polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
در سال ۱۹۴۷، بخش تجهیزات هوایی لیند از اتحادیه کاربید پیشگام استفاده از فرایند ورنویل برای ایجاد چنین یاقوت‌های کبود ستاره ای شد، تا اینکه این تولیدات در سال ۱۹۷۴ به دلیل رقابت در خارج از کشور متوقف شد.
بعد از تهیه آلومینا خالص بسته به رنگ دلخواه کریستال، مقدار کمی اکسید مختلف به آن اضافه می‌شود، مانند اکسید کروم برای یاقوت سرخ، یا اکسید فریک و تیتانیا برای یاقوت کبود آبی.
دمای شعله بالاتر از حد لازم برای هم جوشی نباشد، همیشه محصول ذوب شده را در همان قسمت شعله اکسی هیدروژن نگه دارید و نقطه تماس بین محصول ذوب شده و پایه تا آنجا که ممکن است سطح کوچکی داشته باشد.
رکورد اولین بار توسط رنه شیبر با اولین شوت دروازه یک فوتبالیست آلمانی ثبت شد و هندریک بوهن اولین فوتبالیستی بود که یک بازیکن را در طول یک مسابقه رسمی جوز هندی کرد.
تیم توسط فلوریان اشمیت به عنوان کاپیتان بازی افتتاحیه هدایت می‌شد و علاوه بر بازیکنان قبلی، از استفن شاکر، اینگو هارتمن، یورگ بوانزل، دکتر هرمان برگمان، دنیس مکلنبورگ، فیلیپ فون پین، هلگه مونکل و توماس برنر تشکیل می‌شد.
دوومیدانی در ماراتن در کره شمالی به‌طور جدی از سال ۱۹۷۵ آغاز شد، زمانی که چوئه چانگ سوپ برنده ماراتن صلح کره در چکسلواکی شد و در آن زمان بزرگترین ورزشکار کره شمالی شد.
در سال ۲۰۱۷، کره شمالی به انجمن‌های مختلف ورزشی بین‌المللی شکایت کرد که مجازات‌های اعمال شده توسط ایالات متحده به طور ناعادلانه از خرید تجهیزات ورزشی حرفه ای جلوگیری می‌کند.
در دسامبر سال ۲۰۱۳، دنیس رادمن بازیکن سابق بسکتبال آمریکا، پس از آنکه در نخستین سفر خود در فوریه ۲۰۱۳ با رئیس کیم جونگ اون دوستی برقرار کرد، برای کمک به آموزش تیم ملی از کره شمالی بازدید کرد.
این طرح تا ۵٬۱۰۰ پرسنل خدماتی از هر ۳ سرویس برای «افزایش افسران پلیس مسلح که درگیر وظایف امنیتی محافظتی هستند» فراهم می‌کند که در مکان‌های اصلی انگلستان مستقر می‌شوند.
در عمل، نیروها و پلیس نظامی جایگزین برخی افسران پلیس از جمله پلیس متروپولیتن، وزارت دفاع و پلیس و مقرهای هسته ای غیرنظامی می‌شوند و اقدام به محافظت از منافع ملی یا زیرساخت‌های مهم ملی مانند نیروگاه‌های هسته ای، پادگان‌های نظامی، کاخ باکینگهام و پارلمان می‌کنند.
نیروهای مسلح انگلیس قبلاً برای حمایت از پلیس مستقر شده بودند، به ویژه در طول مشکلات در ایرلند شمالی که ۲۱۰۰۰ سرباز برای کمک به پاسبان سلطنتی اولستر در عملیات بنر مستقر شدند.
عملیات تمپرر یک طرح دولت انگلیس برای استقرار نیروهای مسلح برای پشتیبانی از افسران پلیس، هنگام وقوع یک حمله تروریستی بزرگ یا بی نظمی عمومی در مکان‌های کلیدی است.
فرانسه از زمان حملات ژانویه ۲۰۱۵ در منطقه پاریس، بیش از ۱۰ هزار سرباز تحت عملیات سنتینل مستقر کرده‌است و ایتالیا نیز در فوریه ۲۰۱۵ ۴۸۰۰ سرباز را در رم و سایر شهرها مستقر کرده‌است.
"ظهور این مرکز صومعه ای در قرن ۸میلادی و اعتبار آن تا یازدهم میلادی به مقاومت بسیاری از راهبان در برابر سیاست شمایل گرایان مرتبط است. امپراطورها و سپس با مخالفت نهفته با رهبانیت شهری، کنستانتینوپولیتی استودیت ".
این معدن و کارخانه یکپارچه که در سال ۱۹۷۴میلادی به مبلغ ۶۰ میلیون دلار ساخته شده بود، در سال ۱۹۸۹میلادی به دلیل هزینه‌های بالای استخراج بسته شد.
در سال ۱۹۴۷، طرح تقسیم سازمان ملل برای فلسطین به رای گذاشته شد که جنگ عرب‌ها و اسرائیل را به راه انداخت و در سال ۱۹۴۸، با پایان یافتن این حکم، منجر به تأسیس کشور اسرائیل در بخشی از فلسطین شد.
اساس پیشنهادهای فعلی دستیابی به راه حل دو کشور در بخشی از کل فلسطین یا نوار غزه و کرانه باختری از جمله بیت‌المقدس شرقی است که از سال ۱۹۶۷ توسط اسرائیل اشغال شده‌است.
در ۲۹ نوامبر ۱۹۴۷ میلادی، سازمان ملل متحد، طرح تقسیم سرزمین فلسطین به دو کشور اسرائیل و فلسطین و اداره شهر بیت‌المقدس ، به صورت بین‌المللی را تصویب کرد.
در جریان جنگ جهانی اول، در شرایطی که اعراب علیه عثمانی شورش کرده بودند، نیروهای اعزامی مصری تحت فرمان امپراتوری بریتانیا تحت فرمان فرمانده ادموند آلبمی، در جریان کمپین سینا و فلسطین، موفق شدند ترک‌ها را از شام بیرون کنند.
اما دو طرف تفسیر متفاوتی از توافق داشتند و در نهایت بریتانیا و فرانسه، کل منطقه را طبق توافق‌نامه سایکس–پیکو بین خود تقسیم کردند که این برای اعراب به منزلهٔ خیانت بود.
مشکل دیگری که قضیه را از این نیز پیچیده‌تر می‌کرد، بیانیه بالفور بود که به یهودی‌ها قول می‌داد که بریتانیا از آنان برای فراهم کردن خانه‌ای ملی برای خود پشتیبانی کند.
این جنگ با حمله هوایی ناگهانی اسرائیل به پایگاه‌های هوایی مصر در ۵ ژوئن ۱۹۶۷ آغاز شد و اسرائیل طی ۶ روز موفق شد تا نوار غزه و صحرای سینا را از کنترل مصر، شرق اورشلیم و کرانه باختری رود اردن را از کنترل اردن و بلندی‌های جولان را از کنترل سوریه خارج کند.
کشورهای عربی همچون عراق، عربستان سعودی، تونس، سودان، مراکش، الجزایر، لیبی و کویت نیز به اسرائیل اعلام جنگ داده و با اعزام نیروهای کمکی به یاری اردن، مصر و سوریه شتافتند.
در انحلال امپراتوری عثمانی به دنبال جنگ جهانی اول، کشورهای پیروز اروپا طبق معاملات انجام شده با سایر طرف‌های ذی‌نفع، بسیاری از مناطق تشکیل دهنده آن را به موجب اتحادیه ملل به کشورهای تازه ایجاد شده تقسیم کردند.
در خاورمیانه، سوریه (از جمله لبنان مسیحی خودمختار عثمانی و مناطق اطراف آن که به جمهوری لبنان تبدیل شد) تحت کنترل فرانسه درآمد، در حالی که بین‌النهرین و فلسطین به انگلیس‌ها اختصاص یافتند.
بقیهٔ مناطق، و از آنجمله مناطق مسکونی اسرائیل، منطقهٔ درهٔ اردن و جاده‌های عبوری بین مناطق فلسطینی‌نشین تحت کنترل انحصاری اسرائیل باقی می‌ماند و بیت‌المقدس شرقی هم از شمول مفاد این پیمان مستثنی گردید.
جنگ شش‌روزه ۱۹۶۷ نبردی بود که از ۵ ژوئن تا ۱۰ ژوئن ۱۹۶۷ میان اسرائیل و کشورهای عربی مصر، سوریه و اردن رخ داده و با پیروزی مطلق اسرائیل به پایان رسید.
این نبرد نقطه اوج بحرانی بود که از تاریخ ۱۵ مه تا ۱۲ ژوئن ۱۹۶۷ به درازا انجامید و در آن اسرائیل با شکست ارتش چند کشور عربی قسمتی از خاک آن‌ها را تصرف کرد.
پس از جنگ داخلی فلسطین در سال ۲۰۰۷ که به موفقیت حماس در به دست گرفتن کنترل نوار غزه انجامید، قلمرو تحت کنترل حکومت خودگردان به کرانه باختری محدود شده‌است.
اکثر این کشورها در طی سه دهه بعد بدون مشکل زیادی به استقلال دست یافتند، اگرچه در برخی رژیم‌ها، میراث استعمار با اعطای حقوق انحصاری بازار / تولید نفت و نگهداری نیروها برای دفاع از آن ادامه یافت.
روابط میان مردم عراق و فلسطین به لحاظ تاریخی نزدیک بوده‌است، همچنین سازمان آزادیبخش فلسطین بواسطهٔ پشتیبانی رژیم بعثی عراق در طول نیمه دوم قرن ۲۰، و بالعکس پشتیبانی سازمان در جنگ خلیج فارس از این رژیم، نشان از پیشینهٔ روابط دولت‌ها دارد.
صدام به دلیل موضع ضد اسرائیلی، از احترام گسترده‌ای در کشورهای عربی برخوردار بود و از چندین سازمان چریک و مبارز فلسطینی حمایت کرده‌بود و در انتفاضه دوم، عراق به خانواده‌های کشته شدگان
این مؤسسه که بیشتر توسط تکنوکرات‌های تحصیل کرده اروپایی تأسیس شده، خواهان "شکلی ضعیف از سوسیالیسم فرانسه " است و سوسیال دموکراسی، ناسیونالیسم لیبرال و سکولاریسم را ترویج می‌کند.
تمرکز این حزب بر سوسیالیسم لیبرال و اصول سوسیالیسم دمکراتیک، آن را کاملاً از احزاب چپ‌گرای خالص متمایز ساخته و در بحث حقوق کارگر چندان دخالت نمی‌کند.
در انتخابات مجلس شورای ملی ، پنج نفر از رهبران این حزب از جمله رضازاده شفق، غلامعلی فریور، احد الحمید زنگنه، حسین معاون و عبدالله معظمی به مجلس راه یافتند، این حزب به مصدق کمک کرد تا جبهه ملی را تأسیس کند، صنعت نفت را ملی کند و به قدرت برسد.
حزب ایران در سال ۱۹۷۷، همراه با جامعه سوسیالیست‌های نهضت ملی ایران و حزب ملت ایران، جبهه ملی ایران را احیا کرد و خواستار بازگشت روح‌الله خمینی به ایران شد.
طی دهه ۱۹۲۰، حزب سکولار تجدد یا حزب مدرنیته توسط اصلاح طلبان جوان تحصیل کرده در غرب تشکیل شد، این حزب عمدتاً توسط علی اکبر داور، محمد تدین و عبدالحسین تیمورتاش سازماندهی شد و توسط سیاستمداران سابق حزب دموکرات که اعتماد خود را به توده‌ها از دست داده بودند، رهبری می‌شد.
این حزب در اثر اختلاف بین عناصر سکولار و مذهبی در دهه ۱۹۶۰ تجزیه و با گذشت زمان به جناح‌های مختلف تبدیل شد، این حزب به تدریج به سازمان اصلی لیبرال‌های سکولار تبدیل شد و پایبند به لیبرال دموکراسی و سوسیال دموکراسی بود.
نهضت آزادی ایران که در سال ۱۹۶۱ تأسیس شد، یک سازمان سیاسی دموکراسی‌خواه ایرانی است، اعضای آن خود را مسلمان، ایرانی، مشروطه‌خواه و طرفدار محمد مصدق توصیف می‌کنند.
این حزب با پشتیبانی مصدق با مواضع‌نامه دفاع از حاکمیت ملی، آزادی فعالیت سیاسی و بیان، عدالت اجتماعی تحت اسلام، احترام برای قانون اساسی ایران، اعلامیه جهانی حقوق بشر و منشور ملل متحد تأسیس شد.
محمد مصدق از سال ۱۹۵۱ تا سال ۱۹۵۳ نخست‌وزیر ایران بود و سرانجام با کودتای ۲۸ مرداد با کمک آژانس اطلاعات مرکزی ایالات متحده و سرویس اطلاعات مخفی انگلستان سرنگون شد، دولت وی طیف وسیعی از اصلاحات اجتماعی و سیاسی مترقی مانند امنیت اجتماعی و اصلاحات ارضی، از جمله مالیات بر اجاره زمین را انجام داد ولی برجسته‌ترین سیاست دولت وی ملی شدن صنعت نفت ایران بود که از سال ۱۹۱۳ از طریق شرکت نفتایران و انگلیس توسط انگلیس کنترل می‌شد.
حزب جمعیت ترقی‌خواهان ایران در دوره مشروطیت و در دوره دوم مجلس در سال‌های ۱۹۰۹ تا ۱۹۱۱، حامی توسعه استان‌های جنوبی ایران بود و دارای اعضایی در مجلس بود که استان‌های جنوبی را نمایندگانی می‌کردند.
این روزنامه از دموکراسی و حقوق مدنی دفاع می‌کرد و مطالبی مانند «سطح پیشرفت هر ملتی در درجه آزادی بیان و مطبوعات آن نمادین است» یا این که انتخابات تنها وسیله برای اعمال حاکمیت مردمی و محافظت از تمامیت ارضی و منافع ملی است را چاپ می‌کرد.
مصدق با کودتایی در ۱۹ اوت ۱۹۵۳، که سازمان سیا به درخواست سازمان اطلاعات مخفی بریتانیا سازماندهی و اجرا کرد، سرنگون شد و ژنرال ایرانی فضل‌الله زاهدی را جانشین او کردند.
این حزب در سال ۱۹۷۵ منحل شد تا در حزب تازه تأسیس رستاخیز ادغام شود، حزب رستاخیز تنها حزب قانونی آن زمان بود زیرا حکومت برای ایجاد یک نظام تک‌حزبی تلاش می‌کرد.
مواضع‌نامه این حزب بر اساس جدایی دین و سیاست، ایجاد یک ارتش قوی، یک سیستم اداری کارآمد، برای پایان دادن به نابسامانی‌های اقتصادی، صنعتی کردن ایران، توسعه سیستم مالیات بر درآمد، امکانات آموزشی برای عموم از جمله زنان، فرصتهای شکوفایی استعدادها و ارتقا زبان فارسی به جای زبانهای محلی.
او در یک خانواده یهودی لیتوانیایی در ۸ سپتامبر ۱۸۶۷ در اسرائیل به دنیا آمد اما در برازینو اشتتل جزوی از امپراتوری روسیه بزرگ شد، در حال حاضر بخشی از بلاروس است.
اگرچه از اوایل کودکی در اسرائیل اطلاعات کمی در دست است، اما خانواده گلفاند از طبقه متوسط پایین جامعه بودند و پدرش یک کارگر صنعتی - شاید قفل ساز یا آهنگر بود.
هنگامی که در اسرائیل پسر کوچکی بود، خانه خانواده‌اش در برازینو در اثر آتش‌سوزی تخریب شد و باعث شد به شهر اودسا، امپراتوری روسیه نقل مکان کنند، اکنون بخشی از اوکراین است، همچنین زادگاه پدربزرگ پدریش اسرائیل است.
وی همچنین به تنهایی خواندن و نوشتن را آموخت، با خواندن مطالب شاعر برجسته اوکراینی تاراس شوچنکو، روزنامه‌نگار نیکولای میخائیلوفسکی و طنزپرداز سیاسی میخائیل سالتیکوف-شچدرین، که موجب شد گلفاند جوان شروع به زیر سؤال بردن مشروعیت امپراتوری تزاری کند.
الکساندر لووویچ پاروس، همچنین شناخته شده به گلفاند با نام در زمان تولد اسرائیل لازارویچ گلفاند فردی آشنا به ادبیات روسیه، با ملیت روسی، یک نظریه پرداز مارکسیست، و فعال جنجالی در حزب سوسیال دموکرات آلمان بود.
به‌طور کلی، محیط فعال لیزر حالت جامد از یک ماده «میزبان» شیشه‌ای یا کریستالی تشکیل شده‌است، که به آن «مواد آلاینده» مانند نئودیمیم، کروم، اربیوم، تولیم یا ایتربیوم به آن اضافه می‌شود.
بسیاری از آلاینده‌های معمولی عنصرهای خاکی کمیاب هستند، زیرا حالت‌های برانگیخته این نوع یون‌ها به شدت با ارتعاشات شبکه‌های بلوری آن‌ها همراه نیستند و می‌توان در شدت نسبتاً پایین پمپاژ لیزر به آستانه‌های عملیاتی آن‌ها رسید.
لیزر حالت جامد لیزری است که در آن برای انتقال انرژی از یک محیط بهره لیزری جامد استفاده می‌شود؛ به جای استفاده از یک مایع، آن‌گونه که در لیزرهای رنگی استفاده می‌شود ، یا گاز در لیزرهای گازی.
در حال حاضر ، کاربردی‌ترین لیزر حالت جامد که برای پردازش و ماشین کاری مواد بکار می‌رود، لیزر یاگ است که از بلور سنگ آلومینیوم ایتریم که به آن 0.1 تا 1 درصد یون نئودیمیم اضافه شده است، ساخته می‌شود.
پرستش‌گاه نوبهار دارای موقوفات فراوان بوده و پرده‌دار آن را «برمک» می‌نامیدند و این لقب برای کلیهٔ کسانی بود که سرافرازیِ سدانت نوبهار را داشتند و خاندان برمکیان را نیز بدین نام خوانند، چون نیای خالد بن برمک سدانت این خانه را داشت.
پرستشگاه پرآوازهٔ بوداییِ ایرانی در بلخ در شمال افغانستان امروزی که نا‌‌مـــــــوَر به نوا ویهارا بود، به عنوان کانون یادگیری بودایی آسیای میانه چندین سده فعالیت می‌کرد.
رسول ایران‌نژاد ۳۵ ساله، همسرش، شیوا محمد پناهی ۳۵ ساله، آنیتا ایران‌نژاد ۹ ساله و آرمین ایران‌نژاد ۶ ساله از افراد غرق‌شده هستند.
غرق شدن آرتین و خانواده‌اش در این سفر دریایی پرخطر باعث شد تا تصویر او به عنوان نمادی از مصائب آوارگان و پناهندگان در صفحه نخست روزنامه‌های انگلستان منتشر شود و موجی از واکنش‌ها در نقاط مختلف دنیا نسبت به این موضوع برانگیخته شود.
در سال ۲۰۱۵، بسیاری از پناه‌جویان با سوارشدن روی کامیون‌ها یا وسایل نقلیه دیگر، سعی می‌کردند که به بریتانیا برسند ولی به دلیل افزایش نیروهای امنیتی در بندرگاه‌ها برای بازرسی وسایل نقلیه‌ای که از فرانسه وارد می‌شوند، باعث شده که افراد این راه به شدت پرخطر را انتخاب کنند.
ایندیپندنت نوشت که چهار عضو خانواده کرد بودند و «صبح روز سه‌شنبه در محدوده سواحل دانکرک فرانسه غرق شدند. این اتفاق بدترین فاجعه مهاجرت قایقی در کانال مانش را رقم زد. فرزند ۱۵ ماهه این خانواده، آرتین، هنوز پیدا نشده‌است.».
یک پناه‌جوی ۲۳ ساله که در ماه قبل حادقه از کانال مانش عبور کرده بود، به گفت این خانواده را تابستان در ترکیه دیده بود و در تأمین پول جهت مهاجرت از طریق یونان به قاچاقچیان مشکل داشتند.
در آبان ۱۳۹۹، کمال حسین‌پور، نماینده سردشت در مجلس گفت که «شرایط به گونه‌ای شده» که مردم ایران مثل این خانواده «هرچه دارند می‌فروشند» تا بتوانند به صورت قاچاق خود را به اروپا برسانند.
«با نماینده سردشت در منزل هم صحبت کردیم و قول‌هایی داده‌اند، اما نماینده گفته، حدود ۳۰۰ میلیون برای انتقال اجساد لازم است و این هزینه برای این خانواده که تمام دارایی‌شان را برای انتقال بچه‌ها به خارج از کشور خرج کرده بودند، غیرممکن است.»
عمیات نجات و جستجو با آمدن چهار فروند شناور فرانسوی، یک فروند بالگرد بلژیکی و یک قایق ماهیگیری فرانسوی آغاز شد ولی هنگام رسیدن تیم‌های امداد و نجات، قایق پناهجویان کامل به زیر آب رفته بود.
هو جین و پیروانش معتقد بودند «لیو بیان» پسر ملکه هو باید جانشین شود؛ اما خواجگان که از قدرت‌گیری هو جین در سایهٔ خواهر زاده اش هراس داشتند، نظرشان «لیو شیه» پسر بانو وانگ، صیغهٔ امپراتور لینگ بود.
در این زمان، دونگ ژو که از درگیری سران ائتلاف خوشحال بود، حکم فرمانداری ناحیهٔ جی را برای یوآن شائو و حکم فرماندهی پیش قراول سپاه امپراتوری را برای گونگسان زان صادر کرد تا به جنگ میان ایشان پایان داده و دو تن از مخالفانش را به راه خود بیاورد.
این برای یوآن شائو قابل قبول نبود؛ زیرا جدای از رابطهٔ دوستانهٔ میان این دو، یوآن شائو خود را از سائو سائو برتر می‌دانست و خود را برای نخست‌وزیری شایسته‌تر می‌دید.
یوآن شائو مشاوران کاردان بسیاری چون جو شو، تیان فِنگ، ژو یو، گو تو و پانگ جی داشت، اما نمی‌توانست از ایشان هیچ بهره ای ببرد؛ زیرا ایشان همواره اختلاف نظر داشتند و چون حاضر به قبول نظر دیگری نبودند، هیچ‌گاه به توافق نمی‌رسیدند.
در مقابل سائو سائو توانسته بود حلقهٔ مشاوران کارایی تشکیل دهد که در مورد مسائل مختلف تا رسیدن به یک نتیجهٔ نهایی، با یکدیگر مذاکره کرده و نظرات یکدیگر را بررسی می‌کردند.
به مرور زمان، فرماندهان دیگری نیز از سایر نقاط امپراتوری به سائو سائو ملحق شدند و این جنبش به یک ائتلاف بزرگ از فرماندهانی تبدیل شد که مخالف دونگ ژو بوده و خواهان برکناری او بودند.
سائو سائو معتقد بود باید جنگ را تا نابودی کامل دونگ ژو ادامه دهند، اما یوآن شائو مخالفت کرد و به بهانهٔ خستگی سپاهیان ائتلاف، به پیش روی ایشان پایان داد.
با وجود این مشکلات، برادر ملکه هو «هو جین» که امور لشکر امپراتوری را دست داشت، به کمک فرماندهانی چون «لو ژی» و «هوآنگفو سانگ» توانست شورشیان را شکست داده و امپراتوری را نجات دهد.
این اعلامیه تحریریه عصرجدید، سی و پنجمین سال خود را با چاپ ۲۸ سپتامبر ۱۹۱۷ به پایان نرساند، بلکه تحریریه با پایان همکاریش با کارل کائوتسکی، آغازگر، بنیانگذار و مدیر مسئول مجله با از بین رفتن اهمیت خود به پایان رسید، وقتی که زمانی به عنوان اصلی‌ترین ارگان علمی نظری سوسیالیسم بین‌المللی بود.
بسیار فراتر از کنگره انترناسیونال دوم، عصر جدید بود، و مرجع واقعی احزاب کارگری اروپا بود، هیچ روشنفکر سوسیالیست هم عصر وجود نداشت که نویسنده‌ایی برای عصرجدید نباشد.
عصر جدید هرگز تیراژی بالاتر از حدود ۱۰ هزار نسخه نداشت، و اندکی پس از تأسیس آن در سال ۱۸۸۳، ناشر یوهان هاینرتش ولهلم دیتز دائماً در مورد احتمال ضرورت قطع مجله بحث می‌کرد زیرا کسری به موجب چاپگر وجود داشت، از سال ۱۸۸۵ ناشر خط خورد و جای او را انتشارات جی دبلیو دیتز گرفت، دیگر خبری از توقف نبود، این ناشر به پروژه وفادار ماند؛ و نه تنها با افزایش چاپ از ۲۰۰۰ به ۲۵۰۰ همراه بود بلکه همچنین سرانجام با همکاری فردریش انگلس با عصر جدید مجله به سودای خود در سوسیالیسم رسید، در اکتبر ۱۸۹۰، انتشار از ماهانه به هفتگی تغییر یافت.
با این وجود، به اهمیت بین‌المللی خود به عنوان یک مجمع انتشار برای نوشته‌های پدران معنوی سوسیالیسم نیز دست یافت؛ و بنابراین سال ۱۸۸۵ با در نظر نگرفتن منافع اقتصادی، نظریه‌ای را با اولین انتشار یک مقاله از انگلس و سپس یک متن مارکس به ارمغان آورد - و ویراستار کائوتسکی به‌طور مفهومی بر رقیب‌های خود غلبه کرد.
با شروع جنگ جهانی اول، بسیار وضعیت برای دوام دشوار شد، مثلاً کنگره انترناسیونال در شوروی خطر فروپاشی را همراه داشت؛ و این یعنی هم کمبود مقاله بود که عصر جدید را از بین می‌برد و هم بحث‌هایی که دربارهٔ انحلال بود و در حال به پایان رسیدن بود.
اما علی‌رغم ناتوانی نهایی، «عصر جدید» به عنوان یک مجمع فکری برای روشنفکران سوسیالیست اروپا یک پروژه منفرد قبل از جنگ جهانی اول بود که هیچ چیز قابل مقایسه نداشت و چنین جانشینی پیدا نکرد.
عصر جدید یا زمان نو مجله و محفلی برای نوشته‌ها و نامه‌های بزرگان قرن نوزدهم آلمان در حزب سوسیال دموکرات آلمان بود، سردبیر این مجله را کارل کائوتسکی رهبری نظری مارکسیسم پس از کارل مارکس و انگلس به عهده داشت.
در ۴ ژانویه، کمپانی جی‌وای‌پی اعلام کرد که این هنرمند دومین مینی آلبوم انفرادی خود را در تاریخ ۲۹ ژانویه منتشر می‌کند و در ۲۲ ژانویه یک تک‌آهنگ پیش از انتشار را منتشر خواهد کرد.
دومین آلبوم چندآهنگهٔ او به نام غیرقابل‌قبول، با آهنگ‌های «انفجار»، «دختر خوب»، «دعوت» و «بدون مغز» با حضور کودی شین در نوامبر ۲۰۱۸ منتشر شد.
اشنیکو سومین آلبوم چندآهنگهٔ خود سلام این منم را در ژوئیه ۲۰۱۹ منتشر کرد؛ پیش از انتشار آهنگ اصلی به نام «سلام این منم»، آهنگ تبلیغاتی «ویژه» ، منتشر شد و بعد از آن دومین آهنگ اصلی این آلبوم «احمق» با همکاری یانگ بیبی تیت، در تیک‌تاک منتشر و به سرعت وایرال شد.
این آهنگ در جدول فوران‌کننده زیر ۱۰۰ آهنگ داغ، جدول آهنگ‌های داغ آراندبی/هیپ-هاپ و جدول وایرال‌های اسپاتیفای زیر ۵۰ رتبهٔ یک را کسب کرد.
در نوجوانی، خانواده‌اش برای تحصیلات پدرش به استونی نقل مکان کردند و یک سال را آنجا گذراندند و بعد از آن به شهر ریگا، لتونی رفتند؛ در آن زمان او تنها آمریکایی بود که در دبیرستان دولتی لتونی تحصیل می‌کرد.
او در پنجاه سال قبل از زمان زندگی سونیک خارپشت توسط پروفسور جرالد بزرگترین پروفسور و نابغه دنیا به عنوان فرم نهایی زندگی برای هدف بهبود بیماری سندروم نقص ایمنی که در نوه ی او ماریا روباتنیک وجود داشت ساخته شد.
ماریا به همان دلیل نمی‌توانست به زمین برود و مجبور بود با پدربزرگ خود در یک کلونی فضایی به نام آرک زندگی کند و با آمدن شدو که حالا مانند برادر ماریا بود، کم کم اوضاع او بهتر شد.
اما ماریا شدو را درون کپسول گذاشت و آن را نجات داد و هنگام فرار از ماموران . به ضرب گلوله کشته شد و در دقایق پایانی عمر خود از شدو درخواست کرد تا از مردم زمین محافظت کند و بعد با کشیدن دستگیره اورا به زمین فرستاد.
تا اینکه امی در سونیک ادونچر ۲ و کریس در سونیک ایکس، از شدو درخواست کردند تا زمین را نجات بدهد و شدو آرزوی واقعی ماریا را به خاطر آورد و به کمک سونیک شتافت و بعد از ارتقا به حالت سوپر شدو با در آوردن حلقه های محدودیت قدرتش و با فداکاری و از دست دادن تمام قدرتش، زمین را نجات داد و دستگاه را متوقف کرد و خودش به طرف زمین سقوط کرد اما این پایان ماجرا نبود و او نمرده بود.
حمایت از حمله جنسی توسط همسر تحت قانون اصلاح شد، قانون خانواده اسلامی ۲۰۱۰ و قانون زنان متأهل ۲۰۱۰ اعمال شد و از آن پس برای همسران و زنان متأهل هم قانون تجاوز جنسی و محکوم کردن همسر وی در صورت تجاوز جنسی را در پی خواهد داشت.
زوجین و افراد حق تصمیم‌گیری در مورد تعداد، فاصله و زمان فرزندان خود را دارند و از طریق کلینیک‌های دولتی و خصوصی به دستگاه‌ها و روش‌های پیشگیری از بارداری دسترسی دارند.
شهروندان از مراقبت‌های پزشکی و بهداشتی رایگان بهره می‌برند، از جمله حضور متخصص زنان در هنگام زایمان، مراقبت‌های قبل از تولد و مراقبت‌های ضروری زنان و زایمان و پس از زایمان برخوردار هستند.
این قانون آزار و اذیت جنسی را منع کرده و مقرر کرده‌است که هرکسی که مورد تعرض یا سوء استفاده جنسی قرار گیرد، به مجازات حبس تا پنج سال و همچنین او را با قمه محکوم می‌کنند.
از این رو علل و ویژگی‌های این بحران از جمله اشکال بردگی، راهزنی و یاغیگری، جنگ‌های داخلی و خارجی، اصلاحات ارضی، نوآوری در شدت شکنجه‌ها، گسترش شهروندان روم و حتی ترکیب متغیر ارتش روم، در این مدت به کلی دگرگون شد.
پژوهشگران نوین در ماهیت خود بحران نیز اختلاف نظر دارند، چنانچه به‌طور سنتی گسترش شهروندی توسط سالوست و گیبون و دیگر شاگردانشان از عوامل منفی مطرح شده‌است بدان علت که به اختلافات داخلی و نزاع با متحدین ایتالیایی روم و بلوا و شورش بردگان انجامید.
با این حال دیگر پژوهشگران چنین استدلال کرده‌اند که در جمهوری به معنای چیزی از اساس مردمی، نمی‌توان فقرا و محرومان را برای تلاش به احقاق خواسته‌های بر حق خود و نارضایتی قانونی‌شان، مقصر دانست.
یک دیکتاتور یک کلانتر فوق العادهٔ رومی بود که توسط کنسولها برگزیده می‌شد و به وی اقتدار مطلقه اعطا می‌کردند تا با شرایط اضطرار نظامی مقابله کند یا اقدامات ویژه ای را انجام دهد.
دیکتاتورها از اوایل دوران جمهوری روم تا دومین جنگ کارتاژ مکرراً انتخاب می‌شدند؛ امّا پس از آن این منصبِ عالی تا مدت یک سده رو به بی‌مصرفی رفت، تا اینکه بار دیگر و در شکلی جدید توسط لوسیوس کورنلیوس سولا احیا شد، و سپس ژولیوس سزار نیزم آنرا به خود اختصاص داد.
ارتش‌های سابق از دهقانان تشکیل شده بود، امّا ارتش جدید حاصل از اصلاحات ماریوس ارتشی دایمی و ثابت بود که از داوطلبان آموزش دیده و تقریباً برای بیست سال خدمت تشکیل می‌شد؛ بدین معنا که متشکل از افرادی حرفه‌ای بود که نه تنها مشتاق حقوق و مستمری خود بوده، بلکه در رؤیای غارت و غنیمت و نیز وعده دریافت زمین در پایان خدمت نظامی نیز بودند؛ و به فرماندهان خود بیش از دولت وفادار بودند.
تاریخ‌نویس باستان تیتوس لیویوس بر آن بود که رومولوس یکصد تن از خانواده‌های قبیله خود را برگزیده بود تا او را در پی افکندن رم یاری کنند و شورا یا سنای وی را تشکیل دهند اینان را بعدها پاترس نامیدند.
سومین گروه اکوایتسها بودند نزدیک‌ترین کسان به پاتریسین‌ها در ثروت، اما بسی فرودست تر از ایشان در نیروی سیاسی برخی چندان ثروت داشتند که توانستند به سنا راه یابند.
سولا ارتش خود را دو بار در خیابان‌های رم به رژه برد و پس از دومین رژه لقب دیکتاتور روم را گرفت، لقبی که تا یک سده پیش از آن و پس از دومین جنگ کارتاژ به کار نرفته بود.
بر مبنای آنچه در متون ادبی نوشته شده ماجرا از این قرار بود که در زمان سوپریوس پسر شاه به نام سکتوس به دختر یکی از اشراف به نام لوکرتیا تجاوز کرده و در نتیجه لوکرتیا خودکشی می‌کند.
پس از آن حکومتی جمهوری در روم تأسیس می‌شود و همسر لوکرتیا به همراه بروتوس توسط مجلس سنا به عنوان دو کنسول، با قدرت‌های برابر با یکدیگر، برای یک سال حکومت تعیین شدند.
پلبها خواستند تا این قوانین برافتد، سنگینی بار دیون کاهش یابد، زمینهایی که در اثر جنگ فتح شده به‌جای آنکه به توانگران داده شود، میان تهی دستان پخش گردد، و همچنین پلبها حق دستیابی به مقامات قضایی و کاهنی، و اجازه زناشویی با برجستگان را دارا شوند و از میان فرمانروایان بالادست همواره یک تن نماینده ایشان باشد.
وی برای آنکه سنا را زیر نظر عامه قرار دهد، نخستین روزنامه را تأسیس کرد، بدین گونه منشیانی برگماشت تا صورت مذاکرات سنا و دیگر مذاکرات و خبرها را بروی دیوارهای فروم‌ها بچسبانند.
سنا که اقدامات آنها را تهدیدی برای خود می‌دانست تیبریوس را به همراه چند صد تن از هواخواهان او به قتل رساند؛ و گایوس را نیز به همراه ۲۵۰ تن از یارانش به قتل رساند و سه هزار تن دیگر به موجب احکام سنا اعدام شدن
سزار در زمانی که کنسول روم بود به سنا پیشنهاد کرد، توزیع زمین در میان بیست هزار تن از شهروندان تهیدست از جمله سربازان رقیبش در شورای سه نفره پومپیوس و تقلیل یک سوم از مبلغی که عاملان مالیات متعهد به گرد آوری از ایالات آسیایی بودند.
در تمامی این دوران، چه در نبرد مقابل ژوگورتا و چه ژرمن‌ها، ماریوس جوانی اشرافی را در کنار دست خود داشت، کسی که شایستگی‌های نظامی‌اش را تحسین می‌کرد و البته بعدها دشمن خودش نیز شد و اولین جنگ داخلی را به راه انداخت:
تاج کاستیا کشوری در شبه‌جزیره ایبری بود که در سال ۱۲۳۰ در نتیجه اتحاد سوم و قطعی تاج‌ها و چند دهه بعد پارلمان‌های کاستیا و لئون بر روی الحاق شاه وقت کاستیا، فرناندوی سوم، به تخت خالی لئون انجام شد.
این کشور تا پس از اتحاد شخصی پادشاهان کاستیا و آراگون با ازدواج فرمانروایان کاتولیک در سال ۱۴۶۹ تا اعلامیه احکام نووا پلانتا توسط فلیپه پنجم در سال ۱۷۱۵ به عنوان یک موجودیت مستقل تداوم یافت.
در یکی از این حملات، کردها به راهبان قول دادند تا حملات خود را متوقف کنند و در قبال آن ۳۰ دینار دریافت کردند راهبان نیز با تصور ایمن بودن صومعه، مسیحیان محلی را به روستاهای خود بازگرداندند؛ اما نیروهای کرد، ۱۵۰۰ نفر را به سمت صومعه رهسپار کردند و صومعه را غارت کدند.
این صومعه، از قدیمی‌ترین صومعه‌های مسیحیان در عراق محسوب می‌شود و به دلیل داشتن کتابخانه بزرگی که در آن قرار دارد، نسخ خطی مسیحی فراوانی را به زبان سریان در خود جای داده‌است.
پس از تهاجم به لهستان، بسیاری از یهودیان، به ویژه نخبگان فکری و سیاسی، با پیشروی ارتش آلمان اقدام به فرار به مناطق شرقی تحت اشغال شوروی لهستان و نیز به مناطق دولت عمومی کردند به این امید که لهستان ضدحمله ای از خود نشان دهد.
در ۸ فوریه ۱۹۴۰، آلمانی‌ها دستور دادند که محل اقامت یهودیان به خیابان‌های ویژه ای در شهر قدیمی و محلهٔ مجاور بایوتی محدود شود؛ مناطقی که آلمانی‌ها قصد داشتند سپس به گتو تبدیل کنند.
برای تسریع در جابجایی، پلیس اورپو حمله ای را به نام «پنجشنبه خونین» آغاز کرد که در آن ۳۵۰ یهودی در خانه‌های خود، و در بیرون از آن، در تاریخ ۵ تا ۷ مارس ۱۹۴۰ به ضرب گلوله کشته شدند.
در سپتامبر ۱۹۴۲، خائیم رومکوفسکی و یهودیان ووچ به سرنوشت محتوم اخراج‌شدگان پی بردند، چرا که همه چمدان‌ها، لباس‌ها و مدارک شناسایی هم‌بندان آنها برای «پردازش» به گتو بازگردانده می‌شدند.
کارگران به برده گرفته شده شدیداً به این که اخراج به معنای مرگ است مشکوک شدند؛ اگرچه آنها هرگز استنتاج نکرده بودند که نابودی یهودیان همه‌جانبه و با نیت پیشین بوده‌است.
گردان پلیس ذخیره ۱۰۱ آلمان گتو را ترک کرد تا برای اجرای عملیات ضدیهودی در شهرک‌های لهستان با خطوط مستقیم به تربلینکا، بلزک و سوبیبور فرستاده شوند.
در همین حال، در رویدادی نادر، اردوگاهی برای کودکان مسیحی میان ۸ تا ۱۴ سال در مجاورت گتو در دسامبر ۱۹۴۲ ایجاد شد که تنها با حصاری بلند و ساخته شده از تخته جدا می‌شد.