polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Ժառանգություն կուսակցության խորհրդի անդամ ՀՀ ԱԺ պատգամավոր Զարուհի Փոստանջյանը լրատվամիջոցներով հայտարարություն տարածեց, որտեղ ասվում էր, որ նա դուրս է գալիս Ժառանգություն կուսակցությունից՝ որպես պատճառ ակնարկելով իր անհամաձայնությունը առաջիկա ՀՀ ԱԺ ընտրություններին իր կուսակցության մասնակցությունը «Օհանյան-Րաֆֆի-Օսկանյան» դաշինքով։
Ոստիկանությունը բացահայտեց, որ Երևանյան խճուղու 103/1 շենքի պատին փակցված՝ «Ելք» դաշինքի նախընտրական պաստառները խաղալու ժամանակ վնասել են երկու անչափահաս երեխաներ։
Ըստ նույն հրապարակումների՝ ՀՀԿ-ական մեկ այլ պատգամավոր՝ ՍԱՍ խանութների ցանցի տնօրեն Արտակ Սարգսյանը իր աշխատողներին նույնպես վերագրանցում է այն ընտրատարածքում, որտեղ ինքն առաջադրվել է։
Լրագրողների հետ հանդիպման ժամանակ ՀՀԿ կուսակցությունից ՀՀ Ազգային ժողովի պատգամավոր Լեռնիկ Ալեքսանյանը հայտարարեց, որ ընտրություններում պայքարը լինելու է նյութական սպասելիքներ ունենալու և բիզնեսները պահելու համար։
Մանդատները բաշխվում են համամասնորեն բոլոր քաղաքական ուժերի մեջ, որոնք հաղթահարել են նվազագույն ձայների պատնեշը (5% կուսակցությունների համար և 7% կուսակցությունների դաշինքների համար)։
Մարտի 12-ին, ըստ ոստիկանության պաշտոնական հաղորդագրության, Արմավիրի մարզի Ջրառատ գյուղի ՀՀԿ-ական գյուղապետ Սամվել Գալստյանը սպառնալիքներ է հնչեցրել «Օհանյան-Րաֆֆի-Օսկանյան» դաշինքի կողմնակիցներին։
Մարտի 14-ին նույն Ջրառատում «ՕՐՕ» դաշինքի քարոզարշավի ժամանակ զինված ընդհարում տեղի ունեցավ ՀՀԿ-ի և «ՕՐՕ» դաշինքի համակիրների միջև, որի արդյունքում 3 անձ տեղափոխվեց հիվանդանոց։
1956 թվականին Ռոժե Վադիմը նկարահանել է «Եվ Աստված ստեղծեց կնոջը» կինոնկարը, որտեղ հանդես էին եկել Բրիժիտ Բարդոն և Ժան-Լուի Տրենտինյանը։
Նրա կողմից նկարահանած հետագա ֆիլմերից կարելի է նշել «Վտանգավոր կապեր» , «Մեռնել հաճույքից» , «Անառակություն և առաքինություն» , «Բարբարելլա» և այլ կինոնկարներ, որտեղ նկարահանվել են Ժերար Ֆիլիպը, Ժաննա Մորոն, Աննետ Ստրոյբերգը, Կատրին Դենյովը, Ջեյն Ֆոնդան և ուրիշներ։
Վերջինս քննադատորեն էր մոտեցել Վադիմի գրական նկրտումներին, սակայն նրան ծանոթացրել էր ռեժիսոր Մարկ Ալեգրեի հետ, որի մոտ էլ Վադիմն սկսեց աշխատել որպես օգնական և սցենարների համահեղինակ։
Նրա հայրը' ազգությամբ ռուս Իգոր Նիկոլաևիչ Պլեմյաննիկովը, ֆրանսիական դիվանագետ էր Եգիպտոսում և Թուրքիայում, ուր և անցել էր Վադիմի մանկությունը, իսկ մայրը' Մարիա-Անտուանետա Արդիլուզը, դերասանուհի էր։
Իմ պայքարը գրքում Ադոլֆ Հիտլերը հերթականապես բացատրել է սվաստիկայով դրոշի սիմվոլիզմը. կարմիր գույնը համարվում է նացիստական շարժման սոցիալական գաղափարը, սպիտակ շրջանը խորհրդանշում էր նացիոնալական գաղափարախոսությունը, սև սվաստիկան, որը օգտագործվել է «արիական» մշակույթում հազարամյակներ արունակ, իրենից ներկայացնում է «արիական ռասան ներկայացնող մարդու և արվեստի հաղթանակի առաքելությունը։
Գվիդո ֆոն Լիստ, օկուլտիստ, ֆյոլկիշեի գաղափարախոս , էզոթերիկական համակարգ Արմանիզմի հիմնադիր, նացիստական օկկուլտիզմում և ռուների վերականգնման գործում եղել է նշանավոր գործիչ։
1908 թվականին նա հրատարակեց «Ռուների գաղտնիքը» աշխատությունը, որում ներկայացնում է 18 «Արմանեն ռուն», որոնք նրան հայնտվել են 1902 թվականին վիրահատության ընթացքում առաջացած ժամանակավոր կուրության պահին։
Օգտագործում էին ինչպես պատմական ռունական այբուբենը, այնպես էլ նրանց արդիականացված տարբերակը՝ Արմանենը, որը հրապարակվել է 1908 թվականին Գվիդո ֆոն Լիստի կողմից։
Քրիստիան-Ժակի «Ֆանֆան վարդակակաչ» կինոնկարը' Ժերար Ֆիլիպի և Ջինա Լոլոբրիջիդայի մասնակցությամբ, շահել է մրցանակներ Կաննի և Արևմտյան Բեռլինի կինոփառատոններում։
Երիտասարդ տարիներին սովորել է Փարիզի քոլեջում, Գեղեցիկ արվեստների ազգային բարձրագույն դպրոցում և Դեկորատիվ արվեստների ազգային դպրոցում' ուսանելով ճարտարապետություն։
Արժանացել է Պատվավոր Լեգեոնի շքանշանի, Մատուցած Ծառայությունների համար Ազգային շքանշանի, Արվեստների և գրականության շքանշանի և պատվավոր Սեզար մրցանակի' կինեմատոգրաֆում անցած ճանապարհի համար :
Ճարտարապետություն է ուսանել Մեքսիկայի ազգային ինքնավար համալսարանի ճարտարապետության դպրոցում, ճարտարապետության տեսություն՝ Ազգային պոլիտեխնիկական ինստիտուտում, արվեստի պատմություն՝ Արվեստի և գրականության ազգային ինստիտուտում։
Ամուսնու՝ Խոսե Գրինբերգի հետ հիմնադրել է « & » ճարտարապետական բյուրոն, միասին ստեղծել են մի քանի բնակելի, կրթական, արդյունաբերական, առևտրային և մշակութային շինություններ, ինչպես նաև հանգստի կենտրոններ։
Տոպելսոնը եղել է Արվեստի ազգային ինստիտուտի արվեստի գանձերի ճարտարապետության և պահպանման բաժնի տնօրեն, Միգել Իդալգո շրջանի քաղաքաշինության պլանավորման տնօրեն, հետազոտության և փաստաթղթերի ձևակերպման կենտրոնի գլխավոր համակարգող։
2007 թվականի հունվարի 5-ին նախագահ Ֆելիպե Կալդերոնը Տոպելսոնին նշանակել է Մեքսիկայի սոցիալական զարգացման քարտուղարության քաղաքաշինության և նախագծման քարտուղարի տեղակալ։
1982 թվականից Մեքսիկայի Ճարտարապետության ազգային դպրոցների ֆեդերացիայի միջազգային հարցերի պատասխանատուն է, 1990 թվականից՝ Ճարտարապետների միջազգային միության անդամ, որտեղ 1993 թվականին եղել է փոխնախագահ, 1996-1999 թվականներին՝ նախագահ։
Ելիզավետա Բոյարսկայան ծնվել է Սանկտ Պետերբուրգում, 1985 թվականի դեկտեմբերի 20-ին Ռուսաստանի ժողովրդական արտիստներ Միքայիլ Բոյարսկու և Լարիսա Լուպպիանի ընտանիքում։
Ինչպես ինքը՝ Բոյարսկայան է հետագայում հիշում՝ ծնողներն իրեն չեն տարհամոզել իր որոշման մեջ, բայց նախազգուշացրել են «բոլոր ստորջրյա հոսանքների» մասին։
« » կինոփառատոնի «Լավագույն դերասանական համույթ» անվանակարգում Մաքսիմ Մատվեևի հետ համատեղ մրցանակի դափնեկիր՝ «Չեմ ասի» ֆիլմում կնոջ գլխավոր դերի կատարման համար
Ոչ պակաս կարևոր է եղել նաև Վերայի դերը Ալլա Սուրիկովայի «Դուք ինձ չեք լքի» ֆիլմում, որտեղ Ելիզավետան խաղացել է հոր՝ Միխայիլ Բոյարսկու հետ։
Նախատեսվում էր, որ «Հրացանակիրների վերադարձը կամ կարդինալ Մազարինի գանձերը» ֆիլմում Ելիզավետա Բոյարսկայան պետք է խաղար Դ՛Արտանյանի դստեր դերը, բայց արդյունքում այդ դերը խաղաց Լյանկա Գռիուն։
2008 թվականի աշնանը Ելիզավետան խաղում է Ռոքսաննայի դերը «-» պրոդյուսերական կենտրոնի «Սիրանո դե Բերժերակ» անտրեպրիզում, որտեղ նրա խաղընկերը Սիրանոյի դերակատար Սերգեյ Բեզրուկովն էր։
Այդպիսի մոտեցումը բացատրվում է այն փաստով, որ գեղանկարներում երբեմն հանդիպում են այնպիսի տեսարաններ ու օբյեկտներ, որոնք երբեք չեն եղել իրականում. այդպես է նաև «Վացման» կտավում։
Նկարում վառ արտահայտված են դեպի վերև ձգվող անկյունագծերը, որոնք հանդիսատեսին թույլ են տալիս, որպեսզի վերջինս տեսնի «բարձրացումը» ծառերից ու ծաղիկներից, որոնք ապրում և մահանում են, մինչև ձյունապատ բարձունքները, որոնք խորհրդանշում են հավերժությունը։
Լուսաստվերային խաղը առաջին պլանում այլաբանորեն խորհրդանշում է աշխարհիկ ունայնությունը, ծործորները, քերծերն ու զառիթափերը խորհրդանշում են կյանքի ուղիի վտանգներն ու խարդավանքները։
«Վացման» կտավի կառուցվածքը այնպիսին է, որ դիտողի հայացքը հիմնականում կենտրոնանում է հետին պլանում վեր խոյացող լեռնագագաթին, որը խորհրդանշում է հանգիստն ու հոգևորությունը։
«Վացման» , գերմանացի գեղանկարիչ, գրաֆիկ և գծանկարիչ, գերմանական վաղ ռոմանտիզմի կարկառուն ներկայացուցիչ Կասպար Դավիդ Ֆրիդրիխի նկարներից, որը ստեղծվել է ռոմանտիզմի ժանրում։
«Վացման» ստեղծագործության համար որպես հիմք է ծառայել Կասպար Դավիդ Ֆրիդրիխի աշակերտ Ավգուստ Հենրիխի էտյուդը, որը արվել էր դեպի բավարական Վացման ճանապարհորդության ժամանակ՝ 1822 թվականին։
Էտյուդի հետ եթե համեմատել այս նկարը, ապա կարելի է նկատել, որ հեղինակը սխեմատիկ կերպով է վրձնել կոմպոզիցիան, մասնավորապես երկրաչափական ընդհանրացումով, ինչպես նաև զգալիորեն մեծացրել է ստեղծագործությունը բնօրինակ նկարից։
«Վացման» կտավում, հետին պլանում, վեր է խոյանում Հարցի լեռնազանգվածի Էրդբերքոփֆ գագաթը, որի էտյուդը անձամբ Կասպար Դավիդ Ֆրիդրիխն է արել 1811 թվականին։
Տիկին Փիրիբինգլի ընկերուհին՝ Մեյ Ֆիլդինգը ստիպված էր ամուսնանալ Թեքլթոն խաղալիքների ֆաբրիկայի կոշտ և չոր սեփականատիրոջ հետ։
Գիրքը գրելուց և ներկայացնելուց հետո ձմեռային տոների ժամանակ ցուցադրվեց «Ծղրիդի» ավելի քան 17 թատերական բեմադրություն, ընդ որում դրանցից մեկը համընկել էր պատմության հրատարակման օրվա հետ։
Փիրիբլինգների ընտանիքը՝ Ջոնը և Մերին , նրանց փոքրիկ երեխան և 13 տարեկան դայակը՝ Թիլլի Սլոուբոյը՝ երջանիկ ապրում են իրենց տանը, որը պաշտպանում է Ծղրիդը՝ ընտանեկան օջախի «հոգին»։
Այսինքն, եթե ԿԲ-ն բարձրացնում է տոկոսադրույքը, տնտեսվարող սուբյեկտները գնահատում են հնարավոր զարգացումները, և դրանք հաշվի առնելով իրականացնում են իրենց հետագա գործողությունները։
Վարկային փոխանցման ազդակներում կարելի է դիտել բավական հակասական իրավիճակ' վարկային շուկան մասնակի մեկուսացված է տնային տնտեսություններից, վարկավորման տոկոսադրույքը կախված չէ գնից և տնտեսական աճից։
Հաշվի առնելով, որ Հայաստանում ֆինանսական համակարգը իր ծավալներով փոքր է, և այն գտնվում է զարգացման փուլում, կարելի է ասել, որ տոկոսադրույքի լծակը ՀՀ-ում դեռ մեծ ազդեցություն չունի։
Դոլարացման մակարդակը հանրապետությունում մնում է շատ բարձր, և գնաճի նպատակադրման շրջանակներում վերաֆինանսավորման տոկոսադրույքի' որպես գործառնական նպատակ, օգտագործումը գտնվում է դեռ վաղ զարգացման փուլում։
Տնտեսագիտության ժամանակակից տեսությունների հիմնարար դրույթներից մեկն այն է, որ տնտեսությունում գների կայունությունը երկարատև ժամանակահատվածում կայուն տնտեսական աճի ապահովման համար կարևոր նախադրյալ է։
Իրականացվող դրամավարկային քաղաքականության ընթացքում փողի առաջարկի փոփոխության ազդեցությունը տնտեսության վրա, որն անվանում են «դրամավարկային քաղաքականության փոխանցման մեխանիզմ» , ցույց է տալիս, թե ինչպես է դրանով պայմանավորված՝ փոխվում իրավիճակն իրական շուկայում։
Դրամավարկային քաղաքականության փոխանցման մեխանիզմներն միջոցով ազդում է ձեռնարկությունների, սպառողների, և ֆինանսական միջնորդների' տնտեսական գործունեություն իրականացնելու որոշումների վրա, որոնք ուղղակի ազդեցություն ունեն տնտեսական ակտիվության և գների վրա։
Դրամավարկային քաղաքականության փոխանցման մեխանիզմը կազմված է լծակներից, որոնք ներկայացնում են մակրոտնտեսական փոփոխականների յուրահատուկ շղթա, որոնցով փոխանցվում են փոփոխությունների ազդակները։
Իրականացնելով գործառույթներ բաց շուկայում՝ ԿԲ-ն ազդում է բանկային համակարգի իրացվելիության և տոկոսադրույքի վրա, ինչը թույլ է տալիս վերահսկել ներքին և արտասահմանյան ֆինանսական ակտիվների գները։
Որպես հիմնական կոշտություն հանդես են գալիս «կպչուն» ապրանքային գները , ոչ առաձգական աշխատավարձը և ֆինանսական սեկտորի անկատարությունը, որոնք սահմանափակում են տնային տնտեսությունների մուտքը ֆինանսական շուկա։
Քեյնսյան մոդելում գլխավորը, առավել արդյունավետը համարվում է ֆիսկալ քաղաքականությունը, քանի որ նրա ազդեցության լծակները՝ կառավարության ծախսումները, հարկերը, շատ ավելի անմիջականորեն և ուղղակի են ազդում։
Դրամավարկային քաղաքականության իրականացման մեխանիզմի տեսանկյունից գրականության մեջ ներկայացվում են դրամավարկային քաղաքականության փոխանցման մեխանիզմի հետևյալ հիմնական լծակները. տոկոսադրույքի լծակը, ակտիվների գների լծակը, փոխարժեքի լծակը, վարկային լծակը, սպասումների լծակը։
Այս լծակների արդյունավետությունը և կարևորությունը կախված է տվյալ երկրի տնտեսությունից, ֆինանսական համակարգի զարգացվածության մակարդակից, և համաշխարհային տնտեսությանը ինտեգրվածության մակարդակից, այլ կերպ' տվյալ երկրի տնտեսության առանձնահատկություններից։
Վարկային լծակը բաժանվում է երկու մասի.Վարկավորման լայն լծակում կամ հաշվեկշռային լծակում առկա են գլխավոր դերակատարություն ունեցող ֆինանսական ակտիվներ, որոնք ֆիրմաներին և տնային տնտեսություններին տրամադրվող վարկերի ապահովման համար են և հիմնված են վարկավորման ռիսկի նվազման արդյունքի վրա, երբ տնտեսությունում ավելանում է փողի ընդհանուր ծավալը :
Դրա էությունն այն է, որ ԿԲ-ն, նվազեցնելով առևտրային բանկերի պահուստների ծավալը, պարտադրում է նրանց կրճատել վարկավորումը, և ֆիրմաներին ու տնային տնտեսություններին, որոնք էականորեն կախված են բանկային վարկավորումից և դրան այլընտրանք չունեն, ոչինչ չի մնում անելու, բացի իրենց ծախսերը կրճատելը ։
Իրական փոխարժեքի դինամիկան անմիջական ազդեցություն ունի արտահանման և ներմուծման ծավալի վրա (/, որտեղ / — իրական տոկոսադրույքի նվազումն է; — ազգային ապրանքի էժանացումը ներմուծվածի համեմատ; — զուտ արտահանման ավելացում)։
Պրակտիկայում անցումային տնտեսություններին բնորոշ սահմանափակումների, մասնավորապես, ֆինանսական շուկայի անզարգացության պատճառով, փոխարժեքի լծակը չի կարող արդյունավետ օգտագործվել ԿԲ-ի կողմից։
Այդ լծակը կատարում է հետևյալ պատճառահետևանքային կախվածությունը' , որտեղ — փողի առաջարկի ընդարձակումը, — տոկոսադրույքի նվազումը, – ներդրումային ակտիվության բարձրացումը, — արտադրության ծավալի ավելացումը ։
Մոլորակում ղեկավարում են անգլիալեզու ազգեր. արևելյան կիսագնդում Բրիտանական կայսրությունն է, արևմտյան մասում՝ ինչ-որ Էստոտիա, Ռուսաստանի համադրումը և ԱՄՆ-ը։
Հենց հեղինակի կողմից վեպում արած խմբագրումը ասում է, որ Էստոտիան ստեղծվել է Էստոտի-Էստոտիլանդիի մասին լեգենդից, որտեղ ապրում են շատ խելացի մարդիկ, իսկ հենց ինքը գտնվում է Լաբրադոր թերակղզում։
Հիմքում ընկած է Վանայի և Ադայի սերը 12 տարեկանից մինչև ծերություն, որը, ըստ երևույթին, համարվում է, ինցեստ, քանի որ նրանք քույր ու եղբայր են, չնայած ոչ պաշտոնական։
2001 թվականին Չհվեին հաջողություն է բերել լեյկեմիայով հիվանդ որբ աղջիկ դերը «Գեղեցիկ օրեր» սերիալում, որտեղ նրա գործընկերն է եղել Լի Բյոն Հոնը։
Կոմանդեր Էդուարդ Մորրիս, ԱՄՆ ռազմածովային նավատորմի Ֆարրիս ռազմանավի հրամանատար, հետագայում՝ Ռոյբեն Ջեյմս ռազմանավի հրամանատար։
Առաջին դասի սերժանտ Թերրի ՄակՔոլ, ԱՄՆ Ցամաքային զորքերի՝ Գերմանական ռազմաճակատում գտնվող՝ «Սև ձի» անունը կրող 11-րդ Զրահահեծելազորային զորագնդի Մ1 «Աբրամս» տանկերից հրամանատար։
Խրախուսվում է մարտական գործողություններում ցուցաբերած խիզախության համար, շնորհվում է ամերիկյան բանակի 2-րդ լեյտենանտի՝ կրտսեր լեյտենանտի սպայական կոչում, նշանակվում է իր տանկային վաշտի փոխհրամանատար։
Առաջին լեյտենանտ կամ Ավագ լեյտենանտ Մայքլ Դ. Էդուարդս, ԱՄՆ-ի ռազմաօդային ուժերի – Օդերևութաբանական ծառայության սպա, ԱՄՆ-ի Զինված Ուժերի՝ Իսլանդիայում տեղակայված Կեֆլավիկ ռազմաօդային բազայում։
Գնդապետ Չակ Լու - ԱՄՆ-ի Ռազմածովային ուժերի Ատլանտյան նավատորմի հրամանատարի հետախուզական ծառայության կանխատեսման բաժնի ավագ սպա, ԱՄՆ-ի Զինված Ուժերի Ծովային հետևակի կորպուսի զորագնդի հրամանատար։
Սերժանտ Ջեյմս Սմիթ - ԱՄՆ-ի Զինված Ուժերի Ծովային հետևակի կորպուսի վաշտի գրագիր, ԱՄՆ-ի Զինված Ուժերի՝ Իսլանդիայում տեղակայված Կեֆլավիկ ռազմաօդային բազայում։
Շարքային Գարսիա - ԱՄՆ-ի Զինված Ուժերի Ծովային հետևակի կորպուսի հետևակային, ԱՄՆ-ի Զինված Ուժերի՝ Իսլանդիայում տեղակայված Կեֆլավիկ ռազմաօդային բազայում։
Շարքային Ռոջերս - ԱՄՆ-ի Զինված Ուժերի Ծովային հետևակի կորպուսի հետևակային, ԱՄՆ-ի Զինված Ուժերի՝ Իսլանդիայում տեղակայված Կեֆլավիկ ռազմաօդային բազայում։
Վիգդիս Ագուստդոտտիր - իսլանդուհի, քաղաքացիական անձ, որը ռուս զինվորական բռնաբարողների ձեռքից փրկվել է Բիգլ Էդուարդսի և նրա հետախուզական տեղեկատվություն հավաքողների շնորհիվ։
Մայոր Ամելիա «Բունս» Նակամուրա, ԱՄՆ-ի Ռազմաօդային ուժերի սպա - Ֆ-15Ց մարտական ինքնաթիռի օդաչու, որը դառնում է Ամերիկայի առաջին կին կործանիչ-օդաչուն (և աշխարհի 3-րդ օդաչու ասը՝ համաշխարհային պատերազմի երկու խորհրդային կին օդաչուներից հետո)։
Գեներալ-գնդապետ Պավել Լեոնիդովիչ Ալեքսեև, անգլերեն բնագրում՝ Հարավ-արևմտյան ռազմաճակատի հրամանատարի տեղակալը, ապա՝ Արևմտյան ռազմաճակատի հրամանատարը, հետագայում դառնում է Պաշտպանության նախարարի տեղակալ և ԽՍՀՄ Զինված Ուժերի Գլխավոր Շտաբի պետ։
Թվում է կիսախելագար ծերուկ է, որն ապրում է ԽՍՀՄ Հայրենական պատերազմի հիշողություններով, սակայն այդուհանդերձ, Քաղբյուրոյի միակ անդամն է, որը պահպանել է սթափ դատողությունը։
Ամենայն հավանականությամբ, այն զգալիորեն նպաստել է ամերիկյան կողմի փայլուն հաղթանակին ընդդեմ Խորհրդային Միության փտած սոցիալիստական վարչաձևի և Վարշավյան Պակտի, որոնց փլուզումը առաջընթաց զարգացման նոր հնարավորություններ տվեց «սոցիալիզմի ճամբարի» նախկին անդամ երկրներից շատերին, այդ թվում՝ Հայաստանի Հանրապետությանը, թեպետ վերջինիս անկախ զարգացմանը խանգարեցին ռուս-թուրքական դավադիր խաղերը և Կրեմլի գործակալական ցանցը Հայաստանում։
Մինչ այս վեպը, այլ նմանատիպ ստեղծագործություններում ևս դիտարկվել է երևակայելի Աշխարհամարտը, սակայն սույն վեպը տարբերվում է մյուսներից նրանով, որ Աշխարհամարտի վերջնական ելքի որոշման հարցում նորովի են դիտարկվում բոլոր ռազմական գործողությունները՝ Ատլանտյան նավային ուղեկցող պարեկային ծառայություններից մինչև հետախուզական արբանյակների վայր գցելն ու Գերմանիայում մղվող տանկային ճակատամարտերը, դրանք բոլորը համարելով պատերազմի կարևորագույն տարրեր։
Արմատական իսլամ ահաբեկիչները, որոնք Ադրբեջանական Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետության բնակիչներ են, ոչնչացնում են Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետությունների Միության Նիժնեվարտովսկի նավթամշակման ձեռնարկությունը, որը գտնվում է Ռուսաստանի Խորհրդային Սոցիալիստական Դաշնային Հանրապետության Սիբիրի տարածաշրջանում, հանդիսանում է ԽՍՀՄ խոշորագույն նման ձեռնարկությունը։
ԽՍՀՄ Կառավարության հաշվարկները ցույց են տալիս, որ ԽՍՀՄ-ի նավթարդյունաբերական ապրանքները՝ պետության նորմալ կենսագործունեության համար կբավարարեն ընդամենը 3-5 ամիս, կամ լարված ռազմական գործողություններ վարելու համար՝ ընդամենը 2 ամիս։
Այս վեպը Թոմ Քլանսիի երեք վեպերից մեկն է (մյուս երկուսն են «»-ը՝ ամերիկյան միջուկային սուզանավի և ամերիկա-չինական սահմանափակ պատերազմի մասին և «Բոլոր թշնամիների դեմ» ), որոնք չեն պատկանում Քլանսիի «Ջեք Րայան Յունիվըրս» վիպաշարին։
Թոմ Քլանսիի «Կարմիր փոթորիկ» տեխնո-թրիլլերը իր հրատարակման ժամանակից ի վեր տարիներ շարունակ համարվել է «Նյու Յորք Թայմս»-ի թիվ 1 բեսթսելլերը, իսկ նրա հեղինակը՝ ամերիկյան գրականության առաջատար դեմքերից մեկը։
Թոմ Քլանսիի «Կարմիր փոթորիկ» վեպը հետագայում իր անունը «տվել է» համակարգչային խաղեր մշակող « » ընկերությանը, որի համահիմնադիրը 1997 թվականից հենց ինքը՝ Թոմ Քլանսին է։
Ստեղծված Ճգնաժամը հաղթահարելու համար՝ դիտարկելով Արևմուտքին կատարելիք հնարավոր զիջումները, Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետությունների Միության Կոմունիստական Կուսակցության Քաղբյուրոն դրա փոխարեն որոշում է ռազմական ուժով զավթել Պարսից ծոցի նավթահանքերը։
Պլանավորվում է խոշորամասշտաբ ռազմագործողություն Մերձավոր Արևելքում, մինչ այդ հանկարծակի հարվածով Գերմանիայի գրավմամբ և ՆԱՏՕ-ին ջախջախելով՝ պատերազմից դուրս բերելով։
Գրքի ամենասկզբում խորհրդային զորավարները, խորհելով Գերմանիայի Դաշնությունում մղվելիք ապագա ռազմագործողության բնույթի մասին, նկատում են. եթե չհաջողվի արագ ջախջախել ՆԱՏՕ-ի ուժերը, ապա այս նոր պատերազմը կնմանվի Աշխարհամարտին, միայն այն տարբերությամբ, որ կիրառվելու են նորագույն բարձր ճշգրտության տեխնոլոգիաները։
Անսովոր էր նաև այս վեպում Աշխարհամարտի նկարագրումը որպես բացառապես սովորական զենքերով կամ Կոնվենցիոնալ սպառազինությամբ մղվող պատերազմ՝ Կոնվենցիոնալ պատերազմ, չհասցնելով այն միջուկային սպառազինության և այլ զանգվածային բնաջնջման զենքերի կիրառմանը։
Մասնավորապես՝ երկու կողմերի զորավարները հրետանային մենամարտեր են վարում՝ Աշխարհամարտի շաբլոնների համաձայն, որոնց ժամանակ հաղթում է այն կողմը, որն առավել շատ զինամթերք ունի։
Ավելին, ԽՍՀՄ-ի հետ զինանադադարի կնքման եզրափակիչ արարը մասնակիորեն պարզորոշ ծաղրանմանություն ունի 1918 թ. Գերմանիայի հետ ԱՆՏԱՆՏ-ի զինադադարի ստորագրման գործողության հետ։
1877 թվականին' Պլևենի պաշարումից հետո, Նիկոլայ Լեոնովի գլխավորությամբ հյուսիսարևմտյան Բուլղարիա է ուղարկվում հեծելագունդ, որը բաղկացած էր լեյբ-դրագուններից և լեյբ-ուլաններից։
Ռավնա տեղանքում ջոկատն ընկնում է շրջափակման մեջ, իսկ երեք պրապորշչիկները' Միխայիլ Դանիլևսկին, Նիկոլայ Վելինսկին և Դիմիտրի Մազիմովը, մահանում են։
Ներկայումս, ի նշանավորումն Բուլղարիայի ազատագրման, բազմաթիվ փողոցներ, հրապարակներ, տարբեր հաստատություններ կրում են Նիկոլայ Ավագի, բանակի հրամանատար իշխան Վլադիմիր Չերկասկու, գեներալներ Գուրկոյի և Սկոբելևի, Վրացայի ազատագրողներ Նիկոլայ Լեոնովի և Միխայիլ Լուկաշովի, ռուս Ալեքսանդր արքայի անունները։
Բուլղարական ազգային վերածնունդն են խորհրդանշում Խաջիտոշևների, Իվան Զամբինի,Նիկոլա Վոեվոդայի Գրիգորի Նայդենովի, Վրաչանսկու տները և Հարության եկեղեցին ։
1992 թվականին Ալֆրեդ Բադերը, որը Օնտարիոում Քուին համալսարանի շրջանավարտ էր, սովորում էր ամրոցի տնօրենի թափուր պաշտոնի համար, առաջարկում է իր կնոջը գնել ամրոցը։
Բադերն ավելի ուշ կապվում է համալսարանի տնօրենի՝ Դեյվիդ Չադվիք Սմիթի հետ և հարցնում, արդյոք հնարավոր է ամրոցը հարմարացնել դպրոցական պլանների մեջ որպես միջազգային ուսումնական կենտրոն։
Այն հիմնականում ընդունում է բակալավրիատի ուսանողների՝ սովորելու Արվեստ կամ Առևտուր, Կանադայի համալսարանի արտասահմանում սովորելու ծրագրի միջոցով, ինչպես նաև ուսանողներին սովորելու Միջազգային հանրային իրավունք կամ Միջազգային գործարար իրվունք։
Մի քանի հեռադիտակներ մնացին, սակայն ամենամեծը՝ Իսահակ Նյուտոնի հեռադիտակը 100 դյույմ բացվածքով, տեղափոխվեց Լա Պալմա, Կանարյան կղզիներ, 1970-ական թվականներին։
Նրա երկրորդ կնոջ՝ Հենրիետա Հենկելի առաջարկով և ճարտարապետ Սամուել Ուայթի խորհրդով ձևափոխեցին ամրոցը մի գեղատեցիլ ավերակի՝ ոչնչացնելով ինտերիերը։
Վերականգնման աշխատանքները դիտվում են որպես Գոդֆրիի ճարտարապետական ձեռքբերման գագաթնակետ, ինչպես ասել է քննադատ Նիկոլաս Փևսնեն և նկարագրել այն որպես իրականացված տիպիկ օրինակ։
Հերսթմոնսի ամրոցը իրադարձությունների կենտրոն է հանդիսանում ողջ տարվա ընթացքում, այդ թվում նաև՝ ամենամյա Անգլիայի Միջնադարյան փառատոնը, որը տեղի է ունենում այստեղ, օգոստոս ամսին՝ բանկի տոնակատարության օրերին։
Առաջին գրավոր ապացույցը Հերսթի բնակավայրի գոյության մասին հայտնվում է Վիլյամ Նվաճողի Դոմսդի գրքում, որտեղ ասվում է, որ Ուիլյամի ամենամոտ կողմնակիցներից մեկը վարձակալության հիմունքներով Հերսթի կալվածքը տալիս է Ուիլբերթ անունով մի մարդու։
Գրված հաշվետվությունները հիշատակում է մի կնոջ՝ Իդոնեա դե Հերսթ անունով, ոն ամուսնացած էր մի նորմանդացի ազնվականի հետ, որի անունը Ինգելրման դե Մոնս էր։
1541 թվականին Սըր Թոմաս Ֆայնեսը թագավորի եղնիկներին ապօրինի կերպով որսալու համար մահվան դատապարտվեց, նա կախաղան հանվեց որպես հասարակ մարդ, իսկ Հերսթմոնսի կալվածքը ժամանակավորապես առգրավվեց Հենրի -ի կողմից, սակայն Հենրիի երեխաներից մեկի թագավորության ընթացքում այն վերականգնվեց Ֆայնես ընտանիքի կողմից։
Բյուզանդիայի կայսր Միքայել Պալեոլոգը, որը ջենովացիների օգնությամբ 1260 թվականին հետ էր գրավել Կոստանդնուպոլիսը և վերացրել Լատինական կայսրությունը, Նինֆեի պայմանագրով ջենովացիներին լիակատար ազատություն էր արտոնել անցնելու Բոսֆորի և Դարդանելի նեղուցներով և նավարկելու Սև ծովում։
Ջենովացիները պահպանում էին հայ վաճառականների հետ ունեցած կապը, քանի որ նրանք Կաֆայի հիմնական բնակիչներն էին և թաթարական շրջանների հետ առևտրական շփումների մեծ փորձ ունեին։
Եթե 13-15-րդ դարերում թերակղզու հարավարևելյան շրջաններում քաղաքական կյանքի տնօրինումը պատկանում էր ջենովացիներին, ապա թերակղզու տնտեսական կյանքում առաջնությունը հայերինն էր։
Նոտարական մի շարք ակտերի վկայությամբ՝ դրամատերեր Պետրոսը, Կիլակոզը, Օբերվալին վարկավորել էին ջենովացիներին, ընդ որում ծանր էին դրամատվության պայմանները. եթե պարտքը վճարելու ժամկետն անցներ, ջենովացիները պետք է վճարեին ստացած գումարի կրկնակին։
Կաֆահայերը իրենց ծախսերով պահում էին ոստիկանություն՝ քաղաքացիների անձի և գույքի պաշտպանության համար, զինված ուժեր, որոնք տեղակայվել էին Կազարատ բերդապահ ավանում և Կաֆան պաշտպանում էին թաթարական ասպատակություններից։
Թուրքական փաշան, զգալով հայերին սիրաշահելու անհրաժեշտությունը, մեղմացնում է իր քաղաքականությունը, նրանց է վերադարձնում հայկական եկեղեցիներն ու վանքերը, թույլատրում վերսկսել տնտեսական գործունեությունը։
Ծովային և ցամաքային ապրանքաշրջանառության այս խոշոր կենտրոնի առևտուրը 13-15-րդ դարերում հիմնականում կատարվում էր հայերի միջոցով, որոնք ունեին վաճառականական ընկերություններ, վարձակալած նավեր, իջևանատներ, պահեստաշենքեր, վարկատու տներ, 12 դրամատուն ։
1858 թվականի Նոր Նախիջևանի ու Բեսարաբիայի հայկական թեմի առաջնորդ Գաբրիել արքեպիսկոպոս Այվազովսկին հայ ժողովրդի արևելահայ և արևմտահայ հատվածների հետ ավելի սերտ շփումներ հաստատելու համար թեմի կենտրոնը Քիշնևից տեղափոխել է Թեոդոսիա։
1858 թվականին հիմնադրել է Խալիբյան ուսումնարանը (իր անվանումը ստացել է հայ մեծահարուստ Հարություն Խալիբյանի անունից, որը ուսումնարանը հիմնելու համար տրամադրել էր 200 000 ռուբլի), որին կից 1860 թվականին հիմնել է տպարան, հրատարակվել հանդես։
Ջենովայի հանրապետության 1449 թվականի՝ «Սև ծովի ջենովական գաղութների կանոնադրությամբ» Կաֆայի և ամբողջ Խազարիայի գլխավորը հյուպատոսին ըստ աստիճանակարգի հաջորդում էին Ավագների խորհուրդը, մասարները և այլ պաշտոնյաներ։
Կաֆացի հայերը, ենթարկվելով ջենովական գաղութային իշխանություններին, միաժամանակ կրթամշակութային, եկեղեցական կյանքը ըստ ազգային կանոնների և սովորույթների տնօրինելու որոշակի ինքնավարություն են ունեցել։
Ղրիմում հայերի վերահաստատմանը 1790-ական թվականներին մեծապես օժանդակել է ռուսահայ թեմի առաջնորդ Հովսեփ Արղությանը, որի հղած դիմումները իրենց արտահայտությունն են գտել 1799 թվականի հոկտեմբերի 28-ի կայսերական հրովարտակում։
Տեղի հայերը նախկինի պես զբաղվում էին ներքին և արտաքին առևտրով, առևտրական նավագնացությամբ, ձկնորսությամբ, ձկնարդյունաբերությամբ, արհեստներով, արդյունագործությամբ և այլն։
11-12-րդ դարերում Ղրիմի հայկական գաղութները սկսում են ստվարանալ Հայաստանից և Փոքր Ասիայի հայաշատ քաղաքներից այստեղ տեղափոխված վաճառականների ու արհեստավորների խմբերի շնորհիվ։
Հրովարտակի համաձայն՝ Թեոդոսիայում կանգուն մնացած 22 եկեղեցիներից 4-ը, որոնց թվում՝ Սուրբ Սարգիս և Միքայել ու Գաբրիել Հրեշտակապետաց եկեղեցիները, վերադարձվել են հայերին՝ «Հայկական սլոբոդա» հիմնելու համար։
Սևծովյան գաղթավայրերում իրավական և տնտեսական կյանքը կարգավորելու համար Ջենովական հանրապետությունը ստեղծել էր հատուկ վարչակարգ, որը սկզբում ղեկավարվում էր 1290 և 1316 թվականների կանոնադրություններով։
1778 թվականի օգոստոս-սեպտեմբեր ամիսներին ռուսական կառավարության ծախսերով և խանի համաձայնությամբ Ղրիմից դուրս են բերվում հին բնակիչները՝ հայերը և հույները, ավելի քան 31 հազար մարդ։
Թռիչքից ընդամենը 7 րոպե հետո, երբ ինքնաթիռը բարձացավ 6700 մետր, ավտոմատ միացավ «Հրդեհ»-ի ազդանշանը, և սկսեց այրվել ինքնաթիռի երկրորդ շարժիչը։