polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Αυτή θεωρεί τα κβαντικά πεδία ως φαινόμενα μακράς αποστάσεως και μεταχειρίζεται βοηθητικές «πηγές» που μοιάζουν με τα ρεύματα των κλασικών θεωριών πεδίου.
Είναι μια ιστορία που τη διηγείται συχνά ο Στήβεν Γουάινμπεργκ, που «κληρονόμησε» το γραφείο του Σουίνγκερ στο Εργαστήριο και βρήκε εκεί ένα ζευγάρι παλιά παπούτσια με το υπονοούμενο μήνυμα «νομίζεις πως μπορείς να χωρέσεις μέσα τους;
Κατά τη δεκαετία του 1960 ο Σουίνγκερ διετύπωσε και ανέλυσε το γνωστό σήμερα ως «μοντέλο », δηλαδή η σε μία διάσταση χώρου και μία διάσταση χρόνου, το πρώτο παράδειγμα μιας θεωρίας δέσμιων καταστάσεων.
Υπήρξε επίσης ο πρώτος που πρότεινε μία ηλεκτρασθενή θεωρία βαθμίδας, μια ομάδα που θραύεται αυθόρμητα στην ηλεκτρομαγνητική σε μεγάλες αποστάσεις.
Αυτή η προσέγγιση επεκτάθηκε από τον δικό του φοιτητή Σέλντον Λη Γκλάσοου στο γενικώς παραδεκτό σήμερα πρότυπο της ενοποιήσεως της ηλεκτρομαγνητικής και της ασθενούς δυνάμεως ή αλληλεπιδράσεως.
Ο Σουίνγκερ προσπάθησε επίσης να διατυπώσει μία θεωρία με σημειακά μαγνητικά μονόπολα, ένα εγχείρημα που είχε περιορισμένη επιτυχία, επειδή τα μονόπολα αλληλεπιδρούν ισχυρώς όταν το κβάντο του φορτίου είναι μικρό.
Το θεμελιώδες έργο του Σουίνγκερ στην κβαντική θεωρία πεδίου παρέσχε το σημερινό πλαίσιο των συναρτήσεων συσχετισμού πεδίου και των εξισώσεων εξισώσεων κινήσεως που δίνουν αυτές οι συναρτήσεις.
Η προσέγγισή του άρχισε με την κβαντική και επέτρεψε την «ίση μεταχείριση» μποζονίων και φερμιονίων για πρώτη φορά, με χρήση μιας διαφορικής μορφής της άλγεβρας Γκράσμαν.
Πρόσεξε επίσης ότι η πεδιακή άλγεβρα οδηγούσε σε ανώμαλους «όρους » σε διάφορες ταυτότητες της κλασικής φυσικής, εξαιτίας ιδιομορφιών στις μικρές αποστάσεις.
Ο Σουίνγκερ εκτίμησε την αξία των συναρτήσεων από την εργασία του για το ραντάρ, και εφάρμοσε για να διατυπώσει την κβαντική θεωρία πεδίου με όρους τοπικών συναρτήσεων , με σχετικιστικώς αναλλοίωτο τρόπο.
Νωρίτερα, οι αντίστοιχες απόπειρες λύσεως συναντούσαν απειρισμούς, αλλά η επιπλέον συμμετρία στις μεθόδους του επέτρεψε στον Σουίνγκερ να απομονώσει τις σωστές πεπερασμένες διορθώσεις.
Ο Τζούλιαν Σουίνγκερ γεννήθηκε στην πόλη της Νέας Υόρκης από γονείς Ασκεναζίτες μετανάστες από την Πολωνία, τον ράφτη Μπέντζαμιν Σουίνγκερ και τη σύζυγό του Μπέλε Ρόζενφελντ .
Ο Τζούλιαν πήγε στο γυμνάσιο «Τάουνσεντ Χάρις» και μετά στο , προτού μετεγγραφεί στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια, από όπου πήρε το πτυχίο του το 1936 και το διδακτορικό του το 1939, σε ηλικία μόλις 21 ετών.
Μετά εργάσθηκε στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στο Μπέρκλεϋ υπό τον Ρόμπερτ Οπενχάιμερ και αργότερα σε μια θέση στο Πανεπιστήμιο Περντού, στην Ιντιάνα .
Με τα δικά του λόγια: «Η πίεση για συμμόρφωση είναι τεράστια. Την έχω υποστεί στην απόρριψη υποβληθεισών εργασιών μου από τους συντάκτες, με βάση δηλητηριώδεις αποτιμήσεις από κάποιους ανώνυμους κριτές. Η αντικατάσταση της αμερόληπτης κρίσεως από τη λογοκρισία θα σημάνει τον θάνατο της επιστήμης.»
Ο Σουίνγκερ τιμήθηκε με το Βραβείο Νόμπελ Φυσικής το 1965 για την ανάπτυξη της κβαντικής ηλεκτροδυναμικής από κοινού με τους Ρίτσαρντ Φάινμαν και Σινιτσίρο Τομονάγκα.
Είχε τιμηθεί όμως πλειστάκις και πριν την επιλογή του για το Νόμπελ: είχε πάρει το πρώτο στην ιστορία Βραβείο Άλμπερτ Αϊνστάιν , το Εθνικό Μετάλλιο των Επιστημών των ΗΠΑ και άλλα, ενώ είχε ανακηρυχθεί επίτιμος διδάκτορας από τα πανεπιστήμια Περντού και Χάρβαρντ .
Στις τελευταίες του δημοσιεύσεις ο Σουίνγκερ πρότεινε μία θεωρία για την ηχοφωταύγεια ως ένα κβαντικό φαινόμενο μακράς αποστάσεως, το οποίο δεν συνδέεται με άτομα, αλλά με ταχέως κινούμενες επιφάνειες στην καταρρέουσα φυσαλίδα, όπου υπάρχουν ασυνέχειες της διηλεκτρικής σταθεράς.
Ο μηχανισμός της ηχοφωταύγειας που υποστηρίζεται σήμερα από πειράματα εστιάζει στην υπερθέρμανση ποσοτήτων αερίου στο εσωτερικό της φυσαλίδας ως πηγή του φωτός.
Σε άλλες θεωρητικές έρευνες, ο Σουίνγκερ με τον Γουίλιαμ Ραρίτα διετύπωσαν τη θεωρία των Πάουλι και Φήρτς για το πεδίο του σπιν 3/2 σε συμπαγή μορφή, ως ένα διάνυσμα από τους «σπίνορες» του Ντιράκ.
Προκειμένου το πεδίο του σπιν 3/2 να αλληλεπιδρά με συνεπή τρόπο, απαιτείται κάποια μορφή υπερσυμμετρίας και ο Σουίνγκερ αργότερα είχε δηλώσει ότι λυπήθηκε που δεν είχε συνεχίσει αυτή την εργασία αρκετά ώστε να ανακαλύψει την υπερσυμμετρία.
Την ίδια εποχή εισήγαγε μη διαταρακτικές μεθόδους στην κβαντική θεωρία πεδίου, υπολογίζοντας τον ρυθμό με τον οποίο δημιουργούνται ζεύγη ηλεκτρονίου-ποζιτρονίου με φαινόμενο σήραγγας μέσα σε ηλεκτρικό πεδίο, μία διαδικασία που σήμερα είναι γνωστή ως «φαινόμενο ».
Μετά τον πόλεμο άφησε το Περντού και εντάχθηκε στο προσωπικό του Χάρβαρντ, όπου δίδαξε από το 1945 μέχρι το 1974, παίρνοντας την εκεί έδρα Χίγκινς το 1966.
Από την άλλη πλευρά, έχοντας επιβλέψει 73 διδακτορικές διατριβές, ο Σουίνγκερ υπήρξε ένας από τους πλέον παραγωγικούς συμβούλους μεταπτυχιακών φοιτητών φυσικής όλων των εποχών.
Αξιοθέατα είναι η πετρόκτιστη εκκλησία των Αγίων Αποστόλων, που πανηγυρίζει 28 με 30 Ιουνίου και το μοναστήρι της Μεταμόρφωσης του Σωτήρα, που σύμφωνα με την παράδοση κτίστηκε την περίοδο της τουρκοκρατίας και την περίοδο της κατοχής εγκαταστάθηκε το αρχηγείο των Εγγλέζων.
και στη τοποθεσία "Σουρβάλα" υπάρχει καταρράκτης ύψους 15 μέτρων ενώ στα βόρεια το καταφύγιο άγριας ζωής "Βρύσης Κούτρα" - Τρέτιμου έκτασης 9.000 στρεμμάτων.
Το χωριό αναφέρεται από το 15ο αιώνα με το όνομα Πιτσιούγκια και δε μετακινήθηκε ποτέ από την τωρινή του θέση ενώ την περίοδο της τουρκοκρατίας ήταν κεφαλοχώρι.
Στην πρώτη γραφή του κώδικα της Ιεράς Μονής του Όσιου Νικάνορα ή αλλιώς Μονή Ζάβορδας καταγράφονται 24 ονόματα αφιερωτών της μονής από το Ποτζιούγγι.
Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Δασοχωρίου που ανήκει στην δημοτική ενότητα Δεσκάτης του Δήμου Δεσκάτης και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 161 μόνιμους κατοίκους.
Η ηχογράφηση του « » από τον Φελισιάνο το 1970, στο οποίο ο ίδιος παίζει ακουστική κιθάρα και πορτορικανικό κουάτρο , είναι ένα από τα πλέον ακουόμενα στο ραδιόφωνο και «κατεβαζόμενα» από το διαδίκτυο χριστουγεννιάτικα τραγούδια στις ΗΠΑ και τον Καναδά.
Μέχρι τον Νοέμβριο του 2016, οι συνολικές πωλήσεις της ψηφιακής μορφής του έφθασαν τα 808.000 «κατεβάσματα» σύμφωνα με τη , γεγονός που το κατατάσσει στην όγδοη θέση στον κατάλογο με τα πλέον ευπώλητα στο διαδίκτυο κομμάτια των εορτών των Χριστουγέννων όλων των εποχών στις ΗΠΑ.
Μερικοί αξιοσημείωτοι από αυτούς είναι οι ., Μάικλ Μπουμπλέ με την Ταλία, το καστ της σειράς , οι με την Μπελίντα, και οι Σελίν Ντιόν, Ντέιβιντ Χέισελχοφ, Λουτσιάνο Παβαρόττι, , Γκαρθ Μπρουκς και Λάουρα Παουζίνι.
Με το απλό ισπανόφωνο χορωδιακό του (η παραδοσιακή ευχή για τα Χριστούγεννα και την Πρωτοχρονιά « , », δηλαδή «Ευτυχισμένα Χριστούγεννα, καλή χρονιά και ευτυχία») και τους εξίσου απλούς αγγλόγλωσσους στίχους « », έγινε κλασικό χριστουγεννιάτικο ελαφρό τραγούδι στις ΗΠΑ, σε όλο τον ισπανόφωνο κόσμο και διεθνώς.
Τον Δεκέμβριο του 2009 μία παρωδία του « » με τίτλο «Το χριστουγεννιάτικο τραγούδι του λαθρομετανάστη» δημιουργήθηκε από τους ραδιοφωνικούς παραγωγούς και . και ανέβηκε στον ιστότοπο της Ουάσινγκτον.
Η αρχική εκδοχή του τραγουδιού από τον Φελισιάνο έφθασε στις πρώτες 100 θέσεις των πωλήσεων στις ΗΠΑ πάνω από 20 χρόνια μετά την ηχογράφησή της, καταλαμβάνοντας την 70η θέση στις αρχές Ιανουαρίου 1998.
Για να εγκατασταθούν αυτοί οι Ορθογραφικοί Κανόνες, το Ινστιτούτο ίδρυσε μια επιτροπή αποτελούμενη από μέλη από όλα τα τμήματα του: Αντόνι Μαρία Αλκοβέρ, Τζοζέπ Καρνέρ ι Ριμπάλτα, Φρεντερίκ Κλασκάρ, Πομπέου Φάμπρα, Λουίς Σεγκαλά ι Εσταλέγια, Τζάουμε Μασσό ι Τορρέντς, Μικέλ ντελς Σάντς Ολιβέρ, Αντόνι Ρουμπιό ι Γιούκ, Πέρε Κορομίνες ι Μοντάνια και από τον Εουζένι δ'Ορς.
Το Ινστιτούτο, με αυτούς τους κανόνες, παρέδωσε όλα τα βασικά και σημαντικά εφόδια για την Καταλανική γλώσσα για να μπορεί το Ινστιτούτο να αναλάβει όλες τις εργασιες που θα ακολουθούσαν, οι οποίες αφορούσαν την κωδικοποίηση της γραμματικής και το Γενικό Λεξιλόγιο της Καταλανικής Γλώσσας .
Οι Ορθογραφικοί ανόνες της Καταλανικής γλώσσας είναι ένα σύνολο 24 κανόνων που δημιούργησε το Ινστιτούτο Καταλανικών Μελετών στις 24 Ιανουαρίου του 1913, με τους οποίους έγινε προσπάθεια να ρυθμιστεί το ορθογραφικό σύστημα των Καταλανικών.
Αυτοί οι κανόνες σηματοδότησαν την γραφή των μοντέρνων Καταλανικών, που ισοδυναμούσαν με άλλες ευρωπαϊκές γλώσσες και που έγιναν πιο κατάλληλοι για την καλλιέργεια όλων των λογοτεχνικών ειδών και για όλους τους τομείς επικοινωνίας: τον τύπο, την επιστήμη, την εκπαίδευση, την νομοθεσία και τις επιχειρήσεις.
Ο Ενρίκ Πρατ ντε λα Ρίμπα, όσο αφορά αυτό το θέμα, κάλεσε τους Καταλανούς να είναι ενωμένοι και πειθαρχημένοι και σαν αποτέλεσμα οι τοπικές εταιρείες υιοθέτησαν την καινούργια ορθογραφία.
Ο ρόλος του πολιτισμικού και πολιτικού κόσμου ήταν καθοριστικός για την επιτυχία των Κανόνων, της ενότητας της γλώσσας και, σίγουρα, για να επαναφερθεί η Καταλανική γλώσσα.
Αξίζει να αναφερθούν μερικοί από αυτούς, κάποιοι εγγράμματοι και φιλόλογοι, όπως οι: Φρανσέσκ Καρρέρας ι Κάντι, Τζάουμε Κολέλ ι Μπανσέλς, Τζοζέπ Φρανκέζα ι Γκόμις, Φρανσέσκ Ματέου ι Φορνέλς, Απέλες Μέστρες, Ραμόν Μικέλ ι Πλάνας, Ερνέστ Μολινέ ι Μπραζές, κ.
Αυτοί δημιούργησαν το 1915 την Ακαδημία της Καταλανικής Γλώσσας, η οποία εφάρμοσε μερικούς Κανόνες ορθογραφίας που δημοσιέυθηκαν το 1916, οι οποίοι δεν εφαρμόστηκαν με επιτυχία.
Λιγότερο από έναν χρόνο μετά την κυκλοφορία του δίσκου, κατά τη διάρκεια μιας περιοδείας με 5 εμφανίσεις , αλλά χωρίς τη συμμετοχή του Αλέξανδρου Μακρή, Π.
σε συνέντευξή του λίγες μέρες μετά αποκάλυψε την παράλληλη ύπαρξη του νέου του σχήματος, «καθώς οι εξελίξεις στους ΚΥ ήταν προδιαγεγραμμένες εδώ και αρκετούς μήνες», ενώ σε μεταγενέστερη συνέντευξή του ανέφερε ότι η προσωπική και καλλιτεχνική του σχέση με τον Μακρή είχε φτάσει στα όριά της πολύ πριν από τον τελευταίο δίσκο του συγκροτήματος.
Ηχογραφημένος ζωντανά στο στούντιο του συγκροτήματος στην Κέρκυρα, με πυρήνα το δημιουργικό δίδυμο Δημητριάδη - Μακρή και τρεις νέους συνεργάτες τους, κυκλοφόρησε στις 29 Απριλίου του 2013 σε και τον Οκτώβριο του ίδιου έτους σε διπλό 10ιντσο από την .
Το τραγούδι "Τα Βράδια της Κρίσης", που ακούστηκε περισσότερο μέσα από τις Απλές Ασκήσεις στον Υπαρξισμό, ψηφίστηκε τραγούδι της χρονιάς από τη συντακτική ομάδα του , με τον δίσκο να βρίσκεται στην 3η θέση της αντίστοιχης λίστας του .
Στο επετειακό 100ό τεύχος του μουσικού περιοδικού οι Απλές Ασκήσεις στον Υπαρξισμό βρέθηκαν στην 78η θέση της λίστας “Τα 100 ελληνικά άλμπουμ της δεκαετίας”, ενώ "Τα Βράδια της Κρίσης" στην 1η θέση της αντίστοιχης λίστας.
Υπάρχουν δύο ειδών χαρέμια, τα αντρικά και τα γυναικεία, ενώ πιο γνωστός είναι ο όρος που αναφέρεται στις γυναίκες· ωστόσο και τα αντρικά χαρέμια δεν είναι λίγα.
Κατά την περίοδο ανάπτυξης και εξέλιξης της Οθωμανικής αυτοκρατορίας οι γυναίκες που αποτελούσαν το χαρέμι του Σουλτάνου, του Βεζίρη ή των υπόλοιπων υπηκόων της Οθωμανικής αυτοκρατορίας προερχόταν από τα σκλαβοπάζαρα.
Ενδεχόμενη απαγόρευση της δουλείας θα είχε ως επακόλουθο την κατάργηση των χαρεμιών, τα οποία τελικά συνεχίστηκαν μέχρι το τέλος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Οι Σουλτάνοι συνήθως νυμφεύονταν γυναίκες του χαρεμιού, οι οποίες έκαναν μια διεξοδική προετοιμασία προτού συνευρεθούν με τον σουλτάνο, ενδεχομένως περνώντας και μια ολόκληρη μέρα για τον καλλωπισμό τους.
Αυτός ο ιδιωτικός χώρος θεωρείται παραδοσιακά ότι εξυπηρετεί τους σκοπούς της διατήρησης της σεμνότητας, του προνομίου και της απομόνωσης των γυναικών από άλλους άνδρες.
Ένα χαρέμι ​​μπορεί να στεγάσει τη σύζυγο ή τις συζύγους ενός άνδρα, τα προ-εφηβικά αρσενικά παιδιά τους, τις ανύπαντρες κόρες, τις οικιακές γυναίκες, και άλλες ανύπαντρες γυναίκες συγγενείς.
Η δομή του χαρεμιού και η έκταση της μονογαμίας ή της πολυγαμίας ποικίλλουν ανάλογα με τις προσωπικότητες της οικογένειας, την κοινωνικοοικονομική κατάσταση και τα τοπικά έθιμα.
Παρόμοια θεσμικά όργανα ήταν κοινά σε άλλους πολιτισμούς της Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής, ειδικά μεταξύ βασιλικών και ανώτερων οικογενειών και ο όρος χρησιμοποιείται μερικές φορές σε άλλα πλαίσια.
Οι θάλασσες: Οι θάλασσες αποτελούν φυσικό σύστημα πόρου και όλοι ανεξαρτήτως ωφελούνται από αυτόν και είναι υπεύθυνοι για την συντήρηση και την διατήρησή του για τις μελλοντικές γενεές.
Εάν όλοι συνεισφέρουν στην ορθολογική διαχείριση του πόρου αυτού, τα οφέλη που θα προκύπτουν θα είναι για όλους και σε παγκόσμιο επίπεδο καθώς πολλές θαλάσσιες δραστηριότητες όπως η αλιεία, ο τουρισμός και η αναψυχή εξαρτώνται από την καλή ποιότητα των υδάτων.
Εάν πάλι υπάρχουν ατομικές ή συλλογικές οντότητες, που εκμεταλλεύονται τον πόρο αυτό και όσα προσφέρει με παραβατικό τρόπο, όπως για παράδειγμα με την υπεραλίευση, την απόρριψη αποβλήτων ή ακόμα και την αποφυγή άσκησης περιβαλλοντικής πολιτικής, αποκομίζοντας ίδιον όφελος, ο πόρος δεν θα είναι δυνατόν να αποδώσει μελλοντικά κατά το καλύτερο δυνατό τρόπο.
Υπάρχει τακτική συγκοινωνία, μειώνεται το κυκλοφοριακό πρόβλημα, γίνεται η απαραίτητη συντήρηση των μέσων μεταφοράς που είναι προς όφελος της ασφάλειας του επιβατικού κοινού, λαμβάνονται μέτρα για την προστασία του περιβάλλοντος και ούτω καθεξής.
Εάν υπάρχουν κάποιοι που χρησιμοποιούν τα μέσα μεταφοράς χωρίς εισιτήριο, το όφελος που προκύπτει για αυτούς είναι εις βάρος των επιβατών που είναι συνεπείς, γιατί ενώ αυτοί πληρώνουν το ποσό που τους αναλογεί, τα ανταποδοτικά οφέλη που προκύπτουν είναι πολύ λιγότερα από τα αναμενόμενα.
Εάν πάλι κανένας δεν πληρώνει εισιτήριο, η προσφορά του δημόσιου αυτού αγαθό δεν θα μπορεί να συντηρηθεί για μεγάλο χρονικό διάστημα λόγω έλλειψης πόρων.
Όταν δεν υπάρχουν κατάλληλοι θεσμικοί κανόνες για την βιώσιμη διαχείριση ενός αγαθού ή αυτοί δεν εφαρμόζονται, καθένας έχει το κίνητρο να μη συνεισφέρει στην κοινή προσπάθεια, αλλά να λειτουργήσει εις βάρος των άλλων.
Όταν όλοι συμπεριφέρονται κατ αυτόν τον τρόπο, δεν παράγεται το συλλογικό όφελος, ενώ όταν κάποιοι συμπεριφέρονται με κριτήριο το συλλογικό συμφέρον και κάποιοι με ατομικά κριτήρια, το συλλογικό όφελος που θα παραχθεί δε θα είναι το βέλτιστο δυνατό.
Όπως γίνεται αντιληπτό το πρόβλημα του λαθρεπιβάτη είναι πολύ σημαντικό, καθώς τα άτομα ως ατομικές οντότητες έχουν ως στόχο τους τη μεγιστοποίηση του ατομικού τους οφέλους, ενώ ως συλλογικές, επιδιώκουν το συλλογικό όφελος στο βαθμό που το ατομικό τους όφελος επηρεάζεται στον ίδιο βαθμό με των υπολοίπων.
Μετά το θάνατο του πατέρα της, ήταν επτά ετών τότε, η μητέρα της έφερε τα παιδιά της στολισμένα με λουλούδια στον ιππόδρομο και τα παρουσίασε ως βοηθούς της στο πλήθος.
Οι κριτικοί του Προκοπίου (του οποίου το έργο αποκαλύπτει έναν άνθρωπο που είναι σοβαρά απογοητευμένος με τους ηγέτες του) απέρριψαν το έργο του ως μια πολύ προκατειλημμένη πηγή, αλλά δεν μπόρεσαν να αμφισβητήσουν μερικά από τα γεγονότα.
Ο Προκόπιος αφηγείται για την Κομιτώ όταν πέθανε ο πατέρας της η μητέρα της ξαναπαντρεύτηκε και διεκδίκησε την θέση του πρώην συζύγου της για τον νέο σύζυγο, αλλά ο Αστερίσιος υπεύθυνος των Πρασίνων, με δωροδοκία από άλλον αρνήθηκε.
Το χωριό, το οποίο είναι χτισμένο στη νοτιοανατολική πλευρά του υψώματος Μπρίνια (η ονομασία του λόφου αυτού προέρχεται από τη λέξη «πρίνος», δηλαδή το πουρνάρι), το οποίο αποτελεί τμήμα της οροσειράς, που είναι γνωστή ως τα Όρη της Κυπαρισσίας, έχει μακρόχρονη ιστορία, που ακολουθεί την ιστορία της Μεσσηνίας και της ευρύτερης περιοχής, τόσο της Μεσσήνης στη σύγχρονη εποχή, όσο και της Ανδρούσας κατά την μεσαιωνική εποχή και της Αρχαίας Μεσσήνης κατά την κλασική εποχή.
Καθώς στην περιοχή του χωριού υπάρχουν ερείπια μεσαιωνικού κάστρου, που σήμερα αναφέρεται με το όνομα Παλιόκαστρο, και κάτω από αυτό τα υπολείμματα παλαιότερων οικισμών, πιθανολογείται ότι από τους προγενέστερους αυτούς παλαιούς και ερειπωμένους σήμερα οικισμούς, προέκυψε ο νεότερος αυτός οικισμός.
Σύμφωνα μάλιστα με την επίσημη άποψη του Δήμου Μεσσήνης, υπάρχουν 3 εκδοχές για την ονομασία του χωριού: Η πρώτη εκδοχή θεωρεί ότι η ονομασία προέκυψε από το χημικό στοιχείο «μαγγάνιο», καθώς στην περιοχή διασώζονται ακόμα στοές, από τις οποίες γινόταν εξόρυξη του μετάλλου αυτού.
Η δεύτερη εκδοχή θεωρεί ότι η ονομασία προέρχεται από τη λέξη «μάγγανο», δηλαδή το «μαγγάνι», το οποίο είναι χειροκίνητο ή ζωοκίνητο, μηχάνημα, το οποίο χρησιμοποιούταν τις παλαιότερες εποχές, σε διάφορες χρήσεις, όπως παραδείγματος χάρη, για να αντληθεί νερό από τα πηγάδια, ή να ανασυρθούν τα διάφορα ορυκτά μέσα από τις στοές των μεταλλείων, καθώς μάλιστα διασώζεται ακόμα ως σήμερα, ένα τέτοιο μηχάνημα στο χωριό.
Τέλος, η τρίτη εκδοχή, αναφέρει ότι η ονομασία του χωριού, ίσως να προέκυψε από τις λέξεις, «» ή «», ονομασίες με τις οποίες αναφερόταν ίσως, το ερειπωμένο σήμερα κάστρο στα βορειοδυτικά του χωριού.
στο έργο του Καρλ Χοπφ , με τον τίτλο: «Ελληνορρωμανικά χρονικά» , χωρίς πάντως να έχουν υπάρξει προς το παρόν, κάποιες σχετικές αρχαιολογικές έρευνες στην περιοχή του χωριού, που να επικυρώνουν οτιδήποτε σχετικό με σαφήνεια.
Το Μαγκανιακόν ή Μαγκανιακό προσαρτήθηκε αρχικά, το 1835, στον παλαιό Δήμο Υαμείας, με έδρα την Πεντιά , όπου και παρέμεινε ως το 1840, που ο δήμος αυτός καταργήθηκε.
Το χωριό αναφέρεται, το 1853, ως το Μαγκανιακόν, στον β τόμο των «Ελληνικών» του Ιάκωβου Ρίζου Ραγκαβή, ως χωριό του Δήμου Ιθώμης της Επαρχίας Μεσσήνης με πληθυσμό 205 κατοίκων, με βάση την απογραφή του 1851.
Το 1940 οι ονομασίες του οικισμού και της κοινότητας, διορθώνονται από Μαγκανιακόν και Κοινότητα Μαγκανιακού σε Μαγγανιακόν και Κοινότητα Μαγγανιακού αντίστοιχα.
Το Μαγγανιακόν παρέμεινε ως έδρα και οικισμός της Κοινότητας Μαγγανιακού, με τις αλλαγές στις ονομασίες του οικισμού και της κοινότητας, από το 1912 ως το 1997, όταν τότε, στα πλαίσια των αλλαγών που επήλθαν στη τοπική αυτοδιοίκηση, μέσω του σχεδίου «Καποδίστριας», το Μαγγανιακόν υπήχθη στον κατηργημένο Δήμο Ανδρούσας, με έδρα την Ανδρούσα, ως το 2010.
Τον 19ο αιώνα αναφερόταν ως , σύμφωνα με τον το 1815, ο οποίος αναφέρει το χωριό, στον κατάλογο με τα ονόματα των χωριών της Επαρχίας Ανδρούσας , τα οποία ήταν εξαρτημένα στην επισκοπική έδρα που είχε ιδρυθεί στο Νησί .
Ο Πολιτιστικός Σύλλογος Απανταχού Μαγγανιακιτών, ανάμεσα στις άλλες εκδηλώσεις, διοργανώνει το παραδοσιακό πανηγύρι του χωριού στις 7 Ιουλίου της Αγίας Κυριακής.
Επίσης σημαντική εκδήλωση του συλλόγου κάθε χρόνο, τις Απόκριες αναβιώνεται το Καρναβάλι του Μαλλιαρού, το οποίο περιλαμβάνει παρέλαση τραγόμορφων καρναβαλιστών στους δρόμους του χωριού, με τη συνοδεία μουσικής από διάφορα κρουστά, πίπιζες και κλαρίνα, φωτιές και χορό στις γειτονιές.
Κοντά στο Μαγγανιακό, βρίσκονται προς τα βόρειά του, τα Πετράλωνα σε απόσταση 4 περίπου χιλιομέτρων, προς τα νοτιοανατολικά του η Ελληνοεκκλησία, σε απόσταση 5 περίπου χιλιομέτρων και προς τα νότιά του το Τρίκορφο, σε απόσταση 3,5 περίπου χιλιομέτρων.
Εκτός από τα παραδοσιακά σπίτια, και το κτίριο του Δημοτικού Σχολείου υπάρχει και η εκκλησία του χωριού, ο Ιερός Ναός του Αγίου Δημητρίου, ο οποίος υπάγεται στην Ιερά Μητρόπολη Μεσσηνίας, Στα αξιοθέατα του χωριού περιλαμβάνονται το κοντινό «Ανδρομονάστηρο», το οποίο απέχει 3 περίπου χιλιόμετρα προς τα βορειοανατολικά, καθώς και η Αρχαία Μεσσήνη η οποία απέχει περίπου 10 χιλιόμετρα, επίσης προς τα βορειοανατολικά του χωριού.
Το Μαγγανιακό, αναφερόμενο επίσημα ως το Μαγγανιακόν, είναι ημιορεινός οικισμός κοντά στην Ανδρούσα και υπάγεται διοικητικά στον Δήμο Μεσσήνης, του Νομού Μεσσηνίας.
Ο τοπογράφος κύριος Σκοτ μπόρεσε να ανέβει στο όρος Σικαράμ στο Σαφίντ Κοχ, από όπου ανέφερε πως προς βορρά βρισκόταν «μια πυραμίδα πολύ υψηλότερα από τις γύρω κορυφές της Χίντου Κους».
Ο Άγγλος περιηγητής Έρικ Νιούμπι και ο διπλωμάτης Χιου Κάρλες αποπειράθηκαν να ανεβούν στο Μιρ Σαμίρ το 1956, όπως αναφέρουν στο βιβλίο τους .
Στο βιβλίο του : , ο Τζέισον Έλιοτ καταγράφει πως οι Αφγανοί χωρικοί θεωρούσαν πως «το Μιρ Σαμίρ είναι απροσπέλαστο για ανθρώπους», το οποίο ήταν ο λόγος για τον οποίο οι επισκέπτες που προσπάθησαν δεν κατάφεραν να ανέλθουν.
Οι Έρικ Νιούμπι και Χιού Κάρλες «σχεδόν ανήλθαν» στην κορυφή το 1956, όπως αναφέρει ο Νιούμπι στο χιουμοριστικό βιβλίο του , αν και υπό ορειβατικούς όρους η αναγνώριση του κεντρικού Χίντου Κους απορρίφθηκε αργότερα ως ασήμαντη προσπάθεια.
Τη χειροτονία τέλεσε ο Μητροπολίτης Σμύρνης Χρυσόστομος στον Μητροπολιτικό Ναό Αγίας Φωτεινής Σμύρνης, συμπαραστατούμενος από τον Μητροπολίτη Φιλαδελφείας Χρυσόστομο και τον Επίσκοπο Μοσχονησίων Φώτιο.
Κατά τη Μικρασιατική Καταστροφή συνελήφθη από τους Τούρκους μαζί με άλλους ιερείς και τάφηκε ζωντανός σε λάκκο έξω από τις Κυδωνίες στις 15 Σεπτεμβρίου 1922, είτε, σύμφωνα με άλλη εκδοχή, βασανίστηκε, πεταλώθηκε και κατακρεουργήθηκε στην πορεία εκτοπισμού του στο εσωτερικό της Μικράς Ασίας.
Η αγιοκατάταξη του μάρτυρα Αμβροσίου Μοσχονησίων καθώς και των μαρτύρων μητροπολιτών Χρυσοστόμου Σμύρνης, Προκοπίου Ικονίου, Γρηγορίου Κυδωνιών, Ευθυμίου Ζήλων και των συν αυτοίς Μικρασιατών νεομαρτύρων, πραγματοποιήθηκε το 1992 και η μνήμη τους τιμάται την Κυριακή προ της Υψώσεως .
Ο άγιος Αμβρόσιος Μοσχονησίων ήταν Μικρασιάτης θεολόγος, επίσκοπος και άγιος μάρτυρας της Ορθόδοξης Εκκλησίας, ο οποίος μαρτύρησε κατά τη Γενοκτονία των Ελλήνων της Μικράς Ασίας .
Οι γονείς του, Ποντιακής καταγωγής από την περιοχή του Νοβοροσίσκ της Ρωσίας , μετά την γέννηση του Γρηγόρη μετακόμισαν από τα Λευκάδια στη Θεσσαλονίκη το 1947 .
Είναι ακτιβιστής του παριζιάνικου παραρτήματος του Ινστιτούτου Οξιτανικών Σπουδών και συμμετέχει σε πολλά εγχειρήματα λεξικογραφίες: , , και το γλωσσάριο πληροφορικής της .
Ο Τζαν Φρανσές Μπλανκ (οξιτανικά: · στα γαλλικά: - , Ζαν-Φρανσουά Μπλαν· γενν. Αζέν, 8 Δεκεμβρίου 1961) είναι Οξιτανός συγγραφέας και λεξικογράφος.
Ο γιος του, ο Τζωρτζ Πάρτριτζ-Κολβοκορέσης, είχε μια εξίσου διακεκριμένη σταδιοδρομία στο πολεμικό ναυτικό των ΗΠΑ, φθάνοντας μάλιστα μέχρι τον βαθμό του ναυάρχου.
Ο δισέγγονός του, ο Άλντεν Πάρτριτζ-Κολβοκορέσης, παρασημοφορήθηκε επανειλημμένα, σε μία σταδιοδρομία που περιέλαβε τον Β Παγκόσμιο Πόλεμο, τον Πόλεμο της Κορέας, μέχρι και τον Πόλεμο του Βιετνάμ.
Μετά την αποστράτευσή του, ο Άλντεν υπήρξε πρωτοπόρος στις τεχνικές χαρτογραφήσεως με τεχνητό δορυφόρο, επινοώντας την Πλάγια Διαστημική Μερκατορική Προβολή, που μετατρέπει σε χάρτες εικόνες των δορυφόρων .
Από το 1838 έως το 1842 ,συμμετείχε στην Εξερευνητική Αποστολή των ΗΠΑ , γνωστή και ως «Αποστολή Γουίλκς» , που εξερεύνησε μεγάλες περιοχές του Ειρηνικού Ωκεανού.
Στις 29 Ιανουαρίου 1862, στον Αμερικανικό Εμφύλιο Πόλεμο, το ιστιοφόρο «», στο οποίο ήταν κυβερνήτης ο Κολβοκορέσης, αιχμαλώτισε την ημιολία των Νότιων «Στήβεν Χαρτ» στα ανοικτά της νότιας ακτής της Φλόριντα, με ποικίλο φορτίο.
Στις αρχές Αυγούστου του 1864, με 115 άνδρες σε 7 λέμβους από το πλοίο «Σαρατόγκα», διεξήγαγε μια επιχείρηση συλλογής πληροφοριών και συλλήψεως αιχμαλώτων.
Δύο εβδομάδες αργότερα, στο Σάουθ Νιούπορτ της Τζώρτζια, ο Κολβοκορέσης ηγήθηκε 130 ανδρών σε λέμβους και αιχμαλώτισε έναν υπολοχαγό και 38 στρατιώτες του ιππικού της Νότιας Καρολίνας, καθώς και 71 σκλάβους.
Εκεί υιοθετήθηκε από τον πλοίαρχο Άλντεν Πάρτριτζ , ιδρυτή της «Αμερικανικής Λογοτεχνικής, Επιστημονικής και Στρατιωτικής Ακαδημίας» στην κωμόπολη Νόργουιτς του Βερμόντ.
Ο Τζωρτζ κατατάχθηκε στο Πολεμικό Ναυτικό αφού απεφοίτησε το 1831 από την παραπάνω Ακαδημία, όπου το όνομα στο πτυχίο του μετατράπηκε σε Τζωρτζ Κολβοκορέσης.
Ο Τζωρτζ Μουζάλας Καλβοκορέσης , γνωστός και με το απλοποιητικό παρατσούκλι «Κόλβος» , ήταν ελληνικής καταγωγής αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ, που κυβέρνησε το πολεμικό πλοίο «Σαρατόγκα» κατά τη διάρκεια του Αμερικανικού Εμφύλιου Πολέμου.
Ο Τζωρτζ Μουζάλας Καλβοκορέσης ληστεύθηκε και δολοφονήθηκε στο Μπρίτζπορτ του Κονέκτικατ στις 3 Ιουνίου 1872, σε ηλικία 56 ετών, ενώ μετέβαινε στη Νέα Υόρκη.
Τα μη σοσιαλιστικά κόμματα διατήρησαν μια μειωμένη πλειοψηφία των 88 εδρών, επιτρέποντας στον συνασπισμό Συντηρητικών-Προοδευτικών της Έρνα Σόλμπεργκ να παραμείνει στην κυβέρνηση.
Το Φιλελεύθερο Κόμμα εντάχθηκε στο συνασπισμό τον Ιανουάριο του 2018, αλλά παρέμεινε σε ένα υπουργικό συμβούλιο μειοψηφίας εξαιτίας της απόφασης του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος να μην συμμετάσχει στο συνασπισμό.
Το Συντηρητικό Κόμμα, με επικεφαλής την Έρνα Σόλμπεργκ, και το δεξιό λαϊκιστικό Κόμμα της Προόδου σχημάτισαν μια κυβέρνηση μειοψηφίας, με τη Σόλμπεργκ στην πρωθυπουργία.
Η πρωθυπουργός Σόλμπεργκ σχημάτισε κυβέρνηση συνασπισμού με τη συμμετοχή του Συντηρητικού Κόμματος, του Κόμματος Προόδου, του Φιλελεύθερου Κόμματος και των χριστιανοδημοκρατών.
Σύμφωνα με την οικογένειά του, το πρωί της 28ης Οκτωβρίου 2018, ο Κατσίφας διαπληκτίστηκε στην κεντρική πλατεία του χωριού με έναν Αλβανό αστυνομικό ο οποίος του ζήτησε το λόγο γιατί είχε μόλις ζωγραφίσει μια ελληνική σημαία στον τοίχο του ελληνικού σχολείου.