polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ધર્મ વિરુદ્ધ અને રાષ્ટ્ર વિરુદ્ધ તેમજ સમુદાય વિરુદ્ધ ના હેટ ગ્રુપોને શોધી કાઢવામાં આવ્યા હતા. તાજેતરમાં જ ભારતની એક કોર્ટે આવા ગ્રુપો મામલે ગૂગલને એક નોટીસ ઈસ્યુ કરી હતી. રાજકીય જુથો દ્વારા ઉભા કરવામાં આવેલા વાંધા બાદ મુંબઈ પોલીસે ઓરકુટ પર પ્રતિબંધ મુકવાની માંગ કરી હતી. કેટલાક રાજકીય નેતાઓ અને જાણીતી હસ્તીઓને બદનામ કરતા ગ્રુપો પણ પ્રકાશમાં આવ્યા છે. તેમજ 2005માં કેટલાક વંશીય ગ્રુપોને લગતા પણ કેસ નોંધાયા હતા.તેઓ તામિલ વિરુદ્ધના જુથો હતા. તાજેતરમાં જ તામિલ વિરુદ્ધના જુથના એક સભ્યને શોધી કાઢવામાં આવ્યો છે.
19 જૂન,2006ના ફેસ ટાઇમ સિક્યુરિટી લેબના રિસર્ચર્સ ક્રિસ્ટોફર બોયડ અને વેઇન પોર્ટરે વાયરસ શોઘ્યો હતો, .આ વાયરસથી ઓરકુટ વડે તે વપરાશકર્તાની બેંકની માહિતી, યુઝરનેમ અને પાસવર્ડ જાણી શકાતા હતા. યુઝરને જેપીઇએજી ફાઇલ દ્વારા આ પ્રકારના અટેક કરવામાં આવતો હતો. આ પ્રકારના ઇન્ફેક્શનથી વપરાશકર્તાના કોમ્પયુટરમાં એક જ પ્રકારની બે ફાઇલ ઇનસ્ટોલ થઇ જતી હતી. આ પ્રકારની ફાઇલ તૈયાર થયા બાદ વપરાશકર્તા"માય કોમ્પ્યુટર"માં ક્લિક કરે કે તેનું ઇ-મેલ બેન્કિંગ કે પાસવર્ડ વાયરસ તૈયાર કરાવનાર પાસે પહોંચી જતું હતું.
વપરાશકર્તા સૌપ્રથમ પ્રોફાઇલ તૈયાર કરે છે, જેમાં તેણે પોતાના વિષે "સોશિયલ", :પ્રોફેશનલ" અને "પર્સનલ" માહિતી આપવાની હોય છે.
વપરાશકર્તા યુ ટ્યુબ કે ગૂગલ વિડીયો માંથી પોતાની પ્રોફાઇલમાં વિડીયો પણ અપલોડ કરી શકે છે. જેમાં તેની પાસે વપરાશકર્તાની કોમ્યુનિટી માટે નિયંત્રિત અથવા અનિયંત્રિત પોલ તૈયાર કરવાના વધારાના વિકલ્પ પણ હોય છે.
અન્ય સોશિઅલ નેટવર્ક વેબસાઈટોની જેમ ઓરકુટ પર પણ કેટલીય ખોટી પ્રોફાઈલો અસતિત્વમાં છે. જેલની સજાના અભાવે તેમજ વપરાશકર્તાની ઘણી મોટી સંખ્યાને કારણે આવી પ્રોફાઈલોને દુર કરી શકાતી નથી. અને જો દુર કરવામાં આવે તો તે સરળતાથી ફરીથી અસતિત્વમાં આવી જાય છે. આ પ્રોફાઈલો સામાન્ય રીતે ટ્રોલ , સ્પામ , તોફાન કરવા કે માત્ર મજા ખાતર બનાવવામાં આવે છે. એકથી વધુ પ્રોફાઈલ ધરાવતા કેટલાય યુઝર્સ હોય છે. કેટલાકે તો મોટા પ્રમાણોમાં આવી નકલી પ્રોફાઈલો બનાવી હો છે.
2005માં, રેસિઝમ ના વિવિધ કિસ્સાઓ પોલીસના ધ્યાનમાં લાવવામાં આવ્યા તેમજ કેટલાક બ્રાઝીલીયન મીડિયા માં પણ ચમક્યા. 2006માં ઓરકુટ પર કાળા આફ્રિકનો વિરુદ્ધ બદનક્ષીભર્યું કન્ટેન્ટ મુકવા બદલ બ્રાઝીલની કોર્ટે 20 વર્ષના એક વિદ્યાર્થી ને રેસિઝમ બદલ દોષી ઠેરવવામાં આવ્યો. આ દ્વારા આવા કેસોમાં ન્યાયનો દરવાજો ખુલી ગયો. બ્રાઝીલની કોર્ટે માર્ચ 2006માં ગૂગલને કોર્ટમાં હાજર રહીને ઓરકુટ પર નોંધાયેલા ગુનાને સમજાવવા કહ્યું હતું.
ઓરકુટ એ ગૂગલ દ્વારા ચલાવવામાં આવતી સોશિયલ નેટવર્કિંગ સાઇટ છે. તેને તેના સર્જક અને ગૂગલના કર્મચારી ઓરકૂટ બ્યૂકકોકટેન પરથી આ નામ આપવા માં આવ્યું છે. આ સર્વિસનો મુખ્ય હેતુ નવા મિત્રો બનાવવા અને સંબંધને જાળવી રાખવાનો છે.ઓરકુટ અન્ય નેટવર્કિંગ સાઇટ સમાન જ છે.ઓક્ટોબર ૨૦૦6થી ઓરકુટે તેના વપરાશકર્તાને આમંત્રણ વિના એકાઉન્ટ શરૂ કરવા પરવાનગી આપી છે.
જ્યારે યુઝર્સ લોગ ઈન થાય છે ત્યારે તેમના ફ્રેન્ડ લીસ્ટમાં જે પ્રમાણે લોકો સાઇટ પર લોગ ઈન થયા હોય છે તે ક્રમમાં દેખાય છે. જેણે સૌથી છેલ્લે લોગ ઈન કર્યું હોય છે તે વ્યકિત લીસ્ટમાં પ્રથમ દેખાય છે.ઓરકુટની સામે અન્ય પણ સાઈટો છે જેમ કે માય સ્પેસ અને ઓરકુટની સીધી સ્પર્ધા સાથે છે. જે ઓરકુટ કોમ્યુનિટી જેવી જ કોમ્યુનિટી ઉભી કરવાની તક આપે છે.
હાલમા ઓરકુટનો ઉપયોગ વિવિધ નફરત ફેલાવતા ગ્રુપ દ્વારા કરતો હોવાનો વિવાદ ચાલી રહ્યો છે. ઝેરી રેસિઝમ અને ધર્માંધ જુથો દાવો કરે છે કે તેઓનો ઘણો મોટો અનુયાયી વર્ગ ઓરકુટ પર છે. ઘણી હેટ કોમ્યુનિટીઓરેસિઝમ , નાઝીવાદ અને શ્વેત સર્વોપરિતા પર કેન્દ્રીત હતી જેથી ગાઈડલાઈનના ભંગ બદલ દુર કરી દેવામાં આવી છે.
2005માં ઓરકુટમાં અદ્રશ્ય પ્રોફાઈલ, કોમ્યુનિટી, અને ટોપીક દેખાવવાની શરૂઆત થઈ હતી. આ બધી કરામત એચટીએમ દ્વારા કરવામાં આવતી હતી. કેટલાક કોડમાંથી છટકીને તેમજ એક બાય એક પીક્શેલ ફોટા દ્વારા સાઈટને મોનિટર કરી રહેલા એન્જીનને મુર્ખ બનાવતા હતા. આ બધી કરામતને પછી દુર કરવામાં આવી. તેમજ પ્રોફાઈલ ઈમેજ ડાઈમેન્શનને પણ નીચી લાવી દેવામાં આવી છે.
અન્ય ના ઉપયોગને કારણે ડિસેમ્બર 2007માં લાખો લોકોની તેની અસર થઇ હતી. જેમાં કોઇ વપરાશકર્તા અમુક સ્ક્રેપ વાંચે કે તરત જ પરવાનગી વિના કોઇ કોમ્યુનિટીમાં સભ્ય બની જતો હતો. જે વપરાશતકર્તાને તેની અસર થઇ હોય તેના એકાઉન્ટમાંથી તેના ફ્રેન્ડ્સ લિસ્ટમાં સ્ક્રેપ પહોંચી જતી, જેનાથી ભારે અરાજક્તા સર્જાઇ.
16 એપ્રિલ 2008ના રોજ ઓરકુટે ઈન્ડિયામાં વપરાશકર્તાને એપ્લિકેશનનો લાભ આપવાનો શરૂ કર્યો. આ બાદ વિવિધ તબક્કે વિશ્વભરમાં એપ્લિકેશનની શરૂઆત કરવામાં આવી.
હાલમાં ઓરકુટે ઘણી બધી એપ્લિકેશન લોંચ કરી છે. જેમાંથી ઘણી-ખરી ઓપન સોશિઅલ દ્વારા ફ્રેન્ડસ્ટર સાથે વહેંચવામાં આવી છે.
ઓરકુટમાં શરૂઆતનું વડું મથક હતું. પરંતુ ઓગસ્ટ 2008માં ગૂગલે એવી જાહેરાત કરી ઓરકુટનું સમગ્ર સંચાલન ના શહેર બેલો હોરિઝોન્ટ માંથી ગૂગલ બ્રાઝિલ દ્વારા કરવામાં આવશે. બ્રાઝિલમાં વપરાશકર્તાની બહોળી સંખ્યા અને કાયદાકીય બાબતોને કારણે આ નિર્ણય લેવામાં આવ્યો હતો.
હેકિંગને રોકવા હવે દરેક ઓરકુટ યુઆરએલ વિશેષ રીતે એન્ક્રિપ્ટ કરવામાં આવ્યા છે. જે ક્રેક કરવું ખૂબ જ મુશ્કેલ હોય છે. આ ઉપરાંત એક્સટર્નલ જાવા સ્ક્રિપ્ટ ને રોકવા દરેક યુઆરએલ "#"ને હોય છે.
૨૦૧૮ - આંતરરાષ્ટ્રીય ન્યાય અદાલતે જણાવ્યું કે ચિલી બોલિવિયા સાથે પ્રશાંત મહાસાગરમાં પ્રવેશ માટે વાટાઘાટો કરવા બંધાયેલ નથી.
૧૮૪૭ – એની બેસન્ટ, બ્રિટિશ સમાજવાદી, થિયોસોફિસ્ટ, મહિલા અધિકાર કાર્યકર્તા, લેખક, વક્તા, શિક્ષણવિદ અને પરોપકારી
સત્સંગિજીવન સ્વામિનારાયણ સંપ્રદાયના સંસ્કૃત સાહિત્યમાં સૌથી વધુ પવિત્ર ગ્રંથ માનવામાં આવે છે.આ ગ્રંથની રચના ભગવાન સ્વામિનારાયણના સાનિધ્યમાં શતાનંદ સ્વામી દ્વારા કરવામાં આવી છે.તે સંત ભગવાનની કૃપાથી ત્રિકાલજ્ઞ બનેલા,તેઓ ભુત અને ભવિષ્યને પણ વર્તમાનની જેમ પ્રત્યક્ષ નિહાળી શકતા.આ ઉપરાંત ગ્રંથ ભગવાન સ્વામિનારાયણની માન્યતા પ્રાપ્ત ગ્રંથ છે. કારણ કે આ ગ્રંથરચનામાં કર્તાએ વારંવાર ભગવાન સ્વામિનારાયણનો પરામર્શ કરીને આ ગ્રંથની રચના કરિ હોય પ્રમાણમાં મુખ્ય પરિબળ ગણાય છે.પ્રાસાદિક શૈલીમાં આલેખાયેલ આ ગ્રંથ કાવ્યરસપરિપુર્ણ છે.ભાગવતની શૈલીમાં લખાયેલા આ ગ્રંથની મનોહારિણી શૈલીને ડૉ. રશ્મીબેન વ્યાસ ભક્તિપ્રસન્નશૈલી કહે છે.ગ્રંથમાં પાંચ પ્રકરણ ,૩૧૯ અધ્યાયો અને ૧૭૬૨૭ હજાર શ્લોકો છે.સાંપ્રદાયિક માન્યતા પ્રમાણે આ ગ્રંથ સાક્ષાત ભગવાનનું સ્વરુપ છે.તેના પાંચ પ્રકરણોમાં
આ એક શ્રદ્ધાનું સ્વરુપ છે.ધર્મ, ભક્તિ, જ્ઞાન અને વૈરાગ્ય સહિત ભગવાન સ્વામિનારાયણનું જીવન કવન આ ગ્રંથનો વિષય છે.ગ્રંથના પ્રથમ વક્તા સુવ્રત મુનિ અને પ્રથમ શ્રોતા પ્રતાપસિંહ રાજા છે.પ્રથમ કથા સ્થળ જગન્નાથપુરીમાં આવેલ ચક્રતીર્થ છે.આ ગ્રંથનું માહાત્મ્ય મુક્તાનંદ સ્વામી એ નવ અધ્યાયોમાં લખેલું છે.
વધુમાં, અમુક સ્રોતો તરફથી મળતા દાનના સ્વીકાર કરવા બાબતે પણ ટીકા કરવામાં આવી હતી. હેઈતીના નિરંકુશ અને ભ્રષ્ટ ડુવાલિએર પરિવાર પાસેથી મધર ટેરેસાએ દાન સ્વીકાર્યું હતું અને તેમની જાહેરમાં પ્રશંસા પણ કરી હતી. તેમણે કેટિંગ ફાઈવ સ્કેન્ડલ તરીકે જાણીતી કપટી અને ભ્રષ્ટ યોજનામાં સંડોવાયેલા ચાર્લ્સ કેટિંગ પાસેથી પણ 1.4 મિલિયન ડોલર સ્વીકાર્યા હતા, અને એ વ્યકિતની ધરપકડ પહેલાં અને પછી તેમને ટેકો આપ્યો હતો. લોસ એન્જલસ માટેના નાયબ જિલ્લા એટર્ની પોલ ટુરલેયે મધર ટેરેસાને કેટિંગે જેમને છેતર્યા હતા તે લોકોને, જેમાં એક "ગરીબ સુથાર" પણ હતો, દાનની રકમ પાછી આપી દેવા બાબતે પત્ર લખ્યો હતો. દાનની આ રકમ ગણતરીમાં લેવાઈ નહીં અને ટુરલેયને કોઈ પ્રત્યુત્તર પણ મળ્યો નહીં.
ભારતીય દૈનિક ધ ટેલિગ્રાફ માં વધુ તાજેતરમાં લખાયું છે કે "તેમણે ગરીબોની સ્થિતિને સુધારવા માટે કંઈ કયુર્ં છે કે માત્ર માંદા અને મરતા લોકોની સારસંભાળ લીધી અને તેમનો વધુ લાગણીવશ-નૈતિક ધ્યેય માટે ઉપયોગ કર્યો -તેવી તપાસ કરવા માટે રોમને કહેવામાં આવ્યું છે."
સેવાની આ અલખે થોડા જ વખતમાં સ્વયંસેવકો અને ધર્માદા દાન એમ બંનને આકર્ષિત કરવા માંડયા, અને 1960ના દાયકા સુધીમાં તો ભારતભરમાં તેમણે રુગ્ણાલયો, અનાથાલયો અને રક્તપિતના દર્દીઓ માટેનાં ઘરો ખોલ્યાં. ત્યારબાદ આ કાર્યોને મધર ટેરેસાએ આખા વિશ્વમાં વિસ્તાર્યાં. ભારતની બહાર પાંચ સિસ્ટર સાથે આવું પહેલું ઘર 1965માં વેનુઝુએલામાં ખુલ્યું. એ પછી 1968માં રોમ, તાન્ઝાનિયા અને ઓસ્ટ્રિયામાં ખુલ્યાં; અને 1970ના દાયકામાં તો એશિયા, આફ્રિકા, યુરોપ અને યુનાઈટેડ સ્ટેટ્સમાં આવાં ડઝનબંધ ઘરો અને ફાઉન્ડેશનો ખોલવામાં આવ્યાં.
તેમની ફિલસૂફી અને કામ કરવાની રીત અમુક અંશે ટીકાપાત્ર પણ બન્યાં. મધર ટેરેસા સામે તેમના ટીકાખોરોને કેટલા નહિવત્ પુરાવાઓ સાંપડ્યા હતા તેની નોંધ કરીને ડેવિડ સ્કોટે લખ્યું કે મધર ટેરેસાએ ગરીબી હટાવવાનું કામ ઉપાડવાની જગ્યાએ માત્ર લોકોને જીવતાં રાખવા સુધી પોતાને સીમિત બનાવી રાખ્યાં છે. વેદના/પીડા અંગેના તેમના વિચારો માટે પણ તેઓ ટીકાપાત્ર બન્યાં: અલ્બેર્ટા અહેવાલમાં પ્રકાશિત એક લેખ અનુસાર, વેદના લોકોને જિઝસની વધુ સમીપ લાવે છે એવું તેઓ માનતાં હતાં. મૃત્યુશૈયાએ પડેલાઓ માટેના ઘરમાં જીવલેણ રોગથી પીડાતા દર્દીઓની જે રીતે સારસંભાળ લેવાતી હતી તે અંગે પણ મેડિકલ પ્રેસમાં ટીકા થઈ હતી, ખાસ કરીને ધ લેન્સેટ અને બ્રિટિશ મેડિકલ જર્નલ માં ત્યાં હાઈપોડેમિક સોયનો ફેરઉપયોગ થતા હોવાના, તમામ દર્દીઓને નહાવા માટે ઠંડા પાણી અપાતું હોવાની બાબત જેવા ત્યાંના નબળા જીવનધોરણના અને પદ્ધતિસર નિદાનને અશકય બનાવતો ભૌતિકતા-વિરોધી અભિગમ અંગેના અહેવાલ છપાયાં હતાં.
આગ્નેસ ગોનએક્સહે બોજાક્ષહિયુ નો જન્મ 26 ઑગસ્ટ, 1910ના ઓટ્ટોમાન સામ્રાજય ના ઉસ્કુબમાં થયો હતો. ભલે તેમનો જન્મ 26મી ઑગસ્ટના થયો હતો પણ તેઓ પોતાનો "સાચો જન્મદિવસ" 27 ઑગસ્ટને ગણાવે છે, એ દિવસે તેમને ધર્મની દીક્ષા આપવામાં આવી હતી. આલ્બેનિયાવાસી શ્કોદેર પરિવાર, નિકોલ અને દ્રના બોજાક્ષહિયુના તેઓ સૌથી નાના સંતાન હતાં. તેમના પિતા આલ્બેનિયન રાજકારણમાં સક્રિય હતા. 1919માં એક રાજકીય સભાને અંતે સ્કોપ્જેને આલ્બેનિયાની બહાર કરી દેવાયું તે પછી તેઓ બીમાર પડ્યા અને આગ્નેઝ માત્ર આઠ વર્ષની હતી ત્યારે અવસાન પામ્યા. તેમના પિતાના અવસાન બાદ, તેમનાં માતાએ તેમને એક રોમન કૅથલિક તરીકે ઉછેર્યાં. જોન ગ્રાફ કલુકાસે લખેલી તેમની જીવનકથા અનુસાર, બાળપણમાં અંગેનીઝ મિશનરીઓના જીવન અને તેમનાં સેવાકાર્યોથી ખૂબ પ્રભાવિત હતી અને 12 વર્ષની ઉંમર સુધીમાં તો તેમને ખાતરી થઈ ગઈ હતી કે પોતે પોતાની જાતને ધાર્મિક જીવન પ્રત્યે જ સમર્પિત કરવી જોઈએ.
18 વર્ષની ઉંમરે તેમણે લોરેટોની સિસ્ટરો સાથે જોડાવા અને મિશનરી બનવા માટે ઘર છોડ્યું. ત્યારબાદ તેઓ કદી પોતાની માતા કે બહેનને જોવા-મળવા માટે પાછા ફર્યાં નહીં.
1952માં કલકત્તા શહેર દ્વારા ઉપલબ્ધ કરાવવામાં આવેલી જગ્યા પર મધર ટેરેસાએ સૌથી પહેલું મરણપથારીએ પડેલાઓ માટેનું ઘર ઊભું કર્યું હતું. ભારતીય અધિકારીઓની મદદથી તેમણે એક ખંડેર હિન્દુ મંદિરને મૃત્યુશૈયાએ પડેલાઓ માટેનું ઘર- કાલિઘાટ, એટલે કે ગરીબો માટેનું નિઃશુલ્ક રુગ્ણાલય શરૂ કર્યું. તેમણે એને કાલિઘાટ, પવિત્ર હૃદય નું ઘર -એવું નવું નામ આપ્યું. અહીં લાવવામાં આવતા દર્દીઓને તબીબી સારવાર તો મળતી જ પણ તેમને પોતાના ધર્મના રીતિરિવાજો અનુસાર ગરિમાપૂર્વક મરવાની તક પૂરી પાડવામાં આવતી; મુસ્લિમોને કુરાન વાંચી સંભળાવાતું, હિન્દુઓને ગંગાજળ આપવામાં આવતું અને કૅથલિકને અંતિમવિધિ મળતી. "એક સુંદર મૃત્યુ," તે કહેતાં, "જે લોકો પ્રાણીઓની જેમ જીવ્યા તેમના માટે દેવદૂતોની જેમ- પ્રેમભર્યા અને તેઓની જરૂર છે એવા વાતાવરણમાં મૃત્યુ."
થોડા વખતમાં મધર ટેરેસાએ હાંસેન રોગના, પ્રચલિત ભાષામાં રક્તપિતના નામે ઓળખાતા રોગથી પીડાતા લોકો માટે એક ઘર ખોલ્યું, અને આ રુગ્ણાલયને શાંતિનગર નામ આપ્યું. ચૅરિટિના મિશનરીઓએ આખા કલકત્તામાં કેટલાંક ચાલતાં રક્તપિત દવાખાનાં પણ ઊભાં કર્યાં, જે દવા, પાટાપિંડી અને ખોરાક પૂરો પાડતાં.
સરકારો અને નાગરિક સંગઠનો એમ બંનેએ મધર ટેરેસાનું બહુમાન કર્યું હતું. 1982માં "ઓસ્ટ્રલિયાની કમ્યુનિટી અને એકદંર માનવતાની સેવા માટે" તેમને ઓસ્ટ્રેલિયાના ધ ઓર્ડરના માનદ્ માર્ગદર્શિકા પણ નીમવામાં આવ્યાં હતાં. તેમને યુનાઈટેડ કિંગડમ અને યુનાઈટેડ સ્ટેટ્સ એમ પ્રત્યેક તરફથી વારંવાર એવોર્ડ એનાયત થતા રહ્યા હતા, જેના પરિણામે 1983માં તેઓ ધ ઓર્ડરમાં બહુમાનની પરાકાષ્ઠાએ હતા, અને નવેમ્બર 16, 1996ના તેમને યુનાઈટેડ સ્ટેટ્સનું માનદ્ નાગરિકત્વ પણ આપવામાં આવ્યું હતું. 1994માં મધર ટેરેસાના વતન આલ્બેનિયાએ તેમને રાષ્ટ્રનું સુવર્ણ બહુમાન અર્પણ કર્યું હતું, અને તે પહેલાં 1991માં પોતાનું નાગરિકત્વ પણ આપ્યું હતું. હેઈતીની સરકારે તેમને આપેલાં આ અને બીજાં બહુમાનો તેમણે સ્વીકાર્યાં એ બાબત પણ વિવાદાસ્પદ બની હતી. દુવાલિયર્સ અને ચાર્લ્સ કેઈટિંગ અને રોબર્ટ મેકસવેલ જેવા ભ્રષ્ટ વ્યાપારીઓને પોતાનો નિહિત ટેકો આપવા બદલ મધર ટેરેસા, ખાસ કરીને ડાબેરીઓ તરફથી ટીકાપાત્ર બન્યા હતા. કેઈટિંગના કિસ્સામાં તો તેમણે તેના ખરડા વખતે ન્યાયાધીશને દયાળુ વર્તન દાખવવા માટે પત્ર પણ લખ્યો હતો.
તેમના અવસાનથી બિનસાંપ્રદાયિક અને ધાર્મિક એમ બંને સમુદાયના લોકો શોકાતુર બન્યા હતા. તેમને શ્રદ્ધાંજલિ આપતા, પાકિસ્તાનના વડાપ્રધાન નવાઝ શરીફે કહ્યું હતું કે તેઓ "એક દુર્લભ અને અદ્વિતીય વ્યકિત હતા જેઓ ઉચ્ચતમ હેતુઓ માટે લાંબું જીવ્યા. ગરીબો, માંદા અને વંચિતોની કાળજી પ્રત્યેનું આજીવન સમર્પણ એ માનવતાની સેવાના સર્વોત્તમ ઉદાહરણોમાંથી એક છે." યુનાઈટેડ નેશન્સના ભૂતપૂર્વ સચિવ-જનરલ જાવિએર પેરેઝ દ સ્યુલાર્સે કહ્યું, "મધર ટેરેસા જાતે જ યુનાઈટેડ નેશન્સ છે. વિશ્વની શાંતિ તેઓ જ છે." ગૅલપ પ્રમાણે તેમના જીવનકાળ દરમ્યાન અને તેમના અવસાન પછી પણ યુનાઈટેડ સ્ટેટ્સમાં તેઓ એક માત્ર સૌથી વધુ વ્યાપક પ્રશંસાપાત્ર વ્યકિત રહ્યાં હતાં, અને 1999માં યુનાઈટેડ સ્ટેટ્સમાં કરાયેલા એક સર્વેક્ષણ મુજબ તેઓ "વીસમી સદીના સૌથી વધુ પ્રશંસા પામનારી વ્યકિત" તરીકે ક્રમાંકિત થયા હતા. બહુ નાની વ્યકિતઓ સિવાય તમામ મુખ્ય વસતી વિભાગોમાં તેઓ લોકોની પ્રથમ પસંદ રહ્યાં હતાં અને તેમણે બાકીના તમામને ખૂબ મોટા અંતરથી પાછળ રાખી દીધા હતાં.
સપ્ટેમ્બર 10, 1946ના પોતાનો વાર્ષિક એકાંત સમય ગાળવા માટે કલકત્તાથી દાર્જિંલિંગની લોરેટો કોન્વેન્ટ જતી વખતે ટેરેસાને જે અનુભવ થયો તેને તેમણે પાછળથી "અંતરાત્માનો અવાજ" તરીકે વર્ણવ્યો હતો. "મારે કોન્વેન્ટ છોડવાની હતી અને ગરીબો વચ્ચે રહીને તેમને મદદ કરવાની હતી. આ સ્પષ્ટ આદેશ હતો. જો હું એને માનવામાં નિષ્ફળ નીવડું તો મેં મારો ધર્મ ચૂકયો કહેવાય." 1948માં તેમણે ગરીબો સાથેનું પોતાનું મિશનરી કાર્ય શરૂ કર્યુ તેમણે લોરેટોના પરંપરાગત પોશાકના સ્થાને ભૂરી કિનારવાળી સાદી સફેદ સુતરાઉ સાડી અપનાવી તથા ભારતીય નાગરિકત્વ સ્વીકાર્યુ અને ઝૂંપડપટ્ટીમાં પોતાનું કાર્ય શરૂ કર્યું. શરૂઆતમાં તેમણે મોતીજહિલમાં એક શાળા શરૂ કરી; પરંતુ થોડા જ સમયમાં તેઓ વંચિતો/નિરાધારો અને ભૂખે મરતા લોકોની સંભાળમાં લાગી ગયાં.
તેમણે હાથ ધરેલી સેવા અને પ્રયત્નોએ ખૂબ ઝડપથી ભારતીય અધિકારીઓનું ધ્યાન ખેંચ્યું અને વડાપ્રધાન સુદ્ધાંએ તેમના કાર્ય માટે પ્રશંસા વ્યકત કરી.
એપ્રિલ 1996માં, મધર ટેરેસા પડી ગયાં અને તેમનું હાંસડીનું હાડકું તૂટી ગયું. ઑગસ્ટમાં તેમને મેલેરિયા થયો અને તેમના હૃદયના ડાબા પોલાણને નુકસાન થયું. તેમનાં હૃદયની સર્જરી કરવામાં આવી, પરંતુ એટલું તો સ્પષ્ટ હતું કે તેમનું સ્વાસ્થ્ય રોજબરોજ કથળતું જાય છે. તેમને લઈને થયેલા વિવાદોમાં એક એ પણ હતો કે જયારે તેઓ માંદા પડ્યા ત્યારે પોતાના એકાદ રુગ્ણાલયમાં સારવાર લેવાને બદલે તેમણે અત્યાધુનિક સાધનોથી સુસજ્જ એવી કેલિફોર્નિયાની હોસ્પિટલમાં સારવાર લેવાનું પસંદ કર્યું હતું. માર્ચ 13, 1997ના તેમણે મિશનરિઝ ઓફ ચૅરિટિનો પ્રમુખ હોદ્દો છોડ્યો અને સપ્ટેમ્બર 5, 1997ના રોજ તેમનું અવસાન થયું. કલકત્તાના વડા પાદરી, હેન્રી સબાસ્ટીયન ડિસોઝાના કહેવા મુજબ મધર ટેરેસા જયારે પહેલી વાર હૃદયરોગની બીમારીના કારણે હોસ્પિટલમાં દાખલ થયા હતા ત્યારે તેઓ કોઈ શેતાનના હુમલાની અસર હેઠળ છે એવું લાગતાં તેમણે મધર ટેરેસાની પરવાનગી લઈને વળગાડમુકિત માટે એક પાદરીને બોલાવ્યા હતા.
1963માં મિશનરિઝ ઓફ ચૅરિટિ બ્રધર્સની સ્થાપના થઈ અને તેના પગલે 1976માં સિસ્ટર્સની ચિંતનશીલ શાખાની પણ સ્થાપના થઈ. મધર ટેરેસાના સહકાર્યકરો તરીકે સામાન્ય કે પછાત કૅથલિક અને બિનકૅથલિકોની ભરતી કરવામાં આવી અને આમ માંદા અને પીડાતા સહકાર્યકરોએ મળીને સામાન્ય મિશનરિઝ ઑફ ચૅરિટિ શરૂ કરી. અનેક પાદરીઓ તરફથી થતી વિનંતીઓના અનુસંધાનમાં મધર ટેરેસાએ 1981માં પાદરીઓ માટેની એકત્રિત ખ્રિસ્તી ચળવળ પણ શરૂ કરી, 1984માં ફાધર જોસેફ લેંગફોર્ડના સહયોગથી મિશનરિઝ ઓફ ચૅરિટિ ફાધર્સની સ્થાપના કરી, જેથી ચૅરિટિ મિશનરીઓનાં ધ્યેય અને હોદ્દા પર નિમાયેલા પાદરીઓના સ્રોતોનો યોગ્ય સંયોજનમાં ઉપયોગ થઈ શકે. 2007ની સ્થિતિ મુજબ, વિશ્વભરની મિશનરિઝ ઓફ ચૅરિટિમાં આશરે 450 બ્રધર્સ અને 5,000 નન છે, જે કુલ 120 દેશોમાં પથરાયેલા 600 મિશન, શાળાઓ અને આશ્રયસ્થાનોનું સંચાલન સંભાળે છે.
તેમનાં કાર્યો અને સિદ્ધિઓનું વિશ્વ્લેષણ કરતાં, જહોન પોલ બીજાએ પૂછ્યું હતું: "પોતાની જાતને અન્યોની સેવામાં સંપૂર્ણપણે ખૂંપાવી દેવાની શકિત અને ખંત મધર ટેરેસા કયાંથી મેળવતાં હતાં? તેમને એ શકિત અને ખંત પ્રાર્થનામાંથી અને જિસસ ક્રિસ્ટના મૂક ચિંતનમાંથી, તેમના પવિત્ર ચહેરામાંથી, તેમના શુદ્ધ હૃદયમાંથી મળતી હતી. અંગત ધોરણે, પોતાની ધાર્મિક માન્યતાઓ અંગે મધર ટેરેસાને સંશય ઉદ્ભવતા હતા અને આ સંઘર્ષ લગભગ પચાસેક વર્ષો સુધી, તેમના અંતિમ સમય સુધી ચાલ્યો, તે દરમ્યાન તેમના પોસ્ટુલેટર પૂજય બ્રાયન કોલોડાઈજચુકના શબ્દોમાં, "તેમને પ્રભુની કોઈ પ્રકારની હાજરી વર્તાઈ નહોતી", "ન તો તેમના હૃદયમાં કે ન તો ખ્રિસ્તમાં." મધર ટેરેસાએ પ્રભુનું અસ્તિત્વ હોવા અંગે ગંભીર શંકાઓ અભિવ્યકત કરી હતી અને પોતાના આ શ્રદ્ધાના અભાવ બાબતે દુઃખ પણ વ્યકત કર્યું હતું:
1970ના દાયકા સુધીમાં તો માનવતાવાદી અને ગરીબ અને અસહાયોના બેલી/વકીલ તરીકે તેઓ આંતરરાષ્ટ્રીય સ્તરે પ્રખ્યાતિ પામી ચૂકયા હતાં અને તેમના જીવન પર એક દસ્તાવેજી ચિત્ર તથા માલ્કોમ મુગગ્રેરીજ કૃત પુસ્તક, સમથિંગ બ્યુટિફુલ ફોર ગોડ , પણ લખાઈ ચૂકયું હતું. 1979માં તેમને શાંતિ માટેનું નોબલ પ્રાઈઝ મળ્યું અને તેમના માનવતા અને લોકોપકારી કાર્યો માટે 1980માં તેમને ભારતના સર્વોચ્ચ બહુમાન, ભારત રત્ન, દ્વારા નવાજવામાં આવ્યાં હતાં. મધર ટેરેસાની ચૅરિટિ મિશનરિઝ વિસ્તરતી રહી. તેમનાં મૃત્યુ સમયે 123 દેશોમાં આવાં 610 મિશન ચાલતાં હતાં, જેમાં એચઆઈવી/એડ્સ , રક્તપિત અને ક્ષયના રોગીઓ માટે રુગ્ણાલય અને ઘર, અસહાયો/ગરીબો માટેનું રસોડું, બાળકો અને પરિવાર માટેના સલાહ કાર્યક્રમો, અનાથાલયો અને શાળાઓનો સમાવેશ થતો હતો.
ચેટર્જીએ લખ્યા મુજબ, જયારે મધર ટેરેસા જીવિત હતાં ત્યારે પણ તેમણે અને તેમના અધિકૃત જીવનકથા-લેખકોએ ચેટર્જી સાથે પોતાની તપાસમાં જોડાવા માટે સ્પષ્ટ ના પાડી હતી અને આમ તેઓ પશ્ચિમના પ્રેસમાં ટીકાત્મક લખાણ સામે પોતાની જાતનો બચાવ કરવામાં નિષ્ફળ રહ્યાં હતાં.બ્રિટિનના ધ ગાર્ડિયન માં પ્રકાશિત થયેલ અહેવાલનું ઉદાહરણ ટાંક્યું હતું,"તેમનાં અનાથાલયોની સ્થિતિની કડક સમીક્ષા કરવામાં આવી હતી. શારીરિક અને ભાવનાત્મક દુરુપયોગ અને સદંતર ઉપેક્ષાના આરોપનો સમાવેશ થતો હતો", અને આ ઉપરાંત યુરોપના દેશોમાં મધર ટેરેસાઃ ટાઈમ ફોર ચેન્જ?
નામનું એક બીજું દસ્તાવેજી ચિત્ર પણ પ્રસારિત થયું હતું. અલબત્ત, ચેટર્જી અને હિચેન્સ બંનેને પણ પોતાનાં મંતવ્યો માટે ટીકાનો સામનો કરવો પડ્યો હતો.
ઑકટોબર 7, 1950ના ટેરેસાને વેટિકન તરફથી બિશપ સંબંધી ઉપાસકમંડળ શરૂ કરવાની પરવાનગી મળી, જે ચૅરિટિ મિશનરિઝ બન્યાં. તેમના શબ્દોમાં તેમનું મિશન હતું, "આખા સમાજમાં જે પણ ભૂખ્યા છે, નાગાં છે, ઘરવિહોણાં છે, અપંગ છે, આંધળા છે, રક્તપિતિયા છે, એવા તમામ લોકો જે પોતાને ન જોઈતા, પ્રેમવિહોણાં, સારસંભાળ-કાળજીવિહોણાં અનુભવે છે, એવા લોકો જે સમાજ પર ભારરૂપ બની ગયા છે અને જેમને દરેક જણ ટાળે છે" તેમની સંભાળ રાખવાનું. શરૂઆત થઈ કલકત્તામાં 13 સભ્યોની નાની સંખ્યાથી; આજે તેમાં 4,000થી વધુ નન છે, જે વિશ્વભરમાં અનાથાલયો, એડ્સના રુગ્ણાલયો અને અન્ય ચૅરિટિ કેન્દ્રો ચલાવે છે અને શરણાર્થીઓ, આંધળા, અશકત, વૃદ્ધ, દારૂડિયાઓ, ગરીબો અને ઘરવિહોણાં લોકો તથા પૂર, રોગચાળા અને અછતગ્રસ્તોની સારસંભાળ રાખે છે.
અનેક વ્યકતીઓ, સરકારો અને સંગઠનોએ તેમની પ્રશંસા કરી હતી; અલબત્ત તેમણે વિવિધ પ્રકારની ટીકા-ટિપ્પણીઓનો સામનો પણ કરવો પડ્યો હતો. તેમનું ગર્ભપાત વિરોધી તીવ્ર વલણ, ગરીબાઈમાં આધ્યાત્મિક સારાપણું રહેલું છે તેવી માન્યતા અને મરણમથારી હોય તેવા લોકોના ધર્મરૂપાંતરણ કરાવતાં હોવાનો આક્ષેપ સહિત તેમનાં વટલાવ-કેન્દ્રી કાર્યો સામે ક્રિસ્ટોફર હિચેન્સ, મિશેલ પારેન્ટી, અરૂપ ચેર્ટજી, વિશ્વ હિન્દુ પરિષદ જેવાં વિવિધ વ્યકિતઓ અને સંગઠનોએ વાંધો ઉઠાવ્યો હતો. તેમનાં રુગ્ણાલયોમાં રાખવામાં આવતી તબીબી કાળજીનાં ધોરણો અંગે કેટલીક મેડિકલ જર્નલોમાં વાંધો ઉઠાવાયો હતો તેમ જ દાનમાં અપાયેલાં નાણાંનો ઉપયોગ અપારદર્શક રીતે થતો હોવાની બાબતે ચિંતા વ્યકત કરવામાં આવી હતી.
મધર ટેરેસા જયારે 1983માં પોપ જહોન પોલ બીજાની મુલાકાત લેવા માટે રોમ ગયા હતા ત્યારે તેમને હૃદયરોગનો હુમલો આવ્યો હતો. 1989માં બીજા હુમલા પછી, તેમને કૃત્રિમ ગતિ-નિર્ધારક મૂકવામાં આવ્યું હતું. 1991માં તેઓ જયારે મેકિસકોમાં હતાં ત્યારે તેમને ન્યુમોનિયા થયો હતો અને ત્યારબાદ હૃદયની તકલીફ વધી હતી. આ સમયે તેમણે મિશનરિઝ ઓફ ચૅરિટિના પ્રમુખ હોદ્દા પરથી રાજીનામું આપવાનો પ્રસ્તાવ મૂકયો હતો. પરંતુ સંગઠનની નનોએ ગુપ્ત મતદાન થકી આપેલા મતો અનુસાર તેમનું રાજીનામું નકાર્યું હતું અને તેઓ હોદ્દા પર રહે તે તરફી મતદાન કર્યું હતું. મધર ટેરેસા સંગઠનના પ્રમુખ તરીકે પોતાનું કામ ચાલુ રાખવા સહમત થયાં હતાં.
શરૂઆતમાં આગ્નેસ આર્યલેન્ડના રથફર્નહામમાં આવેલા લોરેટો મઠમાં ગઈ અને ત્યાં લોરેટોની સિસ્ટર્સ ભારતનાં શાળાનાં બાળકોને ભણાવવા જે ભાષાનો ઉપયોગ કરતી હતી તે અંગ્રેજી ભાષા શીખવા માંડી.
1929માં તેઓ ભારત આવ્યાં અને દીક્ષાર્થી તરીકેનો પોતાનો અજમાયશી કાળ હિમાલય પર્વતમાળા નજીકના દાર્જિંલિંગમાં શરૂ કર્યો. મે 24, 1931ના તેમણે નન તરીકે પ્રથમ ધાર્મિક શપથ લીધા. મિશનરીઓના આશ્રયદાતા/પ્રોત્સાહક સંત થેરેસે દે લિસિઅકસના નામ પરથી તેમણે એ વખતે પોતાના માટે ટેરેસા નામ પસંદ કર્યું. પૂર્વ કલકત્તાની લોરેટો કોન્વેન્ટ શાળામાં શિક્ષિકા તરીકે સેવા આપતાં હતાં ત્યારે મે 14, 1937ના તેમણે વિધિપૂર્વકના શપથ લીધાં.
તેમના જીવનના અંત સમયની આસપાસ, પશ્ચિમના પ્રસાર-માધ્યમોમાં મધર ટેરેસા અંગે થોડું નકારાત્મક પ્રગટ થયું હતું. પત્રકાર ક્રિસ્ટોફર હિચેન્સ તેમના સૌથી સક્રિય ટીકાકારોમાંના એક હતા. બ્રિટિશ ચેનલ 4 માટે મધર ટેરેસા પર હેલ્સ એન્જલ નામનું દસ્તાવેજી ચિત્રના લેખન અને કથન માટે સહ-લેખકની કામગીરી ક્રિસ્ટોફરને સોંપવામાં આવી હતી, આ પ્રકારની ફિલ્મ બનાવવી જોઈએ એવું અરુપ ચેટર્જીનું પ્રોત્સાહન હતું પણ અંતિમ ફિલ્મ જોઈને અરુપ ચેટર્જી તેના "સનસનાટીયુકત અભિગમ"થી નારાજ હતા. 1995માં હિચેન્સે ધ મિશનરી પોઝિશન નામના પોતાના પુસ્તકમાં પોતાની ટીકાઓને વિસ્તારપૂર્વક આલેખી.
મધર ટેરેસાના અવસાનની પહેલી વરસી પર સ્ટર્ન નામના જર્મન સામયિકે એક આલોચનાપૂર્ણ લેખ પ્રકાશિત કર્યો. નાણાકીય બાબતો અને દાનના નાણાના ખર્ચ બાબતના આક્ષેપોની વાત તેમાં છેડવામાં આવી હતી. એકદમ જુદા દેખાવ અને દર્દીઓની જરૂરિયાતો અંગેની અગ્રિમતાઓમાંથી ઉદ્ભવેલી તેમના અંગેની ટીકાઓને મેડિકલ પ્રેસે પણ સ્થાન આપ્યું હતું. તેમના અન્ય ટીકાકારોમાં ન્યૂ લેફટ રીવ્યૂ ના સંપાદકમંડળના સભ્ય તારીક અલી, અને જન્મે આઈરિશ એવા શોધ પત્રકાર દોનાલ મૅકઈન્ટયારનો સમાવેશ થાય છે.
જન્મે આઞેજ઼ા ગોઞ્જે બોયાજિઉ , મધર ટેરેસા ભારતીય નાગરિકત્વ ધરાવતાં એક આલ્બેનિયન રોમન કૅથલિક નન હતાં. 1950માં તેમણે ભારતના કોલકતા માં ઠેકઠેકાણે ચૅરિટી મિશનરિઝની સ્થાપ્ના કરી હતી.સળંગ 45 વર્ષ સુધી તેમણે ગરીબ, માંદા, અનાથ અને મરણમથારીએ પડેલા લોકોની સેવા કરી અને સાથે સાથે પ્રથમ ભારત ભરમાં અને ત્યારબાદ અન્ય દેશોમાં ચૅરિટી મિશનરિઝના વિસ્તર્ણ માટે માર્ગદર્શન પણ પૂરું પાડ્યું.
લગભગ આ જ સમયગાળામાં, કૅથલિક વિશ્વે જાહેરમાં મધર ટેરેસાનું બહુમાન કરવાનું શરૂ કર્યું. 1971માં, પોલ છઠ્ઠાએ ગરીબોની સેવાનું તેમનું કાર્ય ખ્રિસ્તી પરોપકાર અને શાંતિ માટેના પ્રયત્નોને મૂર્તિમંત કરે છે એમ કહીને તેમને સર્વપ્રથમ પોપ જહોન ત્રેવીસમા પિસ પ્રાઈઝ એનાયત કર્યું. પાછળથી તેમને પેસમ ઈન ટેરિસ એવોર્ડ પણ મળ્યો. તેમના અવસાન બાદ, મધર ટેરેસાને સંત જાહેર કરવામાં આવ્યાં અને હમણાં તાજેતરમાં તેમનું બહુમાન પણ કરવામાં આવ્યું.
પોતાનું શરૂઆતનું વર્ષ મુશ્કેલીઓ/જોખમોથી ભરપૂર રહ્યું હતું તેમ ટેરેસાએ પોતાની રોજનીશીમાં લખ્યું છે. તેમની પાસે ત્યારે આવકનો કોઈ સ્રોત નહોતો અને એટલે તેમણે ખોરાક અને અન્ય આવશ્યકતાઓ માટે ભીખનો આશરો લેવો પડ્યો હતો. શરૂઆતના આ મહિનાઓમાં ટેરેસાએ શંકા, એકલતા અને પોતાના કોન્વેન્ટના આરામદાયક જીવનમાં પાછા ફરી જવાની લાલચ અનુભવ્યાં હતાં. તેમણે પોતાની રોજનીશીમાં લખ્યું છેઃ અહીં વધુ વાંચો
મધર ટેરેસાના અવસાન સમયે, મિશનરિઝ ઓફ ચૅરિટિ હેઠળ કુલ 123 દેશોમાં, 610 મિશન ચલાતાં હતાં, જેમાં લગભગ 4,000 સિસ્ટર્સ, લગભગ 300 બ્રધર્સ અને આશરે 100,000 સામાન્ય સ્વયંસેવકો કાર્યરત હતાં. આ મિશનોમાં એચઆઈવી/એડ્સ, રક્તપિત, ક્ષયના રોગીઓ માટેનાં ઘર તથા રુગ્ણાલયો, ગરીબો માટેનાં રસોડાં, બાળકો અને પરિવાર માટેના સલાહ કાર્યક્રમો, અંગત મદદનીશો, અનાથાલયો અને શાળાઓનો સમાવેશ થાય છે.
ભારત સરકારે ત્રણ દસકા કરતાં પણ વધુ પહેલાં 1962માં મધર ટેરેસાને પહ્મ શ્રી એનાયત કરીને તેમનું પહેલવહેલું બહુમાન કર્યું હતું. એ પછીના દાયકાઓમાં પણ તેમને સતત ભારતીય ઍવોર્ડ એનાયત થતાં રહ્યાં હતાં. 1972માં તેમને આંતરરાષ્ટ્રીય સમજણ માટે જવાહરલાલ નેહરુ એવોર્ડ અને 1980માં, ભારતનું સર્વોચ્ચ નાગરિક બહુમાન, ભારત રત્ન તેમને એનાયત કરવામાં આવ્યાં હતાં.
1982માં બૈરુતના ઘેરાની ચરમસીમા પર, મધર ટેરેસાએ ઈઝરાયેલી લશ્કર અને પેલેસ્ટેનિયન ગોરીલ્લાઓ વચ્ચે થયેલા ક્ષણિક શસ્ત્રવિરામના સમયમાં આગળની હરોળમાં એક હોસ્પિટલમાં ફસાયેલા 37 બાળકોને બચાવ્યાં હતાં. રેડ ક્રોસના કાર્યકરોને સાથે લઈને તેમણે યુદ્વ ક્ષેત્રમાં પ્રવેશ કર્યો અને ઉજ્જડ કરાયેલા હોસ્પિટલમાંથી એ નાનાં દર્દીઓને બહાર લઈ આવ્યાં.
ધર્માદા દાનમાં મળતા રૂપિયાના ઉપયોગ અંગે પણ ટીકા/નિંદા કરવામાં આવી હતી. ક્રિસ્ટોફર હિચેન્સ અને જર્મન સામયિક સ્ટર્ન ના મત મુજબ મધર ટેરેસા દાનમાં મળતા નાણાનો ઉપયોગ ગરીબી નિર્મૂલન માટે કે પછી પોતાનાં રુગ્ણાલયોની સ્થિતિ સુધારવા માટે નહીં પણ નવી કોન્વેન્ટો અને પોતાનું મિશનરી કાર્ય આગળ ધપાવવા માટે કરતા હતાં.
ટેરેસાને શાળામાં ભણાવવું ગમતું હતું, છતાં કલકત્તામાં તેમની આજુબાજુ પથરાયેલી ગરીબીથી તેઓ વધુ ને વધુ વિક્ષુબ્ધ થતાં જતાં હતાં.
1943ની અછતના પગલે પગલે શહેરમાં દુઃખ અને મૃત્યુના ઓળા ઊતરી આવ્યા; અને ઑગસ્ટ 1946માં ફાટી નીકળેલા હિન્દુ/મુસ્લિમ રમખાણોએ શહેરને નિરાશા અને ભયમાં જકડી લીધું.
ઈથોપિયાના ભૂખ્યાઓની, કેમોબિય્લ ખાતેના કિરણોત્સર્ગના પીડિતોની અને અર્મેનિયાના ભૂકંપપીડિતોની સહાય કરવા અને તેમની સારસંભાળ લેવા મધર ટેરેસા પ્રવાસ કરતાં રહ્યાં. 1991માં પહેલીવાર મધર ટેરેસા પોતાના વતન પાછાં ફર્યાં અને ત્યાં તિરાના, આલ્બેનિયામાં મિશનરિઝ ઓફ ચૅરિટિ બ્રધર્સ ખોલ્યું.
સપ્ટેમ્બર 1997માં તેમની દફનવિધિ પહેલાં મધર ટેરેસાના મૃતદેહને સેન્ટ થોમસ, કલકત્તામાં એક અઠવાડિયા માટે રાખવામાં આવ્યો હતો. તેમણે ભારતના તમામ ધર્મોના ગરીબોની જે સેવા કરી, તેના પ્રત્યેની કૃતજ્ઞતા વ્યકત કરવા માટે ભારત સરકારે તેમને રાષ્ટ્રીય કક્ષાની અંતિમવિધિ બક્ષી હતી.
ભારત તેમ જ પશ્ચિમના વિશ્વવિદ્યાલયો ઓએ તેમને માનદ્ પદવીઓ આપી હતી. તેમને એનાયત થયેલ અન્ય નાગરિક એવોર્ડમાં, લોકોમાં માનવતા, શાંતિ અને ભાઈચારો પોષવા માટે તેમને બાલ્ઝન પ્રાઈઝ , અને આલ્બર્ટ સ્વાઈત્ઝર ઈન્ટરનેશનલ પ્રાઈઝ નો સમાવેશ થાય છે.
જેમ જેમ ચૅરિટિ મિશનરીઓને વધુ ને વધુ સંખ્યામાં ખોવાયેલાં બાળકો મળતાં ગયા તેમ મધર ટેરેસાને તેમના માટે એક ઘર બનાવવાની જરૂરિયાત અનુભવાઈ. 1955માં તેમણે અનાથ અને ઘરવિહોણાં યુવાનો માટે સ્વર્ગસમું નિર્મળ શિશુ ભવન, શુદ્ધ હૃદયનાં બાળકોનું ઘર ખોલ્યું.
૧૮૯૦ – કિંગ વિલિયમ સ્ટ્રીટ અને સ્ટોકવેલ વચ્ચે લંડનની પ્રથમ ડીપ લેવલ ટ્યુબ રેલવે ખુલ્લી મુકાઈ.
૧૯૨૨ – ઇજિપ્તમાં બ્રિટિશ પુરાતત્ત્વવિદ હોવર્ડ કાર્ટર અને તેની ટુકડીને રાજાઓની ખીણમાં તુતનખામુનની કબરનું પ્રવેશદ્વાર મળી આવ્યું.
૧૯૬૦ – ડો. જેન ગુડલે ટાન્ઝાનિયાના કાસાકેલા ચિમ્પાન્ઝી સમુદાયમાં ચિમ્પાન્ઝીને સાધનો બનાવતા નિરીક્ષણ કર્યા, જે બિન-માનવ પ્રાણીઓમાં પ્રથમ નિરીક્ષણ છે.
૧૯૭૩ – નેધરલેન્ડએ ૧૯૭૩ની તેલ કટોકટીને કારણે પ્રથમ કાર-ફ્રી રવિવારનો અમલ કર્યો. હાઇવેનો ઉપયોગ ફક્ત સાયકલ સવારો અને રોલર સ્કેટર્સ દ્વારા કરવામાં આવ્યો.
૧૯૯૫ – ઇઝરાયલ-પેલેસ્ટાઇન સંઘર્ષ: ઈઝરાયલના વડા પ્રધાન યિતઝાક રાબિનની ઇઝરાયલી ઉગ્રવાદી દ્વારા હત્યા કરવામાં આવી.
૨૦૦૮ – બરાક ઓબામા અમેરિકાના રાષ્ટ્રપતિ તરીકે ચૂંટાયેલા દ્વિવંશીય અથવા આફ્રિકન-અમેરિકન વંશના પ્રથમ વ્યક્તિ બન્યા.