polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Οι δύο κυβερνήσεις υπέγραψαν συμφωνία που προωθούσε τη πρόταση, αλλά δεν πέρασε ποτέ το στάδιο του σχεδιασμού λόγω εναντίωσης από τις Γιουγκοσλαβικές και ελληνικές κυβερνήσεις, την κατάσταση των χωρών εκείνη την εποχή, καθώς και λόγω της αντίθεσης της Σοβιετικής Ένωσης.
Η ίδρυση της ελληνογιουγκοσλαβικής ένωσης ήταν το πρώτο βήμα του βρετανικού σχεδίου Ήντεν: ο τελικός στόχος ήταν να δημιουργηθεί μια φιλοδυτική ένωση στην Κεντρική-Ανατολική Ευρώπη.
Το τελευταίο βήμα για την πραγμάτωση του σχεδίου ήταν η ένωση της Βαλκανικής Ομοσπονδίας με την Κεντρική Ευρωπαϊκή ομοσπονδία, η οποία θα αποτελούνταν από την Ουγγαρία, την Τσεχοσλοβακία και την Πολωνία.
Με την υποστήριξη του υπουργείου Εξωτερικών της Βρετανίας, το σχέδιο ήταν η ενοποίηση της Βαλκανικής Ένωσης με τη Συνομοσπονδία Πολωνίας-Τσεχοσλοβακίας, σχηματίζοντας μια φιλοδυτική οργάνωση μελών ανάμεσα στη Γερμανία και τη Σοβιετική Ένωση.
Οι δύο εξόριστες κυβερνήσεις συμφώνησαν να σχηματίσουν μια πολιτική, οικονομική και στρατιωτική ένωση, με το σύνθημα "Τα Βαλκάνια για τους Λαούς των Βαλκανίων".
Το 1942 η Βρετανική κυβέρνηση αποφάσισε να στηρίξει τις δυνάμεις του Γιόσιπ Τίτο αντί των Τσέτνικ και απέρριψε το σχέδιο περί της ένωσης ως ανεφάρμοστο.
Στη θέση της αναγνώρισαν την κομμουνιστική Γιουγκοσλαβική Εθνική Επιτροπή για την Απελευθέρωση του Ιβάν Σούμπασιτς, η οποία ήταν υπαγόμενη στον Τίτο.
Στη διεθνή σκηνή, η Τουρκία ήταν υπέρ της ένωσης αλλά εναντιώθηκε η Σοβιετική Ένωση, επειδή σύμφωνα με τον Ιωσήφ Στάλιν μια ισχυρή και ανεξάρτητη ομοσπονδία στην Ευρώπη θα μπορούσε να απειλήσει τα σχέδιά του για την Ανατολική Ευρώπη.
Καθώς η υποστήριξη για τη συνομοσπονδία ήταν μικρή, δεν πραγματώθηκε ποτέ, αλλά τα πρώτα χρόνια μετά τον πόλεμο, η ιδέα της Βαλκανικής Ενώσεως χρησιμοποιήθηκε από μερικούς ντόπιους κομμουνιστές ηγέτες.
Αν και ολόκληρο το φράγμα βρίσκεται σε έδαφος ελεγχόμενο από τη Δημοκρατία της Γεωργίας, στην ιστορική επαρχία Σβάνετι , μερικοί από τους παραπάνω υποσταθμούς βρίσκονται στην αποσχισθείσα περιοχή της Αμπχαζίας.
Συνολικά ο υδροηλεκτρικός σταθμός του Φράγματος του Ενγκούρι έχει 20 στροβιλογεννήτριες με ονομαστική ισχύ 66 η καθεμιά, αθροίζοντας έτσι μια συνολική ισχύ 1320 .
Επιπροσθέτως, χορηγήθηκαν συνολικώς 116 εκατομμύρια € σε δάνεια από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα για την Ανάπτυξη, την Ευρωπαϊκή Ένωση, την ιαπωνική κυβέρνηση, τη γερμανική τράπεζα και τη γεωργιανή κυβέρνηση.
Το 2011 η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων δάνεισε επιπλέον 20 εκατομμύρια € για την ολοκλήρωση της επαναλειτουργίας του υδροηλεκτρικού εργοστασίου και την εξασφάλιση της αβλαβούς εκκενώσεως των υδάτων προς τη Μαύρη Θάλασσα από το Βαρντνίλι.
Ο Γενικός Γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος της Σοβιετικής Ένωσης Νικίτα Χρουστσόφ είχε προτείνει αρχικώς ένα μεγάλο υδροηλεκτρικό φράγμα στον ποταμό Μπζιμπ, καθώς το αγαπημένο του θέρετρο βρισκόταν κοντά στις εκβολές του ποταμού, στην Πιτσούντα, και ήθελε να ενισχύσει την τοπική οικονομία.
Ωστόσο, οι σύμβουλοί του τον πληροφόρησαν ότι ένα φράγμα στον Μπζιμπ θα προκαλούσε καταστροφική διάβρωση της παραλίας στην Πιτσούντα, και έτσι τελικώς το φράγμα σχεδιάστηκε επί του ποταμού Ενγκούρι, όπου η επίδραση στην ακτογραμμή εκτιμήθηκε ότι θα ήταν πολύ μικρότερη.
Όταν έγινε γνωστό ότι οι Γερμανοί είχαν πληροφορηθεί για τη δράση του τού πρότειναν να φύγει στο βουνό αλλά αυτός αρνήθηκε για να μη θέσει σε κίνδυνο τους κατοίκους.
Μετά την ολοκλήρωση της στρατιωτικής του θητείας, στη διάρκεια της οποίας υπηρέτησε ως έφεδρος ανθυπολοχαγός πεζικού, χειροτονήθηκε διάκονος και το 1939 μετατέθηκε στην Αθήνα, έγινε ιερέας και στη συνέχεια έλαβε το οφίκιο του αρχιμανδρίτη.
Ο Αρχιμανδρίτης Ιωακείμ Λιούλιας συμμετείχε στην Εθνική Αντίσταση με το ΕΑΜ στη διάρκεια της Κατοχής και εκτελέστηκε από τους Γερμανούς, το καλοκαίρι του 1943, στη Θεσσαλονίκη.
Το γενεαλογικό δέντρο του Λυδού βασίλευσε στην χώρα σε απροσδιόριστο αριθμό γενεών σύμφωνα με τον Ηρόδοτο μέχρι την εποχή που "ανατράπηκε από τους Ηρακλειδείς".
Ο Ηρόδοτος γράφει τέλος ότι γενάρχης των Ηρακλειδών ήταν ο γιος του ήρωα Ηρακλή με μία σκλάβα του βασιλιά Ιάρδανου ο Αλκαίος, ο δισέγγονος του Αλκαίου Άγρων ο Νίνου ήταν ο πρώτος Ηρακλείδης βασιλιάς της Λυδίας.
Ο Κάνδαυλης κυβερνούσε στην Σάρδεις αλλά ο Ηρόδοτος αναφέρει ότι και ο Άγρων ήταν βασιλιάς των Σάρδεων, αυτό υποδηλώνει ότι ήταν πανάρχαια πρωτεύουσα του βασιλείου.
Την εποχή του Άττυος ρήμαξε το βασίλειο μεγάλη πείνα, οι μισοί κάτοικοι μετανάστευσαν στην Ιταλία με αρχηγό τον γιο του Άττυος Τυρρηνό, έγιναν γνωστοί σαν Τυρρηνοί.
Άλλες πηγές όπως ο Στράβων καταγράφουν τον Τμώλο και τον γιο του Τάνταλο σαν βασιλείς της Λυδίας την ίδια εποχή, πιθανότατα κυβερνούσαν μία περιοχή γύρω από το όρος Σίπυλος.
Η μοναδική πηγή βρίσκεται στον Ηρόδοτο αλλά οι σύγχρονοι ιστορικοί τον αμφισβητούν επειδή δεν ταιριάζουν οι ημερομηνίες με την ιστορία της Ασσυρίας.
Πρώτος γύρος: 24 ομάδες που συμμετείχαν στο Ευρωμπάσκετ 2017, και οκτώ ομάδες που προκρίθηκαν από τον προκαταρκτικό γύρο, χωρίστηκαν σε οκτώ ομίλους των τεσσάρων ομάδων.
Δεύτερος γύρος: Οι 24 ομάδες που προκρίθηκαν από τον πρώτο γύρο χωρίστηκαν σε τέσσερις ομίλους των έξι ομάδων, ενώ μεταφέρθηκαν τα αποτελέσματά τους από τον πρώτο γύρο.
Η Αρμενία αγωνίστηκε για πρώτη φορά σε διεθνείς αγώνες της , ενώ ομάδες όπως η Δανία, η Ελβετία, το Λουξεμβούργο και η Κύπρος δεν συμμετείχαν στους προκριματικούς για το Παγκόσμιο Κύπελλο Καλαθοσφαίρισης Ανδρών 2019.
Η τελευταία ομάδα από κάθε όμιλο αποκλείστηκε από το Παγκόσμιο Κύπελλο Μπάσκετ του 2019 και θα αγωνιστεί στον δεύτερο προκριματικό γύρο του Ευρωμπάσκετ 2021.
Τα προκριματικά Παγκοσμίου Κυπέλλου Καλαθοσφαίρισης Ανδρών 2019, για την , ξεκίνησαν το καλοκαίρι του 2017 και ολοκληρώθηκαν τον Φεβρουάριο του 2019.
Σε αντίθεση με τα προηγούμενα χρόνια, δεν προκρίθηκαν κάποιες ομάδες αυτόματα στο Παγκόσμιο Κύπελλο Καλαθοσφαίρισης και έτσι όλες οι ευρωπαϊκές ομάδες έπρεπε να συμμετάσχουν στα προκριματικά.
Οι άλλες πέντε ομάδες (οι δύο τελευταίες ομάδες του Α' Ομίλου και η τελευταία ομάδα των ομίλων Β', Γ', Δ') αποκλείστηκαν από το Παγκόσμιο Κύπελλο Μπάσκετ και θα αγωνιστούν στο πρώτο προκαταρκτικό γύρο των προκριματικών για το Ευρωμπάσκετ 2021.
Οι 24 εθνικές ομάδες που αγωνίστηκαν Ευρωμπάσκετ 2017, συμμετέχουν στο πρώτο γύρο μαζί με τις οκτώ ομάδες που προκρίθηκαν από τον προκαταρκτικό γύρο.
Είναι απόφοιτος του Τμήματος Εφαρμοσμένης Πληροφορικής του Πανεπιστημίου Μακεδονίας με μεταπτυχιακές σπουδές στην "ειδική αγωγή και εκπαίδευση" και στην "τοπική και περιφερειακή ανάπτυξη" από το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης.
Έχει εργαστεί επί σειρά ετών ως εκπαιδευτικός στη πρωτοβάθμια και στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση σε σχολεία ειδικής αγωγής και εργαστήρια ειδικής εκπαίδευσης ατόμων με αναπηρία καθώς και σε ινστιτούτα επαγγελματικής κατάρτισης.
της κεντρικής ένωσης δημοτικών και νομαρχιακών συμβουλίων νεολαίας Ελλάδας ανέλαβε τα θέματα κοινωνικής μέριμνας και στη συνέχεια ακολούθησε η εκλογή του ως αντιπρόεδρος της κεντρικής ένωσης συμβουλίων νεολαίας Ελλάδος.
ο 2005 ανέλαβε πρόεδρος της επιτροπής σύστασης των συμβουλίων νεολαίας Ελλάδας και συντονιστής του τομέα πΠαιδείας στην εθνική επιτροπή έμπνευσης και διαλόγου για τη νέα γενιά.
Κατά τα έτη 2010-2014 εκλέχθηκε περιφερειακός σύμβουλος κεντρικής Μακεδονίας στην περιφερειακή ενότητα Χαλκιδικής και μέλος των επιτροπών βιομηχανίας, αγροτικής ανάπτυξης και κτηνιατρικής για την κεντρική Μακεδονία.
Όλοι κάθονται οκλαδόν σε γύρο και από την μέση ο παππούς κουνάει σαν εκκρεμές αυγό στα στόματα των μελών της οικογένειας ,τα οποία έχουν δεμένα στην πλάτη τα χέρια τους και προσπαθούν να χάψουν το αυγό.
Κατά την Βυζαντινή εποχή το χωριό ήταν ιδιοκτησία του Μεγάλου Λογοθέτου Θεοδώρου Μετοχίτου και αναφέρεται σε βυζαντινά έγγραφα ως "χωρίον του Γαστιλέγκους".
ε συνολικό πληθυσμό 347 κατοίκων, , και υψόμετρο 94 μέτρα, το χωριό πήρε την ονομασία του από τον Βυζαντινό ναό που υπήρχε εκεί εις μνήμην του Σωτήρος Χριστού.
Το Χριστός αποτελείται από τους ημιορεινούς οικισμούς του Άνω και Χριστός, κτισμένους στους πρόποδες της οροσειράς της Βροντούς και υπόκειται στον Δήμο Σερρών της περιφερειακής ενότητας Σερρών.
Η “χάσκα” είναι αποκριάτικο έθιμο που συναντάτε κυρίως στην περιοχή της Μακεδονίας, την τελευταία Κυριακή της Αποκριάς και αναβιώνει από τον Πολιτιστικό Σύλλογο Χριστός στην Πλατεία Ελευθερίας στις Σέρρες
Το 1917 ο Γεώργιος Ε του Ηνωμένου Βασιλείου διέταξε τους Γερμανούς συγγενείς του, που κατοικούσαν στη Βρετανία να αγγλοποιήσουν τα ονόματα και τους τίτλους τους.
Αν και οι Γκλάιχεν κράτησαν -ανεξήγητα- το Γερμανικό αυτό επώνυμό τους, έπρεπε να παραιτηθούν από τον τίτλο του κόμη και το 1917 απέκτησαν τον τίτλο του λόρδου , χωρίς όμως αυτό να είναι κληρονομικό για τους απογόνους του Εδουάρδου, όπως ήταν ο τίτλος του κόμη.
Το 1885 η Κυκλική Αυλή ανακοίνωσε την άδεια της βασίλισσας Βικτωρίας στη Λάουρα Βιλελμίνη να μοιράζεται τον πριγκιπικό τίτλο του συζύγου της στην Αυλή του Αγ.
Ήταν ο μόνος γιος του Βίκτωρα του Χοενλόε-Λάνγκενμπουργκ και της Λάουρας Βιλελμίνης Σίμουρ, κόρης του ναυάρχου Σερ Γεωργίου Φραγκίσκου Σίμουρ.
Νυμφεύτηκε το 1910 την αξιότιμη Σύλβια Γκέι Έντουαρντς, ανιψιά του Γουλιέλμου Έντουαρντς, 4ου βαρόνου του Κένσινγκτον, δεσποινίδα της τιμής της βασίλισσας Βικτώριας και της Αλεξάνδρας, συζύγου του Εδουάρδου Ζ.
Έχει δημοσιευθεί, επίσης, μετεξέλιξη της διδακτορικής του διατριβής με θέμα «Η ανάκτηση των κρατικών ενισχύσεων κατά το ενωσιακό δίκαιο και την ελληνική έννομη τάξη» από τις εκδόσεις Νομική Βιβλιοθήκη , καθώς και μελέτες σε θέματα διοικητικού και ευρωπαϊκού δικαίου, ενώ έχει διδακτική εμπειρία στην τριτοβάθμια εκπαίδευση (διδασκαλία μαθητών στη Νομική Σχολή Πανεπιστημίου Αθηνών 2011-16).
Εκπόνησε τη διδακτορική του διατριβή στον Τομέα Διεθνών Σπουδών της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, σε αντικείμενο του Ευρωπαϊκού Δικαίου και το 2014 έλαβε τον τίτλο του Διδάκτορος της Νομικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών με βαθμό «Άριστα».
Παράλληλα, έχει λάβει μέρος στη συγγραφή μελετών σχετικών με το ευρωπαϊκό δίκαιο, δίκαιο επιχειρήσεων (βλ. ενδεικτικά συμμετοχή του στην συγγραφή της κατ άρθρον ερμηνείας της Συνθήκης της Λισσαβόνας, νόμου για τις δημόσιες συμβάσεις κ.α.).
Διατηρεί δικηγορικό γραφείο στην Αθήνα με ειδίκευση στο δίκαιο ανταγωνισμού-κρατικών ενισχύσεων, διοικητικό, εμπορικό και ευρωπαϊκό δίκαιο, καθώς και στην επίλυση διαφορών από δάνεια ιδιωτών και επιχειρήσεων.
Είναι κάτοχος δύο μεταπτυχιακών τίτλων: Στο Ευρωπαϊκό Δίκαιο από τη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και στο Διοικητικό Δίκαιο και την Τοπική Αυτοδιοίκηση από το Πανεπιστήμιο - “Πολ Σεζάν” της Γαλλίας.
Είναι απόφοιτος και Διδάκτωρ της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, με ειδίκευση στο Ευρωπαϊκό Δίκαιο, Ανταγωνισμό-Κρατικές Ενισχύσεις-Δίκαιο Επιχειρήσεων, Διοικητικό Δίκαιο .
Έχει συμμετάσχει ως ομιλητής-εισηγητής σε μεγάλο αριθμό συνεδρίων-ημερίδων-νομικών ακαδημιών, ενώ έχει συγγράψει μεγάλο αριθμό άρθρων δημοσιευμένων στον ημερήσιο και εβδομαδιαίο τύπο.
Πραγματοποίησε σπουδές στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, μεταπτυχιακές σπουδές πολιτικής επιστήμης, κοινωνιολογίας και ιστορίας στο Παρίσι, ενώ το 1975 ανακηρύχθηκε ’ πολιτικής επιστήμης από το Πανεπιστήμιο Παρισίων 2.
Σύνδεσε το όνομά του με τη μεταρρύθμιση του πανεπιστημιακού συστήματος, ιδίως σε ότι αφορά στην πανεπιστημιοποίηση των πέντε Ανώτατων Σχολών της χώρας και αιχμή του δόρατος τη μετεξέλιξη της Παντείου ΑΣΠΕ σε πλήρες Πανεπιστήμιο Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών με οκτώ ολοκληρωμένα τμήματα, καλύπτοντας το μεγαλύτερο φάσμα των κοινωνικών επιστημών, με νέους ερευνητικούς θεσμούς , με άνοιγμα του Πανεπιστημίου στην κοινωνία και την παραγωγή, με διεθνείς συνεργασίες, παρεμβάσεις και αναγνώριση.
Υπήρξε από τους πρώτους που εισήγαγε τα ευρωπαϊκά προγράμματα στο ελληνικό πανεπιστήμιο, ενώ ήταν επίσης υπεύθυνος γι’ αυτά και για τη διεθνοποίηση του Ινστιτούτου Πολιτικών Επιστημών του Παρισιού στο οποίο δίδασκε.
Υπό την ιδιότητά του αυτή εισηγήθηκε την ιδέα και συμμετείχε ως μέλος της Διοίκησης στη δημιουργία του Ευρωπαϊκού Δικτύου Πολιτικής Επιστήμης , που εξελίχθηκε στη μεγαλύτερη ένωση ευρωπαϊκών πανεπιστημίων με αντικείμενο την πολιτική επιστήμη, συμπεριλαμβανομένων και εκείνων της Κεντρικής και της Ανατολικής Ευρώπης.
Διετέλεσε ή εξακολουθεί να είναι μέλος ευρωπαϊκών ακαδημαϊκών και ερευνητικών θεσμών, όπως του Ανωτάτου Συμβουλίου και του Συμβουλίου Ερευνών του Ευρωπαϊκού Πανεπιστημιακού Ινστιτούτου της Φλωρεντίας (και μέλος της επιτροπής που πραγματοποίησε τη συνταγματική του μεταρρύθμιση), της Γ.
Υπήρξε επίσης μέλος του επιστημονικού συμβουλίου των επιστημονικών περιοδικών Το Βήμα των Κοινωνικών Επιστημών και Τετράδια Πολιτικής Επιστήμης, Επιθεώρηση κοινωνικών ερευνών κ.
Η περίοδος αυτή συμπίπτει με τον εκδημοκρατισμό της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης, με τη δημιουργία της Διεύθυνσης Αρχείου Μουσείου που διέσωσε τον οπτικό/ακουστικό/ψηφιακό πολιτισμό της χώρας, την εξυγίανση των οικονομικών της και τη δημιουργία με εισήγησή του της πρώτης ανεξάρτητης αρχής στη χώρα, του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης.
Έχει δημοσιεύσει 45 βιβλία και περισσότερα από 500 επιστημονικά άρθρα στην Ελλάδα και σε πολλές άλλες χώρες, ενώ αρθρογραφεί τακτικά σε έντυπα/ιστολόγια γνώμης με παρεμβάσεις του στα δημόσια πράγματα.
Κοντογιώργη εστιάζεται στην οικοδόμηση της κοσμοσυστημικής γνωσιολογίας και στη διαμόρφωση μιας εκ βάθρων νέας κοινωνικής επιστήμης που καλύπτει τα θεμέλια πεδία του κοινωνικού βίου: από την εννοιολογία και την τυπολογία των κοινωνικών φαινομένων έως την εξελικτική βιολογία του σύνολου κοινωνικού γίγνεσθαι.
Τέλος είναι επίτιμος διδάκτωρ του πανεπιστημίου της Οραντέα, επίτιμο μέλος του Διεπιστημονικού Κέντρου Αριστοτελικών Μελετών του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, αντεπιστέλλων μέλος της Εταιρίας Μακεδονικών Σπουδών, και αντεπιστέλλων μέλος της Διεθνούς Ακαδημίας του πολιτισμού της Πορτογαλίας
Ο Μπενζιά μπήκε ως αλλαγή στη θέση του Μπαφετιμπί Γκομί στο 66ο λεπτό του Σούπερ Καπ Γαλλίας 2012 εναντίον της Μονπελιέ στη στις 28 Ιουλίου και ευστόχησε στη διαδικασία των πέναλτι, με την ομάδα του να παίρνει τη νίκη, ύστερα από την ισοπαλία με 2-2 στην παράταση.
Στις 22 Νοεμβρίου, σημείωσε το πρώτο επαγγελματικό του γκολ, στην ισοπαλία με 1-1 εναντίον της Σπάρτα Πράγας για τη φάση ομίλων του Γιουρόπα Λιγκ.
Σκόραρε και πάλι στον επόμενο αγώνα της διοργάνωσης, στη νίκη με 2-0 στο Σταντ ντε Ζερλάν εναντίον της Χάποελ Ιρόνι Κιριάτ Σμόνα, αλλά δεν πέτυχε άλλο γκολ για την υπόλοιπη σεζόν.
Τον Ιανουάριο του 2016, ο πρόεδρος της Αλγερινής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας ανακοίνωσε ότι ο Μπεζνιά είχε επιλέξει να αλλάξει τη διεθνή διαθεσιμότητα του στην Εθνική Αλγερίας.
Έκανε το επαγγελματικό ντεμπούτο του στις 20 Μαΐου 2012, στον τελευταίο αγώνα της σεζόν εναντίον της Νις, μπαίνοντας ως αλλαγή στα τελευταία λεπτά στην ήττα με 4-3.
Στις 16 Αυγούστου 2013, σημείωσε το πρώτο γκολ του στη Λιγκ 1, ανοίγοντας το σκορ στη νίκη με 3-1 επί της Σοσό την πρώτη αγωνιστική του πρωταθλήματος και δίνοντας ασίστ στους Αλεξάντρ Λακαζέτ και Γιοάν Γκουρκύφ για τα άλλα δύο γκολ.
Στις 31 Αυγούστου 2018, την τελευταία μέρα της μεταγραφικής περιόδου του καλοκαιριού του 2018, εντάχθηκε με μονοετή δανεισμό στη Φενέρμπαχτσε, η οποία εξασφάλισε την επιλογή την μόνιμης μεταγραφής του στο τέλος της σεζόν.
Η ταινία κέρδισε την παγκόσμια αναγνώριση, αλλά απέτυχε να αλλάξει την αντίληψη της κοινής γνώμης για την Μίλο και παρόλο που πρωταγωνιστήσε μετά στην "Ιουλιέτα των πνευμάτων", οι
Ο πρώτος ήταν με τον παραγωγό Μόρις Έργκας με τον οποίο απέκτησε μια κόρη, την Ντέμπορα και ο δεύτερος γάμος της ήταν με τον Οτάβιο ντε Λολίς με τον οποίο έκανε δύο γιους, τον Τσίρο και τον Αζούρα.
Το Κασρ αλ-Χοσν, επίσης γνωστό ως Λευκό Φρούριο (αρχικώς, δεν ήταν λευκού χρώματος, ωστόσο βάφτηκε με έντονο λευκό χρώμα κατά τη διάρκεια ανακαίνισης η οποία έλαβε χώρα κατά τη διάρκεια της περιόδου μεταξύ 1976-1983) ή Παλαιό Φρούριο, ανεγέρθηκε το 1761 ως κωνικό παρατηρητήριο, με σκοπό την υπεράσπιση του μοναδικού πηγαδιού γλυκού νερού επί του νησιού του Αμπού Ντάμπι.
Στη συνέχεια, το 1793, ο αρχικός πύργος επεκτάθηκε σε ένα μικρού μεγέθους φρούριο από τον τότε μονάρχη, Σαχμπούτ μπιν Ντιγιάμπ Αλ Ναχιάν, και κατέστη ως η μόνιμη κατοικία του βασιλεύοντος Σεΐχη.
Ο πύργος έλαβε τη σημερινή μορφή του έπειτα από μεγάλου μεγέθους έργα επέκτασης, τα οποία έλαβαν χώρα κατά τη διάρκεια του ύστερου τμήματος της δεκαετίας του 1930, χάρη σε έσοδα τα οποία προήλθαν από την παραχώρηση της πρώτης αδειοδότησης πετρελαϊκής εκμετάλλευσης στο Αμπού Ντάμπι.
Εμμέσως το όνομα τιμούσε και το «», το Τμήμα Διακυβερνήσεως της αποστολής «Απόλλων 15», το οποίο με τη σειρά του είχε επίσης ονομασθεί προς τιμή του πλοίου του Κουκ.
Το Διαστημικό Λεωφορείο «Εντέβορ» είναι παροπλισμένο Διαστημικό Λεωφορείο της , το πέμπτο και τελευταίο λειτουργικό σκάφος του Προγράμματος Διαστημικών Λεωφορείων που κατασκευάσθηκε.
Η -134 σχεδιαζόταν αρχικώς ως η τελευταία πτήση διαστημικού λεωφορείου, αλλά με την έγκριση της αποστολής -135, το «Ατλαντίς» έγινε το τελευταίο λεωφορείο που πέταξε.
Περιελάμβανε σημαντικές αναβαθμίσεις, όπως ένα νέο, πολυλειτουργικό σύστημα ηλεκτρονικών ενδείξεων για τον θάλαμο διακυβερνήσεως και έναν προηγμένο δέκτη , καθώς και αναβαθμίσεις στην ασφάλεια κατόπιν συστάσων της Επιτροπής Διερευνήσεως του Δυστυχήματος του «Κολούμπια» για την επιστροφή του σκάφους στην ατμόσφαιρα της Γης.
Στη δεύτερη, που εκτοξεύθηκε στις 12 Σεπτεμβρίου 1992, μετέφερε στο διάστημα την πρώτη Αφροαμερικανίδα γυναίκα αστροναύτη, τη Μέι Τζέμισον.
Μετά την υποβολή προτάσεων για την φιλοξένηση του «Εντέβορ» ως εκθέματος από περισσότερα από 20 ιδρύματα και οργανισμούς, η επέλεξε να εκτίθεται το σκάφος στο Κέντρο Επιστημών της Καλιφόρνιας στο Λος Άντζελες.
Στον Χριστιανισμό η γνωστοποίηση στη Μαρία από τον Αρχάγγελο Γαβριήλ της προθέσεως του Θεού να την καταστήσει μητέρα του Ιησού Χριστού είναι γνωστή ως ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου.
Στην Καινή Διαθήκη αναφέρεται ότι ο Γαβιήλ στάλθηκε από τον Θεό στη Ναζαρέτ: «. εἰς πόλιν τῆς Γαλιλαίας, ᾗ ὄνομα Ναζαρὲτ, πρὸς παρθένον μεμνηστευμένην ἀνδρὶ, ᾧ ὄνομα Ἰωσὴφ, ἐξ οἴκου Δαυῒδ, καὶ τὸ ὄνομα τῆς παρθένου Μαριάμ».
Παρά τη σαφή αναφορά της Ναζαρέτ, το Κατά Λουκάν Ευαγγέλιον παραλείπει στοιχεία που θα βοηθούσαν στον εντοπισμό του ακριβούς σημείου του συμβάντος αυτού.
Ωστόσο, το Πρωτοευαγγέλιο του Ιακώβου, κείμενο του 2ου αιώνα, γράφει ότι η Μαρία «πήρε τη στάμνα και πήγε να πάρει νερό. Τότε άκουσε μια φωνή που της είπε: Χαίρε, έχεις δεχθεί χάρη. Ο Κύριος είναι μαζί σου, ευλογημένη ανάμεσα στις γυναίκες» Στη συνέχεια του κειμένου αναφέρεται ότι η Μαρία κοίταξε γύρω της και δεν είδε κανέναν.
Επιστρέφοντας σπίτι, έβαλε κατά μέρος τη στάμνα και άρχισε να γνέθει, οπότε ο άγγελος εμφανίσθηκε μπροστά της και συνέχισε να την ενημερώνει για το θέλημα του Θεού.
Αναφέρει ότι ήπιε από το νερό «μιας μικρής καθαρής πηγής» που βρισκόταν δίπλα στο κτίσμα, που λεγόταν πως ήταν εκείνη από την οποία έπιναν η Παρθένος Μαρία και ο μικρός Χριστός.
Μία άλλη περιγραφή από τον ίδιο αιώνα είναι του Φραγκισκανού μοναχού Νικολάου του αναφέρει τον «Ναό του Αγίου Γαβριήλ» ως κατεχόμενη από «Ινδούς της Περσίας που αποκαλούνται Αλαφίζι».
Πιθανώς ο Νικόλαος να αναφέρεται σε Νεστοριανούς ή Αιθίοπες Χριστιανούς, καθώς αποκαλεί αυτές τις θρησκευτικές κοινότητες σε άλλα γραπτά του «Ινδούς» .
Από τη μία, ο Βονιφάτιος της Ραγούσας, Ιταλός ιερέας που βρισκόταν στην περιοχή μεταξύ των ετών 1551 και 1564, αναφέρει ότι «αλλοεθνείς» προσεύχονταν μέσα στον ναό.
Στα τέλη του αιώνα ο Γιαν Κούτβυκ περιγράφει «τα ερείπια μιας τοξοειδούς δομής, κάποιου ιερού των ανατολικών Χριστιανών αφιερωμένου στον Αρχάγγελο Γαβριήλ».
Ο Ορθόδοξος Ναός του Ευαγγελισμού είναι κτισμένος πάνω από την πηγή όπου πιστεύεται ότι η Μαρία άκουσε για πρώτη φορά τη φωνή του Αρχάγγελου Γαβριήλ, κατά το Πρωτοευαγγέλιο του Ιακώβου.
Αυτή η πηγή, που αναφέρεται στα γραπτά προσκυνητών στη Ναζαρέτ ανά τους αιώνες, πιστεύεται πως είναι η ίδια στην οποία ο εξάχρονος Ιησούς στάλθηκε από τη μητέρα του να φέρει νερό, όπως περιγράφεται στο Πρωτοευαγγέλιο του Θωμά.
Τα νερά της πηγής προέρχονται από το βουνό Τζαμπάλ ασ-Σιχ και ακολουθούν ένα υπόγειο κανάλι σκαλισμένο στον βράχο επί 17 μέτρα προτού εξέλθουν μέσα στον ναό.
Μέχρι και τον 20ό αιώνα συνέχιζαν τον υπόγειο ρου τους από εκεί για άλλα 130 μέτρα, και εμφανίζονταν στη δημοτική κρήνη που είναι γνωστή ως «Φρέαρ της Παρθένου Μαρίας».
Γνωστός μεταξύ των Ορθόδοξων Αράβων της Γαλιλαίας που αποτελούν το ποίμνιό του ως - , ο ναός είναι κτισμένος πάνω από μία υπόγεια πηγή νερού, από την οποία κατά την Ορθόδοξη χριστιανική παράδοση η Παναγία τραβούσε νερό αμέσως πριν από τον Ευαγγελισμό της.
Ακόμα και σήμερα νερό από την πηγή κυλά μέσα στην κόχη του ναού και τροφοδοτούσε το γειτονικό Φρέαρ της Παρθένου Μαρίας, που βρίσκεται σε απόσταση 140 μέτρων.
Ο Βουρχάρδος της Σιών, Γερμανός Δομινικανός μοναχός που ταξίδεψε πολύ στη Μέση Ανατολή, περιγράφει επίσης την πηγή εντός του ναού όπως ήταν το 1283, δύο δεκαετίες μετά την κατάκτηση της Ναζαρέτ από τον σουλτάνο Μπαϊμπάρς των Μαμελούκων.
Ο Ορθόδοξος Ιερός Ναός του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, γνωστός και ως Ορθόδοξος Ιερός Ναός του Αρχάγγελου Γαβριήλ, είναι Ελληνορθόδοξη εκκλησία που βρίσκεται στη Ναζαρέτ του Ισραήλ.
Με πιθανότερη αρχική ανέγερση κατά τη βυζαντινή εποχή, ξαναχτίστηκε κατά την εποχή των Σταυροφοριών και πάλι τον 18ο αιώνα, υπό τη διοίκηση του Ζαχίρ αλ-Ουμάρ, του Άραβα κυβερνήτη της Γαλιλαίας.
Τέτοιες πηγές νερού αποτελούσαν ζωτικό μέρος κάθε χωριού και η πηγή της Ναζαρέτ χρησίμευε για την ύδρευση του χωριού επί σχεδόν τρεις χιλιάδες χρόνια.
Ο Έλληνας μοναχός Ιωάννης Φωκάς γράφει μετά το προσκύνημά του το 1185 ότι, φθάνοντας στη Ναζαρέτ από την κατεύθυνση της Σεπφώριδος, «μόλις εισέλθετε από την πρώτη πύλη σε αυτό το μεγάλο χωριό, θα βρείτε έναν ναό του Αρχαγγέλου Γαβριήλ, και μπορείτε να δείτε μικρό σπήλαιο στην αριστερή πλευρά του ιερού του ναού, όπου πηγάζει νερό.»
Κατά τον Ιταλό συγγραφέα και ανατολιστή του 17ου αιώνα Φραγκίσκο Κουαρέσμιο, ο ναός δεν εξείχε πλέον πάνω από το έδαφος, αλλά η κορυφή της θολωτής στέγης ενός υπόγειου θαλάμου που είχε παραμείνει άθικτος βρισκόταν στο επίπεδο του εδάφους.
«.βρήκαμε ένα υπέροχο πηγάδι, βαθύ και με πολύ κρύο νερό, στο οποίο μπορεί να φθάσει κάποιος κατεβαίνοντας μια χτιστή σκάλα. Πάνω από αυτό το πηγάδι υπάρχει μια εκκλησιά αφιερωμένη στον Αρχάγγελο Γαβριήλ, κυκλικού σχήματος.»
Το 1988, επιλέχθηκε εσωτερικά από την για να τραγουδήσει την συμμετοχή του Ισραήλ για τη και κατά τη διάρκεια μιας ειδικής τηλεοπτικής εκπομπής, στην οποία παρουσίασε τέσσερα νέα τραγούδια από όπου επιλέχθηκε η συμμετοχή.
Το 1979, η Υπηρεσία Ραδιοτηλεοπτικών Εκπομπών του Ισραήλ ζήτησε από την να παρουσιάσει τον διαγωνισμό τραγουδιού της στην Ιερουσαλήμ με τον δημοσιογράφο Ντάνιελ Πέερ.
Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1980, η ήταν ένας από τους πιο επιτυχημένους τραγουδιστές στο Ισραήλ, ονομαζόμενη ως η κορυφαία τραγουδίστρια της χρονιάς πέντε φορές και ως η κορυφαία τραγουδίστρια της δεκαετίας, αφού κυκλοφόρησε 10 άλμπουμ χρυσά και πλατινένια.
Συνέχισε να παίζει σε διεθνές επίπεδο, συμπεριλαμβανομένης της Πολωνίας με τη Φιλαρμονική Ορχήστρα του Ισραήλ και τον , στην Αυστραλία, την Τουρκία, τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Αίγυπτο.
Το 1989, η κατέγραψε το άλμπουμ , συμπεριλαμβάνοντας 10 εβραϊκές εκδόσεις των αραβικών τραγουδιών που αρχικά γράφτηκαν και τραγούδησαν ο -, ο , ο , ο και άλλοι.
Η Γιαρντένα Σουλαμίτ Αράζι (γεννημένη Γιαρντένα Φάινμπαουμ, Εβραϊκά: ‎, 25 Σεπτεμβρίου 1951) είναι Εβραία τραγουδίστρια και παρουσιάστρια.
Κατά την Αγία Γραφή, λίγο μετά το κάλεσμα του Φιλίππου και του Ναθαναήλ σ'ένα γάμο που γινόταν στην Κανά της Γαλιλαίας ήταν καλεσμένος και ο Χριστός με τους μαθητές του όπως επίσης και η μητέρα του.
Αφού το έπραξαν τους λέει: "Βγάλτε τώρα και φέρτε στον αρχιτρίκλινον, εις αυτόν που επιβλέπει τα του συμποσίου.”. Δοκιμάζει ο αρχιτρίκλινος κρασί και μη γνωρίζοντας απο που προήλθε λέει στον υπηρέτη που του το πήγε: "Κάθε άνθρωπος που κάμνει τραπέζι βάζει, σύμφωνα με την συνήθειαν που υπάρχει, πρώτα το καλό κρασί και όταν οι άνθρωποι πιουν μέχρι μέθης, τότε προσφέρει το κατώτερον.
Οι σύγχρονοι μελετητές υποστηρίζουν ότι από τότε που το Ευαγγέλιο του Ιωάννη απευθυνόταν σε Εβραίους Χριστιανούς της εποχής, δεν είναι πιθανό ο Ευαγγελιστής να αναφέρει ένα μέρος που δεν υπήρχε.
Μετά τον γάμο ο Χριστός με τους μαθητές του, την μητέρα του και τα αδέρφια του (απο τον πρώτο γάμο του Ιωσήφ κατα την κοινή γνώμη ετεροθαλή αδέρφια του, εφόσον πίστευε ο λαός οτι ο Ιωσήφ είναι πατέρας του Ιησού) ταξίδεψαν στην Καπερναούμ όπου και έμειναν λίγες μέρες.