polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Στις 15 Ιουνίου 2018, δύο μέρες πριν την υπογραφή της συμφωνίας, ο Γιώργος Δακής, επικεφαλής της μείζονος αντιπολίτευσης του Περιφερειακού Συμβουλίου Δυτικής Μακεδονίας, ζήτησε την παραίτηση σύσσωμου του Συμβουλίου ως ένδειξη διαμαρτυρίας για να μην υπογραφεί η συμφωνία για την ονομασία της Π.
Επιπλέον, στις 16 Ιουνίου 2018 αλλά και την ημέρα υπογραφής της συμφωνίας στις 17 Ιουνίου, διοργανώθηκαν συλλαλητήρια στην πλατεία Συντάγματος και στο Πισοδέρι της Φλώρινας αντίστοιχα, ενάντια στην συμφωνία των δύο χωρών.
Στις συγκεντρώσεις στο Πισοδέρι υπήρξαν συμπλοκές των διαδηλωτών με την αστυνομία όταν οι πρώτοι επιχείρησαν να σπάσουν τα αστυνομικά μπλόκα και να κατευθυνθούν στο χωριό Ψαράδες όπου υπογραφόταν η συμφωνία μεταξύ των πρωθυπουργών Τσίπρα και Ζάεφ, ενώ την ίδια μέρα στα χωριά Ψαράδες και Λαιμός των Πρεσπών οι καμπάνες χτύπησαν πένθιμα συμβολικά, σε ένδειξη θλίψης για την υπογραφή.
Οι δύο Υπουργοί Εξωτερικών Κοτζιάς και Ντιμιτρόφ μαζί με τον διαμεσολαβητή του ΟΗΕ Νίμιτς συναντήθηκαν στο Σούνιο στις 12 Μαΐου 2018, όπου έθεσαν επί τάπητος το θέμα του ονόματος και την απαίτηση της Ελλάδας το όνομα αυτό να είναι , που σημαίνει έναντι όλων.
Η συνάντηση των Υπουργών Εξωτερικών οδήγησε στη συνάντηση των δύο Πρωθυπουργών συναντήθηκαν στις 24 Μαΐου 2018 στη Σόφια στο πλαίσιο της Συνόδου Κορυφής της ΕΕ.
Στη Σόφια προτάθηκε για πρώτη φορά από πλευράς Σκοπίων το όνομα Μακεδονία του Ίλιντεν , το οποίο απορρίφθηκε από την Αθήνα λίγες μέρες αργότερα, λόγω της ιστορικής βαρύτητας της Εξέγερσης του Ίλιντεν για τον Μακεδονικό Αγώνα.
Η διαπραγμάτευση συνέχισε παρασκηνιακά με την άρτια συνεργασία των δύο Υπουργών Εξωτερικών και την ανοιχτή συνομιλία Τσίπρα-Ζάεφ, η οποία και οδήγησε στην ανακοίνωση επίτευξης συμφωνίας.
Η Συμφωνία των Πρεσπών είναι διακρατική συμφωνία που συνομολογήθηκε στις 12 Ιουνίου 2018 ανάμεσα στην Ελληνική Δημοκρατία και τη Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας, η οποία μετονομάστηκε κατ' αυτόν τον τρόπο με τη θέση σε ισχύ της συμφωνίας στις 12 Φεβρουαρίου 2019, και έγινε υπό την αιγίδα των Ηνωμένων Εθνών με σκοπό την επίλυση του ζητήματος της ονομασίας της τελευταίας.
Η Συμφωνία αντικάτεστησε την Ενδιάμεση Συμφωνία του 1995 και κατήργησε τη συνταγματική ονομασία Δημοκρατία της Μακεδονίας και την προσωρινή ονομασία πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας, μετονομάζοντας και αναγνωρίζοντας καθολικά τη χώρα ως Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας.
Ο Νίκος Μιχαλολιάκος αρχηγός της Χρυσής Αυγής δήλωσε ότι «Το όνομα της Μακεδονίας δεν είναι ένα απλό όνομα, είναι η Ψυχή του Έθνους μας, είναι η Ιστορία μας», υπογραμμίζοντας μάλιστα ότι «Η Χρυσή Αυγή καταγγέλλει την οποιαδήποτε συμφωνία σχεδιάζει η κυβέρνηση και καλεί τον Ελληνικό Λαό σε εγρήγορση».
Ένας βουλευτής της Χρυσής Αυγής, ο Κωνσταντίνος Μπαρμπαρούσης, από το βήμα στην Βουλή με τον λόγο του παρότρυνε σε στρατιωτικό πραξικόπημα και πυροβολισμούς προς τους πολιτικούς υπεύθυνους για τη συμφωνία.
Υπογράφηκε στο ορεινό χωριό Ψαράδες της Φλώρινας που βρίσκεται στην περιοχή των Πρεσπών από όπου και πήρε το όνομά της και κυρώθηκε από τα Κοινοβούλια και των δύο χωρών σε ψηφοφορίες με καταληκτική αυτή στις 25 Ιανουαρίου 2019 στην Αθήνα.
Τέθηκε σε ισχύ και μετονόμασε επίσημα τη χώρα σε Βόρεια Μακεδονία στις 12 Φεβρουαρίου 2019, όταν ενημερώθηκε τυπικά μέσω ρηματικής διακοίνωσης η πλευρά των Σκοπίων για την υπερψήφιση του Πρωτοκόλλου Ένταξής της στο ΝΑΤΟ από την Αθήνα.
Η Συμφωνία των Πρεσπών, που αντικαθιστά την Ενδιάμεση Συμφωνία του 1995, υπεγράφη στις 17 Ιουνίου 2018 σε μια υψηλού επιπέδου τελετή στο συνοριακό χωριό Ψαράδες στη Λίμνη της Μεγάλης Πρέσπας, από τους δύο Υπουργούς Εξωτερικών Νικολά Ντιμιτρόφ και Νίκο Κοτζιά ενώπιον των Πρωθυπουργών Ζόραν Ζάεφ και Αλέξη Τσίπρα.
Στην τελετή παρευρέθησαν μεταξύ άλλων ο ειδικός απεσταλμένος των Ηνωμένων Εθνών Μάθιου Νίμιτς, η βοηθός του γενικού γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών Ρόζμαρι Ντι Κάρλο, η Ύπατη Εκπρόσωπος της Ευρωπαϊκής Ένωσης για θέματα Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφαλείας Φεντερίκα Μογκερίνι και ο Ευρωπαίος Επίτροπος Περιφερειακής Πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης Γιοχάνες Χάν.
Κατά το 2018 πραγματοποιήθηκαν πάρα πολλά συλλαλητήρια, ανά την ελληνική επικράτεια αλλά και σε πόλεις του εξωτερικού όπου ζουν Έλληνες, με σκοπό την σαφή αντίδραση στην συμφωνία των Πρεσπών μέσω ενός ηχηρού μηνύματος από το αναμενόμενο μεγάλο πλήθος του κόσμου.
Το 2019 πραγματοποιήθηκε ξανά συλλαλητήριο στο Σύνταγμα της Αθήνας στις 20 Ιανουαρίου, όπως και τις επόμενες μέρες όπου η συμφωνία τέθηκε προς συζήτηση και ψήφιση από την Βουλή των Ελλήνων.
Δημοσκόπησεις την εποχή της κύρωσης της συμφωνίας από τη Βουλή των Ελλήνων έδειχναν πως η ευρεία πλειοψηφία των Ελλήνων δεν αποδέχονταν τη νέα ονομασία, αλλά θα συνέχιζαν να αποκαλούν τη χώρα «Σκόπια».
Ως αντίδραση στους χειρισμούς της τότε ελληνικής κυβέρνησης διοργανώθηκαν συλλαλητήρια με μεγάλη λαϊκή απήχηση σε Θεσσαλονίκη, Αθήνα καθώς και μικρότερα σε άλλες πόλεις τα έτη 2018 και 2019.
Μετά από κάποια πολιτική διελκυστίνδα για συνταγματικά θέματα που συνδέονται με την πολυεθνική σύσταση του κράτους, όλα τα αλβανικά κόμματα της πΓΔΜ υπερψήφισαν την αλλαγή του ονόματος μαζί με τους κυβερνώντες Σοσιαλδημοκράτες και κάποια μέλη της αντιπολίτευσης.
Στις 11 Ιανουαρίου, το Κοινοβούλιο ολοκλήρωσε τη νομική επικύρωση της Συμφωνίας των Πρεσπών, εγκρίνοντας τις συνταγματικές αλλαγές που μετονομάζουν τη χώρα σε Βόρεια Μακεδονία με πλειοψηφία 2/3 .
Ο νόμος κύρωσης της συμφωνίας και των συνταγματικών αλλαγών δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως με την υπογραφή του Προέδρου του Κοινοβουλίου Ταλάτ Τζαφέρι και όχι του Προέδρου Ιβάνοφ.
Σύμφωνα με ρεπορτάζ της εφημερίδας Καθημερινή στις 11 Ιουλίου 2018, η Ελληνική Κυβέρνηση αποφάσισε την απέλαση δύο Ρώσων διπλωματών και την απαγόρευση εισόδου στην Ελλάδα άλλων δύο για «παράνομες ενέργειες» εντός της ελληνικής επικράτειας, οι οποίες «συνιστούν παρέμβαση στις εσωτερικές υποθέσεις της Ελλάδας».
Η εφημερίδα υποστήριξε ότι «υψηλόβαθμες διπλωματικές πηγές» ανέφεραν ως παράδειγμα, μεταξύ άλλων, την προσπάθεια παρέμβασης των διπλωματών σε εθνικά ζητήματα και συμφέροντα της Ελλάδας στα Βαλκάνια και ειδικότερα στο θέμα της ονοματολογικής διαφοράς με την πΓΔΜ.
Η πλήρης επίσημη ονομασία της είναι: Τελική Συμφωνία για την επίλυση των διαφορών οι οποίες περιγράφονται στις αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών 817 και 845 , τη λήξη της ενδιάμεσης συμφωνίας του 1995, και την εδραίωση στρατηγικής εταιρικής σχέσης μεταξύ των μερών"'.
Το πρώτο βήμα προς την αναζήτηση κοινώς αποδεκτής λύσης έγινε στη συνάντηση των Πρωθυπουργών Ζάεφ και Τσίπρα στις 24 Ιανουαρίου 2018 στο πλαίσιο του Παγκοσμίου Οικονομικού Φόρουμ στο Νταβός της Ελβετίας.
Καταλύτης για την δημιουργία κλίματος εμπιστοσύνης ήταν η ανακοίνωση του Ζόραν Ζάεφ πως το Διεθνές Αεροδρόμιο των Σκοπίων και η Εθνική Οδός που έφεραν το όνομα του Μεγάλου Αλεξάνδρου, θα μετονομάζονταν χωρίς το όνομα του Αλεξάνδρου.
Στις 16 Οκτωβρίου, ο Αναπληρωτής Υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Ουές Μίτσελ απέστειλε ένα γράμμα στον ηγέτη του - Χρίστιαν Μιτσκόσκι, στο οποίο εκφράζει την απογοήτευση των Ηνωμένων Πολιτειών με τη στάση της ηγεσίας, και του ιδίου προσωπικά, και ζητά να «βάλει στην άκρη κομματικά συμφέροντα» και να δουλέψει ώστε να εγκριθεί η αλλαγή του ονόματος.
Ο Μιτσκόσκι εξέφρασε τη ελπίδα πως η Δημοκρατία της Μακεδονίας θα γίνει σύντομα μέλος του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, «αλλά υπερήφανη και αξιοπρεπής, όχι ξεφτιλισμένη, παραμορφωμένη και ντροπιασμένη».
Μεταξύ άλλων, στις 13 Ιανουαρίου 2018 διοργανώθηκε στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών η εκδήλωση «Το στοίχημα της Συμφωνίας των Πρεσπών» και στις 21 Ιανουαρίου το Ποτάμι διοργάνωσε την εκδήλωση «Μακεδονικό: Η συζήτηση που δεν έγινε» στο Ζάππειο Μέγαρο όπου μίλησαν μεταξύ άλλων πολιτικοί και πανεπιστημιακοί, διπλωμάτες, επιστήμονες, και άνθρωποι που γνωρίζουν πτυχές του Μακεδονικού.
Αμέσως μετά την επίσημη ανακοίνωση της συμφωνίας στις 12 Ιουνίου 2018 η Νέα Δημοκρατία χαρακτήρισε την συμφωνία ως «κακή» και κάλεσε τον πρωθυπουργό να μην υπογράψει την συμφωνία αφού, σύμφωνα με το κόμμα, «αποδοχή της “μακεδονικής γλώσσας” και της “μακεδονικής εθνότητας” συνιστούν μη αποδεκτή εθνική υποχώρηση».
Ακολούθως, στις 14 Ιουνίου 2018, κατέθεσε πρόταση δυσπιστίας ενάντια στην Κυβέρνηση Τσίπρα, η οποία ωστόσο απορρίφθηκε με 127 ψήφους υπέρ και 153 ψήφους κατά από τους βουλευτές του ΣΥ.
Στη συμφωνία αντιτάχθηκαν ιστορικοί και άλλοι ακαδημαϊκοί και καλλιτέχνες, όπως ο Μίκης Θεοδωράκης ο οποίος συμμετείχε ως ομιλητής στο πρώτο συλλαλητήριο της Αθήνας το 2018 και που λίγες μέρες πριν την ψήφιση της συμφωνίας των Πρεσπών από την Βουλή έστειλε ανοιχτή επιστολή στον πολιτικό κόσμο της χώρας όπου εξηγούσε τους λόγους ώστε να μην κυρωθεί η συμφωνία καθώς και την σαφή του προσωπική αντίδραση αλλά και την ανάγκη δημοψηφίσματος.
Η πρόταση μετονομάζει τη Δημοκρατία της Μακεδονίας σε Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας , με το νέο όνομα να χρησιμοποιείται για όλες τις χρήσεις , που σημαίνει στο εσωτερικό, σε όλες τις διμερείς σχέσεις και σε όλους τους περιφερειακούς και διεθνείς οργανισμούς και θεσμούς.
Στις 30 Ιουλίου, το Κοινοβούλιο της πΓΔΜ ενέκρινε τη διεξαγωγή ενός μη δεσμευτικού δημοψηφίσματος για την έγκριση της συμφωνίας, το οποίο έλαβε χώρα στις 30 Σεπτεμβρίου 2018 με 91% όσων ψήφισαν να αποδέχονται τη συμφωνία με συμμετοχή 37%.
Στις 25 Ιουνίου, ο Έλληνας Υπουργός Εξωτερικών ενημέρωσε την Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΝΑΤΟ πως η Ελλάδα δεν ενίσταται πλέον της ευρωατλαντικής ολοκλήρωσης της πΓΔΜ με το νέο όνομα.
Την επόμενη μέρα, ωστόσο, ο Πρόεδρος της πΓΔΜ Γκιόργκε Ιβάνοφ αρνήθηκε να υπογράψει τη συμφωνία και απείλησε τον Πρωθυπουργό Ζάεφ και το κυβερνών κόμμα με φυλάκιση τουλάχιστον 5 ετών, επειδή ψήφισαν μια συμφωνία, που σύμφωνα με τον Ιβάνοφ, κάνει τη Δημοκρατία της Μακεδονίας υποτελή ενός ξένου κράτους.
Μετά την αλλαγή σκυτάλης στην κυβέρνηση της τότε πΓΔΜ το 2017, η Κυβέρνηση Ζάεφ, ένας συνασπισμός του κόμματός με το αλβανικό κόμμα , προχώρησε στη σύναψη Συμφώνου Φιλίας με τη Βουλγαρία , καταφέρνοντας να διευθετηθούν άλλες ιστορικές διαφορές με τη χώρα.
Η ελληνική κυβέρνηση βλέποντας την αλλαγή ρητορικής στην τότε πΓΔΜ και την επιθυμία εκ μέρους του Ζάεφ να διευθετηθεί το θέμα, εξέφρασε την επιθυμία και αυτή να επανεκκινήσει τον διάλογο για το ονοματολογικό.
Οι προσπάθειες μεταξύ των δύο κυβερνήσεων για την επίλυση ξεκίνησαν επίσημα με τη συνάντηση στις 17 Ιανουαρίου 2018 στην Ουάσινγκτον των απεσταλμένων πρέσβεων στον ΟΗΕ.
Ο Αδαμάντιος Βασιλάκης για την Ελλάδα και ο Βάσκο Ναουμόφσκι για την πΓΔΜ συναντήθηκαν με τον ειδικό διαμεσολαβητή Μάθιου Νίμιτς, ο οποίος τους παρέδωσε μια λίστα προτεινόμενων ονομάτων, με όλα να εμπεριέχουν τον όρο Μακεδονία.
Στην Αθήνα στις 17 Οκτωβρίου 2018, μετά από ενδοκυβερνητική αντιπαράθεση του Υπουργού Εθνικής Άμυνας και Προέδρου των Ανεξαρτήτων Ελλήνων Πάνου Καμμένου, ο Υπουργός Εξωτερικών Νίκος Κοτζιάς παραιτήθηκε με αιχμές για τον Πάνο Καμμένο και την στήριξη εκ μέρους του Πρωθυπουργού.
Ο Αλέξης Τσίπρας ορκίστηκε Υπουργός Εξωτερικών και το χαρτοφυλάκιο της Συμφωνίας των Πρεσπών ανέλαβε ο Αναπληρωτής Υπουργός Εξωτερικών Γιώργος Κατρούγκαλος.
Στις 12 Ιουνίου 2018 ο Αλέξης Τσίπρας και ο Ζόραν Ζάεφ ανακοίνωσαν μέσω διαγγελμάτων, ότι επετεύχθη συμφωνία για τη διμερή διαφωνία.
Ο Αλέξης Τσίπρας υποστήριξε πως η συμφωνία «καλύπτει όλες τις προϋποθέσεις που ετέθησαν από την ελληνική πλευρά», ενώ ο Ζόραν Ζάεφ υποστήριξε πως η χώρα αποκτά «ένα αξιοπρεπές και γεωγραφικά ακριβές όνομα» και «μια ενισχυμένη ταυτότητα και εγγύηση για την ασφάλεια, τη σταθερότητα και την ευημερία».
Σύμφωνα, συγκεκριμένα, και με ρεπορτάζ των που ακολούθησε, οι Ρώσοι αξιωματούχοι δωροδοκούσαν Έλληνες θρησκευτικούς παράγοντες, επιχειρηματίες και μέλη πολιτιστικών ενώσεων και ακροδεξιών οργανώσεων ώστε να ενδυναμώσουν τις αντιδράσεις κατά της συμφωνίας με την πΓΔΜ.
Σύμφωνα με το ρεπορτάζ εκτιμάται ότι οι Ρώσοι διπλωμάτες πλήρωσαν ακροδεξιές οργανώσεις μέσω τοπικού Έλληνα επιχειρηματία στην Αλεξανδρούπολη.
Ωστόσο, στελέχη του κόμματος όπως οι Γιώργος Παπανδρέου, Σταύρος Θεοδωράκης, Θανάσης Θεοχαρόπουλος, Γιώργος Καμίνης και Νίκος Ανδρουλάκης υποστήριξαν ότι «ναι μεν η συμφωνία έχει γκρίζες ζώνες αλλά κινείται σε θετική κατεύθυνση και πρέπει επιτέλους να λυθεί.»
Στις 20 Ιουνίου 2018, η Συμφωνία των Πρεσπών επικυρώθηκε από το Κοινοβούλιο της πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας με 69 βουλευτές να ψηφίζουν υπέρ.
Το αντιπολιτευόμενο κόμμα - μποϊκόταρε την κοινοβουλευτική συνεδρίαση και διακήρυξε τη Συμφωνία ως «γενοκτονία του νόμιμου κράτους» και «γενοκτονία όλου του έθνους».
Η κυβέρνηση της πΓΔΜ ανακοίνωσε πως τα αγάλματα του Μεγάλου Αλεξάνδρου, του Φιλίππου Β' της Μακεδονίας και της Ολυμπιάδας της Ηπείρου, που ανεγέρθησαν στο πλαίσιο του προγράμματος Σκόπια 2014, θα αποκτήσουν νέες επιγραφές με διευκρινίσεις πως συμβολίζουν την αρχαία ελληνική περίοδο και τιμούν την φιλία των δύο λαών.
Η απόσυρση του ελληνικού βέτο οδήγησε στην έγκριση από την Ευρωπαϊκή Ένωση στις 27 Ιουνίου 2018 να ξεκινήσει τις ενταξιακές διαπραγματεύσεις με την πΓΔΜ, που αναμένονται το 2019, με την προϋπόθεση πως η Συμφωνία των Πρεσπών θα έχει εφαρμοστεί και το συνταγματικό όνομα θα αλλάξει σε Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας.
Μετά την υπογραφή, ο Αλέξης Τσίπρας με τον ομόλογό του Ζόραν Ζάεφ πέρασαν τη Λίμνη της Μεγάλης Πρέσπας στην πλευρά της πΓΔΜ για γεύμα στο χωριό Οτέσεβο, επισημαίνοντας την πρώτη φορά που Έλληνας Πρωθυπουργός μπήκε στην πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας μετά την ανεξαρτησία της το 1991.
υποστήριξε σχετικά με την συμφωνία ότι «παραμένει το "σπέρμα" του αλυτρωτισμού» και ότι «αυτό έγκειται στην αποδοχή από την ελληνική κυβέρνηση των θέσεων των Σκοπίων περί "Μακεδόνα πολίτη" και "μακεδονικής γλώσσας"».
Στην Καβάλα, Σέρρες, Πέλλα, Δράμα, Κιλκίς, Λαγκαδά, Πολύκαστρο, Νέα Μουδανιά, Φλώρινα, Έδεσσα, Καστοριά, Κατερίνη, Πτολεμαΐδα, Βέροια, αλλά και Λάρισα,Λάμια Θήβα, Ιωάννινα, Ρόδο, Χανιά, Κέρκυρα, Βόλος και Χαλκίδα έγιναν αντίστοιχα συλλαλητήρια με μεγάλη εισροή κόσμου.
Στις 30 Οκτωβρίου, η ειδική εισαγγελία των Σκοπίων άνοιξε υπόθεση εναντίον του Προέδρου Ιβάνοφ, λόγω της απόρριψής του να εκπληρώσει τα συνταγματικά του καθήκοντα να υπογράψει τη Συμφωνία των Πρεσπών, αφότου υπερψηφίστηκε δύο φορές από το Κοινοβούλιο.
Υπήρξαν επίσης αντιδράσεις και για την θέση της κυβέρνησης να μην καλέσει τους πολιτικούς αρχηγούς των κομμάτων του ελληνικού κοινοβουλίου, με σκοπό την απόφαση μιας κοινής εθνικής γραμμής για τις διαπραγματεύσεις με στόχο την επίλυση του ζητήματος.
Στις 26 Ιουνίου 2018 ανεξαρτητοποιήθηκε και ο βουλευτής των ΑΝΕΛ Γεώργιος Λαζαρίδης αναφέροντας ότι διαφωνούσε με την συμφωνία για την ονομασία της Π.
Στις 23 Ιανουαρίου, μία μέρα πριν την επικύρωση από το Ελληνικό Κοινοβούλιο, εκατοντάδες ακαδημαϊκοί, καθηγητές, συγγραφείς και καλλιτέχνες από όλη την Ελλάδα υπέγραψαν επιστολές για να υποστηρίξουν τη Συμφωνία των Πρεσπών.
Το αντίστοιχο συλλαλητήριο που διοργανώθηκε νωρίτερα στη Θεσσαλονίκη στις 21 Ιανουαρίου 2018 ξεπέρασε τους 500.000 διαδηλωτές σύμφωνα με τα στοιχεία των διοργανωτών και άλλων πηγών ενώ η αστυνομία εκανε λόγο για 90.000.
Ο Βασίλης Λεβέντης, πρόεδρος της Ένωσης Κεντρώων, ανέφερε ότι «είναι μοιραίο και ιστορικό λάθος που δώσαμε το όνομα “Μακεδονία”» και υποστήριξε ότι όσο υπάρχει στη ζωή θα «πολεμάει για να ακυρώσει τη συμφωνία».
Σε νέο μαζικό συλλαλητήριο που διοργανωθηκε στην Αθήνα τον επόμενο χρονο στις 20 Ιανουαρίου οι διαδηλωτές ξεπέρασαν τον αριθμο των 600.000 σύμφωνα με τη διοργάνωση ενώ η ΕΛ.
Στις 23 Ιουνίου 2018, ο Ζόραν Ζάεφ ανακοίνωσε πως η πΓΔΜ θα αλλάξει τις πινακίδες των αυτοκινήτων που αντί για ΜΚ θα αναγράφουν πλέον ΝΜΚ για να αντικατοπτρίζουν το νέο όνομα της χώρας.
Το μαζικό συλλαλητήριο που διοργανωθηκε στην Αθήνα στις 4 Φεβρουαρίου 2018 ξεπέρασε τους 1,5 εκατομμύριο διαδηλωτές συμφωνα με τους διοργανωτές ενω η ΓΑΔΑ κατεβάζει τον αριθμο στους 140.000.
Το Φεβρουάριο του 2018, ενώ διεξάγονταν διαπραγματεύσεις για τη σύναψη συμφωνίας, ο υπουργός εξωτερικών Νίκος Κοτζιάς έγινε δέκτης απειλητικών μηνυμάτων εάν κατέληγε σε συμφωνία.
Στην Ελλάδα, οι Ανεξάρτητοι Έλληνες, η Ένωση Κεντρώων, το Κομμουνιστικό Κόμμα, η Νέα Δημοκρατία, και η Χρυσή Αυγή, εναντιώθηκαν στη συμφωνία.
Στις 19 Οκτωβρίου 2018 το Κοινοβούλιο ψήφισε να ξεκινήσει τη διαδικασία για να μετονομάσει τη χώρα ως Βόρεια Μακεδονία, μετά την υπερψήφιση από 80 βουλευτές.
Στις 3 Δεκεμβρίου 2018, το Κοινοβούλιο ενέκρινε ένα σχέδιο συνταγματικών τροποποιήσεων, με 67 βουλευτές να υπερψηφίζουν, 23 να καταψηφίζουν και 4 να απέχουν.
Ο Τζόουνς είχε ήδη γευτεί την επιτυχία μετά την κυκλοφορία του προηγούμενου μυθιστορήματός του που κυκλοφόρησε το 1951 και σκανδάλισε το κοινό της περιόδου για τη σκληρή γλώσσα με την οποία περιέγραφε τη ζωή σ' ένα αμερικανικό στρατόπεδο κατά τις παραμονές του βομβαρδισμού του Περλ Χάρμπορ.
Το βιβλίο είχε μεταφερθεί στη μεγάλη οθόνη από τον Φρεντ Τσίνεμαν το 1953 , είχε κάνει τεράστια εμπορική επιτυχία και είχε κερδίσει 8 βραβεία Όσκαρ.
Κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων οι τρεις συμπρωταγωνιστές δεν είχαν καλές σχέσεις με τον σκηνοθέτη τους Βινσέντε Μινέλι, διότι δεν τον θεωρούσαν σκηνοθέτη που μπορούσε να κάνει τις κατάλληλες υποδείξεις στους ηθοποιούς.
Στο Πάρκμαν τον ακολουθεί η Τζίνι Μούρχεντ , μια γυναίκα ελευθερίων ηθών, με την οποία πέρασε την τελευταία του νύχτα στο Σικάγο και η οποία τον έχει ερωτευτεί.
Φτάνοντας στο Πάρκμαν, ο Ντέιβ καλείται να αντιμετωπίσει όλους τους εφιάλτες του παρελθόντος και κυρίως να συναντήσει τον μεγάλο του αδελφό Φρανκ Χερς , ο οποίος είναι ιδιοκτήτης ενός χρυσοχοείου.
Ο Φρανκ καλεί τον Ντέιβ για δείπνο στο σπίτι του, παρά τις αντιρρήσεις της συζύγου του Άγκνες , η οποία τον απεχθάνεται, εφόσον την περιέγραψε με τα πιο μελανά χρώματα σε ένα από τα μυθιστορήματά του.
Ο Φρανκ και η Άγκνες προσπαθούν να φέρουν τον Ντέιβ στα μέτρα τους και γι' αυτό τον λόγο τον γνωρίζουν στην καλή κοινωνία του Πάρκμαν και συγκεκριμένα στα μέλη της οικογένειας Φρεντς.
Ο Ντέιβ ερωτεύεται την Γκουέν Φρεντς , η οποία είναι μεγάλη θαυμάστρια των μυθιστορημάτων του, αλλά οι μικροαστικές της αντιλήψεις δεν την αφήνουν να τον αγαπήσει.
Γνωρίζεται με τον χαρτοπαίκτη Μπάμα Ντίλερτ , με τον οποίο γίνεται φίλος, και επιστρέφει στην Τζίνι, της οποίας η μεγάλη αγάπη αποδεικνύεται όταν κάνει μια πράξη αυτοθυσίας για να τον σώσει.
Ο Μάρτιν Σκορσέζε συμπεριέλαβε την τελευταία σκηνή στο λούνα παρκ στο ντοκιμαντέρ του χαρακτηρίζοντάς την ως μια από τις ωραιότερες σκηνές που κινηματογραφήθηκαν ποτέ σε σινεμασκόπ.
Η ταινία Το Στίγμα του Κολασμένου είναι δράμα παραγωγής 1958 σε σκηνοθεσία Βινσέντε Μινέλι με πρωταγωνιστές τους Φρανκ Σινάτρα, Ντιν Μάρτιν και Σίρλεϊ Μακ Λέιν.
Η ταινία, που είναι βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Τζέιμς Τζόουνς, διασκευάστηκε για τη μεγάλη οθόνη από τους Τζον Πάτρικ και Άρθουρ Σίκμαν και πραγματεύεται την επιστροφή ενός βετεράνου του Β' Παγκοσμίου Πολέμου στην πόλη του και τη σύγκρουση με τον φιλόδοξο αδελφό του.
Το τέλος της ταινίας επρόκειτο να είναι διαφορετικό, καθώς στο αρχικό σενάριο η Τζίνι δεν επρόκειτο να σκοτωθεί για να σώσει τη ζωή του Ντέιβ, αλλά ο Σινάτρα έπεισε τον Μινέλι να αλλάξει τη ροή των γεγονότων.
Η Μακ Λέιν χτυπήθηκε λοιπόν από τη σφαίρα που προοριζόταν για τον Σινάτρα και κέρδισε την πρώτη της υποψηφιότητα για Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου.
Το 1225 οι ευγενείς έκαναν Συνέλευση στο Ζοστ, όπου ο Φρειδερίκος συνάντησε τον εξάδελφο του πατέρα του, Ένγκελμπερτ Β με σκοπό να συμφωνήσουν για την επιτροπεία του αββαείου του Έσσεν.
Κατά την επιστροφή τους από το Ζοστ προς την Κολωνία, ο Φρειδερίκος σχεδίασε ενέδρα· έτσι στους πρόποδες τού Γκέβελσμπεργκ, μεταξύ Χάγκεν και Σβελμ, το απόγευμα της 7ης Νοεμβρίου 1225 ο Ένγκελμπερτ Β σκοτώθηκε.
Οι νεότεροι μελετητές θεωρούν, ότι ο σκοπός τού Φρειδερίκου ήταν να τον κρατήσει σε "ιπποτική αιχμαλωσία" και να τον ελευθερώσει, όταν ο Ένγκελμπερτ Β υπέκυπτε στα αιτήματα των ευγενών.
Αναφορά στο χωριό κάνει και ο Ιφικράτης Κοκκίδης στο έργο του «Οδοιπορικά Ηπείρου και Θεσσαλίας» που εξέδωσε το ελληνικό Υπουργείο Στρατιωτικών και μας δίνει την πληροφορία ότι στο χωριό κατοικούσαν περίπου 150 άνθρωποι.
Η περιοχή της Άρτας χωριζόταν με τη σειρά της σε 7 τμήματα: τμήμα Ποταμιάς, τμήμα Βρύσεως, τμήμα Ραδοβυζίου, τμήμα Τζουμέρκων, τμήμα Κάμπου, τμήμα Καρβασαρά και τμήμα Λάκκας.
Η πρώτη πηγή που μας γνωστοποιεί την ύπαρξη του χωριού είναι τα αρχεία της Βενετίας, στα οποία μας γίνεται γνωστό ότι το έτος 1697, οι Συκιές μαζί με πολλά άλλα χωριά της Άρτας, κατέβαλαν φόρο στην Βενετική διοίκηση με αντάλλαγμα την προστασία από τις επιδρομές των πειρατών.
Ο Παναγιώτης Αραβαντινός στο έργο του «Χρονογραφία της Ηπείρου» μας ενημερώνει ότι, με βάση τον κατάλογο της απογραφής του 1845, οι Συκιές, από πλευρά ιδιοκτησίας, ήταν μουαντζέλι δηλαδή εξαγορασμένο από τους χωρικούς με δόσεις και κατοικούσαν 9 χριστιανικές οικογένειες.
Σύμφωνα με αυτή την πηγή, την εποχή της επίσκεψης του Μητροπολίτη Άρτας, στις Συκιές και στα γειτονικά χωριά Τσουπί και Ηλίασπεη διέμεναν περίπου 50 οικογένεις.
Σήμερα ο πληθυσμός ανέρχεται στους 431 μόνιμους κατοίκους , εμφανίζοντας μείωση σε σχέση με την απογραφή του 2001, όπου ο πληθυσμός ανερχόταν στους 587 κατοίκους.
Σύμφωνα με το Σχέδιο Καποδίστρια, οι Συκιές υπήρξαν μέχρι το τέλος του 2010, δημοτικό διαμέρισμα του νεοσύστατου Δήμου Αράχθου με έδρα το Νεοχώρι.
Σήμερα, το σχολείο έχει φθάσει να είναι ένα πολυτισμικό-διεθνές, 13-ετούς φοίτησης μεικτό σχολείο, με 600 περίπου μαθητές και είναι το μεγαλύτερο του είδους του στη Βόρεια Τανζανία.
Το . ' είναι η συνέχεια του αρχικού και δημιουργήθηκε το 1980, όταν το Ελληνικό πρόγραμμα σπουδών είχε μειωθεί εξαιτίας της έλλειψης Ελληνοπαίδων, με αποτέλεσμα το σχολείο να μετονομαστεί από . ' σε . ' .
Στις εγκαταστάσεις - εξοπλισμό του περιλαμβάνονται: 56 εκπαιδευτικές αίθουσες διδασκαλίας, συμπεριλαμβανομένων πέντε επιστημονικών εργαστηρίων, γυμναστήριο πολλαπλών χρήσεων, αίθουσα συνεδριάσεων, τραπεζαρία χωρητικότητας 600 μαθητών, άλλη μια τραπεζαρία για 100 μαθητές, κοινόχρηστη αίθουσα με τηλεόραση με οθόνη πλάσματος, τραπέζι μπιλιάρδου και δύο εργαστήρια ηλεκτρονικών υπολογιστών.
Σήμερα, το . ' το οποίο ανήκει στο , λαμβάνει μέρος σε αγώνες οι οποίοι περιλαμβάνουν: δικτυόσφαιρα , ράγκμπι, καλαθοσφαίριση, χόκεϋ , ποδόσφαιρο, κρίκετ, αντισφαίριση, αντιπτέριση, κολύμβηση κ.
Ημερήσιο σχολείο, Οικοτροφείο, πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, το οποίο ανήκει εξ' ολοκλήρου στο Ελληνικό Ίδρυμα Τανζανίας και βρίσκεται στα περίχωρα της πόλεως Αρούσα, στην Τανζανία.
Το σχολείο περηφανεύεται επίσης, ότι διαθέτει τα καλύτερα συντηρημένα καθώς και τα ωραιότερα γήπεδα, όπως ποδοσφαίρου, γκολφ, ράγκμπι, καλαθοσφαίρισης, πετοσφαίρισης, αντισφαίρισης, πισίνα 25 μέτρων, εκπαιδευτική πισίνα 10 μέτρων καθώς και εσωτερικό γήπεδο αντιπτέρισης.
Το 2012, έχοντας πλέον συμπληρώσει 60 έτη συνεχούς λειτουργίας, είναι σήμερα το δεύτερο παλαιότερο ιδιωτικό σχολείο στην Τανζανία και το μεγαλύτερο διεθνές σχολείο στο βόρειο τμήμα της χώρας, συνεχίζοντας δε την ανάπτυξη και την επέκτασή του.
Το σχολείο ευτύχισε να βρίσκεται εντός ενός ειδυλλιακού τοπίου, στους πρόποδες του Όρους Μέρου, δυτικά της πόλης Αρούσα και πριν από το αεροδρόμιο της Αρούσα.
Οι πόλεις που διοικούνταν από μία ομάδα εκλεγμένων ή επιλεγμένων αντιπροσώπων, αντί από έναν κληρονομικό άρχοντα, χρειάζονταν έναν τόπο για τις συνελεύσεις αυτών των αντιπροσώπων.
Το Παλάτσο Πούμπλικο της Δημοκρατίας της Σιένα και το Παλάτσο Βέκιο της Φλωρεντίας, αμφότερα με τον ρόλο του δημαρχιακού μεγάρου, χρονολογούνται από το 1297 και το 1299 αντιστοίχως.
Αυτά τα χαρακτηριστικά (μία μεγάλη αίθουσα, ένας πύργος και ένα ρολόι, και δευτερευόντως διοικητικά δωμάτια και ένα δωμάτιο αρχείων ή τίτλων) έγιναν τα στάνταρ των δημαρχείων σε όλη την Ευρώπη.
Το Δημαρχείο των Βρυξελλών με τον ύψους 96 μέτρων πύργο του, έργο του 15ου αιώνα, αποτελεί ένα από τα μεγαλοπρεπέστερα παραδείγματα μεσαιωνικού δημαρχείου και χρησίμευσε ως πρότυπο για δημαρχεία έως και του 19ου αιώνα, όπως αυτό της Βιέννης.
Στην αρχαία Ρώμη μεγάλα κτήρια με μία αίθουσα, που ονομάζονταν βασιλικές, χρησίμευαν ως δικαστήρια, τόποι συνελεύσεων ή και για το εμπόριο, προτού γίνουν συνώνυμα συγκεκριμένου τύπου χριστιανικού ναού.
Καθώς οι κατοικίες αυτές εξελίχθηκαν σε μέγαρα, κάστρα και ανάκτορα, η κεντρική «Μεγάλη Αίθουσα» παρέμεινε μια ουσιώδης μονάδα εντός του αρχιτεκτονικού συγκροτήματος.
Μέχρι τα μέσα του 19ου αιώνα στην κεντρική και τη δυτική Ευρώπη μία μεγάλη αίθουσα , στην οποία συνεδρίαζε το δημοτικό συμβούλιο, αποτελούσε το μεγαλύτερο μέρος του κτηρίου, από όπου και οι αγγλικοί όροι και .