polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Ευβοίας-Βοιωτίας και συμμετείχε επίσης στο ερασιτεχνικό πρωτάθλημα ανόδου, όπου τερμάτισε ξανά στη 2η θέση του 4ου ομίλου, πίσω από τη Δήμητρα Τρικάλων και μπροστά από τους Π.
Τη σεζόν 1981-82 ήταν φιναλίστ κυπέλλου Ελλάδας ερασιτεχνών όπου ηττήθηκε στον τελικό με 3-2 από τον Αιολικό Μυτιλήνης στο γήπεδο Ταύρου στην Αθήνα, έδρα του Φωστήρα.
Το γονίδιο 2, σε μεταλλαγμένη μορφή, προκαλεί το ροζ χρώμα των ματιών που παρατηρείται μερικές φορές στον ανθρώπινο αλφισμό (το όνομα του γονιδίου προέρχεται από την διαταραχή που προκαλεί ο οφθαλμοκαρδιακός αλφισμός τύπου ΙΙ.).
Μια μελέτη του 2010 σχετικά με τη μεταβολή των χρωμάτων των ματιών σε αποχρώσεις και τιμές κορεσμού χρησιμοποιώντας ψηφιακές φωτογραφίες πλήρους ματιού υψηλής ανάλυσης βρήκε τρεις νέες θέσεις για ένα σύνολο δέκα γονιδίων και τώρα μπορεί να εξηγηθεί περίπου το 50% της διακύμανσης των χρωμάτων των ματιών.
Ωστόσο, ο πολυμορφισμός γονιδίου ΟΑ2, κοντά στην 5' ρυθμιστική περιοχή του βοηθά να εξηγήσει σε μεγάλο βαθμό την ποικιλία των χρωμάτων ματιών.
Μια μελέτη στο Ρότερνταμ του 2009 υποστήριξε ότι ήταν δυνατή η πρόβλεψη του χρώματος των ματιών με βεβαιότητα άνω του 90% για καφέ και μπλε χρησιμοποιώντας μόνο έξι .
Στον άνθρωπο, το χρώμα της ίριδας ποικίλλει από ανοιχτό καφέ έως μαύρο, ανάλογα με τη συγκέντρωση μελανίνης στο χρωματικό επιθήλιο της ίριδας , την περιεκτικότητα σε μελανίνη στο στρώμα ίριδας και την κυτταρική πυκνότητα του στρώματος.
Το χρώμα των ματιών μπορεί επίσης να αλλάζει σημαντικά ανά περιόδους, και έτσι μπορεί να φαίνονται τα μάτια σε ορισμένους ανθρώπους άλλες φορές πράσινα και άλλες φορές μπλε.
Για να ικανοποιηθεί η ανάγκη για τυποποιημένη ταξινόμηση, ταυτόχρονα απλή αλλά αρκετά λεπτομερή για ερευνητικούς σκοπούς, ο και η ομάδα του ανέπτυξαν ένα διαβαθμισμένο σύστημα με βάση το κυρίαρχο χρώμα της ίριδας και την ποσότητα καφέ ή κίτρινου χρώματος που υπάρχει.
Όλοι οι Ευρωπαίοι κυνηγοί-συλλέκτες της Μεσολιθικής εποχής που μέχρι στιγμής έχουν μελετηθεί έχουν δείξει γενετικούς δείκτες για ανοιχτόχρωμα μάτια.
Έχουν βρεθεί επίσης γενετικοί δείκτες για ανοικτό χρώμα ματιών στην περίπτωση των κυνηγών-συλλεκτών της Δυτικής και Κεντρικής Ευρώπης σε συνδυασμό με σκούρο χρώμα δέρματος.
Το χρώμα της ίριδας παρέχει μια μεγάλη ποσότητα πληροφοριών για ένα άτομο και μια ταξινόμηση των χρωμάτων μπορεί να είναι χρήσιμη στην τεκμηρίωση των παθολογικών αλλαγών ή στον προσδιορισμό του τρόπου με τον οποίο ένα άτομο μπορεί να ανταποκριθεί στα οφθαλμικά φαρμακευτικά προϊόντα.
Τα συστήματα ταξινόμησης κυμαίνονταν από μια βασική φωτεινή ή σκοτεινή περιγραφή σε λεπτομερείς διαβαθμίσεις που χρησιμοποιούν φωτογραφικά πρότυπα για σύγκριση.
Το χρώμα των ματιών είναι ένας πολυγονιδιακός φαινοτυπικός χαρακτήρας που καθορίζεται από δύο διαφορετικούς παράγοντες: τον χρωματισμό της ίριδας του οφθαλμού και την συχνότητα εξάρτησης της σκέδασης του φωτός από το θολό μέσο στο στρώμα της ίριδας.
Ο πατέρας της ήταν ο Ουμβέρτος του Σπολέτο μέλος του Οίκου των Μποζονιδών, ο γάμος της με τον Πιέτρο τακτοποιήθηκε από τον προστάτη του Όθων Α της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας όταν χώρισε την πρώτη σύζυγο του Γιοβανίτσια Καντιάνο.
Η Βαλντράντα και ο σύζυγος της δημιούργησαν το έθιμο του Μούντιο που ο δόγης παραχωρούσε στην σύζυγο του τα μισά από τα εισοδήματα του, έγινε μισητή στην Βενετία λόγω της αλαζονείας της αλλά είχε καλές σχέσεις με τον σύζυγο της.
Η δουλεία ήταν αμφιλεγόμενο ζήτημα στην Βενετία αλλά όταν ο σύζυγος της ζήτησε να τους απελευθερώσει η Βαλντράντα του απάντησε ότι ήταν θέμα του αυτοκράτορα όχι του δόγη.
Μετά τον θάνατο του Όθων Α οι Βενετσιάνοι επαναστάτησαν και έβαλαν φωτιά στα ανάκτορα , η οικογένεια προσπάθησε να δραπετεύσει, ο Πέτρος πήρε αγκαλιά τον μικρό του γιο με την Βαλντράντα Πιέτρο και η ίδια η Βαλντράντα την θετή της κόρη Μαρίνα.
Οι επαναστάτες κατακρεούργησαν τον Πιέτρο Δ Καντιάνο και τον μικρό του γιο Πιέτρο αλλά στην Βαλντράντα και την Μαρίνα επέτρεψαν να δραπετεύσουν επειδή φοβήθηκαν την οργή του αυτοκράτορα.
Το 1885 η Βικτωρία της Βάδης, σύζυγος του μεγαλύτερου αδελφού του Γουσταύου Ε διαδόχου τότε της Σουηδίας, επισκέφθηκε τον Όσκαρ στην Ολλανδία, όπου αυτός θα έκανε ιατρικές εξετάσεις.
Τότε ο Όσκαρ γνώρισε την θρησκευόμενη Έμπα Μουνκ, κυρία των τιμών της Βικτώριας και με την Έμπα επισκέφθηκαν το ναό του Νορβηγού ναύτη στην Ολλανδία.
Ίδρυσε τα Συνέδρια Ευαγγελιστών στην πόλη Σέντερτελιε το 1898 και ήταν ένας εμπνευσμένος ιεραποστολικός λαϊκός ιεροκήρυκας με μεγάλη φήμη.
Μασουάνοι και λευκόρρυγχα δελφίνια του Ατλαντικού, τα οποία παλαιότερα είχαν τοπικά εκλείψει αλλά επανεμφανίστηκαν στην περιοχή, είναι τα μόνα κητώδη της θάλασσας.
Παλαιότερα στην περιοχή φαίνονταν Νότιες σωστές φάλαινες και γκρίζες φάλαινες που έρχονταν στα ρηχά, ήρεμα νερά, για διατροφή ή αναπαραγωγή, προτού εξοντωθούν από την παράκτια φαλαινοθηρία.
Μια σωστή φάλαινα ίσως παρατηρήθηκε κοντά στις παραλίες του Τέξελ στους Νήσους δυτικής Φρισίας και έξω από το Στηνμπάνκεν, Σούβεν, Ντουιβελαντ τον Ιούλιο 2005.
Πρόσφατες αυξήσεις στον αριθμό των μεγάπτερων φαλαινών του Βόρειου Ατλαντικού και των ρυγχοφαλαινών ίσως είχαν ως αποτέλεσμα περισσότερες επισκέψεις και νέο αποικισμό των περιοχών από αυτά τα είδη, ιδιαίτερα γύρω από το Μαρσντιεπ.
Μολοονότι η Θάλασσα του Βάντεν δεν είναι ακόμα καταλογισμένη ως διασυνοριακή περιοχή Ραμσάρ, ένα μεγάλο μέρος της Θάλασσας προστατεύεται με συνεργασία των τριών χωρών.
Επιπλέον, το 1982, συμφωνήθηκε μια Κοινή Δήλωση για την Προστασία της Θάλασσας του Βάντεν που συντονίζει τις δραστηριότητες και τα μέτρα για την προστασία της Θάλασσας του Βάντεν.
Βρίσκεται μεταξύ των ακτών της βορειοδυτικής ηπειρωτικής Ευρώπης και στο εύρος των πεδινών Νησιών της Φριζίας, σχηματίζοντας ένα ρηχό σώμα νερού με λασπότοπους από παλίρροια και υγροβιότοπους.
Το 2009, τα ολλανδικά και τα γερμανικά τμήματα της Θάλασσας του Βάντεν συμπεριλήφθηκαν στον Κατάλογο Παγκόσμιας Κληρονομιάς του ΟΥΝΕΣΚΟ ενώ το δανέζικο τμήμα προστέθηκε τον Ιούνιο 2014.
Η Θάλασσα του Βάντεν εκτείνεται από το Ντεν Χέλντερ, στα βορειοδυτικά από την Ολλανδία, πέρα από τις μεγάλεςεκβολές ποταμών της Γερμανίας ως τα βόρεια όριά της στο Σκάλινγκεν της Δανίας κατά μήκος μίας ακτογραμμής μήκους περίπου 500 χλμ.
Μακίνον, μεγαλύτερα ψάρια όπως οξυρρυγχίδες, σαλάχια, σολομοί του Ατλαντικού, πέστροφες, και άλλα υδρόβια ζώα όπως τα σαλιγκάρια λακούνα και κοινά στρείδια που βρίσκονταν κάποτε αλλού στην περιοχή, έχουν εξαφανιστεί καθώς η Θάλασσα του Βάντεν έχει μειωθεί στο περίπου 50% του αρχικού της μεγέθους και τα θρεπτικά συστατικά από το Ρήνο δεν ρέουν πλέον προς αυτή.
Προς τη Βόρεια Θάλασσα, τα νησιά χαρακτηρίζονται από αμμόλοφους και πλατιές αμμώδεις παραλίες, και προς την Θάλασσα του Βάντεν από χαμηλού υψομέτρου παλιρροιακές ακτές.
Για παράδειγμα, τα νησιά Βλίελαντ και Άμελαντ έχουν μετατοπιστεί προς τα ανατολικά, με την πάροδο των αιώνων, χάνοντας γη από τη μία πλευρά και αποκτώντας από την άλλη.
Τον Ιούνιο 2009 η Θάλασσα του Βάντεν (που περιλαμβάνει την ολλανδική Προστατευόμενη Περιοχή της Θάλασσας του Βάντεν και τα γερμανικά Εθνικά Πάρκα της Θάλασσας του Βάντεν στην Κάτω Σαξονία και το Σλέσβιχ-Χόλσταϊν) συμπεριλήφθηκαν στον κατάλογο Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς της .
Η περιοχή χαρακτηρίζεται από εκτεταμένες παλιρροϊκές λασπότοπους, βαθύτερα παλιρροϊκά χαρακώματα και τα νησιά που περιέχονται σε αυτή, μια περιοχή που συνεχώς διαγωνίζεται τη στεριά και τη θάλασσα.
Το τοπίο έχει διαμορφωθεί κατά μεγάλο μέρος από παλίρροιες καταιγίδων κατά τον 10ο - 14ο αιώνα, πλημμύρες και παράσυρση της τύρφης πίσω από τους παράκτιους αμμόλοφους.
Ορισμένα χωροκατακτητικά είδη που έχουν εισαχθεί από τον άνθρωπο, με συμπεριλαμβανόμενα φύκια, φυτά, και μικρότερους οργανισμούς, επιβαρύνουν τα ενδημικά είδη.
Το συγκρότημα συμπεριλαμβάνει τον κύριο τραγουδιστή, κιθαρίστα και κιμπορτίστα Άλμπερτ Τσερνί, τον μπασίστα και κιμπορτίστα Τζερονίμ Τσούμπρτ και τον ντράμμερ Αντονίν Χράμπαλ.
Ο Φερδινάνδος Β της Νεαπόλεως έκανε κατάσχεση στα εδάφη του Τζεντίλε Βιργίνιου Ορσίνι, τον φυλάκισε στο "Κάστρο του Αυγού" στο οποίο και πέθανε δηλητηριασθείς .
Ο γιος του Γιάντζιορντανο έγινε Παπικός πρίγκιπας, ο ανιψιός του Βιρτζίνιο αντίστοιχα στρατηγός στα Παπικά κράτη και στη Γαλλία αλλά τα εδάφη του κατασχέθηκαν με την κατηγορία της προδοσίας .
Ο γιος του Τζιρολάμο Ορσίνι και της Φραντσέσκας Σφόρτσα ήταν εγγονός από την πλευρά του πατέρα του του Γιαν Τζιορντάνο Ορσίνι και της νόθης κόρης του πάπα Ιουλίου Β, από την πλευρά της μητέρας του ήταν εγγονός του κόμη Μπόσιο από τον Οίκο των Σφόρτσα και της Κωνσταντίας Φαρνέζε της νόθης κόρης του πάπα Παύλου Γ.
Διακρίθηκε σαν Κοντοττιέρο αλλά ήταν αδίστακτος, θανάτωσε πολλούς ανθρώπους ανάμεσα τους και τη σύζυγο του Μαρία των Μεδίκων και δραπέτευσε στη βόρεια Ιταλία.
Τον διαδέχθηκε ο Βιργκίνιο που ο διάδοχος του Πάολο Τζιορντάνο Β παντρεύτηκε μια πριγκίπισσα του Πιομπίνο και έγινε πρίγκιπας στην Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία.
Ο αδελφός του Αλεσσάντρο έγινε Καρδινάλιος και παπικός σύμβουλος, ένας άλλος αδελφός του ο Φερντινάντο διεκδίκησε τα εδάφη του Σαν Τζεμινί που ανήκαν στον άλλον κλάδο.
Η Οικογένεια Ορσίνι κυβέρνησε 130 χρόνια την Παλατινή Κομητεία της Κεφαλονιάς και της Ζακύνθου η οποία περιείχε τρία νησιά στο Ιόνιο Πέλαγος :Κεφαλλονιά, Ζάκυνθος και Ιθάκη.
Γενάρχης του κλάδου ήταν ο Ριχάρδος Ορσίνι μέλος της Οικογένειας Ορσίνι από τον κλάδο της Γκραβίνας, παντρεύτηκε την κόρη του Μαργαριτόνε του ιδρυτή της κομητείας που πήρα τα τρία νησιά σαν δώρο από τον Γουλιέλμου Β της Σικελίας για τις υπηρεσίες που του είχε προσφέρει .
Ο μεγαλύτερος γιος του Ματθαίος Α Ορσίνι διαδέχθηκε τον παππού του στην Παλατινή Κομητεία και καταγράφεται ο πρώτος κόμης των νησιών από την Οικογένεια Ορσίνι.
Η Λατινική Αυτοκρατορία δημιουργήθηκε το 1204, τα νησιά παραχωρήθηκαν στη Δημοκρατία της Βενετίας αλλά συνέχισε να τα κυβερνά ο Ματθαίος Ορσίνι αφού έδωσε όρκο υποτέλειας στον Δόγη της Βενετίας , στην Αγία Έδρα και στον Πρίγκιπα της Αχαΐας .
Οικογένεια Ορσίνι ξεκίνησε στενές σχέσεις με το Δεσποτάτο της Ηπείρου όταν ο Ματθαίος Β Ορσίνι γιος του Ματθαίου Α παντρεύτηκε την Άννα Θεοδώρα Αγγελίνα, κόρη ή ανιψιά του Μιχαήλ Α Κομνηνού Δούκα .
Ο Αυτοκράτορας της Νίκαιας Μιχαήλ Η Παλαιολόγος ανησυχώντας για την εξέλιξη αυτή έστειλε τον αδελφό του Σεβαστοκράτορα Ιωάννη Παλαιολόγο με στρατό εναντίον του Δεσποτάτου.
Ο δεύτερος γιος του Ραιμόνδος ντελ Μπάλζο Ορσίνι υποστήριξε τον Κάρολο Γ της Νεαπόλεως στο πραξικόπημα που έκανε στην Ιωάννα Α της Νάπολης.
Όταν τους διαδέχθηκε ο Λαδίσλαος Α της Νεαπόλεως ήταν από τους ελάχιστους Ναπολιτσιάνους φεουδάρχες που κράτησε την περιουσία τους παρά το γεγονός ότι συμμετείχε στο αντιβασιλικό πραξικόπημα, με τον θάνατο του ωστόσο τα εδάφη των Ορσίνι στον νότο κατασχέθηκαν.
Οι σχέσεις της οικογένειας παρέμειναν άσχημες και με τη νέα βασίλισσα Ιωάννα Β της Νεαπόλεως αλλά όταν ο γιος του Ραιμόνδου Ζαναντόνιο έστειλε στρατό να τη βοηθήσει να αντιμετωπίσει τον σφετεριστή Ιάκωβο Α του Λα Μαρς δέχτηκε το πριγκιπάτο του Τάραντα.
Οι δεσμοί με τη βασιλική αυλή ενισχύθηκαν σημαντικά από τον ερωμένο της Ιωάννας και Μεγάλο Σενεσκάλιο Σεργκιάννι Καρατσιόλο, ένας μικρότερος αδελφός του Ζαναντόνιο παντρεύτηκε μια από τις κόρες του Σεργκιάννι.
Ο Ζαναντόνιο παρέμεινε πιστός στον διάδοχο του Αλφόνσου Ε Φερδινάνδο Α της Νεαπόλεως αλλά θανατώθηκε σε μια εξέγερση ευγενών χωρίς γιους, η περιουσία του πέρασε στο στέμμα.
Ο κλάδος της Γκραβίνας που απέκτησε το όνομα του από την ομώνυμη πόλη Γκραβίνα στην Απουλία είναι ο μοναδικός που υπάρχει μέχρι τις μέρες μας, γενάρχης του ήταν ο Φραντσέσκο ένας γιος του κόμη Κάρλο του Μπρατσιάνο.
Τα περισσότερα από τα εδάφη τους ήταν στο κεντρικό Λάτιο αλλά όταν κλήθηκε από τον Σεργκιάνι Καρατσιόλο να πολεμήσει εναντίον των Ανδεγαυών και ηττήθηκε πέρασαν στο βασίλειο της Νεαπόλεως.
Διεκδίκησε με γάμο τον τίτλο του κόμη της Γκραβίνας, ο βασιλιάς Αλφόνσος έδωσε στον γιο του Γιάκομο τον τίτλο του δούκα της Γκραβίνας μαζί με τις κομητείες του Κονβερσάνο, της Καμπανίας και του Κοπερτίνο.
Οι δυο από τους γιους του Τζιοβάννι Μαρίνο και Τζιοβάνι Μπατίστα έγιναν αντίστοιχα αρχιεπίσκοπος του Τάραντα και Μέγας Δάσκαλος στους Ιωαννίτες Ιππότες.
Ο τέταρτος δούκας Φραντσέσκο συμμετείχε στη σκευωρία που κατέληξε στη δολοφονία του Καίσαρα Βοργία, ο Φραντσέσκο και ο αδελφός του Πάολο θανατώθηκαν με στραγγαλισμό .
Ο πέμπτος δούκας Φερνάντο είδε να γίνεται κατάσχεση σε όλα τα εδάφη του από τους Ισπανούς αλλά τα ξανακέρδισε αφού πλήρωσε 40.000 χρυσά εσκούδα.
Ο γιος του Μπερτόλντο Τζεντίλε Β εξελέγη δυο φορές Γερουσιαστής στη Ρώμη, Ποντεστά στη Βιτέρμπο και Μέγας Δικαστής στο Βασίλειο της Νεαπόλεως.
Ο γιος του Ρομανό έγινε βασιλικός βικάριος της Ρώμης και με τον γάμο του με την Αναστασία ντε Μόντφορντ, κόμισσα του Νόλα κληρονόμησε την κομητεία της Σοάνα, ήταν φανατικός οπαδός των Γουέλφων.
Ο εγγονός του Τζεντίλε Β Ροβέρτος παντρεύτηκε τη Σιβίλλη ντελ Μπάλτζο κόρη του Μεγάλου Σενεσκάλιου του βασιλείου της Νεαπόλεως και απέκτησε δυο γιους.
Ο άλλος γιος του Νικόλαος απέκτησε τις κομητείες του Αρίανο και του Τσελάνο, διορίστηκε Γερουσιαστής στη Ρώμη και μεγάλωσε σημαντικά την οικογενειακή περιουσία στο Λάτιο και την Τοσκάνη.
Ο ανιψιός του τελευταίου Πιέτρο Φραντσέσκο αρνήθηκε τη διαδοχή και παραιτήθηκε υπέρ του αδελφού του Ντομένικο, ο ίδιος έγινε Δομηνικανός μοναχός και αργότερα ανακηρύχθηκε πάπας ως Βενέδικτος ΙΓ.
Ο διάδοχος του διόρισε τον ανιψιό του Βενέδικτου ΙΓ στη θέση του Πρίγκιπα βοηθού στον παπικό θρόνο , ο Κάρολος ΣΤ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας τον διόρισε πρίγκιπα στην Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία .
Η Οικογένεια μετακινήθηκε τον 18ο αιώνα στη Ρώμη, ο δούκας Ντομένικο παντρεύτηκε τη Μαρία Λουίζα Τορλόνια , έγινε υπουργός Πολέμου , αρχιστράτηγος του Παπικού Στρατού και Γερουσιαστής στη Ρώμη.
Ο κλάδος της Οικογένειας εκπροσωπείται σήμερα από τον πρίγκιπα Ντομένικο Ορσίνι, δούκα της Γκραβίνας , δεν έχει γιους και διάδοχος του είναι ο άγαμος αδελφός του Ντον Μπενεντέτο Ορσίνι .
Ο γιος του Λουντοβίκο και ο ανιψιός του Ενρίκο συμμετείχαν στους Ιταλικούς πολέμους στην υπηρεσία της Γαλλίας ή της Ισπανίας αλλάζοντας συνεχώς υποστήριξη όπως οι περισσότεροι Ιταλοί πολέμαρχοι.
Οι δυο κόρες του Λουντοβίκο Ορσίνι παντρεύτηκαν σημαντικές προσωπικότητες : η Τζερολάμα Ορσίνι παντρεύτηκε τον Πέτρο Λουδοβίκο Φαρνέζε της Πάρμας νόθο γιο του πάπα Παύλου Γ και η Μαρζία τον Γιαν Γιάκομο Μέντικο του Μελενιάνο μια σημαντική φυσιογνωμία του Ισπανικού στρατού.
Η παρακμή του κλάδου ξεκίνησε όταν ο Λουντοβίκο έχασε τη Νόλα και αναγκάστηκε να δεχτεί την κυριαρχία της Σιένα στην Πιτιλιάνο, με τον γιο του Τζιοβάνο Φραντσέσκο η κομητεία πέρασε στον Μέγα Δούκα της Τοσκάνης.
Το επώνυμο Μπομπόνε αργότερα χάθηκε και αντικαταστάθηκε με το επώνυμο Ορσίνι, δυο μέλη που ανέβασαν σημαντικά τη φήμη της οικογένειας ήταν ο Ναπολέων Ορσίνι και ο Ματέο Ρόσο Ορσίνι που ονομάστηκε "Μέγας" .
Ο Ματέο Ρόσο Ορσίνι ήταν ο γενάρχης του κύριου κλάδου της οικογένειας που ξεκληρίστηκε με τον Καμίλλο Πάρντο , απέκτησε τη Μονοππέλλο που έγινε αργότερα κομητεία.
Ο Ματέο Ρόσο ήταν πραγματικός κυρίαρχος της Ρώμης από το 1241 τη χρονιά που νίκησε τα αυτοκρατορικά στρατεύματα, πήρε τον τίτλο του Συγκλητικού , τρείς από τους γιους του έγιναν επίσης Συγκλητικοί.
Ο Ματέο έδιωξε από τη Ρώμη τους αντιπάλους του από την Οικογένεια Κολόνο και επέκτεινε τα εδάφη των Ορσίνι στα νότια μέχρι την Αβελλίνο και στα βόρεια μέχρι την Πιτιλιάνο, στη σύγκρουση μεταξύ Γουέλφων και Γιβελλίνων υποστήριξε τους Γουέλφους.
Απέκτησε 10 γιους ο σημαντικότερος από τους οποίους εξελέγη πάπας ως Νικόλαος Γ που όρισε τον ανιψιό του Μπερτόλντο κόμη της Ρωμανίας και άλλους δυο ανιψιούς του και έναν αδελφό Καρδιναλίους.
Η Οικογένεια Ορσίνι βρέθηκε για πολλούς αιώνες σε σύγκρουση με την Οικογένεια Κολόνο μέχρι την εποχή που σταμάτησε με παπική βούλα , αργότερα μέλη και των δυο οικογενειών παντρεύτηκαν ανιψιές του πάπα Σίξτου Ε.
Οι άμεσοι πρόγονοι των Ορσίνι είναι οι Μπομπόνε που υπάρχουν τον 11ο αιώνα στη Ρώμη, τα πρώτα μέλη της Οικογένειας καταγράφονται ως "Ορσίνι-Μπομπόνε".
Το πρώτο γνωστό μέλος των Ορσίνι ανήκει στην Οικογένεια Μπομπόνε που ήταν πατέρας του Πιέτρο και εκείνος με τη σειρά του ήταν πατέρας του Τζιακίντο Μπομπόνε που έγινε πάπας ως Κελεστίνος Γ .
Ο Κελεστίνος Γ ήταν ένας από τους μεγαλύτερους νεποτιστές πάπες, διόρισε δυο ανιψιούς του Καρδιναλίους και επέτρεψε στον ξάδελφο του Τζιοβάννι Γκαετάνο να αγοράσει πολλές πόλεις αργότερα στην κεντρική Ιταλία που έγιναν οικογενειακά εδάφη.
Ο Ματέο Ορσίνι ένας άλλος γιος του Ματέο Ρόσο του Μέγα δέχτηκε το Μπρατσιάνο, τη Νέρολα και άλλα εδάφη στο βόρειο Λάτιο, διορίστηκε Καρδινάλιος , έκτισε μεγάλο κάστρο στο Μπρατσιάνο και έγινε ο ισχυρότερος Ορσίνι στο Λάτιο.
Με τον γάμο του με τη Φραντσέσκα Ορσίνι του Μοντεροτόντο γεννήθηκε ο Τζεντίλε Βιργίνιος Ορσίνι που ήταν πρωταγωνιστής στην Ιταλική πολιτική σκηνή τον 15ο αιώνα.
Με τον θάνατο του Κάρλο Ορσίνι φαίνεται ότι κάποιο άλλο μέλος της οικογένειας ενίσχυσε την περιουσία του με εδάφη που κληρονόμησε από τη σύζυγο του, ένας άλλος Ορσίνι ήταν ευνοούμενος του Φερδινάνου Α της Νεαπόλεως που τον διόρισε Κοντόσταυλο της Νεαπόλεως.
Ο Πάπας Ιννοκέντιος Η και ο Πάπας Αλέξανδρος ΣΤ ήρθαν σε σύγκρουση με τον καρδινάλιο Τζοβάνι Μπατίστα Ορσίνι και έναν ξάδελφο του.
Ο κλάδος ιδρύθηκε από τον Ρινάλντο, τρίτο γιο του Ματέο Ρόσο του Μέγα, ο γιος του Ναπολέων έγινε Καρδινάλιος και ήταν εξέχων μέλος της Κουρίας μέχρι τον θάνατο του .
Ο κλάδος περιπλέχτηκε σε πολλές συγκρούσεις την εποχή του Ύστερου Μεσαίωνα στη Ρώμη, πολλά μέλη της οικογένειας εξελέγησαν Γερουσιαστές και άλλα μέλη πολέμησαν σαν Κοντοτιέρρι.
Γενάρχης του κλάδου είναι ο Γκουίντο Ορσίνι δεύτερος γιος του Ρομανό, κληρονόμησε την κομητεία της Σοάνα στη δυτική πλευρά της λίμνης Μπολσένα στη νότια Τοσκάνη.
Ο ίδιος και οι απόγονοι του κυβέρνησαν τις κομητείες της Σοάνα, της Πιτιλιάνο και του Νόλα αλλά οι πόλεμοι που ξέσπασαν στις αρχές του 15ου αιώνα με τη Σιένα και την Οικογένεια Κολόνας τους στοίχισαν μεγάλες απώλειες.
Ο Μπερτόλντο διατήρησε μονάχα την Πιτιλιάνο, ο εγγονός του Όρσο ήταν κόμης της Νόλα και πολέμησε σαν Κοντοτιέρος στον δούκα του Μιλάνου και τη Δημοκρατία της Βενετίας.
Αργότερα εισήλθε στις υπηρεσίες του Φερδινάνδου Α της Νεαπόλεως, δεν συμμετείχε στην εξέγερση των βαρόνων και πήρε σαν ανταμοιβή την Άσκολι και την Αρτιπάλντα.
Ο Τζοβάνι Μπατίστα Ορσίνι ήταν ένας από τους πρωταγωνιστές μαζί με τα αδέλφια του στη συνωμοσία εναντίον του Καίσαρα Βοργία του γιου του Αλεξάνδρου ΣΤ που κατέληξε στη δολοφονία του .
Ο κλάδος πέρασε σε παρακμή τον 16ο αιώνα όταν πολλά μέλη της Οικογένειας δολοφονήθηκαν ή έχασαν την περιουσία τους, οι τελευταίοι εκπρόσωποι Ενρίκο και ο Φραντσέσκο πούλησαν το Μοντεροτόντο στην Οικογένεια Μαρμπερίνι .
Βικτόρια Χάμιλτον , Μάριον Μπέιλυ , Μάρσια Ουόρρεν : Βασίλισσα Ελισάβετ, σύζυγος του Γεωργίου ΣΤ και μητέρα της Ελισάβετ, μετέπειτα γνωστή ως Βασίλισσα Ελισάβετ η Βασιλομήτωρ
Μπεν Μάιλς , Τίμοθυ Ντάλτον : σμήναρχος Πήτερ Τάουνσεντ, σταυλάρχης του Γεωργίου ΣΤ, που ελπίζει να νυμφευθεί την πριγκίπισσα Μαργαρίτα
Άλεξ Τζέννινγκς , Ντέρεκ Τζάκομπι : Δούκας του Ουίνδσορ , ο οποίος παραιτήθηκε του θρόνου υπέρ του νεότερου αδερφού του, Μπέρτι, προκειμένου να νυμφευθεί την Ουώλλις Σίμπσον· γνωστός στην οικογένειά του ως Ντέηβιντ
Μάθιου Γκουντ , Μπεν Ντάνιελς : Άντονυ "Τόνυ" Άρμστρονγκ–Τζόουνς, φωτογράφος της κοινωνίας, ο οποίος νυμφεύεται την πριγκίπισσα Μαργαρίτα
Αυτή η πληροφορία άνοιξε συζήτηση για το μισθολογικό χάσμα των φύλων, συμπεριλαμβανομένης της δημιουργίας μιας αναφοράς που ζητά από τον Σμιθ να δωρήσει τη διαφορά του μισθού του με της Φόυ στο Νομικό Ταμείο Προστασίας της ' .
Η , επίσης, διευκρίνισε ότι αυτοί «είναι υπεύθυνοι για τους προϋπολογισμούς και τους μισθούς: οι ηθοποιοί δεν είναι ενήμεροι για το ποιος παίρνει τι και δεν μπορούν να είναι προσωπικά υπεύθυνοι για τη μισθοδοσία των συναδέλφων τους».
Πρόσθεσαν ότι υποστηρίζουν «την προώθηση της ισότητας των φύλων στον κινηματογράφο και την τηλεόραση και ήταν πρόθυμοι να μιλήσουν στη βρετανική καμπάνια ' και ήδη μιλούσαν στην 50:50, μία ομάδα που προωθεί την ισότητα των φύλων στην οθόνη και τη σκηνή».
Η Σουζάν Μάκι, διευθύντρια του δημιουργικού τμήματος της , επεσήμανε ότι προχωρώντας μπροστά κανένας άλλος ηθοποιός δεν θα πληρώνεται περισσότερο από την ηθοποιό που απεικονίζει τη Βασίλισσα.
Όσον αφορά στη διαμάχη, η Φόυ ήταν «όχι με την έννοια ότι ήταν ένα δράμα με γυναίκα πρωταγωνίστρια. Δεν εκπλήσσομαι που οι άνθρωποι είδαν και είπαν “Ω, αυτό είναι λίγο περίεργο”. Όμως, ξέρω ότι ο Ματ αισθάνεται το ίδιο με εμένα, ότι δηλαδή είναι αλλόκοτο να βρίσκεσαι στο κέντρο , πράγμα που δεν το ζήτησες ιδιαίτερα».
Ο Σμιθ επεσήμανε ότι υποστήριξε τη Φόυ και ήταν «ευχαριστημένος που επιλύθηκε το θέμα και έκαναν αλλαγές για αυτό, γιατί αυτό έπρεπε να συμβεί».
Το διαπίστωσε ότι ήταν ασαφές το γεγονός για το οποίο ο Σμιθ αναφερόταν σχετικά με την κατάσταση που έχει επιλυθεί και αλλάξει, μιας και το και η δεν είχαν σχολιάσει το θέμα περαιτέρω.
Οι παραγωγοί θα διαλέξουν ξανά μέσω κάστινγκ μερικούς ρόλους με μεγαλύτερους ηθοποιούς ανά δύο κύκλους, καθώς το χρονοδιάγραμμα προχωρά μπροστά και οι χαρακτήρες μεγαλώνουν ηλικιακά.
Από τον Ιανουάριο του 2018, η Έλενα Μπόναμ Κάρτερ και ο Πωλ Μπέττανυ ήταν σε διαπραγματεύσεις, για να απεικονίσουν τον ρόλο της Πριγκίπισσας Μαργαρίτας και του Πρίγκιπα Φίλιππου, αντίστοιχα, για τους ίδιους κύκλους.
Στις αρχές Μαΐου του 2018, επιβεβαιώθηκε ότι η Μπόναμ Κάρτερ έχει επιλεγεί από κάστινγκ· παραπλεύρως, ο Τζέισον Ουώτκινς στον ρόλο του Πρωθυπουργού Χάρολντ Ουίλσον.
Τον επόμενο μήνα, ο Μπεν Ντάνιελς επιλέχθηκε από κάστινγκ για τον ρόλο του Άντονυ Άρμστρονγκ–Τζόουνς για τον τρίτο κύκλο, μαζί με την Έριν Ντόχερτυ να συμμετέχει στη σειρά ως Πριγκίπισσα Άννα.
Έναν μήνα αργότερα, ο Τζος Ο Κόννορ και η Μάριον Μπέιλυ επιλέχθηκαν από κάστινγκ για τους ρόλους του Πρίγκιπα Κάρολου και της Βασιλομήτορος, αντίστοιχα, για τον τρίτο και τέταρτο κύκλο.
Ο 1ος κύκλος καλύπτει την περίοδο από τον γάμο της με τον Φίλιππο, Δούκα του Εδιμβούργου, το 1947, την άνοδο στο θρόνο , την διακυβέρνηση του Ουίνστον Τσώρτσιλ και το διάστημα μέχρι τη ματαίωση του αρραβώνα της αδερφής της, Μαργαρίτας, με τον σμήναρχο Πήτερ Τάουνσεντ το 1955.
Ο 2ος κύκλος καλύπτει την περίοδο από την κρίση του Σουέζ το 1956 μέχρι την απόσυρση του τρίτου πρωθυπουργού της Βασίλισσας, Χάρολντ Μακμίλλαν, το 1963 και τη γέννηση του πρίγκιπα Εδουάρδου το 1964.
Ο 3ος κύκλος συνεχίζει από το 1964, καλύπτοντας τις δύο περιόδους του Χάρολντ Ουίλσον ως πρωθυπουργού μέχρι το 1977 και παρουσιάζει τον Κάρολο, Πρίγκηπα της Ουαλίας, την Άννα και την Καμίλλα Πάρκερ Μπόουλς.
Ο 4ος κύκλος συμπεριλαμβάνει την πρωθυπουργία της Μάργκαρετ Θάτσερ και παρουσιάζει τη λαίδη Νταϊάνα Σπένσερ και τα πρώτα χρόνια του γάμου της με τον Πρίγκηπα της Ουαλίας έως το 1990.
Ο 5ος κύκλος καλύπτει το διάστημα 1990-1997, δηλαδή την πρωθυπουργία του Τζον Μέιτζορ, το της Ελισάβετ και τη διάλυση του γάμου του Καρόλου και της Νταϊάνα.
Ο 6ος κύκλος θα είναι ο τελευταίος και θα απεικονίσει τον απόηχο του θανάτου της Νταϊάνα, τη γνωριμία του πρίγκηπα Ουίλλιαμ με την Κάθριν Μίντλτον και το γάμο του Καρόλου με την Καμίλλα Πάρκερ Μπόουλς.
Το εκτιμηθέν 25% του πρώτου κύκλου κινηματογραφήθηκε στο στούντιο Έλστρυ, στο Μπόραμγουντ του Χερτφορντσάιρ, με το υπόλοιπο ποσοστό να έχει κινηματογραφηθεί σε τοποθεσίες, συνολικά σε 152 ημέρες.
Σετ για ιδιωτικές συνοικίες, το εσωτερικό ενός ιδιωτικού τζετ, το δωμάτιο του υπουργικού συμβουλίου και το εξωτερικό της Ντάουνινγκ Στριτ 10 κατασκευάστηκαν στο στούντιο Έλστρυ, ενώ ο Οίκος Λάνκαστερ, το Πάρκο Ράταμ και ο Οίκος Ουίλτον χρησιμοποιήθηκαν, για να αντικαταστήσουν το Παλάτι του Μπάκιγχαμ.
Επιπρόσθετες τοποθεσίες στο ΗΒ περιελάμβαναν το Παλάτι του Έλθαμ, το Βασιλικό Ναυτικό Κολέγιο, το Γκόλντσμιθ Χολ, το αεροδρόμιο Σόραμ, το κάστρο Νιου Σλέινς, το κάστρο Μπαλμόραλ, το Κρούντεν Μπέυι, το θέατρο Λίσιουμ, το πάρκο Λόζλυ, τον Οίκο Χάτφιλντ, το ιστορικό ναυπηγείο Τσάταμ, τον Καθεδρικό Ναό Σάουθγουορντ, τον Οίκο Αρντβερίκι, τον Οίκο Έγκλφιλντ και το κτήμα Γκλένφεσυ.
Η σειρά πρόκειται να διαρκέσει 60 επεισόδια σε έξι κύκλους, με 10 επεισόδια της μιας ώρας ανά κύκλο, καλύπτοντας τη ζωή της Ελισάβετ από τα νεανικά της χρόνια μέχρι τη στέψη της, και με νέους ηθοποιούς να επιλέγονται από κάστινγκ ανά δύο κύκλους.
Η Κλαιρ Φόυ απεικονίζει την Ελισάβετ Β στους δύο πρώτους κύκλους· απέναντί της βρίσκονται ο Ματ Σμιθ ως πρίγκιπας Φίλιππος και η Βανέσσα Κίρμπυ ως πριγκίπισσα Μαργαρίτα.
Για τον τρίτο και τέταρτο κύκλο, η Ολίβια Κόλμαν αναλαμβάνει ως Βασίλισσα, ο Τομπάιας Μένζις ως Φίλιππος και η Έλενα Μπόναμ Κάρτερ ως Μαργαρίτα, ενώ το καστ συμπληρώνουν οι Τζος Ο'Κόννορ και Έμμα Κόρριν .