polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Παρά την εκστρατεία για τη φυλάκιση του στην Κολομβία, εκδόθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες το Σεπτέμβριο του 2001 και καταδικάστηκε το 2003 για διακίνηση ναρκωτικών, συνωμοσία και τη διανομή της κοκαΐνης στις ΗΠΑ.
Το 1991, ο Οτσόα Βάσκες και οι αδελφοί του παραδόθηκαν στις κολομβιανές αρχές, ελπίζοντας να αποφύγει τον "ανοιχτό πόλεμο" με την κυβέρνηση μέσα από ένα συμβιβασμό.
Εκείνη την εποχή δεν υπήρχε συμφωνία έκδοσης μεταξύ της Κολομβίας και των ΗΠΑ, και τα αδέρφια εξασφάλισαν την υπόσχεση ότι δεν θα εκδοθούν στο μέλλον ως μέρος της συμφωνίας.
Ο Φάμπιο Οτσόα Βάσκες είναι πρώην ηγετικό μέλος του καρτέλ εμπορίας κοκαΐνης του Μεδεγίν μαζί με τους μεγαλύτερους αδελφούς του Χουάν Δαβίδ και Χόρχε Λουίς.
Μετά από μια σύντομη φυλάκιση στην Κολομβία, συνελήφθη και εκδόθηκε στις ΗΠΑ το 1999 και εκτίει φυλάκιση 30 ετών σε ομοσπονδιακή φυλακή των ΗΠΑ.
Μετά τη φυλάκιση του, η κυβέρνηση της Κολομβίας κατάσχεσε περιουσία ύψους χιλιάδων εκατομμυρίων δολαρίων ΗΠΑ από αυτόν, συμπεριλαμβανομένων γεωργικών εγκαταστάσεων και επιχειρήσεων.
Την πρώτη χρονιά τερμάτισε τελευταίος στην 10η θέση του 1ου ομίλου με αντιπάλους τους Εργοτέλη Ηρακλείου, ΠΑΟ Σαφράμπολη, Ηρόδοτο Ηρακλείου, τον συντοπίτη Ρεθυμνιακό, Ολυμπιακό Λουτρακίου, Πανναυπλιακό, Παμμεσηνιακό, Πειραϊκό Ν.
Τη δεύτερη χρονιά τερμάτισε στην 7η θέση σε σύνολο 9 ομάδων με αντιπάλους τους ΑΕΚ Φαλήρου, τους συντοπίτες Ρεθυμνιακό και Ατρόμητο, Πειραϊκό Ν.
Ο σύλλογος αποτελεί τον αρχαιότερο του νομού Ρεθύμνης και ιδρύθηκε επίσημα το 1928 με την ονομασία «Αθλητικός Όμιλος Άρης Ρεθύμνου» από τον αείμνηστο Παντελή Παντελιδάκη.
Στα χρόνια της Κατοχής ο σύλλογος ανέστειλε τη λειτουργία του και επανιδρύθηκε το 1946 με την ονομασία «Εργατικός Αθλητικός Όμιλος Άρης Ρεθύμνου», αποτελώντας παράλληλα ιδρυτικό σωματείο της νεοσύστατης Ε.
Το 1992 η Αναγέννηση κερδίζει την άνοδο στην Δ' Εθνική και παράλληλα τροποποιείται το καταστατικό της και επανέρχεται η ιστορική ονομασία «Αθλητικός Όμιλος Άρης Ρεθύμνου».
Η Ελένη, όπως την αναφέρουν συνήθως στην Πολωνία, κυκλοφόρησε το πρώτο σόλο άλμπουμ της, , - , το 1980 (αν και είχε ηχογραφήσει έναν δίσκο βινυλίου με τον Προμηθέα νωρίτερα) με τίτλο .
Μεταξύ πολλών άλλων χωρών, επισκέφθηκε την Αυστραλία, τη Γαλλία, τη Σουηδία, τον Καναδά και τις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου τραγούδησε για την πολωνική διασπορά.
Εκτός από τα βραβεία που σχετίζονται με τη μουσική, τιμήθηκε επίσης με το βραβείο από το Ίδρυμα για τη νεολαία και τα παιδιά με αναπηρία του Κατοβίτσε, για τη «γενναιοδωρία, ευγένεια, κατανόηση και συνεργασία της, δηλαδή ότι κάνει εφικτή την πραγματοποίηση αξιέπαινων στόχων για το περιβάλλον των παιδιών με αναπηρία και των νέων.»
Τιμήθηκε το 1999 με το ετήσιο βραβείο Αγία Ρίτα της Κάσια, το οποίο απονέμεται σε γυναίκες διαφορετικών θρησκευτικών πεποιθήσεων, που έχουν ξεπεράσει ένα τραγικό γεγονός στη ζωή τους.
Το 2004, της δόθηκε το μετάλλιο του Αγίου Αδελφού Αλβέρτου για τη δέσμευσή της στην φιλανθρωπία που σχετίζεται με τη βοήθεια προς τους ανθρώπους που ζουν με το , καθώς και για τα ΑΜΕΑ.
Η επίσημη αιτιολόγηση για το βραβείο περιελάμβανε τις συναντήσεις της με τη νεολαία και τις φιλανθρωπικές συναυλίες που δόθηκαν στα κέντρα κοινωνικής αρωγής και στις φυλακές.
Αυτό το εικονογραφημένο άλμπουμ περιέχει μία συνέντευξη που δόθηκε σε έναν Παυλίνο μοναχό, τον Ρόμπερτ Γούκασουκ, στην οποία μιλάει για τη ζωή της, τα ανθρώπινα δεινά, την αγάπη, την έννοια της φιλανθρωπίας, καθώς και τις καλλιτεχνικές της εμπειρίες.
Η Τζόκα ξεκίνησε την επαγγελματική της σταδιοδρομία το 1975, όταν προσχώρησε στο νεοσύστατο μουσικό συγκρότημα Προμηθέας, που δραστηριοποιούταν κυρίως στο Σόποτ.
Ο πρωθυπουργός, από τον Ιούλιο του 1923 έως τις 27 Μαΐου 1926, ήταν ο Μπεν Χατζ Χατμί και ο Στρατηγός Ντρις Ρίφι Τεμσάμανι ονομαζόταν Μπασά ή Κυβερνήτης του Ριφ.
Η Δημοκρατία του Ριφ (βερβερικές γλώσσες: ⵜⴰⴳⴷⵓⴷⴰ ⵏ ⴰⵔⵔⵉⴼ, , επίσημα Συνομόσπονδη Δημοκρατία των Φυλών του Ριφ) ήταν βραχύβια δημοκρατία στο βόρειο Μαρόκο που υπήρχε μεταξύ του 1921 και 1926.
Δημιουργήθηκε τον Σεπτέμβριο του 1921, όταν οι άνθρωποι του Ριφ επαναστάτησαν και ανακήρυξαν την ανεξαρτησία τους από την ισπανική κατοχή, καθώς και από το σουλτάνο του Μαρόκου Γιουσέφ.
Αν και οι Βέρβεροι αντιστέκονταν ενάντια στους Ισπανούς και Γάλλους εισβολές στο Μαρόκο, δεν ήταν σε θέση να εδραιώσουν την εξουσία και επανειλημμένα επέστρεφαν στις εμφύλιες διαμάχες.
Η εξέγερση μετά τη συνθήκη της Φεζ του 1912 κατέληξε σε αποτυχία, διότι οι φυλετικές συμμαχίες εναντίον του γαλλικού κράτους διαλύθηκαν μέσα σε λίγους μήνες.
Μέσα στο μουσείο εκτίθονται παραδοσιακά κοσμήματα, στολές, αγάλματα, αντικείμενα, όπλα, πέτρα και επιγραφές από το Άσαμ και τις βορειοανατολικές πολιτείες (Αρουνάτσαλ Πραντές, Άσαμ, Μεγκαλάγια, Ναγκαλάντ, Μανιπούρ, Τρίπουρα, Μιζόραμ).
Αυτό το κολέγιο ιδρύθηκε για να καλύψει τις υψηλότερες εκπαιδευτικές ανάγκες των φοιτητών αφού το Ντισπούρ έγινε πρωτεύουσα του Άσαμ μετά από την απόσχιση της Μεγκαλάγια .
Στα κολεγιακά του χρόνια βρέθηκε στο , όπου στην τελευταία του σεζόν είχε 16,4 πόντους, 7,3 ριμπάουντ και 0,9 μπλοκ κατά μέσο όρο ανά παιχνίδι.
Το 2014 επελέγη στο νούμερο 15 του ντραφτ από τους Ατλάντα Χοκς, με τους οποίους αγωνίστηκε αρχικά στο έχοντας 12,5 πόντους και 7 ριμπάουντ ανά αγώνα.
Στις 20 Νοεμβρίου του 2014 υπέγραψε στους Φορτ Γουέιν Μαντ Αντς του , ενώ στις 10 Φεβρουαρίου του 2015 πήγε ως «ανταλλαγή» από τους Ατλάντα Χοκς στους Μινεσότα Τίμπεργουλβς.
Μέχρι το τέλος εκείνης της σεζόν πρόλαβε να αγωνιστεί συνολικά σε 29 αγώνες, σκοράροντας 7,2 πόντους και μαζεύοντας 5,4 ριμπάουντ κατά μέσο όρο.
Σύμφωνα με την έκθεση της αστυνομίας, ο Πέιν έσπευσε να βοηθήσει μια φίλη του από πιθανή κακοποιητική πράξη και εντέλει δολοφονήθηκε από τον Λόρενς Ντόριτι, που ήταν ο σύντροφος της κοπέλας αυτής.
Στις 13 Μαρτίου του ίδιου έτους έμεινε ελεύθερος από τους πράσινους, αφού δεν κατάφερε να πείσει με τις εμφανίσεις του (είχε 2,5 πόντους με 37,5% δίποντα και 3 ριμπάουντ σε 4 αγώνες στην Ευρωλίγκα).
Τον Φεβρουάριο του 2018 ο Πέιν υπέγραψε στον Παναθηναϊκό στον οποίο έμεινε ως το τέλος της σεζόν, έχοντας 4.8 πόντους και 2.8 ριμπάουντ κατά μέσο όρο αγωνιζόμενος σε 12 αγώνες της Ευρωλίγκα.
Ο Αμερικανός σέντερ ξεκίνησε τη σεζόν 2018-19 στην Κίνα και συγκεκριμένα στην ομάδα Ναντζίνγκ Μάνκι Κινγκ, έχοντας 16.9 πόντους, 8.6 ριμπάουντ και 1.6 ασίστ ανά αγώνα.
Δημιουργήθηκε τις 20 Ιουνίου 1911 από την Κυβέρνηση Ελευθερίου Βενιζέλου 1910 με μετονομασία και μεταβολή του Υπουργείου Γεωργίας, Εμπορίου και Βιομηχανίας, με τον Νόμο 3798.
Ανάμεσα στα αντικείμενά του ήταν και θέματα που το 1917 δόθηκαν στο Υπουργείο Γεωργίας και Δημοσίων Κτημάτων και στη συνέχεια, το 1919 πέρασαν στο Υπουργείο Γεωργίας.
Το υπουργείο καταργήθηκε από τη δικτατορική Κυβέρνηση Θεόδωρου Πάγκαλου 1925 και ανασυστάθηκε στις 3 Σεπτεμβρίου 1926 από την επαναστατική Κυβέρνηση Γεωργίου Κονδύλη 1926.
Το Υπουργείο ανασυστάθηκε και λειτούργησε κατά την διάρκεια της δικτατορικής Κυβέρνησης Γεωργίου Παπαδόπουλου του 1967 και καταργήθηκε από την επόμενη Κυβέρνηση Σπύρου Μαρκεζίνη, το 1973.
Συστάθηκε εκ νέου το 1981 από την Κυβέρνηση Ανδρέα Παπανδρέου με σημαντικές εξουσίες και παρέμεινε ως το 2002, οπότε συγχωνεύτηκε μαζί με το Υπουργείο Οικονομικών στο υπουργείο Οικονομίας και Οικονομικών με το ΠΔ 81/2002.
Με τον Νόμο 3798 του 20 Ιουνίου 1911 μετονομάστηκε σε Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας, το οποίο επιπλέον απέκτησε αρμοδιότητα και στην εποπτεία και συντήρηση δημοσίων δενδροστοιχιών και κήπων, καθώς και στην φυτεία που υπήρχε στον ζωολογικό κήπο του Φαλήρου, και στην υπηρεσία και εκμετάλλευση ιχθυοτροφείων, ιχθυοτρόφων υδάτων, θυννείων και κοραλλείων.
Στις 14 Ιουνίου 1917 συστάθηκε το Υπουργείο Γεωργίας και Δημοσίων Κτημάτων, ενώ στις 9 Ιανουαρίου 1919 σχηματίστηκε το Υπουργείο Γεωργίας, και οι σχετικές αρμοδιότητες σταμάτησαν να είναι υπό την εποπτεία του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας.
Το Υπουργείο Γεωργίας, Εμπορίου και Βιομηχανίας είχε συσταθεί στις 28 Απριλίου του 1910 με τον Νόμο 3724 και είχε έξι τμήματα: Γεωργίας, Δασών, Εμπορίου και Βιομηχανίας, Μεταλλείων, Στατιστικής, και Ειδικού Λογιστηρίου.
Το Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας της Ελλάδας υπήρχε από τις αρχές , μέχρι το τέλος του 20ου αιώνα , με διαστήματα κατά τα οποία είχε αντικατασταθεί με άλλα υπουργεία.
Στη συνέχεια, ως Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας, απέκτησε με το Νόμο 241/1916 το «Τμήμα Γεωργικής Οικονομίας» και το «Τμήμα Ζωοτεχνικής και Κτηνιατρικής Υπηρεσίας».
Μετά την πτώση της Αυτοκρατορίας των Ντουρανί το 1826, υπήρξε χάος στις περιοχές της Αφγανικής Αυτοκρατορίας του Αχμάντ Σαχ Ντουρανί καθώς οι γιοι του Τιμούρ Σαχ αγωνίστηκαν για την εξουσία.
Στη συνέχεια, οι διάδοχοι του διακυβέρνησαν με γραμμική διαδοχή μέχρι το 1929, όταν ο βασιλιάς Αμανουλάχ Χαν παραιτήθηκε του αξιώματός του και ο ξάδελφος του Μοχαμάντ Ναντίρ Σαχ εξελέγη βασιλιάς.
Η ισχυρότερη και πλέον κυρίαρχη υποφατρία των Μπαρακζάι Παστούν είναι οι Μουσαχιμπάν, από τους οποίους κατάγεται η δυναστεία που διακυβέρνησε το Αφγανιστάν την περίοδο 1826–1973.
Οι δύο κλάδοι της δυναστείας Μπαρακζάι διακυβέρνησαν το σύγχρονο Αφγανιστάν από το 1826 έως το 1973 όταν η μοναρχία έφτασε στο τέλος της υπό τον Μουσαχιμπάν Μοχαμάντ Ζαχίρ Σαχ.
Αυτοί που αποχώρησαν από το Πισίν μιλούν τοπικές διαλέκτους, όπως Μουλτανί ή Σαραΐκι στη Μουλτάν, Χίντκο στην Χαζαρά, Ούρντου στο Μποπάλ και Σίντι στο Σινδ.
Οι Παγιεντάχ Χελ είναι απόγονοι του Παγιεντάχ Χαν, επικεφαλής του κλάδου των Μοχαμαντζάι της φυλής Μπαρακζάι κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Τιμούρ και του Ζαμάν Σαχ, οι οποίοι έγιναν κυβερνήτες μετά την πτώση των Σαντουζάι.
Οι Μοχαμαντζάι είναι η ισχυρότερη και πλέον κυρίαρχη υποφυλή των Μπαρακζάι, και ανήκουν στον κλάδο της συνομοσπονδίας των Ντουρανί, με επίκεντρο την πόλη Κανταχάρ.
Υπήρχε πρόλογος "υπό του Δρ. Τζον Χ. Γουάτσον", όπου αναφερόταν ότι "ο ντετέκτιβ έχει αποσυρθεί από το επάγγελμά του και πως είναι καλά στην υγεία του, αν και με λίγους ρευματισμούς".
Επίσης επαναδημοσιεύτηκε η ιστορία περιπέτεια του κουτιού από χαρτόνι από τη συλλογή Οι αναμνήσεις του Σέρλοκ Χολμς του 1894, επειδή απουσίαζε από μετέπειτα εκδόσεις της συλλογής.
Η τελευταία του υπόκλιση είναι μία συλλογή 7 μικρών ιστοριών με πρωταγωνιστή τον ντετέκτιβ Σερλοκ Χολμς, που δημοσίευσε ο σερ Άρθουρ Κόναν Ντόυλ το 1917.
Οι γκιλτζί ήταν ηγεμόνες της περιοχής του Αφγανιστάν και κυρίαρχη συνομοσπονδία των Παστούν από το έτος 1000 έως το 1747, όταν η εξουσία πέρασε στα χέρια των Ντουρανί.
Οι φυλές των Γκιλτζί είναι διασκορπισμένες σε ολόκληρο το Αφγανιστάν και τμήματα του Πακιστάν, αν και η μεγαλύτερη συγκέντρωση τους βρίσκεται από τις επαρχίες Ζάμπουλ έως την Καμπούλ, με επίκεντρο τις επαρχίες Γκαζνί και Πακτίκα.
Ο Γερμανός οριενταλιστής Μπέρναρντ Ντορν, στηριζόμενος στο Ταρίχ-ε Χαν Τζαχάνι ουά Μακζάν-ε Αφγκάνι του Νιμάτ Αλλάχ αλ-Χαράουι υποστηρίζει την ιδέα πως οι Γκιλζάι περιφρόνησαν την Μπίμπι Μάτο, κόρη του Σαΐχ Μπετ Νικέ .
Η πλέον αποδεδειγμένη θεωρία είναι αυτή που θέτει την καταγωγή τους στη φυλή Τζαλάτζ, οι οποίοι εγκαταστάθηκαν αρκετά χρόνια πριν στα όρη του Γκοούρ, όπου εμφανίστηκαν στην ιστορία να συνοδεύουν τον Μαχμούντ του Γκαζνί στις εκστρατείες του στην Ινδία.
Οι γκιλτζί , γνωστοί και ως τζαλτζί , τζιλτζί, γκιλζάι, ή γκαρζάι (, γκαρ σημαίνει «βουνό» και ζάι «παιδιά των», δηλαδή «παιδιά των βουνών»)), είναι η μεγαλύτερη συνομοσπονδία της φυλής των Παστούν.
Τζουστινιάνο Παρτετσιπάτσιο, Δόγης της Βενετίας , μεγαλύτερος γιος και διάδοχος του Ανιέλλο Παρτετσιπάτσιο, έστειλε εξορία στην Κωνσταντινούπολη τον μικρότερο αδελφό του Τζοβάνι που επιχείρησε να γίνει διάδοχος του πατέρα του.
Η παράδοση λέει ότι ο Τζουστινιάνο μετέφερε τα οστά του Ευαγγελιστή Μάρκου από την Αλεξάνδρεια στην Βενετία, οι Βενετοί έμποροι δωροδόκησαν τους φύλακες και μετέφεραν τα οστά μέσα σε χοιρινό κρέας.
Πριν τον θάνατο του ανακάλεσε από την εξορία στην Κωνσταντινούπολη τον αδελφό του Τζιοβάνι να τον διαδεχτεί επειδή δεν είχε ο ίδιος γιους, του έθεσε σαν όρο να ολοκληρώσει την Βασιλική του Αγίου Μάρκου.
Ο Όρσο Α προχώρησε σε σημαντικές διοικηκές μεταρρυθμίσεις όπως την εκλογή δικαστών για να ελέγχουν την απεριόριστη εξουσία των δόγηδων και των των πατριαρχών της Ακυληία και του Γκράντο, δημιούργησε επίσης 5 νέες επισκοπές.
Η Οικογένεια Παρτετσιπάτσιο ήταν μια από τις πρώτες οικογένειες που κυβέρνησαν την Δημοκρατία της Βενετίας με 7 δόγηδες τον 9ο - 10ο αιώνα, τα πρώτα χρόνια που ανεξαρτητοποιήθηκε από την Βυζαντινή Αυτοκρατορία.
Η Οικογένεια Παρτετσιπάτσιο είχε καθοριστικό ρόλο στην δημιουργία της σύγχρονης Βενετίας, το Ριάλτο, οικοδόμησε τις γέφυρες, τα κανάλια, τις περισσότερες εκκλησίες και την σύγχρονη Βασιλική του Αγίου Μάρκου.
Ο Σαράντος Καργάκος γεννήθηκε στο Γύθειο Λακωνίας, σπούδασε φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και υπήρξε συνεργάτης πολλών μεγάλων φροντιστηρίων στην Αθήνα.
Υπήρξε επίσης μέλος του εκπαιδευτικού προσωπικού της Σχολής Πολέμου του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού, της Σχολής Εθνικής Άμυνας και της Διακλαδικής Σχολής Θεσσαλονίκης.
Κατά τη διάρκεια της Διάσκεψης του Βερολίνου το 1884-85 η Αφρική χωρίστηκε μεταξύ των Ευρωπαϊκών αποικιακών δυνάμεων, καθορίζοντας σύνορα που είναι σε μεγάλο βαθμό ανέπαφα με τα σημερινά σύνορα.
Στις 5 Αυγούστου 1890 οι Βρετανοί και Γάλλοι σύναψαν συμφωνία για να διευκρινίσουν τα όρια μεταξύ της γαλλικής Δυτικής Αφρικής και το τι θα γίνει με τη Νιγηρία.
Συμφωνήθηκε όριο κατά μήκος μιας γραμμής του Σάι στο Νίγηρα προς την Μπαρούβα στη λίμνη Τσαντ, αλά το χαλιφάτο του Σοκότο παρέμεινε στη βρετανική σφαίρα επιρροής.
Οι ηγέτες ίδρυσαν άλλο κράτος στη Ματάμπα, συνδεδεμένη με τη βασίλισσα Νζίνγκα, κάνοντας ισχυρή αντίσταση στους Πορτογάλους μέχρι να συμφιλιωθεί μαζί τους.
Οι Ιμπανγκάλα ίδρυσαν το κράτος Κασάντζε με σκοπό το εμπόριο σκλάβων, κάνοντας το σημαντική πηγή σκλάβων κατά τη διάρκεια του 17ου και 18ου αιώνα.
Η Κεντρική Αφρική είναι η κύρια περιοχή της Αφρικανικής ηπείρου, το οποίο περιλαμβάνει το Μπουρούντι, την Κεντροαφρικανική Δημοκρατία, το Τσαντ, τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό και τη Ρουάντα.
Η Μέση Αφρική είναι ανάλογος όρος που περιλαμβάνει την Ανγκόλα, το Καμερούν, την Κεντροαφρικανική Δημοκρατία, το Τσαντ, τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, την Ισημερινή Γουινέα, την Γκαμπόν, τη Δημοκρατία του Κονγκό, και το Σάο Τομέ και Πρίνσιπε.
Όλα τα μέλη της υποπεριοχής του ΟΗΕ της Μέσης Αφρική, συν τα διαφορετικά έθνη που συνήθως υπολογίζονται στην Κεντρική Αφρική , αποτελούν την Οικονομική Κοινότητα των κρατών της Κεντρικής Αφρικής .
Η αυτοκρατορία διαλύθηκε σε μικρά κρατίδια, τα οποία αγωνίζονταν μεταξύ τους για τους αιχμάλωτους πολέμου με σκοπό να τους πουλήσουν στο σκλαβοπάζαρο
Τα ευρήματα περιλαμβάνουν χάλκινα γλυπτά και αγάλματα τερακότα ανθρώπων και ζώων, νομίσματα, τεφροδόχοι, οικιακά σκεύη, κοσμήματα, ιδιαίτερα διακοσμημένα αγγεία, και δόρατα.
Οι Ιμπανγκάλα της εσωτερικής Ανγκόλα ισχυρίστηκε κάθοδο από ένα ιδρυτή, τον Κινγκούρι, αδελφό της Βασίλισσας Ρουίτζ, που δεν μπορούσε να ανεχθεί τη βασιλεία του μουλόπουε Τσιμπούντα.
Κατά τη διάρκεια του 17ου αιώνα, ο αρχηγός και πολεμιστής των Λούντα Μουάτα Καζέμπε δημιούργησε το βασίλειο της Ανατολικής Λούντα στην κοιλάδα του ποταμού Λουαπούλα.
Στην ακμή της περιλάμβανε μια περιοχή που καλύπτουν μεγάλος του σύγχρονου Τσαντ, αλλά και μέρη της σύγχρονης νότιας Λιβύη, το ανατολικό Νίγηρα, τη βορειοανατολική Νιγηρία, το βόρειο Καμερούν, μέρη του Νότιου Σουδάν και την Κεντροαφρικανική Δημοκρατία.
Η ιστορία της Αυτοκρατορίας είναι κυρίως γνωστή από τα Βασιλικά Χρονικά ή Γκίργκαμ, τα οποία ανακαλύφθηκαν το 1851 από τον Γερμανό ταξιδιώτη Χάινριχ Μπαρθ.
Τουλάχιστον το 40% του αγροτικού πληθυσμού της βόρειας και ανατολικής Κεντρικής Αφρικής ζει σε συνθήκες φτώχειας και συνήθως αντιμετωπίζει χρόνιες ελλείψεις τροφίμων.
Οι νομάδες κτηνοτρόφοι μεταναστεύουν με τα ζώα τους σε λιβάδια του βόρειου τμήματος της λεκάνης για μερικές εβδομάδες κατά τη διάρκεια κάθε μικρής εποχής των βροχών, όταν εντατικά βόσκουν τα ιδιαίτερα θρεπτικά χόρτα.
Μετά τη μετανάστευση των Μπαντού από τη Δυτική Αφρική, τα βασίλεια και και αυτοκρατορίες των Μπαντού άρχισε να αναπτύσσονται στο νότιο τμήμα της Κεντρικής Αφρικής.
Στη δεκαετία του 1450, ένας Λούμπα από τη βασιλική οικογένεια Ιλούνγκα Τσιμπίντια παντρεύτηκε τη βασίλισσα των Λούντα Ρουίτζ και ένωσε όλους τους λαούς Λούντα.
Ο γιος του Ναουίτζ επέκτεινε την αυτοκρατορία περαιτέρω και είναι γνωστή ως ο πρώτος αυτοκράτορας των Λούντα, με τον τίτλο Μουάτα Γιάμβο , τον «Άρχοντα της Οχιάς».
οι γεωργοί Μπακόνγκο ενώθηκαν ως Βασίλειο του Κονγκό υπό τον βασιλιά που είχε τον τίτλο μανικόνγκο, και κατοικούσαν στην εύφορη περιοχή Πουλ Μαλάμπο κάτω από το ποταμό Κονγκό.
Το καλαμπόκι και η μανιόκα θα έχει ως αποτέλεσμα την αύξηση του πληθυσμού στην περιοχή και σε άλλα μέρη της Αφρικής, αντικαθιστώντας το κεχρί ως κύριο και βασικό.
Το Βασίλειο Σιλούκ κατελάμβανε μέρη κυρίως στο Νότιο Σουδάν από τον 15ο αιώνα, κατά μήκος μιας λωρίδας γης κατά μήκος της δυτικής όχθης του Λευκού Νείλου, στη Λίμνη Νο σε περίπου 12 βόρειο γεωγραφικό πλάτος.
Κατά τη διάρκεια του δέκατου ένατου αιώνα, το Βασίλειο Σιλούκ άρχισε να καταρρέει από στρατιωτικές επιθέσεις της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και αργότερα από Βρετανικό και Σουδανικό εποικισμό στο Αγγλοαιγυπτιακό Σουδάν.
Η Κεντρική Αφρικανική Ομοσπονδία , επίσης γνωστή ως Ομοσπονδία της Ροδεσίας και της Νυασαλάνδης, αποτελείται από αυτό που είναι τώρα τα έθνη του Μαλάουι, της Ζάμπια και της Ζιμπάμπουε.
Ομοίως, η Αγγλικανική Εκκλησία της Επαρχίας της Κεντρικής Αφρικής καλύπτει επισκοπές στην Μποτσουάνα, το Μαλάουι, τη Ζάμπια και τη Ζιμπάμπουε, ενώ η Πρεσβυτεριανή Εκκλησία της Κεντρικής Αφρικής έχει συνόδους στο Μαλάουι, τη Ζάμπια και τη Ζιμπάμπουε.
Πρώτα οι Ουαντάι έδιναν φόρο υποτέλειας στους Μπόρνου και Νταρφούρ, αλλά μέχρι τον 18ο αιώνα το Ουαντάι ήταν πλήρως ανεξάρτητο και είχε γίνει επιτιθέμενος εναντίον των γειτόνων της.
Εκτεταμένοι τειχισμένοι οικισμοί έχουν πρόσφατα βρεθεί στη Βορειοανατολική Νιγηρία, περίπου 60 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της Λίμνης Τσαντ που χρονολογείται από την πρώτη χιλιετία π.
Το Βασίλειο του Μπαγκίρμι υπήρχε ως ανεξάρτητο κράτος κατά τη διάρκεια του 16ου και του 17ου αιώνα, νοτιοανατολικά της Λίμνης Τσαντ σε αυτό που είναι τώρα το Τσαντ.
Στον 21ο αιώνα, πολλές τζιχαντιστικές και Ισλαμιστικές ομάδες άρχισαν να λειτουργούν στην περιοχή της Κεντρικής Αφρικής, συμπεριλαμβανομένης της Σελέκα και Ανσαρού.
Η λεκάνη της Λίμνης Τσαντ είναι ιστορικά και οικολογικά σημαντική για τους πληθυσμούς της Κεντρικής Αφρικής, με την Επιτροπή της Λεκάνης της Λίμνης Τσαντ να είναι σημαντική υπερπεριφερειακή οργάνωση στην Κεντρική Αφρική.
Το εμπόριο και οι βελτιωμένες γεωργικές τεχνικές υποστήριξαν περισσότερο εξελιγμένες κοινωνίες, με αποτέλεσμα των πρόωρων πολιτισμών Σάο, Κάνεμ, Μπορνού, Σιλούκ, Μπαγκίρμι και Ουαντάι.
Αφού ήταν αναπληρωματικός στην πλειονότητα των πρώτων αγώνων του πρωταθλήματος, ο Λουτσέσκου τον έβαλε πάλι στον αρχικό σχήμα στον αγώνα με τον ΠΑΣ Γιάννινα, ππου έληξε με ήττα 0-1.
Εκτός από δύο τέρματα που σημείωσε, ολοκλήρωσε τη σεζόν έχοντας έξι ασίστ, κατατασσόμενος στη δεύτερη θέση του σχετικού πίνακα μαζί με τους Κώστα Φορτούνη και Μασούντ Σοτζέι, από τον Ολυμπιακό και τον Πανιώνιο αντίστοιχα.
Με τη Ξάνθη να αλλάζει προπονητή προσλαμβάνοντας τον Μίλαν Ράσταβατς, ο Τριάδης έπρεπε να αποδείξει την αξία του, παρά τη δυνατή του προηγούμενη σεζόν, προκειμένου να θεωρηθεί βασικός από το νέο προπονητή.
Στον πρώτο αγώνα για το Κύπελλο, στην νίκη με 2-0 επί του Παναιτωλικού, σημείωσε το δεύτερο γκολ του αγώνα, το οποίο ήταν το πρώτο του γκολ σε αγώνα εκτός του πρωταθλήματος.
Αφού χρησιμοποιήθηκε κυρίως ως αλλαγή σε αγώνες πρωταθλήματος, ξεκίνησε βασικός στο δεύτερο αγώνα για το Κύπελλο, στη νίκη με 4-2 επί του Εργοτέλη, στον οποίο εκμεταλλεύτηκε την ευκαιρία του, σημειώνοντας δύο γκολ και δίνοντας μία ασίστ.
Μετά από μια δύσκολη περίοδο κατά την οποία δεν έπαιρνε ικανοποιητικό χρόνο παιχνιδιού, έπαιξε με τον Παναιτωλικό, όπου έδωσε ασίστ στον Ματίας Γκαστόν Κάστρο, ο οποίος πέτυχε το νικηφόρο γκολ στη νίκη με 1-0.
Ο Τριάδης έκανε το ευρωπαϊκό ντεμπούτο του στο δεύτερο προκριματικό γύρο του ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ, εναντίον της Λίνφιλντ από τη Βόρεια Ιρλανδία, στην ήττα με 0-1, όπου παραλίγο να σκοράρει από ελεύθερο χτύπημα.
Άφησε το αποτύπωμα του στον τρίτο προκριματικό γύρο με αντίπαλο τη Σταντάρ Λιέγης, όταν έδωσε ασίστ για το γκολ του Τζούλιαν Ντε Γκούζμαν, έχοντας προσπεράσει τρεις αντιπάλους και σεντράροντας για τον σκόρερ.
Μετά την πρώτη συμμετοχή της σε ευρωπαϊκή διοργάνωση, η Ξάνθη απογοήτευσε στο πρωτάθλημα τερματίζοντας στη 16η θέση και έπαιξε αγώνα πλέι οφ με τον Ολυμπιακό Βόλου.
Η πρώτη του εμφάνιση ως βασικός έγινε εναντίον του ΠΑΣ Γιάννινα, όπου αγωνίστηκε για 90 λεπτά και αναδείχθηκε ο Πολυτιμότερος παίχτης του αγώνα, παρά την ήττα με 0-1.
Τον Απρίλιο του 2011 ήρθε από τον πάγκο, για να κάνει το ντεμπούτο του στο ημιτελικό του Κυπέλλου Εσσιάν εναντίον της ΣΒ Γιούγκενσχαϊμ, σε μία νίκη με 5-0, όπου έδωσε 2 ασίστ.
Ο Ντομένικο Σομμαρίπα πέθανε πρόωρα και τον διαδέχθηκαν διαδοχικά οι τρεις γιοι του, ο μεγαλύτερος Τζιοβάνι Σομμαρίπα έπεσε γρήγορα σε μάχη εναντίον των Οθωμανών .
Ο επόμενος γιος του Κρουσίνο Β Σομμαρίπα δέχτηκε νέα επίθεση από τους Οθωμανούς που αιχμαλώτισαν ολόκληρο τον πληθυσμό αφήνοντας την Άνδρο μόνο με 2.000 κατοίκους.
Η Οικογένεια διατήρησε στην κατοχή της την Άνδρο παρά τις πανωλεθρίες που υπέστη από τις Οθωμανικές επιθέσεις, ο θείος του Νικολό Α Σομμαρίπα Άρχοντας της Πάρου εκμεταλλεύτηκε την ευκαιρία για να αρπάξει το νησί από τον Κρουσίνο Β .
Το 1506 ένας τρίτος γιος του Ντομένικο Σομμαρίπα ο Φραντσέσκο Σομμαρίπα εμφανίζεται Άρχοντας της Άνδρου αλλά ήταν τόσο βίαιος που οι κάτοικοι του νησιού κάλεσαν τους Βενετούς που τον καθαίρεσαν σε λίγους μήνες και πήραν την Άνδρο υπό την προστασία τους.
Η Άνδρος ακολούθησε επίσης την τύχη της Πάρου με την κατάληψη της από τον Χαϊρεντίν Μπαρμπαρόσα μέχρι την τελική της ενσωμάτωση στην Οθωμανική Αυτοκρατορία στα τέλη της βασιλείας του Σουλεϊμάν του Μεγαλοπρεπούς .
Τον Νικολό Α Σομμαρίπα διαδέχθηκε ο γιος του Φραντσέσκο που πέθανε άτεκνος και ο νέος Δούκας του Αρχιπελάγους Ιωάννης Δ Κρίσπος έκανε κατάσχεση της Πάρου για λογαριασμό του δουκάτου του.
Η Βενετία δεν ήθελε ωστόσο με κανέναν τρόπο για γεωπολιτικούς λόγους να ενωθούν στο ίδιο δουκάτο η Νάξος και η Πάρος και αποφάσισε να θέσει το θέμα της διαδοχής της Πάρου υπό συζήτηση στην Γερουσία.
Η Γερουσία της Βενετίας αποφάσισε να ανακηρύξει νέα αρχόντισσα της Πάρου την Φιορέντζα Σομμαρίπα κόρη του Νικολό Α Σομμαρίπα και τον σύζυγο της Τζουάν Φραντσέσκο Βενιέρ από την μεγάλη Οικογένεια Βενιέρ.
Η Πάρος πέρασε από τότε στα χέρια της Οικογένειας Βενιέρ και παρέμεινε σε αυτήν μέχρι την κατάληψη της από την Οθωμανική Αυτοκρατορία με τον γνωστό Ελληνικής καταγωγής τυχοδιώκτη Χαϊρεντίν Μπαρμπαρόσα .
Την χρονιά εκείνη όλα τα νησιά των Κυκλάδων έγιναν φόρου υποτελή στον Οθωμανό σουλτάνο Σουλεϊμάν τον Μεγαλοπρεπή που θα τοποθετήσει κυβερνήτη τον Εβραίο Ιωσήφ Νάζη που θα παραμείνει μέχρι την οριστική Οθωμανική κατάκτηση
Τον γάμο είχε επιβάλει ο νέος δούκας του Αρχιπελάγους Φραγκίσκος Α Κρίσπος από τον Οίκο των Κρίσπων σαν όρο για να δώσει δώρο ο Φραγκίσκος τη Πάρο στην Άννα σαν αποζημίωση για την απώλεια της Άνδρου .
Όταν απεβίωσε ο Πιέτρο Ζένο σύζυγος της Πετρονίλλας ο Κρουσίνο Σομμαρίπα έφερε το θέμα της Άνδρου στο δικαστήριο της Βενετίας, το νησί διεκδικούσε η μητέρα του μέχρι τον θάνατο της επειδή θεωρούσε ότι ο Φραγκίσκος Κρίσπος της το πήρε παράνομα.
Ο Κρουσίνο Σομμαρίπα πέθανε και μοίρασε με την διαθήκη του τα νησιά στους δυο γιους του : Ο μεγαλύτερος Νικολό Α Σομμαρίπα έγινε Αφέντης της Πάρου και κληρονόμησε την Τριτημορία της Εύβοιας, ο μικρότερος Ντομένικο Σομμαρίπα έγινε Αφέντης της Άνδρου.
Ο αγροτικός κόσμος μείωσε την κατανάλωση βιοτεχνικών και βιομηχανικών προϊόντων οπότε η η κρίση κλόνισε και αυτόν τον τομέα, ο οποίος είχε αναπτυχθεί πολύ από το 1840.
Η οικονομική και νομισματική κρίση οδήγησε τις εταιρείες σε πτώχευση, ιδιαίτερα στους τομείς της μεταλλουργίας και των σιδηροδρομικών κατασκευών, δημιουργώντας στα τέλη του 1847 κοντά 700.000 ανέργους.
Επίσης, οι αστοί ζητούσαν εκλογική μεταρρύθμιση και περαιτέρω διεύρυνση του εκλογικού σώματος, που είχε ήδη διευρύνει επί Λουδοβίκου-Φιλίππου ο πρωθυπουργός Φρανσουά Γκιζό σε όλη σχεδόν την αστική τάξη, την οποία θεωρούσε ως τη μόνη που ενσάρκωνε τις βασικές αρχές της Γαλλικής Επανάστασης, θέτοντας όμως ως κριτήριο την κατοχή περιουσιακών στοιχείων και τη φορολογία: το 1848 η Γαλλία είχε μόνο 241.000 ψηφοφόρους για σχεδόν 35,5 εκατομμύρια κατοίκους.
Η αντιπολίτευση ήλπιζε να διπλασιάσει τον αριθμό των ψηφοφόρων, αλλά η κυβέρνηση του Φρανσουά Γκιζό, επικεφαλής της κυβέρνησης από το 1840, είχε αρνηθεί.