polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Το παλάτι σχεδιάστηκε/κτίστηκε από τον Γκέοργκ Βεντσεσλάους φον Κνόμπελσντορφ ανάμεσα στο 1745 και το 1747 για να εκπληρώσει την ανάγκη του βασιλιά Φρειδερίκου Β για μία ιδιωτική κατοικία όπου θα μπορεί να ξεκουράζεται μακριά από το τελετουργικό και την επισημότητα της αυλής του Βερολίνου.
Το όνομα του ανακτόρου δίνει έμφαση σε αυτό, καθώς προέρχεται από τη γαλλική φράση η οποία σημαίνει χωρίς έγνοιες, συμβολίζοντας το ανάκτορο ως χώρο ανάπαυσης και όχι εξουσίας.
Προσέλαβε τον αρχιτέκτονα Λούτβιγκ Πέρσιους για να ανακαινίσει και να μεγαλώσει το παλάτι, ενώ ο Φέρντιναντ φον Άρνιμ ανέλαβε να βελτιώσει τη θέα του παλατιού.
ο Πόπλιος Κλόδιος Πούλχερ μεταμφιέστηκε σε γυναίκα και εισήλθε στο σπίτι του Ιουλίου Καίσαρα, όπου μόνο γυναίκες εόρταζαν την Αγαθή Θεά .
Αν και τα σύρματα εναλλασσόμενου ρεύματος δεν έχουν σχεδιαστεί για εφαρμογές δικτύωσης, η τεχνολογία επιτρέπει στα ίδια σύρματα να χρησιμοποιούνται για να διασυνδέσουν υπολογιστές, περιφερειακά ή άλλα δικτυωμένα καταναλωτικά προϊόντα.
Επιπλέον το . προδιαγράφει τεχνικές επικοινωνιών βάσει των υπαρχόντων καλωδίων κατηγορίας 3 που χρησιμοποιούνται από συσκευές τηλεφωνίας αλλά και βάσει ομοαξονικών καλωδίων που χρησιμοποιούνται από τηλεοπτικές συσκευές.
Το συνεστραμμένο ζεύγος καλωδίων, το ευρέως διαδεδομένο πρότυπο “-45” με το αρθρωτό κλιπ 88 είναι ένας τύπος καλωδίων, όπου ζεύγη καλωδίων συστρέφονται για να προσφέρουν θωράκιση από ηλεκτρομαγνητικές παρεμβολές από εξωτερικές πηγές ή άλλα ζεύγη καλωδίων.
Χρησιμοποιούνται διαφορετικοί τύποι καλωδίων, όπως ομοαξονικό καλώδιο, οπτική ίνα, ζεύγος συνεστραμμένων καλωδίων, ανάλογα με το μέγεθος, την τοπολογία και το φυσικό επίπεδο του δικτύου.
Ένα καλώδιο 1 προς 1 είναι ένας τύπος συνεστραμμένου ζεύγους καλωδίων που χρησιμοποιείται για να συνδέσει απευθείας δύο δικτυακές συσκευές, οι οποίες θα μπορούσαν να συνδεθούν μέσω ενός μεταγωγέα, διανομέα ή ενός δρομολογητή, π.
Τα ομοαξονικά καλώδια συνιστούν έναν αγωγό μετάδοσης και περιορίζουν τα ηλεκτρομαγνητικά κύματα εντός του καλωδίου, μεταξύ του κεντρικού μεταγωγού και της μόνωσης.
Στην ταινία εμφανίζεται για πρώτη φορά ο Ντέσμοντ Λεουέλιν στον ρόλο του , τον οποίο υποδύθηκε επί 36 χρόνια στα έργα του Τζέιμς Μποντ, μέχρι και την ταινία Ο Κόσμος δεν είναι αρκετός το 1999, έτος θανάτου του ηθοποιού.
Ο Μεξικανός ηθοποιός Πέδρο Αρμεντάρης, που κουτσαίνει εμφανώς στον ρόλο του πράκτορα Αλί Κερίμ Μπέη, υπέφερε από πόνους καρκίνου σε τελικό στάδιο κατά τα γυρίσματα και λίγο αργότερα, στις 18 Ιουνίου 1963, αυτοκτόνησε με πιστόλι σε νοσοκομείο του Λος Άντζελες, σε ηλικία 51 ετών.
Στην ταινία ο Μποντ στέλνεται για να βοηθήσει στην αυτομόληση της υπαλλήλου του σοβιετικού προξενείου στην Κωνσταντινούπολη Τατιάνας Ρομάνοβα μαζί με την κρυπτογραφική μηχανή .
Πρόκειται όμως για μια πλεκτάνη που έχει ενορχηστρωθεί από την εγκληματική οργάνωση , η οποία θέλει να επιστρέψει τη μηχανή στους Σοβιετικούς έναντι χρημάτων και επιπλέον να εκδικηθεί τον Τζέιμς Μποντ για τον θάνατο του δρα.
Η κινηματογραφική ταινία Τζέιμς Μποντ, πράκτωρ 007: Από τη Ρωσία με αγάπη (αγγλικός τίτλος , άλλος ελληνικός τίτλος «Τζέιμς Μποντ, πράκτωρ 007, σε παγίδα») είναι βρετανική κατασκοπευτική ταινία παραγωγής 1963 σε σκηνοθεσία Τέρενς Γιανγκ, με πρωταγωνιστή τον Σον Κόνερι.
Η ταινία υπήρξε εμπορική επιτυχία (απέφερε έσοδα 39 φορές μεγαλύτερα από τα έξοδα της παραγωγής της), καθιστάμενη ένα από τα της δεκαετίας του 1960, ενώ απέσπασε και θετικές κριτικές.
Σχολιάζοντας τις πολυάριθμες φήμες αυτοκτονίας που σχετίζονται με το , οι εμπειρογνώμονες ασφάλειας του διαδικτύου και οι άνθρωποι που μελετούν τους σύγχρονους μύθους δήλωσαν ότι το φαινόμενο είναι πιθανόν μια περίπτωση ηθικού πανικού: μια φάρσα που τροφοδοτείται από μη επαληθευμένες εκθέσεις καταστροφολογίας των ΜΜΕ.
Ο Μπέντζαμιν Ραντφορντ λέει ότι "το παιχνίδι της Μπλε φάλαινας και το έχουν όλα τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα ενός κλασικού ηθικού πανικού, που τροφοδοτείται από τους φόβους των γονέων που θέλουν να μάθουν με τι ασχολούνται τα παιδιά τους. Υπάρχει ένας εγγενής φόβος σε οτιδήποτε κάνουν οι νέοι μέσω της τεχνολογίας." Μέχρι το Σεπτέμβριο του 2018, οι περισσότεροι αριθμοί τηλεφώνου που συνδέονται με το "" ήταν εκτός λειτουργίας.
Ο ιδρυτής του , ο , αμφιβάλλει για το αν κανείς υπέστη κακό και δηλώνει ότι το όλο θέμα "μπορεί να είναι κυρίως προϊόν νταήδων και πλακατζήδων, οι οποίοι χρησιμοποιούν έναν εύχρηστο μηχανισμό για να προκαλέσουν και να βασανίσουν ευάλωτους νέους παρά ένα εγγενές παρακλάδι ενός ακόμα συγκεκριμένου των κοινωνικών δικτύων".
Έχει αναφερθεί ότι παιδιά και έφηβοι δέχονταν προκλήσεις από ένα άτομο με το όνομα για να εκτελέσουν μια σειρά επικίνδυνων πράξεων, συμπεριλαμβανομένων βίαιων επιθέσεων αλλά και αυτοκτονιών .
Παρά τους ισχυρισμούς ότι το φαινόμενο είχε φτάσει σε παγκόσμια κλίμακα τον Ιούλιο του 2018, ο αριθμός των πραγματικών καταγγελιών ήταν σχετικά μικρός κι έτσι κανένας αστυνομικός δεν επιβεβαίωσε ότι κάποιος τραυματίστηκε άμεσα μέσω αυτής της πρόκλησης.
Οι αναφορές σχετικά με την εικαζόμενη πρόκληση αυξήθηκαν τον Φεβρουάριο του 2019 μετά την δημοσίευση μιας δημόσιας προειδοποίησης από την Αστυνομία της Βόρειας Ιρλανδίας στο .
Αφού ειδοποιήθηκε από έναν νεαρό που έλαβε πρόσκληση για το , η αστυνομία στη Δυτική Βεγγάλη εξέδωσε προειδοποίηση και η μονάδα εγκληματικότητας στον κυβερνοχώρο ξεκίνησε έρευνα.
Η αστυνομία δεν έχει επιβεβαιώσει κανένα ρόλο που θα μπορούσε να είχε διαδραματίσει το στο θάνατο ενός κοριτσιού της 10ης τάξης που αυτοκτόνησε αφού άφησε ένα σημείωμα στο οποίο εκφράζει την αποθάρρυνση του εξαιτίας των χαμηλών βαθμολογιών ή στην αυτοκτονία ενός φοιτητή μηχανικού στο .
Στις 29 Αυγούστου 2018, το Τμήμα Εγκληματολογικών Ερευνών στη Δυτική Βεγγάλη ανέφερε ότι οι ισχυρισμοί που αναφέρθηκαν στα μέσα μαζικής ενημέρωσης σχετικά με το θάνατο δύο εφήβων που συνδέονται με τ ήταν "ιδιαίτερα τραβηγμένοι και στερημένοι από οποιαδήποτε αποδεικτικά στοιχεία".
Ένας εκπρόσωπος του δήλωσε ότι "μέχρι στιγμής, το παιχνίδι δεν έχει καταφέρει κανένα θύμα, ούτε κανείς έχει ισχυριστεί ότι έχει παίξει ακόμα και το πρώτο επίπεδο".
Στην επαρχία του Κεμπέκ , οι τοπικές αστυνομικές δυνάμεις των , και ανέφεραν ότι άτομα έχουν δηλώσει πως έχουν προσεγγιστεί για να συμμετάσχουν στο , αλλά δεν ανέφεραν κανένα θύμα.
Ζητούν από τους ανθρώπους να μην χρησιμοποιούν τον αριθμό τηλεφώνου που υπάρχει στα μηνύματα που στέλνονται μέσω του και να στέλνουν σκρίνσοτ εικόνες του τηλεφώνου τους στις αστυνομικές αρχές.
Η βασιλική καναδική αστυνομία και άλλες αστυνομικές δυνάμεις δηλώνουν ότι παρακολουθούν την εξάπλωση του φαινομένου αλλά δεν μπορούν να επιβεβαιώσουν κανένα θύμα.
Αν και οι αρχές δεν έχουν επιβεβαιώσει οποιαδήποτε σωματική βλάβη η οποία να προκαλείται άμεσα από αυτή την "πρόκληση", οι αστυνομικές δυνάμεις και οι σχολικές διοικήσεις σε διάφορες ηπείρους έχουν προειδοποιήσει για το και επαναλαμβάνοντας τις κοινές συμβουλές για την ασφάλεια στο Διαδίκτυο.
Οι αστυνομικές αρχές προειδοποίησαν τους γονείς να προσέχουν την ηλεκτρονική δραστηριότητα των παιδιών τους όταν ένα 11χρονο αγόρι πέθανε από φαινομενική αυτοκτονία λόγω υπερβολικής δόσης ναρκωτικών στις 11 Ιανουαρίου 2019, συνδέοντας το περιστατικό με τη πρόκληση, παρόλο που δεν υπήρξε επίσημη επιβεβαίωση άμεσης σχέσης με το περιστατικό από τις αρχές.
Η Εθνική Αστυνομία της Ισπανίας προειδοποίησε τους ανθρώπους να αποφύγουν νέες εφαρμογές "πρόκλησης" που εμφανίζονται στο , υποδεικνύοντας ότι το φαινόμενο ήταν δημοφιλές μεταξύ των εφήβων.
Ο εθνικός μη κερδοσκοπικός οργανισμός έχει προσεγγιστεί από τους ενδιαφερόμενους γονείς, ενώ προειδοποιεί ότι αυτό είναι μόνο μία από μια ποικιλία προγραμμάτων για την απόσπαση χρημάτων και πληροφοριών από τους ανθρώπους.
Η και η Άννα Κόλτον, Κλινικός Ψυχολόγος προειδοποίησαν τους νέους να μην ψάξουν να βρουν το στο διαδίκτυο ενώ συμβούλευσαν τους γονείς να είναι ενήμεροι για τη δραστηριότητα των μικρότερων παιδιών στο διαδίκτυο.
Οι εκθέσεις σχετικά με το εικαζόμενο αυξήθηκαν τον Φεβρουάριο του 2019 μετά την δημοσίευση δημόσιας προειδοποίησης από την Αστυνομία της Βόρειας Ιρλανδίας στο .
Παρά τα διάφορα ρεπορτάζ των μέσων ενημέρωσης που προσπαθούν εσκεμμένα να συσχετίσουν το και την αυτοκτονία ενός 12χρονου κοριτσιού από το , καμία τέτοια σχέση δεν έχει επιβεβαιωθεί από τις αρχές.
Η Αστυνομία της , ενώ απευθύνει συμβουλές, ζητά από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης να μην δημοσιεύουν ανεπιβεβαίωτες αναφορές που συνδέουν τους εφηβικούς θανάτους με το .
Η παράδοση υιοθετήθηκε από τον διάδοχό του, Λόθαριο Γ, και ακόμη από τους βασιλιάδες των Χοενστάουφεν, Κορράδο Γ' και Φρειδερίκο Α Βαρβαρόσσα.
Εντούτοις, ο δυσαρεστημένος δούκας πολιόρκησε την πόλη και το 1173 σε μια συνάντηση στην Τσιαβένα ζήτησε να πληρωθεί για την υποστήριξή του στις ιταλικές εκστρατείες του Βαρβαρόσσα με δικαιώματα ιδιοκτησίας σε κτήματα.
Εδώ δέχτηκε τον βασιλιά Πιέτρο της Ουγγαρίας, καθώς και τους απεσταλμένους του Πρίγκιπα Γιαροσλάβ Α του Κιέβου· εδώ διόρισε επισκόπους και δούκες.
Λίγο πριν το τέλος του, το 1056, ο αυτοκράτορας Ερρίκος Γ συναντήθηκε με τον πάπα Βίκτωρα Β στην εκκλησία, τονίζοντας την ένωση της κοσμικής με την εκκλησιαστική εξουσία.
Ενώ ο Ερρίκος πάσχιζε να διασφαλίσει τον τεράστιο πλούτο, που απέρρεε από τα ορυχεία ασημιού του Ράμελσμπεργκ ως βασιλική ιδιοκτησία, η δυσαρέσκεια των τοπικών αρχόντων κλιμακώθηκε με την Εξέγερση των Σαξόνων το 1073-75.
Στην επακόλουθη Μεγάλη Εξέγερση των Σαξόνων, οι πολίτες του Γκόσλαρ πήραν το μέρος του Ρούντολφ του Ράινφενλντεν, ο οποίος συγκάλεσε πριγκιπική συνέλευση εδώ το 1077, και του Χέρμαν του Ζαλμ, ο οποίος στέφθηκε βασιλιάς του Γκόσλαρ από τον Αρχιεπίσκοπο Ζήγκρφηντ Α του Μάιντς την 26η Δεκεμβρίου 1081.
Γεωγραφικά, το Γκόσλαρ αποτελεί το όριο μεταξύ του Χίλντεσχαϊμ Μπέρντε , που είναι μέρος της Βόρειας Γερμανικής Πεδιάδας, και της οροσειράς Χαρτς, που είναι η υψηλότερη, βορειότερη επέκταση των Κεντρικών Υψιπέδων της Γερμανίας.
Στην περιοχή Χαρτς γίνεται εξόρυξη σιδηρομεταλλευμάτων από την Ρωμαϊκή εποχή, με τα παλαιότερα γνωστά τεκμήρια λατομείων και χυτηρίων να χρονολογούνται από τον 3ο αιώνα μ.
Όταν ο εξάδελφος του Όθωνα Β, ο Ερρίκος Β, άρχισε να συγκαλεί αυτοκρατορικές Συνόδους στο παλάτι του Γκόσλαρ από το 1009 και μετά, το Γκόσλαρ σταδιακά αντικατέστησε το Βασιλικό παλάτι της Βέρλα ως κεντρική θέση συνελεύσεων στη γη της Σαξονίας, μία εξέλιξη που επιβλήθηκε από τους Σαλίους αυτοκράτορες.
Ο Κορράδος Β, μόλις εξελέγη βασιλιάς των Ρωμαίων, γιόρτασε τα Χριστούγεννα του 1024 στην πόλη Γκόσλαρ και έθεσε τα θεμέλια για το νέο αυτοκρατορικό Παλάτι το επόμενο έτος.
Η Παλαιά Πόλη του Γκόσλαρ και τα Ανθρακωρυχεία Ράμελσμπεργκ είναι αναγνωρισμένα ως Μνημεια Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της ΟΥΝΕΣΚΟ.
Τότε ο Σαλλούστιος, που έβρισκε ανυπόφορη την προσβολή της Μαμαίας, ζήτησε την προστασία της Πραιτωριανής Φρουράς, ή την παρέμβαση του Αυτοκράτορα, αλλά η επιρροή της Μαμαίας στον γιο της ήταν τέτοια, που ο Αλέξανδρος απέτυχε να κάνει κάποια ενέργεια προστατεύοντας τη σύζυγό του ή τον πατέρα της.
Η Μαμαία διέταξε ο Σαλλούστιος να τιμωρηθεί με θάνατο με το πρόσχημα, ότι ήθελε να χρησιμοποιήσει την Πραιτωριανή Φρουρά για να καταλάβει τον θρόνο.
Πράγματι εκτελέστηκε τον Αύγουστο τού 227· από την Ορβιάνα αφαιρέθηκε ο τίτλος της Αυγούστας, διαζεύχθηκε με τον Αλέξανδρο και εξορίστηκε στην επαρχία της Λιβύης.
Ένα άγαλμα της Ορβιάνα, που την παριστά ως Αφροδίτη Ευτυχής , βρέθηκε στις ανασκαφές κοντά στην εκκλησία της Σάντα Κρότσε ιν Ζερουζαλέμμε στον Εσκουιλίνο λόφο.
πλήρες όνομα Γναία Σεία Ερεννία Σαλλουστία Βαρβία Ορβιάνα, ήταν Αυτοκράτειρα ως σύζυγος τού Αλεξάνδρου Σεβήρου Αυτοκράτορα των Ρωμαίων.
Το Φαινόμενο Ρεϊνό , γνωστότερο ως Σύνδρομο Ρεϊνό, είναι μια επεισοδιακή και αναστρέψιμη αγγειοσυσπαστική διαταραχή στα άνω και κάτω άκρα του σώματος (κυρίως στα δάχτυλα των χεριών/ποδιών αλλά και στη μύτη, στα αυτιά, στο πηγούνι, στα χείλη και στη γλώσσα) και συνδέεται άμεσα και επηρεάζεται από την ροή του αίματος στα σημεία αυτά.
Συγκεκριμένα πρόκειται για σπασμό των μικρών αρτηριών των άκρων, γεγονός που παρεμποδίζει την κυκλοφορία του αίματος, προκαλώντας έτσι αλλοίωση στο χρώμα του δέρματος μούδιασμα ή ακόμη και πόνο.
Πρωτοπαθές-Ιδιοπαθές/Νόσος Ρεϊνό: Ο συγκεκριμένος τύπος αφορά περιπτώσεις στις οποίες δεν προσδιορίζεται κάποια ιδιαίτερη αιτία αλλά όπως αναφέρεται και παραπάνω η δυσμενής κληρονομικότητα, η ψυχολογική υπερευαισθησία του ατόμου ή το ψυχρό κλίμα είναι καταστάσεις που αυξάνουν τις πιθανότητες εμφάνισης του, όταν αυτό εγκρύπτεται.
Τα συμπτώματα του γίνονται ορατά σε νεαρή ηλικία και είναι χαρακτηριστικοί για τον πάσχοντα οι αυξημένοι τίτλοι ΑΝΑ και αντι- χωρίς απαραίτητα την παρουσία κάποιο νοσήματος.
Το φαινόμενο διακρίνεται σε δύο βασικούς τύπους και είναι αξιοσημείωτο οτι μια ήδη υπάρχουσα πάθηση , και η δυσμενής κληρονομικότητα πυροδοτούν την εμφάνιση του .
Δευτεροπαθές/Σύνδρομο Ρεϊνό: Ο όρος αυτός χρησιμοποιείται για να χαρακτηρίσει περιπτώσεις όπου το φαινόμενο συνοδεύει κάποιο άλλο νόσημα του συνδετικού ιστού και θετικά ΑΝΑ και αντι-.
Η διαμόρφωση της ψευδοθύρας με τη σειρά από παραστάδες, προέρχεται από το αντίστοιχο μοτίβο της πρόσοψης παλατιού που ήταν τυπικό αρχιτεκτονικό στιλ της πρώιμης Δυναστική περιόδου.
Η ψευδοθύρα χρησιμοποιήθηκε πρώτη φορά σε μασταμπάδες της Τρίτης Δυναστείας του Παλαιού Βασιλείου, και η χρήση της έγινε σχεδόν καθολική στους τάφους από την Τέταρτη ως την Έκτη Δυναστεία.
Κατά τη διάρκεια των σχεδόν 150 χρόνων της βασιλείας των φαραώ της Έκτης Δυναστείας Πεπί Α, Μερενρέ Α, και Πεπί Β, το μοτίβο της ψευδοθύρας πέρασε από μια σειρά αλλαγών που άλλαξε το σχέδιο των πλαισίων, επιτρέποντας έτσι στους ιστορικούς να χρονολογούν τους τάφους ανάλογα με το στιλ των ψευδοθυρών σε αυτούς.
Στο κέντρο της πόρτας υπήρχε κόγχη, ενώ στο πλάι υπήρχαν παραστάδες —κάποιες πολλές τοποθετημένες η μία δίπλα στην άλλη για να δίνουν ψευδαίσθηση βάθους — καθώς και είσοδος ή πέρασμα.
Είναι τυπικό αρχιτεκτονικό στοιχείο σε τάφους της αρχαίας Αιγύπτο, καθώς και σε τάφους άλλων πολιτισμών μετά, όπως την προϊστορική Σαρδηνία, τον ετρουσκικό πολιτισμό, την αρχαία Ρώμη και την αρχαία Ελλάδα, όπου στα δύο τελευταία απαντάται και σε τάφους και σε οικείες.
Οι αρχαίοι Αιγύπτιοι πίστευαν ότι η ψευδοθύρα ήταν το κατώφλι μεταξύ του κόσμου των ζωντανών και του κόσμου των νεκρών, και μέσω της οποίας μια θεότητα ή το πνεύμα του νεκρού μπορούσε να μπαίνει και να βγαίνει από τον τάφο.
Η ψευδοθύρα συνήθως ήταν το μέρος του τάφου όπου ήταν το ιερό για τις προσφορές, το σημείο όπου οι συγγενείς μπορούσαν να προσφέρουν τις προσφορές σε ένα ειδικό άνοιγμα μπροστά από την πόρτα.
Μιλώντας εκ των υστέρων, μίλησε κατά των ισχυρισμών του Νανού, σύμφωνα με τους οποίους ο Ιόν Αντονέσκου ήθελε να παραιτηθεί και να παραδώσει την εξουσία στον Μιχαήλ Α.
Σύμφωνα με τον Τζουβάρα, η τελευταία Σοβιετική προσφορά για τον Αντονέσκου έγινε μόνο με μικρές παραχωρήσεις – το σύνολο της χώρας θα καταληφθεί από τον Κόκκινο Στρατό, με εξαίρεση μια τυχαία δυτική κομητεία και 15 ημέρες δόθηκαν στην κυβέρνηση της Ρουμανίας για να υπογράψει εκεχειρία με τη Ναζιστική Γερμανία (Ο Τζουβάρα το θεώρησε ιδιαίτερα ρεαλιστικό, καθώς αυτό ενέπλεκε τη Γερμανία να εγκαταλείψει συνειδητά το ρουμανικό έδαφος υπέρ του εχθρού).
Επιπλέον, ο Τζουβάρα ανέφερε, "ούτε εγώ ούτε ο Νανού οριστήκαμε για να υπογράψει οποιοδήποτε έγγραφο για να ξεκινήσει οποιαδήποτε ειρηνευτική διαδικασία".
Έχοντας εμπλακεί ερήμην σε μια σειρά από δίκες που εγκαινιάστηκαν στην αρχή της Κομμουνιστικής Ρουμανίας από την Υπόθεση Ταμαντάου, με την κατηγορία ότι είναι κατάσκοπος, αποφάσισε να παραμείνει στο εξωτερικό.
Ο Τζουβάρα συμμετείχε στο όργανο των Ρουμάνων εξόριστων, την Ρουμανική Εθνική Επιτροπή, και βοήθησε στην οργάνωση της Αμερικανικής βοήθειας προς την ρουμανική αντι-κομμουνιστική αντίσταση (οι περισσότεροι εκ των συμμετεχόντων συνελήφθησαν από τη Σεκουριτάτε).
Η μητέρα του Τίνκα, με καταγωγή από τη βογιάρικη οικογένεια Γκραντιστεάνου (σύμφωνα με τον Τζουβάρα είχε σχέσεις με όλες τις βογιάρικες οικογένειες στη Βλαχία).
Ενώ ήταν βρέφος, μεταφέρθηκε σε καταφύγιο στο Ιάσιο μετά την κατάληψη της νότιας Ρουμανίας από τις Κεντρικές Δυνάμεις, και στη συνέχεια, μέσα από την Αυτοκρατορική Ρωσία, στο Βέλγιο .
Στη συνέχεια, ο Τζουβάρα αποφάσισε να κάνει αίτηση για το διπλωματικό σώμα, κέρδισε το διαγωνισμό, και εστάλη από τον Υπουργό Εξωτερικών Μιχάι Αντονέσκου στη Σουηδία, την ίδια ημέρα που ο Ιόν Αντονέσκου ανατράπηκε από ένα πραξικόπημα και η Ρουμανία έφυγε από τις Δυνάμεις του Άξονα για να ενταχθεί στους Συμμάχους .
Σε αυτή την ικανότητα, είχε εντολή να επικοινωνούν με το ρουμάνο Πρέσβη στη Στοκχόλμη Φρεντερίκ Νανού, για να ζητήσει από την Σοβιετική εκπρόσωπο Αλεξάντρα Κολοντάι να μάθει εάν οι προηγούμενοι όροι που προχώρησαν από την Ιωσήφ Στάλιν , όσον αφορά την ειρήνη με τη Ρουμανία εξακολουθούν να ισχύουν (ο Νανού ήταν επίσης αυτός που είπε να μην ενημερώσει τους δυτικούς Συμμάχους για αυτές τις συνομιλίες).
Ο Τζουβάρα ήταν γνωστός του Προέδρου Αμανί Ντιορί και τον συνόδευσε στην Αντίς Αμπέμπα προκειμένου να παρακολουθήσουν την εναρκτήρια σύνοδο του Οργανισμού Αφρικανικής Ενότητας .
Έχοντας ήδη ξεκινήσει για περαιτέρω σπουδές στο αντικείμενο της Φιλοσοφίας στο Παρίσι, έλαβε υφηγεσία από το Πανεπιστήμιο του Παρισιού στην Φιλοσοφία της ιστορίας .
Παρακολούθησε το λύκειο στη Νίκαια της Γαλλίας, και αποφοίτησε στα Γράμματα και το Δίκαιο από το Πανεπιστήμιο του Παρισιού (η διατριβή του αναφέρθηκε στις αντισημιτική νομοθεσία που εγκρίθηκε από τις κυβερνήσεις του Βασιλιά Καρόλου Β στη Ρουμανία).
Ο Τζουβάρα αργότερα δήλωσε ότι, κατά το χρόνο, οι πολιτικές του συμπάθειες στράφηκαν προς τα δεξιά: έγινε υποστηρικτής του ρουμανικού φασιστικού κινήματος, της σιδηράς Φρουράς και πήρε μέρος στην εξέγερση εναντίον του Εντουάρ Νταλαντιέ τον Φεβρουάριο του 1934.
Μετά την ίδρυση της δικτατορίας του Ιόν Αντονέσκου και την έναρξη της Επιχείρησης Μπαρμπαρόσα υπηρέτησε ως δόκιμος, πολέμησε στο Ανατολικό Μέτωπο, πολεμώντας στη Βεσσαραβία και την Υπερδνειστερία, πριν τραυματιστεί στο χέρι κατά τη διάρκεια της Μάχης της Οδησσού .
Δήλωσε ότι εγκατέλειψε το ενδιαφέρον του για την άκρα δεξιά, μετά από διάλογο με τον διπλωμάτη Βίκτορ Ραντουλέσκου-Πογκονεάνου το 1943, που τον έπεισε ότι πρέπει να γίνει "υποστηρικτής της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας".
Ενώ διορίστηκε ως γραμματέας της πρεσβείας στη Στοκχόλμη, από τον Κονσταντίν Σανατέσκου, ο Τζουβάρα απολύθηκε από τους νέους αξιωματούχους του Ρουμάνικου Κομμουνιστικού Κόμματος όταν η Άνα Πάουκερ έγινε Υπουργός Εξωτερικών .
Όπως και η Βίλα Φαρνεζίνα στη Ρώμη, η θέση του ανακτόρου σε νοτιοδυτικό προάστιο της Μάντοβας, επέτρεψε την αρχιτεκτονική ανάμειξη ανακτόρου και βίλας.
Ο δυτικός και ο ανατολικός τοίχος έχουν τυφλά παράθυρα και κόγχες μεταξύ των παραθύρων· το μεσαίο τρίγλυφο είναι πιο κάτω από τη θέση του, σαν έτοιμο να πέσει· λείπει η τελευταία σειρά των ημικατεργασμένων λίθων και από την προτελευταία ο μεσαίος λίθος προεξέχει: τα μανιεριστικά αυτά χαρακτηριστικά δίνουν κίνηση και βάθος στην επιφάνεια του τοίχου.
Στη βορειοανατολική γωνία του κήπου υπάρχει ένα μικρό σύνολο δωματίων: γύρω από ένα αίθριο βρίσκεται η μικρή στοά και απέναντί της ο οικίσκος του σπηλαίου , όπου οι αυλικοί μπορούσαν να κάνουν λουτρό: στις κόγχες των τοίχων υπήρχαν μικροί καταρράκτες, που έρεαν επάνω σε βότσαλα και κοχύλια ενσωματωμένα στο δάπεδο.
Οι νωπογραφίες είναι το πιο αξιοπερίεργο χαρακτηριστικό του ανακτόρου· έχουν θέμα συμπόσια των Ολυμπίων θεών , άλογα με πιο ασυνήθιστη την πτώση των Γιαγάντων, όπου στην ομώνυμη αίθουσα η νωπογραφία δείχνει τρομαγμένους γίγαντες ανάμεσα σε κτήρια που γκρεμίζονται.
Αυτές οι εντυπωσιακές αίθουσες, που κάποτε ήταν επιπλωμένες για να στεγάζουν την Αυλή του δούκα, είδαν πολλές από τις πιο σημαντικές μορφές της εποχής τους, όπως τον Κάρολο Ε των Αψβούργων της Γερμανίας.
Με την αρχιτεκτονική ασυμμετρία και την ανησυχία στη ζωγραφική, το κτήριο αποτελεί ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα του Μανιερισμού στην Ιταλία και είναι το αναγνωρισμένο αριστούργημα του Τζούλιο Ρομάνο.
Οι Ιταλοί το αποκαλούν Παλάτσο Τε, αλλά στο εξωτερικό το αποκαλούν Παλάτσο ντελ Τε· έτσι το αναφέρει ο Βαζάρι και από εκεί το πήραν οι ιστορικοί της τέχνης.
Τον Ιούλιο του 1630, κατά τη διάρκεια του Πολέμου για τη Διαδοχή της Μάντοβας , η πόλη και το ανάκτορο λεηλατήθηκαν για τρεις ημέρες από έναν Γερμανικό στρατό 36.000 μισθοφόρων.
Όταν το κεντρικό κτήριο τελείωσε σε 18 μήνες, μία ομάδα από γυψοτεχνίτες, σκαλιστές και ζωγράφους νωπογραφιών, εργάστηκε για δέκα έτη, ώσπου καλύφθηκε σχεδόν κάθε επιφάνεια των αιθουσών και των στοών.
Υπό τη διεύθυνση του Ρομάνο, τοπικοί ζωγράφοι, όπως ο Μπενεντέττο Πάνι και ο Ρινάλντο Μαντοβάνο, εργάστηκαν εκτενώς στις νωπογραφίες.
Το τάμα του Κάμιλλου δεν αναφέρεται από τον Τίτο Λίβιο· αντ' αυτού ο ιστορικός περιγράφει την αφιέρωση του ναού της Ομονοίας στο Βούλκαναλ, έναν περίβολο αφιερωμένο στον Βούλκαν στο δυτικό άκρο της Αγοράς, από τον Γναίο Φλάβιο το 304 π.
Από την πρωτοβουλία του Φλαβίου προσβλήθηκε η Σύγκλητος, επειδή ο ναός έγινε χωρίς τη συμβουλή της και από έναν πληβείο: ο πατέρας του ήταν απελεύθερος, πιο πριν του Αππίου Κλαυδίου Καίκου.
Ωστόσο ο Κικέρων και ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος αναφέρουν, ότι ο Φλάβιος ήταν γραφέας την εποχή της αφιέρωσης και αμέσως μετά ψηφίστηκε νόμος, που απαγόρευε την αφιέρωση ναών χωρίς την έγκριση της Συγκλήτου ή της πλειοψηφίας των τριβούνων των πληβείων.
Η δυτική μεριά του ναού είναι κολλημένη στο Ταμπουλάριουμ και ο ναός βρίσκεται στους πρόποδες του Καπιτωλίνου λόφου· έπρεπε η αρχιτεκτονική να προσαρμοστεί στον χώρο.
όταν ψηφίστηκε ο νόμος Λικινίου & Σέξτου, που πρότειναν οι τριβούνοι Γάιος Λικίνιος Στόλο και Λούκιος Σέξτιος Λατερανός, οπότε μπορούσαν να είναι υποψήφιοι ως ύπατοι και οι πληβείοι.
Ο Κάμιλλος, που είχε οριστεί δικτάτορας για να αντιμετωπίσει μία εισβολή των Γαλατών και ενθαρρύνθηκε από τον φίλο του πατρίκιο Μάρκο Φάβιο Άμμπουστο, πεθερό του Λικινίου, αποφάσισε να λύσει την κρίση δηλώνοντας την υποστήριξή του στον νόμο αυτόν· υποσχέθηκε έναν ναό στην Ομόνοια, που θα συμβόλιζε την συμφιλίωση των πατρικίων με τους πληβείους.
στην αρχαία πόλη της Ρώμης, αναφέρεται σε μία σειρά από ιερά και ναούς, που αφιερώθηκαν στη Ρωμαϊκή θεότητα Ομόνοια και κτίστηκαν στο δυτικό άκρο της Ρωμαϊκής Αγοράς.
αλλά η ιστορία καταγράφει και έναν ναό της Ομονοίας στο Βούλκαναλ το 304 και ακόμη έναν δίπλα, δυτικά του Βούλκαναλ, στη θέση που κατέλαβε αργότερο ο ναός του 217 π.
στην αρχή του Β Εφυλίου Πολέμου, από τη των Μάρκου Πούπιου και Καίσου Κουίνκτιου Φλαμινίνου, ως εκπλήρωση όρκου, που έγινε από τον πραίτορα Λούκιο Μάνλιο Βούλσο, μετά τη σωτηρία από τους Γαλάτες το 218.
Η Σύγκλητος, σε μία προσπάθεια κάλυψης των πράξεών της και συμβολικής ενέργειας συμφιλίωσης, έδωσε αμέσως εντολή στον Λούκιο Οπόμιο για την ανακατασκευή του ναού της Ομονοίας.
Την επόμενη σεζόν ύστερα από πρόταση του σκηνοθέτη Βασίλη Θωμόπουλου πήρε ένα από τους πρωταγωνιστικούς ρόλους στην κωμική σειρά του «1 μήνας και κάτι» ξεκινώντας να δουλεύει ως ηθοποιός.
Τη σεζόν 2018-2019 πρωταγωνίστησε στη κωμική σειρά του , «Για Πάντα Παιδιά» μαζί με τους Αποστόλη Τότσικα, Νίκο Πουρσανίδη, Λεωνίδα Καλφαγιάννη και Τζένη Θεωνά.
Λόγω της επιτυχίας τους στο θέατρο, οι παραγωγοί του συγκροτήματος σε συνεργασία με διευθυντικά στελέχη της αποφάσισαν να δημιουργήσουν τη μουσική μπάντα, αποτελούμενη από 6 παιδιά, μια ιδέα που είχε ήδη αποφέρει καρπούς με αντίστοιχα συγκροτήματα σε άλλες χώρες όπως οι στο Πουέρτο Ρίκο και οι στην Ισπανία.
Οι παραγωγοί και ανιχνευτές παιδικών ταλέντων και ' βρίσκονται πίσω από την ανάδειξη των Τιμπιρίτσε σε κορυφαίο εμπορικό μουσικό , επενδύοντας μεγάλα ποσά στην προώθησή τους μέσω της τηλεόρασης και την επιβολή τους σε παιδικά και μετέπειτα εφηβικά ινδάλματα.
Θεωρούνται ένα από τα πιο εμβληματικά συγκροτήματα των 80ς, με τη μουσική τους να φτάνει στις κορυφές των της Λατινικής Αμερικής και τα μέλη να μετατρέπονται σε ινδάλματα για εκατομμύρια παιδιά και εφήβους.
Τα περισσότερα μέλη της μπάντας συνέχισαν με επιτυχημένες σόλο καριέρες στον χώρο του θεάματος, της μουσικής βιομηχανίας και της τηλεόρασης, εκμεταλλευόμενοι την υψηλή δημοτικότητα που δέχθηκαν.
Η ιδέα του σχηματισμού μιας μουσικής μπάντας αποτελούμενης από παιδιά ξεκίνησε με την ίδρυση του παιδικού τμήματος του Κέντρου Καλλιτεχνικής Εκπαίδευσης του Μεξικανικού τηλεοπτικού δικτύου που μονοπωλούσε στην τηλεοπτική αγορά της χώρας.
Με πωλήσεις ανώτερες των 15 εκατομμυρίων αντιτύπων σε ΗΠΑ, Μεξικό και Λατινική Αμερική αλλά και - περιοδείες, οι Τιμπιρίτσε θεωρούνται ένα από τα πιο επιτυχημένα στην ιστορία της βιομηχανίας του θεάματος.