polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
پس از ناکامی در رسیدن به قدرت، این شکل از سوسیالیسم جهان سوم با ملی‌گرایی ایرانی مصدق از حزب جبهه ملی به عنوان اصلی‌ترین نیروی ضد سلطنت در ایران جایگزین شد و به قدرت رسید ، و با آن قدرت حتی در مخالفت تا ظهور اسلام‌گرایی و انقلاب ایران باقی ماند.
این مؤسسه که بیشتر توسط تکنوکرات‌های تحصیل کرده اروپایی تأسیس شده، طرفدار "شکلی رقیق از سوسیالیسم فرانسه " (یعنی "الگوی خود را از حزب سوسیالیست میانه رو فرانسه" قرار داد) و سوسیال دموکراسی ناسیونالیسم لیبرال و سکولاریسم چادر سوسیالیست حزب بیش از آنکه با سوسیالیسم علمی کارل مارکس شباهت به چادر جامعه فابیان داشته باشد.
این حزب در نوامبر ۱۹۴۲ توسط مصطفی فاتح، اقتصاددان تحصیل کرده انگلیس، که نزدیک به حزب توده ایران بود، اما از رابطه نزدیک این حزب با اتحاد جماهیر شوروی بدش آمد، تشکیل شد.
شعبات در رشت، قزوین، بندرانزلی، تبریز، مشهد، کرمان و کرمانشاه تأسیس شد اگرچه تهران پایگاه اصلی عملیات بود و در پایتخت بود که حزب چهار روزنامه را تأسیس کرد و گروه‌های وابسته ای مانند اتحادیه کارمندان را در آن تأسیس کرد.
گروه دوم برای نقش آفرینی بیشتر زنان در جامعه ایران فعالیت‌های تبلیغاتی را آغاز کرد و ابتکارهایی از قبیل آموزش برای دختران و وسایل گسترده‌تر برای سلامتی زنان را ترویج کرد.
در سال ۱۲۸۲ یا ۱۲۸۳، حزب سوسیال دموکرات توسط مهاجران ایرانی در قفقاز جنوبی با کمک انقلابیون محلی تشکیل شد و روابط نزدیک خود را با حزب کارگر سوسیال دموکرات روسیه و حزب همت تشکیل شد.
حزب دموکرات در دوره مشروطه در سال ۱۲۸۷ در دوره ایران قاجاری تأسیس شد، در آن زمان در کنار رقیب خود، حزب سوسیالیست‌های میانه‌رو، یکی از دو حزب مهم پارلمانی بود.
به دنبال کودتای مورد حمایت انگلیس و آمریکا در سال ۱۹۵۳ سرکوب شد و در سال ۱۳۳۵ غیرقانونی اعلام شد، به این دلیل که ده سال قبل با حزب توده ایران اتحاد داشت.
حزب ایران در سال ۱۳۳۹ تا ۱۳۴۴ همراه با سایر احزاب در تشکیل جبهه ملی دوم و سپس جبهه ملی سوم مشارکت کرد اما در این راه توفیق چندانی کسب نکرد
در ۲۵ اردیبهشت مه سال ۱۳۴۰ توسط مظفر بقائی بنیاد نهاده شد، حزب زحمتکشان ملت ایران حزبی سیاسی بود که منشی دموکراتیک و اجتماعی داشت که در ابتدا یک عضو از جبهه ملی و متعهد به حمایت از ملی ایران صنعت نفت و مخالف حزب توده بود.
در سال ۱۹۶۰، اتحادیه سوسیالیستهای جنبش ملی ایران یا جامعه سوسیالیست‌های ایران توسط فعالان نیروی سوم به رهبری خلیل ملکی و تعدادی از ملی گرایان رادیکال تأسیس شد که اکثر آنها دارای گرایش‌های سوسیال دموکراتیک و برخی از اعضای دارای گرایش‌های سوسیالیستی اسلامی بودند.
از سال ۱۹۴۶ تا ۱۹۴۸، جبهه متحد احزاب پیشرو یک اتحاد سیاسی از احزاب چپ در ایران بود که در ابتدا توسط حزب کمونیست توده و حزب سوسیالیست ایران تأسیس شده بود، آنها از احزاب دیگر دعوت کردند تا در مبارزه ادعایی خود برای " پیشرفت اجتماعی " به آنها بپیوندند و استقلال ملی ".
این حزب در سال ۱۹۴۴ به دنبال اختلاف در اصفهان،درگیری میان کارگران اعتصابی و قبایل محلی وفادار به شاه در میان اتهاماتی که کارگران در تلاش برای رهبری یک انقلاب کمونیستی بودند، منشعب شد.
جناح حزب رفقای مستقر در مجلس کارگران را محکوم کرد و وفاداری آنها به شاه را تأیید کرد اما یک گروه خارجی دیگر نیز در حمایت از اعتصاب کنندگان به توده پیوست و این گروه که کنترل امروز و فردا را در دست داشت، برای تشکیل حزب سوسیالیست جدا شد.
برنامه این حزب خواستار برقراری نهایی برابری در جامعه، ملی شدن وسایل تولید، طرحهای آبیاری، سطح جدیدی از دولت منطقه ای، دادگستری آزاد و برابر، حقوق آزادی بیان، اجتماعات آزاد و حقوق اتحادیه‌های صنفی، آزاد انتخابات، دسترسی گسترده‌تر به آموزش، بهبود شرایط کار از جمله پایان کار کودکان و مداخلات دولت در برابر بیکاری.
اتحادیه جوان کمونیست ایران که در اواسط انقلاب گیلان تأسیس شد، یک سازمان جوانان کمونیست در ایران بود که پس از انشعاب ۹ مرداد ۱۲۹۸ بین عناصر جنگلی کمونیست و غیر کمونیست تأسیس گردید.
حزب جنگل که در طول دهه ۱۹۴۰ در شمال ایران فعال بود، یک حزب ، ناسیونالیست و سوسیالیست بود که توسط شورشیان مسلح تأسیس شد و سعی در احیای جمهوری سوسیالیستی ایران ایجاد شده در سال ۱۹۲۱ داشتند و از پرچم سرخ آن به عنوان نماد استفاده کردند.
در تیر ماه ۱۳۲۵ پس از ائتلاف حزب ایران با حزب توده دکتر شمس‌الدین جزایری و تنی چند از دیگر مخالفان ائتلاف از آن حزب جدا شده و حزب وحدت ایران را تأسیس کردند.
دو عضو حزب رفقا به مجلس ایران انتخاب شدند و در آنجا با مجمع نمایندگان افراد نشستند، گروهی که آنها را به همراه حزب ایران و افراد مختلف مستقل تشکیل دادند، که همه آنها تا حد زیادی از محمد مصدق پیروی می‌کردند.
توئیلرها به رهبری موتسفر بقایی جبهه ملی را ترک کردند و علناً با دولت مخالفت کردند در حالیکه خلیل ملکی نیروی سوم را با نام حزب زحمتکش ملت ایران - نیروی سوم تأسیس کرد و به حمایت از دولت ادامه داد.
در انتخابات قانونگذاری ایران در سال ۱۳۲۲، پنج نفر از رهبران این حزب از جمله رضازاده شفق، غلامعلی فریور، احد الحمید زنگنه، حسین معاون و عبدالله معظمی کرسی‌ها را بدست آوردند، همچنین محمد مصدق که عضو این حزب نبود حزب به‌طور مؤثر پشتیبانی می‌شود.
به نظر می‌رسید که حزب اصلاح طلبان اجتماعی در مقایسه با حزب دموکرات و سکوی اقتصادی حزب سوسیال دموکرات از یک خط میانه‌رو پیروی می‌کند، اما به‌طور مشابه با مالکان مخالفت کرد.
در اصل به عنوان حزب عدالت در سال ۱۹۱۷ تأسیس شده، حزب کمونیست ایران بود ایران حزب کمونیست سابق تأسیس حزب سوسیال دموکرات اعضای 'ثانیه که حمایت باکو مبتنی بر بلشویکها، حزب در شرکت بین‌المللی سوم در سال ۱۲۹۶ و در سال ۱۲۹۸ به حزب کمونیست ایران تغییر نام داد.
از جمله نظریه پردازان برجسته جنبش قدرتمندتر آلمان، آنتونی پانه کوک و هرمان گورتر و فعالان آلمانی پس از به قدرت رسیدن نازی‌ها در سال ۱۹۳۳ در هلند پناهنده شدند.
انتقاد از اصلاح طلبی سوسیال دموکراتیک را می‌توان قبل از جنگ جهانی اول جستجو کرد زیرا در هلند یک جناح انقلابی سوسیال دموکراسی حتی قبل از جنگ از حزب اصلاح طلب جدا شده بود و با فعالان آلمانی ارتباط برقرار کرده بود.
این اتحادیه‌ها که اصطلاحاً آنها را از اتحادیه‌های کارگری رسمی متمایز می‌کند، ۸۰ هزار عضو در سال ۱۹۲۰ داشتند و در سال ۱۹۲۱ با ۲۰۰ هزار عضو به اوج خود رسیدند، پس از آن به سرعت کاهش یافتند.
آنها همچنین از نظر سازمانی از ابتدا تقسیم شده بودند، با اتحادیه‌های مرتبط با - و کسانی که در ساکسونی در اطراف بودند که مخالف تصور یک حزب به نفع سازمان یک طبقه واحد به عنوان - بودند.
ارتباطات بین ایتالیایی‌ها و آلمانی‌ها در فرانسه برقرار شده بود و توسعه یافته بود، اما چپ ایتالیایی فشارهای در سازماندهی کارخانه را مانند ایده‌های ' گرامشی می‌دانست و بنابراین تماس نزدیکتر را رد کرد.
در سال ۱۹۲۸ تخمین زده شد که حداکثر ۲۰۰ شبه نظامی داشته باشد، اما به نظر می‌رسد در حالی که هرگز بیش از ۱۰۰ شبه نظامی در هر زمان فعال نبوده، در واقع نفوذ آن بسیار بیشتر بوده‌است.
با این حال ، کنترل دستگاه ' توسط استالینیست‌ها به این معنی بود که تلاش برای رسیدن به سایر تبعیدی‌ها تقریباً غیرممکن بود و آنها دوباره به کارهای دایره ای کوچک هدایت شدند.
با برگزاری کنگره حزب در سال ۱۹۲۶ در لیون، تاجگذاری شده توسط پایان‌نامه‌های مشهور گرامشی در لیون، اکثریت چپ اکنون شکست خوردند و البته به اقلیت حزب تبدیل شدند.
قادر به رسیدن به حتی کنگره تأسیس آن قبل از درد و رنج برای اولین بار تقسیم آن زمانی که به اصطلاح گرایش بلشویک ملی در اطراف بود فریتز و هاینریش لاوفنبرگ ظاهر شد (این گرایش هیچ ارتباطی با گرایش‌های سیاسی مدرن در روسیه نیز به همین نام).
جناح چپ ایتالیا برای بقیه دهه ۱۹۳۰ به رهبری اوتورینو پرون بود، اگرچه به شدت با کیش شخصیتی که در این سالها در کمینترن در اطراف جوزف استالین در حال رشد بود مخالف بود و مقاومت مشابهی داشت فشارها در سازمان خود.
این جناح در فرانسه، بلژیک و ایالات متحده عضو بود، اما تعداد بسیاری از افراد در ایتالیا که به نظر می‌رسیدند مشخص نیست، زیرا همه فعالیت‌های کمونیستی در آنجا توسط دولت فاشیست به زیر زمین رانده شده‌است.
این طرح برای از بین بردن تمام انحرافات سوسیال دموکراتیک از انترناسیونال کمونیست و توسعه آنها در خطوط بلشویکی یا حداقل در امتداد آنچه گریگوری زینوویف، دبیر انترناسیونال کمونیست، خطوط بلشویکی می‌دانست، طراحی شد.
در ایتالیا، این بدان معنا بود که رهبری که قبلاً در دست بوردیگا بود به بدنه ای اعطا می‌شد که با پیوستن اقلیت - به به ' به وجود آمد، اگرچه گروه بوردیگا اکثریت داشتند.
کرچف قبلاً عضو حزب کمونیست در آلمان و سپس تروتسکیست در ایالات متحده بوده‌است، اما به نظر می‌رسد که گروه کوچک او با شروع جنگ در سال ۱۹۳۹ ناپدید شده‌اند.
چپ ایتالیایی خود را ذاتاً لنینیستی می داند، اما مارکسیسم - لنینیسم را به عنوان نوعی فرصت طلبی بورژوایی که در اتحاد جماهیر شوروی تحت سلطه استالین تحقق یافت، محکوم می‌کند.
چپ هلند و آلمان قبل از حکومت استالین از ولادیمیر لنین جدا شد و از یک نظر قاطعانه مارکسیستی کمونیستی و مارکسیسم لیبرترین در مقابل چپ ایتالیا حمایت می‌کند که بر نیاز به یک حزب انقلابی بین‌المللی تأکید می‌کند.
مشکل فراکسیون این بود که پشتیبانی نظامی که توسط این اقلیت به نیروهای جمهوری‌خواه ارائه می شد، با پشتیبانی سیاسی همراه بود (به این دلیل که اقلیت آرزو داشت اعتصابات بین کارگران وفادار را به نام پیروزی نظامی علیه فاشیسم متوقف کند).
کمونیست‌های چپ ایتالیا در مرحله بعدی توسعه خود، کمونیست چپ نامیده شدند، اما هنگامی که حزب کمونیست ایتالیا تأسیس شد، اعضای آن در واقع نمایندگی اکثریت کمونیستها در آن کشور بودند.
این نتیجه یک فراکسیون ممتنع کمونیست حزب سوسیالیست ایتالیا بود که از سایر بخشهای پی برده بود، زیرا آنها باید یک حزب جداگانهٔ کمونیست تشکیل دهند که اصلاح طلبان را شامل نمی‌شود.
دفتر وین کمینترن نیز ممکن است به عنوان کمونیست چپ طبقه‌بندی شود، اما پرسنل آن نباید به هیچ‌یک از دو جریان تاریخی تشکیل دهنده کمونیسم چپ تبدیل شوند.
در سال ۱۹۴۱، بخش ایتالیایی در فرانسه سازماندهی مجدد شد و همراه با هسته جدید فرانسه از حزب کمونیست با ایده‌هایی که این جناح از سال ۱۹۳۶ تبلیغ کرده بود، یعنی ناپدید شدن اجتماعی پرولتاریا و جنگهای محلی و غیره، در تضاد قرار گرفت.
آنها این تصور را که دولت روسیه به نوعی پرولتری باقی مانده‌است کنار گذاشتند و همچنین برداشت ورسی از جنگهای محلی را به نفع ایده‌های امپریالیسم با الهام از روزا لوکزامبورگ کنار گذاشتند.
فعالان باقیمانده سپس به دو اردوگاه تقسیم شدند زیرا برخی به تروتسکیسم متشکل از کمیته مارکسیستهای انقلابی روی آوردند درحالی‌که اکثریت کمونیست باند-اسپارتاکوس را تشکیل دادند.
با حق تعیین سرنوشت ملتها مخالفت کردند (به ویژه در مورد لهستان از آنجا که لهستانی‌های زیادی در این گروه کمونیست بودند و آنها نمی‌خواستند یک دولت سرمایه‌داری لهستان تأسیس شود).
فاصله سیاسی بین جناح و دیگر جریانات کمونیستی در طول دهه ۱۹۳۰ عمیق‌تر خواهد شد، زیرا این جناح خود را مخالف با تاکتیک‌های مخالفت چپ برای گسترش حمایت خود اعلام کرد (به عنوان مثال، این جناح مخالفت خود را با ادغام با گروه‌های مرکزگرا، مخالفت با ورود به این کشور و به زودی).
مانند تروتسکیست‌ها، شکست حزب کمونیست آلمان در برابر فاشیسم را شکست تاریخی خود دانست و از تاریخ کنگره ۱۹۳۵ که در بروکسل برگزار شد، خود را بخشی از این حزب دانست.
ویژگی‌های اساسی آن تأکید بر نیاز به ایجاد یک حزب کمونیست یا شورای کارگری کاملاً جدا از عناصر اصلاح طلب و مرکزگرا بود که «به پرولتاریا خیانت کردند»، مخالفت با همه، اما محدودترین مشارکت در انتخابات و تأکید بر ستیزه‌جویی.
فقط ایتالیایی‌ها برای مدت کوتاهی نیاز به کار انتخاباتی را پذیرفتند که مدت کوتاهی با آن مخالفت کردند و باعث خشم بروز ولادیمیر لنین در کتاب کمونیسم چپ:
هدف اصلی وی بحث درگیری با جریاناتی بود که به سمت تاکتیک‌های انقلابی خالص حرکت می‌کردند و به آنها نشان می‌داد که می‌توانند بر اساس اصول کاملاً انقلابی باقی بمانند و از انواع تاکتیک‌ها استفاده می‌کنند؛ بنابراین، لنین از استفاده از پارلمانتاریسم و کار در اتحادیه‌های کارگری رسمی دفاع کرد.
کمونیسم چپ با اکثر اشکال دیگر مارکسیسم در این باور که کمونیست‌ها نباید در پارلمان‌های بورژوازی شرکت کنند، متفاوت است و برخی مخالف شرکت در اتحادیه‌های کارگری محافظه کار هستند.
با این حال، برخی از جریانات هلندی - آلمانی در سالهای بعد این عقیده را که انقلاب ماهیتی پرولتری یا سوسیالیستی دارد، رد می‌کنند و معتقدند که این انقلاب صرفاً با ایجاد یک نظام سرمایه‌داری دولتی، وظایف انقلاب بورژوازی را انجام داده‌است.
کمونیسم چپ یا چپ کمونیست، موضعی است که جناح چپ کمونیسم در اختیار دارد، که از ایده‌ها و عملکردهای سیاسی مورد حمایت مارکسیست - لنینیست‌ها و سوسیال دموکرات‌ها انتقاد می‌کند.
کمونیست‌های چپ مواضعی را مطرح می‌کنند که مارکسیست‌تر از نظرات مارکسیسم - لنینیسم مورد حمایت بین‌الملل کمونیست پس از بولشوییزاسیون توسط جوزف استالین و در طی دومین کنگره خود هستند.
اگرچه او در سال ۱۹۱۹ قبل از اینکه چپ کمونیست به عنوان جریان متمایز ظاهر شود، کشته شد، رزا لوکزامبورگ بر اکثر کمونیست‌های چپ تأثیر زیادی گذاشته‌است.
ویلیام چپمن در سپتامبر ۱۹۷۶ در 'واشینگتن پست نوشت که چندین شخصیت عمومی در سمت چپ تهدید و ارعاب را گزارش داده‌اند و گفته‌است که افراد مسئول خود را به عنوان اعضای یا حزب کارگر لاروش معرفی کرده‌اند.
او این وقایع را انکار نکرد، اما پاسخ داد، "ما فقط درگیر یک حمله سیاسی آشکار هستیم. ما فقط می‌خواهیم آنها را در بحث به چالش بکشیم. " وی با این وجود هر کس را تهدید به صدمه جسمی کرده‌است، انکار کرد:
در سال ۱۹۷۴، ویسکانسین شاخه ای از حزب کارگر در زمان از یک تبلیغ در روزنامه اعلام کرد که آن را برای دستور برای جلوگیری از شکایت کرده بودند سیا، اف‌بی‌آی، و اداره پلیس نیویورک از دستگیری لیندون لاروش یا هر کسی که در ربودن جنبش کریستوفر وایت، که با همسر عادی سابق لاروش ازدواج کرده بود.
عضو ، هارلی شلانگر، نامزد مجلس نمایندگان، در اوت سال ۱۹۷۶ از مکلنبورگ شهرستان کارولینای شمالی، هیئت مشروبات الکلی ، به دلیل ممنوعیت تبلیغات در اموال آنها که ادعا می‌کرد اموال عمومی است، شکایت کرد.
اما استثنائاتی نیز وجود داشت - در سیاتل، یک عضو حزب کارگر که برای عضویت در شورای شهر نامزد شده بود، ۲۷ درصد آرا را به دست آورد، و نامزد دیگری که برای خزانه داری شهر نامزد شد ۲۰ درصد آرا را به دست آورد.
یک رهبر ایالتی اهداف حزب و ارگان آن، همبستگی نوین، را حمایت از طبقه کارگر در برابر سرمایه‌داری، نلسون راکفلر و لئونارد وودکاک، رئیس کارگران متحد اتومبیل توصیف کرد.
در مصاحبه ای در سال ۱۹۷۴، نامزد برای فرمانداری میشیگان رسوایی واترگیت را «تلاشی عمدی» برای بی‌اعتبار کردن ریچارد نیکسون و تضعیف ریاست جمهوری توصیف کرد.
در حضور در جلسات مطبوعات با دیگر نامزدهای حزب جزئی در اکتبر ۱۹۷۶، لاروش پیش‌بینی کرد که اگر جیمی کارتر انتخاب شود، سقوط پول و به دنبال آن جنگ هسته ای قبل از تابستان رخ می‌دهد.
«برای شروع یک ظرف شیشه ای، یک شیشه خالی از شیب که لیموناد بد در آن ریخته می‌شود.» با این حال، جمهوریخواهان محافظه کار مانند پرزیدنت فورد، با توجه به موضع چپگرایانه اعلام شده حزب کارگر، وضعیت نامناسبی بهتر داشتند.
در حین پخش، که مخالف یک تبلیغ مشابه از طرف کارتر در شبکه دیگری بود، لاروش گفت که کارتر در صورت انتخاب، "حداکثر تا نوامبر ۱۹۷۷" ایالات متحده را "به طور برگشت ناپذیر به جنگ هسته ای متعهد می‌کند".
این وسیله نقلیه لیندون لاروش برای کاندیداتوری رئیس‌جمهور ایالات متحده در سال ۱۹۷۶ بود، اما همچنین از کاندیداهای زیادی برای دفاتر محلی و کرسی‌های کنگره و سنا بین سالهای ۱۹۷۲ و ۱۹۷۹ حمایت مالی کرد.
در طول سلطنت وی، پادشاهی میانرودان شمالی برای دستیابی به قدرت در میانرودان جنوبی علیه پادشاه نارام-سین اشنونا ، جانشینان نارام-سین و یاهدون-لیم از ماری مبارزه نمود.
با الحاق ماری، شمشی-ادد یکم امپراتوری بزرگی شامل بخش عمده‌ای از سوریه، آناتولی و کل میانرودان (این امپراتوری اغلب به عنوان «پادشاهی میانرودان بالا» یا «امپراتوری میانرودان فوقانی» نامیده می‌شود) را تأسیس نمود.
مطابق "وقایع نگاری مری"، ایلا-کَبکَبو شوپروم را تصرف کرد، سپس شمشی-ادد یکم وارد خانه پدرش شد" (شمشی-ادد یکم به جای ایلا-کَبکَبو به عنوان پادشاه اکالاتوم، در سال بعد به حکومت رسید). در پی حمله نارام-سین شاه اشنونا به اکالاتوم، شمشی-ادد یکم مجبور به فرار به بابل شد. شمشی-ادد یکم تا زمان مرگ نارام-سین اشنونا در تبعید باقی مانده بود. یادنامه آشوری گزارش می‌دهد که شمشی-آداد یکم "در زمان "نارام-سین" به بابل رفت.
شمشی-ادد یکم سعی کرد با ادعای تبار از اوشپیا پادشاهی اولیه آشوری بومی پادشاهی که سلطنت آشور را به دست آورد، جایگاه خود را در سلطنت آشور قانونی جلوه دهد.
این بخش به ترتیب معکوس نوشته شده‌است - شروع با آمینو و پایان دادن به آپیاشال "کلاً ده پادشاه که اجداد هستند" - که اغلب اوقات به عنوان لیست نیاکان شمشی-آداد یکم تفسیر شده‌است.
با توجه به این فرض، دانشمندان استنباط کردند که شکل اصلی فهرست پادشاهان آشور دوباره نوشته شده‌است به عنوان "تلاش برای توجیه اینکه شمشی-آداد یکم یک حاکم مشروع دولت‌شهر آشور بوده‌است و با تلفیق نیاکان خود در شجره‌نامه بومی آشور، پیشینیان غیر آشوری وی را پنهان می‌کند".
باستان‌شناسی این ادعا را تأیید می‌کند زیرا کاوش‌های معبد آشور نشان می‌دهد که در بسیاری از آجرها و اشیا داخل آن نوشته شده‌است «شمشی-ادد یکم سازنده معبد آشور» بر روی آنها حک شده‌است.
پادشاه دادوشا اشنونا ، با شمشی-ادد یکم برای فتح منطقه بین رود زاب این دو اتحاد ایجاد کرد این کارزار نظامی نیروهای مشترک در یک تخته پیروزی بزرگداشت شد که بیان می‌کند دادوشا زمین‌ها را به شمشی-ادد یکم داد.
بر روی کتیبه‌ها، شمشی-ادد یکم با برپایی پیروزی در ساحل دریای مدیترانه به خود می‌بالد، اما اینها احتمالاً نشان‌دهنده لشکرکشی‌های کوتاه‌تر از تلاش برای فتح است.
حدود ۱۸۰۹-۱۷۷۶ پیش از میلاد شاه آشور با تبار اموری بود که سرزمین‌های بسیاری از سوریه، آناتولی و میانرودان شمالی را برای امپراتوری آشور کهن فتح کرده بود.
"دو نوع آزاد وجود دارد. یک سبک آزاد قدیمی وجود دارد که در اصل قافیه‌هایی است که شما نوشته‌اید و ممکن است هیچ ارتباطی با هیچ موضوعی نداشته باشد. یا این همه جای آن است. سپس آزاد است که از بالای سر بیرون می‌آیی ".
با این حال، بعد از سیاره راک، الکترو فانک (ماشین درام الکترونیکی -808 که از صدای اصلی ضرب و شتم اصلی 1970 از احزاب بلوک معروف شده‌است) از سال ۱۹۸۲ تا ۱۹۸۶ به روش اصلی تبدیل شد (اختراع نمونه بعداً در دهه ۸۰ و & ' برای ریاست جمهوری صدای اصلی ضرب و شتم دهه ۱۹۷۰ را به هیپ هاپ برگرداند، امروزه از آن به عنوان صدای "بوم باپ" یاد می‌شود).
چهره‌ها، سبک‌ها و صداهای هیپ هاپ اولد اسکول شانل شخصیت‌هایی مانند ، گرندمستر فلش، افریکا بمباتا، , , , ، شوگرهیل گنگ , , - , , , , , , 9، - , , . , , , و هستند.
انتشار در سال ۱۹۸۲ توسط و ، اگرچه توسط و منتشر شد، اما ورود هیپ هاپ را به عنوان تفسیر اجتماعی نشان داد، این امکان برای هنرمندان آینده مانند پابلیک انمی و ان.
انتشار در ۱۹۸۲ یک بازی را تغییر داد، مانند «یک چراغ روشن می‌شود.» ترکیبی از پیشرانه کوبه ای الکترونیکی و رپ افریکا بمباتا به نظر می‌رسید مانند «ارکستری که به فضا پرتاب می‌شود.» " "، ساخته 9 ، تهیه کنندگی و نویسندگی و ، تفسیرهای اجتماعی را از منظر علمی-تخیلی کاوش می‌کند.
" " بعنوان "سنگ بنای ابتدای دهه ۸۰ بوت باکس"، به عنوان "قطعه ای درخشان و اندک از الکترو هیپ هاپ که در فضای داخلی و خارجی عبور می‌کند" مشخص می‌شود.
" هیپ هاپ در دوران آشفتگی اجتماعی متولد شد … به همان روشی که بردگان قبلاً استفاده می‌کردند ترانه ها را در یک مزرعه بخوانید … این آهنگ‌های مهمانی است که قبلاً داشتیم ".
به‌علاوه، قانونگذاران منطقه ای نمایندگان خود را نیز تعیین می‌کنند، یک سناتور برای هر جامعه خودمختار و دیگری برای هر میلیون نفر، که در مجموع ۵۸ سناتور را تعیین می‌کند.
با این حال، به دلیل نقش خود به عنوان یک اتاق سرزمینی، دارای اختیارات استثنایی مانند اختیار دادن به دولت ملت برای اعمال قانون مستقیم بر یک منطقه یا انحلال شوراهای شهر است.
بازیکن می‌تواند به یکی از دو تیم یا بپیوندد و یکی از ۹ کلاس شخصیت را برای جنگ در حالت‌های بازی مثل تسخیر پرچم و پادشاه تپه و مرد مقابل ربات را انتخاب کند.
در مراحل بعدی توسعه، بازی به عنوان یک عنوان مستقل برای ویندوز در آوریل ۲۰۰۸ منتشر شد و برای پشتیبانی از مک‌اواس در ژوئن ۲۰۱۰ و لینوکس در فوریه ۲۰۱۳ به روز شد.
جرگهٔ متخصصین که خود را وقف ایجاد دانشنامه کرده‌اند توسط هیئت امنایِ بنیادِ دانشنامهٔ کهکشانی سرپرستی می‌شوند و تنها شامل دانشمندانی هستند با عنوان دانشنامه‌نویسان.
امور شهر ترمینوس توسط سالوُر هاردین اداره می‌شود، او نخستین شهردار و سیاست‌مدارِ بی‌نفوذی‌ست که به خاطر توفقِ هیئت امنا تقریباً هیچ قدرتی ندارد.
هری سلدون با استفاده از روان‌تاریخ به طبیعتِ در حال زوال امپراتوری پی برده، و خشم اعضایِ اشرافی کمیتهٔ امنیت عمومی، حاکمانِ حقیقیِ امپراتوری، را برانگیخته است.
سلدون توسط کمیته محاکمه می‌شود و از عقایدش دفاع می‌کند، نظریه‌ها و پیش‌بینی‌هایش را توضیح می‌دهد، از جمله اینکه امپراتوری در طی ۳۰۰ سال فرو می‌پاشد و واردعصرِ تاریکِ ۳۰/۰۰۰ ساله خواهد شد.
سلدون به کمیته می‌گوید که جایگزینی برای این آینده در دسترس است، و توضیح می‌دهد که ایجاد چکیده‌ای از همه دانش بشری، دانشنامه کهکشانی، جلوی سقوطِ اجتناب‌ناپذیرِ امپراتوری را نمی‌تواند بگیرد ولی عصر تاریک را به هزار سال کاهش می‌دهد.
اعضای شکاک کمیته که نمی‌خواهند از سلدون شهیدی بسازند، به او پیشنهاد می‌دهند همراه با کسانی که در ایجادِ دانشنامه کمکش می‌کنند، به جهانی دوردست به نام ترمینوس تبعید شود.
کمپبل از ایده خوشش می‌آید و در پایان نشستِ دو ساعته آسیموف مجموعه داستانهایی را طراحی می‌کند که سقوط امپراتوری کهکشانی اول و صعود دومی را به نمایش درمی‌آورند.
در مجموعْ در آنها داستانِ روزهای اولِ بنیاد بیان می‌شود، موسسه‌ای که روان‌تاریخ‌دانی با نام هری سلدون پایه‌گذاری می‌کند تا از بهترین‌هایِ تمدن کهکشانی بعد از فروپاشی امپراتوری کهکشانی نگهداری شود.
سالوُر هاردین، در مقام شهردار ترمینوس حاکم تاثیرگذارِ بنیاد است و از زمان پیروزی سیاسی‌اش بر هیئت امنای دانشنامهٔ کهکشانی به‌طور مداوم به شهرداری انتخاب شده‌است.
این جنبش در پیِ تأسیس حزبی به نام «حزب کنشگر» است و طرفداران بسیاری دارد و رهبرانِ آن با اقدام مستقیم علیهِ چهار پادشاهی موافقند و مخالف ادامهٔ کمکِ علمیِ به آنها هستند.
به گفته جسیکا دوچن، نویسنده موسیقی روزنامه ایندیپندنت در لندن، زنان موسیقی دان در موسیقی کلاسیک اغلب به جای استعدادشان به دلیل ظاهرشان مورد قضاوت قرار می‌گیرند و برای اینکه در صحنه و عکس‌ها سکسی و زیبا به نظر برسندتحت فشار قرار می‌گیرند.
به گزارش رادیو ۳ ویرایشگر بریتانیا، ادوینا ، صنعت موسیقی را به مدت طولانی باز به حضور زنان در عملکرد یا سرگرمی نقش بوده‌است، اما زنان تمایل کمتری به مناصب، مانند بودن می هادی از یک ارکستر، حرفه ای که "یکی از آخرین سقف‌های شیشه ای در صنعت موسیقی " نامیده شده‌است.
در موسیقی عامه پسند، در حالی که زنان خواننده زیادی آهنگ ضبط می‌کنند، تعداد کمی از زنان در پشت کنسول صوتی به عنوان تهیه‌کننده موسیقی فعالیت می‌کنند، افرادی که روند ضبط را کارگردانی و مدیریت می‌کنند.
در حالی که زنان از آهنگسازی در قرن نوزدهم دلسرد می‌شدند و زنان موسیقی‌شناس کمیاب هستند، زنان درگیر آموزش موسیقی می‌شوند "تا حدی که زنان در نیمه بعدی قرن نوزدهم و تقریباً در قرن ۲۰ بر این رشته تسلط داشتند.
در دهه ۲۰۱۰، در حالی که زنان بخش قابل توجهی از خوانندگان موسیقی محبوب و موسیقی کلاسیک را تشکیل می‌دهند و بخش قابل توجهی از ترانه‌سراها ، تعداد کمی از زنان تهیه‌کننده موسیقی، منتقدان راک و سازهای راک هستند.
در موسیقی کلاسیک، اگرچه تعداد زیادی آهنگساز زن از دوره قرون وسطی تا به امروز وجود داشته‌است، اما آهنگسازان زن در رپرتوار موسیقی کلاسیک، کتابهای درسی تاریخ موسیقی و دائرةالمعارف‌های موسیقی به میزان قابل توجهی نمایندگی ندارند.
زنان در موسیقی نقش زنان را به عنوان آهنگساز، ترانه‌سرا، مجری ساز، خواننده، رهبر ارکستر، دانش پژوه موسیقی، مربیان موسیقی، منتقدان موسیقی، روزنامه نگاران موسیقی و سایر مشاغل موسیقی توصیف می‌کنند.
آنتی متابولیت‌ها اغلب از نظر ساختاری مشابه متابولیتی هستند که در آن تداخل ایجاد می‌کنند؛ مثلاً آنتی‌فولات‌ها در استفادهٔ سلول از اسید فولیک اختلال ایجاد می‌کند و به دلیل این شباهت مهار رقابتی می‌تواند رخ دهد.
وجود آنتی متابولیت‌ها می‌تواند بر روی سلول‌ها تأثیراتی سمی بگذارد و مانع رشد سلول و تقسیم سلولی شود؛ بنابراین این ترکیبات طی شیمی درمانی برای درمان سرطان و مهار تکثیر سلول‌های سرطانی استفاده می‌شوند.
آنتی متابولیت‌ها می‌توانند همچون آنتی‌بیوتیک‌هایی مثل سولفانیل‌آمید که با رقابت با اسید پارا آمینوبنزوئیک سنتز دی‌هیدروفولیک اسید در باکتری‌ها را مهار کنند.
پستانداران اسید فولیک مورد نیاز خود را سنتز نمی‌کنند و این ماده را با مصرف مواد غذایی تأمین می‌کنند و تحت تأثیر مهارکننده‌های قرار نگرفته و دچار مشکل نمی‌شوند؛ بنابراین در این فرایند، باکتری‌ها به‌طور انتخابی از بین می‌روند.
پس از اتمام این مقطع تحصیلی، برای خدمت سربازی اعزام شد و با توجه به زمینه تحصیلی و تجربه دوران کارآموزی، با درجه افسری که در قالب سپاه ترویج و آبادانی به خدمت‌رسانی به مناطق روستایی در روستای کردوان از توابع گرمسار مشغول شد.
ایران‌منش تحصیلات کارشناسی ارشد را در دانشگاه & تگزاس، که یکی از دانشگاه‌های شناخته شده در صنایع بسته‌بندی است آغاز کرد و در مسیر پژوهشی روی ماشین‌آلات فرآوری و بسته‌بندی کار کرد.
رشته تحصیلی او در این دانشگاه، مهندسی مکانیک با گرایش ماشین‌های بسته‌بندی بود و از پایان‌نامه خود با عنوان بسته‌بندی پسته ایران و آفلاتوکسین که مطالعات آن به‌طور مشترک با دانشگاه تهران انجام شده بود دفاع کرد.
با توجه به خلاء ارتباط مؤثر صنعت و دانشگاه در زمینه نظریات و کاربردهای بسته‌بندی، پیشنهاد تأسیس رشته بسته‌بندی در مقطع کارشناسی پیوسته و کارشناسی ارشد را مطرح کرد که با پذیرش اولین گروه دانشجویان این رشته در دانشگاه علمی و کاربردی محقق شد.
از دیگر فعالیت‌های ایران‌منش در شاخه علمی صنایع بسته‌بندی می‌توان به مسئولیت “علوم پوشش‌هاً در امر سازماندهی، نیازسنجی و برنامه‌ریزی رشته کارشناسی پیوسته مهندسی تکنولوژی بسته‌بندی با گرایش محصولات کشاورزی اشاره کرد.
ایران‌منش از طرف اداره کل استاندارد و تحقیقات صنعتی کشور، به عنوان کارشناس صنعت بسته‌بندی به عضویت کمیته تدوین استانداردهای بسته‌بندی درآمد و در رای‌گیری این کمیته، به عنوان رئیس استاندارد بسته‌بندی، در تدوین مسائل مربوط با این حوزه مشارکت کرد.
از دیگر همکاری‌های ایران‌منش با سازمان‌ها و دستگاه‌های اجرایی می‌توان حضور در سازمان غذا و داروی کشور به عنوان مشاور طرح بسته‌بندی ظروف یک‌بار مصرف پلیمری، ریاست کمیته استانداردهای صنعت بسته‌بندی و نیز مدیریت مرکز تحقیقات خوراک کودک ایران، تدوین استانداردهای صنایع تبدیلی و بسته‌بندی در سازمان فنی حرفه ای کشور اشاره کرد.
مدیریت پروژه کشت و صنعت گرمسیر با مشارکت بانک کشاورزی و نیز تأسیس سیستم بسته‌بندی، ماشین‌آلات و خط فرآوری سس گوجه فرنگی در آن واحد از جمله این همکاری‌ها هستند.
ایران منش اولین فعالیت فرهنگی خود را در سال آخر دوران ابتدایی و پس از آشنایی با مجله کیهان بچه‌ها، خبرنگاری و نویسندگی برای این نشریه را آغاز کرد، که این همکاری، حدود ۴۰ سال در زمینه فرهنگ و هنر ادامه یافت.
سید مصطفی ایران‌منش ، کارآفرین ممتاز کشور، عضو هیئت علمی رسمی مورد تأیید وزارت علوم و چهره ماندگار در صنایع تبدیلی و صنعت بسته‌بندی نوین ایران بوده که در زمینه صنایع تبدیلی و صنعت بسته‌بندی فعالیت دارد.
از دیگر پروژه‌های بین‌المللی که با همکاری ایران‌منش در کشور اجرا شد می‌توان به پروژه فائو با مشارکت معاونت باغبانی وزارت جهاد کشاورزی اشاره کرد که ۱۴ طرح مختلف کاربردی در زمینه بسته‌بندی را شامل می‌شد.
از اواخر سال ۱۸۷۵ تا ۱۸۷۹ این هنرمند به رم بازگشت و در آنجا برای بهبود کار خود کار کرد، به ویژه وقت زیادی را صرف مطالعه نقاشی‌های ایتالیایی کرد.