polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Με την κυριαρχία των Θηβών, η λατρεία του θεού Άμωνα και το ιερό του στις Θήβες, άρχισαν να αποκτούν ολοένα και μεγαλύτερη σημασία στη θρησκευτική ζωή της Αιγύπτου.
Την περίοδο μεταξύ 1923-1931, στις ανασκαφές του Μητροπολιτικού Μουσείου Τέχνης της Νέας Υόρκης που διηύθυνε ο αρχαιολόγος Χέρμπερτ Ουίνλοκ, στους ναούς του Ντέιρ ελ-Μπαχάρι, βρέθηκαν αμέτρητα θραύσματα από τα εντυπωσιακά ασβεστολιθικά γλυπτά που κοσμούσαν τον ναό της Χατσεψούτ, τα οποία ζύγιζαν τόνους.
Οι υπερφυσικού μεγέθους μορφές της βασίλισσας διακοσμούσαν, στο ανώτερο πλάτωμα, τη στοά, προσκολλημένες στους στύλους ή βρίσκονταν τοποθετημένες μέσα σε κόγχες.
Ο γλυπτός διάκοσμος της Χατσεψούτ, καταστράφηκε από τον Τούθμωση Γ μετά τον θάνατό της, όπως προαναφέρθηκε, σε μία προσπάθεια εδραίωσης της δικής του εξουσίας, έχοντας ζήσει για χρόνια στη σκιά της φιλόδοξης "συμβασιλέως" μητέρας του.
Ορισμένα από τα αρχιτεκτονικά γλυπτά έχουν σήμερα επανατοποθετηθεί στην πρόσοψη του ναού, ενώ κάποιες Σφίγγες και ελεύθερα γλυπτά έχουν μοιραστεί μεταξύ της Υπηρεσίας Αιγυπτιακών Αρχαιοτήτων και του Μητροπολιτικού Μουσείου της Νέας Υόρκης.
Στα νότια των νεκρικών ναών των Φαραώ Μεντουχοτέπ Β', Χατσεψούτ και Τούθμωση Γ', βρέθηκε μια βασιλική κρύπτη , στο εσωτερικό μίας κοιλότητας των βράχων η οποία δεν ήταν εύκολα ορατή (η θέση της κρύπτης φαίνεται και στην έγχρωμη σχεδιαστική απεικόνιση των Θηβών, με την ονομασία ο ).
Η κρύπτη περιείχε δεκάδες μούμιες βασιλέων, βασιλισσών και ευγενών, που μεταφέρθηκαν στο σημείο από την αρχική θέση ενταφιασμού τους, όπως για παράδειγμα από την Κοιλάδα των Βασιλέων.
Στην κρύπτη βρέθηκαν οι μούμιες μερικών από τους σημαντικότερους Φαραώ όπως των Αχμόζε Α, ούθμωση Γ', Αμένωφη Γ', Ακενατών, Σέτι Α' και Ραμσή Β'.
Στο Ντέιρ ελ-Μπάχρι βρέθηκε επίσης μία κρύπτη μεταγενέστερης περιόδου η οποία περιείχε 153 μούμιες ιερέων που μεταφέρθηκαν εκεί από το αρχικό σημείο ταφής τους.
Σκηνή όπως αυτή, θεωρείται από τις παλαιότερες αιγυπτιακές απεικονίσεις Μινωιτών , οι οποίες οφείλονται στις εμπορικές επαφές που διατηρούσε η Κρήτη με τους Φαραώ, ήδη από την εποχή της 12ης Δυναστείας .
Σε γραπτά κείμενα που χρονολογούνται στην εποχή του Σέσωστρη Α και αναφέρονται σε μία περασμένη εποχή, συγκεκριμένα στην ταραγμένη 2η Ενδιάμεση Περίοδο , γίνεται λόγος για μεταφορά ξυλείας από τη Βύβλο, την οποία εκτελούν άνθρωποι του .
Σε διακοσμητικές τοιχογραφίες που βρέθηκαν σε τάφους Αιγύπτιων αξιωματούχων, όπως για παράδειγμα στον τάφο του Ρεχμιρέ, απεικονίζονται άνδρες από το Κεφτιού που φορούν τη χαρακτηριστική μινωική ενδυμασία και μεταφέρουν στον Φαραώ μινωικά αγγεία.
Ο τάφος του Ρεχμιρέ , που έχει τον κωδικό ΤΤ100 στον σχετικό κατάλογο της Νεκρόπολης των Θηβών βρίσκεται στην περιοχή Σεΐχ Αμπντ ελ-Κούρνα.
Ο ήταν μία αρχέγονη θεότητα των Θηβών που τιμούσαν οι βασιλείς της 11ης Δυναστείας οι οποίοι πολέμησαν για την ενοποίηση της Αιγύπτου, μετά από την εποχή χάους και αναρχίας της 1ης Ενδιάμεσης Περιόδου, ενοποίηση που επιτεύχθηκε την εποχή του Μεντουχοτέπ Β.
Το μνημείο έπρεπε να προσαρμοστεί στις ιδιαιτερότητες της θέσης που επιλέχτηκε να ανοικοδομηθεί και να ευθυγραμμίζεται προς την ανατολή και το Ναό του Άμωνα στο Καρνάκ, ενώ βρισκόταν και πλησίον ενός παλαιότερου ιερού, αφιερωμένου στη θεά Άθωρ.
Ο Ακενατών αφαίρεσε οποιαδήποτε σχετική αναφορά στο θεό Άμων-Ρα , ενώ στους πρώιμους Χριστιανικούς χρόνους, ο αρχαίος ναός της Χατσεψούτ μετατράπηκε στο λεγόμενο "Μοναστήρι του Βορρά", καθώς την εποχή εκείνη υπήρχε η τάση να καταστρέφεται και να παραμορφώνεται οτιδήποτε "μη - Χριστιανικό" το οποίο θεωρούταν ως κατάλοιπο παγανιστικών λατρειών.
Επίσης, ο Μινμόζε εμφανίζεται σε αντικείμενα που προέρχονται από τον τάφο 60 που ανήκε στην ευγενικής καταγωγής , που υπήρξε η βασιλική τροφός της Χατσεψούτ και ενταφιάστηκε στην Κοιλάδα των Βασιλέων.
Ο τάφος αυτός είχε κατασυληθεί ήδη από την αρχαιότητα και επαναχρησιμοποιήθηκε κατά την περίοδο της 21ης Δυναστείας για να ενταφιαστεί η νεαρή ακόλουθος του Άμωνα, Χενουταουί .
Ο τάφος ΤΤ71 έχει κάτοψη σε σχήμα Τ, εντυπωσιακές διαστάσεις και γραπτή διακόσμηση, και είναι βέβαιο ότι ξεχώριζε από τους υπόλοιπους λαξευτούς θαλαμοειδείς τάφους της περιοχής.
Απεικονίζονται σκηνές συμποσίου με τον νεκρό και την οικογένειά του, η εκφορά του νεκρού ακολουθούμενη από πομπή προσφορών και ταφικών δώρων, η προετοιμασία του γεύματος προς τιμήν του νεκρού και το λεγόμενο "Ταξίδι προς την Άβυδο", όπου βρισκόταν ένα από τα σημαντικότερα θρησκευτικά κέντρα των αρχαίων Αιγυπτίων, ο ιερός τόπος όπου λατρευόταν ο θεός Όσιρης, και το ταξίδι αυτό συμβόλιζε το πέρασμα του νεκρού στη μεταθανάτια ζωή.
Ο τάφος του είχε συληθεί κατά την αρχαιότητα, αλλά ο Ουίνλοκ, το 1920, ανακάλυψε στο εσωτερικό του έναν ασύλητο θάλαμο που περιείχε αμέτρητα και διαφόρων ειδών ξύλινα πολύχρωμα ταφικά ομοιώματα, τα περισσότερα από τα οποία ήταν ομοιώματα ταφικών λεμβών.
Όταν τα λινά υφάσματα που κάλυπταν τη μούμια του αφαιρέθηκαν, αποκαλύφθηκαν τα κοσμήματά του, που τον συνόδευαν ως κτερίσματα, ανάμεσα σε αυτά το περίφημο ταφικό φυλακτό, ο ασημένιος σκαραβαίος του, ο οποίος φέρει επιγραφή με το όνομα του ίδιου, του άρχοντά του, Μεκετρέ, και επιγραφή που αναφέρει το αξίωμα που είχε ως "επιστάτης των αποθηκευτικών χώρων".
Όπως και ο τάφος του Μινμόζε που έχει τον κωδικό ΜΜΑ 59, έτσι και ο τάφος του Νεφερκαουέτ με κωδικό ΜΜΑ 729, βρίσκονται στο σχετικό κατάλογο των τάφων του Μητροπολιτικού Μουσείου Τέχνης της Νέας Υόρκης, οι οποίοι ανασκάφηκαν από τον Χέρμπερτ Ουίνλοκ.
Ο τάφος του βρίσκεται στο Ελ-Ασασίφ κοντά στο Ντέιρ ελ-Μπαχάρι και σε αυτόν ενταφιάστηκαν, εκτός από τον ίδιο, η σύζυγός του η , ο γιος του ο Α, η κόρη του η και ο γαμπρός του ο , που στις επιγραφές αναφέρεται ως .
Ανήκαν σε φτωχούς συγγενείς ή υπηρέτες και είχαν ενταφιαστεί σε ξύλινες σαρκοφάγους, χωρίς όμως να έχουν μουμιοποιηθεί, όπως συνέβει με τον Νεφερκαουέτ και τα μέλη της οικογενείας του.
Κατά μήκος της δυτικής πλευράς του μεγάλου πλατώματος, στον όροφο, βρέθηκε μεγάλος αριθμός λατρευτικών αγαλμάτων και τάφοι διαφόρων βασιλισσών και πριγκιπισσών.
Οι πριγκίπισσες αυτές ήταν ιέρειες της θεάς Άθωρ, μιας εκ των κυριτέρων αιγυπτιακών θεοτήτων που σχετιζόταν με τις ταφικές πρακτικές και ιεροτελεστίες.
Παρόλο που από την ταφή του βασιλιά Μεντουχοτέπ δεν έχουν σωθεί πολλά, αφού καταληστεύτηκε από τους τυμβωρύχους, θετικό στοιχείο αποτελεί ότι κατέστη δυνατό να επανακτηθούν έξι σαρκοφάγοι από τους τάφους των βασιλικών κυριών , , , , και .
Η συναρπαστική αραβική ταινία " ", σε σενάριο και σκηνοθεσία του -, έχει ως θέμα της την αληθινή ιστορία της ανακάλυψης της βασιλικής κρύπτης 320 στο Ντέιρ ελ-Μπαχάρι, το 1881.
Είναι γυρισμένη στο Ντέιρ ελ-Μπαχάρι και τις γύρω περιοχές των αρχαίων Θηβών, με φόντο τα αρχαιολογικά μνημεία, τους ερημικούς λόφους και τον ποταμό Νείλο.
Μία φορά τον χρόνο, στη διάρκεια ιεροτελεστίας που ονομαζόταν "Η Όμορφη Γιορτή της Κοιλάδας" , το λατρευτικό άγαλμα του θεού μεταφερόταν από το Καρνάκ στο ναό της Χατσεψούτ.
Στο μνημείο αυτό για πρώτη φορά ο τάφος ενός Φαραώ ενώθηκε με τον νεκρικό ναό του, ο οποίος χτίζεται κοντά, αλλά παράλληλα είναι ανεξάρτητο κτίσμα.
Αργότερα, στη διάρκεια του Νέου Βασιλείου, οι τάφοι των Φαραώ χτίζονται στους απομονωμένους λόφους της Κοιλάδας των Βασιλέων και είναι καλά κρυμμένοι μέσα σε υπόγειους θαλάμους που λαξεύονται στο έδαφος, ενώ οι νεκρικοί ναοί τους ανοικοδομούνται μακριά από τους τάφους, σε περίοπτο σημείο, κατά μήκος της πεδιάδας του Νείλου, στη Θηβαϊκή Νεκρόπολη.
Η δεύτερη σημαντική ταφή είναι του Σενεμούτ, του αξιωματούχου που είχε αναλάβει την επίβλεψη των εργασιών κατασκευής του νεκρικού ναού της Χατσεψούτ, αλλά και άλλων οικοδομικών έργων της, καθώς και τη διαπαιδαγώγηση της κόρης της, της .
Το 1900 ο Χάουαρντ Κάρτερ σκόνταψε τυχαία με το άλογό του επάνω στα ερείπια που έφραζαν την είσοδο ενός ορύγματος στον μεγάλο υπαίθριο χώρο της ανατολικής πλευράς, πριν από τη ράμπα εισόδου στο ναό.
Ανασκάπτοντας το σημείο αυτό οδηγήθηκε σε έναν υπόγειο διάδρομο που κατέληγε σε έναν ημιτελή τάφο ή κενοτάφιο όπου ανακάλυψε ένα άγαλμα του Φαραώ Μεντουχοτέπ Β, ένθρονου, λαξευμένο σε ψαμμιτόλιθο και επιχρωματισμένο με σκούρα χρωστική ουσία .
Στην ευρύτερη περιοχή του Ντέιρ ελ-Μπαχάρι, στη Νεκρόπολη των Θηβών, έχουν αποκαλυφθεί ιδιωτικές ταφές που δεν ανήκουν σε βασιλείς και χρονολογούνται από την περίοδο του Μέσου Βασιλείου μέχρι και την εποχή της Πτολεμαϊκής Δυναστείας .
Υπάρχουν πολλές αξιόλογες περπτώσεις μη-βασιλικών ενταφιασμών στην περιοχή αυτή οι οποίες ανήκουν σε σημαντικούς αξιωματούχους των Φαραώ ή ευγενείς ή και σε πρόσωπα που δεν κατείχαν συγκριμένη υψηλή κοινωνική θέση.
Αιώνες αργότερα, τα ερείπια του μοναστηριού που είχε πια εγκαταλειφθεί, έγιναν έμπνευση για να ονομαστεί η περιοχή "Ντέιρ ελ-Μπαχάρι" που μεταφράζεται ως το Μοναστήρι της Θάλασσας ή το Μοναστήρι του Βορρά.
Εξαίρεση αποτελεί η βορειοδυτική γωνία του κεντρικού πλατώματος όπου, για την κατασκευή του ναού του Άνουβη, έχουν χρησιμοποιηθεί κιονοστοιχίες Πρωτο-Δωρικού ρυθμού.
Η διαμόρφωση του ναού της Χατσεψούτ συμβαδίζει με το "κλασσικό" πρότυπο των Θηβών που συμπεριλαμβάνει πυλώνες εισόδου, κήπους, υπαίθρια αυλή, υπόστυλη αίθουσα, ταφικό ναΐσκο και ιερό.
Παρόλο που η Χατσεψούτ για το χτίσιμο του δικού της ταφικού μνημείου είχε ως πρότυπο τον ναό του Μεντουχοτέπ, τα δύο οικοδομήματα παρουσιάζουν σημαντικές διαφορές.
Η Χατσεψούτ υιοθέτησε έναν επιμήκη συνδυασμό βαθμιδωτών πλατωμάτων με κιονοστοιχίες που διαφέρουν από τον κεντρικό καθ ύψος άξονα που κυριαρχεί στον σχεδιασμό του ταφικού μνημείου του Μεντουχοτέπ, διαφορά η οποία πιθανώς να οφείλεται στο γεγονός ότι η ταφή της δεν βρισκόταν στο κέντρο του οικοδομήματος.
Ουίνλοκ, που ανακάλυψε τον τάφο ΤΤ353, μετά την εύρεση του τάφου ΤΤ71, ο οποίος θεωρείται πως είναι και ο πιθανότερος χώρος ταφής του αξιωματούχου, υποστήριζε πως ο , ξεκίνησε να κατασκευάζει τον τάφο ΤΤ353 στο βασιλικό συγκρότημα, "εγκαταλείποντας" τον αρχικό τάφο ΤΤ71 που είχε ήδη κτιστεί στο Σέιχ Αμπντ Ελ-Κούρνα.
Ο θάνατος όμως της οδήγησε στον υποβιβασμό του και χάνοντας το υψηλό του αξίωμα, ενταφιάστηκε τελικά στον πρώτο τάφο , ενώ ο ΤΤ353 παρέμεινε ημιτελής.
Ο Ουίνλοκ, στη διάρκεια των ανασκαφικών ερευνών του στο Ντέιρ ελ-Μπαχάρι, ανακάλυψε στον λόφο επάνω από τον νεκρικό ναό του Μεντουχοτέπ, έναν λαξευτό ομαδικό τάφο 60 στρατιωτών .
Σύμφωνα με τον Ουίνλοκ οι στρατιώτες σκοτώθηκαν στη μάχη της Ηρακλεόπολης και ενταφιάστηκαν σε λινά σάβανα, διακοσμημένα με τη βασιλική δέλτο του φαραώ Μεντουχοτέπ Β'.
Ντέιρ ελ-Μπαχάρι ή Ντέιρ ελ-Μπάχρι ή Ντεΐρ-ελ-Μπάχρι (αγγλικά: -, αραβικά: ‎ - -, που μεταφράζεται ως " Μοναστήρι της Θάλασσας”) είναι περιοχή της Αιγύπτου, στα δυτικά του Νείλου, απέναντι από το Λούξορ, όπου υπάγεται διοικητικά.
Στο Ντέιρ ελ-Μπαχάρι έχει βρεθεί ένα ιδιαίτερα σημαντικό συγκρότημα αρχαίων νεκρικών ναών και τάφων, βασιλέων και ευγενών, το οποίο ιδρύθηκε στην εποχή του Μέσου Βασιλείου.
Το μνημείο διακοσμήθηκε κατά παραγγελία της με πάνω από 200 αγάλματα και διακοσμητικές παραστάσεις που απεικόνιζαν σκηνές από σημαντικά γεγονότα της ζωής της, όπως τη θεία γέννησή της, τη μεταφορά των οβελίσκων της και την εμπορική της αποστολή στο .
Στο εσωτερικό του ταφικού μνημείου του Μεντουχοτέπ, εκτός από τον τάφο του ίδιου, βρέθηκαν επίσης χώροι λατρείας και λαξευτοί θαλαμοειδείς τάφοι για τις συζύγους και τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειάς του.
Ο Γάλλος Αιγυπτιολόγος Γκαστόν Μασπερό ο οποίος ήταν ένα από τα πρόσωπα που συμμετείχαν στην ανακάλυψη και προστασία της βασιλικής κρύπτης 320, στο έργο του " -" , περιγράφει αναλυτικά ποιες μούμιες βρέθηκαν στο εσωτερικό του μυστικού τάφου.
Ο φωτογραφικός φακός του επισκέπτη εστιάζει περισσότερο στον σχεδόν πλήρως αποκατεστημένο ναό της Χατσεψούτ, που για τον λόγο αυτό είναι και τόσο "πολυφωτογραφημένος".
Τάφοι σαν κι αυτούς, που δεν ανήκουν σε βασιλείς, αλλά σε πρόσωπα του άμεσου περίγυρού τους, σε ευγενείς και βασιλικούς αξιωματούχους, αλλά και των μελών των οικογενειών τους, έχουν ανακαλυφθεί σε μία μεγάλη έκταση της περιοχής Σεΐχ Αμπντ ελ-Κούρνα.
Το ταφικό μνημείο του Μεντουχοτέπ διαμορφωνόταν σε τρία επάλληλα επίπεδα και χαρακτηριζόταν από κιονοστοιχίες περιμετρικά, υπόστυλες αίθουσες και υπαίθριους χώρους.
Ο Ανρί Εντουάρ Ναβίλ, ο οποίος ανέσκαψε τον χώρο μεταξύ 1903-1907, σχεδίασε μερικές πολύ ενδιαφέρουσες αναπαραστάσεις του νεκρικού συγκροτήματος.
Στο πίσω μέρος αυτού του χώρου, υπήρχε μία υπόστυλη αίθουσα με πολλές πυκνές σειρές λίθινων κιονοστοιχιών, διακοσμημένες με ανάγλυφες παραστάσεις που απεικόνιζαν πομπές πλοίων, σκηνές κυνηγιού κι άλλες σκηνές από τα στρατιωτικά κατορθώματα του βασιλιά Μεντουχοτέπ.
Οι πύλες του ιερού του Άμωνα, το οποίο βρίσκεται στο δυτικό τμήμα του νεκρικού συγκροτήματος της Χατσεψούτ, φέρουν ιερογλυφικές επιγραφές και είναι διακοσμημένες με έπαραστάσει επουέχουν θρησκευτικό - συμβολικό περιεχόμενο,και σύμβλα που σχείζονται μετιίς.
Ο Μεντουχοτέπ Β, γιός του βασιλιά Ιντέφ Γ, ανοικοδόμησε έναν μεγαλοπρεπή νεκρικό ναό στο Ντέιρ ελ-Μπάχρι που αποτέλεσε την αρχή της δημιουργίας στη θέση αυτή ενός νέου βασιλικού νεκροταφείου, κοντά στην πρωτεύουσά του, τις Θήβες.
Όταν πια εδραίωσε την εξουσία του προχώρησε στην καταστροφή όλων των αγαλμάτων της και γύρω από τους οβελίσκους που η ίδια είχε ανεγείρει, έκτισε έναν πλίνθινο τοίχο, ώστε να μην είναι πια ορατοί.
Η ΟΥΝΕΣΚΟ (Εκπαιδευτική Επιστημονική και Πολιτιστική Οργάνωση των Ηνωμένων Εθνών) ιδρύθηκε στις 16 Νοεμβρίου 1945, ώρα 12:00, με βασικό στόχο την εδραίωση της Παγκόσμιας Ειρήνης.
Στη διάρκεια της 18ης Δυναστείας, η Χατσεψούτ και ο γιός της Τούθμωσις Γ έχτισαν και αυτοί τα δικά τους μνημεία εδώ, δίπλα σε αυτό του Φαραώ Μεντουχοτέπ Β.
Απρόθυμα παντρεύτηκε τον Μπολέσλαφ Ε τον Αγνό και έγινε πριγκίπισσα όταν ο σύζυγός της ανέβηκε στο θρόνο ως Ανώτατος Δούκας της Πολωνίας.
Σύντομα, δεν ήθελε να συμμετάσχει στη διακυβέρνηση του βασιλείου που της άφησε και αποφάσισε να γίνει εσώκλειστη καλόγρια του τάγματος σε μοναστήρι στο Στάρι Σατς.
Ξόδεψε το υπόλοιπο της ζωής της σε διαλογιστική προσευχή και δεν επέτρεψε σε κανέναν να αναφερθεί στον προηγούμενο ρόλο της ως Μεγάλη Δούκισσα της Πολωνίας.
Στις 8 Σεπτεμβρίου 2017 εντάχθηκε στην αλβανική Λουφτετάρι με μονοετές συμβόλαιο, χωρίς να έχει δικαίωμα συμμετοχής ως την επόμενη μεταγραφική περίοδο και αναγκαζόμενος έτσι σε εξάμηνη αποχή από αγώνες.
Έκανε τελικά το ντεμπούτο στην ομάδα στις 31 Ιανουαρίου 2018, σε μία εκτός έδρας ήττα με 3-0 εναντίον της Λάτσι για τον πρώτο αγώνα των προημιτελικών του Κυπέλλου, ενώ για πρώτη φορά εμφανίστηκε στο πρωτάθλημα τέσσερις μέρες αργότερα, στην ισοπαλία με 0-0 εναντίον της Λούζνια.
Ένα χρόνο αργότερα μετακόμισε στην Πορτογαλία για τη Βιλαβερντένσε και την επόμενη περίοδο υπέγραψε με την Τοντέλα της Σεγούντα Λίγα, που είχε προπονητή τη σπουδαία προσωπικότητα της Μπενφίκα και της Εθνικής Πορτογαλίας Βίτορ Πανέιρα.
Την 1η Μαρτίου 2018 σημείωσε το μοναδικό γκολ επί της Φλαμουρτάρι, βοηθώντας την ομάδα να ανέβει στην έκτη θέση, δίνοντάς της και την πρώτη νίκη στην Αυλώνα μετά από 40 χρόνια.
Ο Σκούρτης δεν κατάφερε να στεριώσει σε κάποια ομάδα τα επόμενα χρόνια, περνώντας διαδοχικά από την ολλανδική Ρόντα, τη Νίκη Βόλου, τον Αστέρα Τρίπολης, την Ξάνθη και τον Άρη Λεμεσού με τον οποίο αγωνίστηκε στην Α κατηγορία Κύπρου.
Η παλαιότερη εκκλησία του συγκροτήματος πιθανότατα χτίστηκε τον 8ο αιώνα από τον μοναχό Σεραπίων, του οποίου η ζωή συνδέεται με το αγιογραφικό μυθιστόρημα του Βασιλείου του Ζάρζμα.
Το μόνο που διασώθηκε από το παλαιότερο κτίριο της μονής ήταν μία γεωργιανή επιγραφή από τα τέλη του 10ου αιώνα η οποία τοποθετήθηκε στην αψίδα εισόδου του παρεκκλησίου.
Η επιγραφή αναφέρεται στη στρατιωτική υποστήριξη που παρείχαν οι Γεωργιανοί ευγενείς στον Βυζαντινό αυτοκράτορα Βασίλειο Β' εναντίον του επαναστάτη στρατηγού Βάρδα Σκληρού το 979.
Εκτός από τους θρησκευτικούς κύκλους των αγιογραφιών υπάρχει μια σειρά προσωπογραφιών του Οίκου των Ζακέλι του 14ου αιώνα καθώς και ιστορικών μορφών του 16ου αιώνα.
Μετά την Οθωμανική κατάκτηση της περιοχής τον 16ο αιώνα, το μοναστήρι εγκαταλείφθηκε και ήταν σε κακή κατάσταση μέχρι τις αρχές του 20ου αιώνα που ανακατασκευάστηκε, αλλά ορισμένα από τα μοναδικά χαρακτηριστικά του σχεδίου χάθηκαν στη διαδικασία.
Κατασκευάστηκε με εντολή του Μεγάλου Δούκα Γεώργιου Αλεξάδροβιτς, ενός μέλους της Ρωσικής αυτοκρατορικής οικογένειας, από τον αρχιτέκτονα Όττο Τζάκομπ Σϊμονς της Τιφλίδας, την περίοδο 1899 -1902, και συνδύαζε μεσαιωνικά Γεωργιανά σχέδια με τις σύγχρονες του καιρού αρχιτεκτονικές μορφές.
Η Μονή Μεταμόρφωσης του Ζάρζμα είναι μια μεσαιωνική Ορθόδοξη Χριστιανική μονή που βρίσκεται στο χωριό Ζάρζμα, στο μχάρε Σάμτσχε-Τζαβαχέτι, στη νοτιοδυτική Γεωργία.
Ο μικρότερος αδελφός τού πατέρα της ήταν ο βασιλιάς Κορράδος Γ της Γερμανίας και δικός της αδελφός ήταν ο βασιλιάς Φρειδερίκος Α Βαρβαρόσσα της Γερμανίας.
Χρησιμοποιούσε σφραγίδες τουλάχιστον με δύο διαφορετικούς τύπους: στον έναν εμφανίζεται η ίδια να τρέχει επάνω σε ένα άλογο, εικόνα ασυνήθιστη για τις γυναίκες του Μεσαίωνα.
Η Μπέρτα της Λωρραίνης ή Μπέρτα της Σουαβίας μέλος του Οίκου των Χοενστάουφεν έγινε δούκισσα της Λωρραίνης μέσω του γάμου της με τον Ματθαίο Α δούκα της Λωρραίνης .
Η Μπέρτα ήταν κόρη του Φρειδερίκου Β δούκα της Σουαβίας και της πρώτης συζύγου του Ιουδήθ της Βαυαρίας, κόρης του Ερρίκου Θ δούκα της Βαυαρίας.
Η Γενική Διεύθυνση Κυβερνοασφάλειας υπάγεται στη Γενική Γραμματεία Τηλεπικοινωνιών & Ταχυδρομείων του υπουργείου και καταρτίζει την Εθνική Στρατηγική Κυβερνοασφάλειας, στην οποία καθορίζονται οι στρατηγικοί στόχοι, οι προτεραιότητες και τα μέτρα πολιτικής και κανονιστικής ρύθμισης, με σκοπό την εξασφάλιση υψηλού επιπέδου ασφάλειας για τα συστήματα τηλεπικοινωνιών και πληροφορικής σε εθνικό επίπεδο.
Τον Οκτώβριο του 2019 επί υπουργίας Πιερρακάκη ορίστηκαν οι κρίσιμες υποδομές και υπηρεσίες της χώρας και ο ίδιος καθόρισε συγκεκριμένα πρωτόκολλα πρόληψης και αντιμετώπισης κυβερνοεπιθέσεων για τους Φορείς Εκμετάλλευσης Βασικών Υπηρεσιών .
Το Υπουργείο αποτελεί νέα μονάδα δημόσιας διοίκησης η οποία για πρώτη φορά συγκεντρώνει όλες τις δομές πληροφορικής και τηλεπικοινωνιών που σχετίζονται με την παροχή ηλεκτρονικών υπηρεσιών προς τους πολίτες και τον ψηφιακό μετασχηματισμό της χώρας.
Σκοπός του υπουργείου είναι πριν από την μετατροπή οποιαδήποτε διαδικασίας σε ψηφιακή αυτή να απλοποιείται προκειμένου να αποφεύγεται η ψηφιοποίηση της γραφειοκρατίας.
Ταυτόχρονα, διάσπαρτα ήταν και τα κρίσιμα κρατικά πληροφοριακά συστήματα, με αποτέλεσμα τον παράλληλο ή και αντικρουόμενο σχεδιασμό, τα αλληλεπικαλυπτόμενα έργα και εν γένει τη σπατάλη δημοσίου χρήματος.
Το Υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης, ως ενιαία δομή σε επιχειρησιακό επίπεδο, έρχεται να διορθώσει τον κατακερματισμό μονάδων και συστημάτων που επηρεάζει την ποιότητα και το κόστος των παρεχόμενων υπηρεσιών.
Στις αρμοδιότητες του Υπουργείου περιλαμβάνονται τα δίκτυα ηλεκτρονικών επικοινωνιών, ο Ελληνικός Διαστημικός Οργανισμός και η μείωση της γραφειοκρατίας μέσω της προώθησης της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης και δημοκρατίας.
Οι μεγάλες ευρωπαϊκές δυνάμεις Αυστροουγγαρία, Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Ιρλανδίας, Τρίτη Γαλλική Δημοκρατία, Γερμανική Αυτοκρατορία, Ρωσική Αυτοκρατορία και Βασίλειο της Ιταλίας επέλεξαν τον Γουλιέλμο, μέλος του Οίκου του Βιντ, για την πρόσφατα ανεξαρτητοποιημένη Αλβανία.
Το Βιντ-Νοϊβίντ ήταν γερμανικό κρατίδιο της βορειοανατολικής Ρηνανίας-Παλατινάτου στη Γερμανία, που βρισκόταν βορειοανατολικά του ποταμού Ρήνου, περιλαμβάνοντας το Νοϊβίντ.
Ο πρίγκιπας Αλέξανδρος Φίλιππος Μαξιμιλιανός ήταν ο δεύτερος γιος του πρίγκηπα Ιωάννη Φρειδερίκου Αλέξανδρου και ήταν γνωστός εξερευνητής, εθνολόγος και φυσιοδίφης.
Ο Οίκος του Βίντι ή Οίκος του Βιντ είναι ευρωπαϊκή δυναστεία, η οποία ιδρύθηκε από τον Γουλιέλμο, πρίγκιπα της Αλβανίας, ο οποίος υπήρξε ηγεμόνας για μικρό διάστημα στο Πριγκιπάτο της Αλβανίας ως Βίντι Α από τις 7 Μαρτίου 1914 έως τις 3 Σεπτεμβρίου 1914, όταν εξορίστηκε.
Έξω από τη χώρα και σε διπλωματική αλληλογραφία, ο Γουλιέλμος ονομαζόταν «κυρίαρχος ηγεμόνας», αλλά στην Αλβανία αποκαλούνταν μπρετ, δηλαδή βασιλιάς.
Ο σημερινός επικεφαλής της δυναστείας είναι ο Μαξιμιλιανός, Πρίγκιπας του Βιντ, ο οποίος διαδέχθηκε τον πατέρα του Κάρολο, Πρίγκιπα του Βιντ, τον Μάρτιο του 2015.
Το 13033, η υπηρεσία για τις κατ' εξαίρεση μετακινήσεις των πολιτών κατά την περίοδο των περιοριστικών μέτρων, σχεδιάστηκε και υλοποιήθηκε σε διάστημα λίγων ωρών από τη Γενική Γραμματεία Τηλεπικοινωνιών και Ταχυδρομείων.
Παράλληλα, με την πρωτοβουλία # ο Κυριάκος Πιερρακάκης κάλεσε τις επιχειρήσεις να εξετάσουν ποιες από τις υπηρεσίες ή/και προϊόντα που παρέχουν συνδρομητικά μπορούν να διατεθούν δωρεάν για όσο διάστημα διαρκέσουν τα έκτακτα μέτρα.
Τέλος, σε συνεργασία με το Υπουργείο Υγείας το Υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης δημιουργήθηκε την πλατφόρμα . με σκοπό την ενίσχυση του συστήματος υγειονομικής περίθαλψης με κάθε τρόπο, τόσο σε ανθρώπινο δυναμικό όσο και σε ιατροτεχνολογικό εξοπλισμό, με περισσότερους από 12.000 πολίτες να δηλώνουν συμμετοχή.
Τον Οκτώβριο του 2019 με υπουργική απόφαση όρισε τις κρίσιμες υποδομές και υπηρεσίες της χώρας και ο καθόρισε συγκεκριμένα πρωτόκολλα πρόληψης και αντιμετώπισης κυβερνοεπιθέσεων για τους Φορείς Εκμετάλλευσης Βασικών Υπηρεσιών .
Οι κυριότερες από αυτές είναι μεταξύ άλλων η βεβαίωση γνησίου υπογραφής, η άυλη συνταγογράφηση και τα άυλα παραπεμπτικά, τα πιστοποιητικά δημοτολογίου και οι ληξιαρχικές πράξεις, το πιστοποιητικό εγγυτέρων συγγενών και οι προσωρινές άδειες οδήγησης.
Το 2012, στο 9ο Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ εκλέχτηκε μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου και της Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής και το 2014 ήταν υποψήφιος ευρωβουλευτής με την Ελιά, κατακτώντας την έκτη θέση με 42.814 ψήφους.
Κατά την περίοδο της συγκυβέρνησης ΝΔ – ΠΑΣΟΚ υπήρξε μέλος της ελληνικής ομάδας διαπραγμάτευσης με τους θεσμούς, ως επιλογή του αντιπροέδρου της κυβέρνησης Ευάγγελου Βενιζέλου.
Η εκλογή του Κυριάκου Μητσοτάκη στην ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας τον έφερε κοντά στη ΝΔ και αρκετούς μήνες πριν από τις εκλογές ανέλαβε τη δημιουργία ενός σχεδίου για τον ψηφιακό μετασχηματισμό της Ελλάδας .
Με τον νόμο «Επενδύω στην Ελλάδα» το Υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης θέσπισε ένα γρήγορο και ξεκάθαρο πλαίσιο αδειοδότησης των επίγειων κεραιοσυστημάτων, που αποτελούσε ζήτημα κρίσιμης σημασίας για τη λειτουργία των δικτύων κινητών επικοινωνιών, ειδικά εν όψει της εισόδου στην εποχή του 5.
Ο Κυριάκος Πιερρακάκης είναι Έλληνας πληροφορικός, πολιτικός επιστήμονας και εν ενεργεία βουλευτής, ο οποίος υπηρετεί ως υπουργός Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού στην κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη, από τον Ιούνιο του 2023.
Στις εθνικές εκλογές του Μαΐου 2023, ήταν υποψήφιος βουλευτής για την εκλογική περιφέρεια της Α Αθηνών, όπου και εξελέγη πρώτος, λαμβάνοντας συνολικά 55.099 σταυρούς προτίμησης.
Το σπίτι με τα μυστικά είναι μια ισπανικής γλώσσας τηλενουβέλα που παράγεται από τις Ηνωμένες Πολιτείες με βάση το τηλεοπτικό δίκτυο , του Μαϊάμι και του Μεξικού , παραγωγής του 2011.
Πίσω από τη λάμψη της οικογενειακής επιτυχίας και της ευτυχίας, υπάρχει μια ζοφερή πραγματικότητα και μυστικά που απειλούν να καταστρέψουν την οικογένεια Ρουίς και Κόντε.
Σήμερα, εξακολουθεί να διατηρεί στο νότιο τμήμα του μια περιορισμένη κυκλοφορία για τη μεταφορά άμμου, χαλικιού, τσιμέντου, ξύλου και οικοδομικών υλικών, μερικές φορές επίσης για τη μεταφορά μεγάλων μεταλλικών κατασκευών, προσχηματισμένου σκυροδέματος, όπως δοκών και σιδηροτροχιών και σπανιότερα για τη μεταφορά καυσίμων, κυρίως μεταξύ του λιμένα του Μουστουάρ και της βιομηχανικής ζώνης δυτικά της Ρεν.
Ο ποταμός διέρχεται από 4 νομούς: Μαγιέν, Ιλ-ε-Βιλαίν, Λουάρ-Ατλαντίκ και Μορμπιάν και 4 κύριες πόλεις: Ρεν, Βιτρέ, Ρεντόν και Λα Ρος-Μπερνάρ.
Μετά τη διάλυση της κυβέρνησης του Λαϊκού Δημοκρατικού Κόμματος τον Απρίλιο του 1992, ο Γκουλμπουντίν Χεκματυάρ ξεκίνησε μια εκστρατεία βομβιστικών επιθέσεων κατά του Ισλαμικού Κράτους του Αφγανιστάν, το οποίο ιδρύθηκε μετά τη συμφωνία της Πεσαβάρ η οποία αφορούσε την ειρήνη και τον διαμοιρασμό εξουσίας.
Επιπλέον, η Σαουδική Αραβία και το Ιράν - ως ανταγωνιστές για την περιφερειακή ηγεμονία - υποστήριζαν τις αφγανικές πολιτοφυλακές οι οποίες ήταν αντίπαλες μεταξύ τους.
Σύμφωνα με το Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, «το Ιράν βοήθησε τις δυνάμεις των σιιτών Χάζαρων Χεζμπέ Βαχντάτ του Αμπντούλ Αλί Μαζαρί, καθώς προσπαθούσε να μεγιστοποιήσει τη στρατιωτική δύναμη και επιρροή του Βαχντάτ».
Το Ισλαμικό Κράτος και η Διεθνής Επιτροπή του Ερυθρού Σταυρού προσπαθούσαν τακτικά να μεσολαβήσουν μεταξύ των δύο πλευρών, αλλά η διακοπή των πυρών συνήθως διακοπτόταν μετά από λίγες μέρες.