polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Թագավորական կառավարությունը պատրաստ է բացատրություններ տալ հայտարարությունների համար, որոնք իր պածտոնյաները Սերբիայում և արտասահմանում արել են հարցազրույցում սպանությունից հետո, և որոնք Կայսերական-թագավորական կառավարության համոզմամբ թշնամաբար են տրամադրված միապետության դեմ։
Երբ միայն Կայսերական-թագավորական կառավարությունը կհայտնի, թե որտեղ են այդ արտահայտությունները կատարվել, և կապացուցի, որ դրանք իսկապես արվել են պաշտոնյաների կողմից, Թագավորական կառավարությունն անձամբ կհոգա ապացույցների հետագա հավաքագրման մասին։
Արդյունավետ գործողություններ ձեռնարկել կանխելու զենքի մաքսանենգությունը ու պայթուցիկները Ավստրիայում, ձերբակալել սահմանապահներին, ովքեր օգնել են մարդասպաններին անցնել սահմանը։
Սպանությունից անմիջապես հետո հետաքննությունը բացահայտեց, որ բոլոր ահաբեկիչները Հաբսբուրգյան կայսրության հետնորդներն էին և Ֆրանց Ֆերդինանտի դեմ մահափորձից առաջ հասցրել էին Սերբիայից զենք ստանալ։
Քանի որ ահաբեկիչները խոստովանեցին, որ սահմանն անցել են սերբիական սահմանապահների օգնությամբ, ավստրիացիների մոտ պատճառներ առաջացան մեղադրել Սերբիային ահաբեկչության մեջ։
Ավստրո-հունգարացի քաղաքականների ու զինվորականների մի մասը կարծում էր, որ այդ խնդիրը պետք է լուծել ուժով, քանզի սերբիական իշխանությունը, իրենց կարծիքով անում էր ամեն ինչ, որպեսզի թուլացներ միապտության դիրքերը Բալկանյան թերակղզում։
1914 թվականի հունիսի 28-ին «Երիտասարդ Բոսնիա» ազգայնական խմբավորման անդամ Գավրիլո Պրինցիպը հրացանահարեց ավստրիացի Էրցհերցոգ Ֆրանց Ֆերդինանդին, ով հանդիսանում է ավստրո-հունգարական գահի ժառանգորդը ու նրա կնոջը, ովքեր այց էին կատարել Բոսնիա, որը միացած էր Ավստրո-Հունգարիային 1908 թվականին Բոսնիական ճգնաժամի արդյունքում։
Ավստրո-Հունգարիայի դիվանագիտական նպատակը կայանում էր Սերբիայի թուլացումը ինչպես այլընտրանքային ուժի Բալկաններում (ավելի կոնկրետ Բոսնիայում, որտեղ սերբերը կազմում էին էթնիկ մեծամասնություն) և հաբսբուրգյան կայսրության՝ Կրայնեի հարավային մարզերում։
Թեև Ռուսաստանի արտաքին գործերի նախարարության ղեկավար Սերգեյ Սազոնովը արձակուրդում էր, ռուսական կառավարությունը արդեն գիտեր, որ Ավստրիան պատրատվում է ռազմական գործողությունների Սերբիայի դեմ։
Երբ հուլիսի 20-ին Պուանկարեն ժամանեց Ռուսաստան, ինչպես գերմանացիները, այնպես էլ ավստրիացիները անհանգստացան այն փաստից, որ ռուսական կառավարության որոշման վրա կարող է ազդել Գերմանիայի դեմ տրամադրված Նիկոլայ -ը և Ֆրանսիայի դեսպանը։
Ավստրո-Հունգարիայի նախարարական խորհրդի հանդիպմանը, հուլիսի 7-ին Հունգարիայի վարչապետ գրաֆ Իշտվան Տիսան հայտարարեց, որ որոշված է ընդդիմանալ Սերբիային։
Ավստրիան կարծում էր, որ, հենց այդ պահն է ավելի բարենպաստ պատերազմը սկսելու, նույնիսկ Ռուսաստանի միջամտութան դեպքում, հաշվի առնելով այն փաստը, որ վերջինս դեռևս պատրաստ չէ պատերազմի։
Ֆրանց Ֆերդինանտի սպանությունից հետո երեք շաբաթվա ընթացքում չկար մի ապացույց, որ կմատնանշեր միջազգային ճգնաժամը, սերբական բանակի հրամանատարը այդ ժամանակ հանգստանում էր ավստրիական առողջարանում։
Ավստրո-Հունգարիան երկարաձգում էր վերջնագրի ուղարկումը Սերբիա, քանի որ ցանկանում էր ավելի շատ ժամանակ տալ պարենային գնումների համար, մինչ կայսրության տնտեսությունը կորուստ կունենա։
Ֆիլմում առկա են բազմաթիվ «պատմական անճշտություններ», սակայն ռեժիսոր Անդրեյ Կրավչուկի խոսքերով՝ ֆիլմն ստեղծողների նպատակն է եղել ոչ թե ստույգ դետալներով պատկերել պատմությունը, այլ ներկայացնել ադմիրալ Ալեքսանդր Կոլչակի անհատականությունը և ցույց տալ այն, ինչն այսօր խիստ պակասում է, այսինքն՝ պարտքի, պատվո, բարոյականության զգացումները, արժանապատվությունը պահելու ու ցանկացած իրավիճակում դիմակայելու ունակությունները։
Ֆիլմի սկսզբում ու վերջում ցուցադրվում են տեսարաններ «Պատերազմ և խաղաղություն» ֆիլմի նկարահանումներից. ռեժիսոր Սերգեյ Բոնդարչուկի դերը կատարել է նրա որդին՝ Ֆեոդոր Բոնդարչուկը։
Ֆիլմի հիմքում ընկած են Ալեքսանդր Կոլչակի կյանքից իրական փաստեր, ով եղել է նավատորմավար (Ալեքսանդր Կոլչակը եղել է Ռուսաստանի աշխարհագրական միության անդամ, երկար տարիներ արշավախմբերի կազմում եղել է Անդրբևեռաշրջանում , մասնակցել է ռազմական բախումների Բալթիկայում, գլխավորել է Ռուսական կայսրության Սևծովյան նավատորմը) և սպիտակ շարժման ղեկավար (1919 թվականին Ալեքսանդր Կոլչակը հայտարարվել է Ռուսաստանի գերագույն ղեկավար, նրան ենթարկվել է հսկայական տարածություն՝ Ուրալը, Սիբիրը, Հեռավոր Արևելքը)։
Ֆիլմում պատմվում է նաև նրա քաղաքացիական կնոջ՝ Աննա Վասիլևնա Կնիպերի մասին (ադմիրալի ձերբակալության ժամանակ Աննա Կնիպերը, մոտենալով էսէռներին, ասել է. «Ձերբակալեք նաև ինձ։
Ներկայացնում է ռազմածովային նավատորմի սպա, հետագայում ադմիրալ, Սպիտակ շարժման ղեկավար, Ռուսական բանակի գերագույն գլխավոր հրամանատար, Ռուսաստանի Գերագույն ղեկավար Ալեքսանդր Վասիլևիչ Կոլչակի կյանքը։
Ֆիլմի գործողությունները տեղի են ունենում 1916-1920 թվականներին Ռուսական կայսրության անկման, երկու հեղափոխությունների , ինչպես նաև Ռուսաստանի քաղաքացիական պատերազմի ֆոնին։
Ֆիլմի՝ տասը սերիայից բաղկացած հեռուստատարբերակը ցուցադրվել է Ռուսաստանի Առաջին ալիքով 2009 թվականի հոկտեմբերի 19-ից մինչև նոյեմբերի 3-ը։
Բելգիայի Էլիզաբեթ թագուհու խորհրդով մասնաճյուղ է բացել Փարիզում և 1925 թվականին հաստատվել այնտեղ, լուսանկարչական ստուդիա է բացել Փարիզի Պոնտյո փողոցում, համագործակցել Ժորժ Սաադիի հետ, միասին ստեղծել են գովազդային լուսանկարներ “”, ”” “ ” “” կազմակերպությունների համար։
1940 թվականին, երբ Նացիստական Գերմանիան գրավեց Բելգիան, Ալբանը վերադարձավ Եգիպտոս, ֆինանսական կորուստներ կրելով, հաստատվեց Կահիրեում, որի կենտրոնում “ ” շենքի 13-րդ հարկում բացեց իր առաջին լուսանկարչական արվեստանոցը, այնուհետև այն փոխադրեց Քասր էլ Նիլ փողոց։
Այս մութ իրականությանում Իժը ամուսնացած էր Արծաթե Սամուրայի հետ, ամուսնու հետ նրանք պայքարում էին Ճապոնիայի կղզիներից Ապոկալիպսիսի Հեծյալների դեմ։
Նա հարձակվում է Թոնի Ստարկի գրասենյակի վրա, որպեսզի ստանա Երկաթե մարդու զրահը, բայց տապալվում է նրա կողմից Սարդ-մարդու օգնությամբ և վերցվեց Վ.Ա.Հ.Ա.Ն-ի հսկողության տակ։
Իժը չունի գերմարդկային ունակություններ, բայց նրա ֆիզիկական բնութագրերը՝ ուժ, դիմացկունություն, ճարպկություն, արագություն, ռեֆլեքս, գտնվում են մարդկային կարողությունների գագաթնակետին։
Իժ , նախկինում հայտնի է որպես Մադամ Հիդրա , իրաական անունը Օֆելյա Սարգսյան , -ի կերպար է, «Վրիժառուների», Ա․Պ․Լ․Զ․Ա․ -ի և Իքս Մարդկանց հակառակորդն է։
Բեկարիայի աշխատությունում 2 տարբեր ուղղություններ են առանձնանում՝ Բեկարիայի հեղինակածը և ֆրանսիացի թարգմանիչ Անդրե Մորելետի՝ 1765 թվականի հեղինակածը, ով ավելի համակարգված տեսք տվեց Բեկարիայի տեքստին։
Առաջինը՝ հատուցող մոտեցումը, նշում էր, որ պատիժը պետք է համարժեք լինի հանցանքին, նշանավոր Թալիոնի սկզբունքին համապատասխան՝ «ակն ընդ ական, ատամ ընդ ատաման», կամ դրսևորվի փոխհատուցման ձևով։
Աշխատության հիմնական որոշ գաղափարներ առաջարկել էր Պիետրոն, ով տեքստը հեղինակել էր պատմական տեսանկյունից, իսկ Ալեսսանդրո Վերրին Միլանի բանտում պաշտոնյա էր և մեծ փորձ ուներ այդ բնագավառում։
Բեկարիան դեմ է արտահայտվում գաղտնի բանտարկություններին, դատավորների խտրական վերաբերմունքին, պատժի անհամապատասխանությանը, թեթև պատիժ ստանալու համար անձնական կապերն օգտագործելուն, ծանր և նույնիսկ թեթև հանցագործությունների համար մահապատիժ նշանակելուն։
Այսպես, հանցագործությունից շատ հետո նշանակվող պատիժներից խուսափելով մենք կուժեղացնենք հանցագործ վարքի ու դրա արդյունքի միջև կապը, ինչն էլ, իր հերթին, կնպաստի հանցագործ արարքների նվազմանը։
Երիտասարդական տարիներին մտերմանում է Պիետրո Վերրիի ու Ալեսսանդրո Վերրիի՝ երկու եղբայրների ու Միլանի արիստոկրատիայի այլ ներկայացուցիչների հետ, հիմնադրում "' " անունով գրական խմբակ։
Այս խմբի շնորհիվ Բեկարիան ծանոթացավ ֆրանսիացի ու բրիտանացի այնպիսի փիլիսոփաների հետ, ինչպիսիք են Թոմաս Հոբսը, Դենի Դիդրոն, Կլոդ Ադրիեն Հելվեցիուսը, Շառլ Լուի Մոնտեսքյոն, Դեյվիդ Հյումը։
Չեզարե Բոնեսանա-Բեկարիա , Գուալդրասկոյի և Վիլլարեգգիոյի մարկիզ, իրավաբան, փիլիսոփա, քաղաքական գործիչ, ով համարվում է ամենատաղանդավոր իրավաբանը և լուսավորության ժամանակաշրջանի լավագույն մտածողներից մեկը։
Քեթրին Մեծը հրապարակայնորեն հաստատեց այն, մինչդեռ հազարավոր կիլոմետրեր հեռու ԱՄՆ-ում Թոմաս Ջեֆերսոնն ու Ջոն Ադամսը մեջբերում էին այն։
Մասնագիտությունները՝ տիեզերական արդյունաբերություն և մեքենաշինություն, քիմիական և կենսամոլեկուլային արդյունաբերություն, քաղաքային շինարարություն ը երկրաբանություն, համակարգչային գիտություններ և էլեկտրոտեխնիկա։
Ամերիկյան աստղագետների խումբը՝ Դեյվիդ Բենեթի գլխավորությամբ, հայտարարեց, որ նրան գրավիտացիոն միկրոլինզիրացիայի հաջողվեց ֆիքսել մոլորակի արբանյակը, որը Երկիր մոլորակից գտնվում է 1800 լուսային տարիներ։
Առաջնությունից քիչ առաջ Մեծ Բրիտանիայի միավորված հավաքականը հաղթել էր Եվրոպայի հավաքական հավաքականին 6-1 ընդհանուր հաշվով ստուգողական հանդիպումում և Անգլիան մեկնեց առաջնությանը որպես գլխավոր հավակնորդներից մեկը, սակայն այն անհաջող ելույթ ունեցավ' հունիսի 29-ին պարտվելով ԱՄՆ-ին, որից հետո նաև Իսպանիային նույն 1-0 հաշվով և դուրս մնաց պայքարից։
Առաջին խմբի վերջին խաղում հանդիպեցին Շվեյցարիան և Մեքսիկան, հանդիպումը հայտնի է նրանով, որ սա առաջին խաղն էր, որ հավաքականը դուրս չեկավ սեփական մարզահագուստով։
Եզրափակիչ խմբում հանդիպեցին իրենց խմբերում հաղթանակած հավաքականները' Բրազիլիան, Իսպանիան, Շվեդիան և Ֆուտբոլի աշխարհի առաջնություն 1930 հաղթող Ուրուգվայը, որը հանդես չէր եկել նախորդ երկու առաջնություններում։
Վերջին հանդիպումից առաջ Բրազիլիան եզրափակչ խմբում զբաղեցնում էր առաջին հորիզոնականը և հարկավոր էր ընդամենը ոչ ոքի խաղային Ուրուգվայի դեմ խաղում և կդառնային առաջնության հաղթող։
Շվեդիայի և Իսպանիայի դեմ վստահ հաղթանակներից հետո ֆավորիտը համարվում էր հենց Բրազիլիան, հատկապես երբ վերջին հանդիպման երկրորդ խաղակեսի երկրորդ րոպեին Բրազիլիան բացեց խաղի հաշիվը, սակայն Ուրուգվայը 11 րոպեի ընթացքում երկու գոլ խփելով հաշիվը դարձրեց 2-1, իսկ Ուրուգվայը տիրացավ Աշխարհի գավաթին երկրորդ անգամ։
Բրազիլիացի կազմակերպիչները որոշեցին նոր ձևաչափ կիրառել' 16 հավաքականներ բաժանելով չորս խմբի չորսական հավաքականներով, խմբերի հաղթողները ձևավորում էին եզրափակիչ խումբ և խաղում միմյանց հետ հաղթողին որոշելու համար։
1934 և 1938 թվականների առաջնություններում կիրառվում էր փլեյ-օֆֆ ձևաչափը և տեղի էր ունենում ընդամենը 16 հանդիպում , մինչդեռ նոր ձևաչափը երաշխավորում էր 30 հանդիպում, ինչը լրացուցիչ շահույթ էր ապահովելու։
Բացի այդ յուրաքանչյուր հավաքական կանցկացներ նվազագույնը երեք հանդիպում, ինչը կարդարացներ Եվրոպայից ժամանած հավաքականների ուղևորության ծախսերը ՖԻՖԱ-ն սկզբնական շրջանում դեմ էր այս ձևաչափին, սակայն համաձայնվեց երբ Բրազիլիան հայտարարեց, որ կհրաժարվի ընդունելուց, եթե այն այս ձևաչափով չկայանա։
Մարականայում, որը գտնվում է այդ ժամանակվա մայրաքաղաք Ռիո դե Ժանեյրոյում, անցկացվեցին ութ հանդիպումներ, ներառյալ վերջին հանդիպումը, որտեղ որոշվեց մրցույթի հաղթողը։
Բելու Հորիզոնտիի Էստադիո Սետե դե Սետեմբրոյում անցկացվեց երեք հանդիպում, Կուրիտիբայի Դուրիվալ դե Բրիտտո մարզադաշտում և Պորտու Ալեգրիի Եուկապիտոս մարզադաշտում ' երկուական հանդիպում, իսկ հեռավոր Ռեսիֆիի Իլհա դո Ռետիրո մարզադաշտում ' մեկ հանդիպում։
Արգենտինան, Էկվադորը և Պերուն Հարավային Ամերիկայից հրաժարվեցին որակավորման փուլից հետո (Արգենտինան Բրազիլիայի ֆուտբոլի ֆեդերացիայի հետ տարաձայնությունների պատճառով)։
Աշխարհի գավաթը հնարավոր էր չկայանար, եթե Բրազիլիան 1946 թվականին հայտ չներկայացներ ՖԻՖԱ-ի կոնգրեսի ժամանակ' ցանկանալով, որ առաջնությունը կայանա 1950 թվականին ։
Բրազիլիան և Գերմանիան հայտ էին ներկայացրել 1942 թվականի Աշխարհի առաջնությունը ընդունելու համար, սակայն քանի որ վերջին երկու առաջնությունները անցկացվել էին Եվրոպայում, ֆուտբոլային պատմիչները գտնում են, որ 1942 թվականի առաջնությունը կկայանար Հարավային Ամերիկայում։
Այն հաղթեց Ուրուգվայը, որը արդեն տիրացել էր տիտղոսին 1930 թվականին' վճռական խաղում հաղթելով դաշտի տեր Բրազիլիային 2–1 հաշով' դառնալով չորս հավաքականով եզրափակիչ խմբի հաղթող (սա միակ առաջնությունն էր, որտեղ տեղի չունեցավ մեկ եզրափակիչ խաղ)։
Արդյունքում ՖԻՖԱ-ին դժվար էր ընտրել երկիրը, որը կհամաձայնվեր ընդունել առաջնությունը, քանի որ դրա համար անհրաժեշտ էին մեծ քանակությամբ ռեսուրսներ։
Որակավորման մրցույթից առաջ Շոտլանդիայի ֆուտբոլի ասոցացիայի նախագահ Ջորջ Գրահամը ասաց, որ հավաքականը կուղևորվի Բրազիլիա միայն այն դեպքում, եթե հավաքականը հաղթի Բրիտանիայի տնային առաջնությունում։
Երբ Շոտլանդիան զբաղեցրեց երկրորդ տեղը, շոտլանդացի ավագ Ջորջ Յանգը և անգլիացի ավագ Բիլ Ռայթը դիմեցին Գրահամին թույլ տալ Շոտլանդիային մասնակցել առաջնությանը, սակայն վերջինս մերժեց։
Իտալիան, Ավստրիան և այլ երկրները, որոնք մասնակցել էին Երկրորդ աշխարհամարտին Գերմանիայի կողմից չորակազրկվեցին, իսկ Իտալիան որակավորվեց որպես նախորդ չեմպիոն։
Իտալիան մասնակի հետաքրքրություն ցուցաբերեց պաշտպանելու իր 1934 և 1938 թվականների տիտղոսները, սակայն Իտալիայի հավաքականը զգալիորեն թուլացել էր Սուպերգայի ավիավթարից հետո, որը տեղի ունեցավ մրցաշրջանի սկզբից մեկ տարի առաջ։
Բացը լրացնելու համար ՖԻՖԱ-ն հրավիրեց Պորտուգալիային, Իռլանդիային և Ֆրանսիային, սակայն առաջին երկուսը հրաժարվեցին, իսկ Ֆրանսիան նախապես համաձայնվեց, սակայն հետագայում նույնպես հրաժարվեց։
Վիճակահանությունից հետո Հնդկաստանի ֆուտբոլի ասոցացիան որոշեց դեմ գնալ Աշխարհի գավաթին, մատնանշելով ուղևորության արժեքը (չնայած ՖԻՖԱ-ն որոշել էր իր վրա վերցնել ուղևորման ծախսերի մեծ մասը), նաև բողոքելով որ նախապատրաստամ ժամանակը քիչ է և ՖԻՖԱ-ի հետ ունեցաց վեճը Օլիմպիական խաղերից հետո։
Հանդիսատեսների միջին քանակը առաջնությունում կազմեց 61.000 ամեն խաղում, ինչը հիմնականում մեծ տարողությամբ Մարականա մարզադաշտի արդյունք էր, այս ռեկորդը չգերազանցվեց մինչև 1994 թվականը։
Մեծ թվով հավաքականներ հրաժարվեցին մասնակցել որոկավորման մրցաշարում, հիմնականում Երկաթե վարագույրի ներսում ԽՍՀՄ-ը, 1938 թվականի եզրափակչի մասնակից Հունգարիան և 1934 թվականի եզրափակչի մասնակից Չեխոսլովակիան։
ՖԻՖԱ-ն 1948 թվականի օլիմպիական խաղերից հետո արգելել էր խաղալ ոտաբոբիկ, որտեղ Հնդկաստանը խաղացել էր ոտաբոբիկ և այդ ժամանակվա Հնդկաստանի հավաքականի ավագ Սեյլեն Մաննան բացատրել էր, որ Հնդկաստանի ֆուտբոլի ասոցացիան կապ չի ունեցել այդ որոշման հետ։
1991 թվականից՝ ԵՊՀ-ի կենսաբանության ֆակուլտետի գենետիկայի և բջջաբանության ամբիոնի վարիչ, 1982 թվականից՝ ՀՀ Գենետիկների և ընտրասերումնաբանների միության նախագահ, 1988 թվականից ԵՊՀ-ի կենսաբանության ֆակուլտետի գենետիկայի և բջջաբանության ամբիոնի պրոֆեսոր, 2006-2016 թվականներին՝ ՀՀ ԳԱԱ բնական գիտությունների բաժանմունքի ակադեմիկոս-քարտուղար, 2016 թվականից՝ ՀՀ ԳԱԱ նախագահության անդամ։
Դասախոսություններով հանդես է եկել ԱՄՆ-ում, Պաուլ Վալերի համալսարանում, Մոնպելիե, Ֆրանսիա , Մեքսիկայի համալսարանում , Մեքսիկա, Բոլոնիայի համալսարանում, Իտալիա ։
Գերեզմանատունը կառուցվել է 1915 թվականին Ռազմական գերեզմանների վարչության Կ. և Կ. զինվորական պարետատան Կրակովի կողմից ավստրիացի ճարտարապետ Դուշան Յուրկովիչի ծրագրով։
1650 քառակուսի մետր տարածք ունեցող գերեզմանատանը գտնվում են 27 եղբայրական և 157 անհատական գերեզմաններ, որոնցում հուղարկավորված են 1 լեհ, 58 ավստրիացի, 5 գերմանացի, 149 ռուս զինվորներ Գրեմենչուգսկիի 32-րդ հետևակային զորքերից, Իզմաիլսկի 189-րդ հետևակային զորքերից, Օչակովսկիի 190-րդ հետևակային զորքերից և Ինսարսկի 196-րդ հետևակային զորքերից և 1 խաղաղ բնակիչ։
Զինվորական գերեզմանատուն 8 , զինվորական գերեզմանատուն, որը գտնվում է Նովի Ժմիգրուդ գյուղի մերձակայքում՝ Յասլենսկի մարզ՝ Անդրկարպատյան վոևոդությունում։
Գերեզմանատանը հուղարկավորված են Ավստրո-հունգարական, գերմանական և ռուսական բանակի ծառայողներ, ովքեր զոհվել են Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ՝ 1914 թվականին և 1915 թվականի մայիսին։
Բացի Առաջին համաշխարհային պատերազմի մասնակից զինծառայողներից, գերեզմանատանը հուղարկավորված են լեհ նորակոչիկներ, ովքեր զոհվել են 1920 թվական փետրվարի 11-ին Լեհ-խորհրդային և Մաիրա Սկոլուդի պատերազմների ժամանակ, 1945 թվականին գերմանացիների կողմից գնդակահարված։
Դրամայի սցենարիստը և ռեժիսորն էր Կիմ Ջի Հյունը, ով հայտնի է հեռուստասերիալիով, որը ստացել է մրցանակ 20 մրցանակաբաշխության ժամանակ, որպես լավագույն կարճամետրաժ դրամա։
Առաջին տարօրինակ մասնիկը հայտնաբերվել է 1947 թ. , սակայն տարօրինակ քվարկի գոությունը տեսականորեն առաջադրվել է միայն 1964 թ. Մարի Գել-Մանի և Ջորջ Ցվայգի կողմից՝ բացատրելու համար հադրոնների դասակարգման Ութական ճանապարհի սխեման։
Տարօրինակ քվարկը -1/2 սպինով ֆերմիոն է և մասնակցում է բոլոր չորս հիմնարար փոխազդցություններին՝ գրավիտացիային, էլեկտրամագնիսականությանը, թույլ և ուժեղ փոխազդեցություններին։
Տարօրինակ քվարկի հակամասնիկը տարօրինակ հակաքվարկն է (անգլիալեզու գրականության մեջ երբեմն կոչվում է հակատարօրինակ քվարկ կամ պարզապես հակատարօրինակ), տարբերվում է նրանից միայն մի քանի մեծությունների նշանով։
Ցեյլոնյան այս քաղաքը աչքի էր ընկնում բժշկագիտության զարգացման բարձր մակարդակով, ինչպես նաև փողոցների մաքրությամբ և աղբահանության գործընթացի լավ կազմակերպմամբ։
Ոլորապտույտ ՁԱՎ զարկերակ . սրտի ձախ առաջային վայրէջ զարկերակը հիվանդների մեծամասնության մոտ ապահովում է սրտի ձախ փորոքի առաջային պատի արյունամատակարարումը։
Անցողիկ անոթակծկանք. տակոցուբոյի հիմնական հետազոտողների որոշ մասն առաջարկում է տեսակետ, ըստ որի պսակաձև զարկերակների բազմակի, միաժամանակյա կծկումը կարող է առաջացնել արյունամատակարարման այնպիսի իջեցում, որ առաջանա սրտամկանի աշխատանքի անցողիկ խաթարում։
Նկատվել է նաև, որ նույնիսկ եթե առկա են անոթակծկանքներ նույնիսկ բազմաթիվ զարկերակներում, ապա դրանց տեղակայումները չեն համապատասխանում սրտամկանի չկծկվող հատվածների տեղակայումներին։
Մանրանոթային գործառնական խանգարում . այս տեսությունը ենթադրում է պսակաձև զարկերակների գործառնության խանգարում այնպիսի մակարդակում, որը անտեսանելի է պսակաձև անոնթների անոթագրության Ժամանակ։
Այնուամենայնիվ այս մեխանիզմը կարող է որոշ ընդհանրություններ ունենալ այնպիսի հիվանդությունների հետ, ինչպիսին օրինակ շաքարային դիաբետն է, որի դեպքում մանր տրամաչափի զարկերակները չեն կարողանում սրտամկանին մատակարարել համարժեք քանակությամբ թթվածին։
Միջփորոքային խցանում, գագաթային հատվածի կծկողականության խաթարում. նաև առաջարկվել է տեսություն, համաձայն որի արյան արտամղման խոչընդոտ հանդիսացող միջփորոքային միջնապատի հաստացումը կարևոր դեր ունի այս հիվանդության ախտածագման մեջ։
Ախտորոշումը դրվում է ախտայուրահատուկ նշանի՝ սրտի պատի շարժունակության փոփոխության առկայության հիման վրա, որն իրենից ներկայացնում է ձախ փորոքի հիմային հատվածների նորմալ կամ բարձր կծկողականություն՝ փորոքի մնացած ատվածներում կծկումների բացակայության կամ չկարգավորված բնույթի կծկումների առկայության պարագայում։
Նախնապես գագաթային արտափքումը նկարագրվել է որպես տակոցուբոյի անոթագրային դրսևորում. ցույց է տրվել, որ ձախ փորոքի գործառնական խանգարումները այս համախտանիշի դեպքում ներառում են ոչ միայն գագաթի գնդաձև արտափքումը, այլ նաև անոթագրության ժամանակ հայտնաբերված այլ ձևաբանական փոփոխություններ, ինչպիսիք են միջփորոքային միջնապատի արտափքումը և, ավելի հազվադեպ, այլ հատվածների տեղային արտափքումները։
Հիվանդների մեծ խմբերում կատարված ուսումնասիրությունները ցույց տվեցին, որ որոշ հիվանդների մոտ տակոցուբո կարդիոմիապաթիան զարգանում է հուզական սթրեսից հետո, իսկ այլ հիվանդների մոտ կարդիոմիոպաթիային նախորդում են կլինիկական սթրեսային գործոններ (օրինակ՝ ասթմայի նոպաներ, կամ հանկարծակի զարգացած հիվանդություն)։
Վերջերս Եվրոպայում կատարված մեծաքանակ դեպքերով հետազոտությունը ցույց տվեց, որ տակոցուբո կարդիոմիոպաթիան մի փոքր ավելի հաճախ է պատահում ձմռան ամիսներին։
Սա կարող է կապված լինել երկու տարբեր հնարավոր ախտաֆիզիոլոգիական պատճառների հետ. մանր տրամաչափի պսակաձև զարկերակների կծանք, որն ավելի հաճախ է դրսևորվում սառը եղանակին և վիրուսային վարակների առկայությունը, օրինակ՝ պարվովիրուսային վարակ, որն ավելի հաճախ է հանդիպում ձմռան ամիսներին։
Առկա են հետազոտությունների արդյունքներ, ըստ որոնց այս տեսակի կարդիոմիոպաթիայի դեպքում ախտաձևաբանական փոփոխությունները դրսևորվում են սրտամկանի բջիջների օջախային քայքայման տեսքով։
Որոշ դեպքերում գրանցվել է փոքր միակորիզ բջիջների ներսփռանք. այս ախտաբանական փոփոխությունները նշանակաում են, որ այս կարդիոմիոպաթիան սրտի բորբոքային հիվանդության տարատեսակ է, այլ ոչ թե սրտի պսակաձև անոթներից զարգացած հիվանդություն։
Դեպքերի սկզբնական ուսումնասիրությունները կատարվել էին Ճապոնիայում, մինչդեռ Տակոցուբո կարդիոմիոպաթիայի դեպքեր Միացյալ Նահանգներում և Արևմտյան Եվրոպայում գրանցվում են համեմատաբար վերջերս։
Տակոցուբո կարդիոմիոպաթիայով հիվանդների վարումը սովորաբար ներառում է կորոնարոգրաֆիա, որը չի հայտնաբերի ձախ փորոքի գործառնական խանգարումները բացատրող որևէ ծանր ախտահարում։
Այն իրենից ներկայացնում է -հատվածի բարձրացումով սրտամկանի ինֆարկտի պատկեր և բնութագրվում է փորոքի գագաթային հատվածի կծկողականության հանկարծակի սկսված անցողիկ խանգարումով ՝ զուգակցված կրծքավանդակի շրջանի ցավով, շնչառության կարճացաումով, ԷՍԳ-ի վրա՝ -հատվածի բարձրացումով, -ատամիկի ինվերսիայով կամ -հատվածի երկարացումով։
Սրտային ֆերմենտները սովորաբար բացասական են կամ վատագույն դեպքում՝ չափավոր քանակի, իսկ սրտի կաթետրիզացիան հիմնականում է ցույց է տալիս պսակաձև անոթների ախտահարման բացակայություն։
Սթրեսը հանդիսանում է Տակոցուբո կարդիոմիոպաթիայի զարգացման հիմնական գործոնը. ավելի քան 85% դեպքերում ախտանշաններին նախորդում է ֆիզիկական կամ հուզական գերլարված որևէ իրավիճակ։
Հուզական գերլարված վիճակի օրինակ կարող են հանդիսանալ՝ մերձավոր հարազատի մահվան հետ կապված ծանր վիշտը, հանրային ելույթի հետ կապված վախը, ամուսնու հետ բանավիճելը, անհամաձայնությունները հարաբերություններում, դավաճանությունը և ֆինանսական խնդիրները։
Որոշ դեպքերում որպես գերլարված վիճակ կարող է հանդիսանալ որևէ երջանիկ պատահար, ինչպիսիք են օրինակ՝ հարսանիքը, խոշոր շահումը, մարզական հաղթանակը, վերամիավորումը կամ ծննդյան տոնը։
Տակոցուբո կարդիոմիոպաթիա, հայտնի է նաև որպես սթրեսային կարդիոմիոպաթիա, հանդիսանում է ոչ իշեմիկ կարդիոմիոպաթիա , որի դեպքում դիտվում է սրտի մկանային շերտի հանկարծակի զարգացող անցողիկ թուլություն ։
Սրտամկանի այսպիսի թուլությունը կարող է պայմանավորված լինել հուզական սթրեսի, օրինակ՝ մերձավոր հարազատի մահվան դեպքում, կամ տևական տագնապային վիճակի առկայություններով, ինչով էլ բացատրվում է այս վիճակի մեկ այլ տարածված անվանումը՝ կոտրված սրտի համախտանիշ։
Սթրեսային կարդիոմիոպաթիան հանդիսանում է սուր սրտային անբավարարության, մահացու փորոքային առիթմիաների և սրտամկանի պատռվածքի՝ ներկայումս բավականին լավ ուսումնասիրված պատճառ։
Տակոցուբո կարդիոմիոպաթիային բնորոշ դրսևորում է հանկարծակի սկսված կրծքավանդակի շրջանի ցավը, որը զուգորդվում է ԷՍԳ ում դիտվող փոփոխություններով, որոնք կարող են ընդունվել որպես սրտամկանի առաջային պատի ինֆարկտի նշաններ։
Սրտի գագաթային հատվածի արտափքումը՝ հիմային հատվածների կծկողականության պահպանման պայմաններում հանդիսանում է այս համախտանիշի բնորոշ հատկանիշը, որով էլ պայմանավորված է անվանումը՝ «տակո ցուբո», որը ճապոներեն նշանակում է ութոտնուկի որսածուղակ և առաջին անգամ նկարագրվել է ճապոնիայում ։
Այսպիսով, Տակոցուբո կարդիոմիոպաթիան ախտորոշելու հիմնական չափանիշներն են՝ հիվանդը պետք է ախտանիշները դրսևորվելուց առաջ առնչված լինի որևէ սթրեսային գործոնի հետ, հիվանդի ԷՍԳ հետազոտության արդյունքները պետք է լինեն ոչ նորմայի սահմաններում, չպետք է լինեն պսակաձև զարկերակների խցանում կամ սրտի հաճախ հանդիպող ախտահարումների
այլ պատճառներ, սրտային ֆերմենտները պետք է լինեն բարձրացած կամ ոչ օրինաչափ քանակություններով և հիվանդի մոտ պետք է կարճ ժամանակամիջոցի ընթացքում ամբողջովին վերականգնվի կծկողականությունը։
Դրանք են՝ Տակոցուբո տեսակ, երբ առկա է գագաթային ակինեզ և հիմային հատվածների հիպերկինեզ, հակադիր Տակոցուբո, երբ առկա է հիմային ակինեզ և գագաթային հիպերկինեզ, միջփորոքային տեսակ, երբ առկա է միջփորոքային միջնապատի արտափքում՝ զուգակցված հիմային և գագաթային հիպերկինեզով և տեղային տեսակներ՝ ձախ փորոքի այլ հատվածների արտափքում կլինիկական բնորոշ նշաններով։
Այսպիսով, ըստ ամենայնի՝ հիվանդության զարգացման մեջ դեր են խաղում տարբեր գործոններ, որոնք առաջացնում են անոթակծկանք, մանրանոթային անբավարարություն և կատեխոլամինների (օրինակ՝ էպինեֆրին և նորէպինեֆրին, որոնք արտազատվում են ի պատասխան սթրեսի) նկատմամբ խեղաթյուրված պատասխան։
"Տակոցուբո համախտանիշ" եզրույթը ծագում է ճապոներեն բառից, որը նշանակաում է որսածուղակ ութոտնուկների համար , քանի որ սրտի ձախ փորոքն ընդունում է ձկնորսական թակարդի տեսք։
Նա և Մահվան հրեշտակը համարվում են մտերիմ ընկերներ, մինչ այն ժամանակը, երբ նա բացահայտում է, որ իր ընկերը իր մեծ թշնամու՝ Վանգ Յոյի, թագավորի, որը պատվիրում է նրա և նրա ընտանիքի մահը, մարմնավորումն է։
Նա կարողանում ՝ տեսնել և խոսել մահացած հոգիների հետ, դեռ երիտասարդ տարիքից, և ավելին, նա միշտ կարող է կանչել Գոբլինին, փչելով ցանկացած մոմեր, և դա էլ հանգեցնում է նրանց առաջին հանդիպմանը։
Գեղեցիկ արտաքինով, 300 տարեկան մահվան հրեշտակ (մահվան հրեշտակները ապրում են որպես պատիժ ամենամեծ և ամենածանր մեղքերի համար), ով ուղեկցում է մեռած հոգիներին իրենց հանդերձյալ կյանք մահվանից հետո կամ վերամարմնավորում են։
Նա Գորեոյի թագավորության Վանգ Յո թագավորի վերամարմնավորումն է, ով հրամայում է սպանել իր փեսա Կիմ Սինին դավաճանության համար և դատապարտում է նրա ընտանիքին մահվան, վախից, ում դրդում է նրա "խորհրդականը":
Սկզբում նա և Գոբլինը ունենում են վատ հարաբերություններ (թռչող իրեր ուտելու ժամանակ, պայքար տան սեփականության համար, և այլն), բայց հետագայում դառնում են լավագույն ընկերներ, երբ նա օգնում է Գոբլինին փրկել Ըն Թակին մահից։
Ապրելով Գոբլինի և Մահվան հրեշտակի հետ նույն տանիքի տակ՝ Դոկ Հվան իմանում է իր իրական ինքնության մասին, և եռյակը մեծանում է, որպեսզի լինեն լավ ուղեկիցներ միմյանց համար։
Հեռուստասերիալի վերջին սերիան արձանագրել է 18, 68% վարկանիշ համազգային լսարանում, դարձնելով այն երկրորդ ամենաբարձր գնահատված դրաման կորեական մալուխային հեռուստատեսության պատմության մեջ, զիջելով «Պատասխան 1988-ին» հեռուստասերիալին։
Կիմ Ին Յուկի բանաստեղծությունների «Սիրո ֆիզիկա» գիրքը, նույնպես մեծ ուշադրության է արժանացել այն բանից հետո, երբ նրա բանաստեղծություններից մեկը ցուցադրվեց հեռուստասերիալում։