polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Ο συγγραφέας συνιστά τα οστεοχόνδρινα αλλομοσχεύματα για ευρεία πρακτική χρήση στην ταυτόχρονη θεραπεία της αγκύλωσης της κροταφογναθικής άρθρωσης και της μικρογναθίας της κάτω γνάθου καθώς και για σοβαρές παραμορφώσεις του κονδύλου και ελαττώματα του κλάδου της κάτω γνάθου οποιασδήποτε αιτιολογίας.
Από το 1974 έως το 1977 εργάστηκε ως επικεφαλής του τμήματος χειρουργικής οδοντιατρικής και από το 1978 έως το 1984 διεύθυνε το τμήμα παιδιατρικής γναθοπροσωπικής χειρουργικής του Κρατικού Ιατρικού Ινστιτούτου της Τασκένδης.
Ο πατέρας του Ιωαννίδης Πέτρος ήταν Έλληνας του Πόντου, έμπορος, γεννημένος στο Αρνταχάν της περιοχής Καρς (μια από τις περιφέρειες του Καυκάσου της Ρωσικής Αυτοκρατορίας), ο οποίος μετακόμισε στη Σταυρούπολη το 1918 μετά τη Συνθήκη Ειρήνης του Μπρεστ-Λιτόφσκ, σύμφωνα με την οποία η περιοχή Καρς παραχωρήθηκε στην Τουρκία.
Κατά τον εμφύλιο πόλεμο του 1946-49, μαζί με τους αντάρτες του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας πολέμησε ως υπολοχαγός υγειονομικού εναντίον των κυβερνητικών δυνάμεων και των δεξιών παραστρατιωτικών οργανώσεων.
Σύμφωνα με τον Γεώργιο Ιωαννίδη, μια χρόνια φλεγμονώδης διεργασία στα ιγμόρεια της άνω γνάθου μπορεί να λειτουργήσει ως υπόβαθρο για την ανάπτυξη κακοήθων νεοπλασμάτων.
Ο Γεώργιος Ιωαννίδης ήταν Έλληνο-Σοβιετικός γιατρός στον τομέα της γναθοπροσωπικής και πλαστικής χειρουργικής και καθηγητής στο Ιατρικό Ινστιτούτο της Τασκένδης.
Στη βάση του υπάρχει η κωμόπολη Κφαρ Ταβόρ και τρία αραβικά χωριά, ενώ στην κορυφή του είναι κτισμένα δύο χριστιανικά μοναστήρια, το ένα ελληνορθόδοξ και το άλλο ρωμαιοκαθολικό .
Κατά το Βιβλίο των Κριτών, η Ασώρ ήταν η έδρα του Ιαβίν, βασιλιά των Χαναναίων, του οποίου ο στρατιωτικός διοικητής Σισάρα οδήγησε στρατό Χαναναίων κατά των Ισραηλιτών.
Η Δεββώρα, η Εβραία προφήτιδα, κάλεσε τον Βαράκ της Φυλής του Νεφθαλί και του διεβίβασε την εντολή του Θεού: «.ἀπελεύσῃ εἰς ὄρος Θαβὼρ καὶ λήψῃ μετὰ σεαυτοῦ δέκα χιλιάδας ἀνδρῶν ἐκ τῶν υἱῶν Νεφθαλὶ καὶ ἐκ τῶν υἱῶν Ζαβουλών» .
Κατά τη ρωμαϊκή περίοδο από τη βάση του βουνού περνούσε μια σημαντική οδός, η , στην πραγματικότητα μια αρχαιότατη εμπορική οδός από την Εποχή του Ορείχαλκου, κατευθυνόμενη από την κοιλάδα Γιεζρεέλ προς τα βόρεια, μέχρι τη Δαμασκό.
Το όρος Θαβώρ αναφέρεται για πρώτη φορά στην Παλαιά Διαθήκη, στο 19ο κεφάλαιο του βιβλίου Ιησούς του Ναυή , ως το σύνορο μεταξύ τριών φυλών: Ζαβουλών, Ισσάχαρ και Νεφθαλί.
κατά τη διάρκεια μιας εξεγέρσεως εναντίον του Ρωμαίου ανθύπατου της Συρίας Αύλου Γαβίνιου, ο Αλέξανδρος της Ιουδαίας και ο στρατός του των 30.000 Εβραίων νικήθηκαν σε μάχη στο όρος Θαβώρ.
Από την παράδοση της Μεταμορφώσεως του Χριστού προέρχεται ο θεολογικός όρος «Φῶς του Θαβώρ», η ονομασία της αιρέσεως των Θαβωριτών της Βοημίας, καθώς και η ονομασία αρκετών οικισμών και ιδρυμάτων, στην ελληνική συχνά με το επίθετο θαβώριος.
Κατά την περίοδο του Δεύτερου Ναού το Θαβώρ ήταν μια από τις βουνοκορφές στις οποίες συνηθιζόταν να ανάβονται φωτιές για να πληροφορούν τα βόρεια χωριά για τις εβραϊκές εορτές και για την έναρξη του νέου μήνα.
Στην Παλαιά Διαθήκη , το όρος Θαβώρ αναφέρεται ως ο τόπος της ομώνυμης μάχης μεταξύ του στρατού των Ισραηλιτών υπό τον Βαράκ και του στρατού του Ιαβίν, βασιλιά των Χαναναίων, υπό την αρχηγία του Σισάρα.
Εκπροσώπησε την Κύπρο στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή Ποινικών Θεμάτων, στο Συμβούλιο Πολιτιστικής Συνεργασίας του Συμβουλίου της Ευρώπης, στη Διεθνή Διάσκεψη των Υπουργών Παιδείας των Αδεσμεύτων και άλλων Αναπτυσσομένων Χωρών το 1986 στην Αβάνα, στη Διεθνή Διάσκεψη του ΟΗΕ για τη Διατροφή, στη Ρώμη το 1992 και στη Διεθνή Διάσκεψη του ΟΗΕ για τον Πληθυσμό στη Χάγη το 1999.
Ήταν μέλος της Κυπριακής Αντιπροσωπείας στις ετήσιες Συνελεύσεις της ΟΥΝΕΣΚΟ, του Διεθνούς Ναυτιλιακού Οργανισμού , της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας και της Κυπριακής Αντιπροσωπείας στην Ετήσια Γενική Συνδιάσκεψη του Διεθνούς Γραφείου Εργασίας.
Υπηρέτησε ως μέλος της Κυπριακής Επιτροπής , του Διαχειριστικού Συμβουλίου της Εμπορικής Σχολής Μιτσή, του Πολεοδομικού Συμβουλίου, του της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας, του Ογκολογικού Κέντρου και του Ιδρύματος Χρίστου Στέλιου Ιωάννου.
Ακολούθως, διετέλεσε Γενικός Διευθυντής του Υπουργείου Δικαιοσύνης, Γενικός Διευθυντής του Υπουργείου Παιδείας, Γενικός Διευθυντής του Υπουργείου Συγκοινωνιών και Έργων, Γενικός Διευθυντής του Υπουργείου Υγείας και Γενικός Διευθυντής του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων.
Επιπλέον, διετέλεσε Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου της Αρχής Βιομηχανικής Καταρτίσεως, του Κέντρου Παραγωγικότητας, του Ανώτερου Ξενοδοχειακού Ινστιτούτου, του Ανώτερου Τεχνολογικού Ινστιτούτου, της Συμβουλευτικής Επιτροπής για την Τριτοβάθμια Εκπαίδευση, της Αρχής Αδειών για Αεροπορικές Μεταφορές, της Συμβουλευτικής Επιτροπής για τη Ραδιοφωνία, του Συμβουλίου Φαρμάκων και της Νοσηλευτικής Σχολής.
Το 1958 διορίστηκε επιπρόσθετα Λειτουργός Προγραμματισμού Αναπτύξεως της γεωργίας και το 1959 ανέλαβε υπεύθυνος για την προπαρασκευή της Γεωργικής Απογραφής του 1960.
Μετά την τουρκική εισβολή του 1974 επέστρεψε στην Κύπρο ως μέλος κλιμακίου της για να προγραμματιστεί ο ρόλος του διεθνούς τομέα στην επαναδραστηριοποίηση της γεωργικής οικονομίας μετά την εισβολή, έχοντας σημαντικό ρόλο στην έγκριση προγράμματος βοήθειας του Παγκόσμιου Προγράμματος Σίτισης στην Κύπρο.
Ο Ησίοδος στην Θεογονία γράφει ότι ο Λατίνος ήταν γιος του Οδυσσέα και της Κίρκης, βασίλευσε στον λαό των Τυρρηνών που ταυτίζονται με τους Ετρούσκους μαζί με τους αδελφούς του Αρδέα και Τηλέγονο.
Η Θεογονία του Ησιόδου καταγράφει ότι ο Γραικός είχε τρεις αδελφούς Έλλην, Μάγνητας και Μακεδών, ο Έλλην ήταν πατέρας του Αιόλου, του Ξούθου, και του Δώρου.
Ο Λατίνος , ήταν μία σημαντική μορφή στην Ελληνική μυθολογία και στην Ρωμαϊκή μυθολογία, σχετίζεται με ήρωες του Τρωικού Πολέμου όπως ο Οδυσσέας και ο Αινείας.
Η εμφάνιση του στην Αινειάδα δεν έχει σχέση με την αντίστοιχη στην Ελληνική μυθολογία, η ομοιότητα ωστόσο των δύο χαρακτήρων μπορεί να οδηγήσει στο συμπέρασμα ότι ήταν το ίδιο πρόσωπο.
Τη σεζόν 2005-2006 εντάχθηκε στο πρωταγωνιστικό καστ του δεύτερου κύκλου της δραματικής σειράς "Βέρα στο δεξί" σε σενάριο Έλενας Ακρίτα και Γιώργου Κυρίτση.
Ακολούθησε ένας ακόμη πρωταγωνιστικός ρόλος, σε κωμική σειρά αυτή τη φορά, την επόμενη σεζόν στη σειρά "Η ώρα η καλή" παίζοντας μαζί με τους Πάνο Μιχαλόπουλο, Κάρμεν Ρουγγέρη και Δημήτρη Καλλιβωκά.
Εκεί τη σεζόν 2007-2008 είχε έναν από τους πρωταγωνιστικούς ρόλους στην δραματική σειρά "Ζωή Ξανά" ενώ έλαβε μέρος σε μία ιστορία της σειράς "Οι ιστορίες του αστυνόμου Μπέκα".
Τελειώνοντας το σχολείο ξεκίνησε τις σπουδές της στην Φιλοσοφική Σχολή Αθήνων ενώ μία συμμετοχή της σε ταινία το 1996 την οδήγησε στην απόφαση να σπουδάσει ηθοποιός.
Διετέλεσε μέλος της Επιτροπής Νομικών Θεμάτων για το Αντιντόπινγκ του Συμβουλίου της Ευρώπης και της Επιτροπής Αθλητικής Δεοντολογίας του Κυπριακού Οργανισμού Αθλητισμού.
Όταν το Δημοκρατικό Κόμμα της Αλβανίας κέρδισε τις κοινοβουλευτικές εκλογές της 22ας Μαρτίου 1992, το Κοινοβούλιο σχημάτισε επιτροπή στις αρχές του 1993 για να διερευνήσει τη δραστηριότητα του Φατός Νάνο για φερόμενη διαφθορά και κατάχρηση με τη διαχείριση ανθρωπιστικής βοήθειας από το ιταλικό κράτος κατά τη διάρκεια της οικονομικής κρίσης που διήρκεσε από το 1990 έως τις αρχές του 1992.
Αυτός ήταν ένας εκλεπτυσμένος τρόπος για να φυλακιστεί ο Νάνο εξαιτίας της έντονης αντίθεσής του προς τα αυταρχικά σημεία του Προέδρου Σαλί Μπερίσα και λόγω της αναποτελεσματικότητας και της αδυναμίας της κυβέρνησης, με επικεφαλής τον Αλεξάντερ Μέκσι, να πραγματοποιήσει αποτελεσματικές οικονομικές μεταρρυθμίσεις.
Ο Νάνο είχε δίκιο σε αυτό, επειδή η κυβέρνηση του Δημοκρατικού Κόμματος επέτρεψε τα περίφημα σχήματα Πόντσι που οδήγησαν στην αναταραχή του 1997, όπου η πλειοψηφία των Αλβανών έχασε τις αποταμιεύσεις της, αντί για αποτελεσματικές οικονομικές μεταρρυθμίσεις.
Στις 27 Ιουλίου 1993, το Αλβανικό Κοινοβούλιο ενέκρινε το αίτημα του γενικού εισαγγελέα Αλούς Ντραγκόσι να καταργήσει τη νομοθετική ασυλία του Νάνο.
Στις 30 Ιουλίου 1993, ο Νάνο συνελήφθη στο γραφείο του εισαγγελέα και κατηγορήθηκε για «κατάχρηση εξουσίας και παραποίηση των επίσημων εγγράφων σχετικά με την ιταλική ενίσχυση» μετά τη χρήση ενός μόνο προμηθευτή, ο οποίος υπερχρέωσε και παρέδωσε τρόφιμα τα οποία ήταν ακατάλληλα για κατανάλωση.
Ο Νάνο θεωρήθηκε πολιτικός κρατούμενος από το Σοσιαλιστικό Κόμμα της Αλβανίας, τη Διεθνή Αμνηστία, το Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων , τη Διακοινοβουλευτική Ένωση και άλλες ομάδες.
Χρησιμοποιούσε την πρώην σύζυγό του Ρετζίνα Νάνο ως μεσολαβητή για να στείλει οδηγίες στην ηγεσία του κόμματος, μερικές φορές προφορικά, μερικές φορές σε γραπτή μορφή.
Μετά τη φυλάκιση, ο Νάνο αποφάσισε ότι το κόμμα θα πρέπει να έχει στην ηγεσία του τρεις αντιπροέδρους και έναν γενικό γραμματέα για να συνεχίσει την πολιτική του μάχη.
Ο στόχος του Νάνο και της σοσιαλιστικής κυβέρνησης ήταν η ανοικοδόμηση της διαλυμένης χώρας, η ενίσχυση της οικονομίας της και η συμφιλίωση του λαού που διασπάστηκε από πολιτικές διαμάχες, αλλά αυτό ήταν σχεδόν αδύνατο με την καταστροφική αντιπολίτευση του πρώην προέδρου Μπερίσα.
Ένα πραξικόπημα επιχειρήθηκε στις 14 Σεπτεμβρίου 1998 από την ηγεσία και τους ριζοσπάστες οπαδούς του Δημοκρατικού Κόμματος της Αλβανίας κατά τη διάρκεια της κηδείας του Αζέμ Χαϊντάρι με στόχο την ανάληψη της εξουσίας με τη βία και τη δολοφονία του Νάνο.
Στη δεκαετία του 1990, η Ελλάδα προτίμησε και βοήθησε τον Φατός Νάνο ως Αλβανό ηγέτη, λόγω του ότι ήταν ορθόδοξος αντί του μουσουλμάνου Σάλι Μπερίσα, μιας και ο Νάνο θεωρήθηκε φιλικότερος προς τα ελληνικά συμφέροντα.
Η κυβέρνηση του Φατός Νάνο θεωρήθηκε από την Τουρκία ως φιλελληνικού προσανατολισμού και εξέφρασε κάποια δυσαρέσκεια, αν και εκείνη τη στιγμή διατηρούσε στενές στρατιωτικές σχέσεις με την Αλβανία για την ανοικοδόμηση των ενόπλων δυνάμεών και μίας στρατιωτικής βάσης της.
Το 1998, η θέση μέλους της Αλβανίας στον Οργανισμό Ισλαμικής Διάσκεψης ανεστάλη προσωρινά από τον πρωθυπουργό Φατός Νάνο, ο οποίος τη θεωρούσε ανασταλτική για τις ευρωπαϊκές φιλοδοξίες της Αλβανίας.
Ωστόσο, η νέα κυβέρνησή του δεν κράτησε περισσότερο από την πρώτη μιας και μία εβδομάδα μετά η Γενική Απεργία που διοργάνωσαν τα ανεξάρτητα σωματεία, τον ανάγκασε να παραιτηθεί δύο εβδομάδες αργότερα.
Αρχικά άλλαξε το όνομα του κόμματος, από Κόμμα Εργασίας σε Σοσιαλιστικό Κόμμα, απομακρύνοντας όλα τα μέλη του Πολιτικού Γραφείου και στη συνέχεια εξέλεξε τον Νάνο ως νέο ηγέτη του Σοσιαλιστικού Κόμματος στις 12 Ιουνίου 1991.
Το 1996, ο Νάνο έγραψε μια επιστολή του στο 2ο Συνέδριο του Κόμματος , που πραγματοποιήθηκε τον Ιούλιο-Αύγουστο του 1996, για να ξεκινήσει μια «Κίνηση για Συζήτηση» με σκοπό να απομακρύνει από τις κορυφαίες θέσεις του κόμματος οποιονδήποτε συνδεόταν με οποιονδήποτε τρόπο με το Κόμμα Εργασίας, μιας και ο Νάνο πίστευε ότι οι κορυφαίες θέσεις, δηλαδή η ηγεσία του κόμματος, έπρεπε να κατέχονται από διανοούμενους, όπως ο Ρετζέπ Μεϊντάνι, ο Παντέλι Μάικο, ο Καστριότ Ισλάμι κλπ.
Αυτό ήταν επιτακτικό επειδή ήταν μέρος της συνεχιζόμενης διαδικασίας μεταρρύθμισης του κόμματος προκειμένου να ενταχθεί στη Σοσιαλιστική Διεθνή και στο Κόμμα των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών.
Η «Κίνηση για Συζήτηση», που κάλεσε ο Νάνο, απαίτησε επίσης την εφαρμογή των συστάσεων που διατύπωσε το Στέιτ Ντιπάρτμεντ, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο για την επίλυση της πολιτικής και θεσμικής κρίσης, ως επίσημη στάση του Σοσιαλιστικού Κόμματος.
Ακόμη απαίτησε πως το Συνέδριο θα έπρεπε να αφαιρέσει τις μαρξιστικές και κρατιστικές έννοιες από το καταστατικό και το πρόγραμμα του κόμματος, να αρνηθεί τον Βλαντίμιρ Λένιν και την Κομιντέρν και να αποκαταστήσει τον Καρλ Κάουτσκι και τη Δεύτερη Διεθνή.
Στις αρχές του 2007, ο Νάνο συναντήθηκε με τον Σαλί Μπερίσα για να αντιμετωπίσει τις εκκλήσεις του Σοσιαλιστικού Κόμματος να μποϊκοτάρουν τις τοπικές αυτοδιοικητικές εκλογές του 2007 οι οποίες θα προκαλούσαν πρόωρες κοινοβουλευτικές εκλογές.
Ωστόσο, τα περισσότερα μέλη του συνασπισμού της αντιπολίτευσης, με επικεφαλής το Σοσιαλιστικό Κόμμα, δεν τον στήριξαν και επέλεξαν να απέχουν από τις προεδρικές εκλογές.
Ο Νάνο επιχείρησε και πάλι να αναλάβει την προεδρία το 2012, αλλά δεν απέκτησε καν την ιδιότητα του υποψηφίου, επειδή τα ηγέτες στο Κοινοβούλιο εμπόδισαν τους βουλευτές τους να τον επιλέξουν ως υποψήφιο.
Στις αρχές του 2002, ο Νάνο προσπάθησε ανεπιτυχώς να γίνει πρόεδρος της Αλβανίας, αλλά στις 25 Ιουλίου 2002 διορίστηκε για τρίτη φορά από τον νεοεκλεγέντα Πρόεδρο Αλφρέντ Μοϊσίου στη θέση του πρωθυπουργού.
Μόλις λίγες μέρες μετά την ανάληψη του αξιώματος τον Αύγουστο του 2002, ο Νάνο δέχθηκε επίθεση από το εξέχον ιταλικό εβδομαδιαίο περιοδικό ', το οποίο τον κατηγόρησε ότι είχε δεσμούς με διεθνείς ομάδες οργανωμένου εγκλήματος και ότι συμμετείχε σε σπείρα λαθρεμπορίου τσιγάρων με συμμορίες της Νάπολης.
Το περιοδικό καταδικάστηκε να καταβάλει 3 εκατομμύρια ευρώ στον Νάνο και καταδίκασε σε φυλάκιση 18 μηνών την αρχισυντάκτη του περιοδικού και τους συντάκτες τους άρθρου για αδικαιολόγητη σύνδεση του Νάνο με το έγκλημα και τη μαφία στην Αλβανία.
Αναμόρφωσε την αντιρεβιζιονιστική μαρξιστική-λενινιστική ιδεολογία του Κόμματος Εργασίας της Αλβανίας σε σοσιαλδημοκρατία για το διάδοχο κόμμα του, το Σοσιαλιστικό Κόμμα.
Κατά τη διάρκεια της ηγεσίας του, το Σοσιαλιστικό Κόμμα, ως αποτέλεσμα μεταρρυθμίσεων, προσχώρησε στη Σοσιαλιστική Διεθνή και στο Κόμμα των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών.
Προσπάθησε και πάλι στις προεδρικές εκλογές του 2012 αλλά δεν προκρίθηκε καν στη θέση του υποψηφίου, επειδή οι ηγέτες των κομμάτων στο Κοινοβούλιο εμπόδισαν τους βουλευτές τους να τον επιλέξουν ως υποψήφιο στις εκλογές.
Μετά την απόρριψη του αναθεωρημένου Αλβανικού Συντάγματος από το δημοψήφισμα του 1994 οι εξωτερικές σχέσεις μεταξύ Αλβανίας, Ευρωπαϊκής Ένωσης και Ηνωμένων Πολιτειών άρχισαν να επιδεινώνονται λόγω των αυταρχικών συμπεριφορών του Προέδρου Μπερίσα στα θέματα του κράτους.
αλλά ήταν επίσης επιφυλακτικοί για τις ικανότητες της ηγεσίας του Σοσιαλιστικού Κόμματος να κυβερνήσει τη χώρα, σε περίπτωση που το Σοσιαλιστικό Κόμμα επρόκειτο να κερδίσει τις βουλευτικές εκλογές του 1996.
Οι ξένοι διπλωμάτες εξέφρασαν επίσης την ανησυχία τους για την ουδέτερη στάση που είχε η σοσιαλιστική ηγεσία για τον Ενβέρ Χότζα και τη θετική στάση απέναντι στον μαρξισμό-λενινισμό, που εφαρμοζόταν στο πρόγραμμα και στο καθεστώς του κόμματος από τον Σερβέτ Πελούμπι.
Ο Φατός Νάνο γεννήθηκε στα Τίρανα και είναι γιος του Θανάς Νάνο, πρώην διευθυντή της Αλβανικής Ραδιοτηλεόρασης και της Μαρία Νάνο , κυβερνητικής αξιωματούχου.
Το 1984 διορίστηκε ως ερευνητής των κοινωνικοοικονομικών προβλημάτων και μεταρρυθμίσεων των οικονομιών της αγοράς των χωρών του Ανατολικού Μπλοκ στο Ινστιτούτο Μαρξιστικών-Λενινιστικών Σπουδών στα Τίρανα, όπου εργάστηκε μέχρι το 1990.
Το 1997, η κατάρρευση των σχημάτων Πόντσι σηματοδότησε την έναρξη μιας ένοπλης λαϊκής εξέγερσης κατά του Προέδρου Μπερίσα, ο οποίος αναγκάστηκε να παραιτηθεί τον Ιούλιο του 1997.
Το χειμώνα του 2004, οργανώθηκαν πολλές διαδηλώσεις με περισσότερους από 20.000 συμμετέχοντες από την αντιπολίτευση υπό την ηγεσία του Σαλί Μπερίσα, ζητώντας από τον Νάνο να παραιτηθεί από την πρωθυπουργία, οι οποίες έγιναν γνωστές ως κίνημα «Νάνο Φύγε».
Αφού το Σοσιαλιστικό Κόμμα κέρδισε για δεύτερη φορά στις κοινοβουλευτικές εκλογές στις 24 Ιουνίου 2001, ο Νάνο επέστρεψε στην πολιτική και πάλι μετά από 2 χρόνια αδράνειας με την ίδρυση του κινήματος Κάθαρση, με στόχο να παρακωλύσει τη συμφωνία μεταξύ Ράμα και Μέτα να μοιράσουν την πολιτική εξουσία μεταξύ τους για τα επόμενα 10 χρόνια.
Η εκλογή του Ομοσπονδιακού Καγκελαρίου γίνεται κάθε 4 χρόνια από την Ομοσπονδιακή Συνέλευση της Ελβετίας, ταυτόχρονα με την εκλογή του Ομοσπονδιακού Συμβουλίου από την Ενωμένη Ομοσπονδιακή Συνέλευση.
Ο Νόγκε εξαφανίζεται κατά τη διάρκεια μιας αντιπολεμικής φοιτητικής διαδήλωσης, που έχει ως αποτέλεσμα να συλληφθεί και να περάσει τέσσερα χρόνια στη φυλακή.
Μέχρι ο Ιτοκάουα, τώρα δημόσιος κατήγορος της κυβέρνησης, λέει στη Γιούκι για τη τύχη του Νόγκε, αυτός έχει ήδη αποφυλακιστεί εδώ και ένα χρόνο.
Η ταινία βασίζεται στην "πτώση του Τακικάβα", γεγονός που έλαβε χώρα το 1933 όταν ένας καθηγητής αναγκάσθηκε από την κυβέρνηση να παραιτηθεί εξ αιτίας των πολιτικών απόψεών του, επειδή φαινόταν να υποστηρίζει την Αριστερά και τα κινήματα των φοιτητών.
Αφού αντιλαμβάνεται ότι ο Νόγκε έχει αλλάξει από τον καιρό που ήταν στο πανεπιστήμιο, η Γιούκι αποχωρεί από το τραπέζι και κλειδώνεται στο δωμάτιό της.
Η Γκιούκι διστάζει να τους ξεπροβοδίσει, αλλά όταν η μητέρα της λέει ότι ο Νόγκε φεύγει για την Κίνα αποφασίζει να δει τον Νόγκε μια τελευταία φορά για να τον αποχαιρετήσει.
Κατά τη διάρκεια του δείπνου, ο Καθηγητής Γιαγκιχάρα αναφέρει ότι ο Νόγκε δεν θα είχε αποφυλακιστεί εκτός αν η κυβέρνηση είχε πειστεί ότι ο Νόγκε έχει «μεταστραφεί» από τις ριζοσπαστικές του ιδέες.
Η Γιούκι ανακαλύπτει ότι ο Νόγκε εμπλέκεται σε επικίνδυνες και παράνομες δραστηριότητες, αλλά συμφωνούν ότι δεν πρέπει να γνωρίζει ακριβώς τη φύση τους.
Το 1137 ο χρονικογράφος Ορντέρικ Βιτάλις αναφέρει ότι συνόδευσε το 1137 τον Γοδεφρείδο Ε, κόμη του Ανζού στην είσοδό του στο δουκάτο της Νορμανδίας, ως μέρος της διένεξης μεταξύ της Ματθίλδης της Νορμανδίας και του εξαδέλφου της Στεφάνου της Αγγλίας.
Σουτόπο Πούρβο Νουγκρόχο, 49, Ινδονήσιος δημόσιος υπάλληλος και ακαδημαϊκός, αρχηγός της Εθνικής Επιτροπής Διαχείρισης Καταστροφών , από καρκίνο του πνεύμονα.
Περνέλ Γουίτακερ, 55, Αμερικανός πυγμάχος, παγκόσμιος πρωταθλητής ελαφρών βαρών και ημιβαρέων και υπέρ ημιβαρέων βαρών και χρυσός Ολυμπιονίκης , μέλος του Διεθνούς , σε τροχαίο δυστύχημα όταν παρασύρεται από όχημα.
Κατερίνα Μαριδάκη-Κασσωτάκη, 62, Ελληνίδα καθηγήτρια ψυχολογίας στο τμήμα Οικιακής Οικονομίας και Οικολογίας του Χαροκοπείου Πανεπιστημίου και συγγραφέας, από καρκίνο.
Λι Πενγκ, 90, Κινέζος πολιτικός, πρώην αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και πρωθυπουργός της Κίνας , γνωστός με το προσωνύμιο "Χασάπης του Πεκίνου" για την αιματηρή καταστολή της φοιτητικής εξέγερσης της Πλατείας Τιενανμέν το 1989.
Νίκος Μαρτιμιανάκης, 64, πρόεδρος της Τοπικής Κοινότητας Προφήτη Ηλία του πρώην δήμου Τεμένους Ηρακλείου, ιδρυτής της τοπικής ομάδας Προφήτη Ηλία .
Ο Ρούντι βλέποντας αυτό θα πυροβολήσει τον Φρανκ και στην συνέχεια ο Ντοκ θα πυροβολήσει αρκετές φορές τον Ρούντι ως αντίποινα για την δολοφονία του Φρανκ.
Ο Ντοκ θα πάρει μόνος του τα 500.000 δολάρια και θα φύγει από την τράπεζα πιστεύοντας ότι και ο Ρούντι είναι νεκρός, αλλά εκείνος θα υποδυθεί τον πεθαμένο καθώς φορούσε κρυφά ένα αλεξίσφαιρο γιλέκο και θα τραυματιστεί ελαφρώς στον ώμο του.
Μετά από 4 χρόνια παραμονής του σε φυλακή του Τέξας, ο Κάρτερ "Ντοκ" Μακόυ θα κάνει αίτηση αναστολής του υπολοίπου της ποινής του, από τα 10 έτη συνολικά που του είχαν επιβληθεί για ένοπλη ληστεία.
Όταν η αίτηση του θα απορριφθεί από το αρμόδιο δικαστικό συμβούλιο, ο Ντοκ θα πει στην σύντροφο του, Κάρολ κατά την διάρκεια επίσκεψής της στη φυλακή, να κάνει ό,τι είναι απαραίτητο για να κάνει μια συμφωνία με τον Τζακ Μπέινον , έναν διεφθαρμένο επιχειρηματία στο Σαν Αντόνιο, για να τον αποφυλακίσει.
Τελικά θα συναντηθούν όλοι σε ένα μικρό πανδοχείο και μετά από μια αιματηρή συμπλοκή θα σκοτωθεί ο Ρούντι καθώς και ο αδελφός του Μπέινον με τους συνεργούς του.
Από την άλλη πλευρά, ο Ρούντι θα βρει έναν κτηνίατρο για να τον περιθάλψει τον τραυματισμό του και στη συνέχεια θα απαγάγει αυτόν και την γυναίκα του για να τον οδηγήσουν στον Ντοκ και την Κάρολ, οι οποίοι κατευθύνονται προς το Ελ Πάσο με σκοπό να προλάβουν τα σύνορα με το Μεξικό για να διαφύγουν.
Οι δύο φυγάδες , είναι νεο-νουάρ ταινία αμερικανικής παραγωγής του 1972 σε σενάριο Γουώλτερ Χιλ και σκηνοθεσία του Σαμ Πέκινπα, βασισμένη σε μυθιστόρημα του Τζιμ Τόμσον.
Ο Ντοκ και η Κάρολ θα πάνε στη συνέχεια στον Μπέινον για να παραδώσουν τα χρήματα της ληστείας και να πάρουν το μερίδιο τους, αλλά ο Μπέινον θα διατάξει την Κάρολ να σκοτώσει τον Ντοκ, η οποία όμως θα αρνηθεί να το κάνει και θα πυροβολήσει τον ίδιο τον Μπέινον σκοτώνοντάς τον.
Ο Μπέινον χρησιμοποιεί την επιρροή του και παίρνει την αναστολή της ποινής του Ντοκ, με την προϋπόθεση όμως ότι θα λάβει μέρος σε μια ληστεία τράπεζας με δύο από τους μπράβους του, τον Ρούντι και τον Φρανκ .
Ο Ντοκ και η Κάρολ θα καταφέρουν να γλιτώσουν και θα πάνε στα σύνορα όπου θα βρούνε έναν μεσήλικα με ένα παλιό φορτηγό, ο οποίος θα δεχτεί να τους περάσει από τα σύνορα έναντι 10.000 δολαρίων.
Οι εμπειρογνώμονες συνδέουν τις πυρκαγιές με εμπρησμούς που λαμβάνουν χώρα με σκοπό την εκκαθάριση της γης, προκειμένου να χρησιμοποιηθεί για κατασκευή κτιρίων ή να στηρίξει την κτηνοτροφία και τις εξαγωγές της Βραζιλίας, όπως το βόειο κρέας.
Η Βραζιλία λάμβανε μέτρα από το 2004 για να μειώσει την αποψίλωση του Αμαζονίου, αλλά η μεγάλη αύξηση στον αριθμό των πυρκαγιών ανησυχεί τους ειδικούς λόγω της σημασίας της λεκάνης του Αμαζονίου στο μετριασμό της κλιματικής αλλαγής.
Οι πυρκαγιές τράβηξαν την προσοχή της επιστημονικής και διεθνούς κοινότητας τον Ιούλιο και τον Αύγουστο του 2019, αφότου το Εθνικό Ινστιτούτο Διαστημικής Έρευνας δημοσίευσε στατιστικά στοιχεία που βασίζονται σε δορυφορικές παρατηρήσεις και τεκμηρίωναν τουλάχιστον 75.336 πυρκαγιές στη χώρα την περίοδο 1ης Ιανουαρίου-23ης Αυγούστου 2019.
Στο ίδιο διάστημα πάνω από 40.000 από αυτές τις πυρκαγιές έλαβαν χώρα στο τροπικό δάσος του Αμαζονίου, ο μεγαλύτερος αριθμός από τότε που ξεκίνησε η συλλογή δεδομένων το 2013.
Μία από τις λίγες ταινίες που απέκτησαν σημαντική διεθνή κυκλοφορία, αυτό το θρίλερ ερωτικού τριγώνου του σκηνοθέτη Ερρίκου Ανδρέου επωφελήθηκε εμπορικά από τη γυρισμένη στην αγγλική γλώσσα και την κορυφαία προβολή της όμορφης Μπάρμπαρα Μπουσέ, η οποία -- αν και η δημοτικότητά της στην Αμερική εξασθενούσε μετά τη δεκαετία του 1960 -- ήταν γνωστή σε όλη την Ευρώπη εκείνη την εποχή για τους ρόλους της σε ιταλικά θρίλερ όπως το .
Παραγωγός της ταινίας ήταν ο Κλέαρχος Κονιτσιώτης, ο οποίος έγραψε και την ιστορία, που στην συνέχεια ο Ερρίκος Ανδρέου μαζί με τον Πάνο Κοντέλλη συνέγραψαν το σενάριο.
Λόγω του ότι στο σενάριο υπήρχαν πολλές γυμνές εμφανίσεις της Ηρώς, στάθηκε αδύνατο εκείνη την εποχή να βρεθεί μια ελληνίδα ηθοποιός μεγάλης δημοτικότητας να πάρει τον ρόλο και έτσι επιλέχθηκε η Μπάρμπαρα Μπουσέ.
Το πρώτο τριήμερο, η ταινία κέρδισε την δεύτερη θέση στο με 37,1 εκατομμύρια δολάρια, δηλαδή κατά μέσο όρο 11,659 δολάρια ανά θέατρο από 3.185 θέατρα.
Το εναρκτήριο άνοιγμα του Σαββατοκύριακου ήταν το ενδέκατο υψηλότερο του Οκτωβρίου και το μεγαλύτερο για μια ταινία τρόμου του 2014, ξεπερνώντας την πρεμιέρα του : .
Ο Ντάν Φέλλμαν, πρόεδρος της εγχώριας διανομής της ., είπε: "είχαμε μια υπέροχη καμπάνια για την ταινία και μια καλή ημερομηνία πρεμιέρας." Πρόσθεσε ότι το να είσαι ένα - του Καλέσματος είναι δύσκολο, αλλά τελικά τα κατάφεραν.
Η θεατρική παράσταση της ταινίας έληξε στις 18 Δεκεμβρίου 2014 και κέρδισε συνολικά 84 εκατομμύρια δολάρια, καθιστώντας την τριακοστή πέμπτη ταινία με τα υψηλότερα κέρδη του 2014 στις ΗΠΑ.
Η Μία καλεί τον ντετέκτιβ Κλαρκίν για να συγκεντρώσει πληροφορίες για την Άναμπελ και την αίρεση στην οποία ήταν μέρος, με αποτέλεσμα να ανακαλύπτει ότι η αίρεση ασχολούνταν με τη λατρεία διαβόλων και σατανικών πνευμάτων.
Η Μία και ο Τζον έρχονται σε επαφή με τον ενοριακό ιερέα τους, τον πατέρα Περέζ, ο οποίος τους ενημερώνει ότι οι δαίμονες μερικές φορές προσκολλώνται σε άψυχα αντικείμενα για την επίτευξη των στόχων τους, που είναι το να πάρουν μία ψυχή.
Χωρίς καμία ελπίδα να εξορκίσει τον δαίμονα από την κούκλα, ο πατέρας Περέζ αποφασίζει να την πάρει μακριά για να ζητήσει βοήθεια από τους Γουόρενς (δαιμονολόγοι και ερευνητές παραφυσικών φαινομένων, βλέπε Κάλεσμα).
Αρκετά κερδοφόρες πρεμιέρες της διεθνώς αναφέρθηκαν στη Γαλλία , στη Βραζιλία , στο Ηνωμένο Βασίλειο , στην Αργεντινή , στην Ισπανία και στη Γερμανία .
Έθεσε ένα νέο ρεκόρ πρεμιέρας όλων των εποχών για μια ταινία τρόμου στο Περού με 1,34 εκατομμύρια δολάρια, και η ταινία αποτελεί επίσης το δεύτερο μεγαλύτερο εναρκτήριο Σαββατοκύριακο της .
Στο Μεξικό, η ταινία κέρδισε 10,9 εκατομμύρια δολάρια το εναρκτήριο Σαββατοκύριακο και έσπασε το ρεκόρ για τη μεγαλύτερη πρεμιέρα μιας ταινίας τρόμου.
Ο ιερέας νοσηλεύεται την επόμενη μέρα στο νοσοκομείο και, όταν ο Τζον τον επισκέπτεται, ο Πατέρας Περέζ τον προειδοποιεί ότι η πραγματική πρόθεση του δαίμονα είναι να πάρει την ψυχή της Μία.
Εκείνο το βράδυ, ενώ η Έβελιν επισκέπτεται τη Μία, ο δαίμονας χρησιμοποιεί τη σώμα του Πατέρα Περέζ για να μπει στο διαμέρισμα και να απαγάγει τη Λέια για την ψυχή της μητέρας της.
Η Έβελιν αποφασίζει να δώσει τη ζωή της στη θέση της Μία, ως εξιλέωση για το δυστύχημα που πιστεύει ότι προκάλεσε και σκότωσε την κόρη της, Ρούμπι, πριν από χρόνια.