polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
મહર્ષિ જતાં તે ત્યાં જ જપ કરતા કરતા એટલા કાળ પર્યંત બેઠા કે, તેના શરીર ઉપર ઉધઈના રાફડા થઈ ગયા. પછી એ જ ઋષિએ આવી તેને એ રાફડામાંથી કાઢયા. રાફડાને સંસ્કૃતમાં વલ્મીક કહે છે તે ઉપરથી તેનું વાલ્મીકિ એવું નામ પડયું. તે પછી તેની ગણના ઋષિમાં થવા લાગી.
પાછળથી બ્રહ્મદેવની આજ્ઞા પ્રમાણે પરમેશ્વરના જે નામ વડે પોતે પાવન થયા હતા તેના જ નામ ઉપર શતકોટિ કાવ્ય તેણે રચ્યું. આ પહેલાં કોઈ પણ નિયમિત કાવ્ય હતું જ નહિ. આ કાવ્ય પ્રથમ જ રચાયેલું અને કવિ પણ પહેલા જ હોઈ ને વાલ્મીકિને આદ્યકવિ કહેવાય છે.
આનંદ બક્ષીએ આજના અમુક ફીલ્મી કલાકારોની પ્રથમ ફીલ્મોના ગીત લખ્યાં જેમાં સન્ની દેઉલ, જેકી શ્રોફ, કમાલ હાસન, ઋષી કપૂર, અમૃતા સિંઘ, શાહરૂખ ખાન, અક્ષય કુમાર આદિ શામિલ છે.
તેમણે પિતા પુત્ર સંગીતકાર હોય એવી બે પેઢી સાથે કામ કર્યું જેમકે એસ ડી બર્મન અને આર ડી બર્મન ચિત્રગુપ્ત અને આનંદ- મિલિંદ કલ્યાણજી-આણંદજી અને વીજુ શાહ રોશન અને રાજેશ રોશન નદીમ-શ્રવણ અને સંજીવ દર્શન વિગેરે. તેમણે પિતા પુત્ર દિગ્દર્શક હોય એવી બે પેઢી સાથે પણ કામ કર્યું જેમ કે મનમોહન દેસાઈ અને કેતન દેસાઈ યશ ચોપરા અને આદિત્ય ચોપરા.
તે અમુક ગાયકોના રેકોર્ડેડ પાર્શ્વ ગાયનના પ્રથમ ગીતકાર પણ હતાં જેમકે શૈલેન્દ્ર સિંઘ, ઉદિત નારયણન, કુમાર સાનુ, કવિતા કૃષ્ણમૂર્તિ અને એસ પી બાલસુબ્રમણ્યમ એમાના અમુક છે.
ધર્મેંન્દ્ર, જીતેન્દ્ર, સન્ની દેઉલ, શશી કપૂર, સુનીલ દત્ત, અમિતાભ બચ્ચન, અનિલ કપુર, રાજેન્દ્ર કુમાર, અજય દેવગણ, રજેન્દ્ર કુમાર, શાહરુખ ખાન અને જુહી ચાવલા એ જ્યારે પોતાનું પ્રોડક્શન કંપની ચાલુ કરી ત્યારે પોતાની પસંદગી આનંદ બક્ષી પર ઉતારી.
આનંદ બક્ષીની ગાયક બનવાનું સપનું આર ડી બર્મનના ચિત્રપટ શોલેમાં પુરું થયું જેમાં તેમણે કે ચાંદસા કોઈ ચહેરામાં કિશોરકુમાર, મન્ના ડે અને ભુપિંદર સાથે કવ્વાલી ગાઇ. અનુપમા ચોપરાની "શોલે- ધ મેકીંગ ઓફ ધ ક્લાસીક" માં કહેવાયું છે કે આ કવ્વાલીનું રેકોર્ડીંગ થયું પણ તેનું શૂટીંગ ન થયું કેમકે આ ફીલ્મ નિર્ધારીત ત્રણ કલાક કરતાં મોટી પહેલેથી જ થઈ ગઈ હતી. આથી બક્ષી હતાશ થઈ ગયાં. કદાચ જો આ કવ્વાલી રખાઈ હોત તો આનંદ બક્ષી એક ગાયક તરીકે પણ ઉભરી અવ્યાં હોત.
ઘણાં વર્ષો સુધી અને ઘણી ફિલ્મોમાં ગીતો લખ્યા પછી, તેમને કરી સફળતા ૧૯૬૭ માં, મીલન માં મળી. આ સાથે, તેઓને ભારતીય ચલચિત્રોનાં નામાંકિત સંગીતકારો સાથે કામ કરવાની તક મળી. હરે રામા હરે ક્રિષ્ના નાં "દમ મારો દમ" ગીતથી તેઓએ પોતાને બહુમુખી ગીતકાર તરીકે સ્થાપિત કર્યા . આ પછી તેઓએ ઘણી ફિલ્મોમાં ઘણાં યાદગાર ગીતો આપ્યા, જેમાં બોબી અને અમરપ્રેમ , શોલે , અમિતાભ બચ્ચનની હમ , મોહરા , દિલવાલે દુલ્હનિયા લે જાયેંગે , તાલ , મોહબ્બતે , ગદર:એક પ્રેમ કથા , યાદે .
સુભાષ ઘાઈની ત્રીજી ફીલ્મ ગૌતમ ગોવિંદા પછી તેમના દ્વારા દિગ્દર્શિત દરેક ફીલ્મમાં ગીતકાર તરીકે આનંદ બક્ષી જ હતાં. સુભાષ ઘાઈની ૧૩ ફીલ્મોમાં આનંદ બક્ષીએ ગીતો આપ્યાં. ૨૦૦૩ની યાદેં તેમાંની છેલ્લી હતી.
એક અન્ય દિગ્દર્શક જેમની માટે આનંદ બક્ષીએ ૧૯૯૦ન દશકમાં નિયમીત ગીતો લખ્યાં તે હતાં યશ ચોપરા. તેમના સહયોગમાં ચાંદની અને દિલ તો પાગલ હૈ જવા ચલચિત્રો આવ્યાં. બક્ષીએ યશ ચોપરાના દિગ્દર્શક/કથા લેખક/નિર્માતા પુત્ર આદિત્ય ચોપરા માટે પણ અને રવિ રાય માટે પણ ગીતો લખ્યાં
આનંદ બક્ષી 'બોલિવુડ'માં આમતો ગાયક કલાકાર તરીકે નામ કમાવા આવ્યા હતા, પરંતુ તેમને જબરજસ્ત સફળતા મળી ગીતકાર તરીકે. તેમને પહેલો મોકો ૧૯૫૬ માં મળ્યો,જ્યારે ભગવાન દાદા એ તેમને બ્રિજ મોહન ની ફિલ્મ "ભલા આદમી"નાં ચાર ગીત લખવા માટે કરારબદ્ધ કર્યા. ત્યાર બાદ તો તેઓએ ગીતકાર તરીકે એવું કાઠું કાઢ્યું કે સંપૂર્ણ જીવનમાં ૩૦૦ ઉપરાંત ચલચિત્રોમાં ગીતકાર તરીકે કામ આપ્યું.
બક્ષીએ તેમના મોટા ભાગના ગીતો સંગીતકાર જોડી લક્ષ્મીકાંત-પ્યારેલાલ માટે લગ્ભગ ૨૫૦ ફીલ્મો માટે લખ્યાં. એક સંજોગ જ સમજો કે આ સંગીતકાર જોડીના દરેક ફીલ્મફેર એવોર્ડ પુરસ્કૃત ગીતના ગીતકાર તેમની પહેલો એવોર્ડ સિવાય આનંદ બક્ષી જ હતાં. તેમના પહેલા એવોર્ડ ફીલ્મ દોસ્તીના ગીતકાર મજરૂહ સુલ્તાનપુરી હતાં. તેમણે સંગીતકાર રાહુલદેવ બર્મન માટે પણ ઘણાં ગીતો લખ્યાં જે ખૂબ હીટ થયાં.
નવેમ્બર ૧૫ ૧૯૪૭માં તેઓ સિગ્નલ કોર માં જોડાયા અને જબલપુરમાં તાલિમ લીધી. પછીથી તેઓએ 'ટેલિફોન ઓપરેટર' તરીકે નોકરી પણ કરી. મુંબઇ ચલચિત્ર ઉદ્યોગમાં સ્થાન મેળવવાની કોશિશમાં, તેમણે તેમનાં જીવનનાં દશ વર્ષ ભારતીય સેનામાં જોડાવા અને છુટા થવામાં ગાળ્યા. ખાલી સમયમાં તેઓ ગીતો લખતા અને મિત્રો સમક્ષ ગાતા પણ ખરા.
આનંદ બક્ષીનો જન્મ, હાલ પાકિસ્તાનનાં, રાવલપિંડીમાં થયો હતો. તેમનાં પૂર્વજો રાવલપિંડી નજીકનાં "કુરી" ના હતા, અને તેમનું મુળ કાશ્મીરમાં હતું. ૧૦ વર્ષની ઉંમરે તેઓનાં માતા,સુમિત્રાદેવી,નું અવસાન થયું. દેશનાં ભાગલા પછી બક્ષીનું કુટુંબ ઓક્ટોબર ૨,૧૯૪૭નાં હીજરત કરી અને ભારત આવ્યું, ત્યારે તેઓની ઉંમર ૧૭ વર્ષની હતી.
પાછલી જીંદગીમાં તેઓ,વધુ ધુમ્રપાનને કારણે, હ્ર્દય અને ફેફસાની બિમારીથી પિડાતા હતા. એપ્રિલ ૨૦૦૧માં, 'નાણાવટી હોસ્પિટલ' માં હ્રદયનાં નાના ઓપરેશન દરમિયાન તેમને જીવાણુઓનો ચેપ લાગ્યો. અંતે માર્ચ ૩૦ ૨૦૦૨માં, ૭૨ વર્ષની ઉંમરે તેઓનું હોસ્પિટલમાંજ તેઓનું અવસાન થયું.
તેમને ઘણાં રુબી ફીલ્મ એવોર્ડ, આશિર્વદ ફીલ્મ એવોર્ડ, સુષ્મા શર્મા અવોર્ડ સ્ક્રીન એવોર્ડ અને ઝી અને સ્ટારડસ્ટ હીરો હોંડા એવોર્ડ મળ્યાં
બક્ષીને ૪૦ ફીલ્મફેર એવોર્ડ નામાંકન મળ્યાં અને તેમાંથી શ્રેષ્ઠ ગીતકાર તરીકે નીચેના ગીત માટે ફીલ્મ ફેર એવોર્ડ મળ્યાં.
સુએઝ નહેર એ ઇજીપ્તમાંથી પસાર થતી માનવનિર્મીત નહેર છે, જે રાતા સમુદ્ર અને ભુમધ્ય સમુદ્રને જોડે છે. તેને નવેમ્બર ૧૮૬૯માં ખુલ્લી મુકવામાં આવી હતી. સુએઝ નહેરનો મુખ્ય ઉદ્દેશ્ય યુરોપ અને એશીયા વચ્ચે આફ્રીકાનું ચક્કર લગાવ્યા વગર જલ પરીવહનનો હતો. તેનું ઉત્તર ટર્મિનસ છે પોર્ટ સઈદ અને દક્ષિણ ટર્મિનસ છે પોર્ટ તૌફિક, કે જે સુએઝ શહેરમાં આવેલું છે.
૮૦૦મી સાલ્થી એમ્ કહેવાય્ છેકે સુએઝ્ કનાલ કેરો અને લાલ દરીયા વચ્ચે હાજર હતી. જોકે કોને એને બાન્ધવાનો હુકમ કર્યો એ બાબતમા હજુ ખુલાસો નથી થયો. ઇતીહાસના ભાવે આ કનાલ નાયલ નદી અને નવુ સુએઝ્ને જોદે છે.
નારાયણના પત્ની શિલા ગૃહીણી હતાં, તેઓ ૧૯૫૦માં મુંબઈ આવ્યાં, અને તેઓનાં ચાર સંતાનો હતાં. 2001. તેઓના સૌથી મોટા પુત્ર સરોદ વાદક બ્રિજ નારાયણ, એપ્રિલ ૨૫, ૧૯૫૨ના દિવસે ઉદેપુર ખાતે જનમ્યા હતા. તેઓની એક દિકરી અરૂણા નારાયણ કાલ્લે ૧૯૫૦ના દાયકાની મધ્યમાં મુંબઇ ખાતે જનમ્યા હતા. અરૂણા નારાયણ સારંગી વાદક તરીકેનો કાર્યક્રમ આપનાર સૌથી પહેલા મહિલા હતા. આ પછીના સમયમાં તેઓને કેનેડા ખાતે સ્થાયી થયા હતા. બીજા પુત્ર શિવા તબલાં વગાડવાનું શીખ્યા હતા. રામનારાયણના પૌત્ર, તેમ જ બ્રિજ નારાયણના પુત્ર, હર્ષ નારાયણ પણ સારંગી વાદક હતા. નારાયણજીએ બ્રિજ, અરુણ અને હર્ષ સાથે કાર્યક્રમ આપ્યો છે. ચતુરલાલ ને ચાર પુત્રો હતાં, તેમના પિતાના મૃત્યુ પછી નારાયણે તેમના પુત્રોને સહાય કરી. ચતુરલાલના પુત્ર ચરણજીતલાલ તબલાવાદક હતા અને તેમણે નારાયણજી સાથે યુરોપના દેશોમાં સંગીતના કાર્યક્રમોમાં સંગત કરવા માટે પ્રવાસ પણ કર્યો હતો. નારાયણ હજીપણ મુંબઈમાં રહે છે.
પંડિત રામ નારાયણનો ભારત દેશના રાજસ્થાન રાજ્યમાં આવેલા ઉદેપુર ખાતે થયો હતો, અને તેઓ બાળવયે જ સારંગી વગાડવાનું શીખી ગયા હતા. તેઓએ સારંગી વાદકો અને શાસ્ત્રીય ગાયકો પાસે નાની ઉંમરમાં જ તાલિમ મેળવી અને સંગીત શિક્ષક તેમ જ સંગીતકાર પણ નાની ઉંમરમાં જ બન્યા હતા. તેમને શાસ્ત્રીય ગાયકોના સહાયક તરીકે ઓલ ઇન્ડીયા રેડિઓ, લાહોર ખાતે ઇ.સ. ૧૯૪૪ના વર્ષમાં રોકવામાં આવ્યા હતા. ત્યારબાદ તેઓ ઇ.સ. ૧૯૪૭ના વર્ષમાં ભારત-પાકિસ્તાનના ભાગલા પડવાને કારણે ભારતમાં દિલ્હી ખાતે આવ્યા ત્યારબાદ તેઓ ઇ.સ. ૧૯૪૭ના વર્ષમાં ભારત-પાકિસ્તાનના ભાગલા પડવાને કારણે ભારતમાં દિલ્હી ખાતે આવ્યા અને તેમને કોઈની સાથમાં નહીં પણ હવે પોતાના બલબૂતા પર કામ કરવાની ઈચ્છાને કારણે તેઓ ભારતીય સિનેમામાં કામ કરવા ઇ. સ. ૧૯૪૯માં મુંબઈ આવ્યાં.
રામ નારાયણનો જન્મ ડિસેમ્બર ૨૫, ૧૯૨૭ના દિને રાજસ્થાન રાજ્યના ઉદેપુર ખાતે થયો હતો. એમના વડ દાદાના પિતા બાગાજી બિયાવત અંબર ખાતેના ગાયક હતા, તેમ જ તેઓ નારાયણજીના વડદાદા સગડ દાનજી બિયાવત ઉદેપુરના મહારાણાના દરબારમાં ગાવાનું કાર્ય કરતા હતા. નારાયણના દાદા હરલાલજી બિયાવત અને એમના પિતાજી નાથુજી બિયાવત ગાયક તરીકે તેમ જ ખેતી કરવાનું કાર્ય પણ કરતા. નાથુજી દિલરુબા, અને નારાયણજીના માતાજી પણ સંગીતચાહક હતા.
એમણે એકલ આલ્બમ રેકોર્ડ કરવા શરૂ કર્યાં અને ૧૯૬૦માં અમેરિકા અને યુરોપનો પ્રવાસ કર્યો. નારાયણ ભારતીય અને વિદેશી વિદ્યાર્થીને શીખવાડતા અને સન ૨૦૦૦ મોટે ભાગે ભારત બહાર કાર્યક્રમ કરતાં. તેમને ૨૦૦૫માં ભારતનો બીજો સૌથી મોટો રાષ્ટ્રીય પુરસ્કાર પદ્મવિભૂષણ એનાયત કરવામાં આવ્યો હતો.
પંડિત રામ નારાયણ , હિંદુસ્તાની શાસ્ત્રીય સંગીત ક્ષેત્રે સારંગીવાદક તરીકે ખૂબ જ લોકપ્રિય છે. એમના શાસ્ત્રીય સંગીતમાં આંતર રાષ્ટ્રીય પ્રદાન બદલ, તેઓ પંડિત તરીકે ઓળખાયા. એમના થકી સારંગી સંગીતવાદ્ય તરીકે લોકપ્રિય બની છે. તેઓ આંતરરાષ્ટ્રીય ક્ષેત્રે પ્રથમ સફળ સારંગીવાદક બન્યા તેમજ ઘણા કાર્યક્રમો પણ સફળતાપૂર્વક કર્યા છે.
તરખંડા ભારત દેશના પશ્ચિમ ભાગમાં આવેલા ગુજરાત રાજ્યના મધ્યપૂર્વ ભાગમાં આવેલા પંચમહાલ જિલ્લામાં આવેલા કુલ ૭ તાલુકાઓ પૈકીના એક એવા હાલોલ તાલુકામાં આવેલું એક ગામ છે. તે હાલોલ થી ૭ કિ.મી.ના અંતરે આવેલુ છે. હાલોલથી તરખંડા જવા માટે બસ, ઑટોરિક્ષા તેમજ અન્ય ખાનગી વાહનોની વ્યવસ્થા છે. તરખંડા ગામના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતી, ખેતમજૂરી તેમ જ પશુપાલન છે. આ ઉપરાંત ગામના ઘણા લોકો નોકરી પર પણ જોડાયેલા છે. આ ગામમાં મુખ્યત્વે મકાઈ, ડાંગર ,તુવેર તેમ જ શાકભાજીના પાકની ખેતી કરવામાં આવે છે. આ ગામમાં પ્રાથમિક શાળા, પંચાયતઘર,હાઇસ્કૂલ, આંગણવાડી તેમ જ દૂધની ડેરી જેવી સવલતો પ્રાપ્ય થયેલી છે.
તરખંડા ગામની પાદરે આવેલા તળાવ પર ગામની રક્ષા કાજે શહીદ થયેલા વીરોના પાળિયા આવેલા છે. જ્યાં તહેવારોમાં તેમની પૂજા કરવામાં આવે છે.આ ઉપરાંત એક પુરાણી વાવ પણ હતી જ્યાં હાલ તેનું પુરણ કરી તેનો કૂવા તરીકે ઉપયોગ કરવામા આવે છે. આ સિવાય તરખંડા ગામના ગઢમહુડા ફળિયામાં પ્રાચીન સમયમાં થઇ ગયેલા ગજરા મારૂ ના બનાવેલા ઐતિહાસિક આઠ કૂવા ને નવમી વાવ પણ આવેલા છે. જેમાંથી એકાદ કૂવા તો હાલ પણ ચાલુ હાલતમાં મોજુદ છે. આ સિવાય તેના કિલ્લાની દિવાલો પણ જોવા મળે છે. તરખંડા ગામમાં આવેલું શ્રી સિદ્ધનાથ મહાદેવનું મંદિર પણ ઘણું પુરાણું છે.
તરખંડા ગામ હાલોલ તાલુકાનું પાવાગઢ પાસે આવેલું પ્રાચીન ગામ છે. આ ગામની સ્થાપના ઇ.સ.૧૪૨૫ માં થઇ હતી. ગામની સ્થાપના મૂળ પાટણના ચાવડા વંશના ગલસિંહના પુત્ર તરસંગજીએ કરી હતી. તરસંગ નામ પરથી ગામનું નામ તરસંગ પડેલ પરંતુ, ક્રમે ક્રમે અપભ્રંશ થઇને હાલનું તરખંડા પડ્યું. બીજી એવી લોકવાયકા છે કે, પ્રાચીન કાળમાં અહીં ચંપાવતી નગરી વસેલી હતી. પાંડવોએ જ્યારે અશ્વમેઘ યજ્ઞ કર્યો ત્યારે, યજ્ઞનો ઘોડો ફરતો ફરતો આ પ્રદેશમાં આવ્યો. ઘોડાને રાજકુમાર સુધન્વાએ બાંધ્યો. ખૂંખાર જંગ જામ્યો, જંગમાં સુધન્વાના ધનુષ્યના ત્રણ ટુકડા થવાથી તેના ઉપરથી તરખંડા નામ પડ્યું.
વનરાજ ચાવડાએ વલભીપુર ગાદી સ્થાપી અને પાટણ વસાવ્યું, પાટણ સોલંકીઓએ ભાંગ્યું તે કાળે ચાવડા વેરાણા ત્યાંથી ચાવડા માણસા, ચરાડા, પાટણ, વરસોડે, વસ્યાં. અને એક ભાઈ અંબોડ વસ્યાં, માણસાથી ગજસિંહજી ભીલોડીયા વસ્યા અને ત્યાર બાદ ચાંપાનેર આવીને વસ્યા. ગલસિંહના પુત્ર તરસંગજી ચાવડાએ માં તોરણ બાંધીને તરખંડા વસાવ્યું અને વખતસિંહ ચાવડાએ ઇંટવાડી વસાવ્યું. તે સમયે ચાપાંનેરથી પતાઇરાજાએ પતાવટમાં બાર ગામ આપ્યા. તેમાં બાવન હજાર વિઘા જમીન આપી. તેની સરહદો જોઇએ તો ઉત્તરે તળાવ, પૂર્વે મેશરી નદી, દક્ષિણે જેપુરા ગામ, પશ્ચિમે અભેટવા આવેલા છે.
દલ પત્ર નો ફૂલમણિ સામાન્ય રીતે પાતળો, હળવો અને રંગીન હોય છે, જેથી જંતુઓ બીજ ઉત્પાદન ની પ્રક્રિયા માટે તેના તરફ આકર્ષિત થાય છે.
એન્ડ્રોસિયમ ને એક કે બે પુંકેસર હોય છે અને દરેકના તંતુ ના છેડે આવેલા પરાગકોશ દ્વારા પરાગ રજ નું ઉત્પાદન થાય છે. પરાગ રજમાં નર બીજકોષ નો સમાવેશ થાય છે.
જિનોસિયમ માં એક કે બે સ્ત્રીકેસર હોય છે. માંદાનું પુનઃઉત્પાદન કરતું અંગ કાર્પેલ છે, તેમાં અંડાશય અને રજોગોલનો સમાવેશ થાય છે દરેક ફૂલમાં એક જ સ્ત્રીકેસર હોય તેવા સંજોગોમાં કે એક કાર્પેલ હોય તેવી સ્થિતિમાં સ્ત્રીકેસરમાં સંભવતઃ મોટાપાયે કાર્પેલ્સ એકબીજા સાથે ભળેલા હોય છે સ્ત્રીકેસરની ભેજવાળી ટોચ પર પુષ્પયોનિ પરાગ રજ માટેની રિસેપ્ટર છે. ટેકારૂપ દાંડી, સ્ત્રીકેસરના દીંટા તરફનો ભાગ પરાગ રજની નળી માટેનો માર્ગ બને છે, જે સ્ત્રીકેસરને ચોંટેલા પરાગ રજના દાણામાંથી વિકસી છે, તે બીજકોષથી રિપ્રોડક્ટિવ મટીરિયલ લઈ જાય છે.
ફૂલનો પ્રાથમિક હેતુ પુનઃ ઉત્પાદન છે.ફૂલો છોડના પુનઃ ઉત્પાદિત અંગો હોવાથી તે પરાગમાં રહેલા શુક્રવિર્યને ગર્ભાશયમાં રહેલા રજોગોલને જોડવામાં મધ્યસ્થી બને છે.પરાગની પરાગકોશમાંથી પુષ્પયોનિમાં પરિવર્તિત થવાની પ્રક્રિયાને પરાગ રજનું ઉત્પાદન કહે છે.શુક્રવિર્યના રજોગોલ સાથે જોડાણને પરાગાધાન કહે છે.સામાન્ય રીતે પરાગ એક છોડમાંથી બીજા છોડમાં જાય છે, પરંતુ અનેક છોડ આત્મપરાગાધાન માટે સક્ષમ હોય છે.પરાગાધાન રજોગોલ બીજનું ઉત્પાદન કરે છે, જે આગામી પેઢી હોય છે.સેક્સ્યુ્અલ રિપ્રોડકશન જનીનની રીતે અતુલ કહી શકાય તેવી ઓલાદનું સર્જન કરે છે અને એડેપ્શન માટે મંજૂરી આપે છે.ફૂલોની ચોક્કસ ડિઝાઇન હોય છે, જે પરાગને એક છોડમાંથી સમાન જાતિના અન્ય છોડમાં ટ્રાન્સફર થવા માટે પ્રોત્સાહિત કરે છે.અનેક છોડ પરાગાધાન માટે બાહ્ય પરિબળો પર આધાર રાખતા હોય છે, જેમાં પવન અને પશુઓ, ખાસ કરીને જંતુ ઓનો સમાવેશ થાય છે.પક્ષીઓ, ચામાચિડીયા અને પીગ્મી પોસમ જેવા મોટા પ્રાણીઓ પણ આ પ્રક્રિયામાં કામ આવી શકે છે.જે સમય દરમિયાન આ પ્રક્રિયા થતી હોય છે તેને એન્થેસીસ કહે છે.
મૂળભૂત આયોજનથી ફ્લોરલ મોડિફિકેશન્સ પર વધારાની ચર્ચા ફૂલના મૂળભૂત ભાગના લેખોમાં રજૂ કરવામાં આવી છે. ધરી પર એક કરતાં વધારે ફૂલો હોય તેવી પ્રજાતિને કોમ્પોઝિટ ફ્લાવર કહેવાય છે. ફલોના આ પ્રકારના ઝૂમખાને ઇન્ફ્લોરન્સ કહેવાય છે, આ ટર્મનો ઉપયોગ પુંકેસરના આધારે ફૂલોની ખાસ વ્યવસ્થાને ટાંકવા માટે કરવામાં આવે છે. આ સંદર્ભમાં જોઈએ તો ફૂલ શું છે તેની વિચારણા વખતે તેની સાવધાની દાખવી જોઈએ. વનસ્પતિશાસ્ત્રની શબ્દાવલિ મુજબ ઉદાહરણરૂપે સિંગલ ડેઝી કે સૂર્યમુખી ફૂલો ન હોવા છતાં પણ ફૂલ છે. તેની ટોચ પર ઘણા બધા નાના ફૂલ બેઠેલા હોય છે આમાના દરેક ફૂલોને તેના અંગના આધારે ઉપર મુજબ વર્ણવી શકાય છે. ઘણા ફૂલો એકસરખા હોય છે, ઘણા પુષ્પાવરણ કોઈપણ પોઇન્ટે ધરીની વચ્ચેથી વિભાજીત થયેલા હોય છે ત્યારે એકસમાન ભાગનું ઉત્પાદન થાય છે. આ પ્રકારના ફૂલોને નિયમિત કે એક્ટિનોમોર્ફિક કહેવાય છે, ઉદાહરણ તરીકે ગુલાબ કે ટ્રિલિયમજ્યારે ફૂલો વિભાજીત હોય અને એકસમાન ભાગનું ઉત્પાદન કરતાં હોય તેવા ફૂલને અનિયમિત કે ઝિગોમોર્ફિક કહેવાય છે. ઉદાહરણ તરીકે સ્નેપડ્રેગન કે મોટાભાગના ઓર્કિડ્સ
પરાગ રજ માટે વીજાણુ વાહકોનો ઉપયોગ કરતાં છોડવાના ફૂલોમાંથી સામાન્ય રીતે દ્રવ્ય ઝરતું હોય છે અને આ દ્રવ્યના લીધે પ્રાણીઓ તેની તરફ ખેંચાય છે. કેટલાક ફૂલોમાં પેટર્ન હોય છે, જેને નેક્ટર ગાઇડ્સ કહેવાય છે, જે દર્શાવે છે કે પરાગ રજ વાહકો ક્યાંથી દ્રવ્ય પાસે આવે છે. ફૂલો સુગંધ અને રંગ દ્વારા પરાગ રજ વાહકોને આકર્ષે છે. બીજા કેટલાક ફૂલો તો પરાગ રજ વાહકોને આકર્ષવા માટે તેનું અનુકરણ કરે છે.ઉદાહરણ તરીકે જોઈએ તો ઓર્કિડની કેટલીક પ્રજાતિઓ રંગ, આકાર અને ગંધની રીતે માદા બીજ સાથે સામ્યતા ધરાવતા ફૂલોનું ઉત્પાદન કરે છે. આકારમાં વિશિષ્ટતા ધરાવતા અને પુંકેસર સાથે વ્યવસ્થા ધરાવતા ફૂલો પરાગ રજની વાહકના શરીરમાં થયેલી ટ્રાન્સફર સુનિશ્ચિત કરે છે, વાહક ત્યાં દ્રવ્ય, પરાગ રજ કે સહયોગીના લીધે ત્યાં આકર્ષાઈને આવ્યો હોય છે.વાહક એક જ પ્રજાતિના ફૂલોથી આકર્ષાયા પછી તેની તલાશ આદરે છે અને પરાગ રજને તે ફૂલની પુષ્પયોનિ માં ટ્રાન્સફર કરે છે, આ જ પ્રક્રિયા ક્રમશઃ તે બીજા પૂલો પર કરે છે.
ટૂંકા ઇન્ટરનોડ્સ અને બેરિંગની સાથે સુધારેલી દાંડી ધરાવતા ફૂલના નોડ્સ અને બંધારણોના લીધે પાંદડા સંભવતઃ મોટાપાયા પર એકદમ અલગ જ આવે છે.અર્કની રીતે જોઈએ તો ફૂલનું માળખુ નવી વિકસેલી કળી કે મેરિસ્ટેમ ની અણિયાળી કલ્પિત ધરી પર આધારિત છે, જે સતત વિકસતી નથી .કેટલાક માર્ગ દ્વારા ફૂલો સંભવતઃ છોડવા સાથે જોડાય છે. જે ફૂલો પાસે દાંડી ન હોય પરંતુ પાંદડાના સ્વરૂપમાં હોય તેને સેસિલ કહેવાય છે. જ્યારે એક ફૂલ બને છે ત્યારે તેને ટેકો આપતી દાંડીને મુખ્ય દીંટુ કહેવાય છે. આ મુખ્ય દીંટાનો અંત ફૂલોના જૂથે આવે છે, અહીં દરેક દાંડી ફૂલને ટેકો આપે છે, જેને પેડિસેલ કહેવાય છે. આમ ફૂલના અંતે તેની દાંડીના સ્વરૂપને ટોરસ કે રિસેપ્ટેબલ કહેવાય છે. ફૂલોના અમુક જથ્થાની વ્યવસ્થા ટોરસ પર પાંદડા ફરતા વલય આકારના ચક્રમાં થાય છે. ચાર મહત્વના હિસ્સા નીચે મુજબ છેઃ
ઉપર દર્શાવેલા ફ્લોરલ સ્ટ્રકચરને રાબેતા મુજબનો સ્ટ્રકચરલ પ્લાન કહી શકાય. આ પ્લાનમાં છોડવાઓની જુદી-જુદી પ્રજાતિઓએ વ્યાપક સુધારા અને વૈવિધ્યતા દર્શાવી છે. આ પ્રકારના સુધારા ફૂલોના છોડવાની ઉત્ક્રાંતિ માટે અત્યંત મહત્વના છે અને વનસ્પતિશાસ્ત્રીઓ પ્રજાતિઓ વચ્ચે સંબંધ સ્થાપિત કરવા માટે તેનો મોટાપાયે ઉપયોગ કરે છે. ઉદાહરણ તરીકે જોઈએ તો ફ્લાવરિંગ પ્લાન્ટના બે પેટા વર્ગને ઘણા બધા ફ્લોરલ ઓર્ગન્સમાં દરેકના વલયના આધારે જુદા પાડી શકાય છે. ડિકોટિલેડોન માં ચારથી પાંચ અંગ હોય છે અને મોનોકોટીલેડોન માં ત્રણ અથવા ત્રણના ગુણાંકમાં હોય છે.સ્ત્રીકેસરમાં કાર્પેલ્સની સંખ્યા ફક્ત બે હોય છે અથવા તેનો ઉપરોક્ત મોનોકોટ્સ અને ડિકોટ્સના જનરલાઇઝેશન સાથે સંબંધ હોતો નથી.
કેટલાક ફૂલો સ્વયં પરાગરજ ઉત્પાદન કરે છે અને ક્યારેય ખીલ્યા ન હોય તેવા ફૂલોનો ઉપયોગ કરે છે અથવા ફૂલ ખીલે તે પહેલાં સ્વયં પરાગ રજ ઉત્પાદન કરે છે. આવા ફૂલોને ક્લેઇસ્ટોગેમસ કહે છે.વાયોલા અને સાલ્વિયાની ઘણી પ્રજાતિઓ આ પ્રકારના ફૂલો તરીકે જાણીતી છે.
અનેક ફૂલો એક અથવા કેટલીક ચોક્કસ પરાગ રજ વાહક જીવો સાથે ગાઢ સંબંધો ધરાવે છે.જેમ કે, અનેક ફૂલો માત્ર ચોક્કસ જાતિના જંતુઓને આકર્ષતા હોય છે અને તેથી સફળ પરાગાધાન માટે તેઓ તે જ જંતુઓ પર આધાર રાખતા હોય છે.આવા ગાઢ સંબંધોને અનેક વખત સહ-ઉત્ક્રાંતિ નું ઉદાહરણ આપવામાં આવે છે, કારણ કે આવા ફૂલો અને પરાગ રજ વાહકો લાંબા સમયથી એકબીજાની જરૂરિયાતો પૂરી કરતાં એક સાથે વિકાસ પામ્યા હોવાનું મનાય છે.
પુંકેસર અને રજોગોલ સાથે કેટલાક ફૂલો સ્વયં પરાગાધાન માટે સક્ષમ હોય છે, જે બીજ રજૂ કરવાની તકો વધારે છે, પરંતુ જીનેટિક વેરિયેશન મર્યાદિત બનાવે છે.ફૂલોમાં સ્વયં પરાગાધાન થતું હોય તેવો આત્યંતિક કેસ હંમેશા ડેન્ડિલિયન જેવા સ્યંત પરાગાધાન થતા ફૂલોમાં જોવા મળે છે.તેનાથી વિપરિત છોડની અનેક જાતિઓ સ્વયં પરાગાધાનના માર્ગો અટકાવે છે.નર અને માદા એમ બંને પ્રકારના ફૂલો ધરાવતો છોડ એક જ સમયે પરિપક્વતા હાંસલ કરતો નથી અથવા તે જ છોડ તેના બીજાંડનું પરાગાધાન કરવામાં અસમર્થ નીવડી શકે છે. માદા ફૂલો, કે જે પોતાના જ પરાગમાં રાસાયણિક અવરોધો ધરાવે છે, તેને સેલ્ફ સ્ટરિલ અથવા સેલ્ફ-ઇનકમ્પેટિબલ જૂઓ) તરીકે ઓળખાવાય છે.
ફૂલોના છોડે સામાન્ય રીતે તેની પરાગરજ ના ટ્રાન્સફર માટે ઠીક-ઠીક કહી શકાય તેવું દબાણ કરવું પડતું હોય છે. તેનું પ્રતિબિંબ ફૂલોના આકાર અને છોડવાઓની વર્તણૂકમાં પણ પડે છે. ઘણા બધા વાહકો દ્વારા છોડવાઓ વચ્ચે પરાગરજ ટ્રાન્સફર થતી હોવાની શક્યતા છે. કેટલાક છોડ ) પવનનો અને કેટલાક ) પાણીનો ઉપયોગ કરે છે. આ સિવાય બીજા વાહકોમાં જંતુઓ ), પક્ષીઓ ), ચામાચિડીયા ) કે અન્ય પ્રાણીઓનો સમાવેશ થાય છે. કેટલાક બહુવિધ વાહકોનો ઉપયોગ કરે છે, પરંતુ ઘણા હાઇલી સ્પેશિયલાઇઝડ્ છે.
એનેમોફિલસ ફૂલો એક ફુલથી બીજા ફૂલ સુધી પરાગ રજના પ્રસાર માટે પવનનો ઉપયોગ કરે છે.ઉદાહરણોમાં ઘાસ, ભોજપત્રના ઝાડ, રાગવીડ અને મેપલ્સનો સમાવેશ થાય છે. તેઓને પોલીનેટર્સને આકર્ષવાની કોઈ જરૂર પડતી નથી, આથી તેઓના ફૂલો આકર્ષક હોતા નથી. જુદા-જુદા ફૂલોમાં નર અને માદાના રિપ્રોડક્ટિવ ઓર્ગન્સ મળી આવતા હોય છે, નર ફૂલોમાં લાંબા તંતુ હોય છે જે તે પુંકેસર હોવાનો નિર્દેશ પૂરો પાડે છે, માદા ફૂલોમાં પુષ્પયોનિ જેવા લાંબા પીછા હોય છે. પ્રાણી દ્વારા ફળીકૃત થયેલા ફૂલો વધારે દાણાદાર, ભેજવાળા અને પ્રોટીન ની રીતે સમૃદ્ધ હોય છે. એનેમોફિલસ ફૂલ ઓછા દાણાદાર, અત્યંત હળવા અને પ્રાણીઓ માટે ઓછું પોષણમૂલ્ય ધરાવતા હોય છે.
કેટલાક ફૂલો 13 કરોડ વર્ષ અગાઉ ભાગ્યે જ અસ્તિત્વ ધરાવતા હતા તેવા પુરાવા ભાગ્યે જ ઉપલબ્ધ છે ત્યારે કેટલાક સાંયોગિક પુરાવા ઉપલબ્ધ છે કે તે 25 કરોડ વર્ષ અગાઉ અસિત્વ ધરાવતા હતા.છોડવાઓ દ્વારા તેમના ફૂલોના ઓલિઆન્સ રક્ષણ માટે ઉપયોગમાં લેવામાં આવતા રસાયણો છોડવાના અશ્મિમાંથી મળી આવ્યા છે, તેમાં ગિગાનટોપ્ટેરિડ નો સમાવેશ થાય છે. તે સમયનું આ રસાયણ આજના આધુનિક ફૂલોના છોડનું પ્રણેતા કહી શકાય. જો કે છતાં પણ તે ફૂલોના છોડ તરીકે જાણીતા નથી, કારણ કે તેમની દાંડી અને ધારદાર ધરી સારી રીતે જળવાયેલી માલૂમ પડી હતી, આમ પેટ્રિફિકશન નું આ જૂનામાં જૂનું ઉદાહરણ છે.
ફૂલોની મોટાભાગની પ્રજાતિઓમાં દરેક ફૂલમાં ઉપર દર્શાવ્યા મુજબ સ્ત્રીકેસર અને પુંકેસર હોય છે. વનસ્પતિશાસ્ત્રીઓ આ ફૂલને સંપૂર્ણ બાયસેક્સ્યુઅલ ફૂલ કહે છે અથવા હર્માફ્રોડાઇટ કહે છે. આમ છતાં ફૂલોની કેટલીક પ્રજાતિઓ અપૂર્ણ અથવા યુનિસેક્સ્યુઅલ હોય છે કે તેમાં માત્ર સ્ત્રીકેસર કે પુંકેસર જ હોય છે. બીજા કિસ્સામાં જોઈએ તો નર કે માંદા પ્રજાતિના છોડોને ડાયોસિયસ કહેવાય છે. નર કે માંદા પ્રજાતિના ફૂલો એક જ છોડ પર આવતા હોય તો તે પ્રજાતિને મોનોસિયસમ તરીકે ઓળખવામાં આવે છે.
છોડવાના પુનઃઉત્પાદનમાં મોટાભાગના ફળો નો ઉપયોગ ફૂલોના ભાગના એન્લાર્જમેન્ટ દ્વારા થાય છે. ફળ એવોપદાર્થ છે, જેને પ્રાણીઓ ખાવા ઇચ્છતા હોય છે અને તેના પરિણામે તેના બીજનો ફેલાવો થાય છે. મુખ્ય ભૂમિના પ્રાણીઓ માટે અસ્તિત્વના સંઘર્ષમાં ટકી રહેવા માટે આ પ્રકારના પરસ્પરાવલંબનના સંબંધો એકદમ નાજુક હોય છે. ફેલાવો કરવામાં ફૂલો ઉત્પાદનમાં અસામાન્ય રીતે અસરકારક સાબિત થયા છે, જમીનના છોડવા માટે વિસ્તરણ અત્યંત પ્રભાવી સ્વરૂપ છે.
ઘણી વખત મ્હોર કે ખીલેલા ફૂલ તરીકે જાણીતા ફૂલ સપુષ્પ વનસ્પતિનું પ્રજનન અંગ છે. બીજ ઉત્પાદનની જૈવિક પ્રક્રિયામાં ફૂલ નર પરાગરજને માદા અંડકોષના મિલનમાં મધ્યસ્થી બને છે. આ પ્રક્રિયાની શરૂઆત પરાગનયનથી થાય છે અને તેના પછી પરાગાધાન થતાં બીજોની સંરચના અને ફેલાવો થાય છે. ઊંચા છોડ માટે જોઈએ તો તેના બીજ આગામી પેઢીના છે અને તેનો મુખ્ય ધ્યેય તેઓ જે ખાસ પ્રજાતિના છે તેનો વ્યાપ વિસ્તારવાનો છે. છોડ પરના ફૂલોના સમૂહને પુષ્પવિન્યાસ કહેવાય છે.
પરાગ રજ અને બીજાંડ જુદા-જુદા અંગો નું ઉત્પાદન કરે છે, પરંતુ બિસ્પોરેન્ગિયેટ સ્ટ્રોબિલસ નામનું ખાસ ફૂલ બંને પ્રકારના અંગ ધરાવે છે.
આવા ગાઢ સંબંધો વિનાશ ની નકારાત્મક અસરોને બમણી કરે છે.આવા સંબંધોમાં એક સભ્યના વિનાશનો અર્થ છે કે લગભગ બીજા સભ્યનો પણ વિનાશવિનાશના આરે આવેલી ફૂલોની કેટલીક જાતિઓ ના વિનાશનું કારણ પરાગ રજ વાહકોની વસતીમાં થતો ઘટાડો છે.
ફ્લોરલ ફોર્મ્યુલા ફ્લોરલ ફોર્મ્યુલા ફૂલના માળખાની રજૂઆત કરવાનો માર્ગ છે, જેમા ખાસ પ્રકારના પત્રો, આંકડાઓ અને પ્રતીકોનો સમાવેશ થાય છે. કોઈ ખાસ પ્રજાતિઓના બદલે પ્લાન્ટ ફેમિલીના ફ્લાવર સ્ટ્રકચરની રજૂઆત માટે સાધારણ ફોર્મ્યુલા ઉપયોગમાં લેવાશે. નીચેની રજૂઆતોનો તેમાં ઉપયોગ થાય છે.
અન્ય ફૂલો પરાગરજ વાહકોને આકર્ષવા માટે અનુકરણનો ઉપયોગ કરતા હોય છે.જેમકે, ઓર્ચિડની કેટલીક જાત એવા ફૂલોનું ઉત્પાદન કરે છે, જે રંગ, આકાર અને ગંધમાં માદા મધમાખી સાથે મળતા આવે છે.નર મધમાખીઓ પ્રજોત્પાદન માટે આવા એક ફૂલ પરથી બીજા ફર પર જાય છે.
આ મોડેલમાં મોટાભાગના જનીન એમએડીએસ-બોક્સ જનીન ધરાવે છે અને તેમાં ટ્રાન્સસ્ક્રિપ્શન ફેક્ટર્સ હોય છે, જે ફૂલોના પ્રત્યંક અંગ માટે જનીનની ચોક્કસ વર્તણૂક નિયંત્રીત કરે છે.
વધુમાં સપુષ્પ વનસ્પતિનાં પ્રજનનાંગોની સેવા કરતાં ફૂલો લાંબા સમય સુધી તાજા રહે તે જરૂરી છે. તેનો ઉપયોગ માણસો મુખ્યત્વે વાતાવરણને પ્રફુલ્લિત કરવાની સાથે ખોરાક તરીકે પણ કરે છે.
ક્લેઇસ્ટોગેમસ ફૂલ પોતાનું પરાગનયન જાતે જ કરે છે, તેના પછી તે સંભવતઃ ખૂલતા નથી.વાયોલા અને સાલ્વિયાની ઘણી પ્રજાતિઓ આ પ્રકારના ફૂલો તરીકે જાણીતી છે.
માકડાની ઊંચાઈ સામાન્યપણે ૫૦ થી ૬૦ સેન્ટિમીટરની હોય છે. નર માદા કરતાં બમણાં મોટા હોય છે, એ આ માકડા પ્રજાતિની વિશિષ્ટતા છે. ૨૦થી ૨૫ વર્ષનું આયુષ્ય ભોગવતાં આ માકંડા વર્ષમાં બે વખત બચ્ચાંને જન્મ આપે છે. તેઓનાં પ્રજનનનો સમયગાળો સામાન્યપણે અનિશ્ચિત હોય છે, પરંતુ એ સમયગાળો માર્ચ અને જૂનની વચ્ચે ગણવામાં આવે છે. ઉત્તર ભારતમાં મળતાં હનુમાન કદનાં વાંદરા કરતાં આ વાંદરાનું કદ નાનું હોય છે અને રંગ ભૂખરો લાલ હોય છે. તેનાં મુખનો રંગ લાલ હોય છે, જ્યારે પૂંછડીનો રંગ નારંગી હોય છે. પાછળ તરફ વળેલા કપાળ પરના વાળ વચ્ચે પાંથી જોવા મળે છે. આ માકડાની પૂંઠની નીચેનો ભાગ પણ લાલ કે નારંગી રંગનો હોય છે. તેની પૂંછડી ટૂંકી હોય છે, જે મોટા ભાગે ઊભી જ રાખતા હોય છે. તેઓની ચામડી લાલ પડતાં કથ્થાઈ રંગની હોય છે. તેઓ પાણીમાં ખુબ જ ઉત્તમપણે તરી શકે છે.
આ વાંદરૂં ટોળામાં રહે છે,જેમાં સૌથી મોટો નર વાંદરો સરદાર તરીકે રહે છે. નર માકડાઓની વચ્ચે નેતૃત્વ માટે વારંવાર લડાઈઓ થતી રહે છે. સંઘર્ષમાં વિજયી નર નેતૃત્વા કરતો હોય છે. તે નેતૃત્વ કરનાર નરને અંગ્રજી માં 'આલ્ફા' કહેવાય છે. સમૂહમાં અન્ય નરનાં બચ્ચા હોય તો તેમને નવો પ્રભુત્વ ધરાવતો નર મારી પણ નાંખે છે. ટોળકીની બધી માદાઓ ઉપર આ નર સ્વાભાવિક પ્રભુત્વ ધરાવતો હોય છે. જંગલ કાંઠે તથા માનવવસ્તી નજીક ખોરાકની શોધમાં ફરે છે. ક્યારેક હનુમાન વાંદરા સાથે ટોળામાં પણ જોવા મળે છે. આ પ્રાણી તરવામાં પાવરધું હોય છે. પરસ્પર સંદેશાવ્યવહાર માટે ભિન્ન ભિન્ન ધ્વનિઓ નીકાળી એક બીજા સાથે સંપર્ક કરે છે. મોઢા, હાથપગ તથા શરીરનાં હલનચલન દ્વારા પણ તેઓ સંદેશા મોકલતા હોય છે.
માકડું એક પ્રકારનું વાંદરું છે. આ લાલ મોઢાવાળો વાંદરો અધિકતર મર્કટ નામે પણ પ્રસિદ્ધ છે. માનવવસ્તીથી દૂર રહેનાર આ વાંદરો કોઈક વાર માનવવસ્તીની આસપાસ પણ જોવા મળતો હોય છે. આ માકડાનાં રૂધિરમાં 'રિસસ' નામનું એક રોગપ્રતિકારક દ્રવ્ય વહેતું હોય છે. આ દ્રવ્ય પરથી તેનુ 'રિસસ મેકક' એવું અંગ્રેજી નામ પડ્યું છે. પ્રાકૃતિક અવસ્થામાં એનું ૪-૧૫ વર્ષનું આયુષ્ય હોય છે. જ્યારે બંધનાવસ્થામાં અનુમાનિત ૨૫ વર્ષ તે જીવી શકે છે. આ માકડા એ વિશ્વભરનાં તમામ 'પ્રાઇમેટ્સ્'માં સૌપ્રથમ રોકેટ દ્વારા અવકાશયાત્રા કરી છે.
૧૮૦૧ – ફ્રેન્ચ ખગોળશાસ્ત્રી 'જીન-લુઇસ પોન્સે' પોતાનો પ્રથમ ધૂમકેતુ શોધ્યો. ત્યાર પછીનાં ૨૭ વર્ષમાં તેમણે ૩૬ ધૂમકેતુઓની શોધ કરી, જે ઇતિહાસમાં અન્ય કોઇ પણ દ્વારા શોધાયેલા ધૂમકેતુઓ કરતા વધુ છે.
૧૯૬૨ – એપોલો પરિયોજના: એક પત્રકાર પરિષદમાં નાસાએ ચંદ્ર પર અવકાશયાત્રીઓને ઉતારવા અને તેમને પૃથ્વી પર પાછા લાવવાના સાધન તરીકે ચંદ્રની ભ્રમણકક્ષાની મુલાકાતની જાહેરાત કરી.
૧૯૭૯ – અમેરિકાનું પ્રથમ અવકાશ મથક, સ્કાયલેબ , પૃથ્વીના વાતાવરણમાં પુનઃપ્રવેશ સમયે, હિંદ મહાસાગરમાં તુટી પડ્યું.
૧૯૬૨ – ફ્રેન્ચ આધિપત્ય ધરાવતા ભારતીય પ્રદેશોને ભારતને સોંપવામાં આવ્યા, હસ્તાંતરણને સત્તાવાર બનાવવા માટે સંધિની બહાલીનું આદાનપ્રદાન કરવામાં આવ્યું.
૧૯૭૭ – "રોક એન્ડ રોલ" સંગીતનો સમ્રાટ ગણાતો એલ્વિસ પ્રિસ્લિ , ૪૨ વર્ષની ઉમરે તેના 'ગ્રેસલેન્ડ' ખાતેના નિવાસસ્થાને વધુ પડતી દવાઓના સેવનને કારણે અવસાન પામ્યો.
૧૯૬૧ – મૌલવી અબ્દુલ હક્ક, આધુનિક ઉર્દૂ ભાષાના પિતા તરીકે ખ્યાત ભારતીય શિક્ષણશાસ્ત્રી અને ભાષાવિદ
૧૩૮૬ – ઇંગ્લેન્ડ અને પોર્ટુગલ વિન્ડસરની સંધિ પર હસ્તાક્ષર સાથેના તેમના જોડાણને ઔપચારિક રીતે બહાલી આપે છે, જે તેને વિશ્વનું સૌથી જૂનું રાજદ્વારી જોડાણ બનાવે છે જે હજી પણ અમલમાં છે.
૨૦૧૦ – પાકિસ્તાનના સિંધ પ્રાંતની સરકારને સિંધ કોર્ટ અને સુપ્રીમ કોર્ટની જેલ સુધાર સમિતિની બેઠક પછી જેલમાં બંધ ૫ વર્ષથી વધુ સમય જેલમાં ગુજારી ચુકેલા કેદીઓને દર ત્રણ મહીના બાદ પત્ની સાથે એક રાત રહેવાની અનુમતિ આપવાનો ફેંસલો સુણાવ્યો.
૨૦૧૦ – ભારત દેશની વંદના શિવાને વિકાસશીલ દેશોમાં મહિલા સશક્તિકરણ અને પર્યાવરણ સંરક્ષણના ક્ષેત્રમાં સહયોગ આપવા માટે વર્ષ ૨૦૧૦ના સિડની શાંતિ પુરસ્કાર માટે પસંદ કરવામાં આવ્યા.
૨૦૧૫ – રશિયા એ વિજય દિવસની ૭૦મી વર્ષગાંઠની ઉજવણી માટે મોસ્કોના રેડ સ્ક્વેરમાં તેની અત્યાર સુધીની સૌથી મોટી લશ્કરી પરેડનું પ્રદર્શન કર્યું.
મલેશિયા દેશમાં કુલ ૧૩ રાજ્ય અને ત્રણ સંઘીય પ્રદેશનો સમાવેશ થાય છે. મલેશિયાના પ્રમુખને યાંગ ડી-પેર્તુઆન અગાંગ રૂપે ઓળખવામાં આવે છે. જેનો અર્થ: "મલેશિયાનો રાજા" થાય છે. હાલમાં આ પદ વર્તમાન સુલ્તાન મિજાન જૈનુલ અબીદીન સંભાળી રહ્યા છે. મલેશિયામાં શાસનના પ્રમુખ પ્રધાનમંત્રી હોય છે. મલેશિયા આસિયાનનું સદસ્ય છે જેથી તેની અર્થવ્યવસ્થા સતત પ્રગતિ કરી રહી છે. અને તે દક્ષિણ પૂર્વ એશિયામાં એક અપેક્ષાકૃત સમૃદ્ધ દેશ છે. દેશના મુખ્ય શહેરોમાં કુઆલાલમ્પુર, જ્યોર્જ ટાઉન, ઈપોહ અને જોહોર બાહરુ વગેરેનો સમાવેશ થાય છે.
મલેશિયા નો સમાજ બહુ જાતીય, બહુ સાંસ્કૃતિક અને બહુભાષી સમાજ છે, અંહી મલય અને અન્ય દેશી જનજાતિ ૬૫% જેટલી છે, તથા ચીની 25% અનેં 7% ભારતીયો શામિલ છે. દેશ નાં બહુસંખ્યક સમુદાય ના રૂપે બધા મલય મુસ્લિમ છે, કારણ કે મલેશિયાઈ કાયદા પ્રમાણેં મલય થવા માટે મુસ્લિમ હોવું જરૂરી છે. મલયો રાજકારણ માં મુખ્ય ભૂમિકા ભજવે છે. અનેં મુળ નિવાસી તરીકે તેમની ગણના થાય છે. તેમની મૂળ ભાષા મલય છે.