polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Tiu rezervejo estas partikulare grava ĉar ĝi protektas unu el la restantaj ekzemploj de marborda pluvarbaro el Ekvadoro, nome tre minacata ekosistemo kiu formas parton de Ĉokoo, nome internacie agnoskita bio-regiono kiu etendas el Suda Panamo al norda Peruo kaj estas konsiderata grava loko por tutmonda biodiverseco.
Sed tiuj birdoj povas esti sufiĉe nombraj por rezisti ioman ĉasadon ekzemple en mozaiko de plantareoj de cabruca, intermiksita kun sekundara kreskejo kun densa subkreskaĵaro de caeté kaj de bambuo Merostachys same kiel de la pli alta bambuo Guadua kaj de plenkreska palmarboj .
Teodoriko elstaris ankaŭ pro plenumo kaj restaŭrado de publikaj verkoj, kiel restrukturado de la Trajana Akvedukto kiu el la Apeninoj, tra la loko Galeata (kie ĵuse estis remalkovritaj la termaj kvartaloj de ĉaspalaco aparteninta al Teodoriko), malsupreniras direkte de Forlì kaj Raveno.
Armiĝinte per pafarko kaj sagoj, la reĝo ekmarsis ĝin serĉi, sed abrupte la ĉevalo sur kiu li rajdis, koleriĝinte, komencis senhalte kuri ĝis superpasi Mesinan Markolon kaj atingi per spektakla salto la krateron de Etna, enen de kiu ĝi sin ĵetis kun la la reĝo sur gropo.
La nova bizanca imperiestro Justino la 1-a kiu alstrebis al nova rolo de la Imperio ankaŭ en la religiaj aferoj agitantaj tiam kristanismon, komencis lukti kontraŭ Arianismo, vidata kiel kredo neakordigebla kaj danĝera por la kreskanta influo de la Katolika Eklezio.
Teoderiko transiris la Orientajn Alpojn en 489 kun centmiloj da ostrogotaj armeanoj kaj kuntrenis sian popolon al kruelaj bataloj kontraŭ la Eruloj, kiuj ĉesis nur post kvin jaroj, kiam Teodoriko perfide mortigis sian kontraŭulon Odiakron kaj tutan ties kortegon dum bankedo kiu devus sankcii la pacon inter la du reĝoj.
La sukcesoj de Teodoriko konvinkis imperiestron Zenonon rekoni al la ostrogota reĝo la staton de “romia federito” kaj lin levante al la ŝarĝo de de konsulo por la jaro 484 (kelkajn jarojn poste li estis distingita per statuo en Konstatinopolo), oficialigante tiele la ostrogotan superecon en la balkana areo.
Li en Pollando ankaŭ finis Fakultaton de Internaciaj Rilatoj en Altlernejo pri Internaciaj Studoj en Lodzo kaj li doktoriĝis en Varsovia Universitato en la Fakultato pri Politologio kaj Ĵurnalistiko kaj krome li doktoriĝis en la Universitato de Lodzo en la Mastrumada Fakultato.
En tiu skolo elstaris majstroj kiel Bernardo el Chartres, Yves el Chartres, Teodoriko el Chartres, Vilhelmo el Conches (kiu identigas la novplatonisman monadon kun la Dio kreinto de la juda-kristana tradicio) », Gilberto Poretano, Johano el Salisbury, Bernardo silvestro kiu verkis Cosmographia, kiu estas "poeta variacio sur la pitagoraj temoj” .
Supozeble la fakto ke la ministerio meze de la 2010-aj jaroj postulis pruvojn de plia membrokresko al signife pli ol 5000 membroj kaj forprenis la rajton de universala subvencieblo, kiam ne montriĝis sufiĉe multaj membroj de GEJ, kaŭzis ke konsekvence GEJ ankaŭ perdis sian membrecon en la konsilio.
En februaro 1990 la "novaj" junularaj asocioj de la "Ronda Tablo de la Junularo" okupis la sidejon de la antaŭa centra oficejo de la ŝtata junulara organizaĵo FDJ ĉe la adreso Unter den Linden 36–38, la konstruaĵegon Zollernhof en Berlin-Mitte; en tiu konstruaĵego post sia fondiĝo ankaŭ la asocia ligo ANDJ havis sian sidejon.
En aprilo 1991 la asocia ligo ANDJ iĝis membroasocio de la tegmenta organizaĵo de germaniaj junularaj asocioj, nomata Deutscher Bundesjugendring ; en oktobro 1993 ĝi laŭ propra deziro ŝanĝis sian statuson al "alligita asocio" de la tegmenta organizaĵo DBJR.
Unua reprezentanto de ANDJ en la asembleo de la tegmenta organizaĵo en 1991 kaj 1992 iĝis membro de la junulara asocio Jugendnetzwerk Lambda, dua reprezentanto en 1993 kaj 1994 iĝis la esperantisto Thomas Pusch, kiu do estis la unua oficiala reprezentanto de GEJ en la gvidantaro de la tegmenta organizaĵo de germaniaj junularaj asocioj.
La asocia ligo fakte daŭrigis la laboron de la "Ronda Tablo de la Junularo" en GDR - demokratia kunlabora forumo de diversaj junularaj iniciatoj, kiu fondiĝis en novembro 1989 kaj krom la kvin pli postaj membroasocioj de ANDJ ampleksis ankoraŭ pliajn junularajn asociojn, kiuj en GDR ekestis tuj post la falo de la muro kaj la ligita liberaligo de la socio.
Plej multajn membrojn el tiuj kvar novaj GDR-aj junularaj asocioj havis la asocio Jugendnetzwerk Lambda de junaj samseksemuloj kaj samseksemulinoj, kiu rapide ekspansiis ankaŭ al okcidenta Germanio, kie junaĝaj samseksemuloj kaj samseksemulinoj kompreneble same ekzistis, sed ĝis tiam ne estis organizitaj en kadro de junulara asocio.
En 1995 la Fondumo Huyssen kunfandiĝis kun la ministo-malsanulejo en Essen-Steele al Klinikoj Essen-Mezo, kies portantoj estas la eklezia distrikto Essen-Mezo, la ministoasekuro Bundesknappschaft en Bochum samkiel la asocio de la subtenantoj de la evangela malsanulejo Fondumo Huyssen.
Li estis redaktoro de pluraj kolektivaj verkoj, i.a. volumoj pri renkontoj de ĉefaj eŭropaj filozofoj kaj intelektuloj kun papo Johano Paŭlo la 2-a en Castel Gandolfo, aŭtoro de multaj artikoloj en prestiĝaj germanaj, usonaj kaj aliaj sciencaj revuoj.
Bronza tabulo surpavime havas la enskribon: "Dem unbekannten Wehrmachtsdeserteur – Den Opfern der NS-Militärjustiz – Allen die sich dem Naziregime verweigerten" (tradukite: "Por la nekonata dizertinto de Wehrmacht - por la viktimoj de nazia militara justico - por ĉiuj rifuzintaj obeon al la NS-reĝimo").
Krom aliaj, aliĝis al tiu apelacia-movado ankaŭ Joschka Fischer, Vera Lengsfeld, la evangelia episkopo Christoph Demke, provosto eklezia Heino Falcke, la turingia ministrino pri socialaĵoj Irene Ellenberger, Christa Wolf, la iama dizertinto Ludwig Baumann kaj Dorothee Sölle.
Tie li komponis libropoemon Primavera en Eaton Hastings , publikita post lia alveno, la 13an de junio de 1939, al la meksika havenurbo Veracruz, danke al la faro de la franca ŝipo Sinaia kiel parto de la unua aro de 1,620 hispanaj respublikanoj elpelitaj el ties lando.
Post la perdo de Veneto en la tria itala milito de sendependeco kaj la sekva forŝovo de la limo inter Italio kaj Aŭstrio al Borghetto sur la nuna limo inter la Trentino kaj la Verono, kiuj okazis en oktobro 1866, la sekcio de Bolzano-Bozen ĝis Innsbruck ankoraŭ ne estis kompleta, sed jam sub konstruo.
Wetmore priskribis en 1958 dum plurtaga observado 17 birdospeciojn, inter ili tri subspeciojn, Manacus vitellinus amitinus el familio de pipredoj, Thryothorus nigricapillus oducus de genro Thryothorus de trogloditedoj, same Thraupis virens caestia de genro blu-griza traŭpo.
Dum mezepoko la abatejoj Saint-Maurice kaj Romainmôtier posedis bienojn en Gimel kaj la komunumo estis submetita al la regado de la Senjorujo Aubonne, kiu ek de 1701 estis berna voktejo kaj post la Helveta Revolucio de 1798 fariĝis distrikto, kiu en 2008 surbaze de la administra reformo de 2006 estis integrita al la grandigita Distrikto Morges.
La komunumo Gimel limas en nordoriento al Bière, en oriento al Saubraz, en orientsudoriento al Montherod, en sudoriento al Aubonne, en sudsudoriento al Essertines-sur-Rolle, en sudo al Saint-Oyens, en sudokcidento al Longirod, en okcidento al Saint-George, kaj en nordokcidento al Le Chenit.
La komunumo konsistas el multnombraj vilaĝoj kaj vilaĝetoj, nome la ĉefloko Orsières, okcidente de la Dranse de nordo al sudo La Douay, Soulalex, Verlonne, Chez les Reuse, Le Bioley, Champex-Lac, Prasurny,Som-la-Proz, Saleinaz, Branche, Prayon, L'Amône, La Fouly kaj Ferret, kaj oriente de Dranse Chamoille, La Rosière, Chez-les-Addy, Chez-les-Giroud, Reppe kaj Commeire.
La komunumo Orsières limas en nordo al Bovernier, en nordnordoriento al Sembrancher, en nordoriento al Bagnes, en oriento al Liddes, en sudoriento al Bourg-Saint-Pierre, en sudsudoriento al Saint-Rhémy-en-Bosses , en sudokcidento al Courmayeur, en okcidentsudokcidento al Chamonix-Mont-Blanc, en okcidento al Trient, kaj en nordokcidento al Martigny-Combe.
Floridablanca orientigis la eksterlandan politikon de Karlo la 3-a al plifortigo de la hispana situacio antaŭ Anglio, pro kio Hispanio intervenis en la Usona Milito de Sendependeco ĉe Francio kaj la ribelaj kolonioj kontraŭ Anglio , danke al kio li sukcesis rekuperi Menorkon kaj Floridon .
Li reamikigis Hispanion kun la italaj princoj Burbonoj kaj kun Portugalio (kun kiu oni subskribis amiktraktaton en 1777, nome traktato de San Ildefonso , per kio oni akiris la afrikajn insulojn Anobono kaj Fernando Poo, poste parto de la hispana kolonio Hispana Gvineo, nuna Ekvatora Gvineo).
José Moñino y Redondo, unua grafo de Floridablanca (Murcio, 21-a de oktobro de 1728 - Sevilo, 30-a de decembro de 1808), estis politikisto hispana kiu postenis kiel ĉefministro (tiel nomita Secretario de Estado en la Antikva Reĝimo en Hispanio) el 1777 al 1792 kaj prezidis la sendependan registaron nome Junta Suprema Central kreita en 1808.
En la jaro 1948 per la ukazo de la Prezidio de la supera konsilio de RSFSR la nomo de la vilaĝo estis ŝanĝita al Andrusovo (omaĝe al rusa geologo, akademiano Nikolaj Ivanoviĉ Andrusov, vivojaroj 1861–1924, kiu faris sciencajn esplorojn en Krimeo kaj dum ioma tempo laboris en la Taŭrida universitato).
La Ĥaldeaj Orakoloj estas kolekto da orakoloj eltiritaj el diaĵoj teŭrgie , publikigita greklingve, ĉirkaŭ 170, epoke de la romia imperiestro Marko Aŭrelio permane de Juliano la Teŭrgiulo, la unua kiu estis ĝuste nomata “teŭrgiulo”;li estis filo de Juliano la Ĥaldea.
Escepte dum pariĝado, kiam paro restas kune ĝis la ovoj estas demetataj, la Grandaj tinamoj estas solecaj kaj vagadas tra la malhela subkreskaĵaro solece, serĉe de semoj, fruktoj kaj malgrandaj animaloj kiaj insektoj, araneoj, ranoj kaj malgrandaj lacertoj inter la seka foliaro.
Fakte, Kurt Prüfer, la origina dezajnisto de la fornoj, deklaris dum sia esplordemandado antaŭ sovetiaj oficialuloj: "Mi sciis ekde printempo 1943 ke senkulpaj homoj estis likviditaj en aŭŝvicaj gasĉambroj kaj ke iliaj kadavroj poste estis forbruligitaj."
Karl Theodor Anton Maria von DALBERG (naskiĝinta en la 8-a de februaro 1744 en Herrnheim, mortinta en la 10-a de februaro 1817 en Regensburg) estis ĉefepiskopo de Majenco, princo-elektisto de la Sankta Romia Imperio, princo de Regensburg, unua princo de la Rejna Federacio kaj grandduko de Frankfurto kaj membro de la ordeno de la Iluminatoj.
Li alteriĝis ĉe Golfo Blackman kaj post meti la nederlandan flagon ĉe la Norda Golfo, Tasman nomigis la insulon Anthoonij van Diemenslandt honore al Anthony van Diemen, Ĝenerala Guberniestro de Nederlanda Orient-hinda Kompanio kiu estis sendinta Tasmanon al ties vojaĝo de malkovro en 1642.
Li verkis ankaŭ du gravajn historiakm romanojn, El bautismo de Mudarra kaj El capón , kaj komponis serion da libroj de varia enhavo utilajn por rekonstrui la vivon de liberpensulo izola kaj persekutita: Memorias de Piedrahita , Cartas sobre el duelo , Artículos en prosa , Conversación sobre la eternidad kaj Recuerdos e impresiones .
Negrelli estis malhelpita de grava malsano al vizitado de Egiptujo denove kaj mortiĝis en Vieno la 1an de oktobro 1858, kelkajn semajnojn antaŭ ol la Suezkanala Firmao estis establita kaj duonan jaron antaŭ ol la verkoj por la kanalo estis komencitaj.
Morija, krome, judlingve signifus "ordonon de "JHWH", kaj la ofero de Isaak estis okazonta ordone de JHWH en loko elektita de JHWH mem. Laŭ tiu filologia interpreto la nomo ne indikus la precizan geografian lokon, sed la fakton ke tiu loko estis elektita kaj indikita de JHWH al Abraham. Vidu: "2 Kronakoj, 3, 1.
Estas malmulta specia specifa informaro pri la berlepŝa tinamo, kaj tiele sciencistoj supozas, ke kiel ĉe aliaj membroj de la genro Crypturellus ties dieto fokusiĝas al karnecaj fruktoj, kiujn ili preferas manĝi el grundo, sed povas ankaŭ pluki el malaltaj pendantaj branĉoj.
Ĝis mezo de la 20a jarcento, tiu specio estis konsiderata subspecio de la Cindrotinamo, sed pro ties bekogrando, ties proporcio de fingro- kaj tarso-longoj kaj la fakto ke ties plumaro havas rimarkindajn diferencojn disde tiu de la Cindrotinamo alportis sufiĉajn tialojn por estigi novan specion.
Kelkaj nacioj subskribis multflankan interkonsenton pri stampo de aĵoj el noblaj metaloj konatan kiel la Konvencio de Vieno de 1972, plia, nedeviga, eĉ oficialaj markoj povas esti frapitaj fare de taksa oficejo: la konvencio havas la rezulton faciligi la importadon inter ŝtatoj, subskribintaj aŭ ne de tiu konvencio.
Ankaŭ en juvelarto kaj oraĵarto, nun ekzistas la komunaj stampoj por normigi leĝaron pri la kontrolo de noblaj metaloj kaj faciligi la internacian komercon; Aŭstrio, Britio, Finnlando, Norvegio, Portugalio, Svedio, Svislando kaj aliaj subskribis interkonsenton pri la kontrolo kaj la markado de artikoloj el noblaj metaloj.
Pro tio oni sugestas jenan difinon rilate la aspekton kronologian: Temporalo estas la kalendarigo de la datrevenoj kaj celebradoj koncernantaj kaj la misterojn de la Sinjoro Jesuo Kristo kaj datmemorojn de sanktuloj, kun plue iuj ekleziaj eventoj kondiĉe ke tiuj eventoj ne rekte influu la liturgian tempon kies estas parto.
Unualoke per la vorto Temporalo oni aludas al kronologio, nome al amplekso de normoj kiuj en iuj kristanaj ritoj disciplinas la kronologian sinsekvon de la menciitaj datverenoj por ĉion komgruigi kun aliaj dispozicioj de la specifa liturgia jaro kaj, precipe, de la Liturgia kalendaro propra de la koncernata rito.
Verŝajnas, ke jam tiam la vilaĝo estis sufiĉe granda, ĉar en la jaro 1778 oni transloĝigis el la vilaĝo sur la nordajn bordojn de la Azova maro 354 grekojn (do la entuta loĝantaro estis eĉ pli granda; la transloĝigo okazis laŭ la tiama politiko de la Rusia Imperio, kiu penis per tio protekti la kristanojn en Krimeo).
La suma areo de la rezervejo egalas al 44175 hektaroj; el ili 34564 hektaroj apartenas al la mont-arbara parto , dum la restaj 9612 hektaroj konsistigas la filion "Cignaj insuloj" (ĝi troviĝas en la okcidenta parto de Krimeo kaj kovras parton de la Karkinita golfo de la Nigra maro).
Ekde 1100-1200 metroj super la marnivelo la arbara flaŭro iom post iom malaperas kaj ĝin anstataŭas herbeja kaj stepa plantaro (krokusoj, adonidoj, iridoj, violoj, veronikoj, potentiloj, akileoj, hiperikoj, origanoj, pulsatiloj, festukoj, trifolioj, alkemiloj, stipoj, pooj, elitrigioj, daktilisoj kaj aliaj).
En la rezervejo kreskas ĉirkaŭ 1180 specioj de plantoj, inter kiuj 26 specioj apartenas al la Eŭropa ruĝa listo, 9 specioj estas gardataj per la Berna konvencio, 78 specioj apartenas al la Ukrainia ruĝa libro; 90 specioj estas endemiuloj.
Dum la helena periodo, pro la grandigo de la urbo al maro, la monteto restis fortresa loko milite gravega, dum la muroj, kiuj en la greka polis estis norde, nun malsupreniris ĝis la haveno; la arkeologia situo de la "Grekaj Muroj" sur la Lungomare Matteotti montras fakte la angulon de la muroj.
” Imádságok, prédikációk, úrvacsorai beszédek ; Isten országa munkásai ; Unitárizmus és racionalizmus ; Keresztény egyháztörténelem ; Kapcsolatok az erdélyi unitáriusok és a hollandi remonstránsok között ; Bibliai képek az újszövetségből ; Kereszténység és unitá­rizmus ; Istenországa felé… Értekezések, előadások ; Hittan, kunukaŭtoro, Kv.
Post eklabori, en 1955 translokiĝis al Barcelono por labori ĉe eldonejoj, kaj tie amikiĝis kun poetoj de Barcelono, kiaj Carlos Barral, Jaime Gil de Biedma kaj José Agustín Goytisolo; en 1956 publikigis sian unuan libron, Áspero mundo, prr sia militosperto; per li li akiris honoran mencion de la Premio Adonais.
Tiu elemento oftas en la gaŭlaj etnonimoj (Vidi la Uocorii « la du armeoj »; la Tricorii « la tri armeoj », de tio Tregoro kaj Tréguier; la Petrucorii « la kvar armeoj », de tio Périgord kaj Périgueux, ktp.) kaj la antroponimoj, same kiel kelkaj toponimoj kiel Coriallo / Coriovallum kaj Coriovallum, kelta pranomo de la urbo Heerlen en Nederlando.
Tiu papa buleo konstituas la lastan epizodon de la konflikto inter la spirita povo kaj tera povo, kaj reprenas, ilin energie reasertante, teokratiajn idealojn jam antaŭe asertitaj precipe de papo Gregorio la 7-a, en 1075 per la Dictatus Papae, kaj de papo Inocento la 3-a.
Temas reale pri plurjarcenta konflikto,kiu eblas ĝin reirigi, finiĝe de la 5-a jarcento al papo Gelasio la 1-a kaj al ties doktrino de la "du glavoj", tiu spirita kaj tiu tera , kun la anonco, ja jes, de ilia distingo, sed kun la difino de la supereco de la unua sur la dua, kaj sekve de la papo sur la imperiestro.
En la supra citaĵo, la ripetata utiligo de la vorto "unusola" (plurforma en la latina (, havas la celon transdonis la unikecon de la Eklezio vidpunkte de la Dia volo: la vortoj “Ni legas ke ekstere de ĝi ĉiu surtera aĵo estis detruita” substrekas la gravecon kaj la neceson de la Eklezio ankaŭ por la bona ordo de la homaj teraĵoj.
Por la biblia justigo de la teokratia interpreto pri la doktrino de la du glavoj, en la teksto de Bonifaco la 8-a, oni ekspluatis pasaĵon de la Evangelio laŭ Luko kiu rakontas kiel Jesuo, antaŭ ol aliri la olivarban Getsemanon, akceptis du glavojn por la defendo de sia pensono: «Kaj ili diris: Sinjoro, jen estas du glavoj; kaj li diris al ili: Sufiĉas»
' “Epoke de diluvo, fakte, unu estis la arkeo de Noa, figuranta la unikan Eklezion; ĝi estis konstruita de unusola brako, havis unusolan stiriston kaj unusolan ĉefon, nome Noa, kaj ni legas ke ekstere de ĝi ĉiu tera aĵo estis detruita.” (el Unam Sanctam Ecclesiam.
Rekta baloto estas termino por baloto pri politika publika ofico per senpera elekto de la postenulo fare de la rajtigitaj civitanoj, ne pere de antaŭdifinitaj transkalkuloj de iuj procentaĵoj al listoj de kandidatoj, ne pere de parlamento kaj ne pere de elektistoj, kiuj ekzemple elektas la prezidanton de Usono.
Fine de la 19a jarcento en la vilaĝo situis bieno de sciencisto-kemiisto Aleksandr Eduardoviĉ Kessler (konserviĝis la ruinoj de la ĉefa domo, konstruita forme de negranda novgotika kastelo); tiun bienon en sia infaneco ofte vizitis onta akademiano Aleksandr Fersman, la nevo de Kessler.
En la 9-a jarcento, post provo ĝin reanimi iniciate de abato Feliciano Scarpellini kiu lanĉis la akademion de la Nuovi Lincei , rekomenciĝis nova aktiveco nur en 1847, kiam papo Pio la 9-a fondis Papan Akademion de la Novaj Linkoj, ankoraŭ nun ekzistantan sub la nomo de Papa Akademio de la sciencoj kun granda internacia sciencularo.
Post unua periodo de granda prestiĝo, ŝuldita al la aktiveco de Cesi kaj aliaj fondintoj kaj al la ĉeesto de Galileo Galilei kaj Giovanni Battista Della Porta, post la morto de Cesi 1630 malpliigis sian aktivecon ĝis preskaŭ malaperi; kaj ĝia sidejo translokiĝis al Acquasparta Umbrio.
La Akademo de Linkoj ekde 1986 estas regata per statuto, kiu antaŭvidas ke ĝin konsistigu 540 akademianoj, dividitaj laŭ tri kvalifikoj, kolektantaj po trionon de ili; 180 estas fakte ordinaraj membroj "naciaj", 180 ordinaraj membroj "nenaciaj" kaj 180 membroj "korespondantaj".
li vivis duoblan vivon, nome Biedma disvolvigis entreprenajn aktivecojn kaj samtempe alflankiĝas intelektule kun marksismo kaj krome lia interna vivo estis markita de lia kondiĉo de samseksemulo, cirkonstanco kiu, ene de lia profunda pesimismo, vivigas lin per serio de espertoj intimaj memdetruaj.
En 1959 publikigis Compañeros de viaje, kio kune kun Moralidades formas la plej socian parton de lia poeziaro, enhavavnta poemojn plenajn je politika denuncemo, kontraŭ la burĝa hipokrezio, la misero kiu hegemonias en la kapitalisma sistemo, la subpremado de la popolo fare de Hispanio frankista kaj la subpremado de virinoj.
En 1758 li estis sendita al Parmo fare de Ludoviko la 15-a, kiel guvernisto de lia nevo Ferdinando de Burbono, filo de la gedukoj de Parmo, kaj tie restis ĝis 1764 kaj verkis sian Cours d'études pour l'instruction du Prince de Parme aŭ Studkurso por edukado de la princo, publikita en 13 volumenoj inter 1768 kaj 1773.
El familio de ekleza nobelaro edukita de onklo en Lyon, kie li studis kun sia frato Gabriel Bonnot de Mably ĉe la jezuitoj; poste en 1733 en la seminario de Saint-Sulpice kaj poste ĉe La Sorbono; pastriĝis malentuziasme en 1740, ĉar li sentis sin ĉefe beletristo.
Tre influita de la Novklasikismo, estis konsiderata unu el ĉefaj figuroj de la hispana transiro al Romantismo; posedis klaran socian konsciencon, ĉar li kredis je universala frateco sammaniere al Cicerono kaj je la funkcio de karitato ene de la socia ordo, kiel montras lia poemo En alabanza a un carpintero llamado Alfonso .
Lia amiko, la duko de Medina-Sidonia kolektis en 17 volumenoj la manuskritajn verkojn de la monaĥo kaj en 1775 oni ekpublikigis liajn Obras póstumas , sed oni faris nur la unuan volumenon, kiu enhavas la Memorias para la Historia de la poesía y poetas españoles , kuriozas libro plena je intuicioj.
La komunumo Saxon situas en la franclingva Suba Valezo, oriente de la urbo Martigny ĉe la suda bordo de la rivero Rodano La komunumo konsistas el la vilaĝoj Saxon kaj Gottefrey kaj la setlejoj Bonatry, Boveresse, La Luy, L'Arbarey, Le Fa, Le Pérose, Les Oies, Le Vaco, Pierre Besse, Sapainhaut kaj Tovassière.
Depende el la subspecio, ĝi estas ĝenerale bruneca kun grizaj nuancoj je variaj etendoj, kaj havas fortan nigran striecon al svaga vermikula bildo en dorso kaj kolo (ekzemple, dum C. u. undulatus estas relative tre bruna kaj tre strieca, C. u. yapura estas pli malhela, pli griznuanca kaj havas nur svagan vermikulecon).
Notinde la populacio inter la riveroj Madeira kaj Purús (inter ĝenerale registritaj teritorioj de C. u. adspersus kaj C. u. yapura), kaj la populacio inter la Tapajós kaj la rivero Araguaia (inter ĝenerale registritaj teritorioj de C. u. adspersus kaj C. u. vermiculatus) ŝajne ne estis atribuita al subspecio.
Kontraŭ la rigoro kaj preciza ordo per kiu en la 18a jarcento oni observis la regulojn, la romantismaj verkistoj kombinis la ĝenrojn, skribmanierojn kaj versojn de diversaj mezuroj, foje eĉ mikse de verso kaj prozo; ĉe teatro oni malaprezis la regulon de la tri unuoj kaj alternis amuzon kun dramo.
En Andaluzio: la konsulo de Prusio en Kadizo, Juan Nicolás Böhl de Faber, patro de la novelisto "Fernán Caballero" , publikigis inter 1818 kaj 1819 en la kadiza gazeto Diario Mercantil serion de artikoloj per kiuj li defendas la hispanan teatron de la Hispana Ora Jarcento , tiom atakita de la novklasikuloj.
Li revenis en Hispanion kun aliaj liberaloj danke al amnestio por morto de la reĝo Ferdinando la 7-a en 1833 kaj dediĉis sin al literaturo kaj politiko -li iĝis eĉ deputito en 1842- kun vivo ege diboĉa kaj agitita, pro kio Teresa Mancha abandonis lin en 1838.
Oni publikigis milojn da ĝenrismaj artikoloj, kaj tio limigis la disvolvigon de la romano en Hispanio, ĉar en tiu ĝenro hegemoniis la rakonto kaj la individuaj roluloj, dum en la ĝenrisma pentraĵo oni limigas al priskribo de roluloj kiel ĝenraj .
Publikigis diversajn poemojn kaj historian romanon, Cristianos y moriscos , kvankam lia plej fama verko estas la kolekto de ĝenrismaj pentraĵoj nome Escenas andaluzas , kun "pentraĵoj" kiaj El bolero, La feria de Mairena, Un baile en Triana, Los Filósofos del figón.
Kvankam Larra famas pro sia ĵurnalisma verkaro, ekzemple pere de la gazeto El duende satírico del día, li kultivis ankaŭ aliajn ĝenrojn, kiaj poezio, novklasikema kaj satira ; teatro, per la historia tragedio Macías; kaj laste, la historia romano, per El doncel de don Enrique el Doliente, pri galega menestrelo kiun murdis ĵaluza edzo.
La Romantismo triumfis en la hispana teatro per La conjuración de Venecia, de Francisco Martínez de la Rosa; El Trovador, de Antonio García Gutiérrez; Los amantes de Teruel, de Juan Eugenio Hartzenbusch; sed la ŝlosila jaro estas 1835, kiam oni premierigis Don Álvaro o la fuerza del sino, de la Duko de Rivas .
La famo de Rivas fondiĝis sur Leyendas , sed ĉefe sur Don Álvaro o la fuerza del sino, kiu premieriĝis en la Teatro de la Princo de Madrido en 1835, antaŭ ĉirkaŭ mil tricent ĉeestantoj, kiuj spektis la unuan romantikan hispanan dramon, kun novaĵoj kiaj kombino de prozo kaj verso.
Avinjono estis invadita de bankistoj, metiistoj kaj artistoj kiuj ĉiam gravitis ĉirkaŭ la papa kortego: sed se tiuj estis eltenebla en Romo kaj neniu skandalis pro tio, ĉiuj amasigitaj en la malgranda Avinjono ili allasis ĉe samtempuloj impreson troviĝi en ĉiamdaŭra merkato.