polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Η Άριελ είναι συχνά επαναστατική, περιφέρεται μόνη της για να εξερευνήσει το περιβάλλον της και συχνά παραβιάζει τις εντολές του πατέρα της ή του Σεμπάστιαν, προκαλώντας σύγκρουση μεταξύ των χαρακτήρων.
Στην Μικρή Γοργόνα, απεικονίζεται ως πρόθυμη να κάνει τα πάντα για να είναι με τον πρίγκιπα Έρικ, ακόμη και να εγκαταλείψει τη φωνή της για να γίνει άνθρωπος.
Μία πρόκληση στην δημιουργία της Άριελ για την ταινία του 1989 ήταν το χρώμα, που απαιτούσε να δείξει την Άριελ στα μεταβαλλόμενα περιβάλλοντα, τόσο κάτω από τη θάλασσα όσο και στην ξηρά, για τα οποία οι απαιτούσαν τριάντα δύο έγχρωμα μοντέλα, χωρίς να συμπεριλαμβάνουν τις αλλαγές στο κοστούμι.
Το γαλαζωπό πράσινο χρώμα της ουράς γοργόνας της Άριελ ήταν μια απόχρωση ειδικά αναμειγμένη στο εργαστήριο χρωμάτων της : το χρώμα ονομάστηκε "Άριελ" μετά τον χαρακτήρα.
Η επιλογή του κόκκινου χρώματος για τα μαλλιά της Άριελ ήταν το θέμα της διαμάχης μεταξύ των σκηνοθετών και των στελεχών του στούντιο που ήθελαν το χαρακτήρα να έχει ξανθά μαλλιά.
Σημειώθηκε ότι τα κόκκινα μαλλιά αντιπαραβαλλόταν καλύτερα με την πράσινη ουρά της Άριελ, το κόκκινο ήταν πιο εύκολο να σκουρύνει από το κίτρινο και επίσης το ζωντανό της της είχε πρόσφατα κυκλοφορήσει το που είχε μια ξανθιά γοργόνα.
Οι σχέσεις της Άριελ με διάφορους χαρακτήρες από την ταινία επισημαίνονται και επεκτείνονται, όπως η αγάπη και η περιστασιακή σύγκρουση μεταξύ της Άριελ και του πατέρα της, πώς η Άριελ συναντήθηκε με τον Φούσκα και τον Γλάρο, τις σχέσεις μεταξύ της Άριελ και των αδελφών της και τον πρώιμο φόβο της Άριελ και την αποφυγή της Ούρσουλας, της θαλάσσιας μάγισσας.
Άλλοι επαναλαμβανόμενοι νέοι χαρακτήρες εισάγονται επίσης, όπως ο ορφανός γοργόνος και η σιωπηρή γοργόνα που γίνονται φίλοι της Άριελ, καθώς και οι κακοί , και , οι οποίοι είναι οι εχθροί της Άριελ.
Σε ένα επεισόδιο η Άριελ συναντά τον Χανς Κρίστιαν Άντερσεν, συγγραφέα της «Μικρής Γοργόνας», ενώ ταξιδεύει υποβρύχια σε ένα πρωτόγονο υποβρύχιο.
Ο Τρίτωνας αλλάζει θέση με την Άριελ στο συμβόλαιο, επιτρέποντας στην Ούρσουλα να κλέψει το στέμμα του και να διεκδικήσει την τρίαινά του, μια τροπή που εκνευρίζει την Άριελ, η οποία δεν θα επιτρέψει στην Ούρσουλα να καταστρέψει τις γοργόνες και τους ανθρώπους.
Στο τέλος της ταινίας, ο βασιλιάς Τρίτωνας χρησιμοποιεί τη μαγική του τρίαινα για να μετατρέψει την Άριελ σε άνθρωπο, ώστε να μπορέσει να φύγει από τη θάλασσα και να ζήσει στον κόσμο των ανθρώπων.
Η Άριελ εμφανίζεται για πρώτη φορά στην ταινία Η Μικρή Γοργόνα , που εμφανίζεται ως περιπετειώδης και περίεργη για τον κόσμο των ανθρώπων, το έντονο ενδιαφέρον της, ενοχλεί τόσο τον πατέρα της τον Βασιλιά Τρίτωνα όσο και τον σύμβουλό του τον Σεμπάστιαν, καθώς οι γοργόνες δεν επιτρέπεται να έχουν επαφές με τον κόσμο των ανθρώπων.
Η Άριελ ερωτεύεται έναν άνθρωπο, τον Πρίγκιπα Έρικ, αφού τον έσωσε από πνιγμό, και επισκέπτεται τη θαλάσσια μάγισσα, την Ούρσουλα, που συμφωνεί να την μετατρέψει σε άνθρωπο σε αντάλλαγμα για τη φωνή της.
Η Άριελ πρέπει να κάνει τον Πρίγκιπα Έρικ να την ερωτευτεί και να τη φιλήσει ρομαντικά μέσα σε τρεις μέρες, αλλιώς θα ανήκει για πάντα στην Ούρσουλα.
Αυτό το περιλαμβάνει εικονογραφημένα μυθιστορήματα με πρωταγωνιστές τις διάφορες πριγκίπισσες, δύο από τα οποία είναι για την Άριελ: Η έκπληξη γενεθλίων και το ασημένιο κολιέ .
Και τα δύο μυθιστορήματα γράφονται από την Γκέιλ Χέρμαν και περιέχουν αρχικές ιστορίες για τη ζωή της Άριελ ως ανθρώπου και για τη σύζυγό του Έρικ, διατηρώντας παράλληλα στενές σχέσεις με τον πατέρα και τις αδελφές της κάτω από τη θάλασσα.
Το περιλαμβάνει επίσης εικονογραφημένες σύντομες ιστορίες για τη ζωή της Άριελ ως άνθρωπος, όπως τα: η Άριελ και το κοσμηματοπωλείο , η περιπέτεια των δελφινιών της Άριελ και ο βασιλικός γάμος της Άριελ.
Ο πρόλογος της Μικρής Γοργόνας: Η αρχή της δείχνει την Άριελ ως νεαρή γοργόνα, που ζει χαρούμενη με τον πατέρα της, τον βασιλιά Τρίτωνα, τη μητέρα της, τη βασίλισσα Αθηνά και τις έξι μεγαλύτερες αδελφές της.
Καθώς η Άριελ και η οικογένειά της χαλάρωναν σε μια λίμνη, ένα πειρατικό καράβι πλησίασε και όλοι το έσκασαν εκτός της Αθηνάς που επιστρέφει και σκεπάζει ένα μουσικό κουτί, που ο Τρίτων της είχε δώσει και σκοτώθηκε όταν το πλοίο έπεσε πάνω της.
Η Άριελ και οι αδελφές της μεγαλώνουν ξεχνώντας τη μουσική και ζουν κάτω από τους αυστηρούς κανόνες του πατέρα τους, που επιβάλλονται από τη Μαρίνα ντελ Ρέι, την κυβερνήτη τους.
Μια σειρά από δώδεκα μυθιστορήματα δημοσιεύθηκαν το 1994 από την , ακολουθώντας τις νέες περιπέτειες της Άριελ που ζούσαν κάτω από τη θάλασσα με τις αδελφές και τον πατέρα της.
Ο πρώτος είναι ένα εξώφυλλο που επικεντρώνεται κυρίως στον . ως Σεμπάστιαν, με την Άριελ να κάνει φωνητικά, ενώ το τελευταίο είναι ένα αρχικό άλμπουμ των πρωτότυπων τραγουδιών που απεικονίζουν μια μέρα στη ζωή της Άριελ κάτω από τη θάλασσα.
Η Άριελ εμφανίζεται επίσης στα τραγούδια και στην ιστορία: Χριστούγεννα κάτω από τη θάλασσα της Άριελ, ένα μίνι-άλμπουμ με χριστουγεννιάτικα θέματα με ιστορία ανάγνωσης και δύο πρωτότυπα τραγούδια.
Η Τζούντι Μπένσον, που ήταν η βασική ηθοποιός, επιλέχθηκε να κάνει την Άριελ, επειδή οι σκηνοθέτες αισθάνθηκαν ότι «ήταν πολύ σημαντικό να κάνει το ίδιο πρόσωπο την φωνή όταν μίλαγε και όταν τραγούδαγε».
Κατά την καταγραφή των φωνητικών για το " ", η Μπένσον ζήτησε να χαμηλώσουν τα φώτα στο στούντιο, ώστε να δημιουργηθεί η αίσθηση ότι είναι βαθιά κάτω από τη θάλασσα.
Το "Μέρος του κόσμου σου", το οποίο αναφέρθηκε από τον τραγουδοποιό Χάουαρντ Άσμαν ως το τραγούδι "Θέλω", όμως θα κοπεί από την τελική ταινία, λόγω της πεποίθησης του Τζέφρι Κάτζενμπεργκ ότι επιβραδύνει την ιστορία, αλλά ο Άσμαν και ο Κέιν αγωνίστηκαν για να το διατηρήσουν.
Η εμφάνισή της βασίστηκε σε μια σειρά διάφορων πηγών, συμπεριλαμβανομένης της συζύγου του Γκλεν Κέιν, η ηθοποιός Αλίσα Μιλάνο (η οποία τότε ήταν 16 ετών και παρουσίαζε τα παρασκήνια στο , ) και το μοντέλο-κωμικός Σέρρι Στόνερ, ο οποίος παρέδωσε αναφορές ζωντανής δράσης για τους κατά την ανάπτυξη της ταινίας.
Η Άριελ εμφανίζεται στην προσαρμογή για το της ταινίας του 1989, η οποία διεξήχθη στο θέατρο - με προεπισκόπηση από τις 3 Νοεμβρίου 2007, με αποτέλεσμα την έναρξη της νύχτας στις 10 Ιανουαρίου 2008.
Ο χαρακτήρας της Άριελ για την προσαρμογή σκηνής προήλθε από τη Σιέρα Μπόγκες, με τον ρόλο που απεικονίζεται αργότερα από τους ηθοποιούς Τσέλσι Μόργκαν Στοκ και τη Μισέλ Λουκαντού.
Εμφανίζεται στη συνέχεια στην ταινία του τηλεοπτική σειρά , -- Η Μικρή Γοργόνα ΙΙ: Επιστροφή στη Θάλασσα , και απευθείας σε βίντεο Η Μικρή Γοργόνα 3: Τα πρώτα χρόνια της Άριελ .
Σε μια νέα πλοκή, ο Γκρίμσμπυ διοργανώνει έναν διαγωνισμό που καλεί όλες τις πριγκίπισσες της γης για έναν διαγωνισμό τραγουδιού, ώστε ο Έρικ να επιλέξει τη νύφη του.
Η Άριελ έχει επίσης πιο ενεργό ρόλο στην τελική μάχη, καθώς είναι εκείνη που νικάει την Ούρσουλα καταστρέφοντας το κέλυφος Ναυτίλου που περιέχει τη δύναμή της.
Η Άριελ έχει μια ξεχωριστή εμφάνιση, με μακρά, ρέοντα, έντονα κόκκινα μαλλιά, τα μπλε μάτια, την πράσινη ουρά της γοργόνας και το πάνω μέρος του μπικίνι που ήταν φτιαγμένο από μωβ κοχύλια.
Στις ταινίες και τις τηλεοπτικές σειρές, είναι η έβδομη κόρη του Βασιλιά Τρίτων και της Βασίλισσας Αθηνάς, άρχοντες ενός υποβρυχίου βασιλείου του που ονομάζεται Ατλαντίδα.
Πρόκειται για μια τηλεοπτική σειρά που αρχικά προβλήθηκε από το 1992 έως το 1994 και απεικονίζει τη ζωή της Άριελ ως γοργόνα κάτω από τη θάλασσα με τους Σεμπάστιαν, Φούσκα και τον πατέρα της.
Η σειρά ακολουθεί τις περιπέτειες της Άριελ με τους φίλους και την οικογένειά της και μερικές φορές η Άριελ καταστρέφει τις προσπάθειες των εχθρών που σκοπεύουν να βλάψουν την ίδια ή το βασίλειο της Ατλαντίδας.
Στη Μικρή Γοργόνα : Επιστροφή στη Θάλασσα , η Άριελ, είναι τώρα η νέα βασίλισσα του βασιλείου του πρίγκιπα Έρικ, γεννήθηκε η κόρη τους που ονομάζεται Μέλοντι.
Όταν η ασφάλεια της Μέλοντι απειλείται από την αδελφή της Ούρσουλας, την Μοργκάνα αφού την χρησιμοποιήσει ως όμηρο για να πάρει την τρίαινα του βασιλιά Τρίτωνα, η Άριελ και ο σύζυγός της Έρικ αποφασίζουν ότι πρέπει να κρατήσουν τη Μέλοντι μακριά από τη θάλασσα.
Προκειμένου να απεικονίσουν τους χαρακτήρες κάτω από τη θάλασσα, οι ηθοποιοί φορούσαν υποδήματα με τροχοφόρα υποδήματα, τα οποία προσομοιώνουν το γλίστρημα των πλασμάτων.
Οι μεταγενέστερες παραγωγές παρουσιάζουν διαφορετικά σχέδια για την Άριελ και τις γοργόνες: οι ολλανδικές και οι ιαπωνικές παραγωγές χρησιμοποιούν καλώδια και εναέρια ακροβατικά για να δημιουργήσουν την ψευδαίσθηση της υποβρύχιας κολύμβησης.
Όλα αυτά τα κόμικς προηγούνται της ταινίας και χαρακτηρίζουν την Άριελ ως μια γοργόνα που ζει κάτω από τη θάλασσα που έχει περιπέτειες με τον Φούσκα και τον Σεμπάστιαν, αποτρέποντας τους κακοποιούς που επιθυμούν να αναλάβουν ή να καταστρέψουν την Ατλαντίδα.
Ο χαρακτήρας βασίζεται στον χαρακτήρα της ιστορίας "Η Μικρή Γοργόνα" του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν, αλλά αναπτύχθηκε σε μια διαφορετική προσωπικότητα για την προσαρμογή της στις ταινίες κινουμένων σχεδίων του 1989.
Η Άριελ έχει λάβει μικτές κριτικές: μερικές εκδόσεις, όπως η την επικρίνουν επειδή ήταν υπερβολικά αφοσιωμένη στον Έρικ, ενώ άλλοι, όπως το , επαινούν τον χαρακτήρα για την επαναστατική προσωπικότητά της, ως απόκλιση από τις προηγούμενες Πριγκίπισσες της .
Το απευθύνεται σε νεαρά κορίτσια και καλύπτει μεγάλη ποικιλία προϊόντων, συμπεριλαμβανομένων, μεταξύ άλλων, περιοδικών, μουσικών άλμπουμ, παιχνιδιών, βιντεοπαιχνιδιών, ρούχων και χαρτικών.
Η Μέλοντι καταφέρνει να αρπάξει την τρίαινα και να την επιστρέψει στον βασιλιά Τρίτωνα, ο οποίος στη συνέχεια τιμωρεί την Μοργκάνα στέλνοντάς την στον πάτο του ωκεανού που έχει παγώσει σε ένα κουτί από πάγο.
Ο Τρίτων επιστρέφει την Άριελ στην ανθρώπινη μορφή, ο τοίχος που διαχωρίζει το κάστρο του Έρικ από τη θάλασσα τον ρίχνουν και η επαφή μεταξύ ανθρώπων και γοργόνων αποκαθίσταται.
Σε μια συνέντευξη, η Τζούντι Μπένσον δήλωσε ότι για την αρχή της Άριελ, οι συγγραφείς αναθεώρησαν το σενάριο πολλές φορές για να βεβαιωθούν ότι η Άριελ διατηρεί τη συνάφεια της σε ένα πιο σύγχρονο πλαίσιο.
Η Άριελ βασίστηκε στον χαρακτήρα της «Μικρής Γοργόνας» του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν, αλλά ο συν-σκηνοθέτης και συγγραφέας Ρον Κλέμεντς θεώρησε ότι η γοργόνα στην πρωτότυπη ιστορία ήταν πολύ τραγική και έγραψε ξανά τον χαρακτήρα, με αποτέλεσμα την δημιουργία της Άριελ.
Τότε ο Νικομήδης Γ της Βιθυνίας πρόβαλε έναν νέο ως τρίτο τάχα γιο τού Αριαράθη ΣΤ και έστειλε πρεσβεία στη Ρώμη διεκδικώντας τον θρόνο για λογαριασμό του.
Αλλά και ο Μιθριδάτης ΣΤ έστειλε πρεσβεία στη Ρώμη, λέγοντας πως ο Αριαράθης Θ ήταν απόγονος τού Αριαράθη Ε, που έπεσε μαχόμενος εναντίον τού Ευμένη Γ της Περγάμου, εχθρού των Ρωμαίων.
Την Καππαδοκία εποφθαλμιούσε ο βασιλιάς τού Πόντου, αν και οι βασιλείς της ήταν συγγενείς του: ο Μιθριδάτης ΣΤ του Πόντου έστειλε έναν ευγενή του, τον Γόρδιο, να φονεύσει τον Αριαράθη ΣΤ.
Τότε η Καππαδοκία περιήλθε στον πρωτότοκο γιο του Αριαράθη Ζ, που επειδή ήταν ανήλικος, έγινε αντιβασίλισσα η μητέρα του Λαοδίκη, αδελφή τού Μιθριδάτη ΣΤ.
Όταν ο τελευταίος ζήτησε να τιμωρήσει τον Γόρδιο, ο Μιθριδάτης ΣΤ σκότωσε τον Αριαράθη Ζ και έβαλε στον θρόνο τον δικό του γιο Αριαράθη Θ των Μιθριδατιδών.
Η Ντίκλιτς απέκτησε τις πρώτες εμπειρίες της από το χώρο του θεάτρου στο στούντιο πειραματικού θεάτρου του Φεστιβάλ , και στη συνέχεια σπούδασε υποκριτική στο Τμήμα Ερμηνευτικών Τεχνών του Σαράγιεβο.
Ο Βρμπας ρέει μέσω των πόλεων Γκόρνγι Βάκουφ-Ουσκόπλιε, Μπουγκόινο, Γιάιτσε, Μπάνια Λούκα, Σρμπατς και φτάνει στον ποταμό Σάβα στα βόρεια.
Ο ποταμός Μπόσνα είναι ο μακρύτερος ποταμός της Βοσνίας και βρίσκεται ολόκληρος εντός των συνόρων της χώρας καθώς εκτείνεται από την πηγή του κοντά στο Σεράγεβο μέχρι τον ποταμό Σάβος στα βόρεια.
Ο ποταμός Σάβος είναι ο μεγαλύτερος ποταμός στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη αλλά όχι ο μεγαλύτερος ποταμός που διέρχεται από τη Βοσνία και Ερζεγοβίνη.
Ο Σάβος χρησιμοποιείται ως φυσικό σύνορο μεταξύ πόλεων της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης και Κροατίας (όπως οι πόλεις Μπρτσκο, Μποσάνσκι Σάματς και Μποσάνσκα Γκράντιτσα).
Ο ποταμός Σάβας και η αντίστοιχη λεκάνη του ποταμού Ποσάβινα περιλαμβάνουν τις πόλεις Μπρτσκο, Μποσάνσκι Σάματς, Μποσάνσκι Μπροντ και Μποσάνσκα Γκράντιτσα.
Η πιο σημαντική περιοχή είναι η λεγόμενη περιοχή των «κεντρικών Βοσνιακών βουνών» που βρίσκονται ανάμεσα στους ποταμούς Βρμπας, Λάσβα, Νερέτβα, Ράμα και τους παραποτάμους τους.
Η δεύτερη είναι η περιοχή της δυτικής Βοσνίας, η οποία συνορεύει με τα ποτάμια Βρμπας και Ούνα, με τους κύριους σχηματισμούς οβελίσκων να βρίσκονται στις ποτάμιες κοιλάδες των Σάνα, Γιάπρα και των παραποτάμων τους.
Σύμφωνα με το Παγκόσμιο Ταμείο για τη Φύση, το έδαφος της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης μπορεί να υποδιαιρεθεί σε τρεις οικολογικές εκτάσεις: τα ανάμικτα δάση της Παννονίας, τα ορεινά μικτά δάση και τα ιλλυρικά φυλλοβόλα δάση.
Η Βοσνία καταλαμβάνει τις βόρειες περιοχές που είναι περίπου τα τέσσερα πέμπτα της χώρας, ενώ η Ερζεγοβίνη καταλαμβάνει τα υπόλοιπα στο νότιο τμήμα της χώρας.
Διάφορα αρχαιολογικά ευρήματα, όπως λείψανα δραστηριοτήτων εξόρυξης και εργαλεία που ανήκουν σε παρόμοιες ηλικιακές ομάδες, παρέχουν μια ιδέα για το πώς διεξάγονταν οι εξορυκτικές εργασίες στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη από την παλαιολιθική έως τη ρωμαϊκή εποχή .
Το βορειοδυτικό τμήμα της Βοσνίας ονομάζεται Μποσάνσκα Κράινα και περιλαμβάνει τις πόλεις Μπάνια Λούκα, Πριέντορ, Σάνσκι Μοστ, Γιάιτσε, Τσάζιν, Βελίκα Κλάντουσα και Μπίχατς.
Οι φυσικοί πόροι της χώρας περιλαμβάνουν τα εξής: άνθρακας, σιδηρομετάλλευμα, βωξίτης, μαγγάνιο, νικέλιο, άργιλο, γύψος, αλάτι, άμμος, ξυλεία και υδροηλεκτρική ενέργεια.
Εάν γινόταν δεκτός, ο εκλεγμένος βασιλιάς δεν ανελάμβανε αμέσως τα καθήκοντά του: έπρεπε να πραγματοποιηθούν δύο πρόσθετες πράξεις, πριν αποκτήσει την πλήρη βασιλική ισχύ και εξουσία.
Πρώτον, ήταν απαραίτητο να αποκτηθεί το θείο θέλημα των θεών για τον σεβασμό τού διορισμού του μέσω οιωνών, αφού ο βασιλιάς θα υπηρετούσε ως αρχιερέας της Ρώμης.
Ένας οιωνοσκόπος έκανε αυτή την τελετή, οδηγώντας τον εκλεγμένο βασιλιά στην ακρόπολη, όπου τον τοποθετούσε σε έναν λίθινο θώκο, ενώ ο λαός περίμενε από κάτω.
Εάν ο εκλεγμένος βασιλιάς βρισκόταν άξιος για τη βασιλεία, ο οιωνοσκόπος ανήγγειλε ότι οι θεοί είχαν δώσει ευνοϊκά σημεία, επιβεβαιώνοντας έτσι τον ιερατικό χαρακτήρα του εκλεγμένου βασιλιά.
Ως εκ τούτου, ο ίδιος ο βασιλιάς πρότεινε στη Συνέλευση των Φυλών ένα νομοσχέδιο, που του παραχωρούσε την απεριόριστη εξουσία και η Συνέλευση των Φυλών, ψηφίζοντας υπέρ του νόμου, θα την χορηγούσε.
Η Σύγκλητος ήταν μια αδύναμη ολιγαρχία, ικανή να ασκεί μόνο δευτερεύουσες διοικητικές εξουσίες, έτσι ώστε η Ρώμη να κυβερνάται από τον βασιλιά της, ο οποίος στην πραγματικότητα ήταν απόλυτος μονάρχης.
Μετά τον Ρωμύλο, τον πρώτο μυθικό βασιλιά της Ρώμης, οι Ρωμαίοι βασιλείς εξελέγοντο από τον λαό της Ρώμης, που καθόταν ως Συνέλευση των Φυλών , που ψήφιζε για τον υποψήφιο που είχε προταθεί από ένα επιλεγμένο μέλος της Συγκλήτου, που ονομαζόταν μεσοβασιλιάς .
Για παράδειγμα, ένας τέτοιος υποψήφιος, ο Λεύκιος Ταρκύνιος ο Πρεσβύτερος ), ήταν αρχικά πολίτης και μετανάστης από μια γειτονική ετρουσκική πόλη-κράτος.
Υπό τους βασιλείς, η Συνέλευση της Συγκλήτου και των Φυλών είχαν πολύ μικρή ισχύ και εξουσία: δεν ήταν ανεξάρτητοι φορείς, και είχαν το δικαίωμα να συναντώνται μαζί και να συζητούν ζητήματα του κράτους.
Ενώ η Συνέλευση των Φυλών είχε την εξουσία να εγκρίνει νόμους, που είχαν υποβληθεί από τον βασιλιά, η Σύγκλητος ήταν ουσιαστικά ένα τιμητικό συμβούλιο.
Το μόνο πράγμα που δεν μπορούσε να κάνει ο βασιλιάς χωρίς την έγκριση της Συνέλευσης της Συγκλήτου και των Κουριατών, ήταν να κηρύξει τον πόλεμο εναντίον ενός ξένου έθνους.
Κάθε φορά που απεβίωνε ένας Ρωμαίος βασιλιάς, η Ρώμη έμπαινε σε μια περίοδο μεσοβασιλείας : η ανώτατη εξουσία στο κράτος μεταβιβαζόταν στη Σύγκλητο, η οποία είχε το καθήκον να βρει έναν νέο βασιλιά.
Η Σύγκλητος συγκεντρωνόταν και διόριζε ένα από τα μέλη της ως μεσοβασιλιά για να υπηρετήσει για μια περίοδο πέντε ημερών, με μοναδικό σκοπό να ορίσει τον επόμενο μεσοβασιλιά της Ρώμης.
Εάν η Σύγκλητος επιβεβαίωνε την υποψηφιότητα, ο μεσοβασιλιάς συγκαλούσε τη Συνέλευση των Φυλών και προήδρευε ως πρόεδρός της κατά την εκλογή του βασιλιά.
Η απόλυτη εξουσία του βασιλιά του παραχωρούσε τόσο στρατιωτικές εξουσίες, όσο και τον εξουσιοδοτούσε να εκφέρει νομική κρίση σε όλες τις περιπτώσεις, ως ο ανώτατος δικαστής της Ρώμης.
Μολονότι μπορούσε να αναθέσει αρχιερείς να ενεργούν ως μικροί δικαστές σε ορισμένες υποθέσεις, είχε την ανώτατη εξουσία σε όλες τις υποθέσεις που υποβάλλονταν ενώπιόν του, τόσο αστικές όσο και ποινικές.
Ενώ ορισμένοι συγγραφείς πίστευαν ότι δεν υπήρχε έφεση από τις αποφάσεις του βασιλιά, άλλοι πίστευαν ότι μια πρόταση για έφεση θα μπορούσε να υποβληθεί ενώπιον του βασιλιά, από οποιονδήποτε πατρίκο κατά τη διάρκεια μιας συνεδρίασης της Συνέλευσης των Φυλών.
Ως ο μοναδικός κάτοχος του στη Ρώμη εκείνη την εποχή, ο βασιλιάς διέθετε την απόλυτη εκτελεστική εξουσία και ανεξέλεγκτη στρατιωτική εξουσία ως αρχιστράτηγος όλων των δυνάμεων της Ρώμης.
Το αξίωμα του τριβούνου ήταν δεύτερο σε σειρά μετά τον βασιλιά και είχε επίσης την εξουσία να συγκαλεί τη Συνέλευση των Φυλών και να θέτει νομοθεσία ενώπιόν της.
Όταν ο βασιλιάς απουσίαζε από την πόλη, ο έπαρχος κατείχε όλες τις εξουσίες του βασιλιά, ακόμη και σε σημείο να του απονεμηθεί το , ενώ βρισκόταν μέσα στην πόλη.
Για να βοηθήσει τον βασιλιά, ένα συμβούλιο συμβούλευε τον βασιλιά σε όλες τις δίκες, αλλά αυτό το συμβούλιο δεν είχε καμία εξουσία να ελέγχει τις αποφάσεις του βασιλιά.
Οι βασιλείς μετά τον Ρωμύλο δεν ήταν γνωστοί ως δυνάστες και δεν υπάρχει αναφορά σε κληρονομική διαδοχή, παρά μόνο έπειτα από τον πέμπτο βασιλιά Λεύκιο Ταρκύνιο Πρίσκο.
Ως εκ τούτου μερικοί υποθέτουν, ότι ο Ταρκύνιος προσπάθησε να ιδρύσει κληρονομική μοναρχία έναντι της πριν υποτιθέμενης κατ' εκλογήν μοναρχίας, με αποτέλεσμα τη δημιουργία Δημοκρατίας.
όταν η πόλη λεηλατήθηκε, είναι αδύνατο να γνωρίζουμε με βεβαιότητα πόσοι βασιλείς κυβέρνησαν πραγματικά την πόλη, ή εάν κάποιες από τις πράξεις, που αποδίδονται στους μεμονωμένους βασιλείς από μεταγενέστερους συγγραφείς, είναι ακριβείς.
Ο βασιλιάς είχε δώδεκα ραβδούχους , που κρατούσαν δέσμες ράβδων , έναν πτυσσόμενο θώκο , που χρησίμευε ως θρόνος, έναν πορφυρό χιτώνα βαμμένο , ερυθρά πέδιλα και έφερε στο κεφάλι ένα λευκό διάδημ α.
Πρόκειται για μια ιστοσελίδα στην οποία χρήστες του διαδικτύου μπορούσαν να στέλνουν ισχυρισμούς που έβρισκαν σε σελίδες ενημέρωσης και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για τις Ευρωεκλογές ώστε να εξεταστούν από τις ομάδες ελέγχου γεγονότων που συμμετείχαν στο πρόγραμμα.
Ο ρόλος που έχουν οι ομάδες ελέγχου γεγονότων στο αφορά την εξέταση ακρίβειας των ισχυρισμών που διακινούνται στη πλατφόρμα και, κατόπιν σύνταξης σχετικού άρθρου με παράθεση κατάλληλης τεκμηρίωσης, την αξιολόγηση των παραπλανητικών δημοσιευμάτων.
Κατόπιν αυτής της αξιολόγησης, όποιος χρήστης έχει κοινοποιήσει ή θέλει να κοινοποιήσει στο μέλλον ένα δημοσίευμα το οποίο έχει αξιολογηθεί από ένα μέλος του 3 λαμβάνει μια ειδοποίηση η οποία του εξηγεί ότι το συγκεκριμένο δημοσίευμα έχει κριθεί ως ψευδές ή παραπλανητικό από κάποια ομάδα ελέγχου γεγονότων, παραπέμποντας στο σχετικό άρθρο κατάρριψης.
Αυτή η ειδοποίηση δεν αποτρέπει τον εκάστοτε χρήστη από το να κοινοποιήσει το δημοσίευμα που επιθυμεί, απλώς παρέχει επιπλέον πληροφορίες για την ακρίβεια του.
Ο έλεγχος γεγονότων αποτελεί τμήμα της δημοσιογραφικής διαδικασίας και περιλαμβάνει την εξέταση της ακρίβειας δημοσιευμάτων ή ισχυρισμών από μέσα ενημέρωσης, έντυπα και ψηφιακά καθώς και από ισχυρισμούς που αναπαράγονται σε πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης.
Παρότι μια από τις συνήθεις κριτικές που ασκούνται στις ομάδες ελέγχου γεγονότων είναι ότι κατεβάζουν αναρτήσεις και προφίλ χρηστών, τα μέλη του 3 δεν έχουν δυνατότητα να κατεβάζουν δημοσιεύματα ούτε να θέτουν περιορισμούς οποιουδήποτε είδους σε χρήστες.
Από τις 2 Μαΐου 2019 τα ξεκίνησαν συνεργασία με τη πλατφόρμα κοινωνικής δικτύωσης στο πλαίσιο του προγράμματος Ελέγχου Γεγονότων από Τρίτους , γνωστού και ως 3.
Ο ρόλος των ομάδων ελέγχου γεγονότων που συμμετέχουν σε αυτό το πρόγραμμα είναι η αξιολόγηση της ακρίβειας ειδήσεων και δημοσιεύσεων που κυκλοφορούν στη πλατφόρμα του με στόχο τον περιορισμό της παραπληροφόρησης.
Η πλατφόρμα κοινωνικής δικτύωσης ξεκίνησε το 2016 ένα πρόγραμμα ελέγχου της ακρίβειας των ειδήσεων και δημοσιεύσεων που κυκλοφορούσαν στη σελίδα από ομάδες ελέγχου γεγονότων το οποίο ονομάστηκε “Έλεγχος Γεγονότων από Τρίτους” .
Η διαδικασία πιστοποίησης περιλαμβάνει έλεγχο σε τομείς όπως η οικονομική διαφάνεια, η πολιτική ουδετερότητα, το αν η εκάστοτε σελίδα είναι ενεργή, δηλαδή κατά πόσο δημοσιεύει τακτικά άρθρα, καθώς και η διαφάνεια της μεθοδολογίας.
Στο πλαίσιο του ελέγχου ακρίβειας των ισχυρισμών από πολιτικούς, σελίδες ενημέρωσης αλλά και δημοσιευμάτων στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ενόψει των Ευρωεκλογών του Μαΐου 2019, οργανώθηκε η πρωτοβουλία .
Το 2017 συμμετείχαν στην εκδήλωση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής με τίτλο “ ”, το οποίο έλαβε χώρα τον Μάρτιο του 2017 στη Μαδρίτη, παρουσιάζοντας τη κατάσταση της παραπληροφόρησης στην Ελλάδα.
Στο πλαίσιο της δουλειάς τους, ως ελεγκτές γεγονότων, τα έχουν συνεργαστεί με διάφορες ομάδες καθώς και με φορείς της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τον έλεγχο ψευδών ειδήσεων σχετικά με τις ευρωεκλογές του 2019.
Μέχρι σήμερα τα έχουν συμμετάσχει σε ομιλίες και σεμινάρια φορέων της Ευρωπαϊκής Ένωσης με στόχο τη ενημέρωση και την εύρεση λύσεων για το πρόβλημα της παραπληροφόρησης.
Το ίδιο είχε γίνει και πιο πριν για τον Θεόφιλο: σε μία όμοια συγκέντρωση είχε επιλεγεί η Θεοδώρα από την Ευφροσύνη των Ισαύρων μητριά τού Θεοφίλου.
Υπήρχε αντιπαράθεση αυτού με τους αντιβασιλείς, η οποία έφθασε στο αποκορύφωμά της τον Νοέμβριο τού 855: ο Μιχαήλ Γ οργάνωσε τη δολοφονία τού Θεοκτίστου και την εκτόπιση της μητέρας του από την αντιβασιλεία.
Το επόμενο έτος κατηγορήθηκε για συνωμοσία εναντίον τού γιού της και εξαναγκάστηκε να ακολουθήσει τις θυγατέρες της ως μοναχή τον Αύγουστο/Σεπτέμβριο τού 857.
Το 855 ο Μιχαήλ Γ έγινε 15 ετών και έκανε σχέση με την Ευδοκία Ιγγερίνα 9η απόγονο της Μαρίας, αδελφής τού Ηρακλείου Αυτοκράτορα των Ρωμαίων.
Η Ευδοκία Δεκαπολίτισσα ήταν Αυτοκράτειρα, ως σύζυγος τού Μιχαήλ Γ τού μέθυσου από τον Οίκο της Φρυγίας ή του Αμορίου, τελευταίου Αυτοκράτορα του Οίκου αυτού.
Η Αγία Παρασκευή, όπως η ευρύτερη περιοχή της Αιανής, έχει κατοικηθεί από από τα προχριστιανικά χρόνια χωρίς όμως να είναι γνωστό πότε ξεκίνησε η κατοίκηση του χωριού.
Από τα δάπεδα της παλαιοχριστιανικής εκκλησίας και τη κρύπτη της Αγίας Παρασκευής πιθανολογείται ότι υπήρχε οργανωμένος συνοικισμός από τον 4ο με 5ο αιώνα.
Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης η ομώνυμη κοινότητα ανήκει στη δημοτική ενότητα Αιανής του δήμου Κοζάνης και σύμφωνα με την απογραφή 2011 ο πληθυσμός της είναι 637 μόνιμοι κάτοικοι.
Ο γιος της Αλφόνσος ήταν νόμιμος και παρέμεινε διάδοχος του χρόνου, πέθανε πριν τον πατέρα του και διάδοχοι ορίστηκαν οι μικρότεροι ετεροθαλείς αδελφοί του από την δεύτερη σύζυγο του πατέρα του Γιολάνδη της Ουγγαρίας.
Η Ελεονώρα αποσύρθηκε στο αβαείο του Σάντα Μαρία Λα Ρεάλ ντε Λας Ουέλγκας στο Μπούργος μαζί με την μεγαλύτερη αδελφή της Βερεγγάρια που αποσύρθηκε σε αυτό μετά την παραίτηση της από το θρόνο της Καστίλης.
Η μικρότερη αδελφή τους Κωνταντία ήρθε μαζί τους, και οι τρεις αδελφές πέθαναν και τάφηκαν στο συγκεκριμένο αβαείο, η Κωνσταντία , η Ελεονώρα και η Βερεγγάρια .
Βερεγγάρια της Καστίλης, παντρεύτηκε σε πρώτο γάμο τον Κορράδο Β της Σουαβίας και σε δεύτερο γάμο τον ξάδελφο του πατέρα της Αλφόνσο Θ της Λεόν.
Η Ελεονώρα της Καστίλης μέλος του Οίκου της Βαρκελώνης ήταν μικρότερη κόρη του Βασιλιά της Καστίλης Αλφόνσου του Ευγενούς και της Ελεονώρας της Αγγλίας δεύτερης κόρης του Ερρίκου Β της Αγγλίας και της Ελεονόρας της Ακουιτανίας.
Η Ελεονώρα παντρεύτηκε τον Ιάκωβο Α της Αραγωνίας στην Αγκρέντα όταν η ίδια ήταν 20 ετών και ο βασιλιάς της Αραγωνίας έξι χρόνια νεώτερος, ο γάμος έγινε περισσότερο για πολιτικούς λόγους παρά από αγάπη.
Ελλείψει των προνομίων των εγκληματολογικών διαδικασιών του κράτους - όπως πρόσβαση στη σκηνή του εγκλήματος, πόροι, και εξουσία καθορισμού των κανόνων για τα αποδεικτικά στοιχεία - ο οργανισμός εφαρμόζει την «αντι-εγκληματολογία», δηλαδή τη διαδικασία μεταστροφής του «εγκληματολογικού βλέμματος» στις ενέργειες του κράτους.
Αυτό περιλαμβάνει τη συμμετοχή σε πολλαπλά «φόρουμ», ή δημόσιους χώρους, ώστε να ασχολούνται όχι μόνο με κοινοβουλευτικές και νομικές διαδικασίες αλλά και με μουσεία, γκαλερί τέχνης, δικαστήρια πολιτών και με τα μέσα ενημέρωσης.