polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Bitartean honek Petrograd inguruan tropak kontzentratzen jarraitu zuen, ez dago oso argi Kerenski mehatxatzeko , edo litekeena zen moduan, programa onartzerakoan gerta zitekeen langile altxamendu bat zapaltzeko (gertakari hauekin bat, abuztuaren 25ean Gobernuak Proletari egunkaria itxi zuen “altxamendua animatzearren”; honen ordez Rabotxi atera zen).
Orlando Figes britainiar historiagileak ez du uste Kornilovek Estatu-kolpea emateko asmoa zuenik, eta are gutxiago Kerenskiren kontra, baizik eta “hau salbatzea, bere borondatearen kontra bada ere”; izan ere, Kornilovek “Errusia salbatzeko” modu bakarra diktaduran ikusten zuen, hala ere, Figesen bertsioaren arabera, “azken momentua arte Kerenskiren babesa bilatu zuen asmo horiek aurrera eramateko”.
Kanpoko potentzien enbaxadek ere Kornilov jarri nahi zuten lehendakari postuan: Stalinek kolpearen ostean, irailaren 12an, atera zuen artikulu batean , kolpe honen atzean atzerriko egunkari batzuk , atzerriko enbaxadak eta are atzerritar militarrak zeudela salatu zuen, “iraultzaren kontrako konplotean”.
Kerenskik Kornilovekin izandako elkarrizketa erabili nahi zuen Gobernuak Kornilov sala zezan, baina Gobernua, Savinkoven eraginez, ez zegoen guztiz ados (egun horretako goizean, Savinkovek oraindik “Gobernuak Kornilovengan konfidantza osoa du” esan zion prentsari).
1917an borroka-gunetik alde egiten zuten soldaduen kontra tiro egiteko agintzearren ezaguna egin zen, eta uztailaren 12an Gobernuak Armadan, zenbait delitu larriren kasuan, heriotza-zigorra berriz ezarri zuen Kornilov horretan tematu ostean (Kornilovek 1915ean austriarrek atxilotu eta 1916an preso-eremu batetik ihes egin zuen).
Beraz, guzti honen arabera, Kornilov, iraultzaren etapa honetan Kerenskiren eta Errusiako Behin-Behineko Gobernuaren aliatu izan zitekeela zen Gobernuaren ustea, ez soilik frontean boltxebikeen bakearen aldeko agitazioaren kontra, baizik eta behar balitz baita ere “etxean”; Sobietaren aurka.
Hots, Brusilov iraultza burgesaren lehen aldietarako, hau da, Gobernuaren eta Sobietaren “eztei-aldirako” egokia bazen, Kornilov (jatorri “demokratikoak” edo “meritukratikoak”, baina jarrera gogorra eta hertsitzailea), iraultza burgesaren bigarren aldirako, hau da, burgesia eta langileriaren konfrontazio aldirako egokia zen.
Hasiera batean, abuztuaren 22an, Kerenskiri esan zion “Gobernua moldatuz gero” eskuinaren babesa izango zuela, baina abuztuaren 25ean Kornilovi esan zion Kerenskiren izenen hitz egiten zuela eta hainbat aukera aurkeztu zizkion: bata Kerenskiren diktadura zen, eta beste bat Kerenski dimititzeko eta Kornilov lehendakari jartzeko prest zegoela Kornilovek hurrengo Gobernuan sartzen bazuen.
Baina beste alde batetik, “salbatzaile” paperean Kornilovek egiten zion konpetentziaz kezkatuta zegoen, izan ere, eskuinari egindako emakidak (adibidez uztailaren 12an frontean heriotza-zigorra berrezartzea onartzea), eskuinak Korniloven lorpen bezala hartzen zituen.
Hori zela eta, eskuineko zirkuluek, “Uztaileko egunen” ostean euren jarrera asko gogortu zutenek, Kornilov euren itxaropen berri bezala hartu zuten Kornilov, eta laster Kerenskik baino popularitate handiagoa hartu zuen Sobietaren kontrako zirkuluen artean, hau bigunegi bezala ikusten baitzuten.
Gainera, Brusilov beste jeneralek ez zuten ondo ikusten, soldaduekiko hurbilekoegia zela eta gainera otsaileko egunetan onartutako erreforma militar demokratikoak (Sobietak onartutakoak, eta militarren arabera armadaren desegituraketa zekartenak) ondo ikusten zituela edo behintzat, onartu egiten zituela eta.
Horrez gain, garapen-terminologikoa herrialdeen ikuspuntutik eginda, Wüsterren ustez, bi dira terminologiaren sorrera kontzientea behar duten herrialde-motak: batetik, ekonomikoki aurreratuenak eta, bestetik, garapen-lingustikoaren bidean daudenak, beren terminologia propioak sortzeko eta ingelesaren kulturatik pixkanaka aldentzeko.
Urte berean , bere doktore-tesia aurkeztu zuen: Internationale Sprachnormung in der Technik, besonders in der Elektrotechnik, (euskaraz “terminologia teknikoaren nazioarteko estandarizazioan, batez ere elektroteknian” esan nahi du) eta “summa cum laude” eskuratu zuen, alegia, lor daitekeen notarik altuena.
Hala ere, lanik handienak kontzeptuen estandarizazioan egin zituen, alor teknikorako kontzeptu bateratuen ekoizpenean, alor horretan bertan nazioarteko ulermena lortze aldera (ISO/R, International Unification of Concepts and Terms, hots, “kontzeptu eta terminoen nazioarteko bateratzea”).
Hala ere, egoerak ezberdinak zirenez, emaitzak ere, eta Hanibalen anaiari, Hasdrubali, K.a. 215ean Dertosako guduan gertatu zitzaion bezala, buruzagi batek zorteaz gain, menpeko trebeak eta diziplinatutako soldaduak behar zituen operazioak arrakastaz koordinatzeko.
Gipuzkoako esplorazioekin jarraitzen zuten bitartean (Udalaitz, Lastur, Aitzgorri, Katabera, Arrikrutz. Eibar eta Arrasateko taldekideekin), Arkauteren taldearen trebetasun teknikoak beste lurraldeetako espeleologia taldeen arreta pizten zuen, eta esplorazio handi bat zegoen bakoitzean deitzen zituzten.
Nafarrekin egindako ohizko kolaborazioetaz gain Bizkaiko Espeleologia Taldeak ere Torca de la Seguia, Txomin I edo Lezate esploratzera gonbidatu zuen, baita Torca del Carlista ere: 1958ko apirileko lehen jeitsiera Arkautek berak koordinatu zuen, eta udan egin zen esplorazioan ere sakoneko taldea gidatu zuen Erasorekin batera.
1960 mugarria dugu Felix Ruiz de Arkauteren espeleologia ibilbidean: urte horretan, Électricité de France enpresarekin kolaborazioan eta Espainiako eta Frantziako Armadekin elkarlanean, Vianako Printzea taldeak V Euskal Espeleologia Jardunaldiak antolatu zituen Larran.
Espedizio honetan zehar Arkautek harremanak estutu zituen Larran esploratzen ziharduten espeleologo frantsesekin (Norbert Casteret, Jose Bidegain, Georges Lepineux, Corentin Queffelec, Pierre Accoce, Jacques Sautereau.), eta aurrerantzean mugaz bi aldeetako taldeen koordinazioaren motor nagusia bilakatuko zen.
Konexioaren lekuan, esploratzaileek Arkautek eskuz idatzitako mezu hau utzi zuten, nazioarteko espeleologiaren historiara pasatu den leloaren jatorria: “C’est ici qu’arrivèrent les hommes de pointe du Bassaburu partis des Arres d’Anie dans le gouffre de la Tête Sauvage, ceci dans le cadre des opérations organisées par l’ARSIP. Ces hommes ne représentent que le dernier maillon d’une longue chaîne d’hommes et d’efforts qui débuta en 1950. Le maillon n’est rien, seule la chaîne compte”.
Ordurako Larra-Belaguako mendiguneko esplorazioek mundu mailan sona hartua zuten: Lepineux Leizea itxita bazegoen ere , Vianako Printzea Erakundeko espeleologoek espedizio handia muntatu zuten 1954an, Espainiako Armadaren laguntza logistikoarekin; Aranzadiko kide birek parte hartu zuten: Juan San Martin eta Felix Ruiz de Arkaute.
Iruñarrak trebatzeko ardura hartu zuen Aranzadi ZE-ren ordezkari bezala eta Ormazarretako leizean lagundu zien, bai esplorazioan , baita sakonera handi hartarako behar ziren materialak Frantziatik kontrabandoan ekarriz ere (bereziki aluminiozko zurubiak, sokazko zurubi astunak ordezkatzeko).
Gipuzkoarrekin berriz, Izarraitz mendi multzoan ibili zen, Txoriaitz eta batez ere Aitzbeltz leizean; azken honek konplikazio tekniko handia suposatzen zuen, eta ia urtebeteko prestaketa behar izan zuen, gindaxa bat diseinatuz eta froga desberdinak eginaz; Aitzbeltzeko operazioa 1955ean gauzatu zen, ekainaren 23tik 26ra, eta leizera jeitsi ziren bost lagunetatik bat izan zen Arkaute.
Euskal Herritik Grenoblera askotan itzultzen zen, eta tokian tokiko espeleologia taldeekin kolaboratzen zuen: CAF-ekoen “La Riviére Sans Étoiles” filmaren errodajean lagundu zuen, Gouffre Berger leize famatuaren aurkikuntzan parte hartu zuen; baita lehen esplorazioetan ere ;1956an bertara itzuliko zen Isaac Santestebanekin batera, munduko sakonera errekorra hautsi zuen esplorazioan ere parte hartzeko.
1956 urtean, Aranzadi taldeak, Adolfo Leibarren gidaritzapean, I Euskal Espeleologia Jardunaldiak antolatu zituen Arantzazun , Espainiako historiako lehen espeleologia kongresua, eta Euskal Espeleologoen Elkargoa sorrarazi zuena; leku askotatik etorritako espeleologoek parte hartu zuten; formakuntza saioen artean Arkauteri lurpeko argazkilaritzari buruzko hitzaldia ematea egokitu zitzaion, eta kongresukideak Arrikrutz eta Gesaltzatik zehar gidatu zituen.
Kanpaina handietaz gain, Arkautek Tolosa eta Oñati inguruko leize txikien etengabeko prospekzioan jarraitu zuen eta 1954tik aurrera, bere taldea jende gehiagorekin indartu zen: Jose Luis Txintxurreta, Pedro Maiztegi, Esteban Larraioz, Modesto Zilaurren, Roland Rigault, Anton Arratibel, Juan Maria Laredo.
Langileentzat, garai haietan ohikoak ez ziren zenbait baldintza onuragarriak ezarri ziren, hala nola, irabazien partekatzea urtearen amaieran, "Mutual Benéfica Papelera" deituriko elkartea nagusi eta langileei babes ekonomikoa emateko heriotza edo gaixotasunen aurrean, ekonomatoa, etxebizitzak, etab.
Game Spot-ek eta Computer Gaming World-ek "garai guztietako ordenagailu-jokoetan eragin handiena duten pertsonak" zerrendako hamargarren postua eman zioten, "abentura grafikoen medioa bultzatzeagatik" eta "bereziki proaktiboa izateagatik emakume baten ikuspegitik jokoak sortzean, eta merkatu nagusira jotzen zuten izenburuengaik, denbora guztia azken teknologiak ahalik eta gehien integratuz grafikoetan eta soinuan."
1443an, Alfontso V.a Aragoikoak konkistatu zuen Napoliko erregetza, eta errege berriak gazteluan ezarri zuen bere gortea, eta, horretarako, gotorlekuari orain duen itxura eman zitzaion, erregearen boterearen egoitza nagusia izateko asmoz; besteak beste, artilleriari eusteko obrak egin ziren eta, gainera, Francesco Lauranak egindako garaipen-arku bat eraiki zen sarrera nagusiko atean, Alfontso erregea Napolira sartu zeneko gertakizunaren oroigarri, eta erregearen boterearen erakusgarri.
Adibidez, 1294ko abenduaren 13an, Zelestino V.a aita santuak bere karguan jarraitzeari uko egin zion gaztelu honetan; hamaika egun geroago, Bonifazio VIII.a hautatu zuen kardinalen batzarrak eta Erromara lekualdatu zen Anjoutarren agintetik urruntzeko.
Karlos III.a Espainiakoa Napoliko tronura igo zenean 1734an, gazteluak errege-egoitza izateari utzi zion, Borboiek Napoliko bertako eta inguruko beste jauregi batzuk hautatu zituztelako helburu horretarako, Napoliko Palazzo Reale, Capodimonteko jauregia edo, bereziki, Casertako jauregia.
Adibidez, Karnakeko Khonsu tenpluan, Egiptoko Inperio Berriaren marrazkietan Opet jaialdietan erabiltzen ziren itsasontziak agertzen dira eta haien hiruren mastetan antzeko hegaztiak ikus daitezke: bat Ramses III.aren itsasontzian, beste bat Herihorren erregealdiko itsasontzi batean eta, azkena, Meri-Amonen itsasontzian.
Lan egiteko erabiliko ziren hizkuntzak zeintzuk izango ziren erabakitzea ez zen bat ere erreza izan; izan ere, herrialde askok, arrazoi politikoak zirela medio, haien hizkuntza erabiltzea nahi zuten (NB-ko hizkuntza izateak herrialdeak erakundean zuen parte-hartzea handia izatea bermatzen zuen).
Interpretazio soziala interpretazio mota bat da, alde batetik herrialde jakin bateko hizkuntza ofiziala ez dakien jendearen (etorkinak, errefuxiatuak, turistak eta herrialde batzuetan bertako biztanle indigenak) eta herrialde horretako zerbitzu publikoetan (osasungintzan, irakaskuntzan, zerbitzu sozialetan eta justizia administrazioan…) lan egiten duen jendearen artean egiten dena.
Interpretazio mota honek halako herrialde bateko hizkuntza hitz egiten ez duen jendeak kalitatezko zerbitzu publikoak jasotzea ahalbidetzen du; bai eta, aldi berean, zerbitzu publikoak eskaintzen dituzten profesionalek beraien betebeharrak, kalitatezko zerbitzu publikoak eskaintzea eta ongi betetzea ere.
Pertsona baten identitate digitalaren alderdi pertsonala pertsona horrek sarean egiten duenagatik proiektatzen da: zer esaten duen, nola esaten duen, zer hizkuntza erabiltzen duen, zer gai dituen intereseko eta abar luze bat, funtsean ordenagailuan klik egiten dugun bakoitzean konfiguratzen duguna, gure boto positiboa edo negatiboa gauza bati edo besteari ematen diogunean indartzen duguna, eta abar.
Historizismoa eta eklektizismoa nagusiak ziren garaian, Gimonek eta garaiko beste arkitekto bizkaitar batzuk -Mario Camiña, Teodoro Anasagasti, Emiliano Calixto Amann, Severino Atxukarro, Ismael Gorostiza, Ricardo Bastida, azken hau Pedro Gimonen lehengusua-, Europan arrakastatsua izaten ari zen Art Nouveua estilo berri baten aldeko apustua egin zuten.
Gipuzkoako eskualde guztiek ez dute bertsolaritza tradizio bera eta, Elkartearen ustez, txapelketako ekitaldi nagusia Bidasoa ertzean izateak hauspo lana egin zezakeen eskualde horretan guztian bertsolaritza indartzeko hainbat eragile egiten ari den esfortzua eta lana bultzatzen laguntzeko.
Itsasargia egiteko asmoa bazegoen, baina, s/s Helsingfors baporea 1905ean Lübecktik Helsinkira zihoala inguru hartan hondartu zenean, hainbat tripulatzaile harrapatuta geratu edota itota hil zirela, proiektua premiazkoa bihurtu zen eta hurrengo urtean zehar amaitu zuten, Florentin Granholm arkitektuaren diseinua jarraituz.
Andoni Egaña ere kontziente zen txapelketa hura transmisiorako bide egokia zenaz: "Asko erraztu du belaunaldien arteko harremana. Guretzat inportantea da gazteagoei eta gu baino plaza gutxiago egiten dituztenei gure esperientzia batzuetan eta eskarmentua besteetan transmititzea" .
Hernehereetako Estatu Orokorrak bere subirano zen Filipe II.ari berak egindako zina ez mantentzea eta bere menpe zituen herrien antzin eskubideak ez errespetatzea egotzi zizkion, Hernehereei zegozkion eskubide zein askatasunak bortxatuz Filipe IIak bere tronoa "utzi" zuela ondorioztatuz.
Kondairak rōnin bilakatzera derrigortuak izandako samurai talde baten istorioa azaltzen du, beren daimyōa seppukua egitera behartuarazia izan ondoren , aurrez Shōgunaren Gaztelu Handian Kira Kozukenosuke izeneko gobernuaren goi funtzionari bat eraso egiteagatik.
Alemaniarren Frantziako inbasioa Lehenengo Mundu Gerraren hasieran, 1914ko abuztuaren 20an, Lanrezac frantziar jeneralak Sambre ibaiaren ertzean 40 kilometroko luzeran armada kokatzen hasi zen, haren ezkerrean zalditeria zegoen, Sordet jeneralaren agindupean eta Britaniar Indar Espedizionarioa Monsen.
1907an aske utzia izan zen eta 1908an erbestera joan zen, bai Europan (Frantzian eta Alemanian bereziki, iturri bazuen arabera 1909an Frantziako Alderdi Sozialistako kide egin zen) zein Estatu Batuetan egon zelarik, han boltxebikeen aldeko diru-bilketa egin zuen.
Urriko Iraultzaren egunetan, sindikatuek iraultzari babesa ematea lortzeko erabakigarria izan zen (batez ere, kontutan izanik egun horietan, sektore batzuetan, batez ere enplegatuen artean, mentxebikeek eta eseristek boltxebikeen kontrako grebak deitu zituztela edo deitzen saiatu zirela).
Europar Batasunean egiten den interpretazioaz hitz egitean, kontuan izan behar da Europar Batasunak, 28 estatu kide dituen arren, 24 hizkuntza ofizial eta lan hizkuntza dituela; honako hauek: Alemana, Bulgariera, Daniera, Eslovakiera, Esloveniera, Gaztelania, Ingelesa, Errumaniera, Estoniera, Finlandiera, Frantsesa, Greziera, Hungariera, Irlandera, Italiera, Kroaziera, Letoniera, Lituaniera, Maltera, Nederlandera, Poloniera, Portugesa, Suediera eta Txekiera.
Euskal baleazaleak 1520ko hamarkada inguruan iritsi ziren Ternua eta Labrador inguruetara eta hango biztanleekiko harremanetan mikmakerako, innerako eta euskarazko hitzez osatutako pidgina sortu zen –gaskoierazko ukitu batzuk ere ba omen zituen–, gerora kolonizatzaile frantziarrek ere erabiliko zutena.
Biltzar Nagusitik aurrera, Alderdi Boltxebikearen Komite Zentraleko kide izan zen, Biltzar Nagusi horretan txosten ekonomikoa aurkeztu zuen (berak onartu zuen postu horretarako aukeratu zutela “burkide ezagun asko kartzelan edo ihesean zeudelako, eta postuak norbaitek hartu behar zituelako”).
1881ean, Claudius Magnin-ek, Compagnie des Hauts Fourneaux, Forges et Aciéries de la Marine et des Chemins de Fer-eko zuzendariak, 400 m2 baso erosi zituen Bokale eta Tarnosen siderurgiako instalazioak eraikitzeko eta, 1883an, lehenengo labea jarri zen abian galdaketa, errailak, altzairu ijeztuak eta erregaiak produzitzeko.
Ondoren etorriko ziren, besteak beste, Tocarnos la cara , La conquista del aire , Gerardo Herrerok zinera egokituko zuena Las razones de mis amigos izenburuarekin, El lado frío de la almohada , El padre de Blancanieves , Deseo de ser punk , Acceso no autorizado , El comité de la noche , Fuera de la burbuja , Quédate este día y esta noche conmigo
Posizio filosofiko eta teologiko arrazionalista da, oro har, errebelazioa jainkozko ezagutzaren iturri gisa baztertzen duena, eta arrazoimen enpirikoari eusten diona, azken batean, arrazoia eta mundu naturalaren behaketa logikoak, fidagarriak eta nahikoak baitira Unibertsoaren sortzaile gisa jainko goren baten existentzia zehazteko.
Operazio honekin hainbat helburu lortu nahi izan ziren: leherketa atomiko batek itsas gudaroste baten izan zezakeen eragin eta kalteak aztertu, horretarako konpontzea garestiegiak ziren estatubatuar gerra ontziak, nahiz kaltetutako japoniar eta alemaniar ontziak erabili ziren, tartean Nagato korazatua, Prinz Eugen gurutzontzia eta USS Saratoga hegazkinontzia.
1919an, bere armada kosakoa Denikin jeneralak Ukrainan eta Errusiako Hegoaldean zuzentzen zuen Armada Zuriaren hierarkia pean jarri zuen; hala ere, Armada Zuriarekin desadostasun politiko sakonak izango zituen (itxuraz, Krasnovek “nazionalismo kosakoa” defendatzen zuen, eta hori Armada Zuriko errusiar inperialistek ez zuten ondo ikusten) eta urte horretantxe Alemaniara erbesteratu zen.
1589an Frantziako tronua bereganatu zuenean, Henrike III.a Nafarroakoak hainbat lurralde zituen: Nafarroako Erresuma , Bearnoko bizkonderria, Foixko konderria, Andorrako ko-subiranotasuna, Périgord, Bigorra, Armagnac, Rodez eta Marsango konderriak, Limogesko bizkonderria, Vendôme eta Alençongo dukerriak eta eremuak Pikardian.
1930 hamarkadako giro kontserbadorean Paavolaien bakartua sentzitzen hasi zen eta Finlandiaren atzerakada sozio-ekonomikoa ikusita esan zuen garaia bazela "abiaduraren garai berriari, mekanizazioari, kosmopolitasunari, kolektibotasunari eta Europako esperientziari ahotsa jartzeko".
Egun horretan boltxebikeen kontrako errepresioa hasi zen, adibidez, Gobernuaren aldeko tropek Pravda egunkariaren erredakzioa saltatu zuten, egunkaria itxiz (Lenin atxilotzear izan ziren, baina honek ihes egin zuen minutu batzuk lehenago, Stalinek konbentzituta), eta alderdiak egoitza bezala erabiltzen zuen Ksexinskaia Jauregia inguratu zuten.
Bestetik, langileak bi egunetan helbururik eta zio konkreturik gabe manifestatu ostean, atsekabetuta desmobilizatu egin ziren, eta boltxebikeek manifestazioak deskonbokatu egin zituzten (Antza denez, Sobieteko buruetako batekin, Mikhail Liberrekin akordioa lortu ostean hartu zuten erabaki hori).
Manifestazio hauen kontraesanek, egun honetan, 1917ko pasarterik ezagunenetako bat gertatu zen; langileek Behin-behineko Gobernuaren egoitza inguratu zutelarik, Viktor Txernov eseristen alderdiburua eta Nekazaritza Ministroa manifestariak lasaitzera atera zenean, hauek atxilotu egin zuten; batek Txernovi ukabila erakutsiz: Har zak boterea eskura ematerakoan, putasemea hi! oihukatu ziolarik.
Hau indartzeko, Pereverzev Justizia ministroak Lenin eta alemaniarrak lotzen zituen ustezko frogak aurkeztu zituen , gerora froga horiek faltsuak zirela atzeman zen, Stalinek negoziatu zuen Sobieteko lehendakari Txkheidzerekin irain horiek prentsan atera ez zitezen, eta Txkheidzek egunkarietara hots egin zuen; baina egunkari gehienek hasieran zurrumurruak ateratzeari uko egin bazioten ere –eskuin muturreko Zhivoe Slovo izan zen bakarra- Pereverzevek bere kontu atera zituen).
Haatik, muturreko boltxebike askok manifestaldi horiek Behin-behineko Gobernuaren aurkako matxinada bihurtu nahi izan zituzten; muturreko jarrera honek batez ere oinarri militantean izan zuen babesa, zuzendaritzaren artean, Andrei Bubnov izan zen manifestazioak Alderdi gisa babestearen aldeko kiderik nabarmenena .
Manifestaldi horiek, Lehen Mundu Gerraren jarraipenaren kontra hasi ziren, batez ere aurreko egunetan izan zen ofentsiba militarra (ofentsiba horrek ez zuen alemaniar frontea puskatzerik lortu eta gainera langile eta baserritar jatorriko soldadu asko alferrik hil ziren) eta langileek eta baserritarrek jasaten zuten gosea zirela eta.
Gobernuko ministro sozialistek eta hauen alderdiek, eseristek eta mentxebikeek, liberalak Gobernura itzul zitezen saiatzeak eta Gobernu sozialista bat eratzeari edota are Sobietaren peko Gobernu bat aldarrikatzeari uko egiteak (Tseretelik Sobieten Komite Exekutiboak Ohiz-kanpoko bilera batean gai honi buruz hitz egitea proposatu zuen) langile eta langile jatorriko soldadu askoren ezinegona piztu zuen.
Arratsaldeko lauetan heldu zen agindu hori, Stalinek Manifestazioarekin bat ez egiteko erabakia hartu genuen esan zuen, eta Stalin berak erabaki hori baieztatu zuen arratsaldeko 5etan; hala ere, arratsaldean manifestazioak boltxebikeen egoitzara egin zuten, Alderdiaren babesa lortzeko asmoz (Alderdikide asko manifestazioan zeuden, batez ere Erakunde Militar Boltxebikekoak, Semaxko buru).
Petrogradera egun horretan iritsi zen Lenin, Alderdi Boltxebikearen egoitzan bildutako manifestariei moderazioa eskatu zien (Antza denez, Alderdiaren egoitzara iristerakoan, oso haserre zebilen manifestazioekin bat egin zuten muturreko boltxebikeekin: “Jipoia jaso beharko zenuketen!” esan omen zien).
Kasu honetan Alderdi Boltxebikeak manifestazioak babestu zituen hasieratik, baina aurreko egunean bezalaxe, Sobietekin konfrontaziorik bilatu gabe, Borondatea adieraztera deitu zituzten langileak eta soldaduak (aurreko gauean hartu zuten erabakia, leloa “Botere osoa Sobietentzat!” izango zen).
Horrez gain, Erakunde Militar Boltxebikeak ere manifestazioak babestu zituen, baina ez boterea asaltatzeko asmoz (Erakunde honetako kide batek, Nevskik, aitortu zuen: gure lanak, Erakunde Militar Boltxebikearenak, ernaldu zuen manifestazioaren izpiritua, hau da, ordena zuzenik zegoenik ere ez zuen esan).
Stalinek zioen bezala, "arratsaldeko zazpietan gure Alderdiko kide batzuk atera ziren manifestariei itzultzeko konbentzitzen saiatuz, eta hauek txistu egin zieten orduan bat egitea erabaki genuen, izaera baketsua emateko asmoz”; Kamenevek esan zuen moduan “gu ez gara manifestazioa deitu dutenak, baina behin egon badaudela, hauek antolatuak izan daitezen dagokigu".
Beste arrazoi batzuk ere izan baziren, adibidez, anarkistak ekainean Gobernuak eurek okupatu zuten Durnovo etxaldetik desalojatzearen erabakiarekin haserre zeuden; eta gainera, Petrogradeko goarnizio militarra , zurrumurruen arabera, Gobernuak frontera bidaltzeko asmoa zuen; adibidez Ametrailatzaileen Lehen Unitatea.
Haien artean zeuden Bayo, J.M. Collado, Antonio Álvarez, M. Pérez Hernández, Ventura Cerrajería, Ramón Pelayo, Tapia, Bayo y Cía, F. Fernández Casariego, R. Soriano, Estanislao Urkixo, Antonio Gaviria, José Ortueta, Antonio G. Moreno eta Antolín Udaeta.
Sociedad Española Mercantil e Industrial (laburki SEMI; euskaraz, Merkataritza eta Industriarako Espainiako Sozietatea) Espainiako finantza- eta inbertsio-erakunde bat izan zen, 1856ko urtarrilaren 15ean sortua, estatu horretan onartu berri zuten banku-legedi berria baliatuz.
Bere emaztea pozez, Jainkoari eskerrak ematen dizkio eta Paavori hirinez eginiko ogiaz gozatzeko esaten dio baina Paavok emazteari berriz ere ogian zuhaitz azala nahastu dezala dio, bere bizilagunaren laborea izoztearen erruz galdu denez, bere uztaren erdia emango bait dio.
Fänrik Ståls Sägner (Ensign Stålen istorioak, Vänrikki Stoolin tarinat finlandieraz) olerki heroikoa, 1848 eta 1860 artean idatzia, Kalevalaz kanpo, finlandiar olerki epikorik garrantzitsuenetzat hartzen da eta1808-1809ko Errusiaren kontrako Finlandar Gerrari buruzko ipuinak ditu.
Bokazioa ere gustu pertsonalen araberakoa izango da, erosotasuna eta atsegina sortzen dutenak; jakin-mina duten gaien inguruko interesen berezitasunak nabarituko dituenak; eta trebetasunak eta nortasuna, gaiaren azkar ulertu ahal izateko, irudimena irekiko du; eta pertsona aurkezten duen bokazio espezifikoarekin bat datorren gai baten inguruan mugitzen den portaera izango da.