polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
34 Tiam diros la Reĝo al tiuj, kiuj staras dekstre de li: Venu, vi benataj de mia Patro, heredu la regnon preparitan por vi de post la komenco de la mondo; 35 ĉar mi malsatis, kaj vi donis al mi manĝi; mi soifis, kaj vi donis al mi trinki; mi estis fremda, kaj vi gastigis min; 36 nuda, kaj vi vestis min; mi malsanis, kaj vi vizitis min; mi estis en malliberejo, kaj vi venis al mi.
Kaj, krom signo de la dia malavareco kaj senpaga donaco, la Paradizo, laŭ la pribiblia interpretado de la Eklezioj Katolikaj kaj Ortodoksaj kaj ĝenerale Orientaj, estas ankaŭ gajnaĵo akirebla per la adhero kaj realigo, interna kaj ekstera, de la verkoj de Kristo ordonitaj kiel aperas en la imagita fina juĝo
En la Unua letero de Johano oni legas en 3, 2-3“Amataj, nun ni estas infanoj de Dio, kaj ankoraŭ ne elmontriĝis, kio ni estos. Ni scias, ke se li elmontriĝos, ni estos similaj al li; ĉar ni vidos lin, kiel li estas. 3 Kaj ĉiu, kiu havas ĉi tiun esperon rilate lin, sin sanktigas tiel same, kiel li estas sankta”.
Krome kelkaj restantaj birdoj plie kaj plie hibridiĝis kun la Malgranda grebo kiu uzas la samajn humidejojn sed nur kiel migrada haltejo; ĉar la specioj diferencis en kelkaj ŝlosilaj aspektoj, la hibridaj birdoj eble suferis pro malpliiĝanta farto, al malutilo al la genprovizo de rufolavatus.
Vidpunkte pure teoria ĉio puŝis kredi ke ĝi estis kreita de Dio por la homoj certamomente de la historio de la ekzisto de la homaro; sed kontraŭ tiu tezo de la kreitiĝo de la Korano (konfesata ekzemple, kiel fundamenta marko de propre teologiaj rezonadoj, ĉe Mutazilismo) kiu pli intensiĝis sur la tezoj de Kalam, moviĝis kaj Ahmad ibn Hanbal, kaj Abu l-Hasan al-Ash'ari.
La mutakallimūn, tio estas la teologaro, estas konsiderita la elstara epigonaro inter la "spertuloj pri religiaj sciencoj" sed ofte en polemika kontrasto kun la filozofoj laŭ kiuj homo povas malkovri ankaŭ per la instrumento de la homa racio ĝis aŭtomone krei specon de natura teologio”.
La problemo estis: ĉu la pekulo perdas ankaŭ la staton de kredanto kaj do povas esti indikata kiel destinita al kondamno, aŭ ĉu li konservas la fidon, kaj do ankaŭ tiun staton, ĉar lia sorto estas konata nur de Dio al kies fina juĝo apartenas la verdikto?
Utilas rimarki ke simila rezonado estis jam profitita ĉe judismo kiu, fakte, en Midraŝoj pri la libroGenezo, asertis ke "antaŭ ol la mondo estis kreita "estis kreitaj sep aferoj, inter kiuj la Torao kaj la Templo, dedukante el la versego 8, 22 de la Proverba ero 8,22-30: La Eternulo min formis en la komenco de Sia Agoj, antaŭ ol li faris iun ajn el siaj plej antikvaj verkoj”.
En Italio oni eldonis aŭ tradukis elstarajn hispanajn verkojn, kiaj Amadís de Gaula, La Celestina, Cárcel de Amor aŭ la poeziaj komponaĵoj de Jorge Manrique aŭ Íñigo López de Mendoza, Markizo de Santillana, same kiel la kolektoj de popola literaturo kiaj de villancico aŭ de romancoj.
La historia epoko kiu sekvis post la Mezepoko en Eŭropo estas konata kiel Renesanco, kiel teoria renesanco de la klasika kulturo greka-latina ankaŭ teorie malaperinta dum la Mezepoko, kaj enhavas ĝenerale komprenite la tutan 16an jarcenton kvankam ties antaŭaĵoj datiĝas el la 14a kaj 15a jarcentoj kaj ties influoj pludaŭris al la 17a.
Kiam duko Friedrich la 2-a akiris t.n. ruĝajn porcelanaĵojn (nuntempe oni konas tiajn produktojn sub la nomo Böttgersteinzeug aŭ Grès-porcelano) li mem ne sciis ke li metis la fundamenton por la hodiaŭ internacie plej granda kolekto pri tiaj Grès-aĵoj.
La legadoj, kiuj okazis en la gaŭla meso, estis tri: la unua, prenata el la Malnova Testamento; la dua, el Agoj de la Apostoloj kaj Epistoloj, sekvata de la Kanto de la tri junuloj; la legadon de la evangelio antaŭas solena procesio kaj sekvas denove la Trisagio.
La apero de de ĉi tiu indiĝena liturgio estis influata de variaj faktoroj: unuflanke la malabunda kontakto kaj komunikado de la gaŭlo-latinidaj lokoj kun la urbo Romo dum la regado de la frankoj, aliaflanke ankaŭ la subteno de la kristanismo deflanke de la kristanaj reĝoj el la merovida dinastio.
Dum lia multjara engaĝiĝo al publika servo, li estis kondukanto de la pola socialistmovado en Germanio, parlamentano, Senior Marshal kaj funkciis la 4an de februaro 1947 por unu tago kiel intertempa kapo de la pola ŝtato, kiel provizora prezidanto de la Nacia Konsilio de Ŝtato .
La komunumo Yvonand limas en nordo al la Lago de Neŭŝatelo, en nordoriento al Cheyres , en oriento Rovray, en sudoriento al Molondin, en sudo al Donneloye, en sudsudokcidento al Cronay, en sudokcidento al Cuarny, en okcidento al Villars-Epeney, kaj en nordokcidento al Cheseaux-Noréaz.
En decembro de 1800, post la elpostenigo de Mariano Luis de Urquijo kiel ĉefministro, revenis Godoy al la povo kaj ordonis la areston de Jovellanos la 13-a de marto de 1801 kaj ties ekzilon al Majorko, unue al la monaĥejo de la nuna municipo de Valldemosa kaj poste al la prizono de la kastelo de Bellver.
Tamen en novembro de 1797 li akceptis la postenon de ministro pri juraj aferoj ekde kie li klopodis reformi justicon kaj malgrandigi la influon de la Inkvizicio, sed post naŭ moonatoj en la registaro li demiziis la 16-a de aŭgusto de 1798 kaj revenis al Ĥiĥono.
Gaspar Melchor de Jovellanos , baptita kiel Baltasar Melchor Gaspar María de Jove Llanos y Ramírez (naskiĝis en Ĥiĥono la 5-an de januaro 1744, mortis en Puerto de Vega, Navia la 27-an de novembro 1811) estis hispana verkisto, juristo kaj politikisto klerisma.
Pastriĝis kaj enposteniĝis altrange en la katedralo de Kordovo; ankoraŭ en Osuna jam fondis literaturan akademion nome Silé, kaj partoprenis en aliaj kiaj Horaciana de Sevilo, Buenas Letras kaj Letras Humanas, ambaŭ en Sevilo kaj li fakte kunfondis tiun lastan en 1793.
En 1818 li translokiĝis al Madrido, kie li estis sekretario de la Akademio Latina; sed Lozano de Torres denoncis lin kaj estis ekzilita al Kordono; reveninta al Madrido pro konstitucia ŝanĝo, publikigis Necesidades de España que deben remediarse en las próximas Cortes kaj mortiĝis en 1820.
La kartuzianoj konservas la propran liturgian riton, sed kvar aliaj religiaj ordenoj preferis adopti la roman en ĝia reviziita formo en la lastaj jardekoj de la 20-a jarcento, sed unuopaj membroj ankoraŭ uzas la proprajn ritojn de ĉi tiuj ordenoj tiel, kiel aliaj latinaj sacerdotoj permesite celebras la trentan meson en la versio de la jaro 1962.
La filmo komenciĝas sur vaporŝipo krucanta Atlantikon, kaj komence de la filmo oni ekspozicias la malbonŝancojn de nenomita enmigrinto, la Vagabondo kiu troviĝas en selektita petolo dum, inter aliaj aĵoj, ludas kartojn, manĝante en manĝejo, kaj evitante marmalsanajn pasaĝerojn.
The Immigrant estas muta filmo usona nome komedia kaj mallonga filmo el la jaro 1917, kie ĉefrolas la vagabondo nome kutima rolulo ludita de Charlie Chaplin kiel enmigrinto venanta al Usono kiu estas kulpigita kiel ŝtelisto dum la vojaĝo trans Atlantiko, kaj amikiĝas kun juna virino dum la vojaĝo.
La Grizkapa albatroso nestumas en kolonioj de kelkaj insuloj de Suda Oceano, en grandaj kolonioj en Suda Georgio en Suda Atlantiko, kaj pli malgrandaj kolonioj en Insuloj Diego Ramírez, Kergelenoj, Krozetoj, Marioninsulo, kaj Princeduarda Insulo en la Hinda Oceano, Kampbelinsulo kaj Makvora Insulo sude de Novzelando, kaj Ĉilio.
La komunumo Leuk limas en nordo al Varen, Albinen, Inden kaj Guttet-Feschel, en nordoriento al Goppenstein, en oriento al Gampel-Bratsch, en sudoriento al Turtmann-Unterems, en sudsudoriento al Agarn, en sudokcidento al Chandolin, kaj en okcidento al Salgesch.
Por diskonigi la kurson kaj enkadrigi ĝin en ĝeneralan panoramon, Antonio Alonso prelegis la 10an de decembro 1978, okaze de renkontiĝo galega-portugala en Vigo por celebri la Tagon de Zamenhof kaj la 30an datrevenon de la Universala Deklaracio de Homaj Rajtoj; la titolo de lia prelego estis "Esperanto en la universitato".
La 18an de decembro 1988 la Esperanto-grupo de Vigo Paco kaj Amo festis la Zamenhof-tagon kaj por tiu okazo, en la Sport-urbo de la Komerca Rondo , en Marcosende, en la montaro, Antonio Alonso inaŭguris ekspozicion pri libroj, broŝuroj kaj afiŝoj (inter kiuj troviĝis la Universala Deklaracio de Homaj Rajtoj.
En 1968 li organizis, en interkonsento kun la ĉefinspektoro kaj inspektoroj pri infana edukado de la provinco Pontevedro, kurson por infanoj proksimume 10-jaraĝaj, kun la celo, ke kelkaj el ili povu partopreni dank' al stipendio de la E-grupo de Pontevedro, en la Infana Kongreseto de la 53a UK en Madrido.
En 1957 li organizis bibliografian ekspozicion pri Esperanto en la urbo Pontevedro, kie li loĝis; tiam okazis incidento kun policanoj, ĉar en la ekspozicio montriĝis la Universala Deklaracio de Homaj Rajtoj en la hispana lingvo kaj tio ne plaĉis al la reĝimo de Franco.
Tiu kerno forte pliiĝis inter 1960 kaj 1996, sed fine de la 1990-aj jaroj okazis iometa malpliiĝo kio en la lastaj jaroj mildiĝis pro almigrado de junaj paroj kiuj establiĝis en la municipo trovante loĝejojn pli malmultekostaj ol ĉe Santandero.
Ĝia loko estas difinita geografie de la estuaroj, kiuj ĉirkaŭas ĝin: la plimulto de ties tera surfaco estas uzita de konstruaĵoj; ankaŭ estas la estuaro de Carmen kaj granda ŝipkonstruejo , kiu situas inter la municipoj Camargo , Villaescusa, Piélagos, Medio Cudeyo kaj Marina de Cudeyo.
Kvankam estis multaj la ŝipoj almarigitaj el tiuj ŝipkonstruejoj, du el ili, nome San Juan Nepomuceno kaj Real Felipe , pasis al la historio de hispana mararmeo pro sia partopreno en kelkaj marbataloj kiel ĉe la Batalo de Trafalgar la unua kaj la Batalo de Tulono la dua.
Tiuj ĉi nomas „reformo“ agadon, kiu havas la konsekvencon de la malpliigo aŭ eĉ nuligo de socialsubvencioj kaj entute la retiriĝon de la ŝtato aŭ de duonŝtataj institucioj el la ekonomio, ekzemple per tiel nomataj „privatigoj“ (forvendado tro-malmultkosta de ŝtata propraĵo al grandaj entreprenoj).
En la listo de la sumeraj reĝoj aperas iu "Dumuzi la Fiŝisto, kies reĝa urbo estis Kua. kiu regnis 100 jarojn", tria reĝo de la dinastio Uruk; al tiu posteulis Gilgameŝ, opiniata filo Lugalbanda; situacio neeksplikata en la konataj tekstoj kaj nek estas eskplikata kiel en aliaj tekstoj Dumuzi estas epitetata paŝtisto kaj ne fiŝisto.
En Babilono, la monato Tamuzi estis tiel nomita honore de ĝia lokonomo, siavice derivita el la diaĵo-paŝtisto sumera, nome Dumuzi aŭ Dumizid, edzo de la diino Inano kaj en la paralela formo akada edzo de Iŝtar, Adoniso en Sirio, akirita el la greka religio.
Tamuzi, Tamuz aŭ Tamuzo estas mezopotamia diaĵo, kies kulto disvastiĝis en la tuta mediteranea areo, inkluzive de Grekio, kie prenis la nomon de Adoniso, “paredro”de la diino de la fekundeco Inano/Iŝtar/Astarto, kies morto kaj resurekto reprezentas la periodan reĝeneriĝon de la printempa vegetado.
"14 Kaj Li venigis min al la enirejo de la norda pordego de la domo de la Eternulo, kaj jen tie sidas virinoj, kiuj ploras pri Tamuz. 15 Kaj Li diris al mi: Ĉu vi vidas, ho filo de homo? vi vidos ankoraŭ pli grandajn abomenindaĵojn ol tiuj." .
La komunumo Bex situas en la Vaŭdaj Alpoj en oriento de Kantono Vaŭdo kaj etendiĝas de la nordorienta bordo de Rodano en la valo de la rivero Avançon ĝis al la montoj Dent de Morcles kun alteco de 2969 m s.m., Grand Muveran, kun alteco de 3051 m s.m., kaj Les Diablerets, kiu kun alteco de 3210 m s.m. sur la limo al Ormont-Dessus estas la plej alta punkto de la komunumo.
Al la komunumo apartenas krom la vilaĝo Bex multnombraj vilaĝoj, vilaĝetoj kaj setlejoj, nomo Anzeindaz, Cotterd, Le Glarey, Le Châtel, Chiètres, Fenalet, Frenières-sur-Bex, La Forêt, L'Allex, Le Bévieux, Le Bouillet, Les Dévens, Le Chêne, Les Plans-sur-Bex, Les Posses kaj Solalex.
La komunumo Bex limas en nordo al Gryon, en nordnordoriento al Ormont-Dessus, en nordoriento al Conthey , en sudoriento al Chamoson , en sudsudoriento al Leytron , en sudo al Fully , en sudsudokcidento al Collonges , en sudokcidento al Lavey-Morcles, en okcidento al Saint-Maurice , en okcidentnordokcidento al Massongex , kaj en nordokcidento al Monthey .
Kelkaj sciencistoj oponis, ke la DSM devigas kuracistojn fari diagnozajn distingojn, kiuj ne estas pruvataj per scienca evidenteco, distingoj kiuj forte influas la individuan terapion, inkluzive de preskribo aŭ nepreskribo de medikamentoj, kaj respondo al demandoj ĉu terapio estas pagata per la medicina asekuro aŭ ne.
Pro kompato, kaj ĉar li emis amindumi la nimfon, la dio konsentis, do Akarnano kaj Amfotero subite iĝis plenkreskuloj, kaj plenumis la deziron de sia patrino, ĉar ili tuj mortigis Pronoon kaj Agenoron kaj poste iris al Psofiso kaj murdis Fegeon kaj sian edzinon.
Eŭsebio reprenas el Hegesipo longan kaj eble legendan rakonton pri la morto de Jakobo la Justulo, "la frato de la Sinjoro", kaj la rakonton pri la elekto de la posteulo Simeono el Jerusalemo, kaj krome la kunvokon de la posteularo de Judaso Tadeo al Romo iniciate de Domiciano.
Teologo-historiisto Hugh J. Lawlor subtenas ke ĉiuj tiuj pasaĵoj cititaj de Eŭsebio estis entenataj en la libro kvina de la Hegesipa verko; ankaŭ la informo de Eŭsebio pri ekziligo de evangeliisto Johano, laŭdecide de Domiciano, estus prenita de Hegesipo .
Dum la diktatoreco, kaj la malcedema AI-5, li skribis ŝercon kontraŭ la militistoj: "Quem não tem cão, caça com gato e quem não tem gato, caça com Ato" (Kiu ne havas hundon, ĉasas per kato kaj kiu ne havas katon, ĉasas per akto.
21a de decembro 2005: akciuloj voĉis por deigi de gvidado la korporacion "Kokudo", kiu ĝis tiam estis la ĉefa akci-posedanto, kaj ĝian prezidanton Cucumi Joŝiaki, kiu estis kondamnita al 2,5 jaroj de malliberejo en oktobro 2005 pro trompo de la negocaj leĝoj.
Fervojo Sejbu ( [Seibu tecudō kabuŝiki-gaiŝa, angle: Seibu Railway Company, Ltd., laŭvorte: akci-kompanio Fervojo Sejbu) estas japana privata fervoja kompanio. Ĝi estas centra kompanio de la Grupo Sejbu ), okupita pri publika transporto, komerco de nemoveblaĵo, podetala komerco kaj aliaj aferoj.
Dum mezepoko Rovray apartenis al la Senjorujo Saint-Martin-du-Chêne, kiu dum la regado de Berno de 1536 ĝis la Helveta Revolucio de 1798 apartenis al la Voktejo Yverdon, kiu en la jaro 1798 estis transformita al distrikto kaj ek de 1803 apartenis al la Kantono Neŭŝatelo.
La kunagado inter la diversaj sektoroj oponantoj al la skilaĉa politiko okazigis insurekcion el la 23a al la 26-a de marto de 1766, kiu devigis la reĝon akcepti la jenajn kondiĉojn: eliro de Skilaĉo el la registaro kaj tuja foriro al Napolo, reformo de la tuta registaro, ekziligante ĉiujn eksterlandanojn el ĝi.
Menciita tie kaj tie ĉe la Patroj de la Eklezio, kaj opiniata perdita, pri ĝi oni trovis ekzempleron inter la kodeksoj de la gnostika biblioteko de Nag Hammadi en 1945: en ĝi estas parolate pri Set enkaniĝinta en Jesuo por liberigi la diajn animojn el la karcero de la karno.
Alfeo edziĝis poste al Telegono, filino de Fariso, kun kiu li estis patro de la reĝo Ortiloĥo, pere de kiu li iĝis la avo de Dioklo, patro siavice de Kretono kaj Ortiloĥo, elstaraj soldatoj kiujn Eneo mortigis dum la Troja milito.
La komunumo konsistas el la vilaĝoj Le Sépey (sur alteco de 974 m s.m., ĉefloko de la komunumo Ormont-Dessous), La Forclaz , Cergnat , Les Voëttes , La Comballaz kaj Les Mosses (sur alteco de 1436 m s.m. sur la kulmino de la Montpasejo Col des Mosses.
En sia plej konata verkaĵo Zasypie wszystko, zawieje. , montras sortojn de kuzinoj - pola bienposedanto, kiu kaŭzita de nepreco kaj sento de devo aniĝas al polaj partizanoj kaj juna komandanto de ukraina partizana taĉmento, kiu iĝas partizano subiĝanta al profunda transformiĝo al loka patriotismo.
Guzmán de Alfarache estas pikareska romano de la hispana verkisto Mateo Alemán publikita en du partoj: la unua en Madrido en 1599 laŭ la titolo Primera parte de Guzmán de Alfarache kaj la dua en Lisbono en 1604 laŭ la titolo Segunda parte de la vida de Guzmán de Alfarache, atalaya de la vida humana.
La rakonto sekvas la membiografian stilon kiel ĉe Lazarillo de Tormes, kvankam diference el tiu iama novelo, la rolulo protagonista kaj rakontisto montras duoblan dimension, kiel pikaro kaj kiel pentita pekulo, kio korespondas al la du sinsekvaj epokoj de lia vivo, kaj kio estas postulata de la nova sinteno struktura de la Kontraŭreformacio.
La Guzmán konsolidis la formulon de la pikareska romano kaj en Hispanio kaj en Eŭropo, ĉar ĝi estis multe ofte tradukita, foje sen la moralaj devojiĝoj tiom bremsaj, kio certe malhelpis la intencitan moralan celon; la aŭtoro promesis trian parton kiu neniam estis publikita.
Samjare li publikigis broŝuron de spiritaj tekstoj, je titolo "Hio-Eli-Meli-Mesail", kiu poziciigis lin en la centron de la spirita societo, kiu poste en 1906 ricevis la titolon Sinarka Ĉeno kaj en 1918 la titolon Universala Blanka Frataro.
Aldone al siaj filozofiaj prelegoj, li post studo de muziko kaj ludado de violino ekde la unua jardeko de la 20-a jarcento komponis muzikon laŭ bibliaj kaj propraj tekstoj, poste nomataj "fratecaj kantoj", kaj ekde la jaro 1922 komencis publikigi kantojn kaj melodiojn en la du klasojn de sia lernejo, kiujn li nomis " muzikaj ekzercoj".
La germania gazeto Reformblatt publikigis artikolon titolitan "antaŭkurantoj de la nova kulturo", en kiu la Universala Blanka Frataro estis komentita "la vera valoro de tiu ĉi movado ne nur kuŝas en siaj ideoj, sed ankaŭ en la rimarkinda decidita forto realigi tiujn ideojn en la vivo".
Petar Konstantinov Danov (bulgare , prononco laŭ IFA , ofte ankaŭ latinliterigita per angligita persona nomo Peter Deunov) - naskiĝis la 11-an de julio 1864, mortis la 27-an de decembro 1944 - estis spirita majstro kaj fondinto de skolo de esoterisma kristanismo.
Alfred Lemonier, profesoro de la Universitato de Toulouse, Francio, dum sia vojaĝo al Bulgario alparolis majstron Beinsa Douno per la sekvaj vortoj: "Ni venis danki vin el la fundo de niaj animo kaj spirito, kaj ankaŭ por peti novajn benojn, konsilon, ekzemplon, fizikan, moralan kaj intelektan forton de vi, tiel ke ni povu pli bone servi al la Tuto".
Ekde 1899 li kunvenigis ĉiujarajn konferencojn en Varna, kiuj ekde la fondo de la Universala Blanka Frataro en 1918 estis ties jaraj konferencoj kaj ĝis la jaro 1942 plu okazis ĉiujare dum aŭgusto en diversaj lokoj de Bulgario: en Varna , en Veliko Tarnovo , en Sofio kaj en la montaroj de Rila kaj Vitoŝa.
En la 1930-aj kaj 1940-aj jaroj liaj instruoj populariĝis en pluraj eŭropaj landoj, ekzemple en Francio kaj Litovio, dum en la 1970-aj jardekoj ĝi aparte fortis en Kanado kaj Usono, sed neoficiale ankaŭ en la rusia kaj baltiaj respublikoj de Sovetunio.
En Svislando ekfunkciis 3 polaj universitataj tendaroj: Vinterturo , Friburgo kun sidejo en Grangeneuve, poste en aliaj lokoj), St. Gallen kun sidejo en Sirnach — ĝis 1945 diplomiĝis 456 internigitaj soldatoj de la Dua Divizio de Piedaj Pafistoj kaj en konspiraj kursoj 202 soldatoj iĝis substandardistoj.
La 6-an de majo 1945 en Wilhelmshaven generalo Stanisław Maczek kiel komandanto de la 1-a Kirasita Divizio akceptis kapitulacon de gvidantaro de fortikaĵo, la bazon de Kriegsmarine, ŝiparo "Ostfriesland", konsistanta de 10 divizioj de infanterio kaj ok regimentoj de infanterio kaj artilerio.
Artaj ensembloj de Polaj Armitaj Fortoj en Okcidento disaŭdigis en radio de Jerusalemo la unuan muzik-vortan programon en la pola lingvo — unua prezentiĝo de ĥoro de la Memstara Brigado de Karpataj Pafistoj, al kiu angla semajnrevuo "Parade" el Kairo dediĉis artikolon
Okcidente la Gurzufa altebenaĵo najbaras la Jaltan altebenaĵon (la limo inter ili estas supra parto de la intermontejo Uĉkoŝo kaj la pasejo Uĉ-Koŝ-Bogaz); oriente ĝi tre mallarĝiĝas kaj transformiĝas al la Gurzufa kresto, kiu iom malaltiĝante najbaras la Babuganan altebenaĵon (la limo inter ili estas la pasejo Gurzufa Selo, 1348 m. super la marnivelo).
En februaro 2004 li ekestis ano de la partio Samoobrona Rzeczypospolitej Polskiej , kaj en junio de la sama jaro eniris la Eŭropan Parlamenton de la listo de Memdefendo de RP, ricevante 31.717 balotvoĉojn (en la balotregiono n-ro 12 en la regiono Malsupra Silezio-Opolio).
En la Eŭropaj balotoj 2009 en Pollando, li estis kandidato el la listo de tiu partio en la balotregiono n-ro 2 en la regiono Kujavio-Pomerio ricevante 27.106 da balotvoĉoj kaj denove eniris EP kiel Membro de Eŭropa Parlamento de la 7-a oficperiodo de 2009 ĝis 2014.
Senatano Edmund Wittbrodt, la Prezidanto de pola Parlamenta Grupo Apoganta Esperanton kaj Pola Asocio Eŭropo - Demokratio - Esperanto , la 15-an de aprilo 2013 invitis lin al la E-Simpozio en Ambasado de Eŭropa Komisiono en Varsovio kiu estis planita la 8-an de majo 2013 dum la "Tago de Eŭropo".
Ĉar eĉ antaŭ la aŭtuno de 2004 multaj sarkasme nomis la spektaklon "60 Minutes" , CBS News Vicprezidanto Andrew Hoard diris : " La romia numeralo II kreis konfuzon inter spektantoj kaj implicis. kvieta versio de La origina plano, tial ĝia nomo estis ŝanĝita."
Tie li kunlaboris en la ĵurnalo Periódico del Ministerio de Gobernación de la Península kaj fondis kun aliaj du franciĝintoj, Sebastián de Miñano kaj José Mamerto Gómez Hermosilla, la revuon El Censor , nome la plej intelekta verko de lia epoko, kaj poste El Imparcial .
Estis liaj disĉiploj José de Espronceda, Antonio Cavanilles, Patricio de la Escosura, José María Tenorio Herrera, Luis de Usoz, Juan Bautista Alonso, López Pelegrín, Mariano José de Larra, Eugenio de Ochoa, Pezuela, Mariano Roca de Togores kaj Ventura de la Vega.
La okcidenta parto de la areo, pli proksima al la oceano, estas vasta flusejo, kiun dividas la markoloj de Le Croisic, franclingve nomataj "Traicts du Croisic", en du partojn : la Petit Traict norde (ŝanelo de Pen-Bron, poste salejkanaloj de Pen-Bron kaj de la Paroĥo) kaj la Grand Traict sude malkovrita je malalta tajdo kaj kovrita je alta tajdo.
La domo en la Johano-strato gastigas ekde 1969 la urban muzeon de Erfurto kun riĉa elmontrado pri la urba historio, la metioj, la ŝanĝo de la rolo de Erfurto en la kuro de la historio (ekz. pri la metioj; evoluo al metropolo dum la tempo de urbestro Richard Breslau) kaj la Reformacio.
De januaro ĝis junio 1919 plenumis funkcion de ĉefestro de Kleriga Fakultato en Ministerio pri Eksteraj Aferoj, en la jaroj 1921–1924 partoprenis en laboroj de sekretario de Ligo de Nacioj en Ĝenevo (inter alie kiel sekretario de Komisiono pri Mensa Kunlaboro de la Ligo de Nacioj).
En la jaro 2015 li estis kandidato de Civitana Platformo por Pola Senato en la balot-regiono 63 en Pomerio (t.e. en la jenaj distriktoj: Bytów, Chojnice, Człuchów, Kartuzy kaj Kościerzyna) - kaj bedaŭrinde li ne estis elektita kiel senatano en la unumandata balot-regiono.
En la jaro 2011 li dufoje akceptis en sia kabineto en Gdansko Kazimierz Krzyżak kaj Eduardon Kozyra kaj rezulte li subtenis kiel Vojevodo de Pomerio la proponon de Pola Asocio Eŭropo - Demokratio - Esperanto distingi la japanan Mecenaton de Esperanto Etsuo Miyoshi per la alta ŝtata ordeno pro la popularigado de pola kulturo kaj Esperanto.
La 16-an de junio 2011 Prezidento de Pollando Bronisław Komorowski subsrkibis dekreton pri atribuo de la Kavalira Kruco de la Ordeno de Merito por Respubliko Pollando, kaj la 30-an de junio en Esperanta PARKO de la MONDO en Malbork la Vojevodo de Pomerio dekoris Etsuo Miyoshi.
Tiel, mitoj eliĝis el racio, historia racio, kio estas el Logoso ĝis Mito, kio imagigas, sentigas, ne plu estas veriĝeble, ĝi surhavas ĝian veron mem en ĝia verŝajneco, sian fortan persvadigon tia, kia doniĝas sian belecan.
Eŭropa, filino de fenica reĝo Fenikso, ne estas prenita el Tiro al Kreto de Zeŭso sur la dorsflanko de taŭro, sed de homo kiu la nomo estas Taŭro, militante tiam en la regiono de Tiro kie li forrabis plurajn junajn knabinojn ties la filino el reĝo.
Jam Aristotelo formulis kritikon kontraŭ la platona teorio de la ideoj, kiu mankus je perilo aŭ tria elemento inter Dio kaj la mondo, inter formo kaj materio, Tiu "tria homo", tiu ligo inter la senkorpaj aĵoj kaj korpaj tre neidealaj kiu laŭ Platono estas la demiurgo, estas, laŭ Filo, la Logos; laŭ Ibn Gvirol, estas la dia volo.
Rilate la eternecon de la mondo Saadya Gaon sekvas la tradicion kaj, do, malackeptas la aristotelan tezon, laŭ kiu la mondo ĉiam ekzistis; pri la senmorteco de la individua animo li inferas ke, spite de la tezo de tiutempaj filozofoj, neniu racia kaj revelacia elemento rajtas pensigi al kelka formo de individua supervivo: ankaŭ ĉikaze, la racio devas cedi la paŝon.