polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
યુરોપની અનેક ભાષામાં આ પ્રાણીના નામ સાથે ડુક્કરનો સંદર્ભ જોડાયેલો છે. જર્મન શબ્દ મિરસ્વેનચેન નો સાહિત્યની દ્રષ્ટીએ મતલબ "નાનું દરિયાઈ ડુક્કર" એવો થાય છે, જેનું ભાષાંતરણ પોલિશ ભાષામાં સ્વીનકા મોરસ્કા , હંગેરીની ભાષામાંમાં ટિનજેરીમાલાક અને રશિયન ભાષામાં મોપકાર કુબખા તરીકે થયું છે. જેનો અંગ્રેજી મતલબ "દરિયાઈ ડુક્કર" એવો થાય છે. દરિયાઈ ઇતિહાસ પરથી આ ઉતરી આવ્યા છે. નવવિશ્વમાં જવા માટે દરિયાઈ ખેડાણ કરી રહેલા જહાજો મુકામ કરતા અને ગિનિ પિગનો સંગ્રહ કરી લેતા, જે તેમને તાજા માંસનો સહેલાઈથી પરિવહન કરી શકાય તેવો સ્ત્રોત પૂરો પાડતા હતા. આ માટેનો ફ્રેન્ચ શબ્દ કોચોન દ'ઈન્ડે કે કોબેય છે; વલંદાઓ તેમને ગુનેસ બિગટે કે કેવ્યા તરીકે ઓળખતા હતા, (જ્યારે હૉલંડની કેટલીક લોક બોલીઓમાં તેને સ્પાન્સે રેટ તરીકે ઓળખવામાં આવે છે), જ્યારે પોર્ટુગિઝ ભાષામાં ગિનિ પિગને તુપી શબ્દ પરથી તેનું લેટિનીકરણ થઈને કોબાયા કે પોરગુઈન્હો દ ઈન્ડિયા એવો મતલબ થાય છે. તે સાર્વત્રિક નથી; ઉદાહરણ તરીકે, સ્પેનિશ ભાષામાં સર્વ સામાન્ય શબ્દ કોન્જેલિયો દ ઈન્ડિયાસ છે. એટલી જ વિચિત્ર બાબત એ છે કે, ચીનના લોકો તેને હોલેન્ડ પિગ તરીકે ઓળખે છે.
કેવ્યા પોરસેલ્સ કુદરતી રીતે જંગલી વિસ્તારોમાં નથી મળતા; તે કેવિસ પ્રજાતિ સાથે નિકટનો સંબંધ ધરાવતી જાતિઓ, કેવ્યા એપેરિયા , કેવ્યા ફૂલગિદા , અને કેવ્યા સ્યુદી ના વંશજ છે, જે હાલ પણ દક્ષિણ અમેરિકાના વિવિધ વિસ્તારોમાં મળી આવે છે. કેવીની કેટલીક પ્રજાતિની ઓળખ 20મી સદીમાં થઈ હતી, જેમકે કેવ્યા એનોલાઈમી અને કેવ્યા ગિની , તે ઘરેલું ગિનિ પિગ પણ હોય શકે છે. જે ફરીથી જંગલી વિસ્તાર મળતા જંગલી બની ગયા હતા. જંગલી કેવી ઘાસવાળા જંગલોમાં મળી આવે છે અને ગાયના માટે જે પર્યવારણ અનુકૂળ હોય ત્યાં મળી આવે છે. તેઓ સામાજિક છે, જેઓ નાના જૂથોમાં જંગલમાં રહે છે, જેમાં અનેક માદા , એક નર , અને યુવાનો તેઓ જૂથોમાં માં ફરે છે, ઘાસ અથવા બીજી વનસ્પતિ ખાય છે અને ખોરાકનો સંગ્રહ નથી કરતા. તેઓ દર ખોદતા નથી અને માળો બાંધતા નથી, છતાં ઘણીવખત તેઓ અન્ય પ્રાણીઓના દર, ઉપરાંત વનસ્પતિ સૃષ્ટિના કારણે ઉદ્દભેલી તિરાડ અને ટનલોમાં આશ્રય લે છે. તેઓ સંધ્યાકાળે સક્રિય બને છે, ઉપરાંત વહેલી સવારે અને સંધ્યાકાળે સક્રિય બનવાનું વલણ ધરાવે છે. જ્યારે શિકારી પ્રાણીઓને તેમને શોધવામાં તકલીફ પડશે.
ગિનિ પિગ ફિલ્મ અને ટેલિવિઝનમાં પણ દર્શાવાયેલા છે. ટીવી ફિલ્મ શ્રેડ્ડેરમેન રુલ્સમાં, મુખ્ય પાત્ર અને મુખ્ય પાત્ર જેના પર મોહિત હોય છે, તે બંને પાસે ગિનિ પિગ્સ હોય છે, આ બંને ગિનિ પિગ્સ કથામાં એક નાનકડો ભાગ ભજવે છે. 1998ની ફિલ્મ ડૉ. ડુલિટલ માં, ક્રિસ રોકના અવાજવાળું, રોડની નામનું ગિનિ પિગ મહત્વપૂર્ણ પાત્ર હતું અને ગિનિ પિગ લિનિ, નિક જૂનિયર્સ વન્ડર પેટ્સ માં સહ-કલાકાર છે. 1990 અને 2000ના દાયકામાં ગિનિ પિગ કેટલાંક મુખ્ય જાહેરાત અભિયાનોમાં વપરાયા હતા, એગ બેંકિંગ પીએલસી, સ્નેપલ અને બ્લોકબસ્ટર વિડીયોમાં તેમની હાજરી નોંધપાત્ર છે. ગિનિ પિગના હિમાયતીઓ, બ્લોકબસ્ટર કેમ્પેઈનને, ગિનિ પિગ અને સસલાંઓને એકસાથે પાંજરામાં પૂરવાનું વધી જવા માટેનું એક કારણ હોવાનું માને છે. ધ સાઉથ પાર્ક સિઝન 12ના એક પ્રકરણમાં " 2: ", પરિધાનો પહેરેલા વિશાળ ગિનિ પિગ પૃથ્વી પર તોફાન મચાવે છે. 2009ની વોલ્ટ ડિઝની પિક્ચર્સની ફિલ્મ જી-ફોર્સમાં યુ એસ સરકારના અતિશગય હોશિયાર કર્મચારીઓ તરીકે તાલીમબદ્ધ ગિનિ પિગના સમૂહને દર્શાવાયેલું છે. આ ફિલ્મ પર આધારિત, અત્યંત લોકપ્રિય વિડીયો ગેમ પણ જાહેર કરાઈ હતી.
"ગિનિ પિગ" "ગિનિ"ના ઉદ્દભવની સમજૂતી આપવી અઘરી છે. એક માન્યતા એવી છે કે, આ પ્રાણીઓને ગ્યુએનાના રસ્તે યુરોપમાં લાવવામાં આવતા હતા, જેથી લોકો એવું માનવા માટે પ્રેરાતા હતા કે, તેમનો ઉદ્દભવ ગ્યુએનામાં થયો હતો. અંગ્રેજીમાં "ગિનિ" શબ્દનો ઉપયોગ અવારનવાર દૂરના કે અજાણ્યાં દેશના સંદર્ભમાં થાય છે. આ પ્રાણીના વિદેશીપણાંના રંગીન સંદર્ભમાં આ નામનો ઉપયોગ થતો હશે. અન્ય એક માન્યતા એવું સૂચવે છે કે, નામમાં "ગિનિ" એ દક્ષિણ અમેરિકાના એક વિસ્તાર "ગ્યુઆયના"નો અપભ્રંશ સૂચવે છે, જોકે, આ પ્રાણીઓનો ઉદ્દભવ તે વિસ્તારમાં નથી થયો. એક સામાન્ય ગેરમાન્યતા એવી પ્રવર્તે છે કે, તેમનું આ નામ પડ્યું કરાણ કે, તેઓ એક ગ્યુએના સિક્કાના બદલામાં વેંચાતા હતા. આ માન્યતા ટકી શકે તેમ નથી, કારણ કે, ઈંગ્લેન્ડમાં પ્રથમ વખત ગ્યુએનાનું આગમન 1663માં થયું હતું અને વિલિયમ હાર્વીએ છેક 1653માં "ગિનિ પિગ" શબ્દનો ઉપયોગ કર્યો હતો. અન્ય કેટલાક માને છે કે, કોની ના વિકલ્પરૂપે "ગિનિ" શબ્દનો ઉપયોગ થાય છે; 1607માં ચોપગાં પ્રાણીઓનું નિરૂપણ કરતા એડવર્ડ ટોપસેલ્સના પુસ્તકમાં તેમનો ઉલ્લેખ "પિગ કોન્નીસ" તરીકે થયેલો છે.
સામાન્ય રીતે ગિનિ પિગ ઘરની અન્ય પ્રજાતિ સાથે વિકસી નથી શકતી. દાંતથી કરડીને ખાતા અન્ય પ્રાણીઓ જેમ કે જેર્બિલ અને હેમ્સ્ટર સાથે ગિનિ પિગને રાખવામાં આવે તો શ્વાચ્છોશ્વાસ અને બીજા ચેપના બનાવો વધી જાય છે, અને આ પ્રકારના પ્રાણીઓ ગિનિ પિગ તરફ આક્રમ રીતે વર્તી શકે છે. મોટા પ્રાણીઓ તેમને શિકાર તરીકે જુએ છે, જોકે, કેટલાક ને તેમને સ્વીકારવાની તાલિમ આપી શકાય છે. ગિનિ પિગ અને ઘરમાં રહેતા સસલાંને એક સાથે રાખવા અંગે વિભાજીત અભિપ્રાયો પ્રવર્તે છે. પ્રકાશિત થયેલા કેટલાંક સ્ત્રોતો જણાવે છે કે, ગિનિ પિગ અને સસલાંને એક જ પાંજરામાં રાખવામાં આવે ત્યારે તેઓ સારી રીતે રહી શકે છે. જોકે, સસલાં લેગોમોર્ફ હોવાના કારણે, સસલાની પોષણ સંબંધી જરરિયાતો અલગ હોય છે, અને એટલે જ બંને પ્રજાતિને એક જ ખોરાક ન આપી શકાય. સસલાં રોગોના સંગ્રાહક પણ હોય શકે છે , જે ગિનિ પિગને લાગી શકે છે. એટલે સુધી કે, નાના સસલા પણ ગિનિ પિગ કરતા વધુ તાકતવાન હોય છે અને એટલે જ ઈરાદાપૂર્વક કે આંતરિક ઈજા પહોંચાડી શકે છે.
ગિનિ પિગ એવા પ્રાણીઓ છે જેનો શિકાર થાય છે, અને તેમની જીવન જીવવાના સંઘર્ષની સહજવૃત્તિ, માંદગીના સંકેતો અને પીડાને ઢાંકી દેવાની છે, અને ઘણી વખત સ્વાસ્થ્યની તકલીફો ગંભીર સ્થિતિમાં અથવા ખૂબ પાછળના તબક્કામાં પહોંચે ત્યાં સુધી દ્રશ્યમાન ન પણ હોય શકે. પેનિસિલિન સહિત, મોટા ભાગના ઍન્ટિબાયૉટિક્સ થી ગિનિ પિગ અત્યંત સંવેદનશીલ હોવાથી રોગની સારવાર વધુ મુશ્કેલ બને છે, આ ઍન્ટિબાયૉટિક્સ આંતરડાંમાંના જરૂરી ફૂગ અને બેક્ટેરિઆને મારી નાંખે અને ઝડપથી ઝાડાં થવા લાગે છે અને કેટલાંક કિસ્સાઓમાં, મૃત્યુ પણ થાય છે. પ્રાણીઓની અન્ય જાતોને થતાં આનુવંશિક જનીની રોગો સમાન , ગિનિ પિગમાં ઘણી બધી જનીની અસામાન્યતાઓ નોંધાઈ છે. સૌથી વધુ, અબિસિનિઅન ગિનિ પિગ્સની કાબરચીતરી ચામડીના રંગોની રચના, આંખની જન્મજાત ખામી અને પાચન તંત્રને લગતી મુશ્કેલીઓ સાથે સંકળાયેલી છે. અન્ય જનીની ખામીઓમાં “વોલ્ટ્ઝીંગ ડિઝીઝ” , લકવો અને ધ્રુજારીની સ્થિતિઓનો સમાવેશ થાય છે.
પાળેલા ગિનિ પિગને થતાં રોગોમાં શ્વાસોચ્છ્વાસને લગતાં ચેપો, ઝાડાં, સ્કર્વિ (વિટામિન સીની ઊણપ, સામાન્ય રીતે નિષ્ક્રિયતાના લક્ષણોથી ઓળખાય છે સ્કર્વિ), ચેપથી થતાં ગુમડાં (અનેક વાર ડોકમાં, ગળામાં ભરાયેલી ઘાસની ગંજીઓના કારણે, અથવા બાહ્ય ઉઝરડાઓથી થતાં ગુમડાં), અને જૂ, અતિ સૂક્ષ્મ જંતુઓ, અથવા ફૂગથી થતાં ચેપોનો સમાવેશ થાય છે. મેન્જ માઈટ્સ વાળ ખરવાનું સામાન્ય કારણ છે, અને અન્ય લક્ષણોમાં અતિશય ખંજવાળ, અડકવામાં આવે ત્યારે અસામાન્ય આક્રમક વર્તન , અને કેટલાક કિસ્સાઓમાં રક્તાઘાતોનો પણ સમાવેશ થાય છે. ગિનિ પિગ “ચાલતી જૂઓ” થી પણ પીડાઈ શકે છે, જૂ એક નાનું સફેદ જંતુ છે, જે વાળમાં ફરતું જોઈ શકાય છે; આ જૂઓના ઈંડાઓ, જે કાળા અથવા સફેદ ડાઘાઓ તરીકે વાળ સાથે લાગેલા દેખાય છે, કેટલીકવાર “સ્થિર જૂ” તરીકે ઓળખાય છે. વાળ ખરવાના અન્ય કારણોમાં અંડાશયમાં થતી પાણીની ગાંઠો જેવી સારવાર માંગતી છુપી બિમારીની સ્થિતિને કારણે સર્જાયેલી હોર્મોનલ ગરબડ હોઈ શકે છે.
પાળતું ગિનિ પિગ બે કે તેથી વધુનાં સમૂહમાં વિસ્તરે છે; ડૂક્કરણીઓનાં સમૂહ, એક કે તેથી વધુ ડુક્કરણીઓ અને એક ખસી કરેલું ડુક્કર યોગ્ય જોડી છે. બીજા ગિનિ પિગને ઓળખવાનું અને તેની સાથે સંબંધ બાંધવાનું ગિનિ પિગ જાણે છે, અને ડુક્કરો પર કરવામાં આવેલા ચેતાતંતુઓના પરીક્ષણમાં એવું સાબિત થયુ છે કે, જે માદાઓને ડુક્કર નથી ઓળખતો તેની સરખામણીમાં જે માદા સાથે તે બંધન ધરાવે છે તેની સામે દબાણ પ્રતિક્રિયા ઓછી હોય છે. ડુક્કરોનો સમૂહ પણ લાંબો રહી શકે છે, પરંતુ શરત છે કે, તેમના પાંજરામાં પૂરતી જગ્યા હોવી જોઈએ, તેમની વચ્ચેની ઓળખાણ નાની ઉંમરે થઈ હોય અને કોઈ માદા હાજર ન હોય. ઘરમાં વસતા ગિનિ પિગની જૈવિક લય જંગલી ગિનિ પિગ કરતા અલગ હોય છે, અને તેઓ લાંબા સમય સુધી સક્રિય રહે છે અને ત્યારબાદ વચ્ચે ટૂંક સમયની ઊંઘ લે છે. તેમની પ્રવૃત્તિ દિવસના લગભગ ચોવીસેય કલાકની અને છુટ્ટી છવાયેલી હોય છે, તીવ્ર પ્રકાશથી દૂર રહેવા સિવાય, અંદાજ મૂકી શકાય તેવી અન્ય કોઈ ઢબ દેખાતી નથી.
ગિનિ પિગ સમગ્ર-વર્ષ જન્મ આપવા માટે સક્ષમ છે, સામાન્ય રીતે વસંતમાં જન્મની સંખ્યા વધી જાય છે; પ્રતિ વર્ષ વધુમાં વધુ પાંચ વખત તે સગર્ભા થઈ શકે છે. 63-68 દિવસોની સરેરાશ સાથે, ગર્ભાધાનનો સમયગાળો 59-72 દિવસો સુધી રહે છે. ગર્ભાધાનના લાંબા સમય અને બચ્ચાંઓના મોટા કદને કારણે, સગર્ભા માદાઓ કદાવર અને રીંગણી-આકારની થઈ જાય છે, તેમ છતાં કદ અને આકારમાં ફેરફાર જુદો જુદો હોય છે. મોટા ભાગના અન્ય દાંતથી કરડી ખાનારાં પ્રાણીઓ ના સંતાનો કે જેમને જન્મ સમયે ખૂબ જ સંભાળની જરૂર પડતી હોય છે, તેમના કરતાં વિપરીત, નવા જન્મેલા બચ્ચાંઓ વાળ, દાંત નહોર અને આંશિક દૃષ્ટિ સાથે સુવિકસિત હોય છે; તેઓ તરત જ હલનચલન કરી શકે છે, અને તરત જ ઘન ખોરાક ખાવાનું શરૂ કરી શકે છે, તેમ છતાં તેઓ ધાવવાનું ચાલું રાખે છે. સગર્ભાઓ 1-6 બચ્ચાંઓને ત્રણની સરેરાશથી જન્મ આપી શકે છે; અત્યાર સુધીમાં નોંધાયેલું સગર્ભાનું સૌથી મોટું કદ 17 છે.
સામાન્ય પ્રજાતિઓનું વૈજ્ઞાનિક નામ કેવિયા પોરસેલ્સ છે, જેમાં પોરસેલ્સ નો મતલબ લેટિન ભાષામાં 'નાનું ડુક્કર' એવો થાય છે. કેવિયા નવું લેટિન છે; જે કેબેઈ શબ્દ પરથી ઉતરી આવ્યો છે, ગાલિબી આદિવાસી જાતિઓની ભાષામાં તેનો મતલબ એક સમયે ફ્રેન્ચ ગુયેનામાં ઉદ્દભવેલ એવો થાય છે. કેબેઈ એ પોર્ટુગલના કેવ્યા માં લેવામાં આવ્યો હોય શકે છે, જે ખુદ તુપી શબ્દ સુજા પરથી ઉતરી આવ્યો છે. જેનો મતલબ ઉંદર એવો થાય છે. ગિનિ પિગને ક્વેચુઆમાં ગુવી કે જેકા તરીકે ઓળખવામાં આવે છે અને ઇક્વેડૉર, પેરુ, અને બોલિવિયાની સ્પેનિશમાં તેને કુવ કે કુવો તરીકે ઓળખવામાં આવે છે. વક્રતાની વાત એ છે કે, આ પ્રાણીનો ઉછેર કરનારા લોકો આ પ્રાણીના વર્ણન માટે "કેવી" શબ્દનો ઉપયોગ કરે છે. જ્યારે વૈજ્ઞાનિક અને પ્રયોગશાળાના સંદર્ભમાં બોલચાલની ભાષામાં તેને સામાન્ય રીતે "ગિનિ પિગ" તરીકે ઓળખવામાં આવે છે.
ગિનિ પિગ્સને ઘાસની તાજી ગંજીઓ, જેવી કે તિમોથી ઘાંસ , અને વધુમાં તિમોથીથી આધારિત હોય તેવા ખોરાકના ગોળાઓ ખવડાવવાથી ફાયદો થાય છે. ગદબ પણ ખોરાકનો એક પ્રચલિત વિકલ્પ છે; મોટા ભાગના ગિનિ પિગ્સ જ્યારે તેમને અપાય ત્યારે મોટા પ્રમાણમાં ગદબ ખાશે, જો કે પુખ્ત ગિનિ પિગને ગદબ ખવડાવવા અંગે થોડો વિવાદ છે. કેટલાંક પાળતુ પશુના માલિકો અને પ્રાણીઓના દાક્તરોએ સલાહ આપી છે કે, ઘાસની ગંજીઓને બદલે ફળી તરીકે, મોટા પ્રમાણમાં ગદબ ખાવાથી સ્થૂળતા આવી શકે છે, સાથે જ અતિશય કૅલ્સિયમના કારણે પિત્તાશયમાં પથરીઓ થઈ શકે છે, એમ તો કોઈને પણ થઈ શકે છે પરંતુ સગર્ભા અને ઘણા નાના ગિનિ પિગ્સને ખતરો રહે છે. તેમ છતાં, છપાયેલા વૈજ્ઞાનિક સ્ત્રોતોમાં ગદબનો પ્રોટીન, એમીનો એસિડ અને ફાઈબરની ફરીથી પૂર્તિ કરનારા સ્ત્રોત તરીકે ઉલ્લેખ થયેલો છે.
ગિનિ પિગ્સ ખોરાક લેવા માટે મુશ્કેલ રસ્તો શીખી શકે છે, અને શીખેલો રસ્તો મહિનાઓ સુધી ચોક્કસપણે યાદ રાખી શકે છે. સમસ્યા ઉકેલવાની તેમની સૌથી મજબૂત રણનીતિ હલનચલન છે. ગિનિ પિગ્સ નાના અવરોધો કૂદાવી શકે છે, જ્યારે તેઓ ચઢવામાં નબળા હોય છે, અને વધુ પડતા ચપળ નથી હોતા. તેઓ અત્યંત સહેલાઈથી આશ્ચર્યચકિત થઈ જાય છે, અને ક્યાં તો તે લાંબા ગાળા માટે કોઈ સ્થળે સ્થિર થઈ જશે અથવા છુપાવા માટે ઝડપથી દોડશે, જ્યારે તેઓ ભય અનુભવે છે ત્યારે અત્યંત ઝડપથી નાસી છૂટે છે. ચોંકી ગયેલા ગિનિ પિગના મોટા સમૂહ “નાસભાગ” કરશે, હિંસક પ્રાણીને ગૂંચવવા માટે ગમે તે દિશામાં દોડાદોડ કરશે. ઉશ્કેરાયેલા હોય ત્યારે, ઉત્તર ધ્રુવની બિલાડીના વોર ડાન્સ ને મળતી આવતી હિલચાલમાં, ગિનિ પિગ્સ વારંવાર હવામાં નાના કૂદકા મારી શકે છે . તેઓ ખૂબ સારા તરવૈયાઓ પણ છે.
ગિનિ પિગ ને કેવી તરીકે પણ ઓળખવામાં આવે છે. તીણા દાંતવાળી અને કરડીને ખાતું આ પ્રાણી કેવિડે અને કેવિયા પ્રજાતિ સાથે સંબંધ ધરાવે છે. તેમના સમાન નામને બાકાત રાખતા આ પ્રાણી ડુક્કર કુળના નથી, તેમજ તેઓ ગિનિમાંથી પણ આવતા નથી. તેમનો ઉદ્દભવ એન્ડીસ પર થયો અને જૈવરાસાયણિક અભ્યાસો અને વર્ણસંકરણ સૂચવે છે કે, કેવીની પ્રજાતિઓ કેવિયા અપેરિયા , સી. ફૂલગિડા કે સી. ટસ્કૂડી સાથે નજીકનો સંબંધ ધરાવે છે અને તેમના પાળતું વંશજ છે અને એટલે જ તે હિંસક નથી. દક્ષિણ અમેરિકાના કેટલાક તદ્દેશીય જૂથોની લોકસંસ્કૃત્તિમાં ગિનિ પિગ મહત્વની ભૂમિકા ભજવે છે, ખાસ કરીને ખોરાક તરીકે જ નહીં, પરંતુ લોકાે ઔષધી અને સમુદાયના ધાર્મિક કાર્યક્રમોમાં પણ અગત્યની ભૂમિકા ભજવે છે. 1960ના દાયકાથી, દક્ષિણ અમેરિકાની બહાર આ પ્રાણીનો ઉપયોગ વધે તે માટેના પ્રયાસો હાથ ધરવામાં આવ્યા છે.
ગિનિ પિગ સમગ્ર-વર્ષ જન્મ આપવા માટે સક્ષમ છે, સામાન્ય રીતે વસંતમાં જન્મની સંખ્યા વધી જાય છે. બચ્ચાંઓના મોટા જથ્થા ગર્ભાશયમાં જ ગર્ભનું મૃત્યુ થવાની ઘટનામાં વધુ પરિણમે છે, પરંતુ બચ્ચાંઓનો જન્મ વિકાસના વધુ આગળના તબક્કામાં થતો હોવાથી, નવજાતના મૃત્યુ દર પર માતાનું દૂધ મળવામાં પડતી અછત અસર કરે છે. જો ધવડાવવાનું ચાલુ હોય તો સાથે રહેતી માદાઓ માતૃત્વના કર્તવ્યોમાં મદદ કરે છે.નર અને માદા ગિનિ પિગ્સ સામાન્ય કદ સિવાય બાહ્ય દેખાવમાં જુદા નથી પડતા. બંને લિંગોમાં ગુદાની સ્થિતિ જનનાંગની ઘણી નજીક હોય છે. યોનિમુખથી રચાતા -આકારની બાહ્ય રૂપરેખાથી માદા જનનાંગ ઓળખી શકાય છે; જ્યારે નર જનનાંગ શિશ્ન જેવા દેખાતા હોય શકે છે અને ગુદા સરખો આકાર રચે છે, જો આસપાસના વાળમાં દબાણ આપવામાં આવે તો શિશ્ન બહાર આવી જશે. અંડકોશના સોજાથી નર ટેસ્ટેસ બહારથી પણ દૃશ્યમાન હોઈ શકે છે.
સ્પેનના, ડચના અને અંગ્રેજી વેપારીઓ ગિનિ પિગને યુરોપ લાવ્યા, જ્યાં ઉચ્ચ અને શાહી વર્ગોમાં વિલાયતી પાળતું પ્રાણી તરીકે તેમણે ઝડપથી લોકપ્રિયતા હાંસલ કરી લીધી, જેમાં રાણી એલિઝાબેથ પ્રથમ પણ સામેલ હતા. ગિનિ પિગનો પ્રથમ લેખિત ઉલ્લેખ 1547માં મળે છે, જેને સેન્ટો ડૉમિગોના પ્રાણી તરીકે ઓળખાવવામાં આવ્યા છે, કારણ કે, કેવિસનું મૂળ હિસ્પાનોલિયા નથી, સ્પેનના મુસાફરો આ પ્રાણી લાવ્યા હોય તેવી સંભાવના છે. 1554માં સ્વિત્ઝરલેન્ડના પ્રકૃતિશાસ્ત્રજ્ઞ કૉનાર્ડ ગેસનરે પ્રથમ વખત પશ્ચિમને ગિનિ પિગનું વર્ણન કર્યું હતું. એરેક્સલબેને 1777માં પ્રથમ વખત તેનું જીવ વૈજ્ઞાનિક નામ વાપર્યું હતું; તે પાલાસની વર્ગીય નામકરણ લિનાઉસના ચોક્કસ સૂચન નું મિશ્રણ હતું.
3-5 અઠવાડિયાઓમાં નર જાતીય રીતે પુખ્ત થાય છે; માદા વહેલામાં વહેલી 4 અઠવાડિયાઓમાં પ્રજનનક્ષમ થઈ શકે છે અને તેઓ પુખ્ત થાય તે પહેલા જ ગર્ભના જથ્થાને ધારણ કરી શકે છે. જે માદાઓએ ક્યારેય જન્મ નથી આપ્યો તે સામાન્ય રીતે, છ માસની ઉંમર બાદ, બસ્તિપ્રદેશના સાંધામાં, કોમલાસ્થિના સાંધાને ફરી પૂર્વવત ન થઈ શકે તે રીતે સડાવી દે છે. જો આવું બન્યા પછી તેઓ સગર્ભા થાય, તો ગર્ભ નળી પૂરતી પહોળી નહિં થાય, અને તેઓ જન્મ આપવાનો પ્રયત્ન કરે ત્યારે ડિસ્ટોસા માં અને મૃત્યુમાં પરિણમી શકે છે. માદાઓ જન્મ આપ્યાના 6-48 કલાકમાં સગર્ભા થઈ શકે છે, પરંતુ આમ વારંવાર સગર્ભા થવું માદા માટે સ્વાસ્થ્યપ્રદ નથી.
સગર્ભા અવસ્થામાં ભારે રક્તદાબની અવસ્થા સામાન્ય છે અને ઘણી સગર્ભા માદાઓને તે મારી નાંખે છે. લોહીમાં ઝેર ફેલાવાના આ રોગના લક્ષણોમાં અરુચિ, બળનો અભાવ, વધુ પડતી લાળ ઝરવાનો, અને કિટોન્સના કારણે મીઠ્ઠી અથવા ખાટી શ્વાસની વાસનો અને આગળ વધી ચૂકેલા કિસ્સાઓમાં રક્તાઘાતનો સમાવેશ થાય છે. ગરમ આબોહવામાં, સગર્ભા અવસ્થામાં ભારે રક્તદાબની અવસ્થા ઘણી સામાન્ય છે. સગર્ભાવસ્થાની અન્ય ગંભીર તકલીફોમાં ગર્ભાશયનું બહાર નીકળી આવવું, હાઈપોકેલસેમિયા , અને મેસ્ટિટિસ નો સમાવેશ થાય છે.
ઘણી ખિસકોલીઓ અને ઉંદરોની જેમ, ગિનિ પિગ કેટલીક વાર એકમેકની માવજત કરવાની સામાજિક વિધિમાં ભાગ લે છે, અને તેઓ નિયમિતપણે પોતાની માવજત કરે છે. માવજત કરવાની પ્રક્રિયા દરમિયાન તેઓ આંખમાંથી એક દૂધ-જેવો સફેદ પદાર્થ કાઢે છે અને વાળમાં ઘસે છે. ડુક્કરોના સમૂહો ઘણીવાર એકબીજાના વાળ ચાવતા હોય છે, પરંતુ આ પદ્ધતિ, સામાજિક સંકેતને બદલે, સમૂહની અંદર દરજ્જા સ્થાપવા માટે છે. કરડીને , રુંવાડા ઉભા કરીને, આક્રમક અવાજો કરીને, જોરથી માથા પર મારીને અને કૂદકા મારી હુમલા કરીને પણ સત્તા સ્થપાય છે. બિન-જાતીય હોય કેવો સત્તાના ડોળનો આધાર પણ સમાન લિંગના સમૂહોમાં સામાન્ય છે.
પશ્ચિમી સમાજમાં,16મી સદીમાં યુરોપીયન વેપારીઓએ ગિનિ પિગ પહોચાડ્યા, ત્યારથી ઘરના પાળતું પ્રાણી તરીકે ગિનિ પિગે વ્યાપક લોકપ્રિયતા હાંસલ કરી છે. તેમનો સાલસ સ્વભાવ સંભાળ રાખતી વખતે અને ભોજન સમયે તેમની પ્રતિક્રિયા અને અન્યની સરખામણીમાં તેમની રાખવાની સહેલાઈના કારણે, ગિનિ પિગ લોકપ્રિય પાળતુ પ્રાણી બન્યા છે. વિશ્વભરમાં, ગિનિ પિગના સ્પર્ધાત્મક ઉછેર માટે સંગઠનો સ્થાપવામાં આવ્યા છે, અને ગિનિપિગની વિવિધ રંગોના કોટવાળી અનેક વિશિષ્ટ પ્રજાતિ અને મિશ્રિત જાતિનો ઉછેર પાલકો દ્વારા કરવામાં આવે છે.
આ પ્રાણીઓને શા માટે "પિગ " તરીકે ઓળખવામાં આવે છે તે સ્પષ્ટ નથી થતું. તેમના શરીરનો ઢાંચો ડુક્કર જેવો હોય છે, શરીરના પ્રમાણમાં મોટું માથું, જાડી ગરદન, પૂંછડી પાસેનો ગોળ ભાગ અને પૂંછડી નહીં. તેમના દ્વારા કેટલાંક એવા અવાજ કરવામાં આવે છે જે ડુક્કર જેવા લાગે છે, અને તેઓ ભોજન કરવામાં લાંબો સમય વિતાવે છે. તેઓ બહુ થોડી જગ્યામાં, જેમકે "પિગ પેન"માં બહુ લાંબા સમય સુધી જીવી શકે છે અને એટલે જ યુરોપના જહાજોમાં તેમનું પરિવહન સરળતાથી શક્ય હતું.
1990ના દાયકામાં લઘુમતિમાં વૈજ્ઞાનિક અભિપ્રાય ઉદ્દભવ્યો કે, ગિનિ પિગ, ચિન્ચીલાસ અને ડેગ્સ જેવા કેવીમોર્ફ, દાંતથી કરડીને ખાતા પ્રાણીઓ નથી, આથી તેમને સસ્તન વર્ગનાં પ્રાણીઓની અલગ શ્રેણીમાં વર્ગીકૃત કરવા જોઈએ . વધુ મોટા નમુના લઈને કરવામાં આવેલા સંશોધનમાં સસ્તન વર્ગના પ્રાણીઓનો અભ્યાસ કરતા જીવ વૈજ્ઞાનિકોમાં એ બાબતની સહમતિ સધાઈ છે કે, દાંતથી કરડીને ખાતા મોનોફિલેટિક તરીકેનું વર્ણન ન્યાયી છે.
બ્રેકન, બ્રાયનિ, બટરકપ, રાઈનો છોડ, ડેડલી નાઈટશેડ, ફોક્સગ્લવ, હેલિબોર, હેમલોક, લિલિ ઓફ ધ વેલી, મેવીડ, મંકસ્હુડ, પ્રિવિટ, રેગવર્ટ, રેવંચી, સ્પીડ્વેલ, ટોડફ્લેક, અને વાઈલ્ડ સેલરિ સહિત સંખ્યાબંધ છોડ ગિનિ પિગ માટે ઝેરી હોય છે. વધુમાં, કોઈ પણ છોડ જે ગાંઠમાંથી ઉગે છે તે સામાન્ય રીતે ઝેરી માનવામાં આવે છે.
પોતાની થોડીક સફળતાઓના ટેકે, 1940માં નારાયણે ઇન્ડિયન થોટ નામે એક જર્નલ પર પોતાનો હાથ અજમાવ્યો. પોતાના કાકાની મદદથી, જે એક કાર સેલ્સમૅન હતા, તેમણે એકલા મદ્રાસ શહેરમાં એક હજાર લવાજમ-ગ્રાહકોને એકઠા કર્યા. જો કે, તેનું વ્યવસ્થાપન કરવામાં નારાયણની અક્ષમતાના કારણે આ સાહસ લાંબું ન ટક્યું, અને એક વર્ષની અંદર જ તેનું પ્રકાશન અટકી ગયું. તેમની ટૂંકી વાર્તાઓનો પહેલો સંગ્રહ, માલગુડી ડેઝ , નવેમ્બર 1942માં પ્રકાશિત થયો, અને તેના પછી 1945માં ધ ઇંગ્લિશ ટીચર પ્રકાશિત થયું. તેની વચ્ચેના સમયગાળામાં, યુદ્ધના કારણે ઇંગ્લૅન્ડ સાથે સંપર્ક કપાઈ જવાને કારણે, નારાયણે તેમની પોતાની પ્રકાશન કંપની, નામે ઇન્ડિયન થોટ પબ્લિકેશન્સ શરૂ કરી; આ પ્રકાશન કંપની સફળ રહી અને આજે પણ સક્રિય છે, હવે તેનું કામકાજ તેમની પૌત્રી સંભાળે છે. થોડા જ વખતમાં, ન્યૂ યોર્કથી મોસ્કો સુધી ફેલાયેલા તેમની સમર્પિત વાચકસંખ્યાના કારણે, નારાયણના પુસ્તકો સારી સંખ્યામાં વેચવા માંડ્યા અને 1948માં તેમણે મૈસૂર શહેરની બહારના વિસ્તારમાં પોતાનું ઘર બાંધવું શરૂ કર્યું; ઘરનું બાંધકામ 1953માં પૂરું થયું.
1990માં, તેમણે પોતાની આગલી નવલકથા, ધ વર્લ્ડ ઑફ નાગરાજ , પ્રકાશિત કરી, જેની પાર્શ્વભૂમિમાં પણ માલગુડી જ હતું. આ પુસ્તકમાં નારાયણની ઉંમરની અસર દેખાય છે, કારણ કે તેઓ વાર્તાના વિવરણમાં વિગતો કુદાવી જતા જોવા મળે છે, તેમણે જો આ પુસ્તક તેમની કારકિર્દીમાં અગાઉ લખ્યું હોત તો એ વિગતો જરૂર સમાવી હોત. આ નવલકથા પૂરી કર્યાના થોડા જ વખતમાં, નારાયણ માંદા પડ્યા અને પોતાની દીકરીના પરિવારની નજીક રહેવા માટે મદ્રાસ સ્થળાંતરિત થઈ ગયા. તેઓ મદ્રાસ સ્થળાંતરિત થયા તે પછીનાં થોડાં જ વર્ષો બાદ, 1994માં, તેમની દીકરીનું કૅન્સરથી નિધન થયું અને તેમની પૌત્રી ભુવનેશ્વરી ઇન્ડિયન થોટ પબ્લિકેશન સંભાળવા ઉપરાંત તેમની કાળજી પણ રાખવા માંડી. ત્યારે નારાયણે પોતાનું અંતિમ પુસ્તક, ગ્રાન્ડમધર્સ ટેલ , પ્રકાશિત કર્યું. આ તેમનાં પોતાનાં વડ-દાદી વિશેની આત્મકથનાત્મક નવલિકા હતી, જેમણે તેમનાં લગ્ન પછી થોડા જ સમયમાં ભાગી ગયેલા પોતાના પતિને શોધવા માટે ખૂબ દૂર-સુદૂર પ્રવાસ કર્યો હતો. તેઓ જ્યારે બાળક હતા, ત્યારે તેમના દાદીએ તેમને આ વાર્તા કહી સંભળાવી હતી.
પુલિત્ઝર પુરસ્કાર વિજેતા, ઝુમ્પા લહિરી અનુસાર, મોટા ભાગની દસ પાનાં કરતાં ઓછી લાંબી એવી, અને લગભગ એટલી જ મિનિટ વાંચતા થાય તેવી નારાયણની ટૂંકી વાર્તાઓ તેમની નવલકથાઓ જેવી જ મોહિત કરતી લાગણી ઊભી કરે છે. તેઓ ઉમેરે છે કે શીર્ષક અને અંત વચ્ચે, નારાયણ પોતાના વાચકને કંઈક એવું આપે છે જે આપવા માટે નવલકથાકાર બીજા સેંકડો પાનાંઓ આપીને મથે છેઃ પોતાનાં પાત્રોના જીવન વિશેની સંપૂર્ણ આંતર્દૃષ્ટિ. આ લાક્ષણિકતાઓ અને ક્ષમતાઓથી પ્રેરાઈને લહિરી તેમને ઓ. હેન્રી, ફ્રાન્ક ઓ'કોન્નોર અને ફ્લાનનેરી ઓ'કોન્નોર જેવા ટૂંકી-વાર્તાના જીનિયસોના પૅન્થિઅન નો હિસ્સો ગણે છે. લહિરી વાર્તાવસ્તુને નુકસાન પહોંચાડ્યા વિના તેના વિવરણને સંક્ષિપ્ત કરવાની તેમની ક્ષમતા માટે, અને દૃઢ તેમ જ દયાવિહીન દૃષ્ટિ સાથે મધ્યમ-વર્ગના જીવન અંગેનાં બંનેના સામાન્ય વિષયવસ્તુ માટે, તેમને ગાય દ મૌપાસ્સન્ટ સાથે પણ સરખાવે છે.
કર્ણાટક સરકારે રાજ્યમાં પ્રવાસનનો પ્રચાર-પ્રસાર કરવા માટે એક પુસ્તક લખી આપવા નારાયણની નિયુક્તિ કરી. 1970ના દાયકાના અંત ભાગમાં એક વિશાળ સરકારી પ્રકાશનના હિસ્સા રૂપે તેમની એ કૃતિ પ્રકાશિત થઈ. તેમને લાગ્યું કે તેમની કૃતિ વધુ સારી યોગ્યતા ધરાવે છે, એટલે તેમણે તેને ધ એમરલ્ડ રૂટ તરીકે પુનઃપ્રકાશિત કરી. આ પુસ્તક સ્થાનિક ઇતિહાસ અને વારસા બાબતે તેમનાં અંગત પરિપ્રેક્ષ્યો ધરાવે છે, પણ તેમનાં પાત્રો અને સર્જનોથી વંચિત રહ્યું હોવાથી, તેમાં તેમની રસપ્રદ વાર્તાવસ્તુ ખૂટતી લાગે છે. એ જ વર્ષે, તેમને અમેરિકન ઍકેડમી ઑફ આર્ટ્સ એન્ડ લેટર્સના માનદ્ સદસ્ય તરીકે ચૂંટવામાં આવ્યા અને રોયલ સોસાયટી ઑફ લિટરેચર તરફથી તેમને એસી બેન્સન પદક પણ એનાયત કરવામાં આવ્યું. લગભગ એ જ ગાળામાં, સૌથી પહેલી વખત નારાયણનાં પુસ્તકોને ચાઇનીઝમાં અનુવાદિત કરવામાં આવ્યાં.
નારાયણની મોટા ભાગની વાર્તાઓની પૃષ્ઠભૂમિમાં માલગુડી નામનો કાલ્પનિક કસબો છે, જેનું આલેખન તેમણે સૌથી પહેલાં સ્વામી એન્ડ ફ્રેન્ડ્સ માં કર્યું હતું. તેમની કથાવાર્તા સામાજિક સંદર્ભો પર પ્રકાશ પાડે છે અને રોજિંદા જીવનના નિરૂપણ થકી તેમના પાત્રો વાચકના મનમાં સજીવન બને છે. તેમને વિલિયમ ફોકનર સાથે સરખાવવામાં આવે છે,જેમણે પણ વાસ્તવિકતાને નિરૂપતા એક કાલ્પનિક કસબાનું સર્જન કર્યું હતું, તેના થકી સામાન્ય જીવનની રમૂજો અને ઊર્જાને રજૂ કરી હતી, અને તેમના લખાણમાં કરુણાસભર માનવતાવાદ દર્શાવ્યો હતો. નારાયણની ટૂંકી વાર્તા લખવાની શૈલીને ગાય દ મોંપાસાની શૈલી સાથે સરખાવવામાં આવે છે, કારણ કે તે બંને વાર્તાના ઘટકોને નુકસાન પહોંચાડ્યા વિના કથાવસ્તુને સંકોચવાની, ટુંકાવવાની ક્ષમતા ધરાવે છે. પોતાના ગદ્ય અને લખવાની શૈલીમાં અત્યંત સાદા હોવા માટે પણ નારાયણની ટીકા કરવામાં આવી છે.
1983માં, નારાયણે એક વાઘ અને તેના માણસો સાથેના સંબંધ વિશેની તેમની નવલકથા, અ ટાઇગર ફોર માલગુડી , પ્રકાશિત કરી. તેમની એ પછીની નવલકથા, ટૉકેટીવ મૅન , 1986માં પ્રકાશિત થઈ, જે માલગુડીના એક મહત્ત્વાકાંક્ષી પત્રકારની કથા હતી. આ સમયગાળા દરમ્યાન, તેમણે ટૂંકી વાર્તાના બે સંગ્રહો પણ પ્રકાશિત કર્યાઃ મૂળ પુસ્તક અને અન્ય કેટલીક વાર્તાઓ સમાવતી સુધારેલી આવૃત્તિ, માલગુડી ડેઝ , અને એક નવો વાર્તાસંગ્રહ, અન્ડર ધ બનયન ટ્રી એન્ડ અધર સ્ટોરીઝ . 1987માં, તેમણે જ્ઞાતિ પ્રથા, નોબલ પુરસ્કાર વિજેતાઓ, પ્રેમ, અને વાંદરાઓ જેવા અત્યંત ભિન્ન પ્રકારના વિષયો પર નિબંધ સમાવતો એક બીજો સંગ્રહ, અ રાઇટર્સ નાઇટમેર , પૂરો કર્યો. આ નિબંધસંગ્રહ તેમણે 1958થી વર્તમાનપત્રો અને સામયિકો માટે લખેલા નિબંધો ધરાવતો હતો.
પોતાના માર્ગદર્શક અને મિત્ર, ગ્રેહામ ગ્રીનની મદદથી નારાયણે સૌ પ્રથમ સાહિત્યવિશ્વમાં પ્રવેશ કર્યો, નારાયણને તેમના પહેલા ચાર પુસ્તકો માટે પ્રકાશક મેળવી આપવામાં તેઓ નિમિત્તરૂપ રહ્યા હતા, આ ચાર પુસ્તકોમાં સ્વામી એન્ડ ફ્રેન્ડ્સની અર્ધ-આત્મકથનાત્મક ત્રયી, ધ બૅચલર ઑફ આર્ટ્સ અને ધ ઇંગ્લિશ ટીચર સમાવિષ્ટ હતાં. નારાયણના લખાણોમાં, 1951ના સૌથી મૌલિક લખાણોમાંના એક તરીકે જેનું સ્વાગત કરવામાં આવ્યું હતું તે ધ ફાયનાન્શલ એક્સપર્ટ, અને સાહિત્ય અકાદમી અવૉર્ડ વિજેતા ધ ગાઈડનો પણ સમાવેશ થાય છે, ધ ગાઈડનું થોડા ફેરફારો સાથે હિન્દી અને અંગ્રેજી ભાષાની ફિલ્મમાં અને બ્રોડવે નાટકમાં રૂપાંતર પણ કરવામાં આવ્યું હતું.
આર. કે. નારાયણ નું આખું નામ રાસીપુરમ ક્રિશ્નાસ્વામી ઐયર નારાયણસ્વામી છે, તે એક ભારતીય લેખક છે, જેમની કથા સાહિત્યમાં ભારતના એક કાલ્પનિક કસબામાં લોકો અને તેમની ક્રિયા-પ્રતિક્રિયાઓ વિશે શૃંખલાબદ્ધ પુસ્તકોનો સમાવેશ થાય છે. તેઓ આરંભકાળના અંગ્રેજી ભાષી ભારતીય સાહિત્યની ત્રણ અગ્રણી પ્રતિભાઓમાંના એક છે, અન્ય બે છે મુલ્ક રાજ આનંદ અને રાજા રાવ. બાકીના વિશ્વ સમક્ષ અંગ્રેજીમાં ભારતીય સાહિત્ય રજૂ કરવાનું શ્રેય તેમને આપવામાં આવે છે, અને ભારતના અંગ્રેજી ભાષાના મહાનતમ નવલકથાકારોમાંના એક તરીકે તેમની ગણના થાય છે.
ક્યારેક ક્યારેક, પોતાના વિચારોને નિબંધોનું રૂપ આપવા માટે નારાયણ જાણીતા હતા, તેમના નિબંધોમાંના કેટલાક વર્તમાનપત્રોમાં અને જર્નલોમાં પ્રકાશિત થયા, કેટલાક પ્રકાશિત જ ન થયા. નેકસ્ટ સન્ડે , એ આવા સંવાદ આધારિત નિબંધોનો સંગ્રહ અને પુસ્તક તરીકે પ્રકાશિત થનારું તેમનું આવું પ્રથમ લખાણ છે. તેના થોડા જ વખત પછી, તેમની 1956ની યુનાઈટેડ સ્ટેટ્સની મુલાકાતના અનુભવો વર્ણવતું પુસ્તક, માય ડેટલેસ ડાયરી , પ્રકાશિત થયું. તેમના આ સંગ્રહમાં ધ ગાઈડ ના લેખન વિશેનો તેમનો એક નિબંધ પણ સામેલ છે.
મે 2001માં, નારાયણને હૉસ્પિટલમાં દાખલ કરવામાં આવ્યા. તેમને વેન્ટિલેટર પર મૂકવામાં આવ્યા તેના થોડા કલાકો પહેલાં તેઓ તેમની આગલી નવલકથા, એક દાદા વિશેની વાર્તા, લખવાનું આયોજન કરી રહ્યા હતા. તે પોતાની નોટબુક ની બાબતે તેઓ હંમેશાં અત્યંત ચીવટભરી પસંદગી ધરાવતા હોવાથી, તેમણે એન. રામને પોતાના માટે એક નોટબુક લઈ આવવા કહ્યું હતું. જો કે, નારાયણ સાજા ન થયા અને કદી પોતાની આ નવલકથા શરૂ ન કરી શક્યા. તેઓ 94 વર્ષની ઉંમરે, મે 13, 2001ના ચેન્નઈમાં અવસાન પામ્યા.
આર. કે. નારાયણનો જન્મ બ્રિટિશ ભારતમાં, મદ્રાસ પ્રેસિડન્સીના મદ્રાસ માં થયો હતો. તેમના પિતા શાળાના મુખ્ય શિક્ષક હતા, અને નારાયણ પોતાના અભ્યાસનો કેટલોક ભાગ તેમના પિતાની શાળામાં ભણ્યા હતા. પિતાની નોકરીમાં વારંવાર સ્થળાંતર આવશ્યક હોવાથી, નારાયણે તેમના બાળપણનો કેટલોક હિસ્સો તેમનાં નાની, પાર્વતીની સંભાળ હેઠળ ગાળ્યો હતો. આ સમય દરમ્યાન એક મોર અને એક તોફાની વાંદરો, તેમના સૌથી સારા દોસ્તો અને રમતના સાથીઓ હતા.
લેખક તરીકેની પોતાની સાઠ વર્ષની કારકિર્દીમાં નારાયણને અનેક પુરસ્કારો અને સન્માન મળ્યાં છે. આમાં રોયલ સોસાયટી ઑફ લિટરેચર તરફથી એસી બેન્સન પદક અને ભારતનું દ્વિતીય-ઉચ્ચતમ નાગરિક સન્માન, પદ્મ વિભૂષણ સામેલ છે. ભારતીય સંસદના ઉપલા ગૃહ, રાજ્ય સભાના સદસ્ય તરીકે પણ તેમની નિયુક્તિ કરવામાં આવી હતી.
રાત્રિ સ્ખલનની પુનરાવૃત્તિ એ માણસ અનુસાર ઘણા કરણો ને લીધે બદલાતી રહે છે. અમુક માણસો તેમની તરુણા વસ્થા દરમ્યાન ખૂબ વધારે રાત્રિ સ્ખલન અનુભવે છે જ્યારે અમુક ને તેનો અનુભવ સુદ્ધા થતો નથી. એક સર્વેક્ષણ અનુસાર ૮૩% તકા અમેરિકન પુરુષો જીવનામાં એક યા બીજા તબક્કે રાત્રિ સ્ખલન નો અનુભવ કરે છે. એક અભ્યાસ અનુસાર કુંવારા ૧૫ વર્ષ સુધીના લોકોમાં રાત્રિ સ્ખલનનો અનુભવનો દર ૦.૩૬ વખત પ્રતિ અઠવાડિયે જેટલો હતો જ્યારે ૪૦ વર્ષસુધીના કુંવારાઓમાં આ દર ૦.૧૮ વખત પ્રતિ અઠવાડિયે જેટલો હતો. પરણેલા ૧૯ વર્ષના પુરુષોનો આ દર ૦.૨૩ થે લઈને ૫૦ વર્ષના પરિણિત લોકોમાં આ દર ૦.૧૫ જેટલો હતો. વિશ્વના અમુક ભાગોમાં રાત્રિ સ્ખલન બહુ જ સામાન્ય છે. ઈંડોનેશિયાના સર્વેક્ષણ પ્રથી જણાયું હતું કે ૯૭% પુરુષોએ ૨૪ વર્ષની ઉંમર સુધીમાં રાત્રિ સ્ખલનનો અનુભવ કરી લીધો હતો.
અમુક માણસોમાં આ સ્વપ્નો અમુક ઊઁમર દરમ્યાન આવે છે જ્યારે અમુક માણસોને આવા સ્વપ્નો પ્રજનન ક્ષમતા પ્રાપ્તિ પછી પૂર્ણ જીવન દરમ્યાન સ્વપ્નો આવે છે. રાત્રિય સ્ખલનની પુનરાવૃત્તિને સીધી રીતે હસ્તમૈથુનની પુનરાવૃત્તિ સાથે ચોક્કસ સંબંધ હોય તેવું સાબિત કરી શકાયું નથી. અલ્ફ્રેડ કીંસી એ શોધી કાઢ્યું હતું કે હસ્ત મૈથુન અને રાત્રીય સ્ખલન કે સ્વપ્નદોષ વચ્ચે કોઈ સંબંધ હોઈ શકે છે. સામાન્ય રીતે જે પુરુષોમાં રાત્રીય સ્ખલન નો દર વધુ હોય છે તેમનામાં હસ્ત મૈથુન કરવાનો દર ઓછો હોય છે. અમુક લોકો વધુ રાત્રી સ્વપ્ન અનુભવ કરવાનું માન તેમની હસ્ત મૈથુન ન કરવાને આપે છે; પણ એ પણ શક્ય છે કે તેઓ હસ્ત મૈથુન નથી કરતા કેમકે તેમને ઘણાં સ્વપ્ન દોષ થાય છે."