polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
به گفته محمد غرابی عضو شورای غیزانیه ۶ نفر از معترضان که یک نفر از آنها پسر بچه بوده با تیراندازی پلیس، که چهار نفر از ناحیه پا و ۲ نفر از ناحیه سر مجروح شدند، اما تعداد دیگری هم در این تیراندازی مجروح شده بودند که به دلیل ترس از بازداشت مجروحیت خود را اعلام نکرده‌اند.
جمعی از آموزشیاران نهضت سوادآموزی که در آزمون استخدامی اخیر آموزشیاران و آموزش‌دهندگان نهضت سوادآموزی پذیرفته نشده‌اند، یکشنبه ۱۶ شهریور، با سفر به تهران برای چندمین بار مقابل ساختمان مجلس شورای اسلامی تجمع کردند و خواستار رسیدگی به وضعیت شغلی خود شدند.
چهارشنبه ۳ دیماه پس از پایان تجمع شهروندان در حمایت از کارگران مجتمع کشت و صنعت نیشکر هفت تپه در مقابل ساختمان وزارت دادگستری در تهران شماری از تجمع کنندگان ازجمله «داوود رفیعی، امیر امیرقلی، عسل محمدی، هیراد پیربداقی، امیرعباس آزرموند و مرتضی سیدی» بازداشت و پس از ساعتی آزاد شدند.
اسفند سال گذشته هم تجمع اعتراضی مشابهی مقابل ساختمان شیشه ای میرداماد، برگزار شده بود که در آن تجمع هم معترضان به تخصیص نیافتن ارز مورد نیاز خود با وجود پرداخت معادل ریالی آن اعتراض داشتند.
پایگاه خبری سازمان بورس زمانی که رئیس سازمان بورس در جلسه با اعضای کمیسیون اقتصادی مجلس به سر می‌برد نامه استعفای وی را منتشر کرد، حسن قالیباف اصل پس از خروج از جلسه در مصاحبه با خبرگزاری صدا و سیما استعفایش را تکذیب کرد.
تجمع کنندگان شعارهایی مانند «نه غزه نه لبنان، جانم فدای ایران» و «بسیجی حیا کن، مملکت را رها کن» و همچنین شعارهایی علیه دولت و آیت‌الله علی خامنه ای رهبر این کشور سر داده‌اند.
مشهد و شیراز در کنار بهبهان واقع در استان خوزستان که براساس برخی سوءمدیریت‌ها با مشکل آب شرب نیز مواجهند از جمله شهرهایی محسوب می‌شوند که شاهد اعتراضات مردمی بودند.
وی پس از ارائه دیدگاه حکومت اسلامی از سوی سید روح‌الله خمینی در سال ۱۳۴۲ هجری شمسی، به تبلیغ و ترویج اندیشه‌های او و موضع‌گیری صریح در برابر نظام طاغوت پرداخت.
در دسامبر ۱۹۷۵، او مجری برنامه طولانی‌مدت خبری یکشنبه‌شب ۶۰ دقیقه شد - در آن زمان که برنامه از یک بازه زمانی بعد از ظهر یکشنبه به ساعت پربیننده منتقل شد.
این موفقیت در آنجا به دن رادر کمک کرد تا از راجر ماد، خبرنگار قدیمی، که در صف جانشینی والتر کرانکیت به عنوان مجری و سردبیر شبکه خبری شبانگاهی سی‌بی‌اس بود، پیشی بگیرد.
به مدت یک هفته در سپتامبر ۱۹۸۶، در حالی که سی‌بی‌اس هدف مالکیت بالقوه خصمانه جدیدی قرار گرفته بود، رادر سعی کرد برنامه‌های خود را با کلمه «شجاعت» به پایان برساند و به همین خاطر او مورد تمسخر قرار گرفت.
این دادخواست علیه لسلی مونویز و سامنر رداستون رئیس و مدیر عامل سی‌بی‌اس و اندرو هاوارد رئیس هر دو شرکت ویاکام و سی‌بی‌اس و همچنین رئیس سابق سی‌بی‌اس نیوز بود.
در تاریخ ۱۲ ژانویه ۲۰۱۰، رادر در دادگاه تجدیدنظر نیویورک از برگرداندن دعوی نقض قرارداد ۷۰میلیون دلاری خود علیه کمپانی سی‌بی‌اس خودداری کرد.
در ۱۸ مه ۲۰۱۲، رادر در موعد قرار دادگاه با بیل ماهر در دادگاه حضور یافت و ادعا کرد که وی به دلیل یک گزارش داستانی دربارهٔ غیبت جورج دبلیو بوش در واحد ذخیره‌ای که در دوره جنگ ویتنام در آن خدمت می‌کرد اخراج شده و شرکت‌های خبری از پخش این داستان «بسیار ناخشنود» بوده‌اند.
رادر در زندگی‌نامه خود اشاره کرده‌است که در نوامبر ۱۹۶۳ در دالاس بود تا فیلم مصاحبه ای در یووالدی، تگزاس در مزرعه معاون رئیس‌جمهور سابق جان نانس گارنر که در ۲۲ نوامبر جشن تولد ۹۵ سالگی خود را جشن می‌گرفت بگیرد.
این مکان در کنار ریل راه‌آهن، آن‌سوی زیرگذر سه‌گانه، سی یاردی دورتر از یک تپهٔ چمن‌زاری بود که بعداً در بسیاری از تئوری‌های توطئه مطرح شده‌است.
او در دهه ۱۹۸۰تا اوایل ۲۰۰۰ همراه با پیتر جنینگز در بخش خبری ای‌بی‌سی و تام بروکا در بخش خبری ان‌بی‌سی، سه مجری اصلی اخبار شبانگاهی در آمریکا بودند.
او همچنین یک سال پس از بازنشستگی بروکا و مرگ جنینگز، در ۲۰۰۵ با ارائه اسناد غیرمعتبر یک گزارش خبری در مورد خدمات رئیس‌جمهور جورج دبلیو بوش در دوران جنگ ویتنام ارائه داد که به جنجال اسناد کیلیان کلید زد و در نهایت باعث شد مجری‌گری را از دست بدهد و به‌طور ناگهانی در ۲۰۰۶ از سی‌بی‌اس اخراج شد.
اس، از جمله دن رادر تقدیم می‌کند، که گزارش جزئی در زمینه موضوعات مختلف مانند مراقبت از بهداشت روانی یا فرزندخواندگی، یا مصاحبه بزرگ خودش را در دست داشت، در این برنامه او مصاحبه‌های طولانی را با موسیقیدانان و سایر سرگرم‌کنندگان انجام داد.
او طی دوران حرفه‌ای خبرنگاری از انتخابات ریاست‌جمهوری ریچارد نیکسون از جمله سفر وی به چین و همچنین رسوایی واترگیت و استعفای ریچارد نیکسون گزارش‌های ویژه داد.
وی در سپتامبر ۱۹۶۱ پس از گزارش زندهٔ سراسری خود که از تخلیه موفقیت‌آمیز ۳۵۰ هزار و حفظ جان هزاران آمریکایی در جریان طوفان کارلا داد شهرت ملی پیدا کرد.
دن ایروین رادر جونیور در ۳۱ اکتبر ۱۹۳۱ در شهرستان وارتون، تگزاس، به دنیا آمد، او فرزند دانیل ایروین رادر، یک خندق کن و لوله گذار بود، رادر از همان کودکی به هیوستون نقل مکان کرد، دوران تحصیل ابتدایی خود را در مدرسه لوت گذراند و سپس در مدرسه راهنمایی همیلتون تحصیل کرد.
رادر در زندگی‌نامه خود نوشته‌است که او یکی از اولین کسانی بود که فیلم آبراهام زاپرادر شاهد سوء قصد را که ترور را نشان می‌داد دید و اولین کسی بود که آن را در تلویزیون توصیف کرد.
یک مشکل همروندی کلاسیک، مسئله ی تولید کننده-مصرف کننده ی محدود شده است، که در آن یک صف یا بافر حلقوی از کارها وجود دارد که دارای یک گنجایش حداکثر است و در آن یک یا بیش از یک ریسمان نقش تولید کننده را ایفا می کند، یعنی کارهایی را به صف اضافه می‌کند و یک یا بیش از یک ریسمان نقش مصرف کننده را بازی می کند، یعنی کارهایی را از صف خارج می کند.
از سوی دیگر، زمانیکه صف خالی است، لازم است تا ریسمان های مصرف کننده مسدود شوند، تا زمانیکه ریسمان های تولیدکننده آیتمی را به صف اضافه کنند تا در اختیار مصرف کننده قرار بگیرد.
اگر تعویض های زمینه ای دلخواه بین ریسمان هایی که در یک پردازنده قرار دارند، یا بین ریسمان های موجود در چندین پردازنده که به طور همزمان اجرا می شوند، بتوانند در لابلای کد و دستورالعمل های پردازنده در نواحی بحرانی کد، که به صف دسترسی پیدا می کنند، قرار گیرند، آنگاه خطر نمایان شدن وضعیت ناسازگار یا ایجاد شرایط رقابتی وجود دارد.
در برنامه‌نویسی همروند ، مانیتور یک ساختار همگام سازی است که به ریسمان‌ها این امکان را می‌دهد که هم، انحصار متقابل داشته باشند و هم، بتوانند برای یک وضعیت خاص منتظر بمانند تا وضعیت غلط شود.
مانیتورها برای ریسمان‌ها مکانیسمی را فراهم می‌کنند، تا به‌طور موقت، و با هدف منتظر ماندن برای برآورده شدن شرایط خاص، دسترسی انحصاری را رها کنند، و سپس دسترسی انحصاری را مجدداً به‌دست آورند و کار خود را از سر گیرند.
یک تعریف دیگر برای مانیتور عبارت است از یک کلاس، شئ، یا ماژول امنیت-ریسمانی، که دور یک ریسمان می‌پیچد، تا به‌طور ایمن، به بیش از یک ریسمان اجازه دسترسی به یک متد یا متغیر را بدهد.
اگر این اجازه بدهیم که ریسمان‌های تولیدکننده/مصرف‌کننده در حین فراخوانی ها به / در لابلای هم قرار گیرند، آنگاه وضعیت ناسازگار درصف می توانند نمایان شود، که منجر به شرایط رقابتی می شود.
علاوه بر این، اگر یک مصرف کننده در زمان بین خروج مصرف کننده دیگر از انتظار فعال و فراخوان ، صف را تهی کند، آنگاه مصرف‌کننده ی دوم تلاش خواهد کرد تا یک صف خالی را، خالی کند، که منجر به یک خطا می شود.
به همین شکل، اگر یک تولید کننده در زمان بین خروج تولیدکننده دیگر از انتظار فعال و فراخوانی ، صف را پر کند، آنگاه مصرف‌کننده دوم تلاش خواهد کرد تا به صفی که پر است اضافه کند، که منجر به یک خطا می‌شود.
یک ریسمان، پس از فراخوانی یکی از متدها، و قبل از شروع اجرای متد خودش، باید منتظر بماند تا زمانیکه هیچ ریسمان دیگری، هیچ‌یک از متدهای شئ امنیت-ریسمانی را اجرا نکند.
برای مثال، دو ریسمان، هرکدام با برداشت مقدار ۱۰۰۰ واحد از حساب می‌توانند هر دو، مقدار را برگردانند، و در عین حال، موجب شوند تا مقدار باقی ماندهٔ حساب فقط به اندازه هزار واحد کاهش پیدا کند؛ به شکل زیر:
ابتدا هر دو ریسمان مقدار کنونی حساب را دریافت می‌کنند و متوجه می‌شوند که بیشتر از هزار واحد است و هزار واحد را از آن برمی‌دارند، سپس هر دو ریسمان مقدار مانده حساب را ذخیره می‌کنند و بازمی‌گردند.
مشخص کردن مقدار زمان لازم برای انتظار، دشوار است؛ اگر خیلی کم باشد، پروسه‌ی مذکور بیشتر وقت را می‌گیرد و اگر خیلی زیاد باشد، آشکارا بدون پاسخ خواهد بود.
مادرش وینفرد فلچر و پدرش دکتر جاشوا نورمن هالدمن یک متخصص کایروپراکتیک، باستان‌شناس آماتور و ماجراجو بود که با یک هواپیمای ملخی از سال ۱۹۵۲ میلادی، خانواده‌اش را به سفر دور دنیا برد.
مینیسک‌ها به فرورفتگی‌های کوچک یا همان حفره‌ها میان کوندیل‌های استخوان درشت‌نی متصل شده‌اند و به سمت مرکز آنها متصل نیستند و شکل آنها به مانند یک قفسه نازک باریک می‌شود.
منیسک‌ها در انسان در مفاصل زانو، مچ دست، مفصل سرشانه‌ای‌ترقوه‌ای، مفصل جناغی‌ترقوه‌ای و مفصل گیجگاهی‌زیرواره‌ای قرار دارند.
این فرایند به این شکل است که از یک رزین مایع استفاده می شود تا لایه های اضافی به ساختار قطعه موجود اضافه شود (این ساختار موجود می تواند یک قطعه از قبل ماشین کاری شده، یک قطعه پلاستیکی یا حتی یک قطعه از قبل آماده باشد).
این روش همچنین به نام قالب گیری تزریق مشترک نیز شناخته می شود ، این روش به این گونه است که چندین ماده مذاب به قالب تزریق می شود و با بهم پیوستن این لایه ها به طور همزمان قطعه مورد نظر تشکیل می شود.
قالبگیری تزریقی چند ماده یا به اختصار یک فرایند قالبگیری است که همزمان توسط دو یا چند ماده صورت می‌گیرد و یک قطعه پلاستیکی پیوسته اما با خاصیت‌های متفاوت در مکان‌های مختلف آن تولید می‌کند.
به‌طور مشابه در فرایند سنتی قالبگیری تزریقی، در این فرایند نیز از موادی استفاده می‌شود که دمای ذوب یکسان یا نزدیک به یکدیگر داشته باشند تا مواد مذاب هنگام سرد شدن و انجماد بتوانند حفره‌ها و تخلخل‌ها را در قالبی که از قبل ماشین کاری شده‌است را پوشش دهند و آن‌ها را پر کنند و بدین ترتیب شکل ابزار یا قطعه مورد نظر را به دست آورند.
ایجاد یک سازه پیوسته اما با مواد مختلف در منطقه‌های مختلف (مانند مزیت قبلی با این تفاوت که در اینجا تمرکز اصلی بر آن است که پلیمرهای مختلفی مانند پلاستیک و لاستیک با یکدیگر پیوسته باشند)
هنگامی که در سال ۱۹۹۴ به عنوان عضوی از آیلند رکوردز، اولین آلبومش لوندینیوم در سال ۱۹۹۶ منتشر شد، وی اولین زن ایرانی بود که از مجوز عقد قرارداد معاملات انتشار و ضبط دریافت کرد.
بعد از ظهر ۸ نوامبر، علی اف اعلام کرد که نیروهای آذربایجانی کنترل شهر را در دست گرفته‌اند همچنین به فرمانده نیروهای ویژه آذربایجان، حکمت میرزاایف تبریک گفت.
اگرچه خبرنگار ایزوستیا در صحنه، ادعای علی اف را تأیید کرد، مقامات ارمنستان در ۸ و ۹ نوامبر این موضوع را انکار کردند و اظهار داشتند که جنگ در داخل و خارج از شهر ادامه دارد.
رسانه‌های آذربایجانی در ادامه گزارش دادند که فرمانده شاخه نخجوان نیروهای ویژه آذربایجان، تهران منسیموف، عملیات نظامی خود را ادامه داده و به مواضع ارمنی در استپاناکرت حمله کرده‌است، و از دستورهای اوامر مافوق سرپیچی می‌کند، اگرچه مقامات آذربایجانی و خود منصیموف این موضوع را انکار کردند.
با این حال، در تاریخ ۱۰ نوامبر، پس از امضای توافق‌نامه آتش‌بس، که این واقعیت را تأیید می‌کرد که آذربایجانی‌ها شوشی را کنترل می‌کنند، رئیس‌جمهور خودخوانده آرتساخ، هاروتونیان، اظهار داشت که نیروهایش در ۷ نوامبر کنترل شهر را از دست داده‌اند، و پاشینیان به از دست دادن شهر اعتراف کرد.
علاوه بر پشتیبانی از توپخانه، گروهی راهروی لاچین را مسدود کردند تا از پشتیبانی نیروهای ارمنی به شهر جلوگیری کنند، در حالی که گروه دیگر پس از تصرف داش آلتی، از نیروهای آذربایجان پشتیبانی کردند.
همچنین، نیروهای آذربایجانی یک پل استراتژیک بر روی رودخانه هاکاری را تخریب کرده بودند که به ارمنستان اجازه می‌داد تجهیزات و سربازان اضافی را به شهر منتقل کند، و خطوط انتقال برای نیروهای ارمنی را بیشتر بشکند.
در گزارش‌های آذربایجان آمده‌است که نیروهای ویژه آذربایجان، متشکل از ۴۰۰ نفر در چهار گروه ۱۰۰ نفری تقسیم شده، صخره‌های شیب دار شوشی را با طناب بالا رفته و با تجهیزات سبک صبح از چهار طرف به شهر وارد شدند جنگ بلافاصله آغاز شد.
علی اف در سفر خود به آغدام در ۲۴ نوامبر، پس از آنکه طرف ارمنی آن را به عنوان بخشی از توافق‌نامه آتش‌بس به آذربایجان تحویل داد، اظهار داشت که در شوشی، نیروهای آذربایجان به سلاح‌های سبک مجهز شده و در جنگی تقریباً به طریق" نبرد تن به تن " پرداختند وی این ییانات را در هنگام رژه پیروزی در باکو که در ۱۰ دسامبر برگزار شد تکرار کردو افزود که سربازان آذربایجانی از صخره‌های شوشی برای رسیدن به شهر بالا رفته بودند و این جنگ را «یک لحظه تاریخی» عنوان کردند.
در حالی که منابع و مقامات ارمنی در مورد تعداد نیروهای ارمنی در شوش در طول نبرد اظهار نظری نکرده‌اند، رئیس‌جمهور خودخوانده آرتساخ اظهار داشت که حدود ۶۰۰۰ سرباز آذربایجانی به منطقه اعزام شده‌اند.
در همین حال، رسانه‌های ارمنستان گزارش دادند که نیروهای ارمنستان در ۷ نوامبر یک موشک اسکندر یه این شهر انداخته‌اند و برخی از چهره‌های سیاسی ارمنستان این گزارش را تکرار کردند.
نوایا گازتا گزارش داد که در ۴ اکتبر، نیروهای آذربایجانی خانه فرهنگ در شوشی را موشک باران کردند، جایی که به گفته ساکنان محلی، صدها افسر نظامی و پلیس در آنجا حضور داشتند.
در طول ماه اکتبر، گزارش‌ها حاکی از آن بود که شوشی و همچنین روستاهای اطراف توسط نیروهای آذربایجان بمباران شذه در حالی که آذربایجان به توپ بستن این شهر را انکار می‌کرد.
روز بعد، وزارت دفاع ارمنستان اظهار داشت که درگیری‌ها در این روستا در جریان است، و رئیس‌جمهور خودخوانده آرتساخ، آرایک هاروتیان، اظهار داشت که نیروهای آذربایجان در حال حاضر از شوشی در ۳۰ اکتبر گزارش شد که درگیری‌ها در حوالی شوشی به ویژه در داش آلتی آغاز شده‌است.
طبق گزارش‌های آذربایجان، نیروهای ویژه آذربایجان که ده‌ها کیلومتر از نیروهای اصلی آذربایجانی در هادروت فاصله داشتند، به مدت پنج روز با پای پیاده به سمت شوشی ادامه دادند، زیرا زمین و مسیر برای وسایل نقلیه مناسب نبود.
بعداً این موضوع توسط الهام علی اف رئیس‌جمهور آذربایجان نیز گفته شد وی اظهار داشت که نیروهای آذربایجانی برای رسیدن به شهر از دره‌ها، جنگلها و کوه‌ها عبور کرده‌اند.
در اوایل صبح، آرگیشتی کیارامیان، که تا اکتبر سال ۲۰۲۰ به عنوان رئیس سرویس امنیت ملی ارمنستان خدمت می کرد با بیان اینکه وظایف خود در منطقه کاملاً انجام داده‌است، از شوشی رفت.
شوشی برای آذربایجانی‌ها از اهمیت فرهنگی ویژه ای برخوردار است که این شهر را پایتخت تاریخی خود در این منطقه می‌دانند، با توجه به آین بیشتر از استپاناکرت اهمیت دارد.
در سال ۱۹۲۳، در زمان حکومت اتحاد جماهیر شوروی، منطقه خودمختار قره باغ ایجاد شد که شوشی، تنها شهرک بزرگ منطقه بود که اکثریت آذربایجانی داشت به عنوان مرکز اداری آن انتخاب شد.
در فوریه ۱۹۸۸، دولت با اکثریت ارمنستان به جدا شدن از آذربایجان و اتحاد با ارمنستان رأی مثبت داد که منجر به درگیری قومی و ارضی گسترده‌تری بین ارامنه و آذربایجانی‌های مقیم اتحاد جماهیر شوروی شد.
پس از سقوط اتحاد جماهیر شوروی در سال ۱۹۹۱، ارامنه و آذربایجانی‌ها برای کنترل قره باغ رقابت می‌کردند بعد از جنگ تمام عیار در اوایل ۱۹۹۲، این منطقه استقلال خود را اعلام کرد و یک دولت به رسمیت نشناخته را ایجاد کرد.
در ۸ مه ۱۹۹۲، نیروهای ارمنی شوشی را به تصرف خود درآوردند و حدود ۱۵۰۰۰ نفر جمعیت آذربایجانی آن را که ۸۵٫۵٪ از جمعیت این شهر را در سال ۱۹۷۹ تشکیل می‌داد مجبور به فرار کردند و بیشتر شهر به ویرانه تبدیل شد، و شوشی به یک شهر ارواح تبدیل شد.
ارمنی‌های مهاجر، که بیشتر آنها کسانی بودند که از باکو و سایر شهرهای آذربایجان گریخته بودند، در شهر مستقر شدند، و قبل از نبرد در سال ۲۰۲۰ حدود پنج هزار نفر در شوشی زندگی می‌کردند.
در سال ۲۰۲۰، نخست‌وزیر ارمنستان، نیکول پاشینیان و دیگر مقامات ارمنستان با اظهارات پوپولیستی، برنامه‌هایی را برای ایجاد پایتخت جدید در شوشی برای آرتساخ اعلام کردند و در آگوست همان سال دولت آرتساخ ساختمان پارلمان این کشور را به آنجا منتقل کرد، که باعث تشدید تنش بین ارمنستان و آذربایجان شد.
پاشینیان، در پاسخ، اظهار داشت که پس از کنترل نیروهای آذربایجانی بر شوشی، استپاناکرت بی دفاع باقی ماند و بیست تا سی هزار سرباز ارمنی در آسکران و مارتونی تحت محاصره قرار می‌گرفتند، و جان سربازان ارمنی برای او مهمتر بودند.
رئیس‌جمهور خودخوانده آرتساخ آرایک هاروتیان، نیز در مقابل اتهامات خیانت عقب‌نشینی کرد و اظهار داشت که نیروهای ارمنی منطقه برای دفاع از شهر از نیروی انسانی برخوردار نیستند.
سپس، ولادیمیر پوتین ، رئیس‌جمهور روسیه اظهار داشت هنگامی که نیروهای آذربایجانی شوشی را تصرف کردند، برای ارامنه وضعیت بحرانی ایجاد شد و آذربایجانی‌ها می‌توانستند با تصرف استپاناکرت پیشروی بیشتری داشته باشند، افزود که توقف فوری جنگ به نفع طرف ارمنی بود.
در همین حال، پوتین همچنین اظهار داشت که پاشینیان این فرصت را داشت که در ماه اکتبر با آذربایجان توافق‌نامه آتش‌بس را امضا کند، در این صورت نیروهای ارمنی هنوز شوشی را کنترل می‌کردند، اگرچه آوارگان آذربایجانی جنگ اول قره باغ به شهر برمی‌گشتند.
در ۷ نوامبر، ادعاهایی مبنی بر زخمی شدن شدید نظامی ارمنستان، سیران اوهانیان، که در طول جنگ در شوش بود و پسرش آرتور اوهانیان، به شدت زخمی شدند اما این امر توسط ارمنستان تکذیب شد.
با این حال، در تاریخ ۱۶ نوامبر، رئیس‌جمهور خود اعلام آرتساخ، آرائیک هاروتیونیان، اظهار داشت که ۱۵۰ جسد متعلق به نیروهای ارمنی از حومه شوشی کشف شده و صدها جسد هنوز مفقود هستند، در حالی که نخست‌وزیر ارمنستان نیکول پاشینیان اظهار داشت که بیش از ۳۰۰ جسد متعلق به نیروهای ارمنی از ۱۴ تا ۱۶ نوامبر کشف شد.
پس از جنگ، بسیاری از ارامنه علیه پاشینیان عصیان کردند، و اعتراضات خشونت‌آمیزی در سراسر کشور آغاز شد و ادعای رایج وی مبنی بر «فروش» شوشی در میان مخالفان وی محبوب شد.
رابرت کوچاریان، رئیس‌جمهور سابق ارمنستان، نیز از رهبری ارتش ارمنستان انتقاد کرد که چرا نیروهای آذربایجان را از رسیدن به مجاورت شوشی ممانعت نکرده‌است، زیرا به گفته کوچاریان، نیروهای ارمنستان حدود دو هفته فرصت داشتند تا یک خط دفاعی جدید تشکیل دهند.
کوچاریان همچنین ادعا کرد که ویتالی بالاسانیان، آن زمان دبیر شورای امنیت ملی جمهوری آرتساخ، پیشنهاد فرماندهی نیروهای ارمنی در شوشی را داد، اما رد شد.
این شهر بخشی از منطقه شوشی آذربایجان است، اگرچه از زمان پایان جنگ اول قره باغ کوهستانی در سال ۱۹۹۴ توسط جمهوری شناخته نشده آرتساخ به عنوان بخشی از استان شوشی کنترل می‌شد.
این شهر در ارتفاع ۱۳۰۰–۱٬۶۰۰ متری از سطح دریا واقع شده‌است، حدود از مرکز منطقه استپاناکرت، که توسط آذربایجانی‌ها با نام خانکندی نامیده می‌شود.
این دو شهرک توسط یک دره از هم جدا شده‌اند، و شوشی، که به عنوان یک منطقه حائل برای خانکندی عمل می‌کند، و در یک ناحیه کوهستانی مشرف به منطقه واقع شده‌است، به عنوان "ارتفاع استراتژیک که از آنجا می‌توان تمام قره باغ کوهستانی تحت کنترل نگه داشت ".
در ۱۰ دسامبر، هنگام رژه پیروزی باکو، اولین پرچمی که در شوشی به اهتزاز درآمده بود پرچم پیروزی آذربایجان در جنگ اعلام شد، پرسنل نیروهای مسلح آذربایجان، به رهبری زائور ممدوف، که در جنگ شرکت داشت به عنوان فرمانده شهر منصوب شد، با آن پر چم در میدان آزادلیق رژه رفت.
در ۲۷ سپتامبر سال ۲۰۲۰، درگیری‌ها در منطقه مورد مناقشه قره باغ کوهستانی آغاز شد، منطقه ای که به طور عملی تحت کنترل جمهوری خودخوانده و به رسمیت شناخته نشده آرتساخ قرار دارد، اما به طور رسمی جز جمهوری آذربایجان است.
نیروهای ارمنی قصد داشتند مدتی صبر کنند تا در زمستان حمله آذربایجان و به ویژه عملیات هوایی آن را به بن‌بست بکشد، و برای فشار بین‌المللی وقت می‌خریدند تا رهبری آذربایجان حمله خود را کنار بگذارد.
اما پس از سقوط هادروت حدود ۱۵ اکتبر، نیروهای آذربایجانی با شدت بیشتری به پیشروی پرداختند و ارمنی‌ها عقب‌نشینی کردند و آذربایجانی‌ها سپس زنگیلان را تحت کنترل خود درآوردند.
در جریان راه اندازی یک حمله برای لاچین، نیروهای آذربایجان تلاش‌های جنگی خود را به سمت شوشی منعطف کردند، نفوذ به شهرستان شوشی تنها از طریق جنگل و کوه‌های اطراف این شهر میسر شد.
آنها به سرعت ارمنی‌ها را از شهر بیرون کردند و در ۸ نوامبر، الهام علی اف، رئیس‌جمهوری آذربایجان، اظهار داشت که نیروهای آذربایجانی کنترل شوشی را به دست گرفتند.
در همان روز، دفتر ریاست جمهوری آرتساخ تأیید کرد که کنترل شوشی را از دست داده‌است اگرچه بعداً با اظهارات نخست‌وزیر ارمنستان نیکول پاشینیان، و وزارت دفاع ارمنستان مخالفت شد.
پس از امضای یک توافق آتش‌بس، رئیس‌جمهور آرتساخ، آرایک هاروتیونیان تصریح کرد که آرتساخ کنترل شهرستان شوشی را در ۷ نوامبر از دست داده بود، و پاشینیان به از دست دادن شهر اعتراف کرد.
در مقابل، اعلامیه تصرف این شهر توسط الهام علی اف ، رئیس‌جمهور آذربایجان، با اهتزاز پرچم، آواز و صدای بوق ماشین در باکو، پایتخت این کشور، به جشن در میان آذربایجانی‌ها منجر شد.
کشتی‌هایی که در خلیج باکو لنگر انداخته بودند، بوق خود را زدند، و آذربایجانی‌ها در مسکو با نمایش آتش بازی جشن گرفتند در حالی که اتومبیل‌هایی که با پرچم‌های آذربایجان و ترکیه تزئین شده بودند در بروکلین، نیویورک تجمع می‌کردند.
تا اواسط قرن نوزدهم، این شهر به عنوان مرکز فرهنگی و سیاسی جمعیت آذربایجان این منطقه در نظر گرفته می‌شد، در حالی که برای ارمنیان نیز، شوشی دارای اهمیت مذهبی است زیرا کلیسای جامع غازانچتسوتس را در خود جای داده‌است که تا پایان جنگ مقر اسقف اعظم کلیسای حواری ارمنی بود.
در ۲۰ نوامبر، دادستانی کل آذربایجان با طرح شکایتی، نیروهای مسلح ارمنستان را به استفاده از مهمات شیمیایی برای «تحمیل آسیب‌های گسترده و طولانی مدت به محیط زیست» در اطراف شوش متهم کرد در حالی که مقامات آذربایجانی نیز اظهار داشتند که نیروهای ارمنی در حال انتقال فسفر سفید به منطقه بودند.
روز بعد، هزاران ارمنی با صف‌های طولانی وسایل نقلیه که جاده را به هم فشرده بودند، از شوشی و استپاناکرت همسایه فرار کردند توپخانه ارمنستان در خارج از شهر جابجا شده و نیروهای محلی ایستگاه‌های بازرسی را ایجاد کردند تا اطمینان حاصل شود که هیچ مرد زیر ۵۸ سال خارج نمی‌شود.
در ۷ نوامبر، مقامات ارمنستان اظهار داشتند که درگیری شدیدی در یک شب در نزدیکی شوشی و داش آلتی رخ داده و همچنین ادعا شده‌است که چندین حمله آذربایجان خنثی شده‌است.
جمهوری آذربایجان این خبر را تکذیب کرد، و رئیس‌جمهور آن، الهام علی اف، اعلام کرد که نیروهای آذربایجان کنترل قارابلاغ و بهارلی، واقع در جنوب شرقی این شوشی را در دست دارد.
در تاریخ ۳ دسامبر، وزارت دفاع جمهوری آذربایجان تعداد کل نیروهای آزربایجانی کشته شده در طول جنگ را فاش کرد و اظهار داشت که جزئیات آن را بعداً ارائه خواهد داد.
۸ نوامبر، روزی که رئیس‌جمهوری آذربایجان پیروزی نیروهای آذربایجان را اعلام کرد، در آذربایجان به عنوان روز پیروزی اعلام شد، و ایستگاه متروی باکو در آینده " ۸ نوامبر " نامگذاری شد.
نبرد شوشی نبردی بود که بین نیروهای مسلح جمهوری آذربایجان و جمهوری آرتساخ با پشتیبانی نظامی ارمنستان، بر سر کنترل شهر شوشی، در جریان جنگ قره باغ کوهستانی ۲۰۲۰ انجام شد این.
رادیوجراحی استریوتاکتیک نخستین بار توسط جراح مغز و اعصاب سوئدی در سال ۱۹۴۹ برای درمان ضایعات کوچکی که در مغز قابل جراحی به شیوه سنتی نبودند ایجاد شد.
لکسل به تلاش‌های خود برای توسعه یک دستگاه عملی و ساده و در عین حال دقیق که یک جراح نیز بتواند به تنهایی با آن کار کند ادامه داد و درسال ۱۹۶۸ این تلاش‌ها منجر به مفهومی به نام «چاقوی گاما» گشت که نخستین بار در مؤسسه کارولینسکا سوئد معرفی و نصب گردید.
از این نمونه اولیه در درمان درد، اختلالات حرکتی یا اختلالات رفتاری که به درمان سنتی و رایج پاسخ نمی‌دادند استفاده شد و مکانیزم آن بر در نظرگیری جنبه‌های کارکردی سیستم مغز و اعصاب بود.
در قرن بیست و یکم مفهوم اصلی رادیوجراحی گسترش یافت و شامل درمانهایی شامل حداکثر پنج بخش بود و جراحی رادیوتراپی استریوتاکتیک به عنوان یک روش جراحی مغز و اعصاب متمایز باز تعریف شد که با استفاده از پرتوهای یونیزان تولیدشده توسط منبع بیرونی، اهداف تعریف شده که معمولاً در سر یا ستون فقرات قرار دارند را بدون نیاز به برش جراحی غیرفعال می‌کند یا از بین می‌برد.
صرف نظر از شباهت‌های بین دو مفهوم رادیو جراحی استریوتاکتیک و رادیوتراپی تکه ای، مکانیسم دستیابی به درمان کاملاً متفاوت است، اگرچه طبق گزارش‌ها هر دو روش درمانی برای کیس‌های خاص نشانه‌های یکسانی دارند.
رادیوجراحی استریوتاکتیک تأکید بیشتری بر رساندن دوزهای دقیق و زیاد به مناطق کوچک برای از بین بردن بافت هدف دارد و در عین حال بافت سالم مجاور را نیز حفظ می‌کند.
امروزه هر دو روش درمانی مکمل یکدیگر هستند، زیرا تومورهایی که ممکن است در برابر پرتودرمانی تکه ای یا بخش‌بندی شده مقاوم باشند ممکن است به خوبی به رادیوجراحی پاسخ دهند و تومورهای خیلی بزرگ یا بسیار نزدیک به اندامهای حیاتی که جراحی به روش استریوتاکتیک برای آنان خطرناک است می‌توانند گزینه مناسبی برای رادیوتراپی تکه ای باشند.
تشخیص بالینی دقیقی باید در کنار این روش مورد استفاده قرار گیرد و ملاحظات باید شامل نوع ضایعه، آسیب‌شناسی در صورت وجود، اندازه، محل و سن و سلامت عمومی بیمار باشد.
از آن جا که رادیوجراحی تومور را از بین نمی‌برد اما آن را از لحاظ بیولوژیکی غیرفعال می‌سازد؛ عدم رشد ضایعه بعد از یک مدت خاص به عنوان موفقیت آمیزبودن درمان تلقی می‌شود.
در رادیو جراحی استریوتاکتیک ، کلمه " استریوتاکتیک " به یک سیستم مختصات سه بعدی اشاره دارد که همبستگی دقیق یک هدف مجازی را که در تصاویر تشخیصی بیمار دیده می‌شود، با موقعیت واقعی هدف در بیمار امکان‌پذیر می‌کند.
رادیو جراحی استریوتاکتیک را می‌توان در صورت استفاده در خارج از سیستم اعصاب مرکزی ، پرتودرمانی استریوتاکتیک بدن یا پرتودرمانی شکمی استریوتاکتیک نیز نامید.
این یونها و رادیکال‌ها، که ممکن است از آب موجود در سلول یا مواد بیولوژیکی تشکیل شده باشند، می‌توانند به ، پروتئین‌ها و لیپیدها آسیب جبران ناپذیری وارد کنند که حاصل آن از بین رفتن سلول خواهد بود؛ بنابراین غیرفعالسازی بافت مورد درمان از نظر بیولوژیکی با یک دوز دقیق و مخرب صورت می‌گیرد.
در حالی که چاقوی گاما اختصاص به رادیوجراحی دارد، بسیاری از شتاب‌دهنده‌ها برای رادیوتراپی تکه ای معمولی ساخته می‌شوند و برای تبدیل شدن به ابزارهای رادیوجراحی به تکنولوژی و تخصص اضافه تری نیازمندند.
نمونه ای از یک رادیوجراحی اختصاصی است، یک سیستم شتاب‌دهنده خطی فشرده که بر روی یک بازوی رباتیک سوار شده که به دور بیمار حرکت می‌کند و تومور را از مجموعه ای از موقعیت‌های ثابت تحت تابش قرار می‌دهد و بدین ترتیب مفهوم چاقوی گاما را تقلید می‌کند.
چاقوی گاما، مانند همهٔ انواع رادیوجراحی، از دوز معین اشعه برای از بین بردن سرطان و کوچک نمودن تومورها استفاده می‌کند که به گونه ای هدایت می‌شوند که از رسیدن آسیب به بافت‌های سالم مجاور جلوگیری شود یعنی رادیوجراحی به شیوه چاقوی گاما قادر است تعداد بسیار زیادی از پرتوهای اشعه گاما را به طرز صحیح بر روی یک یا چند تومور متمرکز کند.
این پرتوها هر کدام شدت بسیار پایینی دارند بنابراین به بافت‌های دیگر آسیب چندانی وارد نمی‌سازند و هنگامی که در محل تومور متمرکز می‌شوند می‌توانند تومور را به شکل مؤثر از بین ببرند.
رادیوجراحی توسط یک تیم بین رشته‌ای از جراحان مغز و اعصاب، انکولوژیست‌های متخصص اشعه و متخصصان فیزیک پزشکی برای کارکردن و نگهداری ابزارهای بسیار پیچیده و بسیار دقیق، از جمله شتاب‌دهنده‌های خطی پزشکی، سیستم چاقوی گاما و سیستم سایبرنایف انجام می‌شود.
تابش بسیار دقیق به اهداف درون مغز و ستون فقرات با استفاده از اطلاعات تصاویر پزشکی که از طریق تصاویر سی تی اسکن، تصویربرداری تشدید مغناطیسی و آنژیوگرافی بدست آمده‌اند برنامه‌ریزی شده‌است.
در گزارشی از نیویورک تایمز در دسامبر سال ۲۰۱۰ نمونه ای از اوردوز در هنگام رادیوجراحی صورت گرفته‌است که عامل آن عدم محافظت کافی از بیمار در برابر دوز غیرمجاز اشعه ناشی از منبع رادیواکتیو بوده‌است که علت آن را به حفاظ بندی نامناسب این دستگاه‌ها نسبت می‌دهند.