polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ઘા : દાઝી જવાને કારણે ઘા થયો હોય તો આમલીના વૃક્ષની છાલનું બારીક ચૂર્ણ બનાવીને ઘા પર મીઠું તેલ લગાવીને આ ચૂર્ણને છાંટવાથી તરત જ ઘા ભરાઈ જશે.
કુસ્તી, હલકો ભાલો ફેંકવો, ફેન્સીંગ , બાણવિદ્યા , બોક્સીંગ અને તાજેતરની જૂડો અને તા ક્વોન ડો ને આધુનિક ઉનાળુ ઓલિમ્પીક રમતોમાં સમાવવામાં આવી છે. માર્શલ આર્ટસનો લશ્કર અને પોલીસ દળમાં ધરપકડ કરવા માટે અને સ્વ બચાવની પદ્ધતિઓ તરીકે વિકાસ થયો હતો જેમાં યુનિફાઇટ , કાપાપ અને ક્રાવ મેગા નો સમાવેશ થાય છે અને તે ઇઝરાયેલી સંરક્ષણ દળોમાં વિકસી હતી; ચાઇનીઝમાં સાન શૌ ; સિસ્ટેમા : જેનો વિકાસ રશિયન સશસ્ત્ર દળો અને રફ એન્ડ ટમ્બલ માટે થયો હતો. : મૂળભૂત રીતે દક્ષિણ આફ્રિકન ખાસ દળો માટે વિકાસ કરવામાં આવ્યો હતો . નજીકના ગાળાના લડાઇ યુદ્ધોમાં વપરાતી વ્યૂહાત્મક કલાઓ એટલે કે લશ્કરી માર્શલ આર્ટસ ઉદાહરણ તરીકે યુએસી , એલઆઇએનઇ . અન્ય લડાઇ પદ્ધતિઓ કે જે આધુનિક લશ્કરમાં તેમની ઉત્તપ્તિત ધરાવતી હતી તેમાં સોવિયેત બોજેવોજે સામ્બોનો સમાવેશ થાય છે. પાર્સ ટેક્ટીકલ ડિફેન્સ પ્રથમ અલ્ટીમેટ ફાઇટીંગ ચેમ્પીયનશીપ સાથે ફરીથી 1993માં આંતરિક કલા સ્પર્ધાઓ અમલમાં આવી હતી, ત્યારથી તેનો વિકાસ આધુનિક મિશ્ર માર્શલ આર્ટસની રમતોમાં થયો છે.
આ પ્રકારની લડાઈની તાલીમ વિરોધીને મારવા માટે ઉપયોગમાં લેવાતા શકિતને મર્યાદામાં રાખે છે, હળવી લડાઇના તાલીમના પ્રકારમાં 'સ્પર્શ' પકડ સામાન્ય હોય છે, ઉદાહરણ તરીકે પકડ થયા પહેલા પંચને પહેલા 'ખેંચવો' જોઇએ. મધ્યમ પકડમાં પંચને ખેચવામાં નહી આવે પરંતુ સંપૂર્ણ બળથી મારવામાં આવશે. વાપરવામાં આવનાર બળની માત્રા મર્યાદિત છે ત્યારે, આ પ્રકારની તાલીમના પ્રકારનો ઉદ્દેશ વિરોધીને બળપૂર્વક પછાડી દેવાનો હોતો નથી, સ્પર્ધાઓમાં પોઇન્ટ પદ્ધતિનો ઉપયોગ થાય છે. રેફરી ફાઉલ થાય છે કે તેની પર દેખરેખ રાખે છે અને મેચને અંકુશમાં રાખે છે, જ્યારે જજો બોક્સીંગની જેમ સ્કોર નોંધે છે. કોઇ ખાસ લક્ષ્યાંક પર પ્રતિબંધ આવી શકે છે , ચોક્કસ પ્રકારની ટેકનિકો પર મનાઇ હોઇ શકે છે અને લડવૈયાઓને તેમના શિર, હાથોમાં, છાતીમાં, જાંઘ પર અથવા પગલમાં રક્ષણાત્મક સાધનો પહેરવાની જરૂર રહે છે. પકડી લેવાની કલા અકીડો પણ સમાન પ્રકારની ફરિયાદ તાલીમનો ઉપયોગ કરે છે, જે હળવા કે મધ્યમ પકડની જેવી જ હોય છે.
યુરોપમાં, માર્શલ આર્ટસમાં ફાયરઆર્મસના ઉદભવ બાદ ઘટાડો થયો હતો. પરિણામે, યુરોપમાં ઐતિહાસિક મૂળ ધરાવતી માર્શલ આર્ટસ આજે અસ્તિત્વ ધરાવતી નથી, જેવું અન્ય પ્રદેશોમાં પણ થયુ છે, કેમ કે પરંપરાગત માર્શલ આર્ટસ નાશ પામી છે અથવા રમતમાં વિકાસ પામી છે. સ્વોર્ડમેનશીપ ફેન્સીગમાં વિકાસ પામી હતી. બોક્સીંગ તેમજ કુસ્તીના સ્વરૂપો ટકી રહ્યા છે. યુરોપીયન માર્શલ આર્ટસે મોટે ભાગે બદલાતી જતી ટેકનોલોજીને સ્વીકારી છે, જેથી અન્ય કેટલીક પરંપરાગત કલાઓ હજુ પણ અસ્તિત્વ ધરાવે છે, લશ્કરી કર્મચારીઓને બેયોનેટ લડાઇ અને માર્કસેમેનશીપ જેવી કુશળતાઓમાં તાલીમ આપવામાં આવે છે. કેટલીક યુરોપીયન શસ્ત્ર પદ્ધતિ પણ લોક રમતો અને સ્વ-બચાવની પદ્ધતિઓ તરીકે અસ્તિત્વમાં રહી છે. તેમાં લાકડીની લડાઇની પદ્ધતિઓ જેમ કે ઇંગ્લેંડની ક્વાર્ટરસ્ટાફ, આયર્લેન્ડની બાટેઇરિચ, પોર્ટુગલની જોગો ડો પાઉ અને કેનરી આઇલેન્ડની જ્યુગો ડેલ પાલો પ્રકારનો સમાવેશ થાય છે.
અસંખ્ય ઐતિહાસિક ફેન્સીંગ સ્વરૂપો અને મેન્યુઅલો અસ્તિત્વમાં રહ્યા છે અને અનેક જૂથો યુરોપીયન માર્શલ આર્ટસના પુનઃગઠન દિશામાં કામ કરી રહ્યા છે. પુનઃગઠનની પ્રક્રિયામાં 1400-1900 એ.ડી.માંથી ઉત્પન્ન થયેલી વિગતવાર લડાઇ સંધિઓનો ઉગ્ર અભ્યાસ અને વ્યવહારુ તાલીમ અથવા વિવિધ તરકીબો અને દાવપેચના મિશ્રણનો સમાવેશ થાય છે. તેમાં પ્રકારો જેમ કે તલવાર અને કવચ, બે ધારી તલવાર લડાઇ, ભાલા અને ફરસીનું સંયુક્ત હથિયારની લડાઇ, ઘોડે સવારોનું ભાલાયુદ્ધ અને અન્ય ઝપાઝપીના હથિયારોની લડાઇના અન્ય પ્રકારોનો સમાવેશ થાય છે. આ પુનઃગઠનનો પ્રયત્ન અને ઐતિહાસિક પદ્ધતિઓનો આધુનિક ભારે વિકાસ સામાન્ય રીતે પશ્ચિમ માર્શલ આર્ટસનો ઉલ્લેખ કરે છે. ઘણી મધ્યયુગીન માર્શલ આર્ટસ મેન્યુઅલ્સમાં, મુખ્યત્વે જર્મની અને ઇટાલીના સચવાઇ રહ્યા છે. આમાંથી સૌથી વિખ્યાત 14મી સદીની જોહાન્નેસ લિચટેનૌરના ફેચબુચ છે, જે આજે જર્મન સ્કુલ ઓફ સ્વોર્ડમેનશીપના પાયાનો સમાવેશ કરે છે.
એશિયન દેશોની યુરોપની વસાહતે પણ સ્થાનિક માર્શલ આર્ટસમાં, ખાસ કરીને ફાયરઆર્મસની રજૂઆતથી ઘટાડો આણ્યો હતો. આ બાબત 19મી સદીમાં બ્રિટીશ રાજની સંપૂર્ણ સ્થાપના બાદ ભારતમાં સ્પષ્ટપણે જોઇ શકાય છે. પોલીસ, લશ્કર અને સરકારી સંસ્થાઓનું સંચાલન કરવાની વધુ યુરોપીયન પદ્ધતિઓ અને ફાયરઆર્મસના વધતા જતા ઉપયોગે જ્ઞાતિ આધારિત ફરજો સાથે સંકળાયેલી પરંપરાગત લડાઇ તાલીમની જરૂરિયાત ઘટાડી હતી અને 1804માં બ્રિટીશ વસાહત સરકારે અસંખ્ય બળવાઓના પ્રતિભાવમાં કાલારીપાયત પર પ્રતિબંધ મૂક્યો હતો. કાલારીપાયત અને અન્ય દ્રવીડીયન માર્શલ આર્ટસનું આખા દક્ષિણ ભારતમાં પ્રસર્યુ તે પહેલા તેલ્લીચેરીમાં 1920માં પુનરુત્થાન અનુભવાયું હતું, જ્યારે અન્ય પરંપરાગત પદ્ધતિઓ જેમ કે થાન્ગટાનું 1950માં પુનુરુત્થાન અનુભવાયું હતું. સમાન પ્રકારની અસાધારણ ઘટના દક્ષિણ પૂર્વની એશિયન વસાહતો જેમ કે મલેશિયા, ઇન્ડોનેશિયા, વિયેતનામ અને ફિલીપીન્સમાં બની હતી.
અન્ય માર્શલ આર્ટસને રમતોમાં સ્વીકારવામાં આવી હતી, જે આજે લડી શકાય તેવા સ્વરૂપમાં અસ્તિત્વ ધરાવતી નથી. તેનું એક ઉદાહરણ પુરુષોના વ્યાયામમાં પોમેલ હોર્સ છે, આ એવી કવાયત છે જેને ઘોડા પરથી કૂદકો મારવાની રમત પરથી પ્રાપ્ત કરવામાં આવી છે. અશ્વદળના સવારોને તેમના ઘોડા પર ઝડપથી તેમની સ્થિતિમાં ફેરફાર કરવાની, પડી જતા સાથીઓને બચાવવાની, ઘોડાની પાછળ લડાઇ કરવાની અને ઝડપથી દોડતા ઘોડા પરથી ઉતરી જવાની જરૂર છે. સ્ટેશનરી બેરલ પર આ કુશળતાઓની તાલીમ મેળવવાની ક્રિયા વ્યાયામની રમતોમાં પોમેલ હોર્સ કસરતમાં વિકાસ પામી હતી. શોટ પુટ (દોડની સ્પર્ધા જેમાં વધુમા વધુ મોટો ગોળો દોડવીરની સાથે લગાવવામાં આવે છે) અને હલકા ભાલાનો ઘા બન્ને વધુ પ્રાચીન ઉત્પત્તિ ધરાવે છે, બન્ને શસ્ત્રોનો રોમનો દ્વારા તીવ્ર રીતે ઉપયોગ કરવામાં આવે છે.
બ્રાઝિલીયન જિયુ જિત્સુ, અથવા ગ્રેસી જિયુ-જિત્સુ બીજા વિશ્વ યુદ્ધના જુડો પહેલા સ્વીકારવામાં આવ્યું હતું જે બે ભાઈઓ કાર્લોસ અને હેલીયો ગ્રેસી દ્વારા વિકસાવવામાં આવ્યું હતું, જેમણે મોટે ભાગે ગ્રાઉન્ડવર્ક પર ધ્યાન કેન્દ્રિત કરીને કલાનું રમતમાં પુનઃસ્થાપન કર્યું હતું. આ પદ્ધતિ લોકપ્રિય બની હતી અને મિશ્ર માર્શલ આર્ટસ સ્પર્ધાઓ જેમ કે યુએફસી અને પ્રાઇડમાં અસરકારક સાબિત થઇ હતી. 1960 અને 1970 બાદમાં ચાઇનીઝ લડાઇ પદ્ધતિઓમાં માધ્યમોની આ પ્રત્યેની રુચિ અનુભવાઇ હતી, જેમાં માર્શલ આર્ટસ અને હોલીવુડ અભિનેતા બ્રુસ લીનો પ્રભાવ રહ્યો હતો. જિત કૂન ડોએ જે પદ્ધતિ શોધી હતી તેના મૂળ વિંગ ચૂન, પશ્ચિમી બોક્સીંગ, સાવટે અને ફેન્સીંગમાં હતા, જેમાં નકામુ હોય. અથવા એક માર્ગ તરીકે કોઇ માર્ગે ઉપયોગ ન કરવો તેવી માન્યતા પ્રવર્તતી હતી.
કેટલાક પરંપરાગત માર્શલ ખ્યાલોને આધુનિક લશ્કરી તાલીમમાં થતા હોવાનું જોવામાં આવ્યા છે. કદાચ તેનું અત્યંત તાજેતરનું ઉદાહરણ પોઇન્ટ શૂટીંગ છે, જે વિવિધ પ્રકારની વિચિત્ર પરિસ્થિતિઓમાં ફાયરઆર્મનો વધુ અસરકારક રીતે ઉપયોદ કરવા માટે બાવડાની તાકાત પર નિર્ભર છે, આ સંજોગોમાં આઇડોકા તેમની તલવાર સાથે શ્રેષ્ઠ હલચલ કરતા હતા. બીજા વિશ્વ યુદ્ધના યુગ દરમિયાનમાં શાઘાઇના પોલીસમેન વિલીયમ ઇ ફેયરબેઇર્ન, અને એશિયન લડાઇ તરકીબોમાં અગ્રણી પશ્ચિમી નિષ્ણાતની યુ.કે., યુ.એસ. અને કેનેડીયન ખાસ દળોને જુજુત્સુ શીખવવા માટે સ્પેશિયલ ઓપરેશન્સ એક્ઝિક્યુટિવ દ્વારા ભરતી કરવામં આવી હતી. કર્નલ રેક્સ એપ્પલેગેટ દ્વારા લખાયેલા પુસ્તક કિલ ઓર ગેટ કિલ્ડ , હાથોહાથની લડાઇ પરનો સુંદર લશ્કરી કરાર બની ગયો હતો. આ લડાઇની પદ્ધતિ ડિફેન્ડુ કહેવાતી હતી.
કેટલાક પ્રકારોમાં સ્પર્ધકો રેફરી દ્વારા નક્કી કરવામાં આવે તે રીતે એક જ તરકીબના પ્રહાર અથવા પ્રહાર પર આધારિત પોઇન્ટ સ્કોર કરે છે, જેની પર રેફરી થોડા સમય માટે મેચ બંધ કરી દેશે, પોઇન્ટ આપશે અને મેચને ફરીથી શરૂ કરશે. વૈકલ્પિક રીતે, લડાઇ જજે નોંધેલા પોઇન્ટ સાથે ચાલુ રહી શકે છે. પોઇન્ટ આપવાની પદ્ધતિના કેટલાક ટીકાકારો માને છે તે આ તાલીમની પદ્ધતિ એવી રીતે શીખવાડે છે જે નીચા સ્તરની લડાઇ અસરકારકતામાં પરિણમે છે. હળવા પકડ વાળી લડાઇની તાલીમનો ઉપયોગ વિશિષ્ટ રીતે થઇ શકે છે, બાળકો અથવા અન્ય સ્થિતિઓ જ્યારે ભારે પકડ અયોગ્ય હોય છે , મધ્યમ પકડવાળી લડાઇની તાલીમનો ઘણી વાર સંપૂર્ણ પકડ માટેની તાલીમ માટે ઉપયોગ થાય છે.
પરંપરાગત હેન્ડ ટુ હેન્ડ, છરી અને ભાલો મારવાની યુક્તિઓ આજના યુદ્ધો માટે વિકસાવવામાં આવેલી સંયુક્ત પદ્ધતિઓમાં સતત વપરાશમાં જોવામાં આવી રહી છે. તેના ઉદાહરણોમાં યુરોપીયન યુનિફાઇટ, મેટ લાર્સન દ્વારા વિકસાવવામાં આવેલી યુ.એસ. લશ્કરની તકરારી પદ્ધતિ, ઇઝરાયેલી લશ્કર તેના સૈનિકોને કાપાપ અને ક્રાવ માગામાં તાલીમ આપે છે અને યુએસ મરીન કોર્પસના મરીન કોર્પસ માર્શલ આર્ટસ પ્રોગ્રામ નો સમાવેશ થાય છે. તે સમયે શસ્ત્રો વિનાના કટાર બચાવ ઓળખી શકાય તેવા છે, જે ફિઓરે ડેઇ લિબેરીના મેન્યુઅલમાં મળી આવ્યા હતા અને કોડેક્ક વોલરસ્ટેઇનને યુ.એસ. આર્મીના તાલીમ મેન્યુઅલ સાથે 1942માં સંકલિત કરવામાં આવ્યા હતા અને આજની અન્ય પરંપરાગત પદ્ધતિઓ જેમ કે એસ્ક્રિમા સાથે પ્રભાવ દર્શાવવામાં સતત રહ્યા છે.
ખાસ કરીને એશિયાની અસંખ્ય માર્શલ આર્ટસ બાજુની શિસ્ત પણ શીખવે છે, જે ઔષધને લગતા ઉપયોગોને લાગે વળગે છે. આ ખાસ કરીને પરંપરાગત ચાઇનીઝ મારશલ આર્ટસમાં જોવા મળે છે, જે બોન-સેટ્ટીંગ, કીગોન્ગ, એક્યુપંક્ચર, એક્યપ્રેશર, તૂઇ ના અને અન્ય પરંપરાગત ચાઇનીઝ ઔષધના તબક્કાઓ શીખવાડી શકે છે . માર્શલ આર્ટસને ધર્મ અને આસ્થા સાથે પણ જોડી શકાય છે. વિખ્યાત અસંખ્ય પદ્ધતિઓ મળી આવી છે, તેનો પ્રચાર કરવામાં આવ્યો છે અથવા તેનો ઉપયોગ સાધુઓ અથવા સંન્યાસિનીઓ દ્વારા કરવામાં આવ્યો છે. ઉદાહરણ તરીકે, ગટકા એ શાખવાદનો આંતરિક ભાગ છે, કારણ કે આ સમાજને યુદ્ધમાં જવાની લાંબા સમયથી ફરજ પાડવામાં આવી છે. જાપાનીઝ પ્રકારો જેમ કે આઇકિડો, ઉર્જા અને શાંતિના પ્રવાહની મજબૂત તત્વજ્ઞાની માન્યતા ધરાવે છે.
આફ્રિકાની છરીઓને કદાચ તેના આકારને પ્રમાણે વર્ગીકૃત્ત કરી શકાય—ખાસ કરીને "એફ" જૂથમાં અને "સર્ક્યુલર" જૂથ—અને તેને ઘણી વખત અયોગ્ય રીતે ફેંકવાની છરીઓ તરીકે વર્ણવવામાં આવે છે. દક્ષિણ આફ્રિકામાં લાકડી યુદ્ધે ઝુલુ સંસ્કૃતિમાં અગત્યનો ભાગ ભજવ્યો હતો અને દક્ષિણ બોટ્સવાના અને ઉત્તર દક્ષિણ આફ્રિકામાં થતી હતી તેવી લડાઇ ઓબનુ બિલેટનો નોંધપાત્ર ભાગ છે. આ ઉપરાંત લાકડી યુદ્ધ પ્રાચીન ઇજિપ્તીયન સમાધિઓ પર પણ વર્ણવવામાં આવ્યું હતું, તેનો હજુ પણ ઉપલા ઇજિપ્ત માં ઉપયોગ થાય છે અને આધુનિક સંગઠન 1970માં રચવામાં આવ્યું હતું. રફ એન્ડ ટમ્બલ આધુનિક આફ્રિકન માર્શલ આર્ટ છે, જેમાં ઝુલુ અને સોથો સ્ટિકફાઇટીંગના તત્વોનો સમાવેશ થાય છે.
ઉત્તર અને દક્ષિણ અમેરિકાના વતનીઓ તેમની પોતાની માર્શલ તાલીમ ધરાવતા હતા જેનો પ્રારંભ બાળપણથી જ થયો હતો. કિશોરાવસ્થાના પ્રારંભમાં તીર, છરીઓ, બ્લોગન્સ, ભાલાઓ અને વોર ક્લબના વપરાશ માટેની તાલીમમાં મોટા ભાગના જૂથોએ વિવિધ લોકોની પસંદગી કરી હતી. પ્રથમ રાષ્ટ્રના પુરુષો અને ભાગ્યેજ કેટલીક સ્ત્રીઓને તેમણે લડાઇમાં પુરવાર કરતા યોદ્ધાઓ કહેવાતા હતા. યુદ્ધ ક્લબો પસંદગીનું શસ્ત્ર ગણાતુ હતું કારણ કે અમેરિકન યોદ્ધાઓ આમને સામને એક જ લડાઇમાં દુશ્મનોને મારી નાખીને પોતાનો સામાજિક દરજ્જો ઊંચો લાવી શક્યા હોત. યોદ્ધાઓએ જીવનપર્યંત તાલીમ દરમિયાન તેમની શસ્ત્ર કુશળતા અને ચોરી છૂપીથી શિકાર સુધી પહોંચવાની ક્રિયાની તીક્ષ્ણ કરી હતી.
શબ્દ માર્શલ આર્ટસ યુદ્ધની પરિસ્થિનું નિરૂપણ કરે છે પરથી મેળવવામાં આવ્યું છે) અને 15મી સદીના યુરોપીયન શબ્દ પરથી ઉતરી આવ્યો છે જે ઐતિહાસિક યુરોપીયન માર્શલ આર્ટસ તરીકે જાણીતા એવાનો ઉલ્લેખ કરે છે. માર્શલ આર્ટસનો ઉપયોગ કરનારને માર્શલ આર્ટિસ્ટ તરીકે સંબોધવામાં આવે છે. શબ્દ 'માર્શલ' ચોક્કસ વ્યક્તિનો ઉલ્લેખ કરે છે અને જો 'માર્શલ'નો વપરાશ મૂળભૂત રીતે ધારેલા તરીકે કરવામાં આવ્યો હોય તો આવો 'માર્શલ' મોટો હોવો જોઇએ. જોકે, જો શબ્દ "માર્શલ"નો ઉપયોગ સામાન્ય અર્થમાં લડાઇનું વર્ણન કરવા માટે થયો હોય તો 'માર્શલ' લખાણ નાના અક્ષરોમાં યોગ્ય છે.
એશિયામાં માર્શલ આર્ટનું શિક્ષણ ઐતિહાસિક રીતે જ શિક્ષક-શિસ્ત એપ્રેન્ટીસશીપની સાસ્કૃતિક પરંપરાને અનુસર્યું છે. વિદ્યાર્થીઓને સખત રીતે સ્તરીકરણ વ્યવસ્થામાં ઇન્સ્ટ્રક્ટર દ્વારા તાલીમ આપવામાં આવે છે: કેન્ટોનેસેમાં સિફુ અથવા મેન્ડ્રેઇનમાં શિફુ ; જાપાનીઝમાં સેન્સેઇ ; કોરીયનમાં સેબેઓમ-નિમ ; સંસ્કૃતમાં ગુરુ , હિન્દી, તેલુગુ અને મલય; ખમેરમાં ક્રુ ; તાગાલોગમાં ગુરો ; મલયાલમમાં કાલારી ગુરુક્કલ અથવા કાલારી આસાન ; તામિલમાં આસાન ; થાઇમાં અચાન અથવા ખ્રુ ; અને બર્મીસમાં સાયા . આ તમામ શબ્દોનું માસ્તર, શિક્ષણ અથવા સલાહકાર તરીકે ભાષાંતર કરી શકાય.
એશિયન માર્શલ આર્ટસની સ્થાપના કદાચ પ્રારંભિક ચાઇનીઝ અને ભારતીય માર્શલ આર્ટસનું મિશ્રણ હોવાની શક્યતા છે. રાજદ્વારીઓ, વેપારીઓ અને સાધુઓએ દક્ષિણ ભારતથી અને સુધી દરિયાઇ માર્ગે તેમજ સિલ્ક રોડ માર્ગે મુસાફરી કરતા આશરે 600 બીસીની આસપાસ આ રાષ્ટ્રો વચ્ચે વેપાર તીવ્ર બન્યો હતો. ચાઇનીઝ ઇતિહાસના ગાળામાં લડી રહેલા રાજ્યો સમયે માર્શલ માન્યતામાં તીવ્ર વિકાસ થયો હતો અને વ્યૂહરચના ઉભરી આવી હતી, આવું વર્ણન ધી આર્ટ ઓફ વોર માં સન ઝુ દ્વારા પણ કરવામાં આવ્યું છે. .
માર્શલ આર્ટસ મોટે ભાગે ગ્રીસમાં પ્રાચીન યુરોપ સંસ્કૃતિમાં અસ્તિત્વ ધરાવતી હતી, જ્યાં રમતો એ જીવનનો એક આંતરિક માર્ગ હતો. બોક્સીંગ , કુસ્તી અને પંક્રેશન (પાન પરથી, "દરેક" અર્થ થાય છે, અને ક્રેટોસ નો, અર્થ "શક્તિ" અથવા "મજબૂતાઇ")ની રજૂઆત પ્રાચીન ઓલિમ્પીક રમતોમાં કરવામાં આવી હતી. રોમનોએ જાહેર પ્રદર્શન તરીકે ગ્લેડીયેટોરીયલ લડાઇ પેદા કરી હતી.
અગાઉની માર્શલ આર્ટની દંતકથા દક્ષિણ ભારતીય પલ્લવા રાજકુમારની વાર્તા કહે છે, જે બોધીધર્મા નામના સાધુ બન્યા હતા, જેઓ 550 એડીની આસપાસ સુધી જીવ્યા હોવાનું મનાય છે. તેમને ઝેન બુદ્ધવાદના સ્થાપક, શિસ્તનો લડાયક ગુણ, માનવતા, આત્મસંયમ અને માન આ માન્યતાને આભારી છે. આમ નૈતિક વર્તણૂંકના મૂલ્યો અને આત્મશિસ્ત પ્રારંભિક કાળથીજ માર્શલ વ્યવહાર સાથે સંકળાયેલા છે.
મલ્લકુસ્તી અને સશસ્ત્ર લડાઇ બન્નેના સચિત્ર રેકોર્ડ તામ્ર યુગ પ્રાચીન પૂર્વ નજિકના છે, જેમ કે બેની હાસન ખાતે એમેનેમહેટની સમાધિ અથવા 26મી સદીના "સ્ટાન્ડર્ડ ઓફ યુઆર"માં 20મી સદીના ભીંતચિત્ર.
બંદૂક પરની છરી, જે ભાલામાં પોતાની ઉત્પત્તિ ધરાવે છે, તેનો ઉપયોગ યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સ આર્મી, યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સ મરીન કોર્પસ, અને બ્રિટીશ આર્મી દ્વારા તાજેતરના ઇરાક યુદ્ધમાં જોવામાં આવ્યો હતો.
ઍગોરાફોબિયા ગભરાટ ભર્યા હુમલાની એવી સ્થિતિમાં ઉદ્ભવી શકે છે જેમાંથી છુટકારો મેળવવાના કોઈ સરળ ઉપાય ઉપલબ્ધ નથી. અથવા તો પછી, સામાજિક અસ્વસ્થતાની સમસ્યાઓ પણ સહજ કારણ હોઇ શકે છે. પરિણામ સ્વરૂપ, ઍગોરાફોબિયાથી પીડિત લોકો એવી જાહેર અને/અથવા અજાણી જગ્યાઓએ, ખાસ કરીને મોટા, ખુલ્લા, શોપિંગ મૉલ કે ઍરપોર્ટ જેવી જગ્યાઓ કે જ્યાં છુપાઇ શકવાની ઓછી જગ્યાઓ હોય છે, ત્યાં જવાનું ટાળે છે. ગંભીર કિસ્સાઓમાં, પીડિત વ્યક્તિ પોતાનાં જ ઘરમાં પુરાઈને રહે તેમ પણ બની શકે છે, કેમ કે તે આ સુરક્ષિત સ્થળથી બહાર નીકળતા તકલીફ અનુભવે છે. જોકે મોટાભાગે જાહેર સ્થળોના ડર તરીકે ધ્યાન પર લેવામાં આવતો હોવા છતાં, હવે એવું માનવામાં આવે છે કે ઍગોરાફોબિયા ગભરાટ ભર્યા હુમલામાં પેદા થયેલી ગૂંચવણ ભરેલી સ્થિતિને કારણે વિકસે છે. આમ છતાં, એવાં કેટલાંક પ્રમાણ છે જ્યાં ડીએસએમ-આઇવી માં સ્વયંસ્ફૂર્ત ગભરાટ ભર્યા હુમલાઓ અને ઍગોરાફોબિયાની વચ્ચે લક્ષિત એક-તરફી કારણદર્શક સંબંધ ખોટાં હોઇ શકે.યુએસ માં 18 થી 54 વર્ષની વયના અંદાજે 3.2 મિલિયન પુખ્ત લોકો, કે લગભગ 2.2% જેટલાં લોકો ઍગોરાફોબિયાથી પીડિત છે.
સંશોધને ઍગોરાફોબિયા અને અવકાશને લગતા નિર્ધારણ વચ્ચેની સહલગ્નતાને અનાવૃત કરી છે. ઍગોરાફોબિયા ન ધરાવતી વ્યક્તિઓ પોતાના વેસ્ટબ્યૂલર વ્યવસ્થા, તેમની દ્રષ્ટિ વ્યવસ્થા અને તેમની પ્રોપ્રિઓસેપ્ટિવ સેન્સ પાસેથી માહિતી એકત્ર કરીને સંતુલન કરવા સમર્થ હોય છે. અપ્રમાણસર સંખ્યા ધરાવતા ઍગોરાફોબિક લોકો નબળી વેસ્ટબ્યુલર કાર્યશક્તિ ધરાવતાં હોય છે અને પરિણામે દ્રષ્ટિ કે સ્પર્શેન્દ્રિય દ્વારા મળતી માહિતી પર વધારે આધાર રાખે છે. ખુલ્લામાં જ્યારે તેમને દૃષ્ટિગોચર થતી માહિતી મળતી ઘટી જાય છે કે ભીડમાં જ્યારે તેનું પ્રમાણ વધી જાય છે ત્યારે તેઓ અનિર્ધારણની સ્થિતિએ જતાં રહે છે. એવી જ રીતે, તેઓ ઢાળ કે અનિયમિત સપાટી દ્વારા પણ અસમંજસની સ્થિતિમાં પહોંચી શકે છે.
નિયંત્રિત અભ્યાસની તુલનામાં, વાસ્તવિક પ્રત્યક્ષ અભ્યાસોમાં, ઍગોરાફોબિયા ધરાવતાં લોકો સામાન્ય રીતે દૃશ્ય-શ્રાવ્ય માહિતીની અદલા-બદલીમાં અસામાન્ય પ્રક્રિયા દર્શાવે છે.
માનસિક સ્વાસ્થ્યના વિશેષજ્ઞો પાસે લાવવામાં આવતાં મોટાભાગના લોકોમાં ગભરાટના હુમલાના વિકારની જોરદાર શરૂઆત પછી ઍગોરાફોબિયાનો વિકાસ થતો જોવા મળે છે . ઍગોરાફોબિયાને સૌથી સારી રીતે સમજવા માટે એટલું સમજવું જોઇએ કે તેમાં વારંવાર થતાં ગભરાટ ભર્યા હુમલાના પરિણામે વર્તણૂક પર વિપરીત અસર જોવા મળે છે અને ત્યારબાદ મગજ પર જે ચિંતા ઊભી થાય છે તેમજ આ હુમલાઓના પરિણામે જે પૂર્વગ્રહ બંધાય છે તે એવી પરિસ્થિતિ તરફ લઈ જાય છે જ્યાં ગભરાટ ભર્યા હુમલાઓ ઉદ્ભવી શકે છે જેના તરફ દુર્લક્ષ સેવવામાં આવે છે.
બહુ ઓછાં કિસ્સાઓમાં કે જ્યાં ઍગોરાફોબિયા પીડિત લોકો ગભરાટ ભર્યા હુમલાઓના વિકારના નિદાન માટે ઉપયોગમાં લેવામાં આવતાં ધોરણોને પહોંચી શકે છે, ગભરાટ ભર્યા હુમલાના વિકારના કોઈ પૂર્વ ઇતિહાસ વગર ઍગોરાફોબિયાના નિદાન માટે ઔપચારિક નિદાન પદ્ધતિનો ઉપયોગ કરવામાં આવે છે .
પુરૂષો કરતાં સ્ત્રીઓમાં ઍગોરાફોબિયા થવાનું પ્રમાણ સામાન્યપણે લગભગ બમણું છે. મહિલાઓ દ્વારા પોતાની જાતને રોકી રાખીને મુકાબલો કરવાની વ્યૂહરચનાની બૃહદ અભિવ્યક્તિ કરવા માટે પ્રોત્સાહિત કરતાં, કે પરવાનગી આપતાં સામાજિક-સાંસ્કૃતિક પરિબળો કદાચ લિંગ-ભેદ માટે ગણતરીમાં લઈ શકાય છે. અન્ય માન્યતાઓમાં એ વિચારનો સમાવેશ થાય છે કે સ્ત્રીઓમાં મદદ માંગવાનું પ્રમાણ વધારે હોય છે અને એટલે નિદાન થઈ શકે છે, અને પુરૂષો ચિંતાની પ્રતિક્રિયા રૂપે શરાબનું સેવન વધુ કરવામાં આવતું હોવાને કારણે તેમનું નિદાન એક શરાબી તરીકે કરવામાં આવે છે, અને એ કે પરંપરાગત રીતે સ્ત્રીઓની જાતીય ભૂમિકા તેમને ચિંતા સામે આશ્રિત અને નિરાધાર વર્તણૂક દાખવીને પ્રતિક્રિયા આપવા પ્રોત્સાહિત કરે છે. સંશોધનના પરિણામોએ ઍગોરાફોબિયામાં લિંગ ભેદ-ભાવવિશે હજુ સુધી એકપણ સ્પષ્ટ ખુલાસો પ્રસ્તુત કર્યો નથી.
ઍગોરાફોબિયાના દર્દીઓ, જ્યારે તેઓ પોતે નિયંત્રણમાં નથી એવો ડર હોય તેવી જગ્યાઓએ પ્રવાસ કરતા, જ્યાં મદદ મળવી મુશ્કેલ હોય, અથવા તેઓને શરમ આવે ત્યાં અચાનક ગભરાટ ભર્યા હુમલાઓનો અનુભવ કરી શકે છે. ગભરાટ ભર્યા હુમલા દરમિયાન, એપિનેફ્રાઇન મોટા પ્રમાણમાં છૂટું પડે છે જે શરીરનો કુદરતી લડો-અથવા-ભાગોનો પ્રતિભાવ ઉત્તેજિત કરે છે. ગભરાટ ભર્યો હુમલો અચાનક થાય છે, જે 10 થી 15 મિનિટમાં મહત્તમ તીવ્રતા સુધી પહોંચે છે, અને ભાગ્યે જ 30 મિનિટ કરતા વધારે ટકે છે. ગભરાટ ભર્યા હુમલાના લક્ષણોમાં સામેલ છે પેલપીટેશન્સ, ઝડપી હૃદયનો દર, પરસેવો થવો, ધ્રૂજારી, ઊલટી, ચક્કર, ગળમાં અક્કડતા અને હાંફ. ઘણાં દર્દીઓ મરવાના ડરનો અથવા લાગણીઓ અને/અથવા વર્તણૂક પર નિયંત્રણ ખોવાનો અહેવાલ આપે છે.
આગ્રાફોબિયાની સાથે ગેરસમજ ન કરતાં, ઍગોરાફોબિયા એક એવી સ્થિતિ છે જ્યાં પીડિત વ્યક્તિ અજાણ્યા વાતાવરણમાં ચિંતાતુર બની જાય છે જ્યાં એમ માને છે કે અહીં તેમનું નિયંત્રણ નહીંવત છે. ચિંતાની સ્થિતિ માટેના કારકોમાં ખુલ્લી જગ્યાઓ, ભીડ-ભાડ કે મુસાફરી નો સમાવેશ થઈ શકે છે. ઍગોરાફોબિયામાં, હંમેશા માટે નહીં પણ ક્યારેક-ક્યારેક, જાહેર સ્થળના ડરના કારણે સામાજિક અગવડતાની લાગણીની સાથે-સાથે ડરના ગભરાટ ભર્યા હુમલાની શરૂઆત થવા લાગે છે અને જાહેરમાં દેખાવા તરફે અસ્વસ્થ બની જવાના લક્ષણો જોવા મળે છે. આને ક્યારેક ‘સામાજિક ઍગોરાફોબિયા’ પણ કહેવામાં આવે છે જે સામાજિક અસ્વસ્થતાના માનસિક વિકારનો જ એક પ્રકાર હોઈ શકે છે જેને “સામાજિક ડર” પણ કહેવામાં આવે છે.
ઍગોરાફોબિયાના ચોક્કસ કારણોની હાલમાં કોઈ જ જાણકારી ઉપલબ્ધ નથી, તેમ છતાં કેટલાંક એવાં નિદાનવિદો યોગ્ય સિદ્ધાંતો આગળ ધરે છે કે જેમણે ઍગોરાફોબિયાની સારવાર કે સારવારનો પ્રયત્ન કર્યો હોય. આ અવસ્થાને ચિંતા જેવી માનસિક અસ્વસ્થતાની હાજરી, તાણગ્રસ્ત વાતાવરણ કે વિષય સાથેની નક્કર નિંદા સાથે જોડી દેવામાં આવી છે. લાંબા સમયથી ટ્રાંક્વીલાઈઝર્સ અને ઊંઘની ગોળીઓ જેમ કે બેન્ઝોડાયાઝિપાઇન્સના ઉપયોગને ઍગોરાફોબિયા થઈ શકવા માટે કારણભૂત માનવામાં આવ્યો છે. જ્યારે બેન્ઝોડાયાઝિપાઇન પરના આધારની સારવાર કરવામાં આવે છે અને લાંબા વખત સુધી તેનાથી દૂર રાખ્યા પછી ધીમે-ધીમે ઍગોરાફોબિયાના લક્ષણો ઘટાડી શકાય છે.
પીડિત વ્યક્તિ હવે ઍગોરાફોબિયાથી પીડાતી હોવાનું ગંભીરતાથી વિચારણામાં લેવામાં આવે છે. પીડિત વ્યક્તિ ક્યારેક તેમણે જે સ્થળે ગભરાટ ભર્યા હુમલોનો અનુભવ કર્યો હોય છે તે સ્થળોએ ક્યારેક લાંબા સમય સુધી જવાનું ટાળે છે. આ રીતે જણાવવામાં આવેલા, ઍગોરાફોબિયામાં, ખરેખર તો જ્યારે તેમાં ગભરાટ ભર્યા વિકારનું નિદાન કરવામાં આવે ત્યારે તેની સાથે સંકળાયેલા લક્ષણોની તપાસ થવી જોઈએ. બાધ્યતા મનોગ્રસ્તિયુક્ત માનસિક વિકાર કે આઘાત પછીની માનસિક તાણના વિકારની સ્થિતિ જેવા અન્ય લક્ષણો પણ ઍગોરાફોબિયા લાવી શકે છે, મૂળભૂત રીતે કોઈ પણ અતાર્કિક ડરના કારણે વ્યક્તિ જ્યારે બહાર જવાથી ડરે છે, ત્યારે આ પ્રકારના લક્ષણો ઉદ્ભવે છે.
ખાસ કરીને સ્તર અને સ્તર ઍગોરાફોબિયા ધરાવતા પીડિતો અસ્થાયી જુદા પડવાના અસ્વસ્થતાના માનસિક વિકારથી પીડાતા હોય તેવું બની શકે. આવું ત્યારે બને છે જ્યારે ઘરના અન્ય વ્યક્તિઓ જેમ કે માતા-પિતા, પતિ-પત્ની ઘરમાંથી થોડા સમય માટે બહાર જાય છે, અથવા ઍગોરાફોબિયાથી પીડિત વ્યક્તિને ઘરમાં એકલા મૂકીને જાય છે. આ પ્રકારની અસ્થાયી સ્થિતિ અસ્વસ્થતાના માનસિક વિકાર કે ગભરાટના હુમલામાં વધારો કરી શકે છે.
ગભરાટ ભર્યા હુમલાના વિકાર અને ઍગોરાફોબિયા ધરાવતાં દર્દીમાં મોટાભાગના લોકોને ખુલ્લી સારવારથી લાંબા સમયની રાહત આપી શકાય છે.
આ ખુલ્લી સારવાર પદ્ધતિનું મુખ્ય લક્ષ્ય શેષ અને ઉપનૈદાનિક ઍગરફોબિક લક્ષણોને દૂર કરવાનું જ હોવું જોઇએ, નહીં કે ગભરાટ ભર્યા હુમલાઓને દૂર કરવાનું. એ જ રીતે, વ્યવસ્થિત રીતે સંવેદનાહરણની પદ્ધતિ પણ ઉપયોગમાં લઈ શકાય.
સમાજ વિજ્ઞાનમાં ઍગોરાફોબિયા સંશોધન અંતર્ગત ઇન્દ્રિય દ્વારા જાણી શકવાની વસ્તુલક્ષી નિશ્ચિત માન્યતા હોય છે. સમાજ વિજ્ઞાનની શાખાઓમાં, ખાસ કરીને ભૂગોળમાં, અવકાશ સંબંધી દ્રશ્યમાન ઘટના પરત્વે શું વિચારવામાં આવી રહ્યું છે તે જાણવા માટેની ઉત્સુકતા વધતી જતી જોવા મળે છે.
સ્તર ઍગોરાફોબિયામાં વ્યક્તિને પોતાના નિવાસસ્થાનની આસપાસ કે તેની સીમાની બહાર કદમ માંડતા થતાં ચિંતનાત્મક ડર કે ગભરાટ ભર્યા ખરેખરના હુમલાનો ભય સામેલ છે. આ શ્રેણીના મોટાભાગના પીડિત લોકો પરસાળ, બાલ્કની, છત, ચોગાન કે ઘરની અંદરના ચોકમાં આંટા મારી શકવાને સમર્થ હોય છે, પરંતુ સ્તર ના થોડાં લોકો બહાર નિકળવાના ડરથી જ ભયભીત હોય છે.
પ્રત્યક્ષ જ્ઞાનનું પુન:સંગઠન પણ ઍગોરાફોબિયાની સારવારમાં ઉપયોગી સાબિત થયું છે. આ સારવારમાં ભાગ લેનાર વ્યક્તિને નિદાનાત્મક ચર્ચા-વિચારણા દ્વારા પ્રશિક્ષિત કરવામાં આવે છે, જેનો મુખ્ય ઉદ્દેશ અતાર્કિક, અને આડ-અસર પેદા કરનારી માન્યતાઓને વધુ સાચી અને ફાયદાકારક માન્યતાઓથી દૂર કરવાનો હોય છે.
કેટલાંક વિદ્વાનોએ ઍગોરાફોબિયાને જોડાણના અભાવ તરીકે વર્ણવ્યું છે, એટલે કે, એક સુરક્ષિત આધારથી અવકાશીય અલગાવને સહન કરવાની ક્ષમતામાં થોડા સમય માટે ઊભી થતી ઊણપ. તાજેતરમાં કરવામાં આવેલા પ્રયોગમૂલક સંશોધન ઍગોરાફોબિયાના જોડાણ અને સ્પેશલ થીયરીને એકબીજાને જોડે છે.
સ્તર ઍગોરાફોબિયામાં વ્યક્તિ જે વિસ્તારમાં રહે છે, જેમ કે તેનું મોટું શહેર કે દેશની સામાન્ય સીમા બહારના પ્રવાસના પરિણામે ઊભા થતાં ચિંતનાત્મક ડર કે ગભરાટ ભર્યા ખરેખરના હુમલાનો ભય સામેલ છે.
સ્તર ઍગોરાફોબિયામાં વ્યક્તિના પડોશ કે નિવાસી જિલ્લાની સામાન્ય સીમા બહારના પ્રવાસના પરિણામે ઊભા થતાં ચિંતનાત્મક ડર કે ગભરાટ ભર્યા ખરેખરના હુમલાનો ભય સામેલ છે.
જે અન્ય છોડ કે જેમાંથી લેટેક્ષ વિદ્યમાન હોય છે તેમાં ગત્તા-પેર્ચા , રબર અંજીર , પનામા રબર ઝાડ , ખાટાં ફળ આપનારી વનસ્પતિ , લેટીસ, સામાન્યપણે મળી રહેતો પીળાં ફુલનો એક પ્રકારનો છોડ - ડેંડિલિઅન , રશિયન ડેંડિલિઅન-પીળાં ફૂલનો એક પ્રકારનો છોડ , સ્કોર્ઝોનેરા ,અને ગુઆયુલ નો સમાવેશ થાય છે. જો કે આ બધાં રબરનાં મુખ્ય સ્ત્રોત નથી, પરંતુ બીજા વિશ્વ યુદ્ધ વખતે જર્મની પર તેને મળતાં રબરનાં પુરવઠામાં રોક લગાવવામાં આવી ત્યારે આમાંના કેટલાંકમાંથી રબર મેળવવાનો પ્રયાસ કર્યો હતો. ત્યાર પછીથી આ પ્રયાસોનું સ્થાન વિકસિત કરવામાં આવેલાં કૃત્રિમ રબરે લઈ લીધું હતું. ઝાડમાંથી પ્રાપ્ત થતાં કુદરતી રબરને કૃત્રિમ રબરથી અલગ પાડવા માટે ક્યારેક તેને ગમ રબર પણ કહેવામાં આવે છે.
મોટાભાગની સ્થિતીસ્થાપક સામગ્રીઓમાં, જેવી કે સ્પ્રિંગમાં વપરાતી ધાતુઓ, લવચીક વર્તણૂક તેને જોડી રાખનાર વસ્તુમાં સ્થાનફેરને કારણે ઉભી થાય છે. જ્યારે બળ લાગુ કરવામાં આવે છે, ત્યારે જોડાણની લંબાઈઓ તેની દ્વારા સમતુલા ગુમાવી દે છે અને ખેંચાયેલી ઉર્જા ઈલેક્ટ્રોસ્ટેટીક રીતે સંગ્રહિત થાય છે. એવું માનવામાં આવે છે કે રબર હમેંશા તે જ રીતે કામ કરે છે, પરંતુ એ સાબિત કરવામાં આવ્યું છે કે આ વર્ણન ખોટું છે. રબર એક વિચિત્ર પદાર્થ છે કેમકે, ધાતુથી ભિન્ન, તેમાં ખેંચીને ભેગી કરવામાં આવેલી ઉર્જા ઉષ્ણતાથી સંગ્રહિત થાય છે. સાથે જ, કુદરતી રબર એટલું લવચીક હોય છે કે તેનાં પર જ્યારે બળ લગાવવામાં આવે છે ત્યારે, કુદરતી રબર પર જ્યારે તે જમીન પર ગાલીચાની જેમ હોય છે ત્યારે તેને જમીન પરથી ખેંચવું અઘરૂં પડે છે. તે ચોંટી જાય છે.
તે જ્યારે સામાન્ય સ્થિતિમાં હોય છે ત્યારે, રબર એક લાંબી પોલીમરની વિંટો વળેલી સાંકળ ધરાવે છે જે કેટલીક જગ્યાએ એકબીજાની સાથે આંતરજોડાણ ધરાવે છે. આંકડીઓની જોડીઓની વચ્ચે, દરેક મોનોમોર તેનાં પડોસની આસપાસ આરામથી ચકરાવો લઈ શકે છે, અને તેથી એક ખૂબ ઢીલી દોરીને કોઈ ચોક્કસ બિન્દુઓની જોડ વચ્ચે બાંધી ય તે રીતે, સાંકળનાં દરેક વિભાગને ખૂબ મોટાં પ્રમાણમાં ભૌમિતિક જગ્યાનો જરૂર કરતાં સહેજ વધુ અવકાશ પ્રદાન કરે છે. ખંડના તાપમાને, રબર પર્યાપ્ત માત્રામાં ક્રિયાત્મક ઉર્જાનો સંગ્રહ કરે છે જેથી સાંકળનાં બધાં જ વિભાગો ઉપર જણાવ્યાં મુજબ દોરડાંના ટૂકડાને જોરથી હલાવીએ ત્યારે જે રીતે બેફામપણે હલે તે જ રીતે અસ્તવ્યસ્ત આવર્તન રીતે ગતિમાન રહી શકે. રબરનાં ઉત્ક્રમ માપનો નમૂનો 1934માં વર્નર કુહ્ન દ્વારા વિકસિત કરવામાં આવ્યું હતું.
કાચને ગરમ કરી શકે તે તાપમાનથી ઓછાં તાપમાને જ્યારે ઠંડુ કરવામાં આવે ત્યારે, સાંકળના કાસી-ફ્લડ ધરાવતાં વૃતખંડ એક ચોક્કસ ભુમિતિમાં “થીજી” જાય છે અને આ પ્રક્રિયા ઉલટાવી શકાય તેવી હોવાં છતાં, રબર તેની લવચીકતા ઓચિંતી જ ગુમાવી બેસે છે. આ એક એવો ગુણધર્મ છે જે તે મોટાભાગનાં ઈલાસ્ટોમર્સ સાથે વહેંચે છે. ખૂબ ઓછાં તાપમાનો પર, રબર કેટલાંક અંશે બરડ થઈ જાય છે; જ્યારે તેને ખેંચવા કે તાણવામાં આવે ત્યારે તે ટૂકડે-ટૂકડાં થઈ જાય છે. સામાન્ય ટાયરો કરતાં શિયાળાના ટાયરોમાં આ નિર્ણાયક તાપમાનને કારણે જ રબરનું નરમ રૂપ ઉપયોગમાં લેવામાં આવે છે. ચેલેંજર દુર્ઘટનામાં કારણરૂપ બનેલી રબરની ખામીયુક્ત ઓ-રીંગ સીલો તેના નિર્ણાયક તાપમાન કરતાં નીચાં તાપમાને ઠંડી થઇ હોવાનું વિચારાયું હતું. દુર્ઘટનાઓ અસામાન્ય ઠંડા દિવસે થઇ હતી.
ઝાડ લગભગ ચાર કલાક સુધી લેટેક્ષ ટપકાવે છે, જે ટેપીંગનાં કાપાઓ પર કુદરતી રીતે જ જામીને ગંઠાઈ જાય છે, અને એટલે લેટેક્ષ નળીઓને છાલ પર અવરોધી લે છે. તે દરમિયાન ટેપીંગ કરનારા સામાન્યપણે તેમનું ટેપીંગ કાર્ય પતાવીને આરામ કરે છે અને ભોજન વગેરે પતાવતાં હોય છે, ત્યારબાદ તેઓ લગભગ મધ્યાન્હ પછી લેટેક્ષ એકઠું કરવાની શરૂઆત કરતાં હોય છે. કેટલાંક ઝાડોમાં આ સંગ્રહણ બાદ પણ લેટેક્ષ ટપકવાનું ચાલું જ રહે છે જેના કારણે કપમાં ગઠ્ઠા ભેગાં થતાં રહે છે જે બીજાં ટેપીંગ સમયે એકત્ર કરી લેવામાં આવે છે. જે લેટેક્ષ કાપાઓ ઉપર જમા થયું હોય છે તેને પણ ઝાડની લેસની જેમ એકત્ર કરી લેવામાં આવે છે. ઝાડની લેસ અને કપમાં ગઠ્ઠા તરીકે જમા થતું સુકું રબર કુલ ઉત્પાદનનું લગભગ 10-20% ટકા જેટલું થાય છે.
19 મી સદીમાં મોટાં ભાગના સમય દરમ્યાન લેટેક્ષ રબરનો જે મર્યાદિત પ્રમાણમાં ઉપયોગ થતો હતો તેનો મુખ્ય સ્ત્રોત દક્ષિણ અમેરિકા જ રહ્યું છે. 1876 માં, હેનરી વિકહેમ એ બ્રાઝિલમાંથી પેરા રબર ઝાડનાં હજારો બીજ એકત્રિત કર્યાં અને તેનું ઈંગ્લેંડના કયુ ગાર્ડન્સમાં વાવેતર કર્યું. ત્યારબાદ જે છોડવાં તૈયાર થયાં તેને સિલોન , ઈંડોનેશિયા, સિંગાપોર અને બ્રિટીશ મલાયા મોકલવામાં આવ્યાં. તે પછી મલાયા રબરનું સૌથી મોટું ઉત્પાદક થયું. 100 વર્ષ પહેલાં, આફ્રીકામાં સ્વતંત્ર રાજ્ય કોંગો પણ કુદરતી રબર લેટેક્ષનો એક મહત્વપૂર્ણ સ્ત્રોત હતો જ્યાં વેઠ-મજૂરી પ્રથા દ્વારા તે એક્ત્ર કરવામાં આવતું હતું. લાઈબેરિયા અને નાઈજીરિયાએ પણ રબરનું ઉત્પાદન શરુ કર્યુ.