polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Ορισμένοι Γερμανοί λόγιοι αποτέλεσαν μεγάλη επιρροή στην κοινωνιολογία, κυρίως οι Αντόρνο, Ελίας, Χάμπερμας, Χορκχάιμερ, Λούμαν, Μαρκούζε, Ζίμελ, Τόνιες και Βέμπερ.
Το Πανεπιστήμιο του Βερολίνου που ιδρύθηκε το 1810 από τον γλωσσολόγο και φιλόσοφο Βίλχελμ φον Χούμπολτ, λειτούργησε ως ένα επιδραστικό πρότυπο για αρκετά από τα σύγχρονα πανεπιστήμια της δύσης.
Τα τυπικά γερμανικά είναι μια Δυτική Γερμανική γλώσσα που είναι στενά συνδεδεμένη και κατατάσσεται μαζί με τα αγγλικά, τα ολλανδικά, και τις Φριζικές γλώσσες.
Αποτέλεσε ιδιαίτερα μεγάλη επιρροή κατά τη διάρκεια των χρόνων της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης με Γερμανούς εξπρεσιονιστές όπως οι Ρόμπερτ Βιένε και Φρίντριχ Βίλχελμ Μούρναου.
Ο Αυστριακός σκηνοθέτης Φριτς Λανγκ, ο οποίος πολιτογραφήθηκε Γερμανός το 1926 και η καριέρα του άνθισε κατά την προπολεμική γερμανική κινηματογραφική βιομηχανία, λέγεται ότι ήταν σημαντική επιρροή στο Χολυγουντιανό σινεμά.
Η Γερμανία φιλοξενεί μερικές από τις μεγαλύτερες Γοτθικές σκηνές και φεστιβάλ σε ολόκληρο τον κόσμο, με εκδηλώσεις όπως το -- και ' να προσελκύουν πάνω από 30.000 ανθρώπους.
Το έργο των Άλμπερτ Αϊνστάιν και Μαξ Πλανκ ήταν ζωτικής σημασίας για τα θεμέλια της σύγχρονης φυσικςς, που οι Βέρνερ Χάιζενμπεργκ και Έρβιν Σρέντινγκερ ανέπτυξαν περαιτέρω.
Είχαν προηγηθεί φυσικοί που ήταν πρόσωπα κλειδιά, όπως οι Χέρμαν φον Χέλμχολτζ, Γιόζεφ φον Φράουνχοφερ, και Ντάνιελ Γκάμπριελ Φαρενάιτ, μεταξύ άλλων.
Στο μνημείο της Βαλχάλα για τους «αξιέπαινους και διακεκριμένους Γερμανούς» καταλογίζεται ένας αριθμός επιστημόνων, και βρίσκεται ανατολικά του Ρέγκενσμπουργκ, στη Βαυαρία.
Περίπου το 90% των γερμανικών νοικοκυριών διαθέτουν καλωδιακή ή δορυφορική τηλεόραση, και οι θεατές μπορούν να επιλέξουν από διάφορα δημόσια και εμπορικά κανάλια ελεύθερης προβολής.
Οι υπηρεσίες συνδρομητικής τηλεόρασης δεν είναι ιδιαίτερα δημοφιλείς ή επιτυχημένες, ενώ οι δημόσιοι τηλεοπτικοί σταθμοί και προσφέρουν ένα εύρος από αποκλειστικά ψηφιακά κανάλια.
Στον τομέα της μουσικής η Γερμανία σχετίζεται με μερικούς από τους πιο φημισμένους κλασικούς συνθέτες του κόσμου όπως ο Μπαχ και ο Μπετόβεν, που σηματοδότησαν τη μετάβαση από την Κλασική και τη Ρομαντική εποχή στη Δυτική κλασική μουσική.
Στους συνθέτες της Αυστρο-γερμανικής παράδοσης που πέτυχαν διεθνή αναγνώριση περιλαμβάνονται οι Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ, Μπραμς, Βάγκνερ, Χάυντν, Σούμπερτ, Χαίντελ, Σούμαν, Μέντελσον, Γιόχαν Στράους ο νεότερος, Μπρούκνερ, Μάλερ, Τέλεμαν, Ρίχαρντ Στράους, Σένμπεργκ, Ορφ και οι πιο πρόσφατοι Χανς Βέρνερ Χένζε, Χέλμουτ Λάχενμαν, και Στοκχάουζεν.
Στη Γερμανία έχουν ζήσει πολλοί διάσημοι εφευρέτες και μηχανικοί όπως ο ο Ιωάννης Γουτεμβέργιος, στον οποίο αποδόθηκε η εφεύρεση της εκτύπωσης με κινητά στοιχεία στην Ευρώπη, ο ο Χανς Γκάιγκερ, δημιουργός του μετρητή Γκάιγκερ και ο ο Κόνραντ Τσούζε, ο οποίος έφτιαξε τον πρώτο υπολογιστή.
Οι Γερμανοί εφευρέτες, μηχανικοί και και βιομήχανοι, όπως οι Ζέπελιν, Ντάιμλερ, Ντίζελ, Όττο, Βάνκελ, φον Μπράουν και Μπεντς συνέβαλαν στη διαμόρφωση της σύγχρονης αυτοκινητοβιομηχανίας και της τεχνολογίας των εναέριων μεταφορών, με συμπεριλαμβανόμενη την έναρξη των διαστημικών ταξιδιών.
Είναι μία από τις 23 επίσημες γλώσσες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και μία από τις τρεις γλώσσες εργασίας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, μαζί με τα αγγλικά και τα γαλλικά.
Το 1930 ο Γιόζεφ φον Στέρνμπεργκ σκηνοθέτησε Τον Γαλάζιο Άγγελο, που ήταν η πρώτη μεγάλη γερμανική ταινία με ήχους και έφερε παγκόσμια φήμη στην ηθοποιό Μαρλέν Ντίτριχ.
Το Ιμπρεσιονιστικό ντοκιμαντέρ Βερολίνο: η Συμφωνία του μιας Μεγαλούπολης, σε σκηνοθεσία Βάλτερ Ρούτμαν, είναι ένα αντιπροσωπευτικό παράδειγμα του αστικού συμφωνικού είδους.
Ο Θεολόγος Λουθήρος, που μετέφρασε τη Βίβλο στα γερμανικά, αναγνωρίζεται ευρέως ότι έθεσε τη βάση για τη σύγχρονη "Υψηλή Γερμανική" γλώσσα.
Στους πιο θαυμαστούς Γερμανούς ποιητές και συγγραφείς περιλαμβάνονται οι Λέσσινγκ, Γκαίτε, Σίλερ, Κλάιστ, Χόφμαν, Μπρεχτ, Χάινε και Σμίτ.
Εννέα Γερμανοί έχουν κερδίσει το Βραβείο Νόμπελ λογοτεχνίας: οι Τέοντορ Μόμσεν, Πάουλ Γιόχαν Λούντβιχ φον Χάιζε, Γκέρχαρτ Χάουπτμαν, Τόμας Μαν, Νέλλυ Ζαχς, Έρμαν Έσσε, Χάινριχ Μπελ, Γκύντερ Γκρας, και Χέρτα Μύλερ.
Ορισμένα διάσημα πανεπιστήμια είναι του Μονάχου και του Βερολίνου, το Πανεπιστήμιο του Τύμπιγκεν, το Πανεπιστήμιο του Γκέτινγκεν, το Πανεπιστημίου του Μάρμπουργκ, το Πανεπιστήμιο του Βερολίνου, Πανεπιστήμιο μεταλλευτικής και τεχνολογίας του Φράιμπεργκ και το Πανεπιστήμιο του Φράιμπουργκ, μεταξύ πολλών άλλων.
Η χώρα είναι ιδιαίτερα γνωστή για τον παραδοσιακό εορτασμό του Οκτόμπερφεστ στο Μόναχο, τα καρναβαλικά έθιμα και τα πασίγνωστα σε όλον τον κόσμο έθιμα των Χριστουγέννων, όπως το Βάιναχτσμαρκτ.
Η Διεθνής Έκθεση Βιβλίου της Φρανκφούρτης θεωρείται η πιο σημαντική έκθεση βιβλίου στον κόσμο για τις διεθνείς συμφωνίες και συναλλαγές και έχει μια παράδοση μεγαλύτερη των 500 χρόνων.
Η Γερμανία ήταν, κάποτε, εξ'ολοκλήρου μέρος της ρωμαιοκαθολικής Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, αλλά ήταν επίσης η έδρα μεταρρυθμιστών όπως ο Μαρτίνος Λουθήρος.
Σημαντικοί Γερμανοί Αναγεννησιακοί ζωγράφοι ήταν ο Άλμπρεχτ Άλτντορφερ, ο Λούκας Κράναχ ο Πρεσβύτερος, ο Ματίας Γκρύνεβαλντ, ο Χανς Χόλμπαϊν ο Νεότερος και ο γνωστός Άλμπρεχτ Ντύρερ.
Περαιτέρω καλλιτέχνες ήταν ο ζωγράφος Άνσελμ Κίφερ, ο ρομαντικός Κάσπαρ Ντάβιντ Φρίντριχ, ο υπερρεαλιστής Μαξ Ερνστ, ο εννοιολόγος Γιοζέφ Μπόις, ο Βολφ Βόστελ και ο νεο-εξπρεσιονιστής Γκέοργκ Μπάζελιτς.
Η Γερμανική δημοφιλής μουσική του 20ου - 21ου αιώνα περιλαμβάνει τα ρεύματα: Νέο γερμανικό κύμα , Όστροκ , Μέταλ/Ροκ, Πανκ , Ποπ ροκ , Ίντι και Χιπ Χοπ .
Η ετήσια τελετή για τα Βραβεία Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου διεξάγεται κάθε δεύτερο χρόνο στο Βερολίνο, όπου βρίσκεται η Ευρωπαϊκή Ακαδημία Κινηματογράφου.
Η Γερμανική λογοτεχνία χρονολογείται από το Μεσαίωνα, με πιο αξιόλογους συγγραφείς της περιόδου τους Βάλτερ φον ντερ Φόγκελβαϊντε και Βόλφραμ φον Έσενμπαχ.
Από το 1970 η Γερμανία έχει και πάλι μια ακμάζουσα λαϊκή κουλτούρα, που ολοένα και περισσότερο κατευθύνεται από την αποκατεστημένη πρωτεύουσα στο Βερολίνο και μια έχουσα αυτοπεποίθηση μουσική και καλλιτεχνική σκηνή.
Μόνο μερικές χιλιάδες άτομα Εβραϊκής καταγωγής παρέμειναν στη Γερμανία μετά το Ολοκαύτωμα, αλλά η γερμανική Εβραϊκή κοινότητα αριθμεί τώρα περίπου 100.000 μέλη, εκ των οποίων πολλά προέρχονται από την παλαιά Σοβιετική Ένωση.
Το έθνος ήταν ιδιαίτερα σημαντικό στις αρχές του μοντέρνου κινήματος μέσα από τη Γερμανική Ομοσπονδία Τεχνιτών και το κίνημα του Μπάουχαους που ταυτίστηκε με τον Βάλτερ Γκρόπιους.
Πολλές από αυτές δεν γίνονται εύκολα κατανοητές από τον ομιλητή της πρότυπης γερμανικής γλώσσας δεδομένου ότι συχνά διαφέρουν ως προς το λεξιλόγιο, τη φωνολογία και τη σύνταξη.
Το Όσκαρ Καλύτερης ξενόγλωσσης Ταινίας απονεμήθηκε στη γερμανική παραγωγή Το Ταμπούρλο το 1979, στο Πουθενά στην Αφρική το 2002 και στο Οι Ζωές των Άλλων το 2007.
Στους πιο διάσημους Γερμανούς ηθοποιούς περιλαμβάνονται οι Μάρλεν Ντίτριχ, Κλάους Κίνσκι, Χάνα Σιγκούλα, Άρμιν Μίλερ-Σταλ, Γιιούργκεν Πρόχνοβ, Τόμας Κρέτσμαν, Τιλ Σβάιγκερ και Ντάνιελ Μπρουλ.
Η άνοδος των σύγχρονων φυσικών επιστημών και η σχετική ύφεση της θρησκείας έθεσαν μια σειρά ερωτημάτων, που επανειλημμένα συναντώνται σε όλη τη γερμανική φιλοσοφία και αφορούν τις σχέσεις μεταξύ γνώσης και πίστης, λογικής και συναισθήματος, και τους επιστημονικούς, ηθικούς και καλλιτεχνικούς τρόπους θεώρησης του κόσμου.
Στη γερμανική διασπορά οι πτυχές του γερμανικού πολιτισμού μεταβιβάζονται στις νεότερες γενιές μέσα από έθιμα ονοματοδοσίας και μέσω της χρήσης του προφορικού και γραπτού Γερμανικού λόγου.
Κατά τις δεκαετίες 1970 και 1980 οι σκηνοθέτες του Νέου γερμανικού κινηματογράφου όπως οι Φόλκερ Σλέντορφ, Βέρνερ Χέρτζογκ, Βιμ Βέντερς, και Ράινερ Βέρνερ Φασμπίντερ έφεραν το Δυτικό Γερμανικό κινηματογράφο πίσω στη διεθνή σκηνή με τις συχνά προκλητικές ταινίες τους.
Από τη Γερμανία κατάγονται επίσης πολλοί μυστικιστές, όπως οι Μάιστερ Έκαρτ, Ρούντολφ Στάινερ και ΓΙάκομπ Μπέμε και ο Πάπας Βενέδικτος ΙΣΤ'.
Το 59,4% του γερμανικού πληθυσμού είναι Χριστιανοί: το 30% είναι ρωμαιοκαθολικοί και το 29% σχετίζονται με τον Προτεσταντισμό (οι τιμές είναι γνωστές με ακρίβεια, επειδή η Γερμανία επιβάλλει εκκλησιαστικό φόρο σε όσους δηλώνουν θρήσκευμα).
Τον 21ο αιώνα η Γερμανία αποτέλεσε μια σημαντική χώρα για την ανάπτυξη της σύγχρονης αναλυτικής φιλοσοφίας στην ηπειρωτική Ευρώπη, μαζί με τη Γαλλία, την Αυστρία, την Ελβετία και τις Σκανδιναβικές χώρες.
Η Γερμανική τέχνη έχει μια μακρά και διακεκριμένη παράδοση στις εικαστικές τέχνες, από τα παλαιότερα γνωστά έργα απεικονιστικής τέχνης έως τις τρέχουσες παραγωγές της σύγχρονης τέχνης.
Οι Γερμανοί σχεδιαστές ηγήθηκαν στο σύγχρονο σχεδιασμό προϊόντων, με τους σχεδιαστές του Μπάουχαους όπως ο Μισ φαν ντερ Ρόε, και τον Ντίτερ Ραμς της να είναι απαραίτητοι.
Στη Ναυμαχία της Ναυπάκτου μια μεγάλη ένωση χριστιανικών κρατών συγκρούστηκε με τον Οθωμανικό στόλο, ο ίδιος ο Σεμπαστιάνο Βενιέρ ήταν διοικητής όλων των Βενετσιάνικων πλοίων, αφορμή ήταν η κατάληψη και η καταστροφή της Κύπρου από τους Οθωμανούς την προηγούμενη χρονιά που ήταν Βενετσιάνικη κτήση .
Η Ναυμαχία έγινε στον Κορινθιακό κόλπο αλλά ονομάστηκε Ναυμαχία της Ναυπάκτου επειδή οι Βενετοί έλεγαν τον Πατραϊκό και Κορινθιακό κόλπο ενωμένους "Κόλπο της Ναυπάκτου" ή "Κόλπο του Λεπάντο".
Το αποτέλεσμα ήταν συντριπτική πανωλεθρία για τους Οθωμανούς, οι σύμμαχοι έχασαν μόνο 15 πλοία ενώ οι Οθωμανοί τα 233 από τα 273, τα υπόλοιπα 40 που σώθηκαν καταστράφηκαν αμέσως μετά από τρικυμία.
Τα κέρδη όμως για τον προκάτοχο του Αλβίζε Α Μοτσενίγκο παρά τον μεγάλο θρίαμβο ήταν ανύπαρκτα, στην ειρηνική συνθήκη που ακολούθησε με τους Τούρκους το νησί παρέμεινε σε αυτούς.
Η μόνη επίπτωση για τους Τούρκους από τη συντριβή ήταν κάποιες τοπικές εξεγέρσεις πληθυσμών χωρίς αποτέλεσμα επειδή δεν είχαν την απαραίτητη στήριξη από τη δύση.
Ο Σεμπαστιάνο Βενιέρ ήταν ο 86ος Δόγης της Βενετίας και έμεινε πασίγνωστος για τον σπουδαίο του ρόλο σαν αρχηγός των ναυτικών δυνάμεων της Βενετίας στη Ναυμαχία της Ναυπάκτου .
Ο Σεμπαστιάνο Βενιέρ ήταν γιος του Μοϊζέ Βενιέρ και της Έλενας Ντόνα, εγγονός του Τζουάν Φραντσέσκο Βενιέρ Άρχοντα συγκυβερνήτη των Κυθήρων, δισέγγονος του Μοϊζέ Βενιέρ και ανιψιός του Νικολό Βενιέρ, Άρχοντα της Πάρου και της Τσετσίλια Βενιέρ, Αρχόντισσας της Πάρου.
Ο Σεμπαστιάνο Βενιέρ εργάστηκε στη νεότητα του σαν δικηγόρος, τα μεγάλα του προσόντα τον οδήγησαν σε ψηλές διοικητικές θέσεις στη Δημοκρατία της Βενετίας, διορίστηκε Πραίτορας στη Βασιλική του Αγίου Μάρκου και τον Δεκέμβριο του ίδιου στόλου ναύαρχος του Βενετσιάνικου στόλου στον νέο μεγάλο πόλεμο που ξέσπασε με την Οθωμανική Αυτοκρατορία.
Η Νουρμπανού Σουλτάνα πρώτη σύζυγος του σουλτάνου Σελίμ Β και μητέρα του σουλτάνου Μουράτ Γ ήταν πρώτη του ξαδέλφη, η εξισλαμισμένη κόρη του θείου του Νικολό Βενιέρ, Άρχοντα της Πάρου και εγγονή του Τζουάν Φραντσέσκο Βενιέρ Άρχοντα των Κυθήρων.
Την εποχή που ξέσπασε ο Τρίτος Βενετοτουρκικός πόλεμος απήχθη από τους Οθωμανούς και απεστάλη στον σουλτάνο Σουλεϊμάν τον Μεγαλοπρεπή για να γίνει συνοδός στη σύζυγο του Χιουρέμ Σουλτάνα, Γαλλικής καταγωγής.
Ο Νουρμπανού πήρε σύζυγο τον διάδοχο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας Σελίμ γιο του Σουλεϊμάν του Μεγαλοπρεπούς και της Χιουρέμ, με τον γάμο έγινε γενάρχης όλων των μετέπειτα Σουλτάνων.
Ο Σεμπαστιάνο Βενιέρ επέστρεψε μετά τη ναυμαχία στη Βενετία με μεγάλες τιμές και τεράστιο σεβασμό από τους κατοίκους, εξελέγη Δόγης της Βενετίας σε ηλικία 81 έτους .
Παντρεύτηκε τη Τσετσίλια Κονταρίνι με την οποία έκανε μια κόρη την Έλενα Βενιέρ και δυο γιους, ο ένας από τους γιους του Φραντσέσκο Βενιέρ πήγε στη Γαλλία.
Σεμπαστιάνο Βενιέρ πέθανε την επόμενη χρονιά από καρδιακή προσβολή όταν ξέσπασε φωτιά στα ανάκτορα των Δόγηδων, τάφηκε στον Ναό Αγίων Ιωάννου και Παύλου παραδοσιακό τόπο ταφής των δόγηδων από τον 15ο αιώνα.
Το άγχος θεωρείται ότι μπορεί να έχει αρνητικές επιπτώσεις στη λήψη αποφάσεων, καθώς χρησιμοποιούνται λιγότερες εναλλακτικές λύσεις και εφαρμόζονται οικείες στρατηγικές, ακόμη και αν δεν είναι πλέον χρήσιμες.
Η πρωιμότερη χρήση του όρου σε σχέση με τη «βέλτιστη επίδοση» βρίσκεται στον τίτλο του έργου του 1991 Κίνδυνος στη Ζώνη Άνεσης της Τζούντιθ Μπράντγουικ , αλλά αν και το βιβλίο διερευνά τις σχέσεις των επιδόσεων με τη συμπεριφορά, η συγγραφέας δεν προσδιορίζει αναλυτικότερα τον όρο, αναφέροντας απλά ως ζώνη άνεσης εκείνη την «κατάσταση συμπεριφοράς, σύμφωνα με την οποία το άτομο λειτουργεί σε θέση ουδέτερη από την άποψη του άγχους».
Η Μπρενέ Μπράουν την περιγράφει ως κατάσταση «στην οποία ελαχιστοποιείται η αβεβαιότητα, η έλλειψη και η τρωτότητα και στην οποία θεωρούμε ότι θα έχουμε πρόσβαση σε αρκετή αγάπη, τροφή, ταλέντο, χρόνο, θαυμασμό. Όπου αισθανόμαστε ότι έχουμε κάποιο έλεγχο».
Ήδη από το 1907 οι Γιέρκες και Ντόντσον ήταν οι πρώτοι που διερεύνησαν τις επιπτώσεις του άγχους στην απόδοση στο πρωτοποριακό τους πείραμα το 1907 με ποντίκια, στο οποίο διαπίστωσαν ότι το άγχος βελτιώνει την απόδοση έως ότου επιτευχθεί κάποιο βέλτιστο επίπεδο διέγερσης.
Η ζώνη άνεσης είναι ψυχολογική ή νοητή κατάσταση, σύμφωνα με την οποία το άτομο αισθάνεται οικεία σε δεδομένο περιβάλλον και το διαχειρίζεται άνετα, με χαμηλά επίπεδα άγχους και έντασης.
Σύμφωνα με τον Άλασντερ Γουάιτ η ζώνη άνεσης είναι κατάσταση συμπεριφοράς, στην οποία το άτομο χειρίζεται τα πράγματα χωρίς άγχος, χρησιμοποιώντας ένα περιορισμένο σύνολο συμπεριφορών για να παρέχει ένα σταθερό επίπεδο απόδοσης, συνήθως χωρίς αίσθηση κάποιου κινδύνου.
Έκανε το ντεμπούτο του στις 27 Δεκεμβρίου 2017, σε αγώνα του Ντέρμπι ντέλλα Μαντονίνα εναντίον της Ιντερ για το Κύπελλο, κρατώντας ανέπαφη την εστία του για 120 λεπτά, στη νίκη της ομάδας του στην παράταση.
Έκανε το ευρωπαϊκό ντεμπούτο του στις 22 Φεβρουαρίου 2018, στον δεύτερο αγώνα στην εντός έδρας νίκη με 1–0 εναντίον της Λουντογκόρετς στον γύρο των 32 του Γιουρόπα Λιγκ.
ύστερα από μία σεζόν χωρίς συμμετοχές, φημολογήθηκε πως ο Ντοναρούμε τοποθετήθηκε στη μεταγραφική λίστα, κυρίως λόγω του ασυνήθιστα υψηλού συμβολαίου του του 1 εκατομμυρίου ευρώ για τερματοφύλακα τρίτης επιλογής.
Στις 15 Ιανουαρίου 2020, ο Ντοναρούμε έκανε την τρίτη του συμμετοχή για την ομάδα στην εντός έδρας νίκη με 3–0 εναντίον της ΣΠΑΛ στον γύρο των 16 του Κυπέλλου Ιταλίας, όπου κράτησε ξανά ανέπαφη την εστία του.
Τη σεζόν 2011-12, η Μίλαν τον έστειλε δανεικό, στην προβιβασμένη στην Σέριε Β, Γκούμπιο, με την τελευταία να έχει την επιλογή της μεταγραφής του την επόμενη σεζόν.
παίζοντας και στα, συνολικά, 120 λεπτά της ισοπαλίας 2-2 στην παράταση και στη συνέχεια έσωσε δύο εκτελέσεις πέναλτι, βοηθώντας την ομάδα του να κερδίσει τη διαδικασία με 3-2.
Ολοκλήρωσε τη σεζόν έχοντας 37 συμμετοχές στο πρωτάθλημα, σε σύνολο 42 αγώνων, καθώς η Γκούμπιο τερμάτισε στην προτελευταία θέση και υποβιβάστηκε στην .
Συνέχισε τη σεζόν ως αναπληρωματικός του Κασάνο, αλλά δύο αγώνες πριν το τέλος της, ο Κασάνο τιμωρήθηκε με ποινή 3 αγωνιστικών για προσβολή ενός διαιτητή.
Αυτό επέτρεψε στο Ντοναρούμα να κάνει το ντεμπούτο του στη Σέριε Β στις 21 Μαΐου 2011, σε έναν εντός έδρας αγώνα εναντίον της ΑλμπινοΛέφφε, όπου αν και έκανε κάποιες καλές αποκρούσεις στο πρώτο ημίχρονο, η Πιατσέντζα έχασε με 3-1.
Ο Ντοναρούμα αγωνίστηκε στον πρώτο αγώνα, κρατώντας ανέπαφη την εστία στην ισοπαλία 0-0, αλλά ήταν στον πάγκο στον δεύτερο αγώνα, στην επιστροφή του Κασάνο από την τιμωρία του, στην εκτός έδρας ισοπαλία με 2-2, που σήμαινε πως η Πιατσέντζα υποβιβαζόταν στην .
Παρά τις προηγούμενες δηλώσεις του, στις 31 Αυγούστου 2012 -τελευταία ημέρα μεταγραφών - μετακινήθηκε στην Τζένοα για 1,8 εκατομμύρια ευρώ, υπογράφοντας τριετές συμβόλαιο , ως μέρος μίας συμφωνίας που βρήκε τον ταλαντούχο νέο να πηγαίνει στη Μίλαν, επίσης για 1,8 εκατομμύρια ευρώ.
Πέρασε τη σεζόν ως τρίτος τερματοφύλακας πίσω από τους Σεμπαστιάν Φρέι και Αλέξανδρο Τζόρβα, κάνοντας τη μοναδική του εμφάνιση και το ντεμπούτο του στη Σέριε Α, την τελευταία αγωνιστική, στην ισοπαλία 0-0 με τη Μπολόνια.
Παρά το γεγονός ότι δεν είχε ούτε μία συμμετοχή σε όλη τη διάρκεια της σεζόν, το Φεβρουάριο υπέγραψε προέκταση του συμβολαίου του με την Τζένοα μέχρι το 2018.
Έκανε το επίσημο ντεμπούτο του για το σύλλογο στις 14 Αυγούστου 2010, στο δεύτερο προκριματικό γύρο του Κυπέλλου Ιταλίας εναντίον της Βίρτους Λαντσιάνο, παίζοντας και στα, συνολικά, 120 λεπτά, καθώς η ομάδα του πήρε την πρόκριση, κερδίζοντας με 5-3 στην παράταση.
Η δεύτερη εμφάνισή του ήρθε στις 27 Οκτωβρίου, στον τρίτο προκριματικό γύρο του Κυπέλλου εναντίον της Κάλιαρι της Σέριε Α και παρά την ήττα με 3-0, η απόδοση του θεωρήθηκε καλή.
Γεννημένος στη Καστελλαμμάρε ντι Στάμπια, ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του πορεία στην τοπική ομάδα Γιούβε Στάμπια, πριν από τη μετακίνηση του στη Μίλαν στην ηλικία των 15 ετών.
Πέρασε πέντε σεζόν στο σύστημα της ακαδημίας νέων του συλλόγου και ήταν μέλος της ομάδας 17 που κέρδισε το το 2007, καθώς και μέλος της ομάδας 20 που κέρδισε το Κύπελλο Ιταλίας Νέων το 2010 - 25 χρόνια μετά την τελευταία επιτυχία της ομάδας στη διοργάνωση -, αν και έχασε τον επαναληπτικό αγώνα του τελικού, λόγω τιμωρίας.
Στις 30 Μαΐου 2012, ενώ απαντούσε σε ερωτήσεις από οπαδούς κατά τη διάρκεια μιας ζωντανής διαδικτυακής συνομιλίας, δήλωσε ότι ήταν "99,9% σίγουρος" ότι θα υπογράψει προέκταση του συμβολαίου του με τη Μίλαν, το οποίο επρόκειτο να λήξει το επόμενο έτος.
Ωστόσο, τόνισε επίσης ότι «δεν πρόκειται να μείνει στη Μίλαν για να είναι ο τρίτος τερματοφύλακας» και θα προτιμούσε να παίξει για ακόμη μια σεζόν ως δανεικός, ώστε να έχει συχνό χρόνο συμμετοχής, κατά προτίμηση «σε μια ομάδα της Σέριε Β που παλεύει για την άνοδο".
Επίσης, επιλέχθηκε πέντε φορές σε αγώνες της πρώτης ομάδας από το 2008, αλλά τελικά δεν είχε ποτέ επιλεγεί για το βασικό σχήμα, ούτε για τους αναπληρωματικούς.
Παρ' όλα αυτά, ο προπονητής της ακαδημίας νέων Φίλιπο Γκάλι, υπαινίχθηκε ότι ο νεαρός τερματοφύλακας μπορεί να ήταν έτοιμος να γίνει μόνιμο μέλος της πρώτης ομάδας.
Τη σούπα τη σερβίρουν σε φλιτζάνια ή σε κούπες από πορσελάνη και από πάνω τοποθετείται μια μεγάλη ψητή μπαγκέτα ψωμιού και είναι σκεπασμένη με λιωμένο τυρί.
Για να φτιαχτεί αυτό το φαγητό χρειάζεται : ντομάτα, μελιτζάνα, κρεμμύδι, φρέσκα μυρωδικά, πιπεριά, κολοκύθι, αρκετό σκόρδο και ελαιόλαδο.
Τον 17ο αιώνα, οι σεφ Φρανσουά Πιέρ Λα Βαρέν και Μαρί-Αντουάν Καρέμ τράβηξαν τη γαλλική κουζίνα μακριά από τις ξένες επιρροές της και ανέπτυξαν το δικό της ντόπιο στυλ της Γαλλίας.
Εισήχθη στη δεκαετία του 1940 στην Μογγολική λαϊκή Δημοκρατία υπό Σοβιετική επιρροή, μετά από μια σύντομη περίοδο όπου το λατινικό αλφάβητο χρησιμοποιήθηκε ως το επίσημο αλφάβητο.
Μετά την μογγολική δημοκρατική επανάσταση το 1990, το παραδοσιακό μογγολικό αλφάβητο προτάθηκε ως αντικαταστάτης για το Κυριλλικό, αλλά το σχέδιο ακυρώθηκε στο τέλος.
Σε αντίθεση με άλλα ιστορικά μόνο κάθετα αλφάβητα όπως η Κινεζική γραφή δεν μπορεί να προσαρμοστεί εύκολα για οριζόντια χρήση, βάζοντας το σε μειονεκτική θέση σε σύγκριση με το Κυριλλικό για πολλούς σύγχρονες σκοπούς.
Το κυριλλικό δεν έχει υιοθετηθεί ως το σύστημα γραφής στην Εσωτερική Μογγολία της Κίνας, η οποία συνεχίζει να χρησιμοποιεί το παραδοσιακό μογγολικό αλφάβητο.
Είναι το Κυριλλικό αλφάβητο και είναι, συνεπώς, παρόμοιο για παράδειγμα με το βουλγαρικό αλφάβητο και πανομοιότυπο με το ρωσικό αλφάβητο, εκτός από τους δύο επιπλέον χαρακτήρες και .
Το προσωπικό της Υπηρεσίας Εξωτερικής Φρούρησης Καταστημάτων Κράτησης, έχει οργανωθεί συνδικαλιστικά με τα πρώτα σωματεία από τα σημερινά 27 σε σύνολο να ιδρύονται από το 2001, καθώς από τις πρώτες ημέρες λειτουργίας της ειδικής αυτής υπηρεσίας - η οποία είναι η μοναδική πολιτική δημόσια υπηρεσία που το προσωπικό της στο σύνολό του είναι ένστολο και ένοπλο, με αστυνομικά καθήκοντα κατά τη διάρκεια εκτέλεσης της υπηρεσίας τους - αναδείχτηκε η ανάγκη μιας διαφορετικής συνδικαλιστικής παρουσίας.
Το 2002 ιδρύθηκε το δευτεροβάθμιο συνδικαλιστικό όργανο των Εξωτερικών Φρουρών, η Πανελλήνια Ομοσπονδία Υπαλλήλων Εξωτερικής Φρούρησης , η οποία αριθμεί 27 πρωτοβάθμιες συνδικαλιστικές οργανώσεις Εξωτερικών Φρουρών ανά την Ελλάδα και είναι μέλος της ΑΔΕΔΥ.
Η Υπηρεσία αυτή αποτελεί ιδιαίτερο ένστολο και ένοπλο σώμα, λειτουργεί με τους δικούς της κανονισμούς και για το προσωπικό της εφαρμόζονται οι διατάξεις που αφορούν τους δημόσιους πολιτικούς υπαλλήλους, σε συνδυασμό με τις διατάξεις και ρυθμίσεις που αφορούν το φυλακτικό προσωπικό των Καταστημάτων Κράτησης και του Κανονισμού Οργάνωσης και Λειτουργίας Της Υπηρεσίας Εξωτερικής Φρούρησης Καταστημάτων Κράτησης.
Η Υπηρεσία Εξωτερικής Φρούρησης Καταστημάτων Κράτησης είναι ελληνική δημόσια υπηρεσία υπαγόμενη στο Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη, με αποστολή την εξωτερική φρούρηση των καταστημάτων κράτησης , έξω από τους χώρους κράτησης στο εσωτερικό των φυλακών, για τους οποίους είναι υπεύθυνη η Σωφρονιστική Υπηρεσία.
Μέχρι σήμερα λόγω έλλειψης προσωπικού και μη λειτουργίας της Σχολής Βαθμοφόρων Εξωτερικής Φρούρησης του Υπουργείου Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, χρέη Αρχιφύλακα Α' και Αξιωματικών Υπηρεσίας εκτελούν αποσπασμένοι υπάλληλοι από την Ελληνική Αστυνομία, και όχι από την ίδια την ΥΕΦΚΚ.
Στο εγκάρσιο κλίτος έχει έργα της δεκαετίας του 1140 και αποδίδεται σε Βυζαντινούς καλλιτέχνες με μία εικονογραφημένη σκηνή κατά μήκος του βορείου τοίχου: ο Άγ.
Γρηγόριος ο Νύσσης, οι τρεις Ιεράρχες (Αγ. Γρηγόριος ο Θεολόγος, Άγ. Βασίλειος ο Μέγας και Άγ. Ιωάννης ο Χρυσόστομος), των οποίων η από κοινού εορτή είχε καθιερωθεί 50 έτη πριν, και ο Άγ.
Ο ναός έχει τρία ημιθόλια, όπως ήταν σύνηθες στη Βυζαντινή αρχιτεκτονική· δύο σειρές αρχαίων κιόνων της κλασσικής εποχής -σε δεύτερη χρήση εδώ- επιστέφονται με τρία οξυκόρυφα τόξα η καθεμία.
Άλλο αξιοσημείωτο χαρακτηριστικό του παρεκκλησίου είναι τα μουκάρνας (θολωτά τόξα με προεξοχές σαν σταλακτίτες, ένα καθαρά ισλαμικό στοιχείο), που είναι θεαματικά.
Οι εκατοντάδες επιφάνειες της οροφής είναι ζωγραφισμένες με πολλά διακοσμητικά φυτά, ζωόμορφα σχέδια, σκηνές της καθημερινής ζωής και άλλα σχέδια, που δεν έχουν ακόμη ερμηνευτεί.
Το στυλ είναι επηρεασμένο από την Ιρακινή τέχνη της περιόδου των Αββασιδών και τα σχέδια είναι καινοτόμα στην -με περισσότερη γνώση του χώρου- αναπαράσταση των προσώπων και των ζώων.
Στο παρεκκλήσιο συνδυάζονται αρμονικά μία ποικιλία ρυθμών: ο τρούλος έχει Βυζαντινά ψηφιδωτά, τα οξυκόρυφα τόξα είναι αραβικά, ενώ η διακόσμηση της θύρας είναι Νορμανδική.
είναι το βασιλικό παρεκκλήσιο των Νορμανδών βασιλέων της Σικελίας και βρίσκεται στον πρώτο όροφο, στο κεντρικό μέρος του Παλάτσο Ρεάλε, στο Παλέρμο της Σικελίας.
Το παρεκκλήσιο θεωρείται ως ένωση ενός Βυζαντινού ιερού βήματος με ένα κεντρικό κλίτος μίας δυτικής βασιλικής: το ιερό έχει Ελληνικές επιδράσεις, ενώ το κλίτος έχει γοτθικές.
Αν αποφασίσει υπέρ των ιεραποστολών, τότε ολόκληρο το Τάγμα των Ιησουιτών μπορεί να τεθεί υπό απαγόρευση από τους Πορτογάλους και να υπάρξει κρίση στη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία στην Ευρώπη.
Γκαμπριέλ, επιχειρεί να εξηγήσει τους λόγους για τους οποίους θα ήταν καλό να κλείσει η ιεραποστολή και λέει στους Γκουαρανί ότι πρέπει να φύγουν επειδή «είναι το θέλημα του Θεού».
Οι πατέρες Γκαμπριέλ και Μεντόσα, παρά τον κίνδυνο του αφορισμού, δηλώνουν την πρόθεσή τους να υπερασπισθούν την ιεραποστολή τους μαζί με τους ιθαγενείς, αν οι ιδιοκτήτες των φυτειών και οι αποικιοκράτες επιτεθούν.
Ο Γκαμπριέλ πιστεύει ότι η άσκηση βίας είναι έγκλημα κατά του Θεού, ενώ ο Μεντόσα, με το πολεμικό παρελθόν και χαρακτήρα του, αποφασίζει να παραβεί τον όρκο της ιεροσύνης του προκειμένου να υπερασπισθεί στρατιωτικά την ιεραποστολή.
Παρά τις επιθυμίες του πατρός Γκαμπριέλ, ο Μεντόσα διδάσκει τους ιθαγενείς την τέχνη του ευρωπαϊκού τύπου πολέμου και για μια φορά ακόμα ξαναπιάνει το ξίφος του.
Στο μεταξύ, ο μισθοφόρος και δουλέμπορος Ροδρίγο Μεντόσα βγάζει το ψωμί του απάγοντας ιθαγενείς, όπως τους Γκουαρανί, και πουλώντας τους ως δούλους στους ιδιοκτήτες φυτειών της περιοχής, όπως στον Ισπανό Κυβερνήτη Δον Καμπέσα.
Επιστρέφοντας από ένα ακόμη ταξίδι «συλλογής» ιθαγενών, ο Μεντόσα πληροφορείται από την αγαπημένη του Καρλότα ότι είναι ερωτευμένη με τον νεαρότερο ετεροθαλή αδελφό του, τον Φελίπε.
Πράγματι, ο Μεντόσα συνοδεύει τους Ιησουίτες στο ταξίδι επιστροφής τους στη νέα ιεραποστολή σέρνοντας ένα βαρύ δίχτυ που περιέχει την πανοπλία του και το ξίφος του.
Μετά από μερικές πρώτες έντονες στιγμές στο σύνορο του εδάφους των ιθαγενών, εκείνοι, αν και τον αναγνωρίζουν, τον αγκαλιάζουν και κόβουν το δέσιμο με το βαρύ του φορτίο.
Παρά το γεγονός αυτό, ο Ισπανός διοικητής διατάζει επίθεση και ο Γκαμπριέλ, οι υπόλοιποι ιερείς της ιεραποστολής και οι περισσότεροι ιθαγενείς πέφτουν νεκροί από τους πυροβολισμούς.