմանյան կազմակերպություն)։
Թուրքական Կարմիր Կիսալուսինը իր առջև դրել է խնդիր, ցուցաբերելու հնարավոր օգնություն, հաղթահարելու բնական աղետները և դրանց հետևանքները, դոնորության կազմակերպումը, առողջության վերականգնմանը ուղղված միջոցառումներ , սանիտարիայի, առողջության հիգիենայի ոլորտներում տեղեկատվական գործունեության իրականացում։
Թուրքական Կարմիր Կիսալուսնի ֆինանսավորումը ոչ թե պետության, այլ մասնավոր նվիրատվությունների, անդամավճարների, բարեգործական հավաքների, դրոշմանիշների թողարկման միջոցով և այլն։
Իր ընկերոջ՝ Միքի Մաուսի հետ միասին, նա համարվում է Դիսնեյի ամենահայտնի հերոսներից մեկը և 2002 թվականին ընդգրկվել է բոլոր ժամանակների 50 մեծագույն մուլտհերոսների հեռուստացանկում։
Պայմանագիր է կնքվել Դիսնեյի և Օրեգոնի համալսարանի միջև, ըստ որի թույլ է տրվում դպրոցի սպորտային թիմերին օգտագործել Դոնալդի իմիջը, իբրև «Մարտական Բադ» թալիսման։
1940-ականներին, Դոնալդը որպես թալիսման է համարվել Բրազիլիայի «Բոտաֆոգո» սպորտի ակումբի համար և արգենտինացի ծաղրանկարիչ Լորենցո Մոլասին պատկերել է նրան ակումբի մարզաշապիկների վրա։
Կատերինա վան Հեմեսսենին են անդրադարձել իտալացի երկու արվեստագետ-կենսագիրներ՝ Լոդովիկո Գուչիարդինին իր « », 1567 և Ջորջո Վազարին իր «Բարձորակ նկարիչների, քանդակագործների և ճարտարապետների կյանքը» աշխատությունում, 1568։
Շնորհիվ նացիստների կողմից Օսլոյի շրջափակման գործողության դանդաղ լինելուն, ինչպես նաև Կարլ Յոհան Համբրոյի կողմից պատերազմին պատրաստվելուն՝ թագավորն ու կառավարությունը հակառակորդի հայտնվելուց 30 րոպե առաջ կարողացան հատուկ գնացքով լքել մայրաքաղաքը։
Կառլը նորվեգական խորհրդարանի կողմից ընտրվեց թագավոր այ բանից հետո, երբ Նորվեգիան չեղարկեց շվեդա-նորվեգական համաձայնագիրը և Նորվեգիայում գահընկեց արեց Շվեդիայի Օսկար թագավորին։
Երեք օր հետո՝ 1905 թվականի նոյեմբերի 25-ին նրանք հասան Կրիստանիա , որտեղ թագավորին և նրա ընտանիքին ընդունեց Նորվեգիայի վարչապետ Կրիստիան Միքելսոնը։
Վերածննդի դարաշրջանի արվեստի գործերից ներառված են Կոնրադ Վիցի, Հանս Բալդունգի, Մարտին Շոնգաուերի, Լուկաս Կրանախի և Մաթիաս Գրունեվալդի աշխատանքները։
դարի հիմնական աշխատանքներից ներկայացված են իմպրեսիոնիստներ Էդուարդ Մանեի, Կլոդ Մոնեի, Պոլ Սեզանի, ինչպես նաև Վինսենթ վան Գոգի և շվեյցարացի Առնոլդ Բյոկլինի և Ֆերդինանդ Հոդլերի ստեղծագործությունները։
Ժամանակակից արվեստի հարթությունում գերիշխում են շվեդական, գերմանական, իտալական և ամերիկյան նկարիչների ստեղծագործությունները, այդ թվում' Յոզեֆ Բոյսի, Էնդի Ուորհոլի, Ջասպեր Ջոնսի, Ջորջ Բազելիցի, Ա. Ռ. Պենկի, Բրայս Մարդենի, Բրյուս Նաումանի, Ջոնաթան Բորոֆսկիի, Ռոնի Հորնի, Ֆրանչեսկո Կլեմենտեի, Միմմո Պալադինոյի, Էնցո Կուկկիի, Վալտեր Դահնի, Մարտին Դիսլերի, Սիգֆրեդ Անցինգերի, Լեյկո Իկեմուրայի, Մարկուս Ռեցի, Ռոբերտ Թերինի, Ռոզմարի Տրոկելի, Ռոբերտ Գոբերի աշխատանքները։
Այսպիսի նյութերն ունեն ռեկորդային ցածր խտություն և ցուցադրում են մի շարք եզակի հատկություններ. ամրություն, թափանցիկություն, ջերմակայունություն, չափազանց ցածր ջերմահաղորդականություն և այլն։
Ուժեղ լարվածությունից աերոգելը ճաքում է, բայց ընդհանուր առմամբ այն բավականին ամուր նյութ է. աերոգելի նմուշը կարող է դիմանալ սեփական քաշից 2000 անգամ ավել բեռնվածությանը։
Աերոգելերը պատկանում են մեզոծակոտկեն նյութերի դասին, որոնցում խոռոչները գրավում են ծավալի 50%-ից ոչ պակաս, իսկ որպես կանոն 90—99%-ը, իսկ խտությունը կազմում է 1-150 կգ/մ3։
Աերոգելի գյուտի առաջնությունը տրվել է ԱՄՆ-ի Կալիֆորնիա նահանգի Սթոքտոնի Խաղաղօվկիանոսյան քոլեջի քիմիկոս Սթիվեն Կիսթլերին , ով 1931 թվականին ամսագրում հրապարակեց իր արդյունքները։
Ըստ Պրոկոպիոս Կեսարացու աշխատությունների' հերուլների գերմանական ցեղը, որ հանգիստ չի տվել եվրոպական մի քանի սերնդի, մի շարք պարտություններից հետո 512 թվականին վերադարձել է Սկանդինավիա։
Ամենայն հավանականությամբ յարլերը Շվեդիայում հայտնվել են 10-րդ դարի վերջերին' Էրիկ արքայի օրոք, ով պարզեցրել է իշխողների' մինչ այդ գոյություն ունեցող համակարգը։
Օրինակ՝ չինարեն փինյին այբուբենի -ն անգլերեն խոսողն արտասանում է , իսկ փինյինը «»–ն օգտագործում է արտահայտելու համար, որը գրեթե նույնն էն ինչ անգլերենի –ը։
Չնայած այս հանգամանքի՝ ո՛չ Երևանում և ո՛չ էլ Օսլոյում չի գործում դեսպանատուն և Նորվեգիայի շահերը Հայաստանում ներկայացնում է Դանիայի դեսպանատունը։
Ամենից քիչ տուժել է Ճապոնիան, միայն թե երկրում առաջացել է հզոր դասակարգերի առանձնացում, էլիտար խավ, Լոգոսներն են կառավարում երկրի պաշարները, ստեղծելով հատուկ տարածքներ, նրանք կառավարում են նաև լևինասներին, ցածր դասակարգի ներկայացուցիչներին, ովքեր հազիվ են ծերը ծերին հասցնում և ապրում են իրենց համար հատուկ ստեղծված առանձնաթաղերում։
Լևինասներին նաև արգելվում է գտնվել հատուկ տարածքներում, այդ պատճառով աղքատների միջև շրջում են անջատողական զգացմունքներ, ստեղծվել են ռազմախմբեր, ովքեր պայքար են մղում լոգոսների դեմ։
Պատմության գլխավոր չարագործը և «Ֆանթոմ» ստորաբաժանման հրամանատար, ունի չափից ավելի մեծ իշխանություն, որի պատճառով որոշ պաշտոնյաներ փութաջան աշխատում են, որպեսզի կանգնեցնեն նրա ծրագրերը։
Այժմ կառավարությունը հետապնդում է մի աղջկա՝ Սանա անունով, ով ունի յուրահատուկ ունակություններ, նրան կօգնի մի երիտասարդ տղա՝ Դզին անունով, իսկ հետագայում նաև այլ համախոհներ։
Ստանալով վերջնահաշվարկը՝ Չեփմենը գնում է ատրճանակ 2000 դոլլար արժողությամբ, և կնոջը պարզորեն չբացատրելով՝ ուր է գնում, անցավ Խաղաղ օվկիանոսը։
Ծնվել է 1955 թվականին Տեխասում, Ամերիկյան օդային ուժերի սերժանտ Դեյվիդ Քըրթիս Չեփմենի և բուժքույր Քեթրին Էլիզաբեթ Փիսի ընտանիքում։
Անվանելով Չեփմենին «առարկա», Յոկոն, հիմնականում, գրել է, որ իրեն ապահով չի զգա, եթե Չեփմենը ազատության մեջ լինի, և որ Չեփմենին ներելը Ջոն Լենոնի նկատմամբ արված անարդար քայլ լիներ, բացի այդ հանցագործի ներումը կհանգեցի բռնության իր դեմ։
Օրվա մեծ մասը Չեփմենը անց է կացնում Լենոնի տան մոտ, և երբ ժամը 16-ին Ջոնը դուրս է գալիս և գնում ձայնագրման ստուդիա, Մարկը նրան խնդրում է ստորագրել ալբոմի վրա, որն էլ արվում է։
2000 թվականի հոկտեմբերի երեքին ներման հանձնաժողովը ծանոթանում և մերժում է Չեփմենի դիմումը, որտեղ նա պնդում էր, որ այլևս չունի հոգեկան խնդիրներ, և սպառնալիք չէ հասարակության համար։
Իրավաբան Ռոբերտ Գենջին՝ Նյու Յորքի նահանգի Ուղղիչ ասոցացիայի անդամը, կարծիք է հայտնել այն մասին, որ Չեփմենին, հավանաբար, երբեք էլ ներում չի շնորհվի, քանի որ Ջոն Լենոնի կյանքին վերջ դնողի ազատ արձակումը քաղաքական լուրջ հուզումներ առաջ կբերի։
1814 թվականին Նորվեգիայի խորհրդարանի ստեղծումից հետո, որը տեղի ունեցավ Կաստեր Անկերին պատկանող առանձնատանը, նորաստեղծ պետական մարմինը իր աշխատանքները կատարում էր Հրիստիանիում։
1940 թվականի ապրիլի 9-ին Նորվեգիա գերմանական ներխուժման ժամանակ Սթորթինգը տեղափոխվեց և 2 նիստ անցկացրեց, որոնցից մեկը Համար կոմունայում, իսկ մյուսը՝ Էլվերումի ազգային դպրոցում։
Սկզբնական շրջանում շենքը բավականին մեծ էր օրենսդիր մարմնի աշխատանքների իրականացման համար, այդ իսկ պատճառով այնտեղ տեղափոխվեցին նաև մի շարք այլ պետական հիմնարկություններ, այդ թվում՝ Նորվեգիայի գլխավոր աուդիտորական հիմնարկը, Ազգային արխիվը, քարտեզագրության մարմինը և ջրահեռացման վարչությունը։
Լույս է տեսել Հովհաննես Մարիկյանի «Մորս համար» , «Կալանված կարոտ» , «Հառաչող ողբերգություն» , «Ցավի բողբոջներ» , «Կյանք կյանքից հետո» , «Ավանդապաշտ հերոսուհու փնջածաղիկը» , «Հարազատը հարազատին սատար» , «Մայրամուտ» ժողովածուները։
Դանիա-Նորվեգական ռազմագործողության ժամանակ ստեղծել է «ազգային կառավարություն», որտեղ զբաղեցրել է օկուպացված Նորվեգիայի վարչապետի պաշտոնը, իսկ 1940 թվականի ապրիլի 9- 18-ը արտաքին գործերրի նախարարի պաշտոնը, որը արդյունքում վերացվեց նացիստական օկուպացիոն իշխանությունների կողմից։
1610 թվականին անգլիական արշավախմբի կողմից Շպիցբերգենի ափերի մոտ կետերի բազմաթիվ խմբերի հայտնաբերումից հետո՝ 1611 թվականին կղզեխումբ ուղարկվեց անգլիական առաջին կետորսական արշավախումբը։
17-18-րդ դարերում կղզին տարբեր պետությունների կողմից օգտագործվել է որպես կետորսական արդյունաբերության կազմակերպման նպատակով մինչև այն ժամանակ, երբ այդ տարածքներում կետերը գրեթե ամբողջովին չոչնչացվեցին։
Քանի որ Նորվեգիան 1820-ական թվականներից Շպիցբերգենի նկատմամբ ներկայացնում էր իր իրավասությունները, արդեն 1920 թվականի փետրվարի 9-ին Փարիզում հաստատվել է Շպիցբերգենի տրակտատը, որի համաձայն ճանաչվել է Շպիցբերգենի ինքնիշխանությունը։
Որոշ պատմաբաններ նշում են, որ 1925 թվականին Նորվեգիան ստացավ Շպիցբերգենը որպես Առաջին համաշխարհային պատերազմում իր առևտրային նավատորմի կրած կորուստների փոխհատուցում։
Հայտնաբերված ամենահյուսիսային պոմորական բնակավայրը գտնվել է Բրյոգեր թերակղզում, որը տեղակայված է Քոնգս-ֆյորդում, Նյու-Օլուսեն բնակավայրից 4 կմ հեռու։
1943 թվականին նորվեգական զորախմբի ոչնչացման համար Շպիցբերգեն ուղարկեցին «Տրիպց» և «Շարնհոսթ» գծանավերը, որոնց ուղեկցում էին 10 էսմինեցներ, որոնք թնդանոթային գրոհով ոչնչացրեցին Լոնգիրբյունեն և Բարենցբուրգը։
Այսպիսով ռազմական բախումները ավարտվեցին ոչ ոքի հաղթանակով. նորվեգական ստորաբաժանումը գրեթե կորցրեց մարտունակությունը, բայց հասցրեց ուժով գերազանցող հակառակորդին հասցնել էական վնաս։
Սակայն հնարավոր է, որ այդ անունը կապված է եղել մեկ այլ կղզու հետ, որը կարող է լինել Յան-Մաիենը կամ Գրելանդիայի արևելյան մասը, որտեղ վիկինգները հասել են Իսլանդիայիցատլանտյան երթուղով:
Պատերազմի ժամանակ Շպիցբերգենը չծառայեց որպես լիարժեք ռազմաբազա, այդ իսկ նպատակով գերմանական զինուժի գործողությունները սահմանափակվեցին միայն մետեոկայանների աշխատեցնելով։
Չնայած այն հանգամանքին, որ երկու նավերն էլ գերմանական օդուժի կողմից ոչնչացվեցին, այնուամենայնիվ նորվեգական զորախումբը կարողացավ ամրանալ ափին և հայտնաբերել առնվազն մեկ գերմանական կայան։
Մայրցամաքային Նորվեգիայում Դանիա-Նորվեգական ռազմագործողությունից հետո Շպիցբերգեն, Գրելանդիա և Յան-Մայեն կղզիները դառնում են Դաշնակիցների և Ֆաշիստական Գերմանիայի միջև հակամարտության թիրախ։
կղզեխմբի առաջին հայտնաբերողը համարվում է հոլանդացի Վիլեմ Բարենցը, ով ըստ շրջանառվող տեսակետի, առաջինը ոտք դրեց Շպիցբերգեն 1596 թվականի հունիսի 10-ին Բարենցը առաջինը հասավ Արջե կղզի, իսկ նույն թվականի հուլիսի 17-ին՝ Շպիցբերգենի հյուսիս-արևմուտք։
Շպիցբերգում կետորսությունը վերսկսվեց 19-րդ դարում, երբ գերիշխող դիրք զբաղեցրեցին հոլանդացիներն ու գերմանացիները, որից հետո կղզու տնօրինությունը իր ձեռքը վերցրեցին անգլիացիները։
Նորվեգացիներին չհաջողվեց հայտնաբերել և ոչնչացնել գերմանական բոլոր կայանները, որոնցից վերջինը դադարեցրեց գործունեությունը 1945 թվականի սեպտեմբերին՝ փոխանցելով օդերևութաբանական հաղորդագրությունը բաց տեքստով։
1974 թվականին պաշտպանել է դոկտորական թեզ՝ «Շիզոֆրենիայի և աթերոսկլերոզի ժամանակ դեֆեկտի կառուցվածքը և կոմպենսացիայի մեխանիզմները» թեմայով՝ ստանալով բժշկական գիտությունների դոկտորի գիտական աստիճան։
Գիտական հետազոտությունները վերաբերում են շիզոֆրենիայի, գլխուղեղի օրգանական հիվանդությունների, գիտակցության խանգարումների, դրանց կլինիկական, հոգեախտաբանական, էլեկտրաուղեղագրական ուսումնասիրություններին, կատեխոլամինների փոխանակության խանգարումների մոլեկուլային մեխանիզմների, Հայաստանում հոգեկան հիվանդությունների էպիդեմոլոգիայի խնդիրներին։
Հյութը հավաքելու համար ծառի բնում անցք են անում 0,3-1,5 սմ տրամագծով և 2-5 սմ խորությամբ, տեղադրում են խողովակները, որոնցով հյութը թափվում է հատուկ տարայի մեջ։
Ավարտել է Մոսկվայի գեղանկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ուսումնարանը , իսկ 1887-88 թվականներին ազատ ունկնդիր է եղել Սանկտ Պետերբուրգի Գեղանկարչության Կայսերական ակադեմիայում։
Պատկերազարդել է նաև Ա.Ս. Սուվորինի հրատարակությամբ լույս տեսած Պուշկինի , «Ջրահեղձը» , «Հեքիաթ Սալթան արքայի մասին» , «Բախչիսարայի շատրվանը» ), Չեխովի «Կաշտանկա» , Գոգոլի «Մեռած հոգիներ» և այլ ստեղծագործություններ։
«Օլիվեր Թվիստի արկածները» կանխագուշակում է Դիքենսի սոցիալական վեպերը նրանով, որ այս գրքում տրվում է ամբողջ անգլիական հասարակության հատումը՝ լոնդոնյան արիստոկրատական առանձնատներից մինչև գավառական մանկատունը, և ցույց է տալիս նրանց կապը:
Ավազակները ծրագրում էին սովորեցնել Օլիվերին գրպանահատի գործը, սակայն ձախողված կողոպուտից հետո տղան հայտնվում է պարոն Բրաունլոյի տանը, ով ժամանակի ընթացքում սկսում է կասկածել, որ Օլիվերը իր ընկերոջ որդին է:
Ճապոնական այգեգործության ձևավորման հիմքում ընկած է ճապոնական ճարտարապետության էվոլյուցիայի ազդեցությունը, ինչպես նաև ճապոնական ազնվականության հոգևոր-փիլիսոփայական պատկերացումները։
Այգու կոմպոզիցիայի բնորոշ տարրերն են արհեստական սարերն ու ձորերը, կղզիները, հոսող ջուրն ու ջրվեժները, արահետները և ավազային հատվածները' զարդարված ոչ սովորական քարերով։
Սկսելով բուդդայական միաբանների և ճգնավորների կողմից հիմնադրված առաջին տաճարների այգիներից' աստիճանաբար ավելացել է ճապոնական այգեգործական արվեստի ամբողջ գեղեցիկ և բարդ համակարգը։
Ապա երեք տարի լեզվաբանություն է դասավանդել Նիսենի կաթոլիկ դպրոցում , որից հետո 1869-1878 թվականներին եղել է Նորվեգիայի ազգային արխիվների աշխատակից և միաժամանակ Քրիստիանայի Դեյչմանի գրադարանի գրադարանավար։
Այդ նույն թվականին, գործադրելով այդ ժամանակ իր ունեցած մեծ հեղինակությունը, դարձել է շվեդ արքայազն Օսկարի և Եվգենիի ուսուցիչը Քրիստիանայի համալսարանում նրանց սովորելու տարիներին։
Սակայն շուտով նրանք բաժանվեցին (դե ֆակտո՝ 1980-ին, դե յուրե պաշտոնապես բաժանվել են 1991 թվականին) և արքայազնը որոշ ժամանակ ոչ պաշտոնապես ամուսնացած էր դերասանուհի Յուվադհիդոյ Պոլպրասետի հետ (առաջին որդու ծնունդից հետո ստացել է Մոմ Սուջարինի Մահիդոլ անունը), որից ունի չորս տղա և մեկ դուստր։
Սակայն 1996 թվականին սկանդալ բարձրացավ, այն կապված էր նրա հետ, որ արքայազնը նրան մեղադրում էր 60-ամյա մարշալ Անանդ Ռոտսամհանի հետ դավաճանության մեջ։
2001 թվականին արքայազնը պաշտոնապես ամուսնացավ Սրրիասմի Ակհարապհոնգպրիչայի հետ, որը աղախին էր (մինչև 2005 թվականի սկիզբը ամուսնության մասին լուրը մնացել է գաղտնի), 2005 թվականի ապրիլին ժառանգորդ արքայազն Դիպանգկորն Ռասմիչոտիի ծնվելուց հետո ստացել է Մոմ Սրիրասմի Մահիդոլ արքայադստեր տիտղոսը։
1972 թվականի ամբողջական տիտղոս՝ Սոմդետ Պհրա Բորոմա Օրասատհիրատ Չաո Ֆան Մահա Վաջիրալոնգկորն Սայամ Մակուտրաչակուման (, Մեծն գերազանցություն արքայազն Մահա Վաջիրալոնգկորն, արքայի ժառանգորդ)։
Անգնահատել դեր խաղացին այս հարցում ամերիկացի ճանապարհորդ, բևեռախույց Լինքոլն Էլսվորրտն ու Ֆրիտյոֆ Նանսենը. այդ ժամանակ Նանսենը ԱՄՆ-ում Նորվեգիայի արտակարգ և լիազոր դեսպանն էր։
Ենթադրվում էր, որ դրեյֆող սառույցները նավին կհասցնեն դեպի բևեռ, որը հնարավորություն կտա կատարել գիտարշավ դեպի Հյուսիսային Գրենլանդիա, որի համար Կոլումբոսի հրվանդանում լրացուցիչ ամբարներ էին ձևավորել։
1908 թվականին Ռուալ Ամունդսենը որոշում կայացրեց նավախոտորում կատարել հինգ տարով պակովային սառույցներում Բերինգի նեղուցից մինչև Շպիցբերգեն կղզի. նպատակը Հյուսիսային բևեռ հասնելն էր։
Ամունդսենը որոշել էր, որ էքսպեդիացիան կսկսի 1910 թվականին, սակայն իմանալով այն լուրը, որ արդեն Հյուսիսային բևեռը նվաճված է, միտքը փոխում է և որոշում է մեկնել հակառակ ուղղությամբ՝ Հարավային բևեռ՝ Անտարկտիդա։
Ըստ էության Կնուդսենը կորավ սառցահալատեղում, իսկ Տեսսենը անհայտ պայմաններում մահկանացուն կնքեց Դիքսոն կղզու բևեռային հետազոտական կայանից մի քանի կիլոմետր հեռավորության վրա։
1918 թվականի սեպտեմբերի 9-ին «Մոդը» Չելյուսկինի հրվանդանում սեղմվեց սառույցների մեջ, իսկ սեմպտեմբերի 30-ին Ամունդսենը ընկավ տախտակամածից սառույցների վրա և կոտրեց ձախ ձեռքը երկու տեղից՝ ուսահոդից վերև ու ներքև։
Նույն թվականի դեկտեմբերի 10-ին Ռուալ Ամունդսենը ծանր թունավորվեց ածխագազից՝ սխալ տեղադրված գազալամպի հետևանքով և այդ պահից սկսած սրտի լուրջ խնդիրներ առաջացան բևեռախույզի մոտ։
Յուգոյան Շառ նեղուցում անձնակազմին է միացել կիսառուս-կիսանորվեգացի Գենադի Օլոնկինը. նա երկրորդ մեքենավարի ու ռադիոհաղորդի պաշտոնն էր զբաղեցնում «Մոդ»-ի վրա։
Սառույցներից ազատվեց 1919 թվականի սեպտեմբերի 12-ին և 11 օր անց «Մոդը» ստիպված կանգ առավ ձմեռելու Այոն կղզու մոտ՝ Նորսիբիրական կղզիների և Բերինգի նեղուցի միջև։
1919 թվականի դեկտեմբերի 1-ից 1920 թվականի հունիսի 14-ին Օսկար Վիստինգն ու նրա օգնականը փորձեցինների շնասահնակների օգնությամբ հասնել դեպի Նոմ՝ Ալյասկա, բայց Ռուսաստանում բռնկված քաղաքացիական պատերազմի պատճառով նրանք կարողացան հասնել ընդամենը մինչև Անադիր և բարեհաջող հետ դարձան։
«Մոդ» , Ռուալ Ամունդսենի և Օսկար Վիստինգի արշավախմբի նավը, որով կատարվել են Հյուսիսային ծովային ուղով նավարկություններ և նավախոտորում Արևելասիբիրական ծովով ։
«Մոդը» 1922-ից 1925 թվականներին դրեյֆեց Արևելասիբիրական ծովի մոտ գտնվող ծանծաղուտում և ազատվեց Ֆրամի սառցակալման վայրից ոչ հեռու գտնվող վայրում։
Նորվեգացի հասարակական գործիչ, սոցիալիստ և ռեֆորմատոր Ասբյորն Կլուստերը և վերջինիս գլխավորած «Շարժում հանուն գինեսթափության» շարժումը մեծ հետաքրքրություն են առաջացնում Սվեն Օրեսթադի մոտ։
2016 թվական հոկտեմբերի 5-ի տվյալներով հաստատապես հայտնվում է 2650 մոլորակային համակարգում գտնվող 3533 էկզոմոլորակի գոյության մասին, ընդ որում 595 մոլորակային համակարգերում կա մեկից ավելի էկզոմոլորակ։
Այսպես, 2015 թվականի հունվարին «Կեպլեր» նախագծի օգնությամբ թվարկվում էր ավելի քան 4175 մոլորակ, բայց կարգավիճակի ստացման համար անհրաժեշտ է ոչ երկրային դիտակներով կատարվող կրկնակի գրանցում։
2011 թվականին Նոտր Դամի համալսարանից Դևիդ Բենեթը 2006-2007թ թվականների ընթացքում Նոր Զելանդիայում գտնվող Մունտ Ջոն համալսարանական աստղադիտարանում 1.8 մետրանոց դիտակի օգնությամբ կատարված դիտարկումների հիման վրա հայտարարեց 10 միայնակ յուպիտերանման էկզոմոլարկների գոյության մասին, որոնցից երկուսը հնարավոր է հանդիսանում են մոտակա աստղերի մեծ ուղեծրային արբանյակներ։
1960-ական թվականների սկզբին Պիտեր Վան դը Կամպը հայտարարեց, որ գտել է Բերնարդի աստղի արբանյակներից մեկը, որի զանգվածը մոտավորապես հավասար էր Յուպիտերի զանգվածին։
1995 թվականին աստղագետներ Միշել Մայորը և Դիդյե Կելոսը մեծ ճշգրտություն ունեցող սպեկտրաչափի օգնությամբ նկատեցին 51 Պեգաս աստղի տատանումները 4.23 օր պարբերությամբ։
Երկար ժամանակ այլ աստղերի մոտ գտնվող էկզոմոլորակների հայտնաբերումը դժվարին խնդիր էր հանդիսանում, քանի որ մոլորակները չափազանց փոքր են և դժվար նշմարելի աստղերի համեմատ, իսկ իրենք՝ աստղերը, Արևից բավականաչափ հեռու են գտնվում ։
1980-ակամ թվականների սկզբին աստղագետների շատ խմբեր սկսեցին պարբերաբար չափել Արևին մոտ գտնվող աստղերի արագությունները, էկզոմոլորակների հայտնաբերման համար օգտագործելով բարձր ճշգրտություն ունեցող սպեկտրաչափեր։
2008 թվական նոյեմբերի 13-ին առաջին անգամ հնարավոր եղավ նաև ուղղակի դիտումներով նկատել Ֆոմալգաուտ Բ մոլորակը, որը պտտվում էր Ֆոմալգաուտ աստղի շուրջ։
Լիտմանը ստեղծել է հոյակապ շենքեր, այդ թվում' թատրոններ, հանրախանութներ, սպա կենտրոններ, եղել է Հեյլմանին, ով մասնագիտացած էր բնակարանային շինությունների կառույցման գործում, կատարյալ փոխարինող։
1885 թվականին տեղափոխվել է Մյունխեն, որտեղ հանդիպել է Ֆրիդրիխ Տիրշին և Գաբրիել վոն Սիդլին և դեպի Իտալիա և Փարիզ կատարած կրթական ուղևորություններից հետո, հաստատվել է որպես ազատ ճարտարապետ։
Եղել է դասակի, վաշտի հրամանատար, առանձին գումարտակի շտաբի պետ, մասնակցել է Բելառուսիայի, Լատվիայի, Լիտվայի, Լեհաստանի ազատագրմանը, Կուռլանդիայի կատաղի մարտերին, Բեռլինի և Արևելյան Պրուսիայի գրավմանը, հասել մինչև Հյուսիսային Գերմանիա՝ Մեկլենբուրգ։
1947-1949 թվականներին սովորել է Հայաստանի կոմկուսի Կենտկոմին կից երկամյա կուսակցական դպրոցում և միաժամանակ էքստեռն կարգով ավարտել է նաև Երևանի Խ. Աբովյանի անվան մանկավարժական ինստիտուտի պատմության ֆակուլտետը, գերազանց գնահատականներով։
Նորամուտը եղել է 2011 թվականի ապրիլի 2-ին «Ուլիս» ակումբի դեմ խաղում, որտեղ Ղուկասը խաղադաշտ է դուրս եկել 84-րդ րոպեի, Էդգար Մանուչարյանի փոխարեն։
Ղուկասի երկար սպասված պահը տեղի ունեցավ 2012 թվականի փետրվարի 28-ին, որտեղ Ղուկասը դուրս եկավ խաղադաշտ Հայաստանի ազգային հավաքականի կազմում, խաղալով Սերբիայի դեմ։
ի պատմությունը սկզիբ է առնում 2003 թ․, երբ մի խումբ ծրագրավորողները և ծրագրավորման հմտություններ ունեցող դիզայներները, չբավարարվելով վեկտորային գրաֆիկայի խմբագրիչի զարգացմամբ, որոշեցին ստեղծել վերջինից ճյուղավորումը , որն անվանեցին ։
Շնորհիվ ազատ ֆորմատի հետ աշխատելու հնարավորությանը, որի մշակումներն արվում են համացանցի համաշխարհային կոնսորցիումի չափորոշիչներով, ծրագիրը մեծ հնարավորություններ է տալիս։
Մասնագիտությամբ կոշկակար էր, արդեն առաջին համաշխարհային պատերազմից հետո Ադոլֆը հոր' Կրիստոֆ Դասլերի օգնությամբ սկսեց արտադրել սպորտային կոշիկներ։
Էներգիայով լեցուն, կրքոտ, չվհատվող, ուժերով լեցուն, հասարակ կոշկակար, ով դարձավ միլիոնատեր, ձեռքին բռնած է աշխարհը նվաճած ֆուտբոլային մարզակոշիկը։
1960 թվականի հոկտեմբերի 12-ին ՄԱԿ-ի գլխավոր վեհաժողովի նիստում քննարկվել է «հունգարական հարցը», և Խրուշչովն ու ԽՍՀՄ պատվիրակության մյուս անդամները փորձել են ամեն կերպ խանգարել նիստը։
Խրուշչովի ժամանակակիցների՝ Անաստաս Միկոյանի ու Վիկտոր Սուխոդրևի վկայությամբ՝ Խրուշչովն այդ օրը հագած է եղել բաց կոշիկներ , և զեկույցի ժամանակ նա հանել է կոշիկը, երկար զննել այն ու թափահարել՝ բարձրացնելով գլխի մակարդակին, ինչպես նաև դրանով մի քանի անգամ թեթև խփել է սեղանին, իբր թե փորձում է հանել քարը, որ ընկել է կոշկի մեջ։
ամսագրի լուսանկարիչ Ջոն Լոնգարդը , ով ներկա էր եղել այն նիստին, հաստատում է, որ Խրուշչովը «հաստատ չի թխկթխկացրել սեղանին կոշկով», թեև «անվերապահորեն, պատրաստվում էր անել դա»։
Գոյություն ունի այդ դեպքի մեկ այլ մեկնաբանություն կամ առանձին մի դեպքի պատմություն՝ կապված Իսպանիայի պատվիրակության հետ, որը նստած էր ԽՍՀՄ պատվիրակության առջևում՝ մի քիչ ներքև։
Նրանում տպագրվել է մի լուսանկար, որում պատկերված են Խրուշչովն ու Անդրեյ Գրոմիկոն, ընդ որում՝ Խրուշչովի դիմաց՝ սեղանին, դրված է կիսակոշիկ։
Նիկիտա Խրուշչովի որդին՝ Սերգեյ Խրուշչովը, ով նույնպես ներկա է եղել ՄԱԿ-ի գլխավոր վեհաժողովի այդ նիստին, պատմել է, որ Խրուշչովի ոտքից կոշիկը դուրս է եկել ամբոխի մեջ գտնված լինելու ժամանակ, և թիկնապահները հետո այն փոխանցել են Խրուշչովին։
Խրուշչովի կոշիկը, հայտնի պատմություն այն մասին, թե ինչպես է ԽՄԿԿ առաջին քարտուղար Նիկիտա Խրուշչովը 1960 թվականի հոկտեմբերի 12-ին կոշիկով թխկթխկացրել սեղանին ՄԱԿ-ի գլխավոր վեհաժողովի 15-րդ նիստի ժամանակ։
Պրուդոնը, մյուս կողմից, դիտում էր ընտանիքը որպես հասարակության և բարոյականության հիմնական միավորը և հավատում էր, որ կանայք ունեն ընտանիքում իրենց ավանդական դերն իրականացնելու պարտականություն։
Այնպիսի ավտորիտար արժեքներն ու վարքը, ինչպես գերիշխանությունը, շահագործումը, ագրեսիան, մրցակցությունը և այլն, անբաժանելի են հիերարխիկ քաղաքակրթություններից և դիտվում են որպես «առնական»։
Ի հակադրություն դրա՝ ոչ ավտորիտար վարքն ու արժեքները, ինչպես համագործակցությունը, փոխօգնությունը, կարեկցությունը և զգայունությունը դիտվում են որպես «կանացի» և չեն գնահատվում։
Անարխա-ֆեմինիզմն առաջ եկավ 19-րդ դարի վերջի և 20-րդ դարի սկզբի հեղինակների և տեսաբանների աշխատություններում, ինչպիսիք են անարխիստ ֆեմինիստներ Էմմա Գոլդմանը, Վոլտերին դը Կլեյրը և Լյուսի Պարսոնսը։
Իսպանական քաղաքացիական պատերազմում մի անարխա-ֆեմինիստական խումբ՝ -ը , որը կապված էր Իբերական անարխիստական դաշնության հետ, կազմակերպվեց պաշտպանելու համար թե՛ անարխիստական, թե՛ ֆեմինիստական գաղափարներ։
Շտիրներիստ նիցշեական ֆեմինիստ Ֆրեդերիկա Մոնսենին առաջ էր բերում այն միտքը, որ «կանանց ազատագրումը կբերի սոցիալական հեղափոխության ավելի արագ իրագործմանը», և որ «սեքսիզմի դեմ հեղափոխությունը կգա ինտելեկտուալ և միլիտանտ «ապագա-կանանցից»»։
1626 թվականին Նորվեգիայի դրամահատարանը Քրիստիանիայում՝ ներկայիս Օսլո մարյաքաղաքում, արծաթե դրամներ հատելու նպատակով օգտագործում էր Քոնգսբերգի արծաթի հանքավայրից արդյունահանած արծաթը։
1814 թվականին' Քրիստիան Ֆրեդերիկ Օլդենբուրգցու օրոք, Քրիստինիայի Ռիքսբանկի մասնաճյուղում թողարկվեցին նորվեգական թղթադրամներ՝ «արքայազնի թղթադրամներ։
Չհաջողվեց տեղական իշխանություններից ստանալ նման համաձայնություն՝ 200 նորվեգական կրոնով գնում է եկեղեցին պայմանով, որ այն պետք է կտեղափոխվի նոր եկեղեցու կառուցումից հետո։
Երբ 1881 թվականին թագավորական պատմական հավաքածուի մի մասը տեղավորվեց Բյուգդոյ թերակղզում, նրանց մոտ միտք առաջացավ, որ լավագույն տարբերակը այնտեղ տեղափոխելն է։
Միությունը դիմեց թագավորին ներկայացնելով, որ իրենք կարողացել են հավաքել ընդամենը 387 նորվեգական կրոն, իսկ տեղափոխման ամբողջական ծախսը կազմում է 6500 նորվեգական կրոն։
Գուլ կոմունայի բնակիչները իրենց ափսոսանքը հայտնեցին Գուլի 13-րդ դարի ստավկիրկայի կորստի առթիվ՝ որպես զբոսաշրջային տեսարժան վայր և կարևոր տնտեսական գործոն։
1988 թվականին ԱՄՆ-ի Մայնոտ բնակավայրում բացվեց սկանդինավյան մշակույթին նվիրված զբոսայգի, որտեղ ներկայացվեցին սկանդինավյան 5 երկրների ձեռքբերումները։
1988 թվականին «Աշխարհի ցուցափեղկ» հարթակում բացվեց նորվեգական տաղավար, որտեղ Նորվեգիայից դուրս առաջին անգամ ներկայացվեց Գուլի ստավկիրկայի կրկնօրինակը։
Այստեղ ներկայացված ստավկիրկան միայն արտաքինից է հիշեցնում Գուլի եկեղեցին, իսկ ներսում տեղակայված է նորվեգական մշակույթի թանգարանը, որը մեծ ազդեցություն է թողել «Սառցե սիրտը» մուլտֆիլմի հեղինակների վրա։
Ներկայումս Գուլի ստավկիրկան հանդիսանում է Նորվեգիայի ժողովրդական թանգարանի ամենահայտնի ցուցանմուշներից, որը տեսնելու համար Օսլոյի Բյուգդոյ թերակղզի են այցելում հազարավոր զբոսաշրջիկներ։
Եկեղեցին կառուցվել է սոճու փայտից հատուկ հին տեխնոլոգիաներով, ինչը հնարավորություն է տվել կոնստրուկցիայի բազմաթիվ դետալների լավ պահպանվել մինչև մեր օրերը։
1953-1967 թվականներին աշխատել է ԽՍՀՄ առողջապահության նախարարությունում, եղել բուժկանխարգելիչ օգնության գլխավոր վարչության հոգենյարդաբուժական օգնության բաժնի տեսուչ, պետ, վարչության գլխավոր մասնագետ։
1971 թվականին Վիեննայի և 1972 թվականին Ժնևի կոնֆերանսներում ԽՍՀՄ կառավարության անունից ստորագրել է այդ դիվանագիտական կոնֆերանսների եզրափակիչ ակտերը՝ հոգեմետ դեղերի հսկողության համաձայնագիրը և թմրանյութերի հսկողության արձանագրությունը։