polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Մրցաշարում Կլեյստերսը հաղթել է Օլգա Պուչկովային, Անա Իվանովիչին և Տատյանա Գոլովինայյին, որպեսզի դուրս գա եզրափակիչ, մրցակցուհիներին չզիջելով ոչ մի սեթ, սակայն եզրափակիչում նա պարտվել է Ամելի Մորեսմոյին։
Աշխարհի թիվ 1 ռակետի վարկանիշը խաղաքարտին էր դրված նաև գերմանական Ֆիլդերշտադտի « » մրցաշարի եզրափակիչում, որտեղ նրա մրցակիցը Ժյուստին Էնենն էր։
Սակայն հաջորդ հանդիպման ընթացքում, ուսի վնասվածքի պատճառով, նա ստիպված էր ընդհատել Մարիոն Բարտոլիի հետ մրցախաղը 6-3, 1-3 հաշվի ժամանակ։
Մասնակցելով Փարիզի « » մրցաշարին, առաջին մրցաշարում ավելի քան երկու ամիս ժամանակաշրջանում, Կլեյստերսը հաջողությամբ պաշտպանել է տիտղոսը՝ եզրափակիչում հաղթելով որակավորված Կայա Կանեպիին։
Տարվա վերջին, Ամփոփիչ մրցաշարում, Կլեյստերսը կիսաեզրափակիչում պարտվել է Ամելի Մորեսմոյին՝ 2-6, 6-3, 3-6, խմբային փուլում Ելենա Դեմենտևային և Սվետլանա Կուզնեցովային հաղթելուց և Մարիա Շարապովային պարտվելուց հետո։
Այդ մասին նա հայտնել է իր կայքում, նշելով, որ բաց կթողնի մրցաշրջանի մնացած մասը, որպեսզի լիարժեք վերականգնվի և պատրաստ լինի 2012 թվականի Օլիմպիական խաղերին։
Չորս ամիս հարկադրված դադարից հետո Կլեյստերսը հաջողությամբ վերադարձել է մրցաշարերին, թոփ-վարկանիշ ունեցող Կարոլին Վոզնյացկիին 6-2, 7-6 հաշվով հաղթելով ցուցադրական մրցաշարում։
2003 թվականի օգոստոսի 18-ին Կլեյստերսը աշխարհի թիվ 1 ռակետի վարկանիշին է հասել նաև զուգախաղում, միանալով չորս թենիսիստուհիներից բաղկացած խմբին՝ Մարտինա Նավրատիլովա, Արանչա Սանչես-Վիկարիո, Մարտինա Հինգիս և Լինդսեյ Դևենպորտ, ովքեր միաժամանակ վարկանիշային առաջին հորիզոնականն են զբաղեցրել ինչպես մենախաղում, այնպես էլ զուգախաղում։
Ֆրանսիայի բաց առաջնությունում Կլեյստերսը վերջին երեք տարվա ընթացքում երկրորդ անգամ հասել է եզրափակիչ, Նադեժդա Պետրովայի նկատմամբ հաղթանակից հետո։
Եզրափակիչում Կլեյստերսը պարտվել է Ժյուստին Էնենին՝ 0-6, 4-6, կրկին նրան զիջելով նաև ԱՄՆ բաց առաջնության եզրափակիչում՝ 5-7, 1-6։
Կլեյստերսի հաջորդ մրցաշարը եղել է Ավստրալիայի բաց առաջնությունը, մրցաշրջանի Մեծ Սաղավարտի առաջին մրցաշարը, որտեղ նա 15-րդ դասկարգվածն էր։
Երկրորդ շրջանում նա հաղթել է աշխարհի 9-րդ ռակետ Վիկտորիա Ազարենկային՝ 7-5, 4-6, 6-1, սակայն երրորդ շրջանում պարտվել է թիվ 4 ռակետ Ելենա Յանկովիչին՝ 6-1, 3-6, 5-7՝ 5-3 հաշվի ժամանակ հաղթանակի համար մատուցում ունենալու պայմաններում։
Այնուհետև նա հաղթել է Բարբորա Ստրիցովային, Վիկտորիա Ազարենկային և Ալիսա Կլեյբանովային և դուրս եկել եզրափակիչ, որտեղ պարտություն է կրել աշխարհի 11-րդ ռակետ Նա Լիից՝ 6-7 , 3-6, չնայած առաջին սեթում 5-0 առավելությանը։
Անտվերպենի իր առաջին մրցաշարում նա, անցնելով որակավորման փուլը, քառորդ եզրափակիչում պարտվել է Սառա Պիտկովսկի-Մալկորին, չկարողանալով իրացնել մաթչ-փոինթը։
Բացի այդ, նա նույն մրցաշարի զուգախաղում հասել է քառորդ եզրափակիչ, հնդիկ Նիրուպամա Վայդյանաթհանի հետ, պարտվելով Վանեսա Մենգա-Միհո Սաեկի զույգին՝ 5-7, 4-6։
Քառորդ եզրափակիչում Ելենա Դոկիչի նկատմամբ հաղթանակից հետո Կլեյստերսը վերադարձել է վարկանիշի գագաթնակետ, առաջին անգամ հինգ տարվա ընթացքում, առաջ անցնելով Կարոլին Վոզնյացկիից։
Բելգուհին մրցաշարն սկսել է Վասիլիսա Բարդինայի նկատմամբ «չոր» հաղթանակով, որից հետո պայքարից դուրս է թողել Ակիկո Մորիգամիին, Ալյոնա Բոնդարենկոին և Դանիելա Հանտուխովային։
Այնուհետև Կլայստերսը նվաճել է տարվա ընթացքում իր իններորդ և վերջին տիտղոսը, հաղթանակ տանելով « » մրցաշարում, եզրափակիչում հաղթանակ տանելով Ֆրանչեսկա Սկիավոնեի նկատմամբ, ամբողջ մրցաշարն անցնելով առանց մրցակիցներին որևէ սեթ պարտվելու։
Պրոֆեսիոնալ կարիերան դադարեցնելուց համարյա երկու տարի և դստեր ծնվելուց մեկ տարի անց, 2008 թվականի փետրվարին, հայտարարվել է, որ Թիմ Հենմանի, Շտեֆի Գրաֆի և Անդրե Աղասու հետ միասին Կլեյստերսը մայիսին ցուցադրական խաղ է անցկացնելու Ուիմբլդոնի կենտրոնական կորտում, որպեսզի ստուգվի կորտի նոր ծածկը։
2012 թվականի մայիսի 20-ին Կլեյստերսը, ով նախկինում հայտնել էր, որ 2012 թվականի մրցաշրջանը կլինի իր վերջին մրցաշրջանը, պարզաբանել է, որ կարիերան կավարտի ԱՄՆ բաց առաջնությունից հետո։
2012 թվականի օգոստոսի 29-ին Կլեյստերսն անցկացրել է իր կարիերայի վերջին մենախաղային հանդիպումը, որտեղ ԱՄՆ բաց առաջնության երկրորդ շրջանում պարտվել է Լաուրա Ռոբսոնին։
Կլեյստերսը եզրափակիչ է դուրս եկել « » մրցաշարում, կիսաեզրափակիչ խաղի որոշիչ սեթում 6-4 հաշվով առավելության հասնելով Ջենիֆեր Կապրիատիի նկատմամբ։
Կի Բիսկեյնի « » մրցաշարում Կլեյստերսը չորրորդ շրջանում երեք սեթում պարտվել է Նա Լիին, Ակիկո Մորիգամիին և Սամանտա Ստոսորին հաղթելուց հետո։
Մեկ ամիս անց, տարվա իր առաջին Վարշավայի գրունտային մրցաշարում, Կլեյստերսը չի կարողացել պաշտպանել տիտղոսը, երկրորդ շրջանում պարտվելով Յուլիա Վակուլենկոյին՝ 6-7 , 3-6։
Այդ մրցաշարից հետո Կլեյստերսը հաստատել է, որ բաց կթողնի Ֆրանսիայի բաց առաջնությունը և ԱՄՆ բաց առաջնությունը, Ուիմբլդոնը դարձնելով կարիերայում վերջին Մեծ Սաղավարտի մրցաշարը։
2003 թվականի օգոստոսի 11-ին Կլեյստերսը հասել է աշխարհի թիվ 1 ռակետի վարկանիշին, տարվա մնացած մասի ընթացքում դիրքը պահպանելով 12 շաբաթ անընդմեջ և դառնալով առաջին թենիսիստուհին, ով բարձրագույն վարկանիշին հասել է առանց Մեծ Սաղավարտի մենախաղի մրցաշարում հաղթանակ տանելու։
Առաջին շրջանում նա հաղթել է Մեգան Շոնեսիին՝ 6-2, 6-2, սակայն երկրորդ շրջանում, համառ պայքարում, պարտվել է Պատի Շնայդերին՝ 4-6, 6-3, 6-7։
Մրցաշրջանի ընթացքում իր արդյունքների համար Կլեյստերսը երկրորդ դանգամ արժանացել է «Տարվա թենիսիստ» մրցանակին , դառնալով առաջին թենիսիստուհին, ով մրցանակին է արժանացել «Տարվա վերադարձ» մրցանակին տիրելուց հետո։
Սեպտեմբերի 15-ին, ԱՄՆ առաջնությունում հաղթանակից մեկ շաբաթ անց, հայտարարվել է, որ Կլեյստերսը և նրա մարզիչ Մարկ Դեհուսը բաժանվել են, այն պատճառով, որ $ 2,200,000 մրցանակային գումարից մարզիչը որպես պարգևավճար ստացել է ընդամենը $ 9000 ԱՄՆ դոլլար։
2007 թվականի մայիսի 6-ին, հիմնվելով վնասվածքների վրա, Կլեյստերսը իր պաշտոնական կայքում հայտարարել է, որ նա ընդհատում է մրցաշրջանը և ներկայացրել է պրոֆեսիոնալ թենիսից հեռանալու իր մտադրության մասին։
1956 թվականի նոյեմբերի 7-ին Դմիտրի Կարմիշինը Իլ-28 ռմբակոծիչի անձնակազմում (հրամանատար՝ գվարդիայի կապիտան Ալեքսանդր Բոբրովսկի, ռադիստ՝ գվարդիայի ավագ լեյտենանտ՝ Վլադիմիր Յարցև) կատարել է ռազմական հրամանը՝ լուսանկարել ռազմական գործարանները։
Հաջողությամբ կատարելով առաջադրանքը և անհրաժեշտ նյութերը փոխանցելով շտաբին՝ խորհրդային ինքնաթիռը օդանավակայան վերադառնալիս Չեպել կղզու մոտ ենթարկվել է զենիթային գնդակոծման և ընկել։
1956 թվականի աշնանը, որպես 880-րդ գվարդիական ռմբակոծիչ ավիագնդի էսկադրիլիայի ղեկապետ գվարդիայի կապիտան, մասնակցել է Հունգարիայում կոմունիստական վարչակարգի դեմ ծավալված պայքարի ճնշմանը՝ հունգարական բանակին օգնելով «ճնշել հակահեղափոխական խռովությունը»։
Դմիտրի Դմիտրիևիչ Կարմիշին (, 4 նոյեմբերի, 1926, Զալեսովկա, Շարանսկի շրջան, Բաշկիրիա – 7 նոյեմբերի, 1956, Չեպել կղզու մոտ, Հունգարիայի Ժողովրդական Հանրապետություն), Խորհրդային բանակի հարավային խմբավորման 880-րդ գվարդիական ռմբակոծիչ ավիագնդի էսկադրիլիայի ղեկապետ, գվարդիայի կապիտան, Սովետական Միության Հերոս։
ԽՍՀՄ Գերագույն խորհրդի նախագահության՝ 1956 թվականի դեկտեմբերի 18-ի հրամանով ռազմական պարտքի կատարման ժամանակ ցուցաբերած արիության ու խիզախության համար գվարդիայի կապիտան Դմիտրի Կարմիշինին հետմահու շնորհվել է Սովետական Միության հերոսի կոչում։
1956 թվականին Սելբերգը հրապարակում է իր ամենակարևոր գործերից մեկը, որտեղ ապացուցում է աֆտոմորֆ ֆունկցիայի բանաձևը. այդ ապացույցը գիտության մեջ մտավ «Սելբերգի հետագծի բանաձև» անվանումով:
Ալթե Սելբերգը Նորվեգիայի գիտությունների ակադեմիայի, Դանիայի թագավորական գիտությունների ակադեմիայի և ԱՄՆ-ի հումանիտար և ճշգրիտ գիտությունների ակադեմիաների անդամ էր։
Եսենինը Մարիենգոֆին նվիրել է բանաստեղծություններ «Ես գյուղի վերջին պոետն եմ», «Աղոթք» պոեմը, «Պուգաչով» դրաման», «Հրաժեշտ Մարիենգոֆին» բանաստեղծությունը։
1953-1956 թվականներին գրել է ևս մեկ ինքնակենսագրական «Իմ դարը, իմ երիտասարդությունը, իմ ընկերները և ընկերուհիները», որտեղ պատմում է մանկության և պատանեկության մասին, լրացրեց Եսենինի դիմանկարը։
1913 թվականին կնոջ մահից հետո Մարիենգոֆի հայրը՝ օգտագործելով անգլիական բաժնետիրական «Գրամաֆոն» ընկերության հրավերը, դարձավ այդ ընկերության ներկայացուցիչը Պենզայում և երեխաների հետ տեղափոխվեց այնտեղ։
Այնտեղ Անատոլին շարունակեց ուսումը Ս․ Ա․ Պոնոմարյովի 3-րդ մասնավոր գիմնազիայում, որտեղ 1914 թվականին հրապարակեց «Միրաժ» ամսագիրը, որը հարստացնում էր իր իսկ բանաստեղծություններով, պատմվածքներով, հոդվածներով։
Նրա ստեղծագործությունները լույս են տեսել մի շարք բանաստեղծական ժողովածուներում, նա նաև 1918 թվականին հրատարակեց առաջին սեփական գիրքը, որը կոչվում էր «Սրտի ցուցափեղկ»։
Այդ ողբերգական իրադարձությունից հետո Անատոլի Մարիենգոֆը ընդմիշտ լքեց Պենզան և տեղափոխվեց Մոսկվա, որտեղ կանգ առավ իր հորեղբոր որդու՝ Բորիսի տանը ու շատ պատահակն ցույց տվեց իր բանաստեղծությունները Նիկոլայ Բուխարինին։
2015 թվականի սեպտեմբերի 11-ին Պենզայի գիմնազիայում հանդիսավոր բացվեց Անատոլի Մարիենգոֆի հուշատախտակը, որտեղ բանաստեղծն ու դրամատուրգը սովորում էր 1913-1916 թվականներին ։
2016 թվականի փետրվարի 25-ին Նիժնի Նովգորոդում Զախար Պրիլեպինը և մարզային տեսուչ Դենիս Մոսկվինը բացեցին հուշատախտակ Մեծ Պոկրովսկայա փողոցում։
Մոխրոտը և արքայազնը պատրաստվում էին իրենց հարսանիքին և այդ առիթով, Բարի Փերին՝ Ժակի, Գազի, Մոխրոտիկի մուկ-ընկերների հետ կազմակերպում էին զբոսախնջույք՝ Մոխրոտի և արքայազնի համար։
Կախարդական փայտիկի օգնությամբ Թրեյմենը ժամանակը հետ է տալիս և հասցնում է այն պահը, երբ արքայազն փնտրում էր այ աղջկան, ով կորցրել էր իր կոշիկը պարահանդեսի ժամանակ։
Մոխրոտիկը վերադառնում է և սկսում է պատրաստվել պսակադրությանը, բայց Թրեյմենը ներխուժում է Մոխրոտի սենյակ և խաբում է, որ համաձայն է նրանց պսակադրությանը, բայց իրականում նրա նպատակն էր, որպեսզի Անաստասիային կերպարանափոխի Մոխրոտի հետ։
1975 թվականին նրան հրավիրում են Նորվեգիայի ազգային թատրոն, որտեղ նրա խաղացած դերերից ամենանշանավորներն էին' Թենեսի Ուիլյամսի գրած «Երազանքի տրամվայ» պիեսում կատարած Բլանշ Դյուբուանի դերը, և Ագնեսի դերը Հենրիկ Իբսենի «Բրանդ» պիեսից։
1991 թվականին Լիսե Ֆիելստադը գլխավոր նորվեգական կինոմատոգրաֆիայի' «Ամանդա»-յի պարգևատրման ժամանակ նոմինացվել է, որպես «» ֆիլմի առաջին պլանի լավագույն կնոջ դերում։
Ռուսական հանդիսատեսին դերասանուհին հայտնի դարձավ առաջին հերթին «Տյուրա»-յի դերով, 1985 թվականին նկարահանվելով խորհրդային-նորվեգական համատեղ «Եվ քարերից կաճեն ծառեր» կինոֆիլմում։
Լիսե Ֆիելստադ (; ամբողջությամբ Լիսե Բարբրա Սկապել Ֆիելստադ; ծնվել է 1939 թվականի հունիսի 17, Օսլոյում, Նորվեգիա), նորվեգացի դերասան, հայտնի նորվեգացի դիրիժոր և ջութակահար Էյվին Ֆիելստադի դուստրը։
Յուհան Էուսթբյոն շատ զարմացած էր, որ երգը գրելուց մի քանի տասնամյակ անց այն ճանաչվում էր որպես ժողովրդական , մինչդեռ երգի թե՛ բառերը, թե՛ երաժշտությունը ինքն 1ր հեղինակել։
Բացի այդ՝ նա գրել է մեծ թվով գրական ստեղծագործություններ, ներառյալ՝ պատմվածքներ, բանաստեղծական ժողովածուներ, մանկական գքրեր և նորվեգացի հայնագործ, կետասպան և նավային մագնատ Սվեն Ֆոյնի և Ռուալ Ամունդսենի արշավախմբում ընդգրկված Օլաֆ Բյուոլանի մասին կենսագրություններ։
Իր « 20 . 1903—1923» գրքում նա նկարագրել է իր ճանապարհորդությունը դեպի Ֆարերյան կղզիներ 1911 թվականին, երբ 70 նորվեգացիներից բաղկացած պատվիրակությունը ճանապարհորդում էր կղզիներով, որպեսզի ավելի լավ ուսումնասիրեր ավանդական Ֆարերյան պարը։
Ըստ գրադարանի վեբ-կայքի, Բոստոնի հանրային գրադանը ունի ավելի քան 23.7 մլն նյութ, որի շնորհիվ այն ամենամեծ քաղաքային հանրային գրադարանային համակարգն է Միացյալ Նահագներում։
Գրադարանն ունի արվեստի և արվեստի պատմության վերաբերյալ հարուստ հավաքածու, և փաստեր Ամերիկայի պատմության վերաբերյալ , որոնք պահվում են կառավարական փաստաթղթերի շտեմարանում։
1852 թվականի մայիսին քաղաքի օրենսդրական մարմինը ընդունեց քաղաքապետի առաջարկությունները և Էդվարդ Կապենը ընտրվեց Բոստոնի հանրային գրադարանի առաջին գրադարանավար։
Բոստոնի հանրային գրադարանը քաղաքային հասարակական գրադարանային համակարգ է, որը հիմնադրվել է 1848 թվականին Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների Մասաչուսեթս նահանգի Բոստոն քաղաքում։
Բոստոնի հանրային գրադարանը պարունակում է մոտավորապես 23 մլն նյութ, որտեղ ներառված են բոլոր տեսակի ֆորմատները․գրքեր, և սկավառակներ, քարտեզներ, ձայներիզներ, կարճամետրաժ ֆիլմեր, ձեռագրեր, հրատարակություններ և այլ նյութեր։
Կան նաև էլեկտրոնային ռեսուրսներ, որի շնորհիվ, ըստ Ամերիկայի գրադարանային ասոցացիայի, գրադարանը Միացյալ Նահանգներում համարվում է երրորդ ամենամեծ հանրային գրադարանը Կոնգրեսի գրադարանից հետո, և Նյու Յորքի հանրային գրադարանից հետո, ։
Ջորջ Թիկնորը՝ Հարվարդի համալսարանի պրոֆեսոր և Բոստոնի գիտական խորհուրդի հոգաբարձուն, առաջ քաշեց Բոստոնում հանրային գրադարանի հիմնադրման անհրաժեշտությունը։
Նրանցից ամենահայտնիներն են՝ «Ջենի» , «Ավանակային հրաշք» , «Սեր յոթ տիկնիկների նկատմամբ» , «Թոմասինա» , «Ծաղիկներ միսիս Հարիսի համար» և «Միսիս Հարիսը մեկնում է Նյու Յորք» ։
Հանրահայտ բռնցքամարտիկ Ջեք Դեմփսիի մասին հոդված գրելու համար Գելիկոն խնդրեց մենամարտ ունենալ նրա հետ, որպեսզի հասկանար. ի՞նչ ասել է, թե լինել ծանր քաշային բռնցքամարտիկի հարվածից տուժած անձ։
Գելիկոյի մանկության երազանքն է եղել գրող դառնալը, այդ իսկ պատճառով, բացի սպորտի մասին հոդվածներ գրելուց՝ նա և ամսագրերին պատմվածքներ էր առաջարկում, իսկ 1936 թվականին տեղափոխվեց Եվրոպա և իրենց գրելուն նվիրեց։
Կառավարությունն այդ քայլը պատճառաբանել է հետևյալ կերպ. «Խաղաղ և պատերազմական ժամանակաշրջանում երկար տարիներ աշխատելով երկրի և ժողովրդի համար՝ նորին գերազանցությունը իրագործել է իր կարգախոսը՝ «Ամեն ինչ Նորվեգիայի համար», և պետության նախարարների խորհուրդը չի կարող համաձայնության չգալ, որպեսզի նորին գերազանցությունը այսուհետ կրի այս մեդալը»։
Մեդալը հաստատվել է Շվեդիայի և Նորվեգիայի Կարլ Յոհան թագավորի կողմից 1919 թ.-ի ապրիլի 10-ին որպես խրախուսական պարգև Նորվեգիայի քաղաքացիներին հանուն երկարատև, խրախուսական և հասարակական աշխատանքի համար։
Սկզբնական շրջանում մեդալը ունեցել է մեկ աստիճանակարգ, սակայն 1844 թ.-ի ապրիլի 13-ից կարգավիճակի մեջ կատարվեցին փոփոխություններ և այն ունեցավ երկու աստիճանակարգ՝ ոսկե և արծաթե։
Այդ իսկ պատճառով, շատ հաճախ, այս եկեղեցիները ընդարձակել են և՛ միջնադարյան ժամանակահատվածում, և՛ ռեֆորմացիայի տարիներին, որը տեղի է ունեցել Նորվեգիայում 1537 թվականից սկսած։
Նորվեգիայի 1940—1945 թթ.-ի պաշտպանության մեդալը շնորհվում է ինչպես Նորվեգիայի քաղաքացիներին, այնպես էլ օտարերկրացիներին, ովքեր համապատասխանում են հետևյալ պահանջներից մեկին.
ծառայության է անցել Նորվեգիայի զինված ուժերում կամ առևտրային նավատորում Նորվեգիայի սահմաններից դուրս նվազագույնը 4 ամիս, կամ էլ 4 պակասից քիչ, եթե 1 ամիսը ծառայել է այն նավերի վրա, որոնք մասնակցել են Նորվեգիայի ազատագրմանը։
Պաշտպանության մեդալը հաստատվել է Նորվեգիայի Հակոն թագավորի կողմից 1945թ.-ի սեպտեմբերի 19-ին զինվորական և քաղաքացիական բնակչության այն ներկայացուցիչներին պարգևատրելու համար, ովքեր մասնակցել են երկրի պաշտպանությանը ֆաշիստա-գերմանական ուժերի դեմ, ինչպես նաև 1940-1945 թթ.-ներին օկուպացիայի ժամանակ դիմադրություն են ցուցաբերել։
Եթե պարգևատրվողը բացի 1940թ.-ին Նորվեգիայում տեղի ունեցող դեպքերից բացի Նորվեգիայի զինված ուժերի կամ դիմադրության ուժերի կազմում մասնակցել է նաև այլ գործողությունների, ապա ժապավենի վրա ամրացվում է արծաթե կցորդ-զարդ։
Բոլորը երջանիկ էին մասնակցություն ունենալու, առավել ևս կրկնակի վճարի համար, սակայն գտնվում է մի դժգոհ անձ, ով լքում է ստուդիան այս խոսքերով. «Ես չեմ պատրաստվում ծափ տալ և երգել ՄաքՔարթնիի այս հիմար երգը։
Փոլ ՄաքՔարթնին երգում էր և նվագում դաշնամուր, Ջոն Լենոնը՝ ակուստիկ կիթառ, Ջորջ Հարիսոնը՝ էլեկտրակիթառ, իսկ Ռինգո Սթարը՝ հարվածային գործիքներ։
Չնայած այդ ժամանակ -ը արդեն դադարել էր համերգային գործունեությունը, և « »-ը երբեք կենդանի չի կատարել, այդ երգի հանդիսավոր ավարտը կատարյալ էր հանրային կատարման համար, և Փոլ ՄաքՔարթնին ավելի ուշ այն դարձնում է իր շոուների հիմնական համարը։
Ապրիլին Էրանին մասնակցել է Չառլստոնի մրցաշարին և հասել մինչև քառորդ եզրափակիչ, որտեղ պարտվել է երիտասարդ շվեյցարուհի Բելինդա Բենչիչին, կորցնելով հնարավորությունը կրկին տեղ զբաղեցնելու Թոփ 10-ում։
Այնուհետև նա հաջող ելույթներ է ունեցել Շտուտգարտի մրցաշարում, որտեղ Կլարա Կոուկալովայի, Կայա Կանեպիի և Կարլա Սուարես Նավարոյի նկատմամբ հաղթանակներից հետո դուրս է եկել կիսաեզրափակիչ, որտեղ երկու սեթում հերթական անգամ պարտվել է Մարիա Շարապովային։
Նրա հաջորդ մրցաշարը եղել է Մադրիդի մրցաշարում, որտեղ նա հաղթել է նախկին Թոփ 10 թենիսիստուհիներ Անդրեա Պետկովիչին և Ֆրանչեսկա Սկիավոնեին, որից հետո նա երրորդ շրջանում պարտվել է Կարոլին Գարսիային։
Մրցաշրջանի ընթացքում զուգախաղի իր երրորդ տիտղոսը նա նվաճել է Մադրիդում, իսպանական Գարբինե Մուգուրուսա-Կարլա Սուարես Նավարո զույգին հաղթելով եզրափակիչում։
Մեկ շաբաթ անց նա մասնակցել է Հռոմի ' մրցաշարում, որտեղ հաղթանակներ է տարել Շանել Շեպերսի, Եկատերինա Մակարովայի, Պետրա Ցետկովսկայի նկատմամբ, որից հետո կարիերայում առաջին անգամ երեք սեթում հաղթանակ է տարել աշխարհի թիվ 2 ռակետ Նա Լիի նկատմամբ, չին թենիսիտուհուն նախորդ վեց հանդիպումներում պարտվելուց հետո։
Կիսաեզրափակիչում երկու սեթում հաղթելով աշխարհի 8-րդ և նախկին 1-ին ռակետ Ելենա Յանկովիչին նա դուրս է եկել եզրափակիչ, սակայն այնտեղ պարտություն է կրել Սերենա Ուիլյամսից, ազդրի վնասվածք ստանալուց հետո։
Մի քանի հաղթանակներ են տարվել Թոփ 20 բազմաթիվ թենիսիստուհիների նկատմամբ, իսկ Թոփ 10-ի թենիսիստուհիների հետ հանդիպումներում, որքան էլ այն բարեհաջող ընթացք ունենա, հետևում են պարտություններ։
Տիտղոսին առավել մոտ էր 2009 թվականի Պոտորոժի մրցաշարում, երբ այն ժամանակ աշխարհի 1-ին ռակետ Դինարա Սաֆինան նրա դիմադրությոնը կոտրել է միայն որոշիչ սեթի 12-րդ գեյմում։
Նրա խաղընկերուհիներն են եղել այն ժամանակվա նրա համարյա բոլոր լավագույն հայրենակցուհիները, ովքեր կանոնավորապես ուշադրություն էին դարձնում զուգախաղի մրցաշարերին, ինչպես նաև դեռևս մրցաշարերի եզրափակիչի նրա խաղընկերուհի Մարիա Խոսե Մարտինես Սանչեսը։
Աստիճանաբար Վինչիի հետ զույգը սկսել է ցուցադրել առավել որակական արդյունքներ, 2011 թվականի վերջին մի քանի տիտղոսներ նվաճելով հիմնական մակարդակի մրցաշարերում, ինչպես նաև քառորդ եզրափակիչ հասնելով ԱՄՆ բաց առաջնությունում։
Էրանին սկզբում վստահորեն անցել է մրցաշարի որակավորման փուլը, իսկ այնուհետև նաև հիմնական մրցաշարի երեք շրջանները, իր հաշվին հաղթանակներ գրանցելով Սիբիլ Բամերի, Կայա Կանեպիի և Տատյանա Գարբինի նկատմամբ։
Հաջորդ մի քանի ամիսներում Էրանին մի քանի անգամ դուրս է եկել միջին մրցաշարերի քառորդ եզրափակիչ և պահպանել է իր դիրքը վարկանիշային երկրորդ հարյուրյակի միջնամասում։
Նրանցից յուրաքանչյուրում նա կանոնավորապես հասել է մինչև քառորդ եզրափակիչ-կիսաեզրափակիչ փուլ և հուլիսի կեսերին բարձրացեք է առաջին հարյուրյակի սամանագծին։
Այնուհետև Էրանին կարողացել է կիսաեզրափակիչ դուրս գալ Պալերմոյի մրցաշարում և բավականին վարկանիշ հավաքել, որպեսզի օգոստոսի վերջին, ԱՄՆ բաց առաջնությունում, առաջին անգամ ընդգրկվի Մեծ Սաղավարտի մրցաշարի հիմնական ցանցում։
Մինչ տարեվերջ իտալուհին մրցաշարջանի ընթացքում երրորդ անգամ հասել է մրցաշարի քառորդ եզրափակիչ, այս անգամ Բալիում, ինչը նրան թույլ է տվել վարկանիշային աղյուսակում ամրապնդվել երկրորդ 50-յակի միջնամասում։
Առաջին փորձը բավականին հաջող էր և աշխարհի 779-րդ ռակետ Էրանին հաղթանակ է տարել մենախաղի 396-րդ վարկանիշ ունեցող մրցակցուհու նկատմամբ մեկնարկային խաղում, իսկ այնուհետև պայքար է ծավալել Իվանե Աբրամովիչի հետ՝ այդ պահին 186-րդ ռակետ։
Մինչ տարվա վերջը Սառան կարող էր հաղթանակ տանել Թոփ 200 թենիսիստուհու նկատմամբ, երբ Կազերտեի 25-հազարանով մրցաշարում պարտություն է կրել Մարետ Անիից։
Առաջին հաջողությունները եղել են 2005 թվականի փետրվարին, երբ Սառային հաջողվել է հաղթանակ տանել առաջին պրոֆեսիոնալ մրցաշարում, հաղթելով Մելիլի 10-հազարանոց մրցաշարում։
Նյու Հեյվենի մրցաշարում Էրանին 4-րդ դասակարգվածն էր և հասել է մինչև կիսաեզրափակիչ, ճանապարհին հաղթանակ տանելով Մարիոն Բարտոլիի նկատմամբ։
ԱՄՆ բաց առաջնությունում Էրանին մեկնարկել է երեք սեթում Գարբինե Մուգուրուսայի նկատմամբ հաղթանակով, որից հետո հեշտ հաղթանակներ է տարել ռուսներ Վերա Դուշևինայի և Օլգա Պուչկովայի նկատմամբ։
Քառորդ եզրափակիչում պայքարից դուրս է թողել զուգախաղի իր խաղընկերուհի Ռոբերտա Վինչիին և դուրս է եկել կիսաեզրափակիչ, որտեղ երկու սեթում պարտվել է մրցաշարի ապանգա հաղթող Սերենա Ուիլյամսին։
Այդ արդյունքով նա հանդիսանում է առաջին իտալուհին Բաց դարաշրջանում, ով կիսաեզրափակիչ է հասել ԱՄՆ բաց առաջնությունում և իտալացի առաջին կին թենիսիստուհին, ով երկու հիմնական մրցաշարերում երբևիցե հասել է կիսաեզրափակիչ։
Առաջին երկու շրջաններում հեշտությամբ առավելության հասնելով մրցակցուհիների նկատմամբ, նրանք երրորդ շրջանում երեք սեթում հաղթել են 13-րդ դասակարգված Բեթանի Մատեկ Սանդս-Սանիա Միրզա զույգի նկատմամբ։
Կիսաեզրափակիչում մրցաշարի 8-րդ զույգ Նուրիա Լագոստերա Վիվես-Մարիա Խոսե Մարտինես Սանչեսին հաղթելուց հետո նրանք դուրս են եկել եզրափակիչ՝ մրցաշրջանի ընթացքում Մեծ Սաղավարտի երրորդ մրցաշարում։
Եզրափակիչ խաղում նրանք առավելության են հասել 3-րդ դասակարգված Անդրեա Հլավաչկովա-Լյուսիա Հրադեցկա զույգի նկատմամբ, մրցաշրջանի ընթացքում նվաճելով համատեղ ութերորդ և Մեծ Սաղավարտի մրցաշարերում երկրորդ տիտղոսը։
Մրցաշրջանում այդ արդյունքների շնորհիվ 2012 թվականի սեպտեմբերի 10-ին Սառա Էրանին հասել է զուգախաղի վարկանիշի առաջին հորիզոնականին, դառնալով զուգախաղի վարկանիշի թիվ 1 ռակետ։
Այդ ամենը Էրանիին բարձրացրել են վարկանիշային երրորդ հարյուրյակի սկիզբ և թույլ են տվել որակավորման փուլ անցնել Մեծ Սաղավարտի իր առաջին մեծահասակ մրցաշարում՝ Ուիմբլդոնի մրցաշարում։
Հետագայում հաջողվել է մտնել և ամրապնդվել վարկանիշային երկրորդ հարյուրյակում, երբ հուլիսին, մի քանի շաբաթվա ընթացքում, իտալուհին սկզբում հասել է Բուդապեշտի մրցաշարի քառորդ եզրափակիչ, իսկ այնուհետև դուրս է եկել Մարտինա-Ֆրանկեի 50-հազարանոց մրցաշարի կիսաեզրափակիչ։
Զուգախաղում 2006 թվականը նույնպես հաջողվել է ավարտել Թոփ 200-ում, ինչպես նաև հաղթել 50-հազարանոց մեկ մրցաշարում՝ հուլիսին Կունեոյում երկրորդ փորձից հաղթելով տիտղոսային խաղում։
Իտալուհին մրցաշրջանի առաջին յոթ ամսներն անց է կացրել անկայում, սակայն բավականին արդյունավետ, այդ շրջանում իր հաշվին միանգամից հինգ երրորդ շրջան գրանցելով տարբեր մրցաշարերում, այդ թվում Բարսելոնայում, Մայամիում և Հռոմում։
Վարկանիշում Էրանին պահպանում էր երկրորդ 50-յակի սկզբնամասի դիրքը, որի շնորհիվ որակավորվել է Օլիմպիական խաղերին, սակայն առաջին իսկ շրջանում պարտվել է Սամանտա Ստոսուրին։
Ընդ որում, մրցաշարերն անց էին կացվում տարբեր ծածկույթների վրա, իսկ տնային մրցաշարում Էրանին Նուրիա Լագոստերա Վիվեսի հետ միասին հաղթանակ է տարել զուգախաղի մրցաշարում։
Էրանին մասնակցել է Բադ Գաշտայնի մրցաշարին, որտեղ նա 2-րդ դասկարգվածն էր և հասել է մինչև կիսաեզրափակիչ, անսպասելիորեն պարտություն կրելով ամերիկուհի Շելբի Ռոջերսից։
Երրորդ շրջանում նա առաջին անգամ հաղթանակ է տարել աշխարհի նախկին թիվ 1 ռակետ Վենուս Ուիլյամսի նկատմամբ, առավելության հասնելով 6-0 0-6 7-6 զարմանալի հաշվով։
Չորրորդ շրջանում նա երեք սեթում հաղթել է Միրյանա Լուչիչ Բարոնիի նկատմամբ, 6-րդ անգամ հասնելով Մեծ Սաղավարտի քառորդ եզրափակիչ, որտեղ բավականին հեշտությամբ պարտվել է Կարոլին Վոզնյացկիին։
Մրցաշարի ընթացքում նա հաղթել է Քեյսի Դելակուային, Մելանի Ուդենին և 2008 և 2009 թվականների Ֆրանսիայի բաց առաջնիության հաղթողներ Անա Իվանովիչին և Սվետլանա Կուզնեցովային։
Կիսաեզրափակիչում տեղը նա ապահովել է 10-րդ դասակարգված գերմանուհի Անժելիկա Քերբերին հաղթելով, տանելով առաջին հաղթանակը Թոփ 10 թենիսիստուհու նկատմամբ։
Կիսաեզրափակիչում նա առավելության է հասել ԱՄՆ բաց առաջնության գործող չեմպիոն և 2010 թվականի Ֆրանսիայի բաց առաջնության եզրափակիչի մասնակից Սամանտա Ստոսուրի նկատմամբ, դուրս գալով Մեծ Սաղավարտի մենախաղի մրցաշարի կարիերայում առաջին եզրափակիչ։
Այնուամենայնիվ, նա նվաճել է տարվա թնթացքում երրորդ տիտղոսը, կրկին Վինչիի հետ, Նադյա Պետրովային և Կատարինա Սրեբոտնիկին հաղթելով եզրափակիչում։
Կիսաեզրափակիչում նա հաղթել է իր խաղընկերուհի Ռոբերտա Վինչիին, հասնելով տարվա ընթացքում մենախաղի երկրորդ եզրափակիչ, որտեղ երեք սեթում պարտվել է Պետրա Կվիտովային։
մրցաշարում Էրանին բարելավել է այդ ցուցանիշը՝ կրկին դուրս գալով եզրափակիչ , այս անգամ երկու սեթում հաղթանակ տանելով Կարլա Սուարես Նավարոյի նկատմամբ և նվաճելով մենախաղի կարիերայում իր 7-րդ տիտղոսը։
Այնուհետև նա ուղևորվել է Ավստրալիա, մրցակցելու մրցաշարում, որտեղ հասել է մինչև մենախաղի քառորդ եզրափակիչ և զուգախաղի եզրափակիչ, որտեղ Ռոբերտա Վինչիի հետ միասին պարտվել են Թիմեա Բաբոշին և Լյուսիա Շաֆարժովային։
իսկ զուգախաղի մրցաշարը լրիվ այլ ընթացք է ունեցել, քանի որ Վինչիի հետ միասին նրանք պաշտպանել են իրենց տիտղոսը, եզրափակիչում երեք սեթում հաղթանակ տանելով Ավստրալիայի բաց առաջնությունում առաջին անգամ եզրափակիչ դուրս եկած Եկատերինա Մակարովա-Ելենա Վեսնինա զույգի նկատմամբ, նվաճելով Մեծ Սաղավարտի չորրորդ տիտղոսը։
2012 թվականի Ավստրալիայի բաց առաջնությունում Էրանին իր առաջին քառորդ եզրափակիչն է դուրս եկել Մեծ Սաղավարտի մրցաշարում, հաղթելով Նադեժդա Պետրովային, Սորանա Կիրստեային և Չժեն Ցզեին, սակայն պարտություն է կրել Պետրա Կվիտովայից։
մրցաշարում նա երկրորդ դասակարգվածն էր և հասել է մինչև կիսաեզրափակիչ, պարտվելով մրցաշարի ապագա հաղթող Թիմեա Բաբոշին, սակայն նա կարիերայում իր երրորդ տիտղոս է նվաճել Ակապուլկոյի գրունտային ծածկույթի մրցաշարում, որտեղ նա 3-րդ դասակարգվածն էր։
Նա 7-րդ դասակարգվածն էր Ավստրալիայի բաց առաջնությունում, որտեղ նա քառորդ եզրափակիչ էր հասել 2012 թվականին, սակայն առաջին իսկ շրջանում պարտություն է կրել Կարլա Սուարես Նավարոյից։
Զուգախաղի մրցաշարում նա Ռոբերտա Վինչիի հետ համագործակցությամբ նվաճել է Մեծ Սաղավարտի մրցաշարերի իր և համատեղ երրորդ տիտղոսը, եզրափակիչում հաղթանակ տանելով ավստրալիցիներ Էշլի Բարտի և Քեյսի Դելակուայի նկատմամբ։
Հայտնի որպես գրունտային ծածկույթի մասնագետ, Էրանին գրունտի մրցաշարերում երեք տիտղոս է նվաճել մինչ Ֆրանսիայի բաց առաջնությունը կայացած խոշոր մրցաշարերում, իսկ Ֆրանսիայում եզրափակիչ է հասել և մենախաղում, և զուգախաղում, զուգախաղի տիղոսը նվաճելով Ռոբերտա Վինչիի հետ համագործակցությամբ։