polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Στις αρχές του αιώνα είναι καθοριστική η συμβολή της μαντάμ ντε Σταλ, η οποία με τα δοκίμιά της, κυρίως με το Περί Γερμανίας , αποκάλυψε στους Γάλλους τον γερμανικό ρομαντισμό, τις γοτθικές ιστορίες τρόμου, τα πρώτα έργα του Γκαίτε και τα θεατρικά του Σίλερ, έργα που μύησαν τους Γάλλους δημιουργούς στο ρομαντικό πνεύμα.
Ο Ζεράρ ντε Νερβάλ ήταν ένας από τους βασικούς εισηγητές της θεματικής του γερμανικού Ρομαντισμού στη Γαλλία με μεταφράσεις γερμανικών λογοτεχνικών έργων στα γαλλικά, όπως του Κλόπστοκ, του Σίλερ και του Γκαίτε.
Ο Ζορίς-Καρλ Υσμάν στα πρώτα του μυθιστορήματα που ήταν σκοτεινά, ρεαλιστικά και γεμάτα με τις λεπτομερείς περιγραφές του Παρισιού: Μάρθα, Ιστορία ενός κοριτσιού , που ήταν η ιστορία μιας νέας πόρνης, οι Αδελφές Βατάρ , όπου εξετάζει τις ζωές των γυναικών που δούλευαν σε ένα βιβλιοδετείο.
Τα έργα της Ζωρζ Σαντ ( - 1842, Η λίμνη του διαβόλου , μυθιστόρημα αγροτικής ηθογραφίας, «μια ταπεινή ιστορία, με φόντο τις φτωχές αγροτικές περιοχές που διέτρεχα κάθε μέρα» Η μικρή Φαντέτ , επίσης αγροτικό μυθιστόρημα εμπνευσμένο από τη ζωή της στο πατρικό κτήμα.
Ο Μπωντλαίρ αφιέρωσε Τα άνθη του κακού στον Τεοφίλ Γκωτιέ, ηγετική φυσιογνωμία της σχολής των παρνασσιστών, και ο νεαρός Ρεμπώ αλληλογραφούσε με τον Τεοντόρ ντε Μπανβίλ το 1870.
Γαλλική λογοτεχνία του 19ου αιώνα ορίζεται χρονικά από δύο βασικές ημερομηνίες: το 1799, όταν το πραξικόπημα του Ναπολέοντα Βοναπάρτη έβαλε τέλος στην επαναστατική περίοδο και το 1899, με την επίλυση των εντάσεων της υπόθεσης Ντρέιφους και την οριστική επιβολή των αξιών της Γ Δημοκρατίας.
Ο Ανρί Μυρζέ έγραψε τις Σκηνές της μποέμικης ζωής , όπου περιγράφει τη ζωή των φτωχών, αντισυμβατικών καλλιτεχνών του Παρισιού που ζούσαν ενάντια στους κανόνες και τις κοινωνικές συμβάσεις, μυθιστόρημα στο οποίο βασίστηκε η όπερα του Πουτσίνι Λα Μποέμ.
Αλφρέ ντε Μυσέ, ευαίσθητος και συγκινητικός: Μύθοι της Ισπανίας και της Ιταλίας, Οι νύχτες , ένα λυρικό ξέσπασμα εμπνευσμένο από τον πολυτάραχο δεσμό του με τη Γεωργία Σάνδη.
Στη γαλλική ποίηση ο ρομαντισμός εμφανίστηκε το 1820 με ποιήματα του Αλφόνς ντε Λαμαρτίν, και άνθησε κυρίως με τους Ουγκώ, Αλφρέ ντε Μυσέ, Αλφρέ ντε Βινύ και Ζεράρ ντε Νερβάλ.
Ο Γκυ ντε Μωπασσάν: με χαρακτηριστικά έργα το μυθιστόρημα Μια ζωή , το διήγημα Η Χοντρομπαλού με θέμα τον Γαλλοπρωσικό Πόλεμο του 1870 οι απώλειες του οποίου είχαν επηρεάσει το ηθικό των Γάλλων, ο Φιλαράκος .
Σ' αυτόν τον αιώνα των ταραχών, στη λογοτεχνία εμφανίζονται νέα σημαντικά ρεύματα, όπως ο ρομαντισμός, ο παρνασσισμός, ο ρεαλισμός, ο νατουραλισμός και ο συμβολισμός, που επηρεάζουν όλες τις τέχνες.
Μαζί με το σύζυγο της διαδραμάτισαν πολύ σημαντικό ρόλο στην υπεράσπιση των δικαιωμάτων των γυναικών, την εποχή που η Ινδία βρισκόταν ακόμη υπό Αγγλική κατοχή.
Η σειρά διαδραματίζεται κατά κύριο λόγο στο (αργότερα γνωστό ως , μετά από την αφαίρεση του "" στην πινακίδα κατά τη διάρκεια μιας ρομαντικής χειρονομίας και ακόμα αργότερα ), έναν εναλλακτικό κόσμο όπου άνθρωποι και ανθρωπόμορφα ζώα ζουν δίπλα-δίπλα.
Ο , ένας ξοφλημένος αστέρας της κωμικής σειράς ' της δεκαετίας του 1990, σχεδιάζει τη μεγάλη του επιστροφή στους κύκλους των με την αυτοβιογραφία του, την οποία αναθέτει στην αφανή συγγραφέα .
Παρά τις ανάμεικτες κριτικές στην πρεμιέρα του, οι κριτικές έγιναν κυρίως περισσότερο θετικές κατά τη διάρκεια του δεύτερου μισού της πρώτης σαιζόν, πριν από την παγκόσμια αναγνώριση των επόμενων σαιζόν.
Παράλληλα, έχοντας μία σατιρική ματιά στις τρέχουσες εκδηλώσεις, στην πολιτική και στη , επαινέθηκε για την ρεαλιστική οπτική του καθώς πραγματεύεται ζητήματα όπως η κατάθλιψη, τα ψυχολογικά τραύματα, ο εθισμός, η αυτοκαταστροφική συμπεριφορά και η ανθρώπινη εμπειρία.
Η πρώτη σαιζόν της σειράς έκανε πρεμιέρα στις 22 Αυγούστου 2014 στο , ενώ ένα ειδικό χριστουγεννιάτικο επεισόδιο προβλήθηκε στις 19 Δεκεμβρίου.
"Αυτό είναι το θέμα, ότι πρέπει να δίνεις στους ανθρώπους αυτό που θέλουν, ακόμη και αν σε σκοτώνει. Ακόμα και αν σε αδειάζει σε τέτοιο σημείο, που να μην έχεις τίποτα άλλο να δώσεις."
"Βλέπεις, , δεν είμαστε καταδικασμένοι. Σε αυτή την μεγάλη συνωμοσία πραγμάτων, είμαστε μονάχα μικροσκοπικές κουκκίδες που μια μέρα θα ξεχαστούν. Οπότε, δεν έχει σημασία τι κάναμε στο παρελθόν ή πως θα μας θυμούνται. Το μοναδικό πράγμα το οποίο έχει σημασία, είναι το τώρα, αυτή η στιγμή, η συγκεκριμένη στιγμή που μοιραζόμαστε μαζί."
Έχει γαλάζια μάτια και η ενδυμασία της περιλαμβάνει ένα φόρεμα με κίτρινα ψάρια, μια κίτρινη ζακέτα,ένα χρυσό περιδέραιο με μια κόκκινη κουκκίδα στη μέση και ροζ τακούνια
Ο είναι ένα περιβόητο οκνηρό και χαλαρό άτομο που ωστόσο είναι πολύ δημιουργικό και μπορεί να εργάζεται ακατάπαυστα όταν ανακαλύπτει κάτι το οποίο τον ενδιαφέρει.
Ο είναι επίσης οξύθυμος και δεν διαθέτει καθόλου υπομονή για τα άτομα του περιβάλλοντος του , τα οποία παρά το γεγονός ότι δίνουν σε αυτόν εκτεταμένη προσοχή, ο ίδιος τους προσβάλλει και τους χλευάζει με κάθε ευκαιρία.
Λέγεται ότι πήρε την ιδέα της οικοδόμησης ενός εργοστασίου χάλυβα όταν άκουσε τον Τόμας Καρλάιλ να δηλώνει ότι "το έθνος το οποίο αποκτά τον έλεγχο του σιδήρου σύντομα αποκτά τον έλεγχο του χρυσού", σε μια διάλεξη στο Μάντσεστερ.
Στην ανατολή του εικοστού αιώνα, ο Τάτα ζήτησε από τον γεωλόγο Τσαρλς Πέιτζ Πέριν να τον βοηθήσει να βρει το χώρο για να χτίσει το πρώτο εργοστάσιο χάλυβα της Ινδίας.
Στη συνέχεια ο Μαχαραγιάς του Μαγιουρμπάντζ διόρισε στην αυλή του τον διάσημο γεωλόγο Σρι Πραμάθα Ναθ Μπόσε, ο οποίος είχε καθοριστικό ρόλο στην εδραίωση της παραγωγής χάλυβα στο Σάκτσι.
Ο Μπόσε, ερωτημένος σχετικά με το αίτημα του Μαχαραγιά του Μαγιουρμπάντζ, ερεύνησε τους λόφους Γκορουμαχισάνι της επαρχίας Μπαμπανγκάτι, στην τότε πολιτεία του Μαγιουρμπάντζ, όπου βρήκε αποθέματα αιματίτη.
Στην η οικοδόμηση της πόλης, ο Τάτα είχε πει, "Βεβαιωθείτε να χτίσετε φαρδείς δρόμους φυτευμένους με δέντρα, κάθε άλλο από μια γρήγορα αναπτυσσόμενη ποικιλία. Να είστε βέβαιος ότι υπάρχει αφθονία χώρου για χλοοτάπητες και κήπους, κρατήστε μεγάλες περιοχές για γήπεδα ποδοσφαίρου, χόκεϊ και πάρκα. Διαθέστε χώρους για Ινδουιστικούς ναούς, Μουσουλμανικά τζαμιά και Χριστιανικές εκκλησίες."
Η πόλη έχει πολλά ψευδώνυμα, όπως: "Βιομηχανική πρωτεύουσα του Τζαρκάντ" , "Πόλη του Χάλυβα" (η οποία αναφέρεται κατά τη διάρκεια την εκστρατεία της "Πράσινη Πόλη—Καθαρή Πόλη—Πόλη Χάλυβα"), "Ταταναγκάρ" από το όνομα του σιδηροδρομικού σταθμού ή απλά "Τάτα" σε ένδειξη σεβασμού προς την παρουσία των εταιρειών της Τάτα.
Ο θρύλος λέει ότι στα τέλη της δεκαετίας του 1980, όταν η κυβέρνηση πρότεινε ένα νόμο για να τερματίσετε την διοίκηση των Τάτα στο Τζαμσεντπούρ και να οργανώσει την πόλη σε δήμο, οι ντόπιοι διαμαρτυρήθηκαν και απέρριψαν την πρόταση της κυβέρνησης.
Η μεγάλη πλειοψηφία τάχθηκε με την κυβέρνηση και διεξήγαγαν συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας έξω από το γραφείο του αναπληρωτή επιτρόπου του Ανατολικού Σίνγκμπουμ.
Ουέρντ, Ντοράμπτζι Τάτα και Σαπούρτζι Σακλατβάλα πέρασαν σχεδόν τρία χρόνια επίπονης αναζήτησης σε τεράστια τμήματα αφιλόξενου εδάφους για να βρουν τοποθεσία.
Μια μέρα ήρθαν στο Σάκτσι, στις πυκνά δασωμένες εκτάσεις του οροπεδίου Τσότα Ναγκπούρ, κοντά στη συμβολή των ποταμών Σουμπαρναρέχα και Χαρκάι.
Ο Ουίλιαμ και ο Άντσο ξαναμπαίνουν στη βιβλιοθήκη προς αναζήτηση του μυστηριώδους βιβλίου, και εκεί συναντούν τον μοναχό Χόρχε, τον αρχαιότερο μοναχό της μονής και πιο ηλικιωμένο, να κρατάει το ελληνικό βιβλίο.
Ο Χόρχε καθώς ήταν κάθετα αντίθετος με την κωμωδία την οποία θεωρούσε έκφυλη και καταπτωτική και αντίθετη με τα πρότυπα του χριστιανισμού όπως τα αντιλαμβανόταν, και ήθελε πάση θυσία να αποκρύψει την ύπαρξη του βιβλίου από όσους το αναζητούσαν, καθώς το συγκεκριμένο γραπτό υπό το κύρος του Αριστοτέλη θα προωθούσε τη μελέτη της κωμωδίας γενικότερα.
Έτσι είχε τοποθετήσει δηλητηριώδης ουσία στα άκρα των σελίδων του βιβλίου, την οποία όσοι άγγιζαν κατά τη συνήθη πρακτική του ξεφυλλίσματος του βιβλίου δηλητηριάζονταν και πέθαιναν.
Ο Ουίλιαμ αντιλαμβάνεται το τέχνασμα του Χόρχε με τις σελίδες και προστατεύει τον εαυτό του και τον Άντσο φορώντας γάντια, ο Χόρχε ωστόσο τον αιφνιδιάζει και παίρνοντας το βιβλίο από τα χέρια του προσπαθεί να ξεφύγει προκαλεί άθελα του πυρκαγιά η οποία γρήγορα εξαπλώνεται σε όλη τη βιβλιοθήκη και προκαλεί και τον δικό του θάνατο.
Ο Ουίλιαμ λέει στον Άντσο να φύγει έξω, ενώ ο ίδιος προσπαθεί να διασώσει τους όποιους σημαντικούς τόμους στη βιβλιοθήκη μπορεί να κουβαλήσει στα χέρια του.
Βλέποντας την πυρκαγιά ωστόσο, οι μοναχοί τρέχουν προς κατάσβεση της, και μέσα στη γενική αποδιοργάνωση, οι χωρικοί που ζουν στα περίχωρα της μονής σώζουν την κοπέλα από την πυρά, ενώ οι Σαλβατόρε και Ρεμίτζιο έχουν ήδη πεθάνει στη φωτιά.
Μετέπειτα ο όχλος στρέφεται εναντίον της αποστολής της Ιεράς Εξέτασης και σπρώχνουν την άμαξα του Γκούι ο οποίος προσπάθησε να διαφύγει, με αποτέλεσμα να πέσει στον γκρεμό και ο Γκούι να πεθάνει καθώς διατρυπάται από τις ακτίνες των τροχών.
Εξετάζοντας όλα τα δεδομένα έως τη στιγμή εκείνη, ο Ουίλιαμ συμπεραίνει πως ο πρώτος θάνατος του νεαρού μοναχού ήταν αυτοκτονία καθώς ο νεαρός πιεζόταν για σεξουαλική συνεύρεση με ανταλλαγή προστασίας.
Ωστόσο οι συνθήκες που οδήγησαν στους άλλους θανάτους, είναι πιο περίπλοκες, και ο Ουίλιαμ υποπτεύεται πως η βασική αιτία των θανάτων αυτών είναι ένα βιβλίο γραμμένο στην ελληνική γλώσσα το οποίο κρατείται στη βιβλιοθήκη.
Καθώς πληροφορεί τον ηγούμενο για τα συμπεράσματα του, αυτός τα απορρίπτει και τον πληροφορεί πως έχει ήδη ειδοποιήσει την Ιερά Εξέταση να στείλει αντιπροσωπεία στη μονή αναλαμβάνοντας τις έρευνες, υπό τον Μπερνάντο Γκούι, παλαιό γνώριμου και αντιπάλου του Ουίλιαμ.
Ο Ουίλιαμ αποφασίζει να διαλευκάνει το μυστήριο πριν την έλευση του Γκούι, και έτσι μαζί με τον μαθητευόμενο του τον Άντσο, εισχωρούν κρυφά στη βιβλιοθήκη της μονής κατά τις νυχτερινές ώρες, και εκεί ανακαλύπτουν πως πρόκειται για μια τεράστια εγκατάσταση σε πολλά επίπεδα και με πλήθος αιθουσών, η οποία κρατείται κρυφή πιθανώς γιατί περιέχει πολλά παγανιστικά βιβλία της αρχαιότητας.
Ο Γκούι εν τω μεταξύ καταφθάνοντας στη μονή, αρχίζει τις έρευνες του αρχικά βρίσκοντας κάποια εύκολα θύματα όπως την κοπέλα με την οποία είχε συνευρεθεί ο Άντσο, καθώς και τους Σαλβατόρε και Ρεμίτζιο τους οποίους κατηγορεί για μαγεία και οι οποίοι ομολογούν την ενοχή τους μετά από βασανιστήρια.
Ο Ουίλιαμ δεν δέχεται την εκτίμηση πως ο Ρεμίτζιο ήταν ο δολοφόνος, καθώς οι φόνοι σχετίζονται με το βιβλίο στα ελληνικά, μια γλώσσα την οποία ο Ρεμίτζιο δεν κατείχε, και προειδοποιεί πως οι δολοφονίες δεν θα σταματήσουν με τον θάνατο του Ρεμίτζιο.
Κατά τη διερεύνηση του περιστατικού, λίγες μέρες αργότερα σημειώνεται και άλλος θάνατος, ο οποίος αυτή τη φορά είναι βέβαιο πως πρόκειται για δολοφονία, καθώς ο αδερφός Βενάντιος, μεταφραστής των ελληνικών κειμένων, βρίσκεται νεκρός μέσα σε μια δεξαμενή γεμάτη με αίμα χοίρων, ενώ η γλώσσα του και άκρα των δαχτύλων του έχουν μαύρα στίγματα.
Οι υπόλοιποι μοναχοί φοβισμένοι από το γεγονός καταφεύγουν σε υπερφυσικές εξηγήσεις και προσπαθούν να ερμηνεύσουν τα γεγονότα ως σημάδια της επερχόμενης Αποκάλυψης.
Ο Ουίλιαμ προσπαθεί να βρει περισσότερες πληροφορίες εξετάζοντας τα βιβλία στο συγγραφείο, όμως παρεμποδίζεται από τους εκεί βιβλιοθηκονόμους και ειδικά τον αδελφό Μαλαχία ο οποίος είναι ο επικεφαλής της βιβλιοθήκης και του αρνείται την είσοδο στην κύρια βιβλιοθήκη.
Κατόπιν ο Ουίλιαμ συναντά τον Σαλβατόρε, καμπούρη με διανοητικά προβλήματα ο οποίος εκτελεί διάφορες χειρωνακτικές εργασίες στη μονή, και τον Ρεμίτζιο ντα Βαράτζινε, ο οποίος είναι ο σταβλάρχης και παράλληλα προσέχει τον Σαλβατόρε στις καθημερινές του ανάγκες.
Από τη συζήτηση που έχει μαζί τους, ο Ουίλιαμ συμπεραίνει πως ήταν μέλη της αίρεσης των Δουλτσινιτών οι οποίοι χρησιμοποιούσαν βίαια μέσα στην προσπάθεια επιβολής της άποψης πως οι κληρικοί πρέπει να διάγουν φτωχικό βίο.
Λίγες μέρες αργότερα νεκρός βρίσκεται ο και βοηθός βιβλιοθηκάριος, ο οποίος εμφανίζεται να έχει πνιγεί σε δεξαμενή, και έχει και αυτός παρόμοια μαύρα σημάδια στη γλώσσα και τα δάχτυλα.
Κατά τον σχολιασμό του σκηνοθέτη Ζαν Ζακ Ανώ, επικοινωνώντας με τον Ουμπέρτο Έκο του είπε πως ήταν πεπεισμένος πως το βιβλίο του μελλόταν να σκηνοθετηθεί μόνο από τον ίδιο, καθώς ένιωθε ιδιαίτερα ενθουσιασμένος από την πλοκή μια και ο ίδιος είχε έντονο προσωπικό ενδιαφέρον με τη μελέτη του μεσαιωνικού μοναχισμού καθώς και ευχέρεια με τη λατινική και ελληνική εκκλησιαστική γλώσσα.
Ο Ανώ αφιέρωσε 4 χρόνια στην προετοιμασία της παραγωγής της ταινίας, ταξιδεύοντας σε ΗΠΑ και Ευρώπη αναζητώντας τον τέλειο συνδυασμό ηθοποιών και προσώπων.
Αρχικά αντιστάθηκε στην ιδέα να προσλάβει τον Σον Κόνερι γιατί ένιωθε πως ήταν ήδη τυποποιημένος από τους ρόλους του στη σειρά ταινιών Τζέιμς Μποντ, και αρνητικός για τον Κόνερι ήταν και ο Έκο.
Οι εξωτερικοί χώροι της μονής γυρίστηκαν σε κατασκευασμένο σκηνικό σε λόφους έξω από τη Ρώμη, ενώ οι σκηνές των εσωτερικών χώρων στη μονή Έμπερμπαχ στη Γερμανία.
Η ταινία ξεκινά με την αφήγηση του Άντσο της Μελκ, ο οποίος πλέον σε μεγάλη ηλικία, θυμάται τον εαυτό ως νεαρό μαθητευόμενο υπό τον δάσκαλο του, τον Φραγκισκανό μοναχό Ουίλιαμ του Μπάσκεβιλ, κατά το ταξίδι τους στη μονή των Βενεδικτίνων το 1327 όπου επρόκειτο να πραγματοποιηθεί συνάντηση των Φραγκισκανών με αντιπροσωπεία του Πάπα σχετικά με έννοιες της αποστολικής διακονίας.
Ένας νεαρός μοναχός, ο Αντέλμος του Οτράντο, βρίσκεται νεκρός υπό ύποπτες συνθήκες και εμφανίζεται να έχει πέσει από την κορυφή του πύργου, έτσι ο ηγούμενος της μονής ζητά τη συνδρομή του Ουίλιαμ του Μπάσκερβιλ ο οποίος παρότι βρίσκεται εκεί για τους σκοπούς του συνεδρίου, τυχαίνει επίσης να είναι γνωστός για τις ερευνητικές του ικανότητες.
Η ταινία δεν τα πήγε καλά στις εισπράξεις εισιτηρίων κατά την κυκλοφορία της στις ΗΠΑ, καθώς κυκλοφόρησε σε 176 κινηματογράφους και εισέπραξε μόλις 7,2 εκ.
Το 2011, ο ίδιος ο Έκο ανέφερε πως η ταινία επικεντρώθηκε σε κάποια μόνα στοιχεία του βιβλίου του, αγνοώντας κάποιες άλλες περισσότερο θεολογικές και πολιτικές πτυχές, χαρακτηρίζοντας την ως μια καλή ταινία εν γένει.
Την επόμενη ημέρα καθώς ο Ουίλιαμ και ο Άντσο αναχωρούν από τη μονή, ο Άντσο συναντά τη νεαρή κοπέλα και περισυλλέγεται για λίγα δευτερόλεπτα, στο να μείνει μαζί της ή να ακολουθήσει τον δάσκαλο του.
Σε μεγάλη πλέον ηλικία, με τη φωνή του αφηγητή, λέει πως δεν μετάνιωσε ποτέ για την επιλογή του αυτή, καθώς έμαθε πολλά και χρήσιμα πράγματα από τον Ουίλιαμ πριν χωρίσουν και οι δικοί τους δρόμοι.
Στους πρωταγωνιστικούς ρόλους είναι ο Σον Κόνερι ως ο φραγκισκανός μοναχός Ουίλιαμ του Μπάσκερβιλ, και ο Κρίστιαν Σλέιτερ ως ο μαθητευόμενος του, Άντσο της Μελκ, οι οποίοι καλούνται να διαλευκάνουν ένα μυστήριο σε μονή Βενεδικτίνων στη βόρεια Ιταλία.
Ο χαρακτήρας του Ουίλιαμ του Μπάσκερβιλ, είναι εμπνευσμένος από τον Σέρλοκ Χολμς και Το λαγωνικό των Μπάσκερβιλ, ενώ ο μοναχός Χόρχε και η βιβλιοθήκη της μονής είναι εμπνευσμένα από τον Χόρχε Λουίς Μπόρχες και το διήγημα Η βιβλιοθήκη της Βαβέλ αντίστοιχα.
Στις 30 Μαρτίου 1855, ο Ντοστ Μυχαμάντ αντέστρεψε την πολιτική του πραγματοποιώντας αμυντική και επιθετική συμμαχία με τη βρετανική κυβέρνηση που υπογράφηκε από τον Σερ Χένρι Λόρενς, Υψηλό Επίτροπο του Παντζάμπ, μετά από πρόταση του Χέρμπερτ Έντουαρντς.
Το 1857 κήρυξε πόλεμο στην Περσία μαζί με τους Βρετανούς, και τον Ιούλιο μία συνθήκη προέβλεπε την παραχώρηση της Χεράτ σε έλεγχο του ηγεμόνα των Μπαρακζάι.
Στις 26 Μαΐου 1863 επανακατέλαβε τη Χεράτ, αλλά στις 9 Ιουνίου πέθανε ξαφνικά εν μέσω της επικράτησης του, έχοντας παίξει σημαντικό ρόλο στην ιστορία της Νότιας και Κεντρικής Ασίας για σαράντα χρόνια.
Απορρίπτοντας διαβήματα από τη Ρωσία, κατάφερε να σχηματίσει συμμαχία με τη Μεγάλη Βρετανία, και υποδέχθηκε τον Αλεξάντερ Μπερνς στην Καμπούλ το 1837.
Ο Μπερνς, ωστόσο, δεν είχε τη δυνατότητα να κυριαρχήσει του κυβερνήτη-στρατηγού, Λόρδου Όκλαντ, για να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις του εμίρη.
Ο Ντοστ Μοχαμάντ διατάχθηκε να εγκαταλείψει την προσπάθεια επανάκτησης της Πεσαβάρ, και να τοποθετήσει την εξωτερική πολιτική του υπό βρετανική καθοδήγηση.
Το 1838, ο μονάρχης των Σιχ έγινε μέρος της Τριμερούς Συμφωνίας, με αποτέλεσμα την αποκατάσταση του Σαχ Σουτζά στον θρόνο της Καμπούλ τον Αύγουστο το 1839 με τη βοήθεια των Βρετανών.
Ο Ντοστ Μοχαμάντ Χαν εξορίστηκε στο Μασούρι τον Νοέμβριο του 1839, αλλά αποκαταστάθηκε στην τελευταία του θέση μετά τη δολοφονία του Σαχ Σουτζά τον Απρίλιο του 1842.
Ο δεύτερος πόλεμος μεταξύ Άγγλων και Σιχ μείωσε και πάλι τις ελπίδες του Ντοστ Μουχαμάντ για την κατάληψη της Πεσαβάρ και τις περιοχές πέριξ του ποταμού Ινδού, αν και εμφανώς υποστήριξε τους Σιχ και ακόμη παρέδωσε σύνταγμα αφγανικού άτακτου στρατού με 1500 ίππους στον Τσατάρ Σινγκ, αρχηγό του αντιστασιακού σώματος των Σιχ κατά των Βρετανών.
Ο Ντοστ Μοχαμάντ Χαν έστειλε ισχυρή στρατιωτική δύναμη 25.000 ανδρών, συμπεριλαμβανομένου μεγάλου αριθμού άτακτων στρατευμάτων από την περιοχή και εξοπλισμένη με 18 πυροβόλα για την κατάληψη του Τζαμρούντ.
Οι Αφγανοί πολιόρκησαν το οχυρό και έκοψαν την παροχή ύδατος προς αυτό, ενώ ένα απόσπασμα στάλθηκε στο γειτονικό οχυρό των Σιχ στο Σαμπκαντάρ για την αναχαίτιση οποιασδήποτε βοήθειας από αυτήν την κατεύθυνση.
Ο Μαχάν Σινγκ Μιρπούρι, ο διοικητής του οχυρού του Τζαμρούντ, κράτησε τους εισβολείς σε απόσταση για τέσσερις μέρες και παράλληλα κατάφερε να στείλει απεγνωσμένη έκκληση για βοήθεια στον Χάρι Σινγκ Νάλβα στην Πεσαβάρ.
Ο μεγαλύτερος αδελφός του, ο φύλαρχος των Μπαρακζάι, Φατέχ Χαν, είχε σημαντικό ρόλο στην άνοδο του Μαχμούντ Σαχ Ντουρανί στην εξουσία του Αφγανιστάν το 1800, αλλά και στην αποκατάστασή του στον θρόνο το 1809.
Ο Ντοστ Μοχαμάντ συνόδευσε τον μεγάλο αδελφό του και τότε πρωθυπουργό της Καμπούλ Βεζίρη Φατέχ Χαν στη μάχη του Άτοκ εναντίον των Σιχ που εισέβαλαν στην περιοχή.
Μετά από αιματηρή διαμάχη, ο Μαχμούντ Σαχ έχασε όλα τα εδάφη του εκτός από τη Χεράτ, με τις υπόλοιπες κτήσεις του να διαμοιράζονται στους αδελφούς του Φατέχ Χαν.
Το 1835, ο Ντοστ Μοχαμάντ Χαν, ο νεότερος και πλέον ενεργός εκ των αδελφών Μπαρακζάι, ο οποίος είχε αντικαταστήσει τη δυναστεία Ντουρανί και έγινε Εμίρης της Καμπούλ το 1825, προχώρησε προς το πέρασμα Χαϊμπέρ απειλώντας να επανακτήσει την Πεσαβάρ.
Το 1836 ο Χάρι Σινγκ Νάλβα, ο στρατηγός των Σιχ ο οποίος μαζί με τον πρίγκιπα Νάου Νιχάλ Σινγκ φύλασσαν αυτή τη μεθόριο, κατασκεύασαν αλυσίδα οχυρών, συμπεριλαμβανομένου ενός στη Τζαμρούντ στο ανατολικό άκρο του περάσματος Χαϊμπέρ για την υπεράσπιση του περάσματος.
Στις αρχές του 1837, μιας και ο πρίγκιπας Νάου Νιχάλ Σινγκ επέστρεψε στη Λαχόρη για τον γάμο του, ο Μαχαραγιάς και τα ανάκτορά του ήταν απασχολημένα με τις προετοιμασίες του γάμου.
Στην επιστροφή του από τις Βρετανικές Ινδίες, ο Ντοστ Μουχαμάντ είχε θριαμβευτική υποδοχή στην Καμπούλ, και ξεκίνησε την επανεγκαθίδρυση της εξουσίας του σε σταθερές βάσεις.
Ωστόσο, μετά την ήττα των συμμάχων του στο Γκουτζράτ στις 21 Φεβρουαρίου 1849, εγκατέλειψε τα σχέδια του και οδήγησε τα στρατεύματα του πίσω στο Αφγανιστάν.
Από την έναρξη της βασιλείας του βρέθηκε μπλεγμένος σε διαμάχες με τον Ραντζίτ Σινγκ, τον ηγέτη των Σιχ στην επαρχία του Παντζάμπ, ο οποίος χρησιμοποίησε τον εκθρονισμένο πρίγκιπα των Σαντοζάι, Σαχ Σουτζά Ντουρανί, ως όργανό του.
Ηττήθηκε από τον Ντοστ Μοχαμάντ Χαν στα τείχη της Κανταχάρ, αλλά ο Ραντζίτ Σινγκ άρπαξε την ευκαιρία να προσαρτήσει την Πεσαβάρ.
Η οικογένεια τους μπορεί να ανιχνευθεί έως τον Αμπντάλ , δια μέσω των Χατζή Τζαμάλ Χαν, Γιουσέφ, Γιαρού, Μοχαμάντ, Ομάρ Χαν, Χισάρ Χαν, Ισμαήλ, Νεκ, Νταρού, Σαϊφάλ, και Βαράκ.
Ο Ντοστ Μοχαμάντ Χαν ήταν ο ιδρυτής της δυναστείας των Μπαρακζάι και ένας από τους σημαντικότερους κυβερνήτες του Αφγανιστάν κατά τη διάρκεια του Α Αγγλοαφγανικού Πολέμου.
Είχε εθνοτική καταγωγή από τους Παστούν, και ήταν ο 11ος γιος του Σερδάρη Παγιεντάχ Χαν ο οποίος σκοτώθηκε το 1799 από τον Ζαμάν Σαχ Ντουρανί.
Η οικογένεια των Μουσαχιμπάν άρχισε να διακυβερνά με τον μεγαλύτερο αδελφό του Ντοστ, τον Σουλτάν Μουχαμάντ Χαν, ο οποίος είχε ψευδώνυμο «χρυσός», λόγω της προτίμησής του σε ρούχα υψηλής αισθητικής.
Χ αιώνα οι Σαμαρείτες έστησαν έναν ναό πάνω στο όρος Γαριζείν υποστηρίζοντας ότι εκεί ήταν η πραγματική θέση του ναού του Θεού και όχι στην Ιερουσαλήμ, καθιστώντας με αυτό τον τρόπο το βουνό ιερό τόπο.
Συγκεκριμένα όταν οι ισραηλίτες έκαναν την πρώτη είσοδο τους στην γη Χαναάν έλαβαν εντολή από τον Μωυσή κάποιοι εξ αυτών να ανέβουν στο όρος Γαριζίν και τελετουργικά να απαγγείλουν ευλογίες προς τον λαό του Ισραήλ.
Ως Απολλώνειος αστεροειδής, ο Καμίλλο περνά κατά καιρούς σχετικώς κοντά από τη Γη, αλλά σπανίως, επειδή η κλίση της τροχιάς του ως προς το επίπεδο της εκλειπτικής είναι εξαιρετικά μεγάλη, πάνω από 55 μοίρες.
Η πλησιέστερη προσέγγισή του κατά τον 20ό αιώνα σημειώθηκε στις 17 Φεβρουαρίου 1976, όταν πέρασε σε απόσταση 12,0 εκατομμυρίων χιλιομέτρων από τον πλανήτη μας .
Η πλησιέστερη προσέγγιση του αστεροειδή στη Γη στον 21ο αιώνα θα συμβεί στις 15 Φεβρουαρίου 2055, οπότε η απόσταση μεταξύ των δύο σωμάτων θα είναι 12,9 εκατομμύρια χλμ.
Ανακαλύφθηκε το 1985 από την Αμερικανίδα αστρονόμο Έλινορ Χέλιν και την Ιταλίδα αστρονόμο Μαρία Μπαρούτσι, που παρατηρούσαν από τον σταθμό του Αστεροσκοπείου της Κυανής Ακτής, και πήρε το όνομά του από το όνομα του γιου του βασιλιά Τούρνου της ρωμαϊκής μυθολογίας, που ήταν και το όνομα του γιου της Μπαρούτσι.
από τη Γη, οπότε είχε φαινόμενο μέγεθος 13 και παρατηρήθηκε με τη μέθοδο ραντάρ (αποστολή ραδιοκυμάτων που ανακλώνται πάνω στον αστεροειδή και επιστρέφουν στη Γη, ανιχνευόμενα από τα ίδια ραδιοτηλεσκόπια) από το Γκόλντστοουν και το Ραδιοτηλεσκόπιο του Αρεσίμπο.
Η Κοινοτικά Υποστηριζόμενη Γεωργία αποτελεί μία εναλλακτική μορφή οργάνωσης των αγροτροφικών δικτύων και αναφέρεται σε ένα σύνολο σχέσεων, που συνδέουν τη διακίνηση αγροτικών αγαθών, από τον παραγωγό απευθείας στον καταναλωτή.
Συγκεκριμένα, αποτελεί ένα σύστημα βάσει του οποίου διανέμεται στον καταναλωτή, συνήθως σε εβδομαδιαία βάση, ένα καλάθι, που περιλαμβάνει προϊόντα αγροτικής εκμετάλλευσης, όπως φρέσκα φρούτα και λαχανικά, από έναν παραγωγό ή μία ομάδα παραγωγών που βρίσκεται σε κοντινή περιοχή.
Από την άλλη μεριά, τα προβλήματα που μπορεί να ανακύψουν μέσω της ΚΥΓ και έχουν αναφερθεί στη διεθνή βιβλιογραφία, αφορούν την καθιέρωση εξαιρετικά χαμηλών τιμών, που καταλήγουν στην αυτό-εκμετάλλευση των παραγωγών, την ελλιπή συμμετοχή και το μικρό ενδιαφέρον των καταναλωτών, την αδυναμία πρόσβασης ορισμένων κοινωνικών στρωμάτων που βρίσκονται σε δυσμενή θέση κ.
Στα ευρύτερα πλεονεκτήματα της ΚΥΓ περιλαμβάνονται η στήριξη των μικρών καλλιεργητών, η προώθηση πρακτικών καλλιέργειας με σεβασμό στο περιβάλλον και στη βιοποικιλότητα, ενώ αναπτύσσονται δεσμοί μεταξύ παραγωγών και καταναλωτών σε τοπικό επίπεδο, ενισχύοντας τις σχέσεις αλληλεγγύης σε μία κοινότητα.
Μέσω της ΚΥΓ, το ρίσκο της παραγωγής διαμοιράζεται μεταξύ παραγωγού και καταναλωτή, ενώ επιπλέον, ο παραγωγός δύναται να εξασφαλίσει ικανό μέρος του κεφαλαίου που απαιτείται για την παραγωγή, στις περιπτώσεις όπου συμφωνείται η προπληρωμή του καλαθιού.
Τα συναλλασσόμενα μέρη, δηλαδή ο παραγωγός και ο καταναλωτής, συμφωνούν εξαρχής για την ποσότητα του καλαθιού, τα είδη που θα περιλαμβάνει και σε ποια τιμή, ώστε η συναλλαγή να είναι δίκαιη και ωφέλιμη και για τα δύο μέρη.
Από τη μεριά του ο καταναλωτής εξασφαλίζει φρέσκα προϊόντα βιολογικής καλλιέργειας και υψηλής διατροφικής αξίας, σε χαμηλή τιμή, εφόσον δεν υπάρχει η διαμεσολάβηση μεσαζόντων.
Ο Μαυρομμάτης ξεκίνησε το ποδόσφαιρο σε ηλικία 6 ετών στην ακαδημία ποδοσφαίρου του Αριστέα Άργους, με προπονητές τον Κλεόβουλο Καλτάκη και τον Αποστόλη Κατσά.
Στα 14 του χρόνια αγωνίστηκε με την ανδρική ομάδα του Αριστέα Άργους στο πρωτάθλημα της Α' Κατηγορίας της ΕΠΣ Αργολίδας, ενώ αποτέλεσε μέλος των μικτών ομάδων της ΕΠΣ Αργολίδας και των Περιφερειακών ομάδων.
Το επίσημο ντεμπούτο του με την πρώτη ομάδα του Παναθηναϊκού πραγματοποιήθηκε την 1η Σεπτεμβρίου του 2018, στην νικηφόρα εντός έδρας αναμέτρηση με την Λαμία για το ελληνικό πρωτάθλημα που έληξε 3-1.
Στις 7 Ιουλίου του 2015 ο Μαυρομμάτης υπέγραψε τριετές επαγγελματικό συμβόλαιο με το Παναθηναϊκό και ενσωματώθηκε στο ρόστερ της Κ-20 του τριφυλλιού.
Αρκετή κριτική συνάντησε κυρίως η δεύτερη πρόταση του επιχειρήματος καθώς υπάρχουν βιολογικές και κοινωνιολογικές εξηγήσεις για την ανάπτυξη της ανθρώπινης ηθικής, κάτι που σημαίνει πως δεν είναι ούτε αντικειμενική, ούτε απόλυτη.
Την άποψη αυτή υποστήριξε ο βιολόγος . . και ο φιλόσοφος , σύμφωνα με τους οποίους, η ανθρώπινη εμπειρία της ηθικής, είναι παράπλευρο προϊόν της φυσικής επιλογής.
Σύμφωνα με αυτή την θεωρία, η ηθική στην ανθρωπότητα προέκυψε λόγω εξελικτικών πιέσεων, η οποία καθοδήγησε τους ανθρώπους στην ηθική, επειδή ήταν χρήσιμο για την ανάπτυξη της ανθρωπότητας.