polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Aparte la ŝtatoj de Eŭropa Unio estas kuraĝigataj interplekti la limajn regionojn de siaj naciaj ŝtatoj per tiaj kunlaboraĵoj, kiuj ne necese limiĝu al la teritorio de Eŭropa Unio, sed ankaŭ rajtas transponti ties limojn (ekzemple rilate al Svislando, Norvegio, aŭ al la orienta limo de EU rilate al Rusio, Belorusio kaj Ukrainio).
Ĝi tenas sian riĉecon de la volo de la reĝoj Nevenoeo kaj Salomono, kiuj volis certigi religian aŭtonomecon al Bretonio, ĝis tiam ligita al la eklezia provinco de Tours, kaj favoras la altigon de Dol al ĉefepiskopujo en ĉirkaŭ 848.
Okaze de la kreo de la departementoj, la paroĥoj de la dekanujo de Dol estas enigitaj en la departementon Ille-et-Vilaine; tiuj de la dekanujo de Lannion, dividitaj inter la departementoj Côtes-du-Nord kaj Finistère; tiuj de la escepto de Saint-Samson, enigitaj en la departementon Eure.
Vi havu ĉiujn rajtojn, kiuj estas en tiu ĉi deklaro, sendepende, de kie vi venas, kian haŭtkoloron vi havas, kian sekson vi havas, kian lingvon vi parolas, kian religion vi praktikas, kian opinion vi havas kaj ĉu vi estas riĉa aŭ malriĉa.
Krom tio troviĝas ĉi tie ankaŭ flosantaj laboriloj, albordiĝejo kaj transŝarĝejo por varŝipoj, ŝiplanĉilo por la riparado kaj lanĉado de ŝipoj kun historia turngruo el 1906 kaj la kanaltralasejo kun malnova klapopordego el 1914 same kiel historia levoponto el 1897.
La komunumo Corcelles-sur-Chavornay situas en la Vaŭda Mezlando, proksimume 9 kilometrojn sudsudokcidente de la distriktĉefurbo Yverdon-les-Bains sur tavolo situante proksimume 100 metrojn super la nivelo de la ebenaĵo de la rivero Orbe, kiu etendiĝas nordokcidente de la komunumo.
Grandaj urboj de 100 000 gixs 300 000 loĝantoj, kiuj por sia ĉirkaŭaĵo havas similajn funkciojn kiel la kernoj de metropolaj regionoj, sed sume pli malgrandas, foje kofrovorte nomatas "regiopoloj" , kaj la socie kaj ekonomie interplektita teritorio sekve nomatas "regiopola regiono".
Larĝa urba zono respektive larĝa urbeca zono (LUZ, angle larger urban zone, laŭvorte "pli larĝa urbeca zono"), aŭ funkcia urba areo respektive funkcia urbeca areo , estas mezuraĵo pri la loĝantaro kaj etendo de la metropolaj regionoj en la landoj de la Eŭropa Unio kaj la Organizaĵo pri Ekonomiaj Kunlaboro kaj Evoluigo .
Metropolaj regionoj (foje ankaŭ nomataj metropolaj areoj laŭ la angla termino "metropolitan areas" respektive la hispana "áreas metropolitanas") estas metropola teritorio el pluraj urbegoj, kiu karakteriĝas ne nur per alta loĝdenso de sia kerna parto, sed per alta signifo por la socia kaj ekonomia evoluo de la tuta ŝtato al kiuj ili apartenas.
Laŭ mongola tradicio ankaŭ la parlamentoj de la rusiaj respublikoj Burjatio kaj Kalmukio nomiĝas " " respektive "Granda Ĥuralo" aŭ pli internaciigite "Granda Asembleo", kaj ankaŭ la subŝtataj dividaĵoj de Mongolio havas siajn asembleojn nomatajn "Ĥural".
La mito de la ĉaro kaj de la ĉaristo eltirita el Fedro de Platono, utilas por ekspliki la platonan teorion de la rememoro de la animo, kiu, stimulita de la percepto pri sensaj objektoj, kondukas la homon al la laŭgrada malkovro en sia intelekto, de tiuj eternaj ideojn kiuj estas la kaŭzo kaj origino de la fenomena mondo.
La genro enhavas proksimume 370 da specioj de arboj kaj arbedoj, el kiuj ĉirkaŭ 300 estas indiĝenaj en tropika kaj suda Afriko, ĉirkaŭ 5 en Madagaskaro, iuj 25 en tropika Azio kaj ĉirkaŭ 40 en tropika Ameriko.
Kvankam la pli okcidentaj regionoj Loreno kaj Alzaco, historie dulingvaj kaj dukulturaj francaj kaj germanaj , post tiu milito estis transdonitaj de Francio al la Germana Regno kaj restis tiaj ĝis post la Unua Mondmilito, la urbo Sedan kaj ties ĉirkaŭaĵo restis parto de Francio.
Ĉi tiu batalo permesis al la armeo de Nazia Germanio fine gajni la tuta Batalon de Francio per tio ke ĝi ne nur preterpasis la francan sistemon de fortikaĵoj, la Maginot-linion, sed ankaŭ ebligis al ĝi kapti la aliancajn soldatarojn kiuj antaŭeniris orienten en Belgio, kiel parto de alianca strategia plano nomata "Dyle".
En Eŭropo la herezoj, preskaŭ malaperintaj ĉe la epoko de la morto de Ludoviko la 1-a la Piulo kaj de la fino de la Karolida imperio, repululis en la unuaj dekoj de la 11-a jarcento: ili estis individuaj kaj epizodaj, ŝulditaj al apartaj cirkonstancoj kaj kiuj estingiĝis plejfoje kun la morto aŭ forjuĝo de la ĉefoj.
Laŭ la radikaj kataroj, la mondo estis verko de Satano, kiu estis enprizoniginta en la korpoj la animojn de la falintaj anĝeloj, La lukto inter la bono kaj malbono kuntrenas ĉiujn kaj nura saviga vojoj estas la liberiĝo el la materio pere de purigado kaj, en ekstremaj kazoj, la memdetruiĝo.
Krome, La trenza de sus cabellos estis sukceso en Madrido kaj inaŭguris la ĝenron de sentema-morala komedio, iom supraĵa; kio videblas ekzemple ĉe Borrascas del Corazón , La escala de la vida , pri fifiloj kiuj siavice havas fifilojn, kaj Fiarse del porvenir , pri neceso por junuloj ne enŝipiĝi sen certigi pri sekura tenilo.
Pariĝado konsistas el maskloj allogantaj inoj per konstanta alvokado, poste kelkaj specioj, kiaj la maskloj de la specioj de la genro Tinamus allogas inojn per mallevo de brustoj algrunde, etendo de kolo antaŭen, kaj ŝvelo de pugo por ŝajnigi pli longaj.
Ek de tiam Concise kune kun Corcelles formis majorejon de la Voktejo Grandson, kiu post la Helveta Revolucio de 1798 fariĝis distrikto kaj kun efiko de la 1-a de januaro 2008 surbaze de la administra reformo de 2006 estis integrita al la nova Distrikto Vaŭda Nordĵuraso.
La komunumo Concise situas ĉe la sudokcidenta bordo de la Lago de Neŭŝatelo ĉe la suda flanko de la Ĵurasa Montaro kaj etendiĝas en nordokcidento ĝis al la kresto de Monto Aubert, kie sur alteco de 1320 m s.m. situas la plej alta punkto de la komunuma teritorio.
Estis detruitaj multaj temploj kaj estis konsentitaj, aŭ alamenaŭ provokitaj, perfortajn agojn kontrak kultiraj centrojn de paganismo: unu el plej tragikaj estis la detruo, en 392 ĉirkaŭ, de la Serapeo de Aleksandrio, detruita aŭ vandaligita, en 391, dum la luktoj inter kristanoj kaj paganoj.
La aliajn ni konsideras personoj neintelektohavaj kaj ordonas ke ili estu kondamnitaj al la peno de la honto kiel herezulojn, kaj al iliaj kunvenoj ni ne atribuos la nomon de Eklezio; Tiuj ĉi devas esti kondamnitaj antaŭe al la dia venĝo, kaj poste al niaj punoj, al kiuj ni estis rajtigitaj de la Ĉiela Juĝisto.
En sia junaĝo gitaristo kaj kantisto en pluraj bonkvalitaj amatoraj muzikgrupoj de sia hejmurbo, li en 1985 ricevis operacion ĉe la voĉaj kordoj, sekve de kio lia voĉo domaĝiĝis tiel, ke li ne plu povis kanti kaj multajn jarojn funebris pro tiu perdo.
Kvankam li bone konscias pri siaj muzikaj voĉlimoj, li kuraĝis publike prezentiĝi kiel E-lingva kanzonisto de laŭ propraj vortoj "tekstoj ne banalaj sur agrablaj, sufiĉe bonkvalitaj muzikaĵoj", kaj la esperantlingvaj aŭskultantaroj de liaj ĝisnunaj koncertoj tre aprezis liajn prezentojn.
En la jaro 1803 ĝi fariĝis ĉefloko de la komunumaro Belmont en la Distrikto Yverdon, kun kiu ĝi surbaze de la administra reformo de 2006 kun efiko de la 1-a de januaro 2008 estis integrita al la nove kreita Distrikto Vaŭda Nordĵuraso.
Poste ĝi fariĝis la "Imperiestra placo" pro la monumento de Vilhelmo la 1-a (Vilhelmo la 2-a vizitis Erfurton en la 25-a de aŭgusto 1890 por ĉeesti ĉe la monumentinaŭguro: la unua vizito al Erfurto estis estinta jam en septembro de 1891) en 1945 finfine "Placo Karl Marx".
Post la ĝenerala amnestio post la morto de la reĝo, kaj post sia reveno al Hispanio li estis nomumita Ministro de Trezoro en la registaro de Francisco Martínez de la Rosa en 1834, sed li ne sukcesis reformojn kiuj estus permesintaj la modifon de la financa sistemo kaj la superon de la ekonomia krizo derivita de la karlisma milito.
Oni povus nomi ĝin »amindumado« – ĝi estas tre mallonga. Eksonas la temo de lia posta konkeritino, sed ĝi tuj derompiĝas. La kromate falanta motivo de la klarneto esprimas »senton de saturiĝo en la koron de Don Juan« , ĝis kiam li subite kaj en fortissimo deturniĝas de ŝi .
En tiu sama jaro, akto en malnova franca lingvo redaktita de Robert Hervé, seneskalo de Henri d'Avaugour, senjoro de Dinan, Agnès, filino de Guillaume de Coëtquen kaj edzino de Geoffroy Le Blanc, vendis al la abatejo de Tronchet ĉion kion ŝi posedis en Pleudihen.
Post trairo de pluraj lagetoj, ĝi fluas en Val Hervelin, apud la kavo de la statuo de la Virgulino, enfalas en la valon de Val Hervelin, fluas en Rouchiviers, en la arbaro de la Tougeais, sub ponto iom vale de l'Hôpital, en Pont Pée, en Chêne d'Œuc, poste ĝi serpentas en la kanejo de Pont de Cieux.
Komence de la 13-a jc, Mathilde, Damo de Landal estis interŝanĝinta la dekonimpostojn de Épinac al Johano la Unua, Abato de Abatejo Notre-Dame du Tronchet kontraŭ tiuj de Pleudihen, kiun tiu cedis en julio 1244 al la Kanonikaro de Dol.
Laŭ la aŭtoroj de la genetika studo de 2011, la proksima rilato inter la Kinginsula emuo kaj la kontinentaj emuoj indikas, ke la unua populacio estis izolita el la dua relative ĵuse, pro ŝanĝoj en la marnivelo en la Markolo Bass, kontraŭ fondinta emustirpo kiu estus diverĝinta el la kontinenta emuo multe pli frue kaj sekve iĝis formortintaj el la kontinento.
Estis delonge konfuzo rilate al la taksonomio, statuso kaj geografia origino de la malgrandaj insulaj emutaksonoj el Kinginsulo kaj el Kanguruinsulo, ĉar specimenoj de ambaŭ populacioj estis transportitaj al Francio kiel parto de la sama Franca ekspedicio al Aŭstralio komence de la 1800-aj jaroj.
La loglibroj de la ekspedicio malsukcesis klarigi ĉu kaj kiam la malgrandaj emuoj estis kolektitaj, kaj tio rezultis en amaso da sciencaj nomoj sinsekve stampitaj por unu aŭ ambaŭ birdoj, multaj sur pridisputebla bazo, kaj en la ideo ke ĉiuj specimenoj originiĝis el la Kangurua Insulo.
La marko postulas de la posedantoj certigon pri regula zorgo de iliaj ĝardenoj, malfermon al la publiko almenaŭ dum en la jaro, partoprenon en nacia evento « Rendez-vous aux jardins » aŭ eŭropaj tagoj de kultura heredaĵo, disponigon de informo al la publiko, fiksi tabulon kun la emblemo de la marko.
Li translokiĝis al Sevilo kaj poste a Cádiz; tiam li ricevis postenojn, kiaj de la katedralo de Murcio, kaj de konstitucifara deputito el Zamoro kaj laboris por klasigo de informoj rilate al la konvoko de la Kortumo de Kadizo por kio li estis elektita kaj por la redakto de la projekto de leĝo por preslibero.
La Nigra tinamo estis registrita en kelkaj rezervejoj, elstare ĉe Nacia Rezervejo Megantoni, Nacia Parko Manuo kaj Komunuma Rezervejo El Sira en Peruo, Nacia Parko Sumaco Napo-Galeras en Ekvadoro, kaj la Nacia Parko Guaĉara Kavo en Kolombio.
La komunumo Termen limas en nordo al Mörel-Filet, en nordoriento al Grengiols, en oriento al Bister, en sudo al Ried-Brig, en sudokcidento al Brig-Glis, en okcidento al Naters, en nordokcidento al Bitsch, kaj en nordnordokcidento al Riederalp.
Fest-noz (bretonlingva vorto signifanta « noktofesto », male al fest-deiz por « tagfesto » ) estas tipo de « revivigisma » festo , inventita en la 1950-aj jaroj centre de Okcidenta Bretonio , cele rekrei la festajn ariĝojn de la kampara socio, kiuj markis la tagojn de kolektiva laboro kaj malaperis en la 1930-aj jaroj.
Praktikata laŭ tradicia formo en la farmobienaj kortoj centre kaj okcidente de Bretonio aŭ sur la publikaj placoj okaze de geedziĝoj, ĝi eniris post sia renaskiĝo diversajn lokojn : festejoj aŭ socialaj-kulturaj ejoj sed ankaŭ sportejoj, concertejoj aŭ eĉ kapelplacoj dum somera periodo.
La 18an de majo 1948 per la ukazo de la Prezidio de la supera konsilio de RSFSR la vilaĝoj Ĝanataj kaj Novoivanovka estis unuigitaj sub la nomo Ivanovko (verŝajne, per tio oni volis iel kompensi la senhomiĝon de Ĝanataj post la deporto de la krime-tatara popolo, kiu okazis en 1944).
15 Kaj denove anĝelo de la Eternulo vokis al Abraham el la ĉielo, 16 kaj diris: Mi ĵuras per Mi, diras la Eternulo, ke ĉar vi faris tiun aferon kaj ne indulgis vian filon, la solan; 17 tial Mi benos vin kaj Mi multigos vian idaron simile al la steloj de la ĉielo kaj al la sablo sur la bordo de la maro; kaj via idaro posedos la pordegojn de siaj malamikoj.
La ĝardeno krom la centran parkon havas kelkajn filiojn (en Partenito, en stepa Krimeo ĉe la loĝloko Gvardejsko, ĉe la urbo Ĝankojo kaj en la Ĥersona provinco de Ukrainio; krome, al la ĝardono rilatas ankaŭ la proksime situanta naturrezervejo "Kabo Martjano".
Filo de hispanino, Doña María Josefa Martínez Calleja kaj de germana lignaĵisto ruinigita pro la Milito de Hispana Sendependiĝo, li orfiĝis je patrino kiam li estis nur dujaraĝa kaj loĝis kun sia patro kaj frato dum jaroj en Valparaíso de Abajo, vilaĝo de la provinco Kuenko.
En 1830 li lernis stenografion kaj aliĝis al la laboristaro de la ĵurnalo Gaceta de Madrid en 1834; en 1837 li iĝis stenografiisto de la Diario de Sesiones del Congreso kaj la 19an de januaro samjare l ipremieris ege sukcese en la Teatro Princo sian teatraĵon Los amantes de Teruel, kiu famigis lin.
Aperis tiu temo la unuan fojon en El peregrino curioso, de Bartolomé de Villalba y Estaña kaj aperas en la poemo Florando de Castilla de Jerónimo de Huerta; ĝi ampleksiĝis en Los amantes de Teruel de Juan Yagüe de Salas kaj poste estis teatrigita de Andrés Rey de Artieda, Tirso de Molina kaj Juan Pérez de Montalbán.
Li partoprenis en la aranĝado de la Internacia Kongreso de Blindaj Esperantistoj en Finnlando en 1969 kaj 1995, estis membro de Loka Kongresa Komitato de la Universala Kongreso de Esperanto en Tampere 1995, iniciatis IKBE-on en Litovio 2005 kaj aktive asistis en la preparlaboroj, membro de LKK de IKBE en Svedio 2003, konsilanto de IKBE en Ĉeĥio en 2012.
Dum la ceremonio, la masakro de israelaj atletoj en la Somera Olimpiko de 1972 en Munkeno estis eksplicite menciita kaj por la unua fojo en la historio de la olimpikaj ludoj minuto da silento estis observita en ilia memoro, en memoro de tiuj mortigitaj en ĉiuj olimpikoj kaj en memoro de tiuj mortigitaj en la koronvirusa epidemio.
La Somera Olimpiko de 2020, oficiale la Ludoj de la 32-a Olimpiado kaj markitaj Tokio 2020 , estis internacia multsporta evento okazinta de la 23-a de julio ĝis la 8-a de aŭgusto 2021 en Tokio, Japanio, kun kelkaj preparaj eventoj kiuj komencis je la 21-a de julio.
125 maldekstraj elektitoj , 9 Eŭropo Ekologio La Verduloj , 4 Maldekstra Radikala Partio , 1 Franca Komunista Partio , 1 Federacio por Sociala kaj Ekologia Alternativo , 1 Movado por Reunio , 1 Respublika kaj Civitana Movado , 1 Maldekstre en Gviano , 3 DVG);
Oni estis atendinta ke Valentiniano la 3-a elmetus “pragmatikan sankcion” por igi observendan la kodon, sed tiel ne okazis; li profitis de la servoj de iu Faŭsto kiu, posedante kopion de la kodo, ĝin legis antaŭ la Romia senato de Romo por ke ĝi estu aprobita.
En decembro de 435 Teodozio 2-a, konsciiĝinte pri la malsukceso de tiuj projektoj, elemetis novan konstitucion, konatan kiel “C. Th. 1, 1, 6”, pere de kiu konfidis al alia 18-membra komisiono la taskon redakti unusolan kodon, entenantan la imperiestrajn konstituciojn ekde la epoko de Kontantino la 1-a ĝis timaj tagoj.
La komisio estis komponita de sep imperiaj funkciuloj - Antioko, Teodoro, Eŭdicio, Eŭsebio, Johano, Komazono kaj Eŭbulo - kaj de jurspertulo, Apelo; en la redaktaĵo de la kodo al komisinanoj ne estis permesite enkonduki tekstajn interpolaĵojn.
En la babilrondo El Parnasillo li legis sian romantisman teatraĵon El Duque de Alba al Ventura de la Vega, Antonio Gil y Zárate, Patricio de la Escosura, Manuel Bretón de los Herreros, kaj Larra, kies sincera amiko li estis, multe antaŭ la premieroj de la grandaj teatraĵoj de la romantika hispana teatro, kies enkondukinto li estis.
Lia verkb Doña María de Molina estis konsiderita de Allison Peers kaj aliaj kritikistoj kiel unu el dek plej bonkvalitaj teatraĵoj de la Hispana Romantikismo, fidela al la vera historio kaj ne inspiriĝas el la samtema teatraĵo de Tirso de Molina nome La prudencia en la mujer, kiun li fakte ne konis.
Li unuafoje edziĝis la 10-IV-1833 en Valencio kun María Teresa de Togores y Alburquerque, kiu mortiĝis en 1842, el kiu li havis du filojn, kaj la duan fojon en Madrido kun María del Carmen de Aguirre-Solarte y Alcíbar, el kiu li havis aliajn kvin filojn.
Li estis nomumita Grande de España en 1863 kaj ricevis ordenon de la Ora Ŝaffelo, apartenanta tiele al unu el malmultaj familioj de Hispanio kie kelkaj membroj apartenis al tiu ordeno, ĉar ankaŭ lia pli aĝa frato Joaquín, Grafo de Pinohermoso, posedis ĝin.
Li estis Markizo, vicgrafo, kavaliro de diversaj militregiaj ordenoj kaj Ambasadoro de Hispanio en Francio, Deputito kaj dumviva Senatano, Ministro de Maraferoj, Publikaj Verkoj kaj Internaj Aferoj; akademiano de la Reĝaj Akademioj pri Historio, pri Beletroj kaj pri Moralaj kaj Politikaj Sciencoj.
Emanatismo aŭ emanacionismo aŭ emanado (el la latina lingvo e-manare, "aleksteren elfui" kaj do, pro plivastigo de la koncepto, "fonti el"), estas Filozofia doktrino kiu asertas la originon de ĉio, aĵoj kaj vivantaĵoj, el unika origina principo el kiu elradias kaj je kiu ĉiuj partoprenas.
Tiu doktrino «emanis» grandan fascinon ankaŭ ĉe kristanaj pensuloj, kiel Pseŭdo-Dionizio la Areopagano, Sankta Aŭgusteno de Hipono kaj ĉe islama Aviceno kaj ĝenerale ĉe intelektuloj ĉar ĝi allasas impreson ke ĉiu homo estas kelkmaniere io dia kaj povas krei sian moralon.
En la Eneadoj, Plotino difinas la ĉiklikan skemon de la derivado el la Unu laŭ degradiĝantaj gradoj de la Spirito al la Animo kaj de tiu al la Materio, kaj de la leviĝo de la malsupera grado al tiu supera, igita ebla ĉar en la individua animo estas imanentaj ĉiuj aliaj gradoj.
Esprimoj proksimaj al emanatismo foje troviĝas en kristanaj mistikuloj kiel en Majstro Eckhart kiuj, fascinigitaj de la beleco de la kreitaĵoj en ili vidas la rigardantan vizaĝon de Dio mem; sed temas la poezia entuziasmiĝo ĉar reale tiuj pensuloj transcendigas personon Dion.
Ĉirkaŭ 1590 li retiriĝis en privatecon ĉe la naskiĝa urbo Kvenko kie sin dediĉis al la defendo de sia precipa teologia verko De concordia liberi arbitrii cum divinae gratiae donis , publikigita en Lisbono en 1588, en kiu li estis eksponinta apartan teorion soteriologian pri la rilato inter la libera volo kaj la dia Graco.
La komunumo Mauraz situas ĉe la suda flanko de la Ĵurasa Montaro ĉe la transiro al la Vaŭda Mezlando proksimume 12 kilometrojn nordnordokcidente de la distriktĉefurbo Morges kaj 20 kilometrojn okcidentnordokcidente de la kantonĉefurbo Laŭzano.
Publikaj naĝejoj en Francujo havas internajn regulojn, kiuj postulas la uzadon de naĝkostumoj, kaj kiuj malpermesas naĝi kun vestoj , kiuj povas esti uzataj ekster la naĝejoj, kaj ĉi tio aplikas higienajn regulojn malpermesantajn bani sin kun vestoj, kiuj estis uzataj por aliaj agadoj kiel ekzemple ŝortoj aŭ bermudaj pantalonetoj.
Inter la vienaj orkestroj kontinue muzikantaj kun la Kantsocieto nomendas krom Vienaj Filharmoniistoj, Vienaj Simfoniistoj, Radio-Simfoni-Orkestro je Vieno, Sonartisto-Orkestro je Malsupra Aŭstrujo unuafoje en 2012 ankaŭ Concentus Musicus Wien.
Estis koncertvojaĝoj tutmonde kaj en multaj urboj kaj ĉefurboj, krome en 1959 prezentado de la Te Deum de Anton Bruckner en la Vatikano same kiel en 1985 tiu de Krönungsmesse de Mozart dum solena meso kun papo Johano Paŭlo la 2-a en la Petrokatedralo sub direktado de Karajan.
Ĝi troviĝis en Nacia Parko Brazilio, Biologia Rezervejo IBGE Roncador kaj Taguatinga en la Federacia Distrikto, Nacia Parko Emas kaj Luziânia en Goiás kaj Nacia Parko Serra da Canastra kaj Nacia Parko Serra do Cipó en Minas Gerais, Eksperimentejoj Itapetininga kaj Itirapina en Sanpaŭlio, kaj ĉe Laguna Blanca, Departemento San Pedro.
Laŭ la proponita hipotezo, la sekreto estus elpensaĵo de la malfrua rakontanto kiu provus solvi la malakordon inter la fakto ke en la Nova Testamento ekzistus spuroj de la prakoncepto laŭ kiu Jesuo fariĝintus mesio post lia morto, dum ĉe kristanoj de la rakonta epoko li estus kredata mesio ekde la koncipiĝo.
Per mesia sekreto oni intencas la sintenon, laŭ hipotezoj de iuj historiistoj, praktikitan de Jesuo dum la publika ministerio, dum kiu li provus teni sekreta sian mesian identecon foje al disĉiploj , foje al miraklitoj , foje al la demonoj eble por eviti esti vidita ĉe la entuziasmaj amasoj kiel mesio triumfa liberanto.
La teorio de la mesia sekreto naskiĝis kaj altrudiĝis inter la esploristaro por ekspliki iujn rakontajn malkoheraĵojn aŭ strangaĵojn kiuj renkontiĝas en iuj evangeliaj pasaĵoj en kiuj Jesuo decide ordonas la silenton rilate sian mesian kvaliton.
La komunumo Chêne-Pâquier situas en la Vaŭda Mezlando sur al molasaj montetoj 5 kiloemtrojn sude de la Lago de Neŭŝatelo proksime de la limo al Kantono Friburgo proksimume 10 kilometrojn oriente de la distriktĉefurbo Yverdon-les-Bains.
9478 Caldeyro estas asteroido de la asteroida zono, malkovrita la de la usona astronomo Tom Gehrels, elde la Observatorio de la Monto Palomar kaj de la nederlandaj geedzoj geastronomoj Ingrid van Houten-Groeneveld kaj Cornelis Johannes van Houten de la observatorio de Leiden en la kadro de la Palomar–Leiden survey.
Terror ukraiński i zbrodnie przeciwko ludzkości dokonane przez OUN-UPA na ludności polskiej na Wołyniu w latach 1939-1945 (Ukraina terorismo kaj krimoj kontraŭ la homeco faritaj de OUN-URA kontraŭ pola loĝantaro en Volinio en la jaroj 1939-1945), Eldonejo SUOZNU, Warszawa 1998
rocznicy ludobójstwa dokonanego przez nacjonalistów ukraińskich OUN-UPA na ludności polskiej Wołynia (Volinio de niaj antaŭuloj. Tra spuroj de la vivo - la tempo de pereo. Albumo okaze de la 60-a datreveno de la genocido farita de ukrainaj naciistoj de OUN-URA kontraŭ pola loĝantaro de Volinio), Warszawa 2008
Ŝi estis kunaŭtorino de la ekspozicioj "Krimoj de NKVD sur Orientaj Lim-Regionoj de la Dua Pola Respubliko: junio-julio 1941" en Sendependiga Muzeo en Varsovio en 1992 kaj "Volinio de niaj antaŭuloj" organizitan oktobre 2002 en Dom Polonii en Varsovio.
Pro monografio "Ludobójstwo dokonane przez nacjonalistów ukraińskich na ludności polskiej Wołynia 1939-1945" (Genocido farita de ukrainaj naciistoj kontraŭ pola loĝantaro de Volinio 1939-1945) kune kun la patro Władysław estis honorigita per Literatura Premio je la nomo de Józef Mackiewicz.
La metropola regiono Bremeno-Oldenburgo - - estas urbeca regiono en la federaciaj lando Malsupra Saksio kaj Bremeno de Germanio, nomata laŭ ties plej grandaj urboj Bremeno kaj Oldenburgo, aŭ, malpli centrisme, el la lando Bremeno kaj ties ĉirkaŭaĵo oriente kaj el la historia regiono Oldenburgio okcidente.
En pli vasta senco, nomata "ĉefurba regiono Berlino-Brandenburgio", germane Hauptstadtregion Berlin-Brandenburg temas pri urbeca regiono konsistanta el la nacia ĉefurbo Berlino kaj la kompleta ĝin ĉirkaŭanta federacia lando Brandenburgio de Germanio, kiuj ambaŭ konsistigas la regionan nomon.
Kalkulante tiel, en la regiono, kiu ampleksas areon de 3 743 kvadrataj kilometroj, laŭ la stato fine de decembro 2011 vivis 4 416 000 loĝantoj, kio rezultigas loĝdenson de 1 180 homoj/km² - denseco tute komparebla kun aliaj metropolaj regionoj de la mondo.
En 1833, komence de la infanaĝo de Isabel la 2-a, sub la regenteco de Maria Kristina Burbono, ricevis altrangan postenon sub ministreco de Cea Bermúdez kaj laŭ tiu posteno oni starigis la teritorian dividon laŭ provincoj, baze sur postuloj de la Nova Reĝimo sed ankaŭ baze sur la antikva divido laŭ regnoj de Hispanio.
Dum siaj lastaj jaroj li rekultivis poezion krom la revizio de la traduko de Horacio jam menciita li verkis poezion de cirkonstanco elstare funebra kanto pro la morto de la reĝino Isabel de Braganzo, odo al geedziĝo de la reĝo Fernando la 7-a kun Maria Kristina Burbono, sed elstaris inter ĉiuj ili Oda a la Razón kaj Al porvenir .
En 1882 li laboris sub Hans von Bülow kiel koncertmajstro en la Kortegokapelo je Meiningen, kie li konatiĝis kun juna Richard Strauss, kiun li treege antauenigis dum la sekvaj jaroj (Strauss mem skribis en siaj memoraĵoj pri la „decida kaŭzanto de mia onta evoluo“).
Surpliseto estas vestita sur la ĥora vesto de la papo, de la kardinaloj, de la episkopoj, de prelatoj de la Papaj Kongregacioj de la Roma Kurio kaj Oficoj de la Roma kurio kiuj ne havas la episkopan dignecon, de la “aŭskultantoj” de la Tribunalo de la Roma Rota kaj da diversaj funkciuloj laŭ normoj aŭ tradicioj.