polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Στις 10 Ιανουαρίου, η εκλογική επιτροπή κήρυξε νικητή των εκλογών τον Φέλιξ Τσισεκέντι, ηγέτης της αντιπολιτευτικής ομάδας της Ένωσης για τη Δημοκρατία και την Κοινωνική Πρόοδο.
Ο Μαρτέν Φαγιουλού, ο οποίος ήρθε στη δεύτερη θέση, ισχυρίστηκε ότι είχε γίνει νοθεία στις εκλογές και ότι θα αμφισβητήσει το αποτέλεσμα στο συνταγματικό δικαστήριο.
Η ισχυρή Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία της χώρας, η οποία ανέπτυξε 40.000 εκλογικούς παρατηρητές, δήλωσε επίσης ότι το επίσημο αποτέλεσμα δεν ευθυγραμμίζεται με τις παρατηρήσεις της, οι οποίες έφεραν τον Φαγιούλου ως νικητή.
Διεξήχθησαν γενικές εκλογές στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό στις 30 Δεκεμβρίου 2018 για να καθοριστεί ένας διάδοχος του προέδρου Ζοζέφ Καμπιλά καθώς και για τις 500 έδρες της Εθνοσυνέλευσης και τις 715 εκλεγμένες έδρες των 26 επαρχιακών συνελεύσεων.
Ο Φέλιξ Τσισεκέντι κέρδισε με 38,6% των ψήφων, νικώντας έναν άλλο υποψήφιο της αντιπολίτευσης, τον Μαρτέν Φαγιούλου και τον Εμανιέλ Ραμαζανί Σαντάρι, υποστηριζόμενο από το κυβερνών κόμμα .
Ο Φαγιουλού ισχυρίστηκε ότι οι εκλογές νοθεύτηκαν σε βάρος του έπειτα από συμφωνία μεταξύ του Τσισεκέντι και του απερχομένου προέδρου Καμπιλά, αμφισβητώντας το αποτέλεσμα στο Συνταγματικό Δικαστήριο.
Τα κόμματα που ήταν φίλα προσκείμενα στον Καμπιλά κέρδισαν την πλειοψηφία των εδρών στην Εθνοσυνέλευση Ο Φέλιξ Τσισεκέντι ορκίστηκε ως ο 5ος Πρόεδρος της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό στις 24 Ιανουαρίου 2019, καθιστώντας την πρώτη ειρηνική μετάβαση της εξουσίας στη χώρα από τότε που έγινε ανεξάρτητη από το Βέλγιο το 1960.
Ενώ ο Τσισεκέντι είχε κερδίσει τις εκλογές, τα κόμματα που ήταν προσκείμενα στον Καμπίλα εξασφάλισαν πλειοψηφία στην Εθνοσυνέλευση και αργότερα στη Γερουσία κατά τις εκλογές της Γερουσίας του Μαρτίου του 2019 .
Λόγω της περιορισμένης ικανότητας του Τσισεκέντι να εφαρμόσει πολιτικές ή να διορίσει νέο πρωθυπουργό και ενώ οι διαπραγματεύσεις για τη σύσταση νέας κυβέρνησης συνεχίζονταν, ο πρόεδρος συνεργάστηκε με το πρώην υπουργικό συμβούλιο του Καμπιλά.
Η κοινοβουλευτική πλειοψηφία και ο πρόεδρος Τσισεκέντι κατέληξαν σε συμφωνία για τη σύσταση νέας κυβέρνησης στις 27 Ιουλίου 2019, επιλέγοντας τα 65 μέλη του νέου υπουργικού συμβουλίου.
Από αυτά, 42 θέσεις περιήλθαν στο Κοινό Μέτωπο για τους υποψηφίους που πρόσκεινται στο Κονγκό, ενώ 23 πήγαν στο συνασπισμό της Εμπρός για την Αλλαγή .
Αυτός και το κόμμα του, το Λαϊκό Κόμμα για την Ανασυγκρότηση και τη Δημοκρατία, υποστήριξαν την υποψηφιότητα του Εμανιέλ Ραμαζανί Σαντάρι, πρώην υπουργού Εσωτερικών ο οποίος κατήλθε τυπικά ως ανεξάρτητος υποψήφιος.
Σε αντίθεση με την υποψηφιότητα του Σανταρί, επτά ηγέτες της αντιπολίτευσης, μεταξύ των οποίων οι Ζαν-Πιέρ Μπεμπά και Μοΐζ Κατουμπί, έδωσαν το χρίσμα στον Μαρτέν Φαγιουλού για την προεδρία.
Ωστόσο, ο Φέλιξ Τσισεκέντι και ο Βιτάλ Καμέρχε σύντομα παραβίασαν αυτήν τη συμφωνία και συμφώνησαν ότι ο σισεκέντι θα έπρεπε να είναι υποψήφιος πρόεδρος ενώ ο Καμέρχε θα υπηρετούσε ως επικεφαλής της εκστρατείας του και θα γινόταν πρωθυπουργός αν κέρδιζε.
Συμφώνησαν επίσης ότι ο Τσισεκέντι και το κόμμα του θα υποστηρίξουν έναν υποψήφιο από την Ένωση για το Κονγκολέζικο Έθνος του Καμέρχε στις προεδρικές εκλογές του 2023.
Αυτή η υπόσχεση διακόπηκε στη συνέχεια, αλλά ύστερα από διεθνείς και εσωτερικές πιέσεις οι εκλογές προγραμματίστηκαν τελικά για τις 23 Δεκεμβρίου 2018.
Ωστόσο, αναβλήθηκαν για μια εβδομάδα στις 30 Δεκεμβρίου 2018 λόγω πυρκαγιάς στην αποθήκη της εκλογικής επιτροπής στην Κινσάσα, κατά την οποία καταστράφηκαν 8.000 ηλεκτρονικές μηχανές ψηφοφορίας .
Η πολεμική αεροπορία της Βόρειας Μακεδονίας χρησιμοποίησε το -25 εναντίον Αλβανών αντάρτων στη σύγκρουση του 2001 στην Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας και το 2008 η Γεωργία και η Ρωσία χρησιμοποίησαν το - 25 στον Γεωργιανό πόλεμο.
Τα αφρικανικά κράτη, συμπεριλαμβανομένης της Ακτής του Ελεφαντοστού, του Τσαντ και του Σουδάν, χρησιμοποίησαν το -25 για τοπικές εξεγέρσεις και εμφύλιους πολέμους.
Ο Μαξιμιλιανός Ιωσήφ Ευγένιος Αύγουστος Ναπολέων ήταν ο δεύτερος γιος του Ευγένιου, Δούκα του Λόιχτενμπεργκ, και της Αυγούστας του Βίττελσμπαχ, κόρης του Μαξιμιλιανού Α Ιωσήφ της Βαυαρίας.
Αδέλφια του ήταν η Ιωσηφίνα, σύζυγος του Όσκαρ Α της Σουηδίας, ο Αύγουστος του Λόιχτενμπεργκ, η Αμαλία, σύζυγος του Πέτρου Δ της Πορτογαλίας , κ.
Η κόρη του Μαρία είχε τέκνα τη Μαρία , σύζυγο του Φρειδερίκου Β του Άνχαλτ, που ήταν άτεκνη, και τον Μαξιμιλιανό , καγκελάριο της Γερμανίας κατά τον Α Π.
Από τον Απρίλιο του 2008 έως τον Σεπτέμβριο του 2009 ήταν ο επικεφαλής σύμβουλος του πρωθυπουργού Βασίλε Ταρλέφ για την οικονομία και τις εξωτερικές σχέσεις.
Υπηρέτησε επίσης ως πρόεδρος του Συμβουλίου Στρατηγικής Ανάπτυξης του Κρατικού Πανεπιστημίου Ιατρικής και Φαρμακευτικής "Νικολάε Τεστεμιτσάνου" και αργότερα εργάστηκε ως σύμβουλος για τη διαχείριση των οικονομικών σε διάφορα έργα.
Τρία επεισόδια της σειράς καρτούν ενηλίκων , όπου ο αποδεικνύεται τόσο ακατάπαυστα κακός ώστε είναι σε θέση να δαμάσει τον Κθούλου και να τον στείλει να εξοντώσει τους προσωπικούς του εχθρούς.
Επίσης, το στο " " , με έμπνευση από τις πλοκές του Λάβκραφτ, ο φαίνεται να διαβάζει μία νουβέλα με τίτλο αμέσως πριν απαχθεί από δαίμονες που κατασκευάζουν μια κακή αυτοκρατορία στην προσπάθεια να βάλουν το Καθαρτήριο υπό τον έλεγχό τους.
Στη δημοφιλή σειρά επιστημονικής φαντασίας κινουμένων σχεδίων ενηλίκων και , μια απεικόνιση του Κθούλου μπορεί να φανεί στην εισαγωγή των επεισοδίων, αμέσως πριν από την κάρτα τίτλου.
Ο Κθούλου εμφανίστηκε ως υποψήφιος σαν "πλάκα" σε αρκετές εκλογές, συμπεριλαμβανομένων των Πολωνικών προεδρικών εκλογών του 2010 καθώς και των προεδρικών εκλογών του 2012 και του 2016 στις ΗΠΑ.
Το Κόμμα , ένας άλλος ψευδο-πολιτικός οργανισμός, ισχυρίζονται ότι «Αλλάζει την Πολιτική για Κακό», σατιρίζοντας την "Αλλαγή Πολιτικής", του Κόμματος "για Καλό".
Ένας άλλος οργανισμός, ο "Κθούλου για την Αμερική" ισχυρίζονται ότι θέλουν να τρέξουν εναντίον του στις εκλογές του 2020 για να παράσχουν μια εναλλακτική λύση στο «μικρότερο από τα δύο κακά».
Λάβκραφτ περιγράφει ένα άγαλμα του Κθούλου ως "Ένα τέρας με ασαφή ανθρωποειδή σιλουέτα, με κεφάλι που μοιάζει με χταπόδι, το πρόσωπο του οποίου είναι μια μάζα από πλοκάμια, με ένα φολιδωτό σώμα που μοιάζει με λαστιχένιο, με εκπληκτικά νύχια σε χέρια και πόδια, και μακριά και στενά φτερά στην πλάτη".
Ο Κθούλου έχει περιγραφεί στην εμφάνιση του σαν να μοιάζει με χταπόδι, δράκο και ανθρώπινη καρικατούρα, ύψους εκατοντάδων μέτρων, με χέρια που θυμίζουν ανθρώπινα αλλά τα δάχτυλα ενώνονται από μεμβράνες και ένα ζευγάρι υποτυπώδεις φτερούγες στην πλάτη του.
Το κεφάλι του Κθούλου απεικονίζεται ως παρόμοιο με αυτό ενός γιγαντιαίου χταποδιού, με έναν άγνωστο αριθμό πλοκαμιών που περιβάλλουν το υποτιθέμενο στόμα του.
Η σύντομη ιστορία που αναφέρει αρχικά τον Κθούλου, "Το Κάλεσμα του Κθούλου", δημοσιεύθηκε στο το 1928 και καθιέρωσε τον χαρακτήρα ως κακόβουλη οντότητα, που βρίσκεται σε χειμερία νάρκη στην ', μια υποβρύχια πόλη στον Νότιο Ειρηνικό.
Ο φυλακισμένος Κθούλου είναι προφανώς η πηγή συνεχούς ανησυχίας για την ανθρωπότητα σε υποσυνείδητο επίπεδο και είναι επίσης αντικείμενο λατρείας από διάφορες θρησκείες του ανθρώπου (που βρίσκονται σε πολλά μέρη παγκοσμίως, όπως η Νέα Ζηλανδία, η Γροιλανδία, η Λουιζιάνα και τα κινεζικά βουνά) και άλλα τέρατα του Λάβκραφτ .
Το 2014, η επιστήμονας και τεχνολόγος έδωσε μια ομιλία με τίτλο ", , : Μένοντας με τα προβλήματα", στην οποία πρότεινε τον όρο "" ως εναλλακτική λύση για την έννοια της ανθρωποκαινικής εποχής, λόγω της εμπλοκής διασύνδεσης όλων των υποτιθέμενων "μεμονωμένων" όντων.
Ωστόσο, ο χαρακτήρας του Λάβκραφτ είναι πολύ πιο κοντά σε ορθογραφία στον ορισμό της από ότι η ελληνική ρίζα και η περιγραφή της έννοιας της λέξης της συμπίπτει με την ιδέα του Λάβκραφτ για την αποκαλυπτική κλίμακα της απειλής του Κθούλου, με τα τρομακτικά πλοκάμια του, να ρίξει τον πολιτισμό σε έναν ατελείωτο σκοτεινό τρόμο
Σύμφωνα με τον Λάβκραφτ, αυτό είναι απλώς το πλησιέστερο που μπορεί να φτάσει η ανθρώπινη φωνητική λειτουργεία στο να αναπαράγει τις συλλαβές μιας ξένης γλώσσας.
Ο Λάβκραφτ συνέταξε μια λεπτομερή γενεαλογία για τον Κθούλου (που δημοσιεύθηκε ως " 617" και έκανε τον χαρακτήρα κεντρική μορφή στην αντίστοιχη βιβλιογραφία.
Η σύντομη ιστορία " " αναφέρεται στον Κθούλου, ενώ το " " υπονοεί ότι ένας από τους χαρακτήρες γνωρίζει την προέλευση του πλάσματος («έμαθα από πού ήρθε ο Κθούλου και γιατί τα μεγάλα προσωρινά "αστέρια" της ιστορίας είχαν πάει μπροστά.").
Η επιρροή του χαρακτήρα επεκτάθηκε και στην ψυχαγωγική λογοτεχνία: η εταιρεία παιχνιδιών περιελάμβανε ένα ολόκληρο κεφάλαιο σχετικά με τον Μύθο του Κθούλου κατά την πρώτη εκτύπωση του & του 1980.
Η , ωστόσο, αγνοούσε ότι η , η οποία κατείχε τα πνευματικά δικαιώματα σχεδόν σε όλη τη λογοτεχνία του Λάβκραφτ, είχε ήδη παραχωρήσει την άδεια ιδιοκτησίας του Κθούλου στην εταιρεία .
Παρόλο που η δήλωσε ότι η θα μπορούσε να συνεχίσει να χρησιμοποιεί το υλικό αν σε κάθε μελλοντική έκδοση έκανε επίσημη δημοσιευμένη αναφορά στην , η αρνήθηκε και το υλικό αφαιρέθηκε από όλες τις επόμενες εκδόσεις.
Ο ίδιος ο Κθούλου δεν εμφανίζεται, καθώς οι κύριοι ανταγωνιστές του παιχνιδιού είναι οι από το βιβλίο και ο θεός της θάλασσας, , αλλά η παρουσία του έχει αναφερθεί αρκετές φορές και ένα άγαλμα που τον απεικονίζει εμφανίζεται σε έναν από τους ναούς και θα επηρεάσει αρνητικά τη λογική του παίκτη.
Ένας από τους "επίλεκτους" του Κθούλου, ένα αποτρόπαιο τερατώδες πλάσμα παρόμοιο σε εμφάνιση με αυτόν εμφανίζεται επίσης αργότερα στο παιχνίδι ως εχθρός.
Σύμφωνα με την ανάπτυξη του , ο «Μεγάλος Κθούλου είναι ένα πλάσμα από τα Στοιχεία του Νερού» και ήταν μπλεγμένος σε μια αρχαία αντιπαλότητα με ένα συγκεκριμένο πλάσμα από το Στοιχείο του Αέρα, τον τον Αμίλητο, που περιγράφεται ως «μισός αδελφός» του Κθούλου.
Βάσει αυτού του πλαισίου, ο έγραψε μια σειρά διηγημάτων που δημοσιεύθηκαν στο και συλλέχθηκαν ως , απεικονίζοντας τον αγώνα του . και των συνεργατών του εναντίον του Κθούλου και των υπηκόων του.
Το μαζικά παιχνίδι ρόλων έχει πολλές αναφορές στον Κθούλου και στον Μύθο του, με έναν από τους «Παλιούς Θεούς» του παιχνιδιού που ονομάζεται ' που βρίσκεται σε μια βυθισμένη πόλη.
Η ταινία του Μισέλ, ". . : , " του 2005 καταδικάζει τον για την προσπάθεια του να αναδιαμορφώσει την αυστηρά ηθική συνέχεια του Λάβκραφτ, σε μια στερεότυπη σύγκρουση μεταξύ δυνάμεων αντικειμενικού καλού και κακού.
Ο Όγκαστ Ντέρλεθ, ένας ανταποκριτής του Λάβκραφτ, χρησιμοποίησε το όνομα του πλάσματος για να προσδιορίσει το σύστημα της λογοτεχνίας που χρησιμοποίησε ο Λάβκραφτ και τους λογοτεχνικούς του διαδόχους, τον Μύθο του Κθούλου.
Αν και εφευρέθηκε από τον Λάβκραφτ το 1928, το όνομα προέρχεται πιθανότατα από τη λέξη , που προέρχεται από τα Αρχαία Ελληνικά και σημαίνει "υπόγειος - κάτω από το έδαφος", όπως πρότεινε ο ίδιος ο Λάβκραφτ στο τέλος της ιστορίας του, το 1923, " ".
Στις 27 Οκτωβρίου το 1987, ο Κθούλου εμφανίστηκε στην σεζόν 2 επεισόδιο 28 της σειράς κινουμένων σχεδίων , με τίτλο " ", στην οποία οι είχαν να αντιμετωπίσουν το Γέννημα και τους υποτακτικούς, του Κθούλου.
Οι "Μάρτυρες του Κθούλου" είναι εγγεγραμμένη θρησκεία στις Ηνωμένες Πολιτείες, αν και η πλειονότητα της δραστηριότητάς τους βρίσκεται στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Το είδος αράχνης της Καλιφόρνιας, , που περιγράφεται από τον το 1994, και ο σκώρος της Νέας Γουινέας, , που περιγράφεται από τους & το 2005, πήραν το όνομά τους από τον μύθο του Κθούλου.
Το 2015, μια σκοτεινή περιοχή κατά μήκος του ισημερινού του Πλούτωνα, αρχικά αναφερόμενη ως "η φάλαινα", προτάθηκε να ονομαστεί " ", από την ομάδα της που ήταν υπεύθυνη για την αποστολή .
Τον Απρίλιο του 2019, ο . και μια ομάδα ανακοίνωσαν στα Πρακτικά της Βασιλικής Εταιρείας Β την ανακάλυψη του , ενός εξαφανισμένου μέλους της οφιοκιστιωτικής ομάδας .
Στα επεισόδια 18 και 19 της δεύτερης σεζόν του , ο Κθούλου φαίνεται να καταστρέφει ένα γιγαντιαίο αυτί με λέιζερ από το στόμα του και στη συνέχεια περπατά με υπερηφάνεια.
Αργότερα μεταπήδησε στη Χάποελ Πετάχ Τίκβα, με την οποία αγωνίστηκε για πρώτη φορά ως επαγγελματίας τη σεζόν 2005/06 στο πλαίσιο του Ισραηλινού Πρωταθλήματος.
Τις πρώτες δύο χρονιές στη Χάποελ είχε 41 συμμετοχές και 3 τέρματα σε αγώνες πρωταθλήματος, ενώ την περίοδο 2007/08 αγωνίστηκε με την ομάδα στη Β Εθνική μετρώντας 4 γκολ σε 26 αναμετρήσεις, πανηγυρίζοντας παράλληλα με τη Χάποελ την επιστροφή στην πρώτη κατηγορία.
Την αγωνιστική περίοδο 2008/09, ο Αμπουχατζίρα πέτυχε 14 γκολ σε 28 αγώνες και αναδείχτηκε πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος, από κοινού με τον Μπαράκ Ιτζάκι της Μπεϊτάρ Ιερουσαλήμ και τον Ελιράν Ατάρ της Μπνέι Γεχούντα.
Την πρώτη του σεζόν στην Ελλάδα έλαβε μέρος σε 13 αναμετρήσεις σημειώνοντας 3 τέρματα, ενώ την επόμενη σεζόν είχε ελάχιστο χρόνο συμμετοχής με αποτέλεσμα τον Ιανουάριο να παραχωρηθεί με τη μορφή δανεισμού στη Χάποελ Ιρόνι Κιριάτ Σμόνα.
Ο Σιμόν Αμπουχατζίρα είναι Ισραηλινός διεθνής ποδοσφαιριστής που αγωνίζεται στη θέση του επιθετικού και ανήκει στο δυναμικό της Χαποέλ Νιρ Ραμάτ ΧαΣαρόν στη Β Κατηγορία του Ισραήλ.
Αυτή ήταν η Ορθόδοξη Μητρόπολη του Χονγκ Κονγκ και Νοτιοανατολικής Ασίας, με δικαιοδοσία στο Χονγκ Κονγκ, το Μακάο, την Κίνα, την Ταϊβάν, Μογγολία, Φιλιππίνες, το Βιετνάμ, την Καμπότζη, το Λάος, την Ταϊλάνδη, τη Μιανμάρ, και, επίσης, τη Σιγκαπούρη, την Ινδονησία, τη Μαλαισία, το Μπρουνέι, το Τιμόρ, Μαλδίβες, τη Σρι Λάνκα, το Μπαγκλαντές, την Ινδία, το Νεπάλ, το Μπουτάν, το Πακιστάν και το Αφγανιστάν.
Στις 9 Ιανουαρίου 2008, η Αγία και Ιερά Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου αποφάσισε να διαιρέσει τη μητρόπολη του Χονγκ Κονγκ καθώς είχε δικαιοδοσία σε μια τεράστια έκταση.
Έτσι αποφάσισε να δημιουργήσει τη μητρόπολη Σιγκαπούρης και Νότιας Ασίας, με δικαιοδοσία για τη Σιγκαπούρη, την Ινδονησία, τη Μαλαισία, το Μπρουνέι, το Τιμόρ, Μαλδίβες, τη Σρι Λάνκα, το Μπαγκλαντές, την Ινδία, το Νεπάλ, το Μπουτάν, το Πακιστάν και το Αφγανιστάν.
Την Τρίτη 22 Δεκεμβρίου 2015, η Ακαδημία Αθηνών τίμησε την Ιερά Μητρόπολη Σιγκαπούρης και Νοτίου Ασίας με το «Βραβείο εις μνήμην Φωτεινής Κουνάδη-Κατσαρέλη», αναγνωρίζοντας με αυτό τον τρόπο το «υποδειγματικό ιεραποστολικό, κοινωνικό, φιλανθρωπικό και εκπαιδευτικό έργο που επιτελείται με πραγματική αυτοθυσία, κάτω από αντίξοες συνθήκες» στη Νοτιοανατολική Ασία.
Στις 3 Νοεμβρίου 2011, η Ιερά Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου εξέλεξε τον Αρχιμανδρίτη Κωνσταντίνο Τσίλη ως πρώτο Μητροπολίτη Σιγκαπούρης και Νοτίου Ασίας.
Στις 21 Νοεμβρίου 2011 ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος τον χειροτόνησε Επίσκοπο και Μητροπολίτη, με την ενθρόνισή του να γίνεται στις 12 Φεβρουαρίου 2012.
Υπό την πνευματική της δικαιοδοσία η Μητρόπολη περιλαμβάνει τη Σιγκαπούρη, την Ινδονησία, την Ινδία, τη Μαλαισία, το Μπρουνέϊ, το Τιμόρ, τις Μαλδίβες Νήσους, το Μπαγκλαντές, το Νεπάλ, τη Σρι Λάνκα, το Πακιστάν και το Αφγανιστάν.
Η Ιερά Μητρόπολις Σιγκαπούρης και Νότιας Ασίας είναι μία από τις Μητροπόλεις των Επαρχιών του Θρόνου του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως, με έδρα την Σιγκαπούρη.
Για το "" , γράφτηκε η κριτική: «πολύχρωμο μωσαϊκό που απαρτίζεται από μικρότερες μονάδες – σύντομες ιστορίες, σκηνές ή απλά σκέψεις και αναμνήσεις που πιάστηκαν στον κόσμο».
Το 1977, στην ηλικία των 31 ετών, έγραψε το "" , το οποίο όμως είχε αναφορές στο πρόσφατο παρελθόν και στην Σοβιετική εισβολή του 1968 , και δεν δημοσιεύτηκε, παρά μόνο μέχρι το 1991.
Το πρώτο βιβλίο της που κυκλοφόρησε ήταν το " " , που αποτελεί ένα θεωρητικό έργο στο οποίο διερευνώνται τα όρια, οι περιορισμοί και οι δυνατότητες του μυθιστορήματος.
Το 1972-75 εργάστηκε ως συντάκτρια στον εκδοτικό οίκο Οντεόν Το 1975 άρχισε να εργάζεται στο Ινστιτούτο Τσεχικής Λογοτεχνίας της Ακαδημίας Επιστημών (που μέχρι το 1993 ονομαζόταν Ινστιτούτο της Τσεχικής και της Παγκόσμιας Λογοτεχνίας της Τσεχοσλοβακικής Ακαδημίας Επιστημών).
Στη συλλογή δοκιμίων και θεωρητικών έργων " " , μαζί με άλλους συν-συγγραφείς, ασχολήθηκε με σημαντικές τοποθεσίες της λογοτεχνίας του 19ου και 20ού αιώνα, όπως το κάστρο, η αγροικία, η μπιραρία, το σχολείο και τα εκπαιδευτικά κτίρια, η φυλακή, η εκκλησία και τα θρησκευτικά κτίρια, το εργοστάσιο.
Το έργο της, που θεωρείται ως μεταμοντέρνο, χαρακτηρίζεται από μία διακριτή αναπόληση της μυστηριώδους Πράγας, και φαίνεται η ατμοσφαιρική επιρροή του Τσέχου μυθιστοριογράφου Λάντισλαβ Φουκς, με ψυχογραφίες των χαρακτήρων, νύξεις, μεταφορές και αλληγορίες.
"Εργαζόμαστε στο άλμπουμ και σύντομα θα γνωρίσετε τη μουσική, ενώ στο" "ακούγονται δύο τραγούδια που τραγουδάω. Θα ήταν ένα αδημοσίευτο και , Μου αρέσει αυτό το στυλ επειδή είμαι βόρεια ", δήλωσε η Αραμπούλα.
Μετά την πρώτη σεζόν η σειρα διακόπτεται για να γυριστεί ξανά ο δευτερος κύκλος το 2019 και να προβληθεί στους δέκτες του Μεξικού τον Φεβρουάριο τους 2020, με τίτλο στην παγκόσμια κοινότητα " ".
Το 2016 η γνωστή ηθοποιός πρωταγωνιστεί στην νέα παραγωγή της με τίτλο μαζί με τους Ντάνα Παόλα και Νταβίτν Τσοκάρρο, η οποία είχε μεγάλη επιτυχία.
Στα απειλούμενα είδη που ζουν στο βουνό συμπεριλαμβάνονται οι Κινεζικές γιγαντιαίες σαλαμάνδρες, τα μοσχέλαφα , οι φασιανοί του Ρίβς , οι Ασιατικές μαύρες αρκούδες και άλλα 38 είδη ζώων.
Ο Βουδισμός ευημέρησε πολύ κατά την εποχή των δυναστειών Μινγκ και Τσινγκ, όταν στο όρος Φαντζίνγκ κυριάρχησε το δόγμα του Τιανγκουάν Μαϊτρέγια .
Το Όρος Φαντζίνγκ , που βρίσκεται στην πόλη Τόνγκρεν της επαρχίας Κουεϊτσόου, είναι η υψηλότερη κορυφή της οροσειράς Γουλίνγκ στη νοτιοδυτική Κίνα, με υψόμετρο 2.570 μ.
Η προστατευόμενη περιοχή διακρίνεται σε δύο μέρη, το 64% καλύπτεται από υποτροπικά δάση αειθαλών δέντρων και ονομάζεται Τζιανάν, ενώ το υπόλοιπο 36% είναι το Οροπέδιο του Κουεϊτσόου που καλύπτεται από δάση πλατύφυλλων και μικτά.
Λόγω οικολογικής απομόνωσης στο βουνό ζουν ακόμα πολλά αρχαία και σπάνια είδη φυτών και ζώων που χρονολογούνται της Τριτογενούς περιόδου, πριν από 2 - 65 εκατομ.
Φαντιάν είναι το Κινεζικό όνομα του Βουδιστή Μεγάλου Βασιλιά Βραχμά, και Τζινγκντού είναι στα Κινεζικά η "Αγνή γη", το αντικείμενο της Βουδιστικής Αγνής Γης.
Το βουνό έχει ορεινό κλίμα μουσώνων, και αποτελεί σημαντική πηγή νερού για τις περιβάλλουσες περιοχές αφού από το βουνό ξεκινούν περίπου 20 ποταμοί και ρέματα που εκρέουν στον ποταμό Γιανγκτσέ.
Ήταν ο νόθος γιος του ', βαρώνος ' και Κυβερνήτης του Μεγάρου των Απομάχων το 1766, όμως εγκαταλείφθηκε κατά τη γέννηση από τη μητέρα του και δεν θα αναγνωριστεί ποτέ από τον πατέρα του.
Χειροτονήθηκε διάκονος το 1786, πιθανότατα και ιερέας, και επέστρεψε στο Μπριβ, όπου πέρασε τον ελεύθερο χρόνο του σπουδάζοντας την εντομολογία με τη βοήθεια του βαρώνος '.
Το φθινόπωρο του 1794, ο γιατρός των φυλακών, βλέποντας την εντομολογική του διαπαιδαγώγηση, έστειλε το έντομο στο 15χρονο τοπικό φυσιοδίφη, Ζαν-Μπατίστ Μπορί ντε Σαιν-Βενσάν , ο οποίος τον απελευθέρωσε , λίγο πριν από την απέλασή του στη φυλακή της Γουιάνας.
Η παρέμβαση αυτή επιπλέον έσωσε τη ζωή του επειδή λίγο μετά το πλοίο « », με προορισμό τη Γουϊάνα, βυθίστηκε μπροστά από το φάρο του με όλους τους φυλακισμένους μέσα.
Στα επόμενα χρόνια, ο Λατρέιγ έγινε ιδιαίτερα παραγωγικός, παράγοντας σημαντικά έγγραφα για τα , όλο τον τόμο για τα αρθρόποδα στο μνημειώδες έργο του Ζωρζ Κυβιέ - το μόνο μέρος που δεν γράφτηκε από τον ίδιο τον Κυβιέ - και εκατοντάδες λήμματα στο ' σε θέματα εντομολογίας.
Βρισκόταν για λίγο χρονικό διάστημα σε κατ' οίκον περιορισμό το 1797 και τα βιβλία του κατασχέθηκαν, αλλά η επιρροή των Ζωρζ Κυβιέ , Μπερνάρ-Ζερμαίν ντε Λασεπέντ και Ζαν-Μπατίστ Λαμάρκ (όλοι ήταν καθηγητές ζωολογίας στο Εθνικό Μουσείο Φυσικής Ιστορίας) κατάφερε να τον απελευθερώσει.
Το 1798, ο Λατρέιγ διορίστηκε στο Μουσείο, όπου εργάστηκε μαζί με τον Λαμάρκ και επιμελήθηκε τις συλλογές αρθροπόδων, δημοσιεύοντας διάφορα έργα ζωολογίας.
Κατά τη διάρκεια των σπουδών του, ο Λατρέιγ άρχισε να ενδιαφέρεται για τη φυσική ιστορία με την επίσκεψη του που φυτεύτηκε από τον Ζωρζ Λουί Λεκλέρκ, κόμης του Μπυφόν και με την σύλληψη εντόμων γύρω από το Παρίσι.
Κατά τη διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης του 1789, αρνήθηκε να υιοθετήσει το Πολιτικό Σύνταγμα του Κληρικού, που υποχρέωσε τους ιερείς να ορκιστούν όρκο πίστης προς το κράτος, και συνελήφθη το 1793 .
Αυτοί οι τοπικοί αρχηγοί και οι πιστοί ακόλουθοί τους μεταφέρθηκαν στη βορειοδυτική πλευρά του νησιού Πανάι, στο σημερινό Ακλάν, για να ιδρύσουν το - .
Το παλαιότερο ανεξάρτητο βασίλειο στο Βόρνεο, που υποτίθεται ότι υπήρχε από τον 9ο αιώνα, ήταν το Πο Νι, όπως καταγράφηκε στην κινεζική γεωγραφική πραγματεία .
Καθώς η Κίνα ήταν υπό την κατάκτηση της από την Μογγολική αυτοκρατορία, όλα τα κινέζικα υποτελή κράτη ελέγχονται στη συνέχεια από τους Μογγόλους αυτοκράτορες της Κίνας.
Ως αποτέλεσμα αυτής της εκστρατείας, πιστεύεται ότι πολλοί από τους ακολούθους του μαζί με άλλους κινέζους εμπόρους τελικά εγκατέστησαν και καθιέρωσαν το δικό τους θύλακα στον ποταμό .
Τον 14ο αιώνα, το Μπρουνέι και το Σούλου ήταν μέρος της Αυτοκρατορίας , αλλά το 1369 το Σούλου επαναστάτησε με επιτυχία και στη συνέχεια επιτέθηκε στο Μπρουνέι, που ήταν ακόμα υποτελές της Αυτοκρατορίας , το Σούλου απωθήθηκε, αλλά το Μπρουνέι αποδυναμώθηκε.
Ίσως λόγω αυτής της σχέσης, ένας ταφικός τόπος με 2.000 ξύλινα φέρετρα, μερικά εκτιμάται ότι είναι 1.000 ετών, ανακαλύφθηκαν στα σπήλαια και γύρω από την κοιλάδα του .
Πιστεύεται ότι αυτός ο τύπος κηδείας εισήχθη από εμπόρους από την ηπειρωτική Κίνα και την Ινδοκίνα στο βόρειο Βόρνεο, καθώς παρόμοια ξύλινα φέρετρα ανακαλύφθηκαν επίσης σε αυτές τις χώρες.
Μετά από μια σειρά μεταβιβάσεων, ο Όβερμπεκ προσπάθησε να πουλήσει τη γη στη Γερμανία, την Αυστροουγγαρία και την Ιταλία, αλλά όλοι απέρριψαν την προσφορά του.
Ο Όβερμπεκ συνεργάστηκε με τους βρετανούς αδελφούς Ντεντ για οικονομική υποστήριξη για την ανάπτυξη της γης, και η εταιρεία Ντεντ τον έπεισε ότι οποιοσδήποτε επενδυτής θα χρειαζόταν εγγυήσεις από τον βρετανικό στρατό και διπλωματική υποστήριξη.
Ο Όβερμπεκ συμφώνησε σε αυτή τη συνεργασία, ειδικά όσον αφορά τις ανταπαιτήσεις του σουλτάνου του Σούλου, μέρος της επικράτειας του οποίου στο αρχιπέλαγος Σούλου είχε καταληφθεί από την Ισπανία.
Ο Όβερμπεκ, ωστόσο, αποσύρθηκε το 1879 και τα δικαιώματα του μεταφέρθηκαν στον Άλφρεντ Ντεντ, ο οποίος το 1881 σχημάτισε το για να διαχειριστεί τη γη.
Για να αποφευχθούν περαιτέρω διαφωνίες σχετικά με την παρέμβαση, οι κυβερνήσεις του Ηνωμένου Βασιλείου, της Ισπανίας και της Γερμανίας υπέγραψαν το πρωτόκολλο της Μαδρίτης του 1885, αναγνωρίζοντας την κυριαρχία του βασιλιά της Ισπανίας πάνω στο αρχιπέλαγος Σούλου σε αντάλλαγμα της παραίτησης όλων των ισπανικών αξιώσεων έναντι του Βόρειου Βόρνεο.
Η άφιξη της επιχείρησης έφερε ευημερία στους κατοίκους του Βόρειου Βόρνεο, με την εταιρεία να επιτρέπει στις αυτόχθονες κοινότητες να συνεχίσουν τον παραδοσιακό τρόπο ζωής τους, αλλά επιβάλλοντας νόμους κατά της κυνηγού, των εθνοτικών εχθροπραξιών, του δουλεμπορίου και της πειρατείας.
Το 1761 ο Αλεξάντερ Ντάλριμπλ, αξιωματικός της Βρετανικής Εταιρείας Ανατολικών Ινδιών, συνήψε συμφωνία με τον σουλτάνο του Σούλου για να του επιτρέψει να δημιουργήσει για πρώτη φορά εμπορικό λιμάνι στο Βόρειο Βόρνεο, αν και αυτό αποδείχθηκε αποτυχία.
Αυτό επιδοκιμάστηκε από το λαό του Σούλου και το 1765 ο Ντάλριμπλ κατόρθωσε να αποκτήσει το νησί έχοντας συνάψει μια Συνθήκη Συμμαχίας και Εμπορίου με τον σουλτάνο του Σούλου, τον πρόθυμο σουλτάνο , ως ένδειξη ευγνωμοσύνης για τη βρετανική βοήθεια.
Ένα μικρό βρετανικό εργοστάσιο ιδρύθηκε στη συνέχεια το 1773 στο νησί Μπαλάμπαγκαν, ένα μικρό νησί που βρίσκεται στη βόρεια ακτή του Βόρνεο.
Οι Βρετανοί είδαν το νησί ως κατάλληλη θέση για τον έλεγχο της εμπορικής διαδρομής στην Ανατολή, ικανή να εκτρέψει το εμπόριο από το ισπανικό λιμάνι της Μανίλας και το ολλανδικό λιμάνι της Μπατάβιας, , ιδίως με τη στρατηγική του θέση μεταξύ της Θάλασσας της Νότιας Κίνας και της Θάλασσα Σουλού.
Αυτό ανάγκασε τους Βρετανούς να αναζητήσουν καταφύγιο στο Μπρουνέι το 1774 και να εγκαταλείψουν προσωρινά τις προσπάθειές τους να βρουν εναλλακτικές τοποθεσίες για το εργοστάσιο.
Παρόλο που έγινε προσπάθεια το 1803 να μετατραπεί το Μπαλάμπαγκαν σε στρατιωτικό σταθμό, οι Βρετανοί δεν ίδρυσαν περαιτέρω εμπορικούς σταθμούς στην περιοχή έως ότου ο Στάμφορντ Ραφλς ίδρυσε τη Σιγκαπούρη το 1819.
Ο πρώτος γνωστός οικισμός στην περιοχή χρονολογείται πριν από 20.000-30.000 χρόνια, όπως αποδεικνύεται από τα πέτρινα εργαλεία και τα κατάλοιπα τροφίμων που βρέθηκαν στις ανασκαφές κατά μήκος του όρμου Ντάρβελ στις σπηλιές - κοντά στον ποταμό .
Η πρώτη μετανάστευση Μογγολοειδών προς τα νότια συνέβη πριν από 5.000 χρόνια, όπως αποδεικνύεται από την ανακάλυψη του αρχαιολογικού χώρου στο στην περιοχή , η οποία φημίζεται για την ύπαρξη του μεγαλύτερου τόπου κατασκευής κεραμικών κατά τη νεολιθική περίοδο της Νοτιοανατολικής Ασίας.