polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Tiu estas malgranda, uniforme fulgo-bruna ŝtormopetrelo kun forkoforma vosto, tre simila al la Nigra petrelo, kvankam ĝi estas pli malgranda kaj havas pli flugilfrapeman flugmanieron, kies ascendo iĝas horizontala al la korpo nur antaŭ la komenco de la descendo (aliaj ŝtormopetreloj en ties teritorio havas pli altan ascendon).
Dum la plua paso de liaj nur malfacile legeblaj disvolvoj, skiribitaj en ekscesaj frazegoj kun subordigitaj kaj sub-subordigitaj frazoj kaj multaj ripetoj, li traktas detalege la evoluon de la plej diversaj artoj, ekde la idealstato de la grek-romia antikvo ĝis la dekadenco de sia tempo.
Kiam vi inteligentaj miistoj kaj miismaj klerulaĉoj ekfloras en arta bonodoro, necese devas ekzisti materio, el kies vivosuko vi destilas viajn dolĉaĉajn parfumojn: Kaj ĉi tiu materio, el kiu vi eltiris ĝian naturan bonodoron, estas nur ĉi tiu elspiraĉa popolaĉon, kies proksimeco vin naŭzas kaj de kiu vi elpremis ĝian naturan graciecon.
Jam nun la popolo vivas ĉie tie, kie vi kaj la popolaĉo ne estas, t.s. ĝi vivas meze inter vi du, nur ke vi ne scias de ĝi . kaj se vi scias de ĝi, vi jam ankaŭ estas popolo, ĉar de la popolo oni ne povas scii nenion sen partopreni en ĝi.
Wagner disvolvas – kiel jam en siaj antaŭaj traktaĵoj – sian konvinkiĝon, ke la greka arto estis envolvita en la greka religio kaj mistiko kaj per detruiĝo de la religio ankaŭ la arto sin povis solvi el la kunligiteco kaj devis degeneri en siajn „unuopajn artojn“ .
Jan Alfons WYROWIŃSKI estas pola politikisto, sejmano en la periodoj de Pola Sejmo la 10-a, 1-a, 2-a, 3-a kaj 5-a, de la jaro 2007 senatano en la periodoj de Pola Senato la 7-a kaj 8-a, de la 9-a de novembro 2011 la Vicprezidanto de Pola Senato de la 8-a periodo, ano de la partio Civitana Platformo kaj ano de la pola Parlamenta Grupo Apoganta Esperanton .
En la jaro 2001 li estis distingita per la insigno Merita por Kulturo, kaj en la jaro 2009 per la medalo de Prezidanto de la Vojevodio de Kujavio-Pomerio „Unitas Durat Cuiaviano-Pomeraniensis” (pro lia merito en la bataloj por libera, solidara kaj demokratia Pollando).
Ties pozicio ene de la Procelariedoj estas ankoraŭ pridisputata; kiam ĝi disiĝis for el la petreloj de la genro Pterodroma oni sugestis, ke ĝi povus esti membro de la grupo de la fulmaroj, dum studo de 1998 lokis la specion proksime de la grupo de la pufinoj kaj de la genro Bulweria.
Referencante al lia naskiĝo, Diogeno Laertio informas en sia "Vivo de Ĥilono” ke Ĥilono naskiĝis en Sparto el Damageto , kaj ke li jam maljuniĝis dum la 52ª Olimpiado , kaj ke li mortis en Pizo de Grekio brakuminte sian filon Ĥilono el Patraso, post kiam tiu venke sukcesis en la boksa konkurso en la Olimpio.
Homo malmultvorta, li subtenis ke mem neniam plenumis ion ajn kontraŭleĝan dum sia vivo, sed ke tamen koncerne tion al li restadas duba epizodo: kiam kiel juĝisto, siaflanke li kondamnis amikon, senfavore aplikante la leĝon, sed konvinkis aliajn juĝistojn lin absolvi, savante tiel kaj la leĝon kaj la animon.
La reprodukta sezono de la Bonina petrelo en Havajo havas tempon por eviti tiun de la Pacifika; en jaroj kiam la idoj de la Bonina petrelo estas ankoraŭ en la nestotruoj kiam la Pacifika pufino revenas por ekreproduktiĝi tiuj idoj estas mortigitaj aŭ forpelitaj.
Kvankam ili loĝas sur la ĉearktaj akvoj ĉe Kamĉatko kaj ĉe Aleutoj, la specio ne estas dokumentita el la ĉeantarkta Pacifiko; tiu ŝajna foresto tamen povus simple esti rilata al manko de studaj oportunoj en la ampleksegaj seninsulaj regionoj sude de la Polinezia Triangulo.
La Bulera pufino povas troviĝanti ankaŭ reproduktanta en rompitaj rokoj de senarbaj klifinsuletoj aŭ klifoj tamen, kaj plej el la aliaj kolonioj – de la pli malgrandaj insuloj de Poor Knights inter la ĉefaj insuloj kaj ĉe la sudoriento de Aorangi – estas tiaj.
Kompare kun aliaj pufinospecioj, tiu ĉi specio estas nekutime facile identigebla mare pro sia kombino de konsiderinda grando kaj la distinga marko kun formo de M ĉe supraj partoj dumfluge, unike ene de sia genro kaj pli simila al kelkaj burdopetreloj , la prionoj kaj ties parenco, nome la Blua petrelo .
Profesoro Jody Deming kredas ke ĉar la polusoj varmiĝas, ekzistos pli kaj pli da tiuj herbejoj, ĉar ekzistos pli kaj pli malferma maro kiu kreskigas maldikan glacion en vintro, kaj ŝia teamo malkovremas kion faras la bakterioj vivantaj en la frostofloroj.
La sistemo de demokratio estas interreta, tio estas uzi novajn teĥnologiojn por decidi kaj partoprenigi kiel eble pli da homoj en proponoj kaj decidoj, sed ankaŭ por kontroli la reprezentantojn elektitajn, kiuj rajtas kandidatiĝi ne pli ol 2 fojojn kaj devas publikigi siajn elspezojn interrete.
Aktivuloj organizis tagojn por protesti kontraŭ la itala sistemo, nomitaj V-day ; la nomo estas rezulto de kunigo de la itala vortaĉo por "forfiku, iru pugen" kun la angla vorto "day" por eksprimi la koleron de civitanoj kontraŭ la "kasto", la politikistaro kaj ĝia kontrolo super informado.
Ĝi estas fondita la 4an de oktobro de 2009 de komikisto Beppe Grillo kaj de entreprenisto Gianroberto Casaleggio post sperto gajnita per movado Amici di Beppe Grillo , kiu estis aktiva de 2005 kaj prezentiĝanta en balotoj ekde 2008 kun pluraj Liste Civiche a Cinque Stelle .
La Mallongvosta pufino aŭ Fajnbeka pufino , komune konata kiel muttonbird en Aŭstralio, estas la plej abunda specio de marbirdo sur akvoj de Aŭstralio, kaj estas unu el malmultaj aŭstraliaj indiĝenaj birdospecioj kies idoj estas komerce kolektitaj por la lanugo kaj por la viando kaj graso.
Formis parton de aro pri la kvar jarsezonoj, tipa temo de la rokoka pentrarto, komponita de La florvendistinoj aŭ La printempo, La neĝofalo, La draŝejo aŭ La somero kaj tiu de La uvorikolto aŭ la aŭtuno en kiu ĝi uzas la vinberojn kiel simbolo de tiu sezono.
La uvorikolto, La aŭtuno, aŭ en hispana La vendimia aŭ El otoño estas pentraĵo de la fama hispana pentristo Francisco de Goya konservita kaj montrata en la Muzeo Prado de Madrido, Hispanio, kaj kiu formas parton de la serio de kartonoj por tapiŝoj kiuj reprezentis la kvar jarsezonoj.
Dekomence la termino baroko estis uzata nur por la reprezentaj artoj, kaj nur ekde la 1920-aj jaroj oni komencas paroli pri la baroka literaturo, kvankam ties influperiodo situiĝas inter la 16a kaj 17a jarcentoj kaj tiele oni deduktas la ideon ke la baroka movado efikis ne nur super la formo kaj la plastiko, sed ankaŭ sur la literaturaj formoj.
En Eŭropo, kaj super ĉio kaj ekzemple en Hispanio, la Kontraŭreformacio influas grandkvante super tiu movado; la esprimoj italaj kiuj estis alvenintaj ekde la Renesanco asimiliĝis sed samtempe hispaniĝis kaj la teknikoj kaj stiloj adaptiĝas plie al la hispana tradicio.
En la 17a jarcento kiam aperas la baroka movado oni intensigas ankaŭ la temojn kiuj jam estis uzitaj dum la Renesanco, sed ĉefe tiujn plej negativajn: efemereco de vivo, rapido per kiu la tempo fuĝas, malapero de la ĝuo, kompliko de la mondo kiu ĉirkaŭas la homon ktp.
33 Sed unu Samariano, vojaĝante, alvenis tien, kie li estis, kaj lin ekvidinte, li kortuŝiĝis, 34 kaj alproksimiĝis, kaj bandaĝis liajn vundojn, kaj surverŝis oleon kaj vinon; kaj li metis lin sur sian beston, kaj kondukis lin al gastejo, kaj zorgis pri li.
Kiam la teĝodoktoro citas la Biblion, kaj precize: Kaj amu la Eternulon, vian Dion, per via tuta koro kaj per via tuta animo kaj per via tuta forto" kaj la paralelan pasaĵon de Levidoj 19,18: “Vi amu vian proksimularon kiel vin mem”, Jesuo agnoskas la ĝustecon de la respondo kaj lin invitas konduti sammaniere.
Ĝi estas rigardita kiel potence danĝera objekto: ĝia discentra orbito krucas tiun de la Tero danĝere proksime de sia malsuprenira nodo : ĝia tera MOID estas 0,0227965 astronomia unuo , sed tiu distanco povas ŝanĝi en estonteco pro la perturboj, kiujn ĝi suferos fare de la tera gravita altiro.
La dresdena unua prezentado fare de Wagner same kiel vajmara unua prezentado en la jaro 1852 fare de Franz Liszt trafis sur pozitivan reeĥon; Ĉajkovskij ekzemple skribis en 1872: «La Faust-Ouvertüre estas la plej bona komponaĵo de Wagner kaj samtempe unu el la plej elstaraj verkoj de la germana simfonia literaturo».
Pro tiuj motivoj eble la Evangelio laŭ Nazareoj entenis nek la epizodon de la virga naskiĝo de Jesuo, nek la rakontojn de la resurekto (La pasaĵo citita de Epifanio atestas ja jes la integron de la teksto, sed allasas ankaŭ ke li persone neniam ĝin vidis aŭ kontrolis).
Tamen, en iuj pasaĵoj oni parolas pri Evangelio laŭ Hebreoj, sed la referenco klare reirigas al unu el la aliaj du (ekzemple, Eŭsebio de Cezareo en la supermenciita Prieklezia historio parolas pri la Ebioitoj kaj diras ke ili "uzis nur la tieldiritan Evangelion laŭ Hebreoj"; sammaniere Teodoreto.
Eble temis nur pri malsamaj kaj ŝanĝitaj formoj de tiu kanona, aŭ pliprobable ĝi estis la pra aramea redakto aranĝita de la apostolo Mateo kiel supozigas Papiaso el Hierapolis, siavice citita de Eŭsebio de Cezareo en “Prieklezia historio" 3,39,16.
Ĉiuj tiuj evangelioj (laŭ Ebionitoj, laŭ Hebreoj, laŭ Nazareoj kaj, eble, ankaŭ la “Evangelio de la Dekdu”) ofte eksplicite cititaj foje nur aluditaj de la Patroj, kiuj foje atribuas al unu de tiuj evangelioj kion aliaj Patroj atribuas al alia el ili, eble estas pluraj.
“En la Evangelio laŭ Hebreoj, kiu estis kompilita en lingvoj ĥaldea kaj siria sed alfabete hebrea, kaj kiu eĉ hodiaŭ estas uzata en la Nazarea komunumo, “laŭ la apostoloj” aŭ, kiel diras la plejgranda parto, “laŭ Mateo”, konservita en la biblioteko de Cezareo, la historio rakontas.” .
En 1975 ŝi donis al filmproduktanto Hans-Jürgen Syberberg filman intervjuon, kiu aperis sub la titolo Winifred Wagner und die Geschichte des Hauses Wahnfried 1914–1975 [Winifred Wagner kaj la historio de la Domo Wahnfried 1914–1975] kiel kvinhora dokumenta filmo.
La 1-an de septembro 2016, okaze de la dua Monda tago de preĝo por la protekto de la Kreaĵo, kaj kadre de la jaro de la Jubileo pri Mizerikordo, li vokas la kristanajn fidelulojn, citante la enciklikon Laudato si', "al profunda interna konvertiĝo" kaj proponas inkludi la protekton de la Kreaĵo per "mizerikordaj verkoj".
Kaj enirante la specifan teritoriojn de evoluismo de la specioj, li sin allasas al la malkovroj de la scienculoj ĉar la objektivaj malkovroj ne kontraŭas la kredon; kaj eĉ rilate la originon de la homo el bestoj li trovas ke eĉ ĝi ne kontraŭus la kredon ĉar la revelacio diras ke Dio kreis la homon sed ne diras kiel.
La fundamenta rezulto de Artigas, Glick kaj Martinez , kies spurojn oni sekvas en tiu artikolo, historie konstatis ke la Katolika Eklezio ne nur ne havis, tiam, oficialan pozicion rilate evoluismon kaj ne sintenis kontraŭ tiun teorion, sed ke pritraktante tiun problemon ne kondutis laŭ antaŭdifinita politiko.
Multas la problemoj pri kiuj, ne nur evoluismo, enparolis la instruo de Pio la 12-a en 1950 per la encikliko Humani generisAparte estis cirkuligitaj, ene de katolikaj universitatoj kaj skoloj pri teologio, diversaj anonimaĵoj en kiuj estis asertataj filozofiaj kaj teologiaj interpretoj pri evoluismo tute neortodoksaj.
La 30-an de novembro de 1941, Pio la 12-a paroladis, antaŭ la Papaj akademianoj, dum kiu liveris al la teologoj iujn gvidajn principojn pri la problemo “evoluismo” La papo substrekis tri elementojn konsiderendajn asertataj de la sankta Teksto, kaj nesubigendajn al simbola interpreto:
Kontraŭ li, krom kritikoj kaj malpermeso instrui filozofion aŭ teologion kaj publikigi ion pri tiuj studobjektoj flanke de liaj superuloj, en 1962 la tiama Sankta Ofico publikigis la jenan Monitum : “Iuj verkoj de pastro Petro Theilard de Chardin, inkluzive ankaŭ de iuj postmortaj, estas publikigitaj kaj renkontas favoron neniel malpli ol altan .
Sendepende el la juĝo pri la fundateco de la sciencaj objektoj, tasko de la spertuloj pri pozitivaj sciencoj, tamen en objektoj de Filozofio kaj Teologio oni klare vidas ke la menciitaj verkoj inkluzivas tiajn ambiguecojn kaj ankaŭ erarojn iom gravajn, ke ili ofendas la katolikan doktrinon.
Tial, la tre eminentaj kaj tre respektindaj Patroj de la Supera Kongregacio de la Sankta Ofico instigas ĉiujn diocezepiskopojn kaj superulojn de la Religiaj Institutoj, Rektorojn de Seminarioj kaj Universitatoj, defendi la spiritojn, aparte de junulojn, el la danĝeroj devenantaj el la verkoj de P. Theilard de Chardin kaj de liaj disĉiploj.
La evoluisma teorio estis abunde utiligita, kun la aserto pri nefidindeco kaj falseco de la Biblio, por detrui la fundamentojn de la katolika doktrino; la darwinaj teorioj, kiuj por ekspliki la evoluismon turniĝas nur al naturaj kaj kontingencaj kaŭzoj, permesis subteni filozofiojn ateistajn kaj materialistajn.
La dia interveno konsiderindas bezona sed sur la vivanta besta korpo Flick aldonis ke, rilate la evoluisman problemon, ne eblas preni lumon el la Patroj de la Eklezio ĉar ilia interpretado pri la unuaj ĉapitroj de la Genezo ne estas certa kaj unuanima, Tamen certas ke la interpretoj tute laŭliteraj estas ĉiukaze kontraŭ la pribibliaj sciencoj.
Tamen tio altiris la atenton kaj cenzuron de La Civiltà Cattolica kaj aliaj penscentroj ekkritikis kaj postulis la intervenon de la superaj katolikaj instancoj, kiuj intervenis kaj cenzuris kaj enŝovis lian verkon en la listo de la libroj malpermesitaj 1878, sed male ol la kutimo, sen sciigi la motivojn de la decido.
“La Civiltà Cattolica” vive partoprenis en la polemiko kontraŭ evoluismo ;kiam la darwinaj teorioj ekdisvastiĝis tra la katolika mondo, ĝi intervenis kun kritikoj kaj precizigoj praktike rilate ĉiun novan libron aŭ epizodon tuŝantan aspektojn de la filozofia-teologia-scienca ĉitema debato.
Abato Antonio Stoppani estis unu el plej elstaraj italaj tiuepokaj geolologoj kaj paleontologoj; li estis ankaŭ elstara intelektulo kiu pritraktis la temon de la rilatoj inter religio kaj scienco disvolvante siajn ideojn en du verkoj: Il Dogma e le Scienze Positive de 1884 kaj Sulla Cosmogonia Mosaica de 1887.
Lia pensado altiris atenton kaj konsentojn de la katolikaj aŭtoritatuloj: papo Leono la 13-a en marto 1879 lin ricevis en privata aŭdienco kaj poste oni konstatis ke liaj ideoj pri la pribiblia ekzegezo kaj sciencaj problemoj poste aperis en la encikliko Providentissimus Deus de 1893.
Ĉiukaze, vidpunkte de la teologio, la Biblio ne pruvas kaj ne malpruvas la evoluon de la homa korpo: fakte se la Biblio asertas ke Dio modlis la homon el polvo de la tero” kaj la aliajn estaĵojn sammaniere, estas ankaŭ dirate ke li ordonis ke La tero aperigu vivajn estaĵojn laŭ ilia speco, brutojn kaj rampaĵojn kaj surterajn bestojn, laŭ ilia speco; kaj fariĝis tiel.
Sinteza analizo de la rilatoj inter la teorio de evoluismo kaj la katolika religio, kaj pri la pozicio de la Eklezio de Romo ĉiteme dum la unuaj jardekoj de la ensceniĝo de la tezoj de Charles Darwin, prezentita unuafojon en La origino de specioj de , rezultas preskaŭ neebla.
Laŭ Zahm, la evoluo povas esti interpretita kiel dia ago pere de naturaj leĝoj, kies efikoj tamen ne estas miraklaj, kaj, malsame ol Caverni kaj D. Leroy, li akceptis ke la homa korpo povas esti rezulto de longa evoluo, asertante ke nur la animo estas rekte kreita de Dio ĉi-kaze.
Bonomelli, estante amiko de Fogazzaro, havis la eblecon legi la antaŭprelegon antaŭ ĝia publikiĝo: tio permesis sugesti al la aŭtoro gravan modifon; laŭ Bonomelli, necesis distingi pli klare ĉu ankaŭ la animo estus frukto de la evoluo kaze de perevolua formiĝo de la homa korpo.
En tiu encikliko estas reasertataj precipe la nerareco de la Skriboj kaj la aŭtoritateco de la eklezia instruofico, sed en ĝi, praktike, estis akceptita la metodo de la ekzegeza kriterioj proponitaj, en lia epoko, de Galileo , jam tamen anoncitaj de sankta Aŭgusteno de Hipono.
Rhodes daŭrigis esprimi dubojn pri la ebleco ke ankaŭ la homa korpo povu alestiĝi tra malgrandaj mutacioj pere de la duaj kaŭzoj, kaj ankaŭ konstatis ke jam en ĉiuj lernejoj katolikaj de la Unuiĝinta Reĝlando la teorio pri evoluismo estis akceptita .
Tial ni deklaras kontraŭa al la Sanktaj Skriboj kaj al la kredo la opinion de tiuj kiuj ne timas aserti ke la homo, rilate lian korpon, formiĝis, tra spontanaj mutacioj, el iu naturo malperfekta al iu naturo pli perfekta kaj ke, en daŭra procezo, fine fariĝis homa”.
La respondo estis: “Ne, escepte de la kazo, ne facile allasenda, ke oni pruvu per solidaj argumentoj ke la hagiografo ne intencis rakonti veran historion, sed nur sub vesto kaj formo de ĝenra historio, parabolon aŭ historion aŭ iun ajn alion malsaman ol la laŭliteran aŭ historian signifon de la vortoj”.
La etoso de tiuj diskutoj percepteblas el tiuj momentoj: du deklaraj dokumentoj de la Pontifika Biblia Komisiono pri la interpreto de la Biblio kaj aparte pri la Genezo; la verkoj de teologoj Henri de Dorlodot kaj Ernest C. Messenger; la ennovita koncepto pri evoluismo ellaborita de jezuita paleontologo Pierre Teilhard de Chardin.
"Antaŭ la fundamenta problemo nesolvebla per la teorio de la evoluo mem – ĉu estras la sensenco aŭ la senco – la kristana kredo esprimas la konvinkon laŭ kiu la mondo en sia tuteco, kiel diras la Biblio, eliras el la Logos, tio estas el la kreanta senco, kaj reprezentas la kontingencan formon de Lia propra plenumiĝo." .
Post 1861, jaro de la unuiĝo de Italio, de la Papa Ŝtato restis nur la urbo “Romo” defendita de la francaj soldatoj de Napoleono la 3-a; la 20-an de septembro 1870 la itala armeo okupis la urbon: la Tera Povo de la papoj finiĝis kaj antaŭeniris nova epoko de gravaj konfliktoj inter la Eklezio kaj Itala Ŝtato.
La pensado de Dorlodot, apogiĝinta ankaŭ sur la De Genesi ad litteram de sankta Aŭgusteno de Hipono kaj precipe sur la distingo de la Kaŭzo Unua el la Kaŭzoj Duaj, multe influis en postaj katolikaj pensuloj, kvankam tie kaj tie ĉe katolikaj intelektuloj rezistis opono al evoluismo ĉiuspeca.
Aliaj ekleziuloj, spertaj pri sciencoj kaj teologio, diris ke la intuicio de Teilhard de Chardin estas profunda poezia intuicio pri la intrinseka valoro de la naturo, akuta percepto pri la dinamismo de la kreitaro, ampleksa vizio de la “fariĝo” de la mondo en kiu interplektiĝas, en li, kun evidenta religia fervoro.
Messenger priesploras, meditas, proponas, aparte rilate la interpreton pri la biblia virina deveno el la ripo de Adamo, antaŭ kio li sentas embarason; kaj informite ke Pio la 12-a estis pretiganta enciklikon “Humani Generis”, li estas aserti ke mem pretas akcepti eventualan juĝon malsaman de la Eklezio.
En septembro de 1863, dum kongreso de katolikaj studuloj efektivigita en Munkeno kaj prezidita de sacerdoto, historiisto kaj teologo Ignaz von Döllinger (kiu poste fariĝis unu el la epigonoj en la movado de Kristankatolika Eklezio), kritikis la komplican silenton de la katolikaj aŭtoritaj pri tiu temo.
Tiu Monitum ne specifas kiuj reale estas la eraroj kaj ambiguecoj, sed eblas hipotezi ke ili referencas al implicita, eĉ senvola, panteisma aŭ monisma vizio, al nesufiĉa ontologia distingo inter materio kaj spirito, al determinisma ideo pri la celoj de la Enkarniĝo kaj al erara kompreno pri la prapeko.
Pri la spontana generiĝo de la vivo, Messenger ne rifuzas la eblecon ke ĝi povas esti okazinta en fizikaj kondiĉoj taŭgaj, ankaŭ pro tio ke ne eblas science pruvi ke ĝi ne okazis, kio laŭ li akceptis ankaŭ iuj Patroj de la Eklezio.
La folioj estiĝas sur deciduaj branĉetoj kiuj estas spirale aranĝitaj sur la trunko, sed torditaj je la bazo por konstitui du horizontalajn vicojn, 1–2 cm longajn kaj 1–2 mm larĝajn; malsame de la plimultaj aliaj specioj en la familio de cipresacoj, ĝi estas decidua, dumvintre perdante siajn foliojn, tial angle ĝi nomiĝas bald cypress .
La marĉa taksodio precipe prosperas en ĉeriveraj malsekejoj kutime submetitaj al perioda inundado de silto-riĉaj 'brun-akvaj' riveroj, malsame kiel la parenca Taxodium ascendens, kiu vegetas en silto-malriĉaj 'nigr-akvaj' riveroj kaj lagetoj.
En la tolaĵo de Mantegna la marko, necesa rimedo por la kutimaj eksperimentoj de "rompo" spaca al la spektanto, ĉirkaŭas la tutan pentraĵon, kun du flankaj figuroj, eble memportreto kaj portreto de lia edzino Nicolosia, kun negranda koloraro, kiu ŝajnigas la rolulojn sekaj kaj solidaj kiel rokstatuoj.
La prototipoj de la serio estas la Pieco de la Akademio Karara de Bergamo kaj tiu de la Muzeo Poldi Pezzoli, kiuj datas el la 1450-aj jaroj kaj 1460-aj jaroj; sekvis la Kristo mortinta eltenita de du anĝeloj de la Muzeo Correr, kun influoj de Mategna, la fama Pieco de la Pinakoteko Brera kaj tiu de Rimini .
Temas pri triopaĵoj dediĉitaj al Sankta Laŭrenco, Sankta Sebastiano, al la Virgulino Maria kaj al la Kristnasko, kiu estis malmuntitaj kaj rekomponitaj en la epoko napoleona antaŭ eniri en la Galerio de la Akademio de Venecio, atribuitaj al la Vivarini, kie ili troviĝas nuntempe.
Normale oni konsideras lin eksterleĝa filo, naskita el la patro ekster la geedzoj nome kun alia virino, aŭ de geedziĝo antaŭa al tiu de Anna, baze sur la dokumento de la testamento de Anna Rinversi de novembro de 1471, kiam, jam vidvino de Jacopo, decidas, ke ŝiaj havaĵoj pasu al Niccolò, Gentile kaj Nicolosia.
La nomo Kneippbyn, "Kneipp-vilaĝo", devenas de la germana pastro kaj naturkuracisto Sebastian Kneipp, kiu fine de la 19-a jarcento forte diskonatigis kaj disvastigis tiutempe alternativajn kuracmetodojn per interalie pli da movado kaj la apliko de forte diferencaj temperaturoj de akvo kaj aero.
Oni taksis ŝin nenormala, ŝi portis virajn vestojn, oni diras ŝin korespondinta kun militistoj, fabrikantoj de municioj, germanaj kaptitoj, oni diras ŝin kaŝinta strangajn personojn, vizitinta Rusion, kaj ĉeestinta en la Konferenco de Zimmerwald.
«La akuzado asertas, ke pretekste de feminismo mi agas por pacismo. Ĝi misformas mian propagandon nur por sia celo : mi asertas, ke estas male Mi estas kontraŭ la milito ĉar por mi feminista, la milito estas la triumfo de la brutala perforto, la feminismo povas triumfi nur per la morala forto kaj la mensa valoro. Ekzistas antinomio inter la du faktoj ».
Ĉiuj tiuj evangelioj (laŭ Ebionitoj, laŭ Hebreoj, laŭ Nazareoj kaj, eble, ankaŭ la Evangelio de la Dekdu) ofte eksplicite cititaj foje nur aluditaj de la Patroj, kiuj foje atribuas al unu de tiuj evangelioj kion aliaj Patroj atribuas al alia el ili, eble estas pluraj.
“ Kiuj estas nomataj “Ebionitoj legas nur la evangelion laŭ Mateo kaj rifuzas la apostolon Paŭlon lin difinante apostato el la leĝo. Ebionitoj, tial, sekvante unike la Evangelion kiu estas laŭ Mateo, sin konfidas al ĝi kaj do ne havas ĝustan scion pri la Sinjoro.” .
Eblas ke ĝi koincidu kun aliaj du jud-kristanaj tekstoj, ankaŭ perdiĝintaj, la Evangelio laŭ Nazareoj kaj la Evangelio laŭ Hebreoj, kaj ankaŭ kun la Evangelio laŭ la Dekdu, pri kiu parolas Origeno, Sankta Hieronimo kaj Sankta Ambrozio eble pro tio ke ĉi-kaze temus pri la apostolo.
Unu tagon post ŝia morto, Jazono kaj la argonaŭtoj estis preterpasantaj tiun ĝardenon dum sia ktonia vojaĝo reveninte el Kolĥido, kiam ili aŭdis la lamenton de la «brila» Eglo, unu el la kvar hesperidinoj, kaj sukcesis vidi la ankoraŭ spasmantan korpon de Ladono, ankoraŭ ringiĝita en la pom-arbo.
Malgraŭ ke ili alestiĝus ĉe la komenciĝoj de la spekulativa greka konscio kaj aperus inter ili tiu kiu estas kutime taksata kiel la unua filozofo, nome Taleso el Mileto, ne ĉiuj estas konsiderindaj plene filozofoj, ĉar ilia intereso estis precipe encentrita sur la praktika konduto kaj ne sur la spekulativeco.
Kun efiko de la 25-a de aprilo 2010 la ĝis tiam aŭtonomaj komunumoj Caviano, Contone, Gerra, Indemini, Magadino, Piazzogna, San Nazzaro, Sant'Abbondio kaj Vira kuniĝis al la nova komunumo Gambarogno, tiel ke nun la tuta komunumaro konsistas el unu sola komunumo.
La komunumo konsistas el la vilaĝoj Albardia, Bustello, Calgiano, Casenzano, Caviano, Contone, Dirinella, Fosano, Gerra, Gorognola, Indemini, La Vigna, Lubie, Magadino, Mossana, Orgnana, Piazzogna, Piodascia, Ranzo, Riva, Ronco, San Nazzaro, Sant'Abbondio, Scaiano, Taverna, Variano kaj Vira
Paladio el Galatio trovis en manuskripto tre antikva la jenan noton faritan de Origeno: “Tiun libron mi trovis en la domo de Jŭaliana, la virgulino de Cezareo Mazaka”, kiam mi kaŝiĝis tie; ŝi diris al mi ke mem ĝin ricevis el la manoj de Simako".
Iuj fragmentoj de la traduko de Simako, kiuj supervivas en tio kiu restas de la Heksapla, pelas la pribibliajn esploristojn rimarkigi la purecon kaj eleganton de la greka lingvo de Simako, kiu cetere estis jam admirita de Sankta Hieronimo: fakte, Hieronimo al ĝi libere turniĝis por la kompilado de la Vulgato.