polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
અક્ષય દેસાઈનો જન્મ ૧૬ અપ્રિલ ૧૯૧૫ના રોજ ગુજરાતી સાહિત્યકાર રમણલાલ દેસાઈને ત્યાં નડીઆદ થયો હતો. તેમના બાળપણમાં તેમની માતા કૈલાસબહેનનું અવસાન થયું હતું. તેઓ અભ્યાસ માટે મહારાજા સયાજીરાવ યુનિવર્સિટી, વડોદરામાં જોડાયા હતા, પરંતુ યુનિવર્સિટીમાં હડતાળ પડવાને કારણે તેઓ અભ્યાસ માટે વડોદરા છોડી મુંબઈ આવ્યા, જ્યાં તેમણે કાયદાશાસ્ત્રમાં સ્નાતકની પદવી પ્રાપ્ત કરી હતી. સમાજશાસ્ત્રમાં વિશેષ રુચિ હોવાને કારણે તેમણે તે સમયના જાણીતા સમાજશાસ્ત્રી જી. એસ. ઘુર્યેના માર્ગદર્શન હેઠળ શોધનિબંધ લખી પીએચ.ડીની ઉપાધી પ્રાપ્ત કરી. તેમનો શોધ નિબંધ ભારતીય રાષ્ટ્રવાદની સામાજિક પાર્શ્વભૂમિ ૧૯૪૮માં અંગ્રેજીમાં પુસ્તક સ્વરૂપે પ્રગટ થયો હતો, જેની પાછળથી અનેક આવૃત્તિઓ પ્રગટ થઈ છે અને તેનો ભારતની મોટાભાગની ભાષાઓમાં અનુવાદ થયો છે.
અક્ષય દેસાઈએ પોતાની કારકિર્દીની શરૂઆત ૧૯૪૬માં મુંબઈની સિદ્ધાર્થ કૉલેજમાં સમાજશાસ્ત્રના વ્યાખ્યાતા તરીકે કરી હતી. ૧૯૫૧માં તેઓ મુંબઈ યુનિવર્સિટીમાં જોડાયા, જ્યાંથી તેઓ સમાજશાસ્ત્રના પ્રાધ્યાપક અને અધ્યક્ષ તરીકે નિવૃત્ત થયા હતા. આ ઉપરાંત તેઓએ 'ઇન્ડિયન સોશ્યોલૉજિકલ સોસાયટી' અને 'ગુજરાત સમાજશાસ્ત્ર પરિષદ'ના પ્રમુખ તરીકે સેવાઓ આપી હતી.
અધ્યાપનની સાથે તેઓ સમગ્ર જીવન દરમિયાન શ્રમજીવીઓની અનેક લડતોમાં સામેલ થયા હતા તેમજ મુંબઈનાં વિવિધ કામદાર સંગઠનો સાથે સંકળાયેલા રહ્યા હતા. આ પ્રવૃત્તિઓ દરમિયાન તેઓ નીરા દેસાઈના સંપર્કમાં આવ્યા અને બંનેએ ૧૯૪૭ લગ્ન કર્યાં. નીરા દેસાઈ પણ જાણીતા સમાજશાસ્ત્રી હતા.
અક્ષયકુમાર રમણલાલ દેસાઈ ભારતીય સમાજશાસ્ત્રી હતા. તેઓ ગુજરાતી સાહિત્યકાર રમણલાલ દેસાઈના પુત્ર હતા. અક્ષય દેસાઈ માર્ક્સવાદી વિચારસરણી ધરાવતા હતા. તેમના પત્ની નીરા દેસાઈ પણ જાણીતા સમાજશાસ્ત્રી હતા.
ઋષિ કશ્યપ થકી અદિતિએ ૩૩ પુત્રોને જન્મ આપ્યો હતો. જેમાંથી સૂર્ય સહિતના બાર પુત્રોને આદિત્ય કહેવામાં આવે છે, અગિયારને રૂદ્ર કહેવામાં આવે છે અને આઠને વાસુ કહેવામાં આવે છે. અદિતિ મહાન ભગવાન ઇન્દ્રની માતા, રાજાઓની માતા અને દેવતાઓની માતા હોવાનું કહેવામાં આવે છે . વેદ અનુસાર અદિતિ એ દેવમાતા છે અને તેના વૈશ્વિક ગર્ભમાં તમામ સ્વર્ગીય દેહનો જન્મ થયો છે. તે મુખ્યત્વે ૧૨ આદિત્યોની જનની છે જેમના નામ છે : વિવસ્વાન , આર્યમા, પુશા, ત્વસ્તા, સવિતર, ભગ, ધાતા, વરુણ, મિત્ર, શક્ર અને વિષ્ણુ તેઓ વિષ્ણુના વામન અવતારની માતા પણ છે. શ્રાવણ મહિનામાં , શ્રાવણ તારા હેઠળ થયો હતો. ત્યારે સ્વર્ગમાં ઘણા શુભ ચિહ્નો દેખાયા, જેણે આ બાળકના સારા ભાગ્યની આગાહી કરી હતી.
અદિતિ એટલે સ્વતંત્રતા. અદિતિ નામમાં મૂળ ધાતુ "દ" - બાંધવા અથવા લાવવાના સંદર્ભમાં વપરાય છે અને તે પાત્રનું બીજું લક્ષણ સૂચવે છે. અ-દીતિ તરીકે, તે એક અનબાધિત, મુક્ત આત્મા જેવો અર્થ દર્શાવે છે. તેમના વિષે લખાયેલા સ્તોત્રોમાં એ સ્પષ્ટ છે કે તે ઘણીવાર ભક્તને વિવિધ અવરોધો, ખાસ કરીને પાપ અને માંદગીથી મુક્તિ અપાવે છે. . એક સ્તોત્રમાં, તેણીને ભક્તને મુક્ત કરવાનું કહેવામાં આવે છે જે ચોરની જેમ બંધાયેલો છે . તે એક એવી શક્તિ છે જે મુક્તિ આપે છે, તેણીની ભૂમિકા તેના પુત્ર વરુણની જેમ ઋત ના પાલક તરીકે છે, વૈશ્વિક નૈતિક વ્યવસ્થાનો વાલી છે. તેણીને જીવોની પાલનહાર કહેવામાં આવે છે . તેનો અર્થ 'તેવા એક જ પ્રકારની' અથવા 'અનન્ય' છે.
અદિતિ એ હિંદુ ધર્મના એક વૈદિક દેવી છે. તે અનંતનું વ્યક્તિત્વીકરણ છે. તે આકાશ, ચેતના, ભૂતકાળ, ભવિષ્ય અને ફળદ્રુપતાની દેવી છે. તે આકાશી દેવતાઓ, આદિત્યની માતા છે આ સાથે વિષ્ણુ અને અગ્નિ સહિત ઘણા દેવોની માતા તરીકે પણ ઓળખાય છે. હાલમાં સ્વરૂપ ધરાવતી દરેક વસ્તુઓ અને અસ્તિત્વોની અવકાશી માતા, બધી વસ્તુઓની સંશ્લેષક, તરીકે પણ તે ઓળખાય છે. તેઓ અવકાશ અને રહસ્યવાદી મંત્રો કે વાણી સાથે પણ સંકળાયેલી છે. તેણીને બ્રહ્માના નારી સ્વરૂપ તરીકે પણ જોવામાં આવે છે અને તે વેદાંતમાં પ્રાધાન્ય પદાર્થ સાથે સંકળાયેલ છે. ઋગ્વેદમાં તેનો લગભગ ૮૦ વખત ઉલ્લેખ છે.
અદિતિએ આધુનિક વિચારને પડકાર આપે છે કે વૈદિક લોકો પિતૃસત્તાક હતા. અદિતિને આકાશ દેવી અને પૃથ્વી દેવી બંને તરીકે માનવામાં આવતી હતી, જે પ્રાગૈતિહાસિક સંસ્કૃતિમાં ખૂબ જ દુર્લભ છે. મોટાભાગની પ્રાગૈતિહાસિક સંસ્કૃતિઓએ દ્વૈત સિદ્ધાંત, આકાશ પિતા અને ધરતી માતા સ્વરૂપે માનતી હતી. જે પૃથ્વી અને દ્યોષ્પિત્રુ ની પરિકલ્પના પરથી લેવામાં આવી હોય તેવું લાગે છે. અદિતિને વૈદિક સંસ્કૃતિ દ્વારા પ્રથમ દેવતાનો દરજ્જો આપવામાં આવ્યો હતો, જોકે વેદમાં આ શ્રેય એકમાત્ર અદિતિને જ નથી મળ્યો. તેણીને ઋગ્વેદમાં "શકિતશાળી" તરીકે સંબોધવામાં આવી છે.
વેદમાં તેમને સૂર્યની માતા અને અન્ય આદિત્યો તરીકે ઓળખાતા અન્ય અવકાશી પદાર્થોની માતા તરીકે ઉલ્લેખ કરવામાં આવ્યો છે. અદિતીનો સૌ પ્રથમ ઉલ્લેખ ઋગ્વેદમાં જોવા મળે છે, જે આશરે ઈ.સ. પૂ. ૧૭૦૦-૧૧૦૦ દરમિયાન લખાયેલા હોવાનું માનવામાં આવે છે. શતપથ બ્રાહ્મણ માં જણાવ્યું છે કે, અદિતિને પૃથ્વીનો પર્યાય તરીકે યજ્ઞો આહુતિ તરીકે ગણવામાં છે.
અદિતિનો ઉલ્લેખ સામાન્ય રીતે અન્ય દેવી-દેવતાઓની સાથે ઋગ્વેદમાં કરવામાં આવ્યો છે. અન્ય વૈદિક દેવોથી વિપરીત, તેણીને સમર્પિત કોઈ એક સ્તોત્ર નથી. તે કદાચ અન્ય દેવોની જેમ કોઈ ખાસ કુદરતી ઘટનાથી સંબંધિત નથી. ઉષાસ અને પૃથ્વીની તુલનામાં અદિતિને બ્રહ્માંડ સર્જક તરીકે વ્યાખ્યાયિત કરી શકાય છે.
ઋગ્વેદમાં અદિતિ એ સૌથી મહત્વપૂર્ણ વ્યક્તિ છે. માતા તરીકે, અદિતિને ઘણીવાર એને અરજી કરનારાઓની રક્ષા કરવા કહેવામાં આવે છે અથવા તેને સંપત્તિ, સલામતી અને વિપુલતા પૂરી પાડવા કહેવામાં આવે છે .
અન્ય ઘણા હિન્દુ દેવી-દેવતાઓની જેમ અદિતિનું પણ એક વાહન છે. અદિતિ અનહદ આકાશ ગરુડારાજ પર બેસી ઉડે છે. ફિનિક્સ શક્તિ અને સન્માનનું પ્રતીક છે. તેના શસ્ત્રોમાં પ્રખ્યાત ત્રિશૂલ અને તલવાર છે.
અદિતી દક્ષ અને પંચજનીની પુત્રી છે. શિવ પુરાણ અને ભાગવત પુરાણ જેવા પુરાણો અનુસાર કે અદિતિ ઋષિ કશ્યપની પત્ની છે અને તેમણે ઇન્દ્ર, સૂર્ય અને વામન જેવા આદિત્યોને જન્મ આપ્યો છે.
"દક્ષ અદિતિથી ઉદ્ભવી અને દક્ષથી અદિતિ" એ શ્લોક તત્વજ્ઞાનીઓ દ્વારા "એકજ દૈવી તત્ત્વના શાશ્વત ચક્રીય પુનર્જન્મ" અને દૈવી વિદ્વતાના સંદર્ભ તરીકે જોવામાં આવે છે.
રાજ્ય કોંગ્રેસ હેઠળ ત્રાવણકોરના લોકોએ જવાબદાર સરકાર માટે આંદોલન શરૂ કર્યું હતું. ત્રાવણકોરના દિવાન સી.પી. રામાસ્વામી અઈય્યરે આંદોલનને દબાવવાનો નિર્ણય કર્યો. ૨૬ ઑગસ્ટ ૧૯૩૮ના દિવસે, તેમણે રાજ્ય કોંગ્રેસ પર પ્રતિબંધ મૂક્યો, જેણે પાછળથી અસહકારની ચળવળ ચલાવી. કોંગ્રેસ અધ્યક્ષ પટ્ટમ એ. થાનુ પિલ્લાઈ સહિતના પ્રમુખ કોંગ્રેસ નેતાઓની ધરપકડ કરવામાં આવી હતી અને તેમને સખત કેદમાં મૂકવામાં આવ્યા હતા. ત્યારબાદ રાજ્ય કોંગ્રેસે તેના આંદોલનની પદ્ધતિમાં ફેરફાર કરવાનો નિર્ણય કર્યો. તેની કાર્યકારી સમિતિનું વિસ્ર્જન કરવામાં આવ્યું અને તેના પ્રમુખને સંપૂર્ણ સત્તા આપી તેના અનુગામીને નામાંકિત કરવાનો અધિકાર આપવામાં આવ્યો હતો. રાજ્ય કોંગ્રેસના અગિયાર સર્વાધિકારી પ્રમુખો ની એક પછી એક ધરપકડ કરવામાં આવી. તેની ધરપકડ પહેલા અગિયારમા પ્રમુખ, કુત્તનાદ રામકૃષ્ણ પિલ્લઇએ, અક્મ્મા ચેરીયનની બારમા સર્વાધિકારી પ્રમુખ તરીકે નિયુક્ત કર્યા હતા.
પ્રતિબંધના હુકમો હોવા છતા ૨૨ અને ૨૩ ડિસેમ્બર ૧૯૩૮ ના દિવસે રાજ્ય કોંગ્રેસની પ્રથમ વાર્ષિક પરિષદ વત્તીયોરકાવુ ખાતે યોજાઇ હતી. પ્રદેશ કોંગ્રેસના લગભગ બધા નેતાઓની ધરપકડ કરી કેદ કરવામાં આવ્યા હતા. અકમ્મા, તેની બહેન રોસમ્મા પુન્નોઝ સાથે, ૨૪ ડિસેમ્બર ૧૯૩૯ ના દિવસે ધરપકડ કરવામાં આવી અને જેલમાં પુરવામાં આવ્યા. તેમને એક વર્ષની કેદની સજા કરવામાં આવી હતી. જેલમાં તેઓનું અપમાન કરી ધમકી આપવામાં આવી હતી. જેલ સત્તાવાળાઓએ આપેલી સૂચનાને કારણે કેટલાક કેદીઓએ તેમની સામે અપશબ્દો અને અભદ્ર શબ્દોનો ઉપયોગ કર્યો હતો. આ મામલો પટ્ટમ એ. થાનુ પિલ્લાઈ દ્વારા એમ.કે.ગાંધીના ધ્યાનમાં આણવામાં આવ્યો હતો. સી.પી. રામાસ્વામી ઐયરે જોકે તેનો ઇનકાર કર્યો હતો. અકમ્માના ભાઈ, કે.સી. વર્કી કરીપ્પરામ્બિલે પણ સ્વતંત્રતા ચળવળમાં ભાગ લીધો હતો.
રાજ્યની કોંગ્રેસ પરના પ્રતિબંધને હટાવવા માટે અકમ્મા ચેરિયને એક મહા મોરચાની આગેવાની લીધી, જે થંપનૂર થી શરૂ થઈ મહારાજા ચિથિર થિરુનલ બલરામ વર્માના કોડિયાર મહેલમાં જવાનો હતો. આંદોલનકારી ટોળાએ દિવાન, સી.પી. રામાસ્વામી ઐય્યરને બરતરફ કરવાની માંગ પણ કરી હતી, જેમની સામે રાજ્ય કોંગ્રેસના નેતાઓએ અનેક આરોપો લગાવ્યા હતા. બ્રિટીશ પોલીસ વડાએ ત્યાં આવેલા ૨૦,૦૦૦ થી વધુ લોકોની રેલી પર ગોળીબાર કરવાનો આદેશ આપ્યો. અકમ્મા ચેરીઅને બૂમ પાડી, 'હું નેતા છું; તમે બીજાઓને મારતા પહેલા મારા પર ગોળી ચલાવો'. તેના હિંમતવાન શબ્દોએ પોલીસ અધિકારીઓને તેમના હુકમો પરત ખેંચવાની ફરજ પડી હતી. સમાચાર સાંભળીને ગાંધીજીએ તેમને 'ત્રાવણકોરની ઝાંસી રાણી' ગણાવી હતી. તેમની ધરપકડ કરવામાં આવી હતી અને પ્રતિબંધિત આદેશોનું ઉલ્લંઘન બદલ તેમને દોષી ઠેરવવામાં આવ્યા હતા.
જેલમાંથી છૂટ્યા પછી અકમ્મા રાજ્ય કોંગ્રેસનો સંપૂર્ણ સમયના કાર્યકર બન્યા. ઈ. સ. ૧૯૪૨ માં, તેઓ તેના કાર્યકારી પ્રમુખ બન્યા. પોતાના પ્રમુખ સંબોધનમાં, તેમણે ૮ ઓગસ્ટ ૧૯૪૨ ના દિવસે ભારતીય રાષ્ટ્રીય કોંગ્રેસના ઐતિહાસિક મુબઈ સત્રમાં પસાર થયેલા ભારત છોડો ઠરાવને આવકાર આપ્યો હતો. તેણીની ધરપકડ કરવામાં આવી હતી અને એક વર્ષની કેદની સજા કરવામાં હતી. ઈ. સ. ૧૯૪૬ માં, પ્રતિબંધ હુકમના ભંગ બદલ તેમની ધરપકડ કરવામાં આવી હતી અને છ મહિનાની કેદ કરવામાં આવી હતી. ઈ.સ. ૧૯૪૭ માં, તેમની ફરીથી ધરપકડ કરવામાં હતી, કારણ કે તેણે સી.પી. રામાસ્વામી ઐય્યરની સ્વતંત્ર ત્રાવણકોર માટેની ઇચ્છા વિરુદ્ધ અવાજ ઉઠાવ્યો હતો.
તેમનો જન્મ ૧૪ ફેબ્રુઆરી ૧૯૦૯ ના દિવસે ત્રાવણકોરના કંજીરાપલ્લીમાં નસરાની કુટુંબ માં થયો હતો. તેમના પિતાનું નામ થોમ્મન ચેરિઅન અને માતાનું નામ અન્નમ્મા કરીપ્પાપરમ્બીલ હતું તેઓ તેમના બીજા પુત્રી હતાં. તેમણે સરકારી કન્યા શાળા, કન્જીરાપલ્લી અને સેન્ટ જોસેફ હાઇ સ્કૂલ, ચંગનાચેરીમાં શિક્ષણ મેળવ્યું હતું. તેણે સેન્ટ ટેરેસા કોલેજ, એર્નાકુલમથી ઇતિહાસમાં બી.એ. ની પદવી પ્રાપ્ત કરી હતી.
૧૯૩૧ માં તેમનું શિક્ષણ પૂરું કર્યા પછી, તેમણે સેન્ટ મેરીની ઇંગ્લિશ મીડિયમ સ્કૂલ, એડક્કરા માં શિક્ષિકા તરીકે કામ કર્યું, જ્યાં તે પછીથી મુખ્ય શિક્ષિકા બન્યા. તેમણે આ સંસ્થામાં લગભગ છ વર્ષ કામ કર્યું, અને આ સમયગાળા દરમિયાન તેણે ટ્રાઇ ટ્રેનિંગ કોલેજથી એલ. ટી.ની પદવી મેળવી.
ઑક્ટોબર ૧૯૩૮ માં, પ્રદેશ કોંગ્રેસની કાર્યકારી સમિતિએ અકમ્મા ચેરીયનને દેશસેવિકા સંઘ ની સ્થાપના નિર્દેશ આપ્યો. તેમણે વિવિધ કેન્દ્રોની મુલાકાત લીધી અને મહિલાઓને દેશસેવિકા સંઘના સભ્યો તરીકે જોડાવા અપીલ કરી.
ફેબ્રુઆરી ૧૯૩૮ માં, ત્રાવણકોર સ્ટેટ કોંગ્રેસની રચના થઈ અને અકમ્માએ સ્વતંત્રતાની લડતમાં જોડાવા માટે તેમની શિક્ષણ કારકીર્દિને છોડી દીધી.
દયાલનો શાળાકીય અભ્યાસ રાષ્ટ્રિય સૈન્ય શાળા, ચૈલ ખાતેથી થયો. તેમણે ૧૯૪૨માં સ્નાતકની પદવી હાંસલ કરી અને ૧૯૪૬માં રાષ્ટ્રિય સૈન્ય અકાદમિ, દહેરાદુન ખાતે જોડાયા. તેઓ તાલીમના અંતે પંજાબ રેજિમેન્ટમાં નિયુક્ત થયા જે પાછળથી પેરાશુટ રેજિમેન્ટમાં બદલવામાં આવી અને તેને ૧લી પલટણ પેરાશુટ રેજિમેન્ટ નામ અપાયું. આ પલટણ ૧૯૪૭નું ભારત-પાકિસ્તાન યુદ્ધ દરમિયાન ૫૦મી સ્વતંત્ર પેરાશુટ બ્રિગેડના નેજા હેઠળ લડી. ૧૯૫૯થી ૧૯૬૨ દરમિયાન દયાલ તેમની પલટણ સાથે નેફા માં નિયુક્ત હતી. ત્યારબાદ તેમણે રક્ષા સેવા સ્ટાફ મહાવિદ્યાલય ખાતે તાલીમ મેળવી અને ૫૦મી સ્વતંત્ર છત્રીદળ બ્રિગેડમાં બ્રિગેડ મેજરના પદ પર નિયુક્તી મેળવી. ત્યારબાદ ૧લી પેરાશુટ રેજિમેન્ટ પલટણ ઉરી વિસ્તારમાં તૈનાત થઈ અને દયાલના હાથમાં તેનું ઉપસુકાન આવ્યું. અ પલટણના કમાન અધિકારીનું પદ તેમણે ૧૯૬૫-૧૯૬૮ વચ્ચે સંભાળ્યું. તે દરમિયાન પલટણ આગ્રા અને જમ્મુ અને કાશ્મીર ખાતે તૈનાત હતી.
૧૯૮૪માં ઓપરેશન બ્લુ સ્ટારની કાર્યવાહી માટે દયાલને પંજાબના રાજ્યપાલના સુરક્ષા સલાહકાર તરીકે નિયુક્ત કરવામાં આવ્યા અને તેમને સંપૂર્ણ કાર્યવાહીના વડા બનાવવામાં આવ્યા. તે સમયે તેઓ સૈન્યના પશ્ચિમ કમાન્ડના ઉપવડા હતા. તેમણે કુલદીપ સિંઘ બ્રાર અને કૃષ્ણાસ્વામી સુંદરજી સાથે મળી અને અમૃતસરના સુવર્ણ મંદિરમાંથી ખાલિસ્તાની આતંકવાદીઓને મારી હટાવવા યોજના તૈયાર કરી હતી. ૨૦૦૫માં બબ્બર ખાલસા આતંકવાદી જૂથના વડા જગતાર સિંઘ હવારા દ્વારા મોકલાયેલ બે આતંકવાદીઓને ઓપરેશન બ્લુ સ્ટાર માટે દયાલની હત્યા કરવા મોકલવામાં આવ્યા જેમની ધરપકડ ચંદીગઢ પોલીસ દ્વારા કરવામાં આવી.
રણજીત સિંઘ દયાલ એ ભારતીય ભૂમિસેનાના સેવાનિવૃત્ત જનરલ અને વહીવટકર્તા હતા. તેમણે સૈન્ય અધિકારી તરીકે ૧૯૬૫નું ભારત-પાકિસ્તાન યુદ્ધ દરમિયાન હાજી પીરનો ઘાટ કબ્જે કરવાની કાર્યવાહીનું નેતૃત્વ કર્યું હતુ. તેમણે ઓપરેશન બ્લુ સ્ટારની યોજના પણ બનાવી હતી અને ભૂમિસેનાના દક્ષિણ કમાન્ડનું જનરલ ઓફિસર કમાન્ડિંગ-ઇન-ચીફ ના હોદ્દા પર રહી અને નેતૃત્વ કર્યું હતું. સૈન્યમાંથી નિવૃત્તિ મેળવ્યા બાદ તેઓ પોંડિચેરી અને અંદામાન અને નિકોબાર દ્વીપસમૂહના ઉપરાજ્યપાલના હોદ્દા પર પણ રહ્યા હતા.
દયાલનો જન્મ અંગ્રેજ તાબા હેઠળના ભારતના પંજાબ રાજ્યમાં શીખ પરિવારમાં થયો હતો. તેમના પિતા સરદાર બહાદુર રિસાલદાર રામ દયાલ સિંઘ અને ભાઈ રત્તન સિંઘ દયાલ પણ સૈન્યમાં હતા. તેમના ભાઈને શ્રેષ્ઠ સેવા ચંદ્રક એનાયત થયો હતો.
બાળજન્મનો ખુબ સામાન્ય ઉપાય યોનિમાર્ગ પ્રસૂતિછે. તેમાં પ્રસૂતિવેદનાના ત્રણ તબક્કા સામેલ હોય છે: સંકોચન અને ગર્ભાશયનું મુખ, નીચે આવવું અને બાળકનો જન્મ , અને ગર્ભની ઓરનું બહાર આવવું. પ્રથમ તબક્કો પ્રાથમિક રીતે બારથી ઓગણીસ કલાક સુધી રહે છે, બીજો તબક્કો વીસ મીનીટથી બે કલાક સુધીનો, અને ત્રીજો તબક્કો પાંચથી ત્રીસ મીનીટનો હોય છે. પ્રથમ તબક્કાની શરૂઆત પેડુના ખેંચાણ અથવા પીઠના દુઃખાવાથી થાય છે અને આશરે અડધી મીનીટ સુધી રહે છે અને દર દસથી ત્રીસ મીનીટે થાય છે. સમય જતા ખેંચાણ દુઃખાવા મજબૂત અને તીવ્ર બને છે. બીજા તબક્કા દરમિયાન સંકોચનો સાથે ધક્કો લાગે છે. ત્રીજા તબક્કામાં ગર્ભનાળની વિલંબીત પકડની સામાન્ય રીતે ભલામણ કરવામાં આવે છે. સંખ્યાબંધ રીતો પ્રસૂતિવેદના સાથે મદદ કરી શકે છે જેમ કે મુક્તિ રીતો, ઓપિઓઇડ્સ, અને કરોડરજ્જુ બ્લોક્સ.
મોટાભાગના બાળકોનો પ્રથમ માથેથી જન્મ થાય છે; જોકે આશરે 4% બાળકોનો જન્મ પ્રથમ પગ અથવા કુલાથી થાય છે, તેમને બ્રીચ તરીકે ઓળખાય છે. પ્રસૂતિવેદના દરમિયાન સ્ત્રીઓ સામાન્ય રીતે ખાઇ શકે છે અને તેણીની મરજી મુજબ આજુબાજુમાં હરી ફરી શકે છે, પ્રથમ તબક્કા દરમિયાન અથવા માથાથી પ્રસૂતિ હોય તે દરમિયાન ધક્કો મારવાની અને એનેમાની ભલામણ કરવામાં આવતી નથી. ખુબ સામાન્ય રીત યોનિના મુખમાં કાપો મૂકવાની રીત એપીસીયોટોમીતરીકે ઓળખાય છે તેની સામાન્ય રીતે જરૂર પડતી નથી. 2012 માં, આશરે 23 મિલિયન પ્રસૂતિઓ શસ્ત્રક્રિયા દ્વારા થઇ હતી જે સિઝેરીયન સેકશનતરીકે ઓળખાય છે. જોડકાં, બાળકના તણાવમાં ના લક્ષણો, અથવા બ્રીચ સ્થિતિ માટે સિઝેરીયન સેક્શન્સની ભલામણ કરવામાં આવી શકે છે. પ્રસૂતિની આ રીતમાં સાજાં થવામાં વધુ સમય લાગી શકે છે.
બાળજન્મ, એ પ્રસૂતિ વેદના અને પ્રસૂતિતરીકે પણ ઓળખાય છે, એક ગર્ભાવસ્થાની સમાપ્તિ સ્ત્રીના ગર્ભાશય માંથી એક અથવા વધુ બાળકોદ્વારા થાય છે. 2015 માં વૈશ્વિક સ્તરે આશરે 135 મિલિયન જેટલી જન્મો થયા હતાં. આશરે 15 મિલિયન ગર્ભાધાનના 37 સપ્તાહ જન્મ થયા હતા, જ્યારે 3 થી 12% વચ્ચે 42 સપ્તાહ બાદ જન્મ થયા હતાં. વિકસીત દેશ માં મોટાભાગની પ્રસૂતિઓ હોસ્પીટલમાં થાય છે, જ્યારે વિકાસશીલ દેશ માં મોટાભાગના જન્મો પરંપરાગત સુયાણીની મદદ વડે ઘર પર થાય છે.
કાવ્યનો વિષય મહાભારતના ત્રીજા પર્વ ના ૨૭મા અધ્યાયમાં આવતી નળ અને દમયંતીની વાર્તા છે. કવિતાનો કેન્દ્રીય વિષય નળ અને તેની પત્ની દમયંતીની માનસિકતા અને સૂક્ષ્મ લાગણીઓ છે. તેના ભાઈ પુષ્કર સાથે લગાડેલી એક શરતમાં પોતાનું સામ્રાજ્ય ગુમાવ્યા પછી, નળ જંગલમાં જતાં પહેલા પોતાની પત્ની દમાયંતી સાથે, તેના શહેર, નિશાદનગરની બહાર ત્રણ દિવસ અને રાત વિતાવે છે. પોતાના શહેરથી દૂર થતાં નળને ભારે એકલતાની અનુભૂતિ થાય છે. આ કવિતામાં આ ત્રણ દિવસ અને રાત દરમિયાન તેમના વ્યક્તિત્વના વિસર્જનને દર્શાવવામાં આવ્યું છે.
બાહુક એ ગુજરાતી સાહિત્યકાર ચિનુ મોદી રચિત એક દીર્ઘ ખંડકાવ્ય કાવ્ય છે. આ કાવ્ય છાંદસ અને અછાંદસ એમ બંને પ્રકારની કડીઓનું બનેલું છે. આ કાવ્ય મહાભારતના પાત્ર નળ પર કેન્દ્રિત છે જે વનવાસ દરમ્યાન કર્કોટક નાગના ડંખને કારણે બાહુકમાં પરિવર્તન પામ્યો હતો. આ કૃતિ સંસ્કૃત શૈલીવાળી આલંકારિક ભાષામાં લખાયેલી છે, અને તે ગુજરાતી સાહિત્યમાં ખૂબ પ્રશંસા પામેલી કૃતિ છે. ગુજરાતી સાહિત્ય પરિષદ દ્વારા આ કાવ્યને ઉશનસ્ પુરસ્કાર માટે પસંદ કરવામાં આવ્યું હતું.
વનવાસ દરમિયાન પાંડવ રાજા યુધિષ્ઠિરે બૃહદશ્વને પૂછ્યું, "આ જંગલમાં મારા જેવા દુર્ભાગ્યપૂર્ણ બીજો કોઈ સમ્રાટ છે કે?" તે સમયે, બૃહદશ્વએ તેમને નળ અને દમયંતીની કથા સંભળાવીને આશ્વાસન આપ્યું હતું. ચિનુ મોદીની કવિતામાં, ઋષિ બૃહદશ્વ સ્વતંત્ર પાત્ર અને નિરીક્ષક તરીકે દર્શાવ્યા છે.
કવિતાને ત્રણ સર્ગમાં વહેંચવામાં આવી છે. પ્રથમ સર્ગમાં ૧૫ પ્રકરણો, બીજામા ૧૩ પ્રકરણો અને ત્રીજામાં ૨૨ પ્રકરણો છે. કવિતાના ત્રણેય પાત્રો એકબીજા સાથે વાતચીત કરતા નથી, પરંતુ તેમની સ્વતંત્ર રીતે એકોક્તિઓ કાવ્યમાં આવે છે.
યુદ્ધ એવી પરિસ્થિતિ છે જેમાં વચ્ચેના સમયગાળામાં દેશો અથવા લોકોના જૂથો એકબીજા સાથે લડતા હોય છે. યુદ્ધમાં સામાન્ય રીતે શસ્ત્રોના ઉપયોગ, લશ્કરી સંસ્થા અને સૈનિકોનો સમાવેશ થાય છે. યુદ્ધ એ પરિસ્થિતિ છે કે જેમાં કોઈ રાષ્ટ્ર બળનો ઉપયોગ કરીને પોતાના હકની અમલવારી કરે છે. જો કે દરેક સશસ્ત્ર સંઘર્ષ યુદ્ધ હોતો નથી. વ્યક્તિઓ વચ્ચેની અથવા તો ગેંગ્સ અને ડ્રગ કાર્ટલ્સ વગેરે વચ્ચેની લડાઇને યુદ્ધ માનવામાં આવતી નથી. પણ મોટાભાગના યુદ્ધોને સશસ્ત્ર તકરાર કહેવામાં આવે છે. આંતરરાષ્ટ્રીય માનવતાવાદી કાયદો એ નિયમોનો સમૂહ છે જે યુદ્ધોની અસરોને મર્યાદિત કરવાનો પ્રયાસ કરે છે. આંતરરાષ્ટ્રીય માનવતાવાદી કાયદો બે પ્રકારના યુદ્ધોને માન્ય રાખે છે,તે નીચે મુજબ છે:
કાર્લ વોન ક્લોઝવિટ્ઝે તેમના ઉચ્ચ કોટિના પુસ્તક, ઑન વૉરમાં, લખ્યું છે કે, "યુદ્ધ એ અન્ય માધ્યમોથી નીતિનો સિલસિલો જ છે." ક્લોઝવિટ્ઝ કોઈ પણ યુદ્ધને માત્ર રાજકીય સાધન તરીકે જુએ છે. લશ્કરી તત્વજ્ઞાન વિશેનું તેમનું પુસ્તક યુદ્ધના ઇતિહાસ અને વ્યૂહરચના પરની સૌથી પ્રભાવશાળી રચના રહી છે. યુદ્ધ અંગેની પહેલાની સત્તા સુન ત્ઝુની હતી.આર્ટ ઓફ વોર પુસ્તકમાં સુન ત્ઝુએ યુદ્ધને જરૂરી અનિષ્ટ તરીકે જોયું હતું કે જે નિવારી શકાય નહિં.
ધાર્મિક અને સાંસ્કૃતિક કારણોસર અથવા સત્તાના રાજકીય સંતુલન ઉપર કુદરતી સંસાધનોને નિયંત્રિત કરવા યુદ્ધો લડવામાં આવ્યા છે. યુદ્ધો ચોક્કસ કાયદાઓની કાયદેસરતા માટે પણ લડાયા છે. જમીન અથવા પૈસા અને અન્ય ઘણા મુદ્દાઓ અંગે દલીલો કરવા માટે યુદ્ધો લડાયા છે. કોઈપણ યુદ્ધ પાછળના કારણો ઘણી વાર ખૂબ જટિલ હોય છે. યુદ્ધ કોઈપણ કારણોસર શરૂ થઈ શકે છે, પણ સામાન્ય રીતે તેમાં એક કરતાં વધુ કારણો હોય છે.
સરકાર અને એવા જૂથની વચ્ચે છે તેવો આંતરિક તકરાર અથવા તો જે સરકાર નથી અથવા કે બે જૂથો વચ્ચે છે તેવો "બિન-આંતરરાષ્ટ્રીય સશસ્ત્ર તકરાર". આવા તકરારને સામાન્ય રીતે ગૃહ યુદ્ધ કે પછી સિવિલ વૉર પણ કહેવાય છે.
યુદ્ધ એટલે સાર્વભૌમ રાષ્ટ્રો વચ્ચે મોટાભાગે રાજકીય હેતુ માટે વિશાળ ફલક પર ખેલાતો સામાન્ય રીતે સશસ્ત્ર સંઘર્ષ. રાજદ્વારી નિતિના અંતિમ સાધન તરીકે તેનો ઉપયોગ થતો હોય છે. યુદ્ધનો એકમાત્ર ઉદ્દેશ દુશ્મનનો નાશ કરીને નિર્ણાયક વિજય મેળવવાનો હોય છે.
વીરચંદ ગાંધીનો જન્મ ૨૫ ઓગસ્ટ ૧૮૬૪ના રોજ ગુજરાતના ભાવનગર નજીક મહુવામાં નગરશેઠ રાઘવજી તેજપાલજી ગાંધીને ત્યાં થયો હતો. પ્રાથમિક અને માધ્યમિક શિક્ષણ મહુવામાં પૂરું કર્યા બાદ તેમને વધુ અભ્યાસ માટે ભાવનગર મોકલવામાં આવ્યા. ૧૮૭૯માં તેમના લગ્ન જીવીબેન સાથે થયાં. ૧૬ વર્ષની ઉંમરે ભાવનગર મેટ્રીક પરીક્ષામાં પ્રથમ સ્થાન મેળવવા બદલ તેમને શ્રી જસવંત સિંહજી શિષ્યવૃત્તિથી સન્માનિત કરાયા. ગાંધીએ તેમનો અભ્યાસ મુંબઈ વિશ્વવિદ્યાલય સંલગ્ન એલફિન્સ્ટોન કોલેજમાં ચાલુ રાખ્યો. તેમણે ૧૮૮૪માં કાયદાશાસ્ત્રમાં સ્નાતકની પદવી મેળવી. તેઓ ગુજરાતી, હિંદી, બંગાળી, અંગ્રેજી, પ્રાકૃત, સંસ્કૃત તેમજ ફ્રેન્ચ ભાષા સહિત ચૌદથી પણ વધારે ભાષાઓ બોલી શકતા હતા. વીરચંદ મહાત્મા ગાંધીના મિત્ર હતા અને તેમણે મહાત્મા ગાંધીને શાકાહારી આહારના પોતાના પ્રયોગમાં સામેલ કર્યા હતા. વીરચંદે ગાંધીજીને વ્યાવસાયિક સંઘર્ષના દિવસોમાં મદદ કરી હતી.
૧૮૮૫માં એકવીસ વર્ષની ઉંમરે તેઓ જૈન એસોશિએશન ઓફ ઇન્ડિયાના માનદ મંત્રી બન્યા હતા. પોતાના શાસનકાળ દરમિયાન તેઓએ શત્રુંજય પર્વત અને પાલીતાણાની મુલાકાત લેનારા તીર્થયાત્રીઓ પર પાલીતાણા રાજ્યના શાસક દ્વારા લગાડવામાં આવેલ કરનો વિરોધ કર્યો હતો.
આ સંઘર્ષ દરમિયાન તેઓ મુંબઈના બ્રિટીશ ઉપનિવેશક ગવર્નર લોર્ડ રેય તથા કાઠિયાવાડ એજન્સીના કર્નલ જૉન વૉટસનને મળ્યા હતા. આ બન્ને મહાનુભાવોની મદદથી તેઓ છેવટે પ્રત્યેક યાત્રી પરના વ્યક્તિગત કરને બદલે વાર્ષિક ૧૫૦૦૦ રૂપિયાના ચૂકવણા માટે સહમત થયા હતા. રાઘવજીએ જૈન ધર્મના પવિત્ર સ્થળ શિખરજીની પાસે ૧૮૮૧માં શરૂ કરવામાં આવેલ સૂવરના કતલખાનાં બંધ કરાવવા માટે સંઘર્ષ કર્યો હતો. તેમણે બંગાળી શીખવા માટે છ માસ જેટલો સમય કલકત્તામાં વીતાવ્યો હતો. આ દરમિયાન કતલખાના બંધ કરાવાના મુકદ્દમાની તૈયારી કરી હતી. છેવટે તેઓ કતલખાનાં બંધ કરાવાના પોતાના પ્રયાસોમાં સફળ રહ્યાં હતા.
સ્વામી વિવેકાનંદ તેમના સમકાલીન હતા અને તેમણે વીરચંદની ખૂબ જ પ્રશંસા કરી હતી. વીરચંદ પોતાની સમુદ્રયાત્રા સંબંધે ખૂબ જ ટીકાપાત્ર બન્યા હતા. શિકાગોના ઠંડા વાતાવરણમાં પણ તેમના શાકાહારના પાલનથી વિવેકાનંદ ખૂબ જ પ્રભાવિત થયા હતા. જૂનાગઢના દિવાનને ૧૮૯૪ના પત્રમાં તેઓ લખે છે કે, "અહીં વિરચંદ ગાંધી છે જેમને તમે મુંબઈમાં બહુ સારી રીતે ઓળખતા હતા. આ વ્યક્તિ આટલા ઠંડા વાતાવરણમાં પણ ફક્ત શાકભાજી જ આહારમાં લે છે. આ દેશના લોકો તેમને બહુ સારી રીતે પસંદ કરે છે. પરંતુ એ લોકો શું કરી રહ્યા છે જેઓએ તેમને અહીં મોકલ્યા છે ? તેઓ તેમને બહિષ્કૃત કરવાના પ્રયાસો કરી રહ્યા છે."
વીરચંદે ૧૮૯૩માં શિકાગો ખાતેની પ્રથમ ધર્મ સંસદમાં જૈન ધર્મનું પ્રતિનિધિત્ત્વ કર્યું હતું. શરૂઆતમાં ધર્મ સંસદમાં જૈન ધર્મનું પ્રતિનિધિત્ત્વ કરવાનું આમંત્રણ આચાર્ય આત્મારામના નામથી ઓળખાતા જૈન ભિક્ષુ આચાર્ય વિજયાનંદસૂરીને મળ્યું હતું. પરંતુ જૈન ભિક્ષુઓ વિદેશયાત્રા ન કરતા હોવાથી તેઓ ઉપસ્થિત રહી શક્યા નહોતા. આત્મારામે પોતાની જગ્યાએ વીરચંદનું નામ સૂચવ્યું હતું. આત્મારામ અને તેમના શિષ્ય વલ્લભસૂરીએ વીરચંદને છ મહિના સુધી પ્રશિક્ષિત કર્યા હતા.
વીરચંદ ગાંધીએ ફિલોસોફીલ સોસાયટી તેમજ મહિલાઓના શિક્ષણ માટેની સોસાયટીની સ્થાપના કરી હતી. તેમણે ૧૮૯૫માં મુંબઈ રાજ્યના પ્રતિનિધિ તરીકે ભારતીય રાષ્ટ્રીય કોંગ્રેસના પુના અધિવેશનમાં ભાગ લીધો હતો.અને ૧૯ ડિસેમ્બર ૧૮૯૮માં વિલિયમ સાયન્સના વિશાળ સભાખંડમાં ભારતીય રાજનીતિ અને ઉદ્યોગો પર વ્યાખ્યાન આપ્યું હતું. તેમણે ૧૮૯૯માં આંતરરાષ્ટ્રીય વાણિજ્ય સંમેલનમાં એશિયાનું પ્રતિનિધિત્ત્વ કર્યું હતું.તેમણે પાલીતાણા અને શિખરજી વચ્ચેના કર વિવાદોનું સમાધાન કર્યું હતું.
વીરચંદને સંસદમાં સકારાત્મક પ્રતિક્રિયા મળી અને વધુ વ્યાખ્યાન આપવા માટે કહેવામાં આવ્યું. તેઓ અમેરિકામાં બે વર્ષ અને યુ.કેમાં એક વર્ષ રહ્યા. તેઓ અન્ય બે પ્રસંગે પણ જૈન ધર્મને પ્રોત્સાહન આપવાના હેતુથી ભારત બહાર ગયા હતા. તેઓ જૈન ધર્મ પર લગભગ ૫૩૫ વ્યાખ્યાન આપવા માટે તથા ભારત બહારના લોકોને પણ જૈન ધર્મ પ્રત્યે આકર્ષિત કરવા માટે જાણીતા હતા.તેમને તેમના વ્યાખ્યાનો માટે વિભિન્ન પદકોથી સન્માનિત કરવામાં આવ્યા હતા.
અમેરિકન સમાચારપત્ર ધ બફેલો કુરીયર વીરચંદ ગાંધીના સંદર્ભમાં લખે કે, " બધાજ પૂર્વીય વિદ્વાનોમાં આ યુવાન કે જેના જૈન આસ્થા અને આચરણ પરના વ્યાખ્યાન સૌથી વધુ રૂચિ અને ધ્યાનથી સાંભળવામાં આવ્યા હતા." ૮ ઓગસ્ટ ૧૮૯૪માં કસાદોવામાં તેમણે આપેલ વ્યાખ્યાન સમ મિસ્ટેક્સ કરેક્ટેડ માટે શહેરના નાગરિકોએ તેમને સુવર્ણચંદ્રકથી સન્માનિત કર્યા હતા.
વીરચંદ રાઘવજી ગાંધી જૈન વિદ્વાન હતા જેમણે ૧૮૯૩માં શિકાગો ખાતેની ધર્મ સંસદમાં જૈન ધર્મનું પ્રતિનિધિત્ત્વ કર્યું હતું.તેઓ વ્યાવસાયિક રીતે વકીલ હતા. તેમણે જૈનોના અધિકારોના રક્ષણ માટે કાર્ય કરવા ઉપરાંત જૈન તેમજ અન્ય ધર્મ અને દર્શન પર લેખનકાર્ય કર્યું અને વ્યાખ્યાન આપ્યા.
તેમણે બૌદ્ધ ધર્મ, વેદાંત દર્શન, ઈસાઈ ધર્મ અને પશ્ચિમી દર્શનનો અભ્યાસ કર્યો હતો અને જૈન સિદ્ધાંતોની પ્રાસંગિકતા અને મહાવીરના અહિંસાના સંદેશનો પ્રચાર-પ્રસાર કર્યો હતો. બધા જ ધર્મો પ્રત્યે સમાન વ્યવહાર માટે તેમણે મુઘલ બાદશાહ અકબરની પ્રશંસા કરી હતી.
વીરચંદના માર્ગદર્શન હેઠળ જૈન ધર્મનો અભ્યાસ કરી જૈન ધર્મ અંગિકાર કરનાર હાર્બટ વોરેન એ વીરચંદ ગાંધીના વ્યાખ્યાનોનું એક પુસ્તક પ્રકાશિત કર્યું છે જેનું શીર્ષક છે : હાર્બટ વોરેન્સ જૈનિઝમ
ધ અનનોન લાઈફ ઓફ જીજસ ક્રાઈસ્ટ : ટ્રાન્સલેશન ફ્રોમ ફ્રેન્ચ ટુ ઈંગ્લીશ (તિબેટમાંથી મળેલી હસ્તપ્રત.
૭ ઓગસ્ટ ૧૯૦૧ના રોજ ફક્ત સાડત્રીસ વર્ષની ઉંમરે મુંબઈ પાસે મહુવાર ખાતે ફેફસામાં રક્તસ્ત્રાવ થવાના કારણે તેમનું અવસાન થયું હતું.
હસમુખ અઢિયા એ ભારતમાં જી. એસ. ટી. અને ૨૦૧૬માં કરવામાં આવેલી નોટબંધીના પ્રમુખ સંરચિયતા અને અમલીકરણ કરાવનાર એક મહત્વપૂર્ણ વ્યક્તિ છે. તેઓ ૧૯૮૧ ગુજરાત કેડર બેચના ભારતીય વહીવટી સેવાના નિવૃત્ત અધિકારી છે. તેમણે ભારતના નાણાં સચિવ અને મહેસૂલ સચિવ તરીકે કામગીરી બજાવી હતી. તેમણે અગાઉ ભારત અને ગુજરાત સરકારો માટે નાણાકીય સેવાના સચિવ સહિત અન્ય ઘણા પદો પર સેવા આપી હતી. તેઓ હાલમાં બેંક ઑફ બરોડાના બિન-વહીવટી પ્રમુખ છે. સરકારે તેમને સરકારી માલિકીની બેંક ઑફ બરોડાના અધ્યક્ષ તરીકે નિયુક્તિ આપ્યાના એક અઠવાડિયા પછી, તેમની ગુજરાતના કેન્દ્રીય વિશ્વવિદ્યાલયના કુલપતિ તરીકે નિમણૂક કરી હતી.
હસમુખ અઢિયાએ બેંગ્લોરની સ્વામી વિવેકાનંદ યોગ યુનિવર્સિટીમાંથી યોગ વિષયમાં ની પદવી મેળવી છે. પીએચ. ડી. માટેનો તેમનો થીસીસ "મેનેજમેન્ટ પર યોગાના પ્રભાવ" એ વિષયપર હતો. ઇન્ડિયન ઇન્સ્ટિટ્યૂટ ઑફ મેનેજમેન્ટ બેંગલોર તરફથી પબ્લિક મેનેજમેંટ અને સરકારી અને બિન સરકારી અધિકારીઓ માટેની નીતિ ના એક વર્ષના સ્નાતક કાર્યક્રમમાં સુવર્ણ ચંદ્રક મેળવ્યો છે. તેમણે ગુજરાત યુનિવર્સિટીમાંથી એમ. કોમ અને બી. કોમ. ની ડિગ્રી પણ મેળવી છે.
આઢિયાએ ગુજરાત સરકાર અને ભારત સરકાર બંનેમાં વિવિધ પદો પર સેવાઓ આપી છે કે જેમ કે એડિશનલ ચીફ સેક્રેટરી , મુખ્ય સચિવ , મુખ્ય સચિવ , ગુજરાત મુખ્યમંત્રીના મુખ્ય સચિવ, સરદાર સરોવર નર્મદા નિગમના એક્ઝિક્યુટિવ ડિરેક્ટર, ગુજરાત ઔદ્યોગિક રોકાણ નિગમના મેનેજિંગ ડિરેક્ટર અને ગુજરાત સરકારમાં ભાવનગર અને સુરત જિલ્લાના જિલ્લા મેજિસ્ટ્રેટ અને કલેક્ટર તથા ભારત સરકારમાં કેન્દ્રીય મહેસૂલ સચિવ અને કેન્દ્રીય નાણાકીય સેવાઓના સચિવ તરીકે સેવાઓ આપી હતી.
નિવૃત્તિ પહેલાં, નાણાં પ્રધાન અરુણ જેટલી દ્વારા તેમની પ્રશંસા કરવામાં આવી હતી, જેમણે તેમને "ખૂબ જ સક્ષમ, શિસ્તબદ્ધ, નો-નોનસેન્સ સિવિલ સેવક ", કહ્યા હતા અને કહ્યું હતું કે અઢિયાએ નિવૃત્તિ પછીની મહત્વના પદે રહેવાના પ્રસ્તાવના બદલે આધ્યાત્મિકતા અને તેના પુત્રની સંભાળ પર ધ્યાન કેન્દ્રિત કરવાનો હેતુ દર્શાવ્યો હતો.
સપ્ટેમ્બર ૨૦૧૭માં, અશોક લવાસાની નિવૃત્તિ પછી, અઢિયાને નાણાં સચિવ તરીકે નિમવામાં આવ્યા હતા, અને તેઓ નાણાં મંત્રાલયના સૌથી વરિષ્ઠ સચિવ બન્યા હતા. અઢિયા આઈ. એ. એસ.માંથી ૩૦નવેમ્બર ૨૦૧૮ના દિવસે નિવૃત્ત થયા. .
ઈ.સ. ૧૯૧૪ માં, તુર્કસ્તાન પર બ્રિટિશ હુમલાની ભારતીય મુસ્લિમ સમુદાય પર મોટી અસર થઈ. અસફ અલીએ તુર્કી પક્ષને ટેકો આપ્યો અને પ્રીવી કાઉન્સિલમાંથી રાજીનામું આપ્યું. તેમણે આને અસહકારના કૃત્ય તરીકે જોયું અને ડિસેમ્બર ૧૯૧૪ માં ભારત પાછા ફર્યા. ભારત પાછા ફર્યા પછી અસફ અલી રાષ્ટ્રવાદી આંદોલનમાં ભારે ભાગ લેતા થયા.
સ્વતંત્રતા ચળવળ દરમિયાન અસફ અલીનેએ ઑગસ્ટ ૧૯૪૨ માં ઑલ ઈન્ડિયા કોંગ્રેસ સમિતિ દ્વારા અપનાવવામાં આવેલા 'ભારત છોડો'ના ઠરાવને પગલે જેલની સજા કરવામાં આવી હતી. જવાહરલાલ નેહરુ અને કોંગ્રેસ કાર્યકારી સમિતિના અન્ય સભ્યોની સાથે તેમને અહમદનગર ફોર્ટ જેલમાં કેદ કરવામાં આવ્યા હતા.
અસફ અલી દેશના સૌથી પ્રતિષ્ઠિત વકીલોમાંના એક હતા. તેમણે ૮ એપ્રિલ ૧૯૨૯ ના રોજ કેન્દ્રીય વિધાનસભામાં બોમ્બ ફેંકાવાની ઘટના પછી વકીલ તરીકે સેવા આપી, આરોપી ભગત સિંહ અને બટુકેશ્વર દત્તનો બચાવ કર્યો હતો.
અસફ અલી એક ભારતીય સ્વતંત્ર સેનાની અને જાણીતા ભારતીય વકીલ હતા. તેઓયુનાઇટેડ સ્ટેટ્સમાં ભારતના પ્રથમ રાજદૂત હતા. તેમણે ઑડિશાના રાજ્યપાલ તરીકે પણ કામ કર્યું.
મુસ્લિમ રાષ્ટ્રવાદી પક્ષના સભ્ય તરીકે તેઓ ૧૯૩૫માં કેન્દ્રીય વિધાનસભામાં ચૂંટાયા હતા. તે પછી તેઓ કોંગ્રેસના સભ્ય તરીકે નોંધપાત્ર બન્યા અને તેના ઉપ-નેતા નિમાયા.
અસફ અલીનું શિક્ષણ દિલ્હીની સેન્ટ સ્ટીફન કૉલેજમાં થયું હતું. તેમને ઇંગ્લેન્ડના લિંકન ઇનના બાર દ્વારા બોલાવવામાં આવ્યા હતા.