polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Οι συνθήκες βίωσης της μακραίωνης σκλαβιάς ήταν οδυνηρές και δεν διέφεραν από αυτές του υπόλοιπου τουρκοκρατούμενου ελληνισμού: αφόρητη καταπίεση των πληθυσμών, βίαιοι εξισλαμισμοί, παιδομάζωμα, μαζικοί εποικισμοί περιοχών με μουσουλμανικούς πληθυσμούς, ποικίλες βαρβαρότητες, άγρια καταστολή, βαριά φορολογία, συνεχείς αγγαρείες και υποχρεωτική συντήρηση πολυπληθών στρατευμάτων για τις ανάγκες διεξαγωγής των οθωμανικών εκστρατειών.
Το 2ο Σύνταγμα Πεζικού και το 5/42 Σύνταγμα Ευζώνων της Φθιώτιδας συμμετείχαν στα πεδία των μαχών από την Ελασσόνα μέχρι την Άγκυρα για πάνω από 10 χρόνια.
Την περίοδο 1899-1909 ο νέος Νομός πλέον Φθιώτιδος περιέλαβε και την επαρχία Δομοκού, ενώ το 1909-1911 επανασυστήνεται με το όνομα νομός Φθιώτιδος και Φωκίδος (χωρίς την επαρχία Δομοκού που επανέρχεται πάλι ως τμήμα του το 1911 (μόλις το 1943, μεσούσης της κατοχής, ο νομός Φθιώτιδος αποκτά οριστικά το σημερινό του όνομα με τις 3 επαρχίες του Φθιώτιδας, Λοκρίδας, Δομοκού).
Έντονη ήταν η δράση επώνυμων Κλεφτών και Αρματολών στην περιοχή που συγκρούονταν με την οθωμανική εξουσία και προετοίμασαν σταδιακά, μαζί με το κίνημα του Νεοελληνικού Διαφωτισμού και τη Φιλική Εταιρεία, τον ένοπλο αγώνα του 1821.
η Φθιώτιδα αποτέλεσε οριστικά κομμάτι του ανατολικού ρωμαϊκού κράτους της Κωνσταντινουπόλεως και τμήμα του θέματος της Ελλάδος μετά τον 7ο αιώνα με πρωτεύουσα η Θήβα.
Η δυτική Φθιώτιδα και ιδίως η Υπάτη (όπου καταστράφηκε η μεγαλύτερη ελληνική βιβλιοθήκη της περιοχής, που στεγαζόταν στο σπίτι του αγωνιστή Δημητρίου Αινιάνα) υπέστησαν καταστροφές κατά τη διάρκεια της αντι-οθωνικής εξέγερσης του 1848 αφού όλος ο νομός έγινε πεδίο συγκρούσεων ανάμεσα στις κυβερνητικές δυνάμεις και τους επαναστάτες.
Το 1823 για 4 μήνες στην περιοχή έδρασε άλλο εκστρατευτικό σώμα από τη Λάρισα, δύναμης 10.000 ανδρών, υπό τους Γιουσούφ πασά Περκόφτσαλη της Βράιλας και Σαλίχ πασά της Αδριανούπολης με πορεία προς Φωκίδα-Βοιωτία, παράλληλα με τη μεγάλη εκστρατεία του Μουσταή πασά της Σκόδρας στη δυτική Ελλάδα.
Στα χρόνια του αυτοκράτορα Ιουστινιανού ο Γεωγράφος Ιεροκλής αναφέρει στο σύγγραμμά του «Συνέκδημος» ότι στο τότε Βυζαντινό κράτος υπήρχαν 64 επαρχίες και 912 πόλεις.
Σε όλο το διάστημα των 7 βενετοτουρκικών πολέμων , η Φθιώτιδα αποτέλεσε τον χώρο στάθμευσης ή διέλευσης μεγάλων οθωμανικών στρατευμάτων προς τα κύρια μέτωπα της Πελοποννήσου ή της δυτικής Ελλάδος, υφιστάμενη ποικίλες ταλαιπωρίες και αντίποινα λόγω των τοπικών εξεγέρσεων.
Κατά τη διάρκεια του Μακεδονικού Αγώνα πολλοί Φθιωτείς κατατάχθηκαν εθελοντές στα σώματα των Μακεδονομάχων και αρκετοί έδωσαν τη ζωή τους για την υπεράσπιση της ελληνικότητας της Μακεδονίας από την απειλή του Βουλγαρικού Κομιτάτου και των κομιτατζήδων της Ε.
Στις 20 και 27 Απριλίου 1894, η ευρύτερη Λοκρίδα, βίωσε ένα φοβερό σεισμό που εκδηλώθηκε στο χώρο της και άφησε πίσω του τεράστιες ανθρώπινες απώλειες και πρωτοφανείς υλικές καταστροφές.
Δίνεται έμφαση στις κοινωνίες που έδρασαν στον ελλαδικό χώρο, αν και στο αντικείμενο διδασκαλίας και έρευνας εντάσσονται η ιστορία και η τέχνη άλλων ευρωπαϊκών κοινωνιών, καθώς και λαών της ανατολικής Μεσογείου.
Τα προπτυχιακά μαθήματα που προσφέρονται στους φοιτητές του τμήματος χωρίζονται σε τέσσερις ακαδημαϊκούς τομείς, οι οποίοι με τη σειρά τους υποδιαιρούνται σε υποτομείς:
Μετά τα Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα, η Ζαγκίτοβα επιλέχθηκε να εκπροσωπήσει τη Ρωσία στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα 2019 στην Σαϊτάμα Ιαπωνίας, μαζί με την Σοφία Σαμοντούροβα και την Εβγκένια Μεντβέντεβα, με την οποία κάποτε προπονούνταν μαζί.
Στο σύντομο πρόγραμμα η Ζαγκίτοβα επέτυχε καλές επιδόσεις, καταφέρνοντας μεγάλες βαθμολογίες για τα άλματα και την χαρακτηριστική της φιγούρα, τον συνδυασμό τριπλό λουτς-τριπλό λουπ.
Πήρε την καλύτερη βαθμολογία της σεζόν, 82,08 πόντους, κερδίζοντας την Καόρι Σακαμότο με διαφορά 5 πόντων και την Ρίκα Κιχίρα με διαφορά 11 πόντων, μολονότι στα προγνωστικά η τελευταία υποτίθεται ότι θα ήταν η σημαντικότερη ανταγωνίστριά της για το χρυσό μετάλλιο.
Το αργυρό μετάλλιο απονεμήθηκε στην Ελίζαμπετ Τουρσινμπάεβα, που προπονείται με την Ζαγκίτοβα, ενώ η Μεντβέντεβα πήρε το χάλκινο μετάλλιο.
Λίγο μετά το διαγωνισμό, ο Ρώσος Πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν συνεχάρη την Ζαγκίτοβα για τη νίκη της σε μία σημείωση που δημοσιεύθηκε στην ιστοσελίδα του Κρεμλίνου.
Ήταν ανώνυμη για ένα χρόνο, μέχρις ότου οι γονείς της αποφάσισαν να την ονομάσουν «Αλίνα» με έμπνευση από την Ρωσίδα αθλήτρια της ρυθμικής γυμναστικής Αλίνα Καμπάεβα.
Σε μια συνέντευξη με την Ρίτα Μαμούν στην Κορέα, η Ζαγκίτοβα ανέφερε ότι είναι φιλόζωη και ότι έχει δύο εξωτικά τσιντσιλά στο σπίτι της στη Μόσχα, μαζί με ένα σκύλο και μια γάτα.
Η Ζαγκίτοβα ξεκίνησε την σεζόν με μια νίκη στο Τρόπαιο Λομβαρδία, όπου ήρθε 3η στο σύντομο πρόγραμμα και 1η στο ελεύθερο, με συνολική βαθμολογία 218,46.
Η Ζαγκίτοβα έκανε το διεθνές ντεμπούτο της στα τέλη Αυγούστου 2016 στο Γκραν Πρι Νεανίδων του 2016-17 στο Σαιν-Ζερβαί-λε-Μπαιν Γαλλίας, όπου ήρθε πρώτη στα δύο τμήματα, και κέρδισε το χρυσό μετάλλιο προηγούμενη της Καόρι Σακαμότο.
Η συνολική της βαθμολογία στην εκδήλωση, 194,37 πόντοι, ήταν η δεύτερη υψηλότερη όλων των εποχών στην κατηγορία νεανίδων καλλιτεχνικού πατινάζ, με πρώτη την Πολίνα Τσούρσκαγια.
Η Ζαγκίτοβα πήρε το χάλκινο μετάλλιο στο Γκραν Πρι Νεανίδων στη Σλοβενία, χάνοντας από τους Ιάπωνες πατινέρ Ρίκα Κιχίρα και Μαρίν Χόνντα.
Δεν τα κατάφερε καλά στο ελεύθερο πρόγραμμα, είχε μία πτώση και σφάλματα στις περιστροφές και τα άλματα, όπου πήρε την 4η θέση, και την 2η θέση στη συνολική βαθμολογία, χάνοντας από τη Σαμοντούροβα και με προβάδισμα λιγότερων από 4 πόντους από τη φινλανδή Βιβέκα Λίντφορς.
Η ίδια δήλωσε: «είναι καλά που είμαι στην πρώτη τριάδα και το αργυρό μετάλλιο είναι καλό και αυτό – θα μπορούσε να είναι και πολύ χειρότερα, οπότε αισθάνομαι ικανοποιημένη με το αργυρό, αλλά εγώ προσωπικά θα ήθελα να τα καταφέρω καλύτερα.»
Κατά την έναρξη της σεζόν τα αρχεία της επαναρρυθμίστηκαν, με τα παγκόσμια ρεκόρ που χρονολογούνταν προ της 1ης Ιουλίου 2018 να αποτελούν ιστορικά αρχεία.
Στους Ολυμπιακούς αγώνες 2018, η ανέφερε ότι η Ζαγκίτοβα είχε πραγματοποιήσει το πιο δύσκολο τεχνικά πρόγραμμα στην ιστορία των χρυσών Ολυμπιονικών γυναικών με εκτέλεση βασικής αξίας 46,1 πόντων, περίπου 25% υψηλότερης των Κρίστι Γιαμαγκούτσι και Τάρα Λιπίνσκι στη δεκαετία του 1990, και σχεδόν διπλάσια της Ντόροθι Χάμιλ στους Ολυμπιακούς αγώνες της δεκαετίας '70.
Στα προγνωστικά για τον Τελικό είχε προβλεφθεί σκληρός ανταγωνισμός μεταξύ της Ζαγκίτοβα και της Ρίκα Κιχίρα, η οποία είχε νωρίτερα κερδίσει το Τρόπαιο Οντρέι Νεπέλα όταν η Ζαγκίτοβα αναγκάστηκε να αποσυρθεί λόγω προβλημάτων βίζας.
Η Ζαγκίτοβα είναι η πρώτη Ρωσίδα πατινέρ που πέτυχε να κερδίσει το Χρυσό μετάλλιο σε Ολυμπιακούς Αγώνες, στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα καλλιτεχνικού Πατινάζ, στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα καλλιτεχνικού Πατινάζ και στον Τελικό Γκραν πρι καλλιτεχνικού Πατινάζ.
Είναι η νεαρότερη και δεύτερη πατινέρ, μετά την Γιούνα Κιμ, που έχει κερδίσει χρυσούς τίτλους σε όλα τα μεγάλα πρωταθλήματα του , με συμπεριλαμβανόμενα την Σειρά και τον Τελικό Γκραν Πρι Νεανίδων, το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα νεανίδων, την σειρά και τον Τελικό Γκραν Πρι, το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα, το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα και τους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες.
Στο Ρωσικό Πρωτάθλημα 2019, η Ζαγκίτοβα άνετα πήρε την πρώτη θέση στο σύντομο πρόγραμμα, δηλώνοντας «ικανοποιημένη με το μικρό πρόγραμμα σήμερα, αλλά υπάρχουν ακόμη περιθώρια ανάπτυξης.» Δεν τα κατάφερε καλά στο ελεύθερο πρόγραμμα, έπεσε 2 φορές και φάνηκε να κουράζεται στην χορογραφική ακολουθία.
Στον Τελικό Γκραν Πρι, η Ζαγκίτοβα πέτυχε ένα προσωπικό καλύτερο ρεκόρ στο σύντομο πρόγραμμα, 76,27 πόντους, και πήρε τη 2η θέση χάνοντας από την Κέιτλυν Όζμοντ.
Η Ζαγκίτοβα πήρε την 1η θέση στο ελεύθερο πατινάζ, παρά τα δύο μικρά λάθη, και κατάφερε καλύτερο προσωπικό σκορ συνολικής βαθμολογίας 223,30, κερδίζοντας τον τίτλο της Πρωταθλήτριας του Τελικού Γκραν Πρι 2017-18.
Αργότερα τον ίδιο μήνα, κέρδισε τον τίτλο του Ρωσικού Εθνικού πρωταθλήματος, απουσία της Μεντβέντεβα, ερχόμενη πρώτη στα δύο τμήματα για ένα συνολικό σκορ 233,59 πόντων.
Στο αγώνισμα ελεύθερου πατινάζ των Ολυμπιακών αγώνων 2018, η Ζαγκίτοβα ήταν η μοναδική διαγωνιζόμενη που εκτέλεσε όλα τα άλματά της στο δεύτερο μισό του προγράμματος.
Ο συνδυασμός αλμάτων τριπλό λουτς–τριπλό λουπ ήταν τεχνικά υψηλότερης δυσκολίας και απέδωσε μεγαλύτερη βαθμολογία από των ανταγωνιστών της, ανεξάρτητα από το πού εμφανίστηκαν στο πρόγραμμα.
Έχει κερδίσει, επίσης, το αργυρό μετάλλιο στο ομαδικό αγώνισμα των Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων 2018, όπου αντιπροσώπευσε την Ρωσική Ολυμπιακή αθλητική ομάδα.
Στους ατομικούς αγώνες, η Ζαγκίτοβα κατάφερε ένα παγκόσμιο ρεκόρ βαθμολογίας 82,92 στο σύντομο πρόγραμμα, σπάζοντας το προηγούμενο ρεκόρ των 81,61 πόντων που πέτυχε η Μεντβέντεβα νωρίτερα το ίδιο βράδυ.
Η Ζαγκίτοβα έχει σπάσει το παγκόσμιο ρεκόρ 1 φορά με το παλιό σύστημα και 4 φορές με το νέο σύστημα, και αυτή τη στιγμή κατέχει το παγκόσμιο ρεκόρ για την υψηλότερη βαθμολογία ελεύθερου προγράμματος και συνδυασμένης συνολικής με το νέο σύστημα.
Τιμήθηκε με το χρυσό μετάλλιο για συνολική βαθμολογία 207,43 πόντων, 13 πόντοι περισσότεροι από της συμπαίκτριάς της Αναστασία Γκουμπανόβα , που πήρε το αργυρό μετάλλιο.
Σημείωση: Με την εισαγωγή του νέου συστήματος βαθμολόγησης +5 / -5 , το οποίο αντικατέστησε το προηγούμενο σύστημα +3 / -3 , η αποφάσισε την επαναφορά όλων των στατιστικών στοιχείων στο μηδέν με έναρξη από τη σεζόν 2018-19, και όλα τα προηγούμενα στατιστικά στοιχεία διατήρησαν ιστορική αξία μόνο.
Διαγωνιζόμενη στην κατηγορία σίνιορ στα τέλη Δεκεμβρίου, η Ζαγκίτοβα πήρε την 3η θέση στο σύντομο και την 2η στο ελεύθερο στο Ρωσικό Πρωτάθλημα 2017, όπου κέρδισε το αργυρό μετάλλιο προηγούμενη της συναδέλφου της, Εβγκένια Μεντβέντεβα.
Στο ομαδικό Ολυμπιακό αγώνισμα, οι 10 πόντοι που κέρδισε η Ζαγκίτοβα ερχόμενη πρώτη στο ελεύθερο πρόγραμμα βοήθησαν τη Ρωσία να πάρει το αργυρό μετάλλιο της διοργάνωσης.
Κατάφερε μία βαθμολογία 158,08, θέτοντας ένα νέο καλύτερο προσωπικό ρεκόρ και σπάζοντας το ρεκόρ για τη μεγαλύτερη τεχνική βαθμολογία στο γυναικείο ομαδικό καλλιτεχνικό πατινάζ.
Στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα 2018, που πραγματοποιήθηκε στη Μόσχα, η Ζαγκίτοβα ήρθε πρώτη κερδίζοντας την συμπαίκτριά της Εβγκένια Μεντβέντεβα, η οποία έχασε για πρώτη φορά μετά από 2 χρόνια.
Ονομάστηκε «Αθλήτρια της Χρονιάς» στην απονομή για την «Υπερηφάνεια της Ρωσίας» από το Υπουργείο Αθλητισμού της Ρωσίας, ξεπερνώντας την αθλήτρια ξιφασκίας Ίνα Ντεριγκλάζοβα και την γυμνάστρια Αντζελίνα Μελνικόβα.
Το Σρι Πάντα αναφέρεται για πρώτη φορά στη Ντιπαβάμσα, το παλαιότερο χρονικό στη γλώσσα Πάλι, , και επίσης στο χρονικό του 5ου αιώνα Μαχαβάμσα, όπου αναφέρεται ότι ο Βούδας επισκέφθηκε την κορυφή του βουνού.
Το χρονικό Ρατζαβαλίγια αναφέρει ότι ο Βασιλιάς Βαλαγκάμπα είχε καταφύγει στα δάση της Κορυφής του Αδάμ για να προστατευτεί από εισβολείς από την Ινδία και αργότερα επέστρεψε στην Ανουρανταπούρα.
Είναι γνωστή για το Σρι Πάντα , δηλαδή το «ιερό αποτύπωμα», έναν σχηματισμό βράχου 1,8 μέτρων, που στη βουδιστική παράδοση θεωρείται το αποτύπωμα του Βούδα, στην ινδουιστική παράδοση θεωρείται το αποτύπωμα του Χάνουμαν ή του Σίβα , δηλαδή, «βουνό του φωτός του Σίβα», και σε ορισμένες ισλαμικές και χριστιανικές παραδόσεις θεωρείται το αποτύπωμα του Αδάμ, ή του Αγίου Θωμά.
Το βουνό βρίσκεται στους νότιους πρόποδες των κεντρικών υψιπέδων, στις επαρχίες Ρατναπούρα και Νουβάρα Ελίγια της περιφέρειας Σαμπαραγκαμούα και της Κεντρικής Περιφέρειας αντίστοιχα.
Τα πρώτα χρόνια δραστηριοποιήθηκε σε συνεργασία με τους αδερφούς του Κωνσταντίνο και Νικόλαο, με τους οποίους απέκτησε στα τέλη του 19ου αιώνα ικανό αριθμό πλοίων, μεταξύ των οποίων τα «Ευαγγελίστρια» και «Δημήτριος».
Το 1923 αγόρασε με τον μεγαλύτερο γιο του Ιωάννη, ο οποίος ήταν επίσης πλοίαρχος, το πλοίο «Διαμαντής Πατέρας» και άρχισε να δραστηριοποιείται ανεξάρτητα από τους αδελφούς του.
Η αγάπη της οικογένειας για τον συνάνθρωπο, τον τόπο καταγωγής της, αλλά και ολόκληρη τη χώρα, καθώς και το ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τους ανθρώπους της θάλασσας, μετουσιώνεται στην αγαθοεργό δράση της μέσω του Ιδρύματος Ιωάννου Δ.
Πατέρα που από τη δεκαετία του 1970 προσφέρει απρόσκοπτα βοήθεια και στήριξη σε ευαίσθητες κοινωνικές ομάδες, στη ναυτιλία, στην παιδεία και, προπάντων, στο νησί των Οινουσσών.
Πατέρας, αφού ολοκλήρωσε τις διδακτορικές του σπουδές στη Χημεία, ίδρυσε την ελληνική εταιρεία Βιβεχρώμ που δραστηριοποιείται στον κλάδο των χρωμάτων και βερνικιών, η οποία αποτελεί, μέχρι και σήμερα, μία από τις μεγαλύτερες και πιο γνωστές επιχειρήσεις χρωμάτων στην Ελλάδα.
Πατέρα διαδραμάτισε σημαίνοντα και διακριτό ρόλο στην άνθηση της ελληνικής και παγκόσμιας ναυτιλίας, χάρη στις εύστοχες και αποτελεσματικές κινήσεις της στον χώρο, με χαρακτηριστικά τη διορατικότητα, τη σύνεση, τη συνέπεια και την αποτελεσματικότητα.
Παντρεύτηκε την Καλλιόπη, το γένος Παντελή Λύρα, με την οποία απέκτησε επτά παιδιά, κατά σειρά τους Ιωάννη, Πανάγο, Παντελή, Στέφανο, Κατίγκω, Κώστα και Νίκο.
Ο Μιθριδάτης ΣΤ έδεσε μία πορφυρή και χρυσή ταινία γύρω από το κεφάλι της Μονίμης και το ζεύγος αποσύρθηκε στα ιδιαίτερα διαμερίσματα της Σινώπης.
Σύμφωνα με την «Ιστορία των Αυγούστων», στις 28 Μαρτίου του 193 ο Περτίναξ βρισκόταν στην οικία του, όταν 300 στρατιώτες της Πραιτωριανής Φρουράς διαπέρασαν τις πύλες της αναζητώντας τον.
Οι πηγές μας αναφέρουν, πως οι στρατιώτες που συμμετείχαν στην επιχείρηση, ήταν μισθοφόροι, που είχαν λάβει μόνο τα μισά από αυτά που τους είχαν τάξει οι συνωμότες.
Αν και η σύσταση που του έγινε ήταν να αποχωρήσει, ο Περτίναξ προσπάθησε να διαπραγματευτεί με τους στρατιώτες, κάτι που σχεδόν κατάφερε, όταν ένας από αυτούς τον σκότωσε.
Ο Περτίναξ φαίνεται, πως ήταν ενήμερος για τον κίνδυνο, που ανέλαβε την εποχή της ανόδου του στο θρόνο, γι' αυτό και δεν χρησιμοποίησε κανέναν Αυτοκρατορικό τίτλο, σώζοντας έτσι τη γυναίκα και το παιδί του από ό,τι θα επακολουθούσε μετά τον θάνατό του.
Δέχθηκε πλήγμα ως θύμα δικών την εποχή του Μάρκου Αυρήλιου, αλλά γρήγορα επανεκλήθη για να βοηθήσει τον Κλαύδιο Πομπηιανό στους Μαρκομαννικούς Πολέμους .
Μετά την είσοδό του στη Ρώμη, ο Σεβήρος αναγνώρισε τον Περτίνακα ως τον νόμιμο προκάτοχό του, εκτέλεσε αυτούς που ήταν υπεύθυνοι για το θάνατό του και απαίτησε από τη Σύγκλητο την ταφή του Περτίνακα με τιμές και, τελικά, τη θεοποίησή του.
Ο Σεπτίμιος Σεβήρος υιοθέτησε το όνομα Περτίναξ σαν δικό του προσωνύμιο και για αρκετά χρόνια μετά το θάνατο τού τελευταίου διοργάνωσε αγώνες προς τιμήν του.
Στο έργο του «Ο Ηγεμόνας», ο Μακιαβέλι ασκεί κριτική στον τρόπο διακυβέρνησης του Περτίνακα, λέγοντας πως ήταν ανώφελα ευγενικός και άπραγος ως Αυτοκράτορας.
Στη διάρκεια της δεκαετίας του 180 ο Περτίναξ είχε κερδίσει καθοριστικό ρόλο στη Ρωμαϊκή Σύγκλητο, αλλά ο Πραιτωριανός Σέξτος Τιγίδιος Περέννις κατάφερε να τον εκδιώξει από την πολιτική σκηνή.
Προσπάθησε να συνετίσει τους στασιαστές οπλίτες, όταν μια λεγεώνα αντέδρασε και επιτέθηκε στους σωματοφύλακές του, αλλά άφησε τον ίδιο απείραχτο, νομίζοντάς τον νεκρό.
Όταν στις αρχές της δεκαετίας του 190 η συμπεριφορά του Κόμμοδου άρχισε να γίνεται ασταθής, ο Περτίναξ θεωρήθηκε κατηγορούμενος στην προσπάθεια δολοφονίας του στις 31 Δεκεμβρίου 192 .
Όταν ο φόνος επιτελέσθηκε, ο Περτίναξ, που ήταν Πολίαρχος Ρώμης, κλήθηκε εσπευσμένα από την Πραιτωριανή Φρουρά και ανακηρύχθηκε Αυτοκράτορας την επόμενη μέρα.
Προσπάθησε να αντιγράψει τον Μάρκο Αυρήλιο ακολουθώντας τις συγκρατημένες παρεμβάσεις του τελευταίου και επιχείρησε να μεταρρυθμίσει το καθεστώς τροφοδοσίας της Ρώμης, συναντώντας πολύπλευρες αντιδράσεις.
Οι αρχαίες πηγές αναφέρουν ότι, όταν ο Πέρτιναξ ανέβηκε στην εξουσία, η Πραιτωριανή Φρουρά ανέμενε από αυτόν τα καθιερωμένα χρηματικά δώρα, αλλά ο ίδιος καθυστερούσε.
Υπερτίμησε την αξία του νομίσματος δραματικά αυξάνοντας την περιεκτικότητα αργύρου στο δηνάριο από 74% σε 87%, έτσι το καθαρό βάρος του αργύρου ανέβηκε από 2,22 σε 2,75 γραμμάρια) .
Το Μάρτιο του 193, ενώ ο ίδιος βρισκόταν στη Όστια για να επιβλέψει τις εισαγωγές σιταριού προς τη Ρώμη, συνωμότες της φρουράς προσπάθησαν να τον αντικαταστήσουν με τον Κουίντο Σώσιο Φάλκο, αλλά ο Πέρτιναξ απέτρεψε τα σχέδιά τους εγκαίρως.
Πολέμησε εναντίον των Παρθών κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 160 και η επιτυχία του τον οδήγησε σε υψηλότερες θέσεις, τόσο στον στρατιωτικό όσο και στον πολιτικό τομέα, καθώς έγινε Ρωμαίος έπαρχος και πολίαρχος.
Εκτός από τους εμπορικούς κύβους ζάχαρης από λευκή κοκκοποιημένη ζάχαρη, υπάρχουν και κύβοι ζάχαρης από καφέ τεύτλα και ζάχαρη από ζαχαροκάλαμο.
Ο κύβος ζάχαρης χρησιμοποιείται γενικά για να περιγράψει όλα τα προϊόντα που πιέζονται σε παραλληλεπίπεδα ή σε άλλα σχήματα συγκρίσιμου μεγέθους, ακόμη και αν δεν είναι κύβοι με γεωμετρική έννοια.
Για την παραγωγή, ο Ραντ δημιούργησε ένα μοντέλο λωρίδας μεταλλικού φύλλου που μοιάζει με μοντέρνο δίσκο για παγάκια και για το οποίο έλαβε δίπλωμα ευρεσιτεχνίας το 1843.
Η ιδέα της άμεσης τοποθέτησης μικρών κομματιών αντί για δύσκολα καρβέλια ζάχαρης ή φραντζόλες ζάχαρης προήλθε από τη σύζυγο του Ραντ, Ζουλιάν, αφού τραυμάτισε τον εαυτό της με ένα θραυστήρα ζάχαρης
Εν τω μεταξύ, αυτός ο τύπος έχει γίνει πιο σπάνιος και οι σάκοι χαλαρής ζάχαρης έχουν γίνει όλο και πιο διαδεδομένοι Σε καφετέριες της ανώτερης κατηγορίας τιμών, οι κύβοι ζάχαρης βρίσκονται συχνά σε ένα μπολ με ζάχαρη με λαβίδες για ζάχαρη .
Οι κύβοι ζάχαρης πωλούνταν στο εμπόριο ως εναλλακτική λύση για το ομοειδώς παρασκευασμένο ζαχαροκάλαμο και ζαχαρότευτλο μέχρι τον 19ο αιώνα.
Οι κύβοι ζάχαρης είναι μέρος της γερμανικής κουζίνας, οι οποίοι υγραίνονται σε μικρές κυρίως κυβοειδείς μερίδες που πιέζονται και στη συνέχεια ξηραίνονται σε κοκκοποιημένη ζάχαρη.
Όπως και ο πρώτος γάμος τού Τίτου και αυτός εδώ ήταν σύντομος: η οικογένεια της Φουρνίλλα συνδεόταν με αντιπάλους του Αυτοκράτορα Νέρωνα και έπειτα από την αποτυχία της συνωμοσίας τού Πίσωνα το 65 οι συγγενείς της έχασαν την εύνοια του Αυτοκράτορα.
Όταν απεβίωσε, τοποθετήθηκε μαζί με τη μητέρα της στο μαυσωλείο του Γάιου Σουλπίκιου Πλατορίνου, ενός αξιωματούχου της περιόδου τού Αυγούστου και της αδελφής του Σουλπικίας Πλατορίνας, στη Ρώμη.
Το 1974-75, χαρακτήρισε τη σεζόν του ο τραυματισμός του στις 12 Ιανουαρίου 1975 στο Βόλο, ο οποίος τον άφησε εκτός αγωνιστικών χώρων μέχρι τα τέλη Μαρτίου.
Η επόμενη σεζόν θα είναι και η τελευταία του με τον Άρη, με τελευταία του συμμετοχή στις 23 Μαΐου 1976, όπου οι "κίτρινοι" νίκησαν με 6-0 τον Απόλλων Αθηνών, με τον Παπαϊωάννου να πετυχαίνει το τελευταίο του τέρμα με τον Άρη στο 17ο λεπτό.
Αγωνίστηκε σαν αριστερός εξτρέμ και την πρώτη του σεζόν με τους "κίτρινους" πέτυχε συνολικά δεκαεπτά γκολ σε όλες τις διοργανώσεις, σκοράροντας δύο φορές χατ-τρικ σε διάστημα τριών ημερών, στις 17 Μαρτίου 1968 εναντίον του Πανιωνίου για το πρωτάθλημα και τρεις ημέρες αργότερα εναντίον του Μέγα Αλέξανδρου για το κύπελλο.
Το 1970-71, ταλαιπωρήθηκε από τραυματισμούς, με χειρότερο αυτόν στον αγώνα με τον ΠΑΟΚ, όπου πέτυχε το νικητήριο γκολ της ομάδας του αλλά έπαθε κάταγμα δεξιάς κλείδας.
Την επόμενη χρονιά, πέτυχε το νικητήριο γκολ του Άρη στον εκτός έδρας αγώνα κυπέλλου με τον Ολυμπιακό, ενώ σκόραρε επτά γκολ σε 34 αγώνες πρωταθλήματος.
Την επόμενη χρονιά, ο Παπαϊωάννου υπήρξε θεμέλιος λίθος για την κατάκτηση της τέταρτης θέσης στο ελληνικό πρωτάθλημα, αφού σε τριάντα συμμετοχές πέτυχε εννέα γκολ.
Στις 21 Ιουνίου 1970, πέτυχε το νικητήριο γκολ της ομάδας του μέσα στο στάδιο Καραϊσκάκη, στον ημιτελικό του κυπέλλου, το οποίο ο Άρης κατέκτησε κερδίζοντας τον ΠΑΟΚ στον τελικό με 1-0.
Στις 22 Σεπτεμβρίου 1968, πέτυχε χατ-τρικ σε ευρωπαϊκό παιχνίδι, εναντίον της Χιμπέρνιαν από τη Μάλτα, όπου οι "κίτρινοι" κέρδισαν με 0-6.
Προσχώρησε στον Άρη από τον ΠΑΟΔ το 1967 και έπαιξε με μεγάλη επιτυχία τη θέση του αριστερού επιθετικού και ενίοτε του επιτελικού μέσου έως το 1976, όταν και μεταγράφηκε στον Παναιτωλικό, όπου έκλεισε την καριέρα του.
Τις σεζόν 1972-73 και 1973-74, σκόραρε συνολικά δεκαπέντε φορές σε αγώνες πρωταθλήματος, αλλά την πρώτη εκ των δύο η απουσία σημαντικών παικτών της ομάδας λόγω τιμωρίας άφησε τον Άρη ένατο, ενώ τη δεύτερη οι "κίτρινοι" τερμάτισαν για δεύτερη φορά στην ιστορία τους στην πρώτη τριάδα της Α' εθνικής.
Τον Ιούνιο του 1968, αγωνίστηκε με την εθνική ομάδα Ενόπλων στην Τεχεράνη, η οποία κατέκτησε τον παγκόσμιο τίτλο νικώντας την Τουρκία με 4-1, με τον Παπαϊωάννου να πετυχαίνει το τέταρτο τέρμα της ομάδας.
Με την εθνική ομάδα αγωνίστηκε για πρώτη φορά στις 12 Μαρτίου 1969 στο Τελ Αβίβ, στον φιλικό αγώνα Ισραήλ-Ελλάδα 3-3 και για τρίτη και τελευταία στον φιλικό αγώνα Ελλάδα-ταλία 2-1 στις 4 Μαρτίου 1972.
Το ηλεκτρονικό σύστημα του πρώτου αεροσκάφους δοκιμής πτήσης ενεργοποιήθηκε επιτυχώς τον Μάρτιο του 2013 και οι δοκιμές στη στατική δοκιμή του αεροσκάφους προχώρησαν ικανοποιητικά και σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα.
Το θα ξεκινήσει τις παραδόσεις το 2020 με μηνιαίο ρυθμό παραγωγής τεσσάρων, ανερχόμενο σε έξι για χωρητικότητα οκτώ, ενώ το κύριο μπορεί να φτάσει σε δέκα.
Το 220, γνωστό ως είναι αεριωθούμενο αεροσκάφος μικρού μήκους, με δύο κινητήρες, μεσαίας εμβέλειας που διατίθενται στην αγορά από την αλλά σχεδιάστηκαν και κατασκευάστηκαν αρχικά από τον καναδικό κατασκευαστή .
Σύμφωνα με σωζόμενες επιγραφές της Τελμησσού, ο Λυσίμαχος δεν φαίνεται να έλαβε βασιλικό τίτλο· μάλλον αναγνώριζε την εξουσία των Πτολεμαίων της Αιγύπτου.
Από το 222 η δύναμη των Πτολεμαίων άρχισε να μειώνεται εκτός της Αιγύπτου δραματικά, έτσι ο Λυσίμαχος και η οικογένειά του θα μπορούσαν να αποτάξουν την επικυριαρχία της Αλεξάνδρειας.
Από ένα σημείο και μετά αυτός και οι οικείοι του απολάμβαναν εξαίρετες, καρδιακές σχέσεις με τον Αντίοχο Γ τον Μεγάλο των Σελευκιδών , εχθρό των Πτολεμαίων, που την περίδο αυτή επέκτεινε την εξουσία του στη Μ.
Ο Πτολεμαίος ο Επίγονος είχε υιοθετηθεί από τον Πτολεμαίο Β, που τον όρισε συμβασιλιά του, αλλά όταν εξεγέρθηκε, ο Πτολεμαίος Β τον έπαυσε από διάδοχό του και τον όρισε βασιλιά της Τελμισσού, υποτελή του.
Ο Λυσίμαχος Β γεννήθηκε όσο ο πατέρας του ήταν συμβασιλιάς με τον Πτολεμαίο Β στην Αλεξάνδρεια, ή μετά όταν ο πατέρας του έγινε ηγεμόνας στην Τελμησσό της Λυκίας.
Την επόμενη χρονιά οι Τιτάνες ξεκίνησαν την πορεία τους επίσης με ένα εντός έδρας παιχνίδι Κυπέλλου, στο οποίο και απέκλεισαν τον Αρίωνα Πτολεμαΐδας επικρατώντας με σκορ 61-38.
Στο παιχνίδι αυτό, που έκρινε την ομάδα που ακολούθησε τους Πρωταθλητές στην Α1 Εθνική, η ομάδα της Δράμας γνώρισε την ήττα με σκορ 41-47, χάνοντας την ευκαιρία να αγωνιστεί το επόμενο φθινόπωρο σε κορυφαίο επίπεδο.
Η αθλήτρια των Τιτάνων, Λένια Κουτούση, αναδείχθηκε κορυφαία σκόρερ του Πρωταθλήματος , ενώ στην κορυφαία δεκάδα μπήκε και η Βούλα Σαμολαδά .
Στο στατιστικό πίνακα των αθλητριών με τα περισσότερα τρίποντα στο Πρωτάθλημα η Σαμολαδά κατέλαβε τη 2η θέση , ενώ στην 3η βρέθηκε επίσης αθλήτρια των Τιτάνων, η Ελπίδα Αγαθαγγελίδου .
Καστοριά από την Α1 Εθνική Κατηγορία - που σημαίνει αυτόματο υποβιβασμό στο επίπεδο των τοπικών διοργανώσεων - συγκράτησε τους Τιτάνες Δράμας στην Α2 Εθνική.
Η χρονιά 2012-13 υπήρξε ιδιόρρυθμη οργανωτικά για την Α2 Εθνική Κατηγορία, εφόσον την επόμενη θα μειώνονταν οι ομάδες που θα συμμετείχαν στην Α1 Εθνική.
Στην κορυφαία δεκάδα των σκόρερ του Ομίλου βρέθηκαν δύο αθλήτριες της ομάδας: στην 3η θέση η Θάλεια Μαραγκού με 315 πόντους και στην 6η θέση η Βούλα Σαμολαδά με 249 πόντους.
Σε ό,τι αφορά το στατιστικό πίνακα των αθλητριών με τα περισσότερα τρίποντα, οι δύο πρώτες θέσεις κατελήθησαν από αθλήτριες των Τιτάνων: την Ελπίδα Τσιαμπάζη και τη Βούλα Σαμολαδά .
Την άνοδο στην Α1 Εθνική διεκδίκησαν 12 σύλλογοι της βόρειας Ελλάδας, με τη λήξη της αγωνιστικής δράσης να βρίσκει τους Τιτάνες στη 2η θέση της κατάταξης.
Οι Τιτάνες Δράμας παρουσιάστηκαν κανονικά στο ραντεβού για το Κύπελλο το επόμενο φθινόπωρο, συνεχίζοντας το σερί των επιτυχημένων πρώτων αγωνιστικών στο Κλειστό Γυμναστήριο της Μίκρας.
Το Πρωτάθλημα Βορρά της Α2 Εθνικής ήταν τη χρονιά αυτή λιγότερο ανταγωνιστικό: οι δώδεκα ομάδες έγιναν στην πορεία δέκα μετά από αποχωρήσεις.
Οι Τιτάνες ολοκλήρωσαν τις αγωνιστικές τους υποχρεώσεις στην 4η θέση της βαθμολογικής κατάταξης, με τη στατιστική να γράφει 16 αγώνες υπέρ τους και 6 κατά.
Με νέο προπονητή το Βαγγέλη Καρατσομπάνη, οι Τιτάνες ξεκίνησαν την επόμενη χρονιά με μια αναμέτρηση με τον Ηρακλή Θεσσαλονίκης στα πλαίσια του Κυπέλλου.
Ο σύλλογος της Δράμας αντιμετώπιζε προβλήματα επιβίωσης κάτι που αποτυπώθηκε και στον τελικό βαθμολογικό πίνακα του Πρωταθλήματος Βορρά της περιόδου 2016-17.
Απέναντι σε 13 αντιπάλους, όπως και το προηγούμενο έτος, κατάφερε αυτή τη φορά να αναδειχθεί 20 φορές νικήτρια σε 26 αγωνιστικές, μένοντας, όμως, εκτός τόσο της ζώνης του προβιβασμού όσο και αυτής των αγώνων κατάταξης.