polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Πρώιμες ωστόσο εκδόσεις παραλλαγών της ιστορίας παρουσιάζουν κόκκινο κοστούμι, ενώ ένα πράσινο κοστούμι γίνεται πιο σύνηθες από τη δεκαετία του 1920, και ακόμη περισσότερο μετά την απόδοση της κινηματογραφικής ταινίας του Ντίσνεϊ με κινούμενα σχέδια.
Εκτός από τις δύο διακεκριμένες δουλειές του Μπάρι, "Το μικρο άσπρο πουλί" (1902, με τα κεφάλαια 13-18 να έχουν εκδοθεί στο "Ο Πίτερ Παν στους κήπους του Κένσιγκτον" το 1906), και το θεατρικό έργο "Πίτερ Πάν" ή "Το αγόρι που δεν μεγάλωνε ποτέ" (1904, το οποίο το 1911 επεκτάθηκε σαν έργο με τον τίτλο "Πίτερ και Γουέντυ"), ο χαρακτήρας αυτός έχει χρησιμοποιηθεί σε μέσα ενημέρωσης και στο εμπόρι, προσαρμσμένος και πιο εκτεταμένος από τις δουλειές του Μπάρι.
Φυσική εμφάνιση Ο Μπάρι ποτέ δεν έδωσε λεπτομερή περιγραφή του Πήτερ, και στο μυθιστόρημά του ακόμη άφηνε στην φαντασία του αναγνώστη όπως και κάθε άλλου χαρακτήρα μέσα στο έργο.
Στο έργο, ο ανώνυμος και αόρατος αφηγητής σκέφτεται πως αν ο Πήτερ είχε μείνει με την Γουέντυ, η κραυγή του μπορεί να γινόταν "το να ζεις είναι μια απαίσια μεγάλη περιπέτεια!" αλλά και πάλι δεν μπορείς να είσαι σίγουρος.
Ένα ανεξάρτητο και σκανδαλιάρικο αγόρι που μπορεί να πετάξει και ποτέ δεν μεγαλώνει ο Πίτερ Παν περνά την αέναη παιδική του ηλικία με περιπέτειες στο μυθικό νησί της Χώρας του Ποτέ σαν αρχηγός των Χαμένων Παιδιών, αλληλεπριδρώντας με νεράιδες, πειρατές, γοργόνες, Ινδιάνους και κατά καιρούς με κανονικά παιδιά από τον κόσμο έξω από τη Χώρα του Ποτέ.
Παριστάνει τον σπουδαίο, ακόμη κι αν αυτή η σπουδαιότητατου είναι αμφισβητήσιμη (όπως όταν συγχαίρει τον εαυτό του όταν η Γουέντυ ξανά αγγίζει τη σκιά του).
Στην ταινία , ο χαρακτήρας παίζεται από τον ενήλικα , με γαλάζια μάτια και σκούρα καστανά μαλλιά, και σε αναδρομές στη νεότητά του τα μαλλιά του είναι φωτεινά καστανά.
Ο . . είναι πιθανόν να βάσισε τον χαρακτήρα του Πήτερ Παν στον μεγαλύτερο αδελφό του Ντέιβιντ, που πέθανε σε ατύχημα σε πατινάζ στον πάγο την προηγούμενη μέρα των γενεθλίων του.
Στις ταινίες του Ντίσνεϊ, ο Πήτερ φορά μια ενδυμασία που αποτελείται από κοντό πράσινο με φύλλα χιτώνα και καλτσόν από ένδυμα, και ένα καπελάκι με ένα κόκκινο φτερό επάνω του.
Μολονότι η ηλικία του δεν αναφέρεται στο έργο του Μπάρι το 1904, ή στο μυθιστόρημα του 1911, στο μυθιστόρημα αναφερεται ότι έχει ακόμα τα μωρουδιακά του δόντια.
Στην απόδοση της ταινίας Πήτερ Παν στο 2003, απεικονίζεται από τον , με ξανθά μαλλιά, γαλανά μάτια, γυμνά πόδια και ένα κοστούμι από φύλλα και διακοσμητικά αμπελιού.
Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με τον ακατοίκητο οικισμό Γεροβασίλη αποτελούν την τοπική κοινότητα Αγίας Παρασκευής που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Παναιτωλικού του δήμου Αγρινίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 212 κατοίκους.
Η πρώτη παρουσία της Καλής σε θεατρική παράσταση ήταν σε ηλικία μόλις τριών ετών, στη Δασκαλίτσα του Ντάριο Νικκοντέμι, μετά από απόφαση της Μαρίκας Κοτοπούλη, στο θέατρο της οποίας έπαιζε η μητέρα της.
Ο πρώτος πραγματικός της ρόλος όμως ήταν σε ηλικία 5 ετών, ειδικά γραμμένος για αυτή από τον Σπύρο Μελά στο έργο του Ο μπαμπάς εκπαιδεύεται, όπου σημείωσε μεγάλη επιτυχία παίζοντας δίπλα στον Βασίλη Λογοθετίδη και στο ζεύγος Μουσούρη στο θέατρο «Αλίκη».
Και όταν αυτή έδωσε τη συγκατάθεσή της, εκείνος έγραψε της «Μπέμπας» τραγούδια και παρλάτες, τη δίδαξε ηθοποιία, της έδωσε το ψευδώνυμο «Καλή Καλό» και την εμφάνισε σε παραστάσεις του.
Σχηματιζόταν έτσι μια εικόνα της ως παιδιού-θαύματος, κάτι σαν τη Σίρλεϊ Τεμπλ της Ελλάδας, ωστόσο το διαζύγιο της μητέρας της και ο πόλεμος με την Κατοχή διέκοψαν αυτή την εξέλιξη, καθώς μητέρα και κόρη άρχισαν να περιοδεύουν με «μπουλούκια» στην επαρχία για την επιβίωσή τους.
Η μεταπολεμική ένταξή της στο ΚΚΕ οδήγησε στη σύλληψή της το 1947 από το θέατρο, ενώ εμφανιζόταν στην επιθεώρηση «Το παρδαλό κατσίκι», και στον εκτοπισμό της επί εξάμηνο στην Ικαρία.
Η ηθοποιός πραγματοποίησε τρεις γάμους: Τον πρώτο ανήλικη, το 1945, με τον φοιτητή τότε της Σχολής Ικάρων Γιώργο Μαμαλάκη, που σκοτώθηκε ένα έτος αργότερα, προτού γεννηθεί η κόρη τους Γιούλη.
Αλλά σε ηλικία 13 ετών ο Χρήστος τραυματίσθηκε σοβαρά από έκρηξη σε πείραμα χημείας και, παρά το ότι η μητέρα του ξόδεψε όλη της την περιουσία για να θεραπευθεί, απεβίωσε το 1988, σε ηλικία 27 ετών.
Μετά την επιστροφή από την εξορία, που συμπίπτει με την ενηλικίωσή της, η Καλή Καλό δημιούργησε τον δικό της θίασο και ερμήνευσε ρόλους σε όλα τα είδη του θεάτρου, δηλαδή βαριετέ, επιθεώρηση, οπερέτα, ελεύθερο θέατρο, και πρόζα.
Συνεργάστηκε μεταξύ άλλων με τους Μινωτή, Κυβέλη, Μιράντα Μυράτ, Κατράκη, Τραϊφόρο, Χριστόφορο Νέζερ, Αυλωνίτη, Μαυρέα, Κοκκίνη, Σταυρίδη, Καλουτά, Ρένα Ντορ και Ρένα Βλαχοπούλου.
Το γεγονός ωστόσο ότι δεν την ενδιέφερε ο κινηματογράφος, κι έτσι έπαιξε μόνο σε 4 κινηματογραφικές ταινίες, συνετέλεσε στο να είναι σχεδόν άγνωστη στις νεότερες γενεές.
Εκτός από τη θεατρική της σταδιοδρομία, η Καλό έμαθε μόνη της ξένες γλώσσες και ακολούθησε πανεπιστημιακές σπουδές στην παιδοψυχολογία στη Λωζάνη, και πιο συγκεκριμένα στα συστήματα των Μοντεσσόρι, Ντεκρολύ και Πεσταλότσι.
Από τις προσωπικότητες που την «κράτησαν στα γόνατά τους» μωρό (Κώστας Βάρναλης, Γεώργιος Παππάς, Λιλή Ιακωβίδου, Βεάκης, Λουντέμης, Παντελής Χορν κ.ά.), η Καλή Καλό διατήρησε στενή γνωριμία και φιλία με τον ποιητή Γιάννη Ρίτσο μέχρι τον θάνατό του.
Έκανε το θεατρικό του ντεμπούτο στην παράσταση "Διπλή Απιστία" στο θέατρο Αμόρε ενώ η πρώτη του εμφάνιση στην τηλεόραση έγινε το 2001 στη σειρά Είσαι το Ταίρι Μου, όπου εμφανίστηκε σε ένα επεισόδιο.
Ακολούθησαν πρωταγωνιστικοί ρόλοι στις σειρές: Βελούδο από μετάξι , 2 ½ , 3 , Μπρούσκο , Αστέρας Ραχούλας , Ο άντρας των ονείρων μου , Η Επιστροφή , Έρωτας Μετά , Το Αύριο Μας Ανήκει .
Ήλιος Επίσης είχε κάνει εμφανίσεις στις σειρές: Λένη Ποτέ δεν ξέρεις Επτά Θανάσιμες Πεθερές ,Στο Παρά Πέντε Οι Μάγισσες της Σμύρνης Δι$ Μαδιάμ Υπέροχα Πλάσματα , Ιστορίες Μυστηρίου , Οι Ιστορίες του Αστυνόμου Μπέκα: Φίλα τον βάτραχό σου Άγρια Παιδιά Ο Πόλεμος των Άστρων: , Κούκλες , Εργαζόμενη Γυναίκα: , Άσπρα Μπαλόνια Μην Αρχίζεις την Μουρμούρα Έρωτας φυγάς
Παρακολούθησε μαθήματα υποκριτικής για ένα χρόνο στην Δραματική Σχολή του Βασίλη Διαμαντόπουλου ενώ ένα χρόνο μετά ξεκίνησε να σπουδάζει ηθοποιός στη σχολή του Γιώργου Κιμούλη.
Κατά την πτήση με υψηλό συντελεστή άντωσης (π.χ. σε ελιγμούς με υψηλά φορτία ή κατά την φάση απο- και προσγείωσης), οι αεροδίνες των ακροπτερυγίων παράγουν μια επιπλέον μορφή οπισθέλκουσας στο αεροσκάφος, γνωστή ως επαγωγική, η οποία προστίθεται στην ήδη υπάρχουσα παρασιτική οπισθέλκουσα.
Πτέρυγες μεγάλου εκπετάσματος σε αναλογία με το μήκος χορδής τους παρουσιάζουν μικρότερη επιφάνεια υπό την επίδραση των στροβίλων σε σχέση με πτέρυγες μικρού εκπετάσματος σε αναλογία με το μήκος χορδής τους.
Αεροσκάφη με μικρο λόγο επιμήκους, όπως για παράδειγμα το Κονκόρντ με έχουν χαμηλή κλίση του συντελεστή άντωσης με αποτέλεσμα να χρειάζεται να αναπτύξουν μεγάλη γωνία πρόσπτωσης, προκειμένου να επιτύχουν τον επιθυμητό συντελεστή άντωσης.
Η Σοβιετική απόπειρα πραξικοπήματος του 1991, που συνέβη το τριήμερο 19-21 Αυγούστου 1991, ήταν μια προσπάθεια από την Συμμορία των Οκτώ να αναλάβει τον έλεγχο της χώρας από τον τότε Πρόεδρο της Σοβιετικής Ένωσης, Μιχαήλ Γκορμπατσόφ.
Η Συμμορία των Οκτώ ήταν σκληροπυρηνικά μέλη του Κομμουνιστικού Κόμματος , οι οποίοι ήταν αντίθετοι με το μεταρρυθμιστικό πρόγραμμα του Γκορμπατσόφ και τη νέα συνθήκη για την ένωση που διαπραγματεύτηκε, η οποία θα έδινε μεγάλο μέρος της εξουσίας της κεντρικής κυβέρνησης προς τις δημοκρατίες.
Το πραξικόπημα κατέρρευσε μετά από δύο ημέρες, και παρόλο που ο Γκορμπατσόφ είχε αποκατασταθεί ως Πρόεδρος, το κύρος του επηρεάστηκε ανεπανόρθωτα και η επιρροή του έξω από τη Μόσχα μειώθηκε.
Πριν από το σχηματισμό της Συμμορίας των Οκτώ, ο Βαρένικοφ συμμετείχε στα γεγονότα του Ιανουαρίου, σε μια προσπάθεια να καταλάβουν τον τηλεοπτικό σταθμό στο Βίλνιους της Λιθουανίας.
Σύμφωνα με τον βοηθό του Γκορμπατσόφ, Ανατόλι Τσερνιάεφ, ο Βαρένικοφ αποφάσισε προσωπικά να χρησιμοποιήσει βία κατά των Λιθουανών, χωρίς συζήτηση με τον Πρόεδρο.
Το 2008, είχε δηλώσει δημόσια ότι η στρατιωτική δύναμη που χρησιμοποιήθηκε κατά τη διάρκεια της απόπειρας πραξικοπήματος του 1991 προοριζόταν για σκοπούς ασφάλειας, συμπεριλαμβανομένης της προστασίας του Γιέλτσιν.
Στις 15 Δεκεμβρίου 1992, ένα χρόνο μετά την απόπειρα πραξικοπήματος, ο Γενικός Εισαγγελέας έστειλε την ποινική υπόθεση της Συμμορίας των Οκτώ στο Στρατιωτικό Συλλογικό στο Ανώτατο Δικαστήριο της Ρωσικής Ομοσπονδίας.
Ο Ανατόλι Ουκόλοφ, αναπληρωτής πρόεδρος του Συλλογικού, ανέλαβε την επανεξέταση της υπόθεσης και η ακρόαση είχε προγραμματιστεί για τις 26 Ιανουαρίου 1993.
Στους κατηγορούμενους περιλαμβάνονται τα προαναφερθέντα επτά μέλη που ζουν από την ομάδα συν τον Ολέγκ Σένιν , ο Ανατόλι Λουκιάνοφ (γεννήθηκε το 1930, ήταν Πρόεδρος του Ανωτάτου Σοβιέτ της Σοβιετικής Ένωσης) και ο Βαλεντίν Βαρένικοφ , ο οποίος ήταν Γενικός διοικητής του Στρατού, Αναπληρωτής Υπουργός Άμυνας, και Διοικητής των Χερσαίων Δυνάμεων.
Οι δικηγόροι υπεράσπισης ήταν οι Χένρι Ρέζινκ , ο Χένριχ Πάντβα, ο Γιούρι Ιβανόφ και ο Ντμίτρι Στέινμπεργκ , αλλά συνολικά υπήρχαν δεκαεπτά συνήγοροι υπεράσπισης.
Η Κρατική Επιτροπή για την Κατάσταση Έκτακτης Ανάγκης , επίσης γνωστή ως ΚΕΚΕΑ , ήταν μια ομάδα οκτώ υψηλών Σοβιετικών αξιωματούχων από την Σοβιετική κυβέρνηση, το Κομμουνιστικό Κόμμα και τη , οι οποίοι επιχείρησαν πραξικόπημα κατά του Μιχαήλ Γκορμπατσόφ στις 19 Αυγούστου 1991.
Δέκα ημέρες μετά το κλείσιμο, το Προεδρείο του Ανωτάτου Δικαστηρίου αναβίωσε τη δίωξη, αποφασίζοντας ότι υπήρχαν διαδικαστικές παραβάσεις με την αμνηστία.
Στις 23 Φεβρουαρίου 1994, η Κρατική Δούμα εξέδωσε αμνηστία στην υπεράσπιση, και στις 1 Μαρτίου του 1994 η υπόθεση έκλεισε με τους δέκα κατηγορούμενους να αποδέχονται την αμνηστία.
Ο Βαρένικοφ ζήτησε αμνηστία, με την προϋπόθεση ότι ο Μιχαήλ Γκορμπατσόφ θα δικαστεί και κατηγόρησε τον Γκορμπατσόφ για την δημιουργία της πρόσφατης πολιτικής αναταραχής.
Το πρωινό της Τετάρτης, 12 Αυγούστου 2010, τρεις Αλβανοί από τη γειτονική πόλη της Αυλώνας εισήλθαν στο εμπορικό κατάστημα του Αριστοτέλη Γκούμα, στην ελληνική πόλη Χειμάρρα της Βορείου Ηπείρου και απαίτησαν να σταματήσει να μιλάει ελληνικά, σύμφωνα με επίσημες μαρτυρίες.
Δυστυχώς οι φόβοι τους επαληθεύτηκαν και ο νεαρός βρέθηκε σε κοντινή απόσταση από τη Χειμάρρα αιμόφυρτος και εγκαταλειμμένος στην άκρη του οδοστρώματος.
Η δολοφονία και η μετέπειτα νωθρότητα της αλβανικής αστυνομίας να ανταποκριθεί στη διεξαγωγή έρευνας προκάλεσε σοβαρές αντιδράσεις στη Χειμάρρα, όπου το ελληνικό στοιχείο είναι κυρίαρχο στην περιοχή.
Η δολοφονία του Γκούμα αποτέλεσε την αποτρόπαιη κορύφωση μίας σειράς από ρατσιστικές προκλήσεις από αλβανικά εθνικιστικά κακοποιά στοιχεία, σύμφωνα με τοπικούς παράγοντες.
Βορειοηπειρωτικοί κύκλοι απαίτησαν την αντικατάσταση ορισμένων Αλβανών αστυνομικών στην περιοχή, τονίζοντας ότι τα κρούσματα επιθέσεων Αλβανών κακοποιών και εγκληματιών εναντίον του ελληνικού στοιχείου εντάθηκαν εκείνη την περίοδο και παρόλο που αναφέρονταν στις αρχές, αυτοί αδιαφορούσαν πλήρως.
Παπανδρέου, καταδίκασε το έγκλημα και πρόσθεσε ότι η έξαρση ακραίων εθνικιστικών ομάδων που στοχοποιούν την ελληνική μειονότητας της Αλβανίας είναι ένα πολύ σοβαρό θέμα".
Το Υπουργείο Εξωτερικών της Ελλάδας είπε ότι οι δολοφόνοι έδρασαν υπό καθεστώς εθνικιστικής προκατάληψης και τέτοια περιστατικά σχεδιάζονται για να υπονομεύσουν της Ελληνο-αλβανικές σχέσεις.
Ζήτησε επίσης την άμεση και αποτελεσματική επιβολή δικαιοσύνης και επεσήμανε ότι ο σεβασμός των δικαιωμάτων των μειονοτήτων είναι προϋπόθεση για την ενταξιακή πορεία της Αλβανίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Η δολοφονία του Αριστοτέλη Γκούμα διαπράχθηκε στις 12 Αυγούστου 2010, στη Χειμάρρα, όταν το μηχανάκι του 37χρονού Έλληνα Βορειοηπειρώτη Αριστοτέλη Γκούμα χτυπήθηκε από Ι.
Σύμφωνα με τους αυτόπτες μάρτυρες ο θάνατός του προήλθε ύστερα από λογομαχία στο εμπορικό κατάστημα του Αριστοτέλη Γκούμα, όταν οι τρεις δράστες απαίτησαν να σταματήσει να μιλάει ελληνικά στην επιχείρησή του, ενώ ο Γκούμας αρνήθηκε.
Μετά από λίγη ώρα, ως εκδίκηση, οι Αλβανοί δράστες οδήγησαν το όχημά τους πάνω από το σώμα του θύματος και τον καταπλάκωσαν τουλάχιστον τρεις φορές προκειμένου να σιγουρέψουν το θάνατό του.
Σύμφωνα με διπλωματικές πηγές η έξαρση εθνικιστικών ακροτήτων μεταξύ αλβανικών κύκλων οφείλεται στην ανεξαρτησία του Κοσυφοπεδίου, που αναγνωρίστηκε τότε από το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης.
Αλλά τελικά ο Αλβανός πρωθυπουργός, Σαλί Μπερίσα ανακοίνωσε ότι ήταν "μια πράξη ακραίου και τυφλού φανατισμού" και απαίτησε από την αστυνομία να φέρει τους Αλβανούς δράστες προ της δικαιοσύνης.
Ο Ευάγγελος Ντούλες, πρόεδρος του Κόμματος "Ένωση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων", που πρεσβεύει τις θέσεις της ελληνικής μειονότητας στην αλβανική βουλή, ζήτησε την αναδιάρθρωση της τοπικής αστυνομικής αρχής με την πρόσληψη Ελλήνων αστυνομικών.
Η δολοφονία προκάλεσε ιδιαίτερη αίσθηση στην ελληνική κοινότητα στην Βόρεια Ήπειρο, με διαδηλώσεις διαμαρτυρίας και κλείσιμο οδικών αρτηριών στην περιοχή.
Το αποτρόπαιο γεγονός απασχόλησε όλα τα σημαντικά ειδησεογραφικά δελτία στην Αλβανία και την Ελλάδα, ενώ οι κυβερνήσεις και των δύο χωρών καταδίκασαν το έγκλημα.
Η κυβέρνησή του είχε να αντιμετωπίσει μία σοβαρή οικονομική κρίση με αυξανόμενο έλλειμμα, αλλά δεν πραγματοποίησε περικοπές στις κυβερνητικές δαπάνες λόγω της αντίδρασης των αριστερών αντιπολιτευόμενων κομμάτων, τα οποία κατείχαν σχεδόν τις μισές έδρες του κοινοβουλίου.
Έγιναν πολλές διαδηλώσεις από αριστερές οργανώσεις, με τις χειρότερες να ξεσπούν κατά την ενθρόνιση της νέας Βασίλισσας της Ολλανδίας Βεατρίκης στις 30 Απριλίου 1980.
Στις βουλευτικές εκλογές του 1981, η Χριστιανοδημοκρατική Έκκληση, το Λαϊκό Κόμμα για την Ελευθερία και τη Δημοκρατία και το Εργατικό Κόμμα υπέστησαν απώλεια εδρών στο κοινοβούλιο και ως εκ τούτου δεν ήταν εφικτός ο σχηματισμός κυβέρνησης συνεργασίας μεταξύ των δύο πρώτων κομμάτων.
Μετά από τρεις μήνες δύσκολων διαπραγματεύσεων, συμφωνήθηκε ο σχηματισμός κυβέρνησης με τον φαν Αχτ ως πρωθυπουργό και το Γιουπ ντεν Ούιλ Αναπληρωτή Πρωθυπουργό και Υπουργό Κοινωνικών Ζητημάτων και Απασχόλησης.
Η δεύτερη κυβέρνηση του Αντρέας φαν Αχτ ανέλαβε καθήκοντα στις 11 Σεπτεμβρίου 1981, με τη συμμετοχή του Εργατικού Κόμματος και του κόμματος των Δημοκρατών 66.
Παρόλα αυτά, οι σχέσεις μεταξύ του φαν Αχτ και του ντεν Ούιλ ήταν εξαιρετικά τεταμένες και υπήρξαν πολλές διαφωνίες σε πολιτικό και ιδεολογικό περιεχόμενο.
Στις 29 Μαΐου 1982, το Εργατικό Κόμμα απέσυρε την εμπιστοσύνη του από τη δεύτερη κυβέρνηση του φαν Αχτ και αυτό προκάλεσε την πτώση της, μόλις εννέα μήνες μετά από το σχηματισμό της.
Οι σχέσεις μεταξύ του φαν Αχτ και του ντεν Ούιλ επλήγησαν ανεπανόρθωτα και μάλιστα ο φαν Αχτ δεν έλαβε καν πρόσκληση για να παρευρεθεί στην κηδεία του ντεν Ούιλ το 1987.
Η τρίτη υπηρεσιακή κυβέρνηση του φαν Αχτ σχηματίστηκε την ίδια ημέρα μετά την πτώση της δεύτερης, με τη συμμετοχή μόνο των Δημοκρατών 66 και φυσικά της Χριστιανοδημοκρατικής Έκκλησης.
Στις πρόωρες βουλευτικές εκλογές του 1982, ο φαν Αχτ διεκδίκησε ξανά επιτυχώς την αρχηγία της Χριστιανοδημοκρατικής Έκκλησης, αλλά λίγο μετά από τη διεξαγωγή τους ανακοίνωσε απροσδόκητα ότι δε θα συνεχίσει τη θητεία του ως πρωθυπουργός.
Στις 25 Οκτωβρίου 1982, παρέδωσε την αρχηγία της Χριστιανοδημοκρατική Έκκλησης στον Ρουντ Λούμπερς, ο οποίος τον διαδέχτηκε στην πρωθυπουργία της Ολλανδίας στις 4 Νοεμβρίου 1982.
Στις 6 Ιουλίου 1971, ο φαν Αχτ διορίστηκε Υπουργός Δικαιοσύνης στην κυβέρνηση του πρωθυπουργού Μπάρεντ Μπισχέφελ , ως μέλος του Λαϊκού Καθολικού Κόμματος.
Μετά τις βουλευτικές εκλογές του 1972, ο Γιόοπ ντελ Όιλ του Εργατικού Κόμματος έγινε Πρωθυπουργός της Ολλανδίας και ο φαν Αχτ ανέλαβε στις 11 Μαΐου 1973 το αξίωμα του Αναπληρωτή Πρωθυπουργού, ενώ διατήρησε και αυτό του Υπουργού Δικαιοσύνης στη νέα κυβέρνηση.
Ο Αντρέας φαν Αχτ διατέλεσε Υπουργός Δικαιοσύνης και Αναπληρωτής Πρωθυπουργός στην κυβέρνηση του ντεν Ούιλ από τις 11 Μαΐου 1973 έως τις 8 Σεπτεμβρίου 1977.
Στις 10 Δεκεμβρίου 1976, ο φαν Αχτ ανέλαβε αρχηγός της νεοσύστατης Χριστιανοδημοκρατικής Έκκλησης, ενός συνασπισμού μεταξύ του Λαϊκού Καθολικού Κόμματος και δύο άλλων κεντροδεξιών κομμάτων, της Χριστιανικής Ιστορικής Ένωσης και του Αντεπαναστατικού Κόμματος.
Ωστόσο αυτό δεν επιτεύχθηκε λόγω των τριβών μεταξύ του Εργατικού Κόμματος και του Λαϊκού Καθολικού Κόμματος και μετά από επτά μήνες διαπραγματεύσεων συμφωνήθηκε ο σχηματισμός κυβέρνησης υπό τον φαν Αχτ, με τη συμμετοχή του Λαϊκού Κόμματος για την Ελευθερία και τη Δημοκρατία.
Ο Αντρέας Αντόνιους Μαρία φαν Αχτ γεννήθηκε στις 2 Φεβρουαρίου 1931 στο Χέλντροπ της Ολλανδίας, γιος μίας ρωμαιοκαθολικής οικογένειας.
Αφού τελείωσε τη βασική του εκπαίδευση στο Αυγουστινιανό Γυμνάσιο, σπούδασε νομική στο Καθολικό Πανεπιστήμιο του Ναϊμέχεν, από όπου έλαβε το διδακτορικό του στις Νομικές Επιστήμες το 1955.
Μετά την αποφοίτησή του, άσκησε τα καθήκοντα του δικηγόρου στο Άιντχοβεν έως το 1957 και στη συνέχεια εργάστηκε στον τομέα νομικών και επιχειρησιακών υποθέσεων του Υπουργείου Γεωργίας και Αλιείας μέχρι το 1962.
Ο Αντρέας Αντόνιους Μαρία "Ντρις" φαν Αχτ είναι Ολλανδός πολιτικός, διπλωμάτης και νομικός, ο οποίος διατέλεσε Πρωθυπουργός της Ολλανδίας από τις 19 Δεκεμβρίου 1977 έως τις 4 Νοεμβρίου 1982.
Τον Δεκέμβριο του 2009 το Όλη η Αλήθεια για τα Παιδιά του '78 ανακηρύχτηκε από το μουσικό περιοδικό «καλύτερο άλμπουμ για το 2009», ενώ στο επετειακό 100ό τεύχος του ίδιου περιοδικού βρέθηκε στη 12η θέση της λίστας “Τα 100 ελληνικά άλμπουμ της δεκαετίας”.
Τον Απρίλιο του 2010 οι δημιουργοί του εικαστικού μέρους του άλμπουμ, Γιώργος Αρβανιτάκης και Κωνσταντίνος Αμύγδαλος , βραβεύτηκαν στην κατηγορία "Συσκευασία / Εξώφυλλο δίσκου" των Ελληνικών Βραβείων Γραφιστικής και Εικονογράφησης ΕΒΓΕ.
Κυκλοφόρησε τον Απρίλιο του 2009 σε από την / και τον Ιούλιο του ίδιου έτους σε συλλεκτικό διπλό από την ανεξάρτητη , διευρύνοντας την καλλιτεχνική επιτυχία και καταξίωση που είχε γνωρίσει το συγκρότημα με τον προηγούμενο δίσκο του Φτηνή Ποπ για την Ελίτ.
Το Τμήμα Χειροσφαίρισης ήταν το πρώτο το οποίο δημιούργησε ο Σύλλογος αρχικώς με ομάδα Παμπαίδων την περίοδο 1990-1991 και ακολούθως λειτούργησαν και ομάδα Ανδρών καθώς και Παίδων και Εφήβων την περίοδο 1992-1993.
Η ομάδα των Ανδρών κατέκτησε το Τοπικό Πρωτάθλημα της Ένωσης Σωματείων Χειροσφαίρισης Θεσσαλονίκης και τα πρωταθλήματα Δ' και Γ' Εθνικής και αγωνίζεται περισσότερα από δέκα έτη στη Β' Εθνική Κατηγορία.
Ιδιαίτερη επίσης αναφορά πρέπει να γίνει και στις σημαντικές επιτυχίες του Τμήματος Ανδρών και Γυναικών που διακρίθηκε σε εγχώριες και διεθνείς διοργανώσεις από την εμφάνιση του σπορ στην Ελλάδα το 1995.
Σημαντική είναι τέλος η εθελοντική δραστηριότητα των μελών του Σωματείου σε όλες τις αθλητικές διοργανώσεις του αθλήματος, όπως Ολυμπιακοί Αγώνες και Παγκόσμια Πρωταθλήματα.
Το Τμήμα Καλαθοσφαίρισης ιδρύθηκε το 1990 αρχικώς με τη δημιουργία ομάδας Παμπαίδων υπό την τεχνική ηγεσία των γυμναστών Νίκου Μπάτρα και Έλενας Λαφαζάνη.
Ο Σύλλογος αποτελεί τακτικό μέλος της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καλαθοσφαίρισης και της Ένωσης Σωματείων Καλαθοσφαιρικών Σωματείων Θεσσαλονίκης .
Ο Αθλητικός και Εκπολιτιστικός Σύλλογος "Μακεδών" Αμπελοκήπων είναι ένα ελληνικό αθλητικό σωματείο που δραστηριοποιείται στον Δήμο Αμπελοκήπων-Μενεμένης στην πόλη της Θεσσαλονίκης όπου και βρίσκεται η έδρα όλων των τμημάτων του.
Το Διοικητικό Συμβούλιο του Συλλόγου έχει τριετή θητεία και σήμερα καθήκοντα Προέδρου επιτελεί ο Άγγελος Μαυρίδης και Γενικού Γραμματέα η Ευθαλία Μπαχά.
Την πρώτη δεκαετία ο Σέλβο ακολούθησε την πολιτική του προκατόχου του Ντομένικο Κονταρίνι, υπήρχαν ελάχιστες εμφύλιες συγκρούσεις και ο δόγης είχε μεγάλη δημοτικότητα χάρη στην οικονομική ευημερία.
Οι σχέσεις με την Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία είχαν βελτιωθεί σημαντικά από την εποχή του τελευταίου Ορσεόλο και ο Σέλβο ενίσχυσε περισσότερο τις σχέσεις του με τον αυτοκράτορα Ερρίκο Δ.
Ο Ερρίκος Δ και ο πάπας Γρηγόριος Ζ πολλές φορές ήρθαν σε σύγκρουση για την κυριαρχία στη δύση και ο δόγης θα έπρεπε να κρατήσει τις απαραίτητες ισορροπίες.
Ο πάπας Γρηγόριος Ζ πολλές φορές απείλησε ότι θα αφορίσει τον δόγη και θα θέσει υπό απαγόρευση τη Δημοκρατία της Βενετίας αν προχωρήσει σε εμπορικές σχέσεις με το Βυζάντιο, ο Ντομένικο Σέλβο για να το αποφύγει εκμεταλλεύτηκε επιδέξια την παρουσία των ιερών λειψάνων του Αγίου Μάρκου στην πόλη του.
Ο Σέλβο όχι μόνο διατήρησε καλές σχέσεις με το Βυζάντιο αλλά παντρεύτηκε επίσης Βυζαντινή πριγκίπισσα και ενίσχυσε για πολλούς αιώνες τη συμμαχία ανάμεσα στα δυο έθνη.
Ο Ντομένικο Σέλβο παντρεύτηκε τη Θεοδώρα Άννα Δούκαινα Σέλβο κόρη του Κωνσταντίνου Ι Δούκα και αδελφή του επίσης Βυζαντινού αυτοκράτορα Μιχαήλ Ζ Δούκα.
Οι ευγενείς της Βενετίας ήταν πολύ επιφυλακτικοί με τη νύφη αλλά ο Σέλβο απέκτησε τόσο μεγάλα οικονομικά κέρδη με το Βυζαντινό εμπόριο που είχε τη μεγαλύτερη πολιτική εξουσία από την εποχή που εκθρονίστηκαν οι Ορσεόλο.
Ο Γυισκάρδος επέστρεψε στα Βαλκάνια και σχεδίασε νέα οργανωμένη επίθεση στην Κέρκυρα , τον περίμεναν οι δυνάμεις των Ελλήνων και των Βενετών υπό την ηγεσία του Σέλβο.
Οι Νορμανδοί πλησίασαν το νησί, η συντριβή που γνώρισαν από τους συμμάχους ήταν μεγαλύτερη από αυτή που είχαν υποστεί στη ναυμαχία του Δυρραχίου, ο Γυισκάρδος διέταξε άλλη μια επίθεση σε τρεις μέρες αλλά τα αποτελέσματα ήταν περισσότερο καταστροφικά.
Ο Ντομένικο Σέλβο πεπεισμένος ότι τους είχε εξουδετερώσει οριστικά έστειλε όλα τα πλοία του στη Βενετία για επισκευή για να τα χρησιμοποιήσει σε άλλες ανάγκες.
Ο Σέλβο πεπεισμένος ότι μια τρίτη επίθεση του Γυισκάρδου είναι απίθανη απέσυρε και τα υπόλοιπα πλοία του από την Αλβανική ακτή και περίμενε την αναχώρηση των Νορμανδών.
Το σχέδιο του Γυισκάρδου είχε μεγάλο ρίσκο αλλά η διάλυση του στρατού των αντιπάλων του και η φυγή των Βενετσιάνικων πλοίων και των Ελλήνων του έδινε μεγάλες πιθανότητες επιτυχίας.
Οι Βενετοί αυτή τη φορά αιφνιδιασμένοι γνώρισαν τη μεγαλύτερη συντριβή, ο ίδιος ο Σέλβο μετά βίας μπόρεσε να δραπετεύσει, 3.000 Βενετοί σκοτώθηκαν και άλλοι 2.500 αιχμαλωτίστηκαν.
Οι πόλεμοι ανάμεσα στις κυρίαρχες δυνάμεις της εποχής απειλούσαν να ανατρέψουν όλο το σκηνικό αλλά ο ίδιος δεν συγκρούστηκε με τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία, την Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία και την Καθολική Εκκλησία.
Η Βασιλική του Αγίου Μάρκου κατασκευάστηκε ολοκληρώθηκε την εποχή που ήταν ο ίδιος δόγης, οι εκπληκτικές διακοσμήσεις δείχνουν τον πλούτο που είχε η Δημοκρατία εκείνη την περίοδο.
Ο Ντομένικο Α Κονταρίνι είχε μια σχετικά ήρεμη διακυβέρνηση και προσπάθησε να εξομαλύνει τις διαφορές που υπήρχαν ανάμεσα στον δόγη και τους υπηκόους του, ανέκτησε τις περιοχές που είχαν χαθεί ανατολικά στην Κροατία μετά την εκθρόνιση του Οττόνε Ορσεόλο.
Ο λαός της Βενετίας δεν ήθελε με κανέναν τρόπο μια κληρονομική ηγεσία και είχε άσχημες αναμνήσεις από προηγούμενους δόγηδες που επιχείρησαν να το κάνουν, με αυτές τις συνθήκες ανέβηκε στην ηγεσία ο Ντομένικο Σέλβο.
Οι οικογενειακές του ρίζες είναι άγνωστες ακόμα και η ημερομηνία που γεννήθηκε, το βέβαιο είναι ότι ήταν Βενετός ευγενής επειδή όλοι οι δόγηδες της Βενετίας με εξαίρεση τον Ντομένικο Φλαμπανίκο ανήκαν σε αυτή την τάξη.
Πριν την εκλογή του είχε διοριστεί πρέσβης στον αυτοκράτορα Ερρίκο Γ και ήταν σύμβουλος του δόγη Ντομένικο Α Κονταρίνι θέσεις που του έδωσαν μεγάλη δημοτικότητα.
Ο Βενετός δόγης πέρα από τους οικογενειακούς και εμπορικούς δεσμούς με το Βυζάντιο είχε πρόσθετους λόγους να πολεμήσει τους Νορμανδούς, αν ο Γυισκάρδος αποκτούσε τον έλεγχο στο Στενό του Οτράντο θα απειλούσε την πόλη του.
Ο Σέρβο πλησίαζε το Δυρράχιο ενώ τα πλοία του Γυισκάρδου βρίσκονταν ήδη στο λιμάνι της πόλης, η μάχη ήταν σκληρή αλλά οι έμπειροι και εκπαιδευμένοι Βενετοί στη θάλασσα συνέτριψαν τους άπειρους Νορμανδούς.
Ο στόλος του Γυισκάρδου έφυγε πανικόβλητος με τεράστιες απώλειες, ο Ντομένικο Σέλβο άφησε τον γιο του διοικητή του στόλου και επέστρεψε στη Βενετία σαν ήρωας.
Ο Αλέξιος παραχώρησε επίσης στη Βενετία πολλά προνόμια όπως φοροαπαλλαγή για όλους τους Βενετσιάνους εμπόρους κάτι που θα είναι σημαντικός παράγοντας για τη μελλοντική πολιτική και οικονομική τους κυριαρχία στην Ανατολική Μεσόγειο.
Από την εποχή που εκλέχτηκε Δόγης της Βενετίας ο Πιέτρο Β Καντιάνο η Βενετία γνώρισε μια μεγάλη σειρά από ανίκανους ηγέτες όπως ο Πιέτρο Γ Καντιάνο, ο Πιέτρο Δ Καντιάνο και ο Τριμπούνο Μέμμο.
Η αλαζονεία και οι φιλοδοξίες των δόγηδων έφεραν την επιδείνωση των σχέσεων με την Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία στη Δύση, το Βυζάντιο στην Ανατολή και εμφύλιες συγκρούσεις μέσα στην πόλη.
Η πολιτική του ενίσχυσε τους εμπορικούς δεσμούς της Βενετίας με την ανατολή, τη Σικελία και την Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία και τερμάτισε τις εμφύλιες συγκρούσεις μέσα στη Βενετία.