polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Ռոնալդ Մուրը երկար ժամանակ Քոլբերգին համոզում էր հրաժարվել լիամետրաժ ֆիլմ նկարահանելու մտքից և իրեն թույլ տալ ադապտացնել գիրքը հեռուստասերիալի համար։
Նրա մահից հետո ամուսնացել է հանրահայտ կոլեկցիոներ սըր Ռիչարդ Ուոլեսի հետ, որը նվիրել է Փարիզին, Նանսիին, Ռեյմսին, Լոնդոնին և աշխարհի այլ քաղաքներին տասնյակ փողոցային ցայտաղբյուրներ ըմպելի ջրով։
Ֆրոշո փողոցի վրա գտնվող նրա սալոնում եղել են Հյուգոն, Ներվալը, Սենտ-Բյովը, Ժյուլ Ամեդե Բարբե դ'Օրեվիլյին, Ֆլոբերը, Ալեքսանդր Դյուման, Էդմոն Գոնկուրը (նա տվել է նրան Նախագահուհի մականունը, որը հետագայում տարածվել է այդ շրջանում), Հեկտոր Բերլիոզըը, Մանեն, Գյուստավ Դորեն, Շառլ Ժալաբերը և այլք։
Ուղղակիորեն պատերազմ սկսելուց առաջ Դանիան, Շվեդիան և Նորվեգիան անցկացնում էին բարձր մակարդակի հանդիպումներ, որտեղ հիմնականում ընդգծում էին չեզոք մնալու առավելությունները։
Սակայն 1939 թվականի մայիսի 31-ին Ֆաշիստական Գերմանիան և Դանիան կնքեցին փոխադարձ չհարձակման պայմանագիր՝ դառնալով գերմանական քարոզարշավի մասնակից (նույն կարգավիճակում էին նաև Ֆինլանդիան, Էստոնիան, Իտալիան և այլն)։
Չնայած նրան, որ ռազմական դիմադրությունը Նորվեգիայում չուներ մեծ ռազմական հաջողություն, այն ուներ զգալի քաղաքական ազդեցություն, որը թույլ էր տալիս Նորվեգիայի կառավարությանը, այդ թվում թագավորական ընտանիքին, թողնել Նորվեգիան և ձևավորել վտարանդի կառավարություն։
1941 թվականի հունիսի 22-ից Նորվեգիայի և Հյուսիսային Ֆինլանդիայի տարածքում գտնվող նավահանգիստներում կայանված նավատորմերը անցան գերմանական նավատորմի վերահսկողության տակ։
Նորվեգիայի պարագայում խնդիրը կայանում էր նրանում, որ Նորվեգիան չէր ցանկանում պատերազմ սկսել Մեծ Բրիտանիայի դեմ, որը հարում էր Անտանտի հակագերմանական դաշինքին։
2013-14 մրցաշրջանում Ժոլտը արդեն համարվեց թիմի հիմնական կազմի մշտական խաղացող, բայց այնուամենայնիվ, մրցաշրջանում իր առաջին գոլը խփեց Հունգարիայի Սուպերգավաթի խաղարկությունում, որը անցկացվում էր Ֆերենց Պուշկաշի անվան մարզադաշտում, ընդդեմ «Դեբրեցեն»-ի, որի ժամանակ փոխարինման է դուրս եկել 83-րդ րոպեին։
2013 թվականի դեկտեմբերին լուրեր տարածվեցին, որ «Հերենվեն» ակումբը ցանկանում է ամեն գնով իր թիմում տեսնել կիսապաշտպանին, սակայն այդ ժամանակ «Դյոր»-ը ցանկություն չուներ բաժանվել իր ֆուտբոլիստից։
2013 թվականի մարտի 3-ին նա նշեց իր դեբյուտը այդ լիգայում, խաղալով «Զալաեգերսեգ» ակումբի դեմ արտագնա խաղում, որը ավարտվեց տան տերերի նվազագույն հաղթանակով 1:
Իր առաջին գոլը պրոֆեսիոնալ կարերիայում խփել է 2013 թվականի ապրիլի 20-ին, առաջին րոպեին գրավելով «Չակվար» ակումբի դարպասը, իսկ հանդիպումը ավարտվեց 3:
«ՌԲ Լայպցիգ»-ին հզորացնելու համար, որը հանդես էր գալիս երկրորդ Բունդեսլիգայում, ակումբի սպարտային նախագահ Ռալֆ Ռանգնիկն անձամբ է հետևել 2014 թվականի հունիսի 8-ին կայացած Հունգարիայի և Ղազախստանի հավաքականների միջև հանդիպմանը, որպեսզի կարողա գնահատել Կալմարի ունեցած ներուժը։
Ինքը' Ժոլտը որոշում ընդունեց իր կարիերան շարունակել Գերմանիայում և 2014 թվականի հուլիսի 28-ին հնգամյա պայմանագիր ստորագրեց «ՌԲ Լայպցիգ»-ի հետ։
Ռալֆ Ռանգնիկը այդ նվաճումը գնահատեց հետևյալ կերպ. «Ժոլտ Կալմարը, դա հունգարիացի տաղանդավոր ֆուտբոլիստներից մեկն է, նրա որակավորումը ամբողջությամբ համապատասխանում է մեր մակարդակին։
Նա մեծ պոտենցիալով երիտասարդ ֆուտբոլիստ է, և անտեսելով նրա երիտասարդ տարիքը, նա արդեն ձեռք է բերել անհրաժեշտ փորձը, նա ունի մեծ պատասխանատվութոյւն, որը և ակնհայտ էր այն ժանանակ, երբ նա համարվում էր Հունգարիայի երիտասարդ հավաքականի ավագը։
«Դյոր»-ի գլխավոր թիմի մարզիչ Ատիլա Պինտերի որոշմամբ Կալմարը 2013 թվականի մայիսին տեղափոխվել է գլխավոր թիմ, որտեղ ստացել է տասներեք համարը։
Հունգարիայի երիտասարդ հավաքականում Կալմարը Եվրոպայի 2014 թվականի երիտասարդ առաջնությունում տանը խաղացել է երեք խաղ, որտեղ Հունգարիայի հավաքականը Ավրիայի հավաքականից և Պորտուգալիայի հավաքականներից հետո խմբում զբաղեցրեց երրորդ տեղը։
Օգոստոսի 22-ին նա երկրորդ Բունդեսլիգայում խաղաց իր առաջին խաղը, 79-րդ րոպեին փոխարիման դուրս գալով Ջոշուա Կիմիհայի փոխարեն, «Էրցգեբիրգե»-ի դեմ խաղում։
Այն հայտնի «Կյանքի ֆրիզ. պոեմ սիրո, կյանքի և մահվան մասին» ժամանակահատվածի ստեղծագործություններից մեկն է և մաս է կազմում «Սիրո ծաղկում և մայրամուտ» շարքի։
Այս կորացած դիրքը հիշեցնում է Էդվարդ Մունկի առավել վաղ նկարված ստեղծագործություններից մեկին, որը կոչվում է «Մելանխոլիա»՝ կտավին հանձնված 1892 թվականին, ու կրկին թախիծ ու հիասթափություն է արտացոլում։
Մունկի արվեստի հետազոտողներից Սյուր Պրիդոն ենթադրում է, որ «Մոխիրը» արտացոլում է հեղինակի առաջին սիրո ցավոտ հիշողությունները և անմեղության կորուստը. «Նկարում նա պատկերված է ծանր վիրավորված, մինչդեռ Միլլին՝ Մունկի առաջին սերը, փյունիկի նման, կրկին վեր է հառնում նրանց սիրո մոխիրներից»։
Մյուս արվեստի քննադատները կնոջը դիտարկում են որպես հաղթանակած կերպար, ով հանդիսավոր կերպով հարդարում է սանրվածքը՝ սիրո բուռն գործողությունից հետո, իսկ միևնույն ժամանակ տղամարդու կերպարն արտահայտում է օգտագործվածություն և լքվածություն։
«Հարճերի արաբական շուկա» , ֆրանսիացի գեղանկարիչ և քանդակագործ, Հին աշխարհի պատմության, Արևելքի երկրներին և Վերածննդին նվիրված նկարների վարպետ Ժան Լեոն Ժերոմի նկարը՝ ստեղծված օրիենտալիզմի և ակադեմիզմի ուղղությամբ։
Գեղանկարչության ուսուցիչ Գաբրիել Շառլ Գլեյերի սերը Ֆիդիասի և Ռաֆայելի նկատմամբ այդ ժամանակ արդեն հետադիմական էին համարվում, սակայն նրա աշակերտները օգտագործում էին վերոնշյալ անձանց ստեղծած սյուժեները՝ նկարելով պատմական, աստվածաշնչյան և դիցաբանական տեսարաններ։
Ժան Լեոն Ժերոմը մի քանի անգամ այցելում է Մերձավոր Արևելք և շատ լավ գիտեր, որ Օսմանյան կայսրությունում թանզիմատի ժամանակաշրջանում պաշտոնապես սահմանափակված էր ստրկավաճառությունը, ինչպես նաև թուրքերի եվրոպական դաշնակիցների ճնշմամբ էր այդ սահմանափակումները։
Այսպես ավելի ու ավելի վերև էին թռչում դևիկի աշակերտները, մեկ էլ հանկարծ հայելին այնպես ծռվեց ու դողդողաց, որ ձեռքներից դուրս պրծավ, ընկավ գետին և փշուր-փշուր եղավ։
Եվ այն մարդը, ում աչքի մեջ այդպիսի փշուր էր ընկնում, սկսում էր ամեն ինչ գլխիվայր տեսնել, ամեն բանի մեջ միայն վատն էր տեսնում, որովհետև հայելու ամեն մի փշուր ուներ նույն հատկությունը, ինչ որ առաջ ամբողջ հայելին։
Ամռանը նրանք կարող էին մի ոստյունով մեկը մյուսի տունն ընկնել, մինչդեռ ձմռանը պետք է նախ շատ ու շատ աստիճան իջնեին, և հետո նույնքան աստիճան վեր բարձրանային։
Հաճախ գիշերները նա թռչում է քաղաքի փողոցներով և լուսամուտներից ներս նայում, և այդ ժամանակ լուսամուտները ծածկվում են սառցե նախշերով, որոնք կարծես ծաղիկներ լինեն։
Ճանապարհին Գերդան եղջերուի հետ գիշերում է հյուրասեր լապլանդուհու մոտ, որը, լսելով նրանց պատմությունը, ճանապարհորդներին խորհուրդ է տալիս այցելել կախարդ ֆիննուհուն։
Եղջերուն, հետևելով նրա խոսքերին, Գերդայի հետ գնում է ֆիննուհու մոտ և նրանից աղջկա համար խնդրում «այնպիսի խմիչք, որ նրան տասներկու դյուցազնի ուժ տա»։
Պարզվում է, որ նա սխալվել է, բայց, արքայադուստրն ու նրա փեսացուն լսելով Գերդայի պատմությունը, նրան խղճում են և նվիրում «և՛ մաշիկ, և՛ ձեռնամուշտակ, և՛ սքանչելի հագուստ», և՛ ոսկե կառք, որպեսզի նա արագ գտնի Կային։
Չնայած բոլոր արգելքներին՝ Գերդան հասնում է Ձյունե թագուհու ապարանքին և Կային գտնում միայնության մեջ. նա սառցե ֆիգուրներ էր դասավորում և ուզում էր սարքել «հավերժություն» բառը։
Դա իր գնալուց առաջ հանձնարարել էր Ձյունե թագուհին (ըստ նրա՝ եթե Կայը կարողանար դա անել, ապա նա կլինի ինքն իր գլխի տերը, և ինքը կնվիրի նրան «ամբողջ աշխարհը և մի զույգ նոր չմուշկներ»)։
«Ձյունե թագուհին» , Հանս Քրիստիան Անդերսենի հեքիաթը, որը կազմված է 7 գլխից, առաջին անգամ հրատարակվել է 1844 թվականի դեկտեմբերի 21-ին՝ «Նոր հեքիաթներ։
Ըստ կենսագիր Քերոլ Ռոուզենի՝ սառցե սրտով Ձյունե թագուհու նախատիպը եղել է օպերային երգչուհի Ջեննի Լինդը, ում անպատասխան սիրել է Անդերսենը. նրանք ծանոթացել են 1840 թվականին։
Չար դևիկը պատրաստում է մի հայելի, որի մեջ ամեն բարի և գեղեցիկ բան արտացոլվում է որպես չար ու այլանդակ, իսկ չարն ուղղակի աչք էր ծակում և ավելի վատ երևում։
Այո՛, այնտեղ հավերժական ձյուն է ու սառույց, որքան հրաշալի է այնտեղ. Այնտեղ է Ձյունե թագուհու ամառային տաղավարը, բայց նրա մշտական ապարանքները Հյուսիսային բևեռի մոտ են, Շպիցբերգեն կղզում։
2004 թվականի նոյեմբերին արքայադուստրը լույս ընծայեց մանկական մի հեքիաթ երիտասարդ արքայազնի մասին, որի նախատիպը իր պապիկ Ուլաֆ թագավորն էր. այդ հեքիաթը կոչվում է « ’ »:
Հետագայում, գիտության նկատմամբ հետևողական մոտեցումը, որի մեջ տեսությունը հաստատված է համարվում, եթե ուսումնասիրությունների ժամանակ այն իմաստ ունի որպես ընդհանուր հետևողականի մաս, հայտնի է դառնում Ուինսթոն Վան Օրման Քուայնի և այլոց շնորհիվ։
Որոշ մտածողներ, ինչպիսին էր Սթիվեն Ջեյ Գուլդը, ձգտում էին հիմնավորել գիտությունը աքսիոմատիկ ենթադրություններով, ինչպիսին է, օրինակ, բնության ունիֆորմատիզմը։
Փիլիսոփաների ակտիվ փոքրամասնությունը, և մասնավորապես Փոլ Ֆեյերաբենդը 1924–1994 թթ.), ապացուցում էին, թե այդպիսի բան, ինչպիսին է "գիտական մեթոդը", գոյություն չունի, հետևաբար գիտության նկատմամբ բոլոր մոտեցումները պետք է թույլատրվեն, ընդգրկելով նաև գերբնականը տարրը։
Գիտության նկատմամբ մեկ այլ մոտեցում ընդգրկում է գիտելիքների ստեղծմանը վերաբերյալ հարցերը սոցիոլոգիական հեռանկարում. Դեյվիդ Բլուրի և Ս. Բարրի Բարնսի կողմից առաջադրած մոտեցումը։
Թեև փիլիսոփայական միտքը կապվում է գիտության հետ առնվազն Արիստոտելի ժամանակներից, գիտության փիլիսոփայությունը ձևավորվել է որպես առանձին ուղղություն 20-րդ դարի կեսերին տրամաբանական պոզիտիվիզմի շարժման աշխուժացման հետևանքով, որի նպատակն էր ձևակերպել փիլիսոփայական պնդումների ստուգման չափանիշները' դրանք իմաստալից և օբյեկտիվ գնահատելով։
1962 թվականին լույս է տեսնում Թոմաս Քուհնի «Գիտական հեղափոխությունների կառուցվածքը» գիրքը, որը, վիճարկելով գիտական առաջընթացի որպես գիտության հաստատուն, ամփոփող ձեռք բերում, ֆիքսված մեթոդի վրա հիմնված սիստեմատիկ փորձարարությունը, փոխարենը ապացուցում էր, որ յուրաքանչյուր առաջընթաց կապված է պարադիգմի, այսինքն տվյալ պատմական ժամանակահատվածի խնդիրների, գաղափարների, պրակտիկայի ամբողջության հետ, որոնք էլ սահմանում են գիտական առարկաները։
Գիտության փիլիսոփայության կողմից ուսումնասիրվող բազմաթիվ հարցեր փիլիսոփաների կողմից դեռ իրենց լուծումը չեն գտել, այդ թվում նաև՝ արդյոք գիտությունը կարող է բացահայտել ճշմարտությունը անտեսանելի երևույթների վերաբերյալ և արդյոք գիտական պատճառաբանությունը ընդհանրապես կարող է լինել արդարացված։
Ի լրացումն ընդհանուր գիտության մասին այդ գլխավոր հարցերի, գիտության փիլիսոփաները ուսումնասիրում են մասնավոր գիտությունների խնդիրները (օրինակ, մաթեմատիկայի փիլիսոփայություն, ֆիզիկայի փիլիսոփայություն, քիմիայի փիլիսոփայություն, կենսաբանության փիլիսոփայություն, բժշկության փիլիսոփայություն)։
1870 թվականին Պողոս Իզմայիլյանն իր ընկերների՝ Շահվերդյանի և Իվանովի հետ ծանոթանում է վրացական «Դրոեբա» և «Սասոփլո» թերթերի խմբագիրներ Ն. Նիկոլաձեի և Ս. Մեսխիայի, ինչպես նաև Գ. Ծերեթելու հետ։
Գ. Ծերեթելին նշել է, որ երբ ինքը 1872 թվականին այդ տպարանում լույս տեսնող «Դրոեբա» պարբերականում հոդվածներ էր տպագրում «Հողային բանկ» հիմնելու վերաբերյալ, նյութերն ամբողջովին իրեն էր տրամադրել Պողոս Իզմայիլյանը։
Գ. Ծերեթելին ներկայացմանը նվիրված իր հուշերում նշել է, որ այն դիտել է ավելի քան 1000 հանդիսական, այդ թվում՝ գավառապետ Օրլովսկին, մարզային վարչության ղեկավարը և պաշտոնական այլ անձինք։
Երբ 1790 թվականին Ալեքսանդր Սուվորովը գրավում է Իզմայիլ բերդաքաղաքը, հայ գերին հայտնվում է ռուսական բանակում և, ի պատիվ իր ազատագրման վայր Իզմայիլի, ստանում է Իզմայիլյան ազգանունը։
1891 թվականի մարտի 1-ին Ա. Մատինյացի հրաժարականից հետո՝ 1891 թվականի ապրիլի 25-ին կայանալիք Թիֆլիսի նոր քաղաքագլխի ընտրություններին Պողոս Իզմայիլյանն առաջին անգամ առաջադրում է նաև իր թեկնածությունը։
1878 թվականի վերջին տեղի ունեցած Թիֆլիսի քաղաքային պատգամավորների ընտրությունների ժամանակ Պողոս Իզմայիլյանը նպաստում է, որ քաղաքային խորհրդարանը համալրվի երիտասարդ կադրերով։
1879 թվականին Թիֆլիսի քաղաքագլխի պաշտոնում Ալ. Մատինյանցի ընտրվելուց հետո Պ.Իզմայիլյանը դառնում է քաղաքային խորհրդի ամենաակտիվ անդամը։
Իշխան Նիկողայոս Արղության-Երկայնաբազուկի առաջին շրջանի քաղաքագլխի պաշտոնավարության ժամանակ և նաև վերջինիս հրաժարականից հետո մինչև նոր քաղաքագլխի ընտրության օրը Պողոս Իզմայիլյանը վարում է քաղաքագլխի օգնականի, այսինքն՝ փոխքաղաքագլխի պաշտոնը։
1880 թվականին Պ.Իզմայիլյանի միջնորդությամբ ու առաջարկությամբ քաղաքագլուխ Ա. Մատինյանցի առջև խնդիր է դրվում Թիֆլիսում պետական համալսարան հիմնելու և վերջինիս գոյությունն ապահովելու համար քաղաքի եկամուտներից 100.000 ռուբլի հատկակցնելու վերաբերյալ։
1878 թվականին, երբ « » թերթի խմբագիր Կ. Ա. Բեհբուդյանը Սանկտ Պետերբուրգում էր, Պողոս Իզմայիլյանը ստանձնում է նաև ծանր վիճակի մեջ գտնվող թերթի խմբագրի պարտականությունները։
Պողոս Ալեքսանդրյան Իզմայիլյան , հայազգի հասարակական, քաղաքական, պետական գործիչ, Թիֆլիսի քաղաքագլուխ, փոխքաղաքագլուխ, հրատարակիչ, խմբագիր։
Սառցե վահանիկի հալչելու գործընթացը, սկսվելով ուշ քարե դարի ժամանակահատվածից, շարունակվում է մինչ օրս՝ բերելով Սկանդինավիայի լանդշսաֆտի փոփոխությունների, ինչպես նաև ազդելով տեղային նախապատմական քաղաքակրթույունների զարգացման առանձնահատկությունների վրա։
Սառցաշերտի հալչելու գործընթացին զուգահեռ Անցիլյան լիճը միանում է Ատլանտյան օվկիանոսին, նրա տեղը գոյանում է Լիթորինյան ծովը, Սկանդինադիայի ափերը նմանվում են ներկայիս պատկերին։
Այստեղից հյուսիս՝ Նորվեգիայում և Շվեդիայի հարավային շրջանում ձևավորվում է Ֆոնսկա-Հենսբակա քաղաքակրթությունը՝ ընդգրկելով իր մեջ Սկանդինավիայի անտառային հատվածի ափեզրը։
Այստեղ բնակիչները օգտագործում էին կրակ, քարե զինամթերք և պատրաստում էին նավեր, որոնց օգնությամբ էլ կարողանում էին դիմադրել Հյուսիսայի ն Եվրոպայի ծանր եղանակային պայմաննեին և պահպանել իրենց գոյությունը։
Վետտերն լճի արևելյան ափի մոտ գտնվող Մութալայի պեղումներից հայտնաբերվել են յոթ տղամարդկանց մասունքներ, ովքեր ապրել են մոտ 8000 տարի առաջ մեզոլիթի դարաշրջանում։
Վենետիկյան կինոփառատոնին քննարկման կենտրոնում հայտնվեց Քիրա Նայթլիիի դերասանական աշխատանքը, որը կինոփառատոնի շատ քննադատների կողմից ընդունվեց թերհավատորեն։
«Խելագարության տեսարանում, որով սկսում է ֆիլմը, հանդիսատեսը տեսնում է ճիգային փորձ պատկերել խելագար սրբի» Սակայն ռեժիսորը և մի շարք այլ մասնագետներ Նայթլիի քննադատությունը համարեցին անհիմն, քանի որ հենց նրա աշխատանքն է ֆիլմին էներգիա և համարձակություն հաղորդում։
Ա. Օ. Սքոթը Նյու Յորք Թայմս-ի էջերում Մորտենսենի մարմնավորած Ֆրոյդի կերպարը անվանեց «զուրկ չէ խորամանկությունից», «այնքան համոզիչ է հումորի, եսասիրության և մարդկային ջերմության տեսանկյունից», որ մնացած բոլոր կերպարները չեն կարող համեմատվել նրա հետ։
Ֆրոյդի խոստումնալից աշակերտը՝ շվեյցարիացի Կարլ Գուստավ Յունգը վերածվում է հոգեվերլուծության շարժման ժառանգի, իսկ այնուհետև առեղծվածային պատկերացումների ազդեցության տակ հակամարտության մեջ է մտնում իր ուսուցչի հետ։
Կրոնենբերգը պայմանավորվեց իր մշտական օպերատոր Սուշիցկու հետ, որ ֆիլմը պետք է նկարահանվի իրենց աշխատանքի համար անսովոր՝ լույսի, նույնիսկ լուսափայլ ձևով, արտացոլելով նախապատերազմյան Եվրոպայի լավատեսությունը «Չքնաղ դարաշրջան»։
Ֆիլմի վերջում հաղորդվում է հրեաներ՝ Շպիլրայնի և Ֆրոյդի ողբերգական ճակատագրի մասին, ինչպես նաև այն մասին, որ «արիական» Յունգը ապրել է լեռնային լճի ափին իր տանը, մինչև խոր ծերություն։
Վտանգավոր մեթոդ , Դեվիդ Կրոնեննբերգի կինոֆիլմը հոգեվերլուծության հիմնադիրներ Զիգմունդ Ֆրոյդի և Կարլ Գուստավ Յունգի հարաբերությունների մասին հրեա հաճախորդ Սաբինա Շպիլրայնի հետ։
Սցենարի հեղինակը Քրիստոֆեր Համպտոնն է, սցենարը հիմնված է նրա «Բժշկող զրույց» պիեսի վրա, որի աղբյուրը ծառայել է Ջոն Կեպպի «Ամենավտանգավոր մեթոդը» :
իրական ինքնավստահության դեպքում, երբ լսարանի ուշադրության սուբյեկտը կողմնակի ուշադրության ներքո ինչ-որ գործողություն է կատարում, օրինակ, դասախոսություն է կարդում, տուն է կառուցում կամ սպորտով է զբաղվում, ապա իր անձի կամ իր կատարած աշխատանքի նկատմամբ ուշադրությունը նկատելով՝ նա ուժերի հոսք է զգում, առույգություն և ոգևորություն է զգում, նրա շարժումների կոորդինացիան չի խախտվում, գործունեության կամ գործողությունների որակը բարձրանում է։
թվացյալ ինքնավստահության դեպքում, երբ մարդն արտաքին հանգստության տակ թաքցնում է հուզմունքը, շփոթվածությունը և անվստահությունը, ապա արձանագրվում են նորմալ իդեոմոտոր ռեակցիաների բացահայտ խախտումներ՝ շարժումների կոորդինացիայի խախտումներ, որոնք պայմանավորված են անվստահությունը թաքցնելու ոչ ճկուն փորձերի ֆոնով։
Չնայած Օլպորտը ներմուծել է այդ տերմինները, բայց նա չի կարողացել պատասխանել այն հարցին, թե ինչու և ինչ պայմաններում են առաջանում սոցիալական ֆասիլիտացիան և սոցիալական արգելակումը։
Սակայն Նիկոլաս Կոտրելը հանդես է եկել լսարանի էֆեկտի այլընտրանքային բացատրությամբ, պնդելով, որ այս ֆենոմենը բացատրվում է նրանով, որ հասարակության մեջ ինչ-որ գործունեությամբ զբաղված մարդիկ հանդիսատեսի կողմից գնահատական ստանալու ակնկալիքներ ունեն և մտահոգված են սպասվող գնահատականով։
Եվ իսկապես, հետազոտությունների ընթացքում պարզվել է, որ այն մարդկանց ներկայությամբ, որոնք ինչ-ինչ այլ պատճառներով չեն կարող հանդես գալ որպես հմտությունները և կարողությունները գնահատող փորձագետներ կամ որոնց աչքերը կապված են, անձի գործունեությունն ուղեկցվում է պակաս լարվածությամբ, քան այն մարդկանց ներկայությամբ, որոնք գործունեությունը գնահատողի դերում են հանդես գալիս։
Կոտրելը շատ ապացույցներով հիմնավորել է որ տարբերություն կա հանդիսատեսի նկատմամբ անհատի ունեցած պարզ վերաբերմունքի և նրանց կողմից գնահատականի ակնկալիք ունենալու զգացողությունների միջև։
Պարզ աշխատանքի դեպքում դա նշանակում է ճիշտ ռեակցիայի քանակների ավելացում , իսկ դժվար աշխատանքը կատարելիս դա նշանակում է սխալ ռեակցիաների քանակի ավելացում ։
Եթե Զայոնցն ասում է, որ այլոց ներկայությունը մարդու գրգռման պատճառ է հանդիսանում, ապա Ռոբերտ Բերոն պնդում է, որ իրենց տեսակի առանձնյակների ներկայությունն է նյարդայնացնող և շեղող գործոն հանդիսանում։
Եվ ահա այդ ուշադրության կոնֆլիկտն արդեն հանգեցնում է գրգռման, և կախված նրանից, թե ինչպես անհատին կհաջողվի հաղթահարել այն, գրգռվածությունը կա՛մ կխթանի, կամ էլ կխոչընդոտի նրա գործունեությանը։
Սոցիալական հոգեբանները բացահայտել են խմբային գործունեության ժամանակ առաջացող մի շարք պայմաններ, որոնց դեպքում գործունեության վերապահումները հնարավոր է նվազագույնի հասցնել կամ ընդհանրապես բացառել։
Խմբային կարգավորումը լավ հասկանալու համար պետք է համակարգել խմբային գործունեության գործընթացների և պայմանների մասին գիտելիքները, ինչը թույլ կտա ավելի արդյունավետ կառավարել գործընթացները, բարելավել և ինտենսիվացնել խմբերի գործունեությունը, մեծացնել նրա արտադրողականությունը և այլն։
Եթե մարդը գիտի, թե ինչ և ինչպես անել կամ ասել, ապա լարվածությունն ընդհանուր առմամբ դրական է ազդում նրա գործունեության վրա, ընդ որում հանդիսատեսի թվի ավելացումը ինտենսիֆիկացնում է ֆասիլիտացիայի էֆեկտը։
Ստացվում է, որ իր գործունեության նկատմամբ ունեցած ուշադրության և այլ առանձնյակների նկատմամբ ունեցած ուշադրության միջև կոնֆլիկտը լարվածություն է առաջացնում կոգնիտիվ գործընթացում, ինչն էլ լարվածություն է առաջացնում անհատի մոտ։
Եվ այն դեպքերում, եթե մարդը պարզ խնդիր է լուծում, որին նա սովոր է կամ որը լավ յուրացրել և լավ կատարում է, ապա ուշադրության կոնֆլիկտի արդյունքում առաջացած լարվածության գործընթացը կարող է նպաստել գործունեությանը։
Երբ այս կամ այն գործողությունները կատարելիս հանդիսատեսի ներկայության դեպքում անհատի մոտ ուշադրության կոնֆլիկտ է առաջանում, անհատը կարող է կենտրոնանալ կամ ճշտության կամ արագության վրա։
Հալլի-Սպենսի խթանիչ տեսության տեսանկյունից դիտելու դեպքում անհատն իր տեսակի առանձնյակների ներկայությամբ լավ յուրացրած ռեակցիան ավտոմատ կերպով, այսինքն՝ անթերի է կատարվում։
Բայց երբ ռեակցիան վատ է յուրացված, ապա նկատվում է անհատի գործունեության վատթարացում, քանի որ անհրաժեշտ, բայց վատ վարժված ռեակցիայի իրականացմանը խանգարում է դոմինանտ, թեև ոչ պետքական ռեակցիան։
Միևնույն մարդը կողմնակի ուշադրության առկայության որոշ իրավիճակներում մի դեպքում կորցնում է ինքնատիրապետումը, խառնվում է, իսկ մեկ այլ դեպքում, ընդհակառակը, ինքնավստահություն, ուրախ գրգռվածություն է զգում։
Լսարանի էֆեկտ կամ լսարանի ազդեցություն, հայտնի է նաև՝ Զայոնցի ազդեցություն, ֆասիլիտացիայի ազդեցություն անուններով, սոցիալական հոգեբանության ֆենոմեն, մարդու վարքի վրա որևէ կողմնակի դիտորդի ներկայության ազդեցություն, որից փոխվում է այս կան այն աշխատանքն իրականացնող մարդու վարքը, հետևաբար նաև աշխատանքի արդյունքը և որակը։
Եթե նա դրա փոխարեն հիմնական ուշադրությունը լսարանից սևեռի իր անձնական գործունեության վրա, ապա գրգռվածության ուժեղացումը կամ նպաստավոր կլինի լավ յուրացրած ռեակցիայի համար կամ կզսպի վատ յուրացված ռեակցիայի իրականացումը։
Կարևոր է նշել, որ ոչ միայն կողմնակի դիտորդները կարող են առաջացնել ուշադրության կոնֆլիկտ, այլև անձամբ ինքը՝ անհատը կարող է իր համար հանդիսատես լինել և սեփական գործունեության գնահատողի դերում հանդես գալով ուժեղացնել ներքին հակամարտությունը, և հետևաբար լարվածությունը։
Լսարանի ազդեցության արդյունքը ցայտունորեն արտահայտվում է մարզիկների մոտ, որոնք մրցումների ժամանակ ավելի բարձր ցուցանիշներ են ցուցաբերում, քան մարզումների ընթացքում։
Լսարանի ազդեցությունը հաշվի է առնվում, օրինակ, հոգեբանական հետազոտություններ անցկացնելիս. լսարանի էֆեկտը կարելի է դիտարկել որպես ներքին վավերականությանն սպառնացող գործոններից մեկը։
Թեպետ Էդինբուգի Դուքս Արքայազն Ֆիլիպը, իր որդիները և նրանց զավակները հայրական գծով Օլդենբուրգների այս տոհմաճյուղի՝ Գլյուքսբուրգների սերունդներն են, սակայն Բրիտանական միապետի հռչակագրով նրա որդիները և այլ ժառանգորդները կրելով "Արքայական Մեծություն" տիտղոսը իրավաբանորեն, այսինքն՝ հանդիսանում են Վինձորի գահատոհմի անդամները։
Հոլշթայն-Գոթթորփ-Ռոմանովներ (առհասարակ կոչվում են Ռոմանովներ, որն իրականությանը չի համապատասխանում. հայրական գծով նրանք բոլորը վաղուց Օլդենբուրգներ են, իսկ ավելի կոնկրետ՝ Հոլշթայն-Գոթթորփներ)
15-րդ դարում այդ գահի ժառանգորդության Օլդենբուրգյան հավակնորդը ամուսնացել էր Հեդվիգ Շաուենբուրգցու հետ, որը Շվեդիո և Նորվեգիո Թագուհի Եուփեմիայի սերունդն էր, միաժամանակ լինելով Դանիո Էրիկ Արքայի և Դանիո Աբել Արքայի ժառանգորդը։
Հաշվի առնելով, որ տոհմածառում՝ գահաժառանգության տեսակետից առավել նպաստավոր դիրք զբաղեցնող ժառանգները վախճանվել էին, նրանց որդի Քրիստիանը դարձավ Կալմարյան Միության բոլոր երեք թագավարությունների՝ Դանիայի, Շվեդիայի, Նորվեգիայի Արքան։
Մեկլենբուրգի տոհմը Օլդենբուրգների գլխավոր մրցակիցն էր հյուսիսային երկրների գահաժառանգության հարցում, իսկ այլ հավակնորդներից մեկն էլ Լաուենբուրգի Դուքսն էր։
Այն Եվրոպայի առավել ազդեցիկ արքայատոհմերից է, որի տոհմաճյուղերը այժմ կառավարում են, կամ անցյալում կառավարել են Դանիայում, Իսլանդիայում, Հունաստանում, Նորվեգիայում, Ռուսաստանում, Շվեդիայում, Շլեզվիգի Դքսությունում, Հոլշթայնի Դքսությունում և Օլդենբուրգի Մեծ Դքսությունում։
Դանիո ներկայիս Թագուհին, Նորվեգիո Արքան և Հունաստանի նախկին Արքան, նաև Հունաստանի և Մեծ Բրիտանիո միապետների կողակիցները, ինչպես նաև Բրիտանական գահաժառանգության գծի առաջին 12 անձինք՝ բոլորը պատկանում են Օլդենբուրգների արքայատոհմին։
Շվեդիո Վալդեմար Արքայի և Դանիո Էրիկ Արքայի սերունդ ժառանգորդուհու հետ ամուսնությամբ, Օլդենբուրգների գերմանական ազնվական տոհմը 1350 թվականից սկսեց հավակնություններ ներկայացնել Շվեդիո և Դանիո գահերի նկատմամբ։
Օլդենբուրգների տոհմը նշանավոր դարձավ այնժամ, երբ կոմս Քրիստիան Օլդենբուրգցին 1848 թվականին ընտրվեց Դանիո Թագավորության Արքա, ապա՝ 1450 թվականին՝ Նորվեգիո Թագավորության Արքա, իսկ 1457 թվականին՝ նաև Շվեդիո Թագավորության Արքա։
Օլդենբուրգների գահատոհմը հավակնել է նաև Բրիտանական գահին՝ Մեծին Բրիտանիո Թագուհի Աննայի հետ Դանիո և Նովեգիո իշխան Գեորգի ամուսնության միջոցով։
Օլդենբուրգների գահատոհմի նախկին տոհմապետը Անտոն Գյունթեր Հերցոգ ֆոն Օլդենբուրգն էր, որին 2014 թվականին հաջորդեց իր որդի Քրիստիան հերցոգ ֆոն Օլդենբուրգը։
Հիմնադրված լինելով 2009 թվականի մայիսին որպես ՝ «ՌԲ Լայպցիգը» պատկանում է ընկերությանը, որն արդեն հետևյալ ֆուտբոլային ակումբների տերն է. «Ռեդ Բուլ Զալցբուրգ» , «Նյու Յորք Ռեդ Բուլզ» , «Ռեդ Բուլլ Բրազիլ» և «Ռեդ Բուլ Գանա» ։
Լայպցիգյան թիմի անունը տարբերվում է մնացած թիմերից կապված գերմանական ֆուտբոլային միության կանոնադրության հետ, որը կարգավորում է, թե ինչպիսի ձևով կարող է հովանավորի անունն օգտագործվել որպես ակումբի անվան մաս։
Գերմանական ֆուտբոլային միությունը ակումբներից պահանջում է, որ նրանց բաժնետոմսերի 51%-ը պատկանի իրեն, դրա համար «Ռեդ Բուլն» իրավունք ուներ ձեռք բերել ակումբի բաժնետոմսերի միայն 49%-ը։
Միևնույն ժամանակ հարցմանը, որն անցկացվում էր տեղական թերթի կողմից, Լայպցիգի հարցված բնակիչների 70%-ը ողջունեցին «Ռեդ Բուլ» ընկերության նախաձեռնությունը։
«Ռեդ Բուլի» գալու դեմ հասարակական գործողությունների աջակցությունը ցածր էր, քանի որ Լայպցիգում ֆուտբոլը հասել էր ցածրագույն մակարդակի, և հիմնականում բողոքարկեցին ֆուտբոլի Ալյանս ակտիվ երկրպագուները։
«Սակսենը» զրկվեց 2008-09 մրցաշրջանում Ռեգիոնալլիգայում խաղալու իրավունքից, երբ ակումբը դարձավ անվճարունակ, իսկ մեկ այլ տեղական ակումբ «Լոկոմոտիվին» հաջողվեց այդ նույն մրցաշրջանում վերադառնալ Օբերլիգա։
Ակումբը 2012-13 մրցաշրջանում խաղացել է Գերմանիայի՝ հզորությամբ 4-րդ լիգայում՝ Ռեգիոնալիգա Հյուսիսում, որտեղ զբաղեցնելով առաջին տեղը՝ 2013-14 մրցաշրջանում իրավունք ստացավ խաղալ 3-րդ Բունդեսլիգայում։
Մայքլ Լլոյդի խնդրանքով 2010 թվականին սպիտակ ֆեդերացիայի ծնողների եւ քաղաքացիների ասոցիացիան նամակ է հղում նախարարի վարչության կրթությանը որպեսզի համաշխարհային բարության օրը տեղադրվի դպրոցի օրացույցում։
2012 թվականին, Ավստրալիայի համաշխարհային բարության նախագահի խնդրանքով, բարության համաշխարհային օրը տեղ է գտել դաշնային դպրոցի օրացույցում, ապա կրթության նախարարը, և -ը աջակցություն է ցուցաբերել համաշխարհային բարության տոն օրվան։
Միջոցառումները ներառում են ամուր գրկախառնումներ, բարուրյան քարտեր և գլոբալ Ֆլեշմոբ, որն համակարգվում է ԱՄՆ-ից, տեղի է ունեցել 15 երկրներում և 33 քաղաքներում, պատկերների միջոցառման հետ Նյու Յորքի մեծ էկրաններին։