polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Ուրիշ դանիական ակումբների երկրպագուները նույնպես չէին սիրում Լաուդրուպին, ինչի արդյունքում Լաուդրուպը որոշում է օգտվել իր պայմանագրի այն կետի տվյալները, որ վերաբերում է ժամկետից շուտ պայմանագիրը խզելուն։
1991 թվականի դեկտեմբերին նա հայտարարում է, որ «Բավարիայի» նոր տնօրենները՝ Ֆրանց Բեկենբաուերը և Կառլ-Հայնց Ռումենիգեն հրապարակայնորեն քննադատելով երիտասարդ ֆուտբոլիստներին՝ քաոս են ստեղծել ակումբում։
Չնայած վնասվածքին, 1991-92 մրցաշրջանում Լաուդրուպը կրկին դառնում է Դանիայի տարվա լավագույն ֆուտբոլիստ և հինգերորդ հորիզոնականն է զբաղեցնում «ՖԻՖԱ-ի տարվա ֆուտբոլիստ» մրցանակի հավակնորդների շարքում։
Վնասվածքները, ակումբի վատ խաղը և տնօրինության հետ առաջացած վեճերը հանգեցնում են նրան, որ Լաուդրուպը հրաժարվում է երկարաձգել իր պայմանագրի ժամկետը և 1992 թվականի ամռանը լքում է «Բավարիան»։
«Ռեյնջերսը» հաղթում է իր հերթական չեմպիոնական տիտղոսը, իսկ գավաթի խաղարկության կիսաեզրափակչի շրջանակներում կայացած «Սելտիկի» դեմ խաղում խփված Լաուդրուպի գոլը ճանաչվում է այդ տարվա Շոտլանդիայի գավաթի լավագույն գոլ։
1996 թվականի Շոտլանդիայի գավաթի խաղարկության եզրափակչի շրջանակներում կայացած «Հարթ օֆ Միդլոտիան» ակումբի դեմ խաղում Լաուդրուպը դուբլի հեղինակ է դառնում և երեք անգամ էլ իր գոլային փոխանցումներով օգնում է Գորդոն Դյուրիին։
Բրիանը միանում է «Յուրդինգենին», քանի որ մտածում էր, որ նոր ակումբում իր հետ կապված սպասումները այդքան էլ մեծ չեն լինի և նա այդ թիմի հիմնական կազմում կարող է հեշտորեն հաստատվել։
Բունդեսլիգայի 1989-90 մրցաշրջանում Բրիանը մասնակցում է 34 հանդիպման և դառնում է 6 գոլի հեղինակ և իր ցուցադրած լավ խաղի համար այդ տարի ճանաչվում է Դանիայի տարվա լավագույն ֆուտբոլիստ։
Այդ մրցաշրջանից հետո Լաուդրուպը հասկանում է, որ ակումբի տնօրինությունը թիմի կազմը ուժեղացնելու համար պլանավորում է նոր ֆուտբոլիստների գնել և 1990 թվականի ամռանը լքում է ակումբը։
Ռիխարդ Մյոլլեր-Նիլսենը հայտավորում է Լաուդրուպին օլիմպիական հավաքականի կազմ, 1988 թվականի Օլիմպիական խաղերի որակավորման փուլի շրջանակներում կայանալիք երեք խաղերին մասնակցություն ունենալու նպատկով։
Լաուդրուպը խփում է այդ փուլի երրորդ խաղի իր հավաքականի առաջին գոլը. այդ գոլը նա հեղինակում է 1988 թվականի ապրիլի 20-ին կայացած Հունաստանի հավաքականի դեմ խաղում, որը ավարտվում է դանիացիների 4-0 հաշվով հաղթանակով։
1988 թվականի ապրիլին նա փոխարինում կատարելով դուրս է գալիս խաղադաշտ Ավստրիայի դեմ ընկերական խաղում և վնասվածք է ստանում՝ հավաքականի համար այդքան կարևոր շրջանից առաջ։
Լաուդրուպ կրտսերը շնորհիվ Բունդեսլիգայում և հավաքականի կազմում իր ելույթների՝ մյունխենյան «Բավարիայի» մոտ հետաքրքրություն է առաջացնում, որը 1990 թվականին 6 մլն գերմանական մարկայի դիմաց գնում է ֆուտբոլիստին։
Բավարիայի կազմում անցկացրած իր առաջին մրցաշրջանում Լաուդրուպը 33 հանդիպումներում դառնում է 9 գոլի հեղինակ, իսկ ակումբը առաջնությունում զբաղեցնում է երկրորդ հորիզոնականը։
Լաուդրուպը նաև օգնում է «Բավարիային» հասնել Եվրոպական չեմպիոնների գավաթի խաղարկության կիսաեզրափակիչ, որտեղ ակումբը լրացուցիչ ժամանակում «Միլանի» կողմից խփված արտագնա գոլի կանոնով պարտվում է։
Որակավորման փուլում անցկացրած յոթ խաղերում հեղինակած չորս գոլերի շնորհիվ՝ Լաուդրուպը օգնում է Դանիային դուրս գալ 1998 թվականի աշխարհի առաջնության եզրափակիչ փուլ։
1/4 եզրափակչում Լաուդրուպը անցկացնում է հավաքականի կազմում իր վերջին խաղը ընդդեմ Բրազիլիայի ազգային հավաքականի. նա օգնում է հավաքականին խփել խաղում առաջին գոլը և անձամբ խփում է երկրորդը և հավասարեցնում հանդիպման հաշիվը՝ 2-2:
Ընդհանուր առմամբ Լաուդրուպի կարիերան Շոտլանդիայում բավականին հաջող է ստացվում. նա օնգում է «Ռեյնջերսին» հաղթել 9-րդ անընդմեջ չեմպիոնական տիտղոսը, ինչպես նաև երկու անգամ դառնում է Դանիայի տարվա լավագույն ֆուտբոլիստ ։
Լաուդրուպը նաև երկու անգամ 1994-95 և 1996-97 մրցաշրջաններում Շոտլանդիայի ֆուտբոլի միության լրագրողների վարկածով ճանաչվում է տարվա լավագույն ֆուտբոլիստ. 1994-95 մրցաշրջանում դրանից բացի նրան ճանաչում են ՇՊՖՄ-յան տարվա լավագույն ֆուտբոլիստ։
«Ռեյնջերսի» կազմում Լաուդրուպը հասնում է իր ֆուտբոլային կարիերայի գագաթնակետին, շատ երկրպագուներ մինչև հիմա համարում են նրան ակումբի պատմության լավագույն լեգեոներ։
15 տարեկան հասակում Բրիանը լրջորեն որոշում է թողնել ֆուտբոլը, սակայն մեկ շաբաթ առանց մարզումների անցկացնելուց հետո երես է թեքում իր կայացրած որոշումից և շարունակում է զբաղվել ֆուտբոլով։
1989 թվականի փետրվարին Լաուդրուպին կրկին սկսում են հրավիրել հավաքական, որտեղ ակումբը գլխավորած Մյոլլեր-Նիլսենի առաջնորդությամբ նա դառնում է հիմնական ֆուտբոլսիտներից մեկը։
«Բրոնդբյուի» հետ առաջացած վիճաբանության ժամանակ քննարկվում էր այն հարցը, որ Դանիայի ֆուտբոլային միությունը կարող է արգելել ֆուտբոլիստին հանդես գալ հավաքականի կազմում։
1990 թվականի նոյեմբերին Եվրո-1992-ի որակավորման փուլի մի քանի խաղերից հետո Լաուդրուպը որոշում է լքել հավաքականը Յան Բարտրամի և եղբոր հետ միասին, քանի որ այլևս չէր հարգում գլխավոր մարզչին։
Հանդես գալով «Չելսիի» կազմում, Լաուդրուպը հեղինակ է ընդամենը մեկ գոլ. Գավաթների դափնեկրի գավաթի խաղարկության շրջանակներում կայացած «Կոպենհագենի» դեմ խաղում խփած Լաուդրուպի գոլը «Չելսիին» հասցնում է այդ մրցաշարի քառորդ եզրափակիչ։
Երբ «Չելսիում» Լաուդրուպի խաղընկեր Գրեմա Լե Սոյին հարցազրույցի ժամանակ խնդրում են կազմել սեփական խորհրդանշական հավաքականը՝ նա այնտեղ ընդգրկում է նաև Լաուդրուպին։
Լաուդրուպը Դանիայի հավաքականի ամենաառանցքային ֆուտբոլիստներից մեկն էր այն ժամանակ, երբ նրանք մրցում էին 1995 թվականի Ֆահդա թագավորի անունը կրող գավաթի խաղարկությունում հաղթանակ տանելու համար. նա գոլի հեղինակ է դառնում Սաուդյան Արաբիայի ազգային հավաքականի դեմ կայացած խաղում, իսկ Դանիան հաղթում է 2-0 հաշվով։
Լաուդրուպը Դանիայի պատանեկան հավաքականի կազմում նշել է իր նորամուտը 1984 թվականի հուլիսին, 17 տարեկան հասակում և մինչև հոկտեմբերը անցակցրել է վեց հանդիպում։
1987 թվականի ապրիլին մարզիչ Զեպ Պիոնտեկը հրավիրում է նրան հավաքականի հիմնական կազմ, որպես մեծ եղբորը փոխարինող, սակայն այդպես էլ նա որևէ խաղի չի մասնակցում։
1998 թվականին առաջնության քառորդ եզրափակիչ դուրս գալը Դանիայի ազգային հավաքականի համար լավագույն արդյունքներ պատմության մեջ, ուշ Լաուդրուպը ասում է, որ այդ կազմը ավելի ուժեղ է եղել, քան այն, որը հաղթել էր Եվրո-1992-ը։
Եղբոր Միքայելի հետ միասին նա դառնում է այն 16 ֆուտբոլիստներից մեկը, որը ընդգրկվում է ՖԻՖԱ-ի կողմից կազմված 1998 թվականի «Բոլոր աստղերի» կազմ։
Ակումբի կազմում իր առաջին գոլը Լաուդրուպը հեղինակում է սեպտեմբերի 17-ին կայացած «Ֆալկրիկի» դեմ խաղում, որում «Ռեյնջերսը» տանում է 2-0 հաշվով հաղթանակ։
Փետրվարի-մարտ ամսիներին և մրցաշրջանի ավարտից առաջ «Ռեյնջերսը» հաճախ միավորներ էր կորցնում, սակայն նրանք այնուամենայնվի կարողանում են հաղթել իրենց յոթերորդ անընդմեջ չեմպիոնական տիտղոսը։
Լաուդրուպը խաղացել է գրոհող կիսապաշտպանի կամ ենթահարձակվողի դիրքում, սակայն «Ֆիորենտինայում» նա ստիպված է լինում հանդես գալ պաշտպանական դիրքերում, որպեսզի օգնի ակումբին։
Նա հաճախ չէր մասնակցում ակումբի խաղերին վնասավածքների և ակումբի ռոտացիոն քաղաքականության պատճառով, որը չէր երաշխավորում որևէ ֆուտբոլիստի տեղը թիմի հիմնական կազմում։
Դանիայի հավաքականի հետ Լաուդրուպը հաղթել է 1992 թվականի Եվրոպայի առաջնությունը, իսկ երեք տարի հետո նրանք հաղթանակ են տանում Ֆահդա արքայի գավաթի խաղարկությունում ։
1994 թվականի աշխարհի առաջնության որակավորման փուլի շրջանակներում Բրիան Լաուդրուպը անցկացրած 12 խաղերում դառնում է երկու գոլի հեղինակ, բացի դրանից այդ փուլի ժամանակ հավաքական է վերադառնում նրա եղբայր Միքայելը։
Եվրոպական ակումբային մրցաշարերում նրա լավագույն ձեռքբերումներն են հաղթանակը 1993-94 թվականների Չեմպիոնների Լիգայում և 1998 թվականի ՈՒԵՖԱ-ի Սուպերգավաթի խաղարկությունում՝ «Չելսիի» հետ։
Լաուդրուպը նաև զարմանում էր, որ եթե անգամ ֆուտբոլիստը ճանաչվում էր խաղի լավագույն խաղացող, ապա նրան այդ ամենը երաշխիք չէր տալիս, որ մյուս խաղում նա ընդհանրապես կհայտնվի թիմի հայտացուցակում։
1950-ական թվականներին այն կազմակերպել է ժուռնալիստ-կինոռեժիսոր Մայքլ Ստերնը, որը հետագայում Նյու-Յորքում հիմնել է Մայքլ Ստերն հետազոտական ֆոնդը։
Հիմնադրած կազմակերպությունը, որն այժմ կոչվում է Դավիդ դի Դոնաթելլո կազմակերպություն, լիովին ֆունկցիոնալացված է և աշխատում է շնորհիվ Իտալիայի արվեստի և մշակույթի նախարարության ներդրումների, գնահատման և գործունեության։
Այսպիսով 400 տարվա ընթացքում դուրս է մնում միայն 3 ավելորդ օր, այսինքն ամբողջական օրացույցային ցիկլը ըստ գրիգորյան օրացույցի կազմում է 400 տարի, իսկ նրա միջին տևողությունը՝
Այդ օրացույցում ևս նահանջների հաջորդականությունը պահպանվել է, բայց ներդրվել է լրացուցիչ կանոն, համաձայն որի տարին համարվում է նահանջ, եթե դրա թիվը բաժանվում է 900-ի և մնացորդում մնում է 2 կամ 6։
Համաձայն այս օրացույցի տարվա տևողությունը 0,00780 օրով ավելի երկար է, քան արևադարձային տարին, այսպիսով 128 տարվա ընթացքում կուտակվում է 1 օրվա սխալ և գարնանային գիշերահավասարի օրը շեղվում է դեպի ձմեռ։
Քանի որ արևադարձային տարին սահմանվում է որպես գարնանային գիշերահավասարի կետով Արևի երկու անցումների միջև ընկած ժամանակամիջոցը, հետևաբար քննարկելով օրացույցի ճշգրտությունը, սովորաբար նկատի են ունենում գարնանային գիշերահավասարը։
Արևային օրացույց, օրացույցի տեսակ, որի հիմքում ընկած է արևադարձային տարին, այսինքն այն ժամանակահատվածը, երբ տեղի է ունենում տարվա եղանակների ամբողջական փոփոխություն՝ գարնանային գիշերահավասարի կետով Արևի երկու անցումների միջև ընկած ժամանակամիջոցը։
Ավելի ուշ նա շարունակեց նկարահանել հեռուստասերիալների առաջին սերիաները և օգնում էր ստեղծել «Տիեզերք. հեռավոր անկյուններ», «Հազարամյակ», «Այլմոլորակայիններքի քաղաքը», «Խավար հրեշտակ», «Սմոլվիլի գաղտնիքները», «Առանց հեթքի», «Ջեք և Բոբբի», Գերբնական, «Տերմինատոր. Պայքար ապագայի համար», «Մենտալիստ» և «Անամոթները» հեռուստասերիալների առաջին սերիաները
2013 թվականին նա նկարահանեց «Գահերի խաղը» հեռուստասերիալի երրորդ եթերաշրջանի 2 վերջին սերիաները, դրա հետ միասին «Ռեյնին Կաստամերեյից» սերիան, «Կարմիր հարսանիքը» հանրահայտ մասով։
2008 թվականին -ն օգտագործեց հեռուստասերիալների առաջին սերիաները ստեղծելու Նատտերի փորձը, որպեսզի ընկերությունը ավելի նոր գծի մեջ տեղափոխի, ավելի մեծ հաճախության շնորհիվ, դրա համար առաջին սերիայի համար նրանք տրիլլեր ժանրով հոլովակ ստեղծեցին։
Նատտերը նկարահանել է «Գեղեցիկները» հեռուստասերիալի սերիաները ալիքի համար, դրան միացած «Վերակենդանացումը», «Արքայազնի հարսնացուն» սերիաները և վերջին սերիան՝ «Վերջ»։
Ֆիլմի պրեմիերան տեղի է ունեցել 2013 թվականի հուլիսի 11-ին՝ հավաքելով 1,4 միլիոն հեռուստադիտողի էկրանների առաջ, ինչը կազմում է -ի սովորական ֆիլմի հանդիսատեսների չափ' 1,5 միլիոն։
Որպես պատմության պրոֆեսոր, հրավիրված է եղել դը Ֆրանս քոլեջ, Կոլումբիայի համալսարան, , Էկոլ Նարմալ, Վարբունգի տուն և Լյուդվիգ Մաքսիմիլիանի Մյունխենի համալսարան։
Կոռնելի համալսարանում մեկ տարի անցկացնելուց հետո, 1975 թվականից աշխատել է Փրինսթոնի համալսարանում, որտեղ 1993-2000 թվականներին եղել է պատմության անվանի պրոֆեսոր։
Չիկագոյի համալսարանում նրա ուսուցիչներն էին Քոհրեյնը և Ա. Մոմիլյանոն, ում ղեկավարությամբ նա Վարբուրգի ինստիտուտում աշխատել է իր դոկտորական թեզի վրա։
Կաստավում հիմնական ազգը Խորվաթներն են, որոնց մասնաբաժինը էապես աճել է 1991 թվականից հետո, այն ժամանակ, երբ մյուս ժողովուրդների բնակչության ընդհանուր թիվը նվազել է։
1940 թվականի փետրվարին գնդակահարում են Յոժովին, հետո Ձմեռային պատերազմի առաջին հարձակման ձախողումից հետո սպիտակ ֆինների հետ Ստալինը հրամայել է Բերիային ազատ արձակել ձերբակալված սպաներին, հատկապես նրանց, որոնց դատավճիռը ըստ 58-րդ հոդվածի դեռ չի ներկայացվել։
1921 թվականին նրան ռազմարշավային ուժի կազմում ուղարկվել է օգնել Մոնղոլական ազգային հեղափոխությանը, որտեղ նա ղեկավարել է հրետանային գունդը, իսկ Կոնստանտին Ռոկոսովսկին՝ հեծելազոր գունդը։
Դամդինի Սուխե-Բատորի կնոջ՝ Յանջիմայի և Մոնղոլական Ժողովրդական Հանրապետության մարշալ Խորլոգին Չոյբալսանի հետ համատեղ նա պատասխանատու էր մոնղոլական բանակի և զենքի մատակարարման համար։
Քելեր Դովերը՝ աղջիկներից մեկի հայրը որոշում է իր ձեռքը վերցնել օրենքը և առևանգում է Ջոնսին, վստահ լինելով, որ նա հենց այդ հոգեկան հիվանդ մոլագարն է, ով առևանգել է աղջիկներին։
Ոստիկանությունում, Թայլորը դետեկտիվների հարցերին պատասխանելու փոխարեն, թղթի վրա մեկ այլ լաբիրինթոս է նկարում և օգտվելով սպաներից մեկի ատրճանակից, ինքնասպան է լինում։
Տասնմեկ տարեկանում ձանձրույթից ձևացրել է, թե կույրաղիքի նոպա է սկսվել․ բժիշկները այնքան են վախեցել, որ հանել են կույրաղիքը, այն դեպքում, երբ հետազոտության արդյունքները ոչ մի վտանգավոր բան ցույց չեն տվել։
Թոնիի կարիերան սկսվել է «Մյուրիելի հարսանիքը» ֆիլմից․ Քոլլեթը այդ ֆիլմում խաղալիս 22 տարեկան էր, և, չնայած նրան, որ դա իր ընդամենը երրորդ դերն էր, քննադատները և հեռուստադիտողը այնքան տպավորված էին նրանով, որ -ի գեր երկրպագուհու դերի համար նա արժանացավ Ավտրալիայի կինոյի ինստիտուտի մրցանակի 1994 թվականին։
Այդ ֆիլմից հետո Թոնին հայտնվեց մի շարք հայտնի ֆիլմերում՝ ստանալով դրական կարծիքներ կինոքննադատների կողմից ինչպես կատակերգական, այնպես էլ դրամատիկ դերերի համար։
Անտոնիա «Թոնի» Քոլլեթ , ավստրալիացի դերասանուհի, «Օսկար» մրցանակի թեկնածու «Վեցերորդ զգայարան» ֆիլմում դերի համար, «Էմմի» և «Ոսկե գլոբուս» մրցանակակիր «Թարայի Միացյալ Նահանգներ» սերիալում նույնականության դիսոցիացիոն խանգարումով տառապող կնոջ դերի համար։
2006 թվականին Թոնի Քոլլեթը խաղաց մի քանի ֆիլմերում, որոնցից փոքր դրամական և քննադատական հաջողություն բերեց «Փոքրիկ միսս Երջանկություն» ընտանեկան կատակերգությունը։
Վեպը ստեղծվել է ի պատասխան «Հյուսիսային մեղուներ»-ի այն կշտամբանքներին, թե Պուշկինը չի գրել «լուրջ» ստեղծագործություններ ռուսական զորքի հաջողությունների մասին։
Վեպի սևագիր տարբերակները չեն պահպանվել, միակ ձեռագիր աղբյուրը, այսպես կոչված «Մաքրագիր ինքնագիրների ուղղումներն» է, որը գտնվում է Պուշկինի տուն-թանգարանում։
Ահռելի չափերի դահլիճի ծածկը կրում էին 124 փոքր և 12 (կենտրոնում դասավորված 20,4 մ բարձրություն և 3,57 մ տրամագիծ ունեցող) մեծ սյուները, որոնց բները խստորեն ծածկված էին գծաքանդակներով։
Ամենավաղ շրջանի կառույցը փոքրիկ ութանկյուն սյուն է 11-րդ դինաստիայից; Գերեզմանը նշանակել է Ամոնի տուն, որը ենթադրել է ինչ-որ կառույց, ոչ թե քանդակ կամ տաճար; Կառնակի նախկին անունը թարգմանվում է որպես «ընտրված տեղերից մեծ մասը»։
Դեպի տաճար տանող ճանապարհը նախապատրաստված է մոտ երկու կմ երկարությամբ ոչխարակերպ սֆինքսների ուղիով (հավատացյալներին աստվածավախություն և մոլեռանդություն ներշնչելու առումով)։
Մամբայի Հիմալայա տպագրատանը 2009 թվականին. ինչպես կանոն, այն կենտրոնացվել է տնտեսագիտություն գիտության միկրոէկոնոմիկա ճյուղի վրա՝ դրանում սովորեցնելով ահատների վարքագիծ և ընկերությունների կայացրած որոշումները՝ բաշխված սահմանափակ միջոցների վերաբերյալ։
Ինժեներները որոնում են խնդիրների լուծում և տնտեսագիտական կենսունակություն՝ յուրաքանչյուր պոտենցիալ լուծումներից, որն ավելի նորմալ է համարվում տեխնիկական ասպեկտների հետ միասին։
Ստացվել է 2015 թվականի ապրիլի 6-ին. սա հիմնական մի թեմա է իժեներական քննությունների համար և կարող է նույնպես համարվել ինժեներական քննությունների և պրակտիկայի սկզբունք, մաս կազմել պրոֆեսիոնալ ինժեներների գրանցման գործընթացի։
Ծախսերը, ինչպես նաև եկամուտները հաշվվում են յուրաքանչյուր այլընտրանքի համար, հետազոտությունների զարգացման համար կամ տարեկան ֆիքսված թիվ՝ գնահատված նախագծի կողմից։
Իր Սենատ անցնելու սկզբում նա ներգրավվեց քաղաքական սկանդալի մեջ, կապված բանկիր Չարլզ Քիթինգի գործունեության հետ, 1982—1987 Քիթինգը հանդիսանում էր քաղաքական հովանավոր (ընդհանուր առմամբ Քիթինգը ընտրարշավների ժամանակ ֆինանսապես աջակցել է ԱՄՆ հինգ սենատորների)։
Բացի այդ Մաքքեյնի ընտանիքը Քիթինգի հաշվին ամենաքիչը կատարել է ինը փոխանցում, հետագայում նա վերադարձրել է ընտանիքի կարողությունը, որը կազմում էր ավելի քան 13 հազար դոլար։
Երբ Քիթինգի մոտ սկսեցին ֆինանսական խնդիրներ, Մաքքեյնը բազմիցս հանդիպել է ֆինանսական ոլորտի կարգավորողների հետ, որպեսզի նրանք օգնեն Քիթինգին։
Մաքքեյնի, ինչպես նաև մյուս սենատորների կողմից աջակցությունը ոչ մի արդյունք չտվեց, բացի սենատորների համար բարոյական վնասից (հետագայում Քիթինգի ֆինանսական ընկերությունը սնանկացավ, Քիթինգը հինգ տարի անց կացրեց բանտում, թեև կարողացավ պարտքերի մեծ մասը մարել)։
Չնայած Մաքքեյնը չէր մեղադրվում անօրինական գործողությունների մեջ, բայց Սենատի էթիկայի կոմիտեն այս դեպքի հետ կապված նրան դիտողություն արեց, իսկ Մաքքեյնը ճանաչել է իր մեղքը այս գործում։
1973-1974 թվականներին նա սովորել է Ազգային զինվորական քոլեջում և անցել է ցավոտ ֆիզիկական թերապիաներ, որից հետ կրկին կարողացավ ապրել առանց հենակների և վերականգնել իր օդաչուի որակավորումը։
1974 թվականի ավարտին նա ծառայության է նշանակվում ուսումնական էսկադրիլիայում, որը տեղակայված էր Ֆլորիդա նահանգի Սեսիլ Ֆիլդ ռազմածովային օդանավակայանում, իսկ հետո դարձավ հրամանատար։
1981 թվականին նա հիշեց, որ ստացած վիավորումները և կոտրվածքները նրան թույլ չեն տա հասնել ծովակալի աստիճանի , նա թողեց զինվորական ծառայությունը Առաջին աստիճանի կապիտանի աստիճանով։
Ծառայության ընթացքում նա պարգևատրվել է՝ Արծաթե աստղ և Բրոնզե աստղ մեդալներով, Փառքի լեգիոն և Մանուշակագույն սիրտ շքանշաններով, նաև Ակնառու թռիչքային ձեռքբերումների մարտական խոչով։
1994 թվականին նա սենատոր Ռասս Ֆայնհոլդի հետ օրինագիծ է մշակել կորպորացիաների և այլ կազմակերպությունների ընտրական քարոզարշավի համար քաղաքական նվիրատվությունների սահմանափակման մասին, այդ թվում օրինագիծը առաջարկում է նաև այնպիսի գործերի կանխումն ինչպիսին «Քիթինգի գործն» էր։
Ռուսական ՌԻԱ Նովոստի լրատվական գործակալության փոխանցմամբ 2008 թվականի հոկտեմբերին Մաքքեյնի նախընտրական շտաբը դիմում է ՄԱԿ-ում Ռուսաստանի մշտական ներակայացուցչին սենատորի նախընտրական քարոզարշավին ֆինանսական աջակցություն ցուցաբերելու խնդրանքով։
Սրա հետ կապված մենք ցանկանում ենք կրկնել, որ ոչ ռուս պաշտոնատար անձիք, ոչ ՄԱԿ-ում Ռուսաստանի մշտական ներակայացչությունը, ոչ ռուսական կառավարությունը օտարերկրյա պետություններում չեն ֆինանսավորում քաղաքական գործունեություն։
Մաքքեյնը իր աներոջ շնորհիվ շատ արագ միանում է ԱՄՆ-ի քաղաքական կյանքին և արդեն 1982 թվականի նոյեմբերին որպես հանրապետական՝ Արիզոնա նահանգից ընտրվում է ԱՄՆ կոնգրեսի ներկայացուցիչների պալատի անդամ։
Միաժամանակ նա դեմ քվեարկեց ամերիկացի ծովային հետևակայինների Լիբանանում ապրելուն, ովքեր մտնում էին Բազմազգ ուժերը Լիբանանում խմբի մեջ, նաև նա չէր տեսնում այդ երկրում ԱՄՆ-ի ռազմական ներկայության հեռանկար։
Այս քվեարկությունից մեկ ամիս անց ամերիկյան ծովային հետևակը Բեյրութի զորանոցում պայթյունի պատճառով զգալի կորուստներ է կրում, որն էլ հաստատում է Մաքքեյնի իրավացիությունը։
Մանկության տարիներին, հոր մասնագիտությամբ պայմանավորված, Ջոնը հաճախ ստիպված է եղել ծնողների հետ փոխել բնակության վայրը (Նոր Լոնդոն, Կոնեկտիկուտ նահանգ, Փերլ-Հարբոր, Հավայի նահանգ և Խաղաղ օվկիանոսում գտնվող այլ ռազմական բազաներ)։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ավարտից հետո Մաքքեյնի ընտանիքը տեղափոխվել է Վիրջինիա, որտեղ Ջոնը ընդունվում է Ալեքսանդրիա քաղաքի Սուրբ Ստեֆանի դպրոցը։
Հարցաքննության ժամանակ նա համաձայն ամերիկյան զինվորական կանոնադրության, միայն չնչին տեղեկություն տրամադրեց իր մասին, ազգանվանը նայելով վիետնամցիները հասկացան, որ իրենք գերի են վերցրել ամերիկացի բարձրաստիճան սպայի որդուն։
Նա վեց ամիս անց կացրեց հիվանդանոցում, այս ընթացքում մի ֆրանսիացի հեռուստալրագրողի թույլ տվեցին, որ այցելի նրան, նաև այցելել են նշանավոր վիետնամցի գործիչներ, ովքեր Մաքքեյնին համարում էին ԱՄՆ ռազմաքաղաքական ղեկավարության ներկայացուցիչ։
1967 թվականի դեկտեմբերին, երբ Մաքքեյնը կորցրել էր 26 կգ քաշ և մազերը սպիտակել էին նրան տեղափոխում են Հանոյի ռազմագերիների ճամբար, որտեղ նրան խնամում էին գերության մեջ հայտնված ընկերները։
Ամեն օր Ջոնը հարյուրին մոտ նկատողություններ էր ստանում ու հաճախ կարգապահությունը խախտելու և ռազմական կանոնադրությունը չպահպանելու համար ենթարկվում էր տույժերի, կեղտոտ կոշիկներից մինչև ղեկավարության հասցեին հնչեցրած անհարկի հայտարարություններ։
1981 թվականին Մաքքեյնը զինվորական ծառայությունից հետո անցնում է թոշակի, իսկ 1982 թվականին Հանրապետական կուսակցության շարքերում ընտրվում է ԱՄՆ Ներկայացուցիչների պալատի անդամ։
2008 թվականին ԱՄՆ նախագահական ընտրություններում եղել է հանրապետականների թեկնածուն (այդ ժամանակվա գործող նախագահ Ջորջ Բուշ կրտսերը հրաժարվեց պաշտոնական աջակցություն ցուցաբերել Մաքքեյնին), միաժամանակ նա պարտվեց դեմոկրատների թեկնածու Բարաք Օբամային։
Չնայած այս ամենին 2008 թվականի ընտրարշավի «փրայմերիզի» ժամանակ Մաքքեյնը հաղթանակ տարավ Նյու Հեմփշիրում, Հյուսիսային Կարոլինայում և Ֆլորիդայում, որը նրան դարձրեց հանրապետականների գլխավոր թեկնածուն։
Նա իր դիրքերն ամրապնդեց «սուպերերեքշաբթիի» ժամանակ , հաղթելով ավելի կարևոր Նյու Յորք, Կալիֆոռնիա, Կոնեկտիկուտ, Իլինոյս, Նյու Ջերսի, Դելավեր, Օկլահոմա, Միսսուրի, Արիզոնա նահանգներում։
Մարտի 4-ին նա հաղթանակ է տանում՝ Վերմոնտ, Ռոդ Այլենդ, Օհայո, Տեխաս նահանգներում և հաստատում իր թեկնածությունը 2008 թվականի ԱՄՆ նախագահական ընտրություններում որպես Հանրապետական կուսակցության թեկնածու։
Այս ընթացքում նա «հավաքույթային մարդու» համբավ է վաստակում՝ վարում է , հանդիպում «Ֆլորիդայի կրակ» մականունով գիշերային ակումբի պարուհու հետ և ինչպես հետո տեսավ ինքը՝ Մաքքեյնը «իզուր վատնել էր երիտասարդությունը և առողջությունը»։
Մարտի 5-ին անձնական հանդիպման ժամանակ Մաքքեյնի թեկնածությունը պաշտպանեց նախագահ Ջորջ Բուշը, ավելացնելով «Այս մարդը դրսևորել է անհավատալի քաջություն, ուժ և հաստատակամություն որպեսզի հասնի այս պահին։
Այդ ժամանակ հաշվի առնելով Բուշի վարչակազմի ոչ ժողովրդական պահվածքը, . կայքը նշեց «Բուշը հայտնվել է նախընտրական քարոզարշավի ճամփեզրին և նույնիսկ հանրապետական թեկնածուն է նրանից հեռավորություն պահում «Եթե նրան այդպես հարմար է, ես պատրաստ եմ. չաջակցել նրան», վերջերս նա կատակեց Ջոն Մաքքեյնի ներկայությամբ»:
1968 թվականի հուլիսին նրա հայրը նշանակվեց ԱՄՆ Խաղաղօվկիանոսյան նավատորմի գլխավոր հրամանատար, համապատասխան նաև դարձավ Վիտենամում ընթացող մարտական գործողությունների հրամանատար։
Այդ ժամանակ հյուսիսվիետնամյան իշխանությունները քարոզչական նպատակներով առաջարկում էին Մաքքեյնին ազատել ավելի շուտ, քան ընկերներին, միաժամանակ նա հայտարարեց, որ առաջարկը կընդունի միայն այն դեպքում, երբ ազատ արձակվեն նաև մյուս ամերիկացի ռազմագերիները, ովքեր ավելի շուտ էին գերի ընկել, քան Մաքքեյնը։
1986 թվականի նոյեմբերին Մաքքեյնը Արիզոնա նահանգից ընտրվում է ԱՄՆ սենատոր, փոխարինելով նախկին հանրապետական թեկնածու Բարրի Հոլդուոթերին, ով նաև 1964 թվականի ԱՄՆ նախագահական ընտությունների թեկնածու է։
Նա սենատում վերընտրվել է 1992 թվականի նոյեմբերին , 1998 թվականի նոյեմբերին , 2004 թվականի նոյեմբերին (77 %, ընդ որում այս անգամ Մաքքեյնի օգտին էին քվեարկել նաև Արիզոնայի դեմոկրատ ընտրողների մեծ մասը) և 2010 թվականի նոյեմբերին :
Շուտով, Մաքքեյնի գերությունից վերադառնալուց հետո նա բաժանվում է կնոջից, որը դեռ 1969 թվականին ենթարկվել էր ծանր ավտովթարի, որից հետո զգալիորեն կորցրել էր գրավչությունը։
Մաքքեյնը իր վրա է վերցնում առաջին ամուսնության կործանումը, հետագայում նա գրում է սեփական եսասիրության մասին և այն ժամանակվա տհասության մասին, նաև այն մասին, որ նա չի կարող խուսափել իր մեղքից, վկայակոչելով իր վիետնամական գերությունը։
1980 թվականի ապրիլի 2-ին ամուսինները պաշտոնապես ամուսնալուծվեցին, բացի այդ Մաքքեյնը իր նախկին կնոջն է թողնում տներ Հունգարիայում և Ֆլորիդայում, նաև շարունակում է ֆինանսավորել նրա բուժումը։
Մաքքեյնը գերության մեջ ընդհանուր առմամբ անց է կացրել 1967 օր և ազատվել է 1973 թվականի մարտի 15-ին, ըստ ԱՄՆ-ի և ՎԺՀ-ի միջև կնքված Փարիզի համաձայնագրի։
Ընտրարշավի ժամանակ Մաքքեյնի դեմ կիրառվեցին «կեղտոտ տեխնոլոգիաներ», մասնավորապես հանրապետական ընտրողների մի մասը Հյուսիսային Կարոլինայում տեղեկություն տարածեցին, թե Մաքքեյնը ապօրինի դուստր ունի ինչ որ աֆրոամերիկացուց։
Մաքքեյնի հայրը՝ Ջոն Սիդնեյ «Ջեք» Մաքքեյն կրտսերը , եղել է ԱՄՆ Ռազմածովային ուժերի սպա, Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մասնակից , ծառայությունն ավարտել է, որպես չորսաստղանի ծովակալ։
Ջոնի Մաքքեյնի պապը՝ Ջոն Սիդնեյ Մաքքեյն ավագը նույնպես ուներ չորսաստղանի ծովակալի աստիճան, հանդիսանում էր ԱՄՆ Ռազմածովային ուժերում ավիացիայի հիմնադիրներից մեկը և մասնակցել էր Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի Խաղաղօվկիանոսյան թատերաբեմի ռազմական ռազմագործողությանը։
1990-ական թվականների սկզբին սենատոր Ջոն Քերին Մաքքեյնի և վիետնամական պատերազմի մյուս մասնակիցների հետ սկսեցին զբաղվել Վիետնամում անհետ կորած ամերիկացի զինծառայողների հարցով, այս ամենի հետ կապված Մաքքեյնը բազմիցս այցելել է այդ պետություն։
Այս շրջանում նա բարելավում է իր հարաբերությունները Ջոն Քերիի հետ, ավելի շուտ Մաքքեյնը բացասաբար էր ընդունում Քերիին, որովհետև նա անդամակցում էր Հակապատերազմական շարժմանը։
Առևտրի կոմիտեի նախագահ եղած ժամանակ Մաքքեյնը առաջարկում էր բարձրացնել ծխախոտի հարկը և այդ գումարը տրամադրել հակածխախոտային արշավների ֆինանսավորմանը, որպեսզի դեռահասների շրջանում կրճատվի ծխողների թիվը, ավելացվի ծխելու հետևանքով առաջացած առողջապահական խնդիրների դեմ պայքարի ծախսերը։
Սրա արդյունքում նա ստանում է Բիլ Քլինթոնի դեմոկրատ վարչակազմի աջակցությունը, բայց սենատորների մեծամասնությունը ընդ որում սեփական կուսակցությունից հավանություն չտվեց նրա առաջարկին, որի արդյունքում Մաքքեյնի նախաձեռնությունը չի ընդունվում։
2001 թվականին նա դարձավ այն երկու հանրապետական սենատորներից մեկը, ովքեր դեմ արտահայտվեցին հարկերի իջեցման մասին օրենքին կապված նրա հետ, որ հարկերի նվազեցումը չի ուղեկցվել բյուջետային ծախսերի կրճատմամբ։
Նրան հաջողվում է հաղթանակ տանել Նյու Հեմփշիրում, Միչիգանում, Արիզոնայում և Նոր Անգյիայի՝ Մասսաչուսեթս, Կոնեկտիկուտ, Ռոդ Այլենդ և Վերմոնտ նահանգներում։
Նրա օգտին հանդես եկան հանրապետականների լիբերալ մասը, իսկ նրա դեմ ակտիվ հանդես էին գալիս պահպանողական գործիչներ, որոնց Մաքքեյնը քննադատում էր որպես «Ինքնակոչ առաջնորդներ»։
Արդեն 1980 թվականի մայիսի 17-ին նա ամուսնացավ երկրորդ անգամ, այս անգամ Ֆինիքսից մի ուսուցչուհու՝ Սինդի Լու Հենսլիի հետ, որը տեղի խոշոր բիզնեսմեն Ջեյմս Ուլլիս Հենսլիի դուստրն էր։