polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Bhí litir ó Liam Ó Maolruanaí i seilbh Dhonncha Uí Shúilleabháin i dtaobh Norma agus P. J. McCall mar theachtairí ón gConradh ag Feis Dhún na nGall i Meán Fómhair 1898 agus mar a chuaigh pearsantacht an Easpaig Uí Dhomhnaill i gcion orthu chomh mór sin gur mhaith leo an Craoibhín a dhíbirt agus an tEaspag a chur ina áit.
Lena linn bhí sé i measc na bpolaiteoirí ba mhó a raibh gnaoi na ndaoine orthu agus bhí páirt lárnach aige sa "comhréiteach stairiúil" idir na Daonlathaithe Críostaí, na páirtithe ar chlé ón lár agus Páirtí Cumannach na hIodáile.
Deir Joseph LothRevue Celtique II, 1911) gur thug sé turas ar an mBreatain agus ar Éirinn in 1881 agus le teann spéise i seanlitríocht na hÉireann gur chaith sé a dhúthracht ar fad ag foghlaim Gaeilge agus go háirithe an tSean-Ghaeilge.
Bhí alt, ‘M. d’Arbois De Jubainville and Irish in the new University’, in An Claidheamh Soluis 19 Meitheamh 1909; bhí cur síos air in Bean na hÉireann Uimhir 8 agus Uimhir 18 1909; agus in The Irishman 13 Márta 1916 cuireadh i gcló giotaí as alt le ‘N.D.E.P’.
Is iad na leabhair leis is minice a luaitear: Introduction a l’étude de la littérature celtique, 1883; Essai d’un catalogue de la littérature épique de l‘Irlande, 1883; Le cycle mythologique irlandais et la mythologie celtique, 1884 (aistrithe ag R.I. Best faoin teideal The Irish Mythological Cycle and Celtic Mythology, 1903);L’épopée celtique en Irlande, 1892; La civilisation des celtes et celle de l’épopée homérique, 1899; Elements de grammaire celtique, 1903; Les druides et les dieux celtique en forme d’animaux, 1906; Táin Bó Cúalgne., 1912.
Seandálaí Iodálach darbh ainm Virgilio Canio Corbo a tháinig orthu le linn tochailtí sa bhliain 1952 Cé gurb in iarsmaí mainistir Sheoirseach a fuarthas iad, ní sa tSeoirsia féin a bhí an mhainistir, ach in aice Bir el Qutt, sa Ghaineamhlach Iúdáiach, 6 km soir-ó dheas ó Iarúsailéim agus 2 km ó thuaidh ó Bheitheal.
Baintear úsáid áirithe as an ainm i gcónaí, ach sa lá atá inniu ann meastar go bhfuil sé neamhchruinn ó thaobh na geolaíochta de, nó ní thugann sé aitheantas do na córais difriúla atá i gceist, gaolmhar is uile mar atá siad, mar shampla na coráis scoilteanna agus corais na n-éasc.
Sa lá atá inniu ann, is minic a bhaintear úsáid as an téarma le tagairt a dhéanamh do Chlais na hAfraice Thoir, teorainn plátaí dibhéirseacha a shíneann ó Chumar triarach na nAfarach ó dheas ar fud oirthear na hAfraice, agus é i mbun an phróisis scoilte Phláta na hAfraice ina dhá phláta nua ar leithligh.
I dtosach báire, glacadh leis gur shroich Gleann na Claise Móire ón Liobáin sa tuaisceart, go dtí Mósaimbíc sa deisceart, áit a raibh sé coibhéiseach le cheann den dá phroibhinse fhiseagrafach de chuid shléibhte na hAfraice Thoir.
I measc na n-éachtaí scribhneoireachta agus eile a rinne sé ann tá: i 1623 saothar uile San Froinsias a fhoilsiú; Coláiste San Isadóir a bhunú i 1625 agus Coláiste Ludovisi do ghnáthchléir na hÉireann i 1627; an chéad eagrán criticiúil de shaothar Duns Scotus i 1639; Scriptores Ordinis Minorum i 1650.
Is de bharr an tionchair mhóir a bhí aige i gcúirt an Phápa gur cuireadh Scarampi i 1643 agus Rinuccini i 1645 go hÉirinn agus gur soláthraíodh airgead, airm, loingeas agus beannacht an Phápa d’Eoghan Rua Ó Néill.
‘Fós, nuair a bhí fir ionaid an Phápa i bhFlóndras agus sa bhFrainc siléigeach faoi chabhrú le hÉirinn, ghearáin Uaidín leis an gCairdinéal Barberini iad gur tháinig athrú ar an scéal.’ Tuairimítear go raibh bá aige leis na Sean-Ghaill agus gur laghdaigh sin ar a thionchar.
Is éard is Clíomeolaíocht ann (ón Ghréigis , klima, "áit, crios"; agus -, -logia "míniúchán") ná an eolaíocht a bhaineann le staidéar ar an aeráid, agus sainmhínítear aeráid go heolaíoch mar staid na haimsire ar an mheán thar thréimhse ama"'.
Is féidir buneolas ar an aeráide a úsáid i gcomhair réamhaisnéisí aimsire gearrthéarmacha ag baint tairbhe as teicnící analógacha, a leithéid agus ; El Niño-Ascalú Deisceartach , Ascalú Madden–Julian , Ascalú an Atlantaigh Thuaidh , Innéacs Tuaisceart an Aigéin Chiúin , Ascalú Deichbhliantúil an Aigéin Chiúin , agus Ascalú Idirdeichbhliantúil an Aigéin Chiúin .
Thug an t-eolaí Sínieach Shen Kuo le tuiscint go mbogann aeráidí go nádúrtha thar réimse ollmhór ama, tar éis dó clochraithe a bhreathnú, a bhfuair sé faoi thalamh in aice Yanzhou , a thug le fios go raibh aeráid thirim tráth sa limistéar, a bhí neamhoiriúnach i leith bambú a fhás.
Creidtear gurb iad na Háítígh an pobal is mó ar domhan a labhraíonn criól, cé gur féidir cás a dhéanamh ar son Phidsean na Nigéire, criól bunaithe ar an mBéarla, go háirithe má chuirtear cainteoirí neamhdhúchasacha san áireamh.
Go dtí deireadh na 20ú haoise, níor labhair uachtaráin Háítí ach Fraincis chaighdeánach lena gcomhshaoránaigh, agus go dtí an 21ú haois, bhí an teagasc go léir i mbunscoileanna Háítí trí mheán na Fraincise caighdeánaí, an dara teanga ag formhór na ndaltaí.
Sníomhtar filíocht, rapcheol, rac-cheol agus popcheol le chéile i bhfuaim an bhanna ar bhealach úr nach bhfuil a leithéid cloiste in aon áit eile, fiú i mBéarla, agus measctha le "hip hop, indie, honky-tonk Chonamara agus corr-dhlaíóg sean-nóis".
Bhí cuid mhaith Gaeilge foghlamtha aici cheana féin mar ar 26 Meán Fómhair 1902 bhí sí i measc na ndaoine ar bronnadh duaiseanna agus teistiméireachtaí orthu ag Cúirt Chuimhne an Phléimionnaigh i Halla na mBuachaillí, Bóthar na bhFál, Béal Feirste.
Ba bhall í de choiste na mac léinn fad a bhí sí ag Scoil Ard-Léinn na Gaeilge, in éineacht le R.I.Best, Pádraig Ó Brolcháin, Seosamh Laoide, Máire Ní Chinnéide, James George O’Keeffe, Eoghan Ó Neachtain, agus Éamonn Ó Néill .
Rinne sí sárobair do Mhuintir na Leabhar Gaeilge faoi stiúir Norma Borthwick ar théacsanna de chuid an Athar Peadar Ó Laoghaire agus dá bhrí sin ceapadh í mar dhuine den mheitheal a bhí i mbun an fhoclóra san Acadamh Ríoga.
Nuair a tháinig an Conradh i bhfeidhm ar an 1 Eanáir 1958, chuir an CEE tús leis an Margadh aonair Eorpach agus leag sé bunphrionsabail an Chomhbheartais Talmhaíochta amach, comhbheartas a cuireadh i bhfeidhm sa bhliain 1962.
D'oiriúnaigh Leabharlann COBÁC a dtreoir úsáideach, a mhíníonn cad is nuacht bhréige ann, na rudaí a d'fhéadfadh taobh thiar di agus roinnt bealaí chun í a aithint, chun í a cheangal leis na dúshláin ar leith a bhaineann le paindéim COVID-19 agus an mhífhaisnéis is an bhréagaisnéis a chuirtear amach maidir léi.
D'onnmhairítí líon, a d'fhásaítí go logánta agus a phróiseáiltí sa bhaile in ionad ar a dtugtar an Tanyard, agus gaineamhchloch Chloch Cheann Fhaola amach as, agus bhíodh longa ag seoladh go rialta idir Ráth Mealtain, Nua-Eabhrac, agus Kingston, Iamáice, ag tabhairt táirgí talmhaíochta a bhí déanta ag sclábhaithe agus searbhóntaí faoi dhintiúr sna Meiriceáithe ar ais go Ráth Mealtain.
Sa 19ú haois, osclaíodh iarnród idir Doire agus Leitir Ceanainn, an baile atá anois mar lár eacnamaíochta an chontae, ach níor fhadaíodh é riamh go Ráth Mealtain, rud a chuir níos mó fós le claochlú coibhneasta an bhaile.
Is díol suntais é Ráth Mealtain mar go bhfuil sé ar cheann de na bailte is líonmhaire Preispitéireach i bPoblacht na hÉireann: cé go bhfuil na Preispitéirigh ina mionlach sa bhaile, tá dúchas Preispitéireach láidir aige ó aimsir Phlandáil Uladh, nuair a lonnaigh cóilínitheoirí Preispitéireacha agus Anglacánacha sa cheantar.
Ritheann an uimhir 300, arna hoibriú ag TFI Local Link, seacht lá sa tseachtain idir Leitir Ceanainn, Ráth Mealtain, agus Teach Solais Fhánada, trí Ráth Maoláin, an Cheathrú Chaol, Port an tSalainn agus Baile Láir.
Ó 2015, is é Ráth Mealtain baile óstach na féile snagcheol giofóige Django Sur Lennon, a tharlaíonn i Mí Mheán Fómhair, féile a bhunaigh an banna ceoil La Pompe, agus a thógann inspioráid ón fhéile cháiliúil Festival Django Reinhardt a tharlaíonn taobh amuigh de Pháras.
Polaiteoir agus Uachtarán na Libia ab ea Muammar Mohammed Abu Minyar Gaddafi, Ceannaire Mhór-Réabhlóid an Chéad lá de Mhéan Fómhair, a rugadh i 1942 agus fuair bás ar an 20 Deireadh Fómhair 2011.
Ar an 8 Nollaig 2017, bhí an Bhreatain agus Aontas na hEorpa tagtha ar mhargadh faoi cheist na teorann agus ceisteanna eile, le go mbeifear in ann a dhul ar aghaidh ag an dara cuid de na comhráití faoi imeacht na Breataine as an Aontas.
Cúpla lá níos déanaí, dúirt Michel Barnier (príomhidirbheartaí an Aontais Eorpaigh sa gcéad shraith cainteanna ar an Bhreatimeacht), "Ní féidir leis an Ríocht Aontaithe tarraingt siar ón socrú a rinne sí leis an Aontas Eorpach an tseachtain seo caite".
D'fháiltigh an Coimisiún roimh ghlacadh na chéad sraithe de threoracha caibidlíochta lena dtugtar an sainordú polaitiúil agus dlíthiúil is gá don Choimisiún Eorpach chun caibidlíocht a dhéanamh leis an Ríocht Aontaithe thar ceann AE-27.
I ndiaidh an reifrinn, thogh an Páirtí Coimeádach, páirtí a bhí i gceannas ar an Ríocht Aontaithe ag an am, Theresa May mar Phríomh-Aire agus gheall sise bille chun an ‘European Communites Act 1972’ a chur ar ceal agus chun dlíthe Eorpacha atá ann a chomhtháthú le córas dlíthe na Ríochta Aontaithe féin.
Ba i 1973 a ghlac an Ríocht Aontaithe ballraíocht i gComhphobal Eacnamaíochta na hEorpa , a bhí ann roimh an Aontas Eorpach, ballraíocht a dheimhnigh sí le reifreann sa bhliain 1975 inar vótáil 67% díobh siúd a chaith vóta ann i bhfách le fanacht sa Chomhphobal.
Gan amhras is ag Máire Bhuí Ní Laoghaire, in ‘Cath Chéim an Fhia’ , atá an tagairt is aitheanta: ‘Is an bhliain seo anois atá againn beidh rás ar gach smíste, /. Gurab é deir gach údar cruinn liom sara gcríochna siad deireadh an fhómhair / Ins a leabhar so Pastorína go ndíolfaid as an bpóit’.
Bhí sé an cúigiú mac ag John Walmesley de Westwood House, Wigan, Lancashire; cuireadh oideachas ag an béarla Beinidicteach Coláiste Naomh Gregory ag Douai ; agus rinne sé a ghairm mar manach Beinidicteach ag an béarla Mhainistir Naomh Edmund, Páras , i 1739.
Easpag teidealach Caitliceach Rómhánach ar Rama agus Biocáir Aspalda Cheantair Iartharach Shasana ba ea Charles Walmesley O.S.B. (nó mar is fearr aithne air leis na hainmneacha bréige Signor Pastorino nó Pastorini) Ba dhuine de na daoine is aithnidiúla in Éirinn é ar na tairngreachtaí a rinne sé faoi chliseadh an Phrotastúnachais agus teacht chun cinn caithréimeach na hEaglaise Caitlicí.
Nuair a tháinig deireadh leis an obair sin chaith sé tamall ag múineadh agus ag obair mar línitheoir ar adhmad sular chaith ceithre bliana i Londain ag díol agus ag ceannach seaniarsmaí (Royal Irish Academy: a bicentennial history 1785-1985, 1985 in eagar ag T. Ó Raifeartaigh).
B'é Ailfrid Mór ardtiarna iarthair Mhercia agus d'úsáid dé an teideal 'Rí na nAnglach agus na Sacsanach', ach ní bhfuair sé riamh i gcumhacht in oirthear agus i dtuaisceart Shasana, ag an am sin bhí ansin i lámha na nDanar (a thugtaí 'Danelaw' uirthi.
Chloígh a mhac oirthir , ach b'é Æthelstan, mac Edward an chéad rí a bhí in ann iomlán Shasana a rialú, nuair a chloígh sé Northumbria, sa bhliain 927, agus meastar de réir roinnt staraithe nua-aimseartha gurm é an chéad rí Shasana.
Bunaíodh an mhainistir seo ag na daoine uaisle Meirvínseacha Adelard, an Tiarna Denain, agus a bhean chéile Grinuara, dá n-iníonacha Harlindis agus Relindis i “gcoill bheag gan mhaith” in aice leis an abhainn Meuse.
Baintear úsáid as foirm chruinn mhionscript na nOileán sna Soiscéil, ar saintréith í de na lámhscríbhinní ó Shasana agus Éirinn a théann siar go dtí an seachtú agus an t-ochtú haois, ach ar baineadh úsáid aisti freisin sa Mhór-Roinn.
Rinneadh iarracht nua fhorleathan ar an gCoidéacs a athchóiriú idir na blianta 1987 agus 1993 nuair a rinne foireann ó Institiúid Ríoga na Beilge don Oidhreacht Chultúrtha, faoi cheannaireacht an cheimiceora an Dr. Jan Wouters, an lannú Mipofolie a bhaint go cúramach den mheamram.
Rinne Albert Derolez agus Nancy Netzer anailís chomparáideach ar na lámhscríbhinní sa bhliain 1994 agus thaispeáin an anailís sin go dtéann lámhscríbhinní A agus B siar go dtí an tréimhse ama chéanna agus, mar sin, go bhfuil seans maith ann gur cuireadh an dá lámhscríbhinn le chéile i dteach screaptra Mhainistir Echternach agus fiú gurbh é an scríobhaí céanna a chuir amach iad.
Séantar é seo go soiléir sna línte deireanacha den dara lámhscríbhinn áfach: Finito volumine deposco ut quicumque ista legerint pro laboratore huius operis depraecentur (Ag deireadh an imleabhair seo, iarraim ar an léitheoir guí ar son an oibrí a chuir an lámhscríbhinn seo le chéile).
Bhíodh na chéad stáisiúin chumhachta ar siúl ar chumhacht uisce nó guail, An chéad stáisiúin chumhachta agus sa lá atá inniu ann bíonn siad ag brath den chuid is mó ar ghual, breosla núicléach, gás nádúrtha, hidrileictreachas gineadóirí gaoithe, agus peitriliam, le méideanna forlíontacha ó fhuinneamh na gréine, chumhacht na taoide, agus fhoinsí gheoiteirmeacha.
Go minic, gintear leictreachais ag stáisiún cumhachta trí ghineadóirí leictrimheicniúla, go príomha tiomáinte ag teasinnill tiomáinte le dócháin nó eamhnú núicléach, ach freisin, trí mhodhanna eile ar nós an fhuinnimh chinéitigh ó shileadh uisce agus gaoth.
Bhí feithicil an Uasail Bean, glas citron 1977 British Leyland Mini 1000 Mark 4 le boinéad dubh neamhlonrach, lárnach i roinnt scéalta mar Bean ag gléasadh inti, ag tiomáint agus í ina suí i gcathaoir uilleach agus í ceangailte ar an díon.
Ar fud an sitcom, coinníonn Bean faoi ghlas é le bolt-latch agus glas glas seachas an glas a fheistiú ar an gcarr, a bhí ina gobán reatha roinnt eipeasóid; in dhá chlár, léirigh sé beart slándála breise nuálach sa mhéid is go mbaineann sé an roth stiúrtha in ionad na heochrach a chuir bac ar ghhadaí gluaisteáin in eachtra amháin.
Ansin sraotharlann sé go grinn agus déanann sé iarracht a ciarsúr a aisghabháil óna mhála taobh thiar dó, ag fáil amach nach féidir leis a bhaint amach agus é ag an sintéiseoir go dtí go n-úsáideann sé scáth fearthainne chun a thaibhiú a choinneáil.
Ag fáil amach gur stop an chuid eile den cheolfhoireann ag seinm agus é ag leanúint dá nóta athfhillteach amháin, imríonn Bean, le spreagadh ó Rattle, borradh sínte agus faoi dheireadh baintear amach nóta a dhéanann fuaim mhaol a stopann ansin.
Bhí dúil aige i litríocht na hIodáilise dá bharr agus tuairimíonn Robert Welch (A History of Verse Translation from the Irish 1789-1897, 1988) gur de bhrí go raibh leagan Iodáilise de shaothar Macpherson léite aige a bhí meas áirithe aige ar an Albanach.
Bhí sé ina bhall de chéad chomhairle thofa an Acadaimh Ríoga agus i 1786, in ainneoin gan ach beagán eolais aige ar an nGaeilge, d’fhoilsigh sé 'Historical Memoirs of the Irish Bards', cuntas ar fhilíocht agus cheol na nGael ó thosach go dtí an 18ú haois.
Chothaigh éirí amach na hIndia drochíde a tháinig ó bhraistintí éagsúla, lena n-áirítear leasuithe sóisialta ionracha ar stíl na Breataine, cánacha crua talún, cóireáil achomair ar roinnt úinéirí talún agus prionsaí saibhre, chomh maith le amhras faoi na feabhsúcháin a rinne na Breataine riail.
Rinneadh foréigean, a bhrath uaireanta cruálacht eisceachtúil, ar an dá thaobh, ar oifigigh na Breataine, agus ar shibhialtaigh, lena n-áirítear mná agus leanaí, ag na reibiliúnaithe, agus ar na reibiliúnaithe, agus a lucht tacaíochta, lena n-áirítear sráidbhailte iomlána uaireanta, ag díoltais na Breataine; cuireadh cathracha Delhi agus Lucknow amú sa troid agus i ndíoghail na Breataine.
Níor tháinig na stáit mhóra phríomhacha, Hyderabad, Mysore, Travancore, agus an Chaismír, chomh maith leis na cinn níos lú de Rajputana, isteach san éirí amach, ag freastal ar na Breataine, in Ard-Ghobharnóir an Tiarna Canning focail, mar "tonnchosc i stoirm."
Cuireadh tús leis an éirí amach ar 10 Bealtaine 1857, i mbaile garastúin Meerut, 40 míle soir ó thuaidh ó Delhi, i gcoinne riail Comhlacht Briotanach na hIndia Thoir, a d'fheidhmigh mar chumhacht cheannasach thar ceann Choróin na Breataine
In Oileáin Árann: stair na nOileán anuas go dtí 1922, 1983 tagraíonn Antoine Powell dó: ‘I lar Mheán an Fhómhair thionóil an tAthair Ó Concheanainn agus an tAthair Domhnall Mac Lochlainn, an séiplíneach nua, cruinniú os comhair teach na cúirte i gCill Rónáin. I measc na ndaoine a bhí i láthair an lá seo bhí Heinrich Zimmer. Labhair sé leis an slua agus mhol sé dóibh seasamh le chéile chun a gcearta agus a gcuid talún a chosaint’.
Bhí Osborn Bergin agus Risteard de Hindeberg ag staidéar faoi Zimmer i nGreifswald agus scríobh an sagart corrmhéiniúil, ar chaith Zimmer go lách leis fadó, cuntas searbh beagchroíoch faoi in Irish Educational Review, Feabhra 1911, cuntas a bhí ina ábhar spairne idir é féin agus Meyer.
B’fhéidir gurbh í drochshláinte de Hindeberg féin faoi deara a ghangaid mar dúirt sé Lá ‘le Déaglán 1899 san Ard Mhóir: ‘Do ghabhas ansin an bóthar ó thuaidh go bruach na mara soir sa Phrussia, áit ar léas go ceann bliana eile i bhfochair an duine sáruasail agus an dochtúir fial fáilteach Heinrich Zimmer’ .
Is í an chuid dá shaothar is minice a luaitear: an t-ábhar a bhí aige in Keltische studien, ó 1881 amach: Glossae Hibernicae e codicibus Wirziburgensi, Carolisruhensibus aliis, 1881; Nennius vindicatus, 1893; Pilagius i Irland, 1901.
Cuimsíonn an chontae an t-achar cathrach Tucson, mar aon le codanna na ceantair náisiúnta faoi chosaint freisin mar a leanas: Séadchomhartha Náisiúnta Organ Pipe Catcus, Séadchomhartha Náisiúnta na Foraoise Ironwood agus Páirc Náisiúnta Saguaro.
Ar 11ú Samhain 2015, d'fhoilsigh an craoltóir náisiúnta Íoslainnis, RÚV, go raibh Greta Salóme i measc na dtaibheoirí a rachadh san iomaíocht le seasamh don Íoslainn i gComórtas Amhránaíochta na hEoraifíse 2016, lena hamhrán "Raddirnar", agus freisin go rachadh amhrán eile scríofa aici, "Á ný" , san iomaíocht curtha i láthair ag an amhránaí Elísabet Ormslev.
Fuair sí cáil ar an gcéad uair tar éis gur bhuaigh sí an chomórtas le seasadh don Íoslainn i gComórtas Amhránaíochta na hEoraifíse 2012, Söngvakeppni Sjónvarpsins 2012, a bhí ar siúl idir 14ú Eanáir agus 11ú Feabhra.
I ndiaidh na hEoraifíse 2012, scaoil sí an singil "Everywhere Around Me" i Lúnasa 2012, agus ansin a céad cearnóg, "In the Silence", sa tSamhain sin, cearnóg a choimeáid a trí amhrán Eorafíse chomh maith le "Everywhere Around Me" agus naoi amhrán níos mó, an singil teidile san áireamh.
Tharraing siad suntas i measc grúpaí luchta leanúna na hEoraifíse ach go háirithe, iad ag baint amach na 3ú áite as na 42 thír i vótaíocht an OGAE, eagraíocht idirnáisiúnta lucht leanúna hEoraifíse, agus ag baint amach freisin na 3ú áite, ar meán, i measc na bhfíseán rangaithe foilsithe ag na leanúnaithe ar YouTube.
Sraith luachmhar a scríobh sé is ea na hailt ar lucht scríofa na gcaiticeasmaí Gaeilge in Irish Ecclesiastical Record sna blianta 1943 agus 1944: Archdekin, Gearnon, Ó hEodhasa, Stapleton . . . In Reportorium Novum, 1955 bhí alt aige ar an Ardeaspag John Carpenter.
Nuair a thug Le Pen agus Macron aghaidh ar a chéile le linn díospóireacht teilifíse, cháin Macron an cosc ar chaitheamh scairfeanna Moslamacha atá beartaithe ag Le Pen a chur i bhfeidhm má thoghtar í – dar léi gur “éide éigeantach” í an scairf a gcuireann Ioslamaigh iachall ar mhná í a chaitheamh.
Cuimsíonn an chontae codanna na ceantair náisiúnta faoi chosaint mar a leanas: Páirc Náisiúnta an Cainneon Mór, Ceantair Áineasa Náisiúnta Lake Mead agus cuid ar fad Séadchomhartha Náisiúnta Cainneon Mór-Parashant.
Tá sé seo spreagtha ag seo, tá feachtas sceimhlitheoireachta seolta ag cuid de na heagraíochtaí féin-shaineolaithe féin-styled ar fud an domhain - an Chéad Éireannach Ioslamach de Jihad i gcoinne na nGiúdach agus na gCogairí.
In ainneoin stair achrann jihad agus céasadh daonna an 1400 bliain seo caite, maíonn roinnt daoine acadúla agus Ioslamach a bhfuil coireacht orthu go gceadaíonn Jihad ach cogadh cosanta nó an bhfuil sé go hiomlán neamh-fhoréigneach.
Ina chéad úrscéal, Gli indifferenti , a bhí an-rathúil, tugann sé tuairisc neamhbhreithiúnasach, ach thar a bheith éifeachtach, ar shochaí meata buirgeoiseach na Róimhe, an fhuarchúis, agus an glacadh le morgthacht a bhí de réir tréithe an ama sin.
Ba é Mosse chomh maith a thiomsaigh an t-airgead le hospidéal nua a oscailt agus leis an bhfoirgneamh a thógáil, I 1748 ghlac an Mosse ceithre acra agus aon ród amháin ar léas ar an taobh thuaidh de Shráid na Breataine Móire chun foirgneamh nua a thógáil.
Tharraing sé cáil air féin go luath, mar dhuine de na ceannairí an fheachtais ar éirigh leis stop a chur ar an tairiscint go dtabharfaí coinneáil nócha lá isteach le haghaidh daoine a raibh amhras orthu go ndearna siad cionta sceimhlitheoireachta.
Chuimsigh a chleachtadh mar dhlíodóir cásanna i réimsí ar nós dlí fostaíochta, dlí idirdhealaithe, cásanna a bhain le mí-iompar na bpóilíní, dlí príosúin, cearta sibhialta agus cearta daonna a raibh amhras sceimhlitheoireachta orthu.
Le linn Chogadh na Saoirse , bhí dhá údarás i gcomhrac lena chéile i Luimneach le linn Cogadh na Saoirse, Rialtas na Breataine agus Rialtas na Poblachta a bhunaigh Dáil Éireann, lena gcúirteanna, póilíní agus airm féin ag an mbeirt araon.
Nuair a bhí an scríbhneoir ina bhuachaill bheag, thit mórimeachtaí amach i saol na príomhchathrach: sa bhliain 1665 shiúil éag mór ar mhuintir na háite nuair a bhí an phlá bhúbónach ag rith damhsa ansin, agus an bhliain a bhí chugainn tharla olltubaiste eile nuair a chuaigh an chathair trí thine.
Sa bhliain 1689 corónaíodh an Bhanríon Máire agus a fear céile Uilliam a Trí in éineacht, agus chuaigh Defoe i gcomhghuaillíocht pholaitiúil leis an lánúin ríoga seo - bhí sé fiú ina ghníomhaire rúnda ag obair ar mhaithe leis an lánúin.
Easaontóirí Preispitéireacha ab ea a thuismitheoirí, agus nuair a bhí sé ceithre bliana déag, a bheag nó a mhór, cuireadh go Newington Green é, nach raibh ann ach sráidbhaile beag taobh thuaidh de Londain san am, le freastal ar Acadamh easaontach Charles Morton.
Foilsíodh an t-úrscéal seo an chéad uair sa bhliain 1719, agus deirtear go bhfuil sé ar an dara leabhar is mó a léadh is a léitear, díreach i ndiaidh an Bhíobla, Bhí Defoe ar dhuine de cheannródaithe na húrscéalaíochta i saol an Bhéarla, agus réitigh sé an ród don úrscéal mar sheánra sa teanga in éineacht le Aphra Behm agus Samuel Richardson, mar shampla.
An bhaint atá aige le Dé hAoine, is féidir é a thuiscint mar mheafar ar an Impiriúlachas, nó cé go bhfuil meas ag an laoch ar an bhfear seo mar chompánach dílis, is léir go bhfuil seisean ina "fhear shibhialta" agus gur "fear fiain" é Dé hAoine, dar leis an scríbhneoir chomh maith leis an laoch.
Cheap sé ríthe na gcúigí: cúige Laighean do Crimthann Sciathbél na bhFear Domnann; chuige Mumhan do ceathrar mac Éber Finn, Ér, Orba, Ferón agus Fergna; cúige Connacht do Ún agus Étan, mic Uicce; agus cúige Uladh do Éber mac Ír.
Sa bhliain 2016, fuair Cortez Masto an ceann is fearr ar a céilí comhraic an Poblachtánach Joe Heck i dToghchán an tSeanaid i Nevada chun dul in ionad an seanadóra Dhaonlathaigh Harry Reid, a bhí ag éirí as oifig, agus í ar an gcéad bhean a toghadh chun ionadaíocht a dhéanamh thar ceann Nevada sa Seanad agus an chéad Easpáinnic a toghadh chun seirbhís a dhéanamh don phobal sa seomra uachtarach.
D'oibrigh sí ceithre bliana mar aturnae sibhialta i Las Vegas agus dhá bhliain mar ionchúisitheoir coiriúil d'Oifig Aturnaetha na Stát Aontaithe i Washington, D.C. sular toghadh í mar Ard-Aighne ar Stát Nevada i 2006, in áit George Chanos.
Dúirt urlabhraí an Talaban ag an am go mbeadh sé i gceist acu glacadh le cearta ban agus mionlach san Afganastáin feasta "de réir ghnáis na tíre agus suáilcí Ioslamacha." Bhí iarrtha ag an Talaban ar dhaoine oilte gan an tír a fhágáil.
Is mar seo a d’aistrigh Eoghan Ó Neachtain an suimiú a rinne sé: ‘An Breathnach bocht! Tá muirín lag, óg air agus do réir cosúlachta tá sé gan croí gan tsláinte. Tá an scrios dá thuar dó leis na blianta ach sílim go bhfuil sé scriosta fá dheireadh. Tá príosúnaigh ag obair ar an oiléan agus is sásta atá siad ná an múinteoir scoile. B’fhéidir go bhfuil éad ag an bhfear liom dáiríre; go dearfa níl aon éad agam-sa leis-sean’ .
Sheol sé litreacha ó 23 Duke’s Row, Summerhill, agus ó Richmond Cottages sa cheantar céanna chuig Seán Ó Dálaigh in Eanáir-Márta 1844 Irish Popular Songs agus is léir orthu gur shíl sé go ndearna an Bord Oideachais éagóir air sa Túirín.
Déantar idirdhealú ar ealaín cheoil na hEorpa den chuid is mó ó go leor foirmeacha clasaiceacha neamh-Eorpacha agus ó roinnt gnéithe cheol pobail trí a córais cliathnodaireachta, atá in úsáid ó thart ar an 16ú haois ar aghaidh.