polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
1959 թվականի օգոստոսին շենքը սկսեցին վերականգնել, ընդ որում՝ ճակատն ու հատակագիծը զգալիորեն ձևփոխվեցին, ավելացվեց երրորդ հարկ, մուտքը ձևավորվեց չորս քառակուսի սյուներից կազմված սյունասրահով։
Այն վերջին ռելիզն էր այժմ արդեն նախկին անդամ Հյոնջուի հետ, ով պաշտոնապես լքել է խումբը 2016 թվականի հոկտեմբերի 29-ին, դերասանական կարիերան շարունակելու նպատակով։
Այս ալբոմի հայեցակարգը՝ հեքիաթային, իր մեջ ընդգրկում է տարբեր գույներ, կապված խմբի անվան հետ՝ «.». — «Ծիրանի ծաղիկ», — «Պիոն», — «Վարդ», — «Ծովային կակաչներ», — «Լիլիաներ»։
1941-1945 թվականների ընթացքում՝ Առանցքի ուժերի ռեժիմի օրոք, ակադեմիայի անունը փոխվեց՝ Հարավսլավիայի ակադեմիայից դառնալով Խորվաթիայի՝ակադեմիա։
Բլաուն կյանքի վերջին ամառն անց է կացրել Բադ Գաշտայնում, այնուհետև որոշ ժամանակ Վիեննայում ապրել է առողջարանում, որտեղ բժշկական ստուգում է անցել և նույն տեղում էլ մահացել է 1916 թվականի հոկտեմբերի 31-ին։
1883 թվականին Թինա Բլաուն փոխել է կրոնը՝ հուդայականությունից անցնելով լյութերականության, այնուհետև ամուսնացել է նկարիչ Հենրիխ Լանգի հետ, որը մասնագիտացել էր ձիեր և մարտական տեսարաններ պատկերելու գործում։
Տարածքը, որը մեկ պետություն դիտարկում է որպես Կոսովոյի մասամբ ճանաչված հանրապետություն, մյուսը՝ Սերբիայի Կոսովոյի և Մետոխիայի ինքնավար երկրամաս, իրենից ներկայացնում է հավասար զուգահեռակողմ քառանկյունի, որը բաժանված է երկու հարթավայրերի՝ Մետոխիայի արևմուտքից Սպիտակ Դրին գետի երկայնությամբ, արևելքում հենց Կոսովոյի, Սիտնիցա գետի երկայնքով, որը բլրավոր բարձունքներով հոսում է հյուսիս-արևմուտքից հարավ-արևելք։
Կոսովոյի և Մետոխիայի կողմերը ելք չունեն դեպի ծով, բայց նրա տարածքում կան մի շարք խոշոր գետեր՝ Սպիտակ Դրին, Սիտնիցա, Հարավային Մորավիա և Իբար։
Վաղ տարիքից Անաստասիա Զավորոտնյուկը որոշել է դառնալ թատրոնի դերասանուհի, ազատ ժամանակ զբաղվել է երաժշտությամբ ու պարերով, եղել է «» պարային անսամբլի անդամ։
1988-1989 թվականներին Անաստասիա Զավորոտնյուկը սովորել է Աստրախանի պետական մանկավարժական ինստիտուտի պատմության ֆակուլտետում, սակայն կիսատ է թողել ուսումն ու ընդունվել Մոսկվայի գեղարվեստական ակադեմիական թատրոնի դպրոց-ստուդիա ։
1991 թվականին թողարկվել է Անաստասիա Զավորոտնյուկի մասնակցությամբ առաջին ֆիլմը՝ Թամարա Պավլյուչենկոյի «Մաշենկա» կինոնկարը , իսկ 1993 թվականին Անաստասիա Զավորոտնյուկը, ավարտելով Մոսկվայի գեղարվեստական ակադեմիական թատրոնի դպրոց-ստուդիան, դարձել է Օլեգ Տաբակովի ղեկավարած թատրոն-ստուդիա։
Անաստասիա Զավորոտնյուկը եղել է «Ժողովրդական աստղ» հեռուստաշոուի, «Զարմացրու ինձ» մոգական շոուի, ինչպես նաև «Ոսկե տերև» թատերական մրցույթի ժյուրիի անդամ։
Դերասանուհին մեծ ճանաչում է ձեռք բերել «Իմ գեղեցիկ դայակը» սերիալի շնորհիվ, որում նա հայտնվել է բոլորովին պատահաբար. նրան պարզապես զանգահարել են ու առաջարկել դեր սերիալում, որի մասին նա պատկերացում անգամ չի ունեցել։
Այդ ամուսնության ընթացքում Անաստասիա Զավորոտնյուկը երեք տարվա ընթացքում երկար ժամանակ է անցկացրել ԱՄՆ-ում՝ զբաղվելով անշարժ գույքի առևտրով Լոս Անջելեսում և Չիկագոյում։
Թատրոնում աշխատելու տասը տարիների ընթացքում նա խաղացել է 29 ներկայացումներում. նրա ամենասիրելի դերը Վարյայի դերն է «Կրքեր ըստ Բումբարաշի» ներկայացման մեջ։
2016 թվականի դեկտեմբերի 31-ին նա Դմիտրի Կոլչինի հետ վարել է «Բոլոր աստղերն Ամանորին» շոուն և եղել «Ամանորյա միլիարդ» շոուի վարողներից մեկը ՆՏՎ հեռուստաալիքով։
Երիտասարդ տարիքում ընդունվել է տեղական մեդրեսե, որտեղ սովորել է ֆիկխի գիտություն և անցել է Ահմեդ Յասավիի ստեղծած Յասավիա սուֆիստական եղբայրության շարքերը։
Այդտեղ են աշխատել Հայաստանի առաջին Հանրապետության վարչապետներ Հովհաննես Քաջազնունին, Ալեքսանդր Խատիսյանը, Համազասպ Օհանջանյանն ու Սիմոն Վրացյանը, արտգործնախարար Սիրական Տիգրանյանը, ներքին գործերի նախարար Արամ Մանուկյանը և այլք։
Առաջին ֆինանսների նախարարն է եղել Էջմիածնի Գևորգյան ճեմարանի և Սանկտ Պետերբուրգի համալսարանի իրավաբանական ֆակուլտետի շրջանավարտ Խաչատուր Կարճիկյանը։
2004 թ., երբ Հայաստանի Հանրապետության կառավարության կողմից հաստատվեց պետության կողմից պահպանվող հուշարձանների ցանկը, շենքը ներառվեց Կենտրոն վարչական շրջանի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկում։
Հայաստանի խորհրդայնացումից հետո շենքում է գտնվել Հայաստանի ռազմահեղափոխական կոմիտեն և Հայաստանի ժողովրդական կոմիսարների խորհուրդը՝ Սարգիս Կասյանի ու Ալեքսանդր Մյասնիկյանի գլխավորությամբ։
1980-ական թվականներին եղել է Լվովի պիոներների պալատի տնօրենը, որտեղ Կիրիլը պատանեկան տարիքում հաճախել է տարբեր խմբակների, կարդացել բանաստեղծություններ տարբեր համերգների ընթացքում։
Երբ Կիրիլ Սաֆոնովը եղել է տասներկու տարեկան, նրա ծնողներն ամուսնալուծվել են, ինչից հետո մայրը միայնակ է դաստիարակել երեք երեխաներին՝ Կիրիլին ու նրա երկու ավագ քույրերին։
2016 թվականի հունիսի 26-ին Կիրիլ Սաֆոնովը կատարել է իր դեբյուտը որպես ռեժիսոր. նա Մոսկվայի միջազգային կինոփառատոնի կարճամետրաժ ֆիլմերի մրցույթին է ներկայացրել իր դեբյուտային «Չորրորդը» ֆիլմը։
Նույն թվականին Կիրիլ Սաֆոնովը «Չորրորդը» կարճամետրաժ ֆիլմի համար «Ոսկե Փյունիկ» կինոփառատոնում արժանացել է Յուրի Գագարինի անվան «Ռուբինե Փյունիկ» Դեբյուտ մրցանակի։
1993 թվականին Կիրիլ Սաֆոնովն ընդունվել է Կրասնոյարսկի արվեստի պետական ինստիտուտի թատերական ֆակուլտետ, որտեղ մեկ տարի սովորելուց հետո տեղափոխվել է Մոսկվա և ուսումը շարունակել Ռուսաստանի թատերական արվեստի համալսարանում՝ ընդունվելով երկրորդ կուրս։
1997 թվականից մինչև 1999 թվականը Կիրիլ Սաֆոնովը խաղացել է Մոսկվայի Վլադիմիր Մայակովսկու անվան ակադեմիական թատրոնի բեմում, ապա Մոսկվայի Կ. Ստանիսլավսկու անվան դրամատիկական թատրոնում՝ ռեժիսոր Վլադիմիր Միրզոևի խմբում։
Բովանդակությունը՝ Հեղինակի կողմից; Էստրամադուրայի հովիվը; Մաքսիլյոն; Աստծո ծառան; Փոքրիկ գինեվաճառը; Պեպեն; Պալամոսսայի ձկնորսները; Պիրենեյների այն կողմը։
Այդ ժամանակ բարելավել է նահանգի աշխատողների փոխհատուցման մասին օրենքը, կարգավորել վաստակի և ատեստացիայի հիման վրա աշխատողների վարձման համակարգը, ինչպես նաև զգալիորեն իջեցվեց տոկոսադրույքը։
Նահանգապետի պաշտոնից հեռանալուց հետո 1947 թվականին Գրիզուոլդը ծառայել է Գերմանիայի ներքին գործերի բաժնի և ռազմական վարչակարգի հաղորդակցության տնօրեն, 1947-1948 թվականներին եղել է Հունաստանին օժանդակության ցուցաբերման առաքելության ղեկավար, 1950-1954 թվականներին եղել է Նեբրասկա-Լինկոլնի Համալսարանի հոգաբարձուների խորհրդի անդամ։
1910 թվականին ավարտել է Կարնիի ռազմական ակադեմիան, 1910-1912 թվականներին սովորել է Նեբրասկայի Մեթոդիստական համալսարանում, 1914 թվականին Լինկոլնի անվան Նեբրասկայի համալսարանից ստացել է արվեստի բակալավրի աստիճան։
1916 թվականին, որպես սերժանտ, Գրիզուոլդը ծառայել է Նեբրասկայի հետևակային գնդում, ամերիկա-մեքսիկական սահմանային ընդհարումների ժամանակ, իսկ 1917-1918 թվականներին' Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ, դաշտային հրետանու առաջին դասի լեյտենանտ, այնուհետև ստացել կապիտանի կոչում։
Գրիզուոլդը մահացել է 1954 թվականի ապրիլի 12-ին Բետեսդի Ռազմա-ծովային հոսպիտալում և հուղարկավորվել է Սկոտսբլաֆֆի Ֆեյրվյու գերեզմանատանը։
1994 թվականին՝ ինստիտուտն ավարտելուց հետո, Ալեքսեյ Մակարովն սկսել է աշխատել Մոսսովետի անվան թատրոնում, սակայն մեծ դերեր չստանալու պատճառով 29 տարեկան հասակում հեռացել է թատրոնից։
Այդ ժամանակ նա արդեն կինոյում նկարահանվելու որոշակի փորձ ուներ , սակայն ճանաչման է արժանացել «Անձնական համար» ֆիլմի էկրան բարձրանալուց հետո, որում նա կատարել է գլխավոր դեր։
2005 թվականին Ալեքսեյ Մակարովը մասնակցել է «Գուշակիր մեղեդին» հեռուստախաղին Ագրիպինա Ստեկլովայի ու Ալեքսանդր Նոսիկի հետ և դուրս մնացել երրորդ փուլում։
Ալեքսեյ Մակարովը մասնակցել է նաև Առաջին ալիքի) «Սառցե դարաշրջան» նախագծին, որտեղ նրա զույգը եղել է գեղասահորդ ու երգչուհի Աննա Սեմենովիչը։
2003 թվականին Ալեքսեյ Մակարովը մասնակցել է «Ֆորտ Բոյար» հեռուստախաղին. թիմը, որի կազմում եղել են նաև Եվգենյա Կրյուկովան, Միխայիլ Եֆրեմովը, Եկատերինա Կոնովալովան, Անատոլի Ժուրավլյովն ու Ալեքսանդր Մինակովը, շահել է 27 840 ռուբլի։
Ալեքսեյ Մակարովը ծնվել է 1972 թվականի փետրվարի 15-ին Ռուսաստանի Օմսկ քաղաքում, Վալերի Մակարովի ու դերասանուհի Լյուբով Պոլիշչուկի ընտանիքում։
Այն գտնվում է քաղաքի հարավ արևելյան մասում և հանդիսանում է քաղաքի սարքավորված ամենամեծ լողանալու գոտին, որն ունի չորս լողափ («Մայակ» գործարանի լողափ և երեք քաղաքային լողափեր՝ Մանկական , Միջինը և Խոշորը )։
Գետն սկիզբ է առնում ստորին Պենզայից, Սուրիի ջրամբարից հոսելով՝ թափվում է Ախունի և դառնում փոքր գետ. ԳՊԶ-24 միկրոշրջանի հարևանությամբ Անգարական և Բերեչագանի փողոցներում վերածվում է ջրամբարի, իսկ հետո «Մայակ» գործարանի շրջանում, հոսելով ջրամբարի պատնեշից, նորից թափվում է Սուրի գետը։
Ձմեռը Պենզայում չափավոր սառն է և երկար, սկսվում է նոյեմբերի սկզբից և ավարտվում մարտի սկզբին, ամենասառը ամիսը փետրվարն է, միջին ջերմաստիճանը՝ -9,1 ։
Պենզայի տարածքի բուսաբանական այգին կոչվում է Ի. Ի Սպրիգինի անվամբ , բաժանված է երեք մասի՝ ծառաբանական , համակարգված և ծաղկա-դեկորատիվ , որտեղ ներկայացված են բույսեր Հյուսիսային Ամերիկայից, Եվրոպայից, Կենտրոնական Ասիայից, Սիբիրից, Հեռավոր Արևելքից, Չինաստանից և այլ տարածաշրջաններից։
Բացի Սուրի գետից ՝ քաղաքի միջով անցնում են Պենզա, Պենզյատկա, Արդիմ, Ծեր Սուրա, Մոյկա, Բարկովկա, Պրոկոպի հոսքեր և Բեզիմյաննի գետերը։
Անտառային բնական տունկերը քաղաքի տարածքում ներկայացված են Սուրիի ձախ ափին, հիմնականում լայնասաղարթ անտառներ են , Սուրիի աջ ափին՝ սոճու լայնասաղարթախիտ անտառներ։
1973 թվականի Պենզայի գլխավոր պլանի համաձայն հաստատվել է, որ ամբողջ տարածքի կանաչ գոտին կազմում է քաղաքի մակերեսի ավելի քան 25%-ը և այս ցուցանիշով 1980-ական թվականներին ճանաչվել է Պովոլժիե շրջանի արվարձանների ամենականաչապատված տարածքը։
1928 թվականին նահանգների և գավառների լուծարումից հետո Պենզան դարձել է Պենզայի շրջանի և միաժամանակ Միջվոլգյան տարածաշրջանի Պենզայի օկրուգի կենտրոն, 1930 թվականին դարձել է Մերձվոլգյան տարածաշրջանի , իսկ 1937 թվականին՝ Տամբովի մարզի կենտրոն։
Լենինգրադ վերադառնալուց հետո աշխատել է Գեղարվեստի միջնակարգ դպրոցում, իսկ 1960-ական թվականներին՝ Վ. Մուխինայի անվան գեղարվեստաարդյունաբերական բարձրագույն ուսումնարանի ընդհանուր գեղանկարչության ամբիոնում։
Նրա աշխատանքներից են «Նատյուրմորտ ձկներով» , «Սորոտի գետի ափերը» , «Արահետ», «Սնկեր» , «Աղջիկն այգում» , «Մարզադաշտում» , «Նատյուրմորտ կարմիր սկուտեղով» նկարները և այլն։
1935 թվականին ընդունվել է Տավրիկայի գեղարվեստի դպրոց, որտեղ սովորել է Ա. Գրոմովի, Ս. Բուտլերի, Վ. Լևիտսկու, Վիկտոր Օրեշնիկովի, Մ. Ասլամազյանի մոտ։
1947 թվականին ծնվել է նրանց դուստրը՝ Եկատերինան, ով հետագայում ավարտել է Լենինգրադի Իլյա Ռեպինի անվան գեղանկարչության, քանդակագործության ու ճարտարապետության ինստիտուտն ու դարձել նկարիչ-գրաֆիկ, ինչպես իր հայրը։
1949 թվականին Մարիա Ռուդնիցկայան ավարտել է Լենինգրադի Իլյա Ռեպինի անվան գեղանկարչության, քանդակագործության ու ճարտարապետության ինստիտուտը և ստացել գեղանկարչի կոչում։
Մարիա Լեոնիդովնա Ռուդնիցկայա (, 17 հունիսի, 1916, Եկատերինոսլավ, Ռուսական կայսրություն – 1 հունվարի, 1983, Լենինգրադ, ԽՍՀՄ), ռուս խորհրդային նկարչուհի, գեղանկարիչ և մանկավարժ, ՌՍՖՍՀ նկարիչների միության Լենինգրադի կազմակերպության անդամ։
2013 թվականի հոկտեմբերին 2 գծի 3 կայարանների կառուցումով մետրոպոլիտենի գծերի ընդհանուր երկարությունը հասավ 78.5 կիլոմետրի, իսկ կայարանների թիվը դարձավ 104։
1955 թվականին Կալիֆոռնիայի տեխնոլոգիական ինստիտուտում մաթեմատիկայի փիլիսոփայության դոկտորի կոչում է ստացել, որտեղ նրա ղեկավարը եղել է Ռոբերտ Դիլվորտը ։
Հարթմանիսը դասավանդել է Օհայո նահանգի համալսարանում, ինչպես նաև Կոռնելի համալսարանում, մինչև 1958 թվականին աշխատանքի է անցել Ջեներալ էլեկտրիկի հետազոտական լաբորատորիայում։
Յուրիս Հարթմանիս , լատիշ գիտնական, հաշվողական համակարգերի տեսության տեսաբան, 1993 թվականին Ռիչարդ Է․ Ստերնսի հետ ստացել է Հաշվողական տեխնիկայի միության Թյուրինգի մրցանակ ինֆորմատիկայում «Հաշվողական բարդությունների տեսության հետազոտություններում ունեցած հիմնարար նվաճումների համար»։
Նոյեմբերի 28 -ին «Արևելյան գործընկերության» Վիլնյուսյան գագաթաժողովում նախաստորագրվեց միայն ԵՄ և Ուկրաինայի միջև համատեղ օդային տարածքի համաձայնագիրը։
Նոյեմբերի 29-ին ելույթ ունենալով գագաթաժողովում, Ուկրաինայի նախագահ Վիկտոր Յանուկովիչը հայտարարել է, որ Ուկրաինան պահպանում է հավատարմությունը եվրաինտեգրման գաղափարներին և մտադիր է մոտ ապագայում ԵՄ-ի հետ Ասոցացման համաձայնագիր ստորագրել, բայց մինչ այդ Եվրամիության ղեկավարներից և դրա հետ կապված կազմակերպություններից ակնկալում է աջակցություն «Ուկրաինային ընդառաջ գնացող վճռական քայլերի մշակման և ֆինանսա-տնտեսական օգնության ծրագրի իրականացման հարցերում, օգտագործելով ինչպես ԵՄ անդամ ինստիտուտների, այնպես էլ պետությունների բոլոր առկա մեխանիզմները և ռեսուրսները»։
Նման քայլերի թվում Վիկտոր Յանուկովիչը նշել է ԵՄ և ԱՄՀ կողմից բյուջետային օգնության ծրագրերի կազմակերպումը, ուկրաինական արտադրանքի ներմուծման առևտրային սահմանափակումների վերանայումը, ուկրաինական գազատրանսպորտային համակարգի վերակառուցմանը ԵՄ-ի մասնակցությունը և Ուկրաինան շրջանցող գազի տեղափոխման խողովակաշարերի համակարգերի կառուցման ծրագրերիում ԵՄ անդամ-երկրների մասնակցելուց հրաժարումը, ինչպես նաև Ռուսաստանի և Մաքսային միության այլ երկրների հետ խնդիրների ու հակասությունների կարգավորումը։
Խոսքն ավարտելով՝ Յանուկովիչը հույս է հայտնել, որ Ուկրաինան կարող է ստորագրել ԵՄ-ի հետ ասոցացման համաձայնագիրը «Արևելյան գործընկերության» հաջորդ գագաթաժողովին։
Եռակողմ բանակցությունները և խորհրդակցությունները շարունակվել են մինչև 2015 թվականը, սակայն նրանք այդպես էլ չեն հանգեցրել հատուկ իրավական փաստաթղթի ստորագրման, որը կհաներ 2016 թվականի հունվարի 1-ին Ուկրաինայի և ԵՄ միջև Ասոցացման համաձայնագրի ամբողջությամբ ստանձնելու կապակցությամբ ռուսական մտահոգությունները։
2015 թվականի դեկտեմբերի 16-ին ՌԴ-ի նախագահ Վլադիմիր Պուտինը 2016 թվականի հունվարի 1-ից Ուկրաինայի հետ ԱՊՀ ազատ առևտրի գոտու պայմանագրի կասեցման մասին հրամանագիր է ստորագրել «բացառիկ հանգամանքների հետ կապված, որոնք ազդում են ՌԴ շահերի և տնտեսական անվտանգության վրա և պահանջում են անհապաղ միջոցներ ձեռնարկել»։
Ռուսաստանը կարծում է, որ Ուկրաինայի հետ ԵՄ ազատ առևտրի ռեժիմի սահմանումը Ուկրաինայի և Ռուսաստանի միջև գործող ազատ առևտրի ռեժիմի պայմաններում կստեղծեր վերահսկողությունից դուրս դեպի Ռուսաստան եվրոպական արտադրանքի կրկնակի արտահանման պայմաններ, ինչը բացասաբար կանդրադառնար ներքին արտադրության վրա, ԵՄ-Ռուսաստան մտածված և հստակ կանոնակարգված ազատ առևտրայի ռեժիմի բացակայության պայմաններում, որի մեջ ներկայումս Ռուսաստանը մտադիր չէ մտնել։
Դեկտեմբերի 30-ին Վլադիմիր Պուտինը ստորագրել է Ուկրաինայի հետ ԱԱԳ կասեցման մասին օրենք (Պետական դուման ընդունել է 2015 թվականի դեկտեմբերի 22-ին և հավանության է արժանացել Դաշնային Խորհրդի կողմից 2015 թվականի դեկտեմբերի 25-ին) և հրամանագիր Ուկրաինայի նկատմամբ 2016 թվականից ԱԱԳ համաձայնագրի Ուկրաինա արտահանվող բնական գազի մաքսային տուրքի վավերացման մասին։
2013 թվականի փետրվարի վերջում «Ուկրաինա - ԵՄ» գագաթաժողովում եվրոպական ներկայացուցիչների կողմից առաջ քաշվեցին Ուկրաինայի օրենսդրության փոփոխության և «ընտրողական արդարադատությունը» վերացնելու ուղղությամբ մի շարք պահանջներ։
Փետրվարի 25-ին Ուկրաինան և ԵՄ-ն համաձայնագիր ստորագրեցին, ըստ որի նախատեսվում էր Կիևին տրամադրել 610 մլն եվրո մակրոֆինանսական օգնություն՝ պայմանով, որ կվերականգնվի համագործակցությունը Ուկրաինայի և ԱՄՀ միջև։
Այդ հարցը ժամանակ առ ժամանակ բարձրացվել էր դեռևս 2010 թվականին, սակայն ԱՄՀ առաջադրած պայմանները շարունակում էին անընդունելի մնալ Ուկրաինայի կառավարության համար։
Միևնույն ժամանակ, նախագահ Յանուկովիչը բանակցություններ էր վարում Ռուսաստանի հետ, փորձելով Ուկրաինայի և «ԵվրԱզԷՍ» Մաքսային միության համագործակցության ընդունելի մոդել գտնել։
Սակայն Եվրահանձնաժողովի նախագահ Ժոզե Մանուել Բարոզոն հստակորեն հասկացրել էր, որ Ուկրաինան չի կարող միաժամանակ լինել Մաքսային միության անդամ և միանալ ազատ առևտրի գոտու մասին ԵՄ համաձայնագրին։
Միաժամանակ, մեկնաբանելով ԵՄ և Ուկրաինայի միջև անայցագրային ռեժիմի ներմուծման հնարավորությունների հարցը, Եվրահանձնաժողովի ղեկավարը նշել էր, որ այդ ուղղությամբ պետք է որոշակի աշխատանք իրականացվի։
2006 թվականի հունվարի 22- ին ԵՄ Արտաքին գործերի նախարարների խորհուրդը հաստատել է Եվրահանձնաժողովի մանդատը Ուկրաինայի հետ նոր՝ բազային համաձայնագրի բանակցությունների մասին, որը կոչված էր ապահովել որակապես նոր, ավելի խորը հարաբերությունների ձևաչափ և ռազմավարական ուղենիշ ծառայել Ուկրաինայում համակարգային սոցիալ-տնտեսական բարեփոխումների անցկացման համար, Ուկրաինայի օրենսդրությունը ԵՄ նորմերին և կանոններին լայնածավալ հարմարեցնելու համար։
Ուկրաինան, իր հերթին, Ասոցացման համաձայնագիրը դիտարկում էր որպես կարևոր քայլ հաջորդ փուլին անցնելու՝ ԵՄ-ին անդամակցելուն պատրաստվելու տեսանկյունից։
2014 թվականի սեպտեմբերի 12-ին Ուկրաինա-Ռուսաստան-ԵՄ եռակողմ բանակցություններում պայմանավորվածություն ձեռք բերվեց մինչև առնվազն 2015 թվականի ավարտը ԵՄ հետ Ուկրաինայի ասոցացման խոր համապարփակ ազատ առևտրի գոտու շրջանակներում համաձայնագրի իրականացման հետաձգելու մասին և այդ ամբողջ ժամկետի ընթացքում ԱՊՀ շրջանակներում ազատ առևտրի ռեժիմի պահպանման մասին։
Մինչ այդ ԵՄ-ն ուկրաինական ապրանքների համար կպահպանի եվրոպական շուկա առանց մաքսատուրքի մուտքի իրավունքը, իսկ եվրոպական արտահանումը Ուկրաինա կշարունակի հարկվել մաքսատուրքով։
Ռուսաստանը նախազգուշացրել է, որ Ուկրաինա-ԵՄ համաձայնագրի «սողացող» հետաձգումը կդիտարկվի որպես պայմանավորվածությունների խախտում, և ՌԴ-ն իրավունք է վերապահում հանել Ուկրաինայի հետ առևտրի արտոնյալ ռեժիմը։
2014 թվականի սեպտեմբերի 16-ին Ուկրաինայի Գերագույն ռադան հավանություն է տվել Ուկրաինայի և Եվրոպական միության միջև Ասոցացման համաձայնագրի օրինագծի վավերացմանը, որը նույն օրը ստորագրել է նախագահ Պյոտր Պորոշենկոն։
Սակայն 2014 թվականի սեպտեմբերի 12-ին Բրյուսելում կայացած «Ուկրաինա - Ռուսաստան - ԵՄ» բանակցություններում Ռուսաստանի պահանջով պայմանավորվածություն է ձեռք բերվել Ուկրաինա - ԵՄ ազատ առևտրի գոտու ստեղծման մասին համաձայնագրի իրագործումը հետաձգել մինչև 2015 թվականի դեկտեմբերի 31-ը։
Ուկրաինայի փոխվարչապետ Բոյկոն այդ կապակցությամբ հայտարարել է, որ Ասոցացման մասին բանակցությունները կդադարեցվեն այնքան ժամանակ, մինչև չլուծվի Եվրամիության կողմից Ուկրաինային կորուստների փոխհատուցում տրամադրելու հարցը, որոնք կարող են առաջանալ այդ համաձայնագրի ստորագրման դեպքում ՌԴ և ԱՊՀ երկրների հետ Ուկրաինայի առևտրի նվազման արդյունքում։
Կառավարությունն ակնկալում էր, որ այս որոշումը և դրա հետ սպասվող Ռուսաստանի և ԱՊՀ այլ երկրների հետ հարաբերությունների ակտիվացումը կնպաստի առևտրատնտեսական համագործակցության աշխուժացմանը, հատկապես էներգետիկ մեքենաշինության, տիեզերքի և ինքնաթիռաշինության ոլորտներում։
Ուկրաինայի վարչապետ Ազարոովն, իր հերթին, ասել է, որ տվյալ որոշման կայացման որոշիչ գործոններից մեկը չափազանց խիստ պայմաններն էին, որոնց դեպքում ԱՄՀ-ն կհամաձայներ նոր վարկ տրամադրել։
Հանրաքվեի մասնակիցների մեծամասնությունը քվեարկել են համաձայնագրի վավերացման դեմ, բայց այդ որոշումը պետք է ձևակերպվեր առանձին օրինագծով . 2016 թվականի սեպտեմբերի 29-ից Ասոցացման համաձայնագիրը գործում է մասամբ՝ «ժամանակավոր ձևով»։
Նիդերլանդների խորհրդարանը Մարկ Ռյուտեին պարտավորեցրել է 2016 թվականի նոյեմբերի 1-ից ոչ ուշ որոշում կայացնել և ավարտել վավերացման գործընթացը Ասոցացման հաստատման կամ չեղյալ հայտարարելու ուղղությամբ։
ԵՄ և Ուկրաինայի ասոցացման որոշման չեղյալ հայտարարման դեպքում Մարկ Ռյուտեն պետք է ԵՄ Խորհրդում իրականացնի իր «վետոյի» իրավունքը համաձայն «ԵՄ գործունեության մասին պայմանագրի» 218 հոդվածի 8-րդ կետի։
Նոր փաստաթղթի տեքստը վերջնականապես համաձայնեցվել է դեռևս 2011 թվականի նոյեմբերին, բայց Եվրամիության և Ուկրաինայի միջև հարաբերությունների բարդացման հետևանքով դրա ստորագրումը մի քանի անգամ հետաձգվել է, ընդ որում, Եվրամիությունը մի շարք նախապայմաններ է առաջադրել Ուկրաինայի ղեկավարությանը։
2013 թվականի նոյեմբերին, Վիլնյուսում կայացած «Արևելյան գործընկերության» գագաթաժողովից մի քանի օր առաջ, երբ նախատեսվում էր անցկացնել Ասոցացման համաձայնագրի ստորագրումը, նախապատրաստման գործընթացը դադարեցվել է Ուկրաինայի կառավարության նախաձեռնությամբ։
2011 թվականի նոյեմբերի 11-ին Բրյուսելում տեղի ունեցավ եզրափակիչ քսանմեկերորդ բանակցությունների փուլը, որի ընթացքում վերջնականապես համաձայնեցվել են Եվրամիության հետ Ասոցացման համաձայնագրի բոլոր դրույթների տեքստերը։
Այն նախատեսված էր ստորագրել Ուկրաինա-ԵՄ գագաթաժողովի ժամանակ՝ 2011 թվականի դեկտեմբերի 19-ին, սակայն Տիմոշենկոյի շուրջ ստեղծված իրավիճակի կապակցությամբ ստորագրումը հետաձգվեց, իսկ կողմերը սահմանափակվեցին միայն բանակցությունների ավարտի մասին պաշտոնական հայտարարությամբ։
Ուկրաինայի և Եվրամիության պատվիրակությունների ղեկավարների բանակցությունների ընթացքում 2012 թվականի մարտի 30-ին նախաստորագրվեց Եվրամիության հետ Ասոցացման համաձայնագիրը, իսկ 2012 թվականի հուլիսի 19-ին՝ Խորը և համապարփակ ազատ առևտրի համաձայնագիրը։
Մարզային կուսակցությունների և Ուկրաինայի Կոմունիստական կուսակցության պատգամավորները, սակայն, Գերագույն ռադայի նիստում, նոյեմբերի 21-ին մերժեցին առաջարկած բոլոր վեց օրինագծերը, որոնք թույլ կտային նախկին վարչապետ Յուլիա Տիմոշենկոյին բուժման համար մեկնել արտերկիր, այսինքն կատարել Եվրամիության հիմնական պահանջներից մեկը։
Ուկրաինայի կառավարությունը ընդամենը օրենք ընդունվեց «Ընտրությունների անցկացման վերաբերյալ օրենսդրության կատարելագործման հարցերով Ուկրաինայի որոշ օրենսդրական ակտերում փոփոխություններ կատարելու մասին», որը պատրաստվել էր Վենետիկի հանձնաժողովի և ԵԱՀԿ/ԺՀՄԻԳ փորձագետների կարծիքը հաշվի առնելով։
2010 թվականի նոյեմբերին «Ուկրաինա - ԵՄ» գագաթնաժողովում Եվրահանձնաժողովի նախագահ Ժոզե Մանուել Բարոզուն հույս էր հայտնել, որ Ուկրաինայի հետ Ասոցացման համաձայնագիրը կստորագրվի մինչև 2011 թվականը։
Այնպես որ, Եվրոպական Միության արտաքին գործերի և անվտանգության քաղաքականության գերագույն ներկայացուցիչ Քեթրին Էշթոնը Ուկրաինային զգուշացրեց, որ, չնայած համաձայնագրի բանակցությունները կշարունակվեն, նրա վավերացման գործընթացում «կարող են խնդիրներ առաջանալ, եթե չփոխվի ուկրաինական իշխանությունների մոտեցումը» Յուլիա Տիմոշենկոյի դատական գործընթացի նկատմամբ։
ԶԼՄ-ներում լուրեր են տարածվել, որ, փաստորեն, այս կամ այն ինտեգրացիոն միավորմանը միանալու հարցի լուծումը կախված կլինի ֆինանսական շահից, որը Ուկրաինան կարող է ստանալ։
Այնպես որ, ՌԴ-ից և ԵՏՄՄՄ-ից Ուկրաինան սպասում էր գնաճի թուլացում արտահանման և նավթագազային ոլորտներում, իսկ ԵՄ սպասում էր պարտքերի մարում և նոր վարկերի տրամադրում։
Եվրամիության հետ համաձայնագրի ստորագրումից նախագահ Վիկտոր Յանուկովիչի հրաժարումը հանգեցրել է Կիևում զանգվածային բողոքի ցույցերի, և գրեթե երեք ամիս տևած կոշտ դիմակայությունից հետո 2014 թվականի փետրվարին Ուկրաինայում իշխանափոխություն է տեղի ունեցել։
Մարտի 21-ին ԵՄ ներկայացուցիչները և Արսենի Յացենյուկը ստորագրել են Համաձայնագրի քաղաքական բլոկը, դաշինքի այն մասը, որը վերաբերում է քաղաքական փոխգործակցությանը, անվտանգության հարցերին և ահաբեկչության դեմ պայքարին։
2008 թվականի սեպտեմբերի 9-ին Փարիզում՝ «ԵՄ-Ուկրաինա» գագաթաժողովում, նախապատրաստվող փաստաթուղթը ստացել է իր անունը՝ «Ասոցացման համաձայնագիր»։
2008 թվականի փետրվարի 18-ին սկսվել են Խոր և համապարփակ ազատ առևտրի գոտու մասին համաձայնագրի պատրաստման բանակցությունները, որպես Ասոցացման համաձայնագրի անբաժանելի բաղկացուցիչ մաս։
2012 թվականի հունիսից Ուկրաինայում սկսեց գործել Եվրախորհրդարանի դիտորդական առաքելությունը՝ Ուկրաինայում ընտրողական արդարադատության խնդիրները լուծելու համար (դրա մեջ մտնում են Եվրոպական խորհրդարանի նախկին նախագահ Փեթ Քոքսը և Լեհաստանի նախկին նախագահ Կվասնևսկին), որի նպատակն էր Յուլիա Տիմոշենկոյի և ուկրաինայի այլ ընդդիմադիր քաղաքական գործիչների ազատազրկման հարցի լուծումը։
2012 թվականի ապրիլին Գերմանիայի կանցլեր Անգելա Մերկելը և Գերմանիայի ԱԳ նախարարությունը դիմեցին նախագահ Յանուկովիչին ՝ խնդրելով թույլ տալ, որ Յուլիա Տիմոշենկոն բուժզննում անցնի գերմանական կլինիկայում, սակայն մերժում ստացան։
Ուկրաինական ընդդիմության դիմումին ի պատասխան եվրոպական առաջնորդները 2012 թվականի ամռանը բոյկոտեցին Եվրոպայի ֆուտբոլի առաջնությունը, որն անցկացվում էր Ուկրաինայում և Լեհաստանում, Յուլիա Տիմոշենկոյի դրությունը մեղմելու վերաբերյալ ուկրաինական ղեկավարության մերժմանն ի պատասխան։
Նոյեմբերի 11-ին Ուկրաինայի Արդյունաբերողների ֆեդերացիան բաց նամակ ուղարկեց երկրի նախագահին՝ խնդրելով հետաձգել ԵՄ հետ Ասոցացման համաձայնագրի ստորագրումը, քանի որ այդ պայմանագրի ստորագրումից հետո Ուկրաինայի մի շարք արդյունաբերական ձեռնարկությունների արտադրանքը կդառնա անմրցունակ։
Նոյեմբերի 14-ին Ուկրաինայի նախագահ Յանուկովիչը հանդես եկավ հայտարարությամբ, որում ասվում էր, որ Ուկրաինայի կառավարությունը փող չունի ուկրաինական ձեռնարկություններն ըստ ԵՄ տեխնիկական չափանիշների արդիականացնելու համար։
Գերմանիայի կառավարության մարդու իրավունքների լիազոր Մարկուս Լյոնինգը դատապարտել է «Տիմոշենկոյի նկատմամբ ընտրողական և քաղաքական դրդապատճառներով արդարադատությունը և հայտարարել է, որ Գերմանիան և Եվրամիությունը «ուշադիր կհետևեն Ուկրաինայում իրադարձությունների զարգացմանը»։
Տիմոշենկոյի գործով վճիռը, որը հրապարակվել է նույն թվականի հոկտեմբերին, միանշանակ բացասական արձագանք է առաջացրել, ինչպես ԱՄՆ-ում, այնպես էլ Եվրամիությունում։
Հուլիսին Բրյուսելում սկսվեցին Եվրամիության և Ուկրաինայի միջև Ասոցիացիացման համաձայնագրի իրականացման մասին ՌԴ-ի, ԵՄ-ի և Ուկրաինայի եռակողմ բանակցությունները, որտեղ կողմերը ձեռնամուխ եղան ազատ առևտրի գործնական խնդիրների իրականացման քննարկմանը Ռուսաստանի և Ուկրաինայի միջև առևտրի վրա նրա ազդեցության համատեքստում։
Նոյեմբերի 18-ին տեղի ունեցավ Եվրամիության ԱԳ նախարարների խորհրդի նիստը, որտեղ նախատեսվում էր վերջնական որոշում կայացնել այն մասին, թե նոյեմբերի 28-29-ին Վիլնյուսում ստորագրել արդյո՞ք Ուկրաինայի հետ Ասոցացման համաձայնագիրը։
Ուկրաինայի և Եվրամիության միջև ասոցացման համաձայնագիր , միջազգային պայմանագիր, որի նպատակը Ուկրաինայի և Եվրոպական Միության միջև քաղաքականության, առևտրի, մշակույթի և անվտանգության ամրապնդման համար ինտեգրման խորացումն է։