polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Արևմուտքում մարզը սահմնակցում է Սալտայի և Սանտիագո դել Էստերոյի, հյուսիսում և արևելքում՝ Ֆորմոսի, հարավ-արևելքում՝ Կորիենտասի և Պարագվայի Հանրապետության, իսկ հարավում՝ Սանտա Ֆեի հետ։
1951 թվականին տարածքը դարձել է մարզ՝ իր անունը Էվա Պերոն մարզի վերափոխելով. մարզին վերադարձրել են իր պատմական անունը 1955 թվականին, երբ բանակը կործանել է Հուանա Դոմինգո Պերոն կառավարությունը։
Մարզը բնակեցված է վայրի էկզոտիկ կենդանիներով, ներառելով՝ մորմեր, կապիկներ, վայրի վարազներ, յագուարներ, հսկայական զրահամորթեր, անակոնդաներ, և ուրիշ այլ թունավոր օձեր։
Գևորգ Հովհաննեսի Մանուկյան , Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության Պաշտպանության Բանակի զինծառայող, Պաշտպանության բանակի կրտսեր սերժանտ, Հայաստանի Հանրապետության «Արիության» մեդալակիր, Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության «Մարտական խաչ» 2-րդ աստիճանի շքանշանի ասպետ։
2014թ․ դեկտեմբերի 25-ին Գևորգը տեղափոխվում է Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության 7-րդ պաշտպանական շրջան՝ Եղնիկներ և ծառայության մնացած մասն անցկացնում այնտեղ։
Ապրիլի 1-ի լույս 2-ի գիշերը ադրբեջանական կողմը սկսում է հրետակոծության ենթարկել արցախա-ադրբեջանական շփման գիծն իր ողջ երկայնքով՝ օգտագործելով իր զինապահեստում առկա գրեթե բոլոր զինատեսակները։
Ցուցաբերած բացառիկ քաջության ու արիության համար 2016 թվականի ապրիլի 15-ին, Հայաստանի Հանրապետության նախագահի հրամանագրով պարգևատրվել է Հայաստանի Հանրապետության Արիության մեդալով։
2016 թվականի մարտին լուսանկարը դարձել է սրբապատկեր լուսանկարների մասին պատմող հոլանդական վավերագրության թեմա, մասնավորապես, թե ինչու այս լուսանկարը չի ընտրվել որպես « », չնայած այն ամբողջ Եվրոպայում հանգեցրել է տարբեր ռեակցիաների, որորոնք փոխել են շատ մարդկանց վերաբերմունքը եվրոպական միգրանտների ճգնաժամի վերաբերյալ։
2015 թվականի ամռանն անդրադարձել է Եվրոպայի միգրացիոն ճգնաժամին, և նրա ստեղծած Ալան Քուրդիի մահը պատկերող լուսանկարները 2015 թվականի սեպտեմբերի 2-ին դարձել են համաշխարհային նորություն։
Հերման Ռորշախը մեծացել է Շաֆհաուզենում, ի սկզբանե ցանկացել է դառնալ նկարիչ, քանի որ նրա հայրը նկարչության ուսուցիչ էր, նա նույնպես զբաղվել է գեղանկարչությամբ և գծանկարչությամբ։
Սակայն ավելի ուշ Էռնստ Հեկկելի առաջարկությամբ, ում նամակ էր գրել և ստացել պատասխանը, սկսեց բժշկություն ուսումնասիրել Ցյուրիխում, որպեսզի հետագայում դառնա հոգեբույժ։
Նա ներկա է գտնվել Էյգեն Բլեյլերի դասախոսություններին՝ ընդհանուր և հատուկ հոգեբուժությունից, ինչպես նաև հոգեբուժական կլինիկայում՝ Կարլ Գուստավ Յունգի մոտ,հոգեախտաբանության հիստերիայից։
Հետևում է նկատել, որ մի քանի աղբյուրներում կարելի է հանդիպել նշանակում, որտեղ միանման կարգերը գրառվում է միայն մեկ՝ «մեծի» կապով, որը հանդիսանում է տրված սիմվոլի ազատ օգտագործում։
ի դեպքում անվերջ փոքր մեծությունը ունի երրորդ կարգի փոքրություն –ի նկատմամբ, քանի որ , անվերջ փոքրը երկրորդ կարգի է, անվերջ փոքրը 0, 5 կարգի է։
Անվերջ փոքր մեծությունների հաշվումը հանդիսանում է ընդհանուր հասկացություն դիֆֆերենցիալ և ինտեգրալ հաշվումների համար, կազմված ժամանակակակից բարձրագույն մաթեմատիկայի հիմք։
այդ ժամանակ, օգտվելով հաշվարկիչից , ստացանք , այսպիսով սխալը կազմվեց 0, 005 , այսինքն, մեթոդը օգտակար է, շնորհիվ իր պարզությամբ, թվաբանական արմատի միավորին մոտ կոշտ գնահատման դեպքում։
Ինչպես և անվերջ փոքրի դեպքում, անհրաժեշտ է նշել, որ ոչ մի առանձին վերցրած անվերջ մեծ մեծության արժեք չի կարող կոչվել ինչպես «անվերջ մեծ», այդ ֆունկցիայի անվերջ մեծ մեծություն, որը միայն իր փոփոխման պրոցեսում կարող է մեծ լինել ցանկացած վերցրած թվից։
«Գոնսալես Մարտի» Կերամիկայի և դեկորատիվ արվեստի ազգային թանգարան , կերամիկական , հախճապակիների և այլ դեկորատիվ արվեստներին նվիրված թանգարան Իսպանիայի Վալենսիա քաղաքում։
1941 թվականին շենքը համարվել է պատմական հուշարձան, և 1949 թվականին պետությունը գնել է այն՝ Գոնսալես Մարտիի կերամիկայի հավաքածուն այնտեղ տեղավորելու համար, որին հաջորդել են ենթակառուցվածքների բարելավման և վերանորոգման աշխատանքներ։
18-րդ դարի կեսերին, երբ Իպոլիտո Ռովիրան և վալենսիացի քանդակագործ Իգնասիո Վերգարան նախագծեցին շենքի ճակատային մասը, այն ամբողջովին վերափոխվեց բարոկկո ոճի։
Առաջին հարկում Մարքիզ դե Դոս Ագուայի մասնավոր սենյակներն են, որոնց պատերն ու առաստաղը զարդարված են նկարիչներ Պլասիդո Ֆրանսես ի Պասկուալի, Խոսե Ֆելիպե Պառայի և Խոսե Բրել Գուիրալտի նկարներով։
1896 թ. կայսր Ֆրանց Յեզեֆ -ը որոշեց, որ Վերին Բերվեդերը պետք է ծառայի որպես գահաժառանգի՝ իր եղբորորդի էրցհերցոգ Ֆրանց Ֆերդինանդի նստավայրը։
Վերջինս ճարտարապետ Էմիլ ֆոն Ֆյորսթերի հսկողությամբ հավանաբար վերափոխել էր պալատը, և այդ ժամանակվանից Վերին Բելվեդերը ծառայել է որպես Ֆրանց Ֆերդինանդի նստավայրը։
Իսկ Ժամանակակից պատկերասրահը բացվեց երկու տարի անց՝ 1903 թ. մայիսի 2-ին Ստորին Բելվեդերում և դարձավ Ավստրիայի առաջին պետական հավաքածուն, որը բացառապես նվիրված էր ժամանակակից արվեստին ու ստեղծվեց Ավստրիայի նկարիչների միության դրդմամբ, որը հայտնի էր Վիեննական սեցեսսիոնիզմ անվամբ։
Այնուհետև 1911 թ. թանգարանը վերանվանվեց . այն բանից հետո, երբ որոշվեց ընդլայնել թանգարանի ժամանակակից արվեստի շեշտադրումը և ընդգրկել նաև ավելի վաղ ժամանակաշրջանների աշխատանքներ։
Թագաժառանգի՝ Ֆրանց Ֆերդինանդի և իր կնոջ սպանությունը, Առաջին աշխարհամարտի սկիզբը և 1918 թ. դրան հետևած Հաբսբուրգների միապետության փլուզումը դարձավ նոր ժամանակաշրջանի սկիզբ Բելվեդերի համար։
1736 թ. հուլիսի 6-ին արքայադուստր Վիկտորիան տեղափոխվեց Բելվեդեր, որն այդ ժամանակ հայտնի էր որպես Այգու պալատ, սակայն հստակեցրեց, որ հետաքրքրված չէր իր ժառանգությունով և նպատակ ուներ հնարավորիցս շուտ աճուրդի հանել պալատական համալիրը։
1738 թ. ապրիլի 15-ին նա ամուսնացավ արքայազն Յոզեֆ Ֆրիդրիխ Սակսեն Հիլդբուրգհաուզենի հետ, ով մի քանի տարով փոքր էր իրենից, Ստորին Ավստրիայի Մարշֆելդ տարածաշրջանի Շլոսհոֆի արքայական ընտանիքի ներկայությամբ։
Կառն -ի դուստրը՝ Մարիա Թերեզան, կարողացավ ձեռբերել կալվածքը միայն 8 տարի անց, երբ Արքայադուստր Վիկտորիան վերջնականապես որոշեց հեռանալ Վիեննայից և վերադառնալ Թուրին։
Ավելի ուշ Մարիա Թերեզան Ստորին Բելվեդերում ստեղծեց Հաբսբուրգների դինաստիայի նախնիների պատկերասրահ, նման ավանդույթ կար կայսերական ընտանիքին պատկանող բոլոր այլ պալատներում։
Պալատը միայն մեկ անգամ է աշխուժացել, երբ 1770 թ. ապրիլի 17-ին այստեղ կազմակերպվեց դիմակահանդես-պարահանդես՝ նշելու կայսերական արքայադուստր Մարիա Անտոնիայի ամուսնությունը Ֆրանսիայի գահաժառանգի հետ, ով հետագայում պետք է դառնար թագավոր Լուի :
Թագավորական արքունիքի կառավարիչ արքայազն Յեզեֆ Խեվենհյուլեր-Մետչին ու արքունական ճարտարապետ Նիկոլաուս Պակասսիին հանձնարարվել էր մեծ պատրաստություններ տեսնել պարահանդեսին ընդառաջ, որին հրավիրված էին մասնակցելու 16.000 հյուր։
Կառուցվել է 18-րդ դարի սկզբին Լուկաս ֆոն Գիլդեբրանդտի կողմից որպես ամառային նստավայր արքայազն Եվգենի Սավոյացու գահակալման ժամանակների մեծագույն գեներալներից մեկի համար։
1941 թվականի մարտի 25-ին Բելվեդերի գլխավոր սրահում ստորագրվել է Վիեննայի արձանագրությունը, ըստ որի Հարավսլավիան միացել է 1940 թվականի Բեռլինյան համաձայնագրին։
Կայսերական արքունի գրադարանի պատասխանատուի և Դիետրիչշտայն-Պրոսկաու-Լեսլիի կոմսի՝ Մորիցի, տնօրինության ներքո 1833 թ. ի վեր Եգիպտական հնություններն ու Հնությունների սենյակն ավելացվեցին Ստորին Բելվեդերի Ամբրաս հավաքածուին։
Կառլ Գյոբել կրտսերի ջրաներկերը, ինչպես նաև Յոզեֆ Բերգմանի՝ 1846 թ. թվագրվող հավաքածուի նկարագրական ուղեցույցը վկայում են Ստորին Բելվեդերի թանգարան դառնալու մասին։
Երբ Հաբսբուրգների միապետությունը ստիպված եղավ Պրեսբուրգի հաշտության պայմանագրով զիջել Տիրոլ նահանգը Բավարիային, Ինսբրուքի մոտ գտնվող Ամբրաս ամրոցի կայսերական հավաքածուն նոր վայր տեղափոխելու անհրաժեշտություն առաջացավ։
18-րդ դարի վերջին Վերին Բելվեդերը դարձել էր պատկերասրահ, իսկ Ստորին Բելվեդերը ծառայում էր հիմնականում արքայական ընտանիքի անդամներին, ովքեր փախուստի էին դիմում Ֆրանսիական հեղափոխությունից։
Նրանցից ամենահայտնի անձինք են եղել արքայադուստր Մարի Թերեզա Շառլոտը՝ Մարի Անտուանետի և Լուի -ի միակ կենդանի դուստրը, և էրցհերցոգ Ֆերդինանդը։
Էրցհերցոգ Ֆերդինանդը, ով եղել է Միլանի դքսության նախնիկ կառավարիչը մինչև 1796 թ., բնակվել է այդտեղ 1797 թ. Կամպո-Ֆորմիոյի պայմանագրի կնքումից հետո։
Ստորին Բելվեդերի կայսերական հավաքածուն մինչև 1891 թ. ղեկավարել են մի շարք հայտնի գեղանկարիչներ, երբ այն տեղափոխվեց նորակառույց Արվեստի պատմության թանգարանի շենքը Վիեննայի Ռինգշտրասե փողոցում։
Այդ պալատի ցուցասրահներից մեկում, որը զարդարված է կարմիր մարմարով, 1955 թվականի մայիսի 15-ին ստորագրվել է պետական համաձայնագիր, որով վերջ է դրվել Ավստրիայի տասնամյա շրջափակմանը։
Այսօր Վերին Բելվեդերի սրահներում տեղակայված են 19-20-րդ դարերի ավստրիական պատկերասրահների հավաքածուները, որտեղ կարելի է տեսնել Շիլեի, Օսկար Կոկոշկայի առավել հայտնի աշխատանքները, ինչպես նաև «բիդերմայեր» ոճի նկարիչների և ժամանակակից վարպետների այլ աշխատանքներ։
1776 թվականին Մարիա Թերեզան, իր որդին և Իոսիֆ 2-րդ կայսրը գեղանկարչական կայսերական հավաքածուն տեղափոխել են Վերին Բելվեդեր, իսկ 1781 թվականին այնտեղ բացվել է աշխարհում առաջին հանրային թանգարաններից մեկը։
Տեսարժան վայրերից է համարվոմ Մարմարե սրահը, որը զարդարվել է Ալտոմոնտե Մարտինոյի ֆրեսկոներով, ցուցադրական ննջասենյակը, գրոտեսկային սրահը և մարմարե պատկերասրահը։
Հայտնի է դարձել, շնորհիվ Դեն Կոնների դերի «Ռուզաննա» կատակերգական սերիալում, «Ռալֆ թագավորը» , «Մեծ Լեբովսկի» , «Արտիստը» , «„Առգո“ ծրագիր» , «Անձնակազմ» ֆիլմերում ունեցած դերերի, «Հրեշների կորպորացիա» և «Հրեշների համալսարանը» մուլտֆիլմներում ձայնավորելով Սալլի հրեշին, ինչպես նաև տարիներ շարունակ Կոեն եղբայրների համագործակցության շնորհիվ։
Ջոն Գուդմենը ծնվել է 1952 թվականի հունիսի 20- ին Ներքին Էֆֆտոնում, ոչ շատ հեռու Սենթ Լուիսից, Միսսուրի նահանգ, փոստային աշխատակցի ընտանիքում։
Աշխարհիկ հումանիզմ , մարդուն, նրա երջանկության, զարգացման և իր դրական ունակությունների արտահայտման իրավունքը գերագույն արժեք հայտարարող հումանիզմի փիլիսոփայության ժամանակակից ուղղությունների մեկը։
Կրոնական հումանիզմից աշխարհիկ հումանիզմը տարբերվում է այն բանով, որ նա ժխտում է կրոնական հավատքը որպես աշխարհում մարդու կողմնորոշման սկզբունքորեն պատրանքային տարբերակ։
Երկրորդ պայմանն ասում է, որ գոյություն ունի մեկ հատուկ տարր, որը նշանակվում է տառով և կոչվում է միավոր, որը բազմապատկելիս բազմության որևէ տարրով արդյունքում տալիս է հենց այդ նույն տարրը ։
Ասոցիատիվության պայմանից բխում է, որ եթե սկզբում հաշվենք -ն հետո արդյունքը բազմապատկենք -ով կստանանք ճիշտ նույն բանն ինչ կստացվի, եթե սկզբում հաշվենք -ն և հետո արդյունքը ձախից բազմապատկենք -ով։
Ռյորոսը կրկին գրավվեց շվեդական զորքի կողմից 1718 թվականին՝ Հյուսիսային մեծ պատերազմի ժամանակ, սակայն հետագայում շվեդները ստիպված էին լքել քաղաքը և հեռանալ լեռներ, որտեղ ցրտահարությունից զոհվեց 3000 զինվոր։
Ռյորոսում գրանցված ամենացածր եղանակը, որ արձանագրվել է օդերևութաբանների կողմից, եղել է 1914 թվականին -50,4 , ինչը դարձնում է այն Նորվեգիայի Ֆինմարք կոմսությունից հարավ ընկած տարածքի ամենացուրտ վայրը։
1836 թվականին Քեյնը տեղափոխվում է Դետրոյթ, որտեղ այդ ժամանակ ապրում էր նկարիչ Ջեյմս Բոումանը, որի հետ Քեյնը հանդիպել էր դեռևս Յորքում։
Առաջին ուղևորության ժամանակ նա Տորոնտոյից մեկնել է Սու Սենտ Մարի, իսկ երկրորդ ուղևորության ժամանակ նա Տորոնտոյով ժեռուտ ճանապարհով հասել է Վանկուվերի ֆորտ, ապա' Վիկտորիա ֆորդ, այնտեղից էլ' Կոլումբիա նահանգ , ինչը դարձել է նրա երկրորդ ուղևորության վերջնակետը։
Մինչև 1842 թվականը նա լինում է Իտալիայում, այնուհետև տեղափոխվում Փարիզ, այնտեղից էլ' Լոնդոն, որտեղ ծանոթանում է ամերիկացի բնանկարիչ Ջորջ Քեթլինի հետ , ով պատկերում էր հնդկացիական ցեղերի կյանքն ու կենցաղը։
Նա Ամերիկա է վերադառնում 1843 թվականին, Ալաբամա նահանգի Մոբիլե քաղաքում հիմնում է ստուդիա և աշխատում որպես դիմանկարիչ այնքան ժամանակ, մինչև փակում է պարտքերը։
2011 թվականի հոկտեմբերին « »թերթի հոդվածում, նվիրված ֆիլմի նկարահանմանը, խոսվեց, որ , «ֆիլմի նկարահանողները դուրս եկան իրենց վնասեցին, երբ Պոլ Սվերրե Վալխեեյմ Հագենը սկսեց խոսել անգլերեն Հեյերդալին բնութագրող Լարվիկի բնակչության ակցենտով»։
Թուր Հեյերդալի դերի Հագենի նկարահանումներ սկսվեց էպիզոդով, որում նա Վաշինգտոնում ներկայացնում է իր հայացքները Ազգային աշխարհագրական հասարակության անդամներին, և Սանդերբերգի ասածով, «Նա դա անում էր այնքան համոզիչ, որ մենք կանգնել էինք բաց ձեռքերով» այնպիսի զգացողությամբ, կարծես «նրանց առաջ, ինքը՝ թուրն է։
Օսլո գալով՝ որոշեց ընդունվել Նորվեգիայի ազգային թատերական ակադեմիա, սակայն առաջին փորձը անհաջողությամբ ավարտվեց, դրանից հետո Հագենը մեկ տարի սովորեց Ռումերիկեի Բարձրագույն ժողովրդական դպրոցում , հայտնի նրանով, որ իր հետ սովորող երեխաներից շատերը դարձան դերասաններ։
2000 թվականի ամռանը Հագենը կատարեց երկրորդ փորձը, ընդունվել Թատերական ակադեմիան, ելույթ ունենալով Լակկի պիեսի մենախոսությամբ ընդունող հանձնաժաղովի առաջ « » Սամուել Բեկկետի։
Դագլաբետ թերթի հեղինակներից մեկը ներկայացման գովասական գրախոսականի համար ,ընթերցողների ուշադրությանը հրավիրեց այն բանի, որ դա արդեն երրորդ անգամ է, երբ Բյորն Սունդկվիստը և Պոլ Պոլ Սվերրե Վալխեյն Հագենը հոր և որդու կամ գործող նման կապեր։
2008 թվականին տեղի ունեցավ «Հենրիխ » ներկայացումը,որտեղ Սունդկվիստը խաղաց Ֆալստաֆին, իսկ Հագենը՝ արքայազն Հենրի, 2009 թվականին նրանք միասին նկարահանվեցին «Երնանգեր» ֆիլմում գլխավոր դերերում, պարզվելով, սակայն հոդվածի հեղինակի կարծիքով «նրանց տաղանդի համար չափազանց փոքր է», և վերջապես 2010 թվականին Յուդջին Օ’ Նիլի ներկայացումում։
Բացի «Անհանգիստ ջրերը», 2008 թվականին Հագենը նկարահանվեց մի շարք այլ քննադատների կողմից ընդունված ֆիլմերում՝ «Սառը ճաշ» , , «Հիմարների տուն» և «Մաքս Մանուս» ։
2009 թվականին «» գրեց ,որ Հագենին կարելի է տեսնել երեք ֆիլմերում, միաժամանակ գնում է Օսլոյի կինոթատրոններում և նա նույնպես Նորվեգական թատրոնում ակտիվորեն մասնակցում է «սյուռեալիստական կոմեդիայի» «Երջանիկ ինքնասպանություն» փորձերին . Դրան պատասխան դերասանը ասում է «Եթե մարդիկ հոգնեն ինձանից, ես նորից ինչ–որ բանով կզբաղվեմ»։
Երբ տղան ութ տարեկան էր, ընտանիքը տեղափոխվեց Էսթլանդ, որտեղ ապրեց 11 տարի, որից հետո փոխեց բնակավայրը, այս անգամ Օսլոյից ոչ հեռու Նեսօդդեն կումունայում։
Թատերական ակադեմիայում սովորելով երեք տարի և 2003 թվականին ավարտելով, Հագենը Օսլոյի Նորվեգական թատրոնի բեմում Ֆրուդե Գրյունտենի « » վեպի հիման վրա պիեսով առաջնաելույթ ունեցավ ։
Դրանից հետո հաջորդեցին գլխավոր դերերը «Պարոն Բիմը և պարոն Բրամատի» « » ներկայացումում նորվեգական դրամատուրգ Տորդա Ակերբեկի պիեսում և «Թեքություն» «» Կարլ Ֆրուդե Տիլլերի համանուն վեպի նույն թատրոնի բեմում։
Հագենի բառերով ասած, խաղալ «» «» պիեսներում, ֆիզիկապես շատ դժվար էր ( «» պիեսում նա ուներ երիտասարդ մարդու գլխավոր դեր,տեղավորված հոգեբուժական կլինիկայում՝ երեխայի նկատմամբ դաժան կատարյալ գործողություններից հետո։
2009 թվականին Հագենը ասաց, որ իր դերը «» պիեսում երկրորդ անգամ չկարողացավ խաղալ և հիշեց, ինչպես «»ի վրա աշխատանքները ավարտելուց հետո ստիպված էր վերցնել կես տարվա արձակուրդ, որպեսզի վերականգնի ուժերը։
2008 թվականին դերասանը ստանում է արքայազն Հենրիի դերը Ուիլյամ Շեքսպիրիպիեսի բեմադրությունում «Հենրիխ ,1 մաս» «Հենրիխ , 2 մաս» երեք ժամ քառասուն րոպե տևողությամբ։
2007 թվականին արժանացավ «Գեդդի» թատերական մրցանակի երկրորդ պլանի լավագույն տղամարդու դերի համար, շնորհիվ «Ամենասիրահարված զույգը աշխարհում » և «Գնդապետին ոչ ոք չի գրում» ( Գաբրիել Գարսիա Մարկեսի համանուն պատվածքի, գնդապետի կռվան աքաղաղի դերի համար) ներկայացման մասնակցելու և շահեց այն։
Նա նույնպես նկարահանվել է մի շարքում այլ ժապավեններում , ներառյալ Էրիկ Պոպպի «Անհանգիստ ջուրը» ֆիլմի գլխավոր դերը, որի համար արժանացել է «» մրցանակին «Լավագույն տղամարդու դեր» անվանակարգում ամենամյա Տրոնխեյմում «» կինոֆեստիվալում։
2010 թվականի աշնանը Հագենը որոշեց մասնակցել Յուդջին Օ Նիլի «Երկար ճանապարհորդություն գիշերում», Նորվեգական թատրոնի և Պետական շարժական թատրոնի համատեղ նախագծում։
Հագենը կատարեց Էդմունդ Տայրոնի դերը, Լիվ Ուլման, 20– ամյա ընդմիջումից հետո վերադառնելով նորվեգական թատերաբեմ, նրա մոր դերը՝ Մերի Տայրոն,հոր դերը՝ Ջեմս Տայրոն։
Միջազգային ճանաչում ստացավ 2013 թվականի «Օսկար» անվանակարգում մրցանակ ստանալուց հետո, «Կոն–Տիկի » գեղարվեստական ֆիլմում, որում նա խաղաց նորվեգական հետազոտող Թուր Հեյերդալի գլխավոր դերը։
Հնարավորություններ հայտարարել իր մասին միջազգային մասշտաբում, Հագենին տվեցին «-» ֆիլմում գլխավոր դեր, որում պատմում են նորվեգական հետազոտող Թուր Հեյերդալինի 1947 թվականի «Խաղաղ օվկիանոս»ով ճանապարհորդության մասին.
2009 թվականին Հագենը խաղաց գլխավոր դեր Հ․ Պ․ Էրդմանի պիեսի մոտիվով սև կոմեդիայի ժանրի «Երջանիկ ինքնասպանություն» ներկայացումում, նաև երկրորդ պլանի դեր «Անդրոմախի» Խանա Ռասինի պիեսի ներկայացումում։
2011 թվականի աշնանը Հագենը խաղաց «Բազզ Օլդրին, այս խառնաշփոթության մեջ որտե՞ղ ես դու?» , չորս սերիանոց մինի–սերիալում, նկարահանված նորվեգական հեռուստատեսության համար Յուխան Խարստադի վեպի հիման վրա։
Նորվեգական քննադատները նշում են « Հազվագյուտ է Փոլ Սվերե Վալհեյմ Հագենի պլաստիկությունը, շաբլոնից դուրս նրա կարողությունը, դերասանական խաղերի լակոնիկությունը և նույնիսկ խարիզման և արտահայտիչ դեմքը»։
2014 թվականի փետրվարին Նորվեգական ազգային թատրոնում Հագենը առաջին անգամ խաղացել է Նիկոլայ Ստավրոգինի դերը «Դև 2014» ներկայացումում Ֆ․ Ի․ Դոստոևսկու «Դևեր» վեպի մոտիվներով։
Ոգեշնչվելով այդ գրքի շռնդալից հաջողություններով, Էրիկ Դամանը 1974 թվականին նախաձեռնել է հասարակական մի շարժում, որը գրքի անունն էր կրում, այն է ՝ «Ապագան մեր ձեռքերում է»։
Մրցանակը շնորհելիս ասվում էր. «Արևմտյան կենսակերպի և արժեքների դեմ մարտահրավերի, առավել պատասխանատու հարաբերություններ շրջակա միջավայրի հետ և երրորդ աշխարհի պայքարի համար»։
Իսկ մեկ տարի անց նաև անհատական ցուցահանդես է կազմակերպում Աշնանային սալոնում, որից հետո, մինչև 1909 թվականը, Օդան անփոփոխ կերպով մասնակցեց այդ նույն սալոնի ցուցադրություններին:
Օտիլիա Պաուլինա Քրիստինա Քրոհգը դրանից հետո ապրում է իր սեփական տանը և գեղանկարչության դասեր վերցնում նորվեգացի նկարիչ Էրիկ Թեոդոր Վերենշելդից:
Օտիլիա Պաուլինա Քրիստինա Քրոհգի և Յապպե Նիլսոնի սիրային պատմությունը վրձնել է աշխարհահռչակ նորվեգացի նկարիչ Էդվարդ Մունկը իր «Մելանխոլիա» կտավում:
Դիմել է հոգեվերլուծաբան Շանդոր Ֆրենցիի օգնությանը, ում մոտ հոգեվերլուծության կուրս անցնելուց հետո հետաքրքրություն է դրսևորել հոգեվերլուծության հանդեպ։
1919 թվականին հանդես է եկել «Երեխայի մտավոր զարգացվածության վրա սեռական դաստիարակության և ավտորիտետից հրաժարման ազդեցությունը» թեմայով զեկույցով՝ հիմնված իր սեփական երեխաներից մեկի ուսումնասիրման վրա։
1921 թվականին հոգեվերլուծաբան Կարլ Աբրահամի հրավերով աշխատել է Բեռլինի հոգեվերլուծության ինստիտուտում, որտեղ շարունակել է իր հետազոտական և բուժական գործունեությունը երեխայի հոգեվերլուծության ոլորտում։
1925 թվականին Լոնդոն կատարած ուղևորության ժամանակ ծանոթացել է Մեծ Բրիտանիայի հոգեվերլուծական հասարակության նախագահ Էրնեստ Ջոնսի հետ, ով նրան հրավիրել է իր հետագա գիտական ու բուժական գործունեությունն անցկացնել Մեծ Բրիտանիայում։
Մանկության տարիներին մտերիմ փոխհարաբերություններ է ունեցել ավագ քրոջ՝ Սիդոնի հետ, սակայն Սիդոնը 9 տարեկան հասակում մահացել է, և փոքրիկ Մելանին ծանր է տարել այդ կորուստը։
Մանկության ծանր կորուստները Մելանիի մոտ խոր դեպրեսիա են առաջացրել, ինչը, ըստ նրան ճանաչող մարդկանց, տարիների ընթացքում արմատավորվել է նրա հայացքներում և բնավորության մեջ։
1926 թվականին ի վերջո, տեղափոխվել է Լոնդոն, որտեղ շարունակել է զարգացնել գաղափարներ կապված մանկական հոգեվերլուծության և հիվանդ երեխաների հետ խաղի տեխնիկայով առաջնորդվելու վերաբերյալ։
Քլայնի և Ֆրոյդի կողմնակիցների միջև երկար քննարկումների արդյունքում բրիտանական հոգեվերլուծական հասարակության մեջ պառակտում է առաջացել և ձևավորվել են հոգեվերլուծաբանների երեք խմբեր' Քլեյերի կողմնակիցներ, Ֆրոյդի կողմնակիցներ և անկախ հոգեվերլուծաբաններ։
Մելանի Քլայն , հրեական ծագումով անգլիացի հոգեվերլուծաբան, ով երեխաների համար մշակել է վեպերի թերապևտիկ տեխնիկան, որն իր ազդեցությունն է թողել տարիքայի հոգեբանության և ժամանակակից հոգեվերլուծության վրա։
ԽՀԲ-ի մոլեկուլները ձգտում են իրենց հարևանների նկատմամբ պտտվել որոշակի փոքր անկյամբ, ինչի շնորհիվ էլ խոլեստերիկ հեղուկ բյուրեղները ունեն պարուրաձև կառուցվածք։
Մի հարթությունից մյուսին անցնելիս ԽՀԲ-ի դիրեկտորը պտտվում է՝ ձևավորելով պարուրաձև կառուցվածք, ընդ որում յուրաքանչյուր հարթության մեջ մոլեկուլների երկար առանցքները ուղղված են պարույրի առանցքին ուղղահայաց։
Այսպիսով կարելի է ասել, որ նեմատիկ հեղուկ բյուրեղը միառանցքանի բյուրեղ է, որի առանցքը ուղղված է նեմատիկի դիրեկտորի ուղղությամբ և, ի տարբերություն սովորական բյուրեղների, այն հեշտությամբ կարելի է կառավարել արտաքին ազդեցությունների միջոցով։
Հեղուկ բյուրեղական վիճակում գտնվող նյութը հեղուկների նման հոսուն է, ընդունում է այն անոթի ձևը, որում գտնվում է, բայց միևնույն ժամանակ պինդ բյուրեղների նման օժտված է մեխանիկական, էլեկտրական, մագնիսական, օպտիկական անիզոտրոպիայով։
Այս նյութերի ամենաբնորոշ առանձնահատկություններից մեկն այն է, որ արտաքին ազդեցությունների առկայության շնորհիվ հնարավոր է փոփոխել մոլեկուլների դասավորվածությունը, այսինքն կառավարել հեղուկ բյուրեղի հատկությունները։
Լիոտրոպ ՀԲ, որոնք իրենցից ներկայացնում են երկու կամ ավելի բաղադրիչներից բաղկացած համակարգեր, և որոնցում հեղուկ բյուրեղը պինդ նյութից կամ իզոտրոպ հեղուկից ստացվում է այդ բաղադրիչներից որևէ մեկի կոնցենտրացիայի փոփոխման միջոցով։
Դրանից բացի՝ 1852 թվականին նա դարձել է հիպոտեկային բանկի տնօրենների խորհրդի անդամ, 1855 թվականին հանձն է առել Նորվեգիայի երկաթուղու ղեկավարությունը, իսկ 1859 թվականին նշանակվել է դրանից կարճ ժամանակ առաջ հիմնադրված Նորվեգիայի վարկային բանկի ղեկավար։
Օլե Յակոբ Բլոքը ծնվել է 1818 թվականի հունվարի 14-ին, Նորվեգիայի Ֆրեդրիկստադ քաղաքում՝ սպա Յոհան Յորգան Բլոքի ընտանիքում, ով հայերենի երկրում մեծ հեղինակություն էր վայելում որպես քաղաքական գրող և Ստորտինգի անդամ։
1869 թվականին նա հրավիրվել էր նախարարների առանձնասենյակ և ստանձնել էր ծովային և փոստային դեպարտամենտների կառավարումը, սակայն 1872 թվականին նա թողնում է այն և վերադառնում իր համալսարանական զբաղվունքներին։
Ստորտինգում, որտեղ 1862-1869 թվականներին Բլոքը եղել է Նորվեգիայի մայրաքաղաքի ներկայացուցիչ, նա մասնակցել է կարևոր հարցերի քննարկման և ակտիվորեն աջակցել է երկաթուղու կառուցման վերաբերյալ առաջարկին։
Լեոնարդին պետք է պարզել,թե արդյոք այդ երևույթը հոգեկան շեղման արդյունք է,թե պատճառը ֆիզիկական վնասվածքի մեջ է(երկրորդի դեպքում ապահավոգրական ընկերություն պարտավոր է կոմպենսացիա վճարել):
Լեոնարդը ապացուցում է Սեմմիի "անգիտակցությունը" ենթագիտակցական հարթակում,այդպիսով ապահովագրական ընկերությունը չի կոմպենսացնում ոչինչ,իսկ Լեոնարդը ավելի բարձր պաշտոն է ստանում:
Ինտրիգի պահպանման համար և դիտորդին ստիպելու, որպեսզի նա տեսնի ֆիլմում տեղի ունեցող ամեն ինչ գլխավոր հերոսի աչքերով,ֆիլմի ռեժիսորը օգտագործում է ինվերսիոն կոմպոզիցիայի մեթոդը.պատմության մի հատվածում տվյալ մասը բաժանված է հինգ րոպեանոց ՛՛կտրվածքների՛՛,որոնք իրար են հաջորդում հակառակ հերթականությամբ:
Նա Նապոլեոնին հրամայեց գրել հոդվածների մի շարք՝ հայտնի մարդկանց կարիերայի մասին, որոնցից ամենաառաջինը դարձավ հայտնի ամերիկացի արդյունաբերող և բարերար՝ Էնդրյու Կարնեգին։
Նա պետք է մոտ հինգ հարյուր հայտնի ամերիկացի մարդկանցից հարցազրույց վերցներ, և պարզեր ընդհանուր հաջողության գաղտնիքը, որը կօգներ նույնիսկ ֆինանսական թույլ կարողություններով մարդկանց։
Նրա աշխատանքի ընթացքում նա հարցազրույց ունեցավ այնպիսի հայտնի մարդկանց հետ ինչպիսիք են Հենրի Ֆորդը, Չառլզ Շվաբը, Վիլիամ Ռիգլին, Կլառենս Դերրոյը, Լյուտեր Բերբենկ, Դջոն Պիրպոնթ Մորգան և նույնիսկ ամերիկայի երեք նախագահները։
Այդ ամբողջ ժամանակ, երբ նա հավաքագրում էր նյութեր, նա ստիպված էր ապրուստ հայթայթել տարբեր եղանակներով, այդ թվում Չիկագոյի համալսարանում աշխատելով որպես գովազդային գործակալ, ինչպես նաև հրատարակելով «Գոլդեն Ռուլ» թերթը։
1933 թվականին Ջեննինգս Ռենդոլֆը' արևելյան Վիրջինիայի սենատորը, նրան ներկայացրեց ԱՄՆ-ի նախագահ՝ Ռուզվելտին, և Հիլլը կրկին դարձավ նախագահի խորհրդատու։
1952 թվականին «Նապոլեոն Հիլլի Ասոցիացիա»-ի հաստատումից հետո, նա զբաղվում էր անձնական հաջողության փիլիսոփայության տարածման գործով, ինչպես նաև գլխավորում էր Նապոլեոն Հիլլի ֆոնդը սոցիալ-կրթական կազմակերպությունը։
1963 թվականին Հիլլը կազմել է նոր ժամանակացույց և ծրագիր ստեղծելու «Անձնական Ձեռքբերման Ակադեմիա» և կազմակերպեց հեռակա կամ վերապատրաստական աշխատանքներ տանը։
Այդ ժամանակներում ալկոհոլիզմը տարածում էր գտել հյուսիսի բնիկ ժողովրդների շրջանում, որի պատճառով նրանք կորցնում էին իրենց ազգային ինքնագիտակցությունը և ազգային հարցերով զբաղվելու ցանկությունը։
Շարժումը աստիճանաբար դարձավ ավելի մարտական, երբ վերջինիս հետևորդները, որոնք իրենց կոչում էին լեստադիաններ, պարզեցին, որ Նորվեգիայի ալկոհոլի բիզնեսի մոնոպոլիան պատկանում է Նորվեգական եկեղեցուն։
Կյոտուկեյնի ապստամբություն, Նորվեգիայի Ֆինմարք ֆյուլքեյի Կյոտուկեյն կոմունայում բնակվող սաամների զինված ապստամբություն ընդդեմ նորվեգական իշխանությունների, որը տեղի է ունեցել 1852 թվականին։
Ամեն օր ժամը 11-ին միաժամանակ ղողանջում են շինության 43 զանգերը, պատուհանները բացվում են, և մարդկային հասակ ունեցող 32 կերպար սկսում են քաղաքային կյանքի պատկերներ խաղալ։
Ճակատային հատվածը, որն ունի մոտ 100 մետր երկարություն, զարդարված է բավարացի դուքսերին և Վիտելսբախների դինաստիայի թագավորներին, լեգենդար մարդկանց ու սրբերին նվիրված պատկերներով։
Ադրբեջանի ՀՕՊ-ի զորքերի պատմությունը սկսվում է - - Բաքվի կոմունայի զենիթա-հրետանային զորամասերից և կործանիչ-ավիացիոն ջոկատներից, որոնք գոյություն ունեին 1918 թվականին և 1920-1921 թվականներին Հարավային Կովկասը զավթած Խորհրդային Ռուսաստանի 11-րդ բանակի զենիթա-հրետանային զորամասերից և կործանիչ-ավիացիոն ջոկատներից։
1944 թվականի մարտին ԽՍՀՄ բարձրագույ ռազմական մարմինը՝ -ն որոշում կայացրեց ՀՕՊ-ի անդրկովկասյան գոտու հիման վրա ստեղծել ՀՕՊ-ի անդրկովկասյան ռազմաճակատը, որի շտաբը տեղղակայվեց Թբիլիսի քաղաքում։
Այդ ռազմաճակատի կազմում ընդգրկվեցին ՀՕՊ-ի Բաքվի բանակը, ՀՕՊ-ի 2-րդ և 8-րդ առանձին բրիգադները և ՀՕՊ-ի 298-րդ կործանիչ ավիացիոն դիվիզիան։