polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
1945-1950 թվականներին Կապիտոլինա Ռումյանցևան սովորել է Լենինգրադի գեղարվեստաարդյունաբերական ուսումնարանում՝ աշակերտելով Գ. Շախին, Դ. Ռյազանսկայային, Վ. Պետրովային, Մ. Շուվաևին։
Կապիտոլինա Ռումյանցևայի աշխատանքներից են «Նատյուրմորտ մրգերով» , «Նատյուրմորտ սեխով» , «Նատյուրմորտ սպիտակ բաժակով» , «Հիրիկներ» , «Նատյուրմորտ նարնջով», «Քաջվարդեր» , «Քուն», «Շամբուկ» , «Նատյուրմորտ խնձորենու ճյուղերով» , «Այգում վաղ գարնանը», «Ամպամած օր», «Նատյուրմորտ ձկներով» , «Մանկական ստուդիայում» , «Անձրևից հետո» , «Աշունն Օզերկիում» , «Աշնանը» , «Քաջվարդեր» , «Եղրևանի» նկարները և այլն։
Կապիտոլինա Ալեքսեևնա Ռումյանցևա (, 16 դեկտեմբերի, 1925, Լենինգրադ, ԽՍՀՄ – 8 օգոստոսի, 2002, Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսաստանի Դաշնություն), ռուս նկարչուհի, գեղանկարիչ, Սանկտ Պետերբուրգի նկարիչների միության (մինչև 1992 թվականը՝ ՌՍՖՍՀ նկարիչների միության Լենինգրադի կազմակերպություն) անդամ։
1990-ական թվականների սկզբին Կապիտոլինա Ռումյանցևայի աշխատանքները Լենինգրադի նկարիչների ստեղծագործությունների շարքում ներկայացվել են Եվրոպայի հանրությանը՝ մասնակցելով մի շարք արտասահմանյան ցուցահանդեսների։
Նկարչուհու աշխատանքները պահվում են տարբեր թանգարաններում ու մասնավոր հավաքածուներում Ռուսաստանում, Ֆրանսիայում, ԱՄՆ-ում, Նորվեգիայում, Բելգիայում, Իտալիայում ու այլ երկրներում։
1930-ական թթ. գրական պրոցեսում նշանակալից տեղ է գրավել հեղափոխական գաղափարախոսության վրա հենվող «սոցիալական ռեալիզմի» ուղղությունը՝ Ցեսարեց, Գալոգաժա , Խ. Կիկիչ , Ն. Սիմիչ, Մ. Ֆելդման ։
Սոցիալական թեմաներով են գրվել Շենոայի «Գյուղացիական ապստամբություն» , Յո. Կոզարացի «Մեռած կապիտալներ» , Վ. Նովակի «Տիտո Դորչիչ» , Ա. Կովաչիչի «Գրանցման բյուրոյում» վեպերը։
1847 թվականին խորվաթերենը դարձել է պաշտոնական լեզու Խորվաթիայի և Սլովենիայի համար, 1850 թվականին խորվաթներն ու սերբերը պայմանագիր են կնքել սերբ–խորվաթական միասնական գրական լեզվի վերաբերյալ։
Արդիական թեմայով գրված գործերից նշանակալից են նաև Վ. Ցար–էմինի «Ավերված օջախը» , Կոսորի «Փլուզում» , Յա. Լեսկովարի «Քայքայված դաստակերտներ» , Դ. Շիմունովիչի «Օտարականը» վեպերը, Մ. Կռլեժայի «Կրալևո» , «Քրիստափոր Կոլումբոս» պիեսները և այլն։
1890-ական թթ. 2-րդ կեսին առաջացել է «խորվաթական մոդեռն» շարժումը, որտեղ հակամարտության մեջ էին անհատապաշտական՝ Ռ. Գ. Մատոշ , Վ. Վիդրիչ , Դ. Դոմյանիչ , նատուրալիստական՝ Մ. Բեգովիչ , Բ. Լիվադիչ ], ռոմանտիկական՝ Վ. Նազոր , ռեալիստական՝ Մ. Մարյանովիչ , Յո. Կոսոր , Կոզարաց, միտումները։
Միջնաբերդ-ապարանքը տեղավորված է ամրոցի արևմտյան կողմում, ժայռազանգվածի անկման եզրին գոյացած բարձրադիր ու նեղլիկ դարավանդի վրա, իսկ երկրորդ՝ փոքր ապարանքը կառուցված է բերդի հարավային լանջի ստորոտում, դեպի մուտք տանող ճանապարհի մոտ։
Այստեղ՝ բերդի շուրջը սփռված երբեմնի բերդավանից պահպանվել են բազմաթիվ այլ շինությունների մնացորդներ, այդ թվում եկեղեցու, ջրաղացի, բաղնիքի և կամրջի ավերակները։
Անցյալ դարավերջի ուսումնասիրողներից սկսած, ժողովրդական ավանդազրույցների հիման վրա տարածված է այն տեսակետը, իբր Գյուլիստանի մելիքության մյուս կենտրոնում՝ Հոռեկավանում հիմնավորված Մելիք-Բեգլար Ա-ն հզորանալով տիրել է նաև գավառի հին իշխող Աբրահամ յուզբաշուն պատկանող Գյուլիստան բերդին և նորոգելով՝ դարձրել իր նստավայրը։
Սակայն նորահայտ պատմական աղբյուրները ցույց են տալիս, որ այստեղ ժամանակագրական շփոթություն կա. 17-րդ դարի կեսերին գործած Մելիք-Բեգլար Ա-ի և նրան հաջորդած մելիքների իշխանությունը մինչև 18-րդ դարի կեսը անմիջականորեն չի տարածվել Գյուլիստան գյուղի և նրա շրջակայքի վրա, իսկ այստեղի հին իշխողների շառավիղ Աբրահամ յուզբաշին ապրել ու գործել է Մելիք-Բեգլար Ա-ից ավելի քան կես դար հետո։
Երկշարք սենյակների և միջանցքի արևմտյան կողմում առաջացած անկանոն հատակաձևով փոքր հրապարակը եզերված է ժայռազանգվածի շուրթով դրված խուլ պարսպով, իսկ հյուսիս-արևմտյան անկյունամասը ամրացված է բարձր, բոլորաձև, սնամեջ և հրակնատներով հագեցված բուրգով։
1720-30-ական թվականներին հայ-ռուսական հարաբերությունների նամակ-փաստաթղթերում, որպես Գյուլիստան գավառի, գյուղի և բերդի տեր քանիցս հանդես են գալիս եղբայրներ Եսայի, Աբրահամ և Սարգիս յուզբաշիները։
Այս փաստաթղթերի ուսումնասիրությամբ պարզված է, որ Գյուլիստան բերդը 18-րդ դարի առաջին երեսնամյակում Արցախի ազգային-ազատագրական պայքարի ընթացքում ստեղծված հինգ ռազմական կազմավորումներից մեկի՝ Չարաբերդ-Գյուլիստան սղնախի կարևոր հենակետերից մեկն էր։
Ժամանակին մեծ համբավ ու հեղինակություն են ունեցել հատկապես այստեղ ամրացած Եսայի յուզբաշին և Աբահամ Սպարապետը, որոնք կարողացել են համառ դիմադրությամբ ու ճկուն քաղաքականությամբ երկրամասը զերծ պահել կովկասյան լեռնականների և թուրքական բանակի ասպատակություններից՝ միաժամանակ եռանդուն մասնակցություն ունենալով Արցախն ազատագրելու խնդրով Ռուսաց արքունիքի հետ տարվող նամակագրական բանակցություններում։
Փոքր ապարանքը ուղղանկյուն հատակագծով քառաբուրգ-պարսպափակ կառույց է , բաղկացած է բակից և արևելակողմից դրա ողջ լայնքը բռնող երեք հավասարաթռիչք բաժանմունքից։
Շինությունից պահպանվել է միայն բրգավոր շրջապարիսպը, սակայն առկա հետքերից պարզ երևում է, որ բաժանմունքներից եզրային երկուսը թաղակապ սենյակներ են եղել , իսկ մեջտեղինը՝ կամարակապ-երեսբաց ճակատով թաղածածկ նախասրահ։
Կարելի է ենթադրել, որ գետափի հարմարավետ հարթության վրա, բերդի դյուրամատչելի ստորոտում և բաղնիքի հարևանությամբ կառուցված այս փոքր ապարանքը ծառայել է ամառային հանգստի ու ժամանակավոր բնակության համար։
Գյուլիստանի բերդ , նաև Գյուլիստան, Գյուլստան, Գյուլստանի բերդ, Գյուլուստան, Զեյվա Կյուլիսթան, Կյուլիստան, Կյուլստան, Կուլիստան, Շավաղ, Ջվանշիր, պատմական բերդ-ամրոց Արցախի Հանրապետության Շահումյանի շրջանում' պատմական Արցախ նահանգի Խաչեն գավառում, Մռավի լեռնաշղթայի հյուսիսային կողմում, Ինջաչայ գետակի աջ ափին, Գյուլիստան գյուղից 3 կմ հեռավորությամբ, խոր ձորից բարձրացող սեպաձև, հսկայական ժայռաբլրի վրա, Ինջա գետակի աջ ափին, Մռավ լեռանը հանդիպակաց հսկայական սեպաձև քարաժայռից կազմված բլրի վրա։
Արևմուտքից՝ Մռավի անտառոտ փեշերից հոսող գետակը երեք կողմից շրջանցում է բլուրը՝ նրան թերակղզու ձև տալով և միայն հարավային կողմի համեմատաբար մատչելի լանջով է կապվում ստորոտի հետ, որտեղից և ամրոցի հիմնական մուտքն է։
Ապարանքի բաղկացուցիչ մաս են կազմում պարփակ համակառույցի մուտքի աջ կողմում կցված գլխատունը և դրա հանդեպ, հարավային ժայռեզրին մեկուսի տեղակայված երկհարկանի շենքը։
Վերջինս բաղկացած է հիմքում ուղղանկյուն կրկնահարկ դահլիճից և ողջ կառուցապատման մեջ իր ակնհայտ շեշտվածությամբ, ըստ ամենայնի, մելիքական տան գլխավոր հարկաբաժինն է եղել։
Չեն պահպանվել նաև փայտաշեն մասերը՝ միջհարկային ծածկերը, երկրորդ հարկի աստիճաններն ու բարձակային պատշգամբը, ինչպես նաև տանիքը, որն ըստ լայնական պատերի ճակտոնների՝ եղել է երկլանջ։
Գլխատունը ուղղանկյուն հիմքով կառույց է և մոտ է գտնվում կից պարսպաբուրգի միջով բացվող բերդի մուտքերից մեկին, ինչպես նաև միջանցքի և կրկնահարկ դահլիճի մուտքերին, հավանաբար եղել է պահակատուն կամ ախոռ։
Բերդը կառուցված է ժայռաբարձունքի լեզվակաձև հարթության վրա , գգավոր շրջապարիսպը դրված է տարածքը եզերող գրեթե ուղղաձիգ ժայռերի անկանոն պարագծով, հարավային կողմը ամրացված է կրկնապարսպով։
«Հեմանգիոմա» տերմինն առաջարկել է գերմանացի գիտնական Ռուդոլֆ Վիրխովը 1863 թվականին, ով միևնույն ժամանակ նաև առաջին անգամ համակարգել է այդ գոյացությունները՝ դրանք բաժանելով ըստ իրենց մակրոսկոպիկ կառուցվածքի պարզ, կավերնոզ և ճյուղավորված հեմանգիոմաների։
Այդ տերմինն ի սկզբանե օգտագործվել է ցանկացած անոթային ուռուցքանման գոյացություն նկարագրելու համար՝ անկախ այն բանից՝ այն ներկա է եղել ի ծնե, թե ի հայտ է եկել ավելի ուշ։
1982 թվականին Մալիկենն ու Գլովացկին առաջարկել են անոթային անոմալիաների դասակարգման նոր համակարգ, ինչը լայնորեն ընդունվել է Անոթային անոմալիաների ուսումնասիրման միջազգային միության կողմից և թարմացվել է 2015 թվականին։
Անոթային անոմալիաները բաժանվում են անոթային ուռուցքների/նորագոյացությունների, որոնց թվին են դասվում ինֆանտիլ հեմանգիոմաները և անոթային մալֆորմացիաների, որոնք ներառում են մեծացած կամ աննորմալ անոթները, ինչպիսին են մազանոթային մալֆորմացիաները , երակային մալֆորմացիաները և ավշային մալֆորմացիաները։
2000 թվականին պարզվել է, որ -1 սպեցիֆիկ իմունահիստոքիմիական մարկերն առկա է լինում միայն ինֆանտիլ հեմանգիոմաներում և բացակայում այլ անոթային ուռուցքներում ու մալֆորմացիաներում։
Հեմանգիոման ՝ արյուն, «անգեո» ՝ անոթ, «-օմա» ՝ ուռուցք), որը հայտնի է նաև որպես ինֆանտիլ կամ վաղ մանկական հեմանգիոմա վաղ մանկական հասակի ամենատարածված բարորակ ուռուցքներից մեկն է և հանդիպում է այդ տարիքի մանուկների մոտավորապես 5-10%-ի մոտ։
Որպես կանոն, հեմանգիոմայի աճն ու զարգացումն ավարտվում ու հետզարգացումը սկսվում է երեխայի 1 տարեկանին մոտ, և այն տարիների ընթացքում դանդաղ ու աստիճանաբար փոքրանալով երբեմն անհետանում է 5 տարեկանում։
Ուսումնասիրությունները ցույց են տալիս, որ 9 տարեկանում մինչև 90% դեպքերում ինֆանտիլ հեմանգիոման անհետանում է Սակայն մոտ 10% դեպքերում ինֆանտիլ հեմանգիոման կարող է ինքնուրույն չանհետանալ՝ թողնելով մնացորդային հավելյալ ֆիբրոզ-ճարպային հյուսվածք, սպի, մնացորդային անոթային կամ պիգմենտային փոփոխություններ։
Եթե արտաքին զննման և աճի պատմության հիման վրա ախտորոշումը հստակ չի լինում , ապա ճառագայթային կամ հյուսվածաբանական քննությունը կարող են օգնել հստակեցնել ախտորոշումը Դոպլեր-ՈւՁՀ-ով ինֆանտիլ հեմանգիոման պրոլիֆերատիվ փուլում ներկայանում է որպես առատ հոսքով փափուկ հյուսվածքային զանգված՝ սովորաբար առանց ուղիղ զարկերակ-երակային շունտավորման։
ՄՌՏ-ով ինֆանտիլ հեմանգիոման երևում է որպես հստակ սահմանազատված, 1-միջանկյալ ինտենսիվ, 2-հիպերինտենսիվ և գադոլինիումով խիստ կոնտրաստավորվող գոյացություն՝ արագահոս անոթներով։
Որոշ տեղակայումներում (հետին գլխամաշկ, ծոծրակ, պարանոցային ծալքեր, աճուկային/հարհետանցքային շրջաններ) մակերեսային հեմանգիոմաները ենթակա են խոցոտման վտանգի։
Բազմակի մակերեսային հեմանգիոմաները կարող են զուգակցվել արտամաշկային հեմանգիոմաներով՝ ամենից հաճախ լյարդի հեմանգիոմայով, և նման երեխաները պետք է անցնեն ՈւՁՀ ։
Հազվագյուտ դեպքերում ախտորոշումը հաստատելու համար անհրաժեշտ է լինում կատարել ռադիոլոգիական քննություն՝ Դոպլեր-ՈՒՁՀ, մագնիսա-ռեզոնանսային տոմոգրաֆիա և/կամ բջջաբանական կամ հյուսվածաբանական քննություն։
Բուն մաշկի վերին շերտերում տեղակայված մակերեսային հեմանգիոմաները ունենում են ելակի վառ կարմիր երանգ, մինչդեռ մաշկի խորքում և ենթամաշկում տեղակայված խորանիստ հեմանգիոմաները կարող են կապտավուն և շոշափելիս պինդ կամ առաձգական լինել։
Նվազագույն պրոլիֆերատիվ ինֆանտիլ հեմանգիոմաները հազվադեպ են հանդիպում և դրսևորվում են բարակ մակուլյար տելեանգիէկտազիայի տեսքով՝ տեղ-տեղ ալ կարմիր, պապուլյոզ, պրոլիֆերատիվ բաղադրիչով։
Զգայարանների մոտակայքում տեղակայված խորանիստ հեմանգիոմաները պրոլիֆերատիվ փուլում կարող են ճզմել ու խցանել հարակից փափուկ հյուսվածքային այնպիսի կառույցներ, ինչպիսիք են լսողական անցուղին կամ ակնաճեղքը։
Սակայն գիտնականների մեկ այլ խումբ կատարել է հեմանգիոմայի հյուսվածքի միանուկլեոտիդ պոլիմորֆիզմի գենետիկական անալիզներ, համեմատելով մոր ԴՆԹ-ի հետ, և հերքել վերջին վարկածը։
Ոսկրին հարակից հեմանգիոման կարող է հանգեցնել ոսկրի էրոզիայի Ողի ներսում առկա հեմանգիոման կարող է հանգեցնել ողի կոտրվածքի և/կամ ողնուղեղի ճզմման։
Սակայն լինում են բացառություններ, օրինակ, նվազագույն պրոլիֆերատիվ ինֆանտիլ հեմանգիոմաներ, որոնք էապես չեն պրոլիֆերացվում և մեծ խորանիստ ինֆանտիլ հեմանգիոմաներ, որոնց զգալի աճը սկսվում է ավելի ուշ և տևում ավելի երկար։
Որոշ դեպքերում դրանք կարող են հիմքում ունենալ խորքային անոմալիաներ, ինչի կապակցությամբ երբեմն անհրաժեշտ է լինում կատարել լրացուցիչ հետազոտություններ, հատկապես, երբ դրանք գտնվում են դեմքի, սրբանի կամ կոնքի շրջանում։
Մինչև 2008 թվականը խնդրահարույց հեմանգիոմաների թերապիայի հիմքը ներքին ընդունման կորտիկոստերոիդներն էին, որոնք արդյունավետ են և մնում են որպես տարբերակ այն դեպքերում, երբ բետա-պաշարիչները հակացուցված են կամ անտանելի։
1957 թվականին լույս է տեսնում նրա «Իգնատ Լոբան Ռումինիայում» պատմվածքը, իսկ 1961 թվականին «Լենինը զրուցում է Ամերիկայի հետ» ակնարկների և պատմվածքների գիրքը։
Դանգուլովի կարևորագույն աշխատանքներն են համարվում «Դիվանագետներ» և «Կուզնեցկի կամուրջ» վեպերը, որոնց մասին շուտով սկսում են խոսել քննադատները, և որոնք թարգմանվում են աշխարհի մի քանի լեզուներով։
Գիրքը սկսվում է 1941 թվականի հունիսի 22-ի իրադարձություններով և ավարտվում է 1943 թվականի նոյեմբերի Թեհրանի համաժողովով, որտեղ հստակեցվել է երկրորդ ճակատի բացման ժամանակահատվածը։
Նրա նախաձեռնությամբ և նրա նյութական օժանդակությամբ Արմավիրի կենտրոնում կառուցվում է Զոյա Կոսմոդեմյանսկայայի անվան մանկական գրադարանի շենքը, որին նվիրեց «Մոր մասին մտքերով» խորագրով իր նկարների հավաքածուն։
Ավարտելով միջնակարգ դպրոցը՝ սկսում է ակտիվ աշխատել «Աշխատանքային ուղի» թերթում՝ որպես թղթակից, որից հետո ռոստովյան «Մուրճ» թերթում, որտեղ 1934 թվականին առաջին անգամ լույս են տեսնում նրա առաջին պատմվածքներն ու ակնարկները։
Հիրոնա Մուրատա, , ծնվել է 1996 թվականի դեկտեմբերի 29-ին, (խմբին միացել է 2010 թվականի սեպտեմբերին, Կանե Յոսիի հետ միասին)՝ հիմնական վոկալ
Քաղաքն անվանվել է ի պատիվ պորտուգալացի ծովագնաց Վասկո դա Գամայի անունով, ով Աֆրիկա մայրցամաքը հարավից շրջանցելու միջոցով հասել է Հնդկաստան՝ հայտնագործելով դեպի այդ երկիր տանող ծովային ճանապարհը։
Այն գտնվում է Մորմուգաո թերակղզու արևմտյան մասում, Զուարի գետի մոտ, Գոա նահանգի մայրաքաղաք Փանաջիից մոտավորապես 30 կիլոմետր հեռավորության վրա, իսկ Դաբոլիմ օդանավակայանից՝ շուրջ հինգ կիլոմետր հեռավորության վրա։
Վասկո դա Գաման Գոայի հետ կապված է Ազգային 17 Ա գլխավոր ճանապարհով, Վասկո դա Գամա երկաթուղային կայարանով, ծովով՝ Մարմուգաո նավահանգստի միջով, օդով՝ Դաբոլիմ օդանավակայանով։
Չնայած այն բանին, որ, ըստ իրեղեն վկայությունների այս տարածքում բնիկ ամերիկացիները եղել են ավելի քան 12 000 տարի առաջ, և հայտնի է, որ իսպանացի արշավորդներն այցելել են այս վայրեր դեռևս 1500-ական թվականներին, որ այս քարանձավները հայտնաբերել է Ջիմ Ուայթ անունով մի հովիվ, որը հետազոտել է քարանձավները 1898 թվականին։
Դարերի ընթացքում հանքային ջուրը կաթել, գոլորշիացել է՝ բազմապիսի և հրաշագեղ հանքային գոյացություններ առաջացրել՝ ստալակտիտներ ու ստալագմիտներ, ներառյալ «Սատանայի աղբյուրը», «Քարանձավային մարդը» և «Տիկնիկային [[թատրոնը»։
Կրաքարի քարանձավները սովորաբար ձևավորվում են ջրի քայքայիչ ազդեցությամբ՝ ջրային հոսանքների նախկին հուների տեղում, բայց Կարլսբադի քարանձավները փորվել են ժայռերի մեջ ծծմբական թթվի ազդեցությամբ։
Ամառային ամիսներին այստեղ կարելի է ականատես լինել գիշերային հուզիչ տեսարանի. բնական երևույթ, որի ընթացքում Կարլսբադի քարանձավներից շուրջ 4000 բրազիլական չղջիկներ դուրս են թռչում սնունդ որոնելու։
Այն արվեստի մի ձև է, որը կամ քանդակ է ձևավորում լույսերով, կամ լույսն է օգտագործվում քանդակ ստեղծելու համար ՝ հմտությամբ տեղաշարժելով լույսը, գույները և ստվերները։
Այս քանդակները կարող են լինել ժամանակավոր կամ մշտական, կարող են գոյություն ունենալ երկու տարբեր տարածքներում ՝ սենյակային պատկերասրահներ, ինչպիսիք են ցուցահանդես֊թանգարանները, կամ դրսում անցկացվող միջոցառումներ, փառատոններ։
Լուսային արվեստի նկարիչները նրանք են, ովքեր նվիրում են իրենց ամբողջ ստեղծագործական փորձը լույսի արվեստին, ոմանք էլ փորձում են լույսով և նեոնային նիշերով ու օգտագործում լույսն իրենց պրակտիկայում։
Մոդեռնիզմի զարգացումը և էլեկտրական լույսերի ձեռքից֊ձեռք բռնած անցնելը, ժամանակակից քաղաքի բարձրահարկերի գաղափարը և էլեկտրական լույսի կիրառումը մարմնավորումն է այս զարգացման։
Մոդեռնիզմ, կառուցողականություն և Բաուհաուզ , լրիվ անվանումը՝ Շինարարության գեղարվեստական ձևաստեղծման բարձրագույն դպրոց, որը ուսումնական հաստատություն և ճարտարապետա-գեղարվեստական միություն էր Գերմանիայում։
Ավստրալիայի ազգային հավաքականը իր մրցելույթները սկսել է 1922 թվականին Նոր Զելանդիա կատարած հավաքներում, որտեղ պարտվեց երկու անգամ և մեկ անգամ խաղաց ոչ-ոքի։
Այս ընթացքում Ավստրալիան նաև հանդիպեց Կանադայի և Հնդկաստանի ընտրանիների դեմ Ավստրալիա կատարած հավաքների ժամանակ համապատասխանաբար 1924 և 1938 թվականներին։
Նրանց առաջին խաղում Ավստրալիան հաղթեց Ճապոնիային 3-1 հաշվով, որտեղ աչքի ընկավ Թիմ Կահիլը երկու անգամ և Ջոն Ալոիսին մեկ անգամ , բոլոր գոլերը գրանցվեցին վերջին ութ րոպեներին։
Խմբային փուլի վերջին խաղում Ավստրալիան հանդիպեց Խորվաթիայի հետ և գրանցվեց 2-2 հաշիվը, ինչը թուլյ տվեց ավստրալիացիներին դուրս գալ 1/8 եզրափակիչ, որտեղ նրանք դուրս մնացին' պարտվելով Իտալիային 0-1 հաշվով։
Ավստրալիան 1974 թվականին մասնակցել է Աշխարհի առաջնությանը, սակայն հաջորդ անգամ միայն 2006 թվականին է կարողացել հաղթահարել որակավորման փուլը և մասնակցել Աշխարհի առաջնությանը։
Նույն այս թվականին Ավստրալիան անդամակցել է Ասիայի ֆուտբոլի կոնֆեդերացիային, քանի որ նրա մակարդակը արդեն շատ էր գերազանցում խաղաղօվկիանոսյան հավաքականների մակարդակը։
Կիսաեզրափակչում նրանց մրցակիցն էր Միացյալ Արաբական Էմիրությունները, որին նույնպես հաղթեցին 2-0 հաշվով և երկրորդ անգամ անընդմեջ դուրս եկան եզրափակիչ։
Նրանք հունվարի 31-ին եզրափակչում մրցեցին Հարավային Կորեայի հետ և լրացուցիչ ժամանակում հաղթանակ տարան 2-1 հաշվով և որակավորվեցին ՖԻՖԱ Կոնֆեդերացիաների գավաթ 2017։
Գլխավոր մարզիչ Գրահամ Արնոլդի գլխավորությամբ Ավստրալիան առաջին անգամ մասնակցեց 2007 թվականի Ասիական գավաթին' ունենալով ուժեղ կազմ, որի մեծ մասը մասնակցել էր Աշխարհի նախորդ առաջնությունում։
Քառորդ եզրափակչում նրանք հանդիպեցին Ճապոնիայի դեմ և հիմնական և լրացուցիչ ժամանակներն ավարտվեցին ոչ ոքի 1-1 հաշվով և Ավստրալիան դուրս մնաց հետխաղյա 11 մետրանոցների արդյունքում։
2007 թվականի սեպտեմբերի 11-ի ընկերական հանդիպումը Արգենտինայի դեմ դարձավ վերջինը գլխավոր մարզիչ Գրահամ Արնոլդի համար և նրան փոխարինեց Պիմ Վերբեկը 2007 թվականի դեկտեմբերից։
1997 թվականին Ավստրալիան ոչ ոքի խաղաց գործող չեմպիոն Բրազիլիայի դեմ և հաղթեց Ուրուգվային 1-0 հաշվով ՖԻՖԱ Կոնֆեդերացիաների գավաթ 1997 թվականի կիսաեզրափակչում։
2001 թվականին Ավստրալիան հաղթեց գործող չեմպիոն Ֆրանսիային ՖԻՖԱ Կոնֆեդերացիաների գավաթ 2001-ի խմբային փուլում և հաղթեց Բրազիլիային երրորդ տեղի համար պայքարում։
Ավստրալիան ոչ ոքի 1-1 հաշվով խաղաց երկրորդ խաղում Գանայի դեմ, իսկ երրորդ խաղում Ավստրալիան հաղթեց Սերբիային 2-1 հաշվով, սակայն դուրս մնաց հետագա պայքարից վատ գոլային տարբերություն ունենալու պատճառով։
Ֆուտբոլի աշխարհի առաջնություն 2006-ի որակավորման վերջին հանդիպումը Ուրուգվայի դեմ դիտել են տեղ հեռուստատեսության համար ռեկորդային 3.4 միլիոն հեռուստադիտող, իսկ 2010 թվականի որակավորման հանդիպումը Ուզբեկստանի դեմ գրանցել է ռեկորդ վճարովի հեռուստատեսությունում, հեռուստադիտողների թիվը կազմել է 431.000:
2005 թվականի սկզբին Ավստրալիայի ֆուտբոլի ֆեդերացիան հայտարարեց, որ բանակցություններ են վարվում Ասիայի ֆուտբոլի կոնֆեդերացիային միանալու համար, մինչ այդ այն մոտ 40 տարի Օկեանիայի ֆուտբոլի կոնֆեդերացիայի անդամ էր։
Ավստրալիան տեղափոխվեց Ասիա 2006 թվականի հունվարի 1-ին, երբ Ավստրալիան Օվկիանիայում ավարտեց Ֆուտբոլի աշխարհի առաջնություն 2006 թվականի մրցելույթները։
Երբ չհաջողվեց որակավորվել Ֆուտբոլի աշխարհի առաջնության 1966 և 1970 թվականների եզրափակիչ առաջնություններին' պարտվելով փլեյ-օֆֆ հանդիպումները համապատասխանաբար Հայուսիսային Կորեային և Իսրայելին, Ավստրալիան վերջապես որակավորվեց առաջին անգամ 1974 թվականի առաջնությանը։
Ոչ ոքի խաղալով Չիլիի դեմ և պարտվելով Արևելյան և Արևմտյան Գրեմանիաներին, հավաքականը առանց գոլ խփելու զբաղեցրեց խմբում վերջին տեղը և չանցավ հաջորդ փուլ։
Պոստեկոգլուն նպատակ դրեց վերակազմավորել Ավստրալիայի ազգային հավաքականը, որի արդյունքում նա ազատվեց 2006 թվականի Ոսկե սերնդից, որոնց չափազանց ինքնավստահության արդյունքում Ավստրալիան պարտվեց Բրազիլիային և Ֆրանսիայի նույն 0-6 հաշվով։
Որպես նոր գլխավոր մարզիչ, նրա առաջին հանդիպումը եղավ Կոստա Ռիկայի հետ խաղը, որում Ավստրալիան հաղթեց 1-0 հաշվով Տիմ Կահիլի գոլի շնորհիվ։
2014 թվականի Աշխարհի գավաթի ժամանակ Ավստրալիան ընդգրկվեց խմբում գործող չեմպիոն Իսպանիայի, 2010 թվականի արծաթե մեդալակիր Նիդերլանդների և Չիլիի հավաքականների հետ միասին։
Միացյալ Արաբական Էմությությունների հետ ոչ ոքիից հետո հաջորդեց Կատարից և Ճապոնիայից կրած պարտությունները, ինչից հետո ՖԻՖԱ-ի դասակարգման աղյուսակում Ավստրալիան դարձավ 102-ը, ինչը նրա պատմության մեջ ամեցածրն էր։
Հավաքականի մարզիչ Ֆրենկ Ֆարինան հեռացվեց պաշտոնից 2005 թվականի Կոնֆեդերացիաների գավաթում թույլ ելույթից հետո և նրան փոխարինեց Գուս Հիդինգը։
Ավստրալիան ՖԻՖԱ դասակարգմամբ 49-րդն էր, երբ խաղաց 18-րդ հավաքական Ուրուգվայի դեմ, որակավորման փուլի փլեյ-օֆֆ շրջանակում, որի հետ առաջին խաղում պարտվեց 0-1 հաշվով։
Երբ Ավստրալիան որակավորվեց Ֆուտբոլի աշխարհի առաջնություն 2018 թվականին, Անգե Պոստեկոգլուն հրաժարական տվեց գլխավոր մազիչի պաշտոնից և նրան փոխարինեց հոլանդացի Բերտ վան Մարվեյկը։
2018 թվականի մարտի 8-ին վան Մարվեյկը հայտավորեց կազմը առաջին անգամ և Ավստրալիայի ֆեդերացիան հայտարարեց, որ Գրահամ Արնոլդը կզբաղեցնի մարզիչի պաշտնը աշխարհի առաջնությունից հետ մինչև 2022 թվականի Աշխարհի գավաթը։
90 րոպե անց Ավստրալիան հաղթեց 1-0 հաշվով և ընդհանուր հաշիվը հավասարվեց, հավաքականները խաղացին ավելացված ժամանակում, սակայն հաշիվը չփոխվեց և սկսվեցին հետխաղյա 11 մետրանոցներ, որտեղ Ավստրալիան հաղթեց 4-2 հաշվով և դարձավ առաջին հավաքականը, որն ուղեգիր ձեռք բերեց 11 մետրանոցների շնորհիվ։
Կառավարվում է Ավստրալիայի ֆուտբոլի ֆեդերացիայի կողմից, որը նախկինում եղել է Օվկիանիայի ֆուտբոլի կոնֆեդերացիայի անդամ, իսկ 2006 թվականից Ասիայի ֆուտբոլի կոնֆեդերացիայի լիիրավ անդամ է։
2018 թվականին մարտի 16-ին ԿՈՆՄԵԲՈԼ-ը հայտարարեց, որ Ավստրալիան կարող է լինել ԱՖԿ երեք թիմերից մեկը, որը կմասնակցի Կոպա Ամերիկա 2019-ին։
Ավստրալիան սկսեց 2010 թվականի Աշխարհի առաջնության որակավորումը որակավորման երրորդ փուլից և ընդգրկվեց Կատարի, Իրաքի և Չինաստանի հետ միևնույն խմբում և ավարտեց առաջին տեղում։
Ուսումնասիրելով ինքնատիրապետումը, որը հիմնականում բնորոշվում է որպես իշխանություն զգացմունքների նկատմամբ, Ռոշարխը օգտագործեց տարբեր գույների և սևի ու սպիտակի տարբեր հագեցվածությամբ թանաքաբծեր, որպեսզի դուրս հանի այն գործոնները, որոնք ունեն հուզական ազդեցություն։
Ռոշարխը բացհայտեց, որ մարդիկ, որոնց տարբեր էմոցիոնալ հոգեվիճակները հայտնի էին կլինիկական դիտարկումների ժամանակ, իրոք տարբեր կերպ են արձագանքում գույներին։
Զգալի տեղեկություն անհատի պահանջմունքների մասին, ինչը մարդուն դարձնում է երջանիկ կամ տխուր, ինչը հուզում է նրան, այն մասին, որ նա ստիպված է ճնշել և տեղափոխել ենթագիտակցական երևակայություն, հնարավոր է բուժել ասոցացիաների բովանդակության միջոցով, որոնք առաջանում են թանաքաբծերից։
Ժամանակակից պրակտիկ հոգեբանության մեջ թեստը գլխավորապես օգտագործվում է անհատի որոշակի հոգեկան խնդրիների նախատրամադրվածության որոշման համար, օրինակ հակվածությունը ընկճախտի նկատմամբ։
Ռոշարխը բացահայտեց, որ առողջ անհատների մեջ այս երևույթը առավել բնորոշ է նրանց, ովքեր հարուստ երևակայություն ունեն, և այն մարդկանց մոտ, ովքեր հոգեկան առողջության հետ կապված խնդիրներ ունեն։
Համադրելով ասոցիացիա-ֆանտազիաները այն ամենի հետ ինչ արդեն հայտնի էր անձնավորության փոփոխությունների և տվյալ անհատի մոտիվացիոն ոլորտի մասին, Ռոշարխը եկավ եզրակացության, որ այդ ասոցիացիաները համարժեք են երազներին։
Ռոշարխը նկատել էր, որ այն հետազոտվողները, ովքեր թանաքաբծերի մեջ տեսնում են ճիշտ համաչափ պատկեր, սովորաբար լավ են հասկանում իրական իրավիճակը, ունակ են ինքնաքննադատման և ինքնատիրապետման։
Յուրաքանչյուր այդպիսի պատկեր դրդապատճառ է հանդիսանում ազատ զուգորդության համար՝ փորձարկվողը պետք է անվանի իր մեջ առաջացող ցանկացած բառ, կերպար կամ միտք։
Ռոշարխի թեստ՝ հոգեդիագնոստիկ թեստ, որը նախատեսված է անձնավորության հետազոտման համար, հրապարակվել է 1921 թվականին շվեյցարացի հոգեբույժ և հոգեբան Հերման Ռոշախի կողմից։
Համիլթոնը, ի պատասխան, անանուն գրեց «Կոնգրեսի միջոցների լրիվ արդարացում» և «Ֆարմերը հերքված է» գրվածքները, որոնք իր առաջին քաղաքագիտական գրվածքներն էին։
Ալեքսանդր Համիլթոն , ամերիկացի քաղաքական գործիչ, ԱՄՆ-ի հիմնադիր հայրերից մեկը, երկրի ֆինանսական համակարգի, Ֆեդերալիստական կուսակցության, առափնյա պաշտպանության ստորաբաժանման հիմնադիր։
Նա ղեկավարեց Դաշնային կառավարության կողմից նախաձեռնված նահանգների պարտքերի մարումը, առաջին ազգային բանկի հիմնադրումը, սակագների համակարգը և Մեծ Բրիտանիայի հետ բարեկամական առևտրային հարաբերությունները:
Նա առաջին անգամ հասարակության դիմաց ելույթ ունեցավ 1774 թվականի հուլիսի 6-ին Քինգս Քոլեջի ազատություն սյունում, երբ պարզորեն բացատրեց այն պատճառները և իրավունքները, որոնք պատրիոտները պատրաստել էին բրիտանացիների դեմ իրենց գործի համար ։
Այդ շարադրությունը լավ տպավորություն թողեց տեղակայքի կառավարիչների վրա, ովքեր հավաքեցին գումար, որպեսզի Համիլթոնին ուղարկեն Հյուսիսային Ամերիկայի գաղութները՝ կրթություն ստանալու համար։
Մինչև 1930 թվականը, երբ Համիլթոնի վաղ կյանքի մասին Կարիբյան ավազանում դանիերեն գրառումներ տպագրվեցին, պատմաբանները ընդունել էին 1757 թվականը՝ որպես նրա ծննդյան տարեթիվ։
Համիլթոնը մեծ դեր է կատարել Ֆեդերալիստների կուսակցությունում, որը գերիշխող է եղել քաղաքականությունում մինչև 1800 թվականի ընտրությունները, երբ հաղթեց Ջեֆերսոնի ժողովրդավար հանրապետականների կուսակցությունը։
նավի հետ կռվի ժամանակ նա հաջող արշավանք վարեց բրիտանական թնդանոթները գրավելու նպատակով Բեթերիում, որի գրավումից հետո «Կաղնու սրտերը» ընկերությունը դարձավ հրետանային ընկերություն:
1775 թվականին Լեքսինգտոնի և Քոնքորդի ճակատամարտից հետո Համիլթոնը և այլ Քինգս Քոլեջի ուսանողներ միացան Քորսիքիաններ ռազմական ընկերությանը , որը հետագայում վերանվանվեց «Կաղնու սրտերը» ։
Նյու Յորքի ազդեցիկ պատրիոտ Ալեքսանդր Մաքդուգալի և Ջոն Ջեյի հետ կապերի շնորհիվ՝ նա զարգացրեց Նյու Յորքի գավառային հրետանային ընկերությունը և հետագայում դարձավ կապիտանը:
Մոր մահից հետո իր առաջին ամուսինը նրա ունեցվածքի մեծ մասը վաճառեց, բայց Ֆոսեթի բարեկամներից մեկը գնեց ընտանիքի գրքերը և վերադարձրեց Համիլթոնին:
Հաճախ ոչ ֆորմալ, ոչ տեխնիկական լեզվով կոնցենտրացիան նկարագրվում է որակական կերպով՝ օգտագործելով այնպիսի ածականներ, ինչպիսիք են «նոսր» համեմատաբար ցածր կոնցենտրացիայի լուծույթների համար և «խտացված»՝ համեմատաբար բարձր կոնցենտրացիայի լուծույթների համար։