polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Ως κύριο πιάτο τρία έως έξι ζευγάρια επιδίδονται σε χάλκινη πλάκα είτε με λάχανο τουρσί ή σαλάτα, και συνοδεύεται από μια κουταλιά σάλτσας ή μουστάρδα.
Πωλείται και ως πρόχειρο φαγητό από τους πλανόδιους πωλητές ως Ντράι ιμ Βέκλα ( που σημαίνει τρία σε ένα κουλούρι. Η ορθογραφία είναι επίσης δημοφιλής, και το / είναι η λέξη για το "ψωμάκι" στην τοπική διάλεκτο της Νυρεμβέργης) με μουστάρδα.
Οι ονομασίες Νυρνμπέργκερ μπράτβουρστ και Νυρνμπέργκερ Ροστμπράτβουρστ είναι ΠΟΠ δυνάμει του δικαίου της ΕΕ από το 2003, και ως εκ τούτου μπορεί να παραχθεί μόνο στην πόλη της Νυρεμβέργης, όπου ιδρύθηκε η "Ένωση για την Προστασία των Νυρνμπέργκερ Μπρατβούρστε" το 1997.
Μια ανακάλυψη του 2000 σχετικά με ένα έγγραφο του 1404 για τη πρώτη αναφορά του μπράτβουρστ στη Θουριγγία, ιδρύθηκε ο σύλλογος "Φίλοι του Θουριγγιανού Μπράτβουρστ" ιδρύθηκε το 2006.
Για να αποτρέψει το διαχωρισμό κατά το ψήσιμο στη σχάρα ή το τηγάνι, κόβεται ένα στα άκρα του το λουκάνικο, το οποίο ανοίγει κατά τη διάρκεια του μαγειρέματος.
Είναι κατασκευασμένο από χοιρινό και τουλάχιστον 15% βόειο κρέας, καρυκευμένο με αλάτι, πιπέρι, μοσχοκάρυδο και ξύσμα λεμονιού, και δεσμεύεται με ωμό αυγό.
η πρώτη τεκμηριωμένη απόδειξη του μπράτβουρστ στη Γερμανία χρονολογείται το 1313 και μπορεί να βρεθεί στη Φραγκονική πόλη της Νυρεμβέργης, η οποία εξακολουθεί να είναι ένα διεθνώς αναγνωρισμένο κέντρο για την παραγωγή ψητών λουκάνικων.
Ο Στιβ πιστεύει ότι μπορεί να την σώσει και αγνοεί τις συμβουλές του φίλου του, αστυνομικού Πιτ Ραμίρεζ και της μητέρας του , που προσπαθούν να τον πείσουν να μείνει μακριά της.
Ταινία βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Ντον Τρέισι που κυκλοφόρησε το 1934 και σηματοδότησε τη δεύτερη συνεργασία του Μπαρτ Λάνκαστερ με τον Ρόμπερτ Σιόντμακ, (η πρώτη ήταν το 1946 για την ταινία Οι Δολοφόνοι .
Ο παραγωγός της ταινίας Μαρκ Χέλιντζερ απεβίωσε πριν αρχίσουν τα γυρίσματα και ο Μπαρτ Λάνκαστερ είχε την εντύπωση ότι οι Φουκς και Σιόντμακ, μετατόπισαν τον πυρήνα του αρχικού σεναρίου από την ένοπλη ληστεία στο ερωτικό τρίγωνο.
Η ταινία γυρίστηκε εξ ολοκλήρου στο Λος Άντζελες και σηματοδότησε το κινηματογραφικό ντεμπούτο του Τόνι Κέρτις που έχει ένα σύντομο πέρασμα σε κάποια σκηνή της ταινίας.
Η ταινία Πουλημένη στην Αμαρτία , γνωστό κι ως Ο Κόκκινος Δαίμων του Λος Άντζελες είναι Φιλμ νουάρ, παραγωγής 1949 σε σκηνοθεσία Ρόμπερτ Σιόντμακ με πρωταγωνιστές τους Μπαρτ Λάνκαστερ, Ιβόν Ντε Κάρλο και Νταν Ντιουρέα.
Η ταινία γυρίστηκε ξανά το 1995 από το σκηνοθέτη Στίβεν Σόντερμπεργκ με τον τίτλο Απόκρυφα Πάθη και με πρωταγωνιστές τους Πίτερ Γκάλαχερ και Άλισον Έλιοτ.
Εμφανιζόμενες το Φεβρουάριο και το Μάρτιο, οι κυλινδρικές αιχμές των ανθέων—γνωστές ως ταξιανθίες—ποικίλουν σε μήκος από , αναπτυσσόμενες επί των άκρων των ηλικίας 2–3 ετών βραχέων φυλλωδών κλάδων.
Κρεμάμενα παρά αναπτυσσόμενα ευθυτενώς όπως εκείνα των περισσότερων άλλων , αποτελούνται από μια κεντρική ξύλινη ακίδα ή άξονα, από την οποία πολλά συμπαγή ατομικά άνθη προκύπτουν καθέτως.
Ο καρποφόρος κώνος, είναι μια εξογκωμένη ξυλώδης ακίδα στην οποία έχουν ενσωματωθεί έως και 20 μαζικά θυλάκια, τα μαραμένα τεμάχια των λουλουδιών επιμένουν να βρίσκονται στην ακίδα, δίνοντάς της μια τριχωτή εμφάνιση.
Οι σπόροι διαχωρίζονται από έναν σθεναρό σκούρο καφέ διαχωριστή σπόρων ο οποίος έχει περίπου το ίδιο σχήμα με τους σπόρους με μια καχεξία εκεί όπου το σώμα του σπόρου κάθεται δίπλα του στο περικάρπιο.
Τα περισσότερα είδη της μπορούν να τοποθετηθούν σε μία από τις δύο ευρείες ομάδες ανάλογα με την αντίδρασή τους στη φωτιά: τα φυτά επανασποράς σκοτώνονται από την πυρκαγιά, αλλά η πυρκαγιά πυροδοτεί επίσης την απελευθέρωση της τράπεζας σπόρων θόλου , προωθώντας έτσι την στρατολόγηση της επόμενης γενιάς· τα επαναβλαστούμενα επιβιώνουν από την πυρκαγιά, επαναβλαστάνοντας από ένα λιγνοκόνδυλο ή σπανιότερα, ανθοφόρων οφθαλμών προστατευμένων από χονδρό φλοιό.
Είναι σεροτινικό - συσσωρεύει μια τράπεζα σπόρων θόλων η οποία απελευθερώνεται μόνο ως απάντηση σε πυρκαγιά - έτσι οι πληθυσμοί συνήθως αναρρώνουν γρήγορα μετά από μια πυρκαγιά, αλλά αυτή η στρατηγική την καθιστά εξαρτώμενη σε ένα καθεστώς πυρκαγιών.
Η . είναι εγγενής στους πρόποδες της περιοχής Στέρλινγκ στα νοτιοδυτικά της Δυτικής Αυστραλίας, απαντάται σε υψόμετρο μεταξύ 250 και 500 μέτρων , σε θαμνότοπους σε χαλικώδη, αργιλώδη εδάφη.
Με αρκετά μικρούς πληθυσμούς και στενή διανομή, η . θεωρείται σπάνια, αλλά προς το παρόν δεν χαρακτηρίζεται ως απειλούμενο είδος, επειδή τουλάχιστον ορισμένοι πληθυσμοί θεωρούνται ότι δεν απειλούνται άμεσα.
Το Τμήμα Περιβάλλοντος και Διατήρησης της Κρατικής Κυβέρνησης της Δυτικής Αυστραλίας κατατάσσει τη χλωρίδα ως "Προτεραιότητας Δύο – Πτωχής Γνώσης".
Οι αναλύσεις του υποδηλώνουν μια φυλογένια η οποία είναι μάλλον διαφορετική από τις προηγούμενες ταξινομικές ρυθμίσεις, αλλά υποστηρίζουν την τοποθέτηση της . παραπλεύρως της . σε ένα κλάδο ο οποίος αντιστοιχεί στενά με την . .
Μια μοριακή μελέτη του 2013 από τον Μάρσελ Καρντίγιο και συνεργάτες που χρησιμοποίησε το χλωροπλαστικό και συνδυάζοντάς την με προηγούμενα αποτελέσματα, διαπίστωσε ότι η . ήταν αδελφή με την . και ότι η Β.
Η συλλέχθηκε για πρώτη φορά από τον Τζέιμς Ντράμοντ σε ένα από τα τρία ταξίδια του στην περιοχή Στέρλινγκ μεταξύ του 1843 και του 1848, αν και δεν τη θεωρούσε ξεχωριστή από την . —αυτή αναγνωρίστηκε από τον Άλεξ Τζορτζ, ένα μόλις αιώνα αργότερα.
Για τον τύπο του είδους, ο Τζορτζ επέλεξε ένα δείγμα το οποίο συνέλεξε στις 20 Μαρτίου 1972 από την οδό Τσέστερ Πας στην Περιοχή Στέρλινγκ, ανατολικά του Κράνμπρουκ.
Αν και συλλέχθηκε από τον φυσιοδίφη Τζέιμς Ντράμοντ στη δεκαετία του 1840, η δεν περιγράφηκε επισήμως έως το 1981, οπότε περιγράφτηκε από τον Άλεξ Τζορτζ στη μονογραφία του γένους.
Θεώρησε τον πλησιέστερο συγγενή να είναι η . , από την οποία διαφέρει έχοντας στενότερα φύλλα με λιγότερους μεγαλύτερους λοβούς· μακρύτερα περιάνθια, τα οποία βαθμολογούνται από ερυθρά σε κρεμ και όχι από κρεμ σε ερυθρά· βραχύτερους ύπερους ανθέων· και επίσης διαφορές στα περικάρπια, σπόρους και τον χρόνο ανθοφορίας.
Στις αρχές του 2007 οι Μαστ και Θιλ ξεκίνησαν μια αναδιάταξη μεταφέροντας τη στην και δημοσιεύοντας την . υπογένος για τα είδη που έχουν κοτυληδόνες σε σχήμα κουταλιού· με αυτόν τον τρόπο επαναπροσδιόρισαν επίσης το . υπογένος .
Προέβλεψαν δημοσιεύοντας μια πλήρη ρύθμιση μόλις ολοκληρώθηκε η δειγματοληψία της · εν τω μεταξύ, αν οι ονοματολογικές μεταβολές των και ληφθούν ως προσωρινή ρύθμιση, τότε η . τοποθετείται στην . υπογένος .
του Τζορτζ βρέθηκε να είναι μονοφυλετική και συνεπώς διατηρήθηκε· και οι αναλύσεις τους για τις σχέσεις εντός των σειρών υποστήριξαν την τοποθέτηση της . παραπλεύρως της . .
Η Σεκερίνσκα διετέλεσε εκπρόσωπος του Μπράνκο Τσερβένκοφσκι κατά την επιτυχημένη προεκλογική εκστρατεία του για την προεδρία της χώρας τον Μάρτιο και Απρίλιο του 2004.
Στη συνέχεια διετέλεσε υπηρεσιακή πρωθυπουργός επί τρεις εβδομάδες, καθώς ο Τσερβένκοφσκι παραιτήθηκε από το αξίωμα αυτό για να γίνει Πρόεδρος.
Η Σεκερίνσκα διορίσθηκε και πάλι υπηρεσιακή πρωθυπουργός στις 18 Νοεμβρίου 2004, διαδεχόμενη αυτή τη φορά τον Χάρι Κοστόφ, και παρέμεινε στο αξίωμα μέχρι τις 17 Δεκεμβρίου 2004, οπότε τη διαδέχθηκε ο Βλάντο Μπουτσκόφσκι.
Στα πλαίσια των καθηκόντων της αυτών, την Πρωτομαγιά του 2018 συναντήθηκε στο Πεντάγωνο με τον τότε Υπουργό Άμυνας των ΗΠΑ Τζέιμς Μάτις για να συζητήσουν τις αμυντικές σχέσεις των δύο χωρών.
Επιπροσθέτως, συζήτησαν το ζήτημα της ονομασίας της τότε ΠΓΔΜ, που εμπόδιζε την είσοδό της στο , όπως και τη δεύσμευση της να δαπανά το 2% του ΑΕΠ της για αμυντικούς σκοπούς.
Η Σεκερίνσκα αναμίχθηκε στο «Ίδρυμα Ανοιχτής Κοινωνίας» του Τζωρτζ Σόρος και το 1996 εκλέχθηκε στο Δημοτικό Συμβούλιο των Σκοπίων, θέση που κράτησε μέχρι που εκλέχθηκε μέλος του εθνικού κοινοβουλίου το 1998.
Σεκερίνσκα γεννήθηκε στα Σκόπια και το 1995 απεφοίτησε από την πανεπιστημιακή Σχολή Ηλεκτρολόγων Μηχανικών της πόλεως με πτυχίο στην ενεργειακή μηχανική.
Στις βουλευτικές εκλογές του 2002 η Σεκερίνσκα επανεκλέχθηκε βουλευτής και αμέσως μετά διορίσθηκε αντιπρόεδρος της κυβερνήσεως της τότε Πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας, υπεύθυνη για την «ευρωπαϊκή ολοκλήρωση».
Η Ράντμιλα Σεκερίνσκα Γιανκόφσκα είναι πρώην πρόεδρος της Σοσιαλδημοκρατικής Ενώσεως Μακεδονίας και σήμερα Υπουργός Άμυνας της Βόρειας Μακεδονίας.
Για να στερήσουν τον χρόνο στον Μπραούνινγκ να σχεδιάσει μια ενέδρα εναντίον τους, ο Τσάρλι και ο Λι θα πάνε στο ξενοδοχείο της Σίλας αρκετές ώρες νωρίτερα από ότι είχε συμφωνηθεί.
Το βράδυ πριν τη ληστεία, είπε στον Τζόνι ότι η ζωή του βρισκόταν σε κίνδυνο επειδή ο Μπραούνινγκ είχε την πρόθεση να τον σκοτώσει και να πάρει το μερίδιό του.
Του λέει ότι έχει μια πολύ καλύτερη δουλειά που θα μπορούσε σύντομα να βγάλει πολλά χρήματα, λέγοντας του ότι ο Μπραούνινγκ σχεδίαζε την ληστεία μιας χρηματαποστολής του ταχυδρομείου.
Έπειτα η Σίλα θα γνωρίσει τον Μπραούνινγκ στον Τζόνι Νορθ, ο οποίος θα συμφωνήσει με τον Τζόνι να πάρει μέρος στην ληστεία ως οδηγός διαφυγής του.
Καθώς ταξιδεύουν με το τραίνο οι δύο δολοφόνοι δείχνουν ενοχλημένοι με το γεγονός, ότι ο Τζόνι Νορθ δεν προέβαλε καμιά αντίσταση, και ότι πληρώθηκαν με ένα ασυνήθιστο υψηλό συμβόλαιο για μια τόσο απλή δολοφονία.
Ο Τζόνι ήταν κάποτε ένας πρωταθλητής οδηγός αγώνων αυτοκινήτου, του οποίου η καριέρα έληξε μετά από ένα αγωνιστικό ατύχημα, και τέσσερα χρόνια πριν από το θάνατό του, είχε εμπλακεί σε μια ληστεία εκατομμυρίων δολαρίων ενός φορτηγού χρηματαποστολής του ταχυδρομείου.
Ο πειρασμός από τα εξαφανισμένα εκατομμύρια, θα οδηγήσει τον Τσάρλι και τον Λι να επισκεφθούν το Μαϊάμι για να πάρουν μια συνέντευξη από τον πρώην μηχανικό του Τζόνι.
Ο Τσάρλι με τον Λι παίρνουν την Σίλα και σκοπεύουν να την πάνε στον Μπραουνινγκ, αλλά αυτός θα τους στήσει ενέδρα έξω από το ξενοδοχείο και θα σκοτώσει τον Λι και θα τραυματίσει σοβαρά τον Τσάρλι, και μετά Θα πάρει την Σίλα όπου θα πάνε στο σπίτι τους για να πάρουν τα χρήματα και να διαφύγουν στο εξωτερικό.
Ένα πρωινό δύο επαγγελματίες δολοφόνοι, ο Τσάρλι και ο Λι, εισέρχονται σε ένα σχολείο τυφλών και ψάχνουν να βρουν τον δάσκαλο Τζόνι Νορθ για να τον σκοτώσουν.
Τότε η Σίλα ζήτησε από τον Μπραούνινγκ να «το κάνει γρήγορα,» και ο αυτός πυροβόλησε τον Τζόνι, τραυματίζοντας τον σοβαρά, με τον Τζόνι να δραπετεύει.
Η Σίλα εξέφρασε τον φόβο ότι ο Τζόνι θα επιδιώξει την εκδίκηση, και έτσι ο Μπραούνινγκ προσέλαβε τον Τσάρλι και τον Λι να τον δολοφονήσουν.
Ακούγοντας αυτήν την ιστορία, ο Τσάρλι και ο Λι αποφασίζουν να επισκεφτούν τον Μπραούνινγκ, ο οποίος είναι τώρα ιδιοκτήτης εταιρείας ανάπτυξης ακινήτων στο Λος Άντζελες.
Ο Μπραούνινγκ κατά την συνάντηση του με τους δύο δολοφόνους επιμένει ότι είναι ένας έντιμος επιχειρηματίας και δεν έχει καμία ιδέα για το τι απέγιναν τα χρήματα της ληστείας.
Κατά την διάρκεια της ληστείας ο Μπραούνινγκ με τον Τζόνι, ντυμένοι ως αστυνομικοί θα τοποθετήσουν μια ψεύτικη πινακίδα παράκαμψης για να στείλουν το φορτηγό του ταχυδρομείου σε ένα απομονωμένο ορεινό δρόμο.
Οι Δολοφόνοι , είναι αστυνομική ταινία του 1964 αμερικανικής παραγωγής σε σκηνοθεσία Ντον Σίγκελ, βασισμένη στο ομώνυμο διήγημα του Έρνεστ Χεμινγουέι Οι δολοφόνοι και αποτελεί την δεύτερη κινηματογραφική μεταφορά του, μετά από την πρώτη ταινία Οι δολοφόνοι του 1946.
Η σταδιοδρομία του στην Τρόμσε άρχισε δύσκολα, καθώς δέχτηκε ποινή 2 αγώνων για τη συμμετοχή του σε ομαδικό καβγά, τον οποίο περιέγραψε ως «μικρή φιλονικία του χόκεϊ», που συνέβη κατά τη διάρκεια του ντεμπούτου του στον αγώνα ενάντια στη Μόλντε.
Ο Κυριάκος Σταματόπουλος είναι Ελληνοκαναδός τερματοφύλακας, ο οποίος είναι ο επικεφαλής προπονητής τερματοφυλάκων της σουηδικής ΑΙΚ Στοκχόλμης, αλλά είναι επίσης εγγεγραμμένος ως παίκτης της.
Στις 3 Αυγούστου 2007, ανακοινώθηκε ότι ο προπονητής της καναδικής Τορόντο ΦΚ, Μο Τζόνστον, πήρε ως δανεικό τον Σταματόπουλο, στη μέση της "κρίσης τερματοφυλάκων" της ομάδας.
Ξεκίνησε την επαγγελματική του σταδιοδρομία από την Καλαμάτα, στην οποία αγωνίστηκε για 3 σεζόν , παίζοντας, συνδυαστικά σε όλες τις διοργανώσεις, σε 12 αγώνες.
Ντέιβιντ Έιμπελ, 83, Βιρμανός οικονομολόγος, απόστρατος και πρώην υπουργός Οικονομικών, Εμπορίου και Εθνικού Προγραμματισμού και Οικονομικής Ανάπτυξης της Μιανμάρ τη δεκαετία του '90.
Ιβάν Ντιμιτρόφ, 83, Βούλγαρος ποδοσφαιριστής (Λοκομοτίβ Σόφιας, εθνική Βουλγαρίας - Παγκόσμιο Κύπελλο ΦΙΦΑ 1958 και 1962).
Φερντινάντο Αγιούτι, 83, Ιταλός λοιμωξιολόγος, ο οποίος στη διάρκεια συνεδρίου για τους τρόπους μετάδοσης του ιού του , φίλησε στο στόμα μία οροθετική γυναίκα, τη Ροζάρια Ιαρντίνο, πιθανή αυτοκτονία.
Πάβελ Αντάμοβιτς, Πολωνός πολιτικός, 53, δήμαρχος του Γκντανσκ , έπειτα από μαχαίρωμα πάνω στην σκηνή κατά την διάρκεια φιλανθρωπικής εκδήλωσης στην ίδια πόλη.
Μπερνάρντο Μπένες, 84, Κουβανο-Εβραίος τραπεζίτης, δικηγόρος και δημοσιογράφος, ο οποίος απελευθέρωσε 3.600 κουβανούς πολιτικούς κρατουμένους το 1978.
Δημήτρης Σιούφας, 75, Έλληνας πολιτικός, βουλευτής Καρδίτσας και υπουργός της Νέας Δημοκρατίας (Υγείας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων 1992-93, Ανάπτυξης 2004-07), γραμματέας της Κ.
Αλφρέδο δελ Μάσο Γκονσάλες, 75, Μεξικανός πολιτικός, Κυβερνήτης της Πολιτείας του Μεξικού και υπουργός Ενέργειας, Μεταλλευμάτων και Κρατικής Βιομηχανίας .
Ήβη Μελεάγρου, 91, Ελληνίδα συγγραφέας, σημαντική μυθιστοριογράφος της ελληνοκυπριακής λογοτεχνίας, πρώτη εκφωνήτρια του Ραδιοφωνικού Σταθμού Κύπρου.
Νίκος Νικολαρέας, Έλληνας ραδιοφωνικός και τηλεοπτικός παραγωγός ("Ο Κύριος Συνήγορος", "Η Γειτονιά μας", "Ο Παράξενος Ταξιδιώτης"), γνωστός και ως ο "Συνεργάτης χωρίς Όνομα".
Μαρίτσα Μαυροπούλου, 99, ηλικιωμένη από τη Λέσβο, η οποία μαζί με άλλες δύο γιαγιάδες συγκίνησαν με τη φωτογραφία που τις δείχνει να ταΐζουν ένα μωρό προσφύγων.
Ο Τζορτζ Στίβενς, γνωστός για τη σκηνοθεσία των ταινιών Άλις Άνταμς και Γκάνγκα Ντιν είχε την ευφυή σκέψη του να χρησιμοποιήσει τη μουσική ως δείκτη της παρόδου του χρόνου.
Χρησιμοποιήθηκαν πολλά τραγούδια που έκαναν επιτυχία κατά τη δεκαετία του '30 ως σάουντρακ της ταινίας, που πλημμυρίζεται από μουσική. Ο σκηνοθέτης συνάντησε δυσκολίες κατά την πραγματοποίηση της ταινίας, όσον αφορά τα βρέφη που συμμετείχαν σε αυτήν. Οι νόμοι της Καλιφόρνιας απαγόρευαν τη χρήση βρεφών για κινηματογραφικούς σκοπούς για περισσότερες από 2 ώρες τη μέρα, κάτι που θα καθυστερούσε τα γυρίσματα. Γι' αυτό το λόγο ο σκηνοθέτης χρησιμοποίησε δίδυμα κοριτσάκια για το ρόλο της Τρίνα.
Υπό τον ήχο του τραγουδιού " ," η Τζούλι Γκάρντινερ Άνταμς, που ετοιμάζεται να εγκαταλείψει τον σύζυγό της Ρότζερ Γκάρντινερ κάνει έναν απολογισμό του παρελθόντος.
Η σχέση του ζευγαριού κλονίστηκε μετά την αποβολή της Τζούλι, η οποία ήταν συνέπεια τραυματισμού που υπέστη η νεαρή γυναίκα κατά τη διαμονή τους στην Ιαπωνία κατά τα μέσα της δεκαετίας του '30.
Το ζευγάρι έκανε αίτηση υιοθεσίας, ζητώντας ένα αγοράκι, αλλά τελικά το γραφείο υιοθεσιών τους ανέθεσε την κηδεμονία ενός κοριτσιού, της Τρίνα.
Ο Γκραντ έλαβε την πρώτη από τις δυο υποψηφιότητες του για Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου, αλλά έχασε από τον Γκάρι Κούπερ, που βραβεύτηκε για την ερμηνεία του στην ταινία Ο Λοχίας Γιορκ .
Η αίθουσα έλαβε την ονομασία της χάρη σε ένα σύνολο σταλαγμιτών μεγάλων διαστάσεων τους οποίους ανακάλυψαν οι σπηλαιολόγοι κατά την πρώτη επίσκεψη στο σπήλαιο.
Σήμερα στην αίθουσα παραμένουν μόνο μερικά δείγματα των σταλαγμιτών καθώς ένα μέρος τους καταστράφηκε ως αποτέλεσμα έκρηξης ενώ τα πλέον εντυπωσιακά δείγματα των πολύ μεγάλων σταλαγμιτών αφαιρέθηκαν από επισκέπτες πριν την τοποθέτηση πύλης στην είσοδο του σπηλαίου.
τον γκρεμό ύψους 6 μέτρων που αποτελεί το υδρολογικά πιο ενεργό και το πλέον απροσπέλαστο τμήμα του σπηλαίου στο οποίο η πρόσβαση είναι δυνατή μόνο μέσω κατάβασης και ανάβασης σε τελείως κάθετα τοιχώματα.
Το σπήλαιο Λιουμπάτσεβο είναι σπήλαιο που βρίσκεται στο χωριό Λιουμπάτσεβο του Δήμου της Μπάνια Λούκα της Σερβικής Δημοκρατίας, κρατικής οντότητας της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης.
Το μήκος του σπηλαίου ήταν αρχικά 700 μέτρα αλλά ένα τμήμα του καταστράφηκε εξαιτίας της λειτουργίας λατομείου, με αποτέλεσμα το σημερινό μήκος του να περιορίζεται στα 338 μέτρα.
Στις 20 Φεβρουαρίου 2022, κατέκτησε για πέμπτη φορά το Κύπελλο Λιθουανίας, νικώντας στον τελικό την Λιετκαμπέλις με σκορ 91-66, με τον ίδιο να έχει 8 πόντους, 6 ασίστ και 3 κλεψίματα.
Το 2010 κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο με την Εθνική Παίδων στο Ευρωμπάσκετ, ενώ ακολούθησαν το ασημένιο στο Ευρωμπάσκετ Εφήβων το 2012 καθώς και το χάλκινο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Νέων το 2013.
Έχει ύψος 1,77 μέτρα και παίζει στη θέση του πλέι μέικερ για την Εθνική Λιθουανίας και την Ζάλγκιρις Κάουνας στο Πρωτάθλημα Λιθουανίας και στην Ευρωλίγκα.
Στο αριστερό του χέρι κρατά το Ευαγγέλιο με τη φράση: «Εγώ είμαι το φως του κόσμου· όποιος με ακολουθεί δεν θα πλανιέται στο σκοτάδι, αλλά θα έχει το φως που οδηγεί στη ζωή» · στην αριστερή σελίδα αναγράφεται στα ελληνικά και στη δεξιά στα λατινικά.
Στο περιθώριο, γύρω από τη μορφή του, επιγράφεται: «+ + +», δηλαδή «+ Ο ποιήσας τον άνθρωπο εποίησε και τον Λυτρωτή του ανθρώπου + Εγώ ο ενσαρκωμένος Θεός κρίνω σώματα και ψυχές +» Η πιο κάτω ζώνη παριστά την Παρθένο Μαρία, με τα χέρια υψωμένα σε δέηση, και εκατέρωθέν της στέκονται οι αρχάγγελοι Ραφαήλ, Μιχαήλ, Γαβριήλ, και Ουριήλ.
Η κατασκευή του ναού ξεκίνησε το 1131, τα ψηφιδωτά του Ιερού Βήματος δημιουργήθηκαν το 1145 και το ίδιο έτος τοποθετήθηκαν οι σαρκοφάγοι που προορίζονταν για τον Ρογήρο Β και τη σύζυγό του.
Ο αριστερός πυργίσκος έχει γείσο με πολεμίστρες σε σχήμα χελιδονοουρών και συμβολίζουν τη βασιλική, πρόσκαιρη εξουσία· η αιχμηρή, πυραμιδοειδής απόληξή του έχει οκταγωνική βάση.
Τα δύο μικρά, πλαϊνά ημιθόλια έχουν στον εξωτερικό τοίχο τυφλές κιονοστοιχίες, που στηρίζουν διασταυρούμενες αψίδες και γλυπτούς προβόλους, που επίσης χρησιμοποιούνται εκτεταμένα στο Μονρεάλε.
Τα πλαϊνά ημιθόλια έχουν από ένα ζεύγος παραθύρων, ημικυκλικά στο άνω μέρος, ενώ το κεντρικό ημιθόλιο είχε δύο τέτοια και ένα οξυκόρυφο στη μέση.
Το κάτω μέρος του τοίχου και οι τοίχοι της πρόθεσης και του διακονικού καλύφθηκαν με ζωγραφικές, που λίγες σώζονται πια· τον 17ο αιώνα αντικαταστάθηκαν με ψηφιδωτά, ώστε να ολοκληρωθεί το έργο.
Ο Ρογήρος Β έφερε τεχνίτες από την Κωνσταντινούπολη, που προσάρμοσαν την παραδοσιακή Βυζαντινή τέχνη στην αρχιτεκτονική δομή, που είχε βορειοευρωπαϊκές καταβολές.
Συγκαταλέγεται στον Κατάλογο Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς της με τίτλο «Αραβο-Νορμανδικό Παλέρμο και Καθεδρικοί Ναοί της Τσεφαλού και του Μονρεάλε».
Από τον ζωγραφικό διάκοσμο σώζεται η μορφή του Πάπα Ουρβανού Ε σε κίονα του αριστερού κλίτους και η ένθρονος Παναγία στο βόρειο σκέλος του εγκάρσιου κλίτους.
Κατά τη διάρκεια του Α Βαλκανικού Πολέμου, πολεμώντας εναντίον των Οθωμανών, η Ελλάδα είχε καταλάβει το μεγαλύτερο μέρος της Ηπείρου, της νότιας Μακεδονίας με το μεγάλο λιμάνι της Θεσσαλονίκης και τα περισσότερα νησιά του Αιγαίου .
Ωστόσο, οι ελληνοτουρκικές εντάσεις παρέμειναν υψηλές, αφού η οθωμανική κυβέρνηση αρνήθηκε να δεχτεί τον ελληνικό έλεγχο στα νησιά του βορειοανατολικού Αιγαίου.
Το σημαντικότερο ζήτημα που παρέμεινε ανεπίλυτο ήταν η τύχη των νησιών του Βόρειου Αιγαίου (Λέσβος, Χίος, Λήμνος, Ίμβρος και Τένεδος, τα οποία προσαρτήθηκαν από την Ελλάδα κατά τη διάρκεια του πολέμου.
Καθώς η Οθωμανική Αυτοκρατορία αρνήθηκε να παραιτηθεί από τις αξιώσεις της, ξέσπασε μια κρίση που οδήγησε σε ναυτικό αγώνα κατά τη διάρκεια του 1913 – 1914 και προετοιμάστηκαν για μια ανανεωμένη σύγκρουση και από τις δύο πλευρές.
Οι Οθωμανοί έχασαν σχεδόν όλες τις ευρωπαϊκές τους κατακτήσεις, οι οποίες μειώθηκαν σε μια μικρή έκταση γύρω από τη Θάλασσα του Μαρμαρά από τη Συνθήκη του Λονδίνου.
Ωστόσο, οι Οθωμανοί κατάφεραν να ανακτήσουν την Ανατολική Θράκη κατά τη διάρκεια του Β' Βαλκανικού Πολέμου, όταν η Βουλγαρία επιτέθηκε στους πρώην συμμάχους της και ηττήθηκε από τις συνδυασμένες δυνάμεις όλων των γειτόνων της.
Η Συνθήκη της Αθήνας μεταξύ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και του Βασιλείου της Ελλάδος, που υπογράφηκε στις 14 Νοεμβρίου 1913, έπαυσε επίσημα τις εχθροπραξίες μεταξύ τους, μετά τους δύο Βαλκανικούς Πολέμους και παραχώρησε τη Μακεδονία — συμπεριλαμβανομένης της σημαντικότατης πόλης της Θεσσαλονίκης — της περισσότερης Ηπείρου και πολλών νησιών του Αιγαίου στην Ελλάδα.
Όταν τα χρήματα λιγοστεύουν η Λαίδη Μπράντον αναγκάζεται να πουλήσει το πολυτιμότερό της αγαθό, ένα κόσμημα φτιαγμένο από ζαφείρι με το όνομα "Γαλάζιο Ύδωρ".
Μετά από μια αποτυχημένη ανταρσία των ανδρών του Μάρκοφ, το οχυρό τους κινδυνεύει από επίθεση των Τουαρέγκ και κάθε άνδρας πρέπει να μαχηθεί για να υπερασπιστεί τη ζωή του.
Το μυθιστόρημα του Πέρσιβαλ Κρίστοφερ Ρεν, είχε ήδη μεταφερθεί στη μεγάλη οθόνη το 1926, με πρωταγωνιστές τους Ρόναλντ Κόλμαν και Γουίλιαμ Πάουελ, όταν το 1939 ο σκηνοθέτης Γούιλιαμ Γουέλμαν αποφάσισε να γυρίσει την πρώτη ομιλούσα μεταφορά του.
Η πλέον κλασίκη αυτή ταινία γυρίστηκε το 1939, χρονιά ορόσημο για την ιστορία του Αμερικανικού Κινηματογράφο καθώς όλες οι μεγάλες εταιρίες παραγωγής του Χόλιγουντ παρήγαγαν σημαντικές ταινίες όπως τα: "Όσα παίρνει ο άνεμος" , "Ο Μάγος του Οζ" , "Ο Κύριος Σμιθ Πηγαίνει στην Ουάσινγκτον" , "Νινότσκα" κ.
Η ταινία που είναι βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Πέρσιβαλ Κρίστοφερ Ρεν, διασκευάστηκε για τη μεγάλη οθόνη από τον Ρόμπερτ Κάρσον.
Στην πρεμιέρα της ταινίας το 1939, προηγήθηκε η βωβή εκτέλεση του 1926 πριν την προβολή της ταινίας ώστε να τονιστεί η πρόοδος που είχε επιτευχθεί στο χώρο του κινηματογράφου μέσα σε 13 χρόνια.
Ο Γκάρι Κούπερ δεν ήταν η πρώτη επιλογή για να ερμηνεύσει τον πρωταγωνιστικό ρόλο του ήρωα του Ρεν, Μπο Ζεστ, αλλά είχε συμμετάσχει και στο σίκουελ της ταινίας, βασισμένο επίσης σε μυθιστόρημα του Ρεν με τίτλο το 1928 και η καριέρα του μέχρι και το 1939 μετρούσε πολλές ταινίες στις οποίες είχε ερμηνεύσει το ρόλο του λεγεωνάριου.
Το Αμερικανικό Κράτος, το 1990, σε μια προσπάθεια να τιμήσει τα επιτεύγματα στο χώρο του κινηματογράφου κατά το 1939, εξέδωσε μια σειρά από γραμματόσημα που απεικόνιζαν τέσσερις ταινίες από εκείνη τη χρονιά.
Η ταινία έλαβε δυο υποψηφιότητες για όσκαρ εκ των οποίων και μια για την ερμηνεία του Μπράιαν Ντόνλεβαϊ, στο ρόλο του σαδιστή αξιωματικού Μάρκοφ.
Κυριότερα ποιήματα: Το μυστήριο της ευσπλαχνίας της Ιωάννας της Λωραίνης , Το Μυστήριο των Αγίων Νηπίων και Εύα , ένα μνημειώδες ποίημα 4000 αλεξανδρινών στίχων, αποκορύφωμα του στοχασμού του.
Το έργο του περιλαμβάνει μυστήρια μεσαιωνικού ύφους σε ελεύθερο στίχο όπως Η Πύλη του μυστηρίου της δεύτερης αρετής , και ποιητικές συλλογές σε κανονικό στίχο, όπως Η ταπισερί της Παναγίας των Παρισίων εμπνευσμένο μυστικιστικά, και κυρίως από την Ιωάννα της Λωραίνης, ένα σύμβολο του ηρωισμού των σκοτεινών εποχών, στην οποία παραμένει βαθιά συνδεδεμένος όλη τη ζωή του.
Το 1900 ίδρυσε το λογοτεχνικό περιοδικό , που άσκησε σημαντική επίδραση στην πνευματική ζωή της Γαλλίας και το οποίο συνέχιζε να εκδίδει τακτικά έως τον θάνατό του.
Στα Τετράδια, ο Πεγκύ δημοσίευε όχι μόνο τα δικά του δοκίμια και ποίηση, αλλά και έργα σημαντικών σύγχρονων δημιουργών που αργότερα έγιναν διάσημοι, όπως του Ρομαίν Ρολάν.
Φοίτησε στο Λύκειο της Ορλεάνης και το 1894 πέτυχε μια υποτροφία για την Εκόλ Νορμάλ Συπεριέρ στο Παρίσι, όπου παρακολουθούσε κυρίως τις διαλέξεις των καθηγητών του Ανρί Μπεργκσόν και Ρομαίν Ρολάν, που τον επηρέασαν πολύ και με τους οποίους συνδέθηκε με φιλία.
Το έργο του Πεγκύ αναδεικνύει τις αξίες που είναι γι 'αυτόν αυτές που σέβονται τη φυσική ευγένεια του ανθρώπου, την αξιοπρέπεια και την ελευθερία του: την εργασία που γίνεται με υπομονή, τη γη που καλλιεργείται με σεβασμό, την οικογένειά του: "Υπάρχει μόνο ένας τυχοδιώκτης στον κόσμο, και αυτό είναι ιδιαίτερα αξιοσημείωτο στον σύγχρονο κόσμο: είναι ο πατέρας της οικογένειας", έγραψε.
Είναι γνωστός για τα δοκίμια όπου εκφράζει τις κοινωνικές του ανησυχίες και την απόρριψή του στη σύγχρονη εποχή, όπου θεωρούσε ότι είχαν αλλάξει όλες οι παλιές αρετές: Το Χρήμα .
Όταν ξέσπασε ο Α Παγκόσμιος Πόλεμος, ο Πεγκύ κατατάχθηκε ως υπολοχαγός στη 19η μονάδα του 276ου Γαλλικού Συντάγματος Πεζικού και σκοτώθηκε στο μέτωπο στις πρώτες ημέρες του πολέμου, στην πρώτη Μάχη του Μάρνη.
Συνδύασε τις δύο βασικές ιδεολογίες του, τον σοσιαλισμό και τον πατριωτισμό και από το 1908, μετά από χρόνια ανήσυχου αγνωστικισμού, μεταστράφηκε στον Ρωμαιοκαθολικισμό.
Ο Σαρλ Πεγκύ γεννήθηκε στις 7 Ιανουαρίου 1873 στην Ορλεάνη και σκοτώθηκε στις 5 Σεπτεμβρίου 1914 στο Βιλερουά στη Μάχη του Μάρνη, ήταν Γάλλος συγγραφέας, ποιητής και δοκιμιογράφος.
Ήταν κυρίως ένας στρατευμένος διανοούμενος: μαχητικός σοσιαλιστής και αντικληρικός κατά τη διάρκεια των σπουδών του, προσέγγισε από το 1908 τον καθολικισμό και πατριωτισμό.