polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Από το 1826 ο Δημήτρης Κουρούτα είναι παιδικός φίλος και έμπιστος του Μεγάλου Δούκα ωνσταντίν Παύλοβιτς ο οπίος προοριζόταν για τον ρόλο του κυβερνήτη στην απελευθερωμένη Ελλάδα.
Στις περισσότερες περιπτώσεις, το φορτίο του σεισμογράφου είναι τοποθετημένο σε μια ελατηριωτή ανάρτηση, η οποία παραμένει ακίνητη κατά τη διάρκεια ενός σεισμού, ενώ το υπόλοιπο όργανο κινείται.
Το 1906, ο Ρώσος πρίγκιπας Μπόρις Γκολίτσιν δημιούργησε τον πρώτο ηλεκτρομαγνητικό σεισμογράφο, βασισμένος στο φαινόμενο της ηλεκτρομαγνητικής επαγωγής.
Σε ένα τέτοιο σεισμογράφο, στο φορτίο προσαρτάται ένα πηνίο επαγωγής όπου όταν η θήκη κυλάει, κινείται σε σχέση με τους μαγνήτες που είναι στερεωμένοι πάνω του.
Η ταχεία ανάπτυξη της μικροηλεκτρονικής και της κβαντικής οπτικής οδηγεί στην εμφάνιση σοβαρών ανταγωνιστών για τους παραδοσιακούς μηχανικούς σεισμογράφους στη φασματική περιοχή μέσης και υψηλής συχνότητας.
Γεννημένος στο Σετούμπαλ, ο Νούνες ολοκλήρωσε τη νεανική σταδιοδρομία του στη Μπενφίκα, μετά την ένταξή του στις ακαδημίες νέων του συλλόγου στην ηλικία των 9 ετών.
Στις 6 Ιανουαρίου 2013, ενώ ήταν ακόμα έφηβος, έπαιξε τον πρώτο αγώνα του στη Σεγούντα Λίγα με τη Μπενφίκα Β, μπαίνοντας ως αλλαγή αργά στον αγώνα, στην ισοπαλία με 1-1 εναντίον της Σάντα Κλάρα.
Ο Ζοάο Ανισέτο Γκραντέλα Νούνες είναι Πορτογάλος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως κεντρικός ή δεξιός πλάγιος αμυντικός για την Πούσκας Ακαντέμια.
Στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2015, εμφανίστηκε σε όλους τους αγώνες ως δεύτερος αρχηγός, καθώς η Εθνική Πορτογαλίας 20 αποκλείστηκε στην προημιτελική φάση του Παγκοσμίου Κυπέλλου 20 από τη φιναλίστ Βραζιλία.
Το Ίνφιρτελ είναι ένα από τα τέσσερα παραδοσιακά "τεταρτημόρια" της Άνω Αυστρίας, ενώ τα άλλα είναι το Χάουσρουκφιρτελ, το Μύλφιρτελ και το Τράουνφιρτελ.
Η ονομασία Ίνφιρτελ είναι μεταγενέστερη των υπολοίπων και καθιερώθηκε μετά το 1779, όταν έγινε η τεταρτοτόμηση της Άνω Αυστρίας και συνάμα η ως τότε βαυαρική περιοχή, επονομαζόμενη Ίνμπαϊερν , προσαρτήθηκε στην Αυστρία, αρχικά ως το "πέμπτο τεταρτημόριο" και έπειτα ως Ίνφιρτελ, μετά τη συγχώνευση του Μάχλαντφιρτελ στο Μύλφιρτελ.
Διοικούμενο από το Μπουργκχάουζεν, οι γαίες πέρα από τον ποταμό Ιν είχαν για αιώνες δύο σημαντικούς ρόλους: στρατηγικά ως ανατολική αμυντική γραμμή εναντίον του Αρχιδουκάτου της Αυστρίας και οικονομικά ως καλλιεργήσιμη γη.
Την περίοδο της βαυαρικής εξέγερσης κατά του Αψβούργου αυτοκράτορα Ιωσήφ Α, η βραχύβια βουλή του Μπράουναου συνήλθε το 1705· μια πρώιμη περίπτωση κοινοβουλίου στην Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία.
Το τεταρτημόριο του Ιν περιλαμβάνει τις αυστριακές διοικητικές περιφέρειες Σέρντινγκ, Ριντ ιμ Ίνκραϊς, Μπράουναου αμ Ιν και Γκρισκίρχεν.
Κατά τη διάρκεια των Ναπολεόντειων Πολέμων η περιοχή επεστράφη στη Βαυαρία, σύμφωνα με τη Συνθήκη του Σενμπρούν το 1809, αλλά σύμφωνα με το Συνέδριο της Βιέννης επεστράφη στην Αυστρία το 1816.
Οι βαυαρικές ρίζες της περιοχής επηρεάζουν την τοπική γερμανική διάλεκτο, τα Ινφιρτλερικά , μια δυτική Μεσοβαυαρική διάλεκτο, παρόμοια με αυτές που ομιλούνται στην Κάτω Βαυαρία.
και αποτελείται από τη μεγάλη κοιλάδα του Ιν, που είναι σε μεγάλο βαθμό παραγωγική και εύφορη, ενώ στα ανατολικά είναι πλούσιο σε γρανίτη και στα βόρεια πλούσιο σε άνθρακα.
Στη ρωσική εκκλησία, κατά την τελευταία ωδή του κανόνα, ενώ άδονται οι φράσεις «Μη εποδύρου μου, Μήτερ. Αναστήσομαι γαρ και δοξασθήσομαι», ο ιερέας και ο διάκονος υψώνουν με μεγαλόπρεπο τρόπο τον Επιτάφιο από το τραπέζι του στο μέσο του ναού και τον μεταφέρουν δια της Ωραίας Πύλης μέσα στο Ιερό, όπου τον εναποθέτουν πάνω στην Αγία Τράπεζα.
Ακολουθεί απόλυση και μετά όλα τα φώτα μέσα στον ναό σβήνονται εκτός από την ακοίμητον κανδήλα πάνω στην Αγία Τράπεζα, και όλοι περιμένουν σιωπηλά στο σκοτάδι.
Στην Ελλάδα και στην Κύπρο το Άγιο Φως φθάνει μέχρι το δειλινό από τον Πανάγιο Τάφο στην Ιερουσαλήμ και με αυτό έχει αναφθεί εκ νέου η ακοίμητος κανδήλα.
«Δεύτε λάβετε φως»: Στην «ώρα του όρθρου», στην πράξη 10-15 λεπτά πριν τα μεσάνυχτα ή ακριβώς τα μεσάνυχτα, ο προεξάρχων ιερέας θυμιάζει την Αγία Τράπεζα και ανάβει τη λαμπάδα του από την ακοίμητον κανδήλα.
Ανοίγει την Ωραία Πύλη και καλεί ψέλνοντας μεγαλοφώνως: «Δεύτε λάβετε φως εκ του ανεσπέρου φωτός και δοξάσατε Χριστόν, τον αναστάντα εκ νεκρών», δηλαδή «ελάτε, πάρτε φως από το φως που ποτέ δεν δύει και δοξάστε τον Χριστό, που αναστήθηκε από τους νεκρούς!».
Αμέσως μετά ο ιερέας πλησιάζει τους πιστούς κρατώντας το τρίκηρο , που επίσης έχει ανάψει από την ακοίμητον κανδήλα, το τείνει προς τους πιστούς και εκείνοι ανάβουν τις αναστάσιμες λαμπάδες τους από αυτό.
Τελετή της Αναστάσεως: Ο ιερέας ή οι ιερείς παίρνουν το Ευαγγέλιο, τον σταυρό με τον οποίο ευλογούν, θυμιατό και μία εικόνα της Αναστάσεως του Κυρίου, και μαζί με τους ψάλτες βγαίνουν από τον ναό, ακολουθούμενοι από πιστούς.
Εναλλάξ ιερείς και ψάλτες ψέλνουν τον ύμνο: «Την Ανάστασίν σου, Χριστέ Σωτήρ, άγγελοι υμνούσιν εν ουρανοίς, και ημάς τους επί γης καταξίωσον εν καθαρά καρδία σε δοξάζειν», συνεχίζοντας την πορεία σε πομπή μέχρι που να φθάσουν στον προκαθορισμένο τόπο ή εξέδρα (στη ρωσική Εκκλησία περιφέρονται τρεις φορές γύρω από τον ναό, ενώ οι καμπάνες κτυπούν).
Στην εξέδρα λαβαίνει χώρα η ανάγνωση του Ευαγγελίου που αφηγείται την Ανάσταση: η περικοπή που διαβάζεται είναι είτε από το Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιον , είτε από το Κατά Μάρκον Ευαγγέλιον .
Μετά ο ιερέας θυμιάζει τρεις φορές το Ευαγγέλιο, εκφωνεί: «Δόξα τη αγία και ομοουσίω και ζωοποιώ και αδιαιρέτω Τριάδι, πάντοτε, νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων» και αμέσως ψέλνει τρεις φορές το αναστάσιμο τροπάριο: «Χριστὸς ἀνέστη ἐκ νεκρῶν, θανάτῳ θάνατον πατήσας καὶ τοῖς ἐν τοῖς μνήμασι ζωὴν χαρισάμενος» και οι καμπάνες του ναού κτυπούν χαρμόσυνα.
Πριν από την είσοδο στον ναό ο ιερέας κάνει την εκφώνησιν για την έναρξη του όρθρου και οι πιστοί ανταλλάσσουν μεταξύ τους το «Χριστός Ανέστη!» - «Αληθώς ανέστη».
Η 9η ωδή του κανόνα, «Φωτίζου, φωτίζου η νέα Ιερουσαλήμ» είναι εμπνευσμένη από τον στίχο ξ 1 του βιβλίου του Ησαΐα, το έκτο ανάγνωσμα της πρωτοχριστιανικής ακολουθίας.
Στους αίνους το πρώτο τροπάριο περιέχει 10 φορές τη λέξη «Πάσχα»: «Πάσχα ιερόν ημίν σήμερον αναδέδεικται, Πάσχα καινόν, άγιον, Πάσχα μυστικόν, Πάσχα πανσεβάσμιον, Πάσχα Χριστός ο Λυτρωτής, Πάσχα άμωμον, Πάσχα μέγα, Πάσχα των πιστών, Πάσχα το πύλας ημίν του Παραδείσου ανοίξαν, Πάσχα πάντας αγιάζον πιστούς»
αντί του Τρισαγίου ύμνου το «όσοι εις Χριστόν εβαπτίσθητε, Χριστόν ενεδύσασθε», μετά το «Εξαιρέτως.» το «Ο άγγελος εβόα τη Κεχαριτωμένη.», αντί του «Είδομεν το φως το αληθινόν» το «Χριστός ανέστη».
Το προκείμενον του αποστολικού αναγνώσματος είναι η αντιφώνηση της αρχαίας ακολουθίας: «Αύτη η ημέρα, ην εποίησεν ο Κύριος, αγαλλιασώμεθα και ευφρανθώμεν εν αυτή».
Το αποστολικό ανάγνωσμα είναι η αρχή από τις Πράξεις των Αποστόλων και ομοίως η περικοπή του Ευαγγελίου είναι η αρχή του Κατά Ιωάννην Ευαγγελίου , σηματοδοτώντας την αρχή μιας νέας εποχής στην ιστορία της ανθρωπότητας μετά την Ανάσταση του Χριστού, όπως και την αρχή μιας νέας περιόδου του εκκλησιαστικού έτους.
Στο τέλος της Θείας Λειτουργίας ο αρχιερέας ή ο προϊστάμενος της ακολουθίας διαβάζει τον Κατηχητικό λόγο του Ιωάννου του Χρυσοστόμου, που είναι γνωστός στη Δύση ως «Πασχάλιος λόγος» .
Στη συνέχεια τα κεριά της Αγίας Τράπεζας ανάβονται και άδεται το για πρώτη φορά μετά την έναρξη της Μεγάλης Τεσσαρακοστής (με την εξαίρεση της Μεγάλης Πέμπτης ή σημαντικής εορτής που «πέφτει» μέσα στην Τεσσαρακοστή), ενώ οι καμπάνες του ναού και το εκκλησιαστικό όργανο ηχούν και πάλι μετά τη Μεγάλη Πέμπτη.
Η πρώτη έγινε το 1951 υπό τον Πάπα Πίο ΙΒ, με αλλαγή στην ώρα , ενώ τα αναγνώσματα της Παλαιάς Διαθήκης περιορίσθηκαν από 12 σε επτά και έπαυσαν να ακολουθούνται από προσευχές με γονυκλισία.
Το αποστολικό ανάγνωσμα ήταν προγενέστερα από την Επιστολή προς Κολοσσαείς , ενώ η ευαγγελική περικοπή ήταν υποχρεωτικά από το Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιον .
Ο περισσότερος κόσμος πιστεύει ότι η ακολουθία αρχίζει αργά το βράδυ, ωστόσο αναπόσπαστο αρχικό μέρος της ως αγρυπνίας είναι και ο εσπερινός του Μεγάλου Σαββάτου.
Προκειμένου όμως να μην αυξηθεί και άλλο το μάκρος της νυκτερινής ακολουθίας της Αναστάσεως, ο εσπερινός κατά τη νεότερη εποχή τελείται είτε μαζί με τη Θεία Λειτουργία το πρωί του Μεγάλου Σαββάτου, είτε το αργότερο δύο ώρες πριν τη δύση του ήλιου Είναι Μέγας Εσπερινός και σε αυτόν διαβάζονται περικοπές βασισμένες στις προαναφερθείσες της Πρώτης Εκκλησίας, οι περισσότερες συντομευμένες, κάτι που υποδεικνύει την ανάπτυξη από μία κοινή παράδοση.
Η εβδομάδα που αρχίζει την Κυριακή του Πάσχα αποκαλείται Διακαινήσιμος εβδομάδα και λειτουργικώς-εκκλησιαστικώς θεωρείται ως μία και μόνη, συνεχής και ενιαία ημέρα: Η Ωραία Πύλη του κάθε ναού παραμένει συνεχώς ανοικτή από τη στιγμή που άνοιξε για την προσφορά του Αγίου Φωτός στους πιστούς και κλείνει μόνο στο τέλος της Ενάτης ώρας του Σαββάτου της Διακαινησίμου, ενώ τα περισσότερα από τα ξεχωριστά χαρακτηριστικά της ακολουθίας της Αναστάσεως συνεχίζονται όλη την εβδομάδα.
Το αρχαιότερο ίσως στοιχείο της Αναστάσιμης ακολουθίας είναι η ανάγνωση 12 περικοπών από την Παλαιά Διαθήκη, που σώζονται σε αρχαίο χειρόγραφο στο Αρμενικό Πατριαρχείο της Ιερουσαλήμ.
Μετά το άναμμά της η Πασχαλινή Λαμπάδα μεταφέρεται από έναν διάκονο στον κυρίως ναό, όπου επικρατεί σκοτάδι, σταματώντας τρεις φορές για να ψάλλουν το «Φως του Χριστού» , με το εκκλησίασμα να απαντά ευχαριστώντας τον Θεό .
Η λαμπάδα αυτή θα χρησιμοποιείται μέχρι την Πεντηκοστή, φυλασσόμενη μέσα στο Ιερό, ενώ και μετά θα ανάβεται στα βαφτίσια και στις κηδείας όλου του έτους, υπενθυμίζοντας ότι ο Χριστός είναι «φως και ζωή».
Στη χριστιανική λειτουργική, η Ακολουθία της Αναστάσεως ή Αναστάσιμη ακολουθία, αναφερόμενη και ως Όρθρος και Θεία Λειτουργία της Κυριακής του Πάσχα, είναι αρκετά μακρό λειτουργικό σύνολο επιμέρους λειτουργικών ενοτήτων, που συνήθως διαρκεί από αργά το βράδυ του Μεγάλου Σαββάτου μέχρι τις 2 έως 3 π.
Μετά το πρώτο μέρος της Λειτουργίας, το νερό της δεξαμενής αγιάζεται και όσοι κατηχούμενοι είναι υποψήφιοι για εισδοχή στην Εκκλησία βαπτίζονται, ενώ άλλοι, ήδη βαπτισμένοι, λαμβάνουν το Χρίσμα.
Οι συνιστώσες της Αγγλικανικής Κοινωνίας δεν τελούν όλες την αγρυπνία της Αναστάσεως, αλλά η τέλεσή της εξαπλώθηκε πολύ κατά τις τελευταίες δεκαετίες.
Παλαιότερα συνηθιζόταν μόνο σε ενορίες της αγγλοκαθολικής παραδόσεως, έχοντας εγκαταλειφθεί κατά την Αγγλική Μεταρρύθμιση και επανέλθει από το Κίνημα της Οξφόρδης τον 19ο αιώνα.
Ο Τόμας Τάλεϋ τονίζει τη σημασία αυτής της σειράς αναγνωσμάτων ως την αρχαιότερη γνωστή και ως την έχουσα τη μέγιστη επίδραση στην κατάρτιση όλων των επόμενων καταλόγων αναγνωσμάτων.
Η συνδεδεμένη με τον εσπερινό αυτόν «Πρώτη Ανάσταση» αναφέρεται στην Κάθοδο του Χριστού στον Άδη, κατά την οποία κηρύχθηκε η Ανάσταση του Χριστού μόνο στους νεκρούς.
Ωστόσο, ο πραγματικός εορτασμός του Πάσχα αρχίζει τα μεσάνυχτα, τη στιγμή που ο Χριστός αναστήθηκε «εκ νεκρών» και η Ανάσταση γνωστοποιήθηκε και στους ζωντανούς.
Κατά τη διάρκεια αυτών των αναγνώσεων γινόταν κατά την παλαιοχριστιανική εποχή το βάπτισμα και χρίσμα των κατηχηθέντων, κατά την τάξη που δίνεται στο Ευχολόγιον.
Οι νεοφώτιστοι έμπαιναν και πάλι στον ναό ως πιστοί Χριστιανοί πλέον, ενώ ψαλλόταν αντί του Τρισαγίου ύμνου το «όσοι εις Χριστόν εβαπτίσθητε, Χριστόν ενεδύσασθε».
Το απόγευμα της Κυριακής του Πάσχα τελείται ένας ειδικός εσπερινός, γνωστός ως «Εσπερινός της Αγάπης», όπου διαβάζεται σε πολλές γλώσσες η περικοπή του Κατά Ιωάννην Ευαγγελίου κ 19-25.
Στην πρώτη εποχή του Χριστιανισμού, στην Ιερουσαλήμ, η αγρυπνία άρχιζε με το τραγούδισμα του Ψαλμού 117 , με την αντιφώνηση: «Αύτη η ημέρα, ην εποίησεν ο Κύριος.» Στη συνέχεια διαβάζονταν οι 12 περικοπές της Παλαιάς Διαθήκης, που εκτός από την τελευταία, ακολουθούνταν από μια προσευχή με γονυκλισία:
Μόλις η Πασχαλινή Λαμπάδα τοποθετηθεί στο κηροπήγιό της μέσα στο Ιερό, τα φώτα του ναού ανάβονται και το εκκλησίασμα σβήνει τα δικά του κεριά (αν και σε μερικές ενορίας συνηθίζεται να τα αφήνουν αναμμένα, με αναμμένα ή όχι τα φώτα του ναού, μέχρι το ).
Το Ρωμαϊκό Λειτουργικό δηλώνει: «Η αγρυπνία αυτής της νύκτας, η οποία είναι η μεγίστη και ευγενεστέρα όλων των ακολουθιών, πρέπει να τελείται μόνο μία φορά σε κάθε ναό»
Στη συνέχεια συμμετείχε στην ταινία του Λουκίνο Βισκόντι «Ο Γατόπαρδος» , αλλά τη δόξα την κέρδισε με τη συμμετοχή του σε σπαγκέτι γουέστερν από τα μέσα της δεκαετίας του '60 με το ψευδώνυμο Μοντγκόμερι Γουντ όπως: «Ένα πιστόλι για τον Ρίνγκο» και «Η Επιστροφή του Ρίνγκο» κ.
Ήταν γνωστός διεθνώς για την καριέρα του στα σπαγκέτι γουέστερν, ιδιαίτερα για τις ταινίες «Ένα πιστόλι για τον Ρίνγκο» και «Η Επιστροφή του Ρίνγκο» και «Ένα Τρύπιο Δολάριο» .
Ο Τζέμα πέθανε σε ηλικία 75 ετών στις 1 Οκτωβρίου 2013, σε νοσοκομείο της Τσιβιταβέκια, όπου είχε μεταφερθεί βαρύτατα τραυματισμένος, εξαιτίας ενός τροχαίου δυστυχήματος.
Κατά την αποικιακή περίοδο το Τεσενέι και το γειτονικό χωριό Αλί-Γκιντέρ υπήρξαν το επίκεντρο ενός τεράστιου προγράμματος αγροτικής αναπτύξεως με χρήση των υδάτων του ποταμού Γκας.
Τα έργα άρχισαν το 1924, με ένα μικρό φράγμα, έναν μικρό ταμιευτήρα και αρκετά άλλα έργα, όπως ένα δίκτυο αρδευτικών καναλιών για το πότισμα περίπου 100 χιλιάδων στρεμμάτων, που κατασκεύασε η ιταλική εταιρεία .
Ένα εκκοκιστήριο, μύλος για την άλεση των σπόρων, ηλεκτροπαραγωγό εργοστάσιο και εργοστάσιο και αποθήκη γεωργικών μηχανημάτων συμπλήρωσαν το έργο, μαζί με ένα σύγχρονο κλωστοϋφαντουργείο στο Τεσενέι.
Υπάρχει έτσι το Χιλάτ Τακαρίν, όπου κατοικούν Τακρούρ (φυλές που μετανάστευσαν από τη σημερινή Νιγηρία πριν από αιώνες), το Χιλάτ Σουδάν , το Χιλάτ Χαλαμπίτ , το Χιλάτ Σομάλ .
Το ρυάκι Τανταλάι διασχίζει την πόλη και χύνεται στον Γκας, ενώ ένα αρδευτικό κανάλι, το Τουρ-α, παίρνει νερό από τον Γκας και το μεταφέρει σε καλλιέργειες βαμβακιού, κοντά στο χωριό Αλί-Γκιντέρ, δέκα χιλιόμετρα μακρύτερα.
Οι αγρότες στα νότια του Τεσενέι αναφέρουν βρυχηθμούς λιονταριών, μόνο όμως ένα νεαρό αρσενικό λιοντάρι έχει φωτογραφηθεί στην περιοχή, το καλοκαίρι του 2006.
Το Τεσενέι καταστράφηκε μερικώς κατά τον Πόλεμο της Ανεξαρτησίας της Ερυθραίας και σήμερα έχει 18.000 κατοίκους, ενώ η μητροπολιτική περιοχή του είχε 65.000 κατοίκους στην απογραφή του 2012.
Κατά τον πόλεμο η πόλη βομβαρδίστηκε επανειλημμένα και έγινε πεδίο σκληρών μαχών, εξαιτίας της εγγύτητάς της στα σύνορα με το Σουδάν, από το οποίο οι επαναστάτες της Ερυθραίας προμηθεύονταν όπλα και προμήθειες.
Σήμερα στην περιοχή ζουν φυλές των Χενταρέμπ και 1.500 πρώην πολεμιστές του πολέμου της ανεξαρτησίας με τις οικογένειές τους, καλλιεργώντας βαμβάκι, σουσάμι και σόργο.
Εκλέχτηκε για πρώτη φορά βουλευτής στις βουλευτικές εκλογές του 1991 στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας με τον συνασπισμό Δημοκρατικός Συναγερμός-Κόμμα Φιλελευθέρων για την ΣΤ Κοινοβουλευτική Περίοδο.
Ωστόσο, λόγω της εκλογής του βουλευτή του ΔΗΣΥ στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας, Παναγιώτη Δημητρίου ως ευρωβουλευτή στις Ευρωεκλογές του 2004, τη θέση του στη βουλή πήρε στις 20 Ιουλίου 2004 η Καίτη Κληρίδου ως πρώτη επιλαχούσα, για την Η Κοινοβουλευτική Περίοδο.
Ακόμη, ήταν ιδρυτικό μέλος και η πρώτη γραμματέας της γυναικείας οργάνωσης του ΔΗΣΥ και πρόεδρος της Επιτροπής Κοινωνικής Πολιτικής και των Δικαιωμάτων της Γυναίκας του κόμματος.
Το 1994 ανέλαβε καθήκοντα εκπροσώπου τύπου στο Γραφείο Τύπου και Πληροφοριών για την ενημέρωση των ξένων δημοσιογράφων πάνω στο Κυπριακό και τα προσφυγικά προβλήματα.
Κατά τη διάρκεια των σπουδών του στην Ελλάδα και την Αμερική ήταν στέλεχος της Νεολαίας του Γεωργίου Παπανδρέου και του Πανελλήνιου Απελευθερωτικού Κινήματος του Ανδρέα Παπανδρέου.
Διετέλεσε πρόεδρος του συλλόγου των Φοιτητών της Φυσικομαθηματικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, αντιπρόεδρος της Γενικής Συνέλευσης της Εθνικής Φοιτητικής Ένωσης Κυπρίων και πρόεδρος του Διεθνούς Ομίλου του Πανεπιστημίου του Ουισκόνσιν.
Το 1964, όταν η Τουρκία απειλούσε να εισβάλει στην Κύπρο, ο Ανδρέας Φιλίππου διέκοψε τις σπουδές του, εκπαιδεύτηκε στη Χαλκίδα και πήγε εθελοντής στην Κύπρο μαζί με άλλους Κύπριους φοιτητές.
Το 1972 διέκοψε την εκπόνηση της διδακτορικής του διατριβής στις ΗΠΑ και εξετέλεσε με επιτυχία ειδική αντιστασιακή αποστολή που του ανέθεσε ο Ανδρέας Παπανδρέου.
Τον Μάιο του 1974, ενώ επιχειρούσε να εισέλθει εκ νέου στην Ελλάδα, συνελήφθη στο αεροδρόμιο Αθηνών και απελάθηκε από τη χούντα στην Κύπρο με το επόμενο αεροπλάνο ως .
Στις βουλευτικές εκλογές του 1991 εξελέγη βουλευτής στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας συνεργαζόμενος ως Νέες Δυνάμεις με το ΑΚΕΛ για την ΣΤ Κοινοβουλευτική Περίοδο.
Ως βουλευτής, διετέλεσε μέλος του Συμβουλίου της Διακοινοβουλευτικής Ένωσης και μέλος της Μικτής Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Κύπρου - Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Την περίοδο 1968-1980 δίδαξε στο Πανεπιστήμιο Ουισκόνσιν-Μάντισον, στο Πανεπιστήμιο του Τέξας, στο Πανεπιστήμιο Πατρών και στο Αμερικανικό Πανεπιστήμιο της Βηρυτού.
Επιπλέον, διετέλεσε πρόεδρος του Συμβουλίου του ΤΕΙ Λαμίας , αναπληρωτής πρόεδρος της Ελληνικής Αεροπορικής Βιομηχανίας, μέλος της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής και μέλος του Εφοριακού Συμβουλίου της Κύπρου.
Τα έξι οροπέδια είναι το Βεξάν, το οροπέδιο της Μαντρί μεταξύ του Σηκουάνα και του Ερ, η πεδιάδα του Σαιντ-Αντρέ μεταξύ Ερ, Αβρ και Ιτόν, το οροπέδιο Νεμπούρ, η περιοχή του Ους και το Λιεβάν.
Κατά το πραξικόπημα του 1851 του Λουδοβίκου Ναπολέοντα Βοναπάρτη, ο νομός Ερ κινητοποιήθηκε έντονα και ήταν ένας από τους νομούς, όπως και ο όμορος Σεν-Μαριτίμ, που κρίθηκαν σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης , μετά από φόβους για σημαντική αντίσταση στη νέα κυβέρνηση.
Μετά τις καταστροφές του Β' Παγκοσμίου Πολέμου και τις μάχες που διεξήχθησαν στην περιοχή, ιδιαίτερα από τις 20 έως 29 Αυγούστου 1944 οπότε και απελευθερώθηκε από τα συμμαχικά στρατεύματα, έξι πόλεις τιμήθηκαν με τον σταυρό του πολέμου: Λεζ Αντλί, Εβρέ, Ζιζόρ, Λουβιέ, Ποντ-Ωντμέρ και Βερνόν.
Ο νομός Ερ είναι ένας από τους αρχικά 83 νομούς , που δημιουργήθηκαν κατά τη διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης στις 4 Μαρτίου 1790, σύμφωνα με το νόμο της 22ας Δεκεμβρίου 1789.
Πριν το 2016 ο νομός Ερ ανήκε στην περιοχή Άνω Νορμανδία η οποία συνενώθηκε με την Κάτω Νορμανδία και πλέον αποτελούν τη νέα διοικητική περιοχή Νορμανδία.
Μνηστεύθηκε τη Μαρία Μερσέντες Μόργκαν -χήρα του Ρέγκιναλτ Κλέιπουλ Βάντερμπιλτ- το 1927, σύντομα όμως -το 1928- ο αρραβώνας ματαιώθηκε.
Στις 3 Δεκεμβρίου 1930 μνηστεύθηκε τη Μαργαρίτα, κόρη του Ανδρέα, πρίγκιπα της Ελλάδας και της Αλίκης, πριγκίπισσας του Μπάττενμπεργκ, από τον Οίκο της Έσσης.
Ο Γοδεφρείδος και η Μαργαρίτα ήταν τρίτα εξάδελφια, καθώς και οι δύο ήταν τρισεγγονοί του Νικολάου Α της Ρωσίας, αλλά και του Λουδοβίκου Β, μεγάλου δούκα της Έσσης.
Ήταν ο μόνος γιος του Ερνέστου Β, πρίγκιπα του Χοενλόε-Λάνγκενμπουργκ και της Αλεξάνδρας των Βέττιν, κόρης του Αλφρέδου, δούκα της Σαξονίας-Κόμπουργκ & Γκότα.
Η κύρια διαφορά με τα μουσωνικά κλίματα, των οποίων ο ξηρότερος μήνας επίσης παρουσιάζει βροχόπτωση χαμηλότερη από 60 , είναι η συνολική ετήσια ποσότητα βροχόπτωση που στην περίπτωση της τροπικής σαβάνας είναι σαφώς χαμηλότερη.
Αντιθέτως, σε περίπτωση που κατά τη σύντομη υγρή περίοδο το επίπεδο βροχόπτωσης είναι ιδιαίτερα υψηλό, δεν φτάνει το αναγκαίο επίπεδο μέσης ετήσιας βροχόπτωσης για να ενταχθεί στα μουσωνικά κλίματα.
Τα κλίματα τροπικής σαβάνας εντοπίζονται κυρίως στην Αφρική, την Ασία και τη βόρεια Νότια Αμερική, όπως και σε μερικές περιοχές της Κεντρικής Αμερικής, της βόρειας Αυστραλίας, των νήσων του Ειρηνικού, του Μεξικού και ορισμένων νήσων της Καραϊβικής.
Αντίθετα, η διαμόρφωση των εποχών βροχών οφείλεται στη δράση ισημερινών και τροπικών ρευμάτων αέρα ενώ την ξερή περίοδο την επιβάλλει η δράση των υψηλών υποτροπικών πιέσεων.
Η τυπική εικόνα της τροπικής σαβάνας εμφανίζει μεγάλες εκτάσεις καλυμμένες από λιβάδια με υψηλά πυκνά ποοειδή, παρότι τέτοια εικόνα αποτελεί μάλλον την εξαίρεση δεδομένου της ύπαρξης πολλών δασικών εκτάσεων.
Ο προκλητικός και επιθετικός χαρακτήρας τον οποίο ο Τάιλερ πρόβαλε ως αρχηγός των οδήγησε σε κριτικούς να ισχυρίζονται πως η μουσική του ανήκει στην κατηγορία του , ενώ οι προσβλητικοί του στίχοι οδήγησαν στις κυβερνήσεις του Ηνωμένου Βασιλείου, της Αυστραλίας και της Νέας Ζηλανδίας να απαγορεύσουν την είσοδο του στις αντίστοιχες χώρες.
Οι συγκέντρωσαν ένα κοινό και έχουν περιγραφτεί ως ένα πολιτιστικό φαινόμενο, αλλά η ομάδα έχει υπάρξει ανενεργή και ανεπίσημα διαλυμένη από το 2014.
Ο Τάιλερ Γκρέγκορι Οκόνμα , γνωστός επαγγελματικά ως , είναι Αμερικανός ράπερ, τραγουδιστής, τραγουδοποιός, παραγωγός, δημιουργός μουσικών βίντεο και σχεδιαστής μόδας.
Έγινε διάσημος ως συνιδρυτής και ηγέτης του εναλλακτικού γκρουπ , αλλα βρήκε ακόμα μεγαλύτερη επιτυχία ως σόλο καλλιτέχνης, έχοντας κυκλοφορήσει ένα και πέντε άλμπουμ.
Οκόνμα επίσης έχει γνωρίσει επιτυχία ως σχεδιαστής μόδας, έχοντας ιδρύσει τις εταιρείες ένδυμάτων και *, για τις οποίες σχεδιάζει όλα τα προϊόντα, τα οποία επίσης επεκτείνονται πέρα από τον χώρο της ένδυσης.
2018, Οκόνμα βοήθησε στην σύνθεση της μουσικής για την ταινία και κυκλοφόρησε το 10-λεπτο , & . ' , μια σειρά χριστουγεννιάτικων τραγουδιών εμπνευσμένα από την ταινία.
πέμπτο άλμπουμ του, , κυκλοφόρησε τον Μάιο του 2019 και έκανε το ντεμπούτο του στο νούμερο ένα του αμερικανικού 200 -καθιστώντας το πρώτο άλμπουμ του Οκόνμα που έγινε νούμερο 1 στις ΗΠΑ- , λαμβάνοντας ευρεία αναγνώριση.
Το πρόκειται για ένα που αφηγείται την ιστορία τριών παιδιών σε μια κατασκήνωση, και θα συνοδευόταν με μιαν ομώνυμη ταινία σκηνοθετημένη από τον ίδιο τον Τάιλερ, όμως η ταινία δεν κυκλοφόρησε ποτέ.
Αν και ο ίδιος ποτέ δεν ανακοίνωσε απευθείας ότι είναι αμφιφυλόφιλος, το περιέχει πολλές αναφορές στην έλξη σε άτομα του ίδιου φύλου την οποία ένιωθε, κάτι το οποίο προκάλεσε πολλές αντιδράσεις, καθώς ο ίδιος είχε κατηγορηθεί για ομοφοβία κατά την πρώιμη περίοδο της καριέρας του.
Η εκλογική περιφέρεια Έβρου αντιπροσωπεύει 164.496 δημότες και περιλαμβάνει τους δήμους Αλεξανδρούπολης, Διδυμοτείχου, Ορεστιάδας, Σαμοθράκης και Σουφλίου.
Ο πρόγονος του σημερινού ποταμού έρρεε από μια αρχαία λίμνη στο κέντρο του Βόρειου Νησιού, μέσα από βαθιά φαράγγια, προς τα βόρεια, μέσα από την κοιλάδα Χινουέρα και τη Λεκάνη Χαουράκι.
Η στάθμη της λίμνης έπεσε κατά 75 μέτρα καθώς περίπου 80 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα νερού και συντριμμάτων ξεχύθηκαν σε μία καταστροφική υπερπλημμύρα.
Τα νερά υπεχώρησαν γρήγορα και ο νέος ποταμός, που είναι ο σημερινός Γουαϊκάτο, παρέμεινε στον σημερινό ρου του, μέσα από το φαράγγι Μαουνγκαταουτάρι και τη Λεκάνη του Χάμιλτον.
Πηγάζει στην ανατολική πλαγιά του υψηλού βουνού Ρουαπέχου, πέφτει στη Λίμνη Τάουπο, τη μεγαλύτερη λίμνη της Νέας Ζηλανδίας, και συνεχίζει από την απέναντι όχθη της λίμνης, σχηματίζει τους μικρούς καταρράκτες Χούκα, διασχίζει την ομώνυμη πεδιάδα και εκβάλλει στον Ειρηνικό Ωκεανό στο Πορτ Γουαϊκάτο, νοτίως του Ώκλαντ.
Ο χείμαρρος Πόουτου ενώνεται με τον ποταμό προερχόμενος από τη Λιμνη Ροτοάιρα στα ανατολικά και το σύνολο ρέει προς τα βόρεια, δίπλα στον αυτοκινητόδρομο 1, διαρρέοντας την κωμόπολη Τουράνγκι, και χύνεται στη νότια όχθη της Λίμνης Τάουπο.
Επιπλέον, σε ολόκληρο τον κόλπο, χρησιμοποιούνται πλοία με επίπεδη βάση για την αλιεία και την καλλιέργεια οστρακοειδών και για την πλοήγηση σε μέρη του κόλπου όπου η θάλασσα είναι χαμηλή.
Το όνομα του κόλπου προέρχεται από το βρετονικό όνομα -, που σημαίνει Μικρή Θάλασσα , σε αντίθεση με το Μ δηλαδή Μεγάλη θάλασσα, που ονομάζεται ο ωκεανός.
Τα μεγαλιθικά μνημεία του Λοκμαριακέ περιλαμβάνουν τρία μνημεία: τον τύμβο -, ένα ντολμέν γνωστό ως Η τράπεζα των εμπόρων και Το σπασμένο μενίρ του , το μεγαλύτερο γνωστό μοναδικό τεμάχιο πέτρας που μεταφέρθηκε και ανεγέρθηκε στη Νεολιθική εποχή.
Στον Κώδικα της Ζάβορδας αναφέρονται πολλοί κάτοικοί της ως αφιερωτές της Ιεράς Μονής Αγίου Νικάνορος ή Ζάβορδας τόσο την περίοδο 1534 έως 1692 όσο και 1692 και μετά .
Η τρίκλιτη θολωτή βασιλική εκκλησία του Αγίου Νικολάου έχει χαρακτηριστεί από το 1995 ως "μνημείο χρήζον ειδικής κρατικής προστασίας. Πρόκειται για ενοριακό ναό μεγάλων διαστάσεων, στον τύπο της θολωτής βασιλικής, που κτίστηκε το 1858. σωτερικά το μνημείο είναι κατάγραφο με τοιχογραφίες που χρονολογούνται στο δεύτερο μισό του 19ου αι.".
Αρχικά διέθετε τμήματα πολιτιστικής δραστηριότητας, δημιουργώντας πλήθος θεατρικών παραστάσεων όπως την κωμωδία Αγαθόπουλος ο Ξηροχωρίτης του Μολιέρου και ακολούθησαν διάφορες άλλες όπως Γκόλφω, Εσμέ και Βαβυλωνία.
Το εντευκτήριο αυτό, που έγινε γνωστό με την προσωνυμία Λέσχη, δημιουργήθηκε δίπλα στο κτίριο του σιδηροδρομικού σταθμού, με την προσωπική εργασία των μελών και των φίλων του συλλόγου.