polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
դարերի ֆլամանդական և հոլանդական նկարներ (Կոլին դե Կոտեր, Յան Մանդեյն, Յան Պրովոստ, Ռուլանտ Սավերի, Պիտեր Կուկ վան Ալստ, Պիտեր Արտսեն, Պիտեր Բրեյգել Կրտսեր, Դավիդ Կրտսեր Տենիրս, Պիտեր Պաուլ Ռուբենս, Յակոբ Յորդանս, Հենդրիկ Վան Սթինվիյկ , Գերարդ դե Լերես, Վալերանտ Վայլանտ, Մելխիոր դե Հոնդեկուտոր, Յան վան Գոյեն)
Թանգարանի հետպատերազմյան արվեստի հավաքածուն հարստացավ բելգիացի ճարտարապետ Շառլ Վանդենհովի և նրա կնոջ 2006 թվականին երկարաժամկետ փոխառված ցուցանմուշներով։
Օսմանյան լեյտենանտը , Առաջին համաշխարհային պատերազմի մասին պատմող թուրք-ամերիկյան դրամա, որի ռեժիսորն է Ջոզեֆ Ռուբենը, իսկ սցենարի հեղինակը՝ Ջեֆ Սթոքվելը։
«» ամսագրի իր հոդվածում Դեննիս Հարվին նշել է, որ «Թուրքական հովանավորչությամբ նկարահանված ֆիլմը նպատակ ունի թե պատմականորեն, թե քաղաքականորեն և թե բարոյականորեն ժխտել Հայոց ցեղասպանությունը, որը տեղի է ունեցել 1915 թվականին:
Օսմանյան լեյտենանտը ֆիլմը ամերիկյան դրամա է, որը պատմում է առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ ամերիկացի բուժքրոջ և թուրք զինվորականի սիրո պատմությունը։
1994֊1995 թվականներին վարել է Խ.Աբովյանի անվան հայկական պետական մանկավարժական համալսարանի գիտական աշխատանքների, իսկ 1995-2000 թվականներին ուսումնական աշխատանքների գծով պրոռեկտորի պաշտոնները։
Ռաֆայել Հովհաննիսյանի հետ ընդհանրացրել է գրավիտացվող պտտվող զանգվածների հավասարակշռված ձևերի տեսությունը մագնիսական դաշտերի հաշվառմամբ և ստացել նոր կայուն ձևեր։
Մշակել է գալակտիկաների բազմաբաղադրիչ կառուցվածքի դինամիկ տեսությունը, տվել գալակտիկաների պարուրաձև կառուցվածքի ոչ գծային ալիքային մոդել, առաջարկել աստղերի և ակտիվ գալակտիկաներից շիթային արտանետումների հիդրոդինամիկական մոդելը։
Ընտրվել է մի շարք հասարակական ակադեմիաների, Միջազգային աստղագիտական ընկերության անդամ, հանդիսանում է տարբեր գիտական ամսագրերի խմբագրական կոլեգիաների, գիտական խորհուրդների, ինչպես նաև «Աստղաֆիզիկա» մասնագիտությամբ գիտական կոչումներ շնորհող մասնագիտական խորհրդի անդամ։
Հեղինակ է ավելի քան 130 գիտական հոդվածների՝ նվիրված տեսական ֆիզիկայի և աստղաֆիզիկայի հարցերին, ավելի քան երեք տասնյակ ուսումնական և գիտամեթոդական աշխատանքների, այդ թվում բուհական հինգ դասագրքերի և շուրջ տասը ուսումնական ձեռնարկների /տես Երկեր բաժինը/։
Նրան հաջողվում է գերությունից փախչել կայսրության արևմուտք, միանալ 1916 թվականի Արաբական Մեծ ապստամբությանը և Ազիզ ալ- Միսրիի շնորհազրկումից հետո դառնում արաբական բանակի հրամանատար։
1936 թվականի հոկտեմբերին սպաները գեներալ Բակր Սիդկի գլխավորությամբ «Ալ-Ախանի» ազգայնական կազմակերպության ղեկավար Խիկմեթ Սուլայմանի աջակցությամբ իրականացնում են ռազմական հեղաշրջում։
1918 թվականին մի խումբ ընկերների հետ անցնում է Հյուսիսային Կովկաս, որտեղ ընտրվում է Արմավիրի ժողովրդահեղափոխական հայկական կոմիտեի նախագահ, ապա կարմիր բանակի հետ նահանջելով Պյատիգորսկ, մինչև 1919 թվականը աշխատում է այդտեղ որպես ազգությունների ժողկոմի տեղակալ։
Որոշ ժամանակ կռվելով սպիտակգվարդիական զորամասերի դեմ, հիվանդանում է բծավոր տիֆով և ապաքինվելուց հետո տեղափոխվում Թիֆլիս, որտեղ անցնում է ընդհատակյա աշխատանքի՝ լինելով սկզբում անլեգալ «Պահակ» թերթի խմբագրական կոլեգիայի անդամ, ապա կաշեգործների արհմիության պատասխանատու քարտուղար։
1923 թվականին Գասպարյանն ընտրվում է ՀԱՄԽ-ի նախագահ և այդ պաշտոնում աշխատում է մինչև 1925 թվականը, երբ նշանակվում է Հայաստանի տեքստիլշինի վարչության նախագահ և ապա Լենինականի տեքստիլ ֆաբրիկայի տնօրեն։
Բարձր դասարաններում սովորելիս նա ներգրավվում է մարքսիստական խմբակի մեջ, իսկ դպրոցն ավարտելուց հետո, 1917 թվականին, ընդունվում է բոլշևիկյան կուսակցության շարքերը և լծվում քաղաքական պայքարի՝ աշխատելով սկզբում «Պայքար» թերթի և ապա բոլշևիկյան «Կարմիր օրեր» թերթի խմբագրություններում։
Փոքր հասակում զրկվելով հորից, մոր և եղբոր հետ տեղափոխվում է Թիֆլիս, որտեղ մայրը լվացարարությամբ է զբաղվել, իսկ մեծ եղբայրը ստիպված է լինում 14 տարեկան հասակից աշխատել տպարանում։
Մայիսմեկյան ցույցից և յունկերական ուսումնարանի վրա զինված հարձակումից հետո Գասպարյանն ստիպված է լինում թաքնվել Ախալքալաքում և ապա տեղափոխվել Սուխում, որտեղ մինչև 1921 թվականի մարտ ամիսը աշխատում է Գյումուշ-դերե գյուղում որպես ուսուցիչ։
Այդ թվականից ի վեր թուրքական կառավարությունը կրոնահալած քաղաքականություն սկսեց իրականացնել ընդարձակ կայսրության քրիստոնեադավան ժողովուրդների, այդ թվում և հարավային սլավոն հանդիսացող մակեդոնացիների նկատմամբ։
Մուսուլմանությունը Մակեդոնիայի տարածքում և ընդհանրապես՝ Բալկանյան թերակղզում տարածվել է 15-րդ դարում, այն բանից հետո, երբ օսմանյան թուրքերը 1453 թվականին գրավեցին Բյուզանդիայի մայրաքաղաք Կոստանդնուպոլիսը։
Մայրաքաղաք Սկոպյեում ուղղափառ քրիստոնեական եկեղեցիների կողքին գործում են նաև մուսուլմանական համայնքներին պատկանող կրոնական միջնակարգ դպրոցներ և աստվածաբանական քոլեջ։
Ի սկզբանե այն ներկայացվել է, պարզապես, ինչպես «Տերմինատոր», վարձական, կատարած պայմանագրի պահանջները, վերցրած, նրա որդուց' Ավերիչից, բայց շուտով դարձավ Պատանի Տիտանների գլխավոր հակառակորդներից մեկը։
Հայնը բացատրել է, որ կոմիքսը հիմք է դնելու ապագա պատմությունների համար. «« »-ի բոլոր կերպարները ընտրված են եղել նրանց պոտենցիալի համար, որպես գալիք տարու գլխավոր խաղացողներ։
» Թեև, Դեստրոուկ կերպարը, չորս տարով վաղ է հայտնվել քան Ջեյմս Քեմերոնի «Տերմինատոր» ֆիլմը, Սլեյդ Ուիլսոնը, այժմ կոչվում է պարզապես Դեֆստրոուկ' նույնիսկ կերպարներով, որոնք կոչում էին նրան տարիներով «Տերմինատոր»։
Հայտնվել է «Երիտասարդ տիտաններ» մուլտսերիալում և «Արդարության Լիգա. Կոնֆլիկտի աղբյուրի պարադոքս» անիմացիոն ֆիլմում, որտեղ նրան հնչունավորել է Րոն Պերլմանը։
«Արդարության Լիգա. Երկու երկրների ճգնաժամ» անիմացիոն ֆիլմում, նա հայտնվել է, որպես զուգահեռ երկրի ԱՄՆ-ի նախագահ, այս ֆիլմում նրան հնչունավորել է Բրյուս Դևիսոնը։
Ստեղծվել է սցենարիստ Մարվ Վոլյֆմանի և նկարիչ Ջորջ Պերեսոնի կողմից, որպես վարձկան և մարդասպան, առաջին անգամ հայտնվելով կոմիքսի առաջին թողարկման երկրորդ հատորում' 1980 թվականին։
Գրել է վիպակներ տարբեր նշանավոր մարդկանց մասին՝ «Մասրենու բույրը» , «Մոմով ճանապարհորդը» , «Ճակատագրի բալլադ» , «Վիտակ վաճառականի, պեգասի և խոսող թռչնի մասին» , «13-րդ կիրքը» ։
1915 թվականին եղել է Մինսկում՝ որպես Պատերազմից տուժածների օգնության բելառուսական միության մասնաճյուղի քարտուղար, Բելառուսի ազգային կոմիտեում, Բելառուսական կազմակերպությունների կենտրոնական ռադայում (հակահեղափոխական պետական կազմակերպություն Ուկրաինայում և Բելառուսիայում 1917—1918 թվականներին, 1917), Բելառուսի սոցիալիստական համայնաժողովում ։
Ֆաբիան Շանտիրն ապրում և աշխատում էր Բոբրույսկում, բայց հաճախ էր լինում Մինսկում 1916—1917 թվականներին, որտեղ մասնակցում էր «Բելառուսական խրճիթիկ» ակումբի աշխատանքներին, նաև կար այլ հասարակական շարժումներում։
1923 թվականից ապրելով Վիլնյուսում՝ բանաստեղծուհին օգնել է բելառուս քաղբանտարկյալներին, որոնց ձերբակալել էր տվել լեհական իշխանությունը և գտնվում էին «Լուկիշկի» բանտում։
Լյուդվիկայի մորական կողմից պապը՝ Լյուդվիկ Սադովսկին, հայտնի մեղվաբույծ և այգեպան էր, մեղվաբուծական գործ սովորել էր Վարշավայում Կ. Լևիցկու մոտ։
Զոսկա Վերաս, իրականուն անուն-ազգանունը՝ Լյուդվիկա Անտոնովնա Սավիցկայա-Վոյցեկ , բելառուս բանաստեղծուհի, գրող, նկարչուհի և հասարակական գործիչ։
2007 թվականի հուլիսի 29-ին Ինյակ դեբյուտեց Լեհաստանի բարձրագույն լիգա և «Կրակովիայի» դեմ խաղում դուրս եկավ որպես մեկնարկային կազմի ֆուտբոլիստ։
2007/2008 մրցաշրջանում Աստիսը կարողացավ հաղթել Լեհաստանի գավաթը՝ մասնակցելով առաջնության 5 խաղերի, այդ թվում նաև եզրափակիչ հանդիպմանը «Վիսլայի» դեմ։
2007 թվականին Յանը դարձավ «Լեգիայի» գլխավոր մարզիչ, իսկ Աստիսը տեղափոխվեց այնտեղ՝ Վարշավա, իր մարզչի մոտ, և վարձավճարով հանդես եկավ 1 տարի՝ դառնալով առաջին իսպանացին Լեհաստանի առաջնությունում։
Սամցխեի սպասալար Սարգիս Ջաղելին 1266 թվականին, մոնղոլների օգնությամբ, Վրաստանից անջատել է Սամցխեն և ստեղծել կիսանկախ Սամցխե իշխանությունը, որը ենթարկվում էր մոնղոլների Հուլավյանների իշխանությանը:
Ախալցխայի քաղաքագլուխ Զորի Զորյանը քաղաքային վարչության անունից պատասխանեց, որ գավառի թուրքական ինքնավարության հարցը կարող է լուծել միայն Կովկասյան կոմիսարիատը, իսկ քաղաքի բնակչությունն ու ղեկավարությունը երբեք թույլ չեն տա զինված թուրքերին քաղաք մտնել։
Թուրքերի ներկայացուցիչները քաղաքի ղեկավարներին ներկայացրին վերջնագիր, որտեղ պնդում էին իրենց պահանջները կատարել մինչև հաջորդ օրվա ժամը 14-ը. չկատարելու դեպքում սպառնում էին մտնել քաղաք։
Բանակցությունների ընթացքում քաղաքի բնակչությունը խռնվել էր դրսում և քաղաքի ղեկավարներից զենք էր պահանջում,իսկ թուրքական զինված ամբոխը քաղաքի ղեկավարների վրա ճնշում գործադրելու և բանակցությունների ելքը թուրքերի օգտին վճռելու նպատակով անցավ հարձակման։
Օմար-էֆնեդին այնուհետև հանդես գալով գավառի մուսուլմանների անունից, իր ճառում ասաց, որ մուսուլմանների պահանջը հեղափոխության բերած իրավունքների և ազատությունների իրականացումն է, որ թուրք գյուղացիների շարժման պատճառն այն է, որ նրանց ճակատագիրը տնօրինում են առանց նրանց հաշվի առնելու, ինչպես նաև այն լուրը, թե ռուս զինվորների հեռանալուց հետո գնդի ամբողջ գույքը, զենքը և բերդը տրվելու է քաղաքի բնակչությանը, այսինքն' հայերին։
Հենց շարժման սկզբից իրենք՝ մուսուլմանների ներկայացուցիչները, դիմելով քաղաքային ինքնավարությանը, հայտարարել են, որ շարժումը կրում է միայն քաղաքական բնույթ' առանց որևէ ազգային կոտորածի վտանգի, որ իրենք , մշտապես քաղաքում որպես պատանդ են եղել, և քաղաքին ոչ մի վտանգ չի սպառնում. Օմար էֆենդին ճառի վերջում ներկայացրեց հետևյալ պահանջները.
Պաշարման ճշտությունը պարզելուց հետո քաղաքի բնակիչներն անմիջապես կազմակերպեցին ինքնապաշտպանության գվարդիա և հմուտ փորձված հրամանատարների ղեկավարությամբ դիրքեր գրավեցին քաղաքի մերձակայքում։
Նրանք լավ գիտենալով իրենց հարևաններին, կարծում էին, որ թուրքերի հնարավոր մուտքը քաղաք դառնալու է մեծ չարիքների պատճառ, իսկ երբ այրերը զինվեցին և դուրս եկան պաշտպանելու իրենց կանանց պատիվն ու երեխաներին, հայ կանայք անմիջապես սատար կանգնեցին իրենց ամուսիններին ու եղբայրներին։
Նրանք հանուն երեխաների կյանքի ապահովության, պատրաստակամություն հայտնեցին տալ իրենց բոլոր զարդերը և անգամ կյանքը, ասելով, որ թշնամին իրենց շեմքում էլ դիմադրության կհանդիպի և միայն մոր դիակի վրայով կհասնի երեխաներին»
Դեկտեմբերի 30-ին գիմնազիայի շենքում շարունակվեց խորհրդակցությունը, որին ներկա էին ինչպես նախորդ օրվա ժողովականները, այնպես էլ քաղաքը պաշարող թուրքերի ներկայացուցիչները։
Նրա պահանջով խորհրդակցության սկզբին դահլիճ մտան Ասպինձայի էտապային կետի զինվորները և պատմեցին, թե ինչպես Ասպինձայի զինված թուրքերը հարձակվելով իրենց վրա, խլել են 18 հրացան, ամբողջ ունեցվածքը, և իրենք փախչելով հազիվ փրկվել են. Խորհրդակցությունում դատապարտվեց թուրքերի կատարած այս քայլը։
Մուսուլմանների ներկայացուցիչ Օմար-էֆենդին Ասպինձայի դեպքի կապակցությամբ բացատրություն տալով հայտարարեց, որ ռուս զինվորներից և կոզակներից խլված ունեցվածքն ու զենքը կվերադարձվի, որ այդ մասին արդեն կարգադրություն է արված։
Ծանրացավ երկրամասի քրիստոնյաների վիճակը, երբ ռուսական բանակը Երզնկայի զինադադարի կնքումից հետո թողեց Կովկասյան ռազմաճակատի հսկայական գիծը և սկսեց հեռանալ։
Թուրքիայի հետ 1917 թվականի դեկտեմբերի 5-ին կնքվել էր Երզնկայի զինադադարը, բայց այն ոչ մի երաշխիք չէր տալիս, որ Թուրքիան չի իրականացնի իր հեռանկարային պլանները՝ պանթուրքիզմը, որի ճանապարհին ընկած էին Հայաստանն ու Վրաստանը։
Թուրքիան գործի դնելով իր մեքենայություններն ու բոլոր ջանքերը, լարվածություն էր ստեղծում Անդրկովկասում՝ հայերի և վրացիների դեմ հանելով տեղական թուրք բնակչությանը' որպես «հինգերորդ զորասյուն»։
Դեկտեմբերի 29-ի երեկոյան Ախալցխա հասան Անդրկովկասյան կոմիսարիատի ներկայացուցիչները՝ ներքին գործերի կոմիսարի օգնական Կարցիվաձեն, խնամատարության կոմիսարի օգնական Ղազայանը, Հայոց ազգային խորհրդի ներկայացուցիչ Բեգզադյանը և թուրքերի ազգային խորհրդի կողմից՝ Պեպինովը։
Տեղ հասնելուն պես նրանք զինվորական խորհրդի շենքում ժողով գումարեցին՝ զինվորական, բանվորական և գյուղացիական խորհուրդների, կուսակցությունների և քաղաքի ներկայացուցիչների մասնակցությամբ։
Ճշտվեցին փաստերը, և հավանություն տրվեց վելիկոռուս զինվորների որոշմանը՝ պահպանել կայազորի ռազմամթերքը, զենքը և ունեցվածքը' մինչև իրենց օրինական փոխարինողների գալը.
Նա կարծում է, որ առաջին պահանջը կկատարվի, երբ Անդրկովկասում մտցվի զեմստվո, իսկ վերջինը ՝ պետք է լուծվի Անդրկովկասի բարձրագույն իշխանությունների կողմից։
Թուրքերի վերջնագրին պատասխանելու համար դեկտեմբերի 28-ին, ժամը 10-ին նշանակված էր խորհրդակցություն, որին մասնակցեցին քաղաքի ու գավառի զինվորների, բանվորների և գյուղացիների խորհուրդների ներկայացուցիչները, Կլդե շրջանի թուրք պատգամավորները, Աբասթումանից հրավիրված սահմանադիր ժողովի անդամ Բումիշվիլիին, նախորդ գիշեր Թիֆլիսից, Ախալցխայի գավառում ազգային զորամասեր կազմակերպելու նպատակով ժամանած հայ և ռուս ազգային խորհուրդների ներկայացուցիչները և քաղաքը պաշարող թուրքերի ներկայացուցիչները՝ Օմար-էֆենդին և Սարվար-բեգ Աթաբեգովը։
Ըստ բոլշևիկ Հրաչյա Ղազազյանի վկայությունների, այդ վիճաբանությունների ժամանակ Օմար-էֆենդին (Վրաստանում Խորհրդային կարգեր հաստատվելուց հետո նա դառնում է Վրաստանի կենտգործկոմի անդամ, որից հետո գնդակահարվում է որպես դավաճան) խորհրդակցությունում հանդես էր գալիս ինչպես հաղթողը և իր ժողովրդի անունից իր կամքն էր փորձում թելադրել, իսկ երբ Համազասպ Ինճիկյանն ասում է, որ նրա հետ ոչ թե պետք է բանակցել, այլ ձերբակալել, Օմար-էֆենդին բարձրանում է սեղանի վրա և սկսում գոռգոռալ ու հայհոյել.
Թույլ տան իրենց մտնելու քաղաք, որովհետև ինչպես Ախալցխայի գավառը, այնպես էլ Ախալցխա քաղաքը պատկանում են գավառի մուսոլլմաններին. Ախալցխայի գավառում պետք է ստեղծվի թուրքական կանտոն . Թուրքերը հիմնավորելու համար իրենց այդ պահանջները՝ «ապացուցում էին», որ Ախալցխան պատմականորեն, ազգագրական տեսակետից մուսուլմանական կանտոն է և ոչ վրացական տարածք
Այդ օրը Քոբլիանում լուր է տարածվում, թե Ախալցխայի հայերը հարձակվել են Ղարաթումանի և այլ թուրքական գյուղերի վրա, ավերել դրանք թուրքական գյուղերի բնակիչներին կոտորելով՝ շարժվում են Քոբլիանի խորքերը։
Նույն առավոտյան քաղաքում երևացին ռուսական ծառայության երկու թուրք սպաներ, որոնք, ըստ իրենց պատմածի, ուղարկվել էին Թիֆլիսի թուրքական ազգային խորհրդի կողմից' Ախալցխայի 110 թուրք զինվորների համար ուսումնական խումբ ստեղծելու, որ իրենք քաղաքի շրջապատման հետ ոչ մի կապ չունեն։
Օսմանյան Թուրքիան իր դիտավորություններն իրականացնում էր «Մուսավաթ» կուսակցության պարագլուխների՝ Թոփչիբաշևի, Աղաևի, Ջաֆարովի, Խան-Խոյսկու, Ջավանշիրի, Սուլեյմանովի, զանազան բեկերի և իր այլ գործակալների միջոցով։
Գավառային իշխանությունը լինի ազգային, այսինքն ադմինիստրացիան և պաշտոնյաները ընտրվեն ժողովրղի կողմից. (այս դեպքում գավառում իշխանությունը կանցներ իրենց՝ թուրքերի ձեռքը, որովհետև բնակչության մեծամասնությունը թուրքերն էին կազմելու)
Խորհրդակցությանը ներկայանալով՝ Օմար էֆենդին բարձր տոնով իր «վիրավորված» լինելու հանգամանքն արտահայտեց այն բանի համար, որ քաղաքի ղեկավարները Զորի Զորյանի գլխավորությամբ արհամարհել են իր երաշխիքներն այն մասին, որ քաղաք մտնելու դեպքում թուրքերը քաղաքի բնակչությանը վնաս չեն հասցնի, և հեռագիր են հղել Կովկասյան Կոմիսարիատին և օգնություն խնդրել.
Մարդիկ ուղարկվեցին թուրքերին ընդառաջ, որ դադարեցնեն առաջխաղացումը, քանի դեռ չեն վերջացել բանակցությունները. Թուրքերը այդ օրը բավարարվեցին քաղաքի մերձակայքի բլուրները գրավելով և նախապատրաստվելով հաջորդ օրվան, իսկ քաղաքի ղեկավարների կողմից իրենց ներկայացրած վերջնագրի մերժման դեպքում նրանք կդիմեն մարտական գործողությունների.
Սակայն քաղաքի ղեկավարները ճիշտ հասկանալով թուրքերի այս «նվիրատվության» իսկական նպատակը (թուրքերը դրանով ուզում էին առճակատում ստեղծել հայերի և վրացիների միջև)՝ չընդունեցին այն, հայտարարելով, որ գերադասելի է չեզոք զորքը։
00-ին լուր ստացվեց, որ Ախալքալաքի ճանապարհի վրա սպանված է երկու թուրք. Դեկտեմբերի 28-ի կեսօրին տեղի ունեցած առաջին հայ-թուրքական ընդհարման ժամանակ փոխհրաձգությունից սպանված այդ երկու թուրքը հետագայում բեկերի կողմից դարձան շահարկման միջոց։
Քաղաքացիներին շատ էր մտահոգում ռուս զինվորների քաղաքից հեռանալու հարցը և այդ նպատակով քաղաքի ներկայացուցիչները 1918 թվականի հունվարի 1-ի երեկոյան որոշեցին այդ հարցով հանդիպել դեռևս քաղաքում գտնվող կենտրոնական իշխանությունների ներկայացուցիչների հետ։
Քաղաքագլուխ Զորի Զորյանը իր ճառում թուրքերի ներկայացրած պահանջներից երկրորդ կետի կապակցությամբ ասաց, որ այդ երկու թուրքերը սպանվել են ոչ հայերի մեղքով' փոխհրաձգության ժամանակ, մարտի դաշտում, որովհետև թուրքերը նախահարձակ եղել և քաղաքի հայերից անհայտ կորել են մեկ կին և 11 տղամարդ։
1918 թվականի մարտի 9-ին, տեղական թուրքերի զինվելու և քրիստոնյաների դեմ դուրս գալու կապակցությամբ «Մշակը» գրում է. «.Շրջապատող թուրքերը գրեթե ուժի օգնությամբ են զինվում, խմբվում, այն էլ վերևից եկած հրամանի, եկած բեզերի շնորհիվ.»:
Առավոտյան ժամը 10-ին քաղաքի ռեստորաններից մեկում քաղաքագլուխ Զորի Զորյանի գլխավորությամբ տեղի ունեցան բանակցություններ' քաղաքի ներկայացուցիչների, քաղաքը շրջապատող թուրք ամբոխի պարագլուխների՝ Օմար Էֆենդու, Սարվարբեգ Աթաբեգովի միջև։
Ախալցխայում այդ ժամանակ լույս տեսնող Դաշնակցության «Շարժում» թերթը գրում է. «Խանութները անմիջապես փակվեցին և քաղաքացիները խումբ-խումբ հավաքված փողոցներում աշխատում էին լուրը ճշտել և տեղեկություններ հավաքել։
Թուրք բեկերը, Օմար-էֆենդին, որն իրեն բոլշևիկ էր հայտարարում և Սարվար-բեգ Աթաբեգովը քաղաքի ղեկավարներին սպառնում էին իրենց պահանջները չկատարելու դեպքում քաղաքը ենթարկել պաշարման և գրավել այն.
Խորհուրդների և քաղաքի ներկայացուցիչները, ինչպես նաև նրանց միացած Կլզեի շրջանից եկած թուրք պատվիրակները խստորեն դատապարտեցին թուրք բեկերի կողմից զինված և ոտքի ելած թուրքերի քայլը։
Խորհրդակցությունը հետաձգվեց հաջորդ օրվան, որպեսզի դրան մասնակցեին նաև Կովկասյան կոմիսարիատի ներկայացուցիչները, որոնք, ըստ քաղաքում տարածված լուրերի, շուտով կլինեին Ախալցխայում։
Գերված օտարերկրյա վարձկանները շուտով ազատ արձակվեցին, քանի որ ըստ ժնևյան կոնվենցիայի ռազմագերիների հետ վարվելակերպի պահանջվում էր ռազմական գործողությունների ավարտից հետո դատապարտյալներին ազատ արձակել։
ձերբակալվեց ԳՖՀ-ի իշխանությունների կողմից, որոնք իհարկե չէին ճանաչում նրա դիվանագիտական կարգավիճակը, և իր պաշտոնը հանձնեց տնտեսական համագործակցության նախարար Իոհան Զեյգերին , որը շուտով դարձավ վարչապետ ։
Նրանք և այն մարդիկ, ովքեր հանդիսանում են Սիլենդի հպատակներ, գործունեություն են ծավալում ստեղծելու և զարգացնելու Սիլենդի խորհրդանիշերը' դրոշը, զինանշանը, հիմնը, սահմանադրությունը, պետական կառուցվածքը, դիվանագիտությունը, ինչպես նաև կազմակերպում են նամականիշերի թողարկում, դրամահատում և այլն։
Ինտերպոլի ուշադրության կենտրոնում հայտնվեց մի միջազգային ճյուղավորված հացավոր խումբ, որը զբաղվում էր սիլենդյան կեղծ անձնագրերի առևտրով (Սիլենդը երբեք չի վաճառել անձնագրեր կամ տրամադրել քաղաքական ապաստան)։
Ավելի քան 150 հազար կեղծ անձնագրեր , վարորդական իրավունքի վկայականներ, ինչպես նաև համալսարանական դիպլոմներ և այլ կեղծ փաստաթղթեր էին վաճառվել Հոնկոնգի և արևելյան Եվրոպայի քաղաքացիներին։
Հանցախմբի կենտրոնը գտնվել էր Գերմանիայում, գործունեության շրջանակները ընդգրկել' Իսպանիան, Մեծ Բրիտանիան, Ֆրանսիան, Սլովենիան, Ռումինիան և Ռուսաստանը։
Սրան նախորդեց դուքսի և նրա մոտ դաշնակից, երկրի վարչապետ կոմս Ալեքսանդր Գոթֆրիդ Ախենբախի միջև ծագած լարվածությունը, որը կապված էր երկիր ներգրավվող ներդրումների հետ։
Սիլենդի կառավարությունը խոստացավ տեղեկատվության ազատության անձեռնմխելիություն (ինտերնետի առնչությամբ Սիլենդում թույլատրվում է ամեն ինչ, բացի սպամից, հաքերային հարձակումից և մանկական պոռնոգրաֆիայից)։
1966 թվականին բրիտանական բանակի պաշտոնաթող մայոր Պեդի Ռոյ Թեթսը և նրա ընկեր Ռոնան Օ'Ռեյլին ընտրեցին վաղուց լքված Ռոուս Թաուեր հենահարթակը զվարճանքի այգի կառուցելու համար։
1967 թվականին Օ'Ռեյլին փորձեց ուժով զավթել տարածքը, սակայն Բեթսը որսորդական հրացանի, հրանետի և հրահեղուկով լցված շշերի միջոցով կարողացավ հակահարված տալ Օ'Ռեյլին։
Ըստ անալիտիկ՝ -ի ինֆորմացիայի՝ պրոցեսորի մշակման մեջ մասնակցություն են ունեցել . ընկերության (2008 թվականի ապրիլին այն գնված է եղել -ի կողմից 278 միլիոն ԱՄՆ դոլարով) ինժեներները։
Շուտով՝ ձեռքբերումից հետո, -ը գաղտնի պայմանագիր է կնքում ընկերության հետ, որը թույլատրում էր այդ ընկերությանը մշակել սեփական՝ ճարտարապետությամբ միկրոպրոցեսորներ։
Ըստ ընկերության հայտարարության՝ 6 պրոցեսորի արտադրողականությունը 2 անգամ ավելի շատ է, քան նախորդ մակարդակինը՝ 5-ինը, նաև նոր պրոցեսորը ունի 2 անգամ ավելի ինտեգրված գրաֆիկական պրոցեսոր, միևնույն ժամանակ՝ չափսերը փոքրացված են 22%-ով։
6-ի համար կատարված ծախսերը -ի կողմից գնահատվում են մոտավոր 100 միլիոն ԱՄՆ դոլար, չհաշված 400 միլիոնը, որը ծախսվել էր -ի և -ի գնման վրա և տասնյակ միլիոն դոլարներ՝ սեփական պրոցեսորներ արտադրելու թույլատրություն գնման համար։
6 պրոցեսորը պարունակում է 2 հիմնական միջուկ, ենթադրաբար՝ -ի սեփական միկրոճարտարապետությամբ, որում օգտագործվել են ինչպես -9 էլեմենտները, այնպես էլ ավելի նոր՝ -15 ճարտարապետության էլեմենտները։
Հայաստանի խորհրդայնացումից հետո 1920 թ. դեկտեմբերի 22-ի հատուկ դեկրետով կազմավորվեց Հայաստանի առողջապահության ժողկոմիսարիատը, որը գործեց այս շենքում մինչև 1936 թ.։
Հունիսի 19-ին հայտարարեց Տեմի և Էջիի՝ խմբից հեռանալու մասին, որի պատճառով ընկությունը ավելացրեց ևս 3 մասնակցի՝ Հեյոյին, Յունին և Հեջոնին։
Թարգմանել է գերմանացի բանաստեղծներ Հայնրիխ Հայնեի, Մաքս Կեոգելի, Վալտեր Հազենկլեվերի, Հոֆման ֆոն Ֆալերսլեբենի, Էռնեստ Օբենհալդի ստեղծագործությունները սերբերենով։
Երբ նա ամառային ամիսները սկսել է անցկացնել ծովում, սկսել է նկարել բնանկարներ, որոնց նկատում էր տախտակամածից, որոնց մեջ կային Աֆրիկայի, Միջերկրական ծովի և Չինաստանի ուրվանկարներ։
Լորդը հաճախել է տարբեր դպրոցներ, այդ թվում սովորել է Սուրբ Բենեդիկտ Իոսիֆի դպրոցում, Ջոն Ադամսի միջնակարգ դպրոցում և ԱՄՆ-ի ծովի առևտրի ակադեմիայում , որն ավարտել է պրապորշչիկի կոչումով։
Լորդը Միացյալ Նահանգներում առաջին տարին անց է կացրել Երկրորդ համաշխարհային պատերազմում՝ ԱՄՆ-ի բանակի ինժեներական կորպուսում, որը Իրանում կառուցել է կամուրջներ։
Երբ սերիալի ստեղծողը՝ Լեոնարդ Ֆրիմանը, մահացավ, սերիալի հետագա գործունեությունն անցավ Լորդի, -ի և Ֆրիմանի ժառանգների ղեկավարության ձեռքը, ընդ որում պայմանագրի համաձայն Լորդը դարձավ գործադիր պրոդյուսեր։
1960 թվականից նախկին Օսվենցիմ 1 համակենտրոնացման ճամբարում գործում է այսպես կոչված «ազգային ցուցահանդես», որը ստեղծվել է Եվրոպայի առանձին եկրների կողմից, ովքեր տուժել են նացիոնալ-սոցիալիզմից։
1962 թվականին Բիրկենաու թանգարանի շուրջը, իսկ 1977 թվականին Օսվենցիմի թանգարանի շուրջը ստեղծվեց հատուկ տարածք, որպեսզի պահպանվի թանգարանի պատմական իրավիճակը։
«Աուշվից-Բիրկենաու պետական թանգարան» , թանգարան Օսվենցիմում , որն ներառում է երեք հիմնական համակենտրոնացման ճամբարները՝ Աուշվից 1, Աուշվից 2 և Աուշվից 3։
1919 թվականի նոյեմբերի 22-ից եղել է Դոնի 3-րդ կորպուսի հրամանատար, Գեներալ Վրանգելի ռուսական բանակում Դոնի 3-րդ կորպուսի մնացորդներից ձևավորված Դոնի 3-րդ կազակական դիվիզիայի հրամանատար։
1920 թվականի դեկտեմբերի 12-ից եղել է Դոնի 2-րդ դիվիզիայի հրամանատար, 1920 թվականի դեկտեմբերից մինչև 1928 թվականի հունիս ընկած ժամանակաշրջանում' Թուրքիայում և Բուլղարիայում Գունդորովսկու գնդի հրամանատար։
Նա նկարահանվել է նաև «Առանց անցյալի կինը» ֆիլմում՝ մարմնավորելով Ալեքսանդրային, ով ավտովթարի հետևանքով կորցրել է հիշողությունը և նորից է սկսել իր կյանքը։
Մարիա Անիկանովան մինչև տասնվեց տարեկանը լրջորեն զբաղվել է պարերով սառույցի վրա՝ նախ մարզվելով Տատյանա Տարասովայի խմբում Սամվել Գյոզալյանի հետ, ապա Գենադի Ակերմանի մոտ՝ Պյոտր Չեռնիշյովի հետ։
2014 թվականի ապրիլի 20-ին Ռուսաստանի Դաշնության նախագահի հրամանով Մարիա Անիկանովային շնորհվել է «Ռուսաստանի Դաշնության վաստակավոր արտիստի» պատվավոր կոչում։
Նոյեմբերին Գալասը ամսագրին հարցազրույց տվեց՝ քննադատելով թիմի բարոյական վիճակը և ավելացրեց, որ «Արսենալի» երիտասարդները պետք է ցույց տան ավելի բարձրակարգ ֆուտբոլ։
Օգոստոսին լուրեր տարածվեցին, որ Գալասի ծառայություններով հետաքրքրված է լոնդոնյան «Տոտտենհեմը», իսկ օգոստոսի 20-ին հաստատվեց ֆուտբոլիստի տեղափոխումը «Տոտտենհեմ»։
Հետագայում ակումբը սկսեց գլխավորել Ժոզե Մոուրինյոն, ում թիմի հիմնական մասն էր կազմում հենց Գալասը, ով կարողացավ նվաճել երկու չեմպիոնական տիտղոս, Անգլիայի գավաթ և սուպերգավաթ։
2006 թվականին տեղափոխվել է անգլիական «Արսենալ», որտեղ 2007 թվականին դարձել է թիմի ավագ, բայց 2010 թվականին պայմանագիր է ստորագրել լոնդոնյան «Տոտենհեմ»-ի հետ։
Երբ տեկտոնական 2 սալերը բախվեցին իրար, երկրակեղևը ծռվեց, կորացավ և փոքր կղզու վրա ստեղծվեցին ծովի մակերևույթից ավելի քան 3000 մ բարձրություն ունեցող 165 լեռներ։
Մոտ 17 հազար տարի առաջ Թայվանի ամենաբարձր լեռները ծածկված էին հավերժական սառույցով, որը խոնավ կլիմայի պատճառով տարածված էր 2800 մ բարձրությունից վեր, սակայն ներկայումս հյուսիսային արևադարձին ամենամոտ գտնվող գլացիալները գտնվում են Մեքսիկայի Իստակսիվատլ հրաբուխի մոտ։
2015 թվականի դեկտեմբերի 13-ին Շիրանը հայտարարեց սոցիալական ցանցերում դադար տալու մասին՝ մեկնաբանելով, որ «տեսնում է աշխարհը էկրանի միջով և ոչ իր աչքերի»։
Այս հայտարարությունից ուղիղ մեկ տարի հետո՝ 2016 թվականի դեկտեմբերի 13-ին, Շիրանը տարբեր սոցիալական հարթակներում հրապարակում էր դատարկ կապույտ նկարներ, ինչը փաստում էր Շիրանի անմիջական վերադարձը երաժշտական աշխարհ։
Ալբոմի թողարկման առաջին օրը Միացյալ Թագավորությունում վաճառվել է 232.000 օրինակ՝ ավելի շատ, քան Շիրանի նախորդ՝ ալբոմն առաջին շաբաթվա ընթացքում։
ում ալբոմը ռեկորդ է սահմանել մի շաբաթում ամենաշատ թոփ տաս երգերն ունենալու շնորհիվ, քանի որ թոփ տասնյակի ինը հորիզոնականները զբաղեցրել էին հենց ալբոմի երգերը։
Ունենալով 672.000 միավոր վաճառք առաջին իսկ շաբաթվա ընթացքում՝ ալբոմը դարձավ Միացյալ Թագավորությունում երգարվեստի արական ներկայացուցիչների կողմից թողարկված ալբոմներից ամենաարագ վաճառվողը և երրորդ ամենաբարձր ցուցանիշ գրանցած ալբոմը Ադելի 25-ից և -ի ալբոմներից հետո։
Ալբոմի առաջին սինգլ՝ «»-ն հասել է առաջին հորիզոնականի աշխարհի 31 երկրների հիթ-շքերթներում, իսկ հաջորդ երկու սինգլներ՝ « ’ » և «2 1» սինգլները հասել են աշխարհի 53 հիթ-շքերթների գագաթնակետերին։