polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Αυτή η απόφαση ήρθε μετά από μια αμφιλεγόμενη απόφαση από τον διαιτητή να ακυρώσει ένα γκολ που σημείωσε ο επιθετικός της Σάουθαμπτον, Τσάρλι Όστιν.
Η ενέκρινε επισήμως τη χρήση του στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2018, κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης του Συμβουλίου της, στις 16 Μαρτίου 2018 στη Μπογκοτά.
Το 1910, σε ηλικία 20 ετών, Ο Φόκερ στάλθηκε από τον πατέρα του στη Γερμανία για να εκπαιδευθεί ως μηχανικός αυτοκινήτων στην Τεχνική Σχολή του Μπίνγκεν, αλλά το ενδιαφέρον του βρισκόταν στην πτήση, οπότε μετεγγράφηκε στην -, στο Μάιντς.
Στη χώρα του ο Φόκερ έγινε γνωστός όταν πέταξε γύρω από τον πύργο του ναού Γκρότε Κερκ στο κέντρο του Χάαρλεμ την 1η Σεπτεμβρίου 1911 με την τρίτη εκδοχή της «Αράχνης».
Μία ημέρα νωρίτερα, την ημέρα των Γενεθλίων της Βασίλισσας , ο Φοκερ είχε εκμεταλλευθεί την ευκαιρία για να πραγματοποιήσει δυο-τρεις ακόμα πτήσεις επιδείξεως στην πόλη με το ίδιο αεροσκάφος.
Από την άλλη, ο Φόκερ ήταν μια χαρισματική και δημοφιλής προσωπικότητα για τους κανονικούς στρατιωτικούς πιλότους και μπορούσε να εμπνεύσει ενθουσιασμό ακόμα και σε ανώτερους αξιωματικούς.
Αυτό το χάρισμα του επέτρεψε να επιβιώσει από την πρώτη σοβαρή κρίση της σταδιοδρομίας του, όταν τα νέα του τριπλάνα του τύπου . άρχισαν να έχουν συχνά αιφνίδια και μοιραία ατυχήματα στα τέλη του 1917 και το μοντέλο έπαυσε να χρησιμοποιείται προσωρινά ως «υπερβολικά επικίνδυνο»: Οι επάνω πτέρυγες ξηλώνονταν σε αεροβατικούς ελιγμούς και ακόμα και ο άσος Λόταρ φον Ριχτχόφεν ήταν τυχερός που επέζησε από μια σχετική συντριβή.
Ο Φόκερ μπόρεσε να αποδείξει ότι δεν έφταιγε ο βασικός σχεδιασμός, αλλά η γερμανική στρατιωτική εξεταστική επιτροπή συμπέρανε ότι η κακή κατασκευή εξαιτίας ανεπαρκούς επιβλέψεως και ανεπαρκών έλεγχων ποιότητας στο εργοστάσιο του Φόκερ ήταν τα αίτια.
Για το θέμα των γάμων του, ο Φόκερ έγραψε: «Πάντοτε καταλάβαινα τα αεροπλάνα πολύ καλύτερα από ό,τι τις γυναίκες. Είχα κάποιες ακόμη ερωτικές ιστορίες στη ζωή μου και όλες έληξαν όπως ακριβώς η πρώτη, στα αλήθεια, επειδή νόμιζα πως δεν υπήρχε τίποτα που θα μπορούσε να είναι πιο σημαντικό από τα αεροπλάνα μου. Τώρα έχω μάθει, δια της πικράς εμπειρίας, ότι πρέπει να δίνεις κι εκεί κάτι. στον έρωτα πρέπει να χρησιμοποιείς το μυαλό σου τόσο πολύ όσο και στις επιχειρήσεις, και ίσως ακόμη περισσότερο».
Μετά το τέλος του πολέμου, οι όροι της Συνθήκης των Βερσαλλιών απαγόρευσαν στη Γερμανία να κατασκευάζει οποιονδήποτε τύπο αεροσκάφους, ακόμα και μηχανής αεροσκάφους.
Παρά τους αυστηρούς όρους αφοπλισμού, ο Φόκερ δεν επέστρεψε με άδεια χέρια: κατόρθωσε να φυγαδεύσει το ισοδύναμο 6 φορτηγών τρένων με . και . , αλλά και εξαρτήματα λαθραία από τα γερμανο-ολλανδικά σύνορα.
Αυτό το αρχικό στοκ τού επέτρεψε να αρχίσει γρήγορα την επιχείρησή του, αλλά επικεντρώθηκε πλέον στα μη στρατιωτικά αεροσκάφη, με πολύ επιτυχημένο το επιβατικό . με τρεις κινητήρες.
Ο Φόκερ πιστώνεται συχνά με την εφεύρεση του μηχανισμού συγχρονισμού ή «συγχρονιστή όπλων», που επέτρεπε στα πολεμικά αεροσκάφη του Α Παγκόσμιου Πολέμου να πυροβολούν με το πολυβόλο διαμέσου του περιστρεφόμενου μπροστινού έλικα.
Ο ιδιοκτήτης μιας από αυτές, ο Φραντς Σνάιντερ και η εταιρεία του , υπέβαλαν αργότερα μήνυση κατά του Φόκερ στα γερμανικά δικαστήρια και κέρδισαν την υπόθεση.
Η ενσωμάτωσή του στο μοντέλο και η χρήση του οδήγησαν σε μία φάση γερμανικής υπεροχής στον εναέριο πόλεμο το 1915-1916, που έμεινε γνωστή ως «Μάστιγα του Φόκερ» .
Οι «ιπτάμενοι άσοι» Όσβαλντ Μπέλκε και Μαξ Ίμελμαν επέζησαν από απώλεια των ελίκων που προκλήθηκε από ατελή λειτουργία του μηχανισμού, ενώ και ο τελικός θάνατος του Ίμελμαν σε αερομαχία οφειλόταν πιθανότατα στον ίδιο λόγο.
Δεν εμπιστευόταν τους πτυχιούχους μηχανικούς αεροσκαφών και παραπονιόταν για τη γερμανική επιμονή να διεξάγει αυστηρά δομικά τεστ για να εξασφαλίζει το αξιόμαχο νέων μοντέλων αεροσκαφών.
Κάποιες φορές ήταν πολύ αναίσθητος, όπως όταν κακομίλησε στον ετοιμοθάνατο σχεδιαστή του στις 27 Ιουνίου 1916, αμέσως μετά τη συντριβή του τελευταίου με το νέο μοντέλο . εξαιτίας εμπλοκής του πηδαλίου.
Ο Φόκερ όμως παρέμεινε ως διευθυντής και θεωρείται σχεδιαστής πολλών αεροσκαφών για λογαριασμό της τότε «Αυτοκρατορικής Γερμανικής Στρατιωτικής Αεροϋπηρεσίας» .
Ο Μαξ Ίμελμαν, αργότερα «ιπτάμενος άσος» με το , σχολίασε σε μια επιστολή γραμμένη στις 25 Ιουνίου 1915 σχετικά αυτή την επίδειξη: «Ο Φόκερ, ιδιαιτέρως, μας εξέπληξε με την επιδεξιότητά του.»
Ο Άντον Χέρμαν Χέραρντ Φόκ ερ , γνωστός και με την αγγλική μορφή του ονόματός του ως Άντονυ Φόκερ , ήταν Ολλανδός πρωτοπόρος αεροπόρος, εφευρέτης και κατασκευαστής αεροσκαφών.
Με τον Φόκερ να είναι τεσσάρων ετών, η οικογένεια επέστρεψε στην Ολλανδία και εγκαταστάθηκε στο Χάαρλεμ, για να παράσχει στον Άντον και στη μεγαλύτερη αδελφή του Τόος μια καλύτερη εκπαίδευση.
Το αεροσκάφος του « » (από το όνομα της εγγονής του βιομηχάνου αυτοκινήτων Χένρυ Φορντ), τύπου ., πέταξε πάνω από τον Βόρειο Πόλο με τους Ρίτσαρντ Μπερντ και Φλόυντ Μπένετ στις 9 Μαΐου 1926.
Παρόλα αυτά, η «Πολιτεία Βα» αναγνωρίζει την επικυριαρχία της κυβέρνησης της Βιρμανίας στην περιοχή της, αναγνώριση που προέκυψε λόγω της συμφωνίας για αυτονομία, με την κυβέρνηση της χώρας.
Η αυτονομία της περιοχής αναγνωρίστηκε και συνταγματικά, στο Σύνταγμα του 2008, το οποίο επικύρωσε την αυτονομία της περιοχής ως οντότητας υπαγόμενης στη Πολιτεία του Σαν .
Το χαμηλότερο υψόμετρο στην περιοχή είναι γύρω στα 600 μέτρα πάνω από το επίπεδο της θάλασσας, με τα υψηλότερα βουνά να έχουν υψόμετρο πάνω από 3000 μέτρα.
Χρησιμοποιώντας 30.000 άτομα προσωπικό, ο Ηνωμένος Στρατός της Πολιτείας Βα είναι η μεγαλύτερη οργάνωση διακίνησης ναρκωτικών στη Νοτιοανατολική Ασία.
Αν και η κυβέρνηση της Βιρμανίας έχει αρχίσει να παίρνει μέτρα για να μειώσει την παραγωγή αυτών των φαρμάκων, είναι δύσκολο έργο, λόγω της διαφθοράς σε υψηλά επίπεδα της κυβέρνησης και την έλλειψη υποδομών για την εκτέλεση των πράξεων.
Η κυβέρνηση της πολιτείας Βα μιμείται πολλά από τα πολιτικά χαρακτηριστικά της κυβέρνησης της Κίνας, έχοντας Κεντρική Επιτροπή και ένα κεντρικό κόμμα, το Ενωμένο Κόμμα της Πολιτείας Βα.
Ενώ η πολιτεία Βα είναι εκ των πραγμάτων εξαιρετικά αυτόνομη από τον έλεγχο της κεντρικής κυβέρνησης της Μιανμάρ η σχέση τους βασίζεται στην ειρηνική συνύπαρξη και την αναγνώριση της κυριαρχίας της κεντρικής κυβέρνησης από τη πολιτεία Βα
Τον Ιανουάριο του 2019, η κυβέρνηση έφερε προς κύρωση στη Βουλή των Ελλήνων τη Συμφωνία των Πρεσπών, η οποία είχε υπογραφεί επτά μήνες πριν μεταξύ της Ελλάδας και της πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας και αφορούσε το ζήτημα της ονομασίας της δεύτερης.
Στο κόμμα, που συγκέντρωσε το μεγαλύτερο αριθμό έγκυρων ψηφοδελτίων στο σύνολο της επικράτειας, παραχωρούνται, επιπλέον των εδρών που λαμβάνει, 50 ακόμη έδρες.
Η επιπλέον παραχώρηση 50 εδρών γίνεται, επίσης, σε συνασπισμό συνεργαζόμενων κομμάτων, εφόσον ο μέσος όρος της δύναμης των κομμάτων που τον απαρτίζουν, είναι μεγαλύτερος από τη δύναμη του αυτοτελούς κόμματος, που συγκέντρωσε το μεγαλύτερο αριθμό έγκυρων ψηφοδελτίων.
Πρώτο κόμμα ήλθε η Νέα Δημοκρατία με ποσοστό 39,85% και 158 έδρες, δεύτερο κόμμα ο Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς με 31,53% και 86 έδρες, τρίτο κόμμα το Κίνημα Αλλαγής με 8,10% και 22 έδρες, τέταρτο κόμμα το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας με 5,30% και 15 έδρες, πέμπτο κόμμα η Ελληνική Λύση με 3,70% και 10 έδρες και έκτο κοινοβουλευτικό κόμμα το Μέτωπο Ευρωπαϊκής Ρεαλιστικής Ανυπακοής με 3,44% και 9 έδρες.
ηττήθηκε από το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, λαμβάνοντας 23,75% έναντι 33,12% της Νέας Δημοκρατίας, γεγονός που ώθησε τον Έλληνα Πρωθυπουργό να θεωρήσει ότι δεν είχε τη λαϊκή νομιμοποίηση να συνεχίσει να κυβερνά μέχρι το τέλος της τετραετίας, σε μία αρκετά κρίσιμη περίοδο για την ελληνική οικονομία.
Για να εισέλθει στη Βουλή ένα κόμμα χρειάζεται να συγκεντρώσει στην επικράτεια ποσοστό εγκύρων ψηφοδελτίων τουλάχιστον 3% του συνόλου των εγκύρων ψηφοδελτίων που έλαβαν στην επικράτεια όλοι οι εκλογικοί σχηματισμοί.
Ήταν πρόωρες εκλογές, οι οποίες προκηρύχθηκαν από την κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα, μετά την ήττα του κυβερνώντος κόμματος στις ευρωεκλογές και στις αυτοδιοικητικές εκλογές του ίδιου έτους.
Δικαίωμα ψήφου για την εκλογή βουλευτών έχουν όλοι οι Έλληνες πολίτες υπό τις εξής προϋποθέσεις: έχουν συμπληρώσει το 17ο έτος της ηλικίας τους , είναι εγγεγραμμένοι σε εκλογικό κατάλογο δήμου της χώρας και δεν έχουν στερηθεί το δικαίωμα του εκλέγειν.
Στις εθνικές εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2015, παρά το γεγονός ότι η κυβέρνηση Τσίπρα σύναψε νέο πρόγραμμα στήριξης της ελληνικής οικονομίας και παρά τη διάσπαση που υπέστη στο εσωτερικό του, ο ΣΥ.
Την επόμενη ημέρα, 8 Ιουλίου, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Προκόπης Παυλόπουλος έδωσε στον πρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας Κυριάκο Μητσοτάκη εντολή σχηματισμού κυβέρνησης.
Στις 17 Δεκεμβρίου, είκοσι μία ημέρες μετά τις εκλογές, ο Ερνάντες κηρύχθηκε νικητής από το Ανώτατο Εκλογικό Δικαστήριο, το οποίο αποτελείται κατά το μεγαλύτερο μέρος του από οπαδούς του Ερνάντες.
Ο Οργανισμός Αμερικανικών Κρατών , ο οποίος επόπτευσε ανεξάρτητα τις εκλογές, βρληκε εκτεταμένες ανωμαλίες στη διεξαγωγή της ψηφοφορίας και αμφισβήτησε την εγκυρότητα των αποτελεσμάτων.
Ο Πρόεδρος της Ονδούρας εκλέγεται από την πλειοψηφία, με τον υποψήφιο που λαμβάνει τις περισσότερες ψήφους σε έναν απλό γύρο ψηφοφορίας να ανακηρύσσεται νικητής.
Καθώς το Ανώτατο Εκλογικό Δικαστήριο σταδιακά ανακοίνωσε τις συνολικές ψήφους, ο Ερνάντες κέρδισε έδαφος στις καταμετρήσεις των ψήφων εν μέσω πολλών ανωμαλιών, που οδήγησαν σε καταγγελίες για εκλογική νοθεία και διαδηλώσεις ανά τη χώρα.
Οι διαμαρτυρίες κορυφώθηκαν τις επόμενες ημέρες, με αποτέλεσμα η κυβέρνηση να επιβάλει δεκαήμερη απαγόρευση κυκλοφορίας, την 1η Δεκεμβρίου.
Οι ψηφοφόροι προσήλθαν στις κάλπες για να εκλέξουν τον πρόεδρο της χώρας για θητεία 4 ετών, καθώς και τα 128 μέλη του Εθνικού Κογκρέσου, 20 μέλη του Κεντροαμερικανικού Κοινοβουλίου και δημάρχους για τους δήμους της χώρας.
Επακολούθησαν ταραχές, επιβολή απαγόρευσης κυκλοφορίας διάρκειας 10 ημερών και ένταση, με αποτέλεσμα τον θάνατο τουλάχιστον 7 ατόμων και τον τραυματισμό πάνω από 20.
Ο κάτοχος της προεδρίας, Χουάν Ορλάντο Ερνάντες και υποψήφιος με το Εθνικό Κόμμα της Ονδούρας, ήταν ο επικρατέστερος για τη νίκη, όμως τα πρώτα αποτελέσματα έδωσαν σημαντικό προβάδισμα για τον σημαντικότερο αντίπαλό του, τον Σαλβαδόρ Νασράλα.
Στις 21 Ιουλίου το 2010 υπέγραψε δύο χρόνια συμβόλαιο με τους Γκόλντεν Στέιτ Ουόριορς έναντι 500.000 δολαρίων γα τον πρώτο χρόνο εγγυημένα και τον δεύτερο θα ήταν επιλογή της ομάδας να τον κρατήσει ή όχι.
Στον πρώτο του αγώνα με τους Γκόλντεν Στέιτ συνέβαλε πολύ στην ανάκαμψη της ομάδας έναντι των πρωταθλητών Λος Άντζελες Λέικερς και πήρε τα συγχαρητήρια του Ντέρεκ Φίσερ, πόιντ γκαρντ των Λέικερς.
Το 2011 μετά το λοκ άουτ και με την εμφάνιση πρωτοκλασάτων παιχτών στην θέση του Λιν όπως Στέφεν Κάρι, Μόντα Έλις, στις 9 Δεκεμβρίου αποχώρησε από την ομάδα.
Την πρώτη του χρονιά είχε 4,2 πόντους ανά αγώνα πράγμα που δυσαρέστησε τον βοηθό προπονητή του Χάρβαρντ Μπιλ Χόνεν να πει στο προπονητή ότι θα είναι παίχτης χαμηλού επιπέδου στον πρώτο προπονητή Πίτερ Ντίμπενμπροκ.
Με τέτοιες εμφανίσεις οι άνθρωποι της ομάδας φοβήθηκαν ότι το πανεπιστήμιο του Στάνφορντ θα του έδινε υποτροφία πράγμα που δεν συνέβη και έτσι συνέχισε την κολλεγιακή του πορεία στο Χάρβαρντ .
Ανήμπορες να εγκαταλείψουν τη χώρα χωρίς διαβατήρια, ταξιδεύουν στην έδρα της για να συναντήσουν τη Ρίμα, αλλά παρακολουθούν στο χώρο στάθμευσης αυτοκινήτων με έναν από τους ύποπτους άνδρες του ξενοδοχείου.
Την ακολουθούν σε μια τοπική μαρίνα, όμως η Σαμ αποκαλύπτεται και οι δύο παλεύουν, με τελικά αποτέλεσμα η Σαμ να τον σκοτώσει με ένα μεγάλο αλιευτικό γάντζο.
Κατά τη συνάντηση με την εταιρεία πώλησης, η Ρίμα αντιμετωπίζει ένα μέλος του ανταγωνιστή Σικόνγκ, ο οποίος αφήνει υπονοούμενα απειλών κατά της Ζόι.
Η Σαμ και η Ζόι επιστρέφουν στην εγκαταλελειμμένη έπαυλη, όπου η Ζόι ανακαλύπτει ότι η Σαμ είχε προηγουμένως παιδί το οποίο έστειλε για υιοθεσία στα 16 της.
Κατά τη διάρκεια μιας συνάντησης για την οριστικοποίηση της συμφωνίας εξόρυξης, η Ρίμα λαμβάνει μια ειδοποίηση ότι το τηλέφωνό της έχει πρόσβαση στο σύστημα ασφαλείας του σπιτιού και φεύγει χωρίς να υπογράψει τη συμφωνία εξόρυξης.
Το σπίτι έχει αποκλειστεί από διεφθαρμένα μέλη της αστυνομίας, που αρνούνται να επιτρέψουν σε έναν ντετέκτιβ από την Καζαμπλάνκα να συνεργαστεί με τη Ρίμα για να μπεί.
Στη συνέχεια τους επιτίθενται μισθοφόροι και διεφθαρμένοι αξιωματικοί, αν και η Ζόι και η Σαμ καταφέρνουν να επέμβουν και τελικά να την σώσουν, παρόλο που η Σαμ τραυματίζεται στον καρπό.
Με τη Ζόι και την Ρίμα ασφαλείς αν και απειλούμενες, η Σαμ την αφήνει για να πάει στο σπίτι, αλλά υπόσχεται στη Ζόι οτι θα τηλεφωνήσει στην κόρη της.
Οι ειδήσεις για το περιστατικό προκαλούν σημαντική πτώση των τιμών των μετοχών στη , γεγονός που θα μπορούσε να επιτρέψει στον ανταγωνιστή Σικόνγκ να κλέψει τη συμφωνία.
Η Σαμ υποσχέθηκε να βγάλει τη Ζόι από τη χώρα και αργότερα συναντήθηκε με το αφεντικό της, τον Κόναλλ, με σχέδιο διαφυγής να ταξιδέψουν οι τρεις σαν οικογένεια στην Ταγγέρη και να φθάσουν στην Ισπανία.
Εντούτοις, σε ενέδρα στο ξενοδοχείο σκοτώνουν τον Κόναλλ, αν και η Σαμ είναι σε θέση να σώσει την Ζόι από το να συλληφθεί μετά από βίαιη μάχη και τη θανάτωση δύο από των ανδρών.
Η Ζόι Τάνερ, Σόφη Νελίς, το ταραγμένο μοναχοπαίδι του νεκρού επιχειρηματία μεγιστάνα Έρικ Τάννερ, ανακαλύπτει ότι έχει αφήσει όλες τις μετοχές του πατέρα της στην εταιρεία του, .
Έχοντας κατορθώσει να διαπραγματευτεί μια συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξόρυξη φωσφορικών αλάτων στη Ζάμπια, η Ρίμα ζητά από τη Ζόι να την συνοδεύει στο οικογενειακό σπίτι στο Μαρόκο.
Προσλαμβάνει την Σαμ να εργαστεί ως η πρώτη θηλυκή σωματοφύλακας της Ζόι για το ταξίδι, εξαιτίας του ότι ο προηγούμενος άνδρας σωματοφύλακας απολύθηκε επειδή κοιμόταν μαζί της.
Ο χαρακτήρας της είναι βασισμένος στην Τζάκυ Νταίιβις , μιάς από τις κορυφαίες γυναίκες σωματοφύλακες στον κόσμο, των οποίων οι πελάτες συμπεριλαμβάνουν τον Τζ.
Ενώ βρίσκεται στο Νότιο Σουδάν σε μια αποστολή ρουτίνας, η αξιωματικός προστασίας Σαμ Κάρλσον είναι σε θέση να σώσει τη ζωή δύο δημοσιογράφων τους οποίους προστατεύει όταν το όχημά τους επιτίθεται από τοπικούς αντάρτες.
Ο Τζοβάννι ήταν γιος του Αυγουστίνου Μπέμπο και της Τσιάρα Ντελ Μπάσσο, η Οικογένεια Μπέμπο ήταν από τις παλιότερες οικογένειες στην Βενετία, η μητέρα του άφησε μεγάλη κληρονομιά που την μοίρασε με τον αδελφό του.
Σε ηλικία 12 ετών υπηρέτησε στο πλήρωμα μιας γαλέρας και έμεινε στην ίδια γαλέρα 16 χρόνια, πολέμησε με μεγάλη γενναιότητα στην νικηφόρα Ναυμαχία της Ναυπάκτου εναντίον των Τούρκων παρά το γεγονός ότι τραυματίστηκε πολλές φορές.
Διορίστηκε από την Δημοκρατία Προβλεπτής για να τον ανταμείψει για τος υπηρεσίες του στην Ναυμαχία της Ναυπάκτου, στην συνέχεια έγινε Κονσιλιέρι και Πραίτορας στην Βασιλική του Αγίου Μάρκου.
Η Βενετία λεηλατήθηκε για πολλά χρόνια από τους πειρατές Ουσκότσι που τους βοηθούσε ο μετέπειτα Φερδινάνδος Β της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας τότε αρχιδούκας της Αυστρίας και είχαν την υποστήριξη του.
Το πρώτο καθήκον του Τζοβάννι Μπέμπο ήταν να κηρύξει τον πόλεμο εναντίον τους, ακολούθησε η Μάχη του Φρίουλι με επίκεντρο το Φρίουλι, την Γκορίτσια, και την Ίστρια.
Οι Βενετοί τους νίκησαν κατά κράτος, όταν έφτασε ο Άλμπρεχτ φον Βάλλενσταϊν για λογαριασμό της Αυστρίας να βοηθήσει τους Ουσκότσι ο πόλεμος είχε τελειώσει και ο Μπέμπο είχε επιβάλει ειρήνη που υπεγράφη στο Παρίσι .
Ο Ισπανός απεσταλμένος στην Βενετία Αλφόνσο ντε λα Κουέβα, 1ος Μαρκήσιος του Μπεντμάρ προσπάθησε να αποσταθεροποιήσει την Δημοκρατία με εμφύλιες συγκρούσεις για να μπορέσει η Ισπανία να καταλάβει με ευκολία την πόλη.
Ο Τζοβάννι Μπέμπο προσπάθησε να εξεγείρει τη πόλη εναντίον των Ισπανών αλλά εκείνοι είχαν σπείρει παντού κατασκόπους και έκαναν το έργο του δύσκολο, οι Ισπανικές δυνάμεις έμειναν πολλά χρόνια στην πόλη.
Οι παλιές Βενετσιάνικες οικογένειες ευγενών χωρίστηκαν σε δυο υποψηφίους, οι νεώτερες αντίθετα ενώθηκαν σε έναν, μετά από πολλούς αποτυχημένους γύρους οι 41 εκλέκτορες απέτυχαν να εκλέξουν τον διάδοχο και η Βενετία βρέθηκε μπροστά σε εμφύλιο.
Τα σημαντικότερα γεγονότα της βασιλείας του ήταν ο Πόλεμος των Ουσκότσι και η Συνωμοσία των Μπεντμάρ στην οποία ο Ισπανός πρέσβης στην Δημοκρατία της Βενετίας Αλφόνσος ντε λα Κουέβα, 1ος Μαρκήσιος του Μπεντμάρ προσπάθησε ανεπιτυχώς να διαλύσει την ειρήνη στην Δημοκρατία.
Το μακιγιάζ είναι η χρήση καλλυντικών, δηλαδή εφαρμογή κραγιόν στα χείλη, ρουζ στο μάγουλα, σκιά στα μάτια κλπ μάσκαρα στις βλεφαρίδες, μολύβι στα φρύδια, και κονσίλερ.
Όλα αυτά αποσκοπούν στο να τονιστεί η γυναικεία ομορφιά, ή και να αναδειχθεί, να καλυφθούν οι ατέλειες ή να προσαρμοστεί το πρόσωπο ενός ηθοποιού, ανεξαρτήτως φύλου, σε αυτό που απαιτεί ο ρόλος του.
Στη δεκαετία του 1980, η περιοχή αναδιαμορφώθηκε σε περιοχή πολυτελών κατοικιών, με την μεταμόρφωση των παλιών αποθηκών του λιμανιού και την ανοικοδόμηση νέων κατασκευών.
Για να οριστεί η συνιδιοκτησία, ένας αθλητής έπρεπε να υπογράψει σε μία ομάδα και να του έχουν μείνει ακόμη, τουλάχιστον, 2 χρόνια για τη λήξη του συμβολαίου του.
Θεωρούταν ως κανονική μεταγραφή, εκτός από το ότι ο σύλλογος πώλησης θα διατηρούσε τα προαναφερθέντα δικαιώματα συμμετοχής, δηλαδή τα δικαιώματα του 50% της αξίας του παίκτη.
Εκτός αν η συμφωνία τερματιζόταν νωρίς με κοινή συμφωνία μεταξύ όλων των εμπλεκομένων πλευρών, οι δύο σύλλογοι έπρεπε να συμφωνήσουν για το αν θα ανανεώσουν ή θα τερματίσουν τη συμφωνία στο τέλος κάθε σεζόν.
Αν οι προσφορές ήταν ίσες ή εάν κανένας από τους συλλόγους δεν υπέβαλε μία, τα πλήρη δικαιώματα του ποδοσφαιριστή πήγαιναν στο σύλλογο με το οποίο ο ποδοσφαιριστής ήταν εγγεγραμμένος (δηλ. το σύλλογο που απέκτησε τον ποδοσφαιριστή με συνιδιοκτησία και όχι το σύλλογο που είχε τα δικαιώματα συμμετοχής).
Όταν ένας αθλητής ήταν κάτω από την συνιδιοκτησία δύο ομάδων, μπορούσε ακόμα να σταλεί ως δανεικός σε μια τρίτη ομάδα, υπό την προϋπόθεση ότι όλες οι εμπλεκόμενες πλευρές συμφωνούσαν σε αυτή την κίνηση.
Ο σύλλογος που ήταν ιδιοκτήτης των «δικαιωμάτων συμμετοχής» είχε τη δυνατότητα να τα μεταφέρει σε άλλο σύλλογο, υπό την προϋπόθεση ότι συμφωνούν όλες οι άλλες εμπλεκόμενες πλευρές.
Η συνιδιοκτησία είναι σύστημα στο οποίο δύο ποδοσφαιρικοί σύλλογοι κατέχουν από κοινού το συμβόλαιο ενός αθλητή, αν και ο αθλητής είναι εγγεγραμμένος για να παίξει μόνο για τον ένα σύλλογο.
Η πρακτική αυτή καθιερώθηκε στο Άρθρο 102 της Ιταλικής Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου -Εσωτερικοί Οργανωτικοί Κανονισμοί - και είναι επισήμως γνωστοί ως «δικαιώματα συμμετοχής» .
Αυτός ο τύπος συμφωνίας διαφέρει από την ιδιοκτησία τρίτης πλευράς, στην οποία το συμβόλαιο του αθλητή ανήκει σε μια μη ποδοσφαιρική οντότητα, όπως μια εταιρεία διαχείρισης.
Τρεις μετόπες είναι άρτιες: το τέθριππο άρμα του Ηλίου, ο Περσέας που αποκεφαλίζει τη Μέδουσα με την παρουσία της Αθηνάς και ο Ηρακής που φέρει κρεμασμένους από τους ώμους του τους δύο Κέρκοπες.
Ο τύπος των ναών είχε εξελιχθεί με τους κίονες της μακριάς πλευράς να είναι 6 Χ 2 + 1 και μετά 6 Χ 2 στην εποχή του, αλλά εδώ ο ναός αντιγράφει αρχαϊκούς τύπους, όπως τον ναό της Ήρας στην Ολυμπία.
Αν και έχει αρχαϊκά χαρακτηριστικά, μιμείται πρότυπα της κυρίως Ελλάδας, όπως τον Ναό του Απόλλωνα στην Κόρινθο, όταν οι αναλογίες και τα άλλα χαρακτηριστικά του ναού είχαν πια αποκρυσταλλωθεί.
Ο ναός ίσως χρησιμοποιείτο ως αρχείο, καθώς εκατοντάδες σφραγίδες ανακαλύφθηκαν σε αυτόν και ήταν αφιερωμένος στον Απόλλωνα, όπως δείχνει μία επιγραφή και όχι στον Ηρακλή.
Μετά τη διάλυση της ΕΣΣΔ το 1991, θεωρήθηκε ότι η Ρωσική Ομοσπονδία θα παραιτηθεί από σχέδια εδαφικής επέκτασης ή κρατικού εθνικισμού, παρά το γεγονός ότι περίπου 25 εκατομμύρια εθνοτικοί Ρώσοι ζουν σε γειτονικές χώρες εκτός Ρωσίας.
Ουίλιαμ Έιρς ισχυρίζονται ότι η Ρωσία ακολούθησε μια μη αλυτρωτική πολιτική τη δεκαετία του 1990 παρά κάποιες δικαιολογίες για τις αλυτρωτικές πολιτικές.
Επιπλέον, δεν βρέθηκε μια σταθερά δημοφιλής πολιτική αλυτρωτισμού για το εκλογικό σώμα, και οι πολιτικοί που πρότειναν τέτοιες ιδέες δεν πήγαιναν καλά εκλογικά.
Η προσάρτηση της Κριμαίας οδήγησε σε νέο κύμα ρωσικού εθνικισμού, με μεγάλα τμήματα του ρωσικού ακροδεξιού κινήματος να επιδιώκουν τη προσάρτηση ακόμη περισσότερης γης από την Ουκρανία, συμπεριλαμβανομένης και της μη αναγνωρισμένης Ομοσπονδιακής Πολιτείας της Νέας Ρωσίας.
Ο Βλαντιμίρ Σοκόρ πρότεινε ότι η ομιλία του Βλαντιμίρ Πούτιν μετά την προσάρτηση της Κριμαίας ήταν ντε φάκτο "μανιφέστο του αλυτρωτισμού της μεγάλης Ρωσίας".
Εντούτοις, μετά την επιβολή διεθνών κυρώσεων κατά της Ρωσίας στις αρχές του 2014, αυτό οδήγησε και στον θάνατο του σχεδίου της «Νέας Ρωσίας»: την 1η Ιανουαρίου 2015, η ιδρυτική ηγεσία ανακοίνωσε ότι το σχέδιο έχει τεθεί σε αναμονή και στις 20 Μαΐου τα συστατικά μέλη ανακοίνωσαν πάγωμα του πολιτικού σχεδίου.
Λίγες από αυτές τις πράξεις είχαν αλυτρωτικές δικαιολογίες, αν και η κατάκτηση μερών της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στον Καύκασο για να φέρουν τους Αρμένιους Χριστιανούς υπό την προστασία του Τσάρου μπορεί να αποτελεί ένα παράδειγμα.
Ορισμένοι Ρώσοι εθνικιστές επιδιώκουν να προσαρτήσουν τμήματα του «κοντινού εξωτερικού», όπως τα κράτη της Βαλτικής ενώ ορισμένοι φοβούνται πιθανή κλιμάκωση λόγω ρωσικών αλυτρωτικών φιλοδοξιών στο βόρειο Καζακστάν.
Ο ρωσικός αλυτρωτισμός αναφέρεται γενικά σε αλυτρωτικές απαιτήσεις σε τμήματα της πρώην Ρωσικής Αυτοκρατορίας ή ΕΣΣΔ που έγιναν κατά τη διάρκεια του 21ου αιώνα από τη Ρωσική Ομοσπονδία.
Όταν ο άρχισε να ασχολείται με τις μελέτες του, είχε ήδη αναγνωρισθεί η οικονομική και βιομηχανική αξία των ατμομηχανών, ωστόσο δεν είχε γίνει καμία πραγματική επιστημονική μελέτη για αυτές.
Περίπου 50 χρόνια μετά, ο Σκωτσέζος εφευρέτης και στη συνέχεια βιομήχανος Τζέιμς Βατ έκανε σημαντικές βελτιώσεις, οι οποίες ήταν υπεύθυνες για τη μεγάλη αύξηση της αποδοτικότητας και της πρακτικότητας των ατμομηχανών.
Οι σύνθετοι κινητήρες είχαν ήδη εφευρεθεί και υπήρχε ακόμη και μια πρωτόγονη μορφή μηχανής εσωτερικής καύσης, με την οποία ο Καρνό ήταν εξοικειωμένος και την περιέγραψε λεπτομερώς στο βιβλίο του.
Το 1824 η αρχή της διατήρησης της ενέργειας ήταν ακόμα στα πρώϊμα στάδια της αποδοχής της και θα περνούσε περισσότερο από μια δεκαετία ώστε να υπάρξει μια ακριβής διατύπωση του πρώτου νόμου της θερμοδυναμικής και το μηχανικό ισοδύναμο της θερμότητας θα χρειάζονταν ακόμα δύο δεκαετίες.
Η επικρατούσα θεωρία της θερμότητας ήταν η θερμιδική θεωρία, σύμφωνα με την οποία θερμότητα είναι ένα είδος αβαρούς και αόρατου ρευστού που ρέει από το θερμότερο στο ψυχρότερο σώμα όταν δεν υπάρχει θερμική ισορροπία.
Η Καρνό ήθελε να απαντήσει σε δύο ερωτήσεις σχετικά με τη λειτουργία των κινητήρων θερμότητας: «Είναι το έργο που μπορεί να παράγει μια πηγή θερμότητας δυνητικά απεριόριστο;
Το σημαντικότερο χαρακτηριστικό της μελέτης του ήταν η πρόθεση του, διατυπωμένη ήδη από τον πρόλογο, να ασχοληθεί με τις βασικές αρχές των θερμικών μηχανών, ανεξάρτητα από τον σχεδιασμό τους και όχι να αναφερθεί σε κάποια από τις ήδη υπάρχουσες.
Χρησιμοποιώντας τη θερμιδική θεωρία για τη θερμότητα, κατέληξε σε συμπεράσματα που ισχύουν σε μια γενικευμένη και ιδεατή μορφή θερμικής μηχανής που ονομάστηκε μηχανή του Καρνό.
Στην ηλικία των 16 ετών, ο Σαντί έγινε δεκτός στην Πολυτεχνική Σχολή του Παρισιού, όπου οι συμμαθητές του συμπεριλάμβαναν τους Μισέλ Χιάσλ και Γκασπάρ - Γκυστάβ ντε Κοριόλις.
Η είχε ιδρυθεί από τον Ναπολέοντα για να εκπαιδεύσει μηχανικούς του στρατού, αλλά οι καθηγητές της περιλάμβαναν επιφανείς επιστήμονες της εποχής όπως ο Αντρέ-Μαρί Αμπέρ, ο Φρανσουά Αραγκό, ο Ζοζέφ Λουί Γκαι-Λυσάκ, ο Λουί Ζάκ Τενάρ και ο Σιμεόν Ντενί Πουασόν και η σχολή είχε αποκτήσει πολύ καλή φήμη για το υψηλό επίπεδο της μαθηματικής διδασκαλίας που παρείχε.
Ο πατέρας του Λαζάρ είχε υπηρετήσει ως υπουργός των εσωτερικών του Ναπολέοντα κατά τη διάρκεια του Πολέμου του Έβδομου Συνασπισμού, και μετά την τελική ήττα του Ναπολέοντα το 1815 ο Λαζάρ αναγκάστηκε να εξοριστεί.
Παρόλο που βρίσκονταν ακόμη σε στρατιωτική υπηρεσία, αφιέρωνε το μεγαλύτερο μέρος της προσοχής του σε προσωπικές επιστημονικές αναζητήσεις και λάμβανε μόνο τα δύο τρίτα του μισθού του.
Ενδιαφερόταν για την κατανόηση της λειτουργίας των ατμομηχανών και αναζητούσε τις θεωρητικές αρχές πάνω στις οποίες λειτουργούν, που τον οδήγησε στις έρευνες που έδωσαν το σύγγραμμα του σχετικά με την κινητήρια δύναμη της φωτιάς, που δημοσιεύθηκε το 1824.
Νικολά Λεονάρ Σαντί Καρνό , 1 Ιουνίου 1796 – 24 Αυγούστου 1832) ήταν Γάλλος στρατιωτικός μηχανικός και φυσικός, συχνά θεωρείται ο «πατέρας της Θερμοδυναμικής».