polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
જામ રાવલ કચ્છની બહાર છટકી ગયો, કહેવાય છે કે તેમને આશાપુરા માતાએ સ્વપ્નમાં સલાહ આપી અને પછી તેમણે નવાનગરની સ્થાપના કરી. તે સૌરાષ્ટ્રના હાલાર વિસ્તારમાં તેના રસાલા તેના પરિવાર અને તેમના વફાદાર સૈનિકો સાથે પહોંચ્યો. સંખ્યાબંધ સ્થાનિક આદિજાતિઓ અને પ્રજાતિઓ સાથેની અનેક લડાઇઓ પછી, દેદા પાસેથી જોડિયા અને આમરણ પરગણા, ચાવડાઓ પાસેથી ધ્રોલ, જેઠવા પાસેથી નાગનાથ બંદર, અને વાઘેલા પાસેથી ખંભાળિયાપર વિજય મેળવ્યો. તેણે સુરત પર પણ આક્રમણ કર્યું. આમ, તેમણે નવાનગર નવા રાજ્યની સ્થાપના કરી અને તેની રાજધાની જામનગરનો પાયો નાખ્યો, જે અગાઉ ઓગસ્ટ ૧૫૪૦માં બંદર શહેર 'નાગનાથ' તરીકે જાણીતું હતું અને નવાનગરના જામ સાહેંબનું બિરુદ મેળવ્યું. નવાનગર રજવાડું તેના પ્રદેશોને વિસ્તૃત કરવા માટે તેના પાડોશીઓ સાથે સ્થાપના થઇ ત્યારથી સતત યુદ્ધની સ્થિતિમાં હતું.
જામ રાવલ કચ્છની તેરા શાખાના પ્રમુખ જામ લાખોજીનો પુત્ર હતા, જે લાખીયાવીરાની મોટી શાખાથી નાની હતી, જેનો શાસક જામ હમીરજી હતો. એવું માનવામાં આવે છે કે જામ રાવલે તેના પિતા જામ લાખોજીની હત્યાનું કારણ હમીરજીને ગણાવ્યું હતું, કેમ કે તે હમીરજીની ઉશ્કેરણીથી તામચી દેડા દ્વારા લાખીયાવીરાના પ્રદેશની અંદર હત્યા કરાઈ હતી. જામ રાવલે બદલો લેવા લાખીયાવીરાના તેના પિતાના મોટા ભાઈ રાવ હમીરજીની વિશ્વાસઘાતથી હત્યા કરી અને કચ્છ પર ૧૫૨૪ થી ૧૫૪૮ સુધી બે દાયકાથી વધુ શાસન કર્યું.
ખેંગારજી પ્રથમ, જે હમીરજીનો પુત્ર હતો, હત્યાકાંડમાંથી ભાગી ગયો અને અમદાવાદમાં ઉછર્યા હતો . તેણે મહેમૂદ બેગડાની સેનામાં પ્રવેશ મેળવ્યો હતો અને તેનો વિશ્વાસપાત્ર બન્યો હતો. ૧૫૩૮માં સુલતાન બેગડા દ્વારા મોરબીની જાગીર ખેંગારજી પહેલાને અપાઈ, પછી મુઘલો અને બેગડાના સૈન્યની મદદથી, કચ્છની ગાદી પાછી મેળવવા માટે જામ રાવલ સામે યુદ્ધ કર્યું. ખેંગારજી પ્રથમ, લગભગ અગિયાર વર્ષના યુદ્ધ પછી, ૧૫૪૮માં તેમની પાસેથી આખું કચ્છ ફરીથી મેળવ્યું.
ભાઇકાકાનો જન્મ ૭મી જૂન ૧૮૮૮ના રોજ સારસામાં થયો હતો. ભાઇકાકાનો પ્રાથમીક અને માધ્યમીક અભ્યાસ સોજિત્રા અને વડોદરા થયો હતો. ત્યાર પછી તેમણે પુણેની ઇજનેરી કોલેજમાંથી સીવીલ ઇજનેરીનો ડિપ્લોમા મેળવ્યો હતો. ભાઇકાકાએ કારકિર્દીની શરુઆત મહેસાણામાં સુપરવાઇઝર તરીકે કરી હતી અને ત્યાર પછી ધુળેમાં ઓવરસીયર હતા. ત્યારબાદ પૂણેમાં સહાયક ઇજનેરનો અનુભવ લઈને સક્કર બેરેજ પ્રોજેક્ટ પર કાર્યવાહક ઇજનેર તરીકે નિમાયા હતા. સક્કર બેરેજની ઉત્ક્રુષ્ઠ કાર્યવાહીને કારણે ત્યારબાદ તેઓ સિંધ પ્રાંતના સ્પેસીયલ માર્ગ બાંધકામ વિભાગના કાર્યવાહક ઇજનેરની પદવીથી નિમાયા હતા. ઈ.સ. ૧૯૪૦માં સરદાર પટેલના આગ્રહથી અમદાવાદ મ્યુનિસિપાલિટીમાં મુખ્ય ઇજનેર તરીકે જોડાયા હતાં.
પચાસના દાયકામાં તત્કાલિન કોંગ્રેસ સરકારની એકહથ્થુ શાસન અને દિશાવિહોણી સમાજવાદી નિતિઓ સામે અસરકારક વિરોધપક્ષની જરુરીયાત જોતા અન્ય સમાન વિચારધારા ધરાવતા રાજાજી, કનૈયાલાલ મુનશી સાથે મળીને તેમણે સ્વતંત્ર પક્ષની સ્થાપના કરી હતી. ઇ.સ ૧૯૬૨ની ગુજરાત રાજ્યની સ્થાપના બાદ પ્રથમ ચૂંટણીમા તેઓ સ્વતંત્ર પક્ષના ધારાસભ્ય તરીકે ચૂંટાઇને ગુજરાત વિધાનસભાનાં સૌપ્રથમ વિરોધપક્ષના નેતા બન્યા હતાં. વિરોધ પક્ષના નેતા તરીકે શાસકપક્ષ સાથે સદાય સુમેળ રાખીને પોતાનો અને તેમનાં પક્ષનો રચનાત્મક સહયોગ આપીને નવસર્જીત રાજ્યના વિકાસમાં તેમનો ફાળો આપ્યો હતો.
ભાઇલાલભાઇ દયાભાઈ પટેલ એક સફળ સીવીલ ઇજનેર, ચરોતર વિદ્યામંડળ અને વલ્લભ વિદ્યાનગરના સ્થાપક અને ગુજરાત રાજ્યના વિધાનસભાના સૌ પ્રથમ વિરોધપક્ષના નેતા હતા.
રેવાબહેન ગુજરાતનાં સર્વપ્રથમ સ્ત્રી આદિવાસી લોકવિદ્યાવિદ્ અને મૌખિક પરંપરાના સાહિત્યનાં સંશોધક-સંપાદક અને વાહક છે. તેમને બાલપણથી જ ગાવાનો શોખ હોવાથી તેઓ વિવિધ સામાજિક–ધાર્મિક પર્વ અને પ્રસંગોમાં સહભાગી થતા અને આ રીતે સમાજમાં ગવાતી મૌખિક પરંપરાને તેમને કંઠસ્થ કરી લીધી હતી. આ કંઠસ્થ કરેલી લોકસંપદા મુક્ત કંઠે ગાવાના શોખે આગળ જતાં રેવાબહેનના લોકવિદ્યાવિદ્ તરીકેના વ્યક્તિત્વઘડતરમાં મહત્ત્વનો ભાગ ભજવ્યો.
રેવાબહેને પોતાના પતિ શંકરભાઈ તડવી સાથે મળીને લખેલા પુસ્તકો 'તડવી લગ્નગીતો અને વિધિઓ' અને 'આદિવાસી સંસ્કૃતિનો સ્વાધ્યાય' વગેરેને ગુજરાત સાહિત્ય અકાદમી દ્વારા પુરસ્કૃત કરવામાં આવ્યા છે. તડવી દંપતીને સંસ્કાર એવોર્ડ, વડોદરા અને અખિલ ભારતીય સાહિત્ય પરિષદ એવોર્ડ આપીને સન્માનિત કરવામાં આવ્યા હતા.
રેવાબહેન તડવી ગુજરાતી લોકવિદ્યાવિદ્ છે જેઓ ગુજરાતનાં સર્વપ્રથમ સ્ત્રી આદિવાસી લોકવિદ્યાવિદ્ અને મૌખિક પરંપરાના સાહિત્યનાં સંશોધક-સંપાદક અને વાહક છે. રેવાબહેને પોતાન પતિ શંકરભાઈ તડવી સાથે મળીને લખેલા આદિવાસી સાહિત્ય વિષયક પુસ્તકોને ગુજરાત સાહિત્ય અકાદમી દ્વારા પુરસ્કૃત કરવામાં આવ્યા છે.
રેવાબહેન તડવીનો જન્મ ૧ ઓગસ્ટ ૧૯૨૯ના રોજ વડોદરા જિલ્લાના ભદ્રાલી ગામે થયો હતો. તેમણે ધોરણ પાંચ સુધીનું પ્રાથમિક શિક્ષણ પોતાના ગામમાં જ લીધું. ૧૯૪૮માં તેમણે લોકવિદ્યાવિદ્ શંકરભાઈ તડવી સાથે લગ્ન કર્યા. આ દંપતીએ મૌખિક લોકસંપદાને સંશોધિત-સંપાદિત કરી પ્રસિદ્ધ કરવાનું જીવન લક્ષ્ય બનાવ્યું.
આ ઉપરાંત તેમણે 'રાઠવી ગુજરાતી શબ્દાવલી' અને 'રાઠવા જન જાગરણ અને પદ્ય વાચનમાળા' પુસ્તકો લખ્યા છે જેમાં રાઠવી બોલીને એક ભાષા તરીકે સ્થાપવાનો અને તે ભાષાના બાળકોમાં પોતાની ભાષા માતે અસ્મિતા જગવવાના પ્રયત્નો કરવામાં આવ્યા છે.
મોડ્યુલર ઓરિગામિ: આ પ્રકારમાં જુદા જુદા ભાગોને જોડીને મોડેલ બનાવવામાં આવે છે અને સામાન્ય રીતે શણગારમાં ઉપયોગમાં લેવામાં આવે છે અને ક્યારેક ગુંદરથી જોડાયેલ હોય છે.
વેટ ફોલ્ડીંગ ઓરિગામિ: આ પ્રકારના ઓરિગામિમાં કાગળને અપુરતો વાળવામાં આવે છે અને કાગળ થોડો ભેજવાળો રાખવામાં આવે છે જેથી કુદરતી ચહેરાવાળા પ્રાણીઓ બનાવવામાં સહેલુ રહે છે.
પ્યોરલેન્ડ ઓરિગામિ: આ પ્રકારના ઓરિગામિમાં માત્ર 'માઉન્ટેન' કે 'વેલી' પ્રકારથી વાળેલ હોય તેવા જ ઓરિગામિ હોય છે.
ઓરિગામિ ટેસ્ટેલેશન્સ: આ પ્રકારના ઓરિગામિમા સમતલમાં કોઇજ પ્રકારની જગ્યા કે ઉપરવટ કાગળ જાય નહીં તેવુ ધ્યાન રાખવામાં આવે છે.
ટીબેગ ફોલ્ડીંગ: આ પ્રકારમાં ટી બેગ રેપરને વાળીને એવી રીતે વાળીને બનાવવામાં આવે છે જેથી ત્રિ-પરીમાણીય આકારો બનાવવામાં સરળ રહે છે.
ઓરિગામિમાં કાગળને જુદીજુદી રીતો દ્વારા વાળવામાં આવે છે. સામન્ય રીતે કોઈપણ વાળી શકાય તેવો કાગળ ઓરિગામિ બનાવવામાં વાપરી શકાય છે. ઓરિગામિના કાગળ ૨.૫ સે.મી થી લઈને ૨૫ સે.મીનાં માપમાં આવે છે. ઓરિગામિના કાગળ એકબાજુથી જુદા જુદા રંગવાળો અને બીજી બાજુએ કોરો હોય છે. આ કાગળ રોજીંદા વપરાશના કાગળથી પાતળો હોય છે જેથી જુદાજુદા આકારો બનાવવામાં સરળતા રહે છે. આ ઉપરાંત વાળવા માટે સરળતા રહે તે માટે જાપાનમાં 'વાશી' નામનો કાગળ વપરાય છે જે વાંસના લાકડામાંથી બનેલો હોય છે અને ટકાઉ હોય છે. ઓરિગામિ બનાવવામાં ખાસ કોઇ સાધનો વપરાતા નથી પરંતુ 'બોન ફોલ્ડર', પેપર ક્લીપ અને ચિપિયા જેવા સાધનો વપરાય છે. જુદા જુદા દેશોની ચલણી નોટોમાંથી બનાવેલ ઓરિગામિને ડોલર ઓરિગામિ કે મની ઓરિગામિ કહે છે.
ઓરિગામિની વાળવાની પધ્ધતીનો ગણિતનાં સંશોધનોમાં ઘણો ઉપયોગ થાય છે. મોટરકારની 'એર બેગ' અને હ્રદયમાં મુકવામાં આવતા 'સ્ટેન્ટ' ની રચનામાં ઓરિગામિનાં સિધ્ધાંતોનો ઉપ્યોગ થયેલ છે. આ ઉપરાંત 'સેટેલાઈટ ડીસ'ની સૌર પેનલો મુકવામાં પણ ઓરિગામિનો ઉપયોગ થયેલ છે. જે ભૌમિતિક આકારો પરિકર અને ફુટપટ્ટીની મદદથી દોરી શકાતા નથી તે ઓરિગામિની મદદથી દોરી શકાય છે. હાલના સમયમાં ઓરિગામિને મદદરુપ થાય તે માટે વિવિધ 'સોફ્ટવેર' ઉપ્લ્બ્ધ છે. 'ટ્રિ-મેકર' અને 'ઓરિપા સોફ્ટવેર' તેના ઉદાહરણ છે.
જાપાનમાં આ કલાનો સૌપ્રથમ ઉલ્લેખ ઇ.સ.અ૧૬૮૦ના ઇહારા સાઇકાકુના કાવ્યમાં જોવા મળે છે. આ ઉપરાંત ચીન અને યુરોપમાં પણ આ પ્રકારની કળાનો ઉપ્યોગ જોવા મળતો હતો. ઇ.સ ૧૮૬૦ માં જાપાનની સરહદો અન્ય દેશો માટે ખુલ્લા મુકયા બાદ યુરોપીય કળાના કેટલાક પાસાઓને ઓરિગામિમાં સમાવેશ કરવામાં આવ્યો હતો. વિસમી સદીના પાછલા વર્ષોમાં રોબર્ટ લેંગ, એરિક ડીમેઇન, સિફો માબોના, જીઆંગ ડીન્ડ અને પોલ જેક્સન જેવા અભ્યાસીઓએ ઓરિગામિ અને ગાણીતીક સિધ્ધાંતોનો સમનવય કરીને તેને એક નવી દિશા આપી હતી.
ઓરિગામિ એ કાગળને વાળીને બનાવવામાં આવતા વિવિધ વસ્તુઓની જાપાનીઝ કળા છે. જાપાનીઝ ભાષામાં ઓરિ એટલે વાળવુ અને ગામિ એટલે કાગળ. આ કળામાં કાગળને કાપવાની કે ગુંદર વડે જોડવાની મનાઇ હોય છે. જે રમકડા કે વસ્તુઓ કાગળ કાપીને બનાવવામાં આવે છે તેને 'કારિગામિ' નામે ઓળખવામાં આવે છે.
તેમનો જન્મ ૨૦ માર્ચ ૧૯૭૩ના દિવસે ગુજરાતના ગાંધીનગરમાં થયો હતો. તેઓ ત્રણ વર્ષના હતા ત્યારે તેમને પોલિઓમાઇલાઇટિસનું નિદાન થયું હતું અને તે જ વર્ષે તે રમતી વખતે તેઓ હીંચકા પરથી પડી ગયા હતા, પરિણામે તેમના ખભાનું હાડકું અને જમણા પગનું હાડકું ભાંગી ગયું હતું. આ અસ્થિભંગ સાજા થવામાં ઘણો સમય લાગ્યો. તેમના પિતા રાજ્યકક્ષાના બેડમિન્ટન ખેલાડી હતા અને પ્રેક્ટિસ કરવા માટે સ્થાનિક બેડમિન્ટન ક્લબમાં જતા હતા. તેમણે તેમના પિતા સાથે ક્લબમાં જવાનું શરૂ કર્યું અને રમતમાં રસ કેળવવાનું શરૂ કર્યું. તેમણે પડોશી બાળકો સાથે બેડમિન્ટન રમવાનું પણ શરૂ કર્યું. સ્થાનિક કોચ સુરેન્દ્ર પારેખે રમતમાં તેમની પ્રતિભા જોઈ અને તેમને વધુ ગંભીરતાથી રમવા માટે પ્રોત્સાહિત કર્યા.
તેઓ ત્રણ વખતના વિશ્વ ચેમ્પિયન છે અને તેમણે ૨૦૧૪ માં દક્ષિણ કોરિયાના ઈંચિયોનમાં એશિયન પેરા ગેમ્સમાં સુવર્ણ પદક અને રજત પદક જીત્યા હતા. તે પદક જીતવા માટે થાઈલેન્ડની રહેવાસી વાન્નાફત્ડી કામ્તમ અને પાન્યાચેમ પરમી સામે રમ્યા હતા. તેમણે સિંગલ્સ ફાઇનલમાં થાઇ ખેલાડી વાન્નાફત્ડી કામ્તમને હરાવીને મહિલા એકલ અને દ્વીગુણી મુકાબલામાં બે સુવર્ણ પદક જીત્યા હતા અને પેરા બેડમિન્ટન વર્લ્ડમાં ચેંગ હેફાંગ અને મા હુહુઇની ચીની જોડીને હરાવવા તેણે ડબલ્સમાં જાપાનની અકીકો સુગિનો સાથે જોડી બનાવી હતી. આ મુકાબલો, ૨૦૧૯ માં કોરિયાના ઉલ્સન ખાતે યોજાયો હતો.
તેણે ૨૦૧૭ પેરા-બેડમિન્ટન વર્લ્ડ ચેમ્પિયનશિપમાં મહિલા સિંગલ્સ અને ડબલ્સમાં સુવર્ણ પદક જીત્યો હતો. તેમણે સિંગલ્સની ફાઇનલમાં થાઇલેન્ડની વાન્નાફત્ડી કામ્તમને હરાવી હતી. જાપાનની અકીકો સુગિનોની સાથે તેમણે ડબલ્સની ફાઇનલમાં ચીનની ચેંગ હેફાંગ અને મા હુઇહુઇને હરાવી હતી.
પારુલ દલસુખભાઈ પરમાર ગુજરાતના પેરા-બેડમિન્ટન ખેલાડી છે. તેઓ પેરા-બેડમિન્ટન મહિલા સિંગલ્સ 3 માં વિશ્વના પ્રથમ ક્રમાંકિત ખેલાડી રહ્યા હતા.
માઇક્રોસોફ્ટ ઇન્ડિયા પ્રાઇવેટ લિમિટેડ એ અમેરિકન સોફ્ટવેર કંપની માઇક્રોસોફ્ટ કોર્પોરેશનની પેટાકંપની છે, જેનું હેડક્વાર્ટર ભારતમાં હૈદરાબાદ ખાતે આવેલું છે. ભારતીય માર્કેટમાં 1990ની સાલમાં પ્રવેશ કર્યો ત્યારથી આ કંપનીએ ભારત સરકાર, આઇટી ઇન્ડસ્ટ્રી, શિક્ષણતંત્ર અને સ્થાનિક ડેવલપરો સાથે ગાઢ રીતે જોડાઈને ઇન્ફર્મેશન ટેકનોલોજી ક્ષેત્રની કેટલીક પ્રારંભિક સફળતાઓને આકાર આપવામાં મહત્ત્વનું યોગદાન આપ્યું છે. હાલ ભારતમાં માઇક્રોસોફ્ટની ઓફિસો આ નવ શહેરોમાં આવેલી છે – અમદાવાદ, બેંગલુરુ, ચેન્નાઈ, હૈદરાબાદ, કોચી, કોલકાતા, મુંબઈ, એનસીઆર અને પુણે. ભારત સરકારના સહયોગી અને ઇન્ડસ્ટ્રીના ચાવીરૂપ ખેલાડી તરીકે કંપનીએ પોતાના પાર્ટનર ઇનેબલમેન્ટ પ્રોગ્રામ દ્વારા સતત સ્થાનિક આઇટી ઇન્ડસ્ટ્રીના વિકાસને તેજ બનાવવામાં અગત્યનો ભાગ ભજવ્યો છે. ભારતમાં પ્રવેશ થયો ત્યારથી માઇક્રોસોફ્ટના આ ત્રણ મુખ્ય ઉદ્દેશો રહ્યા છેઃ
માઇક્રોસોફ્ટ ભારતમાં 6500 કર્મચારીઓ અને છ બિઝનેસ યુનિટ ધરાવે છે, જે સંપૂર્ણ માઇક્રોસોફ્ટ પ્રોડક્ટ પોર્ટફોલિયોનું પ્રતિનિધિત્વ કરે છે. માઇક્રોસોફ્ટ ઇન્ડિયાના ચેરમેન ભાસ્કર પ્રામાણિકે ઘોષણા કરી હતી કે માઇક્રોસોફ્ટ સમગ્ર ભારતમાં નિઃશુલ્ક ઇન્ટરનેટ કનેક્ટિવિટી પૂરી પાડવાનો ઇરાદો ધરાવે છે.
માઇક્રોસોફ્ટ ઇન્ડિયાએ મહિલા કર્મચારીઓ માટે મેટર્નિટી લીવ ત્રણ મહિનાથી વધારીને છ મહિના સુધી કરી છે . જો સંતાન દત્તક લીધું હોય તો માતાને આઠ અઠવાડિયાની પેટર્નિટી લીવ આપવામાં આવે છે.
ભારતીય સરકાર અને સ્થાનિક આઇટી ઇન્ડસ્ટ્રી માટે ચાવીરૂપ સહયોગી બનવું, પાર્ટનર ઇનેબલમેન્ટ પ્રોગ્રામ્સ દ્વારા સ્થાનિક આઇટી ઇન્ડસ્ટ્રીના વિકાસને સહકાર તેમજ ઉત્તેજન આપવું અને માઇક્રોસોફ્ટ અનલિમિટેડ પોટેન્શિયલ પ્રોગ્રામ દ્વારા શિક્ષણ અને રોજગાર સંબંધિત વધુ ને વધુ તકો ઊભી કરવી. પ્રસ્તુત અને પરવડે એવા કમ્પ્યુટિંગ દ્વારા નવીનીકરણને ઉત્તેજન આપવું.
૧૯ ફેબ્રુઆરી ૧૮૮૪ ના દિવસે મહારાઓ ખેંગારજી ત્રીજાના લગ્ન સમયે ઘણી નવી વસ્તુઓ ભેટ મળી હતી અને તેના પ્રદર્શન માટે નવી ઈમારતની જરૂરિયાત હતી. આ માટે, ૧૪ નવેમ્બર ૧૮૮૪ ના રોજ, બોમ્બે પ્રેસીડેન્સીના રાજ્યપાલ સર જેમ્સ ફર્ગ્યુસન દ્વારા હાલના સંગ્રહાલયના મકાનનો શિલાન્યાસ થયો અને કચ્છના મહારાઓ દ્વારા તેમના નામ પર સંગ્રહાલયનું નામ ફર્ગ્યુસન મ્યુઝિયમ રાખ્યું હતું. બે માળવાળી આ ઈમારતની કિંમત તે સમયે. રૂ. ૩૨૦૦૦ થઈ હતી. ઈટાલિયન ગોથિક શૈલીમાં બનાવવામાં આવેલું આ સંગ્રહાલય નઝર બાગ બગીચાની સામે જ હમીરસર તળાવના કાંઠે મનોહર વિસ્તારમાં આવેલું છે. આ ઈમારત રાજ્યના ઇજનેર - મેક લેલેન્ડ દ્વારા ડિઝાઇન કરવામાં આવી હતી અને રાજ્યના ગઢેર - જયરામ રૂડા ગજધરની દેખરેખ હેઠળ કચ્છના મિસ્ત્રીઓ તરીકે ઓળખાતા સ્થાનિક કારીગરો દ્વારા બનાવવામાં આવી હતી. ૧૯૪૮ સુધી આ સંગ્રહાલય કચ્છના મહારાવના સંરક્ષણમાં રહ્યું, આ સંગ્રહાલય તેઓ ફક્ત પોતાના અંગત મહેમાનોને જ બતાવતાં. તે દિવસોમાં ફક્ત મહત્વપૂર્ણ ધાર્મિક પ્રસંગોએ જ લોકો માટે આ સંગ્રહાલય ખોલવામાં આવતું હતું.
આ સંગ્રહાલયમાં ક્ષત્રપ શિલાલેખોનો સૌથી મોટો સંગ્રહ છે, જે પહેલી સદી જેટલો જૂનો છે. ખાવડાના અંધાઉ ગામમાં મળી આવેલા સૌથી જૂના છ ક્ષત્રપ શિલાલેખ-પત્થરો અહીં ખસેડવામાં આવ્યા છે. તેઓ મૂળ સ્વરૂપે લાશ્તી નામની ટેકરી પર મળ્યા હતા. તે રુદ્રદમન પહેલાના સમયમાં બનાવવામાં આવ્યા હતા. ત્રીજી સદીનો એકમાત્ર ગુજરાતી અભિર શિલાલેખ પણ અહીં છે. તેમાં લુપ્ત થયેલ કચ્છી લિપિના ઉદાહરણો પણ છે અને કચ્છની ૧૯૪૮ સુધીના સ્થાનિક ચલણ કોરી સહિતના સિક્કાઓનો રસિક સંગ્રહ અહીં જોવા મળે છે.
મ્યુઝિયમના ભોંય તળિયે, મધ્યવર્તી ખંડમાં, 'અઈરાવત ' પ્રદર્શિત કરવામાં આવ્યો છે. ઐરાવત એક , લાકડાનો કોતરવામાં આવેલો બરફ જેવા સફેદ રંગનો હાથી છે જે સાત સૂંઢ ધરાવે છે. તેની રચના ૧૮ મી સદીમાં માંડવીમાં તીર્થંકરની ઉપાસનામાટે કરવામાં આવી હતી. તેના બાકીના શરીરને ફૂલોથી નક્શીથી શણગારવમાં આવ્યો છે. ભારત સરકારે ૧૯૭૮માં ઐરાવત દર્શાવતી એક ટપાલ ટિકિટ બહાર પાડી હતી. આ 'ઐરાવત'નું નિરૂપણ પોસ્ટલ શ્રેણી "ટ્રેઝર્સ ઑફ મ્યુઝિયમ" અંતર્ગત કર્યું છે.
આ સંગ્રહાલયમાં લગભગ ૧૧ વિભાગ છે. પુરાતત્વીય વિભાગમાં સિંધુ મુદ્રાઓ છે. વિવિધ પ્રકારના પથ્થરની ગોળીઓ પણ ઉપલબ્ધ છે. કચ્છના વિવિધ વ્યવસાયો દર્શાવતા ચિત્રો પણ અહીં દર્શાવાયા છે. શાસ્ત્રીય અને સંગીતનાં સાધનો આવરી લેતો એક એક ઉત્તમ વિભાગ અહીં છે જેમાં નાગફણી, મોરચાંગ અને અન્ય ઘણા વાજિંત્રો છે.
સંગ્રહાલયનો એક ભાગ આદિજાતિની સંસ્કૃતિને સમર્પિત છે, જેમાં પ્રાચીન કલાકૃતિઓ, લોક કળાઓ અને હસ્તકલા અને આદિવાસી લોકો વિશેની માહિતીના ઘણા પ્રદર્શનો છે. આ સંગ્રહાલયમાં ભરતકામ, પેઇન્ટિંગ્સ, હથિયારો, સંગીતનાં સાધનો, શિલ્પ અને કિંમતી ધાતુકામનાં પ્રદર્શનો પણ છે.
કચ્છ રાજ્યના મહારાઓ ખેંગરજી ત્રીજા દ્વારા સ્થાપિત કલા શાળાના ભાગ રૂપે શરૂઆતમાં કચ્છ સંગ્રહાલયની રચના કરવામાં આવી હતી. તેની સ્થાપના ૧ જુલાઈ ૧૮૭૭ ના દિવસે કરવામાં આવી હતી. આ સંંગ્રહાલય અગાઉ ફર્ગ્યુસન મ્યુઝિયમ તરીકે જાણીતું હતું.
આ સંગ્રહાલયમાં એક ચિત્ર ગેલેરી, માનવશાસ્ત્ર વિભાગ, પુરાતત્વીય વિભાગ, કાપડ, શસ્ત્રો, સંગીતનાં સાધનો, શિપિંગ વિભાગ અને ભરેલા પ્રાણીઓનો વગેરે વિભાગોનો સમાવેશ થાય છે.
કચ્છ સંગ્રહાલય એ ગુજરાતનું સૌથી પ્રાચીન સંગ્રહાલય છે. તે ભુજ, કચ્છ, ગુજરાત, ભારતમાં હમીરસર તળાવની સામે આવેલું છે
ત્રણ માળ ધરાવતો આ મહેલ બે ભાગમાં વહેંચાયેલો છે. એક ભાગ ખંડેરાવ ગાયકવાડ દ્વારા અને બીજો ભાગ મહારાજા સયાજીરાવ ગાયકવાડ દ્વારા બંધાવવામાં આવ્યો હતો. બન્ને ભાગ એક જેવા જ દેખાય છે. તેના બાંધકામમાં ઈટાલીયન રેનેસાન્સ વાસ્તુની ઝલક દેખાય છે. આ બન્ને ભાગને ભોંયતળીયે અને પહેલે માળે એક ગલિયારા દ્વારા જોડવામાં આવ્યો છે. અહીં એક માળની ઉંચાઈ ધરાવતી પોર્ચ અને ઇટાલીયન પદ્ધતિના વિવિધ આવરણ ધરાવતા ફુવારા પણ છે.
ઈ. સ. ૧૮૭૦માં મહારાજા ખંડેરાવ દ્વારા બંધાવવામાં આવ્યો હતો. એવું કહેવામાં આવે છે કે ખંડેરાવ ગાયકવાડ ના ભાઈ મલ્હારરાવ ગાયકવાડે આ મહેલનો અમુક ભાગ તોડાવી નાખ્યો હતો. મહારાજા સયાજીરાવ ગાયકવાડ દ્વારા તેનું વિસ્તૃતીકરણ અને નવીનીકરણ કરાવવામાં આવ્યું હતું. ઘણાં વર્ષો સુધી આ મહેલે ભારતીય વાયુસેનાની તાલીમ શાળા તરીકે સેવા આપી.
મકરપુરા મહેલ ભારતના ગુજરાત રાજ્યના વડોદરા શહેરમાં આવેલો ગાયકવાડ વંશનો શાહી મહેલ હતો. આ મહેલ ઇટાલિયન શૈલીમાં ડિઝાઇન કરાયો છે. ઈ. સ. ૧૮૭૦માં મહારાજા ખંડેરાવ દ્વારા બંધાવવામાં આવ્યો હતો. મહારાજા સયાજીરાવ ગાયકવાડ દ્વારા વિસ્તૃતીકરણ અને નવીનીકરણ કરાવવામાં આવ્યું હતું. આ મહેલને હવે ભારતીય વાયુ સેનાની તાલીમ શાળા તરીકે ઉપયોગમાં લેવામાં આવે છે.
ખંડેરાવ ગાયકવાડ ઘણો સમય મકરપુરા નજીક આવેલા ધનીયાવીમાં ગાળતા, તે સમયે તેને શિકારખાના તરીકે ઓળખાતું. હરણના અરણ્યની નજીક હોવાને કારણે મહલનું સ્થાન મકરપુરામાં નક્કી કરવામાં આવ્યું.
આ મહેલમાં ૧૦૦થી વધુ ઇંટથી સુશોભિત ઓરડાઓ છે, તેમાં કમાનદાર બરામદા અને લાકડાના દાદર છે. જેમજેમ ઉંચા માળે જઈએ તેમ તેમ કમાન નાની થતી જાય છે.
વિભુતભાઈની સક્રિય લેખન કારકિર્દી દરમિયાન, તેમની કેટલીક નવલકથાઓ રવિવાર આવૃત્તિમાં અગ્રણી ગુજરાતી અખબારોની પ્રકાશિત થઈ હતી, જે ગુજરાતી નવલકથાના વાચકોમાં તેમનું નામ જાણીતું બનાવે છે. 1989માં સમકાલીન નામના અખબારના મુખ્ય સંપાદક શ્રી હસમુખ ગાંધીએ રવિવાર આવૃત્તિમાં નવલકથા પ્રકાશિત કરવાની સંમતિ મેળવવા વિભુતભાઈનો સંપર્ક સાધ્યો ત્યારે વિભુતભાઈની પહેલીવહેલી નવલકથા સપ્તપર્ણા અખબારમાં પ્રકાશિત થતી હતી. આ નવલકથા જનસત્તાના અખબારમાં પણ એક સાથે પ્રકાશિત થઈ હતી અને ખૂબ જ સારી રીતે પ્રશંસા મળી હતી. 1992માં વાચકો તરફથી સપ્તપર્ણાની હકારાત્મક પ્રતિક્રિયા પછી, આ બે સમાચારપત્રોએ વિભૂતભાઈની સંભવામી અન્ય નવલકથા પ્રકાશિત થઈ. આ વલણ બીજા કેટલાક નવલકથાઓ પછીના વર્ષોમાં ગુજરાત સમાચાર, સંદેશ, જનસત્તા અને મુંબઇ સમાચાર જેવા અગ્રણી અખબારોમાં પ્રકાશિત થતી રહી. આ રીતે પ્રકાશિત નવલકથાઓ સંદેશમાં અંબિયા-બહાર , જનસત્તામાં કારતક કરે શ્રીંગાર , ગુજરાત સમાચારમાં અંગાર અશ્લેશ અને મુંબઇ સમાચારમાં ન સુર ન સરગમ .
વિભુત શાહનો પહેલો ટૂંકી વાર્તા સંગ્રહ ટેકરીયો પર વસંત બેઠી છે, 1968 માં પ્રકાશિત થયો હતો, જેને વિવેચકો દ્વારા ખૂબ જ પસંદ કરવામાં આવ્યો હતો અને ગુજરાતી સાહિત્યમાં તેમને ઓળખ મળી હતી. તેમને 1969માં આ પુસ્તક માટે ગુજરાત સરકાર દ્વારા બીજા ક્રમાંકનું તે વર્ષનું શ્રેષ્ઠ પુસ્તકનું ઇનામ મળ્યું.1970માં તેમણે પહેલું એક- અભિનય નાટક સંગ્રહ લાલ પીરો અને વદરી લખ્યું, જેને ગુજરાત સરકાર દ્વારા બેસ્ટ વન એક્ટ પ્લેઝ કલેક્શન ઓફ ધ યરનો એવોર્ડ મળ્યો. આ પુસ્તક પાછળથી સૌરાષ્ટ્ર યુનિવર્સિટીમાં 1972 માં બેચલર ફ આર્ટસના અભ્યાસક્રમ તરીકે પણ શામેલ કરવામાં આવ્યું હતું. લાલ પીરો અને વાદરીની સફળતા પછી, તેમણે 1974માં શાંતિના પક્ષી નામનો બીજો એક-અભિનય નાટક સંગ્રહ લખ્યો, જેને 1975 માં ગુજરાત સરકાર દ્વારા બેસ્ટ વન એક્ટ પ્લેઝ કલેક્શન ઓફ ધ યરનો એવોર્ડ પણ મળ્યો. 1979 માં, તેમની ત્રણ કૃત્યવાળી નાટક ભીના ભીના દંખે નાટ્યદીપ દ્વારા ઉત્પાદિત અમદાવાદમાં સફળતાપૂર્વક વીસ શો ચલાવ્યા - એ સંસ્થા તેમણે રાજ્યમાં ગુજરાતી નાટકો રજૂ કરવા માટે સ્થાપિત કરી હતી.
ટૂંકી વાર્તાઓ અને એક કૃત્ય નાટકોના વિભુતભાઈના સાહિત્યિક કાર્યની પ્રખ્યાતી અને પ્રશંસા પછી, તેમણે નવલકથાઓ લખવાનું સાહસ કર્યું. તેમની પ્રથમ નવલકથા અસંગાતી હતી, જે તેમણે 1987 - 1988 દરમિયાન લખી હતી. આ નવલકથાને ભારે સફળતા મળી હતી અને ગુજરાત સાહિત્ય અકાદમી દ્વારા 1989 માં વિભુતભાઇને વર્ષની શ્રેષ્ઠ નવલકથાનો એવોર્ડ મળ્યો હતો. તેમની પ્રથમ નવલકથાની સફળતા પછી, તેમણે 1989 થી 2005 ના પાછલા વર્ષોમાં બીજી ઘણી નવલકથાઓ લખી કે જેનાથી તેમને ઓળખ મળી અને નવલકથાકાર તરીકે સમકાલીન ગુજરાતી સાહિત્યમાં તેમનું નામ સ્થાપિત થયું. આ સમયગાળા દરમિયાન તેમની નવલકથાઓમાં સપ્તપર્ણા , અમાવસ્યા , સંભાવના , અગ્નિમેઘ , અંબિયા-બહાર , કારતક કરે શ્રીંગાર , અંગાર-અશ્લેશ અને ના સુર ના સરગમ
બી.એ.ના અભ્યાસ દરમિયાન, તેઓ નિરંજન ભગત અને એસ.આર. ભટ્ટથી પ્રભાવિત હતા, જેમણે તેમને 1959 માં સમકાલીન સાહિત્યનો અભ્યાસ કરવા પ્રેરિત કર્યા. તેમજ તેમનો પ્રથમ ટૂંકી વાર્તા ધૂમસની શ્રીષ્ટી લખવાની પ્રેરણા આપી હતી. તે 1960 માં યુવાક મેગેઝિનમાં પ્રકાશિત થયું હતું. તેમણે 1960- 1963 દરમિયાન બીજી કેટલીક ટૂંકી વાર્તાઓ લખી હતી, જેમાંથી કેટલીક સ્થાનિક મેગેઝિન કુમાર અને અખબાર સંદેશમાં પ્રકાશિત થઈ હતી. બરોડાની મહારાજા સયાજીરાવ યુનિવર્સિટીમાંથી લાઈબ્રેરી સાયન્સના અભ્યાસ કરવા માટે 1962 થી 1963 સુધી બે વર્ષ વડોદરા ગયા ત્યારે તેમનું લેખન અટક્યું.
તેઓ કાયદાના સ્નાતક હતા અને લાઇબ્રેરી સાયન્સમાં ડિપ્લોમા કર્યો. તેમણે ગુજરાત હાઇકોર્ટમાં છવ્વીસ વર્ષ સુધી લાઈબ્રેરિયન તરીકે સેવા આપી હતી. તેમણે સાઠના દાયકાના મધ્યમાં લખવાનું શરૂ કર્યું અને ત્યારબાદ ટૂંકી વાર્તાઓ, એક અભિનય નાટકો અને નવલકથાઓના પ્રકાશિત કર્યા. તેમણે વિવિધ સંસ્થાઓ - મુખ્યત્વે સરકારી સંસ્થાઓ તરફથી તેમની લેખન કારકિર્દીના અગિયાર એવોર્ડ જીત્યા હતા. તેઓ ગુજરાતી નાટ્ય ચળવળમાં સક્રિય હતા અને રેડિયો નાટકો પણ લખતા હતા. તેમના કેટલાક નોંધપાત્ર પુસ્તકો છે અસંગાતી, અંબિયા-બહાર, કારતક કરે શ્રીંગાર અને અંગાર - અશ્લેશ.
તેમણે પ્રાથમિક શિક્ષણ નડિયાદથી અને માધ્યમિક શિક્ષણ ખેડાથી પૂરું કર્યું . તેમણે ગુજરાત યુનિવર્સિટી, અમદાવાદની સંલગ્ન એલડી આર્ટસ કોલેજમાંથી 1956 માં અંગ્રેજી અને ગુજરાતીમાં બી.એ. કર્યું. તેમણે બરોડાની મહારાજા સયાજીરાવ યુનિવર્સિટીમાંથી એલ.એલ. બી. અને 1963 માં લાઇબ્રેરી સાયન્સમાં ડિપ્લોમા કર્યો. 1957માં તેઓ જામનગર ગયા અને એમપી શાહ મેડિકલ કોલેજમાં ગ્રંથાલયકાર તરીકે જોડાયા, જ્યાં તેમણે 1957 થી 1965 સુધી કામ કર્યું. તેમણે 1966 થી નિવૃત્તિ સુધી ગુજરાત હાઇકોર્ટમાં મુખ્ય ગ્રંથપાલ તરીકે ફરજ બજાવી હતી.
તેમણે ફરી ટૂંકી વાર્તાઓ લખવાની શરૂઆત કરી તેમાં 1966 -1968માં લખેલી જે કે તેઓ પાછળથી નવનીત સમર્પણ, કૃતિ, શ્રીરંગ અને રૂચી જેમ સામયિકોમાં પ્રકાશિત કરવામાં આવી હતી. જામનગરની લો કોલેજમાં તે કાયદાનો અભ્યાસ કરતી વખતે, તેમણે 1965 માં અમદાવાદના રેડિયો સ્ટેશન આકાશવાણી દ્વારા શ્રેષ્ઠ રેડિયો-પ્લે સ્પર્ધા માટે પ્રથમ રેડિયો નાટક પ્રતિશોધ લખ્યું. રેડિયો નાટક એક સફળ રહ્યું હતું અને તેમણે રેડિયો સ્ટેશન માટે વર્ષોથી લગભગ એકસો જેટલા વધુ નાટકો લખ્યા, જે તેઓ નિયમિતપણે પ્રસારિત કરે છે.
1972 માં સૌરાષ્ટ્ર યુનિવર્સિટીમાં બેચલર ઓફ આર્ટસમાં વિભુતભાઈનો પહેલો એક-અભિનય નાટક સંગ્રહ 'લાલો પીરો અને વાદરી'ને અભ્યાસક્રમમાં સમાવેશ કરવામાં આવ્યો હતો. 1993 માં, તેમણે આકાશવાણી રેડિયો સ્ટેશન 'ફકત પંદર મિનિટ' માટે લખેલું રેડિયો-નાટક, ગુજરાત માધ્યમિક શિક્ષણ બોર્ડ , ગાંધીનગર દ્વારા દસમા ધોરણના ગુજરાતી ભાષાનો અભ્યાસક્રમ માટેના એક ટૂંકા અભ્યાસક્રમમાં પણ સમાવેશ કરાયો હતો. તે બાર વર્ષ સુધી રહ્યો.
આ સમયગાળા દરમિયાન, વિભુતભાઈએ 1990 અને 1992 માં અનુક્રમે મામુનીના શ્યામ ગુલાબ અને નાટ કેદાર નામના બે એક-અભિનય નાટકો સંગ્રહ પણ લખ્યા. તેમણે ફ્લાવર વાઝ અને કુંજાર ના બે ટૂંકી વાર્તા સંગ્રહ પુસ્તકો પણ લખ્યા. ફ્લાવર વાઝને 1989 માં ગુજરાત સાહિત્ય અકાદમી દ્વારા સર્વોત્તમ ટૂંકી વાર્તાઓ સંગ્રહ એવોર્ડનો પ્રથમ ઇનામ મળ્યું અને 1992 માં બેસ્ટ વન-એક્ટ પ્લે માટે મામુનીના શ્યામ ગુલાબને શ્રી બટુભાઇ ઉમરવડિયા એવોર્ડનો બીજો પુરસ્કાર મળ્યો હતો.
લાંબા વિરામ બાદ, વિભુત શાહે એપ્રિલ 2012 માં શેષ કથાચક્ર નામનો પોતાનો છેલ્લો ટૂંકી વાર્તા સંગ્રહ પ્રકાશિત કર્યો.
ભૌમિતિક રીતે, સંકર સંખ્યાઓ એક પરિમાણીય સંખ્યા રેખાનો ખ્યાલ બે પરિમાણીય સંકર સમતલમાં, વાસ્તવિક ભાગ માટે આડા અક્ષ અને કાલ્પનિક ભાગ માટે ઉભા અક્ષનો ઉપયોગ કરીને, વિસ્તારે છે. સંકર સંખ્યા + સંકર સમતલમાં બિંદુ સાથે નિરૂપી છે. જે સંકર સંખ્યાનો વાસ્તવિક ભાગ શૂન્ય હોય તે સંપૂર્ણ કાલ્પનિક હોવાનું કહેવાય છે; આ સંખ્યા માટેના બિંદુઓ સંકર સમતલની ઉભી અક્ષ પર સ્થિત છે. જે સંકર સંખ્યાનો કાલ્પનિક ભાગ શૂન્ય હોય, તે વાસ્તવિક સંખ્યા તરીકે ગણી શકાય છે; તેના બિંદુઓ સંકર સમતલની આડી અક્ષ પર છે. સંકર સંખ્યાઓને ધ્રુવીય સ્વરૂપમાં પણ રજૂ કરી શકાય છે, જે દરેક સંકર સંખ્યાને તેના ઉદગમથી અંતર સાથે અને આ સંકર સંખ્યાના આર્ગ્યુમેન્ટ તરીકે ઓળખાતા ચોક્કસ કોણ સ્વરૂપે નિરૂપે છે.
બીજગણિતના મૂળભૂત પ્રમેય મુજબ, એક જ ચલના વાસ્તવિક અથવા સંકર સહગુણકવાળા તમામ બહુપદી સમીકરણો સંકર સંખ્યામાં ઉકેલ ધરાવે છે. તેનાથી વિપરિત, વાસ્તવિક સહગુણકવાળા કેટલાક બહુપદી સમીકરણો વાસ્તવિક સંખ્યામાં કોઈ ઉકેલ ધરાવતા નથી. 16મી સદીના ઇટાલિયન ગણિતશાસ્ત્રી ગિરોલામો કાર્ડાનોને ઘન સમીકરણોના ઉકેલો શોધવાના પ્રયત્નોમાં સંકર સંખ્યાઓ રજૂ કરવાનો શ્રેય આપવામાં આવે છે.
સંકર સંખ્યાઓ વાસ્તવિક સંખ્યામાં જેમના કોઈ ઉકેલો નથી તેવા કેટલાક સમીકરણોના ઉકેલો આપે છે. ઉદાહરણ તરીકે, સમીકરણ
કલ્પના દત્તે ૧૯૪૦ માં કોલકાતા વિશ્વવિદ્યાલયમાંથી સ્નાતક થયા અને ભારતની કમ્યુનિસ્ટ પાર્ટીમાં જોડાયા. ૧૯૪૩ ના બંગાળ દુષ્કાળ દરમિયાન અને બંગાળના ભાગલા દરમિયાન તેઓ રાહત કાર્યકર તરીકે કાર્ય કરતા હતા. તેણીએ બંગાળી ભાષામાં એક આત્મકથાત્મક પુસ્તક લખ્યું હતું, "্্াে াো়াী োীে ংৃি" જેનું અંગ્રેજી ભાષાંતર અરુણ બોઝ અને નિખિલ ચક્રવર્તી દ્વારા દ્વારા કરવામાં આવ્યું હતું. આ પુસ્તકનું આમુખ તેમના પતિ, અને એક સામ્યવાદી નેતા પી.સી. જોશી દ્વારા "ચિત્તાગોંગ આર્મરી રાઇડર્સ: રીમાઇન્સિસન્સ" તરીકે, ઓક્ટોબર ૧૯૪૫ માં અંગ્રેજીમાં પ્રકાશિત થયું. ઈ.સ. ૧૯૪૬ માં, તેઓ બંગાળ વિધાનસભાની ચૂંટણીમાં ચિત્તાગોંગના ભારતીય કોમ્યુનિસ્ટ પાર્ટી ઑફ ઇન્ડિયાના ઉમેદવાર તરીકે લડી હતી, પરંતુ તે જીતી શકી ન હતી.
૧૮ એપ્રિલ ૧૯૩૦ ના રોજ ચિત્તાગોંગ શસ્ત્રાગાર પર દરોડા પાડવામાં આવ્યા હતા. મે ૧૯૩૧ માં તેઓ સૂર્ય સેનની આગેવાની હેઠળ સશસ્ત્ર ક્રાંતિકારી જૂથ "ભારતીય રિપબ્લિકન આર્મી, ચટગ્રામ શાખા" માં જોડાયા. સપ્ટેમ્બર, ૧૯૩૧ માં સૂર્ય સેને તેને પ્રિતિલતા વાડ્ડેદારની સાથે ચિતાગોંગમાં યુરોપિયન ક્લબ પર હુમલો કરવાની જવાબદારી સોંપી. પરંતુ આ હુમલાના એક અઠવાડિયા પહેલા, તે વિસ્તારની જાસૂસી કાર્યવાહી કરતી વખતે તેણીની ધરપકડ કરવામાં આવી હતી. જામીન પર છૂટ્યા બાદ તે ભૂગર્ભમાં ગઈ હતી. ૧૭ ફેબ્રુઆરી ૧૯૩૩ ના દિવસે પોલીસે તેમના છુપાવવાના સ્થાન ગેરીલા ગામને ઘેરી લીધું હતું, અને સૂર્ય સેનની ધરપકડ કરવામાં આવી હતી પરંતુ કલ્પના ત્યાંથી છટકી ગયાં.
કલ્પના દત્તનો જન્મ બ્રિટિશ ભારતના બંગાળ પ્રાંતના ચિત્તાગોંગ જિલ્લાના એક ગામ શ્રીપુર ખાતે થયો હતો, . ચિત્તાગોંગથી ઈ.સ. ૧૯૨૯ માં મેટ્રિકની પરીક્ષા પાસ કર્યા પછી તેઓ કોલકાતા ગયા અને વિજ્ઞાનમાં સ્નાતકના અભ્યાસ માટે બેથુન કોલેજમાં જોડાયા. ટૂંક સમયમાં, તે છત્રિ સંગઠન નામના એક મહિલા વિદ્યાર્થી સંગઠનમાં જોડાયા જે એક અર્ધ-ક્રાંતિકારી સંસ્થા હતી. તેમાં બીના દાસ અને પ્રીતિલતા વાડ્ડેદાર પણ સક્રિય સભ્ય હતા.
કલ્પના દત્ત એક ભારતીય સ્વતંત્રતા ચળવળના કાર્યકર અને સૂર્ય સેનની આગેવાની હેઠળ યોજાયેલી સશસ્ત્ર સ્વતંત્રતા ચળવળના સભ્ય હતા, જેણે ૧૯૩૦ માં ચિત્તગોંગ શસ્ત્રાગાર પર દરોડો પાડ્યો હતો. બાદમાં તેઓ ભારતીય કમ્યુનિસ્ટ પાર્ટીમાં સામેલ થયા અને ઈ.સ. ૧૯૪૩ માં ભારતની કમ્યુનિસ્ટ પાર્ટીના મહાસચિવ પૂરણચંદ જોશી સાથે લગ્ન કર્યા.
બાદમાં, તેઓ ભારતીય સ્ટેટિસ્ટિકલ ઇન્સ્ટિટ્યૂટમાં જોડાયા, જ્યાં તેમણે નિવૃત્તિ સુધી કામ કર્યું. ૮ ફેબ્રુઆરી ૧૯૯૫ ના દિવસે તેમનું કોલકાતામાં અવસાન થયું.
જીટીયુએ વર્ષ ૨૦૧૩માં એસીપીસી બિલ્ડિંગ, એલડી કેમ્પસ ખાતે જીટીયુ ઇનોવેશન કાઉન્સિલ ની સ્થાપના કરી. જીટીયુ ઇનોવેશન કાઉન્સિલ, જે જીઆઈસી તરીકે પણ ઓળખાય છે, તેના અધિપતિ હિરનમય મહંત છે. જીટીયુ ઇનોવેશન કાઉન્સિલનો ઉદ્દેશ વિદ્યાર્થી દ્વારા શરૂ કરાતા નવા ઉપક્રમ માટે જરૂરી સુવિધા પૂરી પાડવી, વર્કશોપનું આયોજન કરીવા, વિદ્યાર્થીને સંબંધિત માર્ગદર્શકો અને સાપ્તાહિક પ્રવૃત્તિઓ કરવી એવા છે. જીઆઈસી પ્રોફેસરો ને તાલીમ, ફ્લેશ વેન્ચર્સ, સામાજીક સ્વ-વ્યવસાય તાલિમ શિબિર , ડિઝાઇન થિંકિંગ અને આઇડિએશન જેવી કાર્યશાળાઓ પણ ચલાવે છે. જીઆઈસીએ આઇપી ક્લિનિક નામે અલગ શાખા ખોલી છે જે વિદ્યાર્થીઓને તેમના નવીન વિચારો અને પ્રોજેક્ટ્સને સરળતાથી પેટન્ટ કરાવવામાં સહાય કરે છે. જીઆઈસી જીટીયુના યુ.ડી.પી. પ્રોગ્રામને પણ ચલાવે છે, જે ગુણવત્તા અને વાસ્તવિકતા દ્રષ્ટિકોણથી, ફાઇનલ વર્ષ વિદ્યાર્થી પ્રોજેક્ટ્સને અધિકૃત કરે છે.
ઈ.સ. ૨૦૦૭માં, ગુજરાત અધિનિયમ ક્રમાંક ૨૦ હેઠળ, ગુજરાત સરકાર દ્વારા ગુજરાત ટેક્નોલોજી યુનિવર્સિટીની સ્થાપના કરવામાં આવી હતી. તેમાં અમદાવાદ, ગાંધીનગર, વલ્લભ વિદ્યાનગર, રાજકોટ અને સુરત એમ પાંચ ઝોન મારફત ગુજરાત રાજ્યની ૪૮૬ આનુષંગિક કોલેજો કાર્યરત છે. આ યુનિવર્સિટી એન્જિનિયરિંગ, આર્કિટેક્ચર, મેનેજમેન્ટ, ફાર્મસી અને કૉમ્પ્યુટર સાયન્સ શાખાઓમાં શિક્ષણ પૂરું પાડે છે. યુનિવર્સિટીમાં ૪,૦૦,૦૦૦ જેટલા વિદ્યાર્થીઓ ડિપ્લોમા, અંડર ગ્રેજ્યુએટ, પોસ્ટ ગ્રેજ્યુએટ પ્રોગ્રામ્સ અને ડોક્ટરલ પ્રોગ્રામ સાથે નોંધાયેલા છે.