polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
میدوریا و بقیه به کمپ جنگلی می‌روند ولی کمپ به دست لیگ تبهکاران متوقف می‌شوند و قهرمانان به مخفیگاه لیگ تبهکاران حمله می‌کنند که بعضی از آن‌ها با همه برای یکی (تبهکاری که رئیس تبهکاران و دارای کوسه همه برای یکی یا قدرت انتقال کوسه است و هویت آن نامشخص است) مقابله می‌کنند و آن توسط آلمایت شکست می‌خورد ولی آلمایت کوسهٔ خودش را از دست می‌دهد و باز نشسته می‌شود و بعد کلاس ای یک در آزمون مجوز موقت با مدرسه شیکتسو و مدرسه دیگر مبارزه کرده و قبول می‌شوند
در مسابقات ورزشی بعد از کلی نبرد باکوگو قهرمان مسابقات شده و میدوریا با معلم آلمایت گرندتورینو ملاقات می‌کند قدرت خود را کنترل کرده و با تبهکاری به اسم استین قهرمان کش مبارزه می‌کند.
مشتقات دیتینیلتن انواع مختلفی از واکنشهای جانبی فتوشیمیایی، به عنوان مثال، اکسیداسیون یا از بین بردن واکنش ایزومر حلقه بسته و تشکیل یک ایزومر حلقه حلقوی را به عنوان یک محصول جانبی از واکنش فوتوکرومی نشان داده‌اند.
یافته‌های اخیر نشان می‌دهد که محصول به احتمال زیاد به شکل منحصر به فرد از کمینه‌ترین حالت برانگیخته به دست می‌آید، مقاومت خستگی برتر دیتینیلتن‌ها ناشی از برانگیختگی نور مرئی با اتصال ضریب حساس سه‌گانه کوچک حاصل شده از پیوند بخشی از هسته از طریق یک ارتباط آمیخته است.
بازده کوانتومی این واکنش به‌طور کلی کمتر از ۰٫۱ است و در اکثر دایریلتن‌ها شکل حلقه بسته از نظر دمایی ناپایدار است و در مدت زمان چند ثانیه یا چند دقیقه در شرایط محیط به حالت همسو برمی گردد.
پس از الکتروکایزاسیون ۶ از فرم به فرم «حلقه بسته»، اکثر دیاریلنهای ناجانشنین مستعد اکسیداسیونهستند و منجر به آروماتیک‌سازی مجدد سیستم می‌شوند.
انرژی فعال سازی برای ایزومریزاسیون حرارتی ۱۵۰–۱۹۰ کیلوژول مول -1 برای استیلبن است، به این معنی که درجه حرارت بالاتر از ۲۰۰ درجه سانتیگراد برای ایزومریزه کردن استیلبن با یک نرخ معقول مورد نیاز است، اما بیشتر مشتقات سد انرژی کمتری دارند .
تعویض اورتو واحدهای آروماتیک باعث ایجاد ثبات در برابر اکسیداسیون می‌شود، اما فرم حلقه بسته هنوز در اکثر موارد دارای ثبات ترمودینامیکی پایین است (به عنوان مثال ۲،3--2- دارای نیمه عمر ۹۰ ثانیه در ۲۰ درجه سانتیگراد است. درجه سانتیگراد) این مشکل را می‌توان با پایین آوردن آروماتیک سیستم برطرف کرد.
همانگونه که این مثال نشان می‌دهد، ستاره ای که قبل از برچسب‌های هم مرجع و در آمده‌است، به متغیرهای دارای«سور وجودی» در نگاشت می‌یابند، و علامت‌های سؤال که قبل از و هستند، به «متغیرهای پابند» در نگاشت می‌یابند.
در سال ۱۹۴۳ گروه صنعتی ویر هزینه‌های پژوهش و آزمایش شرکت سییروا اتوجایرو را تأمین کرد تا یک بالگرد با دُم بی‌پروانه برای «وزارت هوایی بریتانیا» بسازند.
درواقع مجموع این بادهای اتلافی و دود اگزوز، نیروی ضدگشتاور را تأمین می‌کرد و مهندسان به این نتیجه رسیدند که این ترفند، از پروانهٔ دُم سیکورسکی آر-۴ بسیار امن‌تر است که در آن زمان پیاپی از کار می‌افتاد و حادثه‌های زیادی را رقم می‌زد.
بالگرد برای نخستین بار در سال ۱۹۵۶ به نمایش عموم درآمد و در همان سال در حادثه‌ای سقوط کرد و نابود شد و آن پروژه برای همیشه فراموش شد و مهندسان از آن نااُمید شدند.
با اینکه اچ-۲۱ بعنوان یک بالگرد پشتیبانی نزدیک زمینی کاملاً خارج از گود بود، ولی آمریکا تصمیم گرفت آن را با سیکورسکی اچ-۳۴ مقایسه کند و متوجه شد که بالگرد اچ-۲۱ توان بیشتری دربرابر آتش دشمن دارد و دیرتر آسیب می‌بیند و سقوط می‌کند.
دلیل سقوط سریع‌تر در سیکورسکی اچ-۳۴ این بود که باک سوخت آن بالگرد در موقعیتی آسیب‌پذیر قرار دارد و در صورت برخورد گلوله‌های دشمن با آن به سرعت آتش می‌گیرد.
در خلال جنگ ویتنام تعدادی اچ-۲۱ با توپ و تیربار مسلح شدند و به کمک جمهوری ویتنام فرستاده شدند؛ ولی ارتش خلق ویتنام به‌خوبی توسط کمونیست‌های شوروی و چین حمایت می‌شدند و دارای کلاشنیکف و دوشکا بودند.
همچنین این بالگرد ۹ سیلندر هواخنک که برای عملیات امداد و نجات در شرایط بسیار سرد طراحی شده بود، در هوای گرم و شرجی ویتنام عملکرد بسیار ضعیفی داشت بنابراین در ویتنام همیشه کمتر از ظرفیت ۲۰ سرباز را نفربری می‌کردند و محدودیت ۹ سرنشین اجراء می‌شد.
خلبانان گزارش کردند که موتور حین عملیات توان ندارد و مهندسان هم گزارش دادند که این بالگرد که برای ۶۰۰ ساعت کار در هوای خنک طراحی شده، در هوای ویتنام تنها ۲۰۰ ساعت دوام می‌آورد.
با این وجود این بالگرد از روی اجبار تا سال ۱۹۶۴ در خدمت ماند تا اینکه با ورود محصول مطمئن بل یواچ-۱ ایروکوای به بازار، همهٔ بالگردهای قدیمی بازنشسته شدند.
همچنین در سال ۱۹۶۵ با ورود بوئینگ سی‌اچ-۴۷ شینوک به جنگ ویتنام، همهٔ بالگردهای اچ-۲۱ از ویتنام عقب‌نشینی کردند و به آمریکا برگردانده شدند.
پیاسکی در سال ۱۹۴۴ یک بالگرد موفق و نوین با نام اچ‌آرپی را ساخت و با فروش ۲۰ فروند از آن به نیروی دریایی آمریکا، سود نسبتاً خوبی از یک طرح نوپا و آزمایشی کسب کرد.
شرکت پیاسکی در سال ۱۹۵۲ با ارتقای اچ‌آرپی و بهبود همهٔ بخشهای فلزی متحرک، اضافه کردن یک بدنهٔ فلزی بجای بدنه پارچه‌ای و نصب یک موتور ۱۱۵۰ اسب بخاری با دوبرابر قدرت موتور به‌کار رفته در اچ‌آرپی، اعتماد به نفس کافی یافت تا اچ-۲۱ محصول جدیدش را حتی به نیروی هوایی پیشنهاد کند؛ ولی این موتور نیز برای نیروی هوایی کافی نبود و آنها موتوری با قدرت ۱۴۲۵ اسب بخار را سفارش دادند.
در دهه ۱۹۵۰ شرکت پیاسکی تصمیم گرفت تا یک جرثقیل بسیار نیرومند برای بلند کردن اجسام سنگین بسازد و پیشنهاد داد که ۶ فروند اچ-۲۱ را به یک اسکلت فلزی بسته شوند تا لیفت زیادی ایجاد شود.
مشخص شد که این نگرانی‌ها در دهه ۵۰ به‌جا بودند، زیرا در دهه ۸۰ میلادی چنین طرحی با نام پیاسکی پی‌ای-۹۷ اجراء شد که درنهایت به یک شکست بزرگ منتهی شد.
در سال ۱۹۵۶ کشور فرانسه با توجه به نیاز به یک بالگرد در جنگ الجزایر بین انتخاب سیکورسکی اچ-۳۴ و پیاسکی اچ-۲۱ دودل بود و تصمیم گرفت هردو محصول را خریداری کند.
فرانسه تعدادی پیاسکی اچ-۲۱ را با تیربار و راکت و بمب مسلح کرد تا از آن بعنوان ناوگان نیروی هوایی برای پشتیبانی نزدیک نیروهای زمینی و حمله به ادوات دشمن استفاده کند که طرحی ناموفق بود.
درعوض تصمیم گرفت از آن بعنوان بالگرد ترابری نیروی زمینی در حکم گانشیپ نفربر استفاده کند و آنها را با دو عدد تیربار ام۲ برونینگ یا دو عدد توپ ۱۵ میلیمتری آلمانی مجهز کرد تا زمانی که نیروهای زمینی زیر آتش‌بار دشمن هستند، این بالگرد کاملاً غیرمسلح نباشد و توانایی دفاع از خود و نیروهای زمینی را داشته باشد.
و به دنبال آن در سال ۲۰۰۰ میلادی نخستین بالگرد آر-۴۴ با سامانهٔ هیدرولیکی و پدال‌های تنظیم‌شدنی به بازار عرضه شد که «آر-۴۴ رِیوِن» نام داشت.
در ژوئیه ۲۰۰۲ شرکت رابینسون یک مدل با نام آر-۴۴ رِیوِن-۲ معرفی کرد که دارای سامانه انژکتوری قوی بود و تیغه‌های پروانهٔ پهن داشت که باعث شد بیشینهٔ وزن برخاست این بالگرد افزایش یابد و در فرازا عملکرد بهتری داشته باشد.
در این شرایط حفره قفسه سینه به اندازه کافی برای قرار دادن تمام اندام‌های جنین بزرگ نیست و باعث محدود شدن نای و مری می‌شود و اجازه نمی‌دهد جنین مقدار مناسب مایع آمنیوتیک را ببلعد.
کلیسای هیولای اسپاگتی پرنده در وب سایت خود یک دفتر عقد را اداره می‌کند که در صورت نیاز برای انجام مراسم عروسی، دادن اعتبارنامه به مقامات قضایی را امکان‌پذیر می‌کند.
پاستافاریان‌ها مدعی‌اند جدایی کلیسا و حکومت در آمریکا مانع از این می‌شود که دولت بتواند به‌طور خودسرانه یک مذهب را از نظر شرعی معتبر، اما مذهب دیگری را نامعتبر یا معتبرتر برچسب‌گذاری کند.
در نوامبر ۲۰۱۴، رانی میشل راجرز و آتئیست‌های خواهان حقوق بشر مینیاپولیس، در شهرستان واشینگتن، مینه‌سوتا تحت متمم چهاردهم قانون اساسی ایالات متحده آمریکا خواستار حفاظت از متمم اول قانون اساسی ایالات متحده آمریکا، بنابر آزادی بیان، شدند و وکیل مدافع ادعای بی‌خدا هراسی کرد:
«وقتی اساسنامه صراحتاً می‌گوید برای برگزاری جشن ازدواج، چیزی بیش از ۲۰ دلار حق ثبت گواهی‌نامهٔ عاقد که کلیسای اسپاگتی پرنده اعطا می‌کند، نیازی نیست،. نیاز به حصول اطمینان از صلاحیت برگزاری ازدواج کاملاً بی‌معنی است.» چند روز قبل از رسیدگی به این شکایت، شهرستان واشینگتن سیاست خود را تغییر داد تا به راجرز امکان برگزاری مراسم عروسی را بدهد.
در دسامبر ۲۰۰۷، در شهرستان پولک، فلوریدا کلیسای هیولای اسپاگتی پرنده پیشگام تلاش‌هایی موفقیت‌آمیز شد که موفق به منصرف کردن مدارس این شهرستان از تصویب استانداردهایی جدید برای تدریس فرگشت گردید.
مخالفان که خود را پاستافاریان معرفی می‌کردند، از طریق پست‌الکترونیکی از اعضای هیئت مدیرهٔ مدارس پولک خواستند زمان آموزش یکسانی برای هیولای اسپاگتی پرنده در نظر بگیرند.
«آن‌ها ما را به مضحکهٔ عالم بدل کرده‌اند.» بعداً لافتون اظهار داشت که علاقه‌ای به تعامل با پاستافاریان‌ها یا کسی که به دنبال بی‌اعتبار کردن طراحی هوشمند است، ندارد.
برخی کشورها و ایالات گواهی‌نامهٔ رانندگی و کارت شناسایی یا گذرنامه شهروندان با آبکش روی سر را پذیرفتند، در حالی که برخی دیگر دولت‌ها با طرح این که پاستافاریان یک دین نیست، یا این که شواهدی مبنی بر این که پوشش آبکشی همچون حجاب در اسلام و کیپا در یهودیت التزام‌آور است، وجود ندارد، از برآوردن این درخواست ممانعت کردند.
متقاضیان و وکلای آن‌ها در پاسخ استدلال کردند که پاستافاریان یک دین واقعی است، یا اینکه دولت در جایگاهی نیست که صلاحیت تعیین واقعی بودن یا نبودن اعتقادات مختلف، اعتبارشان یا میزان تعهد و انتخاب شخصی افراد در گزینش پوشش را داشته باشد.
علاوه بر این، برخی از پاستافاریان استدلال می‌کنند که هجو و شوخی کردن خود عملی مذهبی است و می‌تواند بخشی جدایی‌ناپذیر از آیینی مانند پاستافاریانیسم باشد و دولت‌ها حق ندارند تصمیم بگیرند که کدام اعتقادات را باید جدی گرفت و کدام را نباید؛ تنها خود پیروان هستند که باید تصمیم بگیرند کدام عناصر دین خود را جدی بگیرند و تا چه حد.
طرفداران این نظریه استدلال می‌کنند، از آنجا که وجود هیولای اسپاگتی پرنده ناپیدا و غیرقابل کشف تعریف شده، مشابه سایر موجودات فرضی ماوراءالطبیعه ابطال‌پذیر نیست، لیکن بار اثبات بر دوش کسانی است که وجود چنین موجوداتی را تأیید می‌کنند.
«مسئولیت اثبات کردن با کسی است که می‌گوید من می‌خواهم به خدا، هیولای اسپاگتی پرنده، جن یا هر چیز دیگری که هست، ایمان داشته باشم. استدلال وجود داشتن آن چیز بر عهدهٔ ما نیست.» علاوه بر این، ویراستار مجلهٔ دین و تئاتر، لنس غراوی، معتقدست هیولای اسپاگتی پرنده «نهایتاً… استدلالی دربارهٔ من‌درآوردی بودن دیدگاه آفرینش است»؛ چنان‌که هر یک از دیدگاه‌ها دربارهٔ چگونگی آفرینش به همان اندازه قابل دفاع هستند، که دیدگاه پاستافاریان قابل دفاع است.
موضوع دزدان دریایی در پاستافاریانیسم ابتدا در بخشی از نامهٔ سرگشادهٔ هندرسون به انجمن امور آموزشی کانزاس مطرح شد که در تلاش بود مغالطه علت شمردن همبستگی را در قالب هجو نشان دهد.
«افزایش گرمایش جهانی، زمین‌لرزه‌ها، توفندها و دیگر بلایای طبیعی، همگی در رابطه‌ای مستقیم با کاهش تعداد دزدان دریایی از قرن هجدهم هستند.» یک نمودار گیج‌کننده ضمیمهٔ این نامه است، که نشان می‌دهد کم شدن دزدی دریایی با زیاد شدن دمای میانگین زمین رابطهٔ مستقیم دارد.
این نمودار کنایه‌ای به برخی گروه‌های مذهبی است که مدعی می‌شوند تعداد زیاد بلایای طبیعی، قحطی و جنگ در جهان، ناشی از عدم احترام و عبادت نسبت به الوهیت آن‌هاست.
در سال ۲۰۰۸، هندرسون با تحلیل افزایش دزدی دریایی در خلیج عدن، از این اقدام حمایت کرد و اظهار داشت که سومالی «بیشترین تعداد دزد دریایی» و «کمترین میزان گاز گلخانه‌ای در میان تمامی کشورها» را داراست.
در ژانویهٔ ۲۰۰۵ بابی هندرسن فارغ‌التحصیل ۲۴ سالهٔ رشتهٔ فیزیک دانشگاه ایالتی اورگن، نامه‌ای سرگشاده به انجمن ایالتی امور آموزشی در کانزاس ارسال کرد.
در این نامه هندرسون با تمسخر آفرینش‌گرایی اظهار داشت که معتقد است وقتی یک دانشمند یک شیء را تاریخ‌گذاری رادیوکربن می‌کند، خالق ماورایی که شبیه اسپاگتی و کوفته قلقلی است، با «مسح رشته‌های نودلی‌اش، نتایج را تغییر می‌دهد».
هندرسون خود را شهروندی نگران معرفی کرد که نمایندهٔ بیش از ده میلیون نفر دیگرست و استدلال نمود که طراحی هوشمند با باور او به این که «جهان هستی توسط هیولای اسپاگتی پرنده خلق شده» تفاوتی ندارد.
در ماه مه ۲۰۰۵, پس از بدون پاسخ وانهادن نامه توسط انجمن آموزشی ایالت کانزاس، هندرسون این نامه را در وبگاه شخصی خود قرار داد و انظار عمومی متوجه آن شد.
در یک سالی که از ارسال نامهٔ سرگشاده گذشت، هندرسون هزاران نامه دربارهٔ هیولای اسپاگتی پرنده دریافت کرد و در کل بالغ بر ۶۰٬۰۰۰ نفر برای او ایمیل زدند.
در دسامبر ۲۰۰۵ بابی هندرسون پیش‌قسطی به مبلغ $۸۰٬۰۰۰ از سوی نشر ویلارد دریافت کرد تا شروع به نوشتن انجیل هیولای اسپاگتی پرنده کند.
این انجیل از مخاطب می‌خواهد که سی روز پیاپی تلاش کند به آیین پاستافاریان درآید و می‌گوید «اگر شما دوستمان نداشته باشید، دین قدیمی شما مجدداً شما را به خود راغب می‌کند.» هندرسون در وبگاه شخصی خود گفت که تعداد ۱۰۰٬۰۰۰ جلد از انجیلش به فروش رسیده.
اصول دین پاستافاریانیسم در وبگاه هندرسون به نام کلیسای هیولای اسپاگتی منتشر می‌شوند , همچنین مطالب مشابهی در کتاب انجیل هیولای اسپاگتی پرنده، که هندرسون در سال ۲۰۰۶ نوشت، و آتش به اختیار:
با افزایش آگاهی عمومی، رسانه‌های اصلی هم به این پدیده پرداختند و هیولای اسپاگتی پرنده به سمبل پرونده‌ای علیه طراحی هوشمند در برنامهٔ آموزش عمومی تبدیل گشت.
به دلیل محبوبیت و دیده شدن هیولای اسپاگتی پرنده، اغلب از آن به عنوان نسخهٔ معاصر قوری راسل استفاده می‌کنند - این استدلال که بار فلسفی اثبات بر دوش کسانی است که ادعاهای غیرقابل وصف دارد، نه کسانی که چنین مدعیاتی را تکذیب می‌کنند.
پاستافاریانیست‌ها، برای جلوگیری از تصویب قوانین جدید در مدارس عمومی، درگیر مشاجره‌هایی با آفرینش‌گرایان، به‌طور مثال در مدرسه محلی شهرستان پولک، فلوریدا شدند.
همچنین این جنبش علیه تبعیض بر بی‌دینان مبارزه می‌کند، به‌طور مثال در اعتراض به قانونی که اجازه می‌دهد افراد در تصاویر کارت شناسایی پوشش‌های مذهبی بر سر داشته باشند، پاستافاریان‌ها سعی داشته‌اند در این تصاویر آبکش ماکارونی روی سرشان بگذارند.
در اوت سال ۲۰۰۵، هنرمند مفهومی سوئدی، نیکلاس جانسون نقیضه‌ای از نقاشی معروف آفرینش آدم میکل‌آنژ را رسم کرد که در آن هیولای اسپاگتی پرنده به جای خدا، رشته‌های نودلی‌اش را به سمت آدم دراز کرده.
کمپانی تئاتر هنرمندان هانگر در یک نمایش کمدی به نام مراسم تعطیلات هیولای اسپاگتی پرنده در دسامبر ۲۰۰۶، جزئیاتی به عنوان تاریخ پاستافاریانیسم را روی صحنه برد.
این فعالیت جمعی در سال ۲۰۰۷ موجب توجه سه پژوهشگر مذهبی دانشگاه فلوریدا شد، که میزگردهایی در آکادمی مذاهب آمریکا، برای بررسی این پدیده برگزار کردند.
درعوض، پاستافاریان می‌گوید دزدان دریایی «سیاحان صلح‌دوست و مروجان ارادهٔ نیک» بودند که برای کودکان خردسال شیرینی‌جات توزیع می‌کردند و دزدان دریایی مدرن به هیچ وجه شبیه «دزدان دریایی خوش‌مشرب تاریخ» نیستند.
در ژوئیه ۲۰۱۱, یک پاستافاریان اتریشی، به نام نیکو آلم، پس از سه سال معلق شدن گواهی‌نامه‌اش و انجام معاینه‌ای که نشان دهد از نظر روانشناسی برای رانندگی مستعد است، موفق شد در عکس گواهی‌نامه‌اش با آبکش ماکارونی روی سر ظاهر شود.
این ایده وقتی به فکر نیکو آلم رسید، که در قوانین خوانده بود طبق قوانین راهنمایی و رانندگی اتریش، افراد به دلایل مذهبی می‌توانند با پوشش سر برای گواهی‌نامه‌شان عکس بگیرند.
بدین ترتیب این فرد اتریشی از آبکشی که برای صافی ماکارونی و پاستا استفاده می‌شود، به جای حجاب سر استفاده کرد و برخی منابع از به رسمیت شناخته شدن این حجاب در اتریش خبر دادند.
عبارت «هیولای اسپاگتی پرنده» نخستین بار در سال ۲۰۰۵، در نامه‌ای سرگشاده از بابی هندرسون، مطرح شد که در آن نویسنده به حکم آموزشی هیئت مدیرهٔ انجمن ایالتی امور آموزشی کانزاس، جهت آموزش مبحث طراحی هوشمند به عنوان یک جایگزین برای فرگشت در کلاس‌های علوم مدارس عمومی، اعتراض می‌کرد.
از این گذشته، بنا بر پاستافاریانیسم، تمام شواهد فرگشت برای آن ایجاد شده‌اند تا میزان ایمان و تقوای پاستافاریانیست‌ها سنجیده شود؛ که یحتمل نقیضه‌ای بر متن کتاب مقدس است.
هنگامی که اندازه‌گیری‌های علمی مانند تاریخ‌گذاری رادیوکربن انجام می‌شود، هیولای اسپاگتی پرنده با مسح رشته‌های نودلی‌اش نتایج آزمایش را تحت‌تأثیر قرار می‌دهد.
در مارس ۲۰۰۸, پاستافاریان‌ها در کروسویل، تنسی، اجازه پیدا کردند مجسمه‌ای از هیولای اسپاگتی پرنده را جهت حفظ آزادی بیانشان، در چمن دادگاه قرار دهند و اقدام به این کار کردند.
در دسامبر ۲۰۱۱، پاستافاریانیسم یکی از مذاهب مختلفی بود که حق داشتند اجزای نمایش خود را در محوطهٔ دادگاه لودون در لیسبورگ، ویرجینیا، مستقر نمایند.
این «احکام شریعت» در نامهٔ هندرسون به انجمن ایالتی در امور آموزشی کانزاس، انجیل هیولای اسپاگتی پرنده و وبگاه شخصی هندرسون، که در آنجا او خودش را «پیامبر» معرفی کرده، ارائه شده‌اند.
در سال ۲۰۱۲, تریسی مک فرسون از پاستافاریان‌های پنسیلوانیا، در دادگاهی از کمیسرهای شهرستان چستر، پنسیلوانیا تقاضا کرد که پیروان هیولای اسپاگتی پرنده اجازه یابند به اندازهٔ منورای یهودیان و مغارهٔ مسیحیان، نمادهای خود را در معرض دید قرار دهند.
در دسامبر ۲۰۰۵، جرج دابلیو بوش در کارت‌های تبریک عید، از عبارت «فصل تعطیلات مبارک» استفاده کرد؛ در پی این اقدام، هندرسون در نامه‌ای از رئیس‌جمهور تشکر کرد.
در جشن «پاستوور» مقدار زیادی پاستا مصرف می‌شود و در طول ماه «رامنضان» تنها رامن می‌خورند؛ «روز جهانی شبیه دزدان دریایی صحبت کردن» هم یک روز مقدس برای پاستافاریان است.
در ۲۱ سپتامبر ۲۰۱۲, گورجوس لویجوس، از اعضای پاستافاریان، در یونان به اتهام کفرگویی دستگیر شد؛ زیرا در صفحهٔ فیس‌بوکی به نام «شیوخ پاستاتیوس» در هجوی بر راهبان کلیسای ارتدکس یونانی، تصویری از مقام ارشد ارتدکس یونان را با سری پوشیده از یک نوع پاستای محلی به نام «پاستیتسو» و سس بشامل تغییر داد.
هاپ یا )، خدای کلیسای هیولای اسپاگتی پرنده یا پاستافاریانیسم یک جنبش اجتماعی است که یک تفکر مذهبی شوخ‌طبعانه را گسترش می‌دهد و با تدریس مباحث مربوط به آفرینش و طراحی هوشمند در مدارس عمومی، مخالف است.
شعب ملی کلیسای هیولای اسپاگتی پرنده در بسیاری از کشورها در تلاش بوده‌اند که پاستافاریانیسم به مذهبی رسمی شناخته شود و درجه‌های مختلفی از موفقیت در این زمینه را به‌دست آوردند.
در نیوزیلند، پیروان پاستافاریان اجازه دارند جشن ازدواج خود را برگزار کنند، زیرا این جنبش معیارهای تعیین شده برای سازمان‌هایی را که اساساً اعتقادات مذهبی، فلسفی یا بشردوستانه را ترویج می‌کنند، برآورده می‌کند.
در ماه اوت ۲۰۰۵، بویینگ بویینگ در واکنش به چالش یک مخاطب، آگهی‌ای به نام «پول طراحی هوشمند» با مبلغ $۲۵۰٬۰۰۰، که بعد به $۱٬۰۰۰٬۰۰۰ افزایش یافت، منتشر کرد و در آن جایزه به کسی تعلق می‌گرفت که راهی بیابد تا شواهدی تجربی به دست آورد، که ثابت نمایند عیسی فرزند هیولای اسپاگتی پرنده نیست.
بنا به اظهار هندرسون، یک پاستافاریان «دگم و ظاهرگرا نیست»، فلذا آنان نیازی به تاریخ مختص خود ندارند و در هر جایی که زندگی می‌کنند، بنا بر آداب و رسوم آنجا جشن می‌گیرند.
در مارس ۲۰۰۷, برایان کیلیان، دانش‌آموز دبیرستانی شهرستان بان‌کوم، کارولینای شمالی به خاطر پوشیدن «لباس دزدان دریایی» از مدرسه تعلیق شد؛ او گفت این بخشی از آیین پاستافاریان اوست.
در وبگاه سازمان غیرانتفاعی سرمایه‌گذاری خرد کبوا، گروه هیولای اسپاگتی پرنده در رده‌بندی تعداد اعطای وام، یکی از پیش تاختگان در دستهٔ «جماعت‌های مذهبی» است و شعار این گروه «تو سهیم باش، که بدون تو هیچ‌کس راه تأمین‌بوجه را نمی‌پوید» است؛ این جمله کنایه‌ای به آتش به اختیار است که در جمله‌ای می‌گفت «تو سهیم باش، که بدون تو هیچ‌کس راه یافتن را نمی‌پوید».
در اوت ۲۰۱۳، فعالان مذهبی مسیحی ارتدکس شرقی، تحت عنوان یک گروه ثبت نشده معروف به «ارادهٔ خدا»، به تجمع مسالمت‌آمیزی که پاستافاریان‌های روسی ترتیب داده بودند، حمله کردند.
در سپتامبر ۲۰۰۵، پیش از آن که هندرسون شروع به نوشتن انجیل هیولای اسپاگتی پرنده کند، یک پاستافاریان از فروم وِنگانزا، با نام کاربری سولیپسی، اعلام کرد که پروژه‌ای برای جمع‌آوری متون پاستافاریان در جریان است تا در قالب آتش به اختیار، کتاب مقدس کلیسای هیولای اسپاگتی پرنده عرضه شود، که اساساً مشابه کتاب مقدس است.
به گفتهٔ هندرسون، از آنجا که جنبش طراحی هوشمند از اشاراتی مبهم به یک طراح استفاده می‌کند، هر موجودیت قابل تصوری ممکن است آن نقش را ایفا کند؛ حتی یک هیولای اسپاگتی پرنده.
در نوامبر ۲۰۰۵، انجمن آموزشی ایالت کانزاس به عنوان بخشی از استانداردهای آزمایشی، رأی به اجازهٔ نقد فرگشت داد؛ که شامل اجازهٔ صحبت دربارهٔ طراحی هوشمند می‌شد.
در فوریهٔ ۲۰۱۴، مقامات اتحادیهٔ دانشگاه بانک جنوب لندن پوستر هیولای اسپاگتی پرنده، متعلق به یک گروه آتئیست، را از کنفرانس آشنایی با دانشجویان حذف کرده و گروه مذکور را از حضور در کنفرانس منع نمودند.
در ۹ اوت ۲۰۱۱ رودیگر ویدا، رئیس کلیسای هیولای اسپاگتی پرنده در آلمان، موفق شد گواهی‌نامهٔ رانندگی خود را، با آبکشی بر سر و لباس دزدان دریایی دریافت کند.
در نوامبر ۲۰۱۴، کلیسای اسپاگتی پرنده در شهر تمپلین آلمان، توانست با اعلام روزهای جمعه به عنوان روز نودل‌مس، تابلوهایی، مشابه تابلوهای یهودیان و مسیحیان برای تبلیغ خدماتشان در روز یکشنبه، از شهرداری بگیرد.
در سال ۲۰۲۰ مستندی به نام من، یک پاستافاری ساخته شد، که جزئیاتی از کلیسای هیولای پرنده و مبارزه‌اش برای ثبت قانونی و به رسمیت شناخته شدن را نشان می‌داد.
بیوتکنولوژی مدرن، به‌طور خاص تکامل یافته، تولید آنزیم‌های اصلاح شده یا غیرطبیعی را ممکن ساخته‌است که امکان تولید آنزیم‌هایی را فراهم آورده‌است که می‌توانند تحولات مولکول‌های کوچک ناول را کاتالیز کنند که با استفاده از شیمی آلی مصنوعی کلاسیک ممکن است مشکل یا غیرممکن باشد.
از آنجا که بیوکاتالیز به آنزیم‌ها و میکروارگانیسم‌ها می‌پردازد، از نظر تاریخی به‌طور جداگانه از «کاتالیز همگن» و «کاتالیز ناهمگن» طبقه‌بندی می‌شود.
«این آهنگ شامل آوازهای باشکوه دل ری در پس‌زمینه‌ای از گیتار تحت تأثیر موسیقی کانتری، با زمزمه‌های سحرآمیز و هارمونی‌های لایه‌ای رویایی دربارۀ یک عاشقانه زیبا و پرهیاهو است.» مارک هوگان از پیچفورک گفت:
«این ترانه نشان می‌دهد که لانا دل ری نه تنها یک شخصیت ظریف و پیچیده است بلکه یک بندر در طوفان است.» بریتانی اسپانوس منتقد رولینگ استون اظهار داشت که این ترانه مانند «یک دنبالۀ روحانی» برای آهنگ «هتل چلسی» اثر لئونارد کوهن است.
«مجتمع آپارتمانی مارینرز» تک‌آهنگی از خواننده و ترانه‌سرای آمریکایی لانا دل ری است که در ۱۸ سپتامبر ۲۰۱۸ به عنوان اولین تک‌آهنگ از ششمین آلبوم استودیویی‌اش، نورمن فاکینگ راک‌ول!
عملکرد این برنامه به‌طور گسترده روی متدهای ساختار الکترونیکی متمرکز است و دارای ویژگی‌های مؤثر هزینه و عملکردی نظیر نظریه عملکردی چگالی، مولر-پلاست مرتبه دوم و نظریه خوشه همراه است.
به عنوان یک رابط کاربری گرافیکی برای توربومول در دسترس کاربر قرار دارد تا بتواند کل جریان کار یک تحقیق شیمیایی کوانتومی اعم از ساختمان یک ساختار اولیه تا تفسیر نتایج را انجام دهد.
در سال ۲۰۰۷، ، توسط سیکرا، کلوپر، هاتیگ، فورشه و آلریشس تأسیس شد و مسئولیت هماهنگی توسعه علمی برنامه توربومول را بر عهده گرفت و بر این اساس این شرکت دارای کلیه حقوق کپی و مالکیت معنوی این برنامه است.
از سال ۱۹۸۷ این برنامه یکی از ابزارهای مفید است زیرا در بسیاری از زمینه‌های تحقیقاتی از جمله کاتالیز ناهمگن و همگن، شیمی آلی و معدنی، طیف‌سنجی و همچنین بیوشیمیایی مورد استفاد ه قرار می‌گیرد.
سارا امت‌علی، روزنامه‌نگار سابق، توئیت کرد در تابستان ۱۳۸۵ قصد داشته با آیدین آغداشلو در موزهٔ ملی ایران مصاحبه کند که به اصرار او ابتدا به دفترش رفته تا از آنجا با هم به موزهٔ ملی بروند.
۴۵ نفر در مصاحبهٔ تلفنی با نیویورک تایمز گفتند از سوءرفتارهای آغداشلو با دختران جوان آگاه بودند و ۱۳ زن در طول ۳۰ سال خود را قربانی او دانستند که یکی از آن‌ها در زمان تعرض ۱۳ سال داشت.
پیشنهاد اهدای یک تابلوی نقاشی به قیمت یک آپارتمان کوچک در تهران در ازای درخواست‌های جنسی، سفارش به گالری‌دارها برای تحریم کسی که پیشنهادهای جنسی آغداشلو را رد کرده بود، نشان دادن نقاشی‌های زنان لخت به یک عکاس و بوسیدن او به‌زور و تلاش برای پاره کردن لباس‌هایش، و خواستن از شاگردان برای نشستن روی پاهای آغداشلو حین بررسی کارهایشان و دستمالی آنان از جمله روایت‌های مصاحبه‌شوندگان با نیویورک تایمز بوده‌است.
فردی با نام کوچک آفرین که حالا در تهران معلم است، گفت آغداشلو در ۱۳ سالگی بارها به او تعرض جنسی کرده‌است؛ آلتش را به بدنش می‌چسبانده و ران‌هایش را می‌مالیده‌است.
چهار دوست پس از باخبر شدن از داستان تجاوز جنسی به یکی از آن‌ها در سال ۱۳۹۶، تصمیم گرفتند موضوع را بدون ذکر کامل نام متجاوز در اینستاگرام مطرح کنند.
زنی به آپارتمان دوستش به نام کیوان امام‌وردی که دانش‌آموختهٔ ۱۳۸۹ باستان‌شناسی دانشگاه تهران بوده رفته و با او مشروب خورده و صبح روز بعد که از خواب برخاسته، لخت روی تخت‌خواب بوده در حالی که به او تجاوز شده بود.
در کمتر از ۲۴ ساعت بیش از ۳۰ نفر گفتند همان مرد ۳۳ ساله که در مغازهٔ کتاب‌فروشی دوستش در اطراف میدان انقلاب کار می‌کرده به همان شیوهٔ خوراندن «شراب دست‌ساز» و بیهوش کردن آن‌ها با استفاده از قرص‌های خواب‌آور به آنان تجاوز کرده‌است.
پلیس امنیت عمومی تهران صبح ۴ شهریور ۱۳۹۹ اطلاع داد که امام‌وردی را دستگیر کرده و از شاکیان خواست «با اطمینان از محفوظ ماندن هویتشان در نزد پلیس» شکایت کنند.
در سال ۲۰۱۷ هشتگ # علیه سوءاستفاده و آزار جنسی در سطح جهان ترند شد که مردم به‌وسیلهٔ آن جرایم جنسی افراد قدرتمند یا مشهور را در اینترنت برملا کردند.
علی‌رغم معدود هشتگ‌هایی که همان موقع حتی به فارسی زده می‌شد، مثلاً استفادهٔ آناهیتا همتیِ بازیگر از این هشتگ بدون ذکر هیچ روایتی، این جنبش در مجموع در آن برههٔ زمانی در ایران فراگیر نشد.
مقالهٔ مهزاد الیاسی در روزنامهٔ شرق در سال ۱۳۹۶، اولین مقاله‌ای در ایران بود که ضمن پرداختن به جنبش جهانی من هم، تجربهٔ شخصی خود نویسنده را هم دربارهٔ آزارهای جنسی بیان می‌کرد که بنا بر آن الیاسیِ ۲۱ ساله در اوایل دههٔ ۱۳۸۰، پیشنهادهای جنسی یک کارگردان مطرح را — که در مقاله ناشناس می‌ماند — رد کرده بود.
الیاسی در مقالهٔ دیگری که چند ماه بعد باز در شرق منتشر کرد به اشتباه بودن روایتگری‌اش «اعتراف» کرد و نوشت «شاید هنوز برای ما زود است» و من هم، حداقل در این برهه، مختص سفیدپوستان ثروتمند است.
سید علی خامنه‌ای، رهبر ایران، در سخنرانی ۱۷ اسفند ۱۳۹۶ به مناسبت میلاد فاطمهٔ زهرا ضمن اشاره به این جنبش، حجاب را بهترین راهکار برای جلوگیری از سوءاستفاده‌های جنسی رایج در غرب دانست.
ویدئویی از این سخنرانی که ۳ اکتبر ۲۰۱۸ به زبان انگلیسی و به مناسبت سالگرد افشاگری نیویورک تایمز از قضیهٔ هاروی واینستین در اکانت توئیتر خامنه‌ای منتشر شد، با واکنش منفی رسانه‌های غربی مواجه شد که مغایرت این اظهارات را با افزایش آمار آزار و تعرض جنسی در ایران طی سال‌های اخیر و نیز جنبش دختران خیابان انقلاب در اعتراض به حجاب اجباری برجسته کرده بودند.
از جمله مواردی که ایرانیان در شبکه‌های اجتماعی از این هشتگ برای بیان روایت‌ها و اعتراف‌هایشان استفاده کردند، سر رسوایی جنسی در دبیرستان دکتر معین بود که خرداد ۱۳۹۷ رسانه‌ای شد.
کامیل احمدی، جامعه‌شناس ایرانی–بریتانیایی و پژوهشگر در زمینهٔ ازدواج کودکان، ختنهٔ زنان، و دگرباشان جنسی، در فضای مجازی با اتهام‌هایی در مورد آزار جنسی نسبت به همکاران یا سوژه‌های زن در جریان انجام پژوهش‌های اجتماعی روبرو شد.
وبگاه بیدارزنی چندین روایت علیه او نقل کرد که در یکی از آن‌ها زنی که خود ختنه شده و مایل بود در این باره مطالعه و روشنگری کند در زمان تحقیق در هتلی توسط احمدی آزار دید.
احمدی اقدام انجمن جامعه‌شناسی را غیرمنصفانه و اتهام‌ها را ساختهٔ رقبای پژوهشگرش و حکومت ایران دانست که همزمان با این قضایا ولی به دلیل نامربوط جاسوسی و اقدام علیه امنیت ملی، او را به ۸ یا ۹ سال زندان و پرداخت جریمهٔ ۶۰۰ هزار یورویی محکوم کرده بود اما احمدی توانسته بود از ایران بگریزد و چهره‌ای قهرمانانه از خود به نمایش بگذارد.
روزنامهٔ گاردین از ۴ زن داخل و خارج ایران و رادیو آزادی از ۳ زن روایت‌های مشابهی شنیده‌اند که همگی از الگوی ثابتی پیروی می‌کردند که شامل تعریف جوک‌ها و انجام شوخی‌های جنسی، دعوت قربانیان به آپارتمان شخصی برای کار پژوهشی گروهی ، و مسموم کردن آن‌ها با مشروبات الکلی و حشیش می‌شد.