polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
«Հնդկացիական մանկության հիշողություններ» ստեղծագործության մեջ քննվում է դառը համանմանությունը Եդեմի հետ , որտեղ Աստվածն իր մայրն է, Ադամը՝ եղբայրը, ինքը՝ Եվան, իսկ միսիոներները՝ Օձը (այս մոտիվը հետագայում օգտագործվել է «Ինչու եմ ես հեթանոս» էսսեում)։
«Հին հնդկացիական լեգենդներ» (, 1901 թվական, հետագա վերնագիրը՝ «Իկտոմներ, բադեր և սիուի այլ պատմություններ») ստեղծագործության մեջ արտացոլվում է սիուի բանահյուսությունը հնդկացիական երեկոյան 14 պատմվածքների ձևով, որոնք կոչվում են «օգուկա» ։
Նախաբանում Զիտկալա-Շան գրում է, որ լեգենդներն իրեն բաց երկնքի տակ պատմել են հին դակոտա-պատմողները, և ինքը փորձել է անգլերենով հաղորդել այդ լեգենդների ոգին։
Զիտկալա-Շան ծնվել է Հարավային Դակոտայի Յանկտոն արգելաբնակավայրում Լիթլ Բիգհորնի ճակատամարտի տարում, երբ հնդկացիների մի շարք միավորված ցեղեր հաղթանակ տարան ամերիկացի զորքերի նկատմամբ։
Զիտկալա-Շան Էլլեն Սիմմոնսի (յանկտոն-սիու ցեղից, նրա հնդկացիական անունը թարգմանվում է որպես «Հասնող քամի») և սպիտակամորթ ամուսնու՝ Ֆելկերի երրորդ երեխան էր։
Հետագայում Գերտրուդն իր մասին սիմվոլիկ խոսել է որպես Նստած Ցլի ծոռնուհի՝ շեշտելով իր մշակութային-էթնիկ արմատները, այլ ոչ թե տոհմաբանական ծագումը, ինչպես վկայում է մամուլը։
1902 թվականին ’ ամսագրում տպագրված և անթոլոգիաների շարք ներառող «Պատերազմի դուստրը» պատմվածքում գովաբանվում են դակոտա կանայք, մասնավորապես մի հնդկացի կին, որը որոշել էր իր սիրելիին փրկել թշնամիներից։
Դրա հետ մեկտեղ «Փորձությունների արահետ» պատմվածքում «Պատերազմի դուստրը» պատմվածքի սյուժեից շրջադարձ է կատարվում մինչև եվրոպացիների ժամանելը, երբ դակոտա կանայք տղամարդկանց հետ հավասար մասնակցում են ռազմական գործողություններին։
Սիու և յուտա ցեղերի ստեղծագործությունների հիման վրա կոմպոզիտոր Ուիլյամ Հանսոնի հետ Զիտկալա-Շան գրել է հնդկացիների առաջին՝ «Արևի պար» օպերան, որի պրեմիերան կայացել է 1913 թվականին Յուտայում։
«Ամերիկյան հնդկացիների զրույցներ» ստեղծագործության մեջ, որ գրվել է 1900 թվականին՝ ինքնակենսագրական ուրվանկարների հիման վրա և կրկին անգլերենով, նկատելի է Զիտկալա-Շայի մանկությունը և եվրոպացիների ապակառուցողական ազդեցությունը։
Զիտկալա-Շա (լակոտա՝ Կարմիր Թռչուն, իսկական անունը՝ Գերտրուդա Սիմմոնս Բոննին, ), ամերիկյան հնդկացի գրող Յանկտոն-սիու ցեղից, հյուսիսամերիկյան հնդկացիական բանահյուսության նմուշների առաջին հավաքողներից մեկը։
Հնդկացիների քրիստոնեացման ժամանակ տպագրել է «Ինչու եմ ես հեթանոս» էսսեն, կոմպոզիտոր Ու․ Հանսոնի հետ համատեղ գրել է «Արևի պար» օպերան՝ համանուն ծիսակատարության հիման վրա։
Զիտկալա-Շան հայտնի է դարձել որպես մուլտիկուլտուրալիզմի և մի ժամանակ գերիշխող մշակութային ձուլման քաղաքականության ֆոնի վրա ամերիկյան հնդկացիների քաղաքացիական ազատության պաշտպան։
Զիտկալա-Շայի ստեղծագործություններում սովորաբար հանդես է գալիս զառամյալ հնդկացի կինը, որը բախվել է շրջակա միջավայրի խնդիրներին («Կապուտաստղ կանանց լայն տարածված առեղծվածը», «Սիու կանանց սերն իրենց զավակների նկատմամբ», «Փորձությունների արահետ»)։
Հետազոտող Ռուտ Խեֆլին նշում է, որ իր կողմից ուսումնասիրված սիու 4 գրողներից, որոնք գրում են առանց կողմնակի օգնության, Զիտկալա-Շան տարբերվում է «թերևս առավել ստեղծագործական և պարզ գրական տաղանդով, որ ներկայացնում է ինչպես գրական, այնպես էլ մշակութային տարրերի ինտեգրման լավագույն ձևը, ինչը շատերը համարում են տրամագծորեն հակառակ»։
1901 թվականին հրատարակությունը, որը 1986 թվականի մարտին տպագրել էր Զիտկալա-Շայի «Կողք կողքի» ելույթը, նրա «Բարեսիրտ սիու» հոդվածը բնութագրել է որպես բարոյապես վատ։
1916 թվականին ամսագրում տպագրվում է Զիտկալա-Շայի «Հնդկացիներ զարթոնք» բանաստեղծությունը, որտեղ բանաստեղծական տներից մեկում աննկատելիորեն անցում է կատարվում ռոմանտիկ պանինդիանիզմին։
Ֆերոմագնետիկի լրիվ մագնիսական էներգիան դոմենների ներսում միկրոդիպոլների փոխազդեցության, հարևան դոմենների փոխազդեցության, դրանց մագնիսական դաշտի և այլ էներգիաների գումարն է:
Հիստերիզիսը համակարգերի հատկություն է, ըստ որի ակնթարթային արձագանքը արտաքին ազդակներին կախված է նաև համակարգի ներկա վիճակից, և հետագա պահվածքը կախված է համակարգի նախապատմությունից:
Ֆերոմագնիսական հիստերիզիս , ֆեռոմագնիսական նյութի մագնիսացվածության փոփոխման ետ ընկնելը արտաքին մագնիսական դաշտի լարվածությունից, որը պայմանավորված է մագնիսացվածության նախնական արժեքով։
Եթե նորից -ն աճում է' անցնելով կետով, ապա ֆերոմագնետիկը մինչև հագեցումը մագնիսանում է դրական ուղղությամբ , իսկ կամ կոորդինատական հարթության վրա մագնիսացման կորը փակվում է:
Քրիստոնեական դրամատիկական թատրոնի դերասան էր , Լիեպայայի քաղաքային երաժշտադրամատիկական թատրոնի , Դաուգավպիլսի թատրոնի , Ելգավայի թատրոնի , Լատվիական ԽՍՀ-ի պատանի հանդիսատեսի պետական թատրոն ։
Թիմի կազմում իր առաջին գոլը նա խփել է 2015 թվականի հունվարի 14-ին՝ Պորտուգալիայի լիգայի գավաթի խաղարկության երրորդ փուլի շրջանակներում կայացած «Արոուկայի» դեմ խաղում։
Քանի որ 2005 թվականին «Ռոստով» ֆուտբոլային ակումբը վաճառվեց ծխախոտային գործարար Իվան Սավիդիի կողմից, իսկ մարզադաշտի անվանումը զուգորդվում էր «Դոնսկոյ տաբակ» ընկերության արտադրած ծխախոտի հետ, որոշվեց մարզադաշտը վերանվանել «Օլիմպ-2»։
Այդ քայլով արքան ուզում էր շահել պապի համակրանքը և բացառիկ իրավունք ձեռք բերել ծովային ելք ունեցող այն հողերի նկատմամբ, որ Հեռավոր Արևելքում ձեռք էին բերվել դեռևս Վասկո դա Գամայի ժամանակ։
Ֆրանսիայի արքա Ֆրանցիսկոս -ը, ով վերադառնում էր Պրովանսի Սեն Մաքսիմեն լա Սեն Բոմ քաղաքից, կենդանուն տեսնելու ցանկություն է հայտնում։
Որոշ աղբյուրներ վկայում են, որ ռնգեղջյուրի' հարդով լցոնված խրտվիլակը ուղարկվել է Հռոմ, որտեղ, սակայն, այն ազդեցությունը չի ունեցել, ինչ կենդանի ռնգեղջյուրը Լիսաբոնում, չնայած իրենց աշխատանքներում ռնգեղջյուր են պատկերել Ջովանի դա Ուդինեն և Ռաֆայելը։
1514 թվականի սկզբին Պորտուգալական Հնդկաստանի նահանգապետ Աֆոնսու դ'Ալբուրեկին պատգամաբերներ է ուղարկել Կամբեյի տիրակալ Մուզաֆար -ի մոտ՝ Դիու կղզում պաշտպանական ամրություն կառուցելու թույլտվություն խնդրելու։
Ֆրանսիսկու Պերեյրա Կոուտինյուի գլխավորությամբ նավը, ամբողջովին բեռնված հազվագյուտ կենդանատեսակներով, հատում է Հնդկական օվկիանոսը, անցնում Բարեհուսո հրվանդանը, Մոզամբիկում, Սուրբ Հեղինեի կղզում, Ազորյան կղզիներում կարճատև կանգառներից հետո անցնում Ատլանտյան օվկիանոսը։
Հետագայում այն փոխարինվել է առավել ճիշտ պատկերներով, մասնավորապես' Կլարա ռնգեղջյուրի պատկերով, որին 18-րդ դարի կեսերից մոտ 17 տարի ցուցադրել են ողջ Եվրոպայում։
Այս փորագրության վրա են հենվել բնագիտական գրքերի շատ նկարազարդումներ, այդ թվում' Սեբաստիան Մյունստերի «Կոսմոգրաֆիա» , Կոնրադ Հեսների «Կենդանիների պատմություն» , Էդվարդ Թոփսելի «Չորսոտանի հրեշների պատմություն» :
Բուրգմայրը կապեր է ունեցել Լիսաբոնի և Նյուրնբերգի առևտրականների հետ, սակայն պարզ չէ' արդյոք նա տեսել է կենդանուն իրականում կամ ունեցել է այն նամակն ու ուրվանկարները, որոնք օգտագործել է Դյուրերը։
Բացառված չէ, որ այդ ձևով նկարիչը փորձել է արտացոլել կենդանու կոպիտ, գրեթե անմազ մաշկը, ինչի վրա նկատելի են բնորոշ ելուստները, որոնցով ծածկված են ոտքերի վերին մասն ու ուսերը։
Համեմատաբար կարճ ճամփորդությունից հետո ռնգեղջյուրը դուրս է բերվում Պորտուգալիայի ափ' Տորրի դի Բելեն աշտարակից ոչ հեռու, ինչից հետո աշտարակը շուտով զարդարում են ռնգեղջյուրի կերպարով ելուստներով։
Հնարավոր է, որ փղի հետ կռվի պատրաստելու համար Պորտուգալիայում իսկապես ռնգեղջյուրի համար ստեղծել են պաշտպանական զրահներ, որոնք էլ հենց պատկերված են փորագրությունում։
Հունիսի 3-ին արքան կազմակերպում է կռիվ ռնգեղջյուրի և փղի միջև, որպեսզի հաստատի Պլինիոս Ավագի այն պնդումը, որ ռնգեղջյուրն ու փիղը ոխերիմ թշնամիներ են։
Ռնգեղջյուրի ամենավաղ պատկերումը ֆլորենտացի բանաստեղծ Ջովանի Ջակոմո Պեննիի բանաստեղծության նկարազարդումն է եղել, որ հրապարակվել է 1515 թվականի հուլիսի 13-ին' ռնգեղջյուրը Լիսաբոն բերելուց 2 ամիս առաջ։
Դրանով նա կարճ ժամանակ է զբաղվում, իսկ 1784 թվականի դեկտեմբերին, հավաքելով իր փոքր միջոցները, Ջեքսոնն ուղևորվում է 75 մղոն հեռու՝ Սելիսբերի ՝ ուսանելու իրավունք։
Նա երիտասարդ էր և նախաձեռնող, ընդունվում է փաստաբան Ս. Մաքեյի գրասենյակ, երկու տարի ջանասիրաբար թղթեր էր արտագրում, հանձնարարություններ էր կատարում, հավաքում էր սենյակը, չէր խուսափում ոչ մի աշխատանքից՝ հանուն փաստաբանություն մուտք գործելու։
Երեկոյան ժամերին նա տրվում էր զվարճանքների և հաճույքների, և քաղաքի բնակիչները հետագայում հիշում էին նրան որպես «ամենաաղմկոտ և ազարտային խաղերի ամենաակտիվ մասնակից, որպես ամենաանհանգիստ մարդ, որը երբևէ ապրել է Սելիսբերիում»։
Նա ուշադրություն էր գրավում նաև արտաքնապես՝ ուղղաձիգ, բարձրահասակ՝ 186 սմ, երկար ու նիհար դեմքով, խիտ շիկակարմիր մազերով և խոր կապույտ աչքերով։
Երբ այն ներառվեց նահանգների մեջ, Ջեքսոնը մասնակցեց նոր նահանգի հիմնական օրենքների կազմմանը , հետո դարձավ նրա ներկայացուցիչը ԱՄՆ Կոնգրեսում։
Հրաժարվելով հասարակական կյանքից՝ նա տնտեսվարում էր իր ֆերմայում, երբ Անգլիային պատերազմ հայտարարելուց հետո 1812 թվականին Թենեսի նահանգը նրան վստահեց աշխարհազորի գլխավորումը գեներալ-մայորի կոչմամբ։
2500 մարդու գլուխ կանգնելով՝ Ջեքսոնը Միսիսպիով ներքև իջավ, ջարդեց հնդկացիներին, որոնք իսպանացիներից աջակցություն ստանալով՝ ավերում էին երկիրը, և քշեց նրանց Ֆլորիդա։
Հյուսիսային Կարոլինայի Բարձրագույն դատարանի անդամ ընտրվում է Ս. Մաքեյի դպրոցի Ջեքսոնի համակուրսեցի Ջ. Մաքներին, որ 1788 թվականի սկզբին առաջարկում է նահանգի արևմտյան շրջաններից մեկի դատախազի պաշտոնը։
Նեշվիլը 80-ականների վերջին իրենցի ներկայացում էր հեռավոր, ճանապարհներից մեկուսացած անկլավ, որն ուներ դատարան, մի քանի կրպակ և պանդոկ, օղեգործարան, մի քանի տասնյակ հասարակ տներ։
Վերաբնակիչների ընդհանուր հոսքին հետևելով՝ Փենսիլվանիայից շարժվեցին դեպի Կարոլինա, բնակվում էին Վոքսհոու վայրում, որը Չառլսթոնից 160 մղոն հյուսիս-արևմուտք էր գտնվում։
Էնդրյու Ջեքսոն հայրը երկու տարի ջանում էր ֆերմա ստեղծել, սակայն 1767 թվականին անսպասելի մահանում է, իսկ երկու ամիս անց՝ մարտին, Էլիզաբեթը որդի է ունենում՝ անվանակոչելով ամուսնու պատվին։
Նրա մայրը ձգտում էր որդուն կրոնավոր տեսնել, և Էնդրյուն, թվում էր՝ առիթ էր տալիս նման հույսերի, միևնույն ժամանակ հարազատներին անհանգստացնում էր նրա բնավորության մեջ ի հայտ եկած սանձարձակ գիծը։
Տեղական ուսուցիչը նրան սովորեցնում է գրել, կարդալ, հաշվել և նույնիսկ ցանկանում է Էնդրյուի մեջ հետաքրքրություն սերմանել «մեռած լեզուների»՝ լատիներենի և հունարենի հանդեպ (Ջեքսոնը հետագայում երբեմն կիրառում էր որոշ լատիներեն քրեստոմատիական արտահայտություններ)։
Ջեքսոնը հնդկացիների արտաբնակեցման թունդ կողմնակից էր և օգտագործում էր հարավային նահանգների սպիտակամորթ բնակչության աջակցությունը, որոնք հավակնում էին Հինգ քաղաքակիրթ ցեղերի հողերին։
1830 թվականին Ջեքսոնը հնդկացիների արտաբնակեցման մասին օրենք հաստատեց, որով սահմանվում էր հնդկացիներով բնակեցված հողերի էթնիկական զտումը (թեպետ փաստացի հողերի բռնազավթումը սկսել էր շատ ավելի վաղ, բայց դա դեռևս օրենքի ուժ չուներ)։
Արդյունքում Հինգ քաղաքակիրթ ցեղերը վերաբնակեցվեցին այսպես Հնդկացիական տարածքում , շատերը մահացան ճանապարհին, ինչպես նաև նոր տեղանքում այլ կլիմայական պայմանների և սնունդի աղբյուրների բացակայության պատճառով։
1824 թվականի ԱՄՆ նախագահական ընտրություններին Ջեքսոնն ստացավ և՛ ընտրողների, և՛ ընտիչների համեմատաբար շատ ձայներ, սակայն չստացավ բացարձակ մեծամասնություն։
Իր լրագրողական գործունեության ընթացքում Ժանետ Լազարյանը հարցազրույցներ է վարել Վիլյամ Սարոյանի, Քեթի Բերբերյանի, Զուբին Մեթայի, Հերբերտ ֆոն Կարայանի, Արամ Խաչատրյանի, Առնո Բաբաջանյանի, Էմիլի Գիլսի, Պիտեր Բրուկի հետ։
Իրանի իսլամական հեղափոխությունից հետո Լազարյանը որպես ազատ լրագրող թղթակցել է իրանյան «Դոնյաե սոխան», «Բոխարա» և «Թավուս» ամսագրերին, ինչպես նաև «Թեհրան թայմս», «Իրան նյուզ» օրաթերթերին։
2001 թվականին հայաստանցի և իրանահայ ժամանակակից նկարիչների գործերի ցուցահանդես է կազմակերպել Թեհրանի ժամանակակից արվեստների թանգարանում, իսկ 2004 թվականին՝ Հայաստանի ազգային թանգարանում Իրանի 3 սերնդի նկարիչների գործերի ցուցահանդես։
2002 թվականին Իրանի նախագահ Մոհամմադ Խաթամիի հիմնած «Քաղաքակրթությունների երկխոսություն» կազմակերպության կողմից հրատարակվեց Ժանետ Լազարյանի պարսկերենով կազմած «Իրանահայոց հանրագիտարան»-ը, որը վերահրատարակվեց 2009 թվականին։
Երեխայի մայրը կոկորդիլոսին խնդրում է ետ վերադարձնել երեխային, իսկ կոկորդիլոսը խոստանում է վերադարձնել միայն մեկ պայմանով՝ եթե կինը գուշակի, թե ինչ է կոկորդիլոսն անելու։
Հակասության օրենքի համաձայն երկու հակադիր դատողություններ չեն կարող միաժամանակ ճշմարիտ լինել, այսինքն չի կարելի միաժամանակ որևէ հատկություն նույն իմաստով վերագրել մի բանի և միևնույն ժամանակ՝ ժխտել։
Հակասության օրենքից բխում է երրորդի բացառման օրենքը, որն արգելում է ոչ միայն այն, որ միևնույն բանին չի կարելի միաժամանակ վերագրել հակադիր հատկություններ, այլև որ դրանցից մեկի ճշմարիտ լինելը նշանակում է մյուսի կեղծ լինելը։
Դրանով իսկ խորտակիչ հարված հասցվեց հարաբերապաշտական ու սոփեստական ուսմունքներին, որոնք մերժելով ճշմարտության հանրանշանակ գոյությունը, կասկածի տակ էին դնում առհասարակ գիտելիքի գոյությունը։
Մինչ Ժան Բուրիտանը բոլորը կարծում էին, որ ստախոսի պարադոքսի հետևանքով առաջացած տրամաբանական խնդիրները ինքնահղում են, սակայն Բուրիտանը ցույց տվեց, որ դրանք փոխադարձ հղում են՝ բաժանելով ինքնահղումը երկու մասի։
Կոնֆլիկտը կողմերի բախումն է, հակամարտությունը, որի ընթացքում կողմերից գոնե մեկը հակառակ կողմի գործողություններն ընկալում է որպես իր սեփական հետաքրքրություններին ուղղված սպառնալիք։
Ժամանակակից հասարակական իրավիճակը մարդկության առջև դնում է լուրջ ընտրություն' կամ մենք պետք է ձգտենք հաղթահարել և հանգուցալուծել մեր կոնֆլիկտները, կամ պետք է շարունակենք շարժվել ինքնակործանման ճանապարհով։
Կոնֆլիկտները հանդես են գալիս որպես մեր քաղաքակրթության անքակտելի մասը, և հաճախ դրանք հարկ է դիտարկել ոչ միայն որպես բացասական այլև, որոշ դեպքերում նույնիսկ որպես անհրաժեշտ երևույթներ։
Այսպես, հոգեվերլուծության մեջ, որպես ներանձնային կոնֆլիկտի հիմնական դերակատարներ հանդես են գալիս հոգեկանի տարբեր մակարդակներում ձևավորվող ներհոգեկան բովանդակությունները։
Ինչպես տեսնում ենք, նշված բոլոր տարբերակներում առկա է Ես-ը, այն դեպքում, երբ հոգեվերլուծության մեջ որպես մոտիվացիոն ոլորտի հիմնական դրսևորում դիտարկվում է Այն-ը։
Սակայն եթե հաշվի առնենք, որ «Ես-ը, իր էությամբ, Այն-ի ձևափոխված մասն է», որը «պարտավոր է իրագործել Այն-ի մտադրությունները, գտնելով այնպիսի պայմաններ, որոնք կապահովեն այդ մտադրությունների առավելագույն իրականացում», ապա կստացվի, որ բոլոր դեպքերում մենք գործ ունենք Այն-ի հետ։
Այս դեպքում, ոչ թե արժեքն է պատկանում անհատին, այլ անհատն ինքը հանդես է գալիս որպես իրեն պարուրող արժեքի մաս, անհատը պատկանում է այդ արժեքին, որի մեջ էլ գտնում է իր գոյության իմաստը։
Այս տեսակետը հիմնվում է կոգնիտիվ հոգեբանության դրույթի վրա, համաձայն որի , անձն իրականության մեջ կողմնորոշվում և իրականությանը հակազդում է իր մոտ ձևավորված կոգնիտիվ կառույցների միջնորդությամբ ։
Կոգնիտիվ դիսոնանսն ուղեկցվում է դիսկոմֆորտ վիճակով և անձը ձգտում է հաղթահարել այն, վերջիվերջո նախընտրություն տալով կոգնիտիվ կոնստրուկտներից որևէ մեկին։
Եվ, որ ավելի կարևոր է, ներանձնային կոնֆլիկտի կողմերը, շատ դեպքերում, ոչ թե հակադիր ուղղություններից շարժվում են դեպի միևնույն նպատակակետը և մտնում հակամարտության մեջ վերջինիս համար, այլ, մեկնարկելով միևնույն սկզբնակետից' շարժվում տարբեր ուղղություններով։
Այս վիճակն ունենում է բացասական երանգավորում և պարունակում է հուզական այնպիսի մոդալականություններ, ինչպիսիք են անբավարարվածությունը, գրգռվածությունը, ճնշվածությունը, տագնապայնությունը, դիսկոմֆորտը, հիասթափությունը, ֆրուսթրացիան և այլն։
Չնայած այն հանգամանքին, որ դրանց առաջացմանը նպաստող բազմաթիվ գործոններ տեղակայված են ներհոգեկան ոլորտից դուրս այդուհանդերձ, այդպիսի կոնֆլիկտներն ընթանում են հենց ներհոգեկան ոլորտում, և դրանց դրսևորումներն ունեն բացառապես հոգեբանական բնույթ։
Ներանձնային կոնֆլիկտների հիմնական առանձնահատկություն այն է, որ այս դեպքում մեծ նշանակություն է ստանում ընդհանուր համակարգի' անձի ամբողջականության պահպանման խնդիրը, որի բացակայության պայմաններում հնարավոր չէր լինի ներանձնային կոնֆլիկտային գործընթացները դիտարկել որպես այդպիսիք (յուրաքանչյուր առանձին հոգեկան բովանդակություն կշարժվեր իր նախընտրած ուղղությամբ և չէր լինի ոչ մի բախում)։
Այսպիսով, ներանձնային կոնֆլիկտն, ընդհանուր առմամբ, կարելի է սահմանել որպես անձի ներհոգեկան բովանդակությունների այնպիսի փոխազդեցություն, որի դեպքում վտանգվում է անձի ամբողջականությունը։
Ներանձնային կոնֆլիկտ, կոնֆլիկտի տեսակներից, որն ընթանում է հենց ներհոգեկան ոլորտում, հետևաբար դրա կառուցվածքային, ուժաբանական ու գործառութային դրսևորումներն ունի բացառապես հոգեկան, հոգեբանական բնույթ։
Ընդ որում, չափազանց հաճախակի է անձի դրսևորումների տարբեր ոլորտներում իրականացվող դերերի բախումը (ընտանիք-աշխատանք, աշխատանք-ընկերություն, ընտանիք-ընկերություն և այլն)։
Հոգեհուզական լարվածությայն բովանդակությունը կազմում են այնպիսի կենսական իրավիճակներ, իրադարձություններ, կենսագործունեության պայմաններ, որոնք անհատի կողմից դիտարկվում են որպես պահանջմունքների բավարարմանը խոչընդոտող արգելքներ։
Ըստ ռուս հոգեբան Վասիլյուկի ներանձնային կոնֆլիկտի արդյունքում առաջ եկող սուբյեկտիվ ապրումներն արտահայտում են ներհոգեկան գործունեության այնպիսի ձևեր, որոնք օգնում է անհատին հաղթահարել կենսական դժվարությունները, վերականգնել հոգեկան հավասարակշռությունը, դուրս գալ ստեղծված կրիտիկական իրավիճակից։
Իմացական ոլորտում «Ես կերպարը» որոշակիորեն փոխակերպվում է, դառնում է հակասական, իջնում է ինքնագնահատականը, սեփական հոգեվիճակը դիտրակվում է որպես փակուղային, որոշումներն ընդունվում են ուշացումով, վերանայվում են նախկին արժեքները։
Կոնֆլիկտի կողմ հանդիսացող ներհոգեկան բովանդակությունների բնույթի տեսանկյունից սովորաբար առանձնացվում են ներանձնային կոնֆլիկտների չորս տարատեսակներ' մոտիվացիոն, կոգնիտիվ, դերային և բարոյական կոնֆլիկտներ։
Բազմաթիվ ցուցադրությունների շնորհիվ 1843 թվականին Մորզեի հայտնագործությունը ԱՄՆ կոնգրեսի կողմից ստանում է $30 000 դրամական օժանդակություն, որն օգտագործվում է առաջին հեռագրային գիծը կառուցելու համար ։
Ալֆրեդի հայրը արդյունաբերող և ձեռնարկատեր է եղել, ով նախագծել է « »՝ չուգունաձուլական գործարանի շենքը, որը տվյալ ժամանակաշրջանի լավագույն մետալուրգիական գործարանն էր համարվում։
Վեյլը 1848 թվականին թողել է հեռագրային բիզնեսը, որի պատճառը ըստ իր մեկնաբանման եղել է Մորզեի մենեջերների կողմից թերագնահատված լինելը, մինչդեռ նա աշխատում էր « » կազմակերպությունում, որպես կառավարիչ ստանալով տարեկան 900 դոլար։
Ալֆրեդը հետաքրքրվում է տեխնիկական նորամուծութուններով և առաջարկում է Մորզեին իր հաշվին վերամշակել և վերջնական տեսքի բերել հեռագիրը հոր գործարանում'« »-ում, փոխարենը ստանալով ապագա դրամական հոսքերի 25 %-ը։
Հաջորդող ամիսների ընթացքում Մորզեն և Վեյլը հեռագիրը ցուցադրում են Ֆրանկլինի համալսարանում , Կոնգրեսի անդամներին, ինչպես նաև ԱՄՆ նախագահ Մարտին Վան Բրյունետին' իր իսկ առանձնասենյակում։
Մահվանից հետո Վեյլի տղան նրա բոլոր փաստաթղթերը և սարքավորումները նվիրաբերեց Ստեֆան Սմիտսոնովսկի համալսարանի և Նյու Ջերսիի Պատմական ընկերակցությանը։
Ըստ նրանց' կատվի անկումը կդանդաղանա հատակին մոտենալիս, և նա կսկսի պտտվել' փորձելով վայրէջք կատարել թաթերի վրա, բայց և միաժամանակ' բուտերբրոդի կարագի կողմով։
Սակայն դա հնարավոր կլիներ միայն օդի բացակայության պայմաններով, հակառակ դեպքում ըստ էներգիայի պահպանման օրենքի' պտտման հանդեպ օդի դիմադրության ուժը պետք է հակազդեր անկման ձգողականության ուժին։
Նույնիսկ եթե ենթադրենք, որ կատուն միշտ վայրէջք է կատարում թաթերի վրա, իսկ կարագով բուտերբրոդներն ընկնում են կարագի կողմը դեպի ներքև, ապա առաջին դեպքում թաթերի վրա կընկնի կատուն, իսկ բուտերբբրոդը այդպես էլ կմնա օդում։
Հակասության տարածման երկրորդ տարբերակը, որն առաջարկել է Նոժնովը, այն է, որ բուտերբրոդով կապված կատուն բարդ օբյեկտ է հանդիսանում, այդ իսկ պատճառով էլ այն չի կարող լինել առաջին կանոնի կատուն և երկրորդ կանոնի բուտերբրոդը միաժամանակ։
Պարադոքսն իսկապես իրենից հետաքրքրություն է ներկայացնում, եթե ենթադրում ենք, որ բոլոր կատուներն իսկապես միշտ ընկնում են թաթերի վրա, իսկ բոլոր բուտերբրոդներն ընկնում են կարագի կողմով դեպի ներքև։
Թյուրինգի մեքենա, վերացական մեքենա է, որը յուրաքանչյուր քայլի ժամանակ վերցնում է սլաքի ցույց տված նշանը, այնուհետև կարող է ցուցումներին համապատասխան դրանք փոխել՝ մեկ քայլ աջ կամ ձախ գնալով։
Այսպիսով, կատարելով կամայական հաշվարկներ կատարող պարզ սարքերի մաթեմատիկական ուսումնասիրություն, նա հանգեց հաշվարկների մասին հետևյալ եզրակացությանը. մասնավորապես, թույլտվության խնդրի անհաշվելիությանը։
Որևէ ֆունկցիայի արժեքներ գտնելու համար նախատեսված ալգորիթմ գոյություն ունի այն դեպքում, երբ կարելի է հաշվարկել Թյուրինգի մեթոդով՝ Թյուրինգի մեքենայի վրա։
Ժամանակակից համակարգիչը, որը մինչև ավելի արագ հիշողության սարքերի հնարումը օգտագործում էր տարբերության շարժիչներ, պատկանում է հաշվիչ մեքենաների թվային դասին, հետևաբար Թյուրինգի մեքենայի կատարելագործված տարբերակն է։
Սառույցի հալվելուց հետո գետաբերանում տեղի է ունենում գլյացիոիզոստազիա՝ բարձրանալով 53 սմ արագությամբ ողջ հարյուրամյակում, այսինքին այս շրջանում բարձրացման արագությունն ամենաբարձր ցուցանիշներից մեկն է ողջ աշխարհում։
Ափամերձ տարածքը նաև 33 տարբեր տեսակի, Մանիտոբում հազվադեպ հանդիպող բուսատեսակների, բարձրակատար սպիտակ եղևնիների և ամերիկյան ու խեժափիճի աճեցման վայր է։
Գետի ողջ երկայնքում հիմնական բնակիչներ չկան, գետաբերանը գտնվում է Չերչիլ նավահանգստային քաղաքից 45 կմ այն կողմ, իսկ գետին մոտ գտնվող բնակավայրը Տանդուլ-Լեյք ավանն է , որը գտնվում է Սաութ-Սիլի ափին՝ Տադուլ լճի մոտակայքում։
Այդ ժամանակ երիտասարդ, տաղանդավոր իսպանացով լրջորեն հետաքրքրվում էր անգլիական Լիվերպուլը, որը մտադիր էր վարձավճարով գնելու նրան, բայց Բարսելոնան մերժում է։
Երիտասարդ ֆուտբոլիստը 76-րդ րոպեին փոխարինեց Բարսելոնայի կիսապաշտպան Անդրես Ինեստաին, որտեղ Բարսելոնան խաղում էր Բադալոնիայի դեմ։
Կրոսասը խաղացել է Իսպանիայի մինչև 19 տարեկանների հավաքականում, երբ ակումբը պայքարում էր 2006 թվականի աշխարհի ակումբային գավաթի համար, որտեղ զբաղեցրեցին 2-րդ հորիզոնականը։
2007 թվականի դեկտեմբերի 12-ին Մարկը առաջին անգամ մասնակցեց խաղին առանց փեխարինման, այդ ժամանակ Բարսելոնան պայքարում էր չեմպիոնների լիգայի համար, որտեղ ակումբը հյուրնկալել էր գերմանական Շտուտգարտին։
Բարսելոնայի հետ կնքած պայմանագրի համաձայն, եթե Բարսելոնան ցանկանար հետ վերադարձնել ֆուտբոլիստին, ապա պարտավորվում էր վճարել ոչ պակաս, քան 1.65 միլիոն ֆունկտ։
Հունիսին, երբ Մարկի վարձավճարը ավարտվում էր Լեոնի կազմում, Լեոնի գլխավոր մարզիչ Ժան Միշել Օլասը հարցազրույց տվեց իսպանական հայտնի «'» պարբերականին։
Նա նաև նկատել էր, որ Կանկունի կորալյան խութերը ամենաշատն են վնասվում, քանի որ ջրասույզների և ջրասուզակով սուզվողների ամենամեծ հետաքրքրությունները հենց դրանց հետ էին կապված։
Ավելի վաղ՝ 2005 թվականին, Դոկտոր Գոնսալես Կանտոն Կանկունի նավորդական ասոցացիայի նախագահ Ռոբերտո Դիաս Աբրահամին առաջարկեց ջրասույզներին և ջրասուզակով սուզվողներին տեղափոխել այնպիսի տարածք, որտեղ որոշակի կորալյան խութեր ունեցող բետոններ կան տեղադրված, որպեսզի նրանցից պաշտպանեն Մանչոնսի խութերը։
Մինչև 2008 թվականի հունվարը Դիաս Աբրահամը թողեց այս ծրագիրը՝ այն համոզմամբ, որ շատ ավելի երկար տարիներ հարկավոր կլինեն, որպեսզի արհեստական կորալային այգիները զարգանան ու գրավչության առարկա դառնան, իսկ Գոնսալես Կանտոն համառում էր։
Զբաղվելով արհեստական խութերի ուսումնասիրությամբ՝ նա հանդիպեց բրիտանացի քանդակագործ Ջեյսոն դեԿեյրեսին, ով կիրառում էր ստորջրյա քանդակներ՝ Գրենադայի ծրագրի համար ստեղծելու արհեստական խութեր, որը ներկայացրել էր արվեստի նշանակությունը՝ Մոլիների ստորջրյա քանդակների պարկի պահպանման գործում։
Վերջապես թանգարանը ստեղծվեց, իսկ Թայլորը պայմանագիր կնքեց կատարելու սկզբնական աշխատանքները տեղադրելով գրեթե 500 քանդակներ այլ մեքսիկացի քանդակագործների հետ համատեղ։
2013 թվականի վերջին՝ Կանկունի ստորջրյա թանգարանի հիմնադրումից 5 տարի անց, ընդհանուր հաշվով 500 բետոնե քանդակները, որոնք կազմում էին Կանկունի ստորջրյա հավաքածուն, արդեն տեղադրվել էին օվկիանոսի հատակին։
Ի հավելումն սրան, 477 23 կրկնօրինակ և մեկ բնօրինակ գտնվում են Պլազա Կուկուկանի այցելուների սպասարկման կենտրոնում, որը Կանկունի հյուրանոցային տարածքում գտնվող առևտրյաին կենտրոն է։
Դրանցից է, օրինակ, մի փոքրիկ աղջիկ, որ իր թույլ ժպիտով վեր է նայում մակերեսին, վեց գործարարներ՝ ձեռքերը խրված ավազի մեջ՝ առանց ուշադրություն դարձնելու իրենց շուրջը, և մի մարդ գրասեղանի շուրջ, շունը կողքին պառկած, բայց հոգնած ու կտրված շրժապատից։
Քանդակները ստեղծվել են ցամաքի վրա, այնուհետև մաքրվել ու տեղափոխվել ջրի հատակը, ուստի դրնաք չունեն որևէ տեսակի քիմական նյութեր իրենց վրա, որկարող են վնաս հասցնել ջրին, կենդանիներին կամ խութերին։
Ընդհանուր հաշվով թանգարնն ունի 500 ցուցանմուշ, որոնց մեծ մասը ստեղծվել են Ջեյսոն դը Կերի Թայլորի կողմից, իսկ մնացածը՝ հինգ այլ քանադակագործների կողմից։
Նա ցույց է տալիս, թե ինչպես մարդը կարող է ապրել բնության հետ և ստեղծել երկուսի համար էլ պիտանի ապագա, և միանույն ժամանակ, թե ինչպես են մարդիկ փչացրել բնությունը, տվյալ դեպքում, հատկապես կորալյան խութերը և անփութորեն վերաբերվել դրանց։
2008 թվականի սկզբին Ջեյմ Գոնսալես Կանտոն և Ջեյսուն դը Կերես Թայլորը սկսեցին նախագծել ստորջրյյա թանգարանը, որը պետք է իր բնույթով վերածվեր կորալային խութերի։
Չնայած այն բանի, որ Ռեմին ակումբի երկրորդ դարպասապահն էր, կարողացել էր արժանանալ Ֆրանսիայի եռակի չեմպիոնի կոչմանը , 2006 թվականի սուպերգավաթի և 2008 թվականի Ֆրանսիայի գավաթի տիտղոսներին։
Ռեմիի Դեբյուտը «Օլիմպիկ» ակումբ կայացել է 2002 թվականի հոկտեմբերի 20-ին, «Այաչո» ակումբի դեմ խաղում, որտեղ Վերկուտրը անցկացրեց ամբողջ խաղը, իսկ թիմը կարողացավ հաղթել 1:
Առաջնությունում Վերկուտրը խաղաց 20 խաղ, իսկ «Մոլպելը» կարողացավ զբաղեցնել երրորդ տեղը և ստանալ իրավունք հանդես գալու Ֆրանսիայի առաջին լիգայում։
2004 թվականի մարտի 9-ին Ռեմին դեբյուտեց Չեմպիոննների լիգա, 17-րդ րոպեին փոխարինման դուրս գալով ակումբի առաջին դարպասապահի՝ Գրեգրի Կուպեի փոխարեն։
Կապուղու կոդավորիչը ինֆորացիան մշակում է, հաղորդագրություները կապուղով փոխանցելու ժամանակ, հնարավոր խանգարումներից և ինֆորմացիայի պապհպանման ժամանակ հնարավոր աղավաղումներից պաշտպանելու համար։