polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Նոր ժամանակներում Ռեյնոլդսի՝ Պենելոպա Բուտբիին պատկերող նկարի, ինչպես նաև նրանում պատկերված աղջկա ճակատագրի նկատմամբ հետաքրքրություն է առաջացրել ամերիկացի լրագրող Ռեբեկա Հարդինգ Դևիսը, որը 1875 թվականի նոյեմբերին «. » ամսագրում հրատարակել է «Փոքրիկ Պենելոպայի գեղանկարչության մասին» հոդվածը։
Համաձայն տեղական լեգենդի՝ նրա դագաղը տանում էին 6 աղջիկներ՝ 6 տղաների ուղեկցությամբ, որոնք ձեռքներին ունեին հովանոցներ, որպեսզի պաշտպանեին այդ ժամանակ տեղացող անձրևից։
Գրող և սիրողական լուսանկարիչ Լյուիս Քերոլլը կարող էր Ռեյնոլդսի նկարի բնօրինակը տեսնել Էշմոլի թանգարանում, ըստ մեկ այլ վարկածի՝ նա ոգեշնչվել է Սեմյուել Կազինսի մեցցո-տինտոյից.
Ի վերջո, ծանր կացության մեջ հայտնված պարսից արքունիքն ստիպված եղավ թեթևացնել հարկերը, հաշտվել Հայաստանի լայն ինքնավարության հետ, հրաժարվել բռնի կրոնափոխության ծրագրից։
Ներշապուհ Արծրունին մասնակցել է 449 թվականի Արտաշատի ժողովին, որը միաձայն մերժել է պարսից Սասանյան արքա Հազկերտ -ի հրովարտակը, ըստ որի հայ, վրաց և աղվանից կառավարիչներին պարտադրել է ուրանալ քրիստոնեությունը և դավանել զրադաշտական կրոն։
Նկարահանվել է նաև « », «Ռուսները հրեշտակների քաղաքում» և «Կարապի լճի գաղտնիքը» կինոնկարներում, ինչպես նաև Վերա Գլագոլևայի «Մեկ պատերազմ» ֆիլմում։
Դուստր՝ Անաստասիա Շուբսկայա , ավարտել է Մոսկվայի Գերասիմովի անվան կինեմատոգրաֆիայի համառուսական պետական ինստիտուտի պրոդյուսերական ֆակուլտետը, նկարահանվել է «Սատանայի անիվ», « » և «Կինը ցանկանում է իմանալ…» ֆիլմերում։
Վերա Գլագոլևան ինքն ասում է, թե իրեն անմիջապես առաջարկել են դերը, այդ պատճառով էլ ինքը համոզված է եղել, որ ինքը միակ թեկնածուն է, ու չի անհանգստացել ընտրվելու վերաբերյալ։
Ռեժիսորի հաջորդ աշխատանքը՝ «Սատանայի անիվ» ֆիլմը, արժանացել է Սմոլենսկում անցկացված «Ոսկե փյունիկ» համառուսաստանյան կինոփառատոնի գրան պրիի։
2010 թվականին Վերա Գլագոլևան նկարահանել է «Մեկ պատերազմ» ֆիլմը, որ պատմում է այն կանանց ծանր ճակատագրի մասին, որոնք երեխա են ունեցել գերմանացի զավթիչներից։
2014 թվականին Վերա Գլագոլևան Իվան Տուրգենևի «Մեկ ամիս գյուղում» պիեսի հիման վրա նկարահանել է «Երկու կին» ֆիլմը, որի գլխավոր դերերից մեկում հանդես է գալիս Ռեյֆ Ֆայնսը։
Վերա Գլագոլևան ծնվել է 1956 թվականի հունվարի 31-ին Մոսկվայում, ֆիզիկայի ու կենսաբանության ուսուցիչ Վիտալի Պավլովիչ Գլագոլևի և տարրական դասարանների ուսուցչուհի Գալինա Նաումովնա Գլագոլևայի ընտանիքում։
Նրա դերասանական յուրօրինակ տիպը՝ նուրբ քնարականությունն ու թաքնված ուժը, «հոգեբանական ժեստի» ճշգրտությունը, ոչ սովորական արտաքինը շատ պահանջված էին 1970-ական և 1980-ական թվականներին։
1990 թվականին Վերա Գլագոլևան կատարել է իր նորամուտը որպես կինոռեժիսոր՝ Սվետլանա Գրուդովիչի սցենարի հիման վրա նկարահանելով «Կոտրված լույս» ֆիլմը դերասանների մասին, որոնք Խորհրդային Միության անկումից հետո չեն կարողանում աշխատանք գտնել։
1991 թվականին Օդեսայի կինոփառատոնում Վերա Գլագոլևան ծանոթացել է գործարար Կիրիլ Շուբսկու հետ, որին նա խնդրել էր ֆինանսապես աջակցել ֆիլմի նկարահանմանը։
Վերա Վիտալևնա Գլագոլևա , կինոյի և թատրոնի ռուս դերասանուհի, կինոռեժիսոր, սցենարիստ և պրոդյուսեր, Ռուսաստանի Դաշնության վաստակավոր արտիստ , Ռուսաստանի Դաշնության ժողովրդական արտիստ ։
1989 թվականին Նահապետովը մեկնել է աշխատելու ԱՄՆ-ում, որտեղ սկսել է համատեղ կյանք վարել պրոդյուսեր Նատալյա Շլյապնիկոֆի հետ՝ դրանով իսկ վերջ դնելով Գլագոլևայի հետ իրենց ամուսնությանը։
Շուտով Վերա Գլագոլևան ամուսնացել է Ռոդիոն Նահապետովի հետ և նկարահանվել նրա «Թշնամիներ», «Մի՛ կրակեք սպիտակ կարապների վրա», «Քո մասին» ֆիլմերում։
1929 թվականին Սեն-Մանդե՛ համայնքը կորցրեց տարածաշրջանի մեկ-քառորդը, երբ Փարիզը միացավ Բուա դը Վենսենին , որի մի փոքր մասը պատկանում էր Սեն-Մանդե՛ին։
Այդ պատճառով, Սեն-Մանդե՛ համայնքի շուրջ 2/3-ը միացավ Փարիզին, և այժմ այն կազմում է Փարիզի ստորաբաժնի Բել-Աիր և Փիքփուս թաղամասերը։
Ձևավորում – սա թիմի նախնական փուլն է, երբ մարդիկ դեռևս խումբ չեն, և նրանցից յուրաքանչյուրը փորձում է ինքնահաստատվել մյուսների մոտ որոշակի կարծիք ստեղծել իր մասին։
Հարմարեցում – այս փուլին հատուկ է կոնֆլիկտը, երբ խմբի անդամները փորձում են ներկայացնել իրականության համար ընկալումը, իրենց արժեքներն ու համոզմունքները, որոնք ի վերջո հարմարվում են խմբի ընդհանուր նորմերին։
Թիմի անդամները պետք սովորեն ինչպես օգնել մյուսներին հասկանալու իրենց իրական հնարավորությունները և ստեղծեն իրավիճակ, որում յուրաքանչյուրը աշխատի իր հնարավորությունների սահմանից դուրս։
2007 թվականի ապրիլի 2-ին -ում դրվեց համերգասրահի առաջին քարը՝ Համբուրգի այդ ժամանակվա քաղաքապետ Օլե ֆոն Բոյստի, ընկերության գործադիր տնօրեն Հեններ Մահլշտադտի, -ի նախագծի համակարգող Հարտմուտ Վագների, Համբուրգի մշակույթի նախարար Կարին ֆոն Վելկի և ճարտարապետ Պիեռ դե Մորոնի ներկայությամբ։
Պաշտոնական բացումը տեղի ունեցավ 2017 թվականի հունվարի 11-ին Հյուսիսային Գերմանիայի ռադիոսիմֆոնիկ նվագարանի համերգով՝ Տոմաս Հենգելբրոկի ղեկավարությամբ։
Այնուամենայնիվ, շինարարության ավարտից հետո ամսագիրը վերլուծության արդյունքում հայտարարեց, որ բյուջեի գերազանցումը համեմատաբար «համեստ» է՝ համեմատած այլ միջազգային մեգանախագծերի։
Ենթադրվում է, որ աշխատանքները պետք է տարվեն հուշակոթողի կազմի մեջ մտնող բոլոր օբյեկտներում, պետք է վերանորոգվեն սյունը, կոթողը և երեք պիլոն-կոթողները, որոնք գտնվում են զբոսայգում։
Այդ նպատակով զբոսայգու տարածքում պետք է ստեղծվեն հեծանիվ վարելու համար անհրաժեշտ ենթակառուցվածքներ, վայրեր, որտեղ կարելի է կազմակերպել ընտանեկան հանգիստն ու զբաղվել սպորտով։
Նուար, կինեմատոգրաֆիական տերմին, որը վերագրվում է 1940-1950-ականների Հոլիվուդյան քրեական դրամաներին, որոնց մեջ արտահայտված է պեսիմիզմի, անհավատարմության, հուսահատության և ցինիզմի մթնոլորտը, ինչը հատկապես բնորոշ է Երկրորդ Համաշխարհային պատերազմի և Սառը պատերազմի ժամանակաշրջանի ամերիկյան հասարակությանը։
Նուարների կերտման գործում մասնագիտացել են այնպիսի ռեժսիորներ ինչպիսիք են Ռաուլ Ուոլշը, Ջոն Հյուսթոնը, Ռոբերտ Սյոդմակը, Օտտո Պրեմինգերը և Ֆրինց Լանգը, ինչպես նաև իրենց տվյալ ժանրի զարգացման մեջ իրենց ներդրումն են ունեցել այնպիսի կիոնյի մեծ վարպետներ, ինչպիսիք են Սթենլի Կուբրիկը, Օրսոն Ուելսը, Բիլի Ուայլդերը, Նիքոլաս Ռեյը և Ալֆրեդ Հիչքոքը։
Իսկ Ճակատագրական կանանց կերպարները կերտել են այդ ժամանակվա գրեթե բոլոր հոլիվուդյան կինոաստղերը, ինչպիսիք են Ռիտա Հեյվորդը, Ինգրիդ Բերգմանը, Ջոան Կրոուվֆորդը, Լորեն Բեկոլլը, Բարբարա Ստենվիկ, Էյվա Գարդներ Ջին Թիրնի։
Հենց այդ ժամանակ է, որ Ամերիկյան կինոակադեմիան ճանաչեց քրեական դրամաների տեղը հոլլիվուդյան ժանրերի հիերարխիայում՝ մրցանակներ շնորհելով Բիլլի Ուայլդերի «Կրկնակի ապահովագրությունը» ֆիլմին։
Սև ֆիլմ կամ ֆիլմ նուար տերմինը 1946 թվականին առաջին անգամ կիրառել է ֆրանսիացի քննադատ Նինո Ֆրանկը՝ ցույց տալու համար այն ոճը, որը մեծ ճանաչում էր ստացել ամերկյան կինոյում 1940-ականների կեսերին։
Նրա համար բնութագրական են քրեական սյուժեն, ցինիկ ֆատալիզմի և պեսիմիզմի մռայլ մթնոլորտը, գործողությունների հարաբերական ճշմարտությունը և տեսարանների՝ հատկապես գիշերային տեսարանների, մութ լուսավորությունը։
Կանայք հիմնականում հանդես են գալիս իբրև խաբեբաներ, որոնց հավատալ պետք չէ, սակայն մյուս կողմից նրանք են հենց մոտիվացնում գլխավոր հերոսներին՝ տղամարդկանց։
Դրա հետ մեկտեղ որոշ քննադատներ համաձայն չեն դրա հետ՝ ասելով, որ ֆիլմ-նուարը ժանրերից դուրս է, այն կարող է լինել թե դետեկտիվ, թե վեստերն և թե կատակերգություն։
Անկախ որոշված սահմանումից նուար ֆիլմեր են՝ թրիլլերները Հիչքոկի ոճի մեջ, համեմատաբար թեթև, պատերազմական թեմատիկայով ռոմանտիկ ֆիլմերը, որոնք զուրկ չեն մնացել օպտիմիզմից, ինչպես նաև սուր սյուժեով թրիլլերները, որոնց գործողությունները կատարվում են Վիկտորիանական դարաշրջանում։
1898 թվականի հունիսի 6-ին Նախիջևանի քաղաքային վարչություն է դիմել Սուրբ Համբարձում եկեղեցու երեցփոխ Եգոր Քրիստափորի Ալախանովը' հերթական վերանորոգման աշխատանքներն անցկացնելու համար միջոցների հատկացման խնդրանքով։
Ի պատասխան այդ խնդրանքի' քաղաքային վարչությունը առաջարկությամբ դիմել է Քաղաքային դումային' եկեղեցու վերանորոգման համար միանվագ հատկացնել երկու հազար ռուբլի և այդ գումարը ներառել հաջորդ' 1899 թվականի ծախսերի մեջ։
Սուրբ Համբարձում եկեղեցի, դարի կորսված հայկական եկեղեցի Նոր Նախիջևանում (այժմ' Ռուսաստանի Դաշնության Դոնի Ռոստով քաղաքի Պրոլետարսկի շրջանի կազմում)։
Իոսիֆ Գորշկովը ծնվել է Օռլովի նահանգի Ելեցկի գավառի Ժերնովնոե գյուղում (ներկայումս գյուղը գտնվում է Լիպեցկի մարզի Դոլգորուկովսկի շրջանում)։
Գորշկովի ղեկավարությամբ տնկարանը վերափոխվում է քիմիական, բջջաբանական, էլեկտրոանալիտիկ լաբորատորիաներով, Միչուրինի նվաճումների թանգարանով, օդերևութաբանական կայանով, ջերմոցներով և բազմաթիվ պահեստարաններով ամբողջական գիտական կենտրոնի։
1928 թվականին նրա բազայի վրա ձևավորվում է Պետական սելեկցիոն- ծագումնաբանական կայանը, 1934 թվականից' Իվան Միչուրինի անվան Կենտրոնական ծագումնաբանական լաբորատորիան ։
Իոսիֆ Գորշկով , խորհրդային գիտնական-ծագումնաբան, սելեկցիոներ-պտղաբույծ, գյուղատնտեսական գիտությունների դոկտոր , պրոֆեսոր, Լենինի անվան ՀամԳԳԱ թղթակից-անդամ :
Գորշկովը համարվում է պտղա-հատապտղային կուլտուրաների պետական սերմափորձարկման համակարգի կազմակերպիչներից մեկը, 68 տպագրված աշխատությունների և ագրոբիոլոգիայի հարցերով 180 հոդվածների հեղինակ է, մի շարք պտղատեսակների հեղինակ է' այդ թվում «Այգու զարդ» և «Գորշկովյան խնձորի» ու «շքեղազարդ տանձի»։
Նա հայտնի է իր տարբերվող քայլվածքով ու տիկնիկանման դեմքով (մոդելներ Ալեքսանդրա Պիվովարովայի, Ջեսիկա Ստամի, Լիզա Քանթի, Լիլի Քոլի և Ջեմմա Ուորդի նման)։
Վլադա Ռոսլյակովան մասնակցել է հայտնի նորաձևության տների ու դիզայներների ցուցադրությունների, ինչպիսիք են՝ , , , , , , , , , , , , & , ², , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , Ռոբերտո Կավալի, , , , , , & , :
Ֆրանսիական ամսագրի կողմից Վլադա Ռոսլյակովան ընդգրկվել է 2000-ական թվականների 30 ամենապահանջված մոդելների ցանկում, որում ներառված են նաև Նատալյա Վոդյանովան, Աննա Սելեզնյովան, Նատաշա Պոլին, Սաշա Պիվովարովան և այլք։
Երբ Ելենա Ռոսլյակովան սկսել է զբաղվել մոդելային բիզնեսով, Փարիզում նրան խորհուրդ են տվել վերցնել ոչ սովորական անուն, և նա ընտրել է հոր անունից սերած անուն՝ Վլադա։
1918 թվականի աշնանը գեղարվեստական ​​կրթության համակարգի վերակազմավորման ընթացքում Կայսերական Ստրոգանովյան կենտրոնական գեղարվեստա-արդյունաբերական ուսումնարանի և Մոսկվայի գեղանկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ուսումնարանի հիման վրա ձևավորվել են համապատասխանաբար Առաջին և Երկրորդ պետական ​​ազատ արվեստանոցները :
Նոր ուսումնական հաստատությունում կազմավորվել են ութ ֆակուլտետներ՝ ճարտարապետության, արվեստի և արտադրության (տպագրություն, տեքստիլ, կերամիկա, փայտամշակում, մետաղական աշխատանքները)։
Վխուտեմաս (, , Բարձրագույն գեղարվեստա-տեխնիկական արվեստանոցներ, դասընթացներ), ուսումնական հաստատություն Մոսկվայում, որը ստեղծվել է 1920 թվականին՝ Առաջին և Երկրորդ պետական ազատ արվեստանոցների միավորման արդյունքում (նախկինում ձևավորված Ստրոգանովսկու գեղարվեստա-արդյունաբերական ուսումնարանի և Գեղանկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ռուսական ակադեմիայի հիման վրա)։
Կինոնկարը արտացոլում է Տեխասի սոցիալական վիճակը Մեծ Դեպրեսիայի ժամանակաշրջանում, երբ սևամորթները ապրում էին ամենօրյա վիրավորանքների և նվաստացումների մեջ։
Ավգուստինո Բլաժեննովի հայտնի մեջբերումը' «Անարդար օրենքը ընդհանրապես չի համարվում օրենք» առանցքային է համարվում ամբողջ ֆիլմի համար, այն նույնիսկ օգտագործվում է մի քանի բանավեճերի ժամանակ։
Ռուսական եկեղեցական գրքերի ու դասագրքերի ազդեցությամբ կազմավորվել է սլավոնա–սերբական լեզուն, որը նկատելի դեր է խաղացել սերբական Լուսավորականության գրականության ստեղծման գործում։
Այդ շրջանի գրականության մեջ աչքի ընկնող դեր է խաղացել բանասեր, բանագետ և պատմաբան, ազգային վերածնության գաղափարախոս Վուկ Կարաջիչը , որի գաղափարները որդեգրել են ռոմանտիկները։
Աֆանասի Պրոկոպիևիչ Ռազմարիցին (, 1844, Ռուսական կայսրություն – 1917, Օդեսա, Խերսոնի նահանգ, Ռուսական կայսրություն), ռուս նկարիչ, Գեղարվեստի կայսերական ակադեմիայի ակադեմիկոս, Գեղարվեստական շրջիկ ցուցահանդեսների ընկերության անդամ, Հարավռուսական նկարիչների միության հիմնադիրներից մեկը։
Զինվոր Բոուն հիշում է այն իրադարձությունները, որոնք հաստատում են Կիպլինգների ամենավատ կասկածները․ հարձակման պահին ակնոցը կորցնելու պատճառով Ջեքը կորցրել է կողմնորոշումն ու սպանվել։
Գյուղի մոտ գտնվող պատմական առավել մեծ հետաքրքրություն ներկայացնող օբյեկտներից են երեքական սառնորակ ու հորդառատ աղբյուրները և դրան հովանի' ավելի քան 2010 տարեկան սոսի ծառը, որի բնի շրջագիծը 27 մ է, իսկ բարձրությունը 54 մ է։
Այստեղ եղել է նաև հայոց գրերի գյուտի հեղինակ Մեսրոպ Մաշտոցը, հայոց Աղվանքի Վաչագան Բարեպաշտ թագավորը, պատմագիրներ Կաղանկատվացին, Մխիթար Գոշը, Կիրակոս Գանձակեցին։
Հետագայում գյուղի զարգացմանը և պահպանմանը որևէ ուշադրություն չի դարձվել, գյուղի տնտեսությունը միացվել է գյուղից մեծ հեռավորության վրա գտնվող Կարմիր շուկայի պետական տնտեսությանը, արդյունքում գյուղացիները ստիպված են եղել հեռանալ Ղարաբաղից կամ տեղափոխվել Կարմիր շուկա։
1906 թվականին ծանոթանում է Զիգմունդ Ֆրոյդի հետ, ցույց տալով նրան Ալֆրեդ Ադլերի երաշխավորագիրը, և երեք աշխատանքների ձեռագիր, որոնցից մեկը ընկած է 1907 թվականին հրապարակված «Նկարիչ» գրքի հիմքում:
Առավել հայտնի է նրա մենագրությունը «Ծննդյան վնասվածքը և նրա նշանակությունը հոգեվերլուծության մեջ», որտեղ նա ցույց է տալիս, որ պտղի հեռացումը մոր արգանդից հանդիսանում է «հիմնական վնասվածքը», որը որոշիչ դեր ունի նևրոզների զարգացման մեջ, և ամեն մարդու բնորոշ ենթագիտակցական ցանկությունները վերադառնում են մայրական արգանդ:
Այդ ժամանակ նա ինքնուրույն հոգեբանություն էր ուսումնասիրում, ավարտելով Վիեննայի արվեստի դպրոցը, հատուկ հետաքրքրություն էր դրսևորում դիցաբանության և գրականության հանդեպ:
Օ. Ռանկը առաջին հոգեվերլուծաբաններից էր, ով հատուկ ուշադրություն դարձրեց հոգեվերլուծական մեթոդի կիրառմանը արվեստի, կրոնի, պոեզիայի, գրականության ուսումնասիրության ժամանակ:
«Առասպել հերոսի ծննդյան մասին» աշխատանքում Ռանկը դրույթ առաջադրեց, որի համաձայն բոլոր ժամանակների և ազգերի առասպելների բովանդակության նույնականության աղբյուրի բացահայտումը հնարավոր է միայն դրանց հոգեբանական վերլուծության միջոցով:
1924 թվականին Նյու Յորքի հոգեվերլուծական հասարակության նախագահի հրավերով նա մեկնեց ԱՄՆ, որտեղ մի քանի ամիս շարունակ նոր գաղափարներ էր շարադրում ամերիկացի հոգեվերլուծաբաններին:
Մի քանի տարիների ընթացքում նա զբաղվում էր հետազոտական աշխատանքներով, կառավարում հոգեվերլուծական հասարակության ֆինանսական և վարչական գործերը, օգնում էր Ֆրոյդին կազմակերպչական հարցերում, Վիեննայի հոգեվերլուծական հասարակության փոխնախագահն էր:
Մասնավորապես նա գտնում էր, որ իրենց հիմնական հատկանիշներում հերոսների մասին առասպելները հիմնականում համապատասխանում են հոգեկան հիվանդների մոլական պատկերացումներին, ովքեր տառապում են հետապնդման զառանցանքով կամ վեհության զառանցանքով:
Օ. Ռանկը գտնում էր, որ նևրոզը առաջանում է ներհոգեկան հակամարտությունների հողի վրա՝ վերադառնալ նախածննդյան ներդաշնակ վիճակին և ծննդյան սարսափների հիշողությունների միջև:
Բրյուսելի օդանավակայանի պատմությունը թվագրվում է վաղ 1940-ականներից, երբ գերմանական օկուպացիոն ուժերն առգրավեցին 600 հեկտար գյուղատնտեսական հողատարածք, որը որպես ռեզերվային փոքր օդանավակայան էր ծառայում։
1956 թվականին կառուցվեց 2300 մ. երկարությամբ նոր թռիչքուղի, իսկ Բելգիայի կառավարությունը որոշեց նոր օդանավակայան կառուցել Զավենտեմ մունիցիպալիտետի տարածքում, որը հանդիսավոր բացվեց 1958 թվականի հուլիսի 5-ին։
2005 թվականին Օդային տրանսպորտի միջազգային միությունը Բրյուսելի օդանավակայանին շնորհեց «Եվրոպայի լավագույն օդանավակայան» տիտղոսը՝ հիմք ընդունելով 100,000 ուղևորների շրջանում անցկացրած հարցումները։
Ոչ պաշտոնական հետազոտությունների համաձայն՝ Բրյուսելի օդանավակայանն ունի աղմուկի ու աղտոտվածության ամենաբարձր ցուցանիշները Եվրոպայի 30 օդանավակայանների շարքում։
Մի մասը գտնվում է Մաշլենի մունիցիպալիտետի Զավենտեմ, մյուսն էլ՝ Դիեգեմ հատվածներում, իսկ մյուսն էլ՝ Բելգիայի Ֆլամանդական շրջանի Ստենոկերզել հատվածում։
2016 թվականի մարտի 22-ին տեղի ունեցած երկու ահաբեկչությունների պատճառով օդանավակայանը չգործեց մինչև նույն տարվա ապրիլի 3-ը, ինչը տնտեսական մեծ վնաս հասցրեց նրան։
58-ին Բրյուսելում պայթյուններ որոտացին, որոնցից մեկն Ամերիքըն Էյրլայնսի ու Բրյուսելս Էյրլայնսի գրանցման վայրերում, իսկ մյուսը՝ Սթարբաքս սուրճի խանութի մոտ։
ԱՄՆ-ում սոցիալական գովազդի պատմությունն սկսվում է 1906 թվականից, երբ «Ամերիկյան քաղաքացիական միություն» հասարակական կազմակերպությունն ստեղծեց այդ տեսակի առաջին գովազդը, որը կոչ էր անում պահպանել Նիագարայի ջրվեժը տնտեսական ընկերությունների պատճառած վնասից։
Ռուսաստանի օրենսգրքի «Գովազդի մասին» բաժնում նշված է. «սոցիալական գովազդը տեղեկատվություն է, որն ուղղված է բարեգործական կամ հասարակայնորեն օգտակար նպատակների իրականացմանը, ինչպես նաև պետության հետաքրքրությունների ապահովմանը»։
«Սոցիալական գովազդ» հասկացությունը, որպես անգլերեն « »-ի հոմանիշ, մասնագիտական միջավայրում ակտիվորեն սկսեց օգտագործվել Իգոր Բուրենկովի կողմից, ով հետագայում դարձավ Առաջին ալիքի հանրային կապերի տնօրեն։
Սոցիալական գովազդը սոցիալական ապրանքի տարատեսակ է (ԱՄՆ-ում և Եվրոպայում այն նշելու համար ավանդաբար կիրառվում է — հասկացությունը), որն էականորեն տարբերվում է պետական և քաղաքական գովազդից։
1920-ական և 1940-ական թվականներին ԽՍՀՄ-ում ստեղծվեցին նմանատիպ ձևավորման և մտահղացմամբ պաստառներ' Դմիտրի Մոորի «Դու կամավո՞ր ես գրվել» և Իրակլի Թոիձեի «Մայր հայրենիքն է կանչում», որոնք հիշեցնում են Ֆլեգի պաստառը։
Այդ թվականներին ստեղծված հասարակական ինֆորմացիայի կոմիտեն ակտիվ բացատրական աշխատանքներ էր իրականացնում' քաղաքացիներին տեղեկացնելով, թե ԱՄՆ-ն ինչու մտավ պատերազմի մեջ, և պարտությունը ինչով է վտանգավոր երկրի համար։
Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ' 1917 թվականին, ԱՄՆ-ում ստեղծվեց Ջեյմս Մոնտհոմերի Ֆլեգի պաստառը «Դու պետք ես ամերիկյան բանակին» վերնագրով, որի վրա Քեռի Սեմը նորակոչիկներին հորդորում էր գնալ բանակ։
Սոցիալական գովազդները հիմնականում ուղղված են թմրամիջոցների դեմ պայքարին, ճանապարհային երթևեկության կանոնների պահպանմանը, առողջ ապրելակերպի քարոզչությանը, բնապահպանությանը և նմանատիպ հարցերին։
Առաքել Գեղա- մացոլ օրինակը հաստատում Է Երուսաղեմի ձեռագրացուցակի առիթով ասվածն այն մասին, որ ձեռագրական աշխատանքի փորձ ունեցողի մոտավոր թվագրումը չթվագրելուց հազար անգամ նախընտրելի Է. սակայն սրա հետ միաժամանակ նկատենք, որ թվագրումը պետք Էր արտահայտել նախ նկարագրության մեշ, հետո միայն՝ անվանացանկում, բանգի այս եղա- նակով պատրաստված ցուցակի ընթերցողն անթվական հիշատակարանի։
Սոխուկանման գմբեթները լայնորեն կիրառվել են Իվան Ահեղի կառավարման շրջանում, երբ Կազանի գրավման առիթով կառուցվեց Վասիլի Երանելու տաճարը, որն անփոփոխ պահպանվել է 16-րդ դարից։
Որոշ հետազոտողներ կարծում են, որ գմբեթի այս ձևը փոխառված է մուսուլմանական ազգերից, որոշ մասնագետների կարծիքով էլ այն առաջացել է ռուսական «շատյոր» գմբեթի ձևից, որ իրենից ներկայացրել է բամանկյուն, հաճախ' ութանկյուն։
Պատմական արժեք ունեն ակադեմիկոս Բորիս Ռիբակովի աշխատությունները, ով 1946 թվականին, վերլուծելով ռուսական հին ձեռագրերը, եկավ այն եզրահանգման, որ սոխուկանման գմբեթները Ռուսաստանում կիրառվել են 13-րդ դարից։
Նախագահական քարոզարշավը, որն ուղեկցվում էր նախընտրական պայքարի ֆավորիտների՝ Չավեսի և Կարդենասի երկուստեք հարձակումներով, բնութագրվում էր հասարակության ուժեղ բևեռացմամբ, ինչպես և 1998 թվականին էր։
Արիաս Կարդենասը հեռացավ Չավեսի ստեղծած Հեղափոխական բոլիվարական շարժում-200-ից և գլխավորեց «Արմատական գործ» ձախակողմյան կուսակցությունը, որից ընտրվեց Սուլիա նահանգի նահանգապետ։
Ավելի ուշ նա ակտիվորեն սատարում էր Չավեսին 1998 թվականի ընտրություններում, սակայն երկու քաղաքական գործիչների ուղիները կրկին բաժանվեցին, որպեսզի նորից հատվեն արդեն 2000 թվականի ընտրություններից հետո։
Չավեսը հեշտությամբ հաղթեց ընտրություններում՝ ստանալով ընտրողների ձայնի 60 %-ը՝ գերազանցելով նախորդ ընտրություններում իր գրանցած արդյունքը՝ զիջելով միայն Ռոմուլո Գալյեգոսին, որը 1947 թվականին ստացել էր 74,35% ձայն։
Նախորդ քարոզարշավներից 2000 թվականինը տարբերվում էր նրանով, որ այն ընթանում էր Վենեսուելայի նոր սահմանադրության համաձայն, որն ընդունել էր Սահմանադրական ասամբլեան և որը հաստատվել էր 1999 թվականի դեկտեմբերի հանրաքվեով։
Անսովոր էր նաև այն, որ 1958 թվականից ի վեր բոլոր ընտրությունների Դեմոկրատական գործողություն և ԿՈՊԵՅ կուսակցությունների ավանդական մասնակցիները, որոնք դեռ ճգնաժամի մեջ էին, այս անգամ նախագահի պաշտոնի համար թեկնածու չառաջադրեցին։
2000 թվականի ընտրություններին Արիաս Կարդենասն իրեն դիրքավորում էր որպես ամբողջ հասարակության թեկնածու՝ միաժամանակ հակառակորդին մեղադրելով Բոլիվարական հեղափոխության գաղափարներից շեղման մեջ։
2000 թվականի համընդհանուր ընտրություններ Վենեսուելայում, նախագահական և խորհրդարանական ընտրություններ, որոնք տեղի են ունեցել 2000 թվականի հուլիսի 30-ին Վենեսուելայում՝ ոչ վաղ անցյալում ընդունած սահմանադրությանը համապատասխան։
Վեց տարեկան հասակում սկսել է հաճախել խուտբոլի խմբակ, «Սամարեց» ակումբի կազմում դարձել է Ռուսաստանի մանկական ֆուտբոլային լիգայի չեմպիոն 1994 և 1995 թվականներին։
2000 թվականի սեպտեմբերի 10-ին առաջին անգամ խաղացել է հիմնական թիմում՝ մասնակցելով Ռուսաստանի գավաթի խաղարկության Սոչիի «Ժեմչուժինա» ակումբի դեմ խաղին։
2005 թվականի հուլիսին, երբ Սամարայի ակումբը ճգնաժամի մեջ էր, Ալեքսանդր Անյուկովը 3 մլն եվրոյի դիմաց տեղափոխվել է Սանկտ Պետերբուրգի «Զենիթ» ֆուտբոլային ակումբ, որի գլխավոր մարզիչը եղել է Վլաստիմիլ Պետրժելան։
Ղեկավարության հորդորներն ու փոխնահանգապետի անձնական ուղերձը չեն փոխում խաղացողի որոշումը՝ տեղափոխել Սանկտ Պետերբուրգ (թեև ըստ մամուլում տարածված տեղեկությունների՝ նա ավելի շահավետ առաջարկ էր ստացել Մոսկվայի «Դինամո» ակումբից)։
«Զենիթի» կազմում չորս անգամ դարձել է չեմպիոն, չորս անգամ նվաճել է Ռուսաստանի սուպերգավաթը, դարձել է Ռուսաստանի գավաթակիր , ՈՒԵՖԱ-ի գավաթակիր և ՈՒԵՖԱ-ի սուպերգավաթակիր ։
2016 թվականի մարտի 9-ին Ալեքսանդր Անյուկովը «Զենիթի» կազմում անցկացրել է իր 90-րդ հանդիպումը Եվրագավաթի մրցաշարերում, ինչը ռեկորդային է ակումբի համար։
Նրանց եղբայրությունը այնքան ամուր էր, որ նրանք, ՄԱԿ-ին հավասար ստեղծում են իրենց փրկարարական կազմակերպությունը, որի մեջ մտնում էին պատվիրակները աշխարհի տարբեր երկրներից։
Այդ միտումը, թյուրիմացությունը և ամերիկացիների կողմից այդ արտահայտությունների չարաշահումը դարձել է թե՛ ամերիկյան, թե՛ անգլիական լրատվամիջոցների հետաքրքրության առարկա։
Անգլոմանիան արտահայտվում է նաև անգլերենի նկատմամբ խանդավառությամբ, և քանի որ անգլերենը լայն տարածում ունի Անգլիայից դուրս, այն դուրս է եկել անգլիական մշակույթի շրջանակներից։
«Անգլոման» բառն առաջին անգամ 1864 թվականին հրատարակել է Չարլզ Դիքենսն իր «Ամբողջ տարին» գրական ամսագրում՝ երբ նկարագրում էր ֆրանսիական ամսագիրը որպես «զարգացած և փոքր-ինչ «անգլոման» հրատարակություն»։
Կնիքները գտնվում են պանդոկներում կամ խանութներում, գնացքի կայարաններում, ընդհանուր առմամբ, տոմսարկղերում, բայց ավելի հաճախ գտնվում են հենց անտառներում, որպես կանոն ծառերի կամ ցանկապատերի վրա փակցված կապույտ-սպիտակ շերտագծված արկղերի մեջ։
Կրծքանշանն իրենից ներկայացնում է անկանոն քառանկյուն' լեռներ տանող ճանապարհով , որի վրա կապույտ-սպիտակ շերտով ուղեցույց կա, իսկ կրծքանշանի ներքևում' կարմիր շերտագծի վրա մակագրված է. Ազգային Կապույտ երթուղի ։
Սկզբում այն սկսվում էր Գեշրիբենշտայն լեռից, որը գտնվում է Ավստրիայի հետ Հունգարիայի սահմանին, Բուդապեշտով անցնելով հասնում էր մինչև Հոլլոհազա բնակավայր, որը սահմանակից է Սլովակիային։
1983 թվականին երթուղու արևելյան մասը մտավ Այզենախ-Բուդապեշտ բարեկամության միջազգային հետիոտնային երթուղու կազմի մեջ, որը Արևելյան Եվրոպայի սոցիալիստական երկրների միակ միջազգային երթուղին է ։
«Կապույտ երթուղուն» ավելացել է հունգարական ևս երկու երթուղիներ' Պալ Ռոքենբաուեր հարավ-դանուբյան կապույտ երթուղի ) և Ալֆյոլդի կապույտ երթուղի ), որոնք ներկայումս երբեմն երթուղու մաս են համարում։
Սկիզբ է առնում Ավստրո-հունգարական սահմանի վրա գտնվող Իրոտկո լեռից , անցնում է Հունգարիայի միջով և ավարտվում է Հունգարա-սլովակիյան սահմանի վրա գտնվող Հոլոհազա գյուղում ։
Այդ թվում են ավելի քան մեկ տասնյակ բերդեր և ամրոցներ, դիտակետային աշտարակներ, Հունգարիայի համաշխարհային ժառանգություն հանդիսացող արժեքներից երեքը (Բուդապեշտի բնապատկերը բլուրներից, Հոլոկյո հին գյուղը, Ագգտելեկ կարստի և Սլովակյան կարստի ստալակտիդային քարանձավը), Բալատոն լիճը, Դանուբի ծունկը, Տապոլցայի ավազանի հանգած հրաբուխները և այլն։
Սակայն ԿԵՈւ-ն զբոսաշրջիկներին հայտնի չէր մինչև 1980-ականների սկիզբը, երբ հունգարական հեռուստատեսությունը սկսեց «.և մեկ միլիոն քայլեր.» Կապույտ երթուղուն նվիրված հեռուստատեսային ֆիլմաշարի հեռարձակումը։
Ասպետությունը, որը բոլոր վայրերում ապրել էր իր դարը, Ֆերարայում խորը մտել էին բարքերը՝ գոյություն ուներ հատուկ միաբանություն «ոսկե ազդակներ», կազմակերպվում էին զինված մրցումներ,դուելներ պատվի համար։
Այդ խիստ զինվորների և որսորդների հասարակության մեջ ի շնորհիվ ասպետական սովորությունների մեծ իշխանություն ձեռք բերեցին կանայք, որոնք չէին մնացել ստվերում, ինչպես մնացած քաղաքներում։
Նրա տիրակալը փորձում էր ամեն ինչում նմանակել բուրգունդյան կալվածքի բարքերին և սովորություններին, որը այդպես պատկերավոր նկարագրել է Խեյիզինգը «Միջնադարի Գարուն» գրքում։
Վերջինս անձամբ գրում էր լատինական բանաստեղծություններ և Ֆերարա է բերել մի շարք կլասիկ պոետների խմբեր, որոնց շարքերում կարելի է առանձնացնել Տիտո Վեսպասիա Ստրոցիին։
Ջիրոլամո Սավոնարոլան ՝ հայտնի էր որպես եկեղեցու քննադատ, իր սկզբնական բանաստեղծություններում բացահայտում էր բարքերի հետևանքով առաջացած վնասները և ոչնչացնում էր մարդկանց միջև բարի հարաբերություններ։
Իտալական վերածնունդի ամենից հայտնի ներկայացուցիչներից՝ Բրունելսկին Դոնատելան, Պերո դելա Ֆրանչեսկան, Բելինին, Մանտենյան, Տիցիանին այցելում էին Ֆերարա միայն ժամանակավոր։
Սեփական ֆերարյան դպրոցի ստեղծումը, իր յուրատեսակ լի այլաբանություններվ լեզուն կապում են Ֆերարայի մարկիզ Լեոնելո դը Էստեի և նրա որդի Բորսսոի հետ։