polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Στη συνέχεια, ο Κλαύδιος έστειλε τον έμπιστο στρατηγό του, Πλακιδιανό, στη νοτιοανατολική Γαλατία με εντολή να προσεταιριστεί όσο το δυνατόν περισσότερες από τις αμφιταλαντευόμενες πόλεις.
Ο Βικτωρίνος δολοφονήθηκε στην Κολωνία στις αρχές του 271 από τον Αττιτιανό, έναν από τους αξιωματικούς του, τη γυναίκα του οποίου ο Βικτωρίνος είχε υποτίθεται αποπλανήσει.
Δεδομένου ότι το κίνητρο ήταν προσωπικό και όχι πολιτικό, η μητέρα του Βικτωρίνου, Βικτωρία , μπόρεσε να συνεχίσει να κατέχει την εξουσία μετά τον θάνατο του Βικτωρίνου και κανόνισε τη θεοποίησή του και, μετά από σημαντική πληρωμή των στρατευμάτων, τον διορισμό του Τέτρικου Α ως διαδόχου του.
Η αμφίβολη Ιστορία των Αυγούστων έχει εξίσου μια σύντομη περιγραφή του Βικτωρίνου του Νεότερου, που φέρεται ως γιος του Βικτωρίνου, ο οποίος ορίστηκε αυτοκράτορας από την οικογένειά του την ημέρα που δολοφονήθηκε ο πατέρας του, και σκοτώθηκε αμέσως μετά από τα στρατεύματα.
Με καταγωγή από τη Γαλατία, ο Βικτωρίνος γεννήθηκε σε μία οικογένεια μεγάλου πλούτου και ήταν στρατιωτικός υπό τον Πόστουμο, τον πρώτο από τους αποκαλούμενους αυτοκράτορες της Γαλατίας.
Ο Μάρκος Πιαβόνιος Βικτωρίνος ήταν αυτοκράτορας στη Γαλατική Αυτοκρατορία το διάστημα 268-270 ή 269-271, έπειτα από τη σύντομη βασιλεία του Μάριου.
Λίγο μετά την κατάπνιξη μιας εξέγερσης του Λαιλιανού το 269, ο Πόστουμος δολοφονήθηκε από τα ίδια του τα στρατεύματα, τα οποία διόρισαν στη θέση του τον Μάριο ως αυτοκράτορα.
Επίσης έγιναν υγειονομικές και εκπαιδευτικές εργασίες για την προσωπική υγιεινή, την καταπολέμηση της επιδημίας και άλλων θεμάτων, μέσω διαλέξεων, διανομής φυλλαδίων και αφισών στα ρωσικά και τα μπασκιρικά.
Αργότερα, ο Γκουμέρ Γκαλίτοβιτς, ο οποίος κατείχε τη θέση του Λαϊκού Επιτρόπου Δημόσιας Υγείας, διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στη δημιουργία και την ενίσχυση των συσκευών της επιτροπής του, στην ανάπτυξη του ιατρικού δικτύου, στην κατάρτιση και την εκπαίδευση του ιατρικού προσωπικού, στην οργάνωση του συστήματος μητρικής και παιδικής υγείας στη δημοκρατία.
Το 1912, ο Κουβάτοφ αποφοίτησε από το γυμνάσιο του Αρινμπούρκ και το 1917 σπούδασε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου του Καζάν όπου απέκτησε δίπλωμα χειρούργου.
Στη συνέχεια, για μεγάλο χρονικό διάστημα, κατείχε υπεύθυνες θέσεις στο Ινστιτούτο Ανώτερης Νευρικής Δραστηριότητας και στο Πανενωσιακό Ινστιτούτο Πειραματικής Ιατρικής.
Από την αρχή του Β Παγκοσμίου Πολέμου, ο καθηγητής Κουβάτοφ ήταν στις τάξεις του Σοβιετικού στρατού και εργάστηκε σε ανώτερες θέσεις στα στρατιωτικά νοσοκομεία της περιοχής της Μόσχας.
Ο Γκουμέρ Γκαλίμοβιτς Κουβάτοφ‎ (πλήρες όνομα: Κουβάτοφ Γκουμέρ Μουχαμεντγκαλίμοβιτς, 1893 - 1946, μπασκιρικά: , ρωσικά: , ) ήταν Ρώσος-Μπασκίρος ιατρός και χειρουργός, ενεργός συμμετέχων στο εθνικό κίνημα των Μπασκίρ, Λαϊκός Επίτροπος Υγείας της ΒΑΣΣΔ , δημόσιος και κρατικός ηγέτης.
Ο Γκαλίμοβιτς γεννήθηκε στις 10 Ιανουαρίου 1893 στο χωριό Κουβάτοβο-Μπικμπέρντινο του βολόστ Ουσεργκάν του ουγιέζντ Ορσκ του κυβερνείου Αρινμπούρκ (το σημερινό χωριό Ουτιαγκούλοβο στην επαρχία Ζιαντσούριν του Μπασκορτοστάν) .
Τα ορεκτικά στην παραδοσιακή εσθονική κουζίνα βασίζονται σε κρύα πιάτα—ποικιλία από τουρσιά, αλλαντικά και λουκάνικα που σερβίρονται με πατατοσαλάτα ή το ροσόλιε, εσθονικό πιάτο σχεδόν πανομοιότυπο με το σουηδικό σιλσάλαντ, με βάση το παντζάρι, τις πατάτες και τη ρέγγα.
Στις παράκτιες και παραλίμνιες περιοχές τα ψάρια είναι σημαντικό στοιχείο διατροφής , ωστόσο στην σύγχρονη εποχή η εσθονική κουζίνα έχει επιρροές από πολλές άλλες κουζίνες που πηγάζουν από παραδόσεις γειτονικών χωρών και από διεθνή πιάτα και φαγητά .
Οι Σούπες μπορεί να φαγωθούν πριν από το κυρίως πιάτο, αλλά παραδοσιακά αποτελούν το κύριο γεύμα και πιο συχνά είναι κατασκευασμένα από απόθεμα κρέατος ή κοτόπουλο αναμεμιγμένο με μια ποικιλία από γλυκά λαχανικά.
Μια μοναδική μορφή της εσθονικής σούπας είναι η λέιβασουπ , η οποία είναι τύπος γλυκιάς σούπας που αποτελείται από μαύρο ψωμί και μήλα, συνήθως σερβιρισμένο με ξινή κρέμα ή κρέμα σαντιγί, συχνά καρυκευμένο με κανέλα και ζάχαρη.
Το καστανό πρωτόκογχο αποτελείται από 4½ σπείρες, έχει πυκνές γραμμώσεις με στίγματα ανάμεσα, και το υπόλοιπο έχει σχέδιο πλέγματος, σχηματιζόμενο από την διασταύρωση δύο ομάδων πυκνών πλάγιων γραμμώσεων.
Γλυπτική: Στο κοίλο διάστημα ακριβώς κάτω από το ράμμα βρίσκονται πολύ λεπτές πυκνές σπειροειδούς σχήματος γραμμές, οκτώ στην προτελευταία σπείρα, κάτω από ένα προεξέχον σπείρωμα, το οποίο οριοθετεί αυτή την περιοχή, υπάρχουν πιο απομακρυσμένες μεταξύ τους και πιο στενές γραμμές, δύο στην πρώτη σπείρα, τρείς στην δεύτερη, τέσσερις στην τρίτη, οκτώ στην τέταρτη, και περίπου σαράντα στην σπείρα σώματος.
Οι σπειροειδείς γραμμές που ακολουθούν την φορά του άξονα του κελύφους κοιλώνονται όσο προωθούνται προς το προεξέχον μέρος της σπείρας και κυρτώνονται από εκεί και προς τη ραφή, διατρέχουν την σπείρα σώματος πάνω από τη βάση ως την κοιλότητα του σιφωνικού καναλιού.
Στο τείχος της Καδμείας υπήρχαν επτά πύλες: οι Ηλέκτρες, οι Ομολοϊδες, οι Προιτίδες, οι Ωγύγιες ή Βοραίες, οι Νηίστες, οι Ύψιστες και οι Ογκαίες.
Από αυτές έχουν εντοπισθεί οι Ηλέκτρες, απ’ όπου ξεκινούσε ο δρόμος προς την Αθήνα και τμήμα του μυκηναϊκού τείχους, στο ύψος που θα ήταν οι Προιτίδες Πύλες κατά τους κλασικούς χρόνους.
Η περιοχή θεωρείται ότι έχει κατοικηθεί τουλάχιστον από την πρώιμη Εποχή του Χαλκού, αν και η ιστορία του οικισμού μπορεί να χρονολογηθεί αξιόπιστα μόνο από την ύστερη Μυκηναϊκή περίοδο .
Με βάση τα δεδομένα των ανασκαφών, η γραμμή του μυκηναϊκού περιβόλου χαράσσεται σε ολόκληρη την ανατολική πλευρά της Θήβας, από τις Ηλέκτρες ως τις Προιτίδες πύλες, με απόλυτη ασφάλεια και ακρίβεια.
Την 28 Σεπτεμβρίου 2003 η Πολωνική εθνική ομάδα πετοσφαίρισης γυναικών, με συμπεριλαμβανόμενη την Μπέλτσικ, κέρδισε στον τελικό με την Τουρκία και μαζί το Πρωτάθλημα Ευρώπης 2003.
Η Ιζαμπέλα Μόνικα Μπέλτσικ είναι μια πολωνή παίκτρια της πετοσφαίρισης, η οποία ήταν μέλος της Πολωνικής εθνικής ομάδας πετοσφαίρισης γυναικών την περίοδο 1999-2014.
Με την ομάδα της έχει κερδίσει δύο φορές το Πρωτάθλημα υρώπης , το χάλκινο μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα 2009, και 4 φορές το Πολωνικό Πρωτάθλημα .
Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, με παραγγελία του Καναδικού Εθνικού Σιδηροδρόμου, η - ανέπτυξε την ευρύχωρη "καμπίνα ασφαλείας", η οποία παρείχε βελτιωμένη στέγη πληρώματος και προστασία από σύγκρουση.
Παρόλο που τα σχέδια καμπίνας με ευρυγώνια καμπίνα σε μοντέλα όπως τα 45 και 40 φέρουν μια επιφανειακή ομοιότητα, λείπουν οι προόδους στην προστασία σύγκρουσης και τα καταλύματα του σχεδιασμού "καμπίνα ασφαλείας".
Η μητρική εταιρεία της , η , γνώρισε χρόνια πτώσης των δραστηριοτήτων της κατά τη δεκαετία του 1960, μετά την είσοδο του πρώην εταίρου της στην επιχείρηση κατασκευής μηχανών ελιγμών στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Αυτό οφείλεται, εν μέρει, στη συνεχιζόμενη εξάρτηση από τις υψηλής ποιότητας ηλεκτρικές μεταδόσεις της , που πωλήθηκαν στην και την σε μειονεκτική τιμή από τη .
Σε μια παρόμοια κατάσταση, όταν η εγκατέλειψε την αγορά του εξοπλισμού περιστροφής σιδηροδρόμων το 1953, η - ανέπτυξε τη δική της σειρά περιστροφικού εξοπλισμού, αν και αυτό δεν έσωσε τη σιδηροδρομική επιχείρηση της .
Η βρέθηκε σε οικονομική δυσπραγία το 1964 και αγοράστηκε από τη , μείζονα κατασκευαστή εξοπλισμού για τη βιομηχανία χαρτοπολτού και χαρτιού και πρώην κατασκευαστή εξαρτημάτων ατμομηχανής.
Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1970, η άρχισε να εισέρχεται στις σιδηροδρομικές επιχειρήσεις επιβατικών αυτοκινηταμάξων με τις εγχώριες παραγγελίες για συστήματα προαστιακού και μετρό.
Με βάση ένα πρότυπο τρένο που κατασκευάστηκε στα μέσα της δεκαετίας του '70, η ξεκίνησε το 1980 την παραγωγή ενός στόλου υψηλής ταχύτητας πετρελαιοκίνητων μηχανών για τα επιβατικά τρένα που κατασκευάστηκαν για την νεοσύστατη ομοσπονδιακή εταιρία .
Οι τελευταίες από τις μηχανές αποσύρθηκαν από την υπηρεσία το 2001, παρόλο που τα πούλμαν με ανάρτηση εξακολουθούν να αποτελούν τη ραχοκοκαλιά του στόλου υπεραστικών διαδρόμων της .
Η περίοδος επέκτασης των σιδηροδρόμων μεταξύ 1900 και 1915 ήταν πρωτοφανής στον Καναδά, με πολλές νέες παραγγελίες για μηχανές έλξης από διάφορους εγχώριους κατασκευαστές.
Η ομοσπονδιακή κυβέρνηση έδωσε εντολή στη νέα, μεγαλύτερη δημόσια εταιρεία να αγοράζει ατμομηχανές από όλους τους καναδούς κατασκευαστές για να αποθαρρύνει την κυριαρχία της αγοράς από οποιονδήποτε κατασκευαστή.
Μεταξύ του 1918 και της περιόδου μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, ο Καναδική Εθνική εκσυγχρόνισε τιςμηχανές του ατμού, αντικαθιστώντας πολλές από τις μονάδες που έλαβε από τους συστατικούς σιδηρόδρομους.
Η αυξήθηκε σημαντικά κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, όταν οι εγκαταστάσεις της μετατράπηκαν κυρίως στην κατασκευή υλικών για την πολεμική προσπάθεια της Κοινοπολιτείας / Συμμάχων , συμπεριλαμβανομένης της δεξαμενής και του αυτοκινούμενου όπλου .
Ήταν επίσης μια βελτίωση σε σχέση με το προηγούμενο τροχαίο υλικό, που ήταν ελαφρύτερο και ταχύτερο, παρά το γεγονός ότι ήταν επίσης σημαντικά μεγαλύτερες.
Οι καναδικοί σιδηρόδρομοι εξακολούθησαν να βασίζονται σε μεγάλο βαθμό σε ατμομηχανές καθ' όλη τη διάρκεια της δεκαετίας του 1950, μια εποχή που πολλοί σιδηρόδρομοι των Ηνωμένων Πολιτειών ήταν πετρελαιοκίνητοι.
Ωστόσο, όπως και στον Καναδά, ορισμένες αμερικανικές σιδηροδρομικές γραμμές της κλάσης 1 συνέχισαν να χρησιμοποιούν σύγχρονη ατμοπαραγωγή μέχρι το 1959, συμπεριλαμβανομένου του &;
Ωστόσο, με ορισμένες μεμονωμένες εξαιρέσεις, όπως στις Ηνωμένες Πολιτείες, οι καναδικοί σιδηρόδρομοι ήταν πλήρως πετρελαιοκίνητοι μέχρι το 1960.
Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1960, ο καναδικός εθνικός σιδηρόδρομος συνέχισε να εφαρμόζει τις πολιτικές αγοράς που συνήθιζαν οι κυβερνήσεις του, οι οποίες διασπούν τις προμήθειες μεταξύ των κατασκευαστών.
Τα σχέδια οδοποιίας / - προτιμήθηκαν επίσης από διάφορους σιδηροδρόμους στη Βόρεια Αμερική λόγω της ανώτερης πρόσφυσης των σιδηροτροχιών σε χαμηλές ταχύτητες, καθιστώντας τα ιδιαίτερα χρήσιμα σε σιδηροδρομικές γραμμές με μεγάλη διαβάθμιση.
Ωστόσο, μέχρι στιγμής η είχε εξυπηρετηθεί με τις σειρές 645 40 και 40-2 ως πρότυπη μηχανή τους και δεν υπήρχαν άλλες παραγγελίες από αυτήν την εταιρεία.
Μέχρι τώρα έχει πλήρως συγχωνευθεί από την , το εργοστάσιο και το γραφείο σχεδιασμού έλαβαν επίσης μια σειρά από συμβάσεις από τον κρατικό καναδικό εθνικό σιδηρόδρομο για την προσφάτως σχεδιασμένη γραμμή εμπορευματικών σιδηροδρόμων , η οποία ενσωματώνει την καναδική καμπίνα ασφαλείας ή ένα πλήρες πλάτος το σωμα του ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟΥ;
Το εργοστάσιο Παραγωγής ηχανών του Μόντρεαλ - ήταν ένας καναδικός κατασκευαστής σιδηροδρομικών ατμομηχανών που λειτουργούσε κάτω από διάφορες ονομασίες από το 1883 έως το 1985, παράγωντας ατμομηχανές και μηχανές ντίζελ.
Το αδρανές εργοστάσιο πωλήθηκε στη το 1988 και ειρωνικά χρησιμοποιήθηκε από την κατά τη διάρκεια ενός προγράμματος της δεκαετίας του 1980 για την ανοικοδόμηση μερικών από τους παλαιότερους οδικούς διακόπτες της σειράς "" - οι μηχανές που είχαν αρχικά οδηγήσει την εκτός της επιχείρησης ατμομηχανών στις Ηνωμένες Πολιτείες Κράτη μέλη το 1969.
Η εταιρεία ατμομηχανών και μηχανημάτων μηχανών του δημιουργήθηκε το 1883, και παρήγαγε κυρίως για την αυξανόμενη εγχώρια αγορά με μερικούς σημαντικού πελάτες της να είναι ο Καναδικός Σιδηρόδρομος Ειρηνικού, ο Μεγάλος Σιδηρόδρομος Κορμού, ο Διαποικιακός Σιδηρόδρομος και μετά το 1922 ο Καναδικός Εθνικός Σιδηρόδρομος .
Το 1949, η άρχισε να παρουσιάζει τα πρώτα μοντέλα ντίζελ που παρήγαγε σαν - σε απάντηση της , μοντέλα κυρίως ελιγμών, μερικά από τα οποία έλαβαν διαφορετικά ονόματα και ελαφρές τροποποιήσεις για να διακρίνουν τις εκδόσεις και -.
Όπως και η στο Λονδίνο, η επωφελήθηκε από τις καναδικές εμπορικές πολιτικές, οι οποίες ήταν λιγότερο περιοριστικές από τις πολιτικές των Ηνωμένων Πολιτειών όσον αφορά τις συναλλαγές με τις χώρες σε ολόκληρο τον αναπτυσσόμενο κόσμο, επιτρέποντας στην να επεκτείνει μια αυξανόμενη εξαγωγική δραστηριότητα.
Σε μια εταιρική αναδιοργάνωση του 1985, η αποχώρησε από την κατασκευή ατμομηχανών και επικεντρώθηκε στην παραγωγή τροχαίου υλικού επιβατικών αμαξοστοιχιών, καθώς και σε αεροσκάφη .
Ο νούμμος έφερε τη μορφή του Αυτοκράτορα και στην άλλη όψη συνήθως το μονόγραμμα του Αυτοκράτορα· μερικοί του Ιουστινιανού Α αντί του μονογράμματος φέρουν την αξία του νομίσματος, το Α .
Την εποχή αυτή εισήχθη η νέα αξία των Λ ή ΧΧΧ νούμμων και το 1 νούμμιο έπαυσε να κόβεται, συνεχίστηκε όμως στο εξαρχάτο της Καρχηδόνας ως τον 7ο αι.
Στην περίοδο της ύστερης Δημοκρατίας και της πρώιμης Αυτοκρατορίας η λέξη χρησιμοποιόταν για να δηλώσει γενικά τα νομίσματα ή τους σηστέρτιους, τη βασική μονάδα λογαριασμών.
Στην Αμερική, υπάρχουν δύο γενεές του Αφρικανικού υποείδους : Οι πραγματικοί θηλυκοί απόγονοι, από τις βασίλισσες που είχαν αρχικά διαφύγει και ο πολύ μικρότερος αριθμός, οι οποίοι είναι Αφρικανικοί μέσω του υβριδισμού.
Οι μητρογραμμικοί απόγονοι, φέρουν Αφρικανικό , αλλά μερικώς Ευρωπαϊκό πυρηνικό , ενώ οι μέλισσες οι οποίες είναι Αφρικανικές μέσω υβριδισμού, φέρουν Ευρωπαϊκό και μερικώς Αφρικανικό πυρηνικό .
Αυτό υποστηρίζεται από αναλύσεις οι οποίες εκτελούνται στις μέλισσες καθώς εξαπλώνονται προς βορρά· εκείνες που ήσαν στην "εμπροσθοφυλακή", ήσαν με Αφρικανικό άνω του 90%, υποδεικνύοντας μια αδιάσπαστη μητρογραμμή , αλλά μετά από αρκετά χρόνια παραμονής σε μια περιοχή, όπου διασταυρώνονται με τα τοπικά Ευρωπαϊκά στελέχη, όπως στη Βραζιλία, η συνολική αντιπροσώπευση του Αφρικανικού υποχωρεί σε κάποιο βαθμό.
Η ανάλυση της πληθυσμιακής γενετικής των Αφρικανοποιημένων μελισσών στις Ηνωμένες Πολιτείες, χρησιμοποιώντας ένα υλικό κληρονομικό γενετικό δείκτη, βρήκε 12 διαφορετικούς μιτότυπους και η ποσότητα της γενετικής παραλλαγής η οποία παρατηρήθηκε, υποστηρίζει την ιδέα ότι στις Ηνωμένες Πολιτείες, έχουν υπάρξει πολλαπλές εισαγωγές της Αφρικανοποιημένης μέλισσας.
Ο μικρός αριθμός των μελισσών με Αφρικανικές καταβολές, οι οποίες εισήχθησαν στη Βραζιλία πριν από 60 περίπου χρόνια, οι οποίες διασκορπίστηκαν και υβριδοποιήθηκαν με υφιστάμενους διαχειριζόμενους πληθυσμούς Ευρωπαϊκής καταγωγής και εξαπλώθηκαν γρήγορα σε ολόκληρη την Αμερική, σε ένα παράδειγμα μαζικής βιολογικής εισβολής, όπως προγενέστερα ειπώθηκε σε αυτό άρθρο.
Εδώ, ανέλυσαν δείγματα 32 Αφρικανοποιημένων μελισσών, από ακολουθίες ολόκληρων-γονιδιωμάτων, από όλη τη Βραζιλία, για να μελετηθεί η επίδραση αυτής της διεργασίας, στην ποικιλομορφία του γονιδιώματος.
Συγκριτικά, με τους προγονικούς πληθυσμούς από την Ευρώπη και την Αφρική, συμπέραναν ότι αυτά τα δείγματα είχαν 84% Αφρικανικές καταβολές, με το υπόλοιπο από πληθυσμούς της Δυτικής Ευρώπης.
Αυτές οι παρατηρήσεις οδηγούνται σε μεγάλο βαθμό από ένα μεγάλο πλούσιο γονιδιακό τμήμα 1,4 στο χρωμόσωμα 11, όπου οι Ευρωπαϊκοί απλότυποι είναι παρόντες σε μία σημαντικά αυξημένη συχνότητα και πιθανόν προσφέρουν ένα προσαρμοστικό πλεονέκτημα, στον πληθυσμό των Αφρικανοποιημένων μελισσών.
Οι Αφρικανικές μέλισσες διαφεύγουν κρυφίως (εγκαταλείπουν την κυψέλη καθώς και οποιαδήποτε αποθηκευμένη τροφή, για να ξεκινήσουν σε μια νέα τοποθεσία), ευκολότερα από ότι οι Ευρωπαϊκές μέλισσες.
Αυτό δεν είναι απαραιτήτως σοβαρή απώλεια στα τροπικά κλίματα, όπου τα φυτά ανθίζουν όλο το χρόνο, αλλά στα πιο εύκρατα κλίματα, η αποικία μπορεί να βρεθεί με ανεπαρκή ποσότητα τροφής, για την επιβίωσή της κατά το χειμώνα.
Συνεπώς, οι Αφρικανοποιημένες μέλισσες αναμένεται να είναι επικίνδυνες κυρίως στις Νότιες Πολιτείες των Ηνωμένων Πολιτειών, φτάνοντας μέχρι το βορρά έως τον Κόλπο στα ανατολικά.
Τα όρια της Αφρικανοποιημένης μέλισσας από την ψυχρή καιρική κατάσταση, έχουν οδηγήσει μερικούς επαγγελματίες μελισσοκόμους από τη Νότια Καλιφόρνια στις σκληρότερες περιοχές διαχείμασης της βόρειας Σιέρα Νεβάδα και στη νότια .
Η μειωμένη διαθέσιμη χορτονομή κατά το χειμώνα στη βόρεια Καλιφόρνια, σημαίνει, ότι οι μέλισσες θα πρέπει να τραφούν για την πρώιμη συγκέντρωση, κατά την άνοιξη.
Το δηλητήριο μιας Αφρικανοποιημένης μέλισσας είναι το ίδιο με αυτό της Ευρωπαϊκής μέλισσας, αλλά, δεδομένου ότι η πρώτη τείνει να τσιμπά σε πολύ μεγαλύτερους αριθμούς, ο αριθμός των θανάτων από αυτές, είναι φυσικό να είναι μεγαλύτερος από ό, τι από τις Ευρωπαϊκές μέλισσες.
Ενώ οι αλλεργίες στην Ευρωπαϊκή μέλισσα μπορεί να προκαλέσουν θάνατο, ο θάνατος και οι επιπλοκές από τα τσιμπήματα των μελισσών, συνήθως δεν προκαλούνται από αλλεργίες στο δηλητήριό τους.
Οι άνθρωποι που τσιμπήθηκαν πολλές φορές από τις Αφρικανικές μέλισσες, μπορούν να εμφανίσουν σοβαρές παρενέργειες όπως φλεγμονή του δέρματος, ζάλη, πονοκεφάλους, αδυναμία, οίδημα, ναυτία, διάρροια και έμετο.
Ακόμη, ορισμένες περιπτώσεις προχωρούν για να επηρεάσουν διάφορα συστήματα του σώματος, προκαλώντας αυξημένους καρδιακούς ρυθμούς, αναπνευστική δυσχέρεια και ακόμη και νεφρική ανεπάρκεια.
Οι Αφρικανικές περιπτώσεις τσιμπήματος μελισσών, μπορούν να γίνουν πολύ σοβαρές, αλλά παραμένουν σχετικά σπάνιες και συχνά περιορίζονται στην τυχαία ανακάλυψη, σε περιοχές με έντονη πληθυσμιακή πυκνότητα.
Οι Αφρικανοποιημένες μέλισσες αρχίζουν την αναζήτηση τροφής σε νεαρή ηλικία και τρυγούν μεγαλύτερη ποσότητα γύρης σε σχέση με την αντίστοιχή τους Ευρωπαϊκή .
Αυτό μπορεί να συνδέεται με τον υψηλό ρυθμό αναπαραγωγής της Αφρικανοποιημένης μέλισσας, η οποία χρειάζεται γύρη για να ταΐσει μεγαλύτερο αριθμό προνυμφών.
Αυτή η προσαρμογή προκαλεί στις τροφοσυλλέκτριες, να τρυγούν πόρους με χαμηλές συγκεντρώσεις σακχαρόζης, οι οποίες περιλαμβάνουν νερό, γύρη και μη συμπυκνωμένο νέκταρ.
εισηγείται ότι η διαφορική εξέλιξη αυτής της ακολουθίας των συμπεριφορών, οφείλεται στις διαφορετικές περιβαλλοντικές πιέσεις που αντιμετωπίζουν τα Αφρικανικά και Ευρωπαϊκά υποείδη.
Τα 28 υποείδη, δύνανται να προσδιοριστούν σε έναν από τους τέσσερις κύριους κλάδους, οι οποίοι βασίζονται στην εργασία του και ακολούθως επιβεβαιώνονται με ανάλυση του μιτοχονδριακού .
Τα Αφρικανικά υποείδη έχουν προσδιορισθεί στον κλάδο Α, τα υποείδη της βορειοδυτικής Ευρώπης στον κλάδο Μ, τα υποείδη της νοτιοδυτικής Ευρώπης στον κλάδο και τα υποείδη της Μ.
Δεν μπορεί να επιβιώσει σε παρατεταμένες περιόδους αποστέρησης συλλογής τροφής, εμποδίζοντας την είσοδό της σε περιοχές με δριμύς χειμώνες ή εξαιρετικά ξηρά αργά καλοκαίρια.
Η άφιξη της Αφρικανοποιημένης μέλισσας στην Κεντρική Αμερική, απειλεί την αρχαία τέχνη της διατήρησης των άνευ κεντριών εντός κοιλοτήτων στα δέντρα, ακόμη κι' αν και δεν διασταυρώνονται ή ανταγωνίζονται άμεσα η μια με την άλλη.
Η παραγωγή μελιού από μία κυψέλη Αφρικανοποιημένων μελισσών, μπορεί να είναι 100 ετησίως και υπερβαίνει κατά πολύ τα πολύ λιγότερα 3–5 των διαφόρων άνευ κεντριών ειδών “”.
Έτσι, οικονομικές πιέσεις αναγκάζουν τους μελισσοκόμους να μεταβούν από τις παραδοσιακές μέλισσες των προγόνων τους, στη νέα πραγματικότητα της Αφρικανοποιημένης μέλισσας.
Εάν αυτό θα οδηγήσει στην εξαφάνισή τους, είναι άγνωστο, αλλά είναι καλά προσαρμοσμένες ώστε να υπάρχουν στην άγρια φύση και υπάρχουν αρκετά αυτόχθονα φυτά, τα οποία οι Αφρικανοποιημές μέλισσες δεν επισκέπτονται, οπότε η μοίρα τους αναμένεται να φανεί.
Οι παρούσες τεχνικές, έχουν απομακρυνθεί από τις εξωτερικές μετρήσεις στις αναλύσεις , αλλά αυτό σημαίνει ότι οι δοκιμές μπορούν να γίνουν μόνο από ένα εξειδικευμένο εργαστήριο.
αν και το , επιτρέπει μόνο σε κάποιον, να ανιχνεύσει μια Αφρικανοποιημένη αποικία η οποία έχει μια Αφρικανοποιημένη βασίλισσα και όχι αποικίες όπου μια Ευρωπαϊκή βασίλισσα έχει ζευγαρώσει με Αφρικανοποιημένους κηφήνες .
Πρόσφατα, έχει δημιουργηθεί μια δοκιμή, βασισμένη στους πολυμορφισμούς ενός νουκλεοτιδίου, για την ανίχνευση των Αφρικανοποιημένων μελισσών, με βάση την αναλογία της Αφρικανικής και Ευρωπαϊκής καταγωγής.
Οι διαφορές σε μια ποικιλία συμπεριφορών μεταξύ διαφορετικών ειδών μελισσών, είναι το αποτέλεσμα μιας η οποία δρα σε πολλά χαρακτηριστικά γνωρίσματα συμπεριφοράς, αναζήτησης τροφής ως κοινή οντότητα.
Η επιλογή στους φυσικούς πληθυσμούς μελισσών, δείχνει ότι η θετική επιλογή ευαισθησίας στις χαμηλές συγκεντρώσεις σακχαρόζης, συνδέεται με την αναζήτηση τροφής στις νεαρότερες ηλικίες και τη συλλογή πόρων χαμηλών σε σακχαρόζη.
Η θετική επιλογή της ευαισθησίας στις υψηλές συγκεντρώσεις σακχαρόζης, συνδέεται με την αναζήτηση τροφής στις μεγαλύτερες ηλικίες και τη συγκέντρωση πόρων υψηλότερων σε σακχαρόζη.
Σύμφωνα με τους επιστήμονες οι οποίοι ανέλυσαν τον γενετικό του κώδικα, η δυτική μέλισσα προέρχεται από την Αφρική και εξαπλώθηκε στην Ευρασία σε δύο αρχαίες μεταναστεύσεις.
Η αλληλουχία του γονιδιώματος αποκάλυψε αρκετές ομάδες γονιδίων, ιδιαίτερα τα γονίδια τα οποία σχετίζονται με τους κιρκαδικούς ρυθμούς, ήταν πλησιέστερα προς τα σπονδυλωτά, παρά τα άλλα έντομα.
Η κύρια διαφορά μεταξύ των Ευρωπαϊκών φυλών ή υποείδων των μελισσών, οι οποίες κατέχονται από τους μελισσοκόμους και το απόθεμα από την Αφρική, οφείλεται τόσο στην επιλεκτική αναπαραγωγή όσο και στη φυσική επιλογή.
Επιλέγοντας μόνο τις πιο ήπιες, μη αμυντικές φυλές, οι μελισσοκόμοι έχουν, ανά τους αιώνες, εξαλείψει τις πιο αμυντικές φυλές και δημιούργησαν έναν αριθμό από υποείδη, κατάλληλα για τη μελισσοκομία.
Στην Ευρώπη και στις Ηνωμένες Πολιτείες σήμερα, η φυλή που χρησιμοποιείται συνηθέστερα, είναι η Ιταλική μέλισσα , η οποία χρησιμοποιείται εδώ και περισσότερα από χίλια χρόνια, σε ορισμένα μέρη του κόσμου και στην Αμερική, αφότου αφίχθησαν οι Ευρωπαίοι άποικοι.
Σε μια μελέτη που διεξήχθη στην Αριζόνα το 2004, παρατηρήθηκε ότι τα σμήνη των Αφρικανοποιημένων μελισσών, ήταν ικανά να αναλαμβάνουν τις αποδυναμωμένες Ευρωπαϊκές κυψέλες μελισσών, εισβάλλοντας την κυψέλη, σκοτώνοντας την Ευρωπαϊκή βασίλισσα και εγκαθιστώντας τη δική τους βασίλισσα.
Σήμερα υπάρχουν σχετικά σταθερές γεωγραφικές ζώνες, στις οποίες κυριαρχούν είτε οι Αφρικανοποιημένες μέλισσες, είτε ένα μείγμα Αφρικανικών και Ευρωπαϊκών μελισσών, είτε μόνο οι μη Αφρικανοποιημένες μέλισσες, οι οποίες βρίσκονται στα νοτιότερα τμήματα της Νότιας Αμερικής ή τα βορειότερα της Βόρειας Αμερικής.
Οι επιθετικοί Αφρικανοποιημένοι κηφήνες, υπερτερούν έναντι των Ευρωπαϊκών κηφήνων, για μια νεοανεπτυγμένη βασίλισσα μιας τέτοιας κυψέλης, με τελικό αποτέλεσμα, την υβριδοποίηση της υπάρχουσας αποικίας.
Ως προφυλακτικό μέτρο, η πλειοψηφία των μελισσοκόμων στη Βόρεια Αμερική, τείνουν να αντικαθιστούν ετησίως, τις βασίλισσες στις κυψέλες τους, διατηρώντας ισχυρές αποικίες και αποφεύγοντας την υβριδοποίηση.
Επειδή η κίνηση τους μέσα από αυτές τις περιοχές ήταν ταχεία και σε μεγάλο βαθμό χωρίς βοήθεια από τους ανθρώπους, οι Αφρικανοποιημένες μέλισσες έχουν κερδίσει τη φήμη ότι είναι ένα διαβόητο είδος εισβολέα.
Στα τέλη της δεκαετίας του 1970, η προοπτική των μελισσών δολοφόνων που έφθαναν στις Ηνωμένες Πολιτείες, προκαλούσε την αίσθηση των μέσων ενημέρωσης, εμπνέοντας διάφορες ταινίες τρόμου και πυροδότησε τη συζήτηση για την δυνατότητα των ανθρώπων να τροποποιούν ολόκληρα οικοσυστήματα.
Όταν η πυκνότητα των πόρων είναι χαμηλή στα ενδιαιτήματα των Αφρικανοποιημένων μελισσών, είναι απαραίτητο για τις μέλισσες, να συλλέξουν μια μεγαλύτερη ποικιλία πόρων, επειδή δεν μπορούν να έχουν την πολυτέλεια να είναι επιλεκτικές.
Οι μέλισσες που είναι γενετικά προσανατολισμένες προς πόρους υψηλής περιεκτικότητας σε σακχαρόζη, όπως το συμπυκνωμένο νέκταρ, δεν θα είναι σε θέση να επιβιώσουν σε σκληρότερα περιβάλλοντα.
Η σημειωθείσα απόκριση προέκτασης προβοσκίδας , σε χαμηλή συγκέντρωση σακχαρόζης στις Αφρικανοποιημένες μέλισσες, πιθανώς να είναι αποτέλεσμα επιλεκτικής πίεσης σε περιόδους σπανιότητας όταν η επιβίωσή τους εξαρτάται από την έλξη τους σε πόρους χαμηλής ποιότητας.
Από το 2002, οι Αφρικανοποιημένες μέλισσες είχαν εξαπλωθεί από τη Βραζιλία, νοτίως, στη βόρεια Αργεντινή και βορείως, στην Κεντρική Αμερική, Τρινιντάντ , Μεξικό, Τέξας, Αριζόνα, Νεβάδα, Νέο Μεξικό, Φλόριντα και στη νότια Καλιφόρνια.
Ωστόσο, οι ανακαλύψεις Αφρικανοποιημένων μελισσών στη νότια Λουιζιάνα, δεικνύουν ότι αυτό το υποείδος έχει διαπεράσει αυτό το φράγμα ή έχει φτάσει ως σμήνος, επιβαίνοντας κάποιο πλοίο.
Στα τροπικά κλίματα, εξουδετερώνουν αποτελεσματικά τις Ευρωπαϊκές μέλισσες και με το μέγιστο ρυθμό επέκτασής τους, εξαπλώνονται βορειότερα με ρυθμό περίπου δύο χιλιομέτρων την ημέρα.
Υπήρξαν συζητήσεις σχετικά με την επιβράδυνση της εξάπλωσης, με την τοποθέτηση μεγάλου αριθμού εξημερωμένων με Ευρωπαϊκά στελέχη κυψελών, σε στρατηγικές τοποθεσίες, ιδιαίτερα στον Ισθμό του Παναμά, αλλά τα διάφορα εθνικά και διεθνή αγροτικά τμήματα, δεν κατάφεραν να αποτρέψουν την επέκταση των μελισσών.
Οι εμπειρογνώμονες των μελισσών, σχημάτισαν τη θεωρία, ότι η αποικία δεν είχε ταξιδέψει δια ξηράς, αλλά «έφτασε κρυμμένη σε ένα φορτίο με σωλήνες γεώτρησης πετρελαίου, το οποίο αποστάλθηκε από τη Νότια Αμερική».