polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Եվգրաֆ Ժիվագոն նշում է, որ Յուրի Ժիվագոյի պոետիկ ստեղծագործությունները նախկինում արգելված էին, բայց այժմ դրանց թույլատրվում է հրապարակել և լսարանը, վերջապես, կարող է գնահատել դրանք։
Լինը սպասեց մինջև վերջանա «Խարտում» ֆիլմի պայմանագրի ավարտին և ֆիլմի նկարահանող խմբի անձնակազմ հրավիրեց օպերատոր Ֆրեդի Յանգին, նրան, ում հետ Լինը երկար տարիներ աշխատել էր։
ԽՍՀՄ-ի կողմից արգելված Բորիս Պաստեռնակի «Դոկտոր Ժիվագո» վեպի հետ կապված սոցիալական ենթատեքստը, սյուժեում շոշափված ռուսական թեման ռեզոնանս առաջացրին ողջ աշխարհում։
ընկերությունը որոշել էր խնայողություններ անել և նկարահանումները իրականացվում էին ոչ թե 70 մմ կինոժապավենի վրա , այլ ավելի մատչելի 35 մմ կինոժապավենի վրա, որը կոչվում էր 70։
Ստուդիայի ղեկավարությունը դեմ էր նման ընտրությանը, բայց Լինը համարում էր, որ երիտասարդ դերասանների ընդգրկումը բարձր բյուջե ունեցող ֆիլմում միանգամայն արդարացված է. կայացած և փորձառու դերասանների հետ փոխհամաձայնությունը ծնում և պարզորոշում է տաղանդը։
Լինը հիմնավորված հույսով սկսեց նախապատրաստվել ամերիկյան կինոակադեմիայի կողմից շնորհվող պարգևների պարգևատրության արարողությանը․ նա արդեն ուներ կինոակադեմիկոսների սիրելիի կայուն համբավ։
Ֆիլմը եզրափակում է Դևիդ Լինի ֆիլմաշարի պատմական տրիլոգիան. «Կամուրջ Քվայ գետի վրայով», «Լոուրենս Արաբացի» և «Դոկտոր Ժիվագո»։
ԽՍՀՄ-ում գիրքը հրատարակվել էր 1988 թվականին վերակառուցման և հրապարակայնության ժամանակ, ֆիլմը երակարաժամկետ արգելքից հետո առաջին անգամ ցուցադրվեց Ռուսաստանում 1994 թվականին։
Սակայն քաղաքապետարանի շենքը հրապարակի մոտավորապես քառորդն էր զբաղեցնում և 1820 թվականին քանդվել է նոր հրապարակը կառուցելու նպատակով, թողնելով միայն քաղաքապետարանի աշտարակը։
Ծածկոցաշարքերի մի կողմում կանգնած է գրեթե հազարամյա ռոմանական ոճով կառուցված Սուրբ Վոյցեխի եկեղեցին և 1898 թվականին կառուցած Ադամ Միցկևիչի հուշարձանը, մյուս կողմում պահպանվել է Կրակովի հին քաղաքի քաղաքապետարանի միայն աշտարակը (1820 թվականին նոր հրապարակի կառուցման շրջանակներում քաղաքապետարանի շենքը քանդվել է, որի նկուղներում ժամանակին տեղակայված են եղել քաղաքային բանտը' միջնադարյան խոշտանգումների խցերով)։
Հրեաները հրապարակում առևտուր են արել դեռևս 15 -րդ դարում, իսկ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմում Լեհաստանի գերմանական օկուպացիայի ժամանակ հրապարակը վերանվանվել է Ադոլֆ-Հիտլերի հրապարակ։
1945 թվականի հունվարի 18-ին Կրակովի ազատագրումից հետո կրկին վերանվանվել է Գլխավոր Շուկա (ինչպես նաև բոլոր փողոցներն ու հրապարակները Կրակովի, որոնք վերանվանվել էին օկուպանտի անունով)։
1794 թվականի մարտի 24-ին Թադեուշ Կոստյուշկոն Գլխավոր Շուկայում Լեհաստանի ազատագրման և անկախության վերականգնման երդում է տվել և իր վրա է վերցրել լեհական զինված ուժերի գլխավոր հրամանատարությունը, որով էլ է Կոստյուշկոյի ապստամբությունը։
Աշտարակի դիմաց մի ցուցանակ է տեղադրված, որտեղ նշված է Կոկլյուշկոյի ապստամբություն հայտարալելու օրը' «24/3/1794» և նույն այդ տեղում, հետագայում՝ 1918 թվականին որպես անկախության խորհրդանիշ կիտվել են ավստրիական արծիվները։
Առևտրային գործառույթներից բացի, Գլխավոր Շուկան ինչպես բազմաթիվ պատմական իրադարձությունների, այնպես էլ քաղաքապետարանի բանտում պահվող բանտարկյալների նկատմամբ հանրային մահապատիժների իրականացման հարթակ է եղել։
Թագավորական ճանապարհի վրա իր դիրքի շնորհիվ այստեղ անցկացվել են հանդիսավոր արարողություններ, որոնց մասնակցել են Վավելի ամրոց մեկնող դիվանագետներն ու բարձրաստիճան օտարերկրյա հյուրերը։
Մոսկվայի մեծ իշխանության դեմ 1514 թվականի մարտերում տարած հաղթանակների կապակցությամբ լիտվայի իշխան Կոնստանտին Օստրոժսկին հաղթանակի շքերթ է այստեղ անցկացրել։
1525 թվականի ապրիլի 10-ին դուքս Ալբրեխտը Սիգիզմունդ լեհական թագավորին իր վասալական երդումը տվել է հենց այս հրապարակում, որը պատկերված է Յան Մատեյկոյի «Պրուսական տուրք» կտավի վրա։
Լիտվական մեծ իշխան և Լեհաստանի թագավոր Յան Սոբեսկին 1683 թվականին Վիեննայի ճակատամարտում Օսմանյան կայսրության նկատմամբ տարած իր հաղթանակն այստեղ է տոնել։
Սիգիզմունդ -ը, որը Վասա շվեդական թագավորական դինաստիայից էր, 1596 թվականին Ռեչ Պոսպոլիտայի լեհ-լիտվական մայրաքաղաքը Կրակովից Վարշավա տեղափոխեց։
Այն ժամանակ զարգացող շրջանի հետ ավտոմոբիլային կապն իրականացվում էր Բուդյոննու պողոտայով, որը նույն մակարդակի վրա հատում ուներ երկաթգծի հետ, ինչը ստեղծում էր հսկայական դժվարություններ։
Հետագայում կառուցվեց ամբարտակ, որը փակեց Բեզիմյաննայա հեղեղատը և արդեն 1950-ական թվականների սկզբին պողոտայում անցկացվեց տրամվայի գիծ, իսկ վեց տարի անց հայտնվեց նաև տրոլեյբուսը։
Մ. Նագիբինի պողոտան ունի կարևորագույն նշանակություն Հյուսիսային բնակելի զանգվածի բնակիչների համար, հենց նրանով է անցնում հիմնական ուղևորահոսքը քաղաքի այդ հատվածից։
Իր աշխատություններում Դաբաղյանը գրում է, որ ոչ թե թուրքերն են կոտորել հայերին, այլ հայերը և ռուսները միասին կոտորել են թուրքերին, և միայն պատերազմի տարիներին, ապահովության համար, թուրքերը տեղահանել են երեք միլիոն հայերի, որոնցից միայն 500- 600-ն են «դժբախտաբար» մահացել։
2005 թվականին Անկարայում տեղի ունեցած կոնֆերանսներից մեկի ժամանակ հայտարարել է, որ «այսօր սառը պատերազմ է ընթանում Հայաստանի և Թուրքիայի միջև, և ես իրավամբ թուրքական ճակատից եմ և կռվում եմ Հայաստանի դեմ' ոչ թե նրա համար, որ ուզում են ստեղծել Մեծ Հայաստան պետություն, ինչպես Մեծ Իսրայելն է, այլ կռվում եմ Հայաստանի պահանջների դեմ»։
4 տարվա պաշտոնավարման ընթացքում նա իր խմբի հետ ձայնագրել է մի քանի հիթեր և ստացել հեղինակավոր պարգևատրումներ,որոնց թվում էր «Ոսկե գրամաֆոն 2013» մրցանակը՝ «Մենք միասին ենք» երգի համար։
Նա 2004 թվականին եղել է առաջին ալիքի «Աստղերի ֆաբրիկա-5» հեռուստանախագծի մասնակից՝ Ալլա Պուգաչովայի ղեկավարությամբ,որտեղ նա հասել է եզրափակիչ։
Սակայն, ֆրանսիացի գիտնականները հայտնաբերել են, որ անհատական և աշխատանքի հետ կապված որոշ գործոններ կապված են աշխատող բնակչության շրջանում դը Քերվենի հիվանդության զարգացման հետ; դրանցից կարելի է առանձնացնել դաստակի հաճախակի ճկումը և պտուտակների ոլորապնդման հետ կապված շարժումները։
Դը Քերվենի համախանիշը որպես պարբերական պրկման վնասում տեսանկյան կողմնակիցները համարում են, որ բթամատը զատման և տարածման մեջ պահող դիրքերը հանդիսանում են նախատրամադրող գործոններ։
Այն աշխատողները, որոնք կատարում են բթամատը ներառող ու արագ կրկնվող գործունեության այնպիսի տեսակներ, ինչպիսիք են կսմթոցը, բռնումը, ձգումը կամ հրումը, մտնում են բարձր ռիսկի խմբի մեջ։
Գործունեության նմանատիպ տեսակներից կարելի է թվարկել համակարգչի , սմարթֆոնի ինտենսիվ օգտագործումը, գործելը, ասեղնագործությունը, մզելը, դաշնամուր նվագելը, բոուլինգը, կարթով ձկնորսությունը և այլն։
Ինչպես և հենաշարժիչ համակարգի մի շարք հիվանդությունների ժամանակ, դը Քերվենի համախտանիշի բուժումն ավելի շատ հիմնված է մասնագիտական փոխհամաձայնության, քան գիտական տվյալների վրա։
Դը Քերվենի կողմից 1895 թվականին հիվանդության առաջին նկարագրությունից մինչև 1955 թվականին Իսմոնդի կողմից ստերոիդի ներարկման առաջարկը միակ բուժումը եղել է վիրահատական միջամտությունը։
Սակայն միայն 1972 թվականից սկսեց գերակայել Մաքկենզիի այն կարծիքը, որ ստերոիդի ներարկումը պետք է դիտարկել որպես բուժման առաջին գիծ և վիրահատություն առաջարկել անարդյունավետ ներարկում ից հետո։
Սակայն, 2013 թվականին հրապարակված համակարգված ակնարկը և մետավերլուծությունը պարզել են, որ ստերոիդի մեկ ներարկումն արդյունավետ է լինում դը Քերվենի համախտանիշով հիվանդների միայն 50%-ի մոտ։
Որոշ հեղինակներ ներարկումների այդպիսի համեմատաբար ցածր արդյունավետությունը բացատրում են առաջին թիկնային կոմպարտմենտի անատոմիական առանձնահատկություններով, ինչը հաճախ առկա է լինում դը Քերվենի համախտանիշով հիվանդների մոտ։
Այս երկու մկաններն անցնում են կողք-կողքի և ծառայում են բթամատը ձեռքից հեռացնելուն. բթամատի կարճ տարածիչը բթամատը տանում է դեպի դուրս ճաճանչային ուղղությամբ, իսկ բթամատի երկար զատիչը տանում է բթամատը դեպի առաջ՝ հեռացնելով ափից։
Չնայած Ֆինկելշտեյնի դրական թեստը հաճախ պաթոգնոմոնիկ է համարվում դը Քերվենի համախտանիշի համար, սակայն այդ մանևրը կարող է ցավ հրահրել նաև այն բթամատի հիմային հոդի օստեոարթրոզով հիվանդների մոտ։
Դը Քերվենի համախտանիշը (հայտնի է նաև որպես ճաճանչոսկրի մախաթելունի տենոսինովիտ , լվացարարուհու ջլապրկում, դը Քերվենի տենոսինովիտ, դը Քերվենի ջլաբորբ, դը Քերվենի հիվանդություն, դը Քերվենի ստենոզացնող տենոսինովիտ, նորաթուխ մայրիկի բթամատ, տեքստահավաք բթամատ, գեյմերի բթամատ կամ բթամատ), բթամատի շարժումն ապահովող ջլերից երկուսը պատող թաղանթի կամ բունոցի ախտահարումն է։
Կիրառում են նաև Էյխհոֆի մոդիֆիկացված թեստը . հիվանդը լրիվ ծալում է բթամատն ափի մեջ, հետո դրա վրա ծալում նույն ձեռքի մնացած մատները և մասնագետը հիվանդի այդ ձեռքը շեղում է ծղիկային ուղղությամբ, ինչը դը Քերվենի հիվանդության դեպքում ցավ է հարուցում ճաճանչոսկրի հեռադիր ծայրում։
Ցավը սրվում է ձեռքի բթամատը և դաստակը շարժելիս՝ հատկապես գերծալելիս կամ գերտարածելիս, և կարող է ճառագայթել մինչև բթամատի ծայրը կամ նախաբազուկն ու արմունկը։
2017 թվականին հրապարակված համակարգված ակնարկում նորմալ և դը Քերվենի համախտանիշով մարդկանց մոտ հետմահու ուսումնասիրվել է առաջին թիկնային կոմպարտմենտի անատոմիան, ինչի արդյունքում պարզվել է, որ այդ հիվանդությամբ տառապողների մոտ ավելի հաճախ է առկա եղել միջնորմ, որը կիսել է կոմպարտմենտը և բթամատի երկար զատչի ջլի մեկ երիզ, քան առողջների մոտ, ինչն էլ նպաստել է հիվանդության զարգացմանը։
Երբեմն կոտրվածքը, հոդաբորբը կամ այլ պատճառները բացառելու համար կատարում են նաև ճառագայթաբանական հետազոտություն ՝ հիվանդի ներկայացրած պատմությունից կամ վիճակից կախված։
Հույս ունենալով, որ կկարողանա վերականգնել կորցրած ներշնչանքը, մոռանում է երիտասարդ կնոջը՝ Եվրդիկիեին, և ամբողջ օրն անցկացնում է ավտոտնակում՝ գրառելով հաղորդագրությունները։
Բարձրագույն ուժերը (ներկայացված Ֆրանսիային հատուկ ռազմական ժամանակների տրիբունալի տեսքով) նրան մեղադրում են նրանում, որ նա թույլ է տվել զգացմունքի և պարտականության խառնաշփոթ, որ Օրփևսի նկատմամբ սիրուց ժամանակից շուտ է մարդուն զրկել կյանքից։
Օրփևսն ու արքայադուստրը Սեժեստի անշնչացած մարմինը տեղափոխում են քաղաքից դուրս գտնվող առանձնատուն, որտեղ նա արքայադստեր հպումից անբացատրելի կերպով կենդանանում է։
Օրփևսի և Եվրիդիկեի կյանքը դառնում է անտանելի․ Օրփևսի հայտնվելու ժամանակ Եվրիդիկեն ստիպված է մի սենյակից մյուսը փախչել կամ էլ թաքնվել սեղանի տակ։
1957 թվականին շվեդական գիտնական Արվիդ Կարլսսոնը ցույց է տվել, որ դոպամինը նեյրոտրանսմիտեր է հանդիսանում գլխուղեղում, այսինքն միայն նորադրենալինի նախատիպը չէ, ինչպես նախկինում էր համարվում։
Նա մեթոդ է մշակել գլխուղեղի հյուսվածքներում դոպամինի քանակը չափելու համար և հայտնաբերել է, որ դոպամինիմակարդակը բազալային գանգլիաներում ( , շարժումների ֆունկցիոնալ կարգավորման համար պատասխանատու ուղեղի մաս) առանձնապես բարձր է։
Դրանից հետո Կարլլսոնը փորձնականորեն հայտնաբերել է, որ կենդանիների վրա ռեզերպին դեղամիջոցի կիրառումից դոպամինի մակարդակն իջնում է և շարժումներն անղեկավարելի են դառնում։
Դոպամինի նոր հատկության հայտնաբերման և Պարկինսոնի հիվանդության վրա նրա ազդեցության ուսումնասիրությունների համար Արվիդ Կարլլսոնը 2000 թվականին արժանացել է Նոբելյան մրցանակի' մրցանակը կիսելով Էրիկ Կանդել և Պոլ Գրինգարդի հետ։
Հետագայում այլ բժիշկներ Պարկինսոնի հիվանդությունը փորձել են բուժել լևոդոպայի միջոցով և հայտնաբերել են, որ վաղ փուլերում այն մեղմում է հիվանդության որոշ ախտանիշները։
Պրեպարատի ներարկումը ժամանակավոր ակնթարթային դրական արդյունք էր առաջացնում, սակայն ներարկման ուժեղ թունայնության պատճառով լևոդոպան որպես բուժման միջոց գործնականում հնարավոր չէր կիրառել։
Կոտձիասն իր կրթությունը շարունակել է համալսարանին պատկանող Բրիգամի հոսպիտալի պատալոգիայի բաժնում որպես ինտեռն, որից հետո որպես հետազոտող ինտերն-բժիշկ է եղել Մասսաչուսեթսի ընդհանուր հիվանդանոցում։
Գեորգիոս Կոտձիաս կամ Գեորգիոս Կոնստանտին Կոտձիաս , հունական ծագմամբ ամերիկացի գիտնական, որն իր գործընկերների հետ միասին մշակել է հակապարկինսոնյան դեղամիջոց' -, որը ներկայումս համարվում է Պարկինսոնի հիվանդության բուժման համար ամենահաճախ կիրառվող դեղամիջոցը։
Սակայն Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ, երբ 1941 թվականի ապրիլի 29-ին գերմանական բանակն Աթենք էր ներխուժել, Կոտձիասների ընտանիքը օգոստոսին ԱՄՆ է փախել։
2014 թվականի սեպտեմբերին Գայունը դարձել է նոր հաղորդավար --ի « » նորաձևության ծրագրի 3-րդ եթերաշրջանի համար՝ Լի Կի Կվանի և Դո Սանգ Ուի հետ միասին։
հայտարարել է, որ 2009 թվականի մայիսին Գա Յունը -ի լեյբլի ներքո կդառնա 4 խմբի անդամ, Ջոն Ջի Յունի, Կվոն Սո Հյոնի, Կիմ Հյոնայի և Նամ Ջի Հյոնի հետ միասին։
Որքան արագորեն է կատարվում արյունահոսության դադարեցումը, այնքան մեծ է հիվանդի կյանքը պահպանելու հնարավորությունը, այդ պատճառով արյունահոսության դադարեցումը մինչ բժշկական օգնություն ցույց տալը կատարվում է առաջին հերթին։
Այս դեպքում անհրաժեշտ է անհապաղ զարկերակի մատնային սեղմումը և միայն դրանից հետո կարելի է նախապատրաստել և անցկացնել արյունահոսության ժամանակավոր դադարեցումը ուրիշ հարմար եղանակներով։
Քանի որ զարկերակը շարժուն է, ապա մատը նրա վրայից վայր է սահում, այդ պատճառով արդյունավետ է զարկերակը սեղմել մեկ ձեռքի մի քանի մատներով կամ զույգ ձեռքերի երկու մեծ մատներով։
Վերջին եղանակը կիրառվում է առավել հաճախ, բայց այն չի կիրառվում, երբ խոսքը վերաբերվում է հիմնական զարկերակին, քանի որ նրա կապելը կհանգեցնի այն սնուցող մարմնամասի մեռուկացմանը։
Գոյություն ունեն մի շարք հիվանդություններ, որոնք հանգեցնում են արտաքին գաղտնի արյունահոսությունների առաջացմանը, բայց այս արյունահոսությունը դադարեցնել վիրաբուժական միջամտական ճանապարհով հնարավոր չէ, քանի որ ախտաբանական գործընթացի տարածվածությունը զգալի է։
Սառի ազդեցությունը հյուսվածքների վրա առաջացնում է փոքր անոթների կծկում, նվազեցնում է արյան հոսքը դեպի վերքը, որը նպաստում է անոթների թրոմբի ենթարկմանը և արյունահոսության դադարեցմանը։
Հատուկ սարքը ՝ էլեկտրամակարդիչը, մշակում է բարձր հաճախականության հոսանքներ, որը ծայրադիրից անցնելով հյուսվածքների վրա, տաքացնում է դրանք և այրելով փակում է անոթի լուսանցքը։
Տարբերվում է արյունահոսության ժամանակավոր դադարեցում, որը հնարավորություն է տալիս տուժածին տեղափոխել մինչև բուժհիմնարկություն և արյունահոսության վերջնական դադարեցում, որը կատարվում է մասնագիտական վիրաբուժական օգնություն ցույց տալով։
Նրա հայրը՝ Յուրի Բատըգինը ֆիզիկոս է, աշխատել է ՄԻՖԻ-ում, 1994 թվականի մայիսից՝ -ում, Վակո , ընտանիքը նրա հետ տեղափոխվել է Ճապոնիա։
2012 թվականի հուլիս - նոյեմբեր ամիսներին աշխատել է Լազուրի ափի աստղադիտարանում, իսկ 2012 թվականի նոյեմբերից 2014 թվականի նոյեմբերն աշխատել է Հարվարդ-Սմիտսոնովյան աստղոֆիզիկայի կենտրոնում։
Այդ ժամանակ կայսրը հայտարարեց Վիեննայում իր որդուն,Կոնրադին, նոր գերմանական թագավոր և հռչակեց Վիեննան կայսերական ազատ քաղաք և ներկայացրեց իր քաղաքացիներին լայնածավալ իրավունքներ և առևտրային արտոնություններ, որով ապահովում էր Վիեննայում վաճառականների կյանքը։
1245 թվականին տեղի ունեցան բանակցություններ դքսի և կայսի միջև Վեռոնում, որտեղ կայսրը խոստացավ Ֆրիդրիխին Կրայնան և թագավորի կոչումը, իսկ փոխարենը նա պետք է ամուսնանար դուքս Հերտրուդեի 17-ամյա զարմուհու հետ։
Ֆրիդրիխ -ը միակ ավստրիացի միապետն էր,որը գրեթե ամբողջովին չէր խառնվում Սրբազան Հռոմեկան Կայսրության գործերին,իրականացնելով լիովին անկախ քաղաքականություն ի շահ Ավստրիայի։
Կայսրը 1235-1236 թվականների սկզբին մի քանի անգամ կանչեց Ավստրիայի դուքսին դատարան առաջադրված մեղադրանքները քննարկելու համար, բայց դուքսը անտեսեց նրա բոլոր պահանջները և չգնաց։
Արդեն 1230 թ. սկսած Ավստրիայում սկսում է մինիստերիալների շարժումը, Կուենրգերովի գլխավորությամբ դուքսի իշխանության դեմ, իսկ ահա տարածք են ներխուժում չեխական զորքերը։
2004 թվականին ակումբը Գերմանիայի 4-րդ դիվիզիոնից բարձրացավ 3-րդ դիվիզիոն, բայց 2006-07 մրցաշրջանից հետո նորից հետ իջավ 4-րդ դիվիզիոն ֆինանսական խնդիրների պատճառով։
Դարմշտադտը տարբեր միջոցներ ձեռնարկեց սնանկության գործընթացը կասեցնելու նպատակով, օրինակ՝ անցկացվեց ընկերական հանդիպում Բավարիայի հետ, նվիրատվություններ և այլն։
1920-ական և 1930-ական թվականներին ակումբը արդեն որպես Դարմշտադտ խաղում էր Կրեիսլիգա Օդենվալդում և Բեզիրկիսլիգա Մաին-Հեսսենում, բայց չէր կարողանում մնալ բարձրագույն դիվիզիոններում։
2012-2013 մրցաշրջանում Դարմշտադտը նորից դուրս մնաց 4-րդ դիվիզիոն, բայց նրանք մնացին Բունդեսլիգա 3-ում, քանի որ Կիկերս Օֆենբախը զրկվեց Բունդեսլիգա 3-ի լիցենզիայից և դուրս մնաց 4-րդ դիվիզիոն Դարմշտադտի փոխարեն։
Դարմշտադտը երկար ժամանակ համարվում էր երկրորդ դիվիզիոնի թիմ 1950-ական թվականներին, ինչպես նաև 1963 թվականին Բունդեսլիգայի ստեղծումից մինչև 1970-ական թվականները։
Այնուամենայնիվ նրանք երբեք միջինից բարձր կարգի թիմ չեն համարվել, մինչև 1973 թվականը, երբ նրանք հասան մինչև Բունդեսլիգայի որակավորման փուլ, սակայն զբաղեցրեցին 2-րդ տեղը։
2016 թվականի մարտի 6-ին Ջոնաթան Հեիմեսը, ով երկար ժամանակ երկրպագում էր Դարմշտադտին, մահացավ քաղցկեղից, ինչի հետևանքով Դարմշտադտի մարզադաշտը վերանվանվեց «Ջոնաթան-Հեիմես-Ստադիոն ամ Բոլենֆալտոր»։
2013-2014 մրցաշրջանում Դարմշտադտը գրավեց 3-րդ հորիզոնականը և որակավորման խաղում հաղթելով Արմինիային, բարձրացավ Բունդեսլիգա 2՝ 21 տարի ավելի ցածր դիվիզիոններում խաղալուց հետո։
Չնայած իր արևմտամետ կողմնորոշման՝ Բոտսվանան մասնակցել է 1980 թվականին ԽՍՀՄ մայրաքաղաք Մոսկվայում տեղի ունեցող ամառային օլիմպիական խաղերին և դարձել չեմպիոն։
1997 թվականի հունվարի 14-ին Բոտսվանայում տեղի են ունեցել ահաբեկչական հարձակումներ և ԽՍՀՄ-ն միանալով ՄԱԿ-ի Անվտանգության Խորհրդի թիվ 403 բանաձևին նշել է, որ դատապարտում է տեղի ունեցածը։
Օսմանյան կայսրության նոր կառավարության կողմից առանձին ներքին քրեական հետապնդումները հանգեցրին Հայոց ցեղասպանությունն իրականացրած ոճրագործների պարագլուխներից ոմանց մեղադրանքին և մահվան դատավճռին։
Սակայն, քանի որ հայոց ցեղասպանության հիմնական ծրագրողներից ու կազմակերպողներից շատերին հաջողվել էր փախուստի դիմել՝ նախքան մահվան դատավճիռների արձակվելը, ապա Հայ հեղափոխական դաշնակցություն կուսակցությունը՝ 1919-ի սեպտեմբերի 27-ից հոկտեմբերի վերջը Հայաստանի մայրաքաղաք Երևանում կայացած իր 9-րդ համագումարում որոշում կայացրեց՝ իրականացնել մահապատժի մի արշավանք՝ ընդդեմ այն օսմանյան ռազմական հանցագործների որոնց հաջողվել էր խուսափել դատարանի առջև կանգնելուց և մահապատժի ենթարկվելուց։
Շահան Նաթալին՝ Գրիգոր Մերջանովի հետ համագործակցելով, գլխավորում էր այն պատժիչ խումբը, որը նպատակ ուներ մահապատժի ենթարկել անմեղ հայ ազգի արյունարբու գլխավոր դահիճներին՝ Օսմանյան կայսրության նախկին ներքին գործոց նախարար և փաստացի ղեկավար Թալյաթ փաշային (:
Արևելյան Հայաստանում և Հարավային Կովկասում վաղնջական հայկական և այլ տեղաբնիկ ժողովուրդների հողերի վրա օսմանյան բանակի սվիններով ստեղծված թյուրքական արհեստական պետության՝ «Ադրբեջանական հանրապետության» արյունարբու ղեկավարներից և Բաքվի հայության դահիճներից Բեհբութ խան Ջևանշիրին , Օսմանյան կայսրության վարչապետ, այսինքն՝ մեծ վեզիր՝ Սաիդ Հալիմ փաշային (:
Օսմանյան կայսրության կառավարող քաղաքական ուժի՝ երիտթուրքական «Միություն և առաջադիմություն» կուսակցության 2-րդ քարտուղար Բեհաէդդին Շաքիր բեյին , Օսմանյան կայսրության Տրապիզոնի նահանգի նահանգապետ Ջեմալ Ազմիին , Օսմանյան կայսրության կառավարող երիտթուրքական եռապետներից՝ ռազմածովային նախարար, ապա՝ Սիրիայում գործող օսմանյան դաշտային բանակի հրամանատար Ջեմալ փաշային , Օսմանյան կայսրության կառավարող երիտթուրքական եռապետներից՝ ռազմական նախարար Էնվեր փաշային (:
Այդ ջանքերը կատարվեցին 1919 թվականի Փարիզի խաղաղության վեհաժողովից սկսած և ի վերջո ներառվեցին 1920 թվականին Օսմանյան կայսրության հետ կնքված Սևրի պայմանագրի։
Պարտված Օսմանյան կայսրությունում տեղի ունեցավ իշխանափախություն, կառավարող երիտթուրքական կուսակցությունը իշխանազրկվեց, նրա բարձրագույն ղեկավարները փախուստի դիմեցին երկրից՝ Օսմանյան կայսրությունում իշխանության եկած ուժերի և Օսմանյան կայսրության դաշնակից Գերմանիայի օգնությամբ։
Նոր օսմանյան կառավարությունը կազմակերպեց Թուրքական ռազմական տրիբունալներ, 1919–1920, որտեղ տեղի ունեցան մի շարք դատավարություններ՝ պատերազմական հանցագործներին, այդ թվում՝ Հայոց ցեղասպանությունը ծրագրած, կազմակերպած և իրագործած ոճրագործներին պատժելու համար։
Սակայն Օսմանյան կայսրության ռազմական դատարանների այդ փորձը ձախողվեց, կայսրության ներսում առկա թուրքական ժողովրդական զանգվածների կողմից ցուցաբերված հակազդեցության և օսմանյան նոր իշխանությունների՝ երիտթուրքերի հանդեպ ներողամիտ վերաբերմունքի ու երբեմն թաքուն կամ բացահայտ քաղաքական հովանավորության պատճառով։
Հաղթական Անտանտի տերությունները, որոնք օկուպացրել էին Օսմանյան կայսրության մայրաքաղաք Կոստանդնուպոլիսը և այդտեղ հաստատել իրենց ժամանակավոր ռազմական վարչակազմը, ջանքեր գործադրեցին՝ միջազգային տրիբունալ ստեղծելու բրիտանական կայսրության տիրույթ հանդիսացող Մալթա կղզում և դատելու այսպես կոչված Մալթայի աքսորականներին, որոնք կղզում բրիտանական զորքերի կողմից պահվում էին որպես Ռազմագերիներ։
1919-ի օգոստոսի 5-ին ծովակալ Ջոն դը Ռոբեկը՝ հեռացրեց ծովակալ Քալթորփին նրա զբաղեցրած պատասխանատու պաշտոնից, որը կոչվում էր «Միջերկրական ծովում բրիտանական զինված ուժերի գլխավոր հրամանատար, և բրիտանական գերագույն հանձնակատար Կոստանդնուպոլսում» 1920-ի օգոստոսին դատարանի վարույթը դադարեցվեց և ծովակալ Ջոն դը Ռոբեկը տեղեկացրեց Լոնդոնին, տրիբունալի գործունեության շարունակման անիմաստությունը հետևյալ դիտողությամբ՝ «Նրա հետաքննությունները որևէ արժեք չեն կարող ներկայացնել ընդհանրապես»։
Ըստ Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի դատավոր Ջովանի Բոնելոյի՝ , «շատ հավանական է, որ բրիտանացիները Թուրքիայի կողմից օգտագործվող պատժիչ ընթացակարգերի մայրցամաքային համակարգը նողկալի է և տարբեր բրիտանական արդարադատության համակարգից, ուստի կասկածելի գտան, թե հնարավոր է վստահելի համարել թուրքական այդ համակարգը»։
Որն էլ լիներ պատճառը, Թուրքիայում Աթաթուրքի իշխանության գալուց հետո բոլոր այն փաստաթղթերը, որոնց վրա թուրքական ռազմական դատարանները հիմնում էին իրենց դատավաքննությունները և մեղադրանքները, պարզապես «կորան»։
Դատարանը նիստեր արեց գրեթե մեկ տարի՝ 1919-ի ապրիլից մինչև 1920-ի մարտը, թեպետ արդեն սկզբնական մի քանի ամսից պարզ էր դարձել, որ այդ դատարանը պարզապես ընդունում է տարատեսակ միջնորդությունները։
Ընդ որում, տրիբունալը պարզապես մեծ ցուցադրություն էր անում, թե իբր, ջանքեր է գործադրում արդարությունը հաստատելու համար, սակայն իրականում ոչ մի մտադրություն չուներ վերադարձնելու փախստական մեղադրյալներին։
Բրիտանական ներկայացուցիչ ծովակալ սըր Սոմերսեթ Գուգ-Քալթորփը՝ - բողոք ներկայացրեց Օսմանյան կայսրության կառավարությանը՝ Բարձր Դռանը, պահանջելով դատավարությունը վերցնել թուրքերի ձեռքից և դատավարական գործընթացները փոխադրել Մալթա՝ Բրիտանական կայսրության տարածք։
Փորձ արվեց ստեղծելու միջազգային տրիբունալ՝ , սակայն թուրքերը խճճեցին հետաքննությունները և սխալ ձևով ներկայացրեցին վավերագրական ապացույցները, այնպես որ նրանց կատարած աշխատանքից ոչ մի բան չէր կարող օգտագործվել միջազգային դատական ատյանի կողմից։
հավակնում է, թե 1921-ին բանտարկյալներն ազատ արձակվեցին, քանզի 1921 թվականին իրավական շրջանակներ չկային՝ ռազմական հանցագործներին պատժելու համար, որի պատճառն էլ, իր հերթին՝ միջազգային իրավունքում առաջացած իրավական վակուումն էր, ուստի, ի հակասություն թուրքական աղբյուրների, Մալթայում նույնիսկ երբևէ որևէ դատավարություն չի անցկացվել օսմանյան ռազմական հանցագործների նկատմամբ։
Դա հանգեցրեց հայերի կողմից Նեմեսիս գործողությունը ձեռնարկելուն, մի գաղտնի գործողություն, որը իրականացվեց Հայերի ցեղասպանությունն իրականացրած և փախուստի դիմած օսմանյան ռազմական հանցագործներին պատժելու նպատակով։
մեծ եռանդով լծվել էր հայերի ոչնչացման գործին», հետագայում դառնալով քեմալական Թուրքական հանրապետության ֆինանսների նախարարը և Խորհրդարանի խոսնակ, իսկ Մուսաֆա Քեմալ Աթաթուրքի մահից հետո՝ մեկ օրով ստանձնել էր Թուրքական հանրապետության նախագահի պաշտոնը։
և տարբեր գերմանական աղբյուրներ վկայում և փաստացի մեղադրում են Մուստաֆա Աբդուլհալիք Ռենդային Մուշ քաղաքի և Մշո գավառի բազմաթիվ հայերի ողջակիզման՝ ողջ-ողջ այրելու համար։
Երիտթուրքերի առաջնորդները՝ Թալեաթ, Էնվեր, Ջեմալ փաշաները ծրագրել, կազմակերպել և իրականացրել էին 1,5 միլիոն հայերի մեծ եղեռնը 1915–1916 թթ., որը հայտնի դարձավ Հայոց ցեղասպանություն անվամբ։
Առաջին համաշխարհային պատերազմից և Մուդրոսի զինադադարի ստորագրումից հետո երիտթուրքական «Միություն և առաջադիմություն» կուսակցության ղեկավարները և Օսմանյան կայսրության նախկին բարձրագույն ղեկավարները ենթարկվեցին ռազմական դատարանի դատին, և նրանց մեղադրանք առաջադրվեց սահմանադրության խախտման, ռազմական ժամանակաշրջանում հարստացման, հայերի ու հույների կոտորածներ իրականացնելու համար։
Առաջին համաշխարհային պատերազմի հաղթող պետությունների կառավարությունները, մասնավորապես՝ Մեծ Բրիտանիան, օսմանյան ռազմական հանցագործներից ոմանց աքսորեցին Մալթա կղզի «Պրինցես Էնա Մալթա» և «Բենբոու» նավերով՝ սկսած 1919-ից։
մեկնաբանում է, որ Անտանտի հաղթող տերությունների ջանքերը՝ պատժելու օսմանյան ռազմական հանցագործներին, իրականում օրինակ էին այն բան, թե ինչպես «պատժիչ արդարադատությունը տեղի տվեց քաղաքական նպատակահարմարության գործելակերպին»։
2010 թվականի դեկտեմբերի 6-ին խումբը հրապարակել է « 1 » ալբոմը, որը ներառում էր չորս թրեկ. 1-ին թրեկը կոչվում է « », 2-րդ թրեկը կոչվում է « », և երկու երգերի երկու գործիքային թրեկ։
Կազմակերպության գործունեության առաջին իսկ օրվանից՝ «Փինք» Արմենիան նախաձեռնել և իրականացրել է տարբեր միջոցառումներ և ծրագրեր՝ բարձրացնելով հասարակության իրազեկվածությունը սեռական և վերարտադրողական առողջության և իրավունքների, սեռական ճանապարհով փոխանցվող վարակների և ՄԻԱՎ/ՁԻԱՀ-ի, դրանց կանխարգելման վերաբերյալ, ինչպես նաև այնպիսի գործողություններ, որոնք խթանում են անվտանգ սեռական հարաբերություններ և վարքագիծ։
Հայաստանում մարդու իրավունքների պաշտպանության բնագավառում կազմակերպության գործունեությունը ուղղված է հավասարության, ՄԻԱՎ-ի նկատմամբ խոցելի բնակչության և ԼԳԲՏ անձանց ընդունման գաղափարների խթանմանը։
Համաձայն կազմակերպության պաշտոնական կայքի, Փինք ՀԿ-ն ցանկանում է «արժևորել և ընդունելի դարձնել բազմազանությունը մեր հասարակությունում մշակութային զգայունության խրախուսման և ցանկացած տեսակի խտրականության վերացման միջոցով»։