polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
به گلیکوزیل‌ترانسفرازهایی که از پذیرنده‌های قند نوکلئوتیدی استفاده می‌کنند، آنزیم‌های للویر هم می‌گویند که نامشان را از لوئیس فدریکو للویر دانشمند آرژانتینی می‌گیرند که کاشف قند نوکلئوتیدها بود و در سال ۱۹۷۰ بابت پژوهش‌هایش بر روی متابولیسم قندها، برندهٔ جایزه نوبل شیمی شد.
آن دسته از گلیکوزیل‌ترانسفرازهایی که از پذیرنده‌های غیر نوکلئوتیدی همچون دولیکول یا پیروفسفات پلی‌پرنول استفاده می‌کنند، گلیکوزیل‌ترانسفرازهای غیر للویر نام دارند.
فیلم داستان پیچیده‌ای را در دو زمان- اوایل انقلاب با دستگیری میترا و همین‌طور دایی او با بازی محسن نامجو، و زمان حال- پیش می‌برد و سعی دارد راوی پیچیدگی عواطف انسانی و مفهوم انتقام باشد.
از نیمهٔ فیلم به بعد که تماشاگر تقریباً مطمئن شده این زن که خودش را ساره معرفی می‌کند همان لیلاست، فیلمساز سعی دارد یک سؤال اصلی و اساسی را به محور فیلم بدل کند:
تصمیم او هرچند در طول داستان دچار تغییر و تحول می‌شود، اما اساساً به سؤال اصلی جامعه تبعیدی ایران هم بدل می‌شود که پاسخ آن دو سوی مختلف ماجرا را رقم می‌زند:
در این میان، شخصیت برادرِ هاله بار عمده‌ای از فیلم را به دوش می‌کشد؛ مردی که شش سال زندان و شکنجه باعث از دست رفتن مردانگی‌اش هم شده و حالا خسته و تنها ترجیح می‌دهد در گوشه خانه‌اش در آلمان کز کند.
از میان همه اعمالی که توسط کنوانسیون پیشگیری و مجازات جنایت نسل‌کشی، به تصویب رسیده توسط مجمع عمومی سازمان ملل متحد در دسامبر ۱۹۴۸، به عنوان اقدامات نسل‌کشی ذکر شده‌اند، تقریباً همه آنها در اردوگاه پوتولیتسه اجرا شدند.
تعداد کودکان ربوده شده توسط مقامات آلمانی هنگام اشغال لهستان در جنگ جهانی دوم به منظور آلمانی‌سازی از بیش از ۲۰٬۰۰۰ تن تا ۲۰۰٬۰۰۰ تن تخمین زده شده‌است.
تخمین زده می‌شود که کمینه ۱۰ هزار تن از آن‌ها به عنوان اسیر به قتل رسیده‌اند و تنها ۱۰–۱۵ درصد آنها پس از جنگ به پیش خانواده‌های خود بازگشتند.
اگرچه این اردوگاه به‌طور رسمی به عنوان یک اردوگاه انتقالی فهرست شده بود، اما پس از جنگ، بنا به درخواست قربانیانش، در دهه ۱۹۹۰ اردوگاه به عنوان اردوگاه کار اجباری طبقه‌بندی مجدد شد، و موضع مؤسسه یادبود ملی لهستان دربارهٔ آن این بود که شرایط در آنجا فرقی با دیگر اردوگاه‌های کار اجباری نداشتند.
نگره‌های نژادپرستانه و سیاست آلمانی‌سازی نازی‌ها که می‌کوشید کودکانی را که از نظر خلوص نژادی مرتبط با ویژگی‌های نژاد آریایی مورد آزمایش قرار گرفته بودند آلمانی‌سازی کند، منجر به آدم‌ربایی سازمان یافته توسط مقام‌های آلمانی در لهستان اشغالی شدند.
اگر آزمایش‌ها مثبت می‌بودند و باور بر این می‌بود که کودک تماس عاطفی با والدین خود را از دست داده‌است، آنگاه وی برای آلمانی‌سازی به پیش خانواده‌های آلمانی فرستاده می‌شد.
در آغاز اردوگاه پوتولیتسه یکی از نقاط متعدد انتقال لهستانی‌تبارهای اخراجی از قلمروهای غربی لهستان ضمیمه شده به خاک آلمان نازی به رایخس‌گائو دانتسیگ-پروس باختری تازه ایجاد شده بود.
این اردوگاه به سرعت گسترش یافت و شامل اردوگاه زیرمجموعه‌ای از اردوگاه کار اجباری اشتوتهوف در همان نزدیکی شد که نیروی کار رایگان را برای کارخانه ماشین‌سازی هانسن اشنایدمول در محل اردوگاه، تأمین می‌کرد.
تغییر شکل به صورت تغییر شکل یا اندازه جسم از پیکربندی اولیه یا تغییر شکل داده نشده به یک پیکربندی فعلی یا تغییر شکل داده شده تغییر در پیکربندی بدنه پیوسته را می‌توان با یک قسمت جابجایی توصیف کرد.
در مکانیک محیط‌های پیوسته، نظریه کرنش محدود - که به آن تئوری کرنش بزرگ یا تئوری تغییر شکل بزرگ نیز گفته می‌شود، به تغییر شکل‌هایی می‌پردازد که در آن کرنش‌ها و / یا چرخش‌ها به اندازه کافی بزرگ هستند تا مفروضات ذاتی نظریه کرنش بی‌نهایت را باطل کنند.
با اعتقاد به اینکه بازی‌های ویدئویی با استفاده از سکه به یک تجارت بزرگ تبدیل می‌شود، او در اواخر سال ۱۹۷۳میلادی رامتک را ترک کرد و اگزید را با مهندس آمپکس ساموئل هاوز تأسیس کرد.
لیلا زینتر یکی از اعضاء شرکت اگزید در سال ۱۹۸۳میلادی ادعا کرد که «شرکت اگزید یک مبتکر است، اما … ما به سختی می‌توانیم در این زمینه یعنی یک بازی موفق شویم.»
آگاهی از اخبار و وقایع دقیق گذشتگان مورخ را در تحلیل‌ها و پژوهش‌هایش، یاری می‌کند و به خواننده مشتاق تاریخ هم اطلاعات دقیق‌تر و جامع‌تری می‌دهد.
علاوه بر اینکه روزنامه‌ها روزشمار دقیق وقایع گذشته را به ما می‌دهند، منابع خوبی برای تحلیل افکار عمومی و دیگر تحلیل‌های تاریخی و جامعه‌شناختی‌ هستند.
این مجموعه هفده جلدی ، اخبار خراسانی مندرج در مطبوعات دوره قاجار را از ابتدای تأسیس روزنامه کاغذ اخبار، تا سال‌های پایانی سلطنت احمدشاه قاجار ارائه کرده است.
«آنچه این اثر را از همگنان متمایز می‌کند صداقت کوششگر در ذکر منابع و یادآوری زحماتی است که پایه کارهای بعدی را فراهم آورد. باید به سیدمهدی سیدقطبی، کارشناس ارشد کتابداری که هیئت علمی گروه مطبوعات کتابخانه آستان قدس عضویت دارد دست مریزاد گفت. پژوهشگری که تاکنون امانتدارانه و صادقانه ۲۷ عنوان کتاب و ۱۰۱ مقاله تحقیقی انتشار داده‌است.»
از ۵۸ میراث ایتالیا، هفت مکان مرکز تاریخی رم با واتیکان، مونته سن جورجو و راه‌آهن رت با سوئیس؛ بناهای دفاعی ونیز میان سده‌های ۱۶ و ۱۷ میلادی با کرواسی و مونته‌نگرو؛ آبسراهای پیش از تاریخ پیرامون آلپ با ۵ کشور دیگر؛ شهرهای آبگرم طبیعی مهم اروپا با ۶ کشور دیگر و جنگل‌های کهنسال راش کارپات و مناطق دیگر اروپا با ۱۷ کشور دیگر با کشورهای دیگر مشترک است.
ایتالیا داری ۶ میراث طبیعی است و جزایر آیولین نخستین میراث طبیعی بود که در فهرست میراث جهانی ایتالیا ثبت شده‌است و رشته‌کوه دولومیتی به عنوان یکی از جذاب‌ترین مناظر کوهستانی در جهان شناخته می‌شوند.
مطالعات نظری و تجربی پیرامون نشر طیفی فرو سرخ از نانوذرات غیرکروی نشان می‌دهد که پوشش تشکیل شده از ویسکرهای جهت دار با نسبت ابعاد بالا ضریب نشر بالاتری نسبت به ویسکر‌هایی که به صورت تصادفی جهت‌گیری کرده‌اند دارد.
با این حال هنوز اثر بافت بر میزان نشر یک مجادلهٔ علمیست؛ به عنوان نمونه طی پژوهشی مشاهده شد که برخلاف مطالعات قبلی چندبلور آلومینا با جهت‌گیری‌های بسیار منظم ضریب نشر بسیار کم تری نسبت به تک بلور آن در یک طول موج مشخص دارد.
برای آنکه ضریب نشر افزایش یابد، لازم است ضخامت سطح تا مقداری که ممکن است افزایش یابد یا دست کم ضخامت بیش از عمق نفوذ باشد؛ زیرا در غیراین صورت نور از ماده عبور خواهد کرد.
علت این امر آن است که از یک ضخامت بحرانی به بعد نور توان عبور از پوشش و میان کنش با زیر لایه را ندارد، پس می‌توان نتیجه گرفت ضخامت پوشش، اندازه ای بحرانی دارد که پس از آن میزان نشر ثابت خواهد ماند.
ارتباط میان شکل و میزان زبری سطح با ضریب نشر به هر دو صورت نظری و عملی مورد بررسی قرار گرفته‌است و هرچه میزان زبری سطح بیش تر باشد ضریب نشر عدد بالاتری خواهد بود؛ چراکه با افزایش میزان پستی و بلندی‌های سطح احتمال به دام افتادن و جذب پرتوها در فرورفتگی‌ها و شیارها بیش تر خواهد بود.
عملکرد به این نحو است که در پوشش متخلخل اعمال شده بر سطح با بازتاب‌های مکرر امواج در درون تخلخل‌ها موجب به دام افتادن و جذب شدن آن‌ها می‌گردد و بر اساس این مسئله ضریب نشر افزایش می‌یابد.
همانگونه که در قسمت آلاینده‌ها ذکر شد، ناهمگونی وزنی اتم‌ها و اعوجاج شبکهٔ بلوری به علت ایجاد حالت‌های متنوع نوسان ناموزون شبکه، موجب افزایش ضریب نشر می‌شود.
از دیگر عوامل مؤثر بر نشر در همین حوزه می‌توان به ساختارهای بلورین نامنظم یا پیچیده اشاره نمود؛ حضور عیوب ساختاری نظیر عیب جای خالی می‌تواند به افزایش ضریب نشر کمک کند.
سازوکار جذب حامل‌های آزاد بدین شکل است که طی آن الکترون با جذب تشعشع از نواری با انرژی کم‌تر به نواری با انرژی بالاتر صعود می‌کند، در این سازوکار هرچه غلظت آلاینده‌ها بیش تر باشد تعداد الکترون‌های آزاد بیش تر می‌شود؛ درنتیجه میزان جذب افزایش می‌یابد و در نهایت با درنظر گرفتن این مسئله که می‌توان جذب و نشر را معادل دانست ضریب نشر افزایش می‌یابد
یکی از موارد استفادهٔ مواد نشر بالا به‌کارگیری آن‌ها در کوره‌ها به منظور صرفه جویی در مصرف انرژیست، پوشش‌های نشر بالای اعمال شده بر سطوح داخلی کوره‌ها با ارتقاء میزان گرماتابی از سطوح دیرگداز، دمای درون کوره را افزایش می‌دهد و منجر به کاهش قابل ملاحظهٔ هزینه‌های مرتبط با تأمین انرژی در کوره‌های شعله مستقیم یا کوره‌های الکتریکی می‌شوند.
ترکیباتی نظیر اکسیدها، بوریدها و کاربیدها در مقایسه با آلیاژها و فلزات به علت حالت‌های متنوع لرزش و نوارهای پیچیدهٔ انرژی ترکیبات با نشر بالا هستند.
این اتفاق موجب کاهش درجهٔ نظم و تقارن شبکهٔ بلوری می‌گردد و بر اثر آن نوسان ناموزون شبکه‌های قطبی تقویت می‌شود و درنتیجه ضریب نشر بهبود می‌یابد.
ضریب نشر به عوامل مختلفی نظیر ترکیب، نحوهٔ آماده‌سازی مواد اولیه، عملیات حرارتی، واکنش‌های شیمیایی بر روی سطح، دما و خصوصاً طول موج پرتو منتشرشده وابسته است.
زغال هنری نوعی ماده خشک از ابزار هنری است که از مواد آلی ریز آسیاب شده ساخته می‌شود و توسط صمغ یا چسب مومی به هم چسبیده یا بدون استفاده از چسب با از بین بردن اکسیژن داخل ماده در طی فرایندی، تولید می‌شود.
ثابت کننده‌ها اغلب برای نقاشی‌های با زغال چوب اغلب از ثابت‌کننده استفاده می‌شود تا طرح را بر صفحه ثابت کند و از پاک شدن یا مالیدن گرد و غبار زغال به اطراف جلوگیری کند.
مقدار چسب یا موم استفاده شده در طی فرایند تولید، بر روی سختی تأثیر می‌گذارد؛ هرچه نرم‌تر باشد، اثری سیاه‌تر ایجاد می‌کند، در حالی که اگر سفت‌تر باشد، خطوط روشن‌تری را می‌آفریند.
این مدل‌ها با حفظ بیشتر خواص زغال چوب، شبیه به مدادهای گرافیتی طراحی شده‌اند، اما در عین حال بر روی دست اثر سیاهی نمی‌گذارند و برای نقاشی‌های دقیق و واضح استفاده می‌شوند.
فریدا میکلسون، یهودی لتونیایی که هنگام سوختن کنیسه‌ها در نزدیکی یلگاوا کار اجباری می‌کرد، گزارش داد که در بازگشت به ریگا، یکی از دوستانش به او گفت که سالن‌ها و حیاط پشتی کنیسه سرودخوانی پر از پناهندگان لتونیایی بود.
اما به باور ندرو ازرگایلیس، ممکن بوده‌است که پیش از آتش‌سوزی حدود ۳۰۰ مهاجر لیتوانیایی در کنیسه زندگی می‌کردند، اما درست پیش از سوزاندن کنیسه توسط اوباش، آن‌ها می‌بایست کشته شده باشند.
در 23 ژانویه 2020 ، شوکان بونشون فاش کرد که شوهر واتانابه از سال 2017 ، زمانی که واتانابه سومین فرزندشان را باردار بود ، با بازیگر زن اریکا کاراتا رابطه غیر همسری داشت ، که بعداً توسط وکیل هیگاشیده تأیید شد.
اولین فصل مدلینگ پرطرفدار واتانابه ، بهار و تابستان 2006 بود ، که در آن او در نمایش های باند برای آنا سوئی ، دایان فون فورستنبرگ ، تامی هیلفیگر و ویوین تام ، و دیگران حضور داشت.
در زمان سلطنت خسرو، دو اسپراپت، واچه از خاندان مامیکونیان و واهان از خاندان آماتونی، به خاطر شهامت خود در جنگ، از دیگران متمایز شدند و اغلب برای کمک به پادشاه می‌آمدند.
«کنیسه ریگا، که از دستان نابودگر کمیسرهای شوروی نجات یافته بود، ساعتی بعد شعله‌ور شد.» به گفته برنارد پرس، هربرتس کوکورس، یک افسر نیروی هوایی لتونی و گروهی از اوباش، پس از بیرون کشیدن یهودیان از خانه‌های مجاور و حبس کردن آن‌ها در درون ساختمان، کنیسه را در خیابان استابو سوزاندند:
بیشتر این کارها صرفاً اعمالی بود که برای خوار کردن و ترساندن یهودیان انجام می‌شدند، اگرچه کمینه در یک مورد گروه کوچکی از زنان یهودی از یلگاوا برای شش هفته کار در مزرعه مورد استفاده قرار گرفتند.
تنها آن یهودیانی از سوی اراذل و اوباش لتونیایی مورد آزار قرار نگرفتند که در «انجمن مبارزان آزادی‌خواه یهودی لتونیایی» عضویت داشتند، اگرچه این مصونیت نیز دوامی نداشت.
ازرگایلیس اگرچه اختلاف نظری با کافمن در توصیف فعالیت‌های لتونیایی‌ها ندارد، اما مواردی را که کافمن توصیف می‌کند، مواردی آشنا از بدرفتاری‌های اولیه نازی‌ها با یهودیان در دیگر مکان‌ها می‌داند.
اندکی پس از ورود نیروهای آلمانی به شهر در ۱ ژوئیه ۱۹۴۱، مقامات اشغالی نازی ملی‌گرایان لتونی را تحریک به انجام پوگروم‌های مرگبار علیه یهودیان کردند.
برخی از هواداران شوروی در شهر اقدام به ریختن آب بر روی کلیسای در حال سوختن و نان دادن به نیروهای در حال عقب‌نشینی کردند، اما این کمک‌ها در برابر شکست نظامی در حال وقوع ناچیز بودند.
یهودیانی که لباس‌های سنتی بر تن می‌داشتند، به ویژه آنهایی که ریش داشتند، مورد تحقیر قرار می‌گرفته و پیش از کوتاه کردنش، از ریش بر روی زمین کشیده می‌شدند.
در ژوئیه ۱۹۴۱، پس از اشغال آلمان، پرکونکراستس خانه بانکدار یهودی، شمولیان، را در ریگا در شماره ۱۹ خیابان والدمارا در ریگا تصرف کرد تا از آن به عنوان مقر خود استفاده کنند.
روزنامه‌ای در ریگا با نام به‌طور مرتب تبلیغات ضدیهودی را، همانند سرمقاله‌ای در ۱۱ ژوئیه ۱۹۴۱، با عنوان «یهودیان - منبع نابودی ما» ، منتشر می‌کرد.
آتش زدن کنیسه‌های ریگا در سال ۱۹۴۱ و در نخستین روزهای اشغال شهر ریگا، پایتخت و بزرگترین شهر لتونی، در جریان جنگ جهانی دوم توسط آلمان نازی رخ داد.
بسیاری از یهودیان محبوس در کنیسه‌ها در طی آتش‌سوزی‌ها جان خود را از دست دادند و در همان حین اقدامات ضدیهودی بسیار دیگری آغاز شدند که در نهایت کشته شدن اکثریت یهودیان لتونیایی را به دنبال داشتند.
بسیاری از آزادیخواهان نیز جذب احزاب محافظه کار پیشرو استانی شدند که در طی دهه ۱۹۹۰ در انتاریو تحت نظر مایک هریس و در آلبرتا تحت رهبری رالف کلاین به سمت راست حرکت کردند.
کاهش عضویت و منابع حزب منجر به این شد که انتخابات کانادا بلافاصله قبل از انتخابات فدرال ۱۹۹۷، هنگامی که حزب موفق به ثبت حداقل پنجاه نامزد مورد نیاز برای حفظ ثبت نام خود نشد، وضعیت خود را به عنوان یک حزب ثبت شده از بین برد.
شکار لاشخور بازی ای است که در آن سازمان دهندگان لیستی را تهیه می‌کنند که اقلام خاصی را تعریف می‌کند، که شرکت کنندگان به دنبال جمع‌آوری یا تکمیل تمام موارد موجود در لیست هستند، معمولاً بدون خرید آنها.
استفاده از یخ‌شکن‌ها در میانه یک گروه افراد ناشناخته، در جلسات کاری، گردهمایی‌ها، کلاس‌ها یا هر موقعیت دیگری که ارتباط اجتماعی و همکاری لازم است، بسیار مفید است.
به عنوان مثال، یخ شکن‌ها در یک محیط حرفه‌ای نباید از مردم بخواهند که اطلاعات شخصی خود را فاش کنند یا افراد دیگر را لمس کنند، زیرا ممکن است استرس‌زا یا از نظر فرهنگی نامناسب باشد.
تجزیه و تحلیل می‌تواند شامل شناسایی نقاط شکست، مفروضات چالش‌برانگیز و توسعه راه حل‌های جدید باشد- همه در یک محیط ساده‌تر و «ایمن تر» که در آن تیم می‌تواند پویایی گروهی را که برای حل مشکلات تعیین شده استفاده خواهد کرد، تمرین کند.
بازی‌ها و فعالیت‌های مقدماتی یخ شکن نه تنها به افراد کمک می‌کند تا یکدیگر را بشناسند، بلکه به آنها کمک می‌کند تفاوت‌ها و شباهت‌ها را بشناسند و درک کنند.
یخ شکن‌های مقدماتی می‌توانند به سادگی این باشند که از هر فرد بخواهیم نام خود و یک واقعیت در مورد خود را به گروه بگویند، یا می‌توانند تمرین‌های پیچیده‌ای باشند که برای ایجاد اعتماد و تمایل به همکاری با یکدیگر طراحی شده‌اند.
بیشتر یخ شکن‌ها باید سطح مناسبی از خودافشایی را ارتقا دهند، زیرا این امر باعث ایجاد اعتماد بین شرکت کنندگان در گروه می‌شود و به توسعه انسجام گروه کمک می‌کند.
این فعالیت‌ها و سوالات عموماً به صورت ساده، جالب و غیررسمی هستند و به افراد کمک می‌کنند تا بتوانند به راحتی با یکدیگر آشنا شوند و ارتباطی صمیمی‌تر را برقرار کنند.
افرادی که از یخ‌شکن‌ها خوششان نمی‌آید ممکن است نسبت به تجربه قبلی با یخ شکن‌های نامربوط، بیهوده یا با طراحی ضعیف واکنش نشان دهند، که می‌تواند باعث اتلاف وقت شود.
شرکت‌کنندگان همچنین ممکن است جنبه‌هایی از شخصیت خود را نشان دهند، زیرا افراد با شخصیت‌ها یا سبک‌های یادگیری متفاوت به تمرینات مشابه واکنش متفاوتی نشان می‌دهند.
«هیچ وقت نشده که من»، همچنین به عنوان «من هرگز…» یا «ده انگشت» نیز شناخته می‌شود، یک بازی یخ‌شکن است که در آن بازیکنان به نوبت از بازیکنان دیگر دربارهٔ کارهایی که انجام نداده‌اند می‌پرسند.
وی تأیید کرده بود که قبل از اصلاحات هرگز هیچ جماعتی از بندیکتین‌ها در انگلیس وجود نداشته‌است، به استثنای نظم کلونی و او با پدر فرانسیس والگراو، با ائتلاف راهبان متعلق به جماعت اسپانیا، ایتالیا و انگلیس مخالفت آشکار خود را اعلام کرد.
بارنز که دوباره وارد انگلستان شد، در سال ۱۶۲۷میلادی در آکسفورد به‌طور خصوصی اقامت گزید تا در کتابخانه بادلین، مطالبی برای برخی از آثار خودش را که قصد انتشار آن‌ها را داشت، جمع‌آوری کند.
مورخان معمولاً دو دورهٔ اصلی درگیری ، جنگ نخست اعراب – خزرها و جنگ دوم اعراب – خزرها ، را از هم جدا می‌کنند ولی رویارویی نظامی اعراب و خزر دربرگیرندهٔ یورش‌های پراکنده و درگیری‌های جداگانه از میانهٔ سدهٔ ۷ تا سال‌های پایانی سدهٔ ۸ نیز بود.
این مجموعه جامع‌ترین مجموعه خصوصی در نوع خود، از بیش از ۱۳۰۰ قطعه تشکیل شده‌است و تکامل هنر مینا کاری را برای یک دوره ۳۰۰ ساله به نمایش می‌گذارد.
با گنجاندن اشیایی از اروپای غربی، روسیه، کشورهای اسلامی، چین، ژاپن و آمریکا، نشان می‌دهد که چگونه این مراکز تولید مینا بر سبک یکدیگر تأثیر می‌گذاشتند.
آنها شامل پیر لوئیجی برسانی، رهبر حزب دموکرات ایتالیا، هارلم دزیر، رئیس حزب سوسیالیست فرانسه، هرمس بینر، رئیس حزب سوسیالیست آرژانتین، پیتر شوملین، فرماندار دموکرات ورمونت و مستفا بن جعفر، دبیرکل این حزب بودند.
اتحاد ترقی‌خواهان یک بین‌الملل سیاسی از احزاب و سازمانهای سیاسی سوسیال دموکرات و مترقی است که در ۲۲ مه ۲۰۱۳ در لایپزیگ، آلمان تأسیس شد.
اولین قدم برای ایجاد اتحاد پیشرو، تصمیم در ژانویه ۲۰۱۲ توسط سیگمار گابریل، رئیس وقت حزب سوسیال دموکرات آلمان ، برای لغو پرداخت حق عضویت سالانه ۱۰۰۰۰ پوند به انترناسیونال سوسیالیست بود.
برخی می‌گویند این عبارت توسط دیوید براور، بنیانگذار دوستان زمین، به عنوان شعاری برای هنگام تأسیس آن در سال ۱۹۷۱ ساخته شد؛ گرچه دیگرانی هم آن را به رنه دوبوس در سال ۱۹۷۷ نسبت می‌دهند.
مدت‌ها قبل از شروع اجرای قوانین زیست‌محیطی توسط دولت‌ها، افراد برای محافظت از زیستگاه‌ها و ارگانیسم‌هایی که در آن زندگی می‌کنند، دور هم جمع می‌شدند.
عبارت «جهانی فکر کن، محلی عمل کن» یا «اندیشهٔ جهانی، اقدام محلی» در زمینه‌های مختلفی از جمله برنامه‌ریزی، فعالیت‌های محیط‌زیستی، آموزش، ریاضیات و تجارت استفاده شده‌است.
از نظر بسیاری از فعالان محیط زیست، به دلیل نگرانی فزاینده‌ای که برای کل کرهٔ زمین وجود دارد، نیاز به فعالیت در همه جای جهان داریم و این باور با عبارت «اقدام جهانی، اقدام محلی» بیان می‌شود.
«تشخیص این که بازارها در سراسر جهان متفاوت است بسیار مهم است و برنامه‌های جبران خسارت شرکت‌ها باید تعادلی بین فلسفه شرکت‌های بین‌المللی و فرهنگ جهانی و فرهنگ محلی را منعکس کند.»
در سال ۱۹۲۳، یک جناح چپ به شکل اتحادیه کمونیستهای شورای، بیشتر اعضای آنها سپس پیوست – . در سال ۱۹۲۵، رهبران اصلی اسن از جمله شرودر از چپ به پیوستن دوباره به به آنها فکر احیای جنبش شورای دوره انقلابی بعید است.
در سال ۱۹۲۷، این گروه با گروهی که از و یک سازمان اتحادیه مستثنی شده بودند، تشکیل اتحادیه اسپارتاکیست سازمانهای چپ کمونیست را تشکیل داد، که به نوبه خود با برلین در سال ۱۹۳۱ ادغام شد و اتحادیه کارگران کمونیست آلمان را ایجاد کرد، اما این سازمان فقط ۳۴۳ تن عضو داشت.
از نظر سیاسی، جناح شرودر استدلال می‌کرد که سرمایه‌داری در بحران نهایی است که منجر به نابودی آن می‌شود، اما کارگران هنوز برای پایان سرمایه‌داری آماده نیستند زیرا هنوز تحت کنترل رهبران اصلاح طلب بودند.
مخالفان شرودر توافق کردند که سرمایه‌داری رو به زوال است، اما این برای آنها ضرورت مبارزه برای به دست آوردن کارگران را نشان می‌دهد و آنها در انعطاف‌پذیری در تاکتیک‌هایی مانند شرکت در مبارزات مزدی، که شرودر آنها را به عنوان اصلاح طلبی رد کرد، بازتر هستند.
وی اعتراف کرد که بین روسیه و کشورهای پیشرفته تر در اروپای غربی اختلافات قابل توجهی وجود دارد، اما معتقد است که «این مدل روسی است که به همه کشورها چیزی - و چیزی بسیار قابل توجه - از آینده نزدیک و اجتناب ناپذیر آنها را نشان می‌دهد» و برخی ویژگی‌های خاص انقلاب روسیه از اعتبار جهانی برخوردار بود.
روله در بروشور ۱۹۲۰ خود، انقلاب یک حزب مهم نیست، استدلال کرد که هدف جنبش انقلابی تصاحب تولید است و بنابراین نیازی به یک حزب ندارد، حزب لزوماً فرصت طلب می‌شود.
بر این اساس، روله و هوادارانش را در نوامبر ۱۹۲۰ ترک کردند و هنگامی که مشخص شد جناح طرفدار در ژوئن ۱۹۲۱ کنترل را بر عهده دارد، آنها – سازمان واحد را تأسیس کردند.
بسیاری از نویسندگان با لیندن دیدن همه موارد در تعیین قدمت ظهور کمونیسم شورائی به اوایل 1920, اما برخی دیگر، مانند فیلیپ و جان گربر، به گرایش به عنوان هلندی مراجعه کنید – فرم آلمانی از کمونیسم چپ در طول این مدت و تاریخ ظهور کمونیسم شورایی به دهه 1930.
گورتر آن را به عنوان یک انقلاب دوتایی، انقلابی طبقه کارگر علیه سرمایه‌داری و انقلابی سرمایه‌داری علیه فئودالیسم توصیف کرد، اما اظهار داشت که این دوگانه گرایی با سیاست اقتصادی جدید ۱۹۲۱ حل شد و روسیه شوروی بدون ابهام به یک دولت سرمایه‌داری تبدیل شده‌است.
پانکوک در کتاب انقلاب جهانی و تاکتیک‌های کمونیست، جزوه ای که در سال ۱۹۲۰ منتشر کرد، اظهار داشت که تاکتیک‌های کمونیستی در اروپای غربی لزوماً متفاوت از روس‌ها است.
وی استدلال کرد که در اروپای غربی بورژوازی استقرار و تجربه بیشتری داشته و در نتیجه مبارزه طبقاتی باید با نهادهای بورژوازی مانند پارلمان‌ها و اتحادیه‌های کارگری مخالفت کند.
کمونیسم شورایی در سالهای پس از ۱۹۱۸ ظهور کرد، زیرا برخی کمونیست‌ها در آلمان و هلند به این نتیجه رسیدند که انقلاب روسیه منجر به تمرکز قدرت در دست نخبگان سیاسی جدید شده‌است.
در ایتالیا، آمادئو بوردیگا مخالف سیاست‌های انتخاباتی بود، اما به شوراها به عنوان پایه ای برای سازماندهی مجدد جامعه توجه چندانی نداشت و احزاب پیشتاز را مانند لنین حمایت می‌کرد.
به گفته هانس مانفرد بوک، رهبری جنبش کمونیستی شورای آلمان بیشتر متشکل از روشنفکرانی بود که پیش از جنگ جهانی اول بخشی از جناح چپ بودند و همچنین روشنفکران جوان تر، افرادی با سابقه بوهمی و دانشگاهیان که رادیکال شده توسط جنگ.
این حزب متشکل از گرایشهای سیاسی متنوعی بود و تشکیلاتی پایدار ایجاد نمی‌کرد، زیرا طرفداران آن از این ترس داشتند که می‌توانند بوروکراتیک شوند و جلوی تحرک انقلابی طبقه کارگر را بگیرند.
زائر بودایی کُره‌ای هویچائو در طول سفر خود از طریق سرزمین‌های جنوب هندوکش در حدود سال ۷۲۶ م برای مدتی در دربار شاه کابل اقامت داشت، که احتمالاً «تگین شاه خراسان» بوده‌است.
ابوریحان بیرونی برهمن شاهی‌ها و کسانی را که بیشتر از آنها از کابل به جنوب هندوکش سلطنت کرده‌اند را به دو دسته «ترک شاهی» و «هندو یا برهمن شاهی» تقسیم نموده‌است.
سکه‌های این دوره جهات مختلف توسعه را نشان می‌دهد که از یک سو ریشه در نوع‌شناسی قدیمی سکه‌های نزاک دارد و از سوی دیگر به‌طور فزاینده‌ای عناصر سبک سکه‌های ساسانی را دوباره در خود جای می‌دهد و تمایل به استفاده از زبان پهلوی برای کتیبه‌های آنها رانمایان می‌سازد.
نت‌های دیگر بخش‌های ارکستر برای نوازندگان، به وضوح و کامل نوشته شده‌است، اما نت‌های تکنواز ناقص است و در بسیاری از مواقع، موتسارت فقط علامت‌هایی خارج از خط حامل برای درجه گام یا آکوردهای شکسته، درج کرده‌است.
لوین، پیانیست و موسیقی‌شناس حدس می‌زند که این کنسرتو، به همراه دو کنسرتوی دیگر که پیش از آن ساخته شده‌اند، ممکن است نشان از خلاقیت موتسارت برای عبور به جنبه تیره‌تری از آثارش در مقابل ساخت یک اپرای کمیک داشته باشد.
پس از صد میزان از اجرای تکنواز و ارکستر، قطعه در گام نسبی می بمل ماژور قرار می‌گیرد و تکنواز با اجرای یک «تریل/کادانس» و هدایت ارکستر با یک آکورد هفت نمایان به تونیک، نشان می‌دهد که بخش گشایش برای تکنواز، به پایان رسیده‌است.
روزن همچنین طی اظهاراتی توضیح می‌دهد که چرا موتسارت در طول مراحل آهنگسازی، گسترش قابل توجهی در بخشِ گشایشِ ارکسترال ایجاد کرده است و نتیجه می‌گیرد که او برای حفظ تعادل بین ارکستر و تکنواز، به زمان بیشتری در این بخش نیاز داشته‌است.
موتسارت در این بخش موفق می‌شود تمامی تم‌های موجود را در گام دو مینور مجدداً جمع‌آوری کند، اما تم‌ها فشرده‌تر است، با نظم دیگری بیان می‌شود و در فرم جدید خود، در لحظه‌هایی نیز حاوی تکنیک‌هایی برای اجرای نوازندهٔ چیره‌دست پیانو است.
آخرین تمی که به‌طور خلاصه جمع‌بندی می‌شود، تم دومِ ارکسترال، از بخش گشایش است که پس از ۴۰۰ میزان، دوباره ظهور می‌کند و با نت‌های سه‌تایی و دولاچنگ توسط تکنواز، تزیین و شنیده می‌شود.
آلفرد برندل که چندین بار این کنسرتو را ضبط کرده‌است، معتقد است که اجراکنندگان نباید در این بخش، پارتیتور را همان‌طور که هست اجرا کنند، بلکه باید خطای موتزارت را تصحیح کنند.
برندل همچنین تاکید دارد که میزان‌بندی شکسته در کلِ موومان یک خطای دیگر است که دو ضرب، در یک زمان مشترک، شکسته شده و به جای چهار بار ضرب‌زدن، دو بار ضرب می‌خورد، از نظر او ، در این موومان بسیار سریع‌تر است.
پس از آن تمِ ارکسترال گسترش می‌یابد و موتیفِ تم‌های چهارم و پنجم، از طریق دایره پنجم‌ها، حرکتی پایین‌رونده دارند و همراه با فیگورهای مداومِ تکنواز، منجر به تبادلی طوفانی بین ارکستر و تکنواز می‌شود که کوتبرت گیردستون آن را یکی از معدود کارهای موتسارت دانست که «شور و اشتیاق در آن مهارنشدنی است».
در عوض، تکنواز با یک پاساژ ۱۸ میزانی و بدون همراهی ارکستر وارد می‌شود و به تم اصلی نیز اشاره‌ای نمی‌کند، بعد از این قسمت، تم اصلی با همراهی ارکستر ظاهر می‌شود.
دونالد تووی ، معرفی این مطالب جدید را «آموزه‌ای کاملاً براندازانه دانست، زیرا پیشتر مرسوم بود که در بخش آغازین، اجرای همنوازی کامل ارکستر ، پیش‌بینی اجرای تکنواز باشد».
پس از تکرار تم اصلی توسط ارکستر، یک پُل یا پاساژ انتقالی بسیار ساده وجود دارد که کوتبرت گیردستون آن را «اما فقط یک طرح» می‌خواند تا توسط تکنواز تزئین شود، با این استدلال که «اجرای آن به‌صورت چاپ‌شده ، به معنای خیانت به یادگاریِ موتزارت است».
این اثر یکی از دو کنسرتوهایی است که موتسارت، هم از ابوا و هم از کلارینت استفاده کرد (قطعهٔ دیگر کنسرتو برای دو پیانو است که فقط در نسخهٔ اصلاح شده، کلارینت نیز به آن اضافه شده‌است).
«غنای صدادهی در بادی‌ها، به‌دلیل حضور ابواها و کلارینت‌ها، ویژگی اصلی تمبر در این کنسرتو است و بارها و بارها در هر سه موومان، بادی‌ها نسبت به ارکستر زهی، خودنمایی بیشتری دارند و کاملاً بر آنها غلبه می‌کنند».
اما در این کنسرتو قواعد شکسته می‌شود و تکنواز با پاساژهایی از نت‌های دولاچنگ، صدای کلِ ارکستر را قطع کرده و سپس ارکستر را با آکوردهای پایانی، با شدت پیانیسیمو همراهی و به پایان هدایت می‌کند.
میزان‌بندی این قسمت در است که در دیگر کنسرتوهای وی، فقط کنسرتو پیانوهای شماره ۴ در سل ماژور، شماره ۱۱ در فا ماژور و شماره ۱۴ در می ماژور هستند که با ریتم سه‌ضربی شروع می‌شوند.
محققان تخمین می‌زنند که به نسبت پسر ی که در اوایل ۲۰ سالگی کودکی را به دنیا می‌آورد، احتمال ابتلای کودک به اسکیزوفرنی هنگامی که پدر ۴۰ ساله است، دو برابر می‌شود، و خطر ابتلا به اسکیزوفرنی هنگامی که پدر در سن ۵۰ سالگی است، سه برابر می‌شود (البته برای بیشتر افراد این بدان معناست که این خطر تقریباً از ۱ در ۱۲۱ برای پدر ۲۹ ساله، و از ۱ در ۴۷ برای پدر در سن بین ۵۰ تا ۵۴ است.
بارداری بالای ۵۰ سال به دلیل پیشرفت‌های اخیر در فناوری کمک باروری، به ویژه اهدای تخمک، برای زنان بیشتری امکان‌پذیر شده‌است و برای بسیاری راحت تر حاصل می‌شود.
در دوران یائسگی، چرخه قاعدگی و دوره‌ها نامنظم می‌شود و در نهایت به‌طور کلی متوقف می‌شود، اما حتی زمانی که قاعدگی هنوز منظم است، کیفیت تخمک زنان در چهل سالگی کمتر از زنان جوان است، بنابراین احتمال بارداری یک کودک سالم نیز کاهش می‌یابد، به ویژه پس از ۴۲ سالگی مادر.
رکورد قبلی پیرترین مادر زنده توسط خانم دالجیندر کار گیل از آمریتسار پنجاب هند بوده‌است که پس از ۴۶ سال ازدواج در ۷۰ سالگی یک پسر بچه به دنیا آورده بود.
برخی بر اساس خطرات مربوط به سلامتی در بارداری‌های سن بالا مخالف آن بوده یا نگرانی‌هایی از بابت این دارند که مادر مسن نتواند با بزرگتر شدن کودک ز او مراقبت مناسب را به عمل آورد، در حالی که دیگران ادعا می‌کنند فرزند داشتن یک حق اساسی است و این که تعهد به رفاه کودک صورت می‌پذیرد و سن والدین اهمیتی ندارد.
طبق آماری از سازمان لقاح و جنین‌شناسی انسانی، در انگلیس بیش از ۲۰ نوزاد در سال از طریق لقاح آزمایشگاهی با استفاده از تخمک‌های اهدایی توسط زنان بالای ۵۰ سال در دنیا متولد می‌شوند.