polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Mheas úinéirí loinge na sclábhaithe mar lasta le hiompar go Meiriceá chomh tapa agus chomh saor agus ab fhéidir, go ndíolfaí iad chun obair ar phlandálacha caife, tobac, cócó, siúcra, agus cadáis, mianaigh óir agus airgid, páirceanna ríse, an tionscal na tógála, ag gearradh adhmaid do longa, mar shaothar oilte, agus mar sheirbhísigh intíre.
Faoi lár an 17ú haois, áfach, bhí an sclábhaíocht cruaite mar chaste ciníoch, agus sclábhaithe Afracacha agus a sliocht sa todhchaí ina maoin dá n-úinéirí go dlíthiúil, toisc gur sclábhaithe iad leanaí a rugadh do mháithreacha sclábhaithe freisin .
Sna blianta 831 agus 832, scríobhadh go ndeachaigh sé i gceannas airm Laighnigh agus Muimhnigh i n-oirthear na Mí isteach, ag creachadh chomh fada ó thuaidh is Baile Shláine, agus fosta ag déanamh ruathair faoi thrí ar Dhealbhna Beathra faoi thrí, agus ag dó Chluain Mhic Nóis.
Díorthaítear na seichimh seo as bloghanna ADN de bhaictéarafagaigh a rinne ionfhabhtú ar an phrócarótach roimhe sin agus a úsáidtear chun ADN a bhrath agus a scriosadh as baictéarafagaigh chomhchosúla le linn ionfhabhtuithe ina dhiaidh sin.
Is córas imdhíonachta prócarótacha é an córas CRISPR-Cas a thugann frithsheasmhacht in aghaidh eilimintí géiniteacha eachtracha ar nós iad siúd atá i bplasmaidí agus i mbaictéarafagaigh a sholáthraíonn cineál imdhíonachta faighte.
Cé gur Gaelach iad an tsraith seo, is féidir iad a chur le taobh na foinsí clasaicigh, amhail is An Odaisé agus an Aeneid, roinnt scéalta Lochlannaigh, chomh maith le scéalta Briotainice, go háirithe iad caomhnaithe ón Bhreatain Bheag agus ón Bhriotáin .
Sa bhliain 1551 ceapadh Perrot mar Ard-Sirriam de chuid Sir Benfro, agus i mí an Mheithimh sa bhliain chéanna thug sé cuairt ar an bhFrainc le lucht coimhdeachta William Parr, 1ú Mharcas de Northampton, a seoladh chun an cleamhnas idir Éadbhard VI le Elisabeth de Valois, iníon naíonán Henri II na Fraince a shochrú.
Tar éis a scaoilte dhiúltaigh sé cúnamh a thabhairt d' Iarla Phenfro chun éiricigh a lorg i ndeisceart na Breataine Bige, ach sa bhliain 1557 bhí sé sásta freastal ar an Iarla céanna ag gabháil Saint-Quentin sa Fhrainc.
De ghnáth, is é an toradh a bhíonn ar chomórtais Fhéile na nGael inmheánacha ná céannacht na bhfoirne cuairte, mar gheall ar an leibhéal suime a bhíonn ag clubanna óstacha, de ghnáth iarrtar ar gach Contae cuairte 2 - 3 ionadaí a ainmniú.
Tá sé mar bhunaidhm ag comórtais na Féile fealsúnacht a chur chun cinn trína mbíonn deis ag gach imreoir páirt a ghlacadh agus ag imirt i gcomórtas na Féile faoi seach ag leibhéal atá comhoiriúnach lena n-aois, a scileanna agus a láidreachtaí.
Tolamaes, Geografaíocht, 2.1 Chreid Julius Pokorny ámh gur bhotún é seo in ionad Darioni, ón mbunfhocal *Dārio-nion, athchruthaithe óna Dáirine próta-stairiúla, de shliocht Dáire Doimthech / Dáire mac Dedad, sinsir na Corcu Loígde.
Bhíodh Soghain na gConnacht ina gcónaí i dTír Sogháin, críocha suite i lár-oirthear Contae na Gaillimhe, agus thart orthu An tSuca ar an taobh thoir; Abhainn an Chláir ar an taobh thiar; Abhainn na Gráinsí agus An tSimhin ó thuaidh; agus An Dúghiortach agus Abhainn Bhaile an Iúir ó dheas.
Tar éis bháis Morgan, lean an tEaspag Richard Parry agus an Dr John Davies leis an obair chun an teanga liteartha a shnasú, foirmeacha a measadh a bheith ró- chomhchoiteann a chur ina n-áit, agus an téacs a chur i gcomhréir níos mó le Bíobla Béarla 1611 de chuid an Rí Séamas.
Tugtar aistriúchán William Morgan ar an eagrán seo go fóill, agus is é an t-eagrán seo seachas an t-eagrán roimhe seo a bhí mar an mBíobla Breatannach caighdeánach go dtí deireadh an 20ú haois, agus úsáidtear é go dtí an lá inniu.
Sa bhliain 1563 ritheadh dlí in ainm na Banríona Eilís I, a thug treoir do na hEaspaig Anglicanacha sa Bhreatain Bheag agus do Hereford socrú a dhéanamh chun an Bíobla agus Leabhar na hUrnaí Coitinnean a aistriú go dtí an Bhreatnais.
Aistríodh píosaí áirithe den Bhíobla go dtí an Bhreatnais ón 15ú haois ar a laghad, ach ba é an t-aistriúchán is mó a baineadh leas as ar feadh na gcéadta bliain na an t-aistriúchán 1588 le William Morgan, Y Beibl cyssegr-lan sef Yr Hen Destament, a'r Newydd a leasaíodh in 1620.
Sa bhliain 1850, d'fhoilsigh Robert Griffith, díoltóir leabhar i Caernarfon, eagrán nua de Tiomna Nua a chuir James Rees i gcló i Caernarfon agus is dócha curtha in eagar ag Isaac Rees agus is dócha gurbh é an cléireach Isaac Jones eagar air.
Sa bhliain1551 bhí Salesbury freagrach as an gcéad chuid mhór de na Scrioptúir a fhoilsiú sa Bhreatnais, dar teideal Kynniver llith a ban, a bhí ina aistriúchán ar na Soiscéil agus na hEipistilí a ceapadh chun iad a léamh san Eaglais ar an Domhnach.
Bhí na luatheagráin den Bhíobla ina n-imleabhair mhóra beartaithe le húsáid i séipéil; sa bhliain 1630, foilsíodh eagrán níos lú darb ainm "Y Beibl Bach" , a bhí le húsáid sa bhaile, rud a thug an scrioptúr sa Bhreatnais isteach i lámha na dtuath.
Ainmfhocal ar leith ar dhuine nó rud indibhidiúil nó ar áit amháin agus a úsáidtear chun tagairt a dhéanamh don eintiteas sin is ea ainmfhocal dílis, mar shampla Seán; Corcaigh; Bran; Glanbia, le hais ainmfhocail choitianta, ar ainmfhocal é a thagraíonn d’aicme eintiteas agus féadfar í a úsáid i dtagairt do chásanna d'aicme ar leith .
De réir sanasaíocht eile, tá Neachtan fréamhaithe ón tSean-Ghaeilge necht "glan, glé agus bán", curtha leis an bhfréamh -neg "nigh", ón PIE *neigᵘ̯- "nigh" Más fíor, beadh sé gaolmhar le pearsana miotasacha a bhíodh ina gcónaí in aice tobar agus fuarán: neck as Béarla , Sualainnis Näck, Gearmánais Nixe agus Ollainnis nikker, le brí "ollphéist abhann, síofra uisce, crogall, dobhareach", mar sin Sean-Ioruais nykr "síofra uisce i riocht capaill".
I measc mhuintir seanscéalach Ailealla, tá Cland Dedad , dream na Mumhan sa Rúraíocht faoi cheannas Chú Raoi mhic Dháire mhic Dedad, agus Ard-Rí seanscéalach na hÉireann, Conaire Mór, garmhac Iair agus sinsear Síl Conairi.
Rinneadh sléacht ar uaisle na hÉireann, agus níor é éalaigh ach triúr ban ag iompar clainne: Eithne Imgel, bean chéile Fhiacha agus iníon rí na Alban; Gruibne, bean chéile rí na Mumhan agus iníon rí na Breataine; agus Áine, bean chruinne rí na nUladh agus iníon rí na Sacsanach.
Aontaíonn na Ceithre Máistrí ar an iomlán leis an Leabhar Gabhála, ag cur leis ach amháin go raibh ríthe na gcúigí i gceannas éirí amach na n-aitheach-tuatha; go raibh Eilimh rí na nUladh; agus nach raibh grán, toradh, bainne nó iasc i rith a réime, toisc go raibh Dia ag cur pionós ar na haithigh-tuatha faoina ndonas.
Tá MA aici ón Scoil Lárnach Urlabhra agus Drámaíochta i gCleachtas Ard-Amharclainne i dTreorú agus MA i Stair na hEalaíne agus na Drámaíochta ó Ollscoil Ghlaschú agus Coláiste na Tríonóide, Baile Átha Cliath, áit a scríobh sí a tráchtas ar Samuel Beckett.
Dréacht meánaoiseach Gaelach is ea Cogadh Gael le Gaill a insíonn foghlacha na Lochlannach agus Uí Íomhair in Éirinn, agus an cogadh mór a throid an rí Gaelach, Brian Bóramha, ina n-éadan, ag tosú le Cath Sulcoit sa bhliain 967, agus sa deireadh Cath Chluain Tarbh sa bhliain 1014, inar maraíodh Brian cé gur bhuaigh a ghaiscígh.
Bunaithe ar fhianaise inmheánach, ina measc tráchtaí ar fhionnó Bhriain, Muircheartach Ua Briain , moladh gur cumadh an saothar go luath sa 12ú haois, am éigin idir 1103 agus 1111, 'sé sin, céad bliain ar a laghad tar éis na n-imeachtaí luaite ann.
De réir scoláirí an lae inniu, is éard atá ann in Cogad Gáedel re Gallaib ná "bolscaireacht den scoth", scríofa i "stíl mórfhoclach agus lán d'áibhéil thírghrách." Is foinse luachmhar fós í an chroinic faoi Ré na Lochlannach in Éirinn, cé gurb amhrasach é a cruinneas.
Braitheadh go raibh easpa neamhchlaontachta ag fórsaí póilíneachta Bhéal Feirste agus Dhoire, tar éis círéibeacha sna cathracha sin, agus dá bharr sin slogadh an dá cheann acu isteachi san bhfórsa náisiúnta i 1865 agus 1870 faoi seach, agus níor choinnigh ach Baile Átha Cliath a fhórsa ar leithligh.
Dearadh an fórsa bunúsach póilíneachta seo chun póilíneacht a chur ar fáil i gceantair thuaithe na hÉireann, in áit chóras faireadóirí, constablaí barúnacha, oifigigh ioncaim agus fórsaí míleata na Breataine den 18ú haois.
Is éifeachtaí an scaradh sóisialta nuair is féidir an t-ionfhabhtú a tharchur trí ionfhabhtaithe bhraoinínigh ; theagmhála fisiciúla dírí, lena n-áirítear teagmháil ghnéasach; teagmháil fhisiciúil indíreach (m.sh. trí dhul i dteagmháil le dromchla éillithe cosúil le fomite); nó tarchur aeriompartha (más féidir leis an miocrorgánach maireachtáil san aer ar feadh tréimhsí fada).
D’fhéadfadh sé nach mbeadh an scaradh sóisialta chomh héifeachtach i gcásanna ina dtarchuirtear an t-ionfhabhtú go príomha trí uisce nó bia éillithe nó ag veicteoirí mar mhuiscítí nó fheithidí eile, agus níos chomh minic céanna ó dhuine go duine.
Philippe I de Habsbourg, a phós Juana I de Castilla, agus an tArd-Bhandiúc Margarete na hOstaire, a phós Juan de Aragón, Prionsa Asturias, agus Philiberto II ina dhiaidh sin, Diúc Savoy), ach cáineadh í as dearmad a dhéanamh ar a dínit nuair a shuigh sí ar an urlár in éineacht leo ag imirt.
Ar 16 Márta 1494 i Hall, Tyrol, phós sí an dara huair, le Rí Impireacht Naofa na Róimhe, Maximilian I, a bhí ina bhaintreach fir ó bhás a chéad bhean Maria na Burgúine, a bhí gonta go marfach ar 27 Márta 1482 tar éis titim óna capall.
Caomhnaítear scéalta níos mó nó níos lú saothraithe ón 11ú agus 12ú haois faoi Chuan na Gaillimhe, Loch nEathach agus Loch Rí, a bhfuil, is amhlaidh, gaolta le scéalta den chineál céanna sa Bhreatain Bheag , i gCorn na Breataine , sa Bhriotáin agus sa Normainn .
An stílithe, romanticism dubh agus bán ar sainchomhartha scannáin Uttam-Suchitra na 1950í ar nós Agni Pariksha, Shapmochan, Sagarika , Shilpi , nó Harano Sur, Indrani, Sabar Uparey, léirithe Surjyo Toron úrscéal, dúil uirbeach ógánach chun briseadh saor ó theorainneacha an chomhtheaghlaigh fheodach agus spás príobháideach núicléach a chur ar bun don lánúin atá i ngrá.
I gcodarsnacht leis an gcéim níos luaithe de phictiúrlann Beangáilis a raibh stíl dhrámataithe scannáin na New Theatres den chuid is mó, bhí stíl aisteoireachta níos nádúraí, mar stíl bhog drámatúil, bog-fhócasaithe marcáilte ar na scannáin Uttam-Suchitra.
Chuir glúin nua pictiúrlainne mar Dinen Gupta agus Ajoy Kar, baisc úr stiúrthóirí (Kar féin, Sudhir Mukherjee, Naresh Mitra, Sushil Majumdar, teaglaim Jatrik agus Agradoot) agus ceoltóirí mar Nachiketa Ghosh, na gnéithe seo i bhfeidhm.
Léirigh stiúideonna MP an scannán Basu Paribar inar tháinig sé chun suntais, ach ba é Agni Pariksha a scannán ceannródaíoch i 1954, a chuir tús le rath na beirte rómánsúla lánaimseartha Uttam Kumar agus Suchitra Sen, cé gur phós siad i Sharey Chuattor den chéad uair.
Gradam Scannán Náisiúnta don Aisteoir is Fearr do Chiriyakhana agus Antony Firingee sa 15ú Gradam Scannán Náisiúnta (ba é an chéad aisteoir é sin a fháil. An bhliain chéanna nuair a fuair an t-aisteoir Nargis an duais don aisteoir is fearr do Raat Aur Din )
Aisteoir scannáin, stiúrthóir, léiritheoir agus amhránaí Indiach ab ea Uttam Kumar (rugadh Arun Kumar Chatterjee ; 3 Meán Fómhair 1926 - 24 Iúil 1980) a d’oibrigh go príomha i bpictiúrlann Beangáilis.
Agus é á mheas mar an réalta scannáin is mó a bhfuil tóir air i bpictiúrlann Beangáilis, ar a dtugtar "Mahanayak" go coitianta, d’éirigh le Kumar lucht leanúna mór a leanúint, a dhírigh go príomha i réigiúin Iarthar Bengal, an India agus an Bhanglaidéis.
Cruthaíonn Cryptococcus gattii ionfhabhtuithe i ndaoine imdhíonfhulangachacht , ach is iondúil nach gcruthaíonn C. neoformans' v. grubii, agus v. neoformans ionfhabhtuithe atá le feiceáil go cliniciúil ach amháin i ndaoine a bhfuil éalang éigin orthu ina gcórais imdhíonachta .
Tá roinnt tuairimí conspóideacha déanta aige in agallaimh leis na meáin mar shampla éilimh nach dtugann ceol sa lá atá inniu ann aghaidh ar fhadhbanna sa saol nó nach ndéileálann siad leoagus fuair sé cúlslais ón bpobal agus óna lucht leanúna féin.
Le linn na tréimhse seo, scríobh agus léirigh Post a chéad amhrán ‘White Iverson’ agus i mí Feabhra 2015 uaslódáil an t-amhrán ar líne ar a chuntas 'SoundCloud' agus i mí Iúil 2015 scaoileadh an físeán ceoil don amhrán.
Tháinig siad i dtír ag Dún na mBárc ar Bá Bheanntraí, daichead lá roimh an Díle, in Aois an Domhain 2242 de réir Annála na gCeithre Máistrí, nó 2361 RC de réir chroineolaíocht Sheathrúin Chéitinne.
Is príomhphearsa í sa scéal Meán-Ghaeilge Finn agus Gráinne agus, is clúití, sa téacs den 17ú haois, Tóraíocht Dhiarmada agus Ghráinne, a insíonn a cleamhnas le ceannaire na bhFiann, Fionn mac Cumhaill, agus a héalú le gaiscíoch Fhionn, Diarmuid Ua Duibne.
Léiríonn rialacha na nósmhaireachta i bhfichille go bhféadfadh an t-ionsaitheoir tost an chluiche a bhriseadh agus "sáinn !" a fhógairt agus, sa chás nárbh fhéidir leis an rí éalú ó ghabháil, "marbhsháinn!" a fhógairt.
Is léir gur leath-oidhreachtúil é an gairm, óir go ndeirtear i Uraicecht na Ríar ("Bunleabhar na gCoiníollacha", eag. Liam Breatnach, DIAS 1987) nach féidir ollamh a dhéanamh de dhuine acu amháin gurbh fhilí a ghealfhine .
Chuaigh sé le Henry Brooke, 11ú Barún Cobham, agus leis an Rúnaí Francis Walsingham ar mhisean taidhleoireachta go dtí an Ísiltír i samhradh na bliana 1578, agus sa samhradh dár gcionn seoladh é go hÉirinn chun cosaint na Páile a eagrú i gcoinne ruathar a dhéanfadh na Niallach.
B'éigean dó a aghaidh a thabhairt ar Chúige Mumhan, a bhí suaite le déanaí ag éirí amach Shéamuis Mhic Mhuiris Mhic Ghearailt, agus a raibh stiúir bhagrach fós ar Ghearailt Mac Gearailt, 15ú hIarla Dheasmhumhan agus ar a dheartháir Sir John Desmond.
Theip air comhréiteach a dhéanamh agus rinne sé an t-iarla a fhógairt ina fhealltóir; ach ní raibh sé láidir a dhóthain chun ionsaí a dhéanamh ar Eas Géitine agus d'fhill sé ar Bhaile Átha Cliath trí Ghaillimh, ag fágáil fhearadh an chogaidh i gCúige Mumhan faoi Tomás de Buitléir, 10ú hIarla Urmhumhan.
B'oideachasóir agus dhíograiseoir Gaeilge í Luíse Ghabhánach Ní Dhufaigh (Béarla: Louise Gavan Duffy, 17 Iúil 1884 - 12 Deireadh Fómhair 1969); bhunaigh sí an chéad Ghaelscoil in Éirinn sa bhliain 1917.
Nuair a ceapadh Truss ina Rúnaí Gnóthaí Eachtracha ar dtús síleadh go mbeadh sí sásta iarracht a dhéanamh teacht ar chomhaontú faoin bprótacal ach d’éirigh sí níos daingne ina dearcadh de réir a chéile, go háirithe le linn toghchán na ceannaireachta.
Mar Rúnaí Stáit Trádála Idirnáisiúnta na Breataine , dúirt Truss sa bhliain 2019 gur "feirmeoirí a raibh roinnt tornapaí i gcúl a leoraithe acu" an t-aon dream in Éirinn a bhí imníoch faoi Bhreatimeacht gan chomhaontú.
Thosaigh géarchéim fhioscach na Ríochta Aontaithe, 2022, ar 23 Meán Fómhair 2022 nuair a d'fhógair Kwasi Kwarteng, Seansailéir Státchiste na Ríochta Aontaithe ag an am, 'mionbhuiséad', go gairid tar éis do Truss a bheith tofa ina Príomh-Aire.
De réir Annála na gCeithre Máistrí, timpeall na bliana 476 AD, troideadh Cath Ghránaird ag Eochaidh mac Cairbre mhic Ailealla mhic Dhúnlainge mhic Éanna Niadha in éadan Uí Dhúnlainge, Uí Bhriúin Chualann agus Uí Fhearghasa as tuaisceart Laighean.
Sa 16ú haois, faoi Eilís I, rinneadh Contae Liatroma de Bhréifne Ó Ruairc, agus fágadh i gcúige Chonnacht é, agus rinneadh Contae an Chabháin de Bhréifne Ó Raghallaigh, agus cuireadh i gcúige Uladh é.
D’fhógair Kaczyński i lár mhí Dheireadh Fómhair 2021 go n-éireodh sé as a phost mar leas-phríomh-aire go luath in 2022 chun díriú ar an bpáirtí a threorú, agus d’éirigh sé as an 21 Meitheamh 2022.
Nuair a bhí Kaczyński ag seasamh don pháirtí "Prawo i Sprawiedliwość", chosain sé i Mí Aibreán sa bhliain 2006 an stáisiún Radio Maryja go tréan ar an gcáineadh, agus é den bharúil go bhfuil cead cainte ag cách, ag Radio Maryja fiú, i dtír shaor.
Tosaíonn stair na héabhlóide móilíní go luath sa 20ú haois le bithcheimic chomparáideach, agus úsáid modhanna “méarloirg” amhail mdhíonmheasúnachtí, leictreafóiréis le glóthach agus crómatagrafaíocht pháipéir sna 1950í chun próitéiní homalógacha a fhiosrú.
Ó tháinig an seicheamhú próitéine ar an bhfód bhí bitheolaithe móilíneacha in ann fíligineachtaí a chruthú bunaithe ar chomparáid seicheamh, agus chun na difríochtaí idir seichimh homalógacha a úsáid mar chlog móilíneach chun an t-am a mheas ón gcomhshinsear uilíoch deireanach .
Go déanach sna 1960idí, chuir teoiric neodrach na héabhlóide móilíní bonn teoiriciúil ar fáil don chlog móilíneach, cé go raibh an clog agus an teoiric neodrach conspóideach, ós rud é gur choinnigh an chuid is mó de na bitheolaithe éabhlóideacha go láidir le phanroghachas, le roghnú nádúrtha mar an chúis shuntasach le hathrú éabhlóideach.
Baineann ábhair mhóra in éabhlóid mhóilíneach le rátaí agus le tionchair athruithe núicléasaigh aonair, éabhlóid neodrach vs roghnú nádúrtha, bunús géinte nua, nádúr géiniteach tréithe casta, bunús géiniteach an speiceasaithe, éabhlóid na forbartha, agus na bealaí a mbíonn tionchar ag fórsaí éabhlóide ar athruithe géanómacha agus feinitíopacha .
Go praiticiúil, is minic a dhéantar ardú feasachta a chomhcheangal le gníomhaíochtaí eile, mar shampla gníomhaíocht tiomsaithe airgid, tiomantais ballraíochta, nó abhcóideacht, d’fhonn leas lucht tacaíochta nua a thapú agus / nó a chothú, a d’fhéadfadh a bheith ar a airde díreach tar éis dóibh foghlaim agus díleá an fhaisnéis nua.
Úsáidtear an téarma ardú feasachta i bPrionsabail Yogyakarta i gcoinne dearcaí idirdhealaitheacha agus steiréitíopaí LADT, chomh maith leis an gCoinbhinsiún um Chearta Daoine faoi Mhíchumas chun steiréitíopaí, claontachtaí agus cleachtais dhochracha a chomhrac i leith daoine faoi mhíchumas.
Is fine de lapairí iad na Glareolidae a chuimsíonn na pratancóil, a bhfuil cosa gearra, sciatháin bioracha fada agus eireabaill fhada ghabhlacha orthu, agus na rásaithe, a bhfuil cosa fada, sciatháin ghearra agus goba fada bioracha orthu a chuarann síos.
Is bandia í Brigit de gach uile rud a mbíonn os ard, amhail is lasracha ard, ardchríocha, dúnta cnoic; agus de ghníomhartha a shamhlaítear gur uaillmhianach iad, amhail is eagna, feabhas, foirfeacht, éirim, deisbhéalaí fileata, ceardaíocht , leigheasadh, eolas na ndraoi agus cumas comhraic.
Tarlaíonn fós gléasadh tobair, nós ina cheanglaítear clooties ar chrainn in aice le tobair leighis, agus modhanna eile um achainí a dhéanamh faoi bhráid Bhríde nó ómós a thabhairt di, i roinnt tíortha Ceilteacha agus sa diaspóra.
Is amhlaidh gurbh ionann a macasamhail na Breataine agus an Eorpaigh, Brigantia, agus dia na Rómhánach Minéirve agus dia na nGréagach Aitéiné, bandéithe le saintréithe ar an dóigh chéanna acu, a thugann foirm don smaoineamh de staid ardéirime, nó corpartha nó intinne.
Ba é Failbhe Flann mac Aodha Dhuibh an t-aon eisceacht amháin, an chéad Eoghanacht ar leath a thionchar laistigh den Mhumhain, ach bhí an Iarmhumha fós ina mórcomhrac in éadan Caisil le linn a réimse, agus níl ar eolas ach beagán faoina chomharbaí roimh Chathal mac Finguine.
Measadh gur chéim údaráis oirirc é an teideal i miotaseolaíocht na nGael agus i litríocht Ghaelach mheánaoiseach, cé nach raibh rí náisiúnta le fírinne ann in Éirinn sa ré luath úd, ag léiriú a barrshamhail mhiotasach agus réamhstairiúil de ríogacht diaga.
Insíonn cuid de laochra na nUladh, a bhí ar deoraíocht i gcúige Chonnacht , scéalta do na Connachta faoi óige an laoich uafásaigh, Cú Chulainn, i bhfoirm fálradhairc (radharc ón mballa - carachtar ar an stáitse ag insint scéil faoi eile ar chúl stáitse).
Is ospidéal géarmhíochaine é Ospidéal Naomh Iósaef agus soláthraítear cúram Míochaine agus Máinliachta d’othair cónaithe, Seirbhísí Cúram Lae agus Fisiteiripe Othair Amach agus seirbhísí Raideolaíochta.
Nuair a fuair a athair bás sa bhliain 1861 d'fhill sé ar Bhaile Átha Cliath, agus ag tabhairt a chuid seirbhísí d'eaglaisí éagsúla sa chathair, chaith sé a dhúthracht nach mór le gníomhaíochtaí liteartha agus eolaíochta, agus go háirithe le geolaíocht oighreach na hÉireann, ar a raibh sé aitheanta mar saineolaí.
Tá a pháipéar, a léadh os comhair Chumann Ríoga na hÉireann in 1866, ar Oighriú Ginearálta na hÉireann ina chur síos ardoilte é ar éifeachtaí an oighriúcháin, agus an fhianaise a chruthaigh éifeachtaí an oighir ar an tírdhreach.
I réamhrá an chéad eagráin, deir Kant gurb í an chiall atá aige le “critic an ghlanréasúin” critic an réasúin i gcoitinne, maidir le gach eolas a mbeadh an réasún á lorg beag beann ar an eispéireas, agus go bhfuil sé de chuspóir aige féin a dhéanamh amach an féidir leis an meitifisic a bheith ann ar chor ar bith.
Os a choinne sin, sna horgáin fhótaisintéiseachain ocsaigineacha mar fhormhór na bplandaí talún, is é innsú dé-ocsaíd charbóin agus scaoileadh ocsaigine agus gal uisce na príomhphróisis malairte gáis a tharlaíonn i rith an lae.
I bhfosú nítrigine ag baictéir dé-asatrófach agus dínítriú ag baictéir heitreatrófacha (mar shampla Paracoccus denitrificans agus Pseudomonadaceae éagsúla), déantar gás nítrigine a mhalartú leis an gcomhshaol, á thógáil ag an gcéad cheann agus á scaoileadh isteach ag an dara ceann, cé go mbíonn tiúbphéisteanna ollmhóra ag brath ar bhaictéir chun ocsaídiú a dhéanamh ar shuilfíd hidrigine a bhaintear as a dtimpeallacht domhainfharraige, ag úsáid ocsaigine tuaslagtha san uisce mar ghlacadóir leictreon.
Mar sin féin, i bhformhór na n-orgánach níos mó, a bhfuil cóimheasa beaga dromchla-go-toirt acu, soláthraíonn struchtúir speisialaithe le dromchlaí corntha cosúil le geolbhaigh, , ailbheolais scamhógacha agus méisifill spúinseach an limistéar mór atá riachtanach le haghaidh malartú éifeachtach gáis.
Is amhlaidh an cás leis na hailbheolais, atá mar dhromchla istigh de chuid na scamhóga mamaach, an mhéisifill spúinseach, atá le fáil taobh istigh de dhuilleoga plandaí de chineálacha áirithe, nó geolbhaigh na moileasc sin atá siad acu, atá le fáil sa sa chuas maintlín.
Mar shampla, d’fhéadfadh gurb é an dromchla seo ina chomhéadan idir aeir agus uisce dobharlaigh, ina dhromchla boilgeoige gáis i leacht, ina scannán gáis-tréscaoilteachta, ina scannán bitheolaíoch a fhoirmíonn an teorainn idir orgánach agus a thimpeallacht eachtarcheallach.
Bíonn gásanna á dtomhailt agus á dtáirgeadh i gcónaí ag imoibriúcháin ceallacha agus meitibileacha i bhformhór na rudaí beo, agus mar sin teastaíonn córas éifeachtach chun gás a mhalartú ar deireadh thiar thall, an taobh istigh den chill / na cealla agus an timpeallacht sheachtrach.
Ó shin go dtí gur díbraíodh é sa bhliain1204, chur sé críoch mhór faoi chois, bhronn sé maoin ar eagraíochtaí reiligiúnacha, thóg sé mainistreacha do na Benedictighigh agus do na Cistéirsigh agus thóg sé daingneáin i gCaisleán Dhún Droma i gContae an Dúin agus Caisleán Charraig Fhearghais i gContae Aontroma .
D'fhéadfadh é go raibh Mac Ercae mac Ailealla ina phearsa stairiúil tábhachtach, ach cumaiscítear sna hanála Mac Ercae mac Ailello Muilt agus rí Uí Néill Muircheartach mac Muireadaigh, ar a glaodh Muirchertach Mac Ercae air, ag meascadh an scéal gan dúchas leighis
In éagmais Chathail mhic Fhinguine thug na Laigin an cath seo Alúine, agus b'olc do Chathal an cath do chur ina éagmais féin, agus chuala na Laigin grúg Chathail ina n-éadan, seo an chomhairle a shocraigh siad, Ceann Fhearghail do bhreith go Cathal mar chaithréim an ghnímh.
Cé go raibh an ard-ríogacht ársa ní i bhfad roimhe sin i gceannas na Laigean agus na nUlad, agus níos faide fós na nDáirine agus na nÉarann, ag an am seo bhí clann Uí Néill ag iarraidh bheith ina n-aonar mar ríthe na Teamhrach.
Cloíodh Cathal ag Aodh mac Colgain Uí Chinnsealaigh, rí ansin na Laighean Leinster, sa bhliain 731, agus cloíodh go tóin arís é sa bhliain 735:Bellum inter Mumain & Laigniu ubi multi di Laignibh & pene innumerabiles de Mume perierunt, in quo Ceallach m.
Cé ná nach fuair an t-iar-rí, Eterscél mac Máele Umai, bás go dtí an bhliain 721, is dóigh gur éirigh sé as a choróin i bhfad níos luaite, agus mar sin, go raibh Cathal ina rí Chaisil ón mbliain 713 ar aghaidh.
Bunaíodh ríogacht na nEoghanacht, agus a príomhchathair ag Caiseal agus príomheaglais ag Imleach, i lár na 5ú haoise ag muintir Chonaill Choirc agus Aimend, "ciorcal istigh" na nEoghanacht, a tháinig i gceannas ar Corca Laidhe sa Mhumhain.
Tá dhá threibh eile luaite ag Tolamaes níos faide siar ina léarscáil, na Vennikinii i gContae Dhún na nGall agus na Erpitianni ar feadh Loch Éirne uachtair agus íochtair; bhí an bheirt acu is dócha faoi réir riail na nUlad.