polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
17-րդ դարի այգեգործական առաջին տրակտատներում առանձին բաժիններ են տրամադրվել տարածական օբյեկտները ցանկալի չափով պատկերելու արվեստին' ավելի մեծ տարածության պատրանք ստեղծելու համար։
Իտալական վերածննդին բնորոշ օրինակներ են Բոբոլի այգին Ֆլորենցիայում և Մեդիչի վիլլան Ֆյեզոլեում, որոնք աչքի են ընկնում երկրաչափական կանոնավոր ձևերով, կասկադային էֆեկտով, աստիճանների ու թեքությունների միջոցով տարբեր հարթությունների միավորմամբ։
Մեծ զարգացման հասավ նաև բուսաբուծությունը, ինչը թույլ տվեց Եվրոպայի հյուսիսում աճեցնել ավելի տաք շրջաններին բնորոշ բույսեր, որոնք, աճեցվելով փակ տարածքում, այնուհետև թաղարներով տեղափոխվում էին բացօթյա տարածք։
Ֆրանսիայում առաջին ծաղկաջերմոցը կառուցվել է 16-րդ դարում այն բանից հետո, երբ իտալացիների դեմ պատերազմների արդյունքում Ֆրանսիայում հայտնվեցին առաջին նարնջենիները։
Չնայած դրան' ֆրանսիական վերածննդի այգիները էապես տարբերվում էին միջնադարյան այգիներից. դրանք նախկինի պես դղյակից անկախ ճարտարապետական հորինվածք էին, որ, որպես կանոն, նրանից բաժանված էին պատով։
Ինչպես պալատի կողմից, այնպես էլ դեպի պալատ ուղղված բոլոր տեսարանները ձգտում էին անվերջության. դա խորհրդանշում էր արքայի իշխանությունը ոչ միայն բնության, այլև պալատականների ու հպատակների նկատմամբ։
18-րդ դարի ֆրանսիական այգիներում դեկորատիվ բույսեր հազվադեպ էին հանդիպում, և հետևաբար նրանց գունային երանգը հարուստ չէր' կապույտ, վարդագույն, սպիտակ, մանուշակագույն։
Կանոնավոր կամ ֆրանսիական այգի , այգի, որ երկրաչափական կանոնավոր նախագծով է հիմնված, ինչը սովորաբար արտահայտվում է համաչափությամբ և կոմպոզիցիայի կանոնավորությամբ։
1536 թվականին ֆրանսիացի ճարտարապետ Ֆիլիբեր Դելորմը Հռոմից վերադառնալուց հետո ձեռնամուխ է լինում Անե դղյակի հարևանությամբ իտալական սկզբունքով այգի հիմնելուն։
Նրան սպանել էր բանտարկյալներից մեկը, ում թիկնապահների գլխավոր սպան վարձել էր Էնդիին սպանելու համար, որը պարզ է դառնում նրա բառերից, երբ նա ասում է գլխավոր սպային.«Դու այն մարդկանցից մեկն ես, ով ուզում էր սպանել Էնդիին։
Պատրվակը չուշացավ, բայց հերոսները հազիվ չմահացան. եթե Էնդի Լաուն չհիշեր դատավորի սպանությանը, ապա Ջոնը, Ստիվը և Բոս Լին կմահանային, քանի որ մեքենան պայթել էր։
Գտնված փաստերը ոչ միայն չէին օգնում գործին այլև ավելի էին շփոթեցնում, այդ իսկ պատճառով Էնդի Լաուն որոշում է բանտ ընկնել, որպեսզի բանտարկյալների վստահությունը շահելով, գտնի մարդասպանին։
Այդ ժամանակ դրսում տարօրինակ երևույթներ էին տեղի ունենում. բիլիարդի սիրահար Ստիվեն Պակը մի մարդու մոտ հաղթում է առաջնության մեջ, ով կապված էր հոնկոնգյան Բոս Լիի բանդայի հետ, որի պատճառով հարձակվել էին նրա ընկերուհու վրա և ծանր վնասվածքներ պատճառել։
Հասկանալի է դառնում, թե ինչ էր սպասում Ստիվենին' Բոս Լին մի քանի բանտարկյալների հետ պայմանավորվել էր, որպեսզի նրանք սպանեն Ստիվենին, սակայն դա նրանց չի հաջողվում. նրանց պատժախուց են տանում, իսկ Ստիվենը զինվորական հիվանդանոց է ընկնում։
Պարզվում է, որ գործն ավելի խճճված է, բայց հանգույցը մի տեղ ընդհատվում է. Կառլ Չանգը, ում մեղադրում էին դատավորի սպանության մեջ, սպանվել էր զինվորական ջոկատի կողմից (դա հասկանալի է դառնում Լուկասի խոսքերից. «Դու ավելի ուժեղ ես քան ես մտածում էի, բայց ոչ այնքան ուժեղ, ինչպես Կառլ Չանգը։
Բանտ է ընկնում անձամբ Բոս Լին, որպեսզի սպանի Ստիվենին, բայց անգամ նրանց միջև տեղի ունեցած կռիվը հաղթող առաջ չի բերում, որովհետև Ստիվենը նրան չի սպանում, այլ հարձակվում է թիկնապահների վրա և անմարդկային ձևով ծեծվում նրանց կողմից։
Ֆիլմի պատասխանատուներն այն գովազդում էին ինչպես մի ֆիլմ, որտեղ գլխավոր դերում հանդես է գալիս Ջեկի Չանը, ով իրականում երկրորդական դերում էր հանդես գալիս ։
Դա գովազդի նպատակով էր արված, որպեսզի ֆիլմն ավելի շատ հաջողություններ ունենար (պլանավորված էր, որ Չանի անունը ցուցապաստառի վրա լինելով, շատ հանդիսատես կգրավի)։
Նիկոլայ Պագոդինի «Տեմպը՝ 1929» պիեսում Գրիգոր Գայայի դերի համար նա պարգևատրվել է Լատվական ԽՍՀ֊ի ժողովրդական արտիստի կոչմամբ, բեմադրող ռեժիսորներ՝ Արկադի Կացան և Լեոնիդա Բելյավսկին։
Մի անգամ Բրունոն գալիս է տուն և պարզում, որ սպասուհի Մարիան իրերը տեղավորում է ճամպրուկի մեջ, քանի որ հոր՝ բարձր պաշտոն ստանձնելու պատճառով ընտանիքը ստիպված է լինում տեղափոխվել Օսվենցիմ։
Ընտանիքի բոլոր անդամները, բացի հորից և աղջկանից, դժվարությամբ են տանում այն փաստը, որ հարևանությամբ համակենտրոնացման ճամբար է, որտեղ, «Ցիկլոն » գազի միջոցով խեղդում և սպանում են բանտարկյալներին։
Բրունոյի շորերը գտնում են համակենտրոնացման ճամբարի ցանկապատի մոտ, երբ հասկանում են՝ ինչ է կատարվել, Բրունոյի հայրը հրամայում է բացել գազի խցիկների դուռը, բայց արդեն ուշ էր։
Նրա ստեղծագործություններից են՝ «Երկխոսություններ» , «Կարծես երեկ» վեպերը, «Հին հունական փիլիսոփայության պատմություն․ Սոկրատից առաջ» , «Հին հունական փիլիսոփայության պատմություն․ Սոկրատեսից հետո» , «Միջնադարյան փիլիսոփայության պատմություն» , «Նոր փիլիսոփայության պատմություն․ Նիկոլայ Կուզանացուց մինչև Գալիլեո Գալիլեի» , «Նոր փիլիսոփայության պատմություն․ Դեկարտից մինչև Կանտ» , «Ուշացող սուրճ» , «Ես բոլոր սրբերի շարքում եմ» , «Ֆոսա Մադոնա» գիտական աշխատությունները։
Նրա անտիկ ժամանակվա փիլիսոփայության մասին գրքերը ընդունվել են ընկերության կողմից, «Զևս․ Աստվածների և հերոսների գործերը» հեռուստանախագծի համար, որտեղ պատմվում էր հին հույների առասպելների և ավանդույթների մասին։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ, ծնողների դրդմամբ՝ գնացել է Կասինո, որը սակայն, կարճ ժամանակ անց կործանվել է ամերիկաբրիտանական ավիացիայի ռմբակոծման հետևանքով։
1995 թվականին, ըստ բազմաթիվ քննադատների նա նկարահանեց իր լավագույն՝ «Խաչ և հիացմունք» ֆիլմը, որի գլխավոր դերակատարներն էին Տեո Տեոկոլին և Իզաբելա Ռոսելինին։
«Լավագույն դեբյուտ կինոռեժիսյուրայում» անվանակարգում ստացել է «Նաստրո Դ՛Արջենտո» և «Դավիդ դի Դոնատելո» մրցանակները «Այդպես խոսեց Բելավիստան» ֆիլմի համար։
1993 թվականին առաջին տպավորության ֆենոմենը պարզելու համար ամերիկացի հոգեբաններ Նալինի Ամբադիի և Ռոբերտ Ռոզենթալի հոդվածում նկարագրվել է գիտափորձ, որը կապված էր սոցիալական ինտուիցիայի հետ։
Նա ենթադրում էր, որ մանկավարժների ոչ վերբալ առանձնահատկությունները, մարմնի լեզուն, դիրքերը, ժեստերը արդյունավետության գնահատման վրա ազդող կարևոր գործոններ կարող են լինել։
Ամբադին նույն դասախոսների վերաբերյալ կրկնեց այս նույն գիտափորձը մեկ այլ խմբի հետ, բայց ավելի կարճ՝ 5 վայրկյանանոց տեսահոլովակով, որից հետո մեկ ուրիշ խմբի հետ' 2 վայրկյանանոց տեսահոլովակով կրկին նույն դասախոսների վերաբերյալ։
Սակայն առավել ցնցող էր այն արդյունքը, երբ Ամբադին այդ ցուցանիշները համեմատեց այն ցուցանիշների հետ, որոնք ստացվել էին ամբողջ կիսամյակի ընթացքում այդ դասախոսների դասախոսություններին մասնակցած ուսանողների նշած 15 հատկանիշների հետ և պարզեց, որ դրանք համընկնում են։
Յուրաքանչյուր մարդ բազմաթիվ գործոնների ազդեցությամբ, մասնավորապես մարդկանց հետ շփման փորձի ազդեցությամբ ձևավորում է այլ մարդկանց առանձնահատուկ չափանիշներ՝ կարծրատիպեր։
Անտրոպոլոգիական կարծրատիպերը կապված են մարդու արտաքին տվյալների, կեցվածքի, նրա իմիջի հետ, սոցիալականը՝ նրա կարգավիճակի և գործունեության բնույթի հետ, էմոցիոնալ էսթետիկականը՝ ելնելով անձնական ապրումների փորձից, չափի և գեղեցկության զգացումից։
Առաջին տպավորության էֆեկտ, մարդու մասին առաջին հանդիպման առաջին րոպեներին ձևավորված կարծիքի ազդեցություն, որն ազդում է այդ մարդու հետագա անհատական գնահատման և հետագա գործունեության վրա։
Սակայն առաջին տպավորությունը կախված է նաև ընկալողի անձնային հատկանիշներից և այդ պատճառով կարող է լինել ընդհանրական կամ կոնկրետ, համապարփակ կամ մակերեսային, պոզիտիվ կամ նեգատիվ և այլն։
Առաջին տպավորությունից առաջացած կարծիքը կարող է լինել ճիշտ կամ մոլորեցնող և որպես կանոն ճշգրտվում և փոփոխության է ենթարկվում 2-րդ, 3-րդ, 4-րդ տպավորությունների էֆեկտներով, որոնց գործնական կիրառությունը ներքին լատենտային բնույթ է կրում։
Օրինակ, հոգեբանները որոշ հարցերի վերաբերյալ փորձարկվողների տեսակետները իմանալուց հետո նրանց ծանոթացրել են այլ մարդկանց տեսակետների հետ և խնդրել են գնահատել դրանք։
Փորձը ցույց է տալիս, որ առաջին տպավորության ձևավորման դեպքում միշտ առկա է արտապատկերման հոգեբանական ֆենոմենը, այսինքն անձնական զգացմունքները և հոգեվիճակը ուրիշին վերագրելը։
Օրինակ, եթե մարդու մոտ նկատվում է բարձր տագնապայնություն, ապա ամենայն հավանականությամբ բոլոր նրանց հետ, ում հետ գործ կունենա, նրանցից կակնկալի թշնամական գործողություններ և անվստահելի, կասկածամիտ վերաբերմունք։
Գրավչությունը հետևյալ կերպ է գործում, եթե մարդն արտաքնապես մեզ դուր է գալիս, ապա մենք հակված ենք նրան համարել ավելի խելացի, լավ, հետաքրքիր և այլն, այսինքն կրկին գերագնահատել նրա շատ անհատական հատկանիշները։
Հետաքննիչը ընտրություն չունի, ընդունել, թե չընդունել թաքուն ինֆորմացիան, մասնակցել, թե չմասնակցել առաջին տպավորության թաքուն ազդեցությանը. նա պետք մասնակցի, հակառակ դեպքում ինֆորմացիան ընդմիշտ կմնա թաքուն և անհասանելի հասկանալու և օգտագործելու համար։
Հետաքննիչը ստիպված է մասնակցել առաջին տպավորության այդ լատենտ գործունեությանը, դիվանագիտական բանակցություններ վարել, խուսափել անցանկալի շփումներից կամ հակադրություններից, ընդունել կամ մերժել առաջին տպավորությունների ազդեցությունները, փնտրել անձնական «հոգեբանական պաշտպանություն» և այլն։
Գնահատման հիմնական խնդիրն է նշանների հայտնաբերումը, որոնց հիման վրա ձևավորվում է մարդու կերպարը, որը շատ դեպքերում օգնում է ենթադրել մարդու վարքը, նրա գործողությունների հաջորդականությունը և դրանց հիման վրա կառուցել միջանձնային հարաբերություններ։
Օրինակ, եթե հանդիպման նախօրեին զրուցակցի մասին խոսելիս ներկայացրել են որպես խելացի, օրինավոր և հմայիչ, ապա վստահորեն կարելի է ասել, որ առաջինն տպավորությունը հենց այդպիսին կլինի, իհարկե, ներկայացնողի նկատմամբ վստահության առկայության դեպքում։
Մեր նկատմամբ վերաբերմունքի նշանը, որից սկիզբ է առնում ընկալման համապատասխան սխեման, վկայում է զուգընկերոջ՝ մեզ հետ համաձայնվելու կամ չհամաձայնվելու մասին։
Շատերի համար այդ հանգամանքը կարող է էականորեն հեռավորության վրա պահել զրուցակցին կամ ընդհակառակը, կաշխատի նույնականացման մեխանիզմը և որպես հետևանք տեսակետների համընկում կառաջանա։
Այսպիսով, 2 վայրկյանի ընթացքում համր տեսահոլովակ դիտած և դասախոսին չճանաչող մարդկանց գնահատականները և ամբողջ կիսամյակի ընթացքում դասախոսի մոտ ուսանող մարդկանց գնահատականները գրեթե նույնն էին:
Թաքուն ինֆորմացիան երևակայության, ինտուիցիայի, ֆանտազիայի, գուշակության և այն ամենի պահանջ է առաջացնում, ինչը դուրս է հետաքննչական գործառույթի ավանդական պատկերացումներից։
Ֆիլմում Կորան ամուսնացած էր իտալացու հետ, ոչ թե ֆրանսիացու, այդ իսկ պատճառով փոխվում է նրա ազգանունը, վեպում՝ Լենսկենե, իսկ ֆիլմում Գոլաչինո։
Կորայի բավական անտակտ «Նրան սպանել են, այնպես չէ՞» հայտարարությունից հետո, ընտանիքի փաստաբանը սկսում է կասկածել, հանցագործության կատարման մեջ և որոշում է հետաքննություն սկսել։
«Հուղարկավորությունից հետո» , Ագաթա Քրիստի դետեկտիվ վեպը Էրքյուլ Պուարոյի ստեղծագործությունների շարքից, որն առաջին անգամ 1953 թվականին հրապարակվել է ԱՄՆ-ում « » անվանումով։
Սկզբում սենդվիչները պատրաստվում են ծովամթերքից, ինչպիսիք են, օրինակ, ծովատառեխը, ապխտած օձաձուկը, ծովախեցգետինը կամ չորացրած տափակաձուկը ռեմուլադ սոուսի հետ միասին։
Էլինգ գյուղը, որը տեղակայված է Յուտլանդիայի հարավ-արևելքում՝ Վայլեից ոչ հեռու, ընդգրկվել է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության ցանկում 900-ական թվականների վերջով թվագրվող երկու լցնովի մեծ դամբանաթմբերի և Հարալդ -ի կառուցած ռունային քարերի շնորհիվ։
Էսբերգից ոչ շատ հեռու տեղադրվել է դանիացի նկարիչ Սվենա Վիիգ Հանսենի քանդակը, որը ներկայացնում է չորս մեծ, սպիտակ, կավճից պատրաստված մարդկանց, որոնք նայում են ծովի հեռուն։
Եվ վերջապես Մորս կղզին հայտնի է իր բնության գեղեցկությամբ, ինչպես նաև զբոսաշրջիկներին գրավում է Ջեսպերհուս ծաղկե պարկով և Հանքլիթ քարափով, որոնք ունեն հիանալի տեսարաններ դեպի ծով։
Արտասահմանից Դանիա ժամանող զբոսաշրջիկները հիմնականում ընդգրկում են մարդկանց հարևան երկրներից, ինչպիսիք են, օրինակ, Գերմանիան, որին հաջորդում են Շվեդիան, Նորվեգիան և Նիդեռլանդները։
Միջազգային տուրիստական կազմակերպության Զբոսաշրջության համաշխարհային աղյուսակը ցույց է տալիս, որ Դանիան, 2007 թվականին ունենալով 4.7 միլիոն զբոսաշրջիկ, զբաղեցնում է 43–րդ հորիզոնականը։
Բորնհոլմ կղզին, գտնվելով Բալթիկ ծովում և տեղակայված լինելով Շվեդիայի հարավում, այցելուներին առաջարկում է գեղատեսիլ ծովային ժայռեր, ձկնորսական գյուղեր և ավազոտ լողափեր։
Ֆյուն կղզին, որը միացված է Զելանդիային Մեծ Բելթ կամրջով, հաճախ զուգորդվում է Հանս Քրիստիան Անդերսենի հետ, որը ծնվել է կղզու գլխավոր քաղաքում՝ Օդենսեում։
Այստեղ կան այնպիսի տեսարժան վայրեր, ինչպիսք են Էգեսկով և Հվեդհոլմ ամրոցները և իրենց նեղլիկ և ծղոտե հյուղակներով Թուրյո, Թասինգ և Էրյո կղզիները։
Դանիայի տարածքի ավելի քան 10%-ը կազմում են անտառները և միայն 7000 կմ ծովափը, և շատ զբոսաշրջիկներ գալիս են Դանիա որպեսզի վայելեն Դանիայի ծովափերը և բնությունը։
Տվյալ խոհանոցի ամենահայտնի ռեստորանները հիմնականում գտնվում է Կոպենհագենի տարածքում. ռեստորաններն են՝ Նորմա, Գերանիում, ռեստորան, Դեն Ռոուդ քոթեջ և այլն։
Բացի նոր դանիական խոհանոցից, Դանիան ունի մեծ թվով բարձրորակ ռեստորաններ համադամասերների համար, որտեղ մատուցվում են միջազգային խոհանոցների ամենատարբեր ուտեստներ, ինչը չի վրիպել միջազգային հանրության ուշադրությունից։
Կոպենհագենի շատ ռեստորաններ արդեն պարգևատրվել են Միշենի աստղերով և 2015 թվականին Օրհուսի մի քանի ռեստորաններ առաջին շրջանային ռեստորաններն էին, որոնք ստացել էին այդ բարձր վարկանիշը։
«Հեքիաթների երկիր» տերմինն ամբողջ աշխարհում այնքան է արմատացել, որ նույնիսկ միջազգային լուրերով, դա կլինի անկարգությունների կամ ծաղրանկարների նկատմամբ սկանդալ, «Դանիա» պետության փոխարեն անվանում են «Հեքիաթների երկիր»։
Այդ ժամանակահատվածում լայնորեն տարածվում է եղևնին, և մոտ մեկ հազարամյակ անց՝ մ.թ.ա. 1300 թվականին մոտ, կոմսության տարածքը պատվում է եղևնու անտառներով, ինչպես այժմ։
Նուր Թրյոնդելագի նահանգապետարանը ղեկավարում է 3000 կմ ներքին նշանակության ճանապարհներ, հասարակական տրանսպորտը, տասնմեկ ավագ դպրոցներ՝ 7,000 աշակերտով, տեղական ինքնակառավարումը, կոմսության տնտեսական զարգացումը։
1804 թվականին՝ դեռ Դանիայի և Նորվեգիայի միացյալ թագավորության կազմում, ստեղծվում է Նորդր Թրոնհյեմս վարչական շրջանը, որը 1919 թվականին անվանափոխվում է որպես Նուր Տրյունդելագ։
Նուր Թրյոնդելագը հյուսիսից սահմանակցում է Նուրլանին, հարավից՝ Սյոր Թրյոնդելագին, արևմուտքում՝ Նորվեգական ծովին, իսկ արևելքում Շվեդիայի հետ ունեցած պետական սահմանն է։
Կոմսությունն ունի երեք գավառային դատարաններ՝ Ինդերյոյի, որը տեղակայված է Ստեյնկյերում, Ստյոր և Վերդալ՝ Լևանգերում, և Նամդալի, որը գտնվում է Նամսոսում։
Ռազմավարությունը արդյունավետ կլինի միայն այն դեպքում, եթե աշխատակիցների' հետաքրքրությունները, արժեքները, համընկնեն, համապատասխանեն նրանց դերերին, և նրանք հետաքրքրված են իրենց կազմակերպության հաջողությամբ։
Ռազմավարությունը պետք է լինի ճկուն, հնարավորություն ունենա արտաքին միջավայրի վրա ազդելու, օրինակ' մրցակիցների վրա անակնկալ հարձակումը, որոնք կբերեն կազմակերպության մրցունակության ամրապնդման։
Այս փուլում բազմակողմանի վերլուծության է ենթարկվում կազմակերպության ներքին միջավայրը, որի արդյունքում բացահայտվում են նրա ուժեղ և թույլ կողմերը, գնահատվում են ռեսուրսներով ապահովման հնարավորությունները, որոնք ուղղված են դրված նպատակներին հասնալուն։
Ռազմավարությունը, որոշումն է այն բանի' թե ինչպես կազմակերպությունը ձևափոխել, զարգացնել այն վիճակից, որում այն գտնվում է, դեպի այն մակարդակին, որին այն ձգտում է հասնել, և այն ռեսուրսները, որոնց միջոցով հնարավոր է հասնել ցանկալի արդյունքին։
Ռազմավարական բուրգի կառուցումը ոչ միայն բարձրագույն ղեկավարության խնդիրն է, այլ նաև' կորպորատիվ ղեկավարության, տնտեսական ստորաբաժանումների ղեկավարների, ֆինանսների բաժնի, մարքեթինգի, վաճառքի, աշխատանքային ռեսուրսների բաժինների, և այլն։
Գործոնները, որոնք որոշում են ռազմավարությունը, որպես կանոն մեկը մյուսից տարբեր են, դրա համար մենեջերները միշտ պետք է գնահատեն ներքին և արտաքին գործոնների ամբողջությունը, մինչև այս կամ այն ռազմավարության ընտրությունը։
Ռազմավարության մշակման գործընթացը բաղկացած է մի քանի փոխկապակցված փուլերից, այդ փուլերում հաշվի են առնվում կազմակերպության ուժեղ և թույլ կողմերը, հնարավորությունները և վտանգները, նրա գործունեության ոլորտի առանձնահատկությունները, մի շարք այլ գործոններ, որոնք անհրաժեշտ են վերլուծության ենթարկել ռազմավարության մշակելիս։
Ծնվել է 1921 թվականի օգոստոսի 9-ին Ռիգայում, հայտնի լրագրող, թատերական քննադատ և թարգմանիչ Ռոբերտ Կրոդերսի և դերասանուհի Գերտի Վուլֆի ընտանիքում։
Օլգերտ Կրոդերս ( (9 օգոստոս 1921 թվական, Ռիգա, Լատվիա - 10 հոկտեմբեր 2012 թվական, Վալմիերա, Լատվիա), թատրոնի լատվիացի դերասան, ռեժիսոր և ուսուցիչ։
Դեսպանի ելույթի ժամանակ ահաբեկիչը, ով բացահայտվեց որպես նախկին ոստիկան Մևլութ Մերթ Ալթինթաշ, հագնվել էր դասական կոստյում և փողկապ, հանեց ատրճանակը և կրակեց Կառլովի վրա բացականչելով. «Այս վրեժը Հալեպի համար։
Հենց այդ օրը Ռուսաստանի նախագահ Վլադիմիր Պուտինը Ռուսաստանի արտաքին գործերի նախարար Սերգեյ Լավրովին հրամայեց Կառլովին ներկայացնել պետական մրցանակի և առաջարկ կատարել նրա հիշատակի հավերժացման համար։
Գտնելով Բոբբի Սինգերին և Սեմին, Դինը սկսում է փնտրել այն արարածին, որը վերակենդանացրել է իրեն, սակայն պարզվում է, որ ոչ մի դեմոն չի կարող այդպիսի բան անել։
Ամբողջ եթերաշրջանում եղբայրները ցանկանում են կանխատեսել 66 կնիքների կոտրումը, որոնք կոտրում է Լիլիթը, որպեսզի Լյուցիֆերը կարողանա դուրս գա դժոխքից, և կազմակերպի ապոկալիպսիսը։
Պաշտպանը ֆրանսիական ակումբում հանդես է եկել 1985 թվականից մինչև 1987 թվականը և երկու անգամ դարձել է Ֆրանսիայի գավաթի խաղարկության եզրափակիչ խաղի մասնակից։
Մարսելի «Օլիմպիկ»-ից հեռանալուց հետո Գալտիեն հաջորդաբար տեղափոխվել է «Լիլ», «Տուլուզ» և «Անժե» ակումբներ և մոտ 7 տարի հանդես եկել Ֆրանսիայի առաջին դիվիզիոնում։
1994/95 մրցաշրջանը պաշտպանը անցկացրել է «Նիմ Օլիմպիկ» ակումբի կազմում, որից հետո հետ է վերադարձել «Մարսել», վերջինիս կազմում մասնակցել է առաջին դիվիզիոնի առաջնությանը։
1996/97 մրցաշրջանի ավարտին Քրստոֆ Գալտիեն տեղափոխվել է «Մոնցա» ֆուտբոլային ակումբ, իսկ մեկ տարի անց, մեկնելով Չինաստան, միացել «Լյանին Հուվին» ակումբին։
2005 թվականի ապրիլի 7-ի Գալտիեն դարձավ «Պորտսմուտ» ակումբի գլխավոր մարզիչ Ալեն Պերանի օգնականը, հետագայում՝ «Սոշո»-ի, «Օլիմպիկ Լիոնի» և «Սենտ Էտիենի» գլխավոր մարզիչների օգնական։
2013 թվականին Գալտիեն թիմին կարողացավ խոշորագույն ձեռքբերում պարգևել. ակումբը 32 տարիների ընթացքում նրա գլխավորությամբ կարողացավ արժանանալ Ֆրանսիայի գավաթին՝ եզրափակիչ տուրում ապրիլի 20-ին հաղթելով «Ռեն» ակումբին։
Քրիստոֆ Գալտիեն հանդես է եկել Ֆրանսիայի երիտասարդական հավաքականում, որի կազմում կարողացել է արժանանալ 1988 թվականին կայացած Եվրոպայի առաջնության հաղթողի կոչմանը։
Ակումբի խաղերում Լորանը միշտ ընդգրկվում էր հիմնական կազմ, իսկ ավելի ուշ՝ 2004 թվականից մինչև 2007 թվականը, Լորանը կարողացավ դառնալ ակումբի ավագ։
Այդ առաջարկը մերժվեց Լորանի կողմից, իսկ ակումբը դադարեցրեց պայմանագիրը ֆուտբոլիստի հետ, չնայած այն բանի, որ պայմանագրի ավարտին դեռ 2 տարի կար։
Նա պատրաստվում էր պայմանագիր կնքել «Լե Մանի» հետ, որտեղ անցկացրել է 9 տարի՝ 1998 թվականից մինչև 2007 թվականը, իսկ 2010 թվականի ամռանը Բոնարը եռամյա պայմանագիր ստորագրեց «Մոնակո» ակումբի հետ։
Նա հիանալի կատարում էր իր երկու կերպարները՝ ՝ ճապոնական-կորեական ոստիկանապետ օրվա առաջին կեսին, իսկ գիշերները՝ դիմակավոր հանցախմբի անդամ, ով կռվում էր Կորեայի անկախության համար, արժանանալով քննադատների և ունկնդիրների գովասանքին։
Նա միացավ արվեստի և դրամայի ավագ դպրոցին, իսկ ավելի ուշ բացահայտում է իր տաղանդը Կևոնի ավագ դպրոցի արվեստի բաժնում, այնուհետև շարունակում է կրթությունը Սոնգյունգվանի համալսարանի թատրոնի և արվեստի բաժնում։
Ֆիլմը հիմնված է հայտնի -ի վրա նույն անունից, պատմելով մի ուսանողի մասին ով փորձում է գրավել դպրոցի ամենահայտնի աղջկա սիրտը, դառնալով ամենագեղեցիկ և ամենամոդայիկը ։
Երաժշտության հանդեպ ունեցած իր սիրո շնորհիվ նա սկսեց ընդգրկվել –ում, և շարունակեց հեռուստատեսային կատարումները հեռուստաալիքիում, որպես մանկական հեռուստատեսային ծրագրերի անդամ։
Մարիանան ասում է, որ երազում է երբեք չդադարել երազել, գնահատում է տաղանդավոր մարդկանց, հավատում է իրեն և վերամարմնավորմանը և կցանկանար ճաշել երգիչ Մարկ Էնթոնիի հետ։
Նիլսենի հայրը' Լիլեբյորն Նիլսենը , Նորվեգիայում առաջին անգամ հայտնի դարձավ 1970-ական թվալկանների սկզբին իր առաջին ալբոմի թողարկումից հետո, մայրը' ամերիկացի Շարի Նիլսենն է։
Այդ առիթով հայրը գել է. «Մի անգամ Սիրին ու քույրը դպրոցից տուն եկան և երգեցին հայրիկի երգը, որը սովորել էին այդ օրը դպրոցում' չիմանալով, որ հենց ես եմ գրել այն» (Լիլեբյորն Նիլսենը հայտնի երգերի գիրք է գրել, որը հրատարակվել է երկար ժամանակ)։
Մի այլ գրախոս ալբոմը բնութագրել է այսպես. «պայծառ գույների աներևակայելի համադրում մթությանը», ավելացնելով, «դա սովորաբար խանգարում է այդ թեթև երաժշտությանը դառնալու ծայրահեղ քնքուշ»։
Նա ասում էր, որ այդ ժամանակահատվածում բառերը պետք է հանգստացնեն իրեն, իսկ ամռան սկզբին, երբ նա դրանք ձայնագրում էր, արդեն գտնվում էր այլ հոգեվիճակում։
Որպես գեղարվեստական ֆիլմերի և հեռուստատեսության կրկնօրինակման դերասանուհի Նիլսենը խաղացել է Կարմեն Կորտես «Լրտեսների երեխաներ 2» ֆիլմում, Լիզա Սիմպսոն «Սիմպսոնները կինոյում» լիամետրաժ մուլտֆիլմում և այլն։
2014 թվականի օգոստոսի 20-ին՝ «Ստանդարտ»-ի դեմ խաղում Օլեգ Շատովը դարձել է հաղթական գոլի հեղինակ, իսկ գոլային փոխանցումը կատարել է Հալքը։
2012 թվականի հուլիսի 26-ին՝ Եվրոպայի լիգայի խաղարկության շրջանակներում կայացած «Գոնվեդա» ֆուտբոլային ակումբի դեմ խաղում Շատովը խփել է իր առաջին միջազգային գոլը ռուսական թիմի կազմում։
Տեղեկանալով, որ սենատը հրամայել է փնտրել նրան, որպեսզի տանջալից մահապատժի ենթարկեն, Ներոնը սկսեց պատրաստվել մահվան, կրկնելով. «Ինչ մեծ դերասան է մահանում» :
Երբ հեծյալները, որոնց հրամայված էր նրան բռնել մոտենում էին ամառանոցին, Ներոնը դիմելով խնդրագրի գծով խորհրդական՝ Էպաֆրոդիտին, «սուրը խրեց իր կոկորդը»։
Ներոնի մահից հետո նրա մնացորդները հավաքվել են ծծմայրեր՝ Էկլոգոյի և Ալեքսանդրայի, և հարճ Ակտայի կողմից, որպեսզի թաղեն «Դոմիցիանոսների հարազատ հանգստարանում, որը գտնվում է Պինչո բլուրի վրա, Մարսյան դաշտի կողմից»։
Քննադատ Վլադիմիր Չույկոն 1889 թվականի գեղարվեստական ցուցահանդեսների մասին ակնարկում նշում է, որ Սմիրնովը «Ներոնի մահը» նկարին կցել է ֆրանսերենով տեքստ՝ վերցրած գրող և պատմաբան Էռնեստ Ռենանի «Հակաքրիստոս» գրքից։
Թարգմանելով Ռենանի մեջբերումը՝ « , ' , ' , , '…» (Նրա երկու ծծմայրերը և դեռ նրան սիրող Ակտեան գաղտնի թաղեցին նրան՝ սպիտակ, ճոխ, ոսկեկար սավանում…), Չույկոն պնդում էր, որ Սմիրնովի թարգմանած տեքստում միտումնավոր անտեսվել էր «» բառը, հենց այն պատճառով, որ նկարիչը մտադիր էր սավանը պատկերել կարմիր գույնի, որը ըստ Չայկոյի շատ էր աչքի ընկնում։
Ընդ որում Ռենանի կողմից ընտրված սավանի գույնը համապատասխանում էր Սվետոնիոսի գրքում տրված նկարագրությանը, որի համաձայն Ներոնի մարմինը փաթաթված էր ոսկով զարդարված սպիտակ կտորով։
Ակտան ձեռքում բռնած է «ոսկեթել կարված ալ կարմիր ծածկոցը», որով նա պատրաստվում է ծածկել Ներոնի անկենդան մարմինը, այդ ծածկոցի պատկերում կարմիր պատի ֆոնի վրա գունանկարչական առումով իրենից ներկայացնում է բարդ խնդիր։
Մուգ կարմիր գույնի արյան լճակում անշարժ պառկած Ներոնի դիակը հանկարծակի հակադրվում է «Տղան սագի հետ» կենսուրախ, սպիտակ քանդակի հետ՝ պատկերված կտավի ձախ մասում։
Ակտան ՝ Ներոնի նախկին սիրուհին և հարճը նայում է «ինքնասպան բռնակալի տարածված մարմնին», ընդ որում նրա փառահեղ կազմվածքը հակադրված է «Ներոնի ողորմելի կերպարին»։
Այդ կտավը ուղարկվեց Պետերբուրգ, որպես վերջնական հաշվետվություն իր կենսաթոշակավորի ուղևորության մասին, և դրա համար 1888 թվականի հոկտեմբերի 31-ին նկարիչների ակադեմիայի խորհուրդը Սմիրնովին շնորհեց ակադեմիկոսի կոչում։
Ներկայումս «Ներոնի մահը» նկարը ցուցադրվում է Միխայլովյան պալատի թիվ 21 դահլիճում, որտեղ բացի այդ նկարից գտնվում են այլ նկարիչ-ակադեմիկոսների լայնաֆորմատ ստեղծագործությունները՝ Կոնստանտին Ֆլավիցկու «Քրիստոնյա նահատակները Կոլիզեյում» և Հենրիխ Սեմիրադսկու «Ֆրինան Պոսեյդոնի տոնին Էլեվսինում »։
Արվեստագետ Ելենա Գորդոն ենթադրում է, որ կարմիր գույնի տարբեր երանգների և մոխրագույնի համարության առատությամբ, որոնք հոգեբանաֆիզիկական ազդեցություն էին գործում դիտողի վրա նկարիչը փորձում էր հասնել «ոչ գեղարվեստական շոկային ազդեցության»։
Դրանով իսկ դիտողը դառնում էր «գեղարվեստական խաբեության մասնակից»՝ մասնավորապես պոմպեյյան կարմիր գույնի պատը ընկալվում էր որպես հորիզոնը փակող «արյունոտ շղարշ»։
Այնուամենայնիվ, Սմիրնովի Իտալիայում գտնվելու ընթացքում նրա առաջին ավարտված աշխատանքը 1887 թվականին ավարտած «Պոպեայի հաղթանակը Օկտավիայի նկատմամբ» կտավն էր, որի բովանդակությունը նույնպես կապված էր Ներոնի կենսագրության հետ, նրա վրա պատկերված է այն պահը, երբ Պոպեյա Սաբինան՝ Ներոնի երկրորդ կինը նվեր է ստանում նրա առաջի կնոջ՝ Կլավդիա Օկտավիայի գլուխը։
1889 թվականի հունվարին Վասիլի Սմիրնովը ստացավ գերհաստիքային ասպիրանտ-պրոֆեսորի պաշտոն՝ Արվեստի ակադեմիայի նկարչական դասարաններում, բայց նույն թվականի հոկտեմբերին զարգացող թոքախտի պատճառով նա ստիպված էր վերադառնալ Իտալիա։
1884 թվականի մայիսից նա հաստատվել է Հռոմում, բայց մինչև աշուն ճանապարհորդել է լինելով իտալական մի շարք քաղաքներում, ինչպես նաև Ֆրանսիայում, Անգլիայում, Բելգիայում, Հոլանդիայում, Գերմանիայում և Չեխիայում։
Շնորհիվ կտավի հորիզոնական ձգվածության ստեղծվում էր պատմողական ազդեցություն, որը կարելի էր համեմատել լայնէկրան ֆիլմի ազդեցության հետ, ընդ որում դիտողի հայացքի անցումը նկարի մի մասից մյուսը հիշեցնում էր երևակայական կինոօպերատորի տեսախցիկի շարժումը։
1884 թվականի աշնանը վերադառնալով Հռոմ, Սմիրնովը բնակություն է հաստատել նկարիչ Վասիլի Սավինսկու հետ, ով ինչպես և ինքը եղել է Պավել Չիստյակովի աշակերտը։
Նկարում պատկերված բոլոր կանայք կանգնած են լուռ և նրանց լռությունը «մահվան լռության ազգականը, թվում է կարող է խախտել միայն մարմարե աստիճաններով սահող չոր տերևի հանգիստ խշխշոցը»։