polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
રાસમાળામાંથી વસ્તુ લઈને એમણે રચેલું નાટક ‘વીરમતી’ પ્રથમ બે ગુજરાતી ઐતિહાસિક નાટકોમાંનું એક અને પાશ્ચાત્ય પરંપરા અનુસારનું છે. ‘અકબરશાહ અને બિરબલ નિમિત્તે હિંદી કાવ્યતરંગ’ માં એમણે બુદ્ધિતર્કયુક્ત અને સુરુચિપૂર્ણ હાસ્ય સાથે કાવ્યતત્ત્વની પ્રાથમિક ચર્ચા કરી છે. ‘બાળલગ્નબત્રીશી’ માં સુધારાના હેતુવાળી કરુણગર્ભ હાસ્યની, તો ‘બાળગરબાવાળી’ માં નારીજીવનના આદર્શની બોધક રચનાઓ છે. એમનાં પ્રકીર્ણ ઊર્મિકાવ્યોમાંથી કેટલાંકમાં પ્રણયનંા સંવેદન છે, તો કેટલાંકમાં તત્ત્વાભાસી ચિંતન છે. ‘મેઘદૂત’ માં એમણે ભાષાંતરકલાનો આદર્શ આલેખ્યો છે, પરંતુ ભાષાંતરમાં તે ચરિતાર્થ ઓછો થયો છે. ભાષાંતર માટે નવો સંયોજેલો માત્રામેળ ‘મેઘછંદ’ મૂળની વિપ્રલંભશૃંગારની પ્રૌઢિને ઝીલવામાં અસફળ રહ્યો છે. ‘કવિજીવન’ માં એમણે નર્મદના જીવન અને સાહિત્યનું શોધક બુદ્ધિથી નિરૂપણ કર્યું છે. તત્કાલીન સામાજિક અને સાહિત્યિક સંદર્ભમાં સુધારક અને સાહિત્યકાર નર્મદનો પરિચય આપવા સાથે એમણે તેની વિચારસંક્રાતિમાં પણ સ્વસ્થ ચિંતનપુરુષને ઓળખવાનો પ્રયત્ન કર્યો છે.
એમનું વિવેચન કાવ્યતત્વવિચારણા , કવિસમીક્ષા અને ગ્રંથાવલોકન એમ ત્રણે પ્રકારે ખેડાયું છે. ઍરિસ્ટોટલના સાહિત્યવાદ, બેકનના બુદ્ધિવાદ અને મિલના ઉપયોગિતાવાદના સમન્વવયરૂપે નવું રસશાસ્ત્ર આપવાની એમની કલ્પના હતી. એમનો નીતિવાદ સૌન્દર્યલક્ષી છે. એમણે નર્મદ, દલપત અને પ્રેમાનંદની સમગ્રલક્ષી સમીક્ષા કરી છે અને આનુષંગિક રીતે શામળ, દયારામ આદિ કવિઓની ચર્ચા કરી છે. પ્રથમ ગ્રંથાવલોકનકાર તરીકે એમણે ‘મોહન, બોધન અને શોધન’ એ ત્રણે પ્રકારના ગ્રંથોના અવલોકનોમાં ગ્રંથ યોજના અને કૃતિના વિચારનું મહત્ત્વ દર્શાવી, તદનુસાર વિવેચનો કરી વિવેચનનો ઊંચો આદર્શ સ્થાપ્યો છે. ઉત્તમ ગ્રંથનો પુરસ્કાર, નિર્માલ્ય ગ્રંથનો તિરસ્કાર અને આશાસ્પદ લેખકોને પ્રોત્સાહન-એ એમનો વિવેચક તરીકેનો અભિગમ છે.
એમણે ‘ઈંગ્રેજ લોકનો સંક્ષિપ્ત ઇતિહાસ’ ‘ગુજરાત શાળા પત્ર’માં હપ્તાવાર લખ્યો હતો, જેનું ગ્રંથસ્થ સંપાદન બળવંતરાય ઠાકોરે કર્યું છે. એમણે પ્રેમાનંદકૃત ‘કુંવરબાઈનું મામેરું’ નું સંપાદન પણ કર્યું છે. એમના સમગ્ર સાહિત્યનું સંકલન કરીને ગોવર્ધનરામે ‘નવલગ્રંથાવલિ’ નામે સંપાદન કર્યું છે, જેના ગ્રંથ ૧માં નાટકો, કાવ્યો, વાર્તાઓ અને ભાષાંતરો; ગ્રંથ ૨માં ગ્રંથો અને ગ્રંથકારો વિશે સાક્ષર ચર્ચા, ગ્રંથ ૩માં શાળોપયોગી અને શિક્ષણવિષયક લેખો તથા ગ્રંથ ૪માં પ્રકીર્ણ લેખો એમ ચાર વિભાગો છે. આ પછી હીરાલાલ શ્રોંફે ‘નવલગ્રંથાવલિ’ની શાળોપયોગી આવૃત્તિ અને નરહરિ પરીખે તારણરૂપ ‘નવલગ્રંથાવલિ’ નામે સંપાદનો કર્યાં છે.
વીરમતી નવલરામ લક્ષ્મીરામ પંડ્યાકૃત ઐતિહાસિક નાટક. ફાર્બસ-રચિત ‘રાસમાળા’ ની અંગ્રેજી આવૃત્તિમાં સંગૃહીત જગદેવ પરમારની વાર્તાને આધારે આ નાટક રચાયેલું છે. સંસ્કૃત અને અંગ્રેજી નાટકની અસર નીચે, મુખ્યત્વે જગદેવની શૌર્યગાથા અહીં આલેખાઈ છે. નાટકના કેન્દ્રમાં ઊંચું પતિવ્રત ને શીલ ધરાવતી વીરમતીનું પાત્ર છે. કથાવસ્તુના નાટ્યાત્મક અંશો નાટ્યસંઘર્ષને પ્રબળ કરનારા રહ્યા છે. જોકે, પ્રસ્તારને લીધે નાટકની સુગ્રથિતતાને કલાત્મકતા ઝાઝી જળવાઈ નથી. પાત્રના મનોભાવોને વ્યક્ત કરતા કાવ્યખંડોમાં કર્તાનું કવિત્વ, વિશેષે કરુણ શૃંગાર રસના નિરૂપણમાં, પ્રભાવશાળી જણાય છે. કૃતિની ઘરાળુ ભાષા બહુધા સંયોજન વિનાની અને કુત્રિમ લાગે છે.
એમણે સંપાદક તરીકે ‘ગુજરાત શાળા પત્ર’ ના ધોરણને સુધાર્યું અને પત્રકારત્વનો ઊંચો આદર્શ સ્થાપ્યો. તેમાં એમણે શિક્ષણવિષયક અને શિક્ષણને ઉપકારક જ્ઞાનના વિષયો ભૂગોળ, ખગોળ, ઇતિહાસ, રાજ્યશાસ્ત્ર, અર્થશાસ્ત્ર, કાવ્ય, ભાષા આદિ વિશે લેખો લખ્યા અને લખાવ્યા. એમાં એમનો વૈજ્ઞાનિક અને વસ્તુલક્ષી અભિગમ સ્પષ્ટ થાય છે. એમના શિક્ષણવિષયક લેખો એમને ઉત્તમ શિક્ષણશાસ્ત્રી તરીકે અને ભાષા-વ્યાકરણ વિષયક લેખો સારા ભાષાવિદ તરીકેની પ્રતિષ્ઠા અપાવે છે. ગુજરાતી જોડણીની અનિયંત્રિતતા નિવારવા એમણે તૈયાર કરેલા નિયમો એ એમનું એ ક્ષેત્રમાં મહત્વનું પ્રદાન છે.
ભટનું ભોપાળું ફ્રેન્ચ પ્રહસનકાર મૉલિયેરના નાટકના ફિલ્ડિંગે કરેલા અંગ્રેજી ભાષાંતર ‘મૉક ડૉકટર’નું નવલરામ લક્ષ્મીરામ પંડ્યાએ કરેલું ગુજરાતી રસાનુસારી રૂપાંતર. વૃદ્ધની સાથેના એક કન્યાના લગ્નને અટકાવી, એ કન્યાના પ્રિય પાત્ર સાથે એનાં લગ્ન યોજવાની નેમ રાખતું આ નાટકનું વસ્તુ ઉપહાસ અને વિડંબનાથી સંસારસુધારાને પણ સિદ્ધ કરે છે. મૂળની નાટ્યાત્મક સ્થિતિઓને સફળતાપૂર્વક ગુજરાતી પરિવેશમાં ઢાળી હોવાથી નાટક મૌલિક હોવાનો ભાસ ઊભો કરે છે. ગુજરાતી ભાષાનું આ પહેલું સફળ રંગમંચક્ષમ પ્રહસન છે.
તેમનો જન્મ સુરતમાં થયો હતો. ૧૮૫૩માં તેમણે મેટ્રિક ઉત્તિર્ણ કર્યું અને ગણિતશાસ્ત્રમાં વ્યુત્પન્ન વિદ્વાન બન્યા. પ્રતિકૂળ સંજોગોને કારણે કૉલેજનો અભ્યાસ ન કરી શક્યા. તેઓ ૧૮૫૪ થી સુરતની અંગ્રેજી હાઈસ્કૂલમાં મદદનીશ શિક્ષક અને ૧૮૬૧ થી ડીસાની એંગ્લો વર્નાક્યુલર સ્કૂલના મુખ્યશિક્ષક રહ્યા હતા. ૧૮૭૦ થી અમદાવાદની ટ્રેનિંગ કૉલેજના વાઈસ-પ્રિન્સિપાલ અને ૧૮૭૬ થી રાજકોટની ટ્રેનિંગ કૉલેજના પ્રિન્સિપાલ રહ્યા. તેઓ ‘ગુજરાત શાળા પત્ર’ના તંત્રી અને બાળવિવાહનિષેધક મંડળીના મંત્રી હતા.
એમણે મહારાજ લાયબલ કેસ વિશે અઢીસો પૃષ્ઠોની ઈનામી દીર્ધ પદ્યરચના કરી સાહિત્યક્ષેત્રે પ્રસ્થાન કર્યું. ‘કરણઘેલો’ વિશે ‘ગુજરાત મિત્ર’માં વિવેચનલેખ પ્રગટ કરી ગુજરાતી ગ્રંથાવલોકનના પ્રારંભક બન્યા. ફ્રેન્ચ નાટ્યકાર મોલિયેરના નાટકના અંગ્રેજી ભાષાંતર ‘મોક ડૉકટર’ ઉપરથી સૂચિત હાસ્યનાટક ‘ભટનું ભોપાળું’ લખ્યું, જે આનંદલક્ષી છતાં તત્કાલીન સામાજિક કુરિવાજો પરના એમાંના કટાક્ષને કારણે હેતુપ્રધાન પણ બન્યું.
બાળ ગરબાવળી નવલરામ લક્ષ્મીરામ પંડ્યાકૃત સ્ત્રીકેળવણીના ઉદ્દેશથી રચાયેલી કાવ્યકૃતિઓનો સંગ્રહ. એમાં બાળાઓના વયવિકાસને અનુલક્ષીને વિષયનિરૂપણની યોજના થયેલી છે. સ્ત્રીજીવનના, ભણતરથી માંડીને માતૃત્વ સુધીના કાળનું આલેખન સંગ્રહનાં કાવ્યોમાં થયું છે. કવિનું વલણ માટે ભાગે સંસારસુધારાનું રહ્યું છે. અપ્રસ્તુતપ્રશંસા દ્વારા બાળલગ્નની સાદ્યંત હાંસી ઉડાવતું ‘જનાવરની જાન’ અન્યોક્તિકાવ્ય તરીકે પ્રસિદ્ધ છે.
નવલગ્રંથાવલિ નવલરામની જીવનકથા સહિત એમના પ્રસિદ્ધ-અપ્રસિદ્ધ ગ્રંથો-લેખોનું આ સંપાદન ગોવર્ધનરામે ચાર ભાગમાં, હીરાલાલ શ્રોફે શાળોપયોગી આવૃત્તિરૂપે બે ભાગમાં તથા નરહરિ પરીખે તારણરૂપે કર્યું છે.
નવલરામ લક્ષ્મીરામ પંડ્યા, ‍ ગુજરાતી ભાષાના વિવેચક, નાટ્યકાર, કવિ, નિબંધકાર, શિક્ષણશાસ્ત્રી, પત્રકાર હતા.
દ્રાક્ષનું વાવેતર ૬૦૦૦-૮૦૦૦ વર્ષ પહેલાં પૂર્વી યુરોપ ક્ષેત્રમાં શરૂ થયું હતું. માનવ જાતને જ્ઞાત એવા સૌથી પ્રાચીન જીવાણુઓમાંના એક એવા યીસ્ટ દ્રાક્ષની સપાટી પર પ્રાકૃતિક રીતે મળી આવે છે, જેને પરિણામે વાઇન જેવા નવા પીણા શોધાયા. વાઇનના અસ્તિત્વના સૌથી પ્રાચીન અવશેષ આર્મેનિયામાં મળી આવે છે. અહીં ઈ.પૂ. ૪૦૦૦ વર્ષ પહેલાંની વાઇનરી મળી આવી છે. ૯મી સદી સુધીમાં શિરાઝ નામનું શહેર તેની શ્રેષ્ઠ વાઇન માટે મધ્ય પૂર્વમાં પ્રખ્યાત બન્યું હતું. આના પરથી એમ કહેવાય છે કે સાયરા રેડ વાઇનનું નામ સિરાઝ શહેર પરથી પડ્યું હશે. પ્રાચીન ઈજીપ્તની ચિત્ર લિપીઓમાં જાંબુડી રંગની દ્રાક્ષ ઉગાડાતી હોવાનું વર્ણન આવે છે અને પ્રાચીન ગ્રીક, ફોનીશિયન અને પ્રાચીન રોમવાસીઓ પણ દ્રાક્ષ ખાતા હોવાનું અને વાઇન બનાવતા હોવાનું જણાયું છે. ત્યાંથી દ્રાક્ષનું વાવેતર યુરોપ, ઉત્તર અફ્રિકા અને ઉત્તર અમેરિકામાં ફેલાયું.
પાશ્ચાત્ય દેશોના ખાનપાનની સરખામણી કરતાં જણાયું છે કે ફ્રેંચ લોકો વધુ પ્રમાણમાં પ્રાણીજ ચરબીનું સેવન કરતાં હોવા છતાં ત્યાં હૃદય રોગનું પ્રમાણ ઓછું છે. આ ઘટનાને ફ્રેંચ વિરોધાભાસ કહે છે, અને તેનું કારણ વાઇનનું નિયમિત સેવન માનવામાં આવે છે. મદ્યાર્કના પ્રત્યક્ષ ફાયદા, જેમકે રક્ત કણોની આક્રમકતામાં અને નસોના પહોળા થવા માં ઘટાડો. સિવાય દ્રાક્ષની છાલમાં રહેલા પોલીફીનોલ વધારે ફાયદાઓ આપે છે જેમ કે:
ફળ તરીકે ખવાતી દ્રાક્ષને ટેબલ દ્રાક્ષ કહેવાય છે અને વાઇન બનાવવા માટે વપરાતી દ્રાક્ષને વાઇન દ્રાક્ષ કહેવાય છે. આ દરેક દ્રાક્ષ એક જ પ્રજાતિ, વિટિસ વિનિફેરાની હોય છે. તેમ છતાં ટેબલ અને વાઇન દ્રાક્ષના ખાસ ઉછેરને કારણે તેમાં ફરક પડે છે. ટેબલ દ્રાક્ષ મોટી, બીજ વગરની અને પાતળી છાલ ધરાવતી હોય છે. જ્યારે વાઇન દ્રાક્ષ નાની, બીજવાળી અને જાડી છાલ ધરાવતી હોય છે. (આ ગુણ વાઇન બનાવવા ઉપયોગી છે કેમ કે વાઇનને રંગ અને સુગંધ છાલ દ્વારા મળે છે.) વાઇન દ્રાક્ષ અત્યંત મીઠી હોય છે. જ્યારે તેના રસમાં વજનના ૨૪% સાકર થાય ત્યારે તેની કાપણી થાય છે. આની સરખામણીએ દ્રાક્ષરસ મેળવવા માટે મેળવાતી દ્રાક્ષમાં ૧૫% સાકર થતાં જ તેને કાપી લેવાય છે.
દ્રાક્ષ એ ૧૫ થી ૩૦૦ના ઝુમખામાં ઉગે છે. તેમનો રંગ લીલો, પીળો, કાળો, ઘેરો ભૂરો, કેસરી કે ગુલાબી હોઈ શકે છે. "સફેદ દ્રાક્ષ"ના ધંધાદારી નામથી પ્રચલિત દ્રાક્ષ આમ તો લીલા કે પીળાશ પડતાં રગની હોય છે. તેમનું નિર્માણ જાંબુડી દ્રાક્ષમાંથી કરાયું છે. રંગ અર્પિત કરનારા બે જિન્સમાં ફેરફાર થવાથી એન્થોસ્યાનીન નામનું રંગદ્રવ્ય નિર્માણ રોકાતાં દ્રાક્ષ લીલી બની હતી. રેડ વાઇનની વિવિધ ઝાંયનો આધાર દ્રાક્ષના આ એન્થોસ્યાનીનની હાજરી પર રહેલું છે. અમુક પ્રકારની પીપર બનાવવા પણ દ્રાક્ષ વપરાય છે. દ્રાક્ષ મોટે ભાગે લંબગોળ હોય છે જો કે ગોળાકાર દ્રાક્ષ પણ જોવા મળે છે.
ફૂડ એન્ડ એગ્રીકલ્ચર ઓર્ગેનાઈઝેશન અનુસાર વિશ્વની ૭૫,૮૬૬ ચો. કિ.મી. ભૂમિ દ્રાક્ષના ઉત્પાદનને સમર્પિત છે. વિશ્વના કુલ દ્રાક્ષ ઉત્પાદનનો ૭૧% ભાગ વાઇન બનાવવા માટે વપરાય છે, ૨૭ ફળ તરીકે અને ૨% ભાગ સૂકો મેવો બનાવવા વપરાય છે. દ્રાક્ષનો અમુક ભાગ દ્રાક્ષનો રસ બનાવવામાં થાય છે જે આગળ જઈ સાકરમુક્ત પદાર્થો બનાવવા માટે કે ૧૦૦% પ્રાકૃતિક પદાર્થો બનાવવા માટે થાય છે. વાઇન યાર્ડ તરીકે સમર્પિત ક્ષેત્રમાં દર વર્ષે ૨%નો વધારો થાય છે.
ભારતમાં સૂકી દ્રાક્ષને કિશમિશ, કિસમિસ કે મનુકા કહેવાય છે, અંગ્રેજીમાં આને રેસીન કહે છે. યુ.કે.માં આની ત્રણ વિવિધ જાતો હોય છે, આથી યુરોપિયન યુનિયનમાં આનો "ડ્રાઈડ વાઇન ફ્રુટ" તરીકે ઉલ્લેખ થાય છે. કિસમિસ એટલે નાના દાણાની બી વિનાની રાતી સૂકી દ્રાક્ષ. કરંટ એ સૂકી ઝાન્તે કે બ્લેક કોરીન્થ દ્રાક્ષ હોય છે. આ શબ્દ ફ્રેંચ શબ્દ રેસીન ડી કોરીન્થનો અપભ્રંશ છે. બ્લેકકરંટ અને રેડકરંટ નામને એ દ્રાક્ષથી અસંલગ્ન એવી બેરી માટે પણ કરંટ શબ્દ વપરાય છે.
દ્રાક્ષના બીજમાં ઘણાં પોષક તત્વો હોય છે તેમ છતાં ઘણાં લોકો બીજ વગરની દ્રાક્ષ ખાવાનું પસંદ કરે છે. આજકાલ ખાદ્ય દ્રાક્ષના વાવેતરોમાં મોટે ભાગે બીજરહિત દ્રાક્ષનું જ વાવેતર થાય છે. દ્રાક્ષના વેલાની શાખાના કટકાને રોપીને નવો વેલો પ્રાપ્ત કરી શકાતો હોવાથી બીજરહિત દ્રાક્ષ વાવવામાં કોઈ જોખમ રહેતું નથી. એ તો વાવેતર કરનારની પસંદગી પર છે કે તેઓ જનેતા વૃક્ષ તરીકે બીજ વાપરીને વાવેતર કરે છે કે ટીશ્યુ કલ્ચર પદ્ધતિ દ્વારા.
બીજરહિત દ્રાક્ષના પણ ઘણાં પ્રકારો છે. આ સર્વ ધંધાદારી પ્રજાતિઓ થોમ્પસન સીડલેસ, રશિયન સીડલેસ અને બ્લેક મોનુકા જેવી પ્રજાતિમાંની કોઈ એકમાંથી મેળવાયેલી હોય છે. આ દરેક પ્રકાર વિટીસ વિનીફેરા કુળનાં જ છે. આજ કાલ બીજરહિત દ્રાક્ષની ડઝન જેટલી જાત ઉપલબ્ધ છે. તેમાંની અમુક, જેમકે ઈનસેટ સીડલેસ, રિલાયન્સ, અને વિનસ પ્રજાતિને યુ.એસ.એ. અને દક્ષિણ ઓરાન્ટીયોના ઠંડા વાતવરણ સહન કરવા અને સખતાઈ વધારવાના ઉદ્દેશથી વિકસાવાઈ છે. .
દ્રાક્ષ એ એક બેરી પ્રજાતિનું ફળ છે. વનસ્પતિ શાસ્ત્ર અનુસાર આ એક અને તેની વેલની પ્રજાતિ છે. આ ફળ એક લાકડા જેવી કઠણ અને નિત્ય લીલી રહેતી વેલ પર ઉગે છે. દ્રાક્ષને સીધી ખાઈ શકાય છે. ઉપરાંત જામ, રસ, જેલી, વિનેગર, વાઇન, બીજ અર્ક, સૂકી દ્રાક્ષ , ગોળની રસી/ કાકવી , દ્રાક્ષ બીજનું તેલ વગેરે પદાર્થો બનાવવા માટે દ્રાક્ષનો ઉપયોગ થાય છે.
દ્રાક્ષની જાત અનુસાર તેના ઉત્પાદનની માહિતી આપે એવો કોઈ સ્રોત હાલ ઉપલબ્ધ નથી. એમ માનવામાં આવે છે કે સુલતાના કે થોમ્પસન તરીકે ઓળખતી બીજરહિત દ્રાક્ષનું ઉત્પાદન સૌથી વધુ પ્રમાણમાં થાય છે. આ જાતિ ૩૬૦૦ ચો. કિ.મી.માં રોપાય છે. બીજા ક્રમે આવતી પ્રજાતિ છે એઈરિન. અન્ય જાણીતી પ્રજાતિ છે કેબરનેટસોવીગ્નોન, સોવીગ્નોન બ્લાંક, કેબરનેટ ફ્રાંક, મેરલોટ, ગ્રેનાચ, ટેમ્પ્રાનીલો, રેઈસલિંગ, ચર્ડોનેય.
ઘણાં સ્વાસ્થ્ય સંગઠનો દ્વારા વાઇનના પ્રયોગને સમર્થન નથી અપાતું, પણ મોટા ભાગના સંશોધનો જણાવે છે કે મર્યાદિત પ્રમાણમાં, દા.ત. સ્ત્રીઓ માટે પ્રતિદિન રેડ વાઇનનો એક ગ્લાસ કે પુરુષો માટે બે ગ્લાસ, સ્વાસ્થ્ય વર્ધક છે. નવા સંશોધનો જણાવે છે કે વાઇન પોલીફીનોલ, જેમકે રીસર્વેરાટ્રોલ, શારીરિક ફાયદા આપે છે અને તે સાથે રહેલા મદ્યાર્કના ગુણો રુધિરાભિસરણ તંત્ર પર ફાયદાકારક છે.
રીસર્વેટ્રોલનું મુખ્ય કાર્ય એન્ટિઓક્સિડેન્ટ મારફતે જીનોમનું સંરક્ષણ કરવાનો હોઈ શકે છે. પ્રાયોગિક અભ્યાસમાં રીસર્વેટ્રોલ આપવાથી હૃદય, મગજના સ્નાયુઓ, અને મગજને કેલેરી રોકની અસરને વધારે છે. ઉંમર વધારાને કારણે થતી હૃદય અને મગજની પેશીઓ પરની અસરને આ પદાર્થ હળવી કરે છે અને ઉંમર વધારાને લીધે થતાં હૃદયરોગને તે રોકે છે.
દ્રાક્ષમાં તેની જાત અનુસાર રીસર્વેટ્રોલનું પ્રમાણ બદલાતું રહે છે. આ તત્વ મૂળ રીતે તેની છાલ અને બીજમાં મળે છે. તેના ગર કરતાં છાલમાં આનું પ્રમાણ ૧૦૦ ગણું વધુ હોય છે. તાજી દ્રાક્ષની છાલના પ્રતિ એક ગ્રામમાં ૫૦ થી ૧૦૦ માઈક્રોગ્રામ રીસર્વેટ્રોલ હોય છે.
ઘણી વનસ્પતિ દ્વારા સંયોજાતું રીસર્વેટ્રોલ ફૂગરોધી છે અને અન્ય ઔષધીય ગુણો પણ ધરાવે છે. ખાદ્ય રીસર્વેટ્રોલ દ્વારા લીપીડનું ચયાપચય, ઓછી ઘનતા ધરાવતા લીપોપ્રોટીનનું ઓક્સિડેશન અને રક્તકણોની આક્રમકતાને નિયંત્રીત કરે છે.
દ્રાક્ષના ફાયટોકેમિકલ જેમકે રીસર્વેટ્રોલ ની કેન્સર, હૃદય રોગ, ચેતાતંત્રના ખવાણનો રોગ, વિષાણું સંક્રમણ, અને અલ્ઝાઈમર રોગના તંત્ર વગેરે પર સકારાત્મક અસર ધરાવે છે.
વિટેસ પ્રજાતિની સ્થાનીય જાંબુડી કે કાળી દ્રાક્ષ સમગ્ર ઉત્તર અમેરિકાના વનવગડામાં ફેલાઈ હતી અને તે અમેરિકાના મૂળ રહેવાસીઓના ભોજનનો ભાગ હતી. પણ તેને અમેરિકન વસાહતીઓ દ્વારા વાઇન માટે અયોગ્ય ગણાઈ હતી.
તુર્કી મૂળની સુલતાના દ્રાક્ષમાંથી બનતી કિસમિસને સુલતાના કહેવાય છે. પણ આ શબ્દ હવે લીલી દ્રાક્ષ ને બ્લીચ કરીને બનાવાતી દરેક કિસમિસ માટે વપરાય છે.
મોટા ભાગની દ્રાક્ષ વિટિસ વિનિફેરા કુળની હોય છે. આ મધ્ય એશિયા અને ભૂમધ્ય ક્ષેત્રની પ્રજાતિ છે. આ સિવાયની એશિયા અને ઉત્તરી અમેરિકાની પ્રજાતિ પણ અલ્પ પ્રમાણમાં મળે છે.
રીસર્વેટ્રોલની માનવ પર ચકાસણી ચાલુ છે, તેમાંની એક સૌથી આગળ ચાલી રહેલી તપાસ એક વર્ષના ખાસ ખોરાકની, અલ્ઝાઈમરથી પીડિત વૃદ્ધો માટે, ત્રીજા તબકકામાં ચાલુ છે.
ધંધાદારી રીતે ઉત્પાદન કરવામાં આવતી દ્રાક્ષના બે પ્રકાર પડે છે ટેબલ દ્રાક્ષ અને વાઇન દ્રાક્ષ. આ પ્રકાર તેના વપરાશ પર આધારિત હોય છે,
બીજરહિત ખાદ્ય દ્રાક્ષનો વિકાસ થતાં દ્રાક્ષનાં બીજમાંથી મળતા ફાયટો કેમીકલ પોષક તત્વો ન મળવાની ખોટ ગઈ છે.
ઇન્સ્ટિટ્યૂટ ઓફ ઇલેક્ટ્રિકલ એન્ડ ઇલેક્ટ્રોનિક્સ એન્જિનિયર્સ એ ફેબ્રુઆરી 1980 માં પ્રોજેક્ટ 802 શરૂ કરવા માટે લોકલ એરિયા નેટવર્ક ને પ્રમાણિત કર્યું. "-" ની ત્રિપુટી , , અને ) એ "બ્લ્યુ બૂક" / તરીકે કહેવાતા એક ઉમેદવાર તરીકે લેન સ્પષ્ટીકરણ માટે રજૂઆત કરી. ટેકનોલોજીને પદ્ધતિસર કરવામાં સ્પર્ધાત્મ્ક દરખાસ્તો અને પહેલ કરવામાં મજબૂત મતભેદ આવ્યો હતો. ૧૯૮૦ના ડિસેમ્બર મહિનામાં, જૂથ ત્રણ પેટાજૂથો વિભાજિત થયું, અને દરેકે માનકીકરણ માટે અલગથી દરખાસ્ત કરી. આ ધોરણસ્થાપનની ધીમી પ્રક્રિયાએ અને 3ના ઈથરનેટ લેન ઉત્પાદનોને બજારમાં આવતા પહેલા જોખમ માં મુક્યા. આવી બિઝીનેસ અસરો વચ્ચે અને બંને જણાએ ની દરખાસ્તને ઉભરતા ઓફીસ સંચાર બજાર માટે મજબુત ટેકો આપ્યો જેમાં આધારભૂત આંતરાષ્ટ્રીય ઈથરનેટ ધોરણસ્થાપન ની દરખાસ્ત પણ હતી.
૧૯૮૯માં નેટવર્કીંગ કંપની કલ્પનાએ સૌપ્રથમ ૭ પોર્ટ વાળી ઈથરનેટ સ્વીચ – બનાવી. આ સ્વીચ ઈથરનેટ બ્રીજથી કઈક અલગ રીતે કાર્ય કરે છે. જેમાં દાખલ થનારા દરેક પેકેટના મથાળા ને તપાસવામાં આવે છે પછી તેને આગળ મોકલવાના કે પડતા મુકવા તેનો નિર્ણય થાય છે. આથી નેટવર્ક ઉપકરણો પર પ્રોસેસિંગનો ભાર ઘટી ગયો અને પેકેટને આગળ ધપાવવાની નિષ્ક્રિયતા ઓછી થઇ. આ કટ-થ્રુ સ્વીચીંગનો એક ગેરફાયદો એ હતો કે વિકૃત થયેલા કે કરેલા પેકેટો પુરા નેટવર્કમાં ફેલાયા કરે છે જેથી કકળાટ કરતુ હોસ્ટ કે સ્ટેશન આખા નેટવર્ક કે સેગ્મેન્ટને ભાંગી નાખે છે. આ સમસ્યાનો આખરનો ઉકેલ તે જ પહેલાનો “ ” અભિગમવાળો બ્રીજીંગ તરફનો હતો જેમાં પેકેટોને સ્વીચના બફરમાં સંપૂર્ણપણે વાંચી તેને ચકાસણી હેઠળ તપાસવામાં આવે પછી તેને આગળ વધારાય આ માટે શક્તિશાળી એપ્લીકેશન વાળી સંકલિત સરકીટની જરૂર પડી. તેથી, આગળના બ્રીજીગ ઉપકરણો હાર્ડવેરથી બન્યા જે પેકેટોને પુરતી વાયર ઝડપથી આગળ ધપાવવા પરવાનગી આપે છે.
કેબલ પર થતા અકસ્માતો ડેટાને ખરાબ કરે છે અને તે ડેટા સ્ટેશને ફરીથી મોકલવો પડે છે આના લીધે થ્રુપુટ ઘટે છે. ખરાબ સંજોગો તેને કહી શકાયકે, જ્યાં ઘણા સક્રિય હોસ્ટ મહતમ લંબાઈ વાળા કેબલ પર જોડાઈને નાની ફ્રેમ પાઠવે છે ત્યારે અતિશય અથડામણમાં થ્રુપુટ નાટકીય રીતે ઘટે છે. જો કે, ૧૯૮૦ના એ કરેલા એક અભ્યાસ મુજબ, તેઓ એ પ્રવર્તમાન ઈથરનેટના સ્થાપન હેઠળ કૃતિમ રીતે સામાન્ય અને ભારે બંને રીતે ભાર આપવામાં આવ્યો રીપોર્ટના દાવા મુજબ લેન પર ૯૮% થ્રુપુટ અવલોકિત કરાઈ. આ રીપોર્ટ વિવાદાસ્પદ બન્યો હતો, નમુના પ્રમાણે અથડામણવાળું નેટવર્ક સામાન્ય નેટવર્કથી ૪૦% થી ઓછી ક્ષમતા ધરાવે છે. પહેલાના ઘણા સંશોધનો / પ્રોટોકોલની બારીકાઇ સમજી શક્યા ન હતા અને ન કે તેની વિગતને સાચી કરવાનું કેટલું અગત્યનું હતું, અને ખરેખર નેટવર્ક્સ મોડેલીંગ માં તે કંઈક અંશે જુદી હતી.
જ્યારે ટ્વીસટેડ-પૈર કે ફાઈબર લીંકવાળું સેગ્મેન્ટમાં જો રીપીટર ના જોડાયું હોય તો તે સેગ્મેન્ટ સંપૂર્ણ બે-તરફી ઈથરનેટ કે સેગ્મેન્ટ બને છે. આ પધ્ધતિમાં બંને ઉપકરણો એક જ સમયે પેકેટને મોકલી કે મેળવી શકે છે. આમાં અથડામણ અવકાશ નથી - બનતું નથી. આ કનેકશનો માટે બનતું નથી એટલેકે તે બધી દરેક લીંક જેનો એક સેગ્મેન્ટમાં રહેલા બે હોસ્ટ ઉપયોગ કરતા હોય અને ટક્કરની શોધ માટે સેગ્મેન્ટની લંબાઈ બાધક બનતી નથી.ત્યારથી પેકેટો મોટે ભાગે પોતાના સલગ્ન પોર્ટ પર પહોચે છે તેથી ઈથરનેટ કરતા સ્વીચ ઈથરનેટ નેટવર્ક પર ઓછું ટ્રાફિક હોય છે. આમ છતાં, સ્વીચ નેટવર્ક ટેકનોલોજી ની ગણના અસુરક્ષિત નેટવર્ક ટેકનોલોજી તરીકે કરવી જોઈએ કારણકે તેને સરળતાથી અને જેવા તરીકાથી ભાંગી શકાય છે.
અસલ ઈથરનેટનો શેર કો-એક્ષલ કેબલ ને મકાન કે કેમ્પર્સ ના કમ્પ્યુટરોને જોડવા થયો હતો. આ ગોઠવણી તરીકે ઓળખાઈ છે. કમ્પ્યુટરો જે રીતે ચેનલની વહેચે છે તે રીતે / સંચાલિત થાય છે. આ યોજનાની ટોકન રીંગ કે ટોકન બસની સરખામણીએ સરળ છે. કમ્પ્યુટરો ટ્રાન્સ-રીસીવરથી કનેક્ટ હતા, જે બીજીબાજુ કેબલ સાથે કનેક્ટ હતો. આ સમયે નાના નેટવર્કો માટે વાયર ખુબજ વિશ્વાસપાત્ર બન્યા, પણ મોટા ફેલાયેલા નેટવર્ક માટે ભરોસેમંદ ન હતા કારણકે કેબલના કોઈ એક જગ્યાએ થતા ભંગાણથી કે ખરાબ કનેક્ટરથી નેટવર્કનો તે ભાગ બિનઉપયોગી થઇ જતો હતો.
૧૯૮૦ના ઉતરાર્ધમાં ૦.૩૭૫ ઇંચ વ્યાસવાળા કો-એક્ષેલ કેબલના ઉપયોગથી ઈથરનેટે 105 નું અમલીકરણ કર્યું. જે પાછળથી “થીક ઈથરનેટ” કે “થીકનેટ” તરીકે ઓળખાયું. તેના અનુગામી 102 “થીન ઈથરનેટ” કે “થીનનેટ” તરીકે ઓળખાયા, જેમાં ટેલીવિઝન ના કેબલમાં વપરાતા કેબલનો ઉપયોગ કર્યો જેથી કેબલના સ્થાપનને સરળ અને ઓછી બન્યો. ત્યારથી તમામ સંદેશવ્યવહાર એકજ વાયર પર થતા હોઈ કોઈ એક ગંતવ્ય માટેનો સંદેશ તે કેબલ સાથે જોડાયેલા બધાજ ઉપકરણોને મળે છે. લગતા-વળગતા પેકેટોને નેટવર્ક ઇન્ટરફેસ કાર્ડ આગળ પ્રોસેસ માં મોકલે છે બાકીનાને અવગણે છે. એકજ કેબલના ઉપયોગથી બેન્ડવિથમાં ભાગ પડે છે. દા.ત. જયારે બે સ્ટેશન સાથે વાત કરતા હોય ત્યારે દરેક ઉપકરણને ઉપલબ્ધ બેન્ડ-વિથ અડધી જ હોય છે.
ઓફીસમાં વહેચાયેલ ઈથરનેટ કેબલ ધરાવતું બસ-ટોપોલોજી નેટવર્ક બનાવતા તે સ્ટાર ટોપોલોજીથી રચેલ ટેલીફોની નેટવર્કના કેબલ ની ગોઠવણી સાથે સંઘર્ષ આવતું હતું. વેપારી ઈમારત માં પહેલેથી ટ્વીસ્ટેડ-પૈર વાળા કેબલથી ટેલીફોન નેટવર્ક બન્યું હોવાથી તેને બિલ્ડીંગ ની ડીઝાઇન પ્રમાણે નેટવર્કના વિસ્તારની ગોઠવણી થતી હોવાથી ટ્વીસ્ટેડ-પૈરએ મધ્ય ૧૯૮૦માં કો-એક્ષેલ કેબલનું સ્થાન લીધું. કોઈ એક જગ્યાએ આવતા ભંગાણથી બસ-ટોપોલોજી વાળું કો-એક્ષેલ નેટવર્ક પોતાની કાર્ય-ક્ષમતા ગુમાવે છે પરંતુ સ્ટાર ટોપોલોજી વાળા ટ્વીસ્ટેડ-પૈર નેટવર્કમાં ભંગાણ પડેલ કેબલ વાળું જ ઉપકરણ નેટવર્કથી અલગ થાય છે બીજા ઉપકરણોને તેની અસર થતી નથી.
૧૯૮૦ના મધ્યમાં અનશીલ્ડેડ ટ્વીસ્ટેડ-પૈર કેબલ ની મદદથી ૧ / ની ઝડપવાળું નેટવર્ક શરૂ થયું. કંપનીએ ૧૯૮૭મા ૧૦ / ની ઝડપ ધરાવતું ટ્વીસટેડપૈર કેબલ અને હાબને કેન્દ્રસ્થ મુકીને ઈથરનેટ નેટવર્ક બનાવ્યું. જે પાછળથી થી ઓળખાયું. 10નો ઉપયોગ પોઈન્ટ-ટુ-પોઈન્ટ લીંક જોડવા જ કરાયો અને તે બધા ઉપકરણો ને બાંધવા વિકસ્યા. આ બદલાવથી રીપીટરનો ઉપયોગ કેન્દ્રસ્થ રહી બધા ઉપકરણોને ટ્વીસટેડ પૈરની મદદથી એક નેટવર્કમાં જોડવા થયો. આવા “” બંધારણની મદદથી ઈથરનેટ નેટવર્કમાં સહેલાઈથી ખામી શોધી શકાઈ અને તેમનું જતન સહેલું થયું.
છતાં સ્ટાર ટોપોલોજીની ભૌતિકી અને ટ્વીસટેડ પૈર અને ફાઇબર મીડિયામાં રહેલા અલગ વહન અને પ્રાપ્ત ચેનલોની હાજરી છતાં, રીપીટર આધારિત ઇથરનેટ નેટવર્ક્સ હજુ પણ અને / નો ઉપયોગ, ફક્ત રીપીટરની ન્યુનતમ પ્રવૃત્તિ સાથે મુખ્યત્વે પેકેટ અથડામણમાં પ્રસારિત કરે છે. રીપીટરના દરેક પોર્ટ પર દરેક પેકેટ ઝીલતા હોવાથી બેન્ડ-વિથ અને સલામતીને લગતી સમસ્યાનો તાગ મળતો નથી. રીપીટરના પુરા થ્રુ-પુત નો આધાર એકજ લીંક પર હોય છે અને બધી લીંક તે જ ઝડપને અનુસરે છે.
સિગ્નલના અધ:પતન અને ટાઈમિંગ જેવા કારણોથી કો-એક્ષેલ ઈથરનેટના વિભાગો સીમિત હોય છે. આથી મોટા નેટવર્કો ઈથરનેટ રીપીટરોની મદદથી બનાવાય છે. પહેલાના રીપીટરોમાં માત્ર બે પોર્ટ હતા જેનાથી મોટેભાગે નેટવર્કનો વિસ્તાર બમણો થતો. બેથી વધુ પોર્ટો ધરાવતું રીપીટર આવ્યા બાદ નેટવર્કમાં સ્ટાર ટોપોલોજીનું અસ્તિત્વ આવ્યું. સ્ટાર ટોપોલોજી જેને “” પણ કહેતા તેના ૧૯૭૮ના પ્રારંભિક પ્રયોગોમાં ઓપ્ટીકલ રેસા નો ઉપયોગ કર્યો.
ઇથરનેટના ધોરણો અનેક વાયરિંગ અને ભૌતિક સ્તરના ચલિત સંકેતો ને ઈથરનેટ સાથે વાપરવામાં સમાવેશ કરે છે. સૌપ્રથમ 105 ઇથરનેટે કો-એક્ષેલ કેબલને એક સર્વ સામાન્ય માધ્યમ તરીકે ઉપયોગ કર્યો. પાછળથી કો-એક્ષેલ કેબલ્સ ને ટ્વીસ્ટેડ પૈર અને ફાઈબર ઓપ્ટીક સાથે બદલવામાં આવ્યા અને હબ અથવા સ્વીચો સાથે જોડાણમાં જોડી ડેટા દર સમયાંતરે સેકન્ડ પ્રતિ મૂળ 10 થી વધીને સેકન્ડ પ્રતિ 100 સુધી લઈ જવામાં સફળ રહ્યા છે.
સિસ્ટમો વચ્ચે થતી વાતચીત દરમ્યાન ઇથરનેટ માહિતીના જૂથને નાના ટુકડાઓમાં વહેંચે છે જેને ફ્રેમ્સ કહેવાય છે. દરેક ફ્રેમ સ્રોત અને અંતિમ મુકામ સરનામું અને ભૂલ ચકાસણી માહિતી સમાવે છે કે જેથી ક્ષતિગ્રસ્ત માહિતી અને શોધી શકાય અને પુન: પ્રસારિત કે મંગાવી શકાય. મોડેલ પ્રમાણે ઇથરનેટ ડેટા લિંક લેયર સહિત અને સુધીની સેવાઓ પૂરી પાડે છે.
ઈથરનેટની મૂળ યોજના કો-એક્ષ્કેલ કેબલ નેટને પ્રસારણ માધ્યમ તરીકે કમ્પ્યુટરો વચ્ચે વહેચવાનો હતી. આ પ્રક્રિયા રેડીઓ સીસ્ટમમાં વપરાતી સીસ્ટમ જેવી હતી જે ૧૯મી સદીના ભૌતિકશાસ્ત્રના સહિયારા કેબલ દ્રારા કોમ્યુનીકેશન ચેનલ-નેટ ને જોડતી હતી. તેથી તેના સંદર્ભથી “ઈથરનેટ” નામનો પ્રયોગ થયો.
ઈથરનેટની સર્વવ્યાપકતાને લીધે તેના હાર્ડવેર ની કિમંત ઓછી કરવાને આધાર આપવો જરૂરી છે, તેથી કમ્પ્યુટરના ટ્વીસટેડ પૈરના કેબલના લેન કનેક્ટર ને સીધું કમ્પ્યુટરના મધર-બોર્ડ જોડે લગાવી ને તેને ઓછી જગ્યામાં સમાવ સાથે તેને વિશ્વાસપાત્ર બનાવ્યું છે.
ઈથરનેટના વિકાસમાં ઉંચી બેન્ડવિથ, ઉન્નત મીડિયા એક્સેસ કંટ્રોલ પદ્ધતિઓ અને જુદા જુદા ભૌતિક માધ્યમોનો સમાવેશ થાય છે. કો-એક્ષેલ કેબલ ના બદલે પોઈન્ટ-ટુ-પોઈન્ટ લીન્કથી જોડાયેલ ઈથરનેટ રીપીટર કે સ્વીચનો ઉપયોગ સ્થાપન કિમંત ધટાડવા, વિશ્વસનીયતા વધારવા, અને વ્યવસ્થાપન સુધારવા અને મુશ્કેલીનિવારણ માટે થાય છે.
ઇથરનેટ લોકલ એરિયા નેટવર્ક માટે કમ્પ્યુટર નેટવર્કીંગ ટેકનોલોજી નો એક પરિવાર છે. ઇથરનેટ વ્યાવસાયિક રીતે 1980 માં રજૂ કરવામાં આવ્યું હતું અને 802.3 તરીકે 1985માં પ્રમાણભૂત થયું. ઇથરનેટનું સ્થાન મોટે ભાગે વાયર્ડ લેન ટેકનોલોજીએ લીધું છે.
તેની કોમર્શિયલ પ્રકાશનથી, ઈથરનેટે સુસંગતતાનું દરજ્જો જાળવ્યો છે. ઈથરનેટે બંધારણમાં 48- અને ઇથરનેટ ફ્રેમ જેવી સુવિધાઓથી અન્ય નેટવર્કીંગ પ્રોટોકોલ પર પ્રભાવ પાડ્યો છે.
મોડ : ટેક્સ્ટ માટે ઉપયોગ થાય છે. જયારે મોકલનાર હોસ્ટ પરથી ડેટાનું પ્રસારણ થવા પહેલા જો જરૂરી હોયતો તેનું “૮-બીટ-” માં રૂપાંતરણ થાય છે અને વળી પાછું મેળવનાર હોસ્ટને ડેટા મળે ત્યારે તેની ફરીથી રજૂઆત થાય છે. પરિણામે, આ રીતમાં સાદા-લખાણ વાળી ફાઈલ સિવાય બીજા ડેટા માટે અયોગ્ય છે.
છબી મોડ : આ રીતમાં મોકલનાર ફાઈલને બાઈટમાં મોકલે છે અને તેને મેળવનાર બાઈટ મળતા આ બાઈટોનો બાઈટસ્ટ્રીમમાં સંગ્રહ કરે છે.
મોડ : આ રીતમાં બે હોસ્ટો વચ્ચે સાદા-ટેકસ્ટના ડેટા ની આપલે માં ના અક્ષર સમૂહ નો ઉપયોગ થાય છે. બાકીની કાર્યપ્રણાલી મોડ જેવી જ હોય છે.
સ્થાનિક મોડ : સમાન સુયોજનો સાથે બે કમ્પ્યુટર્સ ડેટાને રૂપાંતરિત માલિકી વગરના બંધારણમાં મોકલવા માટે પરવાનગી આપે છે. ટેકસ્ટ ફાઈલો માટે જુદા જુદા બંધારણ નિયંત્રણ અને રેકોર્ડ માળખું વૈકલ્પિક ધોરણે આપવામાં આવે છે. આ સુવિધાઓ કે માટેની ફાઈલોને સવલત આપવા માટે કરાઈ છે.
સામાન્ય રીતે, ક્લાયન્ટ દ્વારા આદેશ મળ્યા બાદ, ડેટા સ્થાનાંતર કરવા સર્વર ક્લાયન્ટને ફરી જોડે છે. આનાથી અને ફાયરવોલ બંનેને તકલીફ થાય છે, જેઓ ઈન્ટરનેટ દ્વારા અંદરના હોસ્ટ તરફ આવતા જોડાણોને પરવાનગી આપતું નથી. માટે વધારાની જટિલતા છે કે, એડ્રેસ અને પોર્ટ નંબરનું પ્રતિનિધિત્વ આદેશમાં હોય છે જે હોસ્ટનો ખાનગી એડ્રેસ હોય છે જયારે તે ઈન્ટરનેટ પર પોતાના જાહેર એડ્રેસથી ઓળખાતું હોય છે. ( નું કાર્ય ખાનગી એડ્રેસ નું જાહેર એડ્રેસમાં અનુવાદ કરી આપવાનું છે.)
આ સમસ્યા માટે બે વિચાર છે : એક છે કે, ક્લાયન્ટ અને સર્વર આદેશ નો ઉપયોગ કરે જેથી ક્લાયન્ટ થી સર્વર તરફ ડેટા જોડાણ બને. આનો ઉપયોગ વ્યાપક રીતે આધુનિક ક્લાયન્ટોમાં થાય છે. બીજો વિચાર માટે છે જેમાં એપ્લીકેશન-લેવલ ગેટવે ની મદદ થી આદેશનું મૂલ્ય બદલી નાખવામાં આવે છે.
ફાઇલ ટ્રાન્સ્ફર પ્રોટોકોલ એક પ્રમાણભૂત નેટવર્ક પ્રોટોકોલ છે જે -આધારિત નેટવર્કમાં એક હોસ્ટથી બીજા હોસ્ટ સુધી ફાઈલનું સ્થળાંતર કરે છે. નું બંધારણ ક્લાયન્ટ-સર્વર સ્થાપત્ય પર આધારિત છે તેમજ સર્વર અને ક્લાયન્ટ વચ્ચે ડેટા જોડાણો થાય છે. જોડાણ માટે આવેલા ક્લાયન્ટોને ક્લીયર-ટેક્ષ સાઈન-ઇન પ્રોટોકોલની મદદથી અધિકૃત કરે છે પરંતુ, જો સર્વરને અજ્ઞાત ઓળખથી પણ જોડવા રૂપરેખાંકિત કર્યું હોયતો તે આવા જોડાણને અનુમતિ આપે છે. સુરક્ષિત પ્રેષણ માટે તે ઉપભોક્તા અધિકૃત નામ અને તેના પાસવર્ડને ગોપનીય રાખવા માટે વારંવાર / જેવા ક્રિપ્ટોગ્રાફિક પ્રોટોકોલોનો ઉપયોગ કરે છે. આના બદલે ફાઈલ ટ્રાન્સફર પ્રોટોકોલ નો પણ ઉપયોગ થાય છે, પણ તકનીકી રીતે તે અલગ હોય છે.
નિયંત્રણ જોડાણ સમગ્ર અરસપરસ સત્ર દરમિયાન જોડાયેલ રહે છે. ડેટા જોડાણ દરેક ફાઈલના સ્થાનાંતર અનુસાર ખુલે અને બંધ થાય છે. જયારે વપરાશકર્તા જયરે સત્ર ચાલુ કરે ત્યારે નિયંત્રણ જોડાણ ચાલુ થાય છે. જ્યારે નિયંત્રણ જોડાણ ખુલ્લું હોય ત્યારે ડેટા જોડાણ દરેક ફાઈલ મોકલતી વખતે એક થી વધારે વાર ખુલે છે અને બંધ થાય છે.
જયારે ક્લાયન્ટ સર્વર જોડે જોડાણની વિનંતી મોકલે છે ત્યારે, સર્વર નિયંત્રણ જોડાણ મારફતે ત્રિ-અંકીય સ્થિતિ કોડથી પ્રતિક્રિયા આપે છે. દા.ત. “૨૦૦” એટલેકે, પાછલો આદેશ સફળ થયો છે. આ સંખ્યાઓ પ્રતિક્રિયા માટે કોડ અને વૈકલ્પિક ટેકસ્ટ માનવ માટે વાંચનીય સમજુતી કે વિનંતી દર્શાવે છે. ડેટા જોડાણ પર સ્થાનાંતર થઇ રહેલા ડેટાને વચ્ચેથી અટકવવા નિયંત્રણ જોડાણ પરથી અવરોધ આદેશ મોકલી શકાય છે.
તેના ટ્રાફિકને એનક્રિપ્ટ કરી શકતું નથી; તેના બધા પ્રસારણ સ્પષ્ટ ટેક્સ્ટમાં થાય છે. વપરાશકારોના નામ, પાસવર્ડ, આદેશો અને ડેટાને કોઈપણ પેકેટ કેપ્ચર ની મદદથી સરળતાથી વાંચી શકે છે. ઘણા ઈન્ટરનેટ પ્રોટોકોલ માટે આ સમસ્યા સામાન્ય છે, આ પ્રોટોકોલોની ડીઝાઇન માં કે જેવા એનક્રિપ્શન તંત્ર પહેલા તૈયાર કરી હતી. આ સમસ્યાનો સરળ ઉકેલ એ છેકે તમે તેની “સુરક્ષિત” આવૃતિઓનો ઉપયોગ કરો. અથવા બીજા કોઈ વધારે સુરક્ષિત પ્રોટોકોલ જે આ કાર્ય કરી શકતા હોય જેવા કે, / સાધનો પ્રોટોકોલના અમલીકરણોનો સમાવેશ કરે છે.
જો ક્લાયન્ટ ફાયરવોલથી સુરક્ષિત હોય અને પોતાની તરફ આવતા જોડાણોને સ્વીકારી ના શકતું હોય તેવી સ્થિતિમાં તે પરોક્ષ રીતે જોડાણ શક્ય બનાવે છે. આ પરોક્ષ સ્થિતિમાં ક્લાયન્ટ આદેશનો ઉપયોગ કરી સર્વર સાથે નિયંત્રણ જોડાણ બનાવે છે અને તે સર્વરના એડ્રેસ અને સર્વર પોર્ટ નંબર સર્વર પાસેથી મેળવે છે. જેના આધીન ક્લાયન્ટ સર્વરને પોતાનો ઇચ્છાધીન પોર્ટ નંબર મોકલી આપે છે. ૧૯૯૮ માં આ બંને સ્થિતિઓને 6 ને સમર્થન આપવા સુધારવામાં આવી હતી. તે સમયે વધુ ફેરફારો પરોક્ષ મોડમાં તેને વિસ્તૃત કરવા કરાયા હતા.
પ્રવાહ રીત : ડેટાને અવિરત પ્રવાહ સ્વરૂપે મોકલાય છે, તેના પર કોઈપણ પ્રક્રિયા કરતુ નથી. તેના બદલે આ બધ્ધિ પ્રક્રિયા માટે છોડી દે છે. આ રીતમાં જ્યાંસુધી ડેટાનું રેકોર્ડમાં વિભાજન થતું નથી ત્યાં સુધી -- એવા કોઇપણ સૂચકની જરૂર પડતી નથી.