polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
این تالار با همکاری مرکز انفورماتیک دانشگاه تأسیس شد و خدمات اینترنت، خدمات تأمین مدرک و جستجو در پایگاه‌های اطلاعاتی علمی برای اعضای هیئت علمی و دانشجویان مقاطع کارشناسی ارشد و دکتری دانشگاه تهران ارائه می‌کند.
تالار پایان‌نامه‌های دیجیتال کتابخانه مرکزی و مرکز اسناد دانشگاه تهران با بیش از ۱۱۰ هزار عنوان پایان‌نامه فارسی، عربی و لاتین در مقاطع کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکتری در طبقه اول کتابخانه قرار دارد.
"در جستجوی تابستان" نام آهنگی از کریس ریا، خواننده و آهنگساز بریتانیایی است که در سال ۱۹۹۱ به عنوان سومین تک آهنگ از یازدهمین آلبوم استودیویی اش با عنوان اوبرژ و به تهیه کنندگی خودش و جان کلی منتشر شد.
"اصل ایده در مورد مردی است که به دختر نوجوانش نگاه می‌کند، و می‌بیند که او رویش را برمی‌گرداند. او به دنبال تابستان خود است، او بهاری است که به دنبال تابستانش می‌گردد، و او ، که حالا پاییز زندگی اش را می‌گذراند به گذشته می‌نگرد و به یاد می‌آورد که چطور روزی خودش هم بدنبال تابستانش گشته‌است. در بخش سوم آهنگ به همسرش یادآوری می‌کند که چگونه دردهای فزاینده یکدیگر را بدتر می‌کردند، در حالی که هر دوی آنها به دنبال تابستان‌های خود بودند و از بسیاری از جهات او هنوز هم به دنبال تابستانش است. "
در پی انقلاب ۱۹۱۸–۱۹۱۹ که به پایان امپراتوری آلمان و آغاز جمهوری وایمار انجامید، دشمنی سختی میان بسیاری از آلمانی‌ها و جمهوری وایمار و سوسیال دموکرات‌هایی که از آن پشتیبانی می‌کردند پدید آمد.
نازی‌ها با این تبلیغات توانستند میان ملی‌گرایان و محافظه‌کاران هواداری پیدا کنند و خود را متحد رئیس‌جمهور پاول فون هیندنبورگ نشان دهند که خود قهرمان جنگ جهانی یکم به‌شمار می‌رفت.
آن‌ها تأکید می‌کردند که آلمان می‌بایست کارگران خود را ارج نهد، و هیتلر چندین بار به ستایش از محسنات کار پرداخت و در فولکیشر بئوباختر نوشت که «من تنها یک شرافت می‌شناسم و آن کار است.» به باور رژیم نازی، تنها راه جلوگیری از تکرار فاجعه ۱۹۱۸ تأمین پشتیبانی کارگران از حکومت آلمان بود.
نازی‌ها سیاست‌های رفاهی که در دولت‌های جمهوری وایمار آغاز شده بودند را ادامه دادند و به تشویق داوطلبان برای کمک به نیازمندانی آلمانی که «از دیدگاه نژادی استحقاق داشتند» از راه سازمان رفاه ملی ناسیونال سوسیالیستی پرداختند.
این اصطلاح در زمان جنگ جهانی نخست و هنگامی که آلمان‌ها برای پشتیبانی از جنگ در کشورشان تبلیغ می‌کردند بر سر زبان‌ها افتاد، و از آن برای گسترش اندیشهٔ نابودی نخبه‌پروری و یکپارچه‌سازی طبقه‌های ازهم‌گسیختهٔ اجتماعی به منظور نیل به هدف ملی ای مشترک بهره گرفته می‌شد.
سفیر وقت لهستان در آلمان، یوزف لیپسکی، از طرف دولت آن کشور به اطلاع آلمان رساند که لهستان خواهان بازستاندن یهودیان لهستانی و برگشتشان به ان کشور نیست و آنانی که گذرنامهٔ لهستانی داشتند از بازگشت منع می‌شدند.
هنگامی که ریبنتروپ این مسئله را با وزیر خارجه فرانسه، ژرژ بونه، در دسامبر همان سال مطرح کرد، بونه از پذیرش یهودیان آلمانی بیشتر – که به دلیل فشار نازی‌ها در آلمان به کشورهای دیگر از جمله فرانسه مهاجرت می‌کردند – خودداری کرد و خواست تا آلمان تدابیری برای جلوگیری از ورود این یهودیان به آن کشور اتخاذ کند.
از آنجا که فرانسه خود پیشتر برنامه ای را برای بازاستقرار یهودیان در ماداگاسکار در نظر داشت، برنامه‌ریزی از سوی آلمانی‌ها برای ادامهٔ آن طرح به گونه رسمی در ژوئن ۱۹۴۰ آغاز شد.
در سوم این ماه، فرانتس رادماخر که به تازگی رئیس دپارتمان یهودی در وزارت امور خارجه آلمان شده بود یادداشتی غیررسمی به ارشد خود، مارتین لوتر، دربارهٔ سرنوشت یهودیان فرستاد.
«راه حل مطلوب این است که همه یهودیان از اروپا بیرون بروند.» او در یادداشت خود از فلسطین به عنوان مقصدی احتمالی یاد کرد، اما به دلیل احتمال تشکیل دولتی یهودی قوی در خاورمیانه، از آن به عنوان گزینه ای نامطلوب نام برد.
اعضای جنبش صهیونیستی همچنین با جدیت به بررسی طرح اوگاندا در ۱۹۰۴–۱۹۰۵ پرداختند که در آن یهودیان روس که جانشان به دلیل پوگروم‌های آن دوره در معرض خطر جدی بود برای زندگی به کنیا فرستاده می‌شدند.
باورمندان به میهنی برای مردم یهودی از جنبش اصلی صهیونیستی فاصله گرفتند و به تلاش خود برای یافتن مکانی که یهودیان در آن بتوانند دولت و کشور مستقل خود را برپا کنند ادامه دادند.
تا ۱۸ ژوئن، هیتلر و ریبنتروپ دربارهٔ این طرح با رهبر ایتالیا بنیتو موسولینی صحبت کردند تا به عنوان نقشه ای احتمالی پس از شکست فرانسه در نظر گرفته شود.
هنگامی که اس‌اس–اوبرگروپنفورر راینهارد هایدریش، رئیس اداره اصلی امنیت رایش ، از این طرح باخبر شد، اصرار کرد تا ریبنتروپ هر گونه وظایف احتمالی آتی دربارهٔ این طرح را به اداره امنیت بسپارد، چرا که هایدریش خود توسط هرمان گورینگ در ژانویه ۱۹۳۹ به مسئولیت نظارت بر اخراج یهودیان اروپا گماشته شده بود.
بر خلاف طرح رادماخر برای تحت کنترل آلمان بودن این مستعمره در عین خودمختاریش، طرح مورد نظر هایدریش خواهان کنترل همه جنبه‌های زندگی در آن جزیره توسط حکومتی نظامی می‌شد.
به منظور به دست آوردن توانایی لجستیکی برای انتقال یهودیان به ماداگاسکار، آلمانی‌ها انتظار داشتند با شکست بریتانیا در عملیات شیر دریایی و به دست گرفتن کشتی‌های تجاری آن کشور توسط آلمان بتوانند تعداد زیادی یهودی را با آفریقا بفرستند.
در اواخر اوت ۱۹۴۰، رادماخر از ریبنتروپ درخواست کرد تا وی را در وزارت خارجه دیدار کرده تا طرح را دوباره به جریان بیندازند؛ اما ریبنتروپ درخواست او را بی پاسخ گذاشت.
با موافقت آدولف هیتلر، آیشمن یادداشتی غیررسمی را در ۱۵ اوت آن سال منتشر کرد که در آن خواستار بازاستقرار سالانه یک میلیون یهودی به مدت ۴ سال در آن جزیره و ادارهٔ آن توسط حکومت پلیسی و اس‌اس شد.
ایدهٔ استقرار یهودیان لهستانی در ماداگاسکار پیشتر توسط دولت لهستان در ۱۹۳۷ مورد بررسی قرار گرفته بود، ولی گروه ویژه ای که برای بررسی شرایط این جزیره به منظور پیشبرد طرح به آنجا فرستاده شده بودند تخمین زد که تنها ۵٬۰۰۰ تا ۷٬۰۰۰ خانوار یهودی توانایی ساکن شدن در آنجا را دارند.
در دوران نازی، به دلیل آنکه تلاش‌های آن‌ها برای تشویق یهودیان به مهاجرت پیش از جنگ جهانی دوم پیشرفت‌های چندانی نداشت، ایدهٔ تبعید یهودیان به ماداگاسکار در ۱۹۴۰ دوباره به جریان افتاد.
رایشسفورر-اس‌اس هاینریش هیملر در یادداشت خود به هیتلر در مه ۱۹۴۰ با عنوان «دربارهٔ برخورد با جمعیت‌های بیگانهٔ ساکن شرق» ابراز امیدواری کرد که «. واژهٔ یهود با تبعید گسترده جمعیت‌های ایشان به آفریقا یا مستعمرات دیگر به کلی محو شود.»
آزار و اذیت و خشونت علیه یهودیان بلافاصله پس از به قدرت رسیدن نازی‌ها در ۱۹۳۳ آغاز شدند، و آن‌ها از خشونت و فشار اقتصادی برای تشویق یهودیان به ترک اختیاری کشور بهره می‌گرفتند.
در سال‌های پایانی قرن سیزدهم هجری به دنبال قرن‌ها رهبری ضعیف شاهان پیش و همچنین جنگ بین دولت‌های خارجی در خاک ایران در فاصله ۱۹۱۴ تا ۱۹۱۹ م.
احمد شاه قاجار، آخرین شاه دودمان قاجاریه بسیار جوان و ناتوان از اداره مملکت بود، وی کابینه‌ای ضعیف و فاسد داشت و ایران عملاً تحت حاکمیت کشورهای خارجی به ویژه امپراتوری روسیه و بریتانیا که در ایران منافع اقتصادی و ژئوپولتیکی فراوانی داشتند اداره می‌شد.
رضا شاه ۱۶ سال بر ایران حکومت کرد و در دوران حکومتش اقدامات فراوانی انجام داد که از مهم‌ترین آن‌ها می‌توان به نوسازی ارتش ایران، کشف حجاب، احداث راه‌آهن سراسری ایران و تدوین قانون مدنی ایران اشاره کرد.
خ با آغاز جنگ جهانی دوم و با وجود اعلام بی‌طرفی از سوی ایران در این جنگ، نیروهای اتحاد جماهیر شوروی و بریتانیا به بهانه جلوگیری از نفوذ آلمان نازی به ایران حمله کردند، ایران را به اشغال خود درآوردند و رضا شاه را از سلطنت خلع و از ایران تبعید کردند.
خ صنعت نفت در ایران ملی شد و اتفاقاتی که در پی ملی شدن نفت ایران رخ داد باعث شدند تا محمدرضا شاه و محمد مصدق، نخست‌وزیر، دچار اختلاف شوند و در ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ ه‍.
در این سال‌ها دو ابرقدرت آن زمان، ایالات متحده آمریکا و شوروی درگیر جنگ سرد شده بودند و ایران نیز با پیوستن به سازمان پیمان مرکزی پیش از پیش به آمریکا و بلوک غرب نزدیک و تبدیل به یکی از متحدان اصلی این کشور در خاورمیانه شد.
در پی این اتفاقات قدرت محمدرضا شاه در ایران دو چندان شد و در سال‌های بعدی وی پایه‌گذار اقداماتی همچون دادن حق رأی به زنان، انقلاب سفید و ایجاد سازمان رادیو تلویزیون ملی ایران اشاره کرد.
رضاشاه که تا پیش از به سلطنت رسیدن رضاخان نیز نامیده می‌شد، با فرمان نخستین مجلس مؤسسان ایران به دوران ۱۲۹ ساله سلطنت شاهان قاجار پایان داد و سلسله پهلوی را پایه‌گذاری کرد.
با شعله‌ور شدن آتش جنگ جهانی دوم، نیروهای متفقین، امپراتوری بریتانیا و اتحاد جماهیر شوروی به ایران حمله‌ور شدند و دوران سلطنت ۱۶ ساله رضاشاه بر ایران در ۲۵ شهریور ۱۳۲۰ پایان یافت.
با وجود آنکه محمدرضا شاه هیچ‌گاه به‌طور رسمی تاج و تخت را واگذار نکرد و از مقام خود کناره‌گیری نکرد اما با یک همه‌پرسی در ایران در فروردین ۱۳۵۸ حکومت مشروطه سلطنتی پایان یافت و نظام جمهوری اسلامی جایگزینش شد.
او پس از ترک ایران مدتی در مصر، مراکش، باهاما، مکزیک و آمریکا به سر برد و در نهایت به دعوت انور سادات رئیس‌جمهور وقت مصر به قاهره رفت که در ۵ مرداد ۱۳۵۹ در همان شهر در اثر سرطان گره‌های لنفاوی درگذشت.
در پی مرگ محمدرضا پهلوی و به دلیل آن‌که فرزندش رضا پهلوی هنوز به سن قانونی ۲۰ سالگی نرسیده بود فرح دیبا، شهبانوی ایران مدعی سلطنت ایران شد.
در پی مرگ محمدرضا پهلوی و به دلیل اینکه بر اساس قانون اساسی مشروطه ایران ولیعهد تا پیش از رسیدن به سن ۲۰ سالگی نمی‌توانست به مقام شاهی برسد، فرح پهلوی، شهبانوی پیشین ایران، به‌عنوان نایب‌السلطنه، جانشین محمدرضا پهلوی شد.
«واقعیت این است که من خود را گرگ خیال‌بافی می‌دانم. خاصیت یک گرگ این است که در کمین باشد و بره‌ها را شکار کند؛ ولی یک گرگ خیالباف انگار در یک جامعه زندگی می‌کند و قدم می‌زند؛ اما هیچ‌کس به گرگ بودن او پی نمی‌برد و او در خیال خود، یک گرگ است؛ می‌درد، شکار می‌کند، عصیان می‌کند.»
ابوالملوکی هیچ‌گاه نتوانست بعنوان کشتی‌گیر در رقابت‌های بین‌المللی حضور یابد و تنها یک بار در سال ۱۳۲۳ قهرمان کشور در وزن دوم در هر دو رشتهٔ آزاد و فرنگی شد.
در سال ۱۹۵۴ در رقابت‌های قهرمانی جهان در توکیو کمک استاد فیلی بود که تیم ایران در این رقابت‌ها توسط جهانبخت توفیق و عباس زندی صاحب ۲ مدال طلا و محمدعلی فردین صاحب ۱ مدال نقره و در مجموع با ۲۲ امتیاز سوم شد.
ابوالملوکی در رقابت‌های قهرمانی جهان ۱۹۵۱ در هلسینکی، فنلاند و بازی‌های المپیک ۱۹۵۶ در ملبورن، استرالیا همراه مهدی نیک‌خو و در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۶۰ رم همراه حمیدی و نیک‌خو داوری کرد.
او در چند رویداد داخلی حساس نیز همانند دیدار دوستانه تیم‌های کشتی باشگاه نیرو راستی با تیم ایتالیا در سال ۱۳۲۹ در تهران با نیک‌خو، یعقوب لطیفی و بیات؛ انتخابی المپیک ۱۹۵۶ ملبورن همره مجتبوی، نیک‌خو و سعدیان و در مسابقات انتخابی تیم ملی کشتی آزاد ایران در سال ۱۳۳۷ در سالن پارک شهر پیشین به همراه استاد بلور که در آن زمان دیدار حساس جهانبخت توفیق و امامعلی حبیبی را سوت زد نیز داوری کرد.
همچنین در دانشگاه ملی ایران و دانشسرای عالی تربیت بدنی، بین سال‌های ۱۳۲۹ تا ۱۳۴۷ به آموزش کشتی پرداخت و در چند رقابت بین‌المللی مانند بازی‌های آسیایی ۱۹۷۴ در تهران سرپرست تیم‌های گوناگون ورزشی ایران بود.
ترانزیستورهای چندگیتی یکی از چندین استراتژی است که توسط تولیدکنندگان نیم‌رسانا ماس برای ایجادریزپردازندهها و سلول‌های حافظه کوچک‌تر در حال توسعه است، که درگفتگو به عنوان قانون مور گسترش می‌یابد.
تلاش‌های توسعه‌ای برای ترانزیستورهای چندگیتی توسط آزمایشگاه الکتروتکنیک، توشیبا، گرنوبل آی‌ان‌پی، هیتاچی، تی‌اس‌ام‌سی، آی‌بی‌ام، یوسی برکلی ،اینتل، اینفینئون، ای‌ام‌دی، سامسونگ الکترونیک، مؤسسه علم و فناوری پیشرفته کره، نیم‌رسانای فری‌اسکیل و سایر موارد گزارش شده‌است و آی‌تی‌آراس به‌طور صحیح پیش‌بینی کرده‌است که چنین ادواتی سنگ بنای زیر فناوری زیر ۳۲ نانومتر خواهد بود راه‌بند اصلی پیاده‌سازی گسترده توان تولید در مقیاس صنعتی است، زیرا هر دو طرح مسطح و غیرمسطح چالش‌های مهمی را ایجاد می‌کنند، به خصوص در رابطه با طرح‌نگار نوری و الگوبرداری.
سایر راهکارهای مکمل برای مقیاس‌بندی قطعه شامل مهندسی کرنش کانال، فناوری‌های مبتنی بر سیلیکون بر روی عایق و مواد دروازه فلزی دی‌الکتریک با کاپای زیاد است.
آنها فهمیدند که بدنه کاملاً تخلیه شده یک ترانزیستور مبتنی بر توده سیلیسیم باریک به دلیل تغییر در اثر بایاس-بدنه کاهش یافته، به بهبود کلیدزنی کمک می‌کند.
پیچ‌فت یک ترانزیستور مسطح، دوگیتی مستقل با یک ماسفت با فلز بالای گیت زرنشان و جی‌فت با گیت پایینی کاشته‌شده که خود-هم‌راستا در شکاف گیت هستند، است.
کرافورد در سال ۱۹۴۸ در آدلاید در استرالیا جنوبی متولد شد، و در دبیرستان برایتون و دانشگاه آدلاید به عنوان دانشجوی کارشناسی ارشد شرکت کرد و مدرک لیسانس حقوق خود را در ۱۹۷۱ و لیسانس هنر در همان سال دریافت کرد.
وی در دوران تحصیل در دانشگاه آدلاید، ابتدا با رشته حقوق بین‌الملل در تماس بود و دوره کارشناسی در موضوع تدریس شده توسط '، که بعداً به عنوان استاد حقوق بین‌الملل شیچل در دانشگاه آکسفورد منصوب شد.
کرافورد بعداً اوکونل را به آکسفورد ترک کرد، در کالج دانشگاه، آکسفورد پذیرفته شد و دکترای خود را در زمینه ایجاد کشورها در حقوق بین‌المللی تحت نظارت یان براونلی به اتمام رساند، فارغ‌التحصیل سال ۱۹۷۷.
علاوه بر این، کرافورد از سال ۱۹۹۴ سردبیر سالنامه حقوق بین‌الملل انگلیس و سردبیر ارشد از زمان بازنشستگی ایان براونلی از آکسفورد در سال ۲۰۰۰ بود.
وی مقالات ژورنالی را به داور همکار منتشر کرده‌است، از جمله، فصلنامه حقوق بین‌الملل و تطبیقی، مجله آمریکایی حقوق بین‌الملل، سالنامه حقوق بین‌الملل بریتانیا و سایر مجلات مهم بین‌المللی حقوق.
کرافورد همچنین به عنوان یک داور بین‌المللی یک تحول اساسی را ایجاد کرده‌است، و در اختلافات مربوط به وضعیت سرمایه‌گذار که توسط مرکز بین‌المللی حل و فصل اختلافات سرمایه‌گذاری انجام شده و در مواردی که مربوط به قانون دریا است، شهرت خاصی ایجاد کرده‌است.
اختلافات مهمی که کرافورد در آن به عنوان داور نشسته‌است شامل لارسن علیه هاوایی پادشاهی، داوری محدود مرزهای دریایی نیوفاند لند / نوا اسکوشیا، ویوندی یونیورسال برابر آرژانتین، علیه ایالات متحده آمریکا، مقابل میانمار، در مقابل فیلیپین، و داوری .
وی در سال ۲۰۱۰ توسط دانشگاه ژنو جایزه جهانی نسیم حبیف و مدال هادسون توسط انجمن حقوق بین‌الملل آمریکایی و جایزه فارغ التحصیلان برجسته دانشگاه آدلاید به ترتیب در سال ۲۰۱۲ اهدا شد.
در نوامبر ۲۰۱۴، وی با اکثریت مطلق آراء مجمع عمومی سازمان ملل و شورای امنیت به عنوان قاضی دادگاه بین‌المللی حقوق بشر انتخاب شد و دوره خود را در سال ۲۰۱۵ آغاز کرد.
تکامل یافته سرعت داده‌ها را بین ۴۲٫۲ و ۵۶ مگابیت در ثانیه در اتصال پایین دست و ۲۲ مگابیت در ثانیه در اتصال بالادست با ورودی‌های متعدد، چندین خروجی و مدولاسیون مرتبه بالاتر فراهم می‌کند.
دسترسی به بسته‌های پرسرعت ترکیبی از دو پروتکل تلفن همراه، دسترسی سریع به بسته پایین دستی و دسترسی سریع به بسته بالادستی است که عملکرد شبکه‌های ارتباطی موبایل 3 موجود که از پروتکل‌های استفاده می‌کند را گسترش داده و بهبود می‌بخشد.
همچنین باعث کاهش زمان تأخیر می‌شود و تا پنج برابر ظرفیت سیستم در اتصال پایین دست و حداکثر دو برابر ظرفیت سیستم در اتصال بالایی در مقایسه با پروتکل اصلی ارائه می‌شود.
راسل کوپر و اندرو جان یک شکل کلی از هماهنگی به عنوان مدل‌هایی با تعادل‌های متعدد بیان شده‌است که در آن عوامل می‌توانند برای بهبود هر یک از موقعیت‌های مربوط، هماهنگی خود را ارائه دهند.
از آنجا که آنها پیش‌بینی کردند که دستمزدهای واقعی ضد بحرانی خواهند بود ، در حالی که شواهد تجربی نشان می‌داد که دستمزدهای واقعی مستقل از چرخه‌های اقتصادی یا حتی اندکی غیرعلمی است.
این مدل‌های پیمانکاری نیز از نظر مبانی خرد اقتصادی معنا نداشت زیرا مشخص نیست که چرا شرکت‌ها اگر منجر به ناکارآمدی شوند از قراردادهای بلند مدت استفاده می‌کنند.
با این حال، اقتصاددانان همچنین از آن استفاده می‌کنند تا به هزینه‌های عمومی تر مربوط به تغییر قیمت‌ها، از جمله هزینه ارزیابی اینکه آیا این تغییر را ایجاد کنند، اشاره کنند.
از آنجا که بنگاه‌ها برای تغییر قیمت باید پول خرج کنند، همیشه آنها را در جایی که بازارها تسویه شده نیست، تنظیم نمی‌کنند و این عدم تعدیل قیمت می‌تواند توضیح دهد که چرا ممکن است اقتصاد در عدم تعادل باشد.
در اواخر دهه ۱۹۷۰، بانکهای مرکزی در انگلستان و ایالات متحده عمدتاً سیاست تنظیم پول را برای هدف قرار دادن عرضه پول به جای نرخ بهره در هنگام تنظیم سیاست اتخاذ کرده بودند.
زمانی که سرعت پایدار پول بر خلاف پیش‌بینی پول گرایان عمل کرد و به صورت نامنظم در ایالات متحده در اوایل دهه ۱۹۸۰ شروع به حرکت کرد، پول گرایی اعتبار کمتری پیدا کرد.
سیاست‌ها و روش تجزیه و تحلیل پول گرایی نفوذ در میان بانکداران مرکزی و دانشگاهیان را از دست داده‌است، اما اصول اصلی آن برای خنثایی پول (افزایش عرضه پول نمی‌تواند تأثیر طولانی مدت بر متغیرهای واقعی مانند خروجی بگذارد) و استفاده از سیاست پولی برای ثبات بخشی از جریان اصلی اقتصاد کلان حتی در بین کینزی‌ها استفاده شد.
گونه ای از عدم تعادل یا نظریه «غیر والراسیایی» توسعه یافت که سنتز را به دلیل تناقض‌های آشکار در اجازه دادن به پدیده‌های عدم تعادل، به ویژه بیکاری غیرارادی، در مدل‌های تعادلی مورد انتقاد قرار داد.
علاوه بر این، آنها معتقدند، وجود عدم تعادل در یک بازار باید با عدم تعادل در بازار دیگری همراه باشد، بنابراین بیکاری غیرارادی باید با افزایش مازاد در بازار کالاها مرتبط باشد.
رابرت کلور «فرضیه تصمیم‌گیری دوگانه» خود را معرفی کرد مبنی بر اینکه یک فرد در یک بازار ممکن است آنچه را که می‌خواهد می‌تواند تعیین کند، اما در نهایت در مبلغی که می‌تواند براساس آن بخرد محدود است.
اقتصاددانان هنگامی که سطح بیکاری با بحران انرژی ۱۹۷۹ و رکود اقتصادی اوایل دهه ۱۹۸۰ افزایش پیدا کرد، به پسماند علاقه‌مند شدند اما به سطوح پایین‌تر که نرخ طبیعی در نظر گرفته شده بود، بازگشتند.
اولیور بلانچارد و لارنس سامرز پسماند در بیکاری را با مدلهای داخلی خارجی توضیح دادند، که توسط آسار لیدبنک و دنیس اسنور در یک سری مقالات و سپس یک کتاب ارائه شده‌است.
تقاطع منحنی‌ها تعادل کل در اقتصاد را مشخص می‌کند مدل / به عنوان "مکانیسم انتقال پولی"، روی نرخ بهره متمرکز شده‌است، کانال ارائه دهنده پول بر متغیرهای واقعی مانند تقاضای کل و اشتغال تأثیر می‌گذارد.
این رشد مورد توجه اقتصاددانان کلاسیک قرن ۱۸ مانند آدام اسمیت بوده‌است، در طول قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم و هنگام انقلاب ماژینالیسم‌ها مطالعه بر رشد متوقف شد رمانی که محققان بر مبانی خرد اقتصادی متمرکز شده بودند.
مدلهای آنها ضرب کینز را با یک مدل شتاب‌دهنده سرمایه‌گذاری ترکیب کرد، و نتیجه ساده ای را حاصل کرد که رشد برابر است با نرخ پس‌انداز تقسیم شده با نسبت بازده سرمایه .
عدم تعادل در بازار کار و کالاها می‌تواند به سهمیه بندی کالاها و کار منجر شود و باعث بیکاری شود مالینوا چارچوب اصلاح را اتخاذ کرد و اظهار داشت که قیمت گذاری در قیمت‌های مدرن و صنعتی در مقایسه با سیستم‌های نسبتاً انعطاف‌پذیر قیمت کالاهای خام حاکم بر اقتصادهای کشاورزی سختگیرانه خواهد بود.
کینزی‌های جدید انتظارات منطقی را اتخاذ کردند و مدل‌هایی را با استفاده از مبانی خرد قیمت‌های چسبنده ایجاد کردند که نشان می‌دهد رکود اقتصادی هنوز هم می‌تواند توسط عوامل تقاضا توضیح داده شود زیرا استحکام قیمت‌ها از سقوط قیمت‌ها به سطح ترخیص بازار جلوگیری می‌کند و مازاد کالاها و نیروی کار را رها می‌کند.
اساساً ، انتظارات تطبیقی رفتارهایی را الگوبرداری می‌کند که تحت تأثیر گذشته‌است، در حالی که انتظارات عقلایی از عاملان اقتصادی را که مشتاقانه منتظر بودند، الگوبرداری می‌کند.
استنلی فیشر به طرح پیشنهادی ناکارآمدی پولی توماس جی سارجنت و نیل والاس پاسخ داد و نشان داد که چگونه سیاست پولی می‌تواند اقتصاد را حتی در الگویی با انتظارات منطقی تثبیت کند.
از آنجا که دستمزدها با نرخ اسمی تعیین می‌شوند، مقام پولی می‌تواند با تغییر در عرضه پول، دستمزد واقعی را کنترل کند و از این طریق بر نرخ اشتغال تأثیر بگذارد.
به جای منحنی فیلیپس، آنها از مدلهایی مبتنی بر نرخ طبیعی بیکاری استفاده می‌کردند که سیاست پولی انبساطی فقط می‌تواند به‌طور موقت بیکاری را زیر نرخ طبیعی تغییر دهد.
سرانجام، بنگاه‌ها با نادیده گرفتن تغییرات اسمی از سیاست‌های پولی، قیمت‌ها و دستمزد خود را برای تورم بر اساس عوامل واقعی تنظیم می‌کنند و تقویت انبساط از بین می‌رود.
در سال ۱۹۵۸ ویلیام فیلیپس وقتی تئوری سطح تجربی را ارزیابی کرد مبنی بر اینکه تورم و بیکاری به‌طور معکوس با یکدیگر رابطه دارند، اساس تئوری سطح قیمت را پایه‌گذاری کرد.
به‌طور کلی توضیحات کینزی در مورد منحنی گفتند که تقاضای بیش از حد، تورم بالا و بیکاری کم را در پی داشته‌است در حالی که شکاف تولید باعث افزایش بیکاری و کاهش قیمت‌ها می‌شود.
اقتصاددانان کلاسیک برای توضیح بیکاری و رکود غیرارادی مشکل داشتند زیرا آنها قانون را در بازار کار اعمال می‌کردند و انتظار داشتند که همه کسانی که مایل به کار در دستمزد غالب هستند شاغل شوند.
از آنجا که مصرف پایدار است، بیشتر نوسانات تقاضای کل ناشی از سرمایه‌گذاری است، که توسط عوامل بسیاری از جمله انتظارات، «میل حیوانی» و نرخ بهره هدایت می‌شود.
علاوه بر این یک اثر چند برابر کننده اثر این هزینه مستقیم را افزایش می‌دهد، زیرا کارگران تازه استخدام می‌توانند درآمد خود را خرج کنند، در حالی که بنگاه‌ها برای پاسخ به این افزایش تقاضا سرمایه‌گذاری می‌کنند.
در حالی که برخی از مطالعات نشان می‌دهد که هزینه‌های فهرست بها برای تأثیر کل، بسیار ناچیز است، لورنس توپ ودیوید رومر نشان دادند که چسبندگی‌های واقعی می‌توانند با چسبندگی‌های اسمی در ایجاد تعادل مهم باشند.
به عنوان مثال، یک شرکت می‌تواند در صورت داشتن قدرت بازار یا اگر هزینه‌های آن برای ورودی‌ها و دستمزدها توسط یک قرارداد قفل شده باشد، با چسبندگی‌های واقعی روبرو شود.
کاهش سرعت فعالیت‌های اقتصادی بدان معنی است که بازارها ممکن است تسویه نشوند و کالاهای اضافی را نیز به هدر می‌دهد و همچنین ظرفیت بیکار شدن را فراهم می‌آورند.
در تئوری تعادل کلی، بازارهای انفرادی با یکدیگر در تعامل هستند و در صورت وجود رقابت کامل، نبود اثرات جانبی و اطلاعات کامل، قیمت تعادلی وجود دارد) مبانی تحلیل اقتصادی پل ساموئلسون بسیاری از مبانی اقتصاد خرد را برای سنتز فراهم می‌کند.
هال انتظارات عقلانی را بر فرضیه درآمد دائمی فریدمن اعمال کرد مبنی بر اینکه مردم سطح هزینه‌های جاری خود را بر مبنای ثروت و درآمد زندگی خود قرار می‌دهند تا درآمد فعلی.
هال دریافت که مردم با گذشت زمان، مصرف خود را تعیین می‌کنند و تنها هنگامی که انتظاراتشان دربارهٔ درآمد آینده تغییر می‌کند، الگوهای مصرف خود را تغییر می‌دهند.
هر دو نسخه هال و فریدمن دربارهٔ فرضیه درآمد دائم، دیدگاه کینز را به چالش کشیدند که سیاست‌های تثبیت کوتاه مدت مانند کاهش مالیات می‌تواند اقتصاد را تحریک کند.
اقتصاددانان کلاسیک جدید معتقدند که کنار گذاشتن مدل‌های عدم تعادل کینزیسم و تمرکز بر مدل‌های تعادل مبتنی بر ساختار و رفتار، این خطاها را برطرف می‌کند.
اگرچه در ابتدا نظریه کینزی توضیحی در مورد سطح قیمت و تورم را فراموش نکرد، اما بعداً کینزیان منحنی فیلیپس را برای مدل‌سازی تغییرات سطح قیمت پذیرفتند.
کینزیان دهه‌های ۵۰ و ۶۰ این نظر را اتخاذ کرده بودند که سیاست‌های پولی بر تولید کل یا چرخه تجارت تأثیر نمی‌گذارد و بر این اساس شواهدی وجود دارد که، در دوره رکود بزرگ، نرخ بهره بسیار پایین بوده‌است، اما بازده همچنان تحت فشار قرار دارد.
فریدمن و شوارتز استدلال کردند که کینزی‌ها فقط به نرخ اسمی نگاه می‌کنند و از نقش تورم در نرخ بهره واقعی که در بیشتر دوره رکود اقتصادی بالا بوده، چشم پوشی می‌کنند.
در حقیقت، سیاست‌های پولی به‌طور مؤثر انقباضی بوده و فشارهای نزولی بر تولید و اشتغال وارد کرده‌است، حتی اگر اقتصاددانان که فقط به نرخ‌های اسمی نگاه می‌کردند فکر می‌کردند سیاست پولی تحریک کننده بوده‌است.
ایده بیکاری زیاد غیرارادی را در رکود اقتصادی رد کرد و نه تنها این عقیده را که پول می‌تواند اقتصاد را تثبیت کند، رد کرد بلکه این ایده پول گرایی را که پول می‌تواند آن را بی‌ثبات کند، رد کرد.
آنها دریافتند که تقاضای پول حتی در زمان تغییر سیاست‌های مالی پایدار است ، و هر دو سیاست مالی و پولی از تاخیرهایی رنج می‌برند که باعث می‌شود بیش از حد آهسته شود تا از رکود خفیف جلوگیری کند.
در اواخر دهه ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰، محققان کینزی جدید تحقیق کردند که چگونه عیوب بازار مانند رقابت انحصاری، اصطکاک‌های اسمی مانند قیمت‌های چسبنده و سایر اصطکاک‌ها باعث شده‌است که اقتصاد خرد مطابق با کلان اقتصاد کینزی باشد.
از بین این نظریه‌ها، کینزی‌های جدید به ویژه با بهره‌وری دستمزد و مدل داخلی-خارجی که برای توضیح اثرات طولانی مدت بیکاری قبلی مورد استفاده قرار گرفته بود مرتبط بودند.
توماس سارجنت و نیل والاس انتظارات عقلایی را برای مدل‌هایی با منحنی فیلیپس که بین تورم و تولید حاصل می‌شود، اعمال کردند و دریافتند که سیاست پولی برای ثبات منظم اقتصاد نمی‌تواند مورد استفاده قرار گیرد.
گزاره ناکارآمدی سیاست سارجنت و والاس نشان داد که عوامل اقتصادی پیش از هجوم محرک پولی می‌توانند باعث افزایش اشتغال و بازده شوند، تورم را پیش‌بینی می‌کنند و به سطح قیمت بالاتر تعدیل می‌کنند.
فقط سیاست‌های پولی پیش‌بینی نشده می‌تواند اشتغال را افزایش دهند، و هیچ بانک مرکزی نمی‌تواند به‌طور منظم از سیاست پولی برای توسعه استفاده کند بدون آنکه عوامل اقتصادی بتوانند تحت تأثیر قرار بگیرند و پیش‌بینی کنند که تغییرات قیمت قبل از تأثیر تحریک آمیز، باعث تغییر قیمت شود.
نظریه اقتصاد کلان ریشه در مطالعه چرخه‌های تجارت و نظریه پولی دارد به‌طور کلی، نظریه پردازان اولیه معتقد بودند که عوامل پولی نمی‌توانند بر فاکتورهای واقعی مانند بازده واقعی تأثیر بگذارند.
جان مینارد کینز به بعضی از این نظریه‌های «کلاسیک» حمله کرد و یک تئوری کلی مطرح کرد که کل اقتصاد را از نظر مصالح به جای اقتصاد فردی با بخش‌های اقتصاد خرد توصیف می‌کند.
اگرچه تئوری چرخه تجارت تا دهه ۱۹۲۰ به خوبی تثبیت شده بود، اما کار تئوریسین‌هایی نظیر دنیس رابرتسون و رالف هاتری تأثیر کمی بر سیاست‌های عمومی گذاشت.
کلاسیک‌های جدید خود را به عنوان مخالفان اصلی کینزیالیسم دانستند و بحث اصلی در اقتصاد کلان را تغییر دادند از اینکه آیا باید به نوسانات کوتاه مدت توجه کنیم یا خیر مانند پول گرایی، اقتصاد کلاسیک نو ریشه در دانشگاه شیکاگو و عمدتاً با رابرت لوکاس ارتباط داشت.
در حالی که جانشینان کینز به قسمتهای احتمالی کار او توجه چندانی نشان ندادند، عدم اطمینان ممکن است نقش اصلی در جنبه‌های سرمایه‌گذاری و ترجیح نقدینگی نظریه عمومی داشته باشد.
آنها اقتصاد خرد کلاسیک را با تفکر کینزی ترکیب کردند تا «سنتز نئوکلاسیک» را تولید کنند که از دهه ۱۹۴۰ تا اوایل دهه ۱۹۷۰ بر اقتصاد حاکم بود.
اقتصاددانان کار نظری را از سنتز در مدلهای کلان اقتصادی در مقیاس بزرگ که معادلات فردی را برای عواملی مانند مصرف، سرمایه‌گذاری و تقاضای پول در هم آمیخته‌اند، گنجانیدند.
اقتصاددانان کلاسیک جدید نوشتند که تئوری اقتصاد کلان قبلی فقط به‌طور جدی براساس نظریه اقتصاد خرد پایه‌گذاری شده بود و تلاش‌های این کشور را به عنوان «مبانی اقتصاد خرد برای اقتصاد کلان» توصیف می‌کردند.
بحث برانگیزترین، اقتصاددانان کلاسیک جدید فرض ترخیص بازار را احیا کردند، با فرض اینکه قیمت‌ها انعطاف‌پذیر هستند و باید بازار متعادل باشد مدل‌سازی کردند.
دو نسخه به ویژه تأثیرگذار بودند، یکی توسط ایروینگ فیشر در آثاری که شامل ۱۹۱۱ کتاب قدرت خرید پول و دیگری توسط اقتصاددانان کمبریج در اوایل قرن بیستم بود.
در اواسط دهه ۵۰، اکثریت قریب به اتفاق اقتصاددانان از بحث دربارهٔ کینزیسم دست کشیدند و دیدگاه سنتز را پذیرفتند؛ با این حال، فضای اختلاف نظر باقی است.
کلاسیک‌های نو این باور پول گرا را کنار گذاشتند که سیاست پولی می‌تواند به‌طور سیستماتیک بر اقتصاد تأثیر بگذارد و سرانجام نظریهٔ چرخه واقعی کسب و کار را که کاملاً فاکتورهای پولی را نادیده گرفته بودند پذیرفتند.
هنگامی که پول گرایی در دهه ۵۰ و ۱۹۶۰ ظهور کرد، کینزی‌ها از نقشی که در تورم و چرخه تجارت بازی می‌کردند، غفلت کردند و پول گرایی به‌طور مستقیم آن نکات را به چالش کشید.