polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Maximalistek eserista “ofizialistekin” zuten ezberdintasun nagusiak, lurrak birbanatzeaz gain industriaren sozializazioaren aldekoak izatean , eta “tarteko etaparik gabe” sozialismoa berehala ezartzearen aldekoak izatean zetzaten (maximalisten arabera, Errusian ez zen “aurrerakoia” izango zatekeen etapa kapitalista batentzako tokirik).
Hala ere, sozialismoaren eraikuntzari zegokionean, boltxebikeekiko ezberdintasun handiak zituzten, ideologia eseristaren seme-alabak baitziren: 1918an Brest-Litovskeko Itunaren aurka agertu ziren eta Estatuaren plangintza zentralizatuaren aurka baita, “Sobiet askeak” eskatzen baitzituzten (praxiaren puntu hauek, zenbait kasutan, boltxebikeen ultraezkerreko korronteekin elkartzen zituzten).
Maximalistek 1917an, oro har, langile eta oinarri sozial boltxebikeekin bat jokatu zuten, adibidez hauekin bat eginez 1917ko maiatzeko Kronstadteko matxinadan, Uztaileko Egunetan (Alderdi Boltxebikeak deitu ez arren, manifestazio horietan batez ere langile boltxebikeak zeuden), eta Urriko Iraultza Sozialistan.
Fatxadaren erdian plaka batek gaztelaniaz 1813ko gertaerak gogorarazten ditu: "La guerra asoló a San Sebastián . El patriotismo de sus ediles aquí congregados la levantó de sus ruinas. ¡Benditos los hijos que salvan a su madre! Se colocó esta lápida el XIII de septiembre de MDCCCLXXVII."
Beste aditu batzuek bi zatitan bereizten dute Storniren obra: alde batetik, kutsu erromantikoa daukan garai bat, gaia ikuspegi erotiko eta sentsual batetik landu eta gizonezkoarekiko erresumina erakusten duena, eta, beste alde batetik, beste garai bat non erotismoa alde batera utzi eta gaiari ikuspuntu abstraktu eta gogoetatsuago batetik heltzen dion.
Felix Lunaren letrarekin Ariel Ramirez-ek konposatutako Alfonsina y el mar kantu ezagunak besterik badio ere, Storni ez zen hil itsasoan urratsez urrats barneratuta, ezpada Argentinako Emakumeen Klubeko harri-lubetatik jauzi eginda; hori da, behintzat, ikertzaileek babesten duten bertsioa.
Kondairaren aldaerak zenbaezinak dira, baina jatorrizkoa Willem van der Decken herbeheretar kapitainaren agindupeko ontziarekin hasi zen, hark Jainkoak ontziaren ibilbidean itsasoan jartzen zizkion oztopo guztiak beti gainditu ahal izateko asmoz Deabruarekin ituna egin zuen.
Baina Jainkoa, orojakintsua izanik, itunari buruz jakinaren gainean zegoenez, herbeheretarra, bere eskifaia eta ontzia bera betiko itsasoan noraezean eta lur lehorra inoiz ukitu ezinik ibiltzera zigortu zituen, horregatik ontzia «Herbeheretar alderraia» deitzen da.
Ontzian bertan jazotako hilketa izugarri bati edota eskifaia guztia hilarazi zuen izurrite beldurgarri bati buruzko aipamenak ere badaude, arrazoi horrexegatik ontziari inongo portuan ainguratzea debekatu zitzaion, bai ontzia nahiz bere eskifaia etengabe nabigatzera zigortuz, lur lehorra inoiz zapaldu ezinik.
eskultura 70eko hamarkadaren bukaeran: «Jesus Mari Ijurkoren eta Arturo Zelarainen laguntza izan nuen. Ijurkok Rezolan egiten zuen lan, eta soldatzailea zen. Haren bitartez lortu nuen materiala. Zelarainek, berriz, forja batean egiten zuen lan, eta han egokitu zituen eskulturaren pieza batzuk».
2028ko Udako Olinpiar Jokoak, ofizialki XXXIV Olinpiadako Jokoak bezala ezagutuak, 2028an Los Angeles hirian ospatuko diren Olinpiar Jokoak izango dira, Nazioarteko Olinpiar Batzordeak usadioa jarraituz antolatuko dituen nazioarteko kirol ospakizuna.
mendean hiriaren buruek "Termez Shah" izena zuten eta horrek hiriaren ospea gora zihoala; hau baieztatzeko beste datu bat dago: V. mendean Termezek zilarrezko txanpo propioak irarri zituen; txanponetan aingura bat ikusten zen, ibai-komertzioaren garrantziaren adierazlea.
Borroka honen aurkako kritikari ugari ere agertu ziren: alde batetik, boxeo klasikoaren zaletu eta jarraitzaile sutsuek borroka hau antzerki, zirku edo ikuskizun hutsa zela aipatzen zuten, boxeo borrokarik ez zela, eta Mayweatherrek kolpe bat edo bitan MacGregor lozorroan utziko zuela.
Joël Cathala , Michel Helie eta Alain Etxeto poliziek difamazio salaketa ezarri eta 1996ko otsailean epaituak izan ziren.1996ko martxoan isuna ordaintzera zigortu zituzten bera zein Enbatako Jakes Abeberri, eta Ekaitza zuritua izan zen prozedura akats batengatik.
1987ko maiatzaren 28an, Gerra Hotzaren amaieraldera, 18 urteko pilotu nerabe amateurra zela, Alemaniako Hanburgo hiritik, bakar-bakarrik, Cessna 172 hegazkin bat pilotatuz abiatu, eta Sobietar Batasuneko defentsa sistemak sahiestuz Moskuko Plaza Gorrian lurrartzea lortzeagatik mundu osoan ospetsu egin zen.
Hegaldia burutzeko, Alemaniatik Sobietar Batasunera zuzenean hegan egin beharrean, Alemaniatik, aurkako norantzan hegan eginez, Feroe Uharteak zeharkatu eta Islandiara iristean biratuz, Norvegia eta Suedia zeharkatu, eta Finlandian barna Sobietar Batasunean barneratu zen.
Honakoa idatzi zuen Aciman idazlea zinemarako egokitzapenari buruz:“Zinema bide guztiz magikoa izan daiteke. Idazle gisa egiten dudana, eta Guadagninok zinema zuzendari gisa egiten duena, bi hizkuntza ezberdin hitz egitea baino gehiago da. Nik estatua bat bere xehetasun fin eta iheskorrenetaraino zizelkatzen dut. Eta zinema zuzendari batek egiten duena estatua mugiaraztea da.”
Bere hitzetan, “70eko hamarkada erailtzen den urtea" aukeratu zuen, "70eko hamarkadako gauza on guztiak behin betiko amaitzen direnean", baina baita pertskonaiak "80ko hamarkadako ustelkeriagatik ukituak" egon daitezkeen une bat ere: AEBn Reagan eta Erresuma Batuan Margaret Thatcher.
Chalamet-ek jada frantsesez maila handiarekin hitz egiten zuen eta pianoa eta gitarra urteetan jo zuen, beraz, Italiara iritsi zenean, bere papererako prestatu zen egunero italieraz irakasteko programa batekin, gimnasioan astean hirutan ariketak eginez eta Roberto Solci konpositorearekin lan eginez.
Hammerrek ia baztertu egin zuen Oliverren rola gidoiaren zirriborroa irakurri ondoren, biluzi gehiegi zituelako, esanez: "Hemen gauza asko daude aurretik film batean inoiz egin gabeak. Baina ez dago modurik film hau ez egiteko, nagusiki beldur handia ematen didalako ".
Espainiakoak: Pedro Calderón de la Barca, Tirso de Molina, Félix Lope de Vega, Benito Pérez Galdós, José Zorrilla, Miguel Mihura, Carlos Arniches, Alfonso Paso, Víctor Ruiz Iriarte, Alejandro Casona, Enrique Jardiel Poncela, Álvarez Quintero anaiak, Carlos Llopis, Jacinto Benavente, Antonio Buero Vallejo.
Bere iritziz, han-hemen sakabanatuta dauden hainbat emakumez —oso pribilegiatuak, heziketa-maila altukoak eta prestakuntza handikoak— osatutako multzo txiki batek baino ez du lortu boterera iristea, eta, gainera, genero-mendekotasunean oinarritutako gizarte patriarkalaren egiturazko oinarriak zalantzan jarri gabe, gizonekin lehiatuz eta gizonen jarrerak imitatuz; “sozialki maskulinoak” bihurtuz.
Gainera, emakume horiek goi-mailako postuetan egon ahal izateko, beste norbaitek egiten ditu gizarte kapitalistak emakumeen lepo jartzen dituen erreprodukzio-lanak; hots, “ emakume etorkinak, beltzaranak, herrialde pobrekoak, nekazaritza-eremuetakoak. Ohikoa da emakume horrek soldata oso murritza izatea, bere haurrak utzi izana edo bera baino are pobreagoa den norbaiti utzi izana zaintzeko”.
Fraserren ustez, 1960ko eta 1970eko hamarkadetako justizia sozialaren aldeko mugimendu ugarik arrazaren, generoaren, sexualitatearen eta etnizitatearen aintzatespena aldarrikatu zuten, eta aintzatespen ez-zuzenari konponbidea emateko ahalegin horrek bazterrean utzi zituen banaketa ez-zuzenak eragindako arazoei erreparatzeko saiakerak.
Fraserren ustez, Ameriketako Estatu Batuetan, Ingalaterran eta munduko leku askotan gaur egun indarra duen mugimendu feminista feminismo liberala da, berak "kapitalismoaren neskame" deritzona ; ez dute zalantzan jartzen gaur eguneko egitura sozioekonomikoa, eta, beraz, bide horretatik ezinezkoa da emakumeen eta gizonen arteko desberdintasunak gainditzea.
mende hasieran krisia inguratu zuten borroka sozialek “mugimendu bikoitza” sortu zuten: batetik, merkatuen desarautzearen eta merkantilizazioa zabaltzearen alde egin zuten alderdi politiko eta interes komertzialak zeuden; bestetik, merkatuaren txikizioaren aurrean “jendartea babestea” bilatzen zuen klase sozialen nahasketa bat –nekazaritza-eremuetako eta hirietako langileak, lur-jabeak, sozialistak, kontserbadoreak.–.
2013an “A triple movement?” artikulua argitaratu zuen New Left Review aldizkari ingeles erreferentzialean, liberalismo ekonomikoaren aurkako Karl Polanyi ekonomialari eta antropologo hungariarrak 1944an argitaratutako The Great Transformation liburuan proposatutako merkatua/jendartea mundu bi-polarrari hirugarren hanka bat gehituz: emantzipazioa.
Horrela jaio zen juliatar egutegia deiturikoa, dagoeneko eguzkialdikoa, 365 eta 1/4 eguneko iraupenarekin, lau urteren buruan egun osagarri bat otsailaren 25etik 24ra bitartean tartekatzen zuena , eta 24a "sextus kalendas martii" izateagatik egun gehigarriari "bis sextus" deitu zitzaion; bertatik, urte bisustu izena dator.
Baina, Sobietekin alderatuta, herriko masen artean ez zuen babes edo autoritate handirik (fenomeno honi “botere bikoiztasuna” deitzen zitzaion, bi instituziok baitzeukaten boterea), eta zortzi hilabete iraun izan bazituen, Sobietetan zeuden alderdi kontziliatzaileen konplizitatearengatik izan zen; boltxebikeek Sobietetan gehiengoa izaterakoan botere sobietar proletarioaren aldeko Iraultza Sozialista burutzeak horixe frogatzen du.
Hori Coimbrako Unibertsitateko postu berri bat izan zen eta ezarri zen nabigazioko baldintza teknikoei buruzko formakuntza emateko: argi eta garbi, Portugalen garrantzi handiko gai bat garai horretan, itsasoaren merkataritzaren kontrola portugaldar aberastasunaren iturri nagusia izan batzen.
Hogeita Hamar Urteko Gerrako jeneral frantses nagusietako bat izan zen, Luis XIV.a Frantziakoaren aurka Fronda Gerran borrokatzen ausartu zena, Faubourg Saint-Antoineko batailan borrokatuz, nahiz eta, azkenean, atzera egin behar izan zuen eta barkamena eskatu zion erregeari, honek eman zion.
2013an Espainian aurkitutako 400.000 urteko hominino baten izterrezurreko ADN mitokondriala eskuratu zen, Neandertal eta Homo heidelbergensisen barruan sailkatzeko arazoak ematen zituena, eta ikusi zen Denisovako gizakiaren mtDNAtik gertuago zegoela Neandertalen mtDNAtik baino.
Bai jendean nahiz aditu askoren artean gerra nuklear posible bakarra erabateko gerra nuklearra eta harekin munduaren amaiera etorriko den ideia orokortuan ez bezala, potentzia nuklearretako estatu nagusiek mota hauetako gaztazketan garaipena lortzeko edota erabateko gerra nuklear bat ekidinez abantailazko egoera baten egoteko estrategia ezberdinak teoritzatzen dituzte.
IoT lagungarria izan daiteke garraiobide-sistema kontrolatzeko eta informazioa prozesatzeko, garraio-sistemaren alderdi guztiak urrutitik kontrolatzea ahalbideratzen baitu eta baita elkarrekintza dinamikoa egitea ere: trafikoaren smart kontrola, aparkatzeko laguntza, bidsarietako ordainketa-sistema elektronikoa, kudeaketa logistikoa, bide-laguntza eta -segurtasuna, eta abar.
Euskal dantzei buruzko film laburren sorta bat ere egina du, Euskal Kultur Erakundearen eskariz, bai eta Jorge Oteizari buruzko liburu bat ere, non eskultura-egileak beraren irakurgaien orri-bazterretan hartutako oharrak jasotzen baitituen, haren hainbat gidoi-zirriborrorekin batera.
Oskar Alegria "Hiri Ikustekoak" izeneko argazki-proiektu artistikoaren egilea da, zeina hainbat pertsona ezagunek babestu baitute: Enrique Vila-Matas idazle kataluniarrak, Isidoro Valcárcel Medina artista plastiko eta kontzeptual espainiarrak, Esteban Peicovich poeta eta kazetari argentinarrak eta Esther Ferrer euskal artistak.
Izan ere, Oskar Alegriak behin baino gehiagotan agertu du desagertzen ari diren hitzekiko kezka: "Soziolinguistarena eginez, esango dut gure azken hitzak erretreta etxeetan daudela. Eta, kazetariarena eginez, informante askok galdetu didatela: «Non daude gure txoriak?». Ia ez baita txoririk geratzen inguruotan. Ez txori, ez txori izenik".
2000an argitaratutako But'n'Ben A-Go-Go nobela bide-urratzailea izan zen eskozieraz idatzitako literaturan; izan ere, 2090ean kokatutako eleberri horren bidez eskoziera garaian garaiko beharretara egokitzeko arazorik ez duen hizkuntza bat dela erakutsi nahi izan zuen, eta, horretarako, ahal beste hizkuntza-aldaera erabili zituen eta neologismo ugari sortu zituen.
Nolanahi ere, multzoaren barruan dagoen azpiegitura hidraulikoetako bat hiru kilometrotan baino gehiagotan luzatzen da, Lizartzako Mekolalde auzoan dagoen presatik, Altzotik eta Leaburutik doan ubidean aurrera, errepidearen ezkerraldean, fabrikaren nukleotik 170 kilometrora, gune goratu batean dagoen deposituraino.
Ezkerreko zatia, lau bao-ardatzetan ordenatuta dago eta inposta koloreztatu bidez bereiztuta dago horizontalki hiru zatitan: erdisotoaren beheko zatiak leiho angeluzuzen txikiak ditu; erdiko zatian, beheko eta lehen solairuen bao-ardatzak kokatzen dira; eta goiko pisua, geroago gehitu zena.
Latengiak auzoaren etorkizunean eragin zuen, Txarama baserri giroko auzoa izatetik, gaur egun ere hala izaten jarraitzen du, nolabaiteko industria-kolonia izan zen; lantegia ezarri zutenean enpresak berak etxebizitza batzuk eraiki zituen, argia jarri zuen, eta paper fabrikan lan egiteko biztanleak erakarri zituen.
Erretiratuta britainiarren presioagatik Selim III.a kargutik kendu ostean, Gerra Penintsularrean zerbitzatu zuen eta Alhambran bizi izan zen, arrakastarik izan ez zuen Errusiako inbasioan parte hartu zuen, eta Xanpainako eskualdea defendatu zuen Seigarren Koalizioaren aurka.
Pedro Migel Etxenike, Jose Ramon Etxebarria, Jose Angel Iribar, Maitena Araguas, Elgoibarko Etxepe enpresa, Mendia optika, Laudioko ikastolaren sortzaile taldea, Argiñe Iturregi, Euskalerria irratia, Arantza herria eta Maiatz taldea.
Aldizkariaren sortzaileak artista gazte – 20 eta 30 urte bitartekoak– talde bat (Alberto Arrue, José Arrue, Gustavo de Maeztu, Ángel Larroque eta Nemesio Mogrobejo) eta idazleak izan ziren, jada ospetsuak ziren Ramiro Maeztu, Jose Maria Salaberria edota Miguel Unamunoren laguntza zutenak.
Atalik aipagarrienak Maddalen Arzallus bertsolariaren Hitzen zaindaria eta Abestien zaindaria; Asisko Urmenetaren marrazkien atala; Xabi Unanue irratiko esatariaren teknologia berriei buruzkoa; Markel Alberdi igerilariaren eta Irati Anda eskalatzailearen kirolen sekzioak; Aitor Frantsesenaren bizitza kontatzen zuen atala eta Onintza Enbeita bertsolariaren Ana Goitiaren Hauxa bi atala .
Kolaboratzaileen tartean berriz, Irati Elizalde, Patxi Irigoyen, Nerea Alias, Iban Garcia, Ana Goitia, Itxaso Paia, Ekhi Arrieta, Ihintza Irizar, Bocabeats comedia, Xabi Elizalde eta Ane Atxutegi aritzen ziren sekzio ezberdinak egiten: Skype konexioak, Go!
Gainerakoan, antzeko segitu zuen saioan eta atal berriak sartu zituzten: Ramon Roteta eta Pili Manterola sukaldarien "Txef ala txof"; Yolanda Alzolak eta Leire Olaberriak gonbidatuen amekin egindako bideoak; Joseba Belokik aspaldiko aurpegi ezgunei egindako elkarrizketak, Ainhoa Sanchezen futboleko sekzioa, Jon Garatek haurrekin egindako "Garate Kids" atala, Marta Elvirak "Potilleoa" izeneko erreportajeak.
Atal berri batzuk ere sortu ziren: Aneguria rap abeslariaren inprobisazio atala; Maitena Salinasen Gurea da atala; Iñigo Vicens kirol prestatzailearen entrenamendu sekzioa, Jon Garateren kaleko inkestak edota Jon Gotzon Aldaparenaren Dagoenean bonbon galdetegi azkarra.
Izan ere, Brest-Litovskeko negoziazioa aitzakia bazen ere, funtsa beste bat zen: Iraultza Sozialista nekazalguneetan garatzen hasi zen heinean, ezkerreko eseristek, ideologia eserista-populistaren seme-alaba ziren legez, nekazalguneetako burgesia ttipiaren eta jabetza ttipiaren alde egin zuten (hauxe, baserriguneetako “herri-komunitatearen”, “batasun izpiritualaren” eta “autonomiaren” defentsaren diskurtsuaren atzean), hori dela eta, baserriguneetan klase borroka garatzearen aurka zeuden.
Jody Williams unibertsitateko irakaslea eta giza eskubideen –batez ere emakumeen– aldeko ekintzaile estatubatuarra da. 1997an Bakearen Nobel Saria eman zioten, pertsonen aurkako minen eta barreiatze-bonben debekuaren alde eta munduko toki guztietatik minak eta horien hondarrak kentzeko egindako lanarengatik.
Egun honetan, lau hegaldi labur burutu zituela erregistratua dago: lehenak, Orville Wright pilotua zela, 12 segundu iraun eta 37 metroko distantzia hegan egin zuen; laugarren eta azkenak, Wilbur Wright pilotu zela, 59 segundu iraun eta 260 metroko distantzia hegan egin zuen.
Nolanahi ere, hasiera batean baimen guztiak zeuzkan filma polemika-iturri bihurtu zen estreinatu eta berehala: zinema-kritikariek gehiegikeriatzat jo zuten, eta hainbat elkarte feminista, talde katoliko kontserbadoreak eta eskuin-muturreko militanteak filmaren kontra agertu ziren; Nouvel Observateur egunkarian Sexe, violence, le droit d’interdire izenburupean argitaratutako editorialak lagunduta, estreinalditik hiru egunera filma zentsuratzea lortu zuten.
2006an argitaratu zuen King Kong Teoria saiakera-liburuan, bortxaketari eta gertaera hark utzitako arrastoari buruz idatzi zuen; honela zioen bortxaketari buruzko kapituluaren amaieran: « Sorburua da. Egun naizen idazle honen, dagoeneko egiaz emakume ez den emakume honen sorburua. Aldi berean da desitxuratzen nauena eta eratzen nauena».
bere borondateaz bestera Despentes psikoterapia egiteko prest azaldu zen —gerora ere behin baino gehiagotan egin izan du—, baina ospitaleko indarkeria zeukan aurrez aurre, eta, azkenean, egonaldi hark ez zion ezer onik ekarri; eskolatik kanporatu zuten, eta polizia-etxe batetik bestera ibili zen, behin eta berriz atxilotuta.
Frantseseko irakasle bitxi batek bultzatuta hasi zen idazten: «Literaturarako bidea zabaldu zidan, eta, nolabait esateko, bizitza aldatu zidan»; irakasle hura, besteak beste, Hubert-Félix Thiéfaine abesti-idazle, musikagile eta abeslariaren eta post-punk estiloko Joy Division musika-taldearen zalea zen.
Nahiz eta teorian Errusia Osoko Langile Sobieten ordezkaria izan, VTsIKek ez zuen erabateko autoritaterik; alde batetik tokiko Sobieten eta VTsIKen arteko eskuduntzen mugaketa zehatzik ez zegoelako (hau gerta zitekeen tokiko Sobietak VTsIKen ildo berekoak ez baziren, kasurik nabarmenena Kronstadt zen), eta gainera, Petrogradeko Sobietarekin askotan eskuduntza-bikoizketa batean murgiltzen zelako.
Liburutegia osatzen duten elementu fisiko guztiak, apalak liburuekin, mahaiak eta aulkiak, egunaren amaieran jasotzen dira, horrela baitago arautua indarrean dagoen Kostaldeko legedian eta hurrengo goizean berriro kokatzen dira dagokien espazioan, beti ere pasealekuaren azpiko pasabidea libre utziaz.
Izan ere, AEBetako Armadako zenbait agintarik Japoniaren erresistentzia guztiz apurtu eta errendizioa lortzeko hilabetero hiruzpalau japoniar hiri hautatu eta bonba atomikoekin erasotzeko asmoa ere agertu zuten, nahiz eta azkenean Harry S. Truman estatubatuar presidenteak ikusitako hildako kopuru erraldoia ikusi eta estaubatuarren nahiz gainontzeko herrialde aliatuetan eragin zezakeen irudi txarra saiesteko halako estatubatuar militarren egitasmoa gediarazi izan.
Horregatik, ordurarte fronte ugari irekiak zituzten Bigarren Mundu Gerrako Aliatuek Pazifikoko Gerrara zuzendu zituzten, baina japoniarrek egoskortasun handiz sekulako erresistentzia eta defentsa irmoa erakutsi zuten, Iwo Jimako guduan eta Okinawako guduan frogatu zen bezala.
Aliatuek, eta bereziki AEBek, oraindik menderatzeke zegoen Japonia okupatzea gutxienez beste urte batez eta sekulako giza galeren truk izango zelako kezka zuten, batez ere kamikazeekin izandako borrokaldi latzen ondorioz, bai eta japoniar askok Enperadoreari eta herrialderi zioten begirune eta miresmenaren ondorioz estatubatuarrek Japonia okupatzea baino, herrialdea defendatuz beren bizia ematearen aldekoak zirela bazekitelako.
Honela bada, Ameriketako Estatu Batuetako Armadak Manhattan Proiektuan garatzen ari zen bonba atomikoari sekulako lehentasuna eman zion, arma izugarri honen bidez japoniarren erresistentzia itzela apurtu eta Bigarren Mundu Gerrari Japonia okupatzeko kanpainia luze eta giza galerak erraldoiak saiesteko helburuz.
1989-90 denboraldian, enpresaburu talde batek Alaves futbol taldea erosi zuen eta 5 urtez jarraian bigarren mailara igotzeko Play off-ak jokatu ondoren, 1995eko ekainaren 21ean lortu zuen, Txutxi Arangurenek taldea bere aginduetara zuelarik.
Arraunlariak: Jon Albizu, Iñigo Mujika, Paul Galdiz, Jon Agirrezabalaga, Oier Aizpurua, Iosu Arruti, Endika Alberdi, Josu Indo, Unai Lizarralde, Iñaki Elorza, Alexander Esteban, Xabier Arregi eta Bersaitz Azkue.
Kartagotarren ikuspuntutik bi faktore aintzakotzat hartzen ziren: lehena zen Selinontek irabaztekotan, greziarrek indar handiago izango zutela kartagotarren kalterako; bigarrena, Segestarekin sinatutako aliantza kartagotarren domeinua zabalduko zuela, baina edozein parte-hartzek gerra piztuko zuen Sirakusarekin.
Azken urte hartako urriaren 1ean antolatutako Kataluniaren independentziarako 2017ko erreferendumaren alde egindako lanarekin, beste politikari eta ekintzaile sozialekin batera preso politiko sartu zuten espainiar botereek 2018ko martxoan, Kataluniako presidentea izendatzeko bidean zegoenean, 51 urterekin, ezkonduta eta 2 alabekin.
Ordurako, Kartagok arazoak zituen bai Sizilian bai Afrikan: Agatoklesek Utika eta Bizerta konkistatu zituen baina Kartagoren kontra joan beharrean, nahiago zuen Siziliara itzultzea kartagotarrek, haien estrategia jarraituz, beste armada bat bidali zutelako Sirakusa setiatzera.
Nahiz eta 104ko Kontseiluak ez zuen Himilkon gurutziltzatu irabazitako buruzagiekin egiten zuten moduan, Himilkonek erabaki zuen bere burua zigortzea: berak jendearen aurrean porrotaren ardura osoa hartu zuen; tenplu guztiak bisitatu zituen haren salbazioaz erregutzeko; azkenean etxeko ateak eta leihoak adreiluz itxi zituen goseak jota hil arte.
Horregatik, gogor saiatuta ere, Dovlatovek ez zuen lortu bere fikzio-lanak Sobietar Batasunean argitaratzea; Samizdataren bidez zabaldu zituen bere idatziak, hau da, Gobernuak debekatutako literatura-lanak jendearen artean banatzeaz arduratzen zen sarearen laguntzarekin, eta Mendebaldeko Europara ere bidali zituen, atzerriko egunkarietan publikatzeko.
Lan-esparru batean aritu zen zaindari, eta hori liburu bilakatu zuen ; Puxkin Parkeko gida izan zen, eta hori jaso zuen Parkea lanean; kazetari aritu zen lanean Estonian, eta Konpromisoa nobelan islatu zuen; 1978an Sobietar Kazetarien Elkartetik bota eta New Yorkera jo zuenean, Maleta idatzi zuen.
Enpresa honek Hernaniko fabrika berritu eta handitzeko zenbait inbertsio egin ditu; 2003an zelulosa instalazioa % 90 handitu zuten, 2008an 45 milioi euro energia sortzeko instalaziora zuzendu zituzten eta 2017an 180 milioi inbertituko dituzte makina berri eta hobekuntza teknologikoen bidez ekoizpena handitzeko.
Bund erakundea sionismoaren aurka zegoen, Europako juduentzat Palestinan Estatu judua eraikitzeko emigratzea baino autonomia kulturala defendatzen zuelako, eta juduen hizkuntzatzat hebreeraren ordez yiddisha aldezten zuelako; halere, judu askok Palestinara emigratzeak, Bundaren militantziaren murrizketa ekarri zuen.
Errusiako Langileen Alderdi Sozialdemokrata 1898an sortzean, Bund erakundea mugimendu marxista bateratuaren parte izatera pasa zen, baina azken honen II Kongresuan, Bund erakundeak alderdi bateratua utzi egin zuen, honek Bundaren autonomia nazionalerako proposamena onartu ez zuelako.
Espainiar poliziak Estat Català alderdiari atentatuaren atzean egotea leporatu eta diktadurak katalanismo osoaren aurk jazarpena egiteko aitzakitzat hartu zuen, Estat Català alderdiko kideak atxilotzeaz gain, ustez moderatuagoak ziren Acció Catalana eta Unió Catalanista alderdietako kideak ere atxilotuz.
Uztailaren 6an, Kronstadteko goarnizioaren erretiratzea negoziatu behar izan zuen; hasieran, Sobietaren zuzendari mentxebikeek boltxebikeak ez jazartzea eta aurreko egunetan egindako presoak askatzea agindu zioten, baina gerora, Mikhail Liber mentxebikeak berme horiek erretiratu zituen, eta Raskolnikovek, baldintza zail horietan erantzuna eman behar izan zuen .
1917ko maiatzean Kronstadten Behin-Behineko Gobernuaren kontrako altxamendua hasi zuen, Kronstadteko Errepublika Sobietarra sortuz (maiatz bukaeran Gobernuarekin adostasun formal batera iritsi ziren, baina Kronstadteko Sobietak bere burujabetza mantendu zuen).