polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Սինգապուրի միջազգային Պայա Լեբար օդանավակայանը, որը Սինգապուրի երրորդ քաղաքացիական օդանավակայանն էր Սելետար (1930-1937 թվականներին եղել է երկրի գլխավոր օդանավակայանը, այժմ օգտագործվում է մասնավոր ինքնաթիռների թռիչքների համար) և Կալլանգ օդանավակայաններից հետո, ուղևորների թվի մեծացման պատճառով անկարող դարձավ սպասարկել նրանց։
Կառավարությունը զարգացման երկու հնարավորություն էր տեսնում․ կա՛մ պետք էր մեծացնել գոյություն ունեցող օդանավակայանի հնարավորությունները, կա՛մ էլ կառուցել նոր օդանավակայան։
Նոր օդանավակայանի առավելություններից մեկն այն էր, որ օդանավերը թռիչք ու վայրէջք էին կատարում ծովի վրայով այն դեպքում, երբ նախկին օդանավակայանի դեպքում դա արվում էր բնակելի տների վրայով։
«Կոմերցիոն կարևորության մարդկանց» համար նախատեսված տերմինալն սկսել է գործել 2006 թվականի օգոստոսի 15-ին, իսկ պաշտոնապես բացվել է 2006 թվականի սեպտեմբերի 29-ին ։
Ի սկզբանե նախատեսվում էր տերմինալի շինարարությունն ավարտել 2006 թվականին, սակայն ժամկետը հետաձգվեց 2 տարով, քանի որ ահաբեկչության վտանգը պակասեցրեց օդանավակայանի ուղևորների թիվը։
Երրորդ տերմինալի կառուցումից հետո օդանավակայանը կարող էր ընդունել տարեկան 22 միլիոնով ավելի ուղևոր, ինչի արդյունքում օդանավակայանն ընդհանուր առմամբ ի վիճակի եղավ ընդունել 70 միլիոն ուղևոր։
Վառելիքը մատակարարվում է մոտավորապես կես կիլոմետր հեռավորությունից, իսկ օդանավակայանում աշխատում են վառելիքային վեց օպերատորներ, որոնք գտնվում են օդանավակայանի հյուսիսարևելյան հատվածում։
Ըստ այս ցուցանիշի, աշխարհի ամենածանրաբեռնված օդանավակայաններից վեցերորդն է և երկրորդը՝ Ասիայում՝ ըստ 2016 թվականի ուղևորափոխադրման միջազգային վիճակագրության։
2005 թվականի նոյեմբերի 11-ին օդանավակայանը դարձավ առաջինը Եվրոպայի սահմաններից դուրս, որ իրականացրեց 380-ի վայրէջք՝ ստուգելու օդանավակայանի հնարավորությունները։
Սկզբնական հիմնական ծրագիրը երկու տերմինալի կառուցում էր նախատեսում օդանավակայանի համար, սակայն միևնույն ժամանակ հաշվի էր առնված նաև հետագա զարգացումն ու երրորդ տերմինալի կառուցման հնարավորությունը։
«Մահվան մեքենա» , կիբերպանկ ոճի ֆանտաստիկ մարտական ֆիլմ, որը նկարահանված է 1994 թվականին բրիտանացի ռեժիսոր Սթիվեն Նորրինգթոնի ձեռագրով, իսկ բեմադրող ֆիլմ են հանդիսացել՝ «Բլեյդ» ֆիլմը և «Երևելի ջենտլմենների լիգա» ֆիլմը ։
Պարգևատրումը անց է կացվել հինգ անվանակարգերում' «Լավագույն ֆիլմ», «Լավագույն ռեժիսոր», «Լավագույն դերասան», «Լավագույն դերասանուհի» և «Լավագույն երաժշտություն»։
«Լավագույն դերասանուհի» անվանակարգում հաղթել է Մինա Կումարին' «Բայջու Բավրա» ֆիլմում իր դերակատարման համար, իսկ կոմպոզիտոր Նաուշադը' մրցանակն ստացել է այդ նույն ֆիլմի երաժշտության համար։
1905 թվականի հեղափոխության ժամանակ մասնակցել է քաղաքական գործունեությանը, եղել է Պետերբուրգի միջին դպրոցների սոցիալ-դեմոկրատական կազմակերպության կենտրոնական կոմիտեի անդամ, թռուցիկներ է տպագրել հեկտոգրաֆով։
1905 թվականի հոկտեմբերին Ֆրիդմանը Յակով Տամարկինի հետ իր առաջին մաթեմատիկական աշխատանքը ուղարկել է Գերմանիայի առաջատար գիտական ամսագրերից մեկին՝ -ին։
Նրանցից մի դասարան բարձր սովորում էր Վլադիմիր Իվանովիչ Սմիռնովը՝ ապագայում նույնպես մաթեմատիկոս, ԽՍՀՄ Գիտությունների ակադեմիայի անդամ, «Բարձրագույն մաթեմատիկայի դասընթաց» հայտնի հնգհատորյակի հեղինակը։
1920 թվականի հունիսի 12-ին դարձել է համալսարանի մաթեմատիկայի և մեխանիկայի ամբիոնի դասախոս, աշխատել է Վոեյկովի անվան գլխավոր երկրաֆիզիկական դիտարանում՝ իր նախաձեռնությամբ ստեղծված մաթեմատիկական բյուրոյում, միաժամանակ որպես կիրառական աերոդինամիկայի ամբիոնի պրոֆեսոր դասավանդել է Հաղորդակցության ինժեներական ճանապարհների ինստիտուտի օդային հաղորդակցության նորաբաց ֆակուլտետում։
Բացի այդ, Կուզնեցովի անվան ռազմածովային ակադեմիայի պետ Ալեքսեյ Կռիլովը Ֆրիդմանին ներգրավում է ակադեմիայի մեխանիկայի ֆակուլտետում՝ որպես ադյուտանտ դասավանդելու համար։
Ֆրիդմանը նաև աշխատում է Պետական օպտիկական ինստիտուտի ատոմային հանձնաժողովում, որտեղ հաշվարկում է բազմաէլեկտրոնային ատոմների մոդելները և հետազոտություններ է անցկացնում ադիաբատ ինվարիանտների վերաբերյալ։
Ոսկե մեդալով ավարտելով գիմնազիան՝ Ֆրիդմանը 1906 թվականին ընդունվում է Սանկտ-Պետերբուրգի պետական համալսարանի ֆիզիկա-մաթեմատիկական ֆակուլտետի մաթեմատիկական բաժին, որն ավարտում է 1910 թվականին։
Մինչև 1913 թվականի գարունը Ֆրիդմանը զբաղվում է մաթեմատիկայով, ինչպես նաև գործնական պարապմունքներ է ղեկավարում Ինժեներական ճանապարհների և հաղորդակցության ինստիտուտում, դասախոսություններ է կարդում Սանկտ-Պետերբուրգի լեռնային ինստիտուտում։
Դեռ ուսանողությունից Ֆրիդմանը և Տամարկինը կանոնավոր հաճախում էին նոր տեսական ֆիզիկայի խմբակի պարապմունքներին, որոնք 1908 թվականին կազմակերպեց Գերմանիայից ոչ վաղ անցյալում եկած Պավել Էռենֆեստը, որին Ֆրիդմանը համարում էր իր ուսուցիչներից մեկը։
Գլխավոր ֆիզիկական դիտարանի տնօրեն Բորիս Բորիսովիչ Գոլիցինը ուշադրություն դարձրեց Ֆրիդմանի բացառիկ ընդունակություններին և նրան առաջարկեց անհրաժեշտ գիտելիքներ ձեռք բերել դինամիկ օդերևութաբանության բնագավառում (այժմ այդ գիտության այդ ճյուղը կոչվում է գեոֆիզիկական հիդրոդինամիկա)։
Այս նպատակով 1914 թվականի գարնանը Ֆրիդմանը գործուղման մեկնեց Լայպցիգ, որտեղ այդ ժամանակ ապրում և աշխատում էր նորվեգացի հայտնի օդերևութաբան Վիլհելմ Ֆրիման Կորեն Բյորկնեսը ՝ մթնոլորտում ճակատների տեսության հիմնադիրը։
Ծնվել է 1888 թվականի հունիսի 16-ին Սանկտ-Պետերբուրգում, Սանկտ-Պետերբուրգի պետական կոնսերվատորիայի շրջանավարտ, կոմպոզիտոր Ալեքսանդր Ֆրիդմանի և դաշնամուրի ուսուցիչ Լյուդմիլա Ֆրիդմանի ընտանիքում։
1897 թվականին, երբ ապագա գիտնականը 9 տարեկան էր, ծնողները բաժանվում են և հետագա դաստիարակությունը Ֆրիդմանը ստանում է հոր նոր ընտանիքում, ինչպես նաև պապի՝ նահանգային քարտուղար Ալեքսանդր Իվանովիչ Ֆրիդմանի ու հորաքրոջ՝ դաշնակահար Մարիա Ալեքսանդրովնա Ֆրիդմանի մոտ (մոր հետ հարաբերությունները Ֆրիդմանը վերականգնում է մահից ոչ շատ առաջ)։
Իր՝ Ֆրիդմանի ենթադրությամբ հավանորեն վարակվել էր տիֆով Ղրիմից Լենինգրադ ճանապարհին երկաթուղային կայաններից մեկում գնած անլվա տանձ ուտելու հետևանքով ։
1916-1917 թվականներին պրապորշչիկ Ֆրիդմանը գտնվել է Կիևում, դասավանդել է օդաչու-դիտորդների զինվորական դպրոցում՝ աերոնավիգացիայի և աերոնավիգացիոն սարքերի դասընթաց է անցկացրել, ինչպես նաև տնօրինել է Կենտրոնական աերոնավիգացիոն կայանը։
1914-1917 թվականներին մասնակցել է աերոնավիգացիոն և աերոլոգիական ծառայություններում Հյուսիսային և այլ ճակատներում, եղել է օդաչու-փորձարկու, մասնակցել է ռազմական թռիչքներին, ռմբակոծել է Պշեմիսլը, ավիահետախուզություն է արել։
1918 թվականի հունիսին Ֆրիդմանը դառնում է Պերմի ֆիզիկա-մաթեմատիկական ընկերության առաջին կազմակերպիչներից մեկը, դառնում է դրա քարտուղարն ու կարգավորում է ընկերության աշխատանքների հրատարակումը։
Կիևում Ֆրիդմանը մի քանի փորձնական դասախոսություններ է կարդացել Տարաս Շևչենկոյի անվան Կիևի ազգային համալսարանում, որն անհրաժեշտ էր պրիվատ-դոցենտի աստիճան ստանալու համար, ինչպես նաև մասնակցել է Կիևի ֆիզիկա-մաթեմատիկական ընկերության գործունեությանը՝ դառնալով նրա իսկական անդամ։
Ալեքսանդր Ֆրիդման , ռուս մաթեմատիկոս, ֆիզիկոս, երկրաֆիզիկոս, տիեզերքի ընդարձակման տեսության հիմնադիրը՝ առավելապես հայտնի այդ ընդարձակումը նկարագրող Ֆրիդմանի հավասարումներով։
Պայմանագրի ժամկետի լրանալուց հետո՝ 1995 թվականին, Զդրավկոն վերջնականապես լքում է «Լևսկի»-ի շարքերը և սկսում հանդես գալ մեկ այլ բուլղարական ակումբում՝ «Սլավիա»-ում։
2002-2004 թվականներին Զդրավկոն հանդես է գլիս համապատասխանաբար բուլղարական «Չերնո Մորե»-ում, թուրքական «Իստանբուլսպոր»-ում և հայրենի երկիրը ներկայացնող «Լիտեքս»-ում։
Չժանգոտվող մետաղալարը օգտագործվում է ջեռուցվող տարրերի մեջ երկու կարևոր հատկությունների պատճառով. դա էլեկտրականության թույլ կոնդուկտոր է, դա չի օքսիդացվում տաքանալու դեպքում։
Ժամանակակից մոդելներում, 2007 թվականին խանութներում անցկացված հարցումները ցույց տվեցին, որ վարսահարդարիչներից շատերն ունեն կերամիկական ջեռուցվող տարրեր ' իրենց ակնթարթային ջեռուցում հնարավերության պատճառով։
Վարսահարդարիչ, մազերի վարսահարդարիչը էլեկտրոմեխանիկական սարքավորում է, որը փչում է նորմալ կամ տաք օդ, որպեսզի արագացնի խոնավ մազերի ջրի գոլորշիացումը և չորացնի մազերը։
Այս ջրածնային կապերը շատ հզոր են (թույլատրելով ձևավորել ուժեղ մազեր, քան ծծմբական կապերը' ձևավորած մշտական գանգրացնող արտադրանքներից), բայց ժամանակավոր են և չափազանց խոցելի են խոնավության դեպքում։
Սանրվածքները, որոնց համար օգտագործվում է վարսահարդարիչ, ունեն ծավալ և կարգապահություն, ինչը կարող է բարելավվել վարսավիրական պարաագաների, մազի սանրերի միջոցով չորացնլու ընթացքում, որպեսզի ավելացվի ձգվածություն, բարձրություն և ավելի լավ պահվի։
Ողնաշարի մանիպուլյացիայի ընթացքում կիրառված ուժը առանձնացնում է ամբողջությամբ պարկուճված սինովիալ հոդի հոդային մակերևույթները, որն իր հերթին հոդերի խոռոչներում իջեցնում է ճնշումը։
Այս ցածր ճնշման միջավայրում որոշ գազեր, որոնք լուծված են թանձր հոդահեղուկում, պոկվում են լուծույթից՝ ստեղծելով փուչիկներ կամ կավիտներ, որոնք արագորեն փլուզվում են՝ առաջացնելով ձայն։
Այս գործընթացի էֆեկտները որոշ ժամանակ մնում են, ինչը հայտնի է «համառ շրջան» անվամբ, որի ընթացքում հնարավոր չէ հոդերը կրկին ճտտացնել, սա տևում է մոտավորապես 20 րոպե։
Չնայած ճտտացնելու մեխանիզմն ու առաջացած ձայնը դեռ ամբողջությամբ ուսումնասիրված չեն, այն հիմնականում վերագրվում է հոդերի արանքում ազոտի կամ ածխաթթու գազի փուչիկների առաջացմանը։
Հոդեր ճտտացնել, գործողություն, որի ժամանակ մարդու հոդերի ոլորման կամ թեքման միջոցով առաջանում է որոշակի ձայն, ինչին հաճախ հաջորդում է բավարարվածության կամ հանգստության զգացողություն մարդու մոտ։
Ֆուտբոլ խաղալ սկսել է Վիտեբսկում 8 տարեկանում, իսկ 14 տարեկանում տեղափոխվել է Մինսկի «Դինամո» ակումբ, որի կազմում անցկացրել է մեկ խաղ Բելառուսի գավաթի խաղարկությունում։
2007 թվականին Անտոն Ամելչենկոյի և Յուրի Ժևնովի հետ միասին, ովքեր եկել էին այդ ակումբ մի քիչ ավելի վաղ, տեղափոխվել են Ռուսաստանի Պրեմիեր լիգայի «Մոսկվա» ակումբ։
Սակայն չկարողանալով ընդգրկվել առաջին թիմում և մասնակցելով երիտասարդական թիմերի առաջնությանը՝ նա հասկանում է, որ ուզում է խաղալ ավելի բարձր մակարդակում և ղեկավարությանը խնդրում է իրեն վարձավճարով ուղարկել այլ ակումբ։
Ժոդինոյի «Տորպեդոյի» կազմում իր նորամուտը կատարել է 2008 թվականի օգոստոսի 10-ին Մոգիլյովի «Սավիտի» դեմ խաղում՝ խաղադաշտ դուրս գալով թիմի մեկնարկային կազմում և մասնակցելով ողջ խաղին։
Պայմանագրի ժամկետն ավարտվելուց հետո Իլյան դիտումների է մասնակցել Կուրսկի «Ավանգարդ» ակումբում, որի հետ կնքել է պայմանագիր 2011 թվականի փետրվարի 13-ին։
2008 թվականի նոյեմբերի սկզբին Բելառուսի երիտասարդական հավաքականի նորանշանակ գլխավոր մարզիչ Գեորգի Կոնդրատևը Գավրիլովին կանչել է մասնակցելու թիմի հավաքներին Կիպրոսի դեմ ընկերական խաղից առաջ։
Բացի Սերբիայի սահմանից բուլղարական հրամանատարությունը ստիպված էր զորքեր ուղարկել Ռումինիայի և Հունաստանի սահմանների վրա, քանի որ այդ պետությունները չեզոք էին և վտանգ կար և դրանք կմիանան Անտանտին և կմտնեն բուլղարական պետության սահմանները։
Հունաստանի հետ սահմանը պաշտպանում էր 2-րդ և 10-րդ հետևակային դիվիզիաները, որոնք պետք է նույնպես հակազդեին Անտանտի օդային ուժերի հնարավոր իջեցման դեպքում։
Միայն Թուրքիայի հետ սահմանը մնաց անպաշտպան, քանի որ Թուրքիան մտնում էր Կենտրոնական գերտերությունների կազմի մեջ և Բուլղարիայի դաշնակից պետությունն էր համարվում։
Բուլղարական բանակի զորահավաքը կազմակերպվում էր 17-18 օրերի ընթացքում, այդ ընթացքում ձևավորվեց 180 հետևակային գումարտակ, 203 հեծելազորային էսկադրոն, 62 հրետանային մարտկոց, ինչպես նաև ձևավորվեցին 11 հետևակային դիվիզիա։
Զորահավաքվեցին բավականին մեծ ուժեր, ինչը բուլղարական հրամանատարությանը թույլ տվեց հաջողությամբ լուծել 1915 թվականի կոմպանիայի խնդիրները, սակայն ռազմական գործողությունները երկարատև, դիրքային բնույթ ստացան Սալոնիկի ռազմաճակատի ձևավորման հետ մեկտեղ։
Սերբական հրամանատարությունը հասկանալով որ բուլղարական ղեկավարությունը զորահավաք է իրականացնում և զորք է կուտակում արևմտյան սահմանին, համարձակ որոշում կայացրեց ռազմական գործողություններ սկսելու համար. հարձակման անցնել, բուլղարական ուժերը կործանել նրանց զարգացման փուլում, գրավել Սոֆիան և Բուլղարիային ստիպել կապիտուլացվել։
Այն բանից հետո, երբ Բուլղարիայի կառավարությունը Կենտրոնական ուժերի հետ կոնվենցիա ստորագրեց, պարզ է դառնում, որ Բուլղարիան կմասնակցի Առաջին համաշխարհային պատերազմին։
Բուլղարական բանակի զորահավաք , բուլղարական զինված ուժերի զորահավաք, երբ Բուլղարիան ռազմական կոնվենցիա ստորագրեց Կենտրոնական ուժերի հետ և պատրաստվում էր մասնակցել Առաջին համաշխարհային պատերազմին։
Այս տեսակետի իսկությունը փաստելը դժվար է, սակայն արդեն 17-րդ դարում գյուղն հայտնի էր Միրզիկ անունով, քանի որ Փիլիպպոս կաթողիկոսի գրած մի կոնդակում գյուղը հիշատակված է այդ անվամբ։
Դեռևս 17-րդ դարի վերջերին և 20-րդ դարի սկզբին Թիֆլիսի հնագիտական ընկերության կողմից Գարդմանում պեղումներ իրականացնող հնագետ Ֆ. Շուլցը գյուղի մոտ հայտնաբերել է կրկնակի թաղումով դամբարան, որտեղից հայտնաբերված իրերը վերագրել է միջին բրոնզի և վաղ երկաթի ժամանակներին։
Վարդաշեն , նախկին հայկական գյուղ Ադրբեջանի Հանրապետության Գյոյգյոլ շրջանում՝ շրջկենտրոն Գյոյգյոլից 10-12 կմ հարավ-արևմուտք, Գանձակ գետի ձախափնյա վտակների միջև ընկած սարահարթի վրա, ծովի մակերևույթից 1000-1160 մ բարձրության վրա։
Սյուժեն կենտրոնացած է երեք կնոջ վրա, ովքեր ասես ետնաբեմից առաջնորդում էին պատմության իրադարձությունները. Էլիզաբեթ Վուդվիլ, Մարգարետ Բեֆորթ, Աննա Նևիլ։
Էլիզաբեթ Վուդվիլը, պատերազմում կորցնելով ամուսնուն , օգտագործում է իր գեղեցկությունն ու երիտասարդությունը և իրեն սիրահարեցնում նոր արքա Էդվարդ Յորքին, որպեսզի թագուհի դառնալով կարողանա պաշտպանել իր երեխաներին։
Աննա Նևիլի «Արքա կերտող» Ռիչարդ Նևիլլի կրտսեր դուստրն է, ով իր կամքից անկախ հայտնվում է պատերազմի կիզակետում և կարողանում է Ռիչարդ Գլոստերի օգնությամբ հասնել իր երջանկությանն ու իշխանությանը, բայց իհարկե գիտի, որ իր կյանքը կառուցված է ստի ու արյան վրա։
Ջուլիետ Օուբրի - Լեդի Աննա Բեշամփս, Ուորիքի կոմսուհին, Ուորվիկի կինը, Լեդի Իզաբելլի և Լեդի Աննայի մայրը; Էդմոնդ Լենգլիի, Յորքերի առաջին դքսի ծոռնուհին
Սոննի Էշբուրն Սերքիս - Ուելսի արքայազն , Էդվարդ 4-րդի և Էլիզաբեթ Վուդվիլլի ավագ որդին և ժառանգորդը; ավելի ուշ Ամրոցի արքայազններից մեկը
Մայքլ Մարկուս - Հենրի Թյուդոր, ավելի ուշ Անգլիայի արքա Հենրի 7-րդ, Լեդի Մարգարետ Բոֆորթի և Սեր Էդմոնդ Թյուդորի որդին ու ժառանգորդը
2013 թվականի հոկտեմբերին թերթում նշված էր, որ -ը պատրաստվում է Սպիտակ արքայադուստրը անվանմամբ շարունակություն մինիհեռուստասերիալ նկարահանել, որը հիմնված է լինելու Գրեգորիի 2013 թվականի նույնանուն վեպի վրա։
Սպիտակ թագուհին , 10 մասից բաղկացած բրիտանական պատմական հեռուստասերիալ է՝ հիմնված Ֆիլիպպա Գրեգորիի «Զարմիկների պատերազմը» պատմական վիպաշարի վրա ։
Դերասանների մեծ մասը բրիտանացի է, բայց քանի որ նկարահանումները կատարվել են Բելգիայում, տեղի մի քանի դերասան նույնպես մասնակցել է. Վիիրլի Բիթենսը, Յուրգեն Դելնիթը, Յորեն Սելդեսլեքթսը, Էլզա Հոուբենը, Բեն Ֆորսեվիլլը և Բեն Վեն դեն Հեուվելը։
Էլիզաբեթ Վուդվիլը «Սպիտակ թագուհին» վեպի կենտրոնական կերպարն է, մինչ Մարգարետ Բեֆորթն ու Աննա Նևիլը համապատասխանաբար գտնվում են «Կարմիր թագուհին» և «Արքայագործի դուստրը» վեպերի կիզակետում։
Շենգավիթ վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարանը վերահսկողություն է իրականացնում մինչդատական վարույթի նկատմամբ (այդ թվում՝ լուծում է կալանքը՝ որպես խափանման միջոց ընտրելու, բնակարանում խուզարկությունը թույլատրելու հետ կապված հարցերը), ինչպես նաև ըստ էության քննում է քրեական դատավարության օրենսդրությամբ նախատեսված այլ գործեր։
Երևան քաղաքի Շենգավիթ վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարան, Հայաստանի Հանրապետության դատական համակարգի մաս կազմող ընդհանուր իրավասության դատարան, որին ընդդատյա են քրեական և քաղաքացիական բոլոր գործերը, ինչպես նաև ընտրացուցակների ճշգրտման վերաբերյալ գործերը։
Լապիրան նկարահանվել է մի շարք ֆիլմերում, որոնցից են՝ «Քլովերֆիլդ», «Քսանմեկ», «Ֆորսաժ 4» և «Խելագար, հիմար սեր», ինչպես նաև սերիալներում, այդ թվում՝ «Շտապ օգնություն», «Գրեյի անատոմիա», «Սեքսը մեծ քաղաքում», «Սոպրանոները»։
2012 թվականի գարնանից Լապիրան կատարել է Քրիստեն Ռիթերի կերպարի հարևանուհու՝ Ռոբինի դերը հեռուստաալիքի «Մի վստահիր 23-րդ բնակարանի ք-ծին» կատակերգական սերիալում։
2012 թվականի գարնանը հայտարարվել է, որ Լապիրան ստորագրել է բացառիկ պայմանագիր և հեռուստաալիքների հետ 2013-2014 եթերաշրջանների համար, որի ընթացքում պետք է նկարահանվեր հաջորդ եթերաշրջանի պիլոտային սերիաներից մեկում։
Ավարտելով այն 1982 թվականին ծառայության է անցել Արևելյան ռազմական շրջանում դասակի հրամանատարի, այնուհետև վաշտի հրամանատարի, իսկ հետո գումարտակի շտաբի պետի պաշտոններում։
Ալեքսանդր Վլադիմիրովիչ Դվորնիկով , ), ռուս ռազմական հրամանատար, 2016 թվականի սեպտեմբերի 20-ից Հարավային ռազմական օկրուգի հրամանատար, գեներալ-գնդապետ , Ռուսաստանի Դաշնության հերոս ։
1987 թվականին սիմֆերոպոլցի սպելեոլոգները Բին Բաշ Կոբա և Սուուկ Կոբա քարանձավներից ոչ հեռու հայտնաբերել են առանձնահատուկ գեղեցկությամբ հսկայական քարանձավ' սրահների բարդ համակարգով։
1988 թվականին հիմնադրված սպելեոզբոսաշրջության «Օնիքս տուր» կենտրոնը գիտական հետազոտությունների ավարտից հետո կազմակերպեց զբոսաշրջային ուղերթեր դեպի քարանձավ. անցկացվեց լուսավորություն, կառուցվեցին բետոնե ուղիներ, տեղադրվեցին բազրիքներ։
Նախկինում դրա համար տրամադրվում էին լամպեր, հատուկ հագուստ, իսկ ներկայումս այնտեղ ձևավորել են հատուկ ուղիներ, այնպես որ դրանց անհրաժեշտությունն այլևս չկա։
Սպելեոտուրը սկսվում է Փլուզվող սրահից, ապա անցնում Վարդերի սրահ, որտեղ ամեն ինչ հիասքանչ է. պատերը պատված են մակածորուկային վարագույրներով, կրաքարի մեծակոշտերը' կալցիտի շերտով։
Հսկայական պատերը ծածակված են կորալային «ծաղիկներով», իսկ ստալակտիտների ու ստալագմիտների բազմազանությունը, մակածորուկային հսկայական սյուները անմոռաց տպավորություն են թողնում մարդկային երևակայության վրա։
1924 թվականին ավարտել է Խարկովի ավագ հրամկազմի կրկնակի դասընթացները, 1931 թվականին Լենինգրադում Ֆ. Է. Ձերժինսկու անվան Ռազմա-տեխնիկական ակադեմիային կից հրամկազմի տեխնիկական կատարելագործման ակադեմիական դասընթացները։
1940 թվականի աշնանը նշանակվել է 27-րդ թեթև տանկային բրիգադի շտաբի պետի օգնական, 1941 թվականի մարտից Մերձբալթյան Հատուկ ռազմական օկրուգի 12-րդ մեքենայացված կորպուսի շտաբի թիկունքի բաժնի պետ։
Ն. Մ . Շեստոպալովի գլխավորած կորպուսի շտաբի օպերատիվ խմբի կործանումից հետո, գնդապետ Գրինբերգը կատարում էր կորպուսի շտաբի պետի պարտականությունները, իսկ հուլիսի 1-ից 13-ը կատարում էր կորպուսի հրամանատարի պարտականությունները։
1941 թվականի օգոստոսից Հյուսիսարևմտյան ռազմաճակատի Նովգորոդյան բանակային օպերատիվ խմբի շտաբի պետը, որը հոկտեմբեր-նոյեմբերին մասնակցում էր Տիխվինի պաշտպանական օպերացիային։
1874-1878 թվականներին հաճախել է Մոսկվայի նկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ուսումնարան, որտեղ պարապմունքները վարում էին Եֆգրաֆ Սորոկինը, Վասիլի Պերովը, Իլարիոն Պրյանիշնիկովը։
Նրա աշխատանքներից առավել հայտնի են «1666 թվականի Սև ժողովը» , «Գերմոգեն պատրիարքը», «Ավագերեց Ավվակումը Բրատսկի բերդում» , «Ավակումը Սիբիր գնալիս» , «Զատկի նախօրեին» նկարները։
Սերգեյ Դմիտրիևիչ Միլորադովիչ հուլիսի, 1851, Տյոսովո, Մոժայսկի գավառ, Մոսկվայի նահանգ, Ռուսական կայսրություն – 4 փետրվարի, 1943, Մոսկվա, ԽՍՀՄ), ռուս պատմական և կենցաղային գեղանկարիչ, մանկավարժ, Գեղարվեստի կայսերական ակադեմիայի ակադեմիկոս, Գեղարվեստական շրջիկ ցուցահանդեսների ընկերության անդամ։
Խորհրդային տարիներին Սերգեյ Միլորադովիչն իր տարիքի ու հոգևոր գեղանկարչության նկատմամբ պահանջարկի նվազման պատճառով դադարեցրել է իր ակտիվ նկարչական գործունեությունը, սակայն շարունակել է դասավանդել տարբեր ուսումնական հաստատություններում։
Դիոնիսը, ընտանիքի հոգսերով մտահոգ, սկսեց աշխատել հեծանիվներ արտադրող գործարանում, հետո սկսեց սիգարեթներ վաճառել Տիրանայի փողոցներում, իսկ ավելի ուշ նաև գրաշար Արտաքին գործերի նախարարությունում։
Լատուրը տարբերվում է բոլոր նկարիչներից առավելապես մեկ բնորոշմամբ' մոմ կամ ջահ, որը լուսավորում է ողջ կոմպոզիցիան' հաղորդելով մթության, գիշերվա խորհրդավորությունը, հույզերն ու տանջանքները։
Լատուրի նկարների հերոսները հիմնականում պատկերված են չեզոք ֆոնին, մեծ չափերով են, առաջին պլանում և զբաղեցնում են նկարի ողջ հարթությունը, ինչպես Կարավաջոյի հետևորդների մոտ։
Այս թեմայով արված գործերն առաջին հայացքից պարզ են, պրիմիտիվ. փոքրիկ Հիսուսը, մոմը ձեռքին, լուսավորում է սենյակը' Հովսեփին օգնելու համար , երիտասարդ Մարիամը մոմով կանգնած է իր մոր' Աննայի դիմաց, ով գիրք է կարդում նրա համար ։
Նմանություն կա նաև Աստվածաշնչյան թեմաների մեկնության հարցում. Դրանք ներկայացված են ռեալիստիկան բանալիով, մոտ են կենցաղային ժանրին և սյուժեին տեղյակ չլինելու դեպքում դժվար է դրանք տարբերել հասարակ կենցաղային տեսարանից։
Լատուրի արվեստն առանձնահատուկ է գունաշարով, ֆորմաների պլաստիկ հավաքվածությամբ, կարմիր-շագանակագույն տոներով, որոնք հասարակ կենցաղային տեսարաններին ոգեղենություն և էմոցիաներ են հաղորդում։
Ողբերգական սյուժեն կտավի բոլոր կերպարներին տալիս է տարբեր արտահայտություններ, բայց նրանց բոլորին ամբողջացնում է մեկ սկզբունք, նրանք դինամիկ են, բայց ստատիկ։
«Զալցկամերգուտ» անվանումը, որ բառացի նշանակում է «Աղի պալատի ունեցվածք», հիշատակումն է այն ժամանակների, երբ շրջակայքի աղի հանքերը շահագործվում էին Վիեննայի կայսրական իշխանության կողմից։
1997 թվականին Հալշտատ քաղաքը և Դախշտայն լեռն ընդգրկվել են ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի համաշխարհային ժառանգության ցանկում և՛ բնական լանդշաֆտի բացառիկության, և՛ մարդկության զարգացման պատմության մեջ իրենց ավանդի համար. Զալցկամերգուտի աղի հանքերը շահագործվել են մ. թ. ա. 2-րդ հազարամյակից։
18-19-րդ դարերում ավստրիական պետությունը իր ձեռքերում էր պահում աղի եկամտաբեր մենիշխանությունը' մշտապես տարածքում ծառահատումներ իրականացնելով, ինչն անհրաժեշտ էր հանքարդյունաբերությունում անհրաժեշտ վառելիքի համար։
Նույն թվականի օգոստոսին, նրա վիճակը ծայրահեղ ծանր էր և նրա հնարավոր մահվան հանգամանքը հաշվի առնելով, ստիպված քահանա էին հրավիրել հիվանդասենյակ' հատուկ ծիսակարգ կատարելու համար։
Նույն թվականին թողարկվել է նաև Ջոն Հյուսթոնի «Մուլեն Ռուժ» կինոնկարը, որտեղ Ժա Ժա Գաբորը հանդես է եկել հայտնի պարուհի Ժաննա Ավրիլի դերում։
Այդպիսի ֆիլմերից էին «Մղձավանջ Թեղիների փողոցում 3. Երազի մարտիկները» , «Մերկ ատրճանակ 2½. Վախի բույրը» , «Ռամիկը Բևեռլի Հիլզում» , «Բրեդիի ընտանիքը 2» և այլն։
2005 թվականին Ժա Ժա Գաբորի անունից Կալիֆոռնիայի դատարան հայց էր ներկայացվել ընդդեմ Ֆրանչեսկայի, որում վերջինս մեղադրվում էր գողության և խարդախության մեջ։
1989 թվականին Ժա Ժա Գաբորը Բևեռլի Հիլզում ապտակել էր ոստիկան Փոլ Կրամերին, երբ վերջինս կանգնեցրել էր նրան' ճանապարհային երթևեկության կանոնները խախտելու համար։
Արդյունքում Ժա Ժա Գաբորը մեղավոր ճանաչվեց' ոստիկանի վրա հարձակվելու համար և դատապարտվեց 72 ժամ ուղղիչ աշխատանքների, ինչպես նաև 13 հազար դոլարի չափով տուգանքի։
2011 թվականի մարտին, Ժա Ժա Գաբորը հրաժարվել է երկրորդ ոտքի անդամահատումից, որից հետո բժիշկները նրա ապրելու հնարավորությունը' գոնե մեկ տարի, գնահատել են 50%։
Նրա հումորի զգացումը, տարօրինակությունն ու սկանդալային և ցնցող իրադարձությունների կիզակետում հայտնվելու հակումները, թույլ տվեցին պահպանել իր հանրաճանաչությունը' անկախ իր կինոկարիերայում տեղ գտած բարդություններից։
Իր Շարի անունը նա ստացել էր ի պատիվ հունգար դերասանուհի Շարի Ֆեդակի և քանի որ մանուկ հասակում չէր կարողանում այն արտասանել, ուստի մայրը նրան կոչում էր ինչպես ինքը' Ժա Ժա։
իրական անունը' Շարի Գաբոր , ծնվ. 1917 թ. փետրվարի 6, Բուդապեշտ, Ավստրո-Հունգարիա - մահ. 2016 թ. դեկտեմբերի 18, Լոս Անջելես, ԱՄՆ), հունգարական ծագումով ամերիկյան դերասանուհի, ով ձեռք էր բերել աշխարհիկ տիկնոջ համբավ։
Երևանի Հանրապետական հիվանդանոցի դահլիճի արտաքին ճակատամասը (քանդակագործ Վլադիմիր Պետրոսյանի հետ, «Վերածնունդ» կոչվող կոմպոզիցիան զբաղեցնում է 600 քմ մակերես, ներկայացնում է մարդկային կյանքի գեղարվեստական յուրօրինակ իմաստավորում)
1967 թվականին ավարտել է Մոսկվայի Ստրոգանովի անվան ուսումնարանի (այժմ՝ Մոսկվայի բարձրագույն գեղարվեստա-արդյունաբերական ակադեմիա) մոնումենտալ-դեկորատիվ արվեստի բաժինը։
Այնուհետև բազմիցս հրավիրվել է Հունգարիա և այդ բնագավառում ստեղծած իր գործերը ցուցադրել Ֆրանսիայի Լիմոժ քաղաքում և արծնի միջազգային տարբեր ցուցահանդեսներում։
Կարսյանի «Հիշողություններ» շարքի կտավները ներկայացնում են Ֆրանսիա, Իտալիա, ԱՄՆ, Ավստրիա, Հունաստան և այլ երկրներ կատարած ճամփորդությունների տպավորությունները։
դիվիզիա (հրամանատար՝ Փոխգնդապետ, թուրքերեն՝ Կայմակամ Շեֆիկ Աքեր բեյ՝ , դիվիզիայի շտաբի պետ՝ մայոր՝ բինբաշի Լյուֆթյու բեյ,
հետևակային դիվիզիա (հրամանատար՝ Փոխգնդապետ, թուրքերեն՝ Կայմակամ Յասին Ալ-Հաշիմի՝ Յասին Հիլմի բեյ՝ շտաբի պետ՝ յուզբաշի՝ կապիտան Իսմայիլ Հաքքի)
Բուդապեշտի թուրքական հուշահամալիր-գերեզմանոցում, որը գտնվում է Բուդապեշտի նոր հասարակական գերեզմանատան տարածքում՝ , Հունգարիայի մայրաքաղաք Բուդապեշտում, թաղված են Օսմանյան կայսրության զինված ուժերի բանակային կորպուսի 480 զինվորների աճյունները, որոնք զոհվել են Գալիցիայում։
1915 թվականի ապրիլին, երբ Օսմանյան կայսրության տարածքում՝ Արևմտյան Հայաստանում և այլ հայաբնակ նահանգներում ու քաղաքներում ընթանում էր Հայոց ցեղասպանությունը, օսմանա-թուրքական այդ բանակային կորպուսի կազմը հետևյալն էր.։
Գուրալ տղամարկանց հագուստի կարևոր մասերից են բրդյա քաթանից կարված տաբատը և վերարկուն , կաշվե կարճաթև բաճկոնակը , մոկասինները և գոտի , տնահյուս վուշե կտորից վերնաշապիկը և սև փետրավոր գլխարկը։
1917 թվականի օգոստոսի 16-ին ստացել է գեներալ-մայորի կոչում, 1918 թվականի մարտի 2-ին արձակուրդ է գնացել' 1918 թվականի դեկտեմբերի 1-ին թողնելով զինվորական ծառայությունը' վերջնականապես ավարտելով իր զինվորական կարիերան։
Նրա թոռնուհին 2009 թվականին Զալցբուրգի թանգարանին է նվիրել Հենրիխ Ֆերդինանդի աշխատանքների լայնածավալ հավաքածուն' բաղկացած մոտավորապես 500 ջրանկարներից, բազմաթիվ նկարներից և 80 ֆոտոալբոմներից։
Իր մանկության տարիներից 1905-1911 թվականները Քանետտին անցկացրել է Ռուսեում, սակայն հետո ընտանիքը տեղափոխվել է Մանչեսթեր, որտեղ հայրը միացել է կնոջ եղբայրների բիզնեսին։