polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
وی در تاریخ ۲۵ اردیبهشت ۱۴۰۰، در آخرین روز ثبت‌نام انتخابات ریاست‌جمهوری ایران ، با حضور در وزارت کشور، به‌منظور کاندیداتوری در انتخابات ریاست‌جمهوری ثبت نام کرد.
اوه سانی یک بازیگر موزیکال است که طی اتفاقاتی با امپراتور ملاقات کرده و با او ازدواج میکند، این ازدواج باعث آغاز یک جنگ قدرت بزرگ، در کاخ سلطنتی می‌شود.
او در قصر بدنبال عشق و شادی واقعی است اما هیچ چیز آنطور که به نظر می‌رسید نیست؛ اوه سانی مصمم است با کمک نا وانگ-شیک فرماندهٔ گارد سلطنتی، پرده از جنایات خانوادهٔ امپراتوری بردارد و خاندان فاسد سلطنتی را سرنگون کند.
آخرین ملکه در قسمت بیست و چهارم خود در تاریخ ۲۷ دسامبر ۲۰۱۸، در سراسر کشور کره جنوبی موفق به کسب ۱۷٫۹٪ رأی شد و آن را به بالاترین امتیاز مینی سریال روزهای هفته تلویزیون کره در سال ۲۰۱۸ تبدیل کرد.
او یک بازیگر موزیکال است که ناگهان در یک شب بعد از ازدواج با امپراتور، بسیار مشهور می‌شود او تلاش می‌کند تا حقیقت مرگ ملکه سابق و ملکهٔ بزرگ را کشف کند و خانوادهٔ فاسد سلطنتی را سرنگون کند.
آخرین ملکه یک مجموعهٔ تلویزیونی محصول سال ۲۰۱۸ کره جنوبی است که جانگ نارا، چوی جین هیوک، شین سونگ روک، لی الیجا و شین اون کیونگ در آن به ایفای نقش پرداخته‌اند.
در سال ۲۰۰۷، او بورسیه تحصیلی مؤسسه ورزش استرالیا را پذیرفت و برای تیم مستقر در کانبرا، در لیگ ملی بسکتبال زنان بازی کرد، و بقیه را برای سال ۲۰۰۷ بازی کرد.
در بازی حذفی دور دوم، پس از شکست دادن شیکاگو اسکای، ۹۳–۹۲، در بازی هم تیمی که در آن او با یک توپ ربایی وارد شد و یک پرتاب سه امتیازی باور نکردنی از نیمه را به ثمر رساند، به نیمه نهایی صعود کرد.
الیزابت فولاک کمبیج زاده ۱۸ اوت ۱۹۹۱ یک بسکتبالیست حرفه ای استرالیایی است که آخرین بار برای لس آنجلس اسپارکس اتحادیه ملی بسکتبال زنان بازی کرد.
پس از بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۲، کامبیج قرار بود به ایالات متحده برگردد تا فصل را با شوک تولسا تکمیل کند، اما صبح روز ۲۷ اوت ۲۰۱۲ اعلام کرد که قرار بود پروازش را ترک کند و برای پایان کار برنمی‌گردد.
پس از عملکرد ۵۳ امتیازی خود، او ۳۵ امتیاز را در پیروزی ۹۰–۸۱ مقابل واشینگتن میستیک به دست آورد و آن را به بالاترین امتیاز دو بازی در تاریخ لیگ تبدیل کرد.
با این حال، در مقاله‌ای در روزنامه استرالیایی که در ۸ مارس ۲۰۱۹ منتشر شد، کامیج از پرداخت غرامت ضعیف و ناتوانی در پرداخت وام مسکن خود ابراز تاسف کرد و خاطرنشان کرد که از سپتامبر ۲۰۱۸ پس از مصدومیتی که او را از بازی در چین منع کرده بود، پول دریافت نکرده بود.
در ژوئن ۲۰۱۲، کامبیج با باشگاه بسکتبال در چین قرارداد امضا کرد، بنا بر گزارش‌ها دستمزد او ۴۰۰٬۰۰۰ دلار بود که او را به یکی از پردرآمدترین بسکتبالیست‌های زن در جهان تبدیل کرد.
در سال ۱۹۳۰ بود که به دنبال دفاع موفق از پایان‌نامه دکتری اش، به ریاست دانشکده جراحی این دانشگاه پیش کشیده شد که به مدت ۴۵ سال دیگر در آنجا فعالیت داشت.
مصطفی توپچیباشوف یکی از بنیان‌گذاران آکادمی ملی علوم آذربایجان بود که در بحبوحه‌های زمانی ۱۹۵۱ تا ۱۹۵۷ و ۱۹۶۹ تا آخر عمرش قائم مقامی آن را به عهده داشت.
مصطفی توپچیباشوف در ۱۷ اوت سال ۱۸۹۵ در روستای «گغانیست، آرارات» در نزدیکی ایروان و در خانواده «آقابیگ» و خانم «فاطمه» توپچیباشوف‌ها، صاحبان ثروتمند زمین در استان ایروان زاده شد.
پیرو آنکه تحصیلات متوسطه اش را در زادگاه خود به پایان رسانید، در سال ۱۹۱۶ راه کی‌اف را در پیش گرفت تا در رشته پزشکی در دانشگاه ملی تاراس شفچنکو کی‌یف درس بخواند.
علی‌رغم آغاز جنگ جهانی اول و سپس جنگ داخلی روسیه و نیز گرسنگی و بازداشت‌های متعددش در اوکراین که آن روزها از نظر سیاسی یک کشور بی‌ثبات محسوب می‌شد، موفق به اخذ مدرک شد و به باکو بازگشته و به عنوان دستیار در بخش جراحی دانشگاه علوم پزشکی آذربایجان شروع به کار کرد.
آنها از طریق ترجمه‌هایی که توسط دانیلو مونتالدی و دیگران در دسترس قرار گرفت، از تحقیقات قبلی فعالان در ایالات متحده توسط - و در فرانسه توسط گروه سوسیالیسم یا بربریت استفاده کردند.
گرایش جانسون-فارست زندگی و مبارزات طبقه کارگر را در صنعت اتومبیل دیترویت مورد مطالعه قرار داده بود و جزوه‌هایی مانند «کارگر آمریکایی» ، «مشت زدن» و «اعتصابات اتحادیه و اعتصابات گربه وحشی» را منتشر کرد.
رئالیسم سوسیالیستی نمونه‌ای از شکل بیان است که محتمل است تا از این نظر به کارگری متهم شود، اما این امر در مورد فاشیسم نیز صدق می‌کند، مانند جنبش فالانژیست فرانکو، که غالباً از تبلیغاتی استفاده می‌کرد که کارگران را در شرایط عادلانه زندگی و کار می‌کردند.
پس از اتحاد سه پادشاهی کره تحت سیلا در سال ۶۶۸ میلادی، کره از طریق سلسله گوریو و جوسون به عنوان یک کشور شناخته شد تا اینکه در سال ۱۹۱۰ به ژاپن پیوست.
به گزارش یورونیوز در ۲۰۲۰ م، برخی باور دارند که ملزم بودن پلیس جمهوری اسلامی ایران برای پیشگیری از نقض شدن احکام شرعی از سوی مردم، بانی آن شده‌است که پلیس در ایران این دوره، بیشتر از آن که پایه‌گذار امنیت مردم این کشور باشد، باعث ناامنی روانی میان شهروندان باشد.
سعید مدنی، جامعه‌شناس اعلام داشت که اینکه نیروی انتظامی ملزم به این شده‌است که از نقض احکام شرعی جلوگیری کند، ابهام دارد؛ نیروی انتظامی ضابط قضایی به‌شمار می‌رود و ضابط مذهبی یا شرعی نیست و بیشتر ورودهای نیروی انتظامی، شامل موارد نقض قانون بوده‌است.
در مورد حجاب نیز وابسته به سیاست‌ها و قانون‌هایی که به نیروی انتظامی می‌دهند، این نیرو احتمال دارد که با کسانی که حجاب آنان بر پایه استانداردهای جمهوری اسلامی نبوده‌است، برخورد خشنی داشته باشد.
همچنین وی گفت که تا مدت‌ها، یکی از وظیفه‌های روزانهٔ نیروی انتظامی، جمع کردن دیش‌های ماهواره مردم بوده‌است که این، به دلیل سیاستی از سوی وزارت کشور بود.
پیشینهٔ عمر یگان ویژه به شکل حدودی با عمر شورش‌های خیابانی در دوران جمهوری اسلامی، برابری کرده‌است؛ در همین هنگام، اگر شهرت کمیته‌های وابسته در بگیر ببند و یورش بردن به مهمانی‌ها و گشت و ایست‌های بازرسی بوده‌است، یگان ویژه تمام این کارها را در خیابان به برخورد مسلحانه با معترضان و به گلوله‌بستن و کشتار چنین کسانی تبدیل کرد.
آمارهای نهادهایی چون عفو بین‌الملل می‌گفت که دست‌کم ۳۰۴ تن، تنها در سه روز اعتراض‌های آبان ۱۳۹۸ توسط نیروهای امنیتی کشته شدند و نیروهایی که حکومت در خیابان فرستاد نیز بیشتر نیروهای یگان ویژه و لباس‌شخصی‌ها بوده‌اند.
در یکی از خونین‌ترین سرکوب‌های خیابانی تاریخ نظام جمهوری اسلامی، که تنها در سه روز میان ۲۴ تا ۲۶ آبان ۱۳۹۸ رخ داد، یگان ویژه مهم‌ترین نیرویی بود که برای سرکوب در خیابان‌ها حاضر شد.
رادیو بین‌المللی فرانسه در آوریل ۲۰۱۸ گزارشی با عنوان «سابقهٔ ۴۰ سالهٔ خشونت نیروی انتظامی علیه زنان و دختران در ایران» منتشر کرد که به مسائل پیش آمده از حجاب اجباری در ایران نیز می‌پرداخت.
«اما همچنان جای دستوری دربارهٔ برخورد نیروی انتظامی با نحوه پوشش زنان و حتی مردان در ایران خالی است و به نظر می‌رسد تا آن زمان نمی‌توان به عدم تکرار این برخورد یا رفتارهای شبیه آن امیدوار بود».
پس از کتک‌خوردن دختر از مأمور، هنرمندان نیز واکنش‌هایی تند داشتند و برخی از آنان از تجربه‌های همانند این، در همین زمینه گفتند؛ همانند قیچی شدن موهای‌شان توسط مأموران نیروی انتظامی.
در آوریل ۲۰۲۱، نیروی انتظامی مشهد شماری از جوانان و نوجوانان را که متهمان چهارشنبه‌سوری معرفی کرد و با وصل کردن پلاکارد در یک نمایش همگانی، در شهر گرداند.
«در سال‌های اخیر نیروی انتظامی هر از گاهی اقدام به چرخاندن متهمان در سطح شهر می‌کند، اقدامی که مغایر با مقاوله‌نامه‌های حقوق‌بشری، قوانین داخلی و نقض کرامت انسانی است.»
در ویدئوی پخش شده از رویداد، «مردی دستانش به میله‌ای بسته شده‌است و مأمور پلیس به او نزدیک می‌شود و به او شوکر می‌زند… مرد با دستان بسته روی زمین می‌افتد. در تصاویر بعدی پلیس باز هم به او شوکر می‌زند و کلماتی میانشان رد و بدل می‌شود و مرد دوباره روی زمین می‌افتد».
وحشیگری فرماندهی انتظامی جمهوری اسلامی ایران به موضوعِ وحشیگری پلیس و خشونتِ بی ضابطه و غیرِ قانونی در فرماندهی انتظامی جمهوری اسلامی ایران می‌پردازد.
خشونت این پلیس علیه دستگیرشدگان در نمونه‌هایی همانند مهرداد سپهری در مشهد و بهاره چشم‌براه در آبادان، کشته‌شدن مهسا امینی، سرکوب خشونت‌بار معترضان سیاسی و اجتماعی در خیابان، یورش شبانهٔ نقابداران پلیس به خانهٔ لات‌ولوت‌های تهران و بیرون کشیدن این افراد، زیر رگبار مشت و لگد و تحقیرِ مظنونان با انداختن آفتابه بر گردنشان و دور گرداندن این افراد در سطحِ شهر، واکنش‌های فراوانی در پی داشته‌است و با بُهت و خشم همگانی در ایران روبرو شده‌است.
تصاویری از خشونت نیروهای نظامی و امنیتی در شبکه‌های اجتماعی منتشر می‌شود؛ اعتراض به این اقدام غیرقانونی و غیراخلاقی، فضای مجازی را فرامی‌گیرد؛ مسئولان جمهوری اسلامی در پی انکار یا توجیه جنایت برمی‌آیند… در روزهای اخیر، ضرب و جرح یا قتل تعدادی از شهروندان ایرانی به دست نیروهای پلیس بازتاب گسترده‌ای در فضای مجازی داشته‌است».
نیروی انتظامی در منطقه یا جاهای مرفه و متوسط، در مقایسه با منطقه‌های فقیر نشین و در حاشیه، رفتاری کاملاً متفاوت یا گوناگون داشته‌است؛ بنابراین، از این دید، رفتار نیروی انتظامی یک پروتکل ثابتی نداشته‌است.
«به مدد فضای مجازی و امکانات تکنولوژیک ارتباطی‌ای که در اختیار مردم ایران قرار گرفته، این حادثه تصویربرداری شده و در معرض دید عموم قرار گرفته‌است؛ چیزی که در گذشته تقریباً ناممکن بود. به این اعتبار به نظر می‌رسد که رفتار پلیس ایران تا حد زیادی محتاطانه‌تر و دقیق‌تر شود. این امکان تماشای خشونت پلیس در فضای مجازی، می‌تواند در کنترل خشونت پلیس نقش بسیار مهمی داشته باشد. علاوه بر این، افکار عمومی هم از طریق فضای مجازی شکل می‌گیرد و این امر می‌تواند زمینه‌ساز واکنش‌های آتی مردم به خشونت پلیس باشد».
در تیر ۱۳۹۸، ویدئویی پخش شد که در آن، یک مأمور پلیس مرد، دختری در حالِ جیغ‌زدن را به زور و با خشونت، به همراه خود می‌کشد و با وجود اعتراض گروهی از حاضران در صحنه، سوار ماشین نیروی انتظامی‌اش می‌کند.
فرمانده انتظامی تهران بزرگ اعلام کرد که گزارش مربوط می‌گفت که عده‌ای جوان، شئونات را زیر پا گذاشته‌اند و این افراد نخست از پلیس تذکر گرفته‌اند و رفتار نامناسبی با مأمور داشته‌اند.
در سوی دیگر، شاهدی اعلام می‌کرد که دختر برای آب‌بازی در پارک حضور داشته‌است و با آمدن پلیس، دوستانش فرار می‌کنند اما او می‌ماند و هنگامی که «جواب پلیس را داده» کتک می‌خورد.
در اردیبهشت ۱۳۸۶، گزارشی از یورش شبانهٔ نقابداران پلیس، به خانهٔ «لات‌ولوت» های تهران و بیرون کشیدن این افراد زیر رگبارهایی از مشت و لگد، تحقیرشان با انداختن آفتابه‌ای بر گردنشان و دور محله گرداندن این افراد، منتشر شد.
در عکس‌ها دیده می‌شود که آفتابه را با بند از گردن مجرم یا متهم، آویزان کرده‌اند و در عکسی دیگر نیز لولهٔ آفتابه را درون دهان او وارد کرده‌اند تا از این راه سخن بگوید.
در مهر ۱۳۹۹ که توجه رسانه‌ها به این زمینه بود، اعلام شد که مأموران نقابدار متهمانی را در خیابان‌های تهران گرداندند و با ضرب و جرح از آن‌ها می‌خواستند که پشیمانی‌شان را ابراز کنند.
در برخی تصاویر دورگردانی، متهم‌ها در هنگامی که مأموران درشت‌هیکل و نقابدار پلیس به زدن متهمان می‌پرداختند، به سوی مردم فریاد می‌زده‌اند «غلط کردیم، ببخشید».
به گزارش رادیو فردا در ۱۳۹۷ «در سال‌های گذشته برخی از کودکان در استان سیستان‌وبلوچستان و دیگر شهرهای ایران بر اثر شلیک مأموران نیروی انتظامی در حین تعقیب و گریز متهمان کشته شده‌اند».
این گزارش به‌عنوان نمونه به ششم مهرماه سال ۱۳۹۶ اشاره کرد که در یورش نیروهای انتظامی به خانه‌ای در ایرانشهر، پسر سه ساله و پدرش کشته شدند و گزارشی را پوشش داد که بر پایه آن، مأموران به خودرویی تیراندازی می‌کنند و افزون بر راننده، دختری ۳ ساله و دو پسر ۱۸ و ۲۳ ساله را که سوار خودرو بودند، می‌کشند.
برخی باور دارند که ملزم بودن پلیس جمهوری اسلامی ایران برای پیشگیری از نقض شدن احکام شرعی از سوی مردم، بانی آن شده‌است که پلیس در ایران این دوره، بیشتر از آن که پایه‌گذار امنیت مردم این کشور باشد، باعث ناامنی روانی میان شهروندان شده‌است.
اِعمال خشونت علیه مردم برای عدمِ رعایتِ شئونات و اِعمالِ حجاب اجباری از دیگر کارهای فرماندهی انتظامی جمهوری اسلامی ایران هستند که مورد نقد قرار گرفته‌اند.
در اردیبهشت ۱۴۰۱ ویدیویی در جاده سد لتیان از یک مأمور لباس شخصی و دو مأمور پلیس در شبکه‌های اجتماعی بازنشر شد که با شدت و برخورد فیزیکی قصد بازداشت زنی را دارند که منجر به زمین‌خوردن او می‌شود.
پس از این اتفاق یکان به دلیل بارداری و به دنیا آوردن فرزندش به مدت ۲ سال از دوران حرفه ای خود فاصله گرفت و در مسابقات کاراته قهرمانی اروپا در سال ۲۰۱۷ که اردیبهشت ماه در شهر کوجایلی برگزار شد، با غلبه بر سارا کاردین ایتالیایی در فینال به مدال طلا دست یافت.
در نوزدهمین دوره بازی‌های مدیترانه ای که در اوران الجزایر برگزار شد، توبا یکان در ۱۶ دور آخر کومیته زنان در ۱۶ دور اخیر ماتو د هروست از پرتغال را شکست داد و با برتری مقابل چیرین زاراتی تونسی در مرحله یک چهارم نهایی به نیمه نهایی رسید.
وی در مرحله نیمه نهایی مغلوب احلام یوسف رقیب مصری خود شد و با غلبه بر آریان مایلز گونزالس از تیم یونانی قبرس در دیدار رده‌بندی به مدال برنز رسید و در وزن ۵۵ کیلوگرم با غلبه بر ابوریچه لوئیزا الجزایری به مدال طلا دست یافت.
با این حال، بیشتر مسیحیان مصر ممکن است به راحتی خود را «مسیحی» معرفی کنند بدون اینکه فرقه قبطی را مشخص کنند، در حالی که سایر مسیحیان مصر ممکن است به فرقه‌های مختلف دیگری تعلق داشته باشند، یا متولد شده یا تغییر مذهب دهند.
قبط به عنوان یک اصطلاح نام‌شناسی از نظر ریشه‌شناسی از یونانی "" به معنای واقعی کلمه به معنای "مصری" از کلمه مصری متأخر ""، از طریق عربی کلاسیک ""، به انگلیسی "" گرفته شده‌است.
این واژه معمولاً به مصریان مسیحی قبطی اشاره دارد، اگرچه مواردی وجود داشته‌است که مصریان مسلمان از خود به عنوان "قبطی" یاد می‌کنند تا بر خاستگاه اجدادی غیرعربی مصری‌ها به‌طور کلی تأکید کنند.
سده‌ها آزار و اذیت قبطی‌ها و گرواندن مردم مصر به اسلام باعث شده‌است که مصر امروزه یک کشور مسلمان شود، اگرچه کلیسای بومی مسیحی مصر اقلیت قابل توجهی را در طول تاریخ خود، تا به امروز حفظ کرده‌است.
سرشماری سال ۲۰۰۶ نشان می‌دهد که اکثر استرالیایی‌های متولد مصر در سیدنی یا ملبورن واقع شده‌اند و جوامع کوچکتر در پرت ، آدلاید و بریزبن واقع شده‌اند.
اولین تاریخچه مهاجران کوتاه مدت مصری در استرالیا به دوره سال ۱۸۶۰ تا سال ۱۹۰۰ برمی گردد که گروه‌های کوچکی از مهمانداران عمدتاً مسلمان در فواصل سه ساله به استرالیا و خارج از آن منتقل می‌شدند تا با حمل کالا و حمل و نقل کالا به صنعت دامداری داخلی استرالیای جنوبی خدمات دهند.
بسته‌های پشمی قطارهای شتری که معمولاً «افغان» یا «غان» خوانده می‌شدند، علی‌رغم اینکه منشأ آنها اغلب از هند بریتانیایی و حتی برخی از آنها از افغانستان و مصر و ترکیه بودند.
نور پهلوی به عنوان مدیر جمع‌آوری سرمایه و روابط سرمایه گذاران در یک بنگاه معاملات ملکی تجاری کار می‌کند و همچنین به عنوان مشاور صندوق سرمایه‌گذاری غیرانتفاعی اکیومن.
با این حال، توسعه‌دهندگان مشکلات متعددی را با این استراتژی مواجه می‌شوند؛ مانند عدم ارائه خدمات به کاربرانی که به جاوا اسکریپت دسترسی ندارند یا آن را غیرفعال کرده‌اند، مشکلات امنیتی بالقوه، زمان بارگذاری صفحه به‌طور زیاد و سئو نامناسب برنامه.
یک چارچوب توسعه متن‌باز است که بر پایه نود جی‌اس ساخته شده تا امکاناتی مانند اسکریپت‌نویسی سمت سرور و تولید صفحات وب ایستا را برای برنامه‌های وب مبتنی بر ری‌اکت فراهم کند.
برنامه‌های ری‌اکت عادی تمام محتوای خود را در سمت کاربر ارائه می‌دهند، از نکست جی‌اس برای گسترش این قابلیت استفاده می‌شود تا شامل برنامه‌های ارائه شده در سمت سرور شود.
نکست جی‌اس یکی از محبوب ترین مؤلفه های موجود برای ری‌اکت است و یکی از چندین «زنجیره ابزار» پیشنهادی است که هنگام راه‌اندازی یک برنامه جدید در دسترس است، که همگی لایه‌ای از انتزاع را برای کمک به کارهای رایج ارائه می‌کنند.
ناصر حسینی مهر که به تازگی پژوهش خود در خصوص تئاتر ایران طی ۳ دهه ۱۳۳۰، ۱۳۴۰ و ۱۳۵۰ را در قالب کتابی با عنوان «تئاتر در ایران؛ از کودتا تا انقلاب» منتشر کرده‌است در همین رابطه می‌گوید:
«این کتاب ثمره ۶ سال مطالعه بی وقفه‌ام پیرامون فعالیت‌های تئاتری در سراسر ایران است که در ۶۲۰ صفحه و ۶ فصل به سرانجام رسید. این کتاب با آغاز دهه ۳۰ شروع می‌شود و به تدریج با پرداختن به ادوار مختلف تئاتری ادامه پیدا می‌کند و به دهه پر فراز و نشیب ۵۰ در تئاتر ایران می‌رسد و در نهایت با زمستان ۵۷ و خلوت صحنه‌های تئاتر نیز به پایان می‌رسد… در این میان سعی کردم پا را کمی از دایره تئاتر هم بیرون بگذارم و به مسائل اجتماعی نیز بپردازم».
«این کتاب در حال حاضر به نظر من جامع‌ترین و معتبرترین معرفی و نقد و نظر در این بخش از تاریخ تئاتر ماست.» حسینی مهر معتقد است بلایی که ممیزی‌های غیراصولی بر سر هنر می‌آورند، بارها مرگ‌بارتر از بیماری‌هایی نظیر کرونا یا طاعون است.
«واقعاً قصد این را داشتم که به آلمان بازگردم اما تشویق دوستان باعث تغییر در تصمیمم شد و قید خارج‌نشینی را زدم و تصمیم گرفتم دوره تازه‌ای از فعالیت گروه تئاتر ۶ را با تولید و اجرای ۶ نمایش جدید پیگیر شوم.» وی که چند نمایشنامه از هاینر مولر را ترجمه و اجرا کرده‌است دربارهٔ او می‌گوید:
«مولر در بیشتر آثارش مانند همین نمایشنامهٔ حاضر یا نمایشنامه‌های دیگرش مانند «هراکلس»، «ادیپوس» یا «الکترا» و نظایر آن با بهره‌بردن از اساطیر یونان به انعکاس جامعه و زمانه خود می‌پردازد.
وی کتاب‌های مختلفی مانند «تئاتر در ایران؛ از کودتا تا انقلاب»، «آخرین درس بازیگری استانیسلاوسکی»، «دراماتورژی و تمرین‌نگاری بر وُیتسِک بوشنر»، «وُیتسِک»، «مفیستو» و «درنای شب» را تألیف و ترجمه کرده‌است.
وی در زمینه تدریس نیز فعالیت کرده و در دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران، دانشکده سینما-تئاتر دانشگاه هنر تهران، دانشگاه آزاد تنکابن، دانشگاه آزاد یزد و… تئاتر را آموزش داده‌است.
ناصر حسینی مهر، فارغ‌التحصیل هنرکده آناهیتا به مدیریت مصطفی اسکویی و مهین اسکویی و مدرسه عالی هنر و نمایندهٔ پیشین «مرکز ملی تئاتر ایران» در انستیتو بین‌المللی تئاتر در فرانسه است.
او از سال ۱۳۵۱ به گروه آناهیتا پیوست و اولین حضور جدی‌اش روی صحنه تئاتر مربوط به اجرای نمایش «سه خواهر» به نویسندگی آنتون چخوف و به کارگردانی و بازیگری مهین اسکویی در تالار ۲۵ شهریور می‌شود.
وحشیگری فرماندهی انتظامی جمهوری اسلامی ایران علیه مردم این کشور، با تحریم‌های حقوق بشری همراه بوده‌است و شماری از سران آن و مقامات محلی‌اش، از سوی غرب تحریم شده‌اند.
از یگان ویژه این سازمان، به‌عنوان «سرکوب‌گرترین نیروی ضدشورش جمهوری اسلامی» یاد شده‌است که در خونین‌ترین سرکوب‌های خیابانی تاریخ جمهوری اسلامی در سال ۱۳۹۸، از مهم‌ترین نیروهای حاضر در خیابان بود.
جمع کردن دیش‌های ماهواره، کتک‌زدن و اعمال خشونت علیه مردم به خاطر شئونات و حجاب، دیگر کارهای فرماندهی انتظامی جمهوری اسلامی ایران هستند که مورد نقد قرار گرفته‌اند.
در پایان، در دوره‌ای کمیته‌ها در نیروی انتظامی در هم آمیخته شدند و به عنوان نمونه در دههٔ ۱۳۹۰، در فضای شهری ایران، نیروی انتظامی و پایگاه‌های بسیج دیده می‌شود.
وی همچنین گفت که بر پایهٔ ارزیابی‌ها، بخش قابل توجهی از مردم، باور دارند که هر دوی این سازمان‌ها، از خشونت در جهت به عمل آوردن نظم و قانون بهره‌گیری می‌کنند.
سعید مدنی در ادامه گفت که خشونت سیتماتیک و نظام‌دار، بخشی از رفتار پلیس ایران است و «مواردی که اخیراً اتفاق افتاده، فقط به واسطه فضای مجازی برجسته شده‌است وگرنه چنین رفتارهایی را تقریباً به‌طور روزمره می‌توان مشاهده کرد».
او همچنین اعلام کرد که ادارهٔ آگاهی یکی از سازمان‌های فرماندهی انتظامی است که چه در گذشته چه در دوران کنونی، یکی از روش‌های فعالیتش، بهره‌گیری از خشونت، زور و حتی شکنجه است.
رادیو بین‌المللی فرانسه در آوریل ۲۰۱۸ گزارشی با عنوان «سابقهٔ ۴۰ سالهٔ خشونت فرماندهی انتظامی علیه زنان و دختران در ایران» منتشر کرد که به مسائل پیش آمده از حجاب اجباری در ایران نیز می‌پرداخت.
«اما همچنان جای دستوری دربارهٔ برخورد فرماندهی انتظامی با نحوه پوشش زنان و حتی مردان در ایران خالی است و به نظر می‌رسد تا آن زمان نمی‌توان به عدم تکرار این برخورد یا رفتارهای شبیه آن امیدوار بود».
پس از کتک‌خوردن دختر از مأمور، هنرمندان نیز واکنش‌هایی تند داشتند و برخی از آنان از تجربه‌های همانند این، در همین زمینه گفتند؛ همانند قیچی شدن موهای‌شان توسط مأموران فرماندهی انتظامی.
زنان ایرانی برخوردهایی خشن از نیروهای کمیته و بسیج دیده‌اند و با روی کار آمدن گوشی‌های هوشمند و پخش کردن فیلم‌ها در اینترنت، توانسته‌اند به مقابله با مجریان بپردازند.
مقامات جمهوری اسلامی نیز به هیچ حالتی، درخواست زنان این کشور را برای گزینش پوشش به رسمیت نمی‌شناختند و با وجود دهه‌ها مقاومت مدنی زنان در برابر حجاب اجباری در ایران، در پایان، تنها به نادرست بودن شکل «برخورد» با زنان اذعان کردند.
پیشینهٔ عمر یگان ویژه به شکل حدودی با عمر شورش‌های خیابانی در دوران جمهوری اسلامی، برابری کرده‌است؛ در همین هنگام، اگر شهرت کمیته‌های وابسته در بگیر ببند و یورش بردن به مهمانی‌ها و گشت و ایست‌های بازرسی بوده‌است، یگان ویژه تمام این کارها را در خیابان به برخورد مسلحانه با معترضان و منتقدها و به گلوله‌بستن و کشتار چنین کسانی تبدیل کرد.
سعید مدنی، جامعه‌شناس اعلام داشت که اینکه فرماندهی انتظامی ملزم به این شده‌است که از نقض احکام شرعی جلوگیری کند، ابهام دارد؛ فرماندهی انتظامی ضابط قضایی به‌شمار می‌رود و ضابط مذهبی یا شرعی نیست و بیشتر ورودهای فرماندهی انتظامی، شامل موارد نقض قانون بوده‌است.
در مورد حجاب نیز وابسته به سیاست‌ها و قانون‌هایی که به فرماندهی انتظامی می‌دهند، این نیرو احتمال دارد که با کسانی که حجاب آنان بر پایه استانداردهای جمهوری اسلامی نبوده‌است، برخورد خشنی داشته باشد.
همچنین وی گفت که تا مدت‌ها، یکی از وظیفه‌های روزانهٔ فرماندهی انتظامی، جمع کردن دیش‌های ماهواره مردم بوده‌است که این، به دلیل سیاستی از سوی وزارت کشور بود.
شمار برخوردهای خشونت‌آمیز پلیس جمهوری اسلامی ایران با آنچه «بدحجابی» خوانده شده‌است پس از اعتراض‌های آشکارا به حجاب اجباری در ایران از سوی از زنانی که با عنوان دختران خیابان انقلاب آوازه یافتند، افزایش یافت.
اعتراض‌های آشکارا به حجاب اجباری در ایران، از دی ۱۳۹۶ در خیابان انقلاب تهران، توسط ویدا موحد شروع شد و پس از این، شمارگان دیگری از دختران ایرانی در منطقه‌های گوناگون این خیابان و دیگر خیابان‌ها و شهرهای ایران، با رفتن روی جایی بلند و برداشتن روسری به حجاب اجباری در کشورشان اعتراض کردند.
اگرچه اما علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی، اعتراض‌ها را حاصل «تبلیغات پرحجم دشمنان و هزینه‌های سرسام‌آور آنان برای اثرگذاری منفی بر مسئله حجاب» اعلام کرد.
در اردیبهشت ۱۳۹۷، گزارش شد که افزون بر برخورد خشونت‌آمیز با یک دختر جوان ایرانی به دلیل حجاب از سوی یک نیروی گشت ارشاد، یک زن ۴۸ ساله به نام مینو حسن‌آبادی نیز با توجه به اعتراضش به زدن آن دختر، به شکلی «خشونت‌آمیز» بازداشت شده‌است.
صادق آملی لاریجانی، رئیس قوه قضائیه جمهوری اسلامی با وجود نقدهای وارد شده به زدن یک دختر توسط گشت ارشاد، اعلام کرده‌بود که نیروی انتظامی «نباید یک قدم هم عقب‌نشینی کند».
«در سال‌های اخیر فرماندهی انتظامی هر از گاهی اقدام به چرخاندن متهمان در سطح شهر می‌کند، اقدامی که مغایر با مقاوله‌نامه‌های حقوق‌بشری، قوانین داخلی و نقض کرامت انسانی است.»
به گزارش بی‌بی‌سی فارسی، در ویدئوی پخش شده از رویداد، «مردی دستانش به میله‌ای بسته شده‌است و مأمور پلیس به او نزدیک می‌شود و به او شوکر می‌زند… مرد با دستان بسته روی زمین می‌افتد. در تصاویر بعدی پلیس باز هم به او شوکر می‌زند و کلماتی میانشان رد و بدل می‌شود و مرد دوباره روی زمین می‌افتد».
در تیر ۱۳۹۸، ویدئویی پخش شد که در آن، یک مأمور پلیس مرد، دختری که دارد جیغ‌کشی می‌کند را به زور و با خشونت، به همراه خود می‌کشد و با وجود اعتراض گروهی از حاضران در صحنه، سوار ماشین فرماندهی انتظامی‌اش می‌کند.
در اردیبهشت ۱۳۸۶، گزارشی از یورش شبانهٔ نقابداران پلیس، به خانهٔ «لات و لوت» های تهران و بیرون کشیدن این افراد زیر رگبارهایی از لگد و مشت، تحقیرشان با انداختن آفتابه‌ای بر گردنشان و دور محله گرداندن این افراد، منتشر شد.
به گزارش رادیو فردا در ۱۳۹۷ «در سال‌های گذشته برخی از کودکان در استان سیستان‌وبلوچستان و دیگر شهرهای ایران بر اثر شلیک مأموران فرماندهی انتظامی در حین تعقیب و گریز متهمان کشته شده‌اند».
این گزارش به‌عنوان نمونه به ششم مهر سال گذشته اشاره کرد که در یورش نیروهای فرماندهی انتظامی به خانه‌ای در ایرانشهر، پسر سه ساله و پدرش کشته شدند و گزارشی را پوشش داد که بر پایه آن، مأموران به خودرویی تیراندازی می‌کنند و افزون بر راننده، دختری ۳ ساله و دو پسر ۱۸ و ۲۳ ساله را که سوار خودرو بودند، می‌کشند.
«در عین حال برخورد بسیار خشن با زنانی که جرمشان تنها به عقب رفتن تکه‌ای پارچه از روی سر یا کوتاه بودن لباس محدود می‌شد، نمی‌توانست چندان تماشاگران را بر سر ذوق بیاورد».
در سال ۱۷۳۸، شاه مجبور شد تیموراز را برای مقابله با مخالفت گرجی آزاد کند و وی را فرماندار کاختی کند، در حالی که پسرش ارکل دوم با نادر در هند مبارزه می‌کرد.
به عنوان پاداش، شاه در سال ۱۷۴۲ ادای احترام سنگینی به کاکتی منسوخ شد و به تیموراز کمک کرد تا به ترتیب در ۱۷۴۳ و ۱۷۴۴ دوک‌های خودمختار آراگوی و کسانی را تحت سلطه درآورد.
تیموراز به دلیل خدمت در برابر عثمانی و یک شورش ضد ایرانی، توسط شاه به عنوان پادشاه کارتلی تأیید شد و به پسرش ارکل تاج کاخیتی اعطا شد و بدین ترتیب زمینه برای اتحاد نهایی این پادشاهی‌های گرجستان فراهم شد.
آنها از سال ۱۷۴۹ تا ۱۷۵۰ چندین تلاش مدعیان ایرانی را برای ایجاد پایگاه قدرت خود در شرق ماورا قفقاز بررسی کردند و خان‌های همسایه ایروان، گنجه و نخجوان را شاخه‌های فرعی خود قرار دادند.
در همان سال، در ۱۹ آگوست، تیموراز با همسر سوم خود، آنا-خانم ، دختر شاهزاده بژان پالوانخوسروشویلی-براتاشویلی، و همسر سابق شاهزاده کایخسرو تسیتشویلی ازدواج کرد.
در نوامبر ۲۰۱۳ او در کنار آدام هنسون که یک کشاورز بود در برنامه ' بی‌بی‌سی ظاهر شد، که در مزرعه فیلمبرداری شده بود و جنبه‌های مختلف تولید و تهیه غذا را پوشش می‌داد.
اسلاتر در سال ۱۹۷۶ در کالج فنی ووستر موفق به دریافت در زمینه غذا شد و قبل از اینکه در سال ۱۹۸۸ به عنوان نویسنده غذا برای مجله ماری کلر فعالیت کند، در رستوران‌ها و هتل‌های سراسر انگلیس کار می‌کرد.
وی به دلیل دستور پخت غذاهای راحت و بدون دردسر که در کتاب‌های اولیه اش مانند ۳۰ دقیقه آشپزی و آشپزی واقعی، و همچنین ستون‌های نوشته شده خاطره انگیزش برای مجله آبزرور که در سال ۱۹۹۳ آغاز کرد، شناخته شد.
چهار سال بعد، جین-وو یک وکیل شده‌است تا جنایتکار واقعی را پشت میله‌های زندان بگذارد، اما رشوه، فساد و خیانت‌ها به او راهی آسان برای رسیدن به عدالت نمی‌دهد.
یو سونگ-هو به خاطر عملکرد بازیگری‌اش، برندهٔ جایزه بازیگر برتر نقش اول مرد در یک ژانر درام در مراسم جوایز درامای اس‌بی‌اس ۲۰۲۰ شد و همچنین نامزد جایزه برترین بازیگر نقش اول مرد در نهمین دورهٔ جوایز درامای کره شد.
نام گونگ مین برندهٔ جایزه بازیگر برتر نقش اول مرد در یک مینی‌سریال در پنجمین دورهٔ مراسم جوایز ای‌پی‌ای‌ان استار و همین‌طور نامزد جایزه بزرگ برای بهترین بازیگر نقش اول مرد در پنجاه و دومین دورهٔ مراسم جوایز هنری بکسانگ شد.
در واقع اصلی‌ترین الهام ایدئولوژیک مورد ادعای این گروه، دیگو پورتالس بود و انتخاب نام تا حدی از موفقیتی که نازی‌ها در اروپا از آن برخوردار بودند و تمایل به استفاده از شهرت بالای آنها الهام گرفته بود.
با این حال، عناصر فاشیست در سپتامبر ۱۹۳۸ اقدام به کودتا کردند، که بی رحمانه در قتل‌عام کازگرلن انجام شد، و باعث شد که به مخالفت با انتخاب گوستاوو راس سوسیالیست‌های ملی منجر شود، این امر منجر به حمایت غیرمستقیم از نامزد حزب رادیکال، پدرو آگوئر شد.
در سال ۱۹۳۹، برخی از اعضای حزب کشاورزی شاخه‌ای پیشتاز محبوب سوسیالیست فاشیست ایجاد کردند که نتوانست هیچ تأثیری بگذارد، و در سال ۱۹۴۱ منحل شد در حالی که گونزالس فون مارئز در این کشور دستگیر شد.