polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
در مقایسه با فرآیند ، فرآیند مگنترم سرعت بیشتری در انجام واکنش ، شارژ کوره، و تخلیه دارد اما به دلیل صرف انرژی بیشتر و دمای کاری بالاتر صرفه اقتصادی و کنترل پذیری کمتری دارد و به همین علت از سال ۲۰۰۵ به بعد بطور کامل از صنعت تولید منیزیم کنار گذاشته شده و مورد استفاده قرار نمی‌گیرد.
تقریباً در هفته دوازدهم، جنین قادر است با انگشتان پا لگد بزند و آن‌ها را حلقه کند و ممکن است پاهایش را بگیرد یا با ناخن‌های خود به دیواره رحم چنگ بزند یا آن را بخاراند.
از حدود هفته ۱۲، دیافراگم توراسیک به سمت بالا و پایین حرکت می‌کند و مثل این است که جنین در حال نفس کشیدن است، اما این حرکت حدود هفته ۱۶ از بین می‌رود و تا سه‌ماهه سوم خبری از آن نیست.
زنانی که قبلاً زایمان کرده‌اند، عضلات رحم آرام تری دارند که در نتیجه نسبت به حرکت جنین حساسیت بیشتری خواهند داشت و برای آن‌ها حرکت جنین گاهی اوقات از هفته ۱۴ احساس می‌شود.
با این حال، نگرانی از خشونت جنسی آنارشیست‌هایی مانند بنجامین تاکر را درگیر کرد؛ او با قوانین سن رضایت مخالفت می‌کرد و معتقد بود این امر به نفع مردان درنده تمام می‌شود.
مدافعان عشق آزاد مخالف ازدواج بوده و آن را راهی برای تحمیل اقتدار مردان بر زنان می‌دانستند؛ بیشتر به این دلیل که قانون ازدواج قدرت مردان را بسیار مورد پسند قرار می‌داد.
پیتر مارشال اظهار داشت که «آنارشیسم عمومی از لیبرالیسم به سوسیالیسم نزدیکتر است آنارشیسم خود را عمدتاً در اردوگاه سوسیالیست می‌یابد، اما در لیبرالیسم نیز حاشیه‌هایی دارد. نمی‌توان آن را به سوسیالیسم تقلیل داد و بهتر است به عنوان یک آموزه مجزا و متمایز دیده شود.» به گفتهٔ جرمی جنینگز، «نمی توان نتیجه گرفت که این عقاید»، در اشاره به آنارکو-سرمایه‌داری، «فقط بر اساس سوءتفاهم در مورد آنارشیسم توصیف می‌شود.» جنینگز اضافه می‌کند که «آنارشیسم به معنای آزادی بی‌بند و بار فردی نیست ، بلکه همان‌طور که قبلاً نیز دیدیم، برای گسترش فردیت و جامعه است.
» نیکولاس والتر نوشت که «آنارشیسم از نظر تاریخی و ایدئولوژیک از لیبرالیسم و سوسیالیسم ناشی می‌شود. به یک معنا، آنارشیست‌ها همیشه لیبرال و سوسیالیست باقی می‌مانند و هر زمان که آنچه خوب است را رد می‌کنند به خود آنارشیسم خیانت می‌کنند. ما لیبرال هستیم اما بیشتر از آن، و سوسیالیستیم اما بیشتر از آن.» میشائیل نیومن آنارشیسم را به عنوان یکی از سنت‌های سوسیالیست می‌داند، به خصوص سوسیالیستی‌تر از آنچه پرودون و میخائیل باکونین بودند.
میخائیل باکونین با اقتباس از متوالیسم، آنارشیسم جمعی را بنیان نهاد و وارد انجمن بین‌المللی کارگران شد؛ این اتحادیهٔ طبقهٔ کارگران بعداً به عنوان انترناسیونال اول شناخته شد و در سال ۱۸۶۴ برای متحد کردن جریانات مختلف انقلابی شکل گرفته بود.
پس از سرکوب کمون پاریس، تجزیهٔ جنبش سوسیالیستی فرانسه به بسیاری از گروه‌ها و اعدام و تبعید کیفری بسیاری از کمونارها به مستعمرات، موجب افزایش حامیان نظریات و اعمال سیاسی فردگرایانه شد.
در حالی که اصطلاح لیبرترین عمدتاً مترادف با آنارشیسم بوده‌است، معنای آن در دهه‌های اخیر دگرگون شده؛ زیرا به صورت گسترده‌تری گروه‌های ایدئولوژیک متفاوت، از جمله چپ نو و مارکسیست‌های لیبرترین (که خود را از سوسیالیست‌های اقتدارگرا یا حزب ونگارد جدا می‌دانند) و همچنین لیبرال‌های افراطی از این لفظ برای توصیف خود استفاده کرده‌اند.
آنارشیست‌های جمع‌گرا از مالکیت جمعی بر ابزارهای تولید حمایت می‌کنند، که نظریه‌ای است که بر پایهٔ انقلاب خشونت‌آمیز حاصل خواهد شد و در آن به کارگران بر اساس زمان کارشان حقوق پرداخت می‌شود، نه این که کالاها بر اساس نیازشان، همچون روش کمونیسم، توزیع شود.
آنارشیسم جمع‌گرا دوشادوش مارکسیسم پدید آمد؛ اما علی‌رغم این که مارکسیست‌ها اعلام می‌کردند هدفشان در نهایت یک جامعه بی‌حکومت جمع‌گراست، آنارشیست‌های جمع‌گرا دیکتاتوری پرولتاریا را رد کرد.
در حالی که مخالفت با دولت در اندیشه آنارشیسم امری اساسی است، تعریف آنارشیسم کار ساده‌ای نیست، زیرا بحث‌های زیادی در این باره در میان محققان و آنارشیست‌ها وجود دارد و جریان‌های مختلف آنارشیسم را کمی متفاوت تعریف می‌کنند.
از این رو، ممکن است درست باشد، اگر بگوییم آنارشیسم مجموعه‌ای از فلسفه‌های سیاسی مخالف اقتدار و سازمان سلسله مراتبی است که در انجام کلیه روابط انسانی رأی به وجود جامعه‌ای مبتنی بر تمرکززدایی، آزادی و انجمن‌های داوطلبانه می‌دهد.
با این وجود، عناصر اصلی تعریف آنارشیسم شامل اراده برای ایجاد جامعه‌ای بدون اجبار و طرد دستگاه‌های دولتی است، و این اعتقاد که طبیعت انسان به انسان اجازه می‌دهد در چنین جامعه بدون اجباری حاضر باشد، یا به سمت آن نیل کند و در مورد چگونگی اقدام برای دستیابی به آرمان‌های آنارشی پیشنهاد دهد.
این می‌تواند به شکل برهم زدن و اعتراض به سلسله‌مراتب ناعادلانه بروز یابد، یا به شکل خودمدیریتی زندگی خودشان از طریق ایجاد ضد نهادهایی مانند کمون‌ها و مجموعه‌های غیر سلسله‌مراتبی باشد.
این جنبش که کم و بیش مبتنی بر افقی‌گرایی است، گرچه صریحاً آنارشیست نیست، اما برای استقلال شخصی و مشارکت در فعالیت‌های توده‌ای مانند اعتصاب و تظاهرات ارزش قائل است.
در مقابل آنارشیسم با آ بزرگ دوران کلاسیک، اصطلاح تازهٔ آنارشیسم با آ کوچک ساخته شده که نشان‌گر عدم تمایل پیروانش به مبنا قرار دادن افکار و اقدامات آنارشیسم دورهٔ کلاسیک و عدم مراجعه به آنارشیست‌های کلاسیک مانند پیتر کروپوتکین و پیر ژوزف پرودون است.
بیشتر اقتصاد و فلسفه حقوقی آن منعکس‌کننده تفسیرهای ضد استبدادی، ضد حکومتی، لیبرترین و رادیکال نزدیک به جناح سیاسی چپ و سوسیالیسم است مانند جمع‌گرایی، کمونیسم، فردگرایی، متوالیسم و سندیکالیسم و از جمله سایر نظریات سوسیال-لیبرترین دیگر.
از آنجا که آنارشیسم یک مجموعه دکترین ثابت از یک جهان‌بینی خاص را ارائه نمی‌دهد، بسیاری از انواع و سنت‌های گوناگون آنارشیست وجود دارد و انواع آنارشی به‌طور گسترده‌ای از هم جدا هستند.
در یک واکنش علیه فرقه‌گرایی، فراخوانی برای مدارا و وحدت بین آنارشیست‌ها، اولین‌بار در سال ۱۸۸۹ توسط فرناندو تاریدا دل مارمول، در پاسخ به بحث‌های تلخ نظریه آنارشیست در آن زمان، پذیرفته شد.
علی‌رغم تمایزها، مکتب‌های مختلف آنارشیستی به عنوان نهادهای متمایز دیده نمی‌شوند، بلکه به عنوان گرایش‌هایی در هم آمیخته و مجموعه‌ای از اصول یکسان، مانند خودمختاری فردی و محلی، کمک‌های تعاونی، سازماندهی شبکه، دموکراسی همگانی، اختیارات و تمرکززدایی شناخته می‌شود.
بسیاری از انقلابیون قرن ۱۹ مانند ویلیام گادوین و ویلهلم وایتلینگ که به ترویج آموزه‌های آنارشیستی در نسل بعدی کمک کردند، خودشان و عقایدشان را با نام آنارشیست یا آنارشیسم توصیف نمی‌کردند.
با این حال، تبلیغات مذکور همچنین باعث شده‌است که دانشمندان بیشتری در زمینه‌هایی همچون مردم‌شناسی و تاریخ، به جنبش آنارشیستی بپردازند؛ گرچه آنارشیسم معاصر اقدام عملی را بر تئوری آکادمیک ترجیح می‌دهد.
علی‌رغم آن که نظریه‌پردازان و فعالان «پیکره‌ای نسبتاً پایدار از اصول آنارشیست» را توصیف کرده‌اند، در مورد این که کدام یک از اصول بنیادی‌تر هستند، اتفاق نظر وجود ندارد و مفسران «آنارشیسم‌های» متعدد را توصیف می‌کنند، که در آن اصولی مشترک میان مکتب‌های آنارشیسم برقرارست، در حالی که هر گروه اولویت‌های متفاوتی را در این اصول سرلوحه قرار داده.
بسیاری از کارگران و فعالان با دیدن پیروزی‌های بلشویک‌ها در انقلاب اکتبر و جنگ داخلی روسیه، به احزاب کمونیست گرایش یافتند و در ازای تضعیف آنارشیسم و سایر جنبش‌های سوسیالیستی، کمونیست شوروی تقویت شد.
در فرانسه و ایالات متحده، اعضای جنبش‌های مهم سندیکالیستی مانند کنفدراسیون عمومی کار و کارگران صنعتی جهان سازمان‌های خود را ترک کرده و به انترناسیونال کمونیست پیوستند.
در سال ۱۹۰۱، آنارشیست و آزاداندیش کاتالان، فرانسیسکو فرر، اسکولا مدرنا را در بارسلونا تأسیس کرد و آن را مخالف با سیستم آموزش و پرورش موجود، که بیشتر مطالبش توسط کلیسای کاتولیک دیکته می‌شد، دانست.
لئو تولستوی، آنارشیست مسیحی، که مقالهٔ آموزش و فرهنگ را منتشر کرد، مکتبی مشابه را تأسیس کرد با این اصل بنیادین که «برای تأثیر گذاری آموزش باید آزاد باشد».
از آنجا که آنارشیسم فلسفه‌ای است که بسیاری از نگرش‌ها، گرایش‌ها و تفکرات مختلف را در بر می‌گیرد، اختلاف نظر در مورد ارزش‌های معنوی، ایدئولوژیک و تاکتیک‌ها معمول است.
این تنوع منجر به استفادهٔ بسیار متفاوت از اصطلاحات یکسان، در میان سنت‌های مختلف آنارشیست شده‌است، که باعث ایجاد نگرانی‌هایی در تعاریف موجود در نظریه آنارشیست شده‌است.
پدیده‌هایی مانند تمدن، فناوری و روند دموکراتیک ممکن است در بعضی از گرایش‌های آنارشیستی به شدت مورد انتقاد قرار گرفته و به‌طور همزمان در برخی دیگر مورد ستایش قرار گیرند.
آنارکو-کمونیسم نظریه‌ای زیرشاخهٔ آنارشیسم است که در آن از یک جامعهٔ کمونیستی با مالکیت مشترک بر ابزار تولید، دموکراسی مستقیم و یک شبکه افقی از انجمن‌های داوطلبانه، شوراهای کارگری و تعاونی‌های کارگری، با تولید و مصرف بر اساس اصل «هر کس به قدر توانایی‌اش، هر کس به قدر نیازش»، حمایت می‌شود.
آنارکو-سندیکالیسم شاخه‌ای از آنارشیسم است که سندیکاهای کار را به عنوان یک نیروی بالقوه برای تحول اجتماعی انقلابی در نظر دارند و خواستار جامعه‌ای جدید هستند که به صورت دموکراتیک، توسط کارگران اداره شود و جایگزین سرمایه‌داری و دولت گردد.
با وجود این مبحث در سوسیالیسم و اعتقاد بر چندحزبی بودن کشور در فلسفه جنبش سوسیالیسم، در بعضی مواقع در نگاه برخی نظریه‌پردازان به دلیل تندرویی، کمونیسم با سوسیالیسم یکی شمرده می‌شود، و این تفکر ریشه دارد که اربابان سوسیالیست، همان کمونیست‌ها هستند.
جریان فردگرایانه بر آزادی منفی، در مخالفت با محدودیت‌های فردی، تأکید می‌کند؛ در حالی که جریان جمع‌گرا بر آزادی مثبت، با هدف دستیابی به پتانسیل آزاد جامعه از طریق برابری و مالکیت اجتماعی، تأکید دارد.
آنارشیست‌ها هنوز هم از اعتصابات پشتیبانی می‌کنند؛ به ویژه اعتصابات گربه‌های وحشی، زیرا این اعتصابات بدون رهبر است و توسط یک سندیکای متمرکز برگزار نمی‌شود.
از مهم‌ترین ایده‌های آنارشیستی در حال حاضر، زاپاتیست‌ها در مکزیک و فدراسیون دموکراتیک شمال سوریه، که معمولاً به نام روژاوا یا کردستان سوریه شناخته می‌شود، هستند که به صورت دفاکتو مناطقی را در کنترل خود دارند.
در طی حوادث مهمی مانند اعتراضات و هنگام اشغال اماکن، آن‌ها معمولاً مناطق خودمختار موقت را اداره می‌کنند، فضاهایی که هنر، شعر و سورئالیسم در آن‌ها آمیخته شده و مکان ایدئال آنارشیست‌ها را به نمایش می‌گذارد.
در این دوره آنارشیسم در سایر جنبش‌های ضدسرمایه‌داری و دولت، مانند جنبش‌های ضد هسته‌ای، محیط زیستی و صلح‌طلب، پادفرهنگ‌های دهه ۱۹۶۰ و چپ نو رسوخ کرد.
آن‌ها نه تنها مانند آنچه در اسپانیا و اوکراین رخ داد، با نیروهای مسلح دولتی مقابله کردند، بلکه برخی از آن‌ها تروریسم را نیز به عنوان تبلیغات عملی به کار گرفتند.
آنارشیست‌ها به‌طور کلی علیه اقتدار زورگو در همه اشکالش هم‌نظرند؛ یعنی با «همهٔ اشکال حکومت متمرکز و سلسله‌مراتبی ، سیستم‌های طبقه‌بندی اقتصادی (به عنوان مثال، سرمایه‌داری، بلشویسم، فئودالیسم، برده‌داری و غیره»، ادیان خودکامه «به عنوان مثال، اسلام بنیادگرا، کاتولیک رومی و غیره»، مردسالاری، دگرجنسگرایی، برتری سفید و امپریالیسم، مخالفند.
فراتر از جناح‌های خاص جنبش‌های آنارشیستی که آنارشیسم سیاسی را تشکیل می‌دهند، آنارشیسم فلسفی است؛ که معتقد است دولت فاقد مشروعیت اخلاقی است، بدون آن که ضرورت انقلاب را برای از بین بردن آن لزوماً بپذیرد.
بنا بر مؤلفه‌ای که خصوصاً در آنارشیسم فردگرا به آن توجه می‌شود، آنارشیسم فلسفی ممکن است وجود یک دولت حداقلی را تحمل کند، اما معتقد است که شهروندان، وقتی که خواست دولت با استقلال فردیشان مغایرت داشته باشد، هیچ تعهد و الزام اخلاقی برای اطاعت از فرمان دولت ندارند.
تأکید آنارشیسم بر ضدسرمایه‌داری، برابری‌خواهی و گسترش جامعه و فردیت، آن را از آنارکو-سرمایه‌داری و انواع دیگر لیبرالیسم‌های اقتصادی متمایز می‌کند.
تاریخ آنارشیسم به دوران ماقبل تاریخ برمی‌گردد، زمانی که برخی از انسان‌ها مدت‌ها قبل از تأسیس دولت‌ها، قلمروها یا امپراتوری‌های رسمی در جوامع آنارشیستی اولیه زندگی می‌کردند.
در واکنش به شورش ارتش، و با الهام از آنارشیسم، یک جنبش دهقانی و کارگری که توسط شبه‌نظامیان مسلح پشتیبانی می‌شد، کنترل شهر بارسلون و مناطق وسیعی از روستاهای اسپانیا را به دست گرفت، جایی که آن‌ها زمین را به صورت اشتراکی زیر کشت بردند.
اتحاد جماهیر شوروی در ابتدای جنگ کمک‌های محدودی انجام داد؛ اما نهایتاً جنگ ناگواری میان آنارشیست‌ها و کمونیست‌ها درگرفت زیرا در مجموعه‌ای از رویدادها به نام روزهای مه، ژوزف استالین سعی در کنترل جمهوری‌خواهان داشت.
از اولین جریان‌های آنارشیستی در قرن ۱۸، حمایت ویلیام گادوین از آنارشیسم فلسفی که در انگلیس مشروعیت‌بخشی اخلاقی به دولت را نکوهش نمود، ماکس استیرنر که راه را برای فردگرایی هموار کرد و پیر ژوزف پرودون که نظریه متوالیسم را در فرانسه مطرح نمود، می‌توان نام برد.
در آخرین دهه‌های قرن بیستم، آنارشیست‌ها و فمینیست‌ها از حقوق و استقلال زنان، همجنس‌گرایان، کوئیرها و سایر گروه‌های حاشیه‌ای حمایت می‌کردند و برخی از اندیشمندان فمینیست ادغام دو جریان را مطرح ساختند.
از یک طرف، آنارکو-صلح‌طلبان به وحدت وسیله و اهداف اشاره می‌کنند، از طرف دیگر، گروه‌های دیگر آنارشیست از اقدامات عملی طرفداری می‌کنند، تاکتیکی که می‌تواند شامل اقدامات خرابکارانه یا حتی اقدامات تروریستی شود.
این نگرش یک قرن پیش کاملاً برجسته بود، وقتی برخی از آنارشیست‌ها دولت را به عنوان یک ستمگر معرفی کرده و معتقد بودند که مردم حق دارند از هر طریق ممکن با ظلم آن مخالفت کنند.
در عصر حاضر، آنارشیست ایتالیایی، آلفردو بونانو، با طرفداری از آنارشیسم شورشی و رد تاکتیک عدم خشونتی که از اواخر قرن نوزدهم توسط کروپوتکین و سایر آنارشیست‌های برجستهٔ پس از آن اتخاذ شده‌بود، بحث در مورد خشونت را دوباره راه انداخت.
بونانو و گروه فرانسوی کمیته نامرئی خواستار افزایش گروه‌های وابسته غیررسمی کوچک هستند، به گونه‌ای که هر یک از گروه‌ها مسئول اقدامات خود باشد، اما با هم کار کنند تا با استفاده از خرابکاری و سایر ابزارهای خشونت‌آمیز علیه دولت، سرمایه‌داری و سایر دشمنان، ستم را تقلیل دهند.
آنارشیسم با گلچین کردن، رو آوردن به منابع پیشین و ترکیب و تلفیق‌گرایی آنان، بسیاری از فلسفه‌ها و جنبش‌ها را به وجود آورد و موجب ترکیب مفاهیم مختلف برای ایجاد رویکردهای فلسفی جدید شد.
روش‌های آنارشیست‌ها انواع گوناگونی دارد، اما به‌طور کلی، آن‌ها دو هدف عمده را در پیش می‌گیرند؛ یکی مخالفت با هستهٔ قدرت و دیگری ترویج اخلاق آنارشیستی و انعکاس دیدگاه آنارشیستی در جامعه، وحدت ابزار و معرفی اهداف.
می‌توان طبقه‌بندی گسترده‌ای داشت؛ از یک سو گروهی با هدف از بین بردن دولت‌ها و نهادهای ستمگر به صورت انقلابی می‌کوشند و گروه دیگر با هدف تغییر تدریجی جامعه می‌زیند.
تاکتیک‌های تدریجی خشونت پرهیز هستند و خشونت را رد می‌کنند و با رویکردی آرام به اهداف آنارشیستی نیل می‌کنند، گرچه گاهی هم‌پوشانی قابل توجهی بین این دو تاکتیک وجود دارد.
روشی که این هکتیویست‌ها برای توسعه و توزیع کارشان انجام می‌دهد، شبیه ایده‌های آنارشیستی است، به ویژه هنگامی که صحبت از حفظ حریم خصوصی کاربران در برابر نظارت دولت است.
از دههٔ ۱۸۹۰ و آغاز آن در فرانسه، لیبرترینیسم اغلب به عنوان مترادف آنارشیسم مورد استفاده قرار می‌گرفته و استفاده از آن به عنوان هم‌معنی آنارشیسم، هنوز هم در خارج از ایالات متحده معمول است.
از سوی دیگر، برخی از واژهٔ لیبرتاریانیسم برای اشاره به فلسفهٔ بازار آزاد فردگرا استفاده می‌کنند و تنها در اشاره به آنارشیسم بازار آزاد به عنوان آنارشیسم لیبرترین استفاده می‌کنند.
با این حال، آنارشیست‌ها نه تنها با کارمندان دولتی درگیر می‌شوند، در مبارزه با فاشیست‌ها و نژادپرستان هم شرکت می‌کنند و اقدام ضد فاشیستی انجام می‌دهند و برای جلوگیری از تجمع‌های نفرت‌انگیز بسیج می‌شوند.
آموزش آنارشیستی عمدتاً بر این ایده استوار است که باید به حق کودک برای رشد آزاد و بدون دست‌کاری احترام گذاشته شود و عقلانیت کودکان را به نتیجه‌گیری‌های اخلاقی خوبی برساند.
فرر معتقد بود که تلقین اخلاقی ضروری است و به صراحت به دانش‌آموزان می‌آموخت که برابری، آزادی و عدالت اجتماعی در کنار سرمایه‌داری، همراه با سایر انتقادات به دولت و ملی‌گرایی، امکان‌پذیر نیست.
آنارشیسم فردگرا جوامع کوچک و در عین حال متنوعی از هنرمندان و روشنفکران بوهمی را در کشورهای مختلف به خود جذب کرد و قانون‌شکنان جوان آنارشیست را هم به قانون‌ستیزی و احیای فردیت رهنمود کرد.
نویسندگان آنارشیست، مانند ویلیام گادوین و ماکس اشتیرنر ، هم به آموزش دولتی و هم به آموزش خصوصی حمله کردند و آن را ابزاری می‌دانستند که طبقهٔ حاکم بتواند امتیازات خود را حفظ کند.
آنارشیست‌ها در اوایل قرن ۲۰ بیشتر بر اعتصابات و ستیزه‌جویی تمرکز داشتند، در حالی که آنارشیست‌های معاصر طیف وسیع‌تری از رویکردها را آزمایش می‌کنند.
برخی از ویژگی‌های گیم پلی نیز تحت تأثیر قرار گرفته‌است، مانند طراحی مجدد وب سایت‌های اتومبیل درون بازی، اضافه شدن دوربین هود وسیله نقلیه اول شخص در نسخه‌های پلی استیشن ۴ و ایکس باکس وان و همچنین امکان چرخش از طریق اهداف هنگام استفاده از قفل موشک‌ها، از جمله تغییرات جزئی دیگر.
این به روزرسانی همچنین شامل ماموریت‌های ارتباطی جدید، وسایل نقلیه و دی جی‌های زندگی واقعی سالومون، ، و است که می‌توان آنها را برای کار در کلوپ شبانه بازیکن استخدام کرد.
به روزرسانی ، که در ۱۱ دسامبر منتشر شد، وسایل نقلیه جدید نبرد و توانایی خرید یک گاراژ در را معرفی کرد، جایی که بازیکنان می‌توانند وسایل نقلیه قبلاً متعلق به خود را ذخیره و سفارشی کنند تا برای مسابقات مرگ جدید که بیشتر اضافه شده‌اند، مناسب تر باشد.
که در ۱۰ اکتبر منتشر شد، مجموعه جدیدی از ماموریت‌های داستانی ارائه شده توسط لامار، وسایل نقلیه جدید و ارتقا وسایل نقلیه، سلاح‌ها ، اقلام لباس و فروشگاه وسایل نقلیه بنیان موتور اصلی این شرکت را اضافه کرد.
هالووین سورپرایز، که در ۲۹ اکتبر منتشر شد، شامل دو وسیله نقلیه جدید با موضوع هالووین، چراغ قوه و ماسک و زیور آلات اضافی، به همراه حالت‌های دشمن با مضمون اسلشر بود.
به روزرسانی از ۱۰ فوریه آغاز شد و علاوه بر محتوای ارائه شده در به روزرسانی قبلی با موضوع روز ولنتاین، لباس‌های جدید، اتومبیل‌ها و حالت دشمن با مضمون زن و شوهر را به آن اضافه کرد.
به روزرسانی در ۱۳ ژوئن منتشر شد و پناهگاه قابل خریداری را به بازار عرضه کرد که بازیکنان می‌توانند آن را به امکانات، تحقیقات ذخیره‌سازی و تولید غیرقانونی تسلیحات تبدیل کنند.
این خودرو همچنین وسایل نقلیه جدیدی مانند نفربر زره‌پوش و ماشین‌های آفرود مسلح و مرکز عملیات موبایل را معرفی کرد که به بازیکنان این امکان را می‌دهد تا زرادخانه سلاح‌های خود را شخصی‌سازی کنند و مأموریت‌هایی را که باعث تخفیف بازیکن برای سایر وسایل نقلیه موجود در این بازی می‌شود، باز کنند.
به روزرسانی ویژه روز استقلال در ۱ ژوئیه به مناسبت روز استقلال ایالات متحده آمریکا منتشر شد و وسایل نقلیه، اسلحه و موارد سفارشی سازی با موضوع میهن دوستانه را برای مدت محدودی اضافه کرد.
در ۱۸ دسامبر، به روزرسانی منتشر شد و دو سلاح جدید، چهار وسیله نقلیه با موضوع تعطیلات و لباس به آن اضافه کرد که پس از ۵ ژانویه ۲۰۱۵ از دسترس خارج شدند.
بسیاری از بازیکنان گزارش کردند که در اتصال به سرورهای بازی و وب سرویس با مشکل روبرو هستند و برخی دیگر گزارش دادند که هنگام بارگیری ماموریت‌های اولیه، بازی منجمد می‌شود.
همزمان با روز ولنتاین در سال ۲۰۱۴، به روزرسانی ' در ۱۳ فوریه منتشر شد و محتوای با مضمون بانی و کلاید را برای مدت زمان محدودی تا پایان فوریه به بازی اضافه کرد.
به روزرسانی & ، که در ۲۳ ژوئیه ۲۰۱۹ منتشر شد، کازینوی معروف را معرفی کرد، جایی که بازیکنان می‌توانند در بازی‌های کوچک قمار شرکت کنند و یک پنت هاوس خریداری کنند که می‌توانند به دلخواه خود سفارشی کنند.
این به روزرسانی همچنین ۲۰ وسیله نقلیه جدید، دو سلاح، چندین مورد لباس، مینی بازی‌هایی را که می‌توان در بازی‌ها بازی کرد و یک ایستگاه رادیویی درون بازی را با سرپرستی دنی رنو، خواننده رپ دیترویت و رپ انگلیسی معرفی کرد.
داستان آنلاین یک ماه قبل از وقایع داستان تک نفره تنظیم شده (گرچه به روزرسانی‌های بعدی داستان را به چند سال پس از مبارزات تک نفره تغییر داد)، اتومبیل‌دزدی بزرگ آنلاین شامل ماموریت‌های همکاری است که در آن چندین بازیکن با همکاری یکدیگر، روایت را به پیش می‌برند.
این بازی همچنین شامل ماموریت‌ها و رویدادهای جانبی بی شماری، ماموریت‌های پیچیده چند مرحله ای دزدی به نام "" و توانایی ساخت امپراتوری جنایتکار با خرید مشاغل مختلف است.
به روزرسانی ، که در ۴ اکتبر منتشر شد، کلوپ‌های موتور سیکلت را که بازیکنان می‌توانند آنها را تشکیل دهند یا به آن بپیوندند، و کلوپ‌هایی را که می‌توان در چندین مکان جدید در سراسر سن آندراس خریداری کرد، معرفی کرد.
اتومبیل‌دزدی بزرگ آنلاین که در ایالت خیالی سن آندریاس واقع شده‌است ، به حداکثر ۳۰ بازیکن اجازه می‌دهد تا جهان آزاد را جستجو کنند و در مسابقات بازی‌های مشترک یا رقابتی شرکت کنند.
در ۲۴ دسامبر، به روزرسانی هدیه تعطیلات موارد مربوط به کریسمس، تخفیف برای وسایل نقلیه داخل بازی، سلاح‌ها، آپارتمان‌ها و سایر موارد و بارش برف را به دنیای بازی اضافه کرد.
به جز اتومبیل‌دزدی بزرگ آنلاین میتوان با استفاده از سرور هایی که در برنامه وجود دارد به بخش رول پلی وصل شد(بخش رول پلی شامل خود بازی نیست ولی راکستار آن را ممنوع نکرده و با خیال راحت میتوان رول پلی را بازی کرد)بخش رول پلی به این گونه است که شما کاراکتر خود را می‌سازید و مانند دنیای واقعی باید برای رفع گشنگی و تشنگی به آب و غذا نیاز دارید.
راکستار در سپتامبر ۲۰۱۵ اعلام کرد که نسخه‌های 3 و 360 از حالت آنلاین، به دلیل محدودیت در ظرفیت کنسول، دیگر هیچ محتوای اضافی دیگری دریافت نخواهند کرد.
یک کارگزار عقلایی در علم اقتصاد، نظریه بازی ها، نظریه تصمیم گیری و هوش مصنوعی، عاملی است که ترجیحات روشنی دارد، عدم قطعیت را از طریق مقادیر مورد انتظار متغیرها یا توابع متغیرها مدل سازی می کند و همیشه از میان همه کنش های قابل انجام، عملی را که نتیجه مطلوب پیش بینی شده دارد انتخاب می کند.
اقتصاد عصب‌بنیان برخلاف نظریه کارگزار عقلایی که سعی در پیش بینی رفتار انسان در مقیاس بزرگ دارد، نحوه تصمیم گیری افراد را در سناریوهای مورد به مورد پیش بینی می کند.
"تصور لذت طلبانه از انسان مبنی بر این که او مثل یک حسابدار خبره لذت و درد همچون یک گوی شادمانی تحت فشار محرک قرار دارد، اگرچه تلاش در تعریف انسان دارد اما از عهده این کار برنمی آید. "
«من می‌دانم که انسان و ماهی می‌توانند در کنار هم زندگی مسالمت‌آمیزی داشته باشند.»ساگیناو، میشیگان، ۲۹ سپتامبر ۲۰۰۰، در حالی که تلاش می‌کرد به جامعه تجاری اطمینان دهد که او از تخریب سدها برای محافظت از گونه‌های ماهی در معرض خطر حمایت نمی‌کند.
"بیش از حد بسیاری از دکترهای خوب دارند از چرخه خارج می‌شوند. بسیاری از دکترهای زنان نمی‌توانند عشق خود را با زنان در این کشور تمرین کنند. "صنوبر بلوف، میسوری؛ ۶ سپتامبر ۲۰۰۴
«من قصد دارم مردم را به جای خود قرار دهم، بنابراین وقتی تاریخ این دولت نوشته می‌شود حداقل صدایی اقتدارگرا وجود دارد که دقیقاً می‌گوید چه اتفاقی افتاده‌است.» (با اعلام اینکه کتابی دربارهٔ "۱۲ سختگیرانه تصمیمی" که باید بگیرد می نویسد) .
"دیروز، شما به خاطر نداشتن استعداد من هنگام رقص توجه کردید. اما با این وجود می‌خواهم شما بدانید که من از شادی رقصیدم؛ و بدون شک لیبریا دوران بسیار دشواری را پشت سر گذاشته‌است."- صحبت با رئیس‌جمهور لیبریا، واشینگتن دی سی، ۲۲ اکتبر ۲۰۰۸
"این هنوز یک دنیای خطرناک است. این یک دنیای دیوانه و عدم اطمینان و ضررهای روحی بالقوه است." ژانویه ۲۰۰۰، در یک سخنرانی عمومی در خارج از چارلستون، کارولینای جنوبی.
"دشمنان ما مبتکر و مدبر هستند و ما نیز همین کار را می‌کنیم. آنها هرگز از فکر کردن در مورد راه‌های جدید آسیب رساندن به کشور و مردم ما دست برنمی‌دارند و ما نیز همین کار را می‌کنیم. "
"من به شما می‌گویم دشمنانی وجود دارند که دوست دارند بارها به آمریکا، آمریکایی‌ها حمله کند. این واقعیت جهان است؛ و آرزوی بهترین‌ها را برای آنها دارم. " - واشینگتن، دی سی، ۱۲ ژانویه 2009
بوشیسم به اظهارات نامتعارف، عبارات، تلفظ‌ها، و اشتباهات معنایی یا زبانی در صحبت‌های علنی چهل و سومین رئیس‌جمهور ایالات متحده جورج دبلیو بوش گفته می‌شود.
در ژانویه ۲۰۰۰، درست قبل از آغاز انتخابات نیوهمپشایر، بوش اعضای اتاق بازرگانی ناشوا را به چالش کشید تا خود را به عنوان یک مادر مجرد تصور کنند که "برای تهیه غذا به خانواده شما سخت کار می‌کنند".
«در پاسخ به درخواست ولادیمیر پوتین رئیس‌جمهوری روسیه و توافق به عمل آمده میان ولادیمیر پوتین، رئیس‌جمهوری روسیه، رئیس‌جمهوری آذربایجان الهام علی اف و نخست‌وزیر ارمنستان، نیکول پاشینیان، طرفین در خصوص برداشتن گام‌های زیر به توافق رسیدند:
به منظور تبادل اسرای جنگی و دیگر بازداشت شدگان و اجساد کشته شدگان، آتش‌بس انسان دوستانه ای با وساطت و مطابق معیارهای صلیب سرخ بین‌المللی، از ساعت ۱۲:۰۰ مورخه ۱۰ اکتبر ۲۰۲۰ اعلام می‌گردد؛
جمهوری آذربایجان و جمهوری ارمنستان هر چه زودتر گفتگوهای سازنده را برای حل و فصل مناقشه بر اساس اصول اساسی با واسطه گری رؤسای مشترک گروه مینسک سازمان امنیت و همکاری اروپا شروع می‌نمایند؛
مطابق اعلام مراجع رسمی جمهوری آذربایجان، نیروهای مسلح ارمنستان در تاریخ ۱۷ اکتبر حملهٔ چهارم حوالی ساعت ۰۱:۰۰ شهر گنجه را با استفاده از موشک بالستیک اسکاد مورد حمله قرار دادند.
بمباران گنجه یا حملهٔ موشکی به گنجه — شهر گنجه‌ی جمهوری آذربایجان در روزهای مختلف ماه اکتبر سال ۲۰۲۰ از سوی نیروهای مسلح ارمنستان چهار بار هدف حمله‌های موشکی قرار گرفت.
به دنبال این توافق، نیروهای مسلح ارمنستان با نادیده گرفتن اصول و نورم‌های حقوق بین‌الملل، از جمله الزامات پروتکلهای الحاقی به کنوانسیون ژنو مصوب ۱۹۴۹، و با نقض آتش‌بس انساندوستانهٔ اعلامی رأس ساعت ۱۲:۰۰ مورخه ۱۰ اکتبر ۲۰۲۰ حوالی ساعت ۰۲:۰۰ بامداد، عمداً شهروندان عادی جمهوری آذربایجان را زیر آتش موشک گرفت.
بر اساس اعلامیه ای که رأس ساعت ۰۷:۰۰ از سوی دادستانی کل منتشر گردید، نیروهای مسلح دشمن حوالی ساعت ۰۲ بامداد مورخه ۱۱/۱۰/۲۰۲۰ اقدام به شلیک موشک به مجتمع مسکونی واقع مرکز شهر گنجه، دومین شهر بزرگ آذربایجان، نمودند در حالی که این شهر با فاصلهٔ زیادی از جبهه‌های جنگ قرار گرفته و، در پی آن، تعداد ۵ نفر از هموطنانمان کشته شده و ۲۸ نفر زخمی گردیده، خسارات بسیار زیادی به بسیاری از زیرساخت‌های شهر وارد گردیده‌است.
پس از حصول توافق آتش‌بس در تاریخ ۱۰ اکتبر ۲۰۲۰ ، وزارت دفاع جمهوری آذربایجان اعلام کرد که نیروهای مسلح ارمنستان شهر گنجه را با استفاده از سیستم موشک بالستیک اسکاد مستقر در بخش برد ارمنستان هدف حمله قرار داده‌اند.
روزنامه‌نگار روس و مدیر فرودگاه بین‌المللی گنجه، که به علت شیوع همه‌گیری بیماری کووید ۱۹ از ماه مارس تعطیل گردیده‌است، این ادعای ارامنه را تکذیب نمودند.
در تاریخ ۱۴ اکتبر آذربایجان اعلام نمود نیروهای مسلح جمهوری آذربایجان در پاسخ به حملهٔ سوم مجتمع موشکی 3 – ۱۷ مستقر در منطقهٔ کَلبَجَر را از بین برده‌اند.
در یک جنگ تمام‌عیار، به ویژه علیه دشمنی با برتری هوایی وقتی هر سیلو زیرزمینی فقط یک بار توان شلیک در کوتاه مدت را داشته باشد، فقط می‌تواند چند موشک را پرتاب کند قبل از اینکه توسط دشمن شناسایی شده و مورد حمله هوایی قرار گیرد.
از آنجا که موشکها روی سامانه آماده شلیک هستند، نیازی به بارگیری مجدد لانچرهای جداگانه با استفاده از جرثقیل یا لودر نیست، بنابراین موشکها با بازدهی بیشتری ذخیره می‌شوند و فضای کمتری را در سایلوها اشغال می‌کنند.
سامانه تیربار موشکی یا «تیربار موشکی سپاه» یک سامانه اتوماتیک سوار بر ریل موشکی است که قادر است موشک‌های بالستیک میانبرد را به‌طور پشت سرهم از پایگاه‌های موشکی زیرزمینی ایران به اهدافِ مدنظر شلیک نماید.
گرچه تعداد اندکی از مبتلایان به سندرم دوبوویتز دچار سطح غیرطبیعی کلسترول هستند، اما پژوهشگران مایلند بدانند که آیا این سندرم هم همچون «سندرم اسمیت- لملی- اوپیتز» به سبب نقصی در مسیرهای ساخت و تولید کلسترول ایجاد می‌شود یا خیر.
از زمان نخستین توصیف این بیماری در سال ۱۹۶۵ میلادی توسط پزشک انگلیسی ویکتور دوبوویتز، بیش از ۱۴۰ مورد از این بیماری در سرتاسر جهان شناسایی شده‌است.