polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Εκτείνεται από τη βόρεια πλευρά της οδού Αγίου Δημητρίου ως τα τείχη της Ακρόπολης – Επταπυργίου, ενώ ανατολικά, από τα τείχη επί της οδού Ελένης Ζωγράφου, έως δυτικά στην πλατεία Μουσχουντή .
Στην περιοχή βρίσκονται σημαντικά μνημεία όπως το Επταπύργιο, ο ναός του Οσίου Δαβίδ , ο ναός του Αγίου Νικολάου Ορφανού, η Μονή Βλατάδων, η Εκκλησία της Αγίας Αικατερίνης, ο Ναός των Ταξιαρχών, η Εκκλησία του Προφήτη Ηλία, το Βυζαντινό λουτρό στην πλατεία Κρίσπου, το Μουσείο Ατατούρκ, ο Τουρμπές Μουσά Μπαμπά και η κρήνη Τσινάρι.
Κατά τη διάρκεια της Οθωμανικής περιόδου εκεί κατοικούσαν οι Τούρκοι ενώ οι Έλληνες, Δυτικοευρωπαίοι και Εβραίοι κάτοικοι της πόλης ζούσαν γύρω από το λιμάνι.
Σήμερα, υπάρχουν το «Ουζερί Τσινάρι» στην ομώνυμη πλατεία, το «Ίγγλις» στην οδό Ηροδότου 32, κοντά στην Πλατεία Καλλιθέας, «Το σπίτι του Πασά» στην οδό Αποστόλου Παύλου 55
Πέρα από τα ιστορικά μνημεία, στην περιοχή της Άνω Πόλης διασώζεται σε πολλά τμήματα ο αυθεντικός πολεοδομικός ιστός με τους στενούς λιθόστρωτους δρόμους, τα αδιέξοδα, τα μικρά ξέφωτα και τις πλατείες και προπάντων λιτά και κομψά κτίσματα.
Κοντά στο Τσινάρι στην οδό Αλεξάνδρας Παπαδοπούλου, στον αριθμό 84, ήταν η ταβέρνα του «Βλάχου» ή αλλιώς «του Μανώλη» από το όνομα του ιδιοκτήτη.
Με τον θάνατο του πατέρα του στη "μάχη του Αλασεχίρ" οι δύο μικρότεροι αδελφοί τού Καϊκαούσης, ο Καϋφερίνταν Ιμπραήμ και ο μελλοντικός Καϊκοβάδης Α βρέθηκαν σε σύγκρουση για τη διαδοχή.
Ο Καϊκοβάδης Α κέρδισε την υποστήριξη ισχυρών γειτόνων με το σουλτανάτο, όπως τού Λέοντα Β της Αρμενίας και τού θείου του Τουγκρίλσαχ κυβερνήτη του Ερζερούμ.
Ο Καϊκαούσης Α είχε ωστόσο την υποστήριξη ολόκληρης της αριστοκρατίας του σουλτανάτου· με έδρα τη Μαλάτεια κατέκτησε την Καισάρεια και το Ικόνιο, αναγκάζοντας τον Λέοντα Β να αλλάξει την υποστήριξή του.
Σε περίοδο σημαντικών κινδύνων έκλεισε ειρήνη με τον Θεόδωρο Α Λάσκαρη, που τερμάτισε τις συγκρούσεις ανάμεσα στο σουλτανάτο του Ρουμ και την Αυτοκρατορία της Νίκαιας.
Όταν εξασφάλισε τα σύνορά του στη δύση, στράφηκε στην Ανατολή, συμμάχησε με τους Φράγκους που συμμετείχαν στην Ε Σταυροφορία και πίεσε τους Αγιουβίδες να πολεμήσουν σε διπλό μέτωπο.
Ο Καϊκαούσης Α διαπραγματεύτηκε την ελευθερία του, ζήτησε τη Σινώπη και την υποταγή της ανατολικής Αυτοκρατορίας της Τραπεζούντας· ο Αλέξιος Α το δέχτηκε.
Έτσι οι Σελτζούκοι κέρδισαν άλλο ένα μεγάλο λιμάνι, δημιουργώντας ένα ισχυρό κράτος ανάμεσα στην Αυτοκρατορία της Νίκαιας και την Αυτοκρατορία της Τραπεζούντας.
Η παραχώρηση υπογράφηκε την Κυριακή 2 Νοεμβρίου 1214 από τον σουλτάνο και τον Μέγα Κομνηνό· ο Αλέξιος Α παρέμεινε μερικές ημέρες και στη συνέχεια επέστρεψε στην Τραπεζούντα.
Μετά τη μεταφορά, οι Ευρωπαίοι και οι Βυζαντινοί συνέχισαν το εμπόριο με τη Σινώπη· ο Καϊκαούσης Α όρισε έναν Αρμένιο, τον Ραίς Χετούμ, να κυβερνήσει τον μεικτό Ελληνικό και Τουρκικό πληθυσμό.
Ο σουλτάνος επισκεύασε τα τείχη της πόλης από τον Απρίλιο μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1215, υπό την επίβλεψη του Έλληνα αρχιτέκτονα Σεβαστού με οικονομική συμβολή 15 εμιράτων.
Ο συγγραφέας Ρουστάμ Σουκούροφ γράφει ότι ο Καϊκαούσης και ο αδελφός του Καϊκοβάδης έζησαν πολλά χρόνια στην Κωνσταντινούπολη μαζί με τον πατέρα τους, απέκτησαν διπλή πίστη χριστιανική και Ισλαμική και διπλή εθνότητα Ελληνική και Τουρκική.
Το μαυσωλείο του σουλτάνου οικοδομήθηκε κάτω από έναν κωνικό θόλο, στην πρόσοψη βρίσκεται ένα ποίημα γραμμένο από τον σουλτάνο με μπλε καλλιγραφικούς τίτλους.
Ως βουλευτής, ήταν μέλος στην Κοινοβουλευτική Επιτροπή Εξωτερικών, στην Κοινοβουλευτική Επιτροπή Παιδείας, στην Κοινοβουλευτική Επιτροπή Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων, στην Κοινοβουλευτική Επιτροπή Προσφύγων, Εγκλωβισμένων, Αγνοουμένων και Παθόντων και στην Κοινοβουλευτική Επιτροπή Περιβάλλοντος.
Την περίοδο 1959-1993 ήταν νυμφευμένη με τον Στέλιο Κατσελλή, ο οποίος διετέλεσε δήμαρχος Κερύνειας, Υπουργός Παιδείας, Υπουργός Άμυνας και Υπουργός Προεδρίας.
Επέστρεψαν στη ενεργό δράση οι Οδυσσέας Κορδελιού, ΑΕ Αγίου Γεωργίου και Φοίνικας Καλαμαριάς που δεν είχαν δηλώσει συμμετοχή στην Α κατηγορία της προηγούμενης περιόδου.
Οι πρώτοι κάθε ομίλου κερδίζουν την άνοδο στην Α, οι 2οι εως 5οι κάθε ομίλου συμμετέχουν στα ανόδου από όπου θα προκύψουν άλλες 3 ακόμη ομάδες, 9 συνολικά, που θα προβιβαστούν.
Οι ομάδες που θα τερματίσουν στις 4 πιο πάνω θέσεις θα αγωνιστούν στα από τα οποία θα προκύψουν αρχικά οι προτελευταίες κάθε ομίλου και στη συνέχεια οι τρεις επιπλέον ομάδες που θα υποβιβαστούν.
Οι πρώτοι κάθε ομίλου κερδίζουν την άνοδο στην Α1, οι 2οι εως 5οι κάθε ομίλου συμμετέχουν στα ανόδου από όπου θα προκύψουν άλλες 3 ακόμη ομάδες, 6 συνολικά, που θα προβιβαστούν.
Οι τελευταίοι κάθε ομίλου υποβιβάζονται στη Β Κατηγορία , καθώς και 6 ακόμη ομάδες μετά από αγώνες κατάταξης μεταξύ των ομάδων που θα τερματίσουν στις 4 θέσεις πάνω από την τελευταία (10η-14η για τον όμιλο των 15, 11η-15η για τους ομίλους των 16 συμμετοχών).
Στην Α κατηγορία υποβιβάζονται συνολικά 6 ομάδες, οι 3 τελευταίες της κανονικής διάρκειας και 3 ακόμη που προκύπτουν από αγώνες κατάταξης που συμμετέχουν οι 6 ομάδες που τερμάτισαν από την 8η ως την 13η θέση.
Για την περίοδο 2018–19, η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Μακεδονίας είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στο νομό Θεσσαλονίκης.
Πρωταθλήτριες/Δευτεραθλήτριες των ομίλων τους ήταν οι Ιωνικός Ιωνίας/Αναγέννηση Χαλκηδόνας , Παύλος Μελάς/Μακεδονικός Λητής, Ποσειδώνας Καλαμαριάς /ΠΑΟΝΕ.
Έχει εξασφαλίσει δικαιώματα μετάδοσης για μεγάλες αθλητές εκδηλώσεις, όπως οι Ολυμπιακοί Αγώνες, το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου και το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα.
Επίσης, το είναι υπεύθυνο για την ζωντανή μετάδοση ειδικών γεγονότων, όπως έκτακτες ειδήσεις, γάμοι μελών της βασιλικής οικογένειας της Ολλανδίας και Ολλανδικές εκλογές (Αυτό το τμήμα ονομαζόταν , αλλά μετονομάστηκε στην τρέχουσα ονομασία του στις 1 Ιανουαρίου 2006 όταν η άλλαξε την εταιρική της ταυτότητα).
Στην περίπτωση ενός έκτακτου γεγονότος ή/και ενός σημαντικού γεγονότος, ο φορέας μπορεί να καταλάβει τον έλεγχο των δημοσίων δικτύων για να παρέχει συγχρονισμένη κάλυψη των γεγονότων, ταυτοχρόνως σε όλα τα υπόλοιπα μέλη των συστημάτων.
Ο ρόλος του οργανισμού προέρχεται από τον Ολλανδικό Νόμο Μέσων Ενημέρωσης 2008, ο οποίος δηλώνει ότι ο παράγει τακτικά και συχνά προγράμματα, όπως για παράδειγμα ειδήσεις, κάλυψη των βουλευτικών διαδικασιών, αναφορές για αθλητικά και άλλα εθνικά γεγονότα.
Στις 18 Μαΐου 2019, μετά τη νίκη του Ντάνκαν Λόρενς στον Διαγωνισμό Τραγουδιού Γιουροβίζιον 2019 για την Ολλανδία, ανακοινώθηκε ότι ο θα συμπαράξει τον διαγωνισμό του 2020 με τους φορείς και .
Ο Ροδόλφος αναφέρεται για πρώτη φορά το 1048 σε πράξη, που εκδόθηκε από τον Ερρίκο Γ των Σαλίων της Γερμανίας και αναφέρεται ως κόμης του Σίσγκαου στη Σουαβία, στον Άνω Ρήνο .
Αρχικά ήταν ακόλουθος του βασιλιά, ο οποίος ήταν γαμπρός του Ροδόλφου· όμως η εκλογή του ως "βασιλιά" της Γερμανίας το 1077 πυροδότησε τη Μεγάλη Εξέγερση των Σαξόνων και μια ανοιχτή σύγκρουση του βασιλιά με τον Πάπα .
Έπειτα από μια σειρά ένοπλων συγκρούσεων και όταν οι δυνάμεις του νίκησαν εκείνες του Ερρίκου Δ στη μάχη του Έλστερ, ο Ροδόλφος υπέκυψε στα τραύματά του.
Μετά την άρνηση του στρατηγού Φρανσίσκο Φερέρα να αναλάβει εκ νέου τη θέση του Προέδρου, το κοινοβούλιο της Ονδούρας εξέλεξε τον Λίντο συνταγματικό Πρόεδρο της χώρας, σε μια θητεία που διάρκεσε από τις 12 Φεβρουαρίου 1847 μέχρι τις 4 Φεβρουαρίου 1848.
Κατά τη διάρκεια αυτής, ο Λίντο ίδρυσε το Πανεπιστήμιο της Ονδούρας, το σημερινό Εθνικό Αυτόνομο Πανεπιστήμιο της Ονδούρας, και θέσπισε νέο σύνταγμα, σύμφωνα με το οποίο εξελέγη για δεύτερη θητεία, η οποία έληξε την 1η Φεβρουαρίου 1852.
Το 1840 ο Χουάν Λίντο ταξίδεψε στο Ελ Σαλβαδόρ, όπου με τη βοήθεια του στρατηγού Φρανσίσκο Μαλεσπίν έγινε υπουργός Εξωτερικών, από τον Οκτώβριο του 1840 μέχρι τον Ιανουάριο του 1841.
Εκείνη την ημέρα η συντακτική συνέλευση ανακήρυξε την ανεξαρτησία της χώρας από την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Κεντρικής Αμερικής, οπότε ο Λίντο ονομάσθηκε Προσωρινός Πρόεδρος του Ελ Σαλβαδόρ, κατέχοντας αυτή τη θέση μέχρι την 1η Φεβρουαρίου 1842.
Στη διάρκεια αυτής της θητείας, ο στρατηγός Χοσέ Σάντος Γκουαρδιόλα, που είχε διορισθεί από τον Λίντο, εξεγέρθηκε στην πρωτεύουσα Τεγουσιγάλπα κατά του κοινοβουλίου, με την πρόθεση να αιχμαλωτίσει τον στρατηγό Φερέρα και τον δον Κορονάδο Τσάβες, οι οποίοι συνωμοτούσαν κατά του Λίντο.
Προέβλεψε επίσης την επιβολή προστίμων στις τοπικές αρχές αν αυτές δεν ίδρυαν τα σχολεία ή δεν επέβαλλαν την παρακολούθηση των μαθημάτων τους από τα παιδιά σχολικής ηλικίας.
Το 1826 ο Λίντο εκλέχθηκε μέλος της Νομοθετικής Συνελεύσεως της Ονδούρας και το 1827 βοήθησε τον συντηρητικό Χοσέ Χούστο Μίλα να νικήσει τον κυβερνήτη της Ονδούρας Διονύσιο δε Ερέρα.
Ως προϊόν της ακαδημίας νέων και υπότροφος του συλλόγου, ο Μάρκοβιτς άρχισε να σπουδάζει στο αθλητικό γυμνάσιο του Βελιγραδίου το 2015, μαζί με τους συμπαίκτες του Ντούσαν Βλάχοβιτς και Μπόγιαν Μπόγιτς.
Έκανε το επίσημο ντεμπούτο του για την Παρτιζάν, αντικαθιστώντας τον Μπόγιαν Όστογιτς στο 88ο λεπτό του αγώνα εναντίον της Ρτάνι Μπόλγιεβατς για το Κύπελλο Σερβίας, στις 11 Οκτωβρίου 2017.
Στις 15 Φεβρουαρίου 2018, έκανε την πρώτη του εμφάνιση σε ευρωπαϊκή διοργάνωση για το σύλλογο, αντικαθιστώντας τον Λέαντρε Ταβάμπα στο 90ο λεπτό του αγώνα εναντίον της Βικτόρια Πλζεν.
Αρκετές ημέρες αργότερα, στις 14 Μαρτίου, έδωσε μία ασίστ στον Νεμάνια Μίλετιτς στη νίκη με 2-0 επί της Γιάβορ Ιβάνιτσα για το Κύπελλο, όπου ψηφίστηκε ο Πολυτιμότερος παίκτης του αγώνα.
Σημείωσε το πρώτο του γκολ για την Παρτιζάν σε μία νίκη με 5-0 επί της Μπόρατς Τσάτσακ στον τελευταίο αγώνα της κανονικής περιόδου, που διεξήχθη στις 5 Απριλίου 2018.
Κέρδισε το Κύπελλο 2017-18 με τον σύλλογο, νικώντας της Μλάντοστ Λουτσάνι στις 23 Μαΐου 2018, το οποίο ήταν το πρώτο του τρόπαιο στην επαγγελματική του σταδιοδρομία.
Ως τακτικό μέλος της Εθνικής Σερβίας Κ17, ο Μάρκοβιτς κλήθηκε στην ομάδα για το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κ17 του 2017, από τον προπονητή Πέριτσα Ογκνιένοβιτς.
Τον Αύγουστο του 2017, κλήθηκε στην Εθνική Σερβίας 19 για το τουρνουά μνήμης «Στέβαν Βίλοτιτς-Τσέλε», αλλά δεν κατάφερε να κάνει το ντεμπούτο του κατά τη διάρκεια του τουρνουά.
Έκανε το ντεμπούτο του στην ήττα με 1-0 από τη γηπεδούχο ομάδα στις 11 Δεκεμβρίου του ίδιου έτους και επίσης έπαιξε εναντίον της Γερμανίας, την επόμενη μέρα.
Ως προπονητής της Εθνικής Σερβίας Κ21, ο Γκόραν Τζόροβιτς συμπεριέλαβε το Μάρκοβιτς στην ομάδα για ανταγωνιστικούς αγώνες εναντίον της Βόρειας Μακεδονίας και της Ρωσίας το Σεπτέμβριο του 2018.
Κατά τη διάρκεια του αγώνα με τη Γιάβορ Ιβάνιτσα το Μάρτιο του 2018, ο προπονητής Μίροσλαβ Τζούκιτς τον μετέτρεψε σε δεξιό πλάγιο αμυντικό, που του επέτρεψε να σπάσει την αντίπαλη άμυνα και να δώσει μία ασίστ για ένα γκολ.
Έκανε την πρώτη ευρωπαϊκή εμφάνιση στο αρχικό σχήμα για την Παρτιζάν, στον πρώτο αγώνα του πρώτου προκριματικού γύρου του Γιουρόπα Λιγκ 2018-19 εναντίον της Ρούνταρ Πλιέβλια.
Σημείωσε το πρώτο του ευρωπαϊκό γκολ για την Παρτιζάν και το δεύτερο στην επαγγελματική του σταδιοδρομία, σε μία νίκη με 3-2 επί της Νόρντζελαντ στις 16 Αυγούστου 2018.
Στις 2 Σεπτεμβρίου 2018, σημείωσε το μοναδικό γκολ στη νίκη με 1-0 επί της Μπάτσκα Μπάτσκα Παλάνκα, ύστερα από ασίστ του Νεμάνια Νίκολιτς.
Επίσης, η Γκεοργκίεβα εγγυήθηκε τη συμμετοχή της ΕΕ ως πάροχος ανθρωπιστικής βοήθειας σε διάφορες φυσικές καταστροφές που επηρέασαν διάφορα μέρη της Γης, όπως ο σεισμός στη Χιλή το 2010 και οι πλημμύρες στο Πακιστάν το ίδιο έτος.
Επίσης, η ΕΕ συνέβαλε στην ανθρωπιστική και μη βοήθεια στο Σαχέλ, το Νταρφούρ, τη Κιργιζία, στις πλημμύρες στη Ρουμανία το 2010 και το βιομηχανικό ατύχημα στην Άικα της Ουγγαρίας το ίδιο έτος.
Επίσης, τον Μάιο 2014, η Γκεοργκίεβα συντόνισε τη μεταπλημμυρική βοήθεια και συνέβαλε στην προετοιμασία του αιτήματος της Σερβίας για την παροχή οικονομικής βοήθειας ύψους 1 δισεκατομμυρίων ευρώ ετησίως.
Το 1993–2010, ήταν κάτοχος διαφόρων θέσεων στον όμιλο της Παγκόσμιας Τράπεζας, φτάνοντας στη θέση του αντιπροέδρου και εταιρικού γραμματέα τον Μάρτιο του 2008 και ήταν συνδεδεμένη καθηγήτρια στο τμήμα Οικονομικών του Πανεπιστημίου Εθνικής και Παγκόσμιας Οικονομίας στη Βουλγαρία.
Στις 28 Οκτωβρίου 2016 η Παγκόσμια Τράπεζα ανακοίνωσε τον διορισμό της ως πρώτη ανώτατη εκτελεστική σύμβουλος, με ισχύ από τις 2 Ιανουαρίου 2017.
Απαντώντας στις ερωτήσεις που δέχθηκε από ευρωβουλευτές, η Γκεοργκίεβα αναγνώρισε την Αϊτή ως προτεραιότητα, και ειδικά την ανάγκη παροχής καταφυγίων για τους αστέγους και υπηρεσίες υγείας, καθώς και να αποκαταστήσει τη λειτουργία και υπηρεσία της κυβέρνησης, ώστε να ξεκινήσει τις εργασίες στην αναδόμηση και μακροπρόθεσμη ανάπτυξη.
Η Κρισταλίνα Ιβάνοβα Γκεοργκίεβα-Κίνοβα είναι Βουλγάρα οικονομολόγος και η Γενική Διευθύντρια του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, από τον Οκτώβριο του 2019.
Αφού η πρώην προταθείσα της Βουλγαρίας, Ρουμιάνα Γιέλεβα, απορρίφθηκε κατά την επιβεβαιωτική ακρόαση που της έγινε από μέλη του Ευρωκοινοβουλίου, η Γιέλεβα απέρριψε την υποψηφιότητά της.
Στις 21 Ιανουαρίου 2010 ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο συναντήθηκε με την Γκεοργκίεβα και εξέφρασε την έγκρισή του, δηλώνοντας ότι "η κα. Γκεοργκίεβα έχει σημαντική διεθνή εμπειρία και γνώση, με την οποία θα συνεισφέρει σημαντικά ως Ευρωπαία επίτροπος".
Συμπλήρωσε το μεταπτυχιακό της στα οικονομικά εθνικών πόρων και περιβαλλοντική πολιτική στη Σχολή Οικονομίας του Λονδίνου και το Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Μασαχουσέτης στα τέλη της δεκαετίας του 1980.
Κατά τη διάρκεια της θητείας της ως Επίτροπος Διεθνούς Συνεργασίας, Ανθρωπιστικής Βοήθειας και Απάντησης σε Κρίσεις, η Γκεοργκίεβα επέκτεινε σημαντικά την προσπάθεια της ΕΕ στη μείωση κινδύνων καταστροφής.
Έχει κάνει διαλέξεις σε κορυφαία πανεπιστήμια (Εθνικό Πανεπιστήμιο Αυστραλίας, Ινστιτούτο Τεχνολογίας Μασαχουσέτης, Τσινγκχουά, Γέιλ, Χάρβαρντ, Σχολή Οικονομικών του Λονδίνου, Πανεπιστήμιο του Νοτίου Ειρηνικού και άλλα).
Τον Μάιο του 2015, ο γενικός γραμματέας των Ηνωμένων Εθνών Μπαν Κι-μουν διόρισε τις Γκεοργκίεβα και Ναζρίν Σαχ του Περάκ ως συνπροέδρους του Πίνακα Υψηλού Επιπέδου στην Ανθρωπιστική Χρηματοδότηση, η οποία θα προετοίμαζε τις προτάσεις για την Παγκόσμια Ανθρωπιστική Σύνοδο Κορυφής του 2016.
Η πρωτοβουλία έδωσε προσοχή στον υποχρηματοδοτούμενο τομέα της εκπαίδευσης για έκτακτες ανάγκες και τώρα η εκπαίδευση για έκτακτες ανάγκες είναι κορυφαία προτεραιότητα της ΕΕ.
Η απόδοση της στην ακρόαση έγινε πρώτο θέμα στη Βουλγαρία και πολλά μέσα ενημέρωσης τη μετέδωσαν ζωντανά, όπου θεωρήθηκε ως αποκατάσταση της εθνικής τιμής μετά την ανεπιτυχή ακρόαση της Γιέλεβα.
Στις 7 Ιανουαρίου 2019, η Παγκόσμια Τράπεζα ανακοίνωσε ότι ο πρόεδρος της, Τζιμ Γιονγκ-Κιμ, θα παραιτηθεί και η Γκεοργκίεβα θα γίνει υπηρεσιακή πρόεδρος της Τράπεζας, με ισχύ από την 1η Φεβρουαρίου του 2019.
Το δεύτερο κολέγιο της Επιτροπής Μπαρόζο εγκρίθηκε από το Ευρωκοινοβούλιο στις 9 Φεβρουαρίου 2010 με 488 υπέρ και 137 κατά, ενώ υπήρχαν και 72 αποχές, Ανέλαβε καθήκοντα την επόμενη ημέρα.
Τέλος, η Γκεοργκίεβα συνέβαλε στην ίδρυση διαφόρων ανθρωπιστικών οργανώσεων της ΕΕ, όπως οι Ευρωπαϊκές Εθελοντικές Ανθρωπιστικές Δυνάμεις Βοήθειας.
Στις 28 Οκτωβρίου 2016 η Παγκόσμια Τράπεζα ανακοίνωσε τον διορισμό της ως πρώτη ανώτατη εκτελεστική σύμβουλο, με ισχύ από τις 2 Ιανουαρίου 2017.
Ο Σαγκρί-Μπεγκ πέθανε στο βορειοανατολικό Ιράν, οι ιστορικές καταγραφές σχετικά με την ημερομηνία του θανάτου του διαφέρουν, έχουν προταθεί διάφορες ημερομηνίες μεταξύ 1059 - 1062.
Τα νομίσματα διαφωτίζουν καλύτερα τα γεγονότα, αν κρίνουμε ότι το 1059 κόπηκαν στο δικό του όνομα και την επόμενη χρονιά στο όνομα του γιου Καβούρτ είναι προφανές ότι πέθανε μάλλον το 1059.
Ο Σαγκρί-Μπεγκ άφησε έξι γιους και τέσσερις κόρες, ο σημαντικότερος από τους γιους του ήταν ο Αλπ Αρσλάν που έγινε Σουλτάνος , όλα τα υπόλοιπα μέλη της αυτοκρατορίας των Σελτζούκων ανήκαν στο γενεαλογικό του δέντρο.
Ο άλλος γιος του Καβούρτ έγινε κυβερνήτης του Κέρμαν που ανεξαρτητοποιήθηκε πλήρως και ένας τρίτος γιος του ο Γιακουτί έγινε κυβερνήτης του Αζερμπαϊτζάν.
Μέχρι το 1025 ελάχιστες πληροφορίες υπάρχουν για τον Σαγκρί και τον αδελφό του Τογκρούλ, μεγάλωσαν μέχρι τα 15 τους με τον παππού τους Σελτζούκ και πολεμούσαν με τον Αλί Τιγκίν εναντίον του Σουλτάνου Μαχμούτ των Γαζνί.
Τη διετία 1035 - 1037 ο Σαγκρί πολεμούσε με τον αδελφό του εναντίον του Μεσούντ Α των Γαζνί και κατέλαβε την Μερβ μια σημαντική ιστορική πόλη στο Τουρκμενιστάν.
Την περίοδο 1038 - 1040 ο Σαγκρί πολέμησε εναντίον των Γαζναβιδών με κλεφτοπόλεμο, η σύγκρουση έφτασε στο αποκορύφωμα της με την "μάχη του Νταντανακάν".
Τα αδέλφια μοίρασαν στη συνέχεια την αυτοκρατορία μεταξύ τους : ο Τογκρούλ κυβέρνησε το Ιράκ, το Ιράν και το Αζερμπαϊτζάν στα δυτικά, ο Σαγκρί αντίστοιχα το Τουρκμενιστάν και το Αφγανιστάν γνωστά σαν Χορασάν.
Όταν οι Σελτζούκοι κατέκτησαν σχεδόν ολόκληρο το Χαλιφάτο των Αββασιδών ο Σαγκρί-Μπεγκ πάντρεψε την κόρη του Αρσλάν Χατούν Χαντίτζα με τον χαλίφη .
Ο Τσαγκρί-Μπεγκ ήταν συγκυβερνήτης της Μεγάλης Αυτοκρατορίας των Σελτζούκων την εποχή της δημιουργίας της μαζί με τον αδελφό του Τογκρούλ-Μπεγκ.
Στις αρχές του 11ου αιώνα μετακινήθηκαν κατά μήκος του ποταμού Συρ Ντάρια, δέχτηκαν να γίνουν υποτελείς στο Χανάτο των Καραχανιδών που βρισκόταν στην Υπερωξιανή, στο σημερινό Ουζμπεκιστάν και νότιο Καζακστάν.
Λίγο μετά τον θάνατο του Νικόλαου το 1855, αποσύρθηκε στο Παλάτι του Αλεξάνδρου στο Τσάρσκογιε Σελό, φέροντας τον τίτλο της τέως Αυτοκράτειρας, καθώς τον τίτλο της Αυτοκράτειρας έφερε πλέον η Μαρία Αλεξαντρόβνα , σύζυγος του γιου της Αλεξάνδρου Β.
Το φθινόπωρο του ίδιου έτους οι γιατροί της τής συνέστησαν να ταξιδέψει ξανά νότια ειδάλλως δεν θα επιβίωνε τον χειμώνα, όμως εκείνη επέλεξε να μείνει για να πεθάνει σε ρωσικό χώμα.
Τον Φεβρουάριο του 1814 επισκέφθηκε το Βερολίνο ο Μέγας Δούκας Νικόλαος Πάβλοβιτς της Ρωσίας, μελλοντικός Τσάρος της Ρωσίας και ο αδελφός του Μέγας Δούκας Μιχαήλ Πάβλοβιτς της Ρωσίας.
Έγιναν διευθετήσεις μεταξύ των δυο δυναστειών για τον Νικόλαο να παντρευτεί την δεκαπεντάχρονη Καρλόττα, για να ενισχυθεί η συμμαχία μεταξύ Ρωσίας και Πρωσίας.
Ο Νικόλαος ήταν δεύτερος στη σειρά διαδοχής, καθώς προηγείτο ο αδελφός του Μέγας Δούκας Κωνσταντίνος Πάβλοβιτς, ο οποίος όμως, όπως και ο Τσάρος, ήταν άκληρος.
Είχε καλή σχέση με την πεθερά της, την τέως Αυτοκράτειρα Μαρία Φεοντόροβνα, αλλά όχι με την ανδραδέλφη της, την Αυτοκράτειρα Ελισάβετ Αλεξέγιεβνα.
Η αυτοκρατορική οικογένεια συνήθιζε να μιλά στα γερμανικά και να γράφει επιστολές στα γαλλικά, τα οποία ομιλούνταν ευρέως στην Αυλή, με αποτέλεσμα η Αλεξάνδρα να μην αποκτήσει ποτέ πολύ καλή γνώση των ρωσικών.
Το 1822 ο Μέγας Δούκας Κωνσταντίνος Πάβλοβιτς αποποιήθηκε δημόσια των δικαιωμάτων του στη διαδοχή, αφήνοντας έτσι το Νικόλαο πρώτο στη σειρά διαδοχής.
Το 1825 ο Τσάρος έδωσε στην Αλεξάνδρα το Παλάτι Πέτερχοφ, στα περίχωρα της Αγίας Πετρούπολης, όπου ζούσε μαζί με τον Νικόλαο, η οποία έγινε η αγαπημένη της θερινή κατοικία.
Μετά από 25 χρόνια συζυγικής πίστης, ο Νικόλαος συνήψε σχέση με την Βαρβάρα Αρκάντυεβνα Νελίντοβα, μία από τις κυρίες επί των τιμών της Αλεξάνδρας και ανεψιάς της Γιεκατερίνα Νελίντοβα , λόγω της απαγόρευσης σεξουαλικής επαφής που της επέβαλαν οι γιατροί της εξαιτίας της κακής της υγείας και των αλλεπάλληλων εμφραγμάτων.
Παρ' ότι στην αρχή ζήλευε τη Νελίντοβα, στη συνέχεια ανέπτυξαν και διατήρησαν καλή σχέση, τόσο ώστε μετά το θάνατο του Νικολάου να την ορίσει προσωπική της αναγνώστρια.
Ο πατέρας της ήταν ένας καλός, θρησκευόμενος άνθρωπος, αλλά ένας αδύναμος και αναποφάσιστος κυβερνήτης ο οποίος, μετά από στρατιωτικές ήττες το 1806, έχασε το μισό βασίλειό του.
Μετά την ήττα των Πρώσων στη Μάχη της Ιένας, η Βασίλισσα Λουίζα κατέφυγε με τα παιδιά της στο Καίνιγκσμπεργκ, και σύντομα τέθηκε υπό την προστασία του αυτοκράτορα της Ρωσίας Αλεξάνδρου Α'.
Η Φρειδερίκη Λουίζα Καρλόττα Βιλελμίνη γεννήθηκε στις 13 Ιουλίου 1798 στο Ανάκτορο Σαρλόττενμπουργκ του Βερολίνου και ήταν το τέταρτο παιδί και δεύτερη κόρη του Φρειδερίκου Γουλιέλμου Γ της Πρωσίας και της Λουίζας, κόρης του Καρόλου Β του Μεκλεμβούργου-Στρέλιτς.
Ήταν διοικητής του Σαντζακίου της Ιερουσαλήμ την εποχή των Οθωμανών, δήμαρχος του Δυρραχίου την περίοδο της διακυβέρνησης του πρίγκιπα του Βιντ, πρέσβης στην κυβέρνηση της Αλβανίας του 1918, και υπουργός Εσωτερικών το 1920.
Όταν τα στρατεύματα εισέβαλαν στις πύλες, ζήτησαν άσυλο στην τουρκική πρεσβεία, συνεχίζοντας να αρνούνται να υπογράψουν μια δήλωση προς υποστήριξη των Ιταλών.
Το προσωπικό του θάρρος εντυπωσίασε ακόμη και τον Γερμανό πρέσβη, ο οποίος με επιτυχία απηύθυνε έκκληση στη Ρώμη για να επιτρέψει στον Φράσερι να επιστρέψει στην πατρίδα του.
Διετέλεσε Πρωθυπουργός της Αλβανίας στη δεκαετία του 1930 και Πρόεδρος της Προσωρινής Εκτελεστικής Επιτροπής στην αλβανική κυβέρνηση-μαριονέτα της Ναζιστικής Γερμανίας.
Ο Φράσερι συμμετείχε ως «Επίτιμος Πρόεδρος» του Συνεδρίου της Πέζα, όπου συγκεντρώθηκαν Αλβανοί παράγοντες εναντίον του φασισμού το 1942, γεγονός που θα καταστελλόταν αργότερα από το κομμουνιστικό καθεστώς.
Ενώ βρισκόταν στην Κωνσταντινούπολη, το 1901, κατηγορήθηκε για την ίδρυση εφημερίδος σε κελάρι όπου δημοσίευε αλβανικά εθνικιστικά κείμενα μαζί με άλλους Αλβανούς.
Μετά τον ξεσηκωμό των Κρητών απέναντι στους Οθωμανούς στις αρχές του 1897 και την επέκταση των εχθροπραξιών και των ωμοτήτων μεταξύ των εμπολέμων, οι οποίες περιλάμβαναν και τον άμαχο πληθυσμό, οι μεγάλες δυνάμεις της Ευρώπης (Αγγλία, Γαλλία, Ρωσία, Ιταλία και Αυστρία, με τους Γερμανούς να παρακολουθούν τις εξελίξεις με μόνο ένα πολεμικό πλοίο) αποφάσησαν να παρέμβουν ώστε να ομαλοποιηθεί η έκριθμη κατάσταση.
Για τον σκοπό αυτό, τον Φεβρουάριο του 1897 αφίχθηκαν στην Κρήτη ναυτικές και χερσαίες στρατιωτικές δυνάμεις σημαντικού βεληνεκούς, οι οποίες ανέλαβαν πόστα και ξεκίνησαν να επιβάλουν την τάξη.
Οι συνεχιζόμενες ανελέητες εχροπραξίες μεταξύ Κρητών και Οθωμανών καθώς και η δυναμική παρέμβαση της μητέρας Ελλάδας στο ζήτημα, με την αποστολή στρατιωτικής δύναμης υπό τον Τιμολέωντα Βάσσο, οδήγησαν τις μεγάλες δυνάμεις στον αποκλεισμό του νησιού στις 6 Μαρτίου 1897.
Το Αυστριακό ήταν σαφώς πιο αξιόπιστο και προτιμητέο, ειδικά από τους επαγγελματίες και στις αποστολές του εξωτερικού, από το παρικμασμένο και κακοοργανωμένο Οθωμανικό.
Οι στρατιώτες των μεγάλων δυνάμεων χρησιμοποίησαν και τα δυο ταχυδρομεία για την αποστολή της αλληλογραφίας τους, ειδικά τους πρώτους δυο δύσκολους μήνες προσαρμογής στα αφιλόξενα πολεμοκρατούμενα εδάφη της μεγαλονήσου.
Οι Γάλλοι, οι οποίοι είχαν αναλάβει την διοίκηση του νομού Λασιθίου κατά την διάρκεια του αποκλεισμού της Κρήτης, ξεκίνησαν την λειτουργία στρατιωτικών ταχυδρομείων την πρώτη Μαίου 1897.
Τα ταχυδρομικά γραφεία Σητείας, Ιεράπετρας και Αγίου Νικολάου λειτούργησαν για περίπου διόμιση χρόνια έως τα τέλη του 1899, όταν ήδη είχε γίνει γνωστό ότι η αυτόνομη νεοσύστατη Κρητική Πολιτεία θα λειτουργούσε ταχυδρομική υπηρεσία στις αρχές του 1900.
Τα ταχυδρομεία των Χανίων, του Ρεθύμνου και του Ηρακλείου παρέμειναν ανοιχτά καθώς ουσιαστικά εξυπηρετούσαν τις τρεις μεγαλύτερες πόλεις της Κρήτης και η παρουσία τους κρινόταν ως στρατηγικής σημασίας.
Από τις αρχές του 1900 τα Γαλλικά ταχυδρομεία λειτουργούσαν μόνο στα Χανιά, στο Ρέθυμνο και στο Ηράκλειο χρησιμοποιώντας κοινά Γαλλικά γραμματόσημα και επισημασμένα Γαλλικά γραμματόσημα με αξία σε πιάστρες.
Τον Ιούνιο του 2018, ο Αρμάνι συμπεριλήφθηκε στην 23αδα της Αργεντινής για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2018 στη Ρωσία, από τον προπονητή Χόρχε Σαμπάολι.
Στις 30 Ιουνίου, ξεκίνησε στον αγώνα της Φάσης των 16 εναντίον της Γαλλίας, ο οποίος είδε την Αργεντινή να αποκλείεται από τη διοργάνωση, μετά από την ήττα με 4-3.
Ωστόσο, ο Αρμάνι ήθελε να επιστρέψει στην Αργεντινή για να πιέσει την περίπτωσή του, ώστε να κληθεί στην Εθνική Αργεντινής για τα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου.
Στις 14 Μαρτίου 2018, ονομάστηκε ο Πολυτιμότερος παίκτης του αγώνα, στη νίκη με 2-0 επί της κύριας αντιπάλου της Μπόκα Τζούνιορς, για το Σούπερ Καπ 2017.
Περιλαμβάνουν το Σπασμένο μενίρ του Ερ Γκρα, το μεγαλύτερο γνωστό μοναδικό τεμάχιο ογκόλιθου που μεταφέρθηκε και ανεγέρθηκε στη Νεολιθική εποχή, ένα ντολμέν γνωστό ως Η τράπεζα των εμπόρων και τον περίφημο τύμβο Ερ-Γκρα.
Ένα μεγάλο άγαλμα της Παναγίας και του Χριστού ανεγέρθηκε το 1883 στο παρακείμενο ακρωτήριο του Κερπενίρ σε ανάμνηση του θαύματος στο οποίο η Παναγία εμφανίστηκε στο σημείο και προειδοποίησε τους ναυτικούς για μια επικείμενη καταιγίδα.
Οι αρχαίοι Ρωμαίοι γνώριζαν ήδη τις φυσικές αποθέσεις του επίπεδου στρείδι , όμως η καλλιέργεια στρειδιών στην περιοχή εμφανίστηκε στο τέλος του 19ου αιώνα.