polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
દૃઢતાથી વિજયના વિશ્વાસથી યુદ્ધભુમિ પર જાઓ, અને જે કઈ પણ હોય પણ એક પણ ઘા વિના તમે ઘરે પાછા ફરશો. લડાઈમાં મરી જ જવાના સંકલ્પ સાથે પૂરી રીતે રોકાયેલા રહો, અને તમે જીવતા રહેશો; યુદ્ધમાં જીવતા રહેવાની ઈચ્છા રાખશો તો ચોક્કસપણે તમે મોતને ભેટશો. જ્યારે તમે ઘર છોડતા નક્કી કરો કે પાછા ઘરે નથી આવવું, તો તમે પાછા ઘરે સુરક્ષિત ફરશો; જ્યારે તમે પાછા ફરવાનો વિચાર કરતા હશો ત્યારે તમે પાછા નહીં ફરી શકશો. તમે એવું વિચારવામાં ખોટા ના હોઇ શકો કે વિશ્વ એ હંમેશા ફેરફાર માટે છે, પરંતુ યોદ્ધા આ પ્રકારના વિચારોથી આનંદિત ના થવા જોઈશે, કારણ કે તેનું નસીબ હંમેશા નિશ્ચિત જ હોય છે. ”
સમુરાઇ સ્ત્રીઓનું મુખ્ય કર્તવ્ય ઘરકામ સંભાળવું હતું. પ્રારંભિક સામાન્તી જાપાન દરમિયાન જ્યારે યોદ્ધા પતિઓ સમૂહના યુદ્ધમાં ઘણીવખત વિદેશ મુસાફરીઓ કરતા કે પછી સમૂહના યુદ્ધમાં રોકાયેલા રહેતા હતાં ત્યારે આ વિશિષ્ટરૂપથી મહત્વનું હતું. પત્ની, અથવા ઓકુસન , તમામ ઘર સંબંધિતના કાર્યો સંભાળવા, બાળકોની દેખભાળ રાખવા, અને જરૂર પડે તો બળપૂર્વક ઘરને બચાવવા માટે પાછળ ઘરે રહેતી હતી. આ કારણે, ઘણી સમુરાઇ વર્ગની સ્ત્રીઓ દંડાબાજી ચલાવવું, જેને નેગીનાટા કહેતા, એક ખાસ ચપ્પ્યુ જેને કેયકેન કહેતા, જે ટેન્ટોજુત્સુ તરીકે કહેવાતી કલાને શીખતી હતી, જેનો ઉપયોગ તેઓ જરૂર પડે ત્યારે ઘર પરિવાર અને સમ્માનને બચાવવા કરી શકતી.
જાન જુસ્ટન વેન લોડેનસ્ટેઇજીન , એડમ્સના એક ડચ સહકર્મી, તેમના ખરાબ ભાગ્યની ડે લાઈફડે જહાજમાં જાપાન સુધીની મુસાફરી, તેને સરખા વિશેષ લાભ ટોકુગાવા ઈયાસુ દ્વારા આપવામાં આવી હતી. એવું દેખાય છે કે જુસ્ટન સમુરાઇ બન્યા અને તેમને ઈડોમાં લેયાસુના મહેલમાં રહેઠાણ આપવામાં આવેલું હતું. આજે, આ પ્રદેશ ટોકયો સ્ટેશનના પૂર્વમાં બહારની બાજુ છે જેને યાઇશુ તરીકે જાણીતું છે. યાઈસુ એ ડચના પુરૂષનું જાપાની નામ યોયુસુ નું સંયોજન છે. સામાન્ય પણે એડમ્સની જેમ, જુસ્ટનને પણ રેડ સીલ જહાજ આપી, જાપાન અને ઈન્ડો-ચાઈના વચ્ચે વ્યાપાર કરવાની પરવાનગી આપવામાં આવી હતી. બટાવીયાથી પાછા ફરતી વખતે જુસ્ટનનું જહાજ ભૂગ્રસ્ત થઈ જતા તેઓ ડૂબી ગયા.
‘ દેશો જેની સાથે આપણને લાગતું વળગતું છે, તેમાં પ્રથમ સ્થાનમાં, બીજા બધા દેશો જે પાછળથી શોધાયા તેમાં આ દેશ સારો ભાવુક છે. હું ખરેખર વિચારું છું કે અશુદ્ધ દેશોમાં, તેવો કોઈ દેશ નથી, જેની પાસે કુદરતી સારાપણું જાપાન કરતા વધારે હોય. તેઓ કૃપાળુ મનોવૃત્તિ, કયારેય છેતરપિંડી ના કરે તેવા, અદ્ભૂતપણે માન અને પદની ઈચ્છતા જેવા છે. તેમનું માન સર્વ કરતા ઉપરના સ્થાનમાં હોય છે. તેઓમાં ગરીબ પણ ઘણા છે, પરંતુ ગરીબાઈ તેઓ માટે કલંક નથી. તેઓમાં એક વસ્તુ છે જે હું ભાગ્યે જ જાણી શકું છું કે ક્યાંય પણ ઈસાઈઓમાં આ અમલ કરાય છે કે નહીં. કુલીન, ગમે તેટલા ગરીબ કેમ ના હોય, તેઓ અમીર હોત તો પણ બીજા પાસેથી જે સમ્માન મેળવતા હોત તેટલું મેળવે છે. "
તેના પુસ્તક “ આઇડલ્સ ઓફ ધ સમુરાઇ ” માં અનુવાદક વિલિયમ સ્કોટ વિલ્સન જણાવે છે : 'હૈકી મોનોગતારીના યોદ્ધાઓ પછીની પેઢીના શિક્ષિત યોદ્ધાઓ માટે આદર્શનું કામ કર્યું અને તેમના દ્વારા ચિત્રિત કરવામાં આવેલા આદર્શો પણ પહોંચ બહારના નતા માનવામાં આવતા. ઉપરથી, આ આદર્શો ઝડપભેર યોદ્ધા સમાજના ઉચ્ચ સોપાનકમાં કરાયા અને જાપાની શસ્ત્રધારી પુરૂષ માટે ઉચિત સ્વરૂપ તરીકે ભલામણ કરવામાં આવ્યા. હૈકી મોનોગતારીની સાથે, સાહિત્યમાં જાપાની યોદ્ધાઓની છબી તેની પૂર્ણ પરિપકવતાએ પહોંચી.' વિલ્સને પછી વિવિધ યોદ્ધાઓના લેખોનું અનુવાદન કર્યું છે જેમણે હૈકી મોનોગતારીને તેમના પાલન કરવા માટેના પુરૂષોના ઉદાહરણ તરીકે ઉલ્લેખ કર્યો છે.
એ પૂર્વ ઔદ્યોગિક જાપાનના ઉમદા લશ્કરી પદસ્થાન માટેનો શબ્દ છે. અનુવાદક વિલિયમ સ્કોટ વિલ્સન મુજબ : “ ચાઇનીઝમાં, અક્ષર એ મૂળ રૂપથી એક ક્રિયાપદ છે જેનો અર્થ રાહ જોવી કે પછી સમાજના ઉચ્ચ વર્ગમાં એક વ્યકિતને સાથ આપવો થાય છે, અને આ જાપાનિઝમાં મૂળ શબ્દ સબુરાઉના માટે પણ સત્ય છે. બંને દેશોમાં શબ્દનો અર્થ 'ઉચ્ચ ખાનદાનીમાં નજદીકની હાજરીમાં જેઓ સેવા આપે છે' તેના માટે નામકરણ કરેલું હતું, જાપાનિઝમાં ઉચ્ચારને બદલીને સબુરાઇ કરાયો હતો. વિલ્સન મુજબ, શબ્દ “ સમુરાઇ ” નો સૌથી આરંભિક ઉલ્લેખ કોકીન વકાશું , જે નવમી સદીના પ્રથમ ભાગમાં પૂર્ણ થયેલ પ્રથમ સાર્વભૌમ કવિતાઓનો સંગ્રહ હતો, તેમાં દેખાયો છે.
કાટો કિયોમાસા સેનગોકુ યુગના સૌથી શકિતશાળી અને સારા પ્રસિદ્ધ સ્વામીઓમાંથી હતા. કોરિયાના આક્રમણ દરમિયાન તેમણે મોટાભાગના જાપાનના મુખ્ય સમૂહોનું સેનાપતિ કર્યું હતું. એક હાથ-પુસ્તકમાં તેમને સંબોધ્યું હતું કે “ બધા સમુરાઇઓ, તેમના ક્રમને લક્ષમાં લીધા સિવાય ” તેના શિષ્યોને કહેતા કે યોદ્ધાની તેના જીવનમાં એકમાત્ર ફરજ “ નાની અને મોટી તલવારો પકડી લેવી અને મૃત્યુ પામવું ” છે. તે તેના શિષ્યોને હુકમ કરતો કે લશ્કરી કલાસિકોનો અભ્યાસ કરવા વધારેને વધારે પ્રયાસ મૂકવા કહેતો હતો, ખાસ કરીને તેઓ જે વફાદારી અને સંટાનીય ધર્મપરાયણતાને સંબંધિત હતા. તે તેના લખાણ માટે ખૂબ જાણીતા હતા :
શુદો , જુના અને નવા સમુરાઇઓ વચ્ચે પ્રેમના સંબંધની પરંપરાને “ સમુરાઇ જોશનું ફૂલ ” બનવા રાખવામાં આવી હતી, અને સમુરાઇ સુંદરતાના અસલી આધાર બનાવ્યો. આ આચરણ બુશીદોની માન્યતાઓમાંથી ઉત્પન્ન થઈ એવું સામાન્યરૂપે માનવામાં આવે છે, માન્યતાઓ જે મોટા અંદાજે મૂળરૂપે બુદ્ધસંતો જેમને પ્રારંભમાં બુશીદોના પ્રારંભિક સિદ્ધાંતને પ્રભાવિત કર્યા હતા, તે ચાલતી આવી છે. તે ગ્રિક પેડેરેસ્ટ્રી શિક્ષણ આધારને અનુરૂપ હતી અને સમ્માનીય હતી અને સમુરાઇ સમાજમાં મહત્વની પ્રથા હતી. આ મુખ્ય રસ્તાઓમાંનો એક મુખ્ય રસ્તો છે જેમાં સમુરાઇ પરંપરાના નિયમો અને કળાઓ એક પેઢીથી બીજી પેઢી પસાર થઈ છે.
આ સમય સુધીમાં, મૃત્યુની રાહને અને ઉત્સુકતાને 1853ની ઉગ્ર જાગ્રતતા દ્વારા ગ્રહણ લાગી ગયો હતો, જ્યારે કોમોડોર મેથ્યુ પેરીના યુ.એસ. નૌસેનાના ભારી સ્ટીમ જહાજોએ એક સમયની પ્રબળ અલગતાની રાષ્ટ્રીય નીતિના લીધે વિસ્તૃત વ્યાપાર લાદયો. તેના પહેલાં થોડા બન્દરગાહ શહેર, શોગુનેટના કડક નિયંત્રણ હેઠળ પશ્ચિમી વ્યાપારમાં ભાગ લેવા માટે સક્ષમ હતા અને તેના પછી, તે મોટાભાગે ફ્રાન્સીસ્કેન્સ અને દોમિનીકન એક બીજા વિરુદ્ધ કરવાના વિચાર પર આધારિત હતા (સંકટકાલિન તોપોની ટેકનોલોજીના આદાન-પ્રદાનમાં, જે પાછળથી ક્લાસિકલ સમુરાઇની પડતીનું મુખ્ય યોગદાન હતું).
એક સમુરાઇ અને તેના નેતાની વચ્ચેના સૈદ્ધાન્તિક કર્તવ્ય જેનપેઇ યુગથી ઈડો યુગ સુધી વધ્યા. તેઓ કોન્ફ્યુસિયસ અને મેન્સીયસ ના શિક્ષણથી તેઓ ખૂબ મક્કમપણે પ્રભાવિત થયા હતા, જે શિક્ષિત સમુરાઇ વર્ગ માટે આવશ્યક વાંચન હતા. ઈડો સમય પહેલાં ઘણા પ્રભાવશાળી નેતાઓ અને પરિવારો દ્વારા બુશીદોને નિશ્ચિત સ્વરૂપ અપાયું હતું. બુશીદો આદર્શનીય હતું, અને તે 13મી શતાબ્દીથી 19મી શતાબ્દી સુધી ઉચિતપણે એકસમાન રહ્યું - બુશીદોના આદર્શોએ યોદ્ધા વર્ગના સામાજિક વર્ગ, સમય અને ભૌગોલિક સ્થાનને શ્રેષ્ઠ બનાવ્યા હતા.
“ જાપાનમાં બે પ્રકાર લખાણ છે, એક જે પુરૂષો દ્વારા અને બીજી સ્ત્રીઓ દ્વારા ઉપયોગમાં લેવાય છે; અને મોટા ભાગે પુરૂષો અને સ્ત્રીઓ બંને, ખાસ કરીને શાહી અને વ્યાપારી વર્ગમાં, પાસે સાહિત્યક શિક્ષણ હતું. બૌદ્ધ ભિક્ષુઓ અને ભિક્ષુકારાઓ, તેમના મઠમાં છોકરાઓ અને છોકરીઓને પત્રો શીખવતા હતા, જો કે અમીર અને શાહી લોકો તેમના બાળકોનું શિક્ષણ ખાનગી શિક્ષકને સોંપતા હતા. ”
“ મોટાભાગના વાંચી શકતા હતા, અને આ તેમને પોતાની રોજિદી પ્રાર્થના અને પોતાના પવિત્ર ધર્મના મુખ્ય મુદ્દાઓને સહેલાઈથી સમજવામાં ખૂબ મદદરૂપ થતા હતા. ”
નોબુશીગના ભાઈ ટકેડા શીંજેન એ આને મળતું જ નિરીક્ષણ કર્યું : “ કોઈ જે એક યોદ્ધાના ઘરમાં જન્મ્યું હોય, ભલે ને તેનો ગમે તેવો ક્રમ કે વર્ગ હોય, પ્રથમ તો તેણે પોતાનો પરિચય વફાદારીમાં લશ્કરી અસાધારણ કાર્યો અને પરાક્રમો કરનાર વ્યકિત તરીકે જ કરવો પડે.બધા જાણે છે કે જો કોઈ માણસ પોતાના માતા-પિતા તરફ ઋણ ધર્મ પરાયણતાને નહીં રાખે, તો તે સ્વામી પ્રત્યે પણ પોતાની ફરજ ને પણ ટાળી શકશે. તે પ્રકારનું ટાળવું નો અર્થ માનવતા તરફ બિનવફાદાર થાય. આથી તેનો પુરૂષ ‘ સમુરાઇ ’ કહેવા યોગ્ય નથી.
નાબેશીમા નાઓશીગે એ બીજો સેનગોકુ દાઇમ્યો હતો જે કોરિયામાં કાટો કિયોમાસાની સાથે સાથે લડયો હતો. તેણે જણાવ્યું કે એક પુરૂષ માટે ખૂબ શરમજનક વાત છે કે તેણે તેની ફરજની રાહમાં એક પણ વખત તેની જાન જોખમમાં નથી નાખી, ભલે ને ગમે તે તેનો ક્રમ હોય. નાબેશીમાના શબ્દો તેના પુત્ર અને પૌત્રને પણ મળ્યા હશે અને માટે તે સુનેટોમો યામામોટોના હાગાકુરે માટેના આધાર બન્યા હશે. તે “ સમુરાઇનો રસ્તો તેની નિર્ભયતામાં છે. દશ માણસ અથવા વધારે તેવા પુરૂષને મારી નથી શકતા ” કહેવા માટે ખૂબ જાણીતા છે.
એક સમુરાઇના લગ્ન, જેના લગ્ન થઇ રહ્યા છે તેના સમાન અથવા ઊંચા પદના સાથે કોઇક દ્વારા લગ્નની ગોઠવણ કરાતી હતી. જ્યારે ઉચ્ચપદના સમુરાઇ માટે આ આવશ્યક હતું , નિચલા પદના સમુરાઇ માટે આ ફકત એક વ્યવહાર હતો. મોટાભાગના સમુરાઇ, સમુરાઇ કુટુંબ સ્ત્રી સાથે લગ્ન કરે છે, પરંતુ નિચલા પદના સમુરાઇને સાધારણ કુટુંબમાં લગ્ન કરવાની અનુમતિ હતી. આ લગ્નોમાં દહેજ સ્ત્રીઓ દ્વારા લાવવામાં આવે અને તેમનું નવું જીવન શરૂ કરવામાં તેનો ઉપયોગ કરતા હતાં.
સામાન્યરૂપે, કાન્જીમાં સમુરાઇ, કુળશાસન, અને પાદરીઓનું ખૂબ ઉચ્ચ સાક્ષરતાનું પ્રમાણ હતું. હાલના અભ્યાસે બતાવ્યું છે કે સમાજના બીજા વર્ગો કરતાં કાન્જીમાં સાક્ષરતા પહેલાં સમજવામાં આવેલી તેના કરતા થોડી ઘણી વધારે હતી. ઉદાહરણરૂપે, ન્યાયાલયના દસ્તાવેજો, જન્મ અને મરણ અહેવાલો અને લગ્ન અહેવાલો જે કામાકુરા સમયમાં ખેડૂતો દ્વારા રજૂ કરવામાં આવેલા, જે કાન્જીમાં બનાવવામાં આવેલા હતા. કાન્જી સાક્ષરતા પ્રમાણ અને ગણિતના કૌશલ્યો બંને કામકુરા સમયના અંત સુધી ખુબ સુધરેલી.
સમુરાઇ સંસ્કારી અને શિક્ષિત હોવાનું મનાતું હતું, અને પ્રાચીન કહેવા “ બન બુ રયો ડો ” અથવા “ સુમેળ રીતે પેન અને તલવાર ” નું આદર કરતા હતા. ઈડોના સમય સુધીમાં, જાપાન એ યુરોપ કરતા વધારે સાક્ષરતાનું પ્રમાણ ધરાવતાં હતાં. ઈડોના સમય સુધીમાં, જાપાન એ યુરોપ કરતા વધારે સાક્ષરતાનું પ્રમાણ ધરાવતાં હતાં.
ફ્રેન્ચ નૌસેનાના ઈજનેરોને નૌસેના આયુધશાળાને બાંધવા માટે રોકવામાં આવ્યા હતાં, જેમ કે યોકોસુકા અને નાગાસાકી. 1867માં ટોકુગાવા શોગુનેટના અંત સુધીમાં, શોગુનની જાપાની નૌસેના ફલેગશીપ કેયો મારુ ની સાથે આઠ પશ્ચિમી શૈલીના સ્ટીમ યુદ્ધ જહાજોની પહેલેથી માલિક હતી, જેમનો ઉપયોગ પશ્ચાત શાહી સેનાની વિરુદ્ધમાં બોશીન યુદ્ધમાં એડમાઇરલ ઇનોમોટોના નેતૃત્વ હેઠળ કરાયો હતો. એક ફ્રેન્ચ મિલિટરી મીસન ટુ જાપાન ની સ્થાપના બકુફુની સેનાને આધુનિક કરવાની મદદ કરવા માટે કરાઇ હતી.
“ નેતા એયરીનના ચરિત્રમાં ઘણી એવી ઊંચી વાતો હતી જેને માપવી અઘરી હતી, પરંતુ વૃદ્ધોના મુજબ સૌથી આગળ પડતા તેમાંના હતા, તેમની સત્યતાથી પ્રાન્તનું સંચાલન કરવાની તેમની રીત હતી. એ કહેવુ પડે એવું નથી કે તે સમુરાઇ વર્ગ સાથે આ રીતે વ્યવહાર કરતા, પરંતુ તે ખેડૂતો અને નગરના લોકોને પત્ર લખતા હતાં તેમાં પણ નમ્ર હતા, અને આ પત્રોને સંબોધવામાં પણ સાધારણ રૂપ આચારણ પર દયામય રહેતા હતા. આ રીતે, બધા તેના માટે જીવનનો ત્યાગ કરવા માટે ઈચ્છિત હતા અને તેના સાથીદાર પણ બન્યા. ”
ટાઈહો કોડ એ 12મા ક્રમમાં મોટાભાગના સામ્રાજય શાસકોનું વર્ગીકરણ કર્યું છે, દરેક બે ઉપ-ક્રમમાં વિભાજીત થયેલ છે, પ્રથમ ક્રમ એ સમ્રાટના સૌથી ઉચ્ચ સલાહકાર હોય છે. તેમાંનો 6ઠ્ઠો ક્રમ અને તેના પછીનાનો ઉલ્લેખ “ સમુરાઇ ” તરીકે થયો છે અને જે રોજિંદી ઘટનાઓ સાથેનું કાર્ય કરતા હતા. ભલે આ “ સમુરાઇ ” સરકારી જનતાના સેવકો હતા, પણ આ નામ આ શબ્દ પરથી મેળવવામાં આવ્યું હોય તેવું મનાતું હતું. લશ્કરી પુરૂષોને, જો કે, ઘણી સદીઓ સુધી સમુરાઇ તરીકે ઉલ્લેખ નથી થયો.
આ સંબધોનું બીજું નામ બીડો છે . નિષ્ઠા જે બે સમુરાઇને એકબીજા માટે હશે તે લગભગ તેમને તેમની દાઇમ્યો કરતા પણ વધારે મહાન હશે. ખરેખર, સમકાલિન વિવરણ મુજબ, પ્રેમી અને તેના માસ્ટર વચ્ચેની પસંદગી સમુરાઇ માટે ફિલસૂફ સમસ્યા રહી હશે. હાગાકુરે અને બીજી સમુરાઇ મેન્યુઅલ્સ વિશેષ સૂચનાઓ એવી રીતે આપે છે કે આ પરંપરાને નિભાવાય અને આદર કરાય. મેઇજી પુન:સ્થાપના પછી અને જીવનશૈલી વધારે પશ્ચિમી થયા પછી, આ વ્યવહાર અસ્તિત્વમાં ના રહ્યા.
સામન્ત સ્વામી અસાકુરા યોશિકેજ એ લખ્યું : 'અસાકુરાની જાગીરમાં, કોઈ વંશાગત મુખ્ય સુરક્ષા કરનાર નિર્ધારિત ના હોવો જોઇએ. વ્યકિતની નિમણૂક તેની કાબેલિયત અને વફાદારી મુજબ કરવી જોઇએ.' અસાકુરાએ એ પણ નીરિક્ષણ કર્યું કે તેના પિતાની સફળતાઓ યોદ્ધા અને સામાન્ય લોકો જે ડોમેઇનમાં રહેતા હોય તેના સારા-દયાભાવના કારણે મેળવી. તેમની સત્યતા દ્વારા, 'બધા જ તેમના માટે પોતાના જીવ કુરબાન કરવા તૈયાર હતા અને બધા તેમના રાષ્ટ્રમિત્ર હતા.
થોડાક સમૂહો મૂળરૂપથી ખેડૂતો દ્વારા બનાવવામાં આવ્યા હતા, જેમને સામ્રાજ્ય મેજિસ્ટ્રેટો, જે તેમને જમીનનું સંચાલન કરવા અને કર ઉઘરાવવા મોકલતા હતા, તેઓએ પોતાની રક્ષા કરવા માટે હથિયાર હાથમાં લીધા હતા. આ સમૂહો એ વધારે શકિતશાળી સમૂહોની સામે પોતાની રક્ષા કરવા માટે મૈત્રી-જોડાણ બનાવ્યા હતા, અને મધ્ય હેઈન સમય-ગાળા સુધી તેઓએ લાક્ષણિક જાપાની બખતર અને શસ્ત્રો અપનાવી લીધા હતા, અને બુશીદો ના સિદ્ધાંતો, તેઓની નૈતિક કોડને છોડી દીધા હતા.
1590માં, અને ફરી 1598માં, ટોયોટોમી હાઈડેયોશીએ ચાઈના પર આક્રમણ કરવાનું નક્કી કર્યું અને 160000 ખેડૂતો અને સમુરાઇની સેનાને કોરિયા મોકલી. હાઇડેયોશીનું કોરિયા પર આક્રમણ, ). તોપો ચલાવવાની નિષ્ણાતતાનો લાભ લઈને જાપાની સમુરાઇ યુદ્ધ લગભગ જીતી જવાના હતા, પરંતુ મીંગ ચીની ટુકડીઓના પ્રવેશના કારણે એવું કરવામાં અક્ષમ રહ્યા. આ યુદ્ધના સૌથી વધુ પ્રસિદ્ધ સમુરાઇ સેનાપતિઓમાં થોડા કાટો કિયોમાસા, કોનીશી યુકીનાગા અને શીમાઝુ યોશીહીરો હતા.
14મી શતાબ્દીમાં, એક લુહાર જેનું નામ મસામુને હતું, તેણે તલવારના ઉપયોગ માટે નરમ અને કઠણ સ્ટીલ ધાતુનો એક બે-સ્તરીય ઢાંચો બનાવ્યો. આ ઢાંચાએ ઘણો સુધરેલ કાપવાની શકિત અને ક્ષમતા આપી, અને તેની ઉત્પાદન પ્રૌદ્યોગિકે જાપાની તલવારોને , પૂર્વ-ઔદ્યોગિક પૂર્વી એશિયાના સૌથી શકિતશાળી હાથના હથિયાર તરીકે ઓળખાણ આપી. આ પ્રૌદ્યોગિકતાથી બનેલી ઘણી તલવારોને પૂર્વી ચાઈના દરિયા પર નિર્યાત કરવામાં આવી, થોડી તલવારોએ દૂર ભારત સુધી આવી.
'કોઇપણ સંજોગોમાં શર્માવું અને મૃત્યુને ટાળવી આ એક યોદ્ધાની રાહ નથી જે નિશ્ચિત રૂપથી મહત્વપૂર્ણ નથી. એ કહ્યા વગર સત્ય છે કે પોતાના માસ્ટરના ભલા માટે જીવન ત્યાગ કરવો એ અપરિવર્તિત સિદ્ધાંત છે. માટે હું આ દેશના બીજા બધા યોદ્ધાઓથી આગળ વધવા સક્ષમ હોવો જોઈએ અને મારા માસ્ટરના ભલમનસાઇના ભલા માટે મારુ જીવન સમર્પિત કરવું એ મારા પરિવાર માટે ગર્વની વાત છે અને ઘણા વર્ષોથી મારી સૌથી જોશીલી ઈચ્છા પણ હતી.'
પુરુષોની સંખ્યા જેમણે હકીકતમાં આદર્શ હાંસિલ કર્યું અને પોતાનું જીવન જીવ્યું તે ખૂબ વધારે હતું. યોદ્ધા માટેનો પ્રારંભિક શબ્દ, “ ઉરુવાશી ”, એ કાનજી સાથે લખવામાં આવેલો જે સાહિત્ય અભ્યાસ “ બન ” અને મિલિટરી કલા “ બુ ” ના શબ્દોનું મિશ્રણ છે, અને જેનો હૈકી મોનોગતારી માં પણ ઉલ્લેખ કરાયો છે. હૈકી મોનોગતારી શિક્ષિત કવિ-તલવારધારી વ્યકિતના આદર્શ વિષે તૈરા નો તાડાનોરીના મૃત્યુને જણાવી ઉલ્લેખ કરે છે.
મહત્વપૂર્ણપણે, ટોયોટોમી હાઈડેયોશી અને ટોકુગાવા લેયાસુ, જેમણે ટોકુગાવા શોગુનેટની રચના કરી, તે નોબુનાગાના વફાદાર શિષ્યો હતા. હાઈડેયોશીનો નોબુનાગાના ઉચ્ચ સેનાપતિઓમાંના એક અનામી ખેડૂતે ઉછેર કરેલો અને લેયાશુએ તેનું બાળપણ નોબુનાગા સાથે વિતાવ્યું હતું. હાઈડેયોશીએ મીટસુહાઈડને એક મહિનાની અંદર જ હરાવી દીધો અને મીટસુહાઈડના વિશ્વાસઘાત સાથે બદલો લઈ નોબુનાગાના સાચા ઉત્તરાધિકારી તરીકે માનવામાં આવ્યો.
બુશીદો એ એક શબ્દ હતો 1885 માં ચાઈનાથી અને 1905 માં રશિયાથી જાપાનની હાર થયા પછી બૌદ્ધિક અને રાષ્ટ્રીય પ્રવચનોમાં દેખાવાનો શરૂ થઈ ગયો. યામામોટો સુનેટોમો દ્વારા હાગાકુરે અથવા “ હિડન ઇન લિવ્સ ” અને મિયામોટો મુસાશી દ્વારા ગોરિન નો શો અથવા “ બુક ઓફ ધ ફાઇવ રીંગ્સ ” બંને ટોકુગાવા સમય વખતે લખાયેલી છે, જે બુશીદો અને ઝેન ફિલસૂફીના સિદ્ધાંતો સાથે જોડાયેલી છે.
સમુરાઇ યોદ્ધાઓ પોતાને “ ધ વે ઓફ ધ વોરિયર ” અથવા બુશીદોના શિષ્યો તરીકે વર્ણવતા હતા. જાપાની શબ્દકોશ દ્વારા બુશીદોને શોગકુકન કોકુગો ડેજીટેન જેનો અર્થ “ એક એકમાત્ર સિદ્ધાંત જે મુરોમાચી સમયથી યોદ્ધા વર્ગમાં ફેલાયેલો હતો ” તરીકે પરિભાષીત કરવામાં આવ્યો. આરંભિક સમયથી જ સમુરાઇ માને છે કે યોદ્ધાની રાહ તેના માસ્ટરના સમ્માન, ફરજોને મહત્વ આપનારી અને મૃત્યુ સુધી વફાદાર જ હોય છે.
જાપાની યુદ્ધોની રણનીતિ અને ટેકનોલોજી 15મી અને 16મી શતાબ્દીમાં ઝડપભેર સુધર્યા. આશીગરુ કહેવાતા મોટી સંખ્યામાં પગપાળા સૈનિકોનો ઉપયોગ નમ્ર યોદ્ધાઓની રચના અથવા નાગાયારી અથવા સાથેના સામાન્ય લોકોનો પણ ઘોડસવારીની શાળામાં ઘોડેસવારો સાથે મળીને પ્રવેશ કરાયો હતો. યુદ્ધ સંગ્રામમાં તૈયારી કરતા લોકોની સંખ્યાની સીમા હજારોથી લાખોની હતી.
આખિરકાર, સમ્રાટ કેમ્મુએ તેની સેનાને વિખેરી દીધી, અને તે સમયથી, આ સમ્રાટની સત્તા ધીમે ધીમે ઘટતી ગઈ. જ્યારે સમ્રાટ શાસક હતા, ત્યારે શકિતશાળી ક્યોટોની આસપાસના જૂથોએ પોતાનું સ્થાન મંત્રી તરીકે માની લીધું અને તેમના સંબંધીઓએ ન્યાયાધીશો તરીકે પદ મેળવી લીધું. ઘણા મેજિસ્ટ્રેટોએ પોતાની ધનસંપત્તિ જમા કરવા અને દેવા ચૂકતે કરવા વધારે કર લાદી દીધો, જેના કારણે ઘણા ખેડૂતો જમીન વિનાના થઈ ગયા હતા.
આની નોંધ કરવી મહત્વપૂર્ણ છે કે સમુરાઇ અને બિન સમુરાઇ વચ્ચેના તફાવતો એટલા અસ્પષ્ટ હતા કે 16મી સદી દરમિયાન, મોટાભાગના પુખ્ત પુરૂષો કોઈપણ સામાજિક વર્ગના ઓછામાં ઓછા એક લશ્કરી સંગઠન, જે તેમના પોતાના હોય, તેની સાથે જોડાયેલ હતા અને હાઈડેયોશીના શાસન દરમિયાન અને પહેલાં પણ યુદ્ધોમાં ફરજ બજાવતા. એવું કહી શકાય કે “ સર્વેના વિરુદ્ધ સર્વે ” જે સ્થિતિ એક સદી સુધી કાયમ રહી.
12મી સદીના અંત સુધીમાં, સમુરાઇ લગભગ પૂર્ણ રૂપથી બુશી નો સમાનાર્થક બની ગયો, અને આ શબ્દ યોદ્ધા વર્ગના મધ્ય અને ઉચ્ચ સેનાના વિભાગ સાથે ખૂબ નજીકથી જોડાયેલો હતો. સમુરાઇ એક બુશીડો કહેવાતા લિખિત નિયમોના સમૂહોને માનતા હતા. તેઓની સંખ્યા જાપાનની વસ્તીના 10% થી ઓછી છે. આજે પણ સમુરાઇ શિક્ષા આ આધુનિક સમાજના દિવસે માર્શલ આર્ટ કેન્ડો જેનો અર્થ તલવારની રીત થાય છે તેમાં જોવા મળે છે.
બુદ્ધ ધર્મ અને ઝેનના તત્વજ્ઞાનીઓ, અને થોડા ઓછા પ્રમાણમાં કોન્ફયુસિયાનિઝમ અને શીન્તોનો, સમુરાઇ સંસ્કૃતિના વિકાસમાં ખૂબ શ્રેય છે. " એ ધારણા છે કે ઝેન સામાન્યરૂપથી જાપાની સંસ્કૃતિ સાથે જોડાયેલ છે અને બુશીદો વિશિષ્ટ રૂપથી, ઝેનના પશ્ચિમી વિદ્યાર્થીને ડી.ટી. સુઝુકીના લેખો દ્વારા પરિચિત છે, ડી.ટી સુઝુકી કોઈ પણ શક વિના, પશ્ચિમમાં ફેલાયેલા ઝેનમાં એકમાત્ર સૌથી મહત્વની હસ્તી છે."
તે જ રીતે, સામન્ત સ્વામી ટકેડા નોબુશીગ એ જણાવ્યું : 'નાની કે મોટી બંને બાબતોમાં, કોઈએ પણ તેના માસ્ટરના આદેશનું ઉલ્લંઘન ન કરવું જોઈએ.કોઈએ પણ માસ્ટર પાસેથી ભેટ કે જાગીરની માંગણી ના કરવી જોઈએ.માસ્ટર તેની જોડે અવ્યવહારિક વર્તન કરે તેને લક્ષમાં લીધા વિના, તેને અસંતુષ્ટ ન લાગવું જોઈએ.હાથ નીચેના માણસે તેનાથી ઉચ્ચના નિર્ણયોની અવગણના ના કરે.'
ઉદાહરણ તરીકે, ઓડા નોબુનાગાનું પૂરું નામ “ ઓડા કાઝુસાનોસુકે સબુરો નોબુનાગા ” હશે, જેમાંથી ‘ ઓડા ’ એક સમૂહ અથવા પારિવારિક નામ છે, " કાઝુસાનોસુકે " એ કાઝુસા પ્રાન્તના ઉપ-રાજ્યપાલની ઉપાધિ છે, હશે; "સબુરો" જેનપુકુ પહેલાંનું નામ છે, જે યુગ સમારોહને પ્રવેશ છે, અને “ નોબુનાગા ” એ પુખ્ત નામ છે. સમુરાઇ પોતાનું પ્રથમ નામ જાતે જ નક્કી કરવા સમર્થ હતા.
પરિવાર જેમ કે ઈમાગાવા, યોદ્ધાના આદર્શોના વિકાસમાં ખૂબ પ્રભાવશાળી રહ્યા હતા અને ઘણા બીજા સ્વામીઓ દ્વારા તેમના જીવનભર દરમિયાન વ્યાપકરૂપથી લખવામાં આવેલા હતાં. ઈમાગાવા સદાયોના લેખો ખુબ સન્માનીય હતા અને તોકુગાવા લેયાસુની નજરે જાપાની ફયુડેલ કાયદા ના સ્ત્રોત તરીકે હતા. આ લેખો એ બીજા વિશ્વ યુદ્ધ સુધી પારંપારિક જાપાનીઓ માટે જરૂરી અભ્યાસ હતા.
12મી સદી સુધી, 7મી અને 9મી સદીમાં ચાઈનાથી કોન્ફયુસિયાનિઝમના સામાન્ય પ્રવેશના કારણે અને સામ્રાજ્ય ન્યાયાલય સાથે તેમની અનુભવિત જરૂરિયાતોની વાત કરવા માટેના પ્રતિકારરૂપે સમુરાઇનો ઊંચો વર્ગ ખૂબ શિક્ષિત હતો, જેમની લગભગ હેઈન સમયથી શિક્ષા અને સંસ્કૃતિ પર એકાધિકાર છે. તેના પરિણામે તેઓ શાહીપણા માટે વધારે સંસ્કારી કાબેલિયેતોની ઈચ્છા ધરાવે છે.
હાગાકુરે ના અનુવાદક, વિલ્યમ સ્કોટ વિલ્સને યામામોટો સિવાયના પણ સમૂહમાં યોદ્ધાના મોત પર ભાર મૂકવાના ઉદાહરણોનું નિરીક્ષણ કરેલું : 'તે યોદ્ધા તરીકે ખૂબ કડક શિષ્ટાચાર હતો, અને હાગાકુરે માં બે લડવૈયાઓની પ્રસ્તુતિને સંબંધિત એક આદર્શનીય વાર્તા છે, ના તો એટલે કે તેઓ લડયા હતા પરંતુ એ કારણે કે તેઓ મોત સુધી ના લડયા.'
આ બંને નોબુનાગાના પૂર્વ પરાક્રમોની બક્ષીસ પામેલ હતા જેના પર એક એકત્રિત જાપાન ઊભું થયું અને એક કહેવત પણ છે : “ એકીકરણ એ એક ચોખાની કેક છે; ઓડાએ તેને બનાવી. હસીબાએ આકાર આપ્યો. અને છેલ્લે, લેયાશુએ તેને ચાખી હતી. ” (હાશીબા એ પારિવારિક નામ છે જેનો ટોયોટોમી હાઈડેયોશી ઉપયોગ કરતો હતો તે દરમિયાન તે નોબુનાગાનો શિષ્ય હતો.)
સમ્રાટ મેઇજીએ 1873માં વધારે આધુનિક, પશ્ચિમી શૈલીવાળી, અનિવાર્ય સેનાની તરફેણમાં માત્ર આ હથિયાર બંધ સેના હોવાના સમુરાઇ અધિકારને નાબુદ કર્યો. સમુરાઇ હવે શીઝોકુ બન્યા જેમણે તેમનો કેટલોક પગાર કાયમ રાખ્યો, પરંતુ જાહેરમાં કતાના પહેરવાના હકને પછી તેમનું અપમાન કરનારા સાધારણ વ્યકિતને ફાંસી આપવાના હકની સાથે નાબુદ કર્યા.
તકેડા શીનજેન નો દુશ્મન યુસુગી કેનશીન હતો; જે એક મહાન શેનગોકુ યુદ્ધ સ્વામી ચીની લશ્કરી અભ્યાસમાં સારી રીતે નિપૂણ, અને જેને “ યોદ્ધાની રાહ એટલે મૃત્યુ ” ની વકીલાત કરેલી. જાપાની ઇતિહાસકારો ડેઇસેટઝ ટેઇટારો સુઝુકીએ યુસુગીના વિચારોનું વર્ણન “ ઝેન અને જાપાનીઝ સંસ્કૃતિ ” માં કર્યું છે :
ઓડા નોબુનાગા એ નગોયા પ્રદેશ ના ખૂબ પ્રસિદ્ધ નેતા હતા અને આ સેનગોકુ સમયના સમુરાઇના અસાધારણ ઉદાહરણ હતા. તે થોડા વર્ષો પહેલા આવ્યા, અને પોતાના શિષ્યોને અનુસરવા માટેનો માર્ગ તૈયાર કર્યો, એક નવા બકુફુ હેઠળ જાપાનનું પુન: એકીકરણ કર્યું.
1979ના તેના હોજો વિશેના નિબંધમાં, ડો કાર્લ સ્ટીનસ્ટ્રુપે 13મી અને 14મી સદીના યોદ્ધા લેખોને ને ધ્યાનમાં લીધા “ બુશીને તેમના કુદરતી મૂળતત્વ, યુદ્ધ, તેમના સદગુણો જેમ કે બેપરવાહ બહાદૂરી, ભીષણ કૌટુંબિક ગર્વ, અને સ્વાર્થહિન, તેજ સમયે માસ્ટર અને મનુષ્યના વિચાર વિનાની આત્મનિષ્ઠ)નું ચિત્રાંકન કર્યું. ”
તેઓને હજી પણ કોઈપણ સામાન્યજન જે વ્યવસ્થિત સમ્માન ના બતાવતો હોય તેણે કાપી નાખવાનો અધિકાર છે, પરંતુ કેટલી હદ સુધી આ અધિકારનો ઉપયોગ થયો તે હજી અજાણ છે. જ્યારે કેન્દ્રીય સરકારે દાઇમ્યોને તેમના હથિયાર સાથે તેમની શક્તિને બળપૂર્વક ઓછી કરી, ત્યારે બેરોજગાર રોનીન સામાજીક સમસ્યા બન્યા.
સેનગોકુ જીદાઇ સમુરાઇ સંસ્કૃતિના નબળાપણાથી ઓળખાતો થઈ ગયો સાથે લોકો જે બીજા સામાજિક સંસ્તરમાં જન્મ્યા હતા, અને પોતાની ઓળખાણ યોદ્ધા તરીકે કરાવતા અને માટે ડી ફેકટો સમુરાઇ બન્યા. આ ઉપદ્રવિત સમયમાં, બુશીદો નૈતિકતા જન આદશોને નિયંત્રણ અને કાયમ રાખવા માટેના મહત્વના પરિબળ બન્યા.
મૂળ સમૂરાયનો અંતિમ દેખાવ 1857માં દેખાયો હતો જ્યારે ચોસુ અને સતસુમા પ્રાન્તોના સમુરાઇએ બોશીન યુદ્ધ માં સમ્રાટના શાસનના તરફેણમાં શોગુનેટ ચેનાઓને હરાવી હતી. આ બંને પ્રાન્તો દાઇમ્યોની ભૂમિમાં હતી જેને સેકિગહારાના યુદ્ધ પછી લેયાસુને સોંપવામાં આવી હતી.
સાક્ષરતા યોદ્ધા અને સામાન્ય વર્ગમાં પણ સામાન્યરૂપે વધારે હતી. સામન્તી નેતા આશાકુરા નોરીકેજે તેમના પિતાને અપાયેલી મહાન વફાદારીની નોંધ કરી હતી, જે તેમના પિતાના નમ્ર પત્રો, ફકત સાથી સમુરાઇને નહીં, પરંતુ ખેડૂતો અને નગરના લોકોને કારણે મળી હતી :
13મી સદીમાં, હોજો શીગેટોકી એ લખ્યું હતું : 'જ્યારે કોઈ સરકારી રૂપથી અથવા પોતાના માસ્ટરના દરબારમાં સેવા કરતું હોય તો તેણે સો કે હજાર લોકોનો વિચાર ના કરવો જોઇએ, પરંતુ માત્ર પોતાના માસ્ટરના મહત્વને ધ્યાનમાં રાખવું જોઇએ.'
ટોકુગાવા શોગુનેટ દરમિયાન, સમુરાઇ યોદ્ધા કરતા વધારેને વધારે દરબારી, અમલદાર અને વહીવટકાર બન્યા. પ્રારંભિક 17મી સદીથી કોઈપણ યુધ્ધ સંગ્રામ વગર, ટોકુગાવા યુગ દરમિયાન , સમુરાઇએ ધીમે ધીમે તેમનું લશ્કરી કાર્ય ગુમાવ્યું.
ટોકુગાવા યુગના અંત સુધીમાં, સમુરાઇ શાહી અમલદાર દાઇમ્યો માટેના, તેમના દાઇશો સાથે, લાંબી અને ટૂંકી સમુરાઇની તલવારોની જોડ , જે રોજિંદા જીવનમાં વપરાતા હથિયાર કરતા વધારે શકિતનું સંકેતાત્મક પ્રતીક બન્યું.
જાપાનના એક લેખમાં જે રોમમાં ફાધર ઈગ્નાટીયસ લોયોલાને મોકલેલ, એંગર ને લખેલ વિધાનો પરથી અંકિત કરી, ઝેવિયરે જાપાનીના સમ્માનના મહત્વનું વર્ણન કર્યું છે :
તેના પ્રસ્તાવકો હોવા છતાં, શુદો પરંપરાને તેના આલોચકો પણ છે, જેમ કે “ કેઇચુ કીબુન મકુરાબુન્કો ” જે ઈનસેઇસન ના ઉપનામથી ઈડો યુગમાં લખાયું હતું, જે સ્પષ્ટપણે આલોચનભર્યું છે.
ઉદાહરણો જેમ કે તૈરા તાડાનોરી પ્રસ્તુત કરે છે કે યોદ્ધાઓ તે કલામાં આદર્શનીય બનવું અને તેમાં વધારે નિપુણ બનવા ઈચ્છતા હતા.
13મી સદી પછી ઘણી સંખ્યામાં યોદ્ધાઓએ આ આદર્શ પર લેખ લખ્યા. મોટાભાગના યોદ્ધાઓ આ આદર્શને ઈચ્છતા અથવા તો અનુસરતા નહીં તો આ સમુરાઇ સેનામાં એકતા કયારની નહીં રહી હોત.
‘’ આકારનો કાપો ધરાવતું બહુ-ઉપયોગી સાધન, જેને રેફરી દડાની સ્થિતિ અંકિત કરવા માટે, દડાની બાજુમાં ગોઠવી શકે છે. પછી તેઓ સાફ કરવા માટે દડાને ત્યાં હટાવી શકે છે; રંગીન દડાને તેના સ્થાને ગોઠવવામાં કોઈ દડો નડે છે કે કેમ તેનો નિર્ણય કરવા માટે; જયારે એક મુકત દડા નિશાના પર લેતી વખતે "ચાલુ દડા"ની સાવ છેવાડાની ધારને કયૂ દડાનો ધક્કો લાગી શકે તેમ છે કે કેમ તે નિશ્ચિત કરવા માટે કરવામાં આવે છે.
સ્નૂકર રમતનો ઉદ્ભવ 19મી સદીના ઉત્તરાર્ધમાં થયો હતો એ બાબત સર્વસ્વીકૃત છે. ભારત ખાતે નિમણૂક પામેલા બ્રિટિશ લશ્કરી અધિકારીઓમાં બિલિયર્ડ્સ ખૂબ લોકપ્રિય પ્રવૃત્તિ હતી, અને એ વખતે વધુ પરંપરાગત બિલિયર્ડ રમતમાં અવનવા ફેરફારો યોજવામાં આવ્યા હતા. આવો જ એક ફેરફાર, 1874 અથવા 1875માં, જબલપુરના અધિકારીઓના ભોજનગૃહમાં આકાર પામ્યો હતો, આ ફેરફાર મુજબ પિરામિડ પુલ અને લાઈફ પુલમાં વપરાતા લાલ અને કાળા દડાઓ ઉપરાંતના રંગના દડા રમતમાં ઉમેરવામાં આવ્યા હતા. સ્નૂકર શબ્દ પણ લશ્કરી મૂળિયાં ધરાવે છે, લશ્કરમાં પહેલા-વર્ષના કૅડેટ અથવા બિનઅનુભવી કર્મચારીઓ માટે આ અશિષ્ટ શબ્દ વાપરવામાં આવતો હતો. ઘટેલી ઘટનાઓની લોકવાયકાઓમાંથી એક કહે છે કે ડેવોનશાયર રેજિમેન્ટના કર્નલ સર નેવિલ ચૅમ્બરલાઈન આ નવી રમત રમી રહ્યા હતા અને એ વખતે તેમનો વિરોધી દડાને કોથળીમાં નાખવામાં નિષ્ફળ રહ્યો ત્યારે ચૅમ્બરલાઈને તેને સ્નૂકર કહ્યો હતો. આમ આ શબ્દ બિલિયર્ડ્સ રમત સાથે જોડાઈ ગયો, જેમાં બિનઅનુભવી ખેલાડીઓને સ્નૂકર તરીકે બોલાવતા, તે પોતે એક બિલિયર્ડ રમતનો પ્રકાર બની ગયું.
15 એપ્રિલ 2009ના વર્લ્ડ સ્નૂકર ચેમ્પિયનશિપની વેબસાઈટ પર જાહેર કરવામાં આવ્યું કે આવતાં ચાર વર્ષો માટે વર્લ્ડ ચેમ્પિયનશિપના તેના નવા પુરસ્કર્તા . રહેશે.
સ્નૂકરમાં વપરાતી આનુષંગિક સામગ્રીઓમાં સામેલ છે વિવિધ પ્રકારના કયૂના ટોપકા સાથે જોડવાના , લાલના ત્રિકોણ અને સ્કોરબોર્ડ છે. પૂરા કદના ટેબલ પર રમાતા સ્નૂકરની એક મર્યાદા તેના રૂમની સાઈઝ , તમામ બાજુએથી અનુકૂળતાપૂર્વક શોટ લેવા માટેની આ લઘુત્તમ આવશ્યકતા છે. આના કારણે જેટલાં સ્થળોએ આ રમત આસાનીથી રમી શકાય, તે સ્થળોની સંખ્યા મર્યાદિત બને છે. અનેક પબમાં પુલ ટેબલો હવે સામાન્ય છે પણ સ્નૂકર કાં તો ખાનગી વાતાવરણમાં અથવા જાહેર સ્નૂકર હૉલમાં જ ખેલવામાં આવે છે. આ રમત ઓછા લાલ દડાઓ સાથે નાના ટેબલો પર પણ રમી શકાય છે. ટેબલની સાઈઝમાં આ પ્રકારના ફેરફારો હોઇ શકેઃ 10' 5', 9' 4.5', 8' 4', 6' 3' અને 4' 2'. નાના ટેબલો અનેક પ્રકારની શૈલીઓમાં મળતા હોય છે, જેમ કે ફોલ્ડ કરી શકાય તેવું અથવા જેને ડાઈનિંગ ટેબલમાં ફેરવી શકાય તેવું.
ટેલિવિઝન પર પ્રસારણ પામતી મૅચો ઘણી ધીમી અથવા કંટાળાજનક સુરક્ષા વિનિમયોમાં અટવાઈ ગયેલી હોવાની ટીકાઓ તથા આ લાંબી મૅચો વિજ્ઞાપનકર્તાઓ માટે સમસ્યાઓ ખડી કરે છે, એવી ટિપ્પણીઓને જવાબ વાળવાના પ્રયત્નરૂપે, મૅચરૂમ સ્પોર્ટના ચૅરમેન બૅરી હિઅર્ને ચોક્કસ સમયાવધિ ધરાવતી વૈકલ્પિક ટુર્નામેન્ટોની શ્રેણી આયોજિત કરી હતી. શોટ-ટાઈમ્ડ પ્રિમિયર લીગ સ્નૂકરની સ્થાપના કરવામાં આવી, અને તેના અંતર્ગત યુનાઈટેડ કિંગડ્મના નિયત સ્થળોએ સ્પર્ધા માટે સાત ખેલાડીઓને આમંત્રિત કરવામાં આવ્યા હતા, જેનું ટીવી પ્રસારણ સ્કાય સ્પોર્ટ્સે કર્યું હતું. આ ટુર્નામેન્ટમાં ખેલાડીઓ પાસે દરેક શોટ લેવા માટે પચ્ચીસ સેકન્ડનો સમય રહે છે, અને દરેક મૅચમાં દર ખેલાડીને પાંચ ટાઈમ-આઉટ્સ મળે છે. રમતના આ રૂપને કેટલાક અંશે સફળતા મળી છે, પણ તેને નિયમિત ક્રમાંકન ટુર્નામેન્ટ જેટલી પ્રતિષ્ઠા અને એ જ માત્રામાં પ્રસાર-માધ્યમો તરફથી ધ્યાન મળતું નથી.
મહત્ત્વની દષ્ટિએ તેના પછી આવતી બીજા ક્રમની ટુર્નામેન્ટોમાં અન્ય ક્રમાંકન ટુર્નામેન્ટોનો સમાવેશ થાય છે. આ ટુર્નામેન્ટોમાં રમનારા ખેલાડીઓ વિશ્વ ક્રમાંકન માટેનાં પોઈન્ટો મેળવે છે. તેમાં હાંસલ કરેલું ઉચ્ચ ક્રમાંકન તેમના માટે આવતા વર્ષની ટુર્નામેન્ટોમાં સામેલ થવા માટેની યોગ્યતા નિશ્ચિત કરે છે, આમંત્રણ-આધારિત ટુર્નામેન્ટોમાં નિમંત્રણ મેળવવામાં અને ટુર્નામેન્ટોમાં ડ્રોમાં તેમને લાભકારક થાય છે. આ ટુર્નામેન્ટોમાંથી, વિશ્વ ચેમ્પિયનશિપ પછી સૌથી વધુ પ્રતિષ્ઠિત ટુર્નામેન્ટ એ યુકે ચેમ્પિયનશિપ છે. તેના પછી ત્રીજા ક્રમે આમંત્રણ-આધારિત ટુર્નામેન્ટો આવે છે, જેમાં સૌથી ઉચ્ચ ક્રમાંકન ધરાવતા ખેલાડીઓને નિમંત્રિત કરવામાં આવે છે. આ વર્ગની ટુર્નામેન્ટોમાં સૌથી અગત્યની ટુર્નામેન્ટ એ ધ માસ્ટર્સ છે, જે મોટા ભાગના ખેલાડીઓમાં પુરસ્કારની દષ્ટિએ બીજા કે ત્રીજા ક્રમે સૌથી વધુ ઇચ્છિત હોય છે.