polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
και χάρη στη γρήγορη διάβαση του ποταμού κατόρθωσε να υποχρεώσει σε μάχη τους Σκύθες νομάδες, που είχαν τη φήμη στρατού που μπορούσε διαρκώς να αποφεύγει τη μάχη και να υποχωρεί στο άγνωστο - για τον αντίπαλο - εσωτερικό.
Στη μάχη, η αριστερή πλευρά των Μακεδόνων απώθησε τη δεξιά των αντιπάλων, ενώ η μακεδονική δεξιά πλευρά, που αντιμετώπιζε τον κύριο όγκο των Σκυθών, υποχώρησε σκόπιμα, για να αποκόψει το αντίπαλο άκρο από το κέντρο, στην κλασική μακεδονική τακτική «σφύρας και άκμονος».
Σε μια από τις συγκρούσεις σκοτώθηκε ο αρχηγός των Σκυθών Σατράκης, και μετά από αυτό οι Σκύθες υποχώρησαν άτακτα, με αποτέλεσμα οι Μακεδόνες να σκοτώσουν 1.000, ενώ συνέλαβαν 150 αιχμαλώτους και 1.800 άλογα.
Η απόφαση αυτή εμπεριείχε ρίσκα, καθώς ήταν γνωστό στους Έλληνες ότι ο μόνος βασιλιάς που είχε περάσει τον Ιαξάρτη από τα νότια, ο Κύρος ο Μέγας της Περσίας, είχε σκοτωθεί στη μάχη με τους Σκύθες, και ότι οι αχανείς έρημοι πέραν του ποταμού ήταν αδιάβατες.
τοποθεσία της μάχης βρίσκεται κοντά στα σημερινά σύνορα των χωρών Ουζμπεκιστάν, Τατζικιστάν, Καζακστάν και Κιργιστάν, από τις οποίες διέρχεται ο Ιαξάρτης ποταμός .
Η ακριβής τοποθεσία είναι στα βόρεια του γεωγραφικού διαμερίσματος Αντιτζάν , νοτιοδυτικά της σημερινής πρωτεύουσας του Ουζμπεκιστάν, Τασκένδης, και βορειοανατολικά της πόλης Χοτζάντ του Τατζικιστάν.
Η μάχη αυτή ανέδειξε νικητές τους Έλληνες και ο ποταμός Ιαξάρτης υπήρξε το βορειότερο όριο της εξάπλωσης της αυτοκρατορίας του Μεγάλου Αλεξάνδρου.
Όντας εκεί, ο ίδιος και οι άλλοι λεγεωνάριοι πίστευαν ότι η διάρκεια της ανάπτυξής τους θα ήταν σύντομη και ότι η αποστολή τους θα ήταν να αφοπλίσουν τους Ιάπωνες και να επαναφέρουν την τάξη.
Από τη μέρα που συνελήφθη στη Θεσσαλονίκη μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του '50, ο Σαραντίδης δεν είχε επικοινωνήσει με την οικογένειά του, που τον θεωρούσε νεκρό.
Στην Ελλάδα ο Σαραντίδης εντάχθηκε στο Κομμουνιστικό Κόμμα και εργάστηκε για να βοηθήσει το Βιετνάμ και να προωθήσει τις σχέσεις Ελλάδας-Βιετνάμ.
Επιπλέον, τού απονεμήθηκαν αρκετοί τιμητικοί τίτλοι τόσο από το Βιετναμικό Κόμμα όσο και από το Κράτος, συμπεριλαμβανομένης της διάκρισης του Τάγματος Φιλίας το 2011, το Μετάλλιο Νίκης, Τρίτη Τάξη και το Μετάλλιο Αντιστασιακός Αγώνας, Δεύτερης Τάξης.
Το φθινόπωρο του 1943 και κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής στην Ελλάδα κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, συνελήφθη για λαθρεμπόριο καπνού και στάλθηκε σε ναζιστικά στρατόπεδα καταναγκαστικής εργασίας στη Γερμανία.
Μετά το τέλος του πολέμου το 1954 και τη διχοτόμηση του Βιετνάμ σε Βόρειο και Νότιο, ο Σαραντίδης μετακόμισε στο βόρειο Βιετνάμ και αποσύρθηκε από τον στρατό.
Ο Κώστας Σαραντίδης , επίσης γνωστός με το βιετναμικό όνομα , ήταν Έλληνας στρατιώτης που πολέμησε με τους Βιετ Μινχ κατά τον πρώτο πόλεμο της Ινδοκίνας, επιδιώκοντας την ανεξαρτησία του Βιετνάμ από τη γαλλική αποικιακή αυτοκρατορία.
Στις 4 Απριλίου 1968 η ΑΕΚ επικράτησε με 89-82 της Σλάβια Πράγας, στο κατάμεστο από περίπου 80.000 θεατές Παναθηναϊκό Στάδιο, προσέλευση που μέχρι σήμερα αποτελεί παγκόσμιο ρεκόρ για αγώνα καλαθοσφαίρισης εκτός (το ρεκόρ καταρρίφθηκε το 2010 στο εκείνης της χρονιάς, που συγκέντρωσε 108.713 θεατές).
Επίσης, το γυναικείο τμήμα του Αθηναϊκού ως Κυπελλούχος Ευρώπης διεκδίκησε και έχασε το Σούπερ Καπ Ευρώπης του 2010, από την Πρωταθλήτρια Ευρώπης, Σπαρτάκ Περιφέρειας Μόσχας.
Ακόμα, 3 ομάδες διεκδίκησαν και κατέκτησαν τον Διηπειρωτικό τίτλο και μία φορά ο Ολυμπιακός διεκδίκησε το ' όπου έχασε από τους Σικάγο Μπουλς, του Μάικλ Τζόρνταν.
Η έχει διοργανώσει 27 επίσημα τουρνουά ή τελικούς για τον Διηπειρωτικό τίτλο , 12 υπό την μορφή πρωταθλήματος χωρίς τελικό αλλά σύμφωνα με την τελική βαθμολογική κατάταξη, 9 διοργανώσεις -4, 3 φορές σε διπλούς τελικούς, 2 φορές σε έναν αγώνα και 1' φορά στις 2 νίκες.
3η Κύπελλο Κόρατς *3η *3η *4η Γυναικών 1η Ευρωλίγκα 2η *2η Κύπελλο Λιλιάνα Ρονκέτι Ευρωπαϊκοί τελικοί ανδρών ανά ομάδα
Αυτό ήταν το πρώτο έργο και ακολούθησαν μεταξύ άλλων: ο Διεφθαρμένος χωρικός ή οι κίνδυνοι της πόλης , που τον έκανε γνωστό, η Ζωή του πατέρα μου , στο οποίο σκιαγραφεί μια ρόδινη εικόνα της αγροτικής κοινωνίας πριν από την Επανάσταση με κυρίαρχη την αναφορά στον πατέρα του, οι Σύγχρονες ή Περιπέτειες των ωραιότερων γυναικών της εποχής μας που τον έκανε διάσημο.
Στην επανάσταση ο Ρεστίφ, που υπέγραφε στο εξής ως Ρετίφ Λαμπρετόν, καθώς το πρόθεμα ντε είχε γίνει επικίνδυνο εκείνη την εποχή, ακολούθησε την αλλαγή του καθεστώτος χωρίς να συμμετέχει ενεργά.
Άλλωστε, μέχρι το 1791 τουλάχιστον, διακήρυττε την πίστη του στη μοναρχία, αργότερα όμως άλλαξε και προέβη «σε μια άγρια καταγγελία του Λουδοβίκου ΙΣΤ και όλων των βασιλιάδων».
Μάρτυρας στα γεγονότα της Επανάστασης, δημοσίευσε το Ισχυρότερο φυλλάδιο , τις Νύχτες του Παρισιού ή ο Νυχτερινός θεατής , το Θεσμογράφο ή Οι ιδέες ενός έντιμου ανθρώπου σχετικά με ένα σχέδιο κανονισμού προτεινόμενο σε όλα τα έθνη της Ευρώπης για να πραγματοποιήσουν μια γενική μεταρρύθμιση των νόμων.
με ιστορικά σημειώματα , το Παλαί-Ρουαγιάλ , τους πέντε τόμους του Θεάτρου του , τους Επαρχιώτισσες ή Ιστορία των κοριτσιών και γυναικών των επαρχιών της Γαλλίας, των οποίων οι περιπέτειες είναι ικανές να παρέχουν δραματικά θέματα κάθε είδους τη Φιλοσοφία του κυρίου Νικολά , τον κύριο Νικολά .
Το 1749 άρχισε να γράφει τα σημειωματάρια, ή Μνημόνια, όπου έγραψε τα πρώτα ποιητικά του έργα του και δύο πράξεις μιας λατινικής κωμωδίας σε πεζό λόγο κατά μίμηση του Τερέντιου.
Ο κύριος Νικολά είναι το σημαντικότερο έργο του Ρεστίφ ντε λα Μπρετόν, μια τεράστια αυτοβιογραφία σε οκτώ τόμους, που εκδόθηκε από το 1794 έως το 1797 και διαδραματίζεται κατά μεγάλο μέρος στον παρισινό υπόκοσμο.
Σ' αυτό το βιβλίο-ποταμό ο συγγραφέας-αφηγητής αναφέρεται στη ζωή του και εκθέτει τα βάσανά του αλλά καταθέτει επίσης μια μαρτυρία της εποχής του και της κοινωνίας.
Πολυγραφότατος, δημοσίευσε μια σειρά βιβλίων που σχετίζονται με διάφορα είδη, από πορνογραφικό μυθιστόρημα έως μαρτυρίες για το Παρίσι και τη Γαλλική επανάσταση (Νύχτες του Παρισιού ή ο νυχτερινός θεατής, 1788-1794, 8 τόμοι), όπως επίσης και βιογραφίες όπως Η ζωή του πατέρα μου και το ουτοπικό μυθιστόρημα Η ανακάλυψη του Νότου .
Εργάστηκε για λίγο σαν βοσκός στο χωριό του και έπειτα οι γονείς του τον έστειλαν, τον επόμενο χρόνο, ως μαθητευόμενο τυπογράφο στην Οσέρ στον εκτυπωτή Φρανσουά Φουρνιέ, όπου ερωτεύτηκε τη γυναίκα του αφεντικού του, Μαργκερίτ Κολέ, γεννημένη το 1724, που απαθανάτισε στο έργο του ως « » .
Ο Ρεστίφ γεννήθηκε στις 23 Οκτωβρίου 1734 στο Σασύ, σε ένα σπίτι που βρίσκεται σήμερα στη διεύθυνση 115 και ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Εντμ Ρεστίφ και της Μπαρμπ Φερλέ.
Προικισμένος με μια ζωντανή και συχνά εξωφρενική φαντασία και παρατηρητικό πνεύμα, και συγχρόνως, μια ιδιοσυγκρασία που τον οδηγούσε σε αχαλίνωτη ζωή, μελέτησε από κοντά τη ζωή του λαού, που αργότερα απεικόνισε με την παραμικρή λεπτομέρεια, παρουσιάζοντας μια πραγματική εικόνα της γαλλικής κοινωνίας της προ-επαναστατικής εποχής στη Γαλλία.
Γόνος πλούσιας αγροτικής οικογένειας, εργάστηκε σαν τυπογράφος στην Οσέρ και στη Ντιζόν και εγκαταστάθηκε στο Παρίσι το 1761: αυτή την εποχή άρχισε να γράφει.
Μέσα από τη δουλειά του στο τυπογραφείο γνωρίστηκε και ανέπτυξε ισχυρές φιλίες με συγγραφείς όπως ο Μπωμαρσαί, ο Λουί-Σεμπαστιάν Μερσιέ, ο Γκριμόν ντε λα Ρενυέρ, ο Ζακ Καζότ.
Ο Νικολά Εντμ Ρεστίφ , γνωστός και ως Ρεστίφ ντε λα Μπρετόν ή και Ρετίφ ντε λα Μπρετόν , ήταν Γάλλος συγγραφέας που γεννήθηκε στις 23 Οκτωβρίου 1734 στο Σασύ, κοντά στην Οσέρ της Βουργουνδίας και πέθανε στις 3 Φεβρουαρίου 1806 στο Παρίσι.
Έφυγε από το Παρίσι για τη Ντιζόν, πριν επιστρέψει στον Φουρνιέ στην Οσέρ, όπου παντρεύτηκε την Ανιές Λεμπέγκ, με την οποία απέκτησε τέσσερις κόρες.
Το 1811, ο δημοσίευσε την Ιστορία των συντρόφων της Μαρίας, μια συλλογή ανέκδοτων διηγημάτων του Ρεστίφ ντε λα Μπρετόν, συνοδευόμενη από ένα κείμενο σχετικά με τη ζωή και τα έργα του.
Το 1750 ο αδελφός του τον έδιωξε γιατί ήταν πολύ ανυπότακτος και ενδιαφερόταν πολύ για τα νεαρά κορίτσια, κι έτσι επέστρεψε στο Σασύ, όπου ασχολήθηκε για δεκαοχτώ μήνες με αγροτικές ασχολίες.
Το 1780, ζώντας χωριστά από τη σύζυγό του, συνάντησε τη νεαρή Σάρα, κόρη της σπιτονοικοκυράς του, η οποία του ενέπνευσε την Τελευταία περιπέτεια ενός ανθρώπου του σαράντα πέντε χρονών .
Την ίδια χρονιά, καθώς τριγύριζε τη νύχτα στους δρόμους του Παρισιού και του Ιλ Σαιν-Λουί, ονομάζοντας τον εαυτό του "κουκουβάγια", άρχισε να γράφει ιστορίες στις γέφυρες και στους τοίχους.
Ο Ρεστίφ, που είχε πολύ ευαίσθητη υγεία, αρχικά προορίζονταν για την Εκκλησία, καθώς όμως, όπως φαίνεται, είχε ιδιαίτερη κλίση προς τις γυναίκες, απομακρύνθηκε από την ιεροσύνη.
Όργανα όπως το ήπαρ, μαζί με την προσκολημμένη σε αυτό χοληδόχο κύστη, και το πάγκρεας λειτουργούν σε στενή συνεργασία με την πεπτική οδό και επικοινωνούν μαζί της μέσω πόρων.
Μέχρι την αποχώρησή της από την πλατφόρμα το 2016, η Λέλε ήταν η πρώτη “” όπου είχε ξεπεράσει τις ένα δισεκατομμύριο προβολές και αυτομάτως έγινε η πιο ακολουθούμενη στα μέσα μαζικής δικτύωσης όλων των εποχών.
Η Ελεονόρα “Λέλε” Πόνς Μαρόνσε, γνωστή ως Λέλε Πόνς είναι Βενεζουελανή ηθοποιός, τραγουδίστρια, χορεύτρια, παρουσιάστρια και διαδικτυακή προσωπικότητα.
Έγινε γνωστή με τη συμμετοχή της σε βίντεο της πλατφόρμας , όπου μέχρι το τέλος του 2020 ήταν το πιο ακολουθούμενο άτομο της συγκεκριμένης πλατφόρμας στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Σε συνέντευξή της, η Λέλε είχε δηλώσει ότι πέρασε δύσκολα χρόνια στο γυμνάσιο, γιατί είχε μεγάλο πρόβλημα στο να βρει φίλους και επειδή έπεφτε συχνά θύμα σχολικού εκφοβισμού.
2015, η Λέλε Πονς κυκλοφόρησε την προσωπική της συλλογή κοσμημάτων με τίτλο , ενώ το 2016 ο εκδοτικός οίκος & κυκλοφόρησε το μυθοστόρημα όπου συγγραφείς του αναφέρονται η Λέλε Πονς και η Μελίσα ντε λα Κρουζ.
Τον Μάϊο του 2018, κυκλοφόρησε το πρώτο της τραγούδι μαζί με τον Ματ Χάντερ με τίτλο και τον Αύγουστο της ίδιας χρονιάς το , με συνθέτη τον επίσης Ρούντι Μανκούσο.
Προκειμένου να αποκτήσει απεριόριστες εικόνες και από το βόρειο και από το νότιο ημισφαίριο του ουρανού, το θα χρησιμοποιήσει μία συντονισμένη σεληνιακή τροχιά 2:1 που ονομάζεται /2, η οποία δεν έχει χρησιμοποιηθεί ποτέ πριν .
Θα μεταδίδονται επίσης εικόνες πλήρους καρέ με πραγματικό χρόνο έκθεσης δύο ωρών, οι οποίες θα επιτρέπουν στους επιστήμονες να αναζητούν απροσδόκητα, μεταβατικά φαινόμενα, όπως τα οπτικά αντίστοιχα σε εκρήξεις ακτίνων γάμμα.
Το θα χρησιμοποιήσει επίσης το πρόγραμμα «Επισκέπτης Ερευνητής», επιτρέποντας σε επιστήμονες από άλλους οργανισμούς να το χρησιμοποιήσουν για τη δική τους έρευνα.
Με το θα είναι δυνατή η μελέτη της μάζας, του μεγέθους, της πυκνότητας και της τροχιάς σε μια μεγάλη ομάδα μικρών πλανητών, συμπεριλαμβανομένου ενός δείγματος με βραχώδεις κόσμους στις κατοικήσιμες ζώνες των μητρικών τους άστρων.
Το θα παρέχει την προεπιλογή για περαιτέρω χαρακτηρισμό από το Διαστημικό Τηλεσκόπιο Τζέιμς Γουέμπ, καθώς και άλλα μεγάλα επίγεια και διαστημικά τηλεσκόπια του μέλλοντος.
Η έρευνα χωρίζεται σε 26 τομείς παρατήρησης όπου κάθε τομέας ενσωματώνει, με αλληλεπικάλυψη τομέων στους εκλειπτικούς πόλους ώστε να επιτρέψει επιπλέον ευαισθησία για μικρότερους και μεγαλύτερης περιόδου εξωπλανήτες σε αυτή την περιοχή της ουράνιας σφαίρας.
Το διαστημικό σκάφος θα διανύσει δύο τροχιές 13,7 ημερών παρατηρώντας κάθε τομέα, χαρτογραφώντας το βόρειο ημισφαίριο του ουρανού κατά το πρώτο έτος λειτουργίας του και το νότιο ημισφαίριο στο δεύτερο έτος.
Κάθε μία από τις κάμερες του θα λάβει επικεντρωμένες εκθέσεις ενός λεπτού, σε ειδικά στοχευμένα άστρα, ως μέρος της μεθόδου διέλευσης, και εκθέσεις 30 λεπτών με το άνοιγμα σε πλήρες πλαίσιο, για να αναζητήσει άλλα παροδικά συμβάντα.
Αν και τα δύο σχεδιάζουν να εξετάσουν φωτεινά αστέρια χρησιμοποιώντας τη μέθοδο διαμετακόμισης, το θα επικεντρωθεί στη συλλογή περισσότερων δεδομένων για τους γνωστούς εξωπλανήτες, συμπεριλαμβανομένων και εκείνων που βρέθηκαν από το και άλλες αποστολές έρευνας.
Θα μελετηθούν περίπου 500.000 άστρα, συμπεριλαμβανομένων των 1.000 πιο κοντινών ερυθρών νάνων σε όλο τον ουρανό, μια περιοχή 400 φορές μεγαλύτερη από αυτή που καλύπτεται από την αποστολή .
Το αναμένεται να ανακαλύψει με τη μέθοδο της διέλευσης περισσότερους από 3.000 υποψήφιους εξωπλανήτες, περιλαμβανομένων και εκείνων που είναι μεγέθους Γης ή και μεγαλύτεροι.
αγγλικά: , ελληνικά: Δορυφόρος έρευνας πλανητών μέσω διέλευσης) είναι διαστημικό τηλεσκόπιο για το πρόγραμμα της , σχεδιασμένο για την αναζήτηση εξωπλανητών, χρησιμοποιώντας τη μέθοδο διέλευσης.
Η εκτόξευσή του πραγματοποιήθηκε με επιτυχία στις 18 Απριλίου 2018.Κατά τη διάρκεια της διετούς αποστολής του αναμένεται να ανακαλύψει περισσότερους από 20.000 εξωπλανήτες, όταν τη στιγμή της εκτόξευσης ο αριθμός των πλανητών που είχαν ανακαλυφθεί ήταν 3.800.
Το χρησιμοποιεί ένα δορυφορικό δίαυλο -2, ικανό για σταθεροποίηση τριών αξόνων χρησιμοποιώντας τέσσερις προωθητήρες υδραζίνης συν τέσσερις τροχούς αντίδρασης, παρέχοντας καλύτερη από τρία -δεύτερο πρόστιμο διαστημόπλοιο που δείχνει ελέγχου.
Το διαστημικό σκάφος είχε αρχικά προγραμματιστεί να εκτοξευτεί στις 20 Μαρτίου του 2018, αλλά τελικά επελέγη η 16η Απριλίου ώστε να ακολουθηθεί το πλάνο προετοιμασίας της
Στις 20 Σεπτεμβρίου 2018, ανακοινώθηκε η ανακάλυψη ενός πλανήτη ελαφρώς μεγαλύτερου από τη Γη με πολλή μικρή περίοδο περιστροφής γύρω από τον ερυθρό νάνο 3844.
Με επικεφαλής το Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Μασαχουσέτης και αρχική χρηματοδότηση από την , το ήταν μία από τις 11 προτάσεις που επιλέχθηκαν για χρηματοδότηση από τη , τον Σεπτέμβριο του 2011, από 42 που είχαν αρχικά υποβληθεί τον Φεβρουάριο του ίδιου έτους.
Η πρώτη ανακοίνωση που αφορά εξωπλανήτη έγινε στις 18 Σεπτεμβρίου, και αναφερόταν σε μία υπεργαία στον κίτρινο νάνο η οποία περιστρέφεται γύρω του κάθε 6 ημέρες και προστέθηκε σε έναν ήδη γνωστό Υπέρ- Δία του ίδιου άστρου με χρόνο πλήρους περιφοράς 5,9 χρόνια.
Το γεγονός αυτό υποδηλώνει ότι το 22% των καθημερινών συναλλαγών που γίνονταν με το -, αντιπροσώπευαν πρόσθετες πωλήσεις, οι οποίες μπορεί να μην είχαν συμβεί χωρίς αυτό το μέσο ανταλλαγής (τουλάχιστον για τις 12 επιχειρήσεις των οποίων οι πωλήσεις σε σελίνια της Κένυας παρέμειναν οι ίδιες).
Δεδομένου ότι οι περισσότεροι ανέφεραν αύξηση των συνολικών πωλήσεων, φαίνεται πιθανόν να σημείωσαν τη συγκεκριμένη αύξηση των πωλήσεων λόγω της χρήσης του -.
Τον Μάιο του 2013, ο καθώς και άλλα άτομα από την ομάδα, κατηγορήθηκαν για το νέο νόμισμα και οδηγήθηκαν στη φυλακή αντιμετωπίζοντας ποινή κάθειρξης 7 ετών.
Για να κατανοήσουμε τη λύση που προσφέρει το τοπικό νόμισμα, ας πάρουμε την περίπτωση ενός χειριστή ποδηλάτου που παρέχει υπηρεσίες μεταφοράς στην παραγκούπολη, ο οποίος για να καλύψει τα απαραίτητα προς το ζην, οφείλει να κάνει 20 δρομολόγια την ημέρα.
Στην ίδια παραγκούπολη υπάρχει ένας παντοπώλης που αντιμετωπίζει παρόμοια προβλήματα χαμηλών πωλήσεων και χρειάζεται υπηρεσίες μεταφοράς των προϊόντων του σε διάφορα μέρη της παραγκούπολης.
Επομένως, και οι δύο τους δεν έχουν αρκετή δουλειά κατά τη διάρκεια των αντίστοιχων χαμηλών περιόδων, οπότε με την πίστωση που τους παρέχει το συγκεκριμένο σύστημα δίνεται λύση στο πρόβλημα τους.
Ο υλοποιώντας τις ιδέες του επάνω στο προ-υπάρχον - , σε συνεργασία με ηγέτες των τοπικών κοινοτήτων και μαζί με μικροεπιχειρηματίες της περιοχής, ανέπτυξαν ένα σύστημα δημιουργίας ομαδικής πίστωσης για τα αγαθά και τις υπηρεσίες τους.
Αυτή η πίστωση είχε σαν αντίκρισμα κουπόνια τυπωμένα με υψηλά χαρακτηριστικά ασφαλείας, που λειτούργησαν ως τοπικό νόμισμα, το οποίο υποστηρίχθηκε από την πλεονάζουσα παραγωγική ικανότητα της επιχειρηματικής κοινότητας.
Το μοντέλο προτείνει μια κατακερματισμένη μητρόπολη στην οποία μέσα από πολλαπλές δικαιοδοσίες θα προσφέρονται διαφορετικά τοπικά φορολογικά καθεστώτα και διαφορετικά πακέτα δημόσιων αγαθών σε μελλοντικούς κατοίκους, οι οποίοι θα επιλέγουν το συνδυασμό φόρων και υπηρεσιών που ταιριάζει στις προσωπικές τους ανάγκες και προτιμήσεις.
Αυτό που προσδοκούσε ο Ταιμπάουτ ήταν να αποκαλύψει τις προτιμήσεις των καταναλωτών έτσι ώστε αυτές να μπορούν να ικανοποιηθούν, όπως στα ιδιωτικά αγαθά και να φορολογηθούν ανάλογα.
Υπό τις παραπάνω παραδοχές κάθε άτομο ψάχνει σαν ανταγωνιστικός αγοραστής το μεγαλύτερο επίπεδο αδιαφορίας στις δεδομένες τιμές και φόρους, οδηγούμενος στη λύση της βέλτιστης κοινωνικής θέσης.
Η θεωρία προτείνει λύση στην αδυναμία της κλασικής οικονομικής θεωρίας να εξηγήσει τη ζήτηση του καταναλωτή όσον αφορά τα δημόσια αγαθά/υπηρεσίες που προσφέρουν οι τοπικές κοινωνίες.
Διέθετε μεγάλη βάση φιλάθλων, την τέταρτη μεγαλύτερη στη Λάρισα μετά τον Ηρακλή Λάρισας, το Λαρισαϊκό και τον Αρη Λάρισας και ειχε ως έδρα το Στάδιο Αλκαζάρ.
Οι ποδοσφαιριστές του Τοξοτη την αγωνιστική περίοδο 1963-64 οι οποίοι επελέγησαν να στελεχώσουν τη νέα ομάδα ΑΕΛ ήταν οι εξής: Λιόκος, Τσιόλκας, Δελφός, Δρούλιας, Κόντσας, Αραπατσάνης, Ντιούδης.
ι πολύ καλοί παίκτες του Τοξότη Τρακάλας, Λάκης Παγκαρλιώτας, Γιώργος Κουρδουκλάς λόγω συναισθηματικής σύνδεσης με την πρώην ομάδα τους θέλησαν να παίζουν στον απόγονό της τον Όλυμπο και όχι στην ΑΕΛ.
Το 1984 έφτασε μια ανάσα από την επιστροφή στις εθνικές κατηγορίες μετα την μετονομασία του με το ιστορικό του όνομα όμως ηττήθηκε στα πέναλτι στον τελικό από τον παλιό μεγάλο του αντίπαλο, τον Λαρισαϊκό στην άλλοτε κοινή τους έδρα το Στάδιο Αλκαζάρ.
Το ρόστερ της περιόδου 1994-95 στην τελευταία του χρονιά στη Δ' Εθνική με προπονητή τον Νίκο Βλαχούλη, είχε τους εξής ποδοσφαιριστές: Μάκης Χουρίδης, Αντ.
Το 2013 πέρασε από και πήρε το ρόλο της Ουκρανής Άννια Λίσιτσα στην οικογενειακή κωμική σειρά του Το σπίτι της Έμμας κάνοντας έτσι το τηλεοπτικό της ντεμπούτο.
Εκεί τη σεζόν 2013-2014 συμπρωταγωνίστησε με τον Γιάννη Μπέζο και την Κάτια Δανδουλάκη υποδυόμενη μία νεαρή γυναίκα που ερωτεύεται έναν άνδρα ηλικιακά μεγαλύτερο της, με τον οποίο αποφασίζουν να συγκατοικήσουν.
Την επόμενη σεζόν αποδέχτηκε την πρόταση του σκηνοθέτη Δημήτρη Αρβανίτη για το γυναικείο πρωταγωνιστικό ρόλο στη δραματική σειρά Δικαίωση που προβλήθηκε από το .
Εκεί υποδύθηκε τη Τζίνα Σωτηρίου, μια γυναίκα που αλλάζει την ταυτότητα της με σκοπό να πάρει εκδίκηση από την ίδια της τη μητέρα για τη δολοφονία του πατέρα της.
Μετά από μικρό διάστημα τηλεοπτικής αποχής επέστρεψε το 2016 με μία εμφάνιση δύο επεισοδίων στον τρίτο κύκλο της κωμικής σειράς του Μην αρχίζεις την μουρμούρα.
Ο ρόλος της στη σειρά ήταν και ένας από τους μακροβιότερους έχοντας παρουσία σε αυτή καθ' όλη τη διάρκεια προβολής των πέντε χρόνων, συμμετέχοντας σε συνολικά 930 επεισόδια από το 2016 μέχρι το 2021.
Από το 2022 ενώ συμμετέχει σε ένα επεισόδιο των Τα Νεοκλασικά Ο φίλος μου ο Λευτεράκης στο ίδιο κανάλι πρωταγωνιστεί στην σειρά Ο Παράδεισος των Κυριών.
Παράλληλα παρακολουθούσε σεμινάρια υποκριτικής στο "Θέατρο των Αλλαγών", ενώ συμμετείχε στα Καλλιστεία των Δωδεκανήσων κερδίζοντας την πρώτη θέση με τίτλο Σταρ Δωδεκάνησα.
Έγινε ιδιαίτερα γνωστή στο ευρύ κοινό από τους πρωταγωνιστικούς της ρόλους σε δημοφιλής τηλεοπτικές σειρές όπως Το σπίτι της Έμμας, Δικαίωση και Έλα στη θέση μου καθώς και από ρόλους της σε κινηματογραφικές παραγωγές όπως Τέλειοι Ξένοι, Αιγαίο και Ευτυχία.
Το αρχικό κληροδότημα της Εθνικής και Πανεπιστημιακής Βιβλιοθήκης «Αγίου Κλήμεντος της Αχρίδας» συμπεριλαμβάνει 150.000 τεκμήρια, κυρίως πανεπιστημιακών συγγραμμάτων και επιστημονικών δημοσιεύσεων στο πεδίο των ανθρωπιστικών και κοινωνικών επιστημών: τη λογοτεχνία, την εθνολογία, τη γεωγραφία, την ιστορία, κλπ.
Με την απόφαση της το 1945, η Εθνική Βιβλιοθήκη αρχίζει να λαμβάνει αντίγραφο όλων των εκδόσεων που δημοσιεύονται στη σημερινή Βόρεια Μακεδονία της τότε Γιουγκοσλαβίας.
Με αυτό τον τρόπο δημιουργείται ένα αποθετήριο τεκμηρίων βιβλιοθήκης της τότε «Λαϊκής Δημοκρατίας της Μακεδονίας» που αποτελούσε μια από τις οκτώ βιβλιοθήκες της Γιουγκοσλαβίας.
Το 2003, η Εθνική Βιβλιοθήκη, εξ ονόματος όλων των βιβλιοθηκών στη Βόρεια Μακεδονία, υπέγραψε τη Συμφωνία για τη θέσπιση του δικτύου ., με την οποία το πληροφοριακό σύστημα . συνδέθηκε με τα πληροφοριακά συστήματα των υπόλοιπων βιβλιοθηκών.
Σήμερα, μέσω του , η Εθνική Βιβλιοθήκη παρέχει σύνδεση και συνεργασία με περισσότερες από 700 βιβλιοθήκες που συμμετέχουν στο όπως βιβλιοθήκες στη Σλοβενία, Σερβία, στο Μαυροβούνιο, τη Βοσνία και Ερζεγοβίνη, Βουλγαρία και Αλβανία.
Ο Άγιος Κλήμης της Αχρίδας ίδρυσε τη πρώτη μοναστική βιβλιοθήκη στην Οχρίδα, στο Μοναστήρι του Αγίου Παντελεήμονος και θεωρείται ο πρωτοπόρος της βιβλιοθηκονομίας στη περιοχή.
Πολλές μεσαιωνικές μοναστηριακές βιβλιοθήκες στη Βόρεια Μακεδονία, μέρος των κληδοροτημάτων που έχουμε σήμερα, συνέχισαν τη παράδοση βιβλιοθηκών στην ευρύτερη περιοχή.
Συνδέοντας αυτές τις βιβλιοθήκες, το 2001, με το ., ξεκίνησε μια ενιαία καταλογογράφηση, η οποία από τις 3 Δεκεμβρίου 2004 αποτελεί το πληροφοριακό σύστημα της βιβλιοθήκης.
Η Εθνική Βιβλιοθήκη και το υπέγραψαν μιά συμφωνία για την εφαρμογή του . στα πληροφοριακά συστήματα της Βόρειας Μακεδονίας όταν το Κέντρο Εικονικής Βιβλιοθήκης ιδρύθηκε και ανέλαβε την υπηρεσία του πλρηφοριακού συστήματος της εθνικής βιβλιοθήκης.
Το κτήριο της Βιβλιοθήκης καταστράφηκε σχεδόν ολοσχερώς και το αποθετήριο, που εκείνη την εποχή αριθμούσε περίπου 500.000 τεκμήρια, σε μεγάλο βαθμό έχει καταστραφεί.
Στις αρχές του 1964, το ταμείο μεταφέρθηκε και στεγάζεται σε ένα προκατασκευασμένο κτίριο το οποίο λειτούργησε ως βιβλιοθήκη μέχρι να μετακομίσει στο νέο και σύγχρονο κτίριο, το 1972.
Για τη συμβολή στην επιστημονική, πολιτιστική και γενικότερη κοινωνική ανάπτυξη της χώρας, η Βιβλιοθήκη έχει λάβει τα ακόλουθα βραβεία και διακρίσεις: το τάγμα της Αξίας για τους ανθρώπους με ένα ασημένιο μετάλειο * το Βραβείο «11ης Οκτωβρίου» ως τη μεγαλύτερη κοινωνική αναγνώριση για σημαντικά επιτεύγματα στον τομέα της επιστήμης * .
Στις αρχές του 2008 εγκαινιάστηκε η κατασκευή του νέου και σύγχρονου κτιρίου, ως επέκταση του υπάρχοντος, με το οποίο η Βιβλιοθήκη επεκτάθηκε σε επιπλέον 3000 2.
Η Εθνική και Πανεπιστημιακή Βιβλιοθήκη «Άγιος Κλήμης της Αχρίδας» βρίσκεται στα Σκόπια στη Βόρεια Μακεδονία και είναι ένα από τα πρώτα ιδρύματα που δημιουργήθηκε με την απόφαση της «Αντιφασιστικής Συνέλευσης για την Εθνική Απελευθέρωση της Μακεδονίας » στις 23 Νοεμβρίου του 1944.
Ο Έντβαρτ Μουνκ, ένας νορβηγός καλλιτέχνης, ανέπτυξε τη συμβολιστική του προσέγγιση στα τέλη του 19ου αιώνα, εμπνευσμένος από τον γάλλο ιμπρεσιονιστή Μανέ.
Εν μέρει ως αποτέλεσμα της επιρροής του Μουνκ, το γερμανικό εξπρεσιονιστικό κίνημα προήλθε από τη Γερμανία στις αρχές του 20ου αιώνα με καλλιτέχνες όπως οι Ερνστ Κίρχνερ και Έρικ Χέκελ που άρχισαν να διαστρεβλώνουν την πραγματικότητα για μια συναισθηματική επίδραση.
Παράλληλα, το στυλ που έγινε γνωστό ως κυβισμός αναπτύχθηκε στη Γαλλία καθώς οι καλλιτέχνες επικεντρώθηκαν στον όγκο και το χώρο των αιχμηρών δομών μέσα σε μια σύνθεση.
Ο Ιμπρεσιονισμός ξεκίνησε στη Γαλλία το 19ο αιώνα με μια χαλαρή σύνδεση των καλλιτεχνών όπως ο Κλοντ Μονέ, ο Πιέρ-Ωγκύστ Ρενουάρ και ο Πολ Σεζάν που έφερε ένα νέο ελεύθερο φρέσκο ύφος στη ζωγραφική, συχνά επιλέγοντας τη ζωγραφική των ρεαλιστικών σκηνών της σύγχρονης ζωής μάλλον σε εξωτερικούς χώρους παρά σε στούντιο.
Η προσοχή στη λεπτομέρεια κατέστη λιγότερο σημαντική προτεραιότητα επίτευξης, εξερευνώντας παράλληλα μια μεροληπτική άποψη των τοπίων και της φύσης με το καλλιτεχνικό μάτι.
Γενικά περιλαμβάνει την σημείωση σημείων σε μία επιφάνεια με την εφαρμογή πίεσης από ένα εργαλείο, ή τη μετακίνηση του εργαλείου κατά μήκος της επιφάνειας χρησιμοποιώντας ξηρά μέσα όπως μολύβια από γραφίτη, στυλό μελάνης, πινέλο με μπογιά, χρωματιστά μολύβια, κραγιόνια, κάρβουνα, παστέλ, και μαρκαδόρους.
Οι βασικές τεχνικές που χρησιμοποιούνται στο σχέδιο είναι: γραμμικό σχέδιο, γραμμοσκίαση, διασταυρούμενη γραμμοσκίαση, τυχαία γραμμοσκίαση, τυχαιογράφημα, ζωγραφική με κουκίδες, και μείξη.
Η τρέχουσα χρήση του όρου «εικαστικές τέχνες» περιλαμβάνει τις καλές τέχνες καθώς και τις εφαρμοσμένες, διακοσμητικές τέχνες και δεξιοτεχνίες, αλλά δεν ήταν πάντα έτσι.
Πριν από το Κίνημα Τέχνες και Χειροτεχνίες στη Βρετανία και αλλού στο γύρισμα του 20ου αιώνα, ο όρος "καλλιτέχνης" ήταν συχνά περιορισμένος σε ένα πρόσωπο που ασχολείται με καλές τέχνες και όχι με χειροτεχνίες, εργοτεχνίες, ή μέσα εφαρμοσμένων τεχνών.
Ο Πέτερ Πάουλ Ρούμπενς ήταν φλαμανδός ζωγράφος που σπούδασε στην Ιταλία, εργάστηκε για τοπικές εκκλησίες στην Αμβέρσα και επίσης ζωγράφισε μια σειρά για την Μαρία των Μεδίκων.
Το μόκου χάνγκα μοιάζει αρκετά με την ξυλογραφία της δυτικής χαρακτικής, και διαφέρει κύρια στο ότι χρησιμοποιεί μελάνια με βάση το νερό (σε αντίθεση με τη δυτική ξυλογραφία,που χρησιμοποιεί μελάνια με βάση έλαια), επιτρέποντας ένα ευρύ φάσμα ζωηρών χρωμάτων, γυαλάδες και διαφάνειες.