polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
«Սերը լուսնի լույսի տակ» հեռուստասերիալը տնօրեն Բեք Սանգ Հունի, կինեմատոգրաֆ Կիմ Սի Հյոնգի և երաժշտական տնօրեն Գաեմիի երկրորդ համագործակցությունն է «Արևի հետնորդները» հեռուստասերիալից հետո։
1775 թվականի ապրիլի 16-ին Ռևիրը Կոնկորդ քաղաքի բնակչությանը տեղեկացնում է բրիտանական զորքերի առաջխաղացման մասին և հորդորում է նրանց թաքցնել քաղաքում առկա ռազմական զինանոցները։
Երկու օր անց նա մեկնում է Բոստոնից, որպեսզի հանդիպի հեղափոխական առաջնորդներ Ջոն Հանքոքին և Սեմյուել Ադամսի հետ և զգուշացնի նրանց թշնամական զորքերի առաջխաղացման մասին։
Ռևիրը զգուշացման շնորհիվ ամերիկյան աշխարհազորը կարողանում է դիմակայություն ցույց տալ բրիտանական զորքերին Լենգսիկտոնի մոտ տեղի ունեցած վճռորոշ ճակատամարտերից մեկում։
1992—1995 թվականներին աշխատել է պոլիտեխնիկ և ագրարային համալսարաններում, զբաղեցրել է լաբարանտի, ավագ լաբարանտի, ասիստենտի և կրտսեր գիտաշխատողի պաշտոններ։
2004 թվականի հունվարի 26-ից հուլիսի 7-ը զբաղեցրել է պետական անվտանգության հարցերով Վրաստանի նախագահի օգնականի պաշտոնը և եղել է Անվտանգության խորհրդի քարտուղարը։
2016 թվականի հունիսին ՄԻԵԴ-ը «Վանո Մերաբիշվիլին ընդդեմ Վրաստանի» հայցի վերաբերյալ արձանագրել է Մարդու իրավունքների եվրոպական կոնվենցիայի խախտում և դատարանը հիմնավորված է համարել հայցի պնդումը, որ նրա ձերբակալությունը և դատապարտումը իրականացվել է ընդդիմությանը թուլացնելու և նրան դաշտից հեռացնոլւ նպատակով։
2014 թվականի հոկտեմեբերի 20-ին Թբիլիսիի քաղաքային դատարանը Մերաբիշվիլիին դատապարտեց 3 տարի ազատազրկման պաշտոնեական լիազորությունները չարաշահելու և «Վրաստանի միացյալ բանկի» աշխատակից Սանդրո Գրիգվլիանիի սպանության համար։
Ձայնագրելով մի քանի ավելի կամ քիչ հայտնի միանձնյա սինգլներ, 2005 թվականին Մելանին թողարկել է երկրորդ միանձնյա «. . » ալբոմը, որը ջախջախիչ պարտություն կրեց, զբաղեցնելով 453-րդ տեղը Մեծ Բրիտանիայի հիթ-շքերթում և հասնելով ընդամենը 1500 կրկնօրինակի վաճառքի։
10 տարեկանում սկսել է նվագել հարվածային գործիքներ և 15 տարեկանում ստացել է կրթաթոշակ երաժշտական դպրոցում, որը ավարտել է որպես հարվածային գործիքներ նվագող և պարի ուսուցչուհի։
2001 թվականի փետրվարի 19-ին տեղի է ունեցել իր առաջնաելույթային ալբոմի երրորդ « » սինգլը, որը Միացյալ Թագավորության հիթ-շարքերում զբաղեցրել է 5-րդ հորիզոնականը։
2000 թվականի սեպտեմբերի 25-ին Մելանի Բրաունը թողարկել է ամբողջական միանձնյա « » սինգլը, որը Մեծ Բրիտանիայի հիթ-շարքերում զբաղեցրել է 4-րդ հորիզոնականը։
Երեց Անատոլիի տարօրինակությունները որոշ միաբաններ չէին կարողանում հասկանալ. նա աղոթում էր բոլորից մեկուսացած, ուշանում էր ծառայությունից, առանց պատճառի սկսում էր բարձրաձայն երգել։
Հայրենական պատերազմի ժամանակ՝ 1942 թվականին, ինչ-որ տեղ Հյուսիսում գերմանական նավը պաշարում է ածուխ տեղափոխող սովետական բեռնանավը, որտեղ գտնվում էին նավապետ Տիխոնը և հնոցապանը։
2007 — «Ոսկե արծիվ»՝ վեց մրցանակ՝ «Տարվա լավագույն ֆիլմ», «Երկրորդ պլանի լավագույն դերասան» , «Լավագույն դերասան» , «Լավագույն ռեժիսիոր , «Լավագույն սցենար» , «Օպերատորական լավագույն աշխատանք» .
2007 — «Նիկա»՝ վեց մրցանակ՝ «Տարվա լավագույն ֆիլմ», «Երկրորդ պլանի լավագույն դերասան» , «Լավագույն դերասան» , «Լավագույն ռեժիսիոր , «Լավագույն սցենար» , «Օպերատորական լավագույն աշխատանք» , «Հնչյունային օպերատորի լավագույն աշխատանք» ։
Ալեքսանդրի փողոցում գտնվող Լակիերի տանը տեղակայված սենյակում ժամը մեկին հավաքվեցին հիմնադիրները' Ե. Մ. Լակիերը և Ռ. Ա. Խրեշչատիցկին։
Ընկերության անդամներ Ա. Մ. Ստորոժենկոն, Ն. Պ. Գուձենկոն, Վ. Ի. Բեսչինսկին և պարոն Տրախգերովը հայտարարեցին, որ ցանկանում են իրենց հաշվին խնամել մեկական երեխա։
1894 թվականին «Մսուր» բարեգործական ընկերությունը տեղափոխվեց նոր տարածք Ուսպենսկի նրբանցք, 2 հասցեով, որին կից հացահատիկի խոշոր արտահանողներ Վենիամին և Իոանն Բեսչինսկի եղբայրները իրենց միջոցներով կառուցեցին աղյուսե մատուռ։
Իվան Անդրեևիչ Վարվացիի թոռը' Մարկ Նիկոլաևիչ Կոմնինո-Վարվացին, նվիրաբերելով հինգ հազար ռուբլի, առաջարկեց նման երեխաներին խնամելու համար կազմակերպել «Մսուր» բարեգործական ընկերությունը։
9 , բրիտանական ռմբակոծիչ ինքնաթիռ, որը նախագծվել է Ջեֆերի դը Հեվլենդի կողմից 1917 թվականին բազմաֆունկցիոնալ .4 բիպլանի հիման վրա և կիրառվել է Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին։
9 ինքնաթիռները սովորաբար զինված են եղել երկու 230 կամ չորս 112 ֆունտ կշիռ ունեցող ռումբերով, որոնք տեղադրված են եղել թևերի արտաքին կախիչներում, ինչպես նա երկու կամ երեք գնդացիրներով («Վիկերս», «Լուիս»։
1918 թվականի հունիսին բրիտանական զորքերը համալրվում են արդիականացված .9 ինքնաթիռներով, որոնց թևերի մակերեսը ավելի լայն էր, իսկ շարժիչը փոխարինված 375 ձիաուժ հզորությամբ - և 400 ձիաուժ հզորությամբ շարժիչներով։
Այդ ինքնաթիռների մեծ մասը օգտագործվել է Առաջին համաշխարհային պատերազմի արևմտյան ռազմաճակատում, մնացածը՝ րևելյան ռազմաճակատում, Միջերկրական ծովում, Մերձավոր Արևելքում։
Եպիսկոպոս ձեռնադրել է նրան, որպես քահանա 1609 թվականի մարտի 22-ին և հանձնարարել է աշխատել Օլոմոուցում, մինչև նրա նշանակվելը Հոլոշովայում 1616 թվականին։
Բարոն ֆոն Լաբկովիցը Մորավիայից աջակցում էր Սարկանդերի ջանքերին՝ քրիստոնեացումը տարածաշրջանում, սակայն հարուստ հակակաթոլիկ հողատեր Բիտովսկի ֆոնի Բիստրիտան հանդես է եկել նրա դեմ այնքանով, որ նա ուզում էր Սարկանդերը սպանվեր։
Երեսնամյա պատերազմը սկսվեց 1618 թվականին, և նա բախվում է բողոքականների ու քրիստոնյաների միջև բռնի հակամարտություններին, և դա ստիպել է նրան փախչել Լեհաստան 1619 թվականին մայիսի 17-ին, մի կարճ ժամանակով, մինչև որ բողոքականները չեն զբաղեցրել :
1620 թվականին լեհական զորքերը տեղափոխվել են այդ տարածաշրջան, և պայքարն անխուսափելի էր թվում, այնպես որ փետրվարին նա այցելել է դաշտային հրամանատարին հաղորդությամբ որպես միապետ, որպես վահան։
Սարկանդերը սովորել է քոլեջում 1597-1600 թվականներին, ժանտախտի պատճառով նա ստիպված էր տեղափոխվել Շառլ քոլեջը Պրահայում, 1600 թվականի Հոկտեմբեր 20-ին, որտեղ նա ավարտել է և ստացել է փիլիսոփայության ուսումնասիրությունների մագիստրոսի աստիճան։
Ավելի ուշ, նա անցել է աստվածաբանական ուսումնասիրությունները Գրացի քոլեջում և հանձնել է քննությունները Դեկտեմբերի 21-ին, 1607 թվականին, իսկ 1609 թվականի մարտի 16-ին նա նշանակվել է վերերկրյա սարկավագ։
Սարկանդերը մտածել է, որ նա պատրաստվում էր դառնալ քահանա, բայց հրաժարվել է այդ մտքից և ամուսնացել, նախքան երկուսը բնակություն են հաստատել Բռնոևում. Ամուսնությունը կարճ տևեց, քանի որ նրա կինը մահացել էր ամուսնությունից ոչ շատ ժամանակ անց։
1620 թվականին Բոհեմիան ապստամբության ժամանակ-Մորավիայի բողոքական հողերը Սարկանդերին մեղադրում են դավաճանության մեջ, և, հետևաբար, նա խոշտանգումների է ենթարկվել բանտում։
Պատճառներից մեկը, որ նա ենթարկվել է խոշտանգումների, այն էր, որ նա հրաժարվել է բացահայտել, թե ինչ էր ասել խոստովանության կնիքի ներքո, որը եղել է սրբազան քահանայի համար։
Նա ինքը ձերբակալվել է կեղծ մեղադրանքներով, բայց նա հրաժարվել է զիջել իր դահիճներին, ովքեր խոշտանգել են նրան բանտում շուրջ մեկ ամիս, որտեղ էլ նա մահացել է։
Հռոմի պապ Պիոս օրհնել է Սարկանդերին Սուրբ Պետրոսի տաճարում 1860 թվականին, իսկ Հռոմի Պապ Հովհաննես Պողոս Երկրորդը նրան դասել է սրբերի շարքին 1995 թ-ին Չեխիայի Հանրապետություն կատարած իր այցի ժամանակ։
Ինքնահռչակ թագավոր Անրի Քրիստոֆը վերակառուցեց քաղաքը, սակայն նրա կառուցածի զգալի մասը չի հասել մեզ՝ 1842 թվականի երկրաշարժի և 1928 թվականի փոթորիկի պատճառած հսկայական վնասների պատճառով։
Բուն քաղաքում գաղութային ժամանակաշրջանից պահպանվել է միայն ծխական եկեղեցին, բայց քաղաքից 12 կմ հեռավորության վրա պահպանվել են Անրի Քրիստոֆի նստավայրի՝ Սան Սուսի պալատի և Լաֆերեր ամրոցի ավերակները, որոնք Արևմտյան կիսագնդում համարվում են ամենախոշորները։
Քիչ հեռու գտնվում է Նապոլեոնի քրոջը' Պոլինային նվիրված պալատի ավերակները, որտեղ նա գտնվում էր իր ամուսնու հետ, Հայիթիի վրա անհաջող հարձակման ժամանակ՝ 1801 թվականին։
1902-1904 թվականներին կրկին վաճառականների նվիրատվությունններով և միջոցներով կառուցվեց կոմերցիոն ուսումնարանի եռահարկ շենքը Նիկոլսկայա, 150 փողոցի (այժմ' Սոցիալիստական փողոց, 162, որտեղ գտնվում է շինարարական համալսարանի ուսումնական մասնաշենքը) և Բոգատյանովսկի զառիվայր պողոտայի խաչմերուկում։
Ռոստովի առևտրային ուսումնարանը տիրապետում էր ժամանակակից սարքավորումների, գրադարանի և հիասքանչ դահլիճի, այնտեղ կար նաև Նիկոլայ Հրաշագործ տնային եկեղեցին։
1921 թվականի աշնանից նախկին առևտրային ուսումնարանի շենքում, բացի Դոնի ժողովրդական տնտեսության ինստիտուտից, տեղավորվել էին նաև 2-րդ արդյունաբերական-տնտեսական դպրոցը և Դոնի մանկավարժական տեխնիկումը։
Միայն տասը տարի անց' 1900 թվականին, վաճառականների ընկերակցության միջոցներով բացվեց Ռոստովի առևտրային արական ուսումնարանը, որի տնօրեն դարձավ Խարկովի կայսերական համալսարանի շրջանավարտ, պետական խորհրդական Պյոտր Վերխովսկին ։
Ներկայումս Ռոստովի նախկին առևտրային ուսումնարանի շենքում գտնվում է Ռոստովի պետական շինարարական համալսարանը, որը 2016 թվականի ապրիլի 15-ին մտավ Դոնի պետական տեխնիկական համալսարանի կազմի մեջ։
1966 թվականին արագ զարգացող խլության պատճառով ստիպված էր թողնել մանկավարժական կարիերան և Օքսֆորդի համալսարանում զբաղեցրեց ավարտական քննությունների կոմիտեի քարտուղարի օգնականի պաշտոնը, որտեղ էլ աշխատեց մինչև թոշակի անցնելը՝ 1988 թվականը։
Դեքսթերը հաճախ է մասնակցում -ի «Ինչպես լուծել բարդ խաչբառը» ծրագրին, մասնավորապես 2008 թվականի նոյեմբերի ծրագրերի շարքին նա մանրամասն պատմում էր տեսուչ Մորսի լուծած խաչբառերի մասին։
Դեքսթերը կրթություն է ստացել Ստենֆորդի դպրոցում, որտեղ ավելի վաղ սովորել էր եղբայրը՝ Ջոն Դեքսթերը, ներկայումս Պիտերբորոյի Քինգս դպրոցի դասախոս։
Կապի արքայական կորպուսում ծառայելուց հետո սկսեց անտիկ արվեստ ուսումնասիրել Քեմբրիջի Քրիստոսի քոլեջում, որը գերազանց ավարտելով՝ ստացավ մագիստրոսի աստիճան։
Այնուհետև աշխատել է Լոֆբորոյի քերականական դպրոցում, իսկ 1959 թվականին նշանակվեց դասական արվեստների ավագ ուսուցիչ Նորթհեմփթոնի Քորբիի քերականական դպրոցում։
83-84 թվականներին, երբ Դոմիցիանոսը ռազմական գոտիները վերափոխեց ինքնուրույն նահանգների, պաշտոնապես Ստորին և Միջին Հռենոսում բանակի հրամանատարները սկսեցին ենթարկվել Բելգիական Գալիայի կառավարչին։
Սակայն մոտավորապես 103 թվականից մինչև 4-րդ դարի վերջը այն պաշտպանում էին ընդամենը երկու կայազոր (Բոնում՝ -ը և Կաստրե Վետերում՝ -ը, որը հետագայում հայտնի դարձավ որպես « »):
Մոտավորապես 400 թվականին Փլավիոս Ստիլիքոնը գրեթե ամբողջ կայազորը տեղափոխեց Իտալիա, և Գերմանիայում մնացին միայն որոշ ոչ մեծ ստորաբաժանումներ։
Հին Գերմանիայի ռոմանիզացիայի առաջին փորձը կատարել է Հուլիոս Կեսարը՝ շարժվելով դեպի Մաաս գետի հովտի խորքը, իսկ ավելի ուշ՝ Հռենոսը և հասնելով մինչև Ռուհր գետ։
Մ.թ.ա. 12-րդ դարում Ներոն Կլավդիա Դրուզի կողմից սկսվում է գերմանականացման լայնամասշտաբ գործընթաց, որի համար վերջինս ստանում է Գերմանիկոս տիտղոսը։
Ոգեշնչվելով կատարված աշխատանքից՝ Օկտավիանոս Օգոստոսը ցանկանում էր ստեղծել Մեծ Գերմանիա Ալբիսի Հռենոսի միջը գտնվող տարածքներում, սակայն մի շարք ցեղեր շարունակում էին կռվել և ընդդիմանալիրենց տարածքների նվաճմանը։
Վերին Գերմանիայի վարչական կենտրոններն էին մայրաքաղաքը, Ագրիպինայի Գաղութը , Ադրիանի Ֆորումը,Նովիոմագը և Ուլպիա Տրոյանի Գաղութը, ինչպես նաև Հռոմին դաշնակից ֆրիզիավոնների գլխավոր քաղաք Հանուէթնան։
Օսմանյան Կայսրության կազմում գտնվող Ինքնավար Սերբիայում սկզբնական ժամանակաշրջանում կրթական հաստատությունները քիչ էին՝ 1835 թվականին հաշվվում էր 69 դպրոցներ,որտեղ սովորում էր 2283 մարդ։
Ընդունելության քննությունները, հիմնականում, բաղկացած են մաթեմատիկայի, սերբերեն լեզվի ու գրականության քննություններից, սակայն կախված են կրթական հաստատության տիպից ու աշակերտի անգլերենի քննություն հանձնելու ցանկությունից։
Շվեյցարիայի դաշնային խորհրդի Գլարուսի ներկայացուցիչ Ֆրից Շիսսերը առաջարկեց Աննա Գյոլդիի դատավճիռը ճանաչել անօրինական, իսկ որպես փոխհատուցում տպագրել գիրք, որը կլիներ բարոյական պարտք՝ մատուցված շվեյցարացիների կողմից։
Ինչևէ, սա նաև արտացոլում է այն, որ ժողովուրդը քաղաքական իրարանցման տասնամյակից հետո հանուն կարգուկանոնի ստիպված էր տանել քաղաքացիական և քաղաքական իրավունքների ճնշումը։
Երբ 1938 թվականին տեղի ունեցան ընտրությունները 1937 թվականին ընդունված սահմանադրության կարգով, ընդդիմությունից միայն կարողացել էին ընտրվել 26 անդամներ, այն դեպքում, երբ կառավարությունից ընտրվել էր 54 անդամ, որը ապացուցում է, որ էստոնացիների մեծ մասը համակերպվել էր լռության դարաշրջանի հետ։
Ինչևէ, երբ Պատսը հրաման արձակեց հետաձգել խորհդարանի և պետության գլխի ընտրությունները, որը, համաձայն նոր սահմանադրության, որոշված էր անցկացնել 1934 թվականի գարնանը, գոյություն ունեցող խորհրդարանի կողմից գումարված հատուկ նիստի ժամանակ ընդդիմություն առաջացավ, քանի որ սահմանադրությունը թույլ չէր տալիս հետաձգել ընտրությունները։
Այսպիսով, Պատսի՝ կառավարությունը իր ձեռքը վերցնելը փաստորեն և իրավաբանորեն հեղաշրջում էր, քանի որ 1934 թվականին գործող սահմանադրությամբ այս պրոցեսը անօրինական էր։
1934 թվականին Եվրոպայի թեժ մթնոլորտում, երբ Ադոլֆ Հիտլերը ավտորիտար հանրապետությունների համար դարձել էր ամբոխահաճո մարդ , Էստոնիայի էլիտան վետերանների միության նման խմբերի շարժումը համարում էր մեծ սպառնալիք։
«Լռության դարաշրջան» տերմինը ներմուծվել է Կարել Էնպալուի կողմից, ով Էստոնիայի նախարարն էր 1938-39թթ․ և այդ ժամանակաշրջանում Էստոնիայի բռնապետ Պատսի հզոր աջակիցն էր։
Ուսումը կիսատ թողնելով՝ 2015 թվականի հուլիսի 11-ին Կարեն Ներսիսյանը 2015/1 զորակոչով Չարենցավանի Զինկոմիսարիատից մեկնել է պարտադիր ժամկետային զինծառայության։
Անձնակազմի անդամներին' Ադամ Սահակյանին, Կարեն Ներսիսյանին, Բագրատ Ալեքսանյանին, Տիգրան Բերակչյանին, Սաշա Գալստյանին, Անդրանիկ Գրիգորյանին, Ժորա Եսայանին, Բորիս Օզմանյանին օգնության է հասել 5 սպայից բաղկացած օպերատիվ խումբը' Ալեքսան Առաքելյանը, Օնիկ Գրիգորյանը, Մաքսիմ Գրիգորյանը, Ռոման Պողոսյանը, Սուրեն Մելքումյանը։
Սերժանտ Սահակյանն իր զինակից ընկերների հետ կոտրել է հակառակորդի ողնաշարը՝ հասցնելով նրան զգալի կորուստներ , կանխելով նրա առաջխաղացումը դեպի երկրի խորքերը, տապալելով կայծակնային պատերազմի միջոցով ԼՂՀ-ին արագ պարտության մատնելու հակառակորդի մշակած ծրագիրը։
Կարեն Արտակի Ներսիսյան (ապրիլի 8, 1997, Բջնի, Կոտայքի մարզ, Հայաստան - ապրիլի 2, 2016, Ջաբրայիլ, Արցախի Հանրապետություն), Հայաստանի զինված ուժերի և Արցախի պաշտպանության բանակի զինծառայող, սերժանտ, Լելե-Թեփե բարձունքում գտնվող 112-րդ մարտական դիրքի ավագ Ադամ Սահակյանի օգնականը։
112 դիրքը ևս ենթարկվել է հրետակոծման, ինչի արդյունքում դիրքի ավագ Ադամ Սահակյանի գլխավորությամբ 7 հոգուց բաղկացած խումբն անցել է շրջանաձև պաշտպանության։
Կարեն Ներսիսյանը այն յոթ զինվորներից մեկն էր, որոնք Ադամ Սահակյանի գլխավորած մարտում մի քանի ժամ շարունակ պայքարել են հակառակորդի դեմ՝ կյանքի գնով պաշտպանելով Ջաբրայիլի դիրքերից մեկը։
Անհավասար պայքարում զոհվել են Ադամ Սահակյանը, Կարեն Ներսիսյանը, Բագրատ Ալեքսանյանը, Տիգրան Բերակչյանը, Անդրանիկ Գրիգորյանը, Ժորա Եսայանը, Բորիս Օզմանյանը։
1984-1997 թվականներին աշխատել է ՌԴ գիտությունների ակադեմիայի Աշխատանքի, զբաղվածության խնդիրների ինստիտուտի կենտրոնական գիտահետազոտական լաբորատորիայում, 1997-1999 թվականներին եղել է «» հիմնադրամի սոցիալական ծրագրի տնօրեն։
1999-2008 թվականներին՝ սոցիալական քաղաքականության և անձնակազմի վարչության պետ, «Նորիլսկի Նիկել» ԲԲԸ անձնակազմի և սոցիալական քաղաքականության հարցերով գլխավոր տնօրենի տեղակալ, 2001 թվականին՝ Թայմիրսկի ինքնավար շրջանի ղեկավարի սոցիալական հարցերով տեղակալ։
«Նորիլսկի նիկել» ընկերությունից հեռանալուց հետո մինչև 2008 թվականի դեկտեմբերի 16-ը Գոլոդեցը շարունակել է ղեկավարել խորհրդի մասնավոր կենսաթոշակային ֆոնդը , որը խմբի ակտիվների մասն էր կազմում։
Պատասխանատու է առողջության բնագավառի, դեղամիջոցների և բժշկական սարքավորումների, դրանց որակի և անվտանգության ապահովման համար, դեղատնային գործունեության, սոցիալական զարգացման, ժողովրդագրության, զբաղվածության, աշխատանքային հարաբերությունների, սոցիալական գործընկերության, սոցիալական և առողջապահական ապահովագրության, կենսաթոշակների, կրթության, գիտության, մշակույթի, զբոսաշրջության, հանրային երիտասարդական քաղաքական գործունեության և սոցիալական ուղղվածությամբ ոչ առևտրային կազմակերպությունների աջակցության համար։
2008-2010 թվականներին Գոլոդեցը եղել է Համառուսական միջոլորտային ընկերակցության նիկելի և թանկարժեք մետաղ արտադրող գործատուների նախագահ, «Սոգլասիե» ապահովագրական ընկերության տնօրենների խորհրդի նախագահ, 2010 թվականի դեկտեմբերի 2-ից՝ Մոսկվայի քաղաքապետ Սերգեյ Սոբյանինի տեղակալ կրթության և առողջության հարցերով։
2009 թվականին Գոլոդեցը մամուլում հիշատակվել է, որպես Ռուսաստանի արդյունաբերողների և գործարարների միության խորհրդի անդամ, «Նորիլսկի նիկելի» իր բազմաթիվ տարիների ղեկավար Միխայիլ Պրոխորովի հետ միասին, որը նույն տարում եղել է Ռուսաստանի արդյունաբերողների և գործարարների միության բյուրոյի անդամ, 2010 թվականին Գոլոդեցը մամուլում հիշատակվել է որպես Պրոխորովի աշխատանքի շուկայի և մարդկային ռեսուրսների հարցերով տեղակալ։
Բազմիցս ընդգրկվել է Ռուսաստանի կառավարիչների ռուսական ընկերակցության լավագույն թոփ-մենեջերների ցանկում, «Ռուսական անձնակազմի լավագույն տնօրեն» անվանակարգում արժանացել է «ԱՐԻՍՏՈՍ» մրցանակի։
Առաջին անգամ «Ցիկլոն », որպես մարդկանց զանգվածայի ոչնչացման միջոց, կիրառվել է 1941 թվականի սեպտեմբերին Օսվենցիմ համակենտրոնացման ճամբարում՝ ճամբարի պարետի առաջին տեղակալ Կարլ Ֆրիչի նախաձեռնությամբ։
1941 թվականի դեկտեմբերի 10-ից թվով 8 համակենտրոնացման ճամբարների ադմինիստրացիա կարգադրություն եկավ ՍՍ-ի բժիշկների կողմից իրականացված հետազոտությունների վերաբերյալ և «Ցիկլոն » սկսեցին ազատորեն օգտագործել մահվան ճամբարներում՝ թունավորելով սպանելու կալանավորներին։
1911 թվականից նա ղեկավարում էր Ֆիզիկական քիմիայի և էլեկտրաքիմիայի ինստիտուտը, որը Բեռլինի Կայզեր Վիլհելմի գիտական միության ենթակայության ներքո էր գտնվում։
Գիտնականը ազգությամբ հրեա էր, և, Երրորդ ռայխի ձևավորումից ու Ադոլֆ Հիտլերի իշխանություն գալուց հետո, նա լքում է Գերմանիան և ստիպված արտագաղթում Շվեյցարիա։
«Ցիկլոն » պեստիցիդն իրենից ներկայացնում է ադսորբենտ՝ հագեցած ցիանական թթվով (սկզբից այն դիատոմիտի հող էր, իսկ ավելի ուշ օգտագործվեց բարձր ծակոտկենություն ունեցող գիպսի հատիկներ)։
Համաձայն ներկայումս արտադրող ֆիրմայի տվյալների, այս պեստիցիդի հատիկները սենյակային ջերմաստիճանին գազ են արտադրում հընթացս երկու ժամերի, իսկ ավելի ցածր ջերմաստիճանային պայմաններում՝ առավել երկար։
Այս նյութը ամենաշատը հայտնի դարձավ Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի տարիներին, երբ նացիստները մահվան ճամբարներում այն կիրառեցին գազի խցիկներում կալանավորների զանգվածային ոչնչացումն իրագործելիս։
Հենկ Ազարիան, ով առաջին երկու ֆիլմերում դերակատարեց՝ Գարգամելին, հարցազրույցում պատմեց, որ՝ «ի տարբերություն նախկին երկու ֆիլմերի, երրորդն ամբողջությամբ կստեղծվի համակարգչային անիմացիայով և շարունակություն չի հանդիսանա»։
Միաժամանակ հաճախել է թիվ 172 դպրոցին կից Սաթենիկ Թոփուզյանի ղեկավարած մարիոնետների թատրոն, որտեղ խաղացել է «Անուշ» և «Կարմեն» ներկայացումներում։
անալիզ , մարքեթինգային գործիք, որը նախատեսված է կազմակերպության գործունեության վրա ազդող արտաքին միջավայրի քաղաքական , տնտեսական , սոցիալական և տեխնոլոգիական գործոնների դուրսբերման համար։
Այս վերլուծությունը կազմակերպության ղեկավարին թույլ է տալիս տեսնել արտաքին միջավայրի ընդհանրացված պատկերը, առանձնացնել կազմակերպության վրա առավել ազդեցություն ունեցող գործոնները։
1915 թվականի սեպտեմբերին ծառայության է անցել և որպես յունկեր ընդունվել Ալեքսեևսկոեի զինվորական ուսումնարան, որը 1916 թվականի հունվարին ավարտելուց հետո կրտսեր սպա է նշանակվում Սիմբիրսկ քաղաքի պահեստային գումարտակում։
1916 թվականի մայիսին գործուղում են Կիևի 5-րդ գրենադերական գունդ, որտեղ զբաղեցնում է կրտսեր սպայի և վաշտի հրամանատարի, ուսումնական թիմի պետի, գումարտակի հրամանատարի պաշտոնը։
1934 թվականից եղել է Վ․ Պոդբելսկու անվան կապի ինժեներատեխնիկական ակադեմիայի ռազմական ֆակուլտետի ուսումնական մասի ղեկավարը, իսկ ավելի ուշ՝ Մ․ Ֆրունզեի անվան ռազմական ակադեմիայի ամբիոնի վարիչը։
Սերգեյ Եվլամպիևիչ Դանիլով (, հոկտեմբերի 5, 1895, Նեչաևկա, Ռուսական կայսրություն - մարտի 1, 1944, Ֆլոսենբյուրգ, Բավարիա), խորհրդային զորապետ, գեներալ-մայոր, 1-ին կազմավորման 280-րդ հրաձգային դիվիզիայի հրամանատար, Կարմիր դրոշի շքանշանի ասպետ։
Նամակագրական կապ է ունեցել Վալենտին Կատաևի, Յուրի Օլեշայի, Օսիպ Մանդելշտամի, Մաքսիմիլիան Վոլոշինի, Էդուարդ Բագրիցկիի և այլոց հետ։
Հայրենասիրությամբ լցված հպատակներին դեմ չգնալով՝ 1917 թվականի հուլիսի 17-ին Ջորջ հատուկ օրենք մշակեց, որով բրիտանական արքայատոհմը վերանվանվեց Վինզորյան։
Նա այդ ժամանակ Բրիտանիայի տարածքում բնակվող թագուհի Վիկտորիայի բոլոր ժառանգների ազգանունները վերանվանեց Վինզոր, բացառությամբ այն կանանց, ովքեր ամուսնացած էին այլ ազգանուն կրող մարդկանց հետ։
Սակայն հասարակության ապրելու պայմանների վատթարացման և հեղափոխության՝ բրիտանական կղզիներ հնարավոր ներթափանցման մտքից սարսափելով, Ջորջ եզրահանգեց, որ Մեծ Բրիտանիայիում Ռոմանովների ներկայությունը բացասականորեն կընկալվի հանրության կողմից։
Թագավորի անձնական քարտուղար լորդ Սթամֆորդհեմի փաստաթղթերն ապացուցում են, որ Ջորջ դեմ էր Ռոմանովներին ապաստան տալու գաղափարին, իսկ վարչապետ Լլոյդ Ջորջը խորհուրդ էր տալիս անել դա։
Պատերազմի սկզբում, ապագա էդուարդ , այն ժամանակ դեռ Ուելսի արքայազնը, հասել էր պատերազմին մասնակցելու համար պահանջվող մինիմալ տարիքին և տենչում էր մեկնել ռազմաճակատ։
Չնայած, Էդուարդը ցանկանում էր ճակատ մեկնել, պետական ռազմական քարտուղար լորդ Կիտչեները հրաժարվեց նրան այնտեղ ուղարկել, պատճառաբանելով, որ արքայազնի գերի ընկնելու դեպքում թագավորությունը մեծ կորուստ կկրի։
Արքայազն Ալբերտը, այդ ժամանակ դեռ Յորքի հերցոգ, իսկ հետո արդեն թագավոր Ջորջ , 1913 թվականի սեպտեմբերի 15-ին թագավորական նավատորմում անցավ ծառայության որպես միչման, և մեկ տարի անց սկսվեց առաջին աշխարհամարտը։
Թագավորի միակ դուստրը՝ Մարիա Վինզորը, մոր հետ միասին այցելում էր հոսպիտալներ՝ օգնություն ցուցաբերելով բրիտանացի զինառայողներին և նրանց ընտանիքներին օգնելու աջակցման նախագծերին։
Այդպիսի նախագծերից էր օրինակ արքայադստեր ստեղծած «Ամանորյա նվերների ֆոնդը», որի շրջանակում 1914 թվականի ամանորին բրիտանացի բոլոր զինվորներին և մատրոսներին նվերներ ուղարկվեցին։
Այդ կոալիցիան իշխանության ղեկին մնաց մինչև 1916 թվականը, երբ պահպանողականները հիասթափվեցին Ասկվիտի հետ համագործակցությունից և լիբերալների բռնած դիրքից, հատկապես Սոմի ճակատամարտից հետո։
Չնայած, ի տարբերություն Ասկվիտի կաբինետի, այս կաբինետի նախարարների թիվը զգալիորեն ավելի քիչ էր, սակայն այն այնպես էր կազմակերպված, որ իր վրա կրի պատերազմի ընթացքի ողջ պատասխանատվությունը։
Այս կաբինետի գոյությունը փաստում էր կառավարության քաղաքականության անցումը տոտալ պատերազմի, որի ներսում յուրաքանչյուր տղամարդ, կին և երեխա պետք է կատարեին իրենց դերը՝ ճակատին օգնելու համար։
Պատերազմից հետո, 1918 թվականի ժողովրդական ներկայացուցչության մասին օրենքը ձայնի իրավունք տվեց հասարակության ավելի լայն շերտի՝ 21 տարեկանից բարձր, ամուսնացած բոլոր տղամարդկանց և 30 տարեկանից բարձր, ամուսնացած բոլոր կանանց։
Դա ակնհայտ դարձավ 1918 թվականի համընդհանուր ընտրություններին, որի ընթացքում լեյբորիստների' 1910 թվականի դրությամբ 6,4% կազմող հեղինակությունը հասավ ավելի քան 20%-ի՝ լիբերալների՝ կոալիցիոն կառավարության գորունեության շարունակման կողմնակիցների և հակառակորդների ձայների բաժանման հաշվին։
Անընդմեջ զարգանալով՝ երկիրը հասավ իր գլխավոր նպատակին՝ պարտության մատնելով Կենտրոնական տերությունների (Գերմանական կայսրություն, Ավստրո-Հունգարիա, Օսմանյան կայսրություն և Բուլղարական թագավորություն) միությանը։
Աշխատուժի կրճատման և սննդամթերքի պակասը կանխելու համար կառավարությունը մշակեց մի շարք օրենքներ, ինչպիսին էր օրինակ Թագավորության պաշտպանության մասին օրենքը, որով թագավորությանը տրվում էր իր քաղաքացիների անվտանգությունը ապահովելու լրացուցիչ լիազորություններ։
Մեծ Բրիտանիայում «բիզնես՝ ինչպես միշտ» նախնական քաղաքականությունից և Հերբերտ Հենրի Ասկվիտի կաբինետի մինչպատերազմյան ստատուս քվոյից ստիպված եղան հրաժարվել՝ հօգուտ վարչապետ Դեյվիդ Լլոյդ Ջորջի' տոտալ պատերազմի ռեժիմի (պետությունն իրավունք ստացավ միջամտել հասարակական կյանքի բոլոր ոլորտներ), ինչն առաջին անգամն էր Բիրտանիայի տարածքում։
Հասարակության մեջ մարտական ոգին բարձր մակարդակի վրա էր, մեծ մասամբ շնորհիվ զանգվածային լրատվության միջոցների. պատերազմական ժամանակահատվածում թերթերը ծաղկում էին ապրում։
Հաջողությամբ էին իրականացվում կառավարական պրոպագանդաները շնորհիվ այնպիսի լրագրողների, ինչպիսին էր Չարլզ Մաստերմանը և թերթի հրատարակիչների, ինչպիսին էր լորդ Բիվերբրուկը։
Աշխատուժի ժողովրդագրական փոփոխություններին հարմարվելու ճանապարհով ռազմական ոլորտի հետ կապված արդյունաբերությունները սկսեցին աճել և արտադրությունը սկսեց աճել ավելի մեծ քանակությամբ մարդկանց վարձու աշխատանքի վերցնելու հաշվին։
Բացի այդ, սկսվեց կանանց աշխատուժի զանգվածային կիրառում, ինչը հարկադրեց պառլամենտին 1918 թվականին օրենք ընդունել, որով զգալի թվով կանանց տրվեց ձայնի իրավունք։
Մեծ Բրիտանիան, որը կառավարում էր վարչապետ Հերբերտ Հենրի Ասկվիտը Լիբերալ կուսակցությունից, պատերազմի մեջ մտավ 1914 թվականի օգոստոսի 4-ին, երեկոյան ժամը 11-ին։
Գերամանական զորքին դեպի Ֆրանսիա ազատ ճանապարհ տրամադրելու Բելգիային ուղղված գերմանական պահանջներին ի պատասխան և բրիտանական վերջնագրի սպառվելուց հետո Ասկվիտը պատերազմ հայտարարեց Գերմանական կայսրությանը։
1839 թվականի Լոնդոնյան պայմանագրի շրջանակում Միացյալ թագավորությունը Բելգիայի վրա հարձակման դեպքում հանդես էր գալիս այդ երկրի չեզոքության և անկախության երաշխավոր, չնայած, արտաքին գործերի նախարարությունը գտնում էր, որ այդ պարտավորությունները կարող էին չիրականացվել։
Մյուս պատճառը Ֆրանսիայի հանդեպ «բարոյական պարտքն էր». երկու երկրների միջև լայնամասշտաբ գաղտնի խորհրդակցություններ էին իրականացվել դեռևս 1905 թվականից, չնայած, որ Ասկվիտի կաբինետի անդամների մեծ մասը դրա մասին տեղյակ չէին ընդհուպ մինչև 1911 թվականը։
Մինչև պատերազմի սկիզբը Մեծ Բրիտանիայի կառավարության քաղաքական կուրսը մասնավոր բիզնեսի մեջ չմիջամտելն էր, որը ձևակերպվել էր ղեկավար կուսակցության կողմից և ինչը համապատասխանում էր կառավարական չմիջամտության սկզբունքների կողմնակից լիբերալների պատմական դիրքին։