polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Λόγω της καταγωγής της μητέρας της, Αικατερίνης Ταγκάλου από την Ερμιόνη πέρασε τα καλοκαίρια των νεανικών της χρόνων στη χερσόνησο της Αργολίδας, ενώ τακτικά επισκεπτόταν επίσης τα Τρόπαια και τα Λαγκάδια Γορτυνίας στην Αρκαδία, τα δύο χωριά του παππού και της γιαγιάς της από την πλευρά του πατέρα της, Λεωνίδα.
Σκόπευε να γίνει διερμηνέας, αλλά τα σχέδια της ανατράπηκαν οπότε αναζήτησε νέο επαγγελματικό δρόμο και τελειοποίησε τις γνώσεις της στην Γαλλική, Αγγλική και Ιταλική γλώσσα, με σπουδές στην Οξφόρδη, τη Νίκαια και τη Νανσύ της Γαλλίας και το Λουξεμβούργο .
Έπειτα, το 1989, η Νικολοπούλου παίρνει μεταγγραφή στο όπου συμπαρουσίασε με την Ρίκα Βαγιάνη, την εκπομπή " 5" και στην συνέχεια στο όπου παρουσίασε επίσης πρωινή ενημερωτική εκπομπή ονόματι "Μέρα με τη μέρα" στο ίδιο κανάλι για μία σεζόν.
Το 2005, επιστρέφει στην ΕΡΤ όπου παρουσίασε τις εκπομπές "Ολυμπιάδα όλη η Ελλάδα", δελτία ειδήσεων και τηλεμαραθωνίους του καναλιού ενώ απέκτησε και δική της εκπομπή στην έως και το 2010 με τίτλο "Ελληνικό Πανόραμα".
Δεν είναι μια όμορφη γυναίκα, νεαρή και ελκυστική, αλλά, αντιθέτως, μια ηλικιωμένη κυρία, σταφιδιασμένη από τις αδυναμίες της ηλικίας, και του κρύου, με λίγα δόντια, πρόσωπο ρυτιδιασμένο, και μερικές φορές, αλλά όχι πάντα, με μια πολύ προεξέχουσα μύτη για να τονίσει το γήρας και την έλλειψη ομορφιάς λόγω ηλικίας.
Σε πολλά μέρη της Ιταλίας, η χρήση της πυρκαγιάς ή του πριονίσματος σε ξύλινα κομμάτια μιας μαριονέτας σε μορφή γριάς αντιθέτως επανήλθε από τις ιεροτελεστίες στο τέλος της Σαρακοστής.
Οι αρχαίοι Ρωμαίοι κληρονόμησαν παρόμοιες τελετές, με τη συμμετοχή τους, επομένως, στο ρωμαϊκό ημερολόγιο, και γιορτάζοντας, μάλιστα, την προσωρινή διακοπή από το τέλος του ημερολογιακού έτους, το χειμερινό ηλιοστάσιο βασικά, και την επέτειο του Ανίκητου Ήλιου.
Οι Ρωμαίοι πίστευαν ότι σε αυτές τις δώδεκα νύχτες (ο αριθμός των οποίων θα εκπροσωπούταν είτε από τους δώδεκα μήνες του καινοτόμου ρωμαϊκού ημερολογίου, στο πέρασμά του από το καθαρά σεληνιακό στο σελινοηλιακό έτος, αλλά πιθανόν να συνδέονταν ακόμη και με άλλους αριθμούς, και μυθολογικά σύμβολα) οι γυναικείες μορφές πετούσαν πάνω από τα καλλιεργημένα χωράφια, για να εξευμενίσουν τη γονιμότητα των μελλοντικών συγκομιδών, από το οποίο προέκυψε ο μύθος της "ιπτάμενης" φιγούρας.
Σύμφωνα με ορισμένους, τέτοιου είδους γυναικεία φιγούρα εντοπίστηκε για πρώτη φορά στην Νταϊάνα, τη θεά του φεγγαριού, που όχι μόνο είναι συνδεδεμένη με το κυνήγι αλλά και με τη βλάστηση, ενώ σύμφωνα με άλλους, ήταν συνδεδεμένη με μια κατώτερη θεότητα που ονομάζεται Σάτια , ή Αμπούντια .
Η Μπεφάνα, λεξιλογική απόδοση των Θεοφανείων μέσω των λέξεων και , είναι μια παραδοσιακή φιγούρα που συνδέεται με τις γιορτές των Χριστουγέννων, χαρακτηριστική σε ορισμένες ιταλικές περιφέρειες που έπειτα εξαπλώθηκε σε όλη την ιταλική χερσόνησο, αλλά είναι λιγότερο γνωστή στον υπόλοιπο κόσμο.
Σύμφωνα με την παράδοση, πρόκειται για μια πολύ ηλικιωμένη γυναίκα που πετάει πάνω σε μια φθαρμένη σκούπα, για να επισκεφτεί τα παιδιά τη νύχτα μεταξύ της 5ης και 6ης Ιανουαρίου και να γεμίσει τις κάλτσες που άφησαν αυτά, που είναι ειδικά κρεμασμένες πάνω στο τζάκι ή κοντά σε ένα παράθυρο.
Το όνομα "Μπεφάνα", ερμηνευμένο όπως η γυναικεία μαριονέτα που βγαίνει τη νύχτα των Θεοφανίων, ήταν ήδη διαδεδομένο στη λαϊκή διάλεκτο του 14ου αιώνα, ιδιαίτερα στα εδάφη της αρχαίας Ετρουρίας (Τοσκάνη και Τουσία στο σημερινό βόρειο Λάτσιο, επομένως χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά στα ιταλικά από τον Φραντσέσκο Μπέρνι, το 1535, όπως και από τον Άνιολο Φιρεντζουόλα το 1541.
Επειδή, σύμφωνα με την παράδοση, η Μπεφάνα αφήνει τα δώρα σε μια κάλτσα που κρέμεται στο τζάκι, στο Απέννινο όρος του Φορλί, προετοιμάζεται η κάλτσα, γνωστή ως η "μακρύτερη του κόσμου".
Εκεί υπάρχουν ακόμη και ορισμένα σπάνια μέρη που έχει παραμείνει, στη λαϊκή γλώσσα, ο όρος "Πεφάνα", όπως, για παράδειγμα, στο χωριό Μοντινιόζο, στην υπόλοιπη Επαρχία της Μάσσα-Καρράρα, στη Σπέτσια, καθώς και στην Γκαρφανιάνα και στη Βερσίλια, με τις παραδόσεις να μη συνάδουν με τους συνήθεις εορτασμούς των Θεοφανίων.
Η παράδοση την θέλει "γριά" για να δηλώσει το τέλος ενός κύκλου: με το χειμερινό ηλιοστάσιο, στην πραγματικότητα περνά από το παλιό στο νέο, από το κρύο και τις ατελείωτες νύχτες στην επιμήκυνση της περιόδου του φωτός.
η μετέπειτα Εκκλησία της Ρώμης άρχισε να καταδικάζει όλες τις τελετές και τις ειδωλολατρικές πεποιθήσεις, προσδιορίζοντάς τες ως αποτέλεσμα σατανικών επιρροών.
Αυτές οι επικαλύψεις έδωσαν αφορμή για πολλές προσωποποιήσεις, που κατέληξαν, ξεκινώντας από τα τέλη του Μεσαίωνα, στην τρέχουσα εικόνα που καθαρίζεται από παραμυθιακές ή ειδωλολατρικές μολύνσεις, ακόμη και αν η εμφάνιση, καλοπροαίρετη και μη-αρνητική, ήταν και εξακολουθεί να είναι, ως επιρροή της γιορτής του Χάλογουιν, λανθασμένα συνδεδεμένη με αυτή της μάγισσας.
Στην πραγματικότητα, δεν είναι μάγισσα, αλλά μια φιλική γριά, που αναπαρίσταται πάνω σε μια ιπτάμενη σκούπα, ένα αρχαίο σύμβολο που, δείχνει την αναπαράσταση του καθαρισμού των σπιτιών , ενόψει της αναγέννησης της νέας εποχής.
Το κάρβουνο -ή ακόμη κι η στάχτη- από το αρχαίο τελετουργικό σύμβολο των πυρκαγιών που αρχικά τοποθετούνταν σε κάλτσες ή σε παπούτσια μαζί με τα γλυκά, στη μνήμη, ακριβώς, της εποχιακής αναγέννησης, αλλά και των μαριονετών που καίγονται.
Από την οπτική της καθολικής ηθικής των μετέπειτα αιώνων, στις κάλτσες και τα παπούτσια τοποθετούνταν μόνο άνθρακας και/ή σκόρδο ως ποινή μόνο για τα παιδιά που είχαν συμπεριφερθεί άσχημα κατά τη διάρκεια του προηγούμενου έτους.
Ένας θρύλος της θρησκείας, αντίθετα, διηγείται ότι οι Τρεις Μάγοι στο ταξίδι τους για τη Βηθλεέμ είχαν ζητήσει πληροφορίες για ένα δρόμο από μια γριά, και ότι επέμεναν να πάει μαζί τους να φέρει τα δώρα στο σωτήρα.
Η ηλικιωμένη γυναίκα αρνήθηκε, αλλά λίγο μετά, μετανιωμένη, ετοίμασε ένα καλάθι γεμάτο δώρα και ξεκίνησε να ψάχνει τους Μάγους και το μωρό Ιησού.
σχετικές με τους εποχιακούς κύκλους που σχετίζονται με τη γεωργία, δηλαδή συνδέονται με τη συγκομιδή του προηγούμενου έτους, που είναι πλέον έτοιμο να ξαναγεννηθεί ως νέο έτος, διαδεδομένο στη Βόρεια Ιταλία, στην Κεντρική Ιταλία και τη Νότια, μέσα από μια αρχαία θρησκεία, το Μιθραϊσμό και άλλες λατρείες, όπως η κέλτικη, που σχετίζονται με το χειμώνα της Αρκτικής.
Στους καμπουριασμένους, μερικές φορές, ώμους έχει πάντα ένα χοντρό μάλλινο και πολύχρωμο κασκόλ και όχι ένα παλτό που ανεμίζει, όπως συναντάται σε μερικές εικόνες στο διαδίκτυο.
Η Μπεφάνα, θυμίζει τη θρησκευτική παράδοση της Αγίας Λουκίας, που μοίραζε δώρα στα παιδιά πριν από αυτήν, όπως έκανε κι ο Άγιος Νικόλαος, πριν από την έλευση του Άι Βασίλη.
Καταδικασμένη επομένως από την Εκκλησία, η αρχαία γυναικεία ειδωλολατρική εικόνα έγινε αποδεκτή σταδιακά στον Καθολικισμό, ως ένα είδος δυϊσμού ανάμεσα στο καλό και το κακό.
Ήδη κατά την περίοδο του θεολόγου, Επιφανίου της Σαλαμίνας, η ίδια επέτειος των Θεοφανείων προτάθηκε για την ημερομηνία της δωδέκατης νύχτας μετά τα Χριστούγεννα, απορροφώντας έτσι τον αρχαίο αριθμητικό ειδωλολατρικό συμβολισμό.
Μια Μπεφάνα αληθινή, πραγματικά, δεν έχει καπέλο με κωνική άκρη, όπως συχνά εμφανίζεται σε πολλές ιστοσελίδες, μπλογκς, ακόμη και σε κάποιες τηλεοπτικές διαφημίσεις.
Στην Τοσκάνη, στην επαρχία του Γκροσσέτο, υπάρχουν οι "Μπεφάνοι", άντρες που την ημέρα των Θεοφανίων βγαίνουν μαζί με την Μπεφάνα στους δρόμους των χωριών της κάθε χώρας να τραγουδούν παραδοσιακά τραγούδια από τη Μαρέμμα, ευχόμενοι "καλό Πάσχα" (ευχή που συνδέεται με τη θεία λειτουργία των Θεοφανίων, όταν στην Εκκλησία διαβάζεται το "η διακήρυξη της ημέρας του Πάσχα").
Ένα άλλο συχνό σφάλμα της "εικόνας" της Μπεφάνας σχετίζεται με το σάκο με τα δώρα: στην πραγματικότητα, η πραγματική Μπεφάνα φέρνει τα δώρα της, τον άνθρακα, και το σκόρδο της σε σάκους από ανοιγμένο άφτιαχτο γιούτα που παίρνουν τη μορφή μιας τεράστιας κάλτσας, ή σε ψάθινα καλάθια, εξαρτάται από την εδαφικότητα και την παράδοση του τόπου όπου γιορτάζεται.
Μια άλλη υπόθεση θα μπορούσε να συνδέσει την Μπεφάνα με μια αρχαία ρωμαϊκή γιορτή, που πάντα λάμβανε χώρα το χειμώνα, προς τιμήν του Τζιάνο και της Στρένιας και κατά τη διάρκεια της οποίας ανταλλάζονταν τα δώρα.
Κατά την περίοδο από τον Μάρτιο έως τον Αύγουστο του 2015 υπήρξε μια οργανωμένη εκστρατεία που καλούσε την ευρύτερη Λετονική κοινωνία να συμμετάσχει στην επέκταση της Βικιπαίδειας.
Επίσης, διανεμήθηκαν και βίντεο στο που περιείχαν τα παρακάτω άτομα: τον αθλητή Αντρέις Ραστόργκουγιεβς, τον πρύτανη του Πανεπιστημίου της Λετονίας Μάρτσις Άουζινς, την συγγραφέα Ίνγκα Ζολούντε, τον εκπρόσωπο του . Γιάνις Παλκάβνιεκς, τον μουσικό Γιάνις Στίμπελις και τον Βικιπαιδιστή Έντγκαρς Λέτσις.
Ο Μαραθώνιος της Λετονικής Βικιπαίδειας ήταν έργο που εισήχθη στη κοινότητα της Λετονικής Βικιπαίδειας με διάφορους εταίρους του ιδιωτικού τομέα στην κοινή προσπάθεια με στόχο την επέκταση της Λετονικής Βικιπαίδειας για να ενεργοποιήσει τη χρηστικότητα της Λετονικής γλώσσας στη διαδικασία της μάθησης, της γνώσης και το ερευνητικό έργο.
Ο μαραθώνιος ήταν μια πρωτοβουλία της , με συνεργάτες το Πανεπιστήμιο της Λετονίας, το Κρατικό Κέντρο Γλώσσας, τους συντάκτες της Λετονικής Βικιπαίδειας, το 5 και την εταιρεία .
Μια κριτική επιτροπή από τους εταίρους του μαραθωνίου θα αξιολογήσει τα άρθρα σύμφωνα με διάφορα κριτήρια και στο τέλος της εκστρατείας, τέσσερις συγγραφείς βραβευτούν.
Η Καλούγκα, που ιδρύθηκε στα μέσα του 14ου αιώνα ως συνοριακό φρούριο στα νοτιοδυτικά σύνορα του Μεγάλου Δουκάτου της Μόσχας, εμφανίστηκε για πρώτη φορά στο ιστορικό αρχείο στα χρονικά του 14ου αιώνα, ως Κολούγκα.
Όμως ο στρατηγός Μιχαήλ Κουτούζοφ απωθούσε τις προόδους του Ναπολέοντα προς αυτήν την κατεύθυνση και ανάγκασε τον αποσπασμένο γαλλικό στρατό πάνω στον παλιό δρόμο Σμολένσκ, που προηγουμένως καταστράφηκε από τους Γάλλους κατά την εισβολή τους στη Ρωσία.
Σε πολλές περιπτώσεις κατά τη διάρκεια της Ρωσικής Αυτοκρατορίας η Καλούγκα ήταν η κατοικία των πολιτικών εκτοπισμένων και κρατουμένων, όπως ο τελευταίος Κριμαίας Χαν Σάχιν Γκιράι , ο σουλτάνος Αριγκάζι-Αμπντουλ-Αζίζ , η Γεωργιανή πριγκίπισσα Θέκλα και ο ηγούμενος Αβάμ Ιμάμ Σαμίλ .
Η Καλούγκα είναι ρωσική πόλη και το διοικητικό κέντρο της Περιφέρειας Καλούγκα, ευρισκόμενη στον ποταμό Οκά και 150 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της Μόσχας.
Το 1871-72, η ανάρμοστη συμπεριφορά του Χάλκομ, αρχηγού των Μίζο ανάγκασε τους Βρετανούς να δημιουργήσει ένα φυλάκιο, που αργότερα έγινε το χωριό του Άιζολ.
Το 1890, ο αξιωματικός Ντάλι τις Αστυνομίας του Ασσάμ και οι 400 άνδρες του έφτασαν στο Άιζολ να στηρίξουν τα στρατεύματα του Συνταγματάρχη Σκίνερ κατά τη διάρκεια Βρετανικής στρατιωτικής επιχείρησης κατά των φυλών Μίζο.
Η Ινδική Πολεμική Αεροπορία πραγματοποίησε αεροπορικές επιδρομές στην πόλη κατά τη διάρκεια της εξέγερσης του εθνικού μετώπου των Μίζο τον Μάρτιο του 1966 και μετά από αυτήν το μέτωπο αποσύρθηκε στο Λουνγκλέι.
Μέχρι το 1966, το Άιζολ ήταν ένα μεγάλο χωριό, αλλά με την αναδιάρθρωση των χωριών των Μίζο μετά την εξέγερση κατάφερε να γίνει μια μεγαλύτερη πόλη και, στη συνέχεια πόλη.
Βρίσκεται σε υψόμετρο 1.132 μέτρων πάνω από το επίπεδο της θάλασσας, με τη κοιλάδα του ποταμού Τλάουνγκ στα δυτικά και τη κοιλάδα του ποταμού Τιριάλ στα ανατολικά.
Στα φυτά, η εξαφωσφορική ινοσιτόλη, το φυτικό οξύ ή τα άλατά του, χρησιμεύουν ως αποθέματα φωσφορικών σε σπόρους, για παράδειγμα στους ξηρούς καρπούς και τα φασόλια.
Ωστόσο, η ινοσιτόλη με τη μορφή γλυκεροφωσφολιπιδίων, όπως απαντάται σε ορισμένες φυτικές παράγωγες ουσίες όπως οι λεκιθίνες, απορροφάται καλά και είναι σχετικά βιοδιαθέσιμη.
Η ινοσιτόλη, ή πιο συγκεκριμένα μυοϊνοσιτόλη, είναι καρβοκυκλικό σάκχαρο που είναι άφθονο στον εγκέφαλο και σε άλλους ιστούς των θηλαστικών, μεσολαβεί στη μεταγωγή κυτταρικού σήματος σε ανταπόκριση ποικίλων ορμονών, νευροδιαβιβαστών και αυξητικών παραγόντων και συμμετέχει στην οσμορύθμιση.
Το συνθέτουν επίσης και αλλοι ιστοί, και η υψηλότερη συγκέντρωση βρίσκεται στον εγκέφαλο όπου παίζει σημαντικό ρόλο φτιάχνοντας κι άλλους νευροδιαβιβαστές, και μερικές στεροειδείς ορμόνες δεσμεύονται στους υποδοχείς τους.
Η μυοϊνοσιτόλη παίζει σημαντικό ρόλο ως δομική βάση για αρκετούς δευτερογενείς αγγελιαφόρους σε ευκαρυωτικά κύτταρα, τα διάφορα φωσφορικά ινοσιτόλης.
Επιπλέον, η ινοσιτόλη χρησιμεύει ως σημαντικό συστατικό των δομικών λιπιδίων φωσφατιδυλινοσιτόλης και των διαφόρων φωσφορικών της, τα λιπίδια φωσφορικής φωσφατιδυλινοσιτόλης .
Η Μάλτα διαθέτει δύο επίσημες γλώσσες, τη μαλτεζική γλώσσα (μια σημιτική γλώσσα που προέρχεται από τα σικελοαραβικά και επηρεάστηκε έντονα από τα σικελικά και τα ιταλικά) και την αγγλική.
Ωστόσο, η πλήρης ελευθερία συνείδησης και η ελευθερία της λατρείας είναι εγγυημένες και πολλές θρησκείες έχουν τόπους λατρείας στη χώρα (μικρές ωστόσο ομάδες, που αποτελεούν συνολικά το 2% του πληθυσμού).
Εν συνεχεία, Φοίνικες, Ρωμαίοι, Βυζαντινοί, Άραβες, Νορμανδοί, Σικελοί, Ισπανοί, Γάλλοι και Βρετανοί επηρέασαν τη μαλτέζικη κουλτούρα και τον τρόπο ζωής των κατοίκων σε διάφορους βαθμούς.
Το λήμμα αυτό αναφέρεται στα δημογραφικά χαρακτηριστικά του πληθυσμού της Μάλτας, συμπεριλαμβανομένης της πυκνότητας του πληθυσμού, της εθνικότητας, των θρησκευτικών πεποιθήσεων και άλλων πτυχών του πληθυσμού.
Σταθμός στην καριέρα της αποτέλεσε η συμμετοχή της στον Διαγωνισμό Τραγουδιού της το 1977, όταν μαζί με τον Ρόμπερτ Ουίλιαμς, την Μπέσσυ Αργυράκη και τον Πασχάλη ερμήνευσαν για λογαριασμό της Ελλάδας το "Μάθημα σολφέζ" του Γιώργου Χατζηνάσιου και της Σέβης Τηλιακού, κατακτώντας την 5η θέση.
Ήταν παρουσιάστρια, με τον Βασίλη Τσιβιλίκα, της παιδικής εκπομπής Ο φίλος μας ο ΚΟΚ στην κρατική τηλεόραση, που στόχευε στην επιμόρφωση και εξοικείωση των παιδιών με τους κανόνες του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας.
Είχε επιτυχίες και στον τομέα των διαφημιστικών μηνυμάτων, πρωταγωνιστώντας στα διαφημιστικά σποτ για τα υφάσματα "Αιγαίον", τα οποία έγραψαν την δική τους ιστορία, σε μια εποχή που η διαφήμιση στην ελληνική τηλεόραση δεν είχε ακόμα ανθίσει.
Πήρε μέρος σε ταινίες του ελληνικού κινηματογράφου (Γλυκιά ζωή του Μιχάλη Κακογιάννη, Ρόδινα ακρογιάλια του Ευθύμιου Χατζή) και σε μιούζικαλ .
Ανδόρρα – Τον Μάρτιο του 2019, η Ραδιοτηλεόραση της Ανδόρρας δήλωσε ότι θα ήταν ανοιχτή σε συνεργασία με τη Καταλανική Τηλεόραση , για να συμμετάσχουν σε μελλοντικούς διαγωνισμούς.
Βοσνία και Ερζεγοβίνη – Τον Δεκέμβριο του 2018, η , στέλεχος της Ραδιοτηλεόρασης της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης , δήλωσε πως ο κύριος στόχος τους ήταν η επιστροφή στον διαγωνισμό αλλά και πως η οικονομική τους κατάσταση θα καθιστούσε αρκετά δύσκολο τον συγκεκριμένο στόχο.
Τον Ιούλιο του 2019, η επιβεβαίωσε ότι δεν μπορούν να επιστρέψουν στο διαγωνισμό, λόγω κυρώσεων που έχουν επιβληθεί από την ως αποτέλεσμα των υπέρογκων χρεών του φορέα προς την Ένωση.
Τον Μάιο του 2019, η - , η οποία νίκησε για το Λουξεμβούργο το 1973, ζήτησε από τη χώρα να επιστρέψει, ενώ ένα ψήφισμα από θαυμαστές οι οποίοι απαιτούσαν την επιστροφή του Λουξεμβούργου στον διαγωνισμό στάλθηκε στον λουξεμβουργιανό ραδιοτηλεοπτικό φορέα και στο κοινοβούλιο της χώρας.
Τα προηγούμενα χρόνια, ο είχε δηλώσει πως δεν θα επέστρεφαν στον διαγωνισμό λόγω οικονομικών ανησυχιών και εξαιτίας της πεποίθησης ότι οι μικρές χώρες δεν μπορούσαν να πετύχουν στους νεότερους διαγωνισμούς .
Τον Ιούλιο του 2019, ωστόσο, ο δήλωσε πως δεν θα συμμετάσχουν στον διαγωνισμό το 2020 επειδή θα αποτελούσε οικονομικό πρόβλημα καθώς και επειδή ο φορέας επικεντρώνεται σε ειδησεογραφικό περιεχόμενο και όχι στη μουσική και στη διασκέδαση.
Παρόλα αυτά, ο γενικός διευθυντής του φορέα, , αρνήθηκε τη συγκεκριμένη δήλωση λέγοντας πως μια απόφαση σχετικά με τη συμμετοχή της χώρας δεν έχει παρθεί ακόμα από το συμβούλιο του καναλιού.
Ουγγαρία – Τον Οκτώβριο του 2019, ο ουγγρικός ραδιοτηλεοπτικός φορέας, , δήλωσε πως ο διαγωνισμός " " που αποτελούσε τον εθνικό τελικό της χώρας από το 2012, δεν θα χρησιμοποιηθεί για αυτόν τον σκοπό το 2020 και αντί να επικεντρωθούν στη , οι δημιουργοί του σόου θέλουν να ασχοληθούν με τη στήριξη της ποπ σκηνής της χώρας.
Η συμμετοχή της στον διαγωνισμό ωστόσο ήταν άγνωστη και μη ξεκάθαρη, αφού με δήλωση στον τύπο έκανε γνωστό ότι ο διαγωνισμός δεν θα χρησιμοποιηθεί.
Σλοβακία – Τον Ιούνιο του 2019, η Ραδιοφωνία και Τηλεόραση της Σλοβακίας ανακοίνωσε πως δεν θα συμμετάσχει στον διαγωνισμό του 2020 λόγω έλλειψης ενδιαφέροντος από το σλοβακικό κοινό.
διάδοση του -19 από τη Γουχάν της Κίνας σε άλλες χώρες ανά τον κόσμο κατά τα τέλη Φεβρουαρίου, προκάλεσε ανησυχίες σχετικά με το κατά πόσο είναι δυνατόν να πραγματοποιηθεί ο Διαγωνισμός Τραγουδιού της και ποιες θα είναι οι επιπτώσεις.
Στις 6 Μαρτίου, ο ολλανδικός ραδιοτηλεοπτικός φορέας ανέφερε: "Οι διοργανωτές του διαγωνισμού θα ακολουθήσουν τις συμβουλές των υγειονομικών αρχών σχετικά με το ποια μορφή θα λάβει η εκδήλωση που θα πραγματοποιηθεί μεταξύ 12 με 16 Μαΐου".
Παράλληλα, οι εκπρόσωποι της Σουηδικής, της Φινλανδικής, της Ισραηλινής, της Ελβετικής, της Ιταλικής και της Ελληνικής αποστολής, δεν παρευρέθηκαν στη συνεδρίαση των αρχηγών αποστολών που πραγματοποιήθηκε στις 9 Μαρτίου.
Ο , παρευρέθηκε εξ αποστάσεως στη συνάντηση, όταν επιβλήθηκαν ταξιδιωτικοί περιορισμοί στο προσωπικό της μετά από ένα θετικό κρούσμα που βρέθηκε σε αυτό.
Η , εκπρόσωπος του Ισραήλ, αποκάλυψε πως δεν θα ταξίδευε στην Ολλανδία για τα γυρίσματα του ποστκαρντ της λόγω του ιού και ο ραδιοτηλεοπτικός φορέας του Ισραήλ ανακοίνωσε πως θα έβρισκε άλλο τρόπο για την πραγματοποίησή τους.
Οι από τη Λιθουανία ακύρωσαν επίσης τα ταξίδια τους στην Ολλανδία για τα γυρίσματα της ποστκαρντ, όπως και τη συμμετοχή τους στα - στο Άμστερνταμ και στο Λονδίνο.
Την ίδια μέρα, η ανακοίνωσε και τους λόγους για τους οποίους απορρίφθηκαν οι εναλλακτικές λύσεις της αναβολής του διαγωνισμού ή ενός διαγωνισμού χωρίς κοινό ή ενός απομονωμένου διαγωνισμού.
Η πρώτη επιλογή της αναβολής αντί για ακύρωσης του διαγωνισμού ήταν αδύνατη να χρησιμοποιηθεί καθώς την εκείνη τη στιγμή ήταν άγνωστο πόσο θα κρατήσει η πανδημία ενώ, η νικήτρια χώρα δεν θα είχε τον απαραίτητο χρόνο για τη διοργάνωση του επόμενου διαγωνισμού.
Η δεύτερη επιλογή απορρίφθηκε καθώς εκτός από την παρουσία του κοινού, η παρουσία των αποστολών και των αντιπροσωπιών ανά χώρα, θα δημιουργούσε επίσης προβλήματα στους κανόνες των κοινωνικών αποστάσεων που είχαν ληφθεί.
Η ομάδα αναφοράς του διαγωνισμού διερεύνησε την πιθανότητα να επιτρέψει στους καλλιτέχνες που είχαν επιλεχθεί για τον διαγωνισμό του 2020, να μπορέσουν να συμμετάσχουν την επόμενη χρονιά.
Στις 20 Μαρτίου 2020 αποφασίστηκε επίσης, πως τα τραγούδια που είχαν επιλεχθεί για το 2020 δεν θα μπορέσουν να διαγωνιστούν στον διαγωνισμό του 2021 λόγω των κανόνων του διαγωνισμού κατά τους οποίους δεν επιτρέπεται ένα τραγούδι να έχει δημοσιευθεί πριν την 1η Σεπεμβρίου του προηγούμενου έτους.
Από αυτό το σημείο και ύστερα, αυτές οι εννέα πόλεις είχαν προθεσμία μέχρι τις 10 Ιουλίου 2019 για να συντάξουν τα βιβλία υποψηφιότητάς τους ώστε να δείξουν τις ικανότητές τους να φιλοξενήσουν τον διαγωνισμό.
Πιο συγκεκριμένα, το τοπικό στάδιο ποδοσφαίρου ενώ ήταν αρκετά μεγάλο, δεν διέθετε οροφή και η εγκατάσταση νέας θα έκανε την υποψηφιότητα, οικονομικά μη βιώσιμη.
Η άλλη επιλογή της πόλης ήταν η εγκατάσταση μιας μεγάλης τέντας πάνω από το πάρκο , ωστόσο μετά από έλεγχο των συνθηκών φιλοξενίας, η ιδέα εγκαταλείφθηκε.
Οι 35 χώρες που θα περάσουν από τη φάση των ημιτελικών είχαν κατανεμηθεί σε πέντε δοχεία, με βάση το μοτίβο της ψηφοφορίας τους τα προηγούμενα έτη, όπως είχε υπολογιστεί από τον επίσημο συνεργάτη του διαγωνισμού για την ψηφοφορία, .
Η τελετή παρουσιάστηκε από τους παρουσιαστές του διαγωνισμού , και και περιλάμβανε επίσης, την παράδοση των Εμβλημάτων της Διοργανώτριας Πόλης της από τον , αναπληρωτή δήμαρχο του Τελ Αβίβ στον δήμαρχο του Ρότερνταμ.
Κόσοβο – Τον Ιούνιο του 2018, ο τότε γενικός διευθυντής της Ραδιοφωνίας Τηλεόρασης του Κοσόβου , , δήλωσε πως ο φορέας ακόμα επεδίωκε να γίνει ενεργό μέλος της και πως ήλπιζε να κάνει το ντεμπούτο του το 2020.
Τον Ιούνιο του 2019, στην 82η Γενική Συνέλευση της , τα διάφορα μέλη ψήφισαν κατά του να καταργηθεί η προϋπόθεση που έλεγε ότι για να γίνει ένας φορέας, ενεργό μέλος θα πρέπει να είναι και μέλος της Διεθνούς Ένωσης Τηλεπικοινωνιών .
Λίχτενσταϊν – Τον Αύγουστο του 2019, ο ραδιοτηλεοπτικός φορέας του Λίχτενσταϊν 1 , ανακοίνωσε πως απέκλεισαν την πιθανότητα να κάνουν το ντεμπούτο τους το 2020.
Θα χρειαζόταν επίσης, την οικονομική υποστήριξη της κυβέρνησης της χώρας για να καλύψει το απαραίτητο κόστος τόσο της ιδιότητας ενεργού μέλους αλλά και του κόστους συμμετοχής στον διαγωνισμό.
Εννέα πόλεις—το Άμστερνταμ, το Άρνεμ, η Μπρέντα, το Σέρτοχενμπος, η Χάγη, το Λέουβαρντεν, το Μάαστριχτ, το Ρότερνταμ και η Ουτρέχτη—κατέθεσαν υποψηφιότητα και έλαβαν μια λίστα με κριτήρια που πρέπει να πληροί τόσο η πόλη όσο και ο χώρος διεξαγωγής μέχρι και τις 12 Ιουνίου 2019.
Αρχικά, το Ζβόλε σχεδίαζε να καταθέσει και αυτό υποψηφιότητα αλλά στη συνέχεια αποφάσισε να μην το κάνει μιας και έκρινε πως ο διαθέσιμος χώρος πού διαθέτει, το , έχει ακατάλληλες διαστάσεις.
Το Ένσχεντε θα μπορούσε και αυτό να ήταν υποψήφια πόλη μιας και το αεροδρόμιο της πόλης σκόπευε να καταθέσει υποψηφιότητα για να φιλοξενήσει τον διαγωνισμό σε ένα από τα υπόστεγά του, ωστόσο μαθεύτηκε αργότερα πως ο δήμος του Ένσχεντε δεν σκόπευε να χρηματοδοτήσει μια τέτοια υποψηφιότητα.
Για να αναθεωρήσει την τοποθεσία, τον χώρο και τις περιβάλλουσες εκδηλώσεις, ο επισκέφθηκε το Μάαστριχτ στις 17 Ιουλίου 2019 και το Ρότερνταμ στις 18.
Το Μάαστριχτ και το Ρότερνταμ παρέδωσαν ενημερωμένες εκδόσεις των βιβλίων υποψηφιότητάς τους στις 9 Αυγούστου 2019, προσθέτοντας λεπτομέρειες σχετικά με τα κοινωνικά προγράμματα, παράλληλες εκδηλώσεις και τις άδειες προγραμμάτων.
Ο Διαγωνισμός Τραγουδιού 2020 θα ήταν μία συμπαραγωγή μεταξύ τριών συσχετιζόμενων ολλανδικών τηλεοπτικών οργανισμών και ) καθένας από αυτούς είχε αναλάβει διαφορετικό ρόλο.
Ο παραμένει ως εκτελεστικός επόπτης του διαγωνισμού, θέση την οποία κατέχει από το , ενώ σχεδιάζει να παραιτηθεί μετά τον διαγωνισμό, όπως και έκανε μετά το πέρας των προγραμματισμένων ημερομηνιών.
Οι υπόλοιπες πέντε πόλεις—Άρνεμ, Μάαστριχτ, Ουτρέχτη, Ρότερνταμ και Σέρτοχενμπος—παρέδωσαν τα βιβλία υποψηφιότητάς τους κατά τη διάρκεια εκδήλωσης που έγινε στο Χίλφερσουμ στις 10 Ιουλίου 2019.
Οι φορείς-διοργανωτές αναθεώρησαν τις υποψηφιότητες και στις 16 Ιουλίου 2019 ανακοίνωσαν πως απέκλεισαν αυτές του Άρνεμ, της Ουτρέχτης και του Σέρτοχενμπος, αφήνοντας μόνο το Μάαστριχτ και το Ρότερνταμ.
Η Ουτρέχτη συγκεκριμένα αποκλείστηκε επειδή η ιδέα της για την τοποθέτηση τέντας πάνω από το προσέφερε περιορισμένες πιθανότητες για δοκιμές και είχε αμφισβητούμενη καταλληλότητα για εκδηλώσεις όπως ο Διαγωνισμός Τραγουδιού , ενώ το Σέρτοχενμπος λόγω του χαμηλού ύψους οροφής στο και λόγω του μικρού αριθμού διαθέσιμων δωματίων που θα έπρεπε να κρατηθούν για επισκέπτες του διαγωνισμού.
Ήδη πριν τον διαγωνισμό του 2019, όταν τα στοιχήματα ήταν υπέρ της νίκης του , αρκετές ολλανδικές πόλεις συμπεριλαμβανομένων του Άμστερνταμ, της Χάγης και του Μάαστριχτ, ανακοίνωσαν την πρόθεσή τους να φιλοξενήσουν τον διαγωνισμό σε περίπτωση νίκης της χώρας.
Ένας εκπρόσωπος του είχε δηλώσει επίσης ότι ο ραδιοτηλεοπτικός φορέας είχε φτιάξει ένα πρόχειρο σχέδιο για το πώς θα επιλέξουν την πόλη και το χώρο διεξαγωγής αν νικήσει η Ολλανδία.
Όταν ο κέρδισε τον διαγωνισμό, οι δήμαρχοι αρκετών δήμων άρχισαν αμέσως να επικοινωνούν με τον πρωθυπουργό της Ολλανδίας, , μέσω γραπτών μηνυμάτων.
Ο διαγωνισμός θα είχε τρεις παρουσιαστές: την ηθοποιό και τηλεπαρουσιάστρια , τον τραγουδιστή και σχολιαστή του διαγωνισμού και την τραγουδίστρια , η οποία είχε εκπροσωπήσει την Ολλανδία στους διαγωνισμούς του και του .
Η μπιούτι βλόγκερ , θα ήταν η παρουσιάστρια του ονλάιν περιεχομένου του διαγωνισμού, μεταξύ αυτών μίας σειράς " " στο , η οποία θα είχε γυριστεί με συμμετέχοντες του διαγωνισμού.
Ο διαγωνισμός θα είχε διεξαχθεί στο Ρότερνταμ της Ολλανδίας, μετά τη νίκη της χώρας το στο Τελ Αβίβ του Ισραήλ, με τον Ντάνκαν Λόρενς και το τραγούδι "".
Ο , εκτελεστικός επόπτης του διαγωνισμού εκ μέρους της Ευρωπαϊκής Ραδιοτηλεοπτικής Ένωσης , παρέδωσε στον , τον συμμετέχοντα ραδιοτηλεοπτικό φορέα για την Ολλανδία, έναν αριθμό εγγράφων και έναν σκληρό δίσκο , με εργαλεία για να ξεκινήσουν τις απαραίτητες εργασίες για να διοργανώσουν τον επόμενο διαγωνισμό.
Καζακστάν – Τον Νοέμβριο του 2018, ο , εκτελεστικός επόπτης του διαγωνισμού, δήλωσε ότι η συμμετοχή του Καζακστάν στον διαγωνισμό θα χρειαζόταν να συζητηθεί από την Ομάδα Αναφοράς του διαγωνισμού.
Το Καζακστάν, μέσω του συνεργαζόμενου μέλος του με την , , είχε προηγουμένως προσκληθεί για να συμμετέχει στον Παιδικό Διαγωνισμό Τραγουδιού 2018 από την Ομάδα Αναφοράς αυτού του διαγωνισμού.