polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ભારતીય ઇસ્પાત પ્રાધિકરણ લિમિટેડ એ ભારતના રાજ્યની માલિકીના સૌથી મોટા ઇસ્પાત નિર્માતાઓમાંની એક છે. જેટલું ટર્નઓવર ધરાવતી આ કંપની, ભારતમાં સૌથી વધુ નફો કરતાં ટોચનાં પાંચ નિગમોમાંની એક છે. તે એક જાહેર ક્ષેત્રનું સાહસ છે, જે બજારમાં જાહેર રીતે વેપાર કરે છે, તેનો મોટા ભાગનો હિસ્સો ભારત સરકારની માલિકીનો છે અને તે એક કાર્યવાહક કંપનીની જેમ કામ કરે છે. જાન્યુઆરી 24, 1973ના સ્થાપિત થયેલી સેલ 131,910થી વધુ કર્મચારીઓ ધરાવે છે. આ કંપનીના વર્તમાન ચૅરમેન સી. એસ. વર્મા છે. 13.5 મિલિયન મેટ્રિક ટનના વાર્ષિક ઉત્પાદન સાથે, સેલ વિશ્વમાં ઇસ્પાતની 16મી સૌથી મોટી ઉત્પાદક છે.
સેલ અને દામોદર વૅલી કોર્પોરેશન વચ્ચેનું આ 50:50નું સંયુક્ત સાહસ જાન્યુઆરી 2002માં રચવામાં આવ્યું અને તે બોકારો સ્ટીલ પ્લાન્ટ ખાતે 302-મેગાવૉટ વિદ્યુત ઉત્પાદન કરતા સ્ટેશન અને પ્રતિ કલાક 660 ટન વરાળ ઉત્પાદન કરતી સુવિધાઓનું વ્યવસ્થાપન કરે છે. બીપીએસસીએલ એ બોકારો ખાતે 2250 મૅગાવૉટની ક્ષમતાના કોલસા આધારિત થર્મલ એકમો સ્થાપીને પોતાની ક્ષમતા વિસ્તારવાનો પ્રસ્તાવ મૂક્યો છે. વધુમાં, બોકારો ખાતે 9મા બૉઈલર અને 36 મેગાવૉટ બૅક પ્રેશર ટર્બો જનરેટર પ્રોજેક્ટના સ્થાપન માટેની બાંધકામ પ્રવૃત્તિઓ ચાલી રહી છે.
ભિલાઈ અને દુર્ગાપુર ઇસ્પાત પ્લાન્ટો માટેની પૂર્વતૈયારીઓનું કામ લોખંડ અને ઇસ્પાત મંત્રાલય દ્વારા કરવામાં આવ્યું. એપ્રિલ 1957થી, આ બે ઇસ્પાત પ્લાન્ટની દેખરેખ અને નિયંત્રણનું કામ પણ હિન્દુસ્તાન સ્ટીલને તબદીલ કરી આપવામાં આવ્યું. તેનું પંજીકૃત કાર્યાલય મૂળે નવી દિલ્હીમાં હતું. જુલાઈ 1956માં તેને કલકત્તા ખસેડવામાં આવ્યું, અને ડિસેમ્બર 1959માં તેને છેવટે રાંચીમાં ખસેડવામાં આવ્યું.
ભારતીય ઇસ્પાત પ્રાધિકરણ લિમિટેડ અને રાષ્ટ્રીય તાપવિદ્યુત નિગમ લિ. વચ્ચે 50:50નું સંયુક્ત સાહસ; જે 314 મેગાવૉટ ની સંયુક્ત ક્ષમતા ધરાવતા રોઉરકેલા, દુર્ગાપુર અને ભિલાઈ ખાતેના વશવર્તી વિદ્યુત પ્લાન્ટોનું વ્યવસ્થાપન કરે છે. તેણે ભિલાઈ ખાતે 500 મેગાવૉટના વિદ્યુત પ્લાન્ટના અમલીકરણ દ્વારા વધારાની ક્ષમતા ઊભી કરી છે. પહેલા એકમનું વેપારી ઉત્પાદન એપ્રિલ 2009માં અને બીજા એકમનું વેપારી ઉત્પાદન ઑક્ટોબર 2009માં શરૂ થયું.
સેલ અને ટાટા સ્ટીલ વચ્ચે 2001માં રચાયેલું 50:50 સંયુક્ત સાહસ. આ કંપની ઇસ્પાત અને સંબંધિત ક્ષેત્રોમાં ઈ-કોમર્સ પ્રવૃત્તિઓનો પ્રચાર-પ્રસાર કરે છે. તેમાં સમાવેશ કરવામાં આવેલી નવી સેવાઓમાં ઈ-મિલકત વેચાણ, પ્રસંગો અને સભા-સંમેલનો, કોલસા વેચાણ અને લૉજિસ્ટિક્સ, પ્રકાશનો વગેરે છે.
તેના આરંભથી જ, સેલ દેશના ઔદ્યોગિક વિકાસ માટે સુદૃઢ આંતરમાળખું ઊભું કરવા માટે નિમિત્તરૂપ રહી છે. તે સિવાય, ટૅકનિકલ અને વ્યવસ્થાપનસંબંધી તજજ્ઞતાના વિકાસમાં પણ તેણે અત્યંત મહત્ત્વનું યોગદાન આપ્યું છે. ઉપભોક્તા ઉદ્યોગ માટે સતત આગત પૂરી પાડતાં રહીને તેણે આર્થિક વિકાસના દ્વિતીય અને તૃતીય મોજાંઓને જન્મ આપ્યો છે.
સેલની માલિકીના મુખ્ય એકમો ભિલાઈ, બોકારો, દુર્ગાપુર, રોઉરકેલા, બર્નપુર અને સાલેમમાં સ્થિત છે. સેલ એ ભારત સરકારની માલિકીની અને તેના થકી સંચાલિત, એક જાહેર ક્ષેત્રની કંપની છે. તાજેતરના એક સર્વેક્ષણ અનુસાર, સેલ એ ભારતના સૌથી વધુ ઝડપે વિકસતાં જાહેર ક્ષેત્રનાં એકમોમાંની એક છે.
આજે સેલ ભારતમાંનાં સૌથી મોટાં ઔદ્યોગિક એકમોમાંનું એક છે. આંતરિક તેમ જ નિકાસ બજારોની જરૂરિયાત અનુસારનાં ગુણવત્તાયુક્ત ઇસ્પાત ઉત્પાદનોની વૈવિધ્યસભર હારમાળા પૂરી પાડવી તથા ટૅકનિકલ અને વ્યાવસાયિક તજજ્ઞતાનું વિશાળ સલાહકારજૂથ એ તેની શક્તિ રહી છે.
વિશ્વ કક્ષાના એક સન્માનિત આયોગ બનવું અને ભારતીય ઇસ્પાત વેપારમાં ગુણવત્તા, ઉત્પાદકતા, નફાકારકતા અને ગ્રાહક સંતોષની બાબતમાં અગ્રણી બનવું.
20મી સદીની બીજા ભાગમાં મોનોરેલની ડિઝાઇનમાં મોટા બીમ કે ગર્ડર આધારિત ટ્રેકનો ઉપયોગ કરવાનું નક્કી થયું હતું, જેમાં વાહનને વ્હિલનું એક જૂથ ટેકો આપે છે અને બીજુ જૂથ તેને ગતિ આપે છે. આ ડિઝાઇન આધારિત વાહનો બીમમાંથી સપોર્ટ, સસ્પેન્શન અને કેન્ટીલિવર મેળવે છે. 1950ના દાયકામાં અલવેગ સ્ટ્રેડલ ડિઝાઇન બહાર આવી હતી, તે પછી અપડેટ થયેલી સસ્પેન્ડેડ સેફેજ સિસ્ટમ આવી હતી. અલવેગ ની ટેકનોલોજીના વિવિધ વર્ઝનનું હાલમાં બે સૌથી મોટા મોનોરેલ ઉત્પાદકો હિટાચી મોનોરેલ અને બોમ્બાર્ડિયર ઉપયોગ કરે છે.આ સમયગાળામાં કેલિફોર્નિયાના ડિઝનીલેન્ડ, ફ્લોરિડાના વોલ્ટ ડીઝની વર્લ્ડ, સીએટલ, જાપાન અને બીજા ઘણા સ્થળોએ મોનોરેલ શરૂ કરવામાં આવી હતી. એક્ઝિબિશન અને મનોરંજન પાર્કમાં ભાવિ ટેકનોલોજી તરીકે મોનોરેલનો ખૂબ પ્રચાર કરવામાં આવ્યો હતો, હાલમાં પણ આ સિસ્ટમના વારસો આવા સ્થળે જોવા મળે છે. જોકે પરંપરાગત પરિવહન વ્યવસ્થાની સરખામણીમાં મોનોરેલનો નહિવત ઉપયોગ થયો હતો.એર ટ્રાવેલ અને શોપિંગ મોલના ઉદભવ સાથે ખાનગી ધોરણે મોનોરેલનો ઉપયોગ થવા લાગ્યો હતો અને શટલ પ્રકારની ઘણી મોનોરેલ સિસ્ટમ તૈયાર કરવામાં આવી હતી.
આધુનિક મોનોરેલ વિશાળ અને મજબૂત બીમ આધારિત છે, આ બીમ પર મોનોરેલ દોડે છે. મોનોરેલની સંખ્યાબંધ ડિઝાઇન છે, જેને વ્યાપક સંદર્ભમાં બે વર્ગ એટલે કે સ્ટ્રેડલ બીમ અને સસ્પેન્ડેડ મોનોરેલમાં વિભાજિત કરવામાં આવે છે.હાલમાં ઉપયોગમાં લેવામાં આવતો મોનોરેલનો સૌથી સામાન્ય પ્રકાર સ્ટ્રેડલ-બીમ મોનોરેલ છે, જેમાં ટ્રેન બેથી ત્રણ ફૂટ પહોંળા રિઇન્ફોર્સ્ડ કોન્ક્રીટના બીમ પર દોડે છે. રબર ટાયર બીમની ટોચની સપાટીને તેમજ વાહનના સંતુલન માટે બંને બાજુની ધારના સંપર્કમાં આવે છે. સ્ટ્રેડલ બીમ મોનોરેલને જર્મનીની કંપની અલવેગ દ્વારા લોકપ્રિય બનાવવામાં આવી છે. ફ્રાન્સની કંપની સેફેજ દ્વારા વિકસિત સસ્પેન્ડેડ મોનોરેલ પણ બીજો એક પ્રકાર છે, જેમાં ટ્રેન ઉપરના વ્હીલ કેરિજ નીચે લટકતી હોય છે અને ગતિ કરે છે. આ પ્રકારની ડિઝાઇનમાં કેરિજ વ્હિલ સિંગલ બીમમાં હોય છે અને તેના આધારે ગતિ કરે છે. છીબા અર્બન મોનોરેલ હાલમાં વિશ્વનું સૌથી મોટું સસ્પેન્ડેડ મોનોરેલ નેટવર્ક છે.
મોનોરેલ ઘણીવાર જમીનથી અધ્ધર પાટા ધરાવતી હોય છે, પરંતુ તે માત્ર એલિવેટેડ હોતી નથી, જેનાથી ઘણીવાર ડોકલેન્ડ લાઇટ રેલવે, વાનકુવર સ્કાયટ્રેન અને જેએફકે એરટ્રેન જેવી બીજા એલિવેટેડ સિસ્ટમ્સ સાથે તેને જોડી દેવામાં આવે છે. મોનોરેલ વાહનો પ્રથમ દ્રષ્ટીએ અન્ય લાઇટ રેલ જેવી જ લાગે છે અને તે માનવસહિત કે માનવરહિત હોઈ શકે છે. મોનોરેલ વાહનો સાંઘાથી જોડાયેલા એક એકમના એકમાત્ર ફોર્મેટમાં અથવા ‘ટ્રેન’માં જોડાયેલા બહુવિધ એકમોના ફોર્મેટમાં હોય છે. બીજી આધુનિક એડવાન્સ રેપિડ ટ્રાન્ઝિટ સિસ્ટમ્સ સાથેની સમાનતા એ છે કે કેટલીક મોનોરેલ લિનિયર ઇન્ડક્શન મોટરથી સંચાલિત હોય છે. બે પાટાની રેલવે વ્યવસ્થા સાથેની સમાનતા એ છે કે આ વાહનો બોગી મારફત બીમ સાથે જોડાયેલા હોય છે, તેનાથી આ વાહનો વળાંક લઈ શકે છે.
1890ના દાયકા પછીથી ટ્રાફિકમાં અને શહેરીકરણમાં વધારાની સાથે જાહેર પરિવહન વ્યવસ્થામાં ઉપયોગ માટે મોનોરેલ માટેના આકર્ષણમાં ફરી વધારો થયો હતો, જેમાં જાપાનમાં મોનોરેલનો પ્રારંભિક ઉપયોગ થયો હતો અને હાલમાં મલેશિયામાં તેનો ઉપયોગ થાય છે. વિશ્વની સૌથી વ્યસ્ત મોનોરેલ લાઇન ટોકિયો મોનોરેલ દરરોજ સરેરાશ 127,000 મુસાફરોને લઈ જાય છે અને તેમાં 1964 પછીથી આશરે 1.5 અબજથી વધુ લોકોએ મુસાફરી કરે છે. અનોખા નાના અંતરના સ્થળો અને મનોરંજન પાર્કમાં પણ તેનો ઉપયોગ ચાલુ રહ્યો છે.આધુનિક જાહેર પરિવહન મોનોરેલ વ્યવસ્થા અલવેગ બીમ અને ટાયર સિસ્ટમ સાથે ઠરીઠામ થઈ છે, કારણ કે માત્ર બે સસ્પેન્ડેડ સિસ્ટમની મોનોરેલનો વ્યાપક ઉપયોગ થયો છે. મોનોરેલના માળખાને મેગ્લેવ ટ્રેનમાં પણ અપનાવવામાં આવ્યું છે.
જર્મનીની ટ્રાન્સરેપિડ દ્વારા વિકસિત મેગ્નેટિક લેવિટેશન ટ્રેન સિસ્ટમ્સ ખાસ કરીને સ્ટ્રેડલ પ્રકારની મોનોરેલ છે, કારણ કે તે ખૂબ જ સ્થિર છે તેમજ તેમાં પુરપાટ ઝડપમાં ઝડપથી ઘટાડો કરી શકાય છે. મેગ્લેવ ટ્રેન તેની સંપૂર્ણ સ્પીડે દોડતી હોય ત્યારે તે તેના પાટાથી અધ્ધર થઈ જાય છે અને તેથી પાટા સાથે તેનો સીધો સંપર્ક રહેતો નથી. મેગ્લેવ કોઇ પણ પ્રકારની સૌથી વધુ ઝડપી ટ્રેન છે. પ્રયોગાત્મક જેઆર-મેગ્લેવમાં પ્રતિકલાક 581 કિમી ની સ્પીડ નોંધાઈ હતી. કમર્શિયલ શાંઘાઇ મેગ્લેવ ટ્રેન પ્રતિકલાક 501 કિમી ની ઝડપે દોડે છે.જાપાનની લિનિમો જેવી શહેરી પરિવહન વ્યવસ્થા માટે ઓછી ગતિની મેગ્લેવ મોનોરેલ પણ છે.
મોનોરેલ રેલવે આધારિત પરિવહન વ્યવસ્થા છે, જેમાં એક પાટા પર ટ્રેન ચાલે છે અને તે પાટા એકમાત્ર ટેકા અને તેના માર્ગદર્શક તરીકે કામ કરે છે. આ સિસ્ટમના બીમ અથવા આવા બીમ કે ટ્રેક પર ચાલતા વાહનોનું વર્ણન કરવા માટે આ શબ્દનો વિવિધ રીતે ઉપયોગ થાય છે. આ શબ્દસમૂહમાં ‘મોનો ’ અને ‘રેલ ’ એવા બે શબ્દોનું સંયોજન થયું છે અને આ શબ્દ 1897ની શરૂઆતમાં ઉદભવ્યો હતો, શરૂઆતની સિસ્ટમમાં લોખંડના પાટાનો ઉપયોગ થતો હતો. આ પરિવહન વ્યવસ્થા ઘણીવાર રેલવે તરીકે ઓળખાય છે.રોજબરોજની ભાષામાં ‘મોનોરેલ’ શબ્દ કોઇપણ સ્વરૂપની એલિવેટેડ રેલવે અથવા પીપલમુવરનું વર્ણન કરવા ખોટી રીતે ઘણીવાર વપરાય છે. હકીકતમાં આ શબ્દ તેના એલિવેશન નહીં, પરંતુ પાટાના પ્રકારનો ઉલ્લેખ કરે છે.
કેટલીક પ્રારંભિક મોનોરેલ સિસ્ટમ્સ તેમજ 1901માં શરૂ થયેલી અને હજુ પણ કાર્યરત ખાસ કરીને વુપેર્ટલ ની સસ્પેન્ડેડ મોનોરેલ એવી ડિઝાઇન છે કે તેમાં એક પાટા પરથી બીજા પાટા પર ફેરબદલ કરવાનું મુશ્કેલ બને છે. બીજી કેટલીક મોનોરેલ સિસ્ટમ્સ લાંબા પાટા અથવા નિર્ધારિત સ્ટેશન વચ્ચે કાર્યરત બનીને શક્ય હોય ત્યા સુધી પાટાના ફેરબદલને ટાળે છે, જેનું ઉદાહરણ વોશિંગ્ટનના સીએટલની મોનોરેલ છે.હાલની કાર્યરત મોનોરેલ ભૂતકાળની મોનોરેલની સરખામણીમાં વધી સારી રીતે પાટા ફેરબદલ કરવાની ક્ષમતા ધરાવે છે. સસ્પેન્ડેડ મોનોરેલના કિસ્સામાં એક પાટા પરથી બીજા પાટા પર જવા માટે બીમવેમાં ગતિશીલ વ્હિલ રાખી શકાય છે.
સૌ પ્રથમ મોનોરેલ રશિયામાં ઇવાન એલમાનોવએ વર્ષ 1820માં બનાવી હતી. 19મી સદીની શરૂઆતથી પરંપરાગત રેલવેની વિકલ્પ તરીકે મોનોરેલનું નિર્માણ કરવાના પ્રયાસો ચાલુ થયા હતા. સૌ પ્રથમ પેટન્ટ 1821માં યુકેમાં હેનરી પાલ્મેરે મેળવ્યા હતા અને દક્ષિણ-પૂર્વ લંડનના ડેપફોર્ડ ડોકયાર્ડમાં આ ડિઝાઇનનો ઉપયોગ કરાયો હતો તેમજ હાર્ટફોર્ડશાયર ચેશંટ નજીકની પત્થરોની ખાણમાંથી પત્થરોની હેરફેર કરવા લી નદી સુધી નાની લાઇન નાંખવામાં આવી હતી. ચેશંટ લાઇન નોંધપાત્ર છે, કારણ કે તે મુસાફરોને લઈ જતી વિશ્વની પ્રથમ મોનોરેલ તેમજ હાર્ટફોર્ડશાયરમાં ખોલવામાં આવેલી પ્રથમ રેલવેલાઇન છે.
એરપોર્ટ ટ્રાન્સફર અને કેટલીક મધ્યમ ક્ષમતાની મેટ્રો સિસ્ટમના પરિવહન બજારમાં મોનોરેલ સિસ્ટમનો પણ સહિયારો ઉપયોગ જોવા મળે છે. બીજા પરિવહન માધ્યમોથી મોનોરેલ સિસ્ટમને અલગ પાડવા માટે મોનોરેલ સોસાયટી મોનોરેલની વ્યાખ્યાને વધુ સ્પષ્ટ કરતા કહે છે કે મોનોરેલ સિસ્ટમના બીમ વાહન કરતા નાના હોય છે.
મોટા ભાગની તમામ મોનોરેલમાં ડ્યુઅલ થર્ડ રેલ દ્વારા ઇલેક્ટ્રિક મોટર્સનો ઊર્જા તરીકે ઉપયોગ કરવામાં આવે છે, આ મોટર્સને ગાઇડન્સ બીમમાં આવેલા કે તેની સાથે જોડાયેલી ઇલેક્ટ્રીકલ ચેનલ કે વાયર મારફત ઊર્જાનો પુરવઠો મળે છે. જોકે ડીઝલથી ચાલતી મોનોરેલ સિસ્ટમ પણ અસ્તિત્વ ધરાવે છે.
1879માં હેડોન અને સ્ટ્રીંગફેલોએ સ્વતંત્ર રીતે ‘વન રેલ’ સિસ્ટમની દરખાસ્ત કરી હતી, જેમાં ઇન્વર્ટેડ "/ " રેલનો ઉપયોગ કરવામાં આવ્યો હતો. આ સિસ્ટમ લશ્કરી ઉપયોગ માટેની હતી અને તેને ‘સસ્તી રેલવે’ તરીકે સામાન્ય નાગરિકોના ઉપયોગની સિસ્ટમ તરીકે પણ જોવામાં આવતી હતી.
બેહર સિસ્ટમનો ઉપયોગ કરીને હાઇસ્પીડ મોનોરેલને લીવરપુલ અને માન્ચેસ્ટર વચ્ચે નાંખવાની 1901માં દરખાસ્ત કરવામાં આવી હતી.
ભંડોળ યોજનામાં, નોકરીદાતાનું પ્રદાન, અને ક્યારેક યોજનાના સભ્યો પાસેથી પણ લેવામાં આવે છે, લાભો મેળવવાના હેતુથી આ ભંડોળનું રોકાણ કરવામાં આવે છે. રોકાણોનું ભાવિ વળતર, અને ભવિષ્યમાં ચૂકવવાના લાભો, અંગે અગાઉથી માહિતી નથી હોતી, આથી એ બાબતની કોઈ ખાતરી નથી મળતી કે જે પ્રદાન આપવામાં આવ્યું હતું, તે લાભો માટે પૂરતું હશે. સામાન્ય રીતે, જે પ્રદાન આપવાનું છે તેનું નિયમિત મૂલ્યાંકન થતું રહે છે અને યોજનાની સંપત્તિ અને જવાબદારીઓનું મૂલ્યાંકન થાય છે, વીમા જોખમ વિશેષજ્ઞ આ મૂલ્યાંકન કરતા જુએ છે કે, પૅન્શન ભંડોળએ ભવિષ્યના બંધનકારક કરારોને પહોંચી શકશે. આનો મતલબ એ થયો કે, નિર્ધારિત પૅન્શન લાભ યોજનામાં, રોકાણનું જોખમ, અને રોકાણનું વળતર, સામાન્ય રીતે પ્રાયોજક/નોકરીદાતા વિચારવામાં આવે છે, વ્યક્તિ દ્વારા નહીં. જો યોજનાને પૂરતા નાણાં નહીં મળતા હોય તો, યોજનાને નાણાં પૂરા પાડવા માટે પ્રાયોજક પાસે પૂરતાં નાણાં નહીં હોય.
અનેક રાષ્ટ્રોમાં, જેમ કે, યુએસએ , યુકે અને ઓસ્ટ્રેલિયામાં, મોટાભાગના નિર્ધારિત લાભ યોજનાઓને ભંડોળ આપવામાં આવે છે, કારણ કે, ત્યાં સરકારો આ પ્રકારની યોજનાઓને કર રાહતો આપે છે . યુનાઈટેડ સ્ટેટ્સમાં, ચર્ચ સિવાયના ખાનગી નોકરીદાતાઓએ ફરજીયાત રીતે પૅન્શન બેનિફિટ ગેરન્ટી કોર્પોરેશનમાં વીમા-પ્રકારનો હપ્તો આપવાનો રહે છે, તે એક સરકારી સંસ્થા છે, જેની ભૂમિકા સ્વૈચ્છિક ખાનગી પૅન્શન યોજનાઓને જાળવવાની તથા તેને ચાલુ રાખવાની છે. અને સમયસર તથા પૅન્શન લાભોની અડચણ વગર ચૂકવણી કરવાની છે.
રોકડ સિલક યોજનાએ નિર્ધારિત લાભ યોજના છે જે નોકરીદાતા દ્વારા ઘડવામાં આવે છે, જેના માટે વીમાજોખમ વિશેષજ્ઞો સાથે મસલત કરવામાં આવે છે. (જેમ કે, ક્વાસા લિપ્ટન, જેમના માટે એવું કહેવામાં આવે છેકે તેમણે રોકડ સિલક યોજના તૈયાર કરી હતી) જેના માટે એવું જણાય છે કે, તે નિર્ધારિત પ્રદાન યોજના છે. તેમની પાસે પૂર્વ પક્ષાત્મક ખાતાઓમાં રાષ્ટ્રીય સિલક હોય છે, જ્યાં સામાન્ય રીતે દર વર્ષે યોજનાનો વહિવટદાર એક ચોક્કસ રકમની ચૂકવણી ચોક્કસ ટકાવારીમાં ભાગ લેનારાઓના વેતનમાં ઉમેરે છે, ઉપરાંત વ્યાજની રકમ પણ જમા કરવામાં આવે છે. આ વાસ્તવિક પ્રદાન નથી અને વધુમાં પ્રવેશ પૂરતો જ ફાળવણીના વ્યાપની ચર્ચા કરવામાં આવે તે અંગે હાલમાં વ્યાપક વિવાદ છે.
સામાન્ય રીતે તેમને કર, હિસાબી અને નિયંત્રક હેતુઓના કારણે, નિર્ધારિત લાભ યોજના તરીકે ઓળખવામાં આવે છે. નિર્ધારિત લાભ યોજનાની જેમ, સંકર યોજનાઓમાં મોટાભાગનું રોકાણ જોખમ યોજનાના પ્રાયોજક દ્વારા ઉઠાવવામાં આવે છે. નિર્ધારિત પ્રદાન યોજનાની રૂપરેખા પ્રમાણે, યોજનાના લાભોને કાલ્પનિક ખાતા સિલક દ્વારા વ્યક્ત કરવામાં આવે છે, અને સામાન્ય રીતે નોકરીનો ગાળો પૂરો થાય એટલે રોકડ સિલક સ્વરૂપે ચૂકવવામાં આવે છે. આ લાક્ષ્ણિકતાઓ તેને પરંપરાગત નિર્ધારિત લાભ યોજના કરતા વધુ સુવાહ્ય બનાવે છે અને કદાચ જ્યાં કર્મચારીગણનો બદલો ઝડપથી થતો હોય ત્યાં આકર્ષક પણ બનાવે છે.
અમેરિકામાં, નિર્ધારિત પ્રદાન યોજનાની કાયદાકીય વ્યાખ્યા છે કે, જે યોજનામાં ભાગ લેનારા દરેકને વ્યક્તિગત ખાતા આપવામાં આવે, અને ખાતામાં આપવામાં આવેલા પ્રદાન પર જ લાભોનો આધાર રહેલો હોય, સકારાત્મક કે નકારાત્મક આવક, લાભો, ખર્ચા અને નુકસાન ખાતામાં ફાળવી દેવામાં આવે છે. યુનાઈટેડ સ્ટેટ્સમાં નિર્ધારિત પ્રદાન યોજનાઓમાં વ્યક્તિગત નિવૃત્તિ ખાતા અને 401 યોજનાઓનો પણ સમાવેશ થાય છે. આવી યોજનાઓમાં, એક કે અમુક હદ સુધી, નિવૃત્તિ યોજનાના નાણાંનું રોકાણ કેવી રીતે કરવું અને ફાળવવા તે નક્કી કરવા માટે જવાબદાર હોય છે. જેમાં અગાઉથી નક્કી થયેલા બહુ થોડા મ્યુચ્યુઅલ ફંડો કે ચોક્કસ શેર અથવા બીજી જામીનગીરીની પસંદગીનો સમાવેશ થાય છે. મોટાભાગના સ્વ-નિર્દેષિત નિવૃત્તિ યોજનાઓની ખાસિયત ચોક્કસ કર લાભો છે, અને કેટલાક કર્મચારીના હિસ્સા જેટલું આપે છે અને નોકરીદાતાએ પણ એટલું આપવાનું રહે છે.
જેના બદલામાં, આવી યોજનાના નાણાં, રોકાણકાર દ્વારા ચોક્કસ ઉંમરે પહોંચતા પહેલા પાછા ખેચી નથી શકાતા. સામાન્ય રીતે જ્યારે કર્મચારી 59.5 વર્ષની ઉંમરે પહોંચે છે – જેના કારણે નોંધપાત્ર દંડ નથી ચૂકવવો પડતો.
ભંડોળ વગર ની નિર્ધારિત લાભ યોજનામાં, કોઈ પણ જાતની મુલકતો બાજુએ રાખવામાં નથી આવતી અને નોકરીદાતા કે અન્ય પૅન્શન પ્રાયોજકો દ્વારા જ્યારે લાભોનું ચૂકવણૂં કરવાનું હોય ત્યારે કરવામાં આવે છે. વિશ્વના મોટાભાગના દેશોમાં રાષ્ટ્ર દ્વારા પૂરી પાડવામાં આવતી પૅન્શન વ્યવસ્થાએ નાણાં આપ્યાં વગરની હોય છે, જે વર્તમાન કામદારોના ફાળા અને કરમાંથી સીધા જ ચૂકવવામાં આવે છે. આ પદ્ધતિ દ્વારા નાણાંમેળવવાને પે-એઝ-યુ-ગો કે પીએવાયજી ) તરીકે ઓળખવામાં આવે છે. યુરોપના અનેક રાષ્ટ્રોની સામાજિક સુરક્ષા વ્યવસ્થાઓમા નાણાં આપવાના નથી રહેતાં. વર્તમાન કર અને સામાજિક સુરક્ષા પ્રદાનમાંથી સીધા જ લાભો ચૂકવવામાં આવે છે; કેનેડામાં વેતન-આધારિત નિવૃત્તિ યોજના )માં સરકાર દ્વારા આપવામાં આવે છે, તેની સંપત્તિનું સંચાલન સીપીપી ઈનવેસ્ટમેન્ટ બોર્ડ દ્વારા કરવામાં આવે છે, જ્યારે યુ.એસ. માં સામાજિક સુરક્ષા વ્યવસ્થા માટેના નાણાં યુ.એસ. ના ખાસ ટ્રેઝરી બોન્ડમાંથી આવે છે.
નોકરી દાતા દ્વારા કર્મચારીના હિતમાં ઘડવામાં આવેલું પૅન્શન સામાન્ય રીતે વ્યવસાયી કે નોકરીદાતા પૅન્શન તરીકે ઓળખવામાં આવે છે. મજૂર સંગઠનો, સરકાર કે બીજા સંગઠનો પણ પૅન્શન માટે નાણાં પૂરા પાડતા હોય છે. વ્યવસાયી પૅન્શન એ વિલંબિત વળતરના સ્વરૂપમાં હોય છે, સામાન્ય રીતે તે નોકરીદાતા અને કર્મચારીને કરના કારણે લાભકારક હોય છે. ઘણાં પૅન્શનમાં વીમાનો વધારાનો આયામ પણ હોય છે, જે ઘણી વખત મૃતકના પરિવારજનો કે અશક્ત લાભાર્થીઓને ચૂકવવામાં આવે છે. અન્ય માધ્યમો આ પ્રકારના સુવ્યવસ્થિત ચૂકવણાં આપી શકે છે. પૅન્શન પરિભાષાનો સામાન્ય ઉપયોગ નિવૃત્તિ સમયે વ્યક્તિને મળતા ચૂકવણાંને વર્ણવા માટે કરવામાં આવે છે, સામાન્ય રીતે પૂર્વ-નિર્ધારીત કાયદાકીય અને/અથવા કરારની પરિભાષા હેઠળ તેને નક્કી કરી લેવામાં આવતા હોય છે. પૅન્શન મેળવનાર નિવૃત્ત વ્યક્તિ પૅન્શનર અથવા નિવૃત્ત તરીકે ઓળખાય છે.
ઓટો વોન બિસ્માર્કના કાયદાના ભાગરૂપે, 1889માં વૃદ્ધાવસ્થા અને અસક્ષમતા વીમા ખરડો લાવવામાં આવ્યો હતો. વૃદ્ધાવસ્થા પૅન્શન યોજનાના નાણાં કર્મચારીઓ ઉપર કર નાખીને તેના નાણાં મેળવવામાં આવે છે, મૂળતઃ જે કર્મચારીઓ 70 વર્ષની ઉંમરે પહોંચી ગયા છે, તેમને પૅન્શન વાર્ષિકી મળે તે રીતે આ યોજનાની રૂપરેખા ઘડવામાં આવી હતી, 1916માં તે ઘટાડીને 65 વર્ષની ઉંમર પર લાવી દેવામાં આવી હતી.
કેટલીક વખત એવો દાવો કરવામાં આવે છે કે, તે સમયે સરેરાશ પ્રુશ્યન ની અપેક્ષિત આયુ 45 વર્ષની હતી; વાસ્તવમાં આ આંકડાઓમાં તે સમયના ખૂબ જ ઊંચા બાળ મરણ દર અને બાળકના જન્મ સમયે પ્રસૂતિ દરમિયાન ઊંચા મરણદરને અવગણવામાં આવ્યા છે.
વાસ્તવમાં, આ યોજના હેઠળ વીમો લેનાર પુખ્ત વ્યક્તિ સરેરાશ સિત્તેર વર્ષ વર્ષ જીવશે, આ કાયદામાં વીમા જોખમની ગણતરી સમયે આ આંકડો નક્કી કરવામાં આવ્યો હતો.
જે લોકો એ યુકે માં કામ કર્યું છે અ રાષ્ટ્રીય વીમા યોજનામાં ચોક્કસ સ્તરે પ્રદાન કર્યું છે, તેઓ સામાન્ય નિવૃત્તિ પછી રાજ્ય પૅન્શન યોજનામાંથી આવકની અપેક્ષા રાખી શકે છે હાલમાં રાષ્ટ્રીય પૅન્શન યોજનાને બે ભાગમાં વહેંચી શકાય છે: મૂળ રાષ્ટ્રીય પૅન્શન, સ્ટેટ સેકન્ડ પૅન્શન યોજના જેને એસ2પી તરીકે ઓળખવામાં આવે છે. જે લોકોએ ને તો પૅન્શન મળે છે કે, જો તેણે રાષ્ટ્રીય વીમા નોંધણીમાં પૂરતા વર્ષો સુધી ફાળો આપ્યો હોય તો તેને મૂળભૂત રાજ્ય પૅન્શનનો લાભ મળે છે.
એસટુપી પૅન્શન યોજનામાં આવકનો આધાર અને સંબંધ દર વર્ષે વ્યક્તિ કેટલી આવક મેળવવા ઈચ્છે છે તેના પર રહેલો છે. એવું પણ સંભવ છે કે, સરકારનું એસટુપી નું ચૂકવણું જતું કરવામાં આવે, જેના બદલામાં તેણે કામકાજી જીવન દરમિયાન યોગ્ય પેન્શન યોજનાને ચૂકવણું કર્યું હોય. વધુ વિગતો માટે જુઓ યુકે પૅન્શન જોગવાઈઓ.
નિર્ધારિત પ્રદાન યોજનામાં, દરેક સભ્યના વ્યક્તિગત ખાતામાંથી ચૂકવણું કરવામાં આવે છે. આ પ્રદાનનું રોકાણ કરવામાં આવે છે, જેમકે શેરબજારમાં અને રોકાણ પરનું વળતર વ્યક્તિના ખાતામાં જમા કરી દેવામાં આવે છે. નિવૃત્તિ સમયે, સભ્યના ખાતાનો ઉપયોગ નિવૃત્તિ લાભો આપવા માટે કરવામાં આવે છે, કેટલીક વખત વાર્ષિકી ખરીદવા માટે તેનો ઉપયોગ કરવામાં આવે છે, જે નિયમિત આવક પૂરી પાડે છે. તાજેતરના વર્ષોમાં નિર્ધારિત પ્રદાન યોજનાઓ સમગ્ર વિશ્વમાં લોકપ્રિય બની છે, અને કેટલાક રાષ્ટ્રોમાં ખાનગી ક્ષેત્રમાં તે વર્ચસ્વ ધરાવતી વીમા યોજના બની છે. ઉદાહરણ તરીકે, અમેરિકામાં નિર્ધારિત લાભ યોજનાઓની સંખ્યા સતત ઘટી રહી છે, કારણ કે, વધુ અને વધુ નોકરીદાતાઓ પૅન્શન પ્રદાનને મોટા ખર્ચ તરીકે જુએ છે, જે નિર્ધારિત લાભ યોજનાના બદલે નિર્ધારિત પ્રદાન યોજના આપી ને ટાળી શકાય છે.
નિર્ધારિત પ્રદાન યોજનાના હિમાયતીઓ એવું માને છે કે, દરેક કર્મચારીમાં રોકાણના ઋણપત્રકોનું નિર્ધારણ કરવાની ક્ષમતા હોય છે, તે કે તેણી ખુદની જરૂરિયાતો અને આર્થિક સ્થિતિના આધાર પર, જેમાં કેટલું પ્રદાન આપવા માગે છે તેનો પણ સમાવેશ થાય છે કે કેમ તેનો પણ સમાવેશ થાય છે. જોકે, બીજા માને છે કે, આ દેખીતા લાભો છે પરંતુ, જે યોગ્ય રોકાણ માધ્યમ પસંદ કરવામાં, કે નિવૃત્તિ ખાતામાં સ્વૈચ્છાએ નાણાંનું પ્રદાન કરવાની શિસ્ત એ નાણાકીય સમજ નહીં ધરાવનારા કેટલાક કર્મચારીઓ માટે અડચણરૂપ પણ સાબિત થઈ શકે છે. યુ.એસ. માં હાલમાં ચાલી રહેલી ચર્ચાને સમાંતર ચર્ચા છે, જ્યાં રિપબ્લિકન નેતાઓ સામાજિક સુરક્ષા યોજનામાં બદલાવની માગ કરી રહ્યાં છે, કે કમ-સે-કમ તે સ્વ-નિર્દેશિત રોકાણ યોજના બને.
નિર્ધારિત લાભ પૅન્શન યોજનામાં લાભની ગણતરી નક્કી કરતા સૂત્રમાં કર્મચારીના વેતન, નોકરીના વર્ષો, નિવૃત્તિ સમયે વય અને બીજા પરિબળોનો પણ સમાવેશ થઈ શકે છે. ડૉલર ટાઈમ્સ સર્વિસ પ્લાનએ સરળ રૂપરેખા છે, કર્મચારી જેટલા વર્ષો સુધી કંપની માટે કામ કરે તેના આધાર પર ચોક્કસ રકમની માસિક ચૂકવણી કરવામાં આવે છે. ઉદાહરણ તરીકે, દર વર્ષે માસિક $100 વાળો પ્લાન, 30 વર્ષે નિવૃત્ત થનારને માસિક $3,000 પૂરા પાડશે. સંગઠિત કામદારોમાં આ યોજના વધુ લોકપ્રિય છે, અંતિમ સરેરાશ ચૂકવણું અમેરિકામાં આપવામાં આવતી નિર્ધારિત લાભ યોજનામાં સૌથી વધુ લોકપ્રિય છે. એફએપી યોજનાઓમાં કર્મચારીની કારકિર્દીના અંતિમ વર્ષો દરમિયાનનું સરેરાશ વેતન એ લાભની રકમ નક્કી કરે છે.
નોકરી દ્વારા નિયમિત આવક ન મેળવતા હોય ત્યારે નિવૃત્તિ યોજનાએ લોકોને આવક પૂરી પાડવાની ગોઠવણ છે. મોટાભાગે નિવૃત્તિ યોજનાઓમાં નિવૃત્તિ સમયે ચોક્કસ લાભો મેળવવાના હેતુથી નોકરીના ગાળા દરમિયાન નોકરીદાતા અને કર્મચારીએ ભંડોળ માટે નાણાંનો ફાળો આપવાનો રહે છે. આ એક વિલંબિત કર બચત માધ્યમ છે, જે કરમુક્ત ભંડોળ એકઠું કરવાની મંજૂરી આપે છે. જેનો ઉપયોગ નિવૃત્તિ સમયે આવક તરીકે થઈ શકે છે. અન્ય માધ્યમો દ્વારા પણ નાણાં પૂરા પાડવામાં આવી શકે છે, જેમકે, મજૂર સંગઠનો, સરકારી સંસ્થાઓ, અથવા સ્વ-નિર્ભર યોજનાઓ. આમ વીમા યોજનાઓએ "વિલંબિત વળતર"નું સ્વરૂપ છે. યુકે માં એસએસએએસ એ નોકરી-આધારિત પૅન્શન છે.
નિર્ધારિત લાભ યોજનાની "કિંમત"ની ગણતરી સહેલાઈથી થઈ શકતી નથી, અને તેના માટે વીમાજોખમ નિષ્ણાત કે વીમાજોખમને લગતા સોફ્ટવેર ની જરૂર રહે છે. જોકે, સર્વશ્રેષ્ઠ સાધનો હોય તો પણ, નિર્ધારિત લાભ યોજનાની કિંમત હંમેશા અર્થશાસ્ત્રીય અને નાણાકીય પૂર્વધારાણોના આકલન પર આધારિત હોય છે. આ પૂર્વાનુમાનોમાં સરેરાશ નિવૃત્તિ મર્યાદા, કર્મચારીઓનું આયુષ્ય, પૅન્શન યોજનાના રકમ પર મળનાર વળતર અને બીજા કર કે જકાત, જેમ કે, યુ.એસ. માં પૅન્શન બેનિફીટ ગેરન્ટી કોર્પોરેશન દ્વારા જરૂરી હોય. આથી, આ વ્યવસ્થા માટે, લાભો પ્રમાણમાં નિશ્ચિત છે, છતાં નિષ્ણાતો દ્વારા અંદાજ કાઢવામાં આવતો હોવા છતાં પ્રદાન અનિશ્ચિત રહે છે.
નિવૃત્તિ યોજના કે નિવૃત્તિ વેતન જેવી પરિભાષાઓ નિવૃત્તિ સમયે મંજૂર કરવામાં આવતા પૅન્શનનો અર્થ સૂચવે છે. નિવૃત્તિ યોજનાઓ નોકરી દાતાઓ, વીમા કંપનીઓ, સરકાર કે અન્ય સંસ્થાઓ જેમ કે, નોકરીદાતા સંગઠનો કે મજૂર સંગઠનો દ્વારા ઘડવામાં આવી હોઈ શકે છે. જેમને અમેરિકા માં નિવૃત્તિ યોજનાઓ તરીકે ઓળખવામાં આવે છે, તેમને યુકે અને આયર્લેન્ડમાં પૅન્શન સ્કીમો અને ઓસ્ટ્રેલિયા કે ન્યૂઝિલેન્ડમાં તેમને સુપરએન્યુએશન પ્લાન્સ કે સુપર તરીકે ઓળખવામાં આવે છે. નિવૃત્તિ પૅન્શનએ સામાન્ય રીતે ખાતરી સાથેના આજીવન વર્ષાસન સ્વરૂપમાં હોય છે, આમ તે દીર્ધાયુષ્યના જોમખ સામે રક્ષણ પૂરું પાડે છે.
યુનાઈટેડ કિંગ્ડમમાં, ફૂગાવાના માટે લાક્ષ્ણિક સૂચકાંક નોંધાયેલી નિવૃત્તિ યોજનાઓ આ સૂચકાંકને ધ્યાનમાં લેવો કાયદા દ્વારા ફરજીયાત છે. કર્મચારીની નિવૃત્તિ સમયે ફૂગાવોએ પૅન્શનની ખરીદ શક્તિ પર અસર કરે છે; જેમ ફૂગાવાનો દર વધુ, તેમ નક્કી થયેલા વાર્ષિક પૅન્શનની ખરીદશક્તિ ઓછી. ફૂગાવાના દર જેટલો વાર્ષિક પૅન્શનમાં વધારો કરીને આ અસરને હળવી કરી શકાય છે. (સામાન્ય રીતે તેની ટોચ નક્કી હોય છે, ઉદાહરણ તરીકે કોઈપણ વર્ષમાં 5 ટકાના દરે વધારો.) આ પદ્ધતિ કર્મચારી માટે લાભકારક છે. કારણકે, તે અમુક હદ સુધી પૅન્શનની ખરીદશક્તિને સ્થિર રાખે છે.
પરંપરાગત ડિફાઈન્ડ બેનિફિટ પ્લાન એ એવો પ્લાન છે કે, જેમાં રોકાણ પર આધાર રાખવાના બદલે, ચોક્કસ સૂત્રના આધાર પર નિવૃત્તિ લાભ નક્કી કરવામાં આવે છે. યુએસ માં, જે નિવૃત્તિ યોજનાને નિર્ધારિત પ્રદાન .યોજના હેઠળ ન આવતી કોઈપણ નિર્ધારિત લાભ યોજનાને સમાવિષ્ટ કરવામાં આવે છે જ્યાં નિર્ધારિત પ્રદાન યોજનાએ વ્યક્તિગત ખાતઓ સાથેની કોઈપણ યોજના છે. પરંપરાગત નિવૃત્તિ યોજના પ્રમાણે જે યોજનામાં કર્મચારીની નિવૃત્તિ પર જે કર્મચારીનો લાભ નિર્ધારિત થતો હોય તેને લાભ યોજના તરીકે વ્યાખ્યાયિત કરવામાં આવે છે.
લાભોને કેવી રીતે નક્કી કરવામાં આવે છે, તેના આધાર પર નિવૃત્તિ યોજનાઓને ચોક્કસ લાભ કે ચોક્કસ પ્રદાન ના સ્વરૂપમાં વર્ગીકૃત્ત કરી શકાય છે. ચોક્કસ લાભ યોજનાએ નિવૃત્તિ સમયે ચોક્કસ વળતરની ખાતરી આપે છે. સામાન્ય રીતે તે યોજનામાં સભ્યપદના વર્ષો અને સભ્યના પગાર પર આધારિત ચોક્કસ રીતના આધાર પર તે નક્કી કરવામાં આવે છે. ચોક્કસ પ્રદાન યોજના હેઠળ નિવૃત્તિ સમયે ચૂકવણું કરવામાં આવશે, જે ચૂકવવામાં આવેલા નાણાં અને રોકાણ માધ્યમોની કામગીરીના ઉપયોગ પર આધારિત હોય છે.
અનેક રાષ્ટ્રોમાં રાજ્ય-પ્રાયોજિત નિવૃત્તિલાભો આપવામાં આવે છે, નોકરીદાતાઓ દ્વારા પૂરા પાડવામાં આવતા લાભોના અતિરેકમાં આ લાભો આપવામાં આવે છે, પગારપત્રક કે બીજા કરોમાંથી આ અંગેના નાણાં મેળવવામાં આવે છે. યુનાઈટેડ સ્ટેટ્સ સોશ્યલ સિક્યુરિટી સિસ્ટમ એ નિર્ધારિત લાભવાળી પૅન્શન યોજના જેવી છે, જોકે ખાનગી નોકરીદાતા દ્વારા આપવામાં આવતા પૅન્શન કરતા આ યોજનાનું ઘડતર અલગ રીતે થયેલું હોય છે.
અનેક ડીબી પ્લાનમાં વહેલી નિવૃત્તિની જોગવાઈઓને પણ સામેલ કરવામાં આવે છે, જેથી કર્મચારીઓને સામાન્ય નિવૃત્તિની ઉંમર પહેલાં વહેલી નિવૃત્તિ મેળવવા માટે પ્રોત્સાહન મળે. તેમના સ્થાને કંપની ઓછાં પગાર પર વધુ યુવાન કર્મચારીઓની ભરતી કરે છે. તેની અમૂક જોગવાઈઓ અધિક હંગામી કે પૂરક લાભો ના સ્વરૂપમાં આવે છે., જે ચોક્કસ ઉંમરે ચૂકવવાના રહે છે, મોટાભાગે સામાન્ય નિવૃત્તિની ઉંમર પર પહોંચતા પહેલા હોય છે.
અનેક રાષ્ટ્રો તેના નાગરિકો અને નાગરિકોને નિવૃત્તિ સમયે આવક પૂરી પાડવા માટે ભંડોળ ઊભું કરે છે સામાન્ય રીતે આ ચૂકવણાં નાગરિકે તેના કામકાજી જીવન દરમિયાન ચૂકવવાના રહે છે, જેથી પાછળથી લાભો માટે પાત્ર ઠરી શકે. મૂળભૂત રાજ્ય પૅન્શનએ "પ્રદાન આધારિત" લાભ છે, અને વ્યક્તિના પ્રદાનના ઇતિહાસ પર આધાર રાખે છે.
ઉંમર ભેદભાવ, ઓછી પરિવર્તનશીલતા અને ખુલ્લા અંતર વાળા જોખમ નિર્ધારિત લાભવાળી યોજનાઓ મોટા નોકરીદાતાઓ માટે વધુ યોગ્ય છે, જેમ કે જાહેર સાહસ, . નોકરીદાતાના પક્ષે દૂરંદેશીતાનો અભાવથી આ સ્થિતી બેવડાઈ જાય છે, આનો મતલબ એ છે કે, મોટાભાગના કર્મચારીઓને ભવિષ્યની રોકાણયોજનાઓ અંગે અંધારામાં રાખવામાં આવે છે.
નિર્ધારિત પ્રદાન યોજનાની "ખર્ચ"ની ગણતરી અગાઉથી જ થયેલી હોય છે, પરંતુ, નિર્ધારિત પ્રદાન યોજનામાંથી લાભનો આધાર, જ્યારે કર્મચારી સંપત્તિ ખરીદવા માગે છે, ત્યારે ખાતાની સિલક પર રહેલો હોય છે. આથી, આ વ્યવસ્થામાં, પ્રદાન અંગે ખ્યાલ હોય છે , પરંતુ, તેના લાભ અંગે જાણકારી હોતી નથી .
સામાન્ય રીતે, પૅન્શન એ રોજગારીમાંથી નિયમિત આવક ન મેળવતા હોય ત્યારે લોકોને આવક પૂરી પાડવાની એક વ્યવસ્થા છે. નોકરી પૂરી થતી વખતે ચૂકવવામાં આવતા નાણાં અને પૅન્શનની વચ્ચે ભેળસેળ ન કરવી જોઈએ; પહેલામાં નિયમિત હપ્તામાં ચૂકવણું કરવામાં આવે છે, જ્યારે બીજામાં તેને એક સાથે રકમ ચૂકવી દેવામાં આવે છે.
જો પૅન્શન યોજનામાં વહેલી નિવૃત્તિની જોગવાઈ હોય, તો ઘણીવખત ચૂકવણાંને ઘટાડી નાખવામાં આવે છે, એ વાતને ધ્યાનમાં રાખીને કે નિવૃત્ત થનારાઓ લાંબા સમય સુધી ચૂકવણું મેળવતા રહે. યુએસ માં , નિયમો હેઠળ), વહેલા નિવૃત્તિ ઘટાડાના પરીબળને વીમા જોખમ થી ઓછો કે વીમા જોખમ જેટલો ઘટાડો સ્વીકાર્ય છે.
પેન્શન ના લાભો મુખ્યત્વે જે તે કર્મચારી ને મળતા હોય છે જે પોતે કોઈ જગ્યા એ નોકરી પછી નિવૃત્ત થયા હોય. તે કર્મચારી ના મૃત્યુ બાદ તેમના પત્ની જો હયાત હોય તો તેમને પણ પેન્શન મળી શકે છે.
આપવામાં આવેલી ખાતરી કે, જેમાં "ખાતરી" આપવામાં આવે છે કે, કર્મચારીના કામના કાર્યકાળ દરમિયાન ચોક્કસ પ્રદાનનું ભંડોળ ફાળવવામાં આવશે.
એરિક હાનેનાં પુસ્તક ઇન્સાઇડ ડેલ્ટા ફોર્સમાં તેની પ્રારંભની પસંદગી પ્રક્રિયાનું વિગતવાર વર્ણન કરવામાં આવ્યું છે. હાને લખે છે કે પસંદગી પ્રક્રિયા પુશ-અપ્સ, સિટ-અપ્સ અને દોડ જેવી આવશ્યક પરીક્ષાથી શરૂ થઇ હતી. તેમાંથી પસંદગી પામેલા ઉમેદવારોને બાદમાં જમીન પરની પરીક્ષાઓની શ્રેણીમાંથી પસાર કરવામાં આવ્યાં, જેમાં ઘોર-અંધકારમાં જમીન ખૂંદવાની કસોટીમાં પીઠ પર થેલો ભરાવવાની કસોટીનો સમાવેશ થતો હતો.
સેન્ટ્રલ ઇન્ટેલિજન્સ એજન્સીનું અત્યંત ગુપ્ત સ્પેશ્યલ એક્ટિવિટીઝ ડિવિઝન ) અને વધુ ચોક્કસ રીતે કહીએ તો તેનું ઉત્કૃષ્ટ સ્પેશ્યલ ઓપરેશન્સ ગ્રુપ ) ઘણી વખત ડેલ્ટા ફોર્સમાંથી ચાલકોની ભરતી કરે છે.
ઇ – સંદેશાવ્યવહાર, ગુપ્ત માહિતી અને વહીવટી મદદ (નાણાં, સરંજામ પૂરો પાડવો, તબીબી ટુકડી, સંશોધન અને વિકાસ, ટેક્નોલોજી અને ઇલેક્ટ્રોનિક્સ વગેરે. સહિત)