polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Στον κινηματογράφο έκανε την πρώτη του εμφάνιση το 1990 πρωταγωνιστώντας στην ταινία Η νύχτα της μυστικής συνάντησης ενώ την ίδια χρονιά συμμετείχε στην ταινία μικρού μήκους Το εργαστήρι του δρος Καλιγκάρι.
Τη σεζόν 1991-1992, έκανε την πρώτη του τηλεοπτική εμφάνιση με πρωταγωνιστικό ρόλο στη κοινωνική σειρά "Το ταξίδι που σκοτώνει" παίζοντας μαζί με την Άννα Βαγενά και τον Τάσο Χαλκιά.
Στις βουλευτικές εκλογές του 2019 εξελέγη βουλευτής στον Β1' Βόρειο Τομέα Αθηνών και από τον Ιούλιο του 2019 είναι κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του κόμματος.
Ο Τσαβούσογλου έγινε μέλος στην Κοινοβουλευτική Συνέλευση του Συμβουλίου της Ευρώπης το 2003 και έγινε ο ηγέτης της τουρκικής αποστολής και ο αντιπρόεδρος της Συνέλευσης.
Στη συνεδρίαση της Συνέλευσης που έγινε τον Ιανουάριο του 2010, ήταν υποψήφιος και εξελέγη στις 25 Ιανουαρίου 2010 για να διαδεχτεί τον τότε πρόεδρο Λουίς Μαρία ντε Πουίγκ από την Ισπανία.
Στην επόμενη συνάντηση, τον Οκτώβριο του 2010, αυτή η νέα θέση ήταν ο λόγος γιατί η κυβέρνηση του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν δεν του ανέθεσε επιπλέον ευθύνες.
Έγινε πρόεδρος μόλις λίγους μήνες πριν την ανάθεση στην Τουρκία της Επιτροπής Υπουργών του Συμβουλίου της Ευρώπης και την ίδια περίοδο που υπήρχε ένας Τούρκος πρόεδρος στο Κογκρέσο του Συμβουλίου της Ευρώπης.
Το 2014 η εφημερίδα άσκησε κριτική στον Τσαβούσογλου λόγω της παρέμβασής του στις δημοτικές εκλογές στην Αττάλεια, οι οποίες πραγματοποιήθηκαν στις 30 Μαρτίου 2014.
Ενώ ο υποψήφιος του κόμματος της αντιπολίτευσης Μουσταφά Ακαϊντίν προπορευόταν σε ψήφους από τον υποψήφιο του κυβερνώντος κόμματος, ο Τσαβούσογλου επισκέφτηκε την περιοχή με τους υποστηρικτές του και διέκοψε τη διαδικασία καταμέτρησης των ψήφων.
Υπήρχαν ισχυρισμοί ότι οι ψήφοι που δεν είχαν ακόμα καταμετρηθεί προέρχονταν από τα προάστια της Αττάλειας όπου το κόμμα της αντιπολίτευσης είχε περισσότερους υποστηρικτές.
Μετά, έκανε ένα μεταπτυχιακό στην οικονομική επιστήμη στο Πανεπιστήμιο του Λονγκ Άιλαντ της Νέας Υόρκης και αργότερα συνέχισε με διδακτορικό στο Πανεπιστήμιο Μπιλκέντ.
Τον Νοέμβριο 2009, συναντήθηκε με τον υπουργό εξωτερικών της Ρωσίας Σεργκέι Λαβρόφ, μέσα στα πλαίσια μιας αναφοράς που προετοιμάζει το Συμβούλιο της Ευρώπης με θέμα τον λιμό στη Σοβιετική Ένωση κατά την περίοδο 1932-1933.
Στις Δημοτικές εκλογές του 1991 εκλέχθηκε δημοτικός σύμβουλος στον Δήμο Λευκωσίας με το ΔΗΚΟ, θέση στην οποία επανεκλέχθηκε στις Δημοτικές εκλογές του 1996, στις Δημοτικές εκλογές του 2001 και στις Δημοτικές εκλογές του 2006.
Από το 2007 έως το 2009 διετέλεσε αντιδήμαρχος Δήμου Λευκωσίας, επικεφαλής της δημοτικής ομάδας του ΔΗΚΟ και μέλος του Συμβουλίου Υδατοπρομήθειας Λευκωσίας και του Συμβουλίου Αποχετεύσεων Λευκωσίας.
Το 1064, όταν ο Κιουρίκε Β' του Λόρι αιχμαλωτίστηκε από τον Βασιλιά Μπαγκράτ Δ' της Γεωργίας, οι Κιουρικίδες παραχώρησαν το Σάμσβιλντε στους Γεωργιανούς για λύτρα.
Το 1073 ο γιος του Μπαγκράτ, ο Γεώργιος Β', παρέδωσε τον έλεγχο της πόλης στον ισχυρό υποτελή του Ιβάν Α', Δούκα του Κιντεκάρι, με αντάλλαγμα την υπακοή του.
Η δυναστεία των Ορμπέλι εξεγέρθηκε, ανεπιτυχώς, ενάντια στον βασιλιά Γεώργιο Γ' της Γεωργίας, ο οποίος το 1178 πολιόρκησε την πόλη και ανέκτησε τον έλεγχό της.
Ο Βασάκ Γκντούνι παρέμεινε ανυπότακτος και το 921 αποστάτησε στον Γεωργιανό πρίγκιπα Γκούργκεν Β' του Τάο, παρακινώντας τον βασιλιά Άσοτ να πολιορκήσει το φρούριο.
Στα μεσαιωνικά Γεωργιανά Χρονικά λέγεται ότι η πόλη, που ήταν παλαιότερα γνωστή ως Όρμπι, ιδρύθηκε από τον Κάρτλος, τον μυθικό εθνάρχη των Γεωργιανών του Κάρτλι.
Λέγεται ότι η εκκλησία του Σιόνι στο Σάμσβιλντε χτίστηκε από την Ιρανή σύζυγο του Μιθριδάτη Ε', την Σαγκντούχτ, που μεταστράφηκε στο χριστιανισμό.
Τον Μάρτιο του 1440 η πόλη λεηλατήθηκε από τον Τζαχάν Σάχ, αρχηγό των Καρά Κογιουνλού, που ήταν αγανακτισμένος από την άρνηση του Αλεξάνδρου Α' της Γεωργίας να υποταχθεί στην επικυριαρχία του.
Σύμφωνα με τα λεγόμενα του ιστορικού της περιόδου, Θωμά του Μετσόβ, ο Τζαχάν Σαχ κατέλαβε την πολιορκημένη πόλη «με εξαπάτηση» την ημέρα της Πεντηκοστής και σφάγιασε τον πληθυσμό της, χτίζοντας ένα μιναρέ από 1.664 απαγχονισμένα κεφάλια ανθρώπων στην πύλη της πόλης.
Από τα μέσα του 13ου αιώνα, καθώς οι Γεωργιανοί μονάρχες έχασαν τις ιδιοκτησίες τους, η πόλη παράκμασε και συρρικνώθηκε σε ένα περιφερειακό στρατιωτικό φυλάκιο.
Στη Γεωργιανή επιγραφή του 8ου αιώνα στην εκκλησία του Σιόνι αναφέρεται ότι το Σάμσβιλντε ανήκε στον οίκο των πιτιάχς, μίας Ιρανικού τύπου τοπικής δυναστείας.
Οι αρχαιολογικές έρευνες του 1968-1970 αποκάλυψαν δύο στρώματα του πρώιμου πολιτισμού των Κούρα-Αράξης από την Εποχή του Χαλκού, στις νότιες πλαγιές του όρους Καρνκάλι, που χρονολογούνται από τα μέσα της 4ης χιλιετίας π.
Το Σάμσβιλντε είναι μια ιστορική οχυρωμένη πόλη που βρισκόταν κοντά στο ομώνυμο χωριό του Δήμου Τετριτσκάρο, στο μχάρε Κβέμο Κάρτλι, στη νότια Γεωργία.
Στα αξιοθέατα, που είναι αναγνωρισμένα ως Αμετακίνητα Μνημεία Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Γεωργίας, περιλαμβάνονται η εκκλησία Σάμσβιλντε Σιόνι και μια ακρόπολη που είναι χτισμένη πάνω σε ένα βραχώδες ποταμίσιο ακρωτήρι.
Στα τέλη του 10ου αιώνα το Σάμσβιλντε πέρασε στα χέρια του Αρμενικού Βασιλείου του Τασίρ-Τζοράγκετ, και ο βασιλιάς τους, Νταβίντ Α', έκανε την πόλη πρωτεύουσα και κατοικία του.
Το 1001 ο Νταβίντ εξεγέρθηκε, ανεπιτυχώς, ενάντια στην ηγεμονία του θείου του, Βασιλιά Γκάγκικ Α' της Αρμενίας, ο οποίος σε μία τρίμηνη εκστρατεία ρήμαξε το Τασίρ, το Σάμσβιλντε, και την Πεδιάδα των Γεωργιανών , όπως αναφέρει ο ιστορικός Στέπανος Ασόγκικ.
Η ετυμολογία του ονόματος Σάμτσβιλντε καταγράφηκε αρχικά από τον Αρμένιο χρονογράφο του 10ου αιώνα, Χοβχάνες Ντρασκανακερτσι, ότι στα Γεωργιανά σημαίνει «τρία βέλη», από τους όρους Σάμι και μσβίλντι .
Το 2014, δημιούργησε το συγκρότημα μαζί με τους Πάρη Σκαρτσολιά, Δάνη Ντάρλα, Γιώργο Καϊκού, Θωμά Αλεξίου και Σταύρο Σπυρόπουλο, κάνοντας αρκετές εμφανίσεις σε μαγαζιά.
Το 2015, το συγκρότημα μετονομάστηκε σε , υπέγραψαν συμβόλαιο με τη δισκογραφική εταιρεία ενώ υπήρξε και αλλαγή στα μέλη, αφού αποχώρησε ο Θωμάς Αλεξίου και προστέθηκε ο Κώστας Στεφανίδης.
2016, έπειτα από αλλαγές στα μέλη, οι (Γιάννης Χατζηγεωργίου, Γιώργος Καϊκού, Κώστας Στεφανίδης, Νίκος Αθανασιάδης & ) κυκλοφόρησαν το πρώτο τους τραγούδι, με τίτλο « » μαζί με βίντεο-κλιπ, ενώ την ίδια χρονιά συνεργάστηκαν και με τους και στο τραγούδι «Κάτι Πήγε Στραβά».
Θεατρικά έκανε το ντεμπούτο του, την σεζόν 2014-2015, με το μιούζικαλ «: 80 », το οποίο παίχτηκε στο Θέατρο Πειραιώς 131 και στο οποίο συνεργάστηκε μεταξύ άλλων με τους Ελένη Φουρέιρα, Ήβη Αδάμου, Καίτη Γαρμπή και Σταμάτη Γαρδέλη.
Η ανέγερση του ξεκίνησε στα τέλη της δεκαετίας του ’60 ενώ υποδέχθηκε τους πρώτους του μαθητές ως εξατάξιο Γυμνάσιο το 1970 με μαθητικό δυναμικό περίπου 300 άτομα.
Μαθητές εκείνης της εποχής χαρακτηριστικά αναφέρουν πως “επρόκειτο για ένα πολύ καλό και άρτια εξοπλισμένο σχολείο για τα δεδομένα της εποχής καθώς εκτός από τις μεγάλες αίθουσες του είχε αμφιθεατρική αίθουσα εκδηλώσεων, εργαστήριο φυσικών επιστημών και γυμναστήριο”.
Σήμερα το λύκειο, τοποθετημένο στους πρόποδες του Μπέλλες , έχοντας απέναντι τα Κρούσια και κοντά στον πολύ γνωστό και σημαντικό υγρότοπο της λίμνης Κερκίνης εξακολουθεί να είναι και το μοναδικό γενικό λύκειο του πρώην δήμου Κερκίνης.
Το χωριό αναφέρεται ως Πόρροι στη "Γεωγραφία" του Στράβωνα ενώ οι πιο πρόσφατοι κάτοικοι του είναι πρόσφυγες του Πόντου, της Ανατολικής Ρωμυλίας και της Μικράς Ασίας .
Διετέλεσε Υφυπουργός Εθνικής Άμυνας στην κυβέρνηση Κώστα Καραμανλή καθώς και Υπουργός Πολιτισμού και Αθλητισμού στην κυβέρνηση Αντώνη Σαμαρά .
Κατά τη διάρκεια της θητείας του ως υπουργός Πολιτισμού χειρίστηκε υποθέσεις που αφορούσαν το Μέγαρο Μουσικής, το ΕΜΣΤ καθώς και το Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου.
Λίγο πριν τα εγκαίνια του ΕΜΣΤ, ζήτησε την παραίτηση της από ίδρυσης διευθύντριας του Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης, Άννας Καφέτση, την οποία -μετά την άρνησή της να παραιτηθεί- απομάκρυνε τοποθετώντας στη θέση της την Κατερίνα Κοσκινά, κίνηση, η οποία προκάλεσε αντιδράσεις από μερίδα του καλλιτεχνικού κόσμου.
Όσον αφορά το ΕΚΚ, η απόφασή του να διορίσει στην προεδρία του κέντρου τον Χάρη Παπαδόπουλο δημιούργησε αρκετές αντιδράσεις από μερίδα του καλλιτεχνικού κόσμου με αποτέλεσμα να ανακαλέσει την απόφασή του και να παγώσει τη διαδικασία.
Αν και αρχικά έγινε δεκτή η αίτησή του, δύο μήνες μετά, ο νέος διευθυντής της Πολεοδομίας προχώρησε σε ανάκληση αυτής, με αποτέλεσμα ο Τσαλκιτζής να προσφύγει στα δικαστήρια.
Τον Νοέμβριο του 2001 ο τελευταίος μήνυσε τον Τασούλα για εκβίαση ισχυριζόμενος ότι σε κατ' ιδίαν συνάντηση του είχε ζητήσει 70 εκατομμύρια δραχμές προκειμένου, ως δήμαρχος Κηφισιάς, να άρει τον χαρακτηρισμό ως κοινόχρηστου χώρου των 300 τ.
Τον Μάρτιο του 2017 με αφορμή την συμμετοχή του τότε Πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα στα εγκαίνια της έκθεσης για τον Νίκο Μπελογιάννη, ο Τασούλας από το βήμα της βουλής είπε ".έχει ακουστεί εδώ ότι ο Μπελογιάννης αγωνίστηκε για τη Δημοκρατία. Διαφωνώ. Ο θάνατος του Μπελογιάννη ήταν σκληρότατος. Η θανατική ποινή είναι μια σκληρότατη πράξη. Αλλά δεν μπορεί εν ονόματι μιας σκληρότατης πράξης που μπορεί κανείς να την κρίνει, αν ήταν άδικη ή δίκαιη, να θεωρούμε ότι η επιδίωξη επιβολής κομμουνιστικής δικτατορίας συνιστά πράξη υπέρ της Δημοκρατίας.".
Το 1990 εξελέγη δημοτικός σύμβουλος Κηφισιάς και στις αυτοδιοικητικές εκλογές του 1994 έθεσε υποψηφιότητα για τον δημαρχιακό θώκο στον Δήμο Κηφισιάς, θέση στην οποία εξελέγη παραμένοντας δήμαρχος μέχρι και τη λήξη της θητείας του το 1998.
Μετά τη λήξη της θητείας του έθεσε υποψηφιότητα στις εθνικές εκλογές του 2000 στην περιφέρεια Ιωαννίνων εκλεγόμενος βουλευτής με την υποστήριξη της Νέας Δημοκρατίας.
Διετέλεσε ιδιαίτερος γραμματέας του Ευάγγελου Αβέρωφ - Τοσίτσα την περίοδο 1981–1990, ειδικός σύμβουλος στα Υπουργεία Εθνικής Οικονομίας, Εμπορίου και Γεωργίας την περίοδο 1989–1990 καθώς και πρόεδρος του Οργανισμού Προώθησης Εξαγωγών από τον Οκτώβριο του 1990 έως τον Σεπτέμβριο του 1993.
Από τις εκλογές του 2000 μέχρι και σήμερα εκλέγεται αδιαλείπτως βουλευτής Ιωαννίνων, ενώ έχει διατελέσει Υφυπουργός Εθνικής Άμυνας στην κυβέρνηση του Κώστα Καραμανλή καθώς και Υπουργός Πολιτισμού και Αθλητισμού στην κυβέρνηση του Αντώνη Σαμαρά .
Το 2017, έφυγε από τη Χώρα των Βάσκων για να πρωταγωνιστήσει στην τηλεοπτική σειρά στο ρόλο της Ρακέλ Μουρίγιο, μιας διαπραγματεύτριας της αστυνομίας.
Η μητρική της γλώσσα είναι τα Καστιλιάνικα, αλλά έμαθε τα βάσκικα στην ηλικία των 19, κάτι που της επέτρεψε να συμμετάσχει σε τηλεοπτικές σειρές σε Βασκικά δημόσια κανάλια.
Η Ιτσιάρ Ιτούνιο Μαρτίνεθ είναι Ισπανίδα ηθοποιός και τραγουδίστρια, ευρέως γνωστή για την ερμηνεία της ως ανακρίτρια Ράκελ Μουρίγιο στη σειρά του .
Ωστόσο, τελικά δεν συμπεριλήφθηκε στο ρόστερ του συλλόγου και, ως εκ τούτου, απελευθερώθηκε από το συμβόλαιο του για να υπογράψει διετές συμβόλαιο με τον Πανιώνιο.
Πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της σεζόν 2015-16 παίζοντας ως αλλαγή, έχοντας συνολικά 31 συμμετοχές για το σύλλογο και σκοράροντας 2 γκολ στη Φάση Ομίλων του Κυπέλλου.
Ο Πανιώνιος τερμάτισε στην πέμπτη θέση και κέρδισε την πρόκριση στο δεύτερο προκριματικό γύρο του Γιουρόπα Λιγκ, αλλά τελικά αποκλείστηκε από τις ευρωπαϊκές διοργανώσεις της σεζόν 2016-17 από την , για οικονομικούς λόγους.
Το καλοκαίρι του 2016, ο Μπρούνο παραβίασε το συμβόλαιο του με το σύλλογο, αφού δεν έδωσε το παρών στην έναρξη της περιόδου προετοιμασίας του συλλόγου για τη σεζόν 2016-17, μετά την λήξη της επίσημης άδειάς του για να περάσει τις καλοκαιρινές διακοπές στην πατρίδα του.
Θεωρώντας τον ως ισχυρή προοπτική για την πρώτη ομάδα, ο σύλλογος σύντομα κανόνισε τη νομική του υιοθεσία από την οικογένεια Χαλκιαδάκη, που του έδωσε την ελληνική υπηκοότητα.
Ανανέωσε το συμβόλαιο του με τον σύλλογο στις 21 Αυγούστου 2014, μετά από μια βραχυπρόθεσμη διαμάχη που τον έθεσε προσωρινά εκτός ομάδας και από τότε υπήρξε μόνιμα βασικός παίκτης.
Παρά τον υποβιβασμό του Εργοτέλη στο τέλος της σεζόν 2014-15, ο Μπρούνο εντυπωσίασε με τις ικανότητές του, αφού σημείωσε 5 γκολ σε συνολικά 29 εμφανίσεις για το σύλλογο.
Ο Μπρούνο Χαλκιαδάκης , γεννημένος ως Μπρούνο Αραούτζο ντα Σίλβα και γνωστός απλά ως Μπρούνο, είναι Έλληνας-Βραζιλιάνος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως μεσοεπιθετικός για την ΑΕ Λάρισας.
Τα ΗΑΕ συνεισέφεραν μεγάλα χρηματικά ποσά, ανθρωπιστική βοήθεια, δημιούργησαν ένα ιδιαίτερα αποτελεσματικό στρατόπεδο συηκέντρωσης προσφύγων για τους Αλβανούς του Κοσσυφοπεδίου και ένα αεροδρόμιο για την παραλαβή των προμηθειών στο Κούκεσι της Βόρειας Αλβανίας.
Η χρηματοδοτούμενη από τα ΗΑΕ κατασκευή του αεροδρομίου ολοκληρώθηκε το 2006 και αναμένεται να απασχολήσει πάνω από 200 άτομα, βοηθώντας την τοπική οικονομία δημιουργώντας περισσότερες τουριστικές ευκαιρίες για την περιοχή.
Το Αεροδρόμιο Ζαγιέντ μπιν Σουλτάν Αλ Ναχιάν του Κούκεσι , γνωστό και ως αεροδρόμιο του Κούκεσι , είναι αεροδρόμιο το οποίο βρίσκεται περίπου 35 χιλιόμετρα νότια του Κούκεσι στην Αλβανία.
Το αεροδρόμιο έλαβε το όνομα ενός εκ των κύριων ιδρυτών των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, του Σαΐχ Ζαγιέντ, ο οποίος χρηματοδότησε προσωπικά την κατασκευή του αεροδρομίου.
Η παραχώρηση αναμένεται να διαρκέσει 35 χρόνια και θα περιλαμβάνει την επέκταση του διαδρόμου, την κατασκευή σημείου ανεφοδιασμού καυσίμων, τον εκσυγχρονισμό του συστήματος φωτισμού και την επέκταση των τερματικών σταθμών.
Μαζί με την επένδυση που έχουν πραγματοποιήσει μέχρι τώρα τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, η αξία των χρημάτων που έχουν επενδυθεί σε αυτό το έργο θα ανέλθει σε 24 εκατομμύρια ευρώ.
Εταιρείες χαμηλού κόστους όπως η και η ουγγρική , καθώς και η σλοβενική εταιρεία , εξέφρασαν το ενδιαφέρον τους για την πραγματοποίηση πτήσεων από το διεθνές αεροδρόμιο του Κούκεσι.
Το σύστημα ονομασίας ισομερών αλκενίων / πρέπει γενικά να χρησιμοποιείται μόνο με δύο διαφορετικούς υποκαταστάτες στον διπλό δεσμό, έτσι ώστε να μην υπάρχει σύγχυση ως προς το ποιος υποκαταστάτης περιγράφεται σχετικά με ποιόν.
Για τις πιο περίπλοκες περιπτώσεις, η ονομασία / βασίζεται γενικά στη μεγαλύτερη ανθρακική αλυσίδα όπως απεικονίζεται στο όνομα της ρίζας του μορίου (δηλαδή, μια επέκταση της τυπικής οργανικής ονοματολογίας για τη γονική δομή).
Οι τυπικές ονομασίες της / είναι σαφείς σε όλες τις περιπτώσεις και είναι συνεπώς ιδιαίτερα χρήσιμες για τρι- και τετρα- υποκατεστημένα αλκένια για να αποφευχθεί κάθε σύγχυση ταυτοποίησης των ομάδων ως ή μεταξύ τους.
Παραδείγματος χάρη, στο -2-χλωροβουτ-2-ένιο (οι δύο μεθυλομάδες, 1 και 4, στο σκελετό βουτ-2-ένιο είναι μεταξύ τους) είναι -2-χλωροβουτ-2-ένιο .
Ισομέρεια / είναι ένας όρος που χρησιμοποιείται στην οργανική χημεία για να αναφερθεί στη στερεοϊσομέρεια που δημιουργείται από τον σχετικό προσανατολισμό των χαρακτηριστικών ομάδων σε ένα μόριο.
Γενικά, τέτοια ισομερή περιέχουν διπλούς δεσμούς που δεν μπορούν να περιστραφούν, ή μπορεί να περιέχουν δομές δακτυλίου, όπου η περιστροφή των δεσμών περιορίζεται ή εξουδετερώνεται.
Οι περιγραφείς και δεν χρησιμοποιούνται για ισομέρεια διαμόρφωσης , όπου οι δύο γεωμετρικές μορφές αλληλομετατρέπονται εύκολα, όπως στις περισσότερες δομές ανοικτής αλυσίδας με απλό δεσμό· αντίθετα, θα πρέπει να χρησιμοποιούνται οι όροι “συν ” και “αντί ”.
Κατά τον ίδιο τρόπο, η συμμετρία είναι βασική στον καθορισμό σχετικού σημείου τήξης επειδή επιτρέπει καλύτερη πλήρωση στη στερεή κατάσταση, ακόμα κι αν δεν αλλάζει την πολικότητα του μορίου.
το ελαϊκό οξύ, το ισομερές, έχει σημείο τήξης 13,4 , καθιστώντας το υγρό σε θερμοκρασία δωματίου, ενώ το ισομερές, ελαϊδικό οξύ, έχει το πολύ μεγαλύτερο σημείο τήξης των 43 , επειδή το ισομερές είναι πιο ίσιο μπορεί να πληρωθεί πιο σφικτά και είναι στερεό σε θερμοκρασία δωματίου.
Αυτές οι διαφορές μπορεί να είναι πολύ μικρές, όπως στην περίπτωση του σημείου ζέσης των αλκενίων ευθείας αλυσίδας, όπως το πεντ-2-ένιο, που είναι 37 στο ισομερές και 36 στο ισομερές.
Στο ισομερές οι δύο διπολικές ροπές του δεσμού - συνδυάζονται για να δώσουν ένα συνολικό μοριακό δίπολο, έτσι ώστε να υπάρχουν διαμοριακές δυνάμεις , που προστίθενται στις δυνάμεις διασποράς και αυξάνουν το σημείο ζέσης.
Εξαιρέσεις σε αυτόν τον κανόνα υπάρχουν, όπως το 1,2-διφθοροαιθυλένιο, το 1,2-διφθοροδιαζένιο και αρκετά άλλα υποκατεστημένα από αλογόνο ή οξυγόνο αιθυλένια.
Στην περίπτωση των γεωμετρικών ισομερών που είναι συνέπεια των διπλών δεσμών και, ειδικότερα, όταν και οι δύο υποκαταστάτες είναι οι ίδιοι, υπάρχουν κάποιες γενικές τάσεις.
Εάν μια μοριακή διαμόρφωση χαρακτηρίζεται ως ή καθορίζεται από τους κανόνες προτεραιότητας --· στους υψηλότερους ατομικούς αριθμούς δίνεται υψηλότερη προτεραιότητα.
Όταν οι ομάδες υποκατάστασης είναι προσανατολισμένες στην ίδια κατεύθυνση, το διαστομερές ή διαστερεοϊσομερές αναφέρεται ως , ενώ, όταν οι υποκαταστάτες είναι προσανατολισμένοι σε αντίθετες κατευθύνσεις, το διαστερεοϊσομερές αναφέρεται ως .
Συνεπώς, τα αλκένια, που είναι λιγότερα πολικά και πιο συμμετρικά, έχουν πιο χαμηλά σημεία ζέσης και πιο υψηλά σημεία τήξης, ενώ τα αλκένια, που είναι γενικά πιο πολικά και λιγότερο συμμετρικά, έχουν πιο υψηλά σημεία ζέσης και πιο χαμηλά σημεία τήξης.
Ως γενική τάση, τα αλκένια τείνουν να έχουν υψηλότερα σημεία τήξης και μικρότερη διαλυτότητα σε αδρανείς διαλύτες, επειδή τα αλκένια, γενικά, είναι πιο συμμετρικά από τα αλκένια.
Αυτή το κληρονόμησε στο μόνο τέκνο της Λουδοβίκο Η της Γαλλίας και αυτός στον δευτερότοκο γιο του Ροβέρτο Α, που την κυβέρνησε σαν ανεξάρτητη κομητεία.
Μετά την έκρηξη των θρησκευτικών επαναστάσεων στην Ολλανδία , το Αρτουά συμμετείχε στην Ολλανδική Επανάσταση , στην Ειρήνευση της Γάνδης και στην Ένωση της Ουτρέχτης .
Η κομητεία του Αρτουά, μαζί με την κομητεία του Αινώ, προχώρησε σε συμφωνία με τον Φίλιππο Β της Ισπανίας και παρέμεινε στις Ισπανικές Κάτω Χώρες, μέχρι την εποχή που κατακτήθηκε από τη Γαλλία, όταν ξεκίνησε ο Τριακονταετής Πόλεμος.
Η ένωση της κομητείας με τη Γαλλία αναγνωρίστηκε με τη Συνθήκη των Πυρηναίων και έγινε Γαλλική επαρχία, καθώς η συντριπτική πλειοψηφία των κατοίκων τής περιοχής ήταν ήδη Γαλλόφωνοι.
Η Ιωάννα Γ συμμάχησε με τον Οίκο της Βουργουνδίας, έναν άλλο παλαιότερο κλάδο του Οίκου των Καπετιδών και παντρεύτηκε τον Εύδη Δ δούκα της Βουργουνδίας .
Με τον πρόωρο θάνατο του Φιλίππου πέρασαν στη δεύτερη κόρη της Ιωάννας Β, τη Μαργαρίτα Α της Βουργουνδίας, της οποίας κληρονόμος ήταν ο γιος της Λουδοβίκος Β, κόμης της Φλάνδρας .
Τον Λουδοβίκο Β κληρονόμησε η κόρη του Μαργαρίτα Γ, κόμισσα της Φλάνδρας, που παντρεύτηκε τον Φίλιππο Β τον Τολμηρό , ο οποίος έτσι έγινε δούκας της Βουργουνδίας.
Το Αρτουά διατηρήθηκε στους απογόνους του από τον Οίκο των Βαλουά, επίσης πλάγιο κλάδο του Οίκου των Καπετιδών, που εξέλιπε, όταν ο Κάρολος της Βουργουνδίας σκοτώθηκε χωρίς γιους στη "μάχη του Νανσύ" .
Ο δεύτερος γιος του Λουδοβίκου Η τού Λέοντος, ο Ροβέρτος Α του Αρτουά, πήρε την κομητεία σαν δώρο από τον πατέρα του και έγινε ο γενάρχης του κλάδου του Αρτουά από τον Οίκο των Καπετιδών.
Όταν ο γιος του Ροβέρτος Β του Αρτουά πέθανε στη "μάχη των Χρυσών Σπιρουνιών" , ξεκίνησε σκληρός αγώνας διαδοχής ανάμεσα στην κόρη του Μαώ του Αρτουά και τον ανεψιό της Ροβέρτο Γ.
Ο Ροβέρτος Γ του Αρτουά διεκδικούσε την κομητεία του Αρτουά χάρη στα δικαιώματα τού πατέρα του Φιλίππου, γιου του Ροβέρτου Β, που έπεσε στη "μάχη του Φυρν" · η διαφορά κρίθηκε υπέρ της Μαώ.
Η Μαώ παντρεύτηκε τον Όθωνα Δ κόμη της Βουργουνδίας· με τον θάνατό της η κομητεία πέρασε στην κόρη τους Ιωάννα Β της Βουργουνδίας, που παντρεύτηκε τον Γάλλο βασιλιά Φίλιππο Γ τον Υψηλό .
Το Αρτουά ήταν στην αρχή μία ανεξάρτητη κομητεία, που αποσπάστηκε από την κομητεία της Φλάνδρας και πέρασε σαν προίκα στη Φλαμανδή πριγκίπισσα Ισαβέλλα του Αινώ, όταν αυτή παντρεύτηκε τον Φίλιππο Β Αύγουστο της Γαλλίας.
Η πρωτεύουσά τους "Νεμετοσέννα", που μεταφράζεται στα Κελτικά σαν "ιερός χώρος", αποτελούσε τη σημερινή πόλη του Αράς, η οποία πήρε το όνομά της από την αρχαία ονομασία της περιοχής.
Οι περιοχές προσαρτήθηκαν στην Κομητεία της Φλάνδρας: την προσάρτηση ξεκίνησε ο Βαλδουίνος Β της Φλάνδρας και την ολοκλήρωσε ο γιος του Αρνούλφος Α της Φλάνδρας.
Το νέο πριγκιπάτο του Αρτουά δημιουργήθηκε με την απόσπασή του από την κομητεία της Φλάνδρας , όταν ο Φίλιππος της Αλσατίας το έδωσε προίκα στην ανεψιά του Ισαβέλλα του Αινώ, που παντρεύτηκε τον Γάλλο βασιλιά Φίλιππο Β Αύγουστο.
Ο δελφίνος Λουδοβίκος νίκησε τους Φλαμανδούς στη "μάχη του Μπουβίν" , όπου ο κόμης Φερδινάνδος της Φλάνδρας αιχμαλωτίστηκε για 12 χρόνια και η κομητεία πέρασε οριστικά στους Καπετίδες με τη "Συνθήκη του Μελάν" .
Ο Λουδοβίκος ΙΑ της Γαλλίας έκανε κατάσχεση της κομητείας για λογαριασμό του Γαλλικού στέμματος, αλλά τη διεκδίκησε ο Μαξιμιλιανός , γιος του αυτοκράτορα Φρειδερίκου Γ των Αψβούργων, που παντρεύτηκε τη Μαρία της Βουργουνδίας, κόρη του Καρόλου.
Η Κομητεία του Αρτουά ήταν μια ιστορική επαρχία στο Βασίλειο της Γαλλίας, που κυβερνήθηκε από τους Κόμητες της Βουργουνδίας , τους Δούκες της Βουργουνδίας και την Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία .
Η παλιότερη γραπτή αναφορά για το χωριό γίνεται στον Κώδικα της Ζάβορδας που καταγράφει την ύπαρξη οικισμού μετά την ίδρυση της Ιεράς Μονή Ζάβορδας , γι αυτό και η δημιουργία του τοποθετείται αρχές του 1600 με τους πρώτους κατοίκους του να προέρχονται από την Ήπειρο, την περιοχή της Βέροιας ή και την Αλβανία.
Τα παλιό όνομα του χωριού είναι Δέλνο το οποίο, σύμφωνα με τους κατοίκους του, προέρχεται από παράφραση της λέξης δειλινό , ενώ το Πρόσβορρο από την τοποθεσία του και από την έκθεσή του προς βορρά.
Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, αποτελεί τη τοπική κοινότητα Προσβόρρου που ανήκει στην δημοτική ενότητα Θεόδωρου Ζιάκα του Δήμου Γρεβενών και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει πληθυσμό 39 κατοίκους.
Την περίοδο της τουρκοκρατίας υπάγονταν στον καζά των Γρεβενών και στο αρματολίκι Βλάχ κόλι, όπως όλα τα Κο πατσιαροχώρια της περιοχής και στα οποία ανήκε το Δέλνο .
Οι κάτοικοί του ονομάζονταν Κο πατσιαραίοι, μιλούσαν μόνο ελληνικά και σύμφωνα με την τοπική παράδοση στο χωριό δεν πήγε ποτέ Τούρκος φοροεισπράκτορας.
Η λέξη κουπάτσι είναι βλάχικη, σημαίνει βελανιδιά και καθώς τα Κο πατσιαροχώρια βρίσκονται μέσα ή στα όρια του Εθνικού Πάρκου Βόρειας Πίνδου χαρακτηρίζονται από την πυκνή βλάστηση της βελανιδιάς.
Συγχρόνως όμως, ένας δεύτερος σκοπός της ιδρύσεως του εν λόγω Εθνικού Δρυμού είναι και η προστασία της πλούσιας και ιδιαιτέρως ενδιαφέρουσας βιοποικιλότητας της χλωρίδας και πανίδας του.
Ο πυρήνας του Εθνικού Δρυμού συνίσταται από δύο περιοχές, ανεξάρτητες μεταξύ τους, αλλά γειτονικές: Η κύρια περιοχή είναι εκείνη πέριξ της κορυφής του Μεγάλου Σωρού , καταλαμβάνουσα έκταση 23.160 στρεμμάτων και η δεύτερη πέριξ της κορυφής με το όνομα Ρούδι ή Γιούπαρη και με έκταση 5.460 στρεμμάτων.
Ο Φορέας Διαχείρισης Εθνικού Δρυμού Αίνου ιδρύθηκε με το νόμο 3044/2002 , μαζί με άλλους 36 Φορείς Διαχείρισης Προστατευομένων Περιοχών και έχει επιφορτισθεί με την προστασία, διαχείριση, ανάδειξη και την εν γένει αειφόρο διαχείριση της αντίστοιχης προστατευόμενης περιοχής.
Σε αναγνώριση της σπουδαιότητάς του, Εθνικός Δρυμός Αίνου έχει χαρακτηρισθεί, ως Ευρωπαϊκό Βιογενετικό Απόθεμα, έχει ενταχθεί στο Ευρωπαϊκό Οικολογικό Δίκτυο Ειδικών Ζωνών « 2000» και στο δίκτυο των Ειδικής Προστασίας Περιοχών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας για την προστασία της ορνιθοπανίδας .
όταν οι Σάξονες δούκες τού Οίκου των Οθωνιδών έγιναν βασιλείς της Ανατολικής Φραγκίας , ο Όθων Α της Γερμανίας, γιος τού Ερρίκου Α τού Ορνιθοθήρα, εμπιστευόταν όλο και πιο πολύ τη δουκική εξουσία στον Χέρμανν μάργραβο τού Μπίλλουνγκ.
Η σύζυγος τού Βίχμανν, η Φρέντερουνα των Βίντουκιντ, ήταν αδελφή της αγίας Ματθίλδης τού Ρίνγκελχαϊμ, συζύγου τού Ερρίκου Α τού Ορνιθοθήρα βασιλιά της Ανατολικής Φραγκίας.
Αυτός είχε δύο κόρες: η Βούλφχιλντε παντρεύτηκε τον Ερρίκο Θ δούκα της Βαυαρίας από τον Οίκο των Γουέλφων και η Εϊλίκα τον Όθωνα κόμη τού Μπάλλενστετ από τον Οίκο των Ασκάνια, έτσι η Σαξονία εξουσιάστηκε από τους δύο αυτούς Οίκους, που ανταγωνίστηκαν για το δουκάτο.
Το 1410 απεβίωσε ο Μαρτίνος, τελευταίος από τον Οίκο της Βαρκελώνης, χωρίς επιζώντα τέκνα και δύο πρίγκιπες προσπάθησαν να αξιώσουν τη διαδοχή: ο ανιψιός του Φερδινάνδος των Τραστάμαρα και η ανιψιά του Γιολάντα, σύζυγος τού Λουδοβίκος Β των Βαλουά-Ανζού της Νάπολης.
Ο πρώτος ήταν γιος της Ελεονώρας και ο δεύτερος ήταν γιος τού Ιωάννη Α της Αραγωνίας· Ελεονώρα και ο Ιωάννης Α της Αραγωνίας ήταν αδέλφια τού Μαρτίνου.
Τότε η Βιολάντη, χήρα τού Ιωάννη Α της Αραγωνίας, έγραψε στον Ιωάννη της Φουά το 1411, υποσχόμενη το Ροζάν και το Μαρτορέλ (περιοχές που είχαν κατασχεθεί από τον θείο του Ματθαίο κόμη της Φουά) αν η Γιολάντα διαδεχόταν στον θρόνο τον Μαρτίνο.