polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
અમેરીકામાં ઓગણીસમી સદીના મધ્યમાં વધતા બજારોના પ્રતિભાવમાં ખેડૂતો ફળોના બગીચાના કાર્યક્રમોનું વિસ્તરણ કરી રહ્યા હતા તે જ સમયે, યુએસડીએ અને કૃષિ કોલેજોના બાગાયતશાસ્ત્રીઓ વિદેશી અભિયાનોમાંથી અમેરીકામાં નવી જાતો લાવી રહ્યા હતા અને આ ફળો માટે પ્રાયોગિક લોટ વિકસાવી રહ્યા હતા. ફળાભ્યાસમાં વધેલી રુચિ અને પ્રવૃત્તિના પ્રતિભાવમાં, એ 1886 માં ફળાભ્યાસ વિભાગની સ્થાપના કરી અને હેનરી ઇ. વેન ડેમનને મુખ્ય ફળાભ્યાસક તરીકે નિયુકત કર્યા. આ ડિવિઝનનું મહત્ત્વનું કામ નવી જાતોના સચિત્ર અહેવાલો પ્રકાશિત કરવા અને વિશેષ પ્રકાશનો અને વાર્ષિક અહેવાલો દ્વારા ફળ ઉગાડનારાઓ અને સંવર્ધકો સુધી સંશોધનના તારણોને પ્રસારિત કરવાનું હતું. આ સમયગાળા દરમિયાન એન્ડ્રુ જેક્સન ડાઉનિંગ અને તેમના ભાઈ ચાર્લ્સ ફળાભ્યાસ અને બાગાયતમાં અગ્રણી હતા, અમેરિકાના ધ ફ્રુટ્સ એન્ડ ફ્રુટ ટ્રીઝ નું ઉત્પાદન કરતા હતા.
નવી જાતોના પરિચય માટે ફળના ચોક્કસ નિરૂપણની જરૂર હતી જેથી છોડ સંવર્ધકો તેમના સંશોધન પરિણામોનું ચોક્કસ દસ્તાવેજીકરણ અને પ્રસાર કરી શકે. 19મી સદીના ઉત્તરાર્ધમાં વૈજ્ઞાનિક ફોટોગ્રાફીનો ઉપયોગ વ્યાપક ન હોવાથી, યુએસડીએએ કલાકારોને નવા રજૂ કરાયેલા કલ્ટીવર્સનું વોટરકલર ચિત્રો બનાવવાનું કામ સોંપ્યું હતું. યુએસડીએ પ્રકાશનોમાં લિથોગ્રાફિક પ્રજનન માટે ઘણા વોટર કલર્સનો ઉપયોગ કરવામાં આવ્યો હતો, જેમ કે રિપોર્ટ ઓફ ધ પોમોલોજિસ્ટ અને યરબુક ઓફ એગ્રીકલ્ચર . આજે, આશરે 7,700 વોટરકલર્સનો સંગ્રહ નેશનલ એગ્રીકલ્ચરલ લાઇબ્રેરીના સ્પેશિયલ કલેક્શનમાં સચવાયેલો છે, જ્યાં તે બાગાયતશાસ્ત્રીઓ, ઇતિહાસકારો, કલાકારો સહિત વિવિધ સંશોધકો માટે મુખ્ય ઐતિહાસિક અને વનસ્પતિશાસ્ત્રીય સંસાધન તરીકે સેવા આપે છે. અને પ્રકાશકો.
પ્રાચીન ગ્રીક અને રોમનોમાં પણ ફળાભ્યાસની મજબૂત પરંપરા હતી, અને તેઓ સફરજન, નાશપતી, અંજીર, દ્રાક્ષ, ક્વિન્સ, સિટ્રોન, સ્ટ્રોબેરી, બ્લેકબેરી, વડીલબેરી, કરન્ટસ, ડેમસન પ્લમ્સ, ખજૂર, મેલમોન્સ સહિતના ફળોની વિશાળ શ્રેણીની ખેતી કરતા હતા. ગુલાબ હિપ્સ અને દાડમ ઓછા સામાન્ય ફળો વધુ વિદેશી એઝેરોલ્સ અને મેડલર હતા. ચેરી અને જરદાળુ, બંને 1લી સદી બીસીમાં રજૂ કરવામાં આવ્યા હતા, તે લોકપ્રિય હતા. પર્શિયાથી 1લી સદી એડીમાં પીચીસની રજૂઆત કરવામાં આવી હતી. નારંગી અને લીંબુ જાણીતા હતા પરંતુ રસોઈ બનાવવા કરતાં ઔષધીય હેતુઓ માટે વધુ ઉપયોગમાં લેવાય છે. . રોમનો, ખાસ કરીને, ફળોની ખેતી અને સંગ્રહની તેમની અદ્યતન પદ્ધતિઓ માટે જાણીતા હતા, અને તેઓએ ઘણી તકનીકો વિકસાવી જેનો ઉપયોગ આધુનિક પોમોલોજીમાં થાય છે.
પ્રાચીન મેસોપોટેમીયામાં, સુમેરિયનો દ્વારા ફળાભ્યાસ કરવામાં આવતો હતો, જેઓ ખજૂર, દ્રાક્ષ, સફરજન, તરબૂચ અને અંજીર સહિત વિવિધ પ્રકારના ફળ ઉગાડતા હોવાનું જાણવા મળે છે. જ્યારે ઇજિપ્તવાસીઓ દ્વારા ઉગાડવામાં આવેલા પ્રથમ ફળો સંભવતઃ સ્વદેશી હતા, જેમ કે ખજૂર અને જુવાર, અન્ય સાંસ્કૃતિક પ્રભાવોને રજૂ કરવામાં આવતાં વધુ ફળો રજૂ કરવામાં આવ્યા હતા. દ્રાક્ષ અને તરબૂચ સમગ્ર પૂર્વવંશીય ઇજિપ્તમાં જોવા મળતા હતા, જેમ કે સાયકેમોર ફિગ, ડોમ પામ અને ક્રાઇસ્ટનો કાંટો . કેરોબ, ઓલિવ, સફરજન અને દાડમ નવા સામ્રાજ્ય દરમિયાન ઇજિપ્તવાસીઓને રજૂ કરવામાં આવ્યા હતા. પછી થી ગ્રીકો-રોમન સમયગાળા દરમિયાન પીચ અને નાશપતીનો પણ પરિચય થયો.
ફળાભ્યાસ મુખ્યત્વે ફળોના વૃક્ષોના વિકાસ, વૃદ્ધિ, ખેતી અને શારીરિક અભ્યાસ પર કેન્દ્રિત છે. ફળાઉ વૃક્ષોની સુધારણાના ધ્યેયોમાં ફળની ગુણવત્તામાં વધારો, ઉત્પાદન સમયગાળાનું નિયમન અને ઉત્પાદન ખર્ચ ઘટાડવાનો સમાવેશ થાય છે. ફળાભ્યાસના વિજ્ઞાનમાં સામેલ વ્યક્તિને ફળાભ્યાસક અથવા અંગ્રેજીમાં પોમોલોજિસ્ટ કહેવામાં આવે છે.
ફળાભ્યાસ અથવા અંગ્રેજીમાં પોમોલોજી વનસ્પતિશાસ્ત્રની એક શાખા છે જે ફળો અને ફળોની ખેતીનો અભ્યાસ કરે છે. ફ્રુટીકલ્ચર શબ્દ - રોમાન્સ ભાષાઓમાંથી રજૂ કરવામાં આવ્યો છે -નો પણ ઉપયોગ થાય છે.
નવલરામે કવિજીવન લખ્યું તે પહેલાં તેમણે બે જીવનચરિત્રો કરસનદાસ મૂળજી ચરિત્ર અને મહેતાજી દુર્ગારામ મંછારામનું ચરિત્ર ની સમીક્ષા કરી હતી. આ બંને ચરિત્રો મહીપતરામ રૂપરામ નીલકંઠ દ્વારા લખવામાં આવ્યા હતા. તેમણે મહાન વ્યક્તિઓના જીવનચરિત્રો લખવાના મહત્વ પર ભાર મૂક્યો હતો અને જીવનચરિત્ર માટેની પ્રમાણભૂત પદ્ધતિઓ વિશે ચર્ચા કરી હતી. તેઓ માનતા હતા કે મહાન લોકોના જીવનચરિત્રો સામાન્ય માણસને ઉચ્ચ આદર્શો અને ઉમદા કૃત્યોની ઇચ્છા રાખવા માટે પ્રેરિત કરે છે, તેમ છતાં તેમણે ભારપૂર્વક જણાવ્યું હતું કે જીવનચરિત્ર તેના વિષયને વ્યાખ્યાયિત ન કરતાં તેને ફક્ત 'મનુષ્ય' તરીકે રજૂ કરવો જોઈએ. જીવનચરિત્રકાર કુદરતી અને વાસ્તવિક હોવો જોઈએ. અલૌકિક તરીકે વર્ણવવામાં આવેલી મહાન વ્યક્તિઓ સામાન્ય માણસની કલ્પનાની બહાર છે અને ફક્ત પૂજા કરવામાં આવે છે, અનુસરવામાં આવતી નથી.
છેલ્લા તબક્કામાં તેઓ દલપતરામ સાથે કવિની સાહિત્યિક દુશ્મનાવટ અને તેની હકારાત્મક અને નકારાત્મક અસરો વર્ણવે છે; તેમની કવિતાઓના અવિરત પ્રકાશનો, સમાજ અને સાહિત્ય પર તેમની કવિતાની અસર; સાહિત્યિક, સામાજિક, ઐતિહાસિક, આર્થિક અને અન્ય વિષયો પરના નિબંધોમાં તેમની વિદ્વતા સ્પષ્ટ થાય છે; તેમણે પોતાની આગવી શૈલીથી આધુનિક ગુજરાતી ગદ્યનો પાયો નાંખ્યો હતો. ડાંડિયોમાં તેમનું સાહસિક પત્રકારત્વ અને તેમના વ્યંગાત્મક અને તીખા લેખો; તેમજ ગુજરાતીમાં પ્રથમ શબ્દકોશ નર્મકોશનું તેમનું એકલા હાથે સંકલન, એ તેમની વ્યક્તિગત તેમજ નવસર્જનના સંદર્ભમાં વિદ્વત્તાપૂર્ણ પ્રવૃત્તિઓના તથ્યો સમજવા માટે માળખાગત સુવિધાઓ પ્રદાન કરે છે.
કવિજીવન એ નર્મદ ઉપનામથી જાણીતા ગુજરાતી કવિ અને લેખક નર્મદાશંકર દવે વિશે ૧૮૮૭માં પ્રકાશિત જીવનચરિત્રાત્મક કૃતિ છે. તે નર્મદના સાથી ગુજરાતી લેખક અને વિવેચક નવલરામ પંડ્યા દ્વારા લખવામાં આવ્યું હતું. કવિજીવન એ મોટે ભાગે ૧૯૩૩માં મરણોપરાંત પ્રકાશિત નર્મદના પોતાના અંગત આત્મકથનાત્મક મારી હકીકત પર આધારિત છે. ગુજરાતી સાહિત્યમાં નર્મદનું આ પ્રથમ જીવનચરિત્ર હતું. તે નર્મદની સામાજિક અને સાહિત્યિક કારકિર્દીને આવરી લે છે અને તેના જાહેર જીવન વિશે વિગતો પ્રદાન કરે છે પરંતુ તેમના ખાનગી જીવનની ચર્ચા ટાળે છે.
નર્મદની કવિતાઓના સંગ્રહ નર્મકવિતાની ત્રીજી અને વિસ્તૃત આવૃત્તિમાં તેનો સમાવેશ કરવા માટે નર્મદના મૃત્યુ પછી તરત જ આ જીવનચરિત્ર લખવામાં આવ્યું હતું. નવલરામે જીવનચરિત્રને પૂરક બનાવવા માટે નર્મદના પોતાના અંગત આત્મકથનાત્મક મારી હકીકત ઉપરાંત નર્મદની અંગત નોંધોનો પણ ઉપયોગ કર્યો હતો. આમ, કવિજીવન એ ગુજરાતી ભાષામાં પ્રકાશિત થયેલી નર્મદ વિશેની પ્રથમ જીવનકથા હતી.
પ્રથમ તબક્કામાં લેખક નર્મદની પ્રખ્યાત થવાની મહત્વાકાંક્ષા, સ્ત્રીઓ માટેની તેમની તીવ્ર ઝંખના, તેમનું પ્રથમ નિષ્ફળ લગ્ન, પ્રેમ અને વીરતા પ્રત્યેનો જુસ્સો, સામાજિક, ધાર્મિક અને સાહિત્યિક ચર્ચા-વિચારણા માટે સંગઠનો સ્થાપવામાં તેમના પરિશ્રમનું વર્ણન કરે છે.
બીજા તબક્કામાં તે સ્વ-અભ્યાસમાં તેમના પ્રયાસો અને ઉત્કૃષ્ટ ગુણવત્તા દર્શાવવાના પ્રયત્નોની વિગતવાર માહિતી આપે છે.
ન્યાયિક જાહેર સુનાવણીમાં તેમના સંગઠન સાથે સંકળાયેલા સંખ્યાબંધ બોમ્બ ધડાકાઓ બાદ તેમની ધરપકડ કરવામાં આવી હતી, જ્યાં તેમને અલીપોર ષડયંત્ર માટે દેશદ્રોહના આરોપોનો સામનો કરવો પડ્યો હતો. જો કે, શ્રી અરવિંદને ભારતમાં બ્રિટીશ વસાહતી શાસન વિરુદ્ધ લેખો લખવા બદલ જ દોષિત ઠેરવી જેલમાં ધકેલી દેવામાં આવ્યા. સુનાવણી દરમિયાન ફરિયાદી પક્ષના સાક્ષી નરેન્દ્રનાથ ગોસ્વામીની હત્યા બાદ પુરાવાઓના અભાવે તેમને છોડી મૂકવામાં આવ્યા હતા. જેલમાં તેમના રોકાણ દરમિયાન તેમને રહસ્યવાદી અને આધ્યાત્મિક અનુભવો થયા. ત્યારબાદ તેઓ પોંડિચેરી ગયા અને આધ્યાત્મિક કાર્ય માટે રાજકારણ છોડી દીધું.
પોંડિચેરીમાં શ્રી અરવિંદે એક આધ્યાત્મિક અભ્યાસ વિકસાવ્યો હતો, જેને તેઓ ઇન્ટિગ્રલ યોગ કહેતા હતા. તેમની આદ્યાત્મિક દૃષ્ટિનો મુખ્ય વિષય માનવ જીવનનો દૈવી શરીરમાં દૈવી જીવનમાં વિકાસ હતો. તેઓ એક આધ્યાત્મિક અનુભૂતિમાં માનતા હતા, જેણે માનવ સ્વભાવને માત્ર મુક્ત જ નથી કર્યો, પરંતુ તેમાં પરિવર્તન પણ લાવ્યું છે, જેણે પૃથ્વી પર દૈવી જીવનને સક્ષમ બનાવ્યું છે. ૧૯૨૬માં તેમના આધ્યાત્મિક સહયોગી મિરા આલ્ફાસા ની મદદથી શ્રી અરવિંદ આશ્રમની સ્થાપના કરવામાં આવી હતી.
અરવિંદ ઘોષ અથવા શ્રી અરવિંદ એક ભારતીય તત્ત્વજ્ઞાની, યોગી, મહર્ષિ, કવિ અને ભારતીય રાષ્ટ્રવાદી હતા. તેઓ એક પત્રકાર પણ હતા, જેઓ વંદે માતરમ્ જેવા અખબારોનું સંપાદન કરતા હતા. તેઓ બ્રિટિશ વસાહતી શાસનથી સ્વતંત્રતા માટેની ભારતીય ચળવળમાં જોડાયા હતા. ૧૯૧૦ સુધી તેઓ તેના પ્રભાવશાળી નેતાઓમાંના એક હતા, અને ત્યારબાદ તેઓ આધ્યાત્મિક સુધારક બન્યા હતા. તેમણે માનવ પ્રગતિ અને આધ્યાત્મિક ઉત્ક્રાંતિ પરના તેમના દૃષ્ટિકોણનો પરિચય કરાવ્યો હતો.
શ્રી અરવિંદે કિંગ્સ કોલેજ, કેમ્બ્રિજ, ઇંગ્લેન્ડ ખાતે ભારતીય સનદી સેવા માટે અભ્યાસ કર્યો હતો. ભારત પાછા ફર્યા બાદ તેમણે વડોદરા રજવાડાના મહારાજાના હાથ નીચે વિવિધ સનદી સેવા કાર્યો હાથ ધર્યા અને ભારતીય રાષ્ટ્રીય કોંગ્રેસમાં રાષ્ટ્રવાદી રાજકારણ અને અનુશીલન સમિતિ સાથે બંગાળમાં પ્રારંભિક ક્રાન્તિકારી ચળવળમાં સામેલ થયા.
મહાત્મા ગાંધી દક્ષિણ આફ્રિકાથી ભારત પરત ફર્યા ત્યારથી જમનાલાલે ગાંધીજીની જીવનશૈલી, અહિંસા જેવા તેમના સિદ્ધાંતો અને ગરીબો પ્રત્યેના તેમના સમર્પણમાં રસ લીધો હતો. તેઓ ગાંધીજીની દૂરંદેશીતાને સમજી શક્યા કે ઘરેલું માલ ભારતની ગરીબીનો જવાબ છે. તેમણે વિચાર્યું કે કેટલીક બ્રિટિશ કંપનીઓ ભારતમાંથી સસ્તા, કાચા કપાસની આયાત કરી રહી છે અને તૈયાર કપડું પાછું મોકલી રહી છે. ગાંધીજી સાબરમતી આશ્રમમાં જે સરળ જીવન જીવી રહ્યા હતા તેનાથી તેઓ પ્રભાવિત થયા હતા. આશ્રમની પ્રાર્થના અને શારીરિક કાર્યની દિનચર્યાથી તેઓ પ્રભાવિત થયા. તેઓ તેમની પત્ની જાનકીદેવી અને તેમના બાળકોને આશ્રમમાં રહેવા લાવ્યા. જો કે, ગાંધીજી સાથેના ગાઢ સંબંધ અને સ્વતંત્રતા ચળવળમાં તેમની સહભાગીતાને કારણે જમનાલાલ બજાજને તેમના નવા શરૂ થયેલા વ્યાવસાયિક સાહસ પર વધુ ધ્યાન આપી શક્યા નહી.
જમનાલાલ બજાજને અસ્પૃશ્યતા દૂર કરવી, હિન્દીને પ્રોત્સાહન આપવું અને ખાદી અને ગ્રામોદ્યોગ જેવી પહેલમાં રસ હતો. ખાદીને પ્રોત્સાહન આપવા માટે તેમણે દેશભરમાં પ્રવાસ કર્યો હતો. ૧૯૨૫માં તેમને અખિલ ભારતીય વણાટ સંઘના કોષાધ્યક્ષ તરીકે પસંદ કરવામાં આવ્યા હતા. તેઓ અખિલ ભારતીય હિન્દી સાહિત્ય સંમેલનના પ્રમુખ પણ રહ્યા હતા. તેમણે તમામ ભારતીયોને એકજૂથ કરવા માટે હિન્દીને રાષ્ટ્ર ભાષા તરીકે પ્રોત્સાહન આપ્યું હતું. તેમણે હિન્દી સામયિકો અને પુસ્તકો પ્રકાશિત કરવામાં મહત્વની ભૂમિકા ભજવી હતી. તેમણે મુંબઈમાં 'ગાંધી હિન્દી પુસ્તક ભંડાર' અને 'સસ્તા સાહિત્ય મંડળ' ની શરૂઆત કરી હતી.
જમનાલાલ બજાજનો જન્મ ૧૮૮૯માં રાજસ્થાનના સિકર નજીક 'કાશી કા બાસ' નામના ગામમાં કનિરામ અને બિરધીબાઈના ત્રીજા પુત્ર તરીકે એક મારવાડી પરિવારમાં થયો હતો. બાદમાં તેમને શેઠ બચરાજ અને તેમની પત્ની સાદીબાઈ બચરાજ દ્વારા પૌત્ર તરીકે દત્તક લેવામાં આવ્યા હતા, જે મૂળ રાજસ્થાનના વતની હતા પરંતુ મહારાષ્ટ્રના વર્ધામાં સ્થાયી થયા હતા. શેઠ બચરાજ તેમના પિતાના પક્ષે દૂરના સંબંધી હતા, અને બ્રિટિશ રાજના જાણીતા અને આદરણીય વેપારી હતા.
૧૯૨૦માં જમનાલાલ ભારતીય રાષ્ટ્રીય કોંગ્રેસના નાગપુર સત્ર માટે સ્વાગત સમિતિના અધ્યક્ષ તરીકે ચૂંટાયા હતા. તેમણે બ્રિટિશ સરકાર દ્વારા તેમને આપવામાં આવેલા રાય બહાદુરનું બિરુદ છોડી દીધું હતું અને ૧૯૨૧માં અસહયોગ આંદોલનમાં જોડાયા હતા. બાદમાં, ૧૯૨૩માં, તેમણે નાગપુરમાં રાષ્ટ્રધ્વજ ફરકાવવા પરના પ્રતિબંધને અવગણીને ધ્વજ સત્યાગ્રહમાં ભાગ લીધો હતો, અને બ્રિટિશ દળોએ તેમની અટકાયત કરી હતી. આનાથી તેમની રાષ્ટ્રીય પ્રતિષ્ઠામાં વધારો થયો હતો.
પ્રથમ વિશ્વયુદ્ધ દરમિયાન બ્રિટિશ સરકારે દેશી ઉદ્યોગપતિઓને ખુશ કર્યા હતા અને સન્માન આપ્યું હતું અને ભંડોળની માંગ કરી હતી. તેઓએ જમનાલાલને માનદ મેજિસ્ટ્રેટ તરીકે નિયુક્ત કર્યા. જ્યારે તેમણે યુદ્ધ ભંડોળ માટે પૈસા પૂરા પાડ્યા ત્યારે બ્રિટિશ સરકારે તેમને રાય બહાદુરની ઉપાધિથી નવાજ્યા હતા. જોકે આ સન્માન તેમણે ૧૯૨૧ની અસહકારની ચળવળ દરમિયાન પરત કર્યું હતું.
યુવાન જમનાલાલ, શેઠ બચરાજની છત્રછાયા હેઠળ તેમના દત્તક પરિવારના પારિવારિક વ્યવસાયમાં સામેલ થયા હતા. આ સમયગાળા દરમિયાન તેમણે વેપાર, રોજમેળ અને ચીજવસ્તુઓ ખરીદવા અને વેચવાની કુશળતા પ્રાપ્ત કરી હતી. શેઠ બચરાજનું અવસાન થયું ત્યાં સુધીમાં તેમણે તેમના કામમાં ઉત્કૃષ્ટ દેખાવ કર્યો હતો. ૧૯૨૬માં જમનાલાલે બજાજ જૂથ ઉદ્યોગોની સ્થાપના કરી હતી.
તેઓ ઇચ્છતા હતા કે ગાંધીજી વર્ધા જાય અને તેને તેમની પ્રવૃત્તિઓનું કેન્દ્ર બનાવે. એપ્રિલ ૧૯૩૦માં દાંડી કૂચ બાદ ગાંધીજી ગ્રામીણ લોકોની નજીક રહેવા માંગતા હોવાથી વર્ધા નજીકના એક નાનકડા ગામ સેવાગ્રામ ગયા અને આઝાદી ન મળે ત્યાં સુધી સાબરમતી આશ્રમમાં પાછા નહીં ફરવાની પ્રતિજ્ઞા લીધી હતી.
જમનાલાલને કામદારોના એક જૂથ ગાંધી સેવા સંઘના પ્રમુખ તરીકે પસંદ કરવામાં આવ્યા હતા. બાદમાં તેઓ કોંગ્રેસ કાર્યકારિણી સમિતિના સભ્ય અને ૧૯૩૩ માં કોંગ્રેસના ખજાનચી તરીકે ચૂંટાયા હતા.
જમનાલાલ બજાજ ભારતીય ઉદ્યોગપતિ અને મહાત્મા ગાંધીના નિકટના સહયોગી હતા. તેમણે ૧૯૨૦ના દાયકામાં બજાજ ઉદ્યોગજૂથની સ્થાપના કરી હતી.
તેમણે ૧૮૮૫માં સતી નાટક લખીને તેમની સાહિત્યિક કારકિર્દીની શરૂઆત કરી હતી. ૧૮૯૨માં તેમણે તોટકાચાર્ય કૃત શ્રુતિસમુદ્ધરાણા અને અપ્પયા દિક્ષીતા કૃત વૈરાગ્યશતકનો ગુજરાતી અનુવાદ કર્યો હતો. તેમની કૃતિ હિન્દ તત્ત્વજ્ઞાનનો ઇતિહાસ અનુક્રમે ૧૯૨૪ અને ૧૯૨૫માં બે ભાગમાં પ્રકાશિત થયો હતો. તે હિન્દુ દર્શનની ઐતિહાસિક ગાથા છે. ગુજરાતી સાહિત્યના ઇતિહાસમાં આ પ્રકારનું આ પ્રથમ પુસ્તક હતું. કેટલાક વિદ્વાનોના મતે, તેઓ સુરેન્દ્રનાથ દાસગુપ્તા અને સર્વેપલ્લી રાધાકૃષ્ણન કરતાં પણ ભારતીય તત્વજ્ઞાનના દર્શનનો ઐતિહાસિક ક્રમ વધુ યોગ્ય રીતે જાળવે છે અને તેઓ કેટલાક એવા ઐતિહાસિક તથ્યો નોંધે છે જેમાં અન્ય વિદ્વાનો નિષ્ફળ ગયા છે. ૧૯૩૨માં તેમણે ઉપનિષદવિચરણ અને શક્તિ સંપ્રદાય પ્રકાશિત કર્યો. સુપ્રજન શાસ્ત્ર અને સંધ્યાકર્મ વિવરણ તેમની અન્ય કૃતિઓ છે.
ઈ. સ. ૧૮૮૮માં મેટ્રિકની પરીક્ષા પાસ કર્યા બાદ તેઓ ૧૮૯૪માં અંગ્રેજી અને સંસ્કૃત સાહિત્ય સાથે મુંબઈ યુનિવર્સિટીમાંથી સ્નાતક થયા. તેઓ ગુજરાત કૉલેજ, અમદાવાદમાં ફેલો તરીકે નિયુક્ત થયા જ્યાં તેઓ આનંદશંકર ધ્રુવના વિદ્યાર્થી બન્યા. તેમના માર્ગદર્શન હેઠળ તેમણે સંસ્કૃત સંસ્કૃતિ અને ભારતીય દર્શનનો અભ્યાસ શરૂ કર્યો. ૧૮૯૬માં તેઓ અમદાવાદમાં ક્લાર્ક તરીકે મહેસૂલ વિભાગમાં જોડાયા અને પાછળથી મ્યુનિસિપાલિટીના ડેપ્યુટી કમિશનર તરીકે નિયુક્ત થયા. તેમના જીવનના અંતિમ તબક્કે, તેમણે ખંભાત રાજ્યના દીવાન તરીકે સેવા આપી હતી.
તેમણે ગુજરાતી, અંગ્રેજી અને સંસ્કૃતમાં સાહિત્ય કૃતિઓ રચી હતી. તેમણે હિન્દુ ધર્મ અને ભારતીય દર્શન વિશે વિવિધ સામયિકોમાં સો જેટલા લેખો પ્રકાશિત કર્યા હતા. તેમના લખાણો સ્પષ્ટ વિચારો વાળા, ચુસ્ત વૈજ્ઞાનિક, વસ્તુલક્ષી અભિગમ અને સ્પષ્ટ શૈલી ધરાવતા હતા.
દીવાન બહાદુર નર્મદાશંકર દેવશંકર મહેતા એક ગુજરાતી લેખક, તત્વજ્ઞાનના ઇતિહાસકાર અને વહિવટકર્તા હતા. તેઓ આનંદશંકર ધ્રુવના વિદ્યાર્થી હતા અને બાલાશંકર કંથારીયાના ભત્રીજા હતા.
તેમનો જન્મ અમદાવાદમાં ૨૩ ઓગસ્ટ ૧૮૭૧ ના દિવસે સાઠોદરા નગર બ્રાહ્મણ પરિવારમાં દેવશંકર અને રૂક્ષ્મણી ને ઘેર થયો હતો, તેમના પિતા દેવશંકર મહેસૂલ અધિકારી હતા.
રાજકુમાર કોલેજ ફોર ગર્લ્સનું ઉદઘાટન 24 માર્ચ, 2011 ના રોજ ગુજરાતના રાજ્યપાલ કમલા બેનીવાલે કર્યું હતું . આચાર્ય શ્રી ઠક્કરે જણાવ્યું હતું કે રાજકુમાર પરિવાર માટે તે એક ખાસ દિવસ હતો. લગભગ 140 વર્ષ પહેલાં 16 ડિસેમ્બર 1870 ના રોજ આ કોલેજનું ઉદઘાટન બોમ્બે પ્રેસિડેન્સીના રાજ્યપાલ, સર સીમોર ફિટ્ઝગરાલ્ડ દ્વારા કરાયું હતું.
1938 માં, તેના સ્થાપક સભ્યોની પહેલ પર, કૉલેજ એક જાહેર શાળા બની. આ ક લેજ ભારતીય જાહેર શાળાઓ સંમેલનો સ્થાપક સભ્ય અને શાળાઓના રાઉન્ડ સ્ક્વેર પરિષદના સભ્ય છે, જે 60 થી વધુ શાળાઓના વિશ્વવ્યાપી સંગઠન છે જે વિદ્યાર્થીઓને શાળાઓ વચ્ચે મુસાફરી કરી શકે છે અને દેશની મુસાફરી કરી શકે છે અથવા સમુદાય સેવા કરી શકે છે.
રાજકુમાર કોલેજનો શિલાન્યાસ 1868 માં કરવામાં આવ્યો હતો. સંસ્થાની રચના કર્નલ કીટીંગે કરી હતી અને 1870 માં બોમ્બેના રાજ્યપાલ, એચ.બી. સર સીમુર ફિટ્ઝગરાલ્ડ દ્વારા પચારિક રીતે ખોલવામાં આવી હતી. આ ક કૉલેજ ની સ્થાપના કાઠિયાવાડના રાજકુમારો અને સરદારો દ્વારા તેમના પુત્રો અને સંબંધો માટે રજવાડાના હુકમના શિક્ષણ માટે કરવામાં આવી હતી.
રાજકુમાર ક કોલેજ એડમિનિસ્ટ્રેશનનો બીજો પ્રયાસ બાળકો માટે પ્રિ-સ્કૂલ પ્રોગ્રામ પ્રિયલોક વિલાસ છે; મૂળ 1909 ના હાઇડ સેનેટોરિયમમાં રાખ્યું હતું પરંતુ હવે તે એક અલગ બિલ્ડિંગમાં રાખવામાં આવ્યું છે. તેનું પોતાનું ડોમેન હોવા છતાં, તેમાં રાજકુમાર કોલેજની તમામ સુવિધાઓની .ક્સેસ છે.
શાળા વિસ્તરી રહી છે. રાજકુમાર કોલેજ ફોર ગર્લ્સ, એક માધ્યમિક શાળાનું ઉદઘાટન 24 માર્ચ, 2011 ના રોજ કરવામાં આવ્યું હતું; આ પહેલા, સંપૂર્ણ કાર્યકારી પ્રારંભિક સહ-શાળા એક દાયકાથી વિકસિત થઈ હતી.
2001 માં કોલેજે છોકરીઓ માટે તેના દરવાજા ખોલ્યા, જેમાં એક સદીથી છોકરાઓનો કિલ્લાનો બુરજ છે. શાળામાં લગભગ 50 છોકરીઓ છે, જેમાં બોર્ડિંગ સુવિધાઓ છે.
આંતર જાહેર શાળા સ્પર્ધાઓ અને જિલ્લા / રાજ્ય / રાષ્ટ્રીય કક્ષાના કાર્યક્રમોમાં ભાગ લેવા કોલેજની રમત ટીમો દેશભરની યાત્રા કરે છે.
સહ-અભ્યાસક્રમની પ્રવૃત્તિઓમાં જાહેરમાં બોલવું / પાઠ કરવો / ચર્ચાઓ કરવી, બાયો-સંવર્ધન શિબિર અને અન્ય સાંસ્કૃતિક પ્રવૃત્તિઓ શામેલ છે.
આજે, યુનિવર્સિટીમાં ૭૦,૦૦૦ થી વધુ વિદ્યાર્થીનીઓ અહીં પ્રવેશ મેળવે છે. ચર્ચગેટ, સાન્તાક્રુઝ - જુહુ, પુના ખાતે તેના ત્રણ કેમ્પસ છે. યુનિવર્સિટીમાં ૩૯ યુનિવર્સિટી વિભાગ, ૧૫ વિદ્યાવિભાગો છે. તેમાં ૧૭૪ અંડરગ્રેજ્યુએટ કૉલેજો છે અને તેની ૮ સંસ્થાઓએ પીએચ. ડી. ડિગ્રી માટે માન્યતા મેળવી છે. યુનિવર્સિટીએ છોકરીઓ માટે ત્રણ માધ્યમિક શાળાઓનું સંચાલન કરવાનું ચાલુ રાખ્યું છે, જે તેને વારસામાં મળી છે. આ યુનિવર્સિટી શિક્ષણ, સંશોધન અને વિસ્તરણમાં સક્રિય રીતે સંકળાયેલી છે. એસ. એન. ડી. ટી. એ મહારાષ્ટ્રની પ્રથમ યુનિવર્સિટી છે જેણે વર્ષ ૨૦૦૦ માં ભારતની રાષ્ટ્રીય આકારણી અને માન્યતા કાઉન્સિલ પાસેથી ફાઇવ સ્ટાર રેટિંગ મેળવ્યું હતું અને ૨૦૧૫ માં એ ગ્રેડ સાથે તેની ફરી પુનઃરેટિંગ આપવામાં આવી હતી.
તેના મિત્રોએ તેમને ટોક્યોમાં આવેલી જાપાન મહિલા યુનિવર્સિટી પર એક પુસ્તિકા મોકલી હતી. કર્વેનું એક મહિલા યુનિવર્સિટી સ્થાપવાનું સ્વપ્ન હતું. ડિસેમ્બર ૧૯૧૫ માં કર્વેએ મુબઈમાં રાષ્ટ્રીય સમાજ સુધારણા કોંગ્રેસના પ્રમુખ તરીકેના સંબોધનમાં, તેમના આ સ્વપ્નને વાસ્તવિક આકાર આપવાના નિર્ણયની જાહેરાત કરી. ૨ જુલાઈ ૧૯૧૬ ના દિવસે પાંચ વિદ્યાર્થીનીઓના પ્રવેશ સાથે પ્રથમ કૉલેજ શરૂ થઈ; તે ધીરે ધીરે મહિલા વિશ્વવિદ્યાલય તરીકે આકાર પામી. કર્વેએ ભંડોળ માટે સરકારની મંજૂરીની રાહ ન જોઈ અને સખાવતી દાતા ના દાનથી યુનિવર્સિટી શરૂ થઈ. ૧૯૨૦માં યુનિવર્સિટીનું નામ શ્રીમતી નાથીબાઈ દામોદર ઠાકરસી મહિલા યુનિવર્સિટી રાખવામાં આવ્યું.
વર્ષ ૧૮૯૬ દરમ્યાન ભારતમાં મહિલાઓના શિક્ષણમાં નવા યુગની શરૂઆત થઈ જ્યારે ધોન્ડો કેશવ કર્વેએ પુનાના હીંજે નજીક વિધવાઓ અને લાચાર સ્ત્રીઓ માટે એક આશ્રમની સ્થાપના કરી. તેમને સમજાયું કે આ મહિલાઓને આત્મનિર્ભર, સ્વાવલંબી અને આત્મવિશ્વાસપૂર્ણ બનાવવા માટે શાળાકીય શિક્ષણ જરૂરી છે. કર્વેએ ત્યાં એક શિક્ષણ કાર્યની શરૂઆત કરી, જે આગળ જતાં છોકરીઓ અને મહિલાઓ માટે એક નિયમિત શાળા બની. મહિલાઓ પ્રત્યે સદીઓ-જુના રિવાજો અને રૂઢિચુસ્ત વલણ દ્વારા સંચાલિત સમાજમાં, શાળાએ સામાજિક અને આર્થિક મુશ્કેલીઓનો સામનો કરવો પડ્યો હતો.
એસ. એન. ડી. ટી. મહિલા વિશ્વવિદ્યાલય ભારતના મુંબઈ શહેરમાં આવેલું એક મહિલા વિશ્વવિદ્યાલય છે. તેનું પૂરું નામ શ્રીમતી નાથીબાઈ દામોદર ઠાકરસી મહિલા યુનિવર્સિટી છે. યુનિવર્સિટીનું મુખ્ય મથક દક્ષિણ મુંબઈના ચર્ચગેટમાં આવેલું છે, જ્યારે તેનું મુખ્ય કેમ્પસ મુંબઇના સાંતાક્રુઝ-જુહુ વિસ્તારમાં છે. એસ.એન.ડી.ટી.ના ત્રણ કેમ્પસ છે: બે મુંબઈમાં અને એક પુનામાં. યુનિવર્સિટીએ મહારાષ્ટ્ર, આસામ, ઉત્તર પ્રદેશ, બિહાર, મધ્ય પ્રદેશ, સુરત અને ગોઆમાં પણ કૉલેજો સંલગ્ન કરી છે.
૧૯૩૬ માં, તેનું મુખ્યાલય મુંબઈમાં ખસેડવામાં આવ્યું. વધુને વધુ મહિલાઓને ઉચ્ચ શિક્ષણ પૂરું પાડતી, આ વિશ્વવિદ્યાલયનો વિકાસ ચાલુ રહ્યો. ૧૯૫૧માં, વિશ્વવિદ્યાલયને વૈધાનિક માન્યતા આપવામાં આવી હતી અને તેનું નામ શ્રીમતી નાથીબાઈ ઠાકરસી મહિલા વિશ્વવિદ્યાલય રાખવામાં આવ્યું, જે હવે એસએનડીટી મહિલા વિશ્વવિદ્યાલય તરીકે પ્રખ્યાત છે. આ વિશ્વવિદ્યાલયને દેશભરમાં અધિકારક્ષેત્ર ધરાવવાનો દુર્લભ વિશેષાધિકાર મળ્યો છે.
નૌલખા મહેલ અથવા નવલખા મહેલ, ભારતના ગુજરાત રાજ્યમાં આવેલા ગોંડલ શહેરનો સૌથી પ્રાચીન મહેલ છે. આ મહેલનું બાંધકામાં ૧૮ મી સદીમાં માં કરવામાં આવ્યું હતું. આ મહેલ દરબારગઢ કિલ્લા સંકુલનો એક ભાગ છે જે શિલ્પવાળા રવેશ ધરાવે છે. તે સમયે તેને બનાવવા માટેના ખર્ચ - રૂપિયા "નવ લાખ" - ઉપરથી તેનું નામ "નવલખા" રાખવામાં આવ્યું હતું. આ મહેલ પથ્થરની કોતરણીવાળા "ઝરુખા" , સ્તંભોવાળું એક આંગણું, નાજુક કોતરણી ધરાવતી કમાનો, અને એક અનન્ય સર્પાકાર દાદર ધરાવે છે. તે સાથે વિશાળ ઝુમ્મરથી પ્રકાશિત દરબાર હોલમાં મસાલા ભરેલા દિપડા, સોને મઢેલ લાકડાનું ફર્નિચર અને પ્રાચીન અરીસાઓ રાખવામાં આવેલા છે. "ખાનગી મહેલ સંગ્રહાલય"માં ગોંડલના શાસક તરીકે તેમની રજત જયંતિ પર મહારાજા ભાગવત સિંહજી માટે સંદેશા અને ભેટો વહન કરવા માટે ઉપયોગમાં લેવાયેલો ચાંદીનો થાળ પણ મુકવામાં આવેલો છે.
નૌલખા મહેલ દરબારગઢ સંકુલની અંદર આવેલો છે, જે ૧૮ મી સદી દરમિયાન બંધાવવામાં આવ્યો હતો, ત્યારબાદના વર્ષોમાં સંખ્યાબંધ વધારાના બાંધકામો ઉમેરવામાં આવ્યા હતા. સંકુલ તરફનો મુખ્ય માર્ગ ઘડિયાળ ધરવતા ટાવર નીચેથી પસાર થાય છે જે ત્રણ માળ જેટલું ઊંચુ છે. મહેલ દરવાજાથી વિરુદ્ધના છેવાડે આવેલો છે અને તેની આગળ લંબચોરસ બાગ છે. મહેલમાંથી ગોંડલ નદી દેખાય છે.
આ મહેલ ગોંડલ શહેરમાં આવેલું છે. ગોંડલ રસ્તા, રેલ્વે અને હવાઈ માર્ગે દ્વારા દેશના અન્ય ભાગો સાથે જોડાયેલું છે. તે રાજકોટથી ૩૮ કિ. મી. દૂર આવેલું છે, રાજકોટ એક હવાઈ મથક છે અને તે એક રેલ્વે સ્થાનક પણ છે.
તેઓ ૧૯૧૩ માં ભારત પાછા ફર્યા અને મહિલાઓ અને ગરીબોની સુધારણા માટે કામ કરવાનું શરૂ કર્યું. તેમણે એક શાળા પણ શરૂ કરી. ૩૬ કલાકની પાળી પછી ઘરે પાછી ફરતી મહિલા મિલ કામદારોની દયનીય હાલત જોઈ તેમણે મજૂર આંદોલનમાં જોડાવાનું નક્કી કર્યું. તેમણે અમદાવાદની ૧૯૧૪ ની કાપડના કામદારોની હડતાલના વ્યવસ્થાપનમાં મદદ કરી. તેઓ ૧૯૧૮ માં એક મહિનાની વણકરોની હડતાલમાં પણ સામેલ થયા હતા, જેમાં વણકરો વેતનમાં ૨0 ટકાના વધારા સામે ૫૦ ટકા વધારો માંગતા હતા. પરિવારના મિત્ર મહાત્મા ગાંધી તે સમયે તેઓના માર્ગદર્શક હતા. ગાંધીજીએ કામદારો વતી ભૂખ હડતાલ શરૂ કરી હતી અને છેવટે કામદારોના વેતનમાં ૩૫ ટકાનો વધારો થયો હતો. તે સમય દરમિયાન, તેઓ ગાંધીજી દ્વારા સંબોધિત થતી કાર્યકરોની દૈનિક સમૂહ સભાઓનું આયોજન કરતા. આને પગલે, ૧૯૨૦ માં, અમદાવાદ ટેક્સટાઇલ મજૂર સંઘ ની સ્થાપના કરવામાં આવી.
તેમનો જન્મ અમદાવાદમાં ૧૧ નવેમ્બર ૧૮૮૫ ના રોજ સારાભાઇ પરિવારમાં થયો હતો. જે ઉદ્યોગપતિ અને વ્યવસાયિક પરિવાર હતો. તેઓ નવ વર્ષના હતા ત્યારે તેમના માતાપિતા મૃત્યુ પામ્યા, તેથી તેમને, તેમના ભાઈ અંબાલાલ સારાભાઈ અને નાની બહેનને કાકાને ઘેર રહેવા મોકલી દેવામાં આવ્યા. તેમના ૧૩ વર્ષની ઉંમરે બાળ લગ્ન થયા, જે અસફળ રહ્યા. તેમના ભાઈની મદદથી તેઓ ૧૯૧૨ માં વૈદકીય અભ્યાસ માટે ઇંગ્લેન્ડ ગયા હતા, પરંતુ તે અભ્યાસ માટે પશુઓની ચીરફાડ કરવી પડતી હતી તેથી તેમાં જૈન માન્યતાઓનું ઉલ્લંઘન થતું હોવાથી તેઓ લંડન સ્કૂલ ઓફ ઇકોનોમિક્સમાં જોડાઈ ગયા. જ્યારે તેઓ ઇંગ્લેન્ડમાં હતા, ત્યારે તેઓ ફેબિયન સોસાયટીથી પ્રભાવિત હતા, અને તેમણે સફરગેટ ચળવળમાં ભાગ લીધો.
અનસૂયા સારાભાઈ ભારતમાં મહિલા મજૂર ચળવળના પ્રણેતા હતા. તેમણે ૧૯૨૦ માં અમદાવાદના કાપડ મજૂર સંગઠન ની સ્થાપના કરી હતી. આ સંગઠન ભારતનું સૌથી જૂનું કાપડ કામદાર સંઘ છે.
તેમને બધા ‘મોટી બહેન’ કહીને બોલાવતા તેમણે સ્વ-રોજગાર મહિલા સંગઠન ના સ્થાપક, ઈલા ભટ્ટને માર્ગદર્શન આપ્યું. ૧૯૭૨ માં તેમનું અવસાન થયું.
યુરોપિયન અંતરિક્ષ એજન્સી સાથે કરેલા કરાર મુજબ તેના દ્વારા સંચાલિત યુરોપિયન અંતરિક્ષ ટ્રેકિંગ પણ આ અભિયાનમાં સહચોગ કરી રહ્યું છે. નવી પરસ્પર આધાર વ્યવસ્થા મુજબ ભારતીય અંતરિક્ષ અનુસંધાન સંગઠન નાં પ્રથમ સમાનવ અંતરિક્ષ ઉડાણ કાર્યક્રમ ગગનયાન તેમજ સૂર્ય અનુસંધાન અભિયાન આદિત્ય-1 જેવાં આવનારાં અવકાશી અભિયાનોમાં યુરોપિયન અંતરિક્ષ એજન્સીનો સહયોગ મળશે. તેવી જ રીતે, નાં ભવિષ્યના અવકાશી અભિયાનોમાં ઇસરોના પોતાનાં ટ્રેકિંગ વિભાગ દ્વારા ભારત પણ સહયોગ કરશે.
ચંદ્રયાન-૩ ભારતનું ઇસરો દ્વારા સંચાલિત ચંદ્રયાન કાર્યક્રમ અંતર્ગત ચંદ્રમા પર સંશોધનના અભિયાનનું ત્રીજું સોપાન છે. ચંદ્રયાન-૨ની જેમ જ આ અભિયાનમાં પણ વિક્રમ નામનું ઉતરાણ એકમ અને પ્રજ્ઞાન નામનું રોવર સામેલ છે. તેનું સ્થાનાંતર એકમ પરિભ્રમણીક એકમની ભૂમિકા ભજવશે. સ્થાનાંતર એકમ ઉતરાણ એકમ અને રોવર બન્નેને જ્યાં સુંધી ચંદ્રની કક્ષામાં સુધી ન પહોંચાય ત્યાં સુધી તેમનું વહન કરે છે.
ઉતરાણ એકમ ચંદ્રમા પર હળવા ઉતરાણ માટે જવાબદાર છે. આ પણ એક પેટી આકારની સંરચના છે. તેને ચાર પાયા તેમજ પ્રત્યેકની બળ ક્ષમતા ૮૦૦ ન્યૂટન ધરાવતા ચાર ગોદક છે. ગોદક ધક્કો મારે છે, એટલે કે જરુર મુજબ ગોદો મારવાનું કામ કરે છે. ઉતરાણ એકમ તેની સાથે રોવરને તથા અન્ય વૈજ્ઞાનિક ઉપકરણો લઈ જશે જે સ્થળ પર ઘણા વિશ્લેષણ કરશે.
સ્થાનાંતરીક એકમ ઉતરાણ એકમ અને રોવર એકમની સંરચનાને ચંદ્રમાની કક્ષાની અંદર ૧૦૦ કિ.મી. સુધી લઈ જશે. આ એક પેટી જેવી સંરચના છે. તેમાં એક બાજુ પર વિશાળ સૌર-પેનલ આરુઢ કરવામાં આવી છે અને મથાળે આંતર-એકમ ઍડપ્ટર શંકુ આરોહિત છે. આ શંકુનો ઉપયોગ ઉતરાણ એકમને આરુઢ કરવા માટે થયો છે.
લેસર પ્રેરિત અંતઃપતન સ્પેક્ટ્રોસ્કોપ ચંદ્રતલનું તેમજ ઉતરાણની જગ્યાની આસપાસના ખડકોનું પરમાણુ તત્વકીય બંધારણ તપાસશે.
સ્પેક્ટ્રો પોલરીમેટ્રી હેબિટેબલ પ્લાનેટ અર્થ દ્વારા છાયા વિઘટન પદ્ધતિથી ચંદ્રમા પરથી અધોરક્ત તરંગલંબાઈ વિસ્તારમાં પૃથ્વીનું ધ્રુવમિતિય માપાંકન કરવામાં આવશે.
ચંદ્રયાન કાર્યક્રમના ભાગ રૂપે ચંદ્રમા પર હળવા ઉતરાણના પ્રદર્શન માટ ઇસરોએ ચંદ્રયાન-૨નું પ્રક્ષેપણ વાહન માર્ક-૩ દ્વારા પ્રક્ષેપણ કર્યું. તેમાં પરિભ્રમણીક એકમ, ઉતરાણ એકમ અને રોવરનો સમાવેશ થતો હતો.
ચંદ્રયાન-૨ને ચંદ્રમા પર ઉતરવાની છેલ્લી ક્ષણોમાં માર્ગદર્શક સોફ્ટવેરમાં આવેલી ક્ષતિને કારણે ચંદ્રયાન-૨નું ઉતરાણ એકમ તુટી પડયા બાદ એવાં જ બીજા અભિયાનની પ્રસ્તાવના મૂકવામાં આવી.
ચડાલાવડા આનંદા સુન્દરરમણ ભવાની દેવી તેમને ભવાની દેવી તરીકે પણ ઓળખવામાં આવે છે, ભવાની દેવી ભારતીય તલવારબાજ છે. 2018માં કૉમનવેલ્થ ગેમ્સમાં તલવારબાજી માં ગોલ્ડ મેડલ પ્રાપ્ત કરનારાં ભવાની દેવી પ્રથમ ભારતીય બન્યાં હતાં. ભારતના મહાન ક્રિકેટર રાહુલ દ્રવિડના ઍથ્લીટ માર્ગદર્શક કાર્યક્રમ દ્વારા ગો-સ્પૉર્ટ્સ ફાઉન્ડેશન અંતર્ગત ભવાની દેવીને મદદ મળી હતી.
તે રેકજાવિક ખાતે યોજાયેલા વાઇકિંગ કપ 2016 આઇસલેન્ડિક આંતરરાષ્ટ્રીય ફેન્સિંગ ટુર્નામેન્ટમાં પાંચમા સ્થાને રહ્યાં હતાં. 2017માં ભવાની દેવીએ આઇસલૅન્ડમાં ટર્નોઇ સૅટેલાઇટ તલવારબાજી સ્પર્ધામાં ગોલ્ડ મેડલ મેળવ્યો હતો. 2018માં, ભવાનીએ આ જ ઇવેન્ટમાં સિલ્વર અન બ્રૉન્ઝ મેડલ જીત્યાં હતાં. એ જ વર્ષે તેમણે કૅનબેરામાં સિનિયર કૉમનવેલ્થ તલવારબાજી ચૅમ્પિયનશિપમાં ગોલ્ડ મેડલ જીતનાર પ્રથમ ભારતીય બનીને ઇતિહાસ રચ્યો હતો.
ભવાની દેવીનો જન્મ તામિલનાડુનાં ચેન્નાઈમાં એક મધ્યમવર્ગીય પરિવારમાં થયો હતો. તેમના પિતા એક પાદરી અને તેમનાં માતા ગૃહિણી હતાં. તેમણે શાળાનું શિક્ષણ ચેન્નાઈનાં મુરુગા ધનુષકોડી વિધાર્થિની ઉચ્ચતર માધ્યમિકમાં કર્યું હતું અને ત્યારબાદ ચેન્નાઈની જ સેન્ટ જોસેફ એન્જિનિયરિંગ કૉલેજમાં અભ્યાસ કર્યો હતો. 2004માં ભવાની દેવીને તલવારબાજીનો પરિચય તામિલનાડુની સ્કૂલ ગેમ્સમાં થયો હતો.
ફિલિપિન્સમાં યોજાયેલી એશિયન ચૅમ્પિયનશિપ 2014માં તેમણે સિલ્વર સાથે ટોચનું સ્થાન પ્રાપ્ત કર્યું હતું. એશિયન ચૅમ્પિયનશિપ 2014 બાદ તેની આ સફળતાથી પ્રેરાઈને તામિલનાડુનાં તત્કાલીન મુખ્યમંત્રી જયલલિતાએ ભવાનીને યુ.એસ. માં તાલીમ માટે આર્થિક સહાય પેટે ત્રણ લાખ રૂપિયાનો પુરસ્કાર એનાયત કર્યો હતો. 2014માં ઇટાલીમાં ટસ્કની કપમાં તેમણે ગોલ્ડ મેડલ જીત્યો હતો.
ધોરણ-10 નો અભ્યાસ પૂર્ણ કર્યા બાદ ભવાની ભારતીય તલવારબાજી કોચ સાગર લાગુ સાથે જોડાયાં અને કેરળનાં થાલાસ્સેરી ખાતે સ્પૉર્ટ્સ ઑથોરિટી ઑફ ઇન્ડિયા માં અભ્યાસ ચાલુ રાખ્યો. 14 વર્ષની વયે તેમણે તુર્કી ખાતે પોતાની પ્રથમ ઇન્ટરનેશનલ ટુર્નામેન્ટમાં ભાગ લીધો હતો જ્યાં તેમને ત્રણ મિનિટ મોડા પડવા બદલ બ્લૅક કાર્ડ મળ્યું હતું.
ભવાની દેવીએ ટીમ ઇવૅન્ટ્સમાં મેડલ જીતીને પોતાની કારકિર્દીનો પ્રારંભ કર્યો હતો. ભારતીય તલવારબાજ ટીમે 2009માં મલેશિયામાં યોજાયેલી જુનિયર કૉમનવેલ્થ ચૅમ્પિયનશિપ, થાઇલૅન્ડમાં 2010માં ઇન્ટરનેશનલ ઓપન અને ફિલિપિન્સમાં 201૦માં કૅડેટ એશિયન ચૅમ્પિયનશિપમાં બ્રૉન્ઝ મેડલ જીત્યો હતો.
2015માં રાહુલ દ્રવિડ ઍથ્લીટ માર્ગદર્શન કાર્યક્રમ 'ગો સ્પૉર્ટ્સ ફાઉન્ડેશન' માં 15 રમતવીરોની પસંદગી થઈ હતી જેમાં ભવાની દેવીનો પણ સમાવેશ કરાયો હતો. આ જ વર્ષે તેમણે મોંગોલિયામાં અંડર -23 એશિયન ચૅમ્પિયનશિપ અને બૅલ્જિયમની ફ્લેમિશ ઓપન એમ બંને ઇવૅન્ટમાં બ્રૉન્ઝ મેડલ જીત્યો હતો.