polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Դրանք տարբեր դարաշրջանների, ոճերի և կոմպոզիցիաների գործեր էին՝ վերածննդի մադրիգալներ , բարոկկոյի ռեպերտուար (Բախի և Հենդելի արիաներ, ինչպես նաև նրա համերգները երգեհոնի և նվագախմբի համար), ռոմանտիկ երգեր ։
Նա ձայնագրել է ութ ձայնասկավառակ՝ Յ. Ս. Բախի, Գեորգ Ֆիլիպ Տելեմանի, Սեզար Ֆրանկի, ռուս կոմպոզիտորների, վոկալ ստեղծագործությունների երաժշտությամբ։
Ռուս և արտասահմանյան քննադատների ակնարկներում պետերբուրգցի կատարողին անվանել են «երգեհոնի ֆանտաստիկ վարպետ»՝ նրա ոճում ընդգծելով ձայնի արտահայտիչությունն ու ջերմությունը, հիանալի ճաշակը, վիրտուոզությունը, խաղի գեղեցկությունն ու էներգիան։
Երգեհոնահար Նինա Օկսենտյանի 100-ամյակի կապակցությամբ» հոդվածում Սանկտ Պետերբուրգի կոնսերվատորիայի պրոֆեսոր Վլադիմիր Ալեքսեևիչ Շլյապնիկովը գրել է.
Որպես կոնսերվատորիայի պրոֆեսոր՝ դասավանդել է ապագա բազմաթիվ անվանի երգեհոնահարների, որոնց թվում եղել՝ Ռուբին Աբդուլլին, Լ. Մելնիկաս, Վ. Ռուբախա, Վ. Ա. Շլյապնիկով, Տատյանա Չաուսովա, Յու. Սեմյոնով, Օ. Պ. Մինկինա, Ռիշարդ Սվարցևիչ, Դ. Ֆ. Զարեցկի, Ա. Ա. Պանով, Մ. Միշչենկո, Մ. Յու. Դեգտյարև, Գ. Վարշավսկի, Ա. Է. Կուրբանով։
Համագործակցել է երգիչներ Բ. Ռ. Գմիրյայի, Ի. Պ. Բոգաչևայի, Մ. Բիեշուի, Ժ. Հեյնե-Վագների, Գ. Ա. Կովալյովայի, Վ. Լևկոյի, դիրիժորներ Կ. Չադեռլինգի, Ն. Գ. Ռախլինի, Վ. Ա. Չեռնուշենկոյի, նաև երգչախմբերի հետ։
Երգեհոնի համար կազմել է «Խորհրդային կոմպոզիտորների ստեղծագործությունները» , «Ժամանակակից պետերբուրգյան կոմպոզիտորների երգեհոնային երաժշտություն» , «Երեքդարյա պետերբուրգյան երգեհոնային երաժշտություն» անթոլոգիաները։
Նինա Օկսենտյան , երգեհոնահար, ՌԴ ժողովրդական արտիստ , Սանկտ Պետերբուրգի Ն․ Ռիմսկի Կորսակովի անվան պետական կոնսերվատորիայի պրոֆեսոր։
2002 թվականին դուս է եկել «Բորնի նույնականացում» ֆիլմը, Մեթ Դեյմոնի հետ Բորնի դերում, որին հաջորդել են երկու սիքվելներ. «Բորնի գերազանցումը» 2004 թվականին և «Բորնի վերջնագիրը» 2007 թվականին։
Ջեյսոն Բորնը հաճախ է հիշատակվում ֆիլմում, բայց հայտնվում է միայն լուսանկարում (այն պատճառով, որ Մեթ Դեյմոնը հրաժարվեց նկարահանվել ֆիլմում առանց Փոլ Գրինգրասսի մասնակցությամբ)։
Գրքի պատմությունը սկսվել է 1980 թվականին, երբ Ռոբերտ Լադլեմը (Նման լրտեսական դետեկտիվների հեղինակ, ինչպես «Մատարեզեի դինաստիան», կամ «Պահպանություն՝ Մեկը») գրականության մեջ մտցրել է նոր կերպար՝ Ջեյսոն Բորնին։
Չորրորդ գիքը՝ «Բորնի վերադարձումը», դուրս է եկել 14 տարի անց, շնորհիվ հաջող էկրանավորմանը Մեթ Դեյմոնի հետ, և արդեն Էրիկ Վան Լաստբադերի համահեղինակությամբ, ով 2001 թվականին ավարտել է Ռոբերտի մահից հետո վեպը։
Երբ մյուս անգամ Օֆելյան հայտնվում է, նա պատմում է Պոլոնիուսին, թե ինչպես է Համլետը ճմրթված հագուստով ու դիվային դեմքի արտահայտությամբ շտապ մտել իր սենյակ։
Հիմնվելով Օֆելյայի ասածի վրա, Պոլոնիուսն եզրակացնում է, որ սխալ էր Օֆելյային արգելել Համլետին տեսնել, և որ Համլետը խելագարի նման սիրահարված է Օֆելյային։
Ապա Պոլոնիուսն առաջարկում է Կլավդիոսին թաքնվել գոբելենի ետևում ՝ Օֆելյայի և Համլետի խոսակցության ժամանակ, երբ Համլետը տեղյակ չէ, որ նրանց հետևում են։
Օֆելյան «Բանանի Միացյալ Նահանգները» հետգաղութային վեպում , ով 21-րդ դարում պասիվ ագրեսիվ պահվածքով սպառնում է կտրել երակները իր նախկին սիրահարի՝ Համլետի հետ կռվելու ժամանակ։
Օֆեյլան, Փոուլ Գրիֆֆիտի «Թող պատմեմ քեզ» վեպում , Շեքսպիրի կերպարի ածանցյալն է, ով պատմում է սեփական պատմություն իր բառերով․բառացի ասած նա կարող է օգտագործել այն բառերը, որոնք տրված են իրան ներկայացման ժամանակ։
Վերջին անգամ Օֆելյան հայտնվում է ողբերգության մեջ, երբ Լաերտը գալիս է դղյակ, որպեսզի Կլավդիոսին մարտահրավեր նետի իր հոր՝ Պոլոնիուսի մահվան համար։
Օֆելյայի հուղարկավորության ժամանակ, Թագուհի Գերտրուդան Օֆելյայի գերեզմանին ծաղիկներ է դնում և ասում, որ նա ցանկանում էր Օֆելյային դառնալ Համլետի կինը ։
Լաերտը թռնում է Օֆելյայի գերեզմանի փոսը՝ խնդրելով գերեզմանափորին սպասել, մինչ նա վերջին անգամ կպահի քրոջն իր ձեռքերում և հայտարարում է, թե որքան է սիրում նրան։
Չորրորդ գործողության յոթերորդ տեսարանում Թագուհի Գերտրուդան հայտնում է, որ Օֆելյան բարձրացել է ուռենու ծառը և ճյուղը պոկվել է ՝ գցելով Օֆելյային գետակը, որտեղ նա խեղդվել է։
Ավելի ուշ՝ այդ գիշեր ՝ պիեսից հետո, Համլետը սպանում է Պոլոնիուսին Համլետի և նրա մոր՝ թագուհի Գերտրուդայի միջև գաղտնի հանդիպման ժամանակ։
Օֆելյայի հայրը՝ Պոլոնիուսը, ով մտնում է Լաերտի հեռանալու ժամանակ, նույնպես արգելում է հետապնդել այդ միտքը, քանի որ Պոլոնիուսը վախում է, որ Համլետը նրա վերաբերյալ լուրջ չէ մտադրված։
Լաերտը՝ քահանայի խոսքերից կատաղած, պատասխանում է նրան ՝ ասելով, որ Օֆելյան դրախտում պաշտոնակատար հրեշտակ կլինի, մինչդեռ ինքը ներքևում ՝ դժոխքում գոռոց կհանի։
Երկրորդ ամուսին – Սերգեյ Բեզռուկով , կինոյի և թատրոնի ռուս դերասան, Մոսկվայի նահանգային դրամատիկական թատրոնի գեղարվեստական ղեկավար, Ռուսաստանի Դաշնության ժողովրդական արտիստ ։
2015 թվականի հուլիսի 31-ին «360 » ալիքով եթեր է հեռարձակվել Իրինա Բեզռուկովայի «Զրույց բեմում Իրինա Բեզռուկովայի հետ» հեղինակային հաղորդումը, որի առաջին հյուրը եղել է Սերգեյ Բեզռուկովը։
Հետագայում Իրինա Բեզռուկովան հյուրընկալել է նաև կոմպոզիտոր Մաքսիմ Դունաևսկուն, դաշնակահար Դենիս Մացուևին, դերասաններ Դմիտրի Խառատյանին, Դմիտրի Դյուժևին և արվեստի այլ հայտնի գործիչների։
1988 թվականին ավարտել է Ռոստովի արվեստի ուսումնարանը, որտեղ սովորել է Ա. Մալիշևի և Վ. Շապիրոյի կուրսում և ստացել «կինոյի և թատրոնի դերասանի» մասնագիտացում։
Ուսումնարանի երկրորդ կուրսից խիտ գրաֆիկով աշխատել է Ռոստովի Մաքսիմ Գորկու անվան դրամայի ակադեմիական թատրոնում և մինչ ուսումնարանն ավարտելը խաղացել է ավելի քան երկու հարյուր ներկայացումներում։
2015 թվականի հունիսի 11-ին՝ Ռուսաստանի օրվա նախօրեին, Իրինա Բեզռուկովան արժանացել է Մոսկվայի մարզի պատվավոր մրցանակի՝ սուրբ Սերգեյ Ռադոնեժսկու նշանի, որ տրվում է հասարակական ու բարեգործական բեղմնավոր գործունեության և Մերձմոսկովյան տարածաշրջանի կյանքին ակտիվ մասնակցության համար։
2009 թվականի սեպտեմբերին Իրինա Բեզռուկովան ընդգրկվել է բժշկության և առողջապահության բնագավառում սոցիալական ծրագրերի իրականացման ոլորտում համագործակցության «Վերածնունդ» միջտարածաշրջանային բարեգործական հասարակական կազմակերպության հոգաբարձուների խորհրդի անդամ։
Իրինա Բեզռուկովան Ռուսաստանի սպորտի վարպետ, պարի միջազգային մրցույթների հաղթող Մաքսիմ Պետրովի հետ մասնակցել է «Պարեր աստղերի հետ» ռուսական հեռուստաշոուի տասներորդ հոբելյանական եթերաշրջանին, որ սկսել է եթեր հեռարձակվել 2016 թվականի մարտի 7-ին « 1» հեռուստաալիքով։
2015 թվականի հուլիսի 6-ին Իրինա Բեզռուկովան դարձել է Մոսկվայի մարզի հասարակական պալատի նոր կազմի անդամ և գլխավորել է Քաղաքացիների կյանքի որակի, առողջապահության ու սոցիալական քաղաքականության հանձնաժողովը։
2013 թվականին Իրինա Բեզռուկովան ստացել է «Բարձր կարգի տիֆլոմեկնաբանի» մասնագիտացում, կատարում է տիֆլոմեկնաբանությունները Մոսկվայի Նահանգային դրամատիկական թատրոնի ներկայացումների համար։
Իրինա Վլադիմիրովնա Բախտուրան (առաջին ամուսնությունից հետո՝ Լիվանովա, երկրորդից հետո՝ Բեզրուկովա) ծնվել է 1965 թվականի ապրիլի 11-ին Դոնի Ռոստովում։
2008 թվականի հուլիսի 8-ին Սերգեյ Բեզռուկովի հետ վարել է Ռուսաստանում առաջին անգամ կամզակերպված Ընտանիքի, սիրո և հավատարմության օրվան նվիրված տոնակատարությունը։
Նախաձեռնել է Սուրբ Կարապետ եկեղեցու կառուցումը Հոլիվուդում և 850 աշակերտ ունեցող «Ռոզ և Ալեքս Փիլիպոս» վարժարանի քառահարկ շենքի կառուցումը։
Ֆինանսավորել է «Արցախի ձայն» երաժշտական նախագծով խմբի ամերիկյան շրջագայության, մասնակցել է համալսարանի հայագիտական ամբիոնի ստեղծմանը, ֆինանսական աջակցություն է ցուցաբերել Լաչինի Սուրբ Նահատակաց եկեղեցու կառուցմանը։
2014 թվականին ՀԲԸՄ-ին տրամադրել է 5500 քառակուսի մետր մարմարապատ տարածք՝ «ՀԲԸՄ Վահե Կարապետյան կենտրոնի» շենքը, որի կառուցումն ու ձևավորումը կատարել են ինքն ու իր կինը՝ Վերոնիկան։
Կարճ ժամանակահատվածում այդպիսի մեքենաների պահանջարկը շատացավ ԱՄՆ-ում, և նրա ձեռնարկությունը սկսեց արտադրել ավելի շատ մեքենաներ, որոնք արտահանվում են նաև երկրից դուրս։
Հայոց ցեղասպանության 100-րդ տարելիցին նվիրված միջոցառումների կազմակերպման և անցկացման աշխատանքներին ցուցաբերած գործուն աջակցության համար Հայաստանի նախագահի կողմից արժանացել է Երախտագիտության մեդալի։
Հայրենիքի կառուցման գործում, Հայաստանում, սփյուռքում և Արցախում ծավալված բարեսիրական հայրենանվեր գործունեության, հայապահպանության, Հայրենիք-Սփյուռք գործակցության զարգացման շնորհակալ գործում ունեցած իր ավանդի համար, ծննդյան 70-ամյակի կապակցությամբ Հայաստանի Սփյուռքի նախարարության կողմից արժանացել է Ոսկե մեդալի։
«ՀԲԸՄ Վահե Կարապետյան կենտրոն»-ի բացման շրջանակներում ՀԲԸՄ-ի կողմից շնորհվել է ՀԲԸՄ-ան բարերար անդամի կոչում և պարգևատրվել ՀԲԸՄ ոսկե մեդալով։
Վահե Կարապետյան , արդյունաբերող, ամերիկյան « » կորպորացիայի և « » ընկերության հիմնադիր ու սեփականատեր, հասարակական սննդի կազմակերպման, նորագույն տեխնոլոգիաների մշակման մասնագետ, բարերար, «Հայաստան» համահայկական հիմնադրամի ներդրողներից։
Դա սցենարիստ Շանա Ֆեստեի որպես ռեժիսոր դեբյուտային ֆիլմն է, որի պրոդյուսերն է Փիրս Բրոսնանը, պրեմիերան կայացել է 2009 թվականին ԱՄՆ-ի Փարք սիթի քաղաքում՝ Սանդենս միջազգային կինոփառատոնի ժամանակ։
2007 թվականին Զոի Քրավիցը նկարահանվել է իր դեբյուտային ռեժիսոր Սքոթ Հիքսի «Կյանքի համը» կինոնկարում, որտեղ նույն հրապարակում նկարահանվել են նաև Քեթրին Զետա-Ջոնսը և Ահարոն Էքհարթը։
2008 թվականին Զոին նկարահանվել է Քրեյգ Լուկասի «Ամերիկայի թռչունները» ֆիլմում, որտեղ խաղացել է այնպիսի անվանի դերասանների հետ, ինչպիսիք են Մեթյու Փերին, Բեն Ֆոսթերը, Հիլարի Սուոնքը և Ջենիֆեր Գուդվինը։
2008 թվականի օգոստոսին 19-ամյա Զոի Քրավիցը մասնակցություն է ունեցել « » ամսագրի հատուկ թողարկման համար նախատեսված ֆոտոսեսիային, որը նվիրված էր հոլիվուդյան աստղերի նոր սերնդին։
Սկզբում Ֆուլիում զբաղվել է իրենց ընտանիքին պատկանող խաղողի որթատունկերի այգիների մշակմամբ, այնուհետև Գրանդ Դիքսանսի ջրամբարտակի կառուցման ժամանակ՝ 1955-1958 թթ. աշխատել է որպես երկրագետի օգնական։
Արդեն ճանաչված լինելով որպես ռոմանական պոեզիայի հզոր ձայներից մեկը՝ նա գովերգում է կնոջը, սառույցների և կիրճերի երկրի գաղտնիքը, խորանի գինին և Ռոնի խաղողի որթատունկերը։
Եթե նա սիրում է քնքշորեն ու կարոտով նկարագրել Վալեի բնակիչներին, ապա գիտի նաև երբեմն նախատել ու մերժել, բարոկկոյական ոճի պաճուճազարդ հումորով և իրոնիայով «Վալե-Ժյուդե մրցամարտը» :
Արձակագրի իր տաղանդի մասին առաջին անգամ իմացել է 1939 թվականին, երբ նովելների մրցութի ժամանակ իր ստեղծագործություններն արժանացել են Շառլ Ֆերդինանդ Ռամյուի և Գյուստավ Ռուի ուշադրությանը։
1950-ական թվականներին ստեղծված նրա գեղանկարներին առանձնահատուկ են հակումը դեպի պլենէր նկարչությունը, ուշադրությունը գունաօդային մթնոլորտի վիճակի փոխանցմանն ու երանգային հարաբերությանը, հետագայում նրա աշխատանքներում ուժեղանում են դեկորատիվությունն ու գրաֆիկությունը, ընդհանրական նկարի ու կոմպոզիցիայի պայմանականությունը։
1946-1949 թվականներին Լև Օրեխովը դասավանդել է Լենինգրադի Վ. Մուխինայի անվան գեղարվեստաարդյունաբերական բարձրագույն ուսումնարանի մոնումենտալ-դեկորատիվ գեղանկարչության ամբիոնում։
Նրա հետ միասին ինստիտուտն ավարտել են Նիկոլայ Անդրեցովը, Պյոտր Բելոուսովը, Գլեբ Վերները, Ալեքսեյ Գրիցայը, Եվգենի Ժուկովը, Միխայիլ Կոզելը, Նիկոլայ Տիմկովը, Լիդիա Օստրովան, Ելենա Սկուինը, Բորիս Շչերբակովն ու այլ երիտասարդ նկարիչներ, որոնք հետագայում դարձել են հայտնի գեղանկարիչներ։
1932 թվականին ընդունվել է Լենինգրադի գեղանկարչության, քանդակագործության ու ճարտարապետության ինստիտուտի գեղանկարչության ֆակուլտետ, որտեղ սովորել է Բորիս Ֆոգելի, Սեմյոն Աբուգովի ու Հենրիխ Պավլովսկու մոտ։
Լև Նիկոլաևիչ Օրեխով (, 8 նոյեմբերի, 1913, Տուլա, Ռուսական կայսրություն – 6 նոյեմբերի, 1992, Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսաստանի Դաշնություն), ռուս նկարիչ, գեղանկարիչ, գրաֆիկ, Սանկտ Պետերբուրգի նկարիչների միության (մինչև 1992 թվականը՝ ՌՍՖՍՀ նկարիչների միության Լենինգրադի կազմակերպություն) անդամ։
Նրա խորթ հայրը եղել է հետախուզական գլխավոր վարչության գնդապետ Գրիգորի Եֆիմովիչ Գոլուբը , ով նախկինում եղել է ռազմական հետախույզ, ծառայել որպես Ֆինլանդիայի հյուպատոս, եղել կահույքի խանութի տնօրեն, աշխատել Մոսկվայի մշակույթի վարչությունում, ապա ԽՄԿԿ Մոսկվայի շրջկոմում։
Դուստր՝ Անաստասիա, աշխատում է «» պրոդյուսերական կենտրոնում, 2013 թվականի փետրվարի 11-ին դարձել է «» թոք-շոուի հաղորդավարներից մեկը, 2015 թվականի մարտից մինչև հուլիս եղել է «-»-ի տնօրենը,
Երրորդ ամուսին՝ Անատոլի Բելի , Մոսկվայի Ստանիսլավսկու անվան թատրոնի և Ա. Չեխովի անվան գեղարվեստական թատրոնի դերասան. ամուսնալուծվել են տասնմեկ տարվա համատեղ կյանքից հետո։
2013 թվականի օգոստոսի 5-ին Մոսկվայի Նիկուլինսկի շրջանային դատարանը ընդհանուր ռեժիմի կալանավայրում վեց տարվա ու վեց ամսվա ազատազրկման է դատապարտել Ալեքսեյ Ռուսակովին՝ նրան մեղավոր ճանաչելով այն ավտովթարի համար, որի հետևանքով զոհվել են Մարինա Գոլուբն ու մեքենայի վարորդը։
1987 թվականին նա տեղափոխվել է Մոսկվայի «Շալոմ» թատրոնի թատերախումբ, իսկ 2002 թվականին սկսել է աշխատել Մոսկվայի Ա. Չեխովի անվան գեղարվեստական թատրոնում։
Դերասանուհու հուղարկավորման արարողությունը տեղի է ունեցել 2012 թվականի հոկտեմբերի 13-ին, ապա Կենտրոնական կլինիկական հիվանդանոցի ծիսակարգերի սրահում նրա մարմինը դիակիզվել է։
Մարինա Գրիգորևնա Գոլուբ (, 8 դեկտեմբերի, 1957, Մոսկվա, ԽՍՀՄ – 9 հոկտեմբերի, 2012, Մոսկվա, Ռուսաստանի Դաշնություն), կինոյի և թատրոնի ռուս դերասանուհի, հեռուստահաղորդավարուհի, Ռուսաստանի Դաշնության վաստակավոր արտիստ ։
Մարինա Գոլուբը վարել է «Առավոտյան փոստ» , «Բարի լույս» , «, !», «Աղջիկներ» հեռուստահաղորդումները Ռոսիա 1 ալիքով, «Նատուրալիստի ճանապարհորդությունները «» ալիքով։
2011 թվականի հունիսին Մարիա Գոլուբն ընդգրկվել է Մոսկվա քաղաքի կառավարությանը կից տրանսպորտային կոմպլեքսի աշխատելու ու զարգացման խնդիրներով հասարակական-խորհրդատվական խորհրդի կազմում։
Մարինա Գոլուբը մահացել է Մոսկվայում 2012 թվականի հոկտեմբերի 9-ի լույս 10-ի գիշերը ավտովթարի հետևանքով, որ տեղի է ունեցել Լոբաչևկու փողոցի և Վերնանդսկու պողոտայի հատման վայրում։
Իր «Զուգընկերի ընտրությունը – հանդիպակի ընտրությունը» հոդվածում Զահավին անդրադառնում է էվոլյուցիայի տեսանկյունից թանկարժեք սեռային հատկանիշներին և դրսևորումներին, մի երևույթի, որը տարածված է նաև մարդկային հասարակություններում։
Զահավին ցույց է տալիս, որ օրգանզիմի ռեսուրսների նման ոչ օպտիմալ օգտագործումը, որը նպատակ է հետապնդում գրավել զուգընկերոջ ուշադրությունը, կարող է օգտակար լինել և՛ ազդանաշանը ուղարկողի, և՛ այն ստացողի համար։
Զահավին լրացնում Դարվինի կողմից առաջ քաշած սեռային ընտրության տեսությունը և բացատրում է, թե ինչում են էգերը նախընտրում ամենագունեղ և ամենաթակարժեք սեռային հատկանիժենր ունեցող արուներին։
Էվոլյուցիոն կենսաբանությունից զատ՝ հանդիկապի մասին տեսությունը կարևոր դեր է խաղում էվոլյուցիոն հոգեբանության, սոցիոլոգիայի, բժշկության և բնապահապանության ասպարեզներում։
Այն առաջարկում է սեռային ընտրության այնպիսի մի մոդել, որը բացատրում էր բոլոր այն արտաքին, վարվելակերպային և համակարգային առաձնահատկությունները, որոնք հակասության մեջ են գտնվում Դարվինյան տեսության հետ և նվազեցնում են առանձին կենդանիների հարմարվածությունը բնական պայքարում։
Ամոց Զահավի , իսրայելցի կենսաբան, Թել Ավիվի համալսարանի կենդանաբանական ֆակուլտետի նախկին պրոֆեսոր, Իսրայելի շրջակա միջավայրի պաշտպանության միության հիմնադիրներից մեկը։
1980 թվականին Իսրայելի շրջակա միջավայրի պաշտպանության միության և երկու այլ գործընկերների հետ համատեղ արժանացել է Իսրայելի շրջակա միջավայրի պաշտպանության միության մրցանակին, որը տրվում է պետության և հասարակության կողմից առանձնացված այն գործիչներին, որոնք անգնահատելի ավանդ են ունեցել շրջակա միջավայրի պաշտպանության գործում ։
Ալեքսը կախարդանք օգտագործել չիմանալու պատճառով անընդհատ պատմությունների մեջ է ընկնում, իսկ նրա ավագ եղբայրը' Ջասթինն ընդհակառակը, նա տքնաջան սովորում է կախարդանքի բոլոր կանոնները, նրա աշխատասիրությանը կարելի է նախանձել։
Վահեի հոգեհանգիստը տեղի է ունեցել 2016 թվականի ապրիլի 8-ին Ջրառատ թաղամասի եկեղեցում, իսկ հուղարկավորությունը՝ 2016 թվականի ապրիլի 9-ին։
1896 թվականի հոկտեմբերի 30-ին «Երդվյալ հավատարմատարների սենյակն ընդմիժման ժամանակ» ավարտական նկարի համար Դմիտրի Շչերբինովսկին ստացել է նկարչի կոչում և կրթաթոշակով արտասահման մեկնելու իրավունք։
Դմիտրի Անֆիմովիչ Շչերբինովսկի հունվարի, 1867, Պետրովսկ, Սարատովի նահանգ, Ռուսական կայսրություն – 27 նոյեմբերի, 1926, Մոսկվա, ՌՍՖՍՀ, ԽՍՀՄ), ռուս իմպրեսիոնիստ գեղանկարիչ, մանկավարժ, Գեղարվեստական շրջիկ ցուցահանդեսների ընկերության անդամ, Պավել Չիստյակովի ու Իլյա Ռեպինի սիրելի աշակերտներից մեկը։
Դասավանդել է Պրեչիստենկային բանվորական դասընթացներում , Մոսկվայի տնայնագործական-գեղարվեստական տեխնիկումում, եղել է Մոսկվայի նկարիչների «» համաձայնության, Մոսկվայի նկարիչ-գեղանկարիչների մասնագիտական միության խորհրդի անդամ։
1914 թվականից մասնակցել է պերեդվիժնիկների կազմակերպած ցուցահանդեսներին, իսկ 1915 թվականից եղել է Գեղարվեստական շրջիկ ցուցահանդեսների ընկերության անդամ. նրա նկարները ներկայացվել են ընկերության և - ցուցահանդեսներում։
Որպես Գեղարվեստի կայսերական ակադեմիայի կրթաթոշակառու՝ Դմիտրի Շչերբինովսկին 1898 թվականից սովորել է Փարիզում՝ Ժյուլիանի ակադեմիայում Թոնի Ռոբեր-Ֆլյորիի մոտ։
Եվրոպական հանձնաժողով, ԵՄ հաստատություններից մեկն է, պատասխանատու է օրենսդրական առաջարկների, որոշումների կատարման, ԵՄ պայմանագրերի կատարման և ամենօրյա գործունեության պլանավորման համար։
Հանձնաժողովականները պաշտոնի անցնելիս երդվում են Լյուքսեմբուրգում գտնվող Արդարադատության եվրոպական դատարանում՝ պարտավորվելով հարգել պայմանագրերը և լիովին անկախ լինել իրենց մանդատի ժամանակահատվածում պարտականությունների կատարման ընթացքում։
Վերոնշյալ 28 հանձնաժողովներից մեկը դառնում է Հանձնաժողովի նախագահ, որի թեկնածությունն առաջարկում է Եվրոպական խորհուրդը, իսկ ընտրությունը կայանում է Եվրոպական խորհրդարանում։
Կից գործում է Հանձնաժողովականների քոլեջը, որը 23000 Եվրոպական քաղաքացիական ծառայողներից բաղկացած վարչական մարմին է, ովքեր իրենց հերթին տեղաբաշխված են գլխավոր տնօրենատների և ծառայությունների վարչություններում։
Այնուամենայնիվ, առաջացած տարաձայնությունները 1965 թվականին հանեգեցրեցին Շառլ դը Գոլի կառավարության և այլ անդամ-երկրների միջև «Դատարկ աթոռների ճգնաժամ»-ի՝ ընդհանուր գյուղատնտեսական քաղաքականության պատճառով։
Ինթերնեյշընըլ Հերըլդ Թրիբյունը ժամանակին գրեց, որ իր նախագահության երկրորդ ժամկետի ավարտին՝ 1992 թվականին, «Պարոն Դըլողը փրկեց Եվրոպական համայնքը ընկծվածութունից։
Պաշտոնավարման առաջին ժամկետի ընթացքում՝ 1985-88 թվականներին, Եվրոպան միավորեց միասնական շուկայի տարածքի մեջ, իսկ երկրորդ ժամկետի ընթացքում եվրոպացիներին համոզեց հեռու գնալ իրենց փառասեր տնտեսական, դրամական ու քաղաքական միավորման մեջ»։
վերջինիս ղեկավարած հանձնաժողովը ստիպված եղավ 1999 թվականին հրաժարական տալ՝ Եվրոպական խորհրդարանի ճնշման տակ՝ կեղծիքների ու կոռուպցիոն սկանդալների սկանդալների պատճառով .։
Եվրոպական հանձնաժողովը ստեղծված վերազգային Եվրոպական համայնքային համակարգի հինգ գլխավոր հաստատություններից մեկն է, որի ստեղծման մասին գաղափարն առաջարկեց Ֆրանսիայի այդ ժամանակվա արտգործնախարար Ռոբերտ Շումանը 1950 թվականի մայիսի 9-ին։
1951 թվականին այս հաստատությունը սկսեց գործել որպես Ածխի ու պողպատի եվրոպական համայնքի բարձրագույն մարմին և մինչ օրս կրել է բազմաթիվ փոփոխություններ՝ կախված իր լիազորությունների հետ։
Սանտերին հաջորդած Ռոմանո Պռոդիի նախագահության օրոք Ամստերդամի պայմանագիրը մեծացրեց հանձնաժողովի իրավասությունները, իսկ վերջինս, մամուլի ձևակերպմամբ, ձեռք բերեց վարչապետին համավասար լիազորություններ։
Նուբար Ալեքսանյան , վավերագիր–լուսանկարիչ, ում աշխատանքները ներկայացվել են ԱՄՆ–ի և Եվրոպայի խոշորագույն պարբերականներում, այդ թվում՝ « », «», «», «», «» և «»։
Իրեն որպես ուսանող և սկսնակ լուսանկարիչ ներկայացնելիս Ալեքսանյանը մատնանշում է իր աշխատավոր ընտանիքը, որն իրեն սովորեցրել է մոտիվացիա և աշխատանքի էթիկա, ինչն էլ հենց նպաստել է իր՝ որպես լուսանկարչի հաջողություններին։
Բոստոնի գեղարվեստի ինստիտուտում և Լուսանկարչության նոր անգլիական դպրոցում ուսուցանելուց հետո 1975 թվականին Ալեքսանյանը համահիմնադրեց Էսեքսի լուսանկարչական վորքշոփը։
Հինգ տարվա ընթացքում ստեղծված այս աշխատությունը ներկայացնում է 25 երաժիշտների (այդ թվում՝ Ուինթոն Մարսալիս, Ֆիլիպ Գլաս, Էմիլի Հարիս և Պաուլ Սիմոն) ստեղծագործական գործունեությունը։
ՀՆԱ-ով 1036-ից 12 615 դոլար մեկ շնչին բաժին ընկնող երկրներում հիմնականում գնահատվում է «ածխածնի ինտենսիվության միտման փոփոխության» ցուցանիշով, բնորոշվում է գազերի արտանետումների մեծացման դանդաղեցման հետ կապված (Որքանով է զարգացող տնտեսությամբ երկրները դանդաղեցնում գազերի արտանետումները վերջին տարիներում)։
Հաշվետվությունում ներառված են 180 երկիր, ինչպես և նախկինում, հաշվարկվում են երկու մեծ խմբերում՝ էկոլոգիական առողջության (շրջակա միջավայրի գործոններից կախված մարդու առողջության պաշտպանության, որոնք առաջացել են մարդու ներգործությամբ) և էկոհամակարգի կենսունակությունը ։
Այդ երկու առաջադրանքները բաշխված են 9 կատեգորիաների, որոնք գրավում են էկոլոգիական քաղաքականության առաւնային խնդիրները, այնպիսին ինչպիսին գյուղատնտեսությունը, օդի որակը, կենսաբազմազանությունը, կլիմա և էներգետիկա, անտառներ, ձկնային պաշարներ, առողջության վրա ազդեցությունը (մարդու առողջության վրա համախմբված ազդեցությունը, որոնք բխում են 5 գործոնների ռիսկերից՝ վտանգավոր ջրեր, վատ սանիտարիա, շրջակա միջավայրի աղտոտվածությունը պինդ մասնիկներով, օդի աղտոտումը կենցաղային պինդ վառելիքներով և մթնոլորտային օզոնի աղտողում), ջրային պաշարները, ջուրը և սանիտարիան։
Էկոլոգիական կայունության գործակիցը եղել է առաջին փորձը գնահատել պետություները մի քանի էկոլոգիական կայունության չափանիշների, այդ թվում բնական ռեսուրսնորի պաշարներով, աղտոտվածության մակարդակով անցյալում և ներկայում, շրջակա միջավայրի պաշտպանության եղանակներով։
Բայց գնահատված ցուցանիշների մեծ քանակությունը և էկոլոգիական կայունության ոչ ճշգրիտ որոշումը թույլ չտվեց էկոլոգիական կայունության գործակցին դառնալ պրագմատիկ գործիք քաղաքականության առաջնայինությունը։
Դա հաշվի առնելով 2006 թվականին Եյլան և Կոլումբիայի համալսարանի թիմերը մշակել են էկոլոգիական արդյունավետության գործակիցը, որում դադարեց կայունությունը չափելը, դրա փոխարեն չափվեց արդյունավետությունը։
Եյլան համալսարանի էկոլոգիական քաղաքականության և իրավունքի կենտրոնը Կոլումբիական համալսարանի և Համաշխարհային տնտեսական ֆորումի հետ համատեղ ձևավորում էին էկոլոգիական կայունության գործակիցը տասնյամակներ։
2012 թվականի հաշվետվությունը ինչպես և նախորդը բաժանվում է երկու մեծ խմբերի՝ էկոհամակարգի կենսունակությունը և էկոլոգիական առողջություն, որը գնահատվում է շրջակա միջավայրի ազդեցությունը մարդու առողջության վրա։
Օգտագործելով տասամյա վաղեմության տվյալները և կիրառելով 2014 թվականի գործակցի հաշվարկման մեթոդիկան, հաշվետվության հեղինակաները գտնում են փոփոխություններբոլոր ցուցանիշներով ժամանակի ընթացքում։
Անցյալում գորցակցի հաշվետվության մեջ հատուկ նշվում էր, որ մեթոդիկան հնարավորություն չի տալիս կապել երկրի դիրքը ցուցակում շրջակա միջավայրի լավացման կամ վատացման հետ։
Դա ցույց է տալիս ոչ այդքանել հարուս երկիրները կարող են հասնել տպավորիչ հաջողությունների շրջակա միջավայրի պաշտպանության ուղղությամբ և որ ոչ միայն եկամուտների մակարդակն է որոշում պետության էկոլոգիական արդյունավետությունը։
Ցանկալի արդյունքը կարող է նշանակվել միջազգային համաձայնագրերի, ստանդարտների հիման վրա, որը որոշված է միջազգային կառույցների կողմից՝ պրոֆեսիոնալ եզրակացությունը, որը ցույց է տալիս Գիտական համերաշխությունը կամ ուրիշ աղբյուրներ։
Այսպիսով ուսումնասիրությունը ցույցադրում է, որ Հայաստնաի հիմնական բնապահպանական խնդիրը բնակչության առողջության վրա բացասական ազդեցության սահմանափակելն է, իսկ բնության կենսունակությունը համեմատաբար քիչ մտահոգիչ է։
սովորական ցուցակից բացի, առաջին անգամ ներկայացվեց -ի տենդենցիոն ցուցակը, որը ցույց է տալիս թե որ երկիրներում է բարելավել էկոլոգիական իրավիճակը ժամանակի ընթացքում, և որ երկիրներում է վատթարացել (Հետևել այդ ամենին սովորական հաշվետվությամբ անհնարին է հաշվարկի մեթոդիկայի հաճախակի փոփոխության պատճառով)։
2016 թվականի հաշվետվությունում առավել քիչ արդյունավետությամբ են աչքի ընկել այն երկիրները, որոնք տառապում էին կոնֆլիկտներով և լուրջ քաղաքական խնդիրներով՝ Սոմալի, Էրիթրեա և Մադագասկար։
Կատեգորիաները միավորված էին երկու մեծ խմբերի մեջ՝ էկոհամակարգի կենսունակություն և էկոլոգիական առողջությունը, որը գնահատում էր շրջակա միջավայրի ազդեցություն մարդու առողջության վրա։
Օգտագործելով տասնամյակի վաղեմության տվյալները և օգտագործելով 2016 թվականի գործակցի հաշվարկման ձևը, հաշվետվության հեղինակաները գտնում են բոլոր ցուցանիշների փոփոխությունները ժամանակի ընթացքում։
Երկրների համար որոնք զբաղեցնում են ցուցակում բարձր հորիզոնականներ են զբաղեցնում, տենդեցիոն -ն կարող է չընդունվել, քանի որ այդ երկիրներում բարելավելու քիչ հնարավորություն է մնացել։
Ավետարանում չի նշվում, թե պսակը երբ են հանել Հիսուս Քրիստոսի գլխից և որոշ նկարիչներ, խաչելության տեսարանը պատկերելիս, Քրիստոսին նկարում են Փշե պսակը գլխին։
Եփեսոսի թեմի առաջնորդ Նիկոլայ Մեսարիտը ով աստվածաբան էր, եկեղեցական և քաղաքական գործիչ, հայտնում է, որ 1201թ. Կոնստանդնապոլսում, Աստվածածնի անունը կրող եկեղեցում, որը նախատեսված էր կայսեր և նրա ընտանիքի ներկայությամբ պատարագներ կատարելու, տոնական պատարագների՝ տարվա առաջին օրը, մայիսի 1-ին, Եղիա մարգարեի հիշատակման օրը , Ավագ Հինգշաբթի և Ավագ Ուրբաթ օրերի համար, պահպանվում էին Քրիստոսի Փշե պսակը, Քրիստոսի տունիկան, Քրիստոսի գավազանը, Նրա խարազանման մտրակը, սուրբ մեխը, նիզակը, Քրիստոսի սանդալներից կտորներ, որոնք կայսր Հովհաննես Չմշկիկը 975թ-ին բերել էր Պաղեստինից։
1239թ. Օգոստոսին Փշե պսակը բերվեց Փարիզ, ուր ավելի ուշ բերվեցին Տիրոջ Խաչափայտը, Նիզակը, Հին ու Նոր Կտակարաններում հիշատակվող այլ իրեր։
Խորհրդային իշխանության վերականգնումից հետո շենքը զբաղեցրել է Ռազմահեղափոխական կոմիտեն, որը 1920 թվականի հունվարի 10-ից մինչև հունիս քաղաքային իշխանության գլխավոր մարմինն էր։
1905 թվականի առաջին ռուսական հեղափոխության իրադարձություններից հետո կալվածատեր Կեմնենո-Վարվացին, վախենալով իր կալվածքի գյուղացիների հուզումներից, որոշեց վաճառել իր հսկայական առանձնատունը։