polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Και οι τρεις συγκεκριμένες νομικές πράξεις (μόνον δύο πρωτότυπες έχουν διασωθεί, ενώ η τρίτη είναι γνωστή μέσω σχετικού αντιγράφου το οποίο συνεγράφη το 1410) υπεγράφησαν από το σύνολο των υιών του Αλγκίρντας και της Ουλιάνα του Τβερ (Γιογκάιλα, Σκιργκάιλα, Καριμπούτας, Λενγκβένις, Καριγκάιλα, Βυγκάντας και Σβιτριγκάιλα), καθώς και από τον Χάνουλ, έμπορο προερχόμενο από το Βίλνιους, ο οποίος άνοιξε τις πύλες της πόλεως τον Ιούνιο του 1382, προκειμένου ο Γιογκάιλα να εκθρονίσει τον Κεστούτις.
Ωστόσο, οι Λιθουανοί ιστορικοί Ίγκνας Ντανιλεβίτσιους και Ίγκνας Γιονίνας έχουν εκφράσει αμφιβολίες σχετικά με το κατά πόσο η συγκεκριμένη νομική πράξη είναι αυθεντική ή πλαστογραφία χρονολογούμενη από την δεκαετία του 1410, ωστόσο η συγκεκριμένη θέση τους δεν τυγχάνει ευρείας αποδοχής.
Ορισμένοι έχουν ισχυριστεί πως ο Γιογκάιλα, ήδη, είχε επίγνωση της δυνατότητας γάμου του με την Γιαντβίγκα της Πολωνίας, ο οποίος θα είχε ως αποτέλεσμα την στέψη του ως Βασιλέα της Πολωνίας.
Άλλοι, ωστόσο, υποστηρίζουν πως η Ουλιάνα, μητέρα του Γιογκάιλα, απέρριπτε την βάπτιση για λογαριασμό της Καθολικής Εκκλησίας, καθώς η ίδια ήταν Ορθόδοξη.
Ακόμη, άλλοι έχουν αναφέρει ως πιθανή εξήγηση την Μαζοβία, όπου εντάσεις είχαν ξεσπάσει καθώς ο Γιογκάιλα ξεκίνησε πόλεμο εναντίον του Σιεμόβιτ Δ, ο οποίος ήταν υποστηρικτής του Βυτάουτας, ενώ, παράλληλα, ήταν φιλικά διακείμενος προς το Τάγμα, καθώς και προς την προσπάθεια του τελευταίου να οδηγήσει σε σύγκρουση μεταξύ του Βυτάουτας και του Γιογκάιλα.
Τρεις τηλεοπτικές χρονιές, εννέα πιλότοι, οι γυναίκες της ζωής τους, οι οικογένειές τους, οι κίνδυνοι, οι φιλίες, η μοναξιά, η συντροφικότητα, η περιπέτεια, η αγάπη.
Μέσω της εκ μητρός γιαγιάς της Αντωνίας Πρίμας ήταν απευθείας απόγονος του στρατηγού άρκου Αντώνιου και της δεύτερης συζύγου του ντωνίας Υβρίδας της Νεότερης.
Η μόνη άλλη γυναίκα απόγονος του Αντώνιου, που φέρει το όνομα «Αντωνία», είναι η Κλαυδία Αντωνία, Ρωμαία πριγκίπισσα και πρώτη κόρη του Ρωμαίου Αυτοκράτορα Κλαύδιου.
Το δεύτερο όνομά της "Τρύφαινα" είναι όνομα αρχαίας ελληνικής προέλευσης και αυτό το όνομα σχετίζεται με τις Ελληνίδες βασίλισσες και πριγκίπισσες της δυναστείας των Πτολεμαίων της Αρχαίας Αιγύπτου, ωστόσο η Τρύφαινα δεν ήταν συγγενής εξ αίματος της δυναστείας αυτής.
Κατά τη διάρκεια της δίκης η Τρύφαινα κατηγόρησε τον Ρησκούπορι Β ότι σκότωσε τον άνδρα της, αφού τον ανάγκασε να αυτοεξοριστεί από το δικό του βασίλειο.
Λίγο μετά την ολοκλήρωση των αναστηλώσεων της Κυζίκου, ο Ρησκούπορις Β θέλησε να διεκδικήσει το τμήμα τού Θρακικού βασιλείου τού ανιψιού του Κότυος Γ για να κυβερνήσει τη Θράκη ως ένα βασίλειο.
Αντώνιου, η μεγάλη θεία της από τη μητέρα της ήταν η -Ρωμαία πελάτης- βασίλισσα Κλεοπάτρα Σελήνη Β της Μαυριτανίας· μέσω αυτής ήταν εξαδέλφη τού -Ρωμαίου πελάτη- βασιλιά Πτολεμαίου της Μαυριτανίας.
Αντώνιου ήταν επίσης μακρινή εξαδέλφη των Ρωμαίων Αυτοκρατόρων Καλιγούλα, Κλαύδιου και Νέρωνα και των Ρωμαίων Αυτοκρατειρών Μεσσαλίνας, Αγριππίνας της Νεότερης και Κλαυδίας Οκταβίας.
Τα μεγαλύτερα αδέλφια της ήταν ο Ζήνων, γνωστός και ως Αρταξίας Γ, ο οποίος έγινε -ως Ρωμαίος πελάτης- βασιλιάς της Αρμενίας και ο Πολέμων Β του Πόντου, ο οποίος θα διαδεχόταν τη μητέρα της και έγινε ο τελευταίος -ως Ρωμαίος πελάτης- βασιλιάς τού Πόντου.
Οι γονείς της μητέρας της ήταν οι πλούσιοι Έλληνες -φίλοι τού διάσημου Ρωμαίου Πομπήιου ενός της Α Τριανδρίας- Πυθόδωρος ο Τραλλιανός και Αντωνία Πρίμα.
Ο αδελφός της Τρύφαινας Πολέμων Β νυμφεύτηκε την Ιουδαία πριγκίπισσα Ιουλία Βερενίκη των Ηρωδιανών και μέσω του γάμου τους ο Πολέμων Β ασπάστηκε τον Ιουδαϊσμό και πιθανότατα αργότερα έγινε Χριστιανός.
Όταν ο αρχαιολόγος Ουίνλοκ ανέλαβε να τον ανασκάψει συστηματικά για το Μητροπολιτικό Μουσείο της Νέας Υόρκης το 1920, έφερε στην επιφάνεια έναν χώρο ο οποίος είχε ευτυχώς διαφύγει της προσοχής των τυμβωρύχων και στο εσωτερικό του ανακάλυψε διαφόρων ειδών ξύλινα ομοιώματα.
Ο Τάφος του Μεκετρέ στις Θήβες της Αιγύπτου βρίσκεται στην πλαγιά ενός υψώματος, λαξευμένος στον βράχο, πίσω από τον λόφο που σήμερα είναι γνωστός ως Σεΐχ Αμπντ ελ Κούρνα στην περιοχή Ντέιρ ελ-Μπαχάρι της Νεκρόπολης των Θηβών.
Ο Μεκετρέ ήταν ένας αρχαίος Αιγύπτιος ευγενής, που υπηρέτησε ως Θησαυροφύλακας και Ανώτατος Επιστάτης του Βασιλικού Οίκου κατά την περίοδο του Μέσου Βασιλείου, επί ηγεμονίας των φαραώ Μεντουχοτέπ Β' και Μεντουχοτέπ Γ της 11ης Δυναστείας.
Ωστόσο είναι χρήσιμο να γίνει διάκριση μεταξύ των αδιάστατων ποσοτήτων διαφορετικής φύσεως και έτσι το σύμβολο "" χρησιμοποιείται για να δείξει μια στερεά γωνία.
Το στερακτίνιο ήταν στο παρελθόν μια συμπληρωματική μονάδα του διεθνούς συστήματος, αλλά η κατηγορία αυτή καταργήθηκε το 1995 και το στερακτίνιο θεωρείται μονάδα του διεθνούς συστήματος.
Λαμβάνοντας υπόψη ότι μια γωνία σε ακτίνια σε έναν κύκλο, δίνει μήκος στην περιφέρεια, μια στερεά γωνία στα στερακτίνια, που βρίσκεται επάνω σε μια σφαίρα, δίνει μια περιοχή στην επιφάνεια.
Οι πολίτες δέχτηκαν φιλικά τους μισθοφόρους αλλά στην συνέχεια οι μισθοφόροι έσφαξαν τους κατοίκους, κατέλαβαν την Έντελλα και την κράτησαν πολλά χρόνια.
Όταν ο Διονύσιος ο Πρεσβύτερος βρέθηκε σε πόλεμο με την Καρχηδόνα, οι μισθοφόροι από την Καμπανία που ζούσαν στην Έντελλα υποστήριξαν τους κυρίαρχους τους Καρχηδόνιους.
Οι Συρακούσες προκάλεσαν φθορά στην πόλη αλλά πολύ αργότερα , οι μισθοφόροι από την Καμπανία είχαν την εξουσία ακόμα αλλά δεν ήταν πιστοί στους Καρχηδόνιους, οι Καρχηδόνιοι τους λεηλάτησαν και τους κυρίευσαν.
Η Έντελλα είναι πανάρχαια πόλη κατοικήθηκε αρχικά από τους Σικανούς, σύμφωνα με την επίσημη παράδοση ιδρυτές της θεωρούνται οι Έλυμοι με καταγωγή από την Τροία.
Ο Θουκυδίδης αναφέρει σαν μοναδικές πόλεις των Έλυμων την "Έρυκα" που ταυτίζεται με την Έρυξ και την "Έγεστα" που ταυτίζεται με την Σεγέστα αλλά παραλείπει εντελώς την Έντελλα.
Δεν είναι γνωστά πολλά γεγονότα στην συνέχεια για την πόλη, υπήρχε όταν ξέσπασε ο Α Καρχηδονιακός Πόλεμος ανάμεσα στην Ρωμαϊκή Δημοκρατία και την Καρχηδόνα αλλά παρέμεινε ουδέτερη.
Ο Μάρκος Τύλλιος Κικέρων υμνεί τους κατοίκους για τον πολιτισμό τους αλλά υπέστη πολλές καταστροφές μαζί με τις υπόλοιπες πόλεις της Σικελίας από τον τύραννο Βέρρες.
Η πόλη υπήρχε τον Μεσαίωνα, οι Σαρακηνοί την χρησιμοποίησαν σαν οχυρό αλλά την κατέστρεψε ο αυτοκράτορας Φρειδερίκος Β Χοενστάουφεν, οι κάτοικοι μεταφέρθηκαν στην Νοζέρα κοντά στην Νάπολη.
Ο Φαζέλλο περιγράφει την τοποθεσία τον 16ο αιώνα σαν μία περιοχή με μεγάλη φυσική ομορφιά, περιβάλλεται από όλες τις πλευρές με βραχώδεις γκρεμούς αλλά έχει μία επίπεδη έκταση στο κέντρο, περιβάλλεται στα βόρεια και δυτικά από τον Ύψα.
Η τοποθεσία της βρίσκεται στις πηγές του Ύψας και στην ενδιάμεση απόσταση ανάμεσα στις εκβολές του ποταμού και τον κόλπο του Καστελαμάρε στα βορειοδυτικά, απέχει και από τα δύο σημεία σαράντα χιλιόμετρα.
Τον Φεβρουάριο του 1967, η δημιουργήθηκε για να ανταποκριθεί στις ανάγκες μεταφοράς της ταχέως αναπτυσσόμενης βιομηχανίας πετρελαίου και φυσικού αερίου στη δυτική Σιβηρία.
Η είναι μητρική εταιρεία για την εταιρεία διανομής και ο ιδιοκτήτης του συστήματος μεταφοράς , ενώ ο διαχειριστής του συστήματος είναι ο ανεξάρτητος διαχειριστής συστήματος μεταφοράς , πρώην θυγατρική της .
Η έχει τέσσερις υδροηλεκτρικούς σταθμούς: τους ΣΠΥΕ Πλάβινιου, ΣΠΥΕ Ρίγκας, ΣΠΥΕ Κέγκουμα και ΣΠΥΕ Αϊβιέκστες, με συνολική εγκατεστημένη δυναμικότητα 1535 , δύο σταθμούς συμπαραγωγής θερμότητας και ηλεκτρισμού με συνολική ηλεκτρική ισχύς των 474 και θερμικής ικανότητας του 1525 και ένα αιολικό πάρκο κοντά στο Αϊνάζι με εγκατεστημένη ισχύ 1,2 .
ενώ η διοίκηση της εταιρείας δήλωσε ότι η δεν θα επιστρέψει στην ιδέα της κατασκευής του εν λόγω υδροηλεκτρικού σταθμού, καθώς αυτό επηρεάζει την επικράτεια της γειτονικής Λευκορωσίας.
Με αυτές τις δύο νίκες ο Μιθριδάτης ΣΤ μπόρεσε να επεκτείνει τον έλεγχό του στη ρωμαϊκή επαρχία της Ασίας και οι στρατηγοί του μετέφεραν τον πόλεμο στην Ελλάδα.
Παππούδες της από την πλευρά του πατέρα της ήταν οι Αντιγονίδες Μονάρχες Αντίγονος Β' Γονατάς και Φίλα, ενώ από την πλευρά της μητέρας της οι Σελευκίδες Μονάρχες Αντίοχος Α' ο Σωτήρ και η Στρατονίκη της Συρίας.
Όταν αυτός πολεμώντας με την Πέργαμο πήρε τη Μυρλέα , την παρέδωσε το 202 στον Προυσία Α, που αφού την επέκτεινε και την περιτείχισε, τη μετονόμασε σε Απάμεια Μυρλέα, προς τιμήν της Απάμειας Γ.
Η μητέρα της, Στρατονίκη, μετά τον γάμο του Δημητρίου με τη Φθία από την Ήπειρο, επέστρεψε στο πατρικό της σπίτι στη Συρία, βρίσκοντας τον θάνατο στη Σελεύκεια.
Ο Οίκος του Φιλίππου με εκείνον της Βιθυνίας συσχετίστηκαν με μία ακόμη επιγαμία, ανάμεσα στον γιο της, διάδοχο της Βιθυνίας, Προυσία Β', και την εξαδέλφη του Απάμα Δ, κόρη του Φιλίππου Ε και ανιψιά της Απάμας Α' της Βιθυνίας.
Το όνομα Απάμα της δόθηκε προς τιμήν της γιαγιάς της μητέρας της, Απάμας, η οποία υπήρξε σύζυγος του Σέλευκου Α' του Νικάτορα, στρατηγού του Αλεξάνδρου του Μέγα.
Σ αυτό το συμβούλιο ο Αμβρόσιος συνδέθηκε στενά με το Βησσαρίωνα τον Τραπεζούντιο, τον Ισίδωρο του Κιέβου και άλλους Έλληνες που ζητούσαν την Ένωση.
Με τις προσπάθειές του και της χορηγίες του προς ορθοδόξους επισκόπους που δεν εσίτηζαν επαρκώς οι διοργανωτές, συνέβαλε σε μεγάλο βαθμό στην έστω και τυπική ένωση των δύο Εκκλησιών.
Τα έργα του περιλαμβάνουν μια πραγματεία για την Αγία Ευχαριστία, μια για την Πομπή του Αγίου Πνεύματος, πολλούς βίους αγίων, καθώς και μια εξιστόρηση της θητείας του ως ηγούμενου των Καραδολέζων.
Μεταξύ 1424 και 1433 εργάστηκε για τη μετάφραση των ζωών και των απόψεων των εξέχοντων φιλόσοφων του Διογένη Λαέρτιου, που κυκλοφόρησε ευρέως σε χειρόγραφη μορφή.
Επίσης, μετέφρασε τέσσερα βιβλία κατά των λαθών των Ελλήνων, του Μανουήλ Καλέκα, Πατριάρχη της Κωνσταντινούπολης, ενός Δομινικανός μάγιστρου , , , . 13-661, ένα έργο που μας διασώθηκε μόνο χάρη στη μετάφρασης του Τραβερσάρι.
Τη στάση αυτή έδειξε ξεκάθαρα όταν παρακολούθησε το Συμβούλιο της Βασιλείας ως απεσταλμένος του Πάπα Ευγένιου Δ' και υπερασπίστηκε το πρωτείο του πάπα, κάνοντας έκκληση προς το Συμβούλιο να μην «διαρρήξει το ενιαίο ιμάτιο του Χριστού».
Ακολούθως απεστάλη από τον πάπα στον αυτοκράτορα Σίγισμόνδο στη Γερμανία για να ζητήσει τη βοήθειά του στις προσπάθειες του να τερματίσει αυτό το συμβούλιο, το οποίο για πέντε χρόνια είχε παραβιάσει παπικά προνόμια.
Σύμφωνα με τον συγγραφέα της βιογραφίας του στην ενδέκατη έκδοση του : "Ο Αμπρόζιο είναι χαρακτηριστικός τύπος του νέου ανθρωπισμού που αναδυόταν αυτή την εποχή μέσα στην καθολική εκκλησία.
Έτσι, ενώ ανάμεσα στους δικούς του συναδέλφους, φάνηκε απλώς σαν υποκριτικός και αλαζονικός ιερέας, στις σχέσεις του με τους ανθρωπιστές του αδελφού του, όπως ο Κόζιμο ο Πρεσβύτερος, εμφανίστηκε ως άριστος μαθητής των κλασικών αρχαιοτήτων και ιδιαίτερα των Ελλήνων θεολογικών συγγραφέων ».
Σε ηλικία των 14 ετών εισήλθε στο τάγμα μοναχών στη Μονή της Αγίας Μαρίας των Αγγέλων στη Φλωρεντία και γρήγορα έγινε κορυφαίος θεολόγος και Ελληνιστής .
Επίσης μετάφρασε πολλές ομολογίες του Αγίου Ιωάννου του Χρυσόστομου, γραπτά του αγιου Διονυσίου του Αρεοπαγίτου , την πραγματεία του Αγίου Βασιλείου για την παρθενία, 39 ομιλίες του Αγίου Εφραιμ του Σύρου και πολλά άλλα έργα των Πατέρων και συγγραφέων της ελληνικής εκκλησίας .
Ο Αμβρόσιος Τραβερσάρι, γνωστός και ως Αμβρόσιος του , ήταν Ιταλός λόγιος μοναχός, Ελληνιστής και θεολόγος, σημαντικός υποστηρικτής των παπικων συμφερόντων τον 15ο αιώνα.
Αν και οι αρχικές εκτιμήσεις ανέβαζαν το παράδειγμα των πολλαπλών γεννήσεων ανά 100 ζεύγη, οι έρευνες βρήκαν ότι υπήρχαν περίπου 204 ζευγάρια διδύμων και δύο τρίδυμα.
Αυτό το φαινόμενο του μεγάλου αριθμού των δίδυμων γεννήσεων δεν περιορίζεται στο Κοντίνχι, αλλά έχει παρατηρηθεί και στο Ίγκμπο-Όρα στη Νιγηρία.
Αν και δεν έχει παρατηρηθεί άμεση συσχέτιση μεταξύ της διατροφικής πρόσληψης και των δίδυμων γεννήσεων, μια μελέτη που πραγματοποιήθηκε στο πανεπιστημιακό Νοσοκομείο του Λάγος, έχει προταθεί ότι μια χημική ουσία που βρέθηκαν στις γυναίκες της Ίγκμπο-Όρα σχετίζεται με το υψηλό επίπεδο πολλαπλών γεννήσεων.
Ένα παρόμοιο φαινόμενο μεγάλου αριθμού δίδυμων γεννήσεων μέσα σε μια μικρή απομονωμένη κοινότητα έχει παρατηρηθεί στο Κάντιντο Γκοντόι στη Βραζιλία.
Σε μερικές ασθένειες και καταστάσεις, άλλα ανδρογόνα μπορεί να υπάρχουν σε αρκετά υψηλές συγκεντρώσεις για να προκαλέσουν μερικώς ή πλήρη αρρενοποίηση των εξωτερικών γεννητικών οργάνων ενός γενετικά κοριτσιστικού εμβρύου.
Η τεστοστερόνη, που εκκρίνεται μετατρέπει τους μεσονεφρικούς πόρους σε αρσενικές βοηθητικές δομές, όπως επιδιδυμίδα, σπερματικό πόρο και σπερματοδόχο κύστη.
Οι όρχεις αρχίζουν να εκκρίνουν τρεις ορμόνες που επηρεάζουν τα ανδρικά εσωτερικά και εξωτερικά γεννητικά όργανα: εκκρίνουν αντιμυλλέριο ορμόνη , τεστοστερόνη και διϋδροτεστοστερόνη .
Η τεστοστερόνη μετατρέπει τους μεσονεφρικούς πόρους σε ανδρικές βοηθητικές δομές, συμπεριλαμβανομένων της επιδιδυμίδας , του σπερματικού πόρου και της σπερματοδόχου κύστης.
Παραδείγματος χάρη, κάποιες μελέτες ισχυρίζονται ότι τα κορίτσια είναι, κατά μέσο όρο, πιο ικανές στην ομιλία από ότι τα αγόρια, αλλά τα αγόρια είναι, κατά μέσο όρο, καλύτερα στον χωρικό υπολογισμό.
Κάποιοι έχουν παρατηρήσει ότι αυτό μπορεί να οφείλεται σε δύο διαφορετικά μοτίβα στη γονική επικοινωνία με τα παιδιά, σημειώνοντας ότι οι γονείς είναι πιο πιθανό να μιλούν με τα κορίτσια και να συμμετέχουν σε σωματικά παιχνίδια με τα αγόρια.
Επειδή οι άνθρωποι δεν μπορούν να εξερευνήσουν τις ορμονικές επιρροές στην ανθρώπινη συμπεριφορά πειραματικά, οι σχετικές συνεισφορές των βιολογικών παραγόντων και της εκμάθησης στις διαφορές των φύλων ως προς την ανθρώπινη συμπεριφορά και ψυχολογία είναι αντικρουόμενες .
Τα περισσότερα θηλαστικά, συμπεριλαμβανομένων των ανθρώπων, έχουν ένα σύστημα φυλοκαθορισμού ΧΥ: το χρωμόσωμα Υ φέρει παράγοντες που ευθύνονται για το έναυσμα της αντρικής ανάπτυξης.
Συνεπώς, τα αρσενικά θηλαστικά έχουν τυπικά ένα χρωμόσωμα και ένα χρωμόσωμα , ενώ τα θηλυκά θηλαστικά έχουν τυπικά δύο χρωμοσώματα Χ .
Στους ανθρώπους το βιολογικό φύλο καθορίζεται από πέντε παράγοντες που εμφανίζονται στη γέννηση: την παρουσία ή απουσία ενός χρωμοσώματος , τον τύπο των γονάδων , τις ορμόνες φύλου , τα εσωτερικά γεννητικά όργανα και τα εξωτερικά γεννητικά όργανα.
Η ανάπτυξη των διαφορών φύλου ξεκινά με το σύστημα φυλοκαθορισμού ΧΥ που εμφανίζεται στους ανθρώπους και σύνθετους μηχανισμούς που ευθύνονται για την ανάπτυξη των φαινοτυπικών διαφορών μεταξύ ανδρών και γυναικών από ένα αδιαφοροποίητο ζυγωτό.
Οι γυναίκες έχουν δύο χρωμοσώματα Χ και οι άντρες έχουν ένα χρωμόσωμα Υ και ένα χρωμόσωμα . Σε ένα πρώιμο στάδιο στην εμβρυϊκή ανάπτυξη και τα δύο φύλα έχουν ισοδύναμες εσωτερικές δομές.
Η παρουσία του γονιδίου στο χρωμόσωμα προκαλεί την ανάπτυξη των όρχεων στους άντρες και η επακόλουθη απελευθέρωση ορμονών προκαλεί την υποχώρηση των παραμεσονεφρικών πόρων.
Η διαφοροποίηση φύλου περιλαμβάνει την ανάπτυξη διαφορετικών γεννητικών οργάνων και τους εσωτερικούς γενετικούς πόρους, τους μαστούς, τη σωματική τριχοφυΐα και παίζει ρόλο στην ταυτοποίηση του φύλου.
Ο Άλφρεντ Τζοστ παρατήρησε ότι ενώ η τεστοστερόνη απαιτείται για την ανάπτυξη του μεσονεφρικού πόρου, η υποχώρηση του παραμεσονεφρικού πόρου οφειλόταν σε άλλη ουσία.
Το χρωμοσωμικό φύλο καθορίζεται κατά τη γονιμοποίηση · ένα χρωμόσωμα από το σπερματικό κύτταρο, είτε το είτε το , συγχωνεύεται με το χρωμόσωμα στο ωάριο.
Τα αγόρια διαφοροποιούνται εξωτερικά μεταξύ 8ης και 12ης εβδομάδας, καθώς τα ανδρογόνα μεγαλώνουν τον φαλλό και προκαλούν τη συγχώνευση της ουρογεννητικής αύλακας και του κόλπου στη μέση, παράγοντας ένα σαφή πέος με φαλλική ουρήθρα και ένα αραιωμένο, ρυτιδωμένο όσχεο.
Η επακόλουθη ανάπτυξη του ενός συνόλου και η εκφύλιση του άλλου εξαρτάται από την παρουσία ή την απουσία των δύο ορχικών ορμονών: τεστοστερόνη και αντιμυλλέριο ορμόνη .
Παραμένουν ακόμα πλατιές ελλείψεις πληροφοριών για τους γενετικούς ελέγχους της γυναικείας ανάπτυξης και πολλά παραμένουν άγνωστα για τη γυναικεία εμβρυονική ανάπτυξη.
Κατά τη διάρκεια της επίσκεψής του στον Σεβαρντνάτζε τον Ιανουάριο του 1989, ο Νατζιμπουλάχ ήθελε να διατηρήσει μια μικρή παρουσία σοβιετικών στρατευμάτων στο Αφγανιστάν και ζήτησε να μεταφερθούν σοβιετικά βομβαρδιστικά σε στρατιωτικές βάσεις κοντά στα σύνορα Αφγανιστάν και Σοβιετικής Ένωσης και να τεθούν σε μόνιμη κατάσταση συναγερμού.
Ο Σεβαρντνάτζε επανέλαβε ότι τα στρατεύματα δεν μπορούσαν να παραμείνουν, καθώς κάτι τέτοιο θα οδηγούσε σε διεθνή κατακραυγή, αλλά είπε ότι θα εξετάσει το ζήτημα.
Ο Σεβαρντνάτζε ζήτησε από τη σοβιετική πρεσβεία να δημιουργήσει ένα σχέδιο στο οποίο τουλάχιστον 12.000 Σοβιετικοί στρατιώτες θα παρέμεναν στο Αφγανιστάν, είτε υπό τον άμεσο έλεγχο των Ηνωμένων Εθνών είτε ως «εθελοντές».
Αλλά ακολούθησαν εντολές και η επιχείρηση ονομάστηκε Τυφώνας, ίσως ειρωνικά, δεδομένου ότι η Επιχείρηση Τυφώνας ήταν η γερμανική στρατιωτική επιχείρηση κατά της Μόσχας κατά τη διάρκεια του Β Παγκοσμίου Πολέμου.
Ο Σεβαρντνάτζε επικοινώνησε με τη σοβιετική ηγεσία για τη μετακίνηση μιας μονάδας για να διασπάσει την πολιορκία της Κανταχάρ και για να προστατεύσει τις φάλαγγες που κινούνταν από και προς την πόλη.
Η σοβιετική ηγεσία ήταν εναντίον του σχεδίου του Σεβαρντνάτζε και ο Τσερνιάεφ ακόμη πίστευε ότι ήταν μέρος του σχεδίου του Νατζιμπουλάχ για να διατηρήσει τα σοβιετικά στρατεύματα στη χώρα.
Ο Σεβαρντνάτζε απάντησε σε αυτόν θυμωμένα: «Δεν ήσασταν εκεί, Δεν έχετε ιδέα για ότι έχουμε κάνει εκεί κατά τα τελευταία δέκα χρόνια.» Σε συνεδρίαση του Πολιτικού Γραφείου στις 24 Ιανουαρίου, ο Σεβαρντνάτζε υποστήριξε ότι η σοβιετική ηγεσία δε θα μπορούσε να αγνοεί τον Νατζιμπουλάχ και την κυβέρνησή του.
Για παράδειγμα, οι αλεξιπτωτιστές που προστάτευαν το προσωπικό της σοβιετικής πρεσβείας, οι στρατιωτικοί σύμβουλοι και οι ειδικές δυνάμεις και τα σώματα αναγνώρισης εξακολουθούσαν να λειτουργούν στις «απομακρυσμένες επαρχίες», ειδικά κατά μήκος των αφγανοσοβιετικών συνόρων.
Στις 13 Ιουλίου 1987 η επίσημη ονομασία του Αφγανιστάν μεταβλήθηκε από Λαϊκή Δημοκρατία του Αφγανιστάν σε Δημοκρατία του Αφγανιστάν και τον Ιούνιο του 1988 το Επαναστατικό Συμβούλιο, τα μέλη του οποίου εκλεγόταν από την ηγεσία του κόμματος, αντικαταστάθηκαν από μια Εθνοσυνέλευση, όπου τα μέλη εκλέγονταν από το λαό.
Η σοσιαλιστική στάση του ΛΔΚΑ αμφισβητήθηκε ακόμη περισσότερο από ότι στο παρελθόν, όταν το 1989 ο Υπουργός Ανώτατης Εκπαίδευσης άρχισε να εργάζεται για την «απο-Σοβιετοποίηση» των πανεπιστημίων και το 1990 ανακοινώθηκε από ένα μέλος του κόμματος ότι όλα τα μέλη της Λαϊκού Δημοκρατικού Κόμματος του Αφγανιστάν ήταν μουσουλμάνοι και ότι το κόμμα είχε εγκαταλείψει τον μαρξισμό.
Πολλά τμήματα του οικονομικού μονοπωλίου της κυβέρνησης του Αφγανιστάν επίσης διασπάστηκαν, και αυτό είχε να κάνει περισσότερο με τη στενή οικονομική κατάσταση παρά με οποιαδήποτε ιδεολογική πεποίθηση.
Ο Αμπντούλ Χακίμ Μισάκ, δήμαρχος της Καμπούλ, δήλωσε ακόμη ότι οι διακινητές κλεμμένων αγαθών δεν θα διωχθούν από το νόμο, εφόσον τα αγαθά τους έχουν δοθεί στην αγορά.
Ο Γιούλι Βορόντσοφ, με εντολή του Γκορμπατσώφ, μπόρεσε να έλθει σε συμφωνία με την ηγεσία του ΛΔΚΑ για να προτείνει άτομα για τις θέσεις του προέδρου του Γκοσοβιέτ , της προεδρίας του Υπουργικού Συμβουλίου, των υπουργείων άμυνας, κρατικής ασφάλειας, επικοινωνιών, οικονομικών, τις προεδρίες των τραπεζών και του Ανώτατου Δικαστηρίου.
Πρέπει να σημειωθεί ότι η ΛΔΚΑ απαίτησε να διατηρήσει μέλη της σε όλους τις θέσεις υφυπουργών, να διατηρήσει την πλειοψηφία της στην κρατική γραφειοκρατία και να διατηρήσει όλους τους επαρχιακούς διοικητές.
Η κυβέρνηση δεν ήταν διατεθειμένη να παραχωρήσει όλες αυτές τις θέσεις, και όταν η προσφορά παρουσιάστηκε δημοσίως, δε θέλησε να παραχωρήσει τα υπουργεία άμυνας και κρατικής ασφάλειας.
Ενώ μπορεί να ήταν ο ηγέτης του Αφγανιστάν, οι σοβιετικοί σύμβουλοι εξακολουθούσαν να ασκούν την πλειοψηφία των εργασιών όταν ο Νατζιμπουλάχ ανέλαβε τη διακυβέρνηση.
Όπως παρατήρησε ο Γκορμπατσώφ: «Κάνουμε ακόμα τα πάντα μόνοι μας . Αυτό είναι κάτι που ολόκληρος ο λαός μας ξέρει να κάνει. Έχουν δεμένο χειροπόδαρα τον Νατζιμπουλάχ.» Ο Φικριάτ Ταμπέεφ, σοβιετικός πρέσβης στο Αφγανιστάν, κατηγορήθηκε ότι ενεργούσε ως γενικός κυβερνήτης υπό τον Γκορμπατσώφ.
Ο Ταμπεέφ ανακλήθηκε από το Αφγανιστάν τον Ιούλιο του 1986, αλλά ενώ ο Γκορμπατσώφ ζήτησε το τέλος της σοβιετικής διαχείρισης του Αφγανιστάν, δεν θα μπορούσε παρά να κάνει κάποια διαχείριση μόνος του.
Σε μια συνεδρίαση του Σοβιετικού Πολιτικού Γραφείου, ο Γκορμπατσώφ δήλωσε: «Είναι δύσκολο να οικοδομήσουμε ένα νέο κτίριο από παλιά υλικά Πιστεύω στον Θεό ότι δεν έχουμε κάνει κάποιο λάθος με τον Νατζιμπουλάχ.» Όπως αποδείχθηκε αργότερα, το πρόβλημα ήταν ότι οι στόχοι του Νατζιμπουλάχ ήταν αντίθετοι με αυτούς της Σοβιετικής Ένωσης.
Στόχος αυτής της πρόωρης απόσυρσης ήταν, σύμφωνα με τον Γκορμπατσώφ, να δείξει στον κόσμο ότι η σοβιετική ηγεσία ήθελε πραγματικά να εγκαταλείψει το Αφγανιστάν.
Οι Σοβιετικοί ανέφεραν στην κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών ότι σχεδιάζουν να αποσυρθούν, αλλά η κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών δεν το πίστεψε.
Όταν ο Γκορμπατσώφ συναντήθηκε με τον Ρόναλντ Ρήγκαν κατά την επίσκεψή του στις Ηνωμένες Πολιτείες, ο Ρήγκαν ζήτησε, περιέργως, τη διάλυση του αφγανικού στρατού.
Κατά τη διάρκεια των έξι ετών του ως επικεφαλής της Υπηρεσίας Πληροφοριών είχε δύο έως τέσσερις εκπροσώπους υπό τον έλεγχό του, οι οποίοι με τη σειρά τους ήταν υπεύθυνοι για περίπου 12 τμήματα.
Σύμφωνα με στοιχεία, ο Νατζιμπουλάχ στηριζόταν στην οικογένειά του και το επαγγελματικό του δίκτυο και τους διόριζε συχνότερα από ότι άτομα που δεν γνώριζε, σε κορυφαίες θέσεις της Υπηρεσίας Πληροφοριών.
Τον Ιούνιο του 1981, ο Νατζιμπουλάχ, μαζί με τον Μοχαμάντ Ασλάμ Βαταντζάρ, πρώην διοικητή τεθωρακισμένων και τότε Υπουργό Επικοινωνιών τον υποστράτηγο Μοχαμάντ Ραφί, Υπουργό Άμυνας διορίστηκαν στο Πολιτικό Γραφείο του Λαϊκού Δημοκρατικού Κόμματος του Αφγανιστάν.
Οι εργαζόμενοι της Υπηρεσίας Πληροφοριών συγκαταλέγονταν μεταξύ των καλύτερα αμειβομένων κυβερνητικών γραφειοκρατών στο κομμουνιστικό Αφγανιστάν και γι' αυτό, η πολιτική κατήχηση των αξιωματούχων της Υπηρεσίας Πληροφοριών ήταν κορυφαία προτεραιότητα.
Κατά τη διάρκεια μιας διάσκεψης του ΛΔΚΑ ο Νατζιμπουλάχ, μιλώντας για το πρόγραμμα κατήχησης του προσωπικού της Υπηρεσίας Πληροφοριών, είπε «Όπλο στο ένα χέρι και βιβλίο στο άλλο».
Ξεκίνησαν όταν η κυβέρνηση εισήγαγε νόμο που επέτρεπε τη σύσταση άλλων πολιτικών κομμάτων, ανακοινώνοντας ότι ήταν διατεθειμένη να μοιραστεί την εξουσία με εκπροσώπους ομάδων της αντιπολίτευσης σε περίπτωση κυβέρνησης συνασπισμού και εξέδωσε νέο σύνταγμα που προέβλεπε νέα Εθνοσυνέλευση με δύο βουλές , που αποτελούνταν από μια Γερουσία και μια Βουλή των Αντιπροσώπων , και έναν πρόεδρο που θα εκλεγόταν έμμεσα σε επταετή θητεία.
Τα νέα πολιτικά κόμματα έπρεπε να αντιταχθούν στην αποικιοκρατία, τον ιμπεριαλισμό, τη νεο-αποικιοκρατία, τον σιωνισμό, τις φυλετικές διακρίσεις, το απαρτχάιντ και τον φασισμό.
Ο Νατζιμπουλάχ δήλωσε ότι μόνο το εξτρεμιστικό τμήμα της αντιπολίτευσης δεν θα μπορούσε να ενταχθεί στην προγραμματισμένη κυβέρνηση συνασπισμού.
Κανένα κόμμα δεν έπρεπε να υιοθετήσει την πολιτική ή την ιδεολογία του Λαϊκού Δημοκρατικού Κόμματος του Αφγανιστάν, αλλά δεν μπορούσε να αντιταχθεί στον δεσμό μεταξύ του Αφγανιστάν και της Σοβιετικής Ένωσης.
Το ΛΔΚΑ κέρδισε 46 έδρες στη Βουλή των Αντιπροσώπων και είχε τον έλεγχο της κυβέρνησης με την υποστήριξη του Εθνικού Μετώπου, το οποίο κέρδισε 45 έδρες και από διάφορα πρόσφατα αναγνωρισμένα αριστερά κόμματα, τα οποία είχαν κερδίσει συνολικά 24 έδρες.
Παρόλο που οι μουτζαχεντίν δε συμμετείχαν στις εκλογές, η κυβέρνηση άφησε 50 από τις 234 έδρες στη Βουλή των Αντιπροσώπων, καθώς και ένα μικρό αριθμό εδρών στη Γερουσία, κενές με την ελπίδα ότι οι αντάρτες θα τερματίσουν τον ένοπλο αγώνα τους και θα συμμετάσχουν η κυβέρνηση.
Το μόνο ένοπλο κομμάτι της αντιπολίτευσης που ήλθε σε συμφωνία με την κυβέρνηση ήταν η Χεζμπολάχ, ένα μικρό κόμμα σιιτών, που δεν πρέπει να συγχέεται με το μεγαλύτερο κόμμα στο Ιράν ή την οργάνωση του Λιβάνου.
Στις 14 Απριλίου 1988, οι κυβερνήσεις του Αφγανιστάν και του Πακιστάν υπέγραψαν τις Συμφωνίες της Γενεύης και η Σοβιετική Ένωση και οι Ηνωμένες Πολιτείες υπέγραψαν ως εγγυητές.
Ο Γκορμπατσώφ ανέφερε αργότερα στον Ανατόλι Τσερνιάεφ, προσωπικό σύμβουλό του, ότι η σοβιετική απόσυρση θα επικριθεί επειδή θα δημιουργήσει αιματοκύλισμα το οποίος θα μπορούσε να αποφευχθεί εάν οι Σοβιετικοί παρέμεναν στο Αφγανιστάν.
Κατά τη διάρκεια συνεδρίασης του Πολιτικού Γραφείου, ο Έντβαρντ Σεβαρντνάτζε δήλωσε ότι «Θα αφήσουμε τη χώρα σε μια ελεεινή κατάσταση» και μίλησε για την οικονομική κατάρρευση και την ανάγκη διατήρησης τουλάχιστον 10 έως 15.000 στρατιωτών στο Αφγανιστάν.