polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Փոխնախարար, հետախուզության ղեկավար Օլիվեր Լեյքոնը դիմում է պաշտոնաթող Սմայլիին՝ խնդրելով բացահայտել «խլուրդին», ով երկար ժամանակ աշխատում է ՄԻ 6-ում։
Դրանից հետո ՄԻ 6 է եկել Հեյդոնը, ով իմացել էր պատահարի մասին իբր թե ակումբում, սակայն Սմայլին վստահ էր, որ նա իմացել է իր կնոջից, քանի որ նրանց միջև եղել է սեքսուալ կապ, երբ Սմայլին գտնվել է արտասահմանում։
1973 թվականին ՄԻ 6֊ի ղեկավարը, ով պայմանականորեն կոչվում է «Տեր», ուղարկում է գործակալ Ջիմ Պրիդոյին Հունգարիայի ժողովրդական հանրապետություն, որպեսզի հանդիպի հունգարացի գեներալի հետ։
Պատահարը հանգեցնում է միջազգային սկանդալի, որի արդյունքում «Տերը» և նրա աջ ձեռքը՝ Ջորջ Սմայլին ստիպված են լինում պաշտոնաթող լինել, իսկ դեպքից մի քանի օր անց մահանում է «Տերը»։
«Կրկեսի» նոր տնօրենը դառնում է Պերսի Ալլելայնը, Բիլ Հեյդոնը նշանակվում է ղեկավարի տեղակալ, իսկ Ռոյ Բլենդը և Թոբի Էթերհազը դառնում են նրա մտերիմ գործընկերները։
«Լրտես, դուրս կորիր» (, բառացի՝ «Թիթեղագործ, դերձակ, զինվոր, լրտես», մանկական ասացվածք), Թոմաս Ալֆրեդսոնի ֆիլմը նկարահանված Ջոն Լե Կարրեի համանուն վեպի հիման վրա։
Բոզջաադայից 10 կմ հյուսիս գտնվում է ևս մեկ շատ կարևոր ռազմավարական նշանակությամբ կղզի՝ Ճագարի կղզիներ անմամբ, որը հենց Դարդանելի նեղուցին կից է գտնվում։
1807 թվականի մարտի 10-ին ռուս-թուրքական պատերազմի ժամանակ կղզին գրավվեց ռուսական էսկադրայի դեսանտների կողմից և ռուսական նավատորմիղը Դարդանելի նեղուցը ենթարկեց շրջափակման։
1822 թվականի հոկտեմբերին Հունաստանի ազգային ազատագրական պատերազմի ժամանակ հունական հրդեհաձիգ նավերը հարձակվեցին թուրքական նավատորմիղի վրա՝ խորտակելով վիցե-ծովակալի նավը։
Շուտով Չոսոն դարաշրջանի թագաժառանգ արքայազն Լի Գակը, իր կնոջ ողբերգական մահից հետո, փրկվելով իր երեք մարդկանց հետ վարձկանների հետապնդումից, հայտնվում են ժամանակակից Սեուլում։
Հայտնվելով Պակ Հա անունով աղջկա տան նկուղում, նա պետք է պարզի թագաժառանգ արքայադուստրի մահվան պատճառը և այն, թե ինչ կապ ունի այդ ամենի հետ Պակ Հան, ով, հավատալով ժամանակի մեջ ճամփորդության տղաների պատմությանը, ապաստան է տալիս նրանց։
Արդյունքում Ժան Բատիստ Բուրգինիոն դարձավ Օռլեանի դուքսի անձնական քարտուղարը, իսկ 1775 թվականից ադյունկտ-ակադեմիկոս Փարիզի գիտությունների ակադեմիայում։
1975-1992 թվականներին եղել է Ստեփանակերտի Մաքսիմ Գորկու անվան հայկական պետական դրամատիկական թատրոնի դերասանուհի, 1992-1994 թվականներին' Վանաձորի Հովհաննես Աբելյանի անվան պետական դրամատիկական թատրոնի դերասանուհի։
2004 թվականից տեղափոխվել է Երևան, աշխատանքի անցել Երևանի Գաբրիել Սունդուկյանի անվան ազգային ակադեմիական թատրոնում, 2010 թվականից միաժամանակ՝ Երևանի Հակոբ Պարոնյանի անվան երաժշտական կոմեդիայի պետական թատրոնում։
1933 թվականին Լոլան հանդիպել է ամերիկացի լուսանկարիչ Պոլ Ստրենդին, ում վավերագրական լուսանկարչական ոճը գրավել է նրա ուշադրությունը և նրան ավելի է դուր եկել, քան ամուսնու ոճավորված լուսանկարները։
Նրա վաղ շրջանի աշխատանքներից մեկը կոչվում է «Այցելություն» և նկարվել է Մանուելի և ֆրանսիացի լուսանկարիչ Անրի Կարտիե Բրեսոնի հետ շրջագայության ժամանակ։
Մարդկանց տարբեր դիրքերով լուսանկարերելու փոխարեն, ինչպես բնորոշ է եղել իր ամուսնու աշխատանքին, կամ Մոդոտտիին բնորոշ գաղափարական դիմանկարներին, Ալվարեսի աշխատանքները կենտրոնանում էին լուսանկարչական ապարատով պատկերված առօրյա կյանքի նուրբ մանրամասների և պահերի վրա։
1934 թվականին նա դարձել է Հեղափոխական գրողների և նկարիչների նորաստեղծ լիգայի անդամ և Մանուելի և Էմիլիո Ամերոյի հետ հիմնադրել է Մեքսիկայի ամենաառաջին կինոակումբներից մեկը։
Երբ ձևավորվել է իր սեփական ոճը և Լոլան ցանկացել է դառնալ լիովին անկախ ստեղծագործող անձնավորություն, ամուսինների միջև լարվածությունն ուժեղացել է, և 1934 թվականին Ալվարեսը վերցրել է որդուն և հեռացել Մանուելից, չնայած նրանք պաշտոնապես ամուսնալուծվել են միայն 1948 թվականին։
1935 թվականին նկարչուհի Մարիա Իսկերդոյի տուն տեղափոխվելուց հետո, որը գտնվում էր Գեղարվեստի ազգային ինստիտուտի մոտակայքում, Ալվարեսը սկսել է աշխատել տարրական դպրոցում՝ որպես նկարչության ուսուցիչ։
Մարիայի տունը ծառայել է որպես մտավորականների, նկարիչների և քաղաքական գործիչների հանդիպման վայր, ովքեր մեծ ազդեցություն են ունեցել մեքսիկական մշակութային ինքնության ձևավորման վրա, որը սահմանվել է հետհեղափոխական դարաշրջանում։
Գնահատելով նրա աշխատանքը՝ Կարդենասը ցույց է տվել նրա աշխատանքներն այլ ազդեցիկ անձանց, ովքեր նրան հրավիրելեն աշխատելու երիտասարդ ուսուցիչների « » ազդեցիկ մանկավարժական ամսագրում։
1927 թվականին, իրենց տանը արվեստի պատկերասրահ բացելուց հետո, զույգը ցուցադրել է նկարիչ ընկերների, այդ թվում՝ Խոսե Դավիդ Սիկեյրոսի, Խոսե Կլեմենտե Օրոսկոյի, Դիեգո Ռիվերայի և Ռուֆինո Տամայոյի ստեղծած լուսանկարներն ու նկարները։
Նրան վստահելով երկրորդական գործեր, ինչպիսիք են քիմիական նյութերը խառնելը և լուսանկարների տպագրությունը, Մանուելը դժկամությամբ է թույլ տվել կնոջը ժամանակ անցկացնել ֆոտոխցիկով, բայց նա գաղափարներ է տվել նրա աշխատանքի համար և աստիճանաբար սովորեցրել արհեստը։
Այն ժամանակ, երբ թերթերի լուսանկարիչների մեծամասնությունը ամենաշատը հետաքրքրված էր նկարներ ստեղծելով, որոնք կարող էին գրավել հնարավորինս լայն լսարանի ուշադրությունը, Մանուելը Լոլային սովորեցրել է հեռու մնալ թեմաներից, որպեսզի կարողանա լուսանկարչական ժապավենի վրա դրոշմել նկարահանվածի խորը էությունը։
1930 թվականին նա ստացել է իր սեփական լուսանկարչական ապարատը, երբ Թինա Մոդոտտին վաճառել է նրան իր «Գրաֆլեքսը», նա գումար է հավաքել իր սիրեցյալի՝ Խուլիո Անտոնիո Մելյայի սպանությունից հետո երկրից հեռանալու համար։
Չնայած Մանուելը դեռ աշխատել է Ազգային հաշվապահական վարչությունում, նա ազատվել է աշխատանքից որդու՝ Մանուելիտոյի ծնվելուց անմիջապես հետո, որպեսզի ավելի կենտրոնանա պրոֆեսիոնալ լուսանկարչի կարիերայի վրա։
Երբ Լոլան սկսել է զարգացնել լուսանկարչության արվեստի իր սեփական տեսլականը և դժգոհել է իր ամուսնու լուսանկարները պարզապես երևակելուց, նրանց հարաբերություններում սկսել է լարվածություն առաջանալ։
1930-ական թվականներին ամուսնուց բաժանվելուց հետո Լոլան տարրական դպրոցում աշխատել է որպես արվեստի ուսուցիչ, այնուհետև՝ Կրթության վարչությունում զբաղեցրել է լուսանկարներ ցուցակագրողի պաշտոնը։
Պատահական հանդիպման ժամանակ լուսանկարել է կրթության նախարարին, ով հավանելով նկարը՝ Լոլայի աշխատանքները ցույց է տվել ազդեցիկ մարդկանց, ովքեր 1930-ական թվականներին նրան աշխատանքի են տեղավորել ամսագրում՝ որպես գլխավոր լուսանկարիչ։
Ալվարես Բրավոն հայտնի է դարձել, երբ 1940-ական թվականներին լուսանկարել է իր մոտ ընկերոջը՝ Ֆրիդա Կալոյին, որտեղ արտիստին լուսանկարել է ավտոբուսի պատահարի և Դիեգո Ռիվերայի հետ հարաբերությունների ցավը վերապրելու ժամանակահատվածում։
Դոլորես Կոնսեպսիոն Մարտինես դե Անդան, որը երիտասարդ տարիքից հայտնի է որպես Լոլա, ծնվել է 1903 թվականի ապրիլի 3-ին, Լագոս դե Մորենո քաղաքում Սառա դե Անդայի և Գոնսալո Մարտինեսի ընտանիքում, որը վաճառական է եղել և զբաղվել է Մեքսիկա արվեստի առարկաներ և կահույք ներմուծելով։
Երբ նա մոտ երեք տարեկան էր, հայրը նրան և ավագ խորթ եղբորը՝ Միգելին տարել է իր մոտ՝ Մեխիկո, որտեղ նրանք ապրել են 28 սենյակներով մեծ առանձնատանը։
Երբ նա լրջորեն սկսել է զբաղվել լուսանկարչությամբ, Լոլան դարձել է նրա օգնականը, չնայած Լոլայի մոտ մեծ է եղել ինքնուրույն նկարիչ դառնալու ցանկությունը։
Լոլա Ալվարես Բրավոյի աշխատանքների արխիվը գտնվում է Թուսոնի Արիզոնայի համալսարանի Ստեղծարար լուսանկարչության կենտրոնում , որը տնօրինում է նրա աշխատանքների հեղինակային իրավունքը։
1925 թվականին Լոլան ամուսնացել է իր երկար տարիների ընկեր Մանուել Ալվարես Բրավոյի հետ և տեղափոխվել Օախակա, որտեղ Մանուելն աշխատել է ֆեդերալ կառավարությունում, իսկ Լոլան սկսել է ստեղծել իր առաջին լուսանկարները։
Շուրջ 50 տարի Լոլան լուսանկարել է տարբեր թեմաներ՝ ստեղծելով Մեքսիկայի գյուղերի ու քաղաքների փողոցների առօրյա կյանքի վավերագրական պատկերներ, տարբեր երկրների առաջնորդների դիմանկարներ։
Թինա Մոդոտտիի, Ֆրիդա Կալոյի, Դիեգո Ռիվերայի և ամուսնու՝ Մանուել Ալվարես Բրավոյի հետ միասին Մեքսիկայում հետհեղափոխական վերածննդի առանցքային գործիչ։
Եկեղեցու կառուցումը ավարտվել է 6-րդ դարի վերջում, և քանի որ այն գտնվել է միջնադարյան պապական նստավայր Լատերանյան պալատի հարևանությամբ, այդ ժամանակահատվածում նշանավոր եկեղեցի է եղել։
Առաջին վերակառուցումը իրականացվել է Լևոն Պապի օրոք , որը կառուցել է նկուղ նավի տակ, ավելացրել է ենթակողմերը, ցանկապատել է ճակատամասի դիմացի բակը, կառուցել է զանգակատունն ու Սուրբ Բարբարայի և Նիկոլասի կապելլաները։
Սկզբնական եկեղեցին վերանորոգելու փոխարեն, Պասքալիս կառուցեց փոքրիկ բազիլիկ, որն ուներ երկու բակ, մեկը՝ նախկին՝ 9-րդ դարի եկեղեցու բակին համապատասխան, մյուսը նախկին եկեղեցու նավի տեղում։
Երբր կառույցը դարձել էր որբանոց, Ավգուստինյան միանձնուհիները մուտքի մոտ դրել էին մի պտտվող թմբուկ, որն օգտագործվում էր որպես ավանդատուփ՝ անցանկալի երեխաների համար։
Մյուս կողմից՝ Վալիայի դուստրն ամուսնացած էր սվեբների ավագանու դստեր հետ, որն էլ թույլ է տալիս նրանց խուսափել կոտորածից և նույնիսկ հիմնել սեփական պետությունը Իբերիայի հյուսիս-արևմուտքում։
Գոթերն ընդունում են քրիստոնեություն , ապա ստեղծում սեփական գրային համակարգը՝ գոթական այբուբենը, որը լատիներենի ու հունարենի այբուբեններից հետո երրորդն էր Եվրոպայի տարածքում։
Հետագայում օստգոթերը Թեոդորիկ Մեծի օրոք հաստատվում են ժամանակակից Իտալիայի, իսկ վեստգոթերը՝ Իսպանիայի տարածքում՝ դարձյալ հայտնվելով արևելքում ու արևմուտքում։
Երբ կայսերական զորքերը զբաղված էին ֆրանկների ու բուրգունդների ապստամբությունները ճնշելով, Թեոդորիկը փորձում է ընդլայնել իր պետության սահմանները և հասնել Միջերկրական ծովի ափ։
Փոփոխություններ են տեղի ունենում նաև հասարակական կյանքի կազմակերպման բնագավառներում. տնտեսական ու քաղաքական մեծ իրադարձություն էր ավատատիրական կարգերի հաստատումը, որը փոխարինելու եկավ ստրկատիրական կարգերին, մշակույթի ու կրթության բնագավառում հելլենիզմը զիջեց դիրքերը նորաստեղծ բարբարոսական քրիստոնեադավան պետություններին, իսկ Եվրոպայի կենտրոնացված կառավարումը վերացավ։
Վեստգոթական թագավորությանը միակ ժառանգորդն է մնում հյուսիսում հիմնված քրիստոնեադավան Աստուրիայի թագավորությունը , որը հետագայում կարողանում է զորեղանալ ու սկսել Ռեկոնկիստան՝ քրիստոնեական հողերի վերանվաճումը արաբներից։
Երեք տարի անց վեստգոթերը շարժվում են ավելի հարավ և իրենց պետությունն ընդլայնում Պիրենեյան թերակղզու տարածքների հաշվին, որն այդ ժամանակ հայտնի էր որպես «Հիսպանիա» կամ «Իբերիա» և մեկն էր Հռոմի պրովինցիաներից։
Կայսեր համակրանքը սիրաշահելու նպատակով վեստգոթերի արքան համաձայնվում է վերանվաճել Գալիան և վերադարձնել Հռոմի հսկողության ներքո, ինչպես նաև հրաժարվել Աֆրիկան գրավելու Ալարիկի ծրագրերից։
230 թվականին գոթերը բաժանվում են երկու խմբի. արևելյան մասում՝ Դոնից Դնեպր գետերի տարածքում ապրող գոթերը հայտնի էին «արևելյան գոթեր» անունով, իսկ արևմտյան մասում՝ Դնեպրից Դնեստր գետերի միջև ապրող ցեղերը՝ «արևմտյան գոթեր» անունով։
Մյուս կողմից, հռոմեացիները նպատակահարմար էին գտնում Գալիայի տարածքում վերաբնակեցնել այլ բարբարոսական ցեղեր' նրանց տալով նույն պայմանները, ինչ վեստգոթերին Աքվիտանիայում։
2-րդ դարում՝ Բերիգ ցեղապետի օրոք, գոթերն անցնում են Բալթիկ ծովը և հաստատվում Վիսլա գետի ավազանում , իսկ այդ տարածքում բնակվող վանդալները և ռուգերը տեղաշարժվում են հարավ և Մարկոս Ավրելիոս կայսեր օրոք հարձակվում Հռոմեական կայսրության վրա։
4-րդ դարից սկսած Հռոմեական կայսրության սահմաններն ասպատակող զանազան ցեղեր ու ցեղային միություններ՝ գոթերը, վանդալները, ալանները, հոները, լանգոբարդները և ուրիշներ, որոնք ներխուժել էին Կենտրոնական ու Արևելյան Եվրոպայից և Ասիայի տարբեր շրջաններից, 5-րդ դարում կարողանում են ավերել ու կործանել Հռոմը։
1689-1692 թվականներին Պֆալցի ժառանգությունը ստանալու համար ֆրանսիական բանակը ավերեց Հռենոսի երկու ափերի բոլոր ամրոցները,սակայն Մարքսբուրգը նրանց գրավել չհաջողվեց։
Լրատվակայքի հաղորդմամբ՝ նոր հրթիռը կարող է ոչնչացնել հակառակորդի ամրաշինական կառույցները, կենդանի ուժը և զրահատեխնիկան՝ արձակվելով 10 կմ հեռավորության վրա։
Ինչպես փոխանցում է լրատվակայքը՝ չնայած հեռահար հրթիռի հստակ բնութագիրը դեռևս հայտնի չէ, սակայն իրենց տվյալներով հրաձգության հեռավորությունը ավելի հին՝ 0.1.01.04 հրթիռի համեմատ աճել է 1,5-2 անգամ՝ 5-6-ից մինչև 10 կմ։
Հիշեցնենք, որ այս տարվա փետրվարին Հայաստանի և Ռուսաստանի միջև կնքված 200 միլիոն դոլարի պայմանագրով պատվիրված սպառազինության ցուցակի մեջ առկա են նաև ՏՕՍ-1Ա «Սոլնցեպյոկ» ծանր հրանետային համակարգեր։
Ավելի վաղ այս համակարգերից գնել է նաև Ադրբեջանը, սակայն 2016-ի ապրիլին այս համակարգերն օգտագործելու Ադրբեջանի փորձերը ձախողվել են. Պաշտպանության բանակը խոցել է հրանետներից մեկը, ինչից հետո Ադրբեջանի զինուժն այլևս չի կիրառել դրանք։
Ըստ լրատվամիջոցների հաղորդումների, մասնավորապես՝ ՌԱԶՄԻՆՖՈ համացանցային լրատվամիջոցի՝ Արցախում շփման գծի ողջ երկայնքով ընթացող թեժ բախումների ժամանակ ադրբեջանական կողմը՝ մարդկային և զինտեխնիկայի մեծ կորուստներից սարսափած, 2016թ. ապրիլի 4-ին՝ ժամը 11:
Միայն մեկ թերմոբարիկ, այսինքն՝ ջերմաճնշային կամ ծավալա-դետոնացնող զինամթերքի կիրառումը իր հզորությամբ քիչ է տարբերվում ոչ մեծ մարտավարական միջուկային լիցքի պայթյունից, ինչը ահաբեկող ազդեցություն է ունենում հակառակորդի զորքերի վրա։
ՏՕՍ-1 «Բուրատինոն» կամ նրա ՏՕՍ-1Ա «Սոլնցեպյոկ» մոդիֆիկացիան կիրառվել են նաև Սիրիայում Իսլամական Պետություն ահաբեկչական կազմակերպության զորքերի դեմ մղված մարտերում՝ Սիրիայի բանակի կամ նրան սատարող ռուսական ուժերի կողմից՝ սկսած 2015 թվականի հոկտեմբերի առաջին տասնօրյակից, ինչի մասին բազմաթիվ տեղեկություններ կան համաշխարհային լրատվադաշտում,:
1938 թ․ հունվարի 10-ին Ա․ Ցվետաևան դատապարտվեց 10 տարի ազատազրկման աշխատանքային ճամբարում՝ մեղադրվելով «հակահեղափոխական պրոպագանդայի և ագիտացիայի մեջ մասնակցություն ունենալու» մեջ, ուղարկվել է Բամլագ ։
1914 թ․ նրանց ամուսնությունն փլուզվում է, և 1915 թ․ աշնանը Ցվետաևան կրկին ամուսնանում է Մավրիկի Մինցի հետ ու տեղափոխում նրա մոտ Ալեքսանդրով։
Տեսարժան վայրերից հարկ է նշել Մեծ Բրիտանիայի ամենամեծ ամրոցներից մեկը՝ Դուվորյան ամրոցը, որը երկար ժամանակ ուներ չափազանց կարևոր ռազմավարական դիրք։
2001 թվականի մարդահամարի տվյալներով Դուվրի բնակչությունը կազմում էր 28 հազար 156 մարդ, այն դեպքում, երբ ամբողջ քաղաքային բնակչության թիվը՝ 39 հազար 78 մարդ էր։
Հարավային հրվանդանը , որը գտնվում է Դուվրից 4,8 կմ հյուսիս-արևելք, կղզու մայրցամաքին ամենամոտ կետն է, հեռավորությունը մինչև Գրիս-Նյո հրվանդան կազմում է ընդամենը 34 կմ։
Դուվր , , ), քաղաք և նավահանգիստ Մեծ Բրիտանիայում, անգլիական Կենտ կոմսությունում, Պա Դե Կալե նեղուցի մոտ, երկաթուղային լաստանավով կապված է Դյունկերկի հետ։
Էլիզաբեթն ուներ չորս եղբայր, մեկ քույր և զարմուհի Նոր Զելանդիայից, Քեթլին Բյուչեմփը, որը հետագայում ամուսնանում է Ջոն Միդլտոն Մառիի հետ և ստեղծագործում Քեթրին Մենսֆիլդ գրական անվամբ։
1891 թվականին Էլիզաբեթն ամուսնանում է պրուս ազնվական կոմս Հեննինգ Աուգուստ Ֆոն Արնիմ Շլագենթինի հետ, որին հանդիպել էր հոր հետ Իտալիա կատարած շրջագայության ժամանակ։
Կոմս Ֆոն Արնիմը մահանում է 1910 թվականին և հենց այդ տարեվերջին էլ Էլիզաբեթը տեղափոխվում է Ռանդոն, Շվեյցարիա, որտեղ նա կազմակերպում է Չալեթ Սոլեյլ գրական խմբակը և համախմբում գրչակից և գաղափարակից ընկերների։
Սակայն շուտով ամուսնությունը վերածվում է դառնության և 1919 թվականին դեպի Էլիզաբեթի Միացյալ Նահանգներ կատարած «փախուստից» հետո զույգը բաժանվում է, թեև նրանք երբեք չեն ամուսնալուծվում։
1920 թվականին նա սիրային կապի մեջ է մտնում Ալեքսանդր Ստյուարտ Ֆրեր Ռիվզի հետ, որը բրիտանացի հրատարակիչ էր և նրանից գրեթե 30 տարի երիտասարդ․ հետագայում Ռիվզը ամուսնանում է և միակ դստերը կոչում Էլիզաբեթ՝ նրա պատվին։
1939 թվականին Երկրորդ Համաշխարհային պատերազմի բռնկվելուց հետո Էլիզաբեթը վերադառնում է Միացյալ Նահանգներ, որտեղ էլ, 1941 թվականի փետրվարի 9-ին, Հարավային Կարոլինա նահանգի Չարլստոն քաղաքի Ռիվրսայդ Ինֆարմերի վայրում մահանում է գրիպից՝ 74 տարեկան հասակում։
Նա դիակիզվում և թաղվում է Մերիլենդի Ֆորտ Լինկոլն գերեզմանատանը, իսկ 1947 թվականին նրա աճյունամոխիրը խառնում են եղբոր՝ Սիդնեյի աճյունամոխրին և վերահուղարկավորում Բակինգեմշիրի Թայլերս Գրին Սբ․ Մարգարեթ եկեղեցու բակում։
Էլիզաբեթը հետագայում կանդրադառնար առաջին ամուսնուն որպես «մարդ-ցասում» և ստեղծագործելը կդառնար նրա փախուստը այն բանից, ինչը պարզվեց, որ դարձել էր անհամատեղելի ամուսնություն։
Հենց այդ ժամանակ էր, որ էլիզաբեթը ստեղծում է իր գրական կեղծանունը և սկսում իր ստեղծագործական կարիերան հրատարակության հանձնելով իր կիսաինքնակենսագրականը, որը գրել էր երգիծական ոճով՝ «էլիզաբեթը և իր գերմանական պարտեզը» ։
Ինքնակենսագրականը, որտեղ մանրամասնորեն նկարագրվում էր գերմանական պարտեզ ստեղծելու և գերմանական բարձր հասարակություն մուտք գործելու համար նրա մղած պայքարը, այնպիսի հաջողություն ունեցավ, որ հենց առաջին տարին վերահրատարակվեց քսան անգամ։
Սրանց պիտի հաջորդեին գավառական Գերմանիայի կյանքի սրամիտ վերլուծություններ և տղամարդկանց գերիշխանության վերաբերյալ ընդվզում պարունակող նրա ստեղծագործությունները, ներառյալ «Իշխանուհի Պրիսիլայի երկու շաբաթը» և «Օրիորդ Շմիդտը և պարոն Անսթրութերը» ։
Իր առաջին քսան գրքերը նա ստորագրում էր որպես՝ «Էլիզաբեթ, «Էլիզաբեթը և իր գերմանական պարտեզը» գրքի հեղինակ», իսկ հետագայում պարզապես՝ «էլիզաբեթ»։
Չնայած նա երբեք ավանդական ինքնակենսագրություն չի գրել, նրա 1936 թվականին գրած «Իմ կյանքի բոլոր շները» վիպակը, որն անդրադարձ է նրա սիրելի կենդանիների նկատմամբ տածած սիրուն, նաև պարունակում է բազմաթիվ ակնարկներ «փայլուն» հասարակության մասին, որի մի մասն էր նաև ինքը։
1922 թվականին գրած նրա «Հմայիչ ապրիլ» ստեղծագործությունը, որը իտալական Ռիվիերայում անցկացրած նրա մեկամսյա արձակուրդի տպավորությունների համագումարն էր, թերևս նրա ամենաթեթև և ամենամռայլ վեպն է։
Մասնավորապես․ Բրոդվեյում՝ 1925 թվականին այն բեմականացվում է, 1935 և 1992 թվականներին վեպի մոտիվներով ֆիլմեր են նկարահանվում, որոնք հավակնում էին ակադեմիական մրցանակների, 2003 թվականին այն բեմադրվում և ներկայացվում է Թոնի թատերական մրցանակի, 2010 թվականին նկարահանվում է համանուն մյուզիքլը, իսկ 2015 թվականին ԲիԲիՍին հեռուստասերիալ է նկարահանում։
1940 թվականին գրված նրա «Պարոն Սկեֆինգտոն» վեպի հիման վրա 1944 թվականին Ուորներ Բրադերս կինոընկերությունը ֆիլմ է նկարահանվում, որտեղ գլխավոր դերերը խաղում էին Բեթ Դևիսը և Կլոդ Ռեինսը։
Նրա 1921 թվականին գրած «Վերա» վեպը, որը նրա և Ռասելի գորշ ամուսնության ողբերգական-կատակերգական մի մռայլ նկարագրություն է,նրա ամենաբուռն քննադատական արձագանքներ ստացած գործն է։
1983 թվականից ի վեր բրիտանացի հրատարակիչ Վիրագոն վերահրատարակում է նրա գործերը ժամանակակից գրողների նախաբան-ներածություններով, որոնցից շատերը փորձում էին նրան ներկայացնել որպես ֆեմինիստ, թեպետ «Ընթերցողի հանրագիտարան» պարբերականը համարում է, որ նրա հատկապես ուշ շրջանի գործերը «հոգնած գրավարժանքներ» են։
Ֆոն Արնիմի սպանիչ հումորի և կյանքի նկատմամբ անսովոր վերաբերմունքի լավագույն օրինակը թերևս նրա նամակներից մեկում է․ «Այնքան ուրախ եմ, որ չմեռա տարբեր իրավիճակներում, թեկուզ այնքան ջերմեռանդորեն ուզում էի, քանի որ բաց կթողնեի այս հրաշալի եղանակը վայելելու հաճույքը»։
Էլիզաբեթ ֆոն Արնիմ , ավստրալիացի գրող, ով առաջին ամուսնության շնորհիվ ձեռք բերեց բրիտանական կոմսուհու տիտղոս՝ Ֆոն Արնիմ Շլագենթին, իսկ երկրորդ ամուսնությունից հետո դարձավ կոմսուհի Ռասսել։
Չնայած կյանքի վաղ շրջանում հայտնի էր Մերի անվամբ, իր առաջին գրքի տպագրությունից հետո նախ իր ընթերցողների, ապա ընկերների և ի վերջո ընտանիքի շրջանում առավելապես հայտնի դարձավ էլիզաբեթ անվամբ և այժմ ամբողջ աշխարհում հայտնի է բացառապես Էլիզաբեթ ֆոն Արնիմ անվամբ։
1954 թվականից աշխատել է Հայկական գյուղատնտեսական ինստիտուտի ընդհանուր քիմիայի ամբիոնում, 1958-1989 թվականներին զբաղեցրել է ընդհանուր քիմիայի ամբիոնի վարիչի պաշտոնը։
1962-2005 թվականներին եղել է նույն ինստիտուտի պեստիցիդների պրոբլեմային լաբորատորիայի վարիչ, 1962 թվականից, միաժամանակ՝ թունաքիմիկատների սինթեզի և փորձարարական լաբորատորիայի վարիչ, 1994 թվականից ՌԴ բնական ԳԱ անդամ։
Դովլաթյանի ղեկավարած պեստիցիդների գիտական պրոբլեմային լաբորատորիայում ստացված միացությունների շարքում հայտնաբերված նոր բարձրակտիվ հերբիցիդները, ֆունգիցիդներն ու աճի խթանիչները մեծ կիրառություն են գտել գյուղատնտեսության բնագավառում։
Ուսումնասիրել է ացետաքացախաթթվային բարդ եթերի քլորմեթօքսիմեթիլման ռեակցիաները, չորրորդային ամոնիումային աղերի կատալիտիկ ազդեցությունը կարբոնաթթուների բարդ եթերների առաջացման վրա։
Ռոտշիլդները ունենում են 5 տղա և 5 աղջիկ. Ժանետ , Ամշել , Սողոմոն , Նատան , Իզաբելլա , Բաբետտա , Կալման , Ժուլի , Գենրիետա և Ջեյմս :
Այնտեղ նա իմացավ ֆինանսական գործունեության գաղտնիքները, ծանոթացավ գերմանական իշխանությունների մետաղադրամներին, սովորեց առանձնացնել կեղծ մետաղադրամները և բարենպաստ փոխարժեքները։
Ծնողների մահից հետո 1760 թվին Մայերը վերադարձավ Ֆրանկֆուրտ և շարունակեց հոր գործը. սկսեց զբաղվել մետաղադրամների և մեդալների փոխանակմամբ ու վաճառքով։
Իր հաճախորդ, հին մետաղադրամների կոլեկցիոներ գեներալ Ֆոն Էստորֆոմի միջնորդությամբ, նա ծանոթացավ Լանդգրաֆ Գեսսեն Կասելսկի Վիլհելմ -ի հետ, ով նրան դարձրեց իր վստահելի անձերից մեկը, երբ փախչում էր նապոլեոանական զորքերից։
Նրա հայրը՝ Ամշել Մովսես Բաուերը ուներ փոքր դրամափոխ գրասենյակ կարմիր ցուցանակով, ինչը գերմաներեն հնչում է « ». Այդպես ստեղծվեց մականուն, որը դարձավ շքեղության ու հարստության հոմանիշ և սկիզբ դրեց Ռոտշիլդների 270-ամյա դինաստիային։
Մյուս կողմից փորձերը ցույց են տալիս, որ տարբեր մակրոսկոպիկ համակարգեր կարելի է բավարար ճշգրիտ նկարագրել դասական տեսություններին համապպատասխան՝ օգտագործելով դասական մեխանիկան և դասական էլեկտրադինամիկան (չնայած գոյություն ունեն մակրոսկոպիկ համակարգեր, որոնք քվանտային վարք են ցուցաբերում, օրինակ՝ գերհոսուն հեղուկ հելիումը կամ գերհաղորդիչները)։
Սա Բորի համապատասխանության սկզբունքի նախադրյալն է, որը պնդում է, որ դասական ֆիզիկան պետք է ի հայտ գա որպես քվանտային ֆիզիկայի մոտավորություն, քանի որ համակարգերը մեծ են դառնում։
Ըստ հետագծերով ինտեգրալների քվանտային մեխանիկայի ձևակերպման մեջ գործողությանը արժեքներ տվող հետագծերը նկատելիորեն տարբերվում են ստացիոնարից , փոքր ներդրում ունեն անցումի ամպլիտուդի մեջ ։
Այսպիսով՝ քվազիդասական մոտավորությամբ անցման ամպլիտուդը սահմանվում է միայն մասնիկների դասական հետագծերով (տարածության մեջ շարժվելու պարզագույն դեպքում այդպիսի հետագիծը մեկն է), որոնք որոշվում են փոքրագույն գործողության սկզբունքից, իսկ Շրյոդինգերի հավասարումը վերածվում է Համիլտոն֊Յակոբիի հավասարման։
Բորը դասական սահմանի համար կոպիտ մի չափանիշ առաջարկեց․ անցումը տեղի է ունենում, երբ համակարգը նկարագրող քվանտային թվերը մեծ են դառնում՝ ցույց տալով կամ համակարգի գրգռումը մինչև մեծ քվանտային թվերի, կամ որ համակարգը նկարագրվում է քվանտային թվերի մեծ հավաքածուով, կամ երկուսն էլ։
Քվանտային մեխանիկայի սկզբունքները բավական լայն են, օրինակ՝ նրանք ցույց են տալիս, որ ֆիզիկական համակարգի վիճակները հիլբերտյան տարածություն են զբաղեցնում, բայց չեն ասում, թե հենց որ տարածությունը։
Համապատասխանության սկզբունք, գիտության մեթոդալոգիայում պնդում, ըստ որի՝ ցանկացած նոր գիտական տեսություն հին և լավ ստուգված տեսության առկայության դեպքում նրա հետ ոչ թե լրիվ հակասության մեջ է գտնվում, այլ նույն հետևանքներն է տալիս սահմանային մոտավորությամբ ։
Այսպես, Լորենցի ձևափոխությունները վերածվում են Գալիլեյի ձևափոխությունների, ժամանակը նույն կերպ է ընթանում բոլոր հաշվարկման համակարգերում, կինետիկ էներգիան դառնում է հավասար և այլն։
Այս սկզբունքը ձևակերպել է Նիլս Բորը 1920 թվականին, չնայած նա նախկինում այն կիրառել էր մինչ այդ՝ 1913 թվականին՝ մշակելու համար իր Բորի ատոմի մոդելը։
Դիրակի ձևակերպումը կամ Դիրակի համապատասխանության սկզբունքը հետևյալն է․ «Քվանտային և դասական տեսությունների միջև համապատասխանությունը ոչ այնքան սահմանային համաձայնության մեջ է, երբ , այլ նրանում, որ երկու տեսությունների մաթեմատիկական գործողությունները շատ դեպքերում ենթարկվում են նույն օրենքներին»։
Հարաբերականության ընդհանուր տեսությունը տալիս է նույն արդյունքները, ինչ և Նյուտոնի դասական ձգողության տեսությունը փոքր արագությունների և գրավիտացիոն պոտենցիալի փոքր արժեքների դեպքում։
պրոցեսի բնութագրական իմպուլսի և նրա բնութագրական չափի արտադրյալը և պրոցեսի բնութագրական էներգիայի ու դրա բնութագրական էներգիայի արտադրյալը էապես մեծ են Պլանկի հաստատունից)։
Օրինակ, Սև ծովի ափերին նկատվող բորաներն առաջանում են, երբ Ռուսաստանի եվրոպական մասի հարավ-արևելքում հաստատվում է անտիցիկլոն, իսկ Սև ծովի ափին իշխում է մթնոլորտային ցածր ճնշման շրջանը։
Սակայն, լեռնաշղթայի բարձրությունը մեծ չէ, իսկ թափանցող ցուրտ օդի սկզբնական ջերմաստիճանն ավելի ցածր է ծովի վրա ավելի վաղ գտնվող օդի ջերմաստիճանի համեմատ։
Կառավարիչը ստանում է հրահանգը սովորաբար Տեսքից, որոշում է որ Մոդելին կանչի հրամանը մշակելու համար, Մոդելի աշխատանքից հետո կանչում է համապատասխան Տեսքը, փոխանցելով նրան Մոդելը։
Ինչպես և բոլոր նախագծման ձևանմուշները՝ -ն ներկայացնում է միայն խնդրի լուծման սկզբունքը, իսկ արդեն յուրաքանչյուր կոնկրետ խնդրի լուծուման համար կարող են կիրառվել -ի ձևափոխված տարբերակներ։
Այն, սակայն, «ջրանցք» բառի նեղ իմաստով ջրանցք չէ, այսինքն՝ արհեստական եղանակով չի ստեղծվել, այլ նեղ վտակ է երկու կղզիների ծովածոցում, որոնցից մեկը Ռիալտոն է։
Սկսվելով կայարանի մերձակա ծովածոցից' այն անցնում է ամբողջ քաղաքով շրջված տառի հետագծով և ավարտվում է մաքսատան մոտ' Սան Մարկո և Լա Ջուդեկա ջրանցքներին միանալով։
Ջրանցքը ափեր գրեթե չունի. դրանց փոխարինում են շինությունները, որոնք, որպես կանոն, կառուցված են ցցագերանների վրա և ունեն երկու ելք' մեկը դեպի փողոց, մյուսը դեպի ջրանցք։
Քանի որ հիմնական շարժումը կատարվում է ջրանցքով, ապա ջրանցքի վրա ընդամենը չորս կամուրջ կա' Ռիալտոյի կամուրջը, Ակադեմիայի կամուրջը, Սկալցին և Սահմանադրության կամուրջը։
Հունգարիան չէր ուզում մտնել Վարշավյան դաշինքի մեջ առանց պաշտոնական հետախուզական ծառայության, քանի որ հետախուզական և լրտեսական գործառույթները վերապահված էին -ին, իսկ ավելի ուշ' ներքին գործերի նախարարությանը։
Խմբի երկրորդ ալբոմը՝ ֊ը , որը ստեղծվել է 2002 թ֊ին, շարունակել է խմբի հաջողությունները․ 200֊ի աղյուսակում զբաղեցրել է ութերորդ հորիզոնականը։