polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Αν δύο ή περισσότεροι υποψήφιοι από το ίδιο κόμμα παρουσιάσουν την υποψηφιότητά τους για την ίδια θέση και δεν μπορούν να καταλήξουν σε συμφωνία εντός του κόμματος, διεξάγεται μια προκριματική εκλογή .
Γενικές εκλογές πραγματοποιήθηκαν στο Πουέρτο Ρίκο την Τρίτη 8 Νοεμβρίου 2016 για να εκλέξουν τους αξιωματούχους της κυβέρνησης του Πουέρτο Ρίκο που θα υπηρετήσει από τον Ιανουάριο του 2017 έως τον Ιανουάριο του 2021, κυρίως τον κυβερνήτη του Πουέρτο Ρίκο.
Οι προκριματικοί πραγματοποιήθηκαν στις 5 Ιουνίου 2016 για να προσδιοριστούν οι υποψήφιοι για τον κυβερνήτη του Πουέρτο Ρίκο, τη Γερουσία, τη Βουλή των Αντιπροσώπων και άλλα.
Και τα δύο βασικά κόμματα: το Νέο Προοδευτικό Κόμμα και το Λαϊκό Δημοκρατικό Κόμμα , διεξήγαγαν στις 5 Ιουνίου 2016 προκριματικές εκλογές για διάφορες θέσεις.
Το 1172 ο Στέφανος Γ', πέθανε χωρίς να έχει κληρονόμο και στον θρόνο ανέβηκε ο αδελφός του Μπέλα Γ, ο οποίος μέχρι τότε ζούσε στην Κωνσταντινούπολη, στην αυλή του Εμμανουήλ Α' Κομνηνού.
Σύντομα η Ευφροσύνη αφέθηκε ελεύθερη αλλά η σχέση της με τον βασιλιά Μπέλα ήταν εξαιρετικά τεταμένη και υποχρεώθηκε να φύγει από την Ουγγαρία για την Κωνσταντινούπολη.
Ήταν η έβδομη κόρη του Μστισλάβ Α, Μεγάλου Πρίγκιπα του Κιέβου και και μοναδική κόρη με τη 2η σύζυγο του Λιουμπάβα Σαβίντιτς, κόρη του Ντμίτρυ Σαβίντιτς, ευγενούς του Νόβγκοροντ.
Μετά τον θάνατο του Γκέζα, το 1162, στον θρόνο ανέβηκε, ο πρωτότοκος γιος του Γκέζα και της Ευφροσύνης, ο Στέφανος Γ', ο οποίος όμως, έπρεπε να αντιμετωπίσει τους θείους του Λάντισλαους και Στέφανο, οι οποίοι διεκδικούσαν τον θρόνο.
Για να προστατέψει το γιο της η Ευφροσύνη άρχισε να συμμετέχει ενεργά στα πολιτικά ζητήματα της χώρας και μάλιστα ζήτησε τη βοήθεια του Βλαδισλάου Β, βασιλιά της Βοημίας για να αποτρέψει την εισβολή του Εμμανουήλ Α' Κομνηνού.
Μια ειδική επιτροπή γέφυρας ή σήραγγας σχηματίστηκε το 1877, με επικεφαλής τον σερ Άλμπερτ Τζόσεφ Άλτμαν, για να βρεθεί μια λύση για το ποτάμιο πέρασμα.
Κατατέθηκαν πάνω από 50 σχεδιαστικές προτάσεις, συμπεριλαμβανομένης και μιας πρότασης από τον πολιτικό μηχανικό σερ Τζόσεφ Μπάζλτζετ, η οποία απορρίφθηκε επειδή δεν ήταν αρκετά υψηλή.
Η γέφυρα αποτελείται από δύο πύργους γέφυρας οι οποίοι ενώνονται μεταξύ τους στο ανώτερο επίπεδο με δύο οριζόντιες πεζογέφυρες, σχεδιασμένες να αντέχουν τις οριζόντιες δυνάμεις τάσης οι οποίες ασκούνται από τα τμήματα της γέφυρας που βρίσκονται προς τη ξηρά.
Πριν την αποκατάστασή της κατά τη δεκαετία του 2010, η γέφυρα ήταν βαμμένη κόκκινη, άσπρη και μπλε, προς τιμήν του ασημένιου Ιωβηλαίου της Βασίλισσας Ελισάβετ Β το 1977.
Ο Στίβενσον αντικατέστησε την πρόσοψη από τούβλο με μια βικτωριανού γοτθικού ρυθμού, η οποία κατέστησε τη γέφυρα ένα χαρακτηριστικό τοπόσημο και στόχο είχε να εναρμονίσει τη γέφυρα με τον γειτονικό πύργο του Λονδίνου.
Το δεύτερο μισό του 19ου αιώνα, η αυξημένη εμπορική κίνηση στο Ιστ Εντ του Λονδίνου οδήγησε στην ανάγκη για ένα νέο πέρασμα πάνω από τον Τάμεση κατάντη της γέφυρας του Λονδίνου.
Μια παραδοσιακή σταθερή γέφυρα δεν μπορούσε να κατασκευαστεί διότι θα απέκλειε την πρόσβαση των ιστιοφόρων στις αποβάθρες των ιστιοφόρων στο Πουλ του Λονδίνου.
Το κατάστρωμα της γέφυρας είναι ελεύθερα προσβάσιμο για οχήματα και πεζούς, ενώ οι πύργοι, οι πεζογέφυρες και τα μηχανοστάσια είναι τμήμα έκθεσης με εισιτήριο.
Επειδή έχουν τελειώσει τα ψηφία του Διαιρετέου, βάζουμε ένα σύμβολο υποδιαστολής στο πηλίκο και συνεχίζουμε τη διαίρεση βάζοντας ένα ψηφίο 0 δίπλα δίπλα στο 3 .
Αν και είναι γνωστό ότι παρόμοιοι αλγόριθμοι υπάρχουν από τον 12ο αιώνα, η μορφή της σύγχρονης μεθόδου έχει προταθεί από τον Χένρι Μπριγκς περίπου το 1600 μ.
Ο αλγόριθμος διδάσκεται με ελαφρά διαφορετικό τρόπο σε κάθε χώρα , αν και τελευταία πολλοί θεωρούν ότι η διδασκαλία της μεθόδου είναι περιττή, αφού η διαίρεση μπορεί να γίνει και με μια απλή αριθμομηχανή .
Σε κάθε περίπτωση η τυπική υλοποίηση της κάθετης διαίρεσης στο χαρτί προϋποθέτει τη σχεδίαση ενός πίνακα που περιέχει τον διαιρέτη, τον διαιρετέο το πηλίκο της διαίρεσης και όλα τα ενδιάμεσα βήματα.
Στη Γερμανία, την Αυστρία, την Ουγγαρία, τη Σερβία, την Κροατία, τη Βουλγαρία, τη Σλοβακία, τη Δανία, τη Νορβηγία και αλλού, ο Διαιρέτης και ο διαιρετέος χωρίζονται από το σύμβολο της διαίρεσης , και όχι από μια κάθετη γραμμή, ενώ το πηλίκο τοποθετείται μετά τον διαιρέτη όπως φαίνεται στο παρακάτω παράδειγμα.
Παρόμοια διαδικασία διδάσκεται και σε άλλες Ευρωπαϊκές χώρες (Ισπανία, Ιταλία, Γαλλία, Λιθουανία, Ρωσία, Ρουμανία, Τουρκία, Βέλγιο, Ουκρανία, κ.λ.π.).
Στις 4 Ιουνίου 2018, ο σύλλογος κατέκτησε τον δεύτερο τίτλο πρωταθλήματος, αφού νίκησε την Σταλ Όστρουβ Βιελκοπόλσκι με 65-73 στον 6ο αγώνα των τελικών.
Ο Κάμιλ Λατσίνσκι της Άνβιλ, ο οποίος είχε μέσο όρο 10,8 πόντους και 4,8 ασίστ στη σειρά, αναδείχθηκε ο Πολυτιμότερος Παίκτης των τελικών.
Η Κλουμπ Κοσικούφκι Βλοτσλάβεκ , ή γνωστή για λόγους χορηγίας ως Άνβιλ Βλοτσλάβεκ , είναι πολωνικός επαγγελματικός σύλλογος καλαθοσφαίρισης, με έδρα το Βλοτσλάβεκ.
Υπηρέτησε αρχικά ως γενικός διευθυντής στο Υπουργείο Περιβάλλοντος Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων και στη συνέχεια, από το 1989 έως το 1994, ως πρόεδρος του Οργανισμού Ρυθμιστικού Σχεδίου Αθήνας.
Βραβεύτηκε από την Ακαδημία Αθηνών για το συγγραφικό του έργο ενώ από το Πατριαρχείο Κωνσταντινούπολης, τού έχει απονεμηθεί ο τίτλος του Άρχοντα Δικαιοφύλακα της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας.
Χαρακτηριστικά του αρχιτεκτονικά έργα είναι, στα Ιωάννινα, το κτίριο της Εθνικής Τράπεζας, το περίπτερο "Φρόντζου" της Εταιρείας Ηπειρωτικών Μελετών με το υπαίθριο θέατρο, η πινακοθήκη Αβέρωφ και η διαμόρφωση της πλατείας με τα κτίρια της αγοράς στο Μέτσοβο, το υπαίθριο θέατρο στο Μονοδένδρι, η Παναγία η Καναλιώτισσα στο Κανάλι Πρεβέζης, ο ναός Μεταμορφώσεως Σωτήρος στην Νέα Κερασούντα Πρεβέζης , Δέσκειο Γυμνάσιο στην Πάργα κ.
Μετά από ιδιωτική συμφωνία στην διάσκεψη της Τεχεράνης , οι επικεφαλείς των συμμάχων Φραγκλίνος Ρούζβελτ, Ουίνστον Τσώρτσιλ και Ιωσήφ Στάλιν εξέδωσαν δήλωση που επιβεβαίωνε την γραμμή Κάρζον με μικρές παραλλαγές 5-8 χιλιομέτρων.
Όταν ο Τσώρτσιλ πρότεινε την προσθήκη τμημάτων της ανατολικής Γαλικίας στην Πολωνία, ο Στάλιν αρνήθηκε λέγοντας ότι η ΕΣΣΔ δεν μπορούσε να ζητήσει λιγότερα εδάφη για εκείνη σε σχέση με αυτά που είχε επανεπιβεβαιώσει η βρετανική κυβέρνηση αρκετές φορές.
Αφού ο πολωνικός στρατός ηττήθηκε και η πολωνική κυβέρνηση εγκατέλειψε την χώρα στις 16 Σεπτεμβρίου, την επομένη η ΕΣΣΔ εισέβαλε στην ανατολική Πολωνία.
Μέχρι τη διάσκεψη της Τεχεράνης, οι Σύμμαχοι δεν συμφωνούσαν ότι το σύνορο της Πολωνίας πρέπει να παραμείνει το ίδιο με τη γραμμή που χαράχτηκε το 1939, αλλά η θέση του Τσώρτσιλ άλλαξε μετά τη νίκη των Σοβιετικών στην μάχη του Κουρσκ.
Τα όρια της γραμμής σχεδιάστηκαν από το Ανώτατο πολεμικό Συμβούλιο ως η διαχωριστική γραμμή μεταξύ δύο νέων εθνών: της Δεύτερης πολωνικής Δημοκρατία και της Σοβιετικής Ένωσης.
Η πρόταση ήταν του βρετανού υπουργού εξωτερικών Τζορτζ Κέρζον, ενώ η γραμμή επρόκειτο να χρησιμεύσει ως διπλωματική βάση για τη μελλοντική συμφωνία των συνόρων, αλλά αυτή δεν υλοποιήθηκε ποτέ διότι ο πόλεμος συνεχιζόταν.
Η σκηνοθέτις Αν Γκουρσώ συνεργάστηκε ξανά με τη Μιλάνο στο παρελθόν για την ταινία , και ανησυχούσαν ότι το Γλυκιά Ήβη ΙΙ δε θα ήταν τόσο τολμηρό όσο η άλλη ταινία.
Ενώ η Λίλι φεύγει τρέχοντας, ο Ρόμπερτ πλησιάζει τον Ντόναλντ και του λέει ότι η αστυνομία είναι καθ'οδόν, αλλά τον σπρώχνει από τις σκάλες.
Στην τάξη, δυσκολεύεται να εκφράσει τον εαυτό της, σε αντίθεση με τον Γκρέντιν, έναν ελκυστικό συμφοιτητή της και γλύπτη, με τον οποίον σύντομα αρχίζει να βγαίνει.
Εν τω μεταξύ, βρίσκει δουλειά, να προσέχει την Ντάφνα, την κόρη του καθηγητή των καλλιτεχνικών της, Ντόναλντ Φολκ, ο οποίος απατά τη σύζυγό του με διάφορες γυναίκες.
Λίγο αργότερα, η Άντζελα την καλεί να δειπνήσουν όλοι μαζί κατά τη μέρα των Ευχαριστιών και φέρνει μαζί της τον Γκρέντιν, γεγονός που αναστατώνει τον Ντόναλντ.
Τελικά, τους βλέπει η Ντάφνα, η οποία φεύγει τρέχοντας από το σπίτι, ο Γκρέντιν βλέπει την Λίλι αναμαλλιασμένη και φεύγει, ενώ ένα αυτοκίνητο χτυπά την Ντάφνα.
Βρίσκει ένα διαμέρισμα, και σύντομα παρατηρεί ότι οι συγκάτοικοί της, Τάνια (μια φιλική λεσβία καλλιτέχνιδα, η οποία συμφιλιώνεται με τη Λίλι), Μπρίτζετ (μια αγενής και ειρωνική καλλιτέχνιδα, την οποία αντιπαθεί κατευθείαν), και Ρόμπερτ , όλοι τους φοιτητές καλών τεχνών, οι οποίοι φαινομενικά δεν είναι και τόσο φυσιολογικοί.
Η ταινία Γλυκιά Ήβη ΙΙ είναι αμερικανικό ερωτικό θρίλερ, σε σκηνοθεσία της Αν Γκουρσώ και σενάριο της Κλόι Κινγκ, με πρωταγωνίστρια την Αλίσα Μιλάνο.
Αρχικώς εργαζόταν ως μηχανουργός και του προσφέρθηκε μια θέση εργασίας στο Τμήμα Φυσικής του Πανεπιστημίου του Τορόντο, όπου κατασκεύαζε πειραματικές συσκευές και βοηθούσε στα πειράματα.
Ο γιος του Τζων, ο Χάρυ Χέμλεϋ Πλάσκετ, είχε επίσης μια επιτυχή σταδιοδρομία στην αστρονομία και τιμήθηκε, όπως και ο πατέρας του, με το Χρυσό Μετάλλιο της Βασιλικής Αστρονομικής Εταιρείας, καθιστώντας έτσι τους Πλάσκετ μία από τις ελάχιστες οικογένειες με περισσότερα του ενός μέλη τιμημένα με το παραπάνω μετάλλιο.
Μια καλή βιογραφία του Τζων Στάνλεϋ Πλάσκετ εκδόθηκε το 2018, με την ευκαιρία της επετείου των εκατό ετών από την ίδρυση του Αστροφυσικού Αστεροσκοπείου Ντομίνιον.
Τα κτίρια πάνω στη γέφυρα αφενός προσέθεταν βάρος, με αποτέλεσμα πολλές αψίδες να χρειαστεί να ανακατασκευαστούν, και αφετέρου ήταν επικίνδυνα για τη διάδοση μιας πυρκαγιάς.
Μια φωτιά το 1633 έκαψε το ένα τρίτο των κτιρίων στη γέφυρα, με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί μια ζώνη πυροπροστασίας κατά την μεγάλη πυρκαγιά του 1666.
Ανάμεσα στις προτάσεις ήταν και του Τόμας Τέλφορντ, ο οποίος πρότεινε την κατασκευή μιας γέφυρας με μονήρη αψίδα από σίδηρο μήκος 180 μέτρων και 20 μέτρα ύψος, όμως χρειαζόταν μεγάλες προσβάσεις, το οποίο σήμαινε την αγορά και κατεδάφιση ακριβών ιδιοκτησιών.
Το 1756, η πράξη για τις γέφυρες του Λονδίνου έδωσε στην πόλη την εξουσία να αγοράσει όλες τις ιδιοκτησίες στη γέφυρα ώστε να τις γκρεμίσει και να βελτιώσει τη γέφυρα.
Το 1967, το συμβούλιο της πόλης του Λονδίνου έθεσε τη γέφυρα προς πώληση και τις 18 Απριλίου 1968 η γέφυρα αγοράστηκε από τον Αμερικανό επιχειρηματία Ρόμπερτ ΜακΚάλοχ της για 2.460.000 αμερικανικά δολάρια.
Το 1710, τα περισσότερα κτίρια στη γέφυρα είχαν ξανακτιστεί ώστε να διευρυνθεί ο δρόμος της γέφυρα στα έξι μέτρα, με τα νέα κτίρια να κτίζονται πάνω σε υποστυλώματα τα οποία εξείχαν προς το ποτάμι, κρύβοντας τη κορυφή των αψίδων.
Το 1722 η συμφόρηση στη γέφυρα ήταν τόσο σοβαρή ώστε το δήμαρχος εξέδωσε απόφαση ώστε «όλα τα κάρα που έρχονται από το Σάουθγουαρκ να βρίσκονται συνέχεια στη δυτική πλευρά της γέφυρας και όλα τα κάρα που έρχονται από το Σίτι να μένουν στην ανατολική».
Η πρώτη γέφυρα που κατασκευάστηκε στην περιοχή ήταν πιθανότατα μια στρατιωτική πλωτή γέφυρα η οποία κατακσευάστηκε από τους Ρωμαίους, μειώνοντας σημαντικά το χρόνο που απαιτούνταν για να φτάσει κάποιος από το Καμουλόδουνον στα λιμάνια στο Κεντ.
Μετά την κατάκτηση της Αγγλίας από τους Νορμανδούς το 1066, ο Γουλιέλμος Α της Αγγλίας ξαναέκτισε τη γέφυρα, η οποία όμως καταστράφηκε από σίφουνα το 1091.
Η σημερινή τσιμεντένια γέφυρα κτίστηκε το 1973, προς αντικατάσταση μιας πέτρινης αψιδωτής γέφυρας του 19ου αιώνα, η οποία με τη σειρά της αντικατέστησε μια μεσαιωνική γέφυρα η οποία έστεκε για 600 χρόνια.
Μετέπειτα μελέτες έδειξαν ότι η γέφυρα βυθιζόταν περίπου μια ίντσα κάθε οχτώ χρόνια και μέχρι το 1924, η ανατολική πλευρά βρισκόταν περίπου 9 εκατοστά χαμηλότερα από τη δυτική, με αποτέλεσμα να χρήζει αντικατάστασης.
Μέχρι την ολοκλήρωση της γέφυρας του Πούτνεϊ το 1729, η γέφυρα του Λονδίνου ήταν το μοναδικό πέρασμα στον Τάμεση κατάντη του Κίνγκστον απόν Τέιμς.
Τέλος, στις 13 Δεκεμβρίου 1608, ο πατριάρχης οργάνωσε μια συνέλευση στη Μονή συγκεντρώνοντας όλους τους ηγέτες ανταρτών του Μαυροβουνίου και της Ερζεγοβίνης.
Η συνέλευση διαπραγματεύθηκε επισήμως με τον Εμμανουήλ Α για να στείλει μια δύναμη για την απελευθέρωση των Βαλκανίων, σε αντάλλαγμα για το «Στέμμα της Μακεδονίας», ζητώντας παράλληλα από τον Πάπα Παύλο να παραχωρήσει στην Σερβική Ορθόδοξη Εκκλησία ειδικά προνόμια.
Ο Γιόβαν τον διαβεβαίωσε ότι ένας στρατός 20.000 ανδρών, 25 πυροβόλα και όπλα για 25.000 ακόμα άτομα στα Βαλκάνια θα μπορούσε να συντρίψει τον σουλτάνο.
Το 1596, το απελευθερωτικό κίνημα εξαπλώθηκε στο Οθωμανικό Μαυροβούνιο και στις γειτονικές φυλές στην Ερζεγοβίνη, ιδιαίτερα εκείνες που ήταν υπό την επιρροή του Μητροπολίτη Βησσαρίωνα.
Ένα έγγραφο της Ραγούσας από τις αρχές του 1596 ισχυρίζεται ότι ο μητροπολίτης και πολλοί οπλαρχηγοί της Ερζεγοβίνης συγκεντρώθηκαν στη Μονή όπου ορκίστηκαν να προσφέρουν 20.000 ήρωες στους αυστριακούς αυτοκράτορες.
Οι αντάρτες ζήτησαν βοήθεια από τους Αυστριακούς και ζήτησαν να τους παραδοθεί μια αυστριακή σημαία για να δείξουν στους Οθωμανούς ότι είχαν τουλάχιστον συμβολική υποστήριξη από την Αυστρία.
Λίγο αργότερα, στις 8 Απριλίου 1596, το Κλις κατελήφθη από τους , προκαλώντας ένα κύμα ενθουσιασμού μεταξύ των χριστιανών από τη Λίκα έως την Ερζεγοβίνη.
Οι σημαίες του πολέμου ευλογήθηκαν από τον Πατριάρχη , και η εξέγερση βοηθήθηκε από τους Σέρβους Ορθόδοξουςς μητροπολίτες Ρουφήμ Νιέγκους του και Βησσαρίωνα του .
Σε απάντηση, ο Οθωμανός Μεγάλος Βεζίρης Κόκα Σινάν Πασάς ζήτησε να μεταφερθεί από τη Δαμασκό η πράσινη σημαία του Προφήτη Μωάμεθ για να αντιμετωπίσει τη Σερβική σημαία και διέταξε την απομάκρυνση της σαρκοφάγου που περιείχε τα λείψανα του Αγίου Σάββα από τη μονή Μιλέσεβα και μεταφορά της στο Βελιγράδι.
Ο πατριάρχης Γιοβάν διαβεβαίωσε τον πάπα για την «πίστη και την υπακοή» του στην Εκκλησία της Ρώμης και ζήτησε βοήθεια «να απελευθερώσει τους Σέρβους από τους Οθωμανούς».
Η Σερβική εξέγερση του 1596-1597 , επίσης γνωστή ως η Εξέγερση Ερζεγοβίνης του 1596-1597, ήταν μια εξέγερση που οργανώθηκε από τον Σέρβο Πατριάρχη και καθοδήγησε από τον , βοεβόδα του Νίκσιτς κατά των Οθωμανών στο σαντζάκι της Ερζεγοβίνης και στο βιλαέτι Μαυροβούνιο, κατά τη διάρκεια του μακρού τουρκικού πολέμου .
Οι , άτακτοι στρατιώτες στην Κροατία των Αψβούργων, με μια τολμηρή επιδρομή στις 8 Απριλίου 1596, κατάφεραν να καταλάβουν το φρούριο του , αν και δεν κατάφεραν να το κρατήσουν.
Όταν οι συνομιλίες μεταξύ των ανταρτών και του πάπα δεν οδήγησαν σε τίποτα και δεν έφτασε καμία εξωτερική υποστήριξη, οι αντάρτες αναγκάστηκαν να συνθηκολογήσουν με τους Οθωμανούς.
Το 1994 επαναπροσλαμβάνεται στην ΕΑΣ και το 1995 μετατίθεται στη Νομαρχία Πειραιά ως ειδικός συνεργάτης του τότε Νομάρχη Πειραιά Χρήστου Φωτίου.
Παράλληλα εργαζόταν ως ιδιωτικός εκπαιδευτικός από το 1985 έως και το 2001 με πλήρες ωράριο εργασίας στην εσπερινή τεχνική σχολή του δήμου Νίκαιας « Ο ΗΡΑΚΛΕΙΤΟΣ» όπου δίδασκε μαθήματα της ειδικότητας του.
Ταυτόχρονα, λόγω της εξειδίκευσής του στη σύγχρονη Τεχνολογία του Αυτοκινήτου εργάζεται με δελτίο παροχής υπηρεσιών σε διάφορες εταιρείες που δραστηριοποιούνται με τη μετεκπαίδευση προσωπικού ή επαγγελματικών ομάδων μέσω Ευρωπαϊκών προγραμμάτων .
Το 1992, συμμετέχει ενεργά και από την πρώτη γραμμή ως μέλος του Προεδρείου στη μεγάλη και ιστορική απεργία των εργαζομένων στην ΕΑΣ, η οποία διήρκησε 18 μήνες!, χωρίς να δεχθεί να συμβιβαστεί με την επιλογή της τότε κυβέρνησης και να «προτιμήσει» την απόλυσή του.
Ο Μαρτινό φαίνεται να ταιριάζει με το ψυχολογικό προφίλ του δολοφόνου, αλλά τα στοιχεία εναντίον του είναι ελάχιστα και ο Μαρτινό δεν βιάζεται να παραδεχτεί ότι είναι αυτός ο δολοφόνος.
Ακριβώς όταν ο επιθεωρητής Γκαλιέ φαίνεται να έχει φτάσει σε αδιέξοδο, η σύζυγος του Μαρτινό παρουσιάζεται στο αστυνομικό τμήμα και κάνει κάποιες συγκλονιστικές αποκαλύψεις.
Εντούτοις, ένα νέο πτώμα ανακαλύπτεται μέσα στο πορτ-μπαγκάζ ενός αυτοκινήτου που είχε δηλωθεί ότι εκλάπηκε και ο ιδιοκτήτης του αποδεικνύεται ένοχος για το έγκλημα αυτό καθώς και για τα άλλα δύο που θεωρείται υπόπτος ο Μαρτινό.
Το Αίνιγμα , είναι μια αστυνομική δραματική ταινία Γαλλικής παραγωγής του 1981, σε σκηνοθεσία Κλωντ Μίλερ και σενάριο του ιδίου μαζί με τους Μισέλ Οντιάρ και Ζαν Βωτρέν.
Καθώς η πόλη γιορτάζει την παραμονή της Πρωτοχρονιάς, η αστυνομία, με επικεφαλής τον επιθεωρητή Αντουάν Γκαλιέ, ο οποίος διερευνά την υπόθεση του διπλού βιασμού και δολοφονίας, φέρνει τον δικηγόρο για ια ανάκριση.
Το 2011, το κόμμα Τρίναμουλ μαζί με το κόμμα και το Ινδικό Εθνικό Κογκρέσο κέρδισαν στις εκλογές για τη Νομοθετική Συνέλευση της Δυτικής Βεγγάλης, εναντίον του κατεστημένου της Αριστεράς Συμμαχίας, εξασφαλίζοντας 227 έδρες.
Ως η πρώτη γυναίκα της Δυτικής Βεγγάλης που ανέβηκε στο αξίωμα, μια από τις πρώτες αποφάσεις της ήταν να επιστρέψει 1.600 στρέμματα γης στους αγρότες της Σινγκούρ, δηλώνοντας: «Το υπουργικό συμβούλιο αποφάσισε να επιστρέψει 1.600 στρέμματα στους απρόθυμους αγρότες της Σινγκούρ. Το αρμόδιο τμήμα ετοιμάζει τα σχετικά έγγραφα. Εφόσον το επιθυμεί ο Τάτα-μπάμπου , μπορεί να εγκαταστήσει το εργοστάσιό του στα υπόλοιπα 2.400 στρέμματα, διαφορετικά θα δούμε πώς θα γίνει».
Γρήγορα ανέβηκε στις βαθμίδες του τοπικού παραρτήματος του Κογκρέσου, και ανέλαβε τη θέση της γενικής γραμματέως στο Κογκρέσο Μαχίλα , στη Δυτική Βεγγάλη, την περίοδο 1976 -1980.
Στις γενικές εκλογές του 1984, η Μπάνερτζι έγινε μία από τους νεώτερες βουλευτίνες της Ινδίας, νικώντας τον έμπειρο κομμουνιστή πολιτικό Σόμναθ Τσάτεριε, στην κοινοβουλευτική εκλογική περιφέρεια Τζανταβπούρ της Δυτικής Βεγγάλης.
Την 20η Οκτωβρίου 2005 διαμαρτυρήθηκε για τις αρπαγές γης και τις φρικαλεότητες που διαπράχθηκαν εις βάρος των ντόπιων αγροτών, στο όνομα της πολιτικής βιομηχανικής ανάπτυξης, και ευθύνεται η κυβέρνηση του Μπουνταντέμπ Μπατατσάρι στη Δυτική Βεγγάλη.
Ο Μπένι Σαντόσο, Διευθύνων Σύμβουλος του ομίλου Σαλίμ, με έδρα στην Ινδονησία, είχε υποσχεθεί μία μεγάλη επένδυση στη Δυτική Βεγγάλη, η κυβέρνηση της οποίας του είχε χορηγήσει γεωργική γη στο Χόουρα, δίνοντας το έναυσμα για διαμαρτυρίες.
Η Μπάνερτζι και άλλα μέλη του κόμματος Τρίναμουλ περίμεναν μέσα στην βροχή, μπροστά από το ξενοδοχείο Τατζ όπου βρισκόταν ο Σαντόζο, κλεισμένοι έξω από την αστυνομία.
Είναι επίσης η πρώτη γυναίκα που έγινε Υπουργός Άνθρακα, και Υφυπουργός Ανάπτυξης Ανθρώπινου Δυναμικού, Νεότητας, Αθλητισμού, Γυναικών και Παιδείας του υπουργικού συμβουλίου της Ινδικής κυβέρνησης.
Πήρε μεγάλη δημοσιότητα όταν αντιτάχθηκε στις πρότερες πολιτικές, της Κομμουνιστικής κυβέρνησης στη Δυτική Βεγγάλη, για απόκτηση γης, εκβιομηχάνιση και Ειδικές Οικονομικές Ζώνες εις βάρος των γεωργών και αγροτών του Σίνγκουρ.
Το 2011, η Μπάνερτζι επέτυχε μια σαρωτική νίκη για το κόμμα της στη Δυτική Βεγγάλη, κερδίζοντας την κυβέρνηση του Αριστερού Μετώπου, όπου κυρίαρχο ήταν το Κομμουνιστικό Κόμμα της Ινδίας , την μακροβιότερη δημοκρατικά εκλεγμένη κομμουνιστική κυβέρνηση παγκόσμια.
Εισήγαγε ένα νέο τραίνο Ρατζντάνι Εξπρές στη διαδρομή Νέο Δελχί- Σεάλνταχ δύο φορές την εβδομάδα, και τέσσερα τρένα εξπρές προς διάφορα μέρη της Δυτικής Βεγγάλης, ονομαστικά το Ρουπάσι Μπάνγκλα Εξπρές στη διαδρομή Χόουρα - Πουρούλια, το Πάντατικ Εξπρές στη διαδρομή Σέαλνταχ-Νέο Τζαλπαϊγκούρι, το Αράνιακ Εξπρές στη διαδρομή Σαλιμαρ-Άντρα και το Σούπερφαστ Εξπρές στη διαδρομή Σέαλνταχ - Αμριτσάρ .
Πριν από τις Ινδικές κοινοβουλευτικές εκλογές του 2009 εντάχθηκε στην Ηνωμένη Προοδευτική Συμμαχία , όπου κυρίαρχο κόμμα ήταν το Ινδικό Εθνικό Κογκρέσο.
Το 1991 η Μπάνερτζι διορίστηκε Υφυπουργός στο Υπουργείο Ανάπτυξης Ανθρώπινου Δυναμικού, Νεολαίας και Αθλητισμού και Γυναικών και Παιδείας, στην κυβέρνηση του πρωθυπουργού Π.
Κάποια στιγμή ανακοίνωσε την παραίτησή της από το Υπουργείο αθλητισμού, και συμμετείχε σε μία διαμαρτυρία που έγινε στο Πάρκο Μαϊντάν στην Καλκούτα, ενάντια στην αδιαφορία της κυβέρνησης για την πρότασή της για βελτίωση του αθλητισμού στη χώρα.
Στη συνέχεια, έλαβε ένα πτυχίο Παιδαγωγικής από το Κολέγιο Σρι Σικσαγιάταν και ένα πτυχίο Νομικής από το Κολέγιο Τζόκες Τσάντρα Τσοντούρι στην Καλκούτα.
Τον Νοέμβριο του 2006, η Μπάνερτζι ήταν στο δρόμο για την πόλη Σίνγκουρ, όταν αναγκάστηκε να σταματήσει λόγω μίας διαδήλωσης ενάντια στην πρόταση για ένα σχέδιο της .
Με εντολή της, οι Ινδικοί Σιδηρόδρομοι εισήγαγαν έναν αριθμό από αμαξοστοιχίες Ντουρόντο Εξπρές που συνδέουν μεγάλες πόλεις χωρίς ενδιάμεσες στάσεις, καθώς και έναν αριθμό από επιβατικές αμαξοστοιχίες με συμπεριλαμβανόμενα τρένα αποκλειστικά για γυναίκες.
Το 1997 η Μπάνερτζι έφυγε από το Κόμμα του Κογκρέσου στη Δυτική Βεγγάλη και έγινε ένα από τα ιδρυτικά μέλη του κόμματος Τρίναμουλ μαζί με τον Μουκούλ Ρόι.
Την 11η Δεκεμβρίου 1998, λέγεται ότι άρπαξε έναν βουλευτή του σοσιαλιστικού κόμματος Σαμάτζουαντι, τον Νταρόγκα Πρασάντ Σαρόι, από το κολάρο και τον τράβηξε έξω από τη Βουλή για να μην διαμαρτυρηθεί ενάντια στην πρόταση νόμου για το ποσοστό συμμετοχής των γυναικών στη Βουλή.
Το κόμμα Τρίναμουλ απείλησε ότι θα αποσύρει την υποστήριξη του από την ΗΠΣ ως ένδειξη διαμαρτυρίας για την απόφαση της κυβέρνησης να επιτρέψει άμεσες ξένες επενδύσεις στις λιανικές αγορές, καθώς και κατά της αύξησης των τιμών της βενζίνης ντίζελ, και έδωσε προθεσμία 72 ωρών για να αποσύρουν τις μεταρρυθμίσεις.
Στο πλαίσιο της ανάπτυξης του τουρισμού, συμπεριέλαβε στον προϋπολογισμό δύο νέες ατμομηχανές για τον Σιδηρόδρομο Νταρτζίλινγκ Ιμαλαϊων και προτάσεις για την Εταιρεία περιορισμένη ευθύνης Ινδικών Σιδηροδρόμων Τροφοδοσίας και Τουρισμού.
Επίσης, δήλωσε ότι η Ινδία θα πρέπει να κρατήσει κεντρικό ρόλο στον Υπερασιατικό Σιδηρόδρομο και ότι θα αποκατασταθούν οι σιδηροδρομικές συνδέσεις μεταξύ του Μπαγκλαντές και του Νεπάλ.
Τα βίαια επεισόδια στη Νάντιγκραμ, ήταν ένα περιστατικό στη Δυτική Βεγγάλη, όπου ένα τάγμα ένοπλων αστυνομικών έκανε έφοδο στην αγροτική ζώνη της περιφέρειας Πούρμπα Μεντινιπούρ, με σκοπό να καταστείλει τις διαμαρτυρίες ενάντια στα σχέδια της κυβέρνησης της Δυτικής Βεγγάλης για απαλλοτρίωση 40 τ.
Οι σύμμαχοί τους στο κογκρέσο και το κέρδισαν έξι και μία θέσεις αντίστοιχα, και ήταν η καλύτερη επίδοση μεταξύ των αντιπολιτευόμενων κομμάτων της Δυτικής Βεγγάλης, από τότε που άρχισε το καθεστώς της Αριστεράς.
Η θητεία της Μπάνερτζι στο Υπουργείο Σιδηροδρόμων, στη συνέχεια, εξετάστηκε με προσοχή, καθώς οι περισσότερες από τις ακριβές αναγγελίες της υλοποιήθηκαν ανεπαρκώς ή καθόλου.
Το ανέφερε ότι «Η δίχρονη θητεία της ως υπουργός σιδηροδρόμων έχει επικριθεί έντονα, επειδή το δίκτυο χρεώθηκε περισσότερο για να πληρωθούν λαϊκιστικά μέτρα, όπως περισσότερες επιβατικές αμαξοστοιχίες».
Ενώ φοιτούσε στο Κολέγιο Τζοκαμάγια Ντέβι ίδρυσε την Ένωση Τσάτρα Παρισάντ, την φοιτητική παράταξη του Ινδικού Εθνικού Κογκρέσου, που νίκησε την Δημοκρατική Φοιτητική Ένωση του Σοσιαλιστικού Ενωτικού Κέντρου της Ινδίας.
Την 4η Αυγούστου 2006, η Μπάνερτζι άφησε τα έγγραφα της παραίτησής της στον αντιπρόεδρο της Βουλής Λοκ Σάμπα, τον Τσαραντζίτ Σινγκ Ατουάλ.
Το περιστατικό ήταν από αντίδραση στον Πρόεδρο της Λοκ Σάμπα, τον Σόμναθ Τσάτερτζι, που απέρριψε την πρότασή της για αναβολή στην ανάληψη δράσης για την παράνομη μετανάστευση Μπαγκλαντεσιανών στη Δυτική Βεγγάλη με την αιτιολογία ότι δεν είχε την ορθή μορφοποίηση.
Στις αρχές του 2001, μετά από τις αποκαλύψεις του περιοδικού για την Επιχείρηση Δυτική Άκρη, η Μπάνερτζι αποχώρησε από το υπουργικό συμβούλιο της ΕΔΣ και πήγε με το Κόμμα του Κογκρέσου για τις εκλογές της Δυτικής Βεγγάλης του 2001, ως ένδειξη διαμαρτυρίας για τις κατηγορίες διαφθοράς που εξακόντισε ο ιστότοπος εναντίον υπουργών της κυβέρνησης.
Η Μπάνερτζι έστειλε επιστολές στον πρωθυπουργό της Ινδίας Μανμοχάν Σινγκ και στον υπουργό Εσωτερικών Σίβρατζ Πατίλ ζητώντας να σταματήσει αυτό που αποκάλεσε ως «κρατικές βιαιοπραγίες» που καλλιεργήθηκαν από το Κομμουνιστικό Κόμμα της Ινδίας στη Νάντιγκραμ.
Το 2005 η Μπάνερτζι αντιμετώπισε περισσότερες αναποδιές, όταν το κόμμα της έχασε τον έλεγχο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης της Καλκούτας και ο εν ενεργεία δήμαρχος, Σουμπράτα Μούχερτζι, αποστάτησε και εγκατέλειψε το κόμμα της.
Σχολίασε: «Όπως αφήνω τους σιδηροδρόμους, θα λειτουργήσουν καλά. Μην ανησυχείτε, ο διάδοχός μου θα έχει όλη μου την υποστήριξη.» Ο υποψήφιος του κόμματός της, ο Ντίνες Τριβέντι, την διαδέχθηκε ως υπουργός σιδηροδρόμων.
Η έκθεση του Ινδικού Κεντρικού Γραφείου Ερευνών για το περιστατικό σαφώς δικαιολόγησε τη στάση του ΚΚΙ , ότι ο Μπουντάντεμπ δεν διέταξε την αστυνομία να ανοίξει πυρ.
Η Μπάνερτζι γεννήθηκε στην Καλκούτα της Δυτικής Βεγγάλης, στην οικογένεια των Μπενγκάλι Προμιλεσβαρ Μπάνερτζι και Γκαγέτρι Ντέβι Ο πατέρας της, ο Προμιλεσβάρ, πέθανε από έλλειψη ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης, όταν αυτή ήταν 17 ετών.
Τον Ιανουάριο του 2004 επέστρεψε στην κυβέρνηση της ΕΔΣ και κράτησε τα χαρτοφυλάκια Άνθρακα και Ορυχείων μέχρι τις Ινδικές γενικές εκλογές την 20η Μαΐου 2004, στις οποίες ήταν το μόνο μέλος του κόμματος Τρίναμουλ που κέρδισε μια κοινοβουλευτική έδρα στη Δυτική Βεγγάλη.