polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Ιδρύθηκε το 1912 και μεταφέρθηκε αρκετές φορές πριν καταλήξει το 1986 στην τοποθεσία που βρίσκεται μέχρι και σήμερα, στη διασταύρωση των δρόμων και της περιοχής Καλάνγκ.
Στον πύργο, υπάρχει ένας μικρός κοιτώνας, δωμάτια για τουρίστες, κατοικίες για μέχρι τέσσερις ιερείς, μία αίθουσα θρησκευτικής μελέτης, μια βιβλιοθήκη και ένα μουσείο αφιερωμένα σε βιβλία που σχετίζονται με τον Σιχισμό, καθώς επίσης και διοικητικά γραφεία.
Πάνω από την τετράγωνη βάση εδρεύει ένα οκταγωνικό επίπεδο με ύψος περίπου το μισό του ύψους της τετράγωνης βάσης, στο οποίο επικάθεται ένας λευκός ημισφαιρικός θόλος.
Τα τείχη που περιβάλλουν την αυλή χτίστηκαν από τον Ντουρανί κυβερνήτη του Μουλτάν, τον Ναβάμπ Αλί Μοχάμαντ Χαν Χακβάνι τον 18ο αιώνα.
Το μαυσωλείο είναι χτισμένο με τούβλα και είναι το παλαιότερο κτίριο που διακοσμείται με γυαλιστερά μπλε πλακάκια, κάτι που αργότερα έγινε τυπικό στυλ του Μουλτάν και του νότιου Παντζάμπ.
Ο «σατζάντα νασίν» του τεμένους, ή αλλιώς ο επιστάτης από κληρονομιάς, ο Μαχντούμ Μαχμούτ βοήθησε τις βρετανικές δυνάμεις ενάντια στις δυνάμεις των Σιχ κατά τη διάρκεια της πολιορκίας του Μουλτάν το 1848.
Μέχρι τον 13ο αιώνα, η πεποίθηση ότι οι πνευματικές δυνάμεις των μεγάλων αγίων Σούφι συνδέονταν με τους τόπους ταφής τους ήταν ευρέως διαδεδομένη στον μουσουλμανικό κόσμο και έτσι δημιουργήθηκε ένα μαυσωλείο για να τιμηθεί η ταφή του Μπαχαουντίν Ζακαρίγια.
Ασυνήθιστα για έναν δερβίση, ο ίδιος ο Μπαχαουντίν Ζακαρίγια επιβαρύνθηκε τα έξοδα της κατασκευής, κάτι που υπογραμμίζει τη μοναδικότητα της οικονομικής ανεξαρτησίας του.
Μετά την ήττα του από τον αδελφό του στη Μάχη του Σαμουγκάρ το 1658 ο Ντάρα Σικόχ προσπάθησε ανεπιτυχώς να κερδίσει την πίστη των πολιτών του Μουλτάν δωρίζοντας 25.000 ρουπίες στο ιερό.
Το μαυσωλείο βρίσκεται στο κεντρικό Μουλτάν, αμέσως βόρεια από την παλιά περιτοιχισμένη πόλη του και στέκει δίπλα στα ερείπια του αρχαίου ινδουιστικού Ναού Πραχλαντπούρι.
Αντικαθιστώντας την Αυτόνομη Περιφέρεια στο Μουσουλμανικό Μιντανάο , συστάθηκε η Αυτόνομη Περιφέρεια Μπανγκσαμόρο αφού οι ψηφοφόροι αποφάσισαν να επικυρώσουν τον Οργανικό Νόμο του Μπανγκσαμόρο σε ένα δημοψήφισμα που διενεργήθηκε στις 21 Ιανουαρίου 2019 .
Ομοίως, 63 μπαράνοι στο Βόρειο Κοταμπάτο ανήκουν επίσης στο Μπανγκσαμόρο παρά το Βόρειο Κοταμπάτο και οι αντίστοιχοι δήμοι της που δεν υπάγονται στη διοικητική δικαιοδοσία της αυτόνομης περιφέρειας.
Μεταξύ της επικύρωσης του οργανικού νόμου Μπανγκσαμόρο και της ορκωμοσίας της πρώτης μόνιμης κυβέρνησής του το 2022, η Μεταβατική Αρχή του Μπανγκσαμόρο θα ηγηθεί της περιοχής.
Η Μπανγκσαμόρο (, επίσημα Αυτόνομη Περιφέρεια Μπανγκσαμόρο στο μουσουλμανικό Μιντανάο, ή , είναι μια αυτόνομη περιοχή στις νότιες Φιλιππίνες.
Βάσει του Οργανικού Νόμου, το αυτόνομο κυβερνητικό σύστημα Μπανγκσαμόρο είναι κοινοβουλευτική δημοκρατία, παρόμοια με εκείνη που εφαρμόζεται στο Ηνωμένο Βασίλειο και βασίζεται σε ένα σύστημα πολιτικών κομμάτων.
Συνορεύει στα βόρεια με το νομό Μαρν , στα ανατολικά με το νομό Ωτ-Μαρν , στα νοτιοανατολικά με το νομό Κοτ-ντ'Ορ , στα νοτιοδυτικά με το νομό Ιόν , και στα δυτικά με το νομό Σεν-ε-Μαρν .
Ο νομός Ωμπ είναι ένας από τους αρχικά 83 νομούς που δημιουργήθηκαν κατά τη διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης στις 4 Μαρτίου 1790, σύμφωνα με το νόμο της 22ας Δεκεμβρίου 1789, με την κατάργηση των παλαιών επαρχιών.
Με 308.910 κατοίκους σύμφωνα με την απογραφή του 2016, ο νομός Ωμπ κατατάσσεται 75η θέση σε αριθμό κατοίκων σε γαλλικό εθνικό επίπεδο και στην 7η στο σύνολο του Γκραντ Εστ.
Το Μουσείο στελεχώνεται από μια Βιβλιοθήκη και μια Πινακοθήκη-και οι δύο είναι θεματικές και καλύπτουν χρονικά το έπος '41-'44- αλλά και από την μόνιμη θεματική συλλογή στην οποία περιλαμβάνονται μεταξύ άλλων διάφορα χειρόγραφα, προσωπικά αντικείμενα αγωνιστών, πρωτοσέλιδα εφημερίδων της εποχής, προκηρύξεις, εργαλεία παράνομου τύπου, περιοδικά, φωτογραφικό υλικό, στρατιωτικές στολές και πολεμικός εξοπλισμός, ηχητικά ντοκουμέντα και έργα τέχνης.
Μέσα στο Μουσείο υπάρχει Βιβλιοθήκη στην οποία περιλαμβάνονται περίπου 500 τίτλοι βιβλίων ,το περιεχόμενο των οποίων σχετίζεται αποκλειστικά με την Εθνική Αντίσταση του 1941-1944.Τα βιβλία αυτά αποτελούν δωρέες ενίοτε από τους ίδιους τους αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης και άλλοτε από συγγενείς των αγωνιστών.
Το Μουσείο εθνικής αντίστασης είναι ένα μόνιμο πολιτιστικό ίδρυμα, μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα, το οποίο εγκαινιάστηκε το 2010, επί Δημαρχίας Γιάννη Αναγνώστου, και αποτελεί έναν ανοικτό χώρο στην κοινωνία.
Μέσα από τα θεματικά εκθέματα,τους πίνακες ,τα βιβλία και τα κειμήλια το Μουσείο Εθνικής Αντίστασης στοχεύει στην ενημέρωση της κοινωνίας και ιδιαίτερα των νεότερων γεννιών για το ηρωικό έπος 40 -44,καθώς και στην διατήρηση της μνήμης του.
Πέρα από την μόνιμη θεματική Βιβλιοθήκη, στο μουσείο εντοπίζονται ακόμη 300 τίτλοι βιβλίων οι οποίοι απαρτίζουν την Βιβλιοθήκη της Πανελλήνιας Ένωσης Αγωνιστών Εθνικής Αντίστασης .
Κατά τη διάρκεια του 20ού αιώνα έλαβαν χώρα διάφορες παρεμβάσεις οι οποίες αλλοίωσαν τη μορφή του μνημείου, όπως η προσθήκη τσιμεντένιας γούρνας, σωλήνων, τοποθέτηση επιχρίσματος από σκυρόδεμα στο κάτω τμήμα της πρόσοψης και η δημιουργία ενός μικρού δωματίου με τσιμεντένια οροφή στη στενή πλευρά της κρήνης.
Στο χωριό βρίσκεται ο ναός του Αρχαγγέλου Μιχαήλ, ο οποίος αναφέρεται από τον Τζουζέπε Γκερόλα ότι είναι τοιχογραφημένος, με παράσταση της Ανάστασης.
Άλλοι ναοί στην περιφέρεια του χωριού περιλαμβάνουν το ναό του Τιμίου Σταυρού και τον σπηλαιώδη ναό του Αγίου Αντωνίου, ο οποίος χρησιμοποιεί για βόρειο τοίχο τον φυσικό βράχο.
Στην απογραφή του 1920 αναφέρεται υπαγόμενο στον αγροτικό δήμο Κούμων Το 1925, ο Φωτεινός προσαρτήθηκε στην κοινότητα Αρμένων, στην Επαρχία Ρεθύμνης, μέχρι την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση, οπότε και προσαρτήθηκε στο δήμο Ρεθύμνης.
Αφού δεν επιλέχθηκε στο Ντραφτ του 2018, ο Φράνκαμπ εντάχθηκε στη Μπερόε του Πρωταθλήματος Βουλγαρίας, όπου είχε μέσο όρο 19.3 πόντους και 4.3 ασίστ ανά αγώνα, οδηγώντας την ομάδα του στην 3η θέση του εγχώριου πρωταθλήματος και στην 4η θέση της .
Την επόμενη χρονιά, προστέθηκε στους Λος Άντζελες Λέικερς για το Σάμερ Λιγκ, αλλά αγωνίστηκε μόνο σε τρεις αγώνες και δεν του προσφέρθηκε συμβόλαιο από την ομάδα.
Ήταν πρώτος σκόρερ και πρώτος στο σύστημα αξιολόγησης του Πρωταθλήματος με βάση τους μέσους όρους, προσφέροντας ανά αγώνα στην ομάδα του 20,89 πόντους, 4,16 ασίστ εκτελώντας με 42,31% από τη γραμμή του τριπόντου, συνδυασμός αριθμών που δεν είχε σημειωθεί στο πρωτάθλημα από το 2006.
Ο Κόνερ Φράνκαμπ , 16 Ιουλίου 1995), είναι Αμερικανός επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως πόιντ γκαρντ για την Μπρεογκάν.
Την 1η Αυγούστου 2009 ο Κόρχουτ έκανε το ντεμπούτο του για την Ντέμπρετσενι στην εντός έδρας νίκη με 2-0 επί της Λόμπαρτν Πάπα, μπροστά σε 3000 θεατές.
Την 1η Μαΐου 2012 κέρδισε το Κύπελλο Ουγγαρίας 2011-12 με τη Ντέμπρετσενι, κερδίζοντας στον τελικό τη ΜΤΚ Βουδαπέστης στη διαδικασία των πέναλτι.
Στις 12 Μαΐου 2012, ο Κόρχουτ κέρδισε το πρωτάθλημα Ουγγαρίας με τη Ντέμπρετσενι, αφού κέρδισε την Πέτσι Μέτσεκ στον 28ο γύρο του πρωταθλήματος με 4-0, το οποίο είχε ως αποτέλεσμα τον έκτο τίτλο πρωταθλήματος για την ομάδα.
Στις 5 Μαΐου 2019, στο τελευταίο ματς της σεζόν, ο Κόρχουτ σημείωσε το πρώτο του γκολ για την ομάδα, σε μια αξιοσημείωτη νίκη με 7-2 επί της Ξάνθης.
Ο Μιχάλι Κόρχουτ είναι Ούγγρος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως αριστερός πλάγιος αμυντικός για τη Ντέμπρετσενι ΒΣΚ.
Στις 5 Μαΐου 2015, του απονεμήθηκε το Βραβείο Κορυφαίου Σκόρερ Ευρωλίγκα Αλφόνσο Φορντ, ένα ετήσιο βραβείο που απονέμεται στους κορυφαίους σκόρερ της Ευρωλίγκα κάθε σεζόν.
Η σεζόν της Νίζνι στο εθνικό πρωτάθλημα τελείωσε, αφού αποκλείστηκε από την ΤΣΣΚΑ Μόσχας, με «σκούπα» 3-0 στην ημιτελική σειρά των πλέι οφ του πρωταθλήματος.
Το 2004, ο Ρότσεστι φοίτησε στο Πανεπιστήμιο Τουλέιν, όπου έπαιξε ένα χρόνο κολεγιακής καλαθοσφαίρισης με τους Τουλέιν Γκριν Γουέιβ.
Ο Τέιλορ Κάμπελ Ρότσεστι , είναι Αμερικανός, πολιτογραφημένος Μαυροβούνιος, επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως πόιντ γκαρντ για τον Ερυθρό Αστέρα Βελιγραδίου.
Ο Ρότσεστι παρακολούθησε το Λύκειο της Σάντα Μπάρμπαρα στην Καλιφόρνια, όπου άρχισε να παίζει μπάσκετ και αποφοίτησε ως ο πρώτος σκόρερ στην ιστορία του λυκείου.
Το 1925 ορίστηκε έδρα της κοινότητας Κλεψιμιών , η οποία διατηρήθηκε μέχρι την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση το 1997, όταν εντάχθηκε στον δήμο Κουλούκωνα.
Επί της παλιάς εθνικής οδού Ηρακλείου-Ρεθύμνου έχει δημιουργηθεί ο οικισμός Κάμπος Δοξαρού, ο οποίος σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 91 κατοίκους.
Οι αρχικοί νομοί της Γαλλίας δημιουργήθηκαν το 1790 όταν η γαλλική εθνοσυνέλευση χώρισε τη χώρα σε 83 νομούς περίπου ίδιου μεγέθους και πληθυσμού, καταργώντας τις παλαιές επαρχίες.
Σχεδιάστηκαν ως σύνολα κοινοτήτων και, όταν οι χάρτες βελτιώθηκαν αλλά και οι συνθήκες επέβαλαν χρειάστηκε να γίνουν ορισμένες αναθεωρήσεις, μία από τις οποίες αφορούσε τη δημιουργία του νέου νομού Βαλ-ντ'Ουάζ.
Περιλαμβάνει δύο περιφερειακά φυσικά πάρκα, μεγάλη αρχιτεκτονική και φυσική κληρονομιά αλλά και έντονα αστικοποιημένες περιοχές, ιδιαίτερα το νοτιοανατολικό τμήμα του νομού που αποτελεί το βόρειο τμήμα της αστικής κοινότητας του Παρισιού.
Στο νομό βρίσκεται το μεγαλύτερο αεροδρόμιο της Γαλλίας Παρίσι-Σαρλ-ντε-Γκωλ και δυναμικά κέντρα οικονομικής δραστηριότητας με εθνική και διεθνή επιρροή.
Με τους νομούς Σεν-ε-Μαρν, Ιβλίν και Εσόν αποτελούν τους 4 νομούς που απαρτίζουν την ευρύτερη περίμετρο του Παρισιού, γνωστή ως Γκραντ Κουρόν.
Στο νομό βρίσκονται δύο περιφερειακά φυσικά πάρκα, τα οποία συμβάλλουν στην προστασία του περιβάλλοντος του μεγαλύτερου μέρους του νομού: το Γαλλικό φυσικό πάρκο του Βεξάν και το Περιφερειακό φυσικό πάρκο Ουάζ-Πεδιάδα της Γαλλίας.
Συνορεύει με τους νομούς Ουάζ στα βόρεια, Σεν-ε-Μαρν στα ανατολικά, Σεν-Σαιν-Ντενί, Ω-ντε-Σεν, Ιβλίν στα νότια και Ερ προς δυτικά.
Το Ισλάμ έφτασε στη Βόρεια Ινδία και την Βεγγάλη τον 12ο αιώνα μέσω των τουρκικών κατακτήσεων και έκτοτε έχει γίνει μέρος της θρησκευτικής και πολιτιστικής κληρονομιάς της Ινδίας· το Σουλτανάτο του Δελχί και η Μογγολική αυτοκρατορία της Ινδίας κυβέρνησαν το μεγαλύτερο μέρος της Ινδίας, ενώ το Σουλτανάτο της Βεγγάλης και τα σουλτανάτα Ντέκαν έπαιξαν σημαντικούς οικονομικούς και πολιτικούς ρόλους.
Η ισλαμική κυριαρχία στην Ινδία έφτασε στην κορυφή της κατά τη διάρκεια της ηγεμονίας του αυτοκράτορα , η οποία ήταν η μεγαλύτερη οικονομία του κόσμου, όταν συντάχθηκε και εφαρμόστηκε η , ένα σύνολο νόμων και ηθικών.
Το τζαμί Τσεραμάν Τζούμα στη Μεθάλα,Κεράλα και το τζαμί Μπαρβάντα στην Γκόγκα του Γκουτζαράτ θεωρούνται τα πρώτα τζαμιά στην Ινδία, χτισμένα πριν από το 623 μ.
Ο Ισμαηλισμός, κλάδος του Σιισμού έφτασε στην Γκουτζαράτ το δεύτερο μισό του 11ου αιώνα, όταν ο Φατιμίντ Ιμάμ Αλ Μουστασίρ Μπιλάχ έστειλε στην περιοχή ιεραποστόλους το 1073 μ.
Προκάλεσε μια διαμάχη μεταξύ των νεοσυσταθέντων κρατών της Ινδίας και του Πακιστάν και εκτόπισε μέχρι και 12,5 εκατομμύρια ανθρώπους (οι περισσότερες εκτιμήσεις για τον αριθμό των ανθρώπων που διέσχισαν τα σύνορα μεταξύ της Ινδίας και του Πακιστάν το 1947 κυμαίνονται μεταξύ των 10 και 12 εκατομμυρίων ανθρώπων) με τις εκτιμήσεις των θανάτων να κυμαίνονται από μερικές εκατοντάδες χιλιάδες έως ένα εκατομμύριο.
Η βίαιη φύση της διαίρεσης δημιούργησε μια ατμόσφαιρα αμοιβαίας εχθρότητας και καχυποψίας μεταξύ της Ινδίας και του Πακιστάν, γεγονός που πλήττει τη σχέση τους μέχρι σήμερα.
Ο διαχωρισμός περιελάμβανε τη γεωγραφική διαίρεση της επαρχίας της Βεγγάλης στην Ανατολική Βεγγάλη, η οποία έγινε μέρος του ντομίνιον του Πακιστάν και στην Δυτική Βεγγάλη, η οποία έγινε μέρος της Ινδίας.
Η συμφωνία διαχωρισμού περιελάμβανε επίσης τη διαίρεση των περιουσιακών στοιχείων της παλίας ινδικής κυβέρνησης, συμπεριλαμβανομένης της ινδικής δημόσιας υπηρεσίας, του ινδικού στρατού, του βασιλικού ινδικού ναυτικού, των ινδικών σιδηροδρόμων, του κεντρικού ταμείου και άλλων διοικητικών υπηρεσιών.
Οδήγησε στη δημιουργία του ντομίνιον του Πακιστάν (που αργότερα χωρίστηκε στην Ισλαμική Δημοκρατία του Πακιστάν και τη Λαϊκή Δημοκρατία του Μπαγκλαντές) και του ντομίνιον της Ινδίας .
Μέχρι το 1920, ο Μοχάμεντ Αλί Τζίνα, αργότερα ο ιδρυτής του Πακιστάν, ήταν μέλος του Ινδικού Εθνικού Κογκρέσου και ήταν μέρος του αγώνα ανεξαρτησίας.
Μέχρι το 1930, ο Μοχάμεντ Ιμπάλ, ποιητής και φιλόσοφος, ήταν ισχυρός υποστηρικτής της ενότητας των ινδουιστών και των μουσουλμάνων, καθώς και μίας αδιαίρετης Ινδίας.
Ο Ουμάρ Σουμμάνι, ένας βιομήχανος και εκατομμυριούχος από τη Βομβάη, παρείχε στον Μαχάτμα Γκάντι λεφτά για να καλύψει τα έξοδα του Κογκρέσου και τελικά πέθανε για τον αγώνα της ανεξαρτησίας.
Η θρησκευτική διοίκηση κάθε πολιτείας διευθύνεται από τον Μουφτή της Πολιτείας υπό την εποπτεία του Μεγάλου Μουφτή της Ινδίας, της ανώτερης θρησκευτικής αρχής και του πνευματικού ηγέτη των Μουσουλμάνων στην Ινδία .
Το 1925, το Κάτω Βαλσαμόνερο προσαρτήθηκε στην κοινότητα Γωνίας, το 1928 στην κοινότητα Φρατζεσκιανών Μετοχίων και το 1932 ορίστηκε έδρα ομώνυμης κοινότητας, η οποία παρέμεινε μέχρι την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση, οπότε και το χωριό προσαρτήθηκε στον Δήμο Νικηφόρου Φωκά.
Το Κάτω Βαλσαμόνερο ή Βαρσαμόνερο είναι χωριό και έδρα ομώνυμης Κοινότητος του Δήμου Ρεθύμνης στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνης της Κρήτης.
Άλλα σπήλαια στην περιοχή είναι η Τρυπητή και το σπήλαιο Βασιλέ, νοτιοδυτικά του χωριού, όπου το 1944 έλαβε χώρα Παγκρήτιο Συνέδριο Αντιστασιακών.
Στην ενετική απογραφή του 1583 από Καστροφύλακα αναφέρεται ως με 144 κατοίκους και 205 οφειλόμενες αγγαρείες, ενώ μνεία στο χωριό κάνει και ο Βασιλικάτα το 1630, με την ονομασία .
Οι Αιγύπτιοι κατά την περίοδο που ηγεμόνευσαν την Κρήτη εντόπισαν κοντά στη Μύρθιο ανθρακοφόρα πετρώματα, τα οποία όμως δεν εκμεταλλεύτηκαν.
Ο δεύτερος ήταν διάκονος , στον οποίο ο Πάπας Σίξτος Β εμπιστεύθηκε τον θησαυρό της εκκλησίας, με σκοπό να τον δώσει στον Αυτοκράτορα Βαλεριανό .
Οι νωπογραφίες υπογραμμίζουν τις ομοιότητες στις ζωές των δύο μορφών, καθώς και οι δύο χειροτονήθηκαν διάκονοι, έδωσαν ελεημοσύνες στους ενδεείς και μαρτύρησαν έπειτα από μία θαρραλέα δήλωση πίστης.
Οι νωπογραφίες, γεμάτες από άριστες αρχιτεκτονικές λεπτομέρειες, υπαινίσσονται την επιθυμία του Νικολάου Ε να ξανακτίσει τη Ρώμη ως τη νέα πρωτεύουσα του Χριστιανισμού.
Επιπλέον το σχίσμα στην Ιουδαϊκή κοινότητα της Ιερουσαλήμ μπορεί να συγκριθεί στο Χριστιανικό σχίσμα, που έγινε στην εποχή του Νικολάου Ε, ο οποίος έχει ζωγραφιστεί ως πάπας Σίξτος Β.
Είναι ιδιαίτερα αξιοσημείωτο για τις νωπογραφίες του Φρα Αντζέλικο, που ζωγράφισε το 1447-51 με τους βοηθούς του, οι οποίοι μάλλον έκαναν την περισσότερη εργασία.
Η Σιγκένομπου αποτελούσε ηγετικό μέλος της Φράξιας Κόκκινος Στρατός στην Ιαπωνία, της οποίας οι ρίζες εντοπίζονταν στην ένοπλη Κομμουνιστική Λίγκα, οργάνωση της Νέας Αριστεράς.
Η αστυνομία σύντομα συνέλαβε πολλά από τα μέλη της οργάνωσης, συμπεριλαμβανομένου του ιδρυτή και ιδεολογικού ηγέτη Τάκαγια Σιόμι, ο οποίος είχε ήδη φυλακιστεί το 1970.
Η Φράξια έχασε σχεδόν 200 μέλη, και ό,τι απέμεινε απ' αυτήν ενώθηκε με μία μαοϊκή οργάνωση για να σχηματίσουν τον Ενωμένο Κόκκινο Στρατό τον Ιούλιο του 1971.
Η οργάνωση αυτή έμεινε γνωστή για το περιστατικό Ασάμα-Σάνσο, στη διάρκεια του οποίου εκκαθάρισε 12 μέλη της, σε ένα κρησφύγετο που χρησιμοποιούσε ως στρατόπεδο εκπαίδευσης στο όρος Χάρουνα.
Η Φουσάκο Σιγκένομπου είχε εγκαταλείψει την Ιαπωνία, έχοντας μαζί της λίγους μόνον αφοσιωμένους συντρόφους, όμως η οργάνωσή της λέγεται πως αριθμούσε περί τα 40 μέλη στο αποκορύφωμά της, ενώ, μετά τη σφαγή του αεροδρομίου Λοντ, αναδείχθηκε σε μία από τις πλέον γνωστές ένοπλες αριστερές οργανώσεις παγκοσμίως.
Ο Ιαπωνικός Κόκκινος Στρατός, όπως διατηρούσε από το 1971 ιδιαίτερα στενούς δεσμούς με το Λαϊκό Μέτωπο για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης και τον Γουάντι Χαντάντ.
Μέχρι το 1972, ο Ενωμένος Κόκκινος Στρατός είχε εκλείψει από την Ιαπωνία, κι έτσι η οργάνωση της Σιγκένομπου στηριζόταν αποκλειστικά στο για χρηματοδότηση, εκπαίδευση και εξοπλισμό.
Τον Απρίλιο του 2001, η Σιγκένομπου, όντας στη φυλακή, δημοσίευσε μία ανακοίνωση, ανακηρύσσοντας τη διάλυση του Ιαπωνικού Κόκκινου Στρατού, ισχυριζόμενη πως στο εξής οι μάχες τους θα έπρεπε να διεξάγονται δια της νομίμου οδού.
Η οργάνωση ήταν επίσης γνωστή ως Αντι-ιμπεριαλιστική Διεθνής Ταξιαρχία, Ταξιαρχία του Ιερού Πολέμου και Αντιπολεμικό Δημοκρατικό Μέτωπο.
Πειραματίστηκε με ντόπιες φιλιππινέζικες τροφές, για παράδειγμα, εγκαθιστώντας ένα παραδοσιακό πήλινο δοχείο με δύο φύλλα από μέταλλο, δημιούργησε τον «φούρνο », παρέχοντας σε απομακρυσμένα χωριά που δεν είχαν πρόσβαση σε ηλεκτρική ενέργεια έναν πιο αποτελεσματικό μέσο μαγειρέματος σε ανοιχτή φωτιά.
Γεννημένη στις 29 Νοεμβρίου, 1893, 29, 1893, στο δήμο στην επαρχία , η πήγε να γίνει μία σπουδαία φοιτήτρια καθώς είχε κερδίσει μερική κυβερνητική υποτροφία το 1916 για να παρακολουθήσει το Πανεπιστήμιο του Σιάτλ.
Κατά τη διάρκεια της παραμονής της σε ξενώνα και μεταξύ περίεργων δουλειών που έκανε, η πήρε το πτυχίο της και το μεταπτυχιακό της στη φαρμακευτική χημεία, καθώς και ένα πρόσθετο πτυχίο στη χημεία τροφίμων.
Στη συνέχεια, της προσφέρθηκε να δουλέψει ως χημικός για την πολιτεία της Ουάσινγκτον πριν επιστρέψει στις Φιλιπίννες το 1922, για να εστιάσει στο πρόβλημα υποσιτισμού που ταλαιπωρούσε την πατρίδα της.
Η υπήρξε επιστήμονας τροφίμων, ήρωας πολέμου, φιλάνθρωπος και είχε δημιουργήσει πάνω από 700 συνταγές, μεταξύ των οποίων και το τοπικό καρύκευμα κέτσαπ από μπανάνα.
Κατά τη διάρκεια των σχολικών της χρόνων συμμετείχε την θεατρική ομάδα του Αρσακείου Ψυχικού με τον Δημήτρη Λιγνάδη ενώ ήδη από την ηλικία των 4 ετών ασχολήθηκε με το μπαλέτο.
Το 2018 τιμήθηκε με το βραβείο "Κατίνα Παξινού" για την ερμηνεία της στο έργο "Νούρα, ένα πένθιμο μπλουζ" από την Ακαδημία Ελληνικών Βραβείων Τέχνης ενώ στις αρχές της ίδιας χρονιάς γράφει το πρώτο της έργο " " βασισμένο στην ζωή της , με την ίδια να κρατάει τον κεντρικό ρόλο σε σκηνοθεσία Μιχάλη Μητρούση.
Από το 2008 μέχρι το 2010 υποδυόταν την Σοφία Λαμπροπούλου στην κωμική σειρά «Λάκης ο γλυκούλης» στο συμπρωταγωνιστώντας μαζί με τους Πέτρο Φιλιππίδη, Ιωσήφ Μαρινάκη και Κατερίνα Γερονικολού.
Τέσα Τεμάτα, 52, Νεοζηλανδή διπλωμάτης, ύπατη αρμοστής στις Νήσους Κουκ , πρώτη γυναίκα ύπατη αρμοστής στην Ωκεανία με καταγωγή από τον Ειρηνικό.
Ρόλαντ Μάτες, 69, Γερμανός κολυμβητής, μέλος του , κάτοχος πολλών παγκόσμιων ρεκόρ, χρυσός Ολυμπιονίκης ) , παγκόσμιος πρωταθλητής και πρωταθλητής Ευρώπης , Ανατολικογερμανός Αθλητής της Χρονιάς .
Η πόλη βρίσκεται στο ακρωτήριο της λίμνης Μπολσένα, που σχηματίστηκε πριν από 300.000 χρόνια μετά από την κατάρρευση της καλντέρας μερικών ηφαιστείων που ανήκουν στην οροσειρά Βολσίνι.
Το Καποντιμόντε είναι ιταλικό χωριό 1.694 κατοίκων, το οποίο βρίσκεται στην επαρχία του Βιτέρμπο, στο Λάτιο και απέχει σχεδόν 25 χμ από την πόλη του Βιτέρμπο.
Ο Χατσιμούρα γεννήθηκε στην Περιφέρεια Τογιάμα της Ιαπωνίας, από Ιαπωνέζα μητέρα, τη Μακίκο και πατέρα από το Μπενίν, τον Ζακαρί Τζαμπίλ.
Το όνομα του δόθηκε από τον παππού του, επειδή ήταν μεγάλος υποστηρικτής του μπέιζμπολ (ο χαρακτήρας χρησιμοποιείται επίσης για «βάση» στα συμφραζόμενα του μπέιζμπολ).
Στις 29 Δεκεμβρίου 2013, ο Χατσιμούρα οδήγησε την ομάδα καλαθοσφαίρισης του Λυκείου Μεϊσέι στον δεύτερο τίτλο του στο Πανεθνικό Ιαπωνικό Τουρνουά Λυκείων, σημειώνοντας 32 πόντους στη νίκη με 92-78 επί του Πανεπιστημίου Οχόρι της Φουκουόκα.
Στις 21 Νοεμβρίου 2015, έγραψε μία Εθνική Επιστολή Προθέσεων για να παίξει κολεγιακή καλαθοσφαίριση για τους Γκονζάγκα Μπούλντογκς στις ΗΠΑ, όπου θεωρήθηκε από το ως ένας από τους καλύτερους διεθνείς παίκτες που εισέρχονται στο κολέγιο.
Στις 29 Δεκεμβρίου 2015, ο Χατσιμούρα σημείωσε 34 πόντους μαζί με 19 ριμπάουντ και 3 τάπες για να οδηγήσει το Λύκειο Μεϊσέι στη νίκη επί του Πανεπιστημιακού Λυκείου Τσουχιούρα Νιχόν για την κατάκτηση του τρίτου πανεθνικού ιαπωνικού τουρνουά.
Ο Χατσιμούρα έκανε το ντεμπούτο του για τους Μπούλντογκς στην κανονική περίοδο στις 11 Νοεμβρίου 2016 εναντίον των Γιούτα Βάλεϊ Γούλβερινς, σημειώνοντας 1 πόντο και 3 ριμπάουντ σε 4 λεπτά.
Στις 16 Μαρτίου 2017, αφού έπαιξε 1 λεπτό εναντίον των Σάουθ Ντακότα, έγινε ο πρώτος γηγενής Ιάπωνας που αγωνίστηκε ποτέ στο πρωτάθλημα ανδρών της .
Σε 28 αγώνες ως πρωτοετής, ο Χατσιμούρα είχε κατά μέσο όρο 2,6 πόντους και 1,4 ριμπάουντ, ενώ σούταρε με 53 τοις εκατό από εντός πεδιάς σε 4,6 λεπτά ανά αγώνα.
Ο Χατσιμούρα έγινε ο δεύτερος παίκτης που γεννήθηκε στην Ιαπωνία και επιλέχθηκε στο Ντραφτ, μετά τον Γιασουτάκα Οκαγιάμα, αλλά και ο πρώτος Ιάπωνας παίκτης που επιλέχθηκε στον πρώτο γύρο.
Στις 21 Νοεμβρίου, κατέγραψε 20 πόντους, 7 ριμπάουντ και 5 ασίστ για να βοηθήσει στη νίκη έκπληξη επί των Ντιουκ Μπλου Ντέβιλς στον τελικό του .
Η ομάδα αυτή περιελάμβανε τέσσερις παίκτες που είχαν επιλεγεί στο Ντραφτ 2017, τους Τζέισον Τέιτουμ, Τζος Τζάκσον, Κέιλεμπ Σουάνιγκαν και Άιβαν Ραμπ, συν άλλα μελλοντικά κολεγιακά αστέρια, όπως ο Ντάιμοντ Στόουν και ο Μαλίκ Νιούμαν.
Ο Ρούι Χατσιμούρα είναι Ιάπωνας επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως σμολ φόργουορντ/πάουερ φόργουορντ για τους Λος Άντζελες Λέικερς στο .
Το Σεπτέμβριο του 2015, ο Χαντάντι επέστρεψε στη Σίτσουαν Μπλου Γουέιλς ως μπόνους ξένος Ασιάτης παίκτης, λόγω του ότι η ομάδα είχε ένα από τα χειρότερα ρεκόρ εκείνης της σεζόν.
Θα βοηθούσε τη Μπλου Γουέιλς να «σκουπίσει» τη Ζεγιάνγκ Λάιονς στον πρώτο γύρο και τη Σιντζιάνγκ Φλάινγκ Τάιγκερς στο δεύτερο γύρο, πριν παίξει εναντίον της Λιαονίνγκ Φλάινγκ Λέοπαρντς στη σειρά των Τελικών.
Πριν ο Χαντάντι επιστρέψει στο Ιράν για την Πετροχίμι Μπάνταρ Ιμάμ, θα βοηθούσε την ομάδα κερδίσει τη σειρά των Τελικών με 4-1 επί της Λιαονίνγκ Φλάινγκ Λέοπαρντς, όπου αναδείχθηκε ο Πολυτιμότερος Παίκτης των Τελικών.
Αφού τερμάτισε το πιο πρόσφατο πέρασμα από τη χώρα του, επέστρεψε στη Σίτσουαν ως παίκτης εξαίρεσης από τους συνολικά δύο διεθνείς παίκτες που είχαν επιτραπεί στο ρόστερ της ομάδας.
Το πέρασμα του εκεί, τελικά θα επέτρεπε στο Χαντάντι να παίζει στο Πρωτάθλημα Ιράν, την κορυφαία κατηγορία της χώρας, με την Παϊκάν Τεχράν και τη Σάμπα Μπάτερι.
Τον Αύγουστο του 2007, ενώ εξακολουθούσε να παίζει στο Ιράν, απέρριψε μια προσφορά συμβολαίου από την ομάδα την σερβική Παρτίζαν Βελιγραδίου, προκειμένου να παίξει στη Σάμπα Μπάτερι.
Συνέχισε στους Γκρίζλις μέχρι το 2013, όταν έγινε ανταλλαγή πρώτα στους Τορόντο Ράπτορς και στη συνέχεια στους Φοίνιξ Σανς, πριν επιστρέψει στο Ιράν και στη συνέχεια αγωνιστεί στην Κίνα.
Στις 30 Ιανουαρίου 2013, ο Χαντάντι δόθηκε ως αντάλλαγμα στους Τορόντο Ράπτορς μαζί με τον Ρούντι Γκέι ως μέρος μιας συμφωνίας τριών ομάδων, που έστειλε τον Χοσέ Καλντερόν στους Ντιτρόιτ Πίστονς και τον Εντ Ντέιβις, τον Τέισον Πρινς, τον Όστιν Ντέι και μία επιλογή δεύτερου γύρου στους Μέμφις Γκρίζλις.
Ο Χαντάντι σημείωσε, ένα τότε ρεκόρ καριέρας, με 10 πόντους, 8 ριμπάουντ και 1 τάπα σε λιγότερο από 10 λεπτά σε ένα σερί 12-0 στην 4η περίοδο, βοηθώντας τους Γκρίζλις να πάρουν την νίκη με ανατροπή εναντίον των Γκόλντεν Στέιτ Ουόριορς στις 30 Μαρτίου 2009.
Κατά τη διάρκεια της θητείας του στη Τσινγκτάο, ο Χαντάντι είχε μέσο όρο 20,4 πόντους, 13,9 ριμπάουντ, 3,7 ασίστ και 2,3 τάπες στην εκπληκτική άνοδο της ομάδας.
Στις 17 Απριλίου 2012, μπήκε από τον πάγκο για να σκοράρει 8 πόντους σε 12 λεπτά και να δώσει ώθηση στην ομάδα και να την οδηγήσει σε νίκη επί των Μινεσότα Τίμπεργουλβς.
Ο Χαντάντι δεν έπαιξε για τους Σανς μέχρι τις 6 Μαρτίου 2013, σε έναν αγώνα εναντίον των Ράπτορς, της ομάδας στην οποία ο Χαντάντι είχε αρχικά πάει ως αντάλλαγμα.
Ο Χαντάντι συμμετείχε σε έναν καυγά στο Κύπελλο Γουίλιαμ Τζόουνς 2009 εναντίον της Εθνικής Ιορδανίας, το οποίο ήταν ένας κρίσιμος αγώνας στο κύπελλο.
Αργότερα, αυτό οδήγησε στην έκβαση του πρωταθλήματος, όπου το Ιράν κέρδισε παρά το γεγονός ότι είχε ρεκόρ 6-2, ενώ η Ιορδανία είχε ρεκόρ 7-1.
Ο Χαντάντι κέρδισε το αργυρό μετάλλιο στο Ασιατικό Πρωτάθλημα 18 του 2002 και το χρυσό μετάλλιο στο Ασιατικό Πρωτάθλημα 20 του 2004, όσο έπαιζε για τις «μικρές» Εθνικές ομάδες του Ιράν.
Ο Χαντάντι είχε μέσο όρο 1,7 πόντους και 3,3 ριμπάουντ σε 9,7 λεπτά σε έξι αγώνες με τους Γκρίζλις και έκανε το επίσημο ντεμπούτο του στις 30 Δεκεμβρίου, όταν έπαιξε 4 λεπτά στην ήττα εναντίον των Φοίνιξ Σανς, σημειώνοντας δύο ελεύθερες βολές και παίρνοντας ένα ριμπάουντ.
Κατά τη διάρκεια του λοκάουτ 2011, ο Χαντάντι υπέγραψε βραχυπρόθεσμο συμβόλαιο με την ομάδα της πατρίδας του, τη Μέλι Χαφάρι Κόμπανι Αχβάζ.
Ύστερα από ένα χρόνο μακριά από το , όπου αγωνίστηκε και στην Σαμπβίλ ΣΚ από το Λίβανο, ο Χαντάντι επέστρεψε για άλλη μια φορά, αυτή τη φορά παίζοντας ως βασικός σέντερ για τη Ναντζίνγκ Μάνκι Κινγκς.