polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Հետո նրանք տեղափոխվել են Ցյուրիխ, որտեղ ապրել են 1916-1921 թվականները, իսկ հետո՝ Ֆրանկֆուրտ, որտեղ բնակվել են մինչև 1924 թվականը, և Քանետտին ավարտել է դպրոցը։
Որպես գերմանալեզու գրող՝ Քանետտին 1981 թվականին ստացել է Նոբելյան մրցանակ՝ «աշխատանքների համար, որոնք աչքի են ընկնում լայն մտահորիզոնով, գաղափարների հարստությամբ և գեղարվեստական ուժով»։
Նա առաջին հերթին հայտնի է իր մանկության և մինչանշլյուսյան Վիեննայի մասին ինքնակենսագրական եռապատումով , մոդեռնիստական -- վեպով և «Ամբոխ և իշխանություն» հետազոտությամբ, որտեղ քննել է ամբոխի վարքը՝ որպես մարդու գործունեության դրսևորում՝ սկսած ամբոխի բռնությունից մինչև կրոնական հավաքույթներ։
Էլիաս Քանետտի , ծագումով հրեա ավստրիացի, բուլղարացի, բրիտանացի գրող, դրամատուրգ, մշակութաբան, սոցիալական մտածող, գրականության ոլորտում Նոբելյան մրցանակակիր՝ «աշխատանքների համար, որոնք աչքի են ընկնում լայն մտահորիզոնով, գաղափարների հարստությամբ և գեղարվեստական ուժով» ։
Ալեքսանդրիայի համալսարանում 1986 թվականին նա ստացել է Քաղաքացիական իրավունքների դիպլոմ, իսկ Ային Շամսի համալսարանում ձեռք է բերել համեմատական իրավունքի դիպլոմ։
Բոյն զբաղվել է ֆուտբոլով տարբեր աֆրիկյան ֆուտբոլային ակադեմիաներում, մասնագիտական կարիերան նա սկսել է 2007 թվականին Գանայի «Հարտ օֆ Լայոնզ» ակումբում։
1878 թվականին «Բուլղարացի տղան» նկարի համար Պլատոնովն արժանացել է Գեղարվեստի կայսերական ակադեմիայի խորհրդի Ա. Ռժևսկայայի ու Ն. Դեմիդովի անվան ոսկե մեդալի «Արտահայտչության համար», 1883 թվականին ստացել է առաջին աստիճանի դասային նկարչի կոչում, իսկ 1893 թվականին դարձել է Գեղարվեստի կայսերական ակադեմիայի ակադեմիկոս։
Արժանացել է Ակադեմիայի մեդալների «Նկարչության բնագավառում ունեցած հաջողությունների համար». 1862 թվականին ստացել է փոքր արծաթե մեդալ, 1863 թվականին՝ մեծ արծաթե, 1867 թվականին՝ նորից փոքր արծաթե։
Խարիտոն Պլատոնովիչ Պլատոնով (, 1842, Վորոնա, Մոլոգայի գավառ, Յարոսլավլի նահանգ, Ռուսական կայսրություն – սեպտեմբերի, 1907, Կիև, Կիևի նահանգ, Ռուսական կայսրություն), ռուս ժանրային գեղանկարիչ, մանկավարժ, Գեղարվեստի կայսերական ակադեմիայի ակադեմիկոս։
Քսան տարի նա դասավանդել է Կիևի Նիկոլայ Մուրաշկոյի նկարչական դպրոցում, ապա 1901 թվականին այդ դպրոցի հիման վրա ստեղծված Կիևի գեղարվեստի ուսումնարանում։
1872 թվականի ակադեմիական ցուցահանդեսում ներկայացված «Քաղցրասերը» նկարի և «Կուրսկի նահանգի գյուղացու գլուխը» էտյուդի համար Խարիտոն Պլատոնովն ստացել է երկրորդ աստիճանի դասային նկարչի կոչում։
1870 թվականին Խարիտոն Պլատոնովն ավարտել է Ակադեմիան՝ ստանալով երրորդ աստիճանի դասային նկարչի կոչում և ուղարկվել է Ցարսկոե Սելոյի գավառային ուսումնարան։
Համաձայն պահանջներին փաստաթղթերի օդանավի նպատակներ էին պահպանել ակտիվ օդային պայքար թշնամու կործանիչների և ռմբակոծիչների հետ, հակառակորդի օդային արշավների արտացոլում, ցամաքային թիրախներին հարվածներ, հետախուզական առաջադրանքների կատարում և ռազմական գործողությունների հսկողությունը։
ՄիԳ-15 , ինքնաթիռ Ի-310 , ըստ ՆԱՏՕ-ի կոդիֆիկացիայի - խորհրդային կործանիչ է, մշակվել է Ա. Ի. Միկոյանի և Գուրևիչի կոնստրուկտորական բյուրոյում 1940-ական թվականների վերջին։
1830 թվականին մի խումբ սիրողական արվեստագետներ և պրոֆեսիոնալ նկարիչներ Մոսկվայում ձևավորում են ստեղծագործական շրջանակ, որը 1834 թվականին կոչվում է «Գեղարվեստական դասարան» և գտնվում էր Բոլշայա Նիկիտսկայա փողոցում։
1865 թվականին ուսումնարանին է կցվել Մոսկվայի պալատական գրասենյակին կից Մոսկվայի պալատական ճարտարապետական ​​ուսումնարանը, որից հետո կազմակերպությունը հայտնի դարձավ որպես Մոսկվայի նկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ուսումնարան, որի շրջանավարտներն ունեին Սանկտ Պետերբուրգի գեղարվեստի ակադեմիայի շրջանավարտների նույն կարգավիճակը։
Այժմ Մոսկվայի նկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ուսումնարանի շենքում է գտնվում Ռուսաստանի գեղանկարչության, քանդակագործության և ճարտարապետության ակադեմիան, որի մասնաշենքերից մեկը 2014 թվականին քանդվել է։
1918 թվականին՝ հեղափոխությունից հետո, ուսումնարանը վերածվել է Երկրորդական պետական ազատ արվեստանոցների, այնուհետև այդ արվեստանոցները դարձել են Մոսկվայի գեղարվեստական ինստիտուտ և Մոսկվայի ճարտարապետության ինստիտուտ։
Արևմտահայ ազգային-ազատագրական շարժման սկզբնավորման դերը Սարգիս Կուկունյանի՝ որպես ազատագրական պայքարի նվիրյալի ձևավորման գործում, «Բանբեր Հայաստանի արխիվների», Երևան, ՀԱԱ, 2009, թիվ 2, էջ 248-253։
Արծաթե մեդալով ավարտելով Երևանի թիվ 54 միջնակարգ դպրոցը՝ 1988 թվականին ընդունվել և 1993 թվականին ավարտել է Երևանի պետական համալսարանի Պատմության ֆակուլտետը։
Հավաքված տեղեկությունը նախ հաղորդվում էր նավահանգստի գրասենյակ, ապա հատուկ ազդանշանային դրոշակների օգնությամբ տեղեկությունը հաղորդվում էր խարսխակայանում կանգնած նավերին։
Պահպանվել են դիտարկումների գրքեր, որոնցում երևում է, որ դիտարկման արդյունքները գրվել են գեղագրական ձեռագրով, գրանցվել են տեղեկություններ տեղումների քանակի, ծովի մակերեսի և օդի ջերմաստիճանի մասին։
Հիմնարկության աշխատանքը դադարեցվել է 1917 թվականի դեկտեմբերին՝ Հոկտեմբերյան հեղափոխությունից հետո և 1921 թվականի դեկտեմբերին՝ Քաղաքացիական պատերազմի ժամանակ։
Մինչ քանդելը Հուշարձանների պահպանության բաժնի հանձնարարությամբ բոլոր գերեզմանաքարերի արձանագրությունները՝ ամենահնից մինչև 1800 թվականը, արտագրվել է ճարտարապետ Կարո Ղաֆադարյանի կողմից՝ թվով 169։
Ըստ նրա՝ երբ 1930-ականներին այդտեղ նոր շենքերի հիմքեր էին փորվում, ամենուրեք բացվում էին քարարկղյա նեղ ու երկար դամբարաններ, որոնք թվագրվում էին 5-7-րդ դարերով։
Ի պատասխան նամակին՝ Արարատյան Հայրապետական թեմից նշել էին, որ 2003 թ. ապրիլի 1-ին այդ խնդրով դիմել էին այն ժամանակվա ՀՀ վարչապետ Անդրանիկ Մարգարյանին, սակայն խնդրին լուծում չտրվեց։
20-րդ դարում գերեզմանատան քանդման ընթացքում առկա շերտի տակից ի հայտ է գալիս մի այլ գերեզմանոց՝ նեղ ու երկայն քարարկդյա դամբարաններով, որոնք պատկանում էին վաղ քրիստոնեության ժամանակներին՝ 5-7 դդ․։
1829 թ. Երևանի մեծահարուստ մելիքներից մեկը՝ Սահակ Մելիք-Աղամալյանը քարով և կրով վերանորոգել է այն և դարձրել Մելիք-Աղամալյանների ընտանեկան դամբարանը։
17-րդ դարում Կոզեռն վարդապետի կողքին թաղվել են ևս երկու հոգի՝ Բաղեշի Ամրդոլա վանքի արտաքին գիտությունների դպրոցի դասատու Մելիքսեթ Վժանեցի վարդապետը և Մովսես Գ Սյունեցի կաթողիկոսը։
Գերեզմանատան վերացման պատճառով 1920-ականներին Արամ Մանուկյանի այրին՝ Կատարինե Զալյանը կարողանում է տեղափոխել նրա մարմինը և վերաթաղել Թոխմախի գերեզմանոցում։
Մինչև 20-րդ դարի սկզբները գերեզմանատունը ներկայիս Պռոշյան փողոցի սեփական տներից ձգվել է մինչև Սիրահարների այգու տարածք, ներառել Ազգային ժողովի այգին և Դերենիկ Դեմիրճյան փողոցի սեփական տները։
Հայ պատմագիր Առաքել Դավրիժեցին ևս հաստատում է այն փաստը, որ Հովհաննես Կոզեռն վարդապետի կողքին թաղվել են Մելիքսեթ Վժանեցի վարդապետն և Մովսես Գ Սյունեցի կաթողիկոսը.
Էսքիլեսն իր «Ագամեմնոն» ողբերգության մեջ այսպես է նկարագրում Օրփեոսի ձայնի ազդեցությունը. «Քո լեզուն ասես Օրփեոսի լեզվի հակառակը լինի. նա իր հետևից տանում էր ամեն ինչ' ուրախություն պարգևելով իր ձայնով.» :
Օրփեոսականությունն առավել մեծ տարածում գտավ մ.թ.ա. 6-րդ դարում, Աթթիկայում, Պիսիստրատի դարաշրջանում, իսկ մ.թ.ա. 6-5-րդ դարերում արմատավորվեց Հարավային Իտալիայում և Սիցիլիայում։
Ըստ մի պատմության, նրան սպանել են թրակիացի ու մակեդոնացի կանայք, քանի որ Օրփեոսը, լինելով Դիոնիսոսի տաճարի քուրմը, թույլ չէր տալիս նրանց հաղորդակից դառնալ առեղծվածներին։
Սակայն նա ստիպված էր միանգամից հետ վերադառնալ, քանի որ Օրփեոսը խախտել էր աստվածների կողմից դրված պայմանը, այն է' նայել էր նրան մինչև նրա' ստորգետնյա աշխարհից դուրս գալը։
Ըստ Օվիդիուսի' Էվրիդիկեի վերջնական մահից հետո Օրփեոսը հիասթափվել է կանացի սիրուց և թրակիացիների մեջ հետաքրքրություն է առաջացրել երիտասարդների հանդեպ։
Թերաճ կամ բացակա տարածիչների և/կամ զատիչների դեպքում այդ հավասարակշռությունը խախտվում է հօգուտ ծալիչների ու առբերիչների՝ հանգեցնելով բթամատի խեղված դիրքի՝ կրկված բթամատի։
Հաճախ բացակայում կամ թերաճ է լինում բթամատի կարճ տարածչի ջիլը, որը նորմայում ամրանում է բթամատի մերձադիր մատոսկրի հիմին և ապահովում է բթամատի նախադաստակ-մատոսկրային հոդի տարածումը։
Դրա համար էլ բնածին կրկված բթամատի դեպքում ավելի հաճախ դիտվում է բթամատի հատկապես նախադաստակ-մատոսկրային հոդի ծալված վիճակ, ի տարբերություն չխկացող մատի, երբ ծալված է միջմատոսկրային հոդը։
Հաճախ հանդես է գալիս որպես մեկուսի շեղում , բայց կարող է լինել նաև համախտանշի մաս Հաճախ դիտվում է որպես պատահական գտածո , սակայն 9-31% դեպքերում փոխանցվում է ժառանգաբար։
Բնածին կրկված բթամատը կամ բնածին ներծալված բթամատը հայտնի է նաև որպես բթամատ ափի մեջ դեֆորմացիա, բթամատի ծալման-առբերման դեֆորմացիա, երեխայի կայուն սեղմված բթամատ :
Ըստ -ի դասակարգման, բնածին կրկված բթամատը բաժանվում է 2 խմբի. խումբը ներառում է փափուկ կրկված բթամատը, երբ այն պասիվ կերպով ուղղվում է, իսկ խումբը՝ բարդ կրկված բթամատը, երբ վերջինս հնարավոր չի լինում շարժել ոչ ակտիվ, ոչ էլ պասիվ կերպով։
Մինչ պատերազմի սկսկելը 1940 թվականի օգոստոսի 15-ին՝ Սուրբ Մարիամ Աստվածածնի վերափոխման օրը, իտալական «անհայտ» հածանավը ապաստակել է հունական Տինոս կղզին։
Նախքան 3-րդ իտալական դիվիզիան անցնում էր Պինդոսի լեռները հունական բանակը նախահարձակ եղավ և պատերազմական գործողությունները տեղափոխեց Հյուսիսային Էպիրուս՝ Իտալիայի կողմից բռնազավթված Ալբանիայի տարածք։
Հույն-իտալական պատերազմ կամ հունական պատերազմ , պատերազմական գործողություններ Իտալիայի և Հունաստանի թագավորությունների միջև, որն ընթացել է 1940 թվականի հոկտեմբերի 28-ից մինչև հաջորդ տարվա ապրիլի 23-ը։
Դոսիտեյ Օբրադովիչը շրջագայել է գրեթե ամբողջ Բալկաններով և Փոքր Ասիայով, իսկ այնուհետև այցելել է Իտալիա, Գերմանիա, Ֆրանսիա, Անգլիա, Ավստրիա և Ռուսաստան։
Երեք տարի նա անցկացրել է Զմյուռնիայում, որտեղ սովորել է հունական աստվածաբանական դպրոցներից մեկում, որտեղ, ինչպես նաև Քորֆուում, լավ սովորել է հունարեն լեզու, գրականություն և փիլիսոփայություն։
Օբրադովիչն ապստամբների համար դրամահավաք կազմակերպողներից առաջինն է եղել, ապա ապստամբների և Ռուսաստանի միջև տարբեր գաղտնի առաքելություններ է իրականացրել, և վերջապես տեղափոխվել է Սերբիա։
Որպես իր ժամանակի առավել լուսավորյալ սերբ՝ նա դարձել է առաջին սերբ կրթության նախարարը, դպրոցներ է ստեղծել, դարձել է Կարագեորգիի անձնական քարտուղարը և խորհրդականը։
Սովորելով հիմնական դպրոցում, հետաքրքրվել է կրոնի հարցերով, և հոր մահից հետո գնացել է Ֆրուշկա լեռան Խոպովո վանական համալիր, բայց երբ Դոսիտեյը մոտիկից ծանոթացել է վանական կյանքին և վանական եղբայրությանը, ապա հասկացել է, որ նա և իր գաղափարները չեն համապատասխանում նրանց։
1937 թվականին Կոլոման Սոկոլը Մեքսիկայի մշակույթի ու կրթության նախարարության կողմից հրավիրվում է գրաֆիկա դասավանդելու Մեխիկոյում գտնվող Ազգային ինքնավար համալսարանին կից գրքային արվեստի դպրոցում։
Իր կյանքի վերջին տարիները Կոլոման Սոկոլն անցկացրել է Արիզոնա նահանգի Թուսոն քաղաքում, որտեղ էլ մահացել է 2003 թվականի հունվարի 14-ին, 100 տարեկանում։
1921-1924 թվականներին Կոշիցեում սովորել է գեղանկարչության մասնավոր դպրոցում, իսկ 1925 թվականին ընդունվել է Գուստավ Մալիի դպրոց, որ գտնվում էր Բրատիսլավայում։
Կոլոման Սոկոլին առավել հարազատ էր էքսպրեսիոնիզմի ոճը, որ մարդուն կենտրոնական տեղ էր հատկացնում գեղարվեստական ստեղծագործության մեջ (գերմանական «Կամուրջ» խմբի, Գեորգ Գրոսի, Կետե Կոլվիցի աշխատանքների ազդեցությամբ)։
Արտաշեսյան և Արշակունի թագավորների ժամանակ գոյություն են ունեցել Աղձնիքի, Կորդուքի, Նոր Շիրականի և Գուգարքի բդեշխությունները (Կ․ Թումանովը չորս բդեշխությունների թվում չի ներառում Կորդուքի, այլ՝ Ծոփքի բդեշխությունը, նույնացնելով դա Ագաթանգեղոսի հիշատակած երկրորդ բդեշխությանը, որը «յԱսորեստանեայց կողմանէն » էր տարածվում)։
Մովսես Խորենացին հիշատակում է, որ Արտաշես Ա թագավորը բանակը բաժանել է չորս կողմնապահ զորավարությունների՝ երկրի արևելյան կողմի իշխանությունը հանձնելով Արտավազդ, արևմտյանը՝ Տիրան, հյուսիսայինը՝ Զարեհ որդիներին, հարավայինը՝ Սմբատ սպարապետին։
Բդեշխությունների զինվորական դերի ու նշանակության մասին վկայում է նաև Ագաթանգեղոսը «․․․ և ի զինւորական կողմանէն՝ զչորսին գահերեցն իւրոյ տաճարին , որ բդեշխք կոչին»։
Ն․ Ադոնցի կարծիքով՝ Բդեշխությունները նախապես եղել են անկախ թագավորություններ, որոնք միասնական պետության ստեղծումից հետո ճանաչել են Արտաշեսյան, ապա Արշակունի թագավորների քաղաքական գերիշխանությունը՝ պահպանելով իրենց ներքին ինքնավարությունը։
Գարեջրի գործարանը ենթարկվել է տեխնոլոգիական և ճարտարապետական փոփոխություննների, օգտագործելով նորագույն չեխ և իտալական տեխնոլոգիաները, արտադրելով գարեջուր, որը տասն անգամ գերազանցում է հին գարջրագործարանի ծավալներին։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո և 1946 թվականի հունվարի 11-ին Ալբանիայում կոմունիստական ռեժիմի հաստատումից հետո գարեջրատունը դարձել է ալբանական պետության սեփականությունը։
1994 թվականի ապրիլին երկրում քաղաքական իշխանափոխությունից, սոցիալական իրավիճակի փոփոխություններից և շուկայի ազատականացումից հետո, «Կորչա» գարեջրատունը աճուրդով վաճառվել է մի խումբ գործարարների։
«Կորչա» ապրանքանիշի գարեջուրը ներառում է ճերմակ էլ' 4,8 – 5.0% ալկոհոլի պարունակությամբ և մուգ էլ' 5,0 – 5,2 % ալկոհոլի պարունակությամբ։
Կորչա քաղաքում օգոստոսին անցկացվում է ամենամյա գարեջրի ավանդական փառատոն, որը կազմակերպվում է տեղական նույն գարեջրագործական գործարանի կողմից և տարածաշրջանի ամենամեծ միջոցառումն
Ֆինանսական իրավունքի կարգավորման առարկա են համարվում այն հասարակական հարաբերությունները,որոնք առաջանում են պետության ֆինասական գործունեության ընթացքում, ֆինանսական միջոցների կուտակման, բաշխման, օգտագործման գործընթացում:
Ֆինանսական իրավունք, իրավունքի ու իրավաբանական գիտության ճյուղ, որը կարգավորում է հանրային ֆինանսների (պետությանը և տեղական ինքնակառավարման մարմիններին պատկանող ֆինանսներ) կուտակման և բաշխման ընթացքում առաջացող հասարակական հարաբերություները:
Նրա անդամները ընտրվում են մաժորիտար համակարգի հիման վրա ուղղակի համընդհանուր գաղտնի քվեարկությամբ; Այն առավել ազդեցիկն է երկու պալատներից, գերազանցում է վերին պալատին իր նշանակությամբ և լիազորությունների ծավալով։
Ըստ Հնդկաստանի սահմանադրության՝ Լոկ սաբհայի անդամների առավելագույն թիվը 552 պատգամավորն է (մինչև 530 նահանգներից, մինչև 20՝ միութենական տարածքներից, և ևս երկուսը կարող են նշանակվել նախագահի կողմից բրիտանական ծագում ունեցող հնդիկների հետաքրքրությունները ներկայացնելու նպատակով)։
Երբ Սարյանին պահանջում են ստեղծել Իոսիֆ Ստալինին փառաբանող պատկերը, նա պատասխանում է, որ դիմանկար ստեղծելու իր սկզբունքն է աչքի առջև բնորդին ունենալը։
1937 թվականին պատկերասրահի բակում այրում են Սարյանի վրձնած հայ առաջավոր պետական գործիչների և մտավորականների 12 դիմանկար, քանի որ դրանց բնորդները դատապարտված էին՝ որպես «ժողովրդի թշնամի»։
«Եղիշե Չարենցի դիմանկարը», հայ մեծ նկարիչ Մարտիրոս Սարյանի 1923 թվականին ստեղծած կտավը, որը գտնվում է Եղիշե Չարենցի անվան գրականության և արվեստի թանգարանում։
2007 թվականին, նա վերադարձավ միջազգային մրցաշարերում Լեհաստանում նոկաուտի մեքսիկացի Խոսե Լեոնարդո Կորոնու, ապա մեկնել է Միացյալ Նահանգներ, որտեղ վաղ Պուերտո Ռիկան Ֆրենկի Սանտոսում։
Ունենալով հետ պայմանագիր է հայտնի խթանողին Դոնոմ Քինգդոմ, հուլիսին գնացել ճակատամարտի հետ մեքսիկական Միգել Անխել Ռոդրիգեզի հետ ճակատամարտի խաղում դուրս վիճարկելու աշխարհի չեմպիոնի կոչումը է տարբերակի եւ ստացել այն ճիշտ է, հաղթելու է միաձայն որոշմամբ։
Պրոֆեսիոնալ մակարդակով նորամուտը սկսել է 1999 թվականի փետրվարին, դեբյուտային մենամարտում մրցավարների միաձայն որոշմամբ հաղթեց իր հայրենակից Եվգենյա Սոպիտկոն։
Հետագա ամիսների ծախսել է ևս մի քանի հաջող մարտեր և 2000 թվականի մարտին արժանացել է իրավունքի դուրս գալ պայքարը չեմպիոնի Ռուսաստանի առաջին կիսամիջին քաշային կարգում աշխարհի չեմպիոն, ինչպես նաև չեմպիոնի թափուր տեղը ԱՊՀ և սլավոնական երկրների վարկածով ի վերջո, հաղթել է տեխնիկական նոկաուտով տասներորդ ռաունդում:
Բռնցքամարտով ակտիվորեն զբաղվել սկսել է վաղ տարիքում Նիկոնովի մոտ մարզվել է ՌՍՖՍՀ վաստակավոր մարզիչ Իգոր Լեբեդևի գլխավորությամբ։
1996 և 1997 թվականներին դարձել է Ռուսաստանի չեմպիոն, երիտասարդների շրջանում հաղթել է ձմեռային մրցաշարին "Օլիմպիական հույսեր", կատարել նորմատիվը և ստացել Սպորտի վարպետ անունը. Ընդամենը սիրողական բռնցքամարտում անցկացրել է 296 մարտեր՝ պարտվելով նրանցից միայն 14 մարտ:
Արդեն պատրաստվում է մի շարք տաղանդավոր մարզիկների, օրինակ, նրա ղեկավարությամբ վերապատրաստում են անցել կործանիչ խառը մարտարվեստի Էդուարդ Վարդանյանը և քիք-բռնցքամարտիկ Էնրիկո Գոգոկիա։
Դառնալով հաղթող Էլմինատոր մենամարտում, 2010 թվականին, Ստիպված է պայքարել հետ ամերիկյան չեմպիոնի Անդրե Բերտո, սակայն կարճ ժամանակ առաջ այն դարձավ մի կուսակցության, ինչպես նաև վթարի փողոց պայքարը Ռոսլավլ, ստացել է լուրջ վնասվածքներ և ստիպված էր ավարտել կարիերան։
1970-1974 թվականների անհատական ցուցահանդեսների ժամանակ նա ստեղծում է մի հասարակական դաշտի արվեստի գործ (. այսպիսի աշխատանքների իմաստը հասարակության և արվեստի ստեղծագործության մեջ անմիջական շփում հաստատելն է), որտեղ դասարան է. նստարանների մոտ նստած են մասնակիցները՝ առջևում կարդալու համար նախատեսված թերթեր, իսկ տեքստերն ու երկխոսությունները փակցված են պատերին։
Իր «Արվեստը փիլիսոփայությունից հետո» հայտնի էսսեում Կոշուտը պնդում էր, որ ավանդական գեղանկարչական ոճը արդեն ավարտվել է, փոխարենը նա առաջարկում էր նոր միջոցներ, որոնք նորովի կներկայացնեն արվեստի գործերի դերն ու նշանակությունը։
Դեռևս ուսանողական տարիներին Կոշուտը ստեղծում է իր ամենահայտնի աշխատանքը' «Երեք ու մեկ աթոռ»-ը, որով էլ մուտք է գործում կոնցեպտուալիզմի աշխարհ։
Կենտրոնում հենց առարկան է' իրական աթոռը, որի մի կողմում բառահոդվածն է' աթոռի նկարագրությունն ու նշանակությունը, իսկ մյուս կողմում' նույն աթոռի լուսանկարը' որպես դրա գոյության փաստացի ապացույց։
Ջոզեֆ Կոշուտը շարժվելով իր ավագ ընկերոջ' դադաիստ և սյուրռեալիստ Մարսել Դյուշանի ճանապարհով' դառնում է կոնցեպտուալ արվեստի հիմնադիրներից մեկը։
1981 թվականից նա սկսում է օգտագործել Զիգմունդ Ֆրոյդի տեսակետները այնպիսի նախագծերում ինչպիսիք են' , որտեղ միացնում էր տեքստը և հայտնի գեղանկարիչների աշխատանքները։
Բարեխառն գոտիներ, երկրագնդի աշխարհագրական երկու գոտիները՝ Հյուսիսային կիսագնդում հյուսիսային մերձարևադարձային և մերձարկտիկական , Հարավայինում՝ հարավային մերձարևադարձային և մերձանտարկտիկական գոտիների միջև։
Տիրապետում են բարեխառն լայնությունների օդային զանգվածները, հաճախ ներխուժում են արկտիկական և արևադարձային օդային զանգվածները՝ առաջացնելով եղանակի և օդի ջերմաստիճանների խիստ փոփոխություններ։
Հարավային կիսագնդում ձմռանը՝ հուլիսին, միջին ջերմաստիճանը 2 -ից 10 է, ամռանը՝հունվարին, համապատասխանաբար՝8 -ից 16 օվկիանոսների շրջանում, 20 ՝ ցամաքում։
2007 թվականի սեպտեմբերից մինչև դեկտեմբեր յուրաքանչյուր շաբաթ ներկայացվել են տարբեր կատեգորիաներ (Թվային երգերի հիթ-շարք, կարաոկե հիթ-շարք, հեռուստադիտողի ընտրություն հիթ-շարք, ալբոմների վաճառքի հիթ-շարք)։
Ամեն շաբաթ օգտագործվել են թվային երգերի հիթ-շարքը և ալբոմների վաճառքի հիթ-շարքը, իսկ ամսվա վերջում հիթ-շարքերը միավորվում էին + թվային երգերի հիթ-շարք + հեռուստադիտողների ընտրության հիթ-շարք )։
Ուշադրություն դարձրեք նրան, որ -ի վարկանշային համակարգը տարբերվում է այլ նախկին և ներկայիս քեյ փոփ երաժշտության հեռուստաշոուներից, քանի որ արտիստը կարող է նույն երգի համար հաղթել անսահմանափակ թվով (այլ շոուներ սովորաբար հեռացնում են նրան ծրագրից երեք անգամ հաղթելուց հետո)։
Շարքերը բաշխելուց հաշվում են՝ համատեղելով թվային երաժշտական հիթ-շարքերը , ալբոմների վաճառքները , հեռուստաալիքով ցուցադրումների քանակը , և հեռուստադիտողի ընտրությունը ։
2010 թվականի օգոստոսի 27-ից Երաժշտական բանկը սկսել է իր ուղիղ եթերի ցուցադրումը աշխարհի 54 տարբեր երկրներում, -ի միջոցով և ներառել է նոր ինտերակտիվ ֆունկցիաներ միջազգային հեռուստադիտողի համար՝ Թվիթթերի միջոցով։
Նախկին հաղորդավարներից են՝ Սոն Հե Քյոն, Ռեյնը, Ջի Սունգը, Սոնգ Ջունգ-կին, Ուին, Բոռան, Փակ Սո Ջունը, Այրինը և Փակ Բո-գեոմը։
Հիմնված 1961 թվականին, տունը ստեղծեց մի շարք լեգենդար իրեր. «Մոնդրիան» շրջազգեստը, կանացի սմոքինգ , սաֆարի վերարկուները և թափանցիկ շրջազգեստներ։
գրում էր, որ 1960-1970-ական թվականներին շրջեց նորաձևության աշխարհը, կանացի և տղամարդու, բարձր և ցածր, դասական և ավանգարդ հագուստների իր նորարարական համադրությամբ. «Հենց նա է կանանց տղամարդու կոստյումներ հագցրել, ամենօրյա դարձրեց զինվորական համազգեստները և ազգային կոստյումները և դիզայներական պրետ-ա-պորտե բերեց զանգվածներին»։
1972 թվականին Բերժեն և Սեն Լորենը 1.1 միլիոն դոլարով գնեցին իրենց հագուստի գիծը ընկերությունից, որը դարձավ - խմբի սեփականատերը և պահպանեց օծանելիքի բրենդը։
Նոյեմբերին Սեն Լորենը և Բերժեն պայմանավորվեցին Ատլանտայից Մակ Ռոբինսոն գործարարի կողմից 700 հազար դոլար ներդրման մասին՝ ընկերության 80 % ստանալու փոխարեն։
1963 թվականին Բերժեն պայմանագիր ստորագրեց հետ համար բույրեր ստեղծելու համար, իսկ 2 տարի անց - խումբը գնեց Ռոբինսոնի 80 % մեկ միլիոն դոլարի դիմաց։
Նույն թվականին ստեղծված միտմամբ և նորաձևությամբ ոգեշնչված Սեն Լորենը մշակեց կանացի հավաքածու տղամարդու ոճում, ինչպես նաև ստեղծեց առաջին սմոքինգը կնոջ համար՝ :
Մարդինի գիտական կարիերան սկսվել է 1954 թվականին, երբ նա աշխատանքի անցավ Անկարայի համալսարանի քաղաքագիտության ֆակուլտետում, որտեղ աշխատել է մինչև 1956 թվականը։
1871 թվականին Նիկոլայ Դմիտրիև-Օրենբուրգսկին՝ որպես կրթաթոշակառու, երեք տարով մեկնել է արտասահման, հիմնականում ապրել Դյուսելդորֆում, որտեղ խորհուրդներ է ստացել հայտնի նկարիչներ Բենյամին Վոտյեից ու Լյուդվիգ Կնաուսից։
Հետագայում նա մի կարճ ժամանակ բնակվել է Փարիզում, որտեղ մասնակցել է տեղի «Ռուս նկարիչների միության» հիմնադրմանը, ներկայացրել է իր նկարները տարեկան սալոններում՝ դրանք միայն հազվադեպ ուղարկելով Սանկտ Պետերբուրգ, ստեղծել նկարներ ռուսական ու ֆրանսիական նկարազարդ պարբերականների համար։
Փարիզում նա ժանրային գեղանկարչությունից անցում է կատարել մարտանկարչության, քանի որ պատվեր է ստացել ստեղծել մի քանի նկար 1877-1878 թվականների ռուս-թուրքական պատերազմի սյուժեներով։
Դրանցից երկուսի՝ «Ալեքսանդր կայսեր պահակախմբի մարտը Սիստովոյի բարձունքներում և «Կայսեր մուտքը Պլոեշտի քաղաք» նկարների համար Գեղարվեստի կայսերական ակադեմիան նրան շնորհել է պրոֆեսորի կոչում։
Այնտեղ նա համարվել է Ֆեոդոր Բրունիի աշակերտը և նկարչության բնագավառում իր ունեցած հաջողությունների համար նրանից ստացել է չորս փոքր ու մեկ մեծ արծաթե մեդալներ։
Դրան հաջորդող երկու տարիների ընթացքում նա նկարել է «Մեծ իշխանուհի Սոֆյա Վիտովիտովնան մեծ իշխան Վասիլի Տյոմնու հարսանիքին» և «Ստրելեցյան խռովություն» նկարները, բայց դրանց համար չի արժանացել ցանկալի պարգևին։
Նիկոլայ Դմիտրիևիչ Դմիտրիև-Օրենբուրգսկի ապրիլի, 1837, Նիժնի Նովգորոդ, Նիժնի Նովգորոդի նահանգ, Ռուսական կայսրություն – , 1898, Սանկտ Պետերբուրգ, Ռուսական կայսրություն), ռուս ժանրային գեղանկարիչ, մարտանկարիչ, գրաֆիկ, Գեղարվեստի կայսերական ակադեմիայի ակադեմիկոս և մարտանկարչության պրոֆեսոր, «տասնչորսի խռովության» մասնակից, Սանկտ Պետերբուրգի նկարիչների արտելի հիմնադիրներից մեկը։
1869 թվականին նա ուղեկցել է մեծ իշխան Նիկոլայ Նիկոլաևիչ Ավագին Կովկասում և Խորկովի ու Վորոնեժի նահանգներում ուղևորության ընթացքում. այդ ճանապարհորդության արդյունքում նա ստեղծել է 42 նկար։
Սովորել է Ուֆայի նահանգային գիմնազիայում և իր հարազատների՝ Սանկտ Պետերբուրգ տեղափոխվելուց հետո պատրաստվել է դառնալ յունկեր, սակայն հայտնի գեղանկարիչ Վասիլի Շեբուևի խորհրդով սկսել է հաճախել դասերի Գեղարվեստի կայսերական ակադեմիայում։
1863 թվականին մեծ ոսկե մեդալի մրցույթի մյուս մասնակիցների՝ տասներկու երիտասարդ նկարիչների հետ հրաժարվել է կատարել ներկայացված ծրագիրը և հեռացել է Ակադեմիայից՝ ստանալով երկրորդ աստիճանի նկարչի կոչում։
Անտիկ շրջան , Օդեսոսը հելլենիստական ժամանակաշրջանում, կրոնը և թաղման արարողակարգերը, ոսկերչական իրեր և զարդեր, Օդեսոսը Հռոմեական նվաճումների դարաշրջանում, վաղ քրիստոնեական Օդեսոս
Միջնադար ՝ Առաջին Բուլղարական կայսրություն, Վառնայի վերածնունդ , Բուլղարիայի երկրորդ թագավորություն, Վառնան 14-18-րդ դարերում, միջնադարյան ոսկերչական իրեր և զարդեր
Թանգարանը զբաղեցնում է 2150 մ2 ցուցահանդեսային տարածք, որտեղ ներկայացված են նախապատմական, թրակիական, հին հունական ու հին հռոմեական ժամանակաշրջանների պատմության, ինչպես նաև միջնադարյան բուլղարական և բյուզանդական կայսրությունների, Օսմանյան կայսրության տիրապետության և Բուլղարիայի ազգային վերածննդի ժամանակաշրջանի ցուցանմուշներ։
Թանգարանի ամենանշանավոր ցուցադրությունը Վառնայի մեռելաքաղաքն է , որը պեղվել է 1972 թվականին և թվագրվում է մ.թ.ա. 4600-4200. զբաղեցնում է երեք առանձին ցուցասրահներ։
«Փիթեր Փենի արկածները»՝ , ռեժիսորներ Տակասի Նակամուրի և Յոսիո Կուրոդի հեղինակած անիմե սերիալ, որը մտնում է «Համաշխարհային գլուխգործոցների թատրոն» սերիայի մեջ։
Առաջին մասում Փիթերը իր ընկերների հետ հայտնվում է տարբեր արկածների մեջ՝ կամ փորձում են կոկորդիլոսի որովայնից հանել ժամացույցը, կամ առևանգում են «Ուրախ Ռոջերին», կամ հանդիպում են թափառական ասպետին։
Այս սերիալն ավելի ուշ թարգմանվել և հեռարձակվել է մի քանի երկրներում, ինչպես նաև շատ եվրոպական երկրներում, Հարավային Աֆրիկայում, Լատինական Ամերիկայում և հարավարևելյան Ասիայում։
Գիտնական վապիրները ստիպված են շտապել, քանի որ արյան պաշարը կբավականացնի ընդամենը մեկ ամիս, քաղաքներում սով է, իսկ առանց արյան մնացած վամպիրներն արագ դեգրադացիայի են ենթարկվում։
Էդվարդ Դալտոնի դերի համար հարցազրույցին մասնակցել է 12 դերասան, նրանց թվում էին՝ Ջեյսոն Քոուպը, Քրիստոֆեր Էկկլսթոնը, ինչպես նաև Քրիստոֆ Վալցը։
Մարսուպիլամիի երկրորդ գալուստը եղել է 1987՝ կենդանու կոմիքսը վերադարձել է հրատարակչության կողմից, որի վրա, բացի Ֆրանկենի ստեղծածը, աշխատել են այնպիսի հայտնի նկարիչներ և գրաֆիկական վեպի հեղինակներ, ինչպիսիք են Բատեմը, Գրեգը, Յանը, Ֆոշը և Ադամը։
1991 թվականին թողարկվել է «Մարսուպիլամիի հանրագիտարանը», իսկ մեկ տարի անց կենդանաբան Ալենա Կվինտարտը կատակով նկարագրել է կենդանու գիտական նկարագրությունը՝ սահմանելով այն որպես տեսակ (խաբեությունը շուտով Լոնդոնի կենսաբանները բացահայտել են հասարակությանը)։