polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Նա երգում է Վիեննայում, Մյունխենում և Բեռլինում. 1953 թ. Օտտո Պրեմինգերը նրան հրավիրեց Հոլիվուդ՝ մասնակցելու "Աղջիկը տանիքում" ֆիլմի նկարահանումներին։
1996 թ. ամռանից մինև 2002 թ. նա խաղում է իր կնոջ հետ Կուրտ Ֆլատովի պիեսում, որը գրված է անձամբ նրա համար՝ «Պատկառելի տարիք» և գնացել է աշխատանքային շրջագայության Ավստրիայում և Գերմանիայում։
2005 թ. Հեսթերսը Բաբելսգերբի կինոստուդիայի նվագախմբի հետ հանդես է եկել որպես մենակատար Սքոթ Լաուտոնի համերգային շրջագայությունում ու համերգներ տվեց յոթ խոշոր քաղաքներում։
Վերջին տարիներին Հեսթերսը շարունակեց համերգային գործունեությունը, թեև գրեթե ամբողջությամբ կուրացել էր գլաուկոմայից ու այդ պատճառով ապրում էր Բավարիայում՝ լեռնային Շթարնբերգի շրաջանում։
2008 թ. փետրվարի կեսերին Հեսթերսը առաջին անգամ որոշել է գնալ իր հայրենիք՝ Նիդերլանդներ, որտեղ կրկին հերքել է մեղադրանքները նացիստների հետ և նշել է իր 105-րդ տարեդարձը ։
2003 թ. սեպտեմբեր-հոկտեմբեր ամիսներին նա հանդես է եկել կոմեդիայի թատրոնում՝ ներկայացնելով "Յոհաննես Հեսթերս. հավատարմություն երաժշտությանը", որը նվիրված է նրա 100-ամյա հոբելյանին։
2014-15 մրցաշրջանում ակումբը հաղթեց բազմաթիվ գերմանական ակումբների, մասնավորապես՝ գործող չեմպիոն Բավարիային հաղթել է հյուրընկալվելիս, «Վոլֆսբուրգին ՝ տնային խաղում, Բորուսիա Մյոնխենգլադբախին՝ տնային և արտագնա խաղերում , ինչպես նաև Բորուսիա Դորտմունդին։
Այս մրցաշրջանում «Աուգսբուրգն» իր դաշտում պարտվել է ընդամենը չորս խաղում և զբաղեցրել է 5-րդ տեղը Բունդեսլիգայում՝ իր պատմության մեջ առաջին անգամ դուրս գալով ՈՒԵՖԱ Եվրոպայի Լիգայի խմբային փուլ 2015-16 մրցաշրջանում։
2009-10 մրցաշրջանում «Աուգսբուրգ» երրորդ տեղն է զբաղեցրել Երկրորդ Բունդեսլիգայում և իրավունք ստացել պայքարել Առաջին Բունդեսլիգայի ուղեգրի համար՝ բավարական մեկ այլ ակումբի «Նյուրնբերգի» դեմ անցումային խաղերում, սակայն 2 խաղն էլ պարտվել է․ արտագնա խաղն ավարտվել է 0։
Բունդեսլիգայի ձևավորումից հետո «Աուգսբուրգը» դուրս մնաց նրանից հանդես գալով ցածրագույն լիգաներում, միայն 1973-74 մրցաշրջանում նա մոտ էր հաջողությանը, երբ Բունդեսլիգա դուրս գալու համար նրան չի բավականացրել մեկ միավոր:
Ֆինանանսական ճգնաժամի պատճառով 1969 թվականի հունիսին «Աուգսբոււրգը» միացել է ֆուտբոլային միությանը, սակայն -ը դժգոհ է մնացել արդյունքներից և վերստեղծել է իր ֆուտբոլային թիմը 1970 թվականին։
Հաջորդ մրցաշրջանում ակումբը բարելավել է իր արդյունքը՝ զբաղեցնելով 2-րդ տեղը Երկրորդ Բունդեսլիգայում, և իր պատմության մեջ առաջին անգամ իրավունք է ստացել հանդես է գալու առաջին Բունդեսլիգայում։
Թերևս ամենահայտնի հիշատակությունը Լուսնային նապաստակի մասին հանդիսանում է «Չուի բանաստեղծություններ» ստեղծագործական հավաքածուն, որ գրվել է Չինաստանում' Հան դինաստիայի ժամանակաշրջանում. այնտեղ ասվում է, որ լուսնային պալատում ապրում է սպիտակ լուսնային ճագար , ով, նստած լինելով գույհույի ծառի ստվերի տակ, մի ամբողջ տարի փնտրում է անմահության դեղահաբեր։
Հանի դինաստիայի ժամանակաշրջանի այլ պոետներ հաճախ լուսնային ճագարին անվանում էին «նեֆրիտային ճագար» , և այս արտահայտությունները շատ հաճախ սկսեցին օգտագործվել Լուսինը մատնանշելու համար։
Այսպես, հինգերորդ դարաշրջանի ացտեկական մի միֆ ճագարի հայտնությունը լուսնի վրա ներկայացնում է հետևյալ կերպ՝ Նանաուացին և Տեկեստեկալ աստվածները այրում են իրենց զոհաբերման խարույկի մեջ' դառնալով համապատասխանաբար Արև և Լուսին։
Լուսին-Տեկիստեկատլը գրեթե այնքան պայծառ էր, ինչքան Արև-Նանաուացինը, այդ իսկ պատճառով էլ աստվածներից մեկը վերցրեց ճագարին երկրի վրայից և շպրտեց նրան Տեկիստակետլի վրա, ինչը պակասեցրեց Լուսնի լույսը։
Մի փոքր ավելի ուշ Չինաստանում հայտնվեց մի միֆ Չան Էի' Հոու Իի կնոջ մասին, ով գողացել էր անմահության դեղահաբը, թռել Լուսին և այնտեղ դոդոշի վերածվել։
Ավելի ուշ տարբերակներում Չան Էի դավաճանության և լուսնային ճագարի մասին պատմություններն աստիճանաբար միաձուլվեցին, և մարդիկ սկսեցին ասել, որ Չան Էն դարձել է Լուսնի աստվածուհին և ապրում է լուսնային պալատում լուսնային ճագարի հետ միասին։
Հնդկական ֆոլկլորում ասվում է, որ ճագարին Լուսնի վրա տեղափոխել է Ինդրա աստվածը. ճագարը, ընդունելով աստվածային հյուրին կարիքավորի կերպարով, նրա համար չգտավ ոչ մի կերակուր և տապակեց ինքն իրեն։
Նա անիծվածների Գիրքն է գտնում, որտեղ գրված է թե ինչպես հանել նշանը, սակայն գիրքը սկսում են փնտրել դրա տերերը, ովքեր հանդիսանում են ամբողջ աշխարհի տիրակալները։
Որպեսզի օգնի Դինին, Սեմը Ռովենայի հետ պայման է կապում Դինից գաղտնի. գրքի վերծանումը նրա փոխարեն որ Սեմը կսպանի Ռավենայի որդուն' Կռոուլիին։
Ռովենա ով Սեմի կողմից շղթայված է, այդքան էլ չի շտապում գրքի վերծանման հարցում, այդ ժամանակ Սեմը որոշում է հրավիրել Կաստիելին և Չարլիին, որպեսզի նրանք օգնեն։
Կախարդուհին ազատվում է և անշարջեցնում Կաստիելին և Կռոուլիին, ինչից հետո Կասին կախարդում է կատաղած շան անեծքով, և հրամայում է սպանել Կռոուլիին, իսկ ինքը փախչում է։
Սերիալը պատմում է երկու եղբայրների մասին, ովքեր գերմարդկային արարածների են որսում ամբողջ ԱՄՆ-ում սև գույնի 1967 թվականի -ով, գերբնական երևույթներ ուսումնասիրելով, որոնցից ծատերտ ձևավորված են քաղաքային լեգենդների հիման վրա, ինչպես նաև պայքարում են չար արարածների վրա. դեմոններ, ոգիներ և այլ արարածներ։
Ամերիկյան հեռուստասերիալ Գերբնականի 10-րդ եթերաշրջանը, որը ստեղծել է Էրիկ Կրիպկեն, և որի պրեմիերան կայացել է 2014 թվականի հոկտեմբերի 7-ին ալիքի եթերում, իսկ վերջնական սերիան դուրս է եկել 2015 թվականի մայիսի 20-ին, կազմված է 23 սերիաներից։
Առաջին լիամետրաժ ֆիլմը «Բագսի Մելոուն» կինոնկարն էր, որը 1930-ական թվականների գանգստերական Չիկագոյի ծաղրանմանակումն էր և հատկանշական էր նրանով, որ բոլոր դերերը կատարում էին երեխաներ, այդ թվում գանգստերների և նրանց ընկերուհիների դերերը, իսկ սպանությունները կատարվում էին ավտոմատ-ինքնաձիգներով, որոնք տորթի կրեմ էին կրակում։
Ալան Փարքերի հաջորդ' «Կեսգիշերային ճեպընթաց» դրամատիկ կինոնկարը հիմնված էր իրական փաստերի վրա և պատմում էր իրականում գոյություն ունեցող Ուիլյամ Հեյսի' թուրքական բանտում կրած տառապանքների մասին։
1984 թվականին նկարահանած «Թռչնակը» կինոնկարում նա պատմում էր վիետնամական պատերազմի վետերանի մասին, ով հետտրավմատիկ ցնցման արդյունքում ինքն իրեն թռչուն էր պատկերացնում։
Ալան Փարքեր , բրիտանացի կինոռեժիսոր, սցենարիստ և պրոդյուսեր, բրիտանական ռեժիսորական գիլդիայի նախագահ, կինոյի գործերով բրիտանական կոմիտեի հիմնադիր։
Օգոստոսի 13-ին նրանք, որպեսզի նշեն իրենց 200-րդ օրը առաջնաելույթից հետո, ծրագրի միջոցով ուղիղ եթերում հայտնել են իրենց երկրպագուների ակումբի անբվանումը՝ ։
Մեկ այլ վարկածի համաձայն, որը գրառված է Սուպրունովի դստեր խոսքերից, տունը կառուցվել է տեղական շինանյութով' 1910 թվականի Բրյուսելի համաշխարհային ցուցահանդեսից վաճառականի բերած նախագծով։
Իր ճարտարապետական գործունեության ընթացքում Ռոսսին կիրառել է այդ տեսակետները' շարունակելով 1920-1930 թվականներին Իտալիայում ձևավորված «մետաֆիզիկական ճարտարապետության» ուղղությունը։
1970-1990-ական թվականներին Ռոսսին ոչ միայն նախագծել է տարբեր շինություններ, այլև շարունակել է տեսական աշխատանքներ գրելը, զբաղվել կահույքի, ինտերիերի, ափսեների դիզայնով։
1960-ական թվականներին Ալդո Ռոսսին հիմնականում զբաղվել է տեսական աշխատանքով' կրելով կարևոր մի քանի ուղղությունների' իտալական ռացիոնալիզմի, նեոդասականության, ինչպես նաև մետաֆիզիկական գեղանկարչական դպրոցի հիմնադիր նկարիչ Ջորջո դե Կիրիկոյի ազդեցությունը։
Երկար ժամանակ նկարն անվանել են «Մադրիդի Սանտա-Իզաբել գոբելենի գործարանը», բայց 1948 թվականին Դիեգո ԱՆգուլո Ինիգեսը ուշադրություն հրավիրեց այն հանգամանքի վրա, որ Վելասկեսը պատկերել է տեսարաններ Արաքնեի մասին լեգենդից։
Ըստ լեգենդի Արաքնեին, ով իր արհեստը սովորել էր Աթենաս դիցուհուց, այնքան լավ էր կարում և գորգեր գործում, որ մտածում էր, թե իրեն հավասարը չկա ոչ Աթենքի մահկանացուների, ոչ էլ Օլիմպոսի աստվածների մեջ։
Աստվածուհին խորհուրդ է տալիս նրան չմարտնչել աստվածների հետ և բավարարվել նրանով, ինչ ունի, քանի որ տարիներն ու ծերությունը ուշ թե շուտ կխլեն նրանից իր տաղանդը։
Նկատելի է, որ ձախ կողմում արհեստանոցի տիրուհին է, ով համբերությամբ սպասում է, թե հյուրերից ով կցանկանա գնել գորգը, որը պատկերում է հույն ջուլհակուհի Արաքնեին։
Խմբի կազմում էին կապիտաններ Ռադոմիր Արանդելովիչը, Միլան Ֆ. Պետրովիչը և Դրագուտին Դիմիտրևիչը, ինչպես նաև լեյտենանտներ Անտոնիե Անտիչը, Դրագուտին Դուլիչը, Միլան Մարինկովիչը և Նիկոդիե Պապովիչը։
1908 թվականի հոկտեմբերի 8-ին, Ավստրիայի կողմից Բոսնիայի և Հերցեգովինայի անէքսավորումից երկու օր անց, սերբ գեներալներ, նախարարներ և պաշտոնյաներ հավաքվեցին Բելգրադի հրապարակում։
1914 թվականի հունիսին կազմակերպությունը իրականացրեց Ավստրիայի արքայազն Ֆրանց Ֆերդինանդի սպանությունը Սարաևոյում, որին աջակցեցին Երիտասարդ Բոսնիայի երիտասարդ շարժումը, ինչը հրահրեց Հուլիսյան ճգնաժամը և որից հետո սկիզբ առավ Առաջին համաշխարհային պատերազմը։
Միասնություն կամ մահ , նաև հայտնի որպես Սև ձեռք , եղել է գաղտնի ռազմական միավորում հիմնադրված 1911 թվականի մայիսի 9-ին Սերբիայի թագավորության բանակի մի խումբ սպաների կողմից, որը ղեկավարում էր կապիտան Դրուգատին Դիմիտրևիչը։
Բանն այն է, որ Արեգակի ճառագայթները, շոշափելով Երկրի մակերևույթն ու երկար ճանապարհ անցնելով նրա մթնոլորտով, կարմրում են ու բեկվելով՝ ուղղվում դեպի Լուսին։
Դեռևս հին բաբելոնյան աստղագետները հայտնաբերել են, որ խավարումների հաջորդականությունը կրկնվում է 6585,321 օր, կամ 18 տարի 11 օր և 8 ժամ պարբերությամբ և այն անվանել են սարոս ։
Քանի որ Լուսինը պտտվում է Երկրի շուրջ մոտավորապես 5 թեքմամբ Երկրի Արեգակի շուրջ պտույտի հարթության նկատմամբ, խավարումները չեն առաջանում ամեն լիալուսնի կամ նորալուսնի ժամանակ։
Իսկ Լուսնի խավարման ժամանակ առաջացած գույնի հետազոտման շնորհիվ ուսումնասիրում են Երկրի մթնոլորտի շերտերի կառուցվածքը և մթնոլորտում ընթացող որոշ երևույթներ։
Բայց Երկրից Լուսնի խավարումները ավելի հաճախ են դիտվում քան Արեգակի, քանի որ Արեգակի խավարումները դիտվում են Երկրի նեղ շերտից, իսկ Լուսնի խավարումը՝ Երկրի ամբողջ գիշերային կիսագնդից։
1987 թ․, Գորբաչովյան պերեստրոյկայի ամենաեռուն շրջանում, նրան առաջարկվել է ներման խնդրագիր գրել, խոստանալով, որ ոչ միայն նոր սկսված քրեական գործին ընթացք չի տրվի, այլև վաղաժամ ազատ կարձակվի, բայց Վարդան Հարությունյանը մերժել է այն։
Ի պատասխան այս առաջարկների Վ․ Հարությունյանը այն տարիներին հրատարակվող ինքնահրատ մամուլին գաղտնի ճանապարհներով հոդված է ուղարկել «Ինչու ես ներում չեմ գրում» վերնագրով, որտեղ հայտարարել է՝ քանի դեռ կա սովետ միությունը նա պայքարելու է դրա դեմ։
1980 թ․ ծավալած ընդհատակյա քաղաքական գործունեության համար իր 4 ընկերների՝ Մարզպետ Հարությունյանի, Իշխան Մկրտչյանի, Սամվել Եղիազարյանի և Հովհաննես Աղաբաբյանի հետ ձերբակալվել, ապա ՀԽՍՀ քր․ օրենսգրքի 65 և 67 (առանձնապես վտանգավոր պետական հանցագործությունների կատարմանն ուղղված կազմակերպական գործունեությունը, ինչպես նաև հակասովետական կազմակերպությանը մասնակցելը) հոդվածներով դատապարտվել է 5 տարի ազատազրկման և 3 տարի աքսորի։
Կալանավայրում և աքսորավայրում ցուցաբերած ընմբոստ վարքի պատճառով նրա նկատմամբ 1986 թ․աշնանը հակախորհրդային ագիտացիա և պրոպոգանդա հոդվածով Մագադանի Պետական անվտանհգության մարմինների կողմից նոր քրեական գործ հարուցելու համար նյութեր են նախապատրաստվել։
Նույն թվականին ծանոթացել է հայ այլախոհների հետ և ընդգրկվել է կոմունիստական ամբողջատիրության դեմ ուղղված պայքարի մեջ' մասնակցելով այդ տարիներին Հայաստանում գոյություն ունեցող ընդհատակյա կազմակերպությունների աշխատանքներին։
Սկզբնական փուլում անդամակցել է Հայ ազգային միություն գաղտնի կազմակերպությանը, ապա՝ դարձել է ընդհատակում գործող Ազգային միացյալ կուսակցության երիտասարդական կառույց հանդիսացող Հայ Երիտասարդների միության անդամ։
2014 թ․ հրապարակել է «Այլախոհությունը խորհրդային Հայաստանում» տեղեկատվական բնույթի գիրքը, որտեղ ներկայացված է խորհրդային տարիներին Հայաստանում ազգային-հայրենասիրական, հասարակական-քաղաքական և այլախոհական գործունեության համար դատապարտված մարդկանց անցած ճանապարհը, հուշեր նրանց մասին և նրանց նկատմամբ կայացված դատավճիռները։
Նրա վաղ աշխատանքները բնութագրվում են զգալի մանրամասնությամբ, հատկապես «Քրիստոսը հայրական տանը» կտավը, որը համարեցին չափազանց իրատեսական և «Թայմս» թերթում անվանեցին «զայրացուցիչ»։
Իրականում Միլլեի կտավների տեխնիկական կատարելությունը առանձնանում էր այլ գեղանկարիչների շրջանում, այդ իսկ պատճառով Միլլեի աշխատանքները միշտ ընդունում էին ակադեմիայի ցուցահանդեսների ժամանակ։
1840 թ. դեկտեմբերին, 11 տարեկան հասակում ընդունվեց Գեղարվեստի թագավորական ակադեմիա, ակադեմիայի ամբողջ պատմության մեջ դառնալով ամենաերիտասարդ ուսանողը։
1848 թվականին Միլանի ցուցահանդեսներից մեկի ժամանակ ծանոթանում է Ուիլյամ Հոլման Հանտի և Դանթե Գաբրիել Ռոսսետտիի հետ և նրանց հետ միասին հիմնադրում «Պրեռաֆայելիտների եղբայրությունը»։
Ի լրումն Դալիի տասնամյակների ընթացքում ստեղծած նկարների' այստեղ են նաև Դալիի քանդակները, եռաչափ կոլաժներ, մեխանիկական սարքեր և Դալիի երևակայությունից ծնված այլ հետաքրքիր նմուշներ։
Առանձնակի նշանակություն ունի եռաչափ հյուրասենյակի ինստալյացիան Մեյ Ուեսթի շրթունքներից բազմոցով սյուրռեալիստական քանդակը, որը որոշակի անկյուններից նայելիս կարծես Մեյ Ուեսթի դեմքն է:
Թանգարանում ներառված է նաև Դալիի կողմից հավաքված այլ արվեստագետների աշխատանքների մի փոքր հավաքածու' Էլ Գրեկոյից Ուիլյամ Բուգրո, Մարսել Դյուշան և Ջոն դե Անդրեա:
Դալիի խնդրանքով երկրորդ հարկի պատկերասրահը նվիրված է իր կատալոնացի ընկերոջը' նկարիչ Անտոնի Պիցոտին, ով Դալիի մահից հետո դարձավ թանգարանի տնօրենը։
Մի շարք աշխատանքներ Դալին ստեղծել է հենց թանգարանի համար' «Մեյ Ուեսթի» սենյակը, «Քամու պալատ» սենյակը, «Ֆրանցիս Պուժոլսի» հուշարձանը, «Անձրևային կադիլակը»։
Սիմվոլիստ գեղանկարիչների նման Սուրենյանցի սերը դեպի ոճավորումը զուգակցվում, ներդաշնակվում է առեղծվածային այլաբանությունների' մահվան, սիրո, տառապանքի, սպասման հետ։
Էդուարդ Մունքի, Գուստավ Կլիմտի, Ֆրանց ֆոն Շտուկի, Գ. Մորոյի նկարներում հանդիպող ճակատագրական կնոջ պատկերը Սուրենյանցի արվեստում Շամիրամից հետո ներկայանում է Սալոմեի կերպարով։
Վահան Տերյանը թարգմանում է Ուայլդի մեկ գործողությամբ պիեսը, հայ բեմում Սալոմեի դերակատարմամբ հաջողությամբ հանդես է գալիս Եկատերինա Դուրյան-Արմենյանը, իսկ Սուրենյանցը, տարվելով «Սալոմե» դրամայով, թափանցում է Ուայլդի փիլիսոփայական խորքը և նկարում «Սալոմե» կտավը։
Սուրենյանցի «Սալոմեն» իր տիրական հմայքով ինքնատիպ համադրություն է՝ իրեն հատուկ մթնոլորտի մեջ բոլորվող, արևելյան ծանր բուրումներով և շռնդալից գույներով համակված, մղձավանջին մոտեցող էրոտիզմով լեցուն մի երազ։
Սուրենյանցը Սալոմեին պատկերել է կտավի ձախ կողմում՝ մուգ շագանակագույն դռան ֆոնի վրա՝ կտավի մյուս դատարկ մասում թողնելով կանաչավուն, կապտաերկնագույն երանգներով տարածություն։
Հերոսուհու կերպարի ռոմանտիկ դրսևորումն ի հայտ է գալիս զարդանախշերի թրթռացող կորագծերից, կարմիր, սև, շագանակագույն վրձնահարվածներից, կտավի բնականոն մոխրաշագանակագույնը ստեղծում են գունային շքեղ միջավայր, անհանգիստ երաժշտական կշռույթ։
Համակարգչային տեխնոլոգիաների տարածման հետ միասին բազում քաղաքացիներ, ձեռնարկություններ և պետական հաստատություններ ամենօրյա կյանքում և գործունեության մեջ հայտնվեցին Համացանցից կախվածության վիճակի մեջ։
Համացանցի օգտագործումը՝ այլ պետության համակարգչային համակարգերի վրա հարձակման համար կարող է նշանակալից վնաս հասցնել հարձակման ենթարկված պետության տնտեսությանը և խառնակ, իսկ երբեմն էլ՝ քաոսային իրավիճակ ստեղծել այդ երկրի ամենօրյա կյանքում։
Ի տարբերություն անցյալի կիբեռ-գրոհների այժմ կիբեռպատերազմը իրենից ներկայացնում է սպառնալիք երկրի ազգային անվտանգության համար և շատերի կողմից ընկալվում է որպես պետության անվտանգության լուրջ սպառնալիք։
2017 թ. փետրվարի 14-ին Եղիսաբեթ Երկրորդ թագուհին Լոնդոնում բացել է Կիբեռանվտանգության ազգային կենտրոնի նոր կենտրոնակայանը Բրիտանական Կիբեռանվտանգության ազգային կենտրոնի՝ -ի ղեկավարն է Քիրան Մարտինը։
Ըստ բրիտանական մասնագետների՝ Մեծ Բրիտանիայում լուրջ կիբեռհարձակումների թիվը կազմում է ամսական մոտ 60, ինչը միջինացված հաշվարկով նշանակում է՝ ամեն օր գրեթե 2 կիբեռհարձակում։
ԱՄՆ կառավարության անվտանգության փորձագետ Ռիչարդ Քլարքն իր «Կիբեռպատերազմ» գրքում գրել է «Կիբեռպատերազմը մի ազգային պետության գործողություններն են՝ թափանցելու մեկ այլ ազգային պետության համակարգիչների կամ ցանցերի մեջ՝ վնաս հասցնելու կամ ավերելու նպատակով»։
Կիբեռնետիկական պատերազմը ուղղված է նախ և առաջ համակարգչային համակարգերի անկայունացմանը, պետական հաստատությունների, ֆինանսական և գործարար կենտրոնների համացանց մուտք գործելուն և ամենօրյա կյանքում համացանցի վրա հենվող երկրների ու պետությունների կյանքում անկարգության ու քաոսի ստեղծմանը։
Միջպետական հարաբերությունները և քաղաքական դիմակայությունը հաճախ իրենց շարունակությունն են գտնում համացանցում կիբեռպատերազմի և նրա բաղկացուցիչ մասերի տեսքով՝ վանդալիզմ, քարոզչություն, լրտեսություն, անմիջական հարձակումներ համակարգային ցանցերի և սերվերների վրա և այլն։
Կիբեռպատերազմ տերմինի սահմանումներից մեկը հետևյալ տեսքն ունի. «„կիբեռպատերազմը“ համացանցի և նրա հետ կապված տեխնոլոգիական ու տեղեկատվական միջոցների օգտագործումն է մի պետության կողմից՝ մյուս պետության ռազմական, տեխնոլոգիական, տնտեսական, քաղաքական, տեղեկատվական անվտանգությանը և ինքնիշխանությանը վնաս հասցնելու նպատակով:
Որոշ պետություններ սկսում են անհրաժեշտ ուշադրություն դարձնել կիբեռպատերազմի դեմ պաշտպանության ստեղծմանը, մասնավորապես՝ հատկացնում են համապատասխան միջոցներ՝ կիբեռպատերազմի դեմ պաշտպանական համակարգի ստեղծման համար և պահում են հատուկ ստորաբաժանումներ, որոնց հիմնական խնդիրը երկրի համացանցային անվտանգության համակարգի կատարելագործումն է և դրանց պաշտպանությունը հարձակումներից։
Կիբեռպատերազմը կամ կիբեռնետիկական պատերազմը հակամարտություն, պատերազմ, դիմակայություն է կիբեռնետիկ տարածությունում , այդ թվում՝ համակարգչային դիմակայություն Համացանցում և հանդիսանում է տեղեկատվական պատերազմի տարատեսակներից մեկը։
Ըստ թերթի հաղորդման, 2012 թվականին բրիտանական 6-ի աշխատակիցները կոտրել էին Ալ-Քաիդայի կայքը և նրանում պարունակվող ինքնաշեն ռումբի պատրաստման հրահանգը փոխարինել էին կեքսերի պատրաստման բաղադրատոմսով։
Քանի որ առաջին ձայնասկավառակը թողարկելու ժամանակ խումբը ամբողջովին չէր վերահսկում ձայնագրության ընթացքը, Սմիթն ավելի ուշադիր կերպով մոտեցավ երկրորդ ձայնասկավառակի ձայնագրության հարցին, որի պրոդյուսերն ինքն էր Մայք Հեջեսի հետ միասին։
Ձայնասկավառակի քննադատության մեջ -ի լրագրողը նշել էր. «Անհնար է թվում, որ այնպիսի երիտասարդ խումբը, ինչպիսին -ն է, նման հեռավորություն է հաղթահարել այսպիսի կարճ ժամանակաընթացքում»։
Ռոբերտը հրապարակայնորեն հայտարարում էր, որ արդեն մինչև կոկորդը գոհ է «հակաիմիջի» ակնարկներից, որոնք վերագրում էին խմբին՝ կարծելով, որ այդկերպ մտածված ձևով փակում է իր արվեստի պարզությունը։
Ստուդիայի ղեկավարները ցանկանում էին մեզնից փոփ խումբ ստեղծել և խնդրում էին ձայնագրել բոլոր հայտնի երգերի գործիքավորումները, սակայն դա մեզ հետաքրքիր չէր»։
անունը կրող համերգը կայացել և ձայնագրվել էր 1993 թվականի սեպտեմբերին Դեթրոյթի մերձակայքում գտնվող Օբերն Հիլսում, իսկ հոկտեմբերին Փարիզում կայացած համերգը հրատարակվել էր որպես :
1982 թվականին -ը ձայնագրեց և թողարկվեց ձայնասկավառակը, ոը խմբին ապահովեց գոթական ռոքի բեմի առաջատարների կարգավիճակը ՞ Սմիթը խոստովանել էր, որ ստուդիայում աշխատանքի ժամանակ նա «լուրջ էմոցիոնալ սթրես էր ապրում։
Գելափն այսպես էր հիշում ձայնասկավառակի մասին. «Մեզ գրավեց նիիլիզմը Մենք երգում էինք. «Բացարձակ էական չէ, որ մենք բոլորս կմահանանք» - և իականում մենք այդ ժամանակ այդպես էինք մտածում»։
Քրիս Փերին անհանգստացած էր նրանով, որ ալբոմում չկար երգ ռադիոյի համար, և խնդրել էր Սմիթին և պրոդյուսեր Ֆիլ Թորնելին պատրաստել « » երգը սինգլ թողարկելու նպատակով։
Ալբոմի աջակցության համար սկսվեց շրջագայությունը, որի ընթացքում խումբը առաջին անգամ սկսեց բեմ դուրս գալ իր դասական կերպարով՝ մասիվ վարսահարդարումով և մեծ թվով շրթներկով ներկված դեմքով։
Ռոբերտը նվագել էր բոլոր գործիքների վրա, բացի հարվածային գործիքներից, որոնք զբաղեցրել էր Էնդի Անդերսոնը, և սաքսաֆոնից, որը նվագում էր խումբ վերադարձած Փորլ Թոմփսոնը։
Ալբոմը մտավ Մեծ Բրիտանիայի լավագույն տասնյակի կազմում և դարձավ -ի առաջին աշխատանքը, որը հայտնվեց ԱՄՆ 200-ի ազգային չարթ՝ հասնելով 180-րդ հորիզոնականի։
Բասիստի տեղը որոշ ժամանակ թափուր էր, քանի որ -ի տեխնիկ Գերի Բիդլզը կարողացել էր հաշտեցնել Սմիթին և Գելափին, որն այդ ժամանակ նվագում էր խմբում։
Չնայած այդ ժամանակ Սմիթը ռադիոյում անընդհատ ունկնդրելու երգեր էր ստեղծում, -ը, թողարկված 1996 թվականին, սառը ընդունվեց հանդիսատեսի կողմից և վերջ դրեց կոմերցիոն հաջողություն ունեցող երգերի շարքին։
Նույն թվականին խումբը նոր լեյբլում թողարկեց իր տասներկուերորդ ձայնասկավառակը, որը պարզապես կոչվում էր , և ձայնագրեցին այն նոր պրոդյուսերի՝ Ռոս Ռոբիսոնի հետ, որն ավելի վաղ աշխատել էր -ի և -ի հետ, ինչը արտահայտվեց նոր ալբոմի հնչողության մեջ։
Յուրաքանչյուր համերգի ժամանակ երկու բեմ ին ձևավորում. գլխավոր բեմի վրա նվագում էին , , և , իսկ երկրորդ բեմի վրա հանդես եկողների թվում էին , , Մելիսա Աուդ դեր Մաուրը և :
Փերին այդ միտքը հայտնել էր Սմիթին և Թոլհերսթին. նրա խոսքերով՝ «այդ բառերը հիմնականում ուղղվածէ ին Սմիթին, որը ցանկանում էր -ի վերջը տալ ամեն դեպքում»։
Չնայած Սմիթը դիտարկում էր սինգլը որպես անցողիկ և «հիմար» երգ մամուլի համար, սինգլը հասավ որոշակի հաջողության և զբաղեցրեց 44-րդ հորիզոնականը Մեծ Բրիտանիայի չարթում։
Սուրբ ծնունդին այդ սինգլները և բի-սայդները միավորվեցին ժողովածուում, որը պլանավորում էին վաճառել միայն Ճապոնիայում, սակայն ձայնագրող ընկերությունը որոշում ընդունեց թողարկել այն ողջ աշխարհում։
Ալբոմը յոթերորդ հորիզոնականի էր հասել Մեծ Բրիտանիայում և առաջին անգամ -ը հայտնվեց ԱՄՆ-ի թոփ-75-ում՝ զբաղեցնելով 59-րդ հորիզոնականը։
Այդ ժամանակաընթացքում -ը շատ հայտնի դարձավ Եվրոպայում, մասնավորապես Բենիլյուքսի երկրներում, Ֆրանսիայում և Գերմանիայում և ստիպեց իր մասին խոսել ԱՄՆ-ին։
1980-ական թվականների վերջին հաջող ձայնասկավառակների շարքի շնորհիվ՝ -ի ճանաչվածությունը աճում էր, այդ թվում՝ ԱՄՆ-ում, որտեղ «», « » և « ’ » երգերը հայտնվեցին 100-ում։
ի և -ի կոմերցիոն անհաջողություններից հետո Սմիթը կարծում էր, որ իրավիճակը տանում է -ի անկմանը, և այդ պատճառով ցանկացավ անել առավել լուրջ, խորը ձայնասկավառակ։
1976 թվականի հունվարին Սեկանոն հիմնեց խումբը, որում ընդգրկվեցին Սմիթը, Դեմփսին և Սենթ Ուիլֆրիդ կաթոլիկական դպրոցից ևս երկու դասընկերներ։
Խմբի մնացած անդամները՝ Սմիթը, Գելափը և Քուփերը, մի քանի անգամ հանդես եկան որպես եռյակ, մինչ հունիսին հայտարարվեց Փորլ Թոմփսոնի՝ խումբ վերադառնալու մասին, որը դարձավ խմբի լիիրավ անդամ ամառային փառատոնների ժամանակ, այդ թվում՝ հուլիսի 2-ին Փարիզում կայացած 8-ի ժամանակ։
Այդ փորձը շատ ուժեղ կերպով ազդել էր Ռոբերտի վրա. « -ի հետ հանդես գալու առաջին գիշերը ես ցնցված էի նրանով, թե ինչքան լավ կարող եմ նվագել նման երաժշտություն։
Օգոստոսին՝ ամենավերջին պահին, խումբը հայտարարեց, որ սկավառակի աշխատանքների հետ կապված՝ նրանց աշնանային հյուսիսամերիկյան շրջագայությունը տեղափոխվում է 2007 թվականի աշնանից 2008 թվականի գարուն։
Ձայնասկավառակի թողարկումից առաջ -ը թողարկում էր մեկական սինգլ մայիսից մինչև օգոստոս ընկած ամիսների յուրաքանչյուր երեսուներորդ օրը, իսկ սեպտեմբերին թողարկեց -ը, որից ստացած ողջ եկամուտը տրվեց ամերիկյան «Կարմիր խաչ» ֆոնդին։
Միաժամանակ դրա հետ՝ ՍՄիթը, Թոլհերսթը, Դեմփսին, Գելափը, Հարթլին Թոմփսոնը, նրանց ընկերները և բարեկամները բեք վոկալում և տեղի փոստատար Ֆրենկի Բելը՝ որպես հիմնական վոկալիստ թողարկեցին «’ » վինիլային սինգլ հորինված անունով։
2012 թվականին -ը որպես հեդլայներ հանդես եկավ Եվրոպայի ամառային փառատոններին, դրանց թվում էին՝ -ը Բարսելոնայում, -ը՝ Մոսկվայում, Ռոսկիլեի փառատոնը և Ռեդինգի ու Լիդսի փառատոնը։
Այդպիսով, Ռոջեր Օ’Դոնելը դարձավ -ի լիիրավ անդամ, իսկ Սմիթը մնաց միակ երաժիշտը, որը գտնվում էր խմբում հիմնադրման առաջին իսկ օրվանից։
Քանի որ Լոուրենսը ներկա էր -ի ձայնագրության ժամանակ, նրա անունը հիշատակվել էր ալբոմին կից գրքույկում որպես մարդ, որը նվագել էր «այլ գործիքների վրա», չնայած հայտնի է, որ ձայնասկավառակի ձայնագրությանը նա ոչ մի մասնակցություն չի ունեցել։
1987 թվականին -ը թողարկեց առաջին ձայնասկավառակը , , «մեծ եռյակից», որը զբաղեցրեց վեցերորդ և երեսունհինգերորդ հորիզոնականները Մեծ Բրիտանիայում և ԱՄՆ-ում համապատասխանաբար։
Ձայնասկավառակի թողարկումից հետո -ը մեկնեց -ի, որի ժամանակ Թոլհերսթի մոտ խնդիրներ հայտնաբերվեցին ալկոհոլի հետ, և շուտով նա հասկացավ, որ ունակ չէ համերգներին մասնակցել։
Այդ ժամանակաընթացքում ալբոմների տրամադրությունը թոխանցվում էր երաժիշտներին. -ը հրաժարվում էր կատարել հին երգեր, իսկ երբեմն Սմիթը, որ մտել էր կերպարի մեջ, լքում էր բեմը համերգից հետո ամբողջովին արցունքների մեջ։
Ալբոմից երեք սինգլ հայտնվեցին թոփ-30-ում Մեծ Բրիտանիայում և Գերմանիայում , իսկ ձայնասկավառակը Մեծ Բրիտանիայի ազգային չարթում հասավ երրորդ հորիզոնականը, իսկ 200-ում՝ 12-րդի։
« »-ը՝ առաջին սինգլը՝ թողարկված միայն Ամերիկայի տարածքում, հասավ առաջին հորիզոնականի չարթում, սակայն այդ հաջողությունը բավականին արագ խամրեցրեց մեկ այլ հաջողություն. «» երրորդ սինգլը զբաղեցրեց երկրորդ հորիզոնականը 100-ում՝ դառնալով -ի միակ երգը, որը հայտնվել է ԱՄՆ-ի թոփ-10 սինգլների շարքում։
Գոյության ընթացքում խմբի կազմը մեկ անգամ չէ, որ փոփոխության է ենթարկվել, նրա միակ անփոփոխ մասնակիցը մնում է մենակատար, վոկալիստ, կիթառահար և երգերի հեղինակ Ռոբերտ Սմիթը։
Երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ պաշարված Լվովում Ռուդոլֆ Վայգլի ինստիտուտում ոջիլների էր կերակրում (ըստ Վայգլի՝ հակատիֆային պատվաստանյութ ստանալու մեթոդը կենդանի ոջիլներին օգտագործելն էր, որոնց պետք է կերակրեին մարդու արյամբ)։
Պատերազմի ավարտից հետո սովորել է Կրակովի երաժշտական բարձրագույն դպրոցում՝ Ռոման Պալեստերի և Վալերիանա Բերդյաևայի մոտ, 1947-1949 թվականներին սովորել է Փարիզում՝ Նադյա Բուլանժեի մոտ։
Աշխատել է Վրոցլավի և Կատովիցեի ֆիլհարմոնիաների հետ, 1954-1959 թվականներին եղել է Կրակովի ֆիլհարմոնիկ նվագախմբի դիրիժորը, 1956-1959 թվականներին աշխատել է Վարշավայի ֆիլհարմոնիկ նվագախմբի հետ։
Հետագայում Սկրովաչևսկին ղեկավարել է նաև Հալլե նվագախումբը , եղել է Սաարբրյուկենի ռադիոհեռուստատեսության գլխավոր հրավիրված դիրիժորը , իսկ 2007 թվականի ապրիլից մինչև 2010 թվականի մարտ ղեկավարել է Ճապոնիայի Իոմիուրի նվագախումբը։