polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
આઠમી અને બારમી સદીની વચ્ચે મુસ્લિમ હોસ્પિટલોએ સેવા-સુશ્રુષાનાં ખૂબ ઊંચા આદર્શો સ્થાપ્યાં હતાં. નવમી અને દશમી સદીમાં બગદાદની હોસ્પિટલોમાં પચીસ જેટલાં દાક્તરોને કર્મચારી તરીકે રાખવામાં આવતાં હતાં અને તેમાં દરેક પ્રકારની પરિસ્થિતી પ્રમાણે અલાયદાં વિભાગો પણ હતાં. ટ્યુનિશિઆમાં 830માં અઘલાબીદનાં શાસનકાળ દરમિયાન અલ-કૈરાવન હોસ્પિટલ અને મસ્જીદનું નિર્માણ કરવામાં આવ્યું જે સાદું પણ ઘણાં બધાં પ્રતિક્ષા ખંડો, એક મસ્જીદ અને એક વિશેષ સ્નાનાગારની વ્યવસ્થા ધરાવતું હતું. આ હોસ્પિટલમાં સ્ત્રી નર્સની નિમણૂંક કરવામાં આવી અને તેમાં સ્ત્રી દાક્તરોની સાથે સાથે સુદાનની નર્સોને પણ રાખવામાં આવી હતી. ઇસ્લામિક વિશ્વમાં હોસ્પિટલો દાક્તરો માટે સુયોગ્ય પરિક્ષણો, દવાની શુદ્ધતા માટેના નિયમનો, નર્સ તેમજ મુકામી સેવકો અને સુધારેલી ચિકિત્સા પદ્ધતિઓ પુરી પાડતી હતી. જુદી-જુદી બિમારીઓ માટે અલગ-અલગ વિભાગો ધરાવતી હોસ્પિટલો પણ બનાવવામાં આવી હતી, જેથી ચેપી રોગો ધરાવતાં દર્દીઓને સામાન્ય દર્દીઓ કરતાં અલગ રાખી શકાય.
બિમાર લોકોની સારવાર માટે વિશેષરૂપે સ્થાપવામાં આવેલી સંસ્થાઓ ભારતમાં પણ વહેલી શરૂ થઇ હતી. અશોક રાજાએ ઓછામાં ઓછી અઢાર હોસ્પિટલો સ્થાપી હોવાનું મનાય છે. 230 બી.સી., જેમાં ફિઝીશિયનો અને નર્સીંગ કર્મચારીઓનો પણ સમાવેશ થાય છે, જેનો સંપૂર્ણ ખર્ચ શાહી ખજાનામાંથી આપવામાં આવતો. સ્ટેન્લી ફિન્ગરે તેના પુસ્તક, ઓરિજીન ઓફ ન્યૂરોસાયન્સ: એ હિસ્ટરી ઓફ એક્સ્પ્લોરેશન ઇનટુ બ્રેઇન ફંક્શન માં અશોકન એડિક્ટમાં ભાષાંતરમાં જણાવ્યું છે કે: "પ્રત્યેક સ્થાનો પર રાજા પિયાદાસીએ બે પ્રકારના હોસ્પિટલ બનાવ્યા છે, લોકો માટેના હોસ્પિટલ અને પ્રાણીઓ માટેના હોસ્પિટલ. જ્યાં લોકો કે પ્રાણીઓની સારવાર માટે કોઇ જડીબુટ્ટીઓ ન હતી, તેના આદેશ પ્રમાણે ખરીદો અને તેને ઉગાડો." આમ છતાં, યુનિવર્સિટી કોલેજ લંડનના ડોમિનીક વુજાસ્ટિકે તેનો વિરોધ કરતા જણાવ્યું કે એડિક્ટ એવું દર્શાવે છે કે અશોકે આરામગૃહો બંધાવ્યા હતા નહીં કે હોસ્પિટલો, અને આરોગ્ય ઔષધિના સંદર્ભના કારણે તેની સમજણમાં ફેર થઇ ગયો હતો.
યુરોપમાં મધ્યુયુગીન હોસ્પીટલો એ બાયઝેન્ટાઇન પધ્ધતિ અપનાવી હતી. તે એક ધાર્મિક સમાજ હતો જ્યાં સાધુઓ અને સન્યાસીનીઓ દ્વારા તેમની કાળજી લેવામાં આવતી. ત્યાં કેટલાક લોકો ધાર્મિક રીતે જોડાયેલા હતા, બીજા કેટલાક સ્વતંત્ર હતા, જેમણે પોતે ત્યાં દાન આપ્યું હતું. ખાસ કરીને તે મીલકતો હતી જે તેમની મદદ માટે આવક પૂરી પાડતી. કેટલીક હોસ્પિટલો બહુહેતુક હતી, જ્યારે અન્ય કેટલીકની સ્થાપના રક્તપીતિયા અથવા શરણાર્થીઓ, ગરીબો કે યાત્રાળુઓ એવા કોઇ ખાસ હેતુ માટે કરાતી : બધી જ હોસ્પીટલો બિમાર માણસો માટે ન હતી. સૌ પ્રથમ સ્પેનિશ હોસ્પિટલ ઝેનોડોકીઅમ ની સ્થાપના 580 માં કેથોલીક વીસીગોથ બિશપ મસોના દ્વારા મેરીડામાં કરવામાં આવી હતી. જોકે તેની રચના મેરીડાના એઉલાલીઓમાં આવતા યાત્રાળુઓ અને શહેરીજનો તથા સ્થાનિક ખેડૂતો માટે કરાતી હતી. દર્દીઓ અને મહેમાનોને ભોજન પુરુ પાડવાની હોસ્પિટલોની સત્તા ખેડૂતો સાથે સુસંગત હતી.
બગદાદમાં સૌ પ્રથમ મફત જાહેર હોસ્પિટલ હારૂન અલ રશીદની અબ્બાસીદ ખલીફાત દરમિયાન આઠમી સદીમાં ખોલવામાં આવી હતી. ઈજીપ્તમાં પહેલી હોસ્પિટલ 872માં ખોલવામાં આવી અને ત્યારબાદ ઇસ્લામિક સ્પેન અને મઘરીબથી લઈને પર્શિયા સુધી સમગ્ર સામ્રાજ્યમાં જાહેર હોસ્પિટલો ખૂલવાં લાગ્યાં હતાં. જેમ જેમ આ વ્યવસ્થા વિકસિત થવાં લાગી, આધુનિક દાક્તરી શાળાઓની જેમ જ તત્કાલીન સમયમાં પણ દાક્તરો અને શલ્યચિકિત્સકોની નિમણૂંક કરવામાં આવતી અને તેઓ વૈદકીય અભ્યાસીઓને ભણાવતાં અને તેમાંથી યોગ્ય છાત્રોને પોતાની વૈદકીય સેવા કરવા માટે ડિપ્લોમા આપવામાં આવતાં. માનસિક રોગ માટેની સૌ પ્રથમ હોસ્પિટલ બગદાદ ખાતે 705માં નિર્માણ પામી. અન્ય ઘણી ઇસ્લામિક હોસ્પિટલોમાં પણ માનસિક રોગને લગતાં તેમનાં પોતાનાં વિભાગો રાખવામાં આવતાં હતાં.
મધ્યકાલીન ઇસ્લામિક વિશ્વમાં જ્યાં બિમાર લોકોને લઈ જવામાં આવતાં, તેમની સંભાળ રાખવામાં આવતી અને યોગ્યતા પ્રાપ્ત કર્મચારીઓ દ્વારા તેમની સારવાર કરવામાં આવતી હોય તેવાં જાહેર હોસ્પિટલને દર્શાવવાં માટે "બિમારીસ્તાન" શબ્દનો ઉપયોગ કરવામાં આવતો હતો. આ રીતે મધ્યકાલીન ઇસ્લામિક દાક્તરો એક હોસ્પિટલ અને તે પહેલાની પ્રાચીન સંસ્થાન જેવાં કે તંદુરસ્તી મંદિર, રુગ્ણાલય, પાગલખાનું, રક્તપિત્ત કેન્દ્ર કે સમય વિતાવવાં માટેનાં સ્થળ જે બધાં એકજ સમયકાળનાં હતાં અને બિમાર તેમજ ગાંડા લોકોની સાચી સારવાર કરવાં કરતાં તેમને સમાજથી અલગ રાખવાં માટે વધુ વપરાતાં હતાં. આથી કેટલાંક લોકો આ મધ્યકાલીન બિમારીસ્તાન હોસ્પિટલોને શબ્દના આધુનિક વ્યવહારમાં "સૌ પ્રથમ હોસ્પિટલ" તરીકે સ્વીકારે છે.
જ્યારે 1784 માં વીએના જનરલ હોસ્પિટલની શરૂઆત થઇ ત્યારે , ફિઝીશીઅનો માટે સૌથી મહત્વની એવા સંશોધન કેન્દ્રોની સુવિધા મળી ગઇ, જેનો ક્રમિક વિકાસ થતો ગયો. ત્યારબાદ 19 મી સદી દરમિયાન વીએનામાં કાર્લ ફ્રેઇહેર વોન રોકિચન્સ્કી, જોસેફ સ્કોડા, ફેર્ડિનન્દરીટર વોન હેબ્રા, અને ઇગ્નાઝ ફિલીપ્પ સેમ્મેલ્વેઇસ જેવા ફિઝીશીઅનોના યોગદાનને પગલે વીએન્નેસે મેડિકલ સ્કૂલનો ઉદભવ થયો. પ્રાથમિક આરોગ્ય વિજ્ઞાનનું વિસ્તરણ થયું અને કેટલીક ખાસ શાખાઓનો વિકાસ થયો. આ ઉપરાંત, વીએનામાં વિશ્વના સૌથી પહેલા ત્વચા, આંખ અને કાન, નાક, ગળાના રોગની સારવાર આપતા દવાખાનાઓની સ્થાપના થઇ. વીએનાની ગણના આજે ‘સ્પેશિઅલાઇઝ મેડિસીન’ ના જન્મ સ્થાન તરીકે થાય છે.
રોમન સામ્રાજ્યના ધર્મ તરીકે ખ્રિસ્તીને અપનાવ્યા બાદ, સંભાળની જોગવાઇઓનું વિસ્તરણ જોવા મળ્યું હતું. 325 એ.ડી.માં ફર્સ્ટ કાઉન્સિલ ઓફ નિકેએ ગરીબ, માંદા, વિધવા અને અજાણ્યા લોકોને સંભાળ પૂરી પાડવા ચર્ચને વિનંતી કરી હતી. તેમણે શહેરના પ્રત્યેક મુખ્ય દેવળમાં હોસ્પિટલના બાંધકામના આદેશ આપ્યા હતા. ફિઝીશિયન સંત સેમ્પ્સન દ્વારા કોન્સ્ટેન્ટિનોપલમાં અને બેસિલ, કેસેરિના સંત દ્વારા બંધાવવામાં આવેલા હોસ્પિટલ સૌથી પહેલા હતા. પાછળથી તે મોન્ટેસરી સાથે જોડાઇ ગયા હતા અને ગરીબો અને પ્રવાસીઓને રહેવા-જમવાની વ્યવસ્થા, તથા માદા અને નબળા લોકોની સેવા કરતા હતા. તેમાં રક્તપીતિયા માટે અલગ વિભાગ હતો.
હોસ્પિટલનો શ્રેષ્ઠ જાણીતો પ્રકાર એ સામાન્ય હોસ્પિટલ છે, જે ઘણા પ્રકારના રોગ અને ઇજાઓની સારવાર માટે સ્થાપવામાં આવી હોય છે, અને જેમાં આરોગ્ય સામે અચાનક અને તાત્કાલિક ઉભી થયેલી તકલીફ માટે તાત્કાલિક વિભાગ હોય છે. સામાન્ય હોસ્પિટલ ઇન્ટેન્સિવ કેર માટે મોટી સંખ્યામાં પથારીઓ, લાંબા ગાળા સુધી સારવાર; અને સર્જરી, પ્લાસ્ટિક સર્જરી, બાળજન્મ, બાયોએસે લેબોરેટરિઝની સેવા આપતી તે ક્ષેત્રની આરોગ્યલક્ષી સંસ્થા હોય છે. મોટા શહેરોમાં વિવિધ કદ અને સગવડો ધરાવતા ઘણા હોસ્પિટલો હોઇ શકે છે. વિશેષરૂપે યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સમાં કેટલીક હોસ્પિટલ પોતાની એમ્બ્યુલન્સ સેવા પણ ધરાવે છે.
હોસ્પિટલ એક બિલ્ડીંગમાં અથવા કેમ્પસમાં ઘણી બિલ્ડીંગોમાં ફેલાયેલું હોઇ શકે છે. વીસમી સદી પહેલાનું મૂળ ધરાવતી ઘણી હોસ્પિટલોની શરૂઆત એક બિલ્ડીંગથી થઇ હતી અને તે કેમ્પસ સુધી વિસ્તરી હતી. કેટલીક હોસ્પિટલો મેડિકલ સંશોધન અને ફિઝીશિયન તથા નર્સ જેવા મેડિકલ ક્ષેત્રના કર્મચારીઓની તાલિમ માટે યુનિવર્સિટીઓ સાથે જોડાયેલા હોય છે, જેને શિક્ષણ આપતી હોસ્પિટલો કહેવામાં આવે છે. વિશ્વભરમાં, મોટા ભાગની હોસ્પિટલો સરકાર અથવા સખાવતી સંસ્થાઓ દ્વારા નહીં નફાના ધોરણે ચલાવવામાં આવે છે. યુનાઇટેડ સ્ટેટ્સમાં મોટા ભાગની હોસ્પિટલો નહીં નફાના ધોરણે ચલાવવામાં આવે છે.
અમેરિકાની પ્રથમ હોસ્પિટલ સેન્ટો ડોમીન્ગોના ડિલ્ટ્રીટો નકિએનલ ડોમીનીકન રીપબ્લિકમાં સ્થાપેલી સન નિકોલસ દ બારી હતી. સ્પેનિસ ગવર્નર અને કોલોનીઅલ એડમિનિસ્ટ્રેટર ફ્રે નિકોલસ દ ઓવાન્ડો એ 29મી ડિસેમ્બર, 1503 ના રોજ તેના પાયા નાખ્યા હતા. આ હોસ્પિટલને ચર્ચમાં ભેળવી દેવામાં આવી હતી. આ હોસ્પિટલના પ્રથમ ભાગનું બાંધકામ 1519 માં પૂરુ થયુ હતુ, અને 1552 માં તેનું પુન:બાંધકામ કરાયું હતું. જોકે 18મી શદીની મધ્યમાં બંધ થયેલી આ હોસ્પિટલ અત્યારે સાન્ટો ડોમીન્ગોમાં એક કેથેડ્રલ નજીક આવેલી છે.
આજે હોસ્પિટલોને જાહેર સાહસો, આરોગ્ય સંસ્થાઓ , આરોગ્ય વીમા કંપનીઓ અથવા પ્રત્યક્ષ સખાવતી દાન સહિતની સખાવતી સંસ્થાઓ દ્વારા ભંડોળ પુરુ પાડવામાં આવે છે. આમ છતાં, ઐતિહાસિક રીતે, હોસ્પિટલો ઘણી વાર ધાર્મિક આદેશો અથવા દાનેશ્વરી વ્યક્તિઓ અને નેતાઓ દ્વારા સ્થપાતી અને તેને ભંડોળ પુરુ પાડવામાં આવતું. આજે આધુનિક સમયની હોસ્પિટલોમાં મોટી સંખ્યામાં વ્યાવસાયિક ફિઝીશ્યન, સર્જન, નર્સ હોય છે, જ્યારે ઇતિહાસમાં, આ કામ સ્થાપક ધર્મના આદેશો અથવા સ્વયંસેવી લોકો દ્વારા પૂર્ણ કરવામાં આવતું હતું.
સિંહાલી સામ્રાજ્યની પ્રાચિન રોજનીશિ અને છઠ્ઠી સદી એ.ડી.માં લખાયેલી મહાવંશા પ્રમાણે, રાજા પંદુકાભયા દ્વારા દેશના વિવિધ ભાગોમાં રહેવા માટે ઘરો અને હોસ્પિટલો બંધાવવામાં આવી હતી. સમગ્ર વિશ્વમાં માંદાઓની સારવાર માટે કટિબદ્ધ વિશેષ સંસ્થાઓ હતી તેની આ સૌથી પ્રથમ દસ્તાવેજી સાબિતી છે. મીહિન્ટેલ હોસ્પિટલ દુનિયાની સૌથી જૂની છે. શ્રી લંકામાં પ્રાચિન હોસ્પિટલોના અવશેષો હજુ પણ મીહિન્ટેલ, અનુરાધાપુરા, અને મેડિરીગીરિયામાં અસ્તિત્વ ધરાવે છે.
રોમનોએ માંદા ગુલામો, યોદ્ધાઓ, સૈનિકો માટે 100 બી.સી.ની આસપાસ વેલેટ્યુદિનારીયા નું સર્જન કર્યું હતું, જેની જાણ પાછળથી સ્થાપત્ય દરમિયાન થઇ હતી. તેમના અસ્તિત્વ વિષે નોંધપાત્ર સાબિતીઓ છે, છતાં કેટલીક શંકાઓ પણ છે કે તેઓ વિચારણા પ્રમાણે વિસ્તૃત હતી કે નહીં, કેટલાક લોકોએ તેમની બાકી રહેલી બિલ્ડીંગના માળખા પરથી જ ઓળખ કરી હતી, તેમને કોઇ મેડિકલ સાધનો જેવી સાબિતી આપતી વસ્તુઓ મળી આવી ન હતી.
લંડનમાં એક શ્રીમંત વેપારી થોમસ ગાયના વસિયતનામાના આધારે 1724 માં ગાય્સ હોસ્પિટલની સ્થાપના કરાઇ હતી. ત્યારપછી લંડન અને બર્લિનના અન્ય શહેરોમાં એ સદી દરમિયાન બીજી હોસ્પિટલો બંધાતી ગઇ, ઘણા લોકોએ ખાનગી હોસ્પિટલો પર પસંદગી ઉતારી. બ્રિટીશ અમેરિકન કોલોનીઝમાં 1751માં ફિલાડેલ્ફિયા ખાતે પેન્સિલવેનિયા જનરલ હોસ્પિટલની સ્થાપના કરવામાં આવી, જેમાં એસેમ્બલિના ભંડોળને સમાન ખાનગી ધારકો તરફથી 2,000 પાઉન્ડ મળ્યા.
હોસ્પિટલો તેના દ્વારા પૂરી પાડવામાં આવતી સેવાઓની દ્રષ્ટિએ અલગ-અલગ હોય છે, આથી તેમાં વિભાગોમાં તફાવત હોય. વિભાગોમાં તાત્કાલિક વિભાગ અથવા વિશેષતા ધરાવતો ટ્રોમા સેન્ટર, બર્ન યુનિટ, સર્જરી અથવા તાત્કાલિક સંભાળ હોઇ શકે છે. આ વિભાગોને કાર્ડિયોલોજી અથવા કોરોનરી કેર યુનિટ, ઇન્ટેન્સિવ કેર યુનિટ, ન્યૂરોલોજી, કેન્સર સેન્ટર, અને ઓબ્સ્ટેટ્રિક્સ અને ગાયનેકોલોજી જેવા વધુ વિશેષ એકમોને ટેકો મળી રહે છે.
આધુનિક ભાષામાં હોસ્પિટલ એ વિશેષ સ્ટાફ અને સાધનો દ્વારા દર્દીને સારવાર આપતી આરોગ્ય સંભાળ માટેની સંસ્થા છે, અને હંમેશા નહીં પરંતુ ઘણીવાર તે દર્દીને લાંબા સમય સુધી રાખીને પણ સારવાર આપે છે. સંબંધિત તાજેતરના સમય સુધી, તેનો ઐતિહાસિક અર્થ "મહેમાનગતિ માટેનું સ્થાન" હતો, ઉદાહરણ તરીકે નિવૃત્ત સૈનિકને સ્થાન આપવા માટે 1681માં ચેલ્સિયા રોયલ હોસ્પિટલની સ્થાપના કરવામાં આવી હતી.
કેટલાક દર્દીઓ ફક્ત નિદાન, સારવાર અને થેરાપિ માટે હોસ્પિટલની મુલાકાત લે છે અને રાત રોકાયા વિના જતા રહે છે; જ્યારે અન્ય લોકો 'એડમિટ' થાય છે અને ઘણા સપ્તાહ કે મહિનાઓ સુધી રહે છે . હોસ્પિટલ્સ દર્દીઓને એડમિટ કરવાની અને સંભાળની આરોગ્યલક્ષી સવલતોને કારણે અન્યથી જુદી પડે છે, અન્ય સ્થાનોને ક્લિનીક તરીકે ગણવામાં આવે છે.
ઉત્તર મેક્સિકોની સૌ પ્રથમ હોસ્પિટલ - હતી. આ હોસ્પિટલની સ્થાપના 1639 માં ત્રણ ઓગસ્ટીનીઅન દ્વારા ન્યૂ ફ્રાન્સમાં, '- નામે કરાઇ હતી. આ યોજના કાર્ડિનલ દે રીચેલીઉની ભત્રીજી એ કિંગ લુઇસ દ્વારા મળેલા એક ફરજ પત્ર મળ્યા બાદ શરૂ કરી હતી. જેમાં કોલોનીઅલ ફિઝીશીઅન રોબર્ટ ગીફ્ફર્ડ દી મોન્કલ થકી સ્ટાફની ભરતી કરાઇ હતી.
શબ્દનું વ્યાકરણ થોડા અંશે તેની બોલી પર આધારિત હોવાને લીધે અલગ પડે છે. યુ.એસ.માં, હોસ્પિટલ શબ્દની આગળ આર્ટિકલ મુકવો જરૂરી છે; બ્રિટન અને અન્ય સ્થાનો પર સામાન્ય રીતે તેનો ઉપયોગ આર્ટિકલ વિના થાય છે જ્યારે તે નામયોગી અવયવ હોય અને કેનેડામાં જ્યારે દર્દીનો સંદર્ભ હોય , બંનેનો ઉપયોગ થાય છે.
પ્રથમ શૈક્ષણિક હોસ્પિટલ કે જ્યાં વિદ્યાર્થીઓને તેમના શિક્ષણના ભાગરૂપે ફિઝીશિયનની દેખરેખ હેઠળ દર્દીઓ પર પદ્ધતિસરની પ્રક્રિયા કરવા માટે મંજુરી આપવામાં આવે તેની સ્થાપના પર્સિયન સામ્રાજ્ય દરમિયાન એકેડેમી ઓફ ગુંડિશાપુર સ્વરૂપે થઇ હતી. એક નિષ્ણાતે એવી દલીલ કરી કે "મોટે ભાગે, સમગ્ર હોસ્પિટલ વ્યવસ્થાનો શ્રેય પર્સિયાને જ આપવો જોઇએ".
હોસ્પિટલ કરતા જ્યાં ઓછી વૈધકીય સવલત આપવામાં આવતી હોય તે સામાન્ય રીતે ક્લિનિક તરીકે ઓળખાય છે, અને સામાન્ય રીતે આરોગ્ય સેવાઓ અંગેની સરકારી સંસ્થા અથવા ફિઝીશિયનોની ખાનગી ભાગીદારી દ્વારા સંચાલિત હોય છે. ક્લિનિક સામાન્ય રીતે બહારના દર્દીઓને સેવાઓ પૂરી પાડે છે.
મોટાભાગના યુરોપ અને યુનાઇટેલ સ્ટેટ્સમાં 19 મી સદીની મધ્યમાં વિવિધ પ્રકારની જાહેર અને ખાનગી હોસ્પિટલોની સ્થાપના થતી ગઇ. કોન્ટીનેન્ટલ યુરોપમાં આવી હોસ્પિટલો સામાન્ય રીતે જાહેર ભંડોળમાંથી જ સ્થપાતી અને ચાલતી. યુનાઇટેડ કિંગડમમાં 1948 માં ધ નેશનલ હેલ્થ સર્વિસની સ્થાપના થઇ જેનું કામ આરોગ્ય અંગેની નીતિ ઘડવાનું હતું.
યુરોપમાં ખ્રિસ્તી લોકોના મધ્યયુગીન ખ્યાલ 16 મી અને 17 મી સદી દરમિયાન બિનસાંપ્રદાયિક્તામાં બદલાતો ગયો, પરંતુ 18 મી સદીમાં આધુનિક હોસ્પિટલો દેખાવી શરૂ થઇ ગઇ હતી. ફિઝીશીઅન અને સર્જન્સનો સ્ટાફ ધરાવતી આ હોસ્પિટલોમાં ફક્ત આરોગ્યને લગતી સેવા જ અપાતી. બર્લિનમાં 1710 માં સ્થપાયેલી તેનું ઉદાહરણ છે.
વિશેષતા ધરાવતી હોસ્પિટલોમાં ટ્રોમા સેન્ટર, પુન:વસવાટ હોસ્પિટલો, બાળકોની હોસ્પિટલ, વરિષ્ઠ નાગરિકો માટેની હોસ્પિટલ, અને માનસિક સમસ્યાઓ , રોગોની કેટલીક કક્ષાઓ જેવી વિવિધ પ્રકારની ચોક્કસ વૈધકિય જરૂરિયાતો માટેની હોસ્પિટલોનો સમાવેશ થાય છે.
ત્યારપછી નોર્થ અમેરિકાના વિજેતા હાર્નેન કોર્ટ્સે બે હોસ્પિટલો ઉભી કરી હતી : ધ ઇમમક્યુલેટ કન્સેપ્શન હોસ્પિટલ અને સેઇન્ટ લેઝારસ હોસ્પિટલ. તેમાં ધ ઇમમક્યુલેટ કન્સેપ્શન હોસ્પિટલ જૂની હતી, અને હાલ મેક્સિકો સીટીમાં આવેલી ગરીબો માટેની દ જીસસ નઝારેનો હોસ્પિટલની સ્થાપના 1524માં કરાઇ હતી.
હોસ્પિટલો સાધનો, તાલીમબધ્ધ સ્ટાફ અને અન્ય મહત્વની સુવિધાઓ ગંભીર રીતે બિમાર દર્દીને એક જ જગ્યા આપે છે, જ્યારે બીજી તરફ આ હોસ્પિટલો અનેક પ્રકારની ભૂલોના કારણે ટીકાના ભોગ પણ બને છે. જોકે તેમની કેટલીક તંત્રની ખામીઓ અને કેટલીક આરોગ્યને લઇને ખોટા અભિગમોને કારણે ઉદભવ્યા હોય છે.
કેટલીક હોસ્પિટલો આઉટપેશન્ટ ડિપાર્ટમેન્ટ ધરાવતી હશે, જ્યારે કેટલીક વર્તન આરોગ્ય સેવાઓ, દાંતવિભાગ, ચર્મરોગો, મનોવૈજ્ઞાનિક રોગોનો વિભાગ, પુનર્વસવાટ સેવાઓ અને શારીરિક ઉપચાર જેવા લાંબા સમય સુધી રહેતા રોગો જેવા યુનિટ ધરાવતું હશે.
શિક્ષણ આપતી હોસ્પિટલ મેડિકલના વિદ્યાર્થીઓ અને નર્સોને તાલિમ આપવા સાથે દર્દીઓને પણ સારવાર આપે છે અને સામાન્ય રીતે તે મેડિકલ સ્કૂલ, નર્સીંગ સ્કૂલ કે યુનિવર્સિટી સાથે જોડાયેલી હોય છે.
સામાન્ય સહાયક એકમોમાં ડિસ્પેન્સરી અથવા ફાર્મસી, પેથોલોજી, અને રેડિયોલોજીનો સમાવેશ થાય છે, જ્યારે બિન-વૈધકીય બાજુ, મેડિકલ રેકોર્ડ્સ વિભાગ અથવા માહિતી વિભાગની રિલીઝનો સમાવેશ થાય છે.
ઇ. સ. ૧૧૯૨ના વર્ષમાં તહેરાઇનના યુદ્ધમાં મોહમ્મદ ઘોરી સામે હારી ગયા બાદ દિલ્હીની સત્તા પર પૃથ્વીરાજ ચૌહાણના શાસનનો અંત થઇ ગયો અને એના પુત્ર ગોવિન્દરાજે રણથંભોરને પોતાની રાજધાની બનાવી હતી. ગોવિન્દ રાજ સિવાયના વાલ્હણ દેવ, પ્રહલાદન, વીરનારાયણ, વાગ્ભટ્ટ, નાહર દેવ, જૈમેત્ર સિંહ, હમ્મીરદેવ, મહારાણા કુમ્ભા, રાણા સાંગા, શેરશાહ સુરી, અલ્લાઊદીન ખિલજી, રાવ સુરજન હાડા મુગલો ઉપરાંત આમેરના રાજાઓ આદિનું સમય - સમય પર નિયંત્રણ રહ્યું પરંતુ આ દુર્ગની સૌથી વધારે ખ્યાતિ હમ્મીર દેવ ના શાસન કાળમાં રહી હતી. હમ્મીરદેવના ૧૯ વર્ષોના શાસનનો સમય આ દુર્ગ માટેનો સ્વર્ણિમ યુગ હતો. હમ્મીરદેવ એ ૧૭ યુદ્ધ કર્યા જેમાં ૧૩ યુદ્ધો માં તેને વિજય શ્રી મળી. લગભગ એક શતાબ્દી સુધી આ દુર્ગ ચિત્તોડ ના મહરાણાઓના અધિકારમાં પણ રહ્યો. ખાનવા યુદ્ધ માં ઘાયલ રાણા સાંગા ને ઇલાજ માટે આ જ દુર્ગ માં લવાયા હતા.
બસ્તર જિલ્લામાં આવેલા પ્રકૃતિના આ ઉપહારને સંરક્ષણ આપવાના હેતુ માટે આરક્ષિત એવા આ જંગલ વિસ્તારને જુલાઇ ૧૯૮૨માં કાંગેર ઘાટી રાષ્ટ્રીય ઉદ્યાન તરીકે ઘોષિત કરવામાં આવ્યો હતો. આ ઉદ્યાનના વણખેડ્યાં અને કુંવારા વનોના સૌંદર્યને જોતાં તેને જીવમંડલ રિઝર્વ તરીકે પણ ઘોષિત કરવામાં આવ્યું છે. આરક્ષિત વન ઘોષિત કરવાનો ઉદ્દેશ જંગલ અને એના પ્રાકૃતિક મૃતપ્રાય ઘટકોને પુનર્જીવિત કરી કોઈપણ હાલતમાં એને સુરક્ષા પ્રદાન કરી,વન્ય પ્રાણીઓ માટે ઉપયુક્ત શરણ સ્થળ પ્રદાન કરવાનો છે તથા પ્રકૃતિ પ્રેમી અને પર્યટકો માટે એક આકર્ષણનું કેન્દ્ર બનાવવાનો છે.
કાંગેર ઘાટી રાષ્ટ્રીય ઉદ્યાન છત્તીસગઢના જગદલપુર જિલ્લાથી માત્ર ૨૭ કિમીના અંતરે આવેલું છે. રાયપુર જિલ્લાથી લગભગ ૩૩૦ કિમીના અંતરે આવેલું છે. આ ઉદ્યાન તેના ઉત્તર પશ્ચિમ કિનારા પર તીરથગઢ જલપ્રપાતથી પ્રારંભ થઇ પૂર્વ દિશામાં ઓરિસ્સા રાજ્યની સીમા પર કોલાબ નદી સુધી ફેલાયેલું છે. કાંગેર નદી આ ઉદ્યાનની વચ્ચોવચ અંગડાઇ લેતાં ચાલે છે. આ ઘાટીની સરેરાશ પહોળાઈ ૬ કિમી અને લંબાઈ ૪૮ કિમી જેટલી છે. આ ઉદ્યાનનું ક્ષેત્રફળ ૨૦૦ ચોરસ કિમી જેટલું છે. ઉદ્યાનની સીમા ૪૮ ગામો વડે ઘેરાયેલી છે.
પક્ષીઓનો કલરવ સાંભળવો હોય તો કાંગેર ઘાટીમાં આપનું સ્વાગત છે. અહિયાં વન્ય પ્રાણીઓની સાથે સાથે ઘણાં રંગબેરંગી પંખીડાંઓ ઉડતાં જોવા મળે છે. છત્તીસગઢ રાજ્યનું રાજ્ય પક્ષી પહાડી મેના અહીંના જંગલોમાં નિવાસ કરે છે. આ જંગલોમાં પહાડી મેના ઉપરાંત ભૃગરાજ, ઘુવડ, વનમુર્ગી, જંગલ મુર્ગા, ક્રેસ્ટેડ, સરપેંટ ઇગલ, શ્યામા રૈકેટ ટેલ, ડ્રાંગો આદિ સામાન્યત: જોવા મળે છે.
પ્રકૃતિએ કાંગેર ઘાટીને એવી સંપદા આપી છે, જ્યાં વનશ્રી પોતાના પૂરા શ્રૃંગારમાં સજીને, મંત્રમુગ્ધ કર દેનારી દૃશ્યાવલીઓને સમેટીને, ભૂમિગાર્ભિત ગુફાઓને છાતી સાથે વળગાડીને એવી રીતે ઊભી હોય છે કે જાણે માનો આપના આગમનનો ઇંતેજાર કરી રહી હોય. કાંગેર ઘાટીનું દર્શન એક સંતોષપ્રદ, અવર્ણનીય તથા બેજોડ પ્રાકૃતિક અનુભવનું ઉદાહરણ છે.
આ રાષ્ટ્રીય ઉદ્યાનમાં ઘણા પ્રકારની વન પ્રજાતિઓ જોવા મળે છે, જેના કારણે અહિંયાના વનોની વૈવિધ્યતા વધી જાય છે. આ પ્રજાતિઓમાં દક્ષિણી પેનિનસુલર મિક્સ્ડ ડેસિહુઅસ બન, આર્ડ સાગ, વન-ઇનમે સાલ, બીજા, સાજા, હલ્દુ, ચાર, તેંદુ કોસમ, બેંત, વાંસ અને અન્ય ઘણા પ્રકારના ઔષધીય વનસ્પતિઓ જોવા મળે છે.
આવાસ કરવા માટે આ ઉદ્યાનમાં કેટલીક જગ્યા પર વન વિશ્રામ ગૃહ બનાવવામાં આવેલાં છે, જે કોટમસર, નેતાનાર, તીરથગઢ, દરભા અને જગદલપુર ખાતે છે. આ વિશ્રામગૃહોનું આરક્ષણ સંચાલક, કાંગેર ઘાટી રાષ્ટ્રીય ઉદ્યાન ,જગદલપુર ખાતેથી કરાવી શકાય છે.
કાંગેર ઘાટી રાષ્ટ્રીય ઉદ્યાન ભારત દેશના મધ્ય ભાગમાં આવેલા છત્તીસગઢ રાજ્યમાં આવેલા બસ્તર જિલ્લામાં આવેલું એક જંગલ છે.
આનો અર્થ એવો નથી કે સમુરાઇ સ્ત્રીઓ હંમેશા શક્તિહિન હતી. શકિતશાળી સ્ત્રીઓ હોશિયારીથી અને બિન-હોંશિયારી બંનેથી વિવિધ પ્રસંગોમાં સત્તા ચલાવતી હતી. આશીકાગા યોશીમાસા પછી, મુરોમાચી શોગુનેટના 8માં શોગુનનો રાજકારણમાંથી રસ જતો રહ્યો, તેની પત્ની હીનો ટોમીકો મોટાભાગે તેની જગ્યાએ શાસન કરતી હતી. નેને, ટોયોટોમી હાઈડેયોશીની પત્ની, તે સમયે, તેના પતિના નિર્ણયોને રદ કરવા માટે જાણીતી હતી અને યોડો, તેની રખાત, ઓસાકા મહેલની અને હાઈડેયોશીના મૃત્યુ પછી ટોયોટોમી સમૂહની માસ્ટર બની. ચીયો, યામૌચી કાઝુટોયોની પત્ની, લાંબા સમય માટે આદર્શ સમુરાઇ પત્ની તરીકે માનવામાં આવી. દંતકથા મુજબ, તેણીએ તેના કિમોનો જુના કપડાઓના જડિત ટૂકડાઓથી બનાવતી અને પેનીઓ બચાવતી જેથી તેના પતિનો ઘોડો ખરીદી શકે, જેના પર સવારી કરી તેના પતિએ ઘણા વિજયો મેળવ્યાં હતાં. હકીકત છે કે ચીયો એ આર્થિક સુઝબુઝ માટે આટલું ઉચ્ચ આદર મેળવ્યું, એની હકીકત છે કે તે કયારેય વંશજ પેદા ન કરી શકી અને યામૌચી સમૂહ કાઝુટોયોના નાના ભાઈ દ્વારા વંશજ પામ્યો. સ્ત્રીઓ માટે સત્તાનો સ્ત્રોત એટલે હોઈ શકે કે સમુરાઇ પૈસા સંબંધિત બાબતો ઉપર નીચું જોતા હતા અને નાણાઓને તેમની પત્ની પાસે છોડતા હતા.
તોરી મોટોટાડા એ ટોકુગવા લેયાસુની સેવામાં રહેતા સામાન્તી સ્વામી હતા. સેકીગહારાના યુદ્ધની પૂર્વસંધ્યાએ, તે સ્વૈચ્છિક રૂપથી વોનાશ તરફ જતા ફુશીમી મહેલમાં પાછળ રોકવા માટે તૈયાર થયા, જ્યારે તેમના સ્વામી પૂર્વમાં આગળ વધ્યા. તોરી અને તોકુગાવા બંને સંમત થયા હતા કે મહેલ અરક્ષણીય હતો. તેના સ્વામી માટેની વફાદારીના કાર્યમાં, તોરીએ પાછળ રહેવાનું પસંદ કર્યું, તે અને તેના માણસો અંત સુધી લડયા કરશે તેવી પ્રતિજ્ઞા કરી. જેવી રીત હતી, તેમ તોરીએ પ્રતિજ્ઞા લીધી કે તેઓ તેને જીવતો પકડી નહીં શકશે. આ નાટકીય છેલ્લા મુકામે, 2000 માણસોની રક્ષકસેના દસ દિવસ માટે ઈશીદા મીત્સુનારીના 40,000 યોદ્ધાની ભારી સેના સામેના જબરદસ્ત વિષમતાઓની સામે બંધાઈ રહી. [://74.125.93.104/?
અંગ્રેજ નાવિક અને સાહસકાર વિલિયમ એડમ્સ સમુરાઇનો હોદ્દો મેળવવાવાળા પહેલા વિદેશી જણાતા હતા. શોગુન ટોકુગાવા લેયાશુએ પોતાને સમુરાઇના અધિકાર પ્રસ્તુત કરતી બે તલવારો સાથે રજૂ કર્યા અને આદેશ આપ્યો કે વિલિયમ એડમ્સ જે નાવિક છે તે મૃત્યુ પામ્યા અને મિયુરા અનજીન એક સમુરાઇનો જન્મ થયો હતો. એડમ્સે હતામોટો ની પણ ઉપાધિ મેળવી છે, જે એક ઉચ્ચ પ્રતિષ્ઠા પદ છે જે શોગુનના દરબારમાં પ્રત્યક્ષ હાજર રહેતા હજુરિયા હતા. તેમને વિશાળ પ્રમાણમાં આમદની આપવામાં આવતી હતી : “ સેવા માટે જે હું કરું છું અને દરરોજ કરું છું, સમ્રાટની સેવામાં નિયુકત થયેલ છું, અને સમ્રાટે મને જીવન આપ્યું છે ” . તેને હેમીમાં એક જાગીર, આજની તારીખમાં યોકોસુકા શહેરની સીમામાં આપવામાં આવી છે, 'એંસી કે નેવું ખેડૂતો સાથે જે મારા ગુલામ કે નોકર હશે' . તેની જાગીરની મૂલ્ય 250 કોકુ કિંમત અંકાય છે. તેણે અંતમાં લખ્યું, “ ભગવાને મને ઘણી તકલીફો પછી આ બધુ મેળવી આપ્યું છે ” જેનામાં તેનો અર્થ સંકટમય-થયેલી મુસાફરી જેણે પ્રારંભમાં તેમને જાપાન લાવી દીધા, થી છે.
સદીઓ માટે શાહી કુળશાસનની હકિકત ના કારણે, સમુરાઇએ પોતાની સંસ્કૃતિને વિકસિત કરી જે જાપાનની સમગ્ર સંસ્કૃતિને પ્રભાવિત કરતી હતી. સમુરાઇ સાથે જોડાયેલી સંસ્કૃતિ જેમ કે ચ્હા સમારોહ, મોનોક્રોમ ઇન્ક ચિત્રકારી, ચટ્ટાનીય બગીચા અને કવિતાઓ 1200-1600 સદીઓ સુધી યોદ્ધા સમર્થકો દ્વારા ગ્રહણ કરવામાં આવેલું. આ કાર્યાન્વિતઓ ચીની કલાઓ પાસેથી ગ્રહણ કરવામાં આવેલી. ઝેન સંતોએ જાપાન સાથે પોતાનો પરિચય કરાવ્યો અને તેમને તેમના શકિતશાળી યોદ્ધા સર્વોત્કૃષ્ટતાના કારણે ઉન્નતિ કરવાની પરવાનગી મળી. મ્યુસો સોસેકી એક ઝેન સંત હતા જે બંને સમ્રાટ ગો-ડેઈગો અને સેનાપતિ આશીકાગા તકાઉજી ના સલાહકાર હતા. મ્યુસો તેમ જ બીજા સંતો જાપાન અને ચાઈના વચ્ચેના રાજકીય અને સાંસ્કૃતિક રાજદૂતનું કાર્ય કરતા હતા. મ્યુસો વિશિષ્ટ રૂપથી તેની બગીચાની શૈલી માટે ખૂબ જાણીતા હતા. કલાના બીજા આશીકાગા સમર્થક યોશીમાસા હતા. તેમના સાંસ્કૃતિક સલાહકાર, ઝેન સંત ઝિયામીએ ચ્હા સમારોહની શરૂઆત કરી. પહેલાં, ચ્હાનો ઉપયોગ પ્રાથમિકરૂપથી બુદ્ધ સંતો ચિંતન કરતી વખતે જાગૃત રહેવા માટે કરતા હતા.
સમુરાઇ વિવિધ હથિયારોનો ઉપયોગ કરે છે, પરંતુ કતાના એ હથિયાર છે, અલંકારયુક્ત તરીકે કહેતા, જે સમુરાઇના પર્યાય તરીકે ઊભરી આવ્યું. બુશીદો શીખવે છે કે કતાના એ સમુરાઇની આત્મા છે અને કોઈક વખત એક સમુરાઇનું ચિત્રાંકન સંપૂર્ણપણે લડવા માટે હથિયાર પર નિર્ભરીત કરાયું છે. તેઓ માટે કતાના એટલું મૂલ્યવાન મનાતું હતું કે ઘણી વખત તેઓ તેને નામ પણ આપતા અને જીવનના ભાગની જેમ ગણતા હતા.
એક પુરૂષ બુશી બાળકના જન્મ પછી, તે તેની પ્રથમ તલવાર એક મામોરીગાતાના તરીકે કહેવાતા સમારોહમાં મેળવે છે. તલવાર, જો કે એક આકર્ષિક તલવાર જ હોય, જરીથી ઢંકાયેલી અને પાંચ વર્ષથી ઓછી ઉંમરના બાળકો પહેરે તેવા પાકિટ કે વોલેટ સાથે જોડાયેલું હોય. 13 વર્ષની ઉંમરે પહોંચતાં, જેનપુકુ તરીકે કહેવાતા સમારોહમાં, પુરૂષ બાળકને તેની પ્રથમ અસલ હથિયાર અને બખતર, અને એક પુખ્ત નામ આપવામાં આવતાં હતા અને તે સમુરાઇ બનતાં હતાં. એક કતાના અને વાકીઝાશી બંને ભેગા થઇને દૈશો કહેવાય છે.
બોશીન યુદ્ધ દરમિયાન પણ ફ્રેન્ચ સૈનિકો દક્ષિણી દાઇમ્યોના વિરુદ્ધ શોગુનની સેનામાં જોડાયા, મેઇજી સમ્રાટની પુન:સ્થાપનામાં સહયોગી બન્યા. એવું અભિલિખિત છે કે ફ્રેન્ચ નૌસેનાના અધિકારી યુજીન કોલાચેએ તેના જાપાની હથિયારવાળા ભાઈઓ સાથે મળીને સમુરાઇ પહેરવેશમાં લડયા હતા. તે જ સમયે, પર્શિયન એડવર્ડ રકેનેલે લશ્કરી આદેશકાર અને હથિયારોના દલાલ તરીકે ઐઝુ ભુસ્પતિમાં સેવા આપેલી. તેમને જાપાની નામ હીરામાત્સુ બુહેઈ આપવામાં આવેલું હતું, જે દાઇમ્યોના નામ મત્સુદૈરાનો વિપરીત શબ્દ છે. હિરામત્સુ ને તલવાર રાખવાનો અધિકાર આપવામાં આવેલો, તેમ જ વાકામત્સુના મહેલમાં રહેઠાણ, એક જાપાની પત્ની, અને પગારદારો આપવામાં આવેલ. ઘણા સમકાલ ઉલ્લેખોમાં, તેનું ચિત્રાંકન જાપાની કીમો, ઓવરકોટ અને તલવારો સાથે પશ્ચિમી સવારી કરવા માટેનું ટ્રાઉઝર અને જોડા પહેરેલ રૂપે થયું છે.
ડિસેમ્બર 1547માં, ફ્રાન્સિસ મલાક્કામાં હતા અને ગોવા પાછા જવા માટે રાહ જોતા હતા, જ્યારે તે ઓછા ક્રમના સમુરાઇ જેનું નામ અંજિરો ને મળ્યા. અંજિરો કોઈ મહાન પુરૂષ કે પછી કોઈ બુદ્ધિમાન વ્યકિત ન હતા, પરંતુ તેણે ઝેવિયરને પ્રભાવિત કરી દીધા, કારણ કે ચર્ચમાં ઝેવિયર જે કંઈ પણ કહેતા તેની તે ધ્યાનથી નોંધણી લેતો હતો. ઝેવિયરે જાપાનના ભાગોમાં જવાનો નિર્ણય લીધો કારણ કે આ ઓછા ક્રમના સમુરાઇએ તેમને પોર્ટુગીસ ભાષામાં ખાતરી કરાવી હતી જાપાની લોકો ખૂબ શીક્ષિત હતા અને શીખવા માટે ઉત્સુક છે. તેઓ ખૂબ મહેનતુ હતાં અને અધિકારીઓ માટે સન્માન ધરાવતાં હતાં. તેઓના કાયદા અને રિવાજોમાં, તેઓ કોઈ કારણથી પછાત રહ્યા છે, અને ઈસાઈ ધર્મનો વિશ્વાસ તેઓને સચ્ચાઈથી મનાવશે તો તેઓ તેનો સ્વીકાર મોટા પાયે કરશે.
જે વિશિષ્ટાઓથી સમુરાઇ વર્ગની સ્ત્રીઓ સમ્મનિત થતી તે વિનમ્રતા, આજ્ઞાકારી, આત્મ નિયંત્રણ, શકિતશાળી અને વફાદારી હતી. આદર્શરીતે, એક સમુરાઇ પત્ની સંપતિ સંભાળવામાં, હિસાબ રાખવામાં, આર્થિક બાબતોમાં કામ પાર પાડવામાં, બાળકોને ભણાવવામાં , અને વયયસ્ક માતા-પિતાની કાળજી રાખવામાં અથવા એક જ ઘરમાં સાસુ-સસરા રહેતા હોય તો તેમની કાળજી રાખવામાં નિપુણ હશે. કોન્ફયુસિયન કાયદા, જેણે વ્યકિતગત સંબંધોને પરિભાષિત કરવામાં મદદ કરી અને યોદ્ધા વર્ગની નૈતિકતાની નિયમાવલી માટે એક સ્ત્રીએ પોતાના પતિ તરફ આજ્ઞાકારિતા બતાવી જરૂરી છે, માતા-પિતાને ઋણધર્મપરાયણ અને બાળકોની કાળજી લેવી જરૂરી છે. વધારે પડતો પ્રેમ અને લાગણી પણ નિરંકૂષ કરે અને તરુણોને બગાડી દે એમ પણ કહેવાતું હતું. માટે એક સ્ત્રી શિષ્ટતાનું પણ પાલન કરતી હતી.
યુમી સાથેની કળામાં સમુરાઇ ભાર મૂકતા, જે ક્યુજુત્સુ ની કળામાં પરાવર્તિત થતી . સેનગોકુ સમયમાં અગ્નિ હથિયાર આવ્યા હોવા છતાં જાપાની લશ્કરીમાં ધનુષ મહત્વપૂર્ણ અવયવ બની રહ્યું. યુમી , એક વિષમ મિશ્રિત ધનુષ છે જે વાંસ, લાકડા, સળીઓ અને ચામડામાંથી બનાવેલું, પરંતુ યુરાસિયનની પ્રતિક્રિયા રૂપે વિષમ મિશ્રિત ધનુષ કરતા વધારે શકિતશાળી ન હતું, જો ચોકસાઈની સમસ્યા ન હોય તો તે અસરકારક 50 મીટરની દૂરી અથવા 100 મીટર નક્કી કરી શકે. પગ પર, મોટાભાગે ટિડેટ ની પાછળ ઉપયોગ કરાતું હતું, જે એક મોટી અને ફરતી વાંસની દિવાલ હતી, પરંતુ ઘોડા પરથી તેના વિષમ આકારના કારણે ઉપયોગ કરાતો હતો. ઘોડાની પીઠ પરથી શિકારનો અભ્યાસ એ શીન્ટો સમારોહ બન્યો જેને યાબુસેમ કહેવાતું .
તેના પુસ્તક “ જાપાની સંસ્કૃતિ ” માં, ઇતિહાસકાર એચ. પૌલ વેર્લીએ ઈસાઈ નેતા સેન્ટ. ફ્રાન્સિસ ઝેવિયર દ્વારા કરાયેલ જાપાનના વર્ણનની નોંધ કરી છે : 'એવો દુનિયામાં કોઈ દેશ નથી જે મોતથી નથી ડરતો.' ઝેવિયર લોકોની રીતભાત અને સમ્માનનું વધુ વર્ણન કરે છે : “ મારી રુચિ એ હતી કે એવા દુનિયામાં કોઈ લોકો નથી જે તેમના સમ્માન માટે જાપાની કરતા વધારે અત્યોપચારિક હોય, કારણ કે તેઓ એક પણ અપમાન કે ક્રોધમાં બોલાયેલ એક શબ્દને પણ મૂકી નથી શકતા. ” ઝેવિયરે 1549-1551 નો સમય જાપાનીઓને ઈસાઈ ધર્મમાં પરિવર્તિત કરવા માટે ત્યાં ગાળ્યો હતો. તેમણે એ પણ નીરિક્ષણ કર્યું : “ જાપાનીઓ ચાઈના, કોરિયા, તર્નેટ અને બીજા ફિલીપાઈન્સના આજુબાજુના દેશોના લોકો કરતા ઘણા વધારે બહાદુર અને વધારે લડાકુ છે. ”
સામન્ત સ્વામી જેમ કે શીબા યોશિમાસા જણાવે છે કે એક યોદ્ધા પોતાના લશ્કરી નેતા અથવા તો સમ્રાટની સેવામાં એક ગર્વપૂર્ણ મૃત્યુ માટે આગળ જુએ છે : 'એ એક અફસોસની બાબત છે કોઈ મૃત્યુની સામે તે ક્ષણ ને જવા દે. પ્રથમ, વ્યકિત કે જેનો વ્યવસાય હથિયાર ચલાવવાનો છે, તેણે વિચારવું જોઈએ અને પછી, પોતાની પ્રસિદ્ધિ માટે જ નહીં પરંતુ તેના હાથ નીચેના લોકો માટે તેણે તેના પર અમલ કરવો જોઈએ. તેણે તેનું એકમાત્ર જીવનને વ્હાલું કરી પોતાના નામને કાયમ માટે કલંકિત કરવું ના જોઈએ.કોઈનો મુખ્ય ઉદ્દેશ ક્યાં તો તેના સમ્રાટના ભલા માટે અથવા તો કોઇ લશ્કરી સેનાપતિના કોઈ મોટા ઉત્ત્તરદાયિત્યમાં પોતાનું જીવન સમર્પિત કરી દેવું જોઈએ. એ અચૂક પણે તેનાથી નીચેના લોકો માટે ખૂબ મહાન યશની વાત હશે.
પ્રારંભિક હેઈન સમય, 8મી સદીના અંત અને 9મી સદીનો પ્રારંભ, સમ્રાટ કેમ્મુ, ઉત્ત્તરી હોન્સુમાં પોતાના સામ્રાજ્યને મજબુત કરવા અને ફેલાવા માંગતો હતો, પરંતુ તેણે વિદ્રોહી એમીશી લોકો પર કબજો મેળવવા જે સેના મોકલી તે પ્રેરણા અને અનુશાસન ના અભાવે તેમના કાર્યમાં અસફળ રહી. સમ્રાટ કેમ્મુએ સિયેતાઇશોગન નો ખિતાબ અથવા શોગનને જાહેર કર્યું, અને એમીશી પર કબજો મેળવવા તાકતવર પ્રાદેશિક જૂથો પર નિર્ભર રહેવાનું શરૂ કર્યું. પહાડી લડાઈ અને તીરબાજી માં નિપુણ એવા આ લડવૈયાઓ સમ્રાટના વિદ્રોહીઓને નમાવવા માટેના પસંદગીદાર હથિયાર બન્યા. જો કે આ લડવૈયાઓ શિક્ષિત હોઇ શકે પરંતુ આ સમયમાં શાહી ન્યાયાલય અધિકારીઓ તેમને નિર્દયથી થોડા જ વધુ તરીકે ગણતા હતા.