polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης μαζί με το Καινούργιο, τον Κακαβά και τα Καρραίικα αποτελούν την τοπική κοινότητα Καινουργίου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Θεστιέων του Δήμου Αγρινίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει 67 μόνιμους κατοίκους.
Παραδείγματος χάρη, η παραισθησία είναι σύμπτωμα (μόνο το άτομο που το εμφανίζει μπορεί να παρατηρήσει απευθείας τη δική του αίσθηση μυρμηγκιάσματος), ενώ το ερύθημα είναι ένδειξη (οποιοσδήποτε μπορεί να επιβεβαιώσει ότι το δέρμα είναι πιο κόκκινο από το σύνηθες).
Τα συμπτώματα και οι ενδείξεις είναι συχνά μη ειδικά, αλλά συχνά συνδυασμοί τους υποδηλώνουν συγκεκριμένες διαγνώσεις, βοηθώντας στον περιορισμό των εσφαλμένων.
Παραδείγματος χάρη, η κόπωση είναι ένα γνώρισμα πολλών οξέων και χρόνιων ιατρικών καταστάσεων, που μπορεί ή όχι να είναι νοητικά και μπορεί να είναι πρωτεύον ή δευτερεύον σύμπτωμα.
Για σωματικά αισθητηριακά συμπτώματα, θετικά συμπτώματα είναι το μυρμήγκιασμα, η φαγούρα, και διάφορες αισθήσεις που περιγράφονται ως τσίμπημα, ταινιοειδής, σκίσιμο, πλήγωμα, μαχαιροειδής, περιστροφικό, τράβηγμα, σύρσιμο, σφίξιμο, κάψιμο, αποπνικτικότητα, ηλεκτρισμός, ή αρχέγονα αισθήματα.
Οι όροι "κύριο σύμπτωμα ", "εμφανιζόμενο σύμπτωμα ", "ιατροτροπικό σύμπτωμα ", ή "εμφανιζόμενη δυσφορία " χρησιμοποιούνται για να περιγράψουν την αρχική ανησυχία που φέρνει έναν ασθενή στον γιατρό.
Ο όρος εφαρμόζεται επίσης, μερικές φορές, στις φυσιολογικές καταστάσεις εκτός του περιεχομένου της ασθένειας, όταν, παραδείγματος χάρη, αναφέρεται στα "συμπτώματα της εγκυμοσύνης".
Στους ηθοποιούς της σειράς συγκαταλέγονται οι: Τζάρεντ Χάρις,Τομπάιας Μένζις,Πολ Ρίάντι, Άνταμ Ναγκαίτις,Ίαν Χαρτ,Ναϊβ Νίλσεν,Σαϊραν Χαϊντς.
Η δεύτερη σεζόν συν-δημιουργήθηκε από τον Αλεξάντερ Γου και και διαδραματίζεται σε ένα Ιαπωνικό στρατόπεδο συγκέντρωσης κατά τη διάρκεια του β ' Παγκοσμίου Πολέμου.
Το 2006 πρωταγωνίστησε στην ταινία του Πάολο Σορεντίνο "Ο οικογενειακός φίλος", μαζί με τον Τζιακόμο Ρίζο και τον Φαμπρίτσιο Μπεντιβόγκλιο.
Ο Σουάνσον μεγάλωσε στο Ουότερμαν του Ιλινόις και παρακολούθησε μαθήματα στο πανεπιστήμιο του Ουέσλεϋαν του Ιλινόις για λίγο πριν μεταφερθεί στο Πανεπιστήμιο της Αϊόβα .
Αγωνίστηκε με την ομάδα καλαθοσφαίρισης της Αϊόβα όταν αυτός αποφάσισε μαζί με έναν φίλο του να εγκαταλείψει το πανεπιστήμιο και να κάνει ωτοστόπ στο Λος Άντζελες της Καλιφόρνιας για να εγγραφεί στο Πανεπιστήμιο της Νότιας Καλιφόρνιας .
Ο επικεφαλής της Αϊόβα Ρόλι Ουίλιαμς κατηγόρησε τον επικεφαλής της Σαμ Μπάρυ για την προσέλκυση των δύο παικτών στην Καλιφόρνια, το οποίο ο Μπάρυ αρνήθηκε.
Αντ 'αυτού, υπέγραψαν συμβόλαιο για να παίξουν με την ομάδα των Κολούμπια Στούντιος, η οποία οδήγησε στις πρώτες συνδέσεις τους με τη βιομηχανία του Χόλιγουντ .
Την άνοιξη του 1935, έπαιξε σε μια ομάδα Ολ-Σταρ της Ερασιτεχνικής Αθλητικής Ένωσης που περιόδευσε στην Ιαπωνία, παίζοντας σε 15 παιχνίδια.
Ο Ντουέιν Αλεξάντερ Σουάνσον ήταν Αμερικανός καλαθοσφαιριστής που αγωνίστηκε στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1936, κερδίζοντας ένα χρυσό μετάλλιο.
Επίσης έπαιξε επαγγελματικά σε ένδεκα αγώνες στην Εθνική Λίγκα Μπάσκετ κατά την διάρκεια της περιόδου 1939-40, είχε κατά μέσο όρο 1,2 πόντους ανά αγώνα με τους Σεμπόυγκαν Ρεντ Σκινς.
Αυτή η ομάδα τελείωσε δεύτερη στο εθνικό τουρνουά και πρώτη στις Ολυμπιακές δοκιμές, αποκτώντας το δικαίωμα να εκπροσωπήσει τις Ηνωμένες Πολιτείες στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του Βερολίνου .
Τεχνολογικά, έχουν υπάρξει καλοί δεσμοί μεταξύ των εταιρειών και , με την πρώτη να υποστηρίζει τη μορφή βίντεο από την εφεύρεση του έως τα μέσα της δεκαετίας του '80 (ο καλύτερος πωλητής βίντεο στο Ηνωμένο Βασίλειο το 1983 ήταν το 5000), παράλληλα με την παραγωγή της μορφής βίντεο για την μάρκα κατά τις αρχές της δεκαετίας του 1980 και αργότερα υιοθετώντας την εξαιρετικά επιτυχημένη μορφή βιντεοκάμερας 8.
Η ιδρύθηκε όταν ο Τόσιο Ιούε , ο κουνιάδος του Κονόσουκε Ματσούσιτα και πρώην υπάλληλος της , δανείστηκε ένα αχρησιμοποίητο εργοστάσιο της το 1947 και το χρησιμοποίησε για να κατασκευάσει λαμπτήρες με γεννήτρια ποδηλάτων.
Το όνομα της εταιρείας σημαίνει τρεις ωκεανοί στην γιαπωνέζικη γλώσσα, αναφερόμενο στη φιλοδοξία του ιδρυτή να πωλεί τα προϊόντα του παγκοσμίως στον Ατλαντικό, τον Ειρηνικό και τον Ινδικό ωκεανό.
Ένα άρθρο σχετικά με το "Στυλ " που γράφτηκε το 1992, περιγράφει τη χρήση εκτεταμένης διαδικασίας κοινωνικοποίησης για νέους υπαλλήλους, έτσι ώστε να εγκλιματιστούν στην συνεταιρική κουλτούρα της .
Μαθαίνουν τα πάντα, από τις βασικές απαιτήσεις εργασίας έως τις προσδοκίες της εταιρείας για προσωπική περιποίηση και τον κατάλληλο τρόπο ντυσίματος για συναδέλφους και ανώτερους.
Τότε ο Φίλιππος Γ, που φοβήθηκε ότι ο Φρανκ θα γίνει άλλος ένας διεκδικητής του τίτλου του κόμη της Ολλανδίας & Ζηλανδίας, τον απήγαγε και τον φυλάκισε στη Φλάνδρα.
Η κορύφωση της δύναμής του ήταν τα έτη 1426-32, όταν, μετά το τέλος του Ιωάννη , ο Φίλιππος Γ δούκας της Βουργουνδίας ανέλαβε την επιτροπεία της Ολλανδίας & Ζηλανδίας.
Το 1430 ο Φρανκ ήταν ο κυβερνήτης της Βουργουνδίας και επικεφαλής της Ζηλανδίας· το ίδιο έτος έγινε κύριος του Χόρινκεμ, Λήρνταμ, ντε Λήντε & Σχόνρεγοερντ.
Αφού διαδέχθηκε τον πατέρα του, η εξουσία της Ζακελίν επλήγη το 1420, όταν ο 2ος σύζυγός της Ιωάννης Δ των Βαλουά δούκας της Βραβάντης όρισε τον Ιωάννη δούκα της Βουργουνδίας ως κυβερνήτη της Ολλανδίας & Ζηλανδίας.
Το διάστημα 1421-23 ο Φρανκ έπαιξε σημαντικό ρόλο στην οικονομική διακυβέρνηση της κομητείας, καθώς ήταν πιστός υποστηρικτής του Ιωάννη και του γιου του Φιλίππου Γ.
Νυμφεύτηκε το 1434 τη Ζακλίν του Βίττελσμπαχ κόμισσα του Αινώ, της Ολλανδίας & της Ζηλανδίας, κόρη του Γουλιέλμου Β δούκα της Βαυαρίας.
Με τη θεσσαλική ομάδα μέτρησε 5.3 πόντους , 2.7 ριμπάουντ και 2.9 ασίστ ανά 20 λεπτά παραμονής στο παρκέ σε 35 παιχνίδια στο ελληνικό πρωτάθλημα.
Με τον Απόλλωνα μέτρησε κατά μέσο όρο 6.9 πόντους , 2.9 ριμπάουντ, 4.5 ασίστ και 1 κλέψιμο σε 22 συμμετοχές στο ελληνικό πρωτάθλημα.
Ο Καράμπελας έχει υπάρξει μέλος των «μικρών» Εθνικών ομάδων της Ελλάδας, με τις οποίες πήρε μέρος στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Εφήβων του 2018 και στο Παγκόσμιο Κύπελλο 19 του 2019.
Η μεγαλύτερη επαρχία κατά μέγεθος πληθυσμού, το Πουντζάμπ, έχει συνολικά 371 μέλη στη συνέλευση, ενώ η μικρότερη επαρχία Μπαλουχιστάν έχει μόνο 65 μέλη στο νομοθετικό της σώμα.
Ο κάτοχος της προεδρίας αμνούν Χουσαΐν του κόμματος του Μουσουλμανικού Συνδέσμου του Πακιστάν ήταν επιλέξιμος για επανεκλογή σε δεύτερη πενταετή θητεία, αλλά μειώθηκε.
Ο Πρόεδρος του Πακιστάν εκλέγεται έμμεσα από το Εκλογικό Κολλέγιο του Πακιστάν - μια κοινή συνεδρίαση της Γερουσίας, της Εθνοσυνέλευσης και των Επαρχιακών Συνελεύσεων.
Ο γάμος της Ιωσηφίνας και του Αλεξάνδρου δεν ήταν ευτυχής: ο Αλέξανδρος εγκατέλειπε την οικογένειά του για πάνω από ένα έτος για σύντομες συναντήσεις και συχνές επισκέψεις σε οίκους ανοχής.
Αυτό οδήγησε σε διάσταση η οποία αποφασίστηκε από δικαστήριο, κατά την οποία η Ιωσηφίνα και τα παιδιά της ζούσαν με έξοδα του Αλεξάνδρου στο αββαείο του Πεντεμόν, που το είχαν Βερναρδίνες μοναχές.
Το 1794, κατά την Τρομοκρατία, η Επιτροπή Κοινής Σωτηρίας, θεωρώντας ότι η Ιωσηφίνα ήταν πολύ κοντά σε αντι-επαναστατικούς οικονομικούς κύκλους, αποφάσισε τη σύλληψή της.
Κατά την περίοδο αυτή, στην Ιωσηφίνα επιτρεπόταν μόνο να επικοινωνεί με τα παιδιά της μέσω σημειωμάτων τους στη λίστα πλυσίματος, κάτι που οι φύλακες σύντομα απαγόρευσαν.
Ο γάμος δεν έγινε ευνοϊκά αποδεκτός από την οικογένεια του Ναπολέοντα, η οποία ταράχθηκε που αυτός νυμφεύτηκε μία μεγαλύτερή του χήρα με δύο παιδιά.
Τον Φεβρουάριο του 1797 της έγραψε: «Εσείς, που στη φύση σας δόθηκε πνεύμα, γλυκύτητα και ωραιότητα, εσείς μόνο μπορείτε να συγκινήσετε και να κυβερνήσετε την καρδιά μου, εσείς ξέρετε πολύ καλά την απόλυτη αυτοκρατορία που ασκείτε επάνω της!» Πάντως η Ιωσηφίνα σπάνια του απαντούσε και όταν το έκανε, οι επιστολές της ήταν ξηρές και συχνά χλιαρές.
Έπειτα από τον γάμο, ο Ναπολέων λέγεται ότι κρατούσε μία εικόνα της στην τσέπη του και τη φιλούσε κάθε ώρα· πάντως η Ιωσηφίνα δεν κοίταξε ποτέ την εικόνα του νέου της συζύγου, που εκείνος της είχε δώσει.
Τον Δεκέμβριο του 1800 η Ιωσηφίνα παρά λίγο να σκοτωθεί στη Συνωμοσία της οδού Σαιν-Νικαίζ, σε μία προσπάθεια εναντίον της ζωής του Ναπολέοντα με βόμβα μέσα σε μία μικρή άμαξα: Στις 24 Δεκεμβρίου αυτή και ο Ναπολέων πήγαιναν να δουν την παράσταση της Δημιουργίας του Γιόζεφ Χάυντν στην Όπερα του Παρισιού, συνοδευόμενοι από αρκετούς φίλους και συγγενείς.
Η παρέα ξεκίνησε με δύο άμαξες· στη δεύτερη ήταν η Ιωσηφίνα, η κόρη της Ορτάνς, η έγκυος Καρολίνα Βοναπάρτη-Μυρά και ο στρατηγός Ζαν Ραππ.
Όταν έπειτα από λίγα έτη έγινε φανερό πως η Ιωσηφίνα δεν μπορούσε να κάνει παιδί, ο Ναπολέων, που ακόμη την αγαπούσε, άρχισε να σκέφτεται την εκδοχή ενός διαζυγίου.
Η τελική απόφαση ελήφθη, όταν ο γιος της Ορτάνς και του αδελφού του, ο Ναπολέων Κάρολος Βοναπάρτης, που είχε ανακηρυχθεί κληρονόμος του Ναπολέοντα, απεβίωσε 5 ετών από κοκίτη το 1807.
Σε ένα δείπνο στις 30 Νοεμβρίου του 1809 έκανε γνωστό στην Ιωσηφίνα, ότι για το συμφέρον της Γαλλίας πρέπει να βρει μία σύζυγο, που να μπορούσε να του κάνει απόγονο.
Η τελετή διάζευξης έγινε στις 10 Ιανουαρίου 1810 και ήταν μία μεγάλη, σοβαρή κοινωνική εκδήλωση, όπου ο καθένας διάβασε μία δήλωση αφοσίωσης στον άλλο.
Όταν επρόκειτο να αποβιώσει ο Φραγκίσκος, η Εντμέα κανόνισε τον πλεονεκτικό γάμο της ανιψιάς της Αικατερίνης με τον γιο του Φραγκίσκου, τον Αλέξανδρο.
Αυτός σε ένα γράμμα του τον Δεκέμβριο της έγραφε: «Ξυπνώ γεμάτος από εσάς. Η εικόνα και η μνήμη των τελευταίων βραδιών μας με τις μεθυστικές απολαύσεις τους δεν έχουν αφήσει σε ησυχία τις αισθήσεις μου».
Ως τη συνάντησή της με τον Ναπολέοντα ήταν γνωστή με το όνομα Ροζ, αλλά ο Βοναπάρτης προτιμούσε να την αποκαλεί Ζοζεφίν , όνομα που αυτή υιοθέτησε από τότε.
Ο σύζυγός της κατηγορήθηκε ότι αμύνθηκε ισχνά το Μάιντς το 1793 και, καθώς θεωρήθηκε αριστοκράτης ύποπτος, καταδικάστηκε σε θάνατο και εκτελέστηκε στη λαιμητόμο μαζί με τον εξάδελφό του Ωγκυστέν στις 23 Ιουλίου 1794, στην Πλατεία της Επανάστασης στο Παρίσι.
Στις 9 Θερμιδόρ έτους Β ο Πρόεδρος της Εθνοσυνέλευσης Ζαν-Λαμπέρ Ταλιάν κανόνισε την απελευθέρωση της συζύγου του Τερέζ Καμπαρύς και σύντομα μετά της Ιωσηφίνας.
Για τον ρόλο της ως αυτοκράτειρας, ο Ναπολέων Α όρισε μία Αυλή γι' αυτήν και αποκατέστησε τα αξιώματα, που αποτελούσαν τον περίγυρο της βασίλισσας πριν τη Γαλλική Επανάσταση.
Η Αντελαϊντ ντε λα Ροσφουκώ έγινε η πρώτη κυρία της τιμής, η Εμιλί ντε Μπωαρναί έγινε κυρία του κοιτώνος, οι σύζυγοι των αξιωματούχων και στρατηγών του κυρίες Ζαν Σαρλότ ντυ Λυκαί, Κυρία ντε Ρεμυζά, Ελισάβετ Μπωντ ντε Ταλουέ, Λωριστόν, ντ'Αρμπέρκ, Μαρί-Αντουανέτ Ντυσατέλ, Σοφί ντε Σαγκούρ, Σαράν, Κολμπέρ, Σαβαρύ και Αγλαΐα-Λουίζα Ωγκουιέ Νεΰ ως κυρίες του ανακτόρου.
Στις 11 Μαρτίου ο Ναπολέων νυμφεύτηκε τη Μαρία Λουίζα των Αψβούργων-Λωρραίνης διαντιπροσώπου και τον Απρίλιο έγινε η επίσημη τελετή στο Λούβρο.
Ακόμη και μετά τον χωρισμό τους, ο Ναπολέων επέμεινε να διατηρήσει η Ιωσηφίνα τον τίτλο της αυτοκράτειρας: «είναι θέλησή μου να διατηρήσει τη θέση και τον τίτλο της αυτοκράτειρας και ιδιαίτερα να μην αμφιβάλλει για τα αισθήματά μου. Να με κρατήσει πάντα ως τον καλύτερο και πιο αγαπητό φίλο της».
Ο Ναπολέων ενόσω ήταν εξόριστος στην Έλβα, έμαθε το τέλος της μέσω μίας Γαλλικής εφημερίδας και έμεινε κλειδωμένος στο δωμάτιό του για δύο ημέρες, αρνούμενος να δει οποιονδήποτε.
Παρά τις πολλές σχέσεις του, το διαζύγιο και τον δεύτερο γάμο του, οι τελευταίες λέξεις του αυτοκράτορα στην επιθανάτιο κλίνη του ήταν: «Γαλλία· η Στρατιά· επικεφαλής του Στρατού· Ιωσηφίνα» .
Ήταν η πρώτη κόρη του ιππότη Ιωσήφ-Γκασπάρ Τασέρ , κυρίου του Λα Παζρί, υποπλοιάρχου των Μοιρών του Ναυτικού και της συζύγου του Ροζ-Κλαιρ ντε Βερζέρ ντε Σαννουά , που ο εκ μητρός θείος της Άντονυ Μπράουν ίσως ήταν Ιρλανδός.
Κατά την εκστρατεία του, ο Ναπολέων ξεκίνησε ερωτική σχέση με την Πωλίν Φουρέ, σύζυγο ενός νεαρού αξιωματικού, που έγινε γνωστή ως «η Κλεοπάτρα του Ναπολέοντα».
Η Ναταλία Αλεξάνδρα Κοτσούμπεη ντε Μπωαρναί, δημοσιογράφος των , είναι απευθείας απόγονος του Μαξιμιλιανού και παντρεύτηκε τον ντρέ Λαγκέρ, εκδότη του , και έχει τέκνα την Μισέλ και την Κλωντίν.
Λίγο πριν τη στέψη συνέβη ένα περιστατικό στο Σατώ ντε Σαιν-Κλου, που σχεδόν διέρρηξε τον γάμο τους: η Ιωσηφίνα έπιασε τον Ναπολέοντα στο υπνοδωμάτιο με την κυρία της ακολουθίας της Ελιζαμπέτ ντε Βωντέ.
Κράτησε σε καλή σχέση με τον Ναπολέοντα, και έλεγε ότι το μόνο πράγμα που υπήρχε μεταξύ τους ήταν τα χρέη της: «το μόνο που έμεινε μεταξύ μας είναι οι οφειλές μου· σίγουρα όχι ο ανδρισμός του», παρατήρησε ιδιωτικά.
Η Ιωσηφίνα απεβίωσε στο κάστρο του Μαλμαιζόν στο Ρουέιγ-Μαλμαιζόν στις 29 Μαΐου 1814, λίγο μετά από έναν περίπατο με τον Αλέξανδρο Α της Ρωσίας στους κήπους του Μαλμαιζόν.
Τον Μάρτιο του 1811 η Μαρία Λουίζα της Αυστρίας έκανε έναν- από πολύ καιρό προσδοκώμενο- διάδοχο, που ο Ναπολέων του έδωσε τον τίτλο του βασιλιά της Ρώμης.
Η Ιωσηφίνα από τον Οίκο των Τασέρ με τους γάμους της έγινε γνωστή πρώτα ως σύζυγος στρατηγού της Γαλλικής Επανάστασης και μετά, ως πρώτη σύζυγος του Ναπολέοντα Α, Αυτοκράτειρα των Γάλλων.
Μετά το Τζάνγκο, ο Κορμπούτσι σκηνοθέτησε πολλά άλλα σπαγγέτι γουέστερν, γεγονός που τον έκανε τον πιο επιτυχημένο Ιταλό σκηνοθέτη μετά τον Σέρτζιο Λεόνε και έναν από τους πιο παραγωγικούς σκηνοθέτες της Ιταλίας.
Μπαντ Σπένσερ και Τέρενς Χιλλ, που πολλές από αυτές τις κωμωδίες ήταν τεράστιες επιτυχίες στο ιταλικό - και βρήκαν ευρεία διανομή σε ευρωπαϊκές χώρες όπως η Γερμανία, η Γαλλία, η Αυστρία και η Ελβετία.
Η πρώτη εμπορική επιτυχία του Κορμπούτσι ήταν κλασικό σπαγγέτι γουέστερν Τζάνγκο, με πρωταγωνιστή τον Φράνκο Νέρο, με τον οποίο Θα συνεργαστεί αργότερα και σε άλλα δύο σπαγγέτι γουέστερν.
Ο Κορμπούτσι σκηνοθέτησε επίσης τον Ναβάχο Τζο , με πρωταγωνιστή τον Μπαρτ Ρέινολντς, ως έναν Ινδιάνο Ναβάχο που αντιτίθεται σε μια ομάδα ληστών που σκότωσαν τη φυλή του.
Το αρχαίο Αντράνον ίδρυσε ο Διονύσιος ο Πρεσβύτερος με στόχο να επεκτείνει την εξουσία που είχαν οι Συρακούσες στην περιοχή, πήρε το όνομα προς τιμή του θεού Αδρανού Φοινικικής καταγωγής.
Όταν έπεσε η Δυτική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία η πόλη λεηλατήθηκε από τα Γερμανικά φύλλα, μονάχα ο Θεοδώριχος ο Μέγας βελτίωσε την κατάσταση όταν διόρισε διοικητή της τον Κασσιόδωρο.
Τα επόμενα χρόνια ακολούθησαν συνεχείς συγκρούσεις με τους αγρότες και τους οπαδούς των Γάλλων, το Αντράνο ολόκληρο τον 15ο αιώνα διεκδικήθηκε και έγινε μήλο της έριδας πολλών γαιοκτημόνων από την Κατάνια.
Τον 15ο αιώνα η Σικελία κυβερνήθηκε από αντιβασιλείς, το Αντράνο πέρασε στα χέρια της Οικογένειας Μονκάντα, ο Τζιοβάνι Τόμμασο Μονκάντα οχύρωσε και εξόπλισε το Νορμανδικό κάστρο.
Πολλοί Έλληνες δραπέτες ιδιαίτερα από την Ήπειρο εγκαταστάθηκε στην περιοχή του Αντράνο, οι Μονκάντα έκτισαν πολλά ανάκτορα στο κέντρο της πόλης και τη μετέτρεψαν σε μεγάλο εμπορικό κέντρο με 6.000 κατοίκους.
Την εποχή εκείνη ήταν μιά μικρή κατεστραμμένη πόλη δούλων αλλά οι Άραβες που ήταν αρκετά ανεκτικοί στους Σικελούς βοήθησαν την ανάπτυξη του, κτίστηκαν πολλά κτίρια και κατασκευές όπως η "Γέφυρα των Σαρακηνών" που σώζεται μέχρι σήμερα.
Οι Νορμανδοί κατέκτησαν το Αντράνο από τους Άραβες και την παρέδωσαν στην επισκοπή της Κατάνης, η οικονομική και εμπορική ανάπτυξη που είχαν ξεκινήσει οι Άραβες συνεχίστηκε.
Οι ελάχιστοι Άραβες που είχαν απομείνει συγκεντρώθηκαν σε κάστρα όπως της Εντέλα και της Κεντόριπα, ξεκίνησαν ένοπλη αντίσταση, τελικά ηττήθηκαν και σφαγιάστηκαν ή πουλήθηκαν δούλοι.
Η οροσειρά έχει διαμορφωθεί κατά τη διάρκεια της ιστορίας με την παρουσία, από τον 11ο αιώνα, του μοναστικού Τάγματος των Καρθουσιανών, που ίδρυσε το μοναστήρι της Γκραντ Σαρτρέζ και συνέβαλε στη διαμόρφωση του τοπίου αναπτύσσοντας την οικονομία της περιοχής.
Στο μοναστήρι δεν επιτρέπεται η είσοδος - απαγορεύονται ακόμη και οι πτήσεις - αλλά στην περιοχή υπάρχει ένα μουσείο, όπου μεταξύ άλλων, εκτίθενται αναπαραστάσεις των κελιών των μοναχών.
Περιβάλλεται από την οροσειρά του Βερκόρ στα νοτιοδυτικά, από τα όρη Μπελντόν στα νοτιοανατολικά ακριβώς πάνω από την κοιλάδα Γκρεζιβωντάν και από την οροσειρά των Μπωζ στα βορειοανατολικά.
Η περιοχή καλύπτεται από πολλά φυλλοβόλα και κωνοφόρα δάση, λιβάδια, γκρεμούς και σπάνιους υγρότοπους στις παρυφές του ορεινού όγκου, που φιλοξενούν πολλά προστατευόμενα είδη.
Ο Μάικι Μονρό, ο ανθρώπινος φίλος του, τον βοηθά στη ζωή του στο σχολείο, καθώς αισθάνεται πως πρέπει να αποδείξει ότι τα τέρατα μπορούν να συνυπάρχουν ειρηνικά χωρίς να τρώνε και να βλάπτουν τους άλλους.
Ωστόσο, ένα κορίτσι που ονομάζεται Αμάντα Κίλμαν, πιστεύει ότι ο Μπάνσεν είναι επικίνδυνος και θέλει να τον καταστρέψει έτσι ώστε το είδος του να υποφέρει από εξαφάνιση.
Αρχικά σκέφτηκε να γράψει ένα βιβλίο με χαρακτήρες, αλλά αποφάσισε να μην προχωρήσει με την ιδέα έως ότου ένα στέλεχος από τον είδε το σχέδιο και τον ενθάρρυνε να αναπτύξει την ιδέα σε ένα τηλεοπτικό πρόγραμμα.
Το Μπάνσεν το Τέρας ήταν η τέταρτη και τελευταία σειρά κινουμένων σχεδίων του Χάρτμαν που παρήχθη για το πριν ενταχθεί στη , μετά τις σειρές Δύο Φανταστικοί Γονείς , Ντάνι Φάντομ και . .
Παρά τις προκαταλήψεις εναντίον τεράτων, ο Μπάνσεν κάνει παρέα με ένα ανθρώπινο αγόρι ονόματι Μάικι Μονρό και την κατ 'οίκον εκπαίδευσης σύντροφο του, την Νταρσί.
Ο Μπάνσεν και οι φίλοι του προσπαθούν να περάσουν μαζί σχολική ζωή, ξεγελώντας παράλληλα μια μαθήτρια ονόματι Αμάντα που θέλει να ξεφορτωθεί τα πλάσματα του είδους του Μπάνσεν.
λέγοντας ότι "αυτή η σειρά έχει μια αξιοθαύμαστη υπόθεσηπου απεικονίζεται από μια εκπληκτική φιλία, αλλά τα πιο ενοχλητικά στοιχεία της επίδειξης μπορούν να επισκιάσουν τα καλύτερα της." Αλλά πρόσθεσε ότι "στα παιδιά θα αρέσουν οι υπερβολικές καταστάσεις της σειράς και οι περίεργες αντιδράσεις του Μπάνσεν σε αυτές. "
Ο Ρόμπερτ Λόιντ του επαίνεσε το Μπάνσεν το Τέρας, παρομοιάζοντάς το με "πρώιμο καρτούν των με στοιχεία Τεξ Άβερι" και επικρότησε το μήνυμά ενθάρρυνσης των ξένων ως "ιδιαίτερα επίκαιρο".
Έχοντας λάβει μέρος στη μικρή επιχείρηση σαμποτάζ των Ούστασε του 1932, στρατολογήθηκε στον ιταλικό στρατό και επέστρεψε στη Γιουγκοσλαβία μετά την εισβολή του Άξονα τον Απρίλιο του 1941.
Πολεμούσε με το μέρος των Ούστασε μέχρι το τέλος του Πολέμου, και λέγεται ότι κατάφερε να διαφύγει από τους Παρτιζάνους κατά τους επαναπατρισμούς του Μπλάιμπουργκ.
Ο Μπόμπαν προήχθη σε στρατηγό τον Δεκέμβριο του 1944 και έγινε αρχηγός της 5ης Μεραρχίας των Ούστασε που είχαν τη βάση τους στην Ποντραβίνα τον ίδιο μήνα.
Τον Μάιο,υποχώρησε μαζί με άλλα μέλη των Ούστασε στην Αυστρία όπου λέγεται ότι κατάφερε να φτάσει στο Μπλάιμπουργκ, μαζί με τον Πάβελιτς και τον Βγέκοσλαβ Λούμπουριτς.
Υπηρέτησε ως αξιωματικός στο στρατό του Βασιλείου της Γιουγκοσλαβίας, πριν να ενταχθεί το καλοκαίρι του 1932 στους Ούστασε που είχαν τη βάση τους στην Ιταλία.
Δύο φήμες τον θέλουν είτε να έχει σκοτωθεί το 1945 στην Ποντραβίνα είτε το 1947 σε μάχη στην Ερζεγοβίνη όπου έγινε μεταξύ των Σταυροφόρων ανταρτών, που ήθελαν την επανίδρυση του φασιστικού κράτους της Κροατίας, και των Γιουγκοσλάβων Παρτιζάνων.
Υπάρχει και μια τρίτη φήμη, η οποία δεν έχει αξιόπιστες ενδείξεις, ότι διέφυγε στις ΗΠΑ μέσω Αργεντινής και πολέμησε στο πλευρό του ΝΑΤΟ στον Πόλεμο της Κορέας.
Στις αρχές του Δεκεμβρίου 1937, οι ιταλικές αρχές συνέλαβαν τον Μπόμπαν μαζί με άλλα μέλη των Ούστασε, ως υπόπτους για επιχείρηση δολοφονίας του Γιουγκοσλάβοι πρωθυπουργού Μίλαν Στογιαντίνοβιτς.
Αναγνωρίζουμε την , για παράδειγμα, στο όνομα του ποταμού , στο Μόναχο στη Βαυαρία και σε εκείνο του μικρού γαλλο-βελγικού ποταμού ή στο αρχαίο όνομα του ποταμού Ουάζ, επίσης .
Η πορεία του ποταμού Ιζέρ, μήκους 286 χιλιομέτρων, εκτείνεται σε μια μεγάλη ποικιλία τοπίων: από τις πηγές του κοντά στα ιταλικά σύνορα στις δυτικές Άλπεις, διασχίζει την περιοχή της Σαβοΐας και την κοιλάδα Ταρανταίζ, διέρχεται από την οροσειρά της Σαρτρέζ και της Μπελντόν, συνεχίζει στην οροσειρά του Βερκόρ, περνά από το Ντωφινέ και τελικά συμβάλλει, σαν αριστερός παραπόταμος, με τον Ροδανό βόρεια της Βαλάνς, στα όρια του Βιβαραί.
Πολλές παρόχθιες κοινότητες έχουν ενσωματώσει το όνομα του ποταμού στο δικό τους, όπως οι Σαιντ-Ελέν-συρ-Ιζέρ, Ρομάν-συρ-Ιζέρ και άλλες.
Ο έκπτωτος βασιλιάς έκανε σκληρές προσπάθειες να ανακαταλάβει τον θρόνο, βασικοί του σύμμαχοι ήταν η πόλη της Ταρκυνίας και οι Βήιοι, ο στρατός τους όπως περιγράφει ο Τίτος Λίβιος είχε σημαντικές επιτυχίες, υπερείχε στην δεξιά πτέρυγα αλλά απέτυχε να ολοκληρώσει τον στόχο του.
Δύο θραύσματα παρέχουν πολύτιμες πληροφορίες σχετικά με βασιλείς Ετρουσκικών πόλεων και την οικογένεια από την οποία καταγόταν η σύζυγος του αυτοκράτορα Κλαύδιου.
Η Ταρκυνία κατείχε τότε την εξουσία στις μεγαλύτερες πόλεις των Ετρούσκων, η ακμή και ο πλούτος είχε φτάσει στο κατακόρυφο, έχτισαν και πανίσχυρα τείχη για να υπερασπιστούν την πόλη από τους Κέλτες που είχαν ρημάξει την περιοχή με τις επιδρομές τους.
Οι τάφοι με τις διακοσμημένες τοιχογραφίες και τις πλούσιες σαρκοφάγους δείχνουν την υψηλή κοινωνική κατάσταση των νέων που ανήκαν σε αριστοκρατικές οικογένειες, όπως δείχνουν οι επιγραφές η κατάσταση ήταν αρκετά ρευστή.
Σύμφωνα με τους αρχαίους μύθους ιδρυτής της πόλης ήταν ο Τάρχωνας αδελφός του Τυρρηνού, ίδρυσε την πόλη υπό την καθοδήγηση του ανήλικου μάντη Τάγη.
Η Ταρκυνία βρέθηκε σε μεγάλη ακμή πολύ πριν αρχίσουν να καταγράφονται τα ιστορικά γεγονότα από τις αρχαίες πηγές, όταν έφτασε ο Δημάρατος της Κορίνθου με Έλληνες εργάτες ήταν πολύ πλούσια πόλη.
Δεν έχουν βρεθεί ακόμα πολλά ευρήματα σχετικά με τον τεράστιο πλούτο της πόλης στην αρχαιότητα, οι ανακαλύψεις των αρχαιολόγων είναι ωστόσο ασταμάτητες.
Η αρχαία πόλη συρρικνώθηκε σταδιακά σε έναν μικρό οικισμό με το όνομα "Κορνέτο" που αναφέρεται και στις Ρωμαϊκές πηγές, τελευταία μεσαιωνική αναφορά παρουσιάζεται το 1250.
Η πόλη ξαναπήρε το αρχαίο της όνομα την περίοδο της Φασιστικής Ιταλίας σε μια μεγάλη εκστρατεία εθνικισμού και αναβίωσης της αρχαίας Ρωμαϊκής δόξας.
Μια συνωμοσία της κυβέρνησης των Νεότουρκων υπό την ηγεσία του Μπεκίρ Φικρί για την αποκατάσταση του οθωμανικού ελέγχου στην Αλβανία μέσω της τοποθέτησης του αξιωματικού Αχμέτ Ιζέτ Πασά ως μονάρχη αποκαλύφθηκε από τους Σέρβους και αναφέρθηκε στην Επιτροπή.
Η Διεθνής Επιτροπή Ελέγχου επέτρεψε στους Ολλανδούς αξιωματικούς της να υπηρετήσουν στην Αλβανική Χωροφυλακή για να δηλώσει κατάσταση έκτακτης ανάγκης και να σταματήσει τη συνωμοσία.
Κατά τη διάρκεια της δίκης του Φικρί ακολούθησε στρατοδικείο της Διεθνούς Επιτροπής Ελέγχου υπό τον συνταγματάρχη Βίλεμ ντε Βέερ το οποίο τον καταδίκασε σε θάνατο ενώ αργότερα καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη ενώ ο Κεμάλ και το υπουργικό του συμβούλιο παραιτήθηκαν.
Όταν ο πρίγκιπας Γουλιέλμος του Βιντ ανέλαβε τον έλεγχο του πριγκιπάτου της Αλβανίας τον Μάρτιο του 1914, ο Αλβανός εκπρόσωπος αντικαταστάθηκε από τον Μέχντι Φράσερι στις 17 Μαρτίου 1914.
Μετά την αλλαγή αυτή, όλα τα υπόλοιπα μέλη της επιτροπής παρέμειναν μέχρι τις 9 Σεπτεμβρίου 1914, εκτός από τον εκπρόσωπο της Αυστροουγγαρίας που παραιτήθηκε από τη θέση του πριν από τις 25 Μαΐου 1914.
Η ήταν Αμερικανικός κατασκευαστής οικιακών συσκευών με έδρα το Γκρίνβιλ στην πολιτεία Μίσιγκαν, και ήταν γνωστή κυρίως για τους ηλεκτρικούς καταψύκτες της.
Αποκοπή: χαρακτηρίζεται από απώλεια ιστού, όπως ακρωτηριασμός, συντριπτική κάκωση, εξόρυξη οργάνων, απώλεια αυτιών, αποκοπή τένοντα ή συνδέσμου, απόσπαση τμήματος οστού.
Μολυσμένη πληγή: ο πληθυσμός των μικροοργανισμών που δεν εξουδετερώθηκε από το ανοσοποιητικό σύστημα του ασθενή αυξάνεται, και εμφανίζονται κλινικά συμπτώματα λοίμωξης, όπως αλλαγή στο χρώμα της πληγής, πόνος, ερυθρότητα, οίδημα, πύον και δυσοσμία.
Βασίζεται στο βιβλίο του Γιάννη Βαρουφάκη με τίτλο "Ανίκητοι ηττημένοι - Για μια ελληνική άνοιξη μετά από ατελείωτους μνημονιακούς χειμώνες", όπου περιγράφεται η διαπραγμάτευση για το ελληνικό χρέος που έλαβε χώρα το 2015, ένα από τα 100 καλύτερα βιβλία του 21ου αιώνα σύμφωνα με την εφημερίδα .
Η ταινία επιλέχτηκε να προβληθεί εκτός διαγωνισμού στο 76ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βενετίας, με την ευκαιρία της βράβευσης του σκηνοθέτη για τη συνολική προσφορά του στον κινηματογράφο.
Μετά από κατηγορίες για ανταρσία δραπέτευσε στην κεντρική Ιταλία στην περιοχή των Ετρούσκων όπου ίδρυσε την Ταρκυνία, παντρεύτηκε μια Ετρούσκα ευγενή και απέκτησε δύο γιους: τους Ταρκύνιο και Αρουν.
Η παράδοση περιγράφει ότι ο Πολιτισμός της Ελλάδας εισήχθη στην κεντρική Ιταλία από Κορίνθιους: η Ελληνική κεραμική ήταν έντονα αναπτυγμένη στην Ταρκυνία και το λιμάνι της Γκραβίσκα.
Ο γεωγράφος Παυσανίας με την σειρά του γράφει ότι κάποιος γιος ή εγγονός του Δημάρατου ήταν ο πρώτος ξένος που επισκέφτηκε την Ολυμπία για να κάνει αφιερώσεις.