polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ઉત્તરપશ્ચિમમાંથી ઉતરી આવેલા મુસ્લિમ સૈન્યના આક્રમણોને કારણે બાકીના સમગ્ર ભારતની રાજકીય પરિસ્થિતિમાં ઝડપી પરિવર્તન થતાં તમિલનાડુના ઇતિહાસમાં મહત્વનો વળાંક આવ્યો. 14મી સદી દરમિયાન ત્રણ પૌરાણિક રાજવંશોની પડતી થઈ તે સાથે, તામિલ દેશ વિજયનગર સામ્રાજ્યનો હિસ્સો બન્યો. આ સામ્રાજ્ય વખતે તેલુગુ બોલનારા નાયક રાજ્યપાલો તમિલ પ્રદેશ ઉપર શાસન કરતા હતા. ટૂંકા સમયગાળા માટે આવેલા મરાઠાઓએ યુરોપની વ્યાપારિક પેઢીઓને રસ્તો કરી આપ્યો. તેઓ 17મી સદીમાં દેખાવા શરૂ થયા હતા અને આખરે તેમણે આ પ્રદેશનાં મૂળ શાસકો ઉપર જીત મેળવી લીધી હતી. મોટા ભાગના દક્ષિણ ભારતને આવરી લેતી મદ્રાસ પ્રેસિડેન્સીની રચના 18મી સદીમાં થઈ અને તેનો વહીવટ બ્રિટિશ ઇસ્ટ ઇન્ડિયા કંપની દ્વારા કરાતો. ભારતને સ્વતંત્રતા મળ્યાં બાદ, ભાષાકીય હદના આધારે તમિલનાડુ રાજ્યની રચના કરાઈ હતી.
આ સમયગાળા દરમિયાન, લંકા ઉપરથી ચોલાઓનું આધિપત્ય ફગાવી દેવાનો પ્રયાસ કરી રહેલા સિંહાલા લોકો, પોતાનાં પરંપરાગત પ્રદેશોને સ્વતંત્ર કરાવવા મથી રહેલા પાંડ્ય રાજકુમારો અને દક્ષિણી દખ્ખણના ચાલુક્યોની વધતી જતી મહત્વાકાંક્ષાઓ – વગેરે પરિબળો ચોલા સામ્રાજ્ય માટે મુશ્કેલીનું કારણ બન્યાં હતાં. ઇતિહાસના આ સમયગાળા દરમિયાન ચોલા અને તેમના શત્રુઓ વચ્ચે સતત લડાઈઓ થતી રહેતી હતી. સત્તાનું સમતુલન ચાલુક્યો અને ચોલાઓ વચ્ચે જળવાયેલું હતું અને તુંગભદ્રા નદી આ બે સામ્રાજ્યો વચ્ચેની વણ-બોલાયેલી સીમા તરીકે સ્વીકારાયેલી હતી. જો કે, વેન્ગી રાજ્યમાં ચોલાઓનો વધતો જતો પ્રભાવ એ આ બન્ને સામ્રાજ્ય વચ્ચે વિખવાદનું કારણ બન્યો હતો. ચોલાઓ અને ચાલુક્યોએ અનેક યુદ્ધો ખેલ્યાં હતા અને બન્ને રાજ્યો અંતવિહીન યુદ્ધોથી થાક્યા હતા તથા મડાગાંઠ ચાલુ રહી હતી.
આંતરિક અને બાહ્ય વેપાર સુસંગઠિત અને સક્રિય હતો. પૂરાતત્વીય અને સાહિત્યિક પૂરાવાઓ યવન લોકો સાથે પૂરબહારમાં ખીલેલા વિદેશ વેપારનો ઉચ્ચાર કરે છે. પૂર્વીય તટે આવેલું બંદરીય નગર પુહર અને દક્ષિણ ભારતના પશ્ચિમ તટે આવેલ મુઝીરીઝ વિદેશ વેપારના મોટા મથક હતા, જ્યાં વિશાળ જહાજો લાંગરતા હતા, તેમનો કિંમતી વ્યાપારિક માલસામાન ઠાલવતા હતા. ઇ.સ. બીજી સદી બાદ આ વેપાર ઘટવો શરૂ થયો, અને રોમન સામ્રાજ્ય તથા પૌરાણિક તમિલ પ્રદેશ વચ્ચેના સીધા સંપર્કનું સ્થાન આરબ તથા પૂર્વ આફ્રિકાના ઔક્સુમિટ્સ સાથેના વેપારે લીધું. આંતરિક વેપાર પણ ખુબ હતો અને ચીજવસ્તુઓનું વેચાણ તથા સાટાપદ્ધતિથી વિનિમય થતો. વસતીના મોટાભાગના લોકોનો મુખ્ય વ્યવસાય ખેતીનો હતો અને વંશપરંપરાગત રીતે કૃષિનીતિજ્ઞો ગણાતા વેલ્લાલાર મોટાભાગની જમીનોની માલિકી ધરાવતા હતા.
14મી સદીમાં દિલ્હીના સુલ્તાનોએ કરેલા આક્રમણને કારણે હિંદુઓએ પ્રતિશોધાત્મક પ્રતિક્રિયા આપી તેમણે એકત્ર થઈને વિજયનગર સામ્રાજ્ય તરીકે ઓળખાતા એક નવા રાજ્યનું નિર્માણ કર્યું. બુક્કા અને તેના ભાઈ હરિહરાએ કર્ણાટકમાં વિજયનગર શહેરમાં સ્થિત વિજયનગર સામ્રાજ્ય સ્થાપ્યું. બુક્કાના શાસન હેટળ આ સામ્રાજ્ય સમૃદ્ધ બન્યું અને દક્ષિણ તરફ વિસ્તરતું રહ્યું. બુક્કા અને તેના પુત્ર કંપનાએ દક્ષિણ ભારતના મોટાભાગના રાજ્યો ઉપર જીત મેળવી. 1371માં વિજયનગર સામ્રાજ્યએ અલ્પજીવી મદુરાઈની સલ્તનતને હાર આપી, જેની સ્થાપના ખિલજીના આક્રમણકારી સૈન્યના બાકી બચેલા લોકોએ કરી હતી. આખરે આ સામ્રાજ્યએ સમગ્ર દક્ષિણ ભારતમાં ફેલાઈ ગયું. વિજયનગર સામ્રાજ્યે પોતાના વિવિધ પ્રદેશોમાં શાસન ચલાવવા માટે નાયક તરીકે ઓળખાતા સ્થાનિક સૂબાઓની પ્રથાની સ્થાપના કરી હતી.
ઇતિહાસકારો એવું અનુમાન કરે છે કે આ લોકો બૌદ્ધ અથવા જૈન ધર્મ અનુસરતા હતા અને પ્રારંભિક સદીઓ સી.ઈ. દરમિયાન તમિલ પ્રદેશમાં વસનારા બહુમતી રહીશો દ્વારા પળાતા હિંદુ ધર્મો પ્રત્યે તેઓ વિરોધી વલણ ધરાવતા હતા. આના પરિણામ રૂપે સાતમી અને આઠમી સદીમાં આ લોકોની પડતી બાદ હિંદુ વિદ્વાનો અને લેખકોએ તેમના લખાણોમાં કાલભ્રાસોનો ઉલ્લેખ મિટાવી દઇ તેમના શાસનકાળને અંધારામાં જ રાખવાનું વલણ અપનાવ્યું હોય એવું બની શકે છે. કદાચ આ કારણસર જ, તેમનો શાસનકાળ ‘અંધારો યુગ’–વચલો કાળ તરીકે ઓળખાય છે. શાસક રાજવંશો પૈકીના કેટલાક ઉત્તર તરફ ચાલ્યા ગયા અને કાલભ્રાસથી દૂર કોઇ પરદેશી સત્તાના મુલકમાં આશ્રય મેળવ્યો. સમાજમાં જૈન અને બૌદ્ધ ધર્મના મૂળ ઊંડે સુધી ઉતર્યાં, જેને કારણે મોટા પ્રમાણમાં નૈતિક કવિતાઓનું સર્જન થયું.
સદીઓ સુધી પલ્લવો અને ચોલાઓએ સત્તાથી દૂર રાખ્યા બાદ, જતાવર્મન સુંદરા પાંડ્યએ 1251માં ટૂંકા ગાળામાં જ પાંડ્યોની ભવ્યતાને ફરી ચેતનવંતી કરી અને પાંડ્યોની સત્તા ગોદાવરી નદીના તટે તેલુગુ રાજ્યોથી લઈને ઉત્તરમાં અડધાં શ્રીલંકા સુધી લંબાતી હતી. 1308માં મારાવરામ્બન કુલશેખર પાંડ્યન પહેલો મૃત્યુ પામ્યો, ત્યારે તેના બે પુત્રો - કાયદેસરના વારસદાર સુંદરા પાંડ્ય અને ગેરકાયદેસર વારસદાર વિરા પાંડ્યા વચ્ચે વારસાઇ હકના વિખવાદમાંથી સંઘર્ષ ફાટી નીકળ્યો અને બન્ને રાજગાદી માટે એકબીજા સાથે લડ્યાં. ટૂંક સમયમાં જ, દિલ્હી સલ્તનતનાં આક્રમણકારી સૈન્યના હાથમાં મદુરાઈ જતું રહ્યું (આરંભમાં દિલ્હી સલ્તનતે હારેલાં સુંદરા પાંડ્યનને રક્ષણ પૂરું પાડ્યું હતું).
પ્રારંભિક ચોલા રાજાઓમાં કારિકાલ ચોલા સૌથી પ્રસિદ્ધ થયો હતો. સંગમ કવિતાઓની સંખ્યાબંધ કવિતાઓમાં તેનો ઉલ્લેખ થયેલો છે. પછીના સમયમાં, કરિકાલ કિલપ્પટિકરમ અને 11મી તથા 12મી સદીઓના શિલાલેખો તેમજ સાહિત્યિક કૃતિઓમાં મળી આવતી ઘણી દંતકથાઓનો એક હિસ્સો બન્યો. તેમાં તેને હિમાલય સુધીના સંપૂર્ણ ભારત ઉપર વિજય મેળવનાર તરીકે તથા પોતાના ખંડિયા રાજ્યોની મદદથી કાવેરી નદીના કિનારે પૂરથી બચવા માટેના પાળાંના બાંધકામ માટે યાદ કરવામાં આવ્યો છે. જોકે, સંગમ સાહિત્યમાં પોતાની ગેરહાજરીના કારણે આ દંતકથાઓ શંકાના વર્તુળમાં છે. કોસેન્ગાન્નાન અન્ય એક પ્રસિદ્ધ પ્રારંભિક ચોલા રાજા હતો. સંગમ સમયગાળાની સંખ્યાબંધ કવિતાઓમાં તેનાં ગુણગાન ગાવામાં આવ્યા છે. મધ્યયુગીન સમયગાળામાં તે શૈવ સંત પણ બન્યો હતો.
તમિલ રાજ્યના ઇતિહાસનાં મધ્યયૂગીન સમયગાળામાં ઘણાં રજવાડાઓની ચડતી અને પડતી થઈ, આ પૈકીના કેટલાક સામ્રાજ્યના કદ સુધી પહોંચ્યા હતા અને ભારત તથા વિદેશો, બન્નેમાં પ્રભાવ ફેલાવ્યો હતો. સંગમ યુગ દરમિયાન અત્યંત સક્રિય રહેલા ચોલા રાજાઓ પ્રથમ કેટલીક સદીઓ દરમિયાન સદંતર અલોપ રહ્યાં હતા. આ સમયગાળો પાંડ્ય અને પલ્લવ રાજાઓ વચ્ચેની ચડસાચડસી સાથે શરી થયો અને તેને કારણે ચોલા રાજાઓનો પુનઃ વિકાસ થયો. ચોલા રાજાઓ આગળ જતાં મહા સત્તા બન્યા. તેમની પડતીને લીધે ટૂંકા સમય માટે પાંડ્ય રાજાઓનું પુનરુત્થાન થયું. આ એ સમયગાળો હતો કે જે દરમિયાન હિંદુ ધર્મમાં પુનઃ પ્રાણ પૂરાયા હતા અને મંદિરોનું નિર્માણ તથા ધાર્મિક સાહિત્યનું સારામાં સારું સર્જન થયું હતું.
850ની આસપાસ, પાંડ્ય અને પલ્લવો વચ્ચેના સંઘર્ષને કારણે એક તક ઊભરી આવી જેનો ઉપયોગ કરીને વિજયાલયનો ઉદય થયો અને તેણે તંજાવુર કબ્જે કર્યું અને આખરે મધ્યયુગીન ચોલા રાજવંશની સ્થાપના કરી. વિજયાલયે ચોલા રાજવંશને પુર્નજીવિત કર્યો અને તેના પુત્ર આદિત્ય પહેલાએ તેમની સ્વતંત્રતા સ્થાપિત કરવામાં મદદ કરી. તેણે 903માં પલ્લવ રાજ્ય ઉપર આક્રમણ કરી યુદ્ધમાં પલ્લવ રાજા અપરાજિતાની કતલ કરીને પલ્લવ શાસનનો અંત આણ્યો. પરાંતક પહેલાની સત્તા હેટળ ચોલા રાજ્ય વિસ્તરીને સમગ્ર પાંડ્ય રાજ્યમાં ફેલાઈ ગયું. જો કે, સત્તાકાળના અંતભાગમાં તેને રાષ્ટ્રકુટ રાજાઓના હાથે ઘણાં પરાજયોની પીડા સહન કરવી પડી હતી. રાષ્ટ્રકુટ રાજાઓએ ચોલા રાજ્યમાં તેમની સીમા સારી એવી વિસ્તારી હતી.
થોડાક દશકો સુધી વિસ્તરણ કર્યાં બાદ, પલ્લવ સત્તાને ગંભીર પડકાર ફેંકી શકાય એટલું પાંડ્ય સામ્રાજ્ય વિશાળ બની ગયું હતું. પાંડ્ય મારાવર્મન રાજાસિમ્હાએ ચાલુક્ય વિક્રમાદિત્ય બીજા સાથે જોડાણ કરીને પલ્લવ રાજા નંદીવર્મન બીજા ઉપર હુમલો કર્યો. કાવેરી નદીના તટે લડાયેલા એક યુદ્ધમાં વરાગુનને પલ્લવોને સજ્જડ હાર આપી. પલ્લવ રાજા નંદીવર્મને કોન્ગુ અને ચેરા રાજ્યોના જાગીરદાર સરદારો સમક્ષ પાંડ્યોની વધતી જતી સત્તાને અટકાવવાની માગ કરી અને તેમની સાથે જોડાણ કર્યું. આ સૈન્યોએ વિવિધ યુદ્ધો લડ્યાં જેમાં પાડ્ય સૈન્યને નિર્ણાયક જીતો મેળવી. શ્રીમારા શ્રીવલ્લભના સત્તાકાળ હેઠળ પાંડ્ય રાજાઓએ શ્રીલંકા ઉપર પણ ચડાઈ કરી અને 840માં ઉત્તરીય પ્રદેશો ઉપર જીત મેળવી.
આધુનિક માનવના પૂર્વજો , જેઓ 50,000 વર્ષ પૂર્વે જોવા મળ્યાં હતા તેઓ વધુ વિકસિત હતા અને તેઓ વિવિધ પ્રકારના પત્થરોનો ઉપયોગ કરીને વધુ પાતળાં અને પતરી-જેવાં તીક્ષ્ણ ઓજારો બનાવી શક્યાં હતા. આશરે 10,000 વર્ષ પૂર્વે, માનવે માઇક્રોલિથિક ઓજારો તરીકે ઓળખાતા વધુ નાનાં ઓજારો બનાવ્યા હતા. પ્રારંભના માનવો દ્વારા આ પ્રકારના ઓજારો બનાવવા માટે સૂર્યકાન્તમણિ, અકીક, ચકમકના પત્થરો, ક્વાર્ટ્ઝ વગેરેનો ઉપયોગ કરાતો હતો. 1949માં, સંશોધકોને તિરુનેલવેલી જિલ્લામાં આ પ્રકારના પત્થર મળી આવ્યા હતા. પૂરાતત્વીય પૂરાવાઓમાં એવું જાણવા મળ્યું છે કે પત્થર યુગ ઇ.સ.પૂ. 6,000-3,000 વચ્ચે રહ્યો હતો.
મદુરાઈમાં, થિરુમલાઈ નાયક એ સૌથી પ્રસિદ્ધ નાયક શાસક હતો. તેણે કલા અને સ્થાપત્યકલાને આશ્રય આપીને નવી રચનાઓ કરાવડાવી હતી તથા મદુરાઈની અંદર તથા બહારના તત્કાલીન સ્થળોનું વિસ્તરણ કરાવડાવ્યું હતું. 1659માં થિરુમલાઈ નાયકના મૃત્યુ પછીથી, મદુરાઈનું નાયક રાજ્ય વેરવિખેર થવું શરૂ થયું. તેમના અનુગામીઓ નબળા શાસકો હતા અને મદુરાઈ ઉપર હુમલાઓ ફરી શરૂ થયા. મહાન મરાઠા શાસક શિવાજી ભોંસલેએ દક્ષિણ ઉપર આક્રમણ કર્યું, મૈસોરના ચિક્કા દેવા રાયા અને અન્ય મુસ્લિમ શાસકોએ પણ આક્રમણો કર્યાં હતા, પરિણામ રૂપે અંધાધૂંધી અને અસ્થિરતા વ્યાપી ગઈ. સ્થાનિક શાસક રાણી મંગામ્મલે આ આક્રમણોનો પ્રતિકાર કરવાનો પ્રયાસ કરીને ભારે હિંમત દર્શાવી હતી.
શ્રીમારાના નેજા હેઠળ પાંડ્ય સત્તા વિકસતી રહી અને તેણે પલ્લવોના વધુને વધુ પ્રદેશો પચાવી પાડ્યાં. પલ્લવો સામે હવે રાષ્ટ્રકુટ રાજાઓના સ્વરૂપમાં એક નવો પડકાર ઊભો થયો હતો. પશ્ચિમી દખ્ખણ પ્રદેશમાં ચાલુક્યોના સ્થાને આ રાજાઓ આવ્યા હતા. જો કે, પલ્લવોને નંદીવર્મન ત્રીજો નામનો એક સક્ષમ સમ્રાટ મળ્યો હતો, તેણે પોતાના ગંગા અને ચોલા સાથીઓની મદદથી તેલારુના યુદ્ધમાં શ્રીમારાને સજ્જડ હાર આપી. પલ્લવ રાજ્ય ફરી એકવાર વૈગાઈ નદી સુધી પહોંચ્યું. 848માં અરિસિલ ખાતે પલ્લવ નરીપટુન્ગાના હાથે પરાજય થતા પાંડ્યોને વધુ એક આંચકો સહન કરવો પડ્યો. . ત્યારપછી, પાંડ્યોએ પલ્લવોની સર્વોપરિતા સ્વીકારી લીધી હતી.
સંગમ યુગ પૂરો થયા બાદ, આશરે ઇ.સ. 300થી આશરે ઇ.સ. 600 સુધીના સમયગાળામાં તમિલ ભૂમિ પર બનેલા બનાવોની કોઇપણ માહિતીનો લગભગ અભાવ છે. ઇ.સ. 300ની આસપાસના કોઇ સમયે કાલભ્રાસની ઉપસ્થિતિથી સમગ્ર પ્રદેશ વિક્ષિપ્ત થઈ ગયો હતો. પછીના સાહિત્યમાં આ લોકોને ‘શેતાન શાસકો’ તરીકે વર્ણવવામાં આવ્યા છે જેમણે સ્થાપિત તમિલ રાજાઓને સત્તા પરથી ફેંકી દઈને દેશ ઉપર મજબૂત પકડ જમાવી દીધી હતી. તેમના મૂળ અને તેમના શાસનકાળ વિશેની વિગતો અંગેની માહિતી ખૂબ જ ઓછી છે. તેઓ કોઇ પણ કલાકૃતિ કે સ્મારકો છોડી ગયા નહોતા. બૌદ્ધ અને જૈન સાહિત્યમાં જે છૂટાછવાયો ઉલ્લેખ થયો છે તે આ લોકો વિશેનો એકમાત્ર માહિતી સ્રોત છે.
1707માં મોગલ શહેનશાહ ઔરંગઝેબના મોત સાથે, તેનું સામ્રાજ્ય સંખ્યાબંધ વારસાઈ યુદ્ધો વચ્ચે વિખેરાઈ ગયું અને આ સામ્રાજ્ય માટે કામ કરતા લોકોએ પોતાને સ્વતંત્ર જાહેર કરવાનું શરૂ કર્યું. તમિલનાડુના દક્ષિણી પ્રદેશોનો વહીવટ સેંકડો પોલિગર અથવા પલયક્કારો વચ્ચે વહેંચાઈ ગયું, આ પૈકીના કેટલાકની સત્તા થોડા ગામડાંઓ પૂરતી હતી. વિસ્તારને લઈને સ્થાનિક સરદારો અવારનવાર એકબીજા સાથે ઝઘડતાં હતા. આને લીધે તમિલ રાજ્યની રાજકીય પરિસ્થિતિ બદલાઈ અને દક્ષિણ ભારતમાં અંધાધૂંધી અને ગભરાટનું વાતાવરણ ફેલાયું હતું. આ પ્રકારની ગૂંચવાડાભરી પરિસ્થિતિમાં યુરોપના વેપારીઓને પોતાના લાભની તક દેખાઈ હતી.
દક્ષિણમાં કાલાભ્રાસ રાજાઓને સત્તા પરથી ઉતારવાનો યશ પાંડ્ય કદુન્ગોન ને જાય છે. કદુન્ગોન અને તેના પુત્ર મારાવર્મન અવિનિશુલામણિએ પાંડ્ય સત્તાને પુર્નજીવિત કરી. પાંડ્ય સેંદને પોતાની સત્તાને ચેરા દેશ સુધી વિસ્તારી. તેના પુત્ર અરિકેસરી પરાંતક મારાવર્મને લાંબો સમય સુખેથી શાસન કર્યું. તેણે ઘણાં યુદ્ધો લડ્યાં અને પાંડ્ય સત્તાનો વિસ્તાર કર્યો. પાંડ્યો પૌરાણિક સમયથી તેમના સંપર્કો દ્વારા ખુબ જાણીતાં હતા. તેમના રાજદ્વારી સંબંધો છેક રોમન સામ્રાજ્ય સુધી લંબાયેલા હતા. ઈસુની 13મી સદીમાં માર્કો પોલોએ નોંધ્યા પ્રમાણે તે સૌથી સમૃદ્ધ સામ્રાજ્ય હતું.
તમિલનાડુમાં ઉત્તરપાષાણ સમયગાળો આશરે ઇ.સ.પૂ. 2500ની આસપાસ રહ્યો હતો.ઉત્તરપાષાણ સમયગાળાના માનવોએ ઘસી, પોલિશ કરીને ચોક્કસ આકાર ધરાવતા પત્થરના ઓજારો બનાવ્યા હતા. તમિલનાડુમાં પૌરાણિક લખાણ ધરાવતી એક ઉત્તરપાષાણ હથોડી મળી આવેલી છે. ઉત્તરપાષાણ ગાળામાં માનવો મુખ્યત્વે નાની અને સપાટ ટેકરીઓ અથવા વત્તેઓછે અંશે સ્થાયી વસાહતોમાં રહેતા હતા, પરંતુ તેઓ ઢોરના ચારા માટે સમયાંતરે સ્થળાંતર કરતા રહેતા હતા. તેઓ પોતાના મૃતક સ્વજનને પાત્રો અથવા ખાડાઓમાં યોગ્ય રીતે દફનાવતા હતા. તેમણે કેટલાક ઓજારો અથવા હથિયારો બનાવવા માટે તાંબાનો ઉપયોગ કરવાનું પણ શરૂ કર્યું હતું.
દિલ્હીના સુલતાન અલાઉદ્દીન ખિલજીના સેનાપતિ મલિક કાફુરે 1311માં મદુરાઈ ઉપર આક્રમણ કરીને જીત મેળવી હતી. પાંડ્ય અને તેમના વંશજોને તિરુનેલવેલીની આસપાસના એક નાનકડાં પ્રદેશમાં વધુ થોડાં વર્ષો પૂરતા રહ્યાં. કુલશેખર પાંડ્યના તાબાનાં ચેરા સરદાર રવિવર્મન કુલશેખર પાંડ્ય રાજગાદરી ઉપર પોતાનો દાવો કર્યો. રાજ્યની અસ્થિર પરિસ્થિતિનો ઉપયોગ કરીને રવિવર્મન કુલશેખર ઝડપથી દક્ષિણ તમિલનાડુમાં ફરી વળ્યો અને કન્યાકુમારીથી કાંચીપુરમ સુધીના સમગ્ર પ્રદેશને ચેરા રાજ્યની હેઠળ લઈ લીધાં. મદ્રાસના એક પરાવિસ્તાર પુનામલ્લીમાં તેના શિલાલેખ મળ્યાં હતા.
લોહ યુગ દરમિયાન, માનવોએ ઓજારો અને હથિયારો બનાવવા માટે લોહ ધાતુનો ઉપયોગ કરવાનું શરૂ કર્યું હતું. ભારતીય દ્વિપકલ્પમાં લોહ યુગની સંસ્કૃતિની નિશાની વિશાળ પત્થરોની બનેલી પ્રાગઐતિહાસિક કબ્રસ્તાનોમાં મળે છે જેઓ સેંકડો સ્થળે મળી આવ્યા છે. કેટલાક ખોદકામ અને કબરના સ્મારકની ટાયપોલોજીના આધારે, એવું જાણવા મળ્યું છે કે લોહ યુગના સ્થળો ઉત્તરથી દક્ષિણ તરફ વિસ્તર્યાં હતા. થિરુનેલવેલી જિલ્લામાં આવેલા આદિચેનાલ્લુર તથા ઉત્તરીય ભારતમાં હાથ ધરાયેલા તુલનાત્મક ખોદકામમાં મેગાલિથિક સંસ્કૃતિના દક્ષિણ તરફી સ્થળાંતરના પૂરાવા મળ્યાં છે.
ચેરા રાજ્ય આધુનિક કેરળ રાજ્ય વડે બનેલું હતું અને તે દક્ષિણીય ભારતના પશ્ચિમ અથવા મલબારના તટે વસેલું હતું. સમુદ્ર સાથેની નીકટતાને કારણે આફ્રિકા સાથેના વેપારને પ્રોત્સાહન મળ્યું હતું. ચેરા રાજ્યની પૌરાણિક સીમા વડે બનેલા ભારતના વર્તમાન કેરળ રાજ્યના લોકો એ જ ભાષા બોલે છે અને બાકીના તમિલ પ્રદેશ સાથે વ્યાપક પ્રમાણમાં વ્યવહાર ધરાવતા હતા. નવમી અને દસમી સદીની આસપાસ, તમિલ પર સંસ્કૃત ભાષાના પ્રભાવને કારણે તેમની અંગત ઓળખ પરિવર્તન પામી, અને એક નવી ભાષાનો ઉદભવ થવો શરૂ થયો.
અશોક સ્તંભોમાં અન્ય રજવાડાં પૈકી ત્રણ રાજવંશો- ચોલા, પાંડ્ય અને ચેરાનાં નામનો ઉલ્લેખ થયેલો છે. આ રાજવંશો અશોકના સામ્રાજ્યનો ભાગ નહોતા, તેમ છતાં તે તેમની સાથે મૈત્રીપૂર્ણ સંબંધો ધરાવતો હતો. કલિંગ ઉપર ઇ.સ.પૂ. 150ની આસપાસ શાસન કરનાર રાજા ખારવેલે હાથીગુફાનાં પ્રસિદ્ધ શિલાલેખોમાં આશરે 100 વર્ષ સુધી અસ્તિત્વમાં રહેનારા તમિલ રજવાડાંના જોડાણનો ઉલ્લેખ કરેલો છે.
ઇ.સ.પૂ. 300ના ગાળાના અશોકની રાજઆજ્ઞાઓમાં સામાન્ય યુગ પૂર્વેના તમિલનાડુની રાજકીય પરિસ્થિતિઓનો ઉલ્લેખ મળી આવે છે. ઇ.સ.પૂ. 150ના સમયના હાથીગુફાના શિલાલેખોમાં પણ આનો અસ્પષ્ટ ઉલ્લેખ છે. પાંડ્ય દેશમાંથી કાલભ્રાસને હટાવી દેનાર પાંડ્ય રાજા કાદુંગન ના જે પૂરાવા છે તે તામિલ દેશના પ્રારંભના શિલાલેખત્મક પૂરાવા છે – નિલાકાંત શાસ્ત્રી, અ હિસ્ટરી ઓફ સાઉથ ઇન્ડિયા , પાના 105, 137
આધુનિક ભારતનો તમિલનાડુ પ્રદેશ પ્રાગઐતિહાસિક સમયથી સતત માનવ વસાહત હેઠળ રહ્યો છે તેમજ તમિલનાડુનો ઇતિહાસ અને તમિલ લોકોની સંસ્કૃતિ વિશ્વમાં સૌથી પૂરાણાં ઇતિહાસ-સંસ્કૃતિ પૈકીના એક છે. પાષાણ યુગથી લઈ આધુનિક સમય સુધીના તેના ઇતિહાસમાં, વિવિધ બાહ્ય સંસ્કૃતિઓ સાથે આ પ્રદેશનું સહઅસ્તિત્વ રહ્યું છે. ઇતિહાસના ખૂબ ટૂંકા સમયને બાદ કરતા તમિલ પ્રદેશ વિદેશી શાસનથી સ્વતંત્ર રહ્યું છે.
ટાટા ઈન્ડિગો એક્સએલ થી ઓળખાતી લાંબા પૈડા આધારિત આવૃત્તિ જાન્યુઆરી 2007થી વેચાણ માટે મુકવામાં આવી હતી. ઈન્ડિગો સેડાનની આ લાંબા પૈડા આધારિત આવૃત્તિ છે. તેમાં એક પહોળો વ્હીલબેઝ અને 101 એચપી નું એન્જિન છે.પેટ્રોલ મોડેલમાં એમપીએફઆઈ 16 ટ્વીન કેમ એન્જિન છે, જ્યારે કંપનીમાં જ વિકસાવાયેલા ડિકોર એન્જિન ડીઝલ રૂપાંતરણમાં છે. કેટલીક ખાસિયતોમાં આગળની પાવર્ડ સીટો , પાછળ વાતાનુકૂલન માટે અલગ અંકુશ સાથે કોન્સોલ , ઓટો પાવર ડાઉન કામગીરી સાથે તમામ ચારેય પાવર વિન્ડો, અને કાર ફોનનો સમાવેશ થાય છે.ટાટા ઈન્ડિગો એક્સએલ વધુમાં 32 બીટ માઈક્રોપ્રોસેસર, 1396 સીસી , 16 વાલ્વ એન્જિન, વધારાયેલી વ્હીલબેઝ ની શક્તિ, ઈંધણ ટેન્કની ક્ષમતા જેવી ઉત્કૃષ્ટ ટોચની વિશેષતાઓથી સુસજ્જ છેઃ
ઈન્ડિગો મરીના ) તરીકે ઓળખતી સ્ટેશન વેગન આવૃત્તિ નવી દિલ્હી ઓટો એક્સ્પો 2004માં અનાવરિત કરવામાં આવી હતી.વિવિધ આધુનિક ખાસિયતો યુક્ત ઈન્ડિગો મરીનામાં આગળ અને પાછળ સ્પોટ રિડિંગ લેમ્પ સાથેના કેબિન લેમ્પ, એચવીએસી પ્રણાલી, 4 સ્પોક વ્હીલ, ગિયર બદલવાના એલ્યુમિનિયમમાંથી બનેલા હાથા, પાવર વિન્ડોઝ, બોડીના રંગના બમ્પરો, રુફ રેઈલ , દરવાજા પરના રબ રેઈલ , સંપૂર્ણ પૈડાં પરના ઢાંકણ, ડિઝિટલ ઘડિયાળ, અલગ કરી શકાય તેવુ લગેજ કવર, સાઈડ ઈમ્પેક્ટ બીમ્સ, કોલેપ્સિબલ સ્ટીઅરિંગ કોલમ જેવી ભિન્નતાઓ હતી. 2010માં, મરીનાનું ઉત્પાદન અટકાવી દેવાતા, આ વાહન મોટાભાગના ટાટા ડીલરો પાસે હવે તૈયાર મળતુ નથી.
ટાટાએ 2008માં નવી દિલ્હી ખાતે ઓટો એક્સપોમાં ટાટા ઈન્ડિગો સીએસ લોન્ચ કરી હતી. સીએસ નાની સેડાન તરીકે ગણાય છે અને વિશ્વની સૌથી નાની સેડાન છે. ઈન્ડિગો સીએસ ઓછી આબકારી જકાતને આધીન છે. પેટ્રોલ અને ડીઝલ બંને આવૃત્તિમાં ત્રણ-ત્રણ મોડેલ છે. ઈન્ડિગો સીએસ માં 1.2 લિટર, , એમપીએફઆઈ એન્જિન સ્વરૂપ અને 1.4 લિટર ટીસીઆઈસી એન્જિન ડીઝલ આવૃત્તિમાં છે. ઈન્ડિગો સીએસ શરૂઆતમાં ઈન્ડિકા ગ્રિલ અને હેડલાઈટ સાથે રજૂ કરવામાં આવી હતી, અને 2009માં ઈન્ડિગો ડ્યુઅલ ચેમ્બર હેડલાઈટ્સ અને ગ્રિલ સાથે રજૂ કરવામાં આવી હતી. ડિકોર વિકલ્પ પણ ઉમેરવામાં આવ્યો હતો.
2002માં, ટાટાએ ભારતની સ્પર્ધાત્મક સ્વદેશી સેડાન ઇન્ડિગોની રજૂ કરી હતી. પોતાના જ ઘરમાં આકાર પામેલી, આ ગાડી ટાટા ઈન્ડિકાની સેડાન આવૃત્તિ છે, જેમાં સંખ્યાબંધ સમાન પાર્ટ્સ નો ઉપયોગ કરવામાં આવ્યો છે. ટર્બોડીઝલ અને પેટ્રોલ એન્જિન સાથે લોન્ચ થયા બાદ, તેમાં ઈન્ટરકૂલ્ડ ‘ટીડીઆઈ’ એન્જિન, અને ડિકોર એન્જિન ઉમેરવામાં આવ્યા હતા. 2006માં નજીવા ફેરફારોથી નવુ સ્વરૂપ તૈયાર કરવામાં આવ્યું હતું, જેમાં ડ્યુઅલ ચેમ્બર હેડલેમ્પ્સ અને વિવિધ બમ્પર ઉમેરવામાં આવ્યા હતા. 2009માં આવેલી ટાટા ઈન્ડિગો માન્ઝાએ તેનું સ્થાન લીધું હતું.
ઈન્ડિગો સીએસ વિશ્વની સૌથી નાની સેડાન કાર છે, જેમાં સેડાન કારની જેવો જ હેચબૅક અને જગ્યા હતા. બેઝ ઈન્ટિરિઅર, એસી સંચાલન માટેનું નવુ બોર્ડ, રિડિંગ લેમ્પ, સ્પોર્ટી સ્ટીઅરિંગ વ્હીલ, ઓજાર પેનલ, નવી શૈલીની આગળની ગ્રિલ , આગળ અને પાછળના બમ્પર, કોમળ સ્પર્શ વાળી શ્રેષ્ઠ ગુણવત્તાની બેઠકો, સેન્ટર ક્લસ્ટર અને વાતાનુકૂલન નિયંત્રણ, પરાવર્તન ન થાય તેવા પાછળનું દ્રશ્ય બતાવતા કાચ, અને સસ્પેન્સન પ્રણાલી સાથેના સ્વતંત્ર મેકફેર્સન ટેકાથી સજ્જ 380 લિટરની જગ્યાની ટ્રન્ક.
2010માં, તેમાં નવુ બીએસ-4 કમ્પ્લાયન્ટ કોમન રેલ સીઆર4 એન્જિન લગાવવામાં આવ્યું અને તકનિકના વર્ગ તેમજ રૂપરેખામાં સુધારો કરી ઈન્ડિગો સીએસ ઈ-સિરિઝ નામથી બજારમાં મુકવામાં આવી.
જીન-જેક્સ રૂસોનું બીજું પુસ્તક ડુ કોન્ટ્રાન્ટ સોસીયલ, ઉ પ્રિન્સપીસ ડુ ડ્રોઇટ પોલીટીક માં સાર્વભૌમત્વ અને તેના હકો વિષે વાત કરવામાં આવી છે. સાર્વભૌમત્વ, કે સામાન્ય સંમતિ, અવિચ્છેદ્ય છે, આ સંમતિ બદલી શકાતી નથી તે અવિભાજ્ય છે, જ્યાં સુધી તે અનિવાર્યપણે સામાન્ય છે, ત્યાં સુધી તે અચૂક રીતે હંમેશા ન્યાયી, નિર્યાણક અને સામાન્ય લાભ દ્વારા તેની સત્તાથી મર્યાદિત છે, તે કાનૂના માધ્યમથી કાર્ય કરે છે. કાયદો સામાન્ય સંમતિનો નિર્ણય છે, જેમાં સમાન હિતોના કેટલાક હેતુ પર ધ્યાન આપવામાં આવ્યું છે, પણ સામાન્ય સંમતિ હંમેશા ન્યાયી અને લાભની ઇચ્છાને ધ્યાનમાં રાખીને બનેલી છે, તેનો ન્યાય હંમેશા બોધ આપે તેવું નથી હોતું, અને પરિણામે તે હંમેશા જેમાં સમાન લાભ હોય તેને જ જુએ તેવું જરૂરી નથી, માટે જ કાયદા ઘડનારની જરૂર પડે છે. પણ ન્યાય ઘડનારની પાસે કોઇ સત્તા નથી હોતી, તે માત્ર એક માર્ગદર્શક હોય છે, જે કાયદાનો મુસદ્દો બનાવી દરખાસ્ત રજૂ કરે છે, પણ ખાલી લોકો પાસે જ તેને બનાવવાની અને પોતાની પર લાગુ પાડવાની સત્તા હોય છે. રૂસો, તેના 1763 વિવરણ ઓફ ધ સોશિઅલ કોન્ટ્રેક્ટ માં
તેવી દલીલ કરી હતી કે, "રાજ્યનો વિકાસ, સત્તાના ટ્રસ્ટીઝને તેમની સત્તાનો દુરઉપયોગ કરવાના વધુ રસ્તાઓ આપે છે, જેમ સરકાર લોકોને બાંધી રાખવા બળ કરે, તેમ બીજી તરફ વધુ બળ સાર્વભૌમ કરે શકે જેથી સરકાર કાબૂમાં રહે. તેવી સમજ સાથે કે સાર્વભૌમ એક 'ચમત્કારિક સામુહિક બળ' છે જેને વિષે લોકોની "સામાન્ય સહમતી" બને કે "કેમ કોઇ પણ માણસ, ભલે કે ગમે ત્યાં હોય, પોતાના પર હુકમ કરે, તે એક કાયદો નથી" – આ ધારણા તેના એવા અનુમાને બંધાઈ કે લોકો નિષ્પક્ષ રીતે જ કોઈ વિષયમાં સામાન્ય સહમતી બનાવતા હોય છે. જોકે કાયદાકીય સિદ્ધાંત મુજબ એક સાર્વભૌમ ન હોય તો કોઇ પણ કાયદો ન બની છે.
આ સાર્વભૌમ હકો પર ક્યારેય કોઇ સ્પષ્ટતા થઇ નથી, માત્ર 100 આધુનિક રાજ્યોએ તેમના પ્રદેશો ગુમાવ્યા છે, તેમ છતાં હુકમ સાથે તેઓએ સંપૂર્ણ લોકશાહી સંબધો જાળવી રાખ્યા છે , અને યુએને તેના નિરીક્ષકોને સમાન્નિત કર્યા હતા.
બોડીન સાર્વભૌમત્વમાંથી લોકોના સાર્વભૌમના સ્થળાંતરના વિચારને નકારે છે; પ્રાકૃતિક કાયદો અને દૈવીય કાયદો સાર્વભૌમથી શાસન કરવાના હકની સલાહ આપે છે. અને સાર્વભૌમ દૈવી કાયદા અને પ્રાકૃતિક કાયદાથી ઉપર નથી. તે હકારાત્મક કાયદો કે જે મનુષ્યો દ્વારા બનાવવામાં આવ્યો હતો, માત્ર તે તેની ઉપર છે . સાર્વભૌમને દૈવીય અને પ્રાકૃતિક કાયદાને ફરજિયાતપણે અનુસરવું પડશે તે હકીકત તેની પર નૈતિક દબાણ લાદે છે. બોડીને ફેન્ચ રાજાશાહીના મૂળભૂત કાયદા લોઇસ રોયલ્સ , કે જેમાં વારસા જેવી નિયમિત બાબતોને પ્રાકૃતિક કાયદો માનવામાં આવતો હતો, અને તેને ફેન્ચ સાર્વભૌમ દ્વારા ફરજિયાત કરવામાં આવ્યો હતો.
બોડીનના દર્શનશાસ્ત્રનું એક સમસ્યારૂપી લક્ષણ તે હતું કે વ્યવહારીક રીતે કઈ રીતે પવિત્ર અને પ્રાકૃતિક કાયદા સાર્વભૌમત્વ પર લાદી શકાય: જે કોઈ વ્યક્તિ આ કાયદાઓ પોતાની પર લાદવા માટે સક્ષમ હશે, તે આ પર હશે. બોડીનનો પોતાનો આપખુદી ઝૂકાવ હોવા છતાં વ્યવહારમાં કેવી રીતે સરકારનું સાશન ચાલવાનું તે અંગે તેમના ઉદાર વિચાર હતા. તેણે માન્યું કે સાર્વભૌમ અનુગૃહીત નથી, તેમ છતાં તે તેમના માટે સલાહભર્યું છે, અને અભ્યાસ કરવામાં પણ લાભદાયી, જેથી એક એકત્રિત રાજ્યસભામાંથી તે સલાહ મેળવી શકે, કાયદાના વ્યાવહારિક શાસન માટે ન્યાયાધીશને કેટલીક સત્તા આપી શકે, અને લોકો સાથે સંયોગના હેતુ માટે સ્થાવર મિલકતોનો ઉપયોગ કરી શકે.તેના મત મુજબ સાર્વભૌમત્વને દૈવીય મત દ્વારા બક્ષવામાં આવ્યું છે, બોડિન રાજાઓના દૈવીય હકની તકને ફરીથી વ્યાખ્યાયિત કરવા માંગતા હતા.
હોબ્બસના પૂર્વસિદ્ધાન્ત મુજબ શાસનકર્તાનું સાર્વભૌમત્વ લોકો અને તેના વચ્ચે કરાર છે, જેના બદલમાં તે તેઓની સલામતીને જાળવી રાખે છે, આ વિચારે તેને તે અનુમાન પર દોરી ગયો કે જો શાસનકર્તા આમ કરવામાં નિષ્ફળ જાય તો લોકો પણ તેની અનુસરવાની તેઓની ફરજ માંથી મુક્ત થઇ શકે છે.બોડીન અને હોબ્બસના સિદ્ધાંતોએ સાર્વભૌમત્વના વિચારને એક નિર્ણાયક આકાર આપ્યો હશે, જેને આપણે સામાજિક કરારના સિદ્ધાંતમાં ફરીથી જોઇ શકીએ છીએ, ઉદાહરણ તરીકે રૂસોની લોકપ્રિય સાર્વભૌમત્વની વ્યાખ્યા (પૂર્વગામી ફ્રાન્સિસ્કો સુઆરેઝની સત્તાના મૂળના સિદ્ધાંતની સાથે), કે જેમાં એક જ વાતનો ફરક છે કે તે લોકોની કાયદેસરની સાર્વભૌમમાં માને છે. વધુમાં, તે અવિચ્છેદ્ય છે - રૂસો સાર્વભૌમત્વના અભ્યાસ અને તેના મૂળની વચ્ચેના તફાવતની નિંદા કરી, એક તેવો તફાવત કે જેની પર બંધારણીય રાજશાહી કે પ્રતિનિધિત્વ લોકોશાહી આધારિત છે. નિકોલો માકીવેલ્લી, થોમસ હોબ્બસ, જોહ્ન લોકે અને મોન્ટેસક્યુ, સાર્વભૌમત્વના વિચારને સ્પષ્ટ કરનાર મહત્વના લોકો છે.
સાર્વભૌમત્વનો મહત્વનું પરિબળ તેનો સંપૂર્ણતાવાદ હતો. સાર્વભૌમ સત્તામાં સંપૂર્ણ સાર્વભૌમત્વ હતું, જેમાં તેના પ્રાન્તમાં તે કોઇ પણ કાર્ય કરી શકે છે અને તમામ વસ્તુઓ પર પોતાનો અમર્યાદિત નિંયત્રણનો અધિકાર ધરાવે છે. તેનો અર્થ એવો કરી શકાય કે તેને બંધારણ, તેના પૂર્વજોએ બનાવેલા કાયદા, કે રિવાજો દ્વારા, અને કાયદાની મર્યાદા કે આચરણ દ્વારા નિયંત્રિત ના કરી શકાય અને તેને તેના નિયંત્રણથી બહાર હોવાની રીતે મર્યાદિત કરી શકાય છે. ઉદાહરણ માટે, માતા પિતા તેઓના બાળકોના ઉછેરની કેટલીક બાબતોમાં સાચો નિર્ણય લીધો છે તેની ખાતરી નથી આપતા, નગરપાલિકા પણ કેટલાક સ્થાનિક મુદ્દાઓમાં તેના હસ્તક્ષેપથી સ્વતંત્ર રહેવાની ખાતરી નથી આપતી, વગેરે. સિદ્ધાંત બનાવનારાઓએ જરૂરિયાત કે સંપૂર્ણતાની ઇચ્છાને જુદી જુદી દિશામાં મોકલી દીધી છે. ઔતિહાસિક રીતે તે બાબત પણ શંકાસ્પદ છે કે કોઈએ સાર્વભૌમ સત્તાને પૂર્ણ સંપૂર્ણતાથી ભોગવી હશે કે નહીં, ખરેખરમાં કોઈ એકને તેનો અમલ કરવાની સત્તા અપાઇ હતી કે કેમ.
કોઇ ભૌગાલિક વિસ્તાર, જેમ કે પ્રદેશ પર સ્વતંત્ર અને સર્વોચ્ચ સત્તા ધરાવવાની વિશેષતાને સાર્વભૌમત્વ કહેવાય છે. તે સત્તામાં જોવા મળી શકે છે, જેથી શાસન કરી શકાય અને રાજકીય તથ્યના લીધે બંધ થયેલા કાયદાને તેના દ્વારા બનાવી શકાય છે, અને તેના માટે કોઇ પણ કાયદાકીય સ્પષ્ટતાની જરૂર નથી પડતી. રોમનોના સમય થી લઇને આજ દિવસથી સુધી, સમગ્ર ઇતિહાસમાં આ વિચાર પર વાદવિવાદ, ચર્ચા, અને પ્રશ્ન કરવામાં આવ્યા છે, જોકે તેનાથી તેની વ્યાખ્યા, વિચાર અને તેને લાગુ પાડવાની રીત હંમેશા બદલાતી રહી છે, ખાસ કરીને પ્રકાશ યુગ દરમિયાન. મોટેભાગે રાજ્ય સાર્વભૌમત્વનો હાલનો વિચાર વેસ્ટફેલિયાની સંધિ પરથી આવ્યો છે, જ્યાં રાજ્યનો સંબંઘ પ્રાદેશિક અખંડતાના મૂળભૂત સિદ્ધાંતની સંહિતાબદ્ધતા, સીમાની અનુલ્લંઘનીયતા, અને રાજ્યની સર્વોપરિતા સાથે જોડાયેલો છે. એક સાર્વભૌમ તેના અધિકાર ક્ષેત્રમાં સર્વોચ્ચ કાયદો બનાવવાની સત્તા ધરાવે છે.
મધ્યયુગમાં સમય દરમિયાન સાર્વોભૌમત્વ ખાનદાની અને રાજવી લોકોના કાનૂની રીતના હકો તરીકે અસ્તિત્વ ધરાવતો હતો, વ્યક્તિગત રીતે હકીકતમાં સામર્થ તેઓ પોતાના જીવનને પોતાની પસંદગીની રીતે બનાવી શકતા હતા.1380-1400ની સદીની આસપાસમાં, સ્ત્રી સાર્વભૌમત્વનો મુદ્દે જેફ્રી ચૌસરની મધ્યકાલીન અંગ્રેજી સંગ્રહ, કૈન્ટરબરી ટેલ્સ , તેમાં પણ ખાસ કરીને ધ વાઇફ ઓફ બાથ્સ ટેલ માં રજૂ કરાયો હતો.ત્યારબાદના ઇંગ્લિશ આર્થુરિયન રોમાંચમાં, ધ વેડિંગ ઓફ સર ગ્વૈન એન્ડ ડેમ રેગનેલ માં પણ વાઇફ ઓફ બાથ્સની વાર્તા જેવા જ સમાન ઘટકોનો ઉપયોગ કરવામાં આવ્યો હતો, પણ પાર્શ્વભૂમિમાં ફેરફાર કરી કિંગ આર્થર અને તેમના નાઇટના રાઉન્ડ ટેબલને સમાવવામાં આવ્યા છે. આ વાર્તા ડેમ રેગનેલનાઇટ ગ્વૈનને પોતાની નવી નવવધૂ પત્ની બનાવવા માટે માન્યતા મેળવાની આસપાસ ધૂમ્યા કરે છે, જેનો સારાંશ મહિલાઓના સાર્વભૌમત્વ પર આધારીત છે.
ત્રીસ વર્ષના યુદ્ધ પછી, મોટાભાગનો ખંડ એક યુરોપીયન ધાર્મિક સંધર્ષમાં મૂકાઇ ગયો હતો, 1648માં વેસ્ટફેલિયાની શાંતિએ ક્ષેત્રીય સાર્વભૌમત્વના વિચારને સ્થાપિત કર્યો, આ વિચાર જેને વેસ્ટફેલિયન સાર્વભૌમત્વ કહેવાતો હતો તે અન્ય રાષ્ટ્રોના મુદ્દાઓમાં હસ્તક્ષેપ ન કરવાના વિચારને રજૂ કરતો હતો, જોકે જે મૂળભૂત સંધિ પવિત્ર રોમન શાસનના વિવિધ સ્તરના સાર્વભૌમત્વની પુષ્ટિ કરતી હતી. જેના પરિણામે જૂના સિદ્ધાંત , નો સ્વાભાવિક રીતે ફેલાવો થયો, જેના લીધે અનેક યુરોપીયન રાજ્યના આંતરિક મુદ્દાઓમાં હસ્તક્ષેપ કરવાની અંશત ક્ષમતા રોમન કેથલિક ચર્ચ પાસે રહી. એવી માન્યતા છે કે વેસ્ટફેલિયાની સંધિએ એક નવા યુરોપીયન હુકમની રચના કરી જેથી રાજ્યોને સમાન સાર્વભૌમત્વ આપી શકાય.
16મી સદીમાં સાર્વાભૌમત્વની વિચારધારણા ફરીથી ઉદ્દભવી, એક સમયે, જ્યારે આંતરિક યુદ્ધ દ્વારા કેન્દ્રીય સત્તાને મજબૂત કરવાની ઝંખનાનો ઉદ્દભવી ત્યારે રાજાઓએ પોતાની સત્તા ખાનદાનની કિંમતે તેમના પોતાના હાથમાં લીધી, અને આધુનિક રાષ્ટ્ર રાજ્યોનો ઉદ્દય થયો. ફેન્ચના ધાર્મિક યુદ્ધની સંપૂર્ણ અવ્યવસ્થાના આંશિક પ્રતિક્રિયારૂપે જેન બોડિન અને ઇંગ્લિશ આંતરિક યુદ્ધ વખતે આંશિક પ્રતિક્રિયારૂપે થોમસ હોબ્સે સાર્વભૌમત્વના સિદ્ધાંતને રજૂ કર્યો અને તેને સંપૂર્ણ રાજશાહીના સ્વરૂપે મજબૂત કેન્દ્રીય સત્તા માટે જરૂરી કહ્યો.1576ના તેમના વિવરણમાં સીક્સ લીવરેસ ડે લા રિપ્બલીક્યુ બોડીને દલીલ હતી કે રાજ્યની પ્રકૃતિ પ્રમાણે સાર્વભૌમત્વ આ મુજબ હોવું જોઇએ:
હોબ્બસે, લિવિઉફાન ના સામાજિક કરારના સિદ્ધાંતના એક શરૂઆતી વૃતાંન્તમાં તેની રજૂઆત કરી હતી, તેની દલીલ હતી કે "બીભત્સ, ક્રૂર અને ટૂંકી" ગુણવત્તાવાળા જીવન પર પ્રભુત્વ મેળવવા માટે અન્ય કોઇ વ્યક્તિનો સહકાર બહુ જરૂરી છે, લોકોએ "રાષ્ટ્રસમૂહ"માં જોડાવું જ જોઇએ અને એક "સાર્વભૌમ સત્તા" કે જે તેમને સહિયારા લાભનું કામ કરવાની તેમની પર ફરજ પાડે તેની શરણે જવું જોઇએ. આ અનુકૂળ દલીલે સાર્વભૌમત્વના અનેક શરૂઆતી સમર્થકોને તેની તરફ આકર્ષિત કર્યા. હોબ્બસે સાર્વભૌમત્વની વ્યાખ્યામાંથી અનુમાન કર્યું કે તે આ પ્રમાણે જ હોવી જોઇએ:
રાજ્યની મુખ્ય ઓફિસની જેમ એક રાજ્યની અંદર કેટલાક લોકોનો સંયુક્ત હક હોઇ શકે છે, એક રાજકીય ક્ષેત્ર પર સાર્વભૌમ અધિકારક્ષેત્ર બે કે વધુ સંમત સત્તાનો સંયુક્તરીતે ભાગ હોઇ શકે છે, નોંધનીય રીતે એક સંયુક્ત હકૂમત કે એક સહ રાજ્યના પ્રકાર તરીકે આવું બની શકે.