polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Μετά τη θέσπιση νόμου του 1901 και της ερμηνείας του που απαγόρευε ουσιαστικά τις θρησκευτικές οργανώσεις μαζικά, πολυάριθμοι αξιοσημείωτοι θρησκευτικοί οργανισμοί σε ολόκληρη τη Γαλλία, συμπεριλαμβανομένου του μοναστηριού Γκραντ Σαρτρέζ, έκλεισαν από τη γαλλική κυβέρνηση.
Ορισμένοι μοναχοί βρήκαν καταφύγιο στην Ιταλία μέχρι το 1929 και άλλοι εγκαταστάθηκαν στην περιοχή της Ταρραγόνα της Ισπανίας και μετέφεραν εκεί τη δραστηριότητα παραγωγής λικέρ.
Η συνταγή του αλκοολούχου ποτού Σαρτρέζ λέγεται ότι δόθηκε στους μοναχούς της Γκραντ Σαρτρέζ το 1605 από τον Γάλλο στρατάρχη Φρανσουά Ανιμπάλ ντ'Εστρέ.
Το 1764, οι μοναχοί επέκτειναν το οινοπνευματοποιείο τους για πρώτη φορά για να καλύψουν την αυξημένη ζήτηση του δημοφιλούς Φυτικού ελιξηρίου της Γκραντ Σαρτρέζ .
Το αποστακτήριο μεταφέρθηκε έπειτα αρκετές φορές σε πιο απομακρυσμένες περιοχές, διότι αποτελούσε σημαντικό κίνδυνο έκρηξης για τις περιβάλλουσες κατοικίες.
Το 1084, ο επίσκοπος της Γκρενόμπλ Άγιος Ούγος το παραχώρησε στον ερημίτη Άγιο Μπρούνο και τους οπαδούς του που ίδρυσαν το μοναστικό Τάγμα των Καρθουσιανών.
Η είσοδος επισκεπτών δεν επιτρέπεται στο μοναστήρι Γκραντ Σαρτρέζ, τα αυτοκίνητα απαγορεύονται στην περιοχή, απαγορεύονται ακόμη και οι πτήσεις πάνω από το μοναστήρι.
Η Μόντικα μαζί με ολόκληρη τη Σικελία καταλήφθηκαν από τη Ρωμαϊκή Δημοκρατία μετά τη μεγάλη νίκη της στις Αιγάδες Νήσοι επί της Καρχηδόνας με την οποία έληξε ο Α Καρχηδονιακός Πόλεμος .
Ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος και ο Κλαύδιος Πτολεμαίος καταγράφουν την πόλη, το όνομά της εμφανίζεται αργότερα στο Ημερολόγιο του Αυτοκράτορα Αντωνίνου και στην Κοσμογραφία της Ραβέννας.
Ο στρατηγός Βελισάριος έδιωξε τους Οστρογότθους και η Σικελία πέρασε στη Βυζαντινή αυτοκρατορία και τον αυτοκράτορα Ιουστινιανό, ο πληθυσμός της παρέμεινε Ελληνικός μέχρι τη Νορμανδική κατάκτηση τον 11ο αιώνα.
Η Μόντικα έγινε ανεξάρτητη κομητεία με την οικογένεια Κιαραμόντε που είχε υπό τον έλεγχο της το ένα τρίτο της Σικελίας, είχε ανεξάρτητα θεσμικά προνόμια και το δικαίωμα να κόβει δικά της νομίσματα.
Την ημέρα της Κοιμήσεως της Θεοτόκου οι χριστιανοί κάτοικοι της Μόντικα προχώρησαν σε μεγάλη σφαγή απέναντι στο χριστιανικό στοιχείο της πόλης γνωστή ως "Σφαγή της Αναλήψεως".
Το γεγονός αυτό ήταν η μεγαλύτερη σφαγή στην ιστορία της Σικελίας απέναντι σε Εβραίους, σφάχτηκαν 360 αθώοι, το σύνθημα που επικρατούσε ήταν "Χαίρε Μαρία! Θάνατος στους Εβραίους!".
Η Μόντικα είναι Δήμος της Ιταλικής επαρχίας της Ραγκούζας στην Περιφέρεια Σικελία στη νότια Ιταλία, βρίσκεται στα Υβλαία Όρη και έχει 54.456 κατοίκους.
Υπάρχουν τρεις τρόποι που έχουν προταθεί από τους επιστήμονες για να σχηματιστούν παχύτεροι πλανητικοί δακτύλιοι : από υλικό του πρωτοπλανητικού δίσκου που ήταν εντός του ορίου του πλανήτη και επομένως δεν μπορούσε να συνενωθεί για να σχηματίσει φεγγάρια, από τα συντρίμμια ενός φεγγαριού που είχε διαταραχθεί από μεγάλο αντίκτυπο ή από τα συντρίμμια ενός φεγγαριού που διαταράχθηκε από παλιρροιακές πιέσεις όταν πέρασε εντός του ορίου του πλανήτη.
Τα περισσότερα δαχτυλίδια θεωρήθηκαν ασταθή και εξαφανίστηκαν κατά τη διάρκεια δεκάδων ή εκατοντάδων εκατομμυρίων ετών, αλλά τώρα φαίνεται ότι τα δαχτυλίδια του Κρόνου μπορεί να είναι αρκετά παλιά, που χρονολογούνται στις αρχές του Ηλιακού μας συστήματος.
Οι πιο διάσημοι πλανητικοί δακτύλιοι στο Ηλιακό μας σύστημα είναι εκείνοι γύρω από τον Κρόνο, αλλά οι άλλοι τρεις γιγαντιαίοι πλανήτες έχουν επίσης συστήματα πλανητικών δακτυλίων.
Πρόσφατα στοιχεία δείχνουν ότι δακτύλιοι μπορεί επίσης να βρεθούν γύρω από άλλους τύπους αστρονομικών αντικειμένων, συμπεριλαμβανομένων μικρών πλανητών, φεγγαριών και καφέ νάνων, καθώς επίσης και των διαπλανητικών χώρων μεταξύ πλανητών όπως η Αφροδίτη και ο Ερμής.
Πλανητικοί δακτύλιοι ονομάζονται οι δακτύλιοι γύρω από έναν πλανήτη που αποτελούνται από στερεό υλικό όπως σκόνη ή/και φεγγάρια, και είναι ένα κοινό συστατικό των δορυφορικών συστημάτων γύρω από γιγάντιους πλανήτες.
Το Νοκαλακέβι είναι ένας παλαιός οικισμός και χώρος αρχαιολογικών ανασκαφών που βρίσκεται στην κοιλάδα του ποταμού Τεχούρι, στο δήμο Σενάκι, στο μχάρε Σαμεγκρέλο-Ζέμο Σβανέτι της Γεωργίας.
Οι Ρωμαίοι και οι Βυζαντινοί ιστορικοί αναφέρονταν στον οικισμό ως Αρχαιόπολις, που στα αρχαία ελληνικά σημαίνει «Αρχαία Πόλη», ενώ οι Γεωργιανοί χρονικογράφοι ήξεραν την περιοχή ως Τσιχεγκότζι, που στα Γεωργιανά σημαίνει «Φρούριο του Κούτζι».
Το φρούριο του Κούτζι, ενός εριστάβι της Κολχίδας, ήταν στρατηγικά σημαντική θέση στους μεγάλους πολέμους μεταξύ των Βυζαντινών και των Σασσανιδών τον 6ο αιώνα μ.
Οι πρώτες Βυζαντινές αμυντικές οχυρώσεις της Αρχαιόπολης Νοκαλακέβι βασίστηκαν στο ότι η τοποθεσία περιβάλλεται σε τρεις πλευρές από τον ποταμό Τεχούρι ενώ στα βόρεια υπάρχει απόκρημνο έδαφος.
Η ακρόπολη ήταν απόρθητη ψηλά στο βουνό και η «άνω πόλη» είχε κοινό τείχος με την «κάτω πόλη» στην κοιλάδα, όπου οι ανασκαφές αποκάλυψαν τα πέτρινα κτίσματα του 4ου-6ου αιώνα μ.
Κάτω από αυτά τα ιστορικά επίπεδα της Ρωμαϊκής περιόδου υπάρχουν ενδείξεις προγενέστερων περιόδων οίκησης και εγκατάλειψης, κατά τον 8ο-2ο αιώνα π.
Η ιστορική σημασία της ερειπωμένης πόλης αναγνωρίστηκε περί το 1834, πριν από την επίσημη προσάρτηση του Σαμεγκρέλο στη Ρωσία, όταν ο Ελβετός φιλόλογος Φρεντερίκ Ντυμπουά του Μονπερέ υπέθεσε ότι η Αρχαιόπολη των βυζαντινών ιστορικών ήταν η Αία, η αρχαία πρωτεύουσα της Κολχίδας από τον ελληνικό μύθο για τους Αργοναύτες.
Αύξηση της αναγνωσιμότητας των ναυτιλιακών τους συλλογών και μεγιστοποίηση της προβολής τους ως σημαντικών συλλογών σε σύγχρονα θέματα θαλάσσιων μεταφορών όπως και ναυτικής και ναυτιλιακής ιστορίας, ένα βήμα που έχει ήδη ληφθεί μέσω του τρέχοντος σχεδιασμού της κοινής ιστοσελίδας Ελληνικά και Αγγλικά ://./
ΒΙ οι οποίες διαθέτουν σημαντικές ναυτιλιακές συλλογές, μοιράζονται το κοινό όραμα της βελτίωσης των υπηρεσιών τους και των συλλογών τους μέσω της ανάκτησης και της κοινής χρήσης δεδομένων προς τους ερευνητικό και γενικό αναγνωστικό κοινό τους.
Επιπρόσθετα έχει προβλεφθεί η είσοδος νέου μέλους εφόσον διαθέτει τη βασική προϋπόθεση που είναι ο κοινός θεματικός άξονας στον τομέα της ναυτιλίας και ο οποίος αποτελεί τον συνδετικό κρίκο μεταξύ των συμμετεχόντων μελών.
Η ιδέα του Δικτύου γεννήθηκε πριν από μια δεκαετία περίπου, με την αρχική συνεργασία τριών βιβλιοθηκών με σημαντικές ναυτιλιακές συλλογές, συγκεκριμένα της Βιβλιοθήκης του Ιδρύματος Ευγενίδου, της Βιβλιοθήκης του Ιδρύματος Αικατερίνης Λασκαρίδη και της Βιβλιοθήκης του Πανεπιστημίου Αιγαίου.
Εποικοδομητικές συζητήσεις και το ενδιαφέρον των τριών αυτών θεσμικών οργάνων για συνεργασία οδήγησαν σε ένα πρώτο Μνημόνιο Συνεργασίας στο οποίο δηλωνόταν η πρόθεση επέκτασής του με την προσθήκη και άλλων Ιδρυμάτων και Βιβλιοθηκών συναφούς ναυτιλιακού περιεχομένου.
Αποστολή του δικτύου αποτελεί η συμβολή στην ανάπτυξη δράσεων και υπηρεσιών που έχουν σκοπό τη συγκέντρωση του ναυτιλιακού πλούτου βιβλιογραφικών και σχετικών τεκμηρίων της χώρας μας, όπως επίσης και η προβολή και η διάδοση του.
Η ιδέα της συνεργασίας μεταξύ βιβλιοθηκών που διαθέτουν συλλογές οι οποίες αφορούν τη ναυτιλία, τις ναυτικές επιστήμες και γενικότερα τις θαλάσσιες μεταφορές ικανοποιεί το κοινό όραμα της βελτίωσης των υπηρεσιών τους προς τους ειδικούς ερευνητές και ερευνήτριες και τους γενικούς αναγνώστες και αναγνώστριες.
Το Δίκτυο Ναυτιλιακών Βιβλιοθηκών είναι ένα νέο θεματικό δίκτυο βιβλιοθηκών στην Ελλάδα, το οποίο περιλαμβάνει την πλειονότητα των οργανωμένων ναυτιλιακών συλλογών ανάμεσα σε ειδικές ή/και Πανεπιστημιακές Βιβλιοθήκες.
Ο ισχυρός μεγαλογαιοκτήμονας της περιοχής Δούκας Σεβαστός θέλει πάση θυσία να αποκτήσει την έκταση που έχουν στον κάμπο τρεις ορφανές αδελφές, για να τη χρησιμοποιήσει για τη δημιουργία μίας μεγάλης βιομηχανικής ζώνης.
Τα τρία κορίτσια έχουν χάσει τον πατέρα και τη μητέρα τους και έτσι η μεγαλύτερη αδελφή, που είναι και η προστάτιδα των μικρότερων, αναγκάζεται ύστερα από πιέσεις να προχωρήσει σε μια συμφωνία με τον τσιφλικά, προκειμένου να εξασφαλίσει το μέλλον των μικρότερων αδερφών της, να παντρευτεί τον πρωτότοκο γιο του, τον Σέργιο και εκείνος να πάρει τα πολυπόθητα κτήματα ως προίκα.
Η σειρά απεικονίζει τον τρόπο που ζούσαν οι άνθρωποι της εποχής, παρουσιάζοντας το αντίκτυπο της μετακατοχικής περιόδου αλλά και διάφορα λαογραφικά και ηθογραφικά στοιχεία.
Ο 3ος κύκλος διαδραματίζεται κατά την περίοδο της στρατιωτικής δικτατορίας στην Ελλάδα, από το 1967 εώς το 1974, παρουσιάζοντας με εντυπωσιακό τρόπο και γλαφυρή ζωντάνια την εποχή εκείνη και τα γεγονότα της.
Οι Άγριες Μέλισσες ήταν ελληνική, καθημερινή, δραματική σειρά εποχής που προβλήθηκε από τον τηλεοπτικό σταθμό ΑΝΤ1 τη σεζόν 2019-2022 με τεράστια επιτυχία.
Σήμερα ο μέγιστος αριθμός των μελών της είναι 245 εκ των οποίων τα 233 εκλέγονται από τις βουλές των κρατιδίων και των ενωσιακών εδαφών με τη χρήση της απλής μετατρέψιμης ψήφου με ανοικτή ψηφοφορία, ενώ ο Πρόεδρος μπορεί να διορίσει 12 μέλη για τις συνεισφορές τους στην τέχνη, τη λογοτεχνία, την επιστήμη και τις κοινωνικές υπηρεσίες .
Οι βουλευτές υπηρετούν κλιμακωτές θητείες διάρκειας έξι ετών, με εκλογές κάθε χρόνο, αλλά σχεδόν το ένα τρίτο των 233 εκλέγονται για εκλογή κάθε δύο χρόνια, συγκεκριμένα σε μονά χρόνια.
Σε περίπτωση αντικρουόμενης νομοθεσίας, μπορεί να πραγματοποιηθεί κοινή συνεδρίαση των δύο οίκων, όπου η θα έχει μεγαλύτερη επιρροή λόγω της μεγαλύτερης συμμετοχής της.
Οι εκλογές θεωρήθηκαν απάτη καθώς ακολούθησαν την κυβερνητική καταστολή της διαφωνίας, η οποία περιελάμβανε την απαγόρευση να είναι υποψήφιοι στις εκλογές τα μέλη που ανήκαν στις διαλυμένες ομάδες της αντιπολίτευσης.
Μετά τις διαδηλώσεις του 2011, όλα τα 18 μέλη του Συμβουλίου που ανήκαν στο παραιτήθηκαν και απαγορεύτηκε να είναι υποψήφιοι στις επακόλουθες βουλευτικές εκλογές.
Από το 2011 οι αρχές έχουν φυλακίσει εκατοντάδες αντιφρονούντες, συμπεριλαμβανομένου του ηγέτη του , Σέιχ Αλί Σαλμάν, και αφαίρεσαν από πολλά άτομα την ιθαγένεια από Μπαχρέιν .
Οι δύο κύριες αντιπολιτευτικές ομάδες, το σιιτικό και το κοσμικό Βαάντ, αποκλείστηκαν από την υποβολή υποψηφιοτήτων το 2018, προκαλώντας νέες προτροπές για μποϊκοτάζ.
Δικαστήριο απαγόρευσε το το 2016 για "υποκίνηση τρομοκρατίας", προτροπή σε βία και ενθάρρυνση διαδηλώσεων που απειλούσαν να προκαλέσουν θρησκευτικές διαμάχες.
Στις 17 Ιουλίου 2016, η τηλεόραση Αλ Αραμπίγια που είναι ιδιοκτησία της Σαουδικής Αραβίας και τα διεθνή έντυπα μέσα ενημέρωσης, ανέφεραν ότι το ανώτατο δικαστήριο του Μπαχρέιν διέλυσε την και ρευστοποίησε τα κεφάλαια της παράταξης.
Ο πρώτος γύρος ψηφοφορίας διεξήχθη το Σάββατο 24 Νοεμβρίου με τον δεύτερο γύρο στις 31 εκλογικές περιφέρειες να διενεργείται το Σάββατο 1η Δεκεμβρίου.
Τα 40 μέλη του Συμβουλίου των Αντιπροσώπων εκλέχθηκαν από μονοεδρικές εκλογικές περιφέρειες χρησιμοποιώντας το σύστημα γύρων, Σε περίπτωση που κανένας υποψήφιος δεν είχε λάβει την πλειοψηφία των ψήφων στον πρώτο γύρο, πραγματοποιήθηκε ένας δεύτερος γύρος.
Όταν πέθανε ο Ουμπάλντο Βισκόντι , ο Οίκος των Ντόρια από τη Γένοβα -για να διατηρήσει τη Δικαιοδοσία του Τόρες που τη διεκδικούσε η Πίζα- έπεισε τον βασιλιά της Γερμανίας να παντρέψει τη χήρα Αδελάζια του Τόρες με τον νόθο γιο του Έντσο.
Με τον γάμο ο Έντσο έγινε κριτής ταυτόχρονα τόσο στη δικαιοδοσία του Τόρρες, όσο και στη δικαιοδοσία της Γκαλούρα, σχεδόν σε ολόκληρη τη νότια Σαρδηνία.
Η πρώτη του μεγάλη επιτυχία ήταν, όταν κατέλαβε το Γιέζι στην Επαρχία της Ανκόνα, την πόλη στην οποία είχε γεννηθεί ο αυτοκράτορας Φρειδερίκος Β.
Συμμετείχε αργότερα σε μία σύγκρουση με τους Μιλανέζους στη Γκοργκοντζόλα, αιχμαλωτίστηκε, αλλά σύντομα ελευθερώθηκε· αργότερα ο γάμος του ακυρώθηκε .
Σε μια εκστρατεία για να υποστηρίξει τις πόλεις των Γιβελλίνων Μόντενα και Κρεμόνα από τους Γουέλφους της Μπολόνιας ηττήθηκε και αιχμαλωτίστηκε στη "μάχη της Φοσσάλτα" .
Όταν πέθαναν οι ετεροθαλείς αδελφοί του Κορράδος Δ της Γερμανίας , Φρειδερίκος της Αντιόχειας , Μανφρέδος της Σικελίας και εκτελέστηκε ο μικρός ανεψιός του Κορραδίνος παρέμεινε ο τελευταίος διάδοχος των Χοενστάουφεν.
Είχε έντονη αγάπη για την ποίηση όπως και ο αδελφός του Μανφρέδος γι'αυτό έγραψε πολλά ποιήματα την περίοδο της αιχμαλωσίας του που διατηρήθηκαν, η τραγική πτώση των Χοενστάουφεν ενέπνευσε πολλούς Ιταλούς ποιητές όπως ο λυρικός Τζιοβάννι Πασκόνι.
Ο Έντσο της Σαρδηνίας , μέλος του Οίκου των Χοενστάουφεν και μεγαλύτερος νόθος γιος του αυτοκράτορα Φρειδερίκου Β διετέλεσε Βασιλιάς της Σαρδηνίας .
Έπαιξε σημαντικό ρόλο στον πόλεμο που ξέσπασε ανάμεσα στους Γουέλφους και τους Γιβελλίνους στο Βασίλειο της Ιταλίας που ήταν υποτελές στην Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία.
Ο Έντσο ήταν ο μεγαλύτερος από τους νόθους γιους του Φρειδερίκου Β και ο πιο ευνοούμενος, η μητέρα Αδελαΐδα από τη Σουηβία ήταν συγγενής του δούκα Κορράδου Α του Σπολέτο.
Μετά από οκτώ πλήρεις σεζόν με τη Μαγιόρκα, ο Φερέρ εντάχθηκε στη Ρεάλ Μπέτις στη Σεγούντα Ντιβισιόν, οδηγώντας την αμέσως στον προβιβασμό και στη συνέχεια τερματίζοντας στην τρίτη θέση της Πριμέρα Ντιβισιόν την επόμενη σεζόν, πίσω μόνο από την πρωταθλήτρια Ρεάλ Μαδρίτης και τη Ντεπορτίβο Λα Κορούνια, καταγράφοντας το καλύτερο αμυντικό ρεκόρ και παίρνοντας την πρόκριση στα προκριματικά του Κυπέλλο ΟΥΕΦΑ 1995-96.
Στις 13 Αυγούστου, καθώς η ΑΕΚ προερχόταν από ισοπαλία με τη Σεβίλλη στον τρίτο προκριματικό γύρο του Τσάμπιονς Λιγκ, δήλωσε: «Η ισοπαλία θα είναι έντονα συναισθηματική για μένα», προσθέτοντας «Θα επιστρέψω σε μια πόλη που αγαπώ πολύ βαθιά.» Οι Ισπανοί κέρδισαν τελικά με συνολικό σκορ 6-1.
Το 2000-01, αφού ονομάστηκε διάδοχος του Λουίς φαν Χάαλ μετά την απόλυση του, προπόνησε την ομάδα μέχρι την 31η αγωνιστική, αφού απολύθηκε μετά την ήττα με 1-3 από την Οσασούνα με τους Καταλανούς στην πέμπτη θέση, 17 βαθμούς πίσω από τη Ρεάλ Μαδρίτης.
Το 2004, ο Φερέρ επέστρεψε στη Μπέτις, οδηγώντας τη σε ακόμη ένα τερματισμό στην πρώτη τετράδα - με την επακόλουθη πρόκριση στο Τσάμπιονς Λιγκ, την πρώτη της ιστορίας της - καθώς και την κατάκτηση του Κυπέλλου.
Την επόμενη σεζόν, η ομάδα κατάφερε μόνο να καταταχθεί 14η στο πρωτάθλημα, αλλά και να αποκλειστεί από τη φάση ομίλων του Τσάμπιονς Λιγκ, παρά την νίκη της με 1-0 επί της Τσέλσι.
Στην πρώτη του σεζόν, την οδήγησε στη δεύτερη θέση στο Πρωτάθλημα, καθώς η ομάδα πέτυχε και τις πρώτες της νίκες στο Τσάμπιονς Λιγκ εναντίον της Λιλ και της Μίλαν, όμως τελικά αποκλείστηκε από τη φάση των ομίλων.
Το 1997, ο Φερέρ οδήγησε τη Μπέτις στον τελικό του Κυπέλλου , αφού προηγουμένως είχε κερδίσει την πρόκριση στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις για τους ανδαλουσιανούς, καθώς τερμάτισε στην τέταρτη θέση.
Έπαιξε για τρία χρόνια στην τοπική ερασιτεχνική ΟΝ Πομπλένσε στην Τερθέρα Ντιβισιόν και αποσύρθηκε από το ποδόσφαιρο σε ηλικία μόλις 23 ετών.
Στις 12 Φεβρουαρίου 2008, ο Φερέρ απολύθηκε από την ΑΕΚ, μετά από τον πρόωρο αποκλεισμό στο Κύπελλο και μια κακή ποδοσφαιρική απόδοση, που είδε την πτώση από την πρώτη στην τρίτη θέση μέσα σε μια εβδομάδα.
Με τη Μαγιόρκα, ο Φερέρ προβιβάστηκε δύο φορές στην Πριμέρα Ντιβισιόν, το 1986 και το 1989, φτάνοντας και στον τελικό του Κυπέλλου Ισπανίας το 1991, όπου έχασε με 0-1 από την Ατλέτικο Μαδρίτης.
Τα καλοκαίρια δεν είναι πάντα ηλιόλουστα αλλά είναι θερμά, οι καταιγίδες είναι αρκετά πολυάριθμες, με κατά μέσο όρο πάνω από 26 καταιγίδες το χρόνο.
Ο νομός, που δημιουργήθηκε μετά τον γαλλο-πρωσικό πόλεμο του 1871, έχει ασυνήθιστο σχήμα: οι διαστάσεις του είναι 130 χιλιόμετρα από το βορρά έως το νότο και μεταξύ 7 και 103 χιλιομέτρων από ανατολικά προς δυτικά.
Όταν η Γερμανία επέστρεψε τα προσαρτημένα εδάφη στη Γαλλία, ως αποτέλεσμα της ήττας της στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο το 1919 με τη Συνθήκη των Βερσαλλιών, το γαλλικό κράτος διατήρησε τα σύνορα του 1871 μεταξύ των νομών.
Το ανάγλυφο διαμορφώνεται από τις τεράστιες πεδιάδες που έχουν σκάψει αυτά τα ποτάμια στο οροπέδιο της Λωρραίνης, που στα νοτιοανατολικά προσεγγίζουν τα όρη των Βοσγίων.
Από το 1960 έως το 2015, ο νομός ήταν μέρος της διοικητικής περιοχής της Λωρραίνης, η οποία μαζί με τις πρώην περιοχές Καμπανία-Αρδέννες και Αλσατία από την 1 Ιανουαρίου 2016 συγκροτούν τη νέα περιοχή Γκραντ Εστ, ως αποτέλεσμα του νόμου σχετικά με την τροποποίηση των περιοχών που ψηφίστηκε το 2014.
Ο νομός Μερτ-ε-Μοζέλ δημιουργήθηκε στις 7 Σεπτεμβρίου 1871, από εδάφη του παλαιού νομού Μερτ και του νομού Μοζέλ, που με τη Συνθήκη της Φρανκφούρτης παρέμειναν στη Γαλλία, ενώ τα μεγαλύτερα τμήματά τους, καθώς και η Αλσατία προσαρτήθηκαν από τη Γερμανική αυτοκρατορία μέχρι το 1919.
Άλλα σημαντικά αστικά κέντρα περιλαμβάνουν τις κοινότητες Βαλ-ντε-Μπριγιέ, Λονβί, Λυνεβίλ, Ποντ-α-Μουσόν, Τουλ και Βιλράπτ.
Τα σύνορα αυτά επανήλθαν ως γαλλο-γερμανικό σύνορο μετά την προσάρτηση των νομών Μοζέλ, Κάτω Ρήνου και Άνω Ρήνου από το ναζιστικό καθεστώς μεταξύ 1940 και 1944.
Η πλάκα είναι λαξευμένη από ασβεστόλιθο και σε αυτήν απεικονίζεται στο κέντρο η Σταύρωση, στα δεξιά ή κάθοδος στον Άδη και αριστερά ο Λωτ να ποτίζει ένα δέντρο.
Το 1925, τα Σκουλούφια αρχικά προσαρτήθηκε στην κοινότητα Έρφων, αλλά το 1934 ορίστηκαν έδρα κοινότητας, η οποία παρέμεινε μέχρι την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση, οπότε και το χωριό προσαρτήθηκε στον Δήμο Αρκαδίου.
Μανωλακάκη στην περιοχή του χωριού, το οποίο αποτελείται από τέσσερα κτίσματα, έχει χαρακτηριστεί μνημείο, διότι τα κτίρια διαθέτουν ενδιαφέροντα μορφολογικά και αρχιτεκτονικά στοιχεία σημαντικά για την μελέτη της ιστορίας της αρχιτεκτονικής στην περιοχή αυτή της Κρήτης.
Στο τέλος της σεζόν ο σύλλογος διαλύθηκε και ο Μαργκάσα συνέχισε τη σταδιοδρομία του στις χαμηλότερες κατηγορίες, με τις Φάτιμα, Τορεένσε και Μάφρα.
Ο Ρενάτο Ζοάο Ινάσιο Μαργκάσα είναι Κύπριος-Πορτογάλος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως αμυντικός μέσος ή αριστερός πλάγιος αμυντικός για την Ανόρθωση Αμμοχώστου.
Στις 17 Μαρτίου 2017, αφού του απονεμήθηκε η κυπριακή υπηκοότητα, κλήθηκε στην Εθνική Κύπρου, κάνοντας το ντεμπούτο του πέντε ημέρες αργότερα, σε μία φιλική νίκη με 3-1 επί του Καζακστάν, όπου είχε συμμετοχή στα δύο γκολ.
Στις 8 Ιουλίου 2017, έξι χρόνια μετά την άφιξή του, ο 32χρονος Μαργκάσα ανανέωσε το συμβόλαιο του με την Ομόνοια Λευκωσίας μέχρι τον Ιούνιο του 2020.
Το κτίριο του Ινδικού κοινοβουλίου χτίστηκε το 1927 από τους Βρετανούς αρχιτέκτονες σερ Έντουιν Λίτιενς και Χέρμπερτ Μπέικερ με τέτοιον τρόπο ώστε να μοιάζει με τους αρχαίους κυκλικούς ναούς της χώρας.
Κατά πάσα πιθανότητα εκείνο που γοήτευσε τους αρχιτέκτονες ήταν η στατική ικανότητα αυτών των ναών που το κυκλικό επίπεδο σχήμα τους τούς καθιστά ιδιαίτερα αντισεισμικούς και αυτό διαφαίνεται στο γεγονός πως ελάχιστες ζημιές από σεισμούς έχουν υποστεί παρά το γεγονός πως οι περισσότεροι βρίσκονται σε σεισμογενείς περιοχές.
Η επέκταση του Ινδικού κοινοβουλίου που πραγματοποιείται αυτή τη στιγμή ανιτγράφει και αυτή έναν άλλον αρχαίο ναό, εκείνον του Μπιτζαμαντάλ που έχτισε ο αυτοκράτορας Ναραβαρμάν τον 8ο αι.
Πρόκειται για ένα νομοθετικό σώμα δύο κοινοβουλίων που αποτελείται από τον Πρόεδρο της Ινδίας και τα δύο κοινοβούλια: το Ράτζια Σάμπα και το Λοκ Σάμπα .
Ο Πρόεδρος στο ρόλο του ως επικεφαλής της νομοθετικής εξουσίας έχει όλες τις εξουσίες να καλέσει και να εκπονήσει νομοσχέδιο για κάθε κοινοβούλιο ή να διαλύσει την Λοκ Σάμπα.
Σκοτώθηκαν πέντε τρομοκράτες, 6 αστυνομικοί του Νέου Δελχί, δύο μέλη του προσωπικού των υπηρεσιών ασφαλείας του κοινοβουλίου και ένας κηπουρός, συνολικά 14 θύματα.
Οι Γερμανοί περικύκλωσαν το χωριό τις πρώτες πρωϊνές ώρες, συγκέντρωσαν τους κατοίκους στο δημοτικό σχολείο και τους χώρισαν σε άντρες και γυναικόπαιδα.
Έπειτα κατέστρεψαν 200 κτίρια του χωριού, συμπεριλαμβανομένης της εκκλησίας και του σχολείου, ενώ σκότωσαν άλλα οχτώ άτομα, πέντε γέροντες και τρεις γυναίκες.
Το 1925 ορίστηκε έδρα της κοινότητα Έλους μέχρι την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση το 1997, όταν εντάχθηκε στον δήμο Ιναχωρίου, του οποίου ορίστηκε έδρα.
Ο Ιαπωνικός μακάκος , επίσης γνωστός ως μαϊμού του χιονιού, είναι μία μαϊμού της οικογένειας των κερκοπιθηκίδων , τα μέλη της οποίας είναι γνωστά ως μαϊμούδες του Παλαιού Κόσμου.
Παίρνουν το όνομά τους "πίθηκος του χιονιού" επειδή ζουν σε περιοχές όπου το χιόνι καλύπτει το έδαφος για πολλούς μήνες κάθε χρόνο - κανένα άλλο πρωτεύον πλην του ανθρώπου δε ζει σε βορειότερο ή ψυχρότερο κλίμα.
Η περιοχή κατακτήθηκε από τους Οθωμανούς τον 16ο αιώνα, κατά τη διάρκεια του πολέμου Οθωμανών–Σαφαβιδών εναντίον των Ιρανών Σαφαβιδών, που ήταν οι κύριοι ανταγωνιστές των Οθωμανών.
Υπήρχε συνεχή εναλλαγή κυρίαρχης δύναμης στην περιοχή και οι Οθωμανοί σταθεροποίησαν τον έλεγχο τους στη Δυτική Αρμενία μετά τον πόλεμο Οθωμανών-Σαφαβιδών του 1623-1639.
Κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα, η Ρωσική Αυτοκρατορία κατέκτησε την Ανατολική Αρμενία που τότε ανήκε στο Ιράν, ενώ το 1878 προχώρησε με την κατάκτηση των ανατολικών τμημάτων της Τουρκικής Αρμενίας με κέντρο το Καρς.
Το πιο γνωστό είναι το Αρεβμτιάν Χαγιαστάν στην Ανατολική Αρμενική γλώσσα (η οποία ομιλείται κυρίως στις εξής χώρες: Αρμενία, Ρωσία, Γεωργία, Ιράν) και Αρεβμντιάν Χαγιασντάν στη δυτική αρμενική γλώσσα (που ομιλείται στις κοινότητες της αρμενικής διασποράς: ΗΠΑ, Γαλλία, Λίβανος, Συρία, Αργεντινή, κλπ.).
Πριν τη δεκαετία του 1920 χρησιμοποιούταν και διάφορα αρχαϊκά, σήμερα, ονόματα, όπως το Τατσκαχαγιαστάν στην Ανατολική Αρμενική και Νταζκαχαγιασντάν στη Δυτική Αρμενική.
Κατά τη διάρκεια του μεγαλύτερου μέρους της ιστορίας το ανατολικό όριο της Μικράς Ασίας δεν θεωρούταν ότι φτάνει μέχρι τον Άραξη, τον ποταμό που σηματοδοτεί σήμερα το μεγαλύτερο μέρος του συνόρου μεταξύ της Αρμενίας και του Ιράν.
Από τον ρωσοτουρκικό πόλεμο του 1828-1829 και έπειτα ο όρος "Δυτική Αρμενία" αναφερόταν στις ιστορικές περιοχές της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας που κατοικούνταν από Αρμένιους και παρέμεινε υπό Οθωμανικό έλεγχο αφού το ανατολικό τμήμα της Αρμενίας παραδόθηκε στη Ρωσική Αυτοκρατορία από τους Καζάρους Πέρσες μετά τους ρωσοπερσικούς πολέμους του 1804-1813 και 1826-1828.
Ωστόσο, το μεγαλύτερο κόμμα στην αρμενική διασπορά, η Αρμενική Επαναστατική Ομοσπονδία, εγείρει αξιώσεις στην περιοχή που έδωσε διαιτητικά στη Δημοκρατίας της Αρμενίας ο πρόεδρος της ΗΠΑ Γούντροου Γουίλσον, η οποία επισημοποιήθηκε με την συνθήκη των Σεβρών το 1920.
Η Δυτική Αρμενία, γνωστή και ως Βυζαντινή Αρμενία, προέκυψε μετά τη διαίρεση της Μεγάλης Αρμενίας μεταξύ της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας και των Πέρσων Σασσανιδών το 387.
Το 1894-1896 και το 1915 η Οθωμανική Αυτοκρατορία διέπραξε συστηματικές σφαγές και αναγκαστικές εκτοπίσεις Αρμενίων, οδηγώντας στη Γενοκτονία των Αρμενίων.
Οι Αρμένιοι που ζουν στη γη των προγόνων τους εξολοθρεύτηκε ή απελάθηκε από τουρκικές δυνάμεις κατά τη διάρκεια της Γενοκτονίας των Αρμενίων το 1915 και τα επόμενα χρόνια.
Η συμφωνία Σαζόνοφ-Παλεολόγκ, η οποία υπεγράφη στις 26 Απριλίου 1916 από τον ρώσο υπουργό εξωτερικών Σεργκέι Σαζόνοφ και τον γάλλο πρέσβη στη Ρωσία Μωρίς Παλεολόγκ, πρότεινε την προσάρτηση της Δυτικής Αρμενίας από τη Ρωσία με αντάλλαγμα τη ρωσική υποστήριξη της Συμφωνίας Σάικς–Πικό.
Κατά τη διάρκεια της Εκστρατείας του Καυκάσου του Α Παγκοσμίου Πολέμου, η Ρωσική Αυτοκρατορία κατέλαβε το μεγαλύτερο μέρος των αρμενικών εδαφών της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Το χάος που προκάλεσε η Ρωσική Επανάσταση του 1917 έθεσε τέρμα σε όλες τις ρωσικές στρατιωτικές επιχειρήσεις και οι ρωσικές δυνάμεις άρχισαν να αποσύρονται από την περιοχή.
Ο Βόρειος Δρόμος του Μεταξιού πήγαινε κατά μήκος της βόρειας και νότιας πλευράς της λεκάνης Ταρίμ και στη συνέχεια διέσχιζε τα βουνά δυτικά στην κοιλάδα Φεργκάνα.
Στα νοτιοανατολικά ο Δρόμος του Μεταξιού οδηγούσε πάνω από κάποιους λόφους στην κοιλάδα του ποταμού Γουέι, που οδηγούσε στην πεδιάδα της Βόρειας Κίνας.
Σύμφωνα με την πιο ευρέως διαδεδομένη υπόθεση της προέλευσης των ινδοευρωπαϊκών γλωσσών, την υπόθεση Κουργκάν, ο κοινός πρόγονός τους θεωρείται ότι προήρθε από τη Ποντική-Κασπιανή στέπα.
Επιπλέον, Ούγγροι ομιλητές, κλάδος της ουραλικής γλωσσικής οικογένειας, που ζούσαν στο παρελθόν στη στέπα της σημερινής νότιας Ρωσίας, εγκαταστάθηκαν στην πεδιάδα της Πανοννίας το έτος 895.
Η Δυτική Στέπα, ή Ποντιακή-Κασπιανή Στέπα, αρχίζει κοντά στις πηγές του Δούναβη και εκτείνεται βορειοανατολικά σχεδόν μέχρι το Καζάν και στη συνέχεια νοτιοανατολικά ως το νότιο άκρο των Ουραλίων.
Στη βόρεια ακτή της Μαύρης Θάλασσας, η χερσόνησος της Κριμαίας έχει εσωτερική στέπα και λιμάνια στη νότια ακτή, που συνδέουν τη στέπα με τους πολιτισμούς της λεκάνης της Μεσογείου.
Όλες αυτές οι περιοχές συνδέονται με το Δρόμο της Ευρασιατικής Στέπας, πρόδρομος του Δρόμου του Μεταξιού, ο οποίος ξεκίνησε στην περιοχή Γκουανζόνγκ της Κίνας και πήγαινε δυτικά προς τη Λεκάνη Ταρίμ, έπειτα νοτιοδυτικά στο Μεγάλο Ιράν και νοτιοανατολικά προς την Ινδία ή δυτικά προς τη Μέση Ανατολή και την Ευρώπη.