polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Μετά την πρώτη δημόσια διανομή τον Νοέμβριο του 2015, η ανέπτυξε μια ειδικά σχεδιασμένη μονάδα επεξεργασίας στα πρότυπα της βιβλιοθήκης, την οποία και χρησιμοποιούσε στα κέντρα δεδομένων της πάνω από ένα χρόνο πριν την ανακοίνωση της πρώτης έκδοσης το 2016.
Αυτό οφείλεται στο γεγονός πως πρόκειται για μια προγραμματιζόμενη μονάδα επεξεργασίας με σκοπό την επιτάχυνση της τεχνητής νοημοσύνης, καθώς προσφέρει υψηλή απόδοση επεξεργασίας σε συνδυασμό με αποτελεσματικότητα με όσον δυνατόν χαμηλότερη μαθηματική ακρίβεια και στρέφεται προς την εκτέλεση και τη χρήση των μοντέλων από το να τα εκπαιδεύει.
Οι υπολογισμοί του εκφράζονται ως στατικά διαγράμματα ροής δεδομένων και το όνομα του προκύπτει από τις διαδικασίες που εκτελούν τα νευρωνικά δίκτυα στους πολυδιάστατους πίνακες δεδομένων.
Αρχικά, η ομάδα της δημιούργησε το λογισμικό ως ιδιόκτητο σύστημα μηχανικής μάθησης όπου βρήκε απήχηση σε διάφορες εταιρίες τόσο για έρευνα όσο και για εμπορική χρήση.
Στην πορεία ανέθεσε την απλοποίηση και την αναδιάταξη του κώδικα του σε διάφορους αναγνωρισμένους επιστήμονες της πληροφορικής, συμπεριλαμβανόμενου του , στοχεύοντας σε μια γρηγορότερη και ισχυρότερη βιβλιοθήκη, με αποτέλεσμα τη γέννηση του .
Σκοπός της δημιουργίας της ήταν η διευκόλυνση διαδικασιών όπως ο προγραμματισμός ροής δεδομένων, ενώ βρήκε χρήση και στην μηχανική μάθηση έχοντας ως παράδειγμα τα νευρωνικά δίκτυα.
Με τη δεύτερη γενιά η έκανε διαθέσιμη την χρήση των μέσω της υπηρεσίας εικονικών μηχανημάτων, και τον Φεβρουάριο του 2018 ανακοίνωσε την έκδοση τους στην υπηρεσία .
Προορισμός του οχυρού ήταν ο έλεγχος και η προστασία του καίριου περάσματος της Εγνατίας οδού, που υπέφερε από τις πειρατικές επιδρομές, και η επιτήρηση των κινήσεων του ενετικού στόλου και η αντιμετώπιση μιας επικείμενης επίθεσής του.
Από τα τέλη του 17ου αιώνα η ακρόπολη χρησιμοποιείται παράλληλα και ως τόπος εξορίας και φυλάκισης υπηκόων του σουλτάνου, ενώ για μεγάλο διάστημα ήταν και το στρατιωτικό και διοικητικό κέντρο της πόλης.
Στις αρχές του 20ού αιώνα ο χεδίβης της Αιγύπτου Αμπάς Χιλμί αγόρασε το φρούριο από τη στρατιωτική υπηρεσία των Τούρκων για να το χρησιμοποιήσει ως Βιομηχανική και Βιοτεχνική Σχολή, σχέδιο που δεν υλοποιήθηκε.
Το φρούριο διαθέτει έναν κυκλικό πύργο, που αποτελούσε τον ύστατο χώρο άμυνας, αποθήκη πυρομαχικών και προμηθειών, που αργότερα μετατράπηκε σε φυλακή, ένα φυλάκιο, που ήταν κατάλληλος χώρος καταλυμάτων και δεξαμενή υδάτων.
Στα τέλη του 19 αιώνος ο Σουλτάνος υποβίβασε το Φρούριο στην κατηγορία των εγκαταλειμμένων και το μνημείο έπαυσε να συντηρείται και παραδόθηκε στη φθορά του χρόνου.
Μάκης Γιώτης: 1ος στο Πανελλήνιο της Καβάλας στα 200μ, πήρε μεταγραφή για τον ΠΑΟ και στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα του 1989 έκανε Πανελλήνιο ρεκόρ που κρατά μέχρι σήμερα.
Βίκυ Νούλα: 2 φορές πρωταθλήτρια ανοικτού στίβου, 2 φορές πρωταθλήτρια κλειστού στίβου, 3 συμμετοχές σε βαλκανικούς αγώνες, 8 συμμετοχές σε εθνική Ελλάδος
Επίσης Βλαχογιάννης Χρήστος στον ακοντισμό, Βλαχογιάννης Πάνος στο δέκαθλο, Λυγερού Κατερίνα στη δισκοβολία και τη σφαίρα, Γουβέλης Ηλίας στα 110 και 200 μ, Κούστας Κώστας στα 110 εμπόδια και στο δέκαθλο, Χριστογιάννης Γιώργος στα 1500μ, Κριτάκης Νικολόπουλος στο ακόντιο, Πρεμέτης Γιώργος στα 300μ, Φαϊπέας Νίκος στο δέκαθλο.
Ο Γυμναστικός Σύλλογος Χαρίλαος Τρικούπης Μεσολογγίου είναι ελληνικό αθλητικό σωματείο που δραστηριοποιείται στην πόλη του Μεσολογγίου, στην Αιτωλοακαρνανία.
Μετά από 60 χρόνια ζωής διατηρεί 7 αγωνιστικά τμήματα στο μπάσκετ (Προ-Μίνι, Μίνι, Παιδικό, Κορασίδες, Εφηβικό, Αντρικό, Β’ Ομάδα Νέων) ενώ επιπλέον διαθέτει Ακαδημίες εκμάθησης του αθλήματος επανδρωμένες με 100 μικρούς αθλητές και αθλήτριες.
Εκτός από τους Αγώνες Θυσίας και το Δρόμο Θυσίας αναλαμβάνει τη διοργάνωση αθλητικών συναντήσεων ευρύτερου ενδιαφέροντος που ονομάζονται Μεσολόγγεια και αργότερα Τρικούπεια.
Συμμετέχει σε τοπικούς αλλά και Πανελλήνιους αγώνες με ιδιαίτερη επιτυχία καθώς είναι ο δεύτερος σε συγκομιδή μεταλλίων σύλλογος μετά την ΓΕΑ.
Αυτοί οι άνθρωποι ήταν ο Γεράσιμος Τζάνος, ο Χριστόφορος Σιάμος, ο Ζαφείρης Σταθής, ο Γιώργος Ρουκωτάς, ο Νικόλαος Βούλγαρης, ο Γιώργος Φραγκόπουλος, ο Φώτης Παπαθανασίου, ο Νικόλαος Δρακόπουλος, και ο Βασίλειος Παπαθεοδώρου.
Μερικοί από τους σημαντικούς αθλητές του συλλόγου είναι ο διεθνής Δημήτρης Δημακόπουλος, ο Χρήστος Ασημακόπουλος, ο Κώστας Μιχαλόπουλος, ο Κώστας Παπούλιας, ο Σωτήρης Φαράντος, ο Σπύρος Δεράος, ο Γιώργος Δεράος, ο Χρήστος Θεολόγος, ο Θανάσης Κρεμπούνης, ο Κλεώπας Πετρονικολός, ο Μιχάλης Πετρονικολός.
Η περιοχή ανάμεσα στα όρη Τσιλιέν και το Ντουνχουάνγκ βρίσκεται στο δυτικό τμήμα της σημερινής κινεζικής επαρχίας Γκανσού, αλλά κανένα αρχαιολογικό κατάλοιπο των Γιουέ-τσι δεν έχει βρεθεί στην περιοχή.
Κάποιοι επιστήμονες ισχυρίστηκαν ότι το "Ντουνχουάνγκ" θα πρέπει να είναι το Ντουχούνγκ, ένα βουνό στην οροσειρά Τιεν Σαν, και ότι το όνομα Τσιλιέν πρέπει να ερμηνευθεί ως ονομασία του Τιεν Σαν.
Άλλοι συγγραφείς προτείνουν ότι η περιοχή που αναφέρει ο Κινέζος ιστορικός Σίμα Τσιεν ήταν το κέντρο μιας αυτοκρατορίας που περιελάμβανε το δυτικό τμήμα της πεδιάδας της Μογγολίας, τις άνω περιοχές του Κίτρινου Ποταμού, το λεκανοπέδιο Ταρίμ, και πιθανόν μεγάλο τμήμα της Κεντρικής Ασίας, μεταξύ αυτού την οροσειρά Αλτάι και την τοποθεσία των ταφικών μνημείων του πολιτισμού Πάζιρικ στο οροπέδιο Ουκόκ.
Οι Γιουέ-τσι ήθελαν να σκοτώσουν τον Μοντού, γιο του βασιλιά Τουμάν, που κρατούσαν ως όμηρο, αλλά ο Μοντού τούς έκλεψε ένα καλό άλογο και κατάφερε να δραπετεύσει στη χώρα του.
Από αυτόν τον πόλεμο, μια μεγάλη περιοχή, που αρχικώς ανήκε στους Γιουέ-τσι, κατελήφθη από τους Σιονγκ-νου και η ηγεμονία των πρώτων άρχισε να καταρρέει.
Από την κοιλάδα του ποταμού Ιλί εκδιώχθηκαν με τη σειρά τους από τους πρωτοτουρκικής καταγωγής Ου-σουν και μετανάστευσαν νότια στη Σογδιανή και αργότερα στη Βακτριανή, όπου νίκησαν και κατέλαβαν το Ελληνικό βασίλειο της Βακτριανής.
Οι Μεγάλοι Γιουέ-τσι συχνά έχουν αναγνωριστεί ως οι κάτοικοι της Βακτριανής που αναφέρονται στις κλασικές ευρωπαϊκές πηγές με ονόματα όπως Τοχάριοι και Άσιοι, αν και η σύνδεση αυτή δεν συγκεντρώνει τις περισσότερες πιθανότητες.
Παρόλα αυτά, κάποιοι αναφέρονται να έχουν εγκατασταθεί ανάμεσα στους Τσιανγκ της περιοχής Τσινγκχάι, και να έχουν πάρει μέρος στην Εξέγερση της Λιανγκτζόου .
Ενώ οι Γιουέ-τσι έχουν συχνά συσχετιστεί με στοιχεία χαμένων πολιτισμών στην κοιλάδα Ταρίμ, όπως οι μούμιες του Ταρίμ και οι αποκαλούμενες Τοχαρικές γλώσσες, οι αποδείξεις για μια τέτοια σύνδεση είναι καθαρά περιστασιακές.
οι Γιουέ-τσι ήταν τόσο δυνατοί που ο μονάρχης Τουμάν των Σιονγκ-νου (προφορά στα κινεζικά: Σιονγκ-νου, στην ελληνική ιστοριογραφία η ονομασία απαντάται ως Χιονγκ-νου) έστειλε τον μεγαλύτερο γιο του Μοντού ως όμηρο στους Γιουέ-τσι.
Λίγο αργότερα, υπό την ηγεσία ενός φυλάρχου-στρατηγού του Μοντού, οι Σιονγκ-νου εισέβαλαν στην επικράτεια των Γιουέ-τσι στη σημερινή περιοχή Γκανσού και επέτυχαν συντριπτική νίκη.
Ο Μοντού καυχήθηκε σε ένα γράμμα του στον Κινέζο αυτοκράτορα των Χαν ότι εξαιτίας "της υπεροχής των πολεμιστών του, και της δύναμης των αλόγων του, επέτυχε να εξαλείψει τους Γιουέ-τσι, σφαγιάζοντας ή αναγκάζοντας σε υποταγή κάθε μέλος της φυλής".
Ο γιος του Μοντού, σανγιού Λάο-σανγκ , σκότωσε κατόπιν τον ηγέτη των Γιουέ-τσι, και σύμφωνα με τις νομαδικές παραδόσεις έφτιαξε ένα κύπελλο από το κρανίο του.
Οι Γιουέ-τσι ή Γιουετσί ή Ροουτσί ήταν αρχαίος λαός αναφερθείς για πρώτη φορά στα κινεζικά χρονικά ως νομάδες κτηνοτρόφοι που ζούσαν στην άνυδρη λιβαδοβριθή περιοχή του δυτικού τμήματος της σημερινής κινεζικής επαρχίας Γκανσού, κατά τη διάρκεια της 1ης π.
εγκαθιστάμενοι πρώτα στην κοιλάδα του ποταμού Ιλί, αμέσως βορείως της οροσειράς Τιεν Σαν, όπου νίκησαν τους Σάι : "Οι Γιουέ-τσι επιτέθηκαν στον βασιλιά των Σάι, οι οποίοι μετακινήθηκαν σε μια σημαντική απόσταση στα νότια, και οι Γιουέ-τσι κατέλαβαν κατόπιν τα εδάφη τους" .
οι Ου-σουν, σε συμμαχία με τους Σιονγκ-νου και από διάθεση εκδίκησης για μια πρότερη σύγκρουση, κατάφεραν να εκτοπίσουν τους Γιουέ-τσι από την κοιλάδα του ποταμού Ιλί, αναγκάζοντάς τους να μεταναστεύσουν στα νοτιοδυτικά.
Οι Γιουέ-τσι κινήθηκαν μέσα από τις γειτονικές αστικές περιοχές της κοιλάδας Φεργκάνα και εγκαταστάθηκαν στη βόρεια όχθη του ποταμού Ώξου, στην περιοχή της βόρειας Βακτρίας και στην Υπερωξιανή .
Οι Μικροί Γιουέ-τσι μετακινήθηκαν στα "νότια βουνά", που πιστεύεται ότι είναι τα όρη Τσιλιέν στην άκρη του Θιβετιανού Οροπεδίου, για να ζήσουν με τους Τσιανγκ.
Όπως πολλά ζώα που τρώγουν μυρμήγκια, το νούμπατ έχει μια ασυνήθιστα μεγάλη, στενή γλώσσα, επικαλυμμένη με κολλώδες σάλιο που παράγεται από μεγάλους υπογνάθιους αδένες.
Μια περαιτέρω προσαρμογή στη διατροφή είναι η παρουσία πολλών ραχών κατά μήκος του μαλακού ουρανίσκου, που προφανώς συμβάλλουν στην απόξεση των τερμιτών από τη γλώσσα έτσι ώστε να μπορούν να καταποθούν.
Το πεπτικό σύστημα είναι σχετικά απλό και στερείται πολλών από τις προσαρμογές που υπάρχουν σε άλλα εντομοφάγα ζώα, πιθανώς επειδή οι τερμίτες είναι πιο εύπεπτοι από τα μυρμήγκια, έχοντας ένα πιο μαλακό εξωσκελετό.
Τα νούμπατ είναι προφανώς ικανά να αποκτήσουν σημαντική ποσότητα νερού από τη διατροφή τους, καθώς τα νεφρά τους δεν διαθέτουν τις συνήθεις εξειδικεύσεις για τη συγκράτηση νερού που βρίσκονται σε άλλα ζώα που ζουν στο άγονό περιβάλλον τους.
Σε αντίθεση με τα περισσότερα άλλα μαρσιποφόρα, το νούμπατ είναι ημερόβιο, κυρίως λόγω των περιορισμών της εξειδικευμένης δίαιτας χωρίς να έχει το συνηθισμένο φυσικό εξοπλισμό για αυτή.
Ωστόσο, όπως και τα άλλα θηλαστικά που τρώνε τερμίτες ή μυρμήγκια, το νούμπατ έχει μια εκφυλισμένη σιαγόνα με έως και 50 πολύ μικρά, μη λειτουργικά δόντια και παρόλο που είναι σε θέση να μασήσει σπάνια το κάνει λόγω της μαλακής φύσης της διατροφής του.
Παρά το όνομα του, φαίνεται ότι δεν τρώει σκοπίμως μυρμήγκια, αν και απομεινάρια μυρμηγκιών έχουν περιστασιακά βρεθεί στα περιττώματα του, αυτά τα μυρμήγκια ανήκουν σε είδη που λεηλατούν τους τερμίτες, και κατά πάσα πιθανότητα τρώγονται τυχαία μαζί με τους τερμίτες.
Το Νούμπατ είναι ένα μικρό, πολύχρωμο πλάσμα με μήκος μεταξύ 35 και 45 εκατοστών, συμπεριλαμβανομένης της ουράς, με λεπτό μυτερό ρύγχος και μια προεξέχουσα, πυκνή ουρά περίπου το ίδιο μήκος με το σώμα του.
Το χρώμα του ποικίλλει σημαντικά από ελαφρά γκρι έως κοκκινωπό-καφέ, συχνά με μια κεραμιδί περιοχή στην πλάτη και πάντα με μια εμφανή μαύρη λωρίδα που ξεκινάει από την άκρη του ρύγχους μέσα από τα μάτια έως τα μικρά αιχμηρά αυτιά.
νούμπατ , γνωστό επίσης και ως ταινιωτός μυρμηγκοφάγος, μαρσιποφόρος μυρμηγκοφάγος ή , είναι εντομοφάγο μαρσιποφόρο που προέρχεται από τη Δυτική Αυστραλία και πρόσφατα εισήχθη στη Νότια Αυστραλία.
Δύο υποείδη είναι αναγνωρισμένα, αλλά ένα από αυτά, ο σκουριασμένος Νούμπατ , έχει εξαφανιστεί τουλάχιστον από τη δεκαετία του 1960 και μόνο το υποείδος του ταινιωτού Νούμπατ παραμένει ζωντανό σήμερα.
Μόνο ένας πολύ μικρός αριθμός απολιθωμένων δειγμάτων είναι γνωστός, ο παλαιότερος χρονολογείται από το Πλειστόκαινο και δεν υπάρχουν απολιθώματα που να ανήκουν σε άλλα είδη από την ίδια οικογένεια.
Παρόλο που το νούμπατ εντοπίζει τους τερμίτες κυρίως με την όσφρηση, έχει την υψηλότερη οπτική οξύτητα από οποιοδήποτε μαρσιποφόρο και, ασυνήθιστα για τα μαρσιποφόρα, έχει υψηλό ποσοστό κονίων στον αμφιβληστροειδή.
Αυτές και οι δύο πιθανές προσαρμογές οφείλονται στο ότι είναι ημερόβιο ζώο και η όραση φαίνεται να είναι η πρωταρχική αίσθηση που χρησιμοποιεί για την ανίχνευση πιθανών αρπακτικών.
Παρότι το νούμπατ έχει σχετικά ισχυρά νύχια για το μέγεθός του, δεν είναι αρκετά ισχυρά για να φτάσει τους τερμίτες μέσα στο ανάχωμά τους και έτσι πρέπει να περιμένει μέχρι να είναι ενεργοί οι τερμίτες.
Χρησιμοποιεί την καλά αναπτυγμένη αίσθηση της όσφρησης για να εντοπίσει τις ρηχές και μη ενισχυμένες υπόγειες στοές που κατασκευάζουν οι τερμίτες μεταξύ της φωλιάς και των χώρων σίτισης τους.
Η ισχύουσα κατάταξή του είναι στην τάξη των Δασυουρόμορφων ως το μοναδικό είδος της οικογένειας Μυρμηκοβιίδες μαζί με τα σαρκοφάγα είδη της οικογένειας Δασυουρίδες.
Γενετικές μελέτες έδειξαν ότι οι πρόγονοι του νούμπατ άρχισαν να αποκλίνουν από τα άλλα μαρσιποφόρα πριν από 32 με 42 εκατομμύρια χρόνια, κατά τα τέλη του Ηώκαινου.
Ένα αρσενικό ή θηλυκό νούμπατ οριοθετεί μια περιοχή μέχρι 1,5 τετραγωνικό χιλιόμετρο, νωρίς στη ζωή του, και τον υπερασπίζεται από άλλους του ίδιου φύλου.
Το ζώο γενικά παραμένει στο έδαφος αυτό από τότε και τα αρσενικά και τα θηλυκά εδάφη αλληλοεπικαλύπτονται, και κατά την περίοδο αναπαραγωγής, τα αρσενικά θα βγουν έξω από τις περιοχές τους για να βρουν ταίρι.
Το νούμπατ συγχρονίζει την ημέρα του με τη δραστηριότητα των τερμιτών, η οποία εξαρτάται από τη θερμοκρασία: το χειμώνα, τρέφεται από αργά το πρωί έως νωρίς το απόγευμα, ενώ το καλοκαίρι, τρέφεται νωρίτερα το πρωί, βρίσκει καταφύγιο κατά τη διάρκεια της ζέστης του μεσημεριού και τρέφεται και πάλι αργά το απόγευμα.
Το Νούμπατ, το γένος Μυρμηκόβιος, είναι το μοναδικό μέλος της οικογένειας Μυρμηκοβιίδες, μιας από τις τέσσερις οικογένειες που απαρτίζουν την τάξη Δασυουρόμορφα, τα αυστραλιανά μαρσιποφόρα σαρκοφάγα.
Εαν υπάρχει ένας μη τετριμμένος παράγοντας που διαιρεί όλους τους συντελεστές του πολυωνύμου, τότε μπορούμε να διαιρέσουμε με το μέγιστο κοινό διαιρέτη των συντελεστών, έτσι ώστε να αποκτήσουμε ενα ανάγωγο πολυώνυμο κατά την έννοια του του λήμματος του .
Τώρα κάθε ρητή ρίζα του, / αντιστοιχεί σε ένα παράγοντα βαθμού 1 του ℚ των πολυωνύμων, το ανάγωγο εκπρόσωπος , αν υποθέσουμε ότι και είναι σχετικά πρώτοι.
Αυτό το επιχείρημα δείχνει ότι, γενικότερα, κάθε ανάγωγος παράγοντας του μπορεί να υποτεθεί ότι έχει ακέραιους συντελεστές, και συντελεστές μεγιστοβάθμιου και σταθερού όρου που διαιρούν τους αντίστοιχους συντελεστές του .
Εάν διαπιστωθεί από την δοκιμή ρητής ρίζας ότι δεν υπάρχουν ρητές λύσεις, τότε ο μόνος τρόπος για να εκφράστουν οι λύσεις αλγεβρικά είναι να χρησιμοποιήθουν κύβικες ρίζες.
Και αν βρεθεί να υπάρχει ακριβώς μία ρητή λύση , , τότε το μπορεί να διαιρεθεί από το κυβικό πολυώνυμο χρησιμοποιώντας τον αλγόριθμο πολυώνυμικης διαίρεσης, αφήνοντας ένα τετραγωνικό πολυώνυμο , του οποίου οι δύο ρίζες είναι οι υπόλοιπες δύο ρίζες του κυβικού, και αυτές μπορούν να βρεθούν χρησιμοποιώντας τον τετραγωνικό τύπο, και πάλι αποφεύγοντας τη χρήση των κυβικών, ρίζες.
Αφου το θεώρημα δίνει περιορισμούς σχετικά με τον αριθμητή και τον παρονομαστή των ανάγωγων ρητών ριζών ως διαιρέτες ορισμένων αριθμών, όλοι οι πιθανοί συνδυασμοί των διαιρετών τους μπορούν να ελεγχθούν και είτε να βρεθούν οι ρητές ρίζες ή να διαπιστωθεί ότι δεν υπάρχουν.
Εάν βρεθούν μια ή περισσότερες τότε μπορεί να γίνει η διαίρεση με τους πρωτοβάθμιους παράγοντες ,δηλαδή να παραγοντοποιηθεί το πολυώνυμο, με αποτέλεσμα ένα πολυώνυμο χαμηλότερου βαθμού, του οποίου οι ρίζες είναι επίσης ρίζες του αρχικού πολυωνύμου.
Στην πραγματικότητα, αυτές είναι οι μοναδικες ρίζες αφου ένα κυβικό έχει μόνο τρεις ρίζες, εν γένει, ένα πολυώνυμο θα μπορούσαν να έχουν κάποιες ρητές και κάποιες Άρρητες ρίζες.)
Ως εκ τούτου, οι μόνες δυνατές ρητές ρίζες είναι 1/2 και 1, και δεδομένου ότι καμία από αυτές δεν δινει στο πολυώνυμο την τιμη μηδέν, δεν υπάρχει καμία ρητή ρίζα.
Στην άλγεβρα, τ θεώρημα ρητής ρίζας (ή τεστ ρητής ριζας , θεώρημα ρητου μηδενικού ,τεστ ρητού μηδενικού ή θεώρημα / ) δηλώνει έναν περιορισμό στις ρητές λύσεις μιας πολυωνυμικής εξίσωσης
Τη διοίκηση ανέλαβε ο πρωτοσύγκελλος της μητρόπολης, αρχιμανδρίτης Φιλήμων Φωτόπουλος, ως Γενικός Πατριαρχικός Επίτροπος της Επαρχίας Κώου.
Η Κως έπρεπε να αναμένει 23 χρόνια, ως το 1947 όταν τα Δωδεκάνησα πέρασαν στον έλεγχο της Ελλάδας, για την ενθρόνιση του επόμενου μητροπολίτη της, Εμμανουήλ.
Η κατάληψη της Ρόδου από το θρησκευτικό - στρατιωτικό τάγμα των Ιπποτών του Αγίου Ιωάννη το 1309, ήταν η αρχή μιας δύσκολης περιόδου για τον Ορθόδοξο πληθυσμό των νησιών.
Πολύ σύντομα όμως, η ιστορία θα επαναλαμβανόταν, καθώς, κάποια στιγμή μετά και την κατάληψη της Κω από τους Ιππότες , και ο εκεί Ορθόδοξος ιεράρχης και αντικαθιστόταν από Λατίνο Επίσκοπο.
Ιδρυτής της Χριστιανικής Εκκλησίας στην Κω θεωρείται ο Απόστολος Παύλος, καθώς αναφέρεται πως στην γ αποστολική περιοδεία του πέρασε από την Κω κατά το ταξίδι της επιστροφής στα Ιεροσόλυμα.
Δεν είναι γνωστό πότε ακριβώς ιδρύθηκε Επισκοπή στην Κω, αλλά ο πρώτος γνωστός σε εμάς επίσκοπος είναι ο Μελίφρωνας, που μετείχε στην Α Οικουμενική Σύνοδο.
Η Ιερά Μητρόπολις Κώου και Νισύρου είναι μια εκκλησιαστική επαρχία της Δωδεκανήσου, που υπάγεται απευθείας στη δικαιοδοσία του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως.
Στο παρελθόν αποκαλούταν Ιερά Μητρόπολις Κώου, καθώς κάλυπτε μόνο το νησί της Κω· όμως το 2004 προσαρτήθηκε σε αυτήν και το νησί της Νισύρου, δίνοντάς της την τωρινή της ονομασία.
Με σκοπό τη διαφύλαξη του φρονήματος των Ορθοδόξων νησιωτών, το Πατριαρχείο εφάρμοσε την «κατ' επίδοσιν» ποιμαντορία των επαρχιών που κατέλαβαν οι Ιππότες.
Και αργότερα, ο Μητροπολίτης Πέργης και Αττάλειας έλαβε τις Μητροπόλεις Ρόδου και Κώου, ενώ ο Μητροπολίτης Μύρων έλαβε τη σχολάζουσα Αρχιεπισκοπή Καρπάθου.
Η απειλή των Οθωμανών Τούρκων ανάγκασε τους Ιωαννίτες Ιππότες αναθεωρήσουν σε έναν βαθμό την πολιτική τους και, με σκοπό την σύμπραξη των νησιωτών στις επερχόμενες μάχες, επέτρεψαν την έλευση Ορθόδοξων ιεραρχών στα νησιά στα τέλη του 15ου αιώνα.
Η συνθηκολόγηση του Τάγματος με τον σουλτάνο Σουλεϊμάν και η αποχώρησή τους από τα νησιά το 1523, απάλλαξε τους νησιώτες από τους Λατίνους και επέτρεψε την επανίδρυση των Ορθόδοξων Επισκοπών.
Το πιο πρόσφατο σημαντικό σημείο στην ιστορία της Μητρόπολης Κώου ήρθε το 2004, όταν σε μια προσπάθεια να βελτιωθεί η θρησκευτική διοίκηση των νησιών, το Οικουμενικό Πατριαρχείο αποφάσισε την απόσπαση της Νισύρου από τη δικαιοδοσία της Μητρόπολης Ρόδου και την προσάρτησή της στη Μητρόπολη Κώου.
Από τα τέλη του 4ου/αρχές του 5ου αιώνα, όταν η Επισκοπή Ρόδου αναβαθμίστηκε σε Μητρόπολη, η Επισκοπή Κώου, και μετά τη δημιουργία της τον 9ο αιώνα και η Επισκοπή Νισύρας υπάγονταν στη δικαιοδοσία του εκάστοτε Μητροπολίτη Ρόδου.
Η Παναχαϊκή Γυμναστική Ένωση ιδρύθηκε το 1891 με την ονομασία Παναχαϊκός Γυμναστικός Σύλλογος από τον Ιωάννη ΚρητικόΣτις 14 Ιουνίου του 1891 η εφημερίδα Φορολογούμενος ανακοινώνει την ίδρυση του συλλόγου: Κάλλιστοι νέοι της ημετέρας πόλεως έθεντο κατ' αυτάς τας βάσεις λαμπρού σωματείου, Γυμναστικού, δηλονότι Συλλόγου εις ον έδωσαν τον τίτλον «Παναχαϊκός Γυμναστικός Σύλλογος» και τον τύπον παρομοίων σωματείων.
Ο Παναχαϊκός καλλιέργησε όλα τα τότε γνωστά αθλήματα και διοργάνωσε του πρώτους αγώνες ποδοσφαίρου, κλασικού αθλητισμού, σκοποβολής, ποδηλασίας, κολύμβησης, άρσης βαρών, πάλης, αντισφαίρισης, κωπηλασίας, λεμβοδρομίες, και γυμναστικής.
Πατρών υπήρξαν εκ των σωματείων που πρωτοστάτησαν στην προσπάθεια για την ίδρυση του ΣΕΓΑΣ, η ιδέα δημιουργήθηκε κατά την διάρκεια των προκριματικών αγώνων των δύο συλλόγων για την επιλογή των αθλητών που θα συμμετάσχουν στους Ολυμπιακούς αγώνεςΧριστίνα Κουλούρη, Αθλητισμός και όψεις της αστικής κοινωνικότητας.
Παράλληλα είχαν μεγάλη παράδοση στην διοργάνωση αγώνων καθώς και στην ανάδειξη Ολυμπιονικών όπως οι Δήμήτριος Τόφαλος, Αντώνιος Πεπανός, Νικόλαος Ανδριακόπουλος και Στέφανος Χρηστόπουλος μεταξύ άλλων.
Στην Αθήνα αθλητές της ΠΓΕ πρώτη φορά πήγαν το 1925 στα Α Αβερώφεια, το 1926 στα Β Αβερώφεια , ενώ το 1927 η Παναχαϊκή διοργάνωσε αθλητική συνάντηση στο γήπεδο της με τον Γ.
Το 1923 τα δύο σωματεία αποφάσισαν να συγχωνευτούν και πάλι σε έναν ενιαίο σύλλογο, έτσι την Κυριακή 12 Φεβρουαρίου του 1923 η συγχώνευση του Παναχαϊκού Γυμναστικού Συλλόγου και της Γυμναστικής Εταιρείας ήταν γεγονός μετά από πολύχρονες προσπάθειες και συζητήσεις που είχαν ξεκινήσει ήδη από το 1900.
Μεγάλοι μεταγενέστεροι αθλητές στίβου της Παναχαϊκής και πρωταθλητές Ελλάδος οι Γιώργος Παναγιωτόπουλος, Φάνης Τσιμιγκάτος, Όλγα Τσομπανίδη.
Αργότερα το ίδιο έτος έκανε μία ναυτική εκστρατεία εναντίον των γερμανικών φυλών κατά μήκος των ακτών της Βόρειας Θάλασσας και κατέκτησε τους Κάουκους κοντά στο στόμιο τού Βέζερ.
Η μητέρα του Λιβία Δρουσίλλα, κόρη της Αυφιδίας από το γένος των Αυφιδίων πληβείων, παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο τον αυτοκράτορα Οκταβιανό Αύγουστο.
Το αρχικό του όνομα ήταν Δέκιμος Κλαύδιος Δρούσος· αναφέρεται και ως Δρούσος ο Πρεσβύτερος, σε διαχωρισμό από τον ανηψιό του Δρούσο Ιούλιο Καίσαρα ή Δρούσο τον Νεότερο.
Η Ελεονώρα συγκρούστηκε έντονα με την νύφη της Βαλεντίνα ενοχλημένη με τον τρόπο ζωής της και τα σκάνδαλα, για να αποφύγει περισσότερα προβλήματα δραπέτευσε στην Καταλονία σε ηλικία 44 ετών .
Ο Πέτρος Δ της ανέθεσε την διοίκηση της Μπαλς με τον αρχιεπίσκοπο της Ταρραγόνα, μετακίνησε την κατοικία της στα ανάκτορα του αρχιεπισκόπου μαζί με τους οπαδούς της που μετέφερε από την Κύπρο.
Κατηγορήθηκε από τους κατοίκους για μεγάλη εύνοια σε οπαδούς της, όταν επέβαλε νέο φόρο για την εισαγωγή κρασιού τους εξαίρεσε, αυτό οδήγησε σε εξέγερση που ανάγκασε την Ελεονόρα να ανακαλέσει την απόφαση της.
Μετά την δολοφονία του συζύγου της η Ελεονώρα μαζί με τους δυο κουνιάδους της Ιωάννη και Ιάκωβο έγινε αντιβασίλισσα και κηδεμόνας για τον ανήλικο διάδοχο Πέτρο Β, παρέμεινε στην Κύπρο για να προστατέψει τα κληρονομικά δικαιώματα του γιου της.
Η Κύπρος κατακτήθηκε από την Γένοβα με την βοήθεια του Τζων Μορφ , ο Ιάκωβος αιχμαλωτίστηκε και ο Ιωάννης εκτελέστηκε με πρόταση της Ελεονόρας .
Η πρώτη πρόταση να παντρευτεί κόρη του Βυζαντινού αυτοκράτορα Ιωάννη Ε Παλαιολόγου απορρίφθηκε, επειδή οι Λατίνοι δεν ήθελαν για πολιτικούς λόγους τον γάμο του με Ελληνίδα πριγκίπισσα.
Ο Πέτρος Δ της Αραγωνίας, ο οποίος είχε ως στόχο να ενισχύσει την πολιτική και οικονομική του επιρροή στην Μεσόγειο, τακτοποίησε τον γάμο ανάμεσα στην ξαδέλφη του Ελεονώρα και τον ισχυρό βασιλιά της Κύπρου Πέτρο Α .
Η βασιλεία του συζύγου της ήταν θυελλώδης για την Κύπρο, είχε πολλές ερωμένες οι οποίες δυσαρέστησαν έντονα την Ελεονώρα, με αποτέλεσμα όταν ο Πέτρος Α αναχώρησε σε Σταυροφορία στην Αλεξάνδρεια έγινε αντιβασίλισσα .
Με την επιστροφή του Πέτρου Α από ένα μακρύ ταξίδι στην Ευρώπη, η Ελεονώρα κατηγορήθηκε για ερωτικές σχέσεις με τον Τζων του Μορφ, τιτλούχο κόμη της Έδεσσας, αλλά δικάστηκε και αθωώθηκε.
Η βασιλεία του Πέτρου Α προκάλεσε την έντονη αντίδραση των ευγενών, όπου κατέληξε στην δολοφονία του με την συμμετοχή των δυο μικρότερων αδελφών του Ιωάννη και Ιακώβου.
Η Ελεονώρα της Αραγωνίας, βασίλισσα της Κύπρου ήταν βασιλική σύζυγος της Κύπρου με τον γάμο της με τον Πέτρο Α της Κύπρου, αντιβασίλισσα την εποχή της απουσίας του συζύγου της , αντιβασίλισσα και κηδεμόνας για τον ανήλικο γιο της Πέτρο Β της Κύπρου από το 1369.
Ο ραδιοτηλεοπτικός φορέας αναμένεται να εκλέξει νέο διοικητικό συμβούλιο στις 5 Ιουλίου 2019, μετά την οποία, μια τελική απόφαση αναμένεται να παρθεί σχετικά με τη συμμετοχή της Βουλγαρίας στον Παιδικό Διαγωνισμό Τραγουδιού 2019.
Αποκαλύφθηκε αργότερα, στις 8 Ιουνίου 2019, πως ο έχει υπέρογκα χρέη με αποτέλεσμα να κηρύξει χρεοκοπία, αφήνοντας αμφιβολίες για το αν θα συμμετάσχουν.
Γερμανία - Στις 10 Μαΐου 2019, οι ραδιοτηλεοπτικοί σταθμοί , ' και επιβεβαίωσαν ότι δεν θα έκαναν την πρώτη τους εμφάνιση το 2019 καθώς το τηλεοπτικό πρόγραμμά τους για το 2019 είχε ήδη καθοριστεί.
Στις 10 Ιουνίου 2019, το Ραδιοφωνικό Ίδρυμα Κύπρου επιβεβαίωσε πως δεν θα επιστρέψουν στον διαγωνισμό το 2019, λόγω "απόφασης της διοίκησης".
Λετονία - Στις 14 Ιουνίου 2019, ο ραδιοτηλεοπτικός σταθμός επιβεβαίωσε ότι δεν θα συμμετείχε το 2019 καθώς οι προτεραιότητές τους αυτή τη χρονιά ήταν να συμμετάσχουν στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της και στον Διαγωνισμό Χορωδίας της .
Το δήλωσε ότι "Η προτετοιμασία της αποστολής μας και για τους δυο διαγωνισμούς είναι μια μεγάλη σε διάρκεια και πολύπλοκη διαδικασία τόσο για τους καλλιτέχνες όσο και για τις ομάδες παραγωγής, επομένως έχουμε αποφασίσει να συμμετάσχουμε σε αυτές τις δυο διοργανώσεις".
Νορβηγία - Στις 11 Απριλίου 2019, ο ραδιοτηλεοπτικός σταθμός επιβεβαίωσε ότι δεν θα επέστρεφε το 2019 επειδή οι όροι που είχαν θέσει δεν ταίριαζαν στη συγκεκριμένη διεθνή διοργάνωση αλλά το θα παρακολουθεί τον διαγωνισμό πιο στενά.
Σκωτία - Στις 29 Ιουνίου 2019, ο ραδιοτηλεοπτικός σταθμός επιβεβαίωσε ότι δεν θα έκανε την πρώτη εμφάνιση το 2019 λόγω συμμετοχής της χώρας στον Διαγωνισμό Χορωδίας της την ίδια χρονιά αλλά επιβεβαίωσαν ότι είχαν προηγηθεί συζητήσεις που θα μπορούσαν να ενεργοποιήσουν τη συμμετοχή της χώρας το 2020.
Σλοβακία - Σύμφωνα με την ιστοσελίδα , η εκπρόσωπος τύπου για τον σλοβακικό ραδιοτηλεοπτικό σταθμό δήλωσε ότι αξιολογούσαν την πιθανότητα να κάνει η χώρα την πρώτη της εμφάνιση στον διαγωνισμό.
Στις 10 Ιουνίου 2019, αποκαλύφθηκε πως η Τσεχική Τηλεόραση δεν είχε πάρει κάποια απόφαση, αλλά δεν περίμεναν να συμμετέχουν δηλώνοντας πως έχουν επικεντρωθεί στον Διαγωνισμό Τραγουδιού 2020.