polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
É tamén un desafío aos proxectos de desenvolvemento dos países, especialmente para aqueles que están en vía de desenvolvemento, pois non só considera calquera intervención estatal como inimiga aos intereses desas empresas (na medida que tales plans implican regulacións e demandan impostos e outros recursos) senón que ademais asevera que a idea mesma do desenvolvemento social como meta e obxectivo gobernamental ou estatal reclue a liberdade individual e distorce tanto a sociedade como o mercado.
O proceso de globalización tamén fai entrar en crise ao proteccionismo e o estado de benestar gañara popularidade en período de entreguerras, cando nas nacións capitalistas difúndese a noción de que o Estado ten unha dobre función fundamental no bo funcionamento da economía: un en asegurar a prosperidade da poboación e o outro en evitar os ciclos de crecemento e recesión.
Nas seguintes décadas posteriores á segunda guerra mundial viuse a urxencia á preeminencia das "corporacións" ou empresas multinacionais, que desprazan a importancia das empresas do capitalismo clásico que tanto Adam Smith como Karl Marx coñeceron cando formularon as súas teorías Viuse en Alemaña un precedente do éxito da liberalización que tomarían outros países: o rexurdimento da súa nación no denominado Milagre alemán.
Ante os feitos en xullo-setembro de 1989 o economista político estadounidense Francis Fukuyama publica un artigo titulado The End of History and the Last Man , chegou a dicir que «o que poderiamos estar vendo non é só o fin da Guerra fría, ou dun particular período de posguerra, senón o fin da historia como tal: isto é, o punto final da evolución histórica da humanidade e a universalización da democracia liberal occidental como a forma final de goberno humano».
A globalización é a miúdo identificada coma un proceso dinámico producido principalmente polas sociedades que viven baixo o capitalismo democrático ou a democracia liberal e que abriron as súas portas á revolución informática, pregando a un nivel considerábel de liberalización e democratización na súa cultura política, no seu ordenamento xurídico e económico nacional, e nas súas relacións internacionais.
Pódese observar, como exemplo, que os altos custos de produción nos países desenvolvidos, que confluíndo cunha apertura dos países do leste oriental, especialmente a China e a India, aos mercados de capitais e a súa inclusión como membros da Organización Mundial do Comercio , resultou no traslado masivo da produción industrial desde Europa e os EE. UU. a eses ou outros países que ofrecían condicións máis favorables ao incremento das ganancias desas empresas internacionais.
Durante este período destaca o rol dos organismos internacionais como OMC, OCDE, FMI e BM que nas últimas décadas foron retratados como impulsores da globalización, con todo, a globalización sendo un proceso civil e de mercado máis ben tende a ser vista como unha orde espontánea independente dos organismos políticos, sendo discutido se as accións dos organismos supraestatais dificultan no canto de facilitar a globalización.
Desde o litoral ao interior cabe distinguir: as pequenas chairas costeiras, moi reducidas pola proximidade das montañas ao Mediterráneo, entre as que destacan a Mitidja , o val do baixo Chéliff, e as concas de Orán, Skikda e Annaba; o Tell; as Altas Mesetas, coas súas depresións, cubertas en parte de lagos salgados; o Atlas Sahariano; e a zona desértica.
Alxeria , oficialmente República Democrática e Popular de Alxeria (en árabe: en Tamazight: ⵜⴰⴳⴷⵓⴷⴰ ⵜⴰⴷⵣⴰⵢⵔⵉⵜ ⵜⴰⵎⴰⴳⴷⴰⵢⵜ ⵜⴰⵖⴻⵔⴼⴰⵏⵜ ), é un estado situado na África do Norte, formando parte do Magreb.
Os personaxes máis coñecidos deste conflito foron o rei cristián Kusayla, que venceu a Sidi Ocba ibn Nafaa no ano 689, preto de Biskra, e a raíña guerreira Kahena, cuxo verdadeiro nome era Dihya, que á cabeza dos bérberes, inflixiu, na batalla de Meskiana de 693, unha severa derrota no corpo expedicionario do emir Hassan Ibn en Noman, aos que afastará ata Trípoli.
Tras a legalización do multipartidismo a Fronte Islámica de Salvación gañou as eleccións municipais e a primeira volta das eleccións lexislativas de 1991, mais o goberno cancelou as eleccións trala primeira rolda, na que quedou de manifesto que gañaría o Fronte Islámica de Salvación , aducindo que o FIS terminaría coa democracia.
Os romanos deixaron importantes cidades no norte de Alxeria, entre as que destacan Iol Caesarea, Tipasa , onde se atopa unha das necrópoles máis antigas coñecidas no Mediterráneo, Cuicul, Calama, Thubursicu-Numidarum , Madaure, Thamugadi , Diana Veteranorum, Theveste e Lambaesis.
En 113 a. C., Iugurta alzouse contra os romanos e acabou derrotado, tras o cal Numidia foi gobernada por un rei vasalo de Roma ata que, baixo Diocleciano, converteuse nunha simple provincia do imperio e finalmente, cando o Imperio Romano de Occidente colapsou, volveu ás mans dos bérberes ata a invasión dos vándalos en 430.
En efecto, trátase dunha zona con evidentes influencias mediterráneas, cuxo clima, denominado oceánico – mediterráneo, caracterízase por unhas temperaturas medias da orde dos 15 ºC, oscilación térmica acusada, meses estivais cálidos e invernos fríos (5 ºC en xaneiro e febreiro, xeadas frecuentes e escasas precipitacións .
En 1909 foi á cidade de Changsha para comezar os seus estudos de secundaria nun novo tipo de escola de estilo máis occidental, influenciado polos sucesos da Revolución de Xinhai e do Movemento do Catro de Maio adoptou posicións nacionalistas e antiimperialistas e mentres traballaba na Universidade de Pequin achegouse ao marxismo-leninismo, converténdose nun dos primeiros membros do Partido Comunista da China logo da súa fundación en 1921, chegando axiña a posicións de mando.
A maior discrepancia entre estas visións contrapostas da figura de Mao refírese a cal sería o seu nivel de responsabilidade no fracaso de moitas das políticas radicais que se adoptaron durante o seu liderado, así como ás cifras de mortos como consecuencia, directa ou indirecta, desas campañas políticas (os máis alcistas falan de máis de 70 millóns, os máis baixistas dan 10 millóns .
É a época do esplendor Islámico na economía e na cultura, que en toda a Persia Histórica, dende Bagdad ata Samarcanda, dará lugar a numerosas capitais prósperas e moi poboadas polas que transcorría a Ruta da Seda, así coma a numerosas figuras coma Avicena e Algazel en filosofía, Al-Razi e Al-Nafís en medicina, Al-Khwarizmi e Al-Biruní en matemáticas, Omar Khayyam e Firdusi en literatura, Al-Jazari en enxeñería etc., aínda que case todos eles dedicábanse a múltiples disciplinas, cunha erudición extraordinaria.
No ano 977 Sebük Tegin, un vasalo dos Samanís, estableceuse como gobernador na rexión, dando orixe á dinastía Gaznauí, e o seu sucesor Mamud independizouse e estableceu un grande imperio con base en Gazna, estendéndose por Ghorasán, Afganistán e o noroeste da India, realizando máis de 50 expedicións de conquista e saqueo sobre esta última, e dando orixe a un período de grande esplendor económico e cultural na capital Gazna.
Hai poucos cristiáns do país: unha misión sui iuris da Igrexa católica para atender as necesidades dos estranxeiros católicos en Cabul, actualmente non hai ningún templo protestante aberto ó publico, pero si existiu un entre 1970 e 1973 e algunhas fontes falan de 3.000 cristiáns no país, pero é difícil sabelo pola prohibición legal de deixar o islam.
A economía sufriu grandemente a causa do malestar político e militar recente desde a invasión soviética de 1979-80 e os conflitos que viñeron, mentres que a seca severa de 1998-2001 agravou as dificultades debido á alta dependencia da agricultura, pois a maior parte da poboación traballa no sector agrícola cultivando cereais, árbores froiteiras, froitos secos e algodón.
As linguas oficiais en todo o país son de facto o paxto e o dari, e a antiga constitución de 2004 recoñecía como linguas cooficiais nos territorios onde sexan maioritarias ó uzbeko, turcomán, baluchí, paxaí, as linguas nuristanís, as linguas do Pamir e as outras linguas habituais, coma por exemplo: o wanechí, o parachí, o ormurí etc.
Hai árabes nas provincias de Kunduz, Takhar e Baghlan; un pequeno grupo de kirguiz no Pamir; wakhis que viven en remotas aldeas da montaña taxica; farsiwans que viven nas provincias fronteirizas con Irán; nuristanís na fronteira con Paquistán; brahuis no suroeste desértico; qizilbash esparexidos nos centros urbanos.
Por regra xeral as carnes ao ser cociñadas xeran unha serie de compostos químicos canceríxenos como poden ser os hidratos de carbono aromáticos policíclicos que aparecen nos materiais orgánicos cando se quentan e están a piques de arder, desta forma elaborando unha barbacoa sobre un pedazo de madeira ardendo con fume, deposítanse este tipo de hidratos de carbono policíclicos na superficie da carne, as carnes cociñadas en lumes "sen fume" non posúen este tipo de carbohidratos.
Outro composto canceríxeno que aparece durante o cociñado son as aminas heterocíclicas que se forman a altas temperaturas cos compostos aminoácidos da carne , este composto aparece nas carnes expostas con gran superficie a unha fonte calorífica intensa, hai máis concentración do mesmo nas carnes "moi feitas" e menos nas "case crúas", comprobouse ademais que as marinadas acedas previas ao cociñado en barbacoa reducen a aparición desta amina.
As nitrosaminas aparecen cando os nitritos (empregados como conservantes diminuien a aparición do botulismo) reaccionan cos aminoácidos da carne, a reacción ocorre no estómago e nas tixolas moi quentes, esta nitrosamina coñécese como un axente daniño de ADN aínda que se descoñecen os seus efectos sobre a aparición de cancro, por esta razón aconséllase cociñar pouco as carnes curadas en salgadura .
O Neolítico fixo que a dieta das comunidades agrícolas se fixese máis dependente das especies vexetais, mentres que a dieta carnívora deixou de depender da caza e pasou a facelo da domesticación de certos animais (como o Bos primigenius hai 7.000 anos en Macedonia, Creta e Anatolia) e aos labores de gandaría das sociedades pastoriles .
A carne e o seu consumo adoitábase limitar a ocasións especiais, festivas, e foi moi frecuentemente asociado polas culturas antigas a distintas formas de rituais relixiosos, como a hecatombe grega (gran sacrificio de cen bois, do grego , hekatón, «cen» e , bus, «boi»), a Pascua xudía, ou a matanza do porco practicada en moitas sociedades.
A evolución cultural de distintos modelos de consumo de carne e de especies consideradas consumibles, prohibidas ou sacras en distintas civilizacións, como as vacas na India, é un dos temas principais da antropoloxía cultural, que busca tanto as explicacións simbólicas dadas polas propias culturas ou relixións como a lóxica económica e social, en equilibrio co medio ambiente (a sustentabilidade ecolóxica da gandaría comprométese cando a presión demográfica supera os límites naturais).
Entre a carne de aves atópase a de aves de curral como pode ser a de galiña ; o pato que se consome en dúas etapas: no ovo xerminado tal e como o fan en Filipinas no balut, ou nun adulto de 6 a 16 semanas; o pavo que se pode coidar en exemplares nun rango de 6–9 kg para o consumo humano entre 12 e 18 semanas mentres que nos EUA chégase a estender nun período de ata 32 semanas para adquirir exemplares inmensos; o ganso, o paspallás, a perdiz, a pomba etc. todos eles animais domesticados que producen ademais ovos.
Este sabor quitábase nas cociñas do século XVIII mediante un curado excesivo da carne: deixábase colgada durante ás veces unha semana ata o punto de chegar case á descomposición , a este proceso denominábaselle mortificación ou faisandage e tiña dúas finalidades: a de facer máis tenra a carne e reducir o sabor a 'caza' .
A forma de preparación (prolongadas cocions nas potas, que algúns fan derivar do costume xudeu de deixala toda a noite do venres e a mañá do sábado para non acender lume en shabat) facían máis ou menos comestibles as carnes de reses moi vellas, aínda que só fose en caldos, como a sopa boba ou gallofa que os conventos repartían gratuitamente.
Realizáronse estudos acerca do impacto que existe entre o consumo de carne, as doses mínimas que deben terse en conta, os tipos de carne máis consumidos, o efecto que pode facer en diversos grupos da poboación: cativos, persoas maiores, deportistas etc. e existen algunhas conclusións contundentes, mentres que por outra banda existen polémicas que permanecen aínda en debate.
En canto ás cifras cuantitativas, na España do Antigo Réxime era convencional considerar unha ración diaria suficiente a media libra de carne (230 gramos, mentres que de pan considerábase suficiente unha libra), o que non quería dicir que toda a poboación puidese acceder diariamente ao seu consumo, nin que fose carne de primeira calidade .
O coto xurisdicional de San Cibrao das Viñas foi asignado, xunto cos da Valenzá, Villaescusa, Lamas e Pontón, á abadía da Trindade de Ourense, a máis pobre das doce dignidades que ocuparon un lugar preponderante durante a Baixa Idade Media, con posición relevante a carón dos bispos e con xurisdición común sobre as igrexas do seu territorio.
Por exemplo, a Pedra de Rök fala de ".onde o cabalo de Gunnar ve prea no campo de batalla, onde xacen doce reis" (".hwar hæstʀ sē Gunnaʀ etu vēttvąngi á, kunungaʀ twæiʀ tigiʀ swāð á liggja.") Aquí GunnaR é presumiblemente unha valquiria.
Nos poemas mitolóxicos da Edda poética as valquirias eran deidades sobrenaturais de descendencia descoñecida, descritas como doncelas escudeiras que cabalgan nas filas dos deuses ou serven os tragos no Valhalla; dánselles nomes significativos, como Skgul/Skögul , Hlkk/Hlökk ou Gjll/Göll .
O Estado garante o dereito de recibir atención médica da seguinte forma: coa prestación da asistencia médica e hospitalaria gratuíta, mediante a rede de instalacións de servizo médico rural, dos policlínicos, hospitais, centros profilácticos e de tratamento especializado; coa prestación de asistencia estomatolóxica gratuíta, controis médicos periódicos, vacinación xeral e outras medidas preventivas de enfermidades.
Despois de chegar por primeira á terra do Novo Mundo na illa entón chamada Guanahani, Bahamas o 12 de outubro de 1492, La Pinta, La Niña e a Santa María, as primeiras naves europeas comandadas por Cristovo Colón, toman terra na costa nordeste de Cuba, preto do que hoxe é Bariay, na provincia de Holguín, o 28 de outubro de 1492.
Co paso do tempo Octavio Augusto fíxose inimigo de Tiberio, chegando a exilialo na Illa de Rodas, de onde volveu e foi nomeado sucesor imperial trala morte de dous dos netos de Octavio, Caio César e Lucio Xulio César, e o desterro por traizón do terceiro neto, Póstumo César, e ante a falta de herdeiro.
En calquera caso, trátase dunha iniciativa individual e bastante afeccionada como demostra o feito (por outro lado, claramente demostrativo do xeito en que Chano Piñeiro entendía o cine) de que Chano Piñeiro e máis Pablo Barreiro, o técnico de son e músico do filme, tivesen que percorrer persoalmente toda Galicia para exhibir, proxector e pantalla en man, a longametraxe.
Tamén cabe comentar a grafía -ig representada en poucas palabras (como faig -fago-, maig -maio-, mig -medio-, puig -monte-, raig -raio-, roig -vermello-, vaig -vou-, veig -vexo-) ou o "t consoante" para a representación de consoantes dobres con: tm, tn, tl, tll, ou africación: tg i tj .
Fundou xornais moi populares naquela altura, como El Heraldo Gallego, publicado até 1880, e o primeiro semanario escrito integramente en galego, de moito eco popular e que se publica dende 1876 até 1890, O Tio Marcos d'a Portela, onde publicou Catecismo do labrego en sete entregas no ano 1888 , un dos libros que máis se venderon en galego, xa que tivo seis edicións no prazo dun ano dende a súa publicación en libro.
Tradicionalmente, o segundo é definido como unha das 86.400 partes nas que se divide o período de tempo que tarda a Terra en dar unha volta sobre o seu eixo imaxinario , mais a definición oficial de segundo é a duración equivalente a 9 192 631 770 períodos de radiación correspondente á transición entre os dous niveis hiperfinos do estado fundamental do isótopo 133 do átomo de cesio, medidos a 0 kelvin.
O día dividiuse sexaxesimalmente, é dicir, por , despois , despois sucesivamente, ata 6 lugares despois do punto sexaxesimal polos babilonios despois de 300 a. C. Os babilonios non empregaban a hora, mais usaban a hora-dupla , o minuto grao e a cevada con duración de 3 de segundo (equivalente ao helek hebreo, porén non subdividían de maneira sexaxesimal esas unidades menores de tempo.
O primeiro compromiso foi a Lei Orgánica 81/1990, que recoñeceu a natureza do estado de forma explícita como Československá federativní republika en checo e foi aprobada o 29 de marzo de 1990 só logo de acordar que a forma eslovaca para Česko-slovenská federatívna republika debería ser codificada de forma explícita por unha futura lei sobre os símbolos estatais.
Isto foi recibido con desaprobación xeral; o compromiso resultante logo das negociacións foi Česká a Slovenská Federativní/Federatívna Republika (Lei Constitucional 101/1990, aprobada o 20 de abril e en vigor desde a súa declaración o 23 de abril, a diferenza da anterior, tamén explicitamente na lista tanto en checo e a versión eslovaca e afirmou que son iguais).
A diferenza do que sucedeu en Iugoslavia e a Unión Soviética, a caída do comunismo neste país non significou o final da unión: A raíz da Revolución de Veludo, o recentemente elixido presidente Vaclav Havel anunciou que a palabra "socialista", que fora parte do nome oficial de Checoslovaquia desde 1960, debía ser eliminada do nome e substituída por "federal".
Nas eleccións municipais de 2008 obtivo o 9,12% de votos en concelleiros e 7 alcaldes electos, mentres que nas eleccións de deputados de 2009 conseguiu o 2,70% dos votos que, aínda que menor a anos anteriores produto do pacto coa Concertación, permitiulle elixir 3 deputados comunistas por primeira vez en vinte anos.
O lobo de mar é característico de toda a costa chilena e existen algunhas especies de pingüíns, como o pingüín de Humboldt e o de Magallanes, e un importante número de cetáceos, como golfiños en Coquimbo e baleas en Magallanes, declarados monumentos naturais en agosto de 2008, convertendo a zona económica exclusiva ou «mar patrimonial» nunha «zona Libre de Caza de Cetáceos» desde entón.
No océano, existen diversas especies de peixes e mariscos que converten a Chile nun dos países con maior variedade de fauna mariña no mundo: por unha banda, o bocarte, a coxinoba, o congro, o xurelo chileno, o linguado e a pescada son algúns dos peixes máis característicos da costa chilena; doutra banda, algúns moluscos abundantes son a ameixa, o mexillón, o loco, a ostra rizada e a ostra, entre outros.
O relevo chileno está integrado por unha Depresión intermedia que cruza ao país de forma lonxitudinal e é flanqueada por dúas aliñacións montañosas: a cordilleira dos Andes ao leste, fronteira natural con Bolivia e a Arxentina, co seu cume situado no Nevado Ojos del Salado, a 6.893 msnm, converténdoo no volcán activo máis alto do mundo, e a cordilleira da Costa ao oeste, de menor altura con respecto á dos Andes, co seu cume situado no Cerro Vicuña Mackenna, a 3.114 msnm, situado na serra Vicuña Mackenna, ao sur de Antofagasta.
Algunhas especies vexetais características son o copihue, flor nacional desde febreiro de 1977, a murtilla, diversos fentos e árbores como o Fitzroia e a araucaria, ambos ameazados de extinción, aínda que están protexidos tras ser declarados monumentos naturais nos anos 1970, a gevuina, o loureiro chileno, a luma, varias especies de podocarpus, a tepa e o tineo.
Este enfrontamento bélico estenderíase ao longo de tres séculos, aínda que con distintas etapas de paz grazas á realización de «parlamentos», como o de Quilín en 1641 que estableceu un límite entre o goberno colonial e as tribos indíxenas ao longo do río Biobío, dando nome á zona coñecida ata hoxe como La Frontera.
Na zona patagónica, os ríos son de menor envergadura pero dun forte caudal, como o Futaleufú, o Palena, o Baker e o Pascua, mentres que os lagos, exceptuando o lago Presidente Ríos na península de Taitao e da lagoa de San Rafael, atópanse xunto ao límite internacional coa Arxentina, sendo compartidos entre ambos os países.
Augusto Pinochet deixou o cargo o 11 de marzo de 1990 que asumiu Patricio Aylwin como primeiro presidente do período coñecido como a Transición, o cal caracterizouse por restaurar o réxime democrático, establecer unha nova política nacional, manter a estrutura económica do período anterior, reducir de xeito importante os niveis de pobreza e recoñecer as violacións aos dereitos humanos que se cometeron durante a ditadura, a través do Informe Rettig.
Mentres que na illa de Pascua a característica árbore do toromiro está practicamente extinto, no arquipélago Juan Fernández existen máis de 200 especies vexetais únicas, como a palmeira chonta, e algunhas especies animais endémicas, como o lobo mariño de dous pelos e o picaflor de Juan Fernández, declarado monumento natural en xuño de 2006.
A cordilleira dos Andes, do mesmo xeito que previamente fíxoo a cordilleira da Costa, comeza a desmembrarse no océano dando orixe a numerosas illas e illotes ata desaparecer nel, afundíndose e reaparecendo no Arco das Antillas do Sur e logo na península Antártica, onde se denomina Antartandes, no Territorio Chileno Antártico, que se estende entre os meridianos 53 e 90 O.
Da cultura castrexa consérvanse 19 poboados castrexos: castro de San Román e castro de Riotorto ; castro da Medoña ; A Castreira ; castro da Condesa ; castro de Lestón , castro de Erboedo , castro do Retorno e castro de Fofelle ; castro da Pena ou O Petón ; castro de Condesuso , castro de Santa Baia , castro de Cerqueira , castro de Revirente, O Castro e castro de Santa Baia ; castro de Gabenlle ; castro de Montes Claros e castro Pequeno .
Os restos de asentamentos humanos máis antigos conservados no concello son do período megalítico, como o túmulo do Cruceiro , mámoa de Fofelle , mámoa da Fraga , túmulo funerario na Medorra , túmulo das Medorras na Ferreira , túmulo megalítico O Forno dos Mouros en Silvoso , Pedra Fita do Loureiro ou Pedra do Gicho , medorra do couto de Outeiro , túmulo de Carboeiro en Portela , A Medorra do Codeso en Vilariño ou o Túmulo das Rebuceiras .
Dende a caída da Unión Soviética, Xeorxia sufriu un serio colapso da poboación, como a rebelión en Abkhazia, Adjaria e Osetia do Sur, unha fráxil economía e poucas oportunidades de traballo permitiron que centos de xeorxianos emigrasen en busca de traballo, especialmente a Rusia.
O Poder Lexislativo compono o Parlamento de Xeorxia , tamén coñecido como Umaghiesi Sabcho , o cal conta con 235 membros, elixidos por un período de catro anos; 150 asentos por representación proporcional, 75 por distritos dun só escano e 10 membros que representan aos desprazados da rexión separatista de Abkhazia.
A poboación actual de Xeorxia é de 4.677.401 , onde etnicamente os xeorxianos forman a maioría con preto do 83,8% da poboación, os azeríes forman o 6,5%, os armenios o 5,7% e os rusos o 1,5% (a maioría dos rusos emigraron dende que Xeorxia declarou a súa independencia).
O clima da rexión varía de modo significativo coa altura e, mentres a maioría das terras baixas kartvelianas do leste de Xeorxia son relativamente cálidas ao longo do ano, a precordilleira e as áreas montañosas experimentan veráns húmidos e frescos e invernos con nevadas: a neve acumulada con frecuencia supera os dous metros en moitas rexións.
No rexistro presentáronse 22 persoas, incluíndo o derradeiro presidente ata o momento, Mikheil Saakashvili, o candidato da oposición Levan Gachechiladze, o home de negocios Badri Patarkatsishvili, David Gamkrelidze o líder do Novo Partido de Dereita, Shalva Natelashvili líder do Partido Laborista Xeorxián, Irina Sarishvili-Chanturia líder do Partido da Esperanza entre outros.
O río máis grande é o Mtkvari (ou tamén coñecido como Kura, o nome que se lle dá na beira azerí), que despois de atravesar Acerbaixán remata no Mar Caspio, após percorrer 1 364 quilómetros dende o nordés de Turquía a través das chairas de Xeorxia e atravesar a capital Tbilisi.