polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Turkiara joan zenean bere ausardiagatik sari bat jasotzerako, Erdoganek zergatik egiten zuen soldaduen aurka galdetu ziola esan zuen: "kontatu nion nire aita eta nire anaia atxilotu zituztela eta aurka egiten niela nire lur eta nire herrialdera etorri zirelako, eta saria eman zidan, ez nintzelako soldaduen beldur. Ausarta izan nintzen."
Hegoafrikar Batasunaren sorreran, bistan da, zuriek bakarrik hartu zuten parte, boerren ondorengoak –afrikanerrak- zein britainiarrenak; beltzak bigarren mailako biztanleak ziren, eta egoera hau 1948tik aurrera legeztatu zen, apartheid izeneko erregimena indarrean sartzean: honek beltzei herrialdearen ekonomian parte hartzea eragozten zien, eskulan merke gisa ez bazen.
1947ko uztailaren 1.an Ferrocarriles y Transportes Suburbanos de Bilbao enpresak Lutxana-Mungia trenbidea erosi zuen, eta trenbidearen eguneraketari ekin zion, Lutxana eta Sondika arteko tartea 1949ko urriaren 12an elektrifikatuz, eta Mungiara arte 1950eko irailaren 3an, korronte jarraian 1500 V-ko tentsioaz.
Fabian Gottlieb Thaddeus von Bellingshausen (Saaremaa, 1778ko irailaren 20agreg./irailaren 9ajul. - Kronstadt, 1852ko urtarrilaren 25agreg./urtarrilaren 13ajul.) Errusiar Inperioko marinel gisa jardun zuen eta Lurraren inguruan nabigatzeko bigarren espedizio-buru izan zen.
Pixkanaka berak sortzen lagundu zuen Errusiako Behin-behineko Gobernuarekiko mesfidantza handiagoa garatu zuen, batez ere gerratik ateratzen ez zelako; baina ez zuen programa alternatiborik, izan ere, boltxebikeekin aliantza egitearen kontrakoa zen: 1917ko ekainean eta Uztaileko Egunak izan zirenean, boltxebikeek “estatu-kolpea” edo "matxinada” prestatu zuten ikuspuntua defendatu zuen.
Sukhanoven arabera, Uztaileko Egunetan gertatutako manifestazioek “Komite Zentral Boltxebikea, izen horrekin edo beste batekin, Gobernu gisa aldarrikatzeko helburua” zuten, eta bere arabera, Krasnoie Selo herriko 136 erregimentuak Sobieteko zuzendaritza atxilotu behar zuten, Gobernu berria aldarrikatuz.
2020an Ane filmaren protagonistetako bat egin zuen, David Pérez Sañudok egindako filmean interpretazio bikaina izan zuen eta hainbat sari lortu zituen: Forqué saria, RNEren Begi Kritikoa saria, Feroz sarietan aktore protagonista onenaren saria, eta 2021ean emakumeen interpretazio onenaren Goya saria.
Isolatutako bi gorputzen orbiten kasuan, adibidez, Eguzkia eta Lurra, etorkizunean izango den momentu batean izango duten egoera, lehendik hasierako unean zuten abiadura zein posizioa jakinda, bi gorputzen problema bezala ezagutzen da eta gaur egun erabatean ebatzia dago, hau da, formula batzuen bidez kalkulua egin daiteke.
Azken hori jotzen da garrantzitsuena sozializazioan, izan ere, nahiko erreza baita zenbait zeregin nola betetzen diren ikastea, adibidez, haurrari fardela aldatzea, baina rola benetan arrakastaz barneratzeko eta egikaritzeko ezinbestekoa da zeregin horiek egintza atsegingarri eta zoriontsu bezala bizitzea.
Ondoren, beste kriptodiru batzuk agertu dira, Namecoin (DNS domeinuko sistema deszentralizatzeko sahiakera bat, Interneten zentzura zailagotuko lukeena), Litecoin (scrypt erabiltzen duena PoW eskema bezala, transakzio baieztapen azkarrago bat eduki ahal izateko) Peercoin eskema hibridoa erbailtzen duena, gainera %1 inguruko inflazio tasa du) eta Freicoin (Silvio Gesell kontzeptua inplementatu zuena, denbora balio-galera gehituz).
Kriptodiru-sistemetan, bere urteko kontuen seguritatea, integritatea eta oreka bermatzen da eragile sareen bidez, beraien artean deitzen direnak meatzari, benetan jendarte direnak eta sarea aktiboki defendatzen dutenak algoritmo prozesamendu tasa handia atxikiz, diru pixka bat lortzeko oportunitatea izateko, ausazkoz banatzen dena.
Negoziazio hauen ondorioz, Alemaniak uko egin zion Marokon presentzia izateari eta ordainean 272.000 km2 eskuratu zituen Frantziako Afrika Ekuatoretik, Gabondik, Kongo Frantsesetik eta Oubangui-Charitik, Kamerungo alemaniar koloniari batu zitzaizkionak.
Hurrengoari, ordea, agintariek oso harrera txarra egin zioten (Istóriya Asi Klyáchkinoy, kotóraya lyubila, da ne vyshla zámuzh 1967, Asiako zoriontasuna), eta testu klasikoak egokitzen hasi behar izan zuen, produkzio handi bati heltzeko aukera izan baino lehen: Siberiada .
Maila sozioekonomikoari erreparatzen baldin badiogu, hurrengo printzipio hauek argi egon behar dira: heziketa baliabideak lortzeko, baliabide ekonomiko eta kulturalen eskuragarritasunaren garrantzia ezagutzea eta haurraren formazio eta hezkuntza eskaerei modu egoki batean erantzuteko gaitasuna izatea.
Ikuspuntu sozial-kognitibo batetik, eraginkortasuna hurrengo informazio iturri desberdinen bidez neurtzen da; esperientzia pertsonala, beste pertsona batzuen atzeraelikadura bidez, beste gurasoek eskainitako informazioaren ondorio bidez eta azkenik, heziketak arousal psikologikoan izan duen eraginaren bidez.
1962ra arte hiru kolonia bereiz ziren eta, Hegoaldeko Georgiak eta Hegoaldeko Sandwichak uharteekin batera, Falkland uharteen menpe zeuden, eta konglomerazio horretako administrazio bakoitzeko 1944an posta zigiluak jaulki zituzten eta, 1946tik aurrera, Falkland uharteetako lurralde guztietarako jarri ziren abian.
Zuzenketa horiek informazio komisarioari ahalmena emango liokete agintzeko gobernuari dokumentuak azaleratu eta printzipio orokor gisa gobernuak “berez irekia” izan behar duela eta sekretu dena salbuespena baino ez dela izan behar ezartzeko; proiektuak aurreikusten zuen dokumentu bat lortzearekin lotutako kostuak ezabatzea.
Honek osagai emozionalak (depresioa, besteen emozioak ulertzeko eta norberarenak kudeatzeko arazoak…), mugimenduzkoak zein jarrerakoak (tresnen erabilera arraroa, desinhibizio soziala, jarrera burugogorra, afasia…) ditu, baina paziente bakoitzean sintomen agerpena aldagarria izan daiteke.
Erakundeok begi onez hartu zuten proposamena, eta lehen taldea osatu zuten espeleologoak Ignacio Morales, Ricardo Sacristan, Manuel Colau, Jose Luis Luca, Roberto Moro, Francisco Mateo, Jose Manuel Martinez, Enrique Pagazaurtundua, Ignacio Arrieta, Ignacio Razkin eta Alfredo G. Revuelta izan ziren.
Zerbait nabarmentzekotan, esan daiteke Euskal Herrian sortzen ari ziren beste taldeekin harremana estutu zutela; 1969an Kobie aldizkaria argitaratzen hasi zutela, Nestor Goikoetxearen zuzendaritzapean; eta Torca de Jornos II leizearen esplorazioa burutu zutela, 4 urteko esplorazio epikoaren ostean.
Mauleko kapitain alkatea: erregearen ordezkaria izango zen, eta beraz, subiranoaren boterearen errepresentazioa zen: Legarra gidatzen zuen, Justizia Gortea ere bai, zerga errealak kobratzen zituen, erregearen ondasunak administratzen zituen, buru militarra zen eta lur komunalak feudo bilakatzeko boterea zuen.
Gaitasun handiko nerabea izanik, ez du inoiz arazorik izan letrekin eta zenbakiekin, baina berak dioen bezala, “adimena estatistiken gainetik doanean, emozioak auskalo, eta bizipenak, estatistikoki altutzat hartzen den adimena baino koska bi beherago, hegaldatzeak eskatzen duen abiada hartzeko lurrik gabe sentitzen da bat”.
Metodo zientifiko berritzaileak eta diziplina artekoak (bai gizarte zientzieetatik bai zientzia naturaleetatik datozenak) erabiliz, autoreak indarkeriaren kausak hiriko eguneroko bizitzan identifikatu zituen, hala utzikeriagatik nola, aitzitik, elikatze onagatik, segurtasunagatik eta biziaren kalitateagatik.
Izan ere, proiektu deribatu berri bat sortzen denean, proiektu batetik bi proiektu bereizten direnean, ebatzi behar da nork gordeko duen lehenago zegoen proiektuaren izena eta horrekin batera, agian inportanteagoa izango dena, nork gordeko dituen proiektuarekin ohituta dauden erabiltzaileak, bezeroak.
Ondare Kulturalaren Europar Batasuna Sariak / Europa Nostra Sariak ondare kulturalaren kontserbazio bikaintasuna saritzen du, eraikinen zaharberritze eta erabilera berrietarako egokitzapenetatik, landa eta hiri paisaien errehabilitazioa, leku arkeologikoen interpretazio eta arte bildumen zaintzaraino.
Europa Nostrako sare pan-europarrak 50 herrialde baino gehiagora iristen da eta kide diren 250 erakundez (ondarearen elkarte eta ondare, 5 milioi kiderekin baino gehiagorekin), 150 erakunde elkartuak , baita Europa Nostraren egitekoari eusten dioten 1500 banako kideez hornitzen da .
Taldearen ezaugarri nagusiena taldekideak nahitan modu bitxian mozorroturik agertzen zetzan, ileordeko luzeak, artilezko jakak, takoidun zapatak, aurpegiko makillajea. halere, gaur egun horrela mozorroturik eszenaratzen jarraitzen duen taldekide bakarra abeslaria da.
Hainbeste zen Leninek Bontx-Bruievitxengan zuen konfidantza, ezen 1916an Leninen ama hil zenean, eta Lenin eta bere anai-arrebak erbestean edo atxilotuta zeudela, Bontx-Bruievitx izan zela Leninen partez hiletara joan zena, eta hilkutxa eraman zuena; 1917ko uztailean Lenin Bontx-Bruievitxekin batera joan zen oporretan Finlandiara; eta are 1917ko urrian, Urriko Iraultzaren osteko egunetan, Leninek Bontx-Bruievitxen etxean egin zuen lo.
Segurtasun lanetan ere nabarmendu zen, 1917ko abenduaren 4an Errusia Sobietarraren historiako lehen segurtasun berezirako komisioa , Pogromen Kontra Borrokatzeko Komisioa, sortzerakoan, honen buru izendatu zuten; eta 1918ko martxoan, Txeka sortzerakoan, antza bera izan zen honen buru Feliks Dzerzhinski proposatu zuena.
Gainera mugan bizi ziren boerrek ez zuten Armada britainarraren babesik indigenekin zituzten gatazketan; 1820ko hamarkadan ingelesa gobernuaren, auzitegien, administrazioaren eta elizaren hizkuntza bakarra bihurtu zen (honek afrikanerrentzat desabantaila handia suposatzen zuen, gehienek ez baitzekiten ongi ingelesez).
Buruzagi sozialdemokrata hauek, gainontzeko alderdi burgesek bezala, iraultzak gerra zibila ekariko ote zuen beldur ziren, hortaz muturreko ideia iraultzaileei eta kaiserraren inguruko eliteko kideak kargugabetzeari uko egin zioten, aldiz, elite aristokratikoarekin harreman demokratikoak ezartzearen alde agertu ziren.
Iraultzaren zergatiak gerrak iraun zituen laur urteetan zehar alemaniarrek bizitako egoera latzean, Alemaniar Inperioaren porrotaren eraginean, eta batez ere herri xehera eta langile mailako jendea eta aristokraziaren eliteak eta burgesen arteko tentsio sozialean daude, azken hauek gerra galdu ostean boterea mantentzeak miseria gorrian zegoen herri xehearen sumindura piztuarazi baitzuen.
1855an Livingstone europarren hitzetan zeren eta bertako herriek ondo asko ezagutzen baitzituzten, Victoria ur-jauziak deskubritu zituen eta, Viktoria Erresuma Batukoaren erreginaren ohorez, izen hori eman zien (bertakoentzat Mosi-oa-Tunya zen toki hori, hau da, "trumoiatzen ari den kea")).
Afrikak Europako potentzientzat abantailak besterik ez zien eskaintzen: metropoliei produktuak erosi zizkieten, prezio merkean lehengaiak salduko zizkieten., azkenean, diru gutxiren truke, ezinbesteko lehengaiak jasoko zituen metropoliak eta manufakturatutako produktuak askoz garestiago salduko zituzten.
1482an Diogo Cão Kongo ibairaino heldu zen, 1488an Bartolomé Díazek Esperantza Oneko lurmuturra gainditu zuen eta 1498an Vasco da Gamak, lurmutur hori gainditu ondoren, Afrika ekialdeko kostaldea esploratu zuen, Sofalan eta Malindin lehorreratzen; handik India aldera joan zen.
Horren ondorioz, kontinentearen alde horrek gaur egungo egoerarekin antz handia hartu zuen, hau da, Niger-Kongoko hizkuntzak erabiltzen dituzten herri ugari eta, tartean, gutxiengoetan, bantu ez diren beste motatako hizkuntzen erabiltzaileak: khoisan hizkuntzak, sandawe, hadza hizkuntzak.
Bera izan zen Afrikako espedizio garrantzitsuenetariko baten protagonista: Tanganyka eta Victoria aintzirak inguratu zituen, Lualaba ibairaino heldu zen eta, haren ibilbideari jarraituz, 1877ko abuztuan, Ozeano Atlantikoraino heldu zen, horrela, Lualaba Kongo ibaia zela erakutsiz.
Korintoarrei Bigarren Gutunean, Bibliako pasarte batean, Jaungoikoa "Aita errukitsu" moduan agertzen zaigu: "Bedeinkatua Jainkoa, Jesukristo gure Jaunaren Aita, Aita errukitsu eta kontsolamendu ororen iturri den Jainkoa! Berak ematen digu adorea atsekabe guztietan, guk ere besteak edozein atsekabetan adoretu ahal izan ditzagun geuk Jainkoarengandik hartzen dugun adoreaz."
Cleopatra, 1917ko J. Gordon Edwards estatubatuar zinema zuzendariak zuzendutako film mutu bat da. 1889ko H. Rider Haggard idazlearen Kleopatra eleberrian, Émile Moreau eta Victorien Sardouren Kleopatra sntzezlanean, eta William Shakespearen Antonio eta Kleopatra antzezlanean oinarritua dago.
Geroago, 1973tik, Peter Grant eta Rosemary Grant, Princeton Unibertsitateko ekologia eta biologia ebolutibo irakasleak hurrenez hurren, Estatu Batuetan, 25 belaunaldiko 19.000tik gorako txonta-ale analizatu zituzten eta erakutsi zuten nola joan ziren aldatzen espezie ezberdinak, ingurumenaren aldaketen ondorioz.
Ibilbidean mota guztietako espeleotemak ikus ditzakegu, ezkutu formako ezohizkoak barne; zirkulazio maila desberdinak bereiz ditzakegu, karsten egitura hidrologikoa ikasiz; mailen arteko pausu bertikalak gainditzeko baldintza fisiko onak behar dira; bloke anabasak, marmitak, urjauzia, galeria handiak bertatik bertara ikus daitezke.
Ezker aldeko ekonomistek dirua azkarrago jaulki nahi zuten, honek balioa gal zezan eta honela klase ezberdintasunak errazago ezabatzekoak izango zirelakoan, baina Sokolnikovek esan zuenez, estatuak ez zuen halako jaulkipen erritmoa sostengatzeko adina indar ekonomiko; eta jaulkipen masiboa mantentzeak eragin zezakeen inflazioak Estatu Sozialista itotzen buka zezakeen.
Jabetza intelektualak edozein euskarritako jatorrizko sormen lan artistiko, zientifiko eta literarioak babesten ditu: liburuak, idazlanak, musika-konposizioak, lan dramatikoak, koreografiak, ikus-entzunezko lanak, eskulturak, lan piktorikoak, planoak, maketak, mapak, argazkiak, ordenagailu programak eta datu-baseak.
Bestalde, hainbat lan ere egokitu dituzte, Herri honetako haurrentzat urtetan erreferente izan direnak: Erreka Mari, Altxor Bat Patrikan, Itsasminez… Talde honek Euskal Herriko herri gehienetan antzeztu du, eskenatoki handienetan, herrixka txikienetan, edozein gelatan… Nazioarteko eta Espainiako txotxongilo eta antzerki jaialdi askotan ere parte hartu dute, eta bidaia asko egin dituzte atzerrira: Alemania, Txekoslovakia, Miami, Kuba, Mexiko, Ekuador…
1956ko Suez Kanpainaren hutsegiteak diplomazia frantsesaren ospearen gainbehera ekarri zuen, baita Frantziak Hirugarren Munduan zituen posizioen ahultasuna, Sobietar Batasunaren arbuioa eta Ameriketako Estatu Batuen bazterketa ere, metropoliko gizartean zatiketa sendoa eta krisi ekonomikoa sortuz.
1954ko maiatzaren 7an, Dien Bien Phu-ko frantziar porrotak, 1952 eta 1954 bitartean gerra ireki ondoren, 1954ko uztailean Genevako akordioetara eraman zuen, eta horien ondorioz Frantziar Indotxinak Batasuna utzi zuen eta Kanbodia, Laos eta Vietnam estatuetan banatu zen.
Frantziako Konstituzioaren Hitzaurrearen arabera, Frantziar Batasunak bere kideen arteko bereizkeria desegiteko nahia islatzen zuen, eta, horrela, Frantziak bere itsasoz bestaldeko herriekin osatzen zuen Batasuna, eskubideen eta eginkizunen berdintasunaren gainean sortua, arraza edo erlijio bereizketarik egin gabe (La France forme avec les peuples d'outre-mer une Union fondée sur l'égalité des droits et des devoirs, sans distinction de race ni de religión.).
Gainera ordurarteko kriminal arruntez gain, KGBko agente ohiak, kirolariak, Afganistango gerrako beteranoak eta Txetxeniako Lehen Gerran eta Bigarrengoko soldadu ohiak ere erregimen komunistaren desagertzearekin lanik gabe zeudenez askok delinkuentzian baliagarria izan zitekeen eskarmentua edo ezagupenak zituztenez krimen antolatuan dirutza lortzeko aukera ikusi zuten.
Japoniako Lehen Dibisioaren burua –eta, halaber, inbasio-indarren buru naugisa– Konishi Yukinaga izan zen, Kyushu irlako Uto hiriko daimyōa, Higo probintzian, inbasio-buru hautatua bere diplomazio-trebetasunarengatik, bere trebezia militarrarengatik baino gehiago; izan ere, Toyotomi Hideyoshik ez zuen espero Korea-jatorriko erresistentziarik.
Katō "Shizugatake-ko Zazpi Lantzak" taldeko kideetako bat zen, 1583ko Shizugatake-ko Batailan bereziki aipagarria den zazpi samuraien taldea; izan ere, bataila hartan Katōk bere balia frogatu zuen, etsai andanaren buruak moztuz –ostera, banbu-zortoinetan iltzatu eta hurrengo batailara eraman zituelarik, estandarte modura–.
Bestalde, itsas-komandantea Wakizaka Yasuharu izan zen, "Shizugatakeko Zazpi Lantzetako" beste kide bat, 1585ean Setoko barne-itsasoko Awaji uharteko daimyōa izendatua izandakoa, non itsas-munduaren inguruko asko ikasi zuen –bertan ezagunak dira zurrunbiloak, marinelentzat oso arriskutsuak direnak–.
Bestalde, Toyotomi Hideyoshi ez zen Japoniatik atera eta Kyoto-inguruan geratu zen; halere, Txina konkistatzea bere obsesioa izanik, ez zuen bere gerlariek atzera egiterik nahi, porrotak jasota ere, gudua irabaztea indar militarren arteko diferentzia izan beharrean bere samuraien "nahi" kontu hutsa zela defendatuz.
Hala Joseon–Ming batasuna –bata lurretik, bigarrena itsasotik– izan zen japoniar armadaren atzeratzea eragin zuena, Japonia Piongiangetik kanporatuz, hegoalderantz, non Hanseong eta hegoaldeko probintzia guztiak konkistatu zituzten, Jeolla probintziaren salbuespenarekin.
Joseongo Armadaren ofizialak aristokrazia-jatorrikoak ziren denak, baina Japoniako goi-mailako militarrekin erlazionaturiko aristokraziaren kasuan ez bezala, zeinak soldadu moduan izan ziren entrenatuak gaztetatik, Joseongo aristokrazian ez zuten esperientzia militarrik, eskola-jakintzak baloratuagoak baiziren –kontutan hartu beharrekoa da Konfuzianismoaren tesietan gudua duinez modura hartzen zela, bai eta honen ikasketa ere–.
Hala, Koreako generalen abilezia oso aldakorra zen batetik bestera, general batzuek esperientzia zutelarik eta beste batzuen gerra kontuetan interes berezirik ez zutenak, beren denbora arku-ikasketan, idazketan, kaligrafian eta Konfunzianismoaren klasikoak irakurtzen jardutea nahiago zutenak.
Joseongo infanteriak, askotan, arku-eramale modura borrokatzen zuen; arku-eramale hauek, 1592ko iturri japoniar baten arabera, Japoniako arku-eramaleak baino hobeak zirean, korear-jatorriko arkuen irismena 450 metrotakoa baitzen, japoniar-jatorrikoen 300 metroekin alderatuz.
1587an, Hideyoshik Sō Yoshishigeri –Yoshitoshiren aitaordea eta Tsushima uharteko daimyōa zenari– Joseongo Koreari ultimatum bat emateko agindua eman zion, Japoniarekin batera Txina konkistatzeko azken eskaria eginez, edo Japoniaren aurkako gudu batean sartzeko.
Hala ere, Tsushima uharteko kideek interes berezia zutenez Japonia–Korea arteko gudu bat saihesteko –izan ere, Tsushima uhartea leku estrategikoa da Japonia eta Korearen artean eta, gainera, Korearekin nolabaiteko truke ekonomikoa ahalbideturik zuen–; hala, Sō familiak bi urtetan zehar atzeratu zuen elkarrizketa hau.
Japoniak berehala lortu zuen Koreako penintsulako eskualde handi bat konkistatzen, baina Ming dinastiaren indarren berrindartze-ahalmen handiaren ondorioz zein Japoniako horniketa-sistema –mendebaldeko eta ekialdeko kostaldean kokatzen zena– Joseongo Itsas-armadak bereaganatzearen ondorioz –Yi Sun-sin almirantearen agindupean–, Japoniako indarren atzeratzea ekarri zuen, Piongiangetik, iparraldeko probintzietatik hegoaldeko probintzietara atzeratuz, Busan ingurura.
Minamoto leinuak ondorengo legitimorik eduki ezean, Hideyoshik bere burua gobernatzaile modura ikusten zuen; hala, shōgun-batzorde inperialerako beharrezkoa zen ondorengo legitimorik gabeko testuinguruan, Hideyoshik indar militarra erabili zuen bere gobernua legitimatzeko eta familia inperialaren dependentziatik urruntzeko.
Izan liteke ere Hideyoshiren planak umilagoak izatea eta Txinarako zuen plana Japoniatik gertueneko herrialdeak –Ryukyu irletako Erresuma, Taiwan eta Korea– konkistatzea zela, urrunagoko herrialdeekin truke ekonomikoak ezartzearekin batera; izan ere, Koreako inbasioaren testuinguruan ere, Hideyoshik Txinarekin truke ekonomikoak bilatu zituen.
Stephen Turnbull-en arabera, bestalde, Hideyoshiren handinahi pertsonalak eta sufritzen zun megalomaniak izan ziren inbasioaren zergatiak; izan ere, gudu-sorta baten ondorioz Japonia osoa konkistatu ostean inperio handiago bat lortu nahi zuen, "bere bidea eginez" Korearaino Txina inbaditzeko, baina baita ere Filipinak eta India.
Era berean, milaka urtetan zehar, Txina izan da Ekialdeko Asiako erdigune intelektual, ekonomiko, militar eta politikoa eta, tradizionalki, Ekialdeko Asiako bestelako herrialdeek Txinako enperadoreak beren jaun bezala onesten zuten, Txinako merkatu handira sartzeko modu bakarra baitzen hori.
Honen adibide, Koreako armadak sufritzen zuen gehiegizko burokrazia dugu; hala, maila lokaleko soldadu batek ezin zuen kanpo-inbasio bati erantzun bere jurisdikziotik kanpo goi-mailagoko general batek, eta betiere erregearen gortearen oniritzia jaso ostean, bere armada-zatia mobilizatu arte.
Orokorrean, 158,800 soldatu, nekazari eta garraio-tropek, zeinetatik laurdenak su-armak zituzten, inbasioan parte hartzeko prest zeuden, zeinetatik heren bat, gutxi gorabehera, unitate "profesionalak" ziren; hau da, samuraiak, samurai horien menpekoak eta ashigaru-ak.
220 borroka-gizona horiek, bestalde, hola zeuden banaturik: general bat eta bere zaldia, bost komisario eta bost zaldi, bi mezulari eta beren bi zaldiak, bi inspektore –eta zegozkien bi zaldiak–, hamaika zaldidun samurai, 40 samurai zaldigabe, 38 samurai-laguntzaile eta 120 ashigaru.
Yi Sun-sin amirala, gudua Jeolla Pronbintziako Eskubiko Itsas-armadaren Komandante modura hasi zuena –Jeollak bi egoitza zituen; Jeollako Ezkerreko Itsas-armadarena eta Jeollako Eskubiko Itsas-armadarena–, "Koreako heroi nagusia" izan zen Turnbullen arabera, "munduaren historia osoaren itsas-komandante onenetarikoa".
Koreako enbaxadoreen itzuleraren testuinguruan, Joseongo gorteak eztabaida sendoak eduki zituen Japoniak bidalitako gutuneko gonbidapenaren inguruan; hala, Hwang Yun-gilen arabera, Japoniako benetako botere militarraren estimazioen zein herrialdearen benetako nahiaren inguruko eztabaida sutsuak egon ziren.
Zerga-sistema honen barruan, Txinak Korearen "anai handiaren" papera lortu zuen, Korea zerga-sistemara atxikirik zeuden herrialdeetatik maila altuenean baitzegoen –maila horretan zeuden bestelako herrialdeen artean, aipagarri dira Ryukyuko Erresuma, Lan Xang, Đại Việt eta Ayutthayako Erresuma–, "anai txikiaren" zerga-eginkizuna betetzearen trukean.
Hideyoshik, gainera, kanpo-gatazka bat onuragarritzat ikusten zuen, sortu berri zuen herrialdea kohesionatzeko etsai komun baten beharra baitzuen, bai eta, era berean, daimyōen aktibitatea kontrolatzeko aitzakia lortzen zuen ere, bestelako estatu-kolpeak saihestuz eta estatu-egitura behar bezala mantenduz.
Japoniako egoera kaotikoak korearrek indar japoniarra gutxiestera eraman zutenaren testuinguruan, Japoniako fakzio politiko ezberdinak lotzen zituen batasun-sentsazio bat sortu zen bertan, 1588ko "ezpata-ehizak" adierazten duen bezala –herritarren arma-konfiskatzea–.
Gainera, arkabuz-eramaleak ziren ashigaruak "europar erara" borrokatzeko entrenatzen ziren; hau da, formazioan su-andana bat sortzeko moduan batera tiro eginez, belaun baten gainean arkabuza birkargatuz eta zikloa berriro hasiz –atze-ilarak ziklo berdina jarraitzen zuen, baina modu txandakatuak–.
Bigarren inbasio honek lehenengo inbasioaren patroi oso antzekoa erakutsi zuen; hala, Japoniak, hasieran, oso modu azkarrean konkistatu zuen lurraldearen parte handia, hiri eta gotorleku ezberdinak bereganatuz, ostera geldiarazia izateko eta hegoalderantz atzera egin behar izateko.
1592–1598 arteko Koreako japoniar inbasioak, Imjineko Gudua bezala ere ezaguna –bestelako izendapenen artean, Hideyoshiren Koreako Gudua, Zazpi Urteen Gudua eta Nazioa Defendatzeko Rencheneko Gudua ditugu–, independenteak diren baino elkarri lotuta dauden bi inbasio ezberdinek osatzen dute: hasierako inbasio bat, 1592.
Amaitzeko, 1540ko eta 1550eko hamarkaden artean, wakōek hainbat samurai-eraso bideratu zituzten Korean, horietako batzuk "inbasio txikiak" bezala konsideratzako haina arrakastatsuak; honek, azken finean, Hideyoshiri bere etsaia ahula zela pentsatzera eraman zuen.
1591ko martxoan hasita, Kyūshūko daimyōak eta horiek menpekoak ziren indarrean Nagoya Gaztelua eraiki zuten garaiko Sagako Nagoyan –egun, bertan kokatzen da Karatsu hiria; beraz, ez nahasi Nagoya hiri hau Aichi Prefekturako Nagoya hiriarekin–, inbasio-indarren mobilizazio-zentro modura.