polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Էդուարդ Ասադովը հեղինակել է 47 գիրք՝ «Ձնառատ երեկո» , «Զինվորները վերադարձան պատերազմից» , «Հանուն մեծ սիրո» , «Քնարական էջեր» , «Սիրում եմ հավերժ» , «Երջանիկ եղեք, երազողներ» , «Ռոմանտիկայի կղզին» , «Բարություն» , «Երգ անխոս ընկերների մասին» , «Անհանգիստ տարիների քամիները» , «Որսի Շների համաստեղությունը» , «Խիզախության ու սիրո տարիներ» , «Երջանկության կողմնացույց» , «Խղճի անունով» , «Հայրենիքի ծուխը» , «Մարտնչում եմ, հավատում եմ, սիրում եմ» , «Վերին պարտք» , «Ճակատագրեր ու սրտեր» , «Պատերազմի փայլատակումներ» , «Պետք չէ հանձնվել, մարդիկ» , «Պետք չէ տալ սիրելիներին» , «Մի՛ անցեք սիրո կողքով։
Դրանցից բացի Էդուարդ Ասադովը գրել է նաև արձակ ստեղծագործություններ , «Հետախույզ Սաշան» պատմվածքները, «Ռազմաճակատային գարուն» նովելը), թարգմանել է Բաշկիրիայի, Վրաստանի, Կալմիկիայի, Ուզբեկստանի բանաստեղծների ստեղծագործությունները։
Հայրը՝ Արտաշես Ասադյանցը , եղել է Արցախի Հադրութ գյուղից, սովորել է Տոմսկի տեխնոլոգիական ինստիտուտում, եղել է Սոցիալ-հեղափոխական կուսակցության անդամ։
Ասադովը կամավոր մեկնել է ռազմաճակատ, եղել է ականանետի նշանառու, ապա «Կատյուշայի» մարտկոցի հրամանատարի օգնական Հյուսիսկովկասյան ու Ուկրաինական 4-րդ ռազմաճակատներում։
Նա կտակել էր իր սիրտը թաղել Սևաստոպոլում՝ Սապուն լեռան վրա, սակայն այնտեղ գործող թանգարանի աշխատակիցների վկայմամբ՝ ազգականները դեմ են եղել, և բանաստեղծի կտակը մնացել է անկատար։
Նույն թվականին նա հրատարակել է իր բանաստեղծությունների առաջին ժողովածուն՝ «Լուսավոր ճանապարհ» և ընդունվել Կոմունիստական կուսակցության շարքերը, ինչպես նաև դարձել է ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ։
Իր բանաստեղծություններում Էդուարդ Ասադովը գովերգում է մարդկային լավագույն հատկանիշները՝ բարությունը, հավատարմությունը, երախտագիտությունը, մեծահոգությունը, հայրենասիրությունը, արդարությունը։
1944 թվականի մայիսի 3-ի լույս 4-ի գիշերը Բելբեկի մոտ Սևաստոպոլի համար մղված մարտերի ժամանակ Էդուարդ Ասադովը դեմքից ծանր վիրավորվել է ռումբի բեկորներից։
Էդուարդ Ասադով (, իսկական անունը՝ Էդուարդ Արտաշեսի Ասադյան, 7 սեպտեմբերի, 1923, Մերվ, Թուրքմենիայի ԻԽՍՀ, ՌՍՖՍՀ, ԽՍՀՄ – 21 ապրիլի, 2004, Օդինցովո, Մոսկվայի մարզ, Ռուսաստան), հայկական ծագմամբ ռուսագիր բանաստեղծ, գրող։
1998 թվականի նոյեմբերի 18-ին ԽՍՀՄ ժողովրդական դեպուտատների համագումարի մշտական նախագահության հրամանով Էդուարդ Ասադովին շնորհվել է «Խորհրդային Միության հերոսի» կոչում և հանձնվել Լենինի շքանշան։
Հոր մահից հետո՝ 1929 թվականին, Էդուարդ Ասադովը մոր հետ տեղափոխվել է Սվերդլովսկ, որտեղ ապրում էր նրա պապը՝ Հովհաննես Գալուստի Քյուրդյանը։
2009 թվականի սեպտեմբերին վարչապետ Չոն Ունչ Հանը հայտարարել է, որ Սեջոնգ քաղաքի ստեղծման նախագիծը «տնտեսագետի տեսանկյունից ոչ անարդյունավետ է»։
Հանրապետության նախագահ Փակ Կըն Հյեն, որը նախկին նախագահ Լի Մյոն Բակի հակառակորդ է, նրա հետ նաև բոլոր ընդդիմադիր կուսակցություններն ու Չունգչոնգ տարածաշրջանի բնակիչների մեծ մասը դեմ են արտահայտվում Սեուլից Սեջոնգ կառավարական հաստատությունների տեղափոխմանը։
Ծրագրի հակառակորդները կարծում են, որ քաղաքում առաջին հերթին կզարգանա զվարճանքի արդյունաբերությունը, քանի որ այնտեղ գործող վարչական հաստատությունների աշխատակիցները կտրված կլինեն իրենց ընտանիքներից։
2007 թվականի սկզբին Կորեայի Հանրապետության կառավարությունը որոշում է կայացրել ստեղծել հատուկ վարչական շրջան, որտեղ կարելի է տեղավորել 9 նախարարություն և 4 ազգային գործակալություն, որոնք ներկայումս գտնվում են մայրաքաղաք Սեուլում։
Սեջոնգ , պաշտոնապես՝ Հատուկ ինքնավարությամբ Սեջոնգ քաղաք , նախկինում հայտնի որպես՝ Յոնգի , քաղաք Հարավային Կորեայում, նախատեսվող վայր է ավելի քան մեկուկես տասնյակ նախարարությունների և այլ պաշտոնական հաստատությունների համար։
Նյութի ծավալուն ուսումնասիրությունը համալսարաններում և հետազոտական լաբորատորիաներում առաջին հերթին կապված է մատչելիության և հեշտ պատրաստման հետ, օգտագործելով գրաֆիտի բյուրեղների մեխանիկական հերձումը։
Գրաֆենի տրանզիստորի աշխատանքի սկզբունքը էականորեն տարբերվում է ավանդական սիլիցիումային դաշտային տրանզիստորի աշխատանքի սկզբունքից, քանի որ գրաֆենը ունի արգելված գոտու զրոյական լայնություն,հոսանքը գրաֆենի կանալով հոսում է փականի ցանկացած լարվածության դեպքում, հետևաբար զարգանում են տրանզիստորների ստեղծման տարբեր մոտեցումներ։
Չնայած այն հանգամանքին, որ հոդվածների մեկ երրորդը հրապարակվում են Եվրոպայի գիտական հաստատությունների և ընկերությունների կողմից, հիմնական արտոնագրերի կրողները հանդես են գալիս Չինաստանի , ԱՄՆ-ի և Հարավային Կորեայի համալսարանները և ընկերությունները, իսկ Եվրոպայի բաժինը կազմում է 9%։
Լիցքակիրների բարձր շարժունակությունը նյութի օգտագործումը ամենատարբեր ծրագրերում դարձնում է հեռանկարային, մասնավորապես' հիմք է դառնում ապագա նանոէլեկտրոնիկայի և ինտեգրալային միկրոսխեմաներում սիլիցիումի հավանական փոխարինման համար։
«Առաջադեմ փորձեր երկչափ նյութի՝ գրաֆենի հետ»-ի համար Անդրեյ Գեյմը և Կոնստանտին Նովոսելովը 2010 թվականին արժանացան ֆիզիկայի Նոբելյան մրցանակի։
Գիտության ֆինանսավորման վերջին ծրագիրը՝ Հորիզոն 2020-ը ընդունվել է 2014 թվականից մինչև 2020 թվականը ընկած ժամանակահատվածի համար, որով հատուկ ուշադրության է դարձվում ապագայի և զարգացող տեխնոլոգիաների վրա։
Մանչեսթր քաղաքում 2015 թվականին ավարտվեց Գրաֆենի Ազգային Ինստիտուտի շինարարությունը, որը ֆինանսավորել են Եվրոպական տարածաշրջանային զարգացման հիմնադրամը և Մեծ Բրիտանիայի թագավորությունը։
Հոսանքակիր գրաֆենում շարժունակությունը այնքան բարձր է, որ ամենասկզբից հետազոտվել է նյութի էֆեկտների առկայությունը դիտարկվող երկչափ էլեկտրոնային գազում և, եթե այդպիսի էֆեկտներ, ինչպիսիք են բալիստիկ տեղափոխումն ու Հոլի քվանտային էֆեկտը սենյակային ջերմաստիճանում հայտնաբերվում են, ուրեմն քվանտային դիմադրությունը միաչափ ալիքներում չի նկատվում արգելված գոտու բացակայության պատճառով։
Նա դարձավ խաղի հերոսը, խաղի ավելացված ժամանակում հետ մղելով Անդրեյ Շևչենկոյի 2 հարվածները, և նաև կարողացավ հետ մղել ուկրաինացու իրացրած 11 մետրանոցը։
Սակայն Էժին այստեղ էլ չկարողացավ ամրապնդվել հիմնական կազմում, և 2010 թվականին լուրեր պտտվեցին, որ Էժին կարող է կարիերան շարունակել լեհական ակումբներից մեկում, սակայն Դուդոկը մնաց «Ռեալում», պայամանգիրը երկարաձգելով ևս 1 տարով։
Մենք արդեն համաձայնության էինք եկել իմ տեղափոխության շուրջ, սակայն «Ֆեյենորդը» տրանսֆերի դիմաց պահանջում էր 10 միլիոն ֆունտ, իսկ «Արսենալը» չէր պատրաստվում վճարել 7-ից ավել։
1963-1981 թվականներին եղել է ԽՍՀՄ առողջապահութան նախարարության բժշկակենսաբանական հիմնահարցերի ինստիտուտի լաբորատորիայի բաժնի վարիչ, 1981 թվականից՝ Մոսկվայի ժողովուրդների բարեկամության համալսարանի նորմալ ֆիզիոլոգիայի ամբիոնի վարիչ, միաժամանակ՝ հարմարվողականության էկոլոգակենսաբանական հիմնահարցերի լաբորատորիայի հիմնադիր-ղեկավար։
Աշխատանքները վերաբերում են բարձրությունից կախված հարմարվողականության չափանիշների մշակման, ծայրահեղ պայմաններում հարմարվող, ռեակցիաների ձևավորման ժամանակի գործոնի դերի, ինչպես նաև մարդու էկոլոգիական նկարագրի առանձնահատկությունների ամբողջականության ներկայացման հարցերին։
Բացի դրանցից, Պախելբելը թողել է երաժշտական տարբեր տեսակների հոգևոր և աշխարհիկ ստեղծագործությունների մեծ ժառանգություն՝ սյուիտներ ու վարիացիաներ' կլավեսինի համար, վոկալ արիաներ, մագնիֆիկատներ, մոտետներ, կոնցերտներ։
Ամենայն հավանականությամբ Յոհան Պախելբելն ուսումնասիրել է իր ուսուցչի՝ Յոհան Կասպար Կերլի ստեղծագործությունները, քանզի իր մեղեդիների մեջ ցայտուն կերպով նկատվում են դրանց ազդեցությունը։
Պախելբելի ստեղծագործությունների մեջ նկատելի են նաև իրեն ժամանակակից գերմանացի մեկ այլ կոմպոզիտորի՝ Յոհան Յակոբ Ֆրոբերգերի և մի քանի ֆրանսիացի կոմպոզիտորների ազդեցությունը։
Պախելբելի եկեղեցական երգեհոնային ստեղծագործությունների մեծ մասը, հատկապես երգչախմբային պրելյուդները, համեմատաբար պարզ են և գրված են միայն մեկ ստեղնաշարի համար, և երգեհոնի ոտնակներն օգտագործված չեն։
Պախելբելի երգեհոնային այդ ստեղծագործությունները հաճախ փոխադրվում էին այդ նվագարանների համար, որոնք չունեին ոտնակներ, ուստի կոմպոզիտորը պարզեցնում էր իր մեղեդիները՝ հեշտացնելու համար գործիքավորողների գործը։
Համեմատության համար նշենք, որ 17-18-րդ դարերում ապրած երգեհոն պատրաստող վարպետ Յոհան Գոթֆրիդ Զիլբերմանի նվագարաններն ունեին 50 ռեգիստր և երեք ստեղնաշար։
Երաժշտական նախնական կրթությունը ստացել է Սուրբ Սեբալդի եկեղեցու երգիչ Հենրիխ Շվեմերի և նույն եկեղեցու երգեհոնահար Գէորգ Կասպար Վեկերի մոտ։
Այս դպրոցի տնօրինությունը, տպավորվելով Պախելբելի ունակություններով, նրան թույլ տվեց երաժշտական կրթություն ստանալ գիմնազիայից դուրս՝ Կասպար Պրենցի մոտ, ով եղել էր Յոհան Կասպար Կերլի աշակերտը։
Վիեննայում անցկացնելով մի քանի տարի, 1677 թվականին նա տեղափոխվեց Այզենախ, որտեղ ստանձնեց Սաքսենյան դքսության պալատական երգեհոնահարի պաշտոնը՝ Յոհան Գէորգի փոխարեն։
Այզենախում Պախելբելն անցկացրեց միայն մեկ տարի. վախճանվել էր իրեն աշխատանքի ընդունողի եղբայրը, և նրանց ընտանիքում հաստատված սգո ժամանակահատվածում պալատական երաժիշտների թիվը կրճատվեց, ինչի արդյունքում Պախելբելը մնաց առանց աշխատանքի։
Վաստակելով հիանալի երգեհոնահարի և կոմպոզիտորի համբավ, Պախելբելն Էրֆուրտում աշխատած տարիներին դարձավ գերմանացի ամենահայտնի կոմպոզիտորներից մեկը (հավանաբար դրան նպաստեց այն հանգամանքը, որ նա, գործի բերումով, գրում էր երգչախմբային պրելյուդներ և այլ ստեղծագործություններ)։
Չնայած որ Պախելբելը մեծ հաջողություն էր գտել իբրև երգեհոնահար, կոմպոզիտոր և մանկավարժ, նա աշխատանքից ազատման դիմում ներկայացրեց, հավանաբար ավելի լավ աշխատանք գտնելու հույսով։
Նա աշխատանքից ազատվեց 1690 թվականի օգոստոսի 15-ին, որից երեք շաբաթ էլ չանցած նա դարձավ Շտուտգարտի վյուրթեմբերգյան պալատի երաժիշտն ու երգեհոնահարը՝ դքսուհի Մագդալենա Սիբիլլայի հովանու ներքո։
Քաղաքային իշխանություններ այնքան էին ուզում, որ թափուր մնացած պաշտոնը ստանձնի Պախելբելը, որ նույնիսկ մրցույթ չէին հայտարարել, ինչպես ավանդույթն էր, այլ միանգամից նրան ուղարկել էին պաշտոնական հրավեր։
Նացիստական օկուպացիայի ժամանակ Հունգարիայում, սկսած 1944 թվականից, Բարդոշին և նրա ներկայացուցիչները համագործակցել են Դոմե Ստոյայիի պրոնացիստական կառավարության հետ, այնուհետև Ֆերենց Սալաշիի հետ։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ավարտից հետո Բարդոշին ձերբակալվել է և 1945 թվականի նոյեմբերին զինվորական տրիբունալի պահանջով դատապարտվել մահապատժի՝ նացիստներին համագործակցելու համար։
Այդպիսի որոշման պատճառները անհայտ են, սակայն պատմաբանները առաջ էին քաշում այն տեսակետը, որ Բարդոշին չէր կարողանում մերժել Երրորդ Ռայխի ղեկավարության հրամաններին, ինչպես նաև հունգարական նոր զորախմբերի ուղարկումը խորհրդային ռազմաճակատ։
Նա Նովոսիբիրսկում աշխատում էր թղթատար և բեռնակիր, դրա հետ մեկտեղ ընդունվեց խորեոգրաֆիայի ուսումնարան, բայց շուտով թողեց կրթությունը՝ ֆինանսական խնդիրների պատճառով։
Սոֆոլան կիրառելով «մոգական, առասպելական, ծիսական տարրեր՝ ուսումնասիրում է ավանդականի և մոդեռնի միջև կոնֆլիկտը, որտեղ առկա է տղամարդու հարատև գերակայությունը»։
Սակայն վերջին տարիներին ամերիկագիտությունը սկսել է ընդգրկել նաև Հյուսիսային և Հարավային Ամերիկայի այլ պետությունները, ժողովուրդները և տարածքները, ինչպես նաև դրանց հարաբերություննը Երկրի այլ պետությունների և ժողովուրդների հետ։
Ամերիկագիտության շրջանակներում ուսումնասիրվող առարկաները բազմատեսակ են, սակայն հաճախ ուսումնասիրության առարկա են դառնում ամերիկյան համայնքները, գաղափարախոսությունը, կամ էլ մշակութային գործունեությունը։
Ամերիկյան էթնիկ կամ ռասայական խմբերը ուսումնասիրող առարկաները ավելի լայն են և առանձնացված են՝ աֆրաամերիկագիտություն, լատինաամերիկագիտություն, ասիաամերիկագիտություն, հնդկացիագիտություն։
Վրաց Բագրատունիների հովանավորության տակ ստեղծված Զաքարյանների իշխանապետության օրոք առաջացած նոր իշխանական տները՝ Օրբելյանները, Պահլավունիները, Պռոշյանները ևս հետզհետե անկում էին ապրում։
Նրանք ի վիճակի չէին ղեկավարել հայ ժողովրդի ազատագրական պայքարը արդեն 400 տարի Հայաստանը ասպատակող միջինասիական ցեղերի՝ սելջուկների, մոնղոլների, թուրքմենների դեմ։
16-րդ դարի սկզբին Հայաստանը բաժանվում է երկու մասի. Արևմտյան Հայաստանը անցնում է Օսմանյան կայսրությանը, իսկ Արևելյան Հայաստանը՝ Շահական Պարսկաստանին։
1600-ական թթ. Սեֆյան Իրանի շահ Աբբաս Ա-ն, չվստահելով իր իշխանությանը ենթակա Արևելյան Հայաստանում տնօրինություն անող՝ թուրքմենական ծագում ունեցող ցեղապետերին (որոնք հարկ եղած դեպքում աջակցում էին Իրանի ախոյան՝ Օսմանյան Թուրքիային) հատուկ հրովարտակով Մելիքական իրավունք շնորհեց՝ ոչնչացված հայ իշխանական տների շառավիղների ներկայացուցիչներին, որոնք դարձան պարսից շահի հուսալի հակաուժն ընդդեմ Օսմանյան թուրքերի։
Նույն թվականներին Օսմանյան կայսրության սուլթան՝ Մուրադ Դ-ն, վախենալով Ջալալիների շարժումից, և հայերին իրեն կողմը գրավելու նպատակով, կիսաանկախության հրովարտակ տվեց, իր իշխանության տակ գտնվող Արևմտյան Հայաստանի լեռնային վայրերում բնակվող հայկական համայնքներին (որոնք փաստական չէին ենթարկվում Արևմտյան Հայաստանը գրաված Օսմանյան թուրքերին), այդ կիսաանկախ արևմտահայկական իշխանությունները կոչվում էին «հյուքումեթություններ»։
Դեռ նրանց իշխանության սկզբում Արևելյան Հայաստանի բնակչության ճնշող մեծամասնությունը հայեր էին, գոյություն ունեին հայկական իշխանություններ /մելիքություններ/, ամուր էր հայ եկեղեցու դիրքը։
Այս վիճակում էր Հայաստանը, երբ Մերձավոր Արևելքի քաղաքական ասպարեզում 15-րդ դարի վերջերին և 16-րդ դարի սկզբներին սկսում են կարևոր դեր խաղալ նոր կազմավորված Սեֆյան Պարսկաստանն ու սուլթանական Թուրքիան։
Հիմնվելով 100 ուռուցքային հիվանդ մարդկանց հետազոտությունների վրա, Էվանսը կատարում է եզրակացություն, որ հիվանդության սկսվելուց առաջ հիվանդներից շատերը սպառում են իրենց համար կարևոր հուզական կապերը:
Երբ այդ օբյեկտին կամ դերին սկսում է վտանգ սպառնալ կամ այն ուղղակի անհետանում է, ապա այդ մարդիկ կարծես միայնակ են մնում իրենք իրենց հետ և բացի դա նրանց մոտ բացակայում են այնպիսի հմտությունները, որ կօգնեին նրանց հաղթահարել նման իրավիճակները:
Նա գրում էր, որ այս պրոցեսին ավելի հակված են էքստրավերտները, քանի որ նրանց լիբիդոն դուրս է գալիս արտաքին աշխարհ և կապում է նրանց արտաքին աշխարհի օբյեկտներին կամ այլ կերպ ասած առաջանում է որոշակի կախվածություն:
Հոգեուռուցքաբանությունը դուրս է գալիս քաղցկեղի ֆիզիոլոգիական բուժման սահմաններից և ներառում է հիվանդի կյանքի ոճը, ուռուցքային հիվանդությունների հոգեբանական և սոցիոլոգիական ասպեկտները:
Այն ուսումնասիրում է ուռուցքային հիվանդության ազդեցությունը հիվանդի հոգեբանական առողջության վրա, այնպես էլ՝ հոգեբանական և սոցիալական գործոնների ազդեցությունը (այսինքն՝ հիվանդի ընտանք-բժշկական անձնակազմ փոխազդեցություններ) կանցերոգենեզի և դրա ընթացքի վրա:
Բացի այդ այն ուսումնասիրում է Կոգնիտիվ խանգարումները, որ առաջանում են քիմիոթերապիայի և լուսային թերապիայի հետևանքով, ինչպես նաև պլացեբո և նոցեբո ազդեցությունները:
2-րդ դարում հռոմեացի բժիշկ Գալեն Կլավդիոսը ուշադրություն դարձրեց այն փաստի վրա, որ կենսուրախ կանայք ավելի հազվադեպ են հիվանդանում քաղցկեղով, քան այն կանայք, որ մշտապես գտնվում են ճնշված վիճակում:
Ջեյմս Պեդջեթը գրում էր, թե որքան հաճախ ենք մենք հանդիպում այն իրավիճակներին, երբ գերլարված վիճակին, հուսախաբությանը և հիաստափությանը հաջորդում է ուռուցքի զարգացումը:
միջուկային զենքի մշակման և Ճապոնիայի դեմ կիրառման ժամանակվանից, իսկ վերջինս, փաստորեն համաշխարհային պատերազմի վերջին ամսվա ընթացքում կատարվեց, նկատի առնելով Հիրոսիմայի և Նագասակիի ատոմային ռմբակոծումը, ինչպես նաև դրան հաջորդող միջուկային զենքի տարածումից հետո, համաշխարհային պատերազմի ծագման սպառնալիքը խիստ իրական դարձավ։
Նրանում հայտնվեցին ոչ միայն դրա հիմնադիրը՝ ԱՄՆ-ը և վերջինիս հակառակորդը՝ ԽՍՀՄ-ը, այլև ԱՄՆ-ի դաշնակիցներ Մեծ Բրիտանիան, Ֆրանսիան, ինչպես նաև ասիական հզոր տերություն դարձած համայնավարական Չինաստանը։
Այսպիսով Երկիր մոլորակի միջուկային ոչնչացման, ուստի և մարդկային քաղաքակրթության բնաջնջման հավանական վտանգը ներկայումս համաշխարհային պատերազմի հավանականությունը դիտարկելու ժամանակ կարևորագույն թեման է։
Մասնավորապես Կարմիր փոթորիկ կամ Կարմիր փոթորիկը սկսվում է վերնագրով վեպ, որը հրատարակվել է 1986 թվականին և դասվում է տեխնո-թրիլլեր ժանրի ստեղծագործությունների շարքին և որի հեղինակն է Թոմ Քլանսին :
Նման զինատեսակների կիրառումը կարող է յանգեցնել ապոկալիպտիկ հետևանքների, Երկիր մոլորակի մակերեսը դարձնելով մարդկության և կենդանական տեսակների ու նույնիսկ բույսերի կյանքի համար ոչ պիտանի։
1945 թվականի ապրիլ-մայիսին Բրիտանական զինված ուժերը մշակեցին Անմտածելի գործողություն ծրագիրը, որը, փաստացի, այսպես կոչված Երրորդ համաշխարհային պատերազմի առաջին սցենարն էր։
Տերմինը նաև կիրառվել է նկարագրելու համար այն լայնամասշտաբ հակամարտությունը, որի մեջ անուղղակիորեն ներգրավվել են շատ երկրներ՝ աշխարհի զանազան մասերից, ինչպես օրինակ՝ Սառը պատերազմը կամ Ահաբեկչության դեմ պատերազմը։
Բրիտանիայի վարչապետ Ուինսթոն Չերչիլը մտահոգված էր, որ Խորհրդային Միությունը՝ Երկրորդ Աշխարհամարտի վերջին Եվրոպայում ծավալել է հսկայական ռազմական ուժեր, իսկ ԽՍՀՄ-ի ղեկավար՝ Իոսիֆ Ստալինը անվստահելի անձնավորություն էր։
Ընդ որում նման պատերազմի սցենարները բազմատեսակ էին՝ սկսած կոնվենցիոնալ պատերազմից, որը կոչվում է նաև սովորական պատերազմ, մինչև սահմանափակ կամ նույնիսկ՝ տոտոալ միջուկային պատերազմը։
համաշխարհային պատերազմ կամ աշխարհամարտ անունը տրվել է այն ենթադրական պատերազմին, որը կարող է վերածվել Համաշխարհային պատերազմի և, հաջորդելով և համաշխարհայիններին՝ դառնալ մարդկության վերջին պատերազմը։
համաշխարհային պատերազմը իր ժամանակին դիտարկվում էր որպես "պատերազմներին վերջ տալու պատերազմ," քանզի մարդիկ հավատում էին, թե երբեք այլևս նման հզորության ու ավերիչ համընդգրկուն ռազմական հակամարտություն այլևս չի ծագի։
համաշխարհային պատերազմը ապացուցեց, թե այդ հույսերը սին էին, իսկ 1947-ին Սառը պատերազմի սկսվելը, նաև միջուկային զենքերի ի հայտ գալը, ցույց տվեցին, թե երրորդ համընդգրկուն պատերազմի հավանականությունը շատ մեծ է։
Մյուս կարևորագույն թեման կենսաբանական պատերազմն է, որի սանձազերծումը ևս կարող է զանգվածային կորուստների հասցնել, անկախ նրանից, թե կենսաբանական զինատեսակները կօգտագործվեն դիտավորյա՞լ, թե՞ պատահականորեն։
Երբ լրանում է նրա 12 տարեկանը իր հայրը, որը մասնագիտությամբ ինժեներ֊ելեկտրատեխնիկ էր, քանդեց բազմալիք ձայնարկիչը, որով Սթիվենը հետաքրքրված էր։
Բացի կիթառի և ստեղնաշարի վրա նվագելուց, Ուիլսոնը չնայած ինքնուս լինելուն տիրապետում է ուրիշ երաժշտական գործիքների, որոնց թվին են պատկանում ֆլեյտան, ցիմբրալը, բասս կիթառը։
2003-ից մինչև 2010 թվականները ընկած ժամանակաշրջանում Սթիվենը թողարկում է սինգլների շարք՝ իր սեփական անունից, որը բաղկացած է եղել օրիգինալ կատարումների քավըր տարբերակներից։
Մորգանատիկական մեզալյանսների արգելքների խստությունը տարբեր երկրներում զգալիորեն տարբերվում էր, իսկ Ֆրանսիայում և Մեծ Բրիտանիայում մորգանատիկական ամուսնություն հասկացությունն ընդհանրապես չկար (թեպետ անգլիական թագավոր Էդուարդ 8-րդը նախընտրեց հրաժարվել գահից երկու անգամ բաժանված ամերիկուհու Ուոլիս Սիմփսոնի հետ սկանդալային ամուսնությունից հետո)։
Նույնիսկ Գերմանիայում, անհրաժեշտության դեպքում, մորգանատիկական ամուսնության արգելքի մասին կարող էին «մոռանալ», այդպես օրինակ Բադենի մեծ դքսության գահը մի քանի 10-ամյակներ շարունակ զբաղեցնում էր Լեոպոլդ 1-ինը, որի մայրը հասարակ բարոնուհի էր։
Եթե մորգանատիկական միությունն արգելված էր իշխող միապետի կողմից, ապա անհավասար դիրքով ամուսնուն, որպես կանոն տրվում էր համապատասխան տիտղոս , որը ժառանագում էին ամուսնության արդյունքում ծնված երեխաները։
Մորգանատիկական ամուսնություն հասկացության տերմինն ի հայտ եկավ գերմանախոս երկրների և Ռուսական կայսրության օրենսդրության մեջ 18-19-րդ դարերում, թագավորական ընտանիքների և նրանց ենթակաների միջև ամուսնություններից խուսափելու նպատակով։
Հավասար էին համարվում ոչ միայն այժմ իշխող թագավորական ընտանիքի անդամները, այլև գերմանական իշխանական և նույնիսկ կոմսական ընտանիքի ներկայացուցիչներ, որոնք մեդիատիզացիայի ենթարկվեցին 1806 թվականին Հռոմեական Սրբազան կայսրության լուծարման ժամանակ։
20-րդ դարի սկզբին Գերմանիայում ձևավորվեց մորգանատիկական միապետերի և նրանց ընտանիքի անդամների նախնիների ակումբ, որոնց ներկայացուցիչները երբեմն ամուսնանում էին իրար հետ, իսկ երբեմն նույնիսկ թագադրված անհատների հետ (այն երկրներում, որտեղ մորգանատիկական միություններն արգելքի տակ չէին)։
Այդպես Վիկտորիա Եվգենիա Բատտենբերգացին ( Բատտենբերգների ընտանիքից, Հեսսենի ընտանիքի մորգանատիկական ճյուղից է) ամուսնացավ Իսպանիայի թագավոր Ալֆոնսո 8-րդի հետ և թագուհի դարձավ։
Իսպանիայի, Հոլանդիայի, Մոնակոյի, Դանիայի և Նորվեգիայի թագաժառանգները կարող են ամուսնանալ ոչ թագավորական ծագում ունեցող անձանց հետ, այնուամենայնիվ նրանց զավակները կհամարվեն թագաժառանգ։
Մորգանատիկական ամուսնություն («մորգանատիկական» բառի ծագումն անհայտ է, վարկածներից մեկի համաձայն ամուսնու առավոտյան նվերը նորապսակ կնոջը), անհավասար դիրքով անհատների միջև ամուսնություն, որի ժամանակ ամուսինը ավելի ցածր դիրքով այդ ամուսնության ընթացում չի ստանում նման սոցիալական բարձր դիրք։
1980-1985 թվականներին եղել է Երևանի պետական բժշկական ինստիտուտի թերապիայի ամբիոնի գիտաշխատող, 1985 թվականին տուբերկուլոզի ամբիոնի ասիստենտ, 1994 թվականից ֆթիզիապուլմոնոլոգիայի ամբիոնի վարիչ։
2007 թվականին նշանակվել է ՀՀ ԱՆ «Հանրապետական հակատուբերկուլոզային դիսպանսեր» ՓԲ ընկերության տնօրեն, 2012 թվականին վերանշանակվել է նույն պաշտոնում։
Հայաստանի ֆթիզիատորների ասոցիացիայի նախագահն է, ԺԴ.00.03 «Ներքին հիվանդություններ» մասնագիտությամբ պաշտպանության խորհրդի և ՌԴ գիտագործնական ամսագրի խմբագրային խորհրդի անդամ։
Հետազոտել է Հայաստանում տուբերկուլոզի համաճարակաբանությունը՝ հիվանդների և ռիսկի խմբերի շրջանում, ուսումնասիրել հակատուբերկուլոզային պատրաստուկների արդյունավետությունը։
Այն բանից հետո, երբ Նապոլեոն Բոնապարտը պարտություն կրեց Ռուսաստանից և իր դաշնակիցներից, 1812 թվականին Դանիա-Նորվեգական ունիան առաջարկ ստացավ ընդդիմանալու Ֆրանսիային։
1814 թվականի շվեդ-նորվեգական պատերազմ, կարճատև ռազմական հակամարտություն, որը բռնկվել է Շվեդիայի և Նորվեգիայի թագավորությունների միջև՝ Նապոլեոնյան պատերազմների ընթացքում։
Պատկերասրահը տեղակայված է -ում՝ Քվինսլենդի արվեստի պատկերասրահի և Քուինսլենդի պետական գրադարանի հարևանությամբ՝ Բրիսբեն գետի և Բրիսբենի կենտրոնական բիզնես թաղամասի դիմաց։
Քվինսլենդի արվեստի պատկերասրահի հետ համատեղ ժամանակակից արվեստի պատկերասրահը կազմակերպում է Ասիա-խաղաղօվկիանոսյան եռամյա ցուցահանդեսը՝ պատկերասրահի հիմնադրումից ի վեր ։
ամսագրին տված հարցազրույցում Բիոնսեն հաստատել է, որ իր ալտեր-էգոն «խիստ բեմական է», խմբագիրը բնութագրել է Սաշա Ֆիրսին այսպես՝ «զգայուն, էներգետիկ ալտեր-էգո երգչուհի»։
Իսկ Սաշա Ֆիրսը' ուրախ, ավելի էմոցիոնալ, ավելի էներգետիկ, ավելի անկեղծ կողմ է և ավելի գլամուրային, որը դուրս է գալիս, երբ եսաշխատում եմ բեմի վրա։
Կրկնակի ալբոմը թողնում է ինձ իմ վրա վերցնել ավելի մեծ ռիսկ ևռեալ դուրս գալ սեփական կաշվից, կամ էլ նույնիսկ այնպես, որ ավելի խորը մտնի ներս, և բացել այն կողմը, որոնք տեսնում են մարդիկ, որոնք ճանաչում են ինձ»։
Հետո -ի հետ հարցազրույցի ժամանակ, նախոստովանել է, որ մոլագարված է ալտեր-էգոյով բեմի վրա. «Ես ստեղծել եմ ալտեր էգո, որպեսզի անեմ այն բաները բեմի վրա, ինչը ես չեմ անի կյանքում։
Նոուլզը մեկ շաբաթ անց հագել է այն գորգով ճանապարհի վրա 2008 թվականի -ի ժամանակ, իսկ ուշ ելույթ է ունեցել նրանով , նաև հայտնվել է ամսագրի շապիկին։
Հայրը՝ մենեջեր Մեթյու Նոուլզը, բացատրել է, պատճառը երկու ալբոմ ստեղծելու պատճառը, ասելով որ. «Բիոնսեն վստահ է եղել, որ իր ազդեցության տակ եղել է ամբողջական արվեստական վերահսկողություն, որ պետք է միացնի երգերը։
Իսկ Սաշա Ֆիրս բրենդը ստեղծել է Թերրի Մյուգլեր օծանելիքը, այն բանի համար, որպեսզի արտացոլի "մյուս կողմը և բնութագրվել է որպես «վստահ, էմոցիոնալ կնոջ կողմ»։
2009 թվականի հուլիսի 1-ին Բիոնսե Նոուլզը և նրա դիզայիները, համագործակցությամբ մոր՝ Թինա Նոուլզի հետ, թողարկել են զգեստներ, ոգեշնչված . -ի հագուսնտերից ալբոմի համար։
Առաջին երգը հասել է ութ երկրների հիթ-շքերթների գագաթնակետերին և հասել է ԱՄՆ-ի 100 հիթ-շքերթի երրորդ հորիզոնականին, այդ ժամանակ, երբ հասել է երաժշտական շուկաների գլխավոր հիթ-շքերթների թոփ-10-ին որպես երկրորդը, դառնալով նրա հինգերորդ հիթը համար առաջին 100 հիթ-շքերթում։
«»-ն և «»-ն թողարկվել են միայն ԱՄՆ-ում այն ժամանակ, երբ «»-ն և « »-ը պտտված են եղել համաշխարհային մասշտաբով որպես երրորդ և չորրորդ սինգլներ, հասնելով 100 հիթ-շքերթի 10 հորիզոնականից 5-ի։
«- »-ը թողարկվել է որպես ինտերնացիոնալ հինգերորդ սինգլ, սկզբից ենթադրվել է, որ դա չի լինի որպես պաշտոնական թողարկում ոչ ԱՄՆ-ում, ոչ էլ Նիդերլանդներում։
Այն դասակարգվում է երկու սկավառակի վրա, առաջին սկավառակ …-ում ներկա է սոֆթ և միջին տեմպի & բալլադ և փոփերգեր, այն ժամանակ, երբ երկրորդ սկավառակը -ը, անվանված Բիյոնսեյի ալտեր-էգոյի պատվին պարունակում է պարային երգեր արագ եվրո ռիթմից մինչ էլեկտրոփոփ։
Ալբոմի շատ հաջողությունները նշելու ժամանակ, պլատինե թողարկումը նվեր թողարկումով, նաև ԷՌ … — Բոնուսային Երգեր անունով հասանելի է եղել 2009 թվականի վերջին համարյա բոլոր համաշխարհային խանութներում։
Նստվածքային և հրաբխային ապարների շերտերը սովորաբար շատ սեղմված են, ճեղքերավոր, բայց, ընդհանուր առմամբ, կազմում են միջօրեական շերտեր, որոնցով պայմանավորված Ուրալի կառուցվածքի գծայնությունը և գոտիավորումը։
Կենտրոնական ուրալյան բարձրացումը, որտեղ պալեոզոյի և վերին դոկեմբրիայի նստվածքային շերտերի հետ տեղ-տեղ առկա են Արևելա-Եվրոպական պլատֆորմի ավելի հին բյուրեղային ապարներ
Արևելյան լանջի սինկլինար ծալքերի համակարգը , որը հիմնականում գոյացել է միջին պալեոզոյան հրաբխային շերտերի և ծովային, հաճախ անդրծովյան նստվածքների, ինչպես նաև դրանք ճեղքող հրաբխային ապարներից . այսպես կոչված Ուրալի կանաչ քարային գոտին
Առաջին երեք գոտիների հիմքում, ըստ երկրաֆիզիկական տվյալների վստահ նկատվում է հին, վաղ մինչ կեմբրյան ֆունդամենտը, որը առավելապես ձևավորվել է մետամորֆային և մագմային ապարներից և մի քանի դարաշրջանների շերտավորման ձևավորման արդյունքում։
Ենթադրվում է, որ սինկլինորների պալեոզոյան հրաբխային շերտերի ֆունդամենտ ծառայում են հիպերբազիտների և գաբրոիդների հզոր շերտերը, որոնք Պլատինոնոսային և այլ հարակից գոտիների զանգվածներում տեղ-տեղ մակերևույթ են դուրս գալիս։