polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Με τον τρόπο αυτό, ο Βερκιγγετόριξ σφυρηλάτησε μια συμμαχία με τουλάχιστον 15 γαλλικές φυλές, παίρνοντας ομήρους, κατά τη συνήθεια της εποχής, για να εξασφαλίσει τη συμμαχία τους.
τους εξασθένησε ουσιαστικά και έπαψαν να αποτελούν κίνδυνο με τις επιθέσεις τους προς τα νότια της περιοχής τους, στα εδάφη που είχαν καταλάβει οι Ρωμαίοι στο νότο της Γαλατίας από το 122-118 π.
και έτσι εξασφαλίστηκε η περαιτέρω ασφάλεια που οδήγησε αμέσως στη δημιουργία της Πέραν των Άλπεων Γαλατίας ως ρωμαϊκή επαρχία, που αναφέρονταν απλώς ως Επαρχία τόσο συχνά, ώστε ένα μέρος της αρχαίας περιοχής είναι σήμερα γνωστό ως Προβηγκία .
και η εξουσία τους βασιζόταν στην τέχνη της μεταλλουργίας και κατασκευής όπλων που κατείχαν, στην πλούσια γεωργία και κτηνοτροφία, την εξόρυξη μετάλλων -χρυσού, αργύρου και χαλκού, το εμπόριο που είχαν αναπτύξει, τον έλεγχο των δρόμων και τη στρατιωτική κυριαρχία πάνω στους γείτονές τους.
Κατά την εποχή της βασιλείας του, οι Αρβέρνοι ήταν επικεφαλής μιας τεράστιας στρατιωτικής ηγεμονίας της Γαλατίας που έφτανε από τον Ρήνο μέχρι τις ακτές του Ατλαντικού.
Στη συνέχεια, οδήγησε τους συνασπισμένους Γαλάτες και κέρδισε τη μάχη της Ζεγκόβια εναντίον του Ιούλιου Καίσαρα και το ιππικό του απεδείχθη αποτελεσματικότατο στην καταδίωξη των ρωμαϊκών στρατευμάτων.
Οι Αρβέρνοι ήταν μία από τις φυλές που έλαβαν μέρος στις μεταναστεύσεις των γαλατικών φυλών υπό τον Μπελοβέσους προς την Ιταλία, μαζί με τους Αιδούους, τους Ωλέρκους, τους Καρνούτες, τους Σένονες κ.
Οι πιο διάσημοι Αρβέρνοι της ιστορίας είναι οι βασιλείς Κελτίλος και ο γιος του Βερκιγγετόριξ, ένας από τους αντιπάλους του Ιούλιου Καίσαρα κατά τη διάρκεια του Γαλατικού Πολέμου.
Το μέσο κατά κεφαλήν Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν ανέρχεται σε 29.418 ευρώ, το οποίο τοποθετεί την περιοχή ως τη δεύτερη μεγαλύτερη περιοχή στη Γαλλία με 2,9% του εθνικού ΑΕΠ.
Στις αρχές του 19ου αιώνα, το γραφείο της Στατιστικής υπηρεσίας στο Παρίσι ανέφερε ότι τα αλσατικά εξακολουθούσε να είναι η γλώσσα των κατοίκων του νομού, με την εξαίρεση δέκα έως δώδεκα πόλεων που μιλούσαν «τοπική διάλεκτο της Λωρραίνης».
Ο Κάτω Ρήνος έχει ηπειρωτικό κλίμα, το οποίο χαρακτηρίζεται από κρύους, ξηρούς χειμώνες και ζεστά, θυελλώδη καλοκαίρια, λόγω της δυτικής προστασίας που παρέχεται από τα Βόσγια όρη.
Η περιοχή περιλαμβάνει το βόρειο τμήμα της πεδιάδας της Αλσατίας και στο νοτιοδυτικό άκρο του τους πρόποδες των Βοσγίων, με μέγιστο υψόμετρο τα 1100 μέτρα.
Συνορεύει στα νότια με το νομό του Άνω Ρήνου, στα νοτιοδυτικά με τους νομούς Βοζ και Μερτ-ε-Μοζέλ, στα δυτικά με το νομό Μοζέλ, στα ανατολικά με το γερμανικό ομόσπονδο κρατίδιο Βάδη-Βυρτεμβέργη και βόρεια με τη Ρηνανία-Παλατινάτο κατά μήκος του Ρήνου.
Έως το 2015 ήταν ένας από τους 2 νομούς της πρώην διοικητικής περιοχής Αλσατία, η οποία μαζί με τις πρώην περιοχές Καμπανία-Αρδέννες και την Λωρραίνη από την 1 Ιανουαρίου 2016 συγκροτούν τη νέα περιοχή Γκραντ Εστ, ως αποτέλεσμα του νόμου σχετικά με την τροποποίηση των περιοχών που ψηφίστηκε το 2014.
Ο νομός Κάτω Ρήνος είναι ένας από τους αρχικά 83 νομούς που δημιουργήθηκαν κατά τη διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης στις 4 Μαρτίου 1790, σύμφωνα με το νόμο της 22ας Δεκεμβρίου 1789, με την κατάργηση των παλαιών επαρχιών.
Ο συγγραφέας Σανφλερύ το 1860 ανέφερε ότι η αλσατική διάλεκτος του Κάτω Ρήνου είναι λιγότερο σκληρή από εκείνη του Άνω Ρήνου, αλλά καμία από τις δύο δεν ήταν κατανοητές από τους Γερμανούς.
Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ο Κάλμαν Ποζνάνσκι , ένας Πολωνός-Εβραίος έμπορος από το Κόβαλ της Κουγιαβίας, έφτασε και άρχισε να ζει στο Λοτζ.
Ωστόσο, όταν η επιχείρηση αναλήφθηκε από τον γιο του Ίζραελ Ποζνάνσκι , σημειώθηκε μια εκπληκτική αύξηση της τιμής του βαμβακιού σε όλο τον κόσμο.
Όποιος και αν είναι ο αρχιτέκτονας, το παλάτι είναι ένα εντυπωσιακό επίτευγμα, κυρίως λόγω του σχεδιασμού του σε σχήμα . Υπήρχε επίσης ένας μεγάλος κήπος στο πίσω μέρος.
Η ανακαίνιση του παλατιού ολοκληρώθηκε το 2020 κατά την 200ή επέτειο του «Σύγχρονου Λοτζ» και το κτίριο έχει ανακτήσει το κύρος του ως μία από τις πιο υπέροχες αστικές δομές του έθνους.
Το παλάτι χρησίμευσε ως σκηνικό σε αρκετές ταινίες, με πιο αξιοσημείωτη τη δραματική ταινία του Άντζεϊ Βάιντα το 1975, Η Γη της Επαγγελίας, η οποία έλαβε υποψηφιότητα για Βραβείο Όσκαρ.
Αρχικά, το ακίνητο ήταν ένα κτίριο διαμερισμάτων και μετετράπη σε μία νεο-αναγεννησιακή και νεο-μπαρόκ τύπου οικία, κατά τη διάρκεια των ετών 1888 έως 1903.
Η παράδοση του Σώματος στους Γερμανούς έγινε κατόπιν αφόρητων πιέσεων των δύο εμπόλεμων πλευρών (κυρίως των Γερμανοβουλγάρων αλλά και της Αντάντ, που είχαν επέμβει ένοπλα στην ακόμη ουδέτερη Ελλάδα), κυριολεκτικά με το πιστόλι στον κρόταφο, και μετά την -εκ μέρους του φιλομοναρχικού εθνικού κέντρου- ρητή απαγόρευση οποιασδήποτε ένοπλης αντίστασης.
Από την ηγεσία του εγκαταλελειμμένου στην τύχη του Σώματος, προκρίθηκε τότε αυτόβουλα η Γερμανία ως τόπος κατ' ευφημισμό «φιλοξενίας», προκειμένου να αποφευχθεί την τελευταία στιγμή η επώδυνη βουλγαρική αιχμαλωσία.
Στην πραγματικότητα επρόκειτο για ιδιότυπη αιχμαλωσία, καθώς κανένας απολύτως δεν είχε το δικαίωμα να εγκαταλείψει το γερμανικό έδαφος καθ' όλη τη διάρκεια του πολέμου.
Εάν εξαιρέσουμε τη μερίδα των φιλοβασιλικών και φιλογερμανών αξιωματικών, που απολάμβανε προνόμια (γιατί η μειονότητα των βενιζελικών αξιωματικών υπέστη στη Γερμανία άγριες διώξεις), οι στρατιώτες υπέφεραν επί μακρόν το μαρτύριο των στερήσεων, της ελλιπούς διατροφής και του αφόρητου κρύου στις παράγκες του στρατοπέδου, με αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους 400 περίπου άτομα, τα περισσότερα από φυματίωση.
Έτσι παρατηρήθηκαν αξιοπρόσεκτες παρεμβάσεις πολλών Γερμανών διανοούμενων φιλελλήνων στο στρατόπεδο του Γκέρλιτς, που σκόπευαν κυρίως στη διενέργεια μελετών, ερευνών και ηχογραφήσεων , που σήμερα μόλις βγαίνουν στο φως προκαλώντας επιστημονικό και γενικότερο ενδιαφέρον.
Αξιόλογη ήταν επίσης η πνευματική και πολιτισμική δραστηριότητα πολλών Ελλήνων αιχμαλώτων καλλιτεχνών και διανοουμένων (όπως ο αργότερα σπουδαίος θεατρικός συγγραφέας Βασίλης Ρώτας, ο λογοτέχνης Λέων Κουκούλας και ο ζωγράφος Παύλος Ροδοκανάκης).
Αμέτρητα ήταν τα νήματα που συνέδεσαν τότε τους δύο λαούς με εκατοντάδες μικτούς γάμους και αρραβώνες, ενώ δεν έλλειψαν και οι προσπάθειες χρησιμοποίησης τού ελληνικού στρατεύματος για την επίτευξη πολιτικών και στρατιωτικών στόχων στο Μακεδονικό Μέτωπο και στη χωρισμένη τότε στα δύο και αλληλοσπαρασσόμενη Ελλάδα .
Η κατάσταση έφτασε στο απροχώρητο, όταν μετά την ανακωχή οι βασιλικοί αξιωματικοί, φοβούμενοι αντίποινα, αρνούνταν να επιστρέψει το Σώμα στη βενιζελική Ελλάδα.
Μετά την -εν μέρει αιματηρή- αποτυχία της εξέγερσής τους, δραπέτευσαν άτακτα με κάθε μέσο και επέστρεψαν κατά ομάδες, ύστερα από αφάνταστες ταλαιπωρίες και με πολλά επί πλέον θύματα.
Το Γκέρλιτς εν τω μεταξύ είχε διχοτομηθεί , με σύνορο τον ποταμό Νάισε που διασχίζει την πόλη, και οι ανατολικές συνοικίες του είχαν παραχωρηθεί στην Πολωνία με το όνομα Ζγκοζέλετς .
Έτσι στη χωρισμένη στα δύο πόλη, βρέθηκαν Έλληνες διαφορετικών γενεών -θύματα των δύο μεγάλων συρράξεων του 20ου αιώνα- που για πολλά χρόνια ούτε καν θα υποψιάζονται την ύπαρξη συμπατριωτών τους στην απέναντι όχθη.
Την άνοιξη του 1916, και εν μέσω του Εθνικού Διχασμού , η κυβέρνηση Σκουλούδη που διαδέχθηκε τον Βενιζέλο, μετά από πρόταση του αναπληρωτή επιτελάρχη Ιωάννη Μεταξά αποφάσισε στις 26 Μαΐου του 1916, την άνευ όρων παράδοση της οχυρωματικής γραμμής του Ρούπελ στις Γερμανοβουλγαρικές δυνάμεις.
Η αμαχητί παράδοση του Ρούπελ άφησε την Ανατολική Μακεδονία ανυπεράσπιστη, οδηγώντας στην πολύνεκρη για την Ελλάδα Β Βουλγαρική Κατοχή της Ανατολικής Μακεδονίας, καθώς και στην αιχμαλωσία του Δ' Σώματος Στρατού.
Προς το τέλος Αυγούστου του 1916, το ελληνικό Δ Σώμα Στρατού με απόφαση του διοικητή του Ιωάννη Χατζόπουλου, αποφάσισε αντί να αιχμαλωτιστεί από τους Βουλγάρους, να παραδοθεί εθελοντικά στους Γερμανούς.
Την Άνοιξη του 1916, στην κορύφωση του Εθνικού Διχασμού, η Κυβέρνηση Σκουλούδη αποφάσισε την παράδοση της οχυρωματικής γραμμής του Ρούπελ στις Γερμανοβουλγαρικές δυνάμεις.
Οι Άραβες κατέκτησαν τη Λικάτα και την διατήρησαν δύο αιώνες μέχρι την εποχή που κατέκτησαν την πόλη οι Νορμανδοί , όταν κυβέρνησαν οι Νορμανδοί και ο Οίκος των Χοενστάουφεν πήρε τον τίτλο της "Πόλης του Στέμματος".
Το Στέμμα της Αραγωνίας έδωσε στη Λικάτα τον τίτλο της "πιο πιστής πόλης", όταν λεηλατήθηκε από τους κουρσάρους οικοδομήθηκε ένας πύργος στην κορυφή του λόφου Σάντα Άντζελο.
Η πόλη γνώρισε μεγάλη ανάπτυξη όταν έφτασαν μετανάστες από τη Μάλτα τον 16ο αιώνα, συνεχίστηκε τον 17ο αιώνα στη συνοικία των Μαλτέζων με πολλά νέα κτίρια σε ρυθμό Μπαρόκ, το λιμάνι της πόλης γνώρισε μεγάλη ανάπτυξη χάρη στο εμπόριο σιτηρών.
Τη χρονιά που ο Τζουζέπε Γκαριμπάλντι έκανε την Εκστρατεία των Χιλίων η Λικάτα είχε σημαντική εισφορά με ένα στρατιωτικό σώμα, φιλοξένησε τον γιο του Γκαριμπάλντι Μενόττι και τον στρατηγό του Νίνο Βίξιο.
Τη δεκαετία του 1870 κατασκευάστηκαν δύο γέφυρες για να ενωθούν τα ορυχεία του θείου με την πόλη και πέντε διυλιστήρια τα μεγαλύτερα στην Ευρώπη, τα νέα έργα έφεραν μεγάλη ανάπτυξη στην πόλη με πολλά νέα κομψά κτίρια.
Ο Φιντίας αναπτύχθηκε σημαντικά αλλά δεν έφτασε ποτέ στο επίπεδο της Τζέλας, αναφέρεται στον Α Καρχηδονιακό Πόλεμο σαν Ρωμαϊκό καταφύγιο , οι Καρχηδόνιοι επιτέθηκαν στο λιμάνι και βύθισαν τα πλοία.
Ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος καταγράφει τον Φιντία σαν μια από τις πόλεις της Σικελίας που ζούσαν ξένοι αλλά τόσο ο Πλίνιος όσο και ο Κλαύδιος Πτολεμαίος γράφουν ότι ήταν χερσαία πόλη, αντίθετα ο Κικέρων και ο Διόδωρος Σικελιώτης την αναφέρουν σαν λιμάνι.
Το Ημερολόγιο του Αυτοκράτορα Αντωνίνου καταγράφει μια πόλη με το όνομα "Πλιντίς" ίσως παραφθορά του Φιντία στον δρόμο από τον Ακράγαντα για τις Συρακούσες, 37 χιλιόμετρα πριν τις Συρακούσες.
Ο λόφος είναι γεμάτος με αρχαία ερείπια, αν και πολλοί ντόπιοι θεωρούν ότι τα ερείπια ανήκουν στην Τζέλα δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι τα ερείπια που βρίσκονται στη Λικάτα ανήκουν στον Φιντία.
Η αρχαία πόλη ιδρύθηκε από τον τύραννο του Αγκριτζέντο Φιντία και πήρε το όνομα του, ο Φιντίας κατέστρεψε την Τζέλα και μετέφερε τους κατοίκους της στη νέα πόλη.
Ο Ρωμαίος Σύμβουλος Μάρκος Αττίλιο Ρέγκουλους βασανίστηκε στην περιοχή, τοποθετήθηκε μέσα σε ένα βαρέλι που το έριξαν από το Όρος Έκνομος, το βαρέλι σταμάτησε στη θέση που βρίσκεται σήμερα η πόλη Ρέγκολο.
Οι ζημιές που υπέστη στον Β Παγκόσμιο Πόλεμο και η διακοπή της επεξεργασίας θείου έφεραν μεγάλη παρακμή στην πόλη, οι περισσότεροι κάτοικοι μετανάστευσαν στη βόρεια Ιταλία ή στο εξωτερικό.
Ο νομός Βαρ έχει μεσογειακό κλίμα, ελαφρώς θερμότερο, ξηρότερο και πιο ηλιόλουστο από τη Νίκαια και τις Αλπ-Μαριτίμ, αλλά είναι λιγότερο προστατευμένο από τον άνεμο.
Η μέση μέγιστη ημερήσια θερμοκρασία τον Αύγουστο είναι 29,1 και η μέση ημερήσια ελάχιστη θερμοκρασία τον Ιανουάριο είναι 5,8 . Η μέση ετήσια βροχόπτωση είναι 665 χιλιοστά.
Οι άνεμοι που υπερβαίνουν τα 57,6 χμ / ώρα φυσούν κατά μέσο όρο 116 ημέρες ετησίως στην Τουλόν, σε σύγκριση με 77 ημέρες το χρόνο στο Φρεζύς προς τα ανατολικά.
Ο νομός Βαρ είναι γνωστός για το λιμάνι της Τουλόν, το κύριο λιμάνι του γαλλικού ναυτικού, για τα παραθαλάσσια θέρετρα, το πιο γνωστό από τα οποία είναι το Σαιν-Τροπέ, για την ρωμαϊκή και μεσαιωνική αρχιτεκτονική, για τα κρασιά του, ιδιαίτερα για τα κρασιά του Μπαντόλ, καθώς και για τον αγώνα ποδηλασίας του Σιρκυί Πωλ Ρικάρ, που γίνεται στο Λε Καστελέ.
Οι γεωλογικοί σχηματισμοί του χωρίζονται σε δύο περιοχές: η μία αποτελείται από ασβεστόλιθο στα βορειοδυτικά του άξονα μεταξύ Τουλόν και Ντραγκινιάν και η άλλη περιοχή αποτελείται από κρυσταλλικούς βράχους στα νοτιοανατολικά.
Με τη δημιουργία του νέου νομού Αλπ-Μαριτίμ το 1860 και μετά την προσάρτηση από τη Γαλλία της Νίκαιας, το ανατολικό τμήμα του νομού, που αντιστοιχούσε στο διοικητικό διαμέρισμα του Γκρας, μεταφέρθηκε στο νέο νομό.
Στα νότια και δυτικά υπάρχουν αρκετά οροπέδια, όπως το οροπέδιο του Σιου Μπλαν στα βόρεια της Τουλόν, το οποίο ανέρχεται σε υψόμετρο από 400 έως 700 μέτρα.
Ο νομός Βαρ είναι ένας από τους αρχικά 83 νομούς που δημιουργήθηκαν κατά τη διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης στις 4 Μαρτίου 1790, σύμφωνα με το νόμο της 22ας Δεκεμβρίου 1789, με την κατάργηση των παλαιών επαρχιών.
Ο νομός Βαρ περικλείεται στα ανατολικά από το νομό Αλπ-Μαριτίμ, στα δυτικά από το νομό Μπους-ντυ-Ρον, στα βόρεια από τον ποταμό Βερντόν και το νομό Αλπ-ντε-Ωτ-Προβάνς, και στα νότια βρέχεται από τη Μεσόγειο Θάλασσα.
Ο πρόεδρος της Ομοσπονδιακής Βουλής συνοδεύεται από Αντιπροέδρους της Ομοσπονδιακής Βουλής , οι οποίοι παρέχονται από τις άλλες κοινοβουλευτικές ομάδες.
Ο αριθμός των αντιπροέδρων καθορίστηκε στον κανόνα του Μπούντεσταγκ του Μπούντεσταγκ το 1994, όταν αποφασίστηκε ότι κάθε κοινοβουλευτική ομάδα πρέπει να εκπροσωπείται από τουλάχιστον έναν αντιπρόεδρο.
Ο Πρόεδρος του Μπούντεσταγκ προεδρεύει των συνόδων του Μπούντεσταγκ, του ομοσπονδιακού κοινοβουλίου της Γερμανίας, έχοντας παρόμοιο ρόλο σε σύγκριση με άλλους προέδρους κοινοβουλίων ανά τον κόσμο.
Ο Έρνστ Λέμερ είχε ως αντίπαλο τον Όιγκεν Γκέρστενμαλερ, υποψήφιο του συνδυασμού του Χριστιανοδημοκρατικού κόμματος και της Χριστιανοκοινωνικής Ένωσης της Βαυαρίας.
Παρότι το Κονγκό και η Πορτογαλία ήταν εμπορικοί εταίροι και συμμετείχαν σε πολιτιστικές ανταλλαγές κατά τη διάρκεια του δέκατου έκτου αιώνα, η ίδρυση της πορτογαλικής αποικίας της Ανγκόλα το 1575 ασκούσε πίεση στη σχέση αυτή.
Το Κονγκό βοήθησε αρχικά την Πορτογαλία στην Ανγκόλα, στέλνοντας στρατό για τη διάσωση του Πορτογάλου κυβερνήτη Πάουλο Ντίας ντε Νοβάις, όταν ο πόλεμός του με το κοντινό αφρικανικό βασίλειο του Ντόνγκο απέτυχε το 1579.
Στη συνέχεια όμως, καθώς η Πορτογαλία έγινε ισχυρότερη, άρχισε να πιέζει περισσότερο και το 1622 διέκοψε την προσεκτικά φιλική σχέση της προηγούμενης περιόδου, όταν μεγάλος πορτογαλικός στρατός εισέβαλε στο νότιο Κονγκό και νίκησε τις τοπικές δυνάμεις στην μάχη του Αμπούμπι .
Η συμμαχία αυτή δεν επιτεύχθηκε τελικά μέχρι το 1641, οπότε ολλανδικές δυνάμεις κατέλαβαν την Λουάντα και ενώθηκαν με στρατό από το Κονγκό, αναγκάζοντας τους Πορτογάλους να αποσυρθούν στο εσωτερικό.
Στα χρόνια που ακολούθησαν την ολλανδική αποχώρηση, οι κυβερνήτες της Ανγκόλας προσπάθησαν να πάρουν εκδίκηση εναντίον του Κονγκό και να στηρίξουν το δουλεμπόριο με μια ιδιαίτερα επιθετική πολιτική.
Ο βασιλιάς Αντόνιο Α, ένας επιθετικός μονάρχης ο ίδιος, διαπραγματευόταν με την Ισπανία την ανανέωση μιας αντιπορτογαλικής συμμαχίας και έστειλε επίσης πρεσβευτές στις περιοχές των για να τους πείσει να ενταχθούν στο Κονγκό κατά των Πορτογάλων, υποσχόμενος και ισπανική βοήθεια.
Το 1665, σε ένα από αυτά τα μικρά βασίλεια, την Αμπουίλα, ξέσπασε μάχη διαδοχής στην εξουσία και οι διάφορες φατρίες έκαναν έκκληση στο Κονγκό και την Ανγκόλα για βοήθεια.
Υπήρχαν στρατιώτες από την πορτογαλική αποικία της Βραζιλίας, συμπεριλαμβανομένων κάποιων Αφρικανών και γηγενών Αμερικανών, καθώς και και άλλων αφρικανικών δυνάμεων που αριθμούσαν περίπου 15.000.
Ο στρατός του Κονγκό περιελάμβανε μεγάλο αριθμό τοξοτών αγροτών, πιθανώς περί τους 15.000, περίπου 5.000 πεζούς εξοπλισμένους με ασπίδες και σπαθιά, και ένα σύνταγμα 380 τυφεκιοφόρων, 29 από τους οποίους ήταν Πορτογάλοι με επικεφαλής τον .
Στη μάχη της Αμπουίλα που έγινε στις 29 Οκτωβρίου 1665, πορτογαλικές δυνάμεις νίκησαν τις δυνάμεις του Βασιλείου του Κονγκό και αποκεφάλισαν τον βασιλιά Αντόνιο Α του Κονγκό, ονομαζόμενο επίσης .
Ο Ροχέλιο ανακαλύπτει ότι είναι ερωτευμένος και στέλνει τον Μπρούνο να την ψάξει και να της ζητήσει να επιστρέψει ως νοσοκόμα του και προσφέροντας της τριπλάσιο μισθό.
Στην αρχή αρνείται, αλλά μετά, από το ατύχημα του Μιγκέλ, ο οποίος κατηγορείται επίσης για τη καταστροφή ενός φορτηγού στο οποίο χάνει τρία από τα δάχτυλα του δεξιού χεριού του και τον θάνατο δύο ανθρώπων, και μπορεί να μπει στη φυλακή για πάντα.
Αν και με το πέρασμα του χρόνου και η ψυχρή και σκληρή συμπεριφορά του Ροχέλιο αρχίζει να αλλάζει, έτσι κάνουν τα συναισθήματα της Άνα Πάολα να βγουν προς τα έξω.
Η Άνα Πάολα δέχεται την δουλειά για να υποστηρίξει οικονομικά τη θεία της Ροσάουρα, η οποία ήταν σαν μητέρα για αυτή και τον αδελφό της Μιγκέλ από τότε που ήταν παιδιά.
Όταν φτάνει στην "Χασιέντα ντελ Φουέρτε" για να φροντίσει τον Ροχέλιο, εκπλήσσεται από το γεγονός ότι είναι ένας πικρός, ανυπόφορος άνθρωπος, κυρίως επειδή η Βανέσα, η πρώην αρραβωνιαστικιά του, τον άφησε μετά το ατύχημα.
Την ίδια σεζόν αγωνίστηκε και στο Μπάσκετμπολ Τσάμπιονς Λιγκ, έχοντας 3.4 πόντους, 1.6 ριμπάουντ και 1.1 κλέψιμο, σε 14 ματς.
Εκεί πραγματοποίησε καλές εμφανίσεις πετυχαίνοντας 13.5 πόντους και προσθέτοντας ακόμη 3.8 ριμπάουντ, 1.7 ασίστ και 1.5 κλεψίματα, σε έξι παιχνίδια.
Ως μέλος των «μικρών» Εθνικών ομάδων της Ελλάδας, ο Αγραβάνης έπαιξε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα 18 του 2016 και στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα 20 του 2017, όπου κέρδισε το χρυσό μετάλλιο.
Ήταν κόρη και κληρονόμος του Αλβέρτου Β κόμη του Μετς & του Ντάγκσμπουργκ και της Γερτρούδης των Τσέρινγκεν, κόρης του Χέρμαν Δ μαργράβου του Μπάντεν.
οι τομείς του Ταμείου Επικουρικής Ασφάλισης Ιδιωτικού Τομέα : Τομέας Επικουρικής Ασφάλισης Υπαλλήλων Εμπορικών Καταστημάτων , Τομέας Επικουρικής Ασφάλισης Υπαλλήλων Ναυτικών & Τουριστικών Πρακτορείων , Τομέας Επικουρικής Ασφάλισης Χημικών , Τομέας Επικουρικής Ασφάλισης Εκπαιδευτικών Ιδιωτικής Γενικής Εκπαίδευσης & Τομέας Επικουρικής Ασφάλισης Προσωπικού εταιρειών Οινοποιίας Ζυθοποιίας & Οινοπνευματοποιίας
Το Ενιαίο Ταμείο Επικουρικής Ασφάλισης το οποίο τελεί υπό την εποπτεία του Υπουργείου Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης & Κοινωνικής Αλληλεγγύης και έχει έδρα την Αθήνα συστάθηκε βάσει του Ν.4052/2012 Κεφ.
Τομέας Επικουρικής Ασφάλισης Υπαλλήλων Αστυνομίας Πόλεων , Τομέας Επικουρικής Ασφάλισης Ελληνικής Χωροφυλακής και Τομέας Επικουρικής Ασφάλισης Υπαλλήλων Πυροσβεστικού Σώματος )
Από την 1η Ιουνίου 2015 ο Ειδικός Λογαριασμός «Κεφάλαιο Επικουρικής Σύνταξης Προσωπικού ΕΒΖ» και του Ταμείου Αλληλοβοήθειας Υπαλλήλων Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης .
Σε άρθρο που δημοσίευσε η εταιρία μέσων μαζικής ενημέρωσης , τον Ιούνιο του 2017, διαπιστώθηκε ότι το κανάλι 5- συγκέντρωσε πάνω από 4 εκατομμύρια συνδρομητές.
Το Νοέμβριο του 2018 ο ιστότοπος ενημέρωσης έγραψε ότι το 5- ήταν ένα "άκρως επιτυχημένο" κανάλι, επικαλούμενος το γεγονός ότι είχε πάνω από 10 δισεκατομμύρια προβολές βίντεο και την κατάταξή του ως το πέμπτο πλέον δημοφιλές κανάλι στο , με σχεδόν 40 εκατομμύρια συνδρομητές τη στιγμή εκείνη.
Οι αναφορές και οι αναλύσεις στατιστικών στοιχείων που δημοσιεύθηκαν το 2018 υπογράμμισαν την αυξανόμενη δημοτικότητα της κατηγορίας , και ειδικότερα του καναλιού 5- στο κατά τη διάρκεια του έτους.
Το , μια εταιρεία ανάλυσης δεδομένων, έγραψε ότι "τα βίντεο σχετικά με τις χειροτεχνίες, το σχεδιασμό και τη διακόσμηση εσωτερικών χώρων, Οι κατασκευές και άλλα κλιπ σχετικά με το πώς να φτιάξετε το δικό σας "οικείο περιβάλλον" ήταν μερικά από τα πιο παρακολουθούμενα κλιπ σε όλο το στο 2ο τρίμηνο του ." Η εταιρεία πρόσθεσε ότι "το κανάλι 5- ειδικότερα διακρίθηκε μεταξύ των άλλων δημιουργών, καθώς διατηρούσε ένα καλό ποσοστό των προβολών σε αυτήν την πλατφόρμα".
Από τον Ιούλιο του 2022, το κανάλι έχει στο ιστορικό του πάνω από 23,83 δισεκατομμύρια προβολές βίντεο και κατατάσσεται στην 11η θέση με τους περισσότερους συνδρομητές στην πλατφόρμα, με πάνω από 77,1 εκατομμύρια συνδρομητές.
Τα βίντεο του καναλιού χρησιμοποιούν ένα στυλ που έγινε δημοφιλές από τη σειρά του , στην οποία η κάμερα είναι στραμμένη ευθεία προς τα κάτω σε ένα τραπέζι, ενώ συνήθως μόνο τα χέρια των συνεργατών εμφανίζονται στο πλάνο.
Οι καλές του εμφανίσεις τον Νοέμβριο στο Μπάσκετμπολ Τσάμπιονς Λιγκ , 6.3 ριμπάουντ και 1.7 ασίστ), του έδωσαν το βραβείο του πολυτιμότερου παίκτη του μήνα για την διοργάνωση.
Στις 29 Νοεμβρίου 2015, υπέγραψε με τη Ρουέν της . Τον Απρίλιο του 2016, αποχώρησε από τη Ρουέν και υπέγραψε με την Ατλέτικο Πετρόλεος ντε Λουάντα από την Ανγκόλα.
Στις 21 Ιανουαρίου 2023 κόντρα στην Καρδίτσα, είχε 20 πόντους , 12 ριμπάουντ, 2 ασίστ, 1 κόψιμο, 2 κερδισμένα φάουλ, 4 φάουλ εναντίον και ένα λάθος σε 22’ και αναδείχτηκε της εβδομάδας στο ελληνικό πρωτάθλημα.
Στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2014, ο Μορέιρα σημείωσε ρεκόρ τουρνουά και σταδιοδρομίας με 38 πόντους και 15 ριμπάουντ, στη νίκη με 83-91 επί της Αυστραλίας.
Από το 2008 έως το 2011, ο Μορέιρα έπαιξε για την Πριμέιρο ντε Αγκόστο στο Πρωτάθλημα Ανγκόλας, πριν μετακομίσει στις Ηνωμένες Πολιτείες για να ενταχθεί στο Κολέγιο Σάουθ Πλέινς.
Με την ομάδα είχε κατά μέσο όρο 12.5 πόντους με 6.7 ριμπάουντ στο Πρωτάθλημα Ελλάδας, ενώ αντίστοιχα στο Μπάσκετμπολ Τσάμπιονς Λιγκ μέτρησε 12.9 πόντους με 6.7 ριμπάουντ.
Το 1994 εκλέχτηκε Δημοτικός Σύμβουλος με το ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΥΝΑΓΕΡΜΟ και τον υποψήφιο Δήμαρχο τότε, Δημήτρη Δράκο, ενώ το 1998 κατέρχεται στις εκλογές ως υποψήφιος Δήμαρχος, επικεφαλής του συνδυασμού ΕΠΟΧΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ και συγκεντρώνει ποσοστό 31,9% και 48,9% στον α’ και β’ γύρο αντίστοιχα.
Ο Χαρδαλιάς έχει καταδικαστεί δυο φορές από Ελληνικά δικαστήρια (ένα χρόνο φυλάκιση με αναστολή και 3.000 ευρώ πρόστιμο το 2015 και έξι μήνες με αναστολή το 2016) για ρύπανση στην περιοχή Εργάνη κατά την περίοδο που ήταν δήμαρχος του Βύρωνα.
Ανέλαβε μαζί με τον Σωτήρη Τσίοδρα την ενημέρωση των πολιτών σχετικά με την επιδημία του κορονοϊού στην Ελλάδα, αναλαμβάνοντας το κομμάτι της ανακοίνωσης των μέτρων και της τήρησής τους.
Μετά την επιτυχία της περιοδείας που προώθησε το 2003, προγραμματίστηκε μια καλοκαιρινή περιοδεία στις ΗΠΑ, με τον , να ξεκινάει το 2004 με ένα νέο θέμα, ωστόσο ακυρώθηκε λόγω τραυματισμού που υπέστη στις φωνητικές χορδές της λίγο πριν την ημερομηνία έναρξης.
Είπε, «Είμαι εξαιρετικά απογοητευμένη που πρέπει να ακυρώσω αυτήν την περιοδεία. Ανυπομονώ να είμαι ξανά σε περιοδεία και να περνάω χρόνο με τους θαυμαστές μου».
Ήταν όμως μια αργή διαδικασία, που διακοπτόταν συχνά από ακροάσεις, όπου οι δικηγόροι της τραγουδίστριας έπρεπε να καταπολεμήσουν τις κινήσεις της για να πληρώσουν τους διαχειριστές πριν ξεπληρώσουν τους θαυμαστές.
Οι υπεύθυνοι δημοσίων σχέσεων της Αγκιλέρα δήλωσαν: «Πρέπει να γνωρίζετε ότι η Κριστίνα τακτοποίησε μέσω των δικηγόρων της να εξασφαλιστεί ότι οι καταναλωτές θα λάβουν τη μέγιστη δυνατή επιστροφή, λόγω του γεγονότος ότι η Κριστίνα συμφώνησε ότι τα ποσά που οφείλονται σε αυτήν και στην εταιρεία της θα έπρεπε να χρησιμοποιηθούν για να ικανοποιήσουν την διεκδίκηση των πολλών θαυμαστών που αγόρασαν εισιτήρια μέσω του .»
Άλλαξε φορώντας ένα «μεταξένιο αυτοκρατορικό που στενεύει στη μέση» κόκκινο φόρεμα για να συνδεθεί με την αγαπημένη της τραγουδίστρια Έτα Τζέιμς και να ερμηνεύσει δυο επιτυχίες της, το « » και το « ».
Η ερμηνεία του « » από το τραγούδι της ταινίας « !» περιγράφηκε ως «παιχνιδιάρικο» μεταξύ τεσσάρων χορευτών ντυμένοι ως ναύτες και τεσσάρων γυναικών μελών του θιάσου με εσώρουχα.
Η ερμηνεία του «» είχε περισσότερα συναισθήματα και ενθουσιασμό, αν και η μίξη του ήχου ήταν ανεπαρκής και η ερμηνεία του « » είχε μερικές καλές κινήσεις χορού, όπου ντύθηκε με ένα μοβ μπλουζάκι και σορτς.
Η περιοδεία άρχισε με ένα εισαγωγικό βίντεο του « », δείχνοντας την Αγκιλέρα με χειροπέδες, δεμένα μάτια και να κάθεται σε μια καρέκλα καθώς λέξεις όπως «σκάνδαλο», «κουτσομπολιά» και «ψέματα» εμφανίζονται στην οθόνη.
Στη συνέχεια, η αυλαία έπεσε, βγήκε έξω τραγουδώντας το «» και το « , », με μεγάλες μαύρες σγουρές μπούκλες, ένα μαύρο εξώπλατο, βαθύ ντεκολτέ μέχρι τη κοιλιά, παντελόνι με κόκκινες γραμμές και τακούνια.
Κατά τη διάρκεια της παράστασης, έδωσε μια ομιλία: «Σας ευχαριστώ πολύ που ήρθατε. . . Παίρνω ξανά αυτό το συναίσθημα και είναι ευλογία. Ναι, έχω μεγαλώσει λίγο. Τώρα είμαι 22. . . Είμαι τόσο χαρούμενη που έχετε μεγαλώσει μαζί μου».
Η Αγκιλέρα βγήκε ξανά στη σκηνή, ερμηνεύοντας την «Αιγυπτιακή προς μέταλ» έκδοση του « », όπου ήταν δεμένη σε ένα γιγάντιο «Χ» το οποίο απεικόνιζε την τότε νεοσύστατη της «».
Φορώντας «θερμά ροζ λουριά δεμένα στο ρούχο της», σιγά-σιγά απελευθερώνεται όπως το «τζίνι» στο τραγούδι, χορεύοντας προκλητικά προς την έξοδο από το μπουκάλι.
Η Αγκιλέρα αναμενόταν να επιστρέψει στη Βόρεια Αμερική το καλοκαίρι του 2004, ωστόσο, οι 29 ημερομηνίες ακυρώθηκαν την τελευταία στιγμή λόγω του τραυματισμού της Αγκιλέρα στις φωνητικές χορδές.
Η συναυλία συγκέντρωσε μεικτά σχόλια από σύγχρονους κριτικούς της μουσικής, οι οποίοι διχάστηκαν για τη λίστα των τραγουδιών και των παραστάσεων της Αγκιλέρα στις περιοδείες.
Άννα Έλσα Σλέσερς, 56 ετών, σεξουαλική επίθεση με άγνωστο αντικείμενο και στραγγαλισμός με τη ζώνη από το μπουρνούζι της, βρέθηκε στις 14 Ιουνίου 1962 στο διαμέρισμα του τρίτου ορόφου στην οδό Γκένσμπορο 77, Φένγουεη, Βοστώνη.