polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Մեկ տարի անց լույս տեսավ նրանց երկրորդ «» ալբոմը՝ զբաղեցնելով ԱՄՆ֊ի, Կանադայի, Ավստրիայի, Նոր Զելանդիայի, Արևմտյան Եվրոպայի և շատ այլ երկրների չարթերի առաջին հորիզոնականը։
2007 թվականին, ընդունելով մասնակցել համերգին ֊ի հետ, Դևիդը դադար վերցրեց քառյակի համաշխարհային շրջագայություններից, կատարելով օպերային արիաների, հայտնի երգերի և ծննդյան հիմների շարք։
Օպարեն նաև 2007 թվականին մասնակցել է պատանեկան հավաքականների աշխարհի առաջնությանը, որն անցկացվել է Հարավային Կորեայում․ այդ մրցաշարում ազգային հավաքականի կազմում նա մասնակցել է բոլոր 7 հանդիպումներին։
Օպարեն ընդգրկվել է Գանայի հավաքականի ընդլայնված ցանկում՝ նախապատրաստվելով մասնակցել 2008 թվականին անցկացվելիք Աֆրիկյան ազգերի գավաթի խաղարկությանը, սակայն չի ընդգրկվել վերջնական հայտացուցակում ջլերի ձգվելու պատճառով։
Նկարագրելով երբեմնի հզոր պետության անկումը՝ հեղինակը փնտրում է այդ անկման պատճառների հարցերի պատասխանները, և կարդացողին, ով պատկերացում ուներ Պրուսի ապրած դարաշրջանի մասին, պարզ է դառնում, որ լեհ գրողի համար արդիական էր վեպում նկարագրված ճգնաժամը։
Ընդհակառակը, «Փարավոն»-ի նշանակությունը լեհական վեպի զարգացման մեջ այն էր, որ այստեղ լեհ գրականության պատմության մեջ առաջին անգամ այդպիսի բարձր գեղարվեստական մակարդակով է հեղինակն օգտագործում անցյալի գիտական իմացությունն առանց ակնհայտ մոդերնիզացիայի։
«Փարավոն»-ում Պրուսն անդրադառնում է բնակչության ծանր ապրելակերպին, դերը պետության կյանքում նրա դերին, ինչպես նաև պարզաբանում է քաղաքական իշխանության վերաբերմունքը բարոյականության և քաղաքականության, «ազգային» հետաքրքրության վերաբերմունքը, ռեֆորմի պարտության պատճառները։
«Փարավոն» վեպը թարգմանվել է հետևյալ լեզուներով. անգլերեն, հայերեն, բուլղարերեն, հունգարերեն, հոլանդերեն, վրացերեն, եբրայերեն, իսպաներեն, լիտվերեն, գերմաներեն, ռումիներեն, ռուսերեն, սերբ-խորվաթերեն, սլովակերեն, սլովեներեն, ուկրաիներեն, ֆրանսերեն, չեխերեն, էսպերանտո, էստոներեն։
Վեպի բովանդակությունը ներկայացնում է պայքար հորինված պատմական կերպար երիտասարդ փարավոն Ռամզես -ի պայքարն ամենակարող քրմական խավի դեմ' Ամոն-Րա բարբարոս Խերիխորի գլխավորությամբ։
Փարավոն , հայտնի լեհ գրող Բոլեսլավ Պրուսի պատմավեպն է, որը գրվել է 1895 թվականին և ի սկզբանե հրատարակվել է «Պատկերազարդ շաբաթաթերթում»․ առաջին հրատարակությունը գրքային եղանակով լույս է տեսել 1897 թվականին։
2007 թվականից դասավանդում է Երևանի պետական համալսարանի սոցիալական հոգեբանության ‎ֆ‎ակուլտետում, 2011-2012 թվականներին՝ Երևանի պետական բժշկական համալսարանի հոգեբուժության ‎ամբիոնի պրոֆեսոր, 2011 թվականից՝ Հայաստանի պետական մանկավարժական համալսարանի կիրառական հոգեբանության ամբիոնի պրոֆեսոր, 2012 թվականից՝ Հայկական բժշկական ինստիտուտի հոգեկան առողջության և հոգեբուժության ամբիոնի վարիչ։
Աշխատանքները վերաբերում են սոմատիզացված հոգեկան խանգարումներին, աթերոսկլերոտիկ սակավամտության կլինիկաշերտագրական հետազոտություններին, սոցիալ-քաղաքական գործընթացների հոգեախտաբանությանը, հետտրավմատիկ սթրեսային խանգարումներին։
1977 թվականին վերապատրաստվել է Խարկովի անասնաբուժական-անասնաբուծական ինստիտուտի ֆիզիոլոգիայի ամբիոնում, 1983 թվականին՝ Կրասնոդարի գյուղատնտեսական ինստիտուտի ֆիզիոլոգիայի ամբիոնում, 1993-1994 թվականներին՝ Երևանի Մխիթար Հերացու անվան պետական բժշկական ինստիտուտի ֆիզիոլոգիայի ամբիոնում։
Աշխատանքները վերաբերում են Հայաստանում ստեղծված հայկական կիսանրբագեղմ մսաբրդակաթնատու ոչխարների հարմարողականության վրա պղինձ և մոլիբդեն միկրոտարրերի ազդեցությանը։
1960-1966 թվականներին եղել է Գյումրու վարակիչ հիվանդությունների հիվանդանոցի ախտորոշման լաբորատորիայի վարիչ, 1966 թվականից աշխատել է Երևանի անասնաբուծական-անասնաբուժական ինստիտուտի Ֆիզիոլոգիայի, ախտաբանական ֆիզիոլոգիայի և ճառագայթակենսաբանության ամբիոնում, 1994-1995 թվականներին եղել է Ֆիզիոլոգիայի, ախտաբանական ֆիզիոլոգիայի և ճառագայթակենսաբանության ամբիոնի վարիչ։
1939 թվականին Լ․ Վ․ Կանտորովիչը հրատարակեց «Արտադրության կազմակերպման և պլանավորման մաթեմատիկական մեթոդները» աշխատությունը, որտեղ ձևակերպված էին սահմանափակումներով էքստրեմումի խնդիրների նոր դաս և դրանց լուծման արդյունավետ մեթոդները՝ այդ ձևով հիմք հիմք դնելով գծային ծրագրավորման հիմունքներին։
Այն շարունակվել է ուսումնասիրվել 1940-ական թվականների ընթացքում Ջորջ Դանցիգի՝ գծային ծրագրավորման հիմնադիրներից մեկի կողմից, դեռ այն ժամանակ, երբ համակարգիչները չէին օգտագործվում գծային խնդիրների լուծման համար։
Գծային ծրագրավորում, կիրառական մաթեմատիկայի ճյուղ, որը զբաղվում է մաթեմատիկական մեթոդների և օպտիմալացման խնդիրների ալգորիթմերի մշակմամբ -չափանի էվկլիդյան վեկտորական տարածության մեջ, որը սահմանափակված է գծային անհավասարումներով և հավասարումներով։
Այսպիսի մեթոդների ուսումնասիրությունը հանգեցրեց գծային ծրագրավորման նոր ճյուղի ստեղծմանը և նոր էջ բացեց տնտեսա-մաթեմատիկական մեթոդների զարգացման մեջ։
Մինչև Ռուսական կայսրությանը Ղրիմի միանալը, 1777- 1778 թվականներին Եկատերինա -ը հրամայել է թերակղզու բնակչությանը բռնի տեղահանության ենթարկել՝ տեղափոխելով նրանց Մարիուպոլ։
Չնայած կրոնափոխությանը, մուսուլման հույները իրենց կենցաղում պահպանել են քրիստոնեական մշակույթի տարրեր, օրինակ, ամանորյան տոնակատարությունները և Վասիլի Կեսարացուն նվիրված տոնը՝ «վասիլոպիտան»։
Վերջին հասկացությունը իր մեջ կարող է ընդգրկել ոչ միայն մուսուլման հույներին, այլ նաև Հունաստանի տարածքում բնակվող թուրքերին, ալբանացիներին, պոմակներին և մուսուլման գնչուներին։
Էպիրուսի մուսուլման հույները, որոնց թուրքերեն անվանում են «յանյալը», իսկ հունարեն՝ «թուրքոյանիոտիս», գաղթել են Թուրքիա 1912 թվականին, իսկ երկրորդ ալիքը՝ 1923 թվականից հետո։
Չնայած նրան, որ Էպիրուսի մուսուլման բնակչության մեծամասնությունը էթնիկ ալբանացիներ են, հունական համայնքներ կան Յանինայում, Պրեվեզայում, Պարամիթիայում, Սուլիում, Մարգարիտիում, Լուրոսում և Կոնիցայում։
Թուրքիայի հունախոս մուսուլման բնակչությունը ներառում է ինչպես ավտոխտոններին (Բյուզանդական կայսրության իսլամացված հույն բնակչության սերունդներ, ովքեր պահպանել են լեզուն), այնպես էլ Բալկաններից ներգաղթած մուսուլման բնակչության սերունդներին։
2001 թվականի գարնանը Բրյունո Դեպլան և Սանդրին վան Սոլինը, ովքեր քարանձավի հսկիչներ էին նշանակված, քարանձավում նկատում են բորբոս. գրունտը ծածկվել էր ֆուզարիում սնկերով, ինչը պայմանավորված էր հիդրոթերմիկ նոր համակարգով։
1960 թվականին Լասկոյում ի հայտ եկավ այսպես կոչված «կանաչ հիվանդություն». ածխաթթու գազի ավելցուկը, համեմատաբար բարձր ջերմաստիճանը և արհեստական լուսավորությունը քարանձավի պատերին ջրիմուռների առաջացման պատճառ հանդիսացան։
Դրանից հետո միջավայրի' ածխածնի դիօքսիդով հարստանալու պատճառով տարածվեց «սպիտակ հիվանդությունը», այսինքն' պատերն ու պատկերները ծածկվեցին կալցիտային ծածկույթով։
Հյուսիսային պատի երկու զուբրերին ուղեկցում են տասնյակ ձիեր և մի հսկա կենդանի, որի ճակատին եղջյուրանման ելուստ է. դրա համար այն ստացել է «Միաեղջյուր» անվանումը։
Հարավային պատին երեք մեծ զուբրեր են պատկերված կարմիր գույնի երեք ավելի փոքր զուբրերի, վեց եղջերուների և մեկ արջի հետ, որը պատկերված է զուբրերից մեկի փորին և այդ պատճառով էլ դժվար է տարբերակվում։
Երկար ժամանակ դրանք վերագրվում էին մադլենյան մշակույթին, սակայն վերջին հետազոտությունները ցույց են տվել, որ դրանք ամենայն հավանականությամբ վերաբերում են ավելի վաղ շրջանի սոլյուտրեյան մշակույթին։
Նախնադարի պատմության մասնագետ Անրի Բրեյլը, որ գերմանական օկուպացման ժամանակ թաքնվել էր այդ շրջանում, 1940 թվականի սեպտեմբերի 21-ին Ժան Բուիսնիի, Անդրո Շեյնիեի, ապա նաև Դենի Պեյրոնի և Անրի Բեգուենի հետ դառնում է քարանձավի առաջին այցելուն։
1940 թվականի ավարտին նա, մի քանի ամիս անցկացնելով տեղանքում, շարդեն բազմաթիվ չափագրումներ էր իրականացրել' ուսումնասիրելով նախնադարյան նկարչությունը և այն վերագրելով պերիգորյան մշակույթին։
Այսինքն' օրական արտադրվում էր մոտ 2.500 լ ածխաթթու գազ և 50 կգ ջրային գոլորշի այն դեպքում, երբ քարանձավն ուներ բավական փոքր չափեր' մոտ 1.500 մ³:
Բացի այդ' անցկացվում է էլեկտրական լուսավորություն և կառուցվում է հատուկ աստիճան, ինչը հեշտացնում է «ցլերի սրահ» մուտքը, իսկ քարանձավի մուտքին բրոնզե ծանր դուռ է տեղադրվում։
Ի տարբերություն այդ շրջանում գտնվող շատ այլ քարանձավների' Լասկոն համեմատաբար չոր քարանձավ է. անջրաթափանց մարմարի շերտը խոչընդոտել է ջրի ներծծումը և կալցիտային գոյացությունների առաջացումը։
Հնագիտական բացահայտումների մեծ մասն արել է Ա. Գլորին, երբ մուտքի մոտ և սրահներում հողմարգելի համակարգի տեղադրման աշխատանքներ էին կատարվում, իսկ հետո նաև պեղումների ժամանակ հատկապես «Հանքահորում»։
2006 թվականին վարակը գրեթե վերացվում է, սակայն երկու շաբաթը մեկ պաշտպանիչ հատուկ համազգեստով մասնագետների խումբը պետք է ձեռքով մաքրեր պատերը սնկերի մնացորդներից, քանի որ դրանք, անկախ ամեն ինչից, շարունակում էին գոյանալ։
Դրանք այցելուների արտաշնչումից առաջացած ածխաթթու գազի ավելցուկի արդյունք են եղել. գազը և խոնավությունը ռեակցիայի մեջ են մտել կալցիտային աղերի հետ, որոնք պատկերները ծածկող լաքի շերտի դեր են կատարել։
Մի քանի տարի Անրի Բրեյլը անցկացնում է Իսպանիայում, Պորտուգալիայում և Հարավային Աֆրիկայում, սակայն 1949 թվականին վերադառնում է Ֆրանսիա' Սևերին Բլանի և Մորիս Բուրգոնի հետ ձեռնամուխ լինելով Լասկո քարանձավի պեղմանը։
Ֆրանսիացի հնագետ Անդրե Լերուա-Գուրանը հայտնել է տեսակետ, որի համաձայն' տեսարանը դիցաբանական հիմք ունի, որի նշանակությունը բացահայտված չէ և այլևս հնարավոր էլ չէ բացահայտել։
Ներկված իրերի ուսումնասիրություններ են կատարվել էլեկտրոնային միկրոսկոպով, ինչի արդյունքում հաստատվել է, որ սև գույնը ստացվել է մանգանի օքսիդից, իսկ դեղին, նարնջագույն և կարմիր գույները' երկաթի օքսիդից։
2000 թվականին գերմանացի գինական Միախայել Ռապենգլյուկը պատկերային համակարգում հայտնաբերել է ամառա-աշնանային եռանկյունը , որ ձևավորել էին բիզոնի աչքը, մարդը և թռչունը։
1970-ական թվականների սկզբներին սկսվում են քարանձավի շահագործման աշխատանքները, ինչի արդյունքում 1983 թվականին լայն հասարակության համար բացվում է քարանձավի կրկնօրինակը' ստանալով Լասկո անվանումը։
Զբոսաշրջիկների 15-ամյա ակտիվ այցելությունը խաթարել էր քարանձավի բալանսը, ինչի շնորհիվ Լասկոն պահպանվել էր հազարամյակներ շարունակ. եզակի ժայռապատկերների գոյությունը վտանգված էր։
1979 թվականի հոկտեմբերին Լասկոն Վեզեր գետի հովտի այլ քարանձավների նախապատմական ժայռապատկերների հետ ընդգրկվել է ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի համաշխարհային ժառանգության ցանկում։
Նախագիծն իրականացվում էր Լավրենտի Բերիայի անմիջական հսկողությամբ, նախագծի գիտական եւ տեխնիկական պատասխանատուն էր պրոֆեսոր Առաքելյանը, ով Միկոյանի դպրոցական ընկերն էր։
Ենթադրաբար, ամերիկյան տարբերակի նմանակման որոշման սկզբունքային որոշման պատճառով, ՌԴՍ-1 կառուցվածքը նմանակում էր ամերիկյան "Չաղին" . Այդուհանդերձ, որոշ համակարգեր, ինչպիսիք են արտաքին թռիչքային իրանը և էլեկտրոնային միջուկը խորհրդային մշակման էին։
Այս փաստը ձեռնտու է եղել ահաբեկիչներին՝ քաղաքի գրավման ժամանակ, քանի որ տեղի սուննի համայնքը դժգոհ է եղել Իրաքում իշխանության եկած շիա փոքրամասնության գործողություններից։
Մոսուլը համարվում է ԻԼԻՊ-ի վերջին խոշոր հենակետը Իրաքում, այդ իսկ պատճառով նախատեսվող ռազմագործությանը պետք է մասնակցեին մեծ թվաքանակով զինվորականներ՝ աշխարհի տարբեր երկրներից։
Մոսուլի գործողություն , Իրաքի բանակի, Փեշմերգայի և Հակաահաբեկչական կոալիցիայի համատեղ գործողություն, որը սկսվել է 2016 թվականի հոկտեմբերի 16-ին և ձգվում է մինչ օրս։
Կոալիցիայի ուժերը մտահոգություն ունեին, որ քաղաքում կարող է սկսվել հումանիտար ճգնաժամ և քաղաքացիները ահաբեկիչների կողմից կարող են օգտագործվել որպես կենդանի վահան։
Կոալիցիան, որը գլխավորում է ԱՄՆ-ն, մի քանի շաբաթ հարվածներ է հասցրել նախատեսված նշանակետերին, իսկ Իրաքի բանակը գրավել է Մոսուլի շրջակա տարածքները։
Գործողության սկսվելուց 72 ժամ առաջ Մեծ Բրիտանիայի ռազմաօդային ուժերի «Թայֆուն», «Տորնադո» կործանիչները և անօդաչու թռչող սարքերը բերվել են մարտական վիճակի։
Իրաքի բանակը քաղաքի վրա օդից լցրել է թռուցիկներ, որոնք կոչ էին անում բնակիչներին ռազմագործության սկսման ժամանակ՝ ըմբոստություն բարձրացնել ահաբեկիչների դեմ։
Կոալիցիայի ուժերը գտնվում են քաղաքից 60 կիլոմետր հեռավորության վրա՝ Մոսուլից հարավ Կայյարա քաղաքի մոտ, որը ԻԼԻՊ-ից հետ է գրավվել ամռանը։
Իրաքի բանակը Մոսուլի շրջանում կենտրոնացրել է մոտ 60 000 զինծառայողներ, ներառյալ նաև Փեշմերգայի 6000 զինծառայողներ և մոտ 10000 շիա կամավորներ, որոնց ֆինանսավորում է Իրանը։
«Լա Լա Լենդը» արժանացել է քննադատների դրական արձագանքին, որոնք գովաբանել են Շազելի սցենարը, Գոսլինգի և Սթոունի դերասանական խաղը, Ջասթին Գուրվիցի երաժշտությունն ու երաժշտական համարները։
Ֆիլմը հաղթանակ է տարել բորոլ այն 7 անվանակարգերում, որոնց առաջադրվել է «Ոսկե Գլոբուս»-ին՝ ռեկորդ սահմանելով մրցանակների ամբողջ պատմության համար ատնալով 11 անվանակարգ «»-ի մրցանակաբաշխությանը և հաղթելով 5 կատեգորիաներում։
2017 թվականի «Օսկար» մրցանակաբաշխությանը ֆիլմը առաջադրվել է 14 անվանակարգերի՝ կրկնելով «Ամեն ինչ Եվայի մասին» և «Տիտանիկ» ֆիլմերի ռեկորդը և հաղթելով վեց կատեգորիաներում՝ «Օսկար լավագույն ռեժիսորի համար», «Օսկար լավագույն դերասանուհու համար», «Օսկար լավագույն օպերատորի համար», «Օսկար ֆիլմի լավագույն երաժշտության համար», «Օսկար լավագույն երգի համար» ։
Շազելը ֆիլմի սցենարը գրել է 2010 թվականին, բայց չի գտել այնպիսի ստուդիա, որ պատրաստ լինի ֆինանասավորել ֆիլմը առանց փոփոխություններ կատարելու սցենարի մեջ։
«Լա-Լա Լենդ» , 2016 թվականի ամերիկական երաժշտական ռոմանտիկ կատակերգություն-դրամա, որի ռեժիսորն է Դեմիեն Շազելը, իսկ գլխավոր դերերում խաղում են Ռայան Գոսլինգն ու Էմմա Սթոունը։
«Լա-Լա Լենդ» ֆիլմի մասին հայտնի է դարձել 2014 թվականի հունիսի 5-ին, երբ գլխավոր դերակատարների համար դիտարկվում էին Մայլք Թելերը և Էմմա Ուոթսոնը, սակայն շուտով երկու դերասաններն էլ լքեցին նախագիծը։
Շիրին Էբադին ծնվել է 1947 թվականին Համադան քաղաքում, կոմերցիոն իրավունքի պրոֆեսոր Մուհամմադ Ալի Էբադի ընտանիքում, որը եղել է Համադանի նախկին գլխավոր նոտարը։
Շատ իրանցիների պես ի սկզբանե ողջունած լինելով իրանական հեղափոխությունը՝ նա շուտով դառնում է հեղափոխության դաժան քննադատը, քանի որ ըստ նոր իշխանության կինը չպետք է որոշումներ կայացնի տղամարդկանց համար։
Երկար տարիներ Էբադին անցկացնելով մենախցում՝ դարձավ Իրանի մարդու իրավունքների թիվ մեկ ակտիվիստը, հիմնեց Մարդու իրավունքների պաշտպանի կենտրոնը և օգնեց կազմակերպելու «Մեկ միլիոն ստորագրություն» ժողովրդական նախաձեռնությունը։
Շիրին Էբադի , , իրանցի իրավաբան, դատավոր, մարդու իրավունքների ակտիվիստ, գրող, Նոբելյան մրցանակի դափնեկիր , նախկին քաղբանտարկյալ, Ավրորա մրցանակի ընտրող հանձնաժողովի անդամ։
1990 թվականին Վերա Ֆիշերի հետ խաղացել է «Ցանկություն» մինիսերիալում, իսկ ռուսական հեռուստադիտողին հայտնի «Տրոպիկուհու գաղտնիքը» սերիալում նրա գործընկերուհին եղել է Գլորիա Պիրեշը։
Դրա պատճառը եղել է Գիլհերմեի չստացված ռեժիսորական փորձը «Շատո՝ Բրազիլիայի թագավոր» ֆիլմում, որը բրազիլացի հայտնի մագնատ Ասիս Շատոբրիանի կյանքի ճանապարհի էկրանավորումն էր։
Մոլիերը իր հերոսական կատակերգությունը բեմադրել էր Բուրգունդյան հյուրանոցի տարածքում, սակայն միևնույն ժամանակ նա հրաժարվում է դերասանական խաղի այն բարձր ոճից, որով հպարտանում էին Բուրգուդյան հյուրանոցի դերասանները։
Ներկայացումը ընդամենը 7 ցուցադրություն ունեցավ, հավաքելով ռեկորդային ցածր շահույթ (3-րդ ներկայացումը կայացել է փետրվարի 8-ին՝ հավաքելով 168 լիվր, իսկ վերջին՝ 7-րդ ներկայացումը՝ 70):
1660 թվականին Մոլիերը զրկվում է Պտի Բուրբուն թատրոնում իր գործերը ներկայացնելուց, որովհետը դերասանները աշխատանիքից դուրս էին գալիս, որպեսզի շարունակեին իրենց կարիերան Բուրգունդյան թատրոնում։
Այդ գործը նա սկսել էր դեռևս 2 տարի առաջ, օգտագործելով իտալացի Անդրեա Չիկոնի «Արքայազն Ռոդրիգոյի երջանիկ խանդը» գրքի սյուժեն, որը իր հերիթին «Դոն Գարսիա Նավառացի» գրքի նմանակն։
Ընդհանուր նպատակ. բանավեճը հաջողվում է միայն այն դեպքում, երբ մասնակիցները միավորվում են մեկ ընդհանուր նպատակի շուրջ, այն է՝ առավելագույնս պաշտպանել սեփական թիմի դիրքորոշումը։
«Համաձայն ենք» թիմին տրվում է առաջինը խոսելու իրավունք, քանի որ «Համաձայն չենք» թիմը չի կարող պաշտպանել կամ մերժել քննարկվող խնդիրը, մինչև չիմանա, թե կոնկրետ ինչ «մեղադրանքներով» և առաջարկներով է հանդես գալիս հակառակորդ թիմը։
Դեմ հանդես եկող թիմն իր հերթին պետք է կասկածի տակ դնի հակառակորդ թիմի առաջարկած դիրքորոշումը, հիմնավոր փաստարկներով հերքի այդ դիրքորոշումը, որոշակի պնդումներով և ապացույցներով ներկայացնի իր դիրքորոշումը։
Բանավեճ , վեճ, վիճաբանություն, բանավոր քննարկում, վիճելի կամ հրատապ հարցի շուրջ երկու կողմերի տարբեր հիմնավորումների, փաստարկների, պնդումների ու ապացույցների ձևակերպում ու մտքերի հանրային, բանավոր արտահայտում։
Հաջող ելույթ ունենալու համար հարկավոր է հաշվի առնել հետևյալ նախապայմանները՝ պլանավորում, գրառումների անհրաժեշտություն, պնդումների համարակալում, ելույթի կառուցվածք, ներկայացում։
Նա էլ ավելի հայտնի է դառնում իր հաջորդ՝ «Աստվածներ և դևեր» ֆիլմի թողարկումից հետո, որի ռեժիսորը լինելուց բացի նա նաև հեղինակել է ֆիլմի սցենարը, որ հիմնված էր Քրիստոֆեր Բրամի վիպակի վրա։
Ֆիլմը, որ պատմում է հակասական անձնավորություններից մեկի՝ առաջիններից մեկը մարդու սեքսուալության ուսումնասիրությամբ զբաղված Ալֆրեդ Քինսիի մասին, նկարահանվել է 35 օրում և ընդգրկում է Քինսիի կյանքի 15-ամյա մի ժամանակաշրջան։
2005 թվականին Բիլ Կոնդոնը հայտարարել է, որ նախատեսում է գրել սցենար և նկարահանել ֆիլմ, որը կդառնա երաժշտական խմբի կարիերայի մասին պատմող բրոդվեյական «» հայտնի մյուզիքլի էկրանավորումը։
Ֆիլմը, որում նկարահանվել են Ջեյմի Ֆոքսը, Էդի Մերֆին, Ջենիֆեր Հադսոնը, Անիկա Նոնի Ռոուզն ու Դենի Գլովերը, վարձույթի է տրվել 2006 թվականի դեկտեմբերին։
Այն հաջողության է ունեցել քննադատների ու կինոդիտողների շրջանում և արժանացել է երկու «Օսկարի», «Գրեմմիի», ԱՄՆ-ի կինոդերասանների գիլդիայի երկու մրցանակի և երեք «Ոսկե գլոբուսի», այդ թվում նաև «Տարվա լավագույն ֆիլմ» անվանակարգում։
Բիլ Կոնդոնն սցենարիստի իր կարիերան սկսել է փոքրաբյուջետ ֆիլմերի սցենարներ գրելով, ինչպիսիք են «Տարօրինակ վարք» և «Տարօրինակ եկվորներ» կինոնկարները։
2009-2010 թվականներին Բիլ Կոնդոնն աշխատել է հեռուստանախագծերի վրա. նա եղել է «Օսկարի» 81-րդ մրցանակաբաշխության արարողության սցենարի հեղինակն ու «Այդ սարսափելի «Ք» տառը» սերիալի էպիզոդներից մեկի ռեժիսորը։
2005 թվականին Բիլ Կոնդոնն արժանացել է կազմակերպության Սթիվեն Ֆ. Կոլզակի անվան մրցանակի, որ շնորհվում է այն համասեռամոլներին կամ բիսեքսուալներին, որոնք մեդիա ոլորտում պայքարում են հոմոֆոբիայի դեմ։
Լեզվակիրների մեծ մասն ապրում է Նորվեգիայի հյուսիս-արևելքում գտնվող Բուգյոյնեսի, Նեյդենի, Վեստրե Յակոբսելվի, Բյորսելվի և Վադսյոյի բնակավայրերում։
«Սիրավեպ 9 նամակում» գործում Դոստոևսկին ցանկանում էր մերժել պատկերացումները այն մասին, որ այդ ձևը սպառել է իր հնարավորությունները, և ապացուցել, որ այն ունի լայն շրջանակներ և չօգտագործված պոտենցիալ, որը դեռևս ամբողջովին բացահայտված չէ հումորիստի համար։
Հումորեսկների անվանումները ալյուզիաներ ունեն գրականության 1830-1840-ական թվականների հետ. Նիկոլայ Նեկրասովի «Սիրավեպ նամակներում», Ալեքսանդր Բեստուժև-Մարլինսկու «Սիրավեպ յոթ նամակում», Օրեստ Սոմովի «Սիրավեպ երկու նամակում»։
Սակայն դիպաշարում Դոստոևսկին հեռանում է գոգոլյան «Վեճ» և «Խաղացող» աշխատանքներից. պատմվածքի կենտրոնում երկու խաղանենգների պատմությունն է, որի նմանությունը նշագծվում է նրանց անունների նմանությամբ՝ Պյոտր Իվանովիչ և Իվան Պյոտրովիչ, որոնք նման են նաև գոգոլյան անուններին՝ Իվան Իվանովիչ և Իվան Նիկիֆորովիչ, Կիֆա Մոկիևիչ և Մոկի Կիֆովիչ։
Ի վերջո, երկուսն էլ անհասկանալի կերպով հայտնվում են «խաբված խաբեբայի» կարգավիճակում, քանի որ նրանց ընդհանուր ծանոթ Եվգենի Նիկոլաևիչը զբաղվել էր վերջիններիս հարսնացուների ճակատագրերով՝ ըստ իր հայեցողության»։
Պատմվածքի վերջին էջերում հումորային երանգը համատեղվում է դիսսոնանսի հետ, երբ հայտնվում է Իվան Պյոտրովիչի կնոջ՝ Տատյանա Պյոտրովնայի, ողբերգական կերպարը, վստահելի ու անմեղ մի աղջկա, ով ստիպված էր ամուսնանալ հակառակ իր կամքի. «.իսկ ինձ կատաղության բաժինը։
Ամսագիրը մտածվել էր հոկտեմբերին և պիտի լույս տեսներ 1845 թվականի դեկտեմբերից՝ ամսական երկու անգամ հաճախությամբ և Նեկրասովի, Դմիտրի Գրիգիրովիչի և Դոստոևսկու վերահսողությամբ։
Փոքրիկ զավեշտական այդ երկը Դոստոևսկին գրել է «մեկ գիշերում» նոյեմբերի առաջին կեսին, որի մասին հայտնել է իր եղբայր Միխայիլին 1845 թվականի նոյեմբերի 16-ին գրված նամակում։
Սակայն մտահղացումը չիրականացավ ցենզուրայի պատճառով, և ստեղծագործության հրատարակումը հետաձգվեց մեկ տարով, մինչ Նեկրասովի և Պանաևի կողմից Պյոտր Պլենտյովի «» ամսագրի ձեռք բերումը։
Սակայն մեկ տարի անց, չտպագրված տեսքով, «Սիրավեպ 9 նամակում»-ը այլ ռեակցիա առաջացրեց հայտնի քննադատի մոտ. «Դոստոևսկու խաղանենգների նամակագրությունը, ի զարմանս ինձ, բացարձակապես չհավանեցի. հազիվ կարդացի։
Բացարձակ այլ կարծիք հայտնեց Ապոլլոն Գրիգորևը այդ ժամանակ միակ լույս տեսած արձագանքում. «Գոգլոլի» դպրոցի այդ ստեղծագործություններից ուշադրություն է գրավում Դոստոևսկու պատմվածքը՝ «Սիրավեպ 9 նամակում»-ը։
Սիրավեպ 9 նամակում , Ֆյոդոր Դոստոևսկու հումորային պատմվածքը, 1847 թվականին հայտնվել է Նիկոլայ Նեկրասովի և Իվան Պանաևի «Ժամանակակից» ամսագրի առաջին թարմացված համարում։
Ամուսնական զույգը տխուր է, բայց հավաքված են և լի վճռականությամբ. նրանք ուրախ չեն հայրենիքից բաժանվելու համար, բայց կարոտով չեն նայում Դուվրի սպիտակ ժայռերին, որոնք մնում են հետևում։
Բրաունի պատմական և կրոնական կոմպոզիցիաները կրում են ռոմանտիկ բարոյախոսական բնույթ, տարբերվում են առողջ իրատեսությամբ և գույների սրությամբ (օրինակ « Քրիստոսը լվանում է Պետրոս առաքյալի ոտքերը», 1852 թվական, Թեյտ պատկերասրահ, Լոնդոն)։
Մեդոքս Բրաունը այսպես է մեկաբանում իր «Հրաժեշտ Անգլիային» կտավը՝ «Ընդհանրապես ուշադրություն չդարձնելով որևէ ժամանակաշրջանի կամ երկիր արվեստի վրա, ես փորձել եմ պատկերել այդ տեսարանը, այնպես ինչպես պետք է լիներ»։
Ֆորդ Մեդոքս Բրաուն ՝ անգլիացի գեղանկարիչ և բանաստեղծ, պրեռաֆայելիտների նշանավոր ներկայացուցիչներից մեկը, չնայած «Պրեռաֆայելիտների եղբայրության» անդամներից չի եղել։
Նրա դստրերից նկարչուհի Լյուսի Մեդոս Բրաունի հետ ամուսնացել է Վիլյամ Մայքլ Ռոսետտին, իսկ մյուս աղջկա՝ Կեթրինի հետ՝ Ֆրենսիս Հյուփերը։
Հետագայում առաջին անգամ Բրայան Քոքսի հետ միասին հանդես է եկել Քոնոր Մաքֆերսոն-ի «Դուբլինի երգը» ներկայացման մեջ՝ Լոնդոնի « » թատրոնում -ում։
Սթիվեն Սփիլբերգի «Փրկել շարքային Ռայանին» - ում փոքրկ դերից հետո, նա աշխատել է կինո և թատրոնի դերասան Քարել Ռայզի հետ՝ «Երկար օրը դառնում է գիշեր» դասական ամերիկյան պիեսի վրա, որի համար 21 տարեկանում ստացել է «Կյանքի ոգի» անկախ մրցանակը՝ «Երկրորդ պլանի լավագույն դերասան» անվանակարգում։
Էնդրյու Սքոթ , թատրոնի, կինոյի և հեռուստատեսության իռլանդացի դերասան, առավել հայտնի է Մորիարտիի՝ դերով «Շերլոք» հեռուստասերիալում , Քահանաի դերով «Ֆլիբէգ» հեռուստասերիալում։
Այնուամենայնիվ, քանի որ հիվանդների շատ փոքր մասն էր ողջ մնում վիրահատությունից հետո, բժիշկները դիմում էին դրան միայն ծայրահեղ դեպքերում, երբ հիվանդը մահվան շեմին էր։
Միայն 19-րդ դարի վերջին էր, երբ անատոմիան և ֆիզիոլոգիան զարգացում ապրեցին՝ դրանով իսկ նպաստելով նրան, որ բուժման այս տարբերակը սկսեց համարվել ընդունելի։
Այդ ժամանակ էնդոսկոպիկ գործիքներն այն աստիճան էին բարելավվել, որ ուղղակի լարինգոսկոպիան դարձել էր ոչ վիրահատական եղանակով բերանաշնչափողային ուղով օդի ապահովման կենսունակ միջոց։
Մինչև 20-րդ դարի կեսերը տրախեոտոմիան, ինչպես նաև էնդոսկոպիան և շնչափողի ոչ վիրահատական ինտուբացիան հազվադեպ կիրառվող ընթացակարգերից դարձել էին անեսթեզիոլոգիայի, ինտենսիվ խնամքի բժշկության, արտակարգ բժշկության և լարինգոլոգիայի էական բաղադրիչներ։
Այն շնչելու խողովակ է, որը տեղադրվում է կրիտիկական վնասվածք ունեցող, հիվանդ կամ անզգայացված մարդու մոտ՝ թոքերի օդափոխությունն ապահովելու և շնչուղիների խցանումից խուսափելու համար։
Ինտուբացիան կարող է անհրաժեշտ լինել հիվանդին, որի մոտ անբավարար շնչառության կամ թոքերի՝ դեպի արյուն գազերի անբավարար տեղափոխման հետևանքով առաջացել է արյան մեջ թթվածնի պարունակության նվազում կամ արյան՝ թթվածնով հագեցում։
Նման իրավիճակների օրինակ կարող են հանդիսանալ ողնաշարի պարանոցային հատվածի վնասվածքը, կողերի բազմակի կոտրվածքները, սուր շնչառական հյուծում համախտանիշ, սուր թոքաբորբ, գրեթե ջրահեղձություն։
Գլխուղեղի վնասումը (օրինակ՝ ուժեղ կաթված, գլխի ներս չթափանցող վնասվածք, թունավորում կամ ինտոքսիկացիա) կարող է հանգեցնել գիտակցության ցածր մակարդակի առաջացման։
Երբ վիճակը խստանում է՝ հանգեցնելով ընդարմացման կամ թմբիրի,շնչուղիների մկանների դինամիկ վնասումը կարող է փակել շնչուղիները՝ խոչընդոտելով օդի ազատ ներթափանցմանը դեպի թոքեր։
Շնչափողի ինտուբացիան հիմնականում պահանջվում է շնչուղիների անցանելիությունը վերականգնելու և շնչափողաբրոնխային ծառը ստամոքսային պարունակությամբ ասպիրացիայից պաշտպանելու համար։
Քանի որ սա ինվազիվ և անհարմար բժշկական ընթացակարգ է, ինտուբացիան սովորաբար իրականացվում է ընդհանուր անեսթեզիայի և նյարդամկանային արգելափակող դեղամիջոցի ազդեցության տակ։
Ինտուբացիան սովորաբար իրականացվում է կոնվենցիոնալ լարինգոսկոպի, ճկուն օպտիկամանրաթելային բրոնխոսկոպի կամ վիդեո լարինգոսկոպի կիրառմամբ՝ կոկորդը որոշելու և խողովակը այդ ուղիով շնչափող, ոչ թե սխալմամբ կերակրափող իջեցնելու համար։
Թերևս շնչափողի ինտուբացիայի նշանակման ամենահիմնական դեպքը խողովակի տեղադրում է, որի միջով օրգանիզմ կարելի է ներմուծել ազոտային օքսիդ կամ ցնդող անզգայացնող միջոցներ։
Չնայած ընդհանուր անզգայացման ժամանակ շնչափողի ինտուբացիան շնչուղիների ազատ անցանելիության միակ միջոցը չէ, այնուամենայնիվ, այն օքսիգենացիայի ու օդափոխման և անբավարարության ու թոքային ասպիրացիայից պաշտպանության ամենավստահելի միջոցն է հանդիսանում։
Կրիկոթիրոտոմիան կամ ստորին լարինգոտոմիան կտրվածք է մաշկի և կրիկոթիրոիդային թաղանթի միջև՝ կյանքի համար վտանգավոր որոշ իրավիճակներում, ինչպիսիք են՝ օտար մարմնով շնչուղիների խցանում, Կվինկեի այտուց, դեմքի զանգվածային վնասվածք՝ օդի ապահովման նպատակով։
Կրիկոթիրոտոմիան ավելի արագ և հեշտ է, քան շնչափողահատումը, չի պահանջում ողնաշարի պարանոցային հատվածի որևէ մանիպուլյացիա և ասոցացվում է ավելի քիչ բարդությունների հետ։
Նմանատիպ սարքերի լայն տարածման շնորհիվ «կույր» ինտուբացիայի տեխնիկան ներկայումս հազվադեպ է կիրառվում, սակայն որոշ իրավիճակներում կարող է օգտակար լինել, օրինակ՝ արտակարգ իրավիճակներ կամ տեխնածին աղետներ։