polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Ο θεολόγος των πρώτων αιώνων Ωριγένης απέδιδε την πρακτική αυτή στο Κατά Ματθαίον : «Οι μαθητές του του είπαν: Αν είναι έτσι ένας άνδρας με τη σύζυγό του, είναι καλύτερο να μην παντρευτεί. Αλλά τους είπε: Δεν μπορούν όλοι να δεχτούν αυτή τη διδασκαλία, αλλά μόνο εκείνοι στους οποίους δίνεται. Διότι υπάρχουν ευνούχοι, οι οποίοι είναι έτσι από τη γέννηση, και υπάρχουν ευνούχοι που έχουν γίνει ευνούχοι από άλλους, και υπάρχουν ευνούχοι που έχουν γίνει ευνούχοι για χάρη της βασιλείας των ουρανών. Αφήστε τον καθένα να δεχτεί αυτό που μπορεί».
Ο οξύνους ποιητής περιγράφει έναν εραστή του καλού φαγητού που «κατανάλωσε την περιουσία του δειπνώντας καθημερινά πλουσιοπάροχα και με ευχαρίστηση με τόνο και τυρί με μέλι και σκόρδο σαν ευνούχος της Λαμψάκου».
Για παράδειγμα, ο Λουκιανός περιγράφει δύο μεθόδους για τον προσδιορισμό του εάν κάποιος είναι ευνούχος: φυσική εξέταση του σώματος ή έλεγχος της ικανότητάς του να συνευρίσκεται σεξουαλικά με θηλυκά .
Οι ευνούχοι ήταν γνωστοί χαρακτήρες στην Ασσυριακή Αυτοκρατορία και στην αυλή των Αιγυπτίων Φαραώ (μέχρι τη δυναστεία των Πτολεμαίων που τελειώνει με την Κλεοπάτρα το 30 π.Χ.).
Οι ευνούχοι μερικές φορές χρησιμοποιήθηκαν ως αντιβασιλείς ανηλίκων κληρονόμων του θρόνου, όπως φαίνεται να συνέβη στην περίπτωση του Νεο-Χεττιτικού κράτους της Καρχεμίδος.
Ο ευνούχος Βαγώας (που δεν πρέπει να συγχέεται με τον Βαγώα του Μεγάλου Αλεξάνδρου) ήταν ο Βεζίρης του Αρταξέρξη Γ και Δ και ήταν η κύρια δύναμη πίσω από το θρόνο κατά τη διάρκεια της βασιλείας τους, μέχρις ότου θανατώθηκε από τον Δαρείο Γ.
Ευνούχοι υπήρχαν στην Κίνα εδώ και περίπου τέσσερις χιλιάδες χρόνια, ήταν αυτοκρατορικοί υπηρέτες πριν από τρεις χιλιάδες χρόνια και ήταν συνηθισμένοι ως δημόσιοι υπάλληλοι από τη στιγμή της δυναστείας Τσιν .
Από εκείνους τους αρχαίους χρόνους μέχρι τη δυναστεία Σουέι, ο ευνουχισμός ήταν και παραδοσιακή τιμωρία και μέσο για την απόκτηση απασχόλησης στην αυτοκρατορική υπηρεσία.
Σύμφωνα με τον , τον και μερικές μεταγενέστερες πηγές, οι κόπτες ιερείς έκοβαν το πέος και τους όρχεις από αγόρια Νουβίων ή Αβυσσηνίων σκλάβων περί την ηλικία των οκτώ ετών.
Τα αγόρια αιχμαλωτίζονταν από την Αβυσσηνία και άλλες περιοχές στο Σουδάν, όπως το Νταρφούρ και το Κορδοφάν, και μεταφέρονταν κατόπιν στο Σουδάν και την Αίγυπτο.
Κατά τη διάρκεια της επιχείρησης, οι κόπτες κληρικοί αλυσόδεναν τα αγόρια σε τραπέζια και, αφού έκοβαν τα γεννητικά τους όργανα, κολλούσαν ένα κομμάτι μπαμπού στην περιοχή των γεννητικών οργάνων και στη συνέχεια τα βύθιζαν σε καυτή άμμο για να καούν.
Υπήρχαν περιπτώσεις πολύ ικανοποιημένων ευνούχων που ήταν πολύτιμοι σύμβουλοι του αυτοκράτορά τους και η αντίσταση των «ηθικών» αξιωματούχων συχνά προέκυπτε από τη ζήλια τους.
Ο υποστηρίζει ότι στην πραγματικότητα οι ευνούχοι αντιπροσώπευαν την προσωπική βούληση του αυτοκράτορα, ενώ οι αξιωματούχοι την εναλλακτική πολιτική βούληση της γραφειοκρατίας .
Ο δηλώνει ότι οι πληροφορίες του προέρχονται από το παλαιότερο έργο " , , " που δημοσιεύθηκε από τον Γάλλο εξερευνητή κόμη το 1868, αν και ο τόπος αυτός δεν αναφέρεται στο βιβλίο του .
Οι ευνούχοι ήταν συνήθως υπηρέτες ή σκλάβοι που είχαν ευνουχιστεί για να γίνουν πιστοί υπηρέτες βασιλικής αυλής, όπου η φυσική πρόσβαση στον άρχοντα θα μπορούσε να επιφέρει μεγάλη δύναμη και επιρροή.
Φαινομενικά κατώτερες λειτουργίες, όπως η τακτοποίηση του κρεβατιού του άρχοντα, η βοήθεια στο μπάνιο του, το κόψιμο των μαλλιών του, η μεταφορά του με όχημα ή ακόμα και η επίδοση μηνυμάτων, θα μπορούσε θεωρητικά να δώσει σε έναν ευνούχο «ευήκοον ους» και να προσδώσει δύναμη σε έναν τύποις χαμηλόβαθμο, αλλά πιστό υπηρέτη.
Στην βυζαντινή αυτοκρατορική αυλή υπήρχε μεγάλος αριθμός ευνούχων που απασχολούνταν σε εσωτερικές και διοικητικές λειτουργίες, οργανωμένες ως ξεχωριστή ιεραρχία, μετά από παράλληλη δική τους σταδιοδρομία.
Τα αρχαιολογικά ευρήματα στο Τσαταλχογιούκ στην Ανατολία δείχνουν την λατρεία μιας μορφής « », ενός προδρόμου της θεάς Κυβέλης που αναπτύχθηκε αργότερα στην Ανατολία και σε άλλα μέρη της εγγύς Ανατολής.
Οι ευνούχοι υποτίθεται ότι δεν είχαν γενικά αναφορές στο στρατό, στην αριστοκρατία ή σε δική τους οικογένεια (καθώς δεν είχαν ούτε απογόνους ούτε καν εξ αγχιστείας συγγενείς) και επομένως θεωρούνταν πιο αξιόπιστοι και λιγότερο ενδιαφερόμενοι για την ίδρυση ιδιωτικής «δυναστείας».
Στις μεταφράσεις της Βίβλου στις σύγχρονες ευρωπαϊκές γλώσσες, όπως η Βίβλος του Λούθηρου ή η Βίβλος του Βασιλιά Ιακώβου, η λέξη που βρίσκεται στη Βουλγκάτα συνήθως αποδίδεται ως αξιωματικός, επίσημος ή δικαστής, σύμφωνα με την ιδέα ότι η αρχική έννοια του ευνούχου ήταν «φύλακας της κλίνης» .
Οι σύγχρονοι θρησκειολόγοι δεν έκλιναν προς την υπόθεση ότι τα δικαστήρια του Ισραήλ και του Ιούδα περιείχαν και ευνουχισμένους άνδρες παρόλο που η αρχική μετάφραση της Βίβλου στα ελληνικά χρησιμοποιούσε την λέξη ευνούχος.
Κατά τη διάρκεια των χιλιετιών έκτοτε, οι ευνούχοι έχουν επιτελέσει ευρεία γκάμα λειτουργιών σε πολλούς διαφορετικούς πολιτισμούς: αυλικοί ή παρόμοιοι οικιακοί βοηθοί, υψίφωνοι τραγουδιστές, θρησκευτικοί λειτουργοί, στρατιώτες, βασιλικοί φρουροί, κυβερνητικοί αξιωματούχοι και φύλακες γυναικών ή υπηρέτες χαρεμιών.
Σε ένα διαδεδομένο δοκίμιο του 1925 σχετικά με τη λέξη ευνούχος και τους σχετικούς όρους, ο γράφει ότι η εκδοχή του Ευσταθίου «μπορεί ή πρέπει να ξεχαστεί» και επιβεβαίωσε την προέλευση από το ευνή και έχειν χωρίς να αναφέρει την άλλη εκδοχή από το εύνους και έχειν .
Παρόμοια φαινόμενα διατηρούνται σε μερικές σύγχρονες ινδικές κοινότητες των , οι οποίες συνδέονται με μια θεότητα και με ορισμένα τελετουργικά και γιορτές - κυρίως τους θιασώτες του , ή των , οι οποίοι δεν είναι ευνουχισμένοι και τους της νότιας Ινδίας, από τους οποίους τουλάχιστον μερικοί είναι.
Τα αρχεία του παλατιού που χρονολογούνται από το 1392 δείχνουν ότι η μέση διάρκεια ζωής των ευνούχων ήταν 70,0 1,76 έτη, η οποία ήταν 14,4-19,1 έτη μεγαλύτερη από τη διάρκεια ζωής των μη ευνουχισμένων ανδρών με παρόμοια κοινωνικοοικονομική κατάσταση.
Ο Τερτυλλιανός, πατέρας της Εκκλησίας του 2ου αιώνα, περιέγραφε τον ίδιο τον Ιησού και τον Απόστολο Παύλο ως , το οποίο μεταφράζεται ως «ευνούχοι» σε ορισμένα πλαίσια.
Η έννοια του στην ύστερη αρχαιότητα μπορεί να ερμηνευτεί επίσης ως μεταφορά για την αγαμία, αλλά ο Τερτυλλιανός φτάνει την μεταφορά σε σημείο να πει ότι ο άγιος Παύλος είχε ευνουχιστεί.
Λέγεται ότι η δικαιολογία για την απασχόληση ευνούχων ως υψηλόβαθμων δημοσίων υπαλλήλων ήταν ότι, δεδομένου ότι ήταν ανίκανοι να αποκτήσουν παιδιά, δεν θα έμπαιναν στον πειρασμό να σφετεριστούν εξουσία και να ξεκινήσουν μια δυναστεία.
Το αρχαίο ινδικό Κάμα Σούτρα αναφέρεται σε άτομα τρίτου φύλου , τα οποία μπορούν να ντυθούν είτε με ανδρικά είτε με γυναικεία ρούχα και να εκτελέσουν πεολειχία σε άνδρες.
Οι Ταϊλανδοί πολλές φορές ζητούσαν ευνούχους από την Κίνα να επισκεφθούν την αυλή της Ταϊλάνδης και να τους συμβουλεύσουν σχετικά με το τελετουργικό του παλατιού, καθώς τους είχαν σε μεγάλη εκτίμηση
Ο όρος ευνούχος αναφέρεται γενικά σε έναν άνδρα, συνήθως της αρχαιότητας, ο οποίος έχει ευνουχιστεί προκειμένου να επιτελέσει συγκεκριμένη κοινωνική λειτουργία.
Οι Ρώσοι του 18ου αιώνα ήταν ένα παράδειγμα σέκτας ευνούχων, τα μέλη της οποίας θεωρούσαν τον ευνουχισμό ως έναν τρόπο να αποκηρύξουν τις σαρκικές αμαρτίες .
Ο διπλωμάτης Σερ , ο οποίος ήταν σε αποστολή στην περιοχή, μαρτυρεί πολλούς μουσουλμάνους που υπηρετούσαν ως ευνούχοι κατά τη διάρκεια της δυναστείας της Βιρμανίας .
Η πρακτική του ευνουχισμού ήταν επίσης καθιερωμένη σε άλλες μεσογειακές περιοχές μεταξύ των Ελλήνων και των Ρωμαίων, αν και ο ρόλος τους ως αυλικών δεν εμφανίζεται μέχρι την Βυζαντινή εποχή.
Ο του Πανεπιστημίου , σε ένα άρθρο του το 1898 με τίτλο " " στο , αναφέρεται σε κόπτες ιερείς στο " στην Άνω Αίγυπτο" που ευνούχιζαν νεαρούς σκλάβους.
Κατά τη διάρκεια της δυναστείας των , οι ευνούχοι έγιναν επιθυμητό εμπόρευμα για αφιερώματα, και τα δαγκώματα σκυλιών ως μέθοδος ευνουχισμού αντικαταστάθηκαν από πιο εξελιγμένες χειρουργικές τεχνικές.
Ρέει αρχικά βορειοανατολικά, μέσω του Μίρας, στη συνέχεια βόρεια έως τη Βίγλιστα, και βορειοδυτικά μέσω των Πρόγκερ, Πόγιαν (στη Πεδιάδα της Κορυτσάς που ήταν ελώδης μέχρι μετά τον Β Παγκόσμιο Πόλεμο), Μαλίκ, Μογκλίτσα, Κόντοβγιατ, Γκραμς, όπου τα ύδατα του σωρεύονται σε μία μεγάλη λίμνη, και Γκοστίμα, όπου στρέφεται νότια.
Η αλβανική εταιρεία , η οποία ανήκει στην νορβηγική εταιρεία ενέργειας , κατασκευάζει δύο εργοστάσια υδροηλεκτρικής ενέργειας κοντά στην Μπάνια και κοντά στη Μογκλίτσα, με συνδυασμένη χωρητικότητα 242 .
Σε μια απροσδιόριστη τοποθεσία στην κοιλάδα του Ντεβόλ, ο Βοημούνδος Α του Τάραντα και ο βυζαντινός αυτοκράτορας Αλέξιος Α κατέληξαν σε συμφωνία το 1108, μετά την Α Σταυροφορία.
Κατά τη διάρκεια του 1970, σημαντικές ποσότητες νερού από τον ποταμό μεταφερόταν στη Μικρή Πρέσπα με σκοπό να χρησιμοποιηθούν κατά τη θερινή περίοδο για άρδευση.
Το 1998 έπαιξε τον ρόλο της Ροσίνα στο στη βασιλική όπερα της Στοκχόλμης, όπου περιγράφηκε ως έχοντας "εμφανίζοντας εντυπωσιακή τεχνική" και "διαμόρφωνε τον χαρακτήρα κοροϊδεύοντας το καλό χιούμορ".
Τον Ιούλιο του 1999 η Έρνμαν έπαιξε τον ρόλο της Ζιέμπεργκ στην πρεμιέρα της όπερας Τρεντγκώρντεν στο Θέατρο του Παλατιού Ντρότνινγκχολμ.
Εμφανίστηκε στο φεστιβάλ Γκλύντεμπουρν με τον ρόλο της Νάνσυ στο Άλμπερτ Χέρινγκ και το 2003 έπαιξε τον ρόλο του Πρίγκιπα Ορλώφσκι στο Ντι Φλέντερμαους του Γιόχαν Στράους, συναυλία η οποία αναμεταδόθηκε στο .
Η Έρνμαν έχει τραγουδήσει σημαντικούς ρόλους με την Κρατική Όπερα του Βερολίνο, όπως του Κερουμπίνο στη Νύχτα του Φιγκαρό και της Τσερλίνα στο Ντον Τζιοβάννι, υπό τον μαέστρο Ντάνιελ Μπάρενμπολμ.
Η Έρνμαν εργάστηκε με τον συνθέτη Ρενέ Γιάκομπς στον ρόλο της Νερόνης στην Αγριππίνα, του Ροβέρτου στη Γκριζέλντα του Σκαρλάτι και τη Καλιστώ του Καβάλλι.
Τον Ιούλιο του 2017, ο Πολ εντάχθηκε στους Ντάλας Μάβερικς στο Ορλάντο και στους Κλίβελαντ Καβαλίερς στο Λας Βέγκας για το Σάμερ Λιγκ 2017.
Στις 19 Απριλίου 2018, έκανε το ντεμπούτο του στα πλέιιοφ του ΝΒΑ, ερχόμενος από τον πάγκο, έχοντας 1 ασίστ και 1 ριμπάουντ στην ήττα με 97-110 εναντίον των Γκόλντεν Στέιτ Ουόριορς.
Έκανε το ντεμπούτο του στο πρωτάθλημα Κίνας στις 4 Ιανουαρίου, σημειώνοντας 40 πόντους με 8 ριμπάουντ, 5 ασίστ και 3 κλεψίματα, σε μία νίκη με 104-93 επί της Γιλίν Νόρθιστ Τάιγκερς.
Πέντε μέρες αργότερα, στις 9 Ιανουαρίου, ο Πολ έκανε το πρώτο του τριπλ νταμπλ στο , σημειώνοντας 51 πόντους με 17 ριμπάουντ, 11 ασίστ και 4 κλεψίματα, σε μια νίκη με 111-105 επί της Φούτζιαν Στέρτζεονς.
Αφού έπαιξε με τους Σάρλοτ Χόρνετς και τους Φιλαδέλφεια 76ερς κατά τη διάρκεια του Σάμερ Λιγκ 2016, ο Πολ υπέγραψε με τους 76 στις 25 Ιουλίου του 2016, αλλά αποδεσμεύτηκε στις 24 Οκτωβρίου, ύστερα από 4 αγώνες προετοιμασίας.
Ο Μπράντον Πολ , είναι Αμερικανός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως σούτινγκ γκαρντ και σμολ φόργουορντ στην Μπούντουτσνοστ.
Ο συλλογισμός του έργου παρουσιάστηκε σε διάφορες εκδηλώσεις τοσο στην Κύπρο όσο και στο Λονδίνο όπου έγινε ειδική έκθεση για παρουσίαση της ιδέας στο του Λονδίνου, υπό την καλλιτεχνική εποπτεία του συν-δημιουργού του έργου Χρίστου Πασα.
Οι τεχνικες προκλήσεις κατά την διάρκεια της κατασκευής, αλλά και οι βελτιωτικές επεμβάσεις στις υποδομές του κέντρου της πόλης, ήταν τα κυρία αίτια, κάτι που είχε αναστατώσει την τοπική κοινωνία, κυρίως λόγω εμποδισμού στην κυκλοφορία.
Αποτελεί το σημείο τομής των οδών Λήδρας και Ονασαγόρου με τις λεωφόρους Στασινού, Ομήρου, Κωστάκη Παντελίδη, Κωνσταντίνου Παλαιολόγου και Ευαγόρου.
Στις αρχές του 2020 με αφορμή την έξαρση της επιδημίας του κορονοϊού, η κυβέρνηση Μητσοτάκη ξεκίνησε την καμπάνια ενημέρωσης "Μένουμε Σπίτι" η οποία προέβλεπε την χορήγηση 20 εκατομμυρίων ευρώ στα ΜΜΕ της χώρας για την προβολή ενημερωτικών μηνυμάτων.
Αρχικά η κυβέρνηση δημοσιοποίησε μια λίστα στην οποία αναγράφονταν μόνο τα μέσα που πήραν χρηματοδότηση, αναφέροντας πως δεν γίνεται να δημοσιοποιηθούν τα χρηματικά ποσά που πήρε το κάθε μέσο καθώς αυτό είναι ευθύνη της εταιρείας που ανέλαβε την καμπάνια.
Στις 8 Ιουλίου 2019, ανακοίνωσε το νέο Κυβερνητικό σχήμα υπό τον Πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη, με τον ίδιο να αναλαμβάνει τη θέση του Υφυπουργού στον Πρωθυπουργό, αρμόδιο για θέματα Επικοινωνίας και Ενημέρωσης και τη θέση του Κυβερνητικού Εκπροσώπου της Ελλάδας.
Ακολούθως παρακολούθησε το πρόγραμμα Ευρωπαϊκών Σπουδών του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστήμιου Αθηνών και έλαβε μεταπτυχιακό τίτλο στο Δίκαιο Διεθνών Συναλλαγών του Παντείου Πανεπιστημίου.
Έχει εργαστεί σε διάφορες θέσεις, μεταξύ άλλων ως Διευθυντής του Γραφείου του Αναπληρωτή Υπουργού Οικονομικών, μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του ΟΤΕ.
Τον Αύγουστο του 1828, με το ίδιο πλοίο, συμμετείχε σε εκστρατεία ενάντια στη Βάρνα, όπου μετέφερε δυνάμεις καταδρομών στο σύνολο των 920 στρατιωτών και αξιωματικών.
Στις 2 Οκτωβρίου του 1828 ο Παπαχρήστου μετέφερε με το ίδιο πλοίο, τον Αυτοκράτορα τον Νικόλαο τον 1ο από τη Βάρνα στην Οδησσό μέσα σε μια ισχυρή καταιγίδα.
Κατά τη διάρκεια της καταιγίδας, παρέμενε δεμένος στον ιστό του πλοίου Ο Παπαχρήστου δεν εγκατέλειψε τη θέση του και όταν ο Αυτοκράτορας τον διέταξε να ανέβει στη γέφυρα του πλοίου, αλλά με αποφασιστικότητα, αρνήθηκε να εκτελέσει τη διαταγή.
Ο Γρηγόρης Παπαχρήστου γεννήθηκε το 1780 στην πόλη Ταγκανρόγκ στην οικογένεια λοχαγού Ελληνικού Συντάγματος που πολέμησε στον Ρώσο-τουρκικό πόλεμο Μπήκε στη σχολή Πολεμικού Ναυτικού από το 1796.
Το 1797 ως υποψήφιος αξιωματικός, ο Γρηγόρης Παπαχρήστρου ταξίδεψε για δύο χρόνια στη Βαλτική Θάλασσα και την 1η Μαΐου του 1799 προήχθη σε δίοπο.
Το 1807 ο Παπαχρήστου με την φρεγάτα «Αρμενία» επέστρεψε στην Κέρκυρα, απ όπου με το μπρίκι «Φοίνιξ» ταξίδεψε στην Τεργέστη και στη συνέχεια στη Βενετία, όπου και παρέμεινε μέχρι το 1810.
Ξεκίνησε την υπηρεσία του σε πολεμικά πλοία στη Βαλτική Θάλασσα, ταξιδεύοντας μεταξύ Κρονστάντης, Στοκχόλμης, Φρίντριχσγκαμ και Ρότσενσαλμ, όπου το 1801 ήταν κυβερνήτης σε κανονιοφόρο πλοίο.
Από το 1821 έως το 1825 στο πλοίο "Ορφέας" συνόδευε πλοία με μαθητευομένους ναύτες και πλοηγούς κατά μήκος των λιμανιών της Μαύρης Θάλασσας και για τα επόμενα τέσσερα χρόνια διέσχιζε της ακτές της Αμπχαζίας μαζί με τον στόλο της Μαύρης Θάλασσας.
Στις 15 Αυγούστου του 1825 προήχθη στον βαθμό αντιπλοιάρχου και το 1826 διορίστηκε διοικητής της 35ης Μοίρας του στόλου του Νικολάεφ και κυβερνήτης στο νεόκτιστο πλοίο «Αυτοκράτειρα Μαρία», το οποίο στη συνέχεια οδήγησε στη Σεβαστούπολη.
Στις 13 Φεβρουαρίου του 1823, για τη διεξαγωγή 18 εξαμηνιαίων θαλάσσιων ασκήσεων, στον Γρηγόρη Παπαχρήστου απονεμήθηκε το παράσημο του Αγίου Γεωργίου 4ου βαθμού.
Το 1990, λόγω διαφωνιών, αποχώρησε από το ΑΚΕΛ μαζί με άλλους τέσσερις βουλευτές του κόμματος και άλλα στελέχη, οι οποίοι ίδρυσαν το Ανανεωτικό Δημοκρατικό Σοσιαλιστικό Κίνημα .
Επομένως, υποστηρίζει ότι το μυθιστόρημα του Καρόλου Ντίκενς Ιστορία δύο πόλεων είναι ένα μυθιστόρημα περιπέτειας, επειδή οι πρωταγωνιστές διατρέχουν συνεχώς τον κίνδυνο να φυλακιστούν ή να σκοτωθούν, ενώ το άλλο μυθιστόρημα του Μεγάλες Προσδοκίες δεν είναι, επειδή "η συνάντηση του Πιπ με τον καταδικασμένο είναι μια περιπέτεια, αλλά αυτή η σκηνή είναι μόνο μια συσκευή για να προχωρήσει η κύρια πλοκή, η οποία δεν επρόκειτο για περιπέτεια".
Ακολουθώντας μια δομή πλοκής τόσο παλιό όσο ο Ηλιόδωρος, και τόσο ανθεκτική ώστε να είναι ακόμη ζωντανή σε ταινίες του Χόλιγουντ, ένας ήρωας θα υποστεί μια πρώτη σειρά περιπέτειων πριν συναντήσει την γυναίκα του.
Τα μυθιστορήματα περιπέτειας ήταν δημοφιλή θέματα για τα αμερικάνικα περιοδικά παλπ, τα οποία κυριαρχούσαν την αμερικανική δημοφιλή μυθοπλασία μεταξύ της Προοδευτική Εποχής και της δεκαετίας του 1950.
Παραδείγματα αξιοσημείωτων συγγραφών περιπέτειας αποτελούν οι Έντγκαρ Ράις Μπάροουζ, Τάλμποτ Μάντι, Τέοντορ Ρόσκο, Τζόνστον Μσκούλλει, Άρθουρ Φρίελ, Χάρολντ Λαμπ, Κάρλ Γιακόμπι, Τζορτζ Φ.
Αν και δεν εκμεταλλεύτηκε στο έπακρό της, η περιπέτεια έχει δει πολλές αλλαγές με την πάροδο των ετών - από το να περιορίζεται σε ιστορίες ιπποτών σε πανοπλίες στο να δημιουργούνται ιστορίες κατασκοπείας υψηλής τεχνολογίας.
Παραδείγματα αυτής της περιόδου είναι οι Γουόλτερ Σκοτ, Αλέξανδρος Δουμάς, Ιούλιος Βερν, Αδελφές Μπροντέ, Χένρυ Ράιντερ Χάγκαρντ, Βίκτωρ Ουγκώ, Εμίλιο Σαλγκάρι, Λούι Χένρι Μπούσεναρντ, Τόμας Μέιν Ριντ, Σαξ Ρομέρ, Έντγκαρ Ουάλας και Ρόμπερτ Λούις Στίβενσον.
Η έκταση της πόλης, της οποίας ο οικιστικός ιστός ήταν οργανωμένος κατά το Ιπποδάμειο σύστημα, εντός της οχύρωσης είναι περίπου 140 στρέμματα, ο οχυρωματικός περίβολος έχει συνολικό μήκος 2 περίπου χιλιόμετρα και ο λόφος επάνω στον οποίον κτίστηκε η ακρόπολή της βρίσκεται σε υψόμετρο 230μ.
αναφέρεται σε αυτήν ο Ξενοφώντας, όταν ο Αγησίλαος, μετά από αίτημα των Αχαιών, ήρθε στην Ακαρνανία και εξανάγκασε τους Ακαρνάνες να διαλύσουν τη συμμαχία τους με τους Αθηναίους και τους Βοιωτούς.
Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με το Βαρκό, την Πογωνιά και τη νησίδα Άγιος Νικόλαος αποτελούν την Τοπική Κοινότητα Πογωνίας που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Παλαίρου του Δήμου Ακτίου - Βόνιτσας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 30 κατοίκους.
Το χωριό κτίσθηκε τη δεκαετία του 1920 από Πόντιους πρόσφυγες που σύμφωνα με την τοπική παράδοση μετακινήθηκαν από την Πέρδικα Θεσπρωτίας, όπου είχαν εγκατασταθεί αρχικά, γιατί η περιοχή ήταν πρόσφορη για τα γιδοπρόβατά τους.
Στα νότια του οικισμού περνάει μια στενή διώρυγα - κανάλι μήκους 1.400 μέτρων που συνδέει τη λίμνη με την θάλασσα η οποία ονομάζεται "κανάλι της Κλεοπάτρας" και αποτελεί το όριο με το γειτονικό χωριό Αμμούσα.
Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης, μαζί με τον Αϊ - Γιάννη συναποτελούν τη Τοπική Κοινότητα Αγίου Νικολάου που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Ανακτορίου του Δήμου Ακτίου - Βόνιτσας και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 738 κατοίκους.
ήταν η προστασία όλων των ειδών φαλαινών με τη θέσπιση ενός συστήματος διεθνούς ρύθμισης για την αλιεία φαλαινών και τη διασφάλιση της σωστής διατήρησης και ανάπτυξης των αποθεμάτων φαλαινών.
Το πρωτόκολλό της σύμβασης (το οποίο αποτελεί την πρώτη ουσιαστική αναθεώρηση της σύμβασης και επέκτεινε τον ορισμό του "αλιέα φαλαινών" προσθετόντας τα ελικόπτερα καθώς και τα πλοία) υπογράφηκε στην Ουάσινγκτον στις 19 Νοεμβρίου 1956.
Η σύμβαση αποτελεί διάδοχο της διεθνούς συμφωνίας για τη ρύθμιση της φαλαινοθηρίας που υπογράφηκε στο Λονδίνο στις 8 Ιουνίου 1937 και τα πρωτόκολλα της συμφωνίας αυτής που υπογράφηκαν επίσης στο Λονδίνο στις 24 Ιουνίου 1938 και στις 26 Νοεμβρίου 1945.
Η Διεθνής σύμβαση για τη ρύθμιση της φαλαινοθηρίας , είναι μια διεθνής περιβαλλοντική συμφωνία που υπογράφηκε το 1946 για να «εξασφαλίσει τη σωστή διατήρηση των αποθεμάτων φαλαινών και έτσι να καταστήσει δυνατή την εύρυθμη ανάπτυξη της βιομηχανίας της φαλαινοθηρίας».
Τα αρχικά υπογράφοντα κράτη ήταν η Αργεντινή, η Αυστραλία, η Βραζιλία, ο Καναδάς, η Χιλή, η Δανία, η Γαλλία, η Ολλανδία, η Νέα Ζηλανδία, η Νορβηγία, το Περού, η Νότια Αφρική, η Σοβιετική Ένωση, η Μεγάλη Βρετανία και οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής.
Το Φάντασμα της Ελένα είναι μια ισπανικής γλώσσας τηλενουβέλα που παράγεται από τις Ηνωμένες Πολιτείες με βάση το τηλεοπτικό δίκτυο , του Μαϊάμι και του Μεξικού , παραγωγής του 2010.
Το 1976 ανήλθε για πρώτη φορά στην Α Κατηγορία και η πρώτη επιτυχία ήρθε την περίοδο 1985-86 όπου ως πρωταθλητής Δωδεκανήσου κέρδισε την άνοδο στην Δ Εθνική κατηγορία.
Αποτελεί την ιστορική συνέχεια των 3 πρώτων ποδοσφαιρικών σωματείων της Καλύμνου «Καζώνης», «ΑΕΚ» και «Ποσειδών» μετά τον Β Παγκόσμιο Πόλεμο και της μεγάλης ποδοσφαιρικής αδράνειας του νησιού κατά τα πρώτα χρόνια της δικτατορίας, αφού δεν υπήρχε κανένα ποδοσφαιρικό σωματείο.
Ο «Αθλητικός Όμιλος Καλύμνου «Καλυμνιακός» ιδρύθηκε επίσημα το 1970 ως ποδοσφαιρικό σωματείο από τους Λουκά Καραμανώλη, Νικόλα Καβουρμά και Ηλία Καρακατσάνη, αν και η αρχική σύλληψη της ιδέας ήταν στα τέλη του 1960.
Στις 8 Σεπτεμβρίου του 2021 σημείωσε το πρώτο του γκολ με την Εθνική Πολωνίας του σε παιχνίδι εναντίον της Αγγλίας στο Εθνικό Στάδιο της Βαρσοβίας για τα προκριματικά του Μουντιάλ του 2022.
Έκανε το ντεμπούτο του για την Εθνική Πολωνίας στις 7 Σεπτεμβρίου 2018, σε έναν αγώνα της Α' κατηγορίας του Πρωταθλήματος Εθνών ΟΥΕΦΑ 2018-19 εναντίον της Ιταλίας.
Τον Αύγουστο τού 1246 στη μάχη της Νίντα, στη νότια Έσση, ο Ερρίκος Ράσπε νίκησε τον Κορράδο Δ και πολιόρκησε το Ουλμ και το Ρόιτλινγκεν.
Ο μεγαλύτερος αδελφός του Λουδοβίκος Δ λάντγκραβος της Θουριγγίας απεβίωσε το 1226 καθ' οδόν για την ΣΤ Σταυροφορία και τον διαδέχθηκε ο γιος του Χέρμαν Β, που ήταν 4 ετών.
από τον Οίκο των Λουδοβικιδών ήταν λάντγκραβος της Θουριγγίας , ο τελευταίος τού Οίκου του, και διεκδικητής βασιλιάς της Γερμανίας σε αντιπαράθεση με τον Κορράδο Δ των Χοενστάουφεν.
Το 1242 ο Ερρίκος Ράσπε, μαζί με τον Βεγκέσλαο Α της Βοημίας, εξελέγη διοικητής της Γερμανίας από τον βασιλιά Φρειδερίκο Β Χοενστάουφεν για τον ανήλικο γιο τού βασιλιά, τον Κορράδο Δ.
Η είναι ένα παγκόσμιο κίνημα που χρησιμοποιεί μη βίαιη πολιτική ανυπακοή σε μια προσπάθεια να σταματήσει η μαζική εξαφάνιση και να ελαχιστοποιηθεί ο κίνδυνος κοινωνικής κατάρρευσης.
Στις 31 Οκτωβρίου 2018, Βρετανοί ακτιβιστές συγκεντρώθηκαν στην πλατεία του Κοινοβουλίου στο Λονδίνο για να πραγματοποιήσουν την Διακήρυξη της Επανάστασης κατά της βρετανικής κυβέρνησης.
Χωρίς ηγέτες και πραγματικά παγκόσμιες, όλες οι ομάδες έκαναν το κίνημα ισχυρότερο, φέρνοντας νέες προοπτικές, σοφία, τεχνογνωσία, ενέργεια και έμπνευση.
Οι κυβερνήσεις πρέπει να πουν την αλήθεια ανακηρύσσοντας κατάσταση έκτακτης κλιματικής και οικολογικής κατάστασης, και δουλεύοντας με τους κατάλληλους θεσμούς ώστε να επικοινωνήσουν την επιτακτική ανάγκη για αλλαγή.
Οι κυβερνήσεις πρέπει να δράσουν τώρα για να σταματήσει να υπάρχει απώλεια της βιοποικιλότητας και να μειωθούν οι εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου έως το μηδέν, μέχρι το 2025.
Επικαλείται έμπνευση από λαϊκά κινήματα όπως το , το κίνημα ανεξαρτησίας του Γκάντι, τις σουφραζέτες, τους Τζιν Σαρπ, τον Μάρτιν Λούθερ Κινγκ και άλλους εξέχοντες αγωνιστές για τα πολιτικά δικαιώματα.
Η οργάνωση ιδρύθηκε στο Ηνωμένο Βασίλειο το Μάιο του 2018 με περίπου εκατό ακαδημαϊκούς να υπογράφουν την υποστήριξη τους στις δράσεις της οργάνωσης τον Οκτώβριο του 2018.
Οι διαμαρτυρίες ξεκίνησαν στα τέλη Οκτωβρίου από τους Ρότζερ Χάλαμ, Γκέιλ Μπράντμπρουκ και άλλους, διεξάγοντας διάφορες πράξεις πολιτικής ανυπακοής στο Λονδίνο.
Η είναι κοινωνικοπολιτικό κίνημα που χρησιμοποιεί τη μη βίαιη αστική απείθεια για να διαδηλώσει για την κλιματική αλλαγή, την απώλεια της βιοποικιλότητας, τον κίνδυνο της εξαφάνισης ανθρώπινου είδους και την οικολογική κατάρρευση.
Τον Απρίλιο του 2019 ακτιβιστές του κινήματος κατέλαβαν τέσσερα σημαντικά μέρη του Λονδίνου: το Όξφορντ Σίρκους, το Μαρμπλ Αρτς, την γέφυρα Βατερλώ και την περιοχή γύρω από την Πλατεία του Κοινοβουλίου.
Έτσι στην περίπτωση του Τέρμπελ, οι τοπικοί νόμοι ψηφίζονται από όλους τους χωρικούς , οι οποίοι και εξουσιοδοτούν τον τοπικό συνεταιρισμό να έχει την αρμοδιότητα διαχείρισης των κοινών.
Ο συνεταιρισμός σε ετήσιες συνεδριάσεις νομοθετεί , εκλέγει αξιωματούχους για τήρηση των νόμων και επιβολή προστίμων, αποφασίζει για τα έργα ανακατασκευής και υποδομών.
Παρόλα αυτά η έννοια της ατομικής ιδιοκτησίας δεν είναι άγνωστη, απλά περιορίζεται σε μια μικρή σχετικά έκταση γης, και οι υπόλοιποι μεγαλύτεροι και κοινόχρηστοι πόροι είναι υπό καθεστώς κοινής ιδιοκτησίας.
Οι ελβετικοί θεσμοί που καθορίζουν τις σχέσεις μεταξύ των μελών του συνεταιρισμού καθώς και τις σχέσεις μεταξύ των γειτονικών χωριών , έχουν ένα κοινό χαρακτηριστικό ότι οι ίδιοι οι χρήστες παίρνουν όλες τις αποφάσεις για την διαχείριση του κοινού πόρου.
Οι αυστηροί θεσμοί του χωριού, που πηγάζουν τουλάχιστον τρεις αιώνες πίσω, ενέπνευσαν τον Αμερικανό ανθρωπολόγο να επισκεφθεί το Τέρμπελ το 1970 και το 1981 να εκδόσει το .
Κατά τον ίδιο, τα κύρια χαρακτηριστικά της τοπικής κοινότητας είναι α) οι απότομες πλαγιές και το μεγάλο εύρος των μικρό-κλιμάτων λόγω της ιδιαιτερότητας του υψόμετρου β) ο μικρός μέσος όρος βροχοπτώσεων και γ) η έκθεση στον ήλιο.
Η περίπτωση του Τέρμπελ βοήθησε μεταξύ άλλων περιπτώσεων, στην διατύπωση οκτώ θεωριών για μια επιτυχημένη συλλογική διαχείριση των κοινών, από την Έλινορ Όστρομ, η οποία είχε ιδία εμπειρία τη δεκαετία του 1980, μετά από την εκεί διαμονή της.
Ο Βασιλιάς Γεώργιος Γ 'της Γεωργίας πρόσθεσε στο κτιριακό συγκρότημα ένα τετραμερές οικοδόμημα χτισμένο από τούβλα πάνω σε μια πέτρινη βάση ύψους τριών μέτρων, με μία ευρύχωρη, σταυροειδή κεντρική αίθουσα, στεγασμένη από ένα θόλο διαμέτρου 14 μ.
Το κύριο συγκρότημα του βασιλικού ανακτόρου στο Γκεγκούτι κατασκευάστηκε κατά τη διάρκεια μιας περιόδου που θεωρείται ως η «χρυσή εποχή» της μεσαιωνικής Γεωργίας.