polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
La Sudafrika pingveno estis unu el multaj birdospecioj origine priskribitaj de Linnaeus en sia mejloŝtona verko de 1758 nome 10a eldono de sia Systema Naturae, kie li grupigis ĝin kun la Vagalbatroso sur bazo de la morfologio de ties beko kaj naztruoj kaj donis ĝin la nomon Diomedea demersa.
En Ĉinujo ĝi ĉefe vegetas en riverbasenoj, sur sekaj kaj sunecaj deklivoj je altitudoj de 600-3 000 m, en la altebenaĵoj de Junano, sed etendiĝante norden en Siĉuano, kie ĝi intergradas kun P. tabuliformis, kaj suden en norda Birmo, kie ĝi intergradas kun P. kesiya.
Ekde 1985 ĝis 2006 li estis ankaŭ docento pri Paleoantropologio ĉe la Skolo Porspecialiga pri Arkeologio ĉe la ssma universitato; kaj ekde 2003 ĝis 2006 li lekciis pri Sociantropologio en la Fakultato de “Porformigaj Sciencoj]] ĉe la [[Libera Universitato de Bolzano-Brixen.
Li estis sendita al Italio kun Ursicino, kiam tiu ĉi estis ordonita far Konstancio kaj lin akompanis en la ekspedicio kontraŭ Klaŭdio Silvano, kiu estis puŝita, pro maljusta akuzo aranĝita de siaj malamikoj, sin proklami imperiestro en Gaŭloj.
Li akompanis la imperiestron en la kampanjoj kontraŭ la Alemanoj kaj Persoj de la dinastio sasanida; post la mortigo de Juliano, li kunlaboris en la retreto de la proklamita imperiestro Joviano ĝis Antioĥio, kie li rezidis kiam la konspiro, , de Teodoro estis malkovrita kaj severe subpremita.
Aparte gravas lia atesto pri la persekuto kontraŭ katolikoj flanke de la imperiestro Konstancio, kristana ja jes sed konfesie ariana ĉar li objektive komfirmas ke tiuepoke la papo Libero, la supera katolika aŭtoritatulo, suferis persekutojn ĉiuspecajn lin puŝantajn al la neklaraj religiaj kaj politikaj kompromisoj.
Lia verko Rerum gestarum libri XXXI, skribita finintan la 4-an jarcenton, informas ke la Piktoj sukcesis 367 neniigi la landliman linion de la Romia Imperio en Britio per subaĉeto de la “Arkanoj”, kies laŭ nomo kaj informoj liveritaj de Amiano Marĉelino eble formis armeostilan organizaĵon kun funkcio de kontraŭspionado.
11 Sed Maria staris ekstere apud la tombo, plorante; kaj dum ŝi ploris, ŝi kliniĝis, kaj enrigardis en la tombon; 12 kaj ŝi vidis du anĝelojn en blankaj vestoj, sidantajn, unu ĉe la kaploko kaj unu ĉe la piedloko, kie la korpo de Jesuo antaŭe kuŝis.
La evangeliaj rakontoj, fakte, kvankam la morta korpo de Jesuo estis sepultita en tombo post lia Krucumo, post tri tagoj la tombo estas malplena, kaj junulo, anĝelo aŭ du anĝeloj-homoj, laŭ la diversaj rakontoj, anoncas al la virinoj ke Kristo estas resurektinta.
Armenio revenis post unujara foresto, sed kvar landoj retiriĝis: nome Bosnio kaj Hercegovino, Portugalio kaj Slovakio pro financaj kialoj, kaj Turkio en protesto kontraŭ la reguloj koncerne naciaj ĵurioj, kaj ankaŭ la regulo pri "kvin grandaj", kiuj donas aŭtomatajn lokojn en la ĉiujara finalo al Francio, Germanio, Hispanio, Italio kaj Unuiĝinta Reĝlando.
Ĝi ne estas tutsence refilmado de la filmo "Hunde, wollt ihr ewig leben?", ĉar en ĝi ĉefaj herooj estas aliaj, sed la ĉefaj gravaj okazoj de la batalo kaj problemoj de germanaj militservantoj (ekzemple, sensencaj komandoj de estroj, al kiuj oni divis obei) estas montritaj samaj.
Johano Taŭlero, sacerdoto de la ordeno Fratuloj Predikantoj kiel Majstro Eckhart, kies li esti disĉiplo, naskiĝis ĉirkaŭ 1300 en Strasburgo kaj forpasis la 6-an de junio de 1361 en la sama urbo; kaj estas konsiderata teologo, mistikulo kaj influa predikanto, kromnomita “doktoro iluminita”
Aparte la « Institucioj fariĝis praktike vera klasikaĵo, krom por la germana lingvo, de la kristana spiriteco komparebla al la influo en la kultura kaj asketa-rekigia vivo dissemita de la Imitado de Kristo de Tomaso el Kempis kaj ege kontribuis konigi la mistikismon de Majstro Rckhart.
Per perado de sia kolego Johann Michael Vogl la viena sopranistino Anna Pauline Milder-Hauptmann intertempe laboranta en Berlino estis kontaktinta en 1824 kun Schubert, tiam en 1825 unuafoje prezentinta je Berlino plurajn el liaj lidoj – Die Forelle, Suleika II kaj Erlkönig – kaj petinta lin komponi por ŝi kaj operon taŭgan por ŝi kaj ankaŭ lidojn.
Per perantoj ŝi sciigis lin, ke ŝi interesiĝas aparte pri granda plurparta kantosceno, je kio ŝia modelo estis Gruß an die Schweiz de Carl Blum, kiu siaflanke tuj aludis al unu el ŝia plej popularaj roloj, Emmeline en Die Schweizer Familie de Joseph Weigl, kantteatraĵo, kiun Schubert jam infanaĝe estis ekkoninta dum unu el siaj unuaj opervizitoj entute.
La titolon Schubert verŝajne mem elektis, kaj li elprenis la tekston el tiuj poemeldonoj de Wilhelm Müller (Gedichte aus den hinterlassenen Papieren eines reisenden Waldhornisten, Bde. 1&2, Dessau 1826), al kiuj li ankaŭ dankis la tekstojn por Schönen Müllerin kaj Winterreise, samkiel el Vermischten Gedichten de Varnhagen .
La flaŭro de la marborda strio konsistas el herboj kaj poacoj kiuj estas adaptitaj al la seka klimato kiel ekzemple Aerva javanica , Cymbopogon schoenanthus , Panicum turgidum , kaj Lasiurus scindicus, kune kun arboj de Acacia tortilis kaj Acacia asak kaj arbedoj de Rhigozum somalense kaj Caesalpinia erianthera .
"Persone servaj fantomoj" helpas al konkretaj domanoj kaj subtenas ilin pliigi kaj sekurigi materian bonstaton - ekzemploj estas botelaj fantomoj el la araba mitologio nomataj ĝinoj aŭ estaĵoj el la ĝermana mitologio nomataj Drak (sen etimologia rilato al la vorto drako, sed mallongigo de la laŭdire magia planto mandragoro.
"Domaj nanoj" kiel la germanlingvaj estaĵoj Heinzelmännchen aŭ koboldoj kaj havas la renomon esti nevideblaj noktaj helpantoj en la domo, kaj laŭdire povas fari petolaĵojn, damaĝajn ŝercojn aŭ povas puŝi nelaboremajn domanojn al pli da diligento.
En 1976, tamen, Guy G. Stroumsa kaj aliaj tri esploristoj retrovis la dokumenton La tuta dokumentaro, fine, estis lokigita, el Mar Saba, en la biblioteko de la greka-ortodoksa Patriarka sidejo de Jerusalemo en 1977, kie la letero estis disigita el la libro, por esti arĥivigita tutaparte.
La komunumo Isone limas en nordo al Camorino, en nordoriento al interkomuna teritorio de Camorino kaj Monteceneri, en sudokcidento al Ponte Capriasca, en sudo al Capriasca, en sudokcidento al Monteceneri, en okcidento al Cadenazzo, kaj en nordokcidento al Sant'Antonino TI.
Samtempe ankaŭ miskomprenoj baras la elfloriĝon de ilian amon: unuflanke por Csaba estas suspekta sia edzino pro la forpelo el la monaĥinejo, ĉar li ne konas la kialon, aliflanke Ida estas ĵaluza pri la fratino de la edzo, Jolán, ĉar ŝin ŝi kredas amatino de Csaba.
Kiel alia literaturo aŭ filmo, mangaoj kaj animeoj povas esti atribuataj al unu aŭ alia ĝenro laŭ stilo, formo, enhavo ktp — aparte laŭ mondo aŭ tempo de agado, laŭ specialaj teknologioj aŭ kapabloj de roluloj, laŭ interrilatoj de roluloj aŭ malkaŝeco de amaj scenoj.
Peter Suhrmann post 1945 kunlaboris kun Gottfried Bermann Fischer, sed en 1950 ambaŭ malkonsentiĝis kaj dividis la eldonejon - la unuopaj verkistoj do devis decidiĝi ĉu plupublikigi siajn verkojn en la eldonejoj Suhrkamp aŭ Fischer, ambaŭ tiujare formale novfonditaj.
En la jaro 1564 estis akirita de la urba ŝtato Friburgo kaj atribuita al ties Voktejo Romont, kiu en la jaro 1798 post la Helveta Revolucio fariĝis distrikto kaj en la jaro 1848 surbaze de la nova friburga konstitucio estis atribuita al la Distrikto Glano.
Ekde 1991 laboris en gazeto "" . En 1992 trovis laboron en Telewizja Polska, kie estis ĉefo de raportistoj kaj anstataŭantino de ĉefo de Wiadomości TVP . Poste ŝi enposteniĝis kiel landa raportisto, eldonanto de Wiadomości, kaj ankaŭ ŝi eldonis i.a. katolikan informan revuon "Czasy" .
La Mason-pino estas specio de pino, hejme en larĝa areo de centra kaj suda Ĉinujo, inkluzive de Honkongo kaj Tajvano, kaj norda Vjetnamujo, vegetante je malaltaj al mezaltaj altitudoj, plejofte sub 1 500 m sed malofte al altitudo de 2 000 m .
Ĝia celo estas subtenado de konstruado de ŝoseoj, fervojaj linioj, likvidado de ekologiaj domaĝoj, konstruado de kloakaj kanaloj, evoluo kaj rekonstruado de sportejoj, rekonstruado de kulturaj memorindaĵoj, plantado de verdaĵoj en parkoj, konstruado aŭ rekonstruado de infrastrukturo por medicina priservado ks.
James Gannon - ĉefredaktoro de grava loka ĵurnalo, kies lerneja eduko ne superis la mezgradan nivelon kaj kiu estas konvinkita, ke kompleta lerneja eduko estas "tempoperdo" por ĉiuj, kiuj deziras eniri la mondon de ĵurnalismo: laŭ li pli gravas konkretaj spertoj kun tuŝo al la grundo ol vizito de lernejoj.
Gannon daŭrigas sian mistifikon malgraŭ, ke li pli kaj pli enamiĝas je ŝi: li devos interrompi sian amrilaton kun Peggy DeFore, kantistino en nokta klubo kaj ĉefe unuarangi sur prof-ro Pine , kiun li, surbaze de mensogo de la sekretariino de Stone, taksas fianĉo de Erica.
Dum mezepoko Ecublens estis parto de la Senjorujo Rue kaj kun ĝi ĝi en la jaro 1536 fariĝis friburga havaĵo en la Voktejo Rue, kiu okaze de la Helveta Revolucio de 1798 estis transformita al distrikto kaj surbaze de la nova friburga konstitucio de 1748 integrita al la Distrikto Glano.
Hunyadi János utolsó hadjárata Bolgár- és Szerbországban 1454-ben s Nádorfehérvár fölmentése a török háborításától 1456 (Lasta militiro de Johano Hunyadi en Bulgarujo kaj Serbujo kaj repuŝo de turkoj en 1456 en Nándorfehérvár) 1857
Prepare de la pretigo de la akordoj kaj de unua koncilio de Melfi, papo Nikolao la 2-a en junio de 1059 alvenis ĉefurbon de Graflando de Apulio kaj tie restadis laŭlonge de pli ol du someraj monatoj, por difini kun la ĉefoj de la gentoj Altavilla kaj Drengot Quarrel traktaton kaj konkordaton kaj por kunvokige anonci la koncilion.
Nikolao la 2-a en la konkluda tago de la koncilio, la 25-an de aŭgusto 1059, solene konfidas investituron sur la iam regataj teritorioj kaj konsekras Rikardon la 1-an el Aversa princo de Capua kaj Roberton la Giskardan duko de Apulio kaj Kalabrio kun la rajto konkeri Sicilion.
Nikolao la 2-a premias Deziderion kaj lin levas al abato de Montokasino kaj al kardinalo dum dekretas la aŭtonomion kaj sendependon, el la Montolasina jurisdikcio, de la monaĥejo de Sankta Maria de la insuleto “Sankta Nikolao” de la Insuloj Tremiti, kie iam gastis Deziderio mem.
Tiu konsilio disvolviĝis ekde 3-a de aŭgusto ĝis 25-a de aŭgusto de 1059; ĝi kunigis preskaŭ ĉiujn latinajn episkopojn de Suditalio kaj partoprenis ĉirkaŭ cento da homoj, nome kardinaloj, Abatoj, religiuloj kaj nobeluloj.
La hispana konkerinto kaj kronikisto Pedro Pizarro priskribis Jocay kiel “urbo tre granda, kie oni alvenis al templo tra granda avenuo, je kies flankoj staris statuoj de ĝis 2.5 metroj de alto, konstruitaj el ŝtono, kiu reprezentis iliajn estrojn kaj pastrojn, nudaj je korpo, pro kio la hispanaj konkerintoj detruis ilin”.
La Peruaj pelikanoj estas preskaŭ dufoje pli fortikaj ol la Bruna pelikano, averaĝe 7 kg laŭ pezo; ili estas ankaŭ pli longaj, ĉirkaŭ 1.1 al 1.5 m ĝenerale kun enverguro kiu povas superi 2.28 m.
La Merkus-pino , estas pino apartenanta al la Malesia regiono de Sudorienta Azio, plejparte en Indonezio en la montoj de pli norda Sumatro, kaj kun du malproksimaj populacioj en centra Sumatro sur Kerenci-Monto kaj Talang-Monto, kaj en Filipinoj en Mindoro kaj en Zambales-Montoj en okcidenta Luzono.
Tiu orientalisa pino estas proksime parenca al tenaserima pino kiu vegetas pli norde en Sudorienta Azio ekde Birmo al Vjetnamujo; iuj botanikistoj traktas la du kiel la saman specion , sed tenaserima pino diferencas por havi pli longajn kaj pli fortajn foliojn kaj pli grandajn strobilojn; la strobiloj ofte restas fermaj dum iom da tempo post matureco.
El Tg Borang, la norda pinto de Noehoe Tjoet , tra tiu insulo al ties suda pinto, de tie linio al plej nordorienta pinto de Fordata, tra tiu insulo kaj tra la plej nordorienta pinto de Larat, Tanimbaroj , laŭ la orienta marbordo de la insulo Jamdena al ties suda pinto, de tie tra Anggarmasa al la norda pinto de Selaroe kaj tra tiu insulo al Tg Aro Oesoe ties suda pinto .
Linio el Tanjong Aro Oesoe, tra Sermata al Tanjong Njadora la sudorienta pinto de Lakov laŭlonge de la sudaj marbordoj de Lakov , Moa kaj Leti al Tanjong Toet Pateh, la okcidenta pinto de Leti, de tie linio al Tanjong Sevirava la orienta pinto de Timoro kaj laŭlonge de la norda marbordo tiom for kiom ĝis la 125a meridiano oriente.
Oni supozas, ke ĝi iĝis formortinta en la finaj jaroj de la 18a jarcento aŭ komence de la 19a jarcento en la Insulo Lord Howe pro predado fare de vizitantaj maristoj, kaj la lasta vidaĵo registrita en 1788, kiam ĝi estis jam formortinta en la Norfolkinsulo.
Sed la klerikaro de Oriento respondis ke la peno pro nova pli longa vojaĝo post la ĵusaj du malpermesos al ili konsenti kun la invito, kaj decidis sendi delegitaron, kiu realiĝis en la episkopoj: Siriako, Eŭsebio kaj Prisciano, portantaj leteron al papo Damaso.
Komence la rakedoj uzataj konsistis el truigita breto kun tenilo, en la 1950-aj jaroj ilin anstataŭigis rakedoj laŭ nuna formo, kun ligna aŭ fibra framo, vertikalaj kaj horizontalaj kordoj simile al tenisa, skvaŝa aŭ badmintona rakedoj, kaj tenilo kun tipa ŝnuro metinda ĉirkaŭ la manartikon.
Tio eksplikus kial ili negis la Evangelion Laŭ Johano kiu anoncis la alveno de la Sankta Spirito kaj kial malkreditigis la Apokalipson kiu, per sia priskribo pri la Paradiza Jerusalemo kaj pri, de ili kredita, jarmila regno, nutradis la imagopovon de la entuziasmaj Frigoj.
Ili estis ankaŭ nomataj „nimfoj de okcidento“ aŭ „vesperaj knabinoj“ kaj kutime oni sciigas, ke ili estis tri aŭ kvar aŭ eĉ sep: Eglo, Eriĥteio, Hesperetuso, Aretuzo; Hestio, Hespero kaj Hesperio.
La ĵaluza diino celis aŭ mortigi ŝin kaj la bebon aŭ faciligi ke Eŭristeo iĝu la unua naskiĝinto el la dinastio de Perseo, kaj pro tio, reĝo de Argolando anstataŭ sia kuzo Heraklo (Zeŭso aŭguris ke la unua naskiĝonto el tiu dinastio elstaros inter la homaro).
Troviĝis, do, sanktejoj ŝiaj en lokoj kiaj Sparto , Kleitoro, Mesenio , Megaro, Mikeno, Korinto, Tegeo (ĝuste en la loko kie Aŭgo naskis sian filon, pro tio ĝi enhavis faman skulptaĵon prezentantan Surgenuan Aŭgon) kaj Hermiono, inter aliaj.
Regionoj, kiuj uzis financan subtenon en antaŭa programperiodo 2000 - 2006 kaj nun estas statistike pli fortaj (ilia malneta enlanda produketo estas super 75 % de averaĝo de Eŭropa unio de jaro 2004, kiam 10 landoj iĝis membroj de Eŭropa Unio) tamen ricevas financan subtenon - temas pri 16 regionoj kaj ili povas ricevi subtenon maksimume 13.9 mld €.
Krome, ekzistas ankaŭ principo de solidareco (ekonomie pli matura ŝtatoj per iliaj kontribuoj al komuna buĝeto financas evoluon de ŝtatoj ekonomie malpli maturaj) kaj principo de tio, ke unuopaj celoj estu realigitaj je laŭeble plej alta nivelo por decidado, se tiel eblas fari.
Li opiniis, kiel li mem skribas, necese pritrakti ĉi tiun objekton pli detale, por „ klarigi la instinkan forpuŝon, kiun la personeco kaj la karaktero de la judo kaŭzas al ni, por pravigi ĉi tiun instinktan malsimpation, kiun ni tamen klare rekonas kiel pli fortan kaj pli superpezan ol nia konscia fervoro senigi nin de ĉi tiu malsimpatio.
Nur en 1739 la regiono ĉirkaŭ la istmo de Panamo kaj la regiono ĉirkaŭ la urbo Kito estis aparta rega unuo je la nomo de Nova Granado kaj en 1776 la regiono ĉirkaŭ la urbo Bonaero iĝis memstara rega unuo nomata vicreĝlando de Río de la Plata.
Plurajn indianajn ribelojn la hispana soldataro neniigis, kaj poste la loĝantaro vole-nevole falis en flegman staton. tiom amplekse, ke n la vicreĝlando ankoraŭ regis trankvilo kiam ĉiuj aliaj amerikaj landoj antaŭe hispane konkeritaj jam estis sukcesintaj pri sendependiĝo de la Hispana Reĝlando.
La peruanoj en la krutaj montodeklivoj kaj valoj de la Andoj ankoraŭ longe batalis malgrandan militon, sed ĉe la marbordo kaj en la fekundaj ebenaĵoj la hispanoj plubatalis unu kontraŭ la aliaj, sen ke la peruanoj havus ŝancon je ajna venko, kaj Pizarro tre lerte organizis la pluan koloniigon de la lando.
De la golfeto San Miguel, kie Pizarro en 1532 fondigis la unuan hispanan kolonion en Peruo, li en septembro komencigis konkeran marŝon en la internan, malmarbordan parton de la lando, kaj post malfacila vojo tra la Kordiljeroj atingis la lokon Cajamarca, kie estis la armea bazo de Atahualpa.
Post kiam la hispanoj en Centra Ameriko dum 1522 aŭdis pri potenca imperio en la sudo, kiun ili laŭ la unue atingita regioneto Biru nomis Peruo, la konkeristo Francisco Pizarro, la aventuristo Diego de Almagro kaj la katolika pastro Hernando de Luque en 1524 el Panamo ekorganiziĝis esplorajn vojaĝojn.
Per du simplaj ŝipoj kaj 114 armitaj maristoj Pizarro kaj Almagro velŝipis suden ĉe la okcidenta marbordo de Sudameriko, sed en 1924 nur avanĉis ĝis la regioneto Biru kaj en 1526 ĝis Tumbes, sed tiam ambaŭkaze revelis al Panamo, ĉar ŝajnis al ili ke la nombro de armitoj ne sufiĉus por konkero.
Komence de la 11-a jarcento inter la ajmaroj, la indiĝenaj loĝantoj de la Lago Titikako, laŭlegende aperis homo de nomo Manco Cápac, kiu nomis sin filo de la suno, konstruigis la urbon Cuzco kaj kun sia same mita edzino Mama Ocllo laŭlegende fondis la imperion de la inkaoj.
La inkaaj imperiestroj post li per konkero de najbaraj triboj pli kaj pli grandigis la imperion tie, ke en la momento de sia pereo ĝi ampleksis la areon de Kito norde ĝis la rivero Río Maule en Ĉilio kaj de la Pacifika Oceano okcidente ĝis la praarbaroj de la regiono Marañón oriente.
Tra Giubiasco pasas la kantona ĉefvojo n-ro 2, kiu kondukas de Belinzono tra la montopasejo Monte Ceneri al Lugano, kaj la svisa aŭtovojo A2, kies plej proksima alveturejo Belinzono-Sudo situas 1 kilometron sude de la komunumo sur la teritorio de la komunumo Sant'Antonino.
Krome la iniciativo postulas ke la voĉoj de deponitaj akcioj ne plu povas esti uzataj de la administra konsilio kaj ke la publikaj institucioj, kiel pensiaj kasoj kaj la maljunul- kaj invalidecrentokasoj devas partopreni ĉe la ĝeneralaj asembleoj de la akcisocietoj, kies akciojn ili posedas.
En presarto, temas pri tia preciziga kromteksto en simbola formulo, kia estas lokita apud baza simbolo supre aŭ malsupre, kaj dekstre aŭ maldekstre: en la skribaĵoj H2O, a1, a2, . an+1 ĉiu el la nombroj kaj la esprimo n+1 estas suba indico; en PIV-aj kapvortoj la numeron de la Oficiala Aldono oficialiginta la vorton indikas supra indico— ekz-e «simbol¹o».
La komunumo Payerne limas en nordo al Grandcour, en nordoriento al Corcelles-près-Payerne, en oriento al Montagny , en sudsudoriento al Torny , en sudo al Trey, en sudsudokcidento al Fétigny , en sudokcidento al Cugy , en okcidento al Bussy , en nordokcidento al Morens, kaj en nordnordokcidento al Rueyres-les-Prés.
La sama preĝejo, laŭ la katolika historiografio kaj popularaj floretoj, estis spektanto de mirakloj de la Sanktulino: multiplikado de la panoj, la donaco de la oleo, la forfuĝigo de la Saracenoj el la klostro, iuj ekzorcoj kaj sanigoj, apero de la krucsignoj sur la panoj de ŝi benitaj laŭ invito de la ĉeestanta papo.
Ĝi situas ene de la niĉo dekstre de la kopio de la fama Krucifikso, komunikanta kun la preĝejo tra kradfenestro; la konzolo tamen, troviĝas maldekstre de la sacerdotejo, kaj havas du klavarojn, ĉiu el ili dotitan per 58 notoj kaj per pedalaro de 20 notoj.
Birdspecioj endemiaj en tiu marbordo inkludas grizastrian frankolinon , Tauraco erythrolophus , Prionops gabela , Platysteira albifrons , angolan muŝkaptulon , gabelan ruĝgorgulon , angolan kavenanton , Macrosphenus pulitzeri , Euplectes aureus , Laniarius brauni, , Laniarius amboimensis, kaj .
Oni povas aserti, ke la milita kampanio por la sendependo de la Presidencia de Quito ekis la 9-a de oktobro de 1820, kiam la marborda urbo Guayaquil proklamis sian sendependiĝon el Hispanio post rapida kaj preskaŭ sensanga insurekcio fare kontraŭ la loka soldataro.
Sub la berna regado ek de 1536 Corcelles-le-Jorat estis majorejo kaj ek de 1754 subvoktejo de la Voktejo Moudon, kiu post la Helveta Revolucio de 1798 fariĝis distrikto kaj en la jaro 1803 estis integrita al Kantono Vaŭdo, kaj surbaze de la administra reformo de 2006 atribuita al la nova Distrikto Brojo-Vully.
Konsilio de Pola Diasporo en Usono kolektis ĝis tiu ĉi tago por polaj civilaj rifuĝintoj kaj militkaptitoj disigitaj en la tuta mondo la kvoton da 1,6 mln da usonaj dolaroj kaj vestaĵon valoran 600 mil da dolaroj, krome sendis monate pere de Ruĝa Kruco 15 500 da nutraĵ-pakaĵoj por polaj militkaptitoj en Germanio
La Audiencia y Cancillería Real de Quito estis la supra Jurtribunalo de la hispana koloniregno kun jurisdikcio sur la teritorioj de la Provinco aŭ Prezidanteco de Kito, ene de la Vicreĝlando de Peruo, kiu poste formis parton de la Vicreĝlando de Nova Granado.
Li luktis kontraŭ la doktrino de origenismo, kiu kredis je la antaŭekzisto de la animoj el supera mondo, el kiu ili venas animi la destinitan korpon; ankaŭ subtenis ke Jesuo Kristo estas adopta filo de Dio, ke la animo de homo pekis mem antaŭ ol ĝi unuiĝis al la korpo, ke la infera separo el Dio ne estas eterna.
Sankta Epifanio, edukita kristane de siaj gepatroj, orfis infanaĝe kaj estis adoptita de rabeno kiu lin intruos pri la hebrea lingvo kaj pri la juda kulturo kaj fine al li lasis siajn havaĵojn, pasigis tridek jarojn de sia vivo en monaĥejo de sia naskiĝa lando kaj en 367 estis elektita metropolita episkopo de Salamis de Kipro.
Li vizitis la Mergujojn, la Natunan, la Andamanan kaj Nikobaran Insularojn, Birmon, Malajzion, Sumatron, Borneon, Niason, la Mentavajajn Insulojn, Engganon, la Riauojn kaj multajn insulojn de la Sudĉina kaj de la Java Marojn.
En siaj lecionoj kaj majstralecionoj de komponaĵo partoprenis Gustavo Baez , Mirtru Escalona-Mijares , Christine Groult, Adolfo Kaplan , Sergey Kutanin, Arthur Lavilla , Clem Mounkala,Chanaral Ortega-Miranda, Martin Pavlovsky , Claire-Melanie Sinnhuber kaj ceteraj.
Sekve de tiu sukcesa ekspedicio, li iĝis aktiva por anstataŭi la teleskopon de la Observatorio de Višnjan, grave damaĝita dum la milito de julio 1991 al januaro 1992 : en 1995 la nova teleskopo ekfunkcis kaj permesis la malkovron de multnombraj asteroidoj kaj de 2 : 183P/Korlević-Jurić kaj 203P/Korlević .
En la fino de la 1980-aj jaroj, post esti instruisto en duagrada lernejoj, li estis unu el la fondintoj de la Jugoslava Lernejo pri Astronomio, pli malfrue konata sub la nomo Lernejo pri Astronomio de Višnjan, en kiu li serioze studis la meteorojn kaj la asteroidojn ; li havis centran lokon en la Internacia Meteorologia Organizo.
Li profunde esploris iujn el la plej angulplenaj problemoj de la samtempa kosmologio kontribuante senmitigi diversajn tabuojn ĉe scienculoj ĉi-kampe: la koncepto pri senfino, la teorio de la naturo, la destino de la universo kaj ĝia origino, la apartaj nombraj rilatij kiuj staras ĉe la bazo de la kosmo kaj de homa vivo.
La komunumo Preonzo limas en nordo al Cresciano, en oriento al Claro, en sudoriento al Gnosca, en sudo al Gorduno, en sudokcidento al Monte Carasso, en sudsudokcidento al Cugnasco, en sudokcidento al Vogorno, en okcidento al Lavertezzo, kaj en nordokcidento al Lodrino kaj en nordnordokcidento al Moleno.
La reliefo, inkluzive de la submara, de la rodo de Brest estis longe priskrita de Antoine Vacher, ĝi estas por parto la almara duono de la valo de la rivero Aulne nun droninta de la supreniro de la marnivelo okazinta post la Vurma Glaciepoko de kiu oni vidas la submarajn meandrojn, la riveroj alfluantaj en la rodon de Brest estis tiam alfluantoj al la rivero Aulne.
Grandaj artverkoj estis necesaj por superpasi tiujn riojn: sur la rivero Élorn, la ponto de Plougastel, konstruita en 1929 kaj baptita ponto Albert-Louppe kaj nun la ponto de Iroise por ligi Brest al Plougastel-Daoulas, sur la rivero Aulne, la sinsekvaj pontoj de pont de Térénez.
Tie troviĝas multaj postrestaĵoj de militaj fortikaĵoj de la antaŭaj jarcentoj, kiaj la fuortoj de Portzic, de la pinto de la hispanoj, de la pinto de Lanvéoc, de la pinto de Armoriko, de la pinto de Corbeau, la dukoj de Albe apud la pinto de Armoriko kaj tiuj kiuj utilis por ebligi la konstruadon de la naftoŝipaj kajoj de Lanvéoc, la fortikaĵlinio de Quélern…
La rodo de Brest, alirebla per grandtonelaraj ŝipoj pro sia profundeco, estas vasta akvareo ŝirmata de la Atlantikaj ŝtormoj dank'al la duoninsulo de Roscanvel, kiu preskaŭ baras la rodon, lasante nur mallarĝan pasejon , la markolo de Brest, inter la pinto de la Hispanoj kaj la leona bordo de la rodo.