polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
در چندین کشور از جمله نروژ در ۱ رتبه برتر قرار گرفت و به رتبه ۹ در جدول تک‌آهنگ‌های بریتانیا و همچنین در رتبه ۱۰ جدول‌های ای‌آرآی‌ای رسید.
تنها چند ماه بعد و به عنوان بخشی از عملیات راینهارد، گتو در ۱۶ اوت ۱۹۴۳ توسط گردان‌های اس‌اس آلمانی به همراه همدستان اوکراینی، استونیایی، لاتویایی، و بلاروسی ایشان مورد حمله قرار گرفت تا ساختمان‌های آن به کلی نابود شود.
در سپتامبر ۱۹۴۱ مقام‌های نازی ادعا کردند که تعداد یهودیان ساکن بیاویستوک بسیار زیاد است و دستور دادند تا تعدادی از ساکنان به پروژانی در بلاروس اخراج شوند.
ضعیف‌ترین و فقیرترین این یهودیان که تعدادشان بالغ بر ۴٬۵۰۰ نفر می‌شد اخراج شدند، دیگران نیز توانستند با رشوه دادن به آلمانی‌ها یا جودنرات خود را از خطر اخراج برهانند.
تا ۱۸ ژانویه، تعداد اعضای جودنرات به ۱٬۶۰۰ و در ژوئن به ۴٬۰۰۰ نفر رسید، چرا که این اعضا می‌توانستند غذای بیشتر و زغال سنگ در زمستان دریافت کنند.
در همین حین، وعده‌های غذایی برای جمعیت کلی گتو به شدت کاهش پیدا کرد و از نخست ۵۰۰ گرم نان در روز به ۳۰۰ گرم رسید که باعث قحطی و گرسنگی گسترده در گتو شد.
جودنرات که متشکل از ۲۴ یهودی بود نخستین جلسه خود را در ۲ اوت برقرار کرد و مسئولیت برپایی مکان‌های توزیع غذای کوپنی، مدرسه، درمانگاه، ایستگاه‌های پلیس گتوی یهودی، حمام‌ها، و دیگر نیازمندی‌های گتو را بر دوش گرفت.
گتو بیاویستوک یک گتو در لهستان تحت اشغال نازی بود که توسط افسران آلمانی اس‌اس میان ۲۶ ژوئیه ۱۹۴۱ تا ۱۵ سپتامبر ۱۹۴۳ اداره می‌شد و در شهر بیاویستوک قرار داشت.
مایک پومپئو، وزیر خارجه ایالات متحده، در توییتی با هشتگ «نویدمان را کشتند» اعلام کرد «اعدام نوید افکاری توسط رژیم ایران عملی شرورانه و بی‌رحمانه است. ما آن را به شدیدترین شکل محکوم می‌کنیم. حتی با استانداردهای حقیرانهٔ این رژیم، این عمل ضربه‌ای سخت به کرامت انسانی است، صدای مردم ایران خاموش نخواهد شد. امروز ما در کنار خانوادهٔ نوید افکاری و ایرانیان سوگوار از دست این رژیم وحشی و بی‌رحم ایستاده‌ایم. زندگی و مرگ او فراموش نخواهد شد.»
جو بایدن، معاون پیشین رئیس‌جمهور ایالات متحده، در توییتی اعلام کرد «اعدام ظالمانهٔ نوید افکاری یک مضحکه است، هیچ کشوری نباید معترضان مسالمت آمیز را دستگیر، شکنجه یا اعدام کند.» جو بایدن در یادداشتی در شبکه خبری سی ان ان از سیاست حقوق بشری دونالد ترامپ در مقابل ایران انتقاد کرد و وعده داد در صورت پیروزی در انتخابات ۲۰۲۰ آمریکا، حکومت جمهوری اسلامی را بخاطر نقض حقوق بشر مانند اعدام نوید افکاری و حبس زندانیان سیاسی مثل نسرین ستوده مجبور به پاسخگویی کند.
اتحادیه جهانی کشتی با صدور بیانیه‌ای اعدام غیرمنتظره نوید افکاری را ویرانگر خواند و با همدردی با خانواده‌اش، در بیانیه آورده‌است که باعث تاسف است، تلاش‌های کشتی‌گیران سراسر جهان و اتحادیه جهانی کشتی برای جلوگیری از اعدام به نتیجه نرسیده‌است.
مارک دوبوویتز، رئیس اجرایی بنیاد دفاع از دموکراسی‌ها، در واکنش به اعدام نوید افکاری در توییتی نوشت که «خبر وحشتناک اعدام نوید افکاری را دیدم. این رژیم ستمگر، بی‌عاطفه و بی‌رحم است که باید سرنگون شود. یاد و خاطره نوید افکاری برای آنها که برای آزادی ایران تلاش می‌کنند، گرامی باد.».
اتحادیه اروپا، اعلام کرد که اعدام نوید افکاری را به شدیدترین لحن محکوم می‌کند و افزود که که به صراحت با استفاده از مجازات اعدام در هر شرایطی مخالف است و آن را مجازاتی بی‌رحمانه و غیرانسانی می‌داند.
اتحادیه اروپا ساعاتی پس از اعدام نوید افکاری تأکید کرد که اعدام یک مجازات بی‌رحمانه و غیرانسانی است که نمی‌تواند به عنوان یک عامل بازدارنده عمل کند و نشان‌دهندهٔ انکار غیرقابل قبول کرامت و یکپارچگی انسان است.
این اتحادیه افزود که ما این اعدام و سایر اعدام‌ها را به صورت علنی از جمله در جلسات سازمان ملل و همچنین به طور خصوصی در جریان تماس‌های دوجانبهٔ خود با ایران محکوم کرده‌ایم و در مورد اعدام نوید افکاری نیز بلافاصله اعتراض خود را به ایران ارائه خواهیم کرد.
اتحادیه اروپا همچنین «حقوق بشر» را یکی از ویژگی‌های اصلی تعامل این اتحادیه با ایران عنوان کرد و افزود که «ما همچنان برای متعهد کردن مقامات ایرانی در این مورد ادامه خواهیم داد. از جمله در موارد خاص.».
اتحادیه اروپا روز دوشنبه ۲۴ شهریور ۱۳۹۹، با انتشار بیانیه‌ای دیگر، با محکومیت شدید این اقدام گفت با مقام‌های جمهوری اسلامی در این باره از طرق مختلف صحبت خواهد کرد.
باربل کوفلر کمیسر حقوق‌بشر دولت آلمان نیز در صفحه توییتر خود با بیان اینکه از اعدام نوید افکاری به شدت مأیوس شده‌است، افزود که «قابل پذیرش نیست که حاکمیت قانون برای خاموش کردن صداهای مخالف، نادیده گرفته شود.».
اتحادیه کشتی بریتانیا به خبر اعدام نوید افکاری واکنش نشان داد و با اشاره به اینکه این اتحادیه تعداد زیادی عضو ایرانی دارد که در بریتانیا زندگی می‌کنند، با خانواده و دوستان نوید افکاری اظهار همدردی کرد.
حساب کاربری یواف‌سی یا سازمان مبارزات قهرمانی با بیش از هفت میلیون دنبال کننده، در میانه برگزاری مسابقاتش، عکس نوید را منتشر کرد و در کنار تاریخ میلادی تولد و مرگ نوشت:
بابی گرین، از قهرمانان هنرهای رزمی بعد از نیمه تمام گذاشتن مصاحبه در مقابل خبرنگار، گفت قبل از مسابقه خبر اعدام را فهمید «قلبش شکسته‌است» و اضافه کرد «ک مرد «فقط به خاطر اعتراض» جانش را از دست داده‌است» او در ادامه باز حرفهایش را تکرار کرد و گفت:
علی بن آل حسین، نایب رئیس پیشین فیفا برای آسیا و رئیس کنونی فدراسیون فوتبال اردن، خواستار محروم کردن جمهوری اسلامی از حضور در همه مسابقات بین‌المللی شد و در توییتر نوشت:
او در عین حال از نهادهایی چون فدراسیون جهانی فوتبال ، کمیته بین‌المللی المپیک و فدراسیون جهانی کشتی خواست که با تحریم جمهوری اسلامی نسبت به این اعدام واکنش نشان دهند و از این نهادها خواست تا زمانی که جمهوری اسلامی حقوق اولیه بشری را رعایت نکند ایران را در هیچ مسابقه بین‌المللی راه ندهند.
بیژن جیرسرایی، سخنگوی سیاست خارجی حزب دموکرات‌های آزاد آلمان ، در واکنش به اعدام نوید افکاری، تعامل سیاستمداران غربی با جمهوری اسلامی را سرزنش کرد و گفت:
«تسلیت‌های من به مردم ایران بخاطر تحمل اعدام یکی دیگر از جوانان ایران، و اکنون یک قهرمان کشتی، نوید افکاری. ایران سردمدار اعدام و محاکمه‌های غیرعادلانه در جهان است. مجازات اعدام تحت هر شرایطی نکوهیده‌است».
«اکنون نوبت کمیته بین‌المللی المپیک و انجمن جهانی کشتی‌گیران است که واکنش نشان دهند و تنها به ابراز نگرانی اکتفا نکنند.» وی در ادامه، خواستار اقدامات عملی علیه ایران شد و افزود:
روز یکشنبه ۲۳ شهریور ۱۳۹۹، وزارت خارجه فرانسه در بیانیه‌ای بر پایبندی خود به حق آزادی بیان و آزادی اعتراض مسالمت‌آمیز و همچنین حق برخورداری همگان از یک دادگاه منصفانه تأکید کرد و گفت که بر این اساس اعدام نوید افکاری را محکوم می‌کند.
بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل روز ۲۴ شهریور ۱۳۹۹، در پیامی «اعدام» نوید افکاری توسط قوه قضائیه جمهوری اسلامی را به خانواده وی تسلیت گفت و تأکید کرد:
«رژیم هیولایی ایران که او را اعدام کرد، مرتکب جنایات وحشتناکی علیه مردم ایران و مردم منطقه شده‌است» و اضافه کرد «مردم ایران شایسته بهتر از این هستند. مردم ایران به بهتر از این دست خواهند یافت».
«جهان رژیم ایران را با آنچه که واقعاً هست، بی رحمی و وحشیگری و عقب ماندگی آن، می‌بیند. او اضافه کرد که مردم فوق‌العاده ایران سزاوار آینده بهتر و روشن تری هستند.».
«نوید افکاری طعمه نمایش قدرت سرکوب‌تان شد، اما جان او در جان ما نشست. همان‌جا که یاد کشته‌های آبان، یاد مسافران پرواز اوکراین، یاد پویا بختیاری، اعدام‌ها در کردستان، یاد رنج‌های نسرین ستوده، نرگس محمدی و همه کوشندگان آزادی نشسته‌است. از اقیانوس نفرتی که می‌سازید، نمی‌هراسید؟
«تقدیر نامبارک در شهریورماه ۱۳۹۹، روز ملی سینمای ایران را با پر کشیدن نوید افکاری پیوند زد تا برای همیشه از یاد نرود که رسالت هنر تاباندن نور بر فراموشخانه تاریخ است.»
«نوید افکاری ایستاده مُرد و قلب ما از نشان سروی دگر در باغ عاشقان وطن داغ شد، ما سوگواریم اما نمی‌ترسیم، دست از جان می‌شوییم اما دست از ایران برنمی‌داریم نویدمان را اعدام کردند؛ اما نوید آزادی ایران رادر دل زنده نگه‌می‌داریم تا روزی که دیر نیست نقطهٔ پایانی بر این شوم نکبت‌بار بگذاریم.»
صادق زیباکلام، استاد علوم سیاسی دانشگاه تهران اعدام نوید افکاری را نتیجه «بی‌اهمیتی به افکار عمومی» و «نگاه از بالا به پایین» مسئولان جمهوری اسلامی دانست.
«اعدام نوید افکاری ورق سیاه دیگری بر پروندهٔ سیاه‌تر از سیاهِ خودکامهٔ امروز ایران علی خامنه‌ای و عُمالِ سرکوبگرش است. اعدام غیرقانونی، انتقام‌جویانه و ظالمانه نوید افکاری، جنایتی است مسلم و به شدت محکوم می‌باشد.».
«همهٔ ما نسل‌هایی که در انقلاب و جنگ و تحریم و انواع انتخابات حاضر بودیم و مشارکت کردیم ولی در مقابل انحرافات ساکت نشستیم یا در آن‌ها سهیم شدیم دستمان به این خون‌ها آلوده‌است و باید پاسخگوی وجدان‌های خود و تاریخ این سرزمین باشیم.»
«به دلیل قتل نوید افکاری به دست جلادان حاکم بر ایران، فردا یکشنبه ۲۳ شهریور را عزای عمومی اعلام کنیم و با هر روش ممکن اما دموکراتیک اعتراض خود علیه این جنایت را اعلام نماییم. هم میهنان در برون مرز باید محل دفاتر نمایندگی جلادان حاکم بر ایران را به کانونهای اعتراضی تبدیل کنند.».
زهرا رهنورد، از رهبران جنبش سبز در یادداشتی اعدام نوید افکاری را «قتل بی‌رحمانه» نامید و گفت «ملت در این ایام سوگواری از غم، اعدام‌های ظالمانه، و زندان‌ها و احکام کینه‌جویانه و بی‌دلیل و طویل‌المدت بی‌تابند».
«مردم دردمند گرفتار فقر، بیماری، تحریم‌های ظالمانه، و شکاف‌های طبقاتی و جنسیتی و محیط پلیسی و تورم لجام گسیخته و بی‌اعتنایی مسئولان به مسائل آنان و به‌ویژه بعد از قتل بی‌رحمانه نوید افکاری، جوان ورزشکار میدان‌های کشتی، دلشان داغدار و طاقتشان طاق است».
محمود امیری مقدم، مدیر سازمان، در ادامه گفت این اعدام «یک جنایت محسوب می‌شود و مسئولیت این جنایت بیش از هرکس بر عهده رهبر جمهوری اسلامی، علی خامنه‌ای، و رئیس قوه قضائیه، ابراهیم رئیسی، است.» و همه افرادی که در اعدام نوید افکاری نقش داشتند «در کنار صداوسیمای جمهوری اسلامی برای پخش سناریوی دروغین، باید در قبال این جنایت پاسخگو باشند».
«اعدام مخفیانه امروز صبح نوید افکاری قهرمان کشتی، بدون آنکه خود او، خانواده یا وکیلش پیشتر از این برنامه با خبر شده باشند، آن هم بعد از محاکمه ای غیرعادلانه، تمسخر هولناک عدالت است که باید فوراً با اقدام بین‌المللی مواجه شود.»
روز دوشنبه ۲۴ شهریور ۱۳۹۹، پنج کارشناس ارشد حقوق بشر سازمان ملل متحد به اسم‌های جاوید رحمان «گزارشگر ویژه حقوق بشر در ایران»، اگنس کالامار «گزارشگر اعدام‌های غیرقانونی، شتابزده و خودسرانه»، کلمنت نیالتسوسی وول «گزارشگر ویژه حق آزادی تجمعات مسالمت آمیز»، نیلز ملزر «گزارشگر ویژه شکنجه و مجازات‌های بی‌رحمانه و غیرانسانی» و ایرنه خان «گزارشگر ویژه ترویج و حمایت از حق آزادی بیان»، طی یک بیانیه اعدام نوید افکاری را «عمیقاً آزاردهنده» خواندند و مقامات جمهوری اسلامی را به استفاده از اعدام یک ورزشکار برای «ترساندن مردم در این شرایط ناآرامی‌های اجتماعی» متهم کردند.
«اعدام نوید افکاری، دومین اعدام در رابطه با اعتراضات در دو ماه گذشته و همراه با تکرار نگران کننده صدور احکام اعدام معترضان بوده‌است که این موضوع نگرانی‌ها دربارهٔ واکنش مقامات ایرانی به اعتراضات و هر گونه ابراز مخالفت یا اظهار نظر را افزایش می‌دهد.» و اضافه کردند:
اعدام نوید افکاری به صورت فرا قضایی و خودسرانه انجام شده، و حکم او در دادگاهی صادر شده که حتی ابتدایی‌ترین اصول شکلی و ماهوی یک روند قضایی عادلانه در آن رعایت نشده‌است».
روز سه‌شنبه ۲۵ شهریور ۱۳۹۹ گروه اتحاد علیه ایران هسته‌ای با صدور بیانیه‌ای اعدام نوید افکاری، کشتی‌گیر جوان ایرانی را محکوم کرد و آن را «بی‌رحمانه» و «نمونه نقض سیستماتیک حقوق بشر توسط رژیم» جمهوری اسلامی دانست.
«افکاری در ارتباط با یک قتل در جریان تظاهرات اعتراضی سال ۲۰۱۸ اعدام شد. اما او گفت که زیر فشار شکنجه اقرار کرد. این یک تاکتیک آشنا است که مقامات امنیتی ایران در گذشته از آن برای جلوگیری از اعتراض‌های بیشتر، استفاده کرده‌اند.»
روز ۲۶ شهریور ۱۳۹۹، مایک پومپئو وزیر خارجه ایالات متحده در صفحه توئیتر خود اعدام نوید افکاری را بار دیگر به شدت محکوم کرد و آن را اقدامی «نفرت‌انگیز» نامید و از رهبران جهان خواست مادامی که ایران برادران نوید افکاری و زندانیان خارجی را آزاد نکند، برای میزبانی از محمدجواد ظریف برنامه‌ریزی نکنند.
مسیح علی‌نژاد خبرنگار و فعال حقوق زنان ایرانی، سردار پاشایی کشتی‌گیر پیشین، شیرین عبادی برنده جایزه صلح نوبل، محمدرضا فغانی داور فوتبال، فاطمه آقاجانی کوهنورد، تونیا ولی‌اوغلی شناگر پیشین، نازنین بنیادی بازیگر و فعال حقوق بشر، امیر کمالی دونده پیشین، مهدی جعفرقلی زاده و محمد علی جعفر قلی‌زاده از کاراته، وحید سرلک و احسان رجبی از جودو، سودابه لشکری بازیکن پیشین کریکت، شیوا امینی بازیکن پیشین فوتسال، مجید فلاح قهرمان پیشین ورزش‌های رزمی، و فاطمه سپهری فعال سیاسی، به این کمپین پیوستند.
سازمان ورزشی «گلوبال اتلیت» طی یک بیانیه، ناکامی کمیته بین‌المللی المپیک در دفاع از حقوق ورزشکاران را «از جمله عدم حمایت از ورزشکارانی که دستگیر، شکنجه و اعدام می‌شوند» «شانه خالی کردن شرم‌آور این نهاد از انجام مسئولیت» توصیف کرد.
مایک پومپئو، وزیر خارجه آمریکا نیز در بیانیه‌ای این تحریم‌ها را تأیید و گفت این افراد و نهادهای قضایی به دلیل نقش آنها در شکنجه بیرحمانه، غیرانسانی و تحقیرآمیز، بازداشت‌های خودسرانه افراد به دلیل انجام مراسم مذهبی، اجتماع مسالمت آمیز و ابراز نظر مورد تحریم قرار گرفته‌اند.
در مهرماه ۹۹، یک کارزار به اسم «اتحاد برای نوید» توسط تعدادی از فعالان حقوق بشر و ورزشکاران ایرانی به راه افتاد که خواستار حذف ایران از بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۱ توکیو شدند.
چهره‌های ورزشی و سیاسی ایران پیام تصویری خود را با هشتگ «#4» منتشر کردند و از کمیته بین‌المللی المپیک و فدراسیون بین‌المللی فوتبال خواستند که جمهوری اسلامی را از شرکت در بازی‌های المپیک و مسابقات فوتبال تعلیق کند.
سازمان‌های بین‌المللی مانند عفو بین‌الملل، رسانه‌های خبری بین‌المللی مانند شبکه خبری سی‌ان‌ان فاکس نیوز روزنامه گاردین یاهو نیوز وبسایت المپیک سی‌بی‌اس نیوز شبکه خبری الجزیره روزنامه نیویورک تایمز بی‌بی‌سی ایندیپندنت یورونیوز دیلی میل و جروزالم پست خبر اعدام او را پوشش دادند.
از جمله افرادی که اسناد و تصاویری از آن‌ها در موزهٔ آموزش و پرورش کرمانشاه نگهداری می‌شود، می‌توان به پایه‌گذاران اولیهٔ ادارهٔ معارف کرمانشاه از جمله فخرالدین فرزانه، مهدی فرهپور، تقی رهبر، میرزا آقا مهدوی، حسین خطاط، غلامرضا رشید یاسمی، نصرالله محمدیه، فاطمه بصیری و . و نیز نخستین رؤسای ادارهٔ معارف و فرهنگ استان مانند مزین‌الممالک، سید حسین کزازی، عبدالحسین سلطانی، عبدالرحمن قوامی، قوام‌العلماء، موسی نثری، حسین طوسی و . و افراد دیگری مانند علی فروزان، محمدعلی محمدیان، محمدحسین جلیلی، حسین شکیبا، غلامعلی گویا و اشاره کرد.
در دی ۱۳۸۷ حسین پارساپور سخنگوی وقت سازمان آموزش و پرورش استان کرمانشاه اعلام کرد که پس از دو سال مطالعهٔ تدریجی پرونده‌های راکد در بایگانی این سازمان، اسناد و مدارک مورد نیاز برای تأسیس موزهٔ آموزش و پرورش کرمانشاه استخراج شده‌است.
ساختمان موزه از شاخص‌ترین بناهای باقی‌مانده از دوران حکومت قاجاریان در کرمانشاه محسوب می‌شود و در هنگام ساخت مکان دایر شدن کلاس‌های مدرسهٔ احمدیه بوده است.
بیش از ۵ هزار اثر شامل تصاویر هنرمندان فرهنگی، خیرین مدرسه‌ساز، فرهنگیان کشته‌شده در انقلاب ۱۳۵۷ و جنگ ایران و عراق، ورزشکاران، و نیز اشیایی همچون دوربین‌های عکاسی، دستگاه‌های تایپ و تکثیر، گرامافون‌های قدیمی و دستگاه‌های صحافی، کتاب‌های درسی قدیمی، برگه‌های امتحانی و دفاتر مرتبط، کاپ‌های ورزشی، تصاویر معلمان و دانش‌آموزان و . در این موزه به نمایش گذاشته شده‌است.
موزه آموزش و پرورش استان کرمانشاه یکی از موزه‌های شهر کرمانشاه است که به اداره کل آموزش و پرورش استان کرمانشاه تعلق دارد و در دبیرستان کزازی در خیابان مدرس، جنب مسجد جامع کرمانشاه این شهر قرار گرفته‌است و از کوچه کزازی قابل دسترسی است.
در طبقهٔ اول بخشی با عنوان «غرفهٔ شهدای فرهنگی و دانش‌آموزی» نامگذاری شده که تصاویر معلمان و دانش‌آموزان کشته‌شده در انقلاب بهمن ۱۳۵۷ و جنگ ایران و عراق در آن به نمایش گذاشته شده‌است.
این روکش معمولاً از جنس تیتانیوم، آلیاژ نیکل یا فولاد زنگ‌نزن است؛ ولی این روکش نازک نیز به سختی شن نیستند و انباشته شدن حجم زیادی از شن در اطراف تیغه‌های پروانه بالگرد، باعث ساییدگی و فرسایش روکش محافظ می‌گردد.
در صورتی که برخوردها شدید باشند، برخورد روکش تیتانیومی و شن‌ها جرقه تولید می‌کند و دمای نوک تیغه نیز بالا می‌رود و هالهٔ درخشانی از نور در نوک تیغه‌ها ایجاد می‌گردد.
اثر هالهٔ شن معمولاً با چشم مسلح به دوربین دید در شب به‌خوبی دیده می‌شود؛ گرچه در مکان‌های ۵۰۰ متر بالاتر از سطح دریا با چشم غیرمسلح نیز دیده شده‌است.
در حملهٔ آمریکا به افغانستان دو سرباز آمریکایی و بریتانیایی به نامهای جوزف اِچه‌لس و بنجامین کاپ کشته شدند و ارتش آمریکا به پاس خدمات آنها، این پدیده را از ترکیب نام خانوادگی آنها «کاپ-اچه‌لس» نامید.
آچاگا در کتاب «درآمدی کوتاه بر ادبیات اسپانیا» از انتشارات آکسفورد، به‌عنوان «مهم‌ترین نویسندهٔ ۳۰ سال اخیر اسپانیا» معرفی شده‌است.
تا پیش از سال ۲۰۱۳ میلادی، شرکتهای سیکورسکی و بوئینگ با تأمین یک بودجهٔ پژوهشی تازه به ارزش ۲۵۰ میلیون دلار، یک محصول با نام سیکورسکی اس-۹۷ رایدر را در دستور کار قرار دادند.
فاز نخست توسعه و طراحی بالگرد اس‌بی-۱، برپایهٔ یک پروژه آزمایشی از سیکورسکی با نام ایکس ۲ انجام شد تا با استفاده از پلتفورم قدیمی، هزینه‌های پروژه را کاهش دهند و در وقت صرفه‌جویی شود.
این بالگرد دارای سرعت ۴۶۰ کیلومتر در ساعت است ولی به دلیل داشتن موتورهای قدیمی لایکومینگ تی-۵۵ مصرف بالایی دارد و برد مسافت آن تنها ۴۲۴ کیلومتر است و پس از انجام مراحل پژوهشی و آزمایشی، موتور جدیدی برای آن ساخته خواهد شد.
پس از انجام فاز نخست آزمایشی، شرکت سیکورسکی به این نتیجه رسید که پلتفورم سیکورسکی ایکس ۲ برای کارهای سنگین مناسب نیست و توانایی بلندکردن وزن‌های سنگین را ندارد.
شرکتهای سیکورسکی و بوئینگ اعلام کردند که سرعت این بالگرد در پروازهای جانبی زیاد خواهد بود و همچنین توانایی دارد درحالیکه دماغهٔ بالگرد پایین و دُم آن بالاست، هاور کند.
موتور این بالگرد همانند موتور به‌کار رفته در بوئینگ سی‌اچ-۴۷ شینوک است ولی گیربکس آن به گونه‌ای طراحی شده تا بالگرد با ۸۵درصد از دور موتور پرواز کند تا عمر موتور افزایش یابد.
سیکورسکی بوئینگ اس‌بی-۱ دیفایِنت که با نام «سیکورسکی اس-۱۰۰» نیز شناخته می‌شود، یک محصول مشترک بین شرکتهای سیکورسکی و بوئینگ است که برای هوانیروز آمریکا طراحی شده‌است.
این بالگرد که از دو موتور «لایکومینگ تی-۵۵» نیرو می‌گیرد نخستین پرواز آزمایشی خود را در سال ۲۰۱۹ با موفقیت به پایان رساند و در حال حاضر در اختیار خلبانان نیروی زمینی آمریکا قرار گرفته تا مراحل آزمایشی خود را طی کند و ارزیابی شود.
بازیگرانی چون تام هالند، بیل اسکاشگورد، رایلی کیئو، جیسون کلارک، سباستین استن، هیلی بنت، الیزا اسکانلن، میا واسیکوسکا و رابرت پتینسون در این فیلم به ایفای نقش می‌پردازند.
داستان این فیلم که در طی دو دهه روایت می‌شود، در محلی به نام ناکم استیف در اوهایو که یک جنگل دورافتاده و فراموش‌شده است و طوفانی از ایمان، خشونت و رستگاری در آن جریان دارد، اتفاق می‌افتد.
پسر او که آروین راسل نام دارد و شخصیت اصلی داستان نیز خواهد بود، از یک پسربچه که همواره قلدرها در حال زور گفتن به او هستند، در حال تبدیل شدن به مردی است که می‌داند درست در چه زمانی دست به کار شود.
پس از مدتی، آروین به کلیسا می‌رود و پرستون را می‌کشد آروین که ترسیده است فرار می‌کند او در میان راه توسط کارل و سندی انتخاب می‌شود که آروین متوجه اسلحه کارل می‌شود و سریعتر از آن‌ها، کارل و سندی را به قتل می‌رساند و در ماشین مجموعه ای از عکس‌های طعمه‌های کارل و سندی را پیدا می‌کند.
در سال ۱۹۵۰، هلن با یک واعظ عجیب و بسیار متعصب به نام روی لافرتی، که در یک خطبه عنکبوت های سمی را بر روی صورت خود می‌ریزد تا ایمان خود را به خدا نشان دهد، ازدواج می‌کند و صاحب دختری به نام لنورا می‌شوند.
روی نسبت به نیش عنکبوت واکنش نشان می‌دهد و بر چالش واقعیت او تاثیر می‌گذارد و روی با اعتقاد به اینکه توانایی زنده کردن مردگان را دارد، هلن را می‌کشد اما نمی‌تواند احیاگر او باشد.
در طول جنگ جهانی دوم، ویلارد راسل هنگام خدمت در جزایر سلیمان، گروهبان میلر جونز را که توسط نیروهای ژاپنی به صلیب آویخته شده‌بود و به سختی زنده مانده بود را پیدا می‌کند و با شلیک گلوله به سر او، به رنج او پایان می‌دهد.
با قراردادن فن در درون یک کانال، مزایای زیادی ایجاد شده که می‌توان به کاهش تاوه نوک بال، کاهش صدای پروانهٔ اصلی، افزایش بازده پروانه دم، افزایش پایداری بالگرد در هنگام هاور و جلوگیری از برخورد انسان یا اشیاء با پروانه دُم اشاره کرد.
پس از ناموفق بودن شرکت ویر در توسعه‌ای این فناوری، شرکت دیگری به نام سود-اویاسیون در دهه ۱۹۶۰ میلادی این طرح را پیش برد و موفق شد این فناوری را عملیاتی کند.
این دستگاه برپایه دستگاه‌هایی که به منظور بزرگ‌کردن کیر یا درمان اختلال نعوظ که در نخستین سال‌های دهه ۱۹۰۰ میلادی، ساخته می‌شدند، توسعه داده شد.
مجموعه نسل قلم - نشر نشانه با همکاری دفتر ویراسته- حدود ۲۰ سال پیش به ابتکار و همت جناب خشایار دیهیمی منتشر شد، که رسالتش در زندگی، پیشبرد خرد و شعور جامعه است.
هشت جلد دربارهٔ نویسندگان آمریکایی، ۹ جلد دربارهٔ نویسندگان بریتانیایی، دو جلد در معرفی نویسندگان یونان و روم باستان، ۱۴ جلد مختص نویسندگان اروپایی و سرانجام سه جلد دربارهٔ نویسندگان آمریکای لاتین.
همانند فکر اولیه جزوه‌های انگلیسی، قرار بود مجموعه فارسی نیز در ۳۰۰ عنوان مورد نیاز خواننده ایرانی هر ماه حداقل دو عنوان منتشر شود و سرانجام به شکل دایره المعارفی منسجم و منتشر شود.
نخستین کتاب فارسی از این مجموعه به «هرمان ملویل» نوشته لئون هاوارد اختصاص داشت که سال ۱۳۷۲ در نشر کهکشان منتشر شد و در سال ۱۳۹۷ برای سومین‌بار در نشر فرهنگ نو تجدید چاپ شد.
در مقدمه چاپ نخست این مجموعه برای ترغیب بیش‌تر مردم به خرید و حمایت از انتشار آثار نسل قلم عنوان می‌شد؛ ناشر کتاب‌های نسل قلم مخاطب‌ها و خوانندگان هستند با پیش خریدی که آثار می‌کنند.
با انتشار سی‌امین مجلد از مجموعه نسل قلم کریم امامی با انتشار یادداشتی در مجله کلک این اقدام را تحسین کرد و از آن به عنوان «شق‌القمر» در نشر مجموعه کتاب در ایران یاد کرد.
در چاپ نخست یک‌صد و ده مجلد کتاب منتشر شد و چاپ دوم با همکاری نشر ماهی و تجدیدچاپ سوم با همکاری فرهنگ نشر نو قریب نیم میلیون نسخه از کتاب‌های این مجموعه فروش رفته‌است.
پیشنهاد دوستم آرمان امید قبض‌هایی چاپ کردیم، آن‌ها را بین دوستان و آشنایان و مردم فروختیم و کتاب‌ها را از این طریق پیش‌فروش کردیم و پولی فراهم شد تا کار انجام و منتشر شد.
شش جلد اول مجموعه را به قیمت مجموعاً ۶۰۰ هزار تومان پیش فروش کردیم؛ یعنی هر جلد صدتومان، بدین ترتیب با همت «آرمان امید» و بعد با همکای دوست دیگرم حسن ملکی که دفتری در اختیار ما گذاشت کار پیش رفت و دوست دیگرم بهرام داوری هم طراحی جلد کتاب‌ها را بر عهده داشت و من به ایشان بسیار مدیونم و باید همین‌جا از ایشان هم یاد کنم.
«من از سال ۱۳۶۵ در انتشارات انقلاب اسلامی ویراستار کتاب تاریخ تمدن اثر ویل دورانت بودم. پایان ویرایش آن مجموعه، ویراستاری فرهنگ مشاهیر جهان را پیشنهاد کردند و من همراه تیم چندنفره چهار سال روی فرهنگ مشاهیر جهان کردیم، یک‌باره با تغییر مدیریت انتشارات انقلاب اسلامی مواجه شدیم و نه تنها آن پروژه متوقف شد بلکه من نیز بیکار شدم. به کارهای متفرقه مشغول شده بودم تا اینکه جناب بانکی و میرزایی به من پیشنهاد کردند تا کمک کنم و مجله «نگاه نو» در بیاید.
قبل از عقب‌نشینی از لووف، نیروهای اتریشی مجرمان را از زندان‌ها خارج کردند، برخی از آنها داوطلبانه به شبه نظامیان لهستان پیوستند و به مبارزه با اوکراینی‌ها پرداختند.
در اولین روزهای درگیری لهستان و اوکراین، محله لهستانی لووف توسط گروهی از داوطلبان مسلح با مهمات ضعیف، عمدتاً دانش آموزان و حتی افراد جوان تر و نوجوان دفاع می‌شد.
گفته‌های دست اول متفاوت است، به عنوان مثال طبق گزارشی توسط یک شاهد عینی یهودی بسیاری از قربانیان شهادت دادند که سربازان آشوبگر لهستانی ادعا کردنده اند که افسران آنها به پاداش تسخیر شهر اجازه غارت محله‌های یهودی برای ۴۸ ساعت را داده‌اند.
در گزارشی که برای وزارت خارجه لهستان تهیه شده بود اشاره شده‌است که ارتش لهستان «اشتیاق به انتقام» از یهودیان داشت و سربازان به نادرستی باور داشتند که حکمی مبنی بر مجازات علیه یهودیان صادر شده‌است.
هاگن نوشت که تحقیقات ایزراییل کوهن به نمایندگی از سازمان صهیونیستی انگلیس گزارش داد که رئیس ستاد ارتش آنتونی یاکوبسکی به رهبران یهودی در لووف که به کشتار اعتراض کرده بودند، گفته‌است که این خشونت یک اقدام مجازاتی در محله یهودیان است که نمی‌تواند متوقف شود.
لهستانی‌ها از بی‌طرفی اعلام شده یهودیان ابراز نارضایتی می‌کردند و گزارش‌هایی وجود داشت که منجر به شایعات مبالغه آمیزی مبنی بر اینکه برخی از یهودیان از جمله شبه نظامیان، به طرق مختلف با اوکراینی‌ها همکاری می‌کردند.
در صبح ۲۲ نوامبر و پس از اشغال شهر در شب ۲۱ تا ۲۲ نوامبر، و در میان شایعاتی مبنی بر اینکه یهودیان لووف مجبور به پرداخت هزینه «بی‌طرفی» خود در درگیری‌های لهستان و اوکراین می‌شوند، نیروهای لهستانی شبه نظامیان یهودی را خلع سلاح کردند.
به گفته مورخ آمریکایی ویلیام هاگن، به دنبال عقب‌نشینی نیروهای اصلی اوکراینی و خلع سلاح شبه نظامیان یهودی توسط ارتش لهستان، نیروهای لهستانی از جمله برخی افسران، غیرنظامیان، جنایتکاران و داوطلبان شبه نظامی لهستانی اخراج و غارت و آتش زدن محله‌های یهودی شهر را آغاز کردند.
هاگن به نقل از شاهدان عینی یهودی اظهار داشت که هنگام عقب‌نشینی سربازان اوکراینی، مبارزان لهستانی برای پاداش خود برای جنگ - غارت فروشگاه‌ها و خانه‌های یهودیان کردند و جشن گرفتند.
یهودیان گالیسیا در درگیری‌های لهستان و اوکراین پس از جنگ جهانی اول گرفتار شدند و قربانی موج طغیان در سراسر منطقه شدند، که به دلیل بی قانونی پس از جنگ جهانی اول به وجود آمد.
در اوایل سال ۱۹۱۸، موجی از کشتار و کشتار شهرهای غربی گالیسیا را که در لهستان زندگی می‌کردند، فرا گرفت و عمدتاً توسط سربازان ارتش و بیابانگردهای بی حرکت انجام شد.
ناآرامی‌ها، از جمله پوگروم در محله‌های یهودیان ، پس از آن آغاز شد که نیروهای لهستانی موفق به کنترل تمام مناطق شهر، از جمله محله یهودیان شدند، جایی که آنها با مقاومت طرفداران یهودیان و اوکراینی‌ها روبرو شدند.
کشتار لووف یا پوگروم لووف واقعه ای بود که توسط سربازان و غیرنظامیان لهستانی علیه جمعیت یهودی شهر لووف در تاریخ ۲۱ تا ۲۳ نوامبر ۱۹۱۸، در طول جنگ لهستان و اوکراین و پس جنگ جهانی اول انجام شد.
او هی می‌گردد تا اینکه نامه‌ای با دست خطی ناآشنا پیدا کرد، نامه‌ای که توسط فردی به نام پرسفونه که در آن خطاب به هادس گفته‌است که دیگر نمی‌تواند آن‌جا زندگی کند و قصد دارد سرزمین زیرین را ترک کند، حتی اگر این کار باعث مرگش شود.
پرسفونه نوشته بود که به المپیوس بازنمی‌گردد و می‌رود در باغچه‌ای نزدیک دریا زندگی کند، چرا که اگر پرسفونه متعلق به جایی باشد، همین مکان مابین آسمان و جهنم است.
بعدها وقتی که به عمارت هادس بازمی‌گردد، از آشیل در مورد او می‌پرسد و می‌فهمد که او معماری است که به بازسازی سرزمین هادس گمارده شده بود اما نتوانست این مکان جهنمی را درست کند.
زاگرئوس از پرسفونه دربارهٔ خارج از شدن از سرزمین زیرین سؤال می‌کند و پرسفونه جواب می‌دهد که به خاطره مرده به دنیا آمدن زاگرئوس از آنجا رفته‌است و تصورش را هم نمی‌کرده که او زنده باشد.
ابتدا او فکر می‌کند به خاطر آب‌وهوا و خستگی است اما پرسفونه توضیح می‌دهد که زاگرئوس نیز همانند هادس، به سرزمین زیرین وابسته است و نمی‌تواند مدت زیادی روی زمین دوام بیاورد.
همچنین در طول سفر زاگرئوس، پدرش سعی می‌کند تا با استفاده از قهرمانان و الهه‌هایی که تحت سلطه‌اش قرار دارند، مسیر او را ببندد و مانع از پیشروی زاگرئوس از دنیای زیرزمین به سمت المپ شود.