polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Άλλο ένα κινούμενο σχέδιο των ήταν το του , το οποίο απεικονίζει τα τρία μικρά γουρουνάκια ως τζαζ μουσικούς που αρνούνται να αφήσουν τον λύκο να γίνει μέλος στην μπάντα τους.
Ο λύκος οδηγεί μια μοτοσικλέτα , το πρώτο γουρουνάκι είναι ένας επίδοξος κιθαρίστας, το δεύτερο είναι καπνιστής κάνναβης, ρακοσυλλέκτης ευαγγελιστής και ο τρίτος κάτοχος μεταπτυχιακού στην Αρχιτεκτονική από το Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ.
παρουσιάζεται ως αφήγηση στο πρώτο πρόσωπο από τον λύκο, ο οποίος παρουσιάζει ολόκληρο το περιστατικό ως παρεξήγηση: είχε πάει στα γουρουνάκια για να δανειστεί λίγη ζάχαρη, είχε καταστρέψει τα σπίτια τους με ένα φτέρνισμα, έφαγε τα δύο πρώτα, για να μην σπαταλάει τα τρόφιμα του και πιάστηκε να επιτίθεται στο σπίτι του τρίτου γουρουνιού, αφού το γουρουνάκι τον προσβάλει συνεχώς.
Το παιδικό βιβλίο του 1993 Οι Τρεις Μικροί Λύκοι και το Μεγάλο Κακό Γουρούνι αναστρέφει το και κάνουν μερικές αλλαγές στην πλοκή: οι λύκοι χτίζουν ένα σπίτι από τούβλα, έπειτα ένα σπίτι από τσιμέντο, έπειτα ένα σπίτι από χάλυβα και τέλος ένα σπίτι από λουλούδια.
Το γουρούνι δεν είναι σε θέση να φυσήξει και να ρίξει τα σπίτια κάτω, αλλά προσπαθεί να τα καταστρέψει με άλλα μέσα, τελικά όμως σταματάει τα πονηρά του σχέδια, όταν μυρίζει τα λουλούδια και γίνεται φίλος με τους λύκους.
Το δεύτερο γουρουνάκι έχτισε ένα σπίτι από ξύλο, το οποίο και αυτό ο λύκος φυσάει και το ρίχνει κάτω, και το δεύτερο μικρό γουρουνάκι καταβροχθίζεται.
Η ιστορία στην αδιαμφισβήτητα γνωστή μορφή της εμφανίστηκε στα Αγγλικά παραμύθια του Τζόζεφ Τζέικομπς, που εκδόθηκε για πρώτη φορά στις 19 Ιουνίου 1890 έχοντας τον ως πηγή του.
Οι πρώτοι αγώνες είναι φιλικού χαρακτήρα με την σχολή εφέδρων που είχε στην σύνθεση της κατά καιρούς και γνωστά ονόματα του ελληνικού μπάσκετ αλλά και με άλλες ομάδες από αγγλικά πλοία που αγκυροβολούσαν στην Κέρκυρα.
Ονόματα που ξεχώρισαν από την πρώτη φουρνιά είναι τα παρακάτω:Βήτος Γιώργος, Μπούκης Σπύρος ,Παϊπέτης Βαλέριος, Παϊπέτης Πίπος, Ανεμογιάννης Μιχάλης, Χρυσάφης Σπύρος, Μουσούρης, Κοκονέτσης Διονύσης, Κοκονέτσης Γιώργος, Αγάθος Βασίλης, Στεργίου Νίκος, Γκέργκης Διονύσης, Φαναριώτης Γιώργος, Καβαλιεράτος Γιώργος, Γρίμμας Σπύρος , Αγιούς Σπύρος , Μάρκου Στέφανος, Αγγελόπουλος Θόδωρος , Παπίρης Θόδωρος, Κατωπόδης Νίκος, Γραμμένος Βίκτωρας, Ράλλης Χαρίλαος, Ιωαννίδης Παναγιώτης.
Την ομάδα αποτελούσαν οι εξής:Δημουλής Γ, Αργαλιάς Δ, Νικήτας Ι, Γογγάκης Σ, Καλούδης Σ, Χονδρογιάννης Ν, Δουκάκης Α, Μισθός Σ, Νιάκας Β, Σχίζας Δ, Βελέγκας Α, Μαρτζούκος Σ, Ραψομανίκης Α, Μαρτίνης Μ, Λεούσης Κ.
Το Φεβρουάριο του 1968 ο Κερκυραικός αντιμετωπίζει στο γυμναστήριο σε δυο φιλικά την εθνική ενόπλων,ομάδα που είχε προπονητή τον Φαίδωνα Ματθαίου και οι παίχτες της αποτελούσαν σχεδόν την εθνική ομάδα.
Την ομάδα αποτελούσαν οι εξής:Ρέγγης Χ, Γογγάκης Σ, Δημουλής Γ, Χονδρογιάννης Ν, Πουλής Α, Ριγανάς Σ, Αργαλιάς Δ, Κατωμέρης Χ, Ραψομανίκης Α, Καλούδης Γ, Κλουδάς Κ, Κρητικός Ν, Χυτήρης Σ, Παπανικολάου Χ.
Ο Κερκυραικός με προπονητικό δίδυμο τους Ρέγγη – Βελλέλη κατέκτησε την πρώτη θέση στον υποόμιλο του νότου,περνώντας στην τελική φάση που αντιμετώπισε τις υπόλοιπες πρώτες ομάδες των υπόλοιπων υποομίλων.
Την ομάδα αποτελούσαν οι εξής:Ρέγγης Χ, Δημουλής Γ, Γογγάκης Σ, Καλούδης Σ, Χονδρογιάννης Ν, Πουλής Α, Κατωμέρης Χ, Αργαλιάς Δ, Ραψομανίκης Α, Αγιοβλασίτης Σ, Λάμπρος Γ, Ριγανάς Σ.
Παίχτες που πρόσφεραν κατά την διάρκεια της δεκαετίας του 90 είναι οι εξής:τα αδέλφια Νίκος και Άγγελος Κρητικός, Πουλής Α, Ραψομανίκης Α, Λαμπίρης Χ,Μπαρλογιάννης Γ, Χρυσικόπουλος Π, Γκατζώλης Χ, Μάνδυλας Α, Βασιλάκης Β, Δαφνής Γ, Πάλλης Σ, Πάλλης Κ, Νικοπάσχος Κ, Κορίκης Α, Χατζής Η, Κάντας Κ, Κεφαλονίτης Α.
Την ομάδα αποτελούσαν οι εξής:Ρέγγης Χ, Δημουλής Γ, Γογγάκης Σ, Καλούδης Σ, Χονδρογιάννης Ν, Κομιανός Σ, Μπάκος Ν, Πουλής Α, Αργαλιάς Δ, Ριγανάς Σ, Ραψομανίκης Α, Αγιοβλασίτης Σ, Λάμπρος Γ, Χρήστου Α.
Οι υπεύθυνοι του διοικητικού συμβουλίου με τον επικεφαλής Κώστα Νούνεση και την βοήθεια των Βίκτωρα Σγουρόπουλου, Μαλτέζου και Γριμπίλη,με την βοήθεια ενός βιβλίου δημιουργούν ένα γήπεδο.
Τα ονόματα αυτών είναι τα εξής:Χειμαριός Φ, Κρητικός Γ, Κρητικός Χ, Χρήστου Σ, Ιωάννου Σ, Ιωάννου Α, Μεταλληνός Σ, Μπάκος Κ, Φιλάρετος Γ, Νικολαίδης Σ και άλλοι.
Τον Δεκέμβριο του 1961 στο γυμναστήριο αγωνίζεται με την Ρεάλ Ιωαννίνων και την κερδίζει με 85-39.Το πάσχα του 1962 αγωνίζεται ενάντια στον Πανιώνιο και τον κερδίζει με 43-40.Τον Απρίλιο του 1963 παίζει με την ομάδα της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος που έχει γνωστά ονόματα της εποχής και την κερδίζει με 61-40.
Άνθρωπο που βοήθησαν τον σύλλογο αυτά τα χρόνια ήταν ο πρόεδρος του συλλόγου, ο Κώστας Αναστασίου, ο γενικός αρχηγός της ομάδας και παλαίμαχος παίκτης, ο Γιώργος Κρητικός, ο παλαίμαχος παίκτης και προπονητής Τώνης Παϊπέτης και ο επίσης παλαίμαχος παίκτης Ζήνος Βελλέλης.
Σε αγώνα μπαράζ που γίνεται στο γήπεδο του Σπόρτινγκ,στις 12 Αυγούστου 1978,νικά την πρωταθλήτρια Πελοποννήσου ομάδας του Σκαγιοπούλειου Πατρών με σκορ 60-56 και ανεβαίνει ξανά στην Β εθνική.
Οι δύο τελευταίες ομάδες θα υποβιβάζονταν στο πρωτάθλημα Β κατηγορίας ΕΠΟΛ 2017-18, αλλά μετά την ολοκλήρωση του πρωταθλήματος αποφασίστηκε να διεξαχθεί αγώνας μπαράζ μεταξύ των δύο με αποτέλεσμα να υποβιβαστεί μόνο η μια εξ αυτών.
Σε σχέση με το πρωτάθλημα Α κατηγορίας 2015-16, στο πρωτάθλημα της περιόδου 2016-17 δεν συμμετείχε η πρωταθλήτρια ομάδα του πρωταθλήματος Αναγέννηση Τραχωνίου, η οποία παρόλο που είχε εξασφαλίσει συμμετοχή στην Επίλεκτη Κατηγορία ΣΤΟΚ 2016-17 αποσύρθηκε και δήλωσε συμμετοχή στη Β κατηγορία ΕΠΟΛ 2016-17.
Επιπρόσθετα, η πρωταθλήτρια ομάδα και οι ομάδες που τερμάτιζαν στην δεύτερη και τρίτη θέση είχα δικαίωμα συμμετοχή στο Πρωτάθλημα Ένταξης ΣΤΟΚ 2017, μέσα από τα οποίο καθορίζονταν οι ομάδες που θα συμμετείχαν την επόμενη ποδοσφαιρική περιόδο στην Επίλεκτη Κατηγορία ΣΤΟΚ 2017-18.
Στο σημερινό βιομηχανικό περιβάλλον, η παροχή υπηρεσιών υψηλής ποιότητας ή προϊόντος με το μικρότερο κόστος είναι το κλειδί για την επιτυχία και τα βιομηχανικά εργοστάσια προσπαθούν να επιτύχουν όσο το δυνατόν μεγαλύτερη απόδοση για να αυξήσουν τα κέρδη τους καθώς και τη φήμη τους.
Σε αυτό το στάδιο, η αξιοποίηση δεδομένων για την κατανόηση των τρεχουσών συνθηκών λειτουργίας και η ανίχνευση σφαλμάτων και αποτυχιών είναι ένα σημαντικό θέμα για την έρευνα.
στην παραγωγή, υπάρχουν διάφορα εμπορικά εργαλεία που είναι διαθέσιμα για να παρέχουν πληροφορίες σχετικά με την αποτελεσματικότητα του εξοπλισμού στη διεύθυνση του εργοστασίου, προκειμένου να επισημανθούν οι βαθύτερες αιτίες των προβλημάτων και πιθανών σφαλμάτων στο σύστημα.
Αντίθετα, σε ένα εργοστάσιο 4.0, εκτός από την παρακολούθηση της κατάστασης και τη διάγνωση σφαλμάτων, τα εξαρτήματα και τα συστήματα είναι σε θέση να αποκτήσουν αυτογνωσία και αυτοπροβλεψιμότητα, γεγονός που θα δώσει στη διοίκηση περισσότερες πληροφορίες για την κατάσταση του εργοστασίου.
Επιπλέον, η μεταφορά δεδομένων μεταξύ συστημάτων και η ανταλλαγή πληροφοριών για την «υγεία» αυτων των συστημάτων από διάφορα μηχανήματα παρέχει μια ακριβή πρόβλεψη για την «υγεία» σε επίπεδα συνιστωσών και συστημάτων και αναγκάζει τη διοίκηση της επιχείρησης να ενεργοποιήσει την απαιτούμενη συντήρηση στην καλύτερη δυνατή στιγμή ώστε να μειωθεί στο ελάχιστο δυνατό ο απαιτούμενος χρόνος παύσης λειτουργίας των μηχανημάτων για να συντηρηθούν.
Διασύνδεση: Η ικανότητα των μηχανών, των συσκευών, των αισθητήρων και των ανθρώπων να συνδέονται και να επικοινωνούν μεταξύ τους μέσω του Ίντερνετ των πραγμάτων ή του Ίντερνετ των Ανθρώπων
Διαφάνεια πληροφοριών: Η διαφάνεια που παρέχεται από την τεχνολογία 4.0 παρέχει στους χειριστές τεράστιες ποσότητες χρήσιμων πληροφοριών που απαιτούνται για τη λήψη των κατάλληλων αποφάσεων.
Η διασύνδεση επιτρέπει στους φορείς εκμετάλλευσης να συλλέγουν τεράστιες ποσότητες δεδομένων και πληροφοριών από όλα τα σημεία της παραγωγικής διαδικασίας, βοηθώντας έτσι τη λειτουργικότητα και εντοπίζοντας βασικούς τομείς που μπορούν να επωφεληθούν από την καινοτομία και τη βελτίωση.
Τεχνική βοήθεια: Πρώτον, η ικανότητα των συστημάτων υποστήριξης να υποστηρίζουν το εργατικό προσωπικό, συγκεντρώνοντας και οπτικοποιώντας τις πληροφορίες εκτενώς για λήψη τεκμηριωμένων αποφάσεων και επίλυση επειγόντων προβλημάτων σε σύντομο χρονικό διάστημα.
Δεύτερον, η ικανότητα των κυβερνο-φυσικών συστημάτων να υποστηρίζουν φυσικά τον άνθρωπο διεξάγοντας μια σειρά καθηκόντων που είναι δυσάρεστες, υπερβολικά εξαντλητικές ή μη ασφαλείς για τους ανθρώπινους «συνεργάτες» τους.
Αποκεντρωμένες αποφάσεις: Η ικανότητα των κυβερνο-φυσικών συστημάτων να λαμβάνουν αποφάσεις από μόνα τους και να εκτελούν τα καθήκοντά τους όσο το δυνατόν πιο αυτόνομα.
Απώλεια πολλών θέσεων εργασίας σε αυτόματες διαδικασίες και διαδικασίες που ελέγχονται από τεχνολογίες πληροφορικής, ειδικά για τα χαμηλότερα μορφωμένα τμήματα της κοινωνίας
Την βιομηχανική επίδειξη: Για να βοηθήσει την βιομηχανία να κατανοήσει τον αντίκτυπο της Βιομηχανίας 4.0, ο Δήμαρχος του Σινσινάτι υπέγραψε μια διακήρυξη για να δηλώσει: « 4.0 ».
Ένα άρθρο που δημοσιεύθηκε τον Φεβρουάριο του 2016 δείχνει ότι η βιομηχανία 4.0 μπορεί να έχει ευεργετικά αποτελέσματα για τις αναδυόμενες οικονομίες όπως η Ινδία.
Τα χαρακτηριστικά που δίδονται στη στρατηγική της Γερμανίας για την βιομηχανία 4.0 είναι: η ισχυρή προσαρμογή των προϊόντων υπό συνθήκες εξαιρετικά ευέλικτης παραγωγής.
Η απαιτούμενη τεχνολογία αυτοματοποίησης βελτιώνεται με την εισαγωγή μεθόδων αυτο-βελτιστοποίησης, αυτοδιάσπασης, αυτοδιάγνωσης, νοημοσύνης και ευφυούς υποστήριξης των εργαζομένων στο ολοένα και πιο πολύπλοκο έργο τους.
Σε αυτό το σενάριο, για να δοθούν χρήσιμες πληροφορίες για τη διαχείριση του εργοστασίου, τα δεδομένα πρέπει να επεξεργαστούν με προηγμένα εργαλεία για τη δημιουργία σημαντικών πληροφοριών.
Λαμβάνοντας υπόψη την παρουσία ορατών και αόρατων προβλημάτων σε ένα βιομηχανικό εργοστάσιο, ο αλγόριθμος παραγωγής πληροφοριών πρέπει να είναι ικανός να ανιχνεύει και να αντιμετωπίζει αόρατα ζητήματα όπως η υποβάθμιση του μηχανήματος, η φθορά εξαρτημάτων κλπ.
Αυτή η συνέντευξη εξέτασε την επικράτηση του Διαδικτύου των Πραγμάτων στον τομέα της μεταποίησης και τις επακόλουθες αλλαγές που βασίζονται στην τεχνολογία, οι οποίες υπόσχονται να προκαλέσουν μια νέα βιομηχανική επανάσταση.
Η βασική αρχή της Βιομηχανίας 4.0 είναι ότι με τη σύνδεση μηχανών, εργατών και συστημάτων, οι επιχειρήσεις δημιουργούν έξυπνα δίκτυα σε όλη την αλυσίδα αξίας που μπορούν να ελέγχουν ο ένας τον άλλον αυτόνομα.
Σύμφωνα με τον , «είναι πολύ πιθανό ο κόσμος της παραγωγής να γίνει όλο και περισσότερο συνδεδεμένος με το δίκτυο έως ότου όλα να συνδέονται με όλα τα υπόλοιπα».
Ενώ αυτό ακούγεται σαν μια δίκαιη υπόθεση για την κινητήρια δύναμη πίσω από το Διαδίκτυο των πραγμάτων, σημαίνει επίσης ότι η πολυπλοκότητα των δικτύων παραγωγής και προμηθευτών θα αυξηθεί πολύ.
Τα δίκτυα και οι διαδικασίες έχουν μέχρι στιγμής περιοριστεί σε ένα εργοστάσιο, αλλά σε ένα σενάριο του 4.0, αυτά τα όρια των επιμέρους εργοστασίων πιθανότατα δεν θα υπάρχουν πλέον.
Ο τομέας της αεροναυπηγικής βιομηχανίας έχει χαρακτηριστεί μερικές φορές ως «πολύ χαμηλού μεγέθους παραγωγής για εκτεταμένο αυτοματισμό», ωστόσο οι αρχές του 4.0 έχουν διερευνηθεί από αρκετές εταιρείες αεροναυπηγικής, έχουν αναπτυχθεί τεχνολογίες για τη βελτίωση της παραγωγικότητας σε βιομηχανίας όπου το κόστος εκκίνησης του αυτοματισμού δεν μπορεί να δικαιολογηθεί.
Η συζήτηση σχετικά με το πώς η μετατόπιση προς τη Βιομηχανία 4.0, ιδίως η ψηφιοποίηση, θα επηρεάσει την αγορά εργασίας συζητείται στη Γερμανία με θέμα το 4.0.
Μέσα σε δομοστοιχειωτά δομημένα έξυπνα εργοστάσια, τα κυβερνο-φυσικά συστήματα παρακολουθούν και εποπτεύουν τις φυσικές διαδικασίες, δημιουργούν ένα εικονικό αντίγραφο του φυσικού κόσμου και παίρνουν αποκεντρωμένες αποφάσεις.
Μέσω του Διαδικτύου των πραγμάτων, τα κυβερνο-φυσικά συστήματα επικοινωνούν και συνεργάζονται μεταξύ τους αλλά και με ανθρώπους σε πραγματικό χρόνο τόσο εσωτερικά όσο και σε οργανωτικές υπηρεσίες που προσφέρονται και χρησιμοποιούνται από συμμετέχοντες της αλυσίδας αξίας.
Κατά τη διάρκεια της Ανοικτής Καινοτομίας που πραγματοποιήθηκε τον Οκτώβριο του 2018 στη Λισαβόνα, στην Πορτογαλία, η εννοιοποίηση της Βιομηχανίας 4.0 επεκτάθηκε από την ., μιας ολλανδικής εταιρείας, με την εισαγωγή ορολογίας 2.
Είναι ουσιαστικά ένας κορυφαίος κλάδος εξυπηρέτησης που εξυπηρετεί εκατομμύρια μηχανές που διαχειρίζονται οι ίδιες οι μηχανές, ευτυχώς χρησιμοποιώντας Τεχνητή νοημοσύνη που αναπτύσσεται από τον άνθρωπο!
Οι σύγχρονες τεχνολογίες πληροφοριών και επικοινωνιών, όπως το κυβερνο-φυσικό σύστημα, οι μεγάλες αναλύσεις δεδομένων και οι υπολογιστικές εφαρμογές , θα βοηθήσουν στην έγκαιρη ανίχνευση ελαττωμάτων και αποτυχιών παραγωγής, επιτρέποντας έτσι την πρόληψή τους και την αύξηση της παραγωγικότητας, της ποιότητας και της ευελιξίας.
Τον Οκτώβριο του 2012, η Ομάδα Εργασίας για τη Βιομηχανία 4.0 παρουσίασε στη γερμανική ομοσπονδιακή κυβέρνηση μια δέσμη προτάσεων εφαρμογής του 4.0.
Ο όρος "Βιομηχανία 4.0", συντομευμένος σε 4.0 ή απλώς 4, προέρχεται από ένα έργο της στρατηγικής υψηλής τεχνολογίας της γερμανικής κυβέρνησης, το οποίο προωθεί τη μηχανοργάνωση της [[Δευτερογενής παραγωγή μεταποίησης .
Οι αρχές του 4.0 έχουν εφαρμοστεί από εταιρείες που έχουν επανεξεταστεί μερικές φορές, για παράδειγμα η κατασκευάστρια εταιρία εξαρτημάτων αεροσκαφών έχει πραγματοποιήσει το δικό της ερευνητικό έργο 4 πάνω στο 4.0.
Μερικά παραδείγματα για τη βιομηχανία 4.0 είναι μηχανές που μπορούν να προβλέψουν τις αποτυχίες και να ενεργοποιήσουν διαδικασίες συντήρησης με αυτόνομη ή αυτο-οργανωμένη εφοδιαστική, οι οποίες αντιδρούν στις απρόσμενες αλλαγές στην παραγωγή.
Ο Ανανιάν διακρινόταν για τη ζωντανή, ρομαντική και ιδιόρρυθμη γραφή του, καθώς και για τον τρόπο με τον οποίο περιέγραφε μέσα από τα κείμενά του διάφορες εικόνες της φύσης.
Παράλληλα, ήταν στέλεχος της κρατικής οργάνωσης νεολαίας Κομσομόλ και από το 1928 μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος Σοβιετικής Ένωσης, ενώ το 1935 έγινε αρχισυντάκτης της εφημερίδας «Κολχόζνικος».
Κατόπιν συνέχισε τις δημοσιογραφικές και συγγραφικές του ασχολίες, ενώ το 1970 τιμήθηκε με κρατικό βραβείο της ΣΣΔ Αρμενίας για τη συμβολή του στην παιδική και νεανική λογοτεχνία.
Ο Ανανιάν γεννήθηκε στις 26 Ιουλίου του 1905 στον οικισμό Πογκοσκιλίσα της Ρωσικής Αυτοκρατορίας, που στη σύγχρονη εποχή βρίσκεται εντός των ορίων της πόλης του Ντιλιντζάν στην Αρμενία.
Έμαθε τα πρώτα γράμματα στο σχολείο του χωριού του και το 1915 εισήχθη σε σχολείο του Ντιλιντζάν, από το οποίο ωστόσο έφυγε, λόγω οικονομικών δυσκολιών, προκειμένου να γίνει βοσκός.
Οι πέντε τελευταίοι στη τελική βαθμολογία του κάθε ομίλου της Α'φάσης θα συγκροτήσουν τον 2ο όμιλο και θα αγωνιστούν σε πρωτάθλημα ενός γύρου για δέκα ομάδες.
Από το πρωτάθλημα αυτό καθορίζεται η ομάδα που θα εκπροσωπήσει την ΠΟΑΣΠ στο Πρωτάθλημα Πρωταθλητριών ΣΤΟΚ και οι ομάδες της ΠΟΑΣΠ που θα συμμετάσχουν στο Πρωτάθλημα Ένταξης ΣΤΟΚ, μέσα από το οποίο καθορίζονται οι ομάδες που θα συμμετάσχουν στην Επίλεκτη κατηγορία ΣΤΟΚ, το χαμηλότερο επίπεδο εθνικού πρωταθλήματος της Κύπρου.
Στην Α'φάση οι ομάδες χωρίζονται σε 2 ομίλους των 8 και διεξάγονται δύο γύροι, όπου η κάθε ομάδα αντιμετωπίζει όλες τις υπόλοιπες ομάδες εντός και εκτός έδρας.
Στο τέλος του πρωταθλήματος του 1ου ομίλου θα αναδειχθεί η πρωταθλήτρια ομάδα καθώς και οι υπόλοιπες προνομιούχες θέσεις 2η και 3η οι οποίες θα βραβευθούν στο τέλος της ποδοσφαιρικής περιόδου.
Η Α κατηγορία ΠΟΑΣΠ βρίσκεται στο 5ο επίπεδο στο σύστημα ποδοσφαιρικών πρωταθλημάτων ανδρών Κύπρου, στο οποίο βρίσκονται όλα τα πρωταθλήματα Α κατηγορίας των τοπικών ομοσπονδιών.
Ο Φίλιππος έστειλε πρώτα τους Γενοβέζους τοξότες για να αρχίσουν τη μάχη, αλλά οι βαλιστρίδες τους είχαν βραχεί και ήταν αναποτελεσματικές, τα βέλη τους δεν έφταναν στις θέσεις του εχθρού.
Ερμηνεύοντας την υποχώρησή τους για προδοσία, ο δούκας του Αλανσόν διέταξε τους Γάλλους ιππότες να σκοτώσουν τους υποχωρούντες μισθοφόρους και αυτοί τους ποδοπάτησαν.
Συνέχισαν την επίθεση στις αγγλικές γραμμές, αλλά τα αγγλικά τόξα τους αποδεκάτισαν καθώς οι Γάλλοι μπερδεύτηκαν στις παγίδες που είχαν τοποθετήσει οι Άγγλοι μπροστά από τις γραμμές τους την προηγούμενη μέρα.
Ο βασιλιάς Φίλιππος ΣΤ ' σκόπευε να αναβάλει τη μάχη για την επόμενη μέρα ώστε να ξεκουραστεί ο στρατός από τη μακρά πορεία και να κατοπτεύσει με άνεση τις αγγλικές θέσεις αλλά δεν κατάφερε να επιβληθεί.
Οι ομάδες που ακολουθούσαν, βλέποντας τους άλλους στρατιώτες να σταματούν, συνεπαρμένοι, άρχισαν να φωνάζουν και να επιταχύνουν τον ρυθμό για να φτάσουν πρώτοι στους Άγγλους.
Ο ίδιος ο Φίλιππος ΣΤ, παρασυρμένος από τον μεταδοτικό παραλογισμό, ανέμισε το σπαθί του στον αέρα και φώναξε, «Βλέπω τον εχθρό μου, και με την ψυχή μου, θέλω να τον αντιμετωπίσω!».
Παρά τη σφαγή που έβλεπαν να εξελίσσεται μπροστά τους, οι Γάλλοι, αφού αποτραβιόνταν για λίγο, ανασυντάσσονταν και συνέχιζαν κατά κύματα να πραγματοποιούν ανώφελες και απερίσκεπτες επελάσεις κατά του αγγλικού κέντρου, η σθεναρή άμυνα του οποίου επέτρεψε στους Άγγλους τοξότες να βάλουν συνεχώς εναντίον τους.
Αυτοί, γύρω στις 6000, με τα αγγλικά τόξα τους - τα οποία κάλυπταν απόσταση μέχρι και 250 μέτρα, πολύ μεγαλύτερη απ’ ότι το συνηθισμένο τόξο και διαπερνούσαν τις χοντρές πανοπλίες των ιπποτών - ενώ ένας καλός τοξότης μπορούσε να εκτοξεύσει και 12 βέλη το λεπτό - σφυροκοπούσαν ασταμάτητα και αποδεκάτιζαν τους Γάλλους και τα απροστάτευτα άλογά τους.
Βρίσκοντας τις γέφυρες καταστραμμένες, κατευθύνθηκαν νότια, ώσπου στο Πουασί, λίγο πάνω από το Παρίσι, επισκεύασαν μια μισοκατεστραμμένη γέφυρα πάνω στο Σηκουάνα και τον διέσχισαν στις 15 Αυγούστου, αρχίζοντας πορεία προς βορρά.
Σε όλο αυτό το διάστημα ο γαλλικός στρατός, μη γνωρίζοντας ποια κατεύθυνση σκόπευε να ακολουθήσει τελικά ο Εδουάρδος, παρακολουθούσε τις κινήσεις τους και επεδίωκε σύρραξη αλλά οι Άγγλοι συνέχιζαν την πορεία τους αποφεύγοντας την μετωπική μάχη.
Προς το τέλος της ημέρας, ο αδελφός του βασιλιά Κάρολος Βτου Αλανσόν και οι σύμμαχοι βασιλιάς Ιωάννης της Βοημίας και Λουδοβίκος Α του Νεβέρ, κόμης της Φλάνδρας καθώς και 1500 περίπου ιππότες και ευγενείς συγκαταλέγονταν μέσα στους νεκρούς.
Ο τραυματισμένος βασιλιάς της Γαλλίας απομάκρυνε τα υπολείμματα του στρατού του και εγκατέλειψε το πεδίο της μάχης, που μέσα σε τέσσερις ώρες που διήρκεσε η μάχη είχε μετατραπεί σε σφαγείο.
Η σκηνή παρέμεινε διάσημη: πληγωμένος στο πρόσωπο, απελπισμένος από αυτή την καταστροφή που δεν είχε υπολογίσει, φώναξε: «Ανοίξτε, είναι ο ατυχής βασιλιάς της Γαλλίας! »
Από το 1337 ο Άγγλος βασιλιάς Εδουάρδος Γ διεκδικούσε το θρόνο της Γαλλίας, ως εγγονός του Φιλίππου του Ωραίου, και ελλείψει αρρένων απογόνων συνεχιστών της δυναστείας των Καπετιδών, καθώς ο τελευταίος βασιλιάς είχε πεθάνει άτεκνος και στο θρόνο είχε ανεβεί, με αλλαγή δυναστείας, ο εξάδελφός του Φίλιππος ΣΤ Βαλουά.
Το βασικό όμως πρόβλημα της σύγκρουσης ήταν η απαίτησή των Άγγλων για πλήρη κυριαρχία στη γαλλική επαρχία Γουιένη, με το δυναστικό θέμα να είναι απλά η αφορμή του προβλήματος.
Η μάχη του Κρεσί διεξήχθη κοντά στο Κρεσί-αν-Ποντιέ, στον σημερινό νομό Σομ στη Βόρεια Γαλλία, ανάμεσα στον στρατό του βασιλείου της Γαλλίας και τον στρατό του βασιλείου της Αγγλίας, που είχε εκστρατεύσει για να λεηλατήσει και να καταλάβει γαλλικά εδάφη κοντά στις ακτές της Μάγχης.
Αυτή η βίαιη και αιματηρή μάχη στην οποία ήταν παρόντες οι αντίστοιχοι μονάρχες, ο Φίλιππος Β ' και ο Εδουάρδος Γ', κατέληξε σε μια συντριπτική νίκη του αγγλικού στρατού έναντι του πολυαριθμότερου γαλλικού και των συμμάχων τους.
Αφού λεηλάτησαν τη χερσόνησο Κονταντέν, τα στρατεύματα Εδουάρδου Γ πολιόρκησαν και κατέλαβαν την οχυρωμένη πόλη Καν, παρά τη σθεναρή της αντίσταση.
Το βράδυ της 25ης, εγκαταστάθηκε σε ένα ύψωμα, στην άκρη ενός δάσους κοντά στο χωριό Κρεσί-αν-Ποντιέ, στον σημερινό νομό Σομ στην περιοχή Ω-ντε-Φρανς, και έστειλε τους βαρόνους του για αναγνώριση εδάφους.
Ο Φίλιππος ΣΤ, εν τω μεταξύ, συγκέντρωνε όλο και περισσότερα στρατεύματα: 12.000 έφιπποι πολεμιστές, 20.000 πεζοί στρατιώτες, εκ των οποίων το ¼ μισθοφόροι Γενοβέζοι τοξότες οπλισμένοι με βαλλιστρίδες.
Ήταν τρεις το απόγευμα και μια καταιγίδα ξέσπασε αλλά οι στρατιώτες, ενθουσιασμένοι από την προσέγγιση και ανυπόμονοι να αρχίσουν τη μάχη, έσπευσαν στο ύψωμα όπου στρατοπέδευαν οι προσεκτικοί Άγγλοι.
Το 1340, με την Αυλή του στη Γάνδη, ανακηρύχθηκε «βασιλιάς της Αγγλίας και της Γαλλίας», και προχώρησε στη δεύτερη εκστρατεία από ξηράς και θαλάσσης, που κατέληξε στην ήττα του γαλλικού ναυτικού κατά τη διάρκεια της ναυμαχίας του Εκλύζ, με την οποία ο Εδουάρδος Γαπέκτησε τον έλεγχο των στενών της Μάγχης.
Ο Εδουάρδος Γείχε τοποθετήσει τους πεζούς οπλίτες του στο κέντρο με ιππικό τόσο στα δεξιά τους, με επί κεφαλής τον γιο του Εδουάρδο τον Μαύρο Πρίγκιπα, όσο και στα αριστερά τους υπό τους κόμητες του Άρουντελ και του Νορθάμπτον, πλαισιωμένους με τοξότες και από τις δύο πλευρές.
Αυτή η μεγάλη μάχη σηματοδότησε την αρχή του Εκατονταετούς πολέμου και την παρακμή της ιπποσύνης με την εμφάνιση μιας πιο πρακτικής και ρεαλιστικής προσέγγισης στη διεξαγωγή πολέμου με την άνοδο της χρήσης του τόξου ως το κυρίαρχο όπλο στα πεδία μαχών της Δυτικής Ευρώπης.
Η μάχη αδρανοποίησε την ικανότητα του γαλλικού στρατού να έρθει προς υπεράσπιση του Καλαί, το οποίο κατελήφθη από τους Άγγλους το επόμενο έτος και παρέμεινε υπό αγγλική κυριαρχία για πάνω από δύο αιώνες, έως το 1558.
Αλίσεφ Γκαμπντουλαζιάν Γκαμπντουλμπαρίγιεβιτς), περισσότερο γνωστός με το όνομα Αμπντουλά Αλίς , Κυριλλικό: , μεταγραφή στο λατινικό αλφάβητο: ) ήταν Σοβιετικός τάταρος ποιητής, θεατρικός συγγραφέας, συγγραφέας και αγωνιστής της αντίστασης.
Έγραψε κυρίως μυθιστορήματα παιδικής λογοτεχνίας, όπως τα αξιοσημείωτα έργα Ντουλκινάρ , Αντ , Μινέμ αμπί , καθώς και παραμύθια που εκδόθηκαν με την συλλογή .
Εκτός από το γράψιμο, ο Αλίς πέρασε τα πρώτα του χρόνια δουλεύοντας στην κατασκευή και τη βελτίωση ενός σταθμού παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος στην πόλη Μενζελίνσκ στις ακτές των λιμνών Καμπάν.
Το πρώην συγκεντρωτικό κράτος της Τσεχοσλοβακίας διαιρέθηκε σε δύο συνιστώσες δημοκρατίες, τη Τσεχική Σοσιαλιστική Δημοκρατία και τη Σλοβακική Σοσιαλιστική Δημοκρατία, σύμφωνα με τον Συνταγματικό Νόμο περί της Ομοσπονδίας της 28ης Οκτωβρίου 1968 με ισχύ από την 1η Ιανουαρίου 1969.
Λόγω της μετάβασης σε ομοσπονδιακό σύστημα διακυβέρνησης, κάθε δημοκρατία είχε δικό της κοινοβούλιο (Τσεχικό Εθνικό Συμβούλιο και Σλοβακικό Εθνικό Συμβούλιο αντίστοιχα) ενώ το παραδοσιακό κοινοβούλιο της Τσεχοσλοβακίας μετονομάστηκε σε Ομοσπονδιακή Συνέλευση και χωρίστηκε σε δύο θαλάμος: τον Οίκο του Λαού και τον Οίκο των Εθνών .
Η Τσεχική Σοσιαλιστική Δημοκρατία ήταν δημοκρατία της Τσεχοσλοβακικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας, η οποία καλύπτει την σημερινή ανεξάρτητη Τσεχία.
Το περίπλοκο σύστημα κοινοβουλευτικών ψηφοφοριών (ντε φάκτο υπήρχαν 5 διαφορετικά νομοθετικά σώματα και όλα είχαν δικαίωμα βέτο) διατηρήθηκε μετά τη πτώση του σοσιαλισμού, περιπλέκοντας και καθυστερώντας πολιτικές αποφάσεις σε μια περίοδο ριζικών αλλαγών στην οικονομία.
Η «Ελευθερία» κατά τα πρώτα χρόνια της κυκλοφορίας της είχε στενές σχέσεις με τον Γεώργιο Καρτάλη, τον οποίο έβλεπε ως τον μελλοντικό ηγέτη της κεντρώας παράταξης.
Χαρακτηριστικά, ο Καρτάλης δημοσίευσε στην «Ελευθερία» τον Φεβρουάριο του 1954 το άρθρο «Προγραμματισμός και Αντιπολίτευση», το οποίο περιείχε προτάσεις για ένα είδος «συμπόρευσης» του Κέντρου με την Αριστερά , βασισμένο σε έξι σημεία για την εξωτερική πολιτική, τις αμυντικές δαπάνες, την οικονομική πολιτική, την κοινωνική πρόνοια, τις ελευθερίες του πολίτη και τον περιορισμό του αστυνομικού κράτους.
Στο άρθρο αυτό απάντησε, ύστερα από έναν μήνα, ο Νίκος Ζαχαριάδης από τον ραδιοφωνικό σταθμό του ΚΚΕ στο Βουκουρέστι, με δικό του άρθρο που είχε για τίτλο «Τον λόγο έχει ο κύριος Καρτάλης».
Ζαχαριάδη προέκυψαν ύστερα από μυστικές συνομιλίες που έγιναν, πιθανότατα στην Ελβετία, ανάμεσα στον Καρτάλη και τον έμπιστο του Ζαχαριάδη Μιλτιάδη Πορφυρογένη.
Η «Ελευθερία» πρωτοστάτησε στον Ανένδοτο Αγώνα του Γεωργίου Παπανδρέου και στις καταγγελίες για τις αυταρχικές μεθόδους και πρακτικές της κυβέρνησης της ΕΡΕ, ενώ μετά την άνοδο του Παπανδρέου στην εξουσία, αποτέλεσε βασικό μοχλό επικοινωνιακής στήριξης για την κεντρώα κυβέρνηση.
Ωστόσο, κατά την περίοδο της Αποστασίας, τάχθηκε στο πλευρό των Αποστατών και του Μητσοτάκη, εξαπέλυσε σφοδρές προσωπικές επιθέσεις σε βάρος του Ανδρέα Παπανδρέου και «στιγματίστηκε» ως «το κατεξοχήν όργανο των Αποστατών».
Αντίθετα, το προσωπικό όργανο του Ανδρέα Παπανδρέου εκείνη την εποχή ήταν η εφημερίδα «Το Έθνος» του Κώστα Κυριαζή , με την οποία η «Ελευθερία» άνοιξε επίσης άγριο μέτωπο.