polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Όμως, οι αυστριακές ανασκαφές έδειξαν ότι κάτω από το ναό εκτείνεται παλιότερη δομή, που από τα κεραμικά εκεί μπορεί να χρονολογηθεί στο πρώτο μισό της 12ης Δυναστείας.
Στον ίδιο το ναό αποδόθηκε νέα χρονολογία κατασκευής στο περίπου μέσα της 12ης Δυναστείας ίσως στο έτος 5 της βασιλείας του Σέσωστρι Γ, όπως υποδεικνύει η παραπάνω αναφερόμενη στήλη.
Ο ναός ήταν μέρος του ευρύτερου συγκροτήματος, το οποίο περιελάμβανε στην ανατολική πλευρά αποθηκευτικούς και διοικητικούς χώρους, τα υπολείμματα των οποίων έχουν ανασκαφεί.
Ο αρχαίος αιγυπτιακός Ναός στο Εζμπέτ Ρούσντι ανακαλύφθηκε κοντά στο σύγχρονο χωριό Εζμπέτ Ρούσντι, που βρίσκεται λίγο βόρεια από το Τελ ελ Ντάμπα, την αρχαία Άβαρι, και χρονολογείται από τη Δωδέκατη Δυναστεία.
Το 2010 ξεκίνησε την εκπομπή "Μακελειό", η οποία άρχισε ως εκπομπή σε διάφορα τηλεοπτικά κανάλια για να εξελιχθεί τελικά σε αυτοτελή διαδικτυακή εκπομπή.
Ωστόσο, ύστερα από διαφωνίες και συνεχή πρόστιμα που επιβλήθηκαν από το ΕΣΡ λόγω υβριστικού περιεχομένου, οδηγήθηκε αποκλειστικά σε ανεξάρτητη διαδικτυακή μετάδοση από τον ίδιο τον Χίο μέσω του . και του ομώνυμου καναλιού στο .
Κατά τη δεκαετία του '90 ήταν παρουσιαστής αθλητικών εκπομπών και της ψυχαγωγικής εκπομπής Πρωινός καφές του ΑΝΤ1, αλλά και ανταποκριτής της εκπομπής από την Θεσσαλονίκη.
Τον Νοέμβριο του 2021 ο Στέφανος Χίος ανακοίνωσε ότι θα κατέβει υποψήφιος στις επόμενες βουλευτικές εκλογές με το κόμμα "Λαϊκή Δεξιά Πατριωτική Κίνηση" στο οποίο θα είναι και επικεφαλής.
Είναι ιδρυτής της εφημερίδας και διαδικτυακών εκπομπων Μακελειό και Ραδιομακελάρηδες, ενώ από τις 3 Μαΐου 2023 συνεργάζεται ως σχολιαστής με το κανάλι Α , μέσω του οποίου αναμεταδίδει τα ρεπορτάζ των μέσων του.
Το Μακελειό έχει βρεθεί στο επίκεντρο έντονης κριτικής για ρατσιστικό, αντισημιτικό, ομοφοβικό, αντικομμουνιστικό και βίαιο περιεχόμενο, διάδοση ψευδών ειδήσεων, ενώ ο ίδιος ο Χίος έχει συλληφθεί στο παρελθόν για προσβολή προσώπων.
Ο Στέφανος Χίος προσέφερε τηλεοπτικό χρόνο σε διάφορα στελέχη της Χρυσής Αυγής μετά το 2012, ενώ ο υπόλοιπος δημοσιογραφικός χώρος είχε συμφωνήσει σε καθολική καταδίκη των μελών της.
Στις 14 Μαρτίου 2019 καταδικάστηκε για συκοφαντικά και προσβλητικά σχόλια προς τον πρόεδρο του Συνδικάτου Αυτοκινητιστών Ταξί Αττικής, Θύμιο Λυμπερόπουλο και του επιβλήθηκε πρόστιμο ύψους 15.000 Ευρώ.
Το 1951 - 1953 συνέχισε την εκπαίδευσή του στο Παριζιάνικο Ωδείο με καθηγητή τον Μαέστρο και φλαουτίστα Ζαν Φουρνέ, καθώς και στο Ινστιτούτο Χημείας από όπου έλαβε δίπλωμα χημικής μηχανικής.
Το 1975 άρχισε να διδάσκει στο Κρατικό Ωδείο του Γερεβάν Κομιτάς και από το 1982 είναι Γενικός διευθυντής στο Ακαδημαϊκό Κρατικό Θέατρο Όπερας και Μπαλέτου Αλεξάντερ Σπεντιαριάν.
Ο Τσεκιτζιάν Χοβχαννές Χαρουτιούνι (αρμενικά: , γεννηθείς την 23 Δεκεμβρίου 1928 στην Κωνσταντινούπολη Τουρκίας) είναι Σοβιετικός διευθυντής χορωδιών, συνθέτης και εκπαιδευτικός.
Έχει τιμηθεί ως Εθνικός Καλλιτέχνης της ΕΣΣΔ και της ΣΣΔ Αρμενίας , με τη θέση του καθηγητή στο Κρατικό Ωδείο του Γερεβάν Κομιτάς και ως Εθνικός Ήρωας της Αρμενίας .
Σπούδασε στο Παρίσι και μετά στο Πανεπιστήμιο της Φερράρα, όπου διδάχθηκε υπό τον Φελίνο Μαρία Σανντέο και έλαβε το διδακτορικό δίπλωμα στο Κανονικό Δίκαιο.
Ήταν ο τρίτος γιος τού Γκαστόν Δ κόμη της Φουά και της Ελεονώρας των Τραστάμαρα βασίλισσας της Ναβάρρας, κόρης τού Ιωάννη Β της Αραγωνίας και της Λευκής Α των Εβρέ βασίλισσας της Ναβάρρας.
Η εξαγωγή των σύκων, του ελαίου και του κρασιού από την επαρχία και τα λιμάνια της είναι επίσης σημαντική, με ένα κρασί γνωστό ως " ", το οποίο από το 1843 μεταφέρθηκε στ Σετ της Γαλλίας.
Από την άλλη πλευρά, ο τουρισμός λογικά αποτελεί την πιο σημαντική πηγή εισοδήματος, ενώ η πόλη της Βαλένθια και οι παραθαλάσσιες πόλεις κατά μήκος των ακτών είναι οι κύριοι μισθωτοί κατά τη διάρκεια των καλοκαιρινών μηνών.
Η πεδιάδα της Βαλένθια, είναι η δεύτερη μεγαλύτερη παράκτια πεδιάδα της χώρας, που βρίσκεται στη χαμηλή περιοχή ανάμεσα στα ποτάμια Γκουαδαλαβιάρ και .
Ο πληθυσμός της επαρχίας ανέρχεται στους 2,547,986 κατοίκους από τους οποίους το 1/3 ζει στην ομώνυμη πρωτεύουσα, Βαλένθια η οποία είναι η τρίτη πολυπληθέστερη Ισπανική πόλη και η πρωτεύουσα της ομώνυμης αυτόνομης κοινότητας.
Τον 10ο αιώνα ιδρύθηκε η κομητεία της Βουργουνδίας, ο σημερινός νομός αποτελούσε τμήμα της, που την διεκδικούσαν τόσο ο βασιλιάς της Γαλλίας όσο και ο αυτοκράτορας της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.
Ο χριστιανισμός εισήχθη στην περιοχή από δύο αδέλφια, τους Σαιν-Φερεόλ και Σαιν-Φερζέ, ιδρυτές της Εκκλησίας της Μπεζανσόν, που μαρτύρησαν το 212.
Ο νομός αποτελεί τμήμα της διοικητικής περιοχής Βουργουνδία-Φρανς-Κοντέ, της οποίας καταλαμβάνει την ανατολική περιοχή: συνορεύει στα νότια και δυτικά από το νομό Ζυρά, βόρεια με τους νομούς Ωτ-Σον και Έδαφος του Μπελφόρ και ανατολικά από τα ελβετικά καντόνια Βω, Νεσατέλ και Ζυρά.
Περιλαμβάνει τέσσερις παράλληλες οροσειρές του Ζυρά , μέσου υψόμετρου όλες που έχουν τα χαρακτηριστικά του ορεινού εδάφους : βουνά, δάση, κοιλάδες, χαράδρες, φαράγγια, βραχώδεις κορυφές.
Ο νομός είναι ένας από τους 83 νομούς που δημιουργήθηκαν το 1790, κατά τη διάρκεια της Γαλλικής επανάστασης, στις 4 Μαρτίου 1790, σύμφωνα με το νόμο της 22ας Δεκεμβρίου 1789, και δημιουργήθηκε από ένα τμήμα της επαρχίας Φρανς-Κοντέ.
Οι κυριότεροι ποταμοί είναι ο Ντου, που σχηματίζει μια μεγάλη καμπή γύρω από την πρωτεύουσα Μπεζανσόν, και οι παραπόταμοι Ονιόν, που διαγράφει τα βόρεια σύνορα, Λου, Αλλαίν, Ντεσούμπρ και Λιζόν.
Αργότερα, ο γάμος της Μαρίας της Βουργουνδίας, με τον Μαξιμιλιανό Α' των Αψβούργων, έφερε το 1477 την περιοχή στον οίκο των Αψβούργων, παρά τη στρατιωτική επέμβαση του βασιλιά Λουδοβίκου ΙΑ'.
Την 1η Ιανουαρίου 2016 η περιοχή Φρανς-Κοντέ, στην οποία ανήκε ο νομός, συνενώθηκε με την περιοχή της Βουργουνδίας και από τότε αποτελούν τη νέα διοικητική περιοχή Βουργουνδία-Φρανς-Κοντέ.
Δημιούργησε ένα νέο στυλ ζωγραφικής με Ιταλικά στοιχεία που βασίστηκε στο έργο του "Μαντόνα της Παρηγοριάς", παρέμεινε το κυρίαρχο στυλ για τα επόμενα 100 χρόνια, ανέδειξε και έκανε αμέτρητες αντιγραφές στο έργο του Μπελλίνι "Πιετά".
Ένα έργο που εκτελέστηκε από τον Νικόλαο Τζαφούρη, ήταν ένα τρίπτυχο με τους Άγιους Φραγκίσκο και Μαίρη Μαγδαληνή, το οποίο βρίσκεται στο Ασμόλειο Μουσείο.
Ένα άλλο παράδειγμα υπογεγραμμένης αγιογραφίας από τον Τζαφούρη, το Χριστό που Φέρει το Σταυρό, είναι στη συλλογή του Μητροπολιτικού Μουσείου Τέχνης στη Νέα Υόρκη.
Άλλο ένα σημαντικό έργο που φέρει την υπογραφή του Νικόλαου Τζαφούρη ήταν ο Χριστός που Φέρει το Σταυρό, βρίσκεται στο Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης της Νέας Υόρκης.
Ο Νικόλαος Τζαφούρης ή Νικόλαος Ζαφούρης, επίσης γνωστός ως Νικολό , ήταν Έλληνας Αναγεννησιακός ζωγράφος και ένας από τους ιδρυτές στην Κρητική Σχολή.
Από τα έργα του διδάχθηκαν διάσημοι μετέπειτα διάσημοι ζωγράφοι όπως ο Εμμανουήλ Τζάνες, ο Ηλίας Μόσκος, ο Γεώργιος Κλώντζας και ο Θεόδωρος Πουλάκης.
Η τέχνη της ζωγραφικής του ήταν ένας συνδυασμός της Βυζαντινής με την Ελληνική, άλλος ένας διάσημος ζωγράφος που έζησε την ίδια εποχή στην Κρήτη ήταν ο Ανδρέας Παβίας.
Το Νοέμβριο του 2011, επταμελής ομάδα καλλιτεχνών υπό την επωνυμία «Κίνηση Μαβίλη» προχώρησαν στην ειρηνική κατάληψη του κτιρίου του - ανενεργού από το 2006 ή 2007 - θεάτρου, το οποίο υπαγόταν στη δικαιοδοσία του υπουργείου Πολιτισμού, ισχυριζόμενοι πως επρόκειτο για μια συμβολική ενέργεια με σκοπό την «ενεργοποίησή του» στο πλαίσιο μιας ευρύτερης εναλλακτικής πολιτιστικής πρότασης.
Κατόπιν η ομάδα ανακοίνωσε πολυήμερο πρόγραμμα διαφόρων καλλιτεχνικών εκδηλώσεων (στις οποίες συμμετείχαν μεταξύ άλλων οι Δημήτρης Παπαϊωάννου και Εύα Στεφανή), καθώς και το αίτημά της να της παραχωρηθεί δοκιμαστικά ο χώρος από τους αρμόδιους φορείς μαζί με την ανάλογη υλικοτεχνική υποστήριξη.
Το εγχείρημα προσέλκυσε και άλλους καλλιτέχνες και ακτιβιστές, ενώ το πολιτικό άνοιγμα προς τον αντεξουσιαστικό χώρο οδήγησε σε διαφωνίες και προσθαφαιρέσεις στις τάξεις των ατόμων και των κινήσεων που συμμετείχαν στην κατάληψη, αλλά και την αποχώρηση της «Κίνησης Μαβίλη» από το θέατρο.
Οι δραστηριότητες και οι εκδηλώσεις πραγματοποιούνται με ελεύθερη οικονομική συνεισφορά του κοινού και περιλαμβάνουν πέρα από θεατρικές παραστάσεις προβολές ταινιών, διημερίδες, ανοικτές συζητήσεις, φεστιβάλ, πάρτι, συναυλίες, σεμινάρια, δράσεις αλληλεγγύης κ.
Το 2016, με τη συνδρομή της αστυνομίας, η ΔΕΗ διέκοψε την παροχή ρεύματος μετά από αίτημα του ΤΑΙΠΕΔ, καθώς είχαν προκύψει ζητήματα ασφαλείας αλλά και κλοπής ρεύματος, ενώ τυχόν νομικά ζητήματα θα βάρυναν το ίδιο το Ταμείο, στο οποίο ανήκει ο χώρος.
Η δημοσιοποίηση του θέματος προκάλεσε την επέμβαση του προέδρου του Ταμείου, Στέργιου Πιτσιόρλα, ο οποίος ζήτησε την επανασύνδεση του κτιρίου με τα έξοδα να βαραίνουν το ΤΑΙΠΕΔ.
Το Θέατρο στο Παλιό Τυπογραφείο του Εμπρός ή Θέατρο ΕΜΠΡΟΣ είναι θεατρικός χώρος στη συνοικία Ψυρρή του δήμου Αθηναίων, σε διατηρητέο κτίριο που κατασκευάστηκε τη δεκαετία του 1930 και το οποίο αρχικά λειτουργούσε ως τυπογραφείο της εφημερίδας ΕΜΠΡΟΣ.
Αν και ανήκε στο Υπουργείο Πολιτισμού, το 2011 κατελήφθη από την καλλιτεχνική «Κίνηση Μαβίλη» και έκτοτε χρησιμοποιείται ως αυτοδιαχειριζόμενο θέατρο.
Τον Μάρτιο του 2022 ο χώρος παραχωρήθηκε από την Εταιρεία Ακινήτων Δημοσίου στον δήμο Αθηναίων και συνεχίζει να λειτουργεί ως αυτοδιαχειριζόμενος χώρος.
Το 1988 ο χώρος ενοικιάστηκε από τη θεατρική ομάδα «Μορφές» των Δημήτρη Καταλειφού, Τάσου Μπαντή και Ράνιας Οικονομίδου και ακολούθως μετατράπηκε σε θέατρο, ενώ με τη διάλυση της θεατρικής εταιρείας πέρασε στην Εταιρεία Θεάτρου «Εμπρός» μέχρι και τον Ιανουάριο του 2007, όταν απεβίωσε ο Τάσος Μπαντής.
Κατά καιρούς υπάρχουν αντιδράσεις από μερίδα της τοπικής κοινωνίας λόγω περιστατικών που σχετίζονται με κλοπή ρεύματος, παράνομη υδροδότηση, επεισόδια, ηχορύπανση και βανδαλισμούς σε γειτονικό ναό.
Τον Φεβρουάριο του 2018, κατά τη διάρκεια επεισοδίων, ομάδα ακροδεξιών επιτέθηκε στο θέατρο με αποτέλεσμα την εκατέρωθεν ρίψη πετρών και αντικειμένων ανάμεσα στους ίδιους και άτομα που ευρισκόμενα στην ταράτσα του κτιρίου λειτουργούσαν ως ομάδα περιφρούρησης.
ετά από μήνυση που κατατέθηκε από την - προσκείμενη στον ΣΥΡΙΖΑ - δημοτική παράταξη «Ανοικτή Πόλη», η οποία επικαλέστηκε παρατυπίες στη διαδικασία, οι εργασίες σταμάτησαν και ακολούθως το θέατρο ανακατελήφθη από διάφορες συλλογικότητες που απαρτίζουν τη γενική συνέλευση.
Η Ιουλία Ιοτάπα εξελληνισμένα Ιωτάπη από τη Δυναστεία των Οροντιδών γεννήθηκε πριγκίπισσα της Κομμαγηνής και με τον γάμο της έγινε πριγκίπισσα της Ιουδαίας.
Εναλλακτικά, το πλύσιμο γίνεται στο τέλος της Θείας Λειτουργίας, το πρωί της Μεγάλης Πέμπτης: μετά τη Θεία Ευχαριστία και πριν από την απόλυση, οι πιστοί συγκεντρώνονται στο μέρος της τελετής (μπορεί να είναι το κέντρο του κυρίως ναού, ο νάρθηκας ή μια τοποθεσία έξω από τον ναό).
Αμέσως μετά, ο διάκονος διαβάζει μετά μέλους την περικοπή του Κατά Ιωάννην Ευαγγελίου, ενώ ο επίσκοπος ή ηγούμενος πλένει τα πόδια των ιερέων ή των μοναχών.
Μετά ο επίσκοπος ή ηγούμενος ολοκληρώνει την ανάγνωση του Ευαγγελίου, εκφωνεί μία ακόμη προσευχή και στη συνέχεια ραντίζει όλους τους παρευρισκόμενους με το νερό που χρησιμοποιήθηκε για το πλύσιμο των ποδιών.
Η πρακτική του πλυσίματος των ποδιών υπήρχε στα έθιμα φιλοξενίας των αρχαίων πολιτισμών, ιδίως σε όσους τα σανδάλια αποτελούσαν τη συνηθέστερη μορφή υποδημάτων.
Ο οικοδεσπότης παρείχε νερό στους επισκέπτες του για να πλύνουν τα πόδια τους, κάποτε και έναν υπηρέτη για να τα πλύνει, ακόμα σε κάποιες περιπτώσεις τους τα έπλενε ο ίδιος.
Το έθιμο αναφέρεται σε αρκετές περιπτώσεις στην Παλαιά Διαθήκη (π.χ. στη Γένεσι ιη 4, κδ 32, μγ24, στο Α Βασιλειών κε 41, κ.α.), καθώς και σε άλλα θρησκευτικά και ιστορικά κείμενα.
Στην Ορθόδοξη Εκκλησία υπάρχει η φερώνυμη Ακολουθία του Νιπτήρος, δηλαδή ο όρθρος της Μεγάλης Πέμπτης, που όμως τελείται το βράδυ της Μεγάλης Τετάρτης.
Μετά από αυτή μπορεί να λάβει χώρα η τελετουργία του Νιπτήρος από παρόντα επίσκοπο, ο οποίος πλένει τα πόδια 12 ιερέων, ή από τον ηγούμενο, ο οποίος πλένει τα πόδια 12 μοναχών από το κοινόβιο.
Στο ιβ κεφάλαιο του Κατά Ιωάννην Ευαγγελίου η Μαρία της Βηθανίας αλείφει τα πόδια του Χριστού, προφανώς σε ένδειξη ευγνωμοσύνης για την ανάσταση του αδελφού της Λαζάρου, προεικονίζουσα όμως την ταφή του ίδιου του Ιησού.
Η παλαιότερη βεβαιωμένη αναφορά ανάγεται στο β μισό του 12ου αιώνα, όταν «ο Πάπας έπλυνε τα πόδια δώδεκα υποδιακόνων μετά τη Θεία Λειτουργία και δεκατριών φτωχών ανθρώπων μετά το δείπνο του.» Από το 1570 έως το 1955, το Ρωμαϊκό Λειτουργικό ανέφερε μετά τη Θεία Λειτουργία της Μεγάλης Πέμπτης το τελετουργικό του Νιπτήρα ως εκτός της Λειτουργίας.
Η τελετή αναπαριστάται αδιαλείπτως από αιώνων με μεγάλη επισημότητα το πρωί της Μεγάλης Πέμπτης στο προαύλιο του Ναού της Αναστάσεως στα Ιεροσόλυμα, όπως και στην Πάτμο.
Στην Κοπτική Εκκλησία η τελετή γίνεται από τον εφημέριο της κάθε ενορίας, ο οποίος ευλογεί το νερό για το πλύσιμο εμβαπτίζοντας μέσα του τον Σταυρό, όπως γίνεται και για τον αγιασμό, ενώ πλένει τα πόδια όλων των πιστών.
Ο Ιησούς υποδεικνύει τη συνήθεια της εποχής όταν ομιλεί για την έλλειψη φιλόξενου πνεύματος στο σπίτι ενός Φαρισαίου επειδή δεν παρέσχε νερό για να πλύνει τα πόδια του :
Τον Απρίλιο του 2015, ο αντικαταστάτης του , , ανακοίνωσε ότι το συμβούλιο του είχε εγκρίνει την αγορά ενός και ότι έγιναν διαπραγματεύσεις με το για το πού θα παίξει η ομάδα και εάν θα μπορούσε να ξεκινήσει εγκαίρως για την σεζόν 2015-16.
Τον Ιούνιο του 2015 ανακοινώθηκε ότι το είχε αγοράσει ένα -, το οποίο θα ονομαζόταν 905 και θα ξεκινούσε το παιχνίδι που θα πέσει στο Κέντρο στο του Οντάριο, ένα προάστιο του Τορόντο.
Πραγματοποιώντας την πορεία τους από τα - ως την κορυφή, σάρωσαν το στον πρώτο γύρο και έπειτα σάρωσαν τα στον δεύτερο, κλείνοντας τον πρώτο τίτλο τους στην Ανατολική Περιφέρεια.
Η ομάδα, η οποία είναι η θυγατρική της των της Εθνικής Ομοσπονδίας Μπάσκετ, παίζει τα παιχνίδια στην έδρα της, στο , αντικαθιστώντας την πρώην ενοικίαση γηπέδου καλαθοσφαίρισης του Κέντρου, το της Εθνικής Ομοσπονδίας Μπάσκετ Καναδά .
Ωστόσο, ένα με έδρα το Καναδά αντιμετώπισε δυσκολίες λόγω φορολογικών θεμάτων και θεμάτων έκδοσης βίζας και του , , που βρίσκεται απέναντι από τα σύνορα των Ηνωμένων Πολιτειών, θεωρήθηκε ως εναλλακτική λύση.
Το όνομα "905" αναφέρεται στον τοπικό κώδικα της προαστιακής περιοχής του Μεγάλου Τορόντο και είναι μια κοινή συντομογραφία που αναφέρεται στα προάστια που περιβάλλουν το Τορόντο.
Ο Χανζαντιάν σε μία από τις συνεντεύξεις του ανέφερε ότι το έργο για μια ιστορία για τον Μχιτάρ Σπαραπέτ και τον Νταβίντ Μπεκ, τους μεγάλους υπερασπιστές του αρμενικού έθνους στις αρχές του 18ου αιώνα.
Στην ηλικία των 18 ετών, προσχώρησε οικειοθελώς στο Κόκκινο Στρατό και συμμετείχε στον Β Παγκόσμιο Πόλεμο, ανεβαίνοντας στην τάξη του Διοικητή μιας εταιρείας κονιαμάτων.
Ένα άλλο ρητό που εμφανίζεται στα έργα του είναι το "Ο μη συνειδητοποιημένος θάνατος είναι θάνατος, αλλά ο συνειδητοποιημένος θάνατος είναι η αιωνιότητα!", ένα αρχαίο αρμενικό ρητό, το οποίο λειτουργεί ως το πρωταρχικό θέμα στο έργο του Χανζαντιάν, καθώς οι ήρωες του, οι Αρμένιοι, παλεύουν για τους Ρώσους, τους Ουκρανούς και άλλες εθνότητες για να προστατεύσουν την πατρίδα τους.
Πολλές φορές είχε παρατηρήσει πώς οι άνθρωποι, επιστρέφοντας από την εργασία στον αγρό, κρατούσαν τα κομμάτια του εδάφους κολλημένα στα ρούχα τους και τα κουνούσαν σε γυμνό βράχο μπροστά στα σπίτια τους.
Εκτός από τον πόλεμο, ο Σέρο Χανζαντιάν γράφει, όπως ήδη αναφέρθηκε, για την ιστορία της Αρμενίας και συγκεκριμένα μία από τις πιο σκοτεινές σελίδες της, την Αρμενική Γενοκτονία του 1915.
Κατά τη διάρκεια του διαστήματος της 2013, ο οικοδεσπότης παρουσίασε μια ανοιχτόχρωμη ιστορία του διαγωνισμού, κατά τη διάρκεια της οποίας εξήγησε στους θεατές ότι ο είχε κερδίσει τον διαγωνισμό τρεις φορές, το 1980, το 1987 και το 1992.
Εμφανίζονται μαζί με την σε κάποια ανέφερε ότι είχε κερδίσει για τρίτη φορά τη μεταμφίεση ως γυναίκα, λέγοντας: "Αναγνωρίζω μια βασίλισσα που το βλέπω".
Η ομάδα εμφανίστηκε στην το 1974 και εμφανίστηκε αρκετές φορές στη βρετανική τηλεόραση προωθώντας τα τους, αλλά ποτέ δεν σημείωσε επιτυχία στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Από αυτό το σημείο επικεντρώθηκε σε σόλο καριέρα καθώς και περιστασιακά εμφανίσεις με τις Μάρκες μέχρι να στρατολογήσουν έναν νέο τραγουδιστή στα τέλη της δεκαετίας του 1980.
Αυτό έγινε η 4η νίκη της Ιρλανδίας στο διαγωνισμό τραγουδιού της και το τραγούδι έφθασε στο νούμερο 1 στα ιρλανδικά τσάρτ, καθώς επίσης έγινε και χιτ σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες.
Εξυπηρέτησε επίσης ως κριτής στην πρώτη, δεύτερη και τέταρτη σεζόν του ' ένα αστέρι και σε φιλανθρωπία Είσαι ένα αστέρι το καλοκαίρι του 2005 και το καλοκαίρι του 2006.
Απολύθηκε από την εποχή του 2007, ωστόσο, μιλώντας το βράδυ του Σαββάτου με τη στην τηλεόραση στις 28 Ιουλίου 2007, επέμεινε ότι ήταν "ανοιχτό" για να προσκληθεί ξανά στην επίδειξη.
Γρήγορα έγινε ένα από τα κορυφαία συγκροτήματα στην Ιρλανδία στο ζωντανό κύκλωμα και κυκλοφόρησε το " ", " " και " " κατά τα μέσα έως τα τέλη της δεκαετίας του 1970.
Ο συμβάλλει σε μια ασφαλέστερη Ευρώπη, διευκολύνοντας τη συνεργασία και την ανταλλαγή γνώσεων μεταξύ των αστυνομικών αρχών στις χώρες της ΕΕ και σε ορισμένες τρίτες χώρες, σχετικά με θέματα που εμπίπτουν στις προτεραιότητες ασφάλειας της ΕΕ, και ειδικότερα στο πεδίο της πολιτικής της ΕΕ για το σοβαρό και το οργανωμένο έγκλημα.
Συνενώνει ένα δίκτυο ιδρυμάτων κατάρτισης αξιωματούχων επιβολής του νόμου σε κάθε χώρα της ΕΕ και βοηθά τα ιδρύματα αυτά να παρέχουν κατάρτιση υψηλού επιπέδου σχετικά με τις προτεραιότητες στον τομέα της ασφάλειας, τη συνεργασία για την επιβολή του νόμου και την ανταλλαγή πληροφοριών.
Ο οργανισμός συνεργάζεται επίσης με άλλους οργανισμούς της ΕΕ και διεθνείς οργανισμούς, καθώς και με τρίτες χώρες με σκοπό να διασφαλίσει μια συλλογική απόκριση στις πλέον σοβαρές απειλές για την ασφάλεια.
Η Ευρωπαϊκή Αστυνομική Ακαδημία , ή Οργανισμός της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την κατάρτιση στον τομέα της επιβολής του νόμου είναι ένας οργανισμός της Ευρωπαϊκής Ένωσης που προορίζεται για την κατάρτιση αστυνομικών και άλλων αξιωματούχων σε θέματα επιβολής του νόμου, του ευρωπαϊκού και διεθνούς δικαίου.
Στηρίζει και αναπτύσσει μια ευρωπαϊκή προσέγγιση των κυριότερων προβλημάτων που αντιμετωπίζουν τα κράτη μέλη στους τομείς της καταπολέμησης του εγκλήματος, της πρόληψης της εγκληματικότητας και της διατήρησης της δημόσιας τάξης και ασφάλειας, ιδίως όσον αφορά τις διασυνοριακές διαστάσεις των προβλημάτων αυτών.
Αρχικά η έδρα του ήταν στον Οίκο Μπράμσχιλ στο Μπράμσχιλ της κομητείας Χαμσάιρ στην Αγγλία, αλλά το 2014 μεταφέρθηκε στη Βουδαπέστη Ουγγαρίας κατόπιν απόφασης του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου.
Υπήρξε μέλος της ιδρυτικής ομάδας του αθηναϊκού εκδοτικού οίκου «Τόπος», με τον οποίο συνεργάζεται πλέον ως σύμβουλος εκδόσεων «μετά τη συνταξιοδότησή του».
Στο πλαίσιο των ενδιαφερόντων του και της συγγραφικής και εκδοτικής ενασχόλησης του Μαραγκόπουλου εμπίπτει η φωτογραφία και, εν γένει, οι εικαστικές και αναπαραστατικές τέχνες και μέσα.
μεταφραστική και σχολιαστική εργασία του Μαραγκόπουλου σε αυτό το πεδίο έχει θεωρηθεί ως σημαντική για τη γνωριμία του ελληνικού αναγνωστικού κοινού με το διάσημο Ιρλανδό συγγραφέα, καθώς και στην «κατανόηση» του έργου του στην Ελλάδα.
αιώνα, πιθανότατα, επί Αυτοκράτορα Νικηφόρου Φωκά και αναφέρεται σε πολλά βυζαντινά χρυσόβουλα ως «κάστρο» με γνωστότερο καστροφύλακα τον Λέοντα τον Αζανίτη.
Το 1206 κομμάτια από τα τείχη της πόλης και μέρος της ακρόπολης καταστράφηκε από τον Βούλγαρο τσάρο Ιωάννη Α' , τον επονομαζόμενο από τους Βυζαντινούς Σκυλογιάννη.
Αν καταλαμβανόταν το πρώτο εξωτερικό τείχος της πόλης, η πόλη αμυνόταν από το δεύτερο στις παρυφές του λόφου της ακρόπολης και σε δύσκολες στιγμές κατέφευγαν στο τρίτο πάνω στην κορυφή του λόφου.
Η εκκλησία χαρακτηρίζεται από τους λαμπερούς κόκκινους θόλους της, οι οποίοι, εμφανώς, καταδεικνύουν τη διατήρηση των αραβικών επιρροών στη Σικελία κατά την περίοδο της ανακατασκευής της, κατά τη διάρκεια του 12ου αιώνα, υπό τη μορφή του αραβονορμανδικού πολιτισμού.
Εντός του, χρονολογούμενου από το 1882, έργου της, , η Φράνσις Έλιοτ την περιγράφει ως «. πλήρως ανατολίτικη. θα μπορούσε, κάλλιστα, να βρίσκεται στη Βαγδάτη ή τη Δαμασκό».
Ωστόσο, το κόκκινο χρώμα των θόλων δεν υφίστατο εξαρχής, καθώς, οι τελευταίοι, αναστηλώθηκαν λαμβάνοντας τη σημερινή μορφή τους στα τέλη του 19ου αιώνα από αρχιτέκτονα, οποίος, έχοντας βρει κομμάτια κόκκινου κονιάματος επί των θόλων, προχώρησε στον χρωματισμό του συνόλου εξ'αυτών σε κόκκινο χρώμα.
Έπειτα από την εγκαθίδρυση της νορμανδικής κυριαρχίας επί της Νότιας Ιταλίας, μετατράπηκε εκ νέου σε χριστιανική εκκλησία από τον Ρογήρο Β της Σικελίας, ο οποίος, προς το 1136, την παραχώρησε στους Βενεδικτίνους μοναχούς του Αγίου Γουλιέλμου του Βερτσέλλι.
Να παρέχει στην Κοινότητα και τα Κράτη Μέλη της ΕΕ: «αληθείς, αντικειμενικές, αξιόπιστες και συγκρίσιμες πληροφορίες σε Ευρωπαϊκό επίπεδο σχετικά με τα ναρκωτικά και την τοξικομανία και τις συνέπειες αυτών»
Η συλλογή, καταγραφή και ανάλυση πληροφοριών για τις «νέες τάσεις», ιδίως όσον αφορά τη χρήση πολλαπλών ναρκωτικών ουσιών, και τη συνδυασμένη χρήση νόμιμων και παράνομων ψυχοδραστικών ουσιών
Το Ευρωπαϊκό Κέντρο Παρακολούθησης Ναρκωτικών και Τοξικομανίας είναι μία υπηρεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης που ιδρύθηκε το 1993 και έχει την έδρα της στη Λισαβόνα Πορτογαλίας.
Το ΕΚΠΝΤ επιδιώκει να είναι το «σημείο αναφοράς» για την χρήση ναρκωτικών στα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και να παρέχει «αληθείς, αντικειμενικές, αξιόπιστες και συγκρίσιμες πληροφορίες» για την χρήση ναρκωτικών, την τοξικομανία και τα νοσήματα με τα οποία συνδέονται, όπως την ηπατίτιδα, το / και τη φυματίωση.
Μεταξύ των στοχευόμενων ομάδων του Κέντρου είναι οι υπεύθυνοι για τη χάραξη πολιτικής, οι οποίοι χρησιμοποιούν αυτές τις πληροφορίες στη διαμόρφωση συνεκτικών εθνικών και κοινοτικών στρατηγικών για τα ναρκωτικά.
Το ΕΚΠΝΤ ιδρύθηκε με βάση την αρχή ότι η ανεξάρτητη επιστημονική έρευνα αποτελεί έναν «ζωτικό πόρο για να βοηθήσει την Ευρώπη να κατανοήσει τη φύση των προβλημάτων που σχετίζονται με τα ναρκωτικά και να τα αντιμετωπίσει καλύτερα»
Δεδομένου ότι κανένας υποψήφιος δεν έλαβε περισσότερο από το 50% των ψήφων στον πρώτο γύρο, στις 12 Αυγούστου 2018 διεξήχθη ένας δεύτερος και τελικός γύρος μεταξύ των δύο πρώτων υποψηφίων, του προέδρου Ιμπραΐμ Μπουμπακάρ Κεϊτά του Συναγερμού για το Μάλι και του Σουμάιλα Σισέ της Ένωσης για τον Ρεπουμπλικανισμό και τη Δημοκρατία .
Ήταν η πρώτη φορά στην ιστορία του Μάλι που το αποτέλεσμα των προεδρικών εκλογών κρίθηκε σε έναν δεύτερο γύρο ανάμεσα στον κάτοχο της προεδρίας και σε έναν διεκδικητή.
Μια ειρηνευτική συμφωνία μεταξύ των αυτονομιστών Τουαρέγκ και της κυβέρνησης υπογράφηκε το 2015 μετά από διαπραγματεύσεις μέσω διπλωματικού διαύλου που επεκτάθηκε από την κυβέρνηση του Μάλι.
Η δημιουργία του Μετώπου Απελευθέρωσης των Μασίνα το 2015, υπό την ηγεσία του ιεροκήρυκα Αμάντου Κουφά , οδήγησε σε αυξημένες εθνοτικές εντάσεις και βιαιότητες στη χώρα.
Αν διενεργούνταν, ο γάλλος διπλωμάτης Ζαν-Πιέρ Λακρουά είπε ότι «οι επικείμενες προεδρικές εκλογές θα σηματοδοτήσουν την αρχή ενός νέου κεφαλαίου για τη σταθερότητα του Μάλι».
Οι προηγούμενες εκλογές, που είχαν προγραμματιστεί για τις 13 Μαΐου 2012, καθυστέρησαν έως τις 28 Ιουλίου 2013 λόγω του πραξικοπήματος του 2012 που ανέτρεψε τον Πρόεδρο Αμάντου Τουμάνι Τουρέ .
Καλλιεργεί, ενθαρρύνει και προάγει τις επιστήμες και τις τέχνες και, μέσω των δραστηριοτήτων της, συμβάλλει στην ανάπτυξη της επιστημονικής σκέψης και της δημιουργικότητας στις τέχνες, ιδίως με: Αναφορές στις βασικές πτυχές των επιστημών και των τεχνών.
Γνωμοδοτήσεις, παρουσιάσεις προτάσεων και απόψεων για τη θέση, την ανάπτυξη και την προώθηση των επιστημών και τεχνών και για την οργάνωση των ερευνητικών δραστηριοτήτων και της καλλιτεχνικής δημιουργικότητας.
Οργάνωση των ερευνητικών εργασιών και συνεργασία με πανεπιστήμια και άλλα ερευνητικά ιδρύματα, ιδιαίτερα στους τομείς που είναι σημαντικοί για την ευαισθητοποίηση και τη γνώση για τη φυσική και πολιτιστική κληρονομιά της Σλοβενίας, και για την ανάπτυξη της γλώσσας και του πολιτισμού του έθνους.
Η Ακαδημία δραστηριοποιείται σε διαφορετικούς τομείς της έρευνας, όπως αποτυπώνεται στα αντίστοιχα έξι τμήματα της Ακαδημίας: Το Τμήμα των Ιστορικών και Κοινωνικών Επιστημών έχει 11 τακτικά μέλη, τρεις συνεργάτες και 19 εξωτερικά μέλη, και χωρίζεται σε δύο κλάδους, τις Ιστορικές Επιστήμες και τις Κοινωνικές Επιστήμες.
Το Τμήμα των Μαθηματικών, Φυσικών, Χημικών και Τεχνικών Επιστημών στελεχώνεται από 15 τακτικά μέλη, 4 συνεργάτες και 17 εξωτερικά μέλη, και χωρίζεται σε δύο κλάδους: τις Μαθηματικές, Φυσικές και Χημικές Επιστήμες και τις Τεχνικές Επιστήμες.