polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Սկրովաչևսկու հայտնի ստեղծագործությունների թվում էին Կլարնետի կոնցերտը նվագախմբի հետ , որն առաջադրվել է Պուլիցերյան « » մրցանակի և Նվագախմբի կոնցերտը ։
1972-1985 թվականներին եղել է «Ինֆորմելեկտրո» ՀամԳՀԻ ավագ գիտաշխատող, բաժանմունքի վարիչ, 1985-1989 թվականներին՝ ՌԳԱ տեղեկատվության փոխանցման հիմնախնդիրների ինստիտուտի գլխավոր գիտաշխատող, 1989-1994 թվականներին՝ ՏՓՀԻ համակարգչային լեզվագիտության լաբորատորիայի վարիչ, 1990 թվականից, միաժամանակ՝ ՌԳԱ Ռուսաց լեզվի ինստիտուտի գլխավոր գիտաշխատող, 1994 թվականից՝ ՌԳԱ Ռուսաց լեզվի ինստիտուտի տեսական իմաստաբանության բաժանմունքի վարիչ։
1993 թ. Ապրեսյանի ջանքերով հրատարակվեց ծավալուն անգլերեն-ռուսերեն նոր բառարան, որտեղ բառարանային հոդվածների ստեղծումը կատարվում էր ժամանակակից տեսական և գործնական բառարանագրության ձեռքբերումների հաշվարկով. այդ աշխատանքը մինչ այժմ համարվում է չգերազանցված։
Հաշվի առնելով Յուրի Ապրեսյանի գիտական ձեռքբերումները և սերտ կապերը Հայաստանի հետ, բարձր գնահատելով նրա ավանդը գիտության մեջ, ՀՀ գիտությունների ազգային ակադեմիան 2008 թվականին նրան ընտրեց ԳԱԱ արտասահմանյան անդամ։
Աշխատությունները վերաբերում են ընդհանուր լեզվաբանությանը, իմաստաբանությանը, ռուսերենի որոշ հարցերի («Արդի կառուցվածքային լեզվաբանության գաղափարները և մեթոդները», 1966, «Բառապաշարային իմաստաբանություն։
Լեզվի հոմանիշային միջոցները», 1974, «Ռուսերենի բայի իմաստաբանության փորձարարական հետազոտություն», 1967, «Տեղեկատվական տիպերը «իմաստ-տեքստ» մոդելի մակերեսային իմաստաբանական բաղադրիչի համար», 1980, «Ռուսերեն բայ-հունգարերեն բայ։
Ռուն ընկնում է փոսի մեջ, որտեղ լցված էին մեծ փտած ծառի կոճղեր, այնտեղից նա չի կարողանում դուրս գալ և նույնիսկ նրա ընկերները չեն կարողանում նրան օգնել:
1885 թվականին՝ Շվեյցարիայում բուժվող, ռուս բանաստեղծ Նադսոնը գրող Գարշինին ուղված իր նամակում ֆունիկիլյորն անվանել է ««անիծված երկանիվ սայլ», վագոն, որը ինչ որ սարքավորման միջոցով շարժվելով երկաթուղով վեր 888 ոտնաչափ բարձրության վրա, 7 րոպեում հասցրեց Գլիոն գյուղ»։
19-րդ դարի վերջում Գլիոնում սկսեցին կառուցվել բազմաթիվ մոդեռն ոճի, էլեգանտ վիլլաներ և հյուրանոցներ, որոնք մեծ համբավ էին վայելում ժամանակի հայտնի մարդկանց շրջանում։
Հյուրանոցների սեփականատերերը, հիմնվելով այցելուների նրբաճաշակության վրա, զարդարում էին իրնեց հյուրանոցները հիասքանչ սրահներով, պատշգամբաձև շինվածքներով, որոնք հնարավորություն են տալիս այցելուներին հիանալ այնտեղից բացվող տեսարաններով։
1870-ական թվականներին բացված Վիկտորիա հյուրանոցի ինտերիերը ձևավորվել է, ավելի քան 500 բնօրինակ իրերից, որոնք ստեղծում են գեղեցիկ ժամանակաշրջանի մեջ խորասուզվելու էֆեկտ։
Գյուղը հայտնի է նաև «Գոլին Մոնտրյոյի տակ» անունով, քանի որ գտնվում է ծովի մակարդակից 700 մետր բարձրություն ունեցող բլրի վրա, Մոնտրյոյի արվարձանում։
Հաշվի առնելով շրջակայքի բնության գեղեցկությունն ու դրա ազդեցությունը հիվանդների վրա՝ դոկտոր Վիդմերը 1905 թվականին Գլիոնում բացեց հոգեկան և նյարդային խանգարումների բուժման կլինիկա։
Այստեղ նա ընկերացավ մյունխենյան գեղանկարչության սիրահար բարոն Ադոլֆ Ֆրիդրիխ ֆոն Շաքի հետ, որը նրա նկարները գնելով օգնեց նրան, նաև շատ օգնեց նրա՝ հայտնի դառնալու գործում։
Հռոմում ստեղծվեց Անսելմ ֆոն Ֆոյերբախի լավագույն ստեղծագործությունը՝ «Դանթեն Ռավեննայում ազնվազարմ տիկնանց հետ զբոսնելիս» , «Նաննա» , «Արիոստոն հայտնի կանանց շրջապատում Ֆերրարեում» , «Ֆրանչեսկա Հռոմեհուին ու Պաուլո Մալատեստան» , «Լաուրան ու Պետրարկան», «Աստվածամայրը և սուրբ կանայք, ովքեր ողբում են Փրկչի մահը» , «Տիվոլյան ներդաշնակություն», «Մեդեան իր աքսորից առաջ» , «Պարիսի դատը» , «Ամազոնուհիների ճակատամարտը» , «Խնջույք Պլատոնի համար» և մի քանի այլ կտավներ։
1873 թվականին նկարիչը հրավիրված էր Վիեննայի նկարչական ակադեմիա՝ որպես պրոֆեսոր, սակայն 1878 թվականին համոզվելով , որ անընդունակ է դասավանդել, հրաժարվեց ուսուցանելու գործից։
Իր կյանքի վերջին տարիները նա անց կացրեց Վենետիկում, Վիեննայի ակադեմիայի դահլիճի առաստաղի համար պատվերներ ընդունելով, սակայն նա կարողացավ միայն կատարել այդ պատվերի կեսը՝ պատկերելով «Տիտանների կործանումը», իսկ ամբողջ պատկերն ավարտին հասցվեց 1892 թվականին, ըստ նրա էսքիզների։
Իր աշխատանքում համատեղելով ռոմանտիզմը կլասիցիզմի հետ՝ Ֆոյերբախը տարբերվում է մեծ գեղանկարչական խորը իմաստավորված խիստ մշակված կոմպոզիցիաներ ստեղծելու կարողությամբ, նրանց գեղեցիկ ու բնական շարժունակություն հաղորդելու շնորհքով։
Նկարչի աշխատանքները գտնվում են Վալրաֆ֊Ռիխարցի թանգարանում, մյունխենյան Պետական գրաֆիկական հավաքածուում, Շաքի պատկերասրահում, Ավգուստինների թանգարանում, Վիսբադեն թանգարանում, Պֆալցի պատմական թանգարանում, Արտասահմանյան արվեստի թանգարանում և այլ նկարչական հավաքածուներում։
Ընդհանուր կրթություն ստանալով Ֆրայբուրգի լիցեյում, 1846 թվականին սկսեց լուրջ ուսումնասիրել և սովորել նկարչություն Դյուսելդորֆի գեղարվեստի ակադեմիայում, Ֆրիդրիխ Վիլհելմի ղեկավարությամբ, սակայն այդ նկարչի պիետիկ ուղղվածությունը նրա ճաշակով չէր, և նա 1848 թվականին տեղափոխվեց Մյունխեն, որտեղ գրեթե երկու տարում մեծ ձեռքբերումներ ունեցավ՝ սովորելով Կարլ Ռալի մոտ։
Անսելմ ֆոն Ֆոյերբախը Փարիզից եկավ Կարլսրուե՝ մոր հետ հանդիպելու համար և ապրելով այնտեղ մոտ մեկ տարի, նկարեց «Պիետրո Արետինոյի մահը», որը հրաշալի համադրություն էր կիսով չափով Կուտուրի և վենետիկյան վարպետների ազդեցությունից, բայց միևնույն ժամանակ բացահայտում էր հեղինակի հակումը սառը, ծանր և մոխարագույն երանգների հանդեպ։
Բադենի Մեծ դուքս Ֆրիդրիխից Իտալիա մեկնելու համար գումար ստանալով ՝ Ֆոյերբախը որոշ ժամանակ մնաց Վենետիկում, որտեղ կատարելագործելով իր ներկապնակը, ստեղծեց Տիցիանի «Տիրամոր համբարձումը երկինք» կտավի կրկնօրինակը և նկարեց «Պոեզիա» հիանալի կտավը, և վերջապես 1855 թվականին երկարատև ժամկետով հաստատվեց Հռոմում։
Հետագայում խաղացել է այստեղ իր ողջ մարզական կարիերայի մեծ մասի ընթացքում, դրանց կազմում դարձել է չեմպիոն և ազգային առաջնության մրցանակակիր, մի քանի անգամ եղել է լիգայի լավագույն ռմբարկուն, միայն 1950/51 մրցաշրջանում կարճ ժամանակով մեկնում է Կանադա, որտեղ մասնակցում է ցուցադրական խաղերի "Սարնիա Սեյլորզ" Միջազգային հոկեյի լիգայի համար։
Հանդես է եկել ֆինլանդիայի ազգային լիգայում՝ -, առաջընթացի ժամանակահատվածն է 1943-1958 թվականները, ողջ մարզական կարիերայի ընթացքում խաղացել է «Իլվես» ակումբում, որի հետ դարձել է չեմպիոն և երկրի առաջնության մրցանակակիր։
Սպորտային կարիերայի ավարտից հետո, սկսած 1954 թ., Աարանե Հոնկավաարան զբաղվել է մարզչական գործունեությամբ, այդ թվում նա իր վերադարձի 1956-1958 թվականներին եղել է խաղացող-մարզիչ «Իլվեսում»։
Մնացել է թիմի գլխավոր մարզիչ ընդհուպ մինչև 1961 թվականից, այդ ընթացքում երեք անգամ ակումբը արժանացել է չեմպիոնի տիտղոսին և մեկ անգամ դարձել է արծաթե մեդալակիր։
Շնորհիվ հաջող ելույթների, արժանացել է հանդես գալ տնային ձմեռային Օլիմպիական խաղերին 1952 թ. - ին՝ Օսլոյում, որտեղ ներկայացել է սառույցի վրա իր թիմի բոլոր ութ խաղերում և զբաղեցրել է ամփոփիչ յոթերորդ տեղը։
Այդ ժամանակ գաղափարը, որ կանայք կարող էին սովորել բժշկություն, ցնցող էր և օրենքը թույլ չէր տալիս կանանց աշխատել հանրային վայրերում, նրանք նաև չպետք է զբաղվեին բժշկությամբ կամ ունենային բժշկական աստիճան։
Ֆրիդրիխ -ի հատուկ հրամանով Էրքսլեբենին թույլատրվեց սովորել Հալլեի համալսարանում, որտեղ էլ 1754 թ․ նա ստացավ բժշկական գիտությունների դոկտորի աստիճան։
Ընդունվելով անմիջապես Ֆրանսիական մեծ հեղափոխությունից հետո Նապոլեոնի օրենսգիրքը հանդիսանում է յուրատեսակ կոմպրոմիս ֆրանսիական իրավունքի տարբեր աղբյուրների մեջ․ հռոմեական իրավունք, սովորույթներ, թագավորական հրամաններ ինչպես նաև հեղափոխական օրենսդրություն։
Օրենսգիրքը մերժեց գոյություն ունեցող դասային տարբերությունները և արտոնությունները և նոր բուրժուական հասարակության հիմքերից մեկը դարձավ, իր նորմերում ամրապնդելով ընտանեկան հարաբերությունների ապակրոնականացումը, քաղաքացիական շրջանառությանը հավասար մասնակցությունը, մասնավոր սեփականաության անձեռնմխելիությունը, քաղաքացիական-իրավական պայմանագրերի ազատ կնքումը և միևնույն ժամանակ ամուսնաթյան և ընտանիքի վերաբերյալ նահապետական հայացքներ, որոնք ավելի բնորոշ էին 18-19-րդ դարերին։
Իրավական տեխնիկայի տեսանկյունից օրենսգիրքը տարբերվում է շարադրանքի կանոնավորությամբ, ճկունությամբ, և ձևակերպման ու սահմանման ճշգրտությամբ, ինչը գլխավոր պատճառներից էր որպեսզի այս առաջադեմ նորմերով կանոնակարգը յուրացվի եվրոպական և ամերիկյան և այլ տասնյակ երկրների իրավական համակարգերից կողմից։
Դարեր շարունակ մինչև 1789 թվականի Ֆրանսիական մեծ հեղափոխությունը և Նապոլեոնի օրենսգրքի ընդունումը, Ֆրանսիայում գործող իրավական նորմերը բնորոշվում էին չափազանց գույնզգույն սպեկտրում։
Գալիայի գրավման ժամանակներից Ֆրանսիայի հարավային տարածքներում շարունակում էր գործել Հռոմեական իրավունքը, իսկ երկրի հյուսիսում հռոմեական իրավունքը փոխարինվեց կուտյումներով՝ միջազգային սովորույթներով, որոնք ծագում են ֆրանկական ցեղերի, բարբարոսների օրենքներից, գերմանական սովորական իրավունքից։
Այն ժամանակ, երբ Հռոմեական իրավունքի հիմնական աղբյուրներ էին համարվում Թեոդոսիայի օրենսգիրքը և Կորպուս յուրիս ցիվիլիսը, կուտյումները գրի չէին առնվում, այլ բանավոր կերպով փոխանցվում էին սերնդից սերունդ։
Նապոլեոնի օրենսգիրք , նաև՝ Քաղաքացիական օրենսգիրք , Ֆրանսիայի հիմնարար օրենսդրական ակտը, որը ներկայացնում է քաղաքացիական իրավունքի լայնածավալ օրինակարգավորում և որը աշխարհի այլ երկրներում հետագա օրինակարգավորման համար հզոր խթան է եղել։
Մշակել և ընդունվել է 19-րդ դարում, Ֆրանսիայի հանրապետության առաջին կոնդուլի՝ Նապոլեոն Բոնապարտի նախաձեռնությամբ և որոշակի լրացումներով և փոփոխություններով գործում է մինչ օրս։
Օրենսգքրի կազման գլխավոր նպատակը Ֆրանսիայում գործող քաղաքացիական իրավունքի (որը նաև ներառում էր միջազգային սովորույթները և տարբեր նորմատիվ ակտեր) քաոսային և ոչ լիարժեք աղբյուրի փոփոխությունն էր։
Կազմված էր երեք գրքից, որոնք ներառում էին ինստիտուցիոն համակարգով ստեղծված իրավական նորմեր ֆիզիկական անձանց, ամուսնական-ընտանեկան հարաբերությունների, իրերի, անարադարություններ, ժառանգությունների և պարտավորությունների մասին։
Առաջին հավաքածուներից մեկը Նորմանդիայի կուտյումների հավաքածուն էր, որը ստեղծվել է մասնավոր անձանց կողմից սկսած 13-րդ դարից և իր վրա զգալիորեն կրում էր սկանդինավյան սովորույթների ազդեցությունը։
Նորմանդիայի կուտյումները մասնավորապես պարունակում էին իրավունքներ իրավազորության, դատին ներկայանալու, ժառանգության, կանանց, այրիության, նվիրաբերումների, անշարժ և շարժական գույքերի, ունեցվածքի ձեռքբերման, սերվիտուտի և այլնի մասին։
Ընդհանուր առմամբ Ֆրանսիայի Հին կարգի դարաշրջանի իրավունքը տարածաշրջանորեն մասնատված էր, քաոսային և բաղկացած էր տարբեր աղբյուրներից եկող իրավունքներով։
Այն բանից հետո, երբ Բելլան իր ծննդյան օրը վնասում է մատը և Ջասպերը՝ Էդվարդի խորթ եղբայրը, քիչ էր մնում որ հարձակվեր Բելլայի վրա, Էդվարդը որոշում է թողնել սիրելիին նրա իսկ անվտանգության համար։
Ջեյկոբը խանդելով, Բելլայի հորը ասում է, որ Բելլան մոտոցիկլով ման է եկել, հույս ունենալով, որ հայրը չի թողնի որ Բելլան հանդիպի Էդվարդի հետ, ինչպես նաև հիշեցնում է Էդվարդին իրենց տոհմի և Կալլենների միջև կնքած համաձայնագրի մասին, որը թույլ չի տալիս Կալլեններին նոր վամպիրներ ստեղծել։
Ջեյկոբը հայտնվում է Բելլայի և Էդվարդի հարսանիքում, իմանում է, որ նրանք իրական մեղրամիս են ցանկանում անցկացնել, և քիչ էր մնում որ գայլ դառնա, որպեսզի Էդվարդի հետ խոսի այն մասին, թե ինչ վտանգի է ենթարկում Բելլային։
Գնալով նորադարձների դեմ կռվի, Ջեյկը Բելլային ասում է, որ եթե հնարավորություն լինի, նա կմահանա, քան թե կրկին կվերադառնա, իսկ Բելլան խնդրում է նրան մնալ, անհանգստանալով նրա համար։
Գնալով սենյակ' որտեղ գտնվում էր Ռենեսմին, Ջեյկոբն անբացատրելի ձգողություն է զգում դեպի աղջիկը, այն պահին, երբ արդեն պատրաստ էր փոխակերպվել և հարձակվել երեխայի վրա, և նրանց հայացքները հանդիպում են, և նրանք տպավորվում են։
Փորձելով իրեն սիրահարվեցնել Բելլային, տարբեր միջոցների է դիմում, ինչպես նաև բռնի ուժով համբուրում է նրան, սակայն, չնայած այն բանին որ նա այդքան կապված է ընկերոջը, Բելլան առաջվա պես նրա սիրուն չի պատասխանում։
Խավարում, Մթնշաղ. Նորալուսին, Մթնշաղ. Լուսաբաց՝ Մաս 1, Մթնշաղ. Լուսաբաց՝ Մաս 2 ֆիլմերում Ջեյկոբի դերը կատարում է Ամերիկացի դերասան Թեյլոր Լոթները։
Երբ Բելլա Սվոնը օգտագործում է նրան, որպեսզի տեղեկություն ստանա Էդվարդ Կալլենի և նրա ընտանիքի անդամների մասին, Ջեյկոբը նրան պատմում է Կվիլտետների լեգենդը և նրա հետ կիսվում է այն տեղեկությամբ, որ կարծում է թե Էդվարդը վամպիր է։
Սակայն հեղինակին, նրա գործակալին և իրենց խմբագրին կերպարն այնքան է դուր եկել, որ նրանք որոշեցին տալ նրան մի դեր, որը կապված կլինի հաջորդ գրքին՝ «Նորալուսնին»։
Մայերը իր պաշտոնական կայքում գրել է, որ այն բանից հետո, երբ Ջեյկոբը այդքան նշանակալի կերպար է դարձավ «Նորալուսնում», ինքը վերադարձել է «Մթնշաղի» տեքստին, որը խմբագրել էր այն ժամանակ, և որպեսզի ավելի նշանակալի դեր տա Ջեյկոբին և նրա հորը՝ Բիլլի Բլեքին։
Մարդկանց բերում էին ճամբարի դիմաց և հայտարարում, որ բերվել են աշխատանքային ճամբար և պետք է սկզբից անցնեն այսպես կոչված «սանիտարական մշակում», իսկ հետո հագուստները վերցվում էին իբր թե «վարակազերծման»։
Սա հատուկ հարմարեցված երեք բեռնատարներից մեկն էր, որը կոչվում էր գազվագեն ու իրենից ներկայացնում էր խեղդամահ անող մեքենա. սրանք Ռենո մակնիշի մեքենաներ էին։
Այդ շրջաններն էին՝ Կոլո, Դոմբե, Սոմպոլնո, Կլոդավա, Բաբյակ, Դեմբի Շլյախեցկե, Կովալե Պանսկե, Իզբիցա Կույավսկա, Նովինի Բրդովսկե, Գրոձեց։
Այդ թվաքանակների կազմի մեջ էին նաև հրեաներ Գերմանիայից, Ավստրիայից, Չեխոսլովակիայից, Լյուքսեմբուրգից, որոնք ավելի վաղ տեղափոխվել էին Լոձի գետտո։
Մինչև 1943 թվականի մարտը Խելմնոյում սպանվեցին ևս տասնհինգ հազար հրեաներ Լոձի գետտոյից, որոնք պահվում էին Վարտլանդի շրջանի աշխատանքային ճամբարներում։
Խելմնո դղյակն ու երկու դիակիզարանները ավերվեցին, իսկ ճամբարի անձնակազմը տեղափոխվեց Հարավսլավիա և մտավ «Էուգեն արքայազն» դիվիզիայի կազմ, որը մարտնչում էր հարավսլավական պարտիզանական ջոկատների դեմ։
Սական 1944 թվականի հուլիսի կեսերին նացիստները Լոձի հրեաներին արդեն ոչ թե Խելմնո տեղափոխեցին, այլ Օսվենցիմ, որտեղ գազային խցիկների հզորությունը տասնյակ անգամ բարձր էր։
Չնայած խիստ ռեժիմին, մի քանի անգամ փախուստի փորձեր կատարվեցին այստեղից. սակայն միայն երկու հոգու հաջողվեց փախչել՝ Միխեիլ Պոդխլեբնիկ և Յակով Գրոյանովսկի։
Վերջինս փախչել է 1942 թվականի հունվարի կեսերին և հասել է մինչև Վարշավայի գետտո, որտեղ հրեական «Օնեգ շաբբատ» ընդհատակին հաղորդել է Խելմնոյի սպանդի մասին։
Չնայած գաղտնիությանը, այս մահվան ճամբարից կատարվեցին մի շարք փախուստներ, որոնց պատճառով Հակահիտլերյան կոալիցիայի երկրներն իմացան ճամբարի գոյության մասին. մասնավորապես 1942 թվականի փետրվարի սկզբին։
Խելմնոյում կոտորված մարդկանց ընդհանուր թվաքանակը կազմել է ավելի քան 320.000 մարդ, որոնցից 98 %-ը կազմում էին էթնիկ հրեաները իսկ մնացածը հիմնականում գնչուներ էին։
Ճամբարը պաշտոնապես անվանում էին «զոնդերկոմանդո Քուլմհոֆ», որը ղեկավարում էր հաուպշտուրմֆյուրեր Լանգեն, իսկ 1942 թվականից հաուպշտուրմֆյուրեր Բոտմանը։
Այս ճամբարը Նացիստական Գերմանիայի կողմից կառուցվել է բռնազավթված Լեհաստանի տարածքում՝ Դոմբե քաղաքի մոտակայքում՝ Վարտելանդ ռեյխսգաուում, Լոձ քաղաքից 70 կմ հյուսիս-արևելք։
1945 թվականի հունվարին, երբ Կարմիր բանակի զինվորները եկան Խելմնո, նացիստները որոշեցին գնդակահարել այդ հրեաներին, սակայն ակտիվ դիմադրության արժանացան և երեք հոգի կարողացավ փախուստի դիմել։
Թրամփի մեկնաբանությունները առավել ուշ ստեղծում էին Հանրապետական կուսակցության նախագահի մյուս թեկնածուների անհամաձայնությունները, այդ թվում՝ Ջեբ Բուշի, Սքոթ Ուոքերի, Ռիք Սանտորումի, Ռենդ Փոլի, Բոբի Ջոինդալի, Մաք Հաքաբիի և Քրիս Քրիսթիի։
Մյուս կողմից, մյուս երկու թեկնածուները խոսեցին Թրամփի օգտին․ Բեն Քարսոնը և Թեդ Քրուզը նշեցին, որ բոլոր կարծիքները պետք է լսելի լինեն, և Քրուզը կարծիք էր արտահայտել, որ կուսակցությունը պետք է դադարեցնի ներսում կռիվները, որպեսզի միավորվի։
Թրամփի նախընտրական քարոզարշավը բազմակողմանիորեն ներկայացվել է զանգվածային լրատվական միջոցների կողմից, ինչը թույլ տվեց իրեն մեծ ծախսերից խուսափել վերջինիս կազմակերպման համար և չստանալ Քաղաքական գործողությունների կոմիտեի աջակցությունը, ինչին Թրամփը քննադատել էր բոլոր այն քաղաքական գործիչների հետ միասին, որոնք օգտագոչծում են այդ աջակցությունը։
ԶԼՄ-ը լայնորեն լուսաբանում էին Թրամփի արտահայտությունները ներգաղթի և սահմանների անվտանգության վերաբերյալ, որոնց ժամանակ նա առաջարկել էր արտաքսել բոլոր անօրինական ներգաղթյալներին, ինչպես նաև կառուցել մեծ պատ ամերիկա-մեքսիկական սահմանին և ժամանակավորապես թույլ չտալ ԱՄՆ՝ մուսուլմանների մուտքը։
Թրամփի՝ Ինդիանայում տարած հաղթանակից հետո Հանրապետական կուսակցության Ազգային կոմիտեի նախագահ Ռայնս Փրիբուսը, բացի ամենից, Թրամփին անվանեց ենթադրյալ թեկնածու։
Մայիսի վերջին հայտնի դարձավ, որ Թրամփը հավաքել էր ներկայացուցիչների 1238 քվե, որոնցից 1237-ը անհրաժեշտ են ԱՄՆ նախագահ դառնալու թեկնածությունը առաջադրելու համար։
Իր խոսքում Թրամփը ուշադրություն էր դարձնում այնպիսի ներքին խնդիրների, ինչպիսիք են անօրինական ներգաղթը, Ամերիկայում աշխատատեղերի օֆշորինգը, ԱՄՆ պետական պարտքը և իսլամական ահաբեկչությունը։
2015 թվականի հուլիսի 18-ին Թրամփի վրա թափվեց քննադատությունների տարափ Ջոն Մաքքեյնին ուղղված խոսքերի համար․ «Նա պատերազմի հերոս չէ» և «Նա պատերազմի հերոս էր, քանի որ հայտնվել էր գերության մեջ։
Թրամփը խոստովանել էր․ «Եթե ինչ-որ մեկը գերության մեջ է, ես նրանց հերոս եմ համարում»․ սակայն նա քննադատել էր այնպիսի քաղաքական գործիչների, ինչպիսին է «Ջոն Մաքքեյնը», վետերանների և սահմանների պաշտպանության հարցերի «լիովին ձախողման» համար։
1999 թվականի հոկտեմբեր ամսին Թրամփն իրեն հայտարարեց հեղափոխությունների կուսակցության կողմից հավակնորդ նախագահի թեկնածու դառնալու համար, սակայն հանեց իր թեկնածությունը 2000 թվականի փետրվարի 14-ին։
Թրամփը ինչև 2016 թվականի փետրվարը շատ համեստ գումար է տվել գովազդի համար, ավելի քիչ այնպիսի մրցակիցներից, ինչպիսիք են Ջեբ Բուշը , Մարկո Ռուբիոն և Թեդ Քրուզը ։
Իր քարոզարշավի ամենասկզբից 2016 թվականի փետրվարին Թրամփը ստացավ մոտավորապես 2 միլիարդ դոլար անկախ ԶԼՄ-ից, ինչը երկու անգամ գերազանցում է այն գումարը, որը ստացել էր Հիլարի Քլինթոնը։
2015 թվականի հոկտեմբերի 7-ին երեք նահանգներում Քվինիփեքսի համալսարանի անցկացրած հարցումների տվյալներով՝ Օհայոյում հանրապետականներից առաջատարը Դոնալդ Թրամփն էր , Բեն Քարսոնը , Ջոն Քեյսիկը , Փենսիլվանիայում՝ Դոնալդ Թրամփը , Բեն Քարսոնը , Մարկո Ռուբիոն , Ֆլորիդայում՝ Դոնալդ Թրամփը , Բեն Քարսոնը , Մարկո Ռուբիոն ։
Միսիսիպի նահանգի Բիլոքսի շրջանում անցկացրած հանրահավաքի ժամանակ՝ 2016 թվականի հունվարին, Յութուբերը դեմոկրատներին և անկախ պատգամավորներին կոչ արեց սրահում փոխել իրենց կուսակցական պատկանելությունը՝ դառնալով հանրապետական այն բանի համար, որպեսզի քվեարկեն Թրամփի օգտին։
Դոնալդ Թրամփի նախագահական քարոզարշավ, ԱՄՆ 45-րդ նախագահի, բիզնեսմենի և հեռուստահաղորդավարի, 2016 թվականի նախագահական ընտրություններում Հանրապետական կուսակցության ներկայացուցչի, փրայմերիզի և դեբատների մեծամասնության հաղթողի նախընտրական քարոզարշավ։
Թրամփի հիմնական ռազմավարությունը կոկուսների և փրայմերիզների բավական թվով հաղթանակն էր, որպեսզի առաջին փուլում քվեների մեծամասնությունը ստանար՝ ապահովելով նախագահական թեկնածությունը։
Հաշվետվությունը ցույց տվեց, որ նրա ունեցվածքը ակտիվների տեսքով գերազանցումը է $1, 4 միլիարդը, իսկ պարտավորությունները կազմում են ոչ պակաս, քան $265 միլիոնը։
Շուտով Թրամփի գլխավոր մենեջերը հայտարարություն հրապարակեց, որտեղ նշվում էր նախընտրական քարոզարշավի արժեքը դոլարներով10 միլիարդ, իսկ ամսագիրը գնահատում է այն $4 միլիարդ։
2011 թվականին Պահպանողակաան քաղաքական գործունեության համաժողովի ժամանակ Թրամփն ասաց, որ ինքը «աբորտների արգելման կողմնակից է» և «դեմ է զենքի շրջանառության նկատմամբ վերահսկողությանը»։
2008 թվականի դեկտեմբերին Թրամփը դարձավ ԱՄՆ մեքենաների արդյունաբերության փրկման ծրագրի կողմնակից, որը 2012 թվականին ստացավ ամերիկացիների 56 %-ի աջակցությունը ՝ համաձայն Հետազոտական կենտրոնի հարցմանը։
2016 թվականի հունիսի 20-ին Թրամփը Փոն Մանաֆորթին նշանակեց նախընտրական քարոզարշավի նոր ղեկավար այն բանից հետո, երբ այդ պաշտոնում նրա նախորդը՝ Քորի Լևանդովսկին, որը նշանակալի աստիճանով նպաստել էր հանրապետական փրայմերիզում թեկնածուի հաղթանակին, կոնֆլիկտի մեջ մտավ թիմի մյուս անդամների հետ նախագահական ընտրություններին պատրաստվելու ժամանակ ռազմավարությունների և մարտավարություններ մշակելիս։
2015 թվականի հոկտեմբերի 21-ից 25-ը Նյու Յորք Թայմս թերթի և հեռուստաալիքի անցկացրած հարցման արդյունքներով՝ Բեն Քարսոնն առաջին տեղն էր զբաղեցրել՝ ստանալով Հանրապետական կուսակցության անդամների ձայների 26 %ի աջակցությունը։
Թրամփի օգտին պատրաստ էին քվեարկել 22 %-ը, Մարկո Ռուբիոյի օգտին՝ 8 %, Ջեբ Բուշի և Քարլի Ֆիորինայի օգտին՝ 7-ական %, Ռենդ Փոլի, Թեդ Քրուզի, Մայք Հաքաբիի և Ջոն Քեյսիքի օգտին՝ մոտ. 4 %։
Այն բերեց նրան, որ Թրամփն ու մի շարք կազմակերպություններ և ձեռնարկություններ, այդ թվում՝ -ը, ’-ը, -ը, -ը, հրաժարվեցին աշխատել նրա հետ Նախագահի այլ թեկնածուների արձագանքները ևս տարբեր էին։
2016 թվականի օգոստոսի 17-ին Թրամփը Սթիվեն Բենսոնին՝ պահպանողական տեղեկատվական կայքի ղեկավարին, որը «ձախից» քննադատել էր Հանրապետական կուսակցության հիմնադրումը, նշանակեց իր քարոզարշավի նոր ղեկավար՝ Մանաֆորթի փոխարեն, որի նկատմամբ հայտնվեցին մեղադրանքներ Ուկրաինայի նախկին նախագահ Վիկտոր Յանուկովիչի հետ ունեցած ոչ օրինական ֆինանսական հարաբերությունների վերաբերյալ։
2016 թվականի հունվարի 31-ի տվյալներով՝ Թրամփի քարոզարշավը ստացել է $7, 5 միլիոն՝ ֆիզիկական անձանց հանգանակությունների տեսքով, $250, 318-ը՝ անվերադարձելիության սկզբունքով հանգանակել է ինքը Թրամփը, և $17.78 միլիոն վարկ՝ թեկնածուից։
2015 թվականի օգոստոսի 21-ին ԱՄՆ Դաշնային ընտրական հանձնաժողովը ներկայացրեց 2016 թվականի նախագահական մրցավազքի մասնակիցների ցանկը, ինչը ցույց տվեց, որ Թրամփը միակ լուրջ թեկնածուն է նախագահի հանրապետական թեկնածուների թվում։
Թրամփն ավելի ուշ բացատրեց, որ իր հայտարարություններն ուղղված են բացառապես Մեքսիկայի կառավարությանը, մասնավորապես՝ սահմանի թույլ պաշտպանվածության համար՝ որպես իրենց երկրից հանցագործներին փոխանցելու միջոց։
Իր հայտարարության մեջ Թրամփը խոստացել էր, որ «Մեծագույն պատ»ամերիկա-մեքսիկական սահմանին՝ շեշտը դնելով այն բանի վրա, որ դրա շինարարության ծախսերը հոգա Մեքսիկան։
Ամերիկացի նահանգապետ Թեդ Քրուզը կոնգրեսմեն Սթիվեն Քինգի հետ միասին գովել էր Թրամփին անօրինական ներգաղթին ուշադրություն հատկացնելու համար անօրինական ներգաղթի մասին հարցերում։
Ադելի' ոսկու և արծաթի զարդապատկերների մեջ հյուսված կերպարը Կլիմտի թերևս ամենահայտնի գործերից է և վերաբերում է այսպես կոչված «ոսկե շրջանին», ինչպես ներկայացված էր 2000 թվականին Ավստրիական պատկերասրահում նկարչին նվիրված ցուցահանդեսում։
Դիմանկարը հաճախ անվանում են «Ոսկե Ադել», որպեսզի տարբերեն Ադել Բլոխ-Բաուերին ներկայացնող մեկ այլ կտավից, որը նկարչի' ավելի ուշ շրջանի գործերից է։
Վիեննայում գտնվող նրա ողջ ունեցվածքը բռնագրավվում է, իսկ Կլիմտի կտավները նացիոնալ-սոցիալիստների հրամանով 1941 թվականին փոխանցվում են Բելվեդերի պատկերասրահին։
Միայն այն բանից հետո, երբ Բլոխ-Բաուերի ժառանգորդուհի Մարիա Ալտմանը ԱՄՆ-ում քրեական գործ է հարուցում Ավստրիայի դեմ, Ավստրիան պատրաստակամություն է հայտնում մասնակցելու դատական գործընթացին (դատական գործընթացը Ավստրիային միլիոնավոր շիլինգներ էր արժենում)։
Վեց տարի տևած դատավարության ավարտին դատարանը հայտնում է, որ Գուստավ Կլիմտի' Բելվեդեր պատկերասրահում գտնվող գործերը պետք է վերադարձվեն ԱՄՆ-ում և Կանադայում ապրող նրանց ժառանգներին, այդ թվում' Մարիա Ալտմանին։
Քանի որ Ավստրիայի Հանրապետությունը ուներ նկարները գնելու իրավունքի առավելություն, Վիեննայում ծավալվում են վեճեր, թե ինչ միջոցներով Բելվեդեր պատկերասրահի համար պետք է ձեռք բերվեն Մարիա Ալտմանին պատկանող նկարները, որոնց ընդհանուր արժեքը գնահատված էր մոտ 200 միլիոն եվրո։
2006 թվականի փետրվարի 6-ի խորհրդարանական քննարկումների արդյունքում ավստրիական կառավարությունը հրաժարվում է նկարների ձեռքբերման իր առավելության իրավունքից, այսինքն' նկարների ռեստիտուցիայից։
Ավստրիական Բելվեդեր պատկերասրահը, ստուգելով իր ֆոնդերի օրինական հիմքը, ռեստիտուցիայի մասին ավստրիական օրենքի համաձայն, 2001 և 2004 թվականներին ժառանգորդներին է փոխանցում Գուստավ Կլիմտի հինգ նկարներ.
Առաջին համաշխարհային պատերազմից ավարտին Ավստրիական պատկերասրահը (այդպես էր այն անվանվում մինչև 2007 թվականը' բացառությամբ նացիոնալ-սոցիալիզմի շրջանի) ձեռք է բերում բազմաթիվ նկարներ,այդ թվում' Գուստավ Կլիմտի և Էգոն Շիլեի գործերը։
Մինչև 2000 թվականը Ավստրիական պատկերասրահի հավաքածուն ներառում էր Գուստավ Կլիմտի 33 աշխատանք, սակայն, ինչպես հետագայում պարզվեց, ոչ բոլորն էին օրինական հիմքով։
Ավստրիական Բելվեդեր պատկերասրահը ժամանակի վիեննացի նկարիչների պահանջով բացվել է 1903 թվականին Ներքին Բելվեդերի ծաղկաջերմոցում' «Ժամանակակից պատկերասրահ» անվանումով։
«Սեցեսիոնի» ներկայացուցիչները փորձում էին Վիեննայում զարգացնել ժամանակակից արվեստը և ժամանակակից պատկերասրահի բացման առթիվ' նրանք պետությանը նվիրեցին մի շարք նկարներ ու քանդակներ, այդ թվում' Վինսենթ վան Գոգի «Օվերի մերձակա հարթավայրը» ։
Վիր Սինգհ Բունդելա անունով մի հարուստ մարդ այցելում է Թակուրների Առանձնատուն, Տապասյայի հետ ամուսնություն կազմակերպելու համար, բայց Տապասյան իրեն չի հավանում, քանի որ նա չափազանց հասարակ է իր համար, բայց մյուս կողմից' Վիրը, քանի որ նա ժամանակ է անցկացնում Իչչայի հետ, սիրահարվում է իր բարի բնավորությանն ու պարզությանը։
Տապասյան, ով սկզբում մերժեց նրան, սկսում է անվստահ զգալ իրեն, տեսնելով թե ինչպես են Վիրն ու Իչչան երջանիկ, և Վիրը ողողում է Իչչային նվերներով և երջանիկ պահերով։
Վիրը և Իչչան համոզում են իրենց ընտանիքներին և որոշում կայացնում ամուսնանալ, սակայն իրենց հարսանիքի ընթացքում Տապասյան Վիրին տեղափոխում է մեկուսացված սենյակ, սկսում է ավելի մոտենալ նրան, բայց նա մերժում է նրան և հասկացնել է տալիս, որ սիրում է Իչչային։
Տապասյան, ով չի կարողանում ընդունել այս մերժումը, մտնում է հոգեբանանական խանդավառ խանդի մեջ, բուժում է իրեն և Իչչային ու Դամինիին սպառնում է ինքնասպանություն գործել, եթե նա չի կարող հասնել Վիրին։