polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Μέχρι το 1801 η ονομασία είχε πλησιάσει το «Αθαπάσκοου» και ήδη το 1820 ο επικεφαλής της Εταιρείας του Κόλπου του Χάντσον Τζωρτζ Σίμπσον αναφερόταν τόσο στη λίμνη όσο και στο ποτάμι με το όνομα «Αθαμπάσκα».
Το Φορτ Τσίπεουάιαν , ένας από τους παλαιότερους οικισμούς των λευκών σε όλη την Αλμπέρτα, βρίσκεται στη δυτική όχθη της λίμνης, στο μέρος όπου η κυριότερη εκροή της, ο ποταμός Ριβιέρ ντε Ροσέρ , ρέει προς τον Ποταμό των Σκλάβων.
Το ανατολικό τμήμα της Λίμνης Αθαμπάσκα στενεύει έως πλάτος περί το 1 χιλιόμετρο κοντά στην κοινότητα Φοντ ντυ Λακ και ανατολικότερα καταλήγει στο στόμιο του ομώνυμου ποταμού Φοντ ντυ Λακ.
Ποταμοί που εκβάλλουν στη Λίμνη Αθαμπάσκα είναι μεταξύ άλλων και οι εξής : Φοντ ντυ Λακ, Άδερσαϊντ , Χέλμερ Κρηκ, Μακφάρλεϊν, Άρτσιμπαλντ, Γουίλιαμ, Ντάμβιλ Κρηκ, Τζάκφις Κρηκ, Κλάουσεν Κρηκ, Ολντ Φορτ, Κράουν Κρηκ, Αθαμπάσκα, Κόλιν, Όλντμαν, Γκρηζ και Ρομπιλάρ.
Μαζί με άλλες μεγάλες λίμνες του βόρειου Καναδά, όπως τη Μεγάλη Λίμνη των Άρκτων και τη Μεγάλη Λίμνη των Σκλάβων, η Αθαμπάσκα είναι μια λίμνη-κατάλοιπο της απέραντης παγετωνικής «Λίμνης Μακκόνελ», που υπήρξε πριν από 12 έως 8 χιλιετίες.
Το Ακρωτήριο Φίντλερ στη βόρεια όχθη της λίμνης ονομάσθηκε προς τιμή του Πήτερ Φίντλερ, τοπογράφου, χαρτογράφου και εξερευνητή που εργαζόταν για την Εταιρεία του Κόλπου του Χάντσον.
Μετά την απόλυση του Ιντσάμα από τον Ιαλά τον Μάρτιο του 2001, πρωθυπουργός διορίστηκε ο Ιμπαλί, παρά την αντίθετη άποψη της αντιπολίτευσης, η οποία απολάμβανε της πλειοψηφίας στο κοινοβούλιο.
Ο Ιαλά τον Απρίλιο του 2002 ζήτησε από τον Ιμπαλί να επιστρέψει τα χρήματα, προειδοποιώντας τον με φυλάκιση σε περίπτωση που δεν θα προέβαινε σε μια τέτοια ενέργεια.
Έπειτα από τη νίκη του Κούμπα Ιαλά σε εκείνες τις εκλογές, ο Ιμπαλί διορίστηκε αντιπρόεδρος της κυβέρνησης αρμόδιος για την οικονομική και την κοινωνική ανασυγκρότηση στην κυβέρνηση που διορίστηκε στις 19 Φεβρουαρίου 2000, με πρωθυπουργό τον Καετάνο Ιντσάμα.
Ο Φαουστίνο Ιμπαλί είναι πολιτικός από τη Γουινέα-Μπισσάου, ο οποίος υπηρέτησε πιο πρόσφατα ως πρωθυπουργός από τις 29 Οκτωβρίου 2019 έως τις 8 Νοεμβρίου της ίδιας χρονιάς.
Ο Ιμπαλί, σύμφωνα με αναφορές, ξυλοκοπήθηκε και τέθηκε υπό κράτηση από τις δυνάμεις ασφαλείας στις 5 Ιουνίου 2009 στη διάρκεια βίαιων επεισοδίων με στόχο τους φερόμενους ως σχεδιαστές πραξικοπήματος, ανάμεσα στους οποίους οι Μπασίρο Ντάμπο και Ελντέρ Προένκα.
Στην αρχή της σκακιστικής του σταδιοδρομίας, γύρω στο 1930, ο Νάιντορφ νίκησε έναν παίκτη που πιστεύεται ότι ονομαζόταν "" σε ένα διάσημο παιχνίδι που συχνά αναφέρεται ως «Ο Πολωνός Αθάνατος».
Λίγο πριν από τα 60α γενέθλιά του, συμμετείχε στο τουρνουά του 1970 ΕΣΣΔ εναντίον του υπόλοιπου κόσμου, όπου και κατάφερε ισοβαθμία εναντίον του πρώην παγκόσμιου πρωταθλητή .
Το καλοκαίρι του 2009, ο Παπαβασιλείου επέστρεψε στην Ελλάδα και στην ομάδα όπου έκανε το όνομά του ως παίκτης, τον ΟΦΗ, όπου συνεργάστηκε με τον πρώην συμπαίκτη του στην ομάδα, Μύρωνα Σηφάκη, για να ηγηθεί του συλλόγου κατά τη διάρκεια της σεζόν 2009-10 στη Β Εθνική.
Επέστρεψε στην Κύπρο και τον Ολυμπιακό Λευκωσίας, όπου αυτή τη φορά κατάφερε τον προβιβασμό στην Α Κατηγορία, ύστερα από την εξασφάλιση της τρίτης θέσης τη σεζόν 2009-10.
Έφυγε από την ομάδα το καλοκαίρι του 2010 και πέρασε τους επόμενους έξι μήνες στη Δόξα Κατωκοπιάς, μέχρι τον Ιανουάριο του 2011 και έπειτα ένα χρόνο στην Ένωσις Νέων Παραλιμνίου, την οποία οδήγησε στην 6η θέση της Α Κατηγορίας το 2011, η οποία ήταν η καλύτερη που είχε τερματίσει ποτέ ο σύλλογος.
Ο Παπαβασιλείου ξεκίνησε την επαγγελματική του ποδοσφαιρική σταδιοδρομία το 1988 με τον ΟΦΗ, αφού έφτασε από την Αγγλία και τις ομάδες νέων της Όλνταμ Αθλέτικ και της Άρσεναλ.
Πέρασε πέντε χρόνια με την κρητική ομάδα, κατά τη διάρκεια των «χρυσών χρόνων» της, καθιερώνοντας τον εαυτό του ως μεσοεπιθετικό, υπό τον προπονητή Ευγένιο Γκέραρντ.
Τον Αύγουστο του 1993, ο Παπαβασιλείου μεταγράφηκε στη Νιούκασλ Γιουνάιτεντ για 120.000 λίρες, υπογράφοντας διετές συμβόλαιο και έτσι έγινε ο πρώτος Κύπριος που έπαιξε στην Πρέμιερ Λιγκ.
Ξεκίνησε την προπονητική σταδιοδρομία του στην Κύπρο, πρώτα στην ΑΠΕ Πιτσιλιάς στη Β κατηγορία τη σεζόν 2006-07 και στη συνέχεια μετακινήθηκε στον Ολυμπιακό Λευκωσίας, ο οποίος είχε πρόσφατα υποβιβαστεί στη Β κατηγορία, ύστερα από πολλές δεκαετίες στην κορυφαία κατηγορία.
Ο Παπαβασιλείου ηγήθηκε της ομάδας καθ 'όλη τη διάρκεια της σεζόν 2007-08, αλλά έχασε τον προβιβασμό στον τελευταίο αγώνα του πρωταθλήματος, όπου η ομάδα ηττήθηκε με 2-1 από τη Νέα Σαλαμίνα, η οποία τερμάτισε στη ζώνη προβιβασμού και ο Ολυμπιακός κατέληξε στην τέταρτη θέση.
Το Σεπτέμβριο του 2012, ο Παπαβασιλείου κατέληξε σε συμφωνία με τον Απόλλωνα Λεμεσού, στον οποίο είχε παίξει από το 1996 έως το 2000 και τερμάτισε αμοιβαία το συμβόλαιο του με τον Ολυμπιακό ώστε να ολοκληρώσει τη μετακίνηση.
Το 2000, αποκτήθηκε από την Ανόρθωση Αμμοχώστου, αλλά αφού έπαιξε για αυτήν την περίοδο 2000-01, στη συνέχεια δανείστηκε στην Ένωσις Νέων Παραλιμνίου και στον Ολυμπιακό Λευκωσίας.
Στις 21 Αυγούστου 2015, ο Παπαβασιλείου ανέλαβε προπονητής στη Σλόβαν Μπρατισλάβας του Πρωταθλήματος Σλοβακίας, την οποία οδήγησε στον Τελικό του Κυπέλλου Σλοβακίας το 2016.
Ως αποτέλεσμα, η αποτέφρωση έχει γίνει μεγάλο θέμα για τους Αφγανούς Σιχ, καθώς οι παραδοσιακοί χώροι καύσης νεκρών είχαν κατακτηθεί από μουσουλμάνους, ειδικά στην περιοχή της Καλάτσα στην Καμπούλ, τους οποίους τόσο οι Σιχ όσο και οι Ινδουιστές χρησιμοποιούσαν για πάνω από έναν αιώνα.
Το 2003, οι Σιχ παραπονέθηκαν στην Αφγανική Κυβέρνηση σχετικά με την απώλεια αυτών των χώρων, κάτι το οποίο τους ανάγκασε να στείλουν έναν νεκρό στο Πακιστάν ώστε να αποτεφρωθεί, οδηγώντας τον Υπουργό Θρησκευτικών Υποθέσεων να ερευνήσει το θέμα.
Αν και το 2006 αναφέρθηκε πως οι χώροι καύσης νεκρών είχαν επιστραφεί στον έλεγχο των Σιχ, το 2007 οι τοπικοί μουσουλμάνοι φέρεται να ξυλοκόπησαν τους Σιχ όταν προσπάθησαν να αποτεφρώσουν έναν ηγέτη της κοινότητάς τους, με αποτέλεσμα η κηδεία να προχωρήσει μόνο με αστυνομική προστασία.
Τη δεκαετία του 1980, υπήρχαν περισσότεροι από 20,000 Σιχ στην Καμπούλ αλλά, μετά την έναρξη του Εμφύλιου Πολέμου το 1992, οι περισσότεροι αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τη χώρα.
Κατά η διάρκεια του Σοβιετικού πολέμου στο Αφγανιστάν τη δεκαετία του 1980, αρκετοί Αφγανοί Σιχ κατέφυγαν στην Ινδία, όπου ζει το 90% του παγκόσμιου πληθυσμού Σιχ.
Οι γκουντβάρας σε όλη τη χώρα καταστράφηκαν κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου τη δεκαετία του 1990, αφήνοντας μόνο τον Γκουντβάρα Καρτέ Παρβάν στη γειτονιά Καρτέ Παρβάν στην Καμπούλ.
Ο Σιχισμός στο Αφγανιστάν είναι περιορισμένος σε μικρές κοινότητες, κυρίως στις μεγάλες πόλεις, με τους μεγαλύτερους πληθυσμούς Αφγανών Σιχ να ζουν στις πόλεις Τζαλαλαμπάντ, Γκαζνί, Καμπούλ και, σε μικρότερο βαθμό, στην Κανταχάρ.
Αργότερα, οι συγκρούσεις μεταξύ των Μισλς και της αυτοκρατορίας εναντίον της Αυτοκρατορίας των Ντουρανί που είχε ως βάση το Αφγανιστάν, οδήγησαν σε εντάσεις.
Μέχρι το 2001, στην Τζαλαλαμπάντ υπήρχαν 100 οικογένειες Σιχ, συνολικά περίπου 700 άτομα, οι οποίοι έχουν σαν χώρους λατρείας δύο μεγάλους γκουντβάρας.
Το κτιριακό συγκρότημα περιλαμβάνει αποθηκευτικούς χώρους, ανοικτούς χώρους, μαγειρικοί χώροι, καθώς και αίθουσα με κίονες η οποία θεωρείται ότι είχε λατρευτική χρήση.
Το συγκρότημα φαίνεται να σχετίζεται με το ανάκτορο της Φαιστού και έχει συσχετιστεί με επιφύλαξη με την πόλη Σουκιρίτα-Συβρίτα, η οποία αναφέρεται σε κείμενα στη γραμμική Α.
Ο Εμμανουήλ Λαμπρινάκης στο έργο του Γεωγραφία της Κρήτης, του 1890, αναφέρει ότι το όνομα του χωριού προέρχεται από ένα μικρό βυζαντινό ναό της περιοχής, αφιερωμένο στην Παναγία.
Την ύπαρξη μοναστηριού κατά τους ενετικούς χρόνους πιστοποιούν πράξεις τις οποίες συνέταξε ο Μανώλης Βαρούχας, νοτάριος της περιοχής την περίοδο 1597-1613, στις οποίες αναφέρεται η Μονή της Θεοτόκου στην Πετράδια.
Την ίδια εποχή εγκαταστάθηκε στο χωριό επίσης η οικογένεια των Σκορδύληδων και των Καφάτηδων ή Καλαφάτηδων, οι οποίοι έφυγαν από τον Μυλοπόταμο ύστερα από πιέσεις των Βενετών.
Ο λόφος στον οποίο είναι κτισμένο το μινωικό ανάκτορο φαίνεται να κατοικήθηκε ξανά στην ελληνιστική εποχή, όπως προέκυψε από την ανασκαφή υπολειμμάτων οικιών.
Εντός του χωριού έχουν βρεθεί υπολείμματα τοίχων της ρωμαϊκής εποχής και 100 μέτρα νοτιοδυτικά του χωριού έχουν εντοπιστεί όστρακα της ίδιας εποχής, τα οποία πιθανόν προέρχονται από αγροικία.
ાો, χίντι: ाो, αγγλικά: ) είναι η τέταρτη μεγαλύτερη πόλη στην πολιτεία του Γκουτζαράτ, Ινδία, μετά από τις Αχμενταμπάντ, Σουράτ και Βαντοντάρα.
Να η Ευκαιρία ήταν εκπομπή ταλέντων της ελληνικής τηλεόρασης, η πρώτη στο είδος της που προβλήθηκε από το κανάλι της ΕΡΤ επί μία εξαετία , δίνοντας τη δυνατότητα σε πολλούς νέους καλλιτέχνες (όπως π.χ. ο Θέμης Αδαμαντίδης, η Γλυκερία, ο Μανώλης Λιδάκης, ο Ζαχαρίας Ρόχας, ο Ηλίας Κλωναρίδης, ο Βασίλης Λέκκας, ο Βασίλης Παϊτέρης, ο Στάθης Αγγελόπουλος, η Νένα Βενετσάνου, η Αθηναϊκή Κομπανία κ.ά.) να αναδείξουν τις ικανότητές τους και να σταδιοδρομήσουν ως επαγγελματίες.
Την κριτική επιτροπή αρχικά αποτελούσαν ο σκηνοθέτης Γρηγόρης Γρηγορίου, ο συνθέτης Γιώργος Κατσαρός, η δημοσιογράφος και κριτικός Ροζίτα Σώκου και η χορεύτρια της Εθνικής Λυρικής Σκηνής Σάσα Ντάριο, ενώ στην πορεία προστέθηκε ο χορογράφος Γιάννης Φλερύ και ο στιχουργός Λευτέρης Παπαδόπουλος.
Παρουσιάστρια του προγράμματος ήταν η δημοσιογράφος και ηθοποιός Ρένα Καπιτσαλά, γνωστή ήδη στο τηλεοπτικό κοινό από προηγούμενες παρουσίες της σε διάφορα τηλεπαιχνίδια γνώσεων.
Εκτός των διαγωνιζομένων, στην εκπομπή παρουσιάζονταν και ήδη καταξιωμένοι καλλιτέχνες, με τους τραγουδιστές να φέρνουν και να παρουσιάζουν δίσκους τους και να τραγουδούν εν είδει μουσικού διαλείμματος.
Η σκηνοθεσία ανήκε στους Ίωνα Νταϊφά και Βασίλη Βλαχοδημητρόπουλο , παραγωγός της ήταν η Λόλα Τσουκάτου και υπεύθυνος φωτογραφίας ο Δημήτρης Δημητρόπουλος, ενώ τη σκηνική επιμέλεια είχε ο Μιχάλης Πολυκράτης.
Τα στούντιο της εκπομπής βρίσκονταν επί της οδού Πελοποννήσου στον Κορυδαλλό και είχαν εξοπλιστεί με ειδικά μηχανήματα, τα οποία είχε εισάγει από τις ΗΠΑ ο Ελληνοαμερικανός επιχειρηματίας Έρνεστ Πάνος.
Η αναβίωση της σειράς επιχειρήθηκε δύο φορές από τον ιδιωτικό τηλεοπτικό σταθμό , η πρώτη το 1990 με κριτική επιτροπή τους Γιώργο Κατσαρό, Σάσα Ντάριο, Ροζίτα Σώκου, Αριστείδη Καρύδη-Φουκ και Δημήτρη Ιατρόπουλο, παρουσιάστρια της εκπομπής ήταν η Σοφία Αλιμπέρτη και διήρκεσε μια σεζόν.
Η δεύτερη το 2001 με κριτική επιτροπή τους Λία Βίσση, Βλάση Μπονάτσο, Ιάσων Τριανταφυλλίδη, Γιάννη Δουλάμη και Λίτσα Διαμάντη, διήρκεσε δύο σεζόν, παρουσιάστρια της πρώτης ήταν η Εύα Κοτανίδου και της δεύτερης η Αλέκα Καμηλά.
Ο λόγος για τον οποίο ξέσπασε η εξέγερση ήταν η απόφαση των ολλανδικών αποικιακών αρχών να χτίσουν ένα δρόμο ο οποίος θα περνούσε μέσα από τα υπάρχοντα του Πρίγκιπα Ντιπονεγκόρο, δηλαδή μέσα από το έδαφος στο οποίο βρισκόταν το οικογενειακό νεκροταφείο.
Στο αρχικό στάδιο του πολέμου, οι δυνάμεις των ανταρτών κατάφεραν να κρατήσουν το κέντρο της Ιάβας και να περικυκλώσουν την Γιογκακάρτα, θέτοντας την υπό πολιορκία.
Στις 28 Μαρτίου 1830, υπέκυψε σε προβοκάτσια, συμφώνησε στην αρχή ειρηνευτικών διαπραγματεύσεων, όπου συνελήφθη και απελάθηκε στο νησί Σουλαουέσι, όπου πέθανε υπό κράτηση στο Μακασάρ στις 8 Ιανουαρίου 1855 .
Όσο βρισκόταν εξόριστος στο Μακασάρ έγραψε τις αναμνήσεις του για τον πόλεμο στην εξορία, μια πολύτιμη πηγή για την ιστορία και τον πολιτισμό της Ιάβας στο τέλος του 18ου και στις αρχές του 19ου αιώνα.
Ο Ντιπονεγκόρο ανησυχούσε από την αποδυνάμωση των θρησκευτικών τελετουργιών στην αυλή του αδελφού του και έδειξε δυσαρέσκεια με την φιλοολλανδική πολιτική της τοπικής δικαστικής εξουσίας.
Εκμεταλλευόμενος επιδέξια τη δυσαρέσκεια του πληθυσμού εναντίον των πολιτικών της ολλανδικής αποικιακής διοίκησης, τη μεσαιωνική διάθεση και το σύνθημα του ιερού πολέμου της τζιχάντ, έφερε ένα μέρος των φεουδαρχών και της αγροτιάς στο πλευρό του.
Ο Ντιπονεγκόρο (ινδονησιακά: , 11 Νοεμβρίου 1785 στην Ιάβα - 8 Ιανουαρίου 1855 στο Μακασάρ, Ολλανδικές Ανατολικές Ινδίες) είναι ο εθνικός ήρωας της Ινδονησίας και ηγέτης της εξέγερσης της Ιάβας του 1825-1830 κατά των Ολλανδών αποικιοκρατών.
Σύμφωνα με την θεωρία της ειδικής σχετικότητας αυτό που η ανθρώπινη φυσιολογία εκλαμβάνει ως ύλη είναι στην πραγματικότητα η καμπύλωση των 3 διαστάσεων προς την 4η.
Φαινόμενα όπως ο θάνατος ή η φθορά οφείλονται σε αλλαγές της καμπυλότητας του χώρου, ενώ φαινόμενα όπως η ανάπτυξη οφείλονται στο γεγονός ότι η ύλη περικλείει μέσα της τον χρόνο .
Στην πραγματικότητα έξω στο σύμπαν υπάρχει ένας ωκεανός κοχλάζουσας ενέργειας η οποία πηγαίνει στον εγκέφαλό μας και αυτός, την μεταφράζει ως ήχο, χρώματα, ύλη, ενέργεια κτλ.
Αυτό παρατηρείται πιο εύκολα σε συστήματα μηδενικής βαρύτητας, στα οποία ένα αντικείμενο θα μένει ακίνητο απλά θα γερνάει, δηλαδή θα κινείται ως προς τον χρόνο.
Έτσι όταν αφήνεις ελεύθερο ένα αντικείμενο αυτό θα αρχίσει να μετακινείται ως προς τον χρόνο, όμως αυτήν την φορά επειδή έχει καμφθεί ο χωρόχρονος θα το βλέπεις να μετακινείται και ως προς τον χώρο, όμως στην πραγματικότητα αυτό παραμένει ακίνητο.
Σε 37 χρόνια καριέρας, η Ναϊάρ συμμετείχε σε πάρα πολλές ταινίες κι έλαβε αρκετά βραβεία, ενώ ο αβίαστος τρόπος που ερμήνευε τους τραγικούς της ρόλους της χάρισε τον τίτλο Μάλκα-ι-Τζαζμπάτ .
Οι γονείς της σχετίζονταν με την ηθοποιό Σαμίμ Μπάνο, τη σύζυγο του διάσημου Πακιστανού παραγωγού και σκηνοθέτη Ανβάρ Καμάλ Πασά, ο οποίος και είχε σκηνοθετήσει την ταινία.
Από εκεί κι έπειτα, συμμετείχε σε αρκετές ταινίες έχοντας τον πρωταγωνιστικό ρόλο, χρησιμοποιώντας το καλλιτεχνικό όνομα, Ναϊάρ Σουλτάνα.
Η Ναϊάρ Σουλτάνα γεννήθηκε το 1937 στο Αλιγκάρ των Βρετανικών Ινδιών και προερχόταν από μια Μουσουλμανική οικογένεια, η οποία της έδωσε το όνομα Ταϊγιάμπα Μπάνο.
Η Ναϊάρ Σουλτάνα , , πραγματικό όνομα Ταϊγιάμπα Μπάνο και γνωστή και ως Μάλκα-ι-Τζαζμπάτ , ήταν Ινδή-Πακιστανή ηθοποιός.
Στο αποκορύφωμα της καριέρας της παντρεύτηκε τον συμπρωταγωνιστή της Ντάρπαν, έναν από τους αυθεντικούς ρομαντικούς πρωταγωνιστές της «χρυσής εποχής» της Πακιστανικής κινηματογραφικής βιομηχανίας.
Ο Γουέμπ στη συνέχεια ανακαλύπτει ότι ο συζυγός της Σούζαν έχει κάνει μια ασφάλιση ζωής και τότε του έρχεται μια ιδέα : Να πάει το βράδυ έξω από το σπίτι της Σούζαν και να κάνει θορύβο, παριστανόντας τον ληστή.
Στη συνέχεια να γυρίσει πίσω στο περιπολικό για να δεχθεί επίσημα κλήση από το τμήμα, αφού είχε προηγηθεί τηλεφώνημα της Σούζαν στη αστυνομία όπου καλούσε να γίνει έλεγχος για πιθανή ληστεία.
Ο Γουέμπ Γκάργουντ, ένας αστυνομικός ο οποίος, κατά την διάρκεια μιας νυχτερινής περιπολίας, καλείται από την Σούζαν Τζιλβρέι, σύζυγο ενός ραδιοφωνικού παραγωγού, η οποία υποψιάζεται ότι κάποιος την παρακολουθεί με σκοπό να την ληστέψει.
Το Έγκλημα στους άσπρους βράχους είναι ένα φιλμ νουάρ αμερικανικής παραγωγής του 1951 σε σκηνοθεσία Τζόζεφ Λόουζι και σενάριο του Ντάλτον Τράμπο, ο οποίος εκείνη την περιόδο είχε μπει στη μαύρη λίστα του Χόλυγουντ λόγω του Μακαρθισμού, και υπέγραψε με το όνομα "Χιούγκο Μπάτλερ".
Αυτό όμως δημιουργεί πρόβλημα επειδή η ημερομηνία της σύλληψης του παιδιού θα έδειχνε ότι οι δύο είχαν πει ψέματα στη κατάθεση τους για να καλύψουν την προηγούμενη σχέση τους και έτσι θα φαινόταν ότι η δολοφονία του σύζυγο της Σούζαν δεν ήταν ατύχημα.
Γουίλιαμ να έρθει στο Καλίκο για να βοήθησει την Σούζαν να γεννήσει, η οποία όμως ξαφνικά συνειδητοποιεί ότι ο Γουέμπ σκοπεύει να σκοτώσει τον Δρ.
Συνεχίζοντας να ακούει το ραδιόφωνο, εξηγεί στον Γουέμπ ότι ο σύζυγός της, Τζον εργάζεται ως νυχτερινός ραδιοφωνικός παραγωγός και ότι τώρα ακούει μόνο την εκπομπή του.
Η εξαπάτηση του Γουέμπ πείθει τον εισαγγελέα κατά την ανάκριση του, υποστηριζόνταςτόσο η Σούζαν αλλά και ο ίδιος ότι δεν γνωρίζαν ο ένας τον άλλο πριν από το θάνατο του συζύγου της.
Κυνηγώντας το όνειρο της σκηνοθεσίας ταινιών, αιτήθηκε να φοιτήσει στην Σχολή Κινηματογραφικών Τεχνών του Πανεπιστημίου της Νότιας Καλιφόρνια, χωρίς όμως επιτυχία.
Οι ανάμεικτες όμως κριτικές του τύπου σε συνδυασμό με την ακύρωση ενός ακόμη τίτλου που ήταν σε ανάπτυξη, οδήγησαν στο κλείσιμο της εταιρείας ένα χρόνο αργότερα.
Το χωριό αναφέρεται από τον Φραντσέσκο Μπαρότσι το 1577 και στην ενετική απογραφή του 1583 από τον Καστροφύλακα αναφέρεται με 67 κατοίκους και 154 οφειλόμενες αγγαρείες.
Το όνομα πιθανόν να προέρχεται από την ιταλική λέξη η οποία σημαίνει βλέπει και πιθανόν αναφέρεται στη θέα του χωριού προς τη θάλασσα, ενώ φαίνεται ότι η περιοχή είχε χρησιμοποιηθεί ως παρατηρητήριο για την προστασία του γειτονικού Πρινέ.
Το 1925, οι Βεδέροι υπάχθηκαν στην κοινότητα Πρινέ, στην Επαρχία Ρεθύμνης, και με την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση υπαγόταν στο δημοτικό διαμέρισμα Πρινέ του Δήμου Νικηφόρου Φωκά.
Η Κατερίνα, μια νέα όμορφη και δυναμική κοπέλα, πιάνει δουλειά ως ειδικευόμενη γιατρός με ειδικότητα στη Καρδιοχειρουργική σε μεγάλο νοσοκομείο της Αθήνας, όπου εργάζεται ο γνωστός και γυναικάς Καρδιοχειρουργός, Γιώργος Λεβέντης.
Στο μεταξύ, η μητέρα της Κατερίνας, Ναταλία, η οποία φανατική φεμινίστρια και ελεύθερη χρόνια που δραστηριοποιείται στο μικρό χωριό Κάτω Μουριές, επισκέπτεται τη κόρη της στην Αθήνα.
Ήρθε κι Έδεσε είναι ο τίτλος μιας ελληνικής κωμικής τηλεοπτικής σειράς που προβλήθηκε από τους τηλεοπτικούς δέκτες του τη σεζόν 2006-2007, σημειώνοντας επιτυχία και έκτοτε έχει επαναπροβληθεί αρκετές φορές από τον σταθμό.
Την οδηγεί μέχρι το σπίτι της και προσπαθεί να την φιλήσει αρκετές φορές, αλλά εκείνη τον απωθεί, τρέχει προς τις σκάλες και βουρτσίζει δυνατά τα δόντια της, προτού κλάψει.
Η Αποστροφή είναι βρετανική ταινία ψυχολογικού τρόμου παραγωγής 1965, σε σκηνοθεσία του Ρόμαν Πολάνσκι και με πρωταγωνιστές τους Κατρίν Ντενέβ, Ίαν Χέντρι, Τζον Φρέιζερ και Ιβόν Φιρνό.
Το σενάριο είναι των Ζεράρ Μπρας και Πολάνσκι, και αφορά μια νεαρή εσωστρεφή γυναίκα, η οποία βρίσκει το σεξ απωθητικό και αφότου η αδελφή της πηγαίνει για διακοπές, εκείνη μένει μόνη στο σπίτι και γίνεται όλο και περισσότερο μοναχική και αποκόπτεται από την πραγματικότητα.
Η τελική σκηνή εστιάζει σε αντικείμενα του διαμερίσματος, καταλήγοντας σε μια οικογενειακή φωτογραφία, δείχνοντας την Κάρολ σε μικρή ηλικία να κοιτάζει κάτι άλλο, ενώ οι υπόλοιποι χαμογελούν στην κάμερα.
Της κάνει άσεμνη πρόταση, προκειμένου να μη χρειαστεί να πληρώσει το νοίκι, κάνοντας ένα επιθετικό βήμα, αλλά εκείνη του κόβει το λαρύγγι με το ξυράφι του Μάικλ.
Άλλοι κριτικοί έχουν επισημάνει ότι το γεγονός ότι η Κάρολ χρησιμοποιεί κατ'επανάληψη αντικείμενα που έχουν σχέση με τον φίλο της αδελφής της, τον Μάικλ, καθώς και η παρουσία του, προκαλούν σε μεγάλο βαθμό την Κάρολ στην αρχή της ταινίας.
Επίσης, η ταινία προσεγγίζει το θέμα της υπέρβασης των ορίων, με την Ταμάρ Μακντόναλντ να δηλώνει ότι είδε την Κάρολ να αρνείται να αποδεχθεί την αναμενόμενη "πορεία της θηλυκότητας".
Το 2016 παρουσίασε την ατομική έκθεση " " στην έναρξη του 34ου " " στο στο Μιλάνο ενώ ακολούθησε έκθεση στο Χώρο Τέχνης της Εθνικής Ασφαλιστικής "ΣΤΟ ΚΟΡΑΗ" με σπόνσορα την ΕΘΝΙΚΗ Ασφαλιστική.
Το 2018 παρουσίασε μαζί με τον Β' την έκθεση " " στην γκαλερί "Εικαστικός Κύκλος" ενώ στη συνέχεια ακολούθησε έκθεση της στο του και στο Ύδρα σε συνεργασία με την .
ον Ιούλιο του 1998 η Μίνα Παπαθεοδώρου-Βαλυράκη ξεκίνησε συνεργασία με την εταιρία στην Ιταλία, στην της όπου της ανατέθηκε το μνημειώδες έργο 18τμ το οποίο αναρτήθηκε στο εργοστάσιο και κοσμεί μόνιμα την είσοδό του στην Ιταλία.
Το ίδιο έτος, το ενέκρινε για τη μόνιμη συλλογή του και απέκτησε το έργο της " " ενώ το 2003 παρέλαβε το βραβείο ΕΟΤ "ΞΕΝΙΟΣ ΖΕΥΣ" για την προβολή της Ελλάδας στο εξωτερικό.
Το 2003 αναρτάται στον ΟΗΕ στις ΗΠΑ το έργο της "ΟΛΥΜΠΙΑΚΗ ΕΚΕΧΕΙΡΙΑ" ενώ παράλληλα ξεκινά η έκδοση σειράς γραμματοσήμων στο πλαίσιο των Ολυμπιακών Αγώνων στην Αθήνα το 2004.
Με υποτροφία του Ιταλικού Υπουργείου Εξωτερικών, ξεκίνησε τις μεταπτυχιακές της σπουδές στην Ιστορία της Τέχνης στο Πανεπιστήμιο της Φλωρεντίας, απ' όπου το 1986 ανακηρύχθηκε διδάκτορας.
Το 2008 τιμήθηκε επίσης με το βραβείο " '" στο Διεθνές Φεστιβάλ του Μιλάνου " & ", για την σημαντική παρουσία της στην Πολιτιστική Ολυμπιάδα του Πεκίνου ενώ το 2015 παρέλαβε το βραβείο : 2014 - " από τη Διεθνή Ολυμπιακή επιτροπή.
Η Μίνα Παπαθεοδώρου-Βαλυράκη είναι Ελληνίδα ζωγράφος που ειδικεύεται σε θέματα που σχετίζονται με τα αθλητικά, τη φύση, τους γερανούς, τα αυτοκίνητα και πολλά άλλα.
Εκτίθενται επίσης αντικείμενα του πολιτισμού της κοιλάδας του Ινδού, γλυπτά του πολιτισμού του βασιλείου της Γανδάρας, ισλαμική τέχνη, μικρογραφίες, αρχαία νομίσματα και χειρόγραφα, που τεκμηριώνουν την πολιτική ιστορία του Πακιστάν.
Μόλις εγκαινιάστηκε το Μουσείο, τότε η κυβέρνηση του Πακιστάν θεώρησε σκόπιμο να συγκροτήσει Συμβούλιο το 1950, με πρωταρχικό καθήκον να συμβουλεύει το Μουσείο για θέματα εμπλουτισμού της συλλογής του μέσω νέων αποκτημάτων και αγοράς αρχαιοτήτων και έργων τέχνης.
Ο βασικός στόχος της ίδρυσης του Εθνικού Μουσείου ήταν η συλλογή, διατήρηση, μελέτη και έκθεση των αρχείων της πολιτιστικής ιστορίας του Πακιστάν και η προώθηση μιας βαθύτερης γνώσης της προσωπικότητας του λαού της χώρας.
Τα αγάλματα παρουσιάζουν βουδιστές ιερείς, παιχνίδια από τερακότα και άλλα αγάλματα θεοτήτων όπως Σαρασβάτι, Βισνού, Λάξμι, και Ντούργκα Ντέβι.
Κατά την ιαπωνική περίοδο , το χρησιμοποιήθηκε ως «τροφή για τους θεούς», καθώς και σε θρησκευτικές προσφορές σε σιντοϊστικές τελετές που εκτελούνταν από αριστοκράτες.
Η πρωτεϊνική συγκέντρωση του ρυζιού αυτού είναι υψηλότερη από εκείνη του συνηθισμένου ρυζιού μικρών κόκκων, και τα δύο είδη διαφέρουν επίσης στην περιεκτικότητα σε αμυλόζη.
Στο ρύζι , η περιεκτικότητα σε αμυλόζη είναι αμελητέα και το επίπεδο της αμυλοπηκτίνης είναι υψηλό, κάτι που έχει ως αποτέλεσμα η υφή του να θυμίζει ζελέ.
μότσι είναι ιαπωνικό κέικ ρυζιού που κατασκευάζεται από το , ένα είδος κολλώδους ρυζιού από μικροκόκκους , και μερικές φορές από άλλα συστατικά όπως νερό, ζάχαρη και καλαμποκάλευρο.
Αν και καταναλώνεται όλον τον χρόνο, το μότσι είναι ένα παραδοσιακό έδεσμα που συνδέεται με τον εορτασμό του Ιαπωνικού Νέου Έτους και συνήθως πωλείται και τρώγεται εκείνη την περίοδο.
Στη διάρκεια λειτουργίας της, η Κυπριακή ηµοκρατία κατείχε το 77,34% των µετοχών της ΣΚΤ, το Ταµείο Ανακεφαλαιοποίησης το 21,88% και η Συνεργατική Κεντρική Εταιρεία Συµµετοχών το 0,78%.
Στα πλαίσια του σχεδίου αναδιάρθωσης του τραπεζικού τομέα που είχε υπογράψει η Κύπρος με τους δανειστές της δρομολογήθηκε η συρρίκνωση του πιστωτικού τομέα της χώρας.
Ωστόσο, το όραμα της ΣΚΤ που βρήκε έκφραση και στον τραπεζικό τομέα ως μία απάντηση στην τοκογλυφία που κυριαρχούσε τον περασμένο αιώνα δεν μπόρεσε να μείνει ζωντανό στην Κύπρο.
Η ΣΚΤ, λειτούργησε στα τέλη της δεκαετίας του 2010 κάτω από την στέγη της νέας Ελληνικής Τράπεζας η οποία από το 2018 είχε εξαγοράσει το «καλό κομμάτι» της άλλωτε κραταιάς ΣΚΤ.
Σημαντική ήταν η συνεισφορά της ΣΚΤ και για την ενδυνάμωση και στήριξη των προσφύγων, καθώς ιδρύθηκαν ακόμα και νέα Συνεργατικά για να χρηματοδοτήσουν, τότε, τους πρόσφυγες για να μπορέσουν να σταθούν στα πόδια τους, γεγονός που έφερε τον Συνεργατισμό σε αρκετά δύσκολη θέση .
Η ΣΚΤ ήταν έως τότε το δεύτερο μεγαλύτερο χρηματοπιστωτικό ίδρυμα της Κύπρου, ενώ παλαιότερα η Ελληνική Τράπεζα - η οποία είχε επεκταθεί και στον ελλαδικό χώρο από τα τέλη της δεκαετίας του 1990 - ήταν τέταρτη πίσω από Τράπεζα Κύπρου, Συνεργατική και Λαϊκή Τράπεζα .
Το 2014 ξεκίνησε μια δύσκολη πορεία συρρίκνωσης και συγχώνευσης παραρτημάτων, καθώς από 93 ΣΠΙ που λειτουργούσε ο Συνεργατισμός, μειώθηκαν σε 18.
Μετά το συλλαλητήριο, ο Αζντάρ Ισμαΐλοβ, μετά από πρόσκληση του Χεϊντάρ Αλίγιεβ, παρουσιάστηκε στον ηγέτη του Ναχτσιβάν και τον ενημέρωσε λεπτομερώς για τα κρίσιμα πολιτικά γεγονότα στο Μπακού.
Για το σκοπό αυτό, τον Αύγουστο του 1992, ο Ισμαΐλοβ, σε συνεργασία με άλλους διανοουμένους της περιοχής Σαρούρ, δημιούργησε μια ομάδα πρωτοβουλίας με το όνομα "Οι υποστηρικτές του Χεϊντάρ Αλίγιεβ".
Αυτή η δραστηριότητα των πολιτών της πόλης Σαρούρ έγινε η ιστορική βάση του ιδρυτικού συνεδρείου του ΚΝΑ , το οποίο πραγματοποιήθηκε στις 21η Νοεμβρίου 1992 στην πόλη Ναχτσιβάν.
Στις 9 Δεκεμβρίου 1992, στην εφημερίδα "Φωνή", ο Αζντάρ Ισμαΐλοβ δήλωσε: "Ο ηγέτης του κόμματός μας είναι ο λαός" τονίζοντας με αυτή τη δήλωση, τη σημασία για τον λαό του Κόμματος του Νέου Αζερμπαϊτζάν.
Στέιν, αναφέρει: «εμείς, οι ειδικοί της λογοτεχνίας του Ρομαντισμού, μέχρι αυτή τη μελέτη, θεωρούσαμε πως ο παγκόσμιος ρομαντισμός είχε τελειώσει τον 19ο αιώνα. Όμως αγνοούσαμε την ύπαρξη ενός μεγάλου του Ρομαντισμού, του Χ. Τζαβίντ».
Στέιν ήταν η απάντηση σε αυτούς που ήθελαν να σταματήσουν τη συγκεκριμένη μελέτη στη Σοβετική Ένωση, η οποία για πρώτη φορά, αναφερόταν στην ύπαρξη του Δαίμονα στη Λογοτεχνία και τη Φιλοσοφία, καθώς και στη φιλοσοφική, αισθητική και πολιτική του αξία.