polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
પ્રીટિ ગુડ ગોપનીયતા ટ્રાંસલ ડીઇએસ અથવા -128 જેવી એન્ક્રિપ્શન અલ્ગોરિધમનો ઉપયોગ કરીને સંદેશાઓને એન્ક્રિપ્ટ કરવા અથવા ડેટા ફાઇલોને સંગ્રહિત કરવા દ્વારા ગોપનીયતા પ્રદાન કરે છે. ક્રિપ્ટોગ્રાફીનો ઉપયોગ કરીને વિવિધ માર્ગો દ્વારા ઇમેઇલ સંદેશાઓ સુરક્ષિત કરી શકાય છે, જેમ કે:
કમ્પ્યુટર પર દૂષિત ઇરાદો ધરાવતો સૉફ્ટવેર ડાઉનલોડ કરવામાં કોઈ ઇન્ટરનેટ વપરાશકર્તાને કપટ અથવા ફરજ પાડવામાં આવી શકે છે. આવા સૉફ્ટવેર ઘણા સ્વરૂપોમાં આવે છે, જેમ કે વાયરસ, ટ્રોજન હોર્સ, સ્પાયવેર અને વોર્મ્સ.
એન્ક્રિપ્શન અને ઑન-ધ-ગ્રાઉન્ડ-અપ એન્જિનિયરિંગ સહિત ડેટાના સ્થાનાંતરણને સુરક્ષિત કરવા માટે ઘણી પદ્ધતિઓનો ઉપયોગ કરવામાં આવે છે.
માં, એપ્લિકેશન સ્તરમાં ઇન્ટરનેટ પ્રોટોકોલ કમ્પ્યુટર નેટવર્ક પર પ્રક્રિયા-થી-પ્રક્રિયા સંચારમાં ઉપયોગમાં લેવાતા સંચાર પ્રોટોકોલ્સ અને ઇન્ટરફેસ પદ્ધતિઓ શામેલ હોય છે. એપ્લિકેશન સ્તર ફક્ત સંચારનું પ્રમાણભૂત કરે છે અને હોસ્ટ-ટુ-હોસ્ટ માહિતી સ્થાનાંતરણ ચેનલોને સ્થાપિત કરવા અને ક્લાયંટ-સર્વર અથવા પીઅર-ટુ-પીઅર નેટવર્કિંગ મોડેલમાં માહિતી વિનિમયનો પ્રબન્ધ કરવા માટે અંતર્ગત પરિવહન સ્તર પ્રોટોકોલ્સ પર આધાર રાખે છે. જોકે, / એપ્લિકેશન લેયર ચોક્કસ નિયમો અથવા ડેટા ફોર્મેટનું વર્ણન કરતું નથી કે જ્યારે સંચાર કરતી વખતે એપ્લિકેશન્સને ધ્યાનમાં લેવું જોઈએ, મૂળ સ્પષ્ટીકરણ એ એપ્લિકેશન ડિઝાઇન માટે મજબુતતા સિદ્ધાંત પર આધાર રાખે છે અને ભલામણ કરે છે.
મોડેલમાં, એપ્લિકેશન લેયરની વ્યાખ્યા અવકાશમાં સંક્ષિપ્ત છે. મોડેલ વપરાશકર્તાને પ્રાપ્ત માહિતીને પ્રદર્શિત કરવા માટે જવાબદાર વપરાશકર્તા ઇન્ટરફેસ તરીકે એપ્લિકેશન લેયરને વ્યાખ્યાયિત કરે છે. તેનાથી વિપરીત, ઇન્ટરનેટ પ્રોટોકોલ સ્યુટ આ પ્રકારની વિગતો સાથે પોતાને સંબંધિત નથી. એપ્લીકેશન લેયરની નીચે વધારાની કાર્યક્ષમતાને પણ સ્પષ્ટ રીતે જુદી પાડે છે, પરંતુ પરિવહન સ્તર ઉપર બે વધારાના સ્તરે: સત્ર સ્તર અને પ્રસ્તુતિ સ્તર. આ સ્તરો પર કાર્યક્ષમતાની સખત મોડ્યુલર જુદી જુદી રજૂઆત કરે છે અને દરેક સ્તર માટે પ્રોટોકોલ અમલીકરણ પ્રદાન કરે છે.
ઍપ્લિકેશન લેયર સંચાર નેટવર્કમાં વહેંચાયેલા સંચાર પ્રોટોકોલ્સ અને હોસ્ટ્સ દ્વારા ઉપયોગમાં લેવાતી ઇન્ટરફેસ પદ્ધતિઓનો ઉલ્લેખ કરે છે. એપ્લિકેશન લેયરનો ઉપયોગ કમ્પ્યુટર નેટવર્કિંગના માનક મોડેલ્સમાં થાય છે: ઇન્ટરનેટ પ્રોટોકોલ સ્યુટ અને મોડેલ. તેમ છતાં બંને મોડેલો તેમની સંબંધિત ઉચ્ચ સ્તર સ્તર માટે સમાન શબ્દનો ઉપયોગ કરે છે, વિગતવાર વ્યાખ્યાઓ અને હેતુઓ અલગ છે.
એપ્લિકેશન સ્તર પ્રોટોકોલ ઇન્ટરનેટ પ્રોટોકોલ સ્યુટમાં એપ્લિકેશન લેયર માટે વ્યાખ્યા દસ્તાવેજ 1123 મા છે. તે પ્રોટોકોલનો પ્રારંભિક સમૂહ પ્રદાન કરે છે જે પ્રારંભિક ઇન્ટરનેટની કાર્યક્ષમતાના મુખ્ય પાસાઓને આવરી લે છે.
તિબેટન સામ્રાજ્ય ૭મી સદીમાં ઉભરી આવ્યું પણ ટૂંક સમયમાં જ તેનું પતન થતા આખો વિસ્તાર વિવિધ પ્રદેશોમાં વહેંચાઈ ગયો. પશ્ચિમ અને મધ્ય તિબેટનો ઘણોબધો ભાગ એક અથવા બીજા સમયે લ્હાસા, શિગાત્સે કે નજીકના અન્ય સ્થળોના રાજકીય પ્રભાવ હેઠળ રહ્યો હતો, અને આ બધા પ્રદેશો મોન્ગોલ અને ચીનના શાસન હેઠળ હતા. ખામ અને આમ્ડો નામના પૂર્વીય વિસ્તારોમાં નાના રજવાડાઓ કે ગામડાઓના પંચોના શાસન હેઠળ મહદંશે સ્વાયત્ત સત્તા રહી, પરંતુ તે વિસ્તારો પણ ઘણી વખત સીધા ચીની શાસન હેઠળ આવી ચુક્યા હતા, ખાસ કરીને ચામ્ડોના યુદ્ધ પછી. આ વિસ્તારનો ઘણો મોટો હિસ્સો ચીનના સિચુઆન અને ક્વિન્ઘાઇ પ્રાંતમાં ભેળવી દેવામાં આવ્યા હતા. તિબેટની હાલની સીમા છે તે ૧૮મી સદીમાં જ નિર્ધારિત કરી દેવામાં આવી હતી.
તિબેટ એ એશિયા ખંડના તિબેટન ઉચ્ચપ્રદેશમાં આવેલો એક વિસ્તાર છે, જે આશરે ૨૪ લાખ કિલોમીટર૨માં ફેલાયેલો છે અને ચીન પ્રદેશનો લગભગ પા ભાગ રોકે છે. તે ખાસ કરીને તિબેટન લોકોની માતૃભૂમિ છે, જો કે તિબેટન ઉપરાંત મોન્પા, ક્વિયાંગ અને લ્હોબા લોકોનું પણ પારંપરિક નિવાસ છે. તાજેતરમાં હાન ચીની અને હુઈ લોકો પણ મોટી સંખ્યામાં અહિં આવીને વસ્યા છે. તિબેટ પૃથ્વી પરનો સૌથી ઊંચો વિસ્તાર છે, સમુદ્ર સ્તરથી જેની સરેરાશ ઊંચાઈ છે. અને આથી તિબેટનું સૌથી ઊંચું શિખર માઉન્ટ એવરેસ્ટ છે વિશ્વનિ સૌથી ઊંચો પર્વત છે જેની સમુદ્ર સ્તરથી ઊંચાઈ ૨૯,૦૨૯ ફુટ છે.
તિબેટનું અર્થતંત્ર ખેતી પર નિર્ભર કરે છે, જો કે છેલ્લા થોડા દસકાઓમાં ત્યાં પ્રવાસન ઉદ્યોગ પણ વિકસ્યો છે. તિબેટનો મુખ્ય ધર્મ તિબેટન બૌદ્ધ ધર્મ છે, આ ઉપરાંત બોન નામનો ધર્મ પણ પળાય છે જે તિબેટન બૌદ્ધ ધર્મને મળતો આવે છે, અને મુસલમાન અને ખ્રિસ્તી લઘુમતિઓ પણ છે. તિબેટન બૌદ્ધ ધર્મનો તિબેટની કલા, સંગીત અને તહેવારો પર ખાસો એવો પ્રભાવ છે. તિબેટના મકાનોની બાંધણી પર ચીની અને ભારતીય બાંધકામ શૈલીની અસર સ્પષ્ટ જોવા મળે છે. તેમનો દૈનિક આહાર શેકેલા જવ, યાકનું માંસ અને પો ચા નામનું પીણું છે.
રાણા રાજવંશ , ભારતીય ઉપખંડનો એક રાજપૂત વંશ છે. આ રાજવંશે વર્ષ ૧૮૪૬ થી ૧૯૫૧ સુધી નેપાળ પર શાસન કર્યું હતું, રાણા વંશ ગુરખા રાજ્યના ઉમરાવ કુંવર પરિવારથી ઉતરી આવ્યો હતો. ૧૯મી સદીની શરૂઆતથી થાપા રાજવંશ સાથેના વૈવાહિક સંબંધોને કારણે, રાણાઓ દરબાર રાજકારણમાં પ્રવેશ્યા હતા. વર્ષ ૧૮૪૬માં જંગ બહાદુર રાણાએ નેપાળમાં રાણા રાજની સ્થાપના કરી હતી.
પ્રથમ બે મંદિરો જે માર્ગની બાજુમાં આવેલા છે તેમાંનું પ્રથમ શિવને સમર્પિત છે અને પક્ષી મંદિર કોઇ મૂર્તિઓ ધરાવતું નથી પણ તેમાં પક્ષીઓની કોતરણી છે, જેથી પક્ષી મંદિક કહેવાય છે. ક્રમાંક ૨ મંદિર બધાં મંદિરોમાં સૌથી નાનું છે. ૫૦૦ મીટરના અંતરે મોટો ચોરસ આકારનો લાડુશાહ કુંડ આવેલો છે, જે તેના ચારેય ખૂણે કોતરણીઓ અને નાનાં મંદિરો ધરાવે છે. આમાંથી બે મંદિરો અનુક્રમે શિવ અને વિષ્ણુના છે અને ત્રીજા મંદિરનો પાયો આ બેની વચ્ચે છે. અન્ય બે મંદિરો દેવીઓ અને સૂર્યને સમર્પિત છે. વહેણની સામી બાજુએ અન્ય એક ધાર્મિક સ્થળ આવેલું છે જે દરવાજા પર નવગ્રહ ધરાવે છે અને નવગ્રહ મંદિર તરીકે ઓળખાય છે. તેનાંથી કેટલાક અંતરે ખંડિત મંદિર આવેલું છે જે સમગ્ર સમૂહોમાં સૌથી મોટું છે. મંદિર ક્રમાંક ૭ની નજીક પથ્થરના પગથિયાઓ આવેલા છે, જે નદી તરફ દોરી જાય છે પણ તે સારી સ્થિતિમાં નથી. તેમાં ગણેશની મૂર્તિ છે, જેથી તે ગણેશ મંદિર અથવા શિવ મંદિર તરીકે ઓળખાય છે. આ મંદિરો ૨૦૦૧ના ધરતીકંપમાં નુકશાન પામ્યા હતા પરંતુ તેનું સમારકામ કરવામાં આવ્યું હતું. આ મંદિરોના બાંધકામમાં સિમેન્ટ જેવો કોઇ પદાર્થ વપરાયો નથી અને મંદિરોનો પાયો તેના વજન પર ટકી રહ્યો છે.
ખેડ-રોડા સ્મારક સમૂહ અથવા રોડાના મંદિરો ગુર્જર-પ્રતિહાર અથવા રાષ્ટ્રકૂટ સમયમાં ૮મી-૯મી સદી દરમિયાન બાંધવામાં આવેલા સાત હિંદુ મંદિરોનો સમાવેશ કરે છે. તેમાં એક કુંડ અને વાવ પણ છે. તે સાબરકાંઠા જિલ્લાના રાયસિંગપુરા અને ખેડ-ચાંદરણી ગામોની વચ્ચે હિંમતનગરથી ૧૮ કિમીના અંતરે આવેલા છે. આ સ્મારકો હાથમતી નદીમાં ભળી જતા એક મોસમી પ્રવાહના કાંઠે આવેલા છે.
આ સ્થળની શરૂઆતી પુરાતત્વીદોને જાણ નહોતી. તેનો અભ્યાસ ૧૯૨૬માં પી. એ. ઇનામદાર અને ત્યારબાદ યુ.પી. શાહ અને એમ. એ. ઢાંકીએ ૧૯૬૦ના દાયકામાં કર્યો હતો. ઢાંકીએ આ સ્મારકોને સોલંકી શૈલીના મંદિર સ્થાપત્ય શૈલીના પ્રપિતામહ ગણાવ્યા હતા, જે મારુ-ગુર્જર તરીકે ઓળખાતા હતા.
સ્થળ પરથી મળેલી મૂર્તિઓ હવે વડોદરાના બરોડા મ્યુઝિયમ એન્ડ પિક્ચર ગેલેરીમાં રાખવામાં આવી છે. આ મૂર્તિઓ વિવિધ હિંદુ દેવી-દેવતાઓની છે. તેમાં એક સૂર્ય દેવની મૂર્તિ પણ છે.
કુંડ ઉત્તર બાજુએથી નુકશાન પામ્યો છે. અહીં નાનાં પ્રાંગણ સાથે ચાર દેવસ્થાનો કુંડના ચાર ખૂણે આવેલા છે. તે સપ્તમાતૃકા, વિષ્ણુ, ગણેશ અને દેવીઓને સમર્પિત છે.
રોડા શબ્દનો અર્થ ગુજરાતીમાં ઈંટના ટુકડાઓ થાય છે. આ સ્થળનું નામ તેના ખંડેરો તેમજ તેની નજીકના ગામ પરથી ઉતરી આવ્યું છે. ખેડ ચાંદરણી નજીકનું ગામ છે.
ઓમ બિરલાનો જન્મ ૨૩ નવેમ્બર ૧૯૬૨ના રોજ શ્રીકૃષ્ણ બિરલા અને શકુંતલા દેવીને ત્યાં મારવાડી હિન્દુ મહેશ્વરી પરિવારમાં થયો હતો. તેમણે સરકારી કોમર્સ કોલેજ, કોટા અને મહર્ષિ દયાનંદ સરસ્વતી યુનિવર્સિટી, અજમેરમાંથી કોમર્સમાં માસ્ટર ડિગ્રી મેળવી હતી. તેમણે ૧૯૯૧માં અમિતા બિરલા સાથે લગ્ન કર્યા હતા અને તેમને બે પુત્રીઓ આકાંશા અને અંજલિ છે.
ઓમ બિરલા ભારતીય રાજકારણી, કૃષિવિદ્ અને સામાજિક કાર્યકર છે, જેઓ ૧૭મી અને વર્તમાન લોક સભાના અધ્યક્ષ છે. તેઓ રાજસ્થાનના કોટા-બુંદી મતવિસ્તાર માટે સંસદસભ્ય તરીકે ફરજ બજાવે છે. સાંસદ બન્યા પહેલા તેઓ ત્રણ વખત રાજસ્થાનની વિધાનસભામાં ચૂંટાયા હતા. તેઓ ભારતીય જનતા પાર્ટીના સભ્ય છે.
કોટા મતવિસ્તારના ભાજપના ઉમેદવાર તરીકે ઓમ બિરલા ૧૬મી અને ૧૭મી લોકસભામાં ચૂંટાયા હતા. ૧૬મી લોકસભામાં તેઓ સામાજિક ન્યાય અને અધિકારીતા મંત્રાલય માટે ઊર્જા અને સલાહકાર સમિતિના સ્થાયી સમિતિના સભ્ય હતા. ૧૭મીલોક સભાના સ્પીકર પદ માટે તેમની પસંદગી કરવામાં આવી હતી.
૧૯ જૂન ૨૦૧૯ના રોજ ભારતીય જનતા પાર્ટીના વડાપ્રધાન મોદી દ્વારા રજૂ કરવામાં આવેલા ચૂંટણી પ્રસ્તાવ બાદ ઓમ બિરલાને ૧૭મી લોકસભાના સ્પીકર તરીકે ચૂંટવામાં આવ્યા હતા.
ભારતીય લેખકોએ પણ ઇસ્લામની અને તેની હિંસક વિચારધારાની ટીકા કરી છે. હિન્દુ તત્વજ્ઞાની સ્વામી વિવેકાનંદે ઇસ્લામ પર ટિપ્પણી કરી હતી: હવે, કેટલાક મુસ્લિમો આ સંદર્ભમાં ક્રૂર અને સૌથી સાંપ્રદાયિક છે. તેમની ઘડિયાળનો શબ્દ છે: "એક ભગવાન છે, અને મોહમ્મદ તેમના દૂત છે." આનાથી આગળની બધી બાબતો માત્ર ખરાબ જ નથી, પણ એક ક્ષણની સૂચનાથી, તરત જ નાશ થવી જ જોઇએ, દરેક પુરુષ કે સ્ત્રી જેણે આમાં ચોક્કસપણે વિશ્વાસ નથી કર્યો, તેને મારી નાખવામાં આવશે; આ પૂજા સાથે જોડાયેલી દરેક વસ્તુને તુરંત તોડી નાખવી જોઈએ; બીજું કંઈપણ શીખવે છે તે દરેક પુસ્તકને બાળી નાખવું જોઈએ. પેસિફિકથી એટલાન્ટિક સુધી, પાંચસો વર્ષ સુધી સમગ્ર વિશ્વમાં લોહી વહેતું રહ્યું. તે ઇસ્લામ છે. તેમ છતાં, આ મોહમ્મદવાસીઓમાં, જ્યાં ત્યાં કોઈ દાર્શનિક માણસ છે, તેમણે આ ક્રૂરતાઓ સામે વિરોધ કરવાની ખાતરી આપી હતી. તેમાં તેણે દૈવીનો સ્પર્શ બતાવ્યો અને સત્યનો ટુકડો સમજ્યો; તે તેના ધર્મ સાથે રમતો ન હતો; કેમ કે તે તેના પિતાનો ધર્મ ન હતો, પરંતુ તે માણસની જેમ સીધો સત્ય બોલતો હતો.
પંડિત લેખ રામ માનતા હતા કે ઇસ્લામનો જન્મ હિંસા અને સંપત્તિની ઇચ્છા દ્વારા થયો છે. તેમણે વધુમાં ભારપૂર્વક જણાવ્યું હતું કે મુસ્લિમો સમગ્ર ઇસ્લામિક સૂચિત હિંસા અને અત્યાચારનો ઈન્કાર કરે છે, અને તેમ કરવાનું ચાલુ રાખશે. તેમણે લખ્યું હતું: બધા શિક્ષિત લોકો બળજબરીથી ધર્મ પરિવર્તન તરફ ધ્યાન આપવાનું શરૂ કરે છે અને તેમના આધારે વાંધો ઉઠાવવાનું શરૂ કરે છે. ત્યારથી કેટલાક પ્રકૃતિવાદી મુસ્લિમો સત્યનો ખોટો વિરોધ કરવા અને અસત્ય સ્વીકારવાના પ્રયાસ કરી રહ્યા છે. બિનજરૂરી અને ખોટી રીતે તેઓ કહી રહ્યા છે કે ઇસ્લામ ક્યારેય જેહાદમાં સામેલ થયો નથી અને લોકો ક્યારેય બળજબરીથી ઇસ્લામ ધર્મમાં પરિવર્તિત થયા નથી, ન તો કોઈ મંદિરો તોડી પાડવામાં આવ્યા કે ન તો ક્યારેય મંદિરોમાં ગાયોની કતલ કરવામાં આવી, અન્ય ધાર્મિક સંપ્રદાયોની મહિલાઓ અને બાળકોને ક્યારેય બળજબરીપૂર્વક ઇસ્લામ ધર્મ અપનાવ્યો ન હતો અથવા ગુલામ-નર અને માદા બંને સાથે કરવામાં આવી શકે તેવું તેઓએ તેમની સાથે ક્યારેય જાતીય વર્તન કર્યું ન હતું.
દયાનંદ સરસ્વતીએ ઇસ્લામની કલ્પનાને ખૂબ અપમાનજનક ગણાવી છે, અને શંકા દર્શાવી હતી કે ભગવાન સાથે ઇસ્લામનું કોઈ જોડાણ છે: જો કુરાનનો ભગવાન બધા જીવોનો ભગવાન હોત, અને બધા પ્રત્યે દયાળુ અને દયાળુ હોત, તો તે મુસ્લિમોને અન્ય ધર્મના માણસો અને પ્રાણીઓ વગેરેની કતલ કરવાની રજા જ ન આપી હોત. જો તે દયાળુ છે, તો પણ તે દયા પણ બતાવશે?
જો જવાબ હકારાત્મક રૂપે આપવામાં આવે, તો તે સાચું હોઈ શકતું નથી, કારણ કે તેના પર આગળ કુરાનમાં કહેવામાં આવ્યું છે કે "કાફીરોને તલવાર પર નાખો", બીજા શબ્દોમાં કહીએ તો, જે કુરાન અને પયગમ્બર મોહમ્મદને માનતો નથી, તે કાફિર છે . કુરાન બિન-મુસ્લિમો અને ગાય જેવા નિર્દોષ જીવો પર આવા ક્રૂરતાને ઉત્સાવે છે, તે ક્યારેય ભગવાનનો શબ્દ હોઈ શકે નહીં.
માણસ જેટલો સ્વાર્થી છે તેટલો અનૈતિક છે. અને તેવી તેની નસ્લ. તે જાતિ જે પોતાની જાતને બંધાયેલી છે તે આખા વિશ્વમાં સૌથી ક્રૂર અને સૌથી દુષ્ટ રહી છે. અરેબિયાના પયગમ્બર દ્વારા સ્થાપના કરતા વધારે આ દ્વિવાદને વળગી રહેલો કોઈ ધર્મ નથી રહ્યો, અને ત્યાં કોઈ ધર્મ આવ્યો નથી, જેણે આટલું લોહી વહેવ્યું હોય અને બીજા માણસો પ્રત્યે આટલો ક્રૂર હોય. મુસલમાનોનો મુખ્ય ધર્મગ્રંથ ત્યાં સિદ્ધાંત છે કે જે માણસ આ ઉપદેશોને માનતો નથી તેને મારી નાખવો જોઈએ, તે તેને મારી નાખવાની દયા છે!
અને સ્વર્ગમાં પહોંચવાની ખાતરીપૂર્વક રીત, જ્યાં ત્યાં સુંદર કલાસીઝ અને તમામ પ્રકારની સમજનો આનંદ છે, તે આ અશ્રદ્ધાળુઓને મારીને છે. આવી કલ્પનાઓના પરિણામ રૂપે ત્યાં થયેલ ખૂન-લોહીનો વિચાર કરો!
ટીકાના વિષયોમાં ઇસ્લામના સ્થાપક મુહમ્મદના જીવનની જાહેર અને અંગત જીવનમાં નૈતિકતા પણ શામેલ છે. ઇસ્લામના બંધારણીય શાસ્ત્રો, કુરાન અને હદીસો બંનેની પ્રામાણિકતા અને નૈતિકતાને લગતા મુદ્દાઓ પણ વિવેચકો દ્વારા ચર્ચા કરવામાં આવે છે. ઇસ્લામને આરબ સામ્રાજ્યવાદના સ્વરૂપ તરીકે પણ જોવામાં આવે છે અને આફ્રિકા અને ભારતના આંકડાઓ દ્વારા તેઓ સ્થાનિક સંસ્કૃતિઓના વિનાશ તરીકે મનાય છે, તેથી તેની ટીકા થઈ છે. ઇસ્લામમાં ગુલામીને માન્યતા છે, જેના કારણે મુસ્લિમ વેપારીઓ એ હિંદ મહાસાગરના કાંઠે, મધ્ય પૂર્વ અને ઉત્તર આફ્રિકાના દરિયામાં આશરે ૧૦ લાખ ગુલામોની નિકાસ કરી હતી, જેની પણ ટીકા કરવામાં આવી છે.
ઇસ્લામની આલોચનાત્મક ટીકા તબક્કાવાર રીતે અસ્તિત્વમાં છે. પ્રારંભિક લેખિત અસ્વીકાર ખ્રિસ્તીઓ અને યહૂદીઓ તેમજ ઇબન અલ-રાવંદી જેવા કેટલાક ભૂતપૂર્વ મુસ્લિમો તરફથી આવ્યા હતા. પાછળથી મુસ્લિમ વિશ્વમાં પોતે ટીકાઓનો સામનો કરવો પડ્યો. ૨૧ મી સદીમાં ખાસ કરીને ૧૧ સપ્ટેમ્બરના હુમલાઓ અને અન્ય આતંકવાદી ઘટનાઓ પછી ઇસ્લામ ની પશ્ચિમી ટીકા વધી છે. ૨૦૧૪ સુધીમાં વિશ્વના લગભગ ૨૬% દેશોમાં ઈશનિંદા-વિરોધી અને ધર્મત્યાગ વિરોધી કાયદા અથવા નીતિઓ હતી, જેમાંના ૧૩ રાષ્ટ્રો, તે બધા મુસ્લિમ બહુમતી ધરાવતા રાષ્ટ્રો હતા અને ત્યાં ઇસ્લામ ત્યાગ માટે મૃત્યુ દંડ હતો.
બીજી ટીકા ઇસ્લામિક વિશ્વમાં માનવાધિકારના પ્રશ્નને કેન્દ્રિત છે, બંને ઐતિહાસિક અને આધુનિક ઇસ્લામિક રાષ્ટ્રોમાં, જેમાં મહિલાઓ, એલજીબીટી લોકો અને ધાર્મિક અને વંશીય લઘુમતીઓ સાથેના ઇસ્લામિક કાયદા અને વ્યવહારમાં માનવાધિકારનો ભંગ છે. તાજેતરના બહુસાંસ્કૃતિક વલણને પગલે, ઇસ્લામના પશ્ચિમી વિશ્વમાં મુસ્લિમ વસાહતીઓની સમાવિષ્ટ કરવાની ક્ષમતા અથવા ઇચ્છા પર, અને ભારત અને રશિયા જેવા અન્ય દેશોમાં તેની ટીકા થઈ છે.
એક લોકવાયકા એવી પણ છે કે દેવીદાસ બાપુએ સમાધિ ધારણ કરી તે અગાઉ ઈશ્વરે સદેહે દેવીદાસબાપુને દર્શન દીધા અને કઇંક વરદાન માગવા કહ્યુ ત્યારે દેવીદાસ બાપુએ એટલું યાચ્યું હતું કે પરબની જગ્યાનાં દર્શન માત્રથી કુષ્ઠારોગી માનસીક,શારિરીક, કે સામાજીક વેદનાથી પિડાતા જીવાત્માપનાં કષ્ટય ભંજન થાય. અને તેમની સમાધિના દિવસ એટલે કે અષાઢીબીજે અમરાત્માઓ સાથે ગિરનાર પર બીરાજમાન સર્વે દેવોએ પરબ પધારવું. તેમની સમાધિ પરબધામમાં અષાઢીબીજે મોટો મેળો ભરાય છે.
સંત દેવીદાસ સંબંધે કોઈ ઐતિહાસિક લેખન ઉપ્લબ્ધ નથી તેમ છતાં લોકવાયકા અને સાહિત્ય રચના અનુસાર અમુક માહિતી મળી રહે છે. અમુક લેખકો સંત દેવીદાસનો કાળખંડ ૩૫૦ વર્ષ પૂર્વે બતાવે છે જ્યારે અમુક લેખકો છ સદી પહેલાનો જેટલો બતાવે છે. દેવીદાસનો જન્મ પુંજા ભગત અને સાજણબાઈ નામના એક શ્રદ્ધાળુ રબારી દંપ‍ત્તિને ઘેર થયો હતો. સંતજીવન પૂર્વેનું નામ દેવો ભગત અથવા દેવાયત હતું.
તે સમયમાં રક્ત પિત્ત, ક્ષય જેવા રોગો લાઈલાજ ગણાતા અને તેમનો ચેપ લાગવાના ભયે આવા રોગીઓને તેમના કુટુંબો ત્યજી દેતાં. આવા ત્યજેલા પીડિતોની સેવાનું કાર્ય સંત દેવી દાસે એક ઝૂંપડીથી શરૂ કર્યું. આસ પાસના ગામોમાંથી ભિક્ષા લાવી તેઓ પીડિતોને ખવડાવતા. આગળ જતાં અમરબાઈ નામની મહિલા તેમની શિષ્યા બની અને તેમના આ યજ્ઞમાં જોડાઈ.
સંત દેવીદાસ એ લગભગ ૩૫૦ વર્ષ પહેલાં થઈ ગયેલા સૌરાષ્ટ્રના સંત હતા. તે સમયમાં રક્ત પિત્ત, ક્ષય જેવા લાઈલાજ ગણાતા રોગોથી પીડાતા રોગીઓની તેઓ સેવા કરતાં હતાં. તેમના મઠ કે આશ્રમમાં તેમની સમાધિ હતી, તેને હવે તીર્થધામ તરીકે વિકસાવાયું છે જેને પરબધામ તરીકે ઓળખવામાં આવે છે.
દેવા ભગતે માનવસેવાની શરૂઆત છોડવડી ગામેથી શરૂ કરી હતી. તેમના ગુરૂ જેરામભારથી ગિરનારના સંત મહાત્‍મા હતા જેમણે તેમને દેવીદાસ નામાઅપ્યું અને તેમના આશ્રમથી દશ ગાઊ દૂર આવેલા મહાભારતના સમયકાળના સરભંગ ઋષિનો પ્રાચીન આશ્રમને સ્થળે સેવા યજ્ઞ શરૂ કરવા જણાવ્યું.
ઈ.સ.ના ૧૮માં સૈકામાં કચ્‍છ અને સિંધ પ્રાંતમાં દુષ્‍કાળ પડ્યો હતો દુષ્કાળ પીડિત લોકો સૌરાષ્‍ટ્ર તરફ સ્થળાંતર કરી આવતા હતાં. તે સમયે સંત દેવીદાસે માનવતાના ધોરણે તે પીડિતોને આશ્રય આપ્યો હતો.
તેમની સ્મૃતિમાં આ યાત્રાધામ વિકસેલું છે. આ સ્‍થાન મહાભારતના સમયકાળના સરભંગ ઋષિનો પ્રાચીન આશ્રમ હોવાનું મનાય છે.
આ કિલ્લાથી સૌથી નજીકનું શહેર વણી છે, જે નાસિક શહેરથી ૪૪ કિલોમીટર જેટલા અંતરે આવેલ છે. આ કિલ્લાની તળેટીમાં દગડ પિંપરી ગામ આવેલ છે, જે વણી થી ૧૩ કિલોમીટર જેટલા અંતરે આવેલ છે. વણી ખાતે રહેવા-જમવાની સારી સગવડ પ્રાપ્ય છે. આ કિલ્લા પર જવાનો આરોહણ માર્ગ દગડ પિંપરી ખાતેથી શરૂ થાય છે. આ માર્ગ સુરક્ષિત અને પહોળો છે. માર્ગ વચ્ચે કોઈ વૃક્ષો આવતાં નથી. બે કિલ્લાઓ વચ્ચેના ઘાટના ભાગ સુધી પહોંચતાં એક કલાક જેટલો સમય લાગે છે. અહીંથી જમણી બાજુનો પથ અહિવંત કિલ્લા પર જાય છે અને ડાબી બાજુનો પથ અચલા ફોર્ટ તરફ જાય છે. કિલ્લા ખાતે પીવાનું પાણી અપ્રાપ્ય હોવાને કારણે રાત્રીરોકાણ કરી શકાતું નથી. સ્થાનિક ગામના ગ્રામજનો દ્વારા રાત રહેવાની અને ખોરાકની વ્યવસ્થા વાજબી ખર્ચે કરવામાં આવે છે. આ કિલ્લા પર જવાનો અન્ય આરોહણ-માર્ગ દારેગાંવ ગામ ખાતેથી જાય છે.
અહિવંત કિલ્લો પશ્ચિમ ભારતના સહ્યાદ્રી પર્વતશ્રેણી પૈકીની સાતમાળા હારમાળા ખાતે આવેલ છે. આ કિલ્લો નાસિક શહેરથી ૫૫ કિલોમીટર અંતરે નાસિક જિલ્લો, મહારાષ્ટ્ર ખાતે આવેલ છે. આ કિલ્લો નજીકના અચલા કિલ્લાનો જોડિયો કિલ્લો છે. અહીં ત્રણ કિલ્લાઓ અહિવંત, અચલા, અને મોહનદરી એકબીજાથી ખૂબ જ નજીક છે. આમાં અચલા અને મોહનદરી કિલ્લાઓ અહિવંત કિલ્લાનું રક્ષણ કરવા માટે બાંધવામાં આવ્યા હતા. કૅપ્ટન બ્રિગ્સ દ્વારા કરવામાં આવેલ વર્ણન મુજબ આ એક મોટો અને બેડોળ ટેકરી પર આવેલ બેઢંગો અને અસ્વસ્થ વાતાવરણવાળો કિલ્લો છે.
અહિવંત કિલ્લો ઊંચી ટેકરી પર એક વિશાળ સમતલ વિસ્તારમાં આવેલ છે. અહીં કિલ્લાના તમામ માળખાંઓ હાલમાં ખંડેર હાલતમાં છે. કિલ્લા ખાતે તુટી ગયેલી ઈમારતોના ખંડેરો અને કમાનો જોઈ શકાય છે. કેટલાક બુરજ અને પાણીના ટાંકાઓ આ કિલ્લા પર જોઈ શકાય છે. આ કિલ્લાને વ્યવસ્થિત રીતે જોવા માટે એક કલાક જેટલું ફરવું પડે છે.
"રાજપૂત" શબ્દનો ઉપયોગ ૧૦મી થી ૧૨મી શતાબ્દીઓ દરમિયાન ગઝનવી અને ઘોરી આક્રમણકારો સામે લડતા ઘણા હિંદુ રાજવંશો માટે એક વિશ્વસનીય નામ તરીકે ઉપયોગમાં લેવાતો હતો. જો કે રાજપૂતોની સ્પષ્ટ ઓળખ આ સમયે અસ્તિત્વમાં નહોતી, આ વંશોને પાછળથી કુશળ રાજપૂત કુળો તરીકે વર્ગીકૃત કરવામાં આવ્યા હતા.
મધ્યયુગમાં અને બાદના સામંતી/વસાહતી કાળ દરમિયાન, ભારતીય ઉપખંડના મધ્ય અને ઉત્તરીય પ્રદેશોના મોટા ભાગો વિવિધ રાજપૂત રાજવંશો દ્વારા સંપ્રભુ અથવા રજવાડાઓ તરીકે શાસિત હતા.
ધી આઉટસાઇડર અલ્જિરિયન લેખક અને ફિલોસોફર આલ્બેર કેમ્યૂ લિખિત ફ્રેંચ નવલકથા છે. કેમ્યૂએ આ નવલકથા ૧૯૩૯માં પૂરી કરી હતી અને ૧૯૪૨માં એ પ્રગટ થઈ હતી. એનો સ્ટુઅર્ટ ગિલ્બર્ટે કરેલો અંગ્રેજી અનુવાદ, સિરિલ કૉનલીના પુરોવચન સાથે, ૧૯૪૬માં પેંગ્વિન દ્વારા પ્રગટ થયો હતો.
આ ગ્રંથમાં 'પ્રકાશ' નામે પાંચ વિભાગ છે. પ્રથમ પ્રકાશમાં વિક્રમાદિત્ય સાતવાહન, ભૃગુરાજ અને વનરાજ ચાવડાના વંશનો આનુશ્રુતિક તથા સોલંકી વંશના રાજા મૂલરાજ પહેલાથી દુર્લભરાજ સુધીનો ઐતિહાસિક વૃત્તાંત આપવામાં આવ્યો છે. બીજા પ્રકાશમાં ભીમદેવ પહેલા તથા માલવેશ ભોજનો વૃત્તાંત આપવામાં આવ્યો છે. ત્રીજા પ્રકાશમાં સિદ્ધરાજ જયસિંહનું ચરિત્રનું વિસ્તારપૂર્વક આલેખન છે, અને ચોથા પ્રકાશમાં રાજા કુમારપાળ, હેમચંદ્રાચાર્ય અને રાજા અજયપાળનો તેમજ રાણા વિરધવલનો તથા મંત્રી વસ્તુપાળ-તેજપાળનો વૃત્તાંત આપવામાં આવ્યો છે. વાઘેલા-સોલંકી વંશના એ પછીના કોઈ રાજાઓના વૃત્તાંત આ ગ્રંથમાં આપવામાં આવ્યા નથી. પાંચમા પ્રકાશમાં પ્રકીર્ણ પ્રબન્ધો આપવામાં આવ્યા છે. એમાં રાજા શિલાદિત્ય અને મલ્લવાદી તથા વલભી-ભંગને લગતા પ્રબન્ધ ગુજરાતના ઇતિહાસ માટે ખાસ નોંધપાત્ર ગણવામાં આવ્યા છે.
બહુ પ્રાચિન સમયના ધર્માચાર્યો કે સત્પુરુષોનાં વૃત્તાંતો ન આલેખતાં, લેખકે આ ગ્રંથમાં નજીકના સમયમાં થઈ ગયેલ વ્યક્તિઓનાં ચરિત્રો આલેખીને જનમનોરંજન કરવાનો પ્રયત્ન કરેલો છે. આથી આ ગ્રંથમાં ગુજરાતના રાજપૂત ઇતિહાસમાંથી ઘણા ચરિત્રો પસંદ કરવામાં આવ્યાં છે. લેખકે આ ગ્રંથ લખ્યો ત્યારે ગુજરાતમાં રાજપૂતોનું શાસન નાશ પામ્યું હોઈ અથવા નાશ પામવાની તૈયારીમાં હોઈ કોઈ રજવીનો ભય આ લખાણ ઉપર દેખાતો નથી અને તેથી આ ગ્રંથમાં પ્રમાણિત ઐતિહાસિક વિગતો મળે છે. એમ છતાં, લેખકે આ ગ્રંથમાં ગુજરાતનું ગૌરવ હણાય એવી વિગતો ન આપવાની ખાસ કાળજી રાખેલી છે. કેટલીક જગ્યાએ જૈન ધર્મ અને ગુજરાતનું ગૌરવ વધારવાનો લેખકે પ્રયાસ કરેલો છે.
મેરુતુંગસૂરિએ આ ગ્રંથ રચવામાં ઘણી પરંપરાગત સામગ્રી ધર્મદેવ નામના વિદ્ધાન પાસેથી પ્રાપ્ત કરી હતી. ગુણચંદ્ર નામના એમના પટ્ટશિષ્યે આ ગ્રંથની પહેલી પ્રતિલિપિ તૈયાર કરી હતી. આ ગ્રંથની રચના વર્ધમાન માં ઈ.સ. ૧૩૦૫માં પૂરી કરી થઈ હતી. ગુજરાતમાં એની પહેલાંના વર્ષે એટલેકે ઈ.સ. ૧૩૦૪માં સોલંકી-વાઘેલા વંશની સત્તા અસ્ત પામીને દિલ્હી સલ્તનતની સત્તા સ્થપાઈ હતી. આ પ્રબન્ધગ્રંથમાં ગુજરાતના ચાવડા તથા સોલંકી વંશના રાજાઓને લગતી વિપુલ માહિતી સગ્રહીત થઈ હોવાથી આ પ્રબન્ધસંગ્રહને ગુજરાતના પ્રાચિન ઇતિહાસનો એક મહત્ત્વનો સ્ત્રોત ગણવામાં આવે છે.
'પ્રબન્ધચિન્તામણિ' ગ્રંથની અનેક આવૃત્તિઓ તથા એના અનુવાદો પ્રકાશિત થયા છે. 'પ્રબન્ધચિન્તામણિ'નું અંગ્રેજી ભાષાંતર એલેકઝાન્ડર ફાર્બસે ૧૮૪૯માં કરી રાસમાળામાં પ્રકાશિત કર્યું છે. ગુજરાતનો ઇતિહાસ લખવામાં ભગવાનલાલ ઇન્દ્રજીએ એનો ઉપયોગ કર્યો છે. પિટર્સન, કિલહૉર્ન અને બુલ્હરના કરેલા 'પ્રબન્ધચિન્તામણિ'નાં સંપાદનોને આધારે રામચંદ્ર દિનાનાથ શાસ્ત્રીએ એનું ગુજરાતી અને સી. એચ. ટૉનીએ ટિપ્પણીઓ સાથે અંગ્રેજીમાં ભાષાંતર કર્યું છે.
પ્રબન્ધચિન્તામણિ અથવા પ્રબોધચિન્તામણિ એ મેરુતુંગસૂરિએ ઈ.સ. ૧૩૦૫માં લખેલ ગુજરાતના પ્રાચીન ઇતિહાસનો ગ્રંથ છે. એમાં પાટણના ચાવડા વંશથી લઈને સોલંકી રાજવીઓ વિશે તથા વસ્તુપાળના ચરિત્ર વિશે મહત્ત્વની વિગતો આપવામાં આવી છે. ગદ્ય અને પદ્ય એમ બંને સ્વરૂપમાં લખાયેલ આ ગ્રંથને ગુજરાતના પ્રાચિન ઇતિહાસ માટે એક મહત્ત્વનો આધારભૂત ગ્રંથ માનવામાં આવે છે. આ ગ્રંથમાં સંસ્કૃત અને પ્રાકૃત એમ બંને ભાષાઓનો ઉપયોગ થયેલ છે.
આ ગ્રંથમાં બધી વિગતો કાળાનુક્રમ અનુસાર આપવામાં આવી છે. ગ્રંથમાં તત્કાલીન સમાજના લોકમાનસનું પ્રતિબિંબ ઝિલાયું છે.
ઉદ્દભવના યુગમાં જ્યારે તે પશ્ચિમી દાર્શનિકો અને અર્થશાસ્ત્રીઓમાં લોકપ્રિય બન્યું, ત્યારે ઉદારવાદ એક અલગ આંદોલન બન્યું. ઉદારવાદ દ્વારા વંશપરંપરાગત વિશેષાધિકાર, રાજ્ય ધર્મ, સંપૂર્ણ રાજાશાહી, રાજાઓના દૈવી અધિકાર અને પરંપરાગત રૂઢિચુસ્તતા ને પ્રતિનિધિ દ્વારા ચલાતી લોકશાહી અને કાયદાના શાસન વડે બદલવાની માંગ કરવામાં આવી. ઉદારવાદીઓએ મફત બજારોને પ્રોત્સાહન આપવાને બદલે વેપારી નીતિઓ, શાહી ઈજારો અને વેપારમાં થતી અન્ય અવરોધોને પણ સમાપ્ત કર્યા. તત્વચિંતક જ્હોન લોક ને સામાજીક કરાર પર આધારિત ઉદારવાદને એક અલગ પરંપરા તરીકે સ્થાપના કરવાનો શ્રેય આપવામાં આવે છે, આ કરાર એવી દલીલ કરે છે કે દરેક માણસને જીવન, સ્વાતંત્ર્ય અને સંપત્તિનો કુદરતી અધિકાર છે અને સરકારોએ આ અધિકારોનું ઉલ્લંઘન ન કરવું જોઈએ. બ્રિટીશ ઉદારવાદી પરંપરાએ લોકશાહીના વિસ્તરણ પર ભાર મૂક્યો છે, જ્યારે ફ્રેન્ચ ઉદારવાદવાદે સત્તાધિકારવાદને નકારી કાઢવા પર ભાર મૂક્યો છે અને તે રાષ્ટ્ર નિર્માણ સાથે જોડાયેલ છે.
ઉદારવાદ એ રાજકીય અને નૈતિક દર્શન છે જે સ્વતંત્રતા, શાસિતની સંમતિ અને કાયદા સમક્ષ સમાનતા પર આધારિત છે. ઉદારવાદીઓ આ સિદ્ધાંતોને તેમની સમજણ પર આધાર રાખીને વિશાળ સંખ્યાના મંતવ્યોને સમર્થન આપે છે, પરંતુ તેઓ સામાન્ય રીતે મર્યાદિત સરકાર, વ્યક્તિગત અધિકાર , મૂડીવાદ , લોકશાહી, ધર્મનિરપેક્ષતા, લિંગ સમાનતા, વંશીય સમાનતા, આંતરરાષ્ટ્રીયતા, વાણી સ્વાતંત્ર્ય, અખબારોની સ્વતંત્રતા અને ધર્મની સ્વતંત્રતા ને સમર્થન આપતાં હોય છે. પીળો એ રાજકીય રંગ છે જે સામાન્ય રીતે ઉદારવાદ સાથે સંકળાયેલ છે.
તેઓનું હુલામણું નામ અદી હતું. તેઓ પાયદળમાં જોડાવાથી ખાસ ખુશ નહોતા કારણ કે તેમને તોપખાનામાં જોડાવું હતું. એક દિવસ જ્યારે તેમની ટુકડીનું મેજર જનરલ ઈદ્રુસ દ્વારા નિરક્ષણ કરાતું હતું ત્યારે હાથગોળા ફેંકવાના મેદાનમાં અકસ્માતે એક હાથગોળો પ્રેક્ષકગણ પાસે પડ્યો. અદીએ ઝડપથી તેને ઉઠાવી અને દૂર ફેંકી દીધો. પરંતુ હાથગોળો ફાટ્યો અને તેમાં તેઓ ઘાયલ થયા. મેજર જનરલ ઈદ્રુસે આ ઘટના પ્રત્યક્ષ નિહાળી. તેઓ આ બહાદુરીથી ખૂબ ખુશ થયા અને અરદેશીરને પોતાની કચેરી ખાતે બોલાવી અને તેમની કાર્યવાહી માટે અભિનંદન આપ્યાં. અરદેશીરે આ મોકાનો ફાયદો ઉઠાવી અને પોતાને તોપખાનામાં બદલી આપવા વિનંતી કરી. જનરલે સહમતી આપી અને અદીને ૧લી હૈદરાબાદ ઈમ્પિરીયલ સર્વિસ લાન્સરમાં નિયુક્તિ આપી. જોગાનુજોગે ઑપરેશન પોલો દરમિયાન અદીની ટુકડી પૂના હોર્સ સામે લડી હતી.
હૈદરાબાદ રાજ્ય બાદમાં ભારતમાં વિલય પામ્યું અને તેની સાથે ભારતીય ભૂમિસેનામાં પણ જોડાયું. અરદેશીરને પૂના હોર્સ ખાતે બદલી અપાઈ અને ૧ એપ્રિલ ૧૯૫૧ના રોજ તેમને પૂના હોર્સમાં નિયુક્ત કરાયા. તેઓ તેમની ટુકડીના વડા તરીકે બાદમાં નિયુક્તિ પામ્યા અને ૧૯૬૫ના ભારત પાકિસ્તાન યુદ્ધમાં તેઓએ પૂના હોર્સની કમાન સંભાળી હતી. તેમની રેજિમેન્ટને પાકિસ્તાનમાં એક લક્ષ્યાંક સિદ્ધ કરતાં લડાઈ દરમિયાન જ તેમની સેન્ચ્યુરીઅન રણગાડીમાં લેફ્ટનન્ટ કર્નલ તારાપોર શહીદ થયા. યુદ્ધમાં તેમની કાર્યવાહી માટે તેમને પરમવીર ચક્રથી સન્માનિત કરાયા. વાયકા એમ કહે છે કે તેમના અગ્નિસંસ્કાર સમયે પાકિસ્તાની રણગાડીઓએ પણ ગોલંદાજી રોકી દીધી હતી.
સપ્ટેમ્બર ૧૧, ૧૯૬૫ના રોજ ૧૭ પૂના હોર્સે ચાવીન્દાની લડાઈ દરમિયાન સિયાલકોટ વિસ્તારમાં આવેલ ફિલ્લોરા પર હુમલો કર્યો. દક્ષિણ દિશામાંથી કરેલો હુમલો તારાપોરની આગેવાની હેઠળ હતો અને તે જમણી તરફે આગળ વધ્યો. ફિલોરા અને ચાવીન્દા વચ્ચે વઝીરવાલી તરફથી પાકિસ્તાની સૈન્યના ભારે તોપના હુમલા સાથે તે આમને સામને આવ્યો. તારાપોરે પીછેહઠ ન કરી અને ફિલ્લોરા ઉપર દુશ્મન રણગાડીઓ અને તોપખાનાના સતત ગોલાબારી વચ્ચે હુમલો કર્યો. તેઓ ઘાયલ થવા છતાં બચાવ માટે સ્પષ્ટ ના પાડતા રહ્યા. તેમણે પોતાની ટુકડીનું નેતૃત્વ કરી અને ૧૪ સપ્ટેમ્બરે વઝીરવાલી અને ૧૬ સપ્ટેમ્બરે બુટુર-ડોગરાન્ડી કબ્જે કર્યા.
અરદેશીરે ખૂબ જ નાની ઉમરમાં તેમની બહેન યાદગારને તેમના જ પરિવારની એક ભાગી રહેલી ગાયથી બચાવી હતી. તેઓ સાત વર્ષના થયા ત્યારે તેમને સરદાર દસ્તુર શાળા, પૂણે ખાતે શિક્ષણ માટે મોકલી દેવામાં આવ્યા. તેમણે ૧૯૪૦માં મેટ્રિકમાં ઉત્તીર્ણ થયા. શાળા બાદ તેમણે સૈન્યમાં જોડાવા અરજી કરી અને તેઓ પસંદગી પામ્યા. તેમણે શરૂઆતની તાલીમ ગોલકોન્ડા ખાતેની અફસર તાલીમ કેન્દ્રમાં મેળવી. તે પૂર્ણ થયા બાદ તેમણે બેંગલોર ખાતે ૭મી હૈદરાબાદ પાયદળમાં સેકન્ડ લેફ્ટનન્ટ તરીકે નિયુક્ત કરાયા.
લેફ્ટનન્ટ કર્નલ અરદેશીર બુરઝોરજી તારાપોર એ જનરલ રતનજીબા ના પરિવારમાંથી આવે છે. જનરલ રતનજીબાએ શિવાજીના સૈન્યનું સુકાન સંભાળ્યું હતું અને તેમને ૧૦૦ ગામ ઈનામરૂપે મળ્યાં હતાં જેમાં તારાપોર મુખ્ય ગામ હતું. તારાપોર નામ તે ગામ પરથી આવે છે. પાછળથી તેમના દાદાજી હૈદરાબાદ ખાતે સ્થાયી થયા અને હૈદરાબાદના નિઝામ હેઠળ તેઓ આબકારી વિભાગમાં કામ કરતા હતા. તેમના મૃત્યુ બાદ બુરઝોરજી પણ તે જ કામ કરતા હતા.
તેમની પોતાની રણગાડી પર અનેક ગોળાઓ પડવા છતાંય તેઓ ડગ્યા અને પાયદળને ચાવીન્દા પર હુમલો કરવા માટે સહાય કરતા રહ્યા. તેમના નેતૃત્વથી પ્રેરિત થઈ અને તેમની ટુકડીએ પાકિસ્તાની રણગાડીઓ પર હુમલો કર્યો અને આશરે ૬૦ પાકિસ્તાની રણગાડીઓનો નાશ કર્યો. તેમની ટુકડીએ માત્ર ૯ જ રણગાડી ગુમાવી. જોકે આમાં તારાપોરની રણગાડીનો પણ સમાવેશ થતો હતો અને તેઓ શહીદી પામ્યા.
જુલાઈ ૨, ૨૦૦૯ના રોજ દિલ્હી વડી અદાલતે આ ધારાને ઉદારવાદી વિચાર સાથે વ્યાખ્યાયિત કરી અને જણાવ્યું કે આ ધારાનો ઉપયોગ કરી અને સ્વેચ્છાએ સમલૈંગિક સંબંધ બાંધનાર લોકોને દંડિત ન કરી શકાય.
ડિસેમ્બર ૧૧, ૨૦૧૩ના રોજ ભારતનું સર્વોચ્ચ ન્યાયાલય દ્વારા દિલ્હી વડી અદાલતના ૨૦૦૯ના હુકમ વિશે સ્પષ્ટતા કરી કે ધારા ૩૭૭ ગેરબંધારણીય નથી અને વડી અદાલતના ફરમાનને કાયદાની દૃષ્ટિએ માન્ય ન ગણી શકાય. જોકે સક્ષમ ધારાસભા અદાલતોના હુકમને અવગણતાં ધારાની જરુરિયાતને મૂલવી દંડ સંહિતામાંથી રદ કરી શકે છે.
ભારતીય દંડ સંહિતાની ધારા ૩૦૯ આત્મહત્યાના નિષ્ફળ પ્રયાસ સાથે જોડાયેલ છે. આ ધારા અનુસાર આત્મહત્યાના પ્રયાસ અથવા તેમ કરવાની પ્રક્રિયા માટે એક વર્ષની સજાની જોગવાઈ છે. લાંબા સમયથી કરાઈ રહેલ માંગ અને ભારતના કાયદા પંચની ધારા રદ કરવાની અનેક ભલામણને ધ્યાનમાં લેતાં ડિસેમ્બર ૨૦૧૪માં ભારત સરકારે આ ધારાને રદ્દ કરવા નિર્ણય કર્યો. આ નિર્ણય સાથે મોટાભાગના રાજ્યોએ સહમતી દર્શાવી પણ કેટલાકે વિરોધ કર્યો અને જણાવ્યું કે તે આમરણાંત ઉપવાસ કરનાર, આત્મદાહનો પ્રયાસ વગેરે સામે કાયદાપાલન કરનાર સંસ્થાઓને લાચાર બનાવશે. ફેબ્રુઆરી ૨૦૧૫માં કાયદો અને ન્યાય મંત્રાલયને સરકારે આ બાબતમાં ખરડાનો મુસદ્દો તૈયાર કરવા આદેશ આપ્યો.