polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
A measg na h-ainmean bu cumanta ann am Breatuinn 's na 1950an, bha an "Iron Horse" agus "British Anzanai", bha cumhachd aig na h-innlean seo eadar 5 agus 10 hp agus bha cruinne treabhaidh sonraichte dhaibh, a thionndadh foid co-mòr ris an fhoid a thionndadh crann eich (mu deidhinn 175mm anns an domhainnead agus 250mm 'san leathad)comhla le innlean coltach ris an rota-tobha Howaird, sreath de tractaran sios ri 1kW, a bha uidheamaichte le fearsaid cumhachd a-mach a chuireadh cumhachd ri gàd-chorragach agus innlean eile air barrachd an rota-tobha fhein.
Thuirteadh anns a' chiad artaigeil Coinbheinsean mu Thràilleachd Chomhairle nan Nàisean , gur e stàit neo suidheachadh far am bithear a' làimhseachadh neo a’ dèiligeadh ris na daoine mar sheilbh a th’ ann tràilleachd". Ann an 1930 ghabh Buidheann Eadar-nàiseanta na h-Obrach ri mìneachadh mu obair-èiginn a ghairm gur e coltach ri tràilleachd: "Tha an teirm obair-èiginn, neo obair mar dhleastanas, a’ gabhail a-steach a h-uile obair neo seirbheis a nì neach fa leth fo dhaorsa cuideigin agus obair nach do thairg an neach gu saor-thoileach".
Bithear daonnan a’ cleachdadh an fhacail tràilleachd mar argamaid phoileataigeach neo ideòlach: tràilleachd thuarastail an aghaidh Chalpachas, tràilleachd fhiosgail nam libearalach, smuaintean nan sìochantair agus nam libearalach a nì coimeas eadar seirbheis san arm agus tràilleachd, a bharrachd air tràilleachd nam beathaichean.
". stàit neo suidheachadh anns a bheil neach fa leth fo sheilbh duine eile . mar sin thathar dhen bheachd gur e tràill a th’ann neach fa leth nach fhaod a mhaighstir, a neach-seilbhe neo a cheannard fhàgail, . gun chead agus thèid an tràill a thoirt air ais ma chailleas neo ma theicheas e. Feumaidh ga chumail ann an dòigh neo-fhoirmeil, tro chòrdaidhean oifigeil neo tostach leis a’ Phoileis neo ùghdarrasan eile – airson nam maighstirean cumhachdail, air sàilleabh gur e daoine beairteach aig a bheil oighreachdan a th’ annta."
B’ e Poll a' Ghrùthain, Glaschu agus Lunnainn na bailtean a bha gu làidir an sàs anns a’ mhalairt triantanach: stuth às nan taighean-gnìomhachais ga reic ann an Afraga, tràillean nan reic ann an Aimearaga, siùcar, tombaca agus gran-bhàrr na talmhainn eile ga reic anns an Roinn Eòrpa.
Tha an dealbh-chluich stèidhichte air fiosrachadh fìor agus tha e a' toirt iomradh air beatha an neach-foghlaim Leòdhasach, Uilleam Gibson, agus mun stiùireadh brosnachail a thug e dha iomadh òigear Innse Gallach airson an sgoil fhàgail agus a dhol dhan chogadh ann an 1914.
O chionn 's gun robh Gàidhlig aige, fhuair e dreuchd mar leas-mhinistear-feachd aig 43mh rèisimeid, "Am Freiceadan Dubh", ged nach do chuir e crìoch air a cheum ann an diadhaireachd. Bha e còmhla ris an rèisimeid gu ruige 1754. Às dèidh sin, dh'fhàg e an t-Arm agus chuir e roimhe a bhith na sgrìobhadair làn-thìde. Bha e a' fuireach ann an Leipzig anns a' Ghearmailt, thill e a Dhùn Èideann agus ann an 1757, fhuair e obair mar leabharlannaiche aig Roinn nan Tagraichean.
Tha e suidhichte aig 5m os cionn ìre na mara, air Leth-eilean na Machrach, air an àirde an iar Dhùin Phris is Gall-Ghàidhealaibh , eadar Baile Ùr nan Stiùbhartach agus Cille Chainneir, ri taobh na h-aibhne Blaidneach, far a shruthas e gu màthair-uisge na Linne Shalmhaigh aig Bàgh Chrìch.
ann ann an sgìre mòran nas blàithe agus mòran nas fhliche an coimeas ris an còrr dhen dùthaich 's a tha Blaidneach. Tha sileadh trom ann, fiù 's fad na mìosan nas tioraim, leis nach eil e idir fad air falbh bhon mhuir air an àirde an iar na h-Alba. 'S e àite Cfb ann an sgèile Köppen-Geiger a th' ann am Blaidneach.
Thagh e an t-ainm-pinn Hans Fallada, ga stèidheachadh air dà sgeul a chruinnich na Bràithrean Grimm: Hans tuathal à Hans im Glück each air an robh Falada, a chanadh an fhìrinn a-riamh, fiù’s an dèidh a bhàis, à Die Gänsemagd .
Bha e air trèanadh a dhèanamh ann an àiteachas nuair a bha e ann am Posterstein agus le sin b’ urrainn do Fallada tighinn beò air obair an-dràsta 's a-rithist mar rianaire, na neach-cuideachaidh ann am Bòrd an Àiteachais ann an Stettin agus ag obair airson companaidh a bha an sàs ann an gnothaich a’ bhuntàta ann am Berlin.
ann an siud a sgrìobh e caochladh nobhail làn geur-bhreithneachadh sòisealta, mar Wer einmal aus dem Blechnapf frißt , mu dheidhinn na thachair dha sa phrìosan ann an Neumünster. Dh'fhaodadh e an nobhail a chur an clò fo Hitler air sgàth gur e càineadh an aghaidh làimhseachadh nam prìosanach fon a’ Phoblachd Weimar a bh' ann.
Thathar a' dèanamh dheth gur ann bhon 17mh Linn a tha na trì dosan agus seannsair air an aon mhala phìoba, aig an àm a bha na pìobairean dha-rìreabh cudromach ann an sòisealtas Gàidhealach, 's a bha teaghlaichean cliùiteach de phìobairean a' cumadh stòidhle ciùil sònraichte ris an canar ceòl mòr, m.e. na MicCriomain, na h-Artaraich, na MicFhraing no na Griogaraich.
An dèidh Bhlàr Chùil Lodair chaidh na cleachdaidhean Gàidhealach ann an cruaidh-chàs, ach dh’fhàs i gu math cumanta a-rithist, gu h-àraid bhon 19mh Linn, mar inneal-ciùil cleachdte anns an arm Bhreatannach gus na saighdearan a bhrosnachadh air a bhlàr, agus mar riochdaire a' chiùil Albannaich aig an àm a bha an dualchas Gàidhealach a' fàs measail am measg nan romansach.
Tha an Old Man of Hoy 137m de dh'àirde agus mar sin 's e sin an stac-mara as àirde air feadh Bhreatainn. Rinneadh an t-ath-sgrùdadh mu dheireadh a thaobh àirde Old Man of Hoy san 20 an t-Samhain 2009. 'S e HuMP a th' ann.
ann ann an sgìre mòran nas blàithe agus mòran nas fhliche an coimeas ris an còrr dhen dùthaich 's a tha Na Lochain. Tha sileadh trom ann, fiù 's fad na mìosan nas tioraim, leis nach eil e idir fad air falbh bhon mhuir air an àirde an iar na h-Alba. 'S e àite Cfb ann an sgèile Köppen-Geiger a th' anns na Lochain.
Tha e air deannan cruinneachaidhean bàrdachd fhoillseachadh, nam measg Between Minch And Muckle Flugga, Praising The Guga, Speak To Us Catriona, agus West Coasters a bha san fharpais airson Duais-chuimhneachain Chaluim Dhòmhnallaich.
Tha e suidhichte aig 11m os cionn ìre na mara, ann an ceann a deas Leth-eilean na Machrach, eadar An Eilreig agus Am Monadh Rèidh, air an àirde an iar Dhùin Phris is Gall-Ghaidhealaibh (Siorrachd Bhaile na h-Ùige ro 1975.
e Girona a tha na phrìomh-bhaile. Chaidh an roinn a chruthachadh ann an 1833 le Javier de Burgos, a bha na Rùnaire na Stàite agus Leasachaidh aig an àm. B'e an siostam-riaghalaidh iondail na Frainge a chleachd e mar mhodal. Chuireadh a-steach na Coimhearsnachd fèin-riaghlaidh Chatalòinia i ann an 1978, nuair a sgrìobhadh Bun-reachd ùr. Sìnidh Girona fad 5,910km² agus tha 756,810 duine a' fuireach ann.
Le sin, 's e an 40mh roinn as motha na Spàinne a thaobh talmhainn agus an 20mh tè a thaobh àireamh-sluaigh. Tha crìochain aice le Barcelona, Lleida agus An Fhraing. 'S e Catalanais agus Spàinntis a tha gam bruidhinn an seo.
B’ e dùthaich mheadhanach air an àirde an iar-thuath na Gearmailt a mhair dìreach seachd bliadhna bho 1807 gu ruige 1813 a bh’ anns an Rìoghachd Westphalen (Fraingis: Royaume de Westphalie, Gearmailtis: Königreich Westphalen).
Bhuineadh an Tiotal Impire na Ròimhe don teaghlach Carolus bho na chaidh Teàrlach Mòr fhèin chrùnadh leis a Phàp ann an 800 gu ruige 888, nuair a chaidh a chall ann an sreath dhe cogaidhean agus còmhstri eadar teaghlaichean uasal.
A dh'aindeoin sin, cha do leasachadh stàit chumhachdail aonadach a-riamh, leis cho làidir 's a bha cuid dhe na stàitean a bh'a ann, a bharrachd air na dùthchannan a bha ga cuairteachadh. Chuireadh às dhan Ìmpireachd ann an 1806 fo bhuaidh na Frainge agus chaidh na tìrean sin a sgaradh eadar Ìmpireachd na h-Ostaire, A' Phruis, An t-Suain agus Co-chaidreachas na Rèine.
B' e cruinneachadh dhe stàitean, dùthchannan agus tìrean ann an cridhe na Roinn-Eòrpa fo stiùireadh impire fad na meadhan aoisean a bh'ann Ìmpireachd Naomh na Ròimhe neo, bhon 16mh Linn dhan 18mh Linn, Ìmpireachd Naomh Gearmailteach neo Ìmpireachd Naomh Nàisean nan Gearmailteach, (Laideann: Sacrum Imperium Romanum, Gearmailtis: Heiliges Römisches Reich, Eadailtis: Sacro Romano Impero, Duitsis: Heilige Roomse Rijk) Ged a gabhadh iomadh sgire a-steach dhan impireachd b' ann anns a' Ghearmailt a bha a' mhòr-chuid dhen Ìmpireachd.
Chaidh an làmh-sgrìobhainn a lorg ann an Dvůr Králové (baile mòr a tha a-nis ann an ceann an ear Poblachd na Seice, ann an 19mh linn ann an Ìompaireachd Ostaireach-Ungaireach), ann an stìoball na h-eaglaise air 16mh latha den t-Sultain 1817.
Bha 14 dàin ann: 6 duain-mhòra ("Oldřich", "Beneš Heřmanóv", "Jaroslav", "Čestmír a Vlaslav", "Ludiše a Lubor", "Záboj") agus 8 dàin eile ("Zbyhoň", "Jelen", "Kytice", "Jahody", "Róže", "Žezhulice", "Opuštěná", "Skřivánek").
e 4.7 km an cuairt-thomhas aige agus tha e mu 1.6 km a dh'fhad san àite as dìriche. Tha cuid eileanan anns an loch seo. Tha bàrr uisge an locha mu 274 m os cionn na mara agus tha e mu 12.8 km air falbh bhon mhuir. Thèid an loch a' lìonadh le Allt Coireag a' Chaorrainn agus alltan beaga eile agus tha an t-uisge a' sruthadh às an loch seo tro Abhainn Droma chun an iar-thuath.
ann ann an sgìre mòran nas blàithe agus mòran nas fhliche an coimeas ris an còrr dhen dùthaich 's a tha Sandhead. Tha sileadh trom ann, fiù 's fad na mìosan nas tioraim, leis nach eil e idir fad air falbh bhon mhuir air an àirde an iar na h-Alba. 'S ann gu math stoirmeil 's a tha e agus bidh gailleannan ann fad na bliadhna. 'S e àite Cfb ann an sgèile Köppen-Geiger a th' ann an Sandhead.
e Lleida a tha na phrìomh-bhaile. Chaidh an roinn a chruthachadh ann an 1833 le Javier de Burgos, a bha na Rùnaire na Stàite agus Leasachaidh aig an àm. B' e an siostam-riaghalaidh ionadail na Frainge a chleachd e mar mhodal.
Le sin, 's e an 18mh roinn as motha na Spàinne a thaobh talmhainn agus an 33mh tè a thaobh àireamh-shluaigh. Tha crìochan aice le Barcelona, Huesca, Girona, Tarragona, Zaragoza, Andorra agus an Fhraing. 'S e Catalanais, Ogsatanais agus Spàinntis a tha gam bruidhinn an seo.
Tha e suidhichte eadar ìre na mara, shìos air a' chladaich agus 28m shuas air a' bheinn, air beulaibh Bàgh Ghlinne Luis, air Leth-eilean na Machrach, air an àirde an iar Dhùin Phris is Gall-Ghaidhealaibh , eadar Am Magh Crom agus Clachan Ghlinn Lus.
e maire, bho maior ann an Laideann a thathar a' cleachdadh san Fhraing agus 's ann a sin a tha am facal mayor a chithear anns na dùthchannan far a bheil Beurla ga bruidhinn. Seo cuideachd am facal a tha ga chleachdadh ann an cuid de dùthchannan eile, fo bhuaidh na Frainge, mar An Ruis agus Bulgàiria Myer . A dh'aindeoin sin, thathar a' cleachdadh bourgemestre anns a' Bheilg o chionn 's' gu bheil an dùthaich sin ceangailte ri dùthchannan far a bheil Cànain Ghearmaineach gam bruidhinn.
Ann an iomadh dùthaich bidh am probhaist ag obair airson a' bhaile, le oifisean anns a' bhaile fhèin, a dh'aindeoin cho beag 's a tha am baile neo clachan a riochdaicheas e. 'S e a thachras anns An Fhraing, anns A' Bheilg agus a' mhòr-chuid den Aonadh Eòrpach.
An dèidh Gairm na Neo-eisimeileachd ann am Bogotá ann an 1810, ghabh Santander ri feachdan na Neo-eisimeileachd agus dh’fhàs e a bhith na shaighdear math, ged nach robh e a-riamh air an aon ràmh ri Simón Bolívar, air sàilleabh gu robh feallsanachd aige a thaobh an Riaghaltais.
Mar sin, thòisich iad anns an dearbh bhliadhna, is chluich iad a' chiad turas mar chòmhlan aig Féile Téatar Bhaile Átha Cliath san t-Sultain 1960, ann an tachartas ainmichte mar Reacaireacht an Riadaigh, is ghabh iomadh seinneadair is bàrd pàirt ann, leithid Seán Ó Ríordáin agus Seán Ó Tuama.
B' e còmhlan-ciùil Èireannach a bh' ann an Ceoltóirí Chualann a bha air a stiùireadh le Seán Ó Riada eadar 1960 is 1969, 's bhon a thàinig The Chieftains an dèidh làimh. 'S ann ann an Cualann, sgìre taobh a-muigh Bhaile Àtha Cliath, far an robh Ó Riada a' fuireach aig an àm, 's sin mar a chaidh an còmhlan ainmeachadh.
ann do theaghlach beairteach a bhuineadh e: bha a mhac, Andrés Pastrana Arango, na cheann-suidhe bliadhnaichean an a dhèidh, eadar 1998 agus 2002. A bharrachd air sin, bha càideas fad às aige ri Mercedes Cabal Borrero, bean Mhanuel Mharía Mhallarino. Chaidh e dhan Oilthigh Javeriana ann am Bogotá. Phòs e aig María Cristina Arango Vega à Bogotá ann an 1951 agus rug i ceathrar duine-cloinne dha. Tha ise a' buntainn do theaghlach cumhachdail, le ceanglaichean dhan Phàrtaidh Libearalach.
Tha e suidhichte aig 62m os cionn ìre na mara, ann an Dhùin Phris is Gall-Ghaidhealaibh , air an A714 eadar Inbhir Gharbhain agus Baile Ùr nan Stiùbhartach, aig Inbhir na h-Aibhnichean Crìoch agus Dubh.
Chrìch a bhuineas Bàrr a' Ghrianain, a ghabhas a-steach Baile Ùr nan Stiùbhartach, Muine Gobha, Gleann an t-Sruthail, Poll an Iùbhair agus cuid mhòr dhen Phàirc-choille na Gall-Ghàidhealaibh cuideachd.
A rèir eòlaichean fhreumh-fhaclachd, tha e coltach gur ann à bàrr agus grianan anns a' Ghàidhlig tha an t-ainm Nochd a' Ghàidhlig ann an ceann a deas na h-Alba anns an 7mh Linn agus bha an cànan fhathast làidir ann an Siorrachd Chille Chuithbeirt fhèin anns an 17mh Linn.
Stèidheachadh tèarmann thùsanach an seo ann an 1661 a mhair gu ruige 1886 nuair a ghairmeadh nach robh Tùsanach no Tùsanach fhathast beò ann: reiceadh an sgìre air fad dhan raon phrìobhaideach air sàilleabh gu robh Peatrail ann.
Ann an 1803 chaidh a leasachadh, a' gabhail a-steach oighreachdan ann an Geulle, Mouffin, Baillonville, Hirschlatt agus fiù 's taigh-cràbhadh faisg air Stettin, nuair a dh' atharraich Napoleon Bonaparte structair phoileataigeach na Gearmailt, a' cur às do dh' Ìmpireachd Naomh na Ròimhe.
Bha Hohenzollern-Hechingen, a bha dìreach cho beag ri Pabaigh faisg air Barraigh, na ball Co-chaidreachas na Rèine bho 1806 agus bhathar dhen bheachd gum b' e dìreach stàit-pupaid fo bhuaidh na Frainge a bh' ann cuideachd.
B' e Pantágoras, Panches, Marquetones, Panchiguas, Lumbies, Chapaimas, Palamoimas, Hondas, Gualíes agus Bocanemes na treubhan Tùsanach a bh' ann an seo mus do ràinig na Spàinntich: tha beul-aithris na sgìre ag ràdh gu robh mu 30,000 cathaich uile gu lèir.
ann ann an sgìre mòran nas blàithe agus mòran nas fhliche an coimeas ris an còrr dhen dùthaich 's a tha Àrd Bhaile. Tha sileadh trom ann, fiù 's fad na mìosan nas tioraim, leis nach eil e idir fad air falbh bhon mhuir air an àirde an iar na h-Alba. 'S e àite Cfb ann an sgèile Köppen-Geiger a th' ann an Àrd Bhaile.
Bha ar-a-maich a bhith ann mar-thà o chionns gu robhar a' cumail monopolaidh ann am prìsean deoch làidir agus tombaca, ach b' e na cìsean neo-chothromach agus èigheachd nan cìsean a chaidh fhoillseachadh ann an Socorro a bha aig cnag na cùise.
B' e Socorro fhèin a bh' ann teis-mheadhan an ar-a-maich air sàilleabh cho làidir 's a bha malairt san sgìre. An ceann ginealach, ann an 1819, chaidh Antonia Santos, a bha an sàs anns an iomairt airson neo-eisimeileachd na dùthcha, a chur gu bàs an seo. B' e prìomh-bhaile na roinne a bh' ann Socorro eadar 1861 agus 1886.
Tha e suidhichte aig 51m os cionn ìre na mara, faisg air an Abhainn Bhlaidneach, ann an ceann a tuath leth-eilean na Machrach, eadar Baile Ùr nan Stiùbhartach agus Clachan Ghlinn Lus, air an àirde an iar Dhùin Phris is Gall-Ghaidhealaibh .
ann ann an sgìre mòran nas blàithe agus mòran nas fhliche an coimeas ris an còrr dhen dùthaich 's a tha Cill Chomhghain. Tha sileadh trom ann, fiù 's fad na mìosan nas tioraim, leis nach eil e idir fad air falbh bhon mhuir air an àirde an iar na h-Alba. 'S e àite Cfb ann an sgèile Köppen-Geiger a th' ann an Cill Chomhghain.
Thoisich an RAF Darmstadt a bhomadh ann an 1942 agus, mu dheireadh thall air 11 an t-Sultain 1944, chaidh a' chiad bhomadaireachd Firestorm a dhèanamh an seo: chaochail mu 75% nan daoine a bha anns a' bhaile an oidhche ud sin.
Le 219 m a dh'àirde 's e Hèacla an dàrna bheinn as motha ann am Miùghalaigh, tha e na laighe aig ceann a deas an eilean. Aig ceann a tuath Miùghalaigh tha Cnoc Mhic-a-Phì , an treas beinn as àirde, agus Tom a' Reithean ann.
Rugadh e ann an 1850 ann am Baile a' Mhuilinn ann am Muile, Aig aois ochd deug, rinn MacPhaidein imrich a dh’ Àird Driseig ann a Earra Gaidheal mus an do ràinig e, mu deiribh thall a rinn e imrich a Ghlaschu - am baile, a rèir Michel Byrne, a chleachdaidh e mar àrd-ùrlar nàdarra airson nan suidheachaidhean is nan daoine a tha e a’ dealbhadh – ’s e an àrainneachd mun cluinn sinn Sràid an Dòchais, ‘an t-sràid aig Deòrsa’, an Gallowgate agus Margaidh an t-Salainn, ‘na Shaws’ agus am Broomielaw, Cowlairs is Cowcaddens, ‘George’s Square’ is Gilmorehill'.
ann do theaghlach beairteach a bhuineas e: bha athair, Misael Pastrana Borrero, na cheann-suidhe roimhe, eadar 1970 agus 1974. Chaidh e dhan Oilthigh an Rosario agus an uair sin dhan Oilthigh Harvard thall anns Na Stàitean Aonaichte. Phòs e aig Nohra Puyana Bichenbach à Bogotá ann an 1981 agus rug i triùir duine-cloinne dha. Tha ise a' buntainn do theaghlach cumhachdail, a tha an lùib taighean-gruide.
Dh'fhaodadh coiseachd tron ghleann air fad air Slighe Gleann Afraig - Cinn Tàile air neo tha cothroman ann Beanntan Rothaich a shreap, mar eisimpleir Toll Creagach, Tom a' Chòinnich, Càrn Eige, Màm Sodhail, An Socach agus Sgùrr nan Ceathramhnan.
An dèidh bàs athar chaidh Rivera ainmeachadh fear-lagha rùnaire gu Coimisean nan Crìochan eadar Coloimbia agus A' Bheiniseala agus air 19 an t-Sultain 1922 chaidh e dha na choilltean-uisge air na crìochan faisg air a bhaile aige fhèin far a fhuair e a-mach mu dhroch shuidheachadh nan daoine san àite thall siud, air an dìobradh leis an Riaghaltas.
Dh’fhàs e gu math bochd air 23 an t-Samhain 1928, dìreach an dèidh soraidh fhàgail air a’ phaidhleat Méndez Rey, a bha an impis tilleadh a Choloimbia agus, leis cho ìosal ‘s a bha e, chaidh a thoirt dhan Ospadal New York Policlinic Hospital. Cha mhòr gu robh e ann an còma agus ag iomsniomh. A thuilleadh air sin, bha hemiparesis aige. Chaochail e air 1 an Dùbhlachd aig 12:50. Cha do dhearbhaich idir na mharbh e, ach tha a h-uile coltas ann gur e mailèiria sa cheann, a rèir na comharrana bha aige agus air sàilleabh s’ gun do chuir e seachad ùine mhòr sa choilltean-uisge.
Chaidh Rivera a thaghadh gu Coimisean Sgrùdaidh nan Dùthchannan Cèin agus nan Colonaidhean ann an 1935 agus dh’fhoillsich e sreath dhe artaigilean ann an Nuevo Tiempo de Bogotá, air an robh Falsos postulados nacionales , anns an do dh’ fhàg e air iomadh daoine, an ceann-suidhe Pedro Nel Ospina Vásquez agus an t-seann mhinistear Esteban Jaramillo, nam measg, gu robh iad ri foill agus coirbeachd, gu h-àraidh a thaobh cùmhnantan na pìoba a bheireadh ola eadar Cartagena de Indias agus Barrancabermeja.
Ann an 1922, nuair a bha e ' fuireach ann an Sogamoso , thoisich e an sàr nobhail La vorágine a sgrìobhadh agus lean e air ga sgrìobhadh fhad ‘s a bha e an lùib Coimisean nan Crìochan. Dh’fhoillseachadh an nobhail ann an 1924, ann am Bogotá, an dèidh dà bhliadhna ga sgrìobhadh agus sia mìosan ga cheartachadh.
Aig deireadh a’ Ghiblean 1928 an dèidh Choloimbia a riochdachadh aig Co-labhairt Eadar-nàiseanta imrich agus às-imrich ann an Havana, ràinig Rivera Eabhraig Nuadh is e a-nis na shàr bhàrd, sgrìobhadair neach-poileataigs agus riochdaire-dioplòmasach cliùiteach.
Bha esan an dùil gum foillseachadh e deach ùr La Vorágine agus gun eadar-theangachadh an leabhar gu Beurla, a bharrachd air còirichean film a rèiteachadh, ach cha do ghabh sin a dhèanamh air sàilleabh nan iarrtasan nàiseantach a thog e fhèin.
Chuireadh Duais air dòigh ann an 1988 le Fundación para la Enseñanza y Promoción de los Oficios y las Artes, Tierra de Promisión (Stòras Tìr a’ Gheallaidh airson Ionnsachadh agus brosnachadh nan Ealain) le taic bho Chomhairle Neiva gus a chuimhneachadh agus airson sgrìobhadairean a sgrìobhas ann an Spàinntis a bhrosnachadh, rud air a bheil Bienal Nacional de Novela José Eustasio Rivera .
Chaidh a chorp air a bhalmachadh agus a thoirt air ais à Eabhraig Nuadh gu Coloimbia agus chaidh a thìodhlachadh anns a’ Ghàrradh-cladha Central de Bogotá air 9 am Faoilleach 1929, an dèidh 39 latha air astair, air a h-uile dòigh shiubhail agus fhuair e anns gach port is gach baile na molaidhean nach d’ fhuair nuair a bha e beò.
Ann an 1943, chaidh am baile far an do rugadh e, a bha na chlachan a bhuineadh do Neiva roimhe, ainmeachadh na bhaile fhèin agus chaidh ainm atharrachadh gu Rivera mar chuimhneachadh air an ùghdar, tro òrdugh na Comhairle Huila air 15 an Cèitean 1943.
Tha e suidhichte aig 16m os cionn ìre na mara, ri taobh an Uillt Poll an Iùbhair, far a shruthas e chun na h-Aibhne Crìch, air an àirde an iar Dhùin Phris is Gall-Ghaidhealaibh (Siorrachd Bhaile na h-Ùige ro 1975.
Bha Ruaraidh Arascain is Mhàirr gu mòr airson neo-eisimeileachd na h-Alba agus bha e a' feuchainn ri Gàidhlig na h-Alba a bhrosnachadh - air an adhbhar sin, chuir e air dòigh còig irisean thar nam bliadhnaichean: Am Bàrd, Alba, Guth na Bliadhna, An Sgeulaiche, agus An Ròsarnach.
A-rèir na thuirt Séamus air agallamh, dh’iarr cuideigin port bhuaithe, is chosg e còrr is fichead mionaid airson a’ phìob a ghleusadh, pìob a bha an sin 130 bliadhna, ach cho fad sa bha e deiseil, chluich e fad uair, is chuir e iongnadh mòr air a h-uile duine a bha ann.
B’ e caraid teaghlach Ennis a bh’ ann an Colm Ó Lochlainn, a bha na neach-deasachaidh air Irish Street Ballads, is dh’fhastaidh e Séamus aig The Three Candles Press, nuair a thuirt e ris gun robh e gu falbh a Shasainn airson aonachadh ri Arm Bhreatainn.
Ann an 1942, nuair a bha crìonadh-eaconomach ann air sgàth a' chogaidh, thòisich Séamus obair ùr leis an Ollamh Séamus Ó Duilearge aig Coimisiún Béaloideasa Éireann, far am biodh e a’ cruinneachadh òran dìreach le peann, pàipear agus rothair.
B’ e ceòladair, seinneadair agus cruinniche-ciùil Èireannach a bh’ ann an Séamus Ennis (Gaeilge: Séamas Mac Aonghusa; 5 an Cèitean 1919 – 5 an Dàmhair 1982), a bha cudromach air ath-bheothachadh na pìoba-uilne ann an 20mh Linn, a ghabh pàirt ann an stèidheachadh a’ bhuidhinn saor-thoilich Na Píobairí Uilleann, agus a chruinnich còrr is 2,000 òrain is puirt Èireannach le Coimisiún Béaloideasa Éireann.
Thuit am baile agus Mallorca air fad dha na reubaltaich Faisisteach an dèidh an ar-a-maich an aghaidh an Riaghaltais aig toiseach toisichidh Cogadh Sìobhalta na Spàinne ann an 1936, air sàilleabh gur robh na Feachdan Armachd sa phort gu math làidir.
A rèir figearan an Riaghlatais, 's e an Lùnastal a' mhìos as teotha agus 's e am Faoilleach agus an Gearran na mìosan as fhuaire ann am Palma de Mallorca. Cha tuit ach 449mm de dh'uisge air a' bhaile fad na bliadhna - 724mm nas lugha na Steòrnabhagh - leis gur e àite uabhasach tioram a th' annː
Chaidh eaglais a chlàradh an seo ri linn Alasdair II ged a stèidheachadh am baile ann an 1760 le Tòmas Ceannadach, Iarla Cassilis mar bhaile-oighreachd ged a chaidh na taighean a chithear an latha an-diugh a thogail ann an 1900 le Sir Èideard Hunter Blàr: 's e dìreach am mansa , an taigh-seinnse agus taigh a' ghobhainn a tha air fhàgail bhon na chaidh a thogail anns an 18mh Linn.
Tha e suidhichte ri taobh na Aibhne Gharbhain aig 155m os cionn ìre na mara, eadar Baile Ùr nan Stiùbhartach agus Am Magh Baoghail anns an Siorrachd Àir a Deas , 19km air falbh bho Inbhir Àir fhèin, 66km bho Ghlaschu, 54km bhon An t-Sròn Reamhar agus 112km bho Dhùn Èideann.
Bha e nos cionn Bòrd Riaghlaidh an Airm a thug thairis an Riaghaltas bho 10 an Cèitean 1957 gu ruige 7 an Lùnasdal 1958 còmhla ris an Àrd-sheanailear Deogracias Fonseca, an Ceannard-feadhna Rafael Navas Pardo, an Àrd-mharaiche Rubén Piedrahíta Arango agus an Ceannard-feadhna Luis Ernesto Ordóñez Castillo, nuair leig an Leas Seanailear Gustavo Rojas Pinilla a dhreuchd mar Cheann-suidhe na dùthcha.
Bha am baile gu math beairteach fad iomadh bliadhna air sàilleabh cho soirbheachail 's a bha gnothach cotan an seo. Chaidh còrr is 25,000 duine a mharbhadh nuair a spreadh a' beinn-teine Nevado del Ruiz ann an 1985, a rinn sgrios air a' bhaile: dh'fhàgadh air an Riaghaltas gu robh laigsean mòra anns dòigh a dhèilig iad ris an t-suidheachadh.
ann ann an sgìre mòran nas blàithe agus mòran nas fhliche an coimeas ris an còrr dhen dùthaich 's a tha Eaglais Steafain. Tha sileadh trom ann, fiù 's fad na mìosan nas tioraim, leis nach eil e idir fad air falbh bhon mhuir air an àirde an iar na h-Alba. 'S e àite Cfb ann an sgèile Köppen-Geiger a th' ann an Eaglais Steafain.