polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Καταφέρνει, ακόμα, να φέρει πίσω δύο βασικούς παίκτες που είχαν αποχωρήσει για να ενισχύσει τη δύναμη της ομάδας: την , μια κοπέλα που έπρεπε να σταματήσει να παίζει ποδόσφαιρο αφού παντρεύτηκε έναν συντηρητικό άντρα και την , που είχε πέσει σε κατάθλιψη, αρνούμενη να αποχωρήσει από το δωμάτιό της αφού ένας άνδρας έριξε οξύ στο πρόσωπό της, καθώς απέρριψε τις κινήσεις του.
Παρά το γεγονός ότι ο προσπαθεί να στήσει τον επόμενο αγώνα της ομάδας του εναντίον της , έτσι ώστε να αποκλειστούν και να σταλούν πίσω στα σπίτια τους, καταφέρνουν να νικήσουν όχι μόνο την αλλά και όλους τους εναπομείναντες αγώνες, περνώντας στο τελικό στο , όπου θα παίξουν ξανά εναντίον της Μανιπούρ.
Όταν ο δεν μπόρεσε να μπει στην ινδική ομάδα ποδοσφαίρου λόγω του ποινικού μητρώου του , ο ανάγκασε στον πρόεδρο της Ομοσπονδίας Ποδοσφαίρου της Ινδίας . να εισάγει τον και τον στον κατάλογο πιθανών παικτών.
Δυστυχώς, η πορεία του στο ποδόσφαιρο σταμάτησε απότομα, όταν είδε τον πατέρα του να σκοτώνεται από τον και τον , λίγο πριν φύγει για το Δελχί για να συμμετάσχει στη διαδικασία επιλογής παικτών για την ινδική ομάδα ποδοσφαίρου.
Την παραμονή του τελικού, μία από της παίκτριες, η , απήχθη από τον , ο οποίος της έκανε ένεση κοκαΐνης, μετά από διαταγή του προκειμένου να σαμποτάρει τις πιθανότητες της ομάδας να κερδίσει το πρωτάθλημα.
Ο είναι έτοιμος να σκοτώσει τον και να ξεμπερδέψει μαζί του μια για πάντα, αλλά όταν βλέπει τον νεαρό γιο του, αλλάζει γνώμη, καθώς δεν θέλει το μέλλον του μικρού αγοριού να καταλήξει όπως το δικό του, αφου δει τον πατέρα του να πεθαίνει.
Για να μπορέσει η γυναικεία ποδοσφαιρική ομάδα να συμμετάσχει στο επερχόμενο Εθνικό Πρωτάθλημα στο Δελχί, ο ζητά από την Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου του να τον αντικαταστήσει με τον πρώην συμπαίκτη του με το όνομα , ο οποίος δεν είναι άλλος παρά από τον .
Η ταινία αναδείχθηκε ως η ταινία στα Ταμίλ με τα περισσότερα κέρδη, με εκτιμώμενα κέρδη ₹300 κρορ σε όλο τον κόσμο, ξεπερνώντας την ταινία του Πέττα.
Λίγους μήνες αργότερα, ο Μιχαήλ, πλέον όχι συνεχώς αναστατωμένος, αναλαμβάνει την παιδιών στο ποδόσφαιρο, με έναν από τους μαθητές του να είναι ο γιος του , ο οποίος έχει πλέον συμφιλιώσει με τον .
Ο αντιμετωπίζει προκλήσεις, με την ομάδα του να μην συνεργάζεται μαζί του εξαιτίας του βίαιου ιστορικού του και με κάποιους εχθρούς του που τον κυνηγάνε αναζητώντας εκδίκηση.
Την περίοδο της δυναστείας Τζόου οι θυσίες στο όρος Τάι ήταν παραδοσιακές ιεροτελεστίες, στις οποίες ένας τοπικός φεουδάρχης ταξίδευε μέχρι εκεί και πρόσφερε τρόφιμα και τελετουργικά αντικείμενα από νεφρίτη ως θυσίες.
Την περίοδο της Άνοιξης και του Φθινοπώρου τα υποτελή κράτη των Τσι και Λου, που βρίσκονταν εκατέρωθεν του Όρους Τάι, στα βόρεια και τα νότια αντίστοιχα, διατήρησαν την παράδοση των θυσιών στο βουνό.
Σύμφωνα με τη θρησκευτική πίστη των Τζόου, το πνεύμα του Όρους Τάι δεχόταν μόνο τις θυσίες που προσφέρονταν από τον φεουδάρχη, και περί αυτού, ο Κομφούκιος επέκρινε τους υπουργούς, που έρχονταν εξουσιοδοτημένοι να εκπροσωπήσουν το κράτος και τον αρχηγό του στις τελετές, ως σφετεριστές.
Το όνομα Τάιαν της γειτονικής πόλης αποδίδεται στη ρήση: «Αν το Όρος Τάι είναι σταθερό, τότε είναι και ολόκληρη η χώρα» (το Τάιαν γράφεται με δύο χαρακτήρες, τους ""-τάι και ""-αν που έχουν τη σημασία της «ειρήνης»).
Ορισμένα από τα δέντρα της περιοχής είναι πολύ παλαιά και έχουν πολιτιστική σημασία, όπως τα κυπαρισσοειδή της Δυναστείας Χαν που φυτεύτηκαν από τον Αυτοκράτορα Γου Χαν, οι Ιαπωνικές σοφόρες των Τανγκ , η Πεύκη Καλοσωρίσματος , και η Πεύκη Πέμπτης Τάξης που ονομάστηκε αρχικά από τον αυτοκράτορα Τσιν Σι Χουάνγκ αλλά επαναφυτεύτηκε πριν από 250 χρόνια.
Το Όρος Τάι ήταν μία από τις τοποθεσίες για την διεξαγωγή μιας ιεροτελεστίας στην οποία ο αυτοκράτορας απέτιε φόρο τιμής στον ουρανό και στη γη , με τις θυσίες Φενγκ και Σαν αντίστοιχα.
η Ιαπωνία, η Ινδία, η εξόριστη Περσική αυλή, τα Τρία Βασίλεια της Κορέας , οι Τούρκοι, το Βασίλειο του Χοτάν, οι Χμερ και το Χαλιφάτο των Ομεϋαδών, όλοι έστειλαν εκπροσώπους που παρευρέθηκαν στην τελετή για τις θυσίες Φενγκ και Σαν που πραγματοποίησε ο Αυτοκράτορας Γκαοζόνγκ Τανγκ στο όρος Τάι.
ο Τσιν Σι Χουάνγκ, ο πρώτος Αυτοκράτορας της Κίνας, σε μία τελετή στην κορυφή του Όρους Τάι ανακήρυξε την ενότητα της αυτοκρατορίας του με μια ευρέως γνωστή επιγραφή.
Την περίοδο της Δυναστείας Χσιά το βουνό ήταν γνωστό ως Όρος Ντάι και βρισκόταν στην επικράτεια της Επαρχίας Τσινγκ, μιας από τις Εννέα Επαρχίες της αρχαίας Κίνας.
Χαρακτηριστικοί σχηματισμοί βράχων είναι η Κορυφή Αυτοκράτορας Τζέιντ, η Κορυφή «Κερί του Παραδείσου», ο Κρημνός Βεντάλια και η Λεκάνη Ρέαρ Ροκ.
Κατά τη δεκαετία του ’60 η παραγωγή του –πρώην- εργοστασίου έχει ατονήσει, λόγω των πολλών διαμαρτυριών των κατοίκων για τα θανατηφόρα ατυχήματα που συνέβαιναν, συχνά με πολλά θύματα, από εκρήξεις των επικίνδυνων υλών οι οποίες χρησιμοποιούνταν για την παρασκευή πυρομαχικών.
Το 1970 το εργοστάσιο αναστέλλει οριστικά τη λειτουργία του, το 1974 ο χώρος περιέρχεται στην Κτηματική Εταιρεία του Δημοσίου, ο εξοπλισμός δωρίζεται στον ελληνικό στρατό, οι εγκαταστάσεις κατεδαφίζονται και φυτεύονται συνολικά 40.000 δένδρα.
Ο θεμέλιος λίθος, τίθεται, συμβολικά, στις 14 Νοεμβρίου του 1976 επί πρωθυπουργίας Κωνσταντίνου Καραμανλή από τον ίδιο και τον τότε υπουργό δημοσίων έργων Χριστόφορο Στράτο.
Από την αρχική έκταση, ωστόσο, εξαιρέθηκαν σημαντικά τμήματα, στα οποία κατασκευάστηκαν κυρίως εκπαιδευτικές (Πανεπιστημιούπολη Άλσους Αιγάλεω, Νηπιαγωγεία, Δημοτικά Σχολεία, Γυμνάσια και Λύκεια), εργατικές και αθλητικές εγκαταστάσεις , χώροι εστίασης, όπως και το ανοικτό θέατρο «Αλέξης Μινωτής», τα εγκαίνια του οποίου πραγματοποιήθηκαν από τον επίτιμο δημότη Αιγάλεω Μάνο Χατζηδάκι.
Το Άλσος Αιγάλεω ή «Μπαρουτάδικο», ονομασία που παραπέμπει στο πρώην Πυριτιδοποιείο της περιοχής, είναι μία δενδροφυτευμένη έκταση περίπου 134 στρεμμάτων, μεταξύ της Ιεράς Οδού και της Λεωφόρου Αθηνών – Κορίνθου στο Αιγάλεω Αττικής.
Εντός του Άλσους εδρεύει ο τοπικός Πολιτιστικός – Περιβαλλοντικός Σύλλογος «Φίλοι του Πυριτιδοποιείου» , ενώ ο χώρος είναι διάσπαρτος από γλυπτά και ηρώα.
Λίγα γνωρίζουμε για τα παιδικά της χρόνια: η ζωή της μικρής γερμανικής Αυλής του Λουίζενλουνντ, που είχε επικεφαλής τη Φράουλαϊν φον Μπέρλιχινγκεν περιγράφεται από την κυρία των τιμών της μητέρας της Γιούλια Στόλμπεργκ ως πολύ απλή, χωρίς μεγάλες τελετές.
Μετέπειτα η Μαρία περιέγραφε τα πρώτα της χρόνια ως ευχάριστα και συχνά εξέφραζε τη νοσταλγία της για τα ειδυλλιακά χρόνια που έζησε στο κάστρο και λαχταρούσε να το επισκεφθεί.
Βιλελμίνη Μαρία , παντρεύτηκε πρώτα τον Φρειδερίκο Ζ της Δανίας και μετά τον Κάρολο του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόντερμπουργκ-Γκλύκσμπουργκ.
Η Μαρία Σοφία Φρειδερίκη ήταν το πρώτο παιδί και η μεγαλύτερη κόρη του Καρόλου της Έσσης-Κάσσελ και της Λουίζας των Όλντενμπουργκ, κόρης του Φρειδερίκου Ε της Δανίας.
Ο νομός Μεζ είναι ένας από τους αρχικά 83 νομούς που δημιουργήθηκαν κατά τη διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης στις 4 Μαρτίου 1790, σύμφωνα με το νόμο της 22ας Δεκεμβρίου 1789, με την κατάργηση των παλαιών επαρχιών.
Μετά την ανακωχή, οι ζημιές ήταν τέτοιου μεγέθους που 20.000 εκτάρια γης χαρακτηρίστηκαν Κόκκινη Ζώνη σε αυτό μόνο το νομό κατά τις πρώτες εκτιμήσεις.
Ο νόμος της 24ης Απριλίου 1923 καθόρισε τελικά 15.000 εκτάρια επιφάνειας που αποτέλεσαν αντικείμενο απαλλοτρίωσης και ταξινόμησης ως δάσος πολέμου, όπου οι πληγές του πολέμου εξακολουθούν να είναι εμφανείς και σήμερα.
Η πυκνότητα του πληθυσμού είναι πολύ χαμηλή (μόνο 30 κάτοικοι ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο, σε σύγκριση με τον εθνικό μέσο όρο των 100 κατοίκων ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο).
Εδώ επίσης διεξήχθησαν οι τελευταίες μάχες του πολέμου, επίθεση της Μεζ-Αργκόν, που οδήγησαν το γερμανικό στρατό στην τελική ήττα και την υπογραφή της ανακωχή της 11ης Νοεμβρίου.
Κατά τη διάρκεια της Γαλλικής επανάστασης στη μικρή κοινότητα Βαρέν διαδραματίστηκε η σύλληψη του βασιλιά Λουδοβίκου ΙΣΤ', ο οποίος με την οικογένειά του προσπάθησε να διαφύγει από τα ανάκτορα του Κεραμεικού στις 20 Ιουνίου 1791 και να ενωθεί με τους αντεπαναστάτες.
Συνορεύει στα ανατολικά με το νομό Μερτ-ε-Μοζέλ, στα νότια με το νομό Βοζ, στα νοτιοδυτικά με το νομό Ωτ-Μαρν, στα δυτικά με το νομό Μαρν και στα βορειοδυτικά βρίσκονται οι Αρδέννες.
Στα τέλη του 20ού αιώνα, άρχισε να λειτουργεί στο νομό το Κέντρο ερευνών του Μπουρ με σκοπό την έρευνα σχετικά με την αποθήκευση ραδιενεργών αποβλήτων σε βαθιά γεωλογικά στρώματα.
Παλαιότερα οι αστρονόμοι υπέθεταν ότι η υψηλή τους περιεκτικότητα σε «μέταλλα» τους καθιστά πιθανότερα κέντρα πλανητικών συστημάτων από τους αστέρες των άλλων πληθυσμών, επειδή οι πλανήτες, και ιδίως οι γεωειδείς, σχηματίζονται από τη συσσώρευση βαρύτερων του λιθίου στοιχείων.
Ωστόσο, η ανάλυση των δεδομένων της διαστημικής αποστολής «Κέπλερ» ανίχνευσε μικρότερους πλανήτες γύρω από αστέρες με μεγάλες διαφορές στη μεταλλικότητα μεταξύ τους.
Μόνο οι μεγαλύτεροι, αεριώδεις πλανήτες φαίνεται να δημιουργούνται γύρω από αστέρες με σχετικώς μεγάλες μεταλλικότητες — ένα εύρημα με συνέπειες για τις θεωρίες σχηματισμού πλανητών.
Πολλά θεωρητικά αστρικά πρότυπα υποδεικνύουν ότι οι περισσότεροι αστέρες μεγάλης μάζας του Πληθυσμού εξάντλησαν γρήγορα τα πυρηνικά τους «καύσιμα» και μάλλον ανατινάχθηκαν ως εξαιρετικής ενέργειας υπερκαινοφανείς αστέρες αστάθειας ζεύγους.
Αυτές οι εκρήξεις θα εξετόξευσαν το υλικό τους, διασπείροντας τα βαρύτερα στοιχεία στον διαστρικό χώρου , τα οποία ενσωματώθηκαν στις μεταγενέστερες γενεές αστέρων.
Οι σημαντικές διαφορές στα αστρικά φάσματα μεταξύ των πληθυσμών αυτών συνδέθηκαν με την ηλικία τους, την κινηματική τους κατάσταση, ακόμα και με τη γαλαξιακή εξέλιξη στους σπειροειδείς και στους ελλειπτικούς γαλαξίες.
Προεκτείνοντας αυτή την τάση έως τους πρώτους αστέρες στην ιστορία του Σύμπαντος, έχουμε τους αστέρες του αστρικού Πληθυσμού ΙΙΙ με σχεδόν μηδενική περιεκτικότητα σε βαρύτερα του ηλίου στοιχεία , αστέρες του Πληθυσμού με μικρή μεταλλικότητα, και νεαροί σχετικώς αστέρες του Πληθυσμού .
καθώς μετέπειτα αστρικές γενέες γεννιούνταν, ήταν όλο και περισσότερο εμπλουτισμένες σε στοιχεία με μεγαλύτερους ατομικούς αριθμούς, καθώς τα νεφελώματα από τα οποία δημιουργούνταν είχαν εμπλουτισθεί με τα στοιχεία αυτά που είχαν παρασκευασθεί από τις προηγούμενες γενεές.
Αυτοί οι νεότερης γενεάς αστέρες, μεταξύ των οποίων και ο Ήλιος, έχουν επομένως την μεγαλύτερη περιεκτικότητα σε τέτοια στοιχεία της ύλης και είναι γνωστοί ως αστέρες του Πληθυσμού .
Σύμφωνα με τα σήμερα αποδεκτά κοσμολογικά μοντέλα, όλη η ύλη που προέκυψε από τη Μεγάλη Έκρηξη ήταν κυρίως υδρογόνο και ήλιο , με μόλις ένα ελάχιστο ποσοστό άλλων ελαφρών στοιχείων της ύλης.
Ως αποτέλεσμα αυτού ωστόσο, οι ζωές τους ήταν πολύ σύντομες, ενώ οι διαδικασίες της πυρηνοσύνθεσης δημιούργησαν στο εσωτερικό τους τα πρώτα 26 στοιχεία .
Αστέρες που δεν εξερράγησαν ως υπερκαινοφανείς αστάθειας ζεύγους μάλλον κατέρρευσαν σε μαύρες τρύπες με μια διαδικασία φωτοδιασπάσεως των ατομικών πυρήνων.
Τέτοιοι αστέρες μπορεί να έχουν σχηματισθεί σχετικώς πρόσφατα σε νάνους γαλαξίες, που περιέχουν αναλλοίωτη διαστρική ύλη, ελεύθερη από βαρύτερα του λιθίου στοιχεία: οι υπερκαινοφανείς του παρελθόντος σε τέτοιους γαλαξίες θα έχουν εκτοξεύσει το πλούσιο σε μέταλλα υλικό τους με ταχύτητες αρκετά υψηλές ώστε να υπερβαίνουν την ταχύτητα διαφυγής του γαλαξία και να χάνονται στο Σύμπαν, κρατώντας έτσι την περιεκτικότητα σε αυτά του νάνου γαλαξία πολύ μικρή.
Παρατήρησε ότι οι γαλαζωποί αστέρες κυριαρχούσαν με το φως τους στους σπειροειδείς βραχίονες, ενώ οι κιτρινωποί αστέρες κυριαρχούσαν κοντά στο κεντρικό εξόγκωμα και στα σφαιρωτά αστρικά σμήνη.
Οι αστέρες του Πληθυσμού είναι νεότερης γενεάς αστέρες με τη μεγαλύτερη περιεκτικότητα σε «μέταλλα» από τους τρεις πληθυσμούς, και βρίσκονται κυρίως στους σπειροειδείς βραχίονες του Γαλαξία μας και των άλλων σπειροειδών γαλαξιών.
Ο Ήλιος αποτελεί παράδειγμα τέτοιου αστέρα και θεωρείται ότι ανήκει στον «ενδιάμεσο» Πληθυσμό , ενώ ο παρόμοιος με τον Ήλιο αστέρας μ Βωμού έχει σημαντικά μεγαλύτερη μεταλλικότητα.
Το 1919, ως απάντηση στην επιβολή αποκλεισμού του του Μαχάτμα Γκάντι από το Παντζάμπ, την μυστική απέλαση του Σαϊφουντίν Κίτσλιου και του Σατιαπάλ στις 10 Απριλίου, καθώς και λόγω των αντιδράσεων στον νόμο Ράουλατ, υπήρχαν προσπάθειες συγκέντρωσης και διαμαρτυρίας από τους ντόπιους.
Είχε τοποθετήσει περιορισμούς στην αποχώρηση από τη πόλη χωρίς άδεια, απαγόρευσε όλες τις "πομπές κάθε είδους" και κάθε συγκέντρωσης περισσοτέρων από τέσσερα άτομα, και ανακοινώθηκε ότι "κάθε πρόσωπο που βρίσκεται στους δρόμους μετά τις 8 μ.μ. θα εκτελεστεί".
Ωστόσο, οι ανακοινώσεις έγιναν ενώ υπήρχε θόρυβος και ζέστη στην πόλη, ενώ και το ότι οι νέες οδηγίες δεν ανακοινώθηκαν σε βασικές τοποθεσίες γύρω από την πόλη, συνέβαλαν στο ότι οι νέες οδηγίες δεν έγιναν γνωστές από σημαντική μερίδα ατόμων.
Το 1919, είχε γίνει αποξηραμένο οικόπεδο το οποίο εκτεινόταν σε επτά στρέμματα, περιβαλλόμενο από κτίρια χωριζόμενα από μερικές στενές ρεματιές και έχοντας μόνο μια στενή είσοδο και έξοδο.
Το μνημείο βρίσκεται κοντά στο συγκρότημα του Χρυσού Ναού, του ιερότερου προσκυνήματος του Σιχισμού, ενώ το μνημείο λειτουργείται από το Εμπίστευμα Εθνικού Μνημείου Τζαλιανβάλα Μπαγκ, το οποίο ιδρύθηκε με νόμο το 1951.
Ο Λουδοβίκος ΙΓ έκοψε κέρματα από χρυσό 23 καρατίων, παρόλο που ο Κάρολος Ε είχε κάνει τα 22 καράτια το διεθνές πρότυπο για την κοπή χρυσού έναν αιώνα νωρίτερα.
Δεδομένου ότι κατασκευάζοντο ακόμη στο χέρι, οι απατεώνες μπορούσαν να ξύσουν κομμάτια χρυσού από τις άκρες των νομισμάτων πριν τα κυκλοφορήσουν, μία παράνομη διαδικασία που ονομάζεται αποκοπή.
Για να το διορθώσει αυτό ο Ζαν ντε Βαρέν, ένας χαράκτης μεταλλίων από τη Λιέγη, τοποθέτησε μηχανήματα στο νομισματοκοπείο τού Παρισιού, που έφτιαχναν τέλεια στρογγυλά νομίσματα, έτσι ώστε το ξύσιμο να μην μπορεί να περάσει απαρατήρητο.
Το νέο μισό λουδοβίκειο διατήρησε το βάρος του παλαιού χρυσού εσκούδου , αλλά μείωσε την καθαρότητά του στα 22 καράτια, επιτρέποντάς του να κυκλοφορεί σε αξία πέντε λιβρών.
Μετά την αποτυχία του συστήματος του Λω και μετά που ο καρδινάλιος Φλερύ έγινε ο επικεφαλής αξιοματούχος του Λουδοβίκου ΙΕ το 1726, η Γαλλία επέστρεψε σε μία πολιτική υγιούς χρήματος και η νομισματοκοπία του χρυσού λουδοβικείου επέστρεψε σε κανονικά επίπεδα.
Αυτή η υπόσχεση τηρήθηκε μέχρι το 1740, όταν το χρυσό λουδοβίκειο ανατιμήθηκε σε 24 λίβρες, με αποτέλεσμα να υποτιμηθεί κατά 20% η λίβρα.
Εμπρός όψη: το κεφάλι του βασιλιά προς τα δεξιά με την επιγραφή « . . – . . » ( , δηλ. «Λουδοβίκος ΙΔ, με τη χάρη του Θεού, βασιλιά της Γαλλίας και της Ναβάρρας»).
Εμπρόσθια όψη: το κεφάλι του βασιλιά προς τα αριστερά με την επιγραφή « . . . . » ( , δηλ. «Λουδοβίκος ΙΣΤ, με τη χάρη του Θεού βασιλιάς της Γαλλίας και της Ναβάρρας»).
Πρόσθια όψη: το κεφάλι του βασιλιά προς τα δεξιά με την επιγραφή « . . – . . » ( , δηλ. Λουδοβίκος ΙΓ, Θεού χάριτι της Γαλλίας και της Ναβάρρας βασιλιάς»).
Σε αντίθεση με ό,τι θα περίμενε κανείς, το χρυσό νόμισμα των 20 φράγκων υπό τον Λουδοβίκο ΙΗ δεν ήταν χρυσό νόμισμα του Λουδοβίκου, αλλά του Ναπολέοντα Α.
Λόγω του νέου νομισματικού νόμου υπό τον Ναπολέοντα Α, όλα τα χρυσά νομίσματα των 20 φράγκων από τον Ναπολέοντα Α έως αυτό με τον πετεινό των 20 φράγκων είναι χρυσά νομίσματα του Ναπολέοντα Α.
Και οι δύο δημοσιογράφοι συμφωνούν ότι το τεστ «θα πρέπει να εφαρμόζεται κυρίως στα επιστημονικά προφίλ γενικού ενδιαφέροντος που θα μπορούσε κανείς να δει στο ή στο που υποτίθεται πως επικεντρώνονται στα επιστημονικά επιτεύγματα».
Έτσι, με το να δίνεται έμφαση στο φύλο στα κείμενα που παρουσιάζουν μέλη περιθωριοποιημένων ομάδων ή μειοψηφιών ενισχύεται η υποτιθέμενη διαφορετικότητα διαιωνίζοντας έτσι τις προκαταλήψεις φύλου στην επιστήμη.
Η Ασβάντεν ανέφερε για πρώτη φορά το τεστ στις 5 Μαρτίου 2013 σε άρθρο της στο διαδικτυακό γυναικείο περιοδικό καταναλογία του τεστ Μπέκντελ -που χρησιμεύει στο να καταδεικνύει τις προκαταλήψεις φύλου στη μυθοπλασία- ως απάντηση στην σεξιστική παρουσιάση των γυναικών επιστημόνων στα Μ.
Η Ασβάντεν έδωσε στο τεστ το όνομα της δημοσιογράφου Αν Φινκμπέινερ που το 2008 κέρδισε το Βραβείο Επιστημονικής Επικοινωνίας η οποία αργότερα έγραψε ένα άρθρο για το επιστημονικό ιστολόγιο σχετικά με την απόφασή της να μη γράψει στο τελευταίο της άρθρο για μία γυναίκα αστρονόμο «σαν γυναίκα».
Το τεστ αναφέρθηκε στην κριτική του επικήδειου άρθρου για την πυρηνική φυσικό Υβόννη Μπρίλ στους που δημοσιεύθηκε στις 30 Μαρτίου 2013 και ξεκινούσε με τα λόγια: «Έφτιαχνε εκπληκτικό μοσχαράκι στρογκανόφ, ακολούθησε τον άντρα της από δουλειά σε δουλειά και πήρε οκτώ χρόνια άδεια για να μεγαλώσει τα τρία παιδιά της.» Λίγες ώρες μετά τη δημοσίευση το κείμενο διορθώθηκε με βάση την κριτική και η διορθωμένη εκδοχή ξεκινούσε με τα λόγια: «Υπήρξε μια εξαιρετική πυρηνική φυσικός που ακολούθησε τον άντρα της από δουλειά σε δουλειά.».
Το τεστ αυτό δημιουργήθηκε από την επιστημονική δημοσιογράφο Κρίστι Ασβάντεν για να βοηθήσει τους επιστημονικούς δημοσιογράφους να αποφεύγουν τις προκαταλήψεις φύλου στα άρθρα τους.
Ένα άλλο άρθρο των για την βιοχημικό Τζένιφερ Ντούντνα που δημοσιεύθηκε στις 11 Μαΐου 2015 δέχτηκε ανάλογη κριτική με βάση το τεστ Φινκμπέινερ όπως και ένα άρθρο της για την αστροφυσικό Βικτώρια Κάσπι που δημοσιεύθηκε στις 16 Φεβρουαρίου 2016.
Το τεστ Φινκμπέινερ αποτελεί παράδειγμα θετικής δράσης γιατί τα γραπτά κείμενα μπορούν να κάνουν τους ανθρώπους να βλέπουν τις γυναίκες στην επιστήμη διαφορετικά από τους άντρες και μάλιστα με αρνητικό ή άδικο τρόπο.
Το τεστ Φινκμπέινερ είναι μία λίστα που πρότεινε η δημοσιογράφος Κρίστι Ασβάντεν για να βοηθήσει τους δημοσιογράφους να δημιουργούν άρθρα για τις γυναίκες στην επιστήμη χωρίς προκαταλήψεις φύλου.
Το «αντεστραμμένο τεστ Φινκμπέινερ» είναι μία άσκηση κατά την οποία ζητάται από μαθητές να γράψουν ένα άρθρο για έναν άντρα επιστήμονα που θα αποτύγχανε στο τεστ Φινκμπέινερ αν αφορούσε μία γυναίκα.
Γουλιέλμος Α της Σικελίας, αρχικά διαδέχθηκε τον αδελφό του Ρογήρο Γ ως δούκας της Απουλίας και Καλαβρίας, έπειτα τον πατέρα του ως βασιλιάς της Σικελίας.
Η Ελβίρα της Καστίλης , μέλος του Οίκου των Χιμένεθ και πρώτη βασίλισσα της Σικελίας ήταν νόθη κόρη του Βασιλιά της Καστίλης και της Λεόν Αλφόνσου του Γενναίου και της τέταρτης συζύγου του Ισαβέλλας.
Κατασκευάστηκε μια οδική διαδρομή προς τη Λυών και τον Ροδανό, οπότε η Ροάν αναπτύχθηκε ως σημείο μεταφόρτωσης μεταξύ του Παρισιού και της Μεσογείου στην πρώιμη σύγχρονη Γαλλία, όταν οι ποτάμιοι οδοί ήταν εξίσου σημαντικοί με τις οδικές αρτηρίες και μονοπάτια.
Προς το τέλος του 12ου αιώνα, δύο κλάδοι μοιράστηκαν τη διαδοχή: οι κόμητες του Φορέζ, οι οποίοι διαχειρίζονταν τμήμα της πόλης με τομείς τους την απόδοση δικαιοσύνης και την είσπραξη των φόρων και η οικογένεια Περιέρ που γύρω στο 1343 κατασκεύασαν κοντά στο κάστρο κτίριο που αργότερα έγινε η εκκλησία Σαιντ-Ετιέν.
Εκτός από την περιοχή του κάστρου που ονομάζεται σήμερα «παλιό κέντρο», χτίστηκαν νέες συνοικίες, το Μπουρ Νεφ και το Μπουρ Μπασέ που εκτείνεται μέχρι τον Λίγηρα.
Η πόλη οργανώθηκε γύρω από δύο μεγάλους ρωμαϊκούς δρόμους, Λούγδουνο - Μεντιολάνουμ Σαντόνουμ και Αουγκουστόντουνουμ - Ρουέσσιο που διέσχιζαν τη Ροντούμνα.
Η ρωμαϊκή Ροντούμνα, σημαντικό ποτάμιο λιμάνι για αιώνες, εξακολουθεί να διατηρεί πολλά ίχνη του ένδοξου παρελθόντος, μέσα από τα μνημεία και την πολιτιστική κληρονομιά της.
Η πλοήγηση δεν ήταν χωρίς κινδύνους, όπως αποδεικνύεται από τάφους, που χρονολογούνται από τη Χαλκολιθική περίοδο, όπου βρέθηκαν 30 πτώματα, τα οποία έφεραν ίχνη πληγών ή θανατηφόρων τραυμάτων, αποτέλεσμα τοπικού πολέμου που σχετίζονταν με την εμπορία κασσίτερου.
Χοακίν Φίνιξ ως Άρθουρ Φλεκ / : Ένας ψυχικά ασθενής, ξεπεσμένος κωμικός, περιθωριοποιημένος από την κοινωνία, του οποίου οι επαγγελματικές και προσωπικές αποτυχίες τον ώθησαν στο να γίνει ένας νιχιλιστικός εγκληματίας.
Δεν είδε την ερμηνεία των προηγούμενων ηθοποιών που υποδύθηκαν των για να πάρει έμπνευση, αντ' αυτού, διάβασε ένα βιβλίο για πολιτικές δολοφονίες, ώστε να καταλάβει τους δολοφόνους και τα κίνητρα τους.
Ο σκηνοθέτης είπε ότι σκόπιμα άφησε ασαφές το αν ο Άρθουρ γίνεται ο πραγματικός όπως συμβαίνει στις παραδοσιακές ιστορίες Μπάτμαν, ή αν εμπνέει ένα ξεχωριστό χαρακτήρα.
Ο Ντε Νίρο δήλωσε ότι ο ρόλος του αποτίει φόρο τιμής στον ρόλο του από , του Ρούπερτ Πάπκιν, ο οποίος είναι ένας κωμικός που έχει εμμονή με έναν παρουσιαστή.
Κατά τη διάρκεια της πρεμιέρας, ο Φίλιπς συνειδητοποίησε ότι: «Το δεν πρόκειται να "αναταράξει" τον κόσμο και να δημιουργήσει συζητήσεις και σκεφτόμουν, τι θέλει να δει ο κόσμος πραγματικά;
και ανακοίνωσαν τα σχέδιά τους για την επερχόμενη ταινία , η οποία θα είχε τον Φίλιπς στη σκηνοθεσία, αλλά και στο σενάριο μαζί με στον Σκοτ Σίλβερ, και τον Μάρτιν Σκορσέζε σαν συμπαραγωγό.
Η ανακοίνωση προκάλεσε μικτές αντιδράσεις σε οπαδούς, γιατί θεώρησαν ότι η ταινία θα κατέστρεφε το κύρος του χαρακτήρα, κάτι που είχε ειπωθεί και για την ερμηνεία του Τζάρεντ Λέτο ως πριν ένα χρόνο, στην ταινία , όπου είχε δεχτεί αρνητικές κριτικές.
Μεταξύ του 2014 και 2015 ο Χοακίν Φίνιξ εξέφρασε το ενδιαφέρον του να συμμετάσχει σε μια ταινία χαμηλού προϋπολογισμού, όπου θα αναλύει τον χαρακτήρα ενός αντιήρωα κόμικ, όπως ο από την .
Δεν πίστευε ότι η ιδέα του για μια ταινία πάνω σ' ένα χαρακτήρα κόμικ πρέπει να είναι αυτή του , καθώς σκέφτηκε ότι ο χαρακτήρας είχε απεικονιστεί με παρόμοιο τρόπο στο παρελθόν, και προσπάθησε να σκεφτεί έναν διαφορετικό αντιήρωα.
Ομοίως, ο Τοντ Φίλιπς είχε ερωτηθεί αρκετές φορές να σκηνοθετήσει ταινίες βασισμένες σε κόμικ, αλλά αρνιόταν επειδή ποτέ δεν τον ενδιέφεραν.
Τον προσέλκυσε ο γιατί δεν πίστευε ότι υπήρχε μια οριστική, απόλυτη απεικόνιση του χαρακτήρα, κάτι το οποίο γνώριζε ότι θα του επέτρεπε να έχει μια σημαντική δημιουργική και καλλιτεχνική ελευθερία.
Η προσπάθησε να πείσει τον Φίλιπς να πάρει τον Λεονάρντο Ντι Κάπριο ως , με την ελπίδα να χρησιμοποιήσει τη συχνή συνεργασία του με τον Σκορσέζε για να τον προσελκύσει.
Ωστόσο, ο Φίλιπς δήλωσε ότι ο Φίνιξ ήταν ο μοναδικός ηθοποιός που ήθελε, και ότι μαζί με τον Σίλβερ έγραψαν το σενάριο με τον Φίνιξ στο μυαλό τους, «στόχος ήταν να μην μπει ποτέ ο Χοακίν Φίνιξ στο σύμπαν των ταινιών κόμικς. αλλά οι ταινίες κόμικς στο σύμπαν του Χοακίν Φίνιξ».
Ο Φίνιξ όταν έμαθε για την ταινία, δήλωσε ότι ενθουσιάστηκε αρκετά γιατί ήταν το είδος φιλμ που έψαχνε να κάνει, περιγράφοντάς το ως μοναδικό και δηλώνοντας ότι δεν ένιωθε σαν μια τυπική "ταινία σε στούντιο".
Είπε ότι, «πολλές φορές σε αυτές τις ταινίες έχουμε αυτά τα απλουστευμένα, μειωτικά αρχέτυπα, που επιτρέπουν στο κοινό να απέχει από τον χαρακτήρα και να μην ταυτίζεται, όπως θα κάναμε στην κανονική ζωή. Είναι εύκολο να χαρακτηρίσεις κάποιον ως "κακό" και, επομένως, να πεις "δεν είμαι έτσι εγώ"».
Σύμφωνα με τους Κιμ Μάστερς και Μπόρις Κιτ της εφημερίδας , ο Τζάρεντ Λέτο ήταν δυσαρεστημένος από την ύπαρξη ενός πρότζεκτ ξεχωριστού από την ερμηνεία του.
που του είχε υποσχεθεί μια ανεξάρτητη ταινία - επέτρεψε στον Φίλιπς να προχωρήσει με το φιλμ, ζητώντας μέχρι και τον μάνατζερ του, Έρβινγκ Αζόφ, να ακυρώσει το πρότζεκτ.
Η Μάστερς πρόσθεσε ότι ο εκνευρισμός του Λέτο ήταν αυτός που τον οδήγησε στο τερματισμό της συνεργασίας του με την εταιρία , καθώς πίστευε ότι οι αντιπρόσωποί του θα έπρεπε τον είχαν ενημερώσει νωρίτερα για το έργο του Φίλιπς, ώστε να διεκδικήσει σκληρότερα την δικιά του εκδοχή ως .
Ο Άρθουρ αρχίζει να λέει νοσηρά αστεία, ομολογεί τις δολοφονίες του στο μετρό, βροντοφωνάζει για το πώς η κοινωνία εγκαταλείπει τους καταπιεσμένους και ψυχικά ασθενείς και επικρίνει τον Μιούρεϊ επειδή τον ειρωνεύτηκε.
Ο Άρθουρ συνέρχεται, στέκεται πάνω από το αυτοκίνητο, αρχίζει να χορεύει υπό τις επευφημίες του πλήθους, σχηματίζει με αίμα χαμόγελο στο πρόσωπό του και γίνεται άτυπος ηγέτης του κινήματος.
Οι δυο τους άντλησαν έμπνευση από μελέτες που έγιναν πάνω στον χαρακτήρα τη δεκαετία του 1970 και από ταινίες του Μάρτιν Σκορσέζε, ο οποίος αρχικά είχε συνδεθεί με το έργο ως παραγωγός.
Ο Φίνιξ συσχετίστηκε με την ταινία τον Φεβρουάριο του 2018 και πήρε τον ρόλο τον Ιούλιο, ενώ η πλειοψηφία των υπόλοιπων ηθοποιών προσλήφθηκαν τον Αύγουστο.
Αρνούμενος να το παραδεχτεί, ο Άρθουρ επισκέπτεται το Κρατικό Νοσοκομείο του Άρκαμ και κλέβει το αρχείο της Πένι, όπου αναφέρεται ότι ήταν μια ναρκισσίστρια που υιοθέτησε τον Άρθουρ ενώ εργαζόταν ως οικονόμος στους Γουέινς τη δεκαετία του 1950.
Ο Άρθουρ μπαίνει στο διαμέρισμα της Σόφι και εκείνη τρομοκρατημένη του ζητάει να φύγει, αποκαλύπτοντας ότι η "σχέση" τους ήταν τίποτα παρά ένα αποκύημα της φαντασίας του Άρθουρ.
Παρομοίως, ο Φίλιπς σχολίασε ότι υπήρχαν "αμέτρητα εμπόδια" κατά τη διάρκεια της μακρόχρονης διαδικασίας γραφής του σεναρίου, εξαιτίας της οραματικότητάς που είχα για τον χαρακτήρα.