polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Είναι επίσης Προϊστάμενος της Υπηρεσίας Εξωτερικών Πληροφοριών, σύμφωνα με διάταγμα του Προέδρου του Αζερμπαϊτζάν με ημερομηνία 14 Δεκεμβρίου 2015 .
Τον Δεκέμβριο του 2015 ο Πρόεδρος του Αζερμπαϊτζάν Ιλχάμ Αλίεφ ίδρυσε δύο υπηρεσίες: την Υπηρεσία Ασφάλειας του Κράτους και την Υπηρεσία Εξωτερικών Πληροφοριών .
Οι επιτυχίες περιλαμβάνουν παρουσίες σε ευρωπαϊκά τουρνουά όπως το ' , που διοργανώθηκε από κοινού από την και την Ιταλική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία , όπου ο σύλλογος τιμήθηκε από την τελευταία, το Διεθνές Τουρνουά μεταξύ άλλων και ένας νικηφόρος φιλικός αγώνας με 3–0 απέναντι στην εθνική ομάδα γυναικών για το Φεστιβάλ Πρεσπών του 2005 , όπου η Χατζηγιαννίδου σημείωσε το τρίτο γκολ.
Τον Ιανουάριο του 2008 πραγματοποιήθηκε η μεταγραφή της στον ΠΑΟΚ, με τον οποίο κατέκτησε 12 πρωταθλήματα και 5 κύπελλα με την ομάδα της Θεσσαλονίκης, αλλά και είχε 30 συμμετοχές σε οκτώ σεζόν στο Τσάμπιονς Λιγκ Γυναικών.
Μετά από 13 χρόνια προσφοράς στην ομάδα τον Νοέμβριο του 2020, η παίκτρια προχώρησε σε διαδικασίες προκειμένου να μείνει ελεύθερη, καθώς φέρεται πως είχε έντονα παράπονα στον τρόπο που την αντιμετώπιζε ο σύλλογος της Θεσσαλονίκης.
Εμβληματική μορφή του ελληνικού γυναικείου ποδοσφαίρου, έκανε το ντεμπούτο της στην εθνική γυναικών στις 2 Νοεμβρίου 1997, συμμετείχε στην Ολυμπιάδα της Αθήνας το 2004 και στις 8 Μαρτίου 2016 ξεπέρασε τον Γιώργο Καραγκούνη με την 140ή εμφάνισή της σε εμφανίσεις σε εθνικό αντιπροσωπευτικό συγκρότημα ποδοσφαίρου.
Κατά τη δεκαετία του 1970 ο Κινέζος ερευνητής Τζανγκ Τινγκτόνγκ με συναδέλφους του ερεύνησαν τα αποτελέσματα της ουσίας στην καταπολέμηση της οξείας προμυελοκυτταρικής λευχαιμίας .
Με βάση αυτή την αρχή, μετέπειτα έρευνες στην Κίνα και στη Δύση οδήγησαν τελικώς στην ανάπτυξη του φαρμάκου «», που εγκρίθηκε για την αντιμετώπιση της λευχαιμίας από την Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων των ΗΠΑ το έτος 2000.
Τα πρώτα συμπτώματα της οξείας δηλητηρίασης είναι τα γενικά από δηλητηρίαση με αρσενικό: από την κατάποση είναι προβλήματα του πεπτικού συστήματος: έμετος, κοιλιακό άλγος και διάρροια συχνά συνοδευόμενη από αιμορραγία.
Ακόμα και μικρότερες δόσεις μπορούν να αλλάξουν τη χρώση του δέρματος, ενώ και αραιά διαλύματα τριοξειδίου του αρσενικού είναι επικίνδυνα όταν έρθουν σε επαφή με τα μάτια.
Το τριοξείδιο του αρσενικού απορροφάται γρήγορα και εύκολα από το πεπτικό σύστημα, Τοξικά αποτελέσματα είναι επίσης πολύ γνωστά από εισπνοή, ακόμα και από επαφή με το δέρμα.
Η αποβολή είναι αρχικώς γρήγορη , εξαιτίας της μεθυλιώσεως της ουσίας σε αντίστοιχα οξέα και της αποβολής με τα ούρα, αλλά ορισμένη ποσότητα ενσωματώνεται στα οστά, το δέρμα, τις τρίχες και τα νύχια , οπότε αποβάλλεται σε διάστημα εβδομάδων ή μηνών .
Παρά την πολύ γνωστή τοξικότητα του αρσενικού, το τριοξείδιο του αρσενικού έχει μακρόχρονες βιοϊατρικές εφαρμογές, που χρονολογούνται από την παραδοσιακή κινεζική ιατρική, όπου είναι γνωστό ως - , δηλαδή «πάχνη αρσενικού», και λαμβάνεται ακόμα για την αντιμετώπιση του καρκίνου και άλλων παθήσεων .
Ο αρσενικικός χαλκός, που επίσης παρασκευάζεται από το τριοξείδιο του αρσενικού χρησιμοποιείται σε μεγάλη κλίμακα ως συντηρητικό ξύλου στις ΗΠΑ και στη Μαλαισία, ενώ είναι απαγορευμένος στα περισσότερα μέρη του κόσμου.
Το ίδιο το τριοξείδιο, σε συνδυασμό με οξικό χαλκό, δίνει την πράσινη χρωστική που είναι γνωστή ως πράσινο των Παρισίων, που χρησίμευε τόσο σε χρώματα, όσο και ως ποντικοφάρμακο.
Ως η κυριότερη ένωση του αρσενικού, το τριοξείδιο είναι πρόδρομη ένωση για το ίδιο το στοιχείο, για τα κράματα του αρσενικού, για τους ημιαγωγούς αρσενιδίων και για τις οργανοαρσενικές ενώσεις, όπως είναι τα προσθετικά τροφίμων και φάρμακα .
Αναπαραγωγικά προβλήματα (υψηλά ποσοστά αποβολών, ελλειποβαρή νεογνά, συγγενείς παραμορφώσεις) έχουν επίσης επισημανθεί σε μια μελέτη σε γυναίκες που εκτέθηκαν σε σκόνη τριοξειδίου του αρσενικού ως εργαζόμενες ή γειτόνισσες χυτήριου χαλκού.
Στην Αυστρία ζούσαν άνθρωποι, οι λεγόμενοι «αρσενικοφάγοι της Στυρίας», οι οποίοι χώνευαν δόσεις 23 πολύ μεγαλύτερες της θανατηφόρου χωρίς φαινομενικά να παθαίνουν τίποτα.
Μόνο με επίδραση ισχυρών οξειδωτικών παραγόντων, όπως το όζον, το υπεροξείδιο του υδρογόνου και το νιτρικό οξύ, δίνει πεντοξείδιο του αρσενικού ή το αντίστοιχο οξύ:
Ο Ριντ και η βοηθός παραγωγός Μάργκεριτ Γκόντιν της πέταξαν στη Χαβάη για να πραγματοποιήσουν μια συνέντευξη με τον Ρόμπσον τον Φεβρουάριο του 2018, μεταφέροντας "επτά βαριά κιβώτια εξοπλισμού μες στην την ομίχλη που περιβάλλει το ηφαίστειο της Χαβάης και συγκεκριμένα μέσα σε μια μικρή καμπίνα καταφυγίων".
Το ζευγάρι συναντήθηκε για μεσημεριανό γεύμα μία ημέρα πριν από το γύρισμα και ο Ρόμπσον συμφώνησε να πει την ιστορία του χρονολογικά, "χωρίς να αποκρύπτει τυχόν δυσάρεστες λεπτομέρειες".
Μια κάμερα σταμάτησε να λειτουργεί λίγο μετά την έναρξη της λήψης της ταινίας, αλλά αφότου έλυσαν αυτό το πρόβλημα, το γύρισμα συνεχίστηκε μέχρι τη νύχτα και ολόκληρη τη δεύτερη μέρα.
Ο Ριντ ταξίδεψε στο Λος Άντζελες αργότερα εκείνη την εβδομάδα για να πάρει συνέντευξη και από τον Σέιφτσακ σε διάστημα δύο ημερών, λίγο πριν ο Σέιφτσακ κλείσει τα σαράντα του χρόνια.
Τον Φεβρουάριο του 2019, η οικογένεια του Τζάκσον υπέβαλε αγωγή 100 εκατομμυρίων δολαρίων εναντίον του ζητώντας από ένα δικαστήριο να αναγκάσει το δίκτυο να συνεργαστεί σχετικά με το σχέδιό του για τη μετάδοση της ταινίας.
Την ημέρα της πρεμιέρας στο του : Μέρος Πρώτο, η οικογένεια του Τζάκσον δημοσίευσε μια συναυλία τού Τζάκσον στο , το Ζωντανά στο Βουκουρέστι: Η Περιοδεία .
Την επόμενη μέρα, για να συμπέσει με την προβολή του δεύτερου μέρους , η οικογένεια δημοσίευσε άλλη μια συναυλία τού Τζάκσον, το Ζωντανά στο στις 16 Ιουλίου 1988 .
Τον Ιανουάριο του 2019, η οικογένεια του Τζάκσον εξέδωσε ένα δελτίο τύπου καταδικάζοντας την ταινία, λέγοντας: «Οι δύο κατηγορούμενοι κατέθεσαν ένορκα ότι αυτά τα γεγονότα δεν συνέβησαν ποτέ. Δεν έχουν παράσχει ανεξάρτητα ενοχοποιητικά στοιχεία και απολύτως καμία απόδειξη για την υποστήριξη των κατηγοριών τους ».
Σε απάντηση στο ντοκιμαντέρ, αναφέρθηκε ότι σε πολλές χώρες η μουσική του Τζάκσον αφαιρέθηκε από ραδιοφωνικούς σταθμούς, συμπεριλαμβανομένων των καναδικών σταθμών και , καθώς και του ολλανδικού ραδιοφωνικού σταθμού και της της Νέας Ζηλανδίας.
Ο νεοζηλανδικός δημόσιος ραδιοτηλεοπτικός φορέας, , δήλωσε ότι δε θα παίζει τη μουσική του Τζάκσον και ότι θα κρίνεται οποιοδήποτε τραγούδι παίζεται στον αέρα.
Ο ηθοποιός Κόρι Φέλντμαν , που ήταν φίλος με τον Τζάκσον όταν αυτός ήταν παιδί, δήλωσε ότι ο Τζάκσον δεν είχε ενεργήσει ακατάλληλα προς αυτόν και αποκάλεσε το ντοκιμαντέρ «μονόπλευρο».
Ο Ριντ δήλωσε ότι σκόπιμα επέλεξε να μην επικρίνει τον Τζάκσον «άμεσα ή να σχολιάζει τις ενέργειες, τα κίνητρά του ή τους λόγους του» και άφησε το ντοκιμαντέρ «αρκετά ουδέτερο ».
Ο Ριντ αισθάνθηκε ότι το μήκος του ήταν απαραίτητο επειδή ήθελε να παρουσιάσει την ιστορία "με τρόπο που το καθιστά πλήρως κατανοητό σε όλη του την πολυπλοκότητα".
Μετά την ολοκλήρωση του γυρίσματος, ο Ριντ επέστρεψε στο Λονδίνο και άρχισε "τη διαδικασία προσπαθώντας να επιβεβαιώσει και να αφομοιώσει αυτό που μου είπαν αυτοί οι φαινομενικά πολύ αξιόπιστοι νέοι άντρες".
Αναρωτήθηκε πώς οι μητέρες των δύο αυτών νεαρών μπόρεσαν να αφήσουν τέτοια υποτιθέμενα γεγονότα να συμβούν και για αυτό θέλησε να πάρει συνέντευξη και από άλλα μέλη των οικογενειών του Ρόμπσον και του Σέιφτσακ.
Οι απόψεις συγκλίνουν στο εξής: "Κρίσιμο και προσεκτικό, το αναδεικνύει το βάθος της σύνθετης μετά το θάνατο σεξουαλικής κακοποίησης παιδιών όπως βιώνουν οι ενήλικες επιζώντες στο ντοκιμαντέρ".
Μετά την πρεμιέρα του στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Σάντανς στις 25 Ιανουαρίου του 2019, μεταδόθηκε τηλεοπτικά σε δύο μέρη στις ΗΠΑ στις 3 και 4 Μαρτίου 2019.
Στις 4 Μαρτίου, στην εκπομπή του : , οι Ρόμπσον, Σέιφτσακ και Ριντ έδωσαν συνέντευξη στην Όπρα Γουίνφρεϊ , όντα και η ίδια θύμα σεξουαλικής κακοποίησης, ενώπιον ενός κοινού άλλων θυμάτων και των οικογενειών τους .
Το ντοκιμαντέρ εστιάζει σε δύο άνδρες, τον Γουέιντ Ρόμπσον και τον Τζέιμς Σέιφτσακ, οι οποίοι ισχυρίζονται ότι είχαν υποστεί σεξουαλική κακοποίηση από τον τραγουδιστή Μάικλ Τζάκσον ως παιδιά.
Σε συνεντεύξεις, ο Γουέιντ Ρόμπσον , ο Τζίμι Σέιφτσακ και οι οικογένειές τους περιγράφουν τη σχέση τους με τον Αμερικανό τραγουδιστή Μάικλ Τζάκσον.
Ο Σέιφτσακ και ο Ρόμπσον ισχυρίζονται ότι ο Τζάκσον τους κακοποίησε σεξουαλικά στο σπίτι του, το , στην Καλιφόρνια, καθώς και στο διαμέρισμα του Τζάκσον στο .
Ο Ριντ πήρε συνέντευξη και από πρώην αστυνομικούς και εισαγγελείς από τις δίκες του 1993 και του 2005, αλλά αποφάσισε ότι οι ιστορίες των οικογενειών είχαν σχηματίσει μια πλήρη ιστορία που ήταν αρκετά ισχυρή από μόνη της.
Όταν το 1669 ξέσπασε η επανάσταση των Αγροτών, η Αρζαμάσκαγια έφυγε από το μοναστήρι και κατατάχθηκε στον στρατό των επαναστατών αφού έκοψε τα μαλλιά της και φόρεσε αντρικά ρούχα.
Οι ικανότητές της στην τοξοβολία και την ιατρική κέρδισαν τον σεβασμό και την δημοφιλία των επαναστατών και κατάφερε να συγκεντρώσει υπό την ηγεσία της 300-400 άντρες, που δεν γνώριζαν ότι ο ηγέτης τους ήταν γυναίκα, με τους οποίους συμμετείχε στον αγώνα για την κατάληψη του Τέμνικοφ .
Αν και ξεκίνησε ως μοναχή, κάποια στιγμή έγινε αταμάνα υπό την ηγεσία του Στέπαν Ράζιν και συμμετείχε στην κατάληψη του Τέμνικοφ ηγούμενη δύναμης περίπου 600 επαναστατών.
Την έχουν αποκαλέσει και «Ρωσίδα Ζαν ντΑρκ» αλλά, ενώ η Ζαν ντΑρκ πολέμησε για τον βασιλιά της, η Αρζαμάσκαγια πολέμησε ενάντια στον Τσάρο.
Στις 30 Νοεμβρίου 1670 ο στρατός της ηττήθηκε από το τσαρικό στρατό και η Αρζαμάσκαγια πιάστηκε αιχμάλωτη ενώ το Τέμνικοφ επέστρεψε υπό τον έλεγχο του Τσάρου.
Σύμφωνα με μαρτυρίες του 1677, την ημέρα που την συνέλλαβαν είχε κρυφτεί σε μία εκκλησία και κατάφερε να σκοτώσει πολλούς στρατιώτες πριν τελικά να την πιάσουν ενώ εκείνη αγκάλιαζε την Ιερή Τράπεζα.
Τελικά την καταδίκασαν να καεί ζωντανή, άλλοι λένε με την κατηγορία ότι ήταν μάγισσα και αιρετική και άλλοι λόγω των λεηλασιών που υπέστη το Τέρμικοφ κατά την κατάληψή του από τους επαναστάτες.
Σε νεαρή ηλικία εξαναγκάστηκε να παντρευτεί έναν ηλικιωμένο χωρικό, αλλά πολύ σύντομα έγινε χήρα και από ανάγκη έγινε μοναχή στο μοναστήρι του Αγίου Νικολάου στο Αρζαμάς.
αναρωτιέται αν θα είχε σώσει από την λαιμητόμο την , φιλομοναρχική ηρωίδα του μυθιστορήματος του Αλεξάνδρου Δουμά -, την οποία, όπως μας εκμυστηρεύεται, είχε ερωτευτεί νέος στην τηλεοπτική μεταφορά του βιβλίου.
Για να απαντήσει στο παραπάνω ερώτημα (σε μια κίνηση αντίστροφη από αυτήν του ηθοποιού στην ταινία του Γούντι Άλεν, που βγαίνει από την οθόνη προκειμένου να συναντήσει την αγαπήμένη του) ο μπαίνει στις σελίδες του βιβλίου του Δουμά, καταλαμβάνοντας την θέση του βασικού χαρακτήρα.
Με αυτό το εύρημα, μεταφερόμενος χρονικά στους ταραγμένους καιρούς της γαλλικής επανάστασης, αντιμετωπίζει ο ίδιος με την σειρά του τα ηθικά ερωτήματα που βασάνιζαν τον φιλελεύθερο, δημοκρατικό πρωταγωνιστή του μυθιστορήματος του Δουμά - και τα οποία, όπως μας δείχνει, δεν απέχουν από τα ηθικά διλήμματα που μας απασχολούν και σήμερα.
Καθώς οι αναγνώσεις ενός βιβλίου είναι πάντα προσωπικές, επιλεκτικές και θραυσματικές (ξεχνάμε τι έχουμε διαβάσει, μένουμε περισσότερο σε κάτι παρά σε κάτι άλλο κάνοντας προσωπικές προβολές), ο χώρος της λογοτεχνίας και της 'κουλτούρας' δεν είναι ένας συμπαγής και ομοιογενής χώρος αλλά ένας χώρος που αποτελείται και συντίθεται από κενά , από ό,τι δεν διαβάζουμε, από ό,τι διαβάζουμε και ξεχνάμε.
Σε αυτό, ο μεταφέρεται χρονικά στο Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, συναντιέται με τη μοίρα του πατέρα του, ο οποίος όντως έζησε τότε, και αναρωτιέται πώς θα είχε δράσει ο ίδιος.
Διευκρινίζοντας ότι για έναν ψυχαναλυτή, που γνωρίζει τη σκοτεινότητα της ανθρώπινης ψυχής, ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει, πέρα από τα κίνητρα όσων συνεργάστηκαν με το ναζιστικό καθεστώς, η ιδιότυπη τόλμη όσων με κίνδυνο της ζωής τους προέβησαν σε ηρωικές πράξεις αντίστασης, εξετάζει τους λόγους και τους ψυχολογικούς νόμους που καθόρισαν τη στάση των μεν και των δε.
Εδώ η λογοτεχνία, τοποθετώντας στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος της ηθικά ζητήματα, συναντιέται με την ηθική και αναδεικνύεται, όπως και η ηθική, ως ο χώρος όπου συγκρουόμενα ηθικά διλήμματα εκτίθενται στην πολυπλοκότητά τους παρά επιλύονται.
Στην αστυνομική τριλογία " ?", " ", και "' " (πρόχειρη απόδοση: "Ποιός σκότωσε τον Ρότζερ Ακρόυντ", "Επανεξετάζοντας τον Άμλετ", και "Η υπόθεση του σκυλιού των Μπάσκερβιλ"), ο επανεξετάζει κριτικά τρεις λογοτεχνικά πολύ γνωστές και καθιερωμένες λύσεις αστυνομικών μυστηρίων (εδώ περιλαμβάνει, πέρα από τα αστυνομικά μυθιστορήματα της Αγκάθα Κρίστι και του Κόναν Ντόυλ, και τον Αμλετ του Σαίξπηρ).
Παρεμβαίνοντας διορθωτικά στα κείμενα, ο προτείνει μια διαφορετική από τους συγγραφείς λύση σχετικά με το ποιός είναι ένοχος, μια λύση που ηθελημένα ή ασυνείδητα διέφυγε από τους ίδιους τους συγγραφείς.
Πλέον, από το 2017, η διαλεύκανση μυστηρίων στην λογοτεχνία, τον κινηματογράφο, κοκ αποτελεί αντικείμενο συστηματικής έρευνας της διεθνούς ομάδας , της οποίας ο . είναι ενεργό μέλος και επίτιμος πρόεδρος.
Το , με μια σειρά παραδειγμάτων, δείχνει πώς οι συγγραφείς εμπνέονται όχι μόνο από το παρελθόν τους αλλά από το μέλλον τους, το οποίο έχουν την ευαισθησία να αφουγκράζονται μέσω της γραφής τους.
Στο τελευταίο του βιβλίο, ’ , διερευνάται το θέμα της πολλαπλής προσωπικότητας, η οποία συναντάται, πέρα από τον συγγραφέα , και σε πολλούς χαρακτήρες των μυθιστορημάτων του.
Μέσω του ευρήματος της συναίρεσης των δύο Ρώσων συγγραφέων Τολστόι και Ντοστογιέφσκι, ο υποστηρίζει και μας αποκαλύπτει πως εν τέλει είμαστε πιο κατακερματισμένοι και πολλαπλοί από όσο νομίζουμε.
πραγματεύεται πώς το φανταστικό ταξίδι που κάνει ο καθένας μας σε έναν τόπο μετρά πιο πολύ από το τυχόν πραγματικό ταξίδι που όντως κάνουμε , καθώς τα μέρη τα επισκεπτόμαστε και τα γνωρίζουμε πρωτίστως στην φαντασία μας.
Καθώς ο έχει αυτή την ιδιαίτερη, λοξή ματιά, με την οποία εμπλουτίζει την λογοτεχνία, τα βιβλία του εκδίδονται όλα στην σειρά των εκδόσεων - σειρά η οποία δημιουργήθηκε το 1993 με αφορμή την έκδοση ενός από τα πρώτα βιβλία του , και της οποίας ο τίτλος αντανακλά το παράδοξο των εγχειρημάτων του.
Στα χρόνια που ακολούθησαν, έπαιξε σε διάφορα προγράμματα στη Σλοβένικη Εθνική τηλεόραση, με εμφανίσεις όπως στην ραδιοφωνική εκπομπή - του Σάσο Χρίμπαρ και τη τηλεοπτική εκπομπή -.
Επίσης, μιμήθηκε πολλούς διάσημους ανθρώπους, όπως τον πρώην πρόεδρο της Σλοβενίας Γιάνεζ Ντρνόβσεκ, τους Κάρελ Εργιάβετς, Οσάμα μπιν Λάντεν, Φιντέλ Κάστρο, Άντον Ροπ, Γιέλκο Κατσίν, τον Γιάνεζ Γιάνσα, Αντρέι Μπάγιουκ και άλλους.
Παρόλο που τα μέσα ενημέρωσης θύμιζαν την καριέρα του, πήρε την υποψηφιότητα στα σοβαρά, δηλώνοντας ότι "το αξίωμα του προέδρου πρέπει να αντιμετωπίζεται ως σοβαρό".
Ασκώντας κριτική στον Μπόρουτ Πάχορ επειδή ελάμβανε την προεδρία ως διασημότητα, ο Σάρετς θεωρήθηκε ως ισχυρή υποψηφιότητα, καθώς θα μπορούσε να προσελκύσει την νέα γενιά των ψηφοφόρων και των ψηφοφόρων που κλίνουν προς την αριστερή πλευρά του πολιτικού φάσματος.
Σε μια σπάνια περίπτωση για προσωπικότητες από τα ΜΜΕ που προσπάθησαν να εισέλθουν στη πολιτική σε εθνικό ή τοπικό επίπεδο στη Σλοβενία, ο Σάρετς ήταν επιτυχής.
Αφού μπήκε στο κόμμα Θετική Σλοβενία του Ζόραν Γιάνκοβιτς, το 2014 συμμετείχε στις τοπικές εκλογές με τη δική του λίστα και επανεξελέγη από τον πρώτο γύρο με σχεδόν τα δύο τρίτα των ψήφων.
Ο Μάριαν Σάρετς είναι Σλοβένος πολιτικός και ηθοποιός, ο οποίος διατέλεσε από τις 13 Σεπτεμβρίου 2018 ως τις 13 Μαρτίου 2020 ως ο 9ος πρωθυπουργός της Σλοβενίας.
Εκλέχθηκε δήμαρχος του Κάμνικ, συμμετείχε στις προεδρικές εκλογές του 2017 (χάνοντας για μικρή διαφορά από τον Μπόρουτ Πάχορ στις επαναληπτικές) και μπήκε στην εθνοσυνέλευση το 2018 με το κόμμα του Λίστα του Μάριαν Σάρετς.
Η κατασκευή του πρώτου κάστρου άρχισε την εποχή του Φούλκωνα του Ανζού , ο οποίος έμεινε γνωστός για τα περίπου 100 κάστρα που οικοδόμησε κατά μήκος του Λίγηρα.
Το 1204, η περιοχή κατακτήθηκε από τον Φίλιππο Αύγουστο και νέο κάστρο κατασκευάστηκε κατά τη διάρκεια της ανηλικιότηταςας του εγγονού του, Λουδοβίκου Θ στις αρχές του 13ου αιώνα από τη μητέρα του Λευκή της Καστίλλης.
Το 1562, η Αικατερίνη των Μεδίκων αποκατέστησε το κάστρο ως ισχυρό φρούριο, αλλά ο γιος της, ο Ερρίκος Γ, μείωσε το ύψος των πύργων και απογύμνωσε τους πύργους και τα τείχη από τις πολεμίστρες.
Παρ'όλα αυτά, υπό την απειλή των επιθέσεων από τους Ουγενότους, ο βασιλιάς διατήρησε τις αμυντικές δυνατότητες του κάστρου, καθιστώντας το στρατιωτικό φυλάκιο και εγκαθιστώντας πυροβολικό πάνω στις ανώτερες βεράντες του κάστρου.
Στα τέλη του 18ου αιώνα κατά τη διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης, ως στρατιωτικό φρούριο, έδειξε την αξία του όταν τα χοντρά τείχη του απέκρουσαν συνεχείς βομβαρδισμούς τ 1793, στην πολιορκία της Ανζέ, κατά τον εμφύλιο πόλεμο της Βανδέας.
Παντρεμένος με την κόρη του πλούσιου δούκα της Βρετάνης, ο Λουδοβίκος τροποποίησε το κάστρο και το 1373 παράγγειλε τη διάσημη ταπετσαρία της Αποκάλυψης στον ζωγράφο και τον Παρισινό υφαντή .
Είναι ανοιχτό στο κοινό, και ένα από τα πολύτιμα εκθέματα είναι η μεγαλύτερη χειροποίητη μεσαιωνική συλλογή ταπήτων στον κόσμο, η «ταπετσαρία της Αποκάλυψης».
Στις αρχές του 15ου αιώνα, ο δελφίνος, που με τη βοήθεια της Ιωάννας της Λωρραίνης έγινε αργότερα ο βασιλιάς Κάρολος Ζ, όταν αναγκάστηκε να φύγει από το Παρίσι, κατέφυγε στο κάστρο της Ανζέ.
Ο χαρακτήρας ήταν αρχικά σχεδιασμένος να είναι ο κύριος ανταγωνιστής στους τίτλους , και , αλλά μετά την ακύρωση των τίτλων αυτών, συνέχισε να εμφανίζεται ως σημαντικός κακοποιός σε πολλά κόμικ του Σύμπαντος της , παλεύοντας με τον Σούπερμαν και τον Μπάτμαν.
Είναι ο πατέρας των Ορίον, Κάλιμπακ, Γκρέιβεν και Γκρέιλ, Ως τυραννικός κυβερνήτης του πλανήτη Απόκολιπς, ο απώτερος στόχος του Ντάρκσιντ είναι να κατακτήσει το σύμπαν και να εξαλείψει όλα τα ελεύθερα και τα αισθανόμενα όντα.
Ένα από τα πιο ισχυρά όντα στο Σύμπαν της , ο χαρακτήρας έγινε σταθερός κακοποιός στον κύκλο του Σούπερμαν και θεωρείται ως ο μεγαλύτερος εχθρός της Ομάδα Δικαιοσύνης.
Ο Φρανκ Γουέλκερ δάνεισε τη φωνή του στον Ντάρκσαϊντ στις σειρά κινουμένων σχεδίων : και : , η οποία έγινε η πρώτη του εμφάνιση σε άλλα μέσα εκτός από τα κόμικς.
Ο Λεονάρντο Ντονά ήταν ένας από τους υποψηφίους μετά τον θάνατο του προηγούμενου δόγη Μαρίνο Γκριμάνι, αντιμετώπισε άλλους δυο αντιπάλους ο ένας ήταν ο διάδοχος του Μαρκαντόνιο Μέμμο αλλά τελικά εξελέγη Δόγης της Βενετίας .
Ο Ντονά κληρονόμησε την σύγκρουση του προκατόχου του με τον πάπα Παύλο Ε οποίος την περίοδο 1601 - 1605 πέρασε μια σειρά από νόμους που περιόριζαν τις εξουσίες του παπισμού στην Βενετία και τα προνόμια των ιερέων.
Η κρίση έφτασε στο αποκορύφωμα όταν κατηγόρησε δυο ιερείς σαν κοινούς εγκληματίες και αρνήθηκε τις απαλλαγές που έπρεπε να έχουν σαν κληρικοί στα κοσμικά δικαστήρια, ο πάπας έστειλε επιστολή διαμαρτυρίας στον Γκριμάνι δυο βδομάδες πριν τον θάνατο του.
Ο Δόγης Λεονάρντο Ντονά μετά από συμβουλή του σπουδαίου ιστορικού και επισκόπου Λεονάρντο Σαρπί απέρριψε την πρόταση του πάπα, ο πάπας Παύλος Ε σαν απάντηση αφόρισε ολόκληρο τον πληθυσμό της πόλης και έθεσε την Δημοκρατία της Βενετίας υπό απαγόρευση.
Οι Ιησουίτες σαν ορκισμένοι Καθολικοί ήταν οι μοναδικοί που αρνήθηκαν να υπακούσουν την διαταγή του δόγη, έφυγαν ομαδικά από την Βενετία και επέστρεψαν το 1655.
Ο Λεονάρντο Ντονά γιος του Τζοβάννι Μπατίστα Ντονά και της Τζοβάννας Κορνέρ, γεννήθηκε σε μια πλούσια εμπορική οικογένεια και ο πλούτος που απέκτησε με την επιτυχή διαχείριση των οικογενειακών επιχειρήσεων του επέτρεψε να αποκτήσει μεγάλα πολιτικά αξιώματα.
Αργότερα διορίστηκε πρέσβης στην Αγία Έδρα και παρέμεινε πολλά χρόνια στην Ρώμη, εκεί συγκρούστηκε με τον Καρδινάλιο Μποργκέζε τον μετέπειτα πάπα Παύλο Ε, η μεγάλη αντίθεση μαζί του οδήγησε πολλούς στην υποψία ότι ήταν Προτεστάντης κάτι που οι ιστορικοί δεν έχουν αποδείξει.
Το βασίλειο της Γαλλίας ανέλαβε να λύσει την διαφορά ανάμεσα στην Δημοκρατία της Βενετίας και τον πάπα, τελικά ήρθαν σε συμβιβασμό : η Βενετία θα έπρεπε να παραδώσει τους δυο κατηγορούμενους ιερείς υπό Γαλλική προστασία και ο πάπας θα ακύρωνε όλους τους αφορισμούς.
Το υπόλοιπο διάστημα που κυβέρνησε ο Λεονάρντο Ντονά ήταν ήρεμο, ο δόγης περιόρισε τις δημόσιες εμφανίσεις του επειδή είχε γίνει μισητός στον λαό, πολλές αρνητικές φήμες κυκλοφόρησαν τα τελευταία χρόνια της βασιλείας του αλλά δεν αποδείχτηκε τίποτα.
Κατά τη διάρκεια του κομμουνιστικού καθεστώτος, η γεωργία της Αλβανίας ήταν έντονα συγκεντρωμένη, ενσωματωμένη στις γεωργικές βιομηχανίες και βρισκόταν υπό κρατικό έλεγχο.
Τα κυριότερα γεωργικά προϊόντα στην Αλβανία είναι ο καπνός, φρούτα, συμπεριλαμβανομένων πορτοκαλιών, λεμονιών, σύκων, σταφυλιών, λαχανικών όπως η ελιά, τα σιτηρά, τα αραβόσιτα, η πατάτα, αλλά και τα ζαχαρότευτλα, το κρέας, το μέλι, γαλακτοκομικά προϊόντα και φαρμακευτικά ή αρωματικά φυτά.
Η χώρα είναι πλούσια σε φυσικούς πόρους και η οικονομία της ενισχύεται από τη γεωργία, τη μεταποίηση τροφίμων, ξυλείας, πετρελαίου, τσιμέντου, τις χημικές ουσίες, τα ορυκτά, τα βασικά μέταλλα, τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, τον τουρισμό, τη βιομηχανία κλωστοϋφαντουργίας και την εξόρυξη πετρελαίου.
Ο τουριστικός τομέας είναι παραδοσιακά μια αξιοσημείωτη πηγή εισοδήματος για τους πολίτες, ιδιαίτερα κατά τους καλοκαιρινούς μήνες, αλλά και πιο πρόσφατα κατά τους χειμερινούς μήνες, λόγω της αύξησης της δημοτικότητας χειμερινών προορισμών.
Η Αλβανία κατατάσσεται στους 25 πιο δημοφιλείς τουριστικούς προορισμούς στην Ευρώπη και έχει ψηφιστεί ως ένας από τους κορυφαίους τουριστικούς προορισμούς του κόσμου για το έτος 2014 από τους « » και το « ».
Η Αλβανία είναι μια χώρα ανώτερου μεσαίου εισοδήματος και μέλος του ΝΑΤΟ, του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου, του Οργανισμού για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη και του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας του Ευξείνου Πόντου.
Ως Εβραία που ζούσε στην κατακτημένη απο τους Ναζί Γαλλία, η Στάιν μπόρεσε να διατηρήσει τον τρόπο ζωής της ως συλλέκτρια έργων τέχνης και μάλιστα να εξασφαλίσει τη σωματική της ασφάλεια, μέσω της προστασίας του ισχυρού κυβερνητικού αξιωματούχου της κυβέρνησης του Βισύ και συνεργάτη των Ναζί, Μπερνάρ Φαΐ.
Ήταν οικοδέσποινα λογοτεχνικού σαλονιού στο Παρίσι, στο οποίο συναντήθηκαν οι κεντρικές μορφές του μοντερνισμού στη λογοτεχνία και την τέχνη, όπως ο Πάμπλο Πικάσο, ο Έρνεστ Χέμινγουεύ, ο Φράνσις Σκοτ Φιτζέραλντ, ο Σίνκλαιρ Λιούις, ο Έζρα Πάουντ, ο Σέργουντ Άντερσον και ο Ανρί Ματίς.
Το βιβλίο έγινε λογοτεχνικό μπεστ σέλλερ και μετατόπισε τη Στάιν από τη σχετική αφάνεια της σκηνής της καλτ λογοτεχνίας στο προσκήνιο του ενδιαφέροντος.
Τα βιβλία της περιλαμβάνουν το . , σχετικά με μια λεσβιακή σχέση, στην οποία ενεπλάκησαν αρκετοί φίλοι της Στάιν, το , μια φανταστική ιστορία για ένα ερωτικό τρίγωνο, το Τρεις ζωές και το .
Το 1969, ξεκίνησε να αγωνίζεται στην - [σ.σ. την ομάδα της ομώνυμης βαριάς βιομηχανικής μονάδας της Βουδαπέστης, η οποία λειτούργησε μεταξύ 1959 και 1987] και παρέμεινε στην ομάδα έως το 1973, όταν και μεταπήδησε στην Εγκιτέρτες όπου παρέμεινε έως το 1974, πραγματοποιώντας 7 εμφανίσεις χωρίς να πετύχει κάποιο τέρμα .
Το καλοκαίρι του 1979, ο Ανανιάδης αντιμετώπισε θέματα με την καρδιά του και αναγκάστηκε να κάνει εκτενέστερες εξετάσεις στο Λονδίνο, οι οποίες όμως διαβεβαίωσαν ότι μπορεί να συνεχίσει την καριέρα του.
Έτσι, στην τελευταία του χρονιά με τους "κίτρινους" αγωνίστηκε σε τέσσερα ευρωπαϊκά ματς και σε είκοσι αγώνες πρωταθλήματος, πετυχαίνοντας δύο γκολ.
Την επόμενη σεζόν, παρέμεινε αλλαγή, παίζοντας σε μόλις οκτώ παιχνίδια, αλλά το 1978-79 βοήθησε την ομάδα του να καταταγεί τρίτη, σκοράροντας δεκατρείς φορές.
Ο προπονητής Μπράνκο Στάνκοβιτς του εμπιστεύθηκε θέση βασικού και στις 24 Νοεμβρίου 1974 πέτυχε το πρώτο του γκολ με τον Άρη, στον αγώνα εναντίον του Πανσερραϊκού.
Στη συνέχεια, πήρε μεταγραφή στον ΠΑΣ Γιάννενα, στον οποίο ολοκλήρωσε τη σταδιοδρομία του, αφού αγωνίστηκε σε 59 αγώνες και σκόραρε 15 φορές, βοηθώντας τον σύλλογο της Ηπείρου να παραμείνει στην Α' εθνική κατηγορία.
Ο Γιώργος Ανανιάδης είναι Έλληνας παλαίμαχος ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως επιθετικός ή πλάγιος μέσος και διακρίθηκε με την ομάδα του Άρη.
Σε αντίθεση με άλλες μορφές ελληνικής αστικής παραδοσιακής μουσικής, οι έντεχνες συναυλίες συχνά θα πραγματοποιούνταν έξω από μια αίθουσα ή ένα νυχτερινό κέντρο, στην ύπαιθρο.
Και οι δύο εκπαιδεύτηκαν στην κλασσική μουσική και -μεταξύ άλλων λόγων- η έλλειψη ενός ευρέως κοινού γι 'αυτό το είδος μουσικής στην Ελλάδα, τους οδήγησε στην εφεύρεση του έντεχνου, στο οποίο μεταβίβασαν κάποιες αξίες της δυτικής μουσικής τέχνης.
Μέχρι τη δεκαετία του 1960, τα καινοτόμα άλμπουμ βοήθησαν το έντεχνο να πλησιάσει το και οδήγησαν επίσης στην οικειοποίηση του από την βιομηχανία κινηματογράφου για την χρήση σε .