polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Teletuzo estis despera, sed meznokte ŝin vizitis la egiptia diino Iziso, akompanata de pliaj dioj kiaj Anubo, Bubasto, Harpokrato, Oziriso kaj Apiso, kiuj konsilis ŝin malobei ŝian edzon kaj akcepti ion ajn kio okazos post la nasko, ĉar ili promesis tiaman helpon.
La komunumo Saint-Barthélemy situas en la centro de la regiono Centro de Vaŭdo en la Vaŭda Mezlando rekte okcidente de la distriktĉefurbo Echallens kaj 13 kilometrojn norde de la kantonĉefurbo Laŭzano ĉe la bordo de la rivero Talent, alfluanto de Thielle.
Ĝia teritorio grupigas kvin provincojn (en la apuda mapo apud la regiona nomo ĉiuj kolorigitaj en nuancoj de bruno): Okcidenta Mindoro kaj Orienta Mindoro , Marinduko , Romblono kaj Palavano - unuopaj literoj el ĉiuj provinconomoj en la hispana respektive filipina kune konsistigas la arkonimon.
La vilaĝo dum mezepoko apartenis al la Senjorujo Grandson, kiu post la Batalo de Grandson en la jaro 1476 estis konkerita de Berno kaj en la jaro 1484 fariĝis ĝis la Helveta Revolucio de 1798 havaĵo de la Svisa Ĵurkomunumo sub komuna administrado de Berno kaj Friburgo.
Ankaŭ ĉeestas la afrika elefanto , la ĝirafo , la nigra rinocero , la gazela retkornulo , la elando , la granda kuduo , la kaprikorna raficero , la Kirk-antilopo , la impalo , la leono , la leopardo , la gepardo , la makulita hieno , la bruna hieno , la nigradorsa ŝakalo kaj la kurtorela otociono .
Sed ankaŭ lia tre arbitra aranĝado de la pasionaj muzikoj de Heinrich Schütz, kiuj anticipis la Schütz-Renesancon, la eldonado de la kristnaskaj kantoj de Michael Praetorius , de la malnov-bohemaj husanaj kantoj same kiel de la Preußischen Festlieder de Johannes Eccard estis gravaj.
Li dediĉis sin ĉefe al la historia teatro: Jimena de Ordóñez, 1838; El gabán de don Enrique ; La vieja del candilejo , kunlabore kun Elipe kaj Manuel Juan Diana; Fernán González ; Juan Bravo el comunero , El héroe de Bailén , pri la generalo Castaños; El licenciado Vidriera, inspirita en la novelo samnoma de Miguel de Cervantes.
Konstruita en klostro de Baziliko de Sankta Laŭrenco de Florenco laŭ patronado de la papo de la familio de Mediĉoj nome Klemento la 7-a, la biblioteko estis planita por emfazi ke la familio de Mediĉoj jam ne estas plu komercistoj sed membroj de edukita kaj eklezia socio.
José Miguel García, teologo profesoro pri la Sankta Skribo ĉe la teologia fako de Sankta Damaso de Madrido, pri tiu temo pretigis libron ĉe itala eldonejo BUR, en kiu resumas laŭ terminoj kompreneblaj de ne specialistoj: La vita di Gesù nel testo aramaico dei Vangeli.
La ekzisto de originaj arameaj tekstoj, rekonstruitaj per profunda esploro pri la aramea, havas ankaŭ rektan influon sur la problemo de la datado de la redakto de la Evangelioj: tiuj tekstoj, fakte, devis estinti verkitaj en medio de la vere unua kristana komunumo de Jerusalemo, kiu disperdiĝis antaŭ la jaro 70, kiam la urbo estis okupita de la romianoj.
En la libro La vita di Gesù nel testo aramaico dei Vangeli oni profitas de du pasaĵoj de la 2-a epistolo al la korintanoj, redaktita aŭtune de 57, en kiu Paŭlo el Tarsio parolas pri Evangelio jam verkita kaj cirkulanta kaj malkaŝe estas aludata Luko kiel ĝia redaktinto.
La Ekzegeza skolo de Madrido estas hispana grupo de biblia kritiko kies studa esploro baziĝas sur la hipotezo laŭ kiu la origina redakto de la Evangelioj ne estus tiu en la greka lingvo konserviĝinta ĝis niaj tagoj, sed iu antaŭa kaj origina en aramea lingvo, kiu estis la lingvo parolata en la palestina areo epoke de Jesuo.
La komunumo Borex situas sur la tavolo ĉe la suda piedo de la Ĵurasa Montaro sudokcidente de la Lago Lemano, proksimume 5 kilometrojn okcidente de la distriktĉefurbo Nyon, 25 kilometrojn sudokcidente de la kantonĉefurbo Laŭzano kaj 25 kilometron nordoriente de Ĝenevo.
Kodo de sankteco estas termino uzata ĉe spertuloj pri Biblia kritiko por referenci al la biblia libro de Levidoj 17-26, kaj estas tiel difinita pro la ofteco de la ripetado de la vorto Sankta, kies signifo havas nenion specialan rilate kion judoj kaj kristanoj legas en aliaj eroj de la libro “Levidoj”.
La apero de la Ideoj por filozofio de la naturo de Schelling – tio okazas en 1797, post nur 14 jaroj el la Prolegomenoj al ĉiu estonta metafiziko de Kant – plue delokas la horizonton de la filozofio, kuntrenante en la scenaro la plej elstarajn figurojn de romantikisma germana kulturo, inter kiuj Schiller, Goethe, Hölderlin.
En tiu rezonada trairo, kiu reprezentas la unua fazon de la debato, la Absoluto, kiu aperis en Kant kiel netransigebla limo por la homa racio, nun estas koincidigita kun la memkonscio mem, kaj transformigita al la transcenda stato de la memformiĝo de la subjekto: tiu ĉi ne plu estas limigita de la ekstera noumeno, sed de interna limo kiun mem nekonscie alestigas.
La kvin vojoj de Sankta Tomaso de Akvino, ĉi tie cititaj nur pro ilia sintezo kaj ne pro ilia originaleco ĉar sennombraj tiutempe filozofoj strebis pruvi per racio la ekziston de la Absoluto kaj respondo al la postulo de la unueco de la tuta ekzistantaro, por pruvi ankaŭ perracie la ĉeeston de la Absoluto unueciganta la multoblon estas:
La Hegela solvo donos okazon por kritikoj al diversaj liaj samtempuloj: laŭ Schelling, ekzemple, la penso povas establi la nurajn negativajn aŭ necesajn kondiĉojn ĉar io ekzistas; la efektiva kaj absoluta realo, male, ne povas esti kreita, determinita de la logika penso, ĉar ĝi fontas el volo libera kaj nereduktebla al simpla racia neceso.
La pozitivaj kiuj igas eblan la ekzisto fontas, fakte, de senkondiĉa kaj ĝuste absoluta ago kiu ĝuste ĝia absoluteco staras supre de ĉiu dialektika ekspliko, dum Hegelo celis igi la Absoluton ĝuste la rezulto de iu logika perado, kiu alvenus al konscio pri si nur ĉe la fino de la dialektika procezo.
Tiu lasta, celante rekunigi la kartezian dualismon de la res cogitans kaj res extensa , subtenas ke la tuta naturo estas kaŭzata de unika kaj absoluta principo, nome Dio, kiun oni ne devas koncepti kiel la unuan ringon de la ĉeno de kaŭzoj en ĝi ĉeesta, sed kiel la unuigantan substancon de tiu sama ĉeno.
Malsamanature la kritikoj de Karl Marx, kiu kvankam kontestinte la abstraktecon de la Absoluto de Hegelo, ŝatis tamen la ideon de lukto kiel repacigo de la sociaj kontrastoj, ĝin preferante al tiu de akordo de la opozitoj senkritike postulita, laŭ sia diro, de la teologiaj-filozofiaj doktrinoj postvenintaj laŭlonge de la jarcentoj.
En 1789 Karl Leonhard Reinhold verkis eseon pri la Nova teorio pri la homa kapablo de reprezentado]]; per tiu verko la aŭtoro, kiu sin konsideras fidela sekvulo de Kantio, strebas unuigo ((fenomenon kaj noumenon, ilin vidigante ne pli kiel opozitajn terminojn de kontraŭdiro, sed originitajn de la sama unuiganta aktiveco de la objekto.
Fine de la konferenco, kiu daŭris ĝis Februaro 1885, oni estis stariginta 50 dependajn landojn, kies landlimoj estis arbitraj, do kelkaj kulture parencaj popolo estis dividitaj en du diversaj ŝtatoj aŭ unu ŝtato estis hejmo por neparencaj kaj inter si nekonataj popoloj.
Kelkaj fontoj asertas ke li estis ankaŭ la patro de Kireno, kvankam la plimulto de la rakontoj konsideras ŝin nepino lia, pere de Hipseo, kaj eĉ troviĝas fontoj laŭ kiuj ŝi estis la partnerino de Peneo, anstataŭ Kreŭso, kaj pro tio oni konsideras Peneon patro de Aristeo.
Lia plej grava kaj ĉefa verko Aksion esti - al kio Mikis Theodorakis komponis muzikon - estas verko kiel oratorio kiu prezentas la personan historion kaj mondkoncepton de la poeto unue dum la milito kontraŭ la italoj en Albanio, poste la dua mondmilito kaj la okupacio de grekio kaj poste la greka enlanda milito.
Kavito, Kabito aŭ Cavite, oficiale Province of Cavite (en tagaloga: Lalawigan ng Kabite; tagaloga prononco: , aŭ ; en ĉabakana kaj hispana: Provincia de Cavite), estas provinco en Filipinoj en la sudaj bordoj de la Manila Golfo en la regiono CALABARZON en la norda insulo Luzono.
Ĝia teritorio grupigas kvin provincojn (en la apuda mapo apud la regiona nomo ĉiuj kolorigitaj en nuancoj flavaj aŭ olivkoloraj): Kavito , Laguno , Batangoj , Rizalo kaj Kezono - unuopaj literoj el ĉiuj provinconomoj en la hispana respektive filipina kune konsistigas la akronimon.
Kiam la areo estis esplorataj fare de la Faŭno-konservada Socio en la 1950-aj jaroj, la mamuloj de la pinaro inkludis la sumatran serovon , la akvocervon , la ruĝan munĝakon , la apron , kaj la azian nigran urson , dum pli malgrandaj mamuloj ampleksas ratufojn, hindan gigantan flugantan sciuron kaj viveredojn.
La ekoregiono kovras areon de 9 700 kvadrataj kilometroj en Naga-Montaro kiu kune kun Patkaj-Montaro kaj la manipuraj montaroj estas parto de la Birmo-Javo-Arko de falditaj montaroj kiuj iras suden-orienten ekde Himalajo kaj konstituas la landolimon Barato-Birmo.
Ĉe pli altaj altitudoj, la ĥasi-pino kaj valiĥ-pino estas la superregantaj specioj, asociataj kun aliaj ĉiamverdaĵoj inkluzive de cugoj, abioj kaj foliarboj inkluzive de kverkoj kaj aceroj dum rododendroj, ileksoj, prunusoj kaj bambuoj estas oftaj subarbaraĵaj arbedoj.
Birdoj raportitaj en la enketo inkludas la okulvitran serilofon , Yuhina bakeri, la ruĝecventran paruon , Yuhina gularis, Garrulax caerulatus, Garrulax rufogularis, Garrulax striatus , la belegan siton , la sultanan paruon , iujn kloropseedojn kaj la blankabrovan paruon dum nombregoj da tadornoj kaj hindaj anseroj estis vidataj ĉe Ĉindvin-Rivero.
Por tiu koncilio en la katolika eklezio estis aboliciitaj la minoraj ordinoj de la “pordisto” kaj "ekzorcisto" (tiu lasta, tamen, estas praktikita en aliaj formoj de aliaj personoj, nome de la sacerdoto ŝarĝita de la dioceza episkopo): estis aboliciita ankaŭ la subdiakona figuro.
Minoraj ordinoj estis dirataj, en la Katolika Eklezio ĝis la Dua Vatikana Koncilio, en la Ortodoksaj Eklezioj kaj en aliaj eklezioj, pri diversaj ekleziaj oficoj kiuj ne kuntrenas veran kaj propran sakramentan ordinigon, sed atribuis ĉiukaze la juran status de kleriko al la ricevanto.
Stanislaus von Prowazek, ĉeĥe Stanislav Provázek (naskiĝis la 12-an de novembro 1875 en Jindřichův Hradec – mortis la 17-an de februaro 1915 en Chotěboř) estis aŭstra ĉeĥa biologo kaj parazitologo, laŭ kiu estis nomita parazito kaŭzanta tifon Rickettsia prowazeki.
La "junulara komisiono" ene de TEJO havis fortan subtenon de la aktivuloj de Germana Esperanto-Junularo el okcidenta Germanio, sed oficiale kaj en la germanlingva informado substrekiĝis la kunlaborado de la TEJO-sekcioj de GDR kun la sekcioj de Pollando, Ĉeĥoslovakio, Hungario, Bulgario kaj la aliaj orienteŭropaj, sovetunie dominitaj ŝtatoj.
Ekde 1977 la kunlaborado de la "junulara komisiono" en GDR kun la asocioj Pola Esperanto-Junularo, Pola Studenta Esperanto-Komitato, Ĉeĥa Esperanto-Junularo, Junaj Esperantistoj en Slovakio, Hungara Esperanto-Junularo kaj Bulgara Esperanto-Junularo plifirmiĝis sub titolo "E-7".
En la nordo de GDR aparte aktiviĝis junularaj grupoj en Neubrandenburg kaj Prenzlau, kaj ekestis ĉiujara somera tendaro, SEFT, al kiu invitiĝis ankaŭ junaj esperantistoj el Ĉeĥoslovakio kaj Hungario, kaj pri kiu pozitive raportis oficialaj gazetoj de GDR.
La tri sekcioj de la libro Evangelio laŭ Nikodemo, nome la “Evangelio laŭ Nikodemo” vera kaj propra, Agoj de Pilato kaj la “Descendo al la infero” kune kun la Paradosis de Pilato , referencas al diversaj fizikaj fenomenoj akompanantaj la krucumo kaj al la sinsekvaj agoj de la politikaj aŭtoritatoj.
51 Kaj jen la kurteno de la sanktejo disŝiriĝis en du pecojn de supre ĝis malsupre; kaj la tero tremis; kaj la rokoj diskrevis; 52 kaj la tomboj malfermiĝis, kaj multaj korpoj de dormantaj sanktuloj leviĝis, 53 kaj elirinte el la tomboj post lia releviĝo, ili eniris en la sanktan urbon kaj aperis al multaj.
Obskuriĝo dum la krucumo de Jesuo, laŭ la sinoptikaj evangelioj, okazis en la tago en kiu Jesuo estis krucumita: tiam obskuriĝo englutus la tutan teron laŭlonge de iuj horoj, fenomeno kiu pli malfrue estis nomata eklipso de la krucumo.
Post sia fina reveno al RFI en 1990, Ghislaine Dupont laboris nur pri afrikaj aferoj: ĉe UNITA en Angolo, en Sieraleono en la teritorioj tenataj de "Revolutionary United Front" , Ĝibutio, Etiopia-Eritrea konflikto, Ruando, Sudano, Alĝerio kaj Ebur-Bordo, kie ŝi rivelis la ekziston de amastomboj en Abiĝano.
La Venostaj Alpoj estas la plej granda "masa altaĵo" de la Centraj Orientaj Alpoj: kvankam en la montogrupo Bernina, Ortler kaj Glockner - ĉirkaŭ la monto Großglockner - estas iom pli altaj montoj, sed neniu el tiuj grupoj havas kompareble grandan areon super la nivelo de 3000 metroj.
Estas iuj subregionoj plene adaptitaj al turismo, ekzemple la ĉirkaŭaĵoj de la loĝlokoj Sölden aŭ Meran en la regiono Burgraviato, sed ankaŭ aliaj teritorioj apenaŭ trafike ligitaj kaj malfacile atingeblaj por turistoj, ekzemple ĉe iuj nordaj kaj sudokcdientaj deklivoj.
Eugène Hamon, naskiĝinta en Tramain 1921, mortinta en Dinan 2008, ĉefadjudanto de ĝendarmaro, ordenita per la médaille militaire , kavaliro de ordre national du Mérite , croix du combattant volontaire 1939/1945, croix du combattant volontaire de la Résistance , croix du combattant , ordenita per la medalo de volonta engaĝinto.
Jen kion precizigas la fenomenologia teologo: “mi ne min rekonas en la koncepto pri vero racia-dogma. Mi min rekonas en mensa medio filozofia kaj ekzegeza-teologia-spirita kie la vero estas fenomenologia , tiu kiu sin rivelas dum mem prezentiĝas . Oni ne devas sin alkroĉi al la dogma teologio kiu envojigas al la “unuformigo”.
Krom liaj eseoj (kiuj naskis kiel pripensado de la darvinismo: ekz. Evolution og moral de 1925) kaj la lertege faritaj rakontoj, skizoj kaj noveloj (ekz. 3 volumoj de Himmerlandshistorier de 1898-1910 aŭ Myter en 9 volumoj de 1907-44) lia romanaro en ses partoj Den lange rejset estis taksita kiel lia majstroverko.
Li studis la francan kaj italan kaj literaturon en le Ateneo madrida el José Madrazo kaj Alberto Lista, en kies klaso pri teatro de la kurso de 1836-37 ekhavis ideon prilabori Historia de la Literatura Española kiun li publikigis en 1841-42 tradukinte kaj ampleksigante la hispanan parton de la Histoire de la Littérature du Midi de la svisa Simonde de Sismondi.
José Amador ekprofesoris en 1848, kiam ekinstruis Literaturon en la Centra Universitato de Madrido, kie li havis disĉiplojn kiaj Antonio Cánovas del Castillo, Emilio Castelar, José Canalejas, Leopoldo Alas "Clarín" aŭ Marcelino Menéndez Pelayo.
landvino je 20 landvinregionoj laŭ § 2 de la vindekreto: Ahrtal, Baden, Bavario aŭ Bayern-Bodensee, Main , Moseltal, Nordfriesland-Holstein, Saar, Ruwer, Mitteldeutschland, Nahegau, Pfalz, Regensburg, Rheingau, Rhein, Saarland-Mosel, Sachsen, Schwaben, Starkenburg, Taubertal
Tavora-Varosa, Barraida, Dão, Alto Douro, Beira Interior, Ribatejo, Lourinha, Obidos, Alenquer, Torres Vedras, Arruda, Bucelas, Palmela, Sétubal, Alentejo, Lagos, Portimão, Lagoa, Tavira, Madeira, Pico, Azoroj, Collares
Armagnac, Béarn, Bergerac, Buzet, Brulhois, Cahors, Côtes-de-Duras, Côtes de Gascogne, Côtes de Saint-Mont, Côtes-du-Frontonnais, Côtes du Marmandais, Floc de Gascogne, Gaillac, Irouléguy, Jurançon, Lavilledieu, Madiran, Marcillac, Tursan, Entraygues et Fel, Estaing
Aosta valo, Piemonto, Ligurio, Lombardio, Trentino, Sudtirolo, Friulo-Venecio Julia, Venecio, Emilia-Romagna, Markio, Toskano , Umbrio, Latio, Abruco, Molise, Apulio, Kampanio, Kalabrio, Basilikato, Sicilio, Sardio
Aminteon, Goumenissa, Naoussa, Cotes de Meliton, Anchialos, Rapsani, Zitsa, Mantinia, Nemea, Patras, Robola von Kefallonia, Archánes, Daphnes, Peza, Sitia, Paros, Rhodos, Santorini, Kantza, Samos, Limnos
La celo de la kosmosondiloj estis esplori la gigantajn planedojn, Jupitero kaj Saturno, el nia sunsistemo kaj ankaŭ estis fiksita al ili tabuloj kun simbola mesaĝo, kies celo estas informi pri la homaj viv-estaĵoj kaj kie ili troviĝas al ebla ekster-tera civilizacio kiu povus kapti la sondilojn
Tiu vilaĝo estis en la 12-a jarcento forlasita, la iamaj loĝantoj laŭdire translokiĝis al bienoj de la Abatejo Saint-Claude, kiuj en la jaro 1309 estis konceditaj al Bonmont kaj en la jaro 1319 submetitaj al la protekto de la Grafolando Savojo.
Tiel Strauss komponis jaron pli malfrue la simfonian poemon Till Eulenspiegels lustige Streiche; nach alter Schelmenweise in Rondeauform; für großes Orchester gesetzt [La gajaj petolaĵoj de Til' Strigospegulo; laŭ antikva friponmaniero en rondeloformo; metita por granda orkestro].
Eble kontribuis ankaŭ ŝia romantisma karaktero markita de katalepsio, pro kio ŝi eĉ "mortiĝis" fojojn, kaj obsediĝis per la ideo povi esti entombigita viva, ĝis la fakto ke enbalzamigi la kadavron de sia edzo, kaj ne enterigis lin eĉ parolis al li kaj nomis lin per kromnomo "el silencioso" kaj "el hombre de arriba" .
La bierfaristoj ofte kuŝigis herbojn ĉirkaŭ la dekoktujo, por forteni malbonajn fantomojn, ĉar je manka sperto kaj malbona produktoteĥnikoj la rezulto ofte estis nekonsumebla trinkaĵo, la disvastiĝinta superstiĉo kulpigis la „biersorĉistinojn“.
Li tradukis diversajn verkojn el la franca kaj angla kaj estis ĵurnalisto en la Crónica Literaria y Científica, kiun li fondis en 1817 kaj kiu daŭris ĝis 1820, en ties sekvo El Constitucional, en La Minerva Nacional kaj en aliaj publikaĵoj, kaj en prozo kaj en verso, pri literaturo kaj pri politiko.
Produkte de kritikaj versoj nome El Uno y el Otro kiuj laŭ popularaj onidiroj okazigis la murdon de la Prezidante, en februaro la konservativa registaro de José Tomás Ovalle sendis lin ezile al Peruo , kie li kreis Ateneon, amikiĝis kun la satiristo Felipe Pardo y Aliaga kaj dediĉis sin al privata instruado.
Submetaj memmontradoj estas ekzemple maldika piedirado, per kiuj birdoj moviĝas tra la kolonio havante plumojn ebene kaj naĝilojn antaŭ la korpo kaj kapon kaj kolon ĝibe, kaj ĝeneralan ĝibigon de kapo kaj kolo dum kovado aŭ starado ĉe nesto.
Dumnoktaj manĝoveturoj okazas foje, ĉefe kiam la idoj kreskiĝis; studo de 2008 kiu uzis kirurge enmetitajn informilojn por kontroli la movojn de la birdoj montris, ke la manĝoveturoj iĝas pli kaj pli longaj post fino de la la idozorgada periodo.
Cefalopodoj kaj malgrandaj fiŝoj kiaj la Marmora nototenio , Pentronototeno , Champsocephalus gunneri, la torĉofiŝoj Krefftichthys anderssoni, Protomyctophum tenisoni kaj Protomyctophum normai iĝas pli gravaj dum la epoko de idozorgado.
Kiel kelkaj aliaj pingvenaj specioj, la Ortufa pingveno foje englutas laŭ vole malgrandajn ŝtonetojn; tiu kutimo supozeble helpas por havigo de balasto por profundmara plonĝado, aŭ por remaĉado de manĝo, ĉefe de ekzoskeletoj de krustuloj kiuj estas grava parto de ties dieto.
Laŭ Dilthey, ekspliki kaj kompreni ne diferenciĝas kiel du malsamaj metodoj por klarigi homogenan objekton, sed ili estas malsamaj direktoj de la konscienco kiuj sukcesas konstitui du malsamajn objektojn (al la objektoj de la ekspliko korespondas la empiriaj sciencoj; al la objektoj de la kompreno korespondas la historiaj-sociaj sciencoj).
En la 20-a jarcento Martin Heidegger delokis la centran problemon en sia filozofia hermeneŭtiko el la interpreto de tekstoj al la ontologia kompreno, kiun li konsideras kiel rektan “esti-en la-mondo”, neapogitan sur tekstoj aŭ simboloj, kaj do eston pli aŭtentan kaj ne kiel simplan empirian antaŭsupozon por la scio.
Kvankam Heidegger estas konsiderata inter la plejelstaraj filozofoj de la 20-a jarcento, akraj kritikoj estis adresitaj kontraŭ li de la Skolo de Frankfurto, aparte de Theodor Adorno, kiu taksas "slanga" la lingvaĵon de la heideggera filozofio kaj tial komprenebla nur por tiu, kiu havus familiarecon kun ties "filozofia dialekto".
Dum tiuj jaroj multaj konataj forĝartistoj kaj metalskulptistoj kreis belegajn artaĵojn, el kiuj ankoraŭ nun ne malmultaj estas plibeligantaj la ĉirkaŭaĵojn (ekz. la granda Nimfeo de Alfred Habermann aŭ La vizaĝo de Rüdiger Roehl).
En la 19a jarcento, koincide kun la perdo de la imperio kolonia hispana kaj komence kaj fine de tiu jarcento kaj kun la apero de la novaj respublikoj hispanamerikaj, aperis kaj en Eŭropo kaj en Usono nova intereso por la historio, la literaturo kaj la kulturo hispana de la iama granda potenco, nun dekadenca, kaj hispanamerika de ties kolonioj nun sendependaj.
En ĉi tiu ampleksa malvolviĝo de la verko la frapinstrumentoj simbolas la antaŭenmarŝon de la armeoj, dum kiam trumpetosignaloj en la unua pasaĵo notita en 3/4-takto vokas al batalo, stranga variaĵo de la unua „kontraŭulo“-temo.
La temo de la heroo, kiun unuafoj ludas unusone la kornoj kaj la violonĉelo, memorigas per sia rapide supriĝa melodilinio al la enirtemo de la tria simfonio de Ludwig van Beethoven : La E:-maĵora trisono trapasas preskaŭ kvar oktojn kaj estas paralele ekprenata de la kornoj dum la tuta temo.
Onidire temas je la tiel moke prezentitaj kontraŭuloj pri la kritikistoj de Strauss el la 19-a jarcento kiel ekzemple la viena muziksciencisto Eduard Hanslick, kiu neimiteble aperas en la partituro kiel malbonaŭgura kvartona gvidmotivo de tenora kaj basa tujoj en kvintparaleloj.
3 flutoj, 1 fluteto, 3 hobojoj , 2 klarnetoj en B:, 1 klarneto en E:, 1 basklarneto, 3 fagotoj, 1 kontrafagoto, 8 kornoj, 5 trumpetoj, 3 trombonoj, 2 tubjoj, timpanoj, frapinstrumentoj, 2 harpoj, arĉinstrumentoj
Tial oni normale donas la Eŭkaristion kaj la Konfirmacion nur a baptitaj personoj, kiuj jam atingis la raciaĝon, konsekri la sanktajn oleojn rajtas fari ĉiu episkopo reganta diocezon kaj ne estas privilegio de pli alta aŭtoritato , oni ordinas sacerdotoj nur fraŭlojn, ktp.
Anstataŭe la 16-an de aŭgusto 1944 okazis nur unua kaj ununura prezentado laŭ formo de publika ĉefa provludo, je kiu sub direktado de Clemens Krauss kantis Viorica Ursuleac la titolrolon, Hans Hotter Jupiteron kaj Horst Taubmann Midason.
Fluteto, 3 flutoj , 2 hobojoj, angla korno, klarneto en E: , 2 klarnetoj en B:, tenorklarneto, basklarineto en B:, 3 fagotoj, kontrafagoto, 6 konoj, 4 trumpetoj, 4 trombonoj, tubjo, timbaloj, frapinstrumentoj (2 ludisto: kampaneto, tamburino, triangulo, cimbalo, tamburego, tambureto, tamo), 2 harpoj, celesto, piano
3 flutoj , 2 hobojoj, angla korno, D-klarneto, 2 klarnetoj, basklarneto, 3 fagotoj , 4 kornoj, trumpetoj, 3 trombonoj, bastubjo, timbaloj, frapinstrumentoj, 4 sonoriloj, harpo, celesto, klaviceno, orgeno, arĉinstrumentoj
La filmo, en 2003, ricevis la premion Goja el la Akademio de Artoj kaj Sciencoj Kinaj de Hispanio (Academia de las Artes y las Ciencias Cinematográficas de España) kiel la Plejbona animacia filmo kaj ankaŭ ĝi kandidatiĝis por la kategorio Plejbona originala kanto por Un lugar más allá de Emilio Alquézar kaj Manuel Cubedo ).
Tiu sento miksiĝis kun la “mito” de “popolo mortiganto de Kristo”, restis viva ĝis epoko de klerismo, dum kiu diverskulturaj intelektuloj komencis konsciiĝi kaj rezonadi pri kian makroskopan maljustaĵon Eŭropo kapablis kuntreni kaj plasmi laŭlonge de jarcentoj.
Ekzemploj tipaj de tiu sinteno de ŝtataj aŭtoritatoj, jam dependigitaj ankaŭ en politikaj aferoj, laŭ iuj historiistoj, de la juda mono, estis: la forigo de judoj el Anglio iniciate de Henriko la 2-a, kaj el Francio kaj el Hispanio kaj el multaj eŭropaj landoj.
Kun la divastiĝo de kristanismo en la Romia imperio ekde la 4-a jarcento, kaj ĝia proklamo al ŝtata religio (per la edikto de Tesaloniko, la sinteno kiun ĝis tiam tenis la romianoj kun la judoj radike ŝanĝiĝis kaj iom post iom falis la favoraj leĝoj.
Plenkreskite, la ĝemelaj filoj de Tiro kaj Pozidono serĉadis sian patrinon, kaj malkovris ke ŝi suferadas mistraktadon en Jolko fare de la dua edzino de Salmoneo, Sidero, al kiu li edziĝis post la morto de Alkidiko dum la naskiĝo de Tiro.
Analizo de mitokondria DNA en 2002 montris la ekziston de du kladoj en Eudyptula: unu enhavanta la Bluajn pingvenetojn de la Norda Insulo, Kuka Markolo kaj Ĉathamoj de Novzelando, same kiel la Blankanaĝilan pingveneton, kaj duan enhavanta la Bluajn pingvenetojn de Aŭstralio kaj la sudorienta marbordo de la Suda Insulo de Novzelando.
La malnova lumturo , el granito, estis konstruita sub Ludoviko la Dekkvara en 1701 fare de disĉiplo de Vauban, Jean-Siméon Garangeau , kiu estis nomumita "ĉefinĝeniero kaj estro de la fortikaĵoj de Saint-Malo" en 1691 kaj restis tia ĝis sia morto.
Hofmannsthal priskribas pli malfrue en sia retrorigardo la komencojn de la verkado de "Rosenkavalier" jene: „La figuroj ekzistis kaj agis antaŭ ni, antaŭ ol ni havis nomojn por ili: la komikulo, la maljunulo, la junulino, la sinjorino, la ‚kerubo‘.