polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Οι Χετταίοι είχαν σημαντική μουσική παράδοση όπως συνάγεται από τα αρχαιολογικά ευρήματα και κυρίως τις γραπτές πηγές του χεττιτικού βασιλείου που σώζονται στη χεττιτική γλώσσα σε πήλινες πινακίδες που βρέθηκαν στην πρωτεύουσα Χάττουσα.
Οι αρχαίοι Αιγύπτιοι πίστευαν ότι αν ταρακουνήσουν το σείστρο θα αποτρέψουν τις ανεπιθύμητες πλημμύρες του Νείλου και ότι ο ήχος του θα διώξει μακριά το κακό πνεύμα του Σετ.
Η Ίσις, στις απεικονίσεις της ως μητέρα και δημιουργός, κρατά στο ένα της χέρι έναν κάδο που συμβολίζει ότι μαζεύει με αυτόν τα νερά από τις πλημμύρες του Νείλου, ενώ στο άλλο κρατά ένα σείστρο.
Από το σείστρο πήρε την ονομασία του το γένος των σείστρουρων ερπετών, όπου ανήκει ο κροταλίας, λόγω του κροτάλου που φέρουν στην ουρά τους το οποίο όταν το κουνούν παράγει ένα χαρακτηριστικό κουδούνισμα.
Το σείστρο στην αρχαία Αίγυπτο ήταν ένα ιερό μουσικό όργανο και σχετίζεται επίσης με τη θεά Μπαστέτ που είχε τη μορφή αιλουροειδούς και λατρευόταν στην Πρώιμη Δυναστική περίοδο.
Αυτές οι τοπικές συνελεύσεις μπορούν να αποτελέσουν την βάση για μια πολυκεντρική διακυβέρνηση οικονομικών συστημάτων, που συνδέονται με την διαχείριση των κοινών και τα συναντάμε σε πολλαπλά εμφωλευμένα επίπεδα, οδηγώντας σε μια συνομοσπονδιοποίηση του δικτύου των συνελεύσεων.
Ο αναφέρεται στην συνεισφορά που μπορεί να έχει η διαχείριση των κοινών στην νέα κοινωνική και οικονομική οργάνωση : Σαν ένα σύστημα διακυβέρνησης, τα κοινά προσφέρουν πολλές κριτικές δυνατότητες οι οποίες λείπουν από το νεοφιλελεύθερο κράτος και το αγοραίο σύστημα.
Χρησιμοποιώντας τα νέα μέσα ως εργαλεία επικοινωνίας και πειραματισμού διαδίδονται οι διεκδικήσεις των δημοκρατικών κινημάτων για δημοσιότητα και διαφάνεια της εξουσίας.
Επιπλέον εγχειρήματα ψηφιακών κοινών, όπως η , λειτουργούν σύμφωνα με τις αρχές της αυτοδιαχείρησης που παρόμοιες συναντάμε στην αρχαία αθηναϊκή δημοκρατία.
Αποτελούν ένα ανοιχτό κοινωνικό δίκτυο με οριζόντια οργάνωση που επιτρέπει σε όλους την συμμετοχή στον συνεχή εμπλουτισμό των ψηφιακών κοινών και στην διάδοση της γνώσης.
Η δημοκρατία των κοινών, κοινή δημοκρατία ή συμμετοχική δημοκρατία του κοινού είναι μια μορφή άμεσης δημοκρατίας, που βασίζεται στην αυτοδιαχείριση, στην διεύρυνση του κοινού και την αντιμετώπιση της εξουσίας καθαυτής σαν κοινό πόρο.
Πρόκειται για νεωτεριστικό όρο που αναδύθηκε μέσα από την δράση και τα αιτήματα των κινημάτων των αρχών του 21ου αιώνα ( Ισπανοί , Έλληνες Αγανακτισμένοι, κίνημα Βόρειας Αμερικής κλπ) και βρίσκεται ακόμα σε σπερματικό στάδιο αναζητώντας συντακτικές διαδικασίες και τρόπους οργάνωσης και λειτουργίας μέσα σε δημόσιους χώρους συλλογικής διαβούλευσης.
Τα κινήματα αυτά, ξεκινώντας από την οικονομική κρίση, αντέδρασαν στον πολιτικό ελιτισμό, την κυριαρχία των αγορών και την αποξένωση των πολιτικών από τα λαϊκά αιτήματα, προσβλέποντας σε ένα σύστημα οριζόντιων δικτυώσεων που θα αντικαταστήσει τον καπιταλιστικό τρόπο κοινωνικής και οικονομικής οργάνωσης.
Απορρίπτοντας την αρχή της ηγεμονικής αντιπροσώπευσης η δημοκρατία των κοινών καθιστά την εξουσία ένα συλλογικό αγαθό προσιτό σε όλους, οργανωμένο σύμφωνα με τις αρχές της ισότητας, της αλληλεγγύης, της αυτοδιαχείρισης, της οικολογίας και της βιωσιμότητας.
Η κοινή δημοκρατία είναι μια εκδήλωση ριζοσπαστικής δημοκρατίας και έχει κοινό περιεχόμενο με ένα πλήθος δημοκρατικών όρων, όπως άµεση/καθαρή, δηµαρχική/κληρωτή, µη εκλογική, ηλεκτρονική , «ανοιχτών πηγών» , συµµετοχική, συνεργατική , διαβουλευτική/έλ-λογη , συναινετική, «κοινωνιοκρατική» ,«βάσης» κλπ.
Όλες αυτές οι εκδηλώσεις ριζοσπαστικής δημοκρατίας έχουν σαν κύριους φορείς κοινωνικά κινήματα που αναζητούν εναλλακτικές για την σύγχρονη αποδυναμωμένη δυτική δημοκρατία.
Παράλληλα, οι συνελεύσεις των σύγχρονων καταλήψεων, που αυτοοργανώθηκαν από απλούς πολίτες, λειτουργούν πέρα από την λογική πολιτικών αρχηγών, αντιπροσώπων και κομμάτων και στην βάση της ισότητας, της αυτοδιάθεσης και της συμμετοχής.
Οι συνελεύσεις ακολουθούν κανόνες, που έχουν θεσπιστεί μέσα από κοινή διαβούλευση και αποτελούν κοινή απόφαση, ώστε να περιφρουρήσουν την δημοκρατική λειτουργία τους.
Πρωταρχικό έργο αυτών των συνελεύσεων πρέπει να είναι η δημιουργία αντιεξουσιών ,που θα αναλάβουν άμεση δράση πάνω σε επείγουσες ανάγκες κοινωνικής και περιβαλλοντικής φύσεως και θα πιέσουν τις εταιρείες και τα κράτη προς μια πιο δίκαιη διαχείριση του πλούτου.
Ζητούμενο είναι η ένταξη των αγορών στην κοινωνική ζωή, ώστε να είναι ανταποδοτικές προς την κοινότητα και να καλλιεργηθεί μια ηθική της επάρκειας,λειτουργώντας με βάση τις αρχές και την οργάνωση της κοινωνικής και αλληλέγγυας οικονομίας,την βιωσιμότητα, την αειφόρο ανάπτυξη και την προστασία των φυσικών πόρων.
Το φιλελεύθερο δίπολο αγοράς -κράτους θα πρέπει να επαναπροσδιορισθεί αναγνωρίζοντας τα κοινά ως ένα αυτόνομο τομέα και δημιουργώντας μια τριαρχία που περιλαμβάνει την αγορά το κράτος και τα κοινά σε ισότιμη βάση.
Σε αντίθεση με την ρουσσωική δημοκρατία, όπου η εξουσία ασκείται από το σύνολο του συγκεντρωμένου λαού, στην κοινή δημοκρατία ένα μεταβλητό ποσοστό του λαού συμμετέχει ισότιμα στους θεσμούς της αυτοδιοίκησης.
όπου όποιος το επιθυμούσε μπορούσε να συμμετέχει στην Εκκλησία του Δήμου και στα λαϊκά δικαστήρια, δίνοντας στους πολίτες ενεργό ρόλο στην διαχείριση κοινών υποθέσεων.
Ο τρόπος οργάνωσης και λειτουργίας μιας δημοκρατίας των κοινών συνδυάζει πρακτικές της αρχαίας αθηναϊκής δημοκρατίας, αρχές των σύγχρονων ριζοσπαστικών δημοκρατικών κινημάτων και τις σύγχρονες θεωρίες και δράσεις γύρω από τα κοινά με στόχο μια βιώσιμη επαναπροσέγγιση της εξουσίας, των αγορών και των κοινών.
Το φαινόμενο στη Χαλκιδική ήταν μια τοπική καταιγίδα - υπερκύτταρο που χτύπησε λίγο μετά τις 21:30 εντελώς ξαφνικά, ως ένα ακραίο μπουρίνι, στο οποίο συνέβη μια απότομη αύξηση της ταχύτητας του ανέμου στα 10 ή 11 Μποφόρ μέσα σε λίγα μόλις δευτερόλεπτα!
Χαρακτηριστικό είναι ότι περιγράφηκε από όσους είδαν το φαινόμενο ότι «πρώτα άρχισε να φυσάει ένα αεράκι και τότε, ξαφνικά, ήρθε από το πουθενά, μέσα στο σκοτάδι, κυριολεκτικά σε μια στιγμή».
Μάλιστα σε αρκετά σημεία οι στιγμιαίες ριπές του ανέμου έφθασαν τα 132 χιλιόμετρα την ώρα, δηλαδή τα 12 Μποφόρ, τον μέγιστο βαθμό στην κλίμακα.
Επίσης και η οριζόντια διάμετρος της λεγόμενης «υπερκυτταρικής» καταιγίδας ήταν εξαιρετικά μεγάλη, στα 160 χιλιόμετρα, ενώ οι κορυφές των νεφών ξεπέρασαν τα 13 χιλιόμετρα ύψος, φτάνοντας δηλαδή στον πυθμένα της Στρατόσφαιρας, και υπήρξε σημαντική κεραυνική δραστηριότητα, ενώ παράλληλα παρατηρήθηκε ασυνήθιστα απότομη πτώση της θερμοκρασίας, που έφθασε τους 7 βαθμούς Κελσίου μέσα σε μόλις 10 λεπτά.
Όλοι οι θάνατοι και οι τραυματισμοί προκλήθηκαν λόγω της εξοντωτικής ταχύτητας των ανέμων και κυρίως από πτώσεις δέντρων, καταρρεύσεις υποστέγων εστιατορίων και από πολλαπλή ανατροπή ενός αυτοκινούμενου τροχόσπιτου.
Εκτός του ανθρώπινου απολογισμού, επίσης αποκολλήθηκαν στέγες κατοικιών και υπόστεγα καταστημάτων κατέρρευσαν, αυτοκίνητα καταστράφηκαν, πινακίδες ξηλώθηκαν, κολώνες φωτισμού έπεσαν και δέντρα ξεριζώθηκαν.
Λουσέρο ως Μαρία Ιπόλιτα Ντίας Μοντέρο ντε ντε Γκουσμάν/Δόνια Μαρία Ιπόλιτα Ντίας Μοντέρο ντε Μανρίκε ι Αρεγιάνο
Η Ιπόλιτα γεννήθηκε στο Μεξικό, αλλά χωρίστηκε από την μητέρα της, Ασουνσιόν, σε τρυφερή ηλικία, και ποτέ δεν έμαθε ποιος ήταν ο πατέρας της.
Λίγους μήνες μετά, η Δόνια Καρλότα πεθαίνει χωρίς να γνωρίζει ότι ο γάμος δεν έχει ολοκληρωθεί, καθώς ο Αντόνιο είναι σεξουαλικά ανίκανος, και ότι η Αδελαΐδα συμπεριφέρεται στην Ιπόλιτα με περιφρόνηση, επειδή είναι νόθα.
Στημένος σε μια γωνία, ο Λουίς δέχεται τους όρους της Αδελαΐδα, έχοντας ως σκοπό να το σκάσει από το παράθυρο, μα η τρυφερότητα της Ιπόλιτα τον κάνει αδύναμο στο να σταματήσει.
Τρια χρόνια μετά, τρεπόμενη σε φυγή εξαιτίας της Αδελαΐδα, η Ιπόλιτα φτάνει στο Μεξικό με τον γιο της Ραφαέλ, αποφασισμένη να αντιμετωπίσει κάθε δυσκολία ώστε τελικά να συναντήσει τον πατέρα του παιδιού της και να τον υποχρεώσει να το αναγνωρίσει.
Γνωρίζοντας ότι ο Αντόνιο θα κληρονομήσει την κληρονομιά του θείου του Πρόσπερο, μόνο εάν κάνει ένα παιδί, η Αδελαΐδα αναγκάζει έναν δραπέτη των φυλακών που συνέλαβαν οι υπηρέτες της, να υποδυθεί τον Αντόνιο και να μπει στην κρεβατοκάμαρα της Ιπόλιτα την νύχτα για να την αφήσει έγκυο.
Ο κακοποιός είναι ο Λουίς Μανρίκε ι Αρεγιάνο, ένας μεξικανός έμπορος που ο ξάδερφος του Ντιέγο τον έστειλε στην Σάντα Ρίτα για να κλείσει μια επαγγελματική συμφωνία, χωρίς να υποψιάζεται ότι στη πραγματικότητα ήταν μια πρόφαση για να τον σκοτώσει.
Σύντομα μπλέκεται σε ένα ατέλειωτο κύκλο ίντριγκας και βίας που προέρχονται από την Δόνια Χουάνα, την αδερφή του Ντιέγο, ενώ θα πρέπει να πολεμήσει για τη ζωή της και του γιου της, ενώ η καρδιά της είναι μπερδεμένη με το μίσος για τον τρυφερό και παθιασμένο άγνωστο που την έκανε δική του, και την αγάπη που νοιώθει για τον Λουίς, χωρίς να γνωρίζει ότι στη πραγματικότητα πρόκειται για το ίδιο πρόσωπο.
Η αθλητική και αγωνιστική δράση του συλλόγου ξεκίνησε κατά την περίοδο της Κατοχής και πιο συγκεκριμένα το διάστημα 1940-1944 στο στρατόπεδο «Παύλος Μελάς» της Σταυρούπολης.
Με την έλευση του Γεωργίου Σαράντη, λάτρης του Παναθηναϊκού, ο Ερμής μετονομάστηκε σε «Παναθηναϊκός Αθλητικός Όμιλος Σταυρούπολης» που αναφέρεται και ως «Π.Α.Ο.Σ.» και άλλαξε τα χρώματα, καθιερώνοντας το πράσινο και το λευκό και με έμβλημα το τριφύλλι.
Κατόπιν, ο «Π.Α.Ο.Σ.» μετονομάστηκε σε «Αθλητικός Όμιλος Παύλος Μελάς Σταυρούπολης», προς τιμήν του σπουδαίου αγωνιστή του Μακεδονικού αγώνα Παύλου Μελά.
Η καλύτερη πορεία του στο κύπελλο Ελλάδας σημειώθηκε την αγωνιστική περίοδο 2004-05, όπου αποκλείοντας τους Εθνικό Αστέρα και Αθηναΐδα έφτασε μέχρι τη Β Φάση και αποκλείστηκε από την Καστοριά.
Στις 15 Φεβρουαρίου 2016, ένα πρώτο μέρος από το τρέιλερ του κύκλου κυκλοφόρησε και επικεντρωνόταν στον , ενώ ένα δεύτερο μέρος, το οποίο επικεντρωνόταν στην Ηλέκτρα, κυκλοφόρησε 10 μέρες αργότερα, στις 25 Φεβρουαρίου.
Ο Σκοτ Μέντελσον από το περιοδικό θεώρησε πως το πρώτο μέρος «σαφώς ακολουθεί έναν παρόμοιο παλμό με το πρώτο ολοκληρωμένο τρέιλερ της ταινίας Ο Σκοτεινός Ιππότης από τον Δεκέμβριο του 2007, όπου ο Καστλ παρουσιάζεται ως ένα φυσικό υποπροϊόν/αντίδραση στις ίδιες τις πράξεις του ως αυτόκλητου τιμωρού».
Εκτίμησε επίσης το γεγονός πως ο Καστλ φαίνεται να εμφανίζεται ως κακός, καθώς οι προηγούμενες προσαρμογές του χαρακτήρα σε ταινίες πάντα τον εμφάνιζαν «ήρωα στο τέλος».
Το μοναδικό μειονέκτημα που βρήκε ο Μέντελσον στο τρέιλερ ήταν όταν ο Καστλ άρχισε να «μονολογεί» στο τελευταίο μέρος του, θεωρώντας πως ο Μπέρνθαλ «ρίχνει μια τόσο επιβλητική και ζοφερή σκιά σαν ένας σχεδόν αθόρυβος άγγελος θανάτου που η διάθεση σχεδόν σπάει».
Η Τζοάνα Ρόμπινσον από το περιοδικό θεώρησε πως το θέμα του τρέιλερ, με τον να αντιμετωπίζει τον , ακολουθεί «ακριβώς την τάση με τους υπερήρωες αυτή την άνοιξη», συγκρίνοντάς το με τις ταινίες : Εμφύλιος Πόλεμος και : Η Αυγή της Δικαιοσύνης στις οποίες ο έρχεται αντιμέτωπος με τον και ο με τον αντίστοιχα.
Η Ρόμπινσον αναρωτήθηκε αν, όπως σε αυτές τις ταινίες, ο κύκλος έχει επίσης έναν ξεχωριστό «μεγαλύτερο κακό που περιμένει στη σκιά για να ενώσει τους αυτόκλητους τιμωρούς», κάτι που ίσως να μην φαίνεται στο τρέιλερ.
Πιο ειδικά για την συμπερίληψη του στον δεύτερο κύκλο, όπου και συστήνεται στο κινηματογραφικό σύμπαν της , ο Γκόνταρντ θεώρησε πως η τηλεόραση θα ταίριαζε καλύτερα στον χαρακτήρα, καθώς οι σεναριογράφοι ήταν «σε θέση να κάνουν πράγματα στη μικρή οθόνη που ταιριάζουν καλύτερα στον χαρακτήρα σε σχέση με το αν τον βγάζαμε στις ταινίες».
Ο Γκόνταρντ δήλωσε πως η προσέγγιση του δεύτερου κύκλου απέναντι στους χαρακτήρες και στις πράξεις τους θα είχε να κάνει με το τι έχει νόημα για τους ίδιους τους χαρακτήρες παρά να «ξεπερνούν τα όρια» ή να ψάχνουν το πώς θα σοκάρουν τους τηλεθεατές, σημειώνοντας ωστόσο πως αυτό θα μπορούσε να οδηγήσει σε έναν πιο «ενήλικο.σκοτεινό, βρώμικο» δρόμο εξαιτίας της ελευθερίας που προσφέρει το και της παρουσίας χαρακτήρων όπως ο .
Ο Πίτρι δήλωσε πως οι σεναριογράφοι ήλπιζαν να «προκαλέσουν αναταραχή» και «να κάνουν τον κόσμο να σκεφτεί» με την ένταξη του και των θανάσιμων μεθόδων του προσθέτοντας: «Το να παίρνεις μια θανάσιμη δικαιοσύνη στα χέρια σου στην Αμερική του 2015 είναι δύσκολο. Δεν έχουμε αποφύγει την πλούσια πολύπλοκη πραγματικότητα του Τώρα. Αν έχεις ένα όπλο και δεν είσαι αστυνομικός πρόκειται να υποκινήσεις έντονα συναισθήματα».
Ο Ραμίρεζ πρόσθεσε πως ο Καστλ δεν αναφερόταν ως «» στο δωμάτιο των σεναριογράφων, όπως και ο Γουίλσον Φισκ δεν αναφερόταν ως «» στον πρώτο κύκλο, καθώς αυτό επέτρεπε στους σεναριογράφους να σκέφτονται «τον Καστλ ως έναν άντρα με βεντέτα, ο οποίος έδωσε έναν όρκο στη νεκρή οικογένειά του. Όσο πιο ειδικό γινόταν, τόσο το λιγότερο αφορούσε για πράγματα έξω από το Χελς Κίτσεν ή άλλα πράγματα».
Ο Κοξ πρόσθεσε πως «υπάρχει οπωσδήποτε μια προσπάθεια κάθε μπουνιά και κλωτσιά να είναι σαν μια ατάκα από ένα διάλογο, υπάρχει κίνητρο πίσω από αυτό, υπάρχει λόγος πίσω από αυτό, σημαίνει κάτι».
Ο σωσίας του Κοξ, Κρις Μπρούστερ, εξήγησε το πώς οι χορογραφίες των μαχών της σειράς έχουν εξελιχθεί, με τον πρώτο κύκλο να δείχνει τον Μέρντοκ απλά να ξεκινά ως αυτόκλητος τιμωρός - «πάλευε με όλη την καρδιά και την ψυχή του, αλλά δεν ήταν εξευγενισμένος μαχητής.ήταν περισσότερο ωμός και τραχύς» - ενώ στον δεύτερο βλέπουμε τον χαρακτήρα να έχει μάθει από τα προηγούμενα λάθη του - «το στυλ του είναι πιο συγκεκριμένο και με σκέψη τώρα, αλλά πάντα θα παλεύει με το φυσικό ταλέντο του ».
Όσο για τα μαχητικά στυλ των και Ηλέκτρα, ο Μπρούστερ είπε πως εξαιτίας του στρατιωτικού παρελθόντος του , ο χαρακτήρας χρησιμοποιεί πολλά όπλα και η «μάχη σώμα με σώμα είναι πιο κοντά στη φύση του πολέμου», ενώ η Ηλέκτρα έχει εκπαιδευτεί από τον Στικ και το Χέρι, έτσι οι κινήσεις της είναι παρόμοιες με του , ο οποίος είχε επίσης εκπαιδευτεί από τον Στικ.
Συνεχίζοντας είπε: «Ωστόσο, η οργάνωση Χέρι είναι εκπαιδευμένοι δολοφόνοι οι οποίοι χρησιμοποιούν λαθραία μέσα και γρήγορα θανατηφόρα κτυπήματα. Το στυλ της περιέχει αυτά τα στοιχεία» επίσης.
Ο δεύτερος κύκλος χρησιμοποιεί πολλαπλά και διαφορετικά στυλ πολεμικών τεχνών, συμπεριλαμβανομένων των Κάλι, Κινεζικού Κουνγκ Φου, Γουίν Τσουν, Κέντζουτσου και μπόξινγκ.
Η σκηνή μάχης μίας λήψης στο επεισόδιο « ' » όπου ο παλεύει μέλη της συμμορίας ενώ κατεβαίνει τις σκάλες, περιγράφηκε από τον Κοξ ως «ενός είδους φόρος τιμής» στην πολύ καλή αποδοχή που είχε στον πρώτο κύκλο η σκηνή μάχης μίας λήψης στο διάδρομο.
Σε αντίθεση με τον πρώτο κύκλο όπου η σκηνή είχε γυριστεί σε στημένο σκηνικό και χρησιμοποιήθηκε μια κάμερα η οποία είχε τοποθετηθεί σε σιδηρόδρομο στο ταβάνι, η σκηνή στις σκάλες γυρίστηκε σε πραγματική τοποθεσία και απαιτούσε η κάμερα να περνάει από χέρι σε χέρι πολλών ανθρώπων για να βγει το τελικό αποτέλεσμα.
Ο δεύτερος κύκλος περιλαμβάνει και μια άλλη σκηνή μιας λήψης ως φόρο τιμής στη σκηνή του πρώτου κύκλου στο επεισόδιο « », όπου ο έχει τη δική σκηνή μάχης μιας λήψης σε διάδρομο.
Για όλες τις σκηνές μάχης του κύκλου, η ομάδα των κασκαντέρ κινηματογραφούσε μια προεπισκόπιση της σκηνής χρησιμοποιώντας σωσίες, με τους ηθοποιούς, όπως για παράδειγμα τον Κοξ, να βλέπουν την προεπισκόπηση σε κομμάτια τη μέρα του γυρίσματος και να μπορούν να γίνονται προσαρμογές όπου ήταν απαραίτητο.
Αν και οι ίδιοι οι ηθοποιοί έκαναν την πλειοψηφία των σκηνών με τις μάχες, οι σωσίες ήταν αυτοί που έκαναν τις δύσκολες κινήσεις και τα πιο επικίνδυνα κόλπα.
Ο Μάρτιν Άλγκρεν προστέθηκε στη σειρά ως διευθυντής φωτογραφίας για τον δεύτερο κύκλο, αποφασίζοντας να «ακολουθήσει μια λίγο διαφορετική κατεύθυνση» από αυτή του πρώτου κύκλου, αλλά διατηρώντας «το κιτρινωπό χρώμα στους δρόμους που έδωσε στον πρώτο κύκλο ένα πολύ διακριτό στυλ».
Ο Άλγκρεν χρησιμοποίησε κάμερες με ανάλυση 4 και προσπάθησε να χρησιμοποιήσει τον φωτισμό του σκηνικού, όπως τις λάμπες των δρόμων και τα φώτα των αυτοκινήτων, καθώς επίσης και «44 - εύκαμπτες οθόνες οι οποίες ήταν αρκετά μικρές για να χωρέσουν σε δύσκολα σημεία και να φωτίσουν αρκετά, παράγοντας ένα πολύ ωραίο απαλό φως που μπορεί να ρυθμιστεί από το φως της ημέρας στο χρώμα βολφραμίου».
Ο Άλγκρεν επεσήμανε την καταδίωξη στην αρχή του επεισοδίου « » ως μία πρόκληση, με τους πολλούς νίντζα να κυνηγούν το αμάξι, και τον ένα που «πηδάει στην οροφή του αμαξιού και ταξιδεύει εκεί για ένα τετράγωνο», και με όλους τους κασκαντέρ να συμμετέχουν.
Μια , «ένας μηχανοκίνητος γερανός τοποθετημένος πάνω σε μια », χρησιμοποιήθηκε για τη σκηνή, κάτι διαφορετικό από τις συνηθισμένες χειροκίνητες και κάμερες που χρησιμοποιούνταν στη σειρά.
Η καταδίωξη γυρίστηκε σε δύο βράδια στο Γκρίνποϊντ στο Μπρούκλιν, με τα εσωτερικά πλάνα του αυτοκινήτου να γυρίζονται αργότερα σε πράσινη οθόνη, κάτι σπάνιο για τη σειρά, «για να προσφέρει στους ηθοποιούς ένα καλύτερο περιβάλλον».
Στην προσαρμογή της στολής της Ηλέκτρα, η οποία στα κόμικ αποτελείται από μη πρακτικό «με λωρίδες» ρούχο, η Κάλβερτ αποφάσισε να τη φτιάξει χρηστική και ελκυστική, ενώ θα παρέμενε πιστή στα κόμικ.
Η αρχική κατεύθυνση ήταν εντελώς αντίθετη με το τελικό στιλπνό σχέδιο τόσο για τη στολή της όσο και για την καθημερινή της ενδυμασία με την Κάλβερτ να λέει: «Όλοι πετούσαν ιδέες για το πώς η Ηλέκτρα ήταν πιθανόν μποέμ, ήταν ένα ελεύθερο πνεύμα που ταξίδευε σε όλο τον κόσμο με όσα περισσότερα χρήματα μπορούσε να έχει».
Αυτό τελικά οδήγησε στο τελικό, πιο στιλπνό σχέδιο, επειδή η Ηλέκτρα «πραγματικά χρειάζεται μια πολύ απλή, κομψή γραμμή επειδή τα υπερβολικά ρούχα είναι αφόρητα».
Η στολή αποτελείτο από «μαύρο άνετο παντελόνι, ένα κομμάτι με φερμουάρ για τον κορμό, ένα αμάνικο γιλέκο και κόκκινο χρώμα να τονίζει τα σημαντικά σημεία της στολής καθώς και το μαντήλι που κάλυπτε το πρόσωπο της Ηλέκτρας».
Η απόχρωση του κόκκινου που χρησιμοποιούσε η Ηλέκτρα κατά τη διάρκεια του κύκλου επιλέχθηκε με τρόπο που να μην συγκρούεται με το κόκκινο της στολής του , καθώς και για να ταιριάζει στον πιο σκοτεινό τόνο της σειράς.
Θεώρησε πως οι νέοι υπεύθυνοι για αυτό τον κύκλο «παρέμειναν αληθινοί στο τι προσπαθούσαμε να κάνουμε στον πρώτο κύκλο. Υπήρχαν απλά κάποια στοιχεία στον δεύτερο κύκλο που έπρεπε να αναγνωρίσουμε» όπως τον και την Ηλέκτρα.
Στο ότι αφορά την προσέγγιση στους χαρακτήρες των και Ηλέκτρα, με τους οποίους ο Πισάνο ήταν εξοικειωμένος από τα κόμικ και προηγούμενες προσαρμογές, λέει «πήρα όλες αυτές τις προκαταλήψεις που είχα με σκεπτικισμό» και περίμενε να δει το πώς θα παρουσιάζονταν αυτοί οι χαρακτήρες στη σειρά.
Ο Πισάνο δούλεψε στενά με την ομάδα σχεδιασμού ήχου της σειράς, εντοπίζοντας μαζί τους σημεία στα επεισόδια όπου έπρεπε να συγχρονιστούν στο «πού θα δίναμε έμφαση» και στο να «διατηρήσουμε αυτή την καθοριστική πτυχή της Νέας Υόρκης» και του ήχου της.
Ο Τσάρλι Κοξ εξήγησε πως με τον Γουίλσον Φισκ στη φυλακή και ακολουθώντας τον πρώτο κύκλο, ο δεύτερος ξεκινάει με «την εγκληματικότητα να έχει πέσει. Τα πράγματα έχουν επιστρέψει στο φυσιολογικό, αν όχι καλύτερα από το φυσιολογικό» και είναι εκεί που εισέρχεται ο , ο οποίος κάνει τον Ματ Μέρντοκ «να αμφισβητεί τα πάντα. Ο Ματ πρέπει να επαναπροσδιορίσει το ποιος είναι και τι κάνει».
Ο Τζεφ Λόουμπ, επικεφαλής της , είπε πως «αν ο πρώτος κύκλος είχε να κάνει πραγματικά με την απόφαση του Ματ να γίνει ήρωας, τότε ο δεύτερος διαπραγματεύεται το τι σημαίνει να είσαι ήρωας».
Με την εισαγωγή των και Ηλέκτρα, οι σεναριογράφοι ήταν σε θέση να «ταρακουνήσουν» τον Μέρντοκ, αντιπαραβάλλοντας τις τρεις διαφορετικές ιδεολογίες των χαρακτήρων - με τον να βλέπει τη «δικαιοσύνη ως μαύρο-άσπρο» και την Ηλέκτρα να ζει «πιο πολύ σε μια γκρίζα ζώνη».
Ειδικά για την Ηλέκτρα, ο Λόουμπ είπε πως έχει μια πολύ καθαρή, με προσωπικό κίνητρο ατζέντα, και προκαλεί την ίδια την ατζέντα του Μέρντοκ και την «αναζήτηση δικαιοσύνης. Για ποιον το κάνεις αυτό;
Στις 21 Απριλίου 2015, η και το ανακοίνωσαν πως η σειρά είχε ανανεωθεί για δεύτερο κύκλο με τους Νταγκ Πίτρι και Μάρκο Ραμίρεζ να αντικαθιστούν τον ΝτεΝάιτ ως υπεύθυνοι του κύκλου και να εμπλέκονται κι ως εκτελεστικοί παραγωγοί.
Ο κύκλος συστήνει τον , για τον οποίο ο ΝτεΝάιτ και οι σεναριογράφοι ήθελαν να συστήσουν σε μια σκηνή μετά τους τίτλους τέλους κατά τη διάρκεια του φινάλε του πρώτου κύκλου, αλλά δεν μπορούσαν να το κάνουν εξαιτίας του τρόπου μετάδοσης επεισοδίων στο .
Τον Σεπτέμβριο του 2015, ο Γκόνταρντ εξήγησε πως ενεπλάκη στον δεύτερο κύκλο ως εκτελεστικός παραγωγός και, όταν του το ζητούσαν, ως σύμβουλος στους Πίτρι και Ραμίρεζ.
Σε ότι αφορά αναφορές στο μεγαλύτερο , ο Ραμίρεζ είπε: «αυτές οι μικρές αναφορές που εμφανίζονται στην πορεία είναι διασκεδαστικές», αλλά υπήρχαν φορές που οι σεναριογράφοι δεν εκμεταλλεύονταν την ευκαιρία να αναφερθούν στο υπόλοιπο σύμπαν επειδή θεωρούσαν πως αποτελούσε ένα κάποιου είδους περισπασμό από την αφήγηση της ιστορίας της σειράς και τους χαρακτήρες.
Ο Πίτρι δήλωσε πως οι σεναριογράφοι ήθελαν να «παραμείνουν στο Χελς Κίτσεν» και να επικεντρωθούν σε προβλήματα όπως «ο κλιματισμός στο γραφείο Νέλσον και Μέρντοκ δεν λειτουργεί. Αυτό είναι πραγματικά αυτό που μας ενδιαφέρει».
Εξήγησε πως η πραγματική ζωή στη Νέα Υόρκη «έχει το δικό της ενδιαφέρον» με επώνυμους καλλιτέχνες να ζουν εκεί - «αν δεις τον Ντέρεκ Τζίτερ να διασχίζει τον δρόμο, θα το βρεις υπέροχο, αλλά στη συνέχεια απλά στρίβεις στη γωνία και αρχίσεις να καυγαδίζεις με τον τύπο που σε υπερχρέωσε για ένα κουλούρι. Θέλουμε οι χαρακτήρες μας να συμπεριφέρονται σαν αληθινοί Νεο-Υορκέζοι».
Για το πότε θα εμφανίζονταν οι νέοι χαρακτήρες, οι υπεύθυνοι αποφάσισαν να εμφανίσουν τον από την αρχή και να κρατήσουν την Ηλέκτρα για λίγο πιο μετά, με τον Ραμίρεζ να εξηγεί πως «μία από τις παγίδες όταν έχουμε τόσους πολλούς εξαιρετικούς χαρακτήρες για να παίξουμε μαζί, είναι να θέλουμε να τους βάλουμε όλους στο παιχνίδι μεμιάς», αλλά ήταν σημαντικό να δοθεί ο χρόνος να συστήσουν τους νέους χαρακτήρες στο κοινό με τον σωστό τρόπο, ειδικά στο κοινό που δεν ήταν ήδη εξοικειωμένο μαζί τους.
Με στόχο να κρατηθεί η ιστορία επικεντρωμένη στον Μέρντοκ, ο Πίτρι αποκάλυψε πως οι σεναριογράφοι σκέφτονταν συχνά «εξαιρετικά πράγματα» για την ιστορία, αλλά μετά συνειδητοποιούσαν πως άφηναν απέξω τον Μέρντοκ και έπρεπε να «τα αλλάξουν τελείως και να δουν το πώς αυτό θα επηρέαζε τον Ματ και να τα φιλτράρουν μέσω αυτού του πρίσματος».
Σημείωσε πως οι αλλαγές είναι συνυφασμένες μέσα στην ιστορία του δεύτερου κύκλου, συμπεριλαμβανομένης και της ανάγκης για μια νέα, επανασχεδιασμένη μάσκα και του κάτω μέρους της στολής να είναι πιο κοντά στο αυθεντικό παντελόνι που ο χαρακτήρες φορούσε νωρίτερα κατά τη διάρκεια του πρώτου κύκλου.
ΝτεΝάιτ είπε πως ο «είναι μέρος ενός μεγαλύτερο πλάνου - , , και έπειτα, . Το πώς όλα αυτά ταιριάζουν και για το αν θα υπάρχει ή όχι δεύτερος κύκλος αυτής της σειράς - ή αν θα εισχωρήσει μέσα στις άλλες - είναι ερωτήσεις στις οποίες κανείς δεν έχει ακόμα απαντήσεις».
Τον Ιανουάριο του 2015, ο Γενικός Διευθυντής του , Τεντ Σαράντος, δήλωσε πως η σειρά ήταν «σίγουρα επιλέξιμη για πολλούς κύκλους» και το θα κοιτούσε το «πόσο καλά απευθύνονται τόσο στους θαυμαστές της όσο και στο ευρύτερο κοινό» για να καθοριστεί αν θα ήταν εφικτό να γίνουν παραπάνω κύκλοι.
Ο δεύτερος κύκλος της αμερικανικής διαδικτυακής τηλεοπτικής σειράς , η οποία βασίζεται στον ομώνυμο χαρακτήρα των , ακολουθεί τον Ματ Μέρντοκ/, ο οποίος πολεμά το έγκλημα ως τυφλός δικηγόρος κατά τη διάρκεια της μέρας και ως μασκοφόρος εκδικητής κατά τη διάρκεια της νύχτας, να έρχεται αντιμέτωπος με τον θανάσιμο Φρανκ Καστλ/, παράλληλα με την επιστροφή μιας πρώην κοπέλας του, της Ηλέκτρα Νάτσιος.
Υπεύθυνοι για τον δεύτερο κύκλο ήταν οι Νταγκ Πίτρι και Μάρκο Ραμίρεζ, με τον δημιουργό της σειράς, Ντρου Γκόνταρντ, να λειτουργεί συμβουλευτικά.
Επίσης γίνονται αναφορές στους αυτόκλητους τιμωρούς Τζέσικα Τζόουνς και Λουκ Κέιτζ, στον θάνατο του Όσκαρ Κλέμονς και στο δικηγορικό γραφείο Χόγκαρθ, Τσάο και Μπένογουϊτζ, όλα αναφορές στον πρώτο κύκλο της τηλεοπτικής σειράς .
Όταν η Κλερ Τεμπλ πρωτοεμφανίζεται στη σειρά, έχει «ένα κόψιμο στο φρύδι της», για το οποίο είπαν στον Κοξ πως θα εξηγιόταν στην σειρά λέγοντας: «έχουν σκεφτεί το χρονοδιάγραμμα και το έχουν μελετήσει έτσι ώστε ό,τι κι αν συμβαίνει στον . κάποια στιγμή κατά τη διάρκεια της σειράς, την επόμενη μέρα είναι στο νοσοκομείο μιλώντας σε μένα».
Τα γυρίσματα του δεύτερου κύκλου ξεκίνησαν τον Ιούλιο του 2015 στο Ιστ Χάρλεμ υπό τον τίτλο και με προγραμματισμό να γυρίζεται 1 επεισόδιο κάθε εννέα μέρες.