polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Դուստր՝ Պոլինա Կուցենկո , նկարահանվել է «Դեպի սիրտը տանող ճանապարհին» էպիզոդիկ դերում, «Փոխհատուցում» ֆիլմում Քրիստինայի դերում և «Վերջին ոստիկանը» ֆիլմում Յուլյա Դիվովայի դերում։
Հետագայում նա կատարել է գլխավոր դերեր «Չորրորդ ցանկությունը» ֆիլմում և Տիմուր Բեկմամբետովի «Գիշերային պահակախումբ» ֆանտաստիկ կինոնկարում և նրա շարունակությունում՝ 2005 թվականին թողարկված «Ցերեկային պահակախումբ» ֆիլմում։
Մարիա Պորոշինան վարել է « » հեռուստահաղորդումը, խաղացել ժամանակակից ու դասական հեղինակների ստեղծագործությունների բեմադրություններում, որոնց թվում նաև « » թատրոնում Սերգեյ Արցիբաշևի ղեկավարությամբ։
Դպրոցն ավարտելուց հետո Մարիա Պորոշինան ընդունվել է Մոսկվայի գեղարվեստական ակադեմիական թատրոնի դպրոց-ստուդիա, սակայն երկրորդ կուրսից հետո դուրս է մնացել և ընդունվել Շչուկինի անվան թատերական բարձրագույն ուսումնարան , որն ավարտել է 1997 թվականին։
Կինոյում առաջին անգամ նկարահանվել է մանկության տարիներին՝ 1981 թվականին Ստանիսլավ Գովորուխինի «Թոմ Սոյերի և Հեքլբերի Ֆինի արկածները» ֆիլմում կատարելով Բեքի Թետչերի դերը։
1993 թվականին՝ որդու՝ Անդրեյի ծնունդից հետո տեղափոխվել է Մոսկվայի Գերասիմովի անվան կինեմատոգրաֆիայի համառուսական պետական ինստիտուտ, որտեղ սովորել է Միխայիլ Գլուզսկու կուրսում։
Հորեղբոր որդի՝ սցենարիստ, արձակագիր և բանաստեղծ Կիրիլ Լասկարի կրտսեր , գործակալության կրեատիվ տնօրեն, «!» ալիքի՝ մարքետինգի գծով տնօրեն
Մոսկվայի Գերասիմովի անվան կինեմատոգրաֆիայի համառուսական պետական ինստիտուտն ավարտելուց հետո՝ 1996 թվականին, հրավիրվել է խաղալու «Ժամանակակից պիեսի դպրոց» թատրոնում, սակայն ընտրել է «Լենկոմը», որտեղ սկսել է աշխատել 1997 թվականին. խաղացել է «Խենթ օր, կամ Ֆիգարոյի ամուսնությունը» , «Երկու կանայք» , «Միլիոնատերերի քաղաք», «Բարբարոսն ու հերետիկոսը», «Սանձահարողի սանձահարումը», «Տիկնոջ այցելությունը», «Տարտյուֆ», ինչպես նաև Անդրեյ Ժոլդակի «Ճայը», «Փեդրա», «Կարմեր» ներկայացումներում
Թատրոնից ու կինոյից բացի Մարիա Միրոնովան սատարում է մշակութա-հասարակական ու բարեգործական նախագծեր. 2008 թվականից նա Արվեստի գործիչներին աջակցող «Արտիստ» բարեգործական հիմնադրամի նախագահն է և համահիմնադիրը։
Պավել Լունգինի «Հարսանիք» ֆիլմը, որում Մարիա Միրոնովան կատարել է կնոջ գլխավոր դերը, մասնակցել է Կաննի կինոփառատոնի մրցութային ծրագրին և արժանացել մրցանակի Լավագույն դերասանական կազմ անվանակարգում։
Այսպիսով, ըմպանի մակերեսով հոսող լորձը կլանում է ջրի մեջ գտնվող սննդի մասնիկները, որոնք պետք է ստիգմաներով դուրս գային, եւ հավաքվում էնդոստիլի հակառակ կողմում գտնվող մեջքային թիթեղիկի մոտ' առաջացնելով լորձի ժապավեն, որը հոսում է դեպի կերակրափող։
Սնունդը մարսվում եւ ներծծվում է ստամոքսում եւ աղիներում, իսկ չմարսված մնացորդները հետանցքով դուրս են գալիս ատրիալային խոռոչ, ապա' ջրի հոսանքի հետ' արտաքին միջավայր։
Շուտով Էլին տեղափոխվեց Մինեսոտա, որտեղ ավիացիոն ցուցահանդեսներից մեկի ժամանակ հանդիպեց Գլեն Քարթիսին, ում հետ պայմանավորվեց համագործակցության մասին։
1910 թվականի նոյեմբերի 14-ին բիպլան -ը Յուջին Էլի ղեկավարությամբ «Բիրմինգհեմ» հածանավի տախտակամածին կատարելով 25 մետրանոց ավտովազք, պլանավորելով 11 մետր բարձրությունից և վայրէջք կատարեց Համպտոն Ռոուդս ծովախորշի ափին։
1933 թվականի փետրվարի 16-ին ԱՄՆ-ի կոնգրեսը հետմահու Յուջինին պարգևատրեց Թռիչքի վաստակի խաչով« ԱՄՆ-ի ռազմածովային ավիացիայի ստեղծման մեջ ունեցած զգալի վաստակի համար»։
Այսօր Յուժին Էլի անունը կարելի է տեսնել Նորֆոլկի ռազմածովային բազայի ամերիկյան ծովային ավիացիայի հազվագյուտ ցուցանադեսի ժամանակ, ինչպես նաև Նյուպորտ Նյուս քաղաքում տեղադրված գրանիտե հուշատախտակին, որի շրջանում 1910 թվականին Յուջինը կատարեց իր պատմական թռիչքը «Բիրմինգհեմ» հածանավից։
1910 թվականի հոկտեմբերին Էլին և Քարթիսը Մերիլենդում կայացած ավիացիոն ցուցահանդեսի ժամանակ հանդիպեցին կապիտան Վաշինգտոն Չամբերսի հետ, ով ԱՄՆ-ի ռազմածովային ուժերի նախարարի հրահանգով սովորում էր ավիացիայի կիրառման հնարավորությունները ռազմածովային ուժերի կարիքների համար։
1911 թվականի հոկտեմբերի 19-ին Մեյկոն կատարած ցուցադրական թռիչքի ժամանակ չկարողացավ ժամանակին ինքնաթիռը հանել վայրասլաց ուղղաձիգ թռիչքից, դա հանգեցրեց կործանման։
Յուջին Բյորտոն Էլի (, հոկտեմբերի 21, 1886, Վիլյամսբուրգ, ԱՄՆ - հոկտեմբերի 19, 1991, Մեյկոն, ԱՄՆ), ամերիկացի օդաչու, ով պատմության մեջ առաջինը իրականացրեց թռիչք և վայրէջք, օգտագործելով նավի տախտակամածը։
Ադրբեջանի Հանրապետության տարածքում ներկայումս գտնվում են տարբեր ժամանակաշրջաններ և կրոնական ու ազգային տարբեր պատկանելիություն ունեցող ճարտարապետական կոթողներ, որոնք կարելի է բաժանել ինչպես հայկական, աղվանական, պարսկական, թուրքական, ռուսական, գերմանական, այնպես էլ քրիստոնեական, իսլամական, կրակապաշտական և այլն։
Պահպանված հնագույն ճարտարապետական կոթողները հանդիսանում են հայկական առաքելական պահպանված վանքերն ու եկեղեցիները, որոնցից է 4-րդ դարում Մեսրոպ Մաշտոցի կողմից հիմնադրված Թարգմանչաց վանքը։
7-րդ դարի կեսերից սկսվեցին արաբական արշավանքները դեպի Հայկական լեռնաշխարհ, ընդգրկելով նաև Հայաստանի արևելյան շրջաններն ու Աղվանքը, որոնց հիմնական մասը ներկայում գտնվում է Ադրբեջան պետության կազմում։
Ադրբեջանի մշակույթը իրենից ներկայացնում է Ադրբեջանի Հանրապետությունում բնակվող ժողովուրդների մշակույթն ու պետության ձևավորման շրջանում ստեղծված հոգևոր ու աշխարհիկ ընկալումների ամբողջությունը, ինչպես նաև տվյալ տարածքում պատմական ժամանակաշրջանում ձևավորված և ներկայում պահպանված մշակութային ժառանգությունը։
Հայտնի է, որ Հիսուս Քրիստոսի առաքյալներ Բարդուղիմեոսն ու Թադեոսը նոր կրոնի գաղափարները տարածելու համար եկել էին Հայաստան' այդ թվում' Ուտիք, Փայտակարան։
17-րդ դարում Ռուսական կայսրության ընդլայնմանը դեպի Հայկական լեռնաշխարհի արևելյան շրջաններ ու Հարավային Կովկաս հանգեցրեց ռուսական ազդեցության և հետևաբար, ռուսական մշակույթի տարածմանը տարածաշրջանում։
Միջնադարում ներկայիս Ադրբեջանի տարածքում' Ուտիք, Փայտակարան, Աղվանք, նոր առաջընթաց գրանցեց հայկական մշակույթը, որը տվյալ տարածաշրջանում առկա էր հազարամյակներ։
Լուսնի պտույտները իր առանցքի և Երկրի շուրջը համընկնում են ոչ ճշգրիտ կերպով. Լուսինը պտտվում է փոփոխական անկյունային արագությամբ լուսնի ուղեծրի էքսցենտրիսիտետի պատճառով ' պերիկենտրոնում շարժվում է ավելի արագ, իսկ ապոկենտրոնում' ավելի դանդաղ։
Գոյություն ունի նաև տատանում ըստ աշխարհագրական լայնության. Լուսնի պտտման առանցքը լրիվ ուղղահայաց չէ նրա ուղեծրի հարթությանը, դրա համար ամսվա մեջ մեկ անգամ երևում են հակառակ կողմի հյուսիսային և հարավային կողմերը։
Ստացված տեղեկությունների հիման վրա պատրաստվեց Լուսնի հակառակ կողմի առաջին քարտեզը, որը պարունակում էր մակերևույթի մասին հարյուրավոր տեղեկություններ, որ բացահայտվել են իրենց բնութագրումներով։
Այնուհետև Շտեռնբերգի անվան աստղագիտական ինստիտուտի և Գեոդեզիայի, օդային նկարահանման և քարտեզագրության կենտրոնական գիտահետազոտական ինստիտուտի կողմից կազմվեց Լուսնի առաջին գլոբուսը։
Կա նաև ֆիզիկական տատանում, որը գործում է հավասարակշռության դիրքի շուրջ արբանյակի տատանումների շնորհիվ, որոնք պայմանավորված են կորիզի ծանրության կենտրոնի տեղաշարժմամբ, ինչպես նաև Երկրի կողմից մակընթացության ուժերի գործադրմամբ։
Այն բանի պատճառով, որ Երկրագնդի շուրջ պտույտը և սեփական առանցքի շուրջ պտույտը Լուսնի դեպքում շատ մոտ են, Երկրից կարելի է տեսնել Լուսնի միայն մեկ կիսագունդը։
Երկիր փոխանցված նկարահանումների նյութերը հետազոտվել են ԽՍՀՄ-ի 3 աստղագիտական հաստատություններում' Շտեռնբերգի անվան աստղագիտական ինստիտուտ, Պուլկովոյի աստղադիտարան և Խարկովի համալսարանի աստղադիտարան։
Այն հիմնված է իրական կյանքում տեղի ունեցած իրադարձությունների վրա և նկարագրում է արաբական Բանու-Ամիր ցեղի բանաստեղծ Քաիս իբն ալ-Մուլաուվահի կյանքը, ով ապրել է 7-րդ դարում' Սաուդյան Արաբիայի ներկայիս տարածքում։
Դրանով նա խոր ազդեցություն թողեց պարսկական գրականության վրա, որից հետո պարսիկ բանաստեղծներից շատերը' միմյանց հաջորդելով, գրում էին Լեյլիի և Մեջնունի սիրո մասին սեփական տարբերակները։
Քաիս իբն ալ-Մուլաուվահը, ով բեդվինների Բանու-Ամիր ցեղից' երիտասարդ բանաստեղծ էր, սիրահարվել էր նույն ցեղին պատկանող աղջիկներից մեկին' Լեյլի ալ-Ամիրիյաին։
2009 թվականի հոկտեմբերի 5-ին կայացած «Վիկինգի» դեմ խաղում նա հանդիպման վերջնամասում փոխարինում կատարելով և խաղադաշտ մտնելով՝ կատարում է իր նորամուտը Նորվեգիայի ֆուտբոլի առաջանությունում։
Օգոստոսի 4-ին «Վոլֆսբերգի» դեմ խաղում Նիլսենը հանդիպման երկրորդ խաղակեսում փոխարինելով Յակոբ Յանչերին՝ կատարում է իր նորամուտը ավստրիական Բունդեսլիգայում։
Հովարդ Կալևիկ Նիլսեն , նորվեգացի ֆուտբոլիստ, ավստրիական «Ռեդ Բուլլ» ֆուտբոլային ակումբի և Նորվեգիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի կիսապաշտպան։
Ֆրոյնդը փորձարկումներ է արել կրթության տարբեր ձևերի հետ՝ նախընտրությունը տալով Վիլհելմ Օստվալդի մոտեցմանը, ըստ որի «քիմիայի հիմնական փաստերը ուսուցչի և աշակերտների միջև քննարկվում են երկխոսության միջոցով»։
Նա համառորեն ձգտում էր, որ իր աշակերտները կարդան բնօրինակ հետազոտությունները և ստուգեն հրատարակված գործի արժանահավատությունը. մոտեցումը հեղափոխական էր այդ ժամանակների համար, ինչը պատճառ դարձավ ժամանակակիցների կողմից քննադատությանը։
Իդա Ֆրոյնդը հրատարակել է միայն մեկ հոդված՝ «Մի շարք աղերի տարբեր կոնցենտրացիաների ծավալի փոփոխությունը չեզոքացման դեպքում ջերմության ազդեցությամբ» և քիմիայի երկու դասագիրք՝ «Քիմիական բաղադրության ուսումնասիրություն» և «Քիմիայի փորձառական հիմունքներ» ։
Հրատարակության առաջաբանում խմբագիրներ Ա. Հատչինսոնը և Մերի Բեատրիս Թոմասը գրել են, որ «միսս Ֆրոյնդը փորձել է մյուս ուսուցիչների տեղեկացնել իր հայացքները, թե ինչպես կարող են աշակերտներին օգնելու հասկանալ, որ քիմիան փորձի վրա հիմնված գիտություն, և դա գիտափորձերի տրամաբանական մեկնաբանություն է, որոնց ընդհանրացումն էլ տանում է քիմիայի օրենքներին»։
Հետո նա դարձել է կանանց համար Քեմբրիջի ուսումնական քոլեջի քիմիայի ուսուցչուհի, իսկ մեկ տարի անց՝ Քեմբրիջի Նյունհեմ քոլեջում որպես ցուցադրող-օգնական։
ՈՒռուցքանման գոյացությունը կարող է հայտաբերվել առավելապես թոքերում սակայն հանդիպում են նաև ուղեղում, աղիներում, ձվարաններում, կրծքագեղձում, կերակրափողում, լյարդում ենթաստամոքսային գեղձում, ոսկորներում[ և այլ հյուսվածքներում։
Հիմնականում հանդիպում է 25-40 տարեկան անձանց մոտ՝ ոչ ճիշտ տակտիկայով տուբերկուլիոզը բուժելու հետևանքով և միայն 20% ի մոտ էզ արգանում անհետևողականության շնորհիվ:
Հետազոտման ֆիզիկալ մեթոդներով ոչ մեծ կազեոմաները չեն հայտնաբերվում իսկ խոշոր կազեոմաների դեպքում կարող են նկատվել պալպացիոն հնչյունի հնչողության կարճացում,աուսկուլտացիոն՝ թուլացված շնչառություն, կարող է հանդիպել չոր կամ թաց խզզոցներ, պլեվրայի քսման աղմուկ։
Պրոգրեսիվող թոքերի տուբերկուլոմայի դեպքում արյան ընդհանուր և բիոքիմաիական հետազոտություններում կարող են նկատվել շեղումներ՝ չափավոր արտահայտված լեյկոցիտոզ, մոնացիտոզ, լեյկոպենիա, հիպոալբունինեմիա, արագացված ԷՆԱ։
Առաջին դեպքում ոչինչ չի նկատվում, իսկ երկրորդ դեպքում կարող են նկատվել ընդհանուր թուլություն, հոգնածություն, ենթատենդային ջերմություն , տկարություն, հյուծում, քրտնքրտքդրության ուժեղացում. Հազվադեպ կարող ե հանդիպել հազ ։
1903 թվականին ընդունվել է Կրակովի Յագելոնյան համալսարանի գյուղատնտեսական ֆակուլտետ, սակայն շուտով կորցրել է հետաքրքրությունը գյուղատնտեսական գիտությունների հանդեպ և տարվել պատմությամբ ու հասարակական գիտություններով։
Նույն թվականի հոկտեմբերին ընդունվել է Ժնևի համալսարանի հասարակական գիտությունների ֆակուլտետ, սակայն 1907 թվականի ամռանը առողջական վիճակի պատճառով ստիպված էր եղել թողնել ուսումը։
Լեհերեն գրված պատմա-փիլիսոփայական «Ուկրաինայի լեհական ազնվականություն» գրքով Լիպինսկին հիմնավորեց լեհական ազնվականության որոշիչ դերը ուկրաինական պետականության ձևավորման գործընթացում և Ուկրաինայի վերածնման պայքարում։
1912 թվականին այստեղ լույս է տեսել նրա հիմնական գիտական աշխատանքների և պատմական փաստաթղթերի « » ժողովածուն, որը նրա վաղ տարիների ստեղծագործությունների պատմական հետազոտությունների յուրահատուկ արդյունք էր, որում ներառվել էին այնպիսի աշխատանքներ, ինչպիսիք են՝ «Ռուս և Ուկրաինա անվանումները և դրանց պատմական նշանակությունը», «Ստանիսլավ Միխայիլ Կրիչևսկի», «Բոգդանովյան ճանապարհով» և այլն։
Վյաչեսլավ Կազիմիրովիչ Լիպինսկի , լեհական ծագմամբ ուկրաինացի պատմաբան, հասարակական-քաղաքական գործիչ, փիլիսոփա ու հրապարակախոս, Տ. Շևչենկոյի անվան գիտական միավորման անդամ , ուկրաինական պահպանողականության գաղափարաբան ։
Այդ ժամանակ նա սկսում է իր գրական դասերը սկզբնականում որպես թարգմանչուհի, թարգմանում էր Պուշկինի և մյուս ժամանակակից գրողների բանաստեղծությունները գերմաներեն և ֆրանսերեն։
Ավելի ուշ, 1839 թվականին Փարիզում հրատարակվեց Կարոլինայի կողմից ֆրանսերեն թարգմանված Յոհան Ֆրիդրիխ Շիլլերի «Ժաննա դ'Արկ» ողբերգությունը։
1825 թվականին նա հանդիպեց լեհ բանաստեղծ Ադամ Միցկևիչին, որը հայրենիքից արտաքսվել էր Մոսկվա ռուսների դեմ մղվող լեհերի ազգային-ազատագրական շարժման համար։
Չնայած նրան, որ այս բանաստեղծությունը պայմանավորված որոշակի հանգամանքներում, արգելված էր գրաքննիչների կողմից, Պավլովան այստեղ ներկայացավ վճռականորեն, ռազմատենչ և առաջադեմ գաղափարներով, որոնց հանդիպել է 1848 թվականին Արևմուտքում տեղի ունեցած հեղափոխական իրադարձությունների ժամանակ։
Սըր Պիտեր Լելին՝ հոլանդացի նկարիչ և կոլեկցիոներ, համարվում էր Անտոնիս վան Դեյքի արվեստի երկրպագու և ամեն ինչով ցանկանում էր նրան ընդօրինակել։
Սերիայի վճռական րոպեներին դոկտորը որպես հիշողության ամրոց օգտագործում է իր ժամանակի մեքենան՝ ԹԱՐԴԻՍ-ը, որպեսզի մտածի, հարցեր տա և պատասխանի այն րոպեի մասին, որին դիմակայում էր։
Երրորդ մասում նույն մեթոդը կիրառում է նաև Շերլոկի հիմնական հակառակորդը՝ Չարլզ Ագուստուս Մագնուսենը, որպեսզի հսկայական քանակությամբ շանտաժի ենթարկելու նյութ մտապահի։
Զզվելի հարսնացուն մասում Շերլոկն օգտագործում է մտքի պալատը, որ վերստեղծի վիկտորիանական դարաշրջանի մի գործ, որպեսզի լուծի ներկայում կատարվող նմանատիպ մեկ այլ դեպք։
Հոլմսն օգտագործում է լոկիի մեթոդը, որ մտաբերի, թե որտեղ է լսել մի արտահայտություն ամերիկյան հեռուստառադիոցանցի ադապտացված տարբերակում, որը կոչվում է Տարրական։
Այս տեխնիկայով առարկան «մտապահում է» որևէ շենքի հատակագիծը, փողոցում խանութների դասավորությունը կամ ցանկացած աշխարհագրական մարմին, որը կազմված է մի շարք տարանջատված վայրերից :
Ցանկանալով հիշել մի շարք իրեր, առարկան «քայլում է» այդ վայրերի միջով իրենց երևակայությունում և ամենքին մի իր է հանձնում՝ ձևավորելով պատկեր՝ իրերի և այդ վայրերի ցանկացած առանձնահատկության միջև։
Այն նաև հայտնի է «Ճամփորդության մեթոդ» անվամբ, որն օգտագործվում է կապակցված իրերի ցուցակները մտապահելու համար, կամ «Հռոմեական սենյակի» տեխնիկա, որն ամենաարդյունավետն է չկապակցված ինֆորմացիա մտապահելու համար ։
Ժամանակակից հիշողության մրցույթը, մասնավորապես Աշխարհի հիշողության առաջնությունը, նախաձեռնել են 1991 թվականին, իսկ առաջին Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների հիշողության առաջնությունը տեղի է ունեցել 1997 թվականին ։
Մասնակիցներն օգտագործում են տարբեր ռազմավարություններ, որոնք մշակվում են մինչև մրցույթը՝ ուղարկելով երկարատև հիշողություն իրերից յուրաքանչյուրի հետ կապված ունիկալ վառ պատկեր։
Սկզբում նա նկարագրում է իրեն քաջ հայտնի որևէ վայր, որտեղ նա պարզորոշ կերպով կարող է նկարագրել ավելի փոքր վայրեր, օրինակ մանկության տարիների իր տան լվացարանը կամ իր շան անկողինը։
Քուքը նաև խորհուրդ է տալիս, որ ինչքան անսովոր լինի այն սիմվոլը, որն օգտագործվում է նյութն անգիր հիշելու համար, այնքան ավելի հավանական է, որ այն կմնա հիշողության մեջ։
Լոկի մեթոդ , հիշողության ամրապնդման մեթոդ է, որն օգտագործելով տարածական հիշողության մտապատկերներ ու որևէ միջավայրի մասին ծանոթ ինֆորմացիա, արագ և արդյունավետ կերպով մտաբերում է անհրաժեշտ տեղեկությունը։
2006 թվականի Աշխարհի հիշողության առաջնության գերմանացի չեմպիոն Քլեմենս Մեյերն օգտագործեց 300 կետ պարունակող ճամփորդություն իր տնով և «թվերի կիսամարաթոնում» գրանցեց աշխարհի ռեկորդ՝ հիշելով 1040 պատահական թվանշաններ կես ժամում։
Ամբողջ ընտանիքին վտանգի չենթարկելու համար, տղան որոշում է թողնել գայլ-մոր հարմարավետ որջը, հրաժեշտ տալ իր չորքոտանի եղբայրներին և մեկնել ճանապարհորդության։
Առջևում նրան սպասում է նենգ օձ Կաայի հետ հանդիպումը, նա լավ ժամանակ է անց կացնում խորամանկ և խաբեբա Բալուի հետ, կապիկները նրան առևանգում են և տանում իրենց թագավոր Լուիի մոտ։
Լյուբով Պոպովայի աշխատանքներից ցուցադրվում են Տրետյակովյան պատկերասրահում , Ռուսական պետական թանգարանում , Տիսեն-Բորնեմիսայի թանգարանում , Կրասնոյարսկի Վ. Սուրիկովի անվան կերպարվեստի պետական թանգարանում։
Մեյերխոլդի անվան թատրոնի երկու ներկայացումների համար Լյուբով Պոպովան բեմը զարդարել է «բեմական կոնստրուկտիվիզմի» ոճով. այդ ներկայացումներն են Ֆեռնան Կրոմելինկի «Մեծահոգի եղջյուրակիրը» և Սերգեյ Տրետյակովի « » ըստ Մ. Մարտինեի «Գիշեր» պիեսի :
1918 թվականին Լյուբով Պոպովան ամուսնացել է արվեստի պատմաբան Բորիս Նիկոլաևիչ ֆոն Էդինգի հետ, ով հեղինակել է « , » ուսումնասիրությունը, որ լույս է տեսել «Գեղարվեստական անցյալի հուշարձաններ» շարքում։
Հիդրոէլեկտրաէներգիան վերականգնվող էներգիայի հիմնական աղբյուրն է. այն 2010 թվականին ապահովել է համաշխարհային պահանջարկի 3.3 %-ը և էլեկտրաէներգիայի արտադրման 15.3 %-ը։
Նման Էլեկտրակայաններ կառուցվում են հրաբխային շրջաններում, որտեղ համեմատաբար ոչ մեծ խորություններում ջրի ջերմաստիճանը հասնում է եռման մակարդակի' երբեմն մղվելով երկրի մակերևույթ գեյզերների տեսքով։
Արաբական Միացյալ Էմիրությունների Մասդար քաղաքում նախատեսվում է կառուցել պիեզոէլեկտրականության սկզբունքով աշխատող էլեկտրակայան, որն իրենից ներկայացնելու է պոլիմերային հիմքով «անտառ»' ծածկված պիեզոէլեկտրական մարտկոցներով։
Էներգետիկայի այս ճյուղը մասնագիտացված է մթնոլորտում գտնվող օդային զանգվածների կինետիկ էներգիայից էլեկտրական, ջերմային և ցանկացած այլ տեսակի էներգիայի ստեղծմանը ժողովրդական տնտեսության մեջ կիրառելու նպատակով։
«Գերմանական էներգետիկ ընկերության» գնահատականով պիրոլիզի եղանակով բիոզանգվածից ստացվող էներգիան կարող է բավարարել Գերմանիայում ավտոմեքենաների վառելիքի ընդհանուր պահանջարկի 20 %-ը։
Մինչև 2030 թվականը, կապված տեխնոլոգիաների զարգացման հետ, բիոզանգվածի պիրոլիզը կարող է բավարարել մեքենաների վառելիքի 35 %-ը, ընդ որում, նման արտադրանքի ինքնարժեքը կկազմի €0,80-ից քիչ։
2006 թվականին էներգիայի համաշխարհային պահանջարկի մոտ 18 %-ը բավարարվել է վերականգնվող էներգիայի աղբյուրների հաշվին, որից 13 %-ը' բիոզանգվածի այրման ավանդական եղանակով։
Դրանք կարող են աշխատել թե՛ գեներատորային և թե՛ պոմպային ռեժիմով (այս դեպքում ջուրը մղում են ջրամբար, որպեսզի մակընթացությունների և տեղատվությունների բացակայության դեպքում ապահովեն կայանի անընդհատ աշխատանքը)։
Երկրորդ սերնդի բիովառելիքը այն տեսակն է, որ ստացվում է բիոզանգվածի պիրոլիզից, ինչպես նաև երկրորդ սերնդի հումքից ստացվող մեթանոլը, էթանոլը, բիոդիզելը։
Աստղագետների հաշվարկներով Արեգակի կյանքը դեռ կարող է շարունակվել ևս մոտ 5 միլիարդ տարի, այնպես որ մարդկային չափանիշներով արևից ստացվող վերականգնվող էներգիան գրեթե անսպառ է։
Արևային էլեկտրակայանները օգտագործում են Արևի էներգիան ինչպես ուղղակիորեն (ֆոտոէլեկտրական կայաններն աշխատում են ներքին ֆոտոէֆեկտի երևույթի վրա), այնպես էլ անուղղակիորեն' օգտագործելով գոլորշու կինետիկ էներգիան։
Լայն առումով նրանք ևս վերականգնվող են, բայց ոչ մարդկային տեսանկյունից. նրանց վերականգնման համար անհրաժեշտ են միլիոնավոր տարիներ, իսկ դրանց սպառումը շատ ավելի արագ է ընթանում։
Էներգետիկայի այս ճյուղը մասնագիտացված է բիովառելիքից, այսինքն' կենդանական ու բուսական հումքից, կենսագործունեության արդյունքում առաջացած մնացորդներից ու արտադրական թափոններից ստացվող էներգիայի վրա։
Այսպիսի էներգիայի արտադրման առավել արդյունավետ տեղեր են համարվում ափամերձ տարածքները; Ծովում' ափից 10-12 կմ հեռավորության վրա կառուցում են օֆշորային հողմաէլեկտրակայաններ։
2008 թվականի սկզբին «Կոլո-Կոլո» ակումբը 6 ամսով վարձակալության պայմանագիր է կնքում Բարիոս հետ՝ նպատակ ունենալով նոր կազմով հաջողություններ ունենա 2008 թվականի Լիբերտադորեսի գավաթի առաջնությունում։
Ի վերջո «Կոլո-Կոլոն» առաջարկել է անհրաժեշտ 2 մլն դոլարը, սակայն ակումբը կարողացել է վճարել այդ գումարի միայն 80%-ը և Բարիոսը լրացրել է գումարն իր գրպանից։
2013 թվականի ամռանը հայտնվել է այն մասնին, որ «Գուանչժոուն» խնդիրներ է ունեցել Բարիոսի աշխատավարձերի վճարման հետ կապված, ինչ պատճառով էլ Լուկաս Բարիոսը լքել է ակումբը։
Նախքան «Կոբրելոան»՝ Բարիոսն իր մասնագիտական ​​կարիերան անցկացրել է Արգենտինայի երկրորդ դիվիզիոնում՝ 1999 թվականից մինչև 2002 թվականը հանդես գալով «Միտրե», «Յուվենտուս դե Լեներես», «Բարակաս Սենտրալ», «Պասիֆիկո», «Ուրական» և «Արգենտինիոս Խունիորս» ակումբներում։
Սակայն նոր վայրում ֆուտբոլիստը հաջողությամբ ցուցադրել է իր բնածին հարձակողական ունակությունները՝ խփելով 14 գնդակ 2007 թվականի Ապերտուրայում՝ սկզբում «Կոբրելոայի», ապա մեքսիկական «Ատլաս» ակումբի կազմերում։
2010 թվականի մայիսի 25-ին Իռլանդիայի հավաքականի դեմ ընկերական հանդիպման ժամանակ Բարիոսը նշել է իր դեբյուտը Պարագվայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի կազմում։
Լուկաս Բարիոսը համարյա քառամյա պայմանագիր է կնքում ֆրանսիական «Նանսի» ակումբի հետ, բայց «Կոլո-Կոլոի» նախագահ Գաբրիել Ռուիզ-Տագլեն 2009 թվականի հունվարի 1-ին մերժել է «Նանսիի» առաջարկը», նշելով, որ հետագա առաջարկությունները կքննարկվի։
2008 թվականին «Կոլո-Կոլոյում» անցկացրած 44 խաղերի ընթացքում Բարիոս խփել է 38 գոլ և դարձել է ինչպես Չիլիի Կլաուսուրայի այնպես էլ Ապերտուրայի լավագույն ռմբարկուն։
2015 թվականին «Մոնպելյեում» անցկացրած հաջող մրցաշրջանից հետո, Բարիոսը ընդգրկվել է հավաքականի հայտացուցակում՝ մասնակցելու Չիլիում կայանալիք Ամերիկայի գավաթի խաղարկությանը։
Մրցարշարի ընթացքում նա մասնակցել է Ուրուգվայի հավաքականի, Պերույի հավաքականի երկու անգամ Արգենտինայի հավաքականի դեմ հանդեպումներին, յուրաքանչյուրում խփելով 1 գոլ։
Հարձակվողը գրավել է եվրոպական շատ ակումբների ուշադրությունը, ներառյալ ռուսական «Ռուբինը», Անգլիական «Մանչեսթեր Սիթին» և իտալական «Միլանը», բայց նա բոլորին մերժել է՝ համաձայնվելով չինական «Գուանչժոու Էվերգրանդ» ֆուտբոլային ակումբի առաջարկին։
Կատապլեքսիա, տեխնիկական տերմին, որն առաջարկել է գերմանացի ֆիզիոլոգ Փրեյերը՝ նկարագրելու այն յուրօրինակ վիճակը, որի մեջ վախի ազդեցությամբ հայտնվում են որոշ կենդանիներ։
Հանկարծակի, անսպասելի բռնելու դեպքում (փորձերը կատարվում էին հավերի, սագերի, մանր թռչունների,ինչպես նաև ծովախոզուկների, մկների, գորտերի և այլ կենդանիների վրա) կենդանին կորցնում է կամայական շարժումներ կատարելու ունակությունը և հետագայում ձեռքից բաց թողնելով՝ մնում է հանգիստ իր տեղում։
Այս վիճակը որոշ ընդհանրությւններ ունի հիպնոտիկ քնի հետ և նախապես փաստացի հիպնոս էր ընդունվում, բայց Փրայերը ցույց տվեց, որ այն իր բնույթով ոչ մի ընդհանրություն չունի հիպնոսի, առավել ևս սովորական քնի հետ ։
Հանկարծակի բռնելուց հետո սկզբնական շրջանում կենդանիների մոտ հայտնաբերվում են ուժեղ վախի բոլոր նշանները․ դող, անշարժ հայացք, աղիքի ուժեղացված գալարակծկանք, ոչ կամային արտաթորում։
Ամիմիան, որն առաջանում է արտաբրգային համակարգի վնասման, հանդիսանում է հուզական ռեակցիաների շարժիչ բաղադրիչների խախտման արդյունք և մտնում է ընդհանուր ակինեզիայի սինդրոմի մեջ։
Կատապլեքսիա (հին հուն․ - "վախ, սարսափ, շփոթմունք", հոմանիշները՝ աֆեկտիվ անշարժություն, զգացմունքային ասթենիա, մկանային լարվածության աֆեկտիվ կորուստ, լարվածության բլոկադա, Լևենֆելդ-Գեննեբերգի սինդրոմ) նարկոլեպսիայի ախտանիշ, բնութագրվում է կարճաժամկետ նոպայանման զարգացմամբ մկանային լարվածության կորստով պայմանավորված, որի արտահայտված դեպքերում հիվանդը ընկնում է առանց գիտակցությունը կորցնելու, սովորաբար տեղի է ունենում ուժեղ հուզական ռեակցիաների ֆոնի վրա ։
Նինոտները և նրանց ֆայաները կառուցվում են ըստ համապատասխան թեմայի, որը որպես կանոն ծաղրապատճենավորված արտահայտությունն է այն բանի, ինչը տարվա ընթացքում գրավել է Վալենսիայի բնակիչներից ձևավորված խմբերի անդամների' Ֆայերների ուշադրությունը։
Խմբերը մեծ շքերթով դուրս են բերում իրենց պատրաստած նինոտները, ապա սկսում են մոնտաժել դրանք, խմբերց յուրաքանչյուրն իր շրջանի փողոցներից մեկում տեղադրում է բարդ-յուրօրինակ հրավառելիքներով լցված հուշարձան։
Դրանցից յուրաքանչյուրը կատարվում է բազմաթիվ կասալ Ֆայերներից մեկի ղեկավարությամբ, որոնք մրցում են միմյանց հետ, ներգրավելով լավագույն արվեստագետների և ստեղծելով իրենց առաջ դրած նպատակին համապատասխան ամենաաղաղակող ալեգորիկ հուշարձանը։
Վալենսիայում կան մոտ 750 այդպիսի իրար հարևանությամբ գործող հասարակական կազմակերպություններ, որոնց անդամագրված են ավելի քան 200 000 մարդ կամ քաղաքի բնակչության մեկ քառորդը։
Պարոտին ձեռքեր և ոտքեր էին ամրացնում, զգեստներով ձևավորում էին, որպեսզի այն մարդու տեսք ստանար, գլխարկ, զարդեր էին դնում' հաճախ որոշ առանձնահատկություններ ավելացնելու միջոցով շրջապատի մարդկանցից ինչ-որ հայտնի մեկին նմանեցնելով։
Տարին տարվա վրա այդ տիկնիկներն ավելի ու ավելի բազմազան և գունեղ են դարձել, իսկ ինչ-որ պահից սկսած դրանք հումորային են դարձել, ծաղրելով ամենաարդիական թեմաները, որոնք այդ պահին հուզում էին տեղի բնակչությանը։
Տարիների ընթացքում տարբեր թաղամասերում մարդիկ ձեռնամուխ են եղել Ֆայասների շինարարության կազմակերպմանը, արդյունքում ստեղծելով, որպես կանոն, ներկային Նինոտներին բնորոշ բարդ կառույցներ, այդ թվում նրանց ֆիգուրների վարիացիաներ։
Ըստ տեսակետներից մեկի' Ֆայասն սկսվել է միջնադարում, երբ արհեստավորներն ազատվելով իրենց կոտրված իրերից և փայտի կտորներից, որոնք կուտակվել էին ձմեռվա ընթացքում՝ այրում էին դրանք, որպեսզի տոնեն գարնանային գիշերահավասարը։
Վալիացի հյուսները օգտագործում էին ավանդական լապտերներ' «պարոտ» կոչվող փայտե տախտակներ, որոնցից կախում էին իրենց մոմերը ձմռան ընթացքում, քանի որ դրանք անհրաժեշտ էին աշխատանքի լուսավորման համար։
Ժամանակի ընթացքում, և Եկեղեցու միջամտությամբ, պարոթները այրելու ամսաթիվը համընկացվել է հյուսների հովանավոր սուրբ Հովսեփին նվիրված փառատոնի տոնակատարության հետ։
Մեր ժամանակներում երկու շաբաթ տևողությամբ այս փառատոնը զարկ է տվել հիմնական տեղական արդյունաբերությանը այն աստիճան, որ մի ամբողջ մեծ քաղաքային շրջան ստացել է Ֆայերների քաղաք անվանումը։
Այստեղ արվեստագետների, արհեստավորների, քանդակագործների, գեղանկարիչների և այլ վարպետների բրիգադներ ամիսներ շարունակ աշխատում են արտադրելով բարդ կոնստրուկցիաներով վառ պատկերներ, որոնք կարող են հասնել մինչև հինգ հարկանի շենքի բարձրության։