polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
«چیزی که آرزو دارم این است که ایران، افغانستان، تاجیکستان، ازبکستان و حتی جمهوری آذربایجان برسیم به یک نکته با این درک و فهم که همه ما مربوط به یک حوزه مشترک تمدنی هستیم. این تنوع‌ها را به عنوان زیبایی‌های حوزه تنوعی مان بدانیم در اشتراکات و نزدیک شدن این حوزه تمدنی که برای تمام کشورها از جمله افغانستان، ایران و ازبکستان یک قدرت و قوت عجیب و فوق‌العاده می‌دهد.»
مسعود پس از حدود یک دهه زندگی در ایران، با اتمام تحصیلات ابتدایی و دبیرستان، برای ادامهٔ تحصیل به بریتانیا رفت و یک سال را در یک دورهٔ نظامی در آکادمی نظامی سلطنتی سندهرست گذراند.
در سال ۲۰۱۵ مدرک کارشناسی خود را در مطالعات جنگ از دانشگاه کینگز لندن و در سال ۲۰۱۶ کارشناسی ارشد در سیاست بین‌المللی را از دانشگاه لندن سیتی دریافت کرد.
مسعود در ۲۰۱۹ به روند صلح افغانستان اعتراض کرد و معتقد بود که منافع همهٔ مردم افغانستان در آن در نظر گرفته نشده‌است و حکومت طالبان یک حکومت تک قومی و افراط گرا علیه ملت افغانستان هست و با گذشتهٔ خود هیچ فرقی را ایجاد نکرده‌است.
در سپتامبر همان سال او اعلام کرد که یک ائتلاف جدید از رهبران مجاهدین شمال برپایهٔ ائتلاف شمال، که با طالبان در دهه ۱۹۹۰ می‌جنگیدند و نبردهایشان به رهبری احمدشاه مسعود به باز پس‌گیری کابل انجامید، ایجاد می‌کند.
وی در نوامبر ۲۰۱۶ به عنوان مدیر بنیاد مسعود منصوب شد و در ۵ دسامبر ۲۰۱۹ در آرامگاه پدرش در درهٔ پنجشیر به عنوان جانشین وی معرفی شد.
نازنین بنیادی، بازیگر و فعال حقوق بشر ایرانی-بریتانیایی، که سفیر سازمان عفو بین‌الملل بریتانیا نیز است، در حساب توییتر خود اعلام کرد که خواهان توقف حکم اعدام است و نوشت که بستگان آقای افکاری می‌گویند که او تحت شکنجه اعتراف کرده‌است.
پوریا نوری، برادر کسری نوری، از درویشان گنابادی زندانی در توییتر نوشت که «نوید افکاری از اینکه مردم صدای دادخواهی اش را شنیدند و به حکم اعدامش اعتراض کردند، روزنه امیدی در دلش روشن شده» است.
روز ۱۳ شهریور ۱۳۹۹، مورگان اورتگاس، سخنگوی وزارت خارجه آمریکا، حکومت ایران را به شکنجه آقای افکاری و برادران او متهم ساخت و از حکم دادگاه علیه او ابراز انزجار کرد.
نسرین ستوده، حکم اعدام برای نوید افکاری را محکوم کرد «خواستار تشکیل دادگاهی عادلانه و رسیدگی بی‌طرفانه به پرونده او و کلیه بازداشت‌شدگان اعتراضات» شد و از مردم ایران و جهان درخواست کرد به افزایش صدور اعدام در ایران «واکنش جدی نشان دهند.».
بی‌بی‌سی فارسی ادعا کرد که «مأموران امنیتی راه‌های منتهی به روستای سنگر، محل دفن نوید افکاری» را بسته‌اند؛ و جو روستای محل دفن نوید افکای را «امنیتی» گزارش داد و گفت خانواده نوید افکاری به مزار وی مراجعه نکردند.
«عصر امروز، نیروهای امنیتی که حضور پرشماری هم داشتند، جاده روستای سنگر به سمت مزار #نوید_افکاری رو بستند. گفته میشه این مأموران فعلاً در روستا مستقر شدند برای پیشگیری از حوادث احتمالی بعدی! جو روستا هم‌اکنون به شدت امنیتیه.».
او به ادعای نظام جمهوری اسلامی ایران به دلیل شرکت در این اعتراضات در شیراز، دستگیر و به اتهام محاربه و همچنین قتل یک مأمور امنیتی در جریان این اعتراضات و فهرستی از اتهامات دیگر به دو بار اعدام، شش سال و شش ماه حبس و ۷۴ ضربه شلاق محکوم شد.
او در ۲۲ شهریور ۱۳۹۹ به‌طور ناگهانی و بدون اینکه آخرین دیدار را با خانواده خود داشته باشد، بر اساس گفتهٔ قوه قضائیه، در زندان عادل آباد شیراز اعدام شد.
بنا به فایل صوتی منتشرشده از آخرین مکالمه او و برادرش در حوالی ساعت ۱۱ شب، او می‌گوید که قرار است به زندان دیگری منتقل شود و با ابراز امیدواری می‌گوید «خیالش راحت است» و موضوع «درست می‌شود».
نوید افکاری در نامه‌ای که منتشر کرد، نوشته بود که همهٔ اعترافات وی تحت شکنجهٔ روحی و جسمی بوده، از جمله اینکه «روی صورتش پلاستیک کشیده بودند» و او «تا مرز خفگی و مرگ پیش رفته» و در این شرایط «مجبور به اقرار به مطالب ساختگی» شده‌است.
وکیل برادران افکاری گفت که نه تنها «اقرار تحت فشار روانی و جسمی بوده و آن‌ها در دادگاه، ارتکاب قتل را انکار کردند» بلکه «فیلم مورد ادعای خبرگزاری قوه قضائیه که متهمان را در حال قتل نشان می‌دهد هم وجود ندارد».
خبرگزاری میزان وابسته به قوه قضائیه در نخستین واکنش خود به درخواست لغو حکم اعدام افکاری، وی را «قاتل یک شهروند بی‌گناه» نامید و بی‌بی‌سی فارسی و ایران اینترنشنال را به استفاده از واژهٔ کشتی‌گیر «برای تحت تأثیر قرار دادن مخاطب» متهم کرد و افزود «آن‌ها یک پروژهٔ مجدد شروع کرده‌اند» و «همگی خط مشی دارند».
«مقتول را با برادرم تعقیب کردم و در حالی که من ترک موتور نشسته بودم با چاقو اقدام به قتل مقتول کردم» در نتیجه متهمان «اقرار به جرم انتسابی کرده‌اند.» (این ادعا در حالی است که نوید افکاری در صدای منتشر شده از خود، گفته بود که موتور حاضر در صحنه، به خودش تعلق نداشته و او در زمان قتل در مکان دیگری حضور داشته و آنتن گوشی نیز همین را نشان می‌دهد).
«ما تصور می‌کردیم با توجه به دو پرونده مفتوح او و استیذانی که هنوز انجام نشده، وقت این را داریم که برای پرونده نوید درخواست اعاده دادرسی مجدد دهیم و پرونده را دوباره به جریان بیندازیم.» او اشاره کرد علاوه بر ابهامات شکلی، این پرونده دارای ابهامات زیاد ماهیتی نیز بوده‌است و در زمینه نظر پزشکی قانونی نیز «مسائل دیگری» وجود داشت.
به گفته پاک‌نیا، افکاری شب پیش از اعدام ساعت ۱۱:۳۰ با خانواده‌اش تماس گرفت و با آن‌ها صحبت کرد که «نشان می‌دهد شرایط تا آن زمان عادی بوده‌است.» او در ادامه ضمن انتقاد به اجرای حکم در ماه محرم به امتداد گفت:
«من با برادر ایشان صحبت کردم و از او خواستم که مدام سامانه عدل ایران را چک کند تا اگر بحث استیذان در حال انجام است، متوجه شویم. تا آنجا که در سامانه پیگیری کردیم، بحث استیذان مطرح نشده بود.».
بر اساس قوانین ایران، «حکم قصاص نفس پس از احراز قطعیت آن توسط دادگاه بدوی صادر کننده رای و نیز طی مرحله استیذان از ولی امر مسلمین و تنفیذ آن از سوی رئیس قوه قضاییه، با اذن ولی‌دم یا اولیاء دم به موقع اجراء گذاشته خواهد شد.».
در ۲۶ شهریور ۱۳۹۹، فایل صوتی از یکی از جلسات دادگاه توسط سازمان حقوق بشر ایران منتشر شد که افکاری از قاضی می‌خواهد فیلم منتسب به او دربارهٔ قتل که در پرونده ذکر شده را به وی و شکات نشان بدهد، اما قاضی نمی‌پذیرد و می‌گوید این‌ها «تشریفات» است و «ضبط نشده» است.
در جزئیات پرونده، اقرار یکی دیگر از متهمان پرونده مبنای دیگری برای اثبات جرم برادران افکاری بوده‌است، اما شخص مذکور پس از آزادی، با شهادت‌نامه محضری تأکید کرده که اقرار و شهادت او علیه برادران افکاری، که آن هم فقط در آگاهی بوده و نه در محضر دادگاه، زیر شکنجه از او گرفته شده و دروغ است.
روز شنبه ۲۹ شهریور ۱۳۹۹، مهدی محمودیان، فعال سیاسی که پرونده نوید افکاری را دنبال کرده بود، در حساب توییتر خود، دربارهٔ وضعیت شاهین ناصری نوشت:
«حدود ۱۰ روز است که خانواده‌اش از او خبری ندارند. گویا او را تحویل همان نهادی داده‌اند که او علیه مأموران آن شهادت داده‌است.» به نوشته وی، شاهین ناصری فرزند عین‌الدین که در زندان عادل‌آباد شیراز محبوس است، «در محضر دادگاه به شکنجه شدن نوید افکاری در حین بازجویی شهادت داده و شفاهاً نیز اظهارات خود را تأیید کرده‌است».
پدر، مادر و برادران افکاری با نامه‌ای به ابراهیم رئیسی، از رئیس قوه قضائیه درخواست کردند تا هنگامی که آثار ضرب و شتم وجود دارد آن‌ها را به پزشک قانونی بفرستد.
حسین افکاری و بهیه نامجو از انتقال فرزندان‌شان به بخش انفرادی و مورد ضرب و شتم قرار گرفتن آن‌ها «به شدت ابراز نگرانی کردند» و در ادامهٔ نامه تکرار کردند که فرزندان‌شان برای اخذ اعتراف چندین بار زیر «ضرب و شتم و شکنجه» قرار گرفتند.
«ما از اینکه در قوه قضاییه رسیدگی مجددی به پروندهٔ فرزندان‌مان بشود و اظهارات آن‌ها در مورد بدرفتاری و نحوهٔ گرفتن اقرار مورد توجه و بررسی قرار بگیرد و عدالت رعایت شود، هنوز مأیوس نیستیم و تا زمان تعیین تکلیف امیدواریم که رعایت حقوق اولیه و انسانی آن‌ها بشود.»
«درحالی‌که برادران افکاری در بندهایی جداگانه در زندان عادل آباد شیراز نگهداری می‌شوند، پنجشنبه ساعت نزدیک ۹ شب، نوید افکاری از بند خود خارج و به مکانی نامعلومی منتقل شده‌است.» او همچنین خبر داد که نیروهای امنیتی، پنجشنبه شب، حبیب و وحید افکاری را کتک زده و به «بند ارشاد» زندان عادل‌آباد شیراز که از آن به عنوان مکانی برای «تنبیه زندانیان» یاد می‌شود، منتقل کرده‌اند.
در میان آن‌ها اتهاماتی نظیر «تشکیل دسته‌ای معاند نظام با مقاصد برهم زدن امنیت کشور»، «سرقت مقرون به آزار»، «نگهداری اموال مسروقه» و «توهین به رهبری» به چشم می‌خورد، اما مهم‌ترین اتهام قتل بسیجی شاغل در حراست سازمان آب منطقه‌ای شیراز می‌باشد منجر به صدور حکم اعدام وی از سوی دادگاه انقلاب و دادگاه کیفری شیراز شده‌است.
از میان مقام‌های افکاری می‌توان به رتبه هشتمی وزن ۷۱ کیلو در «رقابت‌های عمومی کشتی فرنگی بزرگسالان کشور» واقع در «خانه کشتی شماره ۲ مجموعه ورزشی آزادی تهران» در سال ۱۳۹۵ اشاره کرد.
در اسفند ۱۳۸۹ او در وزن ۶۹ کیلوگرم در «مجموعه ورزشی برق تهران» در اردوی تیم کشتی فرنگی نوجوانان به منظور حضور در «رقابت‌های جهانی و آسیایی» رقابت کرد.
یک فایل صوتی دو دقیقه‌ای از آخرین تماس تلفنی نوید افکاری که روز دوشنبه ۲۴ شهریور ۱۳۹۹ در شبکه‌های اجتماعی منتشر شد، نشان می‌دهد که هیچ اطلاعی از اجرای حکم اعدام خود نداشته‌است.
در این تماس تلفنی، نوید افکاری می‌گوید قرار است او و دو برادرش دیگرش که در زیرزمین زندان عادل آباد شیراز بوده‌اند، صبح روز شنبه ۲۲ شهریور به تهران منتقل شوند.
در ادامه گزارش نوید افکاری را سابقه‌دار معرفی می‌کند که دارای «ضرب و جرح عمدی و سرقت اموال» است و در تأکید بسیاری بر حضور وکیل تعیینی می‌کند (در حالی که وحید و نوید دارای یک وکیل تسخیری بودند، اما حبیب هیچ وکیلی نداشت و به گفتهٔ نوید «هیچ وکیلی از روی ترس حاضر به وکالت پرونده نیست» و اگر هم باشد آن‌ها «بضاعت مالی برای وکیل ندارند» و همان وکیل تعیینی نوید افکاری «زیر فشارهای امنیتی مجبور شد استعفاء دهد».)
نوید افکاری نیز در فایل صوتی منتشره توضیح می‌دهد که پزشکی قانونی او و برادرانش را معاینه کرده، عکس گرفته و «هر جایی که آسیب دیده بود، ۱۰ الی ۱۵ جا را نوشتند».
برخی رسانه‌های فارسی‌زبان خارج از کشور نیز به نقل از شاهدان عینی نوشته‌اند که هنگام دفن نوید افکاری، فقط موفق شده‌اند صورت او را ببینند و علاوه بر نشانه ضرب و جرح روی صورت نوید افکاری، بینی او هم «شکسته بود».
به گفتهٔ خبرگزاری هرانا، سعید دشتکی ۲۲ ساله، اهل شیراز به عنوان متهم ردیف چهارم پرونده، همراه با این سه برادر از سوی قوهٔ قضاییه محکوم شناخته شده‌است.
او در مجموع به تحمل ۱۷ سال و ۹ ماه حبس و ۷۴ ضربه شلاق و پرداخت دیه بالمناصفه به دلیل «اخلال در نظم عمومی»، «توهین به مأموران در حین انجام وظیفه»، «تمرد نسبت به مأموران در حین انجام وظیفه»، «جرح عمدی با شی برنده» و «تبانی و اجتماع جهت ارتکاب جرم» محکوم شده‌است.
بابک پاک‌نیا، وکیل دادگستری، روز ۲۳ شهریور ۱۳۹۹ در گفتگو با کانال تلگرامی «امتداد» با اشاره به اینکه به خواست خانواده نوید افکاری پرونده او را مطالعه کرده بود، از ابهام‌های عجیب در این پرونده گفت و اعلام کرد یکی از شهود از شهادت خود بازگشت و یکی دیگر از شهود هم گفت متهم را برای اولین بار در دادگاه دیده‌است.
خبرگزاری میزان، وابسته به قوهٔ قضائیه، اعلام کرده‌است که شاهدی که متهمان دقایقی بعد از قتل اقدام به تشریح ماجرا نزد وی کرده‌اند به صراحت علیه برادران افکاری شهادت داده‌است؛ این در حالی است که فرد شاهد، در دو شهادت‌نامهٔ محضری که در زمان آزادی موقت تنظیم کرده‌است، تأکید کرده که اقرار و شهادت او علیه برادران افکاری، که آن هم فقط در آگاهی بوده‌است نه در محضر دادگاه، «زیر شکنجه از او گرفته شده» و «دروغ است».
«خانوادهٔ آقای افکاری در گفتگو با من عنوان کردند که ستوان ابوالقاسم عباسی، بازجوی پرونده و سرگرد اسماعیل نیکبختی، مسئول بالادستی عباسی، نوید افکاری را تهدید می‌کنند که اگر برگه امتناع از رفتن به پزشک قانونی را امضا نکند، پس از بازگشت و با عنوان تکرار تحقیقات، «بلایی هزار بار بدتر سر او می‌آورند و خانواده‌اش را هم یکی پس از دیگری بازداشت می‌کنند.» در این شرایط، نوید افکاری در همان بازداشت‌گاه آگاهی می‌نویسد شکنجه نشده‌است و پزشک قانونی نمی‌رود.
قوه قضائیه جهت اجرای حکم اعدام «آنقدر عجله» داشت که نوید را از «آخرین دیدار محروم» کرد و «بر اساس آیین‌نامه اجرای احکام قصاص محکوم علیه حق دارد قبل از اجرای حکم با خانواده خود دیدار داشته باشد».
وکلا داشتند لایحه درخواست بررسی دوباره پرونده را می‌نوشتند و انتظار اجرای اعدام را نداشتند و این حکم اعدام «به‌طور ناگهانی و بدون رعایت قوانین در ماه محرم» به اجرا درآمد.
شامگاه شنبه ۱۵ شهریور ۱۳۹۹، تلویزیون دولتی جمهوری اسلامی برنامه‌ای پخش کرد که گفته شده مضمون «اعترافات» نوید افکاری است؛ اعتراف‌هایی که نوید افکاری گفت «زیر فشار مداوم شکنجه» از او گرفته شد.
در برنامهٔ پخش شده از صدا و سیما او می‌گوید که «دوبار به آن فرد ضربه زده بود.» در حالی که حسن یونسی، پسر چهارمین وزیر اطلاعات جمهوری اسلامی و وکیل افکاری، می‌گوید که هیچ مدرک «روشنی» برای اثبات گناهکار بودن موکل او در دست نیست.
بهیه نامجو، مادر نوید افکاری نیز در مصاحبه‌ای گفت «آن‌ها پسران‌اش را شکنجه کردند تا علیه همدیگر شهادت دهند» و «وحید تحت همین شکنجه‌ها، تا دو بار اقدام به خودکشی کرده‌است».
در ۱۰ شهریور ۱۳۹۹، فایل صوتی از نوید افکاری منتشر شد که او با رد اتهامات خود، تأیید کرد که زیر شکنجه مجبور به اعتراف شده‌است و قاضی پرونده این اعترافات زیر شکنجه را نمی‌پذیرد و شاهد را احضار نمی‌کند.
روز پنج‌شنبه ۲۷ آذر ۱۳۹۹ نیروهای امنیتی برای جلوگیری از گذاشتن سنگ قبر بر روی مزار نوید، پدر و برادر او را که در حال تمیز کردن و آماده‌سازی مزار بودند بازداشت کردند و سنگ بتُنی موجود روی قبر را هم تخریب کردند.
درخواست وکیل مدافع نوید افکاری، مبنی بر پذیرش درخواست اعاده دادرسی موکل خود از سوی دیوان عالی جمهوری اسلامی، با همراهی گسترده در فضای مجازی فارسی‌زبان مواجه شد.
«امیدواریم این امکان فراهم شود که هم درخواست اعاده دادرسی متهمان مورد پذیرش قرار بگیرد و هم تحقیقات مجدداً انجام شود و هم ادله دادگاه که مخدوش است، مجدداً رسیدگی شود.».
مهدی محمودیان در توییتر اعلام کرد که علاوه بر قبول کردن خانواده مقتول برای رضایت و صحبت، «یک دقیقه قبل از حرکت هواپیما» به سمت شیراز، اطلاع دادند که نوید اعدام شده‌است.
نوید افکاری در بخش دیگری از این تماس تلفنی می‌گوید که مشخص نیست آنها به چه زندانی منتقل می‌شوند ولی ابراز امیدواری می‌کند که مشکل حل شود و به خانواده‌اش پیام می‌دهد که نگرانی نداشته باشند.
تنها فیلمی که موجود است از دوربین مداربسته‌ای است که مربوط به یک ساعت قبل از وقوع قتل است که نشان می‌دهد که یکی از متهمان در آن محل حضور داشته، البته متهمان این را انکار نمی‌کنند و از ابتدا اظهار کردند که برای تعمیر موبایل در محل حاضر بوده‌اند؛ این ادعا که فیلم، لحظه و صحنهٔ ارتکاب قتل را نشان می‌دهد، چنین چیزی به هیچ عنوان صحت ندارد و درست نیست.
«به عنوان کسی که بیش از ۱۰۰۰ صفحه از این پرونده را خوانده‌ام اعلام می‌کنم این ادعای خبرگزاری میزان دروغ محض است و هیچ، تأکید می‌کنم هیچ فیلمی که نشان بدهد #نوید_افکاری یا برادرانش در این قتل دست داشته‌اند وجود ندارد، حتی اندازه یک فریم.»
علاوه بر این، هشتگ‌های مختلفی در تلاش برای جلوگیری از اعدام نوید افکاری در توییتر استفاده شده که «اعدام نکنید»، «نوید افکاری را اعدام نکنید»، «نوید افکاری» و «نویدمان را نکشید» از آن جمله هستند.
«نوید افکاری را به بند عبرت عادل آباد منتقل کردند. بندی که دسترسی به بیرون و تلفن ندارد و جای نگهداری اعدامی هاست. وحید و حبیب را هم به بند ارشاد یا بند تنبیه مجرمان عادل آباد منتقل کرده‌اند. تلفن زندان قطع شده و تماس‌های تلفنی ضروری از زندان فقط در حد ۲۰ ثانیه ممکن است.»
مهدی محمودیان در ۱۶ شهریور ۱۳۹۹، خبر داد که نوید افکاری توانسته با خانواده تماس بگیرد و از وضعیت خود خبر دهد و در این تماس کوتاه گفته که به همراه دو برادرش در یک مکان نگهداری می‌شوند.
نوید افکاری به قاضی گفت که فیلم دوربین مداربسته‌ای که به عنوان مدرک در کیفرخواست آورده شده، یک بار دیگر در دادگاه نشان داده شود تا مشخص شود که افراد سوار بر موتورسیکلت، او و برادرانش نیستند ولی قاضی مخالفت کرد و گفت «نیازی به نمایش این فیلم‌ها نیست».
در همین رابطه، افکاری بیان کرد که وکیل آن‌ها زیر فشارهای امنیتی قرار گرفته و به همین سبب مجبور به استعفاء شده و هیچ وکیلی «از روی ترس»، پرونده را قبول نمی‌کند.
«ادعا شده که فیلمی موجود است و صحنه ارتکاب قتل را توسط متهمان نشان می‌دهد در حالی که چنین فیلمی اصلاً موجود نیست و در ادله و مدارکی نیز که در دادگاه رسیدگی شده چنین فیلمی وجود ندارد.
مهدی محمودیان، شامگاه شنبه ۲۲ شهریور ۱۳۹۹، در توییتر نوشت که پیکر نوید افکاری در حوالی ساعت ۱۰ شب «در روستای سنگر از توابع همایجان شهرستان سپیدان استان فارس تحت تدابیر امنیتی و شبانه به خاک سپرده شد».
والتر نسخه‌های خاص خود را از دستگاه برگر با قابلیت‌های بهبود را یافته تولید کرد، که به آن اجازه می‌داد انواع مختلفی از نوسان عصبی اعم از امواج آلفای پر سرعت تا امواج دلتا را که در طول خواب مشاهده می‌شود، تشخیص دهد.
اسکاتلند برای جای‌گیری و موقعیت چشم‌گیر قلعه‌ها و برج‌هایش شناخته می‌شود که به پاره‌ای تثبیت‌شده در مناظر خیال‌انگیز آن تبدیل شده‌اند.
این شیوه در قرن شانزدهم میلادی، برای ساخت عمارت‌های خانه‌باغی در اسکاتلند به کار گرفته شد و از قرن نوزدهم به بعد نیز احیا شد و هم در اسکاتلند و هم در مناطق دیگر جهان به‌شکل گسترده‌ای از آن استفاده می‌شود.
بااین‌حال شکل کلیساهای قرون وسطایی در اسکاتلند در دهه‌های ۱۸۵۰ تا ۱۸۹۰ با ساخت تعداد زیادی از کلیساهای اکثر مذاهب اصلی مسیحی در شیوهٔ معماری نئوگوتیک احیا شد.
بارونیال اسکاتلندی "سبک بارونی اسکاتلند" در واقع یک سبک معماری از احیای گوتیک قرن نوزدهم است که اشکال و تزئینات معماری تاریخی اسکاتلند در اواخر قرون وسطی و اوایل دوره مدرن را احیا کرد.
ساختمان‌هایی به این سبک یادآور قلعه‌های اسکاتلندی هستند، با خطوط سقفی دقیق مشخص شده‌است که با سقف‌های مخروطی‌شکل، تورل‌ها ""، و نبردهایی "" که با با دهانه های مایکولاسیون ها ""، تزئین شده‌اند و اغلب با پلانی نامتقارن، مشخص می‌شوند.
معماری بارونی اسکاتلندی که در دوران رومانتیسم و ​​منظره رایج بود، معادل احیای ژاکوبتی در انگلستان در قرن نوزدهم بود و به‌همین ترتیب ظاهر گوتیک پسین معماری داخلی مستحکم نخبگان در اواخر قرون وسطی و معماری قرن را احیا کرد.
شیوهٔ دوران اول محدود به قلاع کوچک و خانه‌برج‌های اسکاتلند بود و عناصری از شیوهٔ معماری رنسانس را به بناهایی می‌افزود که ویژگی‌های معماری قرون وسطایی اسکاتلندی را داشتند.
سبک دورهٔ دوم گونه‌ای از الگو و حس ملی بریتانیایی محسوب می‌شد و بیشتر در ابنیهٔ عمومی و دولتی، خانه‌های ویلایی، و سازه‌های تزئینی در سراسر بریتانیا دیده‌می‌شد.
ماه ژانویه سال ۱۹۴۰ گردان ۴ جایگزینی با جدا شدن از لشکر، گردان ۱ هنگ ۴۴۰ پیاده‌نظام از لشکر صد و شصت و چهارم پیاده‌نظام را ایجاد کرد.
ماه فوریه همان سال ستاد و گردان ۲ هنگ ۵۲ پیاده‌نظام از لشکر جدا شد تا به گردان هنگ ۵۱۳ پیاده‌نظام از لشکر دویست و نود و چهارم در موج هشتم بسیج بدل گردد.
بعد از رسیدن به پلی در حال تخریب مونو می‌افتد و سیکس دست مونو را میگیرد، ولی سیکس در کمال تعجب به او خیانت کرده و دستش را میکشد، و مونو به اعماق برج سیگنال سقوط میکند و سیکس با خونسردی از یک تلویزیون خارج میشود.
داستان بازی، با شخصیتی به نام مونو شروع می‌شود، که بعد از دیدن کابوسی از یک راهرو و دری با علامت چشم بر روی آن، در کنار یک تلویزیون و در وسط یک جنگل، از خواب بیدار می‌شود.
لیتل نایتمرز ۲ باتوجه به آنچه اولین نسخه‌ی خود به دست آورد، تلاش می‌کند تا در زمینه تنظیمات، طراحی و گیم‌پلی خود به موفقیت بیشتری دست یابد که در انجام آن موفق است.
لیتل نایتمرز ۲ یک بازی ویدئویی در سبک سکوبازی و ترس و بقا است که توسط تارسیر استودیو توسعه یافته و به‌وسیلهٔ باندای نامکو انترتینمنت در ۱۱ فوریه ۲۰۲۱، و برای پلت‌فرم‌های مایکروسافت ویندوز، گوگل استادیا، پلی‌استیشن ۴، ایکس‌باکس وان، و نینتندو سوئیچ منتشر شد .
بازی برای اولین بار در نمایشگاه گیمزکام سال ۲۰۱۹، به عنوان دنبالهٔ لیتل نایتمرز رونمایی شد، که دارای ویژگی‌هایی از جمله شخصیت جدیدی به نام مونو، در کنار سیکس قهرمان اصلی قسمت قبلی در نقش شخصیت کنترل شده توسط کامپیوتر است .
برخی از اشکالات نسخه قبل در این بازی برطرف شده است، مانند سیستم مبارزاتی بازی، که در این نسخه بهبود پیدا کرده و کنترل بازی از حالت خشک قبلی خارج شده است، با این وجود همچنان قهرمان داستان، در برابر هیولاهای بازی بی‌دفاع است و در اکثر مواقع باید از دست آن‌ها فرار کند یا مخفی شود.
یک دنباله عالی، که هرچه دفعه قبلی کار کرد را گسترش می‌دهد، چیزهایی که کار نکرد را بهبود می‌بخشد، ایده‌هایی که کم بود را اضافه می‌کند و داستان را به جاهایی می‌برد که تاکنون ندیده‌ایم.
از آنجایی که کنسورها به آسانی می‌توانستند از این منصب سوءاستفاده کنند ، تنها کنسول‌های سابق را بدین سمت انتخاب می‌کردند، برای همین بود که این منصب پرستیژ بخصوصی داشت.
امّا تریبون پلبی‌ها به سبب حُرمتی که داشتند ــ به عنوان نمایندگان مردم ــ می‌توانستند برخلاف دیگر کلانترها وتوی خود را علیه هر اقدام یا هر شخصی، از جمله کنسورها، اِعمال کرده و به تنهایی عمل کنند.
در مواردی که یک کنسور در جریان سرشماری می‌خواست موقعیت یک شهروند را تقلیل دهد، ناچار بود ابتدا تأیید کنسور همکار خود را نیز اخذ کند، و نمی‌توانست در چنین مواردی به میل شخصی خود عمل کند.
دیگر اقداماتی که مشمول مجازات از سوی کنسور بودند عبارت بودند از رها کردن کار کشاورزی، فرار از خدمت نظامی، تخطی از انجام وظایف مدنی، اقدامات فاسد یا داشتن بدهی‌های سنگین.
وی می‌توانست یک شهروند را به قبیله ای دیگر منتقل کند، یا در طول عمل سرشماری، یک نشانهٔ عدم صلاحیت در کنار نامش قرار دهد (که تبعاتی از جمله ضبط دارایی، تقلیل به قبیله ای پَست تر، یا حتّی سلب حق شهروندی داشت).
سیسرون و تیتوس لیویوس بهره‌گیری از ظرفیت نظامی دیکتاتوری را ثبت کرده‌اند، درحالی که دیگران، مانند دیونوسیوس هالیکارناسی، از بهره‌گیری از دیکتاتوری برای حفظ نظم در دوران اعتصاب پلبی‌ها سخن گفته‌اند.
دیکتاتور می‌توانست حق یا تظلم کردن از مردمرا نادیده بگیرد؛ حقّی که در دوران صدارت یک دیکتاتور، در کنار آزادی عمل تریبون پلبی‌ها، صرفاً به لحاظ نظری برقرار می‌ماند.
در طول این شش ماهِ اضطراری که یک دیکتاتور بر مسند بود، اوضاع به گونه ای می‌شد که انگار روم موقتاً به دوران پادشاهی بازگشته است و دیکتاتور نقش پادشاه باستانی روم را ایفا می‌کند.
با وجود آنکه یک تریبون می‌توانست وتوی خود را علیه هریک از اقدامات سنا، مجامع، یا کلانترها اعمال کند، تنها مجاز بود وتو را علیه قوانین اعمال کند، نه علیه اقدامات انجام شده.
دو کنسول جمهوری روم در بین کلانتری‌های عادی بالاترین درجه را داشتند؛ هر ساله توسط مجمع چنتوراتا انتخاب می‌شدند؛ حداقل سن برای انتخاب به این سِمت، ۴۲ سال سن بود .
هنگامی که تصدی منصب به پایان می‌رسید، عنوان افتخاری «» در سنا را می‌گرفتند، امّا باید ده سال منتظر می‌ماندند تا بتوانند مجدداً به منصب کنسولی نائل شوند (هر چند استثناهایی مانند گایوس ماریوس و گایوس ژولیوس سزار دیده شدند).
کوایستورها توسط مجمع قومی برگزیده می‌شدند، معمولاً به کنسول‌ها در روم کمک می‌کردند، در ادارهٔ خزانه داری و دخل و خرج مالی مشغول بودند؛ در امور مالی همانند یک دبیر برای حکمرانان ایالتی بودند و در اختصاص منابع یا پرداخت وجوه سربازان ایالتی نقش داشتند.
تمامی ادیل‌ها در امور روزمرهٔ داخلی روم اقتدار زیادی داشتند، از جمله در تعمیر و بازسازی و حفاظت از معابد (عنوان آنان از همین مسئولیت آنان مشتق می‌شود، کلمه لاتین به معنای «معبد» است) و دیگر بنّاهای عمومی ، برگزاری بازی‌ها و فستیوالهای رومی، اموری مانند فاضلاب‌ها، آبارهها، تهیه و تأمین تدارکات شهر روم ، نظارت بر بازارهای شهری، قضاوت در امور تجاری، حفظ نظم عمومی و نشر فرامین عمومی مشغول بودند.
به وی نیز اقتدار عالیه در حد و اندازه یک پرایتور اعطا می‌کردند، و اغلب، هنگامی که یک دیکتاتور منصوب می‌شد، سنا حکم می‌کرد که یک ماجیستر اکوئیتوم نیز باید منصوب شود.
تریبون‌ها، تنها نمایندگان مردم، اختیار اعمال حق قضایی یا تظلم کردن از مردمرا داشتند، حقی که نوعی ضمانت نظری برای دادرسی منصفانه بود، و پیش‌درآمدی بر حق امروزین قرار احضار زندانی.
یکی از ابتکارات قضایی جمهوری روم تأسیس مناصب کلانتری بدیل بود؛ هدف از تأسیس این بود که شمار کافی استانداران رومی داشته باشند تا در ایالات متصرفی به حکمرانی بپردازند، به جای آنکه مجبور باشند هر ساله کلانترهای جدیدی منصوب کنند.
کورسوس هونوروم به معنای «سلسله افتخارات» می‌باشد و می‌توان با تساهل آنرا به «سلسله مناصب» نیز ترجمه کرد؛ این واژه اشاره به سلسلهٔ ترتیبی مناصب دولتی در جمهوری روم و اوایل امپراتوری روم دارد که سیاستمداران جاه طلب آنرا تعقیب می‌کردند.
تصدی هر سِمت دولتی نیازمند رسیدن به یک سن حداقلی بود؛ و نیز وقفه‌هایی چندساله میان تصدی دو سِمت لازم بودند و هرگونه تکرار یک سمت، توسط قوانین منع شده بود.
برای نمونه، سیسرون به خود بسیار مفتخر بود زیرا که نه تنها یک انسان نوین رومی بود و هیچ‌یک از اجداد وی به منصب کنسولی نرسیده بودند؛ بلکه همچنین در جوانترین سن ممکن به این سمت منصوب شده بود.
در ۵ اکتبر ۱۹۲۷ سازمان ملی‌گرایی کرد خویبون توسط اعضای سابق سایر سازمان‌های ملی‌گرای کرد مانند جمعیت تعالی کردستان، فرقه ملی کرد و جمعیت استقلال کرد در لبنان تأسیس شد.
خویبون به رهبری جلادت بدرخان، کامران علی بدرخان، اکرم جمیل پاشا و ممدوح سلیم تصمیم گرفت احسان نوری پاشا افسر سابق ارتش عثمانی و ترکیه را به ژنرالی ارتقا داده و او را به ارزروم اعزام کردند.
به‌طور کلی تاریخ وقوع این کشتار ۱۳ ژوئیه ۱۹۳۰ در نظر گرفته شده، اما یوسف مظهر، که خبرنگار ویژه روزنامه جمهوریت بود، درتاریخ ۱۲ ژوئیه ۱۹۳۰ از طریق تلفن گزارش داد پاکسازی شهرستان ارچیش، کوه سیپان و دره زیلان به‌طور کامل انجام شد.
وی پس از اتمام تحصیلات ابتدایی، به مدت دو سال در رشته حقوق مشغول به تحصیل شد و سپس به بخش بازیگری «مؤسسه عالی هنرهای نمایشی» مراجعه کرد و در سال ۲۰۰۱ فارغ‌التحصیل رشته بازیگری شد.
وی پس از ناشنوایی در کودکی به‌هنر علاقه‌مند شد و از ۱۶ سالگی یا به‌طور خاص بین سالهای ۱۹۱۰ تا ۱۹۱۵ در مدرسه نقاشی انجمن هنر ترکو شرکت کرد.
بعدها شیوهٔ خشک‌تری از کلاسیسیسم نو را در کارهایش پروراند که به فراخور سفارش‌هایی بود که از دولت دریافت می‌کرد؛ پیکره‌های تمثیلیِ موجود در بنای پارلمان فنلاند در هلسینکی در سال‌های ۱۹۳۰ تا ۱۹۳۲ از آن جمله‌اند.
یادمان مفرغی پاوو نورمی دوندهٔ قهرمان فنلاندی در ۱۹۲۵ در ورزشگاه هلسینکی و نیم‌تنهٔ سیبلیوس آهنگ‌ساز مشهور فنلاندی در ۱۹۲۸ ازجمله آثار مشهور اوست.
مردی که مشهور است، چندین معشوقه دارد، و همیشه در اطراف مواد مخدر است؛ علاوه بر این، «انجیل و تفنگ» او می تواند نشان دهد که او یا ریاکار است یا طرف های متضادی با خود دارد.
گیتار دن بلافاصله با کالیفرنیا ملاقات می کند. در ابتدای متن، "" خاصی وجود دارد، یک سادگی. و سپس گروه کر با طبل های بزرگ و بی نظمی الکتریکی اش می رسد. این زندگی مشترک بین عادی بودن و هرج و مرج بسیار نمادین از آنچه در زندگی ام بوده ام است.»
«به پلاژ رفتم و شخصاً به همه چیز فکر می کردم. آیه اول متفکرانه و آرام است، اما بعد از آن کر به این دنیای پر هرج و مرج و ساب-باس های سنگین می افتد. کنار هم قرار گرفتن آن دو جهان، آغاز آرام و آواز پر هرج و مرج، شرایط شخصی من را خلاصه می کرد که همه چیز به راحتی پیش می رفت و بعد از آن همه چیز به هم ریخته بود. مثل من بود.»
در اکتبر ۱۹۶۰ میلادی ارتش ایالات متحده آمریکا در یک ناقصه به ۱۲ شرکت آمریکایی سفارش ساخت یک بالگرد سبک برای شناسایی را داد و هواگردسازی هیلر، بل هلیکوپتر و هیوز هلیکوپترز جزء شرکتهایی بودند که به رقابت پرداختند.
شرکت هیلر در سال ۱۹۶۱ طرح خود را به نیروهای مسلح آمریکا ارائه کرد و بالگرد ۱۱۰۰ به دلیل وزن و شرایط مناسبش، بین ۳ طرح برنده برای نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا جای گرفت.
پس از بررسی و آنالیز هزینه‌های دو شرکت، هیوز کار خود را ارزان‌تر تمام کرد و باعث شد در سال ۱۹۶۵ نیروهای مسلح آمریکا هیلر را از گردونه حذف کنند و هیوز را برگزینند.