polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Sa bhliain 1814 chuir an Gobaharnóir Thomas Davey fógra amach á rá gur chuir an fuadach seo fearg air, agus sa bhliain 1819 chuir an Gobharnóir William Sorell an fógra amach arís agus d’ordaigh go gcuirfí páistí fuadaithe chun Hobart mar a gcothódh an rialtas iad.
Chomh maith leis sin, dhéanadh na hEorpaigh mná a fhuadach, agus fiú i ndiaidh na bliana 1810, nuair a bhí formhór an sealgairí imithe de bharr ídiú na rónta, bhí timpeall caoga seanmhairnéalach agus athdhaoránach ar oileáin Chaolas Bass fós, agus teaghlaigh curtha ar bun acu le Bundúchasaigh mná.
Faoin mbliain 1833, agus le cabhair ón Leifteanant-Ghobharnóir George Arthur, bhí George Augustus Robinson in ann áitiú ar thimpeall 200 Bundúchasach géilleadh agus é á rá leo go gcosnófaí iad agus go bhfaighidís a dtailte ar ais i ndeireadh na dála.
Deirtear freisin go raibh an oiread sin bia ann nach raibh gá ag na Tasmánaigh le teicneolaíocht chasta: bhíodh uirlisí cnáimhe acu ach d’imigh na huirlisí sin as úsáid nuair ba mhó stró a ndéanta ná an tairbhe a bhainfí astu.
comhdhúile orgánacha ina bhfuil difríocht idir na baill i mais mhóilíneach faoi iolraithe de 14.03 u (mais iomlán gach aonaid dhroichead meitiléine den sórt sin, a chuimsíonn adamh carbóin amháin dar mais 12.01 u agus dhá adamh hidrigine de mhais ~ 1.01 u an ceann).
Anois, tugann an chéad trí ainmníocht na trí hidreacarbón le nasc aonair, dúbailte agus triarach; is ionann "-ón" agus céatóin; is ionann "-ól" agus grúpa alcóil nó OH; ciallaíonn "-ocs-" éitear agus tagraíonn sé d'ocsaigin idir dhá charbón, ionas gurb é methoxymethane an t-ainmAIGCF ar éitear dé-mheitile .
Téann an clós seo timpeall an tulaigh mhóir agus séadchomharthaí éagsúla eile, á chur i gcomhartha le suíomhanna ríogachta eile na hÉireann, amhail is Teamhair, Eamhain Mhacha agus Dún Ailinne, a bhfuil chlóis mar an gcéanna acu.
Níl sé soiléir an raibh Tindi ann i gCruachan mar rí, nó ar tógadh é le/do Mhéabh Insítear i scéal eile go raibh deirfiúr Mhéabha, Clothru, ina bhanríon ag Cruachan, sular maraíodh í ag Méabh féin.
Tá dán ar leith sa Dinnseanchas ar Charn Fráich, faoi bheirt leis an ainm úd, duine amháin dóibh ná Fraoch ó ré Mhéabha, agus an duine eile a bhí ina rí na gConnacht sular roinneadh Éire idir Conn agus Eoghan.
Níl a lán tochailte déanta thart timpeall Rátha Chruachan, ach tá gnéithe atá an-chosúil le Ráth Cruachan, Teamhair, agus Eamhain Mhacha nochtaithe ag teicneolaíochtaí amhail radar agus suirbhéireacht maighnéadach.
Bhí uaimheanna talún lena dtaobh, agus tógadh bealach isteach do cheann acu thart ar Uaimh na gCat, ag baint úsáid as gallán Oghaim a bhí ann ar an suíomh agus leithleach i gConnachta, de ghnáth le feiceáil ach amháin i Mumhain.
Tá Cruachan ar an bhfód ag tús agus críoch ann scéil Táin Bó Cúailgne, ón cogar an philiúir sa ríthigh, go dtí troid na dtarbh ag an deireadh, a deirtear a tharla ar cheann de na ráthanna is mó ar an suíomh, Ráth na dTarbh.
D'fhéadfadh go dtagann an t-ainm Uaimh na gCat ó na cait fhiáine draíochtúla le feiceáil sa scéal Fleadh Bhricreann, a tháinig amach ón uaimh agus a d'ionsaigh an triúr gaiscí na nUladh, sular cheannasaigh Cú Chulainn iad.
Faoi dheireadh i 1844 bhain an fiaclóir Meiriceánach Horace Wells úsáid aisti go rathúil air féin chun fiacail a stoitheadh gan phian, agus dhá bhliain ina dhiaidh sin bhain an máinlia Meiriceánach William Morton feidhm aisti mar ainéistéiseach in obráid mhór.
Tugtar Dúnmharuithe Mhám Trasna ar eachtra a tharla ar an 17 Lúnasa 1882 ina dúnmharaíodh fear darbh ainm Seán Seoighe agus ceathrar dá mhuintir i Mám Trasna, ceantar Gaeltachta i gContae Mhaigh Eo.
Glactar leis sa lá atá inniu ann go raibh duine amháin den triúr siúd a crochadh - Maolra Seoighe - neamhchiontach ar fad, ach déanadh neamhaird iomlán dá fhianaise ós rud é gur cainteoir Gaeilge a bhí ann agus ní raibh ach an Béarla ag lucht na cúirte.
D’ionnsuigh mór é le n-a mhardhadh acht d’éirigh leis, go ndeachaigh sé suas ar chrann mór agus d’fhan sé thuas ar ghéagáin an chrainn go dtí breacadh an lae maidin lá ar na bhárach gan greum ná deoch agus é ag crith le faithchíos agus le sgannrughadh.
Ó mhí na Mhárta 2017, tá a cheanncheathrú lonnaithe ar Ché an Phoirt Thuaidh, áit ar féidir leis an bpobal monaí agus airgeadra Éireannach neamhreatha a mhalartú le haghaidh Euro, chomh maith le nótaí bainc Euro ardluacha agus airgeadra “lotaithe”.
Bunaíodh Banc Ceannais na hÉireann an 1 Feabhra 1943, agus ón 1 Eanáir 1972 i leith tá sé ina bhaincéir ag Rialtas na hÉireann de réir Acht an Bhainc Ceannais 1971, ar féidir a fheiceáil i dtéarmaí reachtaíochta mar rud a chuir an t-aistriú fada ó bord airgeadra chuig banc ceannais lánfheidhmiúil.
Ba mheasade an scéal an cogadh: ghabhadh foghlaithe Spáinneacha longa a bhí ag tabhairt gráinne chun na hÉireann, agus cuireadh bac ar easpórtáil línéadaigh, mairteola salannaithe agus ime phicilte, na hearraí is mó a thuilleadh airgead don tír.
Ar 15 Nollaig 1740 chuaigh Samuel Cooke, Ardmhéara Bhaile Átha Cliath, i gcomhairle leis na Tiarnaí Príomh-Bhreitheamh an tArdeaspag Boulter agus Henry Boyle agus leis an Tiarna Seansailéara Robert Jocelyn chun scéim a sheiftiú a laghdódh praghas an arbhair.
Ba iad na taiscéalaithe spáis úd Voyager a hAon agus Voyager a Dó sa bhliain 1979 a thug na chéad ghrianghrafanna d'Amailtia dúinn, ach ina dhiaidh sin ba é an fithiseoir úd Galileo a thóg grianghrafanna ní ba mhionchruinne sna 1990idí.
Thugadh sé léachtanna ar chultúr na hÉireann, agus tá rian na hAthheochana le haithint ar na fuinneoga daite a d’fhág sé i dteach an tsagairt in St Kilda Thiar, mar a raibh sé ina shagart paroiste idir na blianta 1899 agus 1917.
Tá cruthú ar an dáta 1550 i gcáipéis in Oifig na nAnnála Poiblí faoi Mhaitiú Ó hÚiginn ó 'Dougharane' a fuair bás ar an 9 Eanáir 1558 agus a raibh a shealúchas mar ábhar fiosrúcháin i Sligeach ar an 27 Iúil 1590.
Is amhlaidh, mar shealbhóir suntasach thailte na Breataine Bige agus na n-imeallchríoch, d'fhulaing Mortimer cheana féin ó creachóireacht reibiliúnaithe Ghlyndŵr agus dhealraigh sé go raibh a lán le chailleadh aige ós rud é go leanfadh an t-éirí amach ar aghaidh.
Sa bhliain sin, urghabháil Reginald Grey, 3ú Baron Grey de Ruthyn, tacadóir an Rí nua Anraí, go neamhdhleathach roinnt tailte de chuid Ghlyndwr agus bhí sé freagrach as cúisimh bhréagacha, gur tréatúir é, a chur ina choinne.
Cé go raibh suíomh an chatha díreach taobh istigh d'imeallchríoch na Breataine Bige, bhí, gan amhras, faisnéiseoirí agus comhbháoirí áitiúla go leor ag Glyndŵr, agus d'fhéadfadh sé plean catha cinntitheach a chumadh.
Is dócha, go raibh sé in ann fórsaí athneartacha a thoghairm ó chodanna eile den Bhreatain Bheag, a bheadh in ann dul go tapa thar dúiche chnocach, agus dá bhrí sin bheadh fórsaí na mBreatanach i bhfad níos láidre ná mar a thuig Mortimer.
Mar sin féin, níor rugadh ar Ghlyndwr go fóill, agus toisc gur ritheadh reachtaíocht frith-Bhreatnach sa Pharlaimint Shasanach, chinntigh seo go raibh cúis ag bheagán de mhuintir na mBreatanach tacú le riail leanúnach na Sasanach.
Ba bhua mór é do na reibiliúnaithe Breatnacha faoi Owain Glyndŵr, agus mar thoradh air, cuireadh fad níos mó le héirí amach na mBreatanach agus dí-cobhsaíodh na polaitíochta Sasanacha ar feadh roinnt blianta ina dhiaidh sin.
Mar sin féin, le linn d'Eilís bheith i réim, is beag a fuair sé de bharr na iarrachtaí a rinne sé bheith mór leis an mBanríon, cé gurbh é an chéad duine riamh ar tugadh "Abhcóide na Banríona" air agus ar tugadh paitinn tosaíochta dó, sa bhliain 1597.
Sa lá atá inniu ann, is mó atá aithne air mar gheall ar an méid a rinne sé ar son fhealsúnacht eolaíocht na linne seo, mar dhuine a mhol an sceipteachas, an bhreathnóireacht agus an réasúnaíocht ionduchtach mar an t-aon bhunús amháin leis an eolas eolaíochta.
Scaoileadh cainníochtaí móra d’ábhar radaighníomhach isteach san atmaisféar, rud a d’éilligh earraí bia agus ábhair bheatha i roinnt tíortha Eorpacha ar leibhéil a bhí suntasach ó thaobh na sláinte de, rud ba chúis le breoiteachtaí agus riochtaí sláinte ba bhagairt do shaol daoine.
Tarlaíonn atáirgeadh neamhghnéasach freisin trí gheimí, filiméid ilcheallacha a tháirgtear i gcupáin ar leith ar fhoircinn duilleog nó gais ar leith, agus is féidir leo seo fás ina phlanda nua neamhspleách, díreach mar a dhéanann bleibeanna ó phlandaí bláfara.
Sa bhliain 1827, agus é ag breathnú trí mhicreascóp ar cháithníní a fhaightear i grán pailine san uisce, thug sé faoi deara gur bhog na cáithníní tríd an uisce, ach ní raibh sé in ann na meicníochtaí ba chúis leis an mbogadh céanna a fháil amach.
Bhí sé mar theoiric le fada gurb iad adaimh agus móilíní bunús an ábhair, agus go leor blianta ina dhiaidh sin, d'fhoilsigh Albert Einstein an páipéar sa bhliain 1905 ina mhíníonn sé go mion beacht conas a bhí an ghluaiseacht a thug De Brún faoi deara ina thoradh ar an phailin a bheith á n-aistriú ag móilíní uisce aonair.
Smaoinigh ar na cáithníní a d’astaigh grán pailine Brown agus iad ag gluaiseacht go randamach in uisce: Tá a fhios againn go bhfuil móilín uisce timpeall agus 0.1 ar 0.2 nm i méid, ach go raibh na cáithníní a bhí á n-iniúchadh ag Brown timpeall is cúpla micriméadar i méid (níor chóir iad seo a mheascadh suas leis an gcáithnín pailine féin, a bhí thart ar 100 micriméadar).
Mar sin, an bhrúnghluaisne atá faoi cháithnín i leacht tagann sé de bharr éagothroime mheandrach sna comhfhórsaí déanta ag imbhualadh an cháithnín leis na móilíní leachta (atá i bhfad níos lú ná é agus a bhfuil gluaisne theirmeach randamach fúthu).
Mar sin féin, is do Robert Brown, luibheolaí, a chuirtear síos an fhionnachtain go minic de bharr an staidéir a rinne sé sa bhliain 1827 ar ghrán pailine ón phlanda úd Clarkia pulchella ar fionraí in uisce faoin micreascóp nuair a chonaic sé mioncháithníní, teilgthe amach ag an grán pailine, forghníomhaitheach gluaiseacht chorraithe.
Is é treo an fhórsa ar bombardú adamhach atá ag athrú de shíor, agus ag amanna éagsúla go bhfuil an cáithnín bhuail níos mó ar thaobh amháin ná eile, as a dtiocfaidh an nádúr cosúil gcruthaíonn sé randamach de na tairiscint.
Soláthraíonn bealach 115C Bus Éireann nasc comaitéireachta le Baile Átha Cliath trí Baile Íomhair, Ráth Fhearna, Cnoc an Línsigh agus Maigh Nuad go dtí an Muilleann gCearr le turas amháin ar maidin agus turas tráthnóna ar ais ó Luan go hAoine go huile.
Má théann comhdhúil a bhfuil áit do leictreondís aici (is é sin, comhdhúil ar aigéad í de réir theoiric fhairsingithe Lewis ar an aigéad) agus an fhluairíd hidrigine le chéile, agus ceann de leictreondíseanna an adaimh fhluairín ag dul san fholúntas atá ag aigéad Lewis di, cruthófar móilín sáraigéid: gheofar aigéad fluarantamónach SbF5-FH, má théann an fhluairíd hidrigine agus an pheantafluairíd antamón SbF5 le chéile.
Bhí aithne ag lucht déanta na gloine le fada an lá ar an aigéad hidreafluarach, ós rud é go bhfuil sé ar an mbeagán ceimiceán ar féidir leo gloine a chreimeadh, ach ba é an ceimiceoir Sualannach Carl Wilhelm Scheele a bhí in ann roimh aon duine eile cainníocht mhór den aigéad hidreafluarach a tháirgeadh.
Chaill sé radharc a shúl in aois a thrí bliana leis an mbolgach, agus in aois a dhá bhliain déag thosaigh sé ag foghlaim conas seinm ar an gcláirseach ó Bhríd Ní Chatháin, bean uasal a bhí oilte ar an ealaín sin mar ba ghnách lena leithéidí ag an am.
Tar éis dó céim a bhaint amach san Central High School sa bhliain 1928, chuaigh sé ar aghaidh ag staidéar i gColáiste Mianadóireachta agus Teicneolaíochta Michigan áit ar bhain sé an chéad Bhaitsiléir Eolaíochta sa Cheimic amach sa scoil.
Is é an t-aon speiceas a sheadánaíonn go rialta ar dhaoine ná Dermatobia hominis, Speicis eile d'Oestridae, seadánaíonn siad ar bheostoc mar eallach agus caoirigh, chomh maith le hainmhithe fiáine ar nós eilifintí agus srónbheannaigh.
Bhí an prionsabal ar eolas ag na Sínigh is na Seapánaigh faoin 17ú céad, agus máistir ceartá iarainn, William Kelly , sna Stáit Aontaithe i 1846, ach thug Henry Bessemer an próiseas isteach go rathúil sa Bhreatain ar bhonn trádálach i 1856 agus ainmníodh as é.
Sa bhliain 1746, agus é 18 mbliana d'aois, chuaigh sé isteach in Ollscoil Ghlaschú, ag staidéar ann ar feadh ceithre bliana sular chaith sé ceithre bliana eile in Ollscoil Dhún Éideann, rud a chuir lena chuid staidéir leighis.
Bhí sé ina Ollamh le hAnatamaíocht agus Ceimic in Ollscoil Ghlaschú ar feadh 10 mbliana ó 1756, agus ansin ina Ollamh le Leigheas agus Ceimic in Ollscoil Dhún Éideann ó 1766, ag teagasc agus ag léachtóireacht ann ar feadh níos mó ná 30 bliain.
Bhí na cineálacha athchúrsála seo á dtiomáint ag an mbuntáiste eacnamaíoch a bhain le hábhair athchúrsáilte a fháil in ionad ábhair íona, agus an gá atá le dramhaíl a bhaint i gceantair ina bhfuil níos mó daonra i gcónaí.
Faoin gCéad Chogadh Domhanda, bhí na mílte peddlers den sórt sin ag fánaíocht ar shráideanna chathracha Mheiriceá, ag baint leasa as fórsaí an mhargaidh chun ábhair iar-thomhaltóra a athchúrsáil i dtáirgeadh tionsclaíoch.
I measc na nuálaíochtaí ag Séipéal Chormaic, tá: ballaí d’eisléir gaineamhchloiche; áirsí leathchiorclacha ar fhuinneoga agus ar dhoirse; sraith ord-áirsí mar mhaisiúchán ar na doirse seo; corp agus saingeal sa leagan amach ; réimse móitífeanna tipiciúla - fiarláin, rachtáin agus scrollaí ar mhullach colún.
Foirm ailtireachta a bhí leitheadúil in iarthar na hEorpa ón 10ú-12ú céad, a fuair an t-ainm de bhrí gur úsáideadh gnéithe Rómhánacha cosúil le colúin is áirsí cruinne, bíodh is gur úsáideadh iad ar bhealaí neamh-Rómhánacha chun cúlbhánna, aghaidheanna, túir is coirp le han-chuid sraitheanna stuabhealaí a mhaisiú.
Tá an dealramh air, agus aird ar an méid fianaise arb ann di go dtí seo, gur tugadh úsáid iarainn isteach in Éirinn de réir a chéile, cé go raibh leas fós á bhaint as uirlisí cré-umha le haghaidh nithe laethúla agus le haghaidh maisiú.
Is dealraitheach go raibh an saol in Éirinn le linn na hIarannaoise geall leis an saol le linn trátha ní ba luaithe, sa dóigh is go raibh cónaí ar fheirmeoirí i lonnaíochtaí beaga cosanta nó thart orthu, agus gur úsáideadh dúnta cnoic agus imfháluithe barr cnoic ón gCré-umhaois Dhéanach ar fud na haimsire.
Ina fhear cúthail, ba dhuine mór le rá é bhí Cavendish ina dhaoine mór le haghaidh cruinnis agus beachtais iontach ina chuid taighde ar chomhdhéanamh an aeir atmaisféaraigh, airíonna na ngás éagsúil, sintéis an uisce, an dlí a rialaíonn aomachán agus éaradh leictreach, teoiric meicniúil teasa, agus áirimh dhlús an Domhain.
Ba é Vitalii Khlopin a bhí i gceannas ar roinn na fisice san institiúid, agus ba iad Georgii Gamov (nó George Gamow, mar a litríodh sé a ainm i ndiaidh dó socrú síos sna Stáit Aontaithe) agus Lev Mysovskii a mhol go dtógfaí cioglatrón le haghaidh na hinstitiúide.
Tarlaíonn a leithéid i leith na néarcheall san inchinn freisin, ach amháin nach bhfuil an dípholarú is an t-athpholarú leath chomh rialta leis an bpróiseas sa chroí, agus déantar an leictreinseifealagram a eascraíonn uaidh sin a thaifeadadh le leictreoidí a chuirtear ar an gcloigeann.
Chomhcheangail na Fuigeanna leis an Pháirtí Liobrálach nua sna 1850idí, cé gur fhág roinnt Fuigeanna uaisle an Páirtí Liobrálach i 1885 chun an Pháirtí Aontachtach Liobrálach a bhunú, a chónascadh le hiomaitheoirí na Liobrálaithe, an Páirtí Coimeádach nua-aimseartha sa bhliain 1912.
Ní thagann an chuid is mó de na diapirí ar an dromchla chun bolcánáin a dhéanamh, ach ina ionad sin moillíonn siad, fuaraíonn siad, agus de ghnáth soladaíonn siad 5 go 30 ciliméadar faoi thalamh mar plútóin .
Tá siad comhdhéanta de mhaiseanna ilghnéitheacha, nó plútóin , coirp de bhruthcharraigeacha de thoisí neamhrialta is féidir iad a aithint ó bhruthcharraigeacha in aice láimhe le roinnt comhcheangal de chritéir lena n-áirítear aois, comhdhéanamh, uigeacht, nó struchtúir inléarscáilte.
Is é an Dothráicis teanga chumtha na nDothráiceach, áitritheoirí dúchais ficseanúla na Mara Dothráicí i sraith úrscéalta fantaisíochta Fonn Oighir agus Tine de chuid George R. R. Martin, agus ina hathchóiriú teilifíse Cluiche Ríchathaoireacha nó Game of Thrones.
Deir David Peterson "Tá a fhios agat, is dócha nach bhfuil a fhios ag formhór na ndaoine conas mar a fhuaimnítear an Araibis, mar sin, don té aineolach, b'fhéidir go gcloiseann sí cosúil leis an Araibid. Ach don té a bhfuil aithne aige ar an Araibis, ní chloiseann sí. Táimse den tuairim gur meascán idir an Araibis agus an Spáinnis, i ngeall ar na consain déadacha."
Sa bhliain 2012, tugadh an t-ainm "Khaleesi" (foghraithe chal-Í-saoi, cé gur cruathaíodh an focal le béim ar an gcéad shiolla) do 146 cailíní nuabheirthe i SAM, 'sé sin an téarma Dothráicise do bhean khal nó rialtóir, agus an teideal glactha sa tsraith ag an bpríomhcharachtar Danaeras Tairgéirian.
Dá mbeadh aon shampla Dothráicise le bheith scríofa i gcruinne Fonn Oighir agus Tine, bheadh an córas forbartha sna Cathracha Saoire agus oiriúnaithe don Dothráicis, nó in áit éiginn ar nós Ghis nó Qarth, a bhfuil córais scríofa acu.
Is annamh a fheictear na cnónna ina bhfoirm nádúrtha taobh amuigh de na réigiúin ina bhfásann siad, de bhrí go mbaintear an bhlaosc sheachtrach díobh roimh easpórtáil na gcnónna chun an choighir a fháil, snáithín láidir a úsáidtear chun mataí a dhéanamh.
Thug sé léacht don Chumann Fealsúnachta Bhaile Átha Cliath sa bhliain 1683 faoi eolaíocht nua, 'Foirceadal Fuaime' , ina raibh an chéad trácht riamh ar 'fuaimeolaíocht' , agus cheap sé an focal 'micreafón' .
Chreid Peirsigh áirithe gur fionnadh ainmhí a bhí san aispeist: thug siad samandar ar an ainmhí seo, agus iad ag déanamh go maireadh sé sa tine agus go bhfaigheadh sé bás dá dtiocfadh sé i dteagmháil leis an uisce.
Tá fianaise ann go raibh an aispeist á húsáid 4,500 bliain ó shin, ar a laghad, nó bhíodh muintir an réigiúin timpeall ar Loch Juojärvi in Oirthear na Fionlainne ag cur sracadh ina gcuid earraí potaireachta leis an mianra aispeiste ar a dtugtar antaifillít.
Is féidir an téarma úd aispeist nó asbestos a rianú siar go dtí an lámhscríbhinn úd Naturalis Historia nó Stair an Dúlra a tháinig ó pheann Phlinias Mór sa chéad aois A.D. Ba é an téarma a bhí aige ná asbestinon, "an rud domhúchta".
Scríobh Atanás i gCathair Alastair, an Éigipt, timpeall ar 318 AD ná: "Is dual don tine dó a dhéanamh. Cuir i gcás ansin, go bhfuil damhna ann atá cosúil le haispeist na hIndia, mar a deirtear - damhna nach eagal dó dul trí thine, agus é in ann éagumas na tine a nochtadh, ós rud é nach bhfuil sé féin indóite. Aon duine atá in amhras faoi seo, níl uaidh ach é féin a chumhdach san ábhar atá i gceist agus baint don tine ansin."
B’éigean do Bernhard eirí as a cheapachán mar uachtarán ar CFD sa bhliain 1976 nuair a nochtadh le linn éisteachta de chuid Sheanad na Stát Aontaithe gur iarr sé $1 milliún ar Lockheed ina chúiteamh sin go dtabharfaí conradh don chomhlacht aerárthaigh throdaíochta a dhíol leis an Ollainn.
Ar dtús, bhí an institiúid i mBaile Átha Cliath le bheith ar campas aontaithe le haghaidh scoile a dtabharfaí Institiúid Teicneolaíochta Bhaile Átha Cliath air ina dhiaidh sin, ach, ina ionad sin, bunaíodh institiúid nua mar a rinne i Luimneach.
Catagóir d’institiúidí ardoideachais in Éirinn is ea an Foras Náisiúnta um Ard-Oideachas , chun oideachas teicniúil ardleibhéil a sholáthar os cionn chaighdeán na gColáistí Teicniúla Réigiúnacha a bhí ann ag an am.
Fágadh an reachtaíocht in Éirinn go dtí an bhliain dár gcionn; ar 19 Aibreán 1923 in Éirinn, ritheadh an t-Acht um Am Samhraidh (tháinig an t-athrú bliantúil ar bhonn buan sa Chreat Reachtaíochta na hÉireann ó 1925 ar aghaidh).
Gach uair a ritheann sruth leictreach i ngléas ar bith (línte tarchuir, trasfhoirmeoirí, scáileán teilifíse nó aon ghléas teaghlaigh leictreach), de bhrí gur sruthanna ailtéarnacha ar mhinicíocht 50 Hz a bhíonn in úsáid sa teaghlach , réimsí den mhinicíocht seo a bhíonn sa timpeallacht den chuid is mó.
Mar sin féin tá imní fhorleathan ann, fiú i measc eolaithe is teicneolaithe, go dtarlaíonn a leithéid de dhrochthorthaí — ailse, míchumthaí breithe is eile — de bharr nochtadh fadtréimhseach do na réimsí leictreamaighnéadacha 50/60 Hz, agus tá na húdaráis ag monatóiriú an scéil is ag déanamh taighde air an t-am ar fad.
Mar sin, rinne sé féin agus a fhoireann gluaisteán leictreach thar a bheith éagsúil a dhearadh, carr spórtúil, ar féidir leis níos mó ná 200 ciliméadar san uair a dhéanamh, ó bheith stadta go dtí 100 ciliméadar san uair níos tapúla ná Ferrari, agus gan fuaim .
Bhí sé ráite sa bhliain 2013 ag Elon Musk, príomhoifigeach feidhmiúcháin an chomhlachta, go bhfuil se de rún ag Tesla bheith ina carr-dhéantúsóir neamhspleách, a mbeadh dírithe sa deireadh thiar ar charranna leictreacha a mhais-tháirgeadh go hiomlán, ar phraghas réasúnta chuig an gnáth thomhaltóir.
Tá cáil ar Elon Musk as an Tesla Roadster a chruthú, arbh é an chéad ghluaisteán leictreach inmharthana na linne seo, Bhí infheistíocht déanta ag Musk i dTesla sa bhliain 2004 agus ó 2008 ar aghaidh, bhí sé ina Phríomhoifigeach Feidhmiúcháin ar Tesla.
Dar leis an Uasal Eberhard, nuair a d’fhéach sé ar na gluaisteáin leictreacha a bhí déanta ag na monaróirí móra gluaisteán sna 1990idí, bhí rud amháin soiléir dó: “Na daoine a rinne na gluaisteáin seo, ní raibh dúil acu bheith ag tiomáint.”
Sa bhliain 1784 cuireadh chun mBéal Feirste é mar chúntóir ag William Ware, orgánaí Theampall Áine i mBéal Feirste, agus i gceann dhá bhliain bhí sé ina ina phrintíseach ag Ware, Rinne sé staidéar ann ar an bpianó agus ar an orgán, agus d’fhoghlaim sé conas pianó a dheisiú agus a atógáil.
Taistealaíonn na hantasubstaintí le himshruthú na fola den chuid is mó, agus mar a bheadh diúracáin dhírithe iontu, seachnaíonn siad cealla sláintiúla, ach déanann ar an antaigin, baictéir nó víris chun dul in iomaíocht leo is iad a chur ar ceal.
Ar 11 Márta 2013, san Aontas Eorpach, tháinig deireadh leis an tréimhse chun deireadh a chur de réir a chéile le tástáil táirgí cosmaideacha ar ainmhithe, rud a chuir toirmeasc ar chosmaidí a tástáladh ar ainmhithe a chur ar mhargadh an Aontais Eorpaigh.
Scaoiltear fuinneamh núicléach amach as núicléas nuair a chomhleáitear dhá núicléón nó dhá núicléas bheaga (mar shampla núicléas de dheoitéiriaim is núicléas de thritiam, dhá iseatóp hidrigine) le chéile chun núicléas níos mó a chruthú.
Roinntear na hadróin de réir líon na gcuarc sna baróin ina bhfuil corruimhir cuarc , arb iad an prótón agus an neodrón na cinn is fearr a bhfuil aithne orthu; agus na méasóin ina bhfuil líon cothrom de chuairc , , arb iad na pióin agus na céóin is fearr aithne orthu.
Rinneadh coimisinéirí de chuid na Corónach suirbhé na Deasmhumhan agus suirbhé Peyton tar éis gur ceapadh iad sa bhliain 1584 chun scrúdú a dhéanamh ar na tailte a coigistíodh in Éirinn i ndiaidh an éirí amach i nDeasmhumhain.
Baintear leas as timthriall Born-Haber chun eantalpacht laitíse a ríomh, trí chomparáid a dhéanamh idir an t-athrú caighdeánach eantalpachta ar fhoirmiú chomhdhúil ianach leis an eantalpacht a theastaíonn chun iain ghásacha a dhéanamh as na dúile.
Tá cealla breosla difriúil ón gcuid is mó de na ceallraí agus iad ag iarraidh foinse leanúnach breosla agus ocsaigine chun an t-imoibriú ceimiceach a choinneáil ar siúl, ach is iondúil gur as miotail agus as a n-ian nó a n-ocsaídí atá an fuinneamh ceimiceach atá, go coitianta, cheana féin i láthair sna ceallraí, ach amháin i sreabhchadhnraí.
Bothán ar thaobh an bhóthair, i ndáiríre, a bhí sa ‘chaisleán’ seo, a bhí suite ag Crosbhóthar Bhaile Thomáis, cúpla míle siar an bóthar ó Dhún Dealgan, ar an phríomhbhóthar idir an baile sin agus Carraig Mhachaire Rois i gContae Muineachán.
Chuir Nicolás Ó Cearnaigh, dalta cáiliúil de chuid Airt, síos ar an bhothán seo mar ‘a wretched hole where Murphy dwelt. Bhí páirc darbh ainm ‘Grottefield’ taobh thiar den bhothán agus ceaptar go raibh fochla de shaghas éigin sa pháirc seo tráth agus is dócha gur bhaist Art a bhothán i ndiaidh ainm na páirce.
Lóchrann dóchais a bhí ann i dtalamh bán an naoú haois déag, am a raibh an teanga, dar le Diarmaid Ó Doibhlin ‘ag imeacht ina rith collaigh i dtreo imeall an duibheagáin.’ Ach i bparóiste Chill Choirle bhí neart fuinnimh fós fágtha sa teanga cois tine ag an am seo agus is cosúil nach raibh fadhb ar bith ag Art a chuid comharsan a mhealladh isteach chuig Grotto Place Castle chun bheith páirteach i saothrú an léinn Ghaelaigh.