polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
17-րդ դարում Եռանկյուն համաստեղության մոտ կազմվեց Փոքր Եռանկյունը, իսկ 19 -րդ դարի մի շարք քարտեզներում Ոսկե Ձկնիկ և Հիդրա համաստեղությունների միջև պատկերված է նաև Արեգակնային ժամացույցը։
Մերժված համաստեղություններ, համաստեղություններ, որոնք 1922 թվականին Հռոմում կայացած Միջազգային աստղագիտական միության առաջին համագումարում դուրս մնացին համաստեղությունների վերջնական և անփոփոխ ցուցակից։
1688 թվականին Պրուսական թագավորական ընկերության անդամ աստղագետ Գոթֆրիդ Կիրխեն Էրիդանոս և Նապաստակ համաստեղությունների միջև կազմեց Բրանդերբուրգյան Գայիսոն համաստեղությունը։
1943 թվականի նոյեմբերի 30-ին այդ խմբավորմանը հաջողվել է կանխել Թեհրանում կայանալիք կոնֆերանսի ժամանակ Եռյակ դաշինքի ղեկավարների՝ Իոսիֆ Ստալինի, Ֆրանկլին Դ. Ռուզվելտի և Ուինսթոն Չերչիլի դեմ գերմանական հատուկ ծառայությունների մահափորձը։
1956 թվականին Վարդանյաններն ավարտել են Երևանի օտար լեզուների ինստիտուտը, որից հետո «Անիտա» և «Անրի» օպերատիվ կեղծանուններով ընդհատակյա վիճակում աշխատել են տարբեր երկրներում։
Պապելուչոն առօրյա կյանքում կարողանում է գտնել հետաքրքրություն և հումոր, ինչն անում է հարուստ երևակայության միջոցով, դիտարկման և ծաղրի ուժեղ զգացումով, բարձր զարգացած ինքնատիրապետմամբ ու ստեղծարարությամբ։
Այս առումով, այն նմանություն ունի եվրոպական մանկական գրականության լայնորեն տարածված այլ ստեղծագործությունների հետ, որոնք նույնպես նկարագրում են մանուկների առօրյա կյանքի արկածները, ինչպիսիք են Գոսինիի և Սեպմեի «Փոքրիկ Նիկոլան» շարքը, Ռիչմալ Կրոմպտոնի «Պարզապես Ուիլյամ» շարքը, Էլենա Ֆորտունի «Սելիա» գրքերը։
Տեքստն ադապտացվել և հրապարակվել է գունավոր նկարազարդումներով որպես լայնաֆորմատ գիրք, որը մեծ հաջողություն է գրանցել. վաճառվել է գրքի 25000 օրինակ, և երկու տարի անց լույս է տեսել երկրորդ հրատարակությունը։
1968 թվականին Ամրիսվիլում, Շվեյցարիա, «Պապելուչոն միսիոներ» գիրքը «Գրքեր երիտասարդների համար միջազգային խորհրդի» կողմից առաջադրվել է Հանս Քրիստիան Անդերսենի անվան մրցանակի։
Միջնակարգ դպրոցն ավարտելուց հետո Գարեգինը 1971 թվականին ընդունվել է Մոսկվայի Լոմոնոսովի անվան պետական համալսարանի ֆիզիկայի ֆակուլտետ և 1976 թվականին ավարտել այն։
1977-1988 թվականների ընթացքում աշխատել է նախ՝ որպես գիտաշխատող, ապա՝ ավագ գիտաշխատող, իսկ ավելի ուշ՝ Դուբնա քաղաքի միասնական միջուկային ինստիտուտի հետազոտությունների բաժնի վարիչի տեղակալ։
1986 թվականին Մոսկվայի Լենինի անվան համամիութենական էլեկտրատեխնիկական ինստիտուտում թեկնածուական ատենախոսություն է պաշտպանել և ստացել ֆիզիկամաթեմատիկական գիտությունների թեկնածուի գիտական աստիճան։
1988 թվականին նա թողնել է գիտության ոլորտը և մինչև 1990 թվականը աշխատանքի անցնել Մոսկվայի քաղգործկոմի գիտության և տեխնիկայի գլխավոր վարչությունում, որտեղ էլ հիմնել և ղեկավարել է գիտաարտադրական ընկերություն։
1992 թվականին ՌԴ կառավարման ազգային ակադեմիայի տնտեսագիտության բաժնում ստացել է 3-րդ բարձրագույն կրթությունը, իսկ 1995 թվականին Մոսկվայի պետական իրավաբանական ակադեմիայում պաշտպանել է դոկտորական ատենախոսություն՝ «Բանկային գործը և բանկային իրավաբանությունը Ռուսաստանում. փորձը, խնդիրները, հեռանկար» թեմայով։
Նույն թվականին նշանակվել է Մոսկվայի քաղաքապետ Յուրի Լուժկովի, Ռուսաստանի վարչապետ Եվգենի Պրիմակովի և փոխվարչապետ Վիկտոր Խրիստենկոյի ֆինանսաիրավական հարցերով խորհրդականը։
Ֆլորենցիայի բնակիչ գվելֆ Հերարդո դի Բարտոլոմեո Բարբարոդին, 1429 թվականին կյանքից հեռանալով առանց ժառանգների, իր կտակակատարներին՝ Օրսանմիքելեի կապիտաններին, կտակում է իր կարողություններով «Սուրբ Հոգու» բազիլիկում կառուցել կապելլա՝ ի պատիվ Սուրբ Ֆրիդիանի։
Սրբապատկերը գտնվում էր «Սուրբ Հոգու» բազիլիկում, մինչև 1810 թվականին Նապոլեոն Բոնապարտի զորքի ներխուժումը Տոսկանա, որից հետո այն մասնատվում և տեղափոխվում է Փարիզ։
Աստվածամոր դիմաց ծնկի իջած աղոթելիս կանգնած են՝ ձախ մասում՝ սուրբ Ավգուստինը՝ կանաչ շուրջառով, սև թիկնոցով, աջ մասում՝ սուրբ Ֆրիդիանը՝ կամիր շուրջառով։
Որոշ պատկերագրական նորամուծություններ հավանաբար առաջարկվել են «Սուրբ Հոգի» վանքի ավգուստինացիների կողմից, որպեսզի ավանդույթը համաձայեցվի իրենց աստվածաբանական ուսմունքի հետ։
«Բարբադորի բեմ» կամ «Աստվածամայրը նորածնի, հրեշտակների, Սուրբ Ֆրիդիանի և Սուրբ Ավգուստինի հետ» , իտալիացի նկարիչ Ֆրա Ֆիլիպպո Լիպպիի նկարը, նկարվել է 1438 թվականին, 208244 սմ չափի կտավի վրա տեմպերա է։
Բեռլինի պետական թանգարանների տնօրեն 69-ամյա Լյուդվիկ Յուստին ցանկանում էր նախ և առաջ հեռացնել էքսպրեսիոնիզմին վերաբերող հատվածները, սակայն հանդիպեց հանձնաժողովի այլ անդամների դիմադրությանը, ովքեր ցանկանում էին վավերացնել հետպատերազմյան ժամանակակից արվեստը։
Պատկերասրահի ցուցադրությունը գործել է նախ կազինոյի շենքում Յեբենշտրասսե փողոցում , «Կենդանաբանական այգի» կայարանի շենքի հետևում, որտեղ նաև տեղակայված էր Արվեստների գրադարանը, իսկ այսօր գտնվում է Բեռլինի լուսանկարների թանգարանն ու Հելմուտ Նյուտոնի ֆոնդը։
1953 թվականին Արևմտյան Բեռլին վերադարձավ Ազգային պատկերասրահի ֆոնդի դուրս բերված հավաքածուի մի մասը, որը նախ ցուցադրվել է Բեռլին-Դալեմում, իսկ 1959 թվականից հետո' Շարլոտենբուրգ պալատում։
Ազգային պատկերասրահի և քաղաքային «20-րդ դարի պատկերասրահ»-ի համար գնումներ կատարելու գործընթացը նկատելիորեն հեշտացավ' 1957 թվականին' Պրուսական մշակութային ֆոնդի ստեղծման հետ։
1961 թվականին, երբ Բեռլինի պատի կառուցման հետ պարզ դարձավ, որ արևմտյան ու արևելյան ֆոնդերի միավորումը տեսանելի ապագայում հնարավոր չէ, որոշում ընդունվեց հավաքածուի մնացորդները հավաքել «Կուլտուրֆորում»-ում կառուցվող նոր գեղարվեստական թանգարանում, որի կառուցումը հանձնարարվել էր Միս վան դեր Ռոէին։
Պատկերասրահը շատ նկարներ ձեռք էր բերում բեռլինյան վիճակախաղերի օգնության շնորհիվ, իսկ 1977 թվականից սկսած պատկերասրահին օգնում է նաև «Ազգային պատկերասրահերի ընկերներ» կազմակերպությունը։
Ժանրերի միջև տարանջատման դեմ հանդես եկող Հաֆթմանի դիրքորոշումը 1968 թվականից հետո հանգեցրեց մի իրական բախումների, որոնք ավարտվեցին թանգարանի մի քանի ապակիներ կոտրելով ու անգամ' դրանց վրա կրակելով։
1982 թվականին թանգարանի կողմից ձեռք բերված Բարնետ Նյումանի "' , " կտավը խիստ բացասական քննադատության արժանացավ դեղին մամուլի կողմից, անգամ սպառնալիքներ հնչեցին թանգարանի տնօրեն Դիտեր Հոնիշուի հասցեին։
Հոնիշը պատկերասրահի դռները բացեց ամերիկյան գեղանկարի, մասնավորապես, «գունավոր գեղանկարի» առջև' գիտակցորեն հակադրելով այն փոփ-արթին, որը հավաքված էր Քյոլնի Լյուդվիգ թանգարանում։
Վերնահարկը երկու կողմերից պահվում է մետաղյա սյուներով, ինչի շնորհիվ գլխավոր սրահը միասնական ընդարձակ տարածքի տեսք ունի, որը ձևավորված է միայն երկու ազատ տեղադրված սյուներով և մի քանի աստիճաններով, որոնք տանում են դեպի նկուղային հարկ։
Նախ նոր շինություն տեղափոխվեց «20-րդ դարի պատկերասրահ»-ը և Ազգային պատկերասրահի բոլոր ֆոնդերը, իսկ 1986 թվականին «Ռոմանտիկայի պատկերասրահը» տարածքի պակասի պատճառով վերադարձավ Շառլոտենբուրգի պալատից և Նոր ազգային պատկերասրահի մշտական ցուցադրությունն այդտեղից ամբողջությամբ տեղափոխեց 20-րդ դարի արվեստի գործերը։
Նոր ազգային պատկերասրահի համար Միս վան դեր Ռոէի կողմից առաջարկված ճարտարապետական թաքնված դասական ոճն այն վեր է ածում անտիկ պոդիումային տաճարի ժամանակակից տարբերակի, որտեղ պահպանված են Կարլ Ֆրիդրիխ Շինկելի և նրա դպրոցի կողմից ներդրված բեռլինյան ճարտարապետական ավանդույթները։
Նոր ազգային պատկերասրահում պահվում են 20-րդ դարի գեղանկարներ և քանդակներ' ժամանակակից կլասիցիզմից մինչև 1960-ականների արվեստ, որոնք գտնվում են Բեռլինի պետական թանգարանում։
Բեռլինի պատկերասրահի և Դեկորատիվ-կիրառական արվեստի թանգարանի հետ Նոր ազգային պատկերասրահը համարվում է բեռլինյան «Կուլտուրֆորում»-ի հիմնական թանգարանային հաստատություններից մեկը։
Մ․ Վ․ Ռոմերո Գարսիայի , Խ․ Խիլ Ֆորտոուլի , Մ․ է․ Պարդոյի , Գ․ Պիկոն Ֆեբրեսի առաջին ռեալիստական վեպերում կան նատուրալիստական գծեր։
Շատ մոդեռնիստների բնորոշ է ազգային ինքնատիպ գրականություն ստեղծելու ձգտումը, որն իր արտահայտությունն է գտել «կրեոլյան ռեալիզմի» ներկայացուցիչների՝ արձակագիրներ Մ․ Դիաս Ռոդրիգեսի , Լ․ Մ․ Ուրբանեխա Աչելպոլի , Խ․ Ռ․ Պոկատեռայի , Պ․ է․ Կոլի , բանաստեղծներ Ու․ Պերեսի , Ա․ Արվելո Լառիվայի , Ա․ Մատայի ստեղծագործություններում։
1920-1930-ական թվականներին Վենեսուելայի գրկականության մեջ ուժեղացել է քննադատական ռեալիզմի ուղղությունը, որի խոշորագույն ներկայացուցիչ Ռ․ Գալիեգոսի ստեղծագործությունները համաշխարհային հռչակ են ձեռք բերել։
Մ․ Օտերո Սիլվայի , Գ․ Մենեսեսի , է․ Մուխիկայի վեպերն ու պատմվածքները պատկերում են Վենեսուելայի աշխատավորության ոչ միայն կյանքի ծանր պայմանները, այլև հետադիմության դեմ մղած պայքարը։
Այդ թեմաներին են նվիրված նաև բանաստեղծուհի Լ․ Վելասկեսի, 1952 թվականին Խաղաղության ոսկե մեդալով պարգևատրված բանաստեղծ Կ․ Ա․ Լեռնի , բանաստեղծներ Ա․ Լամեդայի , Պ․ Լայայի , Պ․ Դունոյի շատ գործեր։
Մինչև 19-րդ դարի 80-ական թվականների վերջը գերիշխել է ռոմանտիզմը, որի ներկայացուցիչներ Ա․ Լոսանոն , Դ․ Ռ․ էռնանդեսը 1829-1893), Խ. Ռ․ Եպեսը , Խ․ Ա․ Մայտինը , Ռ․ Արվելոն , Խ․ Վ․ Կամաչոն , Խ․ Կալկանիոն մշակել են ազգային-հայրենասիրական թեման։
Համաձայն ՀՀ Ազգային ժողովի կայքի հրապարակման՝ Տատյանա Միքայելյանը 1974-1976 թվականներին աշխատել է Նաբերեժնիե-Չելնի քաղաքի առևտրի վարչության կենցաղային թիվ 5 և 9 խանութների վաճառող։
2017 թվականի ապրիլի 2-ին ԲՀԿ կուսակցության աընտրացուցակով որպես ազգային փոքրամասնություն հանդիսացող ռուսների ներկայացուցիչ, Տատյանա Միքայելյանը Շիրակի մարզից ընտրվել է Հայաստանի Ազգային Ժողովի 6-րդ գումարման պատգամավոր։
Տատյանա Միքայելյանը 1974 թվականին ավարտել է Կազանի թիվ 40 արհեստագործական ուսումնարանը, 1985 թվականին՝ Մ.Գ.Թումանյանի անվան գյուղատնտեսական սովխոզի տեխնիկումը։
Վալերի Տոդորովսկին ծնվել է 1962 թվականի մայիսի 8-ին Օդեսայում, կինոռեժիսոր Պյոտր Եֆիմովիչ և Միրա Գրիգորևնա Տոդորովսկիների ընտանիքում։
Ստուպան գտնվում է ուխտագնացության վայրում, որը չափազանց կարևորվել է բուդդիստների և հինդուների համար ՝ սկսած 5-րդ դարից, իսկ տաճարային համալիրը լի է աղոթքների շշունջներով, ուխտավայրերով, փոքր տաճարներով։
Պատանում ՝ Կատմանդու հովտի ամենագեղեցիկ քաղաքում, կան չորս ստուպաներ, որոնք ենթադրաբար կառուցվել են մ.թ.ա. 3-րդ դարում բուդդիստական հնդիկ կայսեր Աշոկա Մեծի դուստր Չարումատիի հրամանով։
Բհակտապուրը, որը հայտնի է նաև որպես «բարեպաշտների քաղաք», որի հսկայական հրապարակը լիքն է հին արվեստի և ճարտարապետության նմուշներով, դեկորատիվ տաճարներով, մենաստաններով, պալատներով, հուշարձաններով, իսկ հորիզոնում վեր է խոյանում Հիմալայները։
«Կազակական կուրեն» և «Կազակական կենցաղ» ցուցասրահներում ներկայացված են դարի վերջի - դարի կեսի կազակական կենցաղի առարկաներ' խոհանոցային պարագաներ, աշխատանքի գործիքներ, ձեռքի ալրաղաց։
Դոնեցկի պատմագավառագիտական թանգարանը բաղկացած է 9 ցուցասրահներից, որոնցում հավաքված են Դոնի կազակներին պատկանած հինավուրց իրեր, լուսանկարներ, փաստաթղթեր, գրքեր, կենցաղային առարկաներ։
Քաղաքի արդյունաբերությունը, նրա ծագման, զարգացման պատմությունը և ծաղկումը ցուցադրվում են «Մեքենաշինություն», «Թեթև արդյունաբերություն», «Ածխային արդյունաբերություն» ցուցասրահներում։
1927-1951 թվանաններին աշխարհի առաջնությունն անցկացվել է փլեյ-օֆ համակարգով, ընդ որում 1928 և 1932 թվականներին տվյալ պահի չեմպիոնը միանգամից խաղում էր եզրափակչում' նախորդ փուլերի հաղթողի դեմ, իսկ 1931 և 1934 թվականներին առաջնությանը մասնակցել են ընդամենը 2 սնուկերիստներ' գործող չեմպիոնը և տիտղոսի մյուս հավակնորդը։
Դրանից հետո' 1953-1957 թվականներին -ը փոխարինում էր աշխարհի առաջնությանը, սակայն քիչ հայտնիության և փողի անբավարարության պատճառով 1957 թվականից մրցաշարը դադարեց անցկացվել։
1964 թվականին մրցաշարը վերանցկանցվեց չելենջ-մատչերի տեսքով. մրցաշարը կազմված էր մեկ մատչից, որի ժամանակ ընթացիկ չեմպիոնը պաշտպանում էր տիտղոսը։
Մրցաշարն անցկացվում է 17 օրվա ընթացքում ապրիլի վերջին և մայիսի սկզբին և ժամանակագրական հաջորդկանությամբ հանդիսանում է եռակի թագի երրորդ մրցաշարը ի վեր, երբ սկվեց Մեծ ։
Սնուկերի աշխարհի առաջնությունը անցկացվել է Անգլիայի տարբեր քաղաքներում, ինչպես նաև Ջերսիում , Հարավաֆրիկյան Հանրապետություն-ում և Ավստրալիայում մինչ այն պահը, երբ չտեղափոխվեց Քրուսիբլ թատրոն' Շեֆիլդ, որտեղ այդ ժամանակվանից ի վեր անցկացվում է ամեն տարի։
Պրոֆեսիոնալ բիլիարդի և սնուկերի համաշխարհային ասոցիացիայի' պրոֆեսիոնալ սնուկերի պատասխանատվությունը իր վրա վերցնելուց առաջ աշխարհի առաջնությունը անցկացնում էր բիլիարդի ասոցիացիա և կառավարող խորհուրդը ' բացառությամբ 6 տարվա , երբ կազմակերպության հետ կոնֆլիկտից հետո խաղացողներն իրենք կազմակերպեցին հիմնական մրցաշարին փոխարինող մրցաշարը' ։
Ջոն Փուլմանը հաղթել է վերջին -ը 1957 թվականին, ինչից հետո պաշտպանել է տիտղոսը բոլոր 7 չելենջ-մատչերում' համեմատվելով Ֆրեդ Դևիսի հետ հաղթանակների քանակով։
Փլեյ-օֆ համակարգի ամրապնդումից հետո 1969 թվականին Ռեյ Ռիարդոնը և Սթիվ Դևիսը հաղթել են 6 առաջնություններում, իսկ Ստեֆան Հենրին դարձել է ռեկորդակիր չեմպիոնական տիտղոսների քանակությամբ սնուկերի ժամանակակից դարաշրջանում իր 7 հաղթանակներով թվականներին և իրար հետևից հաղթանակներով' 5 ։
Ջոն Հիգինսը, ով իր առաջին տիտղոսը ստացել է 1998 թվականին, 2000-ականներին հաղթել է ևս 3 մրցաշարեր ' դառնալով աշխարհի քառակի չեմպիոն, իսկ Ռոննի Օ'Սալլիվանը հաղթել է աշխարհի 5 առաջնություններում ։
2003 թվականին մրցաշարի մրցանակային ֆոնդը կազմում էր £1,815,250, հետո նվազել է Մեծ Բրիտանիայի տարածքում ծխախոտային ընկերություններին նման գովազդներ անել արգելելու և -ի հեռացման պատճառով։
2006 թվականից նախկին հովանավորին փոխարինելու եկան խաղադրույքային ընկերությունները և խաղատները, իսկ 2018 թվականից մրցաշարում խաղարկվում է սնուկերի պատմության մեջ ամենամեծ մրցանակը առաջին տեղի համար' £425,000։
Նույն թվականին թողարկվել է նրա առաջին հեղինակային « » ձայնասկավառակը, որտեղ Թուխմանովն առաջին անգամ փորձել է միավորել իր երգերը' մեկ ընդհանուր երաժշտական ալբոմում։
Միաժամանակ նա համագործակցում էր այնպիսի երաժշտական խմբերի հետ, ինչպիսիք էին « », «», «, » վոկալ-գործիքային խմբերը, որտեղ բարդացնելով էստրադային երգերի վերադաշնակումը, դրանք մոտեցնում էր արտ-ռոքին։
Իր երաժշտական կրթությունը Դավիթ Թուխմանովն ստացել է վաղ մանկությունից' իր մոր անմիջական ղեկավարությամբ, իսկ հետո ընդունվել է Գնեսինների անվան երաժշտական դպրոցի դաշնամուրի բաժինը։
2003 թվականին, Մոսկվայի երգիծանքի թատրոնում կայացել է «Չափից դուրս ամուսնացած տաքսիստը» ներկայացումը, որի երաժշտությունը նույնպես ստեղծել էր Դավիթ Թուխմանովը։
Մոսկվայում կայանալիք Պատանեկան խաղերի համաշխարհային օլիմպիադայի շրջանակներում, 1998 թվականին Դավիթ Թուխմանովը հրավիրվել է երաժշտական ձևավորման աշխատանքները ղեկավարելու համար։
2001 թվականին կայացել է «Մադլեն, հանգիստ» բեմադրության առաջին ներկայացումը, որի երաժշտությունը Դավիթ Թուխմանովը գրել էր հատուկ Լյուդմիլա Գուրչենկոյի համար։
2002 թվականին, Նովոսիբիրսկում կայանալիք Սլավոնական մատենագրությանն ու մշակույթին նվիրված օրվա տոնակատարության համար, Դավիթ Թուխմանովը ստեղծել է «Լեգենդ Երմակի մասին» օրատորիան' մեծ երգչախմբի, մենակատարների և նվագախմբի համար։
Առաջին ձայնապնակը թողարկվել է 1965 թվականին' «Մելոդիա» ստուդիայի կողմից, որտեղ Դավիթ Թուխմանովը հանդես էր գալիս որպես Բուլատ Օկուջավայի և Յուրի Վիզբորի երգերի վերադաշնակող։
1976-1985 թվականներին ստեղծված երգերը Թուխմանովի վարպետության գագաթնակետն էին համարվում, որտեղ միաձուլվել էին դասական երաժշտությունը, հարդ-ռոքը, սիմֆոնիան և այն ժամանակ աշխարհում գոյություն ունեցող երաժշտական ուղղությունները։
Դավիթ Թուխմանովը ճանապարհ է հարթել այնպիսի երգիչների համար, ինչպիսիք էին Վալերի Լեոնտևը, Ալեքսանդր Բարիկինը, Նիկոլայ Նոսկովը, Յաակ Յոալան և ուրիշներ։
Սկզբում երգն արգելում էին հնչեցնել հեռուստատեսությամբ և ռադիոյով, համարելով, որ Թուխմանովի երաժշտությունը ֆոքստրոտ է, իսկ Խարիտոնովի բառերը' թեթևամիտ։
Այնուամենայնիվ Լև Լեշչենկոն առանց որևէ թույլտվության, երգը կատարեց միլիցիայի օրվան նվիրված համերգի ժամանակ, որով ապահովեց ժողովրդի կողմից երգի ընդունելությունը։
Խմբի մեներգիչ Նիկոլայ Նոսկովի համար Թուխմանովն ստեղծել էր «» կոմպոզիցիան, որը գրված էր Վլադիմիր Մայակովսկու' 1915 թվականին գրված բանաստեղծությունների բառերով։
1958 թվականին Դավիթ Թուխմանովն ընդունվել է Գնեսինների անվան մանկավարժական պետական ինստիտուտի կոմպոզիտորական բաժինը և այն ավարտել 1963 թվականին, որից հետո զորակոչվել է բանակ և ծառայել Ալեքսանդր Ալեքսանդրովի անվան երգի և պարի անսամբլում' ղեկավարելով նվագախումբը։
1900 թվականին Մեծ Բրիտանիայում կազմավորվել է ֆիզիկայի ազգային լաբորատորիան, նրա գտնվելու վայրում հայտնաբերվել է ՝ նախկին թագավորական բնակավայր կառուցված 1663 թվականին։
Այժմ այնտեղ մնացել է միայն մի քանի լաբորատորիա, երկու փոքրիկ թանգարաններ, որոնք ներկայացնում են հին գիտական սարքավորումներ և հանդիպումների ու կոնֆերանսների համար նախատեսված մի քանի սենյակ։
Այդպես շարունակվել է մինչև 1995 թվականը, երբ կառավարման համակարգը փոխվեց «Կառավարությունը տնօրինում է, կապալառուն աշխատում» -ի, Ֆիզիկայի ազգային լաբորատորիան անցավ աութսորսինգ կազմակերպությանը , որը ամենից զատ լրջորեն զբաղվում էր ռազմական պաշտպանության պատվերներով։
Այժմ ֆիզիկայի ազգային լաբորատորիան կատարում է ինչպես մասնավոր, այնպես էլ կառավարական պատվերներ, մասնավորապես լաբորատորիայի ատոմային ժամացույցները ապահովում են պետությանը ճիշտ ժամի ազդանշաններով։
Ֆիզիկայի ազգային լաբորատորիայի մասնաշենքների մեծ մասը տեղակայված են Թեդինկտոնում , բայց կան նաև մասնաճյուղեր Հադերսֆիլդում, որտեղ զբաղվում են տարածական չափագիտությամբ , իսկ Վրեյսբերիում , համանուն ջրամբարի մոտ զբաղվում են ստորջրյա ակուստիկայով։
Մեծ Բրիտանիայի ֆիզիկայի ազգային լաբորատորիա , չափագիտության և նյութագիտության լաբորատորիա, Լոնդոն, Մեծ Բրիտանիա, տեղակայված է Բուշի զբոսայգում, Ռիչմոնդ - ապիոն - Թեմս, , Լոնդոն, Մեծ Բրիտանիա ։
2014 թվականից -ն իրականացնում է հետբուհական մասնագիտական կրթություն, ինչպես նաև 2014 թվականին Ֆիզիկայի ազգային լաբորատորիան պայմանավորվեց 5 տարով համագործակցել Տոմսկի պետական համալսարանի հետ։
Արարատ Սամվելի Միրզոյան , կուսակցական, պետական-քաղաքական գործիչ, Հայաստանի Հանրապետության 6-րդ գումարման ընդդիմադիր պատգամավոր, Հայաստանի Հանրապետության 7-րդ գումարման ազգային ժողովի նախագահ։
2017 թվականի ապրիլի 2-ին «Ելք» կուսակցությունների դաշինքի թիվ 3 ընտրատարածքի տարածքային ընտրական ցուցակով ընտրվել է ՀՀ 6-րդ գումարման Ազգային ժողովի պատգամավոր։
Կրոնը Ռումինիայում, Ռումինիայում ամենատարածված կրոնական ուղղությունը ուղղափառությունն է, ըստ 2002 թվականի համազգային մարդահամարի տվյալների՝ իրեն ուղղափառ է համարում երկրի բնակչության 86,7 %-ը։
Մնացած քրիստոնեական դավանանքները բավականին քիչ հետևորդներ ունեն, լատինաբան կաթոլիկները կազմում են բնակչության 4,7 %-ը, հունակաթոլիկները՝ 0,9 %, բողոքականները՝ 6,5 %։
Ռումինական ուղղափառ եկեղեցին բաժանվում է 6 թեմերի, որոնց կենտրոններն են Բուխարեստը, Կրայովան, Տիմիշոարան, Կլուժ-Նապոկան, Սիբիուն և Յասին։
1992 թվականին Մոլդովայի տարածքում վերստեղծվել է Բեսարաբիայի թեմը, որպես թեմի իրավահաջորդ, որը գոյություն ուներ Բեսարաբիայում մինչ 1940 թվականին ԽՍՀՄ-ին միանալը։
Ռումինական ուղղափառ եկեղեցին հայտարարել է իր ինքնուրույնության մասին 1865 թվականին , սակայն Կոստանդնուպոլսի տիեզերական պատրիարքությունը ճանաչեց Ռումինական եկեղեցու ինքավարությունը միայն 20 տարի անց՝ 1885 թվականին։
Ինչ վերաբերում է պաշտամունքի վայրեր այցելության հաճախականությանը, ապա 2007 թվականի հարցման տվյալներով բնակչության 7 %-ը եկեղեցի է գնում ամեն շաբաթ կամ ավելի հաճախ, 31 %-ը՝ ամսվա մեջ մի քանի անգամ, 20 %-ը՝ ամիսը մոտ մեկ անգամ, 33 %-ը՝ տարին 1-2 անգամ, 7 %-ը չի այցելում եկեղեցի։
Ի տարբերություն շատ այլ կոմունիստական երկրների՝ Ռումինիայում Ուղղափառ եկեղեցին լուրջ հալածանքների կամ սահմանափակումների չենթարկվեց, թեպետ ողջ եկեղեցական կյանքը խիստ վերահսկվում էր կառավարությունից։
Գործնականում խոշոր կրոնները՝ առաջին հերթին Ռումինական ուղղափառ եկեղեցին ստանում է պետության աջակցությունը, բարձրաստիճան հոգևորականները պետական գանձարանից ստանում են աշխատավարձ։
1986 թվականից Եկեղեցին գլխավորող Պատրիարք Թեոքտիստը կոմունիստական վարչակազմի անկումից հետո 1990 թվականի հունվարին հրաժարական տվեց, սակայն վերականգնվեց Սինոդի կողմից նույն տարվա ապրիլին։
1915 թվականից եղել է «Գրոմոբոյ» և «Ռոսիա» հածանավերում ականային սպա, ինժեներ-մեխանիկ, միչման , Հոկտեմբերյան հեղափոխությունից հետո' «Գանգուտ» գծանավի ավագ ականային մասնագետ , Շլիսսելբուրգի բազայի ֆլագ մեխանիկի օգնական , նավատորմի շտաբի ֆլագմանական էլեկտրոտեխնիկ , 1923 թվականից մինչև 1948 թվականը Ձերժինսկու անվան Բարձրագույն ռազմա-ինժեներական ուսումնարանում դասախոսական աշխատանք է կատարել, որտեղ շարքային դասախոսից հասել է մինչև ուսումնարանի տնօրենի տեղակալ։
Լեոնիդ Անտոնով , խորհրդային ռազմա-ծովային գործիչ, ինժեներ և դասախոս, Ֆ. Է. Ձերժինսկու անվան Բարձրագույն ռազմա-ինժեներական ուսումնարանի տնօրենի տեղակալ, ինժեներ-կոնտր-ադմիրալ։
Քսանինը բուհական հաստատություններից տասը, այսպես ասած, «բազմաֆակուլտետ» են և տասը մասնագիտացված բարձրագույն ուսումնական հաստատություններ են, նաև՝ երեք պոլիտեխնիկական, երեք բարձրագույն տնտեսագիտական ուսումնական հաստատություններ և չորս բարձրագույն գեղարվեստական հաստատություններ։
1996֊2011 թվականներին երկրում կրճատվեցին հանրակրթական դպրոցների թիվը երեք հազար չորս հարյուրից մինչև երկու հազար ութ հարյուր երեսունութի (միջին դպրոցների թիվը երկու հազար յոթ հարյուր տասնինն էր, դրանց մեջ կան հինգ հարյուր քսաներկու հազար չորս հարյուր աշակերտներ, մասնագիտացված միջին դպրոցներում հաշվվում է՝ հարյուր տասնութ)։
ՄԱԿ֊ի և Սովորողների կրթական ձեռքբերումների գնահատման միջազգային կազմակերպության հետազոտական տվյալներով՝ Ֆինլանդիայի կրթական ցուցանիշը աշխարհում առաջիններից մեկն է։
Ֆինլանդիայում ամեն երեխա իրավունք ունի նախնական նախապատրաստական կրթության, որն ընդհանուր առմամբ սկսվում է պարտադիր կրթությունից մեկ տարի շուտ, այսինքն՝ այն ուսումնական տարում, երբ երեխան կդառնա 6 տարեկան։
Կապված նրա հետ, որ Ֆինլանդիայի հանրակրթական դպրոցները տարբերակված են, կրթության նախարար Յուկկա Գուստաֆսոնը դպրոցական կրթության համընդհանուր խուճապի մասին արտահայտեց իր վերաբերմունքը։
Չնայած դրան, 2013 թվականին Հարվարդի համալսարանի պրոֆեսոր Տոնի Վագները բարձր գնահատեց ֆիննական դպրոցական կրթության համակարգը, որտեղ աշակերտները ավարտում են դպրոցը՝ պատրաստ նորարարությունների։
Այստեղ ֆինները ևս միջնակարգ դպրոցի խնդիրն են տեսնում. այն պետք է վաղ շրջանում ի հայտ բերի, թե իմաստ ունի՞ արդյոք երեխայի հետագա պրոֆեսիոնալ կրթությունը, թե՞ նրան բավարար են մինիմալ գիտելիքներ։
Որպես կանոն՝ սրանք ինքնատիպ մանկավարժական լաբորատորիաներ են, որոնք հետևում են մանկավարժական որևէ ընտրված մեթոդի՝ Ֆրենեի, Մոնթեսորիի և Վալդորֆյան դպրոցի։
2000 և -2003 միջազգային կազմակերպությունների հետազոտության տվյալներով Ֆինլանդիան ցույց է տվել հանրակրթական խիստ բարձր միջին մակարդակ, հատկապես սովորողների ընթերցողական կարողությունների առումով։
Ֆին դպրոցականները աչքի են ընկնում հատկապես գործառական գրագիտության բարձր մակարդակով. ասենք, ինչպես լրացնել անդորրագիր, ինչպես պատվիրել համացանցով այս կամ այն ապրանքը, դիմում գրել և այլն։
Այն առավել ընդհանուր մանկավարժական մոտեցման մի տարր է, որն հանգում է գիտելիքները կյանքի հետ կապելու, ավելի ճիշտ' կյանքի պահանջներով պայմանավորելու դիրքորոշմանը ։
Երկրում գործում է միասնական կրթական ծրագիր, սակայն այն իրենից ներկայացնում է միայն ընդհանուր մոտեցումների փաթեթ, և յուրաքանչյուր մանկավարժ ուսուցման համար կիրառում է այն մեթոդը, որը հարմար է գտնում։
Մեկ դպրոցականի համար հատկացված տարեկան ծախսերը կազմում են 5, 5 հազար եվրո, ուսումնարանների և համալսարանների ուսանողների համար համապատասխանաբար 5, 8 և 8, 1 հազար եվրո։
Սա ֆինն ծնողների համար խթան է հանդիսանում՝ հասկանալու, որ իրենց երեխան անհատականություն է, որին չի կարելի նեղացնել ո՛չ խոսքով, ո՛չ էլ, առավել ևս, գոտիով։
Միջազգային ստուգումներն ու համեմատական հետազոտությունները ցույց են տալիս, որ Ֆինլանդիան Եվրոպայում առաջատար դիրքեր է գրավում տեղեկատվական տեխնոլոգիաների, հեռահաղորդակցության, գյուղատնտեսության, դիզայնի և կապի ապահովման ոլորտներում։
Բացի բուն ուսուցումից՝ անվճար են նաև ճաշերը, էքսկուրսիաները, թանգարանային և այլ արտադասարանական միջոցառումների հաճախումները, երեխաներին դպրոց բերող-տանող ավտոբուսը, դասագրքերը, գրենական պիտույքները, հաշվիչները և նույնիսկ նոթբուքերն ու պլանշետները։
Գլխավոր առանձնահատկությունը կայանում է նրանում, որ ուսուցիչներն աշխատանքային պայմանագիր ստորագրում են 1 տարով՝ այն հետագայում երկարաձգելու հնարավորությամբ, ինչպես նաև ստանում են շատ բարձր աշխատավարձ. սկսած 2500 եվրոյից՝ օգնականները, 5000 եվրոյից՝ առարկան դասավանդող ուսուցիչները։
Այն, ինչ մեզ մոտ կոչվում է «կրկնուսույցի վճարովի աշխատանք», ֆիննական դպրոցներում անվանվում է «թույլ աշակերտների աջակցման դասընթաց», և դա արվում է բացարձակապես անվճար՝ դասի ընթացքում կամ դրանից հետո։
Էլեկտրակայանի փակվելուց շատ տարիներ հետո ծրագրվում էր քանդել շենքը, սակայն շատերը պահանջում էին, որ շենքը պահպանվի և շարունակ նոր մտքեր էին առաջարկում այն վերակառուցելու մասին։
Թանգարանի բացումից հետո շենքում դեռ աշխատում էր ֆրանսիական էլեկտրական ընկերություն, որը գտնվում էր շենքի հարավային հատվածում, սակայն 2006 թվականին ընկերությունը՝ շենքի իրենց զբաղեցրած մի մասը, հանձնեց թանգարանին։
Ընդլայնման նախագիծը կազմեց 215 միլիոն ֆունտ սթերլինգ, որից 50 միլիոն ֆունտ սթերլինգը վճարեց Մեծ Բրիտանիայի կառավարությունը, 7 միլիոնը Լոնդոնի ինքնակառավարման մարմինները, իսկ մնացած գումարը ստացվեց ֆոնդահայթհայթման միջոցով։
Թեյթ Մոդեռնը պատկանում է Թեյթ թանգարանների խմբին ՝ Թեյթ բրիտանական պատկերասրահի , Թեյթ Լիվերպուլի , Թեյթ Սենտ Այվսի և Թեյթ Օնլայինի հետ։
Վրաստանի մշակույթը հիմնականում բաղկացած է քարթլիական էթնոխմբի վրացիների, ինչպես նաև կախեթական, իմերեթական, մեգրելական գուրիական, ջավախական վրացիների մշակույթից, աջարական, լազական, ինգիլոյական մշակույթից։
Նաև այն ներառում է փոքր ժողովուրդների ենթաէթնոսային մշակույթներ, ինչպիսիք են՝ մոխևական , խևսուրական, փշավական, թուշինական, մթիուլական, գուդամակարական, տորիյական, ռաճայական, լեչխումական , սվանական, մեսխեթական ։
Հայտնի վրացական պարերից են «Քարթուլի» հարսանեկան պարը, «Աչարուլի» պարը, «Կինտոուրի», «Ռաչուլի», «Մտիուլուրի», «Կազբեգուրի» և բազմաթիվ այլ պարեր, որոնք ծնունդ են առել մարզերում։