polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
પાર્ક ચેન્નાઇ એક પાંચ સિતારા ડિલક્ષ હોટેલ છે જે અન્ના સલાઇ, ચેન્નાઇ, ભારતમાં અન્ના ફ્લાયઓવર જંકશન પાસે જુના જેમિની સ્ટુડિયોના પ્રાંગણમાં આવેલી છે. હોટેલ અપીજય સુરેન્દ્ર ગ્રુપના ભાગરૂપે લગભગ ૧,૦૦૦ મિલિયન રૂપિયાના રોકાણ દ્વારા આ હોટેલ ૧૫ મે, ૨૦૦૨ના રોજ ઊભી કરવામાં આવી હતી.
૨૦૦૬માં ફોર્બ્સે પાર્ક હોટેલ ચેન્નાઇમાં ઇટાલિયન શેફ એંતોનિયો કાર્લુશિયો દ્વારા તૈયાર થયેલી વાનગીઓની યાદી માટે ભારતની ૧૦ સૌથી શ્રેષ્ઠ સૌથી ખર્ચાળ ઉપાહાર ગ્રુહમાંની એકનું એટ્રિયમ આપ્યુ.
૨૦૧૦માં જમીનની ખુલ્લી જગ્યાની અનામત ની માલિકી કે જેની ઉપર ફુવારા સાથે હોટેલની ફરતે દિવાલ બાંધી હતી તે બાબતે હોટેલની ચેન્નાઇ કોર્પોરેશન સાથે કાનુની લડાઈ થઈ હતી.
વલ્લભભાઈ પટેલનો જન્મ ૩૧ ઓક્ટોબર ૧૮૭૫ના રોજ નડીઆદ, ગુજરાતમાં થયો હતો. ૭૫ વર્ષની ઉંમરે તેઓ ૧૫ ડિસેમ્બર ૧૯૫૦ના રોજ બોમ્બે માં મૃત્યુ પામ્યા હતા. આ મેમોરિયલ સૌથી નીચેના માળ પર સ્થિત થયેલ છે, જે મધ્ય હોલ અને ચાર નિકટની રૂમને આવરી લે છે. કેન્દ્રિય હોલમાં પટેલ, તેના કુટુંબ, મિત્રો અને ભારતીય સ્વતંત્રતા સંઘર્ષ સમયના સાથીદારો દર્શાવતા ચિત્રો છે.તેઓ કાલક્રમિક ક્રમમાં અને તેમના સાથીઓ અને પ્રશંસકો દ્વારા તેમના જીવનના ગાળાઓ, અને અવતરણચિહ્નોની જીવનચરિત્રાત્મક વર્ણનો સાથે છે.એક રૂમ પટેલના ખાસ તબક્કાના કામ માટે સમર્પિત છે. જેમ કે, ૧૯૩૦ માં તેમનો મોહનદાસ ગાંધી સાથે ભાઈચારો, તેમની યુવાની, શિક્ષણ અને કાનૂની કારકિર્દી અને ભારતમાં રજવાડી રાજ્યોને સંકલિત કરવામાં તેમનું યોગદાન. આ મહેલના મુખ્ય પ્રવેશદ્વારની જમણી બાજુની રૂમમાં ખાદી કુર્તા, જેકેટ અને ધોતી, તેમના બૂટ, ચંપલ તેમની યુવાનીના દિવસ અને યુરોપીય શૈલી કપડાં પ્રદર્શિત થયેલ છે.
'મોતી શાહી મહેલ' અમદાવાદ શહેરમાં મુઘલ સમ્રાટ શાહજહાં દ્વારા ૧૬૧૮ અને ૧૬૨૨ ની વચ્ચે બાંધવામાં આવ્યો હતો.તે સમયે તેઓ ગુજરાતના ગવર્નર હતા જે મુઘલ સામ્રાજ્યનો એક ભાગ હતો. જ્યારે અમદાવાદની એક છાવણી તરીકે ઓગણીસમી સદીના મધ્યમાં સ્થાપના થઇ હતી ત્યારે આ મહેલને પાછળથી બ્રિટીશ રાજના નિયંત્રણ હેઠળ પસાર કરવામાં આવ્યો હતો. મહાન બંગાળી કવિ લેખક અને ફિલસૂફ રવિન્દ્રનાથ ટાગોર ૧૮૭૮માં મહેલમાં ૬ માસ સુધી અધ્યયન, લેખન, શયન માટે રોકાયા હતા ત્યારે તેઓ સત્તર વર્ષના હતા. આજે પણ ખંડ 'ટાગોર સ્મૃતિ ખંડ' તરીકે જાળવી રાખવામાં આવ્યો છે. ભારતીય સ્વતંત્રતા પછી, ૧૯૬૦ થી ૧૯૭૮ સુધી, આ મહેલ ગુજરાત ગવર્નરનું સત્તાવાર નિવાસસ્થાન એટલે કે રાજ ભવન હતો.
સરદાર પટેલ સ્મારક ભવન એક સંગ્રહાલય અને પ્રદર્શન કેન્દ્ર છે જે ભારતીય સ્વતંત્રતા કાર્યકર અને રાજકીય નેતા સરદાર વલ્લભભાઈ પટેલ માટે સમર્પિત છે. તે મોતી શાહી મહેલ, શાહીબાગ, અમદાવાદ, ગુજરાત માં સ્થિત થયેલ છે.આ મોતી શાહી મહેલ સરદાર ઓપન ગાર્ડન દ્વારા ઘેરાયેલ છે. સરદાર ઓપન એર થીયેટરમાં પ્રસંગે બગીચામાં ડોક્યુમેન્ટરી ફિલ્મો બતાવવામાં આવે છે. ત્યાં મહેલની સામે સરદાર વલ્લભભાઈ પટેલની એક પ્રતિમા છે.
મુખ્ય રૂમ અને ગ્રાઉન્ડ ફ્લોર પર પેટા-હોલ રૂમ સરદાર સરોવર યોજના માટે સમર્પિત છે. આ રૂમ ચિત્રો, ગ્રાફિક્સ, પુસ્તકો, આંકડા અને આ પ્રોજેક્ટ પર અન્ય જાણકારી સમાવે છે. આ જાણ્રકારી યોજનાની શરૂઆત, ટેકનિકલ માહિતીઓ, બાંધકામ અને હાજર કામગીરી ને દર્શાવે છે.
તેમનું પ્રથમ સર્જન નાટકનો તખ્તો ચાંદની માં પ્રગટ થયું હતું, જ્યારે તેમની પ્રથમ કવિતા કુમારમાં પ્રગટ થઇ હતી.સૂરજ કદાચ ઊગે એ પ્રથમ સંગ્રહથી કવિ તરીકે એમણે ધ્યાન ખેંચ્યું છે. ગીત, ગઝલ અને અછાંદસ સ્વરૂપનાં આ કાવ્યોમાં સાતમા-આઠમા દાયકાની કવિતાનાં ધ્યાનપાત્ર વલણો જોવા મળે છે. ગ્રામજીવન અને તેમાં રહેલી નૈસર્ગિકતા નગરજીવનની યાંત્રિક અને કૃતક વ્યવસ્થામાં ખોવાઈ ગઈ છે એની વેદના અહીં વિશેષરૂપે વ્યક્ત થઈ છે. કવિની શૈલી એમના સમકાલીન સૌરાષ્ટ્રના કવિઓની જેમ જૂનાં લોકગીતોના ઢાળ અને ભાષાના સંસ્કાર ઝીલતી જોવાય છે. અડવા પચીસી નાં કાવ્યોમાં અડવાના કાલ્પનિક પાત્ર દ્વારા કવિએ માનવસ્વભાવની કેટલીક વિકૃતિઓની હળવી મજાક ઉડાવી છે. મોરબંગલો એમનો વાર્તાસંગ્રહ છે. નગર વસે છે એ બૃહસ્પતિ સભાના કવિમિત્રોનાં કેટલાંક ચૂંટેલાં પ્રગટ-અપ્રગટ કાવ્યોનું એમણે આપેલું સંપાદન છે.
તેમનો જન્મ ૫ ઓગસ્ટ ૧૯૩૮ના રોજ મોંઘીબેન અને રામચંદ્રભાઇને ત્યાં થયો હતો. તેમનું જન્મસ્થળ બોટાદ અને તેમનું વતન અમદાવાદ જિલ્લાના ધોળકા તાલુકામાં આવેલું ભોળાદ ગામ છે. ૧૯૫૬માં મૅટ્રિક કર્યા પછી તેમણે ૧૯૬૧માં ગુજરાત યુનિવર્સિટીમાંથી બી.એસસી.ની પદવી મેળવી. ૧૯૬૧-૬૨માં સોનગઢમાં શિક્ષક તરીકે જોડાયા. ૧૯૬૩થી તેઓ ગુજરાત રાજ્યના સચિવાલયમાં મહેસૂલ વિભાગમાં પહેલાં મદદનીશ અને પછીથી વિભાગીય અધિકારી અને પછી મદદનીશ સચિવના પદથી નિવૃત્ત થયા હતા. તેમણે મિજલસ અને બૃહસ્પતિ સભા જેવા સાહિત્યિક વર્તુળોનું સંચાલન કર્યું હતું. તેઓ ગુજરાતી સાહિત્ય પરિષદના ઉપપ્રમુખ પણ રહ્યા હતા. તેઓ ચિત્રકાર, રેખાચિત્રકાર તેમજ ગાયક પણ છે.
તેમણે ગુજરાતી બાળસાહિત્યમાં પણ યોગદાન આપ્યું છે. કોઈનું કંઈ ખોવાય છે એ એમનો શિશુકાવ્યોનો સંગ્રહ છે. દોસ્તારની વાતો બાળકો માટેની વાર્તાઓનો સંગ્રહ છે. ગુલાબી આરસની લગ્ગી નૂતન ગુજરાતમાં ધારાવાહી પ્રગટ થયેલી કિશોરજીવનની પ્રસંગકથાઓ છે. હલ્લો-ફલ્લો પણ બાળસાહિત્યનું પુસ્તક છે.
તેમને કુમાર સુવર્ણ ચંદ્રક , ચંદ્રશેખર ઠક્કર પુરસ્કાર , વિવેચક પુરસ્કાર , જયંત પાઠક કવિતા પુરસ્કાર પુરસ્કારો મળ્યા હતા. તેમને ગુજરાત સાહિત્ય અકાદમી તરફથી પણ પુરસ્કાર મળ્યો હતો.
ચોથી શિખર પરિષદ ૨૯-૩૧ ડિસેમ્બર ૧૯૮૮માં ઇસ્લામાબાદ, પાકિસ્તાન ખાતે યોજાઈ. તેમાં બાંગ્લાદેશ, માલદીવ્સ અને શ્રીલંકાના પ્રમુખો, ભારત અને પાકિસ્તાનના વડાપ્રધાનો અને ભૂતાન તથા નેપાળના રાજવીઓ ઉપસ્થિત રહ્યા હતા. આ શિખર પરિષદમાં ૩ નવેમ્બર ૧૯૮૮ના રોજ માલદીવ્સમાં થયેલા પોલિસ પ્રયાસ વિશે ચર્ચા થયેલી. વર્ષ ૧૯૮૯ને "માદક દૃવ્યોના દુરુપયોગ વિરોધી સાર્ક વર્ષ" તરીકે, અને વર્ષ ૧૯૯૦ને "બાળકીઓનું સાર્ક વર્ષ" જાહેર કરાયું. શિક્ષણ વિશે એક તકનિકી મંડળની રચના કરાઈ, અને ૨૧મી સદીના અંત સુધીમાં અન્ન, આવાસ, શિક્ષંણ તથા પર્યાવરણ સંરક્ષણ જેવા ક્ષેત્રોમાં ચોક્કસ લક્ષ્યાંક પાર પાડવા માટે "સાર્ક-૨૦૦૦-પાયાની જરૂરીયાતોનું યથાર્થદર્શન" નામે ઓળખાવાયેલી યોજના જાહેર કરાઈ. એ ઉપરાંત નિયમિત "દક્ષિણ એશિયાઈ તહેવારો"નું આયોજન કરવા અને શરૂઆત પ્રથમ યજમાનપદે ભારતથી કરવા બાબતે પણ સહમતી સધાઈ.
સાર્ક દેશોની પ્રથમ શિખર પરિષદ ઢાકા, બાંગ્લાદેશ ખાતે તા: ૭-૮ ડિસેમ્બર, ૧૯૮૫ના રોજ યોજાઈ હતી. જેમાં બાંગ્લાદેશ, માલદીવ્સ, પાકિસ્તાન અને શ્રીલંકાના પ્રમુખો/રાષ્ટ્રપતિઓ અને સરકારના પ્રતિનિધિઓ તથા ભૂતાન અને નેપાળના રાજવીઓ તથા ભારતના વડાપ્રધાન ઉપસ્થિત રહ્યા હતા. તેઓએ ૮ ડિસેમ્બર ૧૯૮૫ના દિવસે સાર્ક અધિકાર પત્ર પર સહીઓ કરી હતી, તે પછી પ્રાદેશિક સંગઠનોની રચના કરાઈ. ત્રાસવાદ અને માદક દ્રવ્યોની હેરફેરના પ્રશ્નો પર અભ્યાસ જૂથોની રચના કરાઈ. એ જ રીતે વિવિધ પ્રકારની મંત્રીકક્ષાની મીટિંગ યોજવા વિશે પણ આયોજન કરાયું. આ શિખર પરિષદમાં સાર્કનાં મંત્રાલયની રચના અને સાર્કના અધિકૃત ચિહ્ન બાબતે પણ સહમતિ સાધવામાં આવી.
પાંચમી શિખર પરિષદ માલે, માલદિવ્સ ખાતે ૨૧-૨૩ નવેમ્બર ૧૯૯૦ના યોજાયેલી અને તેમાં માલદિવ્સ, બાંગ્લાદેશ અને શ્રીલંકાના પ્રમુખો તથા ભારત, નેપાળ અને પાકિસ્તાનના વડાપ્રધાનો તથા ભુતાનના રાજાએ હાજરી આપેલી. નેતાઓએ નશીલા પદાર્થો અને માદક દવાઓ વિશેની સમજૂતી, સાર્ક દેશોમાં પરસ્પર પ્રવાસ વિષયક ખાસ સમજૂતીના દસ્તાવેજ, પ્રવાસનને પ્રોત્સાહન આપતી નીતિ વિષયક દસ્તાવેજ વગેરે પર હસ્તાક્ષર કર્યા. ૧૯૯૧-૨૦૦૦ના દશકાને "બાળકીઓ માટેનો સાર્ક દશકો" જાહેર કરાયો. ૧૯૯૧ના વર્ષને "સાર્ક રહેઠાણ વર્ષ" ૧૯૯૨ના વર્ષને "સાર્ક પર્યાવરણ સાર્ક વર્ષ" અને ૧૯૯૩ના વર્ષને "પંગુ વ્યક્તિઓ માટેનું સાર્ક વર્ષ" જાહેર કરાયા.
આ શિખર પરિષદમાં, ચર્ચાના મુખ્ય મુદ્દાઓ માંહેનો એક, વૈશ્વિક ખાદ્યાન્ન સમસ્યા હતો. સાર્કના સરકારોના વડાઓએ એક નિવેદન બહાર પાડ્યું જે પ્રમાણે "ખાદ્યાન્નની ઉપલબ્ધીમાં ઘટાડો અને વિશ્વભરમાં ખાદ્યાન્નના વધતા ભાવોની વૈશ્વિક પરિસ્થિતિ જોતા, તેમાં બદલાવ અને અમલ કરવા અમે લોક કેન્દ્રિત ટૂંકા અને લાંબા ગાળાની પ્રાદેશિક નીતિ અને સંલગ્ન પરિયોજનાઓ ઘડવા, નવેમ્બર ૨૦૦૮માં, નવી દિલ્હી, ભારત ખાતે, સાર્કના સભ્ય દેશોના કૃષિમંત્રીઓની ખાસ મિટિંગ યોજવાનું દિશાનિર્દેશન કરીએ છીએ." તેઓએ ખાદ્ય આપૂર્તિ અને પોષણ સુરક્ષાની ખાતરી માટે આંતરરાષ્ટ્રીય સમુદાય સાથે ઉમદા સહકારના ગઠનની જરૂરિયાત પણ સ્વીકારી.
આ પરિષદમાં પ્રાદેશિક સહકાર, દક્ષિણ એશિયાના લોકોના વિકાસ માટે ભાગીદારી, જોડાણ , ઊર્જા, પર્યાવરણ, જળસ્રોતો, ગરીબી ઉન્મૂલન, સાર્ક વિકાસ ફંડ, યાતાયાત, માહિતી અને પ્રસારણ તકનિકીનો વિકાસ, વિજ્ઞાન અને તકનિકી, પર્યટન, સાંસ્કૃતિ, દક્ષિણ એશિયા મુક્ત વ્યાપાર ક્ષેત્ર, સાર્ક સામાજીક ઘોષણાપત્ર, સ્ત્રી અને બાળકો, શિક્ષણ, ત્રાસવાદ સામે લડત અને ઓસ્ટ્રેલિયા તથા મ્યાનમારનો નિરિક્ષક તરીકે સમાવેશ જેવા મુદ્દાઓ પર ચર્ચા થયેલી.
અહીં સાર્ક અથવા ની શિખર પરિષદની યાદી આપવામાં આવેલી છે. આમ તો સાર્કના નિયમાનૂસાર સભ્ય દેશોના પ્રતિનિધિઓએ વર્ષમાં એક વખત મળવાનું હોય છે પણ સામાન્ય રીતે આ શિખર પરિષદ સરેરાશ દર ૧૮ મહિને યોજવામાં આવે છે.
ત્રીજી શિખર પરિષદ ૨-૪ નવેમ્બર ૧૯૮૭ના નેપાળ ખાતે યોજાઈ, અને તેમાં બાંગ્લાદેશ, માલદીવ્સ અને શ્રીલંકાના ના પ્રમુખો, ભારત અને પાકિસ્તાનના વડાપ્રધાનો અને ભૂતાન તથા નેપાળના રાજવીઓ ઉપસ્થિત રહ્યા હતા. સભ્ય દેશોના વિદેશ મંત્રીઓએ ત્રાસવાદને ડામવા અને દક્ષિણ એશિયાઈ ખાદ્યાન્ન સંગ્રહની સ્થાપના વિષયે સાર્ક પ્રાદેશિક સમજૂતિ પર હસ્તાક્ષર કર્યા.
બીજી શિખર પરિષદ ૧૬-૧૭ નવેમ્બર ૧૯૮૬નાં બેંગલોર, ભારત ખાતે યોજાઈ હતી. સભ્ય દેશો કે સરકારોના વડાઓએ મંત્રી પરિષદ દ્વારા સાર્ક મંત્રાલયની સ્થાપના પરના કરારપત્ર પર સહીઓ કરી. ઉપરાંત સાર્કનું મંત્રાલય નેપાળના કાઠમંડુમાં સ્થાપવા પર અને પ્રથમ મહામંત્રી તરીકે બાંગ્લાદેશના રાજદૂત અબુલ એહસાનને નિમવા પર પણ સહમતિ કરી.
સાર્ક દેશોની પંદરમી શિખર પરિષદ કોલંબો, શ્રીલંકા ખાતે, ૧-૩ ઓગસ્ટ, ૨૦૦૮ના યોજાઈ હતી જેમાં ભારત, ભૂતાન, નેપાળ અને પાકિસ્તાનના વડાપ્રધાનો, અફઘાનિસ્તાન, માલદિવ્સ અને શ્રીલંકાના પ્રમુખો તથા બાંગ્લાદેશ સરકારના મુખ્ય સલાહકારે ભાગ લીધો હતો.
ચૌદમી શિખર પરિષદ નવી દિલ્હી, ભારત ખાતે ૩-૪ એપ્રિલ, ૨૦૦૭ના યોજાઈ હતી જેમાં ભારત, પાકિસ્તાન, ભૂતાન અને નેપાળના વડાપ્રધાનો તથા માલદિવ્સ, અફઘાનિસ્તાન અને શ્રીલંકાના પ્રમુખો અને બાંગ્લાદેશ સરકારના મુખ્ય સલાહકારે ભાગ લીધો હતો.
તેરમી શિખર પરિષદ ઢાકા, બાંગ્લાદેશ ખાતે ૧૨-૧૩ નવેમ્બર, ૨૦૦૫ના યોજાઈ હતી જેમાં ભારત, બાંગ્લાદેશ, ભૂતાન અને પાકિસ્તાનના વડાપ્રધાનો તથા માલદિવ્સ અને શ્રીલંકાના પ્રમુખો અને નેપાળના રાજાએ ભાગ લીધો હતો.
સાતમી શિખર પરિષદ ઢાકા, બાંગ્લાદેશ ખાતે ૧૦-૧૧ એપ્રિલ, ૧૯૯૩ના યોજાઈ હતી જેમાં ભારત, બાંગ્લાદેશ, નેપાળ અને પાકિસ્તાનના વડાપ્રધાનો તથા માલદિવ્સ અને શ્રીલંકાના પ્રમુખો અને ભૂતાનના રાજાએ ભાગ લીધો હતો.
છઠ્ઠી શિખર પરિષદ કોલંબો, શ્રીલંકા ખાતે ૨૧ ડિસેમ્બર, ૧૯૯૧ના યોજાઈ હતી જેમાં ભારત, બાંગ્લાદેશ, નેપાળ અને પાકિસ્તાનના વડાપ્રધાનો તથા માલદિવ્સ અને શ્રીલંકાના પ્રમુખો અને ભૂતાનના રાજાએ ભાગ લીધો હતો.
બારમી શિખર પરિષદ ૪-૬ જાન્યુઆરી, ૨૦૦૪ના રોજ ઇસ્લામાબાદ, પાકિસ્તાન ખાતે યોજાઈ. તેમાં માલદીવ્સ અને શ્રીલંકાના પ્રમુખો, ભારત, બાંગ્લાદેશ, નેપાળ, ભૂતાન અને પાકિસ્તાનના વડાપ્રધાનો ઉપસ્થિત રહ્યા હતા.
દશમી શિખર પરિષદ કોલંબો, શ્રીલંકા ખાતે ૨૯-૩૧ જુલાઇ, ૧૯૯૮ના યોજાઈ હતી જેમાં ભારત, બાંગ્લાદેશ, નેપાળ અને પાકિસ્તાનના વડાપ્રધાનો તથા માલદિવ્સ અને શ્રીલંકાના પ્રમુખો અને ભૂતાનના રાજાએ ભાગ લીધો હતો.
નવમી શિખર પરિષદ માલે, માલદિવ્સ ખાતે ૧૨-૧૪ મે, ૧૯૯૭ના યોજાયેલી અને તેમાં માલદિવ્સ અને શ્રીલંકાના પ્રમુખો તથા ભારત, નેપાળ, બાંગ્લાદેશ અને પાકિસ્તાનના વડાપ્રધાનો તથા ભુતાનના રાજાએ હાજરી આપેલી.
આઠમી શિખર પરિષદ નવી દિલ્હી, ભારત ખાતે ૨-૪ મે, ૧૯૯૫ના યોજાઈ હતી જેમાં ભારત, બાંગ્લાદેશ, અને નેપાળના વડાપ્રધાનો તથા માલદિવ્સ, પાકિસ્તાન અને શ્રીલંકાના પ્રમુખો અને ભૂતાનના રાજાએ ભાગ લીધો હતો.
અગિયારમી શિખર પરિષદ ૪-૬ જાન્યુઆરી, ૨૦૦૨ના કાઠમંડુ, નેપાળ ખાતે યોજાઈ, અને તેમાં બાંગ્લાદેશ, માલદીવ્સ અને શ્રીલંકાના પ્રમુખો અને ભારત, નેપાળ તથા પાકિસ્તાનના વડાપ્રધાનો ઉપસ્થિત રહ્યા હતા.
પંપા સરોવર ભારતના કર્ણાટક રાજ્યના કોપ્પલ જિલ્લાના હમ્પી નજીક આવેલું એક સરોવર છે. તુંગભદ્રા નદીની દક્ષિણે સ્થિત આ સરોવરને હિંદુઓ પવિત્ર માને અને તે પાંચ પવિત્ર સરોવરો પૈકીનું એક છે. હિંદુ ધર્મની પૌરાણિક કથા પ્રમાણે આ સ્થળે ભગવાન શિવની અર્ધાંગિની પંપા એ પોતાનું શિવ પ્રતિ સમર્પણ દર્શાવવા માટે તપસ્યા કરી હતી. આ સરોવરનો ઉલ્લેખ રામાયણમાં પણ જોવા મળે છે. રામાયણમાં આ એ જ સરોવર છે જેના કિનારે શબરીએ ભગવાન રામચંદ્રના આગમનની પ્રતિક્ષા કરતી હતી.
પંપા સરોવર હોસપેટથી આનેગુંડી જતા માર્ગે પહાડોથી ઘેરાયેલી ખીણમાં આવેલું છે. હનુમાન મંદિર નામે જાણીતા પહાડની તળેટીથી લગભગ એક કિલોમીટર દૂર આવેલું છે અને કમળથી ભરેલું છે. જ્યારે કમળો ખીલેલા હોય ત્યારે સરોવર ખુબ નયનરમ્ય બની રહે છે. સરોવરના કિનારે લક્ષ્મી મંદિર અને એક શિવ મંદિર પણ આવેલાં છે. સરોવરની બાજુમાં જ આંબાના વૃક્ષ નીચે ગણપતિનું પણ નાનકડું સ્થાનક આવેલું છે.
મુઘલોને આશરે ૧૬૦૨ની આસપાસ બ્રહ્મપુત્ર ખીણ અને તેની આજુબાજુના વિસ્તારોમાં રસ પડવા માંડ્યો અને ઢાકાના નવાબે રાજા પરીક્ષિત નારાયણ શાસિત આસામના પશ્ચિમ છેડે આક્રમણ કર્યું. ત્યારથી લઈને ૧૬૬૦ સુધી મુઘલોએ ૧૭ વાર નિષ્ફળ પ્રયત્નો કર્યા અને વીર તેમ જ રાષ્ટ્રપ્રેમી આસામી હિન્દુઓએ દરેક વખતે તેમને હરાવ્યા. ૧૬૫૮માં ઔરંગઝેબની દિલ્હીના ગાદીનો વારસદાર નિમાયાના ત્રણ જ વર્ષ બાદ ૧૬૬૧માં, ઔરંગઝેબના આદેશાનુસાર મીર જુમલાએ અહોમની રાજધાની ઘરગાંવ ઉપર આક્રમણ કર્યું અને તે સમયના અહોમ રાજા જયધ્વ્જ સિંહે માત્ર થોડાક દિવસની ધીરજ ગુમાવતાં જીતેલી લડાઈ હારી ગયો અને પરાજયના શોકમાં થોડાક જ દિવસમાં મૃત્યુ પામ્યો. મરણશૈયા ઉપર તેણે તેના અનુગામી ચક્રધ્વજસિંહને "દેશની છાતીએ વાગેલો પરાજયના અપમાનનો ભાલો" ખેંચી કાઢી નાખવા હાકલ કરી હતી.
લચિત બોરફૂકન મોમાઈ તામુલી બોડ્બરુઆના સૌથી યુવાન પુત્ર હતા જેઓ પ્રતાપ સિંહના શાસનકાળ દરમ્યાન પહેલા બોડ્બરુઆ હતા. લચિતે પિતાના મોભા અને હોદ્દાના લીધે ઉચ્ચ કુટુંબોના બાળકોને મળતી એવી માનવતા, શાસ્ત્રો અને યુદ્ધકળા જેવા વિષયની તાલીમ લીધી હતી. તે જેમ જેમ મોટા થતાં ગયા તેમ તેમ તેમની મોટી જવાબદારીઓ વાળા પદ પર નિયુક્તિ થતી ગઈ. સૌપ્રથમ તેમની નિયુક્તિ ધ્વજ-વાહક તરીકે થઇ હતી જે એક મહત્વાકાંક્ષી રાજનેતા કે રાજકારણી માટે પ્રથમ પગથિયું ગણાતું. ત્યારબાદ તેઓ રાજા ચક્ર-ધ્વજ સિંહની શાહી અશ્વ-શાળાના ઉપરી તરીકે નિમાયા.
લચિત બોરફૂકન અહોમ સામ્રાજ્યનો એક મહાન સેનાપતિ હતો જે સન ૧૬૭૧માં આસામના સરાઈઘાટમાં મુઘલો વિરુદ્ધની લડાઈમાં પોતાની કાબેલિયત અને નેતૃત્વ-ક્ષમતાના લીધે જાણીતો થયો હતો. મોગલોએ કામરૂપ શહેર પર ફરી કબજો જમાવવાના ઈરાદાથી રામસિંહ પહેલાના નેતૃત્વ હેઠળ હુમલો કર્યો હતો જે લાચિત ખૂબ જ ઓછા સેન્ય સાથે ખાળવામાં સફળ રહ્યો હતો. આ યુધ્ધના વર્ષ બાદ માંદગીના લીધે લચિતનું અવસાન થયું હતું.
રાષ્ટ્રીય સુરક્ષા અકાદમીમાં આસામ રાજ્ય સરકારના સફળ પ્રયાસ બાદ વર્ષ ૨૦૦૦થી દર વર્ષે સૌથી શ્રેષ્ઠ વિદ્યાર્થીને લચિત બોરફૂકન સુવર્ણ-ચંદ્રકથી નવાજવામાં આવે છે.
લચિતની યાદગીરીમાં જોરહાટ, આસામમાં લચિત બોરફૂકન મેદાનનું સન ૧૬૭૨માં અહોમ રાજા ઉદયિત્ય સિંહ દ્વારા નિર્માણ કરવામાં આવ્યું હતું જે આજે પણ હયાત છે.
અભ્યાસ બાદ ત્રણ વર્ષ સુધી તેમણે ગુજરાત વિદ્યાપીઠમાં સેવા આપી. વર્ષ ૧૯૨૯માં તેમનો પ્રથમ સંગ્રહ સત્તર છાયાચિત્રો પ્રગટ થયો. ત્યાર એક પછી એક એમ તેઓના ૩૦ આલ્બમો પ્રકાશિત થયાં. ઈ. સ. ૧૯૩૦માં ગાંધીજીની આગેવાની હેઠળ થયેલી દાંડી કૂચના પ્રસંગોને તેમણે પોતાની તુલિકાથી કેનવાસ પર ઉતાર્યાં. બ્રિટીશ સરકારે આ ચિત્રો જપ્ત કરી લીધા, પરંતુ આ ચિત્રોનો સંપુટ લંડનમાં પ્રગટ થયો. બચુભાઇ રાવતના કુમાર તથા દક્ષિણના કલ્કિ જેવાં પ્રસિદ્ધ સામયિકોમાં તેમનાં ચિત્રો પ્રગટ થવા લાગ્યાં.
તેમનો જન્મ ૧૨ માર્ચ ૧૯૦૭ના દિવસે અમદાવાદ, ગુજરાત ખાતે બ્રહ્મક્ષત્રિય જ્ઞાતિમાં થયો હતો. તેઓ પોતાના મોસાળમાં ઉછરેલા હતા. હાઇસ્કૂલના અભ્યાસ બાદ તેઓ ગુજરાત વિદ્યાપીઠમાં જોડાયા. આ દરમિયાન કલાગુરુ રવિશંકર રાવળ પાસેથી તેમણે ચિત્રકારીના પાઠ ભણવાના શરૂ કર્યા. ત્યારબાદ ચિત્રકારીના વધુ અભ્યાસ માટે તેઓ બંગાળના શાંતિનિકેતનમાં જોડાયાં. જ્યાં તેમણે ખ્યાતનામ ચિત્રકાર નંદલાલ બોઝ પાસેથી ચિત્રકાળાનો વધુ અભ્યાસ કર્યો.
૧૯૬૪ માં રોરિક મ્યઝિયમ માં તેમનાં ચિત્રો પ્રદર્શિત થયાં. ૧૯૬૯માં ગાંધીજીની જન્મ શતાબ્દીના ઉપલક્ષ્યમાં ૧૬ ડબાની બે આખી ટ્રેનો પર તેમને ગાંધી કથા ચીતરી. તેમણે ર. વ. દેસાઈની કથા ઉપર આધારિત ફિલ્મ પૂર્ણિમા ઉપરાંત ઝનક ઝનક પાયલ બાજે, રામરાજ્ય, ભરત મિલાપ, બૈજુ બાવરા જેવી ફિલ્મોમાં પણ મહત્વપૂર્ણ યોગદાન આપેલું હતું.
લગભગ પાંચેક હજાર ચિત્રો, ત્રીસ ચિત્ર સંપુટો, પંચાવનથી વધુ ફિલ્મોનું કલાદર્શન, આ ઉપરાંત પણ લગ્ન પત્રિકાઓ, આમંત્રણ પત્રિકાઓ, દિવાળી અંકોના મુખપૃષ્ઠો, દિવાળી કાર્ડ, કેલેન્ડર – ચિત્રો દ્વારા સેંકડો કલાત્મક નમૂના તેમણે કલાજગતને આપ્યાં.
ઈન્ડીગોની શરૂઆત ઈ.સ. ૨૦૦૬ ની શરૂઆતમાં ઇન્ટરગ્લોબ એન્ટરપ્રાઈઝના રાહુલ ભાટિયા તથા રાકેશ એસ. ગંગવાલ દ્વારા કરવામાં આવી હતી. જે કે અમેરિકામાં રેહતા ભારતીય છે. આ એરલાઇન્સનો ૫૧.૧૨% સ્ટાફ ઇન્ટરગ્લોબની પાસે છે ઉપરાંત ૪૮% સ્ટાફ ગંગવાલની વર્જિનિયા સ્થિત કંપની "કૈલમ ઇન્વેસ્ટમેન્ટ" ની પાસે છે. ફેબ્રુઆરી ૨૦૧૨ સુધી ઈન્ડીગો કંપની તીવ્ર ગતિ સાથે વિકાસ કરી રહી હતી અને સાથે સાથે કંપનીના લાભમાં પણ વૃદ્ધિ થઇ રહી હતી. ઈન્ડીગોએ કિંગફિશરને પ્રથમ સ્થાનેથી હટાવીને પોતાનું સ્થાન ટોચ પર કાયમ કર્યું છે, કિંગફિશર હવે બીજા ક્રમની સૌથી મોટી વિમાની સેવા છે.
ઈન્ડીગો એરલાઈન ભારત તથા અન્ય દેશોમાં પોતાના ૩૬ લક્ષ્યો માટે રોજની ૪૮૫ ઉડાનો સાથે પોતાની સેવા પ્રદાન કરતી રહે છે. પાંચ વર્ષના સંચાલન પછી જાન્યુઆરી ૨૦૧૧ માં ઈન્ડીગોને પોતાની ઉડાન વિદેશોમાં ભરવા માટેનું લાઇસન્સ મળી ગયું. ઈન્ડીગોની પ્રથમ આંતરરાષ્ટ્રીય વિમાની સેવાની શરૂઆત ૧ સપ્ટેમ્બર ૨૦૧૧ના રોજ દુબઈ થી દિલ્હી માટે કરવામાં આવી હતી. પછીના થોડાક જ સમયમાં આ આંતરરાષ્ટ્રીય સેવા બેંકોક, સિંગાપુર, મસ્કટ તથા કાઠમંડુ માટે નવી દિલ્હી અને મુંબઈથી શરૂ કરવામાં આવી ગઈ.
ઈન્ડીગો એક ભારતીય એરલાઇન કંપની છે. જેનું મુખ્યાલય ભારતના ગુડગાંવ પ્રદેશમાં સ્થિત છે. આ એક પ્રકારની સુગમ દર વાળી યાત્રી સેવા છે તથા ભારતની સૌથી વિશાળ વિમાની સેવા છે. જે એરલાઈનનો માર્કેટ શેર ફેબ્રુઆરી ૨૦૧૪ ના આંકડા અનુસાર ૩૦.૩% છે. ઈન્ડીગો કંપની ભારતમાં સૌથી ઝડપથી વિકસી રહેલી સૌથી ઓછી દરની યાત્રી સેવા છે. પોતાની નવી ૭૮ એરબસ એ૩૨૦ એરક્રાફ્ટના કાફલા સાથે ૩૬ વિભિન્ન સ્થાનો માટે રોજની ૪૮૫ ફ્લાઈટોની સેવા આપી રહી છે.
આ વિમાની સેવાની સૌથી મોટી વિશિષ્ટતા આની રેમ્પ સેવા છે. અપંગ લોકોની સગવડને ધ્યાનમાં લઈને આમાં રેમ્પની સગવડને એવી રીતે બનાવવામાં આવી છે કે લોકો પોતાની વ્હીલ ચેર પર બેસીને જ વિમાનની અંદર આરામથી જઈ શકે છે.
છત્તિસગઢ એક્ષ્પ્રેસ એક જુની અને જાણીતી ભારતીય ટ્રેન છે જે બિલાસપુર અને અમ્રુતસરને જોડે છે. તેનુ નામ છત્તિસગઢ રાજ્યને રજુ કરે છે. તેનો આરંભ સૌપ્રથમ ૧૯૭૭ની સાલમાં ભોપાલ – બિલાસપુર છત્તિસગઢ આંચલ એક્ષ્પ્રેસ તરીકે થયો હતો અને તે બિલાસપુર અને હબિબગંજ ની વચ્ચે દોડતી હતી. આ ટ્રેન સૌપ્રથમ ટ્રેન હતી જે નવા બંધાયેલા પરાના રેલ્વે સ્ટેશન ભોપાલ હબિબગંજથી શરૂ થઇ હતી. ૧૯૮૦ની સાલમાં આ ટ્રેનને ભોપાલના મુખ્ય રેલ્વે સ્ટેશન ભોપાલ જંક્શન સુધી લંબાવવામાં આવી હતી. પછીથી ૧૯૮૭ની સાલમાં તેને દિલ્લીના હઝરત નિઝામુદ્દીન અને નવી દિલ્લી સ્ટેશન અને છેલ્લે ૧૯૯૦ની સાલમાં અમ્રુતસર સુધી લંબાવવામાં આવી હતી.
વર્ષ ૧૯૮૭ – ૧૯૮૮ – ટ્રેનને ભોજનાલય મળ્યુ અને ટ્રેન ક્રમાંક ૧૨૨૫/૧૨૨૬ ભોપાલ - હઝરત નિઝામુદ્દીન એક્ષ્પ્રેસ અને લંબાવાયેલી બિલાસપુર – ભોપાલ છત્તિસગઢ આંચલ એક્ષ્પ્રેસ થી હઝરત નિઝામુદ્દીન રદ્દ થતા દિલ્લીના હઝરત નિઝામુદ્દીન રેલ્વે સ્ટેશન સુધી લંબાવાઇ. પુર્વગ આંચલ લઇ લેવામાં આવ્યો અને ટ્રેન સ્વતંત્ર રીતે છત્તિસગઢ એક્ષ્પ્રેસ તરીકે ઓળખાવા લાગી.
તે છત્તિસગઢ, મહારાષ્ટ્ર, મધ્ય પ્રદેશ, ઉત્તર પ્રદેશ, દિલ્લી, હરિયાણા અને પંજાબ રાજ્ય થકી દોડે છે અને ૨૦૧૧ કિલોમીટરનું અંતર આવરી લે છે. ૨૫૧ સ્ટેશનમાંથી નિમ્નલિખીત ૮૧ રોકાણકેન્દ્રો આપેલા છે.
વર્ષ ૧૯૮૦ – ભોપાલના મુખ્ય રેલ્વે સ્ટેશન સુધી વિસ્તરણ થયુ. ભોપાલ બિલાસપુર છત્તિસગઢ આંચલ એક્ષ્પ્રેસ તરીકે દોડે છે.
ઇન્દ્રાયણી એક્સપ્રેસમાં હાલમાં ૨ વાતાનુકુલીન ચેર કાર સાથે સાથે ૮ સાધારણ દ્રિતીય શ્રેણી કોચ છે. જે ધારકો પાસે મુસાફરી કરવા માટેના પાસ છે તેમની માટે આરક્ષિત 2 સામાન્ય દ્રિતીય શ્રેણી કોચ પાઠવેલા છે ઉપરાંત ૫ સામાન્ય અનારક્ષિત કોચની વ્યવસ્થા પણ કરવામાં આવેલી છે. ભારતીય રેલવે સાથે થયેલી શરતોને અધીન કોચોની સંખ્યામાં મુસાફરોની માંગ મુજબ વધારો તથા ઘટાડો થઇ શકે છે.
આ ટ્રેનની પ્રથમ શરૂઆત ૨૭ એપ્રિલ ૧૯૮૮ ના રોજ કરવામાં આવી હતી. જે મુંબઈ સી એસ ટી થી પુણે વચ્ચે ચાલતી ૬ સમર્પિત ઇન્ટરસિટી ચેર કારો માની એક છે. બીજી અન્ય પાંચ ટ્રેનો આ મુજબ છે:
સંપૂર્ણપણે વિજમાર્ગ હોવા છતાં, આ ટ્રેન ડીઝલ એન્જીનથી ચાલે છે. એક ગૂટી આધારિત ડબલ્યુ ડી એમ ૩ ડી એન્જીન દ્વારા ટ્રેનને મુંબઇ સી એસ ટી સુધી લઇ જવામાં આવે છે.
ગુજરાતી ભાષાના સાંસ્કૃતિક અને ઐતિહાસિક વારસાને સાચવવા "માતૃભાષા અભિયાન" શીર્ષક હેઠળ એક ભાષા સંવર્ધન ચળવળ અમુક ગુજરાતી ભાષા પ્રેમીઓ દ્વારા શરૂ કરવામાં આવી છે. આ અભિયાનને તેમના સંયોજકો "નેટવર્ક ઑર્ગેનાઈઝેશન" તરીકે ઓળખાવે છે જેનું માળખું સંકલિત બહુકેન્દ્રિત, એકસ્તરીય અને અનૌપચારિક છે. આ અભિયાન હેઠળ ગુજરાતના ખ્યાતનામ ચિંતકો, શિક્ષણકારો, લેખકો તેમજ વિવિધ ક્ષેત્રમાં નોંધપાત્ર પ્રદાન કર્યું હોય તેવી વ્યક્તિઓના માર્ગદર્શન હેઠળ કાર્ય કરવામાં આવે છે.
અંતર્ગત ‘મને ગમતું પુસ્તક વાર્તાલાપ’, વકતૃત્વ, લેખન, કાવ્યપઠન, પાદપૂર્તિ, શીઘ્ર કાવ્ય લેખન, શીઘ્ર નિબંધ લેખન, મુદ્દા પરથી વાર્તા લેખન, કોશમાંથી શબ્દ શોધવાની સ્પર્ધા, ગુજરાતી શબ્દોની અંત્યાક્ષરીની રમત-વગેરે સ્પર્ધાઓ, . કળા - સંસ્કૃતિ અભિવ્યક્તિ અંતર્ગત સુગમ સંગીત, ગરબો, લોકનૃત્ય, નાટક, એકપાત્રી અભિનય વગેરે સ્પર્ધાઓ નું આયોજન.
ઉચ્ચ શિક્ષણ ક્ષેત્રે વિવિધ યુનિવર્સિટીઓમાં ગુજરાતી ભાષાના વિભાગો શરુ થાય તે અંગે પ્રયત્ન કરવા. અંગ્રેજી માધ્યમની શાળાઓમાં આપણી સંસ્કૃતિ, સાહિત્ય અને કળાની જાણકારી આપવા ગુજરાતી ભાષા પરિશીલનના કાર્યક્રમ કરવા આદિ.
આ પ્રકલ્પ અન્વયે ત્રણ પ્રવૃતિઓ પ્રયોજવામાં આવી છે. ૧. પુસ્તકની પરબ ૨. પુસ્તક વેચાણ કેન્દ્ર ૩. શેરી પુસ્તકાલય નું આયોજન.
અભિયાનની પ્રવૃત્તિ અમદાવાદ તથા ગુજરાત રાજ્યના વિવિધ શહેરમાં અને ગુજરાત બહાર કેન્દ્રો દ્વારા હાથ ધરાય છે. હાલમાં ગુજરાતમાં ૨૯ કેન્દ્રો કાર્યરત છે.
ભોગોલિક સ્તરે અભિયાનના છ વિભાગો પાડવામાં આવ્યા છે: દક્ષિણ ગુજરાત, મધ્ય ગુજરાત, ઉત્તર ગુજરાત, સૌરાષ્ટ્ર, કચ્છ અને ગુજરાત બહાર.દરેક વિભાગમાં પાંચ કાર્યવાહકોની વિભાગીય સમિતિ છે
રાજ્યનાં વિવિધ સ્થળોએ કાયમી ધોરણે રસાસ્વાદ મંડળો સ્થાપવા, રસાસ્વાદ કાર્યક્રમોનું આયોજન કરવું, તેનું ધ્વનિમુદ્રણ કરાવી તેની જાળવણી કરવી.
મધરબોર્ડ એ કોમ્પ્યુટરનું મુખ્ય પ્રિન્ટેડ સર્કિટ બોર્ડ ‍‍‍ છે જેમાં કોમ્પ્યુટરના મહત્વના ભાગો જોડાયેલા હોય છે અને સમાવેશ થાય છે.
એક્સટ્રેન્ડ ટેકનોલોજી માટે એક્સટી સ્ટેન્ડ્સ આ બધા જૂના મોડલ મધરબોર્ડ છે આ મધરબોર્ડ્સમાં, અમે જૂના મોડલ પ્રોસેસર સોકેટ લિફ સોકેટ્સ, સ્લોટ્સ ડિમ્મ્સ અને સ્લોટ્સ, 12 પિન પાવર કનેક્ટર અને કોઈ બંદરો નથી. તેમાં સ્લોટ ટાઇપ પ્રોસેસર્સ, ડિમેમ્સ મેમરી મોડ્યુલો, એડ-ઓન કાર્ડ માટે ઇસ્લા સ્લોટ્સ અને કોઈ બંદરો નથી. બંદરો માટે કનેક્ટર્સ અને એડ-ઓન કાર્ડ્સ છે
તાજેતરની તકનીકીઓનો ઉપયોગ કરતી વખતે થયેલા કેટલાક મુદ્દાઓને ઘટાડવા અથવા દૂર કરવા માટે બીટીએક્સ વિકસાવવામાં આવી હતી. નવી તકનીકીઓ ઘણીવાર વધારે શક્તિની માંગ કરે છે અને ચેરકા-1996 ની એટીએક્સ સ્પષ્ટીકરણ મુજબ મધરબોર્ડ પર અમલ કરતી વખતે તેઓ વધુ ગરમી પણ મુક્ત કરે છે. પ્રમાણભૂત અને પ્રમાણભૂત, બન્નેને ઇન્ટેલ દ્વારા પ્રસ્તાવિત કરવામાં આવ્યા હતા. પેન્ટિયમ 4 સાથે સ્કેલિંગ અને થર્મલ જેવી સમસ્યાઓથી પીડાતા નીચા પાવર સીપીયુ પર ફરી ધ્યાન કેન્દ્રિત કરવાના ઇન્ટેલના નિર્ણયની સ્વીકૃતિ પછી બીટીએક્સ રિટેલ પ્રોડક્ટ્સનો વધુ વિકાસ રદ કરવામાં આવ્યો હતો.
એટીએક્સ ઉન્નત ટેકનોલોજી માટે વિસ્તૃત છે. તાજેતરની મધરબોર્ડ્સને બધાને એટીએક્સ મધરબોર્ડ્સ તરીકે ઓળખવામાં આવે છે. એટીએક્સ ફોર્મ પરિબળ દ્વારા ડિઝાઇન. આ મધરબોર્ડ્સમાં, અમે પ્રોસેસર સોકેટ્સ, ડીડીઆર રામ સ્લોટ્સ, પીસીઆઈ સ્લોટ્સ, એજીપી સ્લોટ્સ, પ્રાઇમરી અને સેકન્ડરી ઇન્ટરફેસો, એસએટીએ કનેક્ટર્સ, 20 પિન અને 24 પીન એટીએક્સ પાવર કનેક્ટર અને પોર્ટ્સ શોધીએ છીએ.
એટી એ અદ્યતન ટેકનોલોજી માટે વપરાય છે. ઉન્નત ટેકનોલોજી મધરબોર્ડ્સમાં પીજીએ સોકેટ, એસડી રામ સ્લોટ્સ, 20 પિન પાવર કનેક્ટર સ્લોટ્સ અને સ્લોટ્સ છે. અમે એટી મધરબોર્ડ્સ પરના ઉપરોક્ત ઘટકો શોધીએ છીએ.
આ પ્રકારની મધરબોર્ડ તેના એટી સમકક્ષોથી અલગ છે કે જે આ મધરબોર્ડ કનેક્ટેડ ભાગોના ઇન્ટરચેન્જને પરવાનગી આપે છે. વધુમાં આ મધરબોર્ડના પરિમાણો એટી મધરબોર્ડ્સ કરતા નાના છે અને તેથી ડ્રાઈવ બેઝ માટે યોગ્ય સ્થાન પણ માન્ય છે.
80 ના દાયકાના ઉત્તરાર્ધમાં, આ મધરબોર્ડને પેન્ટિયમ 5 થી તે સમય સુધી સારો સમય હતો જ્યારે પેન્ટિયમ 2 ઉપયોગમાં લેવાનું શરૂ થયું હતું.
આ હોટલની શરૂઆત ઈ.સ. ૧૯૭૧ માં કરવામાં આવી હતી. આ હોટલનું સ્થાપત્ય વિક્ટોરિયન ઉપરાંત વસાહતી શૈલીના મિશ્રણનું પ્રમાણ છે. જેને કે, "આર્ટ ડેકો સ્ટાઈલ" ના માળખાં પ્રમાણે બનાવવામાં આવ્યું છે. આ હોટલના શિલ્પીકાર ડી. જે. બ્લૂમફિલ્ડ હતાં, કે જે એડવિન લ્યુતિનસના સહયોગી હતાં. જેઓએ બ્રિટીશ રાજની રાજધાની દિલ્હીની રચના તૈયાર કરી હતી અને સાથે સાથે એ જ વર્ષમાં આને રજૂ પણ કર્યું હતું. ઈમ્પીરીયલનું નિર્માણ એસ. બી. એસ. રંજીત સિંહ દ્વારા કરવામાં આવ્યું હતું, જેઓ બ્રિટીશ રાજના હસ્તે સમ્માનિત થયેલાં આર. બી. એસ. નરેન સિંહના પુત્ર હતાં. જેમનું સન્માન ૧૯૧૧ ના રાજ્ય અભિષેક દરબારમાં કરવામાં આવ્યું હતું, જયારે દિલ્હીને કલકત્તાના સ્થાન પર ભારતની રાજધાની તરીકે નિમણૂંક કરવામાં આવી હતી.
હોટલ ઈમ્પીરીયલ પોતાના હેરીટેજ તથા વારસા માટે સારી રીતે પ્રખ્યાત છે. આ હોટલની અંદર જ એક પ્રસિદ્ધ બાર હતો જેને "પટિયાલા પેગ"ના નામે ઓળખાતો હતો. આ એજ પ્રખ્યાત બાર હતો કે જ્યાં ભારતનાં ઘડવૈયા જવાહરલાલ નહેરુ, મહાત્મા ગાંધીજી, મોહમ્મદ અલી જીણા તથા માઉન્ટ બેટન વિગેરે ભારતનાં વિભાજન ઉપરાંત પાકિસ્તાનનાં ઉદભવ માટેની ચર્ચા કરવા માટે એકત્રિત થયા હતાં. આથી આ પણ કહી શકાય કે, ભારતની વર્તમાન સ્થિતિના નિર્ધારણમાં આ હોટલનું મોટા પાયા પર યોગદાન છે.
હોટલનું પુનઃસ્થાપના આ હોટલના જનરલ મેનેજર તથા વાઈસ પ્રેસીડેન્ટ હરવિંદર સેખો દ્વારા ૧૯૯૬ તથા ૨૦૦૧ ની દરમ્યાન કરવામાં આવ્યું હતું. શ્રીમાન હરવિંદર સેખોએ આ જ હોટલમાં ૬ રેસ્ટોરન્ટ તથા બાર પણ ખોલ્યા જેમાં ક્રમશઃ "સ્પાઇસ રૂટ", "પટિયાલા પેગ બાર", "૧૯૧૧ રેસ્ટોરન્ટ એન્ડ બાર", "ડેનીઅલ્સ ટેવર્ન" તથા "સન ગીમિગનાઓ" વિગેરેના નામથી જાણીતા છે.
ધ ઈમ્પીરીયલ, નવી દિલ્હીમાં બનેલી એક વૈભવશાળી હોટલ છે. આ હોટલ ક્વીન્સવે નામની જગ્યામાં સ્થિત છે. જેને હવે જનપથ કહેવામાં આવે છે તથા આ હોટલ દિલ્હીમાં કનાટ પ્લેસની નજદીકમાં જ સ્થિત છે. હકીકતો પર એક નજર નાખીએ તો આ હોટલ દિલ્હીની સર્વપ્રથમ ગ્રાંડ વૈભવશાળી હોટલોમાંની એક હોટલ છે. આ હોટલમાં એક બેજોડ સ્વતંત્ર કલાકૃતિઓનો સંગ્રહ પણ છે.
આ દરમ્યાન આ હોટલને નેધરલેંડની મહારાણી, હોલીવુડ અને બોલીવુડના અભિનેતા - અભિનેત્રીઓ તથા ઉચ્ચ કોટીના વ્યવસાયીઓના આતિથ્ય સત્કારનો અવસર મળ્યો છે. આ હોટલ પોતાની અંદર કરવામાં આવેલી અદભુત કલાકૃતિયોનાં સંગ્રહને કારણે દર વખતે ચર્ચાનું એક મહત્વનું કેન્દ્ર બની રહી છે. સાથે સાથે આ હોટલનું અનેક પ્રકારનું ઐતિહાસિક મહત્વ પણ રહેલું છે.
દરરોજ ૧.૧ કરોડ મુંબઇગરાઓ મુંબઈ ની જાહેર સામૂહિક પરિવહન વ્યવસ્થા દ્વારા મુસાફરી કરે છે. જેમાં મુંબઈ ઊપનગરીય રેલ-મુખ્ય વ્યવસ્થા છે અને 'બેસ્ટ' ની બસો તેમાં બીજા ક્રમાંકે આવે છે, અને તેમનું યોગદાન અનુક્રમે ૫૨% અને ૨૬% છે. આ રેલ માર્ગો અને રસ્તાઓના વિકાસમાં મુંબઈ ની ભૌગોલિક રચના અને ગીચતા અવરોધક હોવાથી તેમનો વિકાસ ખુબ ધીમો છે, જે જાહેર પરિવહન વ્યવસ્થાની વધતી માંગ ને સંતોષવા અસક્ષમ છે. ઘણા લોકો નીજી વાહનો, રીક્ષા અને ટેક્સી દ્વારા પ્રવાસ કરે છે, અને રસ્તાઓ પર તેમની સંખ્યા પણ વધી છે. સરવાળે મુંબઇગરાઓને ગરદી, ટ્રાફિક અને પર્યાવરણનું પ્રદૂષણ જેવી સમસ્યાનો સામનો કરવો પડે છે. ઘણી જગ્યાઓ રેલ અથવા બસની સુવિધાથી બાકાત પણ રહી ગઈ છે. આ સ્થિતીમાં મેટ્રો જેવી 'માસ રેપિડ ટ્રાન્ઝિટ' વ્યવસ્થા એક પર્યાય છે. ('માસ રેપિડ ટ્રાન્ઝિટ'- એ જાહેર સામૂહિક પરિવહન વ્યવસ્થા નો જ એક પ્રકાર છે. તેમને પોતાનો જુદો માર્ગ હોય છે, જે સામાન્ય રીતે મુખ્ય માર્ગો ના સ્તરથી જુદા સ્તરે, ઉપર અથવા નીચે ના સ્તરે હોય છે.)
તેના માર્ગો એલિવેટેડ તેમજ ભૂગર્ભમાં હેવાથી તે રસ્તા પર વધુ જગ્યા રોકતી નથી. એલિવેટેડ હોય તો માત્ર ૨ મી. પહોળાઈની જગ્યા રોકે છે.