polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Το 1882, η Ενσενάντα ορίστηκε η πρωτεύουσα της Μπάχα Καλιφόρνια και έγιναν προσπάθειες για την ανάπτυξη της περιοχής έγιναν από την Αγγλό-Μεξικανική Εταιρεία Γης και Αποικισμού.
Στη περιοχή όπου σήμερα βρίσκεται η πόλη ζούσαν ιθαγενείς που οι περισσότεροι πέθαναν από ασθένειες που μετέφεραν Ισπανοί, παρόλα αυτά κάποιοι απόγονοι τους υπάρχουν μέχρι και σήμερα στην πόλη με τις ίδιες πολυτέλειες όπως και οι κανονικοί άνθρωποι.
Το όνομά του προέρχεται από τους Πόντιους κατοίκους του, που εγκαταστάθηκαν το 1920 – 1922 από τις περιοχές Καυκάσου, Τραπεζούντας και Κερασούντας, και τις πολλές κερασιές που καλλιεργούσαν εκεί.
Στα βόρεια της Ποντοκερασιάς σε περιοχή που εφάπτεται στην προστατευόμενη περιοχής "2000" βρίσκεται ο Βαλκανικός Βοτανικός Κήπος Κρουσσίων σε μία έκταση 310 στρεμμάτων, από τα οποία τα 150 είναι καλυμμένα με δάσος κυρίως δρυός και τα υπόλοιπα φιλοξενούν τις συλλογές των ενδημικών φυτών.
Τον Αυγουστο του 1946 απο το στρατοδικειο του Κιλκις , ο Σκαντζελης, ο δασκαλος του χωριου, πεντε στρατιωτες και πεντε κατοικοι του χωριου καταδικαστηκαν σε θανατο και εκτελεστηκαν.
Ο κυβερνητικός επιθεωρητής και εξερευνητής Γιώργος Έβανς ήταν ο πρώτος Ευρωπαίος που είδε τη πεδιάδα του Μπάθερστ το 1813, μετά την πρώτη επιτυχημένη ευρωπαϊκή διασταύρωση των Γαλάζιων Όρων την ίδια χρονιά.
Το Μπάθερστ βρίσκεται στη δροσερή Εύκρατη ζώνη της Αυστραλίας, η οποία χαρακτηρίζεται από το γεγονός ότι έχει ήπια έως θερμά καλοκαίρια και δροσερούς έως κρύους χειμώνες.
Οι καλοκαιρινές καταιγίδες είναι κοινές, που προκύπτουν από την επίπεδη πεδιάδα προς τα δυτικά ενώ το Μπάθερστ έχει περίπου 106,9 ημέρες ηλιοφάνειας ετησίως.
Τον χειμώνα, οι ελαφριές έως μέτριες χιονοπτώσεις συμβαίνουν τακτικά κάθε χρόνο στις υψηλότερες κορυφές γύρω από το Μπάθερστ, ενώ το χιόνι είναι σχετικά ασυνήθιστο στην ίδια την πόλη.
Στα πρώτα χρόνια της εγκατάστασης, το Μπάθερστ αποτέλεσε τη βάση για πολλούς πρώτους εξερευνητές της ενδοχώρας της Νέας Νότιας Ουαλίας, όπως του Γιώργου Έβανς το 1815, του Τζον Όξλει το 1817-1818, του Άλαν Κάνιγκχαμ το 1823 και του Θωμά Μίτσελ στη δεκαετία του 1830.
Η Μίλλερ-Χάιντκι αποφοίτησε από το Σχολείο Θηλέων της Αγγλικανικής Εκκλησίας στο Σεντ Αϊντάν το 1998, αλλά προηγουμένως παρακολούθησε το στο Ιντορουπίλι.
Στη συνέχεια πήγε στο πανεπιστήμιο, αποκτώντας πτυχίο στην κλασική φωνή από το Μουσικό Ωδείο της Κουίνσλαντ του Πανεπιστημίου του Γκρίφιθ με πλήρη υποτροφία, και ακολούθησε το πτυχίο από το Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο της Κουίνσλαντ.
Στη σκηνή και στο στούντιο, η Μίλλερ-Χάιντκι πέρασε τα περισσότερα από τα πρώτα της χρόνια, υποστηρίζοντας το συγκρότημα του Μπρισμπέιν, που αποτελείται από τον σύζυγό της Κέιρ Νάτολ , τον Σκοτ Σόντερς και τον Στιβ Ποπ.
Η δυναστεία είναι ακολουθία κυβερνητών από την ίδια οικογένεια, συνήθως στο πλαίσιο ενός φεουδαρχικού ή μοναρχικού συστήματος, αλλά μερικές φορές εμφανίζεται και σε εκλεγμένες δημοκρατίες.
Οι ιστορικοί χωρίζουν σε μέρη τις ιστορίες πολλών κυρίαρχων κρατών, όπως η Αρχαία Αίγυπτος, η Καρολίγγεια Αυτοκρατορία και η αυτοκρατορική Κίνα, χρησιμοποιώντας ένα πλαίσιο διαδοχικών δυναστειών.
Ως εκ τούτου, ο όρος "δυναστεία" μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να οριοθετήσει την εποχή κατά την οποία κυβέρνησε η οικογένεια και να περιγράψει γεγονότα, τάσεις και αντικείμενα τέχνης εκείνης της περιόδου .
Για παράδειγμα, ο Οίκος των Ουίνδσορ διατηρείται μέσω των παιδιών της Βασίλισσας Ελισάβετ Β, όπως και με τη μοναρχία των Κάτω Χωρών, όπου η δυναστεία παρέμεινε γνωστή ως Οίκος της Οράγγης-Νασσάου μέσω τριών διαδοχικών βασιλισσών.
Το παλαιότερο παράδειγμα μεταξύ των μεγάλων ευρωπαϊκών μοναρχιών ήταν στη Ρωσία τον 18ο αιώνα, όπου το όνομα του Οίκου των Ρομάνοφ διατηρήθηκε μέσω μιας μη κυβερνώσας γυναίκας.
Στην επαρχία Λιμπόμπο της Νότιας Αφρικής, οι Μπαλομπέντου όριζαν την καταγωγή μητριαρχικώς, ενώ οι ηγέτες έχουν υιοθετήσει άλλοτε το όνομα της δυναστείας της μητέρας τους όταν έρχονται στην κληρονομιά της.
Λιγότερο συχνά, μια μοναρχία έχει εναλλάσσεται ή περιστρέφεται, σε ένα πολυδυναμικό σύστημα - δηλαδή, τα μεγαλύτερα εν ζωή μέλη των παράλληλων δυναστειών, σε κάθε χρονική στιγμή, αποτελούν τη σειρά διαδοχής.
Μέχρι τον 19ο αιώνα, θεωρήθηκε δεδομένο ότι μια νόμιμη λειτουργία ενός μονάρχη ήταν να μεγιστοποιήσει τη δυναστεία του: δηλαδή να αυξήσει την επικράτεια, τον πλούτο και τη δύναμη των μελών της οικογένειάς του.
Η μακροβιότερη δυναστεία στον κόσμο είναι η αυτοκρατορική οικογένεια της Ιαπωνίας, γνωστή και ως δυναστεία Γιαμάτο, η οποία, σύμφωνα με την παράδοση, κυβερνά συνεχώς την Ιαπωνία από το 660 π.
Ο Αντόνιο Πρίουλι εξελέγη Δόγης λίγες μέρες μετά τον θάνατο του Νικολό Ντονά την εποχή που είχαν κυκλοφορήσει έντονα οι φήμες ότι οι Ισπανοί κατάσκοποι του Μπεδμάρ είχαν εισχωρήσει στον βενετικό στρατό με στόχο να προετοιμάσουν την άλωση της πόλης από τους Ισπανούς.
Ο Πρίουλι σαν απάντηση καταδίωξε σκληρά οποιονδήποτε ύποπτο, ιδιαίτερα μεταξύ των κατά βάση ξένων μισθοφόρων στο στρατό και το στόλο: εκατοντάδες στρατιώτες και ναύτες συνελήφθησαν και εκτελέστηκαν για ανύπαρκτους λόγους.
Ο Πατρίκιος Αντόνιο Φοσκαρίνι ήταν ένας από τους ευγενείς που αν και αποδείχτηκε αθώος εκτελέστηκε την ώρα που παρευρίσκετο σε εκδήλωση του Άγγλου πρέσβη .
Ο Αντόνιο Πρίουλι ήταν γιος του Τζερόλαμο Πρίουλι και της Ελισάβετ Καπέλλο, ακολούθησε μια επιτυχημένη σταδιοδρομία σαν στρατιωτικός και ναυτικός.
Διορίστηκε Προβλεπτής στο Κρκ, με τον αιφνίδιο θάνατο του Νικολό Ντονά μόλις 35 μέρες μετά την άνοδο του στην θέση του Δόγη κλήθηκε από το Κρκ για να τον αντικαταστήσει.
Εξελέγη Δόγης της Βενετίας εν μέσω συνομωσίας που οργάνωσε ο Ισπανός πρέσβης Αλφόνσο ντε Λα Κουέβα, 1ος Μαρκήσιος του Μπεδμάρ, ο οποίος προκάλεσε εμφύλιο πόλεμο για να μπορέσει η πατρίδα του να καταλάβει την Δημοκρατία της Βενετίας.
Επίσης η Οικία της Λιβίας, συζύγου του Αυγούστου· έτσι ονομάζεται συμβατικά μία κατοικία, διότι βρέθηκε σε αυτήν ένα κεραμικό με το όνομά της και είναι κοντά με τον Οίκο του Αυγούστου.
Κατά τη βασιλεία του Αυγούστου, η περιοχή του Παλατίνου λόφου ανασκάφτηκε· βρέθηκαν κεραμικά και εργαλεία της Εποχής του Ορειχάλκου και ο Αύγουστος δήλωσε τον τετράπλευρο τόπο "η αρχική πόλη της Ρώμης ".
Σύμφωνα με τη Ρωμαϊκή μυθολογία στο νότιο μέρος του Παλατίνου λόφου υπήρχε το , όπου τα βρέφη Ρέμος και Ρωμύλος βρέθηκαν από τη λύκαινα, η οποία τα κράτησε ζωντανά.
Μακίλα Σμιθ ως Δάφνη Τσάντερς:Η καλύτερη φίλη του Τζάστιν από το σχολείο και το πρώτο άτομο στο οποίο ο Τζάστιν λέει πως είναι ομοφυλόφιλος .
Σέρι Μίλερ ως Τζένιφερ Τέιλορ:Η μητέρα του Τζάστιν η οποία δυσκολεύεται να δεχτεί πως ο γιος της είναι ομοφυλόφιλος, αλλά η αγάπη της τη βοηθάει να το αποδεχτεί γρήγορα, έχοντας στο πλευρό της και τη Ντέμπι.
Μετά το διαζύγιό της με τον Γκρεγκ πιάνει δουλειά ως μεσίτρια, ενώ στον πέμπτο κύκλο γνωρίζει έναν νεαρότερο άντρα, τον Τακ, ξεκινώντας σχέση μαζί του παρά τις ενστάσεις του Τζάστιν για τη διαφορά ηλικίας τους.
Ντιν Άρμστρονγκ ως Μπλέικ Γουιζέκι:Ο Μπλέικ είναι εθισμένος στη μεθαμφεταμίνη όταν γνωρίζει τον Τεντ στο και φεύγει μαζί του για το σπίτι, όπου τον εγκαταλείπει σχεδόν νεκρό έπειτα από υπερβολική δόση.
Όταν ξανασυναντιούνται, ο Τεντ πιστεύει πως μπορεί να τον βοηθήσει να απαλλαγεί από τον εθισμό, αλλά η σχέση τους τελειώνει σύντομα όταν ο Τεντ ανακαλύπτει πως ο Μπλέικ συνεχίζει να παίρνει ναρκωτικά.
Στον τέταρτο κύκλο καταφέρνει να απεξαρτηθεί και είναι σύμβουλος στο κέντρο απεξάρτησης για άτομα εθισμένα σε ουσίες, όπου εισάγεται και ο Τεντ για απεξάρτηση.
Πληγώνεται πολύ όταν το μαθαίνει, περισσότερο επειδή πιστεύει πως ο Μάικλ την χρησιμοποίησε εκμεταλλευόμενος τα συναισθήματά της και δεν την εμπιστεύτηκε αρκετά ώστε να της πει την αλήθεια.
Πίτερ ΜακΝιλ ως Καρλ Χόρβαθ :Ντετέκτιβ της Αστυνομίας ο οποίος γνωρίζει τη Ντέμπι όταν δουλεύει σε μια υπόθεση που αφορά τη δολοφονία ενός νεαρού ομοφυλόφιλου αγοριού με το όνομα Τζέισον Κεμπ.
Αν και αρχικά υπάρχει μια διαμάχη μεταξύ τους, κυρίως επειδή ο Καρλ δεν καταλαβαίνει την ομοφυλοφιλία και συμπεριφέρεται υποτιμητικά απέναντι στους ομοφυλόφιλους, οι δυο τους καταλήγουν μαζί και η Ντέμπι τον διδάσκει κατανόηση και αποδοχή.
Ζητάει από τη Ντέμπι να τον παντρευτεί και, αν και αρχικά αποδέχεται την πρότασή του, αργότερα του λέει πως δεν μπορεί να τον παντρευτεί όσο ο Μάικλ δεν μπορεί να παντρευτεί νόμιμα τον σύντροφό του.
Του δίνει διορία μία εβδομάδα για να του αποδείξει πως όντως είναι ο καλύτερος, κάτι το οποίο ο Μπράιαν καταφέρνει με το να κλείσει για νέο πελάτη τον , τον οποίο ο Βανς κυνηγάει για χρόνια χωρίς επιτυχία.
Μετά από αυτό, ο Μπράιαν γίνεται συνέταιρος κι όχι απλά υπάλληλος του Βανς, μέχρι και τον τρίτο κύκλο όπου χάνει τη δουλειά του εξαιτίας του υπόγειου πολέμου που έκανε στον Στόκγουελ.
Φαμπρίτζιο Φιλίπο ως Ήθαν Γκολντ :Φοιτητής μουσικής στο Ινστιτούτο Καλών Τεχνών του Πίτσμπεργκ ο οποίος εμπλέκεται ρομαντικά με τον Τζάστιν.
Οι ρομαντικές χειρονομίες του Ήθαν, σε συνδυασμό με το γεγονός πως ο Τζάστιν νιώθει παραμελημένος από τον Μπράιαν, γοητεύουν τον Τζάστιν, με αποτέλεσμα να εγκαταλείψει τον Μπράιαν στο τέλος του δεύτερου κύκλου για τον Ήθαν.
Ντέιβιντ Γιαννόπουλος ως Τζιμ Στόκγουελ :Ο αρχηγός της αστυνομίας ο οποίος βάζει υποψηφιότητα για δήμαρχος και την καμπάνια του οποίου αναλαμβάνει ο Μπράιαν.
Όταν όμως ο Στόκγουελ αρχίζει να κλείνει όλα τα γκέι μπαρ και κλαμπ, ο Μπράιαν αποφασίζει να ενώσει τις δυνάμεις του με τον Τζάστιν στο σαμποτάρισμα της καμπάνιας.
Αυτός ο υπόγειος πόλεμος αποκαλύπτεται και ο Μπράιαν χάνει τη δουλειά του, αλλά ο Στόκγουελ χάνει τις εκλογές και παραπέμπεται σε δίκη για τις πράξεις του όσο υπηρετούσε στο τμήμα κάνοντας κατάχρηση δύναμης και συγκαλύπτοντας τη δολοφονία του νεαρού ομοφυλόφιλου άντρα από συνάδελφό του.
Χάρις Άλαν ως Τζέιμς "Χάντερ" Μοντγκόμερι :Ο Χάντερ είναι ένας οροθετικός έφηβος ο οποίος εκδίδεται για να ζήσει κάτω από το διαμέρισμα του Μάικλ και του Μπεν.
Διατηρεί μια - σχέση με τον Τζάστιν, ο οποίος αποτελεί τον μόνο από τους εραστές του τον οποίο ερωτεύεται και τον μόνο που συνεχίζει να κάνει σεξ πέραν της μιας βραδιάς.
Αν και δηλώνει πως δεν είναι μέλος της ομοφυλοφιλικής κοινότητας, κάνει ό,τι μπορεί για να προστατέψει τους φίλους τους, άντρες ή γυναίκες, που ανήκουν σε αυτήν.
Το μότο του όσον αφορά τους ετεροφυλόφιλους ανθρώπους είναι: "Υπάρχουν δύο είδη ετεροφυλόφιλων ανθρώπων στον κόσμο, αυτοί που σε μισούν μπροστά στα μούτρα σου και αυτοί που σε μισούν πίσω από την πλάτη σου".
Αν και ταλαντούχος καλλιτέχνης, ο Τζάστιν σκέφτεται αρχικά να φοιτήσει σε σχολή επιχειρήσεων, αλλά τελικά αποφασίζει να φοιτήσει σε καλλιτεχνικό σχολείο έπειτα από προτροπή και του Μπράιαν.
Στον πέμπτο κύκλο ο Μπράιαν του κάνει πρόταση γάμου την οποία και αποδέχεται, αλλά ο Μπράιαν του λέει να πάει στη Νέα Υόρκη και να κυνηγήσει το όνειρό του ως καλλιτέχνης, επειδή εκεί θα είναι πιο επιτυχημένος από ότι στο Πίτσμπεργκ, κάτι το οποίο δεν μπορεί να του στερήσει με τον γάμο.
Ο χαρακτήρας του βασίζεται στον Μπράιαν, του στον Τζάστιν, ο οποίος αποτελεί τον εραστή και βοηθό του και του στον Μάικλ, ο οποίος αποτελεί τον καλύτερο φίλο και βοηθό του .
Ντέιβιντ Κάμερον στον πρώτο κύκλο, ο Μάικλ δημιουργεί μια μακροχρόνια σχέση από τον δεύτερο κύκλο μέχρι το τέλος της σειράς με τον Μπεν Μπράκνερ, έναν οροθετικό καθηγητή κολεγίου.
Αλλάζει συνεχώς δουλειές μερικές από τις οποίες είναι πωλητής ρούχων στο , πορνοστάρ, γυμνός υπηρέτης, διοργανωτής πάρτι και ανταποκριτής σε ένα τοπικό σταθμό ειδήσεων.
Σάρον Γκλες ως Ντέμπι Νοβότνι:Ενεργό μέλος της , η Ντέμπι είναι έντονα υπερήφανη για την ομοφυλοφιλία του γιου της Μάικλ, σε σημείο που τον φέρνει αρκετές φορές σε δύσκολη θέση.
Ρόμπερτ Γκαντ ως Μπεν Μπράκνερ:Ένας καθηγητής σε κολέγιο ο οποίος αρχίζει σχέση με τον Μάικλ στον δεύτερο κύκλο και μένουν μαζί μέχρι το τέλος της σειράς.
Σε μια συνέντευξη στον δημοσιογράφο Λάρι Κινγκ για την εκπομπή του στο στις 24 Απριλίου 2002, ο παρουσιαστής αναφέρθηκε στους Ράντι Χάρισον και Πίτερ Πέιτζ ως ομοφυλόφιλους, ενώ στους Μισέλ Κλούνι, Ρόμπερτ Γκαντ, Τία Γκιλ, Γκέιλ Χάρολντ, Σκοτ Λόουλ και Χαλ Σπαρκς ως ετεροφυλόφιλους.
Το 2004, η Γκιλ, ενώ ήταν ακόμα παντρεμένη με τον σκηνοθέτη Μπράιαν Ρίτσμοντ, παραδέχτηκε πως ήταν αμφιφυλόφιλη κατά τη διάρκεια μιας συνέντευξης στην εφημερίδα .
Στο μεταξύ, η ζωή της Σάρον Γκλες ως μια παντρεμένη γυναίκα ήταν ήδη πολύ γνωστή μέχρι τη στιγμή που το μπήκε σε παραγωγή, αφού παντρεύτηκε τον παραγωγό Μπάρνεϊ Ροζενσβάιγκ το 1991.
Ωστόσο, επειδή το Πίτσμπεργκ δεν έχει μεγάλη γκέι συνοικία όπως το Σαν Φρανσίσκο ή η Νέα Υόρκη, σχεδόν όλες οι σκηνές της γυρίστηκαν στη γειτονιά του Τορόντο, η οποία αποτελεί το γκέι χωριό της πόλης.
Αν και διαδραματίζεται στο Πίτσμπεργκ της Πενσυλβάνια, η σειρά γυρίστηκε στο Τορόντο και είχε διάφορους Καναδούς σκηνοθέτες γνωστούς για τη δουλειά τους σε ανεξάρτητες ταινίες (συμπεριλαμβανομένων των Μπρους ΜακΝτόναλντ, Ντέιβιντ Γουέλινγκτον, Κέλι Μακίν, Τζον Γκρέισον, Τζέρεμι Πόουντσβα και Μάικλ ΝτεΚάρλο), καθώς και τον Αυστραλιανό σκηνοθέτη Ράσελ Μαλκάχι, ο οποίος σκηνοθέτησε το πιλοτικό επεισόδιο.
Επιπρόσθετοι σεναριογράφοι στους μετέπειτα κύκλους περιελάμβαναν τους Μάικλ ΜακΛέναν, Εφραίμ Σίγκερ, Μπραντ Φρέιζερ, Ντελ Σορς και Σον Ποστόφ.
Το ', το κεντρικό μπαρ σε αυτό το φανταστικό Πίτσμπεργκ, είναι το όνομα ενός γκέι μπαρ στο Τορόντο, του οποίου η πραγματική πρόσοψη κινηματογραφήθηκε με μια ελαφρά προσαρμογή.
Το ήταν επίσης το όνομα ενός πραγματικού γκέι μπαρ στο Τορόντο, το οποίο ήταν ανοικτό κατά τη διάρκεια που η σειρά βρισκόταν στον αέρα, αλλά έκλεισε αργότερα.
Στην πραγματικότητα ήταν ένα Μαρτίνι μπαρ και οι σκηνές της σειράς όπου οι χαρακτήρες χόρευαν γυρίστηκαν σε ένα άλλο βραδινό κλαμπ του Τορόντο, το .
Σε μια συνάντηση δέκα χρόνια μετά το τέλος της σειράς, το 2015, οι ηθοποιοί Γκέιλ Χάρολντ και Σκοτ Λόουλ είπαν πως είχαν αρνηθεί να συζητήσουν τότε τη σεξουαλικότητά τους δημοσίως, τουλάχιστον κατά τη διάρκεια προβολής του πρώτου κύκλου της σειράς, σε μια προσπάθεια να μειωθούν οι περισπασμοί, κάτι το οποίο επιβεβαίωσε και ο Λίπμαν, ο οποίος πρόσθεσε πως κατά τη διάρκεια του πρώτου κύκλου ούτε καν ο ίδιος δε γνώριζε για τη σεξουαλικότητά τους στην πραγματική ζωή.
Ενεργώντας ως ένα από τα πρωτοποριακά δράματα που απεικονίζουν ομοφυλόφιλους χαρακτήρες από μια πολύπλοκη οπτική γωνία, εναλλακτικά μέσα ενημέρωσης και πλατφόρμες στην Ασία υιοθέτησαν τη σειρά.
Στην περίπτωση της Νότιας Κορέας, το φεστιβάλ ταινιών αποδέχτηκε τη σειρά αργά και τη διέδωσε και σε ολόκληρη την κοινωνία της χώρας - το έπαιξε σημαντικό ρόλο όταν προβλήθηκε κατά τη διάρκεια του φεστιβάλ το 2000, παρέχοντας μια αφήγηση για έναν εναλλακτικό τρόπο ζωής ειδικά με σεβασμό προς τη ΛΟΑΤ κοινότητα.
Το κάθε περιέχει τα πιο σημαντικά κομμάτια που ακούστηκαν στον κάθε κύκλο, έτσι κάποια τραγούδια τα οποία μπορεί να ακούστηκαν σε κάποια επεισόδια δεν υπάρχουν στο .
Την ανάπτυξη και το σενάριο ανέλαβαν οι Ρον Κόουεν και Ντάνιελ Λίπμαν, οι οποίοι ήταν επίσης και εκτελεστικοί παραγωγοί της σειράς μαζί με τον Τόνι Τζόνας, τον πρώην πρόεδρο της .
Η σειρά ακολουθεί τις ζωές πέντε ομοφυλόφιλων αντρών που ζουν στο Πίτσμπεργκ της Πενσυλβάνια, των Μπράιαν, Τζάστιν, Μάικλ, Έμετ και Τεντ, καθώς επίσης και ενός ζευγαριού ομοφυλόφιλων γυναικών, Λίντσεϊ και Μέλανι, και της μητέρας του Μάικλ, Ντέμπι.
Δύο επιπλέον βασικοί χαρακτήρες προστέθηκαν στον πρώτο και δεύτερο κύκλο, Ντέιβιντ και Μπεν αντίστοιχα, οι οποίοι απεικόνιζαν τον σύντροφο του Μάικλ στον αντίστοιχο κύκλο.
Παρά τις ειλικρινείς απεικονίσεις της χρήσης ναρκωτικών και του περιστασιακού σεξ στο γκέι κλαμπ, η αναμενόμενη ανησυχία για πολιτικές αντιδράσεις, πέραν από κάποια αντιπολίτευση, δεν υλοποιήθηκαν ποτέ.
Οι Κόουεν και Λίπμαν, ωστόσο, παραδέχτηκαν το 2015 πως ξαφνιάστηκαν με κάποιες αντιδράσεις από κάποια μέλη της ΛΟΑΤ κοινότητας, φοβούμενοι κάποιων αρνητικών συνεπειών που θα μπορούσαν να προκύψουν από τη σειρά.
Η σειρά αφθονούσε σε πρωτοποριακές σκηνές , ξεκινώντας από το πρώτο κιόλας επεισόδιο, το οποίο περιέχει την πρώτη σεξουαλική σκηνή ανάμεσα σε δύο άντρες που προβλήθηκε στην αμερικανική τηλεόραση , εντούτοις πιο χαμηλών τόνων από την αντίστοιχη σκηνή στην οποία βασίστηκε από την βρετανική εκδοχή της σειράς.
Μερικά επεισόδια περιέχουν μια "σειρά μέσα στη σειρά" με τίτλο , ένα δυσάρεστο, βαρετό, με κακή υποκριτική και υπερβολικά πολιτικά ορθό δράμα με το οποίο ο Μπράιαν συνεχώς διαφωνεί και το οποίο τελικά κόπηκε.
Στα χρόνια που ακολούθησαν μετά το τέλος του , οι Χάρολντ, Χάρισον, Λόουλ, Πέιτζ και Σπαρκς συζήτησαν ανοικτά τον σεξουαλικό τους προσανατολισμό σε διάφορα έντυπα.
Το 1965 έγραψε το σενάριο της μετέπειτα ταινίας, «Ιάκωβος ο Ψεύτης», το οποίο εμπνεύστηκε από την αφήγηση του πατέρα του για έναν Εβραίο από το Γκέτο του Λοτζ που θέτοντας σε κίνδυνο τη ζωή του, μετέφερε στην υπόλοιπη κοινότητα τις ειδήσεις που μάθαινε από το παράνομο ραδιόφωνο που διέθετε στο σπίτι του.
Ωστόσο η απόρριψη αφενός του σεναρίου του Μπέκερ ως αμφιλεγόμενου και μη συμβατού με τις επιταγές του σοσιαλιστικού ρεαλισμού και αφετέρου η διακοπή της παραγωγής άλλης ταινίας του σκηνοθέτη Φρανκ Μπάιερ, ο οποίος είχε εκφράσει ενδιαφέρον για να αναλάβει τη μεταφορά του σεναρίου στη μεγάλη οθόνη, ματαίωσαν τα γυρίσματα.
Στη διάρκεια εκείνων των χρόνων τέθηκε αντιμέτωπος αφενός με τη διαβίωση στο Γκέτο του Λοτζ, σε στρατόπεδα συγκέντρωσης και μετέπειτα σε στρατόπεδα προσφύγων και αφετέρου με την απώλεια της μητέρας του, η οποία απεβίωσε το 1945.
Από το - προπολεμικά - πολυάριθμο ευρύτερο οικογενειακό του κύκλο, επέζησαν του Ολοκαυτώματος μόνο ο ίδιος, ο πατέρας του και μια θεία του που αμέσως μετά τη γερμανική εισβολή στην Πολωνία βρήκε καταφύγιο στις ΗΠΑ.
Το 1976 ο Μπέκερ συμπεριλήφθηκε στις προσωπικότητες της Ανατολικής Γερμανίας που στήριξαν ανοικτά τον διωκόμενο καλλιτέχνη Βολφ Μπήρμαν, με αποτέλεσμα να ανακληθεί η ιδιότητά του ως μέλος της Ένωσης Συγγραφέων.
Παρόλο που ανέπτυξε ιδιαίτερο δέσιμο με τη Γερμανία, αναγνώριζε τις εβραϊκές του ρίζες, αλλά από την άλλη δεν αυτοπροσδιορίστηκε ποτέ ως πολωνικής καταγωγής, ούτε έμαθε πολωνικά, επηρεασμένος από τις αρνητικές εμπειρίες του πατέρα του από το αντισημιτικό κλίμα που επικρατούσε στην Πολωνία του Μεσοπολέμου.
Η συγκεκριμένη εξέλιξη οδήγησε τον Μπέκερ να μετατρέψει το σενάριο σε μυθιστόρημα, το οποίο εν τέλει εκδόθηκε το 1969 γνωρίζοντας σημαντική εκδοτική επιτυχία και αποσπώντας σειρά διακρίσεων, ενώ στη συνέχεια μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο, πρώτα το 1975 σε παραγωγή Ανατολικής Γερμανίας και σκηνοθεσία Μπάιερ και έπειτα το 1999 στο Χόλιγουντ, με πρωταγωνιστή τον Ρόμπιν Γουίλιαμς.
Γεννημένος κατά πάσα πιθανότητα τον Σεπτέμβριο του 1937 στο Λοτζ της Πολωνίας, δίχως όμως να είναι ξεκαθαρισμένη η ημερομηνία, αλλά ακόμη και το έτος της γέννησής του, ήταν το μοναδικό παιδί του Μιέτσισλαφ Μπέκερ και της Ανέτε Λεβίν.
Τα επόμενα χρόνια συνέχισε τη συγγραφή μυθιστορημάτων όπως οι «Άγρυπνες μέρες» και «Τα παιδιά του Μπρονστάιν» και ασχολήθηκε εκ νέου με τη συγγραφή σεναρίων, κερδίζοντας αρκετά βραβεία.
Στις εκλογές αναδείχθηκαν τα 329 μέλη του Συμβουλίου των Αντιπροσώπων, της μοναδικής βουλής της χώρας, η οποία με τη σειρά της θα εκλέξει στη συνέχεια τον Πρόεδρο και τον Πρωθυπουργό.
Τα μέλη του Συμβουλίου των Αντιπροσώπων εξελέγησαν με ανοικτή λίστα και με αναλογική εκπροσώπηση από λίστες κομμάτων, χρησιμοποιώντας ως εκλογικές περιφέρειες τις 18 κυβερνητικές επαρχίες του Ιράκ.
Με απόφαση του Συμβουλίου των Αντιπροσώπων στις 11 Φεβρουαρίου 2018, προστέθηκε άλλη μία έδρα στις μειονότητες, για τους Κούρδους Φεϊλί, αυξάνοντας τον αριθμό των βουλευτών σε 329.
Στις 8 Ιουνίου υπογράφηκε επίσημη συμφωνία για σχηματισμό κυβέρνησης συνασπισμού μεταξύ των αρχηγών της Συμμαχίας προς τις Μεταρρυθμίσεις και στον Εθνικό Συνασπισμό .
Οι εκλογές έλαβαν χώρα έξι μήνες πριν το μη δεσμευτικό δημοψήφισμα ανεξαρτησίας στο Ιρακινό Κουρδιστάν, στο οποίο το 93% τάχθηκαν υπέρ της ανεξαρτησίας.
Η αρχική ημερομηνία διεξαγωγής των εκλογών ήταν τον Σεπτέμβριο του 2017, όμως καθυστέρησε επί ένα εξάμηνο, λόγω του εμφυλίου πολέμου στη χώρα με το ΙΚΙΛ, ο οποίος τερματίστηκε τον Δεκέμβριο του 2017.
Ως εκ τούτου, το χρήμα αντιπροσωπεύεται ως μία από τις αιτίες για το τέλος μιας σχέσης πατέρα-γιου, σηματοδοτώντας μια ισχυρή απόκλιση από τα θέματα μουσικής παγίδευσης, που συνήθως απεικονίζουν τα χρήματα ως απώτερο στόχο της ζωής.
Ο παρουσίασε το τραγούδι για πρώτη φορά στο 69ο Μουσικό Φεστιβάλ του τον Φεβρουάριο του 2019 και κέρδισε το διαγωνισμό, παίρνοντας το δικαίωμα να εκπροσωπήσει την Ιταλία στο διαγωνισμό τραγουδιού της 2019.
Είναι κατά κύριο λόγο στα ιταλικά, με μία γραμμή στα αραβικά, καθιστώντας την τρίτη φορά που ένα τραγούδι της διαθέτει την αραβική γλώσσα μετά τις συμμετοχές του Μαρόκου το 1980 και του Ισραήλ το 2009.
Περιλήφθηκε στην εκ νέου έκδοση του ψηφιακού εκτεταμένου παιχνιδιού και είναι επίσης το κύριο σινγκλ του πρώτου πλήρους άλμπουμ ου καλλιτέχνη, επίσης με τον τίτλο , το οποίο κυκλοφόρησε στις 22 Φεβρουαρίου 2019.
Σύμφωνα με τον Ιταλό παραγωγό και μουσικό , το άγκιστρο του τραγουδιού βασίζεται σε τρία διαφορετικά στοιχεία: την επανάληψη της λέξης "" , του στίχου " " (τι συμβαίνει;
Παρόλο που δεν μιλάει αραβικά, ο Μαχμούντ εξήγησε ότι θυμάται πως τον είχε ονομάσει ο Αιγύπτιος πατέρας του όταν ήταν παιδί και ότι επέλεξε να συμπεριλάβει αυτούς τους στίχους ως έναν τρόπο να τον επαναφέρει σε μια συγκεκριμένη χρονική στιγμή.
Η αρχή της Μεσαιωνικής χρονολογείται περιστασιακά ήδη από τον 4ο αιώνα, είτε το 330, όταν το πολιτικό κέντρο της μοναρχίας μεταφέρθηκε στην Κωνσταντινούπολη, ή στο 395 όταν έγινε η διαίρεση της Αυτοκρατορίας.
Η μεσαιωνική ελληνική είναι η σχέση μεταξύ των αρχαίων και σύγχρονων μορφών της γλώσσας, γιατί, αφενός, η λογοτεχνία εξακολουθεί να είναι έντονα επηρεασμένη από την Αρχαία ελληνική, ενώ από την άλλη πλευρά, πολλά γλωσσικά χαρακτηριστικά της νεοελληνικής υπήρχαν ήδη στην ομιλούμενη γλώσσα.
Οι εκστρατείες του Μέγα Αλέξανδρου και των διαδόχων του οδήγησαν στην εδαφική επέκταση του ελληνισμού μέχρι τις παραμεθόριες περιοχές της Ινδίας, ενώ μέχρι τότε ο Ελληνισμός αποτελούσε την πλειοψηφία του πληθυσμού στην κυρίως Ελλάδα, τη Μικρασία, την νότια Ιταλία και την βόρεια Αίγυπτο.
Η μελέτη της Μεσαιωνικής ελληνικής γλώσσας και λογοτεχνίας υπάγεται στην βυζαντινολογία, η οποία μελετά την ιστορία και τον πολιτισμό της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας.
Το 1453 δεν σηματοδοτεί κάποια τροποποίηση της ελληνικής γλώσσας, καθώς πολλά χαρακτηριστικά που απαντώνται στην σύγχρονη ελληνική είχαν αναπτυχθεί κατά την βυζαντινή εποχή, δηλαδή από τον 4ο έως τον 15ο αιώνα.
Κατά τη διάρκεια της βυζαντινής εποχής, ο ελληνόγλωσσος κόσμος βρισκόταν σε μια κατάσταση διγλωσσίας, καθώς οι Έλληνες ομιλούσαν τις διάφορες τοπικές διαλέκτους και τις αρχαϊκές διδασκόμενες μορφές.
Σύμφωνα με μια από αυτές, η ελληνική γλώσσα προέρχεται από μια μετανάστευση πρωτοελλήνων μεταναστών στην Ελληνική χερσόνησο, κάπου ανάμεσα στο 3000 με 1700 π.
Σύμφωνα με μια άλλη θεωρία η μετανάστευση στην Ελλάδα έγινε σε προπρωτοελληνικό στάδιο, ενώ οι χαρακτηριστικές φωνητικές αλλαγές συνέβησαν αργότερα.
Μετά την πτώση του μυκηναϊκού πολιτισμού υπήρξε μια πεντακοσιοσάχρονη περίοδος όπου είτε δεν υπήρχε αλφάβητο ή τίποτα δεν έχει επιβιώσει στις μέρες μας.
Ο ίδιος και ο προκάτοχος του κατάφεραν με επιδέξια διπλωματία να συνασπίσουν όλες τις χριστιανικές δυνάμεις εναντίον των Οθωμανών ακόμα και τους αντιπάλους όπως η Ισπανία, η Γένοβα, η Κομητεία της Σαβοΐας και το Κυρίαρχο Στρατιωτικό Τάγμα της Μάλτας.
Ακολούθησε η Ναυμαχία της Ναυπάκτου ανάμεσα στις χριστιανικές δυνάμεις και τους Οθωμανούς , η Ναυμαχία έγινε στον Κορινθιακό κόλπο αλλά ονομάστηκε Ναυμαχία της Ναυπάκτου επειδή οι Βενετοί είχαν ονομάσει τον Πατραικό και Κορινθιακό κόλπο ενωμένους "Κόλπο της Ναυπάκτου" ή "Κόλπο του Λεπάντο".
Τα κέρδη όμως για τον Αλβίζε Μοτσενίγκο παρά τον μεγάλο θρίαμβο ήταν ανύπαρκτα, στην ειρηνική συνθήκη που ακολούθησε με τους Τούρκους το νησί παρέμεινε σε αυτούς.
Η μόνη επίπτωση για τους Τούρκους από την συντριβή ήταν κάποιες τοπικές εξεγέρσεις πληθυσμών χωρίς αποτέλεσμα επειδή δεν είχαν την απαραίτητη στήριξη από την δύση.
Την εποχή που ανέβηκε στην εξουσία η Κύπρος χάθηκε, η Οθωμανική Αυτοκρατορία επιτέθηκε με 60.000 άντρες, παρά την ισχυρή αντίσταση των κατοίκων της Αμμόχωστου και της Λευκωσίας έφερε το νησί σε Οθωμανική εξουσία , οι Οθωμανοί έσφαξαν πολλούς Αρμένιους και Έλληνες χριστιανούς.
Ο Αλβίζε Α Μοτσενίγκο μέλος της Οικογένειας Μοτσενίγκο ήταν ο 85ος Δόγης της Βενετίας , ονομάστηκε Αλβίζε Α επειδή υπήρχαν τρεις δόγηδες με το ίδιο ονοματεπώνυμο.
Ο Αλβίζε Μοτσενίγκο ήταν αρχαιολόγος και η Δημοκρατία της Βενετίας τον διόρισε πρέσβη στην αυλή του αυτοκράτορα Καρόλου Κουίντου , του πάπα Παύλου Δ και ξανά στην αυτοκρατορική αυλή .