polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
بقیهٔ وظایف بخش جلویی غدهٔ هیپوفیز شامل تنظیم عملکرد دستگاه ایمنی، حفظ کلسیم بدن، افزایش تودهٔ عضلانی بدن و تحریک نوگلوکززایی است.
کمبود هورمون رشد معمولاً در اثر جهش‌های ژنتیکی، ناهنجاری‌های غدد هیپوتالاموس یا هیپوفیز در هنگام تکامل، یا آسیب به غدهٔ هیپوفیز رخ می‌دهد.
در پژوهشی دیگر، ناهنجاری‌های مغزی مورد مطالعه قرار گرفت، از جمله اختلال در تکامل جسم پینه‌ای، هیپوفیز قدامیِ کم‌رشد و ساقهٔ مغزی که دارای هیپوفیز خلفی نابجا است.
شبکه زایای دشمن گونه چرخه ای یک مدل یادگیری عمیق است که بدون نیاز به داده‌های آموزشی جفتی، تصویر را به تصویر تبدیل می‌کند که برای این تبدیل از دو شبکه زایای دشمن‌گونه برای یادگیری نگاشت بین دو حوضه تصویر استفاده می‌کند.
فرایند آموزش شامل آموزش شبکه‌های زایای دشمن گونه به‌طور جداگانه است، به طوری که یکی از شبکه زایای دشمن گونه تصاویر دامنه هدف را از تصاویر دامنه منبع تولید می‌کند و شبکه زایای دشمن گونه دیگر، تصاویر دامنه منبع را از تصاویر دامنه هدف تولید می‌کند.
سپس این مدل برای تولید تصاویری شبیه به دامنه هدف از دامنه منبع و بالعکس، با استفاده از یک فقدان سازگار با چرخه و یک مؤلفه نگاشت هویت برای بهبود کیفیت تصاویر تولید شده، آموزش داده می‌شود.
شبکه زایای دشمن‌گونه دو راهبردی با انگیزه ساخت یک مدل زایا که مانند جداکننده واکنش نشان دهد پیشنهاد شد، در چارچوب آن جداکننده خود بخود همه پهنه برگردان را درنگر خواهد داشت تا پیچیدگی آموزش نابسنده زدوده شود.
برای دستیابی به این ویژگی، زایا و جداکننده هر دو برای مدل‌سازی احتمال مشترک جفت گزاره‌ها ساخته شده‌اند، با این تفاوت که زایا احتمال مشترک را به یک مدل زبان آغازین و یک مدل برگردان آغازین به انتهایی تجزیه می‌کند، در حالی که جداکننده همچون یک مدل زبان انتهایی و یک مدل برگردان انتهایی به آغازین فراهم شده‌است.
برای بهره‌گیری بیشتر از تقارن آنها، یک شبکه زایا دشمن‌گونه کمکی پیشنهاد شده و مدل‌های زایا و جداکننده مدل آغازین را به ترتیب به عنوان جداکننده و زایا خود برمی‌گزیند.
رویه‌های نشراندن وارون جداگانه در هر دو شبکه انجام می‌شود تا شبکه زایا نگاره‌های بهتری به وجود آورد و شبکه جداکننده در شناسایی نگاره‌های ساختگی زبدگی بیشتری پیدا کند.
به عبارت دیگر، روش در نهایت قرار است داده‌هایی که برای آموزش استفاده می‌شوند و خروجی شبکه از لحاظ برخی ویژگی‌ها شباهت داشته باشند، وظیفه تولید خروجی بر عهدهٔ بخش زایا و وظیفهٔ بررسی کافی بودن این شباهت بر عهدهٔ بخش دشمن‌گونه است، مانند یک بازی که اگر بخش دشمن‌گونه بتواند حدس بزند که ورودی اصلی شبکه با خروجی ساخته شده توسط بخش زایا اختلاف دارند یا به عبارتی همسان نیستند، برنده می‌شود و بخش زایا ناچار است تا خروجی بهتری تولید کند تا جایی که بخش زایا بتواند بخش دشمن‌گونه را بفریبد در نتیجه بازی تمام شود.
شبکه‌های زایای دشمن‌گونه گاهی با از دست دادن چارچوب‌های دادگان راستین با «فروپاشی نهادمان» روبرو می‌شوند و نمی‌توانند به درستی ویژگی‌های دادگان را فرا بگیرند.
برای نمونه، یک شبکه زایای دشمن‌گونه با دادگان آموزش دیده‌است و دارای بسیاری از نمونه‌های هر رقم نیز می‌باشد ولی نگاره‌های به وجود می‌آورد که تنها با بخشی از دادگان راستین همسانی دارند.
برخی از پژوهشگران چالش بنیادی را یک شبکه جداکننده ناکارامد می‌دانند که از الگوهای بخش‌های دیده‌نشده دادگان آگاهی ندارد، برخی دیگر نیز چالش را در انتخاب نادرست تابع هزینه می‌بینند.
از سال ۲۰۱۷، فناوری شبکه زایای دشمن‌گونه با پیاده‌سازی‌های نو توانست در زمینه هنری از خود بهبود نشان دهد بگونه‌ای که با به وجود آوردن نقاشی‌های فانتزی بی‌همتا و فریبنده، مرزهای خود را تا پهنه هنرهای زیبا گسترش دهد و بنابراین "" نام گرفته‌است.
تیم نخستین در سال ۲۰۱۹ در مقاله‌ای پیشرفت بیشتر با این سامانه را بررسی کرده‌اند و همچنین به چشم‌انداز فراگیر هنر با هوش‌مصنوعی را پرداخته‌اند.
شبکه‌های زایای دشمن‌گونه، شبکه‌های زایای رودررو، شبکه‌های زایای رقابتی یا شبکه‌های زایای صفر ، یک کلاس از چارچوب‌های یادگیری ماشین است که ایان گودفلو و همکارانش در سال ۲۰۱۴ آن را پیشنهاد کردند.
در این کلاس، دو شبکه عصبی در یک بازی روبروی یکدیگر قرار می‌گیرند (در چارچوب یک بازی با گردایش صفر، که آن را به نام بازی با مجموع صفر نیز در حوزهٔ نظریه بازی‌ها می‌شناسیم، در چنین بازی‌هایی سود یک بازیکن به ضرر بازیکن دیگر است و هر گاه بازیکنی یک امتیاز می‌گیرد در واقع امتیازی از بازیکن مقابل کم می‌شود در نتیجه همواره مجموع امتیازات صفر است).
انگیزه آموزش شبکه مولد این است که میزان خطای شبکه تفکیک کننده را افزایش دهد (به سخن دیگر «گمراه» کردن شبکه تفکیک کننده با به وجود آوردن نمونه‌های جدیدی که تفکیک‌کننده می‌پندارد آمیخته نشده‌اند .
در سال ۲۰۱۸، شبکه‌های زایای دشمن‌گونه بازی‌های ویدئویی قدیمی را با بزرگ‌نمایی بافت‌های دو سویه با رزولوشن پایین به رزولوشن‌های ۴ک یا بالاتر و سپس کوچک‌نمایی آنها به اندازه پیشین بازسازی کردند.
شبکه‌های زایای دشمن‌گونه همچون یک روش چابک و کارا برای مدل‌سازی ساختمان جت‌های پر انرژی و مدل‌سازی دوش‌ها از راه آزمایش‌های گرماسنج‌های فیزیک ذرات پیشنهاد شده‌اند.
ورج در مارس ۲۰۱۹ نوشت «نگاره‌های به وجود آمده به دست شبکه‌های زایای دشمن‌گونه نشانگر چشم‌انداز امروزی هنر هوش مصنوعی است.» همچنین می‌توان از شبکه‌های زایای دشمن‌گونه برای رنگ‌آمیزی نگاره‌ها یا به وجود آوردن نگاره‌هایی از مدل‌های فانتزی استفاده کرد، بدون اینکه نیازی به هنرمند، نگاره‌گر یا آرایشگر یا پرداخت هزینه استودیو و حمل‌ونقل باشد.
در سال ۲۰۱۹ ایالت کالیفرنیا لایحه -602 را ایجاد کرد و در ۳ اکتبر ۲۰۱۹ برنهاد تا از فن‌آوری‌های به‌هم‌پیوستگی نگاره‌های انسان برای ساخت پورنوگرافی بدون پذیرش افراد بهره‌جویی نشود.
برای نمونه، شبکه‌های مولد رقابتی آموزش‌یافته می‌تواند عکس‌های جدیدی را به وجود آورد که از دید بیننده درست باشد و بسیاری از ویژگی‌های داده‌های آموزشی را در بر بگیرد.
تصور کنید قرار است از تصاویر با وضوح پایین تصاویر با وضوح بالای معادل آنها را بسازیم که علاوه بر بزرگتر بودن و با کیفیت تر بودن دقیقاً معادل تصویر ورودی باشد در چنین شرایطی شبکه زایای دشمن‌گونه بسیار مفید و کمک کننده است.
جایی که شبکه جداکننده همچون خرده‌گیر شناخته شده‌است که بهینه بودن راهکار را بررسی می‌کند و شبکه زایا همچون یک شبکه سازگار شناخته می‌شود که کنترل بهینه را ایجاد می‌کند.
در سال ۲۰۰۶ در زمینه تئوری کنترل از یادگیری دشمن‌گونه بر پایه شبکه‌های عصبی برای آموزش کنترل‌کننده‌های توانمند بهره برده شده‌است، در یک رویه نظریه بازی با پیاپی کردن تکرارها بین یک سیاست کاهنده کنترل‌کننده و یک سیاست افزاینده آشوب.
کار ژنراتور این چنین است که از توزیع مورد نظر، نمونه تولید می‌کند و کار متمایز کننده نیز این چنین است که تشخیص دهد نمونه از توزیع واقعی است یا از نمونه ساخته شده توسط ژنراتور است.
در سال ۲۰۱۷، از شبکه زایای دشمن‌گونه به جای درستی-پیکسل برای بهبود نگاره‌های راستین‌گرایانه بافت‌ها بهره برده شد و نگاره‌های شفاف‌تری به وجود آورده شد.
بدین سان شبکه مولد به جای اینکه در پی کاهش فاصله با یک عکس باشد، در تلاش برای گمراه کردن شبکه تفکیک‌کننده خواهد بود؛ بنابراین، مدل توانمند می‌شود تا به روش بدون ناظر به وجود آوردن عکس‌ها را فرا بگیرد.
نگرانی‌هایی در مورد بهره‌گیری به‌هم‌پیوستگی نگاره انسانی بر پایه شبکه‌های زایای دشمن‌گونه برای کاربردهای شوم وجود دارد، برای نمونه، به وجود آوردن نگاره‌ها و فیلم‌های ساختگی ممکن است کسی را بزه‌کار کند.
گرچه در ابتدا یک گونه از مدل زایا برای یادگیری بدون ناظر پیشنهاد شده بود، ولی شبکه‌های زایای دشمن‌گونه برای یادگیری نیمه‌نظارتی ، یادگیری با ناظر و یادگیری تقویتی نیز می‌تواند مفید باشد.
آنها از شبکه زایا در سال ۲۰۱۹ برای مدل‌سازی پراکندگی ماده تاریک در یک جهت ویژه در فضا و پیش‌بینی عدسی گرانشی که رخ خواهد داد، بهره جسته‌اند.
شبکه‌های زایای دشمن‌گونه که نگاره‌های راستین‌گرایانه به وجود می‌آورند در انگارش طراحی داخلی، طراحی صنعتی، کفش، کیف و پوشاک یا بازی‌های رایانه‌ای.
در اوت ۲۰۱۹، یک دادگان بزرگ با ۱۲۱۹۷ آهنگ همراه با متن و ملودی تراز شده ساخته شد تا در به وجود آوردن عصبی مولدی با کمک شبکه زایای دشمن‌گونه قراردادی بر پایه بکار برده شود .
در سال ۲۰۱۰، هاوکینز به عنوان نامزد حزب سبز برای فرماندار نیویورک کاندید شد، که با کسب بیش از ۵۰ هزار رأی لازم، وضعیت رأی‌گیری را برای حزب بازگرداند.
هوارد گرشام هاوکینز یک فعال کارگری و کنشگر محیط‌ زیست از نیویورک و یکی از بنیانگذاران حزب سبز آمریکا ، نامزد ریاست جمهوری این حزب در انتخابات ریاست‌جمهوری ایالات متحده آمریکا است.
موضوعات اصلی مبارزات وی شامل تصویب نسخهٔ بوم‌شناختی سبز از معاملهٔ جدید سبز است که وی نخستین بار در سال ۲۰۱۰ پیشنهاد کرد و ایجاد جنبش سیاسی و اجتماعی مستقل از طبقهٔ کارگر در تقابل با احزاب دموکرات و جمهوری‌خواه و به‌طور کلی سرمایه‌داری.
وقتی که یک پلیس بازنشسته در حال تحقیق و تلاش برای درک این اتفاق است، او یک گروه پنهان را کشف می‌کند و می‌فهمد آنها تلاش می‌کنند یه موجود وحشتناک و عرفانی را احضار کنند و به زودی زندگی او و نزدیکانش در معرض خطری بزرگ قرار می‌گیرند.
بسیاری زندانیان به اردوگاه‌های دیگر فرستاده شدند؛ به ویژه، در ۱۹۴۴ رئیس پیشین اردوگاه آشویتس به ناتزوایلر آورده شد تا با پیشروی بیشتر نیروهای متفق در فرانسه، زندانیان اردوگاه را به داخائو منتقل کند.
تنها کارمندان اندکی از اعضای اس‌اس تا آزادسازی اردوگاه توسط ارتش یکم فرانسه و گروه ارتشی ششم ایالات متحده در ۲۳ نوامبر ۱۹۴۴ در آن باقی ماندند.
در ۲ ژوئیه ۱۹۴۰، دو هفته پس از سقوط نزدیک‌ترین شهر که استراسبورگ بود، اردوگاهی توقیفی در نزدیک شیرمک بر پا شد که د تمام طول جنگ ادامه پیدا کرد اما هیچ‌گاه بخشی از شبکهٔ اردوگاه‌های کار اجباری نشد.
فیلمی مستند دربارهٔ ۸۶ مرد و زنی که برای این پروژه جان خود را از دست دادند ساخته شد، و پس از جنگ نیز افرادی که در قساوت‌های درون این اردوگاه دست داشتند به دادگاه برده شدند.
اردوگاه دارای مرده‌سوزخانه و یک اتاق گاز بود که برای کشتار گسترده طراحی نشده بودند، بلکه تنها پاکسازی‌های گزینشی؛ از جمله مجموعه استخوان‌های یهودیان به منظور فراهم کردن اجساد مربوط به آزمایش‌های روی انسان‌ها، و نیز پاکسازی اجساد دارای تیفوس.
در جریان دادگاه نورنبرگ، یکی از دکتران اردوگاه شهادت داد که بعضی کودکان نیز در ناتزوایلر-استروتهوف به منظور آزمایش سم‌های بدون رد و اثری که بتوانند در اعدام مقامات نازی و نیز زندانیان استفاده بشوند کشته شدند.
اردوگاه کار اجباری ناتزوایلر-اشتروتهوف از جمله اردوگاه‌های کار اجباری آلمان نازی بود که در کوهستان‌های ووژ نزدیک به روستای «ناتزویلر» و استروتهوف در قلمرو انضمامی دفاکتوی گائو بادن-آلزاس فرانسه برپا شده بود.
ناتزوایلر-استروتهوف میان ۲۱ مه ۱۹۴۱ تا آغاز سپتامبر ۱۹۴۴ و هنگامی که افسران اس‌اس آن را به مقصد داخائو ترک کردند، فعالیت داشت.
در اواسط دوره ادو ، اینرو به عنوان لوازم جانبی مردانه محبوب شد و بازرگانان ثروتمند از کلاس‌های چونین و سامورایی، اغلب اینرو که تزئین زیبایی با لاک داشت را جمع می‌نمودند.
با فن توسعه‌یافته از اواخر دوره ادو تا دوره میجی و افزایش ارزش هنری اینرو، اینرو دیگر به عنوان لوازم جانبی مورد استفاده قرار نمی‌گرفت و به عنوان یک شی هنری برای جمع‌آوری در نظر گرفته می‌شد.
ساژمونو بیشتر برای محتویات تخصصی مانند تنباکو، چپق‌ها، قلم‌نی و جوهر نوشتن ایجاد شده است، اما نوع معروف به اینرو برای حمل چیزهای کوچک مناسب است و در دوره سنگوکو به عنوان مهر هویت قابل حمل و یا ظرف دارویی برای سفر ایجاد شده است.
اگرچه آجیمه و نِتسوکه بیشتر از ظرفیت تزئینی تکامل یافتند، اما اینرو از آنجا که از موارد کاملاً منفعت‌گرا به اشیاء با هنر عالی و استادکاری عظیم تبدیل شده بود، عملکرد خود را حفظ کرد.
به علاوه، بسیاری از دموکرات-جمهوریخواهان افراطی، آدامز و هوادارانش را مقصر می‌دانستند که حزب دموکرات-جمهوری‌خواه جفرسون را به شکل فدرالیسم تحت عنوان «جمهوریخواهان ملی» تبدیل کرده‌است.
علاوه بر این، جنوبی‌ها به دلیل مخالفت اخلاقی آدامز با برده‌داری، انتقاد او از مصالحه میسوری در سال ۱۸۲۰، عدم درج تجارت بین‌المللی برده در معاهده گنت، مخالفت او بودند.
انتخابات ریاست جمهوری ایالات متحده ، دهمین انتخابات ریاست جمهوری ایالات متحده بود که در تاریخ سه شنبه ۲۶ اکتبر تا چهارشنبه ۱ دسامبر ۱۸۲۴ برگزار شد.
از آنجا که هیچ‌کدام از نامزدهای ریاست جمهوری در انتخابات ۱۸۲۴ نتوانست اکثریت آرا مجمع گزینندگان را کسب کند، مجلس نمایندگان آمریکا تصمیم گرفت که انتخاب رئیس‌جمهوری را طبق مفاد متمم دوازدهم و توسط آرای نمایندگان انتخاب کند.
در اوایل دهه ۱۸۲۰، حزب فدرالیست که از رقابت بین توماس جفرسون و طرفداران حزب دموکرات-جمهوری‌خواه و الکساندر همیلتون، رهبر حزب فدرالیست‌ها رشد یافته بود، به عنوان اولین سیستم حزبی به پایان رسید.
نامزد رسمی جمهوری خواهان دموکرات برای جایگزینی مونرو، ویلیام اچ کراورد، وزیر خزانه داری بود اما او در سال ۱۸۲۳ دچار سکته مغزی شد که باعث شد او تا حدی فلج شود و قادر به صحبت نباشد.
یک گروه از نمایندگان جمهوری‌خواه در کنگره او را انتخاب کرده بودند، اما مشخص شد که این حمایت از سوی خودی‌های حزب و حمایت روسای جمهور پیشین جیمز مدیسون و توماس جفرسون است.
جکسون از وقت خود در واشینگتن برای یافتن دوستان و متحدان سیاسی استفاده کرد و در عین حال تلاش کرد تا واشنگتنی‌ها را متقاعد کند که وی یک نظامی خشن و بی‌اخلاق نیست.
پس از گذراندن دوره‌های لیلی در کلاس، با دختران دوست می‌شوند و دیگر همکلاسی‌های وی، خصوصاً تیمی، مورد تمسخر قرار می‌گیرند و وقتی او را از طریق تکنیک به داخل قفسه‌های اتاق فشار می‌دهد، شگفت زده می‌شوند.
وقتی لیلی فقط با استفاده از ذهن خود به آنها پاسخ می‌دهد، دختران او را به عنوان عضوی چهارم خود تأیید می‌کنند و او را به پیوستن به عهدی که با آن موافقت می‌کند دعوت می‌کنند.
این فیلم یک ریبوت / دنباله نرم برای فیلم کالت حیله در سال ۱۹۹۶ است و در آن ستارگانی مانند کیلی اسپینی، میشل موناهن و دیوید دوکاونی به ایفای نقش پرداخته‌اند.
در حین فیلمبرداری در تورنتو، کارگردان زوئی لیستر-جونز در مصاحبه ای روی صحنه توضیح داد که دنباله حیله «. جوانان و زنان جوانی هستند که به‌طور خاص در شرایط کنونی به قدرت می‌رسند. . .» این مصاحبه همچنین نام شخصیت‌های جدید را تأیید می‌کند.
زمان‌بندی و برنامه‌ریزی خودکار ، یا به زبان ساده‌تر برنامه‌ریزی هوشمند، شاخه ای از هوش مصنوعی است که در آن به تحقق راهبردها یا دنباله اعمالی پرداخته می‌شود که به‌طور معمول توسط عامل های هوشمند، ربات های خودمختار، و وسایل نقلیه بدون سرنشین اجرا می‌شوند.
در برنامه‌ریزی هوش مصنوعی، برنامه‌ریزها به‌طور معمول یک مدل دامنه (توصیفیست از مجموعه ای از اعمال ممکن، که دامنه را مدل‌سازی می‌کنند)، و هم چنین صورت مسئله دقیق مورد حل را وارد می‌کنند، که این صورت مسئله توسط حالت اولیه و هدف مشخص می‌شود، برخلاف مسایلی که در آن‌ها هیچ دامنهٔ ورودی مشخص نمی‌شود.
چنین برنامه‌ریزهایی، به نشانهٔ تأکید روی توانایی حل مسایل برنامه‌ریزی آن‌ها در دامنه‌های متعدد به‌طور گسترده، برنامه‌ریزهای مستقل از ورودی نامیده می‌شوند.
به عنوان مثال‌هایی معمول، می‌توان به دامنه‌های پشته سازی بلوکی ، لژستیک، مدیریت گردش کار، و برنامه‌ریزی وظایف ربات اشاره کرد؛ بنابراین، در همگی دامنه‌های نام برده، می‌توان از یک برنامه‌ریز مستقل از دامنه برای حل مسایل برنامه‌ریزی بهره برد.
تنها تفاوت آن‌ها در این است که در این نوع برنامه‌ریزی، احتمال انجام چندین عمل زمان دار، که با یکدیگر هم پوشانی دارند، به‌طور همزمان وجود دارد؛ بنابراین، تعریف یک حالت باید شامل اطلاعاتی دربارهٔ زمان مطلق کنونی و میزان پیشرفت هر عمل فعال در زمان حال باشد.
از آن جا که مجموعه ای از متغیرهای حالت، محیطی را نتیجه می‌دهند که دارای اندازهٔ با توان نمایی در آن مجموعه است، بنابراین، همانند بسیاری از مسایل محاسباتی دیگر، برنامه‌ریزی نیز دارای مشکل نفرین ابعادی و انفجار ترکیبیاتی می‌باشد.
شبکه‌های وظایف سلسله مراتبی ، گروهی از زبان‌های جایگزین برای توصیف مسایل برنامه‌ریزی می‌باشند، که در آن‌ها با داشتن پاره ای از وظایف، هر وظیفه را می‌توان توسط یک تابع ابتدایی انجام داد، یا آن را به مجموعه ای از وظایف کوچک‌تر تجزیه کرد.
درصورت جزئی بودن مشاهده پذیری، برنامه‌ریزی احتمالاتی را می‌توان به‌طور مشابه با روش‌های تکراری حل کرد، اما به جای استفاده از حالت‌ها، بایستی از یک نمایش از توابع مقدار تعریف شده برای فضای باورها بهره گرفت.
یکی از تفاوت‌های این نوع برنامه‌ریزی با سایر انواع آن‌ها همانند فرایندهای تصمیم‌گیری مارکوف، که مبتنی بر پاداشند، این است که ترجیحات موجود لزوماً دارای مقدار عددی دقیق نمی‌باشند.
با داشتن توصیفی از حالت‌های اولیه ممکن از محیط، اهداف دلخواه، و مجموعه ای از اعمال ممکن، مسئلهٔ برنامه‌ریزی عبارت است از ترکیب برنامه ای که تضمین کننده تولید حالتی است که حاوی اهداف خواسته شده باشد .
در کمیک‌های دی‌سی، این اصطلاح در بیشتر موارد برای هرچیزی شبیه انسان که قدرت و توانایی‌های غیرطبیعی، اعم از کیهانی، جهش‌یافته، علمی، عرفانی، مهارتی یا فنی دارد، استفاده میشود.
بخش قابل توجهی از اینها، انسان‌های معمولی هستند که با یک نوع تغییر ژنتیکی به نام «متاژن» متولد می‌شوند که باعث می‌شود آن‌ها در حین حوادث غیرمعمول یا گاهی اضطراب شدید روانی، قدرت و توانایی ویژه‌ای کسب کنند.
این سریال داستان زندگی شخصيتی غیر واقعی، به‌نام بث هارمون را دنبال می‌کند که اعجوبه‌ی دنیای شطرنج است و با این‌حال، با اعتیاد به مواد مخدر و الکل دست‌وپنجه نرم می‌کند.
پس از چهار هفته به پربیننده‌ترین سریال فیلمنامه ای نتفلیکس در آن زمان تبدیل شد و بعدها سریال کره ای بازی مرکب به پربیننده‌ترین سریال تاریخ نتفلیکس تبدیل شد.
همچنین این مینی سریال موفق به دریافت جایزه بهترین مینی سریال یا فیلم تلویزیونی ، بهترین بازی نقش اول زن در یک مینی سریال یا فیلم تلویزیونی در هفتاد و هشتمین دوره جوایز گلدن گلوب سال ۲۰۲۱ شد و در جوایز تلویزیونی منتخب منتقدان در سه رشته بهترین مینی سریال یا فیلم تلویزیونی و بهترین بازی نقش اول زن در یک مینی سریال یا فیلم تلویزیونی بهترین بازی مکمل زن در یک مینی سریال یا فیلم تلویزیونی نامزد دریافت جایزه شد که موفق به دریافت دو جایزهٔ بهترین بازی نقش اول زن و بهترین مینی سریال شد.
در ۲۳ نوامبر سال ۲۰۲۰، نتفلیکس اعلام کرد که این سریال از زمان انتشار تاکنون توسط ۶۳ میلیون بیننده مشاهده شده‌است، تبدیل به "بزرگترین مینی سریال فیلمنامه ای نتفلیکس تا به امروز ."شد.
او از سن 8 تا ۲۲ سالگی تلاش می‌کند بزرگ‌ترین شطرنج باز جهان بشود در حالی که با مشکلات عاطفی و وابستگی به مواد مخدر و الکل دست و پنجه نرم می‌کند.
جشنواره جایزه کتاب سال جمهوری اسلامی ایران، مهمترین رویداد فرهنگی در حوزه فرهنگ مکتوب در دوره جمهوری اسلامی ایران است که نخستین دوره آن در سال ۱۳۶۳ هجری شمسی برگزار شده‌است.
در اواخر سال ۱۳۶۱ موضوع گزینش بهترین کتاب‌های سال در وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی مطرح شد و در شهریور سال بعد آیین نامه اجرایی آن به تصویب وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی رسید.
بر اساس این آیین‌نامه، بهترین کتاب‌های چاپ شد در موضوعات مختلف پس از بررسی استادان و صاحب‌نظران علمی و فرهنگی، انتخاب و طی مراسم به‌خصوصی در ایام مشهور به دهه فجر ، معرفی شوند.
دبیری این جشنواره در طول ۳۶ دوره ابتدایی آن را آقایان علی اوجبی ، سید محمود یوسف‌ثانی ، محمدرضا سرشار ، محمدعلی رمضانی فرانی ، منوچهر اکبری ، محمدعلی مهدوی‌ راد ، نجفقلی حبیبی و مجید حمیدزاده عهده‌دار بوده‌اند.
در مرحله نخست،‌ تمام آثار ارسالی به جشنواره، مورد ارزیابی اولیه توسط هیئت داوری گروه‌های مربوط قرار می‌گیرد و پس از آن، آثار با رای اکثریت به مرحله دوم مسابقه ارسال خواهند شد.
در مرحله دوم، آثار توسط حداقل سه تن از داوران انتخابی از جانب هیئت داوری که در هر موضوع مشخص، معین می‌شوند بررسی می‌گردند و نتایج ارزیابی در کاربرگ‌های ویژه‌ای درج می‌گردد.
در نهایت آثاری که رای سه نفر از داوران یک اثر از میان آثار در بخش تالیف و تصحیح به شرط اتخاذ ۹۰ امتیاز یا بیشتر و در بخش ترجمه، ۹۵ امتیاز و بیشتر، به عنوان اثر برگزیده معرفی می‌شود.
در پایان جشنواره، برندگان جایزه کتاب سال، در طی مراسمی به میزبانی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، موفق به کسب لوح تقدیر از ریاست جمهوری و همینطور جوایزی عموما سکه طلا بهار آزادی می‌شوند.
از مولفین این اثر می‌توان به علی علی‌محمدی، سحر برین‌خو، فاطمه مقدس‌زاده، مسعود بهزادی‌راد، معصومه قزلباش، مهدی ملازاده، محمودجواد احمدی‌نیا، الهه رجبی‌فر، حمیده نوروزیان و لیلا اسدیان اشاره کرد.
اگرچه به عنوان جایگزینی برای نمودارها در نظر گرفته نشده است ، اما تا کردن از الگوهای چین شروع به محبوبیت می کند ، بخشی از این مسئله به دلیل چالش قادر به شکستن الگو است ، و همچنین بخشی به دلیل اینکه الگوی چین اغلب تنها منبع موجود برای جمع شدن است اگر طراح انتخاب کند که نمودار تولید نکند ، یک مدل داده شده است.
این امر به طراحان پرکارتر این امکان را می داد تا تمام مدل های خود را ردیابی کنند الگوهای چین دار بسیار سریع به عنوان ابزاری برای برقراری ارتباط ایده ها بین طراحان مورد استفاده قرار گرفت.
سید ابراهیم رئیسی؛ رئیس‌جمهور حکومت جمهوری اسلامی ایران، حوزوی، دادستان کل پیشین کشور، داستان کل سابق دادگاه ویژه روحانیت، از اعضای هیئت مرگ در اعدام دسته‌جمعی زندانیان عقیدتی-سیاسی ایران در تابستان ۱۳۶۷، رئیس سابق آستان قدس رضوی، رئیس سابق قوه قضاییه؛
مصطفی پورمحمدی؛ حوزوی، وزیر کشور در دولت محمود احمدی‌نژاد، وزیر دادگستری در دولت حسن روحانی؛ یکی از اعضای هیئت مرگ در اعدام دسته‌جمعی زندانیان عقیدتی-سیاسی ایران در تابستان ۱۳۶۷؛
علی‌اکبر ناطق نوری؛ حوزوی، فرمانده پیشین کمیته انقلاب اسلامی، رئیس سابق دفتر بازرسی خامنه‌ای، وزیر پیشین کشور، سومین رئیس مجلس شورای اسلامی و نیز عضو سابق مجمع تشخیص مصلحت نظام؛
حسینعلی نیری، حوزوی، رئیس اسبق دیوان عالی کشور، یکی از اعضای هیئت مرگ در اعدام دسته‌جمعی زندانیان عقیدتی-سیاسی ایران در تابستان ۱۳۶۷؛
محمداسماعیل شوشتری؛ وزیر پیشین دادگستری، رئیس پیشین سازمان زندان‌ها و نیز یکی از عاملان اعدام دسته‌جمعی زندانیان عقیدتی-سیاسی ایران در تابستان ۱۳۶۷؛
محمدصادق صادقی گیوی ؛ حوزوی، حاکم شرع دادگاه‌های انقلاب در دهه ۶۰ و نیز صادر کننده حکم اعدام تعداد قابل توجهی از مخالفان در اوایل انقلاب ۱۳۵۷؛
احمد جنتی؛ حوزوی، قاضی پیشین دادگاه‌های انقلاب در چند شهر، نماینده ولی فقیه و امام جمعه سابق، دبیر شورای نگهبان، رئیس مجلس خبرگان رهبری، دبیر شورای هماهنگی تبلیغات اسلامی، رئیس پیشین سازمان تبلیغات اسلامی، رئیس پیشین ستاد احیای امر به معروف و نهی از منکر، عضو شورای عالی تبلیغات خارجی، عضو شورای عالی انقلاب فرهنگی، عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام؛
ناصریان)؛ حوزوی، یکی از رئیسان دادگاه انقلاب تهران، سرپرست پیشین زندان گوهردشت ، دادیار پیشین زندان اوین، رئیس پیشین شعبه دادگاه حجاب و ماهواره در تهران؛
جهانگیر صالح‌پور و سعید مظفری)؛ معاون پیشین وزیر اطلاعات، پاسدار سابق کمیته انقلاب اسلامی، مشاور پیشین سیاسی رئیس‌جمهور و نیز از طراحان «جنبش اصلاح‌طلبی »؛
حبیب‌الله عسگراولادی؛ عضو پیشین مجمع تشخیص مصلحت نظام، وزیر پیشین بازرگانی، نماینده سابق مجلس شورای اسلامی، معاون پیشین نخست‌وزیر ایران، رئیس پیشین سازمان اوقاف؛
غلامحسین محسنی اژه‌ای؛ حوزوی، رئیس قوه قضائیه، وزیر وزارت اطلاعات در دولت احمدی‌نژاد، دادستان اسبق کل کشور، رئیس پیشین دادگاه ویژه روحانیت؛
محمدرضا مهدوی کنی؛ حوزوی، فرمانده پیشین کمیته انقلاب اسلامی، سومین رئیس مجلس خبرگان رهبری، نخست‌وزیر ایران، دبیر پیشین شورای نگهبان، یکی از وزیران پیشین کشور؛
علی‌اکبر ولایتی؛ مشاور امور بین‌الملل رهبر جمهوری اسلامی ایران، رئیس مرکز تحقیقات استراتژیک مجمع تشخیص مصلحت نظام، رئیس هیئت امنای دانشگاه آزاد اسلامی؛
حسین همدانی؛ یکی از فرماندهان بلندپایه پیشین سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، رئیس پیشین قرارگاه محمد رسول‌الله ، اولین فرمانده نظامیان ایرانی مداخله‌گر در سوریه و مسئول تشکیل شبه‌نظامیان پشتیبان بشار اسد؛
علی رازینی؛ حوزوی، دادستان اسبق انقلاب تهران، رئیس سازمان قضایی نیروهای مسلح، رئیس کل پیشین دادگستری تهران، رئیس سابق دیوان عدالت اداری، رئیس اسبق دادگاه ویژه روحانیت؛
علی مبشری؛ حوزوی، مستشار دیوان عالی کشور، معاون پیشین قضائی دیوان عدالت اداری، رئیس پیشین دادگاه انقلاب استان تهران و نیز حاکم شرع اوین در دههٔ ۱۳۶۰؛
اکبر هاشمی رفسنجانی؛ حوزوی، رئیس مجلس شورای اسلامی در دهه ۶۰؛ رئیس‌جمهور در دهه ۷۰؛ رئیس اسبق مجمع تشخیص مصلحت نظام و رئیس اسبق مجلس خبرگان رهبری؛
غلامحسین رمضانی؛ حوزوی، رئیس پیشین سازمان حفاظت اطلاعات نیروی انتظامی جمهوری اسلامی ، رئیس پیشین سازمان حفاظت اطلاعات سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و نیز رئیس حفاظت اطلاعات وزارت دفاع؛
علی‌محمد بشارتی جهرمی؛ وزیر پیشین کشور، عضو نخستین شورای فرماندهی و از بنیان‌گذاران سپاه پاسداران، مسئول پیشین اطلاعات و تحقیقات سپاه، نماینده دوره اول مجلس شورای اسلامی، جانشین پیشین وزیر امور خارجه، وزیر پیشین کشور، مشاور پیشین امنیتی رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام و نیز مشاور سیاسی رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام؛
محمدعلی موحدی کرمانی؛ حوزوی، نمایندگی ولی فقیه در سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، رئیس پیشین مجمع تشخیص مصلحت نظام، نمایندهٔ مجلس خبرگان رهبری و مجلس شورای اسلامی؛
محمد حسین زیبایی‌نژاد ؛ جانشین رئیس سازمان اطلاعات سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، فرمانده پیشین سپاه حفاظت ولی‌امر و نیز فرمانده قرارگاه ثارالله سپاه پاسداران انقلاب اسلامی؛
سید محمد غرضی؛ یکی از پایه‌گذاران کمیته انقلاب اسلامی و سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، وزیر پیشین نفت ایران، وزیر پیشین پست و تلگراف و تلفن و نیز معاون پیشین استاندار کردستان؛
سید مرتضی بختیاری؛ حوزوی، وزیر پیشین دادگستری، دادستان پیشین عمومی، انقلاب و ویژه روحانیت مشهد، رئیس پیشین سازمان زندان‌ها، معاون سابق سیاسی امنیتی دادستان کل کشور و نیز رئیس پیشین حوزه ریاست قوه قضاییه؛
محمدحسین صفار هرندی؛ مشاور پیشین فرمانده کل سپاه پاسداران، مسئول پیشین دفتر سیاسی سپاه، وزیر پیشین فرهنگ و ارشاد اسلامی و نیز عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام؛
محمد سلیمی ؛ حوزوی، حاکم پیشین شرع دادگاه انقلاب اسلامی، رئیس پیشین سازمان قضایی نیروهای مسلح استان همدان، رئیس سابق شعبه ۳۱ دیوان عالی کشور، دادستان پیشین کل ویژه روحانیت کشور.
پرونده شکنجه شهرداران تهران یکی از معدود مواردی بود که در قوه قضایی، دولت و مجلس پیگیری شد و سرانجام، دادگاه، محمدرضا نقدی، فرمانده وقت حفاظت اطلاعات نیروی انتظامی را به ۸ ماه حبس قطعی، محکوم کرد.
وکیل مدافع وی الهام بود که بعدها به پست معاون اوّلی محمود احمدی‌نژاد رسید و سردار نقدی نیز به عنوان رئیس ستاد مبارزه با قاچاق کالا و ارز در دولت احمدی‌نژاد منصوب شد).
احمد قدیریان؛ یکی از بازجویان پیشین و نیز معاون اجرایی علی قدوسی در دادستانی کل انقلاب و نیز از همکاران اسدالله لاجوردی که نقش مؤثری در اعدام مخالفان جمهوری اسلامی در دهه ۶۰ خورشیدی داشت.
حسین مؤید عابدی؛ رئیس پیشین اداره اطلاعات استان گیلان، سربازجو و رئیس پیشین زندان بندر انزلی، اشتغال در دادستانی، مدیر کل پیشین ستاد اجرایی فرمان امام در گیلان؛
متهمان نقض حقوق بشر در جمهوری اسلامی ایران اشخاص و نهادهای وابسته به نظام جمهوری اسلامی ایران به ویژه در ردهٔ سران سیاسی، امنیتی، نظامی، انتظامی و قضایی و حتی فقهی هستند که از دیدگاه شمار چشمگیری از کشورهای عضو سازمان ملل و نیز فعالان و نهادهای حقوق بشری مانند شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد و دیوان بین‌المللی دادگستری و مراکز و گروه‌های ایرانی فعال در زمینهٔ حقوق بشر در داخل و بیرون از ایران و همچنین کسانی که از سوی حکومت جمهوری اسلامی، حقوق انسانی‌شان نقض شده‌است، جزو ناقضان حقوق بشر هستند.
در ۲۳ بهمن ۱۳۹۹ بیش از صد تن از نمایندگان مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا از هر دو حزب دموکرات و جمهوری‌خواه، قطعنامه‌ای را به امضا رساندند که در آن از ایران دموکراتیک و سکولار پشتیبانی شده نیز و توطئه‌های تروریستی حکومت جمهوری اسلامی را محکوم می‌کند.