polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
زندگی مستقیمترین آسیب را به زنان و دختران وارد می‌کند، هزینه‌های کامل نابرابری جنسیتی در نهایت به همه آسیب می‌رساند … نادیده گرفتن اختلافات جنسیتی هزینه زیادی دارد - برای رفاه مردم و توانایی کشورها برای رشد پایدار، برای اداره مؤثر و بنابراین فقر را کاهش دهید.
"این واقعیت که زنان فرصت کمتری در بازار کار دارند، ممکن است به رفتار نابرابر آنها در خانواده کمک کند … افزایش فرصت‌ها برای زنان در بازار کار در واقع به نتایج بهتر برای زنان تبدیل می‌شود … برای همان افزایش در کل درآمد خانوار، افزایش درآمد زنانه ۷ دلار آمریکا در ماه به معنای افزایش ۱ درصدی نرخ بقا در دختران است." با زنان کمتر از مردان رفتار می‌شود زیرا نقش آنها در خانه بقای خانواده را مستقیماً از نظر درآمد.
آنچه بسیاری از جوامع نتوانسته‌اند دریابند این است که معامله کمک به زن در عوض از یک مرد وجود ندارد هنگامی که یک زن از نظر تحصیلات و مشارکت در اقتصاد توانمند باشد، وضع همه بهتر است.
در مجموع، این می‌تواند به معنی رشد سریعتر اقتصادی و توزیع وسیعتر ثمرات رشد به همان اندازه مهم آموزش بیشتر برای دختران همچنین باعث می‌شود که زنان بیشتری بتوانند به مناصب رهبری در تمام سطوح جامعه برسند:
زنان نیروی کار که عمدتاً به عنوان یک مزیت برای جامعه صنعتی تلقی می‌شوند، به عنوان معیاری در تولید ناخالص داخلی و همچنین کاهش هزینه‌های نیروی کار با افزایش عرضه نیروی کار در یک جامعه، به تولید بالاتر اقتصاد ملی کمک می‌کنند.
به عنوان مثال، دانشگاه کمبریج فقط اواخر سال ۱۹۴۷ مدارک تحصیلی را برای زنان کاملاً تأیید کرد، و حتی پس از آن نیز تنها پس از مخالفت‌ها و بحث‌های سخت گیرانه.
کارهای دفتری که نیازی به نیروی کار سنگین ندارند گسترش یافته و زنان به‌طور فزاینده ای تحصیلات عالی را به دست می‌آورند که منجر به مشاغل طولانی مدت با جبران بهتر می‌شود تا مشاغل کوتاه مدت و دارای مهارت پایین.
همان‌طور که جنگ داخلی در ایالات متحده، ویرجینیا پنی از لوئیزویل آغاز شد، کنتاکی پروژه تحقیقاتی خود را به پایان رساند و کتاب «چگونه زنان می‌توانند پول را به صورت متأهل یا مجرد کسب کنند» در همه شاخه‌های هنر و علوم، مشاغل، تجارت، کارهای کشاورزی و مکانیکی.
به امید ارائه حقایق سخت دربارهٔ آنچه زنان نیروی کار با آن روبرو می‌شوند، پنی با هزاران کارفرما مصاحبه کرده بود، هم با استفاده از نظرسنجی از طریق پست پستی و هم به صورت حضوری - هنگامی که با کارگران نیز مصاحبه می‌کرد.
وی کتاب خود را «به زنان شایسته و زحمتکش در ایالات متحده، که برای تأمین معاش خود تلاش می‌کنند» تقدیم کرد، و این کتاب توجه بسیاری از منتقدان و محققان در سراسر کشور را به خود جلب کرد.
تبعیض جنسیتی در یک زمینه و آزار جنسیتی در محیط‌های کاری خاص این مجموعه از قانون را قانون تبعیض استخدام می‌نامند و تبعیض جنسیتی و نژادی بزرگترین زیرمجموعه در این منطقه هستند.
در قرن بیستم، تقسیم کار بر اساس جنسیت به‌طور سیستماتیک در مطالعات زنان (به ویژه تاریخ زنان، که به‌طور مکرر تاریخچه و بیوگرافی مشارکت زنان در زمینه‌های خاص را بررسی کرده‌است) و مطالعات جنسیتی به‌طور گسترده‌تر مورد مطالعه قرار گرفته‌است.
از سال ۱۹۶۷ وی به عنوان معاون مدیر در شعبه مؤسسه مذکور در تهران کار کرد و در سال ۱۹۶۱ مدیر آن شد و این سمت را تا زمان بازنشستگی در ۱۹۹۵ و جایگزینی با جانشینش در طول اقامت خود در ایران حفظ کرد.
او در ایران در طول زندگی خود به عنوان عضوی از مؤسسه باستان‌شناسی آلمان و به همراه همکارش استفان کرول سفرهای زیادی به ایران انجام داد و از بیش از ۱۰۰۰ سایت باستانی بازدید کرد تا با اشتیاق و دقت، معماری و آثار فرهنگی باستانی ایران را ثبت کند.
در ۱۹۷۱–۱۹۸۶، او مدیر انستیتوی شعبه تهران بود و در ایران طی دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰، بسیاری از اکتشافات باستان‌شناسی انجام شده را در تخت سلیمان، مسجد سلیمان، بسطام و بیستون با یک تیم باستان‌شناس از ایران انجام داد.
شکل‌گیری آکسیون آنتی‌فاشیستی در سال ۱۹۳۲ نشانگر تغییر در جهت‌گیری کمونیست‌های آلمان از سیاست‌های دوره سوم بود، زیرا کمونیست‌های سرانجام به این نتیجه رسیده بودند که باید فاشیسم نازی را به عنوان تهدید جدی‌تری بشناسند.
دو پرچم قرمز بر روی آرم آکسیون آنتی‌فاشیست در آن دوره، نماد کمونیست‌ها در اتحاد با سوسیالیست‌ها بود)، که به اتخاذ سیاست جبهه مردمی اتحاد ضد فاشیست با گروه‌های غیر کمونیست در سالهای ۱۹۳۴ و ۱۹۳۵ منتهی شد.
در اقدامی متقابل، در اکتبر ۱۹۳۱ ائتلافی از احزاب راست‌گرا و راست افراطی، جبهه هارتسبورگ را تأسیس کردند که مخالف دولت هاینریش برونینگ از حزب مرکزی آلمان بود.
در این هنگام آکسیون آنتی‌فاشیستی تا حدی در واکنش به تأسیس جبهه آهنین از سوی حزب سوسیال دموکرات تأسیس شد که حزب کمونیست آن را «سازمان ترور سوسیالیست فاشیست» می‌خواند.
با این حال، از اواسط دهه ۱۹۳۰، اصطلاح آنتی‌فاشیست وارد کلمات کاربردی شوروی، کمینترن و حزب کمونیست آلمان شد، زیرا در آن زمان به کمونیست‌هایی که به رقبای سوسیال دموکرات خود حمله می‌کردند گفته شده بود که راه خود را تغییر دهند و با آنها علیه خطر فاشیسم همکاری کنند.
با این حال، پس از چرخش ناگهانی کمینترن به سمت چپ در دوره سوم خود از ۱۹۲۸، حزب کمونیست آلمان، حزب سوسیال دموکرات را به عنوان دشمن اصلی خود در نظر گرفت و این موضع را اتخاذ کرد که حزب سوسیال دموکرات حزب اصلی فاشیست در آلمان است.
این بر اساس نظریه سوسیال فاشیسم بود که توسط ژوزف استالین اعلام شده بود و در اواخر دهه ۱۹۲۰ و اوایل دهه ۱۹۳۰ توسط کمینترن پشتیبانی می‌شد، که معتقد بود سوسیال دموکراسی نوعی فاشیسم است.
در نتیجه، حزب کمونیست آلمان معتقد بود که این حزب «تنها حزب ضد فاشیست» در آلمان است و اظهار داشت که "مبارزه با فاشیسم به همان معنی جنگ با حزب سوسیال دموکرات و به همان معنی جنگ با هیتلر و برونینگ است." اصطلاح فاشیسم در ابتدا از دیدگاه حزب کمونیست آلمان و اتحاد شوروی بیشتر از اینکه به حزب نازی یا حزب فاشیست ایتالیا مربوط باشد، وابستگی معنایی به آخرین مراحل سرمایه‌داری داشت و طیف معنایی وسیعی را در بر می‌گرفت.
در سال ۱۹۲۹، جبهه سرخ پس از تشدید درگیری‌ها در تجمع در اول ماه مه در برلین، که به کشته شدن ۳۳ غیرنظامی توسط پلیس برلین انجامید، تحت عنوان گروهی افراطی ممنوع شد.
در اواخر سال ۱۹۳۱، واحدهای محلی توسط اعضای اتحادیه مبارزاتی، به عنوان ساختارهایی خودمختار و سازمان یافته زیر نظر - اما خارج از سازمان رسمی - حزب کمونیست آلمان به عنوان بخشی از سیاست یکپارچه حزب برای همکاری با سایر گروه‌های طبقه کارگر یا به تعبیر حزب برای شکست دادن فاشیسم بکار گرفته شدند.
از یک سو کمونیست‌ها حزب نازی رو بعنوان حزبی فاشیست در نظر می‌گرفتند و از سویی دیگر با استفاده از شعارهای ملی‌گرایانه سعی در جذب اشتراسریست‌ها داشتند.
اشتراسریست‌ها ملی‌گرایانی افراطی و از گروه‌های نازی بودند که با هر گونه مالکیت خصوصی مخالف بودند تظاهرکنندگان حزب کمونیست گاهی به‌طور مشترک با تظاهرکنندگان نازی بر ضد حزب سوسیال دموکرات آلمان شعار می‌دادند.
از اواخر دهه ۱۹۲۰ و اوایل دهه ۱۹۳۰ تنش‌ها عمدتاً بین حزب کمونیست آلمان از یک طرف، حزب نازی در طرف دیگر و همچنین با ائتلافی از احزاب حاکم، عمدتاً سوسیال دموکرات‌ها و لیبرال‌ها افزایش پیدا کرده بود.
کمونیست‌ها و نازی‌ها صریحاً درصدد براندازی دموکراسی لیبرال جمهوری وایمار بودند در حالی که سوسیال دموکرات‌ها و لیبرال‌ها به شدت از جمهوری و قانون اساسی آن دفاع می‌کردند.
واحدهای دفاع از خود و آکسیون آنتی‌فاشیست در کنار مبارزات خیابانی سیاسی، از بازوهای شبه‌نظامی خود برای ایجاد یک شبکه جامع دفاع شخصی برای گروه‌هایی استفاده کردند که تحت حمله نازی‌ها قرار داشتند، گروه‌هایی همانند حمایت از مستاجرین یکی از این گروه‌ها بود که نازی‌ها سعی فراوانی در خلع ید از آنان داشتند.
در همین دوره، در سال ۱۹۲۴، لیگ مبارزان جبهه سرخ ، سازمان شبه نظامی و تبلیغاتی حزب کمونیست آلمان و اولین جبهه ضد فاشیست تشکیل شد این گروه در بسیاری از موارد با پلیس وارد درگیری می‌شد.
در دوران پس از جنگ، این سازمان الهام‌بخش گروه‌ها و سازمان‌های جدیدتری همانند آنتیفا شد، که بسیاری از آنها از نمادهای آکسیون آنتی‌فاشیستی، به ویژه پرچم و نسخه اصلاح شده آرم آن استفاده می‌کنند.
آکسیون آنتی‌فاشیستی یا یک سازمان ضد فاشیستی شبه‌نظامی در جمهوری وایمار بود که توسط اعضای حزب کمونیست آلمان که از سال ۱۹۳۲ تا ۱۹۳۳ فعالیت داشت، ایجاد شد.
این گروه در طول مبارزات انتخابانی حزب کمونیست آلمان در جریان انتخابات فدرال آلمان در سال ۱۹۳۲ شروع به فعالیت کرد و توسط این حزب به عنوان "جبهه متحد سرخ تحت رهبری تنها حزب ضد فاشیست، حزب کمونیست آلمان" توصیف می‌شد.
پس از درگیری در پارلمان ایالتی پروس بین اعضای حزب نازی و حزب کمونیست که منجر به مجروحیت شدید هشت نفر شد، حزب کمونیست تحت رهبری تلمان نسبت به تأسیس جبهه هارتسبورگ و جبهه آهنین واکنش نشان داد و خواستار اتحاد نیروهای وابسته به خود شد.
کنوانسیون قانون اساسی (که به نام‌های کنوانسیون فدرال کنوانسیون فیلادلفیا یا کنوانسیون بزرگ در فیلادلفیا نیز شناخته می‌شود) از ۲۵ مه تا ۱۷ سپتامبر ۱۷۸۷، در خانه ایالتی پنسیلوانیا در فیلادلفیا برگزار شد.
اگرچه کنوانسیون برای تجدید نظر در ایالت‌ها و اولین سیستم حکومتی تحت مواد کنفدراسیون در نظر گرفته شده بود، اما از آغاز هدف آن از نظر برخی مثل جیمز مدیسون از ویرجینیا و الکساندر همیلتون از نیویورک، ایجاد یک دولت جدید مستقل بود تا اصلاح دولت موجود.
جرج واشینگتن از ویرجینیا، فرمانده سابق ارتش قاره‌ای در اواخر جنگ انقلاب آمریکا و طرفدار ایجاد یک دولت قوی ملی، به عنوان رئیس کنوانسیون انتخاب شد.
آیا «نمایندگی متناسب» باید توسط جغرافیای یک کشور یا توسط جمعیت آن تعریف شود، و آیا برده‌ها باید شمارش شوند؛ آیا قدرت اجرایی بین سه نفر تقسیم شود یا اینکه قدرت در اختیار یک رئیس اجرایی باشد که رئیس‌جمهور خوانده شود؛ چگونه یک رئیس‌جمهور انتخاب می‌شود، برای چه دوره ای، و اینکه آیا هر رئیس‌جمهور به یک دوره خاص محدود می‌شود.
و به چه جرایمی باید استیضاح شود؛ ماهیت بند برده فراری، و اینکه آیا اجازه لغو تجارت برده وجود دارد؛ و اینکه آیا قضات باید توسط قوه مقننه یا مجریه انتخاب شوند.
با این وجود، پس از آغاز کنوانسیون، اکثر نمایندگان - گرچه نه همه - در شرایط کلی به توافق رسیدند که هدف یک سیستم جدید حکومتی باشد، نه صرفاً یک نسخه اصلاح شده از مواد کنفدراسیون.
در واقع، این سازه‌ها به عنوان آثار آنتونی گائودی شناخته می‌شوند، و "سابقه تاریخی خلاقانه استثنایی در توسعه معماری و فناوری ساختمان در اواخر قرن ۱۹ و اوایل قرن ۲۰" را نشان می‌دهد.
تجهیزات استاندارد این خودرو شامل چراغ‌های جلوی ال‌ئی‌دی، میراگرهای کنترل الکترونیکی، صندلی‌های برقی و اسپرت دارای گرم‌کننده و دو نمایشگر ۱۲٫۳ اینچی برای صفحه ابزار و سیستم آی‌درایو است.
تمامی نسخه‌های ایکس۵ جی۰۵ همچنین به چراغ‌های جلوی لیزری، سانروف پانوراما با الگوهای ال‌ئی‌دی و اشتراک آفیس ۳۶۵ و اسکایپ برای کسب‌وکار با به‌روزرسانی آب و هوا مجهز هستند.
ایکس۵ جی۰۵ از پلت‌فرم سی‌ال‌ای‌آر ب‌ام‌و که در خودروهای ب‌ام‌و سری ۷ و ب‌ام‌و سری ۵ نیز به‌کار رفته، استفاده می‌کند.
همهٔ نسخه‌های بنزینی از فیلترهای ذرات معلق استفاده می‌کنند در حالی که در همهٔ نسخه‌های دیزلی از ادبلو استفاده می‌شود که میزان انتشار نیتروژن اکسید را کاهش می‌دهد.
پکیج‌های ایکس‌لاین و ام اسپورت نیز در کنار تزئینات استاندارد ارائه می‌شوند و دارای سبک‌های مختلف بدنه و رنگ‌های منحصر به فرد و گزینه‌های متنوع رنگ‌آمیزی تودوزی هستند.
نسخه‌های ایکس‌لاین از رینگ‌های آلیاژی ۱۹ اینچی با تزئینات بیرونی آلومینیومی برخوردار هستند، در حالی که نسخه‌های ام اسپورت از رینگ‌های آلیاژی ۲۰ اینچی براق برخوردار هستند.
ایکس۵ جی۰۵ تقریباً در تمام مناطق از قابلیت چهار چرخ متحرک ایکس‌درایو بهره‌مند است، اما نسخهٔ محور عقب اس‌درایو تنها در آمریکای شمالی عرضه می‌شود.
پدر تام یک الکلی بوده و مادر او از بیماری فوت میکند و تام نیز در کودکی از یک بیماری چشمی رنج میبرد سانی او را در خیابان و در شرف کور شدن پیدا میکند، تام وقتی سانی تام را به خانه آورد و خواستار رابطه برادری با وی شد، خانواده کورلئونه از وی به عنوان یکی از اعضای خانواده استقبال کردند.
هیگن، دون ویتو کورلئونه را پدر واقعی خود می‌داند و همیشه خود را به او مدیون می داند، گرچه ویتو هرگز رسماً او را به فرزندی قبول نمی‌کرد اما معتقد است که این امر باعث بی‌احترامی به والدین درگذشته هیگن خواهد بود.
بقیه ی خانواده های مافیایی سیسیلی خانواده ی کورلئونه را را به دلیل ایرلندی بودن این مشاور تحقیر میکنند و در محافل خود خانواده ی کورلئونه را خانواده ی ایرلندی می‌نامند.
هنگامی که ویتو در سال ۱۹۵۴ نیمه بازنشسته می‌شود و پسر کوچکش مایکل کورلئونه جانشین وی به عنوان رئیس خانواده می‌شود، مایکل، هیگن را به عنوان نماینده خانواده در لاس وگاس منصوب می‌کند.
نلسون بونکر هانت، لامار هانت و ویلیام هربرت هانت، فرزندان میلیاردر نفتی تگزاس، هارولدسون لافایت هانت ، جونیور، مدتی بود که سعی داشتند بازار را با نقره در دام قرار دهند.
اوضاع برای سایر خریداران احتمالی نقره به قدری وخیم بود که در ۲۶ مارس ۱۹۸۰، جواهرفروشی تیفانی یک آگهی تمام صفحه را در نیویورک تایمز منتشر کرد و برادران هانت را محکوم کرد و اظهار داشت:
"فکر می‌کنیم این قابل پذیرش نیست که کسی با احتکار چندین میلیارد نقره، بله میلیارد دلار نقره، قیمت نقره را آنقدر بالا ببرد که سبب شود برای محصولات ساخته شده از نقره، دیگران قیمت‌های بسیار مصنوعی بپردازند ".
برادران هانت قادر به پاسخگویی به این درخواست نبودند، و در حالی که با خسارت بالقوه ۱٫۷ میلیارد دلاری روبرو بودند، وحشت متعاقب آن در بازارهای مالی به‌طور کلی و همچنین کالاها و آتی‌ها احساس شد.
از آنجا که برادران هانت برای تأمین مالی خریدهای خود وام‌های زیادی گرفته بودند با شروع دوباره افت قیمت، که فقط در عرض چهار روز بیش از ۵۰ درصد افت کرد، آنها نتوانستند به تعهدات خود عمل کنند.
برای نجات اوضاع، یک کنسرسیوم از بانکهای ایالات متحده خط ۱/۱ میلیارد دلاری اعتبار به برادران اختصاص داد که به آنها امکان باز پرداخت را می‌داد که سبب شد آنها از این مصیبت بیرون بیایند.
پنجشنبه نقره ای رویدادی بود که روز پنجشنبه ۲۷ مارس ۱۹۸۰ در پی تلاش برادران نلسون بونکر هانت، ویلیام هربرت هانت و لامار هانت برای پیچیدن در بازار و به دام انداختن بازار نقره در بازارهای کالاهای نقره ای ایالات متحده رخ داد.
بهترین روش ارتفای تبادل رایگان اطلاعات داشتن سیستمی باز است که هیچ مرزی بین هکر و تکۀاطلاعات یا آیتم تجهیزات مورد نیاز در جستجوی دانش، پیشرفت، و زمان آنلاین وجود نداشته‌باشد.
آنان باور دارند که تمام افراد جامعه می‌توانند از تجربۀ این توان بهره ببرند و اگر همه بتوانند همانند هکرها با کامپیوتر تعامل کنند، اخلاق هکری در جامعه گسترش می‌یابد و کامپیوترها دنیا را بهبود می‌بخشند.
قبل از اینترنت ارزان ، جوامعی از لحاظ جغرافیایی جمع و جور وجود داشت که فرهنگ برنامه نویسی وینبرگ را تشویق می کرد ، و یک توسعه دهنده می توانست بسیاری از کیبیتزرها و توسعه دهندگان ماهر را به راحتی جذب کند.
اخلاق هکری به احساس درست و غلط، و به عقاید اخلاقی این دسته از افراد اشاره دارد – که دانش باید با افراد دیگری که از آن سود می‌برند به‌اشتراک گذاشته شود، و منابع مهم باید به جای تلف شدن به کار روند.
برنامه های دیگری که می توانستند بر اساس آن ساخته شوند و آن را بهبود بخشند ، در نوارها ذخیره شدند و به یک کشوی برنامه اضافه شدند ، به راحتی برای همه هکرهای دیگر قابل دسترسی است.
به عنوان مثال ، وقتی رایانه های موجود در توسط قفل های فیزیکی یا برنامه های ورود به سیستم محافظت می شوند ، هکرهای آنجا برای دسترسی به ماشین آلات به طور سیستماتیک در اطراف آنها کار می کردند.
برای هکرهای سخت افزاری و هکرهای بازی منطقه جغرافیایی در سیلیکون ولی متمرکز بود که در آن باشگاه کامپیوتر و شرکت رایانه ای مردم به هکرها کمک کردند شبکه شوند ، همکاری کنند و کارهای خود را به اشتراک بگذارند.
در حقیقت ، هنگامی که نسخه بیل گیتس برای در میان جامعه هکرها به اشتراک گذاشته شد ، گیتس ادعا کرد که مبلغ قابل توجهی را از دست داده است زیرا تعداد کمی از کاربران هزینه این نرم افزار را پرداخت کرده اند.
در این موسسه واژه «هکر» برای توصیف شوخی‌های دانشگاهی به‌کار می‌رفت که دانشجویان معمولا اختراع می‌کردند و به‌طور جامع‌تر برای توصیف پروژۀ انجام شده یا محصول ساخته‌شده‌ای به کار می‌رود که هدفی سازنده را برآورده می‌کند اما صرفا برای مشارکت رضایت‌بخش نیست.
با اینکه برخی از اصول اخلاقی هکر در متون دیگری مانند / توسط تد نلسون شرح داده شده است، اصطلاح اخلاق هکر به طور کلی به روزنامه نگار استیون لوی نسبت داده می شود، که به نظر می رسد اولین کسی است که هم فلسفه و هم بنیانگذاران فلسفه در کتاب 1984 خود با عنوان هکرها:
نقطه ی شروع هکرهای اولیه از این اتاق شروع شد، چرا که دانشجویان عضو باشگاه خط‌ آخن مدل فناوری پس از چندساعت به طور پنهانی وارد اتاق شدند تا برای برنامه‌نویسی 30-تون، کامپیوتری با ارتفاع 9-فوت ، تلاش کنند.
همانطور که لوی در فصل 2 توضیح داد ، "هکرها معتقدند که می توان در مورد سیستم ها - در مورد جهان - از جدا کردن چیزها ، دیدن نحوه کار آنها و استفاده از این دانش برای ایجاد چیزهای جدید و جالب تر ، درسهای اساسی آموخت."
الکساندر وند بخاطر تألیفات خود در مورد نظریه سیاسی سازه گرایانه، که در آن هویت جمعی نقش برجسته ای دارد، شناخته می‌شود، زیرا هویت عامل تعیین‌کننده اصلی در نقش دولت‌ها در نظم بین‌المللی است.
سازه گرایی تمرکز زیادی بر گفتمان اجتماعی ایجاد کننده این هویت‌ها دارد، که نه تنها کشوری را به عنوان یک بازیگر جمعی بلکه اتحادهای احتمالی را به عنوان گروه‌های جمعی تعیین می‌کند.
با گروه‌بندی کشورها، یا با تصمیم خودشان یا توسط اشخاص ثالث، اتحاد یا اتحادیه‌های جدیدی از طریق هویت جمعی که به آنها اختصاص داده شده شکل می‌گیرد، حتی اگر بعضی مواقع این انتساب براساس گروه‌بندی‌های باینری نادرست باشد.
صرف نظر از صحت گروه‌بندی، عمل گروه‌بندی این کشورها در کنار یکدیگر بر نحوه نگاه سیستم بین‌المللی به آنها تأثیر می‌گذارد و بنابراین با آنها رفتار می‌کند، که در عوض باعث می‌شود کشورها از نظر موقعیت مشترک خود در سطح بین‌المللی با یکدیگر شناسایی شوند.
کار بیشتر در مورد هویت جمعی در روابط بین‌الملل توسط ریچارد ند لبو انجام شده‌است، وی ادعا می‌کند که دولتها خود و دیگران را به عنوان بخشی از گروه‌های قدرت جمعی کشورها مانند افزایش و سقوط قدرتها، و فقط احساس تعلق آنها به قدرت خاص می‌دانند گروه‌ها یا آرزوی حضور در دیگران، صرف نظر از «واقعیت» وضعیت قدرت آنها، بر تعاملات آنها با سایر کشورها تأثیر می‌گذارد.
«هویت جمعی تعریفی تعاملی و مشترکی است که توسط چند نفر تولید می‌شود و مربوط به جهت‌گیری عمل و زمینه فرصت‌ها و محدودیت‌هایی است که در آن عمل صورت می‌گیرد».
ملوچی که از شکاف بین نظریه‌ها در مورد چگونگی شکل‌گیری اقدامات جمعی و چگونگی ایجاد انگیزه در افراد راضی نیست، فرایندی متوسط را تعریف می‌کند، که در آن افراد تشخیص می‌دهند که جهت‌گیری‌های مشترکی دارند و بر این اساس تصمیم می‌گیرند با هم همکاری کنند.
این موضوع نه تنها فرایندهای درون سیستم بازیگر جمعی مانند مدل‌های رهبری، ایدئولوژی‌ها، یا روش‌های ارتباطی، بلکه روابط خارجی با متحدان و رقبا را که همگی بازیگر جمعی را شکل می‌دهند، مورد توجه قرار می‌دهد.
بعلاوه، این گروه‌های جمعی را بعنوان یک مجموعه سیستماتیک و نه موجودیتهای ایدئولوژیک یا مجموعه‌های ارزشی ساده تعریف شده‌ای ایجاد می‌کند که می‌توانند گروه‌های خاصی را خصمانه یا ستایش کنند.
ماکس وبر، در کتاب «اقتصاد و جامعه» خود، که پس از مرگش در سال ۱۹۲۲ منتشر شد، به نقد تمرکز مارکس بر تولید پرداخت و در عوض پیشنهاد کرد که طبقه، منزلت و حزب سه منبع هویت گروهی را تشکیل دهند.
مدل‌های هویتی گروهی که هنجارهای حقوق بشر را نقض یا تحریک می‌کنند، همان‌طور که در اعلامیه جهانی حقوق بشر ۱۹۴۸ یافت شده‌است، بیانگر آسیب‌شناسی جمعی / سیاسی مرتبط با جنایات علیه بشریت است.
به‌طور هم‌زمان، پولتا و جاسپر هویت گروهی را به عنوان «ارتباطات شناختی، اخلاقی و عاطفی فرد با جامعه، طبقه، عمل یا نهاد گسترده‌تر» تعریف می‌کردند.
در سال ۱۹۸۹ آلبرتو ملوچی کتاب « عشایر حال» را منتشر کرد که وی مدل هویت گروهی را براساس مطالعات مربوط به جنبش‌های اجتماعی دهه ۱۹۸۰ معرفی می‌کند.
با تئوری هویت اجتماعی یا نظریه خود طبقه‌بندی اشتباه گرفته نشود، هویت جمعی بر هویت گروه به‌طور کلی متمرکز است، در حالی‌که نظریه‌های دیگر بر هویت ارتباط فرد با یک گروه است.
این چارچوب توسط انستیتوی توسعه بین‌المللی هاروارد و با همکاری دفتر زنان در پیشرفت نمایندگی ایالات متحده آمریکا برای توسعه بین‌المللی شرح داده شد و اولین بار در سال ۱۹۸۴ توسط کاترین اورهولت و دیگران توصیف شد.
نقطه شروع این چارچوب این فرضیه بود که برای پروژه‌های کمک توسعه اقتصادی تخصیص منابع به زنان و همچنین مردان منطقی است، که این امر توسعه را کارآمدتر می‌کند - موقعیتی به نام «رویکرد کارایی».
در آفریقا، هرمان باومن در سال ۱۹۲۸، با مقاله کلاسیک خود «تقسیم کار مطابق فرهنگ کج بیل آفریقایی»، در آفریقا یکی از اولین کسانی که اهمیت زنان را در کشاورزی شناخت.
کابری در سال ۱۹۵۲ مطالعه بسیار نقل شده‌ای در مورد زنان در کامرون منتشر کرد و اطلاعات تجربی مربوط به فعالیت‌های زن و مرد در کشاورزان کاکائو نیجریه در سال ۱۹۵۶ توسط گالتی، بالدوین و دینا منتشر شد.
در پیشگفتار کتاب خود، بوزروپ نوشت که «در ادبیات گسترده و رو به رشد در مورد توسعه اقتصادی، تأملات در مورد مشکلات خاص زنان بسیار اندک است.» وی نشان داد که زنان اغلب بیش از نیمی از کار کشاورزی را انجام می‌دهند، در یک مورد تا ۸۰٪، و آنها نیز نقش مهمی در تجارت دارند.
زنان از بسیاری از مشاغل رسمی مستثنی بودند، بنابراین ۹۴٪ از نیروی کار زنان در بخش غیر سازمان یافته‌ای مشغول به کار بودند که در کشاورزی، کشاورزی، جنگلداری، شیلات، صنایع دستی و غیره کار می‌کردند.
این فراخوان زنان را به ایفای نقش فعال در همه بخشها و در همه سطوح برنامه اقدام مصوب در کنفرانس جهانی دهه سازمان ملل متحد برای زنان اعم از نماینده و ذی‌نفع دعوت کرد.
در نوامبر ۱۹۹۰، رهبران اتحادیه همکاری‌های منطقه‌ای جنوب آسیا برای همکاری‌های منطقه‌ای توصیه‌های دومین نشست وزیران سارار زنان در حال توسعه را که در ژوئن ۱۹۹۰ برگزار شد، تأیید کردند، با این توافق که سال‌های ۱۹۹۱ تا ۲۰۰۰ باید به عنوان «دهه سارک» رعایت شود کودک دختر".
ایهود باراک ، رهبر پیشین حزب کارگر، در تاریخ ۱۸ ژانویه اعلام کرد که نامزد نخواهد شد، آوی شاکد و دیوید لندسمن، مهاجر اتیوپیایی، و ناآوا کاتز نیز کاندید ریاست حزب در انتخابات درون حزبی شدند.
از آنجا که کنست نتوانست در موعد مقرر بودجه کشور را برای ۲۰۲۰ تصویب کند، در نیمه شب ۲۳ دسامبر ۲۰۲۰ به وقت اسراییل، ائتلاف دولت سقوط کرد، و بیست و سومین دوره کنست رسماً منحل شد.
مطابق قانون که انتخابات باید ظرف ۹۰ روز پس از انحلال کنست برگزار شود، تاریخ انتخابات بیست و چهارمین کنست به‌طور خودکار ۲۳ مارس ۲۰۲۱ تعیین شد.
دو حزب می‌توانند توافق‌نامه برای اشتراک آرای مازاد را امضا کنند که به آنها اجازه می‌دهد برای کرسی‌های باقیمانده رقابت کنند، به گونه‌ای که گویی در یک لیست انتخاباتی با هم قرار دارند.
این روش که به بادر-اوفر مشهور است، کمی به نفع لیست احزاب بزرگتر است، به این معنی که احتمال بیشتری وجود دارد که ائتلاف‌های انتخاباتی بیشتر از احزاب منفرد کرسی‌های پارلمان را اشغال کنند.
بر اساس توافق‌نامه ائتلاف که در سال ۲۰۲۰ بین حزب لیکود و حزب آبی و سفید امضا شد ، انتخابات باید ۳۶ ماه پس از سوگند دولت قبلی یعنی دولت ۳۵ام انجام می‌شد و ۲۳ مه ۲۰۲۳ آخرین تاریخ ممکن انتخابات بود.
به دنبال دادخواست اعضای کمیته مرکزی حزب، دادگاه به حزب لیکود دستور داد کمیته قانون اساسی خود را تا ۳۰ دسامبر تشکیل دهد تا مقدمات برای انتخاب نماینده‌های لیست حزبی انتخابات را آغاز کند.
آنها در مسابقات هوایی در برابر مردان رقابت می‌کردند و پیروز می‌شدند و زنان در هر قاره به جز قطب جنوب پرواز را شروع کرده بودند، در نمایش‌های هوایی، چتر نجات و حتی حمل و نقل مسافران شرکت می‌کردند.
در طول جنگ جهانی دوم، زنان از هر قاره به تلاش‌های جنگی کمک می‌کردند و اگرچه پروازهای نظامی آنها بیشتر محدود بود، بسیاری از خلبانان زن با خدمات کمکی پرواز می‌کردند.
در دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰، زنان در درجه اول محدود به خدمت در زمینه‌های پشتیبانی مانند آموزش شبیه‌سازی پرواز ، کنترل ترافیک هوایی و به عنوان مهماندار پرواز بودند.
محمود روح الامینی نام وی را به صورت هرسکوتیس ثبت کرده‌است که به نظر می‌رسد ناظر به تلفظ اسامی شخصیت‌های خارجی در روزگار ابتدایی آشنایی ایرانیان با این اسامی است که مترجمان در تعابیر خود به علت ارتباط اندک با فرهنگ واژگان تلفظی اروپا و غرب، چندان تلفظ واقعی را رعایت نمی‌کردند.
اوکرلوند که از سوی مدیر گروه پرادیجی تحت فشار بود تا کار را سریع‌تر تمام کند، در زمانی کوتاه نسخهٔ اولیهٔ ویدئو را روی یک نوار وی‌اِچ‌اِس برایشان ارسال کرد اما در یک فَکس به او اعلام شد که «آن‌ها ویدئو را نپسندیده‌اند و دیگر روی آن کار نکند».
حدود یک ماه بعد هاولت با اوکرلوند تماس گرفت و اعلام کرد که آن‌ها ویدئو را پسندیده‌اند و یک روز بعد پرادیجی افتتاحیهٔ یک فستیوال موسیقی را با نمایش آن ویدئو برگزار کردند.
به گفتهٔ هاولت هنگامی که ایستگاه‌های رادیویی متعدد ترانه را تحریم کردند، اعضای گروه که چیز زیادی برای از دست دادن نداشتند تصمیم گرفتند که نسخهٔ کامل و بدون سانسور ویدئو را پخش کنند.
«ام‌تی‌وی در شُرف پخش ویدئویی است که ممکن است برخی افراد نخواهند آن را ببینند. این ویدئو دنیای خشونت‌بار و آشفتهٔ شبانه را با چاشنی مواد مخدر، مشروبات الکلی و پرخاشگری جنسی به تصویر می‌کشد. بی‌پرده است و برهنگی کامل از جلو را نمایش می‌دهد. اگر تصور می‌کنید این چیزیست که ترجیح می‌دهید نبینید، لطفاً همین حالا کانال را عوض کنید».
چند روز پس از انتشار «پتیاره را کتک بزن» سازمان ملی زنان آمریکا به دلیل آنچه «تشویق به خشونت خانگی» می‌دانست از پرادیجی و تایم وارنر انتقاد کرد و چند هفته بعد جرمی کوربین در مجلس عوام بریتانیا طرحی را پیشنهاد داد که از پارلمان می‌خواست مراتب انزجار خود را از نصب بیلبوردهای «پتیاره را کتک بزن» در معابر عمومی اعلام کند و شرکت پخش‌کننده را وادار کند تبلیغ‌ها را پایین بکشند.
این ترانه به دلیل عنوان زن‌ستیزانه و موزیک ویدئویی که در آن صحنه‌هایی از خشونت و سکس پس از مصرف افراطی مواد مخدر و نوشیدنی‌های الکلی نشان داده می‌شود در زمان انشارش بسیار جنجال‌برانگیز شد.
در سال ۲۰۱۰ و در یک نظر سنجی که توسط انجمن پی‌آراِس انجام شد، «پتیاره را کتک بزن» بعنوان «بحث‌برانگیزترین ترانهٔ همهٔ زمان‌ها» انتخاب شد.
زمانی که اوکرلوند در اتاق هتل‌شان به‌هوش آمد چیزی از اتفاقات شب گذشته یادش نمی‌آمد و دوستش به او توضیح داد که آن‌ها کارهای مختلفی انجام داده‌اند از جمله رفتن به یک استریپ کلاب.
فروشگاه‌های زنجیره‌ای کی‌مارت و وال‌مارت به‌خاطر این آهنگ، فروش آلبوم بهترین چیزها را متوقف کردند و بیستی بویز از پرادیجی خواستند هنگام اجرای مشترک‌شان ردینگ فستیوال این قطعه را اجرا نکنند.
این ویدئو یک شب خوش‌گذرانی در شهر را با نشان دادن صحنه‌هایی از مست کردن و رانندگی، استفاده از کوکائین، خشونت، استفراغ، تخریب، تعرض، برهنگی و آمیزش جنسی به تصویر می‌کشد.
ویدئوی «پتیاره را کتک بزن» که از دید اول‌شخص فیلم‌برداری شده پایانی غافلگیرکننده دارد؛ زمانی که در انتها شخصیت اصلی در آینه نشان داده می‌شود بیننده متوجه می‌شود که او یک زن است.
او با اشاره به این‌که در این سبک از زبان عامیانهٔ خیابانی استفاده می‌شود معتقد است سوتفاهم‌ها برآمده از ترجمهٔ تحت‌الفظی عنوان هستند در صورتی که این عبارت در زبان عامیانهٔ خیابانی مترادف ضرب و جرح یک زن نیست و معنای کاملاً متفاوتی دارد.
باب اسفنجی و پاتریک در مخفیگاه ماگو چیز های زیادی کشف می کنند ، جایی که آنها با دنی فانتوم و تاک و اتحادیه شیطانی متشکل از تکنوس ، بیوتیفول گورجس ، تالوک و پلانکتون آشنا می شوند .
جیمی نوعی کلاه ایمنی و راکت تنیس دریافت می کند ، باب اسفنجی یک دمنده حباب می گیرد ، دنی دستگاهی را دریافت می کند که به او اجازه می دهد تا حدی خودش را شبیه سازی کند ، به تک کارکنان ، و زیم یک پیستون دریافت می کند .