polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Երբ Վանշը իմանում է, որ Տապասյան պատասխանատվություն է կրում Իչչայի տառապանքների համար, քանի որ նա ապրում է մի մարդու հետ, նա սիրում է նույն տանը, բայց երբեք չի կարող նրա հետ լինել, նա չի կարող փոխադարձ պատասխանել իրեն ուղղված Վանշի զգացմունքներին, Վանշը սպանում է իրեն այն բանից հետո, երբ Տապասյան նրան զգացմունքայնորեն տհաճ է դարձնում, ինքն իրեն մեղավոր է համարում Իչչային իր վատ վերաբերմունքի համար։
Ի վերջո, Ամանը ընտրում է Մուկտային, բայց նրանք երբեք միասին չեն լինում, քանի որ Մուկտան սկսում է իրեն անվստահ զգալ, տեսնելով Ամանի եւ Միթիի ընկերությունը և հրաժեշտ է տալիս նրանից։
Յուվրաջի օգնությամբ վրեժխնդիր լինելու համար Մուկտան կազմակերպում է մի երեկույթ և հրավիրում է Միթիին այդ երեկույթին, ալկոհոլ է լցնում իր խմիչքի մեջ և զանգահարում է ոստիկանությանը' պնդելով, որ սա կասկածելի երեկույթ է և ոչ թե սովորական։
Ոստիկանությունը հայտնվում է դեպքի վայրում, Միթին և Ամանը ձերբակալվում են, իսկ Մուկտան ոստիկանության հետ հեռախոսազանգից հետո դուրս է գալիս Յուվրաջի հետ։
Ի վերջո, Մուկտան հասկանում է, որ ինքը սխալ է հասկացել Իչչային և Միթիին, և որոշում է օգնել Իչչային վերամիավորվել Վիրի հետ, որի արդյունքում նա որոշում է ամուսնանալ Վիրի հորեղբոր հետ, բայց Տապասյան գալիս է վերջին պահին և փրկում է Մուկտային այդ ամուսնությունից, ամուսնանալով նրա փոխարեն։
Յուվրաջը փորձում է բռնաբարել Մուկտային, բայց Իչչան փրկում է Մուկտային և ուղարկում է նրան բանտ, ինչը մեծացնում է Յուվրաջի թշնամությունը իր մոր նկատմամբ։
Միթի Սինգհ Բունդելան' Իչչայի և Վիրի դուստրը, ով ֆիզիկապես նման է իր մորը և Տապասյայի և Ռագուվենդրայի դուստր' Մուկտա Ռաթորը դառնում են լավագույն ընկերներ, ինչպես իրենց մայրերն։
Իչչան վերադառնում է և վերամիավորվում է իր ընտանիքի հետ, բայց ատում է Յուվրաջին , որը մեծացել է փչացած և եսասեր և մեղադրում է Իչչային, որ թողել է նրան, նաև Միթին, որը մեծացել է հավատալով, որ Իչչան մահացել է և չի կարողանում տանել ճշմարտությունը, որ նա իրականում բանտում իր հորը պաշտպանելու սպանության համար։
Դամինին, ով փոխել է գործատուի և Թակուրի աշխատակցի պայմանագիրը, ձեռք է բերել հարստություն, դաստիարակելով Կանհային , որը այժմ հաջողակ գործադիր տնօրեն է և երջանիկ է Սուրբհի անունով կնոջ հետ ամուսնությամբ ։
Միթին և մինչև Յուվրաջը դաստիարակվում է Գունվանտիի կողմից, որը խաբեությամբ ստացել է խնամակալության իրավունք և լվացել էր իր ուղեղը Իչչայի դեմ, այն ժամ, երբ Վիրը կորցրել է իր հիշողությունը Ավինաշի հետ կապված միջադեպից հետո և ապրում է իր մոր Գունվանտիի և նրա նոր կնոջ' Ամլայի հետ, որը նրա հետ ամուսնացել էր փողի դիմաց։
Ի վերջո, Տապասյան կարողացավ վերականգնել Վիրի հիշողությունը և Վիրը պատմում է Միթիին և Յուվրաջին այն հանգամանքների մասին, որոնց պատճառով Իչչան ընկել է բանտ, ինչը նրանց ստիպեց ընդունել Իչչային' որպես մայր։
Մումբայում տեղի ունեցած այս պատմությունը սկսվում է այն բանից, որ Իչչա Բհարտին և Տապասյա Թակուրը դառնում են լավագույն ընկերներ, սակայն Իչչակին Տապույի ընտանիքի ծառա' Դամինի Բհարտիի դուստրն է ։
Այս երկուսը շատ ժամանակ են անցկացնում միասին և լավ հարաբերություններ են կիսում, նրանք նման էին երկու քույրերի, չնայած այն բանին, որ նրանք տարբեր սոցիալական դասերում էին գտնվում, այս ամենը տևեց մինչև Տապույի մորաքույր-տատ' Նանիի/Սումիտրա Դևիի գալը, որն օգտագործում է Տապույին, որպեսզի նա դադարի ընկերություն անել Իչչակիի հետ մշակութատնտեսական տարբերություն ունենալու պատճառով։
Տապուն դառնում է խանդոտ և սկսում է ատել Իչչակիին, երբ նրա մայր՝ Դիվյա Թակուրը և նրա հայր՝ Ջոգի Թակուրը սկսում են սիրել Իչչակիին' ինչպես սեփական դստերը։
Պարզվում է, որ Ջոգի Թակուրը պատահականորեն դառնում է պատասխանատու Ռաջենդրա Բհարտիի մահվան համար, այդ պատճառով նա հոգ է տանում Իչչակիին, ինչպես սեփական զավակին։
Տապուն միտումնավոր թողնում է Իչչակիին անտառում, դպրոցական ուղևորության ընթացքում, նրա ծնողները իմանալով այդ մասին, որոշում են ուղարկել նրան գիշերօթիկ դպրոց՝ որպես պատիժ, բայց նա ներողություն է խնդրում Իչչակիից, և նրանք կրկին դառնում են լավագույն ընկերներ։
Տապասյան հանդիպում է - ի գործադիր տնօրեն Ռագուվենդրա Պրատապ Ռաթորի հետ և հղիանում է իր երեխայով, բայց նա առանձնանում է Տապասյայից, իր չարամիտ և եսասիրական բնույթի պատճառով, չիմանալով իր հղիության մասին։
Այնուամենայնիվ, Իչչան նույնպես հասկանում է ճշմարտությունը և բացահայտում է Տապասյայի հղիությունը ուրիշից, և վերջինս անխուսափելիորեն հեռացվում է Ջոգի Թակուրի և Վիր Սինգհ Բունդելայի առանձնատներից։
Իչչան փրկում է Վիրին' Ավինաշ Չատերջի անունով մի դաժան մարդուց, որը ցանկանում է վրեժ լուծել վերջինիս և Իչչային իր եղբորորդի' Կանհա Չատերջիի հանդեպ խնամակալություն և նրա հոր ունեցվածքը ստանալու համար, նրան սպանելով և Իչչային բանտ ուղարկելով։
Իրական Վիշնու Կաշյապը , խոնարհ աշխատող է, մտնում է Մուկտայի և Միթիի կյանքը, փրկելու Միթիին և բացահայտելու Ակաշին և նրա ընտանիքը, այդ թվում' Սուրբհիին, որը մայրական տոհմից Ակաշի զարմուհին է և մասնակցում է իր ընտանիքի վրեժին։
Ակաշի վրեժխնդիր մայրը' Էկադիշ Չատերջին , որը Ավինաշի կինն է, պատվիրում է Ակաշին սպանել Միթիին' հոր մահվան համար վրեժխնդիր լինելու համար, բայց նա չի կարողանում դա անել և սիրահարվում է նրան։
Չնայած նրան, որ նա գտնվում էր հասարակության և ընտանիքի ճնշման ներքո, Իչչան վերջապես խոստովանում է Վիրի հանդեպ իր սերը և նրանք գաղտնի ամուսնանում են Վրինդավանում։
Ֆիլմի ռեժիսորներն են' Քեթան Դուբեյը և Ռավինդրա Գաուտամը, պրոդյուսերներն են՝ Կալյան Գուհան, Ռուփալի Գուհան, Պինտու Գուհան և Հարշ Դեյվը։
«Մերժվածը» երկու ընկերուհիների մասին է, որոնք տարբեր սոցիալական շերտերում էին գտնվում. Տապասյան հարուստ հողատիրոջ աղջիկ էր, իսկ Իչչան բարի աղախնի աղջիկ էր։
Իչչայի և Տապասյայի սկեսուր' Գունվանտի Սինգհ Բունդելան, թշնամանք է տածում Իչչայի նկատմամբ, որը կրում է Վիրի և Տապասյայի ամուսնության փլուզման համար և ի վերջո իր որդու' Վանշի մահվան համար։
1998 թվականին ստացել է մենակատարի որակավորում Բեռլինի պետական օպերայում, իսկ 1989 թվականին դարձել է Մարիամ Հելինի անվան երիտասարդ երգիչների միջազգային մրցույթի դափնեկիր, որը անց է կացվել Հելսինկիում։
Ռենե Պապե , գերմանացի օպերային երգիչ , Բեռլինի պետական օպերայի մենակատար, հրավիրված մեներգիչ Մետրոպոլիտեն օպերայում, ում քննադատներն համարում են «նոր սերնդի առաջատար բասերից մեկը» ։
Համագործակցել է Դանիել Բարենբոյմի, Գիորգ Շոլտի, Անտոնիո Պապանոյի, Լորին Մաազելի, Զուբին Մետոյի, Վալերի Գերգիև, Կլաուդիո Աբադոյի և այլ հայտնի դիրիժորների հետ։
Գերմանացի փիլիսոփա Արթուր Շոպենհաուերը այսպես է խոսել այս մենախոսության մասին. «Մեր վիճակը այնքան ցավալի է որ, նա, անկասկած, պետք է նախընտրի լրիվ անէություն։
Եթե ինքնասպանությունը իսկապես այն մեզ խոստանար և մեր առջև լիարժեք իմաստով այլընտրանք կլիներ՝ «լինել, թե չլինել», ապա այն պետք էր անպայման նախընտրել, որպես ցանկալի ավարտի բարձր աստիճան»։
«Բայց մարդիկ, - գրում է Շոպենհաուերը, - սովորություն ունեն չկապել մահը բացարձակ ոչնչացման հետ. չի եղել դեռ ոչ մի մարդ, ով չցանկանար ապրել մինչև հաջորդ օրը»։
Անկախ նրանից, շեշտում է մենախոսության մեկնաբանությունը «կյանք-մահ» հասկացությունները կամ «գործողություն անգործություն» թեմաները, որոնք բարձրացված են մենախոսության մեջ , հաճախ օգտագործվում են դանիական արքայազնին և դարի էքզիստենցիալիստներին համեմատելիս։
Կարևոր է նաև նշել, որ Համլետը մենակ չէ բեմի վրա իր մենախոսության ժամանակ, բեմի վրա են նաև Օֆելյան, Պոլոնիուսը և թագավորը (տարբեր բեմադրիչներ տարբեր կերպ են տեղակայում Համլետին, նա կամ նայում է Օֆելիային, կամ թագավորին, և Պոլոնիուսին)։
Հաճախ ենթադրվում է, որ Շեքսպիրի այս մենախոսությունը գրելու համար ոգեշնչել է նրա ժամանակակից - դրամատուրգ Քրիստոֆեր Մալոն, մասամբ ձևափոխելով նրա վերջին պիեսի՝ Էդուարդ 2-րդի» որոշ գծեր։
Հանրամատչելի արտասանությունը ուղեկցվում է Համլետի՝ դանիական արքայազնի կերպարով, ով մտախոհ բռնել է Յորիկի գանգը , չնայած դա տեղի է ունենում պիեսի բոլորովին այլ մասում։
1993 թվականի հոկտեմբերի 25-ին Կանադայի դաշնայի ընտրություններից հետո Առաջադիմական-պահպանողական կուսակցությունից միայն 2 պատգամավոր են ընտրվել և Քեմփբելը կորցրել է իր տեղը խորհրդարանում և հրաժարական է տվել կուսակցության առաջնորդի իր պաշտոնից
Քեմփբելը ծնվել է Կանադայի Բրիտանական Կոլումբիա նահանգի Պորտ Էլբերնի քաղաքում, Ֆիլիս "Լիսա" Մարգարեթի և փաստաբան Ջորջ Թոմաս Քեմփբելի ընտանիքում։
Այնուհետև ընտանիքի հետ տեղափոխվել է Վանկուվեր, որտեղ գերազանց առաջադիմությամբ սովորել է Ուելսի արքայազնի անվան միջնակարգ դպրոցում, որն ավարտել է 1964 թվականին։
Դեռևս իրավագիտական դպրոցում սովորելու տարիներին քաղաքական դաշտ է մտել որպես Վանկուվերի դպրոցի խորհրդի խնամակալ՝ 1983 թվականին դառնալով խորհրդի նախագահ, 1984 թվականին՝ փոխնախագահ։
1970 թվականին ընդունվել է Լոնդոնի տնտեսագիտական դպրոց՝ աշխատելու «Խորհրդային կառավարություն» դոկտորականի վրա, 1972 թվականի ապրիլից հունիս ամիսներն անց է կացրել Խորհրդային Միությունում։
Բացի այդ՝ Քաղաքացիական խորհրդի վերջնական հաշվետվության մեջ նշվում էր, որ Փիթերսոնը նախապատրաստական աշխատանքներ էր անցնում «տեսարան երկրից օդանավի վրա» տեսակի ավիահորիզոն ունեցող ինքնաթիռներով, և չուներ առավել ժամանակակից սարքավորումների հետ աշխատանքի փորձ։
Ինչպես նաև, հետաքննությունը պարզել էր, որ Փիթերսոնը չէր ստացել համապատասխան զգուշացումներ ուղու պայմանների մասին, որոնք, հաշվի առնելով նրա որակավորման սահմանափակումները, կդրդեին նրան հետաձգել թռիչքը։
Զայրացած լինելով կենցաղային պայմանների պատճառով՝ Հոլին որոշեց չարթերային ինքնաթիռ վարձել, երբ նրանք ևս մեկ համերգ էին տվել համերգասրահում Քլիր լեյքում, որպեսզի շուտ հասնեին հյուրախաղերի ցանկի հաջորդ վայրը՝ Մինեսոտայում գտնվող Մուրհեդ քաղաքը։
Հոլիի հետ մեկնեցին Ռիչարդսոնը, որը թույլ էր գրիպի պատճառով և գրավել էր Ուեյլոն Ջենինգզի տեղը, ինչպես նաև Ռիչի Վալենսը, որն իր տոմսը հաղթել էր Թոմի Օլսափի հետ «Գիր ու ղուշ» խաղալիս։
Նաև բարդություններ էին առաջացել տրանսպորտի հետ․ ավտոբուսը, որը օգտագործում էին երաժիշտներին տեղափոխելու համար, վատ էր նախապատրաստված, ջեռուցման համակարգը խափանվել էր շրջագայության հենց սկզբից։
Ավիավթարի հետաքննությունը պարզել էր, որ թռիչքից հետո վատ եղանկային պայմանների և օդաչուի սխալների համադրումը բերել էր տարածական ապակողմնորոշման, ինչի պատճառով օդաչուն կորցրել էր ինքնաթիռի նկատմամբ վերահսկողությունը։
Հաջորդ առավոտյան նա մեկնել էր որոնումների և հայտնաբերել էր վթարի վայրը եգիպտացորենի դաշտի օդանավակայանից մոտավորապես վեց մղոն հյուսիս-արևմուտք հեռավորության վրա։
Օրը, երբ մահացավ երաժշտությունը» վավերագրական ֆիլմի՝ Հոլին նաև հոգնել էր այն բանից, որ նրա մոտ ավարտվել էին մաքուր շապիկները, գուլպաները, ներքնազգեստը։
Հոլին ասել էր խմբի իր ընկերներին, որ հենց ավարտվի շոուն, նրանք պետք է փորձեն ինքնաթիռ վարձել, որպեսզի հասնեն հաջորդ քաղաք՝ Մուրհեդ, ինչը թույլ կտա իրեն մտնել լվացքատուն։
Ռիչարդսոնը գրիպով էր հիվանդացել շրջագայության ընթացքում և խնդրել էր Ուեյլոն Ջենինգզին՝ Հոլիի երաժիշտերից մեկին, զիջել իր տեղն ինքնաթիռում, Ջենինգզը համաձայնել էր։
Երբ Հոլին իմացել էր, որ Ջենինգզը մտափոխվել էր թռչել, նա հումոր էր արել․ «ԴԵ ինչ, ես հուսով եմ, որ ձեր մինչջրհեղեղյան ավտոբուսը կսառցակալի», իսկ Ջենինգզը կրկին հումորով պատասխանել էր․ «Դե-դե, իսկ ես հուսով եմ, որ ձեր փչացած ինքնաթիռը կվթարվի»։
Երբ նա այդպես էլ կապի դուրս չէր եկել, Դուայերը խնդրել էր ռադիոյի օպերատորին շարունակել օդաչուի հետ ռադիոկապ հաստատելու փորձերը, սակայն բոլոր ջանքերը անհաջող էին։
30-ին, երբ Ֆարգո քաղաքի Հեկտոր միջազգային օդանավակայանի դիսպետչերները չէին ստացել տվյալներ Փիթերսոնից, Դուայերը կապվել էր իշխանությունների հետ և տեղեկացրել էր, որ ինքնաթիռը անհետ կորել է։
Բոբ Հեյլը ՝ ռադիոկայանի դիջեյը, որն աշխատում էր այդ գիշեր նրանց համերգում, մետաղադրամ էր նետել պարասրահում երաժիշտների՝ օդանավակայան մեկնելուց որոշ ժամանակ առաջ։
խմբի հետ պայմանագրի ժամկետի ավարտից հետո Հոլին նոր երաժշտական խումբ հավաքեց, որի անդամներն էին Ուեյլոն Ջենինգզը, Թոմի Օլսափը և Կառլ Բանչը և որի նպատակն էր « » շրջագայության անցկացումը։
Հյուրախաղային կազմը նաև ենթադրում էր սկսնակ երաժիշտների՝ Ռիչի Վալանսի և Բիգ Բոփերի մասնակցությունը, որոնք հանդես էին գալիս համերգի սկզբում և կատարում էին իրենց սեփական երգերը։
Բացի Բադի Հոլիից, շրջագայությանը պետք է մասնակցեին նրա խմբի երաժիշտներ Ուեյլոն Ջենինգզը , Թոմի Օլսափը և Կառլ Բանչը , ինչպես նաև ճանաչվածություն ձեռք բերող կատարողներ Ռիչի Վալենսը, Ջայս Փերի «ԲԻգ Բոփեր» Ռիչարդսոնը և Դիոն Դիմուչին, որպեսզի գովազդեին սեփական ձայնագրությունները և գումար վաստակեին։
այդ իրավիճակը խորացել էր անաստղ գիշերվա պատճառով տեսողական կողմնորոշիչ գտնելու անհնարինությամբ, երկրի վրա տեսանելի լույսերի բացակայությամբ և հորիզոնի որոշման անհնարինությամբ։
«Օրը, երբ մահացավ երաժշտությունը» , ավիավթարի անվանում, որը տեղի է ունեցել 1959 թվականի փետրվարի 3-ին Այովայում՝ Քլիր լեյքի մոտ, որի ժամանակ մահացել են երեք ամերիկացի ռոք երաժիշտներ Բադդի Հոլլին, Ռիչի Վալենսը և Բիգ Բոփերը, ինչպես նաև օդաչուն՝ Ռոջեր Փիթերսոնը։
Հինգ րոպե անց Հյուբերտ Դուայերը ՝ ինքնաթիռի սեփականատերն ու կոմերցիոն օդաչուն, դիսպետչերական աշտարակից հետևել էր «ինքնաթիռի պոչային կրակների լույսին, այն աստիճանաբար իջնում էր հորիզոնից ներքև և տեսադաշտից կորչում էր»։
Սակայն երբ երգիչն իմացել էր, որ տոմսի արժողությունը հավասար էր այն բնակարանի ամսական վարձին, որը վարձում էին իր ծնողները, երբ նա փոքր էր, այդ գինն իր համար մեծություն էր թվացել, և նա հրաժարվել էր։
Քլիր Լեյքի համերգը նախապես ծրագրված չէր, սակայն փրոմոութերները, հուսալով լրացնել գրաֆիկի ազատ ամսաթիվը, զանգել էին Քերոլ Անդերսոնին , որը պարասրահի մենեջերն էր, և նրան առաջարկել էին շոու կազմակերպել։
Հոլիի և Վալենսի մարմիններն ընկած էին ինքնաթիռի մոտ, Ռիչարդսոնի մարմինն ընկել էր Օսկար Մոֆեթին պատկանող հարևան դաշտ, Փիթերսոնը մնացել էր ներսում։
Որոշ ժամանակ անց օդանավակայանից հարավ-արևմուտք մոտավորապես հինգ մղոն նա տեսել էր բեկորները եգիպտացորենի դաշտում, որի սեփականատերն Ալբերտ Ջուլն էր ։
1846 թվականին ընդունվել է Սոմերսետ հաուս արվեստի դպրոց, նրա առաջին վարպետը Ալֆրեդ Սթիվենսն էր, ավելի ուշ ընդունվեց Գեղարվեստի թագավորական ակադեմիան։
Նրա առաջին կտավը «Մյուզիդորան» ցուցադրեցին Գեղարվեստի թագավորական ակադեմիայում, երբ նա 17 տարեկան էր, դրանց հետո նա մասնակցեց ոչ միայն Գեղարվեստի թագավորական ակադեմիայի ցուցահանդեսներին, այլ նաև Գրոսվենորի և Նոր պատկերասրահի ցուցահանդեսներին։
Նրա ամենահայտնի նկարներն են ՝ «Ապրիլյան սերը» և «Երկար նշնադրությունը», որոնք երկուսն էլ պատկերել են անհանգիստ զույգերի, ովքեր խորհում են սիրո և գեղեցկության վաղանցիկության մասին։
Ինչպես Միլլեն , Հյուզը նույնպես նկարեց «Օֆելիայա», որը պահվում է Թոլեդոյի արվեստի թանգարանում և պատկերազարդեց Ջոն Քիթսի «Սուրբ Ագնեսը» պոեմը։
Սակայն նրանց հարսանիքից երկու օր հետո նա Ալեքսանդրին տվեց Ֆայֆի 1-ին դուքս տիտղոսը և Միացյալ Թագավորության պերիայի Մակդուֆի մարքիզ տիտղոսը։
Ալեքսանդրին տրված տիտղոսները նախատեսված էին արական գծով փոխանցելու համար, սակայն, երբ ամուսնության ընթացքում ծնված որդին ծնվելուց հետո մահացավ և նրանրց հետո ծնվեցին երկու դուստր, և երբ պարզ դարձավ, որ նրանք որդի չեն կարող ունենալ, 1900 թվականի ապրիլի 24-ին Վիկտորիա թագուհին ստորագրեց Ֆայֆի դքսության երկրորդ փաստաթուղթ, ըստ որի ի թիվս Մակդուֆի կոմսության Ֆայֆի դքսությունը փոխանցվում է առաջին դուքսի իգական ժառանգին, որն էլ պետք է փոխանցի իր արու զավակին։
1911 թվականի դեկտեմբերին Ֆայֆի դքսուհին և նրա ընտանիքը « » շոգենավով ուղևորվեցին Եգիպտոս, որտեղ արքայադուստրը մտադրվել էր ձմեռն անցկացնել առողջական խնդիրների պատճառով։
Ոչ ոք չէր տուժել, քանի որ նրանց հաջողվեց ափ հասնել փրկամակույկով, սակայն ստիպված էին չորս մղոն ճանապարհ անցնել հորդառատ անձրևի տակով մինչև Կաբո հրվանդանի փարոսին հասնելը։
Ամեն ամառ ամբողջ ընտանիքը ուղևորվել է Դանիա' արքայադուստր Ալեքսանդրայի հայրենիք, որտեղ այդ ժամանակ հավաքվում էին հարազատները Եվրոպայի բոլոր անկյուններից։
Լուիզան հայրական կողմից Թագուհի Վիկտորիայի և կոնսորտ արքայազն Ալբերտի թոռնուհին է, իսկ մայրական կողմից՝ Դանիայի թագավոր Քրիստիան -ի և Լուիզա Կասսելացու թոռնուհին։
Լուիզա Վիկտորիա Ալեքսանդրա Դագմար, Թագավորական արքայադուստր և Ֆայֆի դքսուհի , Բրիտանիայի թագավոր և թագուհի Էդուարդ -ի և Ալեքսանդրա Դանիացու ավագ դուստրը, Ջորջ -ի կրտսեր քույրը, Ֆայֆի 1-ին դուքս Ալեքսանդր Դաֆի կինը։
Լուիզայի մայրը բազմաթիվ ազգակցական կապեր է ունեցել Եվրոպայի թագավորական ընտանիքների հետ. Ալեքսանդրայի քույրը' Մարիան, դարձել է Ռուսաստանի կայսրուհի, եղբայրը' Գեորգը՝ Հունաստանի թագավոր, մյուս եղբայրը' Ֆրեդերիկը, ժառանգել է դանիական գահը։
Արքունի ընտանիքի հետ սերտ հարաբերություններ ունեցող հայ ազնվականներից աչքի ընկնող սպարապետ Սարգիս Զաքարյանի որդիները՝ Զաքարեն և Իվանեն, վրացական զորքերի գլուխ անցած, մտնում են Հայաստան։
1161 թվականին Գեորգին վերջնականապես գրավում է Անին, իսկ 1162 թվականին անձնատուր է լինում Դվին քաղաքը, որն ավերվել էր վրաց-սելջուկյան ռազմական հակամարտութունների հետևանքով։
Թեև նկարագրվող դեպքերն ու իրադարձությունները տեղի են ունենում Հնդկաստանում, Պարսկաստանում, նաև մտացածին երկրներում, այնուամենայնիվ, հեղինակը ճշմարտացիորեն արտացոլում է 12-րդ դարի Վրաստանի հասարակական-քաղաքական իրադրությունը։
«Ընձենավորը» աչքի է ընկնում բանաստեղծական խոսքի գունեղ պատկերներով ու համեմատություններով, բանահյուսական պատկերավոր տարրերով, ասույթներով, ռիթմով, որոնք պոեմը դարձնում են ավելի գրավիչ ու դյուրին ընթերցվող։
Դրան նպաստում էին 1095 թվականին սկսված խաչակրաց արշավանքները, որոնց արդյունքում Միջերկրական ծովի արևելյան ափին առաջանում են Եդեսիայի ու Տրիպոլիի կոմսությունները, Անտիոքի դքսությունը և Երուսաղեմի թագավորությունը։
Օգտվելով արևելքում ստեղծված ռազմաքաղաքական իրադրությունից' Վրաստանի թագավոր Դավիթ Աղմաշենեբելին վերջնական հարված հասցրեց Սելջուկյան սուլթանությանը և մուսուլմաններից ազատագրեց Թբիլիսի քաղաքը։
12-րդ դարում հաստատվեցին տնտեսական և քաղաքական հարաբերություններ ուղղափառ Կիևյան Ռուսիայի հետ. Կիև-Պեչորյան մայրավանքի գլխավոր եկեղեցու խճանկարի նախշազարդմանը մասնակցում էին վրացի գեղանկարիչներ, ռուսների ու վրացիների նախարարական տների միջև սկսեցին ամուսնական կապեր ստեղծվել։
Եթե մինչ այդ Բագրատիոնիները կապված էր ալանաց ու աբխազաց արքայատոհմի, ինչպես նաև Մամիկոնյանների, Արծրունիների, Բագրատունիների ու Զաքարյանների, ապա վրաց ազնվականությունը բարեկամական կապեր հաստատեց ռուսական ուղղափառ ընտանիքների հետ։
Խաղում խոսվում է այն մասին, որ այդ դարաշրջանում իրար դեմ են դուրս գալիս երկու գերտերություններ Չինաստանը և Ռուսաստանի կայսրության տարածքները վերադարձնող Նոր Ռուսաստանը։
Խաղը սկսվում է 1915 թվականին, երբ Մանֆրեդ ֆոն Ռիխտգոֆենը և կոմս Հոլկը ինքնաթիռով վթարի են ենթարկվում և ցանկանում են դուրս գալ Վիշնիցայից՝ Ռուսական կայսրության տարածքից։
Յոզեֆը և նրա ընկերները կտրում են ծառերը ու ճանապարհ բացում «Կարմիր Բարոնի» և ֆոն Հոլկի համար, որպեսզի նրանք գնան դեպի արևմուտք ու հասնեն երկրորդ ռեյխի բանակին։
Չորրորդ առաջադրանքում խաղացողից պահանջվում է կռվել Գերմանական կայսրության համար, Լեհաստանի Սոմմա գետի ճակատամարտում, բայց խաղացողը կարող է հարձակվել ցանկացած երկրի վրա և սկսել պատերազմ։
Պատերազմի սկզբնական շրջանում փայտերով և մահակներով վայրենիներ են, բայց զարգացման հետ հայտնվում են նոր և վարժված զինվորներ, տանկեր, կործանիչներ, ռմբակոծիչներ ատոմային սպառազինությամբ։
Բայց Հերակլեսի հետևորդները պարտվեցին դանայցիների ազգին, հենց այս ազգից են դուրս եկել Սպարտայի և Արգոսի ղեկավարներ Մենելայոսը և Ագամեմնոնը, որոնց առաջնորդությամբ հույները նվաճեցին Տրոգադան։
Երբ անցան Ագամեմնոնի և նրա որդի Օրեստի ժամանակները, Արգոսի բնակիչները հիմնադրեցին նոր քաղաք՝ Աթենք, որի բնակիչները կարողացան հասնել անկախության և արքա Թեսևսի գլխծավորությամբ նվաճեցին շրջակա քաղաքները։
Հերակլեսը, ով անատոլիացիների ղեկավարն էր, գրավեց Տրոասը և, օգտագործելով իր բնակիչների գիտելիքները, կառուցեց նավատորմ, որով էլ նրա ժողովուրդը ուղևորվեց դեպի Ֆեսսալիյա։
Սցենարի երկրորդ հատվածը այն մասին է, թե ինչպես է Գրիգորին նվաճում Եվրոպական մայրցամաքը, որտեղ Արևմտյան պայմանագրի երկրները , Հյուսիսային պայմանագրի երկրները , Ուկրաինան և Մեծ Բրիտանիան ցանկանում են ռազմական ճանապարհով «Նոր Ռուսաստանին» դուրս շպրտել Մոսկվայից և ճնշել «ապստամբներին», ովքեր ապաստան գտան Նիժնի Նովգորոդում ։
Խաղը սկսվում է 2018 թվականին, մեծ ճանապարհի սկզբին ռուսական քաղաքականության այլախոհ Գրիգորի Նազարովը, որը ղեկավարում էր մեծամասշտաբ քաղաքացիական պատերազմը Վոլգոգրադից, կարողանում է գրավել Կրեմլը։
« » պատվավոր մրցանակ՝ Ալկալի ատոմների բարձր լուծունակության սպեկտրասկոպիայի ոլորտում կարևոր նվաճումների և Հայաստանում փորձարարական ատոմային ֆիզիկայի առաջմղման գործում ունեցած արժեքավոր ներդրման համար, 2015 թ.
Մեծ պալատը իշխանության նստավայրն էր և արքայական դատարանը Չակրի դինաստիայի օրոք ընդհուպ մինչև Ռամա -ի, ինչպես նաև նրա որդիներ Ռամա -ի և Ռամա -ի կառավարման տարիները։
1945 թվականին արտասահմանից վերադառնալուց հետո այստեղ է հաստատվել Ռամա -ը, սակայն նրա առեղծվածային մահից հետո եղբայրը' Ռամա -ը, արքայական նստավայրը տեղափոխում է Չիտրալադա։
Երբ Բուդհա Յոդֆա Չուլալոկե արքան որոշում է ընդունում Սիամի մայրաքաղաքը արևմուտքում գտնվող Տխոնբուրիից տեղափոխել արևելյան Բանգկոկ, որ գտնվում է Մենամ Չաո Պրայա գետի ափին, որոշում է կառուցել արքայական նոր պալատ, որ բոլորին կցնցեր իր շքեղությամբ ու մեծությամբ։
Վերլուծաբանների գնահատականներով, կիբեռզորքերի զարգացման մակարդակով Ռուսաստանը աշխարհում գտնվում է առաջին տասնյակում՝ ԱՄՆ-ից, Չինաստանից, Մեծ Բրիտանիայից, Հարավային Կորեայից, Իսրայելից, Գերմանիայից, Նիդերլանդներից, Ֆրանսիայից, Հնդկաստանից հետո։
Ռուսական մասնագետների կարծիքով՝ Ռուսաստանը իր կիբեռզորքերի զարգացման մակարդակով աշխարհում 5-րդ տեղն է գրավում՝ ԱՄՆ-ից, Չինաստանից, Մեծ Բրիտանիայից և Հարավային Կորեայից հետո։
Ռուսաստանի կիբեռզորքերի հիմնական խնդիրներն են հանդիսանում կիբեռպատերազմի գործողությունների կենտրոնացված վարումը, Ռուսաստանի համակարգչային ցանցերի ղեկավարումը և պաշտպանությունը, Ռուսաստանի ղեկավարման և կապի ռազմական համակարգերի պաշտպանությունը կիբեռահաբեկչությունից և դրանցով անցնող տեղեկատվության հուսալի փակումը հավանական թշնամուց:
Կիբեռզորքերն իրականացնում են Ռուսաստանի զինված ուժերի կիբեռստորաբաժանումների կողմից անցկացվող ռազմական գործողությունների համադրումը և ինտեգրացիան, Ռուսաստանի պաշտպանության նախարարության կիբեռնետիկական ներուժի փորձաքննությունը և ընդլայնում են նրա գործողությունների հնարավորությունները կիբեռնետիկական տարածությունում։
2014 թվականի հունվարի 14-ին Ռուսաստանի պաշտպանության նախարար Սերգեյ Շոյգուն հրաման ստորագրեց Ռուսաստանի ԶՈՒ Գլխավոր շտաբի կազմում կիբեռնետիկական հրամանատարության ստեղծման մասին։
Դենիս մաք֊ալիստար Ռիտչի , ամերիկացի գիտնական, որը ստեղծել է ծրագրավորման լեզուն և իր՝ երկար տարիների գործընկերոջ՝ Քեն Թոմփսոնի հետ ստեղծել է Յունիքս օպերացիոն համակարգը։
Ռիտչին և Թոմփսոնը Հաշվողական Տեղխնիկայի Ասոցիացիայի կողմից 1983 թվականին ստացել են Թյուրինգի մրցանակ, 1990 թվականին՝ ֊ի կողմից Ռիչարդ Հեմինգի մեդալ, և 1999 թվականի ԱՄՆ նախագահ Բիլլ Քլինթոնի կողմից ստացել են Տեխնոլոգիայի Ազգային մեդալ։
1970֊ականներին Ռիտչին համագործակցում էր Ջեյմս Ռիդսի և Ռոբերտ Մորիսի հետ, -209 ամերիկյան մեքենայի վրա «միայն տեքստային ծածկագրի» վրա հիմնված գրոհ իրականացնելու գործում, որը կարող էր 2000-2500 տառից բաղկացած ծածկագրեր կազմել։
Ռիտչին պատմում է, որ Ազգային անվտանգության գործակալության հետ քննարկելուց հետո հեղինակները որոշեցին չհրապարակել այն, քանի որ այդ սկզբունքը դեռ կիրառելի էր այլ պետությունների կողմից օգտագործվող մեքենաների վրա։
Նա նույնիսկ կազմակերպել էր քասթինգ շոու, որտեղ հոլիվուդյան իր ընկերները գնահատում էին տարբեր դերասանների, որպեսզի նրանց առաջ մղեին դեպի ավարտական քասթինգ։
Հոլիվուդի ներկայացուցիչ, 1940-ական թվականների երաժշտական կատակերգակ աստղ Դենիս Մորգանը, գնահատելով Սիդ Հեյգի տաղանդը, նրան ընդգրկեց պիեսում խաղալու' առաջարկելով գլխավոր դերերից մեկը։
Պատանի տարիքում, ֆիզիկապես զարգանալով, Սիդ Հեյգը բախվել է իր մարմնի շարժողական համակարգի կոորդինացիայի խնդիրների հետ, որը ստիպել է նրան' հաճախել պարի դասընթացների։
Նշված ֆիլմում մասնակցելու համար ամենամյա մրցանակաբաշխության ժամանակ Սիդ Հեյգն համարվեց լավագույն դերասան և ստացավ հեռուստատեսային -ի մրցանակը' որպես «ամենանողկալի չարագործ»։
Դինը սպանում է Եվային, բայց մինչև մահանալը նա եղբայրներին պատմեց ամբողջ ճշմարտությունը այն մասին, որ Կրոուլին դեռ ողջ է, և դեռ ցանկանում է գտնել Քավարանը, որպեսզի ստանա այնտեղ գտնվող հոգիների անսահման ուժը։
Լուսնի խավարման օրը, երբ Կաստիելը և Կրոուլին ցանկանում են բացել Քավարանը, Կաստիելը հանկարծակի փոխում է պայմանները և Կռոուլիին առաջարկում է կամ փածչել կամ մահանալ։
Պարզվում է, որ նա խառնել է այն ամնեը, ինչը հարկավոր էր կախարդանքը իրականացնելու համար, և մինչը Կռոուլին վերջացրեց սխալ կախարդանքը, ինքը բացեց Քավարանը և իրեն վերցրեց բոլոր հոգիները։
Ավելի ուշ Կաստիելը վերջին անգամ զգուշացնում է եղբայրներին, ո նրանք չխառնվեն իր ծրագրերին, Կասը շանտաժ է անում Դինին այն բանով, որ կքանդի Սեմի գլխի մեջ գտնվող «պատը», իսկ երբ Դինը չի լսում նրան, քանդում է Սեմի հիշողության պատը։
1957 թվականից աշխատել է Մոսկվայի Հելմհոլցի անվան աչքի հիվանդությունների գիտահետազոտական ինստիտուտում, 1962 թվականից եղել է Մոսկվայի Հելմհոլցի անվան աչքի հիվանդությունների գիտահետազոտական ինստիտուտի երեխաների շլության ախտորոշման և բուժման բաժնի վարիչ, 1966-2001 թվականներին՝ Մոսկվայի Հելմհոլցի անվան աչքի հիվանդությունների գիտահետազոտական ինստիտուտի փոխտնօրեն, 1963-1991 թվականներին՝ Ակնաբույժների համամիութենական գիտական ընկերության նախագահ, Եվրոպական ակնաբուժական ընկերակցության փոխնախագահ՝ շլության ուսումնասիրման գծով։
Աշխատանքները վերաբերում են կարճատեսության, շլության, տեսողության օպտիկական շտկման, ոսպնյակի մթագնման վիրահատական բուժման, ախտորոշման նպատակով լազերի օգտագործման, օֆթալմոէրգոնոմիկայի, օֆթալմոկիբեռնետիկայի, ակնաշարժության բուժման, աչքի շարժուն բեկունակության հարցերին։
Բելգիայի սահմանադրությունը 1791, 1814 ու 1830 թվականների ֆրանսիական սահմանադրությունների, ինչպես նաև 1815 թվականի Նիդերլանդների թագավորության հիմնարար օրենքի հավասարակշռված սինթեզն է։