polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
ατά τη διάρκεια της Κοπτικής περιόδου ο ναός του Ραμσή Γ' χρησιμοποιήθηκε ως εκκλησία Κοπτών και κάποιες από τις γνήσιες διακοσμητικές παραστάσεις αντικαταστάθηκαν από κοπτικά γλυπτά.
Οι φαραώ έκτιζαν τους νεκρικούς ναούς τους με απώτερο σκοπό την παντοτινή διατήρηση της ανάμνησης της βασιλείας και των επιτευγμάτων τους, καθώς και της μεταθανάτιας λατρείας τους.
Μετά από ένα στρατιωτικό πραξικόπημα υπό την ηγεσία του Χουσέιν Μουχάμαντ Ερσάντ το 1982, η Ζία ηγήθηκε του κινήματος υπέρ της δημοκρατίας μέχρι την πτώση του στρατιωτικού δικτάτορα Ερσάντ το 1990.
Επίσης υπηρέτησε για ένα μικρό χρονικό διάστημα στην βραχύβια κυβέρνηση του 1996, καθώς τα άλλα κόμματα είχαν μποϊκοτάρει τις γενικές εκλογές του Φεβρουαρίου 1996.
Μετά το τέλος της θητείας της κυβέρνησής της το 2006, οι προβλεπόμενες εκλογές του Ιανουαρίου 2007 αναβλήθηκαν λόγω πολιτικής βίας και διαμαχών, ενώ ακολούθησε μια αναίμακτη κατάληψη της προσωρινής κυβέρνησης από τον στρατό.
Η κυρίως πανεπιστημιόπολή του βρίσκεται σε λόφο πάνω από τον Ποταμό Ποτόμακ και αναγνωρίζεται εύκολα από το μεγάλο κτήριο Χήλυ Χωλ , που έχει ανακηρυχθεί «Εθνικό Ιστορικό Ορόσημο».
Το Πανεπιστήμιο προσφέρει πτυχία σε 48 διαφορετικά γνωστικά πεδία και οι πάνω από 17.500 φοιτητές και φοιτήτριές του προέρχονται από 135 και πλέον διαφορετικές χώρες.
Μεταξύ των αποφοίτων του περιλαμβάνονται Πρόεδροι των ΗΠΑ, δισεκατομμυριούχοι, δικαστές του Ανώτατου Δικαστηρίου των ΗΠΑ, μέλη βασιλικών οικογενειών και περισσότεροι διπλωμάτες των ΗΠΑ από όσους έχει δώσει οποιοδήποτε άλλο Α.
Μετά από συστάσεις του Βενιαμίν Φραγκλίνου, ο Πάπας Πίος ΣΤ διόρισε τον πρώην Ιησουίτη Τζων Κάρολ ως τον πρώτο επικεφαλής της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας στις ΗΠΑ .
Ο μετέπειτα βουλευτής Γουίλιαμ Γκάστον εγγράφηκε ως ο πρώτος φοιτητής του ιδρύματος στις 22 Νοεμβρίου 1791 και οι παραδόσεις μαθημάτων άρχισαν στις 2 Ιανουαρίου 1792.
Για την άντληση πόρων για το κολέγιο και άλλα εκπαιδευτικά ιδρύματα το 1838, οι Ιησουίτες του Μέριλαντ διεξήγαγαν μία μαζική πώληση περίπου 272 δούλων σε δύο φυτείες του Νότου και από τότε έπαυσαν να κατέχουν δούλους.
Ωστόσο, η ήττα των υποστηρικτών του Καρόλου Α στον Αγγλικό Εμφύλιο το 1646 οδήγησε σε σκληρούς νόμους κατά της αναμίξεως των Ρωμαιοκαθολικών στην εκπαίδευση και στην καταστροφή της σχολής τους στο Κάλβερτον Μέινορ.
Μόνο μετά το τέλος της Αμερικανικής Επανάστασης υλοποιήθηκαν σχέδια για την ίδρυση μόνιμου Ρωμαιοκαθολικού εκπαιδευτικού ιδρύματος στις ΗΠΑ.
Ο Πρόεδρος Τζέιμς Μάντισον υπέγραψε σε νόμο το συνταχθέν από το Κογκρέσο καταστατικό του ιδρύματος την 1η Μαρτίου 1815, δημιουργώντας το πρώτο ομοσπονδιακό πανεπιστημιακό καταστατικό στις ΗΠΑ, που επέτρεπε στο ίδρυμα να χορηγεί τίτλους σπουδών, με τα πρώτα πτυχία να δίνονται δύο χρόνια αργότερα.
Ο Αμερικανικός Εμφύλιος Πόλεμος είχε μεγάλο αντίκτυπο στο Πανεπιστήμιο, καθώς 1.141 φοιτητές και απόφοιτοι κατατάχθηκαν στον έναν ή στον άλλο στρατό, ενώ ο Στρατός της Ένωσης επέταξε κτήριά του.
Η παλαιότερη πηγή σχετικά με την ύπαρξη του μοναστηριού, είναι έγγραφο, με ημερομηνία 15 Αυγούστου 1529, με το οποίο κάτοικοι των χωριών Οξύλιθος και Όριο δώρισαν στο μοναστήρι κτήματα.
Το πρώτο αφορά τη παραχώρηση κτηματικής περιουσίας της Μονής Κοτσικιάς στη Μονή Μάντζαρη έναντι 3.000 γροσίων, προκειμένου ο ηγούμενος και οι μοναχοί της Μονής Κοτσικιάς να βρουν τα απαραίτητα χρήματα για να καλύψουν τα έξοδα του μοναστηριού τους.
Με το δεύτερο έγγραφο πουλήθηκε στη Μονή Μάντζαρη κινητή και ακίνητη περιουσία της Μονής Βύθουλα, προκειμένου ο ηγούμενος και οι μοναχοί της να μπορέσουν να αντιμετωπίσουν τα έξοδα του δικού τους μοναστηριού.
Στην Επανάσταση του 1821 πήραν μέρος τόσο ο Ηγούμενος της μονής, Παρθένιος όσο και οι μοναχοί, μεταξύ των οποίων ο αδελφός του οπλαρχηγού της Εύβοιας Νικολάου Κριεζώτη, Γρηγόριος.
Για την περίοδο 2019–20, η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Θεσπρωτίας είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικώνδιοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στο νομό Θεσπρωτίας.
Για την περίοδο 2019–20, η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Πρέβεζας-Λευκάδας είναι η διοργανώτρια αρχή, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στους νομούς Πρέβεζας και Λευκάδας, καθώς και τμήμα του νομού Αιτωλοακαρνανίας που ανήκουν στη δικαιοδοσία της.
Πρωταθλητής αναδείχτηκε ο ΠΑΣ Θύελλα 2015Η ΕΠΣ Πρέβεζας Λευκάδας αποφάσισε τον υποβιβασμό των 2 τελευταίων ομάδων της βαθμολογίας.
Χωρίς αγώνα:ΑΟΝ Τηλυκράτης Λευκάδας 2014,ΠΑΣ Αχέρων Καναλακίου,ΠΑΣ Πρέβεζα 2016,ΑΟ Καρυάς,ΑΟ Μύτικα,ΑΟ Πλαγιάς,Ερμής Καναλίου,ΠΑΕ Λευκάτας 2000
Εξαιτίας της οριστικής διακοπής των πρωταθλημάτων λόγω της πανδημίας του -19 η ΕΠΣ Πρέβεζας Λευκάδας αποφάσισε την άνοδο των 2 πρώτων ομάδων κάθε ομίλου.
Το πρώτο Ευρωπαϊκό θερινό σχολείο έλαβε χώρα στο Λέιε της Εσθονίας το 2007, με θέμα «Διαπολιτισμική Ψυχολογία» , το οποίο ακολουθούσαν τα καλύπτοντας διαφορετικά θέματα κάθε χρόνο.
Κατά τη διάρκεια αυτής της επταήμερης εκδήλωσης οι φοιτητές βάζουν τον αυτό τους σ’ ένα πρόγραμμα διαπολιτισμικής έρευνας, όπου έχουν την ευκαιρία να συμμετέχουν σ’ ένα από τα έξι ερευνητικά θέματα, καθένα από τα οποία καθοδηγείται από έναν επόπτη διδακτορικού επιπέδου όσον αφορά τον προγραμματισμό και την υλοποίηση μιας δωδεκάμηνης έρευνας.
Από το 2011 όλοι οι συμμετέχοντες του που ολοκληρώνουν το εκπαιδευτικό πρόγραμμα και δεσμεύονται σε ένα ερευνητικό έργο, προσκαλούνται να συμμετέχουν στο , το οποίο παρατείνει το από μια εκδήλωση διάρκειας μίας εβδομάδας σε ένα πλήρως δομημένο δωδεκάμηνο ερευνητικό πρόγραμμα.
Επιπλέον, το Διοικητικό Συμβούλιο ως ξεχωριστό σώμα εντός του Εκτελεστικού Συμβουλίου δημιουργήθηκε λόγω της ανάγκης για αρχηγία σε στρατηγικές αποφάσεις, όπως επίσης και της εποπτείας της αποτελεσματικότητας όλου του οργανισμού.
Μετά τη συμμετοχή της στο πρώτο Ευρωπαϊκό Φοιτητικό Συνέδριο (το οποίο συγκέντρωσε περίπου 500 φοιτητές από διαφόρους κλάδους) στη Λιέγη τον Νοέμβριο του 1990, έγιναν πολλές νέες επαφές, ειδικά με τις ανατολικές ευρωπαϊκές χώρες.
Κατά τη διάρκεια της Γενικής Συνέλευσης τον Απρίλιο του 1991 στη Γενεύη , η μεγάλωσε φτάνοντας τα 11 μέλη-χώρες, και υποδέχθηκε την πρώτη αντιπροσωπεία από την ανατολική Ευρώπη.
Με τα χρόνια που οδήγησαν στη νέα χιλιετία, περισσότερες Εκδηλώσεις με τη μορφή των Καλοκαιρινών Σχολείων και σεμιναρίων και, φυσικά, το Συνέδριο διοργανώνονταν υπό την καθοδήγηση της .
Αποστολή της είναι να φέρει τους φοιτητές ψυχολογίας κοντά σε ένα ευρωπαϊκό επίπεδο ώστε να εμπλουτίσει το σκεπτικό και την εφαρμογή της ψυχολογίας και να ενθαρρύνει την ανάπτυξη δεξιοτήτων με σκοπό να συμβάλλει στη βελτίωση του τομέα.
Αυτό υλοποιείται από τη συνεχή ανάπτυξη υπηρεσιών, εκδηλώσεων και την ποιότητα της αλληλεπίδρασης μεταξύ των Ευρωπαίων φοιτητών ψυχολογίας και των εθνικών, περιφερειακών και τοπικών τους οργανισμών, και δημιουργώντας ένα ενθαρρυντικό περιβάλλον για την ψυχολογία ως έναν επαγγελματικό και επιστημονικό τομέα στην Ευρώπη.
Αυτή η συνάντηση είναι μια μοναδική περίσταση οπότε η αφήνει στην άκρη τη διαδικτυακή επικοινωνία εφόσον συγκαλεί μία εβδομάδα εσωτερικών συναντήσεων και εντατικής δουλειάς.
Λαμβάνοντας χώρας στον μέσον της θητείας στην , το & είναι μια κομβική στιγμή για την , καθώς επιτρέπει σε όλους τους ενεργούς φοιτητές της να συγκεντρωθούν για να συζητήσουν σχετικά με τη μέχρι τώρα θητεία τους και να εμπλακούν σε συζητήσεις με άλλες ομάδες αναφορικά με τη μελλοντική πορεία της Ομοσπονδίας.
Επιπροσθέτως, το αποτελεί μια πολύ σημαντική εκδήλωση για την Ομοσπονδία, καθώς η συγκεκριμένη εκδήλωση σηματοδοτεί την έναρξη της νέας θητείας για τους Εκπροσώπους των Μελών και το Εκτελεστικό Συμβούλιο .
Διοικητικό Συμβούλιο επιλέγονται στο , κατόπιν του οποίου αναλαμβάνουν αμέσως τα καθήκοντά τους και ξεκινούν να επεξεργάζονται τα έργα τους στη διάρκεια της εβδομάδας του .
Το , που τυπικά λαμβάνει χώρα μεταξύ των μηνών Απρίλιο και Μάιο, περιλαμβάνει ένα ποικίλο επιστημονικό πρόγραμμα, διερευνώντας ένα συγκεκριμένο θέμα κάθε χρόνο με τη συμβολή φοιτητών, ερευνητών και έμπειρων ακαδημαϊκών, άλλα κι ένα κοινωνικό πρόγραμμα, το οποίο προσφέρει στους συμμετέχοντες την ευκαιρία για πολιτιστικές και κοινωνικές ανταλλαγές.
Το έχει στόχο να συγκεντρώσει εθελοντές από ευρωπαϊκές ΜΚΟ νέων για να τούς κάνει ικανούς να αναπτυχθούν επαγγελματικά, να εγκαθιδρύσουν δίκτυα, να αυξήσουν το κίνητρό τους και να μοιραστούν εμπειρίες, ενώ τούς εξοπλίζει με μια ποικιλία δεξιοτήτων και γνώσεων αναφορικά με ένα συγκεκριμένο βασικό θέμα.
Κατά τη διάρκεια του , οι συμμετέχοντες λαμβάνουν υψηλής ποιότητας εκπαιδευτικές συνεδριάσεις, έχουν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν εργαστήρια από ειδικούς πάνω σ’ ένα θέμα και θα μπορούν να εξασκήσουν τις δεξιότητές τους πάνω σε πρακτικά παραδείγματα και προκλήσεις στην πραγματική ζωή.
Το είναι ένα θεμελιώδες κομμάτι στους κύκλους των διαδικαστικών και των εργασιακών πρακτικών της ώστε να αξιολογείται η εργασία της Ομοσπονδίας, να αναπτυχθούν ιδέες με σκοπό να διευκολυνθεί αυτή η εργασία και να συμβάλλει στη βελτίωση και τη σταθερότητα της .
Το πρόγραμμα των εργασιών περιλαμβάνει ανάλυση της Ομοσπονδίας, την ολομέλεια της , της Αποστολής, του Οράματος, των Αξιών και των Εκδηλώσεων και των Υπηρεσιών, εργασία πάνω σε κάποια καθήκοντα και συνεδριάσεις συζητήσεων.
Το καλοκαιρινό σχολείο είναι μία επταήμερη εκδήλωση που συμβαίνει κάθε χρόνο και χαρακτηρίζεται από τη βιωματική και μη τυπική μάθηση με στόχο να παρέχει στους δώδεκα συμμετέχοντες ενημέρωση και καθοδήγηση σε μια ευρεία ποικιλία δεξιοτήτων και γνώσεων σχετικά με τη διεξαγωγή εκπαιδεύσεων πληροφοριών.
Αφότου πληρούν τις απαιτήσεις, οι αποφοιτήσαντες του μπορεί να προσκληθούν να συμμετέχουν στην ομάδα των Εκπαιδευτών της – ένα υποστηρικτικό περιβάλλον για την περαιτέρω ανάπτυξη των εκπαιδευτικών δεξιοτήτων και εμπειριών.
Οι συμμετέχοντες είναι εκπαιδευτές από διαφορετικούς οργανισμούς και κάνουν εκπαιδεύσεις ο ένας στον άλλο πάνω σε θέματα σχετικά με το κεντρικό θέμα της εκδήλωσης.
Το αρχικά έλαβε χώρα στον Άμστερνταμ της Ολλανδίας το 2013. Το είναι μια εκδήλωση που γίνεται κάθε δύο χρόνια και δίνει ιδιαίτερη έμφαση στο επιστημονικό πρόγραμμα.
Κατά τη διάρκεια του υπάρχει μία ανοιχτή ημέρα, οπότε περίπου 30 φοιτητές από τη χώρα/περιοχή που φιλοξενεί την εκδήλωση συμμετέχουν στο για μία ημέρα, ώστε να έχουν την ευκαιρία να μάθουν, να συμμετέχουν σε διαλέξεις και να δικτυωθούν με τους συμμετέχοντες.
’ της είναι μια εκδήλωση που στοχεύει να συγκεντρώσει Εκπαιδευτές της ούτως ώστε να συζητήσουν διάφορα θέματα αναφορικά με τον χώρο των εκπαιδεύσεων εντός της και γενικότερα.
Γενικότερα, υπάρχει μία Ανοιχτή Ημέρα για τις Εκπαιδεύσεις οπότε οι συμμετέχοντες του έχουν την ευκαιρία να κάνουν τις δικές τους εκπαιδεύσεις στο κοντινότερο πανεπιστήμιο.
Επιπροσθέτως, η στοχεύει επίσης στο να συμβάλλει σε έναν θετικό αντίκτυπο στην κοινωνία μέσω μιας ποικιλίας από «καμπάνιες», ενώ εκπροσωπεί το ενδιαφέρον και τις ανάγκες των φοιτητών ψυχολογίας σ’ ένα ευρωπαϊκό επίπεδο.
Η Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Συλλόγων Φοιτητών Ψυχολογίας είναι ένας μη κερδοσκοπικός, μη κυβερνητικός φοιτητικός οργανισμός ο οποίος αποτελείται από φοιτητικούς συλλόγους ψυχολογίας σε όλη την Ευρώπη.
Η προς το παρόν αποτελείται από 33 Οργανισμούς-Μέλη και δύο Οργανισμούς-Παρατηρητές , καθένας από τους οποίους εκπροσωπείται από έναν Εκπρόσωπο Μέλους , οι οποίοι συλλογικά αποτελούν το νομοθετικό σώμα της Ομοσπονδίας.
Ένωση: Ως οργανισμός, να είναι συνδεδεμένος τόσο εσωτερικά όσο και εξωτερικά, εντός των πλαισίων της εργατικής κοινότητας της και με οργανισμούς που μοιράζονται μια παρόμοια αποστολή και αξίες
Κατά τη διάρκεια της τρίτης Γενικής Συνέλευσης το Απρίλη του 1989 στη Λουντ της Σουηδίας, η Ομοσπονδία ανέπτυξε την αρχική της δομή με την πρώτη συνάντηση του Εκτελεστικού Συμβουλίου να λαμβάνει χώρα για πρώτη φορά μέσα στο ίδιο έτος.
Τον Ιούλιο του 1991 η άρχισε τη συνεργασία της με την Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Συλλόγων Ψυχολόγων στο Άμστερνταμ της Ολλανδίας, μετά την οποία η έγινε επίσημο θυγατρικό μέλος της το 2001.
Το ΤΑΤ είναι σχεδιασμένο για το πολύ 25 έμπειρους εκπαιδευτές από ποικίλους μη κυβερνητικούς οργανισμούς και προσφέρει μια ευκαιρία για περαιτέρω ανάπτυξη των εκπαιδευτικών δεξιοτήτων πάνω σε ένα συγκεκριμένο θέμα.
Παρουσιάσεις, εργαστήρια και άλλες δραστηριότητες συνδεδεμένες με την λαμβάνουν χώρα σε πολλά πανεπιστήμια την ίδια ημέρα ώστε να κάνουμε όσο το δυνατόν περισσότερους φοιτητές να εξοικειωθούν με την .
Ο βασικός σχεδιασμός αυτής της Ομοσπονδίας μετατράπηκε σε επίσημο καταστατικό κατά τη διάρκεια της δεύτερης συνάντησης στη Λιέγη του Βελγίου τον Απρίλη του 1988.
Το όραμα της είναι να υπάρχει μια ψυχολογικά ευαισθητοποιημένη κοινωνία όπου οι λανθασμένες αντιλήψεις που την περιβάλουν μειώνονται προκειμένου να βελτιωθεί η γενικότερη ευημερία.
να παρέχει υπηρεσίες και εκδηλώσεις που φιλοξενούν τη μεγάλη έκταση των αναγκών των φοιτητών ψυχολογίας ώστε να αναπτυχθούν επαγγελματικά και να αποκτήσουν διασυνδέσεις σε όλη την Ευρώπη.
Η ιδρύθηκε τον Απρίλιο του 1987 στο Πανεπιστήμιο της Λισαβόνας, στην Πορτογαλία, όπου Ευρωπαίοι φοιτητές ψυχολογίας απ’ όλη την Ευρώπη προσεκλήθησαν σε μια συνάντηση.
Κάποιοι από τους επισκέπτες, κατά καιρούς, έχουν αναφέρει και την ύπαρξη, όπως αυτοί αντιλήφθηκαν, υπερφυσικών οντοτήτων, που σύμφωνα με τα λεγόμενά τους, εμφανίζονται κυρίως κατά τις βραδινές ώρες.
Το 1914, η Μονή Πετράκη δώρησε στο Νοσοκομείο Ευαγγελισμός μία συγκεκριμένη έκταση προκειμένου να δημιουργηθεί σανατόριο που θα αναλάμβανε την επιμέλεια ασθενών που έπασχαν από τη νόσο της φυματίωσης που μάστιζε εκείνη την περίοδο στην Αθήνα και ήταν η αιτία πολλών θανάτων στην περιοχή.
Το 1965, το κτίριο αλλάζει την ιδιοκτησία του και η διαχείρισή του δίνεται στον Ελληνικό Οργανισμό Τουρισμού, ο οποίος το μετατρέπει σε ξενοδοχείο με το όνομα Ξενία και ταυτοχρόνως χρησιμοποιείται και ως σχολή τουριστικών επαγγελμάτων.
Λίγα χρόνια αργότερα, το 1943, το σανατόριο γνώρισε την παρακμή όταν άρχισε η βιομηχανική παραγωγή της πενικιλίνης, η οποία σταδιακά καταργούσε τα σανατόρια σε όλο τον κόσμο και περιόριζε την επικινδυνότητα της νόσου κατά πολύ.
Ο Λάισεκ γεννήθηκε στις 8 Φεβρουαρίου 1925 στο Κρεσέτιτσε, ένα χωριό κοντά στην Κούτνα Χόρα, στην κεντρική Βοημία , σε μια οικογένεια εμπόρων.
Κατά τη διάρκεια του Β Παγκοσμίου Πολέμου, συμμετείχε σε μια επαναστατική οργάνωση με το όνομα «Η Γροθιά», όπου πολέμησε κατά της ναζιστικής κατοχής της Τσεχοσλοβακίας.
Οι στόχοι αυτής της κοινωνίας ήταν κυρίως να δημιουργήσουν εκπαιδευτικά, καλλιτεχνικά γεγονότα στην ύπαιθρο και να αναζητήσουν νέους χώρους όπου θα μπορούσαν να πραγματοποιηθούν διάφορες εκθέσεις.
Το 1864 εγκαταστάθηκε στην Φλωρεντία για να αρχίσει τη «λογοτεχνική του περιπέτεια», καθώς είπε: συνάντησε και κράτησε επαφή με τους πιο αξιοσημείωτους Ιταλούς συγγραφείς της εποχής, ιδίως με τον Αλεάρντο Αλεάρντι.
Εκεί δημοσίευσε τα πρώτα του κριτικά δοκίμια στην Ιταλική Επιθεώρηση το 1865, έγινε θεατρικός κριτικός σε εφημερίδα το 1866 και δημοσίευσε σε συνέχειες το 1867 σε ημερήσια εφημερίδα της Φλωρεντίας την πρώτη του νουβέλα, υπό τον τίτλο . , βασισμένη πάνω στο ' του Δουμά υιού.
Ο Λουίτζι πήγε στο τοπικό δημόσιο σχολείο και το 1851 εγγράφηκε στο Βασιλικό Κολέγιο του Μπρόντε, αλλά το άφησε δύο χρόνια αργότερα εξαιτίας προβλημάτων υγείας.
Το 1857 εγγράφηκε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου της Κατάνια, αλλά και πάλι εγκατέλειψε τις σπουδές του, αυτή τη φορά για να συμμετάσχει στην Ιταλική ενοποίηση , με τον ρόλο του γραμματέως της Μυστικής Επαναστατικής Επιτροπής στο Μίνεο και αργότερα ως πρόεδρος του νεοπαγούς αστικού συμβουλίου.
Το 1868 ο Καπουάνα επέστρεψε στη Σικελία με σκοπό μια σύντομη επίσκεψη, αλλά ο θάνατος του πατέρα του και τα οικονομικά θέματα τον «αγκίστρωσαν» στο νησί.
Εμπνεύσθηκε ιδίως από το « », ένα δοκίμιο του θετικιστή εγελιανού γιατρού Άντζελο Καμίλλο Ντε Μέις, που είχε αναπτύξει μια θεωρία για την εξέλιξη και τον θάνατο των λογοτεχνικών ειδών.
Στα νοτιοδυτικά: εδώ βρίσκονται τα γρανιτικής σύστασης εδάφη των Κομπράιγ, που είναι μια μακρυά κεκλιμένη έκταση ανάμεσα στο Μποκάζ Μπουρμπονναί στα βόρεια και στα βουνά του Κεντρικού ορεινού Όγκου στο νότο.
Η οικονομία του νομού Αλλιέ βασίζεται στην παραδοσιακή γεωργία και ένα ευρύ φάσμα καλλιεργειών (δημητριακά, καλαμπόκι, λειμώνες, μπιζέλια, σόγια, τεύτλα, δασοκομία, κηπουρική, αμπελουργία).
Η γεωργία εξακολουθεί να καταλαμβάνει μεγάλο μέρος της αγοράς εργασίας, περισσότερο από ό,τι σε εθνικό επίπεδο και αντιπροσωπεύει το 7-8% του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος.
Η βιομηχανία είναι πολύ ανεπτυγμένη, κυρίως με τη μεταλλουργία, τη μηχανολογία, τον ηλεκτρολογικό εξοπλισμό και τη βιομηχανία τροφίμων, αλλά και με τα προϊόντα από καουτσούκ και πλαστικό, τα οποία αντιπροσωπεύουν τις μισές από τις βιομηχανικές θέσεις απασχόλησης στο νομό.
Οι βιομηχανικές μονάδες περιλαμβάνουν την αυτοκινητοβιομηχανία, τον οπλισμό, την κατασκευή, τα κλωστοϋφαντουργικά προϊόντα, τα έπιπλα, τη χημεία, την υγεία.
Συνορεύει προς τα βορειοδυτικά με το νομό Σερ της περιοχής Σαντρ-Βαλ ντε Λουάρ, βόρεια με το νομό Νιέβρ της περιοχής Βουργουνδία-Φρανς-Κοντέ, ανατολικά με το νομό Σον-ε-Λουάρ, επίσης της περιοχής Βουργουνδία-Φρανς-Κοντέ, νοτιοανατολικά με το νομό Λουάρ, στα νότια με το νομό Πουί-ντε-Ντομ και δυτικά με το νομό Κρεζ της περιοχής Νέα Ακουιτανία.
Ο νομός Αιν είναι ένας από τους αρχικά 83 νομούς που δημιουργήθηκαν κατά τη διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης στις 4 Μαρτίου 1790, σύμφωνα με το νόμο της 22ας Δεκεμβρίου 1789, με την κατάργηση των παλαιών επαρχιών.
Την 1η Ιανουαρίου 2016 η περιοχή Ωβέρνη συγχωνεύτηκε με την περιοχή Ρον-Αλπ και πλέον αποτελούν τη νέα διοικητική περιοχή Ωβέρνη-Ρον-Αλπ.
Ο νομός δημιουργήθηκε κυρίως από την πρώην επαρχίας Μπουρμπονναί, με εξαίρεση την κοινότητα Σαιντ-Αμάν-Μονρόν και την περιοχή της που ανήκουν στο νομό Σερ, και τμήμα της Ωβέρνης.
Ο Φλούρους γράφει ότι ο Ταρκύνιος γιόρτασε όλους τους θριάμβους με μεγαλοπρεπείς τελετές Ετρουσκικής μορφής, ίππευσε ένα χρυσό άρμα με τέσσερα άλογα, φορούσε μία Τόγκα και ένα χιτώνιο διακοσμημένο με φύλλα φοίνικα.
Εισήγαγε σχεδόν όλα τα Ετρουσκικά έθιμα στην πολιτική και στρατιωτική διοίκηση : το Σκήπτρο του βασιλιά, η Τραβέα, ένα μοβ χιτώνιο που χρησιμοποιήθηκε σαν πανωφόρι και οι Φάσκες που τις μετέφεραν οι σωματοφύλακες.
Η Τόγκα χρησιμοποιήθηκε στην συνέχεια από όλους τους αξιωματούχους, τα δακτυλίδια που φορούσαν τα μέλη της Ρωμαϊκής συγκλήτου και η φαλέρα, ένας μεταλλικός δίσκος που φορούσαν οι στρατιώτες στρατιώτες στις παρελάσεις.
Ο βασιλιάς Άνκος Μάρκιος από την Οικογένεια των Μαρκίων ήταν εγγονός από μητέρα του δεύτερου βασιλιά του θρυλικού Νουμά Πομπίλιου αλλά η κληρονομική μοναρχία δεν υπήρχε στην Ρώμη, κανέναν από τους τρεις πρώτους βασιλείς δεν κληρονόμησε ο γιος του.
Ο Ταρκύνιος ο πρεσβύτερος αύξησε σύμφωνα με τον Λίβιο τον αριθμό των μελών της Γερουσίας με 100 μέλη από κατώτερες οικογένειας, μία από αυτές ήταν η Οικογένεια των Οκταβίων από την οποία καταγόταν ο μετέπειτα αυτοκράτορας Οκταβιανός Αύγουστος.
Ακολούθησε ειρήνη με την οποία δέχτηκε την πόλη της Κολλατίας, διόρισε διοικητή της πόλης και αρχηγό της φρουράς τον ανεψιό του Αρούν Ταρκύνιο, γνωστό και σαν Εγέριο.
Ο Ταρκύνιος φυλάκισε τους αιχμαλώτους από την Ετρουρία που είχαν βοηθήσει τους Σαβίνους, οι πέντε πόλεις της Ετρουρίας του κήρυξαν τον πόλεμο, ενώθηκαν αμέσως μαζί τους και άλλες επτά.
Οι Ετρούσκοι κατέλαβαν την Ρωμαϊκή πόλη Φιδήναι που έγινε σύντομα το επίκεντρο του πολέμου, ο Ταρκύνιος ήταν για άλλη μια φορά ο μεγάλος νικητής με νέα πλούσια λάφυρα.
Ο Ταρκύνιος κληρονόμησε την τεράστια περιουσία τού πατέρα του, αλλά οι Ετρούσκοι του απαγόρευσαν να λάβει πολιτικά αξιώματα, επειδή ο πατέρας του Δημάρατος της Κορίνθου είχε έρθει μετανάστης από την Κόρινθο, απογοητευμένος έφυγε με την σύζυγο του Τανακύλλα για την Ρώμη.
Ο θρύλος περιγράφει ότι ένας αετός πλησίασε την άμαξα και άρπαξε το καπέλο από τον Ταρκύνιο, στην συνέχεια ο αετός έκανε μερικές στροφές στον ουρανό, επέστρεψε και άφησε πίσω το καπέλο στο κεφάλι του.
Ο Ταρκύνιος οικοδόμησε σύμφωνα με την παράδοση τον Μέγα Ιππόδρομο, το αρχαιότερο και μεγαλύτερο στάδιο της Ρώμης, τα ανυψωμένα καθίσματα κατασκευάστηκαν με έξοδα της Γερουσίας, έδωσαν εισφορά και οι απλοί πολίτες.
Ο Λεύκιος Ταρκύνιος ο Πρεσβύτερος ή Λούκιος Ταρκύνιος Πρίσκος ήταν ο πέμπτος θρυλικός βασιλιάς της Αρχαίας Ρώμης και ο πρώτος βασιλιάς από τον Οίκο των Ταρκύνιων .
Ο Τίτος Λίβιος γράφει ότι ο Ταρκύνιος ήρθε στην Ρώμη από την Ετρουρία, και το βαπτιστικό του όνομα ήταν "Λούκουμος", που στην Ετρουσκική γλώσσα μεταφράζεται "βασιλιάς", αυτό οδηγεί σε σύγχυση.
Οι στρατιωτικές του ικανότητες δοκιμάστηκαν σκληρά με την επίθεση των Σαβίνων που τους υποστήριζαν όλες οι Ετρουσκικές πόλεις, ο Ταρκύνιος αναγκάστηκε να διπλασιάσει τον αριθμό των ανδρών στον στρατό του.
Σύμφωνα με τον Γεώργιο Ακροπολίτη είχε αρραβωνιαστεί το 1222 την Ευδοκία Λασκαρίνα, κόρη του Θεοδώρου Α Αυτοκράτορα των Ρωμαίων στη Νίκαια και της 1ης συζύγου του Άννας Αγγελίνας.
Η Ευδοκία είχε δύο μεγαλύτερες αδελφές, την Ειρήνη Λασκαρίνα, σύζυγο του Ιωάννη Γ Βατάτζη και τη Μαρία Λασκαρίνα, σύζυγο του Μπέλα Δ της Ουγγαρίας.
Όταν απεβίωσε ο Θεόδωρος Α το 1222, οι αδελφοί του Αλέξιος Λάσκαρης και Ισαάκιος Λάσκαρης, δυσαρεστημένοι που τον διαδέχθηκε ο Ιωάννης Γ, πήραν την Ευδοκία και κατέφυγαν στην Κωνσταντινούπολη, όπου -σύμφωνα με τον Ακροπολίτη- εισήλθαν στον εκεί στρατό και οδήγησαν μία Λατινική δύναμη εναντίον της Βιθυνίας ο 1224.
Σύμφωνα με τον Συνεχιστή του Γουλιέλμου της Τύρου, νυμφεύτηκε μυστικά την Κυρία του Νεβίλ, παρά το ότι αυτή ήταν μνηστευμένη με έναν Βουργούνδιο ευγενή.
Ο γάμος της Ευδοκίας με τον Ροβέρτο δεν έγινε· αντ' αυτού η Ευδοκία παντρεύτηκε, κατά τον Αλμπερίκ του Τρουά-Φονταίν τον Φρειδερίκο Β των Μπάμπενμπεργκ δούκα της Αυστρίας το 1226.
Το 1229 ο γάμος ακυρώθηκε: ο Φρειδερίκος Β νυμφεύτηκε την Αγνή των Άντεχς, κόρη του Όθωνα Α δούκα της Μερανίας, ενώ η Ευδοκία παντρεύτηκε τον Ανσώ ντε Καγιέ καγκελάριο της Λατινικής Αυτοκρατορίας.
Μάλλον προέρχεται από σύγχυση με την Ευδοκία Λασκαρίνα, που είχε πιο πριν μνηστευθεί ο Ροβέρτος του Κουρτεναί, της οποίας το όνομα στα Λατινικά γράφτηκε ως .
Όταν δολοφονήθηκε ο πατέρας του Αλφόνσος το 1500 σε ηλικία 19 ετών, η Λουκρητία εξαναγκάστηκε να αφήσει τον γιο της, με σκοπό να παντρευτεί τον Αλφόνσο των Έστε δούκα της Φερράρας.
Όταν ο Αλέξανδρος ΣΤ απεβίωσε το 1503, οι εχθροί τού πάπα κλείδωσαν τον Ροδρίγο στο καστέλ Σαντ' Άντζελο, μαζί με τους υπόλοιπους της οικογένειας των Βοργία.
Βαπτίστηκε 10 ημέρες μετά με το όνομα που είχε ο Αλέξανδρος ΣΤ πριν γίνει πάπας· παρόντες ήταν πολλοί καρδινάλιοι, πρέσβεις και αρχιερείς από όλη την Ιταλία.
Ανάδοχός του ήταν ο Φραγκίσκος Βοργία αρχιεπίσκοπος της Κοζέντσα, ενώ ο καρδινάλιος Καράφα της Νάπολης επιτέλεσε την ακολουθία στο παρεκκλήσιο τού Αγ.
Ξεκίνησε την κολύμβηση στην ηλικία των 4 ετών λόγω της πάθησής του που είναι μαιευτική παράλυση στο δεξί άνω άκρο και κατάφερε να περάσει με μεγάλη επιτυχία όλα τα κολυμβητικά σκαλοπάτια.
Αξιοσημείωτο το γεγονός πως ο Δημοσθένης αποτελεί τον μοναδικό Έλληνα κολυμβητή ο οποίος κολυμπά παράλληλα και με τους αρτιμελείς κολυμβητές και καταφέρνει να κατοχυρώνει όρια πρόκρισης για τα πανελλήνια πρωταθλήματα.
Η μεγαλύτερη του επιτυχία ωστόσο, επετεύχθη στους Παραολυμπιακούς Αγώνες του 2016 στη Βραζιλία, καθώς κατέκτησε το χρυσό παραολυμπιακό μετάλλιο και σημείωσε νέο παραολυμπιακό ρεκόρ στα 100 μ.
Είναι χρυσός Παραολυμπιονίκης της κολύμβησης στα 100 μέτρα πεταλούδα της κατηγορίας 9 και χάλκινος Παραολυμπιονίκης στα 100 μέτρα ελεύθερο της κατηγορίας 8 .
Δημοτικό Κολυμβητήριο Αλεξανδρούπολης μετονομάστηκε σε "Δημοσθένης Μιχαλεντζάκης" στις 23 Σεπτεμβρίου 2018 προς τιμήν του σπουδαίου αθλητή.
Το 1273 στη Φρανκφούρτη ο σύζυγός της εξελέγη βασιλιάς της Γερμανίας, πράγμα που οφείλεται μεγάλως στις προσπάθειες του εξαδέλφου του Φρειδερίκου Γ των Χοεντσόλερν μπουργκράβου της Νυρεμβέργης.
Η Γερτρούδη-Άννα ήταν βασίλισσα για 8 έτη, απρόθυμη όμως να παρέμβει στις δραστηριότητές του: ο Ροδόλφος Α αγωνίστηκε να στερεώσει την εξουσία του εναντίον του διεκδικητή Ότακαρ Β της Βοημίας και προσπάθησε ανεπιτυχώς να στεφθεί στη Ρώμη ως αυτοκράτορας.
Αναπτύχθηκε από τον Ινδικό Οργανισμό Εξερεύνησης του Διαστήματος , και εκτοξεύτηκε από το διαστημικό κέντρο Σατίς Νταβάν στις 14:43 ώρα Ινδίας με προορισμό τη Σελήνη .
Το σύστημα περιλαμβάνει τροχιακό μηχανισμό, ένα προσγειωτή και ένα ρόβερ με το όνομα Πραγκιάν, ενώ τα συστατικά του Τσαντραγιάν κατασκευάστηκαν εξολοκλήρου στην Ινδία.
Το Τσαντραγιάν-2 και το ρόβερ θα προσγειωθούν κοντά στο νότιο πόλο τη Σελήνης, σε μια πεδιάδα ανάμεσα στους κρατήρες Μανζίνους Γ και Σιμπέλιους Ν, σε γεωγραφικό πλάτος περίπου 70 μοιρών νότια στις 7 Σεπτεμβρίου 2019.