polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ઇજિપ્તને પર્સિયા સાથે જોડી દીધા બાદ, ઇજિપ્ત ઇકિમિનિદ પર્સિયન સામ્રાજ્યના છઠ્ઠા અમલદારની આગેવાની હેઠળ સાયપ્રસ અને ફનિસિયા સાથે જોડાયું હતું. ઇજિપ્ત પર પર્સિયનોના શાસનનો પ્રથમ સમયગાળો, કે જે સત્યાવીશમા વંશ તરીકે પણ ઓળખાય છે, ઇ.સ. 402 વર્ષ પૂર્વે પૂરો થયો હતો અને ઇ.સ. પ્રૂવે 380-343 વર્ષ દરમિયાન ત્રીસમાં વંશે ઇજિપ્તના છેલ્લા રાજવંશીય શાસક તરીકે રાજ કર્યું હતું જે નેક્ટાનિબો બીજાના શાસન સાથે પૂર્ણ થયો હતો. ઇ.સ. 343 વર્ષ પ્રૂવેથી શરૂ થતા એકત્રીસમાં વંશ તરીકે ઓળખાતા સમયગાળામાં પર્સિયન શાસન ટૂંકા સમય માટે બેઠું થયું હતું પરંતુ ઇ.સ. પ્રૂવે 332 વર્ષમાં પર્સિયન શાસક મઝેસિસે કોઇ પણ પ્રકારની લડાઇ કર્યા વગર ઇજિપ્ત મહાન એલેક્ઝાન્ડરને સોંપી દીધું હતું.
ઇ. સ. પહેલી સદીની આસપાસ ડેમોટિક ભાષાની સાથેસાથે કોપ્ટિક વર્ણાક્ષરોનો ઉપયોગ શરૂ થઈ ગયો હતો. કોપ્ટિક સુધારેલા ગ્રીફ વર્ણાક્ષરો છે જેમાં કેટલાંક ડેમોટિક સંકેતો ઉમેરવામાં આવ્યાં છે. ઇ. સ. ચોથી સદી સુધી ધાર્મિક સમારંભોમાં હિયેરોગ્લિફિકનો ઉપયોગ થતો હતો છતાં આ સદીના અંત સુધીમાં બહુ ઓછા પાદરીઓ તેને વાંચી શકતાં હતાં. પરંપરાગત ધાર્મિક સંસ્થાઓએ હિયેરોગ્લિફિકનો ઉપયોગ બંધ કરવાના કારણે તેને લખવાનું જ્ઞાન લગભગ ભૂલાઈ ગયું હતું. ઇજિપ્તમાં ઇસ્લામિક અને બાઇઝાન્ટાઇન કાળ દરમિયાન તેને ઉકેલવાનો પ્રયાસો થયા હતા, પણ અને થોમસ યંગ અને જીન ફ્રેન્કોસિસ ચેમ્પોલિયન દ્વારા વર્ષોના સંશોધન અને રોસેટ્ટા પથ્થરની શોધ પછી 1822માં હિયેરોગ્લિફિક સંપૂર્ણપણે વિસરાઈ ગઈ હતી.
નકાદા સંસ્કૃતિએ વિવિધ પ્રકારના માલસામાનનું ઉત્પાદન કર્યું હતું જે વિશિષ્ટ સમુદાયની સત્તા અને સમૃદ્ધિનો પુરાવો આપે છે જેમાં ચિત્રકામ કરેલા માટીના વાસણો, પત્થરમાંથી બનાવેલી ઉચ્ચ ગુણવત્તાવાળી ફૂલદાનીઓ, સોંદર્ય પ્રસાધનો અને સોનું, નીલમ તેમજ હાથીદાંતમાંથી બનાવેલા ઘરેણાઓનો સમાવેશ થાય છે. તેમણે ફાયન્સ તરીકે ઓળખાતો સિરામિક ગ્લેઝ પણ વિકસાવ્યો હતો જેનો રોમન કાળમાં કપ, તાવીજ અને નાના પૂતળા શણગારવા માટે વ્યાપકપણે ઉપયોગ થયો હતો. રાજવંશીય શાસક પહેલાના કાળ અંતિમ તબક્કામાં નકાદા સંસ્કૃતિએ લેખિત સંકેતચિહ્નનો ઉપયોગ કરવાનું શરૂ કર્યું હતું જે બાદમાં પ્રાચીન ઇજિપ્ત ભાષાના લખાણ માટે ચિત્રનો સંકેતાત્મક ઉપયોગ કરીને લખવાની પૂર્ણકક્ષાની પદ્ધતિમાં વિકસી હતી.
રાજા પ્રત્યેની નિષ્ઠામાંથી મુક્ત થયા બાદ સ્થાનિક શાસકો વચ્ચે પ્રાદેશિક અંકુશ મેળવવા અને રાજકીય સત્તા હાંસલ કરવા સ્પર્ધા શરૂ થઇ. ઇ.સ. 2160 વર્ષ પૂર્વે હેરાક્લિઓપોલિસના શાસકોએ નીચલા ઇજિપ્ત પર અંકુશ મેળવ્યો હતો જ્યારે થીબ્ઝમાં સ્થાયી થયેલા હરિફ કબિલા, ઇન્ટેફ પરિવારે ઉપલા ઇજિપ્તનો અંકુશ મેળવ્યો હતો. ઇન્ટેફ્સની તાકાત વધતા તેમજ તેનો ઉત્તર તરફ અંકુશ વધતા બે હરિફ વંશ વચ્ચે અથડામણ અનિવાર્ય બની ગઇ હતી. અંતે ઇ.સ. 2055 વર્ષ પૂર્વે થીબ્ઝના દળોએ નેભેપેટ્રી મેન્ટુહોટેપ બીજાની આગેવાની હેઠળ હેરાક્લિઓપોલિના શાસકોને હરાવ્યા હતા અને બે શાસનોને એક કર્યા હતા. આ સાથે આર્થિક અને સાંસ્કૃતિક પુનઃજીવનના સમયગાળા તરીકે ઓળખાતા મધ્યકાલીન શાસનની શરૂઆત થઇ હતી.
લશ્કરી અને રાજકીય સલામતી અને વિશાળ કૃષિ અને ખનીજ સમૃદ્ધ સુરક્ષિત થતા દેશની વસતી, કળા અને ધર્મનો સોળે કળાએ વિકાસ થયો હતો. ઇશ્વર પ્રત્યે જૂના શાસનના વિશિષ્ટ અભિગમથી વિપરિત, મધ્ય શાસનમાં વ્યક્તિગત ધર્મનિષ્ઠા અભિવ્યક્તિમાં અને મૃત્યુ બાદના જીવનમાં લોકશાહી કે જેમાં બધા જ લોકો એક આત્મા ધરાવે છે અને તેને મૃત્યુ બાદ ઇશ્વરના સાંનિધ્યમાં આવકાર મળી શકે છે તેવી માન્યતામાં વધારો થયો હતો. મધ્યકાલીન શાસનના સાહિત્યમાં સુવિકસિત વિચારોનો ઉલ્લેખ કરે છે અને પાત્રો વિશ્વાસબદ્ધ અને વકતૃત્વશાળી ઢબમાં અને રાહતથી લખાયેલા હતા.
તે સમયના પ્રાણી કે માનવીના ચિત્રણમાં દર્શાવાયેલી ઝીણી અને વ્યક્તિગત માહિતીઓ તે સમયના લોકોની ટેકનિકલ નિપૂણતા દર્શાવે છે.
પ્રાચીન ઇજિપ્તીયન એક સિન્થેટિક ભાષા ભાષા હતા, પણ પાછળથી તે વધારે વિશ્લેષણાત્મક બની હતી. ઉત્તર ઇજિપ્તિયનોએ ઉપસર્ગીય ઉપપદ અને અનિશ્ચિત ઉપપદો વિકસાવ્યાં હતાં, જેણે જૂનાં વિભક્તિ પ્રત્યયોનું સ્થાન લીધું હતું. તેના પગલે વાક્યરચનાનો ક્રમ ક્રિયાપદ-કર્તા-કર્મ-શબ્દનો ક્રમમાંથી પરિવર્તન પામીને કર્તા-ક્રિયાપદ-કર્મનો બન્યો છે. ઇજિપ્તીયન ચિત્રલિપી, ધાર્મિક ચિહ્નો અને ડેમોટિક લિપિનું સ્થાન ક્રમશઃ વધુ ઉચ્ચારણીય કોપ્ટિક મૂળાક્ષરોએ લીધું છે. કોપ્ટિકનો આજે પણ ઉપયોગ ઇજિપ્તના રૂઢિચુસ્ત ચર્ચની જાહેર ઉપાસનામાં થાય છે અને તેના નિશાનો આધુનિક ઇજિપ્તીયન અરેબિક ભાષામાં જોવા મળે છે.
માર્ક એન્ટની અને ટોલેમૈક રાણી ક્લિઓપાત્રા સાતનો એક્ટિયમના યુદ્ધમાં ઓક્ટિવિયન ના હાથે પરાજય થતા ઇજિપ્ત ઇ.સ. 30 વર્ષ પૂર્વે રોમન સામ્રાજ્યનો એક ભાગ બન્યું હતું. રોમના શાસકોને અનાજ માટે ઇજિપ્તમાંથી આયાત પર ભારે આધાર રાખવો પડતો હતો. રોમના લશ્કરે સમ્રાટના અંકુશ હેઠળ બળવાખોરોને પરાસ્ત કર્યા હતા, ઇજિપ્તવાસીઓ પર ભારે કરવેરા નાંખ્યા હતા અને ડાકુઓના હુમલાઓને અટકાવ્યા હતા. તે સમયે ડાકુઓ દ્વારા લૂટફાંટ મોટી સમસ્યા બની ગઇ હતી. એલેક્ઝાન્ડ્રીયા ઓરિએન્ટ સાથેના વેપાર માર્ગ પરનું મહત્ત્વનું કેન્દ્ર બન્યું હતું કારણકે રોમમાં વિલાયતથી આયાત થયેલી વૈભવી વસ્તુઓની ભારે માંગ હતી.
ઇજિપ્તની ભાષા ઉત્તર આફ્રો-એશિયાટિક ભાષા છે, જેનો ગાઢ સંબંધ બર્બર અને સેમિટિક ભાષાઓ સાથે છે. કોઈ પણ ભાષા કરતાં તેનો ઇતિહાસ સૌથી લાંબો છે. તે ઇ. સ. પૂર્વે 3200થી મધ્યકાલીન યુગો સુધી લખાતી હતી અને બોલાતી ભાષા તરીકે સૌથી વધુ સમય ટકી છે. પ્રાચીન ઇજિપ્તની ભાષાના મુખ્ય પાંચ તબક્કા છેઃ પ્રાચીન ઇજિપ્તીયન, મધ્યકાલીન ઇજિપ્તીયન , ઉત્તરકાલીન ઇજિપ્તીયન, જનભાષા અને કોપ્ટિક . કોપ્ટિકનો ઉપયોગ શરૂ થયો તે અગાઉ ઇજિપ્તીયન લખાણોમાં બોલીઓ વચ્ચે ફરક જોવા મળતો નથી, પણ મેમ્ફિસ અને પાછળથી થીબ્સની આજુબાજુ પ્રાદેશિક બોલીઓમાં તે બોલાતી હોવાની સંભાવના છે.
ત્રીજા મધ્યવર્તી કાળના અંત સુધીમાં ઇજિપ્તની પ્રતિષ્ઠા નોંધપાત્ર ઘટી હતી. તેના વિદેશી સાથીઓ એસિરિયન શાસકોના પ્રભાવમાં આવ્યા હતા અને ઇ.સ. 700 વર્ષ પૂર્વે સુધીમાં બે રાજ્યો વચ્ચે યુદ્ધ અનિવાર્ય બન્યું હતું. ઇ.સ. પૂર્વે 671 અને 667 વર્ષની વચ્ચે એસિરિયન શાસકોએ ઇજિપ્ત પર હુમલા કરવાનું શરૂ કર્યું હતું. બંને કશાઇટ રાજા તહર્કા અને તેના વારસદાર ટનુટામુનનો શાસન કાળ એસિરિયનો સાથે અથડામણોથી ભરેલો રહ્યો હતો. જેની સામે ન્યુબિયન શાસકોએ ઘણા વિજય હાંસલ કરેલા હતા. અંતે એસિરિયનોએ કશાઇટ્સને ન્યુબિયામાં પાછા ધકેલી દીધા હતા અને મેમ્ફિસ કબજે કર્યું હતું તેમજ થિબ્ઝના મંદિરોને લૂંટ્યા હતા.
ઇજિપ્તોલોજિસ્ટો જેને નિસ્બેશન પ્રક્રિયા કહે છે તે મારફતે નામ કે સંજ્ઞામાંથી વિશેષણો ઉતરી આવ્યાં છે, કારણ કે તે અરેબિક સાથે સમાનતા ધરાવે છે. તેમાં ક્રિયાદર્શક અને વિશેષણયુક્ત વિધાનોમાં શબ્દનો ક્રમ કર્તા-કર્મ છે અને નામ અને ક્રિયાવિશેષણ વિધાનોમાં શબ્દનો ક્રમ કર્મ-કર્તા રહે છે. જો વિધાન લાંબો હોય તો કર્મને શરૂઆતમાં મૂકી શકાય છે અને તે પછી સર્વનામ આવે છે. ક્રિયાપદો અને નામો પ્રત્યય ઉમેરીને નકારાત્મકવાચક બનાવી શકાય છે. પણ ક્રિયાવિશેષણ અને વિશેષણયુક્ત વિધાનો માટે નો ઉપયોગ થાય છે. ભાર એક સ્વરવાળા શબ્દ પર મૂકાય છે, જે ઓપન કે બંધ હોઈ શકે છે.
પ્રાચીન ઇજિપ્તની સંસ્કૃતિની વાત થાય ત્યારે લોકમાનસમાં સ્વાભાવિક રીતે ત્યાંની અજાયબીઓની કલ્પના આવે છે. અહીં કેટલાંક જગપ્રસિદ્ધ સ્થાપત્યનું નિર્માણ થયું હતું, જેમ કે ગિઝાના મહાન પિરામીડ અને થીબ્સના મંદિર. આ સ્થાપત્યોનું નિર્માણ આયોજિત અને સંગઠિત હતું, જે માટે સરકાર ભંડોળ પૂરું પાડતી હતી. તેનો હેતુ ખાસ કરીને ધાર્મિક હતો. ઉપરાંત તે ફેરોની સત્તા પ્રસ્થાપિત કરવાનું પણ એક પ્રતિક હતી. પ્રાચીન ઇજિપ્તમાં કુશળ બિલ્ડરો હતા, જેઓ સરળ પણ અસરકારક પદ્ધતિઓ અને મર્યાદિત સાધનસામગ્રીનો ઉપયોગ કરતાં હતા. આર્કિટેક્ટ્સ પથ્થરના મોટા માળખાનું નિર્માણ ચોકસાઈપૂર્વક કરતાં હતાં.
ઇજિપ્તવાસીઓ પ્રત્યે રોમન શાસકોનો અભિગમ ગ્રીક શાસકો કરતા વધુ દુશ્મનાવટભર્યો હતો તેમ છતાં મમી બનાવવાની પરંપરા તેમજ પરંપરાગત દેવોની ઉપાસના જેવી પરંપરાઓ ચાલુ રહી હતી. મમી બનાવવાની કળાનો વિકાસ થયો હતો અને રોમન સમ્રાટોએ પોતાની જાતને ઇજિપ્તના રાજા તરીકે ચિતર્યા હતા. જો કે ઇજિપ્તના રાજા તરિકે પોતાની જાતને રજૂ કરવા માટે ટોલમિસ શાસકો જે હદે ગયા હતા તેટલી હદે રોમન સમ્રાટો ગયા ન હતા. રોમન શાસકો ઇજિપ્તની બહાર રહેતા હતા અને ઇજિપ્તના શાહી કાર્યક્રમોમાં ભાગ લેતા ન હતા. સ્થાનિક વહીવટીતંત્ર કાર્યપદ્ધતિમાં રોમન પરંતુ ઇજિપ્તવાસીઓને વધુ નિકટનું બન્યું હતું.
પ્રાચન ઇજિપ્તવાસીઓ ઇજિપ્તમાં ન મળતા હોય તેવા દુર્લભ્ય અને આયાતી માલસામાન માટે તેમના વિદેશી પડોશી દેશો સાથે વેપાર કરતા હતા. રાજવંશીય શાસન કાળ પહેલાના સમયમાં તેમણે સોનું અને અગરબત્તી મેળવવા ન્યુબિયા સાથે વેપાર સંબંધ સ્થાપેલો હતો. તેઓ પેલેસ્ટાઇન સાથે પણ વેપાર કરતા હતા. આ બાબત પ્રથમ રાજવંશીય રાજાઓની કબરમાંથી મળી આવેલા પેલેસ્ટાઇન શૈલીના તેલના જગ પરથી સાબિત થાય છે. દક્ષિણ કન્નાનનાં સ્થાયી થયેલી ઇજિપ્તીયન વસાહત પ્રથમ રાજવંશ પહેલાની છે. કન્નાનમાં નાર્મર અને ઇજિપ્તીયન પોટરીનું ઉત્પાદન થતું અને તેની ઇજિપ્તમાં નિકાસ કરવામાં આવતી હતી.
પ્રાચીન ઇજિપ્તન કળામાં એકરૂપતા હોવા છતાં ખાસ સમય અને સ્થળોની શૈલીઓ કેટલીક વખત સાંસ્કૃતિક કે રાજકીય વલણમાં આવેલું પરિવર્તન પ્રતિબિંબિત કરે છે. બીજા મધ્યવર્તી કાળ દરમિયાન હિકસોસના આક્રમણ પછી અવારિસમાં મિનોઅન શૈલીના ભીંતચિત્રો જોવા મળે છે. કલાત્મક સ્વરૂપોમાં બદલાતી રાજકીય પરિસ્થિતિનું ઊડીને આંખે વળગે તેવું ઉદાહરણ અમાર્ના સમયગાળામાંથી મળે છે, જ્યાં આખેનાતેનના ક્રાંતિકારી ધાર્મિક વિચારો પ્રમાણે પ્રતિમાઓ બદલાય છે. આ શૈલી અમાર્ના કળા તરીકે જાણીતી છે, જે ઝડપી હતી અને અખેનાતેનના મૃત્યુ પછી તેને પરંપરાગત સ્વરૂપો દ્વારા દૂર કરી દેવાઈ હતી.
મધ્યકાલીન શાસનના છેલ્લા મહાન શાસક એમેનેમહેટ-એ તેના વિશેષ સક્રિય માઇનિંગ અને બાંધકામ અભિયાન માટે પુરતા મજૂર પુરા પાડવા એશિયાના મજૂરોને ત્રિશંકુ પ્રદેશમાં રહેવાની પરવાનગી આપી હતી. જો કે આ મહત્ત્વાકાંક્ષી બાંધકામ અને માઇનિંગ પ્રવૃત્તિ અને આ ક્ષેત્રમાં નાઇલ નદીના પૂરને કારણે અર્થતંત્રને સુષ્ક બનાવી ગઇ હતી અને 13મા અને 14મા વંશ દરમિયાન બીજા મધ્યવર્તી કાળમાં તે ધીમી ગતિએ અટકી હતી. આ સમયગાળા દરમિયાન વિદેશી એશિયન મજૂરોએ ત્રિશંકુ પ્રદેશ પર કબજો જમાવવાનું શરૂ કરી દીધું હતું અને હિકસોસ તરીકે ઇજિપ્તમાં સત્તામાં આવ્યા હતા.
પત્થર યુગના ઉત્તરકાલીન ભાગમાં ઉત્તર આફ્રિકાની શુષ્ક આબોહવા વધુ ગરમ અને સૂકી બની હતી જેને પગલે લોકોને નાઇલ નદીના ખીણ વિસ્તારમાં સ્થાઇ થવાની ફરજ પડી હતી. મધ્ય પ્લિસ્ટોસિનના અંત સુધીમાં, 120 હજાર વર્ષ પહેલા રખડતો અને સમૂહમાં રહીને શિકાર કરતા આધુનિક માનવીએ આ વિસ્તારમાં વસવાટ શરૂ કરતા નાઇલ ઇજિપ્તની જીવનરેખા બની ગઇ હતી. નાઇલના પટની ફળદ્રૂપ જમીને માનવ જાતને એક સ્થિર કૃષિ અર્થવ્યવસ્થા વિકસાવવાની અને વધુ આધુનિક, કેન્દ્રીય સમાજ વિકસાવવાની તક પુરી પાડી હતી જે માનવ સંસ્કૃતિના ઇતિહાસમાં એક સીમાચિહ્ન સ્વરૂપ છે.
રાજવંશી શાસક પહેલાના અને રાજવંશીય શાસકોના શરૂઆતના કાળમાં ઇજિપ્તની આબોહવા આજે જે છે તેના કરતા ઓછી શુષ્ક હતી. ઇજિપ્તના મોટા વિસ્તારો વૃક્ષોવાળા ઘાસના મેદાનોથી ઢંકાયેલા હતા તેમાં સ્તનધારી પ્રાણીઓના ઝુંડ વિચરતા હતા. તમામ આબોહવામાં ઝાડપાન પુષ્કળ પ્રમાણમાં જોવા મળતા હતા અને નાઇલના વિસ્તારે જળચર પક્ષીઓની મોટી વસતીને આશરો આપ્યો હતો. ઇજિપ્તવાસીઓમાં શિકાર સામાન્ય બાબત હતી અને આ એ જ સમયગાળો હતો કે જેમાં માનવજાતે સૌપ્રથમ વખત ઘણા પ્રાણીઓનો પોતાના માટે ઉપયોગ કરવાની શરૂઆત કરી હતી.
ઇ.સ. 1650 વર્ષ પૂર્વે મધ્યકાલીન શાસનના રાજાઓની સત્તા નબળી પડતા પૂર્વ ત્રિશંકુ શહેર અવારિસમાં રહેતા એશિયન બિનરહેવાસીઓ સમગ્ર વિસ્તાર પર કબજો જમાવી દીધો હતો અને કેન્દ્રીય સરકારને થીબ્ઝમાં પાછી ખસવા ફરજ પાડી હતી જ્યાં રાજાને સેવક ગણવામાં આવતો હતો અને તેણે ખંડણી આપવી પડતી હતી. હિકસોસ એ ઇજિપ્તની સરકારના મોડલની નકલ કરી હતી અને તેમની જાતને રાજા તરીકે ચિતર્યા હતા આમ ઇજિપ્ત સંસ્કૃતિને તેમની મધ્ય કાંસ્ય યુગ સંસ્કૃતિ સાથે સંકલિત કરી હતી.
પ્રાચીન ઇજિપ્તના મોટા ભાગના લોકો ખેડૂતો હતા અને જમીન સાથે જોડાયેલા હતા. તેમના રહેઠાણો માટીની ઇંટોમાંથી બનાવવામાં આવતા હતા અને તેની ગોઠવણ એવી રહેતી કે દિવસની ગરમીમાં ઘરમાં ઠંડક રહે. દરેક ઘરમાં ખુલ્લા છાપરાં સાથે એક રસોડું હતું, જેમાં લોટ દળવા માટે ઘંટી અને બ્રેડ પકવવા ચૂલો હતો. દિવાલો સફેદ હતી અને તેના પર રંગીન શણના ચાકળા લટકાવવામાં આવતાં હતાં. ભોંય પર સાદડીઓ પાથરવામાં આવતી હતી જ્યારે લાકડાની બાજઠ, બેઠકો ભોય પર ગોઠવવામાં આવતી હતી. ફર્નિચર સ્વરૂપે જુદાં જુદાં ટેબલ હતા.
પ્રાચીન ઇજિપ્તવાસીઓ વિવિધ રમત અને સંગીત સહિત જુદી જુદી પ્રવૃત્તિઓમાં સમય પસાર કરતાં હતાં. શરૂઆતના સમયમાં સેનેટ નામની એક રમત અત્યંત લોકપ્રિય હતી, જે એક બોર્ડ ગેમ હતી જેમાં અવ્યવસ્થિત રીતે પાસાં પગલાં લે છે. આ જ પ્રકારની અન્ય એક રમત મેહેન હતી, જે ફરતી બોર્ડ ગેમ હતી. બાળકોમાં જાદુગરી અને દડાની રમતો લોકપ્રિય હતી અને બેની હસન ખાતે એક સમાધિમાં રેસલિંગ રમાતી હોવાનો પણ ઉલ્લેખ છે. પ્રાચીન ઇજિપ્તીયન સમાજના સમૃદ્ધ સભ્યો શિકાર અને નૌકાવિહારની પણ મજા માણતા હતા.
સાનુકૂળ ભૌતિક સુવિધાઓએ ઇજિપ્તની સફળ સંસ્કૃતિમાં યોગદાન આપવાનું ચાલુ રાખ્યું હતું. જેમાં સૌથી વધુ યોગદાન નાઇલ નદીમાં વર્ષમાં એકવાર આવતી ભરતીને કારણે રચાયેલી ફળદ્રૂપ જમીને આપ્યું હતું. આમ પ્રાચીન ઇજિપ્તવાસીઓ પુરતા પ્રમાણમાં અનાજ પેદા કરી શક્યા હતા માટે જ લોકો સાંસ્કૃતિક, તકનીક અને કળા ક્ષેત્રમાં વધુ સમય અને સંશાધનનો ભોગ આપી શક્યા હતા. પ્રાચીન ઇજિપ્તમાં જમીન વ્યવસ્થાપન મહત્વનું કાર્ય હતું કારણકે કરની આકરણી માણસ કેટલી જમીન ધરાવે છે તેના આધારે થતી હતી.
ઇ.સ. 5500 વર્ષ પૂર્વે નાઇલ નદીના ખીણ વિસ્તારમાં રહેતી નાની આદિજાતીઓ શ્રેણીબદ્ધ સંસ્કૃતિઓમાં વિકસી હતી અને કૃષિ તેમજ પશુ સંવર્ધન પર મજબૂત અંકુશ હાંસલ કર્યો હતો જે તેમના માટીના વાસણો અને તેમના કંગી, બ્રેસલેટ અને મણકા જેવી તેમની વ્યક્તિગત વસ્તુઓ પરથી ઓળખી શકાય છે. ઉપરના ઇજિપ્તની સૌથી આ પ્રારંભિક સંસ્કૃતિઓ પૈકીની સૌથી મોટી સંસ્કૃતિ બડારી તેના ઉચ્ચ ગુણવત્તાવાળા સિરામિક્સ, પત્થરના સાધનો અને તાંબાના ઉપયોગ માટે જાણીતી છે.
દેઇર અલ-મદિનાહ ગામમાં ઉત્ખન્ન દરમિયાન પ્રાચીન જગતમાં સામૂહિક જીવન સાથે સંબંધિત દસ્તાવેજો પ્રાપ્ત થયા છે જે લગભગ ચારસો વર્ષના સમયગાળાના જીવનની ઝલક રજૂ કરે છે. સંગઠન, સામાજિક સંવાદ, કાર્ય અને સામાજિક-આર્થિક જીવન સાથે જોડાયેલી પરિસ્થિતિઓનો વિસ્તૃત ચિતાર રજૂ કરતી એક પણ ઐતિહાસિક સ્થળ ઉપલબ્ધ નથી.
ઉત્તર ઇજિપ્તમાં બડારી બાદ અમરેશિયન અને ગર્ઝીયન સંસ્કૃતિ વિકસી હતી જેમણે અનેક તકનીકકલ સુધારા શોધ્યા હતા. ગર્ઝીયન યુગમાં કેનન અને બિબ્લોસ દરીયા કિનારા વચ્ચે સંપર્ક હોવાના પ્રાથમિક પુરાવા સાંપડે છે.
1976 માં, તમિલ ભાષાની અન્નકલી નામની ફિલ્મ માટે ફિલ્મ પ્રોડ્યુસર પંચુ અરુણાચલમે ફિલ્મના ગીતો અને ધુન તૈયાર કરવાનું કામ સોંપ્યું. સાઉન્ડ ટ્રેક માટે, તમિલ લોક કવિતા અને લોક ગીતની ધુનોમાં આધુનિક લોકપ્રિય સંગીત મિશ્રણની ટેકનીકો લાગુ કરી, જેનાથી પાશ્ચાત્ય અને તમિલ રૂઢિપ્રયોગોનું મિશ્રણ થયું. તેની ફિલ્મ ધુનોમાં તમિલ સંગીતના ઇલીયારાજાના ઉપયોગે ભારતીય ફિલ્મ ધુન વાતાવરણમાં નવી અસર ઉભી કરી. દક્ષિણ ભારતીય ફિલ્મ ઉદ્યોગમાં 1980 ની મધ્યથી ફિલ્મ સંગીતકાર અને સંગીત ડાયરેક્ટર તરીકે ઇલીયારાજાની મહત્તા વધવા લાગી. તમિલ, તેલુગુ, મલયાલમ અને કન્નડ ફિલ્મોની સાથે, સદમા , મહાદેવ , લજ્જા , ચીની કમ અને તાજતરની પા જેવા હિન્દી ફિલ્મ પ્રોડક્શન માટે પણ તેમણે સંગીત તૈયાર કર્યું. ગુલઝાર, કનંદસન, વૈરામુત્થુ અને ટી.એસ.રંગરાજન જેવા કવિઓ અને ગીત લેખકો અને કે.બાલાચંદર, કે. વિશ્વનાથ, સિંગીથમ શ્રીનિવાસ રાવ, બાલુ મહેન્દ્ર અને મણિ રત્નમ જેવા ફિલ્મ ડાયરેક્ટર્સ સાથે તેમણે કાર્ય કર્યું. 2009 માં, તેમણે મલયાલમ મુવી, પજાસિરાજા અને તમિલ મુવી જગન મોહિની બનાવી.
ઇલીયારાજાની થલપતિ ફિલ્મની રચના રક્કામા કૈયા થાતુ એ બીબીસી વર્લ્ડ ટોપ ટેન મ્યુઝીક પોલમાં સ્થાન પામ્યું હતુ. નાયકન , ટાઇમ મગેઝીન દ્વારા ક્રમાંકિત કરવામાં આવેલ સદાકાળની 100 શ્રેષ્ઠ ફિલ્મોમાંની એક ભારતીય ફિલ્મ, માટે તેમણે તૈયાર કરેલ સંગીત તૈયાર કર્યું છે, અંજલી અને હે રામ જેવી ઓસ્કારમાં સ્થાન પામેલ ભારતીય ઓફિસીયલ ફિલ્મો, અને અદુર ગોપાલાક્રિષ્નાની ફિપ્રેસ્કી ઇનામ-વિજેતા નિઝાલકુથ્થુ જેવી ભારતીય આર્ટ ફિલ્મો. 1996 ની મિસ વર્લ્ડ બ્યુટી સ્પર્ધા જેનું બેંગ્લોર, ભારતમાં આયોજન થયું હતુ અને ઇન્ડીયા 24 અવર્સ નામની દસ્તાવેજી માટે તેમણે સંગીત તૈયાર કર્યું છે. શ્રી રાઘવેન્દ્ર ફિલ્મમાંથી “ઉન્નાકુમ એન્નાકુમ” નામની ઇલીયારાજાની રચના, તેમના ઇલેફંક સંગ્રહમાંથી “ધી ઇલેફંક થીમ” ની રચના પોપ/ હિપ-હોપ બેન્ડ બ્લેક આઇડ પીસે રજુ કરી. વૈકલ્પિક કલાકાર એમ.આઇ.એ. તેણીના સંગ્રહ કલા પર “બામ્બુ બંગ” ગીત માટે થલપતિ ફિલ્મમાંથી તેની “કટુકુઇલુ” રચના લીધી.
ઇલીયારાજાએ ભાગ્યે જ તેમનું સંગીત જીવંત પ્રસ્તુત કર્યું છે, આમ તેના રચનાત્મક કાર્યમાં સમય ફાળવણી માટે હોઇ શકે છે. તેની મુખ્ય જીવંત પ્રસ્તુતી, 25 વર્ષમાં પહેલીવાર, 16 ઓક્ટોબર 2005 ના રોજો જવાહરલાલ નહેરૂ ઇન્ડોર સ્ટેડીયમ ચેન્નાઇ, ભારતમાં ચાર-કલાકનો કાર્યક્રમ હતો. ભારત અને વિદેશમાં શોનું વિસ્તૃત ટેલીવિઝન પ્રસારણ કરવામાં આવ્યું હતું. જેમાં તેમણે માત્ર 3 સ્વરો સાથે ગીત રજુ કર્યું હતુ. 2004 ઇટાલીમાં ટીટ્રો કોમ્યુનલ ડિ મોડેનામાં લાલ્ટ્રો સૌનો ફેસ્ટીવલ સાથે સંયુક્ત આયોજીત એન્જેલીકા, ફેસ્ટીવલ ઇન્ટરનેશનલ ડિ મ્યુજિકાની 14 મી આવૃત્તિ સમયે ઓછો પ્રખ્યાત જીવંત પ્રસંગ-કાર્યક્રમ હતો. તેની કારકીર્દિની શરૂઆતમાં શ્રીલંકા અને મલેશીયામાં તેમણે નાના-પાયે થોડા શો કરેલા અને ભારતમાં હિન્દુ મંદિરના બાંધકામ માટે ફાળો એકત્ર કરવાની ચેરીટી કોન્સર્ટ સાથે સંલગ્ન હતા.
તેના ગીતોમાં વાદ્યનો અવાજ ગતિશીલ, નાટકીય રીતે ચડતો અને ઉતરતો હોય છે. પોલીરીધમ્સ પણ સ્પષ્ટ, ખાસ કરીતે ભારતીય લોકગીત અને કર્ણાટક પ્રભાવ ધરાવતી હોય છે. તેમના ગીતોની સંગીતમય રચનામાં નોંધપાત્ર અવાજ લાક્ષણિકતાની આવશ્યકતા હોય છે, અને ભારતના આદરણીય ગાયકો અને કે.જે. યેસુદાસ, એસ.પી. બાલાસુબ્રમણ્યમ, એસ. જાનકી, સુજાથા, સ્વર્ણલતા, પી. સુશીલા, કે.એસ. ચિત્રા, મલેશીયા વાસુદેવન, આશા ભોંસલે, લતા મંગેશકર, સાધના સરગમ અને નવી ગાયિકા શ્રેયા ઘોષાલ જેવા પ્લેબેક ગાયકોમાં પ્રભાવશાળી આધાર મળ્યો છે. ફિલ્મો માટે ઇલીયારાજાએ 400 થી વધુ પોતાની રચનાઓના ગીતો ગાયાં છે, અને તેના કડક અને અનુનાસિક અવાજથી ઓળખાય છે. તેમણે તમિલ અને અન્ય ભાષાઓમાં તેના ગીતો લખ્યાં છે. ઇલીયારાજાની ફિલ્મો નાટકીય અને પ્રભાવશાળી ધુનો બંને માટે, જ્હોની , મૌન રાગમ , ગીતાંજલી અને ગુના જેવી ફિલ્મોના દ્રશ્યોમાં રંગ અને સ્વભાવ આપવા માટે ખૂબ જટિલ બેકગ્રાઉન્ડ સંગીતના ઉપયોગ માટે પ્રખ્યાત છે.
1970 માં ચેન્નાઇમાં, બેન્ડ-ઓન-હાયર માં ઇલીયારાજાએ ગિટાર વગાડી, અને પશ્ચિમ બંગાળના સલીલ ચૌધરી જેવા ફિલ્મ સંગીતકાર અને ડાયરેક્ટર માટે ગિટારવાદક, કિબોર્ડ સંચાલક, ઓર્ગનવાદક તરીકે કાર્ય કર્યું. કન્નડ ફિલ્મકાર જી. કે. વેન્કટેશ સાથે સંગીત સાથી તરીકે જોડાયા બાદ, તેમણે 200 ફિલ્મ પ્રોજેક્ટ પર કાર્ય કર્યું, જે લગભગ કન્નડ ભાષામાં હતી. જી. કે. વેન્કટેશના સાથી તરીકે, ઇલીયારાજાએ વેન્કટેશ દ્વારા તૈયાર કરવામાં આવેલ સંગીતમય ધુન લિપિબદ્ધ કરી. આ સમય દરમિયાન, ઇલીયારાજે પોતાની ધુનો લખવાનું પર શરૂ કર્યું. વિરામ સમય દરમિયાન તેમની ધુનો વગાડવા માટે, આ ધુનો સાંભળવા માટે વેન્કટેશના સંગીતકારોને તેમણે મનાવ્યાં. સંગીતકાર આર. કે. શેખર, એ. આર. રહેમાનના, જેઓ બાદમાં ઇલીયારાજાના ઓરકેસ્ટ્રામાં કિબોર્ડવાદક તરીકે જોડાયા તેમના પિતા, પાસેથી ઇલીયારાજાએ સંગીતના સાધનો ભાડે લીધાં.
તેમણે કર્ણાટક કીર્તિ તૈયાર કરી છે જેનું રેકોર્ડિંગ મેંડોલીનવાદક યુ. શ્રીનિવાસ દ્વારા મેંડોલીન પર ઇલીયારાજાના ક્લાસીક્લ્સ માટે કરવામાં આવ્યું છે . ધાર્મિક/ ભક્તિગીતોના સંગ્રહો પણ ઇલીયારાજાએ તૈયાર કર્યાં છે. તેના ગુરૂ રમણ ગીતમ એ પ્રાર્થના ગીતો છે જે હિન્દુ રહસ્યવાદી રમણ મહર્ષિ, પરની પ્રેરણાથી અને તેનું થિરૂવનાસકમ: એ ક્રોસઓવર એ પ્રાચની તમિલ કવિતાઓની ધાર્મિક રચનાનું અમેરીકન લેખક સ્ટીફન શ્વાર્ટઝ દ્વારા ઇંગ્લીશમાં આંશિક વાંચન અને બુડાપેસ્ટ સિમ્ફની ઓર્કેસ્ટ્રા દ્વારા તૈયાર કરવામાં આવ્યું છે. ધી મ્યુઝીક મસીહા નામનો વિશ્વ-સંગીત આધારીત સંગ્રહ એ ઇલીયારાજાનું નવીન સંસ્કરણ છે. પુરાણ કથા સામે આધારીત તે સંગીત વિચાર છે. નવેમ્બર 2008 નું તેમનું તાજેતરનું સંસ્કરણ, મણિકાંતન ગીત માલા લોર્ડ અયપ્પાના 9 ભક્તિ ગીતવાર્તા જે તમામ દક્ષિણ ભારતીય ભાષાઓમાં રજુ થયું છે.
ઇલીયારાજા એક ભારતીય ફિલ્મ સંગીતકાર, ગાયક, લેખક અને રોયલ ફિલહાર્મોનિક ઓર્કેસ્ટ્રા માટે સિમ્ફની નોંધાવનાર પ્રથમ એશિયન સંગીત કાર છે. ભારત સરકાર તરફથી તેમણે પ્રતિષ્ઠિત પદ્મભૂષણ એવોર્ડ મેળવ્યો છે. ટ્રીનીટી કોલેજ ઓફ મ્યુઝિક, લંડનના તેઓ ગોલ્ડ મેડાલીસ્ટ છે, અને તેમણે 4500 થી વધુ ગીતો તૈયાર કર્યાં છે અને 30 કરતાં વર્ષોની કારકીર્દિમાં વિવિધ ભાષાની 900 થી વધુ ભારતીય ફિલ્મોમાં સંગીત આપ્યું છે. તેમને સામાન્ય રીતે ઇસાઇજ્ઞાની , “ધી માસ્ટ્રો” તરીકે ઓળખવામાં આવે છે. તમિલ ફિલ્મ ઉદ્યોગનું કેન્દ્ર ચેન્નાઇમાં તેઓ રહે છે.
ભારતીય અને પાશ્ચાત્ય શાસ્ત્રીય સંગીતના સંયોજનમાં ઇલીયારાજાના પ્રથમ બે ગેર-ફિલ્મી સંગ્રહો બહાર પડ્યાં છે. પ્રથમ, હાઉ ટુ નેમ ઇટ?
કર્ણાટક ગુરૂ ત્યાગરાજા અને જે.એસ. બાકને સમર્પિત છે. તે કર્ણાટક સ્વરૂપ અને રાગ સાથે બાક અંશ, ફ્યુગ્યુસ અને બારોક સંગીત સ્વરૂપોના સંયોજનની વિશીષ્ટતા ધરાવે છે. દ્વિતીય, નથીંગ બટ વિન્ડ , વાંસળીવાદક હરિપ્રસાદ ચોરસીયા અને 50-વ્યક્તિના વાદ્યવૃંદ દ્વારા તૈયાર કરવામાં આવ્યું છે અને શિર્ષકમાં સૂચિત વૈચારીક અભિગમ ધરાવે છે – કે સંગીત હવાના વિવિધ પ્રવાહોના સ્વરૂપોની કુદરતી છાયાં છે.
ભારતના તમિલનાડુ રાજ્યના પન્નીપુરમ થેની રાજ્યના જ્ઞાનંદેસીકન, રામાસ્વામિ અને ચિન્નાથયબમ્મલના ત્રીજા સંતાન તરીકે, ઇલીયારાજાનો જન્મ થયો. ગ્રામ્ય વિસ્તારમાં ઉછેર થયો, જ્યાં ઇલીયારાજાને તમિલ લોક સંગીતનો પરિચય થયો. 14 વર્ષની વયે, તેમના સાવકાભાઈ પવલર વરદરાજનની વિચરતી સંગીત મંડળીમાં તેઓ જોડાયા અને દક્ષિણ ભારતમાં આગામી દસકા સુધી તેઓ ફર્યાં. મંડળી સાથેના કાર્ય દરમિયાન, ભારતના પ્રથમ વડાપ્રધાન, જવાહરલાલ નહેરુ માટે તમિલ કવિ કનંદસન દ્વારા એક શોકગીતની સંગીત ધુન તરીકે તેમણે પોતાની સંગીત રચના તૈયાર કરી.
1988 માં ઇસાઇજ્ઞાની શિર્ષકથી તમિલનાડુના મુખ્ય પ્રધાન એમ. કરૂણાનીધિ સાથે તેમને થોડો વિવાદ થયો અને કલાઇમામની એવોર્ડ મેળવ્યો, ભારતના તમિલનાડુની રાજ્ય સરકાર દ્વારા કલાના ક્ષેત્રમાં શ્રેષ્ડતા માટે આ એવોર્ડ આપવામાં આવે છે. સંગીતમાં શ્રેષ્ડતા બદલ કેરાલા , આંધ્ર પ્રદેશ અને મધ્ય પ્રદેશ રાજ્યો તરફથી તેમણે રાજ્ય સરકાર એવોર્ડ્ઝ પણ મેળવ્યાં. 2010 માં, તેમનું પદ્મભૂષણ એવોર્ડથી સન્માન કરવામાં આવ્યું, આ એવોર્ડ ભારતનું ત્રીજું શ્રેષ્ડ નાગરીક સન્માન છે.
સંગીતજ્ઞ પી.ગ્રીન મુજબ, ઇલીયારાજાનું “સંગીતની વિવિધ શૈલીની ઊંડી સમજના કારણે સુદ્રઢ, સુસંગત સંગીત નિવેદનોમાં વિવિધ સંગીત રૂઢિપ્રયોગોનું સંયોજન સંગીતના વિસ્તૃત તબક્કાઓ તેઓ તૈયાર કરી શકે છે.” પોપ, એકોસ્ટીક ગિટાર-યુક્ત પાશ્ચાત્ય લોકસંગીત,જેઝ, રોક એન્ડ રોલ, ડાન્સ મ્યુઝિક , સાયકેડેલીયા, ફંક, ડુ-વોપ, માર્ચ, બોઝા નોવા, ફ્લેમેન્કો, પેથોસ, ભારતીયો લોક/પરંપરાગત સંગીત, એફ્રો-ટ્રાઇબલ, અને ભારતીય શાસ્ત્રીય સંગીત મિશ્રીત ઘટકો ઇલીયારાજાએ ભારતીય ફિલ્મ ગીતોમાં તૈયાર કર્યાં.
જો કે ઇલીયારાજા જટિલ રચનાત્મક વિસ્તૃત ટેકનીકોનો ઉપયોગ કરે છે, ખૂબ લાક્ષણિક રીતે ઘણીવાર તેઓ ફિલ્મ માટે પ્રાથમિક સંગીતમય વિચારો તૈયાર કરે છે. ભારતીય ફિલ્મકાર મણિ રત્નમ ઉદાહરણ આપે છે: “ઈલીયારાજા એક વખત દ્રશ્ય જુએ છે, અને તુરંત જ તેમના સહાયકોને નોંધ આપવાનું શરૂ કરી દે છે, સંગીતકારોનો સમૂહ, તેમની આજુબાજુ ફેલાયેલ હોય છે, તેમના સાધન માટે નોંધ એકત્ર કરે છે અને તેમના સ્થાને જાય છે. કોઇ ડાયરેક્ટર આ ઘટનાની ઝડપ જોઇને આશ્ચર્ય પામે છે.”
એક ઓરકેસ્ટ્રાની ટેકનીક જે પાશ્ચાત્ય અને ભારતીય સાધનો અને સંગીત રીતોના મિશ્રણનો ઉપયોગ એ ઇલીયારાજાનું સંગીતનું લક્ષણ છે. તેમણે ઇલેક્ટ્રોનિક સંગીત ટેકનોલોજીનો ઉપયોગ કર્યો જે ઇન્ટીગ્રેટેડ સિન્થેસાઇઝર્સ, ઇલેક્ટ્રીક ગિટાર્સ અને કિબોર્ડ, ડ્રમ મશીન્સ, રિધમ બોક્સીસ અને મીડી સાથે મોટું ઓરકેસ્ટ્રા પરંપરાગત વાદ્યો જેવાં કે વીણા , વેણુ , નાદસ્વરમ , ઢોલક , મૃદંગમ અને તબલાં સાથે મુખ્ય પાશ્ચાત્ય વાદ્યો જેવાં કે સેક્સોફોન્સ અને વાંસળીઓની વિશીષ્ટતાઓ ધરાવે છે.
ભારતીય ફિલ્મ સંગીતમાં પાશ્ચાત્ય ક્લાસિક સંગીત ધુનો અને વાજિંત્રોનો ઉપયોગ કરનાર ભારતીય ફિલ્મ સંગીતકારોમાં ઇલીયારાજા વહેલા હતા. આથી ફિલ્મો અને વિષયો માટે તેઓ અવાજની સમૃદ્ધિ તૈયાર કરી શક્યા અને ભારતીય શ્રોતાઓમાં બેકગ્રાઉન્ડ સંગીતે ધ્યાન ખેંચ્યું અને પસંશા મેળવી. ઇલીયારાજાના પદ્ધતિસરના આયોજનના અભિગમ, રેકોર્ડિંગ ટેકનીક, અને સંગીત શૈલીના વૈવિધ્યના તેમના વિચારોની પ્રસ્તુતિએ ભારતીય ફિલ્મ સંગીતમાં ખર્ચાળ સંભાવનાની મર્યાદાને વિસ્તૃત કરી.
તેઓ સ્વર ચડાવો, તાલ અને માત્રાની વિવિધતા સાથે ઝડપી ધુનોનો ઉપયોગ કરે છે. ઇલીયારાજાના ગીતો મુખ્યત્વે એવું સંગીત સ્વરૂપ ધરાવે છે ગીત કડીઓ અને સમૂહ ગીતોના ગાયક વૃંદની પ્રસ્તાવના અને વિરામ સાથે વણી લેવામાં આવી હોય. તેઓ વિવિધ સ્વરસંગીત ધુનોનો ઘણીવાર સમાવેશ કરે છે, જ્યાં મુખ્ય ગીતો અન્યના અવાજ દ્વારા ગવાયેલ અથવા વાદ્યો દ્વારા વગાડવામાં આવેલ સહાયક ધુનોની પંક્તિ સાથે વણી લેવામાં આવે છે.
તમિલ ફિલ્મ સિંધુ ભૈરવી અને તેલુગુ ફિલ્મો રૂદ્રવીણા , સાગર સંગમ માટે શ્રેષ્ડ મ્યુઝીક ડાયરેક્શન માટે રાષ્ટ્રિય ફિલ્મ પુરસ્કાર ઇલીયારાજાને મળ્યો. વિશ્વ તુલસી માટે વર્લ્ડફેસ્ટ-હ્યુસ્ટન ફિલ્મ ફેસ્ટીવલ ખાતે ફિલ્મકાર એમ.એસ. વિશ્વનાથન સાથે સંયુક્ત શ્રેષ્ઠ સંગીતકાર માટેનો ગોલ્ડ રેમી એવોર્ડ તેને મળ્યો.
1968 માં, મદ્રાસમાં પ્રોફેસર ધનરાજ પાસે ઇલીયારાજાએ સંગીતની તાલીમ શરૂ કરી, જેમાં પાશ્ચાત્ય ક્લાસિકલ સંગીત, કાઉન્ટરપોઇન્ટ જેવી ટેકનીકોમાં સંગીતલક્ષી તાલીમ, અને વાદ્ય સંગીતના અભ્યાસનો સમાવેશ કરવામાં આવ્યો હતો. ક્લાસીકલ ગિટારમાં ઇલીયારાજા નિષ્ણાત થાય અને ટ્રીનીટી કોલેજ ઓફ મ્યુઝિક, લંડનમાં એક કોર્ષ પૂર્ણ કર્યો.
આ વિવિધતાના લક્ષણ અને પાશ્ચાત્ય, ભારતીય લોકસંગીત અને કર્ણાટક ઘટકો દ્વારા, ઇલીયારાજની ધુનો ભારતીય ગ્રામ્ય રહેવાસીને તેના લયબદ્ધ લોકસંગીત ગુણો, ભારતીય શાસ્ત્રીય સંગીતરસિકોને કર્ણાટક રગમ ના પ્રયોગ માટે અપીલ કરે છે, અને તેના આધુનિક, પાશ્ચાત્ય-સંગીત સાઉન્ડનું ગ્રામ્ય રૂપાંતર કરે છે.
1970 ના અંતથી ઇલીયારાજા દક્ષિણ ભારતીય સિનેમાના મુખ્ય ફિલ્મ સંગીતકાર છે. દક્ષિણ ભારતીય સંગીત પ્રવાહમાં પાશ્ચાત્ય સંગીતની વિસ્તૃત સંવેદનશીલતા અને તમિલ લોકગીતોનું સંયોજન તેમણે શ્રેષ્ઠ રીતે કર્યું છે. શ્રેષ્ઠ ફિલ્મ માટે તેમણે ત્રણ વખત ભારતીય રાષ્ટ્રિય ફિલ્મ એવોર્ડ જીત્યો છે.
2000 માં, તેમણે ધાર્મિક અને ભક્તિ ગીતોની સાથે અર્ધનાટકી સંગીત રચના, ગેર-ફિલ્મી સંગીત અને વિશ્વ સંગીત તૈયાર કર્યું. તેમણે જીવા સાથે લગ્ન કર્યાં, અને તેમના બે પુત્રો અને પુત્રી ફિલ્મ સંગીતકાર અને ગાયકો છે.
હોકાયંત્રની ચોક્કસ રીતે શોધ ક્યારે થઇ હતી તે અંગે મતમતાંતરો પ્રવર્તે છે. તેના પ્રાચીન અવશેષો માટે ચાઇનીઝ સાહિત્ય સંદર્ભ ધ્યાનમાં રાખવા જેવા છે:
અગાઉનુ ચાઇનીઝ સાહિત્ય મેગ્નેટિઝમ નો ઉલ્લેક કરે છે અને તે 4થી સદી બીસીના પુસ્તક બુક ઓફ ધ ડેવિલ વેલી માસ્ટર માં આવેલું છે: "લોડસ્ટોન આયર્નઓર બનાવે છે અથવા તેને આકર્ષે છે." તેના લેખક એ પણ નોંધે છે કે તેના મુખ્ય જિયોમેન્ટિક હેતુમાં, હોકાયંત્ર અથવા “સાઉથ પોઇન્ટર” જેમ કે ચાઇનીઝો કહેતા હતા, તેને થાકેલા શિકારીઓ મુસાફરી દરમિયાન પોતે ખોવાઇ ન જાય તે માટે સાથે લઇ ગયા હશે.
ચુંબક દ્વારા સોયનું આકર્ષણ નો પ્રથમ ઉલ્લેખ એ ચાઇનઝ કાર્ય છે અને તેની રચના 70 અને 80 એડીની વચ્ચે કરાઇ હતી. : "લોડસ્ટોન સોયને આકર્ષે છે." "આ લૌએન હેંગનું પસાર થવું એ ચુંબક દ્વારા સોયના આકર્ષને લાગે વળગે છે તેવા ચાઇનીઝ લખાણને લાગેવળગે છે". 1948માં, વિદ્વાન વાંગ ચેન-ટુઓએ આ લખાણને આધારે દક્ષિણનો સંકેત આપતા ચમચાના સ્વરૂપમાં "હોકાયંત્ર"ની રચના કરી હતી. જોકે, "લૌએન-હેન્ગ માં ચુંબકનો સ્પષ્ટ ઉલ્લેખ કરવામાં આવ્યો નથી" અને "ચેતવણીરૂપે તેને આ પ્રકારના અંત સમક્ષ આવવા માટે કેટલીક કલ્પનાઓ ધારવાની જરૂર છે."
ચોક્કસ ચુંબકીય દિશા શોધક ઘટકને 1040-44ની તારીખોમાં સોંગ ડાયનેસ્ટી પુસ્તકમાં રેકોર્ડ કરવામાં આવ્યું છે. લોખંડ "સાઉથ પોઇન્ટીંગ ફિશ" કે જે પાણીના બાઉલમાં તરબોળ છે, અને પોતાની જાતે દક્ષિણમાં ગોઠવે છે તેનું વર્ણન છે. આ ઘટકની "રાત્રિના ઝાંખા પ્રકાશ"માં દિશામાનના હેતુ તરીકે ભલામણ કરવામાં આવી છે. વુજિંગ ઝોન્ગ્યાયો દર્શાવે છે કે: "જ્યારે ટુકડીઓ વાદળછાયા વાતાવરણ અથવા અંધકારમાં ફસાઇ ગઇ હતી અને અવકાશની દિશાઓ ઓળખી શકાઇ ન હતી ત્યારે.તેઓએ સાઉથ પોઇન્ટીંગ કેરેજ, અથવા સાઉથ પોઇન્ટીંગ ફિશનો ઉપયોગ કર્યો હતો." આ બાબત ધાતુ ના ગરમ થવાથી હાંસલ કરવામા આવી હતી, જે આજે થર્મો-રેમાનેન્સ તરીકે ઓળખાય છે, અને તે કદાચ ચુંબકીયકરણના નરમ સ્થિતિનું સર્જન કરવામાં સક્ષમ હોત. ચીની લોકોએ આ સમયમાં ચુંબકીય રેમાનેન્સ અને આકર્ષણ પ્રાપ્ત કર્યું હતું ત્યારે, સમાન પ્રકારની શોધ યુરોપમાં 1600 સદી થઇ ન હતી અલબત્ત જ્યારે વિલીયમ ગિલબર્ટે તેમનું ડી મેગ્નેટ પ્રકાશિત કર્યું હતું.