polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Դրանք կառուցվում են թղթից, փայտանյութերից, մոմանյութերից, ստվարաթղթից, պապիե-մաշեից, իսկ վերջին ժամանակներում փայտն ու թուղթն իրենց տեղը զիջել են պլաստմասային, պենոպլաստին և փրփրապլաստին ։
Ֆայաս կամ Լաս Ֆայաս , բնության զարթոնքը խորհրդանշող հեթանոսական ամենամյա տոնակատարություն, իսպանական Վալենսիա քաղաքի ամենամեծ ավանդական փառատոնը, ինչ-որ չափով «դիվային» ֆիեստա, որն ավարտվում է ատաղձագործների հովանավոր սուրբ Հովսեփի տոնով։
Ամենատարբեր նյութերից կառուցվում են հարյուրավոր ֆայա հուշարձաններ, որոնցից որոշների բարձրությունը հասնում է մինչև 10 մետրի, իսկ կատարված ծախսերը երբեմն գերազանցում են 100 հազար դոլարը։
20-րդ դարի սկզբում, և հատկապես Իսպանիայի քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ, հուշարձաններն ավելի ու ավելի հակակղերական բնույթ են ձեռք բերել և հաճախ ներկայացրել են տեղական կամ ազգային կառավարությունների նկատմամբ խիստ քննադատական վերաբերմունքը, որոնք շատ անգամներ փորձել են արգելել Ֆայասները, բայց ապարդյուն։
Ֆրանցիսկո Ֆրանկոյի բռնապետության ժամանակ տոնը կորցրել է իր երգիծական բնույթի մեծ մասը՝ կառավարական գրաքննության պատճառով, բայց հուշարձանները հանրային կարծիքի այն քիչ թվով կտրուկ արտահայտություններից էին, որոնք թույլատրվեցին այն ժամանակ և նրանք ազատ կարող էին պատրաստվել Վալենսիայում։
Այդ ընթացքում շատ կրոնական սովորույթներ ընդունվեցին, ինչպիսիք էին Լքվածների Տիրամորը ծաղիկների նվիրաբերումը, որոնք այսօր փառատոնի անբաժանելի մասն են կազմում, թեև կապ չունեն փառատոնի բուն նպատակի հետ, և որոշ չափով հակասում են փառատոնի ոգուն։
Միջոցառումների անցկացման ժամկետները հաստատված են, և նրանք ամեն տարի նույն օրերին են անցկացվում, թեև քննարկումներ են եղել' որոշ դեպքերում միջոցառումները Ֆայասին նախորդող հանգստյան օրերին անցկացնելու մասին, որպեսզի առավելագույնս օգտագործվի փառատոնի զբոսաշրջային ներուժը, կամ փոփոխել ժամկետների ավարտն այն տարիներին, երբ այն համընկնում է շաբաթվա կեսին։
Մարդիկ մարտի 17-18-ին, ողջ օրվա ընթացքում ծաղիկներ են ընծայում Մանկան հետ Մարիամ Աստվածածնին, որի 14 մետրանոց փայտյա հենարանով արձանը և նրա կիսանդրու մեծ պատվանդանը պատված են կարմիր-սպիտակ մեխակներով։
Խոշորներից արձակված ջերմությունը հաճախ ստիպում է ամբոխին մի քանի մետր հեռանալ, թեև նրանք, արդեն իսկ, հրշեջների մի քանի մետր հեռավորության վրա կանգնեցրած արգելապատնեշների ետևում են գտնվում։
Ավելի նեղ փողոցներում շոգն այրում է շրջապատող շենքերը, և հրշեջներն իրենց խողովակներով «Կրեմայի» սկզբից մինչև կրակի հանգչելը ջրցանում են ճակատամասերը, պատուհանածածկերը, փողոցային ցուցանակները և այլն՝ դրանք կրակի լեզվակներից բռնկվելուց կամ հալվելուց պաշտպանելով։
Ֆայասը սկսելու նախաշեմին Վալենսիայում մեծ վրանի տակ, որը տեղադրվում է քաղաքի առևտրային կենտրոնում , ավտոկայանի մոտակայքում, բացվում է նինոտների ցուցահանդեսը։
Հետևաբար զբոսաշրջիկները և քաղաքի բնակիչները բավականաչափ հնարավորություն են ունենում հիանալ հավանության արժանացած նինոտ-կոմպոզիցիայով, որը տեղադրվում է քաղաքապետարանի հրապարակում։
Բնակիչները թաղամասային ֆայաներն այրելուց հետո շտապում են քաղաքապետարանի հրապարակ , որպեսզի տեսնեն, թե ինչպես է այրվելու քաղաքապետարանի պատրաստած ֆիգուրը։
Օրինակ, 2005 թվականին հրշեջ պահպանությունը հետաձգել է Երուսաղեմի Կարեր դել վանքում Եգիպտական հուղարկավորության Ֆայասի այրելը մինչև առավոտ, երբ նրանք վստահ էին, որ անվտանգության բոլոր հարցերը լուծված են։
Սա կրակի' ֆիեստայի ոգու խորհրդանիշի տպավորիչ տոնախմբություն է, Ֆայասի հսկայածավալ եզրափակումն է ու գունագեղ, աղմկոտ միջոցառումը զանազան ծիսակատարությունների ցուցահանդես է, որն ամբողջ աշխարհին ցույց է տալիս կրակի օգտագործումը։
Հեթանոսական այս փառատոնը նման է Սուրբ Հովհաննեսի կրակներ տոնին, որը նշվում է Ալիկանտե մարզում, այն առումով, որ երկուսն էլ ծնունդ են առել լատինական ցեղերի' գարունը հրդեհներով լուսավորելով ողջունելու սովորությունից։
Վալենսիայում այդ հնագույն ավանդույթը հանգեցրել է ձմռան ընթացքում կուտակված թափոնների հրկիզման, մասնավորապես փայտանյութի այրելուն, Սուրբ Հովսեփի տոնի ժամանակ։
Հաշվի առնելով վալենսիացիների հայտնի հումորային բնույթը, բնական է, որ մարդիկ սկսել են այրել այն ֆիգուրները, որոնք պատկերում են նախորդ տարվա մարդկանց ու իրադարձությունները։
Մարտի 15-ին քաղաքի բոլոր թաղամասերում կարելի է տեսնել մոնտաժային աշխատանքներ, թե ինչպես են պատրաստվում փառատոնին և ինչպես են նինոտներից հավաքվում հսկայական ֆայաները։
Այն դեպքում, երբ տարբեր փողոցներում կառուցված փոքր ու մեծ ֆայաների այրումն իրականացվում է գրեթե միաժամանակ, ապա Քաղաքապետարանի կառուցածֆայան վերջինն է, որը ենթական է այրման։
Այրումը խորհրդանշել է ստրկական կյանքից ազատագրումը, իսկ հետագայում այդ ժամանակաշրջանի հիշատակին է նվիրվել, կամ ներկայացրել է երևույթների և մարդկանց նկատմամբ հումորային և հաճախ քննադատական վերաբերմունքը։
Փառատոնը, այսպիսով, ձեռք է բերել ավելի երգիծական և հեգնական բնույթ, և փայտե թափոնները աստիճանաբար վերածվել են ավելի բարդ «հուշարձանների», որոնք նախապես մանրակրկիտ մշակվել և գծագրվել են' շատ դեպքերում դառնալով արվեստի իսկսկան նմուշներ։
Քաղաքի յուրաքանչյուր շրջան ունի մարդկանց կազմակերպված խումբ' Կասալ Ֆայեր , որը գործում է ողջ տարվա ընթացքում, անցկացնում է միջոցառումներ, երեկույթներ և ընթրիքներ դրամահավաքի համար, որպես կանոն, տարածաշրջանի առանձնահատուկ հայտնի ուտեստի' պայեյայի համտեսմամբ։
Ֆայասներից հեռու գտնվող փողոցներում մարդիկ զվարճանում են, ամբողջ քաղաքը հիշեցնում է պարահանդես բաց երկնքի տակ, բացառությամբ այն բանի, որ երաժշտության փոխարեն ամենուրեք հնչում են մարդկանց գցած պիրոտեխնիկայի պատահական պայթյունները։
Կան բազմաթիվ մանր-մունր իրերի կրպակներ և նախուտեստների վաճառակետեր, որտեղ վաճառվում են տարածաշրջանին բնորոշ տապակած նախուտեստներ , ինչպես նաև տապակած շագանակ։
Ֆայաների պատրաստումը շարունակում է զարգանալ մեր ժամանակներում, երբ շատ մեծ նմուշները պատրաստվում են պոլիստիրենից և փափուկ խցանից, որոնք հեշտությամբ ենթարկվում են տաք կաղապարման։
Եթե Ֆայասը դա շատ ավանդական միջոցառում է, և շատ մասնակիցներ կրում են միջնադարյան հագուստ, ապա 2005 թվականի նինոտները ներառում էին այնպիսի ժամանակակից կերպարների, ինչպես Շրեկը և Ջորջ Բուշը, իսկ 2012 թվականին Ֆայասը ընդգրկել էր կերպարներ, ինչպիսիք են Բարաք Օբաման և Լեդի Գագան։
ը հեռացնում է ամեն ինչ՝ թողնելով միայն հոդվածի տեքստն ու նկարները և թույլ է տալիս օգտատերերին հարմարեցնել տեքստային կարգավորումները՝ ընթերցումը հեշտացնելու համար։
Հիվանդանոցում բուժման հնարավորություն ստանալու համար անհրաժեշտ էր վճարել, բայց եղել են նաև բացառություններ. օրինակ, հիվանդանոցում կար 5 անվճար մահճակալ, և բուժման միջոցներ ստացվում էին Սեմյոնկինայի ժառանգությունից։
Բժիշկներն Ազովում շատ չէին, պատմությունը պահպանել է տեղեկություններ նրանցից միայն երկուսի մասին. հայտնի են բժիշկ Ֆաբիան Նատանովիչ Գուվարին, որը եղել է հիվանդանոցի ղեկավարը, և բժիշկ Ալեքսանդր Ալեքսանդրովիչ Կրավցովը։
Պատերազմի ավարտից հետո, բժիշկներին հիվանդներին այցելելու և հիվանդներին հիվանդանոց հասցնելու հնարավորություն ստեղծելու համար հաստատությանը հատկացվել է մի քանի ձի և երկու սայլ։
Երբ Կատյուշան 16 տարեկան էր, սիրահարվում է մի երիտասարդ ուսանողի՝ Դմիտրի Նեխլյուդովին, որը կալվածատիրուհիների զարմիկն էր և եկել էր նրանց հյուր։
Երկու տարի անց, պատերազմ գնալուց առաջ, Նեխլյուդովը կրկին գնում է մորաքույրներին տեսակցության և մնալով այնտեղ 4 օր, իր մեկնելու նախօրեյին գայթակղում է Կատյուշային՝ տալով նրան հարյուր ռուբլի։
Այսպիսով Կատյուշային գայթակղելու տեսարանը Տոլստոյը ստեղծում է իր անձնական հիշողությունների հիման վրա (պատանի տարիներին նա կապի մեջ է եղել Գաշա անունով մի աղախնի հետ, որը աշխատում էր իր մորաքրոջ տանը)։
Մահից առաջ Տոլստոյը իր կենսագրին՝ Պավել Բիրյուկովին պատմում է երիտասարդ տարիներին կատարած իր հանցագործության մասին, «նա անմեղ էր, ես նրան գայթակղեցի, նրան վտարեցին և նա մահացավ»
Ողբերգության իրավիճակը լիարժեք արտացոլում է մարմնավաճառության էությունը և առանձին հիշեցնում է Գի դը Մոպասանի «Նավահանգիստ» պատմվածքը, որը Լև Տոլստոյի սիրած պատմությունն էր, նա այն թարգմանել և անվանել է «Ֆրանսուազա»։
Նավաստին, որը ժամանել էր երկար ճամփորդությունից նավահանգստում գտնում է հասարակաց տուն, վերցնում է մի կնոջ և ճանաչում է իր քրոջը, միայն այն ժամանակ, երբ նա սկսեց նրան հարցնել, չի տեսել արդյոք նա ինչ-որ մի նավաստու և տալիս է նրա անունը։
1899 թվականի ապրիլին Տոլստոյը գալիս է Բուտիրսկի բանտ, որպեսզի Սիբիրում դատապարտվածների հետ անցնի Նիկոլաևսկի կայարանի ճանապարհը, իսկ այնուհետև պատկերեց այդ ճանապարհը վեպում։
Երբ վեպը սկսվեց տպագրվել, Տոլստոյը սկսեց վերամշակել այն և բառացիորեն մինչ հերթական գլխի հրապարակումը ամբողջ գիշեր չի հանգստանում, քանի որ սկսել էր գրել նա չէր կարողանում կանգ առնել, ինչքան շատ էր նա գրում, այնքան ավելի էր հակված, հաճախ վերափոխում էր, ջնջում էր գրածը։
Երիտասարդ Նեխլյուդովին Տոլստոյը բնութագրում է որպես ազնիվ, անշահախնդիր երիտասարդ, ով պատրաստ է իրեն նվիրաբերել ցանկացած բարի գործի համար և իր «սեփական ես» համարում է իր հոգևոր անձը։
Նա, չափահաս դառնալով, որպես Հերբերտ Սփենսերի և Հենրի Ջորջիի հետևորդ, գյուղացիներին է տալիս հորից ստացած կալվածքը, քանի որ անարդարություն է համարում հողի սեփականատեր լինելը, այդ արարքը նրա մորը և քրոջը սարսափեցնում է և նախատինքի ու ծաղրի առարկա է դառնում բոլոր հարազատների համար։
Նախապես ստեղծագործությունը վերնագրված էր «Կոնևսկայա պատմություն», քանի որ 1887 թվականի հունիսին Անատոլի Կոնին Տոլստոյին պատմում է մի պատմություն, թե ինչպես է դատարանում նիստի մասնակիցներից մեկը ճանաչում գողության մեջ մեղադրվող անբարոյական այն կնոջը, որին նա ժամանակին գայթակղել է։
Այս հաջողությունը մեծապես պայմանավորված էր ընտրված սուր թեմայով (սպայի կողմից գայթակղված և լքված աղջկա ճակատագիրն է, որի առաջ մեղքի զգացողությունը առիթ է դառնում երկուսի կյանքի փոփոխությանը) և Տոլստոյի ստեղծագործությունների հանդեպ մեծ հետաքրքրությամբ, որը «Պատերազմ և խաղաղություն» և «Աննա Կարենինա» վեպերից հետո չի հրապարակել նորերը։
2004 թվականին Քուրքջյանը վերստեղծել է Մարի Անտուանետի սիրված բույրը՝ օգտվելով 18-րդ դարի վերջին Ֆրանսիայի թագավորական արքունիքի պալատի օծանելիքագործի բանաձևերից։
Կղզու ափամերձ գոտին ծածկված է խոտերով՝ գերազանցապես « », կղզյակների ներքին շրջանները ծածկված են « » տեսակի բույսերով, իսկ կենտրոնական անտառային գոտում մեծ պիզոնիաներն են գերակշռում։
Այս կղզյակները կարելի է բաժանել 4 հիմնական խմբերի՝ Հարավային Նեյքի կղզիներ, Կենտրոնական Լիուորդի կղզիներ, Հարավային Լիուորդի կղզիներ և Ուինդուորդի կղզիներ ։
Հարյուրամյա դիտարկումների արդյունքում պարզվել է, որ Քերոլայն օղակղզու կղզիների մի մասը փոթորիկների ազդեցությամբ անցել է ջրի տակ, իսկ նույն ժամանակ որոշներն ընդհակառակը առաջացել են, իսկ մեծ կղզիների ափագիծը բավականին նշանակալի փոփոխությունների է ենթարկվել։
Չնայած կղզում մարդու երեքհարյուրամյա գործունեությանը՝ Քերոլայնը համարվում է այն քիչ արևադարձային կղզիներից մեկը, որը գրեթե նույն ձևով պահպանել է իր նախկին տեսքը և աշխարհի այն քիչ կղզիներից է, որը մարդու կողմից համեմատաբար քիչ է անհանգստացվել :
20-րդ դարի երկրորդ կեսի ընթացքում կղզում անցկացվել են մի քանի էկոլոգիական հետազոտություններ՝ 1965 թվականին Խաղաղօվկիանոսյան կենսաբանական ծրագրի հետազոտության մասնակիցների կողմից, 1974 թվականին Լայն կղզին ուսումնասիրող արշավախմբի կողմից, 1988 և 1991 թվականներին Միավորված ազգերի կազմակերպության շրջակա միջավայրի պահպանության ծրագրի մասնակիցների կողմից։
1979 թվականին Գիլբերտի կղզիները դարձան անկախ պետություն՝ Կիրիբատիի հանրապետություն (նրա կազմի մեջ էր մտնում նաև Քերոլայն կղզին, որը երկրի ամենաարևելյան կղզին է)։
Լայն կղզեխմբի մյուս կղզիները նույնպես հանդիսանում են Կիրիբատիի տարածքներ և ենթարկվում են Լայն և Ֆենիքս կղզիների կառավարությանը, որի շտաբի շինությունը գտնվում է Ծննդյան կղզում։
Սակայն «Կիրիբատի պետության հետ բարեկամության պայմանագրի» կնքումից հետո, որը 1983 թվականին վավերացվեց սենատի կողմից, Քերոլայն կղզին դարձավ Կիրիբատիի անբաժանելի մասը։
Հետագայում Քերոլայն կղզու պատվին անվանվեց աստերոիդ՝ Կարոլինա, որը հայտնաբերվել էր արշավախմբի անդամ Ջոն Պալիսի կողմից 1883 թվականին, և այդպես էր անվանվել «կղզի այցելելու հիշատակին»։
Քերոլայնն առաջին անգամ եվրոպացիների կողմից նկատվեց 1606 թվականին, այնուհետև 1868 թվականին այն միացավ Բրիտանիային և վերջապես 1979 թվականին դարձավ միկրոնեզիայի Կիրիբատի պետության մաս։
Չնայած թռչնաղբի վերամշակմանը, կոպրայի արտադրությանը և 19-րդ, 20-րդ դարերի ոչ շատ բնակեցված լինելուն՝ Քերոլայն օղակղզին համարվում է մարդու կողմից ամենաքիչ անհանգստացված կղզիներից մեկը։
Քերոլայնը հանդիսանում է արմավյան գող կոչվող ծովախեցգետնի ամենամեծ քանակ ունեցող տեղամասը և ծովային թռչունների ձվադրման կարևոր տեղամասերից մեկը՝ հատկապես սև ջրածիծառի համար։
Տարածվելով հյուսիսից հարավ՝ մոտավորապես 9,7 կիլոմետր և արևելքից արևմուտք՝ 2,3 կիլոմետր օղակղզու կղզյակները ծովի մակարդակից բարձր են ընդամենը 6 մետր։
1926 թվականին կղզում կար ընդամենը 10 բնակիչ, իսկ 1936 թվականին կղզու բնակչությունը կազմված էր երկու առեղծվածային ընտանիքներից, որոնք լքեցին կղզին 1930-ական թվականներին։
Սակայն այս երկրաբանական գործընթացը պատկերացնելը շատ դժվար է, կարելի է ենթադրել, որ Լայն կղզեխմբի կղզիներն առաջացել են ավելի քան 40 միլիոն տարի առաջ , մինչև Խաղաղօվկիանոսյան սալի շարժման ուղղության փոփոխությունը։
Տահիտի կղզուց մի ընկերություն 1846 թվականին նախաձեռնեց բնակեցնել կղզին, իսկ բնակիչները պետք է զբաղվեին կոպրայի արտադրությամբ, սակայն փորձը հաջողությամբ չպսակվեց։
Նրան ամենամոտ կղզին՝ Ֆլինտը հեռու է 230 կիլոմետր, իսկ ամենամոտ, բնակչություն ունեցող կղզին՝ Ծննդյան կղզին է, որը Քերոլայնից հեռու է 1500 կմ։
Կղզին համաշխարհային ճանաչում ստացավ 2000 թվականին, երբ 1995 թվականին անցկացվեց օրվա փոփոխության գիծը, Քերոլայնը դարձավ Երկրի առաջին կետը, որը դիմավորեց 2000 թվականի հունվարի 1-ը։
Այսպիսով, 2013/2014 թվականների մրցաշրջանում, նա է շարքի, քառորդ եզրափակիչում պարտության մատնեց ուկրաինացի Նիկոլայ Բուցենկոյին, իսկ կիսաեզրափակիչ փուլում հաղթեց Կուբացի Նորլանոմ Երոյին։
2015 թվականի սեզոնի ընթացքում Ռուսաստանի թիմի կազմում 7 խաղից 6-ում հաղթեց և սեզոնի արդյունքներով թեթևագույն քաշային կարգում համաշխարհային անհատական վարկանիշով թույլտվություն ստանալով մասնակցելու 2016 թվականին Ռիո դե Ժանեյրոյի ամառային օլիմպիական խաղերին։
Բրոնզե մեդալակիր 2016 թվականի օլիմպիական խաղում, արծաթե մեդալակիր աշխարհի առաջնություններում, բրոնզե եռակի մեդալակիր Եվրոպայի առաջնության, Ռուսաստանի առաջնության բռնցքամարտի չեմպիոն , հաղթող է ճանաչվել բազմաթիվ մրցաշարերի ազգային և միջազգային կարևորության ներքո։
Մինսկում կայացած Եվրոպայի առաջնությունում և Ալմաթայում կայացած աշխարհի առաջնությունում նվաճել է բրոնզե մեդալ, պարտվելով կիսաեզրափակիչ փուլում իռլանդացի Ջոն Նեվինին, իսկ համաշխարհային առաջնությունում նվաճել է արծաթե մեդալ։
2009, 2010 և 2011 թվականներին Ռուսաստանի մեծահասակների առաջնություններում նրանք երեք անգամ անընդմեջ նվաճել են բրոնզե մեդալներ՝ տարբեր երեք վարկածներով դարձել են աշխարհի չեմպիոն։
2012 թվականին առաջին անգամ նա դարձել է Ռուսաստանի բռնցքամարտի չեմպիոն, հաղթելով իր բոլոր մրցակիցներին, ամենաթեթև քաշային կարգում, ինչպես նաև Կալինինգրադում անցկացված երիտասարդական առաջնությունում զբաղեցրել է առաջին տեղը։
Ստեղծագործության սկզբում տավիղի կատարմամբ տասներկու անգամ հնչում է կեսգիշերն ազդարարող ժամացույցի զարկերը հիշեցնող նվագ , որին ձայնակցում են լարային նվագարանների մեղմ ակկորդներ։
Ապա ջութակի կատարմամբ հնչում է եռատոն մի նվագ, որը միջնադարում և Բարոկկո ժամանակաշրջանում երաժշտության մեջ հայտնի էր որպես անձնավորված Մահի կամ սատանայի խորհրդանիշ։
Ստեղծագործության երաժշտական առաջին թեման հնչում է ֆլեյտայի կատարմամբ, որին ջութակի մենանվագով հաջորդում է երկրորդ թեման՝ հետզհետե ավելի իջնող նոտաներով, որոնք ևս ուղեկցվում են լարային նվագարանների մեղմ նվագակցությամբ։
Պիեսն առաջին կեսում հետզհետե աշխուժանում է, իսկ երաժշտական երկրորդ թեմայի վրա հիմնված կոնտրապունկտային հատվածից անմիջապես հետո ուղղակիորեն մեջբերվում է Գրիգորյան երգի մեղեդին՝ փողային նվագարանների կատարմամբ։
Մահվան պարը ներկայացնում է մեռյալների կամ հենց մարմնավորված Մահի պարը գերեզմանների շուրջ՝ պարի հրավիրելով բոլոր հանգուցյալներին՝ կայսրերին, Հռոմի պապերին, արքաներին, ռամիկներին, մեծահասակներին ու երեխաներին։
«Մահվան պարը» պիեսը ստեղծված է օբլիգատո ջութակի (այսինքն չի կարելի կոմպոզիտորի նշած նվագարանը փոխարինել մեկ ուրիշով) և նվագախմբի համար, որը բաղկացած է մեկ պիկոլոյից, երկու ֆլեյտայից, երկու հոբոյից, երկու : կլարնետից, երկու ֆագոտից, չորս գալարափողից , երկու շեփորից , երեք տրոմբոնից, մեկ տուբայից, մեկ տավղից, լարային նվագարանների բաժնից և հարվածային գործիքների բաժնից։
Ապաքինվելուց հետո տանկային դասակի հրամանատար Ա. 1944 թ. մասնակցել է Կռիվոյ Ռոգ, Վոզնեսենսկ, Օդեսա, Տիրասպոլ, Նիկոլաև, Մարիուպոլ, Մազովեցա, Դեմգլինա, Լյուբեն, Վարշավա, Պոզնան քաղաքների ազատագրմանը։
Լյուբեն քաղաքի համար մղվող մարտերում Ա. դասակը գրոհով օդանավակայանում ոչնչացրել է 17 ինքնաթիռ անձնակազմով, իսկ ք. Ինովրացլավում գրավել է 3 էշելոն շարժակազմ, ոչնչացրել 3 շոգեքարշ, 2 հրանոթ, 2 տանկ, իսկ օդանավակայանում՝ 10 ինքնաթիռ, ավելի քան 250 զինվոր։
Լեհական Սոխաչև, Լյուբեն և Ինովրացլավ քաղաքների ազատագրման ժամանակ հրամանատարության հատուկ առաջադրանքների հաջող կատարման ու ցուցաբերած արիության և հերոսության համար 1-ին տանկային դասակի հրամանատար գվ. լեյտենանտ Ա. Հ. Ամատունուն ԽՍՀՄ ԳԽՆ 1945 թ. փետրվարի 25-ի հրամանագրով շնորհվել է Խորհրդային Միության հերոսի կոչում, պարգևատրվել է Լենինի շքանշանով և «Ոսկե աստղ» մեդալով ( 5829, ԽՄՀ գրքույկ 6604, ԽՍՀՄ ԳԽՆ վկայական 7419, Շքանշանային գրքույկ 575340):
Երկու հատորով), Հայկական հանրագիտարանի խմբ. հանձնաժողով՝ Հ. Մ. Այվազյան և ուրիշներ, Երևան, Հայկական հանրագիտարան հրատ., Հ.1, Աբալյան-Ղուշչյան, 2005։
Գնդապետին ոչ-ոք չէր սիրում, շատ մարդիկ նրան առանց թաքցնելու թշնամաբար էին վերաբերվում (նույնիսկ վիկարը, ով ընտանիքի հետ զրույցի ժամանակ՝ այդ սարսափելի դեպքի նախօրեին ասել էր․ «Նա, ով կսպանի գնդապետ Պրոտերոյին, կօգնի մարդկությանը»)։
Լոուրենսի ատրճանակը իրոք օգտագործվել էր մարդասպանի կողմից, սակայն դա այդքան էլ չէր օգնում հետաքննությանը․ զենքի մասին շատերը գիտեին, այն բացեիբայց պահվում էր Ռեդինգը տանը և այն գողանալը ընդհանրապես դժվար չէր։
Ճանաչելով մարդկանց, խոսելով շատերի հետ և վերլուծելով գործի հանգամանքները, նա առանձնացնում է յոթ կասկածյալների՝ նրանց, ովքեր հետաքրքրված էին գնդապետի մահով և կարող էին նրան սպանել։
Այն պարունակում է այն բոլոր հարցերի պատասխանները, որոնք տալիս է հոդվածի համար փաստեր հավաքող թղթակիցը՝ ո՞վ, ե՞րբ, որտե՞ղ, ինչո՞ւ, ինչպե՞ս։
Պրոֆեսիոնալ առաջնությունը սկսվել է անցկացվել 1931 թվականից սկսած, և ի տարբերություն Իտալիայի ֆուտբոլի առաջնության՝ այստեղ չեմպիոնական տիտղոսների թվի մեջ չեն հաշվում ոչ պրոֆեսիոնալ շրջանը։
Ապերտուրան անցկացվում էր օրացույցային տարվա երկրորդ մասում, իսկ Կլաուսուրան՝ մյուս տարվա սկզբին, ինչը խոսում էր այն մասին, որ Արգենտինայում եղանակները «կեղծ-եվրոպական» էին։
Արգենտինայի ֆուտբոլի առաջնություն, արգենտինական ֆուտբոլային ակումբների միջև առաջնություն, որտեղ որոշվում է երկրի չեմպիոնը և միջազգային մրցույթների մասնակիցների ցանկը։
Արգենտինայի չեմպիոնն ավանդաբար նաև համարվում է համաշխարհային ֆուտբոլի ուժեղագույն թիմերից մեկը, ինչպես օրինակ Բրազիլիայի, Անգլիայի, Իսպանիայի, Իտալիայի և Գերմանիայի առաջնությունների առաջատարները։
Մարտին հավելվածը հասավ 100 մլն տեղադրումների -ի վրա, 30 միլիոն ակտիվ օգտատեր, 60,000 ամեն օր վերբեռնվող պատկերների, և ունեցավ 11 միլիոն օգտատերերից բաղկացած համայնք։
ՓիքսԱրթը օգտվողներին թույլ է տալիս լուսանկարել և խմբագրել նկարները, նկարել շերտերով, կիսվել աշխատանքներով ՓիքսԱրթի համայնքի և այլ սոցիալական ցանցերում ինչպիսիք են Ֆեյսբուք և Ինստագրամ։
Ազազելն առաջին ընկած հրեշտակներից մեկն էր, ով չվախեցավ Աստծուց և նրա կամքից, ինչից հետո հրեշտակապետերին հրամայվեց սպանել նրան, բայց ոչ ոք նրանից ուժեղ չէր, և այդ ժամանակ Աստված հրամայեց Ռաֆայել հրեշտակապետին կտրել նրա թևերը և ուղարկել դժոխք։
«Եվ ասաց Աստված Ռաֆայելին. «Կապի՛ր Ազազելի ձեռքերն ու ոտքերը և նետի՛ր նրան մթության մեջ, մի անցք արա անապատում, որ գտնվում է Դուդաելում և նրան այնտեղ բաց թող։
Ազազելի՝ որպես ընկած հրեշտակներից մեկի մասին պատմությունները ծագել են շատ ուշ հրեաների ֆոլկլորում և մասնավորապես ֆիքսված է Ենոքի հայտնի, անստույգ գրքում։
1907 թվականին Պրեոբրաժենսկի գնդից տեղափոխվել է Պաժեսկի Նորին Կայսերական Մեծության կորպուս, որպես սպա-դաստիարակ, կոչումը բարձրացնելով կապիտանի աստիճանի։
Մինչև 1916 թվականի ապրիլի 23-ը ծառայել է 425-րդ հետևակային Կարգոպոլյան գնդում, որից հետո փոխադրվել է 10-րդ Թուրքեստանյան հրաձգային գունդ, այնուհետև նշանակվել է 9-րդ Թուրքեստանյան հրաձգային գնդի հրամանատար, 1917 թվականի սեպտեմբերի 15-ից' 3-րդ Մոսկովյան կադետական կորպուսի տնօրեն։
Եղել է Ռազմա-մանկավարժական ակադեմիայի պետ և «Ռազմա-մանկավարժական ամսագրի» գլխավոր խմբագիրը, ինչպես նաև «Ռազմական միտք և հեղափոխություն»ամսագրի խմբագրական հանձնաժողովի անդամ, դասավանդել Ռազմա-մանկավարժական ինստիտուտում։
Ակադեմիկոս Գ. Սևակն իր հեղինակած շարահյուսության դպրոցական դասագրքում հատուկ անդրադառնում է Աբեղյանի կողմից «համաստորադաս խոսքեր» անվանված նախադասություններին, սահմանում է դրանք և բերում համապատասխան օրինակներ։
Բազմաբարդ խոսքերի կառուցվածքային մյուս տարբերակներին առանձին անդրադարձ չկա այս դասագրքում, սակայն «Համաստորադաս նախադասություններ» վերնագրի տակ ներկայացվում են նաև այլ բնույթի կառուցվածքներ, որոնց հեղինակային բնութագրումները սկզբունքային առումով բավական հետաքրքիր են։
Գլխավոր նախադասության համադաս նախադասությունը ինքն էլ դառնում է գլխավոր, եթե երկրորդական նախադասությունը հավասարապես լրացնում է երկու գլխավոր նախադասությունների միտքը, օրինակ՝ Երբ զանգը տրվում է, բոլորս մտնում ենք դասարան, և դասն սկսվում է։
Այստեղ՝ որ կիսահաղորդիչները փոխարինում են լամպերին երկրորդական նախադասությունը լրացնում է միայն ես պատասխանեցի նախադասության միտքը , բայց կապված չէ ուսուցիչը ինձ գովեց նախադասության հետ։
Բերված երկու կառուցատիպերն էլ Գ. Սևակը ստորադասական է համարում և որպես ընդհանուր եզրահանգում գրում է. «Գլխավոր և երկրորդական նախադասությունների փոխադարձ հարաբերության այս տարբերությունները, ինչպես և համաստորադաս նախադասությունների առկայությունը, բարդ ստորադասական նախադասության կառուցվածքի էական փոփոխություն չեն ստեղծում, ուստի և քերականական տարբեր անուններով կոչելը սխալ է։
Կա միայն բարդ ստորադասական նախադասություն՝ անկախ գլխավոր և երկրորդական նախադասությունների քանակից և հարաբերություններից, կան համադաս գլխավոր նախադասություններ, գլխավորին համադասվող գերադաս նախադասություններ, կան համաստորադաս երկրորդական նախադասություններ, բայց չկա բարդ համաստորադասական նախադասություն, բարդ համագերադասական նախադասություն, բարդ համաստորագերադասական նախադասություն։
Բարդ ստորադասական նախադասություն, Ստորադասական է այն բարդ նախադասությունը, որի բաղադրիչ նախադասություններից մեկը կատարում է մյուսի որևէ անդամի դերը, այսինքն՝ քերականորեն կախված է մյուս նախադասությունից։
Աբեղյանական այս սխեման իր հիմնական գծերով կրկնվում է հետագա հեղինակների կողմից՝ անշուշտ, որոշ մասնավորումներով կամ հավելումներով, տերմինային համապատասխան հանդերձավորմամբ։
Բարդ նախադասությունը շարահյուսական ուսումնասիրության հիմնախնդիր է, շարահյուսական կառուցվածքի ուսումնասիրության ավարտը, նրա վերին եզրային միավորը , շարահյուսական ամեն մի հետազոտության կենտրոնը, ելակետն ու վերջնակետը ։
Ժամանակակից հայերենում, որպես ելակետային կառույց, ընդունվում է բարդ նախադասության երկբաղադրիչ կաղապարը. բաղադրիչ մասերի միջև հնարավոր իմաստային և քերականական կապերը, դրանց դրսևորման տարբեր ձևերը հաշվի առնելով՝ առանձնացվում են բարդ նախադասության տարբեր տեսակներ՝ համադասական, ստորադասական, զոդվածական , շարահարական և այլն։
Երկբաղադրիչ և բազմաբաղադրիչ կառույցների իրացումները մասերի շարահյուսական հարաբերությունների բնույթի և դրանց դրսևորման ձևերի առումներով միմյանցից էապես չեն զանազանվում, ուստի բազմաբաղադրիչ բարդ նախադասությունները հաճախ շարահյուսագիտական աշխատանքներում առանձին քննության չեն էլ արժանանում։
1918 թվականին աշխարհի արդյունաբերական աշխատավորների կազմակերպության ղեկավարների դատավարության ժամանակ Ռալֆ Չապլինը, որը սև կատու խորհրդանիշի հեղինակն է, նշել է, որ սև կատուն զուգորդում է բողոքի հետ և այն գործատուների մոտ վախ է առաջացնում։
ը Սան Ֆրանցիսկոյում հայտնի է նրանով, որ բացվել էր Չոր օրենքի ժամանակ, 1933 թվականին, զբաղվում էր սպիրտի վաճառքով և աշխատել է 30 տարի, մինչև 1963 թվականը։
Նա մեկնել է Վրաստանից 2006 թվականին Պրո Դ2-ի Պո թիմում խաղալու և այդ ժամանակվանից խաղացել է Ֆեդերալ 1- ի երեք ֆրանսիական այլ ակումբներում' Մասսի, Ֆիջեկ և վերջապես Սեն-Ժունիեն, որին նա միացել է 2011 թվականի աշխարհի Գավաթի առաջնությունից հետո ու մինչև այժմ էլ խաղում է։
Նա կարևոր խաղացող էր Վրաստանի հավաքականի համար 2007 թ.-ի Ռեգբիի աշխարհի գավաթի խաղարկությունում, որտեղ նա մասնակցել է բոլոր չորս խաղերին և լավ տպավորություն է թողել Իռլանդիայի դեմ խաղում, որտեղ Վրաստանը պարտվել է 14–10 հաշվով և դարձել է աշխարհի գավաթի' Վրաստանի պատմության մեջ առաջին հաղթական հանդիպման լավագույն խաղացող Նամիբիայի դեմ խաղում։
Նա իր կարիերան սկսել է որպես , բայց այժմ խաղում է որպես և երբեմն էլ ու հանդիսանում է Վրաստանի ռեգբի ազգային երիտասարդական հավաքականի բոլոր ժամանակների լավագույն ռմբարկու։
Կվիրիկաշվիլին կատարել է իր դեբյուտը 2003 թ.-ին Պորտուգալիայի դեմ խաղում, երբ դեռահաս էր, և ընդգրկվել է Վրաստանի պատմության մեջ առաջին հավաքականում, որը մասնակցել է աշխարհի առաջնությանը, սակայն նա բոլոր չորս խաղերին եղել է պահեստային։
Նրան չի հաջողվել հաստատվել վրացական հավաքականի կազմում առաջիկա մի քանի տարիներին, սակայն 2007 թվականին նա տեղափոխվել է դիրք և դարձել հավաքականի անդամ ու մնում է հավաքականի մշտական անդամ մինչ օրս։
Ալեքսը չի սիրում սովորել, այնպես ինչպես դպրոցում, այնպես էլ կախարդանքի դասընթացների ժամանակ, որոնց նրան բերում է հայրը, ով կորցրել է իր կախարդական ուժերը, սակայն սիրում է կախարդանքը, ամեն գերբնական բան և լավ երաժշտությամբ է հետաքրքրված։