polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Իսկ 1983 թվականին թուրքական համայնքը պաշտոնապես հայտարարեց Հյուսիսային Կիպրոսի անկախության մասին, որի պաշտոնական անվանումն է Հյուսիսային Կիպրոսի Թուրքական Հանրապետություն։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ, երբ Օսմանյան կայսրությունը մտավ պատերազմի մեջ Կենտրոնական տերությունների կողմից, Բրիտանիան չեղյալ հայտարարեց վերոհիշյալ գործարքը և այն հռչակեց Բրիտանական գաղութ։
1915 թվականին Բրիտանիան առաջարկեց Հունաստանի Կոստանդին Առաջին թագավորին Կիպրոսը միացնել Հունաստանին' պայմանով, որ Հունաստանը մտնի պատերազմի մեջ հօգուտ դաշնակիցների։
Նկարչի եղբայրը Ռենե դե Գան՝ բամակի բորսայի բրոքերը թերթ է կարդում, երկրորդ եղբայրը՝ Ախիլ դե Գան՝ ետին պլանում, ձախից հենվել է միջնորմին։
Երբ նկարը ցուցադրվեց իմպրեսիոնիստների երկրորդ ցուցահանդեսում, մեկնաբաններից մեկը ընդգծել է, որ այս կերպարը նկարված է հիասքանչ՝ մարդը պատկերված է լիովին իր գործով կլանված։
Սա Դեգայից և իմպրեսիոնիստներից առաջին նկարն է, որ գնել է թանգարանը և դրանից հետո Ըստ Մերիլին Բրաունի Դեգան դադարել է անհայտ և պայքարող նկարիչ լինելուց։
Փակը առաջնաելույթ է կատարել որպես դերասան «Դեպի երազանք» դորամայում, հետագայում մասնակցել է «Երբ սիրահարվում է տղամարդը» և «Իմ սեր՝ Ըն Դոնգ» դորամանների նկարահանումներին։
2013 թվականի մարտի 11-ին հայտնի է դարձել, որ Ջեյ Բիի հետ նա նկարահանվելու է «Երբ սիրահարվում է տղամարդը» դորամայում, որի ցուցադրումը սկսվել է ապրիլի 3-ից։
Արձանիկը 1948 թվականին Ժոզեֆ Բրամերի հավաքածուից ձեռք էր բերել մասնավոր հավաքորդ Ալաստեր Բրեդլի Մարթենը, և մինչև 2007 թվականի աճուրդն այն ցուցադրվում էր Նյու Յորքի Բրուքլինի գեղարվեստի թանգարանում։
Կին-առյուծ քանդակի գինը գերազանցեց «Արտեմիսն ու արու եղջերուն» բրոնզե քանդակի համար վճարված արժեքը, որը, որպես անտիկ իր, 2007 թվականին Սոթբիս բորսայում վաճառվել էր ռեկորդային գնով։
2007 թվականի վաճառքի ժամանակ արձանիկի համար վճարված գինն այդ ժամանակի ամենաբարձր արժեքն էր, որ վճարվել էր քանդակի համար՝ գերազանցելով Պաբլո Պիկասոյի «Կնոջ գլուխը» քանդակի համար վճարված արժեքը։
2010 թվականի փետրվարի 3-ին Ալբերտո Ջակոմետտիի «Քայլող մարդ » քանդակը վաճառվեց 104,327,006 դոլարով՝ գերազանցելով « »-ի համար վճարված արժեքը, և դարձավ աճուրդում ամենաթանկ վաճառված քանդակը։
Արձանիկի պատմական նշանակությունն այն է, որ ստեղծվել է մոտավորապես նույն ժամանակահատվածում, երբ առաջին անգամ օգտագործվել է անիվը, զարգացել են սեպագրերը, առաջացել են առաջին քաղաքները։
էքզիստենցիալ հոգեբուժության մեջ մարդու կյանքը դիտվում է որպես ներքին կոնֆլիկտների շարք, որոնց լուծումը տանում է կյանքի արժեքների վերաիմաստավորման, կյանքի նոր ուղիների որոնման, մարդկային անհատականության ձևավորմանը։
Այդ ներքին կոնֆլիկտները և նրանցից հանգող տագնապները, դեպրեսիան, ապատիան, դիտվում են ոչ որպես խնդիրներ և հոգեբանական ընկճումներ, այլ որպես անձի զարգացման անհրաժեշտ փուլեր։
Դրա հետ կապված էքզիստենցիալ հոգեբուժության խնդիրն այն է, որ անձին բերի իր ամենախոր էքզիստենցիալ խնդիրների ընկալմանը, արթնացնել փիլիսոփայական մտածողություն այդ խնդիրների շուրջ և ոգևորել մարդուն համապատասխան փուլում կատարել ընտրություն, եթե անձը հետաձգում է այն, ապա խրվում է տագնապի և դեպրեսիայի մեջ։
Հայտնի ժամանակակից էքզիստենցիալ հոգեբույժ Իրվին Յալոմը տարբերում է չորս խնդիր, որոնց հետ առնչվում է էքզիստենցիալ հոգեբուժությունն՝ մահ, մեկուսացում, ազատություն և ներքին դատարկություն։
Ըստ էքզիստենցիալ հոգեբուժության ներկայացուցիչների, անձի մնացյալ բոլոր հոգեբանական և վարքային խնդիրները դուրս են գալիս այդ հիմնական խնդիրների շարքից և միակ լուծումը, այդ հիմնական խնդիրների իմաստավորվածությունը կարող է հանգեցնել մարդու հանգստության և նրա կյանքը լցնել իմաստով։
Այդ դեպքում թերապևտը ոչ մի դեպքում հաճախորդին չի պարտադրում ոչ մի տեսակետ, այլ միայն օգնում է այցելուին խորը հասկանալ իրեն, կատարել սեփական ենթադրությունները, հասկանալ սեփական անահատական ընդունկությունները իր պահանջները կյանքի տվյալ փուլում ։
Էքզիստենցիալ հոգեթերապիա , հոգեթերապիայի ուղղություն, որի նպատակն է ուղղորդել այցելուին իր կյանքի իմաստը հասկանալուն, սեռական կյանքի արժեքների հասկացմանը և կյանքի ուղու փոփոխությունն է հիմնված այդ արժեքների վրա իր կատարած ընտրության համար կրելով պատասխանատվություն։
Որոշ հեղինակներ էքզիստենցիալ հոգեթերապիայի ծագումը վերագրում են հնագույն ժամանակներին, օրինակ Սոկրատեսի երկխոսությունները երիտասարդների հետ, իսկ ավելի ուշ Արիստոտելի, Էպիկուրոսի և ստոիցիզմի դպրոցները փիլիսոփայական թերապիայի որոշակի տեսակին, որը բարելավել է աշխարհի իմացությունը և այդպիսով բարելավել մարդու կյանքը, որը բարեկամացնում է նրան ժամանակակից էքզիստենցիալ հոգեբուժության հետ։
Առաջին հոգեբանները, ովքեր անմիջապես կատարել են էքզիստենցիոնալիզմի գաղափարները հոգեբանության մեջ 20-րդ դարում Կարլ Յասպերսը և Լյուդվիգ Բինսվանգերն էին։
Նրանց աշխատանքը ավելի ուշ ոգևորել է 20-րդ դարի շատ մտածողների, ինչպիսիք են Հայդեգեր և Սարտրը, որոնք չէին թաքցնում, որ տեսնում են փիլիսոփայության դերը առաջին հերթին մարդուն օգնություն ցուցաբերելու մեջ։
Փիլիսոփայության հաջորդ ուղղությունը, որը դրեց էքզիստենցիոնալ թերապիայի և ամբողջ հոգեբանության հիմքերը՝ ֆենոմենոլոգիան է, որը հոգեբաններին և հոգեթերապևտներին տալիս է անհրաժեշտ գործիքակազմ՝ այցելուի խնդիրների էությունը բացահայտելու համար։
Ավարտել է Նյու Յորք նահանգի Հանթեր քոլեջը, ապա կրթությունը շարունակել է Քեմբրիջի համալսարանում, որտեղ ստացել է Ֆուլբրայթի կրթաթոշակ, ինչպես նաև Հարվարդի համալսարանում։
Ողջ աշխատաժամանակը նա օգտագործել է մագնիսական օպտիկայի գերհաղորդականության հետազոտությունների համար, ինչպես նաև իրականացրել է մի շարք փորձեր, որոնց շնորհիվ հնարավոր է եղել հասկանալ կիսամետաղների էլեկտրոնային կառուցվածքի, հատկապես գրաֆիտի հիմնարար բնույթը։
Պրոֆեսոր Դրեսսելհաուզը նաև կատարել է Ամերիկյան ֆիզիկայի հասարակության, Գիտության զարգացման ամերիկյան ասոցիացիայի նախագահի պարտականությունները, ինչպես նաև ԱՄՆ Ազգային ակադեմիայի գանձապետի պարտականությունները։
1990 թվականին մետաղների և կիսամետաղների ուսումնասիրության, ինչպես նաև ակադեմիական գիտության և ճարտարագիտության մեջ ներդրում ունենալու համար Դրեսսելհաուզը պարգևատրվել է Ազգային գիտական մեդալով։
Միլդրեդ Դրեսսելհաուզ (, ծննդյան անուն' Միլդրեդ Սպիվակ, հայտնի է որպես «ածխածնի գիտության թագուհի», ), ինստիտուտի առաջին կին պրոֆեսոր, Մասաչուսեթսի տեխնոլոգիական համալսարանի ֆիզիկայի և էլեկտրատեխնիկայի պատվավոր պրոֆեսոր։
Դրեսսելհաուզը հայտնի է նաև թերմոէլեկրականության, գրաֆիտի հատկությունների, գրաֆիտի ալոտրոպային միացությունների, ածխածնային նանոխողովակների ուսումնասիրության բնագավառում իր ունեցած ավանդի համար։
Այս պրակտիկան շարունակվում է Ազգերի Բրիտանական Համագործակցության 16 պետություններում, որոնք կազմում են այսպես կոչված Համագործակցության թագավորություն ( պետություններ, որոնք Եղիսաբեթ -ին ճանաչում են, որպես իրենց պետության գլուխ)։
կամ' Նորին Մեծության նավ , թագավորական ընտանիքին պատկանող նավերի անվանումներից առաջ տեղադրվող գլխատառեր, հապավում, կիրառվում է Մեծ Բրիտանիայի Թագավորական նավատորմի ինչպես նաև Շվեդիայի Ռազմածովային ուժերի նավերի վրա։
Թագավորական նավատորմի մյուս բոլոր նավերը կոչվում են նավեր, թեև նախկինում երեք կայմանի առագաստանավերը և ոչ մեծ չափի նավերը տարբերակելու համար կոչում էին Նորին Մեծության Ֆրիգատ կամ Նորին Մեծության Շլյուպ ։
2015 թվականի ապրիլի 8-ին Կահիրեում ընտրվեց մրցաշարի նոր հյուրընկալող երկիր՝ Գաբոնը, ինչպես նաև անցկացվեց վիճակահանությունը (13 խումբ 4-ական մասնակցով, որոնցից առաջին տեղում գտնվող հավաքականները և ամենաբարձր վարկանիշ ունեցող երկրների 2-րդ տեղում գտնվող հավաքականները դուրս են գալիս մեկ ութերորդ եզրափակիչ)։
Ի սկզբանե որոշված էր մրցաշարի առաջին և վերջին խաղերը անցկացնել Լիբրևիլի Օմար Բոնյո մարզադաշտում, բայց աշխատանքների կատարման ուշացման հետևանքով մարզադաշտը պատրաստ չէր լինի առաջին խաղի համար։
2016 թվականի մարտի 25-ին Ֆրանսվիլում Ֆիֆայի նախագահ Ջաննի Ինֆանտինոն հայտարարեց մրցաշարի խորհրդանշին՝ Սամբա անունով դեղին շապիկով և կապույտ շորտով սև հովազին։
Ընկեր Արտյոմի հուշարձաններ տեղադրվել են ԽՍՀՄ Դոնեցկ, Սվյատոգորսկ քաղաքներում, Պրիմորիեի երկրամասի Արտյոմ քաղաքում, Կրիվոյ Ռոգում և այլն։
Խոշորագույններն էին երկաթբետոնե հուշարձանները Արտյոմովսկ քաղաքում , որի պատվանդանի բարձրությունը 15 մետր էր, քանդակինը' նույնպես 15 մետր, ինչպես նաև Սվյատոգորսկում, որի բարձրությունը 22 մետր է, պատվանդանինը' 6 մետր։
Ընկեր Արտյոմը եղել է պրոֆեսիոնալ հեղափոխական, Սերգեյ Կիրովի և Իոսիֆ Ստալինի մտերիմ ընկերը, Կոմունիստական կուսակցության գործիչ, Դոնեցկ–Կրիվոյռոգյան խորհրդային հանրապետության հիմնադիրը և այդ հանրապետության ժողկոմխորհրդի առաջին նախագահը։
Զուրաբիշվիլին մշտապես նշել է, որ անհրաժեշտ է կարգավորել հարաբերությունները Ռուսաստանի հետ, ընդգծելով, որ դատապարտելի է վրացական էլիտայի հարաբերությունները Ռուսաստանի Դաշնության հետ։
2004 թվականի մարտին Վրաստանի նորընտիր նախագահ և այսպես կոչված «Վարդերի հեղափոխության» առաջնորդ Միխեիլ Սաակաշվիլին վերջինիս նշանակեց Վրաստանի արտաքին գործերի նախարար՝ այդ պաշտոնում փոխարինելով Թեդո Ջափարիձեին։
Նրա նախաձեռնությամբ 2005 թվականի մարտին Վրաստանի խորհրդարանը ընդունել է բանաձև, համաձայն որի ռուսական զորքերը դուրս էին գալիս Վրաստանից, ոչ ուշ, քան 2006 թվականը։
Զելանդիա, հայտնի է նաև Թասմանյան կամ Նորզելանդական մայրցամաք, թվով 8-րդ մայրցամաքը, որն առանձնացել է Ավստրալիա մայրցամաքից 60-85 միլիոն տարի առաջ։
ԱՄՆ երկրաբանական ինստիտուտի ամսագրի մեջ տպված հոդվածում, գիտնականների խումբը հայտնաբերված մայրցամաքը, որը կազմում է Ավստրալիայի 2/3-ը, առաջարկում է համարել մայրցամաք, այլ ոչ թե միկրոմայրցամաք։
2007 թվականի մայիսի 13-ին տեղի ունեցավ ռազմական հակամարտություն աֆղանական և պակիստանական զորքերի միջև, այն բանից հետո, երբ պակիստանական զինվորները փորձեցին տեղադրել ֆորպոստ Աֆղանստանի արևմուտքում։
Գնդապետ Զահիր Ազիմին, աֆղանական պաշտպանության նախարարության ներկայացուցիչը, պատմեց մամուլի ասուլիսի ժամանակ, որ Պակիստանի հարձակման պատճառով աֆղանները ստիպված նահանջեցին։
Կարլի անկումը ցույց էր տալիս, որ Կարոլինգների տոհմի ժառանգական գահակալման ավանդույթը վերանում էր, ուստի Արևմտյան Ֆրանկյան պետության մյուս շրջանների իշխաններն ու եպիսկոպոսները կարող էին թագավորին ընտրել։
Չնայած դուքսերի ու կոմսերի մի ամբողջ շարք, ինչպես օրինակ Փարիզի կոմս Էդը, Վերին Բուրգունդիայի թագավոր Ռուդոլֆ -ը, Ներքին Բուրգունդիայի թագավոր Լյուդովիկոս Կույրը և Իտալիայի թագավոր Բերենգար -ը, ճանաչեցին Առնուլֆի անկախությունը, բայց այդքանը բավարար չէր միապետական գահի իրավական ժառանգման համար։
Երբ 891 թվականին նորմանները խուժեցին Լոթարինգիա և հունիսի 26-ին Գյոյլե գետի մոտ ջախջախեցին գերմանական զորքերին, Առնուլֆը բանակ հավաքեց և Լյովենի ճակատամարտում նրանց հաղթեց 891 թվականի սեպտեմբերի 1-ին, ինչը, սակայան, նորմաններին ետ չպահեց երկրորդ արշավանքից։
893 թվականին Առնուլֆը բանակցություններ վարեց բուլղարների իշխան Վլադիմիր Ռասատեի հետ ՝ նրան համոզելով դադարեցնել Տրանսիլվանիայից աղի արտահանումը դեպի Մորավիա։
894 թվականին հունգարներն արդեն զենքն ուղեցին իրենց ոչ վաղուցվա դաշնակիցների՝ Արևելյան ֆրանկների դեմ, և Առնուլֆն այժմ ստիպված էր խաղաղության բանակցություններ վարել Մեծ Մորավիայի հետ։
887 թվականի աշնանը, օգտվելով ժողովրդական ապստամբությունից, բավարացիներից ու սլավոններից հավաքված զորքերի աջակցությամբ, Առնուլֆը հարձակվեց իր հորեղբայր Կարլ Հաստամարմնի տիրույթների վրա և պահանջեց հրաժարվել գերմանական գահից։
Տրեբուրում գումարված ժողովի ընթացքում Արևելյան Ֆրանկիայի մեծամեծները ճանաչեցին Առնուլֆի իշխանությունը, և վերջինս դարձավ Գերմանիայի թագավոր, իսկ Կարլը հեռացավ Շվաբիա, որտեղ էլ շուտով վախճանվեց ։
Այդ նույն ժամանակ Առնուլֆին օգնության խնդրանքով դիմեց պապ Ֆորմոսը, ում վտանգ էր սպառնում Գվիդոն Սպոլետացու կողմից, ով հաղթել էր իր մրցակից Բերենգար -ին և վիճարկում էր Առնուլֆի իշխանությունը Իտալիայում։
Զգուշանալով իտալական գահի ամրապնդումից՝ Գերմանիայի թագավորը հաջորդ տարում վերադարձավ Իտալիա, որտեղ նրա դեմ էին համախմբվել Բերենգարն ու Գվիդոնի որդի Լամբերտը՝ իրենց կողմը գրավելով իտալական այլ վասալների ևս։
Առնուլֆ Կարինտացի (, 850 թվականի հոկտեմբեր - 8 դեկտեմբերի, 899 թվական, Ռեգենսբուրգ). Արևելյան Ֆրանկյան պետության թագավոր 887 թվականից, և Արևմուտքի կայսր՝ 896 թվականից, Կարոլինգների արքայատոհմի գերմանական ճյուղի ներկայացուցիչներից մեկը։
Նրա եղբայրը՝ երաժիշտ Էդվարդ Բրիթենը, Ռոլանդ Լեյթոնի փեսան և իրենց երկու մտերիմ ընկերները զոհվել են Առաջին համաշխարհային պատերազմի ժամանակ՝ Իտալիայի, Ֆրանսիայի և Ֆլանդրիայի ռազմաճակատներում։
Գրողի ամենամեծ հաջողությունը պատերազմական տարիների մասին ինքնակենսագրական «Երիտասարդության պատգամներ» գիրքն է (1933, հետագայում վեպի հիման վրա նկարահանվել է ֆիլմ՝ «Ապագայի հուշեր» վերնագրով), որն ավելի ուշ շարունակում է «Երկերության պատգամներ» և «Փորձի պատգամներ» հատորներում։
Դուստրը՝ բարոնուհի Շիրլի Ուիլյամսը, ականավոր գիտնական, լիբերալ-դեմոկրատական քաղաքագետ է, եղել է լեյբորիստական կառավարության աշխատանքի նախարար, Բրիտանական գաղտնի խորհրդի անդամ է։
1920-ական թվականներից Բրիթենը եղել է Ազգերի լիգայի կանոնավոր խոսնակ, հանդես է եկել հակապատերազմյան հայտարարություններով, այդ թվում՝ նույնիսկ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի մասին։
Գերմանական հեծելազորի փոքր խմբեր մոտեցան Լիեժի արևմուտքին, ինչը Լեմանին թույլ տվեց կարծել, որ գերմանական երկրորդ հեծելազորային կորպուսը չի կարողանում ճեղքել հյուսիսային ամրացված գոտին, սակայն իրականում նրանք չէին անցել Մաաս գետը' սպասելով մահալրման։
Մտածելով, որ ինքը կարող է հայտնվել ծուղակում, Լեմանը որոշեց, որ 3-րդ հետևակային դիվիզիան և 15-րդ բրիգադը պետք է նահանջեն Գետեի արևմուտք, որպեսզի միանան Բելգիայի դաշտային բանակին։
Օգոստոսի 6-ին գերմանացիները իրականացերցին առաջին օդային ռմբակոծությունը եվրոպական քաղաքի վրա, երբ Սեպպիլին դիրիժաբլը ռմբակոծեց Լիեժը և սպանեց ինը խաղաղ բնակչի։
Լեմանը կարծեց, թե հինգ գերմանական դիվիզիաները բախվել են պաշտպանների հետ և հավաքեց 3-րդ դիվիզիան Լոնցին և Հոլոն ամրոցների միջև և սկսեց նահանջել դեպի Գետե օգոստոսի 7-ի կեսօրին։
Օգոստոսի 7-ի գիշերը գերմանական զորքը հնարավորություն ուներ անցնել ամրոցների միջով և Լյուդենդորֆը հրամայեց գրոհել, ինչի արդյունքում գերմանացիները վերցրեցին Քուե դու Բո գյուղը, որը գտնվում էր բարձունքում և այստեղից տեսանելի էր Լիեժը, այնուհետև գերմանացիները նվաճեցին Լիեժի միջնաբերդը։
00-ին, Էմիխի և Լյուդենդորֆի գլխավորությամբ և փոքր առավելություն գրանցեցն Ռետինի ուղղությամբ, որտեղ բելգիացի զինվորները ճանապարհը փակեցին թնդանոթներով և գերմանացիներին ծանր կորուստներ պատճառեցին։
11-րդ բրիգադը հասավ Լիեժ երեկոյան, չնայած Չաուդֆոնտեյն ամրոցի ինտենսիվ հրետակոծության, և քաղաքի արևմտյան մասով պաշտպանողական դիրք ընտրեց։
Հուլիսի 31-ի գիշերը լույս օգոստոսի 1-ին Գերմանիայի կառավարությունը վերջնագիր ներակայացրեց Ռուսաստանին, նույն օրը Լոնդոնի ֆոնդային բորսան փակվեց։
Օգոստոսի 1-ին Բրիտանիայի կառավարությունը հրամայեց նավատորմի զորահավաք կազմակերպել, Գերմանիայի կառավարությունը կազմակերպեց գլխավոր զորահավաքը և պատերազմ հայտարարեց Ռուսաստանին։
Լեհաստանի սահմանի բախումներից հետո Ֆրանսիան նույնպես զորահավաք կազմակերպեց, իսկ Գերմանիան վերջնագիր ներկայացրեց Բելգիային, պահանջելով, որ Բելգիան չխոչընդոտի գերմանական զորքի տեղաշարժը։
Ռազմական գործողությունները սկսվեցին ֆրանսիայի սահմանին, երբ Լիեպայան ռմբակոծվեց գերմանական ռազմանավ Աուգսբուրգի կողմից և Բրիտանիայի կառավարությունը նավատորմը ուղարկեց Ֆրանսիայի ափամերձ հատվածը պաշտպանելու համար։
Մեկ գումարտակ գրոհետ Պոնտիս ամրոցը, իսկ մյուսները շարժվեցին դեպի Հերստալ, որտեղ տուն առ տուն կռվում էին Բելգիացի կամավորների դեմ և վերցրեցին Պրիլը Լիերսի և Պոնտիսիի կրակի ներքո (Կրյուվելը հրամայեց այրել բոլոր տները նահանջիվ առաջ և պատժեց բնակիչներին, որոնք մասնակցել էին մարտերին։
Օգոստոսի 5-ին կապիտան Բրինխմանը, ով Բրյուսելում Գերմանիայի Ռազմական կցորդն էր, հանդիպեց Լիեժի նահանգապետի հետ և պահանջեց քաղաքի հանձնումը։
Բարչոն ամրոցի և Մաաս գետի միջև ընկած տարածքում գերմանացիները փորձեցին տեղակայվել, սակայն ստիպված էին նահանջել բելգիացիների 11-րդ բրիգադի հակագրոհի շնորհիվ։
Լսելով փողոցի մարտերի ձայները, Լեմանը և նրա աշխատակազմը դուրս եկան փողոց, որտեղ բելգիական փոքր զորախումբ փորձում էր պաշտպանել փողոցը, որը ամբողջովին ոչնչացվեց գերմանացիների կողմից։
Բելգիա ներխուժման ժամանակ եղանակը չափազանց շոգ էր, ինչը դանդաղեցնում էր զորքի տեղաշարժը, ինչի արդյունքում Վայս կամրջի մոտ հետևակային բրիգադը բաժանվեց փոքր զորախմբերի։
Նրանք կարողացան բերլգիացիներին դուրս մղել մոտակա գյուղերից, սակայն 34-րդ բրիգադի գնացքը ուշացավ Լիեժի ամրոցներից կատարված կրակի պատճառով և տարածքը դարձավ անանցանելի։
9-րդ հեծելազորային դիվիզիան հետևեց 2-րդ և 4-րդ հեծելազորային դիվիզիաներին և Վեսդրե գետի հարավով նվաճելով մի քանի օբյեկտներ նվաճեց նաև Պուլսուր կամուրջը։
Վեց վերազնինված բրիգադ և հեծելազորային կորպուսը կորպուսի հրամանատար, գեներալ Օտտո ֆոն Էմիխ գլխավորությամբ պետք է պատրաստ լինեին օգոստոսի 4-ին, զորահավաքի երրորդ օրը, Աախենում, Էյպենում և Մալմեդիում, որպեսզի կայծակնային գրոհ իրականացնեին։
Աջ թևից գնաց երկրորդ հեծելազորային կորպուսը և 34-րդ հետևակային բրիգադը, որի նպատակներ անցնել Մաասը և կտրեր Բրյուսելից և Անդվերպենից Լիեժին օգնության հասնող բելգիական զորքի ճանապարհը։
Գրոհը կայացավ Վենդրե ամրոցի ուղղությամբ, սակայն վրա հասած բելգիացի զինվորների համալրումից հետո Մասոն ստիպված էր նահանջի հրաման արձակել և զորքը տեղաշարժվեց դեպի Արգենտու։
Հարավ արևելքում 11-րդ բրիգադը գեներալ մայոր ֆոն Վոչերի գլխավորությամբ գրոհեցին Սրբ. Հադելինի և Մագնիի ուղղությամբ, որտեղ նույնպես հանդիպեցին ուժեղ պաշտպանության։
Օգոստոսի 1-ին բելգիացիները որոշեցին Լիեժում և Նամուրում թողնել մեկական դիվիզիա, օգոստոսի 3ին երկու ամրոց դատարկվեցին, իսկ մնացած բանակը կենտրոնացվեց Անդվերպենում' սպասելով Ֆրանսիայի և Բրիտանիայի օգնությանը։
Լիեժում էր գտնվում 3-րդ դիվիզիան, 4-րդ դիվիզայի 15-րդ բրիգադը, որը ժամանել էր Հյուից օգոստոսի 5-ի գիշերը և գառնիզոնի քանակը հասել էր 30.000 զինվորի։
Քաղաքը գտնվում էր Գերմանիայից Բրյուսել և Փարիզ գնացող երկաթուղու ճանապարհին, ինչը Շլիֆենը և Մոլտկեն նախագծել էին օգտագործել Ֆրանսիա ներխուժելու համար։
Հիմնական պաշտպանական գիծը դա տասներկու ամրոցներից կազմված օղակն էր, որը քաղաքից 6-10 կմ հեռավորության վրա էր և կառուցվել էր 1892 թվականին Հենրի Ալլեքսիս Բրիալմոնի կողմից։
Լիեժի ճակատամարտ կամ Լիեժի գրոհ, եղել է Գերմանիայի կողմից Բելգիա ներխուժման առաջին հակամարտությունը և Առաջին համաշխարհային պատերազմի առաջին ճակատամարտը։
Գերմանական բանակին անհրաժեշտ երկաթգծերը արևելյան Բելգիայում փակ էին պաշարման ընթացքում, և գերմանացի զինվորները չէին կարողանում տեղաշարժվել դեպի Նամյուր մինչև օգոստոսի 20-ը։
Լիեժի ամրոցների վրա գրոհը նախատեսվում էր կատարել կայծակնային, քանի որ ամրոցների միջև որոշ տարածքներ չէին վերահսկվում, բացի այդ կային իջվածքներ, որոնք հասանելի չէին ամրոցների հրետանիների համար։
Նախագծի համաձայն 34-րդ բրիգադը պետք է գրոհեր Լինսին և Պորտիս ամրոցների ուղղությամբ, 27-րդ բրիգադը' Մաաս և Էվեգնի ամրոցների արևելքից և 11-րդ բրիգադը' Ֆլերոն և Չադֆոնտեն ամրոցների ուղղությամբ։
Մասնակցեց Լիգայի գավաթի շրջանակներում Ստոկ Սիթիի դեմ կայացած հանդիպմանը, դարձավ հեթ-տրիկի հեղինակ, իսկ հանդիպումն ավարտվեց 8-0 հաշվով։
1996 թվականի դեկտեմեբրի 14-ին Միդլսբրոյի դեմ հանդիպման ժամանակ դարձավ 4 գոլի հեղինակ և գերազանցեց 100 գոլի սանդղակը Լիվերպուլի կազմում։
Ֆաուլերը հարվածելու փոխարեն գնդակը փոխանցեց դարպասապահին, սակայն դարպասապահը չկարողացավ այն ֆիքսել, և Մաքատիրը ավելացնելով գնդակը ուղարկեց դարպասը։
Չնայած երկրպագուները կարծում էին, որ նա դիտավորյալ նման թույլ հարված կատարեց, այնուամենայնիվ նա խաղից հետո նշեց, որ ցանկանում էր գոլ խփել, քանի որ դա նրա պարտականությունն է։
Առաջին անգամ Ֆաուլերը հայտավորվեց 1993 թվականի հունվարի 13-ին Անգլիայի գավաթի շրջանակներում Բոլտոնի դեմ կայացած խաղում , սակայն այդպես էլ խաղադաշտ դուրս չեկավ։
1993 թվականի սեպտեմբերի 22-ին Ֆաուլերը գավաթի շրջանակներում դուրս եկավ խաղադաշտ, որտեղ Լիվերպուլը 3-1 հաշվով առավելության հասավ Ֆուլհեմի նկատմամբ։
2 շաբաթ անց տեղի ունեցած պատասխան խաղում Ֆաուլերը 5 գնդակ հեղինակեց, դառնալով ակումբի պատմության 4-րդ ֆուտբոլիսը, որին հաջողվել է հասնել նմանատիպ նվաճման։
Բիրմինգհեմ Սիթիի դեմ կայացած հանդիպման ժամանակ երկրպագուները մեծ պաստառ էին պատրաստել, որի վրա գրված էր․ «11 համարի Աստված,բարի վերադարձ դրախտ» . «Աստված»-ը այն մականունն էր, որը երկրպագուները տվել էին ռոբիին, երբ նա սկսում էր իր մարզական կարիերան։
Վեստ Բրոմվիչ Ալբիոնին խփած գոլով Ֆաուլերը գերազանացեց ակումբի լեգենդ Քենի Դալգլիշի ցուցանիշը և ընդգրկվեց ակումբի բոլոր ժամանակների լավագույն ռմբարկուների հնգյակում։
Ֆաուլերից բացի այդ ժամանակ Լիվերպուլի մարզահագուստն էին կրում Փոլ Ինսը, Սթիվ ՄաքՄանամանը, Ստեն Կոլիմորը, Ջեյմի Ռեդնապը, Դևիդ Ջեյմսը։
Լրագրողները ակումբի անհաջող ելույթները մեկնաբանում էին որպես թույլ խաղի արդյունք՝ պատճառաբանելով, որ նրանք ավելի շատ ժամանակ էին հատկացնում իրենց արտաքին տեսքին և ակումբներ այցելելուն․ արդյուքնում ժամանակ չէր մնում խաղերին պատշաճ կերպով պատրաստվելու համար։
Չնայած իր սիրված լինելու հանգամանքին կարմիրների երկրպագուների շրջանակներում, որոնք Ֆաուլերին անվանում էին «աստված»՝ Մայքլ Օուենը և Էմիլ Հեսկին դարձան հարձակվողական զույգը, և երկրպագուներին ստիպեցին մոռանալ Ռոբիին։
Ֆաուլերի նորամուըի հանդիպումը տեղի ունեցավ 1 ամիս անց Ֆուլհեմի դեմ, հենց նույն մարզադաշտում, որտեղ 8 տար առաջ իր դեբյուտային հանդիպումն էր անցկացրել Լիվերպուլի կազմում։
Ֆաուլերը ընդգրկված էր նաև Անգլիայի ազգային հավաքականում Աշխարհի 2002 թվականի առաջնության ժամանակ, սակայն խաղային ժամանակ գրեթե չստացավ․ փոխարինման դուրս եկավ միայն Դանիայի դեմ հաղթական խաղում։
Սակայն հարձակվողական զույգը չկարորացավ գտնել իր նախկին խաղը, որոնք նրանք ցուցադրում էին մերսիսայդյան ակումբում հանդես գալու տարիներին, և սկսեցին շատ քննադատվել Սիթիի երկրպագուների կողմից։
2011 թվականի հունիսի 1-ին տարածվեցին տեղեկություններ, որ Ռոբին չի ցանկանում այլևս հանդես գալ այդ ակումբի կազմում, քանի որ ցանակնում է ավելի մոտ գտնվել իր ընտանիքին։
Սկզբում նա հրաժարվում էր տեղափոխվել Սիթի, որի հետևանքով էլ առաջացան մի շարք տարաձայնություններ գլխավոր մարզիչ Քևին Քիգանի և նախագահ Դևիդ Բարնշտայնի միջև։
Հաջորդ խաղում նորից դարձավ 2 գոլի հեղինակ Վեստ Բրոմվիչ Ալբիոնի դեմ կայացած խաղի ժամանակ, որտեղ Քարդիֆը 4-2 հաշվով առավելության հասավ։
1999 թվականին ակումբը նրան պատժեց 60000 ֆունտով, քանի որ Էվերտոնի դարպասը գրավելուց հետո վազեց եզրային գծի մոտ և սկսեց հոտ քաշել գծից՝ առաջացնելով թմրամոլի պատկեր։
Միդլսբրոի դեմ կայացած հանդիպման 90-րդ րոպեին չկարողացավ իրացնել 11 մետրանոց հարվածը, որի արդյունքում Սիթին զրկվեց հաջորդ տարի եվրոգավաթներին մասնակցելու հնարավորությունից։
Ստեն Կոլիմորը՝ Ֆաուլերի խաղընկերը 1995-1997 թվականներին, իր հեղինակային գրքում գրել է, որ Ֆաուլերը լավագույն ֆուտբոլիստն է, որի հետ նա երբևէ խաղացել է։
Պայմանագրի ժամկետն ավարտվեց դեկտեմբերի 12-ին, և նոր առաջարկ չստանալու պատճառով Ֆաուլերը տեղափոխվեց ավստրալիական Նորտ Կվինսլենդ Ֆուրի ակումբ»։
1985 թվականին Ֆաուլերը տեղափոխվեց «Լիվերպուլ Սքուլբոյս ակումբ» , որտեղ նրա խաղը առաջին անգամ տեսավ Լիվերպուլի սկաուտ Ջիմի Էսպինոլան։
2011 թվականի սեպտեմբերի 30-ին նշանակվեց «Մուանգտոնգ Յունայթեդ»-ի խաղացող-մարզիչի պաշտոնում, այդ պաշտոնում փոխարինելով Էնրիկե Կալիշտուին։
2011 թվականի հոկտեմբերի 1-ին նորանշանակ գլխավոր մարզչի դեբյուտային խաղում կարողացավ հաղթանակի հասնել «Սամուտսոնգրամ» ակումբի հետ կայացած հանդիպման ժամանակ 3-1 հաշվով։
«Բանաստեղծություններ պատերին» նախագիծը ֆինանսավորվել է մասնավոր Բեն Ուալենկապի և Յան Ուիլեմ Բրուինսի - հիմնադրամի, ինչպես նաև լրացուցիչ ֆինանսավորում է ստացել Լեյդեն քաղաքի մի քանի ընկերությունների կողմից։
Նախագծում ներառվել են Էդվարդ Կամինգսի, Լենգսթոն Հյուզի, Յան Հանլոյի, Դու Ֆուի, Լուիս Օլիվերի, Պաբլո Ներուդայի, Ռայներ Մարիա Ռիլկեի, Ուիլյամ Շեքսպիրի և Ուիլյամ Բաթլեր Եյթսի, ինչպես նաև տեղացի գրողներ Պիտ Պալտենսի և Ջ. Ս. Բլոեմի ստեղծագործություններից։
Հավաքածուի ամենաանհասկանալի բանաստեղծությունը գրված է բուգիներեն Հարավարևելյան Ասիայի և Կարիբյան ծովածոցի ուսումնասիրությունների Նիդերլանդների թագավորական ինստիտուտին կից գտնվող շենքի պատին։
2004 թվականին Բուլղարիայում Նիդերլանդների դեսպանատունը Սոֆիայում իրանակացրեց նմանատիպ նախագիծ, 2012 թվականին - հիմնադրամը համագործակցելով Ռեմբոյի ընկերներ միջազգային ընկերության հետ Փարիզի 6-րդ շրջանում կառավարական մի շենքի վրա գրեց Արթյուր Ռեմբոյի «Հարբած նավը» բանաստեղծությունը։
Պատմության ենթաբաժնի, բաժնի, ապա հաջորդաբար ֆակուլտետի դեկաններ են եղել Հ. Մանանդյանը, Հ. Զորյանը, Ս. Պողոսյանը, Ն. Պողոսյանը, Բ. Հարությունյանը, Մ. Ներսիսյանը, Հ. Ժամկոչյանը, Գ. Շառոյանը, Հ. Պետրոսյանը, Ռ. Մովսիսյանը, Հ. Ղազարյանը, Մ. Հովհաննիսյանը, Բ. Հարությունյանը։
Մասնավորապես՝ Պատմալեզվագրական ֆակուլտետի բաժին , Հասարակագիտական բաժանմունքի ենթաբաժին, Մանկավարժական, Արևելագիտության ու Պատմագրական ֆակուլտետների բաժին ։
Տարբեր տարիներ ֆակուլտետի կազմում գործել են Փիլիսոփայության, Միջազգային հարաբերությունների տեսության և պատմության բաժինները, իսկ այժմ գործում են Պատմության, Հայ արվեստի պատմության և տեսության ու Մշակութաբանության բաժինները։
Լյուդվիգ Բերգերն զբաղվել է թատերական ռեժիսուրայով և 1916 թվականի մարտի 25-ին Մայնցի քաղաքային թատրոնում բեմադրել է իր «Սիրո այգեպանուհին» պիեսը՝ ըստ Մոցարտի «Թվացյալ այգեպանուհին»։
ՌԱՖ-977Կ մեկ տոննայանոց ավտոֆուրգոնների առաջին խմբաքանակը թողարկվել է Ռիգայի ավտոբուսային ֆաբրիկայում' 1966 թվականին, ՌԱՖ-977Դ «Լատվիա» միկրոավտոբուսի հիման վրա։
ՌԱՖ-ի արտադրական սահմանափակ հզորությունը այն ժամանակ թույլ չէր տալիս սկսելու սերիական արտադրություն և այդ մոդելը փոխանցեցին Երևանի ավտոմոբիլային գործարանին։
Պատմականորեն 1950-ական թվականներին պատկանող այդ մոդելը, չնայած իր հնաձևությանը, Երևանում թողարկվեց մինչև 1996 թվականը, քանի որ փոքր բեռնատարողությամբ շրջիկ ավտոֆուրգոնները ժողովրդական տնտեսություններում ունեին ծայրահեղ պահանջարկ։
Ինչևէ, ԵրԱԶ ավտոմեքենաները հայ իրականության մեջ մնացին այն միակ, առաջին ու վերջին ծիծեռնակները, որից հետո ավտոարդյունաբերությունը Հայաստանում իսկապես դարձավ երազ։