polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Հանթինգթոնի գաղափարների քննադատները իրենց քննադատություն տարածում են նաև ավանդական մշակույթի և ժամանակավոր բարենորոգիչների վրա, որոնք ցանկանում են արդիականացվել առանց ընդունելու Արևմտյան մշակութային արժեհամակարգը։
Ճապոնիան, Չինաստանը և «Ասիական չորս վագրերը» շատ առումներով արդիականացվել են, բայց պահել են իրենց ավանդական և ավտորիտար հասարակությունները, որն էլ նրանց առանձնացնում է Արևմուտքից։
Հանթինգթոնը դարձավ քննադատության թիրախ տարբեր գիտնականների կողմից, որոնք էմպիրիրկ ձևով, պատմականորեն, տրամաբանորեն կամ գաղափարապես հակադրվում էին նրա առաջ քաշած պնդումներին։
Օրինակ Նոբելյան մրցանակի դափնեկիր Ամարթյա Սենը իր «Ինքնություն և բռնություն. Ճակատագրի պատրանք» գրքում հաստատակամորեն հերքում է քաղաքակրթությունների բախման անխուսափելիության Հանթինգթոնի գաղափարը։
Փոլ Բերմանը 2003 թվականին հրատարակված իր «Ահաբեկություն և ազատականություն» գրքում նշում է, որ ներկա ժամանակահատվածում մշակութային սահմաններ գոյություն չունեն. չկա ո՛չ իսլամական, ո՛չ արևմտյան քաղաքակրթություն։
Այդ առումով ԵՄ նախարար Եգեմեն Բագիսը ասել է. «Սա այն է, ինչ Եվրոպան պետք է անի. նրանք պետք է ասեն, որ երբ Թուրքիան իրականացնի իր առձև դրված պահանջները, կդառնա ԵՄ անդամ։
Ամենավերջին գործոնները, որոնք նպաստում են Արևմուտք-իսլամ բախմանը,-նշում է Հանթիգթոնը,- իսլամական վերածնունդն է և իսլամի ժողովրդագրական պայթյունը՝ համախմբված արևմտյան ունիվերսալիզմի հետ, որը տեսակետ է, որ բոլոր քաղաքակրթությունները պետք է ընդունեն արևմտյան արժեքները, որն էլ հրահրում է իսլամական ֆունդամենտալիստներին։
Թուրքիայի պատմությունը, մշակույթը և ավանդույթները ձևավորվել են իսլամական քաղաքակրթությունից, բայց թուրքական վերնախավը, Մուստաֆա Քեմալից սկսած, ով ստանձնել էր իշանությունը որպես Թուրքիայի առաջին նախագահ 1923 թվականին, ներդրեց արևմտյան ինստիտունտները և հագուստը, միացավ ՆԱՏՕ-ին և մինչ այժմ ձգտում է միանալ Եվրոպական Միությանը։
Բայց Սառը պատերազմի ավարտից հետո աշխարհաքաղաքականությունը թևակոխեց նոր փուլ, որում ոչ Արևմտյան քաղաքակրթությունները այլևս Արևմտյան քաղաքակրթության լուռ կրողները չեն, այլ դարձել են նոր կարևոր խաղացողներ մարդկության պատմությունը առաջ մղելու համար։
Փետրվարին նա պայմանագիր է կնքել «Իմպուլսի» հետ, որը տարվա սկզբին արդեն ձեռք էր բերել բարձր որակավորում ունեցող երկու դարպասապահների՝ Ֆելիքս Հակոբյանին և Արամայիս Ազիզյանին։
«Իմպուլսի» կազմում առաջին պաշտոնական խաղն անցկացրել է 2010 թվականի մարտի 23-ին երկրի գավաթի խաղարկության շրջանակներում «Փյունիկի» դեմ, որում թիմը պարտվել է 0:
2009 թվականի մրցաշրջանի ընթացքում հանդես է եկել հաստատուն կերպով, միայն երբեմն «Փյունիկի» գլխավոր մարզիչ Վարդան Մինասյանը դաշտ է դուրս բերել Էդվարդ Հովհաննիսյանին։
1976 թվականից օպերլիազոր, ԽՍՀՄ Պետական անվտանգության կոմիտեի հատուկ բաժնի ավագ օպերլիազոր, ԽՍՀՄ ՊԱԿ կուսակցական կոմիտեի բաժնի հրահանգիչ։
1991-1992 թվականներին Ռուսաստանի Դաշնության նախագահին կից կառավարական կապի և տեղեկատվության դաշնային գործակալության անձնակազմի հետ տարվող աշխատանքի գծով վարչության պետի առաջին տեղակալ։
1998 թվականի դեկտեմբերի 7-ից մինչև 1999 թվականի մարտի 19-ը եղել է ՌԴ նախագահի աշխատակազմի ղեկավար, միաժամանակ մնալով ԱԽ քարտուղարի պաշտոնում ։
Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար աստիճանի շքանշան , Ռուսաստանի Դաշնության միջազգային հեղինակության ամրապնդման գործում մեծ ավանդ ունենալու և բազմամյա բեմնավոր պետական գործունեության համար
Պայմանագիրը կնքվել է և մինչ այդ, բայց այն բանի համար, որ նրան չի հաջողվել ժամանակին ստանալ աշխատանքային վիզա, նա ստիպված էր երկուս ու կես ամիս ինքնուրույն մարզվել Թբիլիսիում։
2006 թվականի օգոստոսի 5-ին պոլտովյան «Վորսկլա» ակումբի դեմ խաղում նա նշեց իր դեբյուտը Ուկրաինայի բարձրագույն լիգայում, իսկ խաղը ավարտվեց 1:
2002 թվականի մարտին Դրևիցկու տան տեղում, պահպանելով պատմական ճակատը, նոր բնակելի շենք կառուցելու իր պլանների մասին հայտարարեց «Էքսպերտ-Յուգ» ՍՊԸ-ն։
Սեփականատերերն էին. 1873 թվական' կոլեգիական ռեգիստրատոր Ֆ. Սերեբրյակովը, 1880 թվական' կոլեգիական ասեսոր Յակովենկոն, 1890 թվական' թուրք վաճառական Ն. Սամար-Օղլին, 1898 թվական' Կ. Մումուլովը , 1906-1912 թվականներ' Ռուսաստանի շոգենավային ընկերության Տագանրոգի մասնաճյուղի կառավարիչ Իվան Դրևիցկին։
1990-ական թվականներին Վենեսուելան հայտնվեց երկարատև տնտեսական ճգնաժամի մեջ, որը հիմնականում երկրի գլխավոր արտահանվող ապրանքների՝ նավթի և երկաթի հանքաքարի գնի նվազեցման հետևանք էր և ուղեկցվում էր ազգային տարադրամի դեվալվացիայով։
1993 թվականին կաշառակերության համար դատական հետապնդման ենթարկվեցին Վենեսուելայի նախկին նախագահ Խայմե Լուսինչին և գործող նախագահ Կառլոս Անդրես Պերեսը , որը նույն թվականին հեռացվեց իշխանությունից։
Հիմնական թեկնածուներն էին փոխգնդապետ Ուգո Չավեսը, ում զինվորական կարիերան ավարտվեց 1992 թվականին իր կողմից ձեռնարկած ռազմական հեղափոխության անհաջող փորձից հետո և տնտեսագետ Էնրիկե Սալաս Ռյոմերը՝ Կարաբոբո նահանգի նախկին նահանգապետը։
Երկու թեկնածուներն էլ կրկին ներկայացնում էին նոր ձևավորված կուսակցություններ, այսպիսով 1958 թվականից ի վեր առաջին անգամ նախագահական ընտրություններին չէր մասնակցում «Դեմոկրատական գործողություն» և ԿՈՊԵԻ կուսակցությունների ներկայացուցիչներ, որոնք բազում տարիներ իշխանության գլուխ էին։
Բնակչության մեկ շնչին բաժին ընկնող ՀՆԱ-ն իջավ մինչև 1963 թվականի մակարդակ՝ կազմելով 1978 թվականի մակարդակի միայն մեկ երրորդը․ միջին աշխատավարձի գնողունակությունը նույնպես կազմեց 1978 թվականի մեկ երրորդը։
Նրանք տարբեր էին իրենց ստեղծած սոցիալական կազմակերպություններով և կենցաղով, կյանքի կազմակերպման տարբեր ձևերով՝ սկսած առևտրի բազմամարդ կենտրոն Կորնթոսից, որը հայտնի էր իր զարդարուն ոճի արվեստով և ճարտարապետությամբ և ռազմական կյանքով ապրող Սպարտայից։
Ք. ա. 5-րդ դարում դորիացիները և հոնիացիները քաղաքականապես բավականաչափ կարևոր էթնիկ խմբեր են եղել, որոնց վերջնական բախումը հանգեցրել է Պելոպոնեսյան պատերազմին։
Էդվարդ Վիլլի փաստարկով 5-րդ դարի հունական մշակույթում դեռ չի եղել էթնիկական ճշմարիտ տարբերակիչ գիծ, բացի աթենական քարոզչության մեջ եղած հակադորիական տարրերից։
Աշխարհագրական և էթնիկական տեղեկություններ են հայտնաբերվել վաղ արևմուտքի հնագույն գրական ստեղծագործությունում՝ Իլիականում, որը զուգորդվում է Միկենյան Հունաստանի պետությունների մասին պահպանված վարչական գրառումներին, որոնք հաստատում են, որ Արևելյան հունարենով խոսողները գերակշռող են եղել Պելոպոնեսում, բայց հետո պաշտոնական շրջաններում այն փոխարինվել է արևմտյան հունարենով։
Այս տալիս է հիմնավոր ապացույց, որ դորիական հունարենը տարածված է եղել հույների շրջանում հյուսիսարևմտյան Հունաստանում՝ բարձր լեռնային և փոքր-ինչ մեկուսացված տարածաշրջանում։
Դորիական հունական բարբառով խոսում է էին հյուսիսարևմտյան Հունաստանում, Պելոպոնեսում, Կրետեում, Եգեյան ծովի կղզիներում, հարավարևմտյան Փոքր Ասիայում, հարավային Իտալիայում գտնվող Մագնա Գրեսիայի տարբեր գաղութներում և Սիցիլիայում։
Մշակութային հարաբերություններում դորիական բարբառը հունարենով հարստացնելիս դորիական գաղութները պահպանել են իրենց բնութագրական հելլենական-դորիական օրացույցը՝ վերադառնալով փառատոները, որոնցից կարևոր են Հիասինթիան և Սարնեիան
Փոքր Ասիայում գոյություն է ունեցել դորիական Հեքսապոլիս ՝ Հալիկառնասը ու Կնիդոսը Փոքր Ասիայում, Կոսը և Լինդոսը, Կամիրոսն ու Յալիսսոսը Հռոդոս կղզում։
Այն ստորագրել են Ավստրիան, Բուլղարիան, Ֆրանսիան, Գերմանիան, Հունաստանը, Ճապոնիան, ԽՍՀՄ-ը, Թուրքիան, Միացյալ թագավորությունը և Հարավսլավիան ։
1930-ական թվականների վերջին և 1940-ական թվականներին Ստալինը շարունակաբար փորձում էր քննարկման առարկա դարձնել Մոնտրոյի կոնվենցիան և արդեն 1939 թվականին հանդես եկավ կոնկրետ դիմումով։
Մոլոտով-Ռիբենտրոպ պակտի ստորագրման ժամանակ ԽՍՀՄ արտգործնապխարար Վյաչեսլավ Մոլոտովը տեղեկացրեց իր գերմանացի պաշտոնակցին, որ իր երկիրը մտադրություն ունի ստանձնել նեղուցների վերահսկողությունը և այնտեղ հիմնել ռազմական բազա։
Օգոստոսի 26-ին ԽՍՀՄ-ը հրաժարվեց նեղուցների կարգավիճակի քննարկման համար հրավիրվելիք գագաթնաժողովի առաջարկից և որոշ ժամանակ անց զորքերը դուրս բերեց տարածաշրջանից։
Այդուհետ Թուրքիան հրաժարվեց չեզոքության քաղաքականությունից և ընդունեց ԱՄՆ 100 միլիոն դոլլար ռազմական և տնտեսական օգնությունը 1947 թվականին, որ Թրումանի դոկտրինի դրսևորումներից մեկն էր։
Թուրքիան, որը պաշտոնապես չեզոքություն էր պահպանել Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո, ճնշումների էր ենթարկվում ԽՍՀՄ կառավարության կողմից, որ թույլ տա խորդհրդային նավերին ազատորեն հատել թուրքական նեղուցները, որոնք միացնում են Սև ծովը Միջերկրական ծովին։
Լարվածության գագաթնակետին հասնելուց հետո Թուրքիան ստիպված եղավ իր արտաքին քաղաքական ուղղվածությունը կենտրոնացնել ԱՄՆ-ի և ՆԱՏՕ-ի վրա համապատասխանաբար պաշտպանության և անդամակցության համար։
1946 թվականի օգոստոսի 7-ին ԽՍՀՄ-ը նոտա ուղարկեց Թուրքիայի արտգործնախարարություն, որում արտահայտում էր մտահոգություն, որ Թուրքիան նեղուցների վերահսկողությունն իրականացնելիս այլևս չի առաջնորդվում սևծովյան ավազանի մյուս պետությունների շահերով։
Ուշադրություն էր դարձվում հատկապես այն փաստին, որ իտալական և գերմանական ռազմանավերը անցել էին նեղուցները առանց որևէ դժվարության(գերմանական նավերը արգելափակվել էին միայն 1945 թվականի փետրվարի 23-ին, երբ պետությունը պատերազմ էր հայտարարել Գերմանիային)։
Երբ հարցին անդրադարձել էին Պոտսդամի կոնֆերանսում, ԱՄՆ նախագահ Հարի Թրումանը ասել էր, որ նեղուցների խնդիրը հանդիսանում է Թուրքիայի և ԽՍՀՄ-ի քննարկման առարկա, և պետք է լուծում ստանա երկու կողմերի կողմից։
Քանի որ հարցը զգալի թեժացավ կոնֆերանսից հետո, ԱՄՆ-ը որոշեց, որ պետք է քայլեր ձեռնարկի ԽՍՀՄ-ին նեղուցների վերահսկողությունից հեռու պահելու համար, քանի որ այն ուներ ստրատեգիական կարևոր նշանակություն և չէր բացառովում նաև Թուրքիայի խորհրդայնացման հավանականությունը։
ԽՍՀՄ-ը ցանակնում էր Արևելյան Անատոլիական տարածաշրջանում Թուրքիայի հետ ունեցած սահմանային հարցերը կարգավորել՝ ելնելով Հայաստանի ԽՍՀ-ի և Վրաստանի ԽՍՀ-ի շահերից։
Եթե Բերիայի առաջարկած տարբերակը հավանություն գտներ Թուրքիայում, ապա ԽՍՀՄ ազդեցությունը Սև ծովում և Մերձավոր Արևելքում զգալիորեն կաճեր, և համապատասխանաբար Բրիտանական ազդեցությունը կնվազեր։
1899 թվականին Գյումուշխանեցի Ավոն ընդգրկվում է ՀՅԴ Արևելյան բյուրոյի և «Ջրաբերդ» կենտրոնական կոմիտեի որոշմամբ Խլաթի և Բիթլիսի շրջանում գործող Աղբյուր Սերոբի խումբը համալրելու նպատակով կազմավորված «Շանթ» մարտախմբի կազմում, Սեբաստացի Մուրադի և Սեպուհի հետ ընդգրկվում խմբի Զինվորական խորհրդի կազմում։
Խումբը 1899 թ. հոկտեմբերի 24-ին 83 հոգուց բաղկացած զինատար խումբը Կարսից Տարոն անցնելիս ռուս–թուրքական սահմանն անցնելուց հետո Ալաշկերտի Խաստուր գյուղում շրջապատվում է քրդական «Համիդիե» և թուրքական կանոնավոր զորքերի կողմից, սակայն հերոսական կռիվ մղելով' հայդուկներին հաջողվում է մի քանի զոհերի գնով դուրս գալ շրջապատումից և անհետանալ գիշերվա մթության մեջ' ծանր կորուստներ պատճառելով թշնամուն։
Այնուհետև Գյումուշխանեցի Ավոն ընդգրկվում է Թորգոմի գլխավորած «Մրրիկ» ձիավոր խմբի կազմում և 1903 թ. մայիսին «Մրրիկ» խմբի հետ անցնում է Երկիր, հասնում Սասուն։
1902 թվականին Գյումուշխանեցի Ավոն ընդգրկվում է Խանի ղեկավարած մեկ այլ «Շանթ» խմբում, որի նպատակն էր անցնել ռուս-թուրքական սահմանը, պատանդ վերցնել ճանապարհով անցնող որևէ նշանավոր եվրոպացու և փրկագին պահանջել' ՀՅԴ կարիքները հոգալու համար, սակայն, առատ ձյան և ձնամրրիկի պատճառով մարտախումբը կորցնում է ճանապարհը և վերադառնում Կարս։
Ավո Գյումուշխանեցի (Ավետիս Պիզյան 1867 թվական, Օսմանյան կայսրություն, Գյումուշխանե քաղաք - 1917 թվական, քաղաք Տրապիզոն), հայ ազգային-ազատագրական պայքարի գործիչ, ՀՅԴ անդամ, հայ նշանավոր ֆիդայի:
Առաջին անգամ Սաֆոնովան ամուսնացել է 20 տարեկանում դերասան Վիտալի Յուշկովի հետ, որի հետ ծանոթացել էր «Զացեպինների ընտանիքը» ֆիլմի նկարահանումների ժամանակ 1977 թվականին։
1992 թվականին Սաֆոնովան ամուսնանում է ֆրանսիացի դերասան Սամուել Լաբարտի հետ, որի հետ ծանոթացել էր 1992 թվականին «Նվագակցուհին» ֆիլմի նկարահանումների ժամանակ և Իվանի հետ մեկնում են Ֆրանսիա։
Արդյունքում բաժանվում են, ըստ Ֆրանսիայի օրենքների՝ Ֆրանսիայի տարածքում ծնված երեխան մինչև չափահաս դառնալը չի կարող լքել երկիրը, որի համար Ելենան երեք տարի Ժամկետով դատվում է։
Ելենա Սաֆոնովան ծնվել է 1956 թվականի հունիսի 14-ին Լենինգրադում, խորհրդային հայտնի դերասան Վսեվոլոդ Սաֆոնովի և Մոսֆիլմի ռեժիսոր Վալերիա Ռուբլյովի ընտանիքում։
Ելենա Վսեվոլոդի Սաֆոնովա , խորհրդային և ռուսական կինոյի և թատրոնի դերասանուհի, Ռուսաստանի վաստակավոր արտիստուհի , Ռուսաստանի կինեմատոգրաֆիստների միության անդամ։
1975 թվականից աշխատում է ՀՀ ԳԱԱ Քիմիական ֆիզիկայի ինստիտուտում, ՀՀ ԳԱԱ Քիմիական ֆիզիկայի ինստիտուտի Բարձրջերմաստիճանային ինքնատարածվող սինթեզի կինետիկայի լաբորատորիայի վարիչ, ԵՊՀ Անօրգանական քիմիայի ամբիոնի պրոֆեսոր։
Ալկոհոլի նկատմամբ թուլության պատճառով երկիրը ղեկավարում էին նախարարները, որոնց թվում էին Ա. Գ. Մոլտկեն, Ի. Հ. Է. Բերնստորֆը և Գ.Կ. Շիմելմանը։
Դեռ պատանի ժամանակ Ֆրեդրիկը ցույց էր տալիս հակումը ալկոհոլի և անբարոյականության նկատմամբ, նրա այդ թուլությունները վերածվեցին չարիքի և հանգեցրեցին վաղաժամ մահվան։
Ըստ վկաների նրա վերջին խոսքերն էին. «Կյանքիս վերջին ժամերին ինձ ամենաշատը սփոփում է այն, որ ես երբեք ոչ մեկին մտադրված չեմ վիրավորել և իմ ձեռքերին մի կաթիլ արյուն անգամ չկա»։
1971 թվականին Վիլյամ Ռ. Քեյնը առաջնորդող հոդված է տպագրել, որտեղ ներկայացրել է պատմության հիմնական միտքը՝ պատմելով մի կնոջ մասին, ով կորցրել էր իր երեխային՝ առաջարկելով «Փոքրիկ կոշիկներ, երբեք չկրած» վերնագիրը։
1992 թվականին Ջոն Ռոբերտ Կոլոմբոն տպագրեց Արթուր Ք. Քլարքի նամակը, որտեղ վկայված է Հեմինգուեյի գրազի ու գրազը հաղթելու մասին պատմությունը։
1992 թվականին կանադացի հումորիստ Ջոն Ռոբերտ Կոլոմբոյին ուղղված նամակում նրա ընկեր Արթուր Ք. Քլարքը պատմում է հետևյալը. ճաշի ժամանակ Հեմինգուեյը գրազ է գալիս 10 դոլարի վրա, որ կկարողանա 6 բառանոց պատմվածք գտնել։
Ալբոմը ներկայացվել է Գրեմմիի 2013 թվականին «Լավագույն վոկալային փոփ ալբոմ» անվանակարգում, բայց զիջել է ամերիկացի երգչուհի Քելլի Քլարկսոնի ալբոմին։
ԱՄՆ-ում ալբոմը դեբյուտացվել է 200 հիթ-շքերթի առաջին հորիզոնականում՝ առաջին շաբաթում վաճառվելով 281000 օրինակով և դառնալով այդ հիթ-շքերթի առաջին հորիզոնականն զբաղեցրած առաջին ալբոմը, և երկու անգամ հավաստագրվել է որպես պլատինե՝ ԱՄՆ-ում վաճառվելով երկու միլիոնից ավելի օրինակով։
ն զբաղեցրել է չորրորդ հորիզոնականը 2012 թվականի լավագույն ալբոմների ցանկում, որ կազմել էր & -ը, ինչպես նաև «2012 թվականի սիրված 50 ալբոմների» ցանկում, որ կազմել էր ց-ը։
Թվային ֆոտոխցիկների հայտնվելուն նախորդել են վիդեոխցիկները,որոնք իրենցից ներկայացնում էին տեսախցիկ հարմարեցված անշարժ պատկերների անալոգային ձայնագրման համար տեսախցիկի կամ տեսասկավառակի վրա։
Սենսորի փոքր չափերի պատճառով թվային ֆոտոխցիկների օբյեկտիվները (բացի հայելային ֆոտոխցիկներից, որ օգտագործում են նույն օբյեկտիվը) իրենց չափսերով ավելի փոքր են։
Թվային ֆոտոխցիկ ֆոտոխցիկ, որում օպտիկական պատկերի տպման համար լուսազգայուն նյութի փոխարեն օգտագործվում է կիսահաղորդիչ ֆոտոմատրից և թվային հիշողության սարք։
Շնորհիվ 35 մմ ժապավենի չափերի փոքրացմանը , սիրողական մակարդակի ֆոտոխցիկներում հնարավոր դարձավ օպտիկական սխեմաների օգտագործումը, ինչը նախկինում վերաբերում էր միայն թանկարժեք ապարատներին։
Տոմսկի պետական մանկավարժական համալսարանի կազմում «Մշակույթի և արվեստի ինստիտուտի» ստեղծման պահից դասավանդել է այնտեղ, 2006 թվականից եղել գեղարվեստաերաժշտական կրթության ամբիոնի պրոֆեսոր։
1978-1984 թվականներին մասնակցել է հանրապետական գեղարվեստական ցուցահանդեսներին , սոցիալիստական երկրների երիտասարդ նկարիչների միջազգային ցուցահանդեսներին , համամիութենական գեղարվեստական ցուցահանդեսներին , 1987-1993 թվականներին ցուցահանդեսների է մասնակցել Ֆրանսիայում, Իտալիայում, Գերմանիայում, ԱՄՆ-ում։
Բալինջերը չէր իմանում, թէ ինչ անել իր նոր ձեռք բերված համացանցային հայտնիության հետ, բայց 2009 թվականի ապրիլին Ջիմ Քրուսոն նրան հրավիրել է հանդես գալ Միրանդա կերպարով իր « » շոուում՝ «» ջազ ակումբում, որը գտնվում է Նյու Յորք քաղաքում։
2010 թվականին, « » թատրոնում, Միրանդան ցուցադրել է երգեցողության դասեր և ներկայացումներ Լիան Ջոնասի, Սքարլետ Սթրելլենի, Դանիել Բոյզի, Ջուլի Ազերթոնի և այլ աստղերի հետ, ինչպես նաև -ի, -ի և -ի աշխատակազմերի հետ[:
Նրա երիտասարդ երկրպագուները կերպարը համարում են զորացնող և ներշնչող, որովհետև նրանք տեսնում են «զուսպ հագնված աղջկա, ով անում է այն, ինչ իրեն դուր է գալիս, մեծ ուշադրություն է գրավում և ունի բարձր ինքնագնահատական»։
Միրանդան սիրում է երգել և, չնայած երգիծանքին, կամ միգուցե դրա պատճառով, այն դառնում է մի բան, ինչ բոլոր մարդիք սիրում են անել, և ինչ մարդիք անում էին մինչև խոսքի և լեզվի հայտնագործումը։
Միրանդան ասել է. «Սկսած այն ժամանակվանից, երբ ես հայտնի եմ դարձել, բոլորը սկսել են ավելի ու ավելի շատ երգել և ավելի ու ավելի շատ երաժշտություն լսել, որովհետեվ բոլորը ցանկանում են ինձ նմանվել»։
Նա ասել է Լոնդոնի « » թերթին. «Այնտեղ շատ աղջիկներ են եղել, ովքեր մտածում էին, որ իրոք տաղանդավոր էին, և նրանք.շատ կոպիտ էին և նյարդայնացնող.հետո ես տեսա բոլոր այդ աղջիկներին ՅուԹյուբում, երգելիս իրենց ննջասենյակներում և փորձելով հայտնի դառնալ անտեղյակ այն փաստից, որ նրանք իրականում սարսափելի էին»։
Բալինջերի ՅուԹյուբի ալիքը քիչ ուշադրություն էր գրավում մի տարի շարունակ, բայց 2009 թվականի մարտին նա տեսագրություն է տեղադրել « » անվանումով, որը դարձել է սենսացիա։
Կերպարի՝ ավելի ու ավելի հայտնի դառնալուն պես Բալինջերը կերպարի բնավորության մեջ սկսել է փոփոխություններ մտցնել' հիմնվելով քննադատների բացասական մեկնաբանությունների վրա՝ կերպարն ավելի էքստրեմալ դարձնելու համար։
«»-ը համաձայնել է, գրելով. «Իր 5-րդ եթերաշրջանում, Ջերի Սեյնֆելդի շոուն շարունակեց լինել ամենավայելիչ օնլայն շաբաթական դեպքերից մեկը համացանցում։
2014 թվականի դեկտեմբերի 1-ին Բալինջերը հայտնվել է -ում որպես Միրանդա և խաղացել է «» Ջիմմի Ֆելլոնի, Մարտին Շորթի և Ջերի Սեյնֆելդի հետ։
Հունիսին և հուլիսին, նա իր իրական կերպարով, ինչպես նաև որպես Միրանդա հանդես է եկել 6 սերիանոց գեղեցկության մասին սերիալում, ՅուԹյուբի ալիքում, նկարահանված -ի կողմից։
Միրանդան նկարահանվել է Նիքելոդիոնի Վիքտարիուս սերիալի երրորդ եթերաշրջանի հատուկ դրվագում՝ « » անվանումով, որի տևողությունը մեկ ժամ է, և որը առաջին անգամ ցուցադրվել է մայիսի 19-ին, 2012 թվականին։
Ինչպես նաև 2012 թվականին նա հարցազրույց է վերցրել Նիքելոդիոնի աստղ Ժենետ Մաքարդիից և անց է կացրել վարպետության դասեր Բոսթոնի երեխաների թատրոնում, . " ", , 11, 2012։
2012 թվականին նա նաև վլոգ է արել դրա մասին, որ ցանկանում է իր թեկնածությունը առաջադրել Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների նախագահի պաշտոնի համար՝ ցուցադրելու համար կարևոր կուսակցություններից առաջադրված թեկնածուների ալթերնատիվը։
Սկսած 2009 թվականից, ի հավելումն իր համացանցային տեսահոլովակների, Բալինջերը սկսեց Միրանդա Սինգսի կերպարով ցուցադրել կատակերգական շոուներ սկզբում համեստ վայրերում, իսկ հետագայում թատրոններում Նյու Յորքում, Լոնդոնում և ուրիշ քաղաքներում, ԱՄՆ-ում, Միացյալ Թագավորությունում, Ավստրալիայում, Եվրոպայում, Կանադայում և այլն։
Նրա շոուները ներառում են Միրանդայի վատ երգեցողությունը և իր պատմությունները, ինչպես նաև շոուի ժամանակ նա լսարանի կամավորներին երգեցողության դասեր է տալիս, երգում է երաժշտական հայտնի դեմքերի հետ և ցուցադրում է կախարդական հնարք, որի ժամանակ նա երգում է, մինչդեռ նրա կոկորդում դանակ է խրված։
Նա կրում է վառ կարմիր շրթներկ և հագնում է իրեն անհամապատասխան, մոդայից դուրս շորեր , և հաճախ շատ ծիծաղելի ձևով է պարում այն երաժշտության տակ, որը նա ներկայացնում է։
Հասարակության և բարոյախոսության իր տեսակետերը քաղաքականորեն ոչ ճշգրիտ են, և նա ցուցադրում է ուժեղ հակակրանք ցանկացած կասկածելի բանի վերաբերյալ, ինչը նա անվանում է «»։
Մինչև 2013 թվականի մարտը, նրա յություբյան ալիքի դիտողների թիվը հարաբերականորեն քիչ էր, բայց այդ ամսում, նրա հետևողների թիվը հասել է 150, 000-ի և սկսել է աճել շատ ավելի արագ։
Բալինջերը՝ Միրանդային կերտող հանճարը, այնքան համոզիչ է իր դերում, որ դու մոռանում ես, որ Միրանդան և Քոլլինը նույն մարդն են և որ այդ կարմիր շրթներկի տակ նորմալ մարդ է թաքնված։
2009 թվականի ընթացքում, որպես իր կատարման մի մասը, նա հայտարարել է, որ ցանկացել էր հանդիպել Չեյեն Ջեկսոնի հետ կամ գտնել ուրիշ սիրեցյալ, ով պետք է լինի տաղանդավոր և հայտնի։
2010 թվականին նա իր տեսագրություններում և կենդանի կատակերգական ներկայացումներում հաղորդել է, որ Ջեկսոնը այլևս իր սիրեցյալը չէ , և այդպիսով նա փնտրում էր նոր, հայտնի, տաղանդավոր, հմայիչ սիրեցյալ, ինչպիսիք են Զաք Էֆրոնը և Ջասթին Բիբերը։
Դրա կոնցեպտը դրանում էր, որ Միրանդան ծնվել է նախագահ դառնալու համար և 2015 թվականին կրկին իր նախագահի թեկնածությունն է առաջադրել «ամբողջ աշխարհին օգնելու համար»։
2015 թվականի սեպտեմբերին Միրանդան « » փառատոնի հաղորդավարն էր Տորոնտոյում, Օնտարիո, Կանադա, իսկ դեկտեմբերին Բալինջերը թողարկել է իր բեմային ներկայացումներից մեկի ֆիլմ տարբերակը «»-ում, « ։
2010-2012 թվականներին Բալինջերը տեսագրություններ է տեղադրել մեկ այլ ՅուԹյուբի ալիքում, , որտեղ Միրանդան ընդունում էր տարբեր համացանցային մարտահրավերներ, որոնցից է մարտահրավերը։
Այս տեսահոլովակներում էքսցենտրիկ, ինքնասիրահարված կերպարը շատ վատ երգում է ու պարում, քննարկում ներկայում տեղի ունեցող իրադարձությունները, որոնք նա չի հասկանում, ցույց է տալիս հիմար «պարապմունքներ», համագործակցում ուրիշ բլոգերների հետ և քննադատում իր անձնական քննադատներին՝ կարդալով ատելության նամակների օրինակներ, որոնք ուղղված են կերպարին։
Այն դիտորդներին, ովքեր տեսագրությունները լուրջ են ընդունում և քննադատական մեկնաբանություններ են կատարում, Միրանդան պատասխանում է « !» արտահայտությամբ, ասելով այս քննադատներին, որ «նրանք նախանձում են իրեն» և «նրանք իրեն հայտնի են դարձնում»։
Միրանդան երգում է փոփ հիթեր իր «ոչ մաքուր» ձայնով, տալիս է երգեցողության կամ դերասանական դասեր «»-ի կամ « »-ի աստղերին, ինչպիսիք են Սաթթոն Ֆոսթերը և Էնդրյու Ռեննելլսը, և փոփ աստղերի, ինչպիսին է Արիանա Գրանդեն, որոնցում նա քննադատում է աստղերի կատարումները, ասելով, որ նրանք ավելի լավ է դուրս գան շոու բիզնեսից։
Բալինջերը ստեղծել է կերպարը ծաղրելու համար վատ, սակայն ինքնասեր երգիչներին, ովքեր կարծում են, որ իրենց տեսահոլովակները ՅուԹյուբում տեղադրելն օգնելու է իրենց մտնել շոու բիզնես։
Կերպարն այն տեսահոլովակների երգիծանքն է, որոնցում մարդիք ամեն ինչ վատ են անում, սակայն եսասեր են և շարունակում են երգել և նման բաներ կատարել չնայած իրենց քննադատողների խոսքերին։
Սկսած 2009 թվականի ապրիլից, ի լրացումն իր համացանցային տեսագրություններին, Միրանդա Սինգսն ունեցել է կենդանի կատակերգական ներկայացումներ սկզբում փոքր վայրերում, այնուհետև թատրոններում Նյու Յորքում, Լոս Անջելեսում, Չիկագոյում, Լոնդոնում, Տորոնտոյում, Ամստերդամում, Սիդնեյում և այլ քաղաքներում։
Միրանդան եղել է նաև «» փառատոնում Միչիգանում 2016 թվականին, որտեղ մեկնաբանողներից մեկը նշել է, որ ներկայացված նյութը ոչ միայն մեծերի, այլ նաև ավելի երիտասարդ ունկընդիրների համար է։
ամերիկյան ընկերություն, խոշորագույն նավթային ընկերություն ողջ աշխարհում, աշխարհի ամենամեծ կորպորացիաներից մեկը շուկայական կապիտալացման չափով ($417,2 միլիարդ 2013 թվականի հունվարի 28-ի տվյալներով[:
ընկերությունը հիմնադրվել է 1870 թվականին, մոնոպոլացրել է ԱՄՆ նավթային արդյունաբերությունը և ձեռք է բերել այնքան վատ վարկանիշ, որ ԱՄՆ կառավարությունը դադարեցրել նրա գործունեությունը և բաժանել է այն 34 անկախ իրավաբանական անձանց։
2007 թվականին զբաղեցրել է 2-րդ հորիզոնականը 1000-ի խոշորագույն հանրային ամերիկյան կազմակերպությունների ցանկում և 500-ի խոշորագույն համաշխարհային կորպորացիաների շարքում ։
1998 թվականին -ը և -ը համաձայնություն ստորագրեցին միավորման մասին՝ 73,7 մլրդ $ արժողությամբ և նոր ընկերություն ստեղծելու մասին, որը խոշորագույնն էր ողջ աշխարհում։
Իզերի աշտարակը սկսեց խորհրդանշել այդ գաղափարները, ինչն էլ բացատրում է նրա հակասական սիմվոլիկան . այն միաժամանակ խորհրդանշում է պացիֆիզմն ու ֆլամանդական ազգայնականությունը։
Որպեսզի ընդգծվի արարողության խաղաղասիրական բնույթը, ներկայումս հին նշանաբանի հետ մեկտեղ գործածվում է և նոր նշանաբան' «Խաղաղություն, ազատություն և հանդուրժողականություն» :
Իզերի ուխտագնացությունը բավական ռադիկալ չհամարելով' ծայրահեղ ազգայնականները դադարել են մասնակցել դրան և սկսել են անցկացնել համերաշխության սեփական ցույցերը' «Պահակախումբ Իզերում» :
Ժամանակի ընթացքում գիտնականները նկատեցին, որ մարդիկ տարբերվում են իրենց վարած առաքինի կամ մեղավոր կյանքի որակով և սկսեցին հարցադրել, թե ինչպես են տարբերությունները յուրաքանչյուր մարդու պունյայում կամ պապում ազդում նրանց հետմահու կյանքի վրա։
Այս հարցն առաջնորդեց մահից հետո կյանքի հայեցակարգի ձևավորմանը, թե իր լավ արարքների կամ վատ գծերի համաչափությամբ որտեղ է հայտնվում մարդը մահվանից հետո՝ երկնքում, թե դժոխքում, այնուհետև վերադառնում է երկիր և վերածնվում, իսկ շրջափուլը կրկնվում է անորոշ անգամներ։
Հինդուիզմի շատ դպրոցների կողմից դհարման և մոկշան հասկացվել են որպես կյանքի մեկ ճանապարհորդության երկու կետեր, ճանապարհորդություն, որի միջոցները կարգապահությունը և ինքնակրթումն են։
Մոկշա, նիրվանա և կաիվալյա բառերը հաճախ օգտագործվում են որպես հոմանիշներ, քանի որ դրանք երեքն էլ վերաբերում են վիճակին, որն անձին ազատում է վշտի ու տառապանքի պատճառներից։
Մինչդեռ մոկշան, որը հատուկ է հինդուիզմին, Եսի, հոգու ընդունումն է, ազատման գիտելիքի իրացումը, Բրահմանի հետ նույնության գիտակցումը, գոյություն ունեցող ամեն ինչի ընկալումը որպես Ես։
Հնդկական կրոնի որոշ դպրոցներում մոկշան համարվում է համարժեք և օգտագործվում է միմյանց փոխարինելով այնպիսի եզրույթների հետ, ինչպիսիք են վիմոկշա, վիմուկտի, կաիվալյա, ապավարգա, մուկտի, նիհսրեյասա, նիրվանա։
Հինդուիզմում մոկշան ենթադրում է խոչընդոտների հեռացում անարգել կյանքի հասնելու համար՝ թույլ տալով անձին զգալ իրեն իրական անձ բառի մաբողջ իմաստով. հայեցակարգը ենթադրում է մարդու չօգտագործված ստեղծագործական պոտենցիալը, կարեկցությունը և ըմբռնումը, որոնք արգելափարկվել են և դադարել։
Հինդուիստական ավանդույթներում մոկշան կենտրոնական հայեցակարգ է և ներառվում է մարդու կյանքի չորս ասպեկտների և նպատակների մեջ․ մյուս երեք նպատակներն են դհարման , արտհա , կամա ։