polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Բնակչության ընթացիկ հաշվառումը, որն արձանագրում է միջմարդահամարային ժամանակահատվածում բնակչության թվաքանակի փոփոխությունները՝ հենված է բնակչության բնական և մեխանիկական շարժերի ուսումնասիրության և հաշվառման վրա։
Մշտական բնակչության թվաքանակում հաշվառվում են այն անձինք, ովքեր մշտապես բնակվում են տվյալ տարածքում՝ ներառյալ մարդահամարի պահին և ընթացիկ հաշվառման ժամանակ ժամանակավոր բացակայողները։
Ժամանակավոր բացակայողների թվաքանակում հաշվառվում են այն անձինք, ովքեր մարդահամարի պահին կամ ընթացիկ հաշվառման ժամանակ իրենց մշտական բնակության վայրից բացակայում են մինչև 1 տարի ժամանակով։
Ժամանակավոր բնակվողների թվաքանակում հաշվառվում են այն անձինք, ովքեր մարդահամարի պահին գտնվել են իրենց մշտական բնակության վայրը չհանդիսացող տարածքում ոչ ավել մեկ տարի ժամանակով։
Միայն 20-րդ դարում շնորհիվ իտալացի հետազոտողներ Ռ. Լոնգի և Ջ. Դե Լոգուի հնարավոր եղավ ստանալ Ջակոմոյի կենսագրության մասին որոշ հավաստի տվյալներ։
1931 թվականին Դե Լոգուն հայտնաբերեց և հրատարակման ներկայացրեց Ջակոմո Չերուտիի 46 ստեղծագործություններ, որոնք հայտնաբերվել էին Պադերնելոյի դղյակում, որը պատկանում էր Սալվադեգո կոմսերին։
Նրա մականունը Պիտոկետո էին կնքել, որը, բառացի, իտալերենից նշանակում է «փոքրիկ չքավոր», քանի որ իր ստեղծագործություններում Ջակոմո Չերուտին շատ հաճախ էր վրձնում իրական սյուժեներ ու հասարակ մարդկանց։
Վասիլի Պոլենովը ռուսական գեղագիտության մեջ համարվում է ամենահայտնի բնանկարիչներից մեկը և Ալեքսեյ Սավրասովի, Իսահակ Լևիտանի ու Կոնստանտին Կորովինի արժանի հետնորդն է։
Եթե «Մոսկովյան բակ» ստեղծագործությունում նկարիչը վրձնել է ազատ տարածություն՝ արևային լույսով ողողված ու ստեղծվել է ուրախ տպավորություն, ապա «Տատիկի այգին» նկարում նկատվում է ինքնամփոփություն։
Պլենէրների ժամանակ ստեղծված շատ նկարներում է զգացվում իմպրեսիոնիզմի ոճը, որոնք ստեղծել է արտասահմանում գտնվելու տարիներին. նկարիչը ուղևորվել էր Սանկտ Պետերբուրգի գեղարվեստի ակադեմիայի կրթաթոշակով կատարելագործվելու։
1870-ական թվականների վերջին Վասիլի Պոլենովը ստեղծել է մի շարք նկարներ, որոնք ցուցադրության է ներկայացրել Գեղարվեստական շրջիկ ցուցահանդեսների ընկերության շրջանակներում ։
Մայրաքաղաքի կենտրոնում բնակարան է վարձակալում՝ Հին Արբատից ոչ հեռու, Փրկիչ պայծառակերպության եկեղեցու մոտ, Տրուբնիկովսկի նրբանցքի անկյունում։
Պատկերասրահի ստեղծման պատմությունը սկսվում է 1849 թվականին, իսկ մեկ տարի հետո 1817 թվականին ստեղծված Համբուրգի արվեստի ընկերակցությունն այն հիմնադրում և բացում է որպես ' ' ։
Պատկերասրահի նախնական շենքը կառուցվել է կարմիր աղյուսից 1863-1869 թվականներին ճարտարապետ Գեորգ Թեոդոր Շիրմախերի և Հերման ֆոն դեր Հուդի կողմից և ֆինանսավորվել մասնավոր նվիրատվություններից։
Պատկերասրահի առաջին տնօրենն է եղել արվեստաբան, մանկավարժ Ալֆրեդ Լիչտվաքը , որին հաջորդել է Գուստավ Պաուլին, ով վերահսկել է գմբեթավոր սրահի վերահսկման աշխատանքներն ու առաջին հավելված հատվածը։
Պատկերասրահի մշտական հավաքածուն ներկայացնում է 14-րդ դարի Հյուսիսային Գերմանիայի նկարչությունը, ինչպես նաև 16-17-րդ դարերի հոլանդացի, ֆլամանդացի և իտալացի նկարիչների ստեղծագործություններ, 19-րդ դարի ֆրանսիական և գերմանական գծանկարներ և գեղանկարներ և միջազգային ժամանակակից արվեստի գործեր։
Հավաքածուի կարևոր նմուշներից են Մինդենցի Բերտրամի, Ֆրանկեի աշխատանքները, 17-րդ դարի հոլանդական գեղանկարներ, 19-րդ դարի սկզբի և կեսերի գերմանական ռոմանտիզմի ներկայացուցիչների գործեր, ինչպես նաև իմպրեսիոնիստական և դասական մոդեռնիզմի հավաքածուներ։
Պատկերասրահը հայտնի է նաև իր ժամանակակից միջազգային հավաքածուներով ու ցուցահանդեսներով, որոնք ներառում են 1950-ական թվականներից հետո փոպ արտ, կոնցեպտուալ արվեստի, վիդեո արվեստի և լուսանկարչության նմուշներ։
Պատկերասրահը բաղկացած է երեք կապակցված շենքերից, որոնք կառուցվել են 1869, 1921 և 1997 թվականներին և տեղակայված են Հին քաղաքի շրջանում՝ և Ալստեր երկու լճերի միջև։
2014 թվականից պատկերասրահը ընդգրկված է 22 միլիոն եվրո արժողությամբ վերանորոգման ծրագրում, ըստ որի նախատեսվում է հին գլխավոր մուտքը դարձնել ամբողջ համալիրի համար միասնական մուտք։
Պատկերասրահը բաժանված է 4 տարբեր հատվածների՝ Հին վարպետների պատկերասրահ, 19-րդ դարի արվեստի պատկերասրահ, Ժամանակակից մոդեռնիզմի և Ժամանակակից արվեստի պատկերասրահներ։
Տաճարին պատուհասած ամենամեծ աղետը տեղի է ունեցել 1689 թվականին, երբ ֆրանսիական Լյուդովիկոս արքայի զինվորներն ավերել են այն' թողնելով միայն պատերը և պղծել տաճարում գտնվող սրբությունները։
Շինարարությունը սկսվել է Կոնրադ արքայի օրոք, շարունակվել նրա որդու' Հենրի -ի օրոք և ի վերջո ավարտվել թոռան' Հենրի - օրոք' օծվելով նրա կառավարման տարիներին։
Ծնելիության գործակիցը հաշվարկվում է մի քանի եղանակով, որի համար հիմք է հանդիսանում իրական ծնունդները պետական գրանցման համակարգում և բնակչության թվաքանակը համաձայն մարդահամարի տվյալների։
Իսպանիայի քաղաքացիական պատերազմ , ազգայնականների մոտ նաև հայտնի որպես Խաչակրաց արշավանք , կառլիստների մոտ' Չորրորդ Կառլիստական պատերազմ և ապստամբություն կամ Հեղափոխություն հանրապետականների մոտ։
Տեղի է ունեցել 1936 թ.-ից 1939 թվականներին մի կողմից Հանրապետականների, ովքեր ժողովրդական էին և սատարում էին Իսպանիայի երկրորդ հանրապետությանը և դաշնակցում էին Անարխիստական տարբեր խմբավորումների հետ, ու մյուս կողմից Ազգայնականները, որոնք ֆալանգիստ, Կառլիստ և հիմնականում արիստոկրատական խմբավորումներից, որը գլխավորում էր Գեներալ Ֆրանցիսկո Ֆրանկոն։
Չնայած հաճախ պատերազմը համարում են պայքար ժողովրդավարության և ֆաշիզմի միջև, որոշ պատմաբաններ այն համարում են բախում ձախակողմյան հեղափոխականների և աջակողմյան հակահեղափոխականների միջև։
Արդյունքում ազգայնականները հաղթեցին և Ֆրանկոն ղեկավարեց Իսպանիան մյուս 36 տարիների ընթացքում, 1939 թվականի ապրիլից մինչև իր մահը' 1975 թվականի նոյեմբերը։
Պատերազմը սկսվել է մի խումբ գեներալների ապստամբությունից, սկզբում Խոսե Սանխուրխոյի գլխավորությամբ ընդդեմ Իսպանիայի երկրորդ հանրապետության ընտրված ձախակողմյան կառավարության, որը այդ ժամանակ գլխավորում էր Մանուել Ասանան։
Հեղաշրջմանը սատարում էին Մարոկկոյի իսպանական պրոտեկտորատի, Պամպլոնայի, Բուրգոսի, Սարագոսայի, Վալյադոլիդի, Կադիսի, Կորդովայի և Սևիլյայի ռազմական խմբավորումները։
Սակայն այնպիսի կարևոր քաղաքներում, ինչպիսիք են Մադրիդը, Բարսելոնան, Վալենսիան, Բիլբաոն և Մալագան, ազգայնականները չկարողացան արագ հեղաշրջում իրականացնել և քաղաքները մնացին Հանրապետականների ենթակայության տակ։
Ազգայնականները զենքի և մարդկային ուժի տեսքով աջակցություն էին ստանում Նացիստական Գերմանիայից և Ֆաշիստական Իտալիայից, մինչդեռ Հանրապետականներին օգնում էին Խորհրդային միությունը և սոցյալիստական Մեքսիկա։
Երբ ազգայնականները 1938 և 1939 թվականներին նվաճեցին Կատալոնիայի մեծ մասը, պատերազմը ավարտվեց նրանց հաղթանակով և հազարավոր ձախակողմյան իսպանացիների մահապատժով, իսկ շատերը պահվեցին համակենտրոնացման ճամբարներում Ֆրանսիայի հարավային սահմանի մոտ։
Սոցիալիստ և լիբերալ հանրապետականները հաղթանակ տարան գրեթե բոլոր տարածքային մայրաքաղաքներում, ինչից հետո Ասնարի կառավարությունը հրաժարական տվեց, իսկ թագավոր Ալֆոնսո -ը լքեց երկիրը։
Հունիսին Աշխատանքի ազգային կոնֆեդերացիա հրահրեց մի քանի բողոքի ցույցեր, որը հանգեցրեց բռնի միջադեպի ԱԱԿ-ի և Քաղաքացիական գվարդիայի միջև և դաժանորեն ճնշվեց Քաղաքացական գվարդիայի և բանակի կողմից Սևիլյայում։
Սա առիթ հանդիսացավ աշխատավոր դասին կարծելու, որ Իսպանիայի երկրորդ հանրապետությունը պայքարում էր միայն միապետության դեմ և ԱԱԿ-ն հայտարարեց իր պատրաստակամության մասին հասնել հաջողության հեղափոխության միջոցով։
Ապստամբությունը ուներ երկու հիմնական պատճառ' մեծ թվով գործադուլներ և միջին խավի կողմից ձևավորված լիբերալ շարժումներ, որոնք պայքարում էին ուլտրա-պահպանողական միապետի դեմ։
1873 թվականին Իզաբելլային փոխարինեց Ամադեյ -ը Սավոյի արքայատոհմից, ով քաղական ճնշման ներքո ստեղծեց կարճ կյանք ունեցած Իսպանիայի առաջին հանրապետությունը։
Իսպանացի քաղաքական գործիչ և Արմատական հանրապետական կուսակցության առաջնորդ Ալեխանդրո Լեռուսը օգնեց, որպեսզի Կատալոնիայում հանրապետականիզմը զարգանա, որտեղ աղքատությունը առավել սուր մակարդակի վրա է։
Որոշ լիբերալներ շարունակում էին Իսպանիայի 1812 թվականի սահմանադրության ավանդույթը, որի նպատակն էր սահմանափակել Իսպանիայի միապետության իշխանությունը և ստեղծել ժողովրդավարական պետություն։
Ֆրանկոն գլխավոր խաղացողներից էր, քանի որ նա ուներ մեծ հեղինակություն, որպես ռազմական ակադեմիայի նախկին տնօեն և որպես աստուրացի բանվորների 1934 թվականի ցույցերը ճնշող։
Ալեխանդրո Լառուսի Արմատական հանրապետական կուսակցությունը ձևավորեց կառավարությունը, չեղարկելով նախկին կառավարության փոփոփոխությունները և ամունիստիա հայտարարեց Գեներալ Խոսե Սանժուրժոյի գլխավորած 1932 թվականի օգոստոսի ապստամբության անդամների նկատմամբ։
Բռնությունները տիրեցին Իսպանիայի քաղաքների փողոցներում և իրավապահ մարմինները շարունակեցին մեծացնել աջակցությունը արմատական շարժումներին, խաղաղապահ դիրք ընդունելու փոխարեն։
1933 թվականի գլխավոր ընտրություններում հաղթանակ տարան աջակողմյան ուժերը ուժերը' խլելով հիմնականում անարխիստների ձայները, ինչը զայրույթ առաջացրեց գործող կառավարության մոտ, որն ընդունեց հողերի բարեփոխումների վերաբերյալ վիճահարույց հրաման։
Վարչապետ Սանտիագո Կասարես Կիրոգան կարևորություն չտվեց ռազմական ոլորտում մի քանի գեներալների խռովություններին, որոնք որոշել էին, որ կառավարությունը պետք է փոփոխվի Իսպանիայի փլուզումը կանխելու համար։
Իր հին ստեղծագործությունների ժողովածուի մասին Լեմը հիշել է, որ գրել է մի վեպ, որ մի քանի ժամով մոռանա պատերազմի մասին, մոռանա այն ցեղասպանության մասին, որ տիրում էր գեներալ-նահանգապետությունում։
Իմ ձայնը դեռ ամրացած չէր, ոճը՝ անվստահ, ձեռագիրը՝ անփույթ, սակայն պարզվում էր, որ այդ պատմություններում ինչ որ բան պետք է առաջանա, այն զարգանում էր ինչպես փոքր երեխայի մոտ քայլելը․ դա այն է, ինչը տրվում է հանելուկների ձևով, և հարց է թե, ինչ կլինի, կամ ինչ կարող է դառնալ հետագայում․․․
Ինքը հեղինակը բավականին բացասական էր վերաբերվում իր առաջին ստեղծագործությանը և մի անգամ հայտարարեց, որ «դա բավականին հասարակ և թույլ գործ է, որի մասին լավ կլիներ մոռանալ»։
Երիտասարդ անաշխատանք մի ռեպորտյոր պատահաբար հայտնվում է գիտնականների գաղտնի մի խմբում և ականատես է դառնում այն բանին որ նրանք ցանկանում են կապ հաստատել մարսեցու հետ, ում նավը վթարի էր ենթարկվել Դակոտայի տարածքում։
Պարզվեց, որ այլմոլորակայինը ագրեսսիվ հեռազգացող է, ով իրեն ենթարկեց խմբի անդամներից մեկին, և շատ մեծ դժվարությամբ կարողացան նրան հաղթել և ոչնչացնել։
Դեռևս ստեղծագործական գործունեության սկզբում Լեմը իր վեպի մեջ բացահայտել է իր անընդհատ մտքերի մասին, մասնավորապես՝ տարբեր մշակույթների և քաղաքակրթությունների առաջին կապի ապարդյուն լինելու մասին։
Մարսեցին նկարագրված է ինչպես թանձրուկ, որը մտածելու ընդունակ արարած է, որը մարդու օրգանիզմից տարբերվող այլ օրգանիզմ է․ նրան հարկավոր է անընդհատ ռադիոակտիվ միջավայրում լինել։
Հայաստանի Հանրապետությունում ԱՄՆ արտակարգ և լիազոր դեսպանի պաշտոնում նրա թեկնածությունն առաջադրվել է 2008 թվականի ապրիլի 2-ին, իսկ 2008 թվականի օգոստոսի 1-ին ԱՄՆ սենատը հաստատել է նրան այդ պաշտոնում։
Մարի Յովանովիչ , ամերիկյան ավագ դիվանագիտական ծառայության կադրային դիվանագետ , Ուկրաինայում ԱՄՆ-ի արտակարգ և լիազոր դեսպան , Հայաստանում ԱՄՆ-ի արտակարգ և լիազոր դեսպան , Ղրղզստանում ԱՄՆ-ի արտակարգ և լիազոր դեսպան ։
Ամեն տարի օգոստոսի վերջին կիրակի օրը Նեյդենում , որը գտնվում է նորվեգական Սյոր Վարանգեր համայնքում, հավաքվում են նորվեգական, ռուսական և ֆիննական ուղղափառ համայնքների անդամներ' համատեղ պատարագ մատուցելու Սուրբ Գևորգի մատուռում, որը կառուցվել է 1565 թվականին Տրիֆոն Պեչենգացու կողմից։
Ըստ «Սաամ-սկոլթների պատմությունը և ժամանակակից դրությունը» գիտաժողովում հրապարակված տվյալների, որ անցկացվել է 2011 թվականի հոկտեմբերի 18-ին Մուրմանսկում' սկոլթների թիվը մոտ 1.000 մարդ է կազմում, որոնցից 600-ն ապրում է Ֆինլանդիայում, 250-ը' Ռուսաստանում, 150-ը' Նորվեգիայում։
Ավանդության համաձայն' Տրիֆոնը, իմանալով, որ այնտեղ շամանները զոհաբերում են եղջերուներին, ջրային ճանապարհով հասել է հեթանոսական մեհյանի մոտ, բարձրացրել ձեռքերը և խաչակնքել։
Խորհրդա-ֆիննական պատերազմից հետո Ֆինլանդիան կորցնում է Ռիբաչի թերակղզու' իրեն պատկանող մասը, իսկ 1941-1944 թթ. խորհրդա-ֆիննական պատերազմից հետո' Պետսամոն։
1920 թվականին Ռուսաստանի և Ֆինլանդիայի միջև կնքված Տարտուի համաձայնագրով սկոլթները սահմանագծով բաժանվել են երկու մասի. արևմտյան մասն անցել է Ֆինլանդիային , արևելյան մասը' Խորհրդային Ռուսաստանին։
2011 թվականին եպիսկոպոս Պեր Օսկար Հյոլոսը հայտարարել է. «Նորվեգիայում այլ փոքրքմասնություն չի մնացել' բացի սկոլթներից, որոնք ընդհանուր առմամբ ապրում են հասարակությունից ու պետությունից մեկուսացած»։
Ներկայումս սկոլթները կենտրոնացված են Ֆինլանդիայի Ինարի համայնքում' Սևետիյարվի, Կեվյայարվի, Նելիմ բնակավայրերում, Ռուսաստանի Մուրմանսկի մարզում' Կոլայի թերակղզու հյուսիսում ու արևմուտքում և Նորվեգիայի Նեյդեն ավանում։
Սկոլթներ, սաամներ-սկոլթներ, սկոլթ-սաամներ , սաամների էթնիկ խումբ, որ ապրում է Լապլանդիայի հյուսիս-արևելքում' երեք երկրներում' Նորվեգիա, Ռուսաստան, Ֆինլանդիա :
Կենտրոնացված հունական խաչաձև եկեղեցու պաես արված առաջին ձևավորումների հեղինակներն էին Պամֆիլիների պալատական ճարտարապետ Ջիրոլամո Ռեյնալդին և նրա որդի Կառլո Ռեյնալդին ։
Նախագծի բնօրինակները կորել են, սակայն համարվում է, որ դեպի Պիացցա Նավոնա ուղղված ճակատամասի ձևավորումը իրենից ներկայացնում էր երկու աշտարակների միջև ներառված գավիթ և լայն աստիճաններ, որոնք կտանեին դեպի հրապարակ։
Այդուհանդերձ Ռեյնալդիների գոգավոր ճակատամասը և երկվորյակ աշտարակներով շրջանափակված կենտրոնական գմբեթի ձևավորումը իր ազդեցությունն է ունեցել հետագայում հյուսիսային Եվրոպայի եկեղեցիների ձևավորման վրա։
Եկեղեցու մուտքը ուղղված է դեպի Նավոնա հրապարակ, քաղաքի պատմական կենտրոններից մեկը և այն վայրը, որտեղ նահատակվել է վաղ քրիստոնեական դարաշրջանի սուրբ Ագնեսան ։
Եկեղեցին պետք է որ լիներ արդյունավետ ընտանեկան մատուռ, քանի որ կցված էր նրանց բնակավայրին (պալատից մուտք էր բացված դեպի գմբեթի սրահ, որպեսզի ընտանիքը կարողանար մասնակցել կրոնական ծառայություններին)։
Կամիլլոյի մահվանից հետո նրա կինը՝ Օլիմպիան հովանավորեց կառուցումը, իսկ 1668 թվականին նրա որդին՝ Կամիլլոն կրեց եկեղեցու շինարարության պատասխանատվությունը։
Մարշանիան դուրս է գալիս Լեյբորիստական կուսակցությունից և անցնում «Ընդդիմադիր» Դավիդ Մոուրավիի կողմը, մասնակցություն է ունենում խորհրդարանում Սաակաշվիլիի կառավարության քաղաքականության դեմ տեղի ունեցած գործողություններին։
Վերադառնալով Վրաստան Ադա Մարշանիան սկսեց զբաղվել հասարակական և քաղաքական գործունեությամբ, մասնակեցել է ազգային ազատագրական պայքարին, որը ավարտվեց 1990 թվականին Վրաստանի անկախացմամբ և 1991 թվականին ԽՍՀՄ փլուզումով։
Սաակաշվիլիի ղեկավարության գալուց հետո Ադա Մարշանիան անցավ ընդդիմադիր Վրաստանի լեյբորիստական կուսակցության շարքերը և մասնակցեց 2008 թվականի ընտրություններին լինելով կուսակցության 12 համարը, իսկ մեծամասնականով առաջադրվել էր Զուգդիդիի շրջանում։
2007 թվականի մրցաշրջանից առաջ Գրիգորյանը Սերգեյ Անոխինի և Վլադիմիր Կորոտկովի հետ լքել է Նովոկուզնեցկի ակումբը և երրորդ անգամ պայմանագիր կնքել «Վիտյազի» հետ։
Ակումբի կազմում իր առաջին գոլը նա խփել է հինգերորդ փուլի՝ «Զվեզդա» ակումբի դեմ խաղում, երբ նա երկու անգամ տասնմեկ մետրանոցից գրավել է հակառակորդի դարպասը։
Որպես տարածաշրջանի հաղթող՝ «Վիտյազը» 2007 թվականի նոյեմբերին «Սպորտակադեմակումբի», Նովոռոսիյսկի «Չերնոմորեց», Ուլյանովսկի «Վոլգա» և Բառնաուլի «Դինամո» ակումբների հետ մասնակցել է Պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլի լիգայի գավաթի խաղարկությանը, որը անցկացվել է Լուժնիկի մարզադաշտում։
Առաջնության ընթացքում Գրիգորյանը խփել է չորս գոլ՝ գոլերի քանակով զիջելով միայն իր ակումբակից Սերգեյ Անոխինին. Գրիգորյանը դարձել է առաջնության լավագույն կիսապաշտպան.
2009 թվականի վերջին «Վիտյազի» ղեկավարությունը ֆինանսական խնդիրների պատճառով որոշել է հրաժարվել առաջին դիվիզիոնին մասնակցելուց, և Գրիգորյանն ազատ գործակալի կարգավիճակով տեղափոխվել է Յարոսլավլի «Շիննիկ» ակումբ՝ կնքելով երկու տարվա պայմանագիր։
Նոր ակումբի կազմում իր դեբյուտը նա նշել է ապրիլի 7-ին՝ մասնակցելով երրորդ փուլի շրջաններում անցկացվող «Ժեմչուժինա Սոչիի» դեմ խաղին, իսկ մայիսի 13-ին խփել է իր առաջին գոլը՝ գրավելով Կուրսկի «Ավանգարդի» դարպասը։
Օգոստոսի 20-ին նա խփել է իր առաջին գոլը պրոֆեսիոնալ մակարդակում՝ «Լոկոմոտիվի» դեմ խաղի 33-րդ րոպեին գրավելով Ռուսլան Աբլաևի պաշտպանած դարպասը։
Մրցաշրջանի արդյունքներով թիմն զբաղեցրել է 18-րդ տեղը վարկանշային աղյուսակում, ինչը նրան թույլ է տվել պահպանել տեղը երկրորդ դիվզիոնում, սակայն զրկվել է պրոֆեսիոնալ կարգավիճակից։
Ռոման Գրիգորյանն իր պրոֆեսիոնալ կարիերան սկսել է Մոսկվայի «Տորպեդո ԶԻԼ» ակումբում, սակայն խաղացել է ակումբի երկրորդ կազմում՝ հիմնական թիմի կազմում չանցկացնելով ոչ մի խաղ։
Գրիգորյանի դեբյուտը պրոֆեսիոնալ մակարդակում կայացել է օգոստոսի 12-ին, երբ նա թիմի մեկնարկային կազմում մասնակցել է Լուխովիցիի «Սպարտակ» ակումբի դեմ խաղին։
Խաղի ընթացքում նա աչքի չի ընկել, այդ պատճառով էլ գլխավոր մարզիչ Վալենտին Կովաչը հանդիպման 58-րդ րոպեին նրա փոխարեն դաշտ է դուրս բերել Եֆիմ Լոմկովին։
2006 թվականի սկզբին կիսապաշտպանը տեղափոխվել է Նովոկուզնեցկի «Մետալուրգ Կուզբաս» ակումբ, որը նույնպես ներկայացնում էր երկրորդ դիվիզիոնը, բայց խաղում էր «Արևելք» տարածաշրջանում։
Առաջնության երրորդ փուլի՝ Իրկուտսկի «Զվեզդա» ակումբի դեմ արտագնա խաղի 67-րդ րոպեին Գրիգորյանը գրավում է սեփական դարպասը՝ հավասարեցնելով հաշիվը և տանտերերին փրկելով պարտությունից։
Տարվա արդյունքներով «Մետալուրգը» երկրորդն էր, բայց քանի որ Տոլյատիի «Լադա» ակումբը չէր անցել Պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլի լիգայի լիցենզավորումը, «Մետալուրգն» զբաղեցնում է նրա տեղը առաջին դիվիզիոնում։
Հետագայում նա հանդես է եկել մայրաքաղաքի «Տիտան» ակումբում, իսկ 2005 թվականին վերադարձել է Պոդոլսկի «Վիտյազ», սակայն այս անգամ ընդգրկվել է թիմի հիմնական կազմում։
Ակումբի կազմում իր առաջին գոլը նա խփել է Լիսկիի «Լոկոմոտիվի» դեմ խաղում, իսկ «Լոկոմոտիվ-Մ» ակումբի դեմ խաղում աչքի է ընկել դուբլով։
Քսանմեկերորդ փուլի՝ «Զենիթի» դեմ խաղում գլխավոր մարզիչ Անդրեյ Կոբելևը երկրորդ խաղակեսում նրան դաշտ է դուրս բերել Անտոն Բոբյորի փոխարեն։
«Կռիլյա Սովետով» ակումբի կազմում իր առաջին գոլը Գրիգորյանը խփել է «սեպտեմբերի 17»-ին՝ այն բանից հետո, երբ փոխարինման է դուրս եկել «Մորդովիա» ակումբի դեմ խաղում։
Առաջնության շրջանակներում Գրիգորյանն առաջին անգամ խաղադաշտ է դուրս եկել «2008 թվական»ին մարտի 27-ին՝ մասնակցելով առաջին փուլի՝ «Բալթիկայի» դեմ խաղին։
«Նեֆտեխիմիկ» ակումբում անցկացրած կարճ ժամանակաշրջանից հետո նա տեղափոխվել է «Տամբով», որտեղ կարճ ժամանակամիջոցում դարձել է առաջատար խաղացող, իսկ հետագայում նաև ակումբի լավագույն ռմբարկու։
Պոլ Պոտի վարչակարգի հետևանքն է եղել 141,848 հաշմանդամություն ունեցող անձինք, ավելի քան 200 հազար որբեր, շատ այրիներ, ովքեր չեն գտել իրենց ընտանիքներին։
2009 թվականի դրությամբ Կամբոջայի փաստաթղթային կենտրոնը քարտեզագրել է 23,745 զանգվածային գերեզմաններ, որոնք պարունակում են մոտավորապես 1,3 միլիոն մահապատժի կասկածյալ զոհեր։
Ենթադրվում է, որ ուղղակի մահապատիժը կազմում է ցեղասպանության զոհերի մինչև 60%-ը, իսկ մյուս զոհերը ենթարկվել են սովի, հյուծվածության կամ մահացել են որևէ հիվանդությունից։
Իշխանության գալով 1975 թ․ ապրիլին Կարմիր քմերները ցանկանում էր երկիրը դարձնել ագրարային, սոցիալիստական հանրապետություն հիմքում օգտագործելով ուլտրա-մաոիզմի քաղաքականությունը և մշակութային հեղափոխության ազդեցությունը։
1975 թ․ հունիսին Պոլ Պոտը և Կարմիր քմերների այլ պաշտոնյաններ Պեկինում հանդիպեցին Մաոի հետ և ստացան նրա թույլտվությունը մինչդեռ ՉԿԿ բարձրաստիճան պաշտոնյաները, ինչպիսիք են քաղբյուրոյի մշտական հանձնաժողովի անդամ Չժան Չունկիաոն, ավելի ուշ այցելեցին Կամբոջա՝ օգնություն առաջարկելու համար։
Իր նպատակները իրականացնելու համար Կարմիր քմերները դատարկեց քաղաքները և ստիպեց Կամբոջացիներին տեղափոխվել գյուղական համայնքներում գտնվող աշխատանքային ճամբարներ, որտեղ մոլեգնում էին մասսայական մահապատիժները, պարտադրված աշխատանքը, ֆիզիկական չարաշահումը, թերսնվածությունը և հիվանդությունները։
Միայն տասներկու հոգու է հայտնի, թե ինչ է կատարվել այնտեղ, քանի որ նրանք այն մարդիկ էին ովքեր անցել էին այդ կոտորածների միջով և ողջ մնացել միայն երջանիկ զուգադիպությամբ ։
Դատավարությունները սկսվել են 2009 թվականին, իսկ 2014 թվականին Նուոն Չեան և Խիու Սամֆանը ցմահ ազատազրկման են դատապարտվել ցեղասպանության ժամանակ մարդկության դեմ գործած հանցագործությունների համար։
្័ូា៍ៅ្ុា) կամբոջացիների համակարգված հետապնդում և ոչնչացում Կարմիր քմերների կողմից՝ Կամպուչայի կոմունիստական կուսակցության գլխավոր քարտուղար Պոլ Պոտի օրոք։
Պոտի' Կամբոջան արմատապես ինքնաբավ ագրարային սոցիալիստական հասարակություն դարձնելու փորձերը հանգեցրին 1,5-2 միլիոն մարդու մահի 1974-1974 թվականներին, որն այդ ժամանակ կազմում էր երկրի բնակչության 15%-ը։
Պոլ Պոտը և Կարմիր քմերները երկար ժամանակ ունեցել են Չինական կոմունիստական կուսակցության և դրա նախագահ Մաո Ցզե Դունի աջակցությունը, որի շնորհիվ էլ երկրի արտաքին օգնության 90%-ը ստացել է Չինաստանից, այդ թվում նաև 1 միլիարդ ԱՄՆ դոլար անտոկոս տնտեսական և ռազմական օգնություն միայն 1975 թվականին։
Դոնգ Ջուն օգնում է իրագործել այդ երազանքը, որպես շնորհակալություն աղջիկը նրան նվիրում է իր քսակը․ փոքրիկը այն գցում է, երբ փորձում էր գրավել մայրիկի ուշադրությունը, նրա համար չկար ավելի կարևոր իր քան այդ քսակը։
Նկատելով Դոնգ Ջուին, տղամարդը դուրս է գալիս պատշգամբ, որպեսզի համոզի որդուն, ոչ ոքի չպատմել խոսակցության մասին, բայց տղան վախենում է, գլորվում է և ընկնում։
Ապահովում է ազգային ընտրությունների ու հանրաքվեների կանոնավորությունը, իրեն վերաբերող օրենքների ու որոշ կանոնակարգերի՝ սահմանադրականությանը համապատասխանության մասին եզրակացություն է տալիս և ունի մի շարք այլ կարևոր գործառույթներ։
Ֆրանսիայի Սահմանադրական խորհուրդը բաղկացած է 9 դատավորից, որոնք նշանակվում են 9-ամյա ժամկետով, իսկ յուրաքանչյուր 3 տարին մեկ անգամ նրանց մեկ երրորդ մասը վերանշանակվում է։
Հանրապետության, Սենատի ու Ազգային ժողովի նախագահներից յուրաքանչյուրը նշանակում են երեքական անդամ, իսկ հանրապետության նախկին նախագահները իրավական հիմքերով ու ցմահ Սահմանադրական խորհրդի անդամ են դառնում։
Նմանատիպ իրավական հաստատության ստեղծման ձեռքբերումն այն էր, որ խորհրդարանական հանրապետությունները երբևէ չէին համաձայնել այնպիսի իրավական մարմինների ստեղծմանը, որոնք կխոչընդոտեին խորհրդարանական ժողովներին։
Անկասկած «Կաթագենի հիմնադիր Դիդոնեն» ստեղծագործությունը վրձնելիս Ուիլյամ Թըրները ազդվել է Կլոդ Լորենի պատմական կտավից, որը կոչվում է «Թագուհու մեկնումը». այս նկարը հեղինակը տեսել է դեռևս 1799 թվականին։
Ուիլյամ Թըրները հաճախակի էր անդրադառնում դասական սյուժեներին, իսկ Դիդոնեի և Էնեասի պատմությունը նկարչի ամենասիրելի թեմաներից էր. մահվանից առաջ նա հասցրեց ստեղծել ևս չորս նկարներ այս նույն թեմայով։
«Կարթագենի հիմնադիր Դիդոնեն» նաև «Դիդոնեն Կարթագենը հիմնադրելիս կամ Կարթագենի կայսրության ծաղկումը» , անգլիացի նկարիչ, ռոմանտիկական բնանկարի վարպետ, ջրանկարիչ և փորագրիչ, ֆրանսիական իմպրեսիոնիստների նախակարապետ Ուիլյամ Թըրների նկարը։
Հավատարիմ իր համոզմունքներին, ըստ որի գեղարվեստական ստեղծագործությունը պետք է ունենա խրատականություն, Ուիլյամ Թըրները հակասություն է դրել «Կաթագենի հիմնադիր Դիդոնեն» ստեղծագործության մեջ։
«Կաթագենի հիմնադիր Դիդոնեն» ստեղծագործության մեջ առավել ամբողջությամբ է պատկերված իդեալականացված աշխարհը, որն ըստ էության Ջոշուա Ռեյնոլդսի արվեստի տպավորության ներքո է ստեղծվել։
Ծովահենների կառավարությունը ավելի ամրապնդեց իր դիրքերը այն ժամանակ, երբ 1703 և 1706 թվականներին Բահամները հարձակման է ենթարկվել ֆրանկո- իսպանական ռազմածովային ուժերի կողմից։
Ծովահենների գործողությունները սարսափ են տարածել Կարիբյան ավազանում այնքան ժամանակ, մինչև բրիտանացի ծովագնաց Վուդս Ռոջերսը 1718 թվականին ժամանեց Նասաու՝ վերականգնելու բրիտանական վերահսկողությունը։
Թուրքերը փոխել են եկեղեցու արտաքին տեսքը՝ ճակատը փոխարինվել է սյունասրահով, զանգակատունը՝ մինարեով, իսկ հետագայում կանգնեցվել է երկրորդ մինարեն՝ օսմանյան ճարտարապետական ոճով։
Սուրբ Սոֆիայի տաճարի ճարտարապետական կառուցվածքի մեջ նկատելի են մի շարք թերություններ, ինչը բացատրվում է նրանով, որ ամենայն հավանականությամբ ճարտարապետը դեռ չէր յուրացրել բազիլիկատիպ եկեղեցիների շինարարության նոր ոճը։
Սալոնիկի Սուրբ Սոֆիայի տաճար , խաչագմբեթ քրիստոնեական տաճար, որը գտնվում է Հունաստանի Սալոնիկ քաղաքում և սրբագործված է Սուրբ Սոֆիայի անունով։
Յան Կամենյատան փորձելով նկարագրել Սալոնիկի եկեղեցին 10-րդ դարում, գրում է, որ Սուրբ Սոֆիայի տաճարը ժամանակաշրջանի ամենահայտնի եկեղեցիներից մեկն էր։
Ըստ գմբեթաձև ոճից դեպի խաչավոր բազիլիկի անցումը բնութագրող ճարտարապետական տարրերի՝ նկատելի է այն, որ թմբուկ՝ գմբեթը պահող հիմքը, ունի ուղղանկյունի ձև։
1988 թվականին Սուրբ Սոֆիայի տաճարը ներառվել է Հունաստանում ՅՈւՆԵՍԿՕ-ի Համաշխարհային ժառանգության օբյեկտների ցանկում, որպես քաղաքի վաղքրիստոնեական և բյուզանդական եկեղեցիների համալիրի մաս։
Սուրբ Սոֆիայի տաճարը իր տեսակով համարվում է պատկերամարտական ժամանակաշրջանի եկեղեցու հազվագյուտ օրինակ, որտեղ համատեղված է խաչագմբեթավոր եկեղեցու և բազիլիկի հատկանիշները։
Ավինյոնը Հռոմի պապերի նստավայր է դարձել 1309 թվականին, երբ գասկոնցի Բերտրան դե Գոտը, ով որպես պապ հայտնի է Կլիմենտ անունով, տեղափոխվեց Ավինյոն այն բանից հետո, երբ Բոնիֆացիոս պապը տեղի տվեց Ֆրանսիայի թագավոր Ֆիլիպ Գեղեցիկի հետ ունեցած կոնֆլիկտում։
Ավինյոնյան առաջին պապերը' Կլիմենտ -ը և Հովհաննես -ը, ապրել են դոմինիկյան վանքում, սակայն հետագայում Բենեդիկտոս -ի օրոք սկսվում է եպիսկոպոսական հին պալատի վերակառուցումը, ինչը շարունակվում է նաև հետագա պապերի օրոք։
1789 թվականին' Ֆրանսիական մեծ հեղափոխության ժամանակ, պալատը գրավվում ու կողոպտվում է ապստամբների կողմից, իսկ 1791 թվականին դառնում է հակահեղափոխականների զանգվածային գլխատման վայր։
Երրորդ հանրապետության սկզբնական շրջանում, երբ երկրում իշխում են հակակրոնական տրամադրությունները, պալատի փայտյա ինտերիերը օգտագործվում է ձիանոցների համար, իսկ ֆրեսկոները ծեփվում են։