polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Στις 13 Μαρτίου, οι διοργανωτές του - που σχεδιαζόταν να πραγματοποιηθεί στη Μαδρίτη στις 10 με 11 Απριλίου, ανακοίνωσαν την αναβολή του μέχρι νεωτέρας, λόγω ανησυχιών για τον ιό.
Μια συμφωνική ορχήστρα αποτελούμενη από εξήντα πέντε νεαρούς μουσικούς από όλη την Ολλανδία, η οποία είχε σχηματιστεί αποκλειστικά για αυτόν τον σκοπό θα συμμετείχε στον τελικό μαζί με τον και την τραγουδίστρια , η οποία είχε εκπροσωπήσει την Ολλανδία στον διαγωνισμό, το .
Για να συμμετέχει μία χώρα στον Διαγωνισμό Τραγουδιού , πρέπει να διαθέτει έναν εθνικό ραδιοτηλεοπτικό φορέα, που να είναι ενεργό μέλος της και που να μπορεί να μεταδώσει τον διαγωνισμό μέσω του .
Σε αντίθεση με προηγούμενες χρονιές, η Αυστραλία, της οποίας ο ραδιοτηλεοπτικός φορέας είναι συνεργαζόμενο μέλος, δεν θα χρειαστεί πρόσκληση για να συμμετάσχει το 2020, μιας και της δόθηκε το δικαίωμα συμμετοχής τουλάχιστον μέχρι και το 2023.
Η ανακοίνωσε στις 13 Νοεμβρίου 2019, ότι σαράντα μία χώρες θα συμμετείχαν στον διαγωνισμό, με τη Βουλγαρία και την Ουκρανία να επιστρέφουν μετά την απουσία τους, το 2019 και με την Ουγγαρία και το Μαυροβούνιο να αποχωρούν κυρίως για οικονομικούς λόγους.
Μετά την ακύρωση του διαγωνισμού, οι καλλιτέχνες που θα είχαν συμμετάσχει σε αυτόν τον διαγωνισμό, μπορούν να επιλεγούν για να συμμετάσχουν στον επόμενο, αλλά πρέπει να το κάνουν με διαφορετικό τραγούδι σύμφωνα με τους κανόνες του διαγωνισμού.
Από το 21 του Χίλφερσουμ, η εκπομπή μεταδόθηκε ζωντανά στις 16 Μαΐου 2020, την ημερομηνία που είχε προγραμματιστεί να διεξαχθεί ο τελικός του διαγωνισμού, με τους , και να είναι παρουσιαστές.
Όλοι οι σαράντα ένας καλλιτέχνες και τα σαράντα ένα τραγούδια είχαν επιβεβαιωθεί από τους αντίστοιχους ραδιοτηλεοπτικούς φορείς μέχρι και τις αρχές Μαρτίου 2020.
Το πρώτο επεισόδιο παρουσίασε τους συμμετέχοντες του πρώτου ημιτελικού, καθώς και τη διοργανώτρια χώρα Ολλανδία και τους δύο από τους "Μεγάλους Πέντε", τη Γερμανία και την Ιταλία, που θα ψήφιζαν επίσης σε αυτόν τον ημιτελικό.
Το δεύτερο επεισόδιο παρουσίασε τους συμμετέχοντες του δεύτερου ημιτελικού, καθώς και εκείνους της Γαλλίας, της Ισπανίας και του Ηνωμένου Βασιλείου, οι οποίοι θα ψήφιζαν επίσης σε αυτόν τον ημιτελικό.
Επιπλέον, ο τελικός θα περιλάμβανε ερμηνείες από οκτώ παλιούς νικητές του διαγωνισμού: την με το τραγούδι " '", τη με το " ", τους με το "--", τη με το "' ", τους και με το " '' ", τον με το "" και τον με το "".
Μετά την ακύρωσή του, η Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Ένωση , άρχισε συζητήσεις για πιθανές μεταφορές στοιχείων, όπως η διοργανώτρια πόλη και οι συμμετέχοντες στον διαγωνισμό του 2021.
Στη θέση του διαγωνισμού, η μαζί με τα ολλανδικά μέλη της, , και διοργάνωσαν ένα σόου αντικατάστασης, : , για την ανάδειξη των συμμετοχών, στις 16 Μαΐου 2020, ημέρα του τελικού.
Τα σόου, που παρουσιάστηκαν από τη και έκαναν πρεμιέρα στις 12 και 14 Μαΐου, τίμησαν και τους 41 συμμετέχοντες και τα τραγούδια τους σε μη διαγωνιστική μορφή.
Σχεδιασμένο από την , είναι "μια αφαιρετική αναπαράσταση των χρωμάτων των σημαιών των 41 χωρών που θα συμμετείχαν το 2020, με τη σειρά της πρώτης συμμετοχής τους στον διαγωνισμό".
Στην Ολλανδία, με τις περισσότερες εκδηλώσεις και συγκεντρώσεις να έχουν ακυρωθεί τουλάχιστον μέχρι την 1η Σεπτέμβρη 2020, το έγινε προσωρινά κέντρο ιατρικής φροντίδας στην προσπάθεια κάλυψης της έλλειψης νοσοκομειακών κλινών.
Είκοσι έξι χώρες θα συμμετείχαν στον δεύτερο ημιτελικό: η διοργανώτρια χώρα, οι 5 και οι δέκα χώρες με τον υψηλότερο αριθμό βαθμών από κάθε ημιτελικό.
Κάθε καλλιτέχνης θα επισκεπτόταν ένα διαφορετικό μέρος στην Ολλανδία και θα συμμετείχε σε κάποια ολλανδική δραστηριότητα, παράδοση ή χόμπι μαζί με τους ντόπιους.
Η σειρά εκτέλεσης καθορίστηκε από τους παραγωγούς του σόου σαν να πραγματοποιήθηκε ο διαγωνισμός, ενώ ζητήθηκε από τους θαυμαστές να συνεισφέρουν στην εκπομπή στέλνοντας βίντεο από τις αγαπημένες τους συμμετοχές.
Από τα - πραγματοποιήθηκε μόνο το κατά το οποίο, οι διοργανωτές του έδωσαν τη δυνατότητα στους καλλιτέχνες να τραγουδήσουν εξ αποστάσεως σε μία μορφή συναυλίας από το .
Η τελετές έναρξης και "Χρυσού Χαλιού", όπου οι καλλιτέχνες εμφανιζόνται μπροστά σε φανς και δημοσιογράφους θα λάμβανε χώρα στην Αποβάθρα Κρουαζιέρας του Ρότερνταμ, στις 10 Μαΐου 2020.
Οι τύχες του άλλαξαν με τον αιφνίδιο θάνατο του Τζιοβάνι Πεζάρο χωρίς σοβαρό διάδοχο, υπήρχαν μόνο τρεις ασθενείς υποψήφιοι : Αλβίζε Κονταρίνι, Αντρέα Πιζάνι και Λορέντζο Ντολφίν.
Οι 41 εκλέκτορες που είχαν εκλεγεί με κλήρο βρέθηκαν σε αδιέξοδο και δεν μπορούσαν να εκλέξουν νέο δόγη, στην όγδοη ψηφοφορία ο Ντομένικο Κονταρίνι πήρε 40 ψήφους σπάζοντας το αδιέξοδο και την ώρα που πίστεψε ότι συνταξιοδοτήθηκε κλήθηκε να κυβερνήσει.
Οι περισσότεροι από τους ευγενείς εξοργίστηκαν με την εκλογή, η Πολιορκία του Χάνδακα από την Οθωμανική Αυτοκρατορία είχε φέρει σε πολύ δύσκολη θέση τη Δημοκρατία, ήθελαν κάποιον νεώτερο αποφασισμένο δόγη αντί για τον 74χρονο Κονταρίνι.
Οι Βενετοί εκλέκτορες προτίμησαν ωστόσο τον Ντομένικο Κονταρίνι με την πρόφαση ότι κάποιος νέος θα ήταν πολύ ισχυρός και θα έβαζε σε κίνδυνο τη Δημοκρατία με φιλοδοξίες να δημιουργήσει κληρονομική μοναρχία.
Ο Ντομένικο Κονταρίνι αν και ήταν έκπληκτος δέχτηκε με μεγάλη ευχαρίστηση τη θέση, δεν είχε παραιτηθεί ποτέ από τις προθέσεις του να αποκτήσει κάποιο ψηλό αξίωμα στη Δημοκρατία.
Τη διετία 1627 - 1628 η Βενετία βρέθηκε σε εμφύλιο πόλεμο ανάμεσα στους οπαδούς του δόγη Τζοβάννι Α Κορνέρ μέλος της Οικογένειας Κορνάρο και του Ρενιέρ Ζεν που συμμετείχε στο Συμβούλιο των Δέκα.
Ο Ντομένικο Κονταρίνι ήταν ουδέτερος αλλά κατηγόρησε και τους δυο, τον δόγη για κατάχρηση εξουσίας και τον Ρενιέρ Ζεν για διχαστική ρητορική που προκαλούσε ζημιά στη Δημοκρατία.
Διορίστηκε μέλος στο Συμβούλιο των Δέκα, στο Συμβούλιο των Σοφών και τον Μάρτιο του 1655 εξελέγη αναπληρωτής δόγης την περίοδο που μεσολάβησε από τον θάνατο του Φραντσέσκο Μολίν μέχρι την εκλογή του Κάρλο Κονταρίνι.
Ο Άντζελο πέθανε το 1657, την ίδια εποχή ο Ντομένικο ήταν πάνω από 70 πολύ μεγάλη ηλικία για να ξεκινήσει τη Διαδρομή Αξιωμάτων και ο γιος του Τζούλιο ήταν πολύ νέος για να ξεκινήσει πολιτική σταδιοδρομία.
Η Πολιορκία του Χάνδακα είχε ξεκινήσει από το 1648, αν χανόταν η Κρήτη από τη Βενετία οι Τούρκοι θα αποκτούσαν τον έλεγχο σε ολόκληρη τη Μεσόγειο και οι Βενετσιάνοι θα τα έχαναν όλα.
Η Γερουσία της Βενετίας αποφάσισε να συνεχίσει τον πόλεμο πάση θυσία, όλο το θησαυροφυλάκιο της πόλης σπαταλήθηκε, χιλιάδες Βενετοί θανατώθηκε και οι περισσότεροι έμποροι έχασαν την περιουσία τους.
Ο Ντομένικο Κονταρίνι αποδείχτηκε άξιος και συνετός κυβερνήτης, χειρίστηκε την κατάσταση με τον καλύτερο τρόπο αλλά το τέλος στον πόλεμο με τους Τούρκους ήταν πολύ άσχημο.
Μετά το ανεπιτυχές αποτέλεσμα με την Κρήτη ο Ντομένικο Κονταρίνι έζησε ειρηνικά τα τελευταία χρόνια της ζωής του, η μεγαλύτερη ευτυχία του ήταν ο γάμος του εγγονού του Άντζελο που πήρε το όνομα του αδελφού του με την Έλενα Νάνι, απέκτησαν έναν γιο τον Τζούλιο Φελίτσε που βαπτίστηκε το 1671.
Ο Ντομένικο σαν δεύτερος γιος δεν συμμετείχε ενεργά στη δημόσια ζωή, ο Άντζελο ακολούθησε ολόκληρη τη Διαδρομή Αξιωμάτων στη Δημοκρατία της Βενετίας.
Ο Ντομένικο παντρεύτηκε την Παυλίνα Τρον και απέκτησε έναν γιο τον Τζούλιο Κονταρίνι που έγινε Πραίτορας στη Βασιλική του Αγίου Μάρκου και πέντε κόρες: Τσιάρα, Μανταλένα, Λάουρα και άλλες δυο που έγιναν μοναχές.
Ο Φραντσέσκο Μοροζίνι που διορίστηκε από τον Ντομένικο Κονταρίνι δυο φορές Προβλεπτής στην Κανδία δήλωσε την υποταγή του στους Οθωμανούς και την παράδοση του Χάνδακα .
Ο Κρητικός Πόλεμος κόστισε στη Δημοκρατία της Βενετίας 134.000.000 Δουκάτα και 30.000 ζωές, οι Οθωμανοί αντίστοιχα είχαν 80.000 απώλειες και τους κόστισαν εκατομμύρια δουκάτα για μια εκστρατεία που πίστεψαν ότι θα τελειώσει σε λίγους μήνες.
Ο Ντομένικο Κονταρίνι ήταν γιος του Τζούλιο Κονταρίνι και της Λουκρεζίας Κορνέρ, είχε έναν μεγαλύτερο αδελφό τον Άντζελο Κονταρίνι γεννημένο το 1581 με προορισμό να γίνει δόγης της Βενετίας κάτι που δεν συνέβη λόγω του θανάτου του.
Το κυβερνών κόμμα πριν τις εκλογές, το κεντροαριστερό Κόμμα Εθνικής Απελευθέρωσης, κατέβασε ως υποψήφια την πρώην αντιπρόεδρο της χώρας Λάουρα Τσιντσίγια , ενώ το φιλελεύθερο όρισε τον πρώην βουλευτή Ότο Γκεβάρα.
Σε μία απόπειρα να απομακρυνθεί από τις δυσαρεστημένες φυλές των Παστούν, μετέφερε την πρωτεύουσα από την Κανταχάρ στην Καμπούλ και επέλεξε την Πεσαβάρ ως χειμερινή πρωτεύουσα το 1776.
Όταν ο Τιμούρ Σαχ διαδέχθηκε τον πατέρα του το 1772, οι φύλαρχοι των επαρχιών τον δεν τον αποδέχθηκαν με προθυμία και το μεγαλύτερο μέρος της βασιλείας του αναλώθηκε στην επαναβεβαίωση της εξουσίας του στην Αυτοκρατορία των Ντουρανί.
Ο Αμπντούλ αποχώρησε από το Αφγανιστάν και έστειλε την οικογένεια του, σύζυγο, αδέλφια, ανίψια και γιους στο Ακόρα Χατάκ, στο σημερινό Χαϊμπέρ Παχτούνκουα.
Έλαβε την πόλη Σιρχίντ ως δώρο για τον γάμο του και αργότερα το 1757 έγινε κυβερνήτης των επαρχιών Παντζάμπ, Κασμίρ και Σιρχίντ , από τον πατέρα του για έναν χρόνο .
Ο Τιμούρ Σαχ Ντουρανί, ήταν ο δεύτερος ηγεμόνας της Αυτοκρατορίας των Ντουρανί, από τις 16 Οκτωβρίου 1772 μέχρι τον θάνατό του το 1793.
Οι Σιχ, με τη βοήθεια του Αντίνα Μπεγκ Χαν, κυβερνήτη του Τζουλουντούρ Ντοάμπ, μαζί με τον Ραγκουνάθ Ράο ο οποίος ηγούνταν της Αυτοκρατορίας των Μαράτα, εκδίωξαν τον Τιμούρ Σαχ και τον Τζαχάν από το Παντζάμπ και διατήρησαν τον έλεγχο της περιοχής υπό τον Αντίνα.
Ο Τιμούρ Σαχ Ντουρανί εξασφάλισε το Μουλτάν από τους Σιχ το 1780, με τις δυνάμεις του να επικρατούν των Σιχ στο Ροχτάς, εξασφαλίζοντας έτσι το Μπαβαλπούρ και το Κασμίρ.
Ο Τιμούρ Σαχ γεννήθηκε τι 1748 και απέκτησε εξουσία σε μικρή ηλικία καθώς νυμφεύτηκε την κόρη του Αυτοκράτορα των Μουγκάλ Αλαμγκίρ Β.
Τον Ιούνιο του 2019 ανακοινώθηκε ότι ξεκίνησαν οι διαδικασίες για τη σύσταση ΠΑΕ με την επωνυμία ΠΑΕ Κρόνος Αργυράδων, τον Ιούλιο, όμως, ο επί μια πενταετία πρόεδρος και βασικός χρηματοδότης του συλλόγου αποκάλυψε ότι συζητάει με ανθρώπους του Ηρακλή Θεσσαλονίκης για την «μεταβίβαση του ΑΦΜ».
Το 1980-81 στις τελευταίες αγωνιστικές ισοβάθμησε με τον Ολυμπιακό Μαντουκίου στις πρώτες θέσεις και έχασε το πρωτάθλημα μετά από μπαράζ στην Κορακιάνα με 2-1.
Ο Πέτρος μετά την εξορία του δραπέτευσε στην Αυστρία και ζήτησε βοήθεια από τον γαμπρό του Αδαλβέρτο Μπάμπενμπερκ της Αυστρίας, πλησίασε τον αυτοκράτορα Ερρίκο Γ και του ζήτησε βοήθεια εναντίον του Σαμουέλ Αμπά.
Ο Ερρίκος Γ έκανε νέα εκστρατεία στην Ουγγαρία στις αρχές του 1042, προχώρησε βόρεια από τον Δούναβη με στόχο να επαναφέρει στον θρόνο της Ουγγαρίας τον Πέτρο αλλά συνάντησε σκληρή αντίσταση από τους κατοίκους.
Ο αυτοκράτορας επιτέθηκε το φθινόπωρο στην Ουγγαρία, κατέστρεψε το Χάινμπουργκ και την Μπρατισλάβα, δέχτηκε την υποταγή όλων των βόρειων περιοχών από τον Δούναβη μέχρι τον ποταμό Γκράν αλλά η νότια ήταν προστατευμένη από τα έλη.
Ο στρατός του επιτέθηκε στους Ούγγρους και ακολούθησε μεγάλη σφαγή αλλά αρνήθηκαν σε κάθε περίπτωση να δεχτούν ξανά βασιλιά τον Πέτρο, ο Ερρίκος Γ τοποθέτησε κυβερνήτη έναν εξόριστο δούκα στη Βοημία.
Ο Πέτρος ανατράπηκε οριστικά για δεύτερη φορά από παγανιστική εξέγερση , σχεδίαζε να δραπετεύσει στην Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία αλλά ο γιος του Βαζούλ Ανδρέας τον προσκάλεσε να συναντηθούν στο Σεκεσφεχερβάρ.
Ο έκπτωτος βασιλιάς κατάλαβε τις προθέσεις που είχε ο Ούγγρος πρίγκιπας εναντίον του και δραπέτευσε σε μια οχυρωμένη βίλα στο Ζαμολί αλλά οι αντίπαλοι του τον συνέλαβαν σε τρεις μέρες.
Ο Κοσμάς αναφέρει ότι όταν η χήρα του Μπρετίσλαφ Α της Βοημίας Γιούντιτ του Σβάινφουρτ εξορίστηκε από τον γιο της, δραπέτευσε στην Ουγγαρία και παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο τον ίδιο τον Πέτρο για να "εκδικηθεί τους Τσέχους".
Ακολούθησαν αμέτρητες συνωμοσίες για να ανατρέψουν τον μισητό Πέτρο, δυο άλλα ξαδέλφια του Στεφάνου Α συνωμότησαν αλλά συνελήφθησαν από τον βασιλιά και θανατώθηκαν με βασανιστήρια.
Ο Πέτρος Ορσεόλο έζησε τα παιδικά του χρόνια στη Δημοκρατία της Βενετίας όπου ο πατέρας του διετέλεσε Δόγης της Βενετίας και εκθρονίστηκε από τους Βενετούς ύστερα από εξέγερση.
Ο Πέτρος δεν ακολούθησε τον πατέρα του στην εξορία στην Κωνσταντινούπολη, πήγε αντίθετα στην Ουγγαρία όπου ο αδελφός της μητέρας του Στέφανος Α της Ουγγαρίας τον έκανε αρχηγό του Ουγγρικού στρατού.
Τα ισχυρότερα δικαιώματα διαδοχής στον Ουγγρικό θρόνο είχαν ο Βαζούλ και η οικογένεια του, ο Στέφανος όμως ήθελε με κάθε μέσο να εξασφαλίσει τη διαδοχή στον ανιψιό του Πέτρο Ορσέολο.
Ο Βαζούλ τυφλώθηκε και οι τρεις γιοι του Λεβέντε, Ανδρέας ο μετέπειτα Ανδρέας Α και ο Μπέλα Α της Ουγγαρίας εξορίστηκαν ορίζοντας επίσημα διάδοχο τον Πέτρο.
Ο βασιλιάς ζήτησε από τον ανιψιό του να πάρει όρκο ότι θα σεβαστεί την περιουσία της συζύγου του Γκιζέλας της Ουγγαρίας επειδή ο Πέτρος δεν είχε καλές σχέσεις με τη θεία του.
Ο Πέτρος Ορσεόλο ή Πέτρος ο Βενετός , βασιλιάς της Ουγγαρίας ήταν γιος του Δόγη της Βενετίας Οττόνε Ορσεόλο και της Γκριμέλντας της Ουγγαρίας.
Επανήλθε με τη βοήθεια του Ερρίκου Γ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και έδωσε όρκο υποτέλειας στον αυτοκράτορα, ανατράπηκε οριστικά ύστερα από παγανιστική εξέγερση .
Η τύχη του στη συνέχεια είναι αβέβαιη, πολλοί χρονικογράφοι αναφέρουν ότι τον εκτέλεσε ο διάδοχος του Ανδρέας Α της Ουγγαρίας, αντίθετα άλλοι όπως ο Κοσμάς της Πράγας γράφουν ότι επέζησε και προχώρησε σε δεύτερο γάμο .
Τα Ουγγρικά στρατεύματα λεηλάτησαν τη Βαυαρία και επιτέθηκαν στη Βοημία για να υποστηρίξουν τον πρίγκιπα Μπρετίσλαφ Α της Βοημίας επί του αυτοκράτορα Ερρίκου Γ.
Οι Ούγγροι χρονικογράφοι αναφέρουν ότι προτιμούσε τις παρέες των Γερμανών που "φώναζαν σαν άγρια ζώα" και των Ιταλών που "τιτίβιζαν σαν χελιδόνια" και έγινε μισητός στους υπηκόους του.
Η Γκιζέλα ζήτησε βοήθεια από τους Ούγγρους λόρδους και κατηγόρησε σαν υποκινητή έναν σύντροφο του Πέτρου τον Βούντο, ζήτησαν την παραπομπή του σε δίκη.
Γεννήθηκε στη Σεβαστούπολη της Ρωσίας έχοντας Ποντιακή καταγωγή και ήρθε ως μετανάστης στην Ελλάδα και εγκαταστάθηκε στον Κορυδαλλό του Πειραιά.
Από το 1937 μέχρι και το 1954 που αποχώρησε από την ενεργό δράση ως ποδοσφαιριστής, αγωνίστηκε στην Προοδευτική, με τη φανέλα της οποίας αγωνίστηκε στα Πειραϊκά πρωταθλήματα και στο τελευταίο προπολεμικό Πανελλήνιο πρωτάθλημα της περιόδου 1939-40 για πρώτη φορά στην ιστορία του συλλόγου, ενώ είχε συμμετοχές σε αγώνες κυπέλλου Ελλάδας.
Αποτέλεσε ένα εκ των βασικότερων στελεχών στην ιστορία της Προοδευτικής και κατά τη θητεία του είχε συμπαίκτες σπουδαίους ποδοσφαιριστές όπως ο διακεκριμένος τερματοφυλάκας Μπάμπης Ταουξής, ο μετέπειτα ηγετικός ποδοσφαιριστής του Ολυμπιακού και προπονητής Σούλης Κίνλεϊ, ο διακεκριμένος κυνηγός Πέτρος Χριστοφίδης που αγωνίστηκε επίσης στον Ολυμπιακό κ.
Κατά την περίοδο 1947-48 αγωνιζόταν επί 1 χρόνο στα φιλικά του Παναθηναϊκού, χωρίς όμως να υπογράφει ποτέ δελτίο μιας και η Προοδευτική δεν έδινε την συγκατάθεσή της.
Έπειτα το τέλος της ποδοσφαιρικής του καριέρας διετέλεσε προπονητής της Προοδευτικής τη δεκαετία του '50 και του '60 και προπονητής των ερασιτεχνών της, οδηγώντας την 2 φορές στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα και στην Α' Εθνική κατηγορία το 1959 όπου και διέπρεψε την εποχή εκείνη η Προοδευτική.
Επίσης υπήρξε βασικός θεμελιωτής της καθιέρωσης του αγώνα βετεράνων Βραδυποριακός - Ταλαιπωριακός, ανάμεσα σε βετεράνους του Ολυμπιακού και της Προοδευτικής αντίστοιχα.
Σπουδαία καριέρα με σημαντική προσφορά στο ελληνικό ποδόσφαιρο είχαν επίσης οι 2 γιοι του, Δημήτρης Σεϊταρίδης και Μίλτος Σεϊταρίδης , ενώ ποδοσφαιριστής υπήρξε επίσης και ο συνονόματος εγγονός του Γιούρκας Σεϊταρίδης και γιος του Δημήτρη, με σημαντική καριέρα σε επίπεδο συλλόγων σε Ελλάδα και Ευρώπη (Π.Α.Σ. Γιάννινα, Παναθηναϊκός, ΦΚ Πόρτο, Ντιναμό Μόσχας, Ατλέτικο Μαδρίτης) και πρωταθλητής Ευρώπης με την Εθνική Ελλάδας, κατακτώντας το Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα του 2004.
Ήταν προπολεμικός ποδοσφαιριστής και μετέπειτα προπονητής του Ελληνικού ποδοσφαίρου, το οποίο υπηρέτησαν επίσης οι γιοι του Δημήτρης Σεϊταρίδης και Μίλτος Σεϊταρίδης και ο συνονόματος εγγονός του και Πρωταθλητής Ευρώπης το 2004, Γιούρκας Σεϊταρίδης.
Η ποδοσφαιρική ομάδα έλαβε αρχικά μέρος σε τουρνουά αλλά σε μεταγενέστερο στάδιο έγινε μέλος της ΠΟΕΛ, που κατέκτησε πρωταθλήματα, κύπελα και ασπίδες.
Άξιο αναφοράς είναι ότι η ομάδα στέφτηκε πρωταθλήτρια την χρόνια 2009-2010 στην 2η κατηγορία της ΠΟΕΛ αλλά και κυπελλούχος των πρωταθλητριών ομάδων της ΠΟΕΛ, τόσο στην πρώτη αλλά και στην δεύτερη κατηγορία.
Α μέτα από αυτές του της επιτυχίες δεν είχε ποδοσφαιρική ομάδα μέχρι το 2014 όπου πραγματοποίησε ακόμη μια επιτυχία πηρέ το πρωτάθλημα στην 2η κατηγορία της ΠΟΕΛ και ήταν και φιναλίστ στο τελικό κυπέλου με την Αναγέννηση Παλλουριώτισσας.
Τα επόμενα χρόνια παρά τους πενιχρούς οικονομικούς πόρους που είχε το σωματείο δεν λύγισε και στα επόμενα χρόνια που πέρασαν το σωματείο είχε να παρουσιάσει ποικιλία ποδοσφαιρικής και καλλιτεχνικής δράσης.
Εκτός από της ποδοσφαιρικές δραστηριότητες του σωματείου, κύρια δραστηριότητα ήταν και η θεατρική ομάδα του σωματείου που αποσκοπούσε σε απασχόληση μελών, φίλων και χωριανών του σωματείου σε εκδηλώσεις που διοργάνωνε το σωματείο στο ιδιόκτητο οίκημα του.
Επίσης το σωματείο διοργάνωνε ετήσιους χορούς για σχεδόν 18 χρόνια που εξελιχτήκαν σε κύριες χοροεσπερίδες που μέσα από αυτές το σωματείο έπαιρνε πολύτιμα έσοδα στα ταμεία του.
πραγματοποιήθηκε την χρονιά 2017-2018 στην οποία η ομάδα κατέκτησε το πρωτάθλημα της ομοσπονδίας της ΠΟΕΛ και στην συνέχεια κατάφερε να κατακτήσει το πρωτάθλημα πρωταθλητριών ΣΤΟΚ και το πρωτάθλημα ένταξης και έτσι να εξασφαλίσει μια θέση για την επίλεκτη κατηγορία ΣΤΟΚ για την περίοδο 2018-2019.
αρχικά στεγάζονταν σε οικείες συγχωριανών μέχρι το τέλος του 1985 όπου απέκτησε το δικό του ιδιόκτητο οίκημα, το οποίο κτίστηκε με εθελοντική εργασία μελών του σωματείου αλλά και συνεισφορών από φίλους.
Η δυναστεία των Ρουπενιδών κυβέρνησε το Αρμενικό Βασίλειο της Κιλικίας μέχρι τον θάνατο της τελευταίας βασίλισσας Ισαβέλλας της Αρμενίας, τη διαδέχθηκε ο σύζυγος της Χετούμ Α της Αρμενίας που ήταν ο ιδρυτής του κλάδου των Χετουμιδών.
Μετά τον θάνατο του τελευταίου Χετουμίδη βασιλιά Λέων Ε της Αρμενίας διάδοχος του εξελέγη ο ξάδελφος του Κωνσταντίνος Δ της Αρμενίας τρίτος γιος του Αμαλρίκ, κύριου της Τύρου από τον Οίκο των Πουατιέ - Λουζινιάν.
Οι Μαμελούκοι κατέλαβαν το βασίλειο από τον τελευταίο βασιλιά των Πουατιέ - Λουζινιάν Λέων ΣΤ της Αρμενίας , από τότε οι βασιλείς έγιναν τιτλούχοι.
Ο Λέων ΣΤ πέθανε χωρίς απογόνους και οι τίτλοι πέρασαν στον ξάδελφο του Ιάκωβο Α της Κύπρου με αποτέλεσμα οι βασιλείς της Κύπρου να γίνουν τιτλούχοι βασιλείς της Αρμενικής Κιλικίας.
Το Αρμενικό Βασίλειο της Κιλικίας ήταν βασίλειο στη νότια Μικρά Ασία, δημιουργήθηκε τον Μεσαίωνα από Αρμένιους φυγάδες μετά την επιδρομή των Σελτζούκων στην Αρμενία.
Κυβερνήθηκε από τον Οίκο των Ρουπενιδών παρακλάδι της μεγάλης οικογένειας των Βαγρατιδών, που κατείχαν πολλά χρόνια τους θρόνους της Γεωργίας και της Αρμενίας.
Οι Ρουπενίδες ήταν αρχικά τοπικοί πρίγκιπες με πρώτο τον Ρουπέν Α της Αρμενίας αλλά οι Λατίνοι λόγω των στενών σχέσεων μεταξύ τους στην Α Σταυροφορία τους προήγαγαν σε βασίλειο.
Επίσης, παρακολούθησε μαθήματα φωνητικής με την υψίφωνο της Εθνικής Λυρικής Σκηνής Δέσποινα Κάτσαρη, στην Αθήνα καθώς και ένα διετές Σεμινάριο Μουσικής & Φωνητικής Εξερεύνησης στο Πυθαγόρειο Ωδείο στην Άνοιξη Αττικής.
Από το 2005 ξεκινάει να εμφανίζεται επαγγελματικά ως τραγουδιστής σε νυχτερινά κέντρα και μουσικές σκηνές της Πάτρας αλλά και ως ερμηνευτής στις θεατρικές παραστάσεις Το παράπονο του νεκροθάπτου του Ε.
Έχει συνεργαστεί με την Πολυφωνική Χορωδία Πατρών στο Αρχαιολογικό Μουσείο Πάτρας , την Πατραϊκή Μαντολινάτα , το Γυναικείο Φωνητικό Σύνολο Αντηχώ , Αφιέρωμα στο συνθέτη Θάνο Μικρούτσικο κ.
Το 2014 κυκλοφορεί το πρώτο προσωπικό του άλμπουμ Προορισμός από τη σε μουσική των Χρήστου Κωνσταντόπουλου και Γιώργου Δίπλα και στίχους των Διονύση Καρατζά, Χριστόφορου Μπαλαμπανίδη, Χρίστου Γ.
Τηλεοπτικά, έχει εμφανιστεί στις εκπομπές Στην υγειά μας ρε παιδιά του Σπύρου Παπαδόπουλου , Οι παρέες φτιάχνουν ιστορία του Σεραφείμ Φυντανίδη , Μεγάλοι Έλληνες συνθέτες κ.
Έχει συνεργαστεί με καταξιωμένους συνθέτες και τραγουδιστές: Γιάννης Σπανός, , Ελένη Βιτάλη, Μανώλης Μητσιάς, Γιώτα Νέγκα, Μίλτος Πασχαλίδης κ.
Η πρώτη επίσημη φωτογράφιση ως γυναίκα, έγινε τον Ιούλιο της ίδιας χρονιάς, με το εξώφυλλο στο περιοδικό ενώ το όνομα και η αλλαγή φύλου έγιναν επίσημα στις 25 Σεπτεμβρίου.
Η Κέιτλιν Μαρί Τζένερ είναι Αμερικανίδα τηλεοπτική προσωπικότητα και πρώην πρωταθλητής στο δέκαθλο, αφού στους Ολυμπιακούς Αγώνες 1976 που έγιναν στο Μόντρεαλ, κέρδισε χρυσό μετάλλιο.
Με τον θάνατο του προκατόχου του Νικολό Σαγκρέντο όλα έδειχναν ότι θα τον διαδεχτεί ο μεγαλύτερος αδελφός του Τζιοβάννι Σαγκρέντο που εξασφάλισε σχεδόν αμέσως τους 30 από τους 40 εκλέκτορες.
Οι αντίπαλοι του τον κατηγόρησαν όμως για απάτη με αποτέλεσμα να ακυρωθεί η εκλογή, τοποθετήθηκαν 40 νέοι εκλέκτορες που εξέλεξαν νέο Δόγη τον Αλβίζε Κονταρίνι .
Το μεγαλύτερο διάστημα που κυβέρνησε το πέρασε σε γιορτές και πανηγύρια, εξάσκησε ελάχιστα την εξουσία αλλά προχώρησε ωστόσο τα πρώτα χρόνια σε μια σημαντική δικαστική μεταρρύθμιση.
Η Βενετία γνώρισε μεγάλες διακρίσεις στην εποχή του, η Βενετή μαθηματικός Έλενα Κορνάρο Πισκόπια ήταν η πρώτη γυναίκα που δέχτηκε διδακτορικό Φιλοσοφίας από το Πανεπιστήμιο της Πάδοβας.
Στην Βενετία άνοιξε τότε και η πρώτη Καφετέρια με στόχο την κατανάλωση καφέ από τους πελάτες συνήθεια που θα διαδοθεί σύντομα σε ολόκληρο τον κόσμο με απίστευτη δημοφιλία.
Οι Βενετοί τους έβλεπαν με νέα μεγάλη ανησυχία αλλά ο Γιαν Σομπιέσκι κατάφερε τελικά να τους νικήσει και να τους σταματήσει στην Δεύτερη πολιορκία της Βιέννης .
Στην Βενετία επικρατούσε νέος προβληματισμός αν μπορούσε η πόλη μετά την ταπεινωτική απώλεια της Κρήτης να συμμετέχει ξανά σε νέο πόλεμο εναντίον των Οθωμανών, αυτή την φορά με τους Αψβούργους .
Ο Αλβίζε Κονταρίνι ήταν τρίτος γιος του Νικολό Κονταρίνι και της Έλενας Μικιέλ, μέλους της Οικογένειας Μικιέλ που είχε κυβερνήσει την Δημοκρατία της Βενετίας τον 12ο αιώνα με δυο δόγηδες, ήταν ανιψιός του 95ου Δόγη Φραντσέσκο Κονταρίνι που κυβέρνησε την Βενετία έναν χρόνο .
Ο Αλβίζε Κονταρίνι δεν παντρεύτηκε ποτέ για να αφοσιωθεί αποκλειστικά στην Δημοκρατία, διετέλεσε πρέσβης στο Βασίλειο της Γαλλίας, την Ισπανία, την Ολλανδική Δημοκρατία και την Αγία Έδρα, ο βασιλιάς της Γαλλίας τον έστεψε Ιππότη.
Την εποχή που έγινε δόγης είχε ολοκληρωθεί ο Μεγάλος Κρητικός Πόλεμος με ήττα της Δημοκρατίας της Βενετίας και κατάληψη ολόκληρης της Κρήτης από την Οθωμανική Αυτοκρατορία, κατόπιν επικράτησε ειρήνη.
Αφού συμμετείχε στο Μεσογειακό θέατρο του Β Παγκοσμίου Πολέμου για λογαριασμό του Βρετανικού Ινδικού Στρατού της Μεγάλης Βρετανίας, επέλεξε πακιστανική ιθαγένεια και εντάχθηκε στο στρατό του μετά την διχοτόμηση της Ινδίας το 1947 από το Ηνωμένο Βασίλειο.
Αφού διορίστηκε αμφιλεγόμενα για να αναλάβει την στρατιωτική διοίκηση, ο Γιαχία Χαν ανέλαβε την προεδρία και επέβαλε στρατιωτικό νόμο αναστέλλοντας το σύνταγμα το 1969.
Διεξήγαγε τις πρώτες εθνικές εκλογές το 1970 και καθυστέρησε τη μετάβαση εξουσίας στον Σέιχ Μουτζιμπούρ Ραχμάν, προκαλώντας αναστάτωση στο Ανατολικό Πακιστάν.
Επίσης, εξουσιοδότησε τις αρχές του Ανατολικού Πακιστάν να καταστείλλουν βίαια την εξέγερση στην οποία εκατοντάδες χιλιάδες έως περίπου 3.000.000 άτομα σκοτώθηκαν σε αυτό που σήμερα θεωρείται ευρέως ως γενοκτονία του Μπαγκλαντές.
Όταν οι ειδήσεις της παράδοσης του Δυτικού Πακιστάν έφτασαν στην εθνική τηλεόραση, η αυθόρμητη και συντριπτική δημόσια οργή για την ήττα του Πακιστάν από τους αντάρτες του Μπαγκλαντές και τον Ινδικό Στρατό, ακολουθούμενη από τη διαίρεση του Πακιστάν σε δύο μέρη, εκφράστηκε με διαδηλώσεις σε όλο το Πακιστάν.
Ο Γιαχία έγινε το υψηλότερο ατύχημα του πολέμου: για να αποτρέψει περαιτέρω αναταραχές, στις 20 Δεκεμβρίου 1971 παρέδωσε την προεδρία και την κυβέρνηση στον Ζουλφικάρ Αλί Μπούτο - τον φιλόδοξο ηγέτη του ισχυρού και δημοφιλούς Λαϊκού Κόμματος του Πακιστάν.
Σύμφωνα με το βιβλίο του Ινδού συγγραφέα Ντεουάν Μπεριντρανάθ , ο πατέρας του Γιαχία εργαζόταν στην Βρετανική Ινδική Αστυνομία στην επαρχία Παντζάμπ.
Εργάστηκε ως επικεφαλής αστυνομικός και αποστρατήθηκε ως αναπληρωτής επικεφαλής, ενώ ο Γιαχία εργάστηκε πολύ σκληρά, αξιοπρεπώς και σοβαρά για τις σπουδές του, σπούδασε στην αριστοκρατική σχολή του Συνταγματάρχη Μπράουν Κέιμπριτζ στο Ντέχραντουν και αργότερα εγγράφτηκε στο Πανεπιστήμιο του Παντζάμπ.