polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Dum supozata klopodo murdi Perón por posta puĉo, la 16an de junio de 1955 tegmeze, ĉirkaŭ tridek aviadiloj de la ŝiparmeo kaj de la arearmeo bombardadis kaj mitralis la loĝantaron de Bonaero ĉe la Placo Majo kaj aliaj lokoj.
La komunumo Biasca limas en nordo al Semione, en nordoriento al Malvaglia, en oriento al Rossa , en sudoriento al Cauco , en sudo al Osogna, en sudokcidento al Lodrino, en okcidentsudokcidento al Iragna, en okcidento al Personico, kaj en nordokcidento al Pollegio.
Bernardi Gui efike zorgis pri la sanktoproklamo de Sankta Tomaso de Akvino; li ankaŭ verkis, ĉerpante el la esploro de Vilhelmo el Tocco, biografion pri tiu sia kunfratulo, nome la Legenda Sancti Thomae de Aquino kaj oficialan liston de la verkoj de la Sanktulo : eble li ĉeestis la solenan kanonizadon en Avinjono.
Post morto de Vytautas laŭ kondiĉoj de Unio de Horodło grandduko devis esti konfirmita de Jogaila kaj polaj nobeloj, sed princoj kaj bojaroj de Grandduklando de Litovio kunveturis al sejmo en Vilno sen interkonsento kun polaj senjoroj sed kun aprobo de Jogaila proklamis kiel grandduko Švitrigaila.
Jam en la kadra interkonsento pri klimatoŝanĝiĝo de la Unuiĝintaj Nacioj fiksiĝis la decido ke la membroŝtatoj en financado kaj teknologia transdono aparte konsideru la bezonojn de la malplej evoluigitaj landoj, kaj tion realigas apartaj programoj kaj specifa financiga fondaĵo.
La kategoriigo de malplej evoluigitaj landoj forte orientiĝas laŭ la indico de homa disvolviĝo, angle nomata human development index , kiu ĉiujare kreiĝas kadre de la Programo de la Unuiĝintaj Nacioj pri Disvolvado, por mezuri la evoluon de lando rilate al ekonomiaj kaj sociaj kriterioj.
Tamen ekzistas disputoj ĉu la kriterioj de la indico de homa disvolviĝo entute pravigas grupigon en tia listo, aŭ ĉu tia elkalkulo de indico entute havas sencon, kaj sekve ankaŭ la kategoriigo de ŝtatoj en grupo de "malplej evoluigitaj landoj" estas pridisputata.
Post la konero fare de Berno kaj la koncedo al Friburgo en la jaro 1536 ĝi estis atribuita al la Voktejo Romont, kiu post la Helveta Revolucio de 1798 fariĝis distrikto kaj en la jaro 1848 surbaze de la nova kantona konstitucio de Friburgo estis atribuita la la Distrikto Glano.
Post la konkero de Vaŭdo fare de Berno en la jaro 1536 Cremin estis atribuita al la Voktejo Moudon, kiu post la Helveta Revolucio de 1798 fariĝis distrikto kaj en la jaro 2006 surbaze de la administracia reformo de Kantono Vaŭdo estis integrita al la Distrikto Brojo-Vully.
Ŝi ludis gravan rolon en multaj spektakloj: «La Montulino» , «La malsanulo pro imago» , «Ruzaĵo kaj amoro», «Beŝto» , «Sovdat kaj Daud» , «Petimat» , «Boĵ-Ali» , «Senmortuloj» , «La Cido» kaj multaj aliaj.
En la 14-a jarcento Bussy-sur-Moudon apartenis al la episkopa voktejo Moudon, kiu post la konkero fare de Berno en la jaro 1536 fariĝis berna voktejo kaj post la Helveta Revolucio de 1798 distrikto de Kantono Vaŭdo, kiu en la jaro 2006 estis integrita al la nova Distrikto Brojo-Vully.
Aliaj elstaraj verkoj de Bellver estas la marmora tombejo de la arkiepiskopo de Sevilo por la katedralo de tiu urbo ; la Asunción de la Virgen ; la monumento al Juan Sebastián Elcano , la funebraj monumentoj de Goya, Meléndez Valdés kaj Donoso Cortés ; la tombejo de la kardenalo Silíceo ; kaj blazono por la Ministerio de Fomento .
En la Respubliko Irlando ĝin subtenas la asocio Gaelic Athletic Association, kiu ankaŭ subtenas la vivtenon de aliaj tradiciaj sportaj fakoj de la gaela lingvokumunumo, kaj ekster la irlanda insulo ĝi precipe praktikatas tie, kie ekzistas fortaj komunumoj de tradiciemaj irlandanoj, aparte en Usono kaj Aŭstralio.
En Barato, perla saguo nomatas ்ிி, javvarisi , ाूाा, sabudana kaj simile াুাা, sabudana , ાુાા , sabbakki kaj saggubeeyam inter aliaj regionaj kaj lokaj nomoj kaj estas uzata en vasta gamo de pladoj - interalie en desertoj boligitaj kun dolĉigita lakto okaze de religiaj fastadoj.
Origine ĝi produktiĝis en Papuo-Novgvineo kaj ĉirkaŭaj landoj el la medolo de la sagua palmo , jam en prahistoria tempo disvastiĝis ankaŭ al la regiono de la Hinda Oceano kaj nuntempe ankaŭ produktatas el ameloriĉaj radikoj de aliaj tropikaj plantoj, ekzemple el manioko.
Li studis ĉe Eton kaj poste klasikajn studojn ĉe New College, Oksfordo sed ĝi iĝis armeano en mararmeo aprile de 1943 kaj servis ĝis fino de la Dua Mondmilito, kaj poste li pasis unu jaron navige el Fora Oriento al Aŭstralio.
Tion faris la 14-an de decembro 1932 tri polaj matematikistoj kaj kriptologoj, diplomitoj de Matematika-Naturscienca Fakultato de UAM: Marian Rejewski, Jerzy Różycki kaj Henryk Zygalski, tiutempe laborantaj en Ĉifr-Oficejo de Ĉefa Stabo de Pola Militistaro.
Irano de unu flanko kaj Usono, Eŭropa Unio kaj Unuiĝintaj Nacioj aliflanke, plurfoje diskutis ĉu NKIR estu konsiderata nura politika alo de OMIP, do same komplica al terora agado, aŭ nur laŭleĝa politika reprezentanto de la irana opozicio.
Komparo inter freŝaj kaj digestitaj histoj montras ke, ĉe 35% streĉiĝo, minimumo de 48% de la arteria ŝarĝo estas portita per elastino, kaj minimumo de 43% de la ŝanĝo en rigideco de arteria histo ŝuldiĝas al la ŝanĝo en elastinrigideco.
Jesuo estis efektive natura filo de Jozefo kaj de Maria, sed, danke al la virtoj de lia firma kaj pura animo, kiu estis dotita per preciza “rememoro” pri la aĵoj viditaj dum restado ĉe la ĉiela Patro, al li estis donitaj apartaj povoj, nome la samaj povoj kiuj estis donitaj al la apostoloj dum la malsupreniro de la Sankta Spirito.
Disĉiplo de doceta Cerinto, pri lia vivo oni scias malmultajn apartaĵojn: li predikis, en Aleksandrio, doktrinon kiu kunigis la fundamentojn platonajn al la Logos epoke de la regno de la imperiestro Publio Elio Trajano Hadriano, fondis gnostikan skolon , poste posteule estratan de lia filo Epifano.
Konsekvence de tio la karpokratanoj predikis la spontanan konsenton al la pasiaj puŝoj, la libertinismon, la rifuzon de la geedziĝo, la abolicion de la sociaj kastoj, la staton de komuneco de la havaĵoj, kaj sin dediĉis al la magiaj artoj kaj al la pretigo de amfiltriloj.
Tiu doktrina dedukto, kaj konduto, skandalis kaj multajn aliskolajn gnostikajn majstrojn kaj kristanojn, kiuj furioze batalis tiun sekton ĝis ĝin malaperigi el la sceno de la kultura historio: kio okazis ĉirkaŭ en la 4-a jarcento post la detruo de ĉiuj ĝiaj skribitaj dokumentoj.
En iu letero, plue, li skribas ke Dio intencis ŝerci, kiam anoncis la ordonon de la malpermeso deziri la alies virinon aŭ la alies havazojn: se estis Dio mem la kreanto de la seksa deziro, lia vera mesaĝo, laŭ Epifano, estis dividi ĉion kun ĉiuj, aŭ la libertinismo plej intensa.
Entute 51 komponistoj kaj pianistoj sendis variaciojn, krom Beethoven i.a. Franz Schubert, Ĉefduko Rudolfo de Aŭstrujo, Franz Xaver Wolfgang Mozart, Moritz Grafo de Dietrichstein, Heinrich Eduard Josef Barono de Lannoy, Ignaz Franz Barono de Mozelo, Carl Czerny, Johann Nepomuk Hummel, Ignaz Moscheles.
Por gitaro sola kaj por du gitaroj li verkis ĉefe sonatojn, sonatinojn, variaciarojn, serenadojn kaj aranĝaĵojn de popularaj opermelodioj; krome li komponis ĉambromuzikon lige kun piano, arĉ- kaj blovinstrumentoj kaj grandan aron da lidoj kun gitarakompano.
La multe pli ol 200 komponaĵoj de Diabelli ampleksas fakte ĉiujn muzikajn ĝenrojn, ekzemple pianaĵojn por du aŭ kvar manoj, lecionan kaj studan materialon por piano kaj por gitaro, orkestroverkojn, ĉambromuzikajn verkojn, operetojn, kantoteatraĵojn, kantatojn, mesojn, ofertoriojn, gradualojn.
En la tempo de nazia Germanio la eldoneja firmao kunlaboris kun la diktatora reĝimo (la artikolo pri la konzerno Bertelsmann AG pri tio informas pli detale), en la Dua Mondmilito la eldonejaj konstruaĵoj pro bombado komplete detruiĝis, kaj la firmao reekfunkciis nur en 1947, je permeso de la brita armea administrado de la urbo, gvide de Reinhard Mohn.
Per la fondiĝo de la literatura klubo Bertelsmann Lesering , poste renomita Bertelsmann Club , kies membroj je favore malalta kotizo plurfoje jare aĉetis romanon poŝte senditan al la privata adreso, la eldonejo ekde 1950 rapide kreskis ĝis unu el la gvidaj libroeldonejoj de Germanlingvio.
Ptolomeo post enkonduko genre filozofia, en kiu polemikas kun diversaj teorioj, subtenas la senmovecon de la Tero centre de la universo ofertante modelon tercentran de la sunsistemo kiu fariĝis referenco pro la tuta okcidenta mondo ĝis kiam ĝi estos anstataŭata de la sunsistemo de Koperniko.
Laŭŝajne la biblia kosmologio similas, rilate la strukturon de la universo, al tiuj de proksimaj popoloj kaj mitoj, kiuj metas la teron centren kaj la sunon periferien de la universo) kiu “haltigas la sunon”); sed diverĝas el ĉiuj kulturoj pro la origino de la mondo: ĝi alestiĝas al la ekzisto nur per la vorto de Dio kreanta kaj dependas tute de Li.
En la moderna epoko kun Nikolao Koperniko la Tero perdas sian privilegian pozicion kaj estas anstataŭata de la Suno: skandala novaĵo tiu ĉar ankoraŭ ligita al la antikva greka suncentra kosmologia vizio de Aristarko el Samoso , laŭ kiu la planedoj moviĝas kun ordigita harmonio plenumante cirklajn movojn unuformajn kun la Suno kosmocentra.
Aŭskultumado estas parto de klinika ekzameno, kiu konsistas el aŭskulto, helpe de stetoskopo , aŭ simple per orelo metita kontraŭ la torako de la malsanulo , de la diversaj bruoj farataj per la organoj de la homa korpo, aparte tiuj farataj per la koro, la pulmoj, la digesta sistemo, la karotidoj kaj la femuraj arterioj.
La plej proksima alveturejo al la svisa aŭtovojo A2, kiu pasas paralele al la komunumlimo aliflanke de la rivero Tiĉino kaj al la svisa aŭtovojo A3 troviĝas 1 kilometron sude de la komunumo ĉe la aŭtovojnodo Belinzono-Nordo.
Maria Dorota Leopoldyna Czapska - pseŭdonomoj: Dorota Obuchowicz, Maria Strzałkowska, Dorota Thun - blazono Leliwa (ĝuste: grafino Hutten-Czapska, alnomon aŭ titolon ne uzis; naskiĝis la 6-an de februaro 1894 en Prago, mortis la 11-an de junio 1981 en Maisons-Laffitte - pola historiisto pri literaturo, eseistino, aŭtorino de rememoroj, fratino de Józef Czapski.
Post kiam la en 1861 en maŭra stilo konstruita antaŭa ĉefa urba sinagogo en la strato Glockengasse ne plu havis sufiĉan lokon por la kreskanta urba juda komunumo, por la pli liberalaj membroj de la komunumo en la jaroj 1895 ĝis 1899 gvide de la kolonjaj arkitektoj Emil Schreiterer kaj Bernhard Below konstruiĝis nova sinagogo en novromanika stilo.
Kadre de la naziaj pogromoj de novembro 1938 ĉiuj sep urbaj sinagogoj estis interne detruitaj, la aliaj ses komplete neniiĝis, dum de la sinagogo Roonstraße restis la muroj, kiuj tamen dum la Dua Mondmilito per bomboj de la Aliancanoj plie difektiĝis.
Ĝi estas centro de la religia kaj kultura juda vivo en la urbo Kolonjo, dokumentita ekde la jaro 321: en tiu jaro la romia imperiestro Konstanteno la Granda permesis, ke ankaŭ judaj civitanoj rajtu elektiĝi en la konsilion de la romia urbo Kolonjo, latine nomata Colonia Claudia Ara Agrippinensium.
La sinagogan toraon el la pli malnova sinagogo de la strato Glockengasse dum la pogromo de novembro 1938 savis kaj poste de detruo kaŝis la katolika pastro Gustav Meinertz - ĝis la jaro 2007 ĝi ekspoziciiĝis en vitra ŝranko de la sinagoga enirejo.
Fortikaĵo São João Baptista de Ajudá (origine Ajudá, el Hweda, ĉe la marbordo de Atlantiko de nuna Benino): malgranda fortikaĵo konstruita de portugaloj ĉe la marbordo de Dahomeo, atingita de portugaloj en 1580, post kiam ĝi kreskiĝis ĉirkaŭ la sklava komercado.
Plifrue Nikolao la 2-a tie estis kunvokinta en 1059 la unuan koncilion de Melfi, dum Aleksandro la 2-a en 1067 estis prezidinta la duan koncilion de Melfi; post tiu tria koncilio estus sekvintaj aliaj du, la kvara iniciate de Paskalo la 2-a 1101, kaj la kvina iniciate de Inocento la 2-a 1137.
En 1820 li veturis al Javo, tiam parto de la kolonia Nederlanda Hindio, kun sia amiko Johan Coenraad van Hasselt por studi la animalojn de la insulo, sendante al la muzeo en Leiden 200 skeletojn, 200 haŭtaĵojn de 65 specioj de mamuloj, 2000 de birdoj, 1400 de fiŝoj, 300 de reptilioj kaj amfibioj, kaj multajn insektojn kaj krustulojn.
Nuntempe interalie la verkaĵoj de Gerhard Schröder, Siegfried Lenz, Angela Merkel, Ulrich Wickert, Loki Schmidt, la edzino de la germania ekskanceliero Helmut Schmidt, sed ankaŭ la germanlingvaj tradukaĵoj de anglalingvanoj kiel Doris Lessing, Bob Dylan, Arnold Schwarzenegger aŭ Stephen Hawking aperas en la eldoneja programo.
Julius Campe (1792–1867, kiu en 1823 transprenis la eldonejon, transformis ĝin al unu el la plej grandaj germanlingvaj priliteraturaj eldonejoj: Tiutempe aparte la verkaĵoj de Heinrich Heine, Friedrich Hebbel kaj aliaj junaj kaj ribelaj germanlingvaj verkistoj aperis en la eldonejo.
Li rapide konstatis ke li kaptis pli da konkoj ol da birdoj, la mituloj nature fiksiĝis sur liaj fostoj kaj donis al li la ideon multobligi ilin ligante ilin per hurdoj, kiuj ankaŭ kovriĝis per mituloj (Tiu strukturo kies nomo en irlanda lingvo estus estinta bout choat, kiu estus misformita al bouchot en la franca lingvo).
Temas ĝenerale pri fostoj el kverko aŭ el kaŝtanarbo longaj je 2 ĝis 6 metroj, ne senŝeligitaj, mezlonge plantitaj en sablo aŭ sedimentoj, metitaj laŭ vicoj 50 ĝis 100 m longajn sur areoj, kiuj tute aŭ ne tute malkovriĝas en malalta tajdo.
Sed aŭtoroj kaj kreintoj de natura teologio kiel Alexandre Ganoczy, Jean-Michel Maldamé, Karl Rahner, Jacques Arnould, Gianfranco Ravasi. rimarkigas kiel la disvolviĝo de la sciencoj ne enŝovis la malaperon antaŭviditan, kaj deziregitan ĉe tiuj kiuj vidis la venkon de la nova racio, de la esploro pri la natura teologio.
La biologiaj ritmoj ludas gravan rolon en la funkciado de vivestaĵoj (korbatado, spiraj aŭ okulaj movadoj, ciklo manĝo / digesto, alternaj statoj de maldormo kaj dormo, ovoladaj cikloj, florado kaj fruktado de plantoj, sezona fruktado de fungoj, migrado de bestoj, ktp) .
La komunumo konsistas el la du frakcioj Arbedo kun la kvartaloj Molinazzo d'Arbedo kaj Melinzzo d'Arbedo kaj Castione, kaj la alpopaŝteja setlejo Monti di Co sur alteco de 1050 m s.m. supre de la Lageto de Orbello en la supra parto de la Valo de Arbedo.
Guillaume-Henri DUFOUR, naskiĝis la 15-an de septembro 1787 en Konstanco kaj mortis la 14-an de julio 1875 en Les Eaux-Vives, civitano de Ĝenevo, estis la unua generalo de la Svisa Armeo kaj estis unu el la kvin fondintoj de la Internacia Komitato de la Ruĝa Kruco kaj de 1863 ĝis 1864 ties unua prezidanto.
La komunumo Cadenazzo limas en nordo al Gudo, en nordoriento al Sant'Antonino, en sudoriento al Isone, en sudo al Monteceneri, en okcidentsudodkcidento al Gambarogno, en okcidento al eksklavo kun la aerodromo de Locarno, kaj en nordokcidento al Cugnasco-Gerra.
Ek de 1536 Chavannes-sur-Moudon apartenis al la berna Voktejo Moudon, kiu post la Helveta Revolucio de 1798 fariĝis distrikto en la jaro 1803 estis integrita al Kantono Vaŭdo kaj fine en la jaro 2006 integrita al la nova vaŭda Distrikto Brojo-Vully.
Ĝi troviĝas en Antarkto, Argentino, Aŭstralio, Buvet-Insulo, Brazilo, Ĉilio, Falklandoj, Franca Polinezio, Francaj Sudaj kaj Antarktaj Teritorioj , Madagaskaro, Mozambiko, Novzelando , Omano, Peruo, Sankta Heleno, Sao-Tomeo kaj Principeo, Salomonoj, Sudafriko , Sud-Georgio kaj Sud-Sandviĉinsuloj, Urugvajo, kaj Vanuatuo.
Laŭ la helena mitologio, la spartoj estis mitaj nobeluloj kiuj devenis el homoj kiuj spruĉis el la dentoj de la Drako de Areso, kvankam alternativaj versioj konsideris ilin filoj de Areso rekte aŭ eĉ de Kadmo, kun diversaj lokaj virinoj (se tiel, la nomo spartoj aludus la multnombrajn vilaĝetojn dissemitajn en Beotio antaŭ la alveno de tiu heroo).
Kiam Tirezio proklamas la koleron de Areso dum la milito de la Sep kontraŭ Tebo, li reiris ĝis la spartoj, kaj asertas ke nur per ofero de descendanto de ili la dio paciĝos (li aludis la idaron de Meneceo, membro de la dinastio de la spartoj kaj patro de Jokasto kaj Kreono).
La nomo Juna Germanujo aperas la unuan fojon ĉe Heinrich Laube, populariĝis tamen per Ludolf Wienbarg, kiu enkondukis siajn Ästhetischen Feldzüge el 1834 per la programecaj vortoj: "Dir, junges Deutschland, widme ich diese Reden, nicht dem alten" (Al vi, juna Germanujo, mi omaĝas ĉi tiujn paroladojn, ne al la maljuna.).
En aŭtuno ekde 1163 li alvenis al Lodi kie renkontis la imperiestron Frederikon, la patriarkon de Aquileja Pelegrinon, la Abaton de Cluny kaj diversajn kardinalojn kaj episkopojn porimperiestrajn, por liturgie festi la translokigon de la restaĵoj de Sankta Basiano, protektanto de la urbo, el ”Lodi antikva” al "Lodi nova."
La ceremonio akiris grandan signifon politikan: nur unu jaron antaŭe la “Ruĝbarbulo” detruigis Milanon kaj nun Lodi, la granda malamiko kontraŭ la milananoj, siavice ne multe antaŭe detruita de tiuj lastaj, ekestis rekonstruita helpe de la Imperio kaj de la Eklezio!
Dum sia kardinalado li apogis la imperiestron de la Sankta Romia Imperio, nome Frederiko la 1-a, dirita en Italio “Barbarossa” , kiu en majo 1159 asignis al li kaj al liaj fratoj Oto, Gofredo kaj Solimano, la urbon kaj la ĉirkaŭurban kamparon de Terni kun la relativa jurisdikcio.
Dum mezepoko Chesalles apartenis al la episkopa Voktejo Lucens, sub la reĝimo de Berno de 1536 ĝis 1798 ĝi apartenis al la Voktejo Moudon, kiu post la Helveta Revolucio de 1798 fariĝis distrikto kaj en la jaro 2006 estis integrita al la Distrikto Brojo-Vully.
Gelasia dekreto aŭ, pli internacie, Decretum Gelasianum (latina titolo kompleta: Decretum Gelasianum de libris recipiendis et non recipiendis) estas dokemento entenanta, interalie, liston de religiaj verkoj konsiderendaj kanonaj, liston de koncilioj kaj ekleziaj verkistoj komune akceptataj, kaj alian liston indikantan la verkon reĵetendajn.
Post la konkero de Vaŭdo fare de Berno en la jaro 1536 Lovatens estis atribuita al la Voktejo Moudon, kiu post la Helveta Revolucio en la jaro 1798 fariĝis distrikto kaj en la jaro 2006 surbaze de la administracia reformo de Kantono Vaŭdo estis atribuita al la nove kreita Distrikto Brojo-Vully.
Reza Talebi, en artikolo nomita "Ni devas mortigi nian koleron kaj morti alimaniere"; responde al Parĉizade skribas, "ke la faŝisma fenomeno de pan-turkismo ne devas fariĝi ilo por subpremado de intelektaj aspiroj de la popolo; por ni sciu, ke ĉi tiu havas siajn radikojn en la strukturo de ajna socio kaj lando, kaj neniu povas aserti ke ili mem estas tute neŭtrala".
Ankaŭ, Jaŝar Golŝan, en la artikolo "Kiel senkapigi la reĝon el la Irana Menso", akuzis Parĉizade pri "histerie ataki la demokratajn aktivulojn de Azerbajĝano" nur pro tio, ke "li estas ofendita de la titolo de eseo 'Azerbajĝano: Kolonio de Irano' far de Sro. Vahid Karabakli".
Krome, Ĥaŝajar Roĥsani, de monarĥisma sinteno, diris, ke "Se oni klopodus instali absolutan monarĥion kiel estontan sistemon por Irano. via kritika komentario estus ĝusta. Tamen, tielnomitaj monarĥistoj jam forlasis tradician monarĥismon, kaj en kazo de popola voĉdonado, la monarĥo fariĝos nur simbola ento en la sistemo. do via maltrankviliĝo estas senlogika".
Aldone, Naser Karami, mem respublikano, atentigis, ke "Li devas scii tion, ke homaj rajtoj estas la frukto de liberalismo kiu vigliĝis sub monarĥioj en landoj kiel Granda Britio kaj Nederlando. kiu poste manifestis sin en la Usona kaj Francaj revolucioj kaj respublikoj."
Lastan junion, Parĉizade malkovris tion, ke vojaĝo de Reza Pahlavi al Nederlando estis nur politike reklamcela vizito, kaj ne, kiel liaj subtenantoj asertis, "vojaĝo por paroli antaŭ la Tribunalo de Hago, kondamni la malobservon de homaj rajtoj en Irano".
Laŭ informo de Klubo de Junaj ĵurnalistoj "Reza Parĉizade akuzis, ke Pahlavi mensogis pri sia kunsido kun la germana parlamento. Laŭ li, peranto kiu celis okazigi la kunsidon malsukcesis. Sekve, Pahlavi, fronte al la skandalo, forĝis indikaĵojn misinformi la publikon."
En la artikolo Monarĥio estas esence kontraŭ homaj rajtoj, li tiel argumentas, ke "monarĥio - ĉu absoluta aŭ konstitucia - kiu formiĝas ĉirkaŭ la koncepto de denaska rajto. en sia esenco emfazas apartigon inter homoj, kaj sekve laŭnature rompas la enhavon de la Universala Deklaracio de Homaj Rajtoj."
Esmail Nooriala, el sekularisma vidpunkto, deklaris: "Mi kredas, ke respublika kontraŭstaro al simbola monarĥismo . baziĝas sur konservativa, maltrankvila sinteno, kiu devenas de malĝustaj hipotezoj. tiom, ke mia amiko, Sro. Parĉizadeh, tiel aŭ aliel penas bagateligi monarĥion kiel sistemon kontraŭ homaj rajtoj."
Grangettes situa en la molasaj montetoj de la Friburga Mezlando sur la okcidenta deklivo de la Monto Gibloux, sude de la rivero Neirigue, alfluanto de Glano, proksimume 8 kilometrojn sudoriente de la distriktĉefurbo Romont kaj 8 kilometrojn nordokcidente de Bulle.
Laŭ la moderna sintezo (laŭ la versio de la tridekaj kaj kvardekaj jaroj de la 20-a jarcento, la genetika transformiĝo de la naturaj populacioj estas produktita hazardmaniere per mutacioj (kiuj ni hodiaŭ scias esti kaŭzitaj pro eraroj en la replikado de DNA kaj rekombinado - crossing over - de la homologaj kromosomoj dum la mejozo).
La novdarvinismo, plibone la novdavinismoj, kuntrenis en multaj epigonoj ke en naturo ne ekzistas celismo, aŭ ke ĝi estas pura iluzio, kaj ke la evoluo estas hazarda se ne senracia evento, kaj do ne necesas hipotezi (tio koncernas precipe la filozofion kaj filozofojn ĉar certe scienco ne povas tion konstati eksperimente) la neceso de origina kreinto.
Novdarvinismo tial larĝigis la kampon de la origina darvina ideo de la natura selektado, inkluzivante sinsekvajn malkovraĵojn kaj konceptojn tute nekonitajn al Darvino, kiel DNA kaj genetiko, kiuj permesis rigorajn analizojn helpe de matematiko kaj de ekkonsiderataj evoluigaj fenomenoj kiel parenca selektado, altruismo kaj speciigo.
Alia pensfluo kuntrenas en novdarvinismo la tieldiritan “novdarvinismo socia”, nome la ideo ke, ene de sistemo de ekonomio libera-kapitalista la subjekto forta devas venki sur la subjekto malforta, por garantii plibonigon de la kolektivaj vivkondiĉoj: Tio eble ankoraŭ influas sur internaciaj politikoj”.
La scienculoj kiuj kontribuis al la precipa kreskiĝo de novdarvinismo estas Thomas Hunt Morgan, R. A. Fisher, Theodosius Dobzhansky, J.B.S. Haldane, Sewall Wright, William D. Hamilton, Cyril Darlington, Julian Huxley, Ernst Mayr, George Gaylord Simpson, G. Ledyard Stebbins kaj Motoo Kimura.
Origine al la kuniĝo devintus partopreni ankaŭ la komunumoj Isone kaj Mezzovico-Vira, kiuj tamen dum la baloto de la 25-a de novembro 2007 voĉdonis nee al la aliĝo al la nova komunumo, kial la kantona parlamento decidis la 2-an de decembro 2008, ke la kuniĝo okazu sen la du neintaj komunumoj.
Ifremer evidentigis en golfeto de Douarnenez ke kvantoj da ulvoj povas ekzisti en pli profundaj areoj , same kiel sur iuj aliaj lokoj de la bretona marbordo, kio povus indiki - same kiel la kresko de la surfacoj kaj de la nombro da trafitaj lokoj - kreskon de la plantoziĝo de la bretonaj marbordoj, kaj klarigi la epizodojn de mara anoksio .
La mezaj kaj gobalaj proporcioj de nitratoj fine de printempo kaj komence de somero estis respektive de 2066 kg/tage en 1998 kontraŭ 608 kg/tage en 1997 , tio estas 3,4-oble pli en la pluva jaro, kio estas klare ĉar la nitratoj estas tre solveblaj en la akvo.
Saladkuvoj troviĝas laŭlonge de la golfeto de Douarnenez en Crozon, Le Caon en Telgruc-sur-Mer, Porz-ar-Vag en Plomodiern, Tréfeuntec en Plonévez-Porzay, Plomarc'h-Pella en Douarnenez, Kerandraon en Poullan-sur-Mer,.) same kiel la estuaroj de la proksimaj marbordaj riveretoj .
Kvankam vente batata kaj irata de marfluoj, kiuj ebligas akvorenovigon, tiu golfeto estas aparte fermita kaj do malimuna al la fenomenoj de plantoziĝo aŭ de superplantoziĝo, al la naftoverŝoj kaj al la akumuliĝo de poluantoj ne aŭ nur iomete putraj.
La floroj estas proksimume 3,8 ĝis 5,1 cm en grandeco, kun umbelaj lateralaj cimoj kaj estas koloraj blankaj ĝis rozkoloraj kaj estas bonodoraj en kazo de C. procera dum la floroj de C. gigantea estas sen iu odoro kaj estas blanke ĝis purpure koloraj, sed en pli maloftaj kazoj estas ankaŭ helverd-flavaj aŭ blankaj.
7 Å, serpenten-similaj mineraloj montras baston- kaj tub-formajn partikulojn, same kiel platecajn partikulojn kaj lanugajn partikulojn kiuj estas plej verŝajne agregaĵoj dum la 10 Å elmontras multe malpli da vario en partikuloj, montrante nur platecajn kaj lanugajn formojn kun tre malmultaj tubaj aŭ bastonformaj partikuloj.