polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
«Քնած գեղեցկուհին» , թվով 16-րդ լիամետրաժ երաժշտական անիմացիոն ֆիլմը նկարահանված « » ստուդիայում, Շարլ Պերրոյի նույնանուն հեքիաթի հիման վրա, նաև Գրիմ եղբայրների «Վայրի վարդը» հեքիաթի հիման վրա։
«Քնած գեղեցկուհին» դարձել է առաջին անիմացիոն ֆիլմը նկարահանված լայնաֆորմատ 70 տեխնոլոգիաների միջոցով, որի շնորհիվ «Քնած գեղեցկուհին» գերազանցել է իր նախնիներին, ինչպես նաև դարձել է երկրորդ մուլտֆիլմը նկարահանված լայնէկրան ձևաչափով, Դիսնեյի մեկ այլ, «Լեդին և թափառականը» մուլտֆիլմից հետո, որը նկարահանվել էր չորս տարի առաջ։
Դասական հեքիաթի հերոսները, գրված Շարլ Պերրոյի կողմից դարում, Դիսնեյը պահանջել է իր նկարիչներից «ստեղծել այդքան իրատեսական, որքան հնարավոր է, մարմնով և արյունով, գրեթե կենդանի»։
Դիսնեյի պատմության մեջ այս ֆիլմը հատկանշական է ևս մեկ յուրահատկությունով. արքայադստեր հեքիաթային դղյակը դարձել է Դիսնեյ ստուդիայի խորհրդապատկերը, և քարացրած, դարձել է թեմատիկ կենտրոն բոլոր «Դիսնեյլենդների» համար։
«Քնած գեղեցկուհին» մուլտֆիլմում դերերը հնչյունավորել են օպերայի երգչուհի Մերի Կոստան, հնչյունավորման և հեռուստատեսության դերասաններ Էլեոնոր Օդլին, Բիլլ Շիրլին, Վերնա Ֆելթոնը, Բարբարա Ջո Ալլենը, Բարբարա Լաուդին, Թեյլոր Հոլմսը և Բիլլ Թոմպսոնը։
Մուլտֆիլմի ռուսական կրկնօրիանակում մասնակցել են Մեծ թատրոնի մենակատար Կարինա Սերբինան, Ռուսաստանի Դաշնության վաստակավոր արտիստ և օպերայի երգչուհի Լյուբով Կազարնովսկան, թատրոնի և կինոյի դերասան Իգոր Յասուլովիչը, ինչպես նաև հնչյունավորման դերասաններ Ալեքսեյ Սաֆիուլինը, Նինա Լունեվան, Օլգա Գալավանովան, Օլգա Շորախովան և Ալեքսեյ Կոլգանը։
Սցենարիստներ — Էրդման Պեններ, Ջո Ռինալդի, Ուինթոն Հիբլեր, Բիլլ Փիթ, Թեդ Սիրս, Ռալֆ Ռայթ, Միլթ Բանթա, հեքիաթի հիման վրա
Եզերապատում — ՄակԼարեն Ստյուարտ, Թոմ Կոդրիկ, Դոն Գրիֆֆիթ, Էրնի Նորդլի, Բեյզիլ Դավիթովիչ, Վիկտոր Հաբուշ, Ջո Հեյլ, Գոմեր Ջոնաս, Ջեք Հուբեր, Ռեյ Արագոն
Դեկորացիա— Ֆրենկ Արմիտեժ, Թելմա Վիտմեր, Ալ Դենպստեր, Ուոլթ Պերեգոյ, Բիլլ Լեյն, Ռալֆ Հալետտ, Դիկ Էնթոնի, Փիլ Մոտտոլա, Ռիչարդ Գ. Թոմաս, Էնտոնի Ռիզզո
Կերպարների անիմացիա — Հոլ Քինգ, Հոլ Ամբրո, Դոն Լասկ, Բլեյն Գիբսոն, Ջոն Սիբլի, Բոբ Կարլսոն, Քեն Հալթգրեն, Հարվի Թումբս, Ֆրեդ Կոպիետզ, Ջորջ Նիկոլաս, Բոբ Յանգկուիստ, Էրիկ Կլևորթ, Հենրի Թանուս, Ջոն Քեննեդի, Քեն Օ Բրեյեն։
Երգեր — Սեմմի Ֆեյն և Ջեք Լոուրենս . Թոմ Ադայր և Ջորջ Բրունս . Ուինսթոն Հիբլեր, Թեդ Սիրս և Ջորջ Բրունս . Թոմ Ադայր, Էրդման Պեններ և Ջորջ Բրունս . Թոմ Ադայր և Ջորջ Բրունս
Փերիները հասկանում են, որ բնակիչները, թագավորը և թագուհին շատ կբարկանան կատարված անեծքի պատճառով, այդ պատճառով նրանք որոշում են ամբողջ պալատին քնեցնել, մինչև Ավրորայի արթնանալը։
Այնտեղ մոռացված սարի վրա նրանք իմանում են Մալեֆիսետայի ծրագրի մասին, նա բաց կթողնի Ֆիլիպին, բայց 100 տարի անց, երբ Ֆիլիպը արդեն ծեր կլինի։
Փերիների անունները նույնպես աստիճանաբար փոխվեցին. սկզբնական սցենարում 1951 թվականին, փերիները ունեին հետևյալ անունները. Բկեյք, Ֆրենսիս Բեվեր և Սպրինգ Բայնգթոն. Դերասանուհիները, ովքեր հնչյունավորել են փերիներին չեն համապատասխանել, որպես փերիների կենդանի մոդելներ, քանի որ նրանք այդքանել ցածրահասակ չէին։
Վիշապի ձայնը կրակ դուրս տալու ժամանակ ստեղծվել է կրակի նետելու մասին ուսուցողական ֆիլմերի օգնությամբ, որոնք ձայնային օպերատոր Ջիմ Մակդոնալդը խնդրել է ԱՄՆ-ի բանակից։
Անիմատոր Բարնի Մետտիսոնի խոսքերով, Դիաբլոյին սցենարում ավելացրել են այն պատճառով, որ ըստ սյուժեի Մալեֆիսետան անշարժ կերպար էր և նրան պետք էր ինչ- որ մեկի հետ զրուցել, բացի նրանից։
Ֆլորան և Ֆաունան փոքրիկ Ավրորային նվիրեցին գեղեցկություն և նրբագեղություն, բայց այդտեղ ինչպես ամպրոպ, պարզ երկնքից հայտնվեց չար կախարդ Մալեֆիսենտան և անիծեց արքայադուստրին, որ իր 16- րդ տարեդարձին նա կծակի իր մատը կախարդված իլիկով և կմահանա։
Կախարդանքն այնպես հզոր էր, որ փերի Մերիվեզան չկարողացավ վերացնի նրա կախարդանքը, բայց նա ամեն դեպքում կարողացավ օգնել, խոստանալով, որ արքայադուստրը չի մահանա, նա կքնի և կարթնանա միայն գեղեցիկ արքայազնի առաջին համբույրից, քանի որ սիրուն ենթակա է ամեն ինչ։
Ստեղծվել է հերոսուհու մի այլ կերպար, Ավրորան հասարակ գյուղացի աղջիկ է, ով ապրում է անտառում, երեք բարի մորաքույրների հետ և ոչինչ չգիտի իր թագավորական ծագման մասին։
Մալեֆիսետայի հագուստի դիզայնը, Դեվիսը ստեղծել է իր տնային գրադարանից գտած միջնադարյան արվեստի մասին գրքից գտած նկարների հիման վրա. նկարում պատկերված էր չեխոսլովաիացի կին, հագած սև հագուստ, որի վերջույթները նման էին կրակի լեզուների։
Նաև Դեվիսը ասել է, որ աշխատել Մալեֆիսետայի կերպարի վրա շատ դժվար էր, քանի որ «նա այնպիսի կերպար էր, ով կանգնում և խոսք էր ասում» և չունի այլ ազդեցություն, միայն բնավորության գծեր ։
Նա նույնիսկ չի կարող պատկերացնել, թե ով է նա և իր ժամանակի մեծ մասն անցկացնում է անտառում կենդանիների հետ, ի ծնե ունենալով հրաշալի ձայն, նա բառացիորեն նկարում է իր երգով այն միակի կերպարը, ում նա և հանդիպում է անտառում։
Երջանիկ Ավրորան վերադառնում է տնակ, և հայտնում է երեք փերիներին իր ընտրյալի մասին, բայց նրանք պատմում են նրան, որ նա արքայադուստր է, և արդեն նշանված է արքայազն Ֆիլիպի հետ։
Ավրորայի կերպարի համար դիզայնը կատարել է մոդելավորող Թոմ Օրիվը, ով հերոսուհու բարակ և նուրբ շարժումները ստեղծել է Օդրի Հեպբյորնի շարժումների հիման վրա։
Աշխատանքը Թոմ Օրիվայի հետ, Ավրորայի գլխավոր անիմատորները, Մարկ Դևիսը օգտվել է Օրիվայի նկարած էսքիզներից, և մի փոքր մշակել է հերոսուհու արտաքինը և հագուստը այնպես, որպեսզի նրանք համապատասխան լինեն ֆոնային պատկերների անկյունային ձևերի հետ։
Որպեսզի նկարեն Ավրորայի ճշմարտացի շարժումները, վարձել են դերասանուհու, ով կիրականացներ խաղային տեսարանները, անիմատորների համար, այդ մարդը եղել է պարուհի Հելեն Սթենլին, ով ավելի վաղ եղել է կենդանի մոդել Մոխրոտիկի համար, նույնանուն ֆիլմում, նույնպես նկարահանված Դիսնեյ ստուդիայում։
«Քնած գեղեցկուհին» ֆիլմի արքայազնի կերպարը տրվել է անիմատոր Միլթ Կալին, ով ավելի վաղ ստեղծել է արքայազն Ֆերդինանդի կերպարը «Սպիտակաձյունիկը և յոթ թզուկները» և «Մոխրոտիկ» մուլտֆիլմների արքայազների կերպարները։
Միայն թե, հենց Դիսնեյը կարծում էր, որ այդպիսի աշխատանքի հետ կարող է զբաղվել միայն Միլթ Կալը, և արքայազնը Ֆիլիպի կերպարի ստեղծումը հանձնարարել է հենց նրան։
Ինչպես և այլ շատ ուրիշ կերպարների ստեղծումը «Քնած գեղեցկուհին» մուլտֆիլմի համար, օգտագործել են կենդանի մոդելներ, նրան պատկերել է դերասան Էդ Կեմմերը, ով ավելի վաղ խաղացել է կապիտան Բազ Կորրիի կերպարը ամերիկյան «Տիեզերական պահակախումբ» հեռուստասերիալում։
Խաղային նկարահանումների ծրագիրը, առաջին անգամ փորձարկվել է «Սպիտակաձյունիկը և յոթ թզուկները» , որը օգտագործում է իրական մոդելներ, որպես հիմնասյուն անիմատորների համար, նաև օգտագործվել է «Քնած գեղեցկուհին» մուլտֆիլմի կերպարների ստեղծման ժամանակ։
Ավրորայի, Ֆիլիպի, Մալեֆիսենտայի կերպարներիի համար կենդանի մոդելներ են եղել համապատասխանաբար ընտրված Հելեն Սթենլին, Էդ Կեմմերը, Ջեյն Ֆաուլերը :
1940 -ական թվականներից մինչև 1950- ական թվականները, ստուդիայում նշվում է անիմատորների գործադուլը 1941 թվականի մայիսի վերջին, Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի արդյունքը, և այդ թվում տարբեր կարճամետրաժ մուլտֆիլմների միացումը մի քանի լիամետրաժների մեջ , շահույթը վերականգնելու նպատակով։
1946 թվականին, ստուդիայում սկսվում է նոր «Մոխրոտիկը» մուլտֆիլմի ստեղծումը, քանի որ, Դիսնեյը ցանկանում էր «վերադառնալ արմատներին» և վերսկսել անիմացիոն ֆիլմերի արտադրությունը։
Չնայած, Ուոլտը չի ունեցել երաժշտական կրթություն, բայց պրոֆեսիոնալ երաժիշտները միշտ հիացել են նրա երգիչների, կոմպոզիտորների, պոետների հետ աշխատելու ունակության վրա։
1950 թվականի հունվարին, Դիսնեյ ստուդիան սկսում է «Քնած գեղեցկուհու» արտադրությունը, և շուտով սկսվում են առաջին նախապատրաստական աշխատանքները, հեքիաթի ադապտացիայի համար, բայց ամենից առաջ փոքր չափսերում։
«Քնած գեղեցկուհին մուլտֆիլմում» երաժշտական ուղեկցման գործը հանձնարարվել է Ջորջ Բրունսին, ով առաջ աշխատել է «Ֆանտազիա» մուլտֆիլմի երաժշտական ուղեկցամն վրա , իսկ մուլտֆիլմի համար երգեր գրելու գործը կատարել են, Թոմ Ադայրուն, ՈՒինստոն Հաբլերը, Թեդի Սիրսուն, Էրդման Պենները, Սեմմի Ֆեյնը և Ջեյք Լոուրենսը։
«Մոխրոտիկի» հաջողակ թողարկումից հետո, Ուոլթ Դիսնեյը որոշում է, ստեղծել նոր մեկ այլ լիամետրաժ անիմացիոն ֆիլմ, ավանդական հեքիաթի հիման վրա, և 1950 թվականին, նա որոշումը կանգնում է Շառլ Պերոյի «Քնած գեղեցկուհին» հեքիաթի վրա։
Ուոլթ Դիսնեյը հաճախ խոստովանել է, որ «Քնած գեղեցկուհին» որոշակի դժվարություններ է ներկայացրել. ինչպես և մյուս հեքիաթները, այն տեղավորվում է 4-5 պարբերություններում, ստիպված էին ավելացնել հակամարտություններ, լարվածություն։
Եվս մեկ բարդությունն այն է, որ նրա նախկին մուլտֆիլմերում, որոնցից են «Սպիտակաձյունիկը» և «Մոխրոտիկը», այնքան շատ բան է արվել, որ «Քնած գեղեցկուհու» համար ինչ- որ նոր բան ստեղծելը, ինչը դեր չի եղել, եղել է շատ դժվար։
Երեք բարի փերիները այս տարբերակում տիրապետում էին կախարդական ուժերի, կապված իրենց անունների հետ. Ֆլորա՝ բնություն, Ֆաունա՝ կենդանի աշխարհ, Մերիվեզա՝ կլիմա։
Կադրային հոսքի արդյունքում Ռեշիդ փաշան և Շինասին ժամանել են Փարիզ, որտեղ զբաղեցրել է քաղաքատնտեսական և ֆինանսական գիտություններով, ուսումնասիրել ֆրանսերեն և ֆրանսիական գրականություն։
Չորրորդ հրատարակության 16 հատորների ընդհանուր հոդվածների թիվը կազմում էր մոտավորապես 280 հազար, ջերի ընդհանուր քանակը՝ 12 հազար, հրատարակության մեջ ընդգրկվեցին 2000 աղյուսակներ, 800 քարտեզներ և 15 հազար նկարներ։
Ի պատասխան այն առաջարկին, որ հանրագիտարանի գլխավոր խմբագիր Պետեր Հենրիկսենը փոխանցեր հոդվածները «Վիքիմեդիա հիմնադրամին» հասարակական օգտագործման նպատակով, նա բացասական պատասխան տվեց՝ հայտարարելով, որ. :
2000 թվականից սկսած՝ -ը հասանելի է դարձել որպես օնլայն հանրագիտարան. հետևորդների թիվը հասնում էր իմ քանի հազարի, որոնց թվում էին թե՛ ֆիզիկական, թե՛ իրավաբանական անձինք։
Մինչև 1929 թվականը երգեհոն նվագել է սովորել Ա. Սանվոլլայի մոտ, դաշնամուր՝ Ն. Լարսենի մոտ և կոմպոզիցիա՝ Ֆարտեյն Վալենի մոտ Օսլոյի կոնսերվատորիայում։
1895-1900 թվականներին այստեղ պեղումներ են կատարել գերմանացի հնագետ Ֆրիդրիխ Հիլլեր ֆոն Գաերտրինգենի արշավախումնը, ովքեր հայտնաբերել են, որ մարդն այստեղ բնակություն է հաստատել դեռևս վաղ ժամանակներից։
Ակրոտիրիի պատմության սկիզբը կարելի է համարել մ.թ.ա. 3300 թվականը, սակայն մեզ հայտնի է, որ քաղաքը հատկապես ծաղկում ապրեց ուշ կիկլադյան ժամանակահատվածում՝ մ.թ.ա. 17-րդ դարում։
Իր ուժերը կենտրոնացնելով Պաղեստինում, Պարսից արքա Կամբյուսես համաձայնության եկավ արաբական քոչվորների հետ, որոնց ձեռքում էր գտնվում Սինայի անապատից դեպի եգիպտական սահմանները ձգվող ուղիները։
Մ.թ.ա. 525 թվականի մայիսին գրավվում է Մեմֆիսը, որտեղ պարսիկները դաժան հաշվեհարդար են տեսնում. 2000 բնակիչ, այդ թվում նաև Պսամետիհի որդին, գլխատվում են, սակայն իրեն' Պսամետիհին խնայում են։
Պսամետիհ , ով հայտնի է նաև որպես Պսամտիկոս Հին Եգիպտոսի Ուշ թագավորության արքայատոհմի վերջին փարավոնն է եղել և կառավարել է մ.թ.ա. 526-525 թվականներին։
1941-ից 1944 թվականներին մայրաքաղաք Օսլոյում դաշնամուրի դասեր է ստացել Էրլինգ Վեսթերի մոտ, հարմոնիա՝ Թորլեյդ Էքենի և բազմադաշնակություն՝ Քլաուս Էգգեի մոտ։
ընկերության կորպորատիվ պատմաբանի՝ Մարգարետ Գուրովիտցի տվյալներով՝ 1921 թվականին ընկերությունը թողարկել է իր առաջին հավաքածուն՝ «Նվերների հավաքածու փոքրիկի համար» , որը պարունակում էր մանկական ցանափոշու ոչ մեծ փաթեթ, մանկական քսուք ու մանկական օճառ և ստեղծված էր «որպես փոքրիկ նվեր նորածին ունեցող ընտանիքին այցելության գնալու համար»։
’ ընկերության ներկայացուցչի խոսքով, որը մեջբերել է Տորոնտո Սթար թերթը, մանկան հոտով ապրանքների արտադրությունը հատուկ էր ոչ միայն կոսմետիկային, այլև մանկական տակդիրներին։
Ռոբերտ Շուկը գրում է, որ հիգիենիկ անձեռոցիկները դրվում էին երիտասարդ մայրիկի հավաքածուի մեջ և առանձին արտադրանք չէին հաշվվում այնքան ժամանակ, մինչև օգտագործողներն այդ մասին խնդրեցին ընկերությանը։
1912 թվականի մայիսին Ալբանիան հաջողությամբ նվաճեց Սկոպյեն և շարժվեց Մոնաստիրի ուղղությամբ' ստիպելով թուրքերին ճանաչել Ալբանիայի ինքնավարությունը 1912 թվականի հունիսին։
Այսպիսով երկու երկրների միջև կնքվեց վերջնական դաշնություն ուղղված Օսմանյան Թուրքիայի դեմ, հաղթանակի դեպքում Բուլղարիային կմնար ամբողջ Մակեդոնիան Կրիվա Պալանկա-Օհրիդ գծից հարավ։
Մյուս կողմից Սերբիան պատրաստ էր փոխանակել Մակեդոնիան Ալբանիայի հետ, մտահղացում, որը կարևոր նշանակություն ունեցավ Լիգայի փլուզման հարցում 1913 թվականին, երբ Մեծ տերությունները բացի Ալբանական պետության ստեղծումից մերժեցին սերբերին նրա այլ տարածքային պահանջները այս ուղղությամբ։
Բալկանյան լիգա, մի քանի համաձայնագրերի արդյունքում 1912 թվականին ստեղծված դաշինք Հունաստանի, Բուլղարիայի, Սերբիայի և Չեռնոգորիայի միջև ուղղակի ընդդեմ Օսմանյան կայսրության, որն այդ ժամանակ դեռ վերահսկում էր Բալկանյան թերակղզու որոշ մասին։
Բալկանները 1900-ականների սկզբից գտնվում էին իրարանցման մեջ, երբ տեղի ունեցավ Մակեդոնիայի պարտիզանական պայքարը Երիտթուրքական հեղափոխությունից հետո, այնուհետև սկսվեց Բոսնիական ճգնաժամը։
Ռուսների ազդեցության տակ գտնվող Սերբիան և Բուլղարիան դաշնություն կնքեցին 1912 թվականի մարտի 13-ին, որը սկզբնական շրջանում ուղղված էր Ավստրո-Հունգարիայի դեմ, սակայն ավելացրեցին գաղտնի կետ, որով դաշինքը ուղղեցին Օսմանյան կայսրության դեմ։
Լիգան հաղթեց Առաջին Բալկանյան պատերազմում, որը սկսվել էր 1912 թվականի հոկտեմբերին, և վերահսկողություն տարածել Օսմանյան կայսրության գրեթե ամբողջ եվրոպական տարածքի վրա։
Սակայն այս հաղթանակից հետո դաշնակից երկրները համաձայնության չեկան որոշ տարածների բաժանման հարցում, հատկապես Մակեդոնիայի հարցում, ինչի արդյունքում Լիգան կազմալուծվեց և քիչ ժամանակ անց 1913 թվալանի հունիսի 16-ին Բուլղարիան հարձակվեց իր նախկին դաշնակիցների վրա' սկսելով Երկրորդ Բալկանյան պատերազմը։
Նույն կերպ փրկելով սերբերին թուրքերի լծից 1876 թվականին, ռուսները ստիպեցին երկու տարի անց ճանաչել Սերբիայի անկախությունը Այնուամենայնիվ չնայած ռուսների պաշտպանությանը, այս երկու երկրները ժամանակի ընթացքում անհանդուրժողականության ֆոնի վրա ունեցան կարճատև պատերազմ միմյանց միջև։
Եվրոպական տերություններին հակընդեմ, հատկապես Ավստրո-Հունգարիայի կողմից հրահրված Բոսնիական ճգնաժամից հետո, ռուսները ձեռնամուխ եղան բալկաններում ստեղծելու սլավոնական դաշինք ուղղված Ավստրո-Հունգարիայի և Օսմանյան կայսրության դեմ։
Իրականում Բուլղարիան Մակեդոնիայի տարածքում ստեղծեց ազատագրական շարժում, որը պետք է հասներ Մակեդոնիայի ինքնավարությանը, որից հետո նախագծվում էր Մակեդոնիայի կցումը Բուլղարիային։
Դաշնություն կնքելով Բուլղարիան նախագծում էր սերբերին կենտրոնացնել Մակեդոնիայում, իսկ իր զորքերը ուղղել դեպի Թրակիա, իր խոշոր Ադրիանապոլիս և Կոստանդնուպոլիս քաղաքներով։
Հունաստանում բանակի սպաները 1909 թվականի օգոստոսին կազմակերպեցին հեղաշրջում և կառավարության ղեկավար դարձավ Էլեֆթերիոս Վենիզելոսը, ով հույսեր ուներ վերադարձնել Կրետեն Հունաստանին, քանի որ 1897 թվականի Հույն-թուրքական պատերազմի արդյունքում այն անցել էր օսմանցիներին։
Հունաստանի լիգային միանալու քննարկումների ժամանակ Բուլղարիան հրաժարվեց հույների հետ կնքել լրացուցիչ պայմանագիր, որով հույներին կզիջեին այլ տարածքներ ինչպես սերբերի հետ պայմանագրի դեպքում էր։
Ունենալով վատատեսական տրամադրվածություն հունական բանակի հզորության հանդեպ, Բուլղարիան վստահ չէր, որ հույները կկարողանան հաջող մարտնչել Մակեդոնիայում, և իրենք կկարողանան նվաճել Սալոնիկ քաղաքը հույներից առաջ։
Այնուամենայնիվ Հունաստանի Լիգա մուտքը շատ արդյունավետ եղավ դաշնակիցների համար, քանի որ Բալկանյան երկրների մեջ միայն Հունաստանը ուներ հզոր նավատորմ և այն կարող էր խոչընդոտել օսմանցիների տեղաշարժը Ասիայից Եվրոպա ծովային ուղով։
Այս զարգացումները աննկատ չմնացին Մեծ տերությունների կողմից, սակայն պաշտոնական համաձայնություն կար Մեծ տերությունների միջև կապված Օսմանյան կայսրության տարածքային ամբողջականության հետ, ինչը պետք է զգուշացներ Բալկանյան երկրներին։
Չեռնոգորիան համեմատաբար փոքր երկիր էր, սակայն Սերբիայի հետ կապերի շնորհիվ դարձավ Լիգայի անդամ որպես երկրորդ դասի անդամ' ունենալով տարածքային պահանջ Սանյակի և հյուսիս ալբանական Շկոդրայի նկատմամբ։
Այդ թվականի ամռանը երկու նավով 30 մարդ է ուղևորվում Նյու Օլեսուն, ովքեր, տեղ հասնելով, սկսում են աշխատանքներ տանել ածուխի հանքերը շահագործելու ուղղությամբ։
Բացի Նորվեգիայից' բնակավայրում իրենց հետազոտական կայաններն ունեն Հոլանդիան, Գերմանիան, Մեծ Բրիտանիան, Ֆրանսիան, Իտալիան, Ճապոնիան, Հարավային Կորեան և Չինաստանը։
1925, 1926, 1928 թվականներին ինքնաթիռներով ու դիրիժաբլներով դեպի Հյուսիսային բևեռ իրենց գիտարշավները Նյու Օլեսունից են սկսել Ռուալ Ամունդսենը և Ումբերտո Նոբիլեն։
Խաուաճա Աբրահամ, ինչպես որ այն սկսել են կոչել հետո, կառուցատավեց գյուղը և հաճախ ընդունում էր բարձրաստիճան այցելողներին նույն պալատում, որտեղ Գաբրիել Եպիսկոպոսի ղեկավարության կառուվել է «Թադեոս Բարթողոմիոս» մատուռ, կցելով գերեզմանատուն քրիստոնեաների համար։
Աբրահամ փաշա Բարթողի հորեղբայր վարժապետ Աբրահամ, տեղափոխվել է Ստամբուլից Եգիպտոս նրա աշակերտ Մուհամմադ Ալի փաշայի խորհրդական՝ Պողոս բեյ Յուսուֆյանի հրավերով։
փորձարարի գիտակցումը, որ իր սպասելիքները կարող են ազդել փորձի արդյունքների վրա կարող է հակառակ ազդեցություն ունենալ, այդպիսով, կողմնակալ չգտնվելու ձգտումից նա կփնտրի և կկենտրոնանա այն տվյալների վրա, որոնք հակասում են հիպոթեզին,
փորձարարները, որոնք հետազոտության սկզբում շատ լավ արդյունքներ են ստանում, ձգտում են էլ ավելի բարելավել հետագա տվյալները, նաև նույն փորձարարները, որոնք ի սկզբանե վատ արդյունքներ են ստանում, հետագայում ինքնաբերաբար վատացնում են դրանք,
կողմնակալության էֆեկտը առավելապես դրսևորվում է այն փորձարարների մոտ, որոնք աջակցելու հակում ունեն, ակտիվ ժեստեր են անում, ընկերական են և հետաքրքրություն են ցուցաբերում փորձարկվողների նկատմամբ,
Փորձարարը կազմակերպում է հետազոտվողի գործողությունները, հանձնարարություն է տալիս, արդյունքները գնահատում է, ուսումնասիրության պայմաններն է փոխում, գրանցում է մասնակցի վարքի առանձնահատկությունները և նրա գործունեության արդյունքները։
Ռոզենթալի մեթոդիկայով մարդկանց հոգեբանությունն ուսումնասիրելուց գրեթե կես դար առաջ կենդանիների համեմատական հոգեբանության ուսումնասիրության գործում էական նշանակություն է ունեցել Խելացի Հանսի էֆեկտի բացահայտումը։
Խելացի Հանսը մաթեմատիկայի ուսուցիչ, գերմանացի Վիլհելմ ֆոն Օստինի ձին էր, որը կարողանում էր հաշվել, թվաբանական զանազան գործողություններ կատարել, գերմաներեն կարդալ։
Նրա ֆենոմենը բացահայտելու համար ձևավորվեց Հանսի հանձնաժողով , որը գլխավորում էր գերմանացի հոգեբան, փիլիսոփա, երաժշտական տեսաբան Կարլ Շտումպֆը ), որից հետո նրա աշակերտ Օսկար Պֆունգստը։
Պարզվեց, որ իրոք, Հանսը պատասխանները տալիս էր տիրոջ կողմից առանց որևէ խաբեություն կիրառելու, սակայն Հանսը հիմնականում ճիշտ էր պատասխանում, երբ տեսնում էր հարց տվողին և, եթե վերջինս գիտեր հարցի պատասխանը ։
Երկարատև ուսումնասիրություններից հետո Պֆունգստը եզրակացություն արեց, որ հարց տվողն ակամայից որոշակի ազդանշաններ է փոխանցում պատասխանողին և որքան էլ որ ցանկանում է զերծ մնալ դրանից, այնուամենայնիվ ազդանշանները ճնշել ամբողջությամբ չի հաջողվում։
Ըստ Բերնարդ Շոուի «Պիգմալիոնը» պիեսի՝ լեզվաբանության պրոֆեսոր Հենրի Հիգինսը գնդապետ Պիգերինգի հետ գրազ է գալիս, որ գռեհիկ ծաղկավաճառուհի Էլիզա Դուլիթլին բարձրաշխարհիկ դքսուհի կդարձնի։
Առաջանում է հուսախաբության էֆեկտ, որը պայմանավորված է մարդու մտածողության գործընթացի հոգեբանությամբ. մարդը որևէ տեղեկատվություն ստանալուց հետո իր մտքում ակնթարթորեն կառուցում է փոխկապակցված գործողությունների որոշակի շարք։
Սակայն եթե այդ ֆոնի վրա որևէ անհավանական տարր է ի հայտ գալիս, ապա անընդհատությունը խախտվում է, և մարդը միացնում է գիտակցությունը, ջանքեր է գործադրում այն հասկանալու համար, փլվում են կաղապարները, մտածողության կարծրատիպերը, կարծիքների և ավանդույթների դոգմայականությունը։
Ինչպես և կանխատեսում էին հետազոտողները, այն ուսանողները, որոնց հայտնի էր, որ դուր են գալիս իրենց զույգին, ավելի համակրելի վարք էին ցուցաբերում դիմացինի նկատմամբ, առավել անկեղծ էին, քննարկվող հարցերի վերաբերյալ ավելի քիչ էին չհամաձայնվելու դեպքերը և ընդհանուր առմամբ նրանց շփումն ավելի հաճելի և սրտամոտ էր, քան այն ուսանողներինը, ովքեր կարծում էին, որ իրենց զույգին դուր չեն գալիս։
Դեռ ավելին, նրանք, ովքեր կարծում էին, որ դուր են գալիս իրենց զույգին, իսկապես ավելի շատ էին արժանանում դիմացինի համակրանքին, քան նրանք, ովքեր կարծում էին, որ զույգը հակակրանք չի զգում իրենց նկատմամբ։
Պարզվեց, որ խելացի առնետի հետ գործ ունեցած մասնակիցը նրա հետ մեղմ էր վարվում, շոյում էր նրան՝ այդպիսով լրացուցիչ նպաստավոր պայմաններ ստեղծելով լաբիրինթոսով անցնելու համար։
Նրանք ուսուցիչներին տեղեկացրին, որ որոշ աշակերտներ առանձնահատուկ ընդունակություններ ունեն, ուղղակի դեռևս իրենց չեն բացահայտել, պետք է ուշադիր լինել նրանց նկատմամբ և նրանց ընդունակություններն ի հայտ կգան։
Բերնարդ Շոուն պիեսը գրել է Հին հունական դիցաբանական հերոս, Կիպրոսի կնատյաց արքա Պիգմալիոնի մասին առասպելի ենթատեքստով. Պիգմալիոնը փղոսկրից կերտեց չնաշխարհիկ աղջկա արձան։
Յուրաքանչյուր զույգից պատահականության սկզբունքով ընտրել են մեկին, որին հատուկ տեղեկություն են հայտնել մյուսի մասին. ընտրված ուսանողների մի մասին հայտնել են, որ զուգընկերը համակրում է իրեն, իսկ մյուս մասին, որ չի համակրում։
Ուսուցչի ուշադրությունը և տրամադրությունը դրականորեն է ազդում առաջադիմության վրա, և ուսուցիչն իր դրական նախատրամադրվածությամբ, առանց դասավանդման մեթոդաբանության փոփոխության, աշակերտին խրախուսելու միջոցով կարող է ոչ միայն օգնել աշակերտին դժվարությունները հաղթահարելու հարցում, այլ նույնիսկ բուժել։
Ռոզենթալի էֆեկտ կամ Պիգմալիոնի էֆեկտ, , փորձարկողի կողմնակալության էֆեկտ, սոցիալական հոգեբանական ֆենոմեն, ըստ որի անձի գործողությունների բնույթը հիմնականում պայմանավորված է իր մարգարեությունը իրականացած տեսնելու սպասելիքներով և շրջապատի արձագանքների մեկնաբանությամբ, որն էլ հրահրում է մարգարեության ինքնաիրականացում։
Կարող է ի հայտ գալ ցանկացած գիտության մեջ և ուսումնասիրության կամ գիտափորձի ցանկացած փուլում՝ անցկացման, արդյունքների մշակման, դրանց մեկնաբանման ընթացքում և այլն։
Ռոբերտ Ռոզենթալն ու Լենոր Ջեկոբսոնն այն կիրառել են աշակերտի առաջադիմության վրա ուսուցչի ունեցած սպասելիքների ազդեցությունը նկարագրող իրենց գրքում։
1988 թվականին Սթերլինգ Լիվինգսթոնը ամերիկյան հանրահայտ բիզնես-ամսագրում հրապարակել է «Պիգմալիոնի էֆեկտը կառավարման համակարգում» հոդված, որը ներառված է որոշ բիզնես դպրոցների դասավանդման ծրագրերում։
Իր տեսության ապացույցներով հետաքրքրված հետազոտողի ազդեցությունը չեզոքացնելու համար պետք է գիտափորձի մեջ ընդգրկել այլ գիտնականների, որոնք նպատակներին և տեսությանը տեղյակ չեն։
Ամերիկյան հոգեբան Ռոբերտ Ռոզենթալը այդ երևույթն անվանել է «Պիգմալիոնի էֆեկտ»՝ զուգահեռներ անցկացնելով հին հունական դիցաբանական հերոս Պիգմալիոնի կերպարի հետ։
Ռուդոլֆ Դասլերը որոշիչ ներդրում ունեցավ ֆուտբոլային մարզակոշիկների կատարելագործման մեջ, վերամշակելով սերիական արտադրության համար առաջին պտուտակավոր պայտասեպերով կոշիկները։
1952-53 թվականների ֆուտբոլային սեզոնին արդեն թողարկվել էր « » հաջողված մոդելը, որը կրում էին գերմանական ակումբների շատ խաղացողներ, Դորտմունդի Բորուսիան, ֆրանկֆուրտի Այնտրախտը, Շտուտգարտը և Կայզերսլաուտերնը, այդ թվում Հորստ Էկել և Վերներ Լիբրիխի հավաքականի ապագա խաղացողները։
1954 թվականի մայիսի 23 ԳԴՀի չեմպիոնների լիգայի «Հաննովեր 96» և «Կայզերսլաուտերն» ֆինալի ժամանակ, որն ավարտվեց հաննովերցիների հաղթանակով, հաղթող խաղացողներից ութը կրում էին այս մոդելի մարզակոշիկներ։
Այդ նույն թվականին ԳԴՀի հավաքականը հաղթեց աշխարհի առաջնությունում' մարզիկների մեծ մասը հանդես էր գալիս Ադիդասի մարզակոշիկներով.Ադոլֆը ստացավ առավելություն եղբայրների միջև պայքարում։
«Ադիդաս, լավագույն մարզակոշիկներ աշխարհում» կարգախոսը բոլորին գցում է մոլորության մեջ, քանի որ 1958 թվականի աշխարհի առաջնության ժամանակ Բրազիլիայի հավաքականը խաղում էր Պումայի մարզակոշիկներով։
Ռուդոլֆը որդուն միջոցներ տրամադրեց Զալցբուրգում ֆաբրիկա գնելու համար, որը պետք է սպասարկեր ավստրիական շուկան, սակայն հրաժարվեց ավստրիական բանկում հանդես գալ որպես ընկերության երաշխավոր։
1970 թվականի աշխարհի առաջնությունից մի քանի ամսի առաջ Արմինը աշխատանքի ընդունեց Ռիո դե ժանեյրոյում ապրող հայտնի լրագրող Հանս Գեննինհսենին , որը ուներ մեծ կապեր լատինամերիկյան ֆուտբոլում։
Դա բացատրվում էր նրանով, որ Արմինը և Ադոլֆի որդին' Հորստը ավելի վաղ կնքել էին գաղտնի համաձայնություն, որով պարտավորվում էին մեկը մյուսից չգրավել ֆուտբոլիսներին, ինչպես նաև պայմանագիր չկնքեն Պելեի հետ, որը կբարձրացներ գովազդային պայմանագրերի գները։
Սակայն Պելեն, իմանալով Պումայի և այլ բրազիլացի ֆուտբոլիստների համաձայնության մասին, հայտնեց իր դժգոհությունները Գեննինգսենին, որը արհամարհելով արգելքը պայմանագրի նախագիծը ներկայացրեց Արմինին, որը չդիմացավ գայթակղությանը։
Ադիդասի պաշտոնական ուղերցը Ռուդոլֆի մահվան մասին հետևյալն էր. « Ադոլֆ Դասլերի ընտանիքը չի ուզում որևէ մեկնաբանություն անել Ռուդոլֆ Դասլերի մահվան կապակցությամբ»։
Արմինը բողոքարկեց հոր վերջին կամքը և հաղթեց դատը, քանի որ ԳԴՀ-ի գերագույն դատարանի ավելի վաղ ընդունած որոշման համաձայն կանոնադրությունը կտակից ուներ ավելի բարձր ուժ։
1932 թվականին Ռուդոլֆը քվեարկում է Նացիոնալ-սոցիալիստական ​​գերմանական բանվորական կուսակցության օգտին, որին եղբոր հետ անդամակցել էր 1933 թվականի մայիսի 1-ին։
1936 թվականի ամառային օլիմպիական խաղերին համաշխարհային ռեկորդ սահմանած վազորդ Ջեսի Օուենսը հանդես եկավ Դասլեր պայտասեպերով մարզակոշիկով, որից հետո եղբայրների միջև ծագեց տարաձայնություն։
1943 թվականի մարտին ամբողջատիրական մոբիլիզացիայի շրջանակներում նա զորակոչվեց զինվորական ծառայության Գլաուխաույի ուղղությամբ, իսկ ապրիլին գործուղվում է Տուշին քաղաքի սահմանապահ կետ։
Հարցաքննության ժամանակ Ռուդոլֆը հայտարարեց, որ եղբոր նախաձեռնությամբ ֆաբրիկայում կազմակերպվել են զինվորական ապրանքների արտադրանք, իսկ ինքը Ադոլֆը աշխատողների համար քաղաքական ելույթներով էր հանդես գալիս։
Արդյունքում հետաքննությունը Ադոլֆին ճանաչեց որպես մեղադրյալ, ինչից հետո եղբայրները որոշեցին որքան հնարավոր է արագ բաժանել ֆիրման և 1948 թվականին վերջնակապես հեռացան միմյանցից։
Ըստ հետազոտողների, ստեղծագործության սյուժեն նորություն չէր, «ազնիվ ավազակների» թեման, ովքեր թալանում էին հարուստներին աղքատների համար, հայտնի էր Ռոբին Հուդի մասին միջնադարյան բալլադից։