polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Տարրական դպրոցում սովորելու առաջին երկու տարիների ընթացքում աշակերտները պաշտոնապես չեն գնահատվում, և ծնողները երեխաների առաջադիմության մասին տեղեկանում են ուսուցչի հետ բանավոր հաղորդակցության միջոցով։
Կրթությունը Հունաստանում, Հունաստանի կրթական համակարգ, որը հիմնականում բաժանված է երեք մակարդակների՝ տարրական, միջնակարգ և բարձրագույն, ինչպես նաև միջնակարգ կրթությունից հետո լրացուցիչ մասնագիտական վերապատրաստում։
Միջնակարգ կրթությունը ներառում է երկու փուլ՝ գիմնազիա - երեք տարի տևողությամբ, որից հետո ուսումը կարելի է շարունակել լիցեյում , կամ մասնագիտական վերապատրաստում ստանալ Մասնագիտական ինստիտուտներում ։
Բարձրագույն կրթությունը ստանում են Համալսարաններում, Պոլիտեխնիկական, Տեխնոլոգիական կրթական ինստիտուտներում և Ակադեմիաներում, որոնցում առաջնայունությունը տրվում է զինվորականներին և հոգևորականությանը։
Բակալավրի կոչում ստանալու համար ԲՈւՀ-ական կրթությունը որպես կանոն 4 տարի է տևում, պոլիտեխնիկականում և որոշ տեխնիկական կամ արվեստի դպրոցներում՝ 5 տարի, իսկ բժշկական դպրոցներում՝ 6 տարի, հետբուհական կրթությունը 1 - 2 տարի և դոկտորական աստիճանը 3 - 6 տարի։
Լրացուցիչ միջնակարգ կրթությունը ըստ 1997 թվականի կրթական բարեփոխումների, կարելի է ստանալ երկու տեսակի կրթական հաստատություններում՝ ընդհանուր վարժարան (1997 թվականից կոչվել են միասնական դպրոց - , իսկ 2006 թվականից վերանվանվել է ընդհանուր դպրոց - ) և պրոֆ-տեխնիկական կրթության հաստատություններ ։
Լրացուցիչ միջնակարգ կրթության կրթական հաստատությունների թվին են պատկանում նաև մասնագիտական ուսուցման ինստիտուտները , որոնք տալիս են պաշտոնական, բայց ոչ դասակարգված կրթություն, քանի որ այնտեղ ընդունվում են ոչ միայն վարժարանի, այլև ավագ դպրոցի շրջանավարտները։
Նախարարությունը իրականացնում է կենտրոնացված վերահսկողություն պետական ​​դպրոցների վրա՝ սահմանելով ուսումնական ծրագիրը, նշանակելով անձնակազմը և վերահսկելով ֆինանսավորումը։
Ներկայումս Հունաստանի կառավարությունը ճանաչում է միայն պետական ​​բուհերի առաջարկած ծրագրերը, չնայած կան մի քանի մասնավոր համալսարաններ և քոլեջներ, որոնց կրթական ծրագրերը վավերացվում և վերահսկվում են ամերիկյան, բրիտանական և եվրոպական այլ համալսարանների կողմից։
Սպորտի գիմնազիա. այս տիպի դպրոցների աշակերտները պետք է որոշակի մարզաձևերի քննություններ հանձնեն, ինչպես օրինակ՝ ֆուտբոլ, բասկետբոլ, վոլեյբոլ, մարմնամարզության, պոլո, լող և այլն
Մարտի 17-ին երկրի նախագահի պարտականությունները կատարող Յագուբ Մամադովը Ղազիևին, որը չուներ պրոֆեսիոնալ զինվորական պատրաստություն նշանակեց Ադրբեջանի պաշտպանության նախարար։
Ամառային գրոհի արդյունքում Ադրբեջանի հսկողության տակ անցավ Մարտակերտը, իսկ ադրբեջանական զորքերը կանգնեցին Վանք գյուղում՝ Ստեփանակերտից 12 կմ հեռավորության վրա։
1992 թվականի վերջին և 1993 թվականի սկզբին ադրբեջանական զորքերը դուրս են շպրտվում Մարտակերտի շրջանից, որից հետո Քարվաճառի շրջանը հայտնվեց կիսաշրջափակված վիճակում։
Ժողովրդական ճակատը, որը այդ ժամանակ իշխանության ղեկին էր 1992 թվականի հունիսին հայտարարություն հրապարակեց, որում Ռահիմ Ղազիևին և Սուրետ Հուսեյնովին մեղադրում էին իբր Շուշիի կանխամտածված հանձնման մեջ, նպատակ ունենալով Մութալիբովին վերականգնել նախագահի պաշտոնում և վերականգնել հարաբերությունները Ռուսաստանի հետ։
1993 թվականի հունիսին Հեյդար Ալիևի իշխանության գալուց հետո Ռահիմ Ղազիևին ընտրեցին Ադրբեջանի ազգային ժողովում և նրան առաջարկեցին պաշտպանական արդյունաբերության փոխվարչապետի պաշտոնը։
1996 թվականին նա հարցազրույցի ժամանակ Ղազիևը ասաց, որ ինքը և Հեյդար Ալիևը ունեցել են համաձայնություն այն մասին, որ Ալիևի ընտրվելու դեպքում ինքը պետք է զբաղեցներ վարչապետի տեղակալի պաշտոնը, արդյունքում Ալիևի իշխանության գալուց հետո բարձր պաշտոնները տրվեցին Նախիջևանյան կլանի ներկայացուցիչներին։
1993 թվականի վերջին Ռահիմ Ղազիևին ձերբակալեցին պետական դավաճանության և Շուշիի հանձնման մեղադրանքներով, բայց 1994 թվականի սեպտեմբերին նրան հաջողվում է փախուստի դիմել Ադրբեջանի պետական անվտանգության նախարարության քննչական մեկուսարանից և գնալ Մոսկվա։
2012 թվականին նա «Ծիծեռնակի բույն» սերիալում կատարել է էպիզոդիկ դեր, թողարկել իր դեբյուտային « » սինգլը, իսկ 2013 թվականին Մոսկվայի ակումբներից մեկում տեղի է ունեցել նրա առաջին սոլո համերգը։
Առաջին անգամ նկարահանվել է «Եսենին» սերիալի մասսայական տեսարանում, սակայն կինոդերասանուհու կարիերան սկսել է 2008 թվականին, երբ նրան հրավիրել են նկարահանվելու «Ամուսնական մատանի» սերիալում։
2009 թվականին նկարահանվել է «Դետեկտիվներ» սերիալում՝ կատարելով էպիզոդիկ դեր, իսկ 2011 թվականին «Ամազոնուհիներ» սերիալում մարմնավորել է տուժած քաղաքացու՝ Անաստասիային։
2015 թվականին Նաստասյա Սամբուրսկայան դարձել է ֆիտնես-նախագծի դեմքը չեմպիոն Դենիս Գուսևի հետ, նկարահանվել է «Կանայք ընդդեմ տղամարդկանց» ֆիլմում՝ մարմնավորելով գեղեցկուհի Զլատային։
1890 թվականին առաջարկել է այսպես կոչված «բիլ Մաք-Քենլին», որը կազմված էր երկու առանձին, բայց միևնույն նպատակը հետապնդող օրենքի նախագծերից. -ը, որը ուժի մեջ մտավ 1890 թվականի օգոստոսի 1-ին և -ը , որը ուժի մեջ մտավ նույն տարվա հոկտեմբերի 6-ին։
Այն մեծ տհաճություն առաջացրեց Դեմոկրատական կուսակցության շրջանում. նրա հայտնի լինելը օգնեց դեմոկրատներին փայլուն հաղթանակ ունենալ ներկայացուցիչների պալատում 1890 թվականի նոյեմբերին, իսկ երկու տարուց' իր համախոհ Գրովեր Կլիվլենդին նախագահ դարձնել. 1894 թվականին նրանք հասան մաքսատուրքերի իջեցմանը։
1898 թվականին Միացյալ Նահանգները պատերազմում էր Իսպանիայի հետ, ինչը վերջացավ Կուբայի օկուպացիայով, այնուհետև' Ֆիլիպինն օկուպացվեց Պուերտո Ռիկոյից։
Առաջին սերիական կոնտռոլեռները, որոնք օգնում էին թռչող սարքերին թռչել տրված ուղղությամբ և ետ դառնալ, թողարկվել են 2010 թվականին և վաճառվել են շատ բարձր՝ մոտ 10 հազար դոլար սկզբնական գնով։
Ներկայիս մոդելները կատարելագործելու փորձերի ժամանակ ստեղծվեցին նոր ավելի մասայական մոդելներ 800 դոլարից պակաս, որը առաջացրեց անսպասելի մեծ հետաքրքրություն դեպի ընկերությունը։
1992 թվականի ապրիլի 3-ին Օլեգ Գարինը բացել է Մոսկվայի «Լոկոմոտիվ» ակումբի դեմ խաղի հաշիվը՝ գոլ խփելով հանդիպման երկրորդ րոպեին։
Ռուսաստանի առաջնությունում իր հաջող ելույթների շնորհիվ նա գրավել է Մոսկվայի «Լոկոմոտիվի» գլխավոր մարզիչ Յուրի Սյոմինի ուադրությունը և տեղափոխվել Մոսկվա։
Գարինն սկսել է ավելի քիչ ընդգրկվել հիմնական կազմում, ինչի հետևանքով 1998 թվականին տեղափոխվել է Նիժնի Նովգորոդի «Լոկոմոտիվ», որին օգնել է վերադառնալ Բարձրագույն լիգա։
Իր լաբորատորիայում աշխատելու համար Արդեննին հաջողվում է ներգրավել մի շարք բարձրակարգ մասնագետնրի՝ այդ թվում միջուկային ֆիզիկոս Ֆրիդրիխ Գեորգ Հոտերմանսին։
Նախնական կրթությունը ստացել է տանը մասնավոր պարապմունքներով, որից հետո երեք տարի սովորել է Ֆրիդրիքս ռեալական գիմնազիայում (-, ներկայումս դա Բեռլինի Կրոյցբերգ շրջանի Լեյբնից դպրոցն է:
Մոտ 600 պատենտի հեղինակ էլեկտրոնային մանրադիտակների, բժշկական տեխնոլոգիաների, միջուկային տեխնոլոգիաների,պլազմայի ֆիզիկայի և հեռուստատեխնոլոգիաների բնագավառներում, բարոն։
Հանրապետության վաստակաշատ և անվանի հոգեբաները կարողացան շատ կարճ ժամանակում ստեղծել այնպիսի ուսումնական հաստատություն, որն իր մասնագիտական ուղղվածությամբ և կադրերի պատրաստման բարձր մակարդակով համապատասխանում է միջազգային չափանիշներին։
Դրանք են Նյու-Յորքում գտնվող Ֆորդամի և Հովստրայի համալսարանները, Կալիֆորնիայի Լավեռն քաղաքի համալսարանը, Ամերիկյան հումանիտար համալսարանը, Ռուսաստանի Դաշնության գիտությունների ակադեմիային կից հոգեբանների պրոֆեսիոնալ դպրոցը, Վրաստանի գիտությունների ակադեմիայի, Դ. Ն. Ուզնաձեի անվան հոգեբանության ինստիտուտը, Ո. Դ. Իվանովայի պետական համալսարանը և այլն։
Շրջանավարտները ստանում են բակալավրիատի կրթական ծրագրով ուսում, պետական դիպլոմ և հոգեբանի և սոցիալական աշխատողի բակալավրի որակավորման աստիճան՝ըստ համապատասխան մասնագիտության։
2010 թվականի նոյեմբեր 17-ին ընկերական հանդիպման Լիտվայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի դեմ Կադարը առաջնելույթ է ունեցել Հունգարիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականում։
Իսկ 2010-2011 թվականներին աշխատել է 4-րդ գումարման ՀՀ Ազգային ժողովում՝ որպես պատգամավոր Լարիսա Ալավերդյանի օգնական՝ պատրաստելով իրավապահ համակարգի օրենսդրական փոփոխությունների տարբեր փաթեթներ։
2011 թվականից աշխատել է տարբեր տեղական լրատվամիջոցների համար, աշխատել է որպես իրավապահ համակարգի վերլուծաբան, այդ թվում՝ եղել է սյունյակավար «ՀԵՏՔ» առցանց պարբերականում, ինչպես նաև թղթակից և ոստիկանության հարցերով փորձագետ «Հայկական ժամանակ» օրաթերթում։
2020 թվականի 44-օրյա պատերազմի ընթացքում Դանիել Իոաննիսյանն Արցախում հավաքագրում էր փաստեր Ադրբեջանի գործած ռազմական հանցագործությունների ու արգելված զինատեսակների օգտագործման մասին, որոնք տեղ են գտել մի շարք միջազգային զեկույցներում։
1880-ական թվականների սկզբներին մուտքի կից, սրբատաշ քարով կառուցվել է կրկնահարկ զանգակատուն, որն առաջին հարկում քառասյուն է, իսկ երկրորդում ունի սրածայր վեղարով ավարտվող վեցասյուն ռոտոնդա։
19-րդ դարավերջի այցելուներից Ե. Լալայանը եկեղեցին բնորոշել է որպես փոքրիկ, խոնավ կառույց, իսկ մեկ ուրիշ ականատեսի եկեղեցին ներկայացել է որպես չորս հոյակապ սյուների վրա կառուցված փառավոր տաճար։
Պատերը շարված են դեղնականաչավուն ֆելզիտի խոշոր սրբատաշ քարերով, իսկ խորանների անկյունները, գմբեթակիր կամարները, թմբուկը և գմբեթի թաղը' ավելի ամուր սև տուֆաքարով։
Ճարտարապետական և կառուցողական հատկանիշների, ինչպես նաև դեկորատիվ հարդարանքի մանրամասերի ուսումնասիրությունից ելնելով՝ հուշարձանը սերտորեն առնչվում է հայկական ճարտարապետության վաղմիջնադարյան հուշարձանների հետ և Գուգարքի ճարտարապետական դպրոցի ինքնատիպ ու արժեքավոր ստեղծագործություններից է։
Հատկագծում արևելյան, հարավային և հյուսիսային խաչաթևերը ներքուստ կիսաշրջանաձև են և ավարտվում են գմբեթարդով, իսկ արևմտյանը ուղղանկյուն է, կիսագլանաձև թաղով ծածկված ։
Դորբանտավանքի Սբ. Աստվածածին եկեղեցի, գտնվում է Հայաստանի Հանրապետության Լոռու մարզի Ստեփանավանի տարածաշրջանի Սվերդլով գյուղից մոտ 3 կմ դեպի հյուսիս արևելք, Սվերդլով - Պրիվոլնոյե ավտոճանապարհից ոչ այնքան հեռու' քիչ թեքություն ունեցող բաց տարածքում։
Մաքսակետը հիմնադրվել է գետաբերանի մոտ, Տեմեռնիկյան բնակատեղիի տեղում, Բոգատի Կոլոդեզ բնավայրի դիմաց, «որտեղ Դոնի կազակները կարող են առևտուր անել ժամանող հույների, թուրքերի և հայերի հետ»։
1917 թվականին Նիկոլայ Շուլպինովը և Մոսկվայի նկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ուսումնարանի շրջանավարտներ Յակով Բաշիլովի ու Վասիլի Պոտապենկոյի հետ միասին հիմնադրել են «Մոսկվայի դպրոցի նկարիչների միությունը» (, նախապես՝ Մոսկվայի նկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ուսումնարանն ավարտածների միություն), որ համախմբում էր ավելի քան վաթսուն նկարիչների։
1911 թվականին Նիկոլայ Շուլպինովը Կազանի գեղարվեստի դպրոցի մանկավարժական խորհրդի որոշմամբ ստացել է Մոսկվայի նկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ուսումնարան ընդունվելու իրավունք։
Նիկոլայ Սեմյոնովիչ Շուլպինով (, 27 նոյեմբերի, 1885, Վեսեգոնսկ, Տվերի նահանգ, Ռուսական կայսրություն – 7 օգոստոսի, 1921, Ուլալա , Ռուսաստան), ռուս գեղանկարիչ-բնանկարիչ, Գեղարվեստական շրջիկ ցուցահանդեսների ընկերության անդամ։
1917 թվականի վերջին Նիկոլայ Շուլպինովը մեկնել է Բիյսկ, ապա բնակություն հաստատել Ուլալայում, որտեղ դասավանդել է գիմնազիայում, մասնակցել երկրի հուշարձանների պահպանության Բառնաուլի բաժանմունքի աշխատանքներին, կազմակերպել Ալթայի գեղարվեստի միությունը։
Ավարտել է Կազանի գեղարվեստի դպրոցը, որտեղ սովորել է քանդակագործության բաժնում՝ Պրոկոպի Վասիլևիչ Ձյուբանովի մոտ, ինչպես նաև զուգահեռաբար սովորել է գեղանկարչության բաժնում՝ Խրիստաֆոր Նիկոլաևիչ Սկորնյակովի մոտ։
Մարկ Պարչեցցի ՝ Մարկ Պարչեցցի -ը գլխավորում է «Ագռավներ» բանդան, որը ստեղծել է «Ֆրանչայզ» կազմակերպությունը, այն կլոն-մարդասպանների կառավարական գաղտնի «Ալֆա Զերո» կազմակերպության ստորաբաժանում է։
Նրանք համագործակցում են «Ֆրանչայզի» հետ, հնարավոր է այդ պատճառով է, որ նրանց թիքնապահները մասնակցում են այս ամենին, իսկ հենց Մորիսը Սպիտակ տանը հանդես է գալիս «խորհրդատուի» դերում։
Շեյխ Մոհամեդ բին Ֆեյզալ Ալ Խալիֆ՝ հիսունչորսամյա Մոհամեդ բին Ֆեյզալ Ալ Խալիֆը հանդիսանում է , . ընկերության տնօրենը, կասկածվում է կենսաբանական գործակալների արտադրության մեջ։
Ցուցատախտակները էնտուզիազմով պատմում էին նրա ծննդյան օրվա մասին, որը տեղի էր ունեցել խեյխի 184 ֆուտանոց զբոսանվաում, որտեղ հյուրերը կարող էին փորձել սև և կարմիր ձկնկիթ հարյուրավոր աղջիկների հետ։
Նա համագործակցում է ոչ մեծ «Ալիգատորներ» անունով ավազակախմբի հետ, ովքեր լինելով թմրավաճառներ փողի փոխարեն խնդրել էին Մալդունին ապահով տեղում պահել թմրանյութը։
Ալիգատորների բանդա՝ Էվերետտ Ջեֆֆերսոն, Ջունիոր Օ’Դենիել, Ուիլիամ Ց. Կորլիտց, Ադամ Հենդերսոն, Ջո Նետբերգ, Իլյա Կրապ։
Ըստ որոշ տեղեկությունների նա սպանել է մի մարդու որը փորձել էր նրան բռնաբարել, թողնելով նրա դիակը մոթելի պատի տակ ստեղծելով ինքնասպանության տպավորություն, հենց այդ ժամանակ Անժելինան հասկացավ, որ կրկեսի հմտությունները կարելի է օգտագործել ավելի շահեկան գործում։
Քառասուներեքամյա էմիգրանտ Վիննի Սինիստրան 80-ական թվականներին՝ Կաստրոյի ղեկավարման տարիներին արտաքսվել է, ինչպես շատ կուբացի հանցագործներ նա ևս ամբողջ կյանքում կատարել է հանցագործություններ։
Վիննին ժամանակին եղել է Կուբայի բանդաներից մեկի ղեկավարը, խոստովանել է մի շարք աղմկահարույց սպանություններին իր մասնակցությունը, որոնք կատարվել են ԱՄՆ-ի տարածքում։
Ըստ մի քանի դաշնային գործակալությունների տվյալների համաձայն նա հանդիսանում է հետախուզվող, Դեսալվիոն գտնվում էր հատուկ ծառայությունների մշտական հսկողության տակ, ինչի պատճառով չէր կարողանում նոր պայամագրեր կնքել հաճախորդների հետ։
Նրան մեղադրեցին, բայց այդպես էլ չապացուցվեց, նրան մեղադրում էին հարձակմամբ փող կորզելու, ալկոհոլի ընդհատակյա վաճառքի, սպանության և այլ հանցագործությունների մեջ։
Դոն Ֆերնանդո Սալվադոր Դելգադո՝ չիլիական հետախուզության նախկին գնդապետ, այսօր նա հանդիսանում է որպես հարգված գինեգործ, չնայած նրան, որ նրա բիզնեսը միայն թմրանյութերը քողարկելու համար է։
Դոն Ֆերնանդոն Չիլիում միջազգային համբավ ունեցող ամենահարգված գինեգործն է, միաժամանակ նրա արտադրած գինին ոչ մի ցուցահանդեսում երբեք մրցանակային տեղ չի գրավել։
Նրա տարօրինակ անվանմամբ կոմպոզիցիաներից մեկը՝ «Ճչացող գովերգությունը» կատարվել է ազգային սիմֆոնիկ նվագախմբի կողմից 1994 թվականի ամառային համերգին և նույնիսկ ստացավ քննադատների դրական գնահատականը։
Թոշակառու գնդապետը նաև հայտնի է տարբեր տեսակի թիթեռների կոլեկցիա հավաքելով, նա ասել է՝ «Ամեն ինչի գեղեցիկը, նուրբը, մեղմը և հանգիստը չի կարող ինձ անտարբեր թողնել»։
Ֆրանչայզ կազմակերպությունը Ալեքսանդր Քեյնի գլխավորությամբ ցանկանում էր ստանալ 47-ի ոսկրածուծը, որպեսզի ստեղծի կլոնների բանակ, իսկ դրա համար պարզ է, որ պետք էր Հիթմանին սպանել։
Աշխարհի լավագույն մարդասպանին բռնելը այնքան էլ հեշ գործ չէր, այդ պատճառով «Ֆրանչայզը» որոշում է ընդունում վերականգնել Օրտ-Մայերի լաբարատորիան և շարունակել իր աշխատանքը, և պատրաստեց մի քանի կլոն։
2005 թվականին Գործակալության փակվելուց հետո Սմիթը ԿՀՎ-ի միջոցով իմանում է նախագահի հնարավոր մահափորձի մասին, որը պատրաստել էր Ֆրանչայզ խմբավորումը, որպեսզի նախագահ դառնա իրենց ցանկալի մարդը։
2005 թվականի օգոստոսի 15-ին Գործակալ 47-ը հերթական առաջադրանքից հետո մեկնում է Լաս Վեգաս, բայց հանդիպում է հին ծանոթներից մեկին՝ ԿՀՎ գործակալ Սմիթին։
Նա Գործակալ 47-ին առաջարկում է կարևոր առաջադրանք, որի համար նա վճարում էր մի քանի միլիոն դոլար, նա պետք է սպանի փոխնախագահ Դենիել Մորիսին և Մարկ Պարչեցցի կլոնին, ով պատվեր էր ստացել սպանել նախագահին։
Նրանք երկուսն էլ ներկայացնում էին կլոնավորմամբ զբաղվող ստվերային կազմակերպություն, որոնք ցանկանում էին մենաշնորհ ձեռք բերել այս շուկայում, իսկ նախագահը իր ցանկությամբ կարող է օրինականացնել կլոնավորումը, որը կարող է խանգառել այս կազմակերպության պլաննրին։
Հայտնի թերթի խմբագիրը գնում է ՀԴԲ-ի նախկին տնօրեն Լիլենդ «Ջեք» Ալեքսանդրի մոտ, որ հարցազրույց վերցնի ոչ վաղ անցյալում Սպիտակ տան վրա կատարված հարձակման մասին, սակայն Ալեքսանդրն իր հարցազրույցն օգտագործում է, որպես պատրվակ՝ պատմելով խորհրդավոր Գործակալ 47-ի մասին։
Ալեքսանդրը խմբագրին պատմում է այն մասին, թե ինչպես է նա ցանկացել բռնել Գործակալ 47-ին, իբր վախենալով, որ ինչ որ մարդիկ նրան օգտագործելով կարող էին ստեղծել կլոնների մի ամբողջ բանակ, միաժամանակ խաղացողը շուտով իմանում է, որ Ալեքսանդրի պատմածը չի համապատասխանում իրականությանը։
Հնարավոր է, որ այդտեղ հղում է արված Շեքսպիրի «Ռիչարդ » պիեսին, որտեղ Գեորգը՝ դուքս Կլարենսը, նույն կերպ խնդրում է իրեն սպանողներին խնայել իրեն։
Հիմա առաջադրանքի կատարման համար Գործակալ 47-ը պարգևատրվում է որոշակի քանակությամբ գումարով, որը փոփոխվում է՝ կախված խաղացողի «աշխատանքի» որակից (մեկ թիրախի սպանության համար տրվում է $200000, հոնորարի քանակը կախված է աշխատանքի որակից)։
Ստացած գումարը կարելի է ծախսել ճանաչելիության մակարդակը իջեցնելու, զենքը բարելավելու, զենքի համար լրացուցիչ հարմարանքներ ստեղծելու, փամփշտակալի բարելավման և այլ նպատակներով։
Հայտնվել է ճանաչելիության վիճակագրություն. եթե հերոսը տուն է մտնում ինքնաձիգով, սպանել է բոլոր թիկնապահներին և ֆիքսվել է տեսախցիկի կողմից, այդ դեպքում նրա նկարը հայտնվում է տեղի թերթերի վրա։
Սպանությունը դժբախտ պատահարի քողի տակ կոծկելու համար բավական է, օրինակ՝ թիրախին հրել պատշգամբից կամ նրա վրա գցել ծանր առարկա, փչացնել գազի վառարանը կամ հրատեխնիկական արկերը։
Նաև մի քանի առաջադրանքների ժամանակ կարելի է կազմակերպել ահաբեկչություն մի քանի կողմնակի զոհերով, որը համարվում է դժբախտ պատահար և գնահատվում է ավելի բարձր, քան ներարկիչով կամ խեղդօղակով սպանությունը։
Եթե առաջադրանքի ժամանակ հերոսը ֆիքսվում է տեսախցիկների կողմից, կամ պատահական հայտնվում է կադրում, Գործակալ 47-ի ճանաչելիությունը բարձրանում է, և եթե նա հասնում է ճանաչելիության բարձր մակարդակի, այդ դեպքում շուտով փողոցում նրան ճանաչում են, և անտեղի տագնապ է բարձրանում։
Ճանաչելիությունը կարելի է իջեցնել առաջադրանքների արանքում գնելով մարդկանց, որոնք տեսել են Գործակալ 47-ին, գնելով ոստիկանության պետին, գողանալով տեսախցիկների տեսագրությունը , կամ ընդհանրապես փոխելով ինքնությունը։
Խաղը սկսվում է 47-ի՝ Բալթիմորի զվարճանքների այգում տեղի ունեցած պայմանագրի մասին հիշողությամբ, որտեղ 2 տարի առաջ զվարճանքներից մեկի կոտրվելու պատճառով մահացան շատ մարդիկ։
Հայտնի է դառնում, որ թույնը որը նա տվել էր 47-ին իրական թույն չէ, իսկ նա շրթունքներին հակաթույն էր («թույնի» օգնությումբ անցյալում 47-ը կլինիկայից ազատել էր գործակալ Սմիթին)։
Խաղում ավելացվել են մեծ թվով նորամուծություններ, իսկ հատկապես՝ հնարավոր է գերի վերցնել ոչ խաղային հերոսներին, նրանց կրակել, պահել նրանց որպես վահան, զոհի մահը ցույց տալ որպես «դժբախտ պատահար», կարելի է արդիականացնել զենքը (օրինակ՝ ատրճանակի վրա կարելի է տեղադրել կրկնակի օպտիկական նշանոց, խլացուցիչ, լազերային նպատակացույց և այլն)։
Եթե խաղացողը հասկանում է ինչպես 47-ին ուշքի բերել, գլխավոր հերոսը ատրճանակները ձեռքին կանգնում է և հայտնվում է առաջադրանք՝ շրջակայքում սպանել բոլորին, այդ թվում Լիլենդին և լրագրողին։
Թուրքիայի տեղեկատվության և հաղորդակցային տեխնոլոգիաների նախարարությունը որևէ մեկնաբանություն այս հարցով չի տվել, միայն նշել է, որ որոշակի տեխնիկական վերլուծություններից և օրենսդրական վերանայումներից հետո, որոնք հիմնված են Թուրքիայի ՔՕ 5651 հոդվածի վրա , վարչական միջոցառումներ են ձեռնարկվել վեբ կայքի նկատմամբ։
Ամերիկայի ձայնը հաղորդել է, որ թուրքական մեդիան վեբ կայքի արգելափակման պատճառ դիտարկում է «ահաբեկչական» բնույթ ունեցող կոնտեքստի կամ հոդվածի առկայությունը։
Հնդկական -ն նշել է, որ արգելափակումը բողոքի ալիք է առաջացրել թուրքական էլեկտրոնային հարթակներում, ովքեր պահանջում են չեղարկել «աշխարհի ամենահայտնի կայքերից մեկի նկատմամբ սահմանված արգելափակումը»։
Որոշել ինտերնետ կապի մատակարարների, տեղական մատակարարների և կոնտենտ մատակարարների կոլեկտիվ օգտագործման պատասխանատվությունը, ովքեր հանդիսանում են համացանցի հիմնական դերակատարները։
Բանգլադեշի ազգային թանգարան , ի սկզբանե հիմնադրվել է 1913 թվականի մարտի 20-ին՝ հանդես գալով այլ անվան ներքո , պաշտոնական բացումը տեղի է ունեցել 1913 թվականի օգոստոսի 7-ին։
Թանգարանի գործունեությունը լավ է կազմակերպված, ցուցադրությունները ներկայացված են ժամանակագրական տեսքով ազգագրության, դեկորատիվ արվեստի, պատմության, դասական արվեստի, բնական պատմության, ժամանակակից և համաշխարհային քաղաքակրթությունների բաժիններում։
Ցոկոլային հարկի մուտքի մոտ տեղադրված են մի քանի հին զենքեր, ինչպես նաև այստեղ է գտնվում սրահը, որտեղից այցելուները տոմսեր են ձեռք բերում և հավաքվում են լսելու թանգարանի պատմությունը։
2-րդ հարկում ցուցադրվում են հայտնի մարդկանց լուսանկարներ, կան ցուցափեղկեր՝ նվիրված Բանգլադեշի ազատագրական պատերազմին և 1952 թվականի Լեզվական շարժմանը ։
2007 թվականի հունիսի 28-ին Կացավի փաստաբանները մեղքի ընդունման հաշտարարագիր կազմեցին, որով Կացավը մեղավոր էր ճանաչվում մի քանի սեռական ոտնձգությունների դրվագներով և անպարկեշտ վարմունքով և ընդունելով իր մեղքը, պետք է ենթարկվեր պայմանական ազատազրկման։
Բողոքի ակցիան Թե Ավիվի Ռաբին հրապարակում մեծ ամբոխ հավաքեց Գլխավոր դատախազը պնդում էր, որ համաձայնագիրը լրացուցիչ նվաստացում կլինի նախագահի համար։
Նրա նախագահության ավարտը նշանավորվեց աղմկահարույց տարաձայնություններով՝ պայմանավորված մի ենթակա կնոջ նկատմամբ բռնաբարության և այլոց նկատմամբ սեռական ոտնձգությունների վերաբերյալ պնդումներով։
աննախադեպ իրավիճակ առաջացավ՝ Մոշե Կացավը բռնաբարություն հոդվածի երկու կետերով մեղավոր ճանաչվեց և արդարությանը խոչընդոտելու մեղադրանքով դատապարտվեց։
Հետաքննությունն արագ Կացավի դեմ շուռ եկավ) Օռլի Ռեվիվոն, ով, Կացավի զբոսաշրջության նախարար եղած ժամանակ, նրա հետ էր աշխատում, պնդում էր, որ Կացավը իրեն երկու անգամ բռնաբարել է և սեռական այլ ոտնձգություններ կատարել։
2007 թվականի հոկտեմբերի 30-ին պետական մեղադրողը հայտնել էր Իսրայելի Գերագույն դատարանին, որ փոխել է՝ երկու առանցքային հայցվորների ապացույցների վրա հիմնված մեղադրական եզրակացության մասին, իր դիրքորոշումը։
Մեղադրողը մեջբերում էր Կացավի փաստաբանների հետ հանդիպումը, որոնք լուսաբանել են հայցվորների վկայությունների մեջ եղած հակասությունները, ներառյալ ենթադրյալ երկու բռնաբարություններից հետո սիրային նամակի առկայությունը։
2010 թվականի դեկտեմբերի 30-ին, երեք դատավոր միաձայն Կացավին մեղավոր ճանաչեցին "բռնաբարության, սեռական ոտնձգությունների, ուժի գործադրմամբ անվայել արարքներ կատարելու, վկայի հետապնդման և արդարադատությանը խոչընդոտելու մեջ"։
Իսրայելի վարչապետ Բենյամին Նեթանյահուն ասել էր դա "տխուր օր էր Իսրայելի համար", սակայն դատավճիռը ցույց տվեց, որ Իսրայելում "բոլորը հավասար են օրենքի առջև, և յուրաքանչյուր կին բացառիկ իրավունքներ ունի իր մարմնի նկատմամբ" Դատավճիռը բնութագրվել էր որպես "շրջադարձ" և "աննախադեպ", իսկ պատմությունը հայտնվեց միջազգային լրատվամիջոցների գլխավոր լուրերում։
2007 թվականի հունվարի 24-ին, Կացավի մամուլի ասուլիս տեղի ունեցավ, որի ժամանակ նա լրագրողներին մեղադրեց, որ նրանք առանց ապացույցներ ունենալու իրեն հալածում և դատապարտում են։
Նա Իսրայելի առաջին նախագահն էր, որ երդվեց յոթ տարվա ժամկետի համար և աջ թևի Լիկուդ կուսակցությունից առաջին թեկնածուն էր, ով ընտրվեց նախագահի պաշտոնին։
Կացավի հաղթանակը մասնակիորեն պայմանավորված էր, այն փաստով, որ Պերեսը նախատեսում էր պաշտոնն օգտագործել աջակցելու Էհուդ Բարաքի կառավարության, շատերի համար անընդունելի, խաղաղության գործընթացներին։
Դատավարությունը տեղի ունեցավ փակ դռների ետևում (ինչպես ընդունված է սեքսուալ հանցագործությունների դատավարությունների ժամանակ) և ԶԼՄ-ների վրա արգելք էր դրվել լուսաբանել դատավարության ընթացքը։
2007 հունվարի 23-ին, Գլխավոր դատախազ Մազուզը հայտարարեց, որ ինքը պատրաստվում է ընդունել Կացավի մեղադրականը՝ բռնաբարության, սեռական ոտնձգությունների, արդարատությանը խոչընդոտելու, վկայի հետապնդման և խարդախության մեջ։
Նախագահը իր պաշտոնավարման ժամկետի ընթացքում անձեռնմխելի է քրեական հետապնդման տեսանկյունից և Կացավը կարող էր դատապարտվել միայն 2007 թվականի օգոստոսին՝ իր ժամկետի ավարտից կամ հրաժարականից հետո։
2003 թվականին Իտալիա այցելության ընթացքում, նա Վատիկանից պահանջեց վերադարձնել գանձերը, որոնք Երուսաղեմի անկումից հետո մ․թ․ա․ 70 թվականին Վատիկան էին տարվել։
Ոստիկանությունը հայտարարել էր, որ յոթ կին Կացավի դեմ ցուցմունքներ են տվել և մեղադրանքները ներառում էին "վստահության կորուստ և խարդախություն, ինչպես նաև անօրինական գաղտնալսումների մեջ ներգրավվածություն։
2011 թվականի մարտի 22-ին Մոշե Կացավը դատապարտվեց յոթ տարվա ազատազրկման և երկու տարի փորձաշրջան՝ դառնալով Իսրայելի առաջին անգամ ազատազրկման դատապարտված նախկին նախագահ։
2005 թվականի ապրիլի 8-ին, Հովհաննես Պողոս -ի հուղակավորության ընթացքում, այբբենական կարգով նստած առաջնորդների շարքում, Կացավը հայտնվել էր Իրանի նախագահ Մոհամադ Խաթամիի կողքին, ով ծնունդով նույնպես Իրանի Յազդ շրջանից էր, ինչպես և Կացավը։
Սեպտեմբերի 7-ի դրությամբ, ոստիկանությունը առնվազն չորս տարբեր կանանցից բողոքներ ստանալով, որոշեց, որ մեղադրական եզրակացության համար, իրենք բավարար ապացույցներ ունեն։
Համաձայն մեղքի ընդունման գործարքի, 2007 թվականի հուլիսի 1-ին Կացավը հրաժարական տվեց (Նրա յոթամյա ժամկետը ըստ սահմանադրության ավարտվում էր 2007 թվականի հուլիսի 15-ին)։
Կացավի հասարակական գործունեությունը ներառում էր՝ Իրանից ներգաղթածների միության նախագահ; Բարձրագույն կրթության վարձավճարների սահմանման հանձնաժողովի նախագահ և Բեն Գուրիոն համալսարանի հոգաբարձուների խորհրդի անդամ։
1971 թվականի մրցաշրջանից առաջ տեղափոխվել է Մոսկվայի «Լոկոմոտիվ» և առաջին իսկ տարում ակումբի հետ իրավունք վաստակել մասնակցելու ԽՍՀՄ Բարձրագույն լիգային՝ զբաղեցնելով երկրորդ տեղը Առաջին լիգայում։
Խաղացողի պրոֆեսիոնալ կարիերան սկսել է 1965 թվականին ԽՍՀՄ «» երկրորդ խմբի «Դինամո» ակումբում, որի կազմում խաղացել է վեց տարի՝ այդ ընթացքում մասնակցելով 82-ից ավելի խաղի։
1974 թվականին Վալերի Վաշչենկովն սկսել է խաղալ Վլադիմիրի «Տորպեդո» ակումբում, որի կազմում հանդես եկել երեք տարի՝ այդ ընթացքում թիմի կազմում մասնակցելով երկրի առաջնության 124 հանդիպման և խփելով 13 գոլ։
Բրիտանացի պատմաբան Ֆրենք Էլիսն իր «Ստալինգրադյան կաթսա» գրքում կասկածի տակ է առնում Էրվին Քյոնիգի գոյության փաստը, քանի որ' նախ չկան նրա գոյությունը հաստատող որևէ փաստեր, երկրորդն էլ' 1942-1943 թթ. Բեռլինում դիպուկահարների դպրոց գոյություն չուներ։