polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Οι ειδικές δυνάμεις, με την βοήθεια εκπαιδευμένου σκύλου, έφτασαν στα ίχνη του Κατσίφα, ο οποίος, αν και είχε ήδη φτάσει στην κορυφή Τσούκλισα της περιοχής, προτίμησε να γυρίσει πίσω, προς το χωριό, όπου και συναντήθηκε με το απόσπασμα της .
Όταν αυτό τελικώς επιτεύχθηκε, η εξέταση διενεργήθηκε από τον ιατροδικαστή Θεόδωρο Βουγιουκλάκη σε χρονικά περιορισμένο διάστημα και ουσιαστικά δεν κατέστη εφικτή λόγω των επεμβάσεων των αλβανικών ιατροδικαστικών αρχών αλλά και της απώλειας στοιχείων που θα μπορούσαν να είχαν οδηγήσει σε ιατροδικαστικές εκτιμήσεις.
Παρ' όλα αυτά, ο Έλληνας ιατροδικαστής κατόρθωσε να διαπιστώσει ότι ο Κατσίφας δέχτηκε δύο σφαίρες στην καρδιά από απόσταση περίπου 25 μέτρων, χωρίς κανένα άλλο σημαντικό πλήγμα.
Μετά τον θάνατο του Κατσίφα μεταδόθηκε στα Ελληνικά ΜΜΕ ότι είχε δολοφονηθεί επειδή ύψωσε την ελληνική σημαία, εκδοχή που ενστερνίστηκε σε ανακοίνωσή του ο τομεάρχης Εξωτερικών της Νέας Δημοκρατίας Γιώργος Κουμουτσάκος και η Ένωση Κεντρώων.
Η πληροφορία διαψεύστηκε από την αλβανική πλευρά και την ελληνική αντιπροσωπεία που παρακολουθούσε τελετή για τους νεκρούς του ελληνοϊταλικού πολέμου του 1940 στο στρατιωτικό νεκροταφείο του χωριού, το οποίο ήταν στολισμένο με ελληνικές και αλβανικές σημαίες.
Η Αλβανική αστυνομία υποστηρίζει ότι ο Κατσίφας ήλθε σε λεκτική αντιπαράθεση με μέλη της αλβανικής αστυνομίας στις Βουλιαράτες κατά την διάρκεια του σημαιοστολισμού για την εθνική επέτειο.
Ο Κατσίφας κατάφερε να διαφύγει προς τα παρακείμενα βουνά, όμως εν τέλει εντοπίστηκε από ελικόπτερο της αλβανικής αστυνομίας και, σε ανταλλαγή νέων πυροβολισμών, έπεσε νεκρός.
Η δικαστική διερεύνηση της υπόθεσης ανατέθηκε στην εισαγγελία πρωτοδικών Αργυροκάστρου, η οποία πρότεινε την αρχειοθέτηση της υπόθεσης θεωρώντας ότι ο θάνατος του Κατσίφα ήταν αποτέλεσμα αυτοχειρίας.
Η πρόταση της εισαγγελίας απορρίφθηκε από το αρμόδιο δικαστήριο, η δε δικογραφία επιστράφηκε στην εισαγγελία για περαιτέρω διερεύνηση καθώς θεωρήθηκε ελλειπής.
Στην κηδεία παραβρέθηκαν μεταξύ άλλων οι βουλευτές της μειονότητας Βαγγέλης Ντούλες και Βαγγέλης Τάβος, από την Ελλάδα οι βουλευτές Σάββας Αναστασιάδης και Βασίλης Γιόγιακας, από την Κύπρο η ευρωβουλευτής και πρόεδρος της Αλληλεγγύης Ελένη Θεοχάρους και η ηγεσία της ελληνικής μειονότητας στην Αλβανία.
Ο Κωνσταντίνος Κατσίφας (Βουλιαράτι, 3 Σεπτεμβρίου 1983 – Βουλιαράτι, 28 Οκτωβρίου 2018) ήταν Έλληνας βορειοηπειρώτικης καταγωγής, από το μειονοτικό χωριό Βουλιαράτι της Βορείου Ηπείρου.
Σκοτώθηκε έπειτα από ανταλλαγή πυροβολισμών με Αλβανούς αστυνομικούς, ανήμερα της επετείου της 28ης Οκτωβρίου, γεγονός που προκάλεσε αναταραχή στην κοινή γνώμη της Ελλάδας και της Αλβανίας.
Ο Εισαγγελέας Πρωτοδικών Αθηνών άσκησε τον Δεκέμβριο του 2019 ποινική δίωξη σε βαθμό κακουργήματος για ανθρωποκτονία από πρόθεση κατά παντός υπευθύνου, όπως του επιτρέπει ο Νόμος καθώς ο Κατσίφας ήταν Έλληνας υπήκοος.
Μετά τον θάνατο του, πηγές από την Ελληνική Αστυνομία ανέφεραν ότι στο παρελθόν είχε συλληφθεί, με αφορμή τη μαρτυρία ενός Αλβανού διακινητή, για εμπορία και διακίνηση κοκαΐνης και χασίς, αλλά τελικά απαλλάχθηκε από τις κατηγορίες.
Ήταν ενεργός στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, κάνοντας αναρτήσεις για την ένωση της Βορείου Ηπείρου με την Ελλάδα, ενώ είχε αναρτήσει φωτογραφίες που σχετίζονταν με την παραστρατιωτική, τρομοκρατική και υπερεθνικιστική οργάνωση ΜΑΒΗ.
Η αποκόλληση του οριακού στρώματος δεν συμβαίνει ταυτόχρονα κατά μήκος ολόκληρης της πτέρυγας, αλλά αρχίζει είτε στο ακροπτερύγιο είτε στην ρίζα, ανάλογα με τον τύπο αεροτομής, την εκλέπτυνση της πτέρυγας, την οπισθόκλιση, καθώς και την συστροφή της πτέρυγας.
Κατά συνέπεια παράγεται μια ροπή που μπορεί να δημιουργίσει την τάση για επιπλέον αύξηση της γωνίας πρόσπτωσης, κάτι που μπορεί να οδηγήσει τελικά στην οριστική αποκόλληση και στην περιδήνηση.
Σε πτέρυγες προσδίδεται οπισθόκλιση κατά κύριο λόγο προς μείωση της οπισθέλκουσας κύματος, μια μορφή οπισθέλκουσας η οποία παρουσιάζεται κατά την διάρκεια της πτήσης σε υψηλές ταχύτητες, όταν η ο ροή του αέρα παύει να είναι ασυμπίεστη.
Συγκεκριμμένα, όταν το αεροσκάφος πλησιάζει ταχύτητες της τάξης του αρχίζουν να αναπτύσσονται θύλακες υπερηχητικής ροής σε ορισμένα σημεία της πτέρυγας, οι οποίοι αυξάνουν σημαντικά την οπισθέλκουσα.
Σε πτέρυγες με οπισθόκλιση, η ροή του αέρα αναλύεται σε δύο συνιστώσες, μία κάθετη στο χείλος προσβολής και μία παράλληλα πρός αυτό και με κατεύθυνση προς τα ακροπτερύγια.
Πτέρυγες χωρίς οπισθόκλιση εκτείνονται κάθετα προς τον διαμήκη άξονα του αεροσκάφους, ενώ πτέρυγες με θετική οπισθόκλιση εμφανίζουν το σχήμα βέλους.
Συγκεκριμμένα, η οπισθόκλιση υπολογίζεται κατά μήκος του χείλους προσβολής της πτέρυγας, ενώ αντίστοιχα η οπισθόκλιση περιγράφει την γωνία που σχηματίζει το χείλος εκφυγής με τον εγκάρσιο άξονα του αεροσκάφους.
Ενδιάμεσα ορίζονται και άλλες γωνίες, η συνηθέστερη των οποίων είναι η η : σχηματίζεται από την νοητή γραμμή που ενώνει το ακροπτερύγιο με την ρίζα κατά μήκος του ενός τετάρτου της χορδής αυτών.
Με την μετατόπιση του αεροδυναμικού κέντρου των πτερύγων προς τα όπισθεν, όπως εξηγήθηκε στην παραπάνω παράγραφο, η δομή της πτέρυγας υποβάλλεται και σε στρεπτική φόρτιση, η οποία έρχεται να προστεθεί στην ήδη υπάρχουσα καμπτική φόρτιση.
Μια άλλη συνέπεια της οπισθόκλισης είναι η μετατόπιση του αεροδυναμικού κέντρου των πτερύγων προς τα όπισθεν, καθώς η επιφάνεια που παράγει άντωση βρίσκεται σε πιο μεγάλη απόσταση από το ρύγχος του αεροσκάφος.
Όταν το κιλίμι υφαίνεται στον όρθιο αργαλειό, με ένα μικρό ξύλινο χτένι το υφάδι χτυπιέται προς τα κάτω καλύπτοντας εντελώς το στημόνι, για να γίνει κρουστό.
Το υφάδι δεν διαπερνά όλο το πλάτος του κιλιμιού αλλά περνά μόνο από όσα στημόνια χρειάζεται για την εκτέλεση του σχεδίου επιτρέποντας την κάθετη ύφανση ενός χρώματος τοπικά .
Τα μη συνεχόμενα υφάδια που σχηματίζουν το πολύπλοκο και πολύχρωμο σχέδιο του κιλιμιού δεν συνδέονται μεταξύ τους έτσι σχηματίζονται μικρές σχισμές ανάμεσα τους.
Πρωτοεμφανίζεται σε μια ανώνυμη γεωγραφική πραγματεία του τέλους του 10ου αιώνα το ή Σύνορα του κόσμου και σε ένα περσικό χειρόγραφο των αρχών του 11ου αιώνα το ή Βιβλίο των βασιλέων του .
Το κιλίμι απαντάται στα Βαλκάνια, στην Τουρκία, στον Καύκασο (Γεωργία, Αρμενία, Νταγκεστάν, Αζερμπαϊτζάν, βορειοδυτικό Ιράν), στο Ιράν νότια της Ταυρίδας και νοτιοδυτικά στους νομάδες Κασκάι.
Σήμερα η μόνη χώρα που έχει εντάξει την υφαντική αναφέροντας τον όρο κιλίμι στον αντιπροσωπευτικό κατάλογος Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς της είναι η Βουλγαρία.
Το κιλίμι είναι ένας είναι χειροποίητος τάπητας, χωρίς πέλος, από πρόβειο συνήθως μαλλί και βαμβάκι που αποτελεί ένα αναπόσπαστο κομμάτι της ελληνικής λαϊκής τέχνης και ένα βασικό στοιχείο της διακόσμησης του παραδοσιακού νοικοκυριού σε όλη την Ελλάδα.
Το 2019 η υφαντική παράδοση του Γερακίου εγγράφηκε στο Εθνικό Ευρετήριο της Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Ελλάδας ως "Η υφαντική τέχνη για την δημιουργία κιλιμιών στον όρθιο αργαλειό στο Γεράκι Λακωνίας".
Οι Αντεμορί πέρασαν σύντομα έξω από την εύνοια του και ξέσπασαν εμφύλιες συγκρούσεις, οι Βυζαντινοί της Ερακλέα και οι δημοκρατικοί του Μαλαμόκκο καταδιώχθηκαν.
Ο Ομπελέριο το δέχτηκε, έδωσε με ευχαρίστηση όρκο υποταγής τα Χριστούγεννα του 805 στον Καρλομάγνο στο Άαχεν με αντάλλαγμα την προστασία του, την ίδια εποχή διάλεξε την Φράγκα Καρόλα για σύζυγο.
Η πράξη του αυτή εξόργισε τους Βυζαντινούς που ήταν επικυρίαρχοι της Βενετίας, στρατοπέδευσαν στην Λιμνοθάλασσα της Βενετίας και επιτέθηκαν με στόλο στο Κομάτσιο αλλά ηττήθηκαν.
Ο Ομπελέριο και ο Μπήτο διόρισαν συμβασιλέα τον τρίτο τους αδελφό Βαλεντίνο, οι κάτοικοι της Βενετίας εξοργισμένοι κάλεσαν τον γιο του Καρλομάγνου Πεπίνο της Ιταλίας να καταλάβει την πόλη.
Ο Ομπελέριο και τα αδέλφια του εξορίστηκαν και ο Ανιέλλο Παρτετσιπάτσιο που είχε υπερασπιστεί την πόλη από τον Πεπίνο εξελέγη νέος Δόγης της Βενετίας.
Ο Ομπελέριο έζησε τα επόμενα 20 χρόνια εξόριστος στην Κωνσταντινούπολη και επέστρεψε με τον θάνατο του Τζουστινιάνο Παρτετσιπάτσιο , έφτασε με οπαδούς του στην Βιγκίλια κοντά στην Μαλαμόκκο και διεκδίκησε τα δικαιώματα του.
Οι δύο πόλεις τον αναγνώρισαν αλλά ο Τζοβάννι Α Παρτετσιπάτσιο μικρότερος αδελφός και διάδοχος του Τζουστινιάνο τις έκαψε, ο ίδιος ο Ομπελέριο αποκεφαλίστηκε και το κεφάλι του εμφανίστηκε δημόσια στο πλήθος.
Οι εξόριστοι αφού ανακήρυξαν τον Ομπελέριο αρχηγό τους επέστρεψαν στην Βενετία και ανέτρεψαν τον Τζοβάνι Γκαλμπάιο, ο Ομπελέριο ανακηρύχτηκε νέος Δόγης της Βενετίας.
Στις 28 Φεβρουαρίου 1942 επιτάχθηκαν από τις δυνάμεις Κατοχής τα καταστήματα της εταιρείας επί της οδού Σταδίου και στη συμβολή των οδών Αιόλου και Σοφοκλέους.
Με εμπορεύματα που προμηθεύονταν από Έλληνες προμηθευτές, καθώς τότε υπήρχαν περιοριστικά μέτρα που είχαν επιβληθεί στο συνάλλαγμα, ξεκίνησε δειλά την επιστροφή στην κανονικότητα.
Το 1951 που θα γιόρταζε τα 50 χρόνια λειτουργίας της, θα την έβρισκαν να βρίσκεται σε ραγδαία ανάπτυξη, η οποία είχε να κάνει και με την εντατικοποίηση της αστικοποίησης των Ελλήνων.
Ένα και μισό χρόνο μετά, θα ήταν το μερτικό της Αφοί Λαμπρόπουλοι στο σκηνικό τρόμου που δημιούργησαν οι απανωτοί εμπρησμοί στα πολυκαταστήματα της Αθήνας.
Στις 19 Δεκεμβρίου 1980 είχαν παραδοθεί στις φλόγες το "Μινιόν" και ο "Κατράτζος" ενώ στις 3 και Ιουλίου του 1981 πυρπολύθηκαν τα πολυκαταστήματα "Κλαουδάτος", "Δραγώνα" και "ΑΤΕΝΕ".
Η Αφοί Λαμπρόπουλοι μπορεί να είχε προχωρήσει σε αυξημένες δαπάνες πυρασφάλειας και ασφάλισης κατά εμπρησμού, όμως στις 7 Ιουλίου 1981 είδε και το δικό της κατάστημα στον Πειραιά να γίνεται παρανάλωμα του πυρός.
Τα προβλήματα δεν φαίνεται να λύθηκαν, καθώς το 1979 τα προβλήματα που είχαν απασχολήσει εντονότερα την εταιρεία κατά την χρήση εκείνου του έτους ήταν ότι ο καταναλωτής δαπανούσε λιγότερα στα εμπορικά καταστήματα και περισσότερα για την ψυχαγωγία του, το ωράριο εξακολουθούσε να μένει εκτός ευρωπαϊκής και παγκόσμιας πραγματικότητας και δεν εξυπηρετούσε το καταναλωτικό κοινό, οι ζημίες από τις κλοπές εξακολουθούν να είναι υψηλές και η δικονομία να αποτελεί τροχοπέδη στην αντιμετώπιση των κλεπτών.
Η δεκαετία του 1960 ήταν αυτή που απογείωσε την Αφοί Λαμπρόπουλοι, καθώς ο πληθυσμός της Αθήνας από 1,4 εκατομμύρια που ήταν στα μέσα της δεκαετίας του 1950 έφτασε στα 2,5 εκατομμύρια.
Το 1960, η εταιρεία εστιάζει την καμπάνια της στην γυναίκα, καθώς θεωρεί ότι εκείνη είναι που αγοράζει για όλη την οικογένεια, ενώ το εμπορικό της πρόγραμμα στηρίζεται στο: «Τιμαί απολύτως ορισμέναι – Μικρόν Κέρδος – Μεγάλη Κατανάλωσις».
Πρόκειται για ένα κτίριο που έφερε αρκετές καινοτομίες στην Ελλάδα, όπως το φράγμα θερμού ή ψυχρού αέρα που αντικατέστησε τις πόρτες εισόδου, ο κλιματισμός και η αυτόματη πυρόσβεση.
Ένα σημαντικό πρόβλημα λύθηκε με την επιστροφή των «χρυσών εφεδριών» τη δεκαετία του 1970, καθώς στα καταστήματα της εταιρείας παρατηρήθηκε αύξηση των κλοπών το 1978, προσλήφθηκαν παλαιές και έμπειρες πωλήτριες, που είχαν αποχωρήσει από την εταιρεία, οι οποίες κατά την ώρα αιχμής της εργασίας περιφέρονταν ως πελάτισσες προκειμένου να εντοπίσουν κλέφτες.
Την περίοδο της Γερμανικής Κατοχής η εταιρεία αποφασίζει την στήριξη της δημοσιοϋπαλληλικής της πελατείας με πωλήσεις προϊόντων σε προπολεμικές τιμές και την στήριξη των υπαλλήλων της και με επισιτιστικές διευκολύνσεις.
Το 1987-88 κατέκτησε το πρωτάθλημα και συμμετείχε στο Ειδικό ερασιτεχνικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου 1988,όπου κατάφερε να ανέβει ξανά στην Δ εθνική.
Το 1976-77 κατακτά το τρίτο του πρωτάθλημα και συμμετέχει στο Ειδικό ερασιτεχνικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου 1977.Εξασφάλισε την παρουσία του στην νεοσύστατη εθνική ερασιτεχνική.
Υπάρχουν 5 ενδημικά είδη ψαριών στη λίμνη: Ο φαγώσιμος «γυμνός κυπρίνος» , που είναι το αφθονότερο είδος στη λίμνη, και 4 ακόμα ψάρια της τάξεως των κυπρινόμορφων, που ανήκουν στην οικογένεια νημαχειλίδες .
Στη λίμνη απαντώνταν επίσης στην προϊστορική εποχή και είδη ψαριών του Κίτρινου Ποταμού, αλλά εξαφανίσθηκαν εξαιτίας της αυξήσεως της αλμυρότητας και της αλκαλικότητας της λίμνης, που άρχισε κατά την πρώιμη Ολόκαινο εποχή και έφθασε σήμερα στα επίπεδα των 1,4% περίπου για την αλμυρότητα και 9,3 για την αλκαλικότητα.
Βρίσκεται στην ομώνυμη επαρχία της Κίνας, σε μία λεκάνη του Θιβετιανού Υψιπέδου 3.200 και πλέον μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας, και ταξινομείται στις αλμυρές και αλκαλικές λίμνες.
Το κινεζικό όνομα Τσινγκχάι μεταφράζεται ως «πράσινη θάλασσα», το παλαιότερο μογγολικό όνομα Κόκο-νορ ως «μπλε λίμνη» και το θιβετιανό όνομα ως «μπλε-πράσινη θάλασσα».
Δέχεται τα νερά 23 ποταμών και χειμάρρων, οι περισσότεροι από αυτούς ωστόσο δεν έχουν συνεχή ροή όλο το έτος: τα 5 μόνιμης ροής ποτάμια παρέχουν το 80% της ολικής εισροής υδάτων στη λίμνη.
Με αυτή την ιδιότητα, συμμετείχε στη μεγάλη βυζαντινή νίκη στη Μάχη του Δάρας τον Ιούνιο του 530, όπου, μαζί με τον Αϊγάν, διηύθυνε μια μονάδα 600 ιππέων Ούνων που παρατάχθηκαν στα αριστερά της βυζαντινής παράταξης.
Κατά τη διάρκεια της μάχης, οι Ούννοι απέκρουσαν την περσική επίθεση και έπειτα απεστάλησαν από τον Βυζαντινό διοικητή Βελισάριο για να ενισχύσουν τα δεξιά της παράταξης.
Εκεί, ο Σουνίκας σκότωσε τον Πέρση, δεύτερο σε τάξη διοικητή, Βαρασμανά, αναγκάζοντας τους Πέρσες να υποχωρήσουν, ενισχύοντας τη βυζαντινή νίκη.
Ακολούθως ανακηρύχθηκε ηγούμενος της μονής των Ιησουϊτών στο Άαχεν , καθηγητής της Παλαιάς Διαθήκης στη Θεολογική Σχολή των Ιησουϊτών στο Βάλκενμπουργκ , έπαρχος του τάγματος για την περιοχή της Νότιας Γερμανίας ,καθηγητής της Βιβλικής θεολογίας στο Γρηγοριανό Πανεπιστήμιο της Ρώμης και καθηγητής στο Βιβλικό Ινστιτούτο της Ρώμης και πρύτανης αυτού του ιδρύματος .
Στο Βιβλικό Ινστιτούτο δίδαξε διάφορα αντικείμενα όπως ερμηνευτική, εισαγωγή και ερμηνεία της Παλαιάς Διαθήκης,γεωγραφία και αρχαιολογία της Παλαιστίνης.
Συνεργάσθηκε με τον Πάπα Πίο ΙΒ' για την σύνταξη της περί Αγίας Γραφής εγκυκλίου ,σε πέντε χρόνια την νέα λατινική μετάφραση του Ψαλτηρίου, η οποία εισήχθηκε σε λειτουργική χρήση.
Ο καρδινάλιος Αυγουστίνος Μπέα ήταν ο εκ των βασικών συντελεστών από Ρωμαιοκαθολικής πλευράς της συνάντησης μεταξύ του πατριάρχη Αθηναγόρα Α και του Πάπα Παύλου Στ η οποία πραγματοποιήθηκε στα Ιεροσόλυμα το 1964.
Αυγουστίνος Μπέα υπήρξε βιβλικός θεολόγος, καρδινάλιος της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας και πρώτος πρόεδρος της συστημένης από τον Πάπα Ιωάννη ΚΓ' Γραμματείας για την δρομολόγηση της ενότητας των Χριστιανών.
Για το σύνολο του επιστημονικού έργου τιμήθηκε με πολλές διακρίσεις από Ευρωπαϊκά και Αμερικανικά Πανεπιστήμια, ενώ το 1965 εξελέγη αντεπιστέλλον μέλος της Ακαδημίας Αθηνών.
Ο Λ'Επέ, μετά την ολοκλήρωση των σπουδών του, απέκτησε ενδιαφέρον για τις φιλανθρωπικές υπηρεσίες υπέρ των φτωχών και, περιπλανόμενος στις παραγκουπόλεις του Παρισιού, είχε την ευκαιρία να γνωριστεί με δυο νεαρές κωφάλαλες αδερφές οι οποίες επικοινωνούσαν χρησιμοποιώντας την νοηματική γλώσσα.
Παράλληλα με την αναδυόμενη φιλοσοφική σκέψη της εποχής εκείνης, ο Λ'Επέ έφτασε στο συμπέρασμα ότι οι κωφάλαλοι είχαν την ικανότητα να επικοινωνούν μέσω της γλώσσας και κατέληξε στο ότι θα πρέπει και αυτοί να συμμετέχουν στα θεία μυστήρια ώστε να αποφύγουν να πάνε στην κόλαση.
Στις αρχές της δεκαετίας του 1960, το ίδρυμά του έγινε το πρώτο δωρεάν σχολείο παγκοσμίως, το οποίο απευθυνόταν στους κωφούς και το οποίο είχαν δωρεάν πρόσβαση στο κοινό.
Δυο χρόνια μετά τον θάνατό του, η Εθνική Συνέλευση τον αναγνώρισε ως τον "Ευεργέτη της Ανθρωπότητας" και δήλωσε ότι οι κωφάλαλοι είχαν δικαιώματα σύμφωνα με την Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και του Πολίτη.
Οι εκπαιδευτικές μέθοδοί του έχουν διαδοθεί σε ολόκληρο τον κόσμο και ο ιερέας Λ'Επέ θεωρείται σήμερα ως ένας από τους ιδρυτές και πατέρες της εκπαίδευσης των κωφών.
Ο Λ'Επέ κατηγοριοποίησε και ηχογράφησε τα γαλλικά σήματα έτσι ώστε αυτά τα τελευταία να μπορούν να διδάσκονται σε άλλους προκειμένου να χρησιμοποιούνται στην εκπαίδευση, ιδιαίτερα όσον αφορά την χριστιανική πίστη.
Ο Σαρλ-Μισέλ ντε Λ'Επέ, με το κοσμικό όνομα Σαρλ-Μισέλ Λεσπέ (γαλλικά: - ', Βερσαλλίες 24 Νοεμβρίου 1712 - Παρίσι 23 Δεκεμβρίου 1789), ήταν Γάλλος καθολικός ιερέας και παιδαγωγός του 18ου αιώνα.
Αποτελεί έναν από τους πρωτοπόρους των εξειδικευμένων μεθόδων διδασκαλίας που απευθύνονται σε άτομα που παρουσιάζουν προβλήματα ακοής, γι'αυτό και είναι γνωστός ως ο "Πατέρας των Κωφών".
Παρόλο που το πραγματικό ενδιαφέρον του Λ'Επέ ήταν η θρησκευτική εκπαίδευση, η δημόσια ενασχόλησή του και ανάπτυξη ενός "Γαλλικής Νοηματικής Γλώσσας" σχολείου επέτρεψε στους κωφάλαλους να υπερασπίσουν τους εαυτούς τους για πρώτη φορά μπροστά στο δικαστήριο.
Ο Σαρλ-Μισέλ ντε Λ'Επέ γεννήθηκε από μια πλούσια οικογένεια στις Βερσαλλίες, κέντρο της πολιτικής δύναμης της εποχής που αποτελούσε τότε το ισχυρότερο βασίλειο της Ευρώπης.
Έχει επηρεαστεί από τους Αντόνιο Γκράμσι, , , , , Χοσέ Ορτέγα ι Γκασέτ, Βιλφρέντο Παρέτο, Γκυ Ντεμπόρ, , , , Κόνραντ Λόρεντς, από το Γερμανικό συντηρητικό επαναστατικό κόμμα, από τους αντικομφορμιστές της δεκαετίας του 30, τον Γιόχαν Γκότφριντ Χέρντερ και φιλοσόφους του κομμουνιταρισμού όπως ο .
Ο Μπενουά αντιτίθεται στην Παγκοσμιοποίηση, στον Χριστιανισμό, τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, τις ελεύθερες αγορές, τον νεο- φιλελευθερισμό, τη Δημοκρατία και την Ισότητα.
Το έργο του έχει επηρεάσει το κίνημα της ακροδεξιάς στις Ηνωμένες Πολιτείες ενώ έχει παρευρεθεί παρουσίασε σε συνέδριο του Ινστιτούτου Εθνικής Πολιτικής που φιλοξενείται από τον αμερικανό ακροδεξιό Ρίτσαρντ Σπένσερ.
Έχει ασκήσει έντονη κριτική στις Ηνωμένες Πολιτείες και έχει αναφέρει στο παρελθόν ότι "Καλύτερα να φορέσει το κράνος ενός στρατιώτη του Κόκκινου Στρατού από το να ζήσει με μια διατροφή των χάμπουργκερ στο Μπρούκλιν".
Ο Ρότζερ Γκρίφιν, υποστηρίζει ότι η βασίζεται σε Φασίστες ιδεολόγους, όπως ο Αρμίν Μολέρ με τέτοιο τρόπο που επιτρέπει στον Μπενουά να διεκδικήσει μια «μετα-πολιτική» στάση, αλλά η οποία ωστόσο έχει υπολείμματα φασιστικών ιδεολογικών στοιχείων.
Η εταιρεία παρέχει υπηρεσίες όπως αποκομιδή απορριμάτων και έχει κάνει μια σειρά από βελτιώσεις, όπως το Οδικό Έργο του Κολχαπούρ, το Κίνημα Αντι-Καταπάτησης για να σταματήσει η ανεπιθύμητη οικοδομική δραστηριότητα και η καταπάτηση του ανοικτού χώρου της πόλης, ενώ παρέχει και το έργο Σουβάρνα Τζαγιάντι Ναγκαρότθαν για τη βελτίωση των δρόμων και τη διαχείριση ομβρίων.
Ωστόσο η επιχείριση αντιμετωπίζει προβλήματα, όπως η μη επέκταση των αστικών ορίων του Κολχαπούρ από το 1972, επειδή η ίδια η πόλη αποτυγχάνει να χρησιμοποιήσει τα οφέλη από διάφορα κυβερνητικά προγράμματα.
Σύμφωνα με τις εκθέσεις από την Απογραφή του 2011 της Ινδίας, ο πληθυσμός του Κολχαπούρ είναι 549.236 άτομα και ο πληθυσμός της "Δημοτικής και Περιφερειακής Αρχής Ανάπτυξης του Κολχαπούρ" είναι 920.000 άτομα.
Μέσα στη Μαχαράστρα, οι πλησιέστερες πόλεις/κωμοπόλεις είναι το Ιτσαλκαράντζι , το Κοντόλι , το Πεθ Βαντγκαόν , το Καγκάλ , το Σάνγκλι , η Σατάρα .
Ο Παντσγκάνγκα είναι μολυσμένος με ανεπεξέργαστα οικιακά απορρίμματα, βιομηχανικά λύματα, βιοϊατρικά απορρίματα, γεωργικά χημικά, τέφρες και θρησκευτικές προσφορές.
Τα χαμηλά επίπεδα κυμαίνονται από τους 9 έως 16 , ενώ τα υψηλά είναι της τάξης των 26 έως 32 λόγω του υψηλού υψόμετρου και της εγγύτητας στα δυτικά Γκατ.
Η Πάντοβα η πιο στρατηγική αποικία των Βενετών χάθηκε και απειλήθηκε η ίδια η πόλη της Βενετίας, σε απελπιστική κατάσταση ο Λεονάρντο Λορεντάν ζήτησε από τους Βενετσιάνους απεγνωσμένα κινητοποίηση και προσωπικές θυσίες.
Η Πάντοβα ανακαταλήφθηκε και ο Λορεντάν πιέστηκε να κλείσει ειρήνη με άσχημους όρους, στον νέο πόλεμο που ξέσπασε ανάμεσα στους Γάλλους και τον πάπα συμμάχησε με τον πάπα.
Ο Μαξιμιλιανός Α της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας αρνήθηκε να παραδώσει οποιαδήποτε αυτοκρατορική περιοχή στη Δημοκρατία της Βενετίας, υπέγραψε συνθήκη με τον πάπα με την οποία εξαιρούσε τις Βενετσιάνικες περιοχές από τη διανομή.
Ο δόγης σε απάντηση προχώρησε σε συμμαχία με τον Λουδοβίκο ΙΒ της Γαλλίας, συμφώνησαν και υπέγραψαν στο Μπλουά να κατακτήσουν ολόκληρη τη βόρεια Ιταλία και να μοιράσουν τα εδάφη.
Η συμμαχία του Λορεντάν και του Λουδοβίκου ΙΒ συνέτριψε τις παπικές δυνάμεις και η Βενετία ανέκτησε όλα τα χαμένα εδάφη της, ο πάπας υποχρεώθηκε επίσης να πληρώσει όλα τα τεράστια χρέη του στην οικογένεια Λορεντάν που έφταναν τα 500.000 δουκάτα.
Ο νέος Πάπας Ιούλιος Β ήταν μέχρι τότε τόσο φιλικός και έμπιστος στους Βενετούς που είχε το παρατσούκλι "Βενετσιάνος" αλλά σε κατάπληξη όλων αφόρισε τη Βενετία και ζήτησε την επιστροφή των εδαφών του.
Ο Λεονάρντο Λορεντάν αναγνώρισε την κυριαρχία του στην Αδριατική Θάλασσα, δέχτηκε να του πληρώσει ετήσιο φόρο αλλά αρνήθηκε την επιστροφή των πόλεων.
Ο Ιούλιος Β δημιούργησε την "Συμμαχία του Καμπραί" εναντίον της Βενετίας, συμμάχησε με τη Γαλλία, την Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία και πολλά άλλα χριστιανικά κράτη.
Τα προβλήματα με τους Βενετούς δεν σταμάτησαν στην Ευρώπη, σε μάχη στο Ντιού στην Ινδία ο Πορτογαλικός στόλος νίκησε έναν στόλο από Οθωμανούς και Μαμελούκους που μεταφερόταν από τη Μεσόγειο στην Ερυθρά Θάλασσα με Βενετική βοήθεια.
Η ήττα ήταν καταστροφική για τους Βενετούς επειδή χάρη στους Μαμελούκους της Αιγύπτου κρατούσαν το μονοπώλιο στο εμπόριο μπαχαρικών ανάμεσα στην Ευρώπη και ολόκληρη την Ανατολή.
Στην καταστροφική Ναυμαχία του Ζόγκλου ο Λεονάρντο Λορεντάν έχασε τον ξάδελφο του Ανδρέα έναν ικανό ναύαρχο, ο πόλεμος πήγαινε από το κακό στο χειρότερο για τη Βενετία που είχε χάσει τα περισσότερα εδάφη της στην Πελοπόννησο.
Η σημαντικότερη απώλεια για τους Βενετσιάνους ήταν η Μεθώνη Μεσσηνίας, στη θέση της έγινε μια αιματηρή μάχη με τους Τούρκους και εκατοντάδες Βενετοί σφαγιάστηκαν από τις Οθωμανικές δυνάμεις.
Η Δημοκρατία της Βενετίας πλήρωσε τεράστιο τίμημα με μεγάλες απώλειες εδαφών αφού στην Πελοπόννησο κράτησε μόνο την Πάτρα, το Ναύπλιο και τη Μονεμβάσια και έδωσε μεγάλο ετήσιο φόρο υποτέλειας στους Τούρκους.
Διορίστηκε "Ποντέστα" στην Πάντοβα, η θέση του "Ποντέστα" στη Δημοκρατία της Βενετίας ήταν ισοδύναμη με αυτή του κυβερνήτη της πόλης κάτι σαν δημάρχου.
Πολλοί ιστορικοί χρεώνουν την εκλογή του χάρη στη μεγάλη ισχύ της συζύγου του και της οικογένειας της, αυτό είναι εσφαλμένο επειδή έδειξε και ο ίδιος τεράστιες πολιτικές ικανότητες.
Την εποχή που ο Λεονάρντο Λορεντάν εξελέγη νέος Δόγης της Βενετίας βρισκόταν σε έξαρση ο Δεύτερος Βενετοτουρκικός πόλεμος που είχε ξεκινήσει ο προκάτοχος του Αγκοστίνο Μπαρμπαρίγκο .
Μετά τις σπουδές του στη λογοτεχνία ο Λεονάρντο Λορεντάν ξεκίνησε την πολιτική του άνοδο σε ηλικία 19 ετών, διορίστηκε δικηγόρος σε ένα δικαστήριο που ασχολήθηκε με οικονομικά σκάνδαλα και πτωχεύσεις.
Η Βόρεια Οστροβοθνία δεν κατελήφθη, ωστόσο οι ανθρώπινες απώλειες κατά τη διάρκεια της περιόδου της Μεγάλης Οργής ήσαν περίπου άνθρωποι, δηλαδή ένα τέταρτο του συνολικού πληθυσμού.
Οι ατομικοί και ομαδικοί βιασμοί ήσαν, κατά τη διάρκεια του 18ου αιώνα, μία από τις συχνότερες πολεμικές πρακτικές, ενώ οι αιχμάλωτες οδηγούνταν στους στρατώνες του Τούρκου και του Πόρι.
Αρκετοί ήσαν αυτοί οι οποίοι συνελήφθησαν ως αιχμάλωτοι και οδηγήθηκαν ως σκλάβοι κυρίως για τις εργασίες οικοδόμησης της Αγίας Πετρούπολης, με αριθμό, σύμφωνα με ορισμένες πηγές, της τάξεως των 10.000 ανθρώπων, ενώ, σύμφωνα με τις πλέον πρόσφατες εκτιμήσεις, ο αριθμός αυτός υπερβαίνει τις 20.000 ανθρώπους.
Η Φινλανδία αποτελούσε, εκείνη την περίοδο, ένα από τα διακυβεύματα της εδαφικής αντιπαλότητας μεταξύ της Σουηδικής Αυτοκρατορίας και της Ρωσικής Αυτοκρατορίας.
Το σύνολο του νότιου τμήματος της Φινλανδίας κατελήφθη, μετά την ήττα του Καρλ Γκούσταφ Άρμφελτ στη Μάχη του Πέλκενε το 1713 και τη Μάχη του Ισοκίρε το 1714.
Οι προσπάθειες των Σουηδών προκειμένου να ανακόψουν την προέλαση των Ρώσων επί των θαλάσσιων ακτών στο Χάνγκε απέτυχαν μετά τη Μάχη του Χάνγκε Όουντ τον Ιούλιο του ίδιου έτους.
Οι θηριωδίες έφτασαν στο αποκορύφωμά τους μεταξύ του 1714 και του 1717, όταν ο Σουηδός κόμης Γκούσταβ Όττο φον Ντόγκλας, ο οποίος αυτομόλησε προκειμένου να μεταβεί στο ρωσικό τμήμα κατά τη διάρκεια του πολέμου, ορίστηκε ως κυβερνήτης.
Η Μεγάλη Οργή είναι όρος ο οποίος χρησιμοποιείται στην Ιστορία της Φινλανδίας για τον ορισμό της ρωσικής εισβολής και στρατιωτικής κατοχής του ανατολικού τμήματος της Σουηδίας, σημερινής Φινλανδίας, από το 1714 έως τη Συνθήκη του Νύσταντ το 1721, η οποία έθεσε τέλος στον Μεγάλο Βόρειο Πόλεμο.
Επισκεπτόταν συχνά τον χώρο και μελετούσε τις οπτικές φυγές προς τον ορίζοντα, ώστε η λύση που θα προέκυπτε να είχε ανεμπόδιστη θέα προς το Φάληρο, τον Αργοσαρωνικό και τον Πειραιά.
Η σχετικά ομαλή πλαγιά που υπήρχε στο συγκεκριμένο οικόπεδο έδινε τη δυνατότητα το κτήριο να ενταχθεί στο βράχο δημιουργώντας έναν ιδιότυπο διάλογο.