polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Ο συν-παραγωγός Μπραντ Γουίντερμπαμ είπε: «Είναι ένας διασκεδαστικός τρόπος να πειραματιστείς με νέους χαρακτήρες και ιδέες, αλλά πιο σημαντικό είναι ένας τρόπος για εμάς να επεκτείνουμε το κινηματογραφικό σύμπαν της και να διηγηθούμε ιστορίες οι οποίες εξελίσσονται έξω από την πλοκή των ταινιών μεγάλου μήκους».
Μία από τις ιδέες που αναπτύχθηκε ως πιθανή - ήταν μια - ιστορία από τον Πρώτο Εκδικητή και ακολουθούσε την ιστορία της Πέγκι Κάρτερ μετά τα γεγονότα της ταινίας.
Η ιδέα επανεξετάστηκε όταν η αποφάσισε να δημιουργήσει μια ταινία μικρού μήκους η οποία θα κυκλοφορούσε με τη κυκλοφορία της ταινίας 3 το 2013 και επιλέχθηκε, εξαρτώμενη από τη διαθεσιμότητα της ηθοποιού Χέιλι Άτγουελ.
Την επόμενη μέρα, ο Φλιν την επιπλήττει που δεν ακολούθησε τις νόμιμες διαδικασίες και το πρωτόκολλο για την ολοκλήρωση μιας αποστολής και της απευθύνεται ως την αγανακτησμένη κοπέλα του και πως έχει αυτή τη δουλειά μόνο και μόνο από οίκτο για την απώλειά της.
Αυτή τη φορά στην άλλη άκρη της γραμμής βρίσκεται ο Χάουαρντ Σταρκ, ο οποίος ενημερώνει τον Φλιν πως η Κάρτερ θα συν-διευθύνει από εδώ και πέρα τη νεοσύστατη Α.
Μια - ταινία μικρού μήκους με την Πέγκι Κάρτερ βρισκόταν στα σκαριά για κάποιο διάστημα πριν η Άτγουελ υπογράψει για να πρωταγωνιστήσει σε αυτήν, επιστρέφοντας για τον ρόλο της από τις ταινίες του .
Ο Ντ'Εσπόζιτο, συμπρόεδρος των και ένας από τους εκτελεστικούς παραγωγούς των ταινιών, είχε σαν στόχο την αναπαραγωγή του σκηνικού της περιόδου από την ταινία Ο Πρώτος Εκδικητής: , δίνοντας ταυτόχρονα μια πιο μοντέρνα αίσθηση.
Αρκετοί άλλοι χαρακτήρες από το Κινηματογραφικό Σύμπαν της εμφανίζονται επίσης, συμπεριλαμβανομένου και του Κούπερ, ο οποίος επαναλαμβάνει τον ρόλο του ως Χάουαρντ Σταρκ.
Εκεί, αντιμετωπίζει τη σεξιστική συμπεριφορά του αφεντικού της, Πράκτορα Τζον Φλιν, ο οποίος της φέρεται συγκαταβατικά και την έχει να συλλέγει δεδομένα και να αποκωδικοποιεί κώδικες, ενώ αναθέτει τις υποθέσεις που απαιτούν δράση σε άντρες πράκτορες.
Η ταινία μικρού μήκους κυκλοφόρησε μαζί με τη κυκλοφορία της ταινίας 3 και έλαβε θετική ανταπόκριση από κριτικούς και κοινό από την πρώιμη προβολή της στην - του Σαν Ντιέγκο, ενώ κέρδισε κι ένα βραβείο .
Ο Νιλ ΜακΝτόνα επαναλαμβάνει επίσης τον ρόλο του ως Νταμ Νταμ Ντούγκαν από την ταινία Ο Πρώτος Εκδικητής, ενώ ο Κρις Έβανς εμφανίζεται ως Στιβ Ρότζερς μέσω αρχειακού υλικό από την ίδια ταινία.
Στη σκηνή μετά τους τίτλους τέλους, ο Νταμ Νταμ Ντούγκαν βρίσκεται μαζί με τον Σταρκ δίπλα σε μια πισίνα κοιτάζοντας δύο γυναίκες να φοράνε μπικίνι, τα οποία μόλις έχουν κυκλοφορήσει.
Ο άρχοντας της πόλης Λαυρέντιος των Μεδίκων, που ταν ο επικεφαλής της αναγεννησιακής μάθησης στην Ιταλία την εποχή εκείνη, τον πήρε στο σπίτι του και τον έκανε δάσκαλο των παιδιών του , Πέτρου του Άτυχου και Τζιοβάννι, ο μελλοντικός Πάπας Λέων Χ.
Ο γράφει ότι η «συνειδητή υιοθέτηση ενός νέου προτύπου ακρίβειας και ακρίβειας» του Πολιτσιάν του επέτρεψε να αποδείξει ότι η μελέτη του ήταν κάτι νέο, κάτι ξεχωριστά καλύτερα από εκείνο της προηγούμενης γενιάς »: Θεωρώντας ότι η μελέτη της αρχαιότητας είναι εντελώς άσχετη με την πολιτική ζωή και υπονοώντας ότι σε κάθε περίπτωση μόνο μια μικρή ελίτ θα μπορούσε να μελετήσει τον αρχαίο κόσμο με επαρκή αυστηρότητα, ο έφυγε από την παράδοση των κλασικών σπουδών στη Φλωρεντία.
Αντιθέτως, ο επέμεινε κυρίως στην ανάγκη κατανόησης του παρελθόντος υπό το πρίσμα κάθε πιθανής σχετικής απόδειξης - και στην απόρριψη κάθε πεποίθησης για το παρελθόν που δεν στηριζόταν σε σταθερά θεμελιώδη τεκμήρια . . . όταν έβαλε τα αρχαία έργα πίσω στο ιστορικό τους πλαίσιο, ο απέκλειε κάθε σύγχρονη συνάφεια που μπορούσε να έχει.
Επιστήμονες υπό την εποπτεία του , καθηγητή ανθρωπολογίας από την Μπολόνια, χρησιμοποίησαν σύγχρονες τεχνικές δειγματοληψίας για να μελετήσουν τα λείψανα των ανδρών και να προσδιορίσουν τις αιτίες θανάτων τους.
Ένα τηλεοπτικό ντοκιμαντέρ έχει πρόσφατα προβληθεί για την έρευνα αυτή και ανακοινώθηκε ότι αυτές οι εγκληματολογικές εξετάσεις έδειξαν ότι τόσο ο Πολιτσιάνο όσο και ο Πίκο πιθανόν δηλητηριάστηκαν από αρσενικό.
Ο βασικός ύποπτος θεωρήθηκε ο Πέτρος ο Άτυχος, ο διάδοχος του Λαυρέντιου και μοναδικός ηγέτης της Φλωρεντίας τον Σεπτέμβρη του 1494, αλλά όχι μόνο αυτός.
Συνηθισμένη μέθοδος των φιλολόγων εκείνη την εποχή ήταν να διαβάζουν ελληνικά και λατινικά κείμενα στην τάξη τους, υπαγορεύοντας φιλολογικές και κριτικές σημειώσεις, επισημαίνοντας διεφθαρμένα χωρία, προσφέροντας διευκρινίσεις, τη διδασκαλία των νόμων, τα ήθη, τις θρησκευτικές και φιλοσοφικές απόψεις των αρχαίων.
Ο Πολιτσιάνο κάλυψε εκτενέστατη ύλη της κλασσικής λογοτεχνίας κατά τη διδασκαλία του και δημοσίευσε τις σημειώσεις των μαθημάτων του πάνω στους Οβίδιο, Σουητώνιο, Στάτιο, Πλίνιο τον Νεώτερο και Κοϊντιλιανό.
Τα αποδεικτικά στοιχεία περιλαμβάνουν τις καταγγελίες για σοδομισμό στις αρχές της Φλωρεντίας, ποιήματα και επιστολές σύγχρονων, παραπομπές στο έργο του και τις συνθήκες του θανάτου του.
Το τελευταίο δείχνει ότι σκοτώθηκε από πυρετό , η οποία επιδεινώθηκε αφού στεκόταν κάτω από το παράθυρο ενός αγοριού που είχε ερωτευτεί αν και ήταν ήδη άρρωστος.
Από όλες αυτές τις εργασίες, η πιο γενικά αποδεκτή από το κοινό της εποχής ήταν μια σειρά από δοκίμια σε μορφή διαλόγου για τη φιλολογία και την κριτική, που δημοσιεύθηκαν για πρώτη φορά το 1489 με τον τίτλο διάφορα .
Ο Πολιτσιάνο είναι ο ίσως ο μόνος που, μετά τη ρωμαϊκή εποχή, έγραψε στίχους στη λατινική με τόση άνεση, όπως θα τους έγραφε κάποιος άλλος, μόνο στη μητρική του καθομιλούμενη γλώσσα.
Οι λατινικοί αυτοί στίχοι είναι γραμμένοι σε ύφος τόσο αβίαστο και ρέον, τόσο ζωηρό σε φαντασία, που οι ουμανιστές της εποχής τον αναγνώρισαν ως δάσκαλό τους, παρά τη νεαρή ηλικία του και χαίρονταν ιδιαίτερα, γιατί η ευγενική γλώσσα που αυτοί προσπαθούσαν να αναβιώσουν, είχε αρχίσει να ζει στα ποιητικά του δημιουργήματα.
Παίρνοντας αφορμή από την ερωτική χαρά του ωραίου φίλου του , αδελφού του Λαυρέντιου, με τη Σιμονέττα Καττάνεο, την καλλονή της εποχής της, έγραψε το ποίημα «Ωραία Σιμονέττα» στο οποίο υμνεί την αριστοκρατική ομορφιά της αγαπημένης του φίλου του με τόση ευγλωττία και μελωδική λεπτότητα, που η ιταλική ποίηση απέκτησε από τότε μια νέα αβρότητα στο λεκτικό και στο συναίσθημα.
Τα έργα του Πολιτσιάνο περιλαμβάνουν μεταφράσεις αποσπασμάτων από την Ιλιάδα του Ομήρου, την ποίηση του ρωμαίου και σχόλια σε κλασσικούς συγγραφείς και λογοτεχνία.
Υπηρέτησε τον Λαυρέντιο τον Μεγαλοπρεπή ως δάσκαλος στα παιδιά του και αργότερα ως στενός φίλος και πολιτικός σύμβουλος, αφιερώνοντάς του αργότερα το ποίημά του .
Από το σημείο αυτό κορυφώθηκαν οι συκοφαντίες του προς τον συνάδελφο καθηγητή Δημήτριο Χαλκοκονδύλη, χαρακτηρίζοντάς τον αχρείαστο ξεπεσμένο ευγενή μια κ μπορούσε ο ίδιος να διδάξει ελληνικά, σε μια πόλη, τη Φλωρεντία που με την έφεση της στη μόρφωση εκπροσωπούσε κατα τη γνώμη του πια καλύτερα την Ελλάδα απο ότι η τουρκοκρατούμενη Αθήνα.
Ο Πολιτσιάνο ήταν γνωστός ως μελετητής, καθηγητής, κριτικός λογοτεχνίας και ποιητής λατινικών σε μια εποχή που οι σπουδαστές εξακολουθούσαν να μελετούν με μεγάλη όρεξη και όχι με τη σύγχρονη βιομηχανοποιημένη ανάγκη επαγγελματικής αποκατάστασης.
Ο πατέρας του Μπενεντέτο, νομικός ευγενούς οικογένειας και υψηλής ικανότητας, δολοφονήθηκε 1464 από πολιτικούς αντιπάλους διότι υποστήριζε τον Πέτρο των Μεδίκων στον τόπο του.
Ο Πολιτσιάνο πέθανε απροσδόκητα σε ηλικία 40 ετών, πιθανόν από δηλητηρίαση στις 24 Σεπτεμβρίου του 1494, εποχή που χωρίς οικονομικές ή άλλες ανησυχίες, μελετούσε φιλοσοφία αλλά η Φλωρεντία βρισκόταν σε μεγάλη πολιτική αναταραχή κι η οικογένεια των Μεδίκων που τον προστάτευε είχε εκδιωχθεί.
Μεταξύ των μαθητών του βρίσκουμε σημαντικούς φοιτητές της αναγεννησιακής Ευρώπης, άνδρες που προορίζονταν να μεταφέρουν στα σπίτια τους την αφρόκρεμα του ιταλικού πολιτισμού.
Το 1472 ήρθε στη Φλωρεντία για να διδαξει ελληνικά ο Θεσσαλονικιός λόγιος Ανδρόνικος Κάλλιστος και το 1475 αντικαταστάθηκε από τον Αθηναίο Δημήτρη Χαλκοκονδύλη.
Ωστόσο εξίσου πιθανό θεωρείται ο θάνατός του να προήλθε από τη συγκλονιστική γι' αυτόν απώλεια του φίλου και του προστάτη Λαυρέντιου των Μεδίκων τον Απρίλιο του 1492.
Τον συνέδεε μεγάλη φιλία με τον Τζουλιάνο και για χάρη του έγραψε το 1475 Για την κονταρομαχία του, όπου απαθανατίζεται η κονταρομαχία του 1475, στην οποία νίκησε ο Τζουλιάνο.
"για να σας ευχαριστήσω εκ μέρους όλων όσων ανήκουμε σε αυτόν τον αιώνα, που εξυμνεί τα θεϊκά χαρίσματά σας, που μπορούν να συγκριθούν με αυτά από όλη την Αρχαιότητα",
Το 1471 συνέθεσε τον Ορφέα , ένα εμπνευσμένο λυρικό δράμα που προέκυψε όπως ισχυριζόταν σε οίστρο μεσα σε δύο μόλις ημέρες και προκάλεσε αίσθηση.
Κατέγραψε την πρώτη του ευρωπαϊκή εμφάνιση στον τρίτο προκριματικό γύρο του Τσάμπιονς Λιγκ 2017-18, σε μία εκτός έδρας νίκη με 4-1 επί της Βικτόρια Πλζεν, στις 2 Αυγούστου.
Εν μέσω αναφορών για προσφορά μεταγραφής 5 εκατομμυρίων € από τη βουλγαρική Λουντογκόρετς Ραζγκράντ στις 25 Οκτωβρίου, συνέβαλε με δύο γκολ και δύο ασίστ στην εμφατική νίκη με 6-1 επί της για το Κύπελλο Ρουμανίας.
Στις 18 Φεβρουαρίου, σημείωσε το πρώτο γκολ της ομάδας του στην ισοπαλία με 2-2 εναντίον της Ντινάμο Βουκουρεστίου, αφού συμμετείχε μπαίνοντας ως αλλαγή στο ημίχρονο.
Στις 25 αυτού του μήνα, σημείωσε το πρώτο του ευρωπαϊκό γκολ, στο δεύτερο προκριματικό γύρο του Γιουρόπα Λιγκ, σε μία εκτός έδρας νίκη με 2-0 επί της Ρούνταρ Βελένιε.
Έκανε το ντεμπούτο του για το σύλλογο στις 2 Οκτωβρίου 2016 εναντίον της Ουνιβερσιτάτεα Κραϊόβα, ερχόμενος ως αλλαγή στο ημίχρονο, στη θέση του τραυματία Φλόριν Τάνασε.
Ο προπονητής Κόσμιν Κόντρα, κάλεσε για πρώτη φορά το Μαν στην Εθνική Ρουμανίας για τους φιλικούς αγώνες με το Ισραήλ και τη Σουηδία το Μάρτιο του 2018.
Έκανε το ντεμπούτο του στο τελευταίο παιχνίδι, αντικαθιστώντας το Νικολάε Στάντσιου στο 87ο λεπτό, καθώς η ομάδα του κέρδισε με 1-0 στο στην Κραϊόβα.
Προήχθη από τις ακαδημίες της Αράντ το καλοκαίρι του 2015, σε ηλικία 17 ετών και έκανε το ντεμπούτο του με την πρώτη ομάδα στις 29 Αυγούστου, σε μία ήττα με 1-2 από τη Γκαζ Μετάν Μεντιάς για τη Λίγκα 2.
Ενώ ήταν στις ακαδημίες της το 2010, ο Μαν ταξίδεψε στην Αγγλία για να δοκιμαστεί από τη Μάντσεστερ Σίτι και έπαιξε έναν αγώνα με την ομάδα νέων της εναντίον της Νότιγχαμ Φόρεστ.
Στις 6 Σεπτεμβρίου 2016, η Στεάουα Βουκουρεστίου αγόρασε το Μαν, με τον παίκτη να υπογράφει μονοετές συμβόλαιο με την επιλογή ανανέωσης για ακόμη 5 χρόνια, που θα ενεργοποιούταν στο τέλος της σεζόν.
Επιλέχθηκε για την Εθνική Ρουμανίας 21 και σκόραρε στο ντεμπούτο του, σε μία εκτός έδρας νίκη με 3-1 επί της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης 21, την 1η Σεπτεμβρίου 2017.
Διεθνώς, έχει εκπροσωπήσει τη Ρουμανία σε επίπεδο Εθνικής 19 και Εθνικής 21, προτού κάνει το ντεμπούτο του για την Εθνική Ρουμανίας το Μάρτιο του 2018.
Μέσω της εταιρίας κυκλοφόρησε διάφορα τραγούδια τη διετία 2012-2013, μεταξύ των οποίων το αμφιλεγόμενο Κουνήσου Δίπλα Μου αλλά και το αυτοβιογραφικό «Τη Ζωή Μου Γράφω».
Αργότερα, ο κυκλοφόρησε μεταξύ άλλων τα τραγούδια «», «» και συνεργάστηκε με την Τάμτα για το επιτυχημένο τραγούδι "", το οποίο και είναι το πιο εμπορικό του κομμάτι με πάνω από 60 εκατομμύρια ακροάσεις στις ψηφιακές πλατφόρμες.
Τον Μάρτιο του 2021,κυκλοφόρησε το κομμάτι Χειμώνες ένα κομμάτι που σύμφωνα με την έγινε χρυσό σε ψηφιακές πωλήσεις από την πρώτη βδομάδα κυκλοφορίας του.
Αποφοίτησε από τη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων ως μάχιμος σημαιοφόρος και σταδιοδρόμησε ως αξιωματικός του ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού έως τα τέλη της δεκαετίας του 1930, οπότε παραιτήθηκε με τον βαθμό του πλωτάρχη, για να ασχοληθεί με επιχειρήσεις.
Αρχικά εξασφάλισε άδεια για τη σύζυγό του, Ρόζα-Λίζα, να ταξιδέψει στη Γενεύη της Ελβετίας, με πρόφαση ιατρικές εξετάσεις, όπου ήρθε σε επαφή με τη βρετανική υπηρεσία πληροφοριών ΜΙ6 .
Μετά από μερικές εβδομάδες εκπαίδευσης, η Ρόζα-Λίζα Λυκουρέζου επέστρεψε στην Αθήνα με ειδικούς κρυστάλλους για τη δημιουργία δικτύου παράνομων ασυρμάτων και βιβλία με κώδικες.
Η οργάνωση «Κόδρος» ήταν χωρισμένη σε τέσσερα τμήματα, τα οποία ο Λυκουρέζος, για λόγους ασφαλείας, κρατούσε εντελώς ανεξάρτητα μεταξύ τους: το πρώτο ήταν υπεύθυνο για τις στρατιωτικές πληροφορίες και περιλάμβανε υποτμήματα για τις γερμανικές, ιταλικές και βουλγαρικές μονάδες Στρατού, Ναυτικού και Αεροπορίας, καθώς και για τις μετακινήσεις των μονάδων αυτών.
Το δεύτερο τμήμα είχε την ευθύνη για τη συλλογή πολιτικών πληροφοριών, το τρίτο για την επεξεργασία, ανάλυση, συντονισμό και μετάδοση των πληροφοριών και το τέταρτο για την εξασφάλιση κρησφύγετων για τα μέλη της οργάνωσης.
Ο Παναγιώτης Λυκουρέζος ήταν αξιωματικός του ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού επιχειρηματίας, γνωστός για την αντιστασιακή δράση του την περίοδο της Κατοχής, ως ιδρυτής και αρχηγός της οργάνωσης πληροφοριών «Κόδρος», η οποία έδρασε για λογαριασμό της εξόριστης ελληνικής κυβέρνησης.
Ο Λυκουρέζος συνεργαζόταν με τη βρετανική μυστική υπηρεσία πληροφοριών ΜΙ6 και όχι με το Συμμαχικό Στρατηγείο Μέσης Ανατολής, όπως συνέβαινε με τις περισσότερες άλλες οργανώσεις.
Τότε ο Λυκουρέζος πληροφόρησε την ΜΙ6 ότι ένα γερμανικό κονβόι πλοίων είχε αναχωρήσει για τη Λέρο, η οποία μόλις είχε απελευθερωθεί, μαζί με τα υπόλοιπα Δωδεκάνησα.
Παρόλο που οι Γερμανοί τελικά κατάφεραν να ανακαταλάβουν τη Λέρο, οι Βρετανοί, χάρη στις ακριβείς πληροφορίες του Λυκουρέζου, μπόρεσαν να βυθίσουν όλα τα γερμανικά πλοία.
Λυκουρέζος γεννήθηκε το 1900 στην Αθήνα και ήταν γιος του Κωνσταντίνου Λυκουρέζου, εισαγγελέα Εφετών, ο οποίος αργότερα εκλέχθηκε βουλευτής και χρημάτισε υπουργός.
Αδελφός του ήταν ο δικηγόρος Παυσανίας Λυκουρέζος, ο οποίος επίσης διατέλεσε βουλευτής και υπουργός, ενώ ανηψιός του ο μετέπειτα διάσημος δικηγόρος Αλέξανδρος Λυκουρέζος.
Ο Λυκουρέζος ήταν βασιλόφρων, και το 1945 εξέδωσε το βιβλίο «Ο Βασιλεύς εις τον αγώνα: 15 ιστορικαί ημερομηνίαι», υπογράφοντας ως «Κόδρος», από το όνομα της οργάνωσης.
Με βάθος ~230 μέτρα η υποβρύχια σπηλιά Βρέλο είναι από τις βαθύτερες του κόσμου, η βαθύτερη στα Βαλκάνια και η 2η βαθύτερη στην Ευρώπη και ακόμη δεν έχει εξερευνηθεί εξολοκλήρου.
Ο πρώτος αυτοκράτορας των Τσιν, Σι Χουάνγκ, εποφθαλμιούσε τους πόρους των Μπαϊγιουέ και έτσι διέταξε την πραγματοποίηση στρατιωτικών εκστρατειών εναντίον της περιοχής τους μεταξύ των ετών 221 και 214 π.
Ιθαγενή βασίλεια των Γιουέ προέβαλαν τότε στα πρώην εδάφη των Τσιν στο νότο, μεταξύ αυτών το βασίλειο των Νανγιουέ στις περιοχές Γκουανγκσί, Γκουανγκντόνγκ και Βιετνάμ, το βασίλειο των Μινγιουέ στην περιοχή Φουτζιέν, και το βασίλειο των Ανατολικών Όου στην περιοχή Τζετζιάνγκ.
Η κινεζική κουλτούρα των Χαν ρίζωσε στις νεοκατακτημένες περιοχές και οι φυλές Μπαϊγιουέ και Ντιεν τελικώς ενσωματώθηκαν στην Αυτοκρατορία των Χαν.
Η σφαίρα αυτή επιρροής επεκτάθηκε τελικώς σε ποικίλα αρχαία βασίλεια της ΝΑ Ασίας, όπου οι επαφές οδήγησαν στη διάδοση του πολιτισμού, του εμπορίου και της πολιτικής διπλωματίας των Κινέζων Χαν.
Η Νότια επέκταση της δυναστείας Χαν ήταν μια σειρά από κινεζικές στρατιωτικές εκστρατείες και αποστολές στα εδάφη των σημερινών περιοχών της νότιας Κίνας και βορείου Βιετνάμ.
Οι απότομες βραχώδεις ή ξύλινες όχθες με τα ύψη έως 200 μέτρα, τα μοναδικά βράχια τραβερτίνη, καθώς και η γεωλογική απολέπιση, τα σπήλαια και οι σπηλιές με ίχνη κατοίκησης σε αυτά, οι καταρράκτες, τα γραφικά νησιά, τα μνημεία της φύσης, η ιστορία, η αρχιτεκτονική, η εθνογραφία – όλα αυτά μπορούν να ειδωθούν μίλια και μίλια.
Το Φαράγγι του Δνείστερου έχει μήκος 250 χιλιόμετρα και εκτείνεται από το σημείο όπου ενώνεται με το Δνείστερο ο ποταμός Ζόλοτα Λίπα μέχρι το σημείο όπου χύνεται στο Δνείστερο ο ποταμός Ζμπρουτς.
Τα γραφικά τοπία περιλαμβάνουν απότομες βραχώδεις ή όχθες δασών με ύψος 200 μέτρων, μοναδικά πετρώματα τραβερτίνη και γεωλογικώς αφαιρεμένα στρώματα, σπήλαια και σπηλιές, καταρράκτες, νησιά, μνημεία της φύσης, της ιστορίας, της αρχιτεκτονικής, της λαογραφίας.
Το Εθνικό φυσικό Πάρκο του Φαραγγιού του Δνείστερου ιδρύθηκε κατά μήκος της πορείας του Ποταμού Δνείστερου με βάση το Προεδρικό Διάταγμα 2010 και το Διάταγμα του Υπουργού Περιβάλλοντος και Φυσικών Πόρων, στις 12 Δεκεμβρίου του 2011.
Σε διάφορες εποχές, υπό την εποπτεία του μούρζα Ακάι Μπολιάγιεφ υπήρχε μια μικρή ομάδα 20-30 ιππέων, ωστόσο έπειτα πολλαπλασιάστηκε και έγινε ένας στρατός 15 χιλιάδων.
Το σώμα του Μπολιάγιεφ δεν απομονώθηκε από τα υπόλοιπα στρατιωτικά σώματα των εξεγερμένων, ενώ οι ενέργειές του διεξήχθησαν σε στενή επαφή με τις δυνάμεις ανταρτών υπό την καθοδήγηση των αταμάνων Γ.
Τον Οκτώβριο-Νοέμβριο του 1670, το σώμα του Ακάι Μπολιάγιεφ έδειξε τη μεγαλύτερη πολεμική δραστηριότητα, περιορίζοντας την πρόοδο των στρατευμάτων του Τσάρου.
Το 1670, ο Μούρζα Ακάι Μπολιάγιεφ έγινε ένας από τους ηγέτες της εξέγερσης των αγροτών κατά τη διάρκεια της εξέγερσης υπό την ηγεσία του Αταμάνου του Ντον Στεπάν Ράζιν.
Το 1953, η , δυσαρεστημένη από τον επιταχυνόμενο ρυθμό των προσπαθειών της για την ανάπτυξη ενός αντικαταστάτη για τον προβληματικό κινητήρα 244, διέλυσε τη συνεργασία τους με την και ανέλαβε την αεριοστροβιλο-ηλεκτρική επιχείρηση που είχε ξεκινήσει τη σειρά παραγωγής το προηγούμενο έτος.
Η αγορά των ατμομηχανών μειώθηκε μετά το ύψος της εποχής του πετρελαίου ντίζελ και η 9 της ήταν στην αγορά ως αποδεδειγμένος ανταγωνιστής που υποστηρίχθηκε από μια υποδομή υπηρεσιών η οποία δεν διέθετε η μετά τη διάλυση της εταιρικής σχέσης .
Στα τέλη της δεκαετίας του 1960, η σταμάτησε σταδιακά την παραγωγή ατμομηχανών, μεταφέροντας τις δύο τελευταίες μηχανές, ένα ζεύγος μεταγωγών -6 στον σιδηρόδρομο &;
Η ήταν ο δεύτερος μεγαλύτερος κατασκευαστής ατμομηχανών στις Ηνωμένες Πολιτείες , που παρήγαγε πάνω από 75.000 ατμομηχανές (αν και δεν ήταν όλες ατμού, αφού, αντίθετα με την , η μεταφέρθηκε πιο εύκολα στο Πετρέλαιο).
Μεταξύ των φιλόδοξων υπερσύγχρονων σχεδιασμών της εποχής του αργού ατμού, οι της , τα και τα τρένα υψηλής ταχύτητας ξεχώρισαν για την επιτυχία τους στην υπηρεσία.
Μεγάλο μέρος της επιτυχίας τους σε αυτή την περίοδο μπορεί να συνδεθεί με τις πρωτοποριακές τους μηχανές , που αντιπροσωπεύουν τον πρώτο σύγχρονο , μια διαρρύθμιση που έχει παρατείνει την .
Ο κινητήρας 244, που αναπτύχθηκε σε πρόγραμμα σύγκρουσης για να ανταγωνιστεί την ισχύ που διατίθεται με τον κινητήρα 567 της , αποδείχθηκε αναξιόπιστος και οι πωλήσεις των μονάδων κύριας γραμμής της σύντομα μειώθηκαν.
Το 1948 η - δημιούργησε μια πρωτότυπη ηλεκτροκίνητη ατμοστρόβιλο, ένα παιχνίδι για να αντιμετωπίσει τις ανησυχίες των φορέων όπως η , οι οποίοι προσπάθησαν να ελαχιστοποιήσουν τον αριθμό των μονάδων κινητήρων που απαιτούνται για μεγάλες απαιτήσεις ισχύος.
Εκτός από την εφαρμογή των ρουλεμάν από τους & στους άξονες, τις κύριες και πλευρικές ράβδους των δικών τους 4-6-2 ατμομηχανών, η το 1924, πρώτη στον κόσμο, δημιούργησε την πρώτη ατμομηχανή παραγωγής ατμού στη Βόρεια Αμερική για να χρησιμοποιήσει ρουλεμάν: Το 1111 , ένα τερματικό 4-8-4 που ανέθεσε το 1930 η και χρησιμοποιήθηκε για 160.000 χλμ σε δεκαπέντε σημαντικές σιδηροδρομικές γραμμές των Ηνωμένων Πολιτειών, προτού αγοραστεί το 1933 από το Βόρειο Ειρηνικό Σιδηρόδρομο .
Ο Βόρειος Ειρηνικός ανασκεύασε στους Τέσσερις Άσσους στο Νο 2626 και έτρεξε στη Βόρεια , καθώς και τα τρένα της διαδρομής μεταξύ Σιάτλ, Ουάσιγκτον και Πόρτλαντ, Όρεγκον, και εκδρομές, μέχρι το 1957)
Μετά τον τερματισμό της παραγωγής ατμομηχανών το 1969, τα σχέδια ατμομηχανών μεταφέρθηκαν στο εργοστάσιο παραγωγής ατμομηχανών του Μόντρεαλ, το οποίο συνέχισε την κατασκευή τους.
Αυτά ήταν τα επτά -2 τάξη 9400-σειρά Πίτσμπουργκ και Λίμνη Σιδηροδρόμων 2-8-4 "." Οι προσφορές τους έπρεπε να ανατεθούν με υπεργολαβία στο εργοστάσιο της , καθώς το κατάστημα προσφορών της έκλεισε.
Η , συντομευμένη σε , ή , σχεδίασε, κατασκεύασε και πώλησε ατμομηχανές , ντίζελ-ηλεκτρικές μηχανές, κινητήρες ντίζελ και γεννήτριες, εξειδικευμένα σφυρήλατα, χάλυβα υψηλής ποιότητας, ενισχυμένες δεξαμενές και αυτοκίνητα και παράγει πυρηνική ενέργεια.
Μετά το κλείσιμο των έργων του της , οι ατμομηχανές των σχεδίων συνέχισαν να κατασκευάζονται στον Καναδά από το εργοστάσιο παραγωγής ηλεκτρικών κινητήρων του Μόντρεαλ και στην Αυστραλία από τον .
Μετά την παύση της κατασκευής ατμομηχανών στις Ηνωμένες Πολιτείες, το αμερικανικό εργοστάσιο παραγωγής ατμομηχανών , το εργοστάσιο παραγωγής ηλεκτρικών κινητήρων του Μόντρεαλ συνέχισε να κατασκευάζει ατμομηχανές με βάση τα σχέδια της .
Μαζί με το φίλο και συνεχιστή του έργου του Πότζιο Μπρατσολίνι, διαμόρφωσαν την όμορφη γραμματοσειρά που ο Άλδος Μανούτιος έβαλε στο τυπογραφείο του στη Βενετία και της οποίας η μορφή τελικά καθιερώθηκε ως αρχέτυπο για αιώνες στη γραφή λατινικών χαρακτήρων στα ιταλικά, γαλλικά, ισπανικά, αγγλικά, γερμανικά κι άλλες σύγχρονες γλώσσες.
Πολλά από τα πολύτιμα χειρόγραφα στην περίφημη λαυρεντιανή βιβλιοθήκη της Φλωρεντίας είναι από το χέρι του, μεταξύ των οποίων και αυτά του Λουκρήτιου και δώδεκα κωμωδίες του Τίτου Μάκκιου Πλαύτου.
Οι απεσταλμένοι του που εργάζοταν γι αυτό τότε περιλάμβαναν τον Πότζιο Μπρατσολίνι, από το 1423 το Τζιοβάνι Αουρίσπα και το 1428-9 το νέο του φίλο από τη Γερμανία Νικόλαο Κουζάνο.
1431 παρήγγειλε από τους παπικούς ακολούθους Τζουλιάνο Τσεζαρίνι και Νικολό Αλμπεργκάτι που πήγαιναν στη Σύνοδο της Βασιλείας, να ψάξουν τα γερμανικά κι ελβετικά μοναστήρια για λατινικά χειρόγραφα.
Η προσωπική βιβλιοθήκη του Νικολό ήταν μεγάλη και την ξεπερνούσε μόνο εκείνη του Κόζιμο του Πρεσβύτερου, πρωτοπόρου της πρώτης δημόσιας βιβλιοθήκης της Φλωρεντίας, ίσως η μεγαλύτερη εκείνη την εποχή στην Ευρώπη.
Απέρριπτε τη σύγχρονη, δημώδη γλώσσα του Δάντη, του Πετράρχη και του Βοκκάκιου και υποστήριζε την επιστροφή στους κλασσικούς και την "καθαρότητα" με τον Κικέρων και το Βιργίλιο.
Οι επικές διαμάχες του με τον Φραγκίσκο Φίλελφο, τον Γκουαρίνο ντα Βερόνα και ειδικά με τον Αμβρόσιο Τραβερσάρι δημιούργησαν αίσθηση στον πνευματικό κόσμο της εποχής.
Το μοναδικό λογοτεχνικό του έργο ήταν μια σύντομη πραγματεία στα ιταλικά σχετικά με τη Λατινική Ορθογραφία, την οποία απέσυρε από την κυκλοφορία αφού δέχθηκε έντονη κριτική από τον Γκουαρίνο.
Οι υπηρεσίες του Νικολί στην κλασική λογοτεχνία συνίσταντο στο στην αντιγραφή πληθώρας αρχαίων χειρογράφων αλλά και τη συγκόλλησης αποσπασμάτων σε ένα θέμα.
Νεαρός δούλεψε με τους αδερφούς του στο κλωστήριο του πατέρα τους αλλά μια μέρα γνώρισε τους περίφημους λόγιους Κολούτσιο Σαλουτάτι και Λουίτζι Μαρσίλι.
Τόσο τον εντυπωσίασαν οι γνώσεις τους που έγινε φίλος του ουμανισμού αποφάσισε να σπουδάσει φιλολογία και λατινικά κοντά στον Τζιοβάνι Κονβερσίνι κι ελληνικά έμαθε από τον Κωνσταντινουπολίτη Μανουήλ Χρυσολωρά που ήρθε στην πόλη περί το 1396.
Είχε μεγάλα χρέη όταν πέθανε, αλλά ο φίλος του τραπεζίτης Κόζιμο προσφέρθηκε να τα καλύψει με αντάλλαγμα την πολύτιμη συλλογή του 800 χειρογράφων αξίας περίπου 6.000 φλωρινιών.
Ο ιερομάρτυρας Ιωάννης Αλεξάνδροβιτς Κοτσούροφ ήταν ένας από τους νεαρούς μορφωμένους Ρώσους ιερείς που πήγαν στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής στα τέλη του 19ου αιώνα ως απεσταλμένοι προς τους μετανάστες από τη Ρουθηνία των Καρπαθίων και τη Γαλικία.
Καθώς είχε εκφράσει την επιθυμία του να γίνει ιερέας στις ΗΠΑ, ο πατήρ Ιωάννης μετατέθηκε σύντομα, καθιστάμενος ο πρώτος μόνιμος εφημέριος στον Ναό του Αγίου Βλαδιμήρου στο Σικάγο .
Στην κοινωνική πλευρά της ενοριακής ζωής, οι πατέρες Ιωάννης Κοτσούροφ και Αλέξιος Τοθ , είχαν μεγάλο ρόλο στη θέσπιση μιας μεγάλης Ορθόδοξης Εταιρείας Αμοιβαίας Βοήθειας]], που παρείχε υποστήριξη για τους πολλούς νεοαφιχθέντες μετανάστες.
Επίσης ο Ιωάννης μετέφρασε θρησκευτικά κείμενα στην αγγλική, προβλέποντας την εποχή κατά την οποία η Ορθόδοξη Εκκλησία στις ΗΠΑ θα αποτελείτο κυρίως από αγγλόφωνα μέλη.
Πριν από την επιστροφή του στη Ρωσία, βοήθησε στην οργάνωση του Α Παναμερικανικού Συμβουλίου της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, το οποίο έλαβε χώρα στο Μέιφηλντ της Πενσυλβάνια το 1907.
Ο πατέρας του ήταν επίσης ιερέας και η εκπαίδευση του Ιωάννη περιελάμβανε την παρακολούθηση της εκκλησιαστικής σχολής του Ριαζάν και μετά τη φοίτηση στη Θεολογική Ακαδημία της Αγίας Πετρούπολης.
Στις 27 Αυγούστου 1895 χειροτονήθηκε ιερέας στη Λαύρα του Αγίου Αλεξάνδρου Νιέφσκι, στην Αγία Πετρούπολη, από τον Μητροπολίτη Αλεουτίων και Αλάσκας Νικόλαο .
Ο Τοτοβέντς γεννήθηκε το 1889 στο Μεζρέ, μια μικρή πόλη ανάμεσα στο Χαρπούτ και το Μαμουρέτ-ουλ-Αζίζ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Έμαθε τα πρώτα γράμματα στο Κεντρικό Εθνικό Κολέγιο, ένα σημαντικό σχολείο της γενέτειράς του, στο οποίο είχε ως καθηγητές τους Ρουπέν Ζαρταριάν και Χαρουτιούν Τελγκαντεντσί.
Το 1915 κατατάχθηκε μαζί με άλλους Αρμένιους της Αμερικής στις Αρμενικές Εθελοντικές Μονάδες που πολέμησαν στο πλευρό του ρωσικού στρατού εναντίον των Οθωμανών κατά την εκστρατεία του Καυκάσου και έλαβε μέρος στην πολιορκία του Βαν, ενώ αργότερα συμμετείχε στις προσπάθειες μετεγκατάστασης των Αρμενίων προσφύγων.