polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Go fóill féin, is féidir go mbíonn go leor leabhar cócaireachta bácála, go háirithe ó thíortha Lochlannacha, tagairt a dhéanamh dí go fóill mar hartshorn or hornsalt , nuair a glaoitear “hirvensarvisuola” uirthi i bhFionlainnis, "hjortetakksalt" san Ioruais, "hjortetakssalt" i Danmhairgis, "hjorthornssalt "i Sualainnis, agus" Hirschhornsalz "i nGearmáinis.
I gcomparáid le sóid aráin nó potais, tá buntáiste ag hashorn as níos mó gáis a tháirgeadh ar an méid céanna gníomhaire, agus gan aon bhlas goirt nó gallúnaí a fhágáil sa táirge críochnaithe, toisc go ndianscaoileann sé go hiomlán i dtáirgí uisce agus gásacha a ghalaíonn le linn bácála.
Má ritear an gás amóinia i dtuaslagán uiscí láidir de sóidiam monaihidrigine décarbónáite Athraíonn HCO 3, 2 CO 3, agus H 2 O) tiontaíonn sí ina gnáth-charbónáit amóiniam 2 CO 3 ), ar féidir a fháil sa riocht criostalach ó thuaslagán a ullmhaítear ag thart ar 30 C. Scaoileann an chomhdhúil seo, nuair a nochtar san aer í, amóinia amach agus téann sí ar ais go décharbónáit amóiniam.
Tar éis d'Eudes de Deuil teacht thar n-ais ón gcrosáid, deineadh ab Shaint-Corneille de Compiègne de, rud a tharla i Mí Dheireadh Fómhair insan mbliain 1150, agus deineadh ab Shaint-Denis de nuair a fuair Suger bás ar an 13ú lá de Mhí Eanáir insan mbliain 1151.
Ní raibh gach duine sásta glacadh le hEudes de Deuil mar ab áfach, agus do dhein drong manach iarracht fáil réidh leis: Do chuireadar ina leith gur bhain sé mí-úsáid as ciste na mainistreach - is fíor go raibh ciste na mainistreach éirithe gann de bharr réiteach i gcomhair na crosáide - agus gur dhúnmharfóir a bhí ann fiú.
Is amhlaidh go bhfuil an t-ainm Goibniu fréamhaithe ón tSean-Ghaeilge gobae ‘gabha’, Breatnais gof ‘gabha’, Gaillis gobedbi ‘leis na gaibhne’, atá go léir gaolta leis an Liotuáinis gabija ‘tinteán beannaithe’, gabus ‘féithiúil, glic’.
Bhí sí ina comhiarrthóir ar thionscadal rathúil ón Aontais Eorpaigh, a bhunaigh an láithreán gréasáin agus aip 'Hello Brain' chun cur ar chumas daoine a mhealladh chun sláinte inchinne agus chun leideanna a sholáthar maidir le sláinte inchinne a chosaint.
Ar dtús curtha sa Cementerio General capitalino - áit ar thug an dochtúir agus an scríbhneoir Julio Enrique Ávila na hóráidí cois uaighe agus na mic léinn ard-scoile Manuel F. Chavarría agus Rafael Vásquez - dornán blianta in a dhiaidh sin, aistríodh iarsmaí Espino chuig 'Cripta de Los Poetas', sa reilig phríobháideach 'Jardines del Recuerdo', ó dheas de chathair San Salvador.
Lucht ceannais próta-stairiúil na Mumhan roimh éirí na n-Eóganachta sa 7ú haois ab ea na Dáirineleaganacha eile Dárine, Dáirfine, Dáirfhine, Dárfine, Dárinne, Dairinne, aitheanta níos deireanaí go ríoraíoch mar Corcu Loígde.
De réir an scéil Táin Bó Flidais, ar cheann desna trí laoch-aicme na hÉireann ab ea Clanna Dedad (agus na cinn eile Clanna Rudraige, a gcolanna ceathrar Ulad, agus na Gamanrad as Irrus Domnann), a raibh gaol acu leis na Laigin.
Úsáidtear go, ní agus araile in áit gur, níor mar mhíreanna briathartha fiú más briathar rialta atá i gceist: Agus bíonn dh"' in áit -r roimh guta ní chaitheas in áit níor chaith mé, ní dh'ólas in áit níor ól mé.
Fuaimeanna ná fuaimnítear, scríobhadh de ghnáth mar shampla anso iad mar a bhíonn siad scríobhtha sna lámhscríbhinní, i bhlach i bhfolach, freach fuireach, próiste paróiste, trim tirim, agha aghaidh , anú ar ndóigh, crí, crích, faor faobhar, sléite sléibhte, uí uibhe.
Bhí sé dírithe ar an bpobal a bhí Rómhánach ó thaobh cultúir de ina ríocht (a chlúdaigh an chuid is mó de Leithinis na hIbéire agus iarthar agus deisceart na Gaille, agus ba nasc ríthábhachtach é idir an dlí in Iarthar Impireacht na Róimhe i dtreo a deiridh agus an traidisiún dlí ba cheannasaí a mhair sa réigiún sin den Eoraip, mar a lán eile, go dtí gur códaíodh an dlí náisiúnta sa naoú haois déag.
Is cosúil, áfach, go raibh an cód ar eolas i measc na Viseagotach faoin teideal 'Lex Romana', nó 'Lex Theodosii', agus ní go dtí an 16ú haois gur tugadh an teideal Breviarium :Portús) air, chun idirdhealú a dhéanamh air ó athmhúnlú an chóid, an Lex Romana Curiensis a tugadh isteach i dtuaisceart na hIodáile sa 9ú haois le haghaidh na Rómhánach de chuid na Lombairde.
Ón imthoisc gur chuir an Breviarium athscríbhinn ríoga air roimh ré, á ordú gur cheart cóipeanna de, arna ndeimhniú faoi láimh Anianus, a bheith glactha' go heisiatach mar dhlí ar fud ríocht na Viseagotach, tá tiomsú an chóid tugtha go dtí Anianus ag go leor scríbhneoirí, agus is minic a ainmnítear é mar Breviarium Aniani.
Príomhluach an chóid Viseagotach is ea a áisiúlacht mar fhoinse don Dlí Rómhánach lena n-áirítear an chéad chúig leabhar den Codex Theodosianus, cúig leabhar de chuid Sententiae Receptae de Julius Paulus, agus go dtí go bhfuarthas lámhscríbhinn sa leabharlann chaibidil i Verona, a raibh an chuid is mó de Gaii Institutiones' ann, ba í an t-aon obair í inar tháinig aon chuid de scríbhinní institiúideacha an phríomhshaineolaí dlí sin chugainn.
Ba é éifeacht an phortúis ná traidisiúin an dlí Rómhánaigh a chaomhnú in Aquitania agus Gallia Narbonensis, a rinneadh Provence agus Septimania astu níos déanaí, rud a threisíonn a leanúnachas buan, agus a briseadh i dtuaisceart na bhFranc.
In 1932 d’aimsigh Karl Jansky, fisicí agus innealtóir raidió i Meiriceá, radathonnta a bhí ag teacht ó fhoinse aineoil i lár ár réaltra agus é ag déanamh staidéar ar son Bell Laboratories ar céard ba chúis le trasnaíocht i radaimhinicíochtaí.
D’fhulaing sé laghdú trom go gairid ina dhiaidh sin, áfach, nuair a thosaigh an ghéarleanúint ar ghníomhaíochtaí ilchultúrtha san Aontas Sóivéadach tar éis na ré Stailíneachais, agus tar éis cosc a bheith curtha ar ghluaiseacht Esperanto na n-oibrithe sa Ghearmáin a tháinig i bhfeidhm díreach tar éis gabháil cumhachta na Naitsithe i 1933.
Baineann SAT úsáid as Esperanto mar theanga oibre agus tá sé mar aidhm aige Esperanto a úsáid chun cur ar chumas daoine aonair, eagraíochtaí agus oibrithe forásacha i ngach tír smaointe a mhalartú agus teacht le chéile ar bhonn comhionannais beag beann ar bhacainní náisiúnta.
Tugadh faoi ndeara ag scoláirí go bhfuil Cluain Muirís ach urchar méaróige ón teorainn idir Longfort agus Liatroim, agus an chloch ina déanamh i gcríocha stairiúil na Conmhaícne" a scaradh tráth ríocht na Mí ó chúige Connacht.
Ba iad na Spáinnigh agus na Portaingéalaigh a rinne na gaileoin ba thoirtiúla agus iad á n-úsáid acu chun trádáil thar sáile; dhéanadh gaileoin Mhainile turas gach bliain ar feadh breis is 250 bliain idir na hOileáin Fhilipíneacha agus Acapulco i Meicsiceo, ag iompar airgid siar agus amhshíoda soir.
Nuair a chuaigh Armáid na Spáinne i ngleic le cabhlach Shasana in 1588 ba ghaileoin iad na príomhlonga cogaidh ar an dá thaobh; bhí gaileoin thapa na Sasanach go maith chun ionsaí, ach bhí buanseasmhacht i ngaileoin luchtmhara na Spáinne i rith an chomhraic agus sna stoirmeacha móra ar an mbealach abhaile, agus tháinig a bhformhór slán.
Níor pósadh í agus Lopez, ach ag an am céanna, ní raibh an pósadh bailí idir í féin agus Quatrefages de réir an dlí, mar ní bhfuair Quatrefages cead óna Cheannasaí Airm ríomh an pósadh, agus ní raibh aon chlainne idir an mbeirt.
Sa bhliain 681, maraíodh idir Dhúngal Eilni, de shliocht Dhál Araí an Tuaiscirt agus rí na gCruithne, agus rí Chiannachta Ghleann Gheimhin, ag Maol Dúin mac Maoil Fhithrigh de Chineál Eoghain, i nDún Ceithirn .
D'fhoilsigh Sadlier ocht leabhar déag i gCeanada—cúig úrscéal, cnuasach gearrscéalta, caiticeasma agus naoi n-aistriúchán ón Fhraincis—chomh maith le roinnt alt a thug sí saor in aisce d'iriseáin mar The Pilot agus American Celt.
Sa bhliain 681, ámh, maraíodh Dúngal agus a chomhghuaillí, Cenn Fáelad rí Chiannachta Gleann Geimhin as tuaisceart Chontae Doire, ag Dún Ceithirn (Sconsa an Fhathaigh an lae inniu, i bparóiste Dhún Bó taobh thiar den Bhanna) ag Máel Dúin mac Máele Fithrich de Cenél Meic Ercae de chuid Chineál Eoghain.
Thug sí géineolaíocht do lucht féachana níos leithne i bhféilire Aidbhinte an Institiúid Ríoga 2013, áit a raibh sí i bhfíseáin ar chrómasóim duine 1, chrómasóim dhaonna 14, DNA mitochondrial agus freisin sa Gailearaí Eolaíochta, Baile Átha Cliath.
Foilsíodh a cuid taighde ar éabhlóid mhóilíneach agus ar ghéanómaíocht chomparáideach i bpríomhirisí eolaíochta piar-athbhreithnithe - Nature, Nature Genetics, Bithfhaisnéisíocht, Taighde ar Ghéanóma, PNAS agus an iris Giosta san áireamh.
Bronnadh McLysaght Deontas Comhdhlúiteora Chomhairle Taighde na hEorpa 2018–23, deontas Taighdeora Tosaithe ERC ó 2013 go 2018 ar Fhondúireacht Taighde na hEorpa, agus Gradam Taighdeora Óg Uachtarán na hÉireann ag Fondúireacht Eolaíochta Éireann i 2005.
Fuair McLysaght oideachas i gColáiste na Tríonóide agus bronnadh céim Baitsiléir Ealaíon uirthi i nGéineolaíocht i 1998, agus PhD ina dhiaidh sin i 2002 le haghaidh taighde faoi mhaoirseacht Kenneth H. Wolfe ar éabhlóid na heagraíochta géanóm veirteabrach.
Nuair a tugadh modhanna nua tógála isteach sa 19ú haois d’imigh roinnt mhaith de na sean-nósanna agus den sean-eolas, ach tá tábhacht stairiúil leis an tsaoirseacht úd in Éirinn agus in áiteanna eile agus tá éileamh éigin fós uirthi.
Chaith sé ceithre bliana leis an sorcas; thosaigh sé ann nuair a fuair sé glaoch ó ghrúpa a bhí ag cur na Gaeilge chun cinn, ag iarraidh air le dul isteach sa sorcas toisc go raibh siad ag iarraidh an teanga Ghaeilge a thabhairt isteach sa léiriú sorcais.
Bhí Dáithí Ó Sé ag obair go páirtaimseartha le TG4 nuair a bhí sé ag múineadh, dar le Dáithí bhain sé taitneamh as gach lá a raibh sé a mhúineadh ach bhí fonn air obair ar feadh TG4 nuair a cuireadh ceist air toisc go raibh sé fiosrach faoi.
Tháinig an-rath ar na sraitheanna a bhí bunaithe i Meiriceá agus i 2009 craoladh an clár Dáithí ar toir agus sa chlár seo bhí Ó Sé ag leanúint saol d'amhránaí a bhfuil clú agus cáil orthu i gcomhair a cheol tíre cosúil le Dolly Parton agus Johnny Cash.
Is dócha gur breiseáin níos deireanaí é an nasc le clann Uí Cheinnsealaigh, toisc go deireann foinsí eile gur shliocht de chlann aduaine Uí Garrchon, cuid den Dál Messin Corb, é rí na Laighean a bhí i réim sa Nás i ré Phádraig.
Is amhrasach é croineolaíochtaí na nAnnála, óir gur scríobhadh é go siarghabhálach sa 9ú haois, um dátaí sa bheathaisnéisí le Muirchú moccu Mactheni agus Tirechán, naomhseanchaithe is luaite Phádraig, a thabhairt le chéile.
I rith ionsaí na hÉireann ag Clann Mhíle, dhún Donn a shúile ar Ériu na dTuath Dé Danann, ar cheann de na déithe eapainmneacha na hÉireann, agus bháigh' sé dá bharr i longbhriseadh amach ón gcósta iardheisceart.
Tugtar ainmneacha éagsúla ar an Alltar agus áiteanna laistigh de, san áireamh Tír nAill , Tír na Tairngreachta, Tír na nÓg, Tír fo Thoinn, Tír na mBeo, Magh Meall, Magh Fhinnairgid, Magh Airgidnéal, Magh Ioldathach, Magh Chiúin, agus Eamhain Abhlach.
Is amhlaidh go bhfuil an t-Alltar i Miotaseolaíocht na nGael mar a chéile leis an Elysium i Miotaseolaíocht na Gréige, agus d'fhéadfadh é go bhfuil chomhbhunús ársa acu i reiligiún Prótai-Ind-Eorpach.
Ba é WA Gosline an chéad duine a cheap go raibh an dá speiceas mar an gcéanna sa bhliain 1940, ach b'iad an bheirt Njiseen & Isbrücker a chuir an dá cheann le chéil sa bhliain 1970, ag tabhairt cúiseanna leordhóthanach leis sin a dhéanamh.
I mí Aibreáin 1165, rinne na hUlaid faoi cheannas Eochaidh Mac Doinn Sléibhe ionsaí in éadan Muircheartaigh mhic Lochlainn, ag déanamh ruathair ar Uí Méith, Uí Breasail (i mbarúntacht Uí Nialláin Thoir, Contae Ard Mhacha an lae inniu) an Dál Riada.
De réir an tsean-nóis, gurbh iad na Trí Colla, triúr sin-dubhó Choinn, a chloígh rí Ulad, Fergus Fog ag Achad Leith-dheirg i gContae Mhuineacháin, ghabh críocha uile na nUlad taobh thiar den An Rí agus Loch nEathach, agus dhóigh Eamhain Mhacha.
Sa Rúraíocht de chuid miotaseolaíocht na nGael, a caomhnaítear i lámhscríbhinní ón the 8ú haois ar aghaidh, deirtear go raibh na hUlaid i gceannas ar fud tuaisceart Éireann ar fad, an teorainn ó dheas ag síneadh ón mBóinn san oirthear go dtí an An Drobhaois san iarthar.
Sa bhliain 563, de réir Annála Uladh, bhí achrainn intíre le toradh go ndearna Báetán mac Cinn na gCruithne cinneadh le hUí Néill an Tuaisceart, á ngeallúint chríocha taobh thiar den Bhanna, Ard Eólairg agus an Laoi.
Mar thoradh Chath Chraobh Tealcha, ní raibh na hUlaid in ann tacaíocht a thabhairt do Bhrian, nuair a tháinig sé sa bhliain 1006 i gceannas arm d'fir as fud na hÉireann, ag iarraidh tairbhe Uí Néill an Tuaiscirt a fháil.
I rith na 9ú agus 10ú haoiseanna, bhunaigh na Lochlannaigh roinnt bunáiteanna i nUlaid, go háirithe ag Áth na gCasán, Loch Cairlinn, Loch nEathach, agus Loch Cuan, agus port suntasach ag Ulfreksfjord, suite i Latharna, Contae Aontroma.
Más fíor, b'fhéidir gurb é seo an fáth gur roghnaigh sé Ard Mhacha, gar d'Eamhain Mhacha, mar suíomh a dheoise, mar a bhí fós faoi cheannas na nUlad; agus furasta an fáth gur cuireadh faoi é i n-oirthear na nUladh in ionad Ard Mhacha, mar a bhí ansin faoi cheannas na nOiriall.
Ruairí, possibly inspired by an deis chun críocha ársa na nUlad a fháil ar ais, d'fhéadfadh é gur áitigh Ruairí de Courcy dul siar, agus rinneadh ruathair ar Ard Mhacha Armagh sa bhliain 1189, agus ar Dhoire agus Inis Eoghain sa bhliain 1197.
Tá an t-ainm fréamhaithe ón Seán-Ghaeilge ul, le brí "féasóg".1 ul, féasóg, ar eDIL Litríonn an scríbhneoir de dheireadh na 7ú haoise, Muirchú, Ulaid mar Ulothi ina shaothar Beatha Phádraig.
Tá scéalta na Rúraíochta suite le linn réimse Conchúir mhic Neasa, rí na nUlad ag Eamhain Mhacha, agus insíonn siad faoin gcoinbhleacht leis na Connachta, i gceannas na banríona, Méabh, agus a fir chéile, Ailill mac Máta.
Sa bhliain 1018 ag Ulfreksfjord, chloígh arm Éireannach i gceannas rí darbh ainm Conchobar i dteannta lena gcomhghuaillithe Lochlannaigh i gceannas Eyvind Urarhorn, mórfheachtas major na nGall tosaithe ag Iarla Inse Orc, Einar Sigurdsson, a bhí ag iarraidh flaitheas a athar ar na bealaí mara idir Éirinn agus Albain a athdhearbhú.
Sa bhliain 1178, agus John de Courcy dulta ar gcúl go Gleann Riabh i Machaire Conaille , rinne Mac Doinn Sléibhe, i dteannta le Murchadh Ó Cearbhaill, rí Oiriall, ruathar ar na Normannaigh, agus mharaigh siad timpeall 450, le 100 bás ar a dtaobh féin.
Mhol sí an rún ab é an toradh a bhí air ná gurbh í Béal Feirste an chéad Chomhairle le Pá Maireachtála i dTuaisceart Éireann - ag íoc pá cothrom leis na fostaithe go léir - ag teorann úsáid na gConraithe Nialais - le bealaí fiúntacha chun dul i ngleic le bochtaineacht agus gur fiú an obair an luach saothair.
Chuidigh Claire freisin le polasaithe soláthair Chomhairle Cathrach Bhéal Feirste a athrú chun ligean do chuideachtaí atá ag gabháil d'imghabháil cánach a eisiamh - ag cinntiú go bhfuil déileáil níos cothroime ann don sparán poiblí agus do ghnólachtaí beaga áitiúla.
Chomh maith le bheith i gceannas ar fheachtais rathúla chun Oifig Phoist Bhóthar Lios na gCearrbhach a athbhunú sa bhliain 2013, bainistíocht tráchta níos fearr i bhFionnachadh sa bhliain 2014 agus ar shaincheisteanna éagsúla cosúil le saoráidí athchúrsála agus iompar inbhuanaithe a fheabhsú.
Chuidigh Hanna leis an rún a thabhairt chun an Tionóil ag leagan amach moltaí costáilte, ciallmhara chun tacaíocht fhiúntach a sholáthar do chostais chúram leanaí do theaghlaigh atá ag obair - ag cuidiú le mná agus scileanna a choinneáil san ionad oibre.
Ba í Hanna an chéad bhall den PSDLO chun imní a chur in iúl faoi chinneadh an PSDLO comhairleoirí an Iúir vóta a chaitheamh chun páirc imeartha a ainmniú i ndiaidh Réamonn Mhic Raois, stailceoir ocrais an IRA.
Tharla an t-aon eisceacht don traidisiún coinbhinsiúin ainmniúcháin seo le Super Bowl 50, a imríodh ar an 7 Feabhra, 2016, tar éis shéasúr rialta 2015, agus an bhliain dár gcionn, d'fhill an t-ainmníocht ar uimhreacha Rómhánacha le haghaidh Super Bowl LI, tar éis shéasúr rialta 2016 .
Ciallaíonn na braiteoga nó na barbail, saintréith de chuid na n-iasc, a shíneann ar gach taobh den ghiall uachtarach agus, i roinnt speiceas, den ghiall íochtarach, atá cosúil le féasóga na gcat, an t-ainm "cat mara" (is aistriúchán, le scaitheamhle, é an téarma cat mara ar an leagan Béarla “catfish”)
Cuimsíonn na héisc den ord Siluriformes, ar a dtugtar cait mhara, nó siluros de ghnáth, 33 fhine, thart ar 400 ghéineas agus níos mó ná 3093 speiceas, 1200 díobh ina gcónaí i Meiriceá, áit a dtugtar nicuros orthu freisin.
Sa bhliain 1175 tar éis tréimhse troda idir na Normannaigh agus na Gaeil, bhí Ard-Rí na hÉireann, Ruaidrí Ua Conchobair ar thóir na síochána ón Rí Anraí II Shasana a d'aontaigh go mbeadh status quo ann, a ligfeadh do na Normannaigh a ngabháltas a chomhdhlúthú mar mhalairt ar ionradh níos mó isteach i gcríoch na nGael.
Thrasnaigh na Normannaigh Uibh Eachach Coba ar a mbealach ó Bhaile Átha Cliath go Dún Pádraig, agus tugann nádúr a n-ionsaí gan choinne le tuiscint gur thug Uibh Eachach Coba tacaíocht do phlean de Courcy, nó ar a laghad gur aontaigh siad leis.
Ina dhiaidh sin, bhain Clann Mhic Aonghusa a rialaigh Uibh Eachach Coba leas as trádáil le hIarla Uladh, agus tar éis dó titim i 1333 ghlac Clann Mhic Aonghusa cuid dá thailte san oirthear, agus atógadh Caisleán Dhún Droma.
Lean Mac Dhuinnshléibhe leis an ionsaí seo le fórsa níos mó fós, comhdhéanta de chomhghuaillíocht de chumhachtaí Uladh a chuimsigh rí Chenél nEógain, Máel Sechnaill Mac Lochlainn, agus na príomh-prealáidí an chúige.
I gcás amháin buaileadh go dona na Normannaigh agus iad gcoinne fhórsaí comhcheangailte Mhic Dhuinnshléibhe agus Murchadh Ua Cearbhaill as Oirialla, agus ina dhiaidh sin gradadh eile níos faide ó thuaidh faoi lámh ma hUí Tuirtri agus na Fír Lí, agus an toradh tar éis sin ná go raibh ar na Normannaigh cúlú ón troid agus iad a choinneáil faoi shíorionsaí, timpeall 30 míle ar ais go dtí caisleán de Courcy.
Bhuaigh sí bonn óir ar an sean-nós ag mBinse Náisiúnta Ríoga sa bhliain 1974 agus gradam ag an bhFéile Pan Cheilteach sa bhliain 1978 agus, rud nach raibh coitianta ag an am, thóg sí céim i gceol traidisiúnta na Gaeilge, agus ag feidhmiú ar fud an domhain, go háirithe i Meiriceá Thuaidh, san Astráil, sa Nua-Shéalainn agus san Eoraip.
Bhuaigh sí 'Bonn Óir an t-Sean Nòis' an Chomuinn Ghaidhealaich, ag an Mhòd Nàiseanta Rìoghail sa bhliain 1974, agus duais ag an bhFéile Pan Cheilteach sa bhliain 1978, agus cé nach raibh sé comónta ag an am sin, rinne sí céim sa cheol Gaelach, agus bíonn sí ag casadh amhráin fud fad an domhain, go háirithe i Meiriceá Thuaidh, san Astráil, sa Nua-Shéalainn] agus san Eoraip.
Bhí aighneas idir é féin agus ceannaire a pháirtí, David Trimble faoi Chomhaontú Aoine an Chéasta i 1998 agus shiúil sé amach ó chainteanna na síochána mar nár aontaigh sé gur cheart príosúnaigh phoblachtacha agus aontachtacha a shaoradh sula raibh a dtéarma príosúin déanta acu.
Insítear i leagan amháin gur imir Cobhthach cleas gránna: lig sé air féin go raibh sé marbh, cuireadh é os cionn cláir – le scian bearrtha sa láimh aige – agus nuair a chrom a dheartháir thairis le brón, sháigh sé tríd a scornaigh é.
Bhí clann Uí Chairbre Aobhdha suite feadh ghleann na Máighe i gCois Máighe agus Caonraí, i ndéanacht Átha Dara, agus ar am éigin chomh fada le Cill Mocheallóg ar aghaidh go hArd Pádraig agus Dún ar Aill.
Sna ginealaigh le fáil i Rawlinson B 502 agus an Leabhar Muimhneach, ámh, feictear gur scar an chraobh le ’'Cenn Faelad, ceithre glúin roimh Ó Donnabháin , de thoradh an chomhaontais le Lochlannaigh Luimnigh agus Port Láirge.
Leanfadh clann chumhachtach Uí Choileáin, roinnt leathscór bliain níos déaranaí, ach d'fhan clann níos lú amháin nó dhó, go háirithe Mhic Innéirí, i gContae Luimnigh le roinnt aoiseanna, mar thiarnaí faoi cheannas Iarlaí nua Deasmhumhan.
Luathdhream agus ríocht i dtuaisceart na Mumhan ab ea Uí Fiodhghinte , suite go formhór i gContae Luimnigh an lae inniu, ach sínte i gContae an Chláir agus i gContae Thiobraid Árann isteach, agus b'fhéidir gur Contae Chiarraí agus Contae Chorcaí, ó am go chéile.
I measc teaghlach tábhachtach nár tháinig slán as cogaidh Uí Bhriain, agus ina dhiaidh sin ionraí Mhic Gearailt, bhí Uí Chinnfhaolaidh, Uí Fhlannabhra, Uí Threasaigh, Uí Chléireacháin agus Uí Rinn.
I measc clanna mhuintir Uí Fiodhghinte, tá: Ó Billrí, Ó Bruadair, Ó Cinnfhaolaidh, Ó Cléireacháin, Ó Coileáin, Ó Connaill, Ó Diaghaidh, Ó Donnabháin, Ó Flannabhra, Ó hIfearnáin, Mac Eneiry, Ó Coinn, agus Ó Treasaigh.
"Gineadh Cormac ansin. Dúirt Art léi go dtabharfadh sí mac ar an saol agus go mbeadh an mac sin ina rí Éireann. Ansin dúirt sé léi de gach taisce a bhí curtha i bhfolach aige don mhac sin. Agus dúirt sé go marófaí é an lá dár gcionn agus d'fhág sé slán aici. Dúirt sé léi a mac a thabhairt ar altramas chuid a chara na gConnacht. Ar an lá dár gcionn, chuaigh sé chun catha."
Maraon leo, bhí ar na filid dul ar scoil, ar feadh dhá bhliain déag, chun nósanna an bhéaloidis a fhoghlaim — conas glámh dícheann nó aoir a chumadh, tairngreachtaí a thabhairt chun an chéad taoiseach eile a thuar , agus deasghnátha, cúrsaí leighis agus cumais draíochta eile a shocrú.
Sa chaoi seo, tháinig slán taisce suntasach mhiotaseolaíochta réamh-Chríostaí, san áireamh eipicí chogaidh, scéalta an ghrá agus filíocht an nádúir, le toradh gur caomhnaíodh an corpas neamh-Laidine is mó san Eoraip ó ré na SeanGhréige.
I measc clann na bhfilí is cáiliúla, bhí muintir Uí Dhálaigh, a ceapadh roinnt dóibh ina n-ollaimh, agus muintir Uí Uiginn, a bhí i ngiollacht roinnt chlann, san áireamh na teaghlaigh Uí Chonchobhair Slighit, mhic Diarmada, mhic Dhonncha agus Uí Dhochartaigh.
Chuir Macha mallacht ar na hUlaidh as ucht an fheillbhirt seo, agus thuar sí go bhfulaingeodh glúnta le teacht na nUladh noínden le cúig lá agus ceithre oíche i gcás éigeandála nó práinne géire, agus dá bharr bheidís chomh lag le bean tríom le páiste.
Bhí an ghéag Raithlinn leath-neamhspleách i nDeasmhumhain, cé go bhféadfadh é go raibh siad faoi cheannas na hEoghanachta Locha Léin ó an go ham go déanach sa 6ú agus 7ú haoiseanna, agus iad i mbarr a gcumhacht.
Ceapadh é ina chomhalta de Chomhairle Buirge Chill Chainnigh agus Comhairle Contae Chill Chainnigh in 2004, tá 16 bhliain caite aige ag obair in earnáil an rialtais áitiúil agus ceapadh é mar Mhéara Chill Chainnigh in 2009; ba é an chéad Mhéara ón bPáirtí Glas a ceapadh i stair fhada na Cathrach.
Sular chinn Malcolm díriú ar an bpolaitíocht is ar an ngníomhaíochas comhshaoil agus pobail a bhí sé ag díriú, ina ról mar stiúrthóir agus comhordaitheoir náisiúnta Chairde Cruinne na hÉireann agus bhí baint aige le gníomhaíochas pobalbhunaithe chomh maith; bithéagsúlacht, gníomhú ar son na haeráide, soghluaisteacht, abhcóideacht ar son lucht míchumais, lánpháirtiú, forbairt an lucht siúil agus meabhairshláinte.
Thosaigh a pianta breithe ar turas lá, agus thug Cathbhadh tuar go n-éireoidh leanbh ina rí mór le rá, dá mb'fhéidir le Neasa moill a chur ar an mbreith go dtí an oíche sin, an oíche chéanna ar a dtabharfadh Íosa Críost ar an saol daonna.
I ndiaidh na bliana 911, scar an chroinic ina dá phríomhghéag: ceann beag in Ard Mhacha, a tugadh i nAnnála Uladh isteach; agus ceann mór faoin teideal "grúpa Chluain Mhic Nóis", san áireamh The Annals of Clonmacnoise, Annála Tiarnaigh , Chronicum Scotorum agus Annála na gCeithre Máistrí.
Is éard a bhí i gceist le trádáil sclábhaithe an Atlantaigh, trádáil sclábhaíochta trasatlantach, nó trádáil sclábhaithe Euro-Mheiriceá ná daoine Afracacha sclábhaithe éagsúla a iompar, go Meiriceá den chuid is mó.
Ba iad formhór mór na ndaoine a sclábhaíodh agus a iompraíodh i dtrádáil na sclábhaithe trasatlantacha ná daoine ó Lár agus Iarthar na hAfraice, a bhí díolta ag Afracánaigh eile in Iarthar na hAfraice, nó ag "prionsaí ceannaíochta" leath-Eorpacha le trádálaithe sclábhaithe Iarthar na hEorpa (agus líon beag á ghabháil go díreach ag na trádálaithe sclábhaithe i ruathair cósta), a thug go Meiriceá iad.
Seachas na Portaingéile, de ghnáth níor ghlac trádálaithe sclábhaithe Eorpacha páirt sna ruathair toisc go raibh ionchas saoil na nEorpach san Afraic fho-Shahárach níos lú ná bliain amháin le linn thréimhse thrádáil na sclábhaithe .
Bhí an líon a cheannaigh na trádálaithe i bhfad níos airde, toisc go raibh ráta báis ard ag an sliocht thart ar 1.2–2.4 milliún ag fáil bháis le linn an turais agus na milliúin eile i gcampaí séasúir i Muir Chairib tar éis dóibh an Domhan Nua a bhaint amach.