polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
'Se ainm traidiseanta a' ceann-feadhna Mac Dhòmhnaill Dhuibh (an t-ainm air tighinn bho' n t-sinnsear Dòmhnall Dubh , a' chiad cheann-feadhna air a bheilear cinnteach), no Loch Iall (bho' n loch a tha faisg air cathair a' chinnidh, Caisteal Achadh na Cairigh), a tha fhathast na àite-fuirich do Loch Iall.
e aon bheachd gun do tàinig an sliochd bho bhall Theaghlagh Rìoghail an Danmhairg, fear le sròn cam agus, mar sin, leis an leth-ainm Cam-shròn; 's e beachd eile gun do tàinig an sliochd à Fìobh agus gun d' fhuair iad an sloinneadh bho ainm sgìre an sin.
Ged an robh e bochd agus tinn, chaidh aige air Os Lusíadas fhoillseachadh ann an 1572, le cuideachadh bho na càirdean aige a bha dlùth air an Rìgh Sebastião I. Ach tha foillseachadh Os Lusíadas gu math dìomhair – Nochd dà eagran san aon bliadhna agus chan eil fios ann cò a’ chiad fhear.
e sèimheachadh sandhi a b' àbhaist a bhith ann, le riaghailt shimplidh a chuir sèimheachadh air gach connrag eadar dà fhuaimreag ach mar a chaidh cuid dhe na fuaimreagan air chall thairis air na linntean, dh'fhan an sèimheachadh ach bha e an uairsin 'na riaghailt gràmar aig an robh buaidh air fuaimean.
Gheibhear sèimheachadh eachdraidheil 's cànan ag atharrachadh mean air mhean o ghlùin gu glùin, mar eisimpleir mar a thachair eadar an Laideann agus an Spàinntis. Bha stadan gun ghuth aig an Laideann agus sa chiad àite, chaidh an guthachadh gu . Anns a' cheum mu dheireadh, dh'atharraich iad gu .
Mar eisimpleir, chaidh an -t- san Innd-Eòrpais a shèimheachadh nan robh e eadar dà fhuaimreag, mar a thachair eadar *teu̯teh2 "muinntir" gu *tou̯tā ann am Proto-Cheiltis, *tōā ann an Gaeilge Thràth, túath /tʰua/ ann an Seann-Ghaeilge agus gus neoini sa Ghàidhlig: tuath /t̪ʰuə/.
An ceann dà bhliadhna, chaidh e gu Lunnainn is an uair sin gu Paris agus mu dheireadh thall chaidh e gu Madrid, mar bhall na buidhne Defensa Interior , buidheann iomairteach dhìomhair na Confederación Nacional del Trabajo , is iad airson ionnsaigh marbhtach le bomaichean a thoirt air an Deachdaire Francisco Franco.
An dèidh trì bliadhna sa phrìosan, chaidh Christie a shaorachadh air an 21mh latha dhen Shultain 1967 an dèidh iomairt sgileil eadar-nàiseanta a fhuair taic bho iomadh daoine ainmeil mar na feallsanaichean Bertrand Russell agus Jean-Paul Sartre, a sheall do Riaghaltas na Spàinne nach robh fianais làidir an aghaidh MhicGhilleChrìosta idir ann.
Tha Christie air tòrr leabhar agus aithris a sgrìobhadh neo a dheasachadh, mar eisimpleir an dreach Bheurla Pravda (pàipear-naidheachd ainmeil san Aonadh Sobhiat ach gun chead bhon phàipear ann am Moscobha fhèin) agus Argumenty i Fakty, an aon phàipear-naidheachd saor ro àm perestroika agus glàsnost co-dhiù.
B' e ceannard na Poblachd Ròmanach a bha ann an Gaius Iulius Caesar (IPA: ˈɡaː.i.ʊs ˈjuː.lɪ.ʊs ˈkaj.sar, An Ròimh, 13 an t-Iuchar 100 RC–An Ròimh, 15 am Màrt 44 RC).
Chaidh siostam ùr a chur an gnìomh ann an 1978, a chruthaich Coimhearsnachdan fèin-riaghlaidh: tha seachd dhuibh aon-roinneil: Asturias, Na h-Eileanan Balèarach, Cantàbria, La Rioja, Madrid, Murcia agus Nafarroa.
e sàr ghaisgeach a bh’ann fad na h-iomairtean a rinn e le soirbheachas an aghaidh a chuid nàmhaidean a measg na Muisca fhèin, ach gu seachd àraidh an aghaidh nam Panche. Aig an toiseach, bha Saguamanchica fo dhìon an Zaque Michuá, ach chaidh iad a-mach air a’ chèile nuair a rinn esan ionnsaigh air tìrean a’ chinn-fheadhna à Ubaque.
Chuir Pedro Restrepo Escobar an t-ainm San Juan de los Andes air a' bhaile ùr ann an 1852 oir 's e baile àrd anns na h-Andes a th'ann agus o chionns gu bheil e suidhichte ri taobh na h-aibhne San Juan, aig bun a' cnuic San Juan.
Is e a tha ann an feannag, stiall uire de fearann ann an achadh, ann an cruth de torr ìsle fada, Anns an siostam àiteachas ris an chanar an mor-earran neo roinn-ruithe, cha bhiodh ach dha neo trì achaidhean mòra aig baile-fhearrann agus bhiodh gach achadh roinnte eadar geadan fada, ris an chanar feannagan.
Fhuair e obair aig an oilthigh mu dheireadh thall agus ged a bha e a' leughadh iomadach cuspair, 's ann ann an logic a rinn e ollamhachd agus dh'fhàs an ùidh aige ann am feallsanachd. B' e Kant a' chiad fheallsanach aig an robh dreuchd aig an oilthigh mar fheallsanach.
Bha Kant den bheachd gur e pàirt de reusan a th' anns an lagh adhbhrachaidh dìreach air sgàth 's gun tachair e an-còmhnaidh, chan ann dìreach aon turas nuair a chì sinne e. 'S e pàirt de ar n-inntinn a th' ann (eisimpleir de bhall a' tighinn a-steach a sheòmar.
e mac an treas pòsaidh aig an t-seann cheann-suidhe Mariano Ospina Rodríguez a bh’ ann, is esan os cionn A’ Cho-chaidreachas Ghranada eadar 1857 agus 1861, agus Enriqueta Vázquez Jaramillo, piuthar Tulio agus Mariano Ospina Pérez; rugadh e anns an Lùchairt San Carlos , fhad ’s a bha athair os cionn an Riaghaltais.
Am dèidh gun do chuir Tomás Cipriano de Mosquera ruaig air Ospina anns a’ Chogadh Sìobhalta dhe 1861, is binn bàis cuideachd (B’ urrainn dhàsan a theiche le taic a mhnà nuair a bha e na phrìosanach ann an Cartagena de Indias), b’ fheudar dha theaghlach a dhol thall thairis air ann an caochladh dùthchannan dhe Aimearaga Mheadhanach, far an do chuireadh fàilte chridheil airsan mar "Churaidh a’ Chreidimh Chrìosdail".
Nuair a theich Aodh Rua mu dheireadh thall ann an 1592, thug i airgead do Néill Garbh Ó Domhnaill, an tagraiche mu dheireadh a bha air fhàgail agus thug i air a fear-cèile gun leigeadh e an ceannas ann am fàbhar a mhic aca.
A thuilleadh, tha e coltach gun do chuireadh i seachad na làithean mu dheireadh aice ann an Caisteal Mongavlin, daingneach beag ri taobh na h-Aibhne Feabhal, dìreach mu dheas Baile Suingean sa sgìre Lagan air an àirde an ear Dùn na nGall.
Thogadh an Inghean Dubh aig lùchairt nan Stiùbhartach ann an Alba, agus bha an dlùth dàimh aige riutha uabhasach feumail gu Aodh mac Magnusa Ó Domhnaill gus saighdearan-duais fhastadh ann an Alba nuair a phòs e rithe, mu 1570.
Nuair a dh’fhàs a fear-chèile seantaidh is e na bhodach, ‘s e ise fhèin a bha os cionn na rìoghachd. Theirear san Annála Ríoghachta Éireann gu robh i "mar mhàthair nan Machabim, a dh’aontaich cridhe fhir gu smuaintean bannail.
e nighean Sheumais mac Dòmhnaill agus Ùna Chaimbeulach a bh’ innte, agus i an dàrna bhean aig Aodh mac Magnusa Ó Domhnaill, Rìgh Thìr Chonaill agus màthair a’ chinn-fheadhna Aodh Rua Ó Dónaill, a’ chiad Iarla Thír Chonaill.
Tha CLÀR air co-obrachadh a dhèanamh aig ìre eadar-nàiseanta, mar eisimpleir còmhla ris an sgrìobhadair Eireannach Ré Ó Laighléis, agus an leabhar aige Ecstasy agus sgeulachdan eile, a chaidh eadar-theangachadh gu Gàidhlig le Beathag Mhoireasdan.
Bho chionn ghoirid, chaidh Air Cuan Dubh Drilseach eadar-theangachadh gu Gàidhlig na h-Èireann le Eoin P. Ó Murchú agus fhoillseachadh le Leabhar Breac ann an 2020 fon titeal Tinte na Farraige Duibhe.
Tha moran sgrìobhadairean Gàidhlig air a bhith foillsichte le CLÀR, nam measg Meg Bateman, Aonghas Pàdraig Caimbeul, Alasdair Caimbeul , Tormod Caimbeul , Catrìona Lexy Chaimbeul, Alison Lang, Donnchadh MacGIllIosa, Màiri Anna NicDhòmhnaill.
Chaidh faisg air 80 leabhar Gàidhlig fhoillseachadh le CLÀR eadar 1996-2021, bho chòrr is 90 ùghdar eadar-dhealaichte , agus tha leabhar-fiosrachaidh Na Leabhraichean Gàidhlig - 25 Bliadhna ann a tha a' mineachadh mar a chaidh le foillsichidhean CLÀR thar nam bliadhnachan sin.
Thug Tearlach IV tuilleadh chòirichean do Nürnberg is le sin dh’fhaodadh am baile caidreachasan poiliteagach a chruthachadh mar phrionnsaichean is rìghrean A dh’aindeoin sin, bha còmhstri poiliteagach ann mar bu thric, ged nach do dheànadh sin cron maireannach air a’ bhaile.
A dh’aindeoin sin, thug Nürnberg taic dhan Dhiùc Bhayern anns a’ chogadh Landshut aig tòiseach an 16mh Linn is le sin fhuair e mòran fhearainn air ais is bha Nürnberg fear dhe na bailtean na bu mhò anns an dùthaich.
Tha a h-uile coltas ann gun do stèidheachadh Nürnberg aig tòiseach an 11mh Linn, a-rèir a’chiad sgrìobhainn eaglaiseil mu dheidhinn a’ bhaile, a nochd ann an 1050, leis gu robh caisteil ann an seo eadar Bayern agus na Frangaich.
Mar a b' àbhaist ann an Aimearaga, chruthachadh na Spàinntich ainmean-àite le freumhan anns na creideamhan aca neo mar chuimhne air àiteachan agus daoine ainmeil thall anns an Spàinn: m.e. Sante Fe de Bogotá, San Bonifacio de Ibagué agus Santiago de Cali.
Gu dòrainneach, chaidh mu 800 Iùdhaich a mharbhadh ann am Pogrom an seo ann an 1096 is ‘s e muinntir an àite fhèin agus saighdearan cogaidh-croise a bha bu choireach. Thathar a’ creidsinn gur e am fear as sine san Roinn Eòrpa a th’ann Cladh Iùdhach Worms, a tha air a bhith ann bhon 11mh Linn.
Fhuair am baile tòrr chòirichean sònraichte bho Heinrich IV ann an 1074, is ann uair sin chaidh e a ghairm na Bhaile neo-eisimeileach na h-ìompaireachd , dìreach fo riaghladh an iompaire fhèin is ghabh caochladh rud cudromach àite anns a’ bhaile air sgàth sin.
Chaidh a’ chiad dreach a' Thiomnaidh Ùir anns a’ bheurla a chur sa chlò le William Tyndale ann an Worms ann an 1526, air a eadar-theangachadh dìreach bhon Ghreugais, an àite a bhith air a stèidheachadh air an Vulgata ann an Laideann.
Ann an 1689, ri linn Cogadh na Naoi Bhliadhna, rinn feachdan Rìgh Louis XIV na Frainge droch mhilleadh air iomadh bhaile anns an sgìre seo, gu h-àraidh Heidelberg, Mannheim, Oppenheim, Speyer, Worms agus Bingen am Rhein, ged nach robh na Frangach ann ach fad corra sheachdain.
e àite dìona làidir ann an ceann a deas sgìre na Rhein a bh’ann Worms is shabaid na Gearmailtich gu cruaidh an aghaidh nan Caidreabhach. Le sin, thug an RAF dà ionnsaigh doirbh mòr air Worms le bomaichean làidir tro mhìosan mu dheireadh a’ chogaidh, air an 21 an Gearran agus 18 am Màrt 1945.
e baile meadhanach, port agus sgìreachd faisg air Middelburg, air an àirde an ear-dheas nan Tìrean Ìsle a th' ann an Vlissingen (IPA: ˈvlɪsɪŋən, Beurla: Flushing, Fraingis: Flessingue, Spàinntis: Flesinga).
Tha e suidhichte air Leth-eilean eadar dà Chaolas: Veerse Weer ann an ceann a tuath agus Westerschelde ann an ceann a deas, ri taobh Inbhir Westerschelde, 5m os cionn ìre na mara, anns an roinn Tìr na Mara , 136km air falbh bho Amsterdam , 81km bho Rotterdam, 86km bho Den Haag, 152km bho Almere agus 128km bho Utrecht.
e am port na bu chudromaiche na dùthcha a bh'ann Vlissingen ri linn Aois an Òir nan Tìrean Ìsle, ged an do chrìonaich a cuid bheartais is cudromachd san 18mh Linn. Bha gnothaichean mar spùinneadaireas, tràilleachd, malairt agus iasgach gu math làidir an seo. Tha 44,391 duine a' fuireach ann.
Bha an eaglais Caitligeach agus na h-aonaidhean-ciùird an aghaidh na bha na Nàsach a' dèanamh ach thug am poileas taic dhan nàmhaid: chaidh campa a stèidheachadh ann an Westerbork ann an 1942 agus fear eile ann an Amersfoort agus Vught.
Tha tòrr àite eachraidheil anns a’ bhaile, mar eisimpleir a’ chathair-eaglais “La Candelaria” , ri beulaibh na h-aibhne, agus Pàirce Aimearaga , a bharrachd air caochladh àite airson fealla-dhà mar na clubaichean, na taighean-bidhe agus rudan eile.
Michael Klevenhaus, aig a bheil aonad chànan Ceilteach ann am Bonn, a tha a' teagasg Gàidhlig aig Oilthigh Bhonn agus a sgrìobh leabhar-teagaisg Gàidhlig sa Ghearmailtis 's aig a bheil pàirt chudromach gach bliadhna aig Ceòlas
Chaidh am prògram a rannsachadh leis an Dotair Dòmhnall Uilleam Stiùbhairt bho Oilthigh Dhùn Èideann 's e a' toirt sùil air carson a tha ceangal cho làidir eadar na Gearmailtich 's Alba o chionn fhada. Tha esan dhen bheachd gu bheil ceangal ann eadar crìonadh cultar tradaiseanta na Gearmailte ri linn na thachair san Dàrna Chogadh Mhòr agus iad a' cur ùidh ann an cultar dhùthchannan eile a-mach o na 1960s.
e prògram TV a tha sna Gàidheileamailtich a chaidh a chraoladh air BBC Alba ann an 2010 a' chiad turas mar phàirt dhen t-sreath Trusadh aig MacTV agus is ann mu na Gearmailtich a chaidh an tàladh a dh'Alba 's a dh'ionnsaigh na Gàidhlig a tha e.
Bha e na Bhreitheamh Coitcheann an Nàisein eadar 1 an Lùnasdal 1877 agus 15mh an t-Ògmhios 1878, agus fhad ‘s a bha e an sàs anns an dreuchd sin dh’iarr comhairle an riaghaltais gun tugadh e thairis ceannas na Poblachd air sàilleabh gu robh an dùthaich ann an suidheachadh gu math cugallach, leis nach robh fiù 's fear dhe na luchd-ainmichte anns a’ bhaile.
B’ e Manuel María Ramírez Fortoul fear-lagha agus neach-poileataigs à Coloimbia, a bha na Cheann-suidhe Choloimbia bho 22mh an Dùbhlachd 1877 gu ruige 24mh an Dùbhlachd 1877 mar neach-ainmichte, fhad ‘s a bha an Ceann-suidhe Aquileo Parra Gómez air dhìth.
Chaidh an t-ainm a dh'atharrachadh gu Pereira ann an 1863 mar chuimhe air José agus Manuel Peraira, dithis bhràthar a chuir am baile air bhog nuair a bha iad a' teiche bho na Spàinntich aig àm Cogadh an Neo-Eisimeileachd eadar 1816 agus 1819.
Ann an 2010 dh’fhoillsich seanadh na PKN aithisg mun chùis Hendrikse, a dh’innis gu robh àite gu leòr am broinn na h-Eaglaise airson beachdan dhen a h-uile seòrsa is nach dh’fhaodamaid a mhìneachadh a h-uile càil mun dheidhinn Dia.
B' e ceòl-sgrìobhaiche agus clàrsair à Èirinn a bha ann an Toirdhealbhach Ó Cearbhalláin (IPA: t̪ˠɾˠeːl̪ˠəx oː ˈcaruːl̪ˠaːnʲ, An Obair 1670 - Béal Átha Fearnáin 25 am Màrt 1738).
Rinn Seán Ó Riada - a bha na bhall Ceoltóirí Chualann - agus daoine eile ath-bheòthachadh air ceòl Uí Chearbhalláin san dàrna leth dhen 20mh Linn agus tha pìosan mar "Sí Bheag, Sí Mhór" agus na pìosan a chleachd Planxty ainmeil gus ar làithean.
B' e Michiel de Ruyter (IPA: miˈil ˈaˑdrijaˑnˌsoˑn də ˈrœy̆tər, ainm slàn: Michiel Adriaenszoon de Ruyter, Vlissingen, 24 am Màrt 1607 - Bàgh Siracusa, 29 an Giblean, 1676) seòladair agus àrd-mharaiche às Na Tìrean Ìsle.
e baile mòr agus port air an àirde an ear-dheas nan Tìrean Ìsle a th’ ann an Den Haag neo 's-Gravenhage ˌɦaːɣə Portagailis: Haia,Laideann/Pòlais/Romàinis: Haga, Spàinntis: La Haya, Fraingis: La Haye). Tha e suidhichte aig 4m os cionn ìre na mara, anns an roinn Zuid-Holland . Tha am baile 21km air falbh bho Rotterdam, 53km bho Amsterdam , 56km bho Utrecht agus 199km bho Ghroningen. Tha 504,260 duine a' fuireach anns a’ bhaile fhèin, leis gur e an treas baile as motha san dùthaich, ach tha mu 1,088,508 anns an sgìre air fad.
An Baile Úr, Baile Chruaich, Barr na Coilleadh, Barr na Trà, Bèal an Àtha Buí, Baingear, Bèal Deirg Beag, Bèal Deirg Mòr, An Bheithigh, Barr Rúscaì, Baile Chionn Leitreach, Bèal Àtha an Iomaire, An Bun Mòr Thoir, Brisce, Bèal Àtha Chomhraic, Bèal Àtha Garbhàin, Bèal Àtha Ò bhFiannaí
Cill Ghallagàin, Ceathrù na gCloch, Ceathrú Thaidhg, Cnoc an Ghairtèil, An Corrán Buí, Cnocán na Líne, Cill tSéadhna, Cluainte Cille, Cill Chomàin, Cnoc na Lobhar, Cruachàn, An Creagàn Beag, Conach Rèidh, Cruinnis, Caol Ghleann, Claoideach, Cnoc na Caillì, Coill Saileach
Gaoth Sàile, Glinsce, Gleann Chuilinn Ìochtarach, Gleann Chuilinn Uachtarach, Gort Meille, Greamhchoill, An Gort Breac Thuaidh, Gleann na Muaidhe Gleann an Ghad, Gort an Chairn, Gleann Lasra, Gaobhràn, Gleann Each, Gleann Toirc Beag, Gort Liatuile, Gleann Chalraì Ìochtarach
Tha mothtain 'nan dosain bheaga de dhuslach a nochdas fo àirneis no ann an oisein nach eil 'gan glanadh gu cunbhalach. 'S e falt, lìon, craiceann marbh, lìontan dhamhan-allaidh agus duslach a bhios annta mar is trice, uaireannan le sgudal aotram 'nam measg agus tha iad 'gan cumail ri chèile le cumhachd dealain stadaigich agus greimeachadh ri chèile air nòs peileige. Chan eil feum ach air aon stùr a' gluasad ri linn oiteige shàmhach rèidh mar thoiseach tòiseachaidh air mothtan.
Ann an dà cuid air a chàineadh agus tlachdmhor nuair a bha e beò fhathast, thathar dhen bheachd an latha an-diugh gur e fear dhe na sgrìobhadairean nobhailean na b’ fheàrr na linne aige, gu seachd àraidh airson Madame Bovary, an nobhail a chuir am Bovaryas air dòigh, agus airson L'Éducation sentimentale a lean e; thathar a’ cur a chuid obrach eadar na nobhailean eòlais-inntinn a sgrìobh , agus an nàdarras aig (Émile Zola agus Guy de Maupassant, ged an robh an dithis sin cinnteach gur e Flaubert a sheall an t-slighe air adhart dhuibh).
Thug na sgrìobh Honoré de Balzac buaidh mhòr airsan, agus bha e ag obair air na cuspairean sin ann an dòigh uabhasach pearsanta (Tha L'Éducation sentimentale coltach ri Le Lys dans la vallée agus chuir La Femme de trente ans smuaintean na inntinn airson Madame Bovary a sgrìobhadh).
A bharrachd air sin, bha àilleachd sgrìobhaidh fa leth cudromach dha, is le sin chuireadh e mòran ùine seachad gus gach leabhar a chur air dòigh, is e gan sgrùdadh leis ainmeil “Deuchainn na Beòil” », nuair a leughadh e na sgrìobhadh anns an guth àrd).
Bha beò-ghlacadh mòr aige taobh na sgrìobh Honoré de Balzac, an t-athair litreachail aige, agus sgrìobh e an seantans sin anns na notaichean aige: Teich bho Le Lys dans la vallée, na chuir earbsa ann an Le Lys dans la vallée.
Chleachd e an gaol lasanta a dh’fhairich e anns an nobhail L'Éducation sentimentale, gu seachd àraidh anns an duilleig ainmeil far a “nochdas” Madame Arnoux ri beulaibh Frédéric òg aig a’ choinneamh geur searbh mu dheireadh eatorra.
Mar sgrìobhadair rosg na b' fheàrr dàrna leth na 19mh linne, thug Gustave Flaubert buaidh làidir air litreachas na Frainge leis cho domhainn 's a bha a chuid mhion-sgrùdadh eòlais-inntinn agus am fìorachas litreachail aige, air sgàth cho soilleir 's a bha e taobh cleachdaidhean na daoine agus a’ cho-chomann, agus air sàilleabh cho cumhachdail 's a bha an stoidhle aige anns na nobhailean mòra a sgrìobh e, mar eisimpleir Madame Bovary , Salammbô , L'Éducation sentimentale , neo fiù 's na sgeulachdan goirid aige, mar Trois Contes .
Bha An t-Athair Henry Cyril Dieckhoff (Mosgo, 3 an t-Iuchar 1869 - Cille Chuimein, 5 an Lùnastal 1950) 'na mhanach agus 'na chànanaiche Ruiseanach a bha a' fuireach ann an Abaid Chille Chuimein a-mach o 1891.
Chaidh e dhan oilthigh ann am Berlin agus fhuair e an t-òrdugh naomh gun chead o na h-ùghdarrasan Ruiseach agus ri linn sin, b' fheudar dha teicheadh às an Ruis agus thàinig e a Shasainn an toiseach agus a dh'Alba an uairsin far an d'fhuair e fàilte mar bhràthair ann an Abaid Chille Chuimein ann an 1891.
Chaidh Abaid a thogail san àite far a bheil an taigh-òsda an latha an-diugh, le manaich à Maolros mu 1500, Chaidh Na Seumasaich seachad air Auldgirth air an t-seann rathad shuas gu tuath ann an 1746, an dèidh dhaibh Sasainn fhàgail.
Cheumnaich e le iar-cheum Eòlas na h-Èireann is na h-Alba bhon aon oilthigh ann an 2010 agus sgrìobh e tràchdas mun tèama co-sheòrsachd anns a' bhàrdachd aig Crìsdean Mac Ille-Bhàin is Cathal Ó Searcaigh.
Ann am 2012 bha e air geàrr-liosta son Comórtas Filíochta an Chornéil Uí Néill agus, ann an 2016, air geàrr-liosta an farpais Dhughlas de hÍde aig Fèis Litreachas Bhaile na mBuillí, an dà chuid stèidhichte ann an Èirinn.
Rinn esan a’ chùis orra, ghabh e thairis am baile, chuir e riaghaltas sìobhalta nan àite, is leig esan na bu laigse iad; ‘S e baile marsanta a bh' ann an a dhèidh, is bha làmh an uachdair aig loingeas Bhremen ann an ceann a deas A’ Chuain Tuatha gus a nochd an Lìog Hansa, co-bhann a bha os cionn na Mara Bhaltach, is iad a’ cleachdadh caidreachasan airson An Cuan Tuath a chur fo smachd dhaibh.
Bha Bremen na bhall cùlachrach diùid na Hansa: dh’iarradh am baile cuideachd air an Hansa anns na h-iomairtean a bheireadh e an aghaidh cinn-fheadhna na treubhan Friesianach anns an sgìre air inbhir na h-aibhne Weser, ach cha bhiodh Bremen daonnan an sàs ann an Iomairtean na Hansa anns a’ Muir Bhaltach.
Thilgeadh Bremen a-mach às an lìog ann an 1427, le toraidhean mòra: Dh’iarr stàitean eile, mar Oldenburg, air Bremen gun cuireadh e talamhan dhaibh leis cho lag ‘s a bha Bremen gun cuideachadh na Hansa, is chaill am baile mòran thalmhan air sgàth sin.
e na Sasannaich a bha os cionn Bhremen dìreach an dèidh an Dàrna Cogaidh, is an uair sin na h-Aimearaganaich bho 14mh An t-Sultain 1944 o chionn 's gu robh iad ag iarraidh gum biodh port air a’ Mhuir a Tuath anns an sgìre aca.
Bha Bremen na bhall Co-chaidreachas na Gearmailte a Tuath bho 1867 gu ruige 1871 is an uair sin bha e am broinn stàit ùr, Iompaireachd na Gearmailte bho 1871, ach chum e a chuid neo-eisimeileachd taobh cusbainn is cìsean gu ruige 1888.
Aig toiseach tòisichidh an 19mh Linne bheachdaich an Còirnealair Alasdair Dirom à Banbh gun leasachadh e an t-àite taobh ghnìomhachas leis gu robh e faisg air an abhainn, ach dh'fhàillig an sgeama aige, ged an do deach eaglais a' bhaile a thogail ann an 1835 le taic airgid bhon theaghlach Dirom, is iad a' fuireach faisg air làimhe ann am Mount Annan.
Bha manachainn na Chomraich na h-ionad culturail is cràbhach glè chudromach, is bha Maol Rubha na mhiseanaraidh: chaidh e dhan Eilean Sgitheanach, Eilean Leòdhais, Loch Sin, Diùranais is Farr, airson Crìosdaidheachd a bhrosnachadh.
Tha i air a dhèanamh ann an iarann preasach ann an taigh-gnìomhachais an Glaschu: 's e dòigh cunnarach a chleachdadh aig deireadh na 19mh Linne ri eaglaisean a thogail air an dùthaich. A-rèir carragh-chuimhne san sgìre, fhuair ceithir duine thar fhichead às a' pharraist bàs sa Chogadh Mòr agus trì duine deug eile san Dàrna Cogadh.
An Iar na iomall seo bha ann rian de pòsaidhean ìsle, anns a bha coimeasach àrd an aois aig a' chiad phòsadh, aig aois chuibheasaich 23 bliadhna no na b' motha airson ban is 26 bliadhna no na b' motha airson fir, bha ann mòran mhnathan a phòs aig a' chiad aig is na b' sine na h-aoisean fichead bliadhna 's a deich is dà fichead bliadhna, còmhla le deich daoine sa' cheud no tuilleadh nach do phòs a-riamh.
e Plauen anns an iar-dheas am baile as motha anns an Vogtland. Tha Görlitz air taobh an iar an abhainn Neiße. An dèidh an Dàrna Cogaidh chaill iad an dàrna pàirt dhen bhaille air taobh an ear na h-aibhne don Phòlainn. An-diugh 's e Zgorzelec an t-ainm a th' air a' phàirt Phòlannach.
Chaidh a' chreag ainmichte mar "Inchcope" ann an 1540 le Alexander Lindsay, ach cha do nochd e air na seann chairtean oirthir an ear na h-Alba gus 1583, nuair a chuir Wagenhaer, neach- dealbhadair mhapaichean às an Òlaind, an t-ainm "Tscaep" ris.
Tha e suidhichte aig 56m os cionn ìre na mara, air an àirde an ear Dhùin Phris is Gall-Ghaidhealaibh , eadar Torthorwald agus Applegarthtown, ri taobh trì lochan: Loch na h-Eaglaise, Loch a' Chaisteil agus Loch a' Mhuillinn.
Tha iad gu tric a' toirt dealbh air linn no feart àraidh na dùthcha, m.e. làithean mu dheireadh an Dàrna Cogaidh ann an Zbabělci, Seirbheis Nàiseanta ann an Tankový prapor (Cath-buidheann nan Tancaichean, 1969; air fhoillseachadh mar The Republic of Whores sa Bheurla), air neo bliadhnaichean adhradh Stalin aig toiseach nan caogadan agus na mìosan mu thimcheall an Earrach Phràg ann an 1968 ann am Mirákl (Mìorbhail, 1972; air fhoillseachadh mar The Miracle Game sa Bheurla).
Chum Škvorecký a' sgrìobhadh sgeulachdan agus nobhailean, ged nach b' urrainn do chuid mhòr de na leabhraichean aige nochdadh an clò mus an dàrna leth de na 60an den 20mh linn, a chionn agus a bha iad glè bhiorach no eadhon sgeigeil mu dheidhinn an nàisein agus mu dheidhinn co-mhaoineis.
Ach bhon aimsir sin tha cogais nàiseanta air fàs làidir agus tha litreachas tàrmachail slàinteil aca a-nis, agus cuideachd eadar-theangachaidh nan cànain fhèin de oibrichean mòra ùghdarran ainmeil mar Burns, Heine, Puiscin, msa.
Tha i air cumhachdan agus dleastanasan maoineachaidh a ghabhail a-staigh a thaobh maoineachadh phrògraman Gàidhlig, trèanadh, rannsachadh agus obair cho-cheangailte fo Earrannan 183 agus 184 de Achd Craolaidh 1990, Earrannan 32 agus 95 de Achd Craolaidh 1996 agus Pàipearan-taic co-cheangailte riutha.
Tha co-obrachadh agus com-pàirteachas aig cridhe na h-obrach e agus le ar com-pàirtichean leithid Bòrd na Gàidhlig, Sabhal Mòr Ostaig, Iomairt na Gàidhealtachd 's nan Eilean is Alba Chruthachail tha sinn a’ strì airson agus gum bi a Ghàidhlig air a cluinntinn agus air a cleachdadh gu nàdarra agus gu bitheanta sna meadhanan agus ann am beatha shòisealta agus culturail na h-Alba.
Chaidh Sheirbheis nam Meadhanan Gàidhlig a stèidheachadh fo ullachadh Achd Conaltraidh 2003, Earrannan 208-210, gus dèanamh cinnteach gum bi sreath fharsaing agus measgaichte de dheagh phrògraman Gàidhlig air an lìbhrigeadh tro chraoladh no eile gu sluagh na h-Alba.