polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Մյուս մոտիվը, որը «եղբայրական թշնամանքի» հետ է կապված, վերցված էր գերմանական պոետ Շուբարտի «Մարդկային սրտի պատմությունից», որից մի հատված հրապարակվել է 1775 թվականին «Շվաբսկի ժուռնալում»։
«Նորնորվեգերեն եզվով մանկական գրականության համար» մրցանակ կամ «Նորգես Մոլլագ» մրցանակ մանկական գրականության համար , ամենամյա գրական մրցանակ, որը շնորհվում է Նյունորսկ լեզվով ստեղծագործողներին հանուն մանկական գրականության ոլորտում մեծ հաջողությունների համար։
1907 թվականին Կառլ Մարտին Նորումը կառուցեց «Վիլլա Բալդերսլունդը», որը պատկանում էր ամերիկացի հարուստ մի կնոջ՝ Գերթրուդ Էբբոտին Կալիֆոռնիայից։
Հաշվի չառնելով այն փաստը, որ Կառլ Մարտին Նորումը լիակատար կրթություն չուներ ճարտարապետության ոլորտում, 1880 թվականին նա աշխատանքի է ընդունվում Յակոբ Դիգրեի շինարարական ընկերությունում որպես գծագրող մասնագետ։
Յակոբ Դիգրեն իր կարիերան սկսեց Թրոնհեյմի նավաշինարարական ընկերություններից մեկում որպես սովորական շարքային ատաղձագործ, իսկ ավելի ուշ բացեց իր անձնական ընկերությունը. այն դարձավ իր ժամանակի Նորվեգիայի ամենամեծ շինարարական ընկերություններից մեկը, որը մասնագիտանում էր քարե և փայտե շինությունների կառուցման ոլորտում։
Դիգրեի ֆիրման ուներ իր սեփական փայտասղոցարանը, ատաղձագործական ֆաբրիկան և նախագծերի բյուրոն, որը զբաղվում էր ճարտարապետական և կոնստրուկցիոն խնդիրներով։
Ըստ արմատացած սովորության՝ կրթությունը ավարտին հասցնելու համար շրջանավարտը պիտի մեկներ արտասահման, մասնավորապես Գերմանիայի համալսարաններ, սակայն Կառլ Մարտին Նորումի ընտանիքը այդքան միջոցներ չուներ նրա երազանքը իրականացնելու համար։
Արդյունքում Նորումը հետո դարձավ այդ ուսումնարանի դասավանդող, ընտրվեց քաղաքային խորհրդի անդամ ու մասնակցեց համապետական մասշտաբի բանավեճերին և լոբբինգին՝ Թրոնհեյմի ուսումնարանի բազայի հիման վրա նոր՝ Նորվեգիայի տեխնիկական ինստիտուտ ստեղծելու վերաբերյալ հարցերին. հակառակորդները պնդում էին, որ այդ ինստիտուտը բացվի և գործի մայրաքաղաք Օսլոյում։
«Վիլլա Շուրենը» Կառլ Մարտին Նորումի առաջին ինքնուրույն ճարտարապետական աշխատանքն է, որը կառուցվել է 1880-1881 թվականների միջև ընկած ժամանակահատվածում և հասել է մինչև մեր օրերը։
1898 թվականին կառավարությանը խնդրանքով դիմեցին Ֆինմարք ֆյուլքեի Նեյդեն բնակավայրի քսանվեց ընտանիքներ, որպեսզի գերեզմանատանը ժամատուն կառուցեն։
1888 թվականին Դիգրեի հավաքովի տունը, որը կառուցվել էր Կառլ Մարտին Նորումի նախագծով, Կոպենհագենում ներկայացվում է Հյուսիսային երկրների ինդուստրիալ ցուցահանդեսին։
Տունը, որ պարգևատրվում է մեդալով, կառուցված էր նորվեգական փայտյա տների ազգային ավանդույթների համաձայն, բայց ինչպես «Վիլլա Շուրենի», այնպես էլ սրա արտաքին զարդարանքից բացակայում էին վիշապի գլուխների քանդակները։
Երկու քարե եկեղեցիներ կառուցեց Սթեյնհերեում և Նամսուսում, որոնք ավերվեցին Գերմանիայի կողմից սանձազերծված Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին՝ 1940 թվականին տեղի ունեցած ռմբակոծության ժամանակ։
Կառլ Մարտին Նորում , նորվեգացի ճարտարապետ, որը զգալի ներդրում է ունեցել Թրոնհեյմի ճարտարապետության մեջ, որտեղ զբաղվել է նաև հասարակական և մանկավարժական գործունեությամբ։
Յակոբ Դիգրեի շինարարական ընկերությունում զբաղեցրել է գլխավոր ճարտարապետի պաշտոնը, որտեղ նրա հետ իրականացրել է մի շարք նախագծեր դրագեստիլի՝ նորվեգական ազգային ճարտարապետական ոճի շինությունների մասով։
2013 թվականի դեկտեմբերին վաճառքի է դուրս եկել նրա « » անվանումը կրող երկրորդ ալբոմը, որը 200 հիթ շքերթում զբաղեցրել է 7-րդ հորիզոնականը և առաջադրվել է Գրեմմի մրցանակի՝ «Լավագույն ռեփ ալբոմ» անվանակարգում, սակայն չի հաղթել։
2016 թվականի սեպտեմբերին կայացավ նրա հեղինակային «Ատլանտա» հեռուստասերիալի պրեմիերան, որի գլխավոր դերում հանդես է գալիս ինքը, որի համար, 2017 թվականին, արժանացել է «Ոսկե գլոբուս» մրցանակի՝ «Լավագույն դերասան՝ կատակերգական սերիալում» անվանակարգում։
2019 թվականին « » ստեղծագործությունը «Գրեմմի» մրցանակաբաշխությունում արժանացել է չորս մրցանակի՝ «Տարվա ձայնագրություն», «Տարվա երգ», «Լավագույն ռեփ կատարում» և «Լավագույն տեսահոլովակ» անվանակարգերում։
2018 թվականի օգոստոսին Գլովերը ստացել է երաժշտական տեսահոլովակի մրցանակաբաշխության մրցանակ « »-ի համար՝ «Տարվա լավագույն տեսահոլովակ ՝ սոցիալական ուղերձով» անվանակարգում։
Վերջին պրես-կոնֆերանսի ժամանակ Ցիմենդորֆֆը հայտարարեց, որ Գոկտան իր բարձրությամբ 3-րդ ջրվեժն է աշխարհում, և այն զիջում է միայն Վենեսուելայում գտնվող Անխելին և Հարավաֆրիկյան հանրապետությունում գտնվող Տուգելին , իսկ Յոսեմիտին զբաղեցնում է 4-րդ տեղը։
Մոգության նախարարության կողոպուտը հաջող է անցնում, սակայն, պարզվում է, որ ժամանակի թափանիվը կոտրվել է, և անցյալ կարող են գնալ ընդամենը հինգ րոպեով, իսկ հետո տեղի է ունենում ավտոմատ վերադարձը ներկա։
Ընկերները ուղևորվում են անցյալի այն ժամանակահատվածը, երբ իրականացվում էր «երեք կախարդների մրցախաղ»–ը, որպեսզի խանգարեն Սեդրիկին հաղթել այն, կարծելով, որ եթե նա չհաղթի մրցախաղը, կխուսափի Վոլդեմորթի հետ հանդիպումից։
Ալբուսն ու Սքորպիուսը 1995 թվականին մեկնում են երկրորդ մրցությանը, որտեղ նրանք ստորացնում են Սեդրիկին՝ նրա նկատմամբ կիրառելով ուռցնելու կախարդանքը։
Գնացքում Հարրիի փոքր որդին՝ Ալբուս Սևերուս Փոթերը, ով ծանր էր տանում այն հանգամանքը, որ ինքը հայտնի կախարդի որդին է, ծանոթանում և սկսում է ընկերություն անել իր ապագա համադասարանցի Սքորպիուս Մալֆոյի հետ։
Միևնույն ժամանակ Հարրին և Հերմայոնին, ովքեր Կախարդության նախարարության անդամներ են, փորձում են գաղտնի պահել վերջին ժամանակի թափանիվը, որպեսզի պահեն հետագա գաղտնի հետազոտությունների համար։
Վերադառնալով ներկա, ընկերները հայտնաբերում են, որ Ռոնը ամուսնացել է Պադմայի հետ, իսկ Հերմայոնին դարձել է բավականին ոչ հաճելի ուսուցիչ Հոգվաթսում, իսկ նրա և Ռոնի աղջիկը՝ Ռոուզը, ընդհանրապես չկա։
Առաջին բասիստը Չետերն էր , բայց խմբի հետ աշխատելու հենց առաջին տարում նա ձերբակալվում է փայտե եկեղեցի այրելու համար (1990-ականների սկզբներին եկեղեցիներ այրելը ամենատարածված հակաքրիստոնեական ակցիան էր)։
Ալբոմի ներքին ձևավորումը ներառում էր « » ընկերությանն աջակցող լոզունգներ (ընկերություն, որը պայքարում էր ծանր թմրանյութերի օրինականացման համար, որի ոգեշնչման աղբյուրներից էր Եվրոնիմուսը, և որի հիմնական գաղափարներից էր այն, որ ծանր թմրադեղերի շնորհիվ թույլերը կմահանան՝ տեղը զիջելով ուժեղներին)։
Վաղ շրջանում, երբ -ը դեռ «հում» բլեք մետալ էր կատարում, նրանց երաժշտության վրա մեծ ազդեցություն ունեին պրոտո-բլեք-մետալ խմբերը, որոնք բլեք մետալի ու թրեշ մետալի խառնուրդ էին նվագում, օրինակ՝ կամ ։
Ինչպես այլ բլեք մետալ խմբեր , -ը որոշակի փուլերում փորձարկումներ էր անում հնչողության հետ․ «» և « » ալբոմներում կարելի է գտնել նոյզի ու էմբիենթի տարրեր, բայց վերջին ալբոմներում խումբը վերադարձել է բլեք մետալի ավանդական հնչողությանը։
Հարցազրույցի ժամանակ Գաալը հայտարարել էր, որ իր երաժշտական ճաշակն ու նախընտրությունները չեն սահմանափակվում մետալով, այլ ընդգրկում են ամենատարբեր կատարողների գործեր՝ Դեյվիդ Բոուիից մինչև Վիվալդի։
ը նորվեգական վարկանշային աղյուսակներում հասավ 22-րդ հորիզոնականին և ներկայացվեց նորվեգական գլխավոր երաժշտական մրցանակաբաշխության լավագույն մետալ ալբոմ անվանակարգում, բայց մրցանակին ի վերջո արժանացավ -ի «» ալբոմը։
Դրանից մեկ ամիս անց տված հարցազրույցում նա հաստատում է, որ իր հեռանալու պատճառն այ պրոբլեմներն էին, որոնք նա ունենում էր -ի իմիջը հասարակության մեջ ներկայացնելիս։
Համերգային ելույթների ժամանակ խմբի անդամները կրում են բացառապես սև հագուստ, քորփսփեյնթ, շիպեր, իսկ ալբոմների ետնանկարների ձևավորման մեջ լայնորեն կիրառում են սատանիստական սիմվոլիկա։
Գաալը, ով սկանդինավյան շամանիզմ էր դավանում, հարցազրույցներից մեկում ասել էր, որ ինքը սատանիստ չէ, բայց դեմ չի, որ իրեն սատանիստ համարեն/անվանեն, քանի որ այն դեմ է քրիստոնեությանը։
Ալբոմի ձայնագրման աշխատանքներն սկսվել էին մինչև խմբի պառակտումը, այդ իսկ պատճառով նրա ստեղծմանը մասնակցել են և՛ Ինֆերնուսը, և՛ Քինգն ու Գաալը։
2007 թվականի հոկտեմբերին Ինֆերնուսն -ի իր էջում գրառում կատարեց, որում ասվում էր, որ խումբը պառակտվել է, և Ինֆերնուսը մի կողմից և Գաալն ու Քինգ օֆ Հելլը մյուս կողմից կշարունակեն աշխատել առանձին։
Նույն օրը Գաալն ու Քինգ օֆ Հելլը ևս նմանատիպ գրառումներ կատարեցին, որոնցում ասվում էր, որ իրենք կշարունակեն ելույթներ ունենալ անվամբ, քանի որ հենց «իրենք էին խմբի հիմնական շարժիչ ուժը վերջին ութ տարիների ընթացքում»։
2001 թվականին խումբն առաջին անգամ ելույթներ է ունենում ԱՄՆ-ում՝ Միլոուկիի փառատոնի շրջանակներում, իսկ աշնանը հյուրախաղերով ճանապարհորդում է Մեքսիկայում և Կոլումբիայում։
Այս փոփոխությունը լավ նկատելի էր հաջորդ երկու ալբոմներում, իսկ հենց -ում խումբը առավելագույնս հեռանում է ավանդական բլեք մետալից․ « » երգը հրավիրված վոկալիստը կատարում է մաքուր ձայնով։
Քինգ օֆ Հելլն ու Գաալը մի կողմից և Ինֆերնուսը մյուս կողմից դիմեցին Նորվեգիայի պատենտային բյուրո ՝ խմբի անվանման օրինական իրավատեր ճանաչվելու պահանջով։
2007 թվականի դեկտեմբերի 13-ին լեյբլը հայտարարում է, որ իրենց կարծիքով Ինֆերնուսը «խմբի անվան, լոգոտիպի ու ապրանքային նշանի միակ օրինական իրավատերն է»։
Լեյբլի մենեջեր Պեր Գյուլլենբեքը նշում է, որ «-ի հետ պայմանագիրը կնքելու ժամանակ բանակցությունները վարում էր Ինֆերնուսը՝ խմբի մյուս անդամների ստորագրությամբ լիազորագրով։
Նույն թվականի աշնանը -ը կազմակերպում է իր առաջին եվրոպական հյուրախաղերը, իսկ հաջորդ տարի պայմանագիր է կնքում խոշորագույն մետալիստական լեյբլերից մեկի՝ -ի հետ ։
Սեմ Դանի «Մետալիստի ճանապարհորդությունը» ֆիլմում այն հարցին, թե ինչ գաղափարախոսություն է կանգնած -ի երգերի հետևում, Գաալը պարզապես պատասխանում է․ «Սատանան»։
Լեհական ոստիկանությունը բռնագրավում է համերգի ձայնագրության սկավառակները, քրեական գործ է հարուցվում հավատացյալների կրոնական զգացմունքները վիրավորելու և կենդանիների նկատմամբ դաժան վերաբերմունքի համար։
ի երաժիշտներից ոչ մեկին ի վերջո մեղադրանք չի ներկայացվում, բայց համերգի կազմակերպիչները, ովքեր պնդում էին, որ գաղափար անգամ չունեին շոուի անցկացման կարգի մասին, ստիպված են լինում հսկայական տուգանք վճարել ։
Մի կողմից -ի հիմնադիր և մշտական անդամ կիթառահար Ինֆերնուսը , մյուս կողմից բաս կիթառահար Քինգ օֆ Հելլը և վոկալիստ Գաալը հայտարարեցին խմբի անվանման վրա իրենց իրավունքների մասին։
2004 թվականի փետրվարի 1-ին Լեհաստանի Կրակով քաղաքում տեղի է ունենում -ի համերգը, որը հեռարձակվում էր Լեհաստանի պետական հեռուստաընկերությամբ և ի վերջո պետք է դառնար -ի հիմնական նյութը։
Համերգի ժամանակ բեմը արյունով էր ծածկված, դրված էին ցցերի վրա հագցված ոչխարի գլուխներ, սատանիստական սիմվոլիկան արտահայտող առարկաներ, իսկ հետևի պլանում խաչեր ու մերկ մոդելներ էին։
Բողոքարկումից հետո Ինֆերնուսի վրայից բռնաբարության մեղադրանքը հանվում է, փոխարենը նրան մեղավոր են ճանաչում սեռական ոտնձգություններ կատարելու մեջ՝ մեղմացուցիչ հանգամանքներով։
Մյուս կողմից Ինֆերնուսին, Ուոթկինսին ու Ասքլունդին միանում է կիթառահար Տորմենտորը, ով -ի կազմում եղել է մոտ վեց տարի, և նախկին վոկալիստ Պեստը, ում փոխարեն եկել էր Գաալը 1998 թվականին։
Այս հայտարարությունների հրապարակման հետ գրեթե միաժամանակ Գաալն ու Քինգ օֆ Հելլը հայտարարեցին այն երաժիշտների անունները, ովքեր իրենց հետ պետք է հյուրախաղերի գնային․ նրանք էին կիթառահար Տելոքը և Նիկոլաս Բարկերը ։
Գաալն ու Ինֆերնուսն իրենց բացահայտ համակրանքն էին հայտնում 1990-ական թվականներին բլեք մետալիստների շրջանում տարածված եկեղեցիներ այրելու հակաքրիստոնեական ակցիայի նկատմամբ։
Բացի այդ, -ը սկանդալային ճանաչում է ձեռք բերել խմբի երաժիշտների մասնակցությամբ տեղի ունեցած մի շարք աղմկահարույց դատական գործերի ու տարատեսակ միջադեպերի շնորհիվ։
Բանաստեղծը 1904 թվականից սկսել է իր մանկավարժական գործունեությունը՝ դասավանդելով Հոլմեսթրան փոքրիկ քաղաքում՝ մայրաքաղաք Օսլոյից ոչ շատ հեռու:
Օլավ Դուունը մի շարք հոգեբանական ստեղծագործությունների հեղինակ է, որոնցից նշանավոր են հատկապես՝ «Մարյանա» , «Երեք ընկերներ» , «Հարալ» , «Մաքուր խիղճ» :
Տոնը առաջին անգամ նշվել է 1923 թվականի հոկտեմբերի 29-ին, երբ Մուստաֆա Քեմալ Աթաթուրքը հայտարարեց, որ Թուրքիան այսուհետ համարվում է հանրապետություն։
Պետությանը տրվեց աշխարհիկ բնույթ, մայրաքաղաքը Ստամբուլից տեղափոխվեց Անկարա, վերացվեց կրոնի գործերով նախարարությունը, պետականացվեց հոգևորականության ունեցվածքը, փակվեցին մուսուլմանական դպրոցները, կրթությունն ու արդարադատությունը հոգևորականության վերահսկողությունից հանձնվեցին պետության վերահսկողությանը։
1959 թ. դեկտեմբերից դպրոցը գործել է թաղամասի նորակառույց դպրոցական շենքում, իսկ 1972 թ.-ին կառուցվել է դպրոցի երկրորդ մասնաշենքը՝ ֆիզիկայի, քիմիայի, կենսաբանության լաբորատորիաներով, ընդարձակ ու լուսավոր դասասենյակներով, մարզադահլիճով։
1948 թվականից առ այսօր դպրոցի տնօրեններն են եղել Պավել Ջանվելյանը, Սամսոն Բեկչյանը, Մուշեղ Հակոբյանը, Հրաչիկ Մովսիսյանը, Ռուբեն Դոլունցը, Վազգեն Սահակյանը, Նիկողոս Մարտիրոսյանը, Գևորգ Գևորգյանը, Սամսոն Թադևոսյանը, Սեյրան Սարուխանյանը, Մերուժան Մելոյանը։
Ա. Բակունցի անվան թիվ 7 միջնակարգ դպրոցում անմնացորդ նվիրումով աշխատել են վաստակաշատ ուսուցիչներ, ովքեր մատաղ սերնդի կրթության ու դաստիարակության գործում մեծ ավանդ են ներդրել՝ Ս. Իսրայելյան, Գ. Դավթյան, Մ. Օհանյան, Լ. Գրիգորյան, Ս. Մայիլյան, Զ. Մաթևոսյան, Ն. Զաքարյան, Լ. Ավետիսյան, Ս. Սաղաթելյան, Կ. Մարտիրոսյան, Ա. Մխոյան, Ս. Հակոբյան, Լ. Հակոբյան, Ն. Ներսիսյան, Ն. Սիմոնյան, Փ. Ենգոյան, Ս. Պետրոսյան և շատ ուրիշներ։
Դպրոցի շրջանավարտներ Աշոտ Քալանթարյանը, Արտյոմ Բոջուկյանը, Հակոբ Բիդեջյանը, Արմեն Սահակյանը և շատերը մասնակցել են Արցախի ազատագրման համար մղված պատերազմին։
Անկախության 20- ամյակին նվիրված միջոցառման օրը դպրոցի բակում նախկին շրջանավարտ Վազգեն Բադալյանի հովանավորությամբ տեղադրվեց հուշաղբյուր՝ նվիրված արցախյան ազատամարտի հերոսների հիշատակին։
Դպրոցի շենքը կառուցվում է շնորհիվ Հայաստանի տարածքային զարգացման հիմնադրամի,որը Եվրասիական Բանկի վարկավորմամբ շուրջ 800 մլն դրամ ներդրում նպատակաուղղեց դպրոցի կառուցմանը:
Առաջին անգամ Անյա Բրայենը կինոյում հայտնվել է որպես ռեժիսոր Նիլս Մյուլլերի և Հենինգ Կարլսենի ասիստենտ՝ «Սով» ֆիլմի նկարահանումների ժամանակ։
Երկրորդ շրջանը սկսվել է պաշտոնապես ԽՍՀՄի սպառազինությունը հայկական կողմին փոխանցմամբ, այն ժամանակ, երբ հարևան հանրապետություններում ընթանում էր տեխնիկայի գրավումը։
Այն իրենից ներկայացնում է մեծ բլուր, որի շուրջ տեղադրված են 29 գրանիտե մեծ քարեր, որոնցից յուրաքանչյուրը խորհրդանշում է պատմական Նորվեգիայի կոմսության 29 կոմսությունները։
Համաձայն Սնորրի Սթուրլուսոնի «Երկրի շրջանը» աշխատության՝ ճակատամարտից առաջ Հարոլդը վերահսկում էր ժամանակակից Նորվեգիայի հարավարևելյան հատվածի մեծ մասը։
Չնայած այն հանգամանքին, որ պատմաբանների մեծ մասը Նորվեգիայի միավորումը համարում է երկար գործընթաց, որը տևել է մի քանի դար՝ Հաֆրսֆյորդի ճակատամարտը ունի մեծ դերակատարություն Նորվեգիայի ժողովուրդների մշակույթում։
Հաֆրսֆյորդի ճակատամարտ, ռազմական բախում, որը տեղի է ունեցել 872 թվականին Նորվեգիայի Ստավանգեր և Սոլա կոմունաների միջև գտնվող Հաֆրսֆյորդ ֆյորդի տարածքում Հարալդ թագավորի և Նորվեգիայի փոքր թագավորությունների միջև։
1861 թվականից եղել է Նորվեգիայի գիտության և գրականության ակադեմիայի ակադեմիկոս (1896-1914 թվականներին փոխ առ փոխ զբաղեցրել է նախագահի և փոխնախագահի պաշտոնները), Ֆրեդերիկ արքայի համալսարանի պրոֆեսոր։
1884 թվականի նոյեմբերի 30-ին «» թերթում Մոնը հրատարակել է հոդված Գրենլանդիայի հարավ-արևմուտքում հայտնաբերած մի քանի գտածոների մասին, որոնք, ամենայն հավանականությամբ, պատկանել են «Ժաննետի» անձնակազմին։
Անհատն այլ մարդկանց կամ շրջապատին վերագրում է սեփական մտքերը, զգացմունքները, դրդապատճառները, բնավորության գծերը և այլն, ենթադրելով, որ նա ինչ-որ բան ընդունեց դրսից, այլ ոչ թե իր ներսից։
Օրինակ այնպիսի բառակապակցություններ, ինչպիսիք են ՝«հանգիստ ծով», «մտահոգիչ ծով», «փոթորիկը բարկացել է», «հավատարիմ շուն», «անկախ կատու», «դժբախտ ձի» հանդիսանում են արտաքին օբյեկտների նկատմամբ սեփական վերաբերմունքի վերագրման արդյունք ։
Որպես պաշտպանական մեխանիզմ, պրոյեկցիան թույլ է տալիս մարդուն սեփական անընդունելի զգացմունքները, ցանկությունները, դրդապատճառները, գաղափարները վերագրել այլ մարդկանց կամ շրջապատին, որպես արդյունք նրանց նկատմամբ պատասխանատվություն չզգալ:
Ապստամբությունը վերաճում է համամերձավորարևելյան շարժման, որի ընթացքում Վարդասը և իր հետնորդները տիրանում են Խարբերդին, դաշինք կնքում Ամիդ և Մարտիրոպոլիս քաղաքների ամիրաների հետ և շարժվում դեպի Կոստանդնուպոլիս՝ կայսրության մայրաքաղաք։
Ի երախտագիտություն ապստաբության ճնշման մասնակցության՝ Դավիթ Կյուրոպաղատը Բյուզանդիայի կայսրից ստանում է Տայքը, ինչպես նաև մի շարք գրավված հայկական հողեր, որոնք ընկած էին Վանա լճից հյուսիս։
Մասնավորապես վրացի թագավորին հանձնվեց Թեոդոսիոպոլի նահանգը (հայկական աղբյուրներում այն կոչվում է Կարին, իսկ ներկայումս՝ Էրզրում), Տուրուբերան նահանգի կազմում գտնվող Ապահունիք գավառը և Մանազկերտ քաղաքը։
Դավիթ Կյուրոպաղատը օգնություն է տրամադրում ապստամբներին, այն պահանջով, որ հաղթանակի դեպքում վրացիները կունենային բացարձակ գերիշխանություն կայսեր կողմից Դավթին հանձնված տարածքներում։
Այս պայմանը ձեռնտու էր Դավթին, քանի որ իր կառավարման վերջին տարիներին այս հողերը նա կարող էր կտակել իր մանկահասակ որդուն՝ Բագրատին, ով էլ հնարավորություն կունենար շարունակելու իր իշխանությունն այս տարածքներում։
Ընդհանուր առմամբ բյուզանդա-վրացական պատերազմը իրենից ներկայացնում է 11-րդ դարի մի շարք սահմանային վեճեր, որոնք ծավալվել են Բյուզանդիայի, Վրաց թագավորության և Անիի Բագրատունյաց թագավորության միջպետական սահմանների շրջակայքում։
Այն բանից հետո, երբ բյուզանդացիները գրավեցին հայկական Կարին և Տարոն քաղաքները, հայազգի զորավար և մագիստրոս Վարդաս Սկլերոսը խոշոր ապստամբություն բարձրացրեց Բյուզանդիայի կայսր Բարսեղ Բուլղարասպանի դեմ։
Իր ստեղծագործություններում Նեդրեոսը բազմիցս անդրադառնում է դասային անհավասարության, ժամանակակից հասարակության մեջ կանանց կարգավիճակի թեմաներին, դեռահասների խնդիրներին, աղքատությանն ու պատերազմին։
Դրա արդյունքում Հարրին դարձավ Գրիֆինդորի քվիդիչի թիմի որսկանը, բայց ինչպես հայտնի է Դրակոն երկար ժամանակ զբաղվել էր այդ սպորտով և լավ էր թռնում ։
Միրթլը սկսեց լաց լինել, իսկ Մալֆոյը նկատեց Հարրիին և սկսեց հարձակվել, նա ցանկանում էր Հարրիի դեմ օգտագործել Կրուցիատուս կախարդանքը, բայց վերջինս պաշտպանվեց Սեկտումսեմպրա կախարդանքով, ինչի արդյունքում Մայֆոյը ծանր վնասվածք ստացավ։
1914 թվականին Կարինի Հայ հեղափոխական դաշնակցության 8-րդ Ընդհանուր ժողովում Սարգիս Բարսեղյանն ընտրվել է ՀՅԴ բյուրոյի անդամ և ստանձնել Կոստանդնուպոլսի հատվածի գործավարությունը։
Հայաստանի առաջին հանրապետության հռչակումից հետո տեղափոխվել է Երևան, 1919 թվականի հուլիսին Դաշնակցության կողմից ընտրվել խորհրդարանի պատգամավոր, ընդգրկվել Դպրոցական-կրթական հանձնաժողովում, որը նախագահել է Սահակ Թորոսյանը։
Խորհրդարանի 1919 թվականի աշնանը տեղի ունեցած նիստերից մեկում Պերճուհի Բարսեղյանի առաջարկով շրջանային դպրոցական տեսուչների հիմնական աշխատավարձը ամսական հազար երկու հարյուր ռուբլուց հասել է հազար չորս հարյուր ռուբլու, որի համար հատուկ վարկ է բացվել Հայաստանի կրթության և արվեստի նախարարի անունով։
Խորհրդարանական կարճ գործունեության ընթացքում Բարսեղյանը կարողացել է իր հնարավորության սահմաններում աջակցել նորանկախ Հայաստանի դպրոցա-կրթական համակարգի կայացման առաջին քայլերին։
Հայաստանում իշխանություններից բացի կարիքավորներին աջակցել են նաև բազմաթիվ կազմակերպությունների ու բարերարներ, այդ թվում՝ Մերձավոր Արևելքի ամերիկյան կոմիտեն , որը բազմաթիվ մասնաճյուղեր է բացել նաև Երևանում։
16 տարեկան հասակում հանդիպել է ապագա ամուսնուն՝ հեղափոխական Սարգիս Բարսեղյանին , ում խորհրդով օրիորդների խմբակ է ստեղծել, որի նպատակն էր լուսավորություն և հեղափոխական գաղափարներ տարածելը։
Պերճուհու «Արփիկը», «Օղակ մը շղթայէս» պատմվածքները հրատարակվել են Բոստոնի «Հարենիք» ամսագրի անգլերեն տարբերակում, մրցանակի են արժանացել անգլիացի գրաքննադատ և տարվա լավագույն պատմվածքների հրատարակիչ Է․ Օբրայենի կողմից։
Այսպիսով, էլեկտրական գործողությունները փոփոխվում են մեկուսիչ միջավայրի փոփոխական դեպքում, քանի որ այդ դեպքում կփոփոխվեն նաև այն դեֆորմացիաները, որոնք հավանաբար առաջանում են երկու էլեկտրականացված մասնիկների փոխազդեցության ժամանակ։
Ֆարադեյի հիմնական գաղափարի համաձայն, շրջապատող մեկուսիչ միջավայրի բևեռացումը, որը տեղի է ունենում գործընթացի ազդեցությամբ և որը բերում է մարմինը էլեկտրականացման վիճակի, իրենից ներկայացնում է դիտարկվող էլեկտրական գործողությունների պատճառը։
Որոշ տրիվիալ փորձերից ելնելով՝ Ֆարադեյը եկավ այն եզրակացության, որ որևէ միջավայրում էլեկտրական բևեռացման առաջացման ժամանակ, այդ միջավայրում պետք է գոյություն ունենան ուժագծեր և ճնշում, որը ուղղահայաց կլինի այդ ուժագծերին։
Ֆարադեյի փորձերը, որոնք կատարվել են դեռևս 19-րդ դարի 30-ական թվերի առաջին կեսին, պետք է իրենց հետ բերեին արմատական փոփոխություններ էլեկտրական երևույթների մասին ուսմունքի հիմնական դրույթներում։
Այդ փորձերը ցույց տվեցին, որ մեկուսիչ նյութերը, որոնց Ֆարադեյը անվանել էր դիէլեկտրիկներ, որոշիչ դեր են խաղում բոլոր էլեկտրական գործընթացներում, մասնավորապես հաղորդիչների էլեկտրականացման գործընթացում։
Որպես կոնդենսատորի մակերևույթների միջև մեկուսիչ շերտ օդի փոխարեն օգտագործենք հեղուկ կամ պինդ դիէլեկտրիկ, որոնք կազդեն կոնդենսատորի ունակության վրա այնպես, ինչպես եթե փոքրացվեր այդ մակերևույթների միջև հեռավորությունը՝ պահպանելով օդը որպես մեկուսիչ։
Էլեկտրաստատիկայի համար հիմք են հանդիսացել Կուլոնի աշխատանքները (թեև դրանից 10 տարի առաջ նույնպիսի արդյունքներով և առավել մեծ ճշտությամբ գրանցել էր Հենրի Կավենդիշը, որի աշխատանքները պահված էին ընտանեկան արխիվում և լույս տեսան 100 տարի անց)։
Կուլոնի կողմից հայտնաբերված էլեկտրական փոխազդեցությունների մասին օրենքը հնարավորություն տվեց Գրինին, Գաուսին և Պուասոնին ստեղծել մաթեմատիկական տեսանկյունից բավականին հարմար մի թեորեմ։
Ընդունված է, որ և ' լիցքերը, որոնք գտնվում են իրարից հեռավորության վրա, վանում կամ ձգում են միմյանց այդ կետերը միացնող ուղղի ուղղությամբ այնպիսի ուժով, որը որոշվում է հետևյալ բանաձևով։
Կյանքի, տիեզերքի և նման այլ երևույթների մասին հարցը Ադամս Դուգլասի «Ավտոստոպ գալակտիկային վերաբերյալ» գրքում դա մի հարցի պատասխանն էր, որը պետք է լուծեր տիեզերքի բոլոր խնդիրները։
Րաստրելլը հանդիսանում է հիմնական հեղինակը շենքերի ճարտարապետական նախագծերի, քանդակների ձևավորման, ինչպես նաև դարի սրահների ձևավորումը և ներքին դասավորությունը ռուսական բարոկկո ոճով։
1743-1756 թթ․ սկզբում աշխատանքները ղեկավարում էին ճարտարապետներ Միխայիլ Զեմցովը, Ա․ Կվասովը, Սավա Չևակինսկին, իսկ այնուհետև Ֆրանչեսկո Ռաստրելն։
Ցարսկոյե Սելո ՝ արգելոց-թանգարան Պուշկին քաղաքում, որը ներառում է - դարերի պալատական այգիների անսամբլ, նախկին ցարական ծայրամասային բնակավայր, որը 1918 թվականի ազգայնացումից հետո վերածվել է թանգարանի։
Արգելոց-թանգարանի կազմում մտնում են՝ Եկատերինյան զբոսայգին իր պալատով և տաղավարներով, Ալեքսանդրյան զբոսայգին իր պալատով և տաղավարներով և Բաբոլոնյան զբոսայգին իր պալատով։
Ամեն ինչ փոխվում է, երբ Ռուբեկը հանդիպում է իր նախկին մոդել Իրենին, ումից ոգեշնչված նա ստեղծել է իր «Համբարձման օրը» քանդակը, որը տևել է 3-4 տարի։
Հասկանալով, որ ոչինչ հետ չեն կարող բերել, Իրենը և Ռուբեկը փորձում են կատարել սիմվոլիկ գործողություն՝ բարձրանալ լեռան գագաթը, սակայն նրանք երկուսն էլ մահանում են լավինայի հետևանքով։
Որոշ հոգեբաններ գտնում են, որ պաթոլոգիկ ստախոսները սովորական ստախոսներից տարբերվում են նրանով, որ վստահ են իրենց խոսքի ճշմարտացիության մեջ, և դրանով հանդերձ մտնում են դերի մեջ։
Չնայած «պաթոլոգիկ ստախոս» տերմինը չի օգտագործվում կլինիկական ախտորոշման մեջ, այնուամենայնիվ հոգեբույժների մեծամասնությունը կարծում են, որ անձի այս տեսակը համարվում է հոգեկան հիվանդության կամ ցածր ինքնագնահատականի արդյունք։
Լոս Անջելեսում Հյուսիսայն Կալիֆորնիայի Համալսարանի հետազոտողները Գրականության, Արվեստների և Գիտության Քոլեջի ներկայացուցիչների՝ Յելինգ Յանգի և Էդրիան Ռեյնի գլխավորությամբ, կատարել են հետազոտություններ 21-ից 45 տարիքային խմբի կամավորների շարքում, որը կազմված էր.
Ֆորկոլան բարդ կառուցվածք ունի, որը թույլ է տալիս թին մի քանի դիրքով օգտագործել, ինչը հարմարավետ է դարձնում նավակի կառավարումը շրջադարձերին և հետ թիավարմանը' արագ և դանդաղ կարգավորում ապահովելով։
Նավակի կառուցվածքի առանձնահատկություններով պայմանավորված' գոնդոլավարը գրեթե միշտ նույն ջանքերն է կիրառում ինչպես դատարկ, այնպես էլ ուղևորներով լեցուն գոնդոլի թիավարման դեպքում։
Այդպիսին են, օրինակ, գոնդոլ դե ռիգատան , որ նախատեսված է մրցությունների համար, ինչպես նաև թեթև զբոսանավերը' տրագետոները , որտեղ կարող են տեղավորվել 15 մարդ։
Կտավում արտացոլված դեպքը կատարվել է 1829 թվականի մայիսի 14-ին, երբ «Մերկուրի» բրիգը կապիտան-լեյտենանտ, ռազմածովային հերոս Ալեքսանդր Իվանովիչ Կազարսկու ղեկավարությամբ, թույլ քամու պատճառով չկարողացավ հեռանալ թուրքական նավերի հետապնդումից։
Այս ստեղծագործության սյուժեում ընկած է այն պատումը, երբ երկու թուրքական գծանավեր՝ «Սելիմիեն» և «Ռեալ բեյը» հարձակվում են ռուսական «Մերկուրի» բրիգի՝ երկկայմ առագաստանավի վրա։
Այսօր «Երկու թուրքական նավերի հարձակումը «Մերկուրի» բրիգի վրա» կտավը պահպանվում և ցուցադրվում է հեղինակի ծննդավայրում՝ Ղրիմի Թեոդոսիա քաղաքի Այվազովսկու պատկերասրահում։
«Երկու թուրքական նավերի հարձակումը «Մերկուրի» բրիգի վրա» կտավում Այվազովսկին պատկերել է ռուսական «Մերկուրի» բրիգի ծովամարտը թուրքական էսկադրայի գերազանցող ուժերի դեմ։
Հասարակությունը սկսել է երեխաներին վերաբերվել ոչ թե որպես մեծահասակների մանրակերտների, այլ որպես հասունության ավելի ցածր մակարդակում գտնվողների, ովքեր ունեն մեծահասակների պաշտպանության, սիրո և դաստիարակության կարիք։
Տարիք, որից սկսած երեխաները համարվում են իրենց սոցիալական գործողությունների համար պատասխանատու , նույնպես փոփոխվել է ժամանակի ընթացքում, և դա արտացոլվել է նորմատիվ իրավական ակտերում։
Կրթությունը, ընդհանուր առմամբ, վերաբերում է ընդհանոր գիտելիքների ձեռքբերմանը կամ հաղորդմանը, հիմնավորման և դատողության կարողության զարգացմանը և ինտելեկտուալ հասուն կյանքին պատրաստվելուն։
Միջազգային մակարդակում Միավորաված ազգերի կազմակերպության՝ 1966 թվականի «Տնտեսության, հասարակության և մշակութային իրավունքների մասին միջազգային կոնվենցիա»-ի 13–րդ հոդվածում ճանաչում է յուրաքանչյուր անձի կրթություն ստանալու իրավունքը։