polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Η περιπλάνηση των λειψάνων του Αγίου Βαλεντίνου αναμένεται να λάβει τέλος το 2014, όταν και θα ολοκληρωθούν οι εργασίες επισκευής στον Καθεδρικό Ενοριακό Ναό της Μεταστάσεως της Θεοτόκου στη Μυτιλήνη.
Τότε, τα λείψανα τοποθετήθηκαν στο παρεκκλήσι του Τάγματος των Καπουτσίνων, το αφιερωμένο στους Αγίους Φραγκίσκο και Κλάρα, στην οδό Γκυϊλφόρδου 7 στην πλατεία Βικτωρίας στην Αθήνα.
Οι Διόσκυροι ήταν οι δίδυμοι γιοί του Διός και της Λήδας· η λατρεία τους ήλθε στη Ρώμη από την Ελλάδα μέσω της Μεγάλης Ελλάδας και τον Ελληνικό πολιτισμό της Νότιας Ιταλίας.
Αυτός παραθέτει, ότι η Σύγκλητος εξεγέρθηκε σε ανταρσία, εναντίον του Αυτοκράτορα Μαξιμίνου του Θράκα και υπέρ του Γορδιανού Α, στον ναό των Διοσκούρων το 237 μ.
Ο τελευταίος βασιλιάς της Ρώμη Λούκιος Ταρκύνιος ο Υπερήφανος, όταν εκτοπίστηκε και οι Ρωμαίοι ίδρυσαν Δημοκρατία, μάζεψε τους συμμάχους του Λατίνους και επιχείρησε πόλεμο εναντίον της.
Πριν τη μάχη ο Ρωμαίος δικτάτορας Άουλος Ποστούμιος Άλμπος Ρεγκίλλενσις υποσχέθηκε να κτίσει έναν ναό στους Διοσκούρους, εάν νικούσε η Δημοκρατία.
Σήμερα η κρηπίδα σώθηκε , όπως και οι τρεις κίονες και το επάνω τους μέρος του θριγκού· αυτό που έμεινε, είναι ένα από τα πιο χαρακτηριστικά απομεινάρια στην Αγορά.
Μέλος της Πολιτικής Επιτροπής του - από το 2006, ο Μπομ Ζεσούς εξελέγη αντιπρόεδρος του κόμματος το 2011, όταν ο Αουρέλιο Μάρτινς ήταν πρόεδρος.
Με τους ισχυρισμούς ότι ο Μάρτινς προσέγγιζε την Ανεξάρτητη Δημοκρατική Δράση , το αντίπαλο κόμμα του -, ένα Γενικό Συνέδριο συγκλήθηκε το 2018, στο οποίο εξελέγη ομόφωνα, στη θέση του προέδρου του κόμματος.
Ως αγωνιστής και μέλος της ηγεσίας του Κινήματος για την Απελευθέρωση του Σάο Τομέ και Πρίνσιπε/Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα, έχει διατηρήσει πάντα μια διακριτική και διαλλακτική θέση.
Μέλος του Κινήματος για την Απελευθέρωση του Σάο Τομέ και Πρίνσιπε/Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα , ήταν αρχηγός της αντιπολίτευσης προς τον Πατρίς Τροβοάντα και έγινε πρωθυπουργός της χώρας του, στις 3 Δεκεμβρίου του 2018 και παρέμεινε στην πρωθυπουργία έως τις 10 Νοεμβρίου 2022.
Θεωρούμενος ως μετριοπαθής κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας, ο Ζορζέ Μπομ Ζεσούς έκανε την έκπληξη, καταφέρνοντας να βάλει το - στο κέντρο της διαφωνίας, σε σημείο που πολλοί θεώρησαν ότι η νίκη του κόμματος οφειλόταν κυρίως στην ηγεσία του.
Στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου του Πόρτο ολοκλήρωσε την ειδίκευση στην παιδαγωγική της γαλλικής ως ξένης γλώσσας και την παιδαγωγική της πορτογαλικής γλώσσας.
Μεταξύ του 2008 και του 2010, κατά την κυβέρνηση του Ραφαέλ Μπράνκο, ήταν υπουργός Παιδείας και Πολιτισμού και από το 2012 έως το 2014 υπηρέτησε ως υπουργός Παιδείας, Πολιτισμού και Επιστημών, υπό την κυβέρνηση του Γκαμπριέλ Κόστα.
Στα νιάτα του, πήγε στην Ευρώπη, όπου αποφοίτησε με πτυχίο στη γαλλική και πορτογαλική λογοτεχνία, με μάστερ στην πορτογαλική γλώσσα και ειδίκευση στην αφρικανική λογοτεχνία από το Πανεπιστήμιο της Τουλούζης στη Γαλλία.
Ο ιδρυτής του παρακείμενου πάρκου ήταν ο Πρίγκιπας Χέρμαν φον Πύχλερ-Μούσκαου , ο συγγραφέας του επιδραστικού έργου Παρατηρήσεις Σχετικά με την Αρχιτεκτονική Κήπου Τοπίου και ιδιοκτήτης της πόλης-κράτους του Μούσκαου από το 1811.
Με την πάροδο του χρόνου ίδρυσε μία διεθνή σχολή για την διαχείριση των τοπίων στην πόλη Μπαντ Μούσκαου και σχεδίασε αδρά την κατασκευή ενός εκτεταμένου τοπίου πάρκου, το οποίο θα περιέβαλε την πόλη "με έναν τρόπο που δεν είχε ξαναγίνει σε τέτοια μεγάλη κλίμακα."
Στις εργασίες περιλαμβάνονταν η ανακατασκευή του «Παλαιού Κάστρου» Μπαρόκ τεχνοτροπίας - στην πραγματικότητα μίας πρώην πύλης κάστρου - και η κατασκευή ενός παρεκκλησίου με τεχνοτροπία Γοτθικής Αναβίωσης, μίας αγροικίας Αγγλικού τύπου, αρκετών γεφυρών, και ενός πορτοκαλεώνα σχεδιασμένου από τον Φρίντριχ Λούντβιχ Πέρσιους.
Πύκλερ αναδιαμόρφωσε το μεσαιωνικό φρούριο στο «Νέο Κάστρο», στο κέντρο του πάρκου, με ένα δίκτυο μονοπατιών που απλώνονται από αυτό και έναν χώρο ψυχαγωγίας κατασκευασμένο σύμφωνα με τις ιδέες του Χάμφρι Ρέπτον, του οποίου ο γιος, Ιωάννης Άντεϊ, δούλεψε στο Μούσκαου από το 1822 και μετά.
Την επόμενη χρονιά πέρασε στην κατοχή του Φρειδερίκου πρίγκιπα των Κάτω Χωρών, ο οποίος προσέλαβε τον Έντουαρντ Πέτζολντ, μαθητή του Πύκλερ και γνωστού αρχιτέκτονα τοπίων κήπων, για να ολοκληρώσει το σχέδιό του.
Η περιουσία του Κόμη φον Άρνιμ-Μούσκαου κατασχέθηκε από την Σοβιετική Στρατιωτική Διοίκηση στη Γερμανία και μετά τη θεσμοθέτηση της συνοριακής γραμμής Όντερ-Νάισσε το 1945, το πάρκο χωρίστηκε από τα κρατικά σύνορα μεταξύ της Πολωνίας και της Γερμανίας, με τα 2/3 του να βρίσκονται στην πολωνική πλευρά.
Το Παλαιό Κάστρο ξαναχτίστηκε από την διοίκηση της Ανατολικής Γερμανίας τα έτη 1965-1972, ενώ το Νέο Κάστρο και οι γέφυρες τελούν ακόμα υπό εργασίες αποκατάστασης.
Η «Αγγλική Γέφυρα» που διασχίζει τον Ποταμό Νάισσε έχει επισκευαστεί και εγκαινιάστηκε εκ νέου την 17 Οκτωβρίου 2011, αφού είχε κατεδαφιστεί με εκρηκτικά το 1945.
Ενώ το Κάστρο του Μούσκαου βρίσκεται δυτικά του ποταμού, η καρδιά του πάρκου είναι οι μερικώς δασωμένες υπερυψωμένες περιοχές στην ανατολική όχθη, που ονομάζονται Το Πάρκο με Βεράντες.
Στις 2 Ιουλίου 2004 η προσέθεσε το πάρκο στον Κατάλογο με Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς ως ένα υποδειγματικό παράδειγμα διασυνοριακής πολιτιστικής συνεργασίας μεταξύ της Πολωνίας και της Γερμανίας.
Προστέθηκε στον κατάλογο με δύο κριτήρια: για τις καινοτομίες όσον αφορά την ανάπτυξη προς το ιδανικό τεχνητό τοπίο, και για την επιρροή του στην ανάπτυξη της αρχιτεκτονικής τοπίων ως κλάδου.
Το πάρκο αποτελεί, επίσης, ένα από τα επίσημα Ιστορικά Μνημεία της Πολωνίας, όπως ορίστηκε την 1η Μαΐου 2004, και παρακολουθείται από το Εθνικό Συμβούλιο Κληρονομιάς της Πολωνίας.
Είναι ο μεγαλύτερος και ένας από τους πιο γνωστούς αγγλικούς κήπους στην Κεντρική Ευρώπη, που εκτείνεται κατά μήκος των δύο πλευρών των Γερμανο–Πολωνικών συνόρων στο Λουσατιανό Νάισσε.
Το πάρκο επεκτεινόταν συνεχώς από το 1815 και μετά, κατ' εντολήν του Πρίγκιπα Χέρμαν φον Πύχλερ-Μούσκαου , με επίκεντρο την κατοικία του στο Παλάτι του Μούσκαου.
Οι εταιρείες και άλλοι εμπορικοί πελάτες πρέπει να αγοράσουν συνδρομή, καθώς η αγορά της εφαρμογής δεν είναι πλέον δυνατή μετά την αντικατάσταση του μοντέλου απόκτησης μέσω αγοράς άδειας από το μοντέλο συνδρομής.
Ο Αραβένα σχεδίασε τους «Σιαμαίους Πύργους», ένα κτήριο εργαστηρίων στη Σχολή Αρχιτεκτονικής του Ποντιφήκειου Καθολικού Πανεπιστημίου της Χιλής, καθώς και άλλα κτήρια στο ίδιο ίδρυμα.
Σχεδίασε επίσης: το , το «Σπίτι για έναν γλύπτη» , την «Οικία στη λίμνη Πιρεουέικο» , τρεις κοιτώνες στο Πανεπιστήμιο Σαιν Έντουαρντς στο Ώστιν , τη Βίλα στο Όρντος της Εσωτερικής Μογγολίας και άλλα έργα.
Τον Ιούλιο του 2015 ο Αραβένα διορίσθηκε διευθυντής της Μπιενάλε Αρχιτεκτονικής της Βενετίας, υπεύθυνος για τη διοργάνωση της 15ης Διεθνούς Εκθέσεως Αρχιτεκτονικής για το επόμενο έτος.
Φοίτησε στη Φιλοσοφική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης ,και εργάστηκε αρχικά στη Διεύθυνση Πολεοδομίας Θεσσαλονίκης, ως ημερομίσθιος.
Συνεργασίες του έχουν δημοσιευτεί σε περιοδικά (Παραφυάδα, Το Τραμ, η λέξη, Εντευκτήριο, Φρέαρ, Το δέντρο, Νέα Εστία, δίοδος, , κά.) και εφημερίδες.
Ελισάβετ Κοτζιά, «Τάσος Καλούτσας, Γιώργος Σκαμπαρδώνης, Ηλίας Κουτσούκος: Η αφηγηματική φωνή και ποικίλες όψεις της πραγματικότητας», Συνέδριο «Παραμυθία Θεσσαλονίκης», 1997.
Το 1783-4 ζούσε στο Ροβερέτο των Ιταλικών Άλπεων υπό την κηδεμονία του ηγουμένου Κάρλο Τάκκι , όπως καταγράφτηκε στις αναμνήσεις του Ιταλού μουσικού Τζιάκομο Γκοτιφρέντο Φερράρι : "έδινα μαθήματα μουσικής δωρεάν και στο σπίτι του ηγουμένου Τάκκι παρέδιδα μουσική στον πρίγκιπα Βεγκεσλάβο του Λίχτενσταϊν, μέλος του Συλλόγου του καθεδρικού της Κολωνίας. Ήταν ο αγαπητός μου μαθητής, καθώς είχε ταλέντο, μελετούσε και μου συμπεριφερόταν με ευπροσηγορία. Το 1784 έφυγα για τη Ρώμη μαζί με τον Τάκκι και τον υπό τη φροντίδα του πρίγκιπα".
Ήταν ο δευτερότοκος γιος του Καρόλου Μπορρομέο και της Μαρίας-Άννας-Αντωνίας κόμισσας του Ντήτριχσταϊν-Βάιχσελστατ, βαρόνης του Χόλλενμπουρκ & Φίνκενσταϊν.
Κυκλοφόρησε ως το δεύτερο σινγκλ από τον δίσκο του Ιγκλέσιας στη Γερμανόφωνη Ευρώπη, την Πολωνία και την Τσεχία, και έφτασε στο τοπ 10 των Γερμανικών Κατατάξεων στα Σινγκλς.
Τον Απρίλιο 2010 ανακοινώθηκε ότι η Κόνορ θα εμφανιζόταν μαζί με τον επί πολύ καιρό μέντορα της Τζορτζ Γκλούεκ και τον μουσικό Τιλ Μπρένερ ως κριτής στον πρώτο κύκλο της σειράς , του Γερμανικού καναλιού .
Η Κόνορ είχε αναλάβει την κατηγορία 16-24 αλλά απέτυχε να φτάσει στην τελική παράσταση επειδή ο διαγωνιζόμενός της, Μάτι Γκάβριελ, αποκλείστηκε την 7η εβδομάδα του και έτσι στέφθηκε νικήτρια του η Εντίτα Αμπντιέσκι.
Συνολικά, από το κυκλοφόρησαν δύο σινγκλ, το " " , που έφτασε στο τοπ 20 των Γερμανικών Κατατάξεων στα Σινγκλς, και το ομότιτλο τραγούδι, που δεν έφτασε την επιτυχία των προηγούμενων κομματιών.
Για τη συνέχεια του επανασυνδέθηκε και δούλεψε το μεγαλύτερο μέρος του δίσκου με τους Άρης, Ντέναρ και Τάιγκερ, ενώ συμμετείχαν επίσης οι Αμερικάνοι μουσικοί Γουάικλεφ Ζαν, Τζέρι Ντουπλέσις και Νταϊάν Ουόρεν.
Τον Οκτώβριο 2003 η Κόνορ κυκλοφόρησε ένα ζωντανό με τον τίτλο Η Σάρα Κόνορ Λάιβ – Μία Αλησμόνητη Νύχτα: Η Ποπ Συναντά την Κλασική, από κινηματογράφηση της παράστασης στο Άλτεν Κάσελχαους στο Ντίσελντορφ την 24η Ιανουαρίου, που περιλάμβανε εμφανίσεις της με συνοδεία κλασικής ορχήστρας.
Το 1997 η Κονορ μαζί με την αδελφή της Άννα-Μαριά επιλέχτηκαν να τραγουδήσουν με τη συνοδευτική χορωδία στις παραστάσεις των " " και " " του Μάικλ Τζάκσον στην Παγκόσμια Περιοδεία στη Βρέμη Γερμανίας.
Ενθουσιασμένη από την προσωπική συνάντηση με τον Τζάκσον στο τέλος της παράστασης, άρχισε να ηχογραφεί κασέτες επίδειξης με το ψευδώνυμο Σάρα Γκρέι, που περιλάμβαναν και διασκευές των τραγουδιών «Άγια Νύχτα» και «Αυτά τα Χριστούγεννα» καθώς και της επιτυχίας του τοπικού ραδιοφώνου " " .
Δυσαρεστημένη από τον μάνατζερ, ωστόσο, η Κόνορ έκλεισε νέα συμφωνία με τον Κάρλο Βίστα και άρχισε να δουλεύει στο σίνγκλ " " με παραγωγούς τους Όλιβερ Χιντζ και Τόμας Νορε.
Την ίδια χρονιά έκανε τα φωνητικά για τον Γερμανό παραγωγό Μαρκ βαν Λίντεν στο τρανς ρεμίξ του " " , που έφτασε το Νο.86 στους Γερμανικούς Πίνακες Κατάταξης των Σινγκλς.
Το 2000, ο μουσικός μάνατζερ Τζορτζ Γκλουεκ τελικά μεσολάβησε ώστε η Σάρα Κόνορ να υπογράψει συμβόλαιο με τη θυγατρική εταιρία της , Δισκογραφική Χ-.
Παρακινημένη να γράψει περισσότερα τραγούδια στη μητρική της γλώσσα, κατόπιν των παραστάσεών της στο , η Κόνορ δούλεψε με ένα μικρότερο εύρος από παραγωγούς στον δίσκο, με συμπεριλαμβανόμενους τους Ντάνιελ Φάουστ, Πίτερ Πλέιτ και .
Με την κυκλοφορία του το Μούτερσπρατς έκανε το ντεμπούτο του στην κορυφή των Γερμανικών Κατατάξεων Δίσκων, αποτελώντας τον δεύτερο Νο.1 δίσκο της μετά την επιτυχία του το 2005.
Το έγινε το πιο επιτυχημένο σινγκλ της Κόνορ στους πίνακες κατατάξεων μιας δεκαετίας,φτάνοντας το Νο.2 στις Γερμανικές Κατατάξεις των Σιγκλς, και με πωλήσεις πάνω από 260.000 αντίτυπων.
Η Κόνορ έγινε περισσότερο γνωστή μετά την υπογραφή συμβολαίου με τη δισκογραφική εταιρεία - το 2000 και κυκλοφόρησε τον πρώτο δίσκο της με τίτλο το επόμενο έτος.
Αρκετά τραγούδια από αυτά τα άλμπουμ έγιναν κορυφαίες επιτυχίες στους πίνακες κατατάξεων των ποπ σινγκλς, όπως οι Νο.1 επιτυχίες " " , " " , " " , " " και " " .
Η μπαλάντα έφτασε την πρώτη θέση στη Γερμανία και την Ελβετία, αποτελώντας την τρίτη συνεχόμενη κορυφαία επιτυχία της στους πίνακες κατατάξεων, και προηγήθηκε του 4ου δίσκου της .
Η Κόνορ επανασυνδέθηκε με τους επί πολύ καιρό συνεργάτες της Μπούγια, Κέι Ντέναρ και Ρομπ Τάιγκερ για την παραγωγή του δίσκου, του οποίου η κυκλοφορία συνέπεσε με την εκπομπή της τηλεοπτικής της σειράς Η Σάρα & ο Μαρκ Ερωτευμένοι του καναλιού 7.
Η κορυφαία επιτυχία της στα τσαρτ, , άρχισε στην κορυφή των Γερμανικών Κατατάξεων Δίσκων και έφτασε στο τοπ 3 της Αυστρίας και της Ελβετίας, με 100.000 πωλήσεις μέσα στις δύο πρώτες μέρες της κυκλοφορίας του.
Η αντίδραση των κριτικών για το άλμπουμ ήταν γενικά μικτή, με το να τον βαθμολογεί με τρία στα πέντε αστέρια, και το . να το χαρακτηρίζει ως «μουσική δευτέρας κατηγορίας για την ντίσκο της γειτονιάς».
Το επόμενο σινγκλ " " επιλέχθηκε να χρησιμοποιηθεί ως θεματικό τραγούδι στην ταινία κινουμένων σχεδίων , ήταν το 5ο κορυφαίο σινγκλ της στη Γερμανία και το 4ο συνεχόμενο Νο.1 σινγκλ.
Η Κόνορ κινήθηκε μεταξύ Βερολίνου, Αμβούργου και Αννόβερου δουλεύοντας στον & και χιπ χοπ πρώτο δίσκο της, με τους Γερμανούς μουσικούς παραγωγούς Μπούλεντ Άρης, Ρομπ Τάιγκερ και Κέι Ντέναρ, καθώς και διεθνείς συνεργάτες όπως ο Έντι Μαρτίν και ο ράπερ .
Η κυκλοφορία του ακολουθήθηκε από τα επιτυχημένα σινγκλς "' – !" και " " που έφτασαν στα 5 και 20 κορυφαία αντίστοιχα, καθώς και η πρώτη μεγάλη επιτυχία της, η μπαλάντα " " , που έφτασε την πρώτη θέση σε Γερμανία, Πολωνία, Πορτογαλία και Ελβετία και έκανε την Κόνορ διάσημη σε όλην την Ευρώπη.
Τελικά το Νοέμβριο 2001 κυκλοφόρησε το " " που είχε μικτή αποδοχή από τους κριτικούς, οι οποίοι το θεώρησαν ως «λίγο από όλα μείγμα ετερογενών πραγμάτων αλλά εντούτοις ήταν καλή κίνηση καριέρας».
Ο δίσκος άρχισε από την 2η θέση των Γερμανικών Κατατάξεων Άλμπουμ και έφτασε στους τοπ 5 σε Αυστρία, Φινλανδία και Ελβετία, έγινε χρυσός σε Αυστρία, Τσεχία, Πολωνία, Πορτογαλία και Ελβετία, και πλατινένιος στη Φινλανδία και τη Γερμανία.
Η Κόνορ είναι το μεγαλύτερο από τα 6 παιδιά του Μίκαελ Λέβε, συγγραφέα που εργαζόταν στο χώρο της διαφήμισης, και της συζύγου του Σοράγια Λέβε-Τάκε , ένα πρώην μοντέλο επιδείξεων μόδας και νοικοκυρά με Σκοτσέζικη, Ιρλανδική και Γερμανική καταγωγή, στο Αμβούργο.
Έχει τέσσερις αδελφές: την Άννα-Μαρία Λάγκερμπλομ, σύζυγο του Γερμανού ράπερ Μπουσίντο, τις Μαρίζα, Σοφία-Λουίζα και Βαλεντίνα, και έναν αδελφό, τον Ρόμπιν.
Επίσης, εγγράφηκε στην τοπική σχολή ερμηνευτικών τεχνών, όπου παρακολούθησε μαθήματα χορού, τραγουδιού και ηθοποιίας, τα δίδακτρα των οποίων πλήρωνε δουλεύοντας ως σερβιτόρα και μοντέλο.
Περιλαμβάνοντας κυρίως διασκευές τραγουδιών της από τις δεκαετίες του 1960 και 70, αλλά και δύο νέα τραγούδια, ολόκληρο το άλμπουμ ηχογραφήθηκε στο πρώην κτίριο του , με την Κόνορ να έχει τη συνοδεία μιας συμφωνικής ορχήστρας 48 μουσικών.
Το πρώτο σινγκλ " " , το οποίο προβλήθηκε σε μια εκστρατεία δημοσιότητας για τον αγώνα επανόδου του Γερμανού πυγμάχου Χένρι Μάσκε, και το " ", ένα ντουέτο με τον Αμερικάνο τραγουδιστή -, έφτασαν στα τοπ 10 και τοπ 20 των κατατάξεων αντίστοιχα.
Η Κόνορ γνώρισε τον Μαρκ Τερένζι, τον τραγουδιστή του συγκροτήματος , στο φεστιβάλ Μπράβο Ευτυχισμένες Γιορτές στο Ρουστ Γερμανίας τον Ιούλιο 2002.
Το ζευγάρι άρχισε να βγαίνει και τον Ιούνιο 2003 ανακοινώθηκε ότι ήταν αρραβωνιασμένοι και περίμεναν το πρώτο τους παιδί, τον Τάιλερ Μαρκ Τερένζι, που γεννήθηκε την 2η Φεβρουαρίου 2004 στο Ορλάντο Φλόριντας.
Την 29η Φεβρουαρίου 2004 το ζευγάρι προσκάλεσε φίλους του σε ένα δείπνο ώστε να εορτάσουν τη γέννηση του γιου τους, αλλά αντί αυτού ανακοίνωσαν ότι στην πραγματικότητα είχαν χωρίσει.
Η δημοτικότητά της αυξήθηκε περισσότερο με τη συμμετοχή τις στις τηλεοπτικές σειρές του Γερμανικού καναλιού , & και & , στο πλευρό του τότε συζύγου της Μαρκ Τερένζι, που εξιστορούσαν τον γάμο και τις καριέρες τους.
Το 2014 συμμετείχε στο καστ του πρώτου κύκλου του - , της Γερμανικής εκδοχής της σειράς , της οποίας το συνοδευτικό άλμπουμ των τραγουδιών έφτασε στις κορυφαίες θέσεις των Αυστριακών και Γερμανικών Κατατάξεων.
Τον Μάιο 2008 ανακοινώθηκε ότι η Κόνορ και η οικογένειά της για άλλη μια φορά θα συμμετείχαν σε μια οκταμερή τηλεοπτική σειρά με τίτλο Η Σάρα και ο Μαρκ: Ακόμα Τρελά Ερωτευμένοι στο 7.
Το πρώτο τους σινγκλ, " " , με λυρικά της ιδίας και του Τροέλσεν κυκλοφόρησε την 1η Αυγούστου 2008 στη Γερμανόφωνη Ευρώπη, και ακολούθησε η κυκλοφορία του δίσκου την 22η Αυγούστου 2008.
Περιέχοντας ένα μείγμα από παραδοσιακά αλλά σύγχρονα Αγγλικά τυπικά κομμάτια και αποδόσεις Γερμανικών τραγουδιών στην Αγγλική γλώσσα, τόσο ο δίσκος όσο και το ομότιτλο σινγκλ έφτασαν στο Νο.4 των κατατάξεων.
Τελικά έγινε πλατινένιος από το και επανακυκλοφόρησε το ακόλουθο έτος, συμπεριλαμβάνοντας το προηγουμένως ανέκδοτο σινγκλ " ," , άλλη μία επιτυχία στο τοπ 4.
Τον Απρίλιο 2010 η Κόνορ ανακοίνωσε ότι έχει σχέση με τον μάνατζέρ της, Φλόριαν Φίσερ, τον τραγουδιστή του ποπ συγκροτήματος της δεκαετίας 1990, .
Η πολωνική κυβέρνηση επέλεξε να τους τοποθετήσει στα εδάφη δυτικά του ποταμού Όντερ, κοντά στα σύνορα με την Ανατολική Γερμανία, πάρα πολύ κοντά στο Ζγκοζέλετς.
Αρχικά, οι πρόσφυγες αναγνωρίστηκαν ως αντικαπιταλιστές ήρωες και έλαβαν σημαντική κυβερνητική βοήθεια για την οικοδόμηση νέων ζωών και την ένταξη τους στην Πολωνία.
Μετά από μια συμφωνία του 1985 μεταξύ των κυβερνήσεων της Πολωνίας και της Ελλάδας που επέτρεψε στους Έλληνες πρόσφυγες να λαμβάνουν συντάξεις γήρατος στο σπίτι, ο αριθμός των Ελλήνων στην Πολωνία έχει μειωθεί περαιτέρω.
Οι πρόσφυγες ανήκαν σε διαφορετικές εθνοτικές ομάδες, μεταξύ των οποίων οι μισοί της σλαβομακεδονικής εθνικότητας και μιλούσαν τη σλαβομακεδονική γλώσσα.
Δύο Πολωνοί ειδικοί στις Μειονοτικές Σπουδές, ο Άλφρεντ Μαγέβιτς και ο Τόμας Βιχεκριέβιτς, ισχυρίζονται ότι η πολωνική κυβέρνηση συνεργάστηκε με τους Έλληνες πρόσφυγες, για να αναγκάσει τους Σλαβομακεδόνες πρόσφυγες να υιοθετήσουν ελληνικά ονόματα και τους εμπόδισαν να ανοίξουν τα σχολεία και τις οργανώσεις τους.
Μετά την πτώση της δικτατορίας στην Ελλάδα, άλλαξε το όνομά της σε Ένωση Ελλήνων στην Πολωνία , αλλά το 1989, ένα εσωτερικό σχίσμα οδήγησε στη δημιουργία του Συλλόγου Μακεδόνων στην Πολωνία .
Οι Έλληνες, ιδιαίτερα οι έμποροι, είναι παρόντες στα πολωνικά εδάφη από τον Μεσαίωνα, χρηματοδοτώντας αρκετές ορθόδοξες εκκλησίες σε όλη την Πολωνική-Λιθουανική Κοινοπολιτεία.
Ωστόσο, οι περισσότεροι από αυτούς τους μετανάστες τελικά αφομοιώθηκαν στις ποικίλες ομάδες που εντοπίζουν την κληρονομιά τους από αυτήν την πολιτεία, όπως οι Πολωνοί, οι Λιθουανοί , οι Λευκορώσοι και οι Ουκρανοί.
Οι περισσότεροι αυτοπροσδιοριζόμενοι Έλληνες στην Πολωνία, εντοπίζουν σήμερα την κληρονομιά τους στον μεγάλο αριθμό Ελλήνων πολιτών που έφυγαν ως πρόσφυγες από τον εμφύλιο πόλεμο και μετακινήθηκαν στην Πολωνία.
Μιλάει για την ιστορία τεσσάρων ηλικιωμένων κατοικίδιων ζώων, τα οποία μετά από μια σκληρή δουλειά έχουν παραμεληθεί και υφίστανται κακομεταχείριση από τους πρώην ιδιοκτήτες τους.
Σε αντίθεση με τον τίτλο της ιστορίας οι ήρωες δεν φθάνουν ποτέ στη Βρέμη καθώς καταφέρνουν να εξαπατήσουν και να τρομοκρατήσουν μια ομάδα ληστών, να πάρουν τα κλοπιμαία τους και να εγκατασταθούν στο σπίτι τους.
Σύμφωνα με άλλη εκδοχή κλέφτες έκλεψαν τα χρήματα του αφεντικού των ζώων ή κατέστρεψαν τη φάρμα ή το μύλο του και έτσι αναγκάζεται να διώξει τα ζώα καθώς δεν μπορεί να τα φροντίσει.
Τότε η γάτα τον γρατζουνίζει στο πρόσωπό με τα νύχια της, ο σκύλος του δαγκώνει στο πόδι, το γαϊδούρι τον κλωτσάει και ο κόκορας κρώζει και τον κυνηγάει έξω από την πόρτα.
Τα τέσσερα ζώα, πατώντας το ένα στις πλάτες του άλλου, κάνουν φασαρία και τρομάζουν τους ληστές, που το σκάνε χωρίς να ξέρουν τι είναι αυτός ο περίεργος θόρυβος.
Κατόπιν έφυγε από το Χάλλε και μετακόμισε στο Μπράουνσβαϊγκ προσπαθώντας να εργαστεί ως οργανίστας στο Ναό της Αγίας Αικατερίνης χωρίς αποτέλεσμα.
Κατόπιν συνέχισε τις σπουδές του έως και το 1729 όταν γράφτηκε στο Πανεπιστήμιο της Λειψίας και παρακολούθησε μαθήματα νομικής για να τα αφήσει και να ασχοληθεί με τα μαθηματικά, στα οποία έτρεφε μεγάλο ενδιαφέρον σχεδόν σε όλη του τη ζωή.
Μετά τον Α Παγκόσμιο Πόλεμο, έδωσε ένα δεύτερο Σύνταγμα το 1921, παρέχοντας σημαντικά πολιτικά δικαιώματα στους κοινούς πολίτες του κρατιδίου· έτσι το πριγκιπάτο έγινε συνταγματική μοναρχία.
Ο Ιωάννης Β δεν ζούσε στο κάστρο, ούτε στο Λίχτενσταϊν, αν και οι διάδοχοί του μετακόμισαν εκεί το 1938 και έκαναν το ανάκτορο Βαντούτς έδρα τους.
Η διακυβέρνησή του των 70 ετών και 91 ημερών είναι η 3η στην παγκόσμια βασιλική ιστορία, μετά από αυτή του Μπουμιμπόλ Αντουλυαντέι της Ταϋλάνδης και του Λουδοβίκου ΙΔ της Γαλλίας.
Ο Ιωάννης Μαρία Φραγκίσκος Πλάκιδος ήταν ο πρωτότοκος γιος τού Αλοϋσιου Β του Λίχτενσταϊν και της Φραντσίσκα Κίνσκυ, κόρης του Φραντς ντε Πάουλα Γιόζεφ Κίνσκυ, Κόμη του Βχίνιτς & Τέτταου.
Την 28 Φεβρουαρίου 2016 κατά τη διάρκεια του φεστιβάλ στην Ουτρέχτη, ο βαν Ντάικ έπεσε μέσα σε ένα κρυμμένο κενό στη σκηνή κατά τη διάρκεια της παράστασης, και μεταφέρθηκε σε ένα τοπικό νοσοκομείο.
Διαγνώστηκε τραυματισμός της σπονδυλικής του στήλης και σοβαρή εγκεφαλική βλάβη και παρέμεινε υπό την εποπτεία των ιατρών στο Ιατρικό Κέντρο της Ουτρέχτης για αρκετές εβδομάδες.
Πολλές παραστάσεις που είχαν προγραμματιστεί για αυτήν την περίοδο ματαιώθηκαν, με συμπεριλαμβανόμενο το Ηλεκτρονικό Καρναβάλι Μαργαρίτα του Μεξικού.
Στα μέσα του Ιουνίου 2016 ο βαν Ντάικ άρχισε να εργάζεται σε ένα ελαφρύ πρόγραμμα που περιλάμβανε εμφανίσεις στο Ηλεκτρονικό Καρναβάλι Μαργαρίτα του Λας Βέγκας, στο κλαμπ Αμνησία στην Ίμπιζα, και στο Φεστιβάλ Λουμινόσιτυ στην Ολλανδία.
Ο 4ος δίσκος του βαν Ντάικ με τίτλο , που προέκυψε από τα ταξίδια του βαν Ντάικ στην Ινδία, ήταν μια πιο μελαγχολική περιπέτεια και περιλάμβανε το σινγκλ " " , μια συνεργασία με τους & .
Του μικτού δίσκου Η Πολιτική του Χορού 2 προηγήθηκε το σινγκλ " " με τη συμμετοχή του Ουέιν Τζάκσον, ένα τραγούδι αφιερωμένο στα θύματα, και τις οικογένειές τους, από το σεισμό του 2004 στην Σουμάτρα και το επακόλουθο τσουνάμι που χτύπησε την Ταϊλάνδη την 26 Δεκεμβρίου 2004.
Οι πρωτότυπες παραγωγές του από το Αντανακλάσεις έχουν προσαρμοστεί σε μεγάλες κινηματογραφικές παραγωγές όπως τα και Ένα μπλου τζιν για τέσσερις, στα τηλεοπτικά προγράμματα και , και σε διεθνείς διαφημιστικές εκστρατείες για τις , , , και πιο πρόσφατα για τα Τζιπ.
Το 2000 ο Πωλ δοκίμασε τις δεξιότητές του με το μελωδικό, αρκετά χορευτικό 3ο δίσκο του με τίτλο , που περιλάμβανε το επιτυχημένο σινγκλ " " , μια συνεργασία με το Γαλλικό συγκρότημα Σεντ Ετιέν.
Τον πρώτο του μικτό δίσκο με τίτλο ακολούθησε μια παγκόσμια περιοδεία και η κυκλοφορία του με τίτλο και της Μεξικάνικης ταινίας Ζούρντο, για την οποία ο βαν Ντάικ σύνθεσε το σάουντρακ για το οποίο κέρδισε ένα Μεξικάνικο Όσκαρ.
Λίγο πριν από την πτώση του Τείχους του Βερολίνου, στον βαν Ντάικ και τη μητέρα του δόθηκε η άδεια να φύγουν από την Ανατολική Γερμανία και μετακόμισαν στο Αμβούργο για να ζήσουν με τη θεία του.
Το σινγκλ τους " " κυκλοφόρησε από την ανεξάρτητη δισκογραφική του Βερολίνου, που διευθυνόταν από τον εκπατρισμένο Βρετανό παραγωγό Μαρκ Ρίντερ και τον Τόρστεν Τζουρκ.
Ο Πωλ βαν Ντάικ μεγάλωσε στο Ανατολικό Βερολίνο σε μια μονογονεϊκή οικογένεια, αφού ο πατέρας του εγκατέλειψε αυτόν και την μητέρα του όταν ήταν 4 ετών.
Εκεί που μεγάλωσε δεν υπήρχαν δισκάδικα για να αγοράσει μουσική, οπότε κράτησε την επαφή του με τον κόσμο πέρα από το Τείχος του Βερολίνου μυστικά, ακούγοντας τους δημοφιλείς αλλά απαγορευμένους Δυτικούς ραδιοφωνικούς σταθμούς και και κασέτες με τραγούδια που περιστασιακά εισάγονταν λαθραία στη χώρα και αντιγράφονταν μεταξύ των φίλων και συμμαθητών του.
Τα σινγκλς " " και " " δεν είχαν μεγάλο αντίκτυπο στην αρχή, αλλά με την κυκλοφορία του Επτά Δρόμοι και της αναπάντεχης επιτυχίας του "" που κατέστη κορυφαίο φαινόμενο στα Βρετανικά υπερκλάμπ, τα έργα του βαν Ντάικ άρχισαν να προσελκύουν την προσοχή.
Ως ένας από τους πρώτους καταξιωμένους ντιτζέι, ο βαν Ντάικ ήταν ο πρώτος καλλιτέχνης που τιμήθηκε με υποψηφιότητα για Βραβείο Γκράμι στην τότε νέα προστιθέμενη κατηγορία Καλύτερος Δίσκος Χορευτικής/Ηλεκτρονικής μουσικής για το 2003, για την κυκλοφορία του .
Το άλμπουμ κυκλοφόρησε συνοδευόμενο από ειδική συλλεκτική έκδοση 2.000 αντιτύπων, η οποία περιελάμβανε μια μιξαρισμένη έκδοση του πλήρους άλμπουμ, μαζί με ένα μπόνους 8 κομματιών και μία οκτασέλιδη φωτογραφική ανθολογία.
Το 1998 ο Πωλ έκανε ρεμίξ το γνωστό σινγκλ "1998" του Βρετανικού ντουέτου της τρανς , που ήταν επιτυχία και έφερε το ντουέτο στην κορυφή των γερμανικών κατατάξεων χορευτικής μουσικής.
Τον Φεβρουάριο 1993, ο βαν Ντάικ και ο Κιντ Πολ παρουσίασαν ένα μέρος από το εβδομαδιαίο τρίωρο πρόγραμμα "3 " του γερμανικού ραδιοφώνου.
Μέχρι τα τέλη του καλοκαιριού, ο Πωλ κυκλοφόρησε την πρώτη του συλλογή ΝτιΤζέι-μιξ "--1 – το Ταξίδι " και ρεμίξαρε εκ νέου τον τρανς ύμνο του " ".
Την 9 Νοεμβρίου 2009 ο βαν Ντάικ εμφανίστηκε μαζί με τον Βορειοιρλανδό τραγουδιστή Τζόννυ Μσντάΐντ στην 20η Επετειακή Εκδήλωση για το Τείχος του Βερολίνου.
Επίσης, διοργάνωσε μια ομότιτλη μουσική εκδήλωση στην Αίθουσα εκδηλώσεων 2 του Βερολίνου, στην οποία εμφανίστηκαν καλλιτέχνες όπως οι Άρμιν βαν Μπιούρεν, και .
Ο δίσκος περιλαμβάνει, επίσης, συνεργασίες με τους παραγωγούς Άρτι, Όστιν Λιντς, Τζιουζέπε Οταβιάνι και Ουμέτ Οζκάν, και φωνητικά από τους τραγουδιστές Τζόννυ Μσντάΐντ των , , Σάρα Χάουελς και άλλων καλλιτεχνών.