polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
2015 թվականին բուլղարացի կինոռեժիսոր Իլյա Կոստովը նկարահանել է «Վասիլի Գենդով․ առասպել և իրականություն» վավերագրական ֆիլմը, որը պատմում է Վասիլի Գենդովի, նրա կարիերայի ու անձնական կյանքի մասին 20-րդ դարի սկզբում Բուլղարիայում տիրող սոցիալական ու քաղաքական իրադարձությունների համատեքստում։
1915 թվականից մինչև 1937 թվականը Վասիլ Գենդովը գրել է սցենարներ և դրանց հիման վրա նկարահանել 11 ֆիլմ՝ դառնալով իր ժամանակի Բուլղարիայի ամենավառ կինեմատոգրաֆիստներից մեկը։
Վասիլ Դիմով Գենդով (, իսկական ազգանունը՝ Խաջիգենդով, 24 նոյեմբերի, 1891, Սլիվեն – 3 սեպտեմբերի, 1970, Սոֆիա, Բուլղարիա), կինոյի և թատրոնի բուլղարացի դերասան, ռեժիսոր և սցենարիստ։
Որպես սցենարի հեղինակ, ռեժիսոր և գլխավոր դարակատար՝ Վասիլ Գենդովն առաջին անգամ հանդես է եկել համր կինոյում՝ 1915 թվականին նկարահանվելով « » կատակերգությունում։
1990 թվականին Մեյ-Բրիթը գիտական աստիճան է ստացել հոգեբանության ասպարեզում, իսկ 1995 թվականին' դոկտորի աստիճան Օսլոյի համալսարանի նյարդաբանության ոլորտում' պրոֆեսոր Պեր Անդերսենի ղեկավարությամբ։
1994-1996 թվականներին Մոզերը հետդիպլոմային պատրաստություն է անցել Ռիչարդ Մորիսի հետ Էդինբուրգի համալսարանի նյարդաբանական կենտրոնում և լաբորատորիայի աշխատակից Ջոն Օկիֆի կողմից հրավիրվել է Լոնդոնի համալսարանական քոլեջ։
Մեյ-Բրիթ Մոզերը իր ամուսնու' Էդվարդ Մոզերի հետ 1996 թվականին, թեկնածուական դիսերտացիաները պաշտպանելուց մեկ տարի անց դարձել են համալսարանի դոցենտներ։
2002 թվականին նրանք ստեղծել են Կենսաբանական հիշողության կենտրոն, իսկ 2007 թվականին' Կավլիի ինստիտուտը' միաժամանակ առաջատարներ հանդիսանալով գլխուղեղի հետազոտման ոլորտում։
Մեյ-Բրիթ Մոզեր , նորվեգացի հոգեբան, նեյրոֆիզիոլոգ և Կավլիի նյարդաբանության ինստիտուտի և Նյարդաբանական հաշվարկների կենտրոնի հիմնադիր տնօրեն Տրոնհեյմում գտնվող Նորվեգիայի բնական և տեխնիկական գիտությունների համալսարանում։
2014 թվականին նրանք ստացել են Բժշկության կամ ֆիզիոլոգիայի Նոբելյան մրցանակ Ջոն Օկիֆի հետ միասին' գլխուղեղում բջջային համակարգի ստեղծման համար, որը թույլ է տալիս կողմնորոշվել տարածության մեջ։
Մեյ-Բրիթ Մոզերը Նորվեգիայի գիտությունների և գրականության թագավորական ակադեմիայի անդամ է հանդիսանում, նաև Նորվեգիայի գիտությունների ակադեմիայի և Նորվեգիայի տեխնիկական գիտությունների ակադեմիայի անդամ։
Իմաստով մոտ բառ է ջենտրին , որն ունի ավելի արտահայտված նշանակություն' պատկանելիությունն այս կամ այն սոցիալական դասին, ֆրանսերեն անվանվում է , գերմաներեն' , իսկ հայերեն' ազնվաբարո, այսինքն պալատական' առանց նախնիների ցեղական տիտղոսի խիստ հաշվման։
1815 թվականի 5-րդ հրատարակության մեջ ասվում է, որ ջենտլմենն այն մարդն է, որը չունենալով տիտղոս, ունի սեփական զինանշան, կամ էլ, որ նախնիները եղել էն ազատ մարդիկ, այսինքն ստրուկներ չեն եղել։
1856 թվականի 8-րդ հրատարակության մեջ ավելացվեց նաև «բարեկրթությունից ելնելով այդպես են դիմում նրանց, որոնց կարգավիճակը բարձր է սովորական առևտրականից, եթե խելացի է և բարեկիրթ»։
Հետագայում այդ բառի օգտագործումն ավելի լայն տարածում գտավ և փոխարինվեց որպես ցանկացած տղամարդուն ուղղված բարեկիրթ դիմելաձև, հայտնի արտահայտություն կար' «լեդիներ և ջենտլմեներ» :
Քլայվ Սթեյփլս Լյուիսն իր «Պարզապես քրիստոնեություն» տրակտատում նշել է, որ 19-րդ դարում «ջենտլմեն» են անվանել այն տղամարդուն, որն ուներ կապիտալ, եկամուտ և չաշխատելու հնարավորություն' անկախ իր անձնական որակներից։
2005 թվականի հունվարի 15-ին Պեդրո Լեոնը կատարել է իր դեբյուտը երկրորդ դիվիզիոնում՝ փոխարինման դուրս գալով «Լերիդա» ակումբի դեմ արագնա խաղի 77-րդ րոպեին։
2004/05 մրցաշրջանում երիտասարդ ֆուտբոլիստը մասնակցել է 7 խաղի. երկրպագուների ուշադրությանն է արժանացել հադկապես «Սյուդատ դե Մուրսիա» ակումբի դեմ խաղում խփած գոլի շնորհիվ։
Ըստ որոշ տվյալների՝ կիսապաշտպանի նկատմամբ հետաքրքրություն են ցուցաբերել 4 ակումբներ՝ Միլանը, «Տոտտենհեմ Հոտսպուրը», ]» և «Սթոք Սիթին»։
Վարձավճարի ժամկետի լրանալուց հետո Հագենը չի վերադառնում «Զենիթ» այլ տեղափոխվում է իր նախկին ակումբ՝ «Վոլերենգա», որտեղից էլ 2004 թվականին տեղափոխվել էր «Զենիթ»։
Ավելի ուշ նա ճշգրտում է իր խոսքը ասելով, որ խոսքն ընդամենը մեկ հանդիպման մասին է, որն էլ ՈւԵՖԱ-ի գավաթի խաղարկության շրջանակներում կայացած պորտուգալական «Վիտորիայի» դեմ խաղն էր։
Էրիկը կատարել է իր նորամուտը Նորվեգիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի կազմում 2004 թվականին կայացած Շոտլանդիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի դեմ խաղում։
Պատգամներ. հավատալ երեխայի անսահմանությանը, սեփական մանկավարժական կարողություններին, հնարավոր է' ծնողներին և շրջապատին անծանոթ երեխայի սեփական նշանակությանը, երեխայի նկատմամբ մարդասիրական վերաբերմունքի ուժին
Քույրը' Ամոնաշվիլի Նատելա Ալեքսանդրի, Թբիլիսիի հմ.1 փորձարարական հանրակրթական դպրոցի ուսուցիչ, մ.գ.դ., 1-4-րդ դասարանների ձեռնարկների և դիդակտիկական նյութերի հեղինակ։
1958-1991 թվականներն աշխատել է Վրաստանի Մանկավարժական Գիտահետազոտական ինստիտուտում՝ լաբորանտ, գիտաշխատող, գիտական քարտուղար, լաբորատորիայի ղեկավար, փոխտնօրեն, տնօրեն, Գիտաարտադրական մանկավարժական միության գլխավոր տնօրեն։
Բացի այդ, 2011 թվականի ապրիլի 1-ին Մազարի-Շարիֆում ՄԱԿ-ի առաքելության վրա հարձակման ժամանակ զոհվել է ՄԱԿ-ի ռազմական խորհրդատուն՝ Նորվեգիայի ռազմաօդային ուժերի փոխգնդապետ Սիրի Սկարեն ։
Բացի դրանից « -» ծրագրում Նորվեգիան Իրաք է ուղարկել 10 ռազմական հրահանգիչ և հատկացրել 196 հազար ամերիկյան դոլար Իրաքի անվտանգության ուսուցման ծրագրի ֆինանսավորման համար։
2013 թվականի հունիսին Նորվեգիայի կառավարությունը սկսել է քննարկել կանանց զորակոչի մասին օրինագիծը, ըստ որի 2020 թվականից կանայք պետք է կազմեն երկրի զինծառայողների 20% -ը.։
2014 թվականի հոկտեմբերին ընդունվել է օրենք, համաձայն որի 19-ից -44 տարեկան կանայք ենթակա են պարտադիր զորակոչի զինվորական ծառայության 7-ից 19-ը ամիս ժամկետով։
Գետի սկզբի 100 կիլոմետրների ընթացքում տեղակայված են սահանքներ և ջրվեժներ, Նարե քաղաքից հետո գետը դուրս է գալիս 30-60 կմ լայնությամբ, գտնվում կենտրոնական և արևելյան կորդերի միջը։
Գետի սնուցումը անձրևային է, ապրիլից մինչև մայիս և սեպտեմբերից մինչև նոյեմբեր հեղեղումներ են, որի ժամանակ ստորին հոսանքում մեծ մակերեսներ ծածկվում են ջրով, մնացած ժամանակ ջրի մակարդակը ցածր է լինում։
Մագդալենան համարվում է Կոլումբիայի ամենագլխավոր և երկար գետը, նրա ջրահավաք ավազանը զբաղեցնում է մայրցամաքի 24%-ը, որի շնորհիվ կարողանում է գոյատևել բնակչության մեծ մասը։
Ընտանիքի տղամարդիկ զբաղվում էին կելտական ֆուտբոլով. Մարտինի հայրը խաղացել է տեղի «Կիլրիա» ակումբի կազմում, իսկ նրա եղբայրներ Ջերրին և Լեոն խաղացել են «Կիլրիայի» և «Դերիի» կազմում, հատկապես, որ 1958 թվականին հաղթել են Օլստերայի առաջնությունում և հասել էին Իռլանդական առաջնությունում։
Երբ «Սենտ Մալախին» հասավ 1970 թվականի Մակրորիի գավաթի եզրափակիչ, Անտրիմի կոմսության կելտական ֆուտբոլի ասոցացիայի ղեկավարությունը թույլ չտվեց խաղը անցկացնել Բելֆաստի «Կեյսմենտ Պարկում»։
Այդպես էր մինչև 1975 թվականը, երբ թիմը սկսեց ղեկավարել լեգենդար մարզիչ Բրայան Կլաֆը, դարձնելով Օ'Նիլին «կարմիրների» մեկնարկային կիսապաշտպան։
Օ'Նիլը մեծ դեր խաղաց «Նոթինգհեմ Ֆորեստի» ոսկե ժամանակաշրջանի համար, երբ ակումբը բարձրացավ բարձրագույն առաջնություն՝ 1 անգամ հաղթեց առաջին դիվիզիոնը, 2 անգամ Լիգայի գավաթը և 2 անգամ եվրոպական առաջնությունների չեմպիոնների Գավաթում։
Հաճախակի ջրհեղեղների պատճառով 1726 թվականի գռաֆ՝ Սավվա Ռագուզինսկին որոշեց ամրոցը տեղափոխել գետի հոսանքից երկու աստիճան բարձր, և 1727 թվականին գլխավոր կառավարիչը՝ Իվան Դմիտրիևիչ Բուխգոլցը, Պետրապավլովյան ամրոցը նոր վայրում կառուցեց։
Սկսում է Չիկոկոնյան իջվածքի գոգավորոթյունից, անցնում է Մալխանյան իջվածքի հարավային գոգավորությունով, որը Անդրբայկալյան սահմանի տարածքում է, ինչպես նաև Բուրյաթիայով, մասնավորապես Մոնղոլիայի սահմանով։
Գետի վրա բազմաթիվ բնակավայրեր կան, որոնք Անդրբայկալյան սահմանի Կռասնոչիկոսյանի հարևանությամբ, միացնելով այնպիսի խմբեր ինչպես Կռասնի Չիկոյ, Մալոարխանգելսկ և այլն։
Բուրաթիայում Չիկոյայի ափերին և նրա հովտում մեծ բնակավայրեր կան՝ Բոլշայա Կուդարա, Ոստ-Կիրան, Չիկոյ, Կուրորտ Կիրան, Բոլշոյ Լուգ, որոնք գտնվում են Կյախտինյան թաղամասում։
Քարավաստներով մի քանի վայրեր նշված են եղել դեռ Հենրի Ուայտմերսոմ Հոպկինսի ՝ 1879 թվականի քարտեզներում, ինչպես նաև Մոնրեալ կղզու՝ 1924 թվականի Գորդոնի և Գոտչի կողմից ստեղծված քարտեզներում։
Քարավաստներն անվանել են սկսած արևմուտքից՝ « --», քարավաստներ, որոնք գտնվում են և -ի միջև, « » , որոնք գտնվում են -, - և շրջաններում, «--» քարավաստները, որոնք գտնվում են Բորդո բանտի հարավում, ինչպես նաև « »։
Հնում Ռիվեր դե Պրերին համարվում էր Կանադայի ամենակեղտոտ ջրամբարներից մեկը Մոնրեալից աղտոտված վտակների պատճառով, ինչպես նաև մոտ 150 քաղաքային տեղատարափ կոյուղիների պատճառով։
Ամեն անգամ Մոնրեալում հորդ անձրևների դեպքում անձրևի կաթիլների և նրանցով ստեղծած լճակները խառնվում էին արդյունաբերական աղբի հետ և այդ վիճակում հոսում գետի մեջ՝ կեղտոտելով այն։
Մեծ միջագետակ է, որը արտահոսում է Դե-Մոնտան լճից և բաժանում է Մոնրեալ և Իլ-Ժեզյու կղզիները, որոնց վրա գտնվում են ժամանակակից Մոնրեալ և Լավլ քաղաքները։
Սակայն գետի մի մասը երբեք չի եղել պիտանի լողանալու համար. նրա մի մասը դեռ մնում է աղտոտված ոչ մաքուր հոսանքներով դեռ 1971 թվականից, այսինքն քառասուն տարի շարունակ ։
1715 թվականին Կոնտա դե Տորրեն ձեռք է բերել Ֆրանշիսկու Ալբերտու դե Կաստրուն, ով օգտագործում էր այստեղ գտնվող ջերմուկները, Սինտրա քաղաքի շատրվանների մատակարարման համար։
1830 թվականին «կաստրու կալվածքները» անցավ Մանուելա Բերնարդուի ձեռքը, 1840 թվականին այն ձեռք բերեց Ալեն Ռեգալերան, Պորտուի հարուստ վաճառականերից մեկի դուստրը, ով կարճ ժամանակ անց ստացավ բարոնուհու տիտղոս։
1892 թվականին սեփականության իրավունքը 25 000 պորտուգալական ռեալով անցավ բարերար և կոլեկցիոներ Կարվալյու Մոտեիրային, ում շնորհիվ էլ տարածքը ստացել է իր ներկայիս տեսքը։
Լինելով Մասոնական օթյակի անդամ, Մոնտեյրոն մտածեց բարենորոգել իր քաղաքից դուրս գտնվող կալվածքները այնպես, որ այն սիմվոլիկ ձևով արտահայտեր իր հետաքրքրություններն ու փիլիսոփայությունը։
Հետևելով այդ ժամանակաշրջանի նորաձևությանը և պատվիրատուի պահանջների բավարարմանը, Լուիջի Մանինին նախագծի մեջ համատեղեց տարբեր դարաշրջանների ճարտարապետական ոճային տարրեր՝ ռոմանական, գոթիկական, վերածնունդի, և մանուելինոյի։
Որպես արդյունք կալվածքում հայտնվեց քառահարկ պալատը, և կաթոլիկ մատուռը, իսկ նրանց շրջապատող տարածքը վերածվեց «երևակայական այգու», որը տարածվում էր չորս հեկտարի վրա։
Պալատի առաջին հարկում, որտեղ մասամբ պահպանվել է վերջինիս դեկորատիվ տեսքը, գտնվում է հյուրասենյակը, ճաշասենյակը, խոհանոցը, բիլիարդանոցը, պահարանը և սեփականատիրոջ ննջասենյակը։
Երրորդ հարկում արդուկի սենյակն է և մի փոքր տարածություն ելքով դեպի կտուր, իսկ նկուղում աղախինների ամուսինների ննջասենյակներն են, խոհանոցը վերելակով, մթերքի դեպի առաջին հարկ բարձրացման համար և մի շարք այլ պահոցներ։
Նրա դասավորությունը և տարրերը իրենց մեջ թաքցնում են սիմվոլներ կապված տարբեր կրոնների և կրոնական մշակույթների հետ՝ ալքիմիա, մասսոնություն, տաճարականների միաբանություն և մի շարք հայտնի գրական գործեր։
Պարտեզի վերևի մասում գտնվում է վայրի չմշակված անտառ, այն դեպքում երբ ներքևում բարեկարգված է մարդու ձեռքերով, մի շարք այնպիսի «բնական» տարրերով ինչպիսիք են լանդշաֆտային ճարտարապետություն, լճերը, աղբյուրները, այրերը և քարանձավները ստորգետնյա թունելներով, այգին զարդարում են բարձր աշտարակները, տաղավարները, տարբեր նստարաներն ու արձանները։
Նրա տարածքում գտնվում են ռոմանտիկական դղյակը՝ կառուցված նեոգոթիկական ոճով, մատուռը և պարտեզը՝ լճերով, այրերով, շատրվաններով և բազմաթիվ ճարտարապետական քմահաճույքներով։
Կալվածքի կառավարման համար ստեղծվել է հատուկ ֆոնդ , , որի հիմնադիրներներից են Սինտրայի մշակութային ժառանգության պահպանության ասոցիացիան, Սինտրայի քաղաքային խորհուրդը, մշակութային ժառանգության պահպանության ինստիտուտը, մշակույթի նախարարությունը, Պորտուգալիայի կաթոլիկ համալսարանը և այլ կազմակերպություններ։
Մատուռի հատակին պատկերված է Արմիլյարային սֆերան՝ Պորտուգալական նվաճումների խորհրդանիշն է, աշխարհագրական մեծ բացահայտումների ժամանակաշրջանում, այն համարվում է նաև Պորտուգալիայի զինանշանի խորհրդանիշներից մեկը, և Քրիստոսի շքանշանով հնգագծի մեջ։
2017 թվականի հուլիսի 13-ին Բարսելոնան հայտարարեց, որ Բենֆիկայից ձեռք է բերել Նելսոն Սամեդոյի տրանսֆերային իրավունքները, և բուժզննումից հետո նրա հետ ստորագրել է 5-ամյա պայմանագիր։
Սամեդոյի համար Բարսելոնան վճարեց 30,5 մլն. եվրո, իսկ յուրաքանչյուր 50 խաղի համար,որում պորտուգալացին հանդես կգա մեկնարկային կազմում, ակուբը պարտավորվել է վճարել ևս 5 մլն. եվրո։
Նորամուտը նա նշել է օգոստոսի 16-ին Իսպանիայի սուպերգավաթի շրջանակներում կայացած հանդիպման ժամանակ, որտեղ կատալոնական ակումբ ցավալի պարտություն կրեց իր հիմնական հակառակորդից՝ Մադրիդի Ռեալից։
«Կյանքի ֆրիզ. պոեմ սիրո, կյանքի և մահվան մասին» , նորվեգացի նկարիչ, էքսպրեսիոնիզմի ու սիմվոլիզմի կարկառուն ներկայացուցիչ Էդվարդ Մունկի կողմից ստեղծված աշխատանքների ժամանակահատված։
Սակայն միայն 1903 թվականին Մունկի նկարները ցուցադրվեցին այս փուլի հաջորդական դասավորվածությամբ. ցուցադրությունը կայացավ Բեռլինում սեցեսիոն-ցուցադրության ժամանակ։
Այդ նկարների շարքում տեղ էին գտել նորվեգացի նկարչի հետևյալ ստեղծագործությունները՝ «Տիրամայր», «Ճիչ», «Երեկոն Կարլ Յուհանի փողոցում», «Մոխիր», «Կյանքի պար» և այլն։
Այն անբուժելի է, շատ լրջորեն փոփոխում է օրգանիզմը, դանդաղեցնելով ծերացումը, ուժի և արագության մեծացում, լավացնելով ըմբռնումը, հնարավորություն է տալիս վերականգնվել։
Միայն թե եղել են նաև այլ գիտնականներ, ովքեր երազել են օգտագործել վիրուսը իրենց շահերի համար, սովորել նրա հիման վրա առանձնացնել միջոցներ, որոնք տալիս են վամպիրի հիմնական ունակությունները. վերականգնումը և հսկայական ֆիզիկական ուժը։
Սակայն Միխայիլը իր նամակում տեղեկացնում էր, որ դա գլխավոր պատճառներից մեկն էր ինչի համար նա ամուսնացել էր Նատալիայի հետ, քանի որ չէր ցանկանում դառնալ կայսր և չէր ուզենա նորից սիրած կնոջ կորցնել թագավորական ընտանիքի ներկայացուցիչ լինելու պատճառով։
Միխայիլը մեծ իշխաններ Ալեքսանդրը, Գեորգին, Դմիտրին և Մեծ Իշխանուհի Էղիզաբեթը զգուշացնում էին Նիկալային և նրա կնոջը Ալեքսանդրա Ֆեոդորովնային գալիք վտանգների մասին, սակայն նրանք դրանց կարևորություն չէին տալիս։
Թագավորական ընտանիքի անդամները զարմացած էին Նիկոլայի նմանատիպ խիստ վարքի վրա, սակայն նրանցից ոչ մեկը չէր հավանում Նատալիային, ով զրկված էր "իշխանուհի" կոչվելու տիտղոսից։
Չնայած այն փաստին, որ Միխայիլի ֆինանսական հնարավորությունները սեղմված էին, զույգը առաջվա պես շռայլ էր ապրում, սակայն որոշ ժամանակ անց դժվարություն այնուամենայնիվ զգացվեց։
Նիկոլայը ամեն գնով փորձում էր Միխայիլին հեռու պահել այդ կնոջից, սակայն Միխայիլը նույնիսկ շատ հեռու գտնվելու դեպքում երկար ճանապարհորդություն էր կատարում Նատալիային տեսնելու նպատակով։
Նատալիան դեռ պաշտոնապես բաժանված չէր իր երկրորդ ամուսնուց, այդ իսկ պատճառով Միխայիլը ամեն գնով ցանկանում էր, որպեսզի ծնված երեխան ճանաչվեր իրենը։
Իր եղբոր Նիկոլայի կառավարության ժամանակ կայսրության հաստատագրված ժառանգորդ էր համարվում Մեծ Իշխան Գեորգի Ալեքսանդրովիչը՝ նրանց մյուս եղբայրը, սակայն նրա 1899 թվականի վաղաժամ մահվանից հետո ժառանգորդ դարձավ Միխայիլը, քանի որ Նիկոլայ -ը դեռ որդի չուներ, իսկ նրա երեք դստրերից ոչ մեկը չէր կարող դառնալ կայսրուհի' ըստ փոփոխված կանոնի։
1900 թվականին Նիկոլայի կինը՝ Ալեքսանդրա Ֆեոդորովնան կրկին հղի էր և նա ցանկացավ Միխայիլին զրկել ժառանգությունից, եթե Նիկոլային որևէ բան պատահեր' դառնալով դեռ չծնված երեխայի խնամակալ-կառավարիչ, սակայն նրան այդ իրավունքը չտրվեց։
Միխայիլը չցանկանալով Դինային պահել որպես սիրուհի և ամուսնության թույլատրության խնդրանքով նամակ գրեց Նիկոլային, սակայն և՛ Նիկոլայը, և՛ Մարիա Ֆեոդորովնան կտրուկ հրաժարվեցին այդ մտքից։
Միխայիլի մայրը՝ Մարիա Ֆեոդրովոնան, շատ կուզենար, որպեսզի լուրը ճիշտ լիներ, այդ իսկ պատճառով նա իր ծանոթներին երբեմն տեղեկացնում էր, որ արքայադստեր հետ իր որդու հնարավոր ամուսնությունը իրական էր, և հանդիսավոր արարողությունների ժամանակ Միխայիլին և Պատրիսիային պաշտոնական համարում էին նշանված։
Դեռ իր պապի կառավարության տարիներին կայսրության ներքին քաղաքական վիճակը մեծ անկում էր ապրել և առաջացել էին բազմաթիվ հեղափոխական կազմակերպություններ, որոնք էլ մեղավոր էին Ալեքսանդր -ի մահվան հարցում, այդ իսկ պատճառով Միխայիլի հայրը դարձել էր ծայրահեղ զգույշ։
Նրանք սկսեցին նամակներով միասին շփվել Բեատրիսի մայրենի անգլերենով, սակայն ռուս ուղղափառ եկեղեցին հրաժարվեց նրանց թույլատրել ամուսնանալ, քանի որ Միխայիլի և Բեատրիսի ծնողները հարազատ քույր և եղբայր էին։
Գեներալ Ալեքսեյ Բրուզիլովը Միխայիլին խնդրեց կապվել Նիկոլայի հետ և նրան ստիպել բարեփոխումներ կատարել ստեղծված անելանելի իրավիճակից դուրս գալու համար, սակայն Միխայիլը նրան պատասխանեց, որ Նիկոլայը երբեք իր տված խորհրդին չէր հետևի։
Իր ընտանիքի անդամներին զարմացրել է ամուսնանալով երկու անգամ ամուսնալուծված Նատալիա Բրասովայի հետ, որից հետո արտաքսվել է Ռուսաստանից ապրելով Ֆրանսիայում, Շվեյցարիայում և Անգլիայում, սակայն ընտանիքի անդամների խնդրանքով նորից ետ է վերադարձել Ռուսաստան։
Միխայիլը իր նամակներում գրում էր, որ ամաչում և շատ վատ է զգում, երբ տեսնում է, թե ինչքան մարդ է տառապում պատերազմի արդյունքում, այն դեպքում երբ նրա պարտականությունը ժողովորդին պահպանելն է։
Միխայիլը Դանիայի թագավոր Քրիստիան -ի և նրա կնոջ Հեսսեն-Կասելյան Լուիզայի ու ռուս կայր Ալեքսանդր -ի և նրա կնոջ Մարիա Ալեքսանդրովնայի թոռն էր։
1901 թվականին Նիկոլայը ունեցավ ևս մեկ դուստր, և Միխայիլը մնաց հաստատագրված ժառանգորդ մինչև 1904 թվականը, երբ վերջապես ծնվեց ցարեվիչ Ալեքսեյը։
Բուն տեսահոլովակում սյուժեն բացակայում է, դրա փոխարեն հանդիսատեսը տեսնում է երգչուհուն տարբեր վայրերում՝ լողավազանի մոտ, անապատում, Լաս Վեգասի հյուրանոցներից մեկում։
Չնայած վերջին տարիներին փոփ-արդյունաբերության հզոր ձգողականությանը դեպի էլեկտրոնային երաժշտությունը մեծացել է, « »-ում փոփ-երաժշտությունից գրեթե ոչինչ չկա՝ հզոր բիթեր, քաոս և շատ ագրեսիվ վոկալ։
Ստանդարտացված մոտեցումը հիմնված է վարկային պահանջների մեծության կշռմանը այն չափով, որ տրվում է այս կամ այն վարկառուին՝ կախված արտաքին վարկային վարկանիշից, այսինքն՝ վարկանիշից, որը որոշվում է այս կամ այն միջազգային վարկանիշային գործակալության կողմից։
Համեմատած Բազել -ի՝ նորարարությունը ռիսկի գնահատման ժամանակ արտաքին վարկանիշներին ուղղվածությունն է՝ որպես այս կամ այն բանկի գործունեության օբյեկտիվ ցուցանիշներից մեկը։
Վարկային ռիսկի չափման տեսանկյունից՝ -ն մաթեմատիկական մոդել է, որ հաշվի է առնում չորս գործոններ՝ գործընկերոջ դեֆոլտի հավանականությունը , գործընկերոջ դեֆոլտի ժամանակ կորուստների սահմանային չափը , դեֆոլտի պահին պահանջների բացարձակ մեծությունը և վարկի կամ պարտատոմսի շրջանառության մնացորդային արդյունավետ ժամկետը :
Հենց բանկերի կողմից անցկացվող ռիսկերի քանակական գնահատման հնարավորության վրա հիմնված ռեգուլյատիվ կապիտալի հավասարակշռված հաշվարկման ռիսկերի նկատմամբ առավել զգայուն համակարգի ստեղծում,
Բազել , Բանկային վերահսկողության Բազելյան կոմիտեի փաստաթուղթ «Կապիտալի չափման և ստանդարտների միջազգային կոնվերգենցիա. նոր մոտեցումներ», որը պարունակում է մեթոդական առաջարկություններ բանկային կարգավորման բնագավառում։
«Բազել » համաձայնության գլխավոր նպատակը բանկային գործում ռիսկերի կառավարման որակի բարձրացումն է, ինչն իր հերթին պետք է ամրապնդի ֆինանսական համակարգի կայունություններն ընդհանրապես։
Արդյունքից խիստ գոհ մնալով, Ռուֆֆոն ևս երկու կտավներ է պատվիրում Ռեմբրանդին՝ որոցում պատկերված պետք է լինեին Ալեքսանդր Մակեդոնացին և Հոմերոսը ։
«Արիստոտելը Հոմերոսի կիսանդրու հետ» , հոլանդացի գեղանկարիչ, օֆորտանկարիչ, հոլանդական գեղանկարչության ոսկե դարի խոշոր ներկայացուցիչ Ռեմբրանդի նկարը։
Միայն 1592-1597 թվականներին ավարտվում է եկեղեցու վերանորոգումը ճակատամասի հետ միասին, որը նախագծել էր Կառլո Ֆոնտանան Մոնսինյոր Մարկանտոնիո Կատալդիի պատվերով։
Եկեղեցու արտաքին տրավերտինե քանդակները Ֆրանչեսկո Կավալլինիի աշխատանքներն են, իսկ մուտքի ստուկկոյից պատրաստված խորաքանդակները, որոնցում պատկերված է Սան Ֆիլիպպո Բենիցիոն, կերտվել են Անտոնիո Ռագգիի կողմից։
Ձախակողմյան առաջին կապելլայում է գտնվում Կարդինալ Ջովաննի Միչիելի և իր թոռան՝ Անտոնիո Օրսոյի տապանաքարերը, որոնք Յակոպո ՍաՆսովինոյի աշխատանքներն են։
Միայն 2011 թվականի հունվարի 14-ին Թունիսում տեղի ունեցած պետական հեղաշրջման հետևանքով Թունիսի տնտեսության զբոսաշրջային ճյուղը, որ Թունիսի տուրիզմի ազգային Բյուրոյի տվյալներով կազմում էր թունիսյան տնտեսության ՀՆԱ-ի 7%-ը, 370000 աշխատատեղ և կարևոր բաժին էր հանդիսանում երկրի տարեկան արտադրափոխանակման մեջ, այդ տարի կորցրել է մոտ 3000 աշխատատեղ և ստացել էր ընդհանուր եկամուտից մոտ երկու անգամ վնաս, իսկ զբոսաշրջիկների ընդհանուր քանակը կրճատվել է մեկ երրորդով։
Օրաթերթը հայտնում է որ չնայած տուրիզմի նոր նախարարության լավատեսության, Թունիսի տնտեսության տուրիստական բաժինը հավանական է, որ ավելի շատ է տուժում քան ի սկզբանե թվում էր։
Բացի այդ երկիրը կորցրեց ֆրանսիական շուկայի 42%-ը, գերմանական շուկայի 42%-ը և իսպանական շուկայի 79.2%-ը, այս բոլորը ներկայացնում են Թունիսի տուրիստական խոշոր գործընկերներին։
20-րդ դարի ընթացքում Թունիսի զբոսաշրջային հիմնական վայրը հյուսիսարևելյան հատվածն էր՝ ծովափը, իսկ 1990-ականներից սկսած փորձեր են արվում երկրի այլ շրջաններում զբոսաշրջությունը զարգացնելու տեսանկյունից։
Երկիրն ունի լավ զարգացած տուրիստական ենթակառուցվածք, բայց նրա արդյունաբերական այդ ճյուղի ներուժը զիջում է հյուսիսաֆրիկյան տարածաշրջանի երկու առաջատարների՝ Եգիպտոսի ու Մարոկկոյի ներուժին։
Բացի Միջերկրածովյան ծովափերից՝ Տաբարկա , Համամեթ , Սուսե և Ջերբա , զբոսաշրջիկների ուշադրությունն են գրավում նաև արաբամուսուլմանական ճարտարապետության կոթողներն ու փյունիկյան ու հռոմեական քաղաքակրթությունների մնացորդները, որոնք գտնվում են Կարթագենում և երկրի այլ շրջաններում։
Հայտնի են Կայրավանի մեծ մզկիթը՝ մուսուլմանական աշխարհի չորրորդ սուրբ վայրը, և Էզզիտունի մեծ մզկիթը Թունիսի հին քաղաքի՝ մադինայի կենտրոնում։
Զբոսաշրջությունը Թունիսում առավել զարգացածն է Հյուսիսային Աֆրիկայի երկրների շարքում, երկրորդը՝ Եգիպտոսից հետո ամբողջ Աֆրիկա մայրցամաքի տարածքում։
Թունիսի առավել հայտնի զբոսաշրջային կենտրոններից է մայրաքաղաք Թունիսը, հնագույն քաղաք Կարթագենը, Ջերբայի մուսուլմանական ու հրեական թաղամասերը, Միջերկրական ծովի ափը։
Մարսիո Գարսիան 191 սանտիմետր հասակով, աթլետիկ կառուցվածքով երիտասարդ է, իր կարիերան սկսել է որպես ֆոտոմոդել՝ «Էլիտ» գործակալությունիս Սերժիու Մաթոսի հրավերով։
Իննունական թվականների իր հեռուստասերիալներում նա խաղացել է գլխավոր դերեր, իսկ 2003 թվականին հանդես է եկել որպես բացասական կերպար՝ «Հռչակավոր» սերիալում Մարկուս Ռանժելի դերը։
2005 թվականի տեղափոխվել է «Ռեկորդի» մրցակից «Գլոբո» հեռուստաալիք, որտեղ մինչև 2008 թվականի գարնանը վարում էր «Լավագույն բրազիլացի» հայտնի թոք շոուն, մասնակցել է այդ հեռուստաալիքի մի շարք սերիալների նկարահանմանը։
2008 թվականին հրաժարվել է երկարաձգել պայմանագիրը «Ռեկորդ» հեռուստաընկերության հետ և վերադարձել է «Գլոբո»՝ ընդունելով Գլորիա Պերեզի առաջարկը՝ խաղալու Հնդկաստանի ճանապարհներ ի գլխավոր դերը։
Ինքը Մարսիոն սկզբնական շրջանում գոհ չէր իր դերից. նա վախենում էր փչացնել իր դրական կերպարը, որով հանդես էր գալիս պատանի հանդիսատեսի համար, այն ժամանակ, երբ նա վարում էր «Պարզամիտ մարդիկ» շոուն։
Նիկոլա Գրուևսկի , մակեդոնացի պետական և քաղաքական գործիչ, Մակեդոնիայի Հանրապետության վարչապետ 2006 թվականի օգոստոսի 27-ից մինչև 2016 թվականի հունվարի 15-ը։
Սովորել է Այնճարի Հայ Ավետարանական Վարժարանում, այնուհետև 1968 թվականին ավարտել Բեյրութի Հայկազյան համալսարանի արդի եվրոպական պատմության բաժինը և ստացել արվեստի բակալավրի աստիճան, իսկ 1971 թվականին Բեյրութի Մերձավոր Արևելքի Աստվածաբանական դպրոցում ստանում է Քրիստոնեական դաստիարակության մագիստրոսի աստիճան։
Երկու տարի Թրադի Հայ Ավետարանական Ընկերային Ծառայության կենտրոնի հիմնադիր տնօրեն աշխատելուց հետո նա հրավիրվում է Բրազիլիայի Սան Պաուլո քաղաքի Հայ Ավետարանական եկեղեցու հոգևոր հովիվ ու Ուրուգվայի Մոնտեվիդեո քաղաքի Հայ Ավետարանական Առաջին եկեղեցու այցելող հովիվ։
1980 թվականին Հայ Ավետարանչական ընկերակցության կողմից հրավիրվում է Ամերիկա և նշանակվում Ընկերակցության դաշտի առաջին տնօրեն, իսկ 1987 թվականին՝ Ամերիկայի Հայ Ավետարանչական ընկերակցության գործադիր տնօրեն, միաժամանակ Ընկերակցության գործունեության վերահսկման և ընդհանուր ղեկավարման պատասխանատու։
Սպիտակի երկրաշարժի ժամանակ Ջանբազյանը գլխավորել է ԱՀԱԸ-ի պատվիրակության այցը Հայաստան և ցուցաբերել օգնություն դեղորայքի, սննդի, բժշկական սարքավորումների և հագուստի տեսքով։
Ջանբազյանը նշել է, որ մեր առաջնահերթ նպատակների ու ծրագրերի մեջ այսուհետ Հայաստանը պետք է լինի առաջին տեղում՝ գլխավորը և դառնա մեր ավետարանչական ջանքերի հիմնական առանցքը։
1991 թվականին, Հայաստանի անկախացումից հետո Մովսես Ջանբազյանի ջանքերով Հայ Ավետարանական Եկեղեցին պաշտոնապես գրանցվել է Երևանում և բացել իր առաջին գրասենյակը։
Մահից մոտ քսան օր անց Մեծի Տանն Կիլիկիո կաթողիկոս Արամ Առաջինը հայրենիքին կատարած իր անհուն զոհողության համար Մովսես Ջանբազյանին հետմահու շնորհեց Մեծի Տանն Կիլիկիո Կաթողիկոսության Ս. Մեսրոպ Մաշտոց շքանշանով։
Մովսես Պողոսի Ջանբազյան - 2000 թվական, սեպտեմբերի 25, Փարամուս, ԱՄՆ), հայազգի բարերար, Ամերիկայի Հայ Ավետարանչական ընկերակցության գործադիր տնօրեն, Հայ Ավետարանական համաշխարհային խորհրդի նախագահ, «Հայաստան» համահայկական հիմնադրամի տնօրենների խորհրդի հոգաբարձու, Մերձավոր Արևելքի աստվածաբանական ճեմարանի հոգաբարձության անդամ, Հայկազյան համալսարանի խնամակալության անդամ և Պատվավոր դոկտոր։
Թատրոնի բացման օրը՝ սեպտեմբերի 1-ին, բեմադրվել է Լյուդվիգ Հոլբերգի կատակերգական ներկայացումը, իսկ երկրորդ օրը ներկայացվել է Հենրիկ Իբսենի «Ժողովրդի թշնամին» դրաման։
Թատրոնի բեմում բեմադրվել են տեղական և արտասահմանյան լավագույն դրամատիկական ներկայացումները՝ Նուրդալ Գրիգի «Վարվարա»-ն , «Մեր պատիվը մեր հզորությունն է» , Ֆրիդրիխ Վոլֆի «Պրոֆեսոր Մամլոկը» , Պեր Լագերկոիստի «Դահիճը» , «Հաղթանակը մթության մեջ» , Կարել Չապեկի «Մայրը» , Ալեքսանդր Հելիանդի «Աստված և նրա սպասավորները» ։