polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Նյութերի և առարկաների սոսնձման համար կիրառվում են տարբեր տեսակի սոսինձներ և սոսնձող նյութեր․ ունիվերսալ սոսինձ փոքր մետաղական և պլաստիկ մասերը փակցնելու համար, սոսինձ-մատիտ թղթե մասերի և լուսանկարների համար, սոսինձ-սփրեյ խոշոր մասերի և ֆոնի համար, տարբեր չափերի, ձևի և հաստության սոսինձ-բարձիկներ տարրերը վեր պահելու համար, երկկողմանի կպչուն ժապավեն և այլն։
Միայն չպետք է մոռանալ, որ սոսնձի բաղադրությանը, ինչպես թղթի դեպքում, ներկայացվում են բարձր պահանջներ․ ինչքան հնարավոր է քիչ թթվայնություն և թափանցիկություն։
Սքրափ-էջերը և սքրափ-ալբոմները նախատեսված են երկարատև պահպանության համար, այդ պատճառով էլ տեխնիկան օգտագործում է հատուկ նյութեր, որպեսզի ժամանակի ընթացքում որակը չկորցնի․ թուղթը չդեղնի, լուսանկարները ցիրուցան չլինեն և չպոկվեն, էջերը չաղավաղվեն և այլն։
Բոլոր նյութերը, որոնց հպվում են լուսանկարները, պետք է քիմիապես չեզոք լինեն, այսինքն՝ առանց քիմիական թթուների և լիգնինի , այդ թվում՝ թուղթը, սոսինձը, գունավոր նշիչները և պիտակը։
Աշխատանքին նրբաճաշակություն հաղորդելու նպատակով օգտագործվում են տարբեր տեխնիկաներ ու հնարներ և դրանց համար արտադրվում են հատուկ միջոցներ, օրինակ՝ թղթի «հնեցման» համար՝ թանաք և վերևը զմռնիտով սպունգ, դրոշմազարդելու համար՝ տախտակներ և գործիքներ, «տաք դրոշմելու» համար՝ սոսինձ, փոշի, ֆեն, ասեղնագործությունը նմանակելու համար՝ թղթի վրա անցքեր անելու համար անվակներ, դրոշմակնքելու համար՝ տարատեսակ դրոշմակնիքներ ու թանաքե բարձիկներ և այդպես շարունակ։
Սակայն իրական հաջողություն բերեց Ջոն Փուլի գիրքը, որտեղ նկարագրվում են բանաստեղծություններ, նշումներ և այլ կտրածոներ ստեղծագործաբար ձևավորելու տարբեր եղանակներ։
Բառարաններում սովորաբար սքրափբուք եզրույթը ներկայացվում է ավելի լայն իմաստով՝ ալբոմ կտրածոներ փակցնելու համար կամ տպագրությունների կտրվածքների, պատկերների, լուսանկարների ալբոմ, բայց հաճախ այդ եզրույթը հենց վերաբերում է հատուկ կերպով ձևավորված լուսանկարչական ալբոմներին, որոնք կազմված են ֆոտոկոլաժների միջոցով ամբողջական միտք ունեցող առանձին էջերից։
Ստեղծագործության այս տեսակի նպատակն անձնական և ընտանեկան պատմության պահպանումն է լուսանկարների, լրագրերի կտրածոների, նկարների, ձայնագրությունների և հիշարժան այլ մանրուքների տեսքով։
Առավել մեծ կիրառություն ունեն հիշարժան իրերը՝ հագուստի պիտակները, ավիատոմսերը, կինոյի և սովորական տոմսերը, բուկլետները, այցեքարտեր, մենյուները, քարտեզները, գրառումները, նամակները և ծրարները, ամսագրերի կտրածոները, հին գրքերի էջերը, փաթեթավորման ծրարները, գործվածքի, ժապավենի, ժանյակի կտորները և այլն։
Օրինակ՝ մանկական ալբոմում կարելի է պահել ծննդատան հաշվեպիտակը, ծրարում՝ մազերի խոպոպներ, հարսանեկան ալբոմում՝ հրավիրատոմսի կամ տոնական սեղանի քարտի նմուշ։
19-րդ դարի վերջին մեկ այլ գյուտարար՝ Ջորջ Իստմենը, աշխարհին ներկայացրեց պարզագույն լուսանկարչական ապարատը, որը սքրափբուքինգի երկրպագուների առջև նոր հորիզոններ բացեց։
1872 թվականին հայտնի գրող Մարկ Տվենն արտոնագրեց իր «ինքնուրույն լցվող» ալբոմը, որի անբաժանելի մասն էջերի վրայի սոսնձի շերտն է՝ հիշարժան մանրուքները փակցնելու համար։
Սքրափբուքինգ, սքրեփբուքինգ (, բառից՝ սքրապ – կտրվածք, կտրածո, – գիրք, տառեր․ «գիրք կտրածոներից»), ձեռագործ արվեստի տեսակ, որն ներառում է ընտանեկան կամ անձնական լուսանկարների պատրաստում և ձևավորում։
Կարելի է առանձնացնել մի քանի «հիմնական» տեխնիկաներ, որ հնարավորություն են տալիս էջն էականորեն բազմազան դարձնել՝ իրական դարձնելով նույնիսկ ամենահամարձակ մտահղացումները․
Ամենահայտնի զբոսաշրջային-սպորտային երթուղիներից մեկն է համարվում այդ լեռնային տեղանքից դեպի Ֆլյոյեն ճանապարհը, որը վեր է խոյանում քաղաքի կենտրոնի դիմաց։
Այս երթուղին զբաղեցնում է մոտավորապես 4-ից 5 ժամ և հասնում է մինչև այդ լեռնազանգվածի ամենաբարձր գագաթը՝ Սթորֆյելլեթ , որի բարձրությունը ծովի մակարդակից հասնում է շուրջ 662 մետրի :
Թարգմանել է ներքոհիշյալ գրողների լավագույ ստեղծագործությունները նորվեգերենով. Աստրիդ Լինդգրեն, Վյայնյո Լիննա, Վլադիմիր Նաբոկով, Հանս Քրիստիա Անդերսեն և այլն:
Ի դեպ, վերջինս էկրանավորվեց 1973 թվականին ռեժիսոր Օդվար Բյուլ Թուհուսի կողմից. «Մարիա Մարուշկա» կինոնկարը ստացավ նորվեգացի կինոքննադատների մրցանակը։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիների ֆաշիստական Գերմանիայի կողմից Նորվեգիայի օկուպացման ժամանակ, ապագա գրողի հայրը բանտարկվում է, որից հետո դիմում է փախուստի ու մեկնում Շվեդիա։
Սիգուրդ Էվենսմուի «Սահման» , «Չղջիկներ» և «Դեպի տուն» եռագրությունը Նորվեգիայի 1930-1940-ական թվականների սոցիալական պատմությանը նվիրված յուրօրինակ ստեղծագործությունների շարք է։
1945 թվականին ռազմական գործողությունների տպավորությունների ներքո գրում է «Փախստականներ» վեպը, որը համարվում է Նորվեգիայի Դիմադրության շարժմանը նվիրված լավագույն ստեղծագործություններից մեկը։
Տվյալ պահին Ակերլունդը ոչ միայն աշխատանքներ ունի մետալ խմբերի հետ, այլև մեյնստրիմ փոփ կատարողների հետ, ինչպիսիք են Մադոննան և Քրիստինա Ագիլերան։
Մադոննայի « » երգի համար նրա տեսահոլովակը արժանացել է Գրեմմի մրցանակի «Լավագույն հոլովակ» և «Կարճ տեսակ» անվանակարգերում և այլ 7 մրցանակների 1998 թվականի -ում՝ ներառյալ «տարվա հոլովակ» անվանակարգը։
Զուգախաղի մրցաշարերում նա տիտղոս է նվաճել 25 մրցաշարերում, այդ թվում մեծ Սաղավարտի հինգ մրցաշարում (2013 և 2014 թվականի Ավստրալիայի բաց առաջնությունում, 2012 թվականի Ֆրանսիայի և ԱՄՆ բաց առաջնություններում և 2014 թվականի Ուիմբլդոնի մրցաշարում)։
Սառա Էրանիի կարիերայի վիճակագրությունը ներկայացնում է իտալացի պրոֆեսիոնալ թենիսիստուհի Սառա Էրանիի կարիերայի ընթացքում Մեծ Սաղավարտի, մրցաշարերի և Ֆեդերացիայի գավաթի եզրափակիչները, ինչպես նաև արդյունքներն այլ առաջատար թենիսիստուհիների հետ։
1901 թվականին «»-ը 3880 ֆունտ ստեռլինգով գնվեց սըր Կլեմենտ Մարքեմի կողմից, ով Թագավորական աշխարհագրական ընկերության պրեզիդենտն էր Մեծ Բրիտանիայում։
Երրորդ սպան Ջերալդ Դուրլայն էր, միչման Դ.Ֆ.Ա. Մալոկկը, բժիշկ Գ. Ա. Դևիդսոնը, գլխավոր ճարտարագետ Ջ. Դ. Մորիսոնը և կուրսանտներ Ֆ.Լ. Մեյթլենդ-Սոմերվիլն ու Նևիլ Պեպպերը։
1914 թվականի աշնանը «»-ը ենթարկվեց նավաբեկության՝ դեպի Սպիտակ ծով նավարկելու ճանապարհին՝ Ֆարերյան կղզիների մոտ. բեռնանավը Ռուսական կայսրության համար ռազմամթերք էր տեղափոխում, քանի որ մեկնարկել էր համաշխարհային պատերոզմ, որը հետո կոչվելու էր որպես Առաջին համաշխարհային պատերազմ։
«»-ը Լոնդոնը լքեց 1902 թվականի հուլիսի 2-ին և նույն թվականի նոյեմբերի 16-ին ժամանեց նորզելանդական Լիթլտոն քաղաք՝ ճանապարհին կանգ առնելով Մադեյրայում։
Ծովափով հյուսիսից դեպի հարավ ամենամեծ ֆյորդերն են հանդիսանում Բինդալսֆյորդը, Վեվսնֆյորդը, Ռանֆյորդը, Սալթիֆյորդ-Սքյոլսթադֆյորդը, Ֆոլդան, Թյուսֆյորդը, Օֆոտֆյորդը և Անդֆյորդը, որը նաև գտնվում է Թրոմս կոմսության տարածքում։
Ռաֆթսանդետ նեղուցը իր ամենահայտնի հատվածով՝ Թրոլֆյորդով հանդիսանում է Լոֆթենյան կղզիների և Վեսթերոլի միջև ամենակարճ ծովային ճանապարհն է։
Սահմանակից է հյուսիսից և հարավից համապատասխանաբար Թրոմս և Նուր Թրյոնդելագ կոմսություններին, Շվեդիային (արևելքից և հարավ-արևելքից համապատասխանաբար Նորբոթեն և Վեսթերբոթն լեներին), իսկ արևմուտքից ափերը ողողվում են Ատլանտյան օվկիանոսի ջրերով ։
Հարթավայրային հատվածներում տեղակայված են Մու ի Ռանա, Մուշյոեն և Ռոնան Նուռլանում է գտնվում Նորվեգիայի մեծությամբ երկրորդ սառցադաշտը՝ Սվարթիսենը, մեծությամբ երկրորդ լիճը՝ Ռյոսվաթնը, խորությամբ երկրորդ ֆյորդը՝ Թյուսֆյորդը , ամենաջրառատ գետը՝ Վեվսնան, որի վրա գտնվում է Լաքսֆորսեն ջրվեժը։
Նուռլանում է գտնվում Նորվեգիայի ամենախոշոր կղզիներից երկուսը՝ ամենախոշոր կղզու կարգավիճակ ունեցող Հինյոյան և մեծությամբ երրորդը կղզի հանդիսացող Լանգյոյան։
Յուհան Ֆալկբերգեթը ծնվել է 1879 թվականի սեպտեմբերի 30-ին նորվեգական Ռյորուս կումունայի Ֆալքբերգեթի ֆերմայում, որը Ռուգելդալենի հովտում է։
Յուհան Ֆալկբերգեթը 1940 թվականին տեղափոխվում է Շվեդիա՝ փրկվելով ֆաշիստական Գերմանիայից, որը օկուպացիայի ենթարկեց Նորվեգիան (Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ Շվեդիան պահպանեց իր չեզոքությունը)։
Սակայն նույն թվականի հոկտեմբերին Ռուսաստանը խզեց Ավստրիայի հետ միությունը, Ավստրիայի կողմից դաշնակցային պարտականությունները չկատարելու պատճառով, իսկ ռուսական զորքը հետ կանչվեց Եվրոպայից։
Որոշիչ գործոն հանդիսացավ 1800 թվականի սեպտեմբերի 5-ին բրիտանական նավատորմի կողմից ռազմավարական նշանակության տեղակայություն ունեցող Մալթա կղզու գրավումը, որը Պավել որպես Մալթիական օրդենի մեծ մագիստրոս համարում էր իրեն ենթարկվող տարածք և ռուսական նավատորմի պոտենցիալ միջերկրածովյան բազա։
Ի պատասխան 1800 թվականի -ին Պավել հրաման արձակեց բոլոր ռուսական նավահանգիստներում գտնվող անգլիական նավերն առնել կալանքի տակ, ինչպես նաև կասեցվեց անգլիացի վաճառականներին հատկացվող վճարումները և ամբողջ երկրում արգելվեց անգլիական ապրանքների վաճառքը։
Պավելի կրտսեր դաստիարակներից մեկը' Սեմյոն Անդրեևիչ Պորոշինը, օրագիր էր գրում , որը հետագայում արքունիքի պատմության և արքայազնի անձի ուսումնասիրության համար թանկարժեք պատմական սկզբնաղբյուր դարձավ։
1799 թվականին առաջին կոնսուլ Նապոլեոն Բոնապարտը կարողացավ երկրում ողջ իշխանությունն իր ձեռքը վերցնել, որից հետո սկսեց արտաքին քաղաքական դաշնակիցներ փնտրել։
Այդ ժամանակ առաջ էր քաշվել գաղափար Ֆրանսիայի, Ռուսաստանի, Դանիայի և Շվեդիայի նավատորմերով կոալիցիա կազմել, և այս գաղափարի իրականացումը կարող էր շոշափելի հարված հասցնել ծովում անգլիացիների գերակայությանը։
Չափահաս դառնալով' մեծ իշխանը 1773 թվականի հոկտեմբերի 5-ին իր իրավունքները Շլեզվիգ Հոլշտայնի տիրույթներում, որի մեջ մտնում էին Քիլ, Ապենրադե, Նոյմյունստեր քաղաքները, զիջեց Դանիայի թագավոր Քրիստիան , փոխարենը ստանալով Հյուսիսային Գերմանիայի Օլդենբուրգ և Դելմենհորսթ դքսությունները։
Նույն տարվա դեկտեմբերի 14-ին Պավելը հրաժարվեց այդ դքսություններից' հօգուտ իր բարեկամ, Լյուբեկի բողոքական եպիսկոպոս, հերցոգ Ֆրիդրիխ Օգոստոսին։
Շվեդիայում և Դանիայում դիվանագիտական ծառայության ժամանակ նա սերտ հարաբերությունների մեջ մտավ մասոնների հետ և չէր բացառում Ռուսաստանում շվեդական օրինակով սահմանադրական միապետության ներմուծումը։
Ելիզավետա Պետրովնայի հրամանով Պավելին շրջապատել էին հսկայական քանակությամբ դայակներ և կայսրուհու ճանաչած լավագույն ուսուցիչները, իսկ երեխայի հայրն ու մայրը փաստացի զրկվել էին նրան խնամելու իրավունքից։
Չնայած Պավելի' հոր հետ արտաքին տեսքով նմանությանը, արքունիքում անընդհատ լուրեր էին պտտվում, որ երեխայի իսկական հայրը Եկատերինայի առաջին ֆավորիտ Սերգեյ Վասիլևիչ Սալտիկովն էր։
Այդ լուրերը ավելի հաստատվում էին այն փաստով, որ Պավելը ծնվել էր Եկատերինայի և Պյոտրի ամուսնության տասներորդ տարում, երբ գրեթե բոլորը համոզվել էին այդ միության անպտղությանը։
Պավել , Պյոտր Ֆյոդորովիչի և Եկատերինա Ալեքսեևնայի որդին, Ռուսաստանի կայսր է հռչավել 1796 թվականի նոյեմբերի 6 -ին, եղել է նաև Մալթիական օրդենի 72-րդ մեծ մագիստրոսը։
Իմպրեսոնիզմի ազդեցությունը, որը Էդվարդ Մունկի շատ կտավներում երևում է, ըստ մասնավորի՝ «Սեն Կլուի գիշերը», «Աստղալից գիշեր», «Գարունը Կարլ Յուհանի փողոցում», «Մելանխոլիա» կտավում բացակայում է։
Էրիկ Վերենշյոլը գրեց, որ Էդվարդ Մունկը միշտ ներկայացնում է «անավարտ կտավներ, որոնցում միախառնված են յուղաներկը, պաստելան ու հսկայական տարածքներ բաց են մնում լրացնելու և ավարտին հասցնելու համար»։
Մելանխոլիա (, հայտնի է նաև այլ անվանումներով, մասնավորապես՝ Երեկո, Խանդ և Յապպեն ծովափին), նորվեգացի նկարիչ-էքսպրեսիոնիստ Էդվարդ Մունկի նկարը։
Չնայած այն հանգամանքին, որ Էդվարդ Մունկի ստեղծագործությունները միանշանակ կերպով չէին ընդունվում քննադատների կողմից, բայցևայնպես Յապպեի կերպարը հենց ասոցացվում է մելանխոլիայի հետ։
Հաջորդ տարում, Կանագավյան պայմանագրի կնքման ժամանակ, Փերին ընտանիքի հետ վերադարձավ և Էդոյի ռմբակոծման սպառնանքով, սիոգուններին ստիպեցին ստորագրել խաղաղության ու բարեկամության պայմանագիրը, որով դրվեց Ճապոնիայի և ԱՄՆ-ի միջև քաղաքական հարաբերությունների սկիզբը։
Այդ նավերի հրամանատարների շնորհիվ ԱՄՆ-ի և Ճապոնիայի միջև կնքվեց առևտրական պայմանագիր, այդպիսով էֆեկտիվ կերպով ավարտվեց ավելի քան 200-ամյա ժամանակաշրջանը, որի ընթացքում Ճապոնիան առևտրական կապեր ուներ միայն Չինաստանի և Հոլանդիայի հետ։
1997 թվական՝ Հայաստանի գրողների միության Սիմոն Սիմոնյանի անվան մրցանակ՝ այդ տարիներին տպագրած բանաստեղծական շարքերի և «Երկունք» թերթը բարձր մակարդակով հրատարակելու համար։
2006 թվականի դեկտեմբեր՝ ՀՀ կրթության և գիտության նախարարության Լեզվի պետական տեսչության հայտարարած «Անաղարտ մամուլ-2006» մրցանակաբաշխությունում «Լոռու մարզ» թերթն արժանացել է պատվոգրի՝ լավագույն մարզային թերթ ճանաչվելու կապակցությամբ։
2006 թվականի դեկտեմբեր՝ ԵԱՀԿ երևանյան գրասենյակի և Հայաստանի գրողների միության հայտարարած կոռուպցիայի դեմ գրված գրական-գեղարվեստական ստեղծագործությունների մրցույթում նրա «Դիետիկ ագռավներ» գործն արժանացել է լավագույն բանաստեղծության համար սահմանված մրցանակին։
2011 թվականի սեպտեմբեր՝ Հայաստանի Հանրապետության անկախության 20-ամյակի առթիվ և աշխատանքային գործունեության ընթացքում ունեցած նշանակալի ավանդի համար ՀՀ վարչապետի շնորհակալագիր։
2011 թվականի նոյեմբեր՝ հայ գրականության ոլորտում ունեցած ծանրակշիռ ներդրման և ծննդյան 50-ամյակի առթիվ ՀՀ մշակույթի նախարարության պատվոգիր, իսկ հայ ժամանակակից լրագրության ասպարեզում ներդրած ավանդի համար՝ Հայաստանի ժուռնալիստների միության «Հավատարիմ մասնագիտությանը» ոսկե մեդալ։
1495 թվականի մարտի 5-ին 15 տարեկան հասակում Լիզան ամուսնացել է կտորի ու մետաքսի համեստ ու հաջողակ վաճառական Ֆրանչեսկո դի Բարտոլոմեո դի Զանոբի դել Ջոկոնդոյի հետ՝ դառնալով նրա երրորդ կինը։
Լիզայի օժիտը կազմել է 170 իտալական ֆլորին և գյուղի իր հայրական տան մոտ գտնվող Սան Սիլվեստրո ագարակը. սա խոսում է այն մասին, որ Գերարդինի ընտանիքն այդ ժամանակ հարուստ չէր, ինչը տեղիք է տալիս մտածելու, որ նա և ամուսինը սիրել են միմյանց։
Լիզայի ամուսնությամբ նրա սոցիալական դիրքը բարձրացել է, քանի որ ամուսնու ընտանիքն ավելի հարուստ էր, քան իր ընտանիքը, Ֆրանչեսկոն շահել էր այն առումով, որ Գերարդինին «հին անուն» էր։
Նրանք Ֆրանչեսկոյի ընտանիքի հետ համատեղ ապրել են մինչև 1503 թվականի մարտի 5-ը, երբ Ֆրանչեսկոն ի վիճակի էր տուն գնել Վիլլա դելա Ստուֆայի իր հայրական տան հարևանությամբ։
Ընտանիքն ապրել է Ֆլորենցիայում, սկզբում Սանտա Տրինիտա եկեղեցու մոտակայքում, այնուհետև տարածք են վարձակալել Ֆլորենցիայի Սանտո Սպիրիտո եկեղեցու մոտակայքում. հավանական է, որ ի վիճակի չեն եղել վերանորոգելու նախկին վնասված տունը։
Լիզայի ընտանիքը տեղափոխվել է ներկայիս Պեպի փողոց, որն այն ժամանակ մոտ էր Սանտա Կրոչեին և եղել են Լեոնարդո դա Վինչիի հոր՝ Սեր Պիեռո դա Վինչիի հարևանը։
Սակայն այդ տարվա մեջ ավելի ուշ նա, ամենայն հավանականությամբ, ստիպված է եղել հետաձգել «Մոնա Լիզայի» աշխատանքը, երբ նրան վճարել են սկսելու «Անգիարիի ճակատամարտը» ֆրեսկոն, որը արժեքավոր գործարք էր, և ըստ պայմանագրի նա կտավը պետք է ավարտեր 1505 թվականի փետրվարին։
Նկարչի կտավները նրա հետ ճանապարհորդում էին ամբողջ կյանքի ընթացքում, և հավանական է, որ Լեոնարդոն «Մոնա Լիզան» ավարտել է տարիներ անց Ֆրանսիայում, ըստ ենթադրության, 1516 թվականին։
Կամիլան, ստանալով քույր Բեատրիչե անունը, մտել է Սան Դոմենիկո դի Կաֆաջո մենաստան, որտեղ նրան է վստահվել քույր Անտոնմարիայի, քույր Ալբիերայի և Լիզայի քույրերի՝ քույր Կամիլայի (ով արդարացվել է մենաստան չորս տղամարդկանց սկանդալային այցելության համար) և քույր Ալեսանդրայի խնամքը։
Լիզան լավ հարաբերություններ է ունեցել Սուրբ Օրսոլո մենաստանի հետ և 1521 թվականին կարողացել է Մարիետային տեղավորել այդ մենաստանում, ով ստանալով քույր Լուդովիկա անունը՝ դարձել է մենաստանի հարգված անդամներից մեկը և ունեցել է որոշակի պարտականություններ։
Նրա մուգ զգեստները և սև քողը իսպանական նորաձևության ազդեցության տարրեր ունեն և ամենևին էլ չեն արտացոլում նրա սուգն առաջին դստեր կորստի համար, ինչպես որոշ գիտնականներ են ենթադրել։
Նրա որդին՝ Բարտոլոմեոն խնդրել է Անտոնիո դի Մացցիերիին մի որմնանկար ստեղծել Ֆլորենցիայի Սանտիսիմա Անունցիատա բազիլիկայի ընտանեկան գերեզմանոցում։
Ֆրանչեսկոն Լեոնարդոյին պատվիրել է ստեղծել կնոջ դիմանկարը, Դոմենիկո Պուլիգոյին պատվիրել է ստեղծել Սուրբ Ֆրանցիսկ Ասսիզեցիի կտավը։
Հայրը՝ Անտոնմարիա դի Նոլդո Գերարդինին, կորցրել էր իր երկու կանանց. Լիզա դի Ջովաննի Ֆիլիպպո դե Կարդուչչիի հետ ամուսնացել էր 1465 թվականին, Կատերինա դի Մարիոտտո Ռուչելայի հետ՝ 1473 թվականին։
Մի ժամանակ Գերարդինին Տոսկանայի Կյանտի շրջանում ունեցել կամ վարձակալել էր վեց ագարակ, որտեղ աճեցրել էին ցորեն, արտադրել գինի և զեյթունի ձեթ, ընտանի կենդանիներ պահել։
Լիզան և Ֆրանչեսկոն ունեցել են հինգ երեխա՝ Պիեռոն, Կամիլան, Անդրեան, Ջոկոնդոն և Մարիետան, որոնցից չորսը ծնվել են 1496-1507 ժամանակահատվածում։
Լիզան դաստիարակել է նաև Բարտոլոմեոյին՝ ամուսնու և նրա երկրորդ կնոջ՝ Կամիլա դի Մարիոտտո Ռուչելայի որդուն, ով մեկ տարեկան է եղել, երբ մայրը մահացել է։
Լիզա դել Ջոկոնդո , հայտնի է եղել նաև որպես Լիզա Գերարդինի, Լիզա դի Անտոնիո Մարիա Գերարդինի և Մոնա Լիզա, Իտալիայի Ֆլորենցիա և Տոսկանա քաղաքներում հայտնի Գերարդինի ընտանիքի անդամ։
Լիզան ծնվել է 1479 թվականի հունիսի 15-ին Ֆլորենցիայում, չնայած երկար տարիներ կարծել են՝ նա ծնվել է ընտանիքի գյուղական սեփականություններից մեկում՝ Գրևեից դուրս գտնվող վիլլա Վինյամաջոյում։
Լիզա դել Ջոկոնդոն կյանքի վերջին տարիներին ապրել է Ֆլորենցիայի Սուրբ Օրսոլա մենաստանում, որտեղ մահացել է 1542 թվականի հուլիսին՝ 63 տարեկան հասակում։
Հետաքրքրական է, որ ԱՄՆ Ինջիրլիք ավիաբազայի տարածքի շուրջ չորս տոկոսը եղել է հայերի սեփականությունը, որը Հայոց ցեղասպանության ընթացքում Օսմանյան կառավարության կողմից բռնազավթվել է։
1958 թվականին Լիբանանյան ճգնաժամից հետո Դուայթ Էյզենհաուերը հրաման արձակեց մի քանի էսկադրիլիաներ ուղարկելու Մերձավոր Արևելք, որոնք բաղկացած էին ամերիկյան -100 , -57 , -101 , -66 :
1970 թվականին թուրքական կողմը թույլատրեց Եվրոպայում ԱՄՆ ՌՕՈՒ-ի հրամանատարությանը Կոնիայում, որը գտնվում էր ավիաբազայից 240 կմ դեպի հյուսիս- արևմուտք, երկինք- երկիր տիպի հրթիռների փորձարկման համար։
Ճգնաժամի ավարտից հետո, ԱՄՆ տակտիկական ղեկավարությունը Ինջիրլիքում տեղակայեց -100 ինքնաթիռների էսկադրոն, որը հերթափոխվում էր յուրաքանչյուր 100 օրը մեկ։
Հետզհետե Դարջերը դառնում է ավելի անկառավարելի, և հայրը ուղարկում է նրան կաթոլիկ դպրոց, որից հետո նա հայտնվում է Լինկոլնի տկարամիտ երեխաների ապաստարանում։
Դարջերի տեղափոխվելուց հետո, նրա տանտեր ՝ Նաթան Լեները, իր նախորդ վարձակալից մնացած իրերը տեսակավորելիս, հայտնաբերում է տարատեսակ շշեր, թերթեր, ամսագրեր, կոմիքսներ, կոշիկներ և արվեստի բազմաթիվ գործեր։
1932 թվականին նա սենյակ է վարձում Լինկոլն Պարք շրջանում գտնվող 851 Վեսթ Վեբսթեր Ավենյու հասցեում, որտեղ և ապրում է հաջորդ քառասուն տարիների ընթացքում։
Դարջերի նկարները առաձնանում էին խայտաբղետ գույներով, կտավի ամբողջական օգտագործմամբ, և բարդ կոմպոզիցիաներով, որոնցում հաճախ պատկերվում էին երիտասարդ աղջիկների կերպարանքներ։
Գեորգիոս Սիլամիանակիսը 1939 թվականին հրատարակած իր «Սուրբ Մինաս» գրքում հեղինակը պնդում է, որ Սուրբ Մինասը Հերակլիոնում բացեց ամենակալ դատարան ոչ միայն քրիստոնյաների, այլ նաև մուսուլմանների համար։
Այդ պատճառով է, որ անդամակցության մեջ կան և՛ գիտնականներ, և՛ գործարարներ, և՛ ակադեմիկներ, կառավարության աշխատակիցներ, գիտությամբ հետաքրքրված քաղաքացիներ։
Նշանավոր անդամների շարքում են եղել ԱՄՆ երկու նախագահները՝ Թոմաս Ջեֆերսոնը և Ջեյմս Մոնրոն, ինչպես նաև բազմաթիվ հայտնի գիտնականներ, ինչպիսիք են՝ Էյսա Գրեյը, Ջոն Ջեյմս Օդյուբոն, Ալեքսանդր Բելլը, Թոմաս Էդիսոնը, Լուի Պաստյորը, Չարլզ Դարվինը և Մարգարեթ Միդը։
Մինչև 1877 թվականն ակադեմիա են ընդունվել միայն տղամարդիկ, սակայն 1877 թվականի նոյեմբերի 5-ին, ակադեմիան ընտրել է առաջին կին անդամին՝ Էրմինի Ա. Սմիթին։
Ակադեմիայի առաքելությունն է առաջ մղել գիտական հետազոտություններն ու գիտելիքը, աջակցել գիտական գրագիտությանը, գիտական լուծումներով նպաստել հասարակության գլոբալ մարտահրավերների կարգավորմանը։
Ռուսաստանի Ներքին գործերի նախարարությունը ղեկավարելու տարիներին Գորեմիկինը Ցարին ներկայացրեց մի առաջարկ, որը ենթադրում էր վարչական բարեփոխումներ և զեմստվո ծրագրի ընդլայնում։
Սակայն ո՛չ Պետական Դուման, ո՛չ էլ Նախարարների խորհուրդը չէին ընդունում Գորեմիկինին, և այդ թշնամական վերաբերմունքը մեծապես թուլացնում էր նրա կառավարման արդյունավետությունը։
Նա ինքը այս ամենը շատ լավ գիտակցում էր և Նիկոլայ Երկրորդին խնդրում, որ իր փոխարեն ավելի ժամանակակից հայացքների տեր մեկին նշանակի վարչապետի պաշտոնում։
Հիշարժան են նաև «Նոր բառագիրք Հայկազեան լեզուի» երկհատորյակի, Ա․ Մեյնի «Հայագիտական ուսումնասիրությունների», Ա․ Խուդաբաշխյանի «Ռուս-հայերեն բառարանի», Հրաչյա Աճառյանի «Արմատական բառարանի», հայ մատենագիրների ու պատմիչների երկերի հրատարակությունները։
Հրատարակչության հիմնադրումից հետո լույս են տեսել գիտական ախատություններ, բուհական դասագրքեր, բառարաններ, մեթոդական նյութեր Հրաչյա Աճառյանի, Մանուկ Աբեղյանի, Լեոյի, Արսեն Տերտերյանի, Գրիգոր Ղափանցյանի, Մկրտիչ Մկրյանի, Էդուարդ Աղայանի, Գևորգ Ջահուկյանի, Էդվարդ Ջրբաշյանը, Գուրգեն Սևակի, Լյուբա Միրզոյանի, Վահան Սաղաթելյանի և ուրիշների աշխատությունները։
Երևանի համալսարանի հրատարակչությունը հրատարակում է նաև «Բանբեր Երևանի համալսարանի», «Գիտական տեղեկագիր», «Երևանի համալսարան» հանդեսները, «Հայոց լեզու և գրականություն», «Ռուսաց լեզու և գրականության հարցեր», «Օտար լեզուներ և արտասահմանյան գրականություն», «Կիրառական մաթեմատիկա», «Մեխանիկա» և միջբուհական գիտական ժողովածուներ։
ԵՊՀ հրատարակչությունը ղեկավարել են Հանրապետության մտավորականներ Վսևոլոդ Սկաբյոլկինը , Արմեն Հակոբյանը , Արամայիս Ասրյանը , Գառնիկ Անանյանը , Բաբկեն Հարությունյանը , Սարգիս Փանոսյանը , Դավիթ Գասպարյանը , Պերճ Ստեփանյանը ։
Նախքան 1940 թվականի ապրիլի 9-ին գերմանական ներխուժումը՝ Ֆրանսիայի կողմից ուղարկված հատուկ պաշտոնատար անձինք էլեկտրակայանում գտնվող 185 կգ ծանր ջուրը տեղափոխեցին Ֆրանսիա մինչև պատերազմի ավարտը։
1943 թվականին «Գանարսայդ» ռազմագործողության շրջանակներում նորվեգացիներից և անգլիացիներից կազմված խմբին երկրորդ փորձից հետո հաջողվեց ոչնչացնել Վեմորկի հիդրոէլեկտրակայանը։
Նախքան կայանի ոչնչացման ռազմագործողությունը՝ իրականացվեց մեկ այլ գործողություն, որի շրջանակներում կայանից ոչ հեռու իջեցվեց բրիտանահպատակ 4 նորվեգացիներից կազմված դասակ։
Այդ թվում նավի տեղեկամատյանների գրառումները, եղանակի օրագրերը, կենդանական և բուսական աշխարհների ներկայացուցիչների հավաքածուն, որոնք անձնակազմի անդամները հավաքել են ամբողջ ճանապարհորդության ընթացքում։
«Ճանապարհորդություն Կոն-Տիկիով» գրքում մանրամասն, քայլ-քայլ ներկայացվում է Թուր Հեյերդալի տեսությունը, ըստ որի պոլինեզացիները Հարավային Ամերիկայի բնիկ հնդկացիների ժառանգներն են։
Մյուս գլուխներում նկարագրվում արշավախմբի ծննդյան մանրամասները, թե ինչպես է Թուր Հեյերդալը ծանոթանում Գերման Վաթցինգերի հետ, ինչպես են ընտրում անձնակազմի մյուս անդամներին։
«Ճանապարհորդություն Կոն-Տիկիով» կամ «Կոն-Տիկիի» գիտարշավը» , նորվեգացի ճանապարհորդ, ազգագրագետ, հնագետ և գրող Թուր Հեյերդալի գիրքը։
Գրքում հեղինակը ներկայացնում է «Կոն-Տիկի» լաստանավով 1947 թվականին ձեռնարկած գիտարշավի մանրամասները և Պերուի հնդկացիների Պոլինեզիայում վերաբնակեցման պատմությունը։
«Ճանապարհորդություն Կոն-Տիկիով» գիրքը որպես սյուժե ծառայեց 2012 թվականին նկարահանված ֆիլմի համար. այդ ֆիլմը կոչվում էր «Կոն-Տիկի» և նվիրված էր Թուր Հեյերդալի հիշատակին։
Ֆայլակա կղզու մոտ, որը Պարսից ծոցում է տեղակայված, «Տիգրիս» նավակը իջեցնում է առագաստն ու խարիսխ նետում, քանի որ հանդիպակաց քամին խանգարում էր նավարկելուն։
Նախքան նավակ կառուցելը, Հեյերդալը բազմաթիվ փորձարկումներ է կատարել, որպեսզի իմանա, թե կոնկրետ որ եղեգնը տարվա որ եղանակին պետք է քաղել, երբ չորացնել և կոնկրետ ինչ պայմաններում, որպեսզի հնարավորինս քիչ քանակով ջուր ներծծի իր մեջ։
«Տիգրիս» նավակը կառուցելու ընթացքում Հեյերդալը հրավիրում է հինգ հնդկացիների լեռնային Տիտիկակա լճի մոտ բնակվող, քանի որ նրանք այսպիսի նավակներ պատրաստելու վարպետ են համարվել դարեր իվեր։
1978 թվականի մարտի 30-ին, 4.5 ամիս նավարկելով ու արդյունքում անցնելով 7 հազար կիլոմետր ճանապարհ, «Տիգրիս» նավակը մտնում է Ջիբութիի նավահանգիստ։
Թուր Հեյերդալը փորձում էր թույլատրություն ստանալ պետություններից և մտնել նրանց տարածքային ջրերը, որոնք սահմանակից են Բաբ էլ-Մանդեբի նեղուցին և այդ տարածքներով նավարկել մինչև Կարմիր ծովի աքվատորիա։
Բացի այդ, տվյալ ժամանակահատվածում, այդ տարածաշրջանի ջրերում ռազմական մանևրումներ էին իրականացնում Միացյալ Նահանգների, Ֆրանսիայի և Միացյալ Թագավորության ռազմածովային ուժերը։
Որպեսզի իրականացնի իր գիտաենթադրության ապացույցը այն մասին, որ այդ քաղաքակրթությունը տարածվել է ոչ այնքան ցամաքով, որքան ծովով, նորվեգացի ճանապարհորդ Թուր Հեյերդալը մտածում է նոր գիտարշավի մասին, որը մեկնարկելու էր այն նավով, որի նախատիպով բաց ծով են դուրս եկել միջագետքյան քաղաքակրթության ծովագնացները։
05-ին «Տիգրիս» նավակը դուրս եկավ Էլ-Կուրնա գյուղի տարածքից, որտեղ միախառնվում են Տիգրիս և Եփրատ գետերի ջրերը՝ ձևավորելով Շատ ալ-Արաբ գետը։
Երթուղին և գիտարշավի տևողությունն այս անգամ Թուր Հեյերդալի կողմից հստակորեն նախագծված չէր, ինչպես օրինակ «Կոն-Տիկի» լաստանավով գիտարշավ կատարելու ժամանակ։
«Տիգրիսը» եղեգնյա նավակ է, որով 1977 թվականի նոյեմբերից մինչև 1978 թվականի ապրիլը Թուր Հեյերդալն ու իր արշավախումբը միջազգային գիտարշավ կատարեցին։
34 խաղի ընթացքում նա խփել է 7 գոլ, և «Էմելեկը» ցանկացել է երկարացնել վարձավճարային պայմանագրի ժամկետը, սակայն նոր մարզիչ Խորխե Սամպաոլին Այովիին խնդրել է մնալ ակումբում։
2013 թվականի ամռանը Այովին պայմանագիր է կնքել «Տիխուանա» ակումբի հետ այն պայմանով, որ նա անմիջապես ուղարկվելու է վարձավճարով խաղալու, որպեսզի ձեռք բերի անհրաժեշտ մարզավիճակ։
Մարտի 19-ին Խայմեն դարձել է ԿՈՆԿԱԿԱՖ-ի չեմպիոնների գավաթի խաղարկության շրջանակներում անցկացվող ամերիկյան «Լոս Անջելես Գալաքսի» ակումբի դեմ խաղի հերոսը՝ խփելով երկու գոլ։
2016 թվականին Այովին ԱՄՆ-ում մասնակցել է Ամերիկայի գավաթի խաղարկությանը, որի շրջանակներում մասնակցել է Բրազիլիայի,Պերուի, Հայիթիի և Միացյալ Նահանգների հավաքականների դեմ խաղերում։
Թուրքական Կարմիր Կիսալուսինը հումանիտար կազմակերպություն է, որը տրամադրում է օգնություն բոլոր նրանց, ովքեր ունեն դրա կարիքը, մոբիլիզացնելով կազմակերպության ուժերը և ռեսուրսները, պաշտպանելու մարդու արժանապատվությունը ցանկացած ժամանակ, ցանկացած վայրում, ցանկացած իրավիճակում և նպաստում է կազմակերպության կարողության բարձրացումը աղետների հաղթահարման ժամանակաշրջանում։