polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Բլուտին և Գոլդմանին առաջարկված էր մուլտիպլիկացիոն ֆիլմի ստեղծումը կատարել կամ 1956 թվականի «Անաստասիա» ֆիլմի, կամ «Իմ հիասքանչ լեդի» մյուզիքլի հիման վրա։
Նոր թանգարանում ցուցադրված են «Այլ արվեստի» այնպիսի լեգենդար նկարիչների, նոնկոնֆորմիզմի դասականների աշխատանքներ, ինչպիսիք են Օսկար Ռաբինը, Լև Կրոպիվնիսկին, Լիդիա Մաստերսկովան, Վլադիմիր Նեմուխինը, Միխայիլ Շվարցմանը, Դմիտրի Կրասնոպեվցևը, Վլադմիր Վեյսբերգը, Վիկտոր Պիվովարովը, «Նոր նկարիչներ» խմբի անդամները և ուրիշներ։
Այստեղ են Մոսկվայի առաջին մասնավոր պատկերասրահի սեփականատեր ու կուրատոր Այդան Սալախովայի, մոսկովյան ակցիոնիզմի առաջնորդ Անատոլի Օսմոլովսկու, «փսիխոդելիկ ռեալիզմի» հիմնադիր Պավել Պեպպերշտեյնի, ռուսական ամեհաջողված արթ-խմբերից մեկի' +-ի, սոց-արթի ռադիկալ հետևորդ Ալեքսեյ Բելյաև-Գինտովտի, քննադատական ռեալիստ Դմիտրի Գուտովի, դասական պոստմոդերնիստ Վալեռրի Կոշլյակովի և մետաֆիզիկ Կոնստանտին Բատինկովի աշխատանքները։
Էքսպոզիցիայի հիմքում ընկած է խորհրդային շրջանի ոչ պետական արվեստի ստեղծագործությունների մասնավոր հավաքածուն և ռուսական ժամանակակից արվեստի գործեր, որոնք հավաքել է մեկենաս Ասլան Չեխոևը։
Չեխոևը ձևավորել է իր հավաքածուն վերջին 10 տարիների ընթացքում, հավաքելով լավագույն աշխատանքները նկարիչներից, պատկերասրահներից, ձեռք է բերել նկարներ լոնդոնյան աճուրդներից։
Թանգարանի գոյության ընթացքում այստեղ անց են կացվել +-ի, Գրիգորի Մայոֆիսի, Եվգենի Միխնով-Վոյտենկոյի, ինչպես նաև' Մոսկվայի և Պետերբուրգի համատեղ նախագիծ «Ժողովրդի ընտրություն» և «Նոր քանդակ» ցուցադրությունները։
Նոր թանգարան , ժամանակակից արվեստի թանգարան Սանկտ Պետերբուրգում, որի հավաքածուում ընդգրկված են 20-րդ դարի 50-ական թվականներից մինչև մեր օրերը ստեղծված աշխատանքներ։
Ավելի ուշ նա նկարահանվել է հեռուստատեսային «Հրթիռային մեթոդ» սերիալում , և չնայած, որ իր կերպարը' քննիչ Դեյվիդ Բիլբորոն մահանում է առաջին եթերաշրջանի սկզբում, նրան նկատել են և հիշել որպես դերասանի։
Նույն տարում նա ստանում է իր առաջին մրցանակը' -ը, Նիկի Հաթչիսոնի դերի համար, որը իրեն հայտնի է դարձրել նաև Բի-Բի-Սի-2 հեռուստաալիքի «Մեր հյուսիսային ընկերները» շոուում։
Սթիվեն Բակստերի դերը «Երկրորդ գալուստ» մինի-սերիալում, նրան հնարավորություն տվեց -ում ունենալ «Լավագույն դերասան» կոչումը, սակայն շուտով այդ կոչումը տրվեց Բիլ Նային, որը հետագայում փորչել է տանել 9-րդ Բժշկի դերը։
Նրա ֆիլմի գործընկերները եղել են այնպիսի հոլիվուդյան դերասանուհիներ, ինչպիսիք են Ռենե Զելվեգերը' «Ռուբինի գինը» ֆիլմում և Քեմերոն Դիասը Անտեսանելի կրկես ֆիլմում։
Քրիստոֆեր Էքլստոն (, ծնվել է 1964 թվականի փետրվարի 16-ին' Սոլֆորդում, Լանկաշիր Անգլիա), ամերիկյան թատրոնի, կինոյի և հեռուստատեսության դերասան։
2005 թվականին «Բժիշկ ով» հեռուստասերիալում դարձել է բժշկի կերպարի իններորդ մարմնավորողը, որտեղ նրա աչքի ընկնող «ֆանտաստիկա» ֆրազան շատ հայտնի է դարձել։
1799 թվականին նա հրատարակել է «Սուրբ Աթոռի Տրիումֆ» ժողովածուն, ուղղված իտալացի յանսենիստներին, որը մի քանի անգամ վերահրատարակվել է Իտալիայում և մի շարք եվրոպական երկրներում։
Այնուհետև նա աշխատել է որպես հավատի քարոզչության միաբանության խորհրդատու, որը կազմակերպում էր ամբողջ միսիոներական աշխատանքը իսպանական կայսրությունից դուրս, այդ թվում՝ Եվրոպայի ոչ կաթոլիկ երկրներում։
1831 թվականի փետրվարի 2-ին Կապելարիի 50 օր տևած ժողովից հետո անսպասելի ընտրվում է նրա իրավահաջորդ Պիոս . Նա ընտրվեց քանի որ պապական աթոռի հիմնական թեկնածուն Ջակոմո Ջուստինյանին վտարվել էր Իսպանիայի թագավոր Ֆերդինանդ կողմից, և ևս երկու թեկնածու՝ Էմանուելե դե Գրիգորոն և Բարտոլոմեո Պական չհաշտվեցին միմյանց հետ։
Նա հայ կաթոլիկների անունից բանակցություններ էր վարում Օսմանյան կայսրության հետ խաղաղության մասին, հասարակայնորեն դատապարտում էր լեհ հեղափոխականներին, ովքեր աշխատում էին քայքայել Ֆրանսիայում Նիկոլայ կաթոլիկ միապետականներին սատարելու ջանքերը։
2012 թվականին դերասանուհին արժանացել է «Ոսկե արծիվ» և «Նիկա» մրցանակների «Երկրորդ պլանի կնոջ լավագույն դերակատարում» անվանակարգում Անդրեյ Զվյագինցևի «Ելենա» ֆիլմում գլխավոր հերոսի դստեր դերը կատարելու համար։
Երկու տարի անց նա կրկին ստացել է «Ոսկե արծիվ» և «Նիկա» մրցանակներ «Կնոջ լավագույն դերակատարում» անվանակարգում ռեժիսոր Ալեքսանդր Վելեդինսկու «Աշխարհագրագետը գլոբուսը խմելու տվեց» ֆիլմի գլխավոր հերոսի կնոջ դերը կատարելու համար։
«Նիկա» և «Ոսկե արծիվ» մրցանակների եռակի դափնեկիր, Մոսկվայի կինոփառատոնի մրցանակի դափնեկիր կնոջ լավագույն դերակատարման համար և «ՏԷՖԻ» մրցանակակիր ։
419 թվականի հունվարի 3-ին Հոնորիոս կայսրը Եվլալիոսին ճանաչում է որպես պապ, իսկ հունվարի 5-ին կայսերական ուղերձ է հրապարակվում Հռոմում, որից հետո Սիմմաքոսը թույլատրում է նրան իր ծառայությունն ավարտել Սուրբ Պետրոսի բազիլիկում։
Անկարգությունների մասին լուրը հասնում է Ռավեննա, բայց շուտով Հոնորիոսի մոտ են հասնում Բոնիփակիոսի կողմնակիցները՝ հաստատեով, թե նրա ձեռնադրումը տեղի է ունեցել ինը եպիսկոպոսի կողմից, և այն եղել է կանոնական։
Արդյունքում Հոնորիոսը վճռում է, որ Սուրբ Աթոռի ճակատագիրը պետք է որոշի առավել ներկայանալի մի խորհուրդ, որը բաղկացած կլինի Գալիայի և Աֆրիկայի եպիսկոպոսներից, որոնք կհավաքվեն Սպոլետոյում հունիսի 13-ին։
Այն պահից ի վեր, ինչ Բոնիփակիոսն ու Եվլալիոսը լքել էին Հռոմը, հոգևոր ծառայությունները, ինչպես նաև Զատկի տոնակատարությունը հանձնարարված էին անցկացնել Աքիլլեյ Սպոլետացի եպիսկոպոսին։
Եվլալիոսի առավել արմատական կողմնակիցները ձերբակալվում են, և ապրիլի 3-ին Բոնիփակիոսը ճանաչվում է որպես միակ օրինական պապ, իսկ Սպոլետոյում նախատեսված ժողովը հետաձգվում է։
« » տեղեկագրքում ասվում է, որ միևնույն օրը ձեռնադրվել է նաև Բոնիփակիոս պապը, սակայն «Ուղղափառների հանրագիտարան»-ում նշվում է, որ այդ տեղեկությունը ճիշտ չէ, այլ Բոնիփակիոսն այդ օրն միայն ընտրվել է, իսկ ձեռնադրման արարողությունը հետաձգվել է մինչև հաջորդ կիրակի, այսինքն՝ հունվարի 5-ին ։
418 թվականի դեկտեմբերի 27-ին Զոսիմոս պապի մահից հետո հռոմեացի քահանաների մի մասը շրջափակում է Լաթերանի բազիլիկ եկեղեցին և Եվլալիոս սարկավագին ընտրում որպես պապ։
Բեթմենի հրամաններին դեմ ելնելով Դեմիանը բեթ-համակարգչից օգտվելով գտնում է Ուբուին, լքում է բեթ-քարանձավը, հետապնդում է նրան և երկար կռվից հետո հաղթում է նրան։
Բեթմենը հետևելով Քրոքի տված ինֆորմացիան, գնում է Լեգսթրոմի բնակարան, որտեղ գտնում է նետված աստղ, ստանալով ապացույց, որ այս ամենի մեջ խառնված է Դեթստրուքը։
Նա պատմում է Բեթմենին իր հոր մասին և թողնում է նրանց որդուն նրա խնամակալության տակ, չնայած Դեմիանը կարծում էր, որ նա կարող է հոգ տանել իր մասին և նրան Բեթմենը պետք չէ։
Սլեյդը, ով հիմա իրեն համարում է Դեսթրոուք, առևանգում է բժիշկ Քիրք Լենգսթորմին, ով կապ էր ունեցել և՛ Քրոքի, և՛ Ռա՛ս Ալ Գուլի հետ, և վերջինին խոստացել էր բանաձև նրա զինվորների համար։
Դեմիանն անցնում է -ի անվտանգությունը, որպեսզի խոսի Բրյուսի հետ, ասելով նրան, որ Դեսթրոուքի դաշնակիցներից մեկը՝ Ուբուն, գտնվում է Գոթեմում։
Չնայած Դեմիանը ցանկանում է վրեժ լուծել Ռա՛ս Ալ Գուլի համար՝ սպանելով Դեսթրոուքին, Բրյուսը առարկում է Դեմիանի կյանք խլելու պատրաստակամությունը։
Դատարկ սենյակում ինչ-որ մեկին տանջելու ապացույցներ գտնելուց հետո Բեթմենը կարծում է, որ Դեսթրոուքը առևանգել է Տալիային, սակայն դրա մասին չի ասում Դեմիանին, նրան դրանից հեռու պահելու նպատակով։
Նրանք գտնում և ազատում են Լենգսթրոմի ընտանիքին, սակայն Բեթմենը տեղյակ չի լինում, որ Դեսթրոուքը մարտահրավեր է նետել Դեմիանին՝ Տալիայի կյանքի դիմաց, որի մասին նա ասել էր վիդեո սարքի միջոցով, որը նրան տվել էր Լենգսթրոմի դուստրը։
Պարզվել է, որ Տալիան Դեմիանին թողել է Բեթմենի մոտ, որպեսզի Բեթմենին հեռու պահի իր ծրագրերից և նրա կյանքը քաոսի վերածի, ոչ-թե տղայի անվտանգության մասին մտածելով։
Ավելին ֆիլմում ցուցադրվում է, որ Տալիան անկեղծորեն հոգ է տանում իր որդու մասին և բացահայտորեն սիրում է Բեթմենին (սակայն այդ ամենը փոխվում է «Բեթմեն։
Նա գտնում է Դեսթրոուքին և Տալիային մի ստորջրյա բազայում՝ մարդ-չղջիկների և մեկ այլ Լազարուսի փոսի հետ, որի հեղուկը Դեսթրոուքը ցանկանում էր վաճառել։
Բեթմենը կարծում է, որ Դեմիանը պետք է մնա իր հետ քանի որ նա Ռոբինն է, իսկ Տալիան ուզում էր վերականգնել Լիգան Բեթմենի հետ, ով կարծում էր, որ ավելի լավ է լուծարել այն, և որ Դեմիանը լիներ նրա հետ։
Լիգայի վրա հարձակվում է մարդասպանների խումբ, որի առաջնորդն է Սլեյդ Ուիլսոնը, ով համարվում էր Ռա՛ս Ալ Գուլի իրավահաջորդը, մինչ Բեթմենին հանդիպելը։
Ռուբեն Եսայանը ուսումնասիրել է 1989 թվականի Կրասնովոդսկի , Հալեպի և 1996 թվականի Խաբարովսկի վթարի ենթարկված ՏՈւ-154 ինքնաթիռների պատճառները։
2001-2004 թվականներին Ռուբեն Եսայանին էր հանձնարարված փորձարկել Տագանրոգի Գ. Բերիևի անվան ավիացիոն գիտատեխնիկական համալիրում ստեղծված ԲԵ-200 ինքնաթիռը։
1985 թվականին Եսայանին շնորհվել է «Ժողովուրդների բարեկամության» շքանշանը, 1999 թվականին՝ Ռուսաստանի Դաշնության վաստակավոր փորձարկող օդաչուի պատվավոր կոչում, 2006 թվականին՝ Ռուսաստանի Դաշնության հերոսի կոչում։
1971 թվականին հիմնադրել է «Չիլինգիրյան» լարային քառյակը, որի կազմում համագործակցել է մի շարք հանրահայտ կոմպոզիտորների և երաժիշտների հետ, կազմակերպել ջութակահարների բարձրագույն դասընթացներ։
Երկացանկում ունեցել է արևմտաեվրոպական կոմպոզիտորների, նաև Արամ Խաչատրյանի, Առնո Բաբաջանյանի, Տիգրան Մանսուրյանի, Ալան Հովհաննեսի, Ս. Ասլամազյանի և այլոց երկերից։
Լևոն Չիլինգիրյան , Միացյալ Թագավորությունում բնակվող հայ ջութակահար, դիրիժոր, «Չիլինգիրյան լարային քառյակի» հիմնադիր, Լոնդոնի Երաժշտության թագավորական ակադեմիայի պրոֆեսոր, Գիդհոլի երաժշտա-դրամատիկական դպրոցի ջութակի և կամերային երաժշտության պրոֆեսոր։
Դերասանուհու հայտնի աշխատանքերից են Ռիտայի , Ֆերուզայի , Կաբիի , Լենայի («Սերը մեծ քաղաքում-2», ռեժիսոր՝ Մարիուս Վայսբերգ, 2010 թվական), Բոննիի , Նելլիի , Քրիստինայի , Ալիսայի («Ինչ են անում տղամարդիկ», ռեժիսոր՝ Սարիկ Անդրեասյան, 2012 թվական), Օլգայի դերերը։
Ռավշանա Կուրկովան նկարահանվել է նաև էստոնացի ռեժիսոր Վեյկո Իունպուուի «Սուրբ Տինուի գայթակղությունը» ֆիլմում, որ արժանացել է Վենետիկի կինոփառատոնի մրցանակի, ինչպես նաև Էստոնիայի կողմից ներկայացվել է «Օսկարի» 2010 թվականին, ընդգրկվել է կինոփառատոնի մրցութային ծրագրում։
Մասնակցել է Մոսկվայի Գերասիմովի անվան կինեմատոգրաֆիայի համառուսական պետական ինստիտուտին կից Ռեժիսորական բարձրագույն դասընթացների մի շարք դասախոսությունների և սովորել դերասանական վարպետություն Մ. Ս. Շչեպկինի անվան բարձրագույն թատերական ուսումնարանի դասախոս Տատյանա Պիշնովայի ղեկավարությամբ։
Բարձրագույն կրթությունն ավարտելուց հետո Ռավշանա Կուրկովան աշխատել է հեռուստատեսությունում. նա եղել է գրիմյորի օգնական, ռեժիսորի օգնական, թոք-շոուի խմբագիր։
Ընտանիքի՝ Մոսկվա տեղափոխվելուց առաջ Ռավշանա Կուրկովան ավարտել է երաժշտական դպրոց, սովորել Տաշքենդի մասնավոր դպրոցում, ցանկացել ընդունվել Լոնդոնի համալսարան, սակայն հետո որոշել է մնալ Ռուսաստանում և սովորել մանկավարժական համալսարանի բանասիրական ֆակուլտետում։
Հայրը Բախրամ Մատչանովն է, ով խաղացել է Մարկ Վայլի «Իլխոմ» թատրոնում, իսկ մայրը՝ դերասանուհի և կինոռեժիսոր Ռանո Ջալիլովնա Կուբաևան։
2009 թվականին Ռավշանա Կուրկովան Ելիզավետա Բոյարսկայայի, Մաքսիմ Մատվեևի, Օլգա Սմիրնովայի, Ալեքսեյ Ֆիլիմոնովի, Դարյա Չարուշայի, Ալեքսանդր Ալյաբևի, Գրիգորի Դոբրիգինի հետ մասնակցել է Օլեգ Գլուշկովի «» պարային-երաժշտական ներկայացմանը։
Ստրաուստրուպը դարձել է ծրագրավորման հավելվածների ստեղծման ասպարեզում, որտեղ արդյունավետությունը համարվում է առաջնահերթ սեփականություն, ինչպիսիք են օրինակ սիմուլացիոն, գրաֆիկան, մասնակցային ինտերֆայսը, կիրառական համակարգերը և գիտական հաշվարկման համակարգերը, օբյեկտ կողմնորոշված և ընդհանրացված ծրագրավորման պարադիգմերի առաջնապետ։
1990 թվականին ըստ «. ’ » ամսագրի «++ ծրագրավորման լեզուն մեկնաբանությամբ տեղեկատու ղեկավարության» կողմից արժանացել է պարգևի, տեխնիկական փաստաթղթերի ոլորտում ցուցաբերած անկրկնելի վարպետության համար։
Այնուհետև 1979 թվականին Քեմբրիջի համալսարանում պաշտպանելով ինֆորմատիկայի թեզը , աշխատանքի է անցել, որպես Քեմբրիջի համալսարանի համակարգչային լաբորատորիայի բաշխված համակարգերի նախագծող։
Հիմնադրման օրվանից մինչև վերջ , երբ տեղի ունեցավ Տեխասի & համալսարանի գիտական հետազոտողների միության տարանջատումը, Բյորնը եղել է & ընկերությունում ծրագրավորման խոշոր մասշտաբային հետազոտությունների բաժնի գլխավոր ղեկավար։
1979 թվականին Ստրասուստրուպը, իր կնոջ և աղջկա հետ միասին, տեղափոխվեց Նյու Ջերսի, որպեսզի աշխատանքի անցնի համակարգչային գիտա-հետազոտական կենտրոնում։
Օպերա-բալետի տարրեը պատրաստվել են վաղուց՝ 16-րդ դարի այսպես կոչված պալատական բալետում , կատակերգական բալետներում, ստեղծված Ժան-Բատիստ Լյուլիի և Մոլիերի կողմից, ինչպես նաև Լյուլիի բալետում և օպերայում։
Օպերա-բալետը ֆրանսիական օպերային բեմում վերջնականորեն որպես ժանր ձևավորվել է Լյուլիից հետո, Անդրե Կարդինալ Դետուշայի, Ժան-Ժոզեֆա Մուրեի ստեղծագործություններում և առավել գունեղ՝ Անդրե Կամպրայի «Նրբակիրթ Եվրոպայում» և հատկապես «Վենետիկյան տոնակատարություններին» ստեղծագործություններում։
Օպերա-բալետը սովորաբար բաղկացած են մի շարք նկարներից՝ անտրե , սյուժեն գրեթե միահյուսված չէ, որտեղ զարգացած պարային տեսարանները զուգորդվում են արիաների, ասերգությունների և օպերայի այլ ձևերի հետ։
Այդ ժամանակահատվածը նշանավոր է նրանով, որ նա մտնում է ԽՍՀՄ ՆԳԺԿ 30.07.1937 թ. 00447 հրամանով ստեղծված եռյակների կազմի մեջ և ակտիվորեն մասնակցում ստալինյան ճնշումներին։
Կլինոդակտիլիան կարող է փոխանցվել ժառանգաբար ինչպես որպես մեկուսի բնածին տարբերություն, այնպես էլ որպես գենետիկական համախտանիշների բաղադրիչ, ինչպիսիք են Դաունի համախտանիշը, Շերեշևսկու-Թերների համախտանիշը, Աարսկոգի-Սկոտի համախտանիշը, Կարպենտերի համախտանիշը, Սեկելի համախտանիշը, Կորնելիա դե Լանգեի համախտանիշը, բերանդիմամատնային համախտանիշ 1-ը, 13 դելեցիայի համախտանիշը, Սիլվերի-Ռասելի համախտանիշը Ռուբինշտեյնի-Թեյբիի համախտանիշը և այլն։
Կլինոդակտիլիան բավականին տարածված մեկուսի բնածին տարբերություն է, որը հաճախ մնում է աննկատ , բայց կարող է հանդես գալ նաև այլ շեղումների հետ համատեղ մի շարք գենետիկական համախտանիշների կազմում։
Կամպտոդակտիլիայից բացի կլինոդակտիլիան կարող է ուղեկցվել նաև ձեռքի այլ բնածին տարբերություններով, ինչպիսիք են սինդակտիլիան, պոլիդակտիլիան, ճեղքված ձեռքը , եռաֆալանգ բթամատը և սիմֆալանգիզմը:
Պրենատալ հայտնաբերման դեպքում (օրինակ, մանկաբարձական ուլտրաձայնային հետազոտության ժամանակ, կլինոդակտիլիան կարող է հանդես գալ որպես պտղի քրոմոսոմային անալիզի համար ներարգանդային նմուշառման ցուցում, քանզի այն վիճակագրորեն փոխկապակցված է պտղի մոտ քրոմոսոմային աբերացիաների բարձր վտանգի հետ։
Կլինոդակտիլիան (հին հունարեն «թեքում, շեղում» և «մատ», հայերեն բառացիորեն՝ թեքմատություն, շեղմատություն) բժշկական տերմին է, որը նկարագրում է մատի թեքվածությունը ափային/ներբանային հարթությունում։
Միջին մատոսկրի զարգացման խաթարման պատճառով այն լինում է բրգաձև կամ կոնաձև կամ «դելտա-մատոսկրի» տեսքով և տեղի է ունենում հեռադիր միջմատոսկրային հոդի մակերեսի անոմալ դասավորություն, ինչը հանգեցնում է ափի/ներբանի հարթությունում մատի անգուլյացիայի։
Պատերազմի ընթացքում եղել են մի քանի հայտարարություններ ձայնային արգելքի հաղթահարման մասին, սակայն այս արգելքի առաջին հաստատված անցումը գրանցվել է 1947 թվականի հոկտեմբերի 14-ին։
Համաձայն Դևիդ Մասթերսի տվյալների , գերմանական 346 ինքնաթիռի նախատիպը, որը գրավվել էր Խորհրդային Միության կողմից, արձակվելով -29 ինքնաթիռից 10000 մ բարձրության վրա հասել է 1100 կմ/ժ արագության 1945 թվականին, որը փաստորեն անցնում էր Մախ 1 այդ բարձրության վրա։
Մարմինների համար, որոնք շարժվում են 20 ջերմաստիճան ունեցող չոր օդում ծովի մակարդակի բարձրության վրա, այս արագությունը մոտավորապես հավասար է 343 մ/վ կամ 1,235 կմ/ժ։
Երկրի մթնոլորտ մտնող տիեզերանավերը նույնպես ունեն գերձայնային արագություններ, չնայած այն հանգամանքին, որ օդի նոսրության պատճառով գերձայնային թռիչքի ազդեցույթունը տիեզերանավերի վրա մեծ չէ։
1939 թվականին Ալեքսանդրն ընդունվել է Մոսկվայի պետական համալսարանի պատմական ֆակուլտետ, սակայն «բուրժուական ծագման» պատճառով նա հնարավորություն չի ունենում բարձրագույն կրթություն ստանալ Մոսկվայում և ավարտում է Ուֆայի մանկավարժական ինստիտուտը ։
Երկու հարյուրամյակում նա պատրաստել է բազմաթիվ հրապարակումներ, դրանց մեջ էին գիտական գրքեր և հոդվածներ, առաջատար հանրագիտարանների հոդվածներ, անտիկ և միջնադարյան հեղինակների թարգմանություններ, գիտահանրամատչելի հոդվածներ և գրքեր։
Սակայն մեկ տարի անց, երկար ժամանակ անցկացնելով Փարիզում և Բիրմինգհեմում, Կաժդանը հաստատվում է ԱՄՆ-ում, որտեղ աշխատում է Դումբարտոն Օքսի Բյուզանդագիտության կենտրոնում և դասախոսություններ է տալիս Փրինսթոնի համալսարանում։
1946 թվականին դիսերտացիան պաշտպանելուց հետո մոսկովյան գիտական ինստիտուտների դռները կրկին փակ գտնվեցին նրա առաջ, այս անգամ արդեն «կոսմոպոլիտական» ազգայնականության համար։
Ալեքսանդր Պետրովիչ Կաժդան , խորհրդային և ամերիկյան պատմաբան, բյուզանդագետ, հայագետ, Բյուզանդիայի և Մեծ Հայքի 20-րդ դարի խոշորագույն մասնագետներից մեկը, հիմնարար «Բյուզանդիայի օքսֆորդյան բառարանի» խմբագիր։
Միաժամանակ, հուլիսի 30-ին Ադմիրալության առաջին լորդ Ուինսթոն Չերչիլի հրամանով, ֆրանսիական զորքերի Հյուսիսային Աֆրիկայից Միջերկրական ծովով դեպի Ֆրանսիա տեղաշարժը ապահովելու նպատակով, օգոստոսի 1-ին բրիտանական ՌԾՆ ադմիրալ Արչիբալդ Միլնը Միջերկրածովյան նավատորմը հավաքվեց Մալթայում։
Տեղեկանալով գերմանական նավերի մասին և Ատլանտիկա նրանց տեղաշարժից զգուշանալով Բրիտանական Ծովակալությունը «Ինդոմիտեբլ» և «Ինդերֆատիգեբլ» գծային հածանավերը Ջիբրալթար ուղղեց։
Սակայն այդ ժամանակ' օգոստոսի 3-ին գերմանական նավը Մեսինայից արդեն դուրս էր եկել և ուղղություն էր վերցրել դեպի արևմուտք և առավոտյան ժամը 6 -ին, երբ հայտնի դարձավ, որ Գերմանիան պատերազմ է հայտարարել Ֆրանսիային, գերմանական նավատորմը հրաման ստացավ ուղղություն վերցնել դեպի Կոստանդնուպոլիս։
Թեև օգոստոսի 4-ին Մեծ Բրիտանիան Գերմանիայի հետ դեռևս պատերազմի մեջ չէր գտնվում, սակայն քանի որ Չերչիլը ենթադրում էր, որ Սուշոնը մտադիր է հարձակվել ֆրանսիական նավերի վրա, Միլնին թույլատրեց հարձակվել։
Բրիտանացիները համարում էին, որ ռուսական նավատորմը, որը Ռուս-ճապոնական պատերազմից հետո դանդաղ էր վերականգնում իր ուժերը, չի կարող բրիտանական նավատորմին ինչ-որ օգնություն ցույց տալ, գերմանացիներն էլ առաջին հերթին զգուշանում էին Բրիտանական նավատորմից, այդ էր պատճառը, որ Բալթիկ ծովում միայն հնացած նավերն էին թողել։
Երբ Գերմանիան կանգնեց բրիտանական նավատորմի կողմից գերմանական նավահանգիստների շրջափակման խնդրի առաջ, և երբ Բրիտանիան հրաժարվեց պահպանել «Ծովում պատերազմելու օրենքներին վերաբերվող Լոնդոնի հռչակագիրը», ըստ որի պարենային և ոչ ռազմական բեռները պետք է մտնեն արգելանքի տակ գտնվող նավահանգիստներ, սկսվեց սուզանավերի կիրառման պլաններ մշակվել Բրիտանիայի հասցրած վնասին համաչափ պատասխան տալու համար։
Պատերազմի մասին իմանալով Գերմանիայի կայսերական ՌԾՆ հրամանատար կոնտր ադմիրալ Վիլհելմ Սուշոնը չցանկանալով մնալ Ադրիատիկ ծովում նավը շարժեց Միջերկրական ծով։
Առաջին համաշխարհային պատերազմը ծովում , Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիների ծովամարտեր, որոնց հիմնական թատերաբեմը Ատլանտյան օվկիանոսն էր, հատկապես Հյուսիսային ծովը, սակայն աստիճանաբար պատերազմի մեջ ներքաշվեցին նաև մյուս օվկիանոսները։
Անգլիայի և Գերմանիայի ռազմածովային նավատորմերի միջև կայացած այս ռազմա-ստրատեգիական գործողությունները սկսվել են 1914 թվականին Ատլանտյան օվկիանոսում և նրան հարող ծովերում գերակա դիրք ունենալու համար, որոնց ընթացքում Անտանտի երկրների նավատորմը շրջափակել էր Գերմանիայի ռազմածովային նավատորմը, իսկ Գերմանիան փորձում էր կոտրել բրիտանա-ֆրանսիական ջրային տրանսպորտը սուզանավերի և վերջրյա ռազմանավ ռեյդերների միջոցով։
Գլխավոր հաջողությունը հածանավի ազդանշանային գիրքն էր, որը այնուհետև փոխանցվեց Բրիտանական Ծովակալությանը, որն էլ վճռորոշ եղավ Գերմանիայի ռազմա-ծովային ծածկագրի բացահայտման մեջ։
Գերմանիայի ազդեցությամբ 1914 թվականի սեպտեմբերի 27-ին Թուրքիան փակեց Դարդանելի նեղուցը բոլոր երկրների առևտրական նավերի համար, դրանով իսկ կտրվեց սառույցից ազատ միակ ծովային առևտրի երթուղին և կտրվեց Ռուսական կայսրության արտաքին առևտրի շրջանառության մոտ 90% -ը։
Կտրվելով իր դաշնակիցներից, զրկվելով հացահատիկի արտահանման և զենքի ներմուծման հնարավորությաններից, Ռուսական կայսրությունն աստիճանաբար սկսեց լուրջ տնտեսական դժվարությունների առաջ կանգնել։
Նեղուցների փակման հետևանքով առաջացած ճգնաժամը Ռուսաստանում «հեղափոխական իրավիճակի» հասցրեց, որը, ի վերջո, հանգեցրեց Ռոմանովների դինաստիայի տապալելուն և Հոկտեմբերյան հեղափոխության։
Մարտական գործողություններում նոր գծային նավերի կիրառումը ռուսական նավատորմին թույլ տվեց շրջափակել Անատոլիայի ածխային շրջանը , որոնք Կոստանդնուպոլիսի, թուրքական նավատորմիղի և երկաթուղային տրանսպորտի համար տեղական ածխի միակ աղբյուրն էին։
Գերմանացիները հայտնաբերեցին, որ իրենց սուզանավերը, թեև քիչ արդյունավետ են վերջրային ռազմանավերի նկատմամբ, այնուամենայնիվ հաջողությամբ դիմագրավում են առևտրային նավերին և Ատլնտյան օվկիանոսը հեշտությամբ կարող են հսկել նույնիսկ իշխող վերջրյա բրիտանական ուժերի գերակայության պայմաններում։
Ատլանտիկա • Հելգոլանդի խորշ • «Աբուկիր», «Խոհ» և «Կրեսսի» • Յարմութ • Սկարբորո • Դոգեր Բանկ • Յուտլանդիա • Հելգոլանդ • Բաց ծովի նավատորմի ջրասուզումը
Սակայն գերմանական նավատորմի հնարավորությունները, որոնք համահավասար էին բրիտանական նավատորմին, անխուսափելիորեն սպառնում էին բուն Բրիտանական կայսրության գոյությանը և Բրիտանիայի խնդիրը դարձավ իր դիրքերն Ատլանտյան օվկիանոսում պահպանելը։
Սակայն երբ պարզ դարձավ, որ ավստրիական նավատորմը մտադրություն չունի ռազմական գործողություններ սկսել Միջերկրական ծովում և որ Օսմանյան կայսրությունը շարունակում է չեզոքություն պահպանել, գերմանական նավատորմին Կոնստանդնուպոլիս գնալ հարկավոր չէր։
Սուշոնն այնուամենայնիվ շարժվեց Կոնստանդնուպոլիս, նպատակադրված լինելով «.Օսմանյան կայսրությանը, նույնիսկ իր կամքից անկախ պատերազմական գործողություններ սկսել Սև ծովում իր վաղեմի թշնամու' Ռուսաստանի դեմ»։
1914 թվականի օգոստոսի 26-ին «Պալլադա» և «Բոգատիր» ռուսական հածանավերը գերեվարեցին գերմանական ազդանշանային գիրքը «Մագդեբուրգ» թեթև հածանավից, որը Ֆիննական ծոցի Օսմուսաար կղզու ծանծաղուտների մեջ էր խրվել։
Եղան մի քանի խոշոր մարտեր' Հելիգոլանդ խորշի ճակատամարտը, Դոգեր Բանկի ճակատամարտը, Յուտլանդական ճակատամարտը, Հելիգոլանդ խորշի երկրորդ ճակատամարտը։
Ընդհանուր առմամբ բրիտանական նավատորմը թեև միշտ չի կարողացել հասնել մարտավարական հաջողությունների, սակայն կարողացել է շրջափակումը պահպանել և գերմանական նավատորմը նավահանգստում պահել, թեև մինչև պատերազմի ավարտը գերմանական նավատորմը շարունակում էր լուրջ սպառնալիք ներկայացնել, բրիտանական ուժերի մեծ մասը իր վրա վերցնելով։
Անձնակազմը ամբողջությամբ մնաց գերմանական, իսկ «Գյոբենի» հրամանատար Սուշոն 1914 թվականի սեպտեմբերի 23-ին դարձավ Օսմանյան կայսրության ՌԾՈՒ գլխավոր հրամանատար։
Առաջին համաշխարհային պատերազմի արդյունքում Անտանտը հաղթանակ տարավ, Ռուսաստանում տնտեսական ճգնաժամը հանգեցրեց Փետրվարյան և հոկտեմբերյան հեղափոխությունների, Գերմանիայում նոյեմբերյան հեղափոխության, փլուզվեցին Գերմանական, Ռուսական, Օսմանյան և Ավստրո-Հունգարական կայսրությունները,
Ծովամարտերից ամենախոշորը Յուտլանդական ճակատամարտն էր, որի ընթացքում պարզ դարձավ, որ մեկ գլխավոր ճակատամարտով հնարավոր չէ ռազմավարական նպատակներ իրականացնել, ինչպես ակնկալում էր Գերմանիան Մառնի ճակատամարտից առաջ։
Նոյեմբերի 21-ին 1914 թվականին երեք (նախատեսված էր չորս ինքնաթիռ, բայց ինքնաթիռներից մեկը անսարքության պատճառով թռիչք չկատարեց) ինքնաթիռ Բրիտանական ռազմաօդային ուժերից 504 հարձակվեցին Ցեպելին դիրիժաբլների վրա Ֆրիդրիխսհաֆենում։
Այդ տարիներին ինքնաթիռների շարժիչների մեծ մասը հովանում էր ջրային համակարգով, բայց տվյալ ինքնաթիռի շարժիչը ինքնուրույն հովանում էր, իր հետ պտտելով ռոտորային շարժիչը։
Հարավսլավական պետության անկումից հետո Հյուսիսային Մակեդոնիայի Հանրապետության տնտեսական աճի ցուցանիշը աճել է մինչև 1996 թվականը, իսկ համախառն ներքին արդյունքի աճը շարունակվել է մինչև 2000 թվականը։
Այս երկրի տնտեսությունը պահպանում է մակրոտնտեսական կայունություն, որին մի կողմից բնորոշ է ցածր արտաքին պարտքերի և գնաճի ցուցանիշը, իսկ մյուս կողմից՝ օտարեկրյա պետությունների ներդրումները։
Հյուսիսային Մակեդոնիայի Հանրապետության տնտեսություն , Հյուսիսային Մակեդոնիայի Հանրապետության արտադրության, բաշխման, փոխանակման և սպառման համակարգում դասավորվող և հասարակության տնտեսական բազա ձևավորող հարաբերությունների ամբողջություն, որի վրա հիմնված են երկրի քաղաքական բոլոր կառույցները։
Հարավսլավիայի կազմում Հյուսիսային Մակեդոնիայի տնտեսության ցածր ցուցանիշները պայմանավորված էր Հունաստանի և Միավորված Ազգերի Կազմակերպության կողմից Հարավսլավիայի նկատմամբ կիրառվող առևտրային պատժամիջոցներով։
Թանգարանի հավաքածուի հիմքը պետերբուրգյան նկարիչների գործեր են, սակայն թանգարանը տաղանդներ է փնտրում ամբողջ երկրում' համագործակցության հրավիրելով նկարիչների այլ շրջաններից։
Այն նկարիչները, ում նկարները գտնվում են թանգարանում, ռուսական արվեստի տարբեր սերունդների ու ուղղությունների ներկայացուցիչներ են. սկսած 20-րդ դարի 50-60-ական թվականներից մինչև մեր օրերը, ռեալիզմից մինչև աբստրակցիա և պրիմիտիվիզմ։
Առավել հայտնիների ցանկում են Զավեն Արշակունին, Վյաչեսլավ Միխայլովը, Վլադիմիր Դուխովլինովը, Վլադիմիր Օվչիննիկովը, Ելենա Ֆիգուրինան, Վալերի Լուկկան, Ռինատ Վոլիֆամսին, Ալեքսանդր Դաշեվսկին, Վլադիմիր Միագաչյովը, Վլադլեն Գավրիլչիկը, Նիկոլայ Կոպեյկինը, Պյոտր Գորբանը, Անդրեյ Ռուդյևը, Եվգենի Ուխնալյովը։
«Էրարտա»-ն կազմակերպում է ցուցահանդեսներ, հրատարակում է թանգարանային կատալոգներ, հյուրընկալում է ներկայացումներ, համերգներ ու դասախոսություններ, իրականացնում է սեփական նախագծեր ու կրթական ծրագրեր։
Ինչպես և ցանկացած պաշտպանական մեխանիզմ, ինտրոյեկցիան ևս աղճատում է անձի կողմից իրականության ընկալումը, նրան դրդում ինչ-որ արտաքին բան ընկալել որպես ներքին։
Փորձելով պահպանել ներքին ամբողջականությունը՝ անձը կարող է անգիտակցաբար երևակայել, որ կորստի պատճառն ինքն է և կարող է իր մեղքը քավել՝ վերադարձնելով այն, ինչն իրեն պակասում է։
Զիգմունդ Ֆրոյդն առաջինն էր, ով ուշադրություն դարձրեց գործընթացի պաշտպանական գործառույթներին՝ առանձնացնելով «ագրեսորի հետ նույնականացումը» որպես ինքնուրույն գործընթաց։