polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Ένα από τα γνωστότερα έργα του Τάμασι είναι μια τριλογία μυθιστορημάτων για τις περιπέτειες ενός αγοριού από το Σέκελι με το όνομα Άμπελ, ένα νεαρό κυνηγό που ζούσε μόνος στα δάση των ορέων Χαργκίτα.
Ήταν μία από τους δεκαέξι διαιτητές που επιλέχθηκαν για το Παγκόσμιο Κύπελλο γυναικών του 2011, όπου διαιτήτευσε δύο αγώνες της φάσης ομίλων, προτού επιλεγεί για να διευθύνει τον Τελικό μεταξύ της Ιαπωνίας και των Ηνωμένων Πολιτειών.
Στις 12 Μαΐου 2017, επελέγη από την ως διαιτητής του Τελικού του Τσάμπιονς Λιγκ Γυναικών, που διεξήχθη την 1η Ιουνίου 2017 στο Κάρντιφ, μεταξύ της Λυών και της Παρί Σεν Ζερμέν.
Στις 19 Μαΐου 2017, ανακοινώθηκε ότι η Στάινχαους προβιβάστηκε ως διαιτητής στην κορυφαία κατηγορία του γερμανικού ποδοσφαίρου ανδρών, τη Μπουντεσλίγκα, για τη σεζόν 2017-18, καθιστώντας τη την πρώτη γυναίκα διαιτητή στην ιστορία του πρωταθλήματος.
Το κάθε τμήμα προορίζονταν για μια κοινωνική τάξη της κοινωνίας της Νιμ, δηλαδή για τους άρχοντες οι πρώτες σειρές και για τους ταπεινότερους οι τελευταίες, και κάθε διάζωμα εξυπηρετούνταν από έναν θολωτό διάδρομο .
Οι μονομάχοι εισέρχονταν στην κονίστρα απευθείας από τις σκάλες των υπογείων από τη μία πύλη της, αυτή της «της ζώσης σαρκός» και απομακρύνονταν από τη δεύτερη πύλη, τη λεγόμενη «νεκρική».
Στην κορυφή της πρόσοψης υπάρχουν διατρυπημένες πέτρες που χρησιμοποιούνταν για να στερεώσουν τέντα που τοποθετούνταν πάνω από τις κερκίδες για να προστατεύει το κοινό από τον ήλιο ή τη βροχή.
Το αμφιθέατρο κτίστηκε με τεράστιους ογκόλιθους από γειτονικό λατομείο, συναρμολογημένους χωρίς κονίαμα και έχει μόνο τρία διακοσμητικά στοιχεία επειδή η αρχιτεκτονική του ήταν αρκετή για να του προσδώσει μνημειώδη εμφάνιση: τη ρωμαϊκή λύκαινα που θηλάζει τον Ρωμύλο και τον Ρώμο, δύο μονομάχους και δύο προτομές ταύρων πάνω σε μία καμάρα του αμφιθεάτρου.
Μετά την απαγόρευση των μονομαχιών το 404, το αμφιθέατρο μετατράπηκε σε φρούριο από τους Βησιγότθους: το περιέβαλλαν με τάφρο και πρόσθεσαν μερικούς πύργους στην κορυφή του μνημείου.
Η κονίστρα περιβάλλεται από προστατευτικό χαμηλό τοιχίο πάνω από το οποίο κλιμακώνονται 34 σειρές κερκίδων, χωρισμένες σε τέσσερα μεγάλα οριζόντια τμήματα με διαζώματα ανάμεσά τους.
Συνεργάστηκε με τους μεγαλύτερους εκδοτικούς οίκους της Αθήνας της εποχής, όπως οι: Φύκιρης, Καρανάσης, Μέρμηγκας, Τακιδέλης, Εκδόσεις Αργώ, Κίτσος Τεγόπουλος της Ελευθεροτυπίας, Στρουμπούκης κ.
Εικονογράφησε αρκετά βιβλία τους, όπως την πεντάτομη Ελληνική Μυθολογία του Ζαν Ρισπέν, τα Άπαντα του Λασκαράτου, τα Άπαντα του Γεωργίου Παπανδρέου, τους Αγωνιστές του ’21, Ρωσική Μαγειρική, Μελισσοκομεία, Βιογραφίες συγγραφέων και ποιητών, κλπ.
Ασχολήθηκε με όλα τα είδη ζωγραφικής όπως μολύβι, λάδι, κάρβουνο, γκουάς, τέμπερες, αλλά διακρίθηκε κυρίως στο σχέδιο με το κοπίδι και τη χαρακτική.
Έχει δημιουργήσει πορτραίτα πολλών γνωστών συγγραφέων όπως των Καζαντζάκη, Καβάφη, Κάλβου, Καρυωτάκη, πολιτικών όπως του Αντρέα Παπανδρέου, του Τσε Γκεβάρα, τον Ιωάννη Καποδίστρια, τον Λένιν και άλλων γνωστών προσωπικοτήτων.
Από τον Αλμαλιώτη πήρε πολλά μαθήματα και τον προετοίμασε για τις εισαγωγικές εξετάσεις της Σχολής Καλών Τεχνών, αλλά λόγω ασθένειάς του δεν πήγε στις εξετάσεις.
Ο Ρεντ Κένεντι θα βρεθεί στην φυλακή του Σαν Κουέντιν λίγες μέρες αργότερα μαζί με έναν άλλο νέο κρατούμενο, τον "Ναύτη Μπόι" Χάνσεν.
Η Μάι ξεκινά μια ρομαντική σχέση με τον Τζέιμσον και σύντομα θα ανακαλύψει τι δεν μπορούσε να της πει από πριν: Ότι είναι ο επικεφαλής αξιωματικός της φυλακής και υπεύθυνος για τους φυλακισμένους.
Έχοντας επιλεγεί με τον Ρεντ για να δουλέψει έξω από τη φυλακή με μια «ομάδα» που κατασκευάζει ένα νέο δρόμο, ο Ναύτης Μπόι κάνει ένα σχέδιο για να αποδράσει.
Στην αρχή ο Ρεντ αρνείται να τον συνοδεύσει, αλλά αργότερα αλλάζει γνώμη όταν ανακαλύπτει ότι ο Τζέιμσον βγαίνει ραντεβού με την αδελφή του, Μάι.
Ο πατέρας της υποστήριξε αρχικά τον γαμπρό του Φρειδερίκο Β σαν διάδοχο του άτεκνου Ερρίκου Ε των Σαλίων στο βασίλειο της Γερμανίας, αλλά στην συνέχεια άλλαξε και υποστήριξε τον Λοθάριο Β.
Δεν είναι γνωστές οι σχέσεις του ζεύγους μετά την αλλαγή αυτή· το βέβαιο είναι ότι η Ιουδήθ δεν έκανε άλλα παιδιά μετά τη γέννηση τής κόρης της Μπέρτας .
Η Ιουδήθ της Βαυαρίας από τον Οίκο των Γουέλφων έγινε δούκισσα της Σουαβίας μέσω του γάμου της με τον Φρειδερίκο Β των Χοενστάουφεν δούκα της Σουαβίας και μητέρα του κορυφαίου Γερμανού βασιλιά Φρειδερίκου Α Βαρβαρόσσα.
Η Ιουδήθ ήταν η μεγαλύτερη κόρη του Ερρίκου Θ δούκα της Βαυαρίας και της Βουλφχίλδης των Μπίλουνγκ, κόρης του Μάγκνους δούκα της Σαξονίας.
Αδελφοί της ήταν ο Ερρίκος Ι δούκας της Βαυαρίας, ο Κορράδος και ο Γουέλφος ΣΤ μαργράβος της Τοσκάνης, ενώ αδελφές της ήταν η Σοφία, η Ματίλντα και η Βόλφχιλντ.
Η "Ιστορία των Γουέλφων" καταγράφει τα ονόματα Ιουδήθ, Ματίλντα, Σοφία και Βόλφχιλντ σαν τις τέσσερις κόρες του δούκα Ερρίκου Θ και της Βολφχίλντε, συνεπώς η Ιουδήθ ήταν η μεγαλύτερη.
Προοριζόταν αρχικά για μοναχός, αλλά στη συνέχεια γοητεύτηκε από την ομορφιά της Χριστίνας της Νορβηγίας, κόρης του Χάακον Δ της Νορβηγίας, η οποία προοριζόταν για νύφη σε έναν από τους αδελφούς του.
Μετά τη δολοφονία του πατέρα της και τον πρόωρο θάνατο της μητέρας της ένεκα επιπλοκών στη γέννα , την κηδεμονία της Ελισάβετ και των μεγαλύτερων αδελφών της ανέλαβε ο πρώτος τους εξάδελφος Φρειδερίκος Β Χοενστάουφεν, βασιλιάς της Γερμανίας.
Όταν έφτασε στην Καστίλη, η Ελισάβετ πήρε το όνομα Βεατρίκη για να τιμήσει πιθανότατα τη μεγαλύτερη αδελφή της Βεατρίκη της Σουαβίας, που είχε αποβιώσει σε εφηβική ηλικία και τη μικρότερη, που απεβίωσε στη γέννησή της .
Η Ελισάβετ της Σουαβίας ή Βεατρίκη της Σουαβίας μέλος του Οίκου των Χοενστάουφεν ήταν βασίλισσα της Καστίλης και της Λεόν μέσω του γάμου της με τον Βασιλιά της Καστίλης και της Λεόν Άγιο Φερδινάνδο Γ.
Η Ελισάβετ της Σουαβίας ήταν η τέταρτη και μικρότερη κόρη του Φιλίππου δούκα της Σουαβίας και της Ειρήνης Αγγελίνας, κόρης του Αυτοκράτορα των Ρωμαίων Ισαάκιου Β Άγγελου.
Πλήρης απόσυρση του προτεινόμενου νομοσχεδίου έκδοσης: Αν και η κυβερνήτρια του Χονγκ Κονγκ ανακοίνωσε την επ' αόριστον αναστολή της ψήφισης του νομοσχεδίου στις 15 Ιουνίου, το καθεστώς της «εν αναμονή επανέναρξης της δεύτερης ανάγνωσης» στο Νομοθετικό Συμβούλιο σήμαινε ότι η έγκρισή του του θα μπορούσε να συμβεί αργότερα.
Ανάκληση του χαρακτηρισμού «εξέγερση»: Η κυβέρνηση χαρακτήρισε επίσημα την διαδήλωση της 12ης Ιουνίου ως «εξέγερση», λόγω των βίαιων συγκρούσεων μεταξύ διαδηλωτών και αστυνομίας.
Αμφισβητούν επίσης τη νομιμότητα της τακτικής της αστυνομίας να συλλαμβάνει διαδηλωτές σε νοσοκομεία μέσω της πρόσβασης στα εμπιστευτικά ιατρικά δεδομένα τους, κατά παράβαση της ιδιωτικής ζωής των ατόμων αυτών.
Σύσταση ανεξάρτητης επιτροπής για την διερεύνηση της συμπεριφοράς της αστυνομίας και της χρήσης βίας κατά τη διάρκεια των διαμαρτυριών: Διάφορες μη κυβερνητικές ομάδες θεώρησαν ότι το επίπεδο βίας που χρησιμοποίησε η αστυνομία εναντίον διαδηλωτών ήταν υπερβολική και καταχρηστική.
Η απουσία ουσιαστικής ανεξαρτησίας του υπάρχοντος υπεύθυνου σώματος, του Ανεξάρτητου Συμβουλίου Καταγγελιών κατά της Αστυνομίας, ήταν επίσης ένα ζήτημα που απασχολούσε τους διαδηλωτές.
Παραίτηση της Κάρι Λαμ και εφαρμογή καθολικής ψηφοφορίας για τις εκλογές του Νομοθετικού Συμβουλίου και για την εκλογή του κυβερνήτη: Στο Χονγκ Κονγκ, ο κυβερνήτης επιλέγεται από μία κλειστή Εκλογική Επιτροπή, ενώ στο Νομοθετικό Συμβούλιο 30 από τις 70 έδρες εκλέγονται από εκπροσώπους μικρών ομάδων της ελίτ της πόλης.
Μετά από αρκετές σχετικά μικρές διαδηλώσεις τον Μάρτιο και τον Απρίλιο του 2019 το ζήτημα του νομοσχεδίου έκδοσης προσέλκυσε την δημόσια προσοχή όταν βουλευτές της φιλοδημοκρατικής παράταξης μπλόκαραν προσωρινά την ψήφισή του, κατά την πρώτη ανάγνωση του νομοσχεδίου.
Στην συνέχεια, ο γραμματέας ασφαλείας Τζον Λι ανακοίνωσε ότι η κυβέρνηση θα επαναλάβει την διαβούλευση του νομοσχεδίου στην ολομέλεια του Νομοθετικού Συμβουλίου στις 12 Ιουνίου 2019.
Με την ανακοίνωση της δεύτερης ανάγνωσης του νομοσχεδίου, το Μέτωπο Πολιτικών Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων -μία ένωση πολλών φιλοδημοκρατικών ΜΚΟ και κομμάτων- ανακοίνωσε την διοργάνωση διαδήλωσης στις 9 Ιουνίου.
Οι εκτιμήσεις για την συμμετοχή, όμως, ήταν αντιφατικές, καθώς, ενώ η αστυνομία υπολόγισε ότι ήταν γύρω στα 270.000 άτομα, οι διοργανωτές ισχυρίστηκαν ότι συμμετείχαν περίπου 1,03 εκατομμύρια άνθρωποι.
Παρόλ' αυτά, η Κάρι Λαμ επέμεινε στη δεύτερη ανάγνωση του νομοσχεδίου και δεν ματαίωσε την συνεδρίαση της 12ης Ιουνίου, κινητοποιώντας έτσι ακόμα περισσότερο τους διαδηλωτές.
Στις 12 Ιουνίου πραγματοποιήθηκε μία ιστορική διαδήλωση με το πέρας της οποίας, οι διαδηλωτές είχαν καταφέρει να ματαιώσουν προσωρινά την δεύτερη ανάγνωση του νομοσχεδίου.
Από την άλλη μεριά, η αστυνομία επικρίθηκε ιδιαίτερα για τη χρήση υπερβολικής βίας, όπως η ρίψη δακρυγόνων σε διαδηλωτές σε μία αδειοδοτημένη διαδήλωση, και για εφαρμογή αθέμιτων πρακτικών κατά των διαδηλωτών.
Στις 16 Ιουνίου, μόλις μία ημέρα αφότου η κυβέρνηση του Χονγκ Κονγκ ανέστειλε την ψήφιση του νομοσχεδίου, ένα ακόμη μεγαλύτερο συλλαλητήριο συνέβη, με αιτήματα την πλήρη απόσυρση του νομοσχεδίου και την έναρξη ανεξάρτητης έρευνας για την αστυνομική βία.
Καθώς οι διαμαρτυρίες συνεχίστηκαν, οι ακτιβιστές διατύπωσαν πέντε βασικά αιτήματα, τα οποία περιελάμβαναν, μεταξύ άλλων, την υιοθέτηση καθολικής ψηφοφορίας για το Χονγκ Κονγκ.
Τον Νοέμβριο του 2019, οι βίαιες συγκρούσεις μεταξύ διαδηλωτών και αστυνομίας έφτασαν στο αποκορύφωμά τους κατά την διάρκεια της πολιορκίας του Πολυτεχνείου του Χονγκ Κονγκ.
Η πρωτοφανής και αναπάντεχη νίκη του στρατοπέδου υπέρ της δημοκρατίας στις τοπικές εκλογές του Νοεμβρίου του 2019 καθώς και η πανδημία της -19 στις αρχές του 2020 έφεραν μία μικρή ανάπαυλα στην πόλη.
Κατά τη διάρκεια της 11 Νοεμβρίου, η αστυνομία έριξε πολλές φορές δακρυγόνα, χειροβομβίδες κρότου-λάμψης καθώς και πυροβόλησε με λαστιχένιες σφαίρες σε διάφορα πανεπιστήμια, τα οποία είχαν γίνει κέντρα οργάνωσης των διαδηλωτών.
Τα πράγματα όμως φάνηκαν ότι ξέφυγαν τελείως στις 17 Νοεμβρίου, όταν η αστυνομία άρχισε να πολιορκεί το Πολυτεχνείο του Χονγκ Κονγκ,το οποίο οι διαδηλωτές είχαν καταλάβει.
Με το Πολυτεχνείο να βρίσκεται σε πλήρη αποκλεισμό από την αστυνομία, άλλοι διαδηλωτές έξω από την πανεπιστημιούπολη προσπάθησαν να περάσουν την αστυνομική γραμμή για να βοηθήσουν αυτούς που παγιδεύτηκαν μέσα, ωστόσο οι προσπάθειές τους αποδείχτηκαν άκαρπες.
Οι τεράστιες ροές τουριστών από την ηπειρωτική χώρα, όπως και οι πολλοί εσωτερικοί μετανάστες παραξένεψαν πολλούς κατοίκους του Χονγκ Κονγκ και τους έδωσαν την εντύπωση ότι διαβρώνουν τον τοπικό πολιτισμό.
Μετά την επανάσταση της ομπρέλας το 2014, παρατηρήθηκε μεγάλη άνοδος του τοπικισμού και του κινήματος υπέρ της ανεξαρτησίας, κάτι που επιβεβαιώθηκε στις βουλευτικές εκλογές του 2016, όταν οι τοπικιστές αύξησαν τις έδρες τους στο Νομοθετικό Συμβούλιο από 1 σε 6.
Ακόμα, όλο και λιγότεροι νέοι του Χονγκ Κονγκ αυτοπροσδιορίζονταν ως «Κινέζοι», όπως διαπίστωσαν δημοσκοπήσεις που διοργάνωσε το Πανεπιστήμιο του Χονγκ Κονγκ.
Μετά την αποτυχία της επανάστασης της ομπρέλας το 2014 και τη φυλάκιση των ακτιβιστών υπέρ της δημοκρατίας του Χονγκ Κονγκ το 2017, οι πολίτες άρχισαν να φοβούνται την πιθανή απώλεια του «υψηλού βαθμού αυτονομίας» που προέβλεπε ο Βασικός Νόμος του Χονγκ Κονγκ.
Με άλλα λόγια, η τοπική κοινωνία ανησυχούσε για την ολοένα και αυξανόμενη παρεμβατικότητα της κυβέρνησης της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας στις εσωτερικές υποθέσεις του Χονγκ Κονγκ.
Ήδη είχε ανησυχήσει τους πολίτες το περιστατικό στο οποίο ιδιοκτήτες ενός βιβλιοπωλείου είχαν εξαφανιστεί για πολύ καιρό, και τελικά εντοπίστηκαν σε φυλακή στην ηπειρωτική Κίνα.
Η ανάδειξη του Σι Τζινπίνγκ σε Γενικό Γραμματέα του Κινεζικού Κομμουνιστικού Κόμματος το 2012 σηματοδότησε μια πιο σκληρή και αυταρχική προσέγγιση σε όλα τα επίπεδα, με χαρακτηριστικό παράδειγμα την κατασκευή στρατοπέδων συγκέντρωσης στην Σιντζιάνγκ.
Η ιδέα ότι το Χονγκ Κονγκ μπορούσε να τεθεί υπό τον ολοκληρωτικό έλεγχο της ηπειρωτικής Κίνας στοίχειωνε την κοινωνία και κατ' επέκταση αποτελούσε ένα ιδιαίτερο κίνητρο για να συμμετάσχει κάποιος στις διαδηλώσεις.
Μετά την 1η Ιουλίου 2019, οι διαδηλώσεις εξαπλώθηκαν και σε άλλες περιοχές πέρα από το κέντρο του Χονγκ Κονγκ, όπως στις Σέουνγκ Σουί, Σα Τιν και Τσιμ Σα Τσούι.
Στις 21 Ιουλίου το διοργάνωσε άλλο ένα συλλαλητήριο κατά του νομοσχεδίου για την έκδοση, αυτή την φορά στο Νησί του Χονγκ Κονγκ πήρξαν επεισόδια μεταξύ των διαδηλωτών και της αστυνομίας στο νησί του Χονγκ Κονγκ και αργά το απόγευμα, η διαδήλωση διαλύθηκε.
Ωστόσο, το βράδυ ομάδες λευκοντυμένων ατόμων, εμφανίστηκαν στον σταθμό Γιουέν Λονγκ στο βόρειο Χονγκ Κονγκ και άρχισαν να ξυλοκοπούν αδιάκριτα πολίτες.
Η αστυνομία απουσίαζε κατά τη διάρκεια της επίθεσης και τα κοντινά αστυνομικά τμήματα έκλεισαν, γεγονός που έκανε πολλούς να πιστεύουν ότι η επίθεση συντονίστηκε με την αστυνομία.
Ο φιλοκινεζικός βουλευτής Τζούνιους Χο εμφανίστηκε αργότερα να χαιρετά μέλη της ομάδας των λευκοντυμένων ανδρών, κάτι για το οποίο δέχτηκε σφοδρή κριτική.
Διάφορα περιστατικά που αφορούσαν φερόμενη αστυνομική βία, όπως ο πυροβολισμός με πλαστικές σφαίρες διαδηλωτών, η χρήση δακρυγόνων σε εσωτερικούς χώρους, και η ανάπτυξη μυστικών πρακτόρων, ώθησε τους διαδηλωτές να πραγματοποιήσουν τριήμερη καθιστική διαμαρτυρία στο Διεθνές Αεροδρόμιο του Χονγκ Κονγκ από τις 12 έως τις 14 Αυγούστου, αναγκάζοντας την διεύθυνση του αεροδρομίου να ακυρώσει πολλές πτήσεις.
Στις 13 Αυγούστου, διαδηλωτές στο αεροδρόμιο έπιασαν, έδεσαν και χτύπησαν δύο άνδρες τους οποίους κατηγόρησαν ότι ήταν μυστικοί πράκτορες της ηπειρωτικής Κίνας.
Τότε υπήρχε το αίσθημα ότι ο εκδημοκρατισμός του Χονγκ Κονγκ θα μπορούσε να επιτευχθεί με έναν ειρηνικό τρόπο, χωρίς να χρησιμοποιηθεί καθόλου βία στις συγκεντρώσεις.
Έτσι, στα επόμενα χρόνια, πολλοί οδηγήθηκαν το συμπέρασμα ότι οι ειρηνικές διαδηλώσεις ήταν αναποτελεσματικές στην προώθηση των δημοκρατικών μεταρρυθμίσεων.
Ακόμα, πολλοί αναλυτές παρατήρησαν ότι στις διαμαρτυρίες του 2019 κυριαρχούσε μια αίσθηση απελπισίας, σε αντίθεση με την διάχυτη αισιοδοξία στο κίνημα του 2014.
Πλέον οι διαδηλωτές δεν ζητούσαν απλά την απόσυρση ενός νομοσχεδίου, αλλά απαιτούσαν να τους δοθούν επιτέλους όλες αυτές οι ελευθερίες που τους είχαν υποσχεθεί.
Την 1η Οκτωβρίου 2019, σημειώθηκαν μαζικές συγκεντρώσεις και βίαιες συγκρούσεις μεταξύ διαδηλωτών και αστυνομικών σε διάφορες περιοχές του Χονγκ Κονγκ, κατά τη διάρκεια της 70ης επετείου από την ίδρυση της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας.
Σε αυτή την συγκέντρωση επιβεβαιώθηκε για πρώτη φορά ο πυροβολισμός διαδηλωτών από την αστυνομία: ένας 18χρονος φοιτητής πυροβολήθηκε στο στήθος από την αστυνομία.
Αυτό το μέτρο στόχευε στην ευκολότερη ταυτοποίηση των ριζοσπαστικών διαδηλωτών, οι οποίοι χρησιμοποιούσαν μαζικά μάσκες για να καλύψουν τα πρόσωπά τους και να μην μπορούν να αναγνωριστούν από την αστυνομία.
Ωστόσο το νομοσχέδιο συμπεριελάμβανε και την ηπειρωτική Κίνα στις περιοχές που θα μπορούσαν να εκδοθούν ύποπτοι με βάση δικαστική απόφαση, κάτι που προβλημάτισε βαθύτατα την κοινωνία του Χονγκ Κονγκ.
Πολίτες, ακαδημαϊκοί και νομικοί εξέφρασαν την ανησυχία τους, ότι η εγκατάλειψη του διαχωρισμού της νομικής δικαιοδοσίας μεταξύ του Χονγ Κονγκ του Κινεζικού Κομμουνιστικού Κόμματος θα είχε αναπόφευκτες συνέπειες στις ελευθερίες που απολαμβάνει το Χονγκ Κονγκ.
Συγκεκριμένα οι διαδηλωτές υποστήριζαν ότι αν εφαρμοζόταν ο νόμος τότε ακτιβιστές υπέρ της δημοκρατίας ή/και επικριτές του Πεκίνου θα μπορούσαν να εκδοθούν εύκολα για να δικαστούν στην Ηπειρωτική Κίνα, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για το δικαίωμά τους σε μία δίκαιη δίκη.
Διάφοροι επικριτές του νομοσχεδίου προέτρεψαν την κυβέρνηση του Χονγκ Κονγκ να διερευνήσει άλλους τρόπους για να λυθεί το πρόβλημα, όπως μια συμφωνία έκδοσης αποκλειστικά με την Ταϊβάν.
Λίγες μέρες αργότερα, ένας ηλικιωμένος πέθανε από κατάγματα στο κεφάλι, τα οποία είχε υποστεί την προηγουμένη, κατά την διάρκεια μίας σύγκρουσης διαδηλωτών και αντι-διαδηλωτών.
Την επόμενη μέρα, Κυριακή 16 Ιουνίου, διοργανώθηκε ξανά συλλαλητήριο στο οποίο πήραν μέρος σχεδόν 2 εκατομμύρια άτομα σύμφωνα με εκτίμηση του , ενώ η αστυνομία υπολόγισε ότι συμμετείχαν 338.000 διαδηλωτές, μέγιστα.
Κάποιοι διαδηλωτές προσπάθησαν να διαταράξουν εκ νέου την λειτουργία του αεροδρομίου , ενώ άλλοι πραγματοποίησαν διαδηλώσεις σε εμπορικά κέντρα, ή στόχευαν καταστήματα που θεωρούνταν υπέρ του Πεκίνου.
Όμως η κυβέρνηση της Κίνας δεν αναγνωρίζει την κυριαρχία της Ταϊβάν, και συνεπώς δεν υπάρχει και αντίστοιχη διμερής συνθήκη έκδοσης κατηγορουμένων στην Ταϊβάν.
Η τροποποίηση προέβλεπε ότι η έκδοση παραβατών σε άλλα κράτη ή επικράτειες θα γινόταν κατ' εντολή δικαστηρίου, χωρίς όμως να απαιτείται η ύπαρξη διμερούς συνθήκης έκδοσης.
Οι διαδηλώσεις στο Χονγκ Κονγκ του 2019-2020 ήταν μια σειρά από μαζικές διαδηλώσεις στο Χονγκ Κονγκ, κατά της προτεινόμενης από την κυβέρνηση του Χονγκ Κονγκ Νομοθεσίας για Φυγάδες Παραβάτες και την Αμοιβαία Νομική Συνδρομή σε Ποινικές Υποθέσεις.
Οι διαδηλώσεις ξεκίνησαν με μια καθιστική διαμαρτυρία έξω από τα κεντρικά γραφεία της κυβέρνησης στις 15 Μαρτίου 2019, ενώ το κίνημα γενικεύθηκε με δύο μαγάλες διαδηλώσεις στις οποίες οποίες συμμετείχαν εκατοντάδες χιλιάδες άτομα στις 9 και 12 Ιουνίου αντίστοιχα, κατά την διάρκεια της διαβούλευσης του νομοσχεδίου που γινόταν στο Νομοθετικό Συμβούλιο.
Αγνοώντας την απαγόρευση της αστυνομίας, χιλιάδες διαδηλωτές κατέβηκαν στους δρόμους στο Νησί του Χονγκ Κονγκ στις 31 Αυγούστου μετά τις συλλήψεις γνωστών φιλοδημοκρατικών ακτιβιστών την προηγούμενη ημέρα.
Το «Νομοσχέδιο για τους φυγάδες και την αμοιβαία νομική συνδρομή στη νομοθεσία περί ποινικών υποθέσεων 2019» προτάθηκε για πρώτη φορά από την κυβέρνηση του Χονγκ Κονγκ τον Φεβρουάριο του 2019 ως λύση στο ζήτημα που είχε προκύψει από το περιστατικό της δολοφονίας της Πουν Χιού.
Στην πραγματικότητα, υπάρχει τεράστια ποικιλία στη συχνότητα μεταξύ των γονιδίων, που αντανακλά τις διαφορετικές επιλεκτικές πιέσεις σε κάθε γονίδιο καθώς και διαφορετικούς ρυθμούς μεταλλάξεων και ανασυνδυασμών στο γονιδίωμα.
Όμως, οι μελέτες στους επιλέγονται προς τις κωδικοποιητικές περιοχές, τα δεδομένα που δημιουργούνται από αυτές είναι απίθανο να ανακλούν τη συνολική κατανομή των σε όλο το γονιδίωμα.
Γι' αυτό, το πρωτόκολλο σχεδιάστηκε να ταυτοποιεί τα χωρίς μεροληψίες προς τις κωδικοποιητικές περιοχές και τα 100.000 ανακλούν γενικά ποικιλίες αλληλουχιών στα ανθρώπινα χρωμοσώματα του .
Αλλαγές στις μη κωδικοποιητικές αλληλουχίες και οι συνώνυμες αλλαγές στις κωδικοποιητικές αλληλουχίες είναι γενικά πιο κοινές από τις μη συνώνυμες αλλαγές, που ανακλά ότι η μεγαλύτερη επιλεκτική πίεση μειώνει την ποικιλία σε θέσεις που υπαγορεύουν ταυτότητα αμινοξέων.
Οι μεταβατικές αλλαγές είναι πιο συνηθισμένες από τις μεταστροφές , με τα δινουκλεοτίδια να εμφανίζουν τον υψηλότερο ρυθμό μεταλλάξεων, πιθανόν λόγω απαμίνωσης.
Αυτά συμπεριλαμβάνουν: μικρο, ή ) της έκφρασης των γονιδίων, μικρό πυρηνικό , ή ) και μικρών πυρηνισκικών , ή (που εμπλέκονται στην καθοδήγηση χημικών τροποποιήσεων σε άλλα μόρια ).
Αυτά συμπεριλαμβάνουν: ριβοσωμικά , ή και ποικίλα άλλα μακριά που εμπλέκονται στη ρύθμιση της έκφρασης των γονιδίων , επιγενετικές τροποποιήσεις των νουκλεοτιδίων του και πρωτεϊνών ιστόνης, καθώς και ρύθμιση της ενεργότητας των γονιδίων που κωδικοποιούν πρωτεΐνες.
Μικρές διαφορές μεταξύ συνολικών αριθμών μη κωδικοποιητικών και των αριθμών των ειδικών τύπων των μικρών εμφανίζονται από τις προηγούμενες τιμές που παίρνουν ως πηγή το έκδοση 87 και τα τελευταία από το έκδοση 68.
Το ανθρώπινο γονιδίωμα είναι το πλήρες σύνολο των αλληλουχιών των νουκλεϊκών οξέων στους ανθρώπους, κωδικοποιημένο ως σε 23 ζεύγη χρωμοσωμάτων στον κυτταρικό πυρήνα και σε ένα μικρό μόριο που βρίσκεται στα ατομικά μιτοχόνδρια.
Τα απλοειδή ανθρώπινα γονιδιώματα, που περιέχονται στα γεννητικά κύτταρα (τους κυτταρικούς γαμέτες ωαρίων και σπερματοζωαρίων δημιουργούνται στη φάση της μείωσης της σεξουαλικής αναπαραγωγής πριν η γονιμοποίηση δημιουργήσει ένα ζυγωτό) που αποτελείται από τρία δισεκατομμύρια ζεύγη βάσεων , ενώ τα διπλοειδή γονιδιώματα έχουν δυο φορές το περιεχόμενο του .
Ενώ υπάρχουν σημαντικές διαφορές μεταξύ των γονιδιωμάτων των ανθρώπων , αυτές είναι σημαντικά πιο μικρές από τις διαφορές μεταξύ των ανθρώπων και των πλησιέστερων ζωντανών συγγενών τους των χιμπαντζήδων και των μπονόμπο.
Παραδείγματος χάρη, το γονίδιο για την ιστόνη 1 είναι σχετικά μικρό και απλό, που του λείπουν εσώνια με 781 αλληλουχίες κωδικοποίησης και μια πρωτεΐνη 215 αμινοξέων .
δυστροφίνη έχει το μεγαλύτερο γονίδιο που κωδικοποιεί πρωτεΐνη στο ανθρώπινο γονιδίωμα αναφοράς, εκτεινόμενο συνολικά σε 2,2 , ενώ η τιτίνη έχει τη μακρύτερη αλληλουχία κωδικοποίησης , με τον μεγαλύτερο αριθμό εξωνίων , και το μακρύτερο απλό εξώνιο .
Όσον αφορά το συνολικό γονιδίωμα, το μέσο μέγεθος ενός εξωνίου είναι 122 , ο μέσος αριθμός εξωνίων είναι 7 και η μέση αλληλουχία κωδικοποίησης κωδικοποιεί 367 αμινοξέα .
Τα μεταθετά γενετικά στοιχεία, που είναι αλληλουχίες που μπορούν να αναδιπλασιαστούν και να εισάγουν αντίγραφα του εαυτού τους σε άλλες θέσεις στο γονιδίωμα ξενιστή, είναι άφθονα στο ανθρώπινο γονιδίωμα.
Το πιο πλούσιο προγονικό μεταθετόνιο, , έχει περίπου 50.000 ενεργά αντίγραφα, και μπορεί να εισαχθεί σε ενδογονιδιακές και διαγονιδιακές περιοχές Μια άλλη οικογένεια, η -1, έχει 100 περίπου ενεργά αντίγραφα ανά γονιδίωμα .
Μερικές από αυτές της αλληλουχίες αντιπροσωπεύουν ενδογενείς ρετροϊούς , αντίγραφα των ιογενών αλληλουχιών που έχουν ενσωματωθεί μόνιμα στο γονιδίωμα και έχουν μεταβιβαστεί τώρα σε διαδοχικές γενιές.
Ο παραπάνω Πίνακας 1 συνοψίζει τη φυσική οργάνωση και την περιεκτικότητα σε γονίδια του ανθρωπίνου γονιδιώματος αναφοράς, με συνδέσμους στις πρωτότυπες αναλύσεις, όπως δημοσιεύονται στη βάση δεδομένων στο και στο .
Τα μήκη των χρωμοσωμάτων εκτιμήθηκαν πολλαπλασιάζοντας τον αριθμό των ζευγών βάσεων επί 0,34 νανόμετρα, την απόσταση μεταξύ των ζευγών βάσεων στη διπλή έλικα του .
Μια πρόσφατη εκτίμηση των μηκών του ανθρώπινου γονιδιώματος βασίστηκε σε ενημερωμένες αναφορές δεδομένων 205,00 για το διπλοειδές ανδρικό γονιδίωμα και 208,23 για το γυναικείο, που αντιστοιχούν σε βάρη 6,41 και 6,51 πικογραμμαρίων , αντιστοίχως.
Ο αριθμός των πρωτεϊνών βασίζεται στον αριθμό των αρχικών προδρόμων μεταγραφημάτων και δεν περιλαμβάνει προϊόντα του εναλλακτικού ματίσματος προ-, ή τροποποιήσεις στη δομή της πρωτεΐνης που συμβαίνουν μετά τη μετάφραση.
Οι βασικές πληροφορίες για αυτά τα μόρια και τη γονιδιακή τους περιεκτικότητα, βασίζονται σε ένα γονιδίωμα αναφοράς που δεν εκφράζει την αλληλουχία οποιουδήποτε ατόμου, και παρέχονται στον επόμενο πίνακα.
Μέχρι το 2012, έχει ολοκληρωθεί η αλληλουχία σε χιλιάδες ανθρώπινα γονιδιώματα και σε πολλά περισσότερα έχει χαρτογραφηθεί σε χαμηλότερα επίπεδα ανάλυσης.
Υπάρχει πλατιά προσδοκία ότι οι γονιδιωματικές μελέτες θα οδηγήσουν σε προόδους στη διάγνωση και αντιμετώπιση των ασθενειών και σε νέες ιδέες σε πολλά πεδία της βιολογίας, συμπεριλαμβανομένης της ανθρώπινης εξέλιξης.
Οι άνδρες έχουν λιγότερα ζεύγη βάσεων από τις γυναίκες επειδή το χρωμόσωμα Υ έχει περίπου 57 εκατομμύρια ζεύγη βάσεων, ενώ το χρωμόσωμα Χ έχει έχει περίπου 156 εκατομμύρια, αλλά από πλευράς πληροφοριών οι άνδρες έχουν περισσότερα επειδή το δεύτερο Χ περιέχει σχεδόν τις ίδιες πληροφορίες όπως το πρώτο.
Επειδή τα ατομικά γονιδιώματα διαφέρουν στην αλληλουχία κατά λιγότερο από 1% μεταξύ τους, οι παραλλαγές ενός δεδομένου ανθρωπίνου γονιδιώματος από μια κοινή αναφορά μπορεί να συμπιεστεί χωρίς απώλειες σε χοντρικά 4 .
Οι περισσότερες μελέτες της ανθρώπινης γενετικής ποικιλίας έχει εστιαστεί στους μονονουκλεοτιδικούς πολυμορφισμούς , που είναι υποκαταστάσεις σε μεμονωμένες βάσης κατά μήκος ενός γονιδιώματος.
Οι περισσότερες αναλύσεις εκτιμούν ότι συμβαίνουν με αναλογία 1 ανά 1000 ζεύγη βάσεων, κατά μέσο όρο, στο ευχρωματικό ανθρώπινο γονιδίωμα, αν και δεν εμφανίζουν ομοιόμορφη πυκνότητα.
Συνεπώς ακολουθεί η δημοφιλής δήλωση ότι "είμαστε όλοι, ανεξάρτητα από φυλή, γενετικά ίδιοι κατά 99,9%", αν και αυτό μπορεί να εξειδικευτεί κάπως από τους περισσότερους γενετιστές.
Πολλές από αυτές τις αλληλουχίες ρυθμίζουν τη δομή του χρωμοσώματος περιορίζοντας τις περιοχές σχηματισμού ετεροχρωματίνης και ρυθμίζουν δομικά χαρακτηριστικά των χρωμοσωμάτων, όπως τα τελομερή και τα κεντρομερή.
Τελικά πολλές περιοχές μεταγράφονται σε λειτουργικές που δεν κωδικοποιούν και ρυθμίζουν την έκφραση γονιδίων που κωδικοποιούν πρωτεΐνες , μετάφραση και σταθερότητα του , τροποποιήσεις δομής χρωματίνης , μεθυλίωση , ανασυνδυασμό και διασταυρούμενη ρύθμιση άλλες που δεν κωδικοποιούν .