polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Όσον αφορούσε το κίνητρό του για τη βοήθειά του στη διάπραξη του Ολοκαυτώματος, ο Μπλούμε είπε πως θαύμαζε, λάτρευε και προσκυνούσε τον Χίτλερ επειδή ο Χίτλερ είχε επιτύχει όχι μόνο στην εγχώρια αναμόρφωση της Γερμανίας, όπως ο ίδιος το ερμήνευσε, αλλά πέτυχε στο να νικήσει την Πολωνία, τη Γαλλία, το Βέλγιο, την Ολλανδία, τη Νορβηγία, τη Γιουγκοσλαβία, την Ελλάδα, το Λουξεμβούργο και άλλες χώρες.
Για τον Μπλούμε, αυτές οι επιτυχίες ήταν απόδειξη μιας μεγάλης αρετής του Χίτλερ και πίστευε πως ο Χίτλερ «είχε μία τεράστια αποστολή για τον Γερμανικό λαό».
Μεταξύ Οκτωβρίου 1943 και Σεπτεμβρίου 1944, ο Μπλούμε διαχειρίστηκε, υπό τις οδηγίες του Άντολφ Άιχμαν, την απέλαση περισσοτέρων από 46000 Ελλήνων Εβραίων, η πλειοψηφία των οποίων ήταν από Θεσσαλονίκη, μαζί με περίπου 3000 από τις περιοχές των Ρόδου, Κω, Αθήνας, Ιωαννίνων και Κέρκυρας, στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Άουσβιτς.
Ο Μπλούμε επιβράβευε τους υφισταμένους του, συμπεριλαμβανομένου και του Άντον Μπέργκερ, με χρυσά νομίσματα, κοσμήματα και καλά ρούχα, τα οποία έκλεβε από τα θύματα της απέλασης.
Ο Βάλτερ Μπλούμε (Ντόρτμουντ, Γερμανία, 23 Ιουλίου 1906 – Ντόρτμουντ, Δυτική Γερμανία, 13 Νοεμβρίου 1974) ήταν Γερμανός μεσαίας κλίμακας αξιωματούχος διοικητής του επίλεκτου σώματος των και επικεφαλής της Ειδικής Ομάδας 7, η οποία ήταν μέρος της ομάδας καταδρομών εξόντωσης . Η μονάδα διέπραξε τις δολοφονίες χιλιάδων Εβραίων στη Λευκορωσία και στη Ρωσία.
Δικάστηκε για τα εγκλήματά του στη δίκη των , με τις κατηγορίες να συμπεριλαμβάνουν εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, εγκλήματα πολέμου και συμμετοχή σε τρεις εγκληματικές οργανώσεις .
Τον Μάρτιο του 1941, ο Μπλούμε μετακινήθηκε στο Ντούμπεν όπου ήταν υπεύθυνος για τη συλλογή, την αναδιοργάνωση και την επιλογή του εξοπλισμού των ομάδων των .
Τον Μάιο ανέλαβε την ηγεσία της ομάδας 7, η οποία αποτελούσε μέρος της ομάδας , και ανατέθηκε στην 9η Στρατιά, η οποία ήταν μέρος της Επιχείρησης Μπαρμπαρόσα που ξεκίνησε στις 22 Ιουνίου 1941.
Γκάνθερ Λάμερτ, συγκέντρωσε ένορκες γραπτές καταθέσεις για τον χαρακτήρα του Μπλούμε περιγράφοντάς τον ως ειλικρινή, καλό χαρακτήρα, ευγενικό, ανεκτικό και με αίσθημα δικαιοσύνης.
Στα τέλη του 1943, ο Μπλούμε προάχθηκε σε - και ορίστηκε ως επικεφαλής διοικητής της Ειδικής Αστυνομίας στην Αθήνα, μαζί με τον Άντον Μπέργκερ, κατά τη διάρκεια της κατοχής της χώρας από τις Δυνάμεις του Άξονα.
Ο Μπλούμε είχε ενημερωθεί προσωπικά από τον Ράινχαρντ Χάιντριχ πως εκείνος και οι 91 άντρες που βρίσκονταν υπό τη διοίκησή του είχαν μόνο μία δουλειά: την .
Αν και μετά την ήττα της Γερμανίας και το τέλος του πολέμου συνελήφθη και παραπέμφθηκε σε δίκη δύο φορές με βαρύτατες κατηγορίες, εντούτοις την πρώτη φορά η καταδίκη σε θάνατο μετατράπηκε σε κάθειρξη 25 ετών και τη δεύτερη φορά απορύσθηκαν οι κατηγορίες.
Κερδίζοντας την προσοχή των ανωτέρων του, το 1939 διορίστηκε Επικεφαλής του Προσωπικού της Γκεστάπο, όπου μέχρι το 1941 υπηρέτησε στα γραφεία των Χάλλε, Αννόβερου και Βερολίνου.
Αν και ο Μπλούμε κατά τη διάρκεια της δίκης επέμεινε πως οι διαταγές του Φύρερ τον γέμιζαν αποστροφή, αναφέρθηκε πως μετά από κάθε εκτέλεση ανακοίνωνε στο εκτελεστικό απόσπασμα:
Η ελληνική απογραφή του 2021, επισήμως «Γενικές Απογραφές Κτηρίων και Πληθυσμού - Κατοικιών 2021», ήταν απογραφή στην Ελλάδα η οποία διεξήχθη από την Ελληνική Στατιστική Αρχή από τις 23 Οκτωβρίου 2021 έως τις 23 Νοεμβρίου 2021, ως μέρος της ευρύτερης απογραφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης του 2021.
Όπως και με την ελληνική απογραφή 2011, κατέγραψε τον αριθμό των κατοίκων στην Ελλάδα, ερευνώντας επίσης για τα δημογραφικά, οικονομικά και κοινωνικά στοιχεία του πληθυσμού, καθώς και να εξακριβώσει τους τύπους του κτιρίων που υπάρχουν στο διαθέσιμο απόθεμα της χώρας.
Αυτή η δημογραφική τάση αναμένεται να συνεχιστεί, αν τα ποσοστά γονιμότητας παραμείνουν σε χαμηλά επίπεδα, με την Ελληνική Στατιστική Αρχή να εκτιμά την πτώση του συνολικού πληθυσμού της Ελλάδας σε 9.7 εκατομμύρια άτομα έως το 2050 σε αυτό το σενάριο.
Ομοίως, η εκτιμά ότι χωρίς τη μετανάστευση, ο ελληνικός πληθυσμός θα μειωθεί σε 9.3 εκατομμύρια άτομα μέχρι το 2050, και σε 8.9 εκατομμύρια άτομα με χαμηλότερη γονιμότητα, ενώ το κύριο σενάριο της αναφέρει 9.1 εκατομμύρια κατοίκους το 2050.
Ένας διαγωνισμός λογοτύπου ξεκίνησε τον Σεπτέμβριο του 2018, ζητώντας από φοιτητές πανεπιστημίου να σχεδιάσουν το λογότυπο και ο νικητής ανακοινώθηκε το 2019.
Ο Τζόναθαν Μπρόξτον από το δήλωσε: «Ο έχει μία από τις πιο απολαυστικές μουσικές επενδύσεις του καλοκαιριού για έναν μόνο λόγο - είναι διασκεδαστική. Δεν υπάρχει τίποτα το εξεζητημένο σε αυτήν, τίποτα κρυμμένο, όχι βαθύτερα νοήματα. Όπως και η ταινία που συνοδεύει, φοράει την καρδιά της και έχει μια απλή πρόθεση: να σε ενθουσιάσει, να σε ψυχαγωγήσει και να σε κάνει να χαμογελάς. Μερικές φορές απλά χρειάζεται μια μουσική επένδυση σαν αυτήν, γεμάτη με τις βασικές απολαύσεις, και η δουλειά του Σιλβέστρι εδώ επιτυγχάνει ακριβώς αυτό».
Ο Τζέιμς Σάουθολ από το σχολίασε: «Για εμάς που τραβάμε τα μαλλιά μας από απόγνωση στις γελοίες και ηλίθιες προσεγγίσεις μουσικής επένδυσης στις ταινίες της από τον , ίσως να είμαστε σε θέση να γλιτώσουμε την ανάγκη εμφύτευσης μαλλιών για λίγο καιρό ακόμα - αυτή είναι ακριβώς η παραδοσιακή συμφωνική μουσική επένδυση με ένα μεγάλο θέμα που περιμέναμε».
Το άλμπουμ περιλαμβάνει την αυθεντική μουσική που συνέθεσε για την ταινία ο Άλαν Σιλβέστρι, καθώς και το πρωτότυπο τραγούδι « » σε μουσική του Άλαν Μένκεν και στίχους του Ντέιβιντ Ζίπελ.
Στη Σερβία, σύμφωνα με την πληθυσμιακή απογραφή του 2011, υπήρχαν 22.301 Μουσουλμάνοι βάση εθνότητας, 145.278 Βόσνιοι Μουσουλμάνοι, καθώς και ορισμένοι Σέρβοι Μουσουλμάνοι μέσω του θρησκεύματός τους).
Στο Μαυροβούνιο, κατά την πληθυσμιακή απογραφή του 2011, 20.537 επί του συνολικού πληθυσμού της χώρας δήλωσαν Μουσουλμάνοι βάση εθνότητας, ενώ 53.605 δήλωσαν Βόσνιοι Μουσουλμάνοι και 175 Μουσουλμάνοι βάση θρησκεύματος δήλωσαν Μαυροβούνιοι Μουσουλμάνοι.
Οι Μουσουλμάνοι και οι Βόσνιοι Μουσουλμάνοι θεωρούνται ως δύο ξεχωριστές εθνοτικές ομάδες, ενώ, και οι δύο τους, διαθέτουν δικό τους Εθνικό Συμβούλιο.
Στη Βόρεια Μακεδονία, κατά την πληθυσμιακή απογραφή του 2002, 17.018 επί του συνολικού πληθυσμού της χώρας δήλωσαν Βόσνιοι Μουσουλμάνοι, ενώ 2.553 Μουσουλμάνοι βάση εθνότητας.
Επίσης, υπάρχει ορισμένος αριθμός Σλαβομακεδόνων Μουσουλμάνων, μειονοτική θρησκευτική ομάδα εντός της κοινότητας των εθνοτικά Σλαβομακεδόνων οι οποίοι δηλώνουν Μουσουλμάνοι βάση θρησκεύματος.
Μετά την αυστροουγγρική κατάληψη της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης το 1878, η αυστριακή διοίκηση επισήμως υιοθέτησε τον όρο ως βάση εντός πολυθρησκευτικού βοσνιακού έθνους.
Η συγκεκριμένη πολιτική είχε ως στόχο την απομόνωση της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης από τους έχοντες αλυτρωτικές τάσεις γείτονές της (η Ορθόδοξη Σερβία, η Καθολική Κροατία, καθώς και οι Μουσουλμάνοι της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας) και την άρνηση της έννοιας της κροατικής και σερβικής εθνότητας η οποία, ήδη, είχε αρχίσει να διαδίδεται μεταξύ της ορθόδοξης και καθολικής κοινότητας της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης, αντιστοίχως.
Ωστόσο, λόγω, εν μέρει, της κυριαρχούσας θέσης την οποία κατείχε κατά τη διάρκεια των προηγούμενων αιώνων ο γηγενής μουσουλμανικός πληθυσμός στην Οθωμανική Βοσνία, η ιδέα μιας βοσνιακή εθνότητας υποστηριζόταν κυρίως από τους Βόσνιους Μουσουλμάνους, ενώ, αντιθέτως, απορριπτόταν από εθνικιστές καταγόμενους από τη Σερβία και την Κροατία, οι οποίοι, από την πλευρά τους, επιθυμούσαν τη διεκδίκηση του βοσνιακού μουσουλμανικού πληθυσμού για λογαριασμό τους, κίνηση η οποία απορριπτόταν από τον μεγαλύτερο αριθμό εξ'αυτών.
Μετά το πέρας του Α Παγκοσμίου Πολέμου, ιδρύθηκε το Βασίλειο των Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων , το οποίο αναγνώριζε, μόνον, τις συγκεκριμένες τρεις εθνότητες εντός του Συντάγματός του.
Μετά το πέρας του Β Παγκοσμίου Πολέμου, εντός της Σοσιαλιστικής Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας, οι Βόσνιοι Μουσουλμάνοι συνέχισαν να θεωρούνται ως θρησκευτική ομάδα αντί εθνοτικής.
Ωστόσο, κατά τη διάρκεια συζητήσεως η οποία διεξήχθη κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1960, αριθμός Βόσνιων Κομμουνιστών διανοούμενων υποστήριξαν πως οι Μουσουλμάνοι της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης αποτελούν ξεχωριστό γηγενή σλαβικό λαό ο οποίος θα πρέπει να αναγνωριστεί ως έθνος.
Το 1964, το Δ Συνέδριο του βοσνιακού κλάδου της Ένωσης Κομμουνιστών Γιουγκοσλαβίας διαβεβαίωσε τα βοσνιακά στελέχη του σχετικά με την υλοποίηση του δικαιώματος των Βόσνιων Μουσουλμάνων στην εθνική αυτοδιάθεση, με αποτέλεσμα να οδηγήσει στην αναγνώριση των Βόσνιων Μουσουλμάνων ως ξεχωριστό έθνος κατά τη διάρκεια συναντήσεως της Βοσνιακής Κεντρικής Επιτροπής το 1968, χωρίς ωστόσο αυτό να γίνει υπό βοσνιακή μουσουλμανική ή βοσνιακή ονομασία, όπως αυτό επιλέχθηκε από τη βοσνιακή μουσουλμανική κομμουνιστική ηγεσία.
Ως συμβιβασμό, το Σύνταγμα της Γιουγκοσλαβίας τροποποιήθηκε προκειμένου να καταγράφει τους «Μουσουλμάνους» υπό εθνοτική έννοια, αναγνωρίζοντάς τους ως συνιστών έθνος, όχι όμως υπό βοσνιακή μουσουλμανική ονομασία.
Η χρήση του όρου Μουσουλμάνος ως εθνοτικός προσδιορισμός αποτέλεσε, αρχικώς, αντικείμενο κριτικής, ιδιαίτερα ως προς τα κίνητρα και τη λογική του, καθώς και ως προς το γεγονός πως ευρισκόταν σε αντίθεση με την έννοια της βοσνιακής εθνότητας.
Οι Μουσουλμάνοι ή Μουσλιμάνοι ως προσδιορισμός συγκεκριμένης εθνοτικής ομάδας, είναι όρος ο οποίος αναφέρεται σε έναν εκ των έξι επισήμως αναγνωρισμένων συνιστώντων λαών της πρώην Γιουγκοσλαβίας.
Ο συγκεκριμένος όρος υιοθετήθηκε το 1971, ως επίσημος προσδιορισμός της εθνότητας των Γιουγκοσλάβων Σλάβων Μουσουλμάνων, με αποτέλεσμα να ενώνει μεταξύ τους αριθμό διαφορετικών νοτιοσλαβικών κοινοτήτων ισλαμικής εθνοπολιτισμικής παραδόσεως, μεταξύ των οποίων πολυπληθέστεροι είναι η σημερινοί Βόσνιοι Μουσουλμάνοι της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης, μαζί με ορισμένες μικρότερες πληθυσμιακά ομάδες διαφορετικής εθνότητας, όπως οι Γοράνοι και οι Τορβέσοι.
Ο συγκεκριμένος προσδιορισμός δεν περιελάμβανε Γιουγκοσλάβους Μουσουλμάνους οι οποίοι δεν ήσαν Σλάβοι, όπως οι Αλβανοί, οι Τούρκοι, καθώς και οι Ρομά.
Μετά τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας , η πλειοψηφία των Σλάβων Μουσουλμάνων της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης υιοθέτησε τον εθνοτικό προσδιορισμό «Βόσνιοι Μουσουλμάνοι» το 1993, ενώ, σήμερα, είναι συνταγματικά αναγνωρισμένοι ως ένας εκ των τριών συνιστώντων λαών της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης.
Οι υπόλοιποι εθνοτικά Μουσουλμάνοι είναι πολυπληθέστεροι στη Σερβία, ενώ είναι συνταγματικά αναγνωρισμένοι ως χωριστή εθνοτική μειονότητα στο Μαυροβούνιο.
Μετά τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας στις αρχές της δεκαετίας του 1990, η πλειοψηφία εξ'αυτών, περίπου δύο εκατομμύρια, κυρίως ευρισκόμενοι εντός της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης, καθώς και εντός της περιοχής του Σαντζάκ, δηλώνουν εθνοτικά Βόσνιοι Μουσουλμάνοι .
Αντιθέτως, ορισμένοι, ακόμη, χρησιμοποιούν την παλαιά ονομασία Μουσλιμάνοι , κυρίως ευρισκόμενοι εκτός των συνόρων της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης.
Ορισμένες φορές, άλλοι όροι, όπως Μουσουλμάνος με κεφαλαίο Μ χρησιμοποιούνταν, όπως, «μουσλιμάνος» ήταν ο Μουσουλμάνος πιστός, ενώ «Μουσλιμάνος» ήταν το μέλος του συγκεκριμένου έθνους (τα σερβοκροατικά χρησιμοποιούν κεφαλαία γράμματα για τις ονομασίες λαών, όμως μικρά για τις ονομασίες μελών).
Ο εκλογικός νόμος της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης, καθώς και το Σύνταγμα της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης, αναγνωρίζει τα αποτελέσματα της πληθυσμιακής απογραφής του 1991 ως αναφερόμενα σε Βόσνιους Μουσουλμάνους.
Το ζεύγος απέκτησε το 315 ένα γιο, τον Βαλέριο Λικινιανό Λικίνιο και, όταν άρχισε ο ανταγωνισμός μεταξύ τού Κωνσταντίνου Α και τού Λικινίου το 315, η Κωνσταντία έμεινε με το μέρος τού συζύγου της.
Ένας δεύτερος πόλεμος μεταξύ των δύο συναυτοκρατόρων ξεκίνησε το 324· έπειτα από την ήττα τού Λικινίου στη μάχη της Χρυσόπολης, η Κωνσταντία παρενέβη στον αδελφό της υπέρ της ζωής τού συζύγου της.
Ήταν κόρη τού Κωνστάντιου Α Χλωρού συναυτοκράτορα και της δεύτερης συζύγου του Φλαβίας Μαξιμιανής Θεοδώρας, κόρης της Ευτροπίας και κάποιου από τους δύο συζύγους της, τού Αφράνιου Αννιβαλιανού επάρχου τού πραιτωρίου ή τού Μαξιμιανού Αυτοκράτορα.
Δίπλα στο φάρο βρίσκεται και το μεγάλο Ιερό, ή Βασιλική, το , χτισμένο για να τιμήσει το πέρασμα του Αγίου Πέτρου κατά τη διάρκεια του ταξιδιού του στην Ιταλία.
Το ακρωτήρι Πούντα Μελίσο είναι το νοτιοανατολικό άκρο της Ιταλίας — που παραδοσιακά θεωρείται το χαμηλότερο σημείο του γεωγραφικού "τακουνιού" της ιταλικής χερσονήσου, καθώς και το σημείο συνάντησης των υδάτων από την Αδριατική Θάλασσα και το Ιόνιο Πέλαγος.
Αλλά η Λέουκα γίνεται κόλπο έτσι, και υπάρχει άλλο ένα ακρωτήρι που ονομάζεται Πούντα Ριστόλα που δημιουργεί αυτή τη προκλητική γεωγραφική ιδιαιτερότητα.
Κατά το έτος 1992, ο συγγραφέας και ποιητής Κάρλο Στάζι του Σαλέντο δημιούργησε μια ιστορία όπου η σειρήνα Λευκασία φανταζόταν ότι ερωτεύτηκε με τον βοσκό Μελίσο, που την απέρριψε, επειδή ήταν ερωτευμένος με την όμορφη Αρίστουλα.
Η Σάντα Μαρία ντι Λέουκα, συχνά γνωστή ως Λευκά , είναι φρατσιόνε της κοινότητας Καστρινιάνο ντελ Κάπο στην επαρχία του Λέτσε της νότιας Ιταλίας.
Όχι πολύ μακριά από τη Πούντα Ριστόλα, σε βάθος 85 μέτρων, βρίσκεται το ναυάγιο του ιταλικού υποβρυχίου Πιέτρο Μίκκα, που βυθίστηκε κατά την διάρκεια του Β Παγκοσμίου Πολέμου με πλήρωμα 58 ανδρών.
Ο σχεδιασμός με δύο καρούλια έχει ένα τμήμα χαμηλής πίεσης που περιλαμβάνει τον ανεμιστήρα και τρία στάδια ενίσχυσης που κινούνται από πέντε αξονικές βαθμίδες στροβίλου και ένα τμήμα υψηλής πίεσης με έναν αξονικό συμπιεστή 10 σταδίων που κινείται από έναν στρόβιλο δύο σταδίων.
Η συνολική αναλογία πίεσης 41:1 αυξήθηκε από 28:1 και τα προηγμένα υλικά θερμής διατομής που επιτρέπουν υψηλότερες θερμοκρασίες λειτουργίας επιτρέπουν 15% μείωση στην κατανάλωση καυσίμου ειδικής ώσης , μαζί με 20% χαμηλότερες εκπομπές άνθρακα, 50% χαμηλότερο άζωτο -εκπομπές οξειδίων, αν και κάθε κινητήρας ζυγίζει 849 λίβρες περισσότερο στα 6.129 λίβρες .
Την 1η Δεκεμβρίου 2010, η ανταγωνίστρια της , η , παρουσίασε την οικογένεια 320 για να βελτιώσει την κατανάλωση καυσίμου και την αποδοτικότητα λειτουργίας με νέους κινητήρες: τους και & 1000.
Τον Φεβρουάριο του 2011, ο Διευθύνων Σύμβουλος της , , δήλωσε: «Θα κάνουμε ένα νέο αεροπλάνο.» Στη διάσκεψη του τον Μάρτιο του 2011, ο πρόεδρος της , , δεν ήταν σίγουρος για την επαναλειτουργία του 737, όπως δήλωσε ο της . στο συνέδριο , τον ίδιο μήνα.
Το 320 συγκέντρωσε 667 υποσχέσεις παραγγελιών στο Εκθεσιακό Συνέδριο του Παρισιού τον Ιούνιο του 2011 για ένα συσσωρευμένο όγκο 1.029 μονάδων από τότε που ξεκίνησε, δημιουργώντας ρεκόρ παραγγελιών για ένα νέο εμπορικό αεροπλάνο.
Δεδομένου ότι η πώληση αυτή περιλάμβανε μια ρήτρα για τον πλέον ευνοημένο πελάτη, η έπρεπε να επιστρέψει οποιαδήποτε διαφορά στην εάν πωλούσε σε άλλη αεροπορική εταιρεία σε χαμηλότερη τιμή, οπότε ο Ευρωπαίος κατασκευαστής δεν μπορούσε να δώσει ανταγωνιστική τιμή στον ανταγωνιστή , αφήνοντας τη στη μονομέρεια του στόλου της .
Θα πρέπει να επιτυγχάνει τουλάχιστον 1,5% βελτιώσεις στην εξοικονόμηση καυσίμου ή και περισσότερο εάν η προτεινόμενη επεξεργασία επιφανειακής ροής σε ρολά ανταποκρίνεται στις προσδοκίες.
Ένα 8 με 162 επιβάτες διανύοντας 3.000 ναυτικά μίλια θα έχει έως και 1,8% καλύτερη κατανάλωση καυσίμου από ένα αεροσκάφος εξοπλισμένο με πτερύγια και ακόμη 1% σε αποστάσεις μέχρι 500 ναυτικά μίλια με ταχύτητα 0,79
Το πρώτο 8, 1001, χρησιμοποιήθηκε για αεροδυναμικές δοκιμές: έλεγχος πτερυγισμού, σταθερότητα και ελέγχους απόδοσης των δεδομένων απογείωσης πριν τροποποιηθεί για τους χειριστές και μετά παραδόθηκε.
Το 1002 χρησιμοποιήθηκε για δοκιμές επιδόσεων και κινητήρα: απόδοση ανόδου και προσγείωσης, θόρυβος, ψυχρός καιρός, μεγάλο υψόμετρο, κατανάλωση καυσίμου και κατανάλωση ύδατος.
Μελέτες για επιπλέον μείωση της οπισθέλκουσας πραγματοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια του 2011, συμπεριλαμβανομένου του αναθεωρημένου ουραίου κώνου, της φυσικής στρωτής ροής και της υβριδικής ροπής σταθερής ροής.
Τον Μάρτιο του 2010, το εκτιμώμενο κόστος για την εκ νέου εκκίνηση του κινητήρα 737 σύμφωνα με τον , αντιπρόεδρο της για επιχειρηματική στρατηγική και μάρκετινγκ, θα ήταν $ 2-3 δισεκατομμύρια συμπεριλαμβανομένων της ανάπτυξης κινητήρων .
Κατά το δεύτερο τρίμηνο του 2011, ο πρώην δήλωσε ότι το κόστος ανάπτυξης για το αεροσκάφος θα ήταν μόνο το 10-15% του κόστους ενός νέου προγράμματος που υπολογιζόταν σε 10-12 δισεκατομμύρια δολάρια την εποχή εκείνη.
Η θυγατρική της , , ήταν η δεύτερη αεροπορική εταιρεία που έθεσε σε λειτουργία το 737 , όταν πραγματοποίησε την πρώτη της διατλαντική πτήση με ένα 8 ο στις 15 Ιουλίου 2017 μεταξύ του αεροδρομίου του Εδιμβούργου στη Σκωτία και του Διεθνούς Αεροδρομίου στην πολιτεία του Κοννέκτικατ, ακολουθούμενη από δεύτερη περιστροφή από το Εδιμβούργο στο αεροδρόμιο της Νέας Υόρκης .
Ανανεώθηκε με πιο αποδοτικούς κινητήρες -1, αεροδυναμικές βελτιώσεις (συμπεριλαμβανομένων των χαρακτηριστικών πτερυγίων με διακεκομμένη άκρη) και τροποποιήσεις του σκελετού.
Τον Αύγουστο του 2011, η έπρεπε να επιλέξει μεταξύ διαμέτρων ανεμιστήρα 66 ιντσών ή 68 ιντσών που απαιτούσαν αλλαγές στο σύστημα προσγείωσης για να διατηρήσει μια απόσταση 17 ιντσών από το έδαφος κάτω από τους νέους κινητήρες.
Ο Διευθύνων Σύμβουλος της , , δήλωσε "με μεγαλύτερο ανεμιστήρα έχετε μεγαλύτερη απόδοση λόγω της αναλογίας παράκαμψης μεγαλύτερου βάρους και μεγαλύτερης οπισθέλκουσας", με περισσότερες αλλαγές στο πλαίσιο του αεροσκάφους.
Ο ανεμιστήρας διευρύνθηκε από 155 εκατοστά σε 176 εκατοστά του μέτρου αυξάνοντας το γρανάζι της μύτης και τοποθετώντας τον κινητήρα ψηλότερα και μπροστά, με το διαχωριστικό πτερύγιο 1-1,5% περισσότερο και τον επανασχηματισμένο κώνο ουράς 1% περισσότερο και με τον ηλεκτρονικό έλεγχο στο σύστημα αέρα εξαερισμού να βελτιώνει την απόδοση.
Ο μεγαλύτερος κινητήρας είναι πρόβολος μπροστά και ελαφρώς πάνω από το φτερό, και το κραγιόν της ατράκτου του κινητήρα στρωτής ροής είναι ένα μονοκόμματο φύλλο αλουμινίου διαμορφωμένο με περιδίνηση της εμπνευσμένο από το 787.
Μετά από δύο θανατηφόρες συντριβές αεροσκαφών 8 τον Οκτώβριο του 2018 και τον Μάρτιο του 2019, οι ρυθμιστικές αρχές σε όλο τον κόσμο καθήλωσαν όλη τη σειρά των αεροσκαφών.
Κατόπιν αλλαγών που πραγματοποιήθηκαν στο λογισμικό και στην εκπαίδευση των πιλότων το αεροσκάφος σταδιακά από τον Νοέμβριο του 2020 , πήρε εκ νέου έγκριση για πτήση από όλες τις σημαντικές αεροπορικές ρυθμιστικές αρχές
Στις 13 Αυγούστου 2015, ολοκληρώθηκε η συναρμολόγηση της πρώτης ατράκτου 737 στη στην Ουιτσίτα, Κάνσας, για ένα δοκιμαστικό αεροσκάφος που τελικά θα παραδιδόταν για να ξεκινήσει ο πελάτης .
Τον Μάιο του 2012, η ​​ μεγέθυνε περαιτέρω τον ανεμιστήρα στα 69,4 ίντσες , σε συνδυασμό με έναν μικρότερο πυρήνα κινητήρα εντός μικρών σχεδιαστικών αλλαγών πριν από την τελική διαμόρφωση στα μέσα του 2013.
Η πόλη του Πορτολάγκο ιδρύθηκε τη δεκαετία του 1930 υπό ιταλική κυριαρχία, ως νέα πρότυπη πόλη όπου οι περισσότεροι κάτοικοι ήταν από τον ιταλικό στρατό.
Το πριγκιπάτο προσπάθησε να αποτρέψει μία κρίση διαδοχής, προσβλέποντας, ότι η Γαλλία θα παραδεχόταν τη διαδοχή στον πλησιέστερο συγγενή, που ήταν ο Γουλιέλμος Κάρολος του Ούραχ.
Ήταν εξάδελφος του Αλβέρτου Α και, αν και γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Μόντε Κάρλο ως γιος της Φλορεστίνης του Μονακό, ανήκε όμως από τον πατέρα του στον Οίκο της Βυρτεμβέργης και είχε ακίνητα στη Γερμανία.
Για να αποτραπεί αυτό, στις 15 Μαΐου 1911 ψηφίστηκε νόμος, που αναγνώριζε την Καρλόττα ως κόρη του Λουδοβίκου, η οποία δηλωνόταν ως μέλος της βασιλικής δυναστείας.
Αυτό δεν ήταν νόμιμο σύμφωνα με το καταστατικό του 1882, έτσι στις 30 Οκτωβρίου 1918 ψηφίστηκε διάταγμα, που επέτρεπε την υιοθεσία της από τη δυναστεία.
Πράγματι στις 16 Μαΐου 1919 στο Παρίσι ο Λουδοβίκος την υιοθέτησε, της έδωσε το επώνυμο Γκριμάλντι και ο Αλβέρτος Α έδωσε στην εγγονή του τον παραδοσιακό τίτλο του διαδόχου στο πριγκιπάτο: αυτόν της δούκισσας του Βαλεντινουά, για όλη της τη ζωή.
Ο Λουδοβίκος Β κανόνισε τον γάμο της Καρλόττας με τον Πιέρ ντε Πολινιάκ βαρόνο του Εννεμπόν, στο Μορμπάν της Βρετάνης, στη Γαλλία· ήταν 9ος απόγονος του Καρδινάλιου Μαζαρέν.
Στην υιοθεσία υπήρχε σκιά αμφιβολίας, καθώς ο Αστικός Κώδικας του Μονακό όριζε πως ο υιοθετών, έπρεπε να είναι 50 ετών τουλάχιστον και ο υιοθετούμενος 21 τουλάχιστον .
Έτσι το 1918 ένα διάταγμα άλλαξε τα όρια ηλικίας: δεν υπήρχε όριο για τον υιοθετούντα και η ηλικία του υιοθετούμενου ορίστηκε στα 18 έτη τουλάχιστον.
Στις 30 Μαΐου 1944 -μία ημέρα πριν τα 21α γενέθλια του γιου της- η Καρλόττα, σε συμφωνία με τον πατέρα της, παραχώρησε το δικαίωμα διαδοχής της στον γιο της Ραινιέ, αν αυτός δεν προαποβίωνε της μητέρας.
Ήταν κόρη του Λουδοβίκου Β του Μονακό και της ερωμένης του Μαρί Ζυλιέτ Λουβέ, τραγουδίστριας σε καμπαρέ της Μονμάρτρης, κόρης του Ζακ-Ανρί Λουβέ.
Το μουσείο χαρακτηρίζει καναδική, εγγενή και ξυλογλυπτική τέχνη, αμερικανική και ευρωπαϊκή ζωγραφική, γλυπτική, εκτυπώσεις και σχέδια, σύγχρονη και σύγχρονη τέχνη και φωτογραφίες.
Το μεγαλύτερο έργο στην Πινακοθήκη είναι το σύνολο του εσωτερικού του παρεκκλησίου της οδού κουρτίνα, το οποίο αποτέλεσε μέρος της Μονής της Παναγίας της Ιερής Καρδιάς.
Μετά το μοναστήρι κατεδαφίστηκε το 1972, το παρεκκλήσι αποσυναρμολογήθηκε, αποθηκεύτηκε και ανακατασκευάστηκε μέσα στο γκαλερί ως έργο τέχνης το 1988.
Η Γκαλερί στεγάζεται τώρα σε ένα κτίριο από γυαλί και γρανίτη στο Σαςςεξ κίνησης με αξιοσημείωτη θέα στα κτίρια του Κοινοβουλίου του Καναδά στο λόφο.
Ο πρώην σκηνοθέτης της Γκαλερί, Σαζερλανδ , επιλέχθηκε ειδικά από τον πρωθυπουργό Πιέρ Τρουντό, για να επιβλέψει την κατασκευή της εθνικής γκαλερί και μουσεία.
Η Γκαλερί δημιουργήθηκε για πρώτη φορά το 1880 από τον Γενικό Κυβερνήτη του Καναδάς, Τζον Κάμπελ, τον 9ο Δούκα της ργίλ και το 1882 μετακόμισε στο πρώτο του σπίτι στο λόφος στο ίδιο κτήριο με το Ανώτατο Δικαστήριο.
Το 2000, το Βασιλικό Ινστιτούτο Αρχιτεκτονικής του Καναδάς επέλεξε την Εθνική Πινακοθήκη ως ένα από τα 500 καλύτερα κτίρια που παράγονται στον Καναδάς κατά την τελευταία χιλιετία.
Την ίδια περίοδο έπαιξε μαζί με τον Πέτρο Λαγούτη και τον Δημήτρη Λιακόπουλο σε ένα μία ιστορία της αστυνομικής σειράς του ΑΝΤ1, «Έγκλημα και Πάθος» .
Το 2019, έκανε μια εμφάνιση στην κωμική σειρά του , «Για πάντα παιδιά» και συμμετείχε ως συμπαρουσιάστρια του Νίκου Κοκλώνη στο εβδομαδιαίο ψυχαγωγικό σόου «' » στο ίδιο κανάλι.
Συγκεκριμένα, μετά από διάφορες οντισιόν, κέρδισε το ρόλο της Έλενας Τσιριγώτη στην κωμική σειρά του ΑΝΤ1, Το αμάρτημα της μητρός μου , συμπρωταγωνιστώντας μαζί με τον Αλέξανδρο Αντωνόπουλο, τη Ρένια Λουιζίδου και τον Ορέστη Τζιόβα.
Την επόμενη σεζόν συνέχισε την συνεργασία της με τον σκηνοθέτη Δημήτρη Αρβανίτη, έχοντας έναν από τους πρωταγωνιστικούς ρόλους στη σειρά «Δικαίωση» στο παίζοντας μεταξύ άλλων με τους Αλέξανδρο Σταύρου, Νίκη Παλληκαράκη και Κάτια Νικολαΐδου.
Ακολούθησαν οι παραστάσεις «Ιερή Πόρνη» στο Θέατρο Αγγέλων Βήμα, « » στο Θέατρο Χυτήριο, «Πετάει Πετάει» στο Θέατρο Χυτήριο, «Άντρες έτοιμοι για όλα!» και «Διπλή Ταρίφα» στο Θέατρο Αθηνά.
Ο Ηρακλής πληγώθηκε στη σπονδυλική στήλη και όσο και αν έλαβε καλή ιατρική φροντίδα, απεβίωσε την επόμενη ημέρα στις 1 Αυγούστου 1651 σε ηλικία 27 ετών.
Παρόλα αυτά ο φρουρός φυλακίστηκε για ένα διάστημα και μάλιστα προσπάθησε να σκοτωθεί και ο ίδιος· όταν ελευθερώθηκε, δεν επέστρεψε ξανά στο Μονακό.
Έπειτα από αυτό υπήρχαν αναφορές, πως ένα μοναχός του τόπου είχε προβλέψει τον θάνατο του Ηρακλή και ότι ο ίδιος ο διάδοχος είχε δει μία οπτασία, που τού είπε να χαρεί τη ζωή, διότι δεν θα μπορούσε άλλο πια σύντομα.
Στις 4 Ιουλίου 1641 νυμφεύτηκε τη Μαρία-Αυρηλία Σπίνολα, κόρη του Λούκα Σπίνολα πρίγκιπα της Μολφέτα και της εξαδέλφης του Πελλίνα Σπίνολα.
Ήταν το μόνο τέκνο του Ονωρίου Β πρίγκιπα του Μονακό και της Ιππολύτα Τριβούλτσιο, κόρης του Κάρλο-Εμανουέλε-Τεόντορο Τριβούλτσιο κόμη του Μέλτσο.
Καθώς οι επαρχίες της Ρώμης αυξανόταν, τα υπάρχοντα παίγνια εξωραΐστηκαν και νέα παίγνια επινοήθηκαν από τους πολιτικούς, που ανταγωνιζόταν για τη θεϊκή και λαϊκή υποστήριξη.
Περισσότερες ημέρες θα ήθελαν οι αρματηλάτες να κάνουν δοκιμές· αλλιώς θα είχαν κάνει έναν στάβλο -για τα ζώα που εκπαιδευόταν- στη γειτονική αγορά ζώων, που ήταν μόλις έξω από την είσοδο του Ιπποδρόμου.
Όταν δεν γινόταν ιπποδρομίες, το μέρος στην εποχή του Κάτουλου ήταν μάλλον "ένας σκονισμένος ανοικτός χώρος με καταστήματα και πάγκους, μία πολύχρωμη, συνωστισμένη, κακόφημη περιοχή", όπου σύχναζαν "γυναίκες του δρόμου, ζογκλέρ, μάντισσες και καλλιτέχνες χαμηλής τάξης θεαμάτων".
Τα δαπανηρά και περίπλοκα Παίγνια πρόσφεραν την ευκαιρία σε έναν τέτοιο να δείξει την ικανότητά του, τη γενναιοδωρία του και την καταλληλότητά του για ένα υψηλότερο αξίωμα.
Οι Ρωμαίοι Αυτοκράτορες αντιμετώπισαν του ολοένα αυξανόμενου πλήθους τη ζήτηση για τακτικά παίγνια και την ανάγκη για πιο ειδικούς χώρους, ως αναγκαία υποχρέωση του αξιώματός τους και της λατρείας τους.