polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Σε αντίθεση με τη γαλλική παράδοση, που συγκεντρώνει όλες τις διοικητικές εξουσίες σε μία πόλη, η Μανς παρουσιάζει έναν πολυκεντρισμό στην οργάνωση των εξουσιών.
Το Σαιν-Λο, έδρα του Περιφερειακού Συμβουλίου και της Νομαρχίας είναι η πολιτική και διοικητική πρωτεύουσα, η Κουτάνς συγκεντρώνει τις δικαστικές και θρησκευτικές εξουσίες.
Ο νομός Μανς είναι ένας από τους αρχικά 83 νομούς , που δημιουργήθηκαν κατά τη διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης στις 4 Μαρτίου 1790, σύμφωνα με το νόμο της 22ας Δεκεμβρίου 1789.
Πριν το 2016 ο νομός Μανς ανήκε στην περιοχή Κάτω Νορμανδία η οποία συνενώθηκε με την Άνω Νορμανδία και πλέον αποτελούν τη νέα διοικητική περιοχή Νορμανδία.
Ο Κλαιν, αριστερός παραπόταμός του Βιέν, διασχίζει την πρωτεύουσα Πουατιέ, και συμβάλει στον ποταμό Βιέν κοντά στη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη του νομού, το Σατελερώ.
Ο νομός Βιέν βρίσκεται στη συμβολή τεσσάρων φυσικών περιοχών που αποτελούνται από τα δύο ιζηματογενή λεκανοπέδια του Παρισιού και της Ακουιτανίας και δύο ορεινούς όγκους, την οροσειρά της Αρμορικής και τη Μασίφ Σαντράλ .
Αυτές οι περιοχές συνδέονται μεταξύ τους με το Σέιγ ντυ Πουατού, μία ζώνη ιζηματογενών πετρωμάτων πλάτους 96 χιλιομέτρων, που είναι το ευκολότερο φυσικό πέρασμα που συνδέει τη βόρεια με τη νοτιοδυτική Γαλλία.
Ο νομός είναι σχεδόν επίπεδος και μόνο μερικά υψώματα βρίσκονται στους πρώτους λόφους της Μασίφ Σαντράλ στα ανατολικά και δυτικά σύνορα του νομού, με μεγαλύτερο υψόμετρο είναι τα 231 μέτρα.
Πριν το 2016 ο νομός Βιέν ανήκε διοικητικά στην περιοχή Πουατού-Σαράντ, η οποία συνενώθηκε με την Ακουιτανία και το Λιμουζέν και πλέον αποτελούν τη νέα διοικητική περιοχή της Νέας Ακουιτανίας.
Συνορεύει προς τα βόρεια με τους νομούς Μαιν-ε-Λουάρ και Αντρ-ε-Λουάρ, ανατολικά με το νομό Αντρ, νοτιοανατολικά με το νομό Ωτ-Βιέν, νοτιοδυτικά με τη Σαράντ και δυτικά με το νομό Ντε-Σεβρ.
Ο νομός Βιέν είναι ένας από τους αρχικά 83 νομούς που δημιουργήθηκαν κατά τη διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης στις 4 Μαρτίου 1790, με την κατάργηση των παλαιών επαρχιών.
Πρωτεύουσα του νομού είναι το Πουατιέ με 87.961 κατοίκους , που βρίσκεται σε απόσταση περίπου 294 χιλιομέτρων κατ'ευθεία γραμμή νοτιοδυτικά του Παρισιού.
Το τοπίο γενικά είναι απόκρημνο και βραχώδες με πολλά φαράγγια, τα οποία καταλήγουν σε μικρούς ορμίσκους όπου στενές λωρίδες θάλασσας εισχωρούν στις βραχώδεις ακτές.
Στη χερσόνησο βρίσκονται δύο μονές, η Μονή Οδηγητρίας Κυρίας Γωνιάς Χανίων και η Μονή Αγίου Ιωάννη Γκιώνας, καθώς και ένας αριθμός εκκλησιών.
Παράλληλα με τη μονή Γωνιάς λειτουργεί σε ξεχωριστό κτίριο η Ορθόδοξος Ακαδημία Κρήτης, ενώ περίπου μισό χιλιόμετρο βορειότερα βρίσκεται το μνημείο των πεσόντων Ευελπίδων από τη Μάχη της Κρήτης, καθώς μετά την κατάληψη της Αθήνας από τους Γερμανούς στη μονή λειτούργησε η σχολή Ευελπίδων.
Μετά την απομάκρυνσή του από το σχολείο του Καράτσι , ολοκλήρωσε την βασική του εκπαίδευση στο Καράτσι και μετακόμισε στη Λαχόρη το 1967 για να σπουδάσει οδοντιατρική.
Ήταν πολιτικά συνδεδεμένος με την Ισλάμι Τζαμιάτ Ταλάμπα, τη φοιτητική πτέρυγα του Τζαμάατ-ε-Ισλάμι Πακιστάν και έγινε πρόεδρος της φοιτητικής ένωσης.
Κατά τη διάρκεια των πρώτων ημερών του, επέκρινε το καθεστώς του Αγιούμπ Χαν και πυροβολήθηκε δύο φορές συμμετέχοντας σε μια διαμαρτυρία του 1969 στο , στη Λαχόρη.
Σύμφωνα με τον Αλβί, άφησε το κόμμα επειδή είχε απογοητευθεί από τη στενή εστίασή του στην πολιτική και "ένιωθε πάντα ότι η ειλικρινής ηγεσία είναι η πραγματική λύση στα προβλήματα του Πακιστάν".
Ο πατέρας του, Χαμπίμπ-ουρ-Ραχμάν Ιλαχί Αλβί, ήταν οδοντίατρος στην Ινδία και μετανάστευσε στο Καράτσι μετά την ίδρυση του Πακιστάν και άνοιξε μια οδοντιατρική κλινική στην πόλη Σαντάρ.
Ήταν υποψήφιος στην έδρα της επαρχιακής συνέλευσης της Σιντ με το Τεχρίκ-ι-Ινσάφ στην εκλογική περιφέρεια ΠΣ-89 στις γενικές εκλογές του Πακιστάν το 1997, αλλά απέτυχε.
Συνέβαλε στην στέγαση των 200 χιλιάδων Ελληνοκυπρίων προσφύγων, στη προσφορά βοήθειας στους εγκλωβισμένους στις κατεχόμενες περιοχές Ελληνοκύπριους, στη διατήρηση της εσωτερικής τάξης και ασφάλειας, στην ανασύσταση της αστυνομίας και στην αναδιοργάνωση και στον εξοπλισμό της Εθνικής Φρουρας.
Ωστόσο, λόγω της εκλογής του βουλευτή του ΑΚΕΛ στην Εκλογική Περιφέρεια Λεμεσού Δημήτρη Κοντίδη στη θέση του Δημάρχου Λεμεσού στις Δημοτικές εκλογές του 1996, τη θέση του στη βουλή πήρε στις 9 Ιανουαρίου 1997 ο Χριστόδουλος Βενιαμίν ως ο πρώτος επιλαχών, για την Ζ Κοινοβουλευτική Περίοδο.
Μετά τον θάνατο του , ο υπήρξε κύριος διαχειριστής των για πολλά χρόνια, ως ανεξάρτητος υπάλληλος μετά την αποχώρησή του από το , με τη βοήθεια προσωπικού όπως ο και ο .
Κατά τη διάρκεια της θητείας του ως Ελεγκτή των , από το 1960 ως το 1973, το ρεπερτόριο των επεκτάθηκε τόσο προς τα εμπρός, ώστε να περιλάβει σύγχρονους και πρωτοποριακούς συνθέτες όπως οι , , , , , , , , , , , , , , και , καθώς και παλαιότερους ώστε να περιλαμβάνει μουσική από συνθέτες όπως ο , , , , , , , και όψιμο Μεσαίωνα, όπως καθώς και λιγότερο συχνά έργα του και του .
Από το 1960, ο αριθμός των φιλοξενούμενων ορχηστρών στο άρχισε επίσης να αυξάνεται, με τους πρώτους μεγάλους διεθνείς μαέστρους να εκτελούν το 1963 και την πρώτη ξένη ορχήστρα, τη Συμφωνική Ορχήστρα Ραδιοφώνου της Μόσχας, εκτελώντας το 1966.
Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι ο , τότε διευθύνων σύμβουλος της & ., μίλησε για τη μετάδοση και είδε τις μεγάλες απαιτήσεις και προθέσεις του για τον έλεγχο της μουσικής παρουσίασης ως κίνδυνο για το μέλλον των δημόσιων συναυλιών.
Θεώρησε καλύτερο να αφήσει την Αίθουσα της Βασίλισσας στις ραδιοτηλεοπτικές εκπομπές παρά να συνεχίσει τις συναυλίες και άλλες μεγάλες σειρές ανεξάρτητα σε έναν άνισο ανταγωνισμό με αυτό που ήταν στην πραγματικότητα η ίδια η κυβέρνηση.
Ως μαέστρος από την πρώτη συναυλία το 1895, ο ήταν σε μεγάλο βαθμό υπεύθυνος για την οικοδόμηση του ρεπερτορίου που ακούστηκε καθώς η σειρά συνέχιζε από έτος σε έτος.
Αν και περιλάμβανε πολλά δημοφιλή και λιγότερο απαιτητικά έργα, στην πρώτη σεζόν υπήρχαν σημαντικές νύχτες αφιερωμένες στον Μπετόβεν ή τον και ένα πρόγραμμα νέων έργων δόθηκε την τελευταία εβδομάδα.
Μια χάλκινη προτομή του ανακτήθηκε από τα ερείπια της βομβαρδισμένης αίθουσας της Βασίλισσας το 1941, και τώρα ανήκει στην , εξακολουθεί να τοποθετείται μπροστά από το όργανο για όλη τη σεζόν .
Η φιλανθρωπική οργάνωση που ιδρύθηκε στο όνομά του, , συνεχίζει να διοργανώνει ένα ιδιαίτερο κοντσέρτο κάθε χρόνο λίγο μετά την λήξη της κύριας σεζόν.
Όταν ζητάνε δωρεές, οι από την Αρένα ανακοινώνουν τακτικά στο ακροατήριο τις τρέχουσες δωρεές συνολικά σε συναυλιακά διαστήματα κατά τη διάρκεια της σεζόν ή πριν από τη συναυλία, όταν δεν υπάρχει διάλειμμα.
Ο , ηλικίας 26 ετών, εκμεταλλεύτηκε την ευκαιρία και δημιούργησε την "Ορχήστρα της Βασίλισσας" ως το σύνολο που αφιερωνόταν ειδικά στην εκτέλεση συναυλιών περιπάτου.
προέβλεψε επίσης την υιοθέτηση της γαλλικής ή συναυλίας , που καθιστούσε αναγκαία την απόκτηση ενός εντελώς νέου συνόλου πνευστών της ορχήστρας, και την εκ νέου ρύθμιση του Οργάνου της Βασίλισσας.
Η Συμφωνική Ορχήστρα του Λονδίνου βοήθησε μερικές φορές στη σειρά από τότε που η Νέα Ορχήστρα της Αίθουσας της Βασίλισσας έπαψε να λειτουργεί και το 1942 ο κάλεσε επίσης τη Φιλαρμονική Ορχήστρα του Λονδίνου υπό τον νέο ηγέτη να συμμετάσχει σε αυτήν και σε επόμενες σαιζόν .
Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ο , επικεφαλής ηγέτης της Συμφωνικής Ορχήστρας του , και ο Μπάζιλ Κάμερον ανέλαβαν επίσης καθήκοντα για τη σειρά, συνεχίζοντας τους το 1944 όταν, υπό αυξημένο κίνδυνο από βομβαρδισμούς, μεταφέρθηκαν και πάλι, αυτή τη φορά το Χρηματιστήριο Καλαμποκιού του το οποίο τους φιλοξένησε μέχρι το τέλος του πολέμου.
Στο Ηνωμένο Βασίλειο, όλες οι συναυλίες μεταδίδονται στο ραδιόφωνο 3, ένας αυξανόμενος αριθμός μεταδίδεται στο , με μερικούς να εμφανίζονται επίσης στο και το .
Η μελωδία θέματος που έπαιζε στην αρχή κάθε προγράμματος που μεταδίδεται στην τηλεόραση ήταν ένα απόσπασμα από το τέλος του "κόκκινου" κινήματος της Συμφωνίας Χρώματος Α ' Αρθουρ Μπλις .
Οι συναυλίες γινόταν στους κήπους του Λονδίνου από τα μέσα του 18ου αιώνα, ενώ τα εσωτερικά έγιναν χαρακτηριστικό της μουσικής ζωής του 19ου αιώνα στο Λονδίνο από το 1838, κυρίως υπό τη διεύθυνση των και .
Εγκαινιάστηκαν στις 10 Αυγούστου 1895 στην Αίθουσα της Βασίλισσας στο από τον , ο οποίος ήταν ιδιαίτερα έμπειρος στην εκτέλεση παρόμοιων συναυλιών στο Θέατρο της Αυτού Μεγαλειότητας .
Ο ήθελε να δημιουργήσει ένα ευρύτερο κοινό για τη μουσική συναυλιών προσφέροντας χαμηλές τιμές εισιτηρίων και μια ανεπίσημη ατμόσφαιρα, όπου επιτρέπεται στους περιπατητές φαγητό να τρώνε, να πίνουν και να καπνίζουν.
επίσημα γνωστό ως ) είναι μια θερινής περίοδος οκτώ εβδομάδων καθημερινών ορχηστρικών συναυλιών κλασσικής μουσικής και άλλων εκδηλώσεων που πραγματοποιούνται ετησίως, κυρίως στο στο κεντρικό Λονδίνο .
Κάθε σεζόν περιλαμβάνει συναυλίες στο , συναυλίες μουσικής δωματίου στο , επιπλέον εκδηλώσεις στο Ηνωμένο Βασίλειο για την Τελευταία Νύχτα των και συναφείς εκπαιδευτικές και παιδικές εκδηλώσεις.
Ωστόσο, ενεπλάκησαν ιδιωτικοί χορηγοί για να διατηρήσουν τα , πάντα κάτω από την κατεύθυνση του , έως ότου η αίθουσα της Βασίλισσας καταστράφηκε ανεπανόρθωτα κατά τη διάρκεια αεροπορικής επιδρομής τον Μάιο του 1941.
Το είναι συντομογραφία για το , όρος που αρχικά αναφέρεται σε συναυλίες σε εξωτερικούς χώρους στους κήπους του Λονδίνου, όπου το κοινό ήταν ελεύθερο να περπατήσει γύρω από την ορχήστρα, όσο αυτή έπαιζε.
Στο πλαίσιο του , το αναφέρεται στη χρήση των εσωτερικών χώρων μέσα στην αίθουσα του Ρόαγιαλ Άλμπερτ Χωλλ, στην και στην για τις οποίες οι τιμές των εισιτηρίων είναι πολύ χαμηλότερες από ό, τι για τα καθίσματα.
Το μοναστήρι ιδρύθηκε από τον μοναχό Ιωσήφ Αλαβερντέλι, έναν από τους 13 Ασσύριους Πατέρες, ο οποίος ήρθε από την Αντιόχεια και εγκαταστάθηκε στο Αλαβερντί, ένα μικρό τότε χωριό και πρώην παγανιστικό θρησκευτικό κέντρο αφιερωμένο στη Σελήνη.
ο Καθεδρικός ναός του Αλαβερντί ήταν το ψηλότερο θρησκευτικό κτίριο στη Γεωργία, μέχρι το 2014 που περατώθηκε η κατασκευή του Καθεδρικού ναού της Αγίας Τριάδας της Τιφλίδας.
Ενώ ορισμένα μέρη της μονής χρονολογούνται του 6ου αιώνα, ο καθεδρικός ναός χτίστηκε τον 11ο αιώνα από τον Βασιλιά Κβιρίκε Γ 'του Καχέτι, ως αντικατάσταση μιας παλαιότερης εκκλησίας του Αγίου Γεωργίου.
Το 2006, οι αρχαιολογικές έρευνες στα κελάρια αποκάλυψαν 50 κβέβρι (παραδοσιακοί Γεωργιανοί περιέκτες οινοπαραγωγής - ανάλογοι των βαρελιών) με χωρητικότητα 60 τόνων κρασιού.
Στα κτίρια της μονής περιλαμβάνονται: μία τραπεζαρία, ένα καμπαναριό, ένα επισκοπικό παλάτι, οικήματα των μοναχών, λουτρά, οινοποιείο, κελάρια κρασιού και άλλες δομές.
Μια ηλιακή έκλειψη συμβαίνει όταν η Σελήνη περνάει ανάμεσα στη Γη και τον Ήλιο, αποκρύπτοντας έτσι ολικά ή εν μέρει τον ηλιακό δίσκο για έναν παρατηρητή στη Γη.
Μια δακτυλιοειδής έκλειψη ηλίου συμβαίνει όταν η φαινόμενη διάμετρος της Σελήνης είναι μικρότερη από την ηλιακή, εμποδίζοντας το μεγαλύτερο μέρος του φωτός του Ήλιου και κάνοντας τον Ήλιο να μοιάζει με δακτυλίδι .
Ζακύνθου, σε όλη την Στερεά Ελλάδα και την Αττική, στην κεντρική και νότια Θεσσαλία, σε σχεδόν όλη την Πελοπόννησο, στις Σποράδες, στα νησιά του βορειοανατολικού Αιγαίου, στα 3 πόδια της Χαλκιδικής και στους νομούς Καβάλας, Ροδόπης και Έβρου.
Η δακτυλιοειδής έκλειψη θα γίνει ορατή στην ευρασιατική ήπειρο, σε χώρες όπως η Αλγερία, η Τυνησία, η Λιβύη, η Μάλτα, η Ελλάδα, η Βουλγαρία, η Τουρκία, η Ουκρανία, η Ρωσία, το Καζακστάν, η Κίνα και η Ιαπωνία .
Σε πολλές μεγάλες πόλεις όπως η Τρίπολη, η Αθήνα, η Κωνσταντινούπολη, το Ρόστοφ-ον-Ντον, το Βόλγκογκραντ, το Όμσκ, το Κρασνογιάρσκ και το Σαπόρο η μέγιστη φάση της δακτυλιοειδούς έκλειψης θα είναι ορατή.
Συμμετείχε ενεργά στην επαναστατική πολιτική σύγκρουση των Κάτω Χωρών από το 1781 και μετά - όχι μόνο ως υποστηρίκτρια και συνεργάτης, αλλά ως κύρια κινητήρια δύναμη πίσω από το κόμμα του συζύγου της.
Η Φρειδερίκη Σοφία Βιλελμίνη γεννήθηκε στις 7 Αυγούστου 1751 στο Βερολίνο, ήταν το τρίτο παιδί και η μοναχοκόρη του Αύγουστου Γουλιέλμου της Πρωσίας και της Λουίζας, κόρης του Φερδινάνδου Αλβέρτου Β του Μπράουνσβαϊγκ-Βόλφενμπυττελ.
Όμως η ζωή έχει άλλα σχέδια γι' αυτή. Μέσα σε ένα σύντομο χρονικό διάστημα θα δει τον ανέφελο και ευτυχισμένο γάμο της να διαλύεται, τη σχέση της με τις κολλητές της να δοκιμάζεται, τον κεραυνοβόλο έρωτα να την αιφνιδιάζει, τον πρώην άντρα της να της παίζει ένα καλοστημένο παιχνίδι, τη μητέρα της να κάνει την υπέρβαση και την 5χρονη κόρη της να της δίνει μαθήματα ωριμότητας.
Η σειρά παρουσιάζει τη ζωή της Άννας , μιας νέας και όμορφης αρχιτέκτονος, παντρεμένη με μια κόρη που όμως μια ανατροπή θα αλλάξει τη ζωή της σε έναν μόλις μήνα και κάτι.
Το πρωταγωνιστικό καστ της σειράς συμπληρώνουν ο Αλέξης Γεωργούλης, ο Γιάννης Στάνκογλου, η Μάρθα Βούρτση, η Βίλμα Τσακίρη και ο Νίκος Γαλανός.
Η Άννα είναι μια νέα και όμορφη αρχιτέκτονας που τα έχει όλα στη ζωή της: έναν σύζυγο που τη λατρεύει, μια αξιολάτρευτη κορούλα, τις κολλητές της με τις οποίες μοιράζεται τα πάντα, τη μαμά της, χήρα βιομηχάνου που την έχει μεγαλώσει με όλες τις ανέσεις και τη πιστή οικονόμο της μαμάς που την έχει μεγαλώσει σαν κόρη της.
Αυτή έψαχνε σύμμαχο για την εξόριστη βασιλική Οικογένεια της Γαλλίας και επέλεξε τον κλάδο της Αυστρίας-Έστε για τους εξής λόγους: τα μέλη του ήταν καθολικοί στο θρήσκευμα και ήταν ο μόνος βασιλικός Οίκος, που δεν είχε αναγνωρίσει την Ιουλιανή Μοναρχία του Λουδοβίκου Φιλίππου.
Ήταν επιτήδεια στην κατασκευή μίας κρύπτης για την εξόριστη βασιλική οικογένεια της Γαλλίας στον Ναό της Αναλήψεως της Κυρίας Υμών, στην Καστανιεβίτσα τού Γκορτς .
Η Μαρία Θηρεσία απεβίωσε τρία έτη μετά τον σύζυγό της στο Γκερτς, στην τότε Αυστρία, και τάφηκε με τον Ερρίκο στην κρύπτη της Φραγκισκανικής Μονής της Καστανιεβίτσας.
Το 1883 ο Ερρίκος απεβίωσε και οι λίγοι υποστηρικτές του θεωρούσαν ως διάδοχό του τον μεγαλύτερο άρρενα απόγονο τού Λουδοβίκου ΙΔ, τον Χουάν, κόμη τού Μοντιθόν, σύζυγο της Μαρίας Βεατρίκης της Αυστρίας-Έστε.
Η Μαρία Θηρεσία από τον Οίκο των Αψβούργων-Λωρραίνης γεννήθηκε Αρχιδούκισσα της Αυστρίας-Έστε & Πριγκίπισσα της Ουγγαρίας, Βοημίας, Μόντενας και με τον γάμο της έγινε Κόμισσα του Σαμπόρ και διεκδικήτρια Βασίλισσα της Γαλλίας & της Ναβάρρας.
Η Μαρία Θηρεσία Βεατρίκη Γαϊτανή ήταν η πρώτη κόρη του Φραγκίσκου Δ της Μόντενα και της ανιψιάς του Μαρίας Βεατρίκης, κόρης του Βίκτωρα Εμμανουήλ Α της Σαρδηνίας.
Ακολούθως, ο Γλαύκος Κληρίδης διόρισε τον Νίκο Ρολάνδη στη θέση του Υπουργού Εμπορίου, Βιομηχανίας και Τουρισμού στην Κυβέρνηση Γλαύκου Κληρίδη 1998.
Ο Νίκος Ρολάνδης εξελέγη βουλευτής στις Βουλευτικές εκλογές 1991 στην Εκλογική Περιφέρεια Λευκωσίας με τον συνασπισμό Δημοκρατικός Συναγερμός-Κόμμα Φιλελευθέρων για την ΣΤ Κοινοβουλευτική Περίοδο.
Το 1900 ο Λέβι-Τσίβιτα και ο δάσκαλός του Γκρεγκόριο Ρίτσι-Κουρμπάστρο δημοσίευσαν τη θεωρία των τανυστών στο έργο , το οποίο χρησιμοποίησε ως εργαλείο ο Αϊνστάιν προκειμένου να αναπτύξει τη θεωρία της γενικής σχετικότητας.
Το 1917 εισήγαγε την έννοια της παράλληλης μεταφοράς στη γεωμετρία του Ρήμαν, παρακινούμενος από τη θέληση να απλουστεύσει τον υπολογισμό της καμπυλότητας μιας ρημάνειας πολλαπλότητας.
Η αλληλογραφία αυτή άρχισε από τον Ιταλό μαθηματικό, καθώς διεπίστωσε μαθηματικά λάθη στον τρόπο χρήσεως του τανυστικού λογισμού από τον Αϊνστάιν για την ερμηνεία της Θεωρίας της Σχετικότητας.
Ο Λέβι-Τσίβιτα φύλαξε συστηματικά όλες τις απαντήσεις του Αϊνστάιν προς αυτόν και, παρά το ότι ο Αϊνστάιν δεν είχε κρατήσει τις επιστολές του Λέβι-Τσίβιτα προς αυτόν, ολόκληρη η αλληλογραφία τους έγινε δυνατόν να αναπαραχθεί από το αρχείο του Λέβι-Τσίβιτα.
Σε μία από τις επιστολές, αναφορικά με τη νέα δουλειά του Ιταλού, ο Αϊνστάιν γράφει: «Θαυμάζω την κομψότητα της μεθόδου υπολογισμού σας. Πρέπει να είναι όμορφο να ιππεύετε μέσα από αυτά τα πεδία πάνω στο άτι των αληθινών μαθηματικών, ενώ οι όμοιοί μας χρειάζεται να βρίσκουμε τον δρόμο μας κουραστικά με τα πόδια».
Παρέμεινε στη θέση αυτή μέχρι το 1918, οπότε διορίσθηκε στην έδρα Ανώτερης Αναλύσεως στο Πανεπιστήμιο Σαπιέντσα Ρώμης και δύο χρόνια αργότερα στην εκεί έδρα της Θεωρητικής Μηχανικής.
Το 1936, μετά από πρόσκληση του Αϊνστάιν, ο Λέβι-Τσίβιτα ταξίδεψε στην Αμερική, στο Πανεπιστήμιο Πρίνστον, και παρέμεινε εκεί με τον Αϊνστάιν επί ένα έτος.
Ο Τούλλιο Λέβι-Τσίβιτα ήταν Ιταλός μαθηματικός, γνωστότερος για την εργασία του στον διαφορικό λογισμό τανυστών και τις εφαρμογές του στη Θεωρία της Σχετικότητας, αλλά και με σημαντικές συνεισφορές σε άλλες περιοχές.
Επίσης ανακηρύχθηκε επίτιμο μέλος της Μαθηματικής Εταιρείας του Λονδίνου, της Βασιλικής Εταιρείας του Εδιμβούργου και της Μαθηματικής Εταιρείας του Εδιμβούργου, μετά τη συμμετοχή του σε συνάντησή τους το 1930 στο Πανεπιστήμιο του Σαιντ Άντριους.
Το σύγγραμμα τανυστικού απειροστικού λογισμού του Λέβι-Τσίβιτα, με τίτλο Ο απόλυτος διαφορικός λογισμός (αρχικώς ένα σύνολο σημειώσεων παραδόσεων στην ιταλική που συνέταξε από κοινού με τον Ρίτσι-Κουρμπάστρο), παραμένει ένα από τα πρότυπα κείμενα αναφοράς περισσότερο από έναν αιώνα μετά την πρώτη του έκδοση, με μεταφράσεις διαθέσιμες σε αρκετές γλώσσες.
Το σύνολο των μαθηματικών εργασιών του Τούλλιο Λέβι-Τσίβιτα, εκτός των βιβλίων βρίσκεται δημοσιευμένο στους 6 τόμους των Συλλεγμένων έργων του, σε αναθεωρημένη τυπογραφική μορφή και με διορθωμένα τόσο τα τυπογραφικά λάθη, όσο τις αβλεψίες του συγγραφέως.
Μεταξύ των διδακτόρων των οποίων επέβλεψε τη διδακτορική διατριβή, συγκαταλέγονται και οι Οκτάβ Ονιτσέσκου, Αττίλιο Παλατίνι και Γκεόργκε Βραντσεάνου.
Οι δύο χώρες είναι πλήρη μέλη του Συμβουλίου της Ευρώπης, του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης, της Ευρωπαϊκής Ένωσης και άλλων διεθνών οργανισμών.
Και οι δύο χώρες, έχουν αναπτύξει μεταξύ τους πολύ καλές σχέσεις, τόσο διπλωματικές, όσο και εμπορικές, γεγονός που αποτελεί μια κύρια πηγή καλών σχέσεων μεταξύ των δύο χωρών.
Στις 16 Ιανουαρίου 2006, ο Πρωθυπουργός της Ελλάδας Κώστας Καραμανλής και η Υπουργός Εξωτερικών Ντόρα Μπακογιάννη επισκέφθηκαν το Δουβλίνο.
Η ανακάλυψη ενός θησαυρού κοντά στο Γκενγκάν δείχνει ότι αυτή η περιοχή ανήκε στους Οσίσμιους και ότι τα σύνορα θα πρέπει να τοποθετηθούν μεταξύ Γκενγκάν και Σαιν-Μπριέκ.
Οι Οσίσμιοι αναφέρονται από τον Ιούλιο Καίσαρα στα Απομνημονεύματα περί του Γαλατικού πολέμου και από άλλους αρχαίους συγγραφείς, όπως τον Πλίνιο τον Πρεσβύτερο, τον Στράβωνα και τον Πτολεμαίο.
Η επικράτεια των Οσίσμιων αντιστοιχούσε περίπου στο έδαφος του γαλλικού νομού Φινιστέρ και στο δυτικό τμήμα του νομού Κοτ-ντ'Αρμόρ στη Βρετάνη, στη βορειοδυτική Γαλλία.
Το πρόγραμμα είναι ανοικτό σε φοιτητές/σπουδαστές, μαθητευόμενους, διδάσκοντες, νέους ανθρώπους, εθελοντές, εργαζόμενους με τη νεολαία και στον ερασιτεχνικό αθλητισμό.
Περί τα δύο τρίτα του προϋπολογισμού του διατίθενται σε μαθησιακές ευκαιρίες στο εξωτερικό για φυσικά πρόσωπα, τόσο στο εσωτερικό της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, όσο και εκτός αυτής.
Το υπόλοιπο στηρίζει συνεργασίες μεταξύ εκπαιδευτικών ιδρυμάτων, οργανισμών νεολαίας, επιχειρήσεων, τοπικών και περιφερειακών αρχών και μη κυβερνητικών οργανώσεων, καθώς και μεταρρυθμίσεις για τον εκσυγχρονισμό της εκπαιδεύσεως, της εξασκήσεως και των συστημάτων νεολαίας.
Το + είναι το πρόγραμμα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την εκπαίδευση, τη νεολαία και τον αθλητισμό για τη χρονική περίοδο 2014-2020, που διαδέχθηκε το προηγούμενο «Πρόγραμμα Δια Βίου Μάθησης» .
Ως ολοκληρωμένο πρόγραμμα, το + προσφέρει περισσότερες ευκαιρίες για την κινητικότητα των σπουδαστών/μαθητευόμενων και των εκπαιδευτών, όσο και για τη συνεργασία των τομέων εκπαιδεύσεως, πρακτικής εξασκήσεως και νεολαίας.
Είναι επίσης ευκολότερη η πρόσβαση σε αυτό σε σχέση με τα προηγούμενα προγράμματα, με απλοποιημένους κανονισμούς χρηματοδοτήσεως και δομή που στοχεύει στην ομαλή διοίκηση του προγράμματος.
Σχολεία, πανεπιστήμια, σχολές επαγγελματικής εκπαιδεύσεως και εξασκήσεως, όπως και ιδρύματα εκπαιδεύσεως ενηλίκων, είναι όλα επιλέξιμα για πλήρη χρηματοδότηση προκειμένου να παρακολουθήσουν επιμορφωτικά μαθήματα στα πλαίσια της 1.
Η «Δράση-κλειδί 1» του + παρέχει μια εξαιρετική ευκαιρία για δασκάλους/καθηγητές, διευθυντές σχολείων, εκπαιδευτές και άλλους επαγγελματίες της εκπαιδεύσεως να συμμετάσχουν σε διεθνή επιμορφωτικά μαθήματα σε διάφορες ευρωπαϊκές χώρες.
Το 1992 έγινε δημοσιογράφος στο κανάλι 3 και την ίδια περίοδο συνεργάστηκε με τον Μικέλε Σαντόρο στην παρουσίαση μερικών τηλεοπτικών προγραμμάτων όπως τα " " και " " .
Στις 9 Οκτωβρίου 2012, ο Σασόλι ανακοίνωσε την υποψηφιότητά του στις προκριματικές εκλογές για τον υποψήφιο της κεντροαριστεράς στις δημοτικές εκλογές της Ρώμης το 2013.
Στις προκριματικές εκλογές βγήκε δεύτερος συγκεντρώνοντας το 26% των ψήφων, πίσω από τον Γερουσιαστή Ιγκνάτσιο Μαρίνο, ο οποίος πήρε το 55% των ψήφων, και μπροστά από τον πρώην Υπουργό Επικοινωνιών Πάολο Τζεντιλόνι.
Το 2009, ο Σασόλι εγκατέλειψε τη δημοσιογραφική του καριέρα για να ασχοληθεί με την πολιτική και έγινε μέλος του κεντροαριστερού Δημοκρατικού Κόμματος, συμμετέχοντας στις Ευρωεκλογές 2009 στην Κεντρική Ιταλία.
Την περίοδο της Επανάστασης του 1821 έπαιξε σημαντικό ρόλο στην περιοχή και χρησίμευε ως έδρα των στρατηγείων του Γεώργιου Καραϊσκάκη και του Αλέξανδρου Μαυροκορδάτου.
Έχουν καταγραφεί βελανιδιές με ηλικία μέχρι 800 ετών και σύμφωνα με το Τμήμα Διαχείρισης Περιβάλλοντος και Φυσικών Πόρων του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων καταγράφτηκαν στην περιοχή 256 γηγενή φυτά με περισσότερο σπάνια και ενδιαφέροντα είδη αποικίες της παιώνιας και ποικιλία από άγριες ορχιδέες που περιλαμβάνουν την και την .
Ανατολικά και νότια του χωριού βρίσκεται το Βελανιδόδασος Ξηρομέρου που θεωρείται το πιο συγκροτημένο δάσος βελανιδιάς στην Ελλάδα και έχει χαρακτηριστεί ως τοπίο ιδιαίτερου φυσικού κάλους - ΤΙΦΚ.
Πρόκειται για την λοφώδη ασβεστολιθική περιοχή μεταξύ των χωριών Σκουρτού, Πρόδρομος, Στρογγυλοβούνι, Παλαιομάνινα, Ρίγανη, Γουριώτισσα και της λίμνης Οζερού.
Μετά την ιταλική εισβολή στην Αλβανία το 1939, ο Νισάνι επέστρεψε στη χώρα και αρχικά προσχώρησε στο Συμβούλιο του Κράτους της συνεργατικής κυβέρνησης, το οποίο περιλάμβανε διάφορες προσωπικότητες εναντίον του βασιλιά Ζογ.
Ο Νισάνι, ο οποίος γνώριζε τον πατέρα του Ενβέρ Χότζα, Χαλίλ, υποδέχθηκε τον Χότζα (ο οποίος ήταν τότε επικεφαλής του Κομμουνιστικού Κόμματος της Αλβανίας και ηγέτης της αντίστασης) και παρατήρησε ότι «Εμείς οι παλιϊδεάτες είχαμε την ευκαιρία μας, να μακροημερεύσουμε με τη νεολαία, επειδή είσαι η ελπίδα της χώρας. Δεν έκανα αρκετά, αλλά πολέμησα τον Ζογ όσο μπορούσα. Και είχα καλούς συντρόφους στην εφημερίδα που με βοήθησαν προς αυτήν την κατεύθυνση. Δεν τα παράτησα, αλλά τι έπρεπε να κάνω, να πεθάνω στην εξορία;
Ήλπιζα να δω τη χώρα και τον λαό μου. Επέστρεψα, αλλά αυτοί οι φασίστες και οι κατακτητές και όλοι οι απατεώνες που τους υπηρετούν σαν σκυλιά, τους μισώ σαν το θάνατο. Αλλά θα πεις, τότε γιατί μπήκες στο «Συμβούλιο του Κράτους»;
Στην ίδια συζήτηση ανέφερε ότι «όλοι γνωρίζουν ότι ο φασισμός απομακρύνει τους αρχηγούς των κομμουνιστών. Δεν είμαι κομμουνιστής, αλλά έζησα και δούλεψα μαζί τους, τους έχω σεβαστεί και με σεβάσηκαν. Θα σας πω ένα πράγμα: γιατί ο δρόμος δεν είναι στρωμένος με λουλούδια, αλλά συνεχίστε, πολεμήστε, γιατί μόνο με την πάλη σας θα σώσετε την Αλβανία».
Τον Σεπτέμβριο του 1943 ο Νισάνι έγινε Πρόεδρος της Μόνιμης Επιτροπής του Γενικού Συμβουλίου Εθνικής Απελευθέρωσης και στο Συνέδριο της Πρεμετής τον Μάιο του 1944 έγινε πρόεδρος του Αντιφασιστικού Εθνικού Συμβουλίου Απελευθέρωσης και υπεύθυνος εξωτερικών υποθέσεων.
Στις 12 Ιανουαρίου 1946 ο Νισάνι έγινε Πρόεδρος της Συντακτικής Συνέλευσης, η οποία στις 14 Μαρτίου μετονομάστηκε σε Λαϊκή Συνέλευση της Λαϊκής Δημοκρατίας της Αλβανίας.
Νόλι, του οποίου οι δυνάμεις το 1924 ανέτρεψαν τη συντηρητική τάξη που υποστήριξε ο Αχμέτ Ζόγου και καθιέρωσαν μια δημοκρατική κυβέρνηση, ενώ ο Νισάνι συμμετείχε σε δίκη που διεξήχθη ερήμην εναντίον του Ζόγου.
Μετά από την πτώση της κυβέρνησης τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους, ο Νισάνι διέφυγε στο εξωτερικό και υπήρξε συνιδρυτής της αντι-Ζόγου με υποστήριξη της Κομμουνιστικής Διεθνούς το 1925, συμβάλλοντας στην έκδοση της εφημερίδας μαζί με τον Αλβανό κομμουνιστή Χαλίμ Τζέλο από το 1925 έως το 1932 στη Γενεύη.
Ο Ομέρ Νισάνι ήταν Αλβανός ιατρός και πολιτικός που συμμετείχε αρχικά στον αγώνα κατά του Αχμέτ Ζόγου στις δεκαετίες του 1920 και του 1930 και στη συνέχεια στον αγώνα κατά της φασιστικής κατοχής της Αλβανίας κατά την περίοδο 1942–44.
Ο Νισάνι, ο οποίος δεν ήταν μέλος του κυβερνώντος Κόμματος Εργασίας της Αλβανίας, υπήρξε ο πρώτος Επικεφαλής του Προεδρείου της Λαϊκής Συνέλευσης έως ότου δήλωσε την παραίτησή του στις 24 Ιουλίου 1953 για λόγους υγείας.