polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Առաջին մասնագիտական փորձը թատրոնում որպես դերասան Տենասեն ստացել է Մորդեխեայա Սեգալեսկու դերը իդիշով, Վասլուեում ելույթի ժամանակ խմբի դերասանները պակաս էին և երիտասարդ Տենասեն բեմ դուրս եկավ։
Բրիելայում նա հանդիպում է գրող և ուսուցիչ Իոնա Ադամին, ով 18-ամյա Տենասեին առաջարկում է զբաղեցնել իր մանկավարժի պաշտոնը Կուրեշկայում, Ռախովայում, քանի որ Ադամն ինքը մեկնում էր սովորելու Բելգիայում։
Տենասեի անձնական արխիվն ու իրեն պատկանող շատ իրեր գտնվում են Վասլուսկի շրջանի թանգարանում, իսկ 1970 թվականից Վասլուեում անցկացվում է թատերական փառատոն Վալենտինա Սիլվեստրի գլխավորությամբ։
Իր ատենախոսությունում Մեսմերը դիտարկում էր այլ մոլորակների գրավիտացիոն դաշտերի ազդեցությունը մարդկանց առողջության և նրանց մարմիններում հոսող անտեսանելի հեղուկի վրա։
Հիվանդություններն առաջանում էին հեղուկի համաչափ հոսքի ցանկացած խափանման ժամանակ և հանգուցալուծվում էին «ճգնաժամերով» , որոնք վերականգնում էին հեղուկի հոսքի բնականոն ընթացքը։
Հայտնի է դեպք, երբ Մեսմերի հիստերիայով հիվանդ այցելուն երկաթե շիճուկ է կուլ տալիս, որից հետո Մեսմերը մագնիսներ է կցում նրա մարմնի տարբեր մասերին։
Շուտով Մեսմերը հայտնաբերում է, որ կարողանում է հասնել նույն արդյունքին միայն իր ձեռքերով հիվանդներին դիպչելու եղանակով, առանց ավելորդ երկաթե շիճուկի կամ մագնիսների օգտագործման։
Հանձնաժողովի անդամների ցանկում էին ամերիկացի հանրահայտ գիտնական և քաղաքական գործիչ Բենջամին Ֆրանկլինը և ֆրանսիացի հայնտի քիմիկոս Անտուան Լավուազիեն։
Տասնվեց տարեկանում Մեսմերը տեղափոխվում է Դիլինգենի Ճիզվիտների աստվածաբանական դպրոց, որտեղ նա ուսուցանում է լոգիկա, մետաֆիզիկա և աստվածաբանություն։
1754 թվականին, քսան տարեկան հասակում նա սկսում է ուսուցանել Ինգոլշտադ համալսարանի Ճիզվիտների քոլեջում, որտեղ նրան դասավանդում են մաթեմատիկա, փիլիսոփայություն, ֆիզիկա, աստվածաբանություն, ֆրանսերեն և լատիներեն։
Որոշ հիշատակումների համաձայն, Ֆրանցը հաճախ էր խաղում Կոնստանտց լճի առափնյա շրջաններում, որտեղ նա սիրում էր շրջել փոքր առվակները իրենց հոսքի ուղղությանը հակառակ։
Ութ տարեկանում Մեսմերը սկսում է ուսումը Կանաչ Սարի Վանքում, որտեղ նա սովորում է լատիներեն ՝ լեզու, որը կարևոր էր ապագայում համալսարանական կրթություն ստանալու համար։
Ունենալով վառ արտահայտված առաջնորդի խառնվածք և հրամայական կեցվածք, Մեսմերը հեշտությամբ է հաջողում այդ ասպարեզում և հետզհետե նոր և նոր երկրպագուներ է ձեռք բերում։
Ֆրանց Ֆրիդրիխ Անտոն Մեսմեր , գերմանացի բժիշկ, մեսմերիզմ կոչվող թերապևտիկ համակարգի հեղինակը, որը հանդիսացել է մերօրյա հիպնոտիզմի նախատիպը։
ՌՉՀԳՀ Ինստիտուտի ԱԳԿ-ում է տեղակայված մի եզակի գործիք, որի անվանումը միջազգային գիտական շրջանակներում հայտնի է որպես Հերունու ռադիո-օպտիկական դիտակ :
Ռադիոֆիզիկական չափումների համամիութենական գիտահետազոտական ինստիտուտը ստեղծվել էր 1971 թվականին, ականավոր գիտնական, տ.գ.դ. Պարիս Միսակի Հերունու ղեկավարությամբ, և գործել է ԽՍՀՄ Պետստանդարտի և Ռազմարդյունաբերական համալիրի երկակի ենթակայության ոլորտում։
Հիմնադրումից մինչև 1991 թվականի ԽՍՀՄ փլուզումը Ինստիտուտը հանդիսացել է անտենային չափագիտության բնագավառում ԽՍՀՄ առաջատար ձեռնարկությունը, որտեղհսկայական ծավալի աշխատանք է կատարվել երկրի բարեկեցության համար, այդ թվում՝ իրականացվել են բազմաթիվ ռազմաարդյունաբերական նշանակության պատվերներ։
ՌՉՀԳՀ Ինստիտուտը մեծապես նպաստել է Հայաստանի, որպես առաջատար գիտության և տեխնիկայի հանրապետության, ճանաչմանը, ինչն անկասկած նպաստել է Հայաստանի գիտության բարի համբավի տարածմանը։
Ինչպես հայտնի է, Հայաստանում գրանցվել էր բարձրագույն և միջին մասնագիտական կրթություն ունեցող մարդկանց ամենաբարձր տոկոսը ԽՍՀՄ-ում՝ կազմելով հանրապետության ընդհանուր բնակչության մոտ 20%-ը։
Այդ պատճառով, Խորհրդային Հայաստանում ճյուղային, կիրառական և հիմնարար գիտության սրընթաց զարգացմանը զուգահեռ՝ ստեղծվեցին և հաջողությամբ գործում էին մեծ քիմիայի, ծանր արդյունաբերության, աստղագիտության և ժամանակակից ֆիզիկայի ոլորտների բազմաթիվ ձեռնարկություններ։
Երևանի բարձրագույն ուսումնական հաստատությունները (Երևանի Պետական Համալսարանը և Կարլ Մարքսի անվան Երևանի Պոլիտեխնիկական Ինստիտուտը) կրթում էին ռադիոֆիզիկայի և ռադիոինժեներական բնագավառի մեծ թվով շրջանավարտներ։
Համաշխարհային գիտական հանրության կողմից պրոֆեսոր Պարիս Հերունու ճանաչվածության և ձեռներեցության շնորորհիվ Հայաստանի անկախության այդ ժամանակահատվածում ՌԳԻ-ն իրականացրել է նաև մի շարք բիզնես նախագծեր, այդ թվում՝ նաև միջազգային կառույցների ֆինանսավորմամբ։
Մասնավորապես՝ մշակվել են արբանյակային հեռուստատեսության համար հայելային անտենաներ , Մեծ Բրիտանիայի պաշտպանության նախարարության համար անտենային չափումների երկրորդային էտալոն է մշակվել և պատրաստվել, Ֆրանսիական ՛՛ՏՈՄՍՈՆ՛՛ ֆիրմայի համար իրականացվել է հետազոտություն, ԱՄՆ «ԷՍՍԿՈ» ֆիրմայի համար խոշոր անտենաների հենաշարժական սարքեր են մշակվել, պատրաստվել և առաքվել և այլն։
Շրջադարձային կառուցվածքը բաղկացած է ենթա-ռեֆլեկտորից և հակակշռից (օպտիկական աստղադիտակի համար համապատասխանաբար 12 տոննա + 6 տոննա և համապատասխանաբար լրացուցիչ քաշից)։
Այն ունի նաև շատ լավ էլեկտրամագնիսական պարամետրեր. հարթությունից ալիքի ցրումը տարածվում է և չի ձևավորվում դիֆրակցիոն կոներ, այնքան խիստ, ինչպես դա կլիներ ուղիղ անկման դեպքում։
ՌՕԴ-54/2․6 ռադիոդիտակի վերագործարկումը (գործընթացի նախնական փուլից մինչև կանոնավոր շահագործման տևական փուլը) և անտենային չափումների պոլիգոնի զարգացումը տարաբնույթ և մեծաքանակ գիտահետազոտական և ուսումնահետազոտական աշխատանքներ իրականացնելու հնարավորություն է ստեղծում։
1988 թվականի ավերիչ երկրաշարժը բարեբախտաբար իր ազդեցությունը չունեցավ անտենայի կառույցի վրա, ինչը հաստատում է անտենայի ինժեներական նախագծի բարձրագույն մակարդակը, տեխնոլոգիական լուծումների անսխալությունն ու կառույցի կայունությունը։
Անհրաժեշտ չէ «միատարր ձևավորում» կամ «Վերջավոր էլեմենտների մեթոդ» օպտիմիզացիա 'ճշգրիտ և թեթև ուղեկցող կառուցվածքի համար, ինչպես նաև ղեկավարվող հիմնական ռեֆլեկտորին։
Հիմնական խնդիրը կայանում է նրանում, որ պետք է զգուշությամբ ստուգվի և վերանորոգվի օպտիկական աստղադիտակի և ենթա-ռեֆլեկտորի կրող հավաքման կարդանի կախոցը։
Ակադեմիկոս Հերունու ղեկավարմամբ Հայաստանում ստեղծվել է անտենային ճարտարագիտության հայկական գիտական դպրոց, հիմնված կառույցը մեծապես նպաստել է Օրգով և Տեղեր գյուղական համայնքների սոցիալ-տնտեսական բարեկեցությանը։
Օրգովի մոտակայքում 1975 թվականից կառուցվել է Արագածի Գիտական Կենտրոնը , որը հանդիսանում է անտենային ճշգրիտ չափումների պոլիգոն, որտեղ տեղակայված է աշխարհի միակ ռադիո-օպտիկական դիտակը՝ ՌՕԴ-54/2.6:
Վերջին տարիների աղմկահարույց հայտնագործությունների մեծամասնությունը՝ սև խոռոչի լուսանկարը, գերնոր աստղերի պայթյունները, հեռավոր գալակտիկայում ադամանդե մոլորակը, դեռ չբացատրված տարօրինակ հզորագույն ռադիոբռնկումները – կատարվել են հենց նման կարգի ռադիոդիտակներով։
Հայկական ՌՕԴ-54/2.6 ռադիոդիտակը կարող է նմանատիպ միջազգային ծրագրերի շրջանակներում ֆինանսավորում ստանալ, միևնույն ժամանակ Հայաստանը աշխարհի գիտական քարտեզի վրա ներկայացնելով որպես առաջադեմ մտքի և գերժամանակակից տեխնոլոգիաների կենտրոն:
Պ. Հերունու գլխավորությամբ հիմնարկի գիտնականները արժանացել են մի շարք բարձր կառավարական պարգևների (ԽՍՀՄ պետական 8 մրցանակ, ՀԽՍՀ պետական 7 մրցանակ, շքանշաններ և պատվոգրեր), կատարված գիտական հետազոտությունների արդյունքում գիտնականները/ գիտաշխատողները պաշտպանել են 10 դոկտորական և 35 թեկնածուական ատենախոսություններ։
ՌՉՀԳՀ Ինստիտուտի աշխատակիցների թիվը 1980-ականներին եղել է 800-1,000 մարդ, իսկ տարեկան շրջանառությունը կազմել է երկու հարյուր միլիոն խորհրդային ռուբլի ։
Քանի որ ՌՉՀԳՀ Ինստիտուտին ԽՍՀՄ-ում առաջատար գիտահետազոտական ձեռնարկություն էր հանդիսանում և առաջատար դեր էր կատարում իր բնագավառում, ապա այն գործել է միութենական ֆինանսական ռեսուրսներով, այն պարագայում, երբ բոլոր մարդկային և գույքային ռեսուրսները փաստացի պատկանել են Խորհրդային Հայաստանին։
Այդ ժամանակ Տեղեր գյուղի բնակչությունը արդեն իսկ տեղափոխվել էր Արարատյան դաշտի Պռոշյան սովխոզ՝ իր նախկին տեղակայման վայրում ճանապարհի, էլեկտրաէներգիայի, ջրամատակարարման, ռադիոյի և այլ ենթակառուցվածքների բացակայության պատճառով։
ԱԳԿ ստեղծման առաջին տարիներին կառուցվեց ճանապարհ և ջրատար, ապահովվեց էլեկտրաէներգիայի մատակարարումը և կառուցվեցին մյուս ենթակառուցվածքները, ինչը լավ նախադրյալ հանդիսացավ Օրգով և Տեղեր գյուղերի սոցիալական կենսական պայմանների ապահովման համար։
Ընդ որում՝ Օրգով, Տեղեր և Բյուրական գյուղերի բնակիչներն ակտիվ մասնակցություն ունեցան ԱԳԿ-ի տարբեր օբյեկտների կառուցման գործում, նրանց համար ստեղծվեցին բազմաթիվ աշխատատեղեր։
ՌՕԴ-54/2.6–ի վերազինման աշխատանքներից հետո և համապատասխան նոր ռադիոընդունիչներ ունենալու դեպքում այն լիովին կհամապատասխանի պահանջներին և կարող է կիրառվել լրացնելու այդ գործիքի չլրացված բացվածքը։
Համագործակցելով Եվրոպական հետազոտական կոնսորցիումի գերերկար բազաներով ռադիոինտերֆերոմետրիայի ) ինստիտուտի հետ հնարավոր կլինի ընդգրկել ՌՕԴ-54/2.6 ռադիոդիտակը ռադիոինտերֆերոմետրիկ ցանցում։
Ընդ որում այդ ռադիոդիտակի անտենան դարձրել են երկհայելի, հիմնվելով ՌՕԴ-54/2.6 անտենայի հաջողված փորձի վրա, ՌՕԴ-ի շահագործման հանձնելուց 10 տարի հետո։
Քանի որ ՌՕԴ-ը շատ ցածր սեփական աղմկային ջերմաստիճան ունի , նրա ռադիոաղմուկները չեն գերազանցում 1-2 մակարդակը, և եթե ընդունիչի թողարկման շերտը հավասար լինի 1 ու ինտեգրման ժամանակը՝ 1 վ, ապա ռադիոդիտակը ի վիճակի կլինի ուսումնասիրել շատ թույլ օբյեկտներ (համեմատության համար՝ 27 անտենաներից բաղկացած Նյու-Մեքսիկոյի անտենային ցանցը ԱՄՆ-ում ունի նույն զգայունություն) և այլն։
Պրոֆեսոր Հերունին, ստեղծելով ՌՉՀԳՀ Ինստիտուտի գիտական պոլիգոնները Արագածի հարավային լանջին, ցանկանում էր գործնականում կյանքի կոչել տեսական նվաճումները, այսինքն պատրաստել սարքերը մետաղից, նյութականացնել։
ՌԳԻ-ում տարիներ ի վեր գործել է ՀՀ ԲՈԿ-ի հաստատած մասնագիտական Գիտական Խորհուրդը, որը շնորհում էր «Անտենաներ և գերբարձր հաճախականության տեխնոլոգիաներ» մասնագիտությամբ թեկնածուական և դոկտորական գիտական կոչումներ։
Հերունու ստեղծած գիտաարտադրական համալիրում իրականացվել են գիտատեխնիկական հետազոտություններ հետևյալ ոլորտներում. անտենային տեսություն և տեխնիկա, ռադիոաստղագիտություն, տիեզերական կապ, հեռահաղորդակցություն, կապի համակարգեր, կառավարման համակարգեր, ռադիոչափումներ և գիտաարտադրական ծառայություններ այլ հարակից ոլորտներում, կատարվել են փորձարարական և նախագծման աշխատանքներ։
Զեկույցի վերջում արձանագրվում է, որ կարդանային մեխանիզմի փոքրիկ մեխանիկական վերանորոգման դեպքում անտենան ամբողջությամբ պատրաստ կլինի աշխատել կարճ սանտիմետրային ալիքների տիրույթում։
Ի դեպ անտենայի հայելիների մակերևույթների ներկայիս վիճակը հրաշալի է, նույնիսկ այս չհղկված պայմաններում, ինչը ապացուցվում է հայելու օպտիկական անդրադարձման մակարդակի կայունությամբ։
ՌՕԴ-54/2.6 ռադիոդիտակը նախատեսվում է գործարկել միջազգային գիտական հանրության հետ սերտ համագործակցության պայմաններում երկարաժամկետ գիտական հետազոտական նախագծեր իրականացնելու նպատակով։
ՌՕԴ-54/2.6 ռադիոդիտակը գործարկվելու է աստղագիտության և ռադիոաստղագիտության, հեռավոր տիեզերական կապի բնագավառներում գիտական և կիրառական խնդիրների լուծման նպատակով։
Այն իրականացվում է առաջին ռադիոապտիկական աստղադիտակի կողմից ՝ բացատրելով 54 / 2.6 կարճ հապավումը հիմնական մեծ սֆերիկ հայելու և օպտիկական աստղադիտակի հայելու տրամագծերի օգնությամբ։
ՌՕԴ-54/2.6 ռադիոդիտակը ճանաչվել էր որպես ազգային արժեք և ըստ այդմ ֆինանսավորվում էր պետբյուջեից տարեկան մոտավորապես 20 միլիոն դրամ ֆիքսված դրամաշնորհով 1991-2011 թվականների ժամանակահատվածում ։
1971 թվականից ի վեր ակադեմիկոս Պարիս Հերունու ղեկավարությամբ Հայաստանում ստեղծվեց ռադիոֆիզիկական չափումների ոլորտի մի շարք ձեռնարկների համալիր, որի կազմում հեղինակի և գլխավոր կոնստրուկտորի մտահղացմամբ ներառվել էին անհրաժեշտ բաղկացուցիչ հետևյալ գիտական, հետազոտական և արտադրական միավորները.
ՌՕԴ-54/2.6 ռադիոդիտակը կիրականացնի երկարաժամկետ գիտական հետազոտական նախագծեր աշխարհի միջազգային գիտական հանրության հետ սերտ համագործակցության պայմաններում թե աստղագիտության և ռադիոաստղագիտության և թե հեռավոր տիեզերական կապի բնագավառներում գիտական և կիրառական խնդիրների լուծման համար։
Ռադիո-աստղադիտակը իր կազմության մեջ կրում է ֆիքսված սֆերիկ հայելի և երկրորդային շարժական հայելի, որը չափավորվում է այնպես, որ ստեղծվում է երկրորդական կիզակետ այն ​​վայրում, որտեղ ընկնում է ընդունվող ռադիոազդանշանը։
ՌՕԴ-54/2.6 ռադիոդիտակը կիրառվելու է ոչ միայն որպես առանձին եզակի գերզգայուն գործիք, այլ նաև միավորվելով աշխարհի նման հզոր ռադիոդիտակների հետ՝ կազմելով ռադիոինտերֆերոմետրական ցանցի մաս:
1991 թվականին ԽՍՀՄ փլուզումից հետո, անկախ Հայաստանի պայմաններում, ՌՉՀԳՀ Ինստիտուտը զրկվեց կենտրոնական խոշոր բյուջետային ֆինանսավորումից և վերաձևակերպվեց որպես «Ռադիոֆիզիկայի գիտահետազոտական ինստիտուտ» ՓԲԸ ՀՀ էկոնոմիկայի նախարարության գերատեսչության ներքո։
Միայն ռադիոինտերֆերոմետրական ցանցում ներառված տարբեր անտենաների միաժամանակյա աշխատանքի արդյունքում են հնարավոր այնպիսի գիտական արդյունքների գրանցումը, ինչպիսին էր օրինակ սև խոռոչի պատկերի ստացումը ։
1990-1995 թվականների էներգետիկ ճգնաժամի պայմաններում կատարվել են ռադիոդիտակի անտենայի պարամետրերի բազմաթիվ չափումներ ռադիոաստղագիտական մեթոդով, նոր ռադիոաղբյուրներ են գրանցվել տ.գ.թ., պրոֆեսոր Ա.Սարգսյանի ղեկավարած երիտասարդ գիտնականների և ուսանողների խմբի կողմից։
Խնդիրները դարի երկրորդ կեսին ԽՍՀՄ գիտության զարգացման համար կատարվել են հսկայական ծախսեր, ինչը պայմանավորված էր ԱՄՆ-ի հետ գիտական և ռազմական մրցակցությամբ, մասնավորապես տիեզերքի նվաճման ոլորտում առկա սուր մրցակցությամբ։
Իսկ անտենային չափման էտալոնների պահպանման և զարգացման համար ՌԳԻ-ին ստանում էր տարեկան միջինը 60 միլիոն դրամ ՀՀ Գիտության Կոմիտեի բազային ֆինանսավորման դրամաշնորհով 1991-2011 թվականների ժամանակահատվածում ։
ՌՉՀԳՀ Ինստիտուտում ստեղծվել էին և պոլիգոններում պահպանվում էին աշխարհում առաջին անտենային չափումների թվով 11 էտալոնային համալիրներ, որոնք ճանաչված էին որպես ԽՍՀՄ պետական էտալոններ ։
Առավել հայտնի օբյեկտների համար միաժամանակյա ռադիո և օպտիկական դիտումներ կազմակերպել, որպեսզի ամփոփվեն լավագույն ռադիոաստղադիտարաններում կատարված դիտումների արդյունքները և մշակվի նոր Կատալոգ,
Միակ թերությունը շրջապտույտ պարաբոլային համազոր անտենաների համեմատ. անտենայի ուղղվածության դիագրամի տեսածրման անկյունը սահմանափակված է, կազմում է 120 աստիճան, տեսական՝ 180 աստիճանի փոխարեն։
1991-1995 թվականների էներգետիկ ճգնաժամի պայմաններում ակադեմիկոս Հերունին մշակեց այլընտրանքային էներգիայի արևային կոնցենտրատորային նոր տիպի էլեկտրակայանի գաղափարը։
ԱԳԿ տարածքում ՌՉՀԳՀ Ինստիտուտի աշխատակազմը տնկել է բազմաթիվ պտղատու և դեկորատիվ ծառեր, ինչի արդյունքում ԱԳԿ-ն շատ գեղատեսիլ վայր է դարձել։
Էմիլ Ռյուդեգերը և Ռուդոլֆ Մունդը բացատրում էին, որ «Սև արևից» եկած լույսը սկանդինավյան ռասային տալիս էին հատուկ ունակություններ և գրավում էր գերմանական դիցաբանությունը, որտեղ հիշատակվում է կայծակի աստված Ֆարբաուտրը։
Այն պատճառով, որ այժմ այդ երկնային մարմինը անհնար է տեսնել, քանի որ այն կորցրել է իր ուժը, այն կարող են տեսնել միայն գերբնական անձնավորությունները, ովքեր այդ բանի համար դիմել են մեդիտացիայի և մերսման։
Այսպիսով, ըստ նրա, Ալեքսանդրիայի գրադարանում ոչնչացվել են որոշ փաստաթղթեր, որոնք վերաբերվում էին կենդանի օրգանիզմների Առաջին Հիպերբորիային այլ գալակտիկայում։
Առաջին Հիբերբորիան եղել է հոգևոր ոետություն և չի ընդունել դեմիգուրի իշխանությունը, որը ստեղծել է նեանդերտալացոիներին' երկրագնդում անվերջ բազմանալու անիմաստ նպատակով։
Վաղ շրջանի հիպերբորիացիները վերարտադրվում էին հոգեկան պրոեկցիայի օգնությամբ, Վրիլի ուժը օգնում էր ինքնակառավարվել, Սև արևի լույսը հոսում էր նրանց երակներով, իսկ իրենք տեսնում էին երրորդ աչքի օգնությամբ։
Օկկուլտիստ Պերիտ Շոուն «Ապագա Գերմանիան տիեզերաբանական զարգացման տեսանկյունից» աշխատությունում «կենտրոնական արև»-ը կապում է իր այն համոզման հետ, որ կա անտեսանելի կենտրոն, որի շուրջ պտտվում են բոլոր մոլորակային համակարգերը, և 1923 թվականին պատրաստվել է «Ջրհոսի Դար»-ում ելույթ ունենալուն (այժմ այդ աստղագիտական գաղափարներն օգտագործվում են «Նյու Էյջ» թեորիայում)։
Այդ գրքում Բլավատսկայան «կենտրոնական արևը» համարում է Տիեզերքի անտեսնելի կենտրոն, ամբողջ գոյի սկզբնապատճառ, այն ինչ գնոստիկներն անվանել են «ստեղծարար լույս», իսկ ուղղափառ իսիհաստ-պալամիտները՝ «լույս աստվածային»։
Ռասսել ՄաքՔլաուդ կեեղծանունով 1991 թվականին հրադարակված քաղաքական թրիլլեր « »-ով Սև արև հասկացությունը փոխակերպվել է 12 ճառագայթ ունեցող սվաստիկայի, որը պատկերված է Վեվելսբուրգի դահլիճում։
Այդ ամրոցը իսկապես կարևոր նշանակություն ունի գրքի համար, իսկ եթե տեսնենք առաջին հրատարակության վերնագրային էջը, ապա կտեսնենք, որ այնտեղ նույնպես պատկերված է 12 ճառագայթ ունեցող արևը։
Սերրանոն իրենց անվանում է «էզոթերիկ հիտլերական», համարելով, որ այն կարող է դառնալ նոր կրոն, որը ունակ է փոխակերպել «ժամանակակից մատերիալիստ մարդուն նոր հերոս-իդեալիստի», և նույնիսկ ավելին, քան կրոն. այն «հերոսից Աստված դառնալու ճանապարհ է»։
Լանդինգը կարծում է, որ Սև արևը ԷՍԷՍ-ի անդամների ցանցի գաղտնի մանուշակագույն սիմվոլն էր, որոնց գաղտնի կայսրությունը, ըստ իր կարծիքի, գտնվում էր Տիբեթում։
Լինդիգը ձևավորում է «Սև արև»-ի կոնցեպցիան՝ իբրև գրաֆիկական սիմվոլ, որը փոխարինում է սվաստիկային և հանդիսանում է միստիկ էներգիայի աղբյուր՝ «արիական ռասայի» վերածննդի համար։
Առաջմղումն ուղղված է պոտենցիալ սպառողներին ձեռնարկության կողմից առաջարկվող ապրանքից, վերջինիս գնից, վաճառքի պայմաններից և զեղչերից որոշակի օգուտների և առավելությունների ստացման հնարավորությունների մասին իրազեկմանը։
Մարքեթինգի որպես առանձին հայեցակարգի և 4-երի տեսության հեղինակը համարվում է Թեոդոր Լևիտը, ով 1960 թվականին ամերիկյան ամսագրերից մեկում հրապարակել է «Մարքեթինգային անհեռատեսություն» անվամբ հոդված։
Լևիտը գրում էր, որ խոշոր արտադրական ձեռնարկությունները առավելագույնս կենտրոնացած են իրենց ապրանքի և շուկայի վրա՝ անտեսելով դրա սահմաններից դուրս կատարվող գործողությունները։
Ձեռնարկությունը պետք է հստակ պատկերացնի, թե շուկային ինչ ապրանք է անհրաժեշտ, ինչպիսի յուրահատկություններ պետք է այն ունենա, ինչպես կարելի է բարձրացնել ապրանքի օգտակարության մակարդակը սպառողի համար, ինչպես ընդգծել ապրանքի դրական կողմերը՝ մրցակից ապրանքների նկատմամբ և այլն։
Այսպես, պերճանքի առարկաներ վաճառող մասնագիտացված խանութներում ապրանքների իրացումը ստեղծում է լրացուցիչ էմոցիոնալ օգտակարություն՝ սովորական ունիվերսալ խանութներում վաճառքի համեմատ։
Կախված նրանից, թե ապրանքը կենսափուլի որ հատվածում է գտնվում՝ ընկերությունը տարբեր կերպ է իրականացնում իր շուկայական գործունեությունը, և կիրառում մարքեթինգային տարբեր քաղաքականություններ։
Դուետը ստեղծվեց այն բանից հետո, երբ երկու երաժիշտների կողմից ձայնագրված -ը հիթ դարձավ յութուբ կայքում' առաջին երկու շաբաթում գրանցելով ավելի քան երեք միլիոն դիտում և 2016 թվականի մայիսի դրությամբ մոտավորապես 18 միլիոն դիտում։
Նախկինում Ջավա և Մալայ փողոցներում կային մալայական հասարակության կողմից սպասարկվող մի քանի մզկիթներ, սակայն Ջամեկ խոշորագույն մզկիթը կառուցվել է Կուալա Լումպուրում։
Արթուր Հաբեքը նաև նախագծել է նման ոճի մի շարք այլ շենքեր, ինչպիսիք են Կուալա Լումպուրի երկաթուղու կայարանը և Ուբուդիա մզկիթը Կուալա Կանգսարում։
Մզկիթը ուժեղ տպավորություն է թողել ռուս բանաստեղծ Ելենա Տանևայի վրա, ով 2002 թվականին այցելել էր Կուալա Լումպուր Պոեզիայի միջազգային փառատոնին մասկացնելու համար
Իր ակունքից մինչև Ինդիան-Հաուս գետ հասնելը այն առատանում է և առաջացնում է վտակներ և ծանծաղուտներ, իսկ լճից որոշ հեռավորություն անցնելուց հետո գետի հեսքը դանդաղում է։
Իր ներկայիս անվանումը Ջորջ գետը ստացել է 1811 թվականի օգոստոսի 12-ին, երբ Մորավյան եղբայրների կազմից երկու հոգի՝ Բենջամին Գոտտլիբը Լոխլմեյստերը և Ջորջ Կմոչը գետը անվանեցին ի պատիվ Մեծ Բրիտանիայի թագավոր՝ Գևորգ -ի , ով 1769 թվականին մորավյան եղբայրներին հողատարածք է տվել ապրելու համար։
1839-1840 թվականների ձմռանը Գուդզոնյան վտակի ընկերությունը Ֆորտ-Տրիալ առևտրի կետն է բացել Ինդիան-Հաուս լճի արևելյան ափին, սակայն այն գոյություն է ունեցել մինչև 1842 թվականի հունիսի 15-ը։
Ինդիան-Հաուս լիճը կրել է նաև «Օրլանդսոն լիճ» անվանումը, ի պատիվ Գուդզոնովյան վտակի կազմակերպության անդամի, ով առաջին եվրոպացիներից էր ով ցամաքով Գուդզոնյան վտակից գնացել է Անտլանտյան Օվկիանոս։
Նեոնացիստական բազմաթիվ կազմակերպությունները, կենտրոնանալով 1935 թվակականին ընդունված Երրորդ Ռայխի կանոնադրության 175-րդ կետի վրա, հանդես են գալիս ընդդեմ նույնասեռականների։
Միևնույն ժամանակ բրիտանացի լրագրող և բացահայտ նույնասեռական Յոհան Հարին իր հոդվածներից մեկում նշում է , որ չնայած նրան, որ նացիստները համակենտրոնացման ճամբարներում ոչնչացրել են հազարավոր նույնասեռականների, որոշ թաքնված նույնասեռականներ եղել են եվրոպական նեոնացիստական կազմակերպությունների առաջնորդներ։
Հարին վստահեցնում էր, որ այն վերաբերում է Ավստրական Ազատության Կուսակցության ղեկավար Յորք Հայդերին, հետպատերազմյան ֆրանսիացի նացիստների առաջնորդ Էդուրդ Պֆայֆերին, Գերմանիայում նեոնացիստական շարժման 1970-ականների առաջնորդ Միխայել Կյունենին։
Հարին բացատրում է՝ որոշ նույնասեռականների ցանկանում են նեոնացիստական կազմակերպություններում հանդես գալով փոխակերպել նույնասեռականությունը հիպերմասկուլիզմով, հավատալով նույնասեռականների առավել դիրքին՝ սովորական մարդկանց նկատմամբ։
Ինչպես ցույց է տալիս Միխայել Կյունենի օրինակը՝ նույնասեռականների հայտնվելը նեպնացիստական շարքերում, հաճախ նախկին աշխատակիցների կողմից օստրակիզմի է հանգեցնում։
Սկսած 70-ական թվականներից ծայրահեղականները զբաղվում են արիական ռասիզմի և էլիտիզմի վերաիմաստավորմամբ՝ օգտագործելով էզոթերիզմի և արևելյան փիլիսոփայության գաղափարները։
Իտալիայում արիստոկրատական էլիտիզմն ու էզոթերիկական նորդիզմը զարգացնում է Հուլիոս Էվոլան, որի գաղափարներով ոգեշնչվել է հետպատերազմյան նեոնացիստների մի ամբողջ սերունդ։
Ժամանակակից նեոնացիզմի վրա նշանակալի ազդեցություն են թողել նաև Սավիտրի Դեվիի և Միգել Սերրանոյի՝ էզոթերիկական հիտլերիզմի հիմնադրի, թեորիաները։
Երկու գլուխները ունեն հարցումային բնույթ. «Նեոնացիստական տենդենցները աշխարհում և իրավիճակը շրջանում ստիպում է հակամարտություն սկսել նացիզմի և նեոնացիզմի դեմ» և «Նացիզմի, ռազմական հանցագործությունների, մարդկության դեմ հանցագործությունների, ցեղասպանության, նացիզմի հերոսացման, նեոնացիզմի, ագրեսիվ նեոնացիզմի, խտրականությունների, քսենոֆոբիայի, ռասիզմի և այլ տեսակի անհանդուրժողականությունների դեմ պայքարի խնդրի միջազգային գործիքների և մեխանիզմի ուսումնասիրություն»։
Կազմավորումը էլ առավել հայտնի դարձավ, երբ նրա 17 անդամները ձերբակալվեցին 2003 թվականի դեկտեմբերին նացիզմ, ռասիզմ, անտիմեմիտիզմ և ցենզուրա պրոպագանդելու մեղադրանքով։
Լրագրող Մանուել Ամրամովիչը «» ցանցից հավաստիացնում էր, որ ծայրահեղականները փորձում էին բանակի միջոցով մուտք գործել պետական համակարգ 1970-ականներին և 1980-ականներին «Ուեստլանդ Նյու Փոստ» և «Երիտասարդական ռազմաճակատ» ) կազմակերպությունների միջոցով։
Հետպատերազմյան տարիներին Գերմանիայում կար նեոնացիզմի երկու ճյուղ. 1950-ականները լի ին ռեվանզիմով, քանի որ աջերը Գերմանիայի՝ օկուպացված տարածաշրջանների բաժանվելը համարում էին ստորացում և վիրավորանք։
Բեռլինի պատի կառուցումից հետի Գերմանիայի Դեմոկրատական Հանրապետությունում իսպառ անհետացավ նեոնացիզմը, իսկ Գերմանիայի Ֆեդերատիվ Հանրապետությունում շարունակում էին գործել մի քանի ոչ մեծ նշանակություն ունեցող խմբավորումներ։
Սակայն 1990-ականներին՝ Գերմանիայի միավորումից հետո, բռնության ալիքը կրկին ողողեց երկիրը, և նեոնացիստների շարքերը համալրեցին, ինչքան էլ զարմանալի է, Արևելյան Գերմանիայից ներգաղթածները։
Նրանց հաջողության պատճառը կայանում է ոչ թե տնտեսական ճգնաժամի կամ սոցիալական կոնֆլիկտների, այլ քաղաքական գործոնների մեջ. նրանցից առավել հզորը համարվում է դենացիֆիկացիայի անհաջող ընթացքը երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո։
Նացիոնալիստական կուսակցությունների մեջ երկրորդ տեղում Արդարության և կյանքի հունգարական կուսակցությունն է, որը հատկապես հայտնի է իր ամենամյա երթով Բուդապեշտում, ԱՄՆ-ի դրոշներն այրելով։
Այն մասնակցում է Հունգարական 1848 և 1956 թվականների հեղափոխության տոնման արարողությանը, ավելին, վերջին ցույցերի ժամանակ նրա անդամները ավելի հաճախ էին կրկնում հակաիսրայելական լոզունգներ՝ հորդորելով դադարեցնել պաղեստինցի խաղախ բնակիչների բնաջնջումը։
2005 թվականին Յորգ Հայդերը լքեց Ազատության Կուսակցությունը և հիմնադրեց Դաշինք Ավստրիայի ապագայի համար, որն էլ պետք է դառնար Ավստրիայի նացիոնալիստներին առաջնորդող ուժը։
Ռոզենկրանցցը հայտնի է ի շնորհիվ իր՝ նացիստներին աջակցող բազմաթիվ հայտարարությունների, իսկ նրա ամուսին Հորստը անդամակցում է արգելված նեոնացիստական կազմակերպությունների և գրում գրքեր նացիզմի մասին։
Գործակալները հայտնաբերեցին մեծ թվով պահեստային զինամթերք, ռազմական համազգեստ, պայթուցիչներ և որոշ ինքնաշեն պայթուցիկ նյութներ, որոնցից յուրաքանչյուրի ուժը բավարար էր մեկ մեքենա կործանելու համար։
Գլխավոր Կասկածյալ Վ.Տ.-ն պատասխանատու է եղել զինամթերք տեղափոխելու համար և ուներ լայն կապեր նեոնացիստական տարբեր երկրների հետ, բացի դրանից ակտիվորեն կապ էր հաստատում հոլանդական Նացիոնալ դաշինքի հետ։
«Ավստրիայի առաջին էկստրեմիզմը 1945 թվականից հետո» փաստաթուղթը, որը լույս էր տեսել 1979 թվականին, թվարկում էր մոտավորապես 50 ծայրահեղական հասարակական և քաղաքական կազմակերպություն Ավստրիայում։
Նրանց ճանաչմանը խոչընդոտեց դպրոցական և համալսարանական կրթական ծրագրերի լիբերալիզացիան, որը քորարկում էր ավստրիական ինքնության և Ավստրիայի դեմոկրատական ավանդույթների պրոպագանդան։
Նրանք իրենց հերոսներն են համարում ԷՍԷՍ-ի 13-րդ «Խանջար» դիվիզիայի անդամներին, որոնք մուսուլման կամավորներ էին, իսկ թշնամիներ՝ հրեաներին, գնչուներին, սերբական չոտնիկներին, խորվաթական սեպարատիստներին, բոլոր մնացած կոմունիստներին, նույնասեռականներին և սևամորթներին։
Պատմաբան և քաղաքագետ Ուոլտեր Լակերը հավատացնում է, որ Ավստրիական Ազատության կուսակցությունը, չնայած ԷՍԷՍ-ի վետերանների հետ հանդիպման կազմակերպմանը, չի համարվում նեոնացիստական կամ նեոֆաշիստական կուսակցություն ավանդական պատերացմուներով, քանի որ նրա ծրագրում և գաղափարախոսությունում չկան հակակոմունիստական կամ ժողովրդավարությունը մերժող տարրեր։