polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
در صورتی که یک کلید خصوصی را مخفی نگه دارند، می‌توانند برای رمزگشایی چنین پیام‌هایی یا رمزگذاری و امضای پیام‌های ارسالی به صورت دیجیتالی از آنها استفاده کنند.
تضعیف سلطان نشین روم هیچ مزیت طولانی‌مدتی برای امپراتوری بیزانس به همراه نداشت، زیرا اشراف معروف به غازی به هزینه امپراتوری بیزانس شروع به تأسیس تیول پادشاهی کردند.
در حالی که بسیاری از بیگ‌های تُرک در فتح سرزمین‌های بیزانس توسط سلجوقیان شرکت داشتند، مناطق تحت کنترل یکی از این بیگ‌نشین‌ها یعنی عثمان اول، بیشترین تهدید را برای امپراتوری نیقیه و قسطنطنیه ایجاد کرده بود.
در طی ۹۰ سال از تأسیس بیگ‌نشین عثمانی توسط عثمان اول، بیزانسی‌ها تمام قلمرو آناتولی خود را از دست دادند و تا سال ۱۳۸۰، تراکیه بیزانس نیز به دست عثمانی‌ها افتاد.
سلطنت سلجوقیان روم با بهره‌گیری از شرایط، تصرف قلمروهایی در آناتولی غربی را آغاز کرد، تا اینکه امپراتوری نیقیه توانست ترک‌های سلجوقی را از سرزمین‌های باقیمانده که هنوز تحت حکومت روم بودند مجبور به عقب نشینی کند و سرانجام قسطنطنیه در سال ۱۲۶۱ توسط امپراتوری نیقیه از امپراتوری لاتین پس گرفته شد.
جنگ‌های بیزانس و عثمانی مجموعه‌ای از درگیری‌های نهایی میان ترک‌های عثمانی و امپراتوری بیزانس بود که منجر به نابودی امپراتوری بیزانس و ظهور امپراتوری عثمانی شد.
این برنامه از وُرد یا بالاتر، در هر سیستم‌عاملی پشتیبانی می‌کند، اگرچه برخی از ویژگی‌های موجود در نسخه‌های اخیر وردفست کلاسیک، فقط در نسخه‌های بالاتر وُرد کار می‌کنند.
هنگام ترجمۀ یک سند با استفاده از وردفست کلاسیک، سند به‌طور موقت تبدیل به سندی دوزبانه می‌شود، به‌اضافۀ اینکه اجزای متن تقطیع می‌شوند و هر دو سند مبدأ و مقصد داخل همان فایل در دسترس‌اند.
محصول اصلی وردفست که اکنون با عنوان وُردفَست کلاسیک از آن یاد می‌شود، توسط ایوْ شامپولیون در سال تولید شد تا جایگزینی ارزان‌تر برای نرم‌افزار ترادوس باشد که برنامه‌ای شناخته‌شده برای حافظۀ ترجمه بود.
این نسخه شامل ابزارهای پیشرفتۀ مدیریت ترجمه، ازجمله، ویرایشگر ویزی‌ویگ، توانایی ایجاد بسته‌های ترجمۀ چندزبانه، هم‌زمانی واقعی و تضمین‌شده میان کاربران و فیلتر قدرتمند ویرایشگر ترجمه است.
کاربران می‌توانند از محتوای حافظۀ ترجمۀ عمومیِ بسیارگسترده‌ای استفاده کنند، یا کارگروهی خصوصی ایجاد ‌کنند که در آن قادر باشند ها را میان مترجمانِ همکار خود به اشتراک بگذارند.
وردفست سرور، یک سرور امنِ است که در ترکیب با وردفست کلاسیک، پرو و اِنی‌وِر کار می‌کند، تا امکان اشتراک‌گذاری لحظه‌ای حافظۀ ترجمه را میان مترجمان مستقر در هر جای دنیا فراهم کند.
این دو از این نظر که حداکثر اندازه بار حمل شده توسط واحد داده پروتکل مربوطه خود را محدود می کنند مشابه هستند ، و از آنجا که نمی تواند برای پیوند اصلی خود از فراتر رود (با در نظر گرفتن سربار از هدرهایی که توسط لایه های زیر اضافه می شوند).
با این حال ، تفاوت بین این دو علاوه بر اعمال به لایه های مختلف ، این است که می تواند در هر جهت دارای مقدار متفاوتی باشد و همچنین فریم های فراتر از ممکن است در نهایت توسط لایه انتقال تقسیم شوند ، در حالی که بخشهای بیش از به سادگی دور ریخته می شوند.
این دانشگاه در حال حاضر دارای یک کلینیک حقوقی است که به ارائه خدمات مختلف مشاوره‌ای، حقوقی، داوری، وکالت و اجرای کارگاه‌های آموزشی این مرکز، با محوریت پیشگیری و درمان در حوزه مسائل حقوقی جامعه، به شهروندان می‌پردازد.
کلینیک حقوقی دانشگاه میبد به عنوان ششمین کلینیک حقوقی کشور، در سطح شهرستان و با هدف خدمت‌رسانی مطلوب به مردم در امور حقوقی به‌ویژه مشاوره‌های حقوقی ایجاد و در تاریخ یکشنبه 10 آذر 1398 با حضور دکتر علم الهدی رئیس پژوهشگاه قوه قضائیه و مسئولان شهرستان، افتتاح شد.
کلینیک حقوقی دانشگاه میبد در سطح شهرستان میبد و در بخش‌های مختلف حقوقی و مشاوره‌ای، امور قراردادها، دعاوی ارث، امور کارگر و کارفرمایی و دعاوی اداری به شهروندان و هم استانی‌های یزدی خدمات ارائه می‌دهد.
این دانشگاه در سال ۱۳۷۴ با دانشکده الهیات آغاز به کار کرد و در دهه ۸۰ تبدیل به مؤسسه آموزش عالی شد و در سال ۱۳۹۲ تبدیل به دانشگاه شد و در حال حاضر دارای ۳ دانشکده و ۱۴ گروه آموزشی می‌باشد.
دانشکده علوم انسانی شامل ۵ گروه آموزشی مدیریت، مالی و حسابداری، علوم اقتصادی، ایرانشناسی و جغرافیا است و همچنین دانشکده فنی مهندسی شامل ۵ گروه مهندسی صنایع، مهندسی کامپیوتر، مهندسی مواد، مهندسی پزشکی و مهندسی مکانیک می‌باشد.
رشد اقتصادی سریع هشت کشور آسیای شرقی – ژاپن، کره جنوبی، تایوان، سنگاپور ، اندونزی، تایلند، و مالزی – در سال‌های ۱۹۶۵ تا ۱۹۹۰، معجزه آسیای شرقی نامیده شد.
پژوهش‌های بسیاری انجام شده‌است تا مشخص کند معجزه آسیای شرقی چطور توانست از تأمین منافع رشد اقتصادی سریع برای مردم و توزیع گسترده آن میان آنها اطمینان حاصل کند، زیرا نظریه کوزنتس عنوان می‌کند انباشته‌شدن سریع سرمایه، منجر به افزایش اولیه در نابرابری اقتصادی می‌شود.
جوزف استیگلیتز بیان می‌کند که فرایند توسعه اقتصادی گسترده و موفقی که آسیای شرقی همزمان با کاهش فوری نابرابری اقتصادی در جمعیت خود تجربه می‌کند را می‌توان با سرمایه‌گذاری مجدد فوری مزایای اولیه ناشی از این رشد اقتصادی توضیح داد که در اصلاح زمین ، آموزش همگانی (تأمین فرصت‌های برابر بیشتر و آنچه که استیگلیتز «زیرساخت روشنفکری» برای بهره‌وری نامگذاری می‌کند) و سیاست‌های صنعتی برای توزیع عادلانه‌تر درآمد از طریق دستمزدهای بالا و افزایشی؛ محدود کردن افزایش قیمت اجناس سرمایه‌گذاری می‌شود.
استیگلیتز تأکید می‌کند که نرخ بالای رشد اقتصادی، منابعی رابرای ترویج برابری اقتصادی فراهم کرد، که به عنوان یک حلقه بازخورد مثبت برای حمایت از نرخ بالای رشد عمل کرد.
«معجزه آسیای شرقی» از فرضیه منحنی کوزنتس تخطی می‌کند که منحنی کوزنتس اصرار دارد رشد، موجب تولید نابرابری می‌شود و نابرابری اقتصادی یکی از ملزومات رشد کلی اقتصاد است.
یافته‌های ترکیبی دربارهٔ این موضوع مطرح شده‌است- بعضی از کشورهای در حال توسعه، در پی آزادسازی تجارت، نابرابری بیشتر یا نابرابری کمتر اقتصادی را تجربه کرده‌اند یا هیچ تفاوتی در نابرابری اقتصادی تجربه نکرده‌اند.
دابسون و راملوگان بازبودن تجاری را با توجه به نسبت صادرات و واردات و میانگین نرخ تعرفه، تعیین می‌کنند؛ نابرابری با نرخ ناخالص ثبت‌نام در مدراس ابتدایی، سهم کشاورزی در تولید کل، نرخ تورم، و خصوصی‌سازی تجمعی تعیین می‌شود.
با مطالعه داده‌های چند کشور آمریکای لاتین که سیاست‌های آزادسازی تجارت را در ۳۰ سال گذشته اجرا کرده‌اند، به نظر می‌رسد منحنی کوزنتس در رابطه بین آزادسازی تجارت و نابرابری به کار می‌آید.
این جابجایی چندان به نفع کارگران کم‌مهارت نخواهد بود؛ بنابراین اگرچه شواهد این کشورها نشان می‌دهد منحنی کوزنتس در رابطه با آزادسازی تجارت تأیید می‌شود، اما دابسون و راملوگان بیان می‌کنند سیاست‌های توزیع مجدد باید همزمان اجرا شود تا افزایش اولیه نابرابری اقتصادی کاهش یابد.
دست کم یک منتقد می‌گوید آمریکا هنوز در تلاش است تا سطح درآمد لازم برای اولویت‌بندی آلاینده‌های زیست‌محیطی مشخصی نظیر انتشار کربن را کسب کند و بنابراین هنوز باید منحنی کوزنتس زیست‌محیطی را دنبال کند.
یاندل و همکاران استدلال می‌کنند منحنی کوزنتس زیست‌محیطی برای کربن کاربرد ندارد زیرا بیشتر آلاینده‌ها از جمله سرب و گوگرد، مشکلات محلی به وجود می‌آورند، بنابراین جدیت و واکنش بیشتری برای پاکسازی محل از این قبیل آلاینده‌ها نیاز است.
بالعکس، کاهش انتشار دی‌اکسید کربن تأثیر چشمگیری بر سطح زندگی محلی ندارد، بنابراین انگیزه اصلی پاکسازی آلودگی ناشی از آن، تنها به دلیل نوع دوستانه بهبود محیط زیست جهانی است.
درهرحال به نظر می‌رسد اتفاق نظر کمی در این باره وجود دارد که آیا منحنی کوزنتس زیست‌محیطی با توجه به انتشار دی‌اکسیدکربن شکل می‌گیرد یا خیر، زیرا دی‌اکسیدکربن یک آلاینده جهانی است که هنوز باید اعتبار آن در محدوده منحنی کوزنتس اثبات شود.
بر اساس این بحث که بحثی ساختگی است، شاخص‌های مختلف تخریب زیست‌محیطی معمولاً با رشد اقتصادی مدرن، بدتر می‌شود، تا وقتی که میانگین درآمد در طول دوره توسعه، به نقطه مشخصی برسد.
بلافاصله پس از طرح این مقاله، بانک جهانی و بکرمن این موضوع را به اشتباه تفسیر کردند و بحث آن را به این شکل در سیاست‌های خود در نظر گرفتند که همه تأثیرات منفی زیست‌محیطی، الگوی منحنی زیست‌محیطی کوزنتس را دنبال خواهند کرد.
تحقیقات فراوانی نتیجه گرفتند که فراتر از این آلاینده‌ها و مسائلی نظیر کیفیت آب که تهدیدی فوری برای سلامت انسان محسوب می‌شوند، رشد تولید ناخالص داخلی نیز به محیط زیست آسیب می‌زند و با «نقطه عطف» دیرپای خود، کمکی به محیط زیست نمی‌کند.
کاربردپذیری منحنی کوزنتس زیست‌محیطی در مورد مباحث آلاینده‌هایی غیر هوایی، بعضی کاربردهای منابع طبیعی و حفاظت از تنوع زیستی، مناقشات زیادی دربردارد.
درحالیکه نسبت سرانه انرژی به تولید ناخالص داخلی حقیقی کاهش یافته‌است، مصرف کل انرژی هنوز در بیشتر کشورهای توسعه یافته در حال افزایش است، و به همان میزان، انتشار کل بسیاری از گازهای گلخانه ای نیز رو به افزایش است.
بعلاوه، وضعیت بسیاری از «خدمات کلیدی اکوسیستم» که توسط اکوسیستم‌ها تهیه می‌شود، از جمله تهیه آب تازه، حاصلخیزی خاک ، و شیلات، همچنان در کشورهای توسعه یافته رو به زوال است.
طرفداران منحنی کوزنتس زیست‌محیطی می‌گویند این رابطه متغیر، ضرورتاً موجب بی‌اعتبار شدن فرضیه نمی‌شود، بلکه ممکن است کاربرد منحنی‌های کوزنتس در شاخص‌های مختلف زیست‌محیطی با در نظر گرفتن اکوسیستم‌های مختلف، شرایط اقتصادی متفاوت، مقررات و فناوری‌های مختلف هر یک از کشورها، تفاوت‌هایی دربرداشته باشد به این معنی که منحنی کوزنتس زیست‌محیطی دیگر یک نظریه معتبر تلقی نمی‌شود زیرا به‌طور کلی برای محیط زیست طبیعی کاربرد ندارد و عواملی به جز درآمد نیز، در بهبود محیط‌زیست نقش دارند.
مهاجرت داخلی کشاورزانی که به دنبال یافتن مشاغل با درآمد بهتر در مراکز شهری هستند شکاف قابل توجهی در نابرابری روستایی-شهری ایجاد می‌کند (صاحبان بنگاه‌ها سود به دست می‌آورند، در حالیکه کارگران این صنایع مشاهده می‌کنند درآمدشان با نرخ بسیار کمتری افزایش می‌یابد و احتمالاً کارگران کشاورزی کاهش درآمدشان را خواهند دید) با افزایش جمعیت شهری، جمعیت روستا کاهش می‌یابد.
سپس انتظار می‌رود وقتی افراد به سطح مشخصی از میانگین درآمد دست می‌یابند، نابرابری اقتصادی کاهش یابد و فرآیندهای صنعتی سازی-دموکراتیک شدن و بهبود وضعیت رفاهی مردم- با رشد سریعی که ایجاد می‌کند مزیت‌هایی را برای همه مردم ایجاد فراهم می‌کند و درآمد سرانه افزایش می‌یابد.
کوزنتس معتقد است که نابرابری شکلی مانند "" وارونه را دنبال می‌کند، زیرا یکبار نابرابری اقتصادی افزایش می‌یابد اما پس از آن، با افزایش درآمد سرانه، مجدداً این نابرابری اقتصادی کاهش می‌یابد.
سایر منتقدین اشاره می‌کنند محققان، هنگامی که مقیاس‌های بلندمدت‌تر ارزیابی می‌شوند، با شکل منحنی نیز مخالفند؛ مثلاً میلیمت و استنگاس، شکل سنتی « معکوس» را رد می‌کنند و به صورت یک در نظر می‌گیرند که نشان می‌دهد با توسعه یک کشور، آلودگی افزایش می‌یابد و هنگامی که کشوری به آستانه تولید ناخالص داخلی می‌رسد، آلودگی کاهش می‌یابد و سپس وقتی افزایش درآمد ملی ادامه می‌یابد، آلودگی مجدداً افزایش می‌یابد.
این قبیل یافته‌ها هنوز مورد مناقشه هستند، اما اهمیت زیادی دارند زیرا پرسش مهمی را مطرح می‌کنند که آیا زمانی که کشوری به آستانه اقتصادی مشخصی می‌رسد، آلودگی شروع به کاهش می‌کند یا خیر و آیا کاهش آلودگی فقط مربوط به آلاینده‌های محلی است یا خیر و آیا این آلودگی به سادگی به کشورهای فقیرتر در حال توسعه صادر می‌شود یا خیر.
لوینسون نتیجه می‌گیرد منحنی کوزنتس زیست‌محیطی برای پشتیبانی از سیاست‌گذاری در بخش آلودگی صرف‌نظر از اینکه سیاست لسه فر یا سیاست مداخله‌گر را به کار گیرد کافی نیست.
سوری و چاپمن استدلال می‌کنند منحنی کوزنتس زیست‌محیطی در مقیاس جهانی قابل‌کاربرد نیست، زیرا احتمالاً کاهش آلودگی خالص در مقیاس جهانی اتفاق نخواهد افتاد.
کشورهای ثروتمند معمولاً فعالیت‌هایی که بیشترین آلودگی را ایجاد می‌کند، از جمله تولید لباس و مبلمان را به کشورهای فقیرتری صادر می‌کنند که هنوز در حال پیشرفت صنعتی هستند.
این چرخه پاکسازی زیست‌محیطی که همراه با رشد اقتصادی اتفاق می‌افتد، نمی‌تواند به شکل نامحدودی قابل تکرار باشد، زیرا ممکن است در نهایت دیگر جایی برای صادرات زباله و فرآیندهای آلاینده‌زا وجود نداشته باشد.
اما ژن گروسمن و آلن بی کروگر، نویسندگانی که ابتدا بین رشد اقتصادی، پاکسازی زیست‌محیطی و منحنی کوزنتس همبستگی ایجاد کردند، نتیجه می‌گیرند شواهدی وجود ندارد که کیفیت شرایط محیط زیست، با رشد اقتصادی به صورت یکنواخت بدتر شود.
«به نظر می‌رسد شواهد آماری مربوط به بخش «رو به بالا» در « معکوس» این منحنی که رابطه بین نابرابری اقتصادی و درآمد سرانه را نشان می‌دهد ناپدید شده‌است، زیرا بسیاری از کشورهای کم‌درآمد و دارای درآمد کم تا متوسط، اکنون توزیع درآمدی مشابه با بسیاری از کشورهایی با درآمد متوسط دارند .
در حال حاضر توزیع درآمد نیمی از کشورهای صحرای آفریقا و بسیاری از کشورهای آسیایی از جمله هند، چین و ویتنام، مشابه توزیع درآمد در شمال آفریقا، کشورهای کارائیب و لایه دوم کشورهای تازه صنعتی شده است.
این سطح درآمد مشابه سطح درآمد نیمی از لایه اول کشورهای تازه صنعتی شده، کشورهای مدیترانه‌ای اروپای شرقی و کشورهای انگلیسی زبان عضو سازمان توسعه و همکاری اقتصادی نیز هست.
رابرت فوگل، اقتصاددان، در زندگینامه‌ای که با توجه به روش‌های علمی سیمون کوزنتس نوشت، به برخی هشدارهای خود کوزنتس دربارهٔ «شکنندگی داده‌ها» که در این فرضیه به کار می‌رود، اشاره کرد.
فوگل اشاره کرد با وجود این «هشدارهای مکرر»، پیش‌بینی‌های احتیاط‌آمیز کوزنتس نادیده گرفته شد و جایگاه منحنی کوزنتس توسط دیگر اقتصاددانان تا حد یک «قانون» ترفیع یافت.
منتقدان نظریه منحنی کوزنتس معتقدند شکل که در این منحنی مطرح می‌شود، هر کشور به‌طور مجزا این روند پیشرفت را طی نکرده‌است، بلکه از تفاوت‌های تاریخی بین کشورها نشات می‌گیرد؛ مثلاً بسیاری از کشورهای با درآمد متوسط که در مجموعه داده‌های کوزنتس استفاده شدند در آمریکای لاتین قرار داشتند که به صورت تاریخی، سطوح نابرابری اقتصادی در این منطقه بالا بوده‌است.
یک توضیح برای این پدیده این است که در مراحل اولیه توسعه اقتصادی، فرصت‌های سرمایه‌گذاری، برای آن کسانی که پول دارند زیاد می‌شود و در همان حال هجوم نیروی کار ارزان روستایی به شهرها باعث کاهش دستمزدها می‌شود.
در حالی که در اقتصادهای توسعه یافته، ذخایر سرمایه انسانی به جای ذخایر سرمایه فیزیکی به عنوان منبع اصلی رشد اقتصاد مطرح می‌شود؛ و نابرابری اقتصادی با کاهش سطوح آموزش، سرعت رشد اقتصادی را کاهش می‌دهد، زیرا افراد فقیرتر و محرومتر در شرایط ناقص بازارها و اعتبار، پول کافی برای تأمین مخارج تحصیل خود را ندارند.
نسبت کوزنتس عبارت است از اندازه‌گیری نسبت درآمد خانوارهایی که بیشترین درآمد را دارند به درآمد خانوارهایی که کمترین درآمد را دارند و معمولاً توسط %۲۰ پایین‌ترین یا %۴۰ پایین‌ترین سطح درآمد اندازه‌گیری می‌شود.
با مقایسه %۲۰ بالاترین درآمد با %۲۰ پایین‌ترین درآمد، انتظار می‌رود که توزیع درآمد کاملاً برابر باشد و به ۱ برسد؛ اما مقایسه %۲۰ بالاترین درآمد با %۴۰ پایین‌ترین درآمد، این عدد را به ۰٫۵ می‌رساند.
پالما اشاره می‌کند در میان کشورهایی با درآمد متوسط، فقط کشورهایی که در آمریکای لاتین و آفریقای جنوبی واقع‌اند، در گروه نابرابری اقتصادی مربوط به خودشان قرار دارند.
ارو و همکاران می‌گویند اگر در چرخه توالی آلودگی- درآمد از جوامع کشاورزی به سوی اقتصادی صنعتی ، و سپس به سوی اقتصادی خدماتی ، آلودگی به دلیل سطوح درآمد بالاتر و مصرف انبوه از سوی جمعیت، مجدداً افزایش یابد، این توالی اشتباه خواهد بود.
«یکی از این روندها به شکل «گریز از مرکز» است و در دو دنباله توزیع رخ می‌دهد – منجر به افزایش تنوع سهم درآمد ۱۰ درصد بالا و چهل درصد پایین درآمد در این کشورها می‌شود.
روند دیگر به شکل «مرکزگرا» است و در میانه دنباله توزیع رخ می‌دهد – به یکنواختی قابل‌توجهی در سهم درآمد نیمی از جمعیت که در دهک ۵ تا ۹ قرار دارند، منجر می‌شود.
او اشاره می‌کند در برخی کشورهای ثروتمند، سطح نابرابری درآمد در قرن بیست و یکم، از سطح نابرابری درآمد در دهه‌های پایانی قرن بیستم پیش افتاده‌است و عنوان می‌کند که وقتی در بلندمدت نرخ بازده سرمایه بیشتر از نرخ رشد اقتصادی باشد،نتیجه آن انباشت ثروت است.
نمودارهای منحنی کوزنتس یک منحنی به شکل معکوس را نشان می‌دهد، هرچند متغیرهای محورها، اغلب ترکیبی و هماهنگ هستند و نابرابری یا ضریب جینی روی محور و توسعه اقتصادی، زمان یا درآمدهای سرانه روی محور نشان داده می‌شوند.
از سال ۱۹۹۱ به بعد منحنی کوزنتس زیست‌محیطی به یک ویژگی معیار در مقالات فنی مربوط به سیاست گذاری زیست‌محیطی تبدیل شده‌است گرچه کاربرد آن هنوز شدیداً مورد بحث و جدل است.
در طبقهٔ ششم دفاتر پارتیشن‌بندی شده وجود دارد که در آن کارمندان در بخش‌های مختلف کار می‌کنند، و برنامه‌های کاری پر مشغله‌ای مانند فیلم‌برداری، تدوین و برگزاری جلسات شبانه دارند.
یکی از برجسته‌ترین امثال این نوشتجات اثر اقتصاددان و نظریه‌پرداز آلمانی، ماکس وبر بود؛ وبر بر روی ساختار سازمانی در جامعه، و نهادگرایانگی که تحت تأثیر قاعده «قفس آهنین» شکل گرفته و توسط دیوان‌سالاری سازمانی خلق شده بود، تمرکز نمود.
بدنبال این نوع از نهادگرایی، علوم سیاسی رخ داد که دیدگاه‌های جدیدی برای تجزیه و تحلیل سیاست مانند پوزیتیویسم، تئوری انتخاب عقلانی و رفتارگرایی به ارمغان آورد، و اولویت از نهادها به افراد تشکیل دهندهٔ آنها تغییر یافت.
در اوایل دهه ۱۹۸۰ هنگامی که پاول دی ماجیو و والتر پاول آگاهانه نظریه قفس آهنی وبر را مورد بازبینی مجدد قرار دادند، اصلاحات قابل توجه دیگری رخ داد.
کاتلین تلن و سوون استینمو نهادگرایی جدید را با «نهادگرایی قدیمی» مقایسه می‌کنند، که اکثراً روی روایت‌های دقیق نهادها متمرکز شده بود و تمرکز کمی روی تحلیل‌های مقایسه ای داشت؛ بنابراین، نهادگرایی قدیمی برای پژوهش تطبیقی و نظریه تبیینی مفید نبود.
این «نهادگرایی قدیمی» زمانی تضعیف شد که دانشمندان به‌طور فزاینده ای نشان دادند که چگونه قوانین رسمی و ساختارهای اداری موسسات رفتار بازیگران و نتایج سیاست‌ها را به درستی توصیف نمی‌کنند.
مطالعاتی که اخیراً انجام شده‌است تأکید بر رقابت بین منطق‌ و استدلال‌های گوناگون دارند، و توجه خود را معطوف منابع متنوع ناهمگن در زمینه ها و تعبیه نهادی ملاحظات فنی می‌کنند.
در سطح سازمان، منطق می‌تواند توجه تصمیم گیرندگان اصلی را به مجموعه ای محدود از موضوعات و راه حل‌ها معطوف کند؛ این کار منجر به شکل‌گیری تصمیماتی منطقی می‌شود که هویت‌ها و استراتژی‌های موجود سازمانی را تقویت می‌کنند.
در راستای نهادگرایی نوین، نظریه سیستم حاکمیت اجتماعی تأکید می‌کند که نهادهای خاص و نمونه سازمانی آنها عمیقاً در محیط‌های فرهنگی، اجتماعی و سیاسی جای گرفته‌اند و ساختارها و عملکردهای خاص اغلب بازتابی از قوانین، عرف‌ها، و الگوهای ساخته شده در محیط گسترده‌تر هستند.
به گفته جیمز مارچ، «منطق مناسب بودن» به این معنی است که اقدامات «با استفاده از قوانینی که در هویت‌ها سازمان یافته‌اند» با موقعیت‌ها مطابقت دارند؛ بنابراین نهادگرایی هنجاری بدین باور است که رفتار بازیگران نهادی به سه چیز بستگی دارد:
به گفته ریچارد اسکات، جامعه‌شناس سازمانی برجسته، «انطباق یا پیروی در بسیاری از شرایط صرفاً به دلیل غیرقابل تصور بودن سایر رفتارها رخ میدهد؛ به روزمرگی روی آورده می‌شود، چرا که به باورمان "روشی است که کارها را انجام می‌دهیم" و بنابراین امری بدیهی است» .
عاملی که به تصمیمات و اقدامات افراد جهت می‌بخشد نه ترس از مجازات یا تلاش برای انطباق است، و نه نوعی احساس تعهد اجتماعیست؛ بلکه بنا بر جنبه شناختی نهادگرایی نوین افراد گزینه‌های خاصی را انتخاب می‌کنند زیرا نمی‌توانند هیچ گزینه دیگری را تصور کنند.
نهادگرایی در سال ۱۹۷۷ با مقاله تأثیرگذاری که توسط جان دبلیو مایر از دانشگاه استنفورد و دانشجوی دکترای وی برایان روون منتشر شد، احیای قابل توجهی را تجربه کرد.
نهادگرایی جامعه شناختی شکلی از نهادگرایی نوین است که مربوط به «روشی است که نهادها برای افراد معنا می‌آورند و عناصر مهم نظری را برای نهادگرایی هنجاری در علوم سیاسی فراهم می‌کنند».
بدین منظور که در عوض طراحی مجموعه ای از اقدامات پیش‌بینی شده جهت به حداکثر رساندن سود، در این رویکرد هر بازیگر معینی در یک مؤسسه احساس محدودیت و موظف بودن به هنجارها و قوانین نهاد را داراست.
در روز ۱۹ آوریل ۲۰۲۱، بربوک و هابک اعلام کردن که هیئت فدرال حزب سبز آلمان آنالنا بربوک را به عنوان گزینه خود برای صدارت‌عظمای آلمان از حزب سبز در انتخابات فدرال ۲۰۲۱ پیشنهاد کرده‌است.
در سال ۲۰۱۳، وی کاندیدای حزب سبز در حوزه انتخابیه پوتسدام - پوتسدام - میتلمارک دوم - تلوتو-فلومینگ دوم و همچنین حصول اطمینان از جایگاه نخست در لیست انتخاباتی حزب برای ایالت براندنبورگ بود.
در ۲۷ ژانویه ۲۰۱۸ در کنوانسیون ملی حزب سبز در زادگاه خود در هانوفر، بربوک به عنوان یکی از دو رئیس برابر حزب خود در سطح فدرال انتخاب شد که رابرت هابک نیز به او پیوست.
در اکتبر ۲۰۰۸، وی به عضویت هیئت اجرایی گروه ایالتی حزب خود در براندنبورگ انتخاب شد و سال بعد به مقام ریاست هیئت مدیره رسید، دفتری که تا سال ۲۰۱۳ در آن اداره بود.
این مطلب برای مردم کشورهای نوردیک حل شده‌است که این آواز سنتی عمر درازی ندارد اما عمده علاقمندان به این آواز غالباً به اشتباه تصور دارند که ایوان پولکا دارای پیشینه بسیار بسیار قدیمی است در حالیکه هنوز حق نشر برای اینو کتتونن دارای اعتبار است.
‎) منطقه‌ای در اروپای شمالی است که برای فنلاند، روسیه و سوئد دارای اهمیت تاریخی است و امروزه میان جمهوری کارلیا و استان لنینگراد در روسیه و کارلیای شمالی و کارلیای جنوبی در فنلاند تقسیم شده‌است.
حاج میرزا محمدتقی دبیرالدوله وزیر دارالشورای کبری دولتی ناصرالدین شاه قاجار بود و همچنین معاون وزارت جنگ در دوره قاجار را بر عهده داشته‌است که اجدادش از علماء و مجتهدان بودند و سلسله نسبش به سجاد امام چهارم شیعیان می‌رسد.
حاج دبیرالدوله پس از بازنشسته شدن به شهر کربلا نقل مکان می‌نماید و در سال ۱۲۸۷ قمری طی مراسمی کلیداری حرم حسین بن علی که مقام مهمی بود بر عهده گرفت تا باقی عمر را در کنار حرم سپری نماید.
در سال ۱۹۰۷ وجیراوود به عنوان ولیعهد، یک سفر دوماهه باستان‌شناسی به ناخون ساوان، کامپانگ فت، سوکوتای، سی ساتچانالای، اوتارادیت و پیتسانولوک انجام داد.
باستان شناسان و مورخان بعدی از جمله دامرونگ راجانوباب از این اثر به عنوان سازه استفاده شده‌است، بنیانگذار سیستم آموزشی مدرن تایلند و جورج کودس، دانشمند قرن بیستم باستان‌شناسی و تاریخ جنوب شرقی آسیا.
این شهر تحت حاکمیت خمر تا سال ۱۱۸۰، در زمان پادشاهی پو کون سری ناو نامتوم که حاکم محلی سوکوتای و سی ساتچانالای بود، از استقلال قابل توجهی برخوردار بود، ژنرال خمر خمس آباد کلونلامپونگ شروع به کنترل مستقیم و وضع مالیات‌های ممنوع کرد.
پس از مرگ رامخامهانگ، از سلطه پادشاهی سوکوتای به‌طور دوره‌ای کاسته می‌شد، اما بر خلاف سوکوتای که از زوال رنج می‌برد، سی ساتچانالای هنوز هم توانسته بود نقش تجاری و صنعتی خود را حفظ کند.
هنگامی که بان موئانگ پادشاهی را اداره کرد، وی برادرش رامخامهانگ را تحت کنترل شهر سی ساتچانالای قرار داد، و داشتن سلطنت ولیعهد یا وارث تاج و تخت برای سلطنت سی ساتچانالای به یک سنت جانشینی پادشاهی سوکوتای تبدیل شد.
در ۱۲ دسامبر ۱۹۹۱، به عنوان بخشی از شهر تاریخی سوکوتای و شهرهای تاریخی وابسته همراه با پارک‌های تاریخی مرتبط در کامپانگ پت و سوکوتای به عنوان میراث جهانی اعلام شد.
روابط زیست محیطی انسان ازطریق "سیستم " در سراسر یک شبکه از روابط انسانی و ساختارهایی ایجاد شده که در روابط اکولوژیکی با یکدیگر ارتباط دارند بنابراین دانشمندان علوم اجتماعی بر روابط زیست محیطی انسان تأکید می‌کنند.
ایده دیگری که با توجه به این موضوع در علوم اجتماعی محیط زیست مورد توجه قرار گرفته‌است، ایده "عدالت زیست محیطی" است که مسائل مربوط به عدالت اجتماعی را با موضوعات مرتبط با محیط زیست پیوند می‌دهد.
در اینجا این ایده نهفته ‌است که گروه‌های خاصی نسبت به "بارهای زیست محیطی" بیشتر آسیب‌پذیر هستند در حالی که گروه دیگر دسترسی بیشتر به "مزایای زیست محیطی" را به عنوان تعریف منابع محیطی و خدمات به حساب می‌آورند.
اغلب، تحقیقات آن‌ها به عوامل اجتماعی سلامت که مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری گزارش می‌دهند، به عنوان «شرایط در مکان‌هایی که مردم در آن زندگی می‌کنند، یادگیری، کار، و بازی … که بر گستره وسیعی از خطرات و پیامدهای سلامتی تاثیر می‌گذارد» گزارش می‌دهد.
پنجمین کنفرانس وزرای اروپا در زمینه محیط‌ زیست و بهداشت توافق کردند که بر روی بهبود شرایط مسکن با درآمد پایین با برنامه‌ریزی جدید شهری، عدالت بهداشتی و سیاست‌های عدالت زیست محیطی با تمرکز ویژه بر پیش‌گیری از قرار گرفتن کودکان در معرض خطرات قابل ‌توجه سلامت محیطی، کار کنند.
اپیدمیولوژی از چارچوب مثلث محیط نماینده میزبان برای درک این موضوع که چرا انسان‌ها بیمار هستند و این سه رویکرد اجازه می‌دهد تا بررسی کنیم که چگونه محیط‌ زیست به کاهش وضعیت سلامت برای یک زیر بخش یا کل جمعیت کمک می‌کند.
این امر این ایده را ترویج می‌کند که عوامل اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی، سیاسی و زیست‌محیطی همگی عوامل مهمی هستند که باید در نظر گرفته شوند و ارزیابی‌های تأثیر سلامت توصیه ‌شده توسط متخصصین اپیدمیولوژیست اجتماعی که با محیط اجتماعی محیط کار می‌کنند، به‌طور مؤثر تغییرات مثبتی در محیط‌زیست ایجاد می‌کنند.
سازمان بهداشت جهانی در سال ۲۰۰۱ با اعضای خود همکاری کرد تا از ارزیابی‌های زیست‌ محیطی برای بهبود کیفیت زندگی به ویژه در جوامع ضعیف اجتماعی - اقتصادی در سراسر جهان، اطمینان حاصل کند.
انسان‌شناسی،باستان‌شناسی، مطالعات ارتباطات، اقتصاد، تاریخ، مطالعات اجتماعی، موسیقی‌شناسی، جغرافیای انسانی، حقوق، زبان‌شناسی، علوم سیاسی، روان‌شناسی، سلامت عمومی و جامعه‌شناسی.
شورمن قیمت و کوپنینا اخلاق محیط را به عنوان "یک رشته فلسفه" تعریف می‌کنند که با مشکلات اخلاقی حول محیط‌ زیست سر و کار دارد، در برخی موارد توجیه اخلاقی و انگیزه اخلاقی برای ایجاد حفاظت از محیط زیست یا ملاحظات رفاه حیوانات را فراهم می‌کند.
دانشمندان علوم اجتماعی در بین حوزه‌های انسان‌شناسی، مطالعات ارتباطی، اقتصاد، جغرافیا، تاریخ، علوم سیاسی، روانشناسی و جامعه‌شناسی فعاليت می‌كنند.
اکولوژی سیاسی بر این فرض استوار است که محیط زیست "یک سیاست" نیست بلکه در این مورد بحث می‌کند که چگونه مدیریت می‌شود، چه کسی به محیط زیست دسترسی دارد، چگونه منابع محیط زیستی از طریق ساختارهای سیاسی، روابط قدرت، نهاده‌های اقتصادی و فرایندهای اجتماعی شکل می‌گیرند.
استفاده عناصر خاکی کمیاب مانند نئودیمیم، لانتانیم، تربیوم و دیسپروزیوم و سایر فلزات مهم مانند لیتیوم و کبالت، البته مقدار فلزات کمیاب مورد استفاده در هر خودرو متفاوت است.
اگر ترمز احیا کننده وجود داشته باشد لنت ترمز کمتر از اتومبیل‌های غیر الکتریکی مصرف می‌شوند، بنابراین ممکن است گاهی اوقات نسبت به ترمزهای موجود در اتومبیل‌های غیر الکتریکی، آلودگی کمتری ایجاد کند.
همچنین، برخی از اتومبیل‌های الکتریکی ممکن است ترکیبی از ترمز کاسه ای و ترمز دیسکی داشته باشند، و ترمزهای کاسه ای باعث انتشار ذرات کمتر از ترمزهای دیسکی می‌شود.
در موارد خاص برق مصرف شده برای شارژ مجدد از نیروگاه‌هایی تولید می‌شود که آلاینده‌هایی را آزاد می‌کنند، بنابراین حتی اگر در حین حرکت آلاینده‌ها آزاد نشوند، برق مصرفی قبلاً آلوده شده‌است.
در صورتی که نحوه تولید آنها می‌تواند تأثیرات مشابه هم بر محیط زیست ایجاد کند، برخی از این خودروها با انتشار آلودگی ناچیزی تولید می‌شوند، و برخی هم بسته به منبع برق مورد استفاده برای شارژ آنها، می‌توانند وابستگی به انتشار گازهای گلخانه ای و نفتی و به دنبال آن آلودگی را کاهش دهند.
مثلا خودروهای الکتریکی معمولاً سنگین تر هستند و می‌توانند باعث مصرف بیشتر لاستیک، ترمز و ایجاد گرد و غبار بیشتری شوند، اما ترمز احیا کننده آنها می‌تواند آلودگی ایجاد شده از ترمز را کاهش دهد.
خودروهای برقی مزایای متعددی نسبت به خودروهای موتور احتراق داخلی معمولی دارند از جمله، کاهش محلی آلودگی هوا، به ویژه در شهرستانها، و جلوگیری از آلودگی‌های اگزوز مانند ذرات ، ترکیبات آلی فرار، هیدروکربن، مونوکسید کربن، ازن، سرب، و اکسیدهای مختلف نیتروژن.