polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Την άλλη μέρα εκείνος και οι φίλοι του ανακαλύπτουν τον πορτοκαλί εξωγήινο και λίγα λεπτά αργότερα, ένας ολόκληρος στόλος από εξωγήινα σκάφη καταφτάνει στην πόλη ξεκινώντας κάτι που μοιάζει με εισβολή.
Καθώς οι εξωγήινοι κυκλοφορούν στην πόλη εξατμίζοντας ό,τι βρίσκουν στον δρόμο τους, το Κοτοπουλάκι συνειδητοποιεί πως πρέπει να επιστρέψουν τον πορτοκαλί εξωγήινο στους γονείς του για να σώσουν τον πλανήτη.
Για τον σχεδιασμό των χαρακτήρων και το στυλ εικονογράφησης, ο Ντίνταλ προσπάθησε να συλλάβει τη «στρογγυλότητα» όπως την έβλεπε στη δουλειά των ταινιών της από τις δεκαετίες του 1940 και 1950, όπου η ρευστότητα της κίνησης των χαρακτήρων είχε εμπνευστεί από το καρτούν του Γκούφυ, .
Υπό την επίβλεψη του επικεφαλής των οπτικών εφέ Στιβ Γκόλντμπεργκ, το λογισμικό συμπεριελάμβανε και το λογισμικό πρόγραμμα « », το οποίο παρείχε ένα περίγραμμα στους χαρακτήρες το οποίο ήταν ορατό στην οθόνη.
Παρείχε επίσης άμεση σύνδεση με τον έλεγχο συγκεκριμένης αυτονομίας, καθώς επίσης και την παραγωγή νέων ηλεκτρονικών οθονών που επέτρεπαν στους καλλιτέχνες να ζωγραφίζουν ψηφιακά σκίτσα των χαρακτήρων για να αποσκληρύνουν τις κινήσεις τους, κάτι το οποίο μεταφέρθηκε στους 3 χαρακτήρες.
Μετά την πρόσληψη του Μπραφ, ο επικεφαλής εικονογράφησης Τζέισον Ράιαν, υιοθέτησε τις εκφράσεις του ηθοποιού από τη διαδικασία ηχογράφησης έτσι ώστε να συνδυαστεί καλύτερα το αξιολάτρευτο στοιχείο με αυτό του σπασίκλα που επιθυμούσαν οι σκηνοθέτες.
Ο Ράιαν είπε: «Έχει πραγματικά αυτό το πολύ ελκυστικό πρόσωπο και την εκφραστικότητα στα μάτια», προσθέτοντας πως εντυπωσιάστηκε από τις φυσικές φωνητικές ικανότητες του Μπραφ.
Μετά, οι εικονογραφιστές θα χρησιμοποιούσαν το λογισμικό πρόγραμμα « », όπου παρέχονται ψηφιακοί μετασχηματιστές επιτρέποντας τη χειραγώγηση των βασικών γεωμετρικών σχημάτων, έτσι ώστε να επιτευχθούν οι επιθυμητές εκφράσεις.
Καθώς αποχωρούν, σημειώνουν πως θα πρέπει να διορθώσουν ένα χαλαρό πλακάκι από το σκάφος τους ώστε να μην πέσει και χτυπήσει κάποιον, αγνοώντας πως αυτό έχει ήδη συμβεί δύο φορές με το Κοτοπουλάκι.
Για να απεικονίσει αυτή την ιστορία, η επέλεξε το 50% της νέας της ομάδας εικονογράφησης από το προσωπικό της 2 εικονογράφησης και τους έβαλε να παρακολουθήσουν ένα αυστηρό πρόγραμμα εκπαίδευσης διάρκειας δεκαοκτώ μηνών, το οποίο αποτελούσε ένα εισαγωγικό θέμα πάνω στην εφαρμογή της , το οποίο θα εξυπηρετούσε ως το βασικό 3 λογισμικό που χρησιμοποιήθηκε στο πρότζεκτ.
Καθώς μερικοί εικονογραφιστές είχαν δουλέψει πάνω στην ταινία Δεινόσαυρος , η οποία χρησιμοποίησε - φόντο, η ομάδα εικονογράφησης πήρε έμπνευση από το στήσιμο, τους χρωματισμούς και τον κινηματογραφικό φωτισμό των σχεδίων φόντου της Μαίρη Μπλερ που υπήρχαν στις ταινίες Πίτερ Παν και Η Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων .
Το πρώτο Σαββατοκύριακο προβολής, το Κοτοπουλάκι ανέβηκε στην πρώτη θέση του γινόμενη η πρώτη ταινία κινουμένων σχεδίων της που το καταφέρνει αυτό από την κυκλοφορία της ταινίας Δεινόσαυρος το 2000, φέρνοντας έσοδα $40 εκατομμύρια και ισοφαρίζοντας το ρεκόρ της ταινίας Ο Βασιλιάς των Λιονταριών ως το μεγαλύτερο άνοιγμα ταινίας κινουμένων σχεδίων της .
Κατάφερε επίσης να σκαρφαλώσει στην κορυφή και τη δεύτερη εβδομάδα προβολής κερδίζοντας $31.7 εκατομμύρια και αφήνοντας στη δεύτερη θέση την οικογενειακή ταινία επιστημονικής φαντασίας της , .
Τον Σεπτέμβριο του 2001, ο σκηνοθέτης Μαρκ Ντίνταλ ανέπτυξε την ιδέα για το Κοτοπουλάκι οραματιζόμενος τον ομότιτλο χαρακτήρα ως μία υπεραντιδραστική, καταστροφική και κακόκεφη κότα, η οποία θα πήγαινε σε καλοκαιρινή κατασκήνωση για να χτίσει την αυτοπεποίθησή της ώστε να μην αντιδρά υπερβολικά, αλλά και για να επανορθώσει τη σχέση της με τον πατέρα της.
Αργότερα, ο Ντίνταλ μετέφερε την ιδέα του στον Μάικλ Άισνερ, ο οποίος πρότεινε το Κοτοπουλάκι να είναι αγόρι καθώς, όπως θυμάται ο Ντίνταλ να του είπε: «αν είσαι αγόρι και κοντό, τότε σε πειράζουν».
Το Κοτοπουλάκι ήταν η δεύτερη προσαρμογή του μύθου από τη , έπειτα από το προπαγανδιστικό καρτούν που φτιάχτηκε κατά τη διάρκεια του Β Παγκοσμίου Πολέμου.
Η ταινία αποτελεί επίσης την τελευταία ταινία κινουμένων σχεδίων της πριν ο τότε διευθυντής της , Τζον Λάσιτερ, αναλάβει ως επικεφαλής του δημιουργικού τμήματος της , και πριν η μετονομαστεί σε .
Το Κοτοπουλάκι είχε συνολικά έσοδα παγκοσμίως $314 εκατομμύρια, κάνοντάς την τη μεγαλύτερη εμπορική επιτυχία του Ντίνταλ μέχρι εκείνη τη στιγμή, και τη δεύτερη ταινία κινουμένων σχεδίων με τα περισσότερα έσοδα για το 2005, μετά την ταινία Μαδαγασκάρη.
Συμμετέχουν: Ανδρέας Ρήγας, Κατερίνα Γκίργκις, Μανώλης Γιούργος, , Θέμης Ψυχογιός, Στέλιος Καλαθάς, Χρήστος Συριώτης, Αντώνης Πάλλης
Προσπαθώντας να βοηθήσει, η φίλη του Άμπι Μάλαρντ παροτρύνει το Κοτοπουλάκι να μιλήσει στον πατέρα του, αλλά το μόνο που θέλει είναι να κάνει τον πατέρα του περήφανο.
Όταν μπαίνει για να παίξει στο κρίσιμο αυτό σημείο του αγώνα, καταφέρνει να κερδίσει τον πόντο που χρειάζεται η ομάδα για να πάρει το πρωτάθλημα και πλέον αντιμετωπίζεται ως ήρωας.
Τον Απρίλιο του 2002, το περιοδικό δημοσίευσε πως ο Σον Χάγιες θα χάριζε τη φωνή του σε έναν χαρακτήρα με το όνομα Ασχημόπαπο, αλλά ο χαρακτήρας γράφτηκε εκ νέου ως θηλυκός.
Για τον χαρακτήρα ως Άμπι Μάλαρντ πλέον, υποψήφιες υπήρξαν οι Χάντερ, Τζέιμι Λι Κέρτις, Σάρα Τζέσικα Πάρκερ, Τζόντι Φόστερ, Τζίνα Ντέιβις και Μαντόνα, αλλά τελικά τον κέρδισε η Τζόαν Κιούζακ εξαιτίας του φυσικού της ταλέντου στην κωμωδία.
Τον Δεκέμβριο του 2013, ανακοινώθηκε πως οι Μπραφ και Κιούζακ προσλήφθηκαν για τους αντίστοιχους ρόλους, με το καστ να συμπεριλαμβάνει τους Στιβ Ζαν, Έιμι Σιντέρις, Ντον Νοτς, Κέιτι Φίνεραν και Γκάρυ Μάρσαλ.
Στη μικρή πόλη Βελανιδούπολη , το Κοτοπουλάκι χτυπάει την καμπάνα του σχολείου προειδοποιώντας όλους να τρέξουν για να σωθούν, κάτι το οποίο οδηγεί όλη την πόλη σε φρενίτιδα.
Τελικά, ο επικεφαλής της Πυροσβεστικής ηρεμεί αρκετά για να τον ρωτήσει τι συμβαίνει και το Κοτοπουλάκι λέει πως ένα κομμάτι του ουρανού σε σχήμα πινακίδας έπεσε στο κεφάλι του, αλλά δεν μπορεί να βρει το κομμάτι για να τους το δείξει.
Ο πατέρας του, ο Λάκης Πουλάκης , υποθέτει πως αυτό το «κομμάτι ουρανού» ήταν απλά ένα βελανίδι που έπεσε από το δέντρο, κάνοντας το Κοτοπουλάκι τον περίγελο της πόλης.
Για την αισθητική του σχεδιασμού του φόντου, οι καλλιτέχνες της διάταξης του φόντου χρησιμοποίησαν με φειδώ ψηφιακή ματ ζωγραφική για να απομακρύνουν τα νατουραλιστικά στοιχεία, συμπεριλαμβανομένων των δέντρων και του διαμαντιού του μπέιζμπολ, αλλά η επεξεργασία έγινε με τη χρήση του ως κάρτες φόντου που περιλήφθηκαν στην ταινία.
Το τμήμα φωτισμού θα χρησιμοποιούσε το λογισμικό «» για να ενισχύσει τον εικονικό φωτισμό για τη μορφή της σκίασης και του βάθους και τη γεωμετρική απόδοση των σκιών των χαρακτήρων, καθώς επίσης και το φυσικό φως για τη δημιουργία .
Την περίοδο της κυκλοφορίας της ταινίας Το Κοτοπουλάκι, η συμφωνία συμπαραγωγής ανάμεσα σε και έφτανε στο τέλος της μετά την κυκλοφορία της ταινίας Αυτοκίνητα.
Το τελικό αποτέλεσμα των αμφισβητούμενων διαπραγματεύσεων μεταξύ των δύο εταιριών θεωρήθηκε πως εξαρτώταν σε μεγάλο βαθμό από το πώς θα απέδιδε το Κοτοπουλάκι στο .
Από τον Μάρσαλ είχε ζητηθεί στο παρελθόν να χαρίσει τη φωνή του σε έναν χαρακτήρα στην ταινία , η οποία αργότερα πήρε τον τίτλο Ο Αυτοκράτορας έχει κέφια και την οποία είχε σκηνοθετήσει ο Ντίνταλ, αλλά απομακρύνθηκε από το πρότζεκτ γιατί ήταν «πολύ Νεοϋρκέζος».
Έτσι, όταν τον προσέγγισαν για να χαρίσει τη φωνή του στον Μπακ Κλακ, ο Μάρσαλ είπε: «Τους είπα πως δεν κάνω φωνές. Αν θέλετε μια κότα που θα μιλάει σαν εμένα, τότε εντάξει. Κι έτσι με προσέλαβαν και δε με απέλυσαν στην πορεία, κάτι που ήταν σαν ένα κλείσιμο του κύκλου σε ό,τι αφορά τα κινούμενα σχέδια».
Το Κοτοπουλάκι εικονογραφήθηκε στα κεντρικά γραφεία της στο Μπέρμπανκ της Καλιφόρνια και κυκλοφόρησε από τη στις 4 Νοεμβρίου 2005 σε 3- μορφή , μαζί με την κανονική 2 εκδοχή.
Αποτελεί την πρώτη ταινία μεγάλου μήκους της που δημιουργείται εξολοκλήρου σε υπολογιστή, καθώς οι ταινίες της αν και διανέμονταν από την , η εταιρία δε συμμετείχε στην παραγωγή, ενώ η ταινία Δεινόσαυρος ήταν συνδυασμός - και εικονογράφησης σε υπολογιστή.
Το συμπεριελάμβανε διεγραμμένες σκηνές, τρεις εναλλακτικές εισαγωγικές σκηνές, ένα ένθετο του πώς δημιουργήθηκε η ταινία, ένα διαδραστικό παιχνίδι, καραόκε, δύο μουσικά βίντεο και υλικό από τα δοκιμαστικά εικονογράφησης όταν το Κοτοπουλάκι ήταν θηλυκός χαρακτήρας.
Στο τμήμα ομοφωνίας αναφέρεται: «Στο πρώτο της ρίσκο να δημιουργήσει μια ταινία χωρίς την , η καταβάλλει περισσότερη προσπάθεια στην τεχνική παρουσίαση παρά στο να δημιουργήσει μια πρωτότυπη ιστορία».
Κατά τη διάρκεια της διαδικασίας επανεγγραφής του σεναρίου, ο Ντίνταλ, μαζί με τους τρεις σεναριογράφους στους οποίους αποδόθηκε το σενάριο της ταινίας και άλλους εννέα, πέταξαν έξω 25 σκηνές με σκοπό να βελτιώσουν την ανάπτυξη του χαρακτήρα και να προσθέσουν περισσότερη συναισθηματική αντήχηση στη σχέση γονιού-παιδιού.
Ο Ντίνταλ παραδέχτηκε: «Μας πήρε σχεδόν δυόμιση χρόνια για να επανέλθουμε λίγο πολύ εκεί από όπου ξεκινήσαμε. Αλλά κατά τη διάρκεια της εν λόγω διαδικασίας, η ιστορία βγήκε πιο δυνατή, πιο συναισθηματική και, επίσης, πιο αστεία».
Μαζί με την κανονική κυκλοφορία της στις αίθουσες, η ταινία ήταν η πρώτη ταινία της που κυκλοφόρησε σε 3, η οποία παράχθηκε από την εταιρία & και διανεμήθηκε μέσω της σε περίπου 100 επιλεγμένες αίθουσες στις 25 καλύτερες αγορές.
Όταν η αρχική ιδέα είχε το Κοτοπουλάκι να είναι θηλυκός χαρακτήρας, η Χόλι Χάντερ για οκτώ μήνες παρείχε τη φωνή της για αυτόν μέχρι τη στιγμή που αποφασίστηκε πως το Κοτοπουλάκι θα ήταν αρσενικό.
Σαράντα ηθοποιοί πέρασαν από ακροάσεις για τον ομότιτλο ρόλο με τον Ζακ Μπραφ να είναι τελικά αυτός που τον κέρδισε με τον Ντίνταλ να σημειώνει: «Άλλαξε τη φωνή του με τέτοιο τρόπο που έμοιαζε σαν ένα παιδί του γυμνασίου. Ακριβώς εκεί, αυτό ήταν κάτι μοναδικό - και επιπλέον είχε τόση πολλή ενέργεια».
Η ταινία ήταν αρχικά προγραμματισμένη να κυκλοφορήσει την 1η Ιουλίου 2005, αλλά στις 7 Δεκεμβρίου 2004 η ημερομηνία κυκλοφορίας μεταφέρθηκε για τις 4 Νοεμβρίου 2005, ημερομηνία που προοριζόταν αρχικά για την ταινία των /, Αυτοκίνητα.
Η αλλαγή της ημερομηνίας έγινε μία μέρα πριν την αλλαγή της ημερομηνίας κυκλοφορίας της ταινίας Σρεκ ο Τρίτος της από τον Νοέμβριο του 2006 στον Μάιο του 2007.
Αργότερα εκείνο το βράδυ, το ίδιο «κομμάτι ουρανού» τον χτυπάει στο κεφάλι και ανακαλύπτει πως δεν πρόκειται πραγματικά για κομμάτι του ουρανού αλλά για μια συσκευή που γίνεται ένα με το περιβάλλον.
Όταν ένας από αυτούς πατάει ένα κουμπί στο πίσω μέρος του εξαγώνου, αυτό πετάει στον ουρανό φτάνοντας σε ένα σκάφος εξωγήινων, αποκαλύπτοντας πως αποτελεί μέρος του καμουφλάζ του για να γίνεται αόρατο.
Για τον ομότιτλο χαρακτήρα, υπήρχαν περίπου δεκατέσσερα με δεκαπέντε σχέδια πριν καταλήξουν στο σχέδιο που συνδύαζε το σχήμα ωοειδούς κεφαλής με υπερμεγέθη γυαλιά.
Τον Ιανουάριο του 2003, όταν ο Ντέιβιντ Στέιντον έγινε ο νέος Πρόεδρος της , αποφάσισε πως η ιστορία χρειαζόταν διαφορετική προσέγγιση και είπε στον σκηνοθέτη πως το σενάριο έπρεπε να αναθεωρηθεί.
Κατά τη διάρκεια των επόμενων τριών μηνών, το σενάριο γράφτηκε από την αρχή με το Κοτοπουλάκι να είναι ένα αγόρι το οποίο προσπαθεί να σώσει την πόλη του από εξωγήινους.
Αυτό ανέτρεψε την κατάπτωση που βρισκόταν η εταιρία από το 2000, διάστημα κατά το οποίο κυκλοφόρησαν αρκετές ταινίες οι οποίες δεν είχαν εμπορική επιτυχία, κυρίως οι ταινίες Φαντασία 2000 , Η Χαμένη Ατλαντίδα , Ο Πλανήτης των Θησαυρών και Μια Τρελή, Τρελή Φάρμα .
Την κινηματογραφική κυκλοφορία της ταινίας συνόδεψε η κυκλοφορία μιας σειράς προϊόντων όπως λούτρινα αντικείμενα, παιχνίδια, σύνολα δραστηριοτήτων, αναμνηστικά και είδη ένδυσης από την .
Στον κινηματογράφο εμφανίστηκε σε αρκετές κυρίως ιταλικές ταινίες από την ηλικία των 14 ετών, συμπεριλαμβανομένης της προσαρμογής του μυθιστορήματος "Τζαστίν" του Μαρκήσιου ντε Σαντ, σε σκηνοθεσία του Τζεσούς Φράνκο.
Πήγαν στη Σαντορίνη, στη Μύκονο, στην Πάρο, στη Νάξο, στην Τήνο, στη Σύρο, στην Κίμωλο, στη Μήλο, στη Δήλο όπου είδαν τον Αρχαιολογικό χώρο ο οποίος υπάρχει εκεί καθώς το νησί αυτό πλέον είναι ακατοίκητο και πριν φύγουν για λίγο στα Χανιά της Κρήτης.
Τα μέρη τα οποία είδαν τους άρεσαν τόσο πολύ που μόλις επέστρεψαν στην Ιταλία αποφάσισαν και δημιούργησαν ένα μουσικό ντουέτο το οποίο έκανε περιοδείες στις ακόλουθες χώρες:
Επειδή εντυπωσιάστηκε πάρα πολύ, μετά το τέλος της συναυλίας τους πλησίασε και αφού τους συστήθηκε κουβέντιασε για λίγο μαζί τους και τους είπε να έρθουν να δώσουν συναυλία και στην Ελλάδα.
Λοιπόν ο Αλ Μπάνο κι η Ρομίνα Πάουερ ήρθαν στην Ελλάδα στις 8 Δεκεμβρίου του 1981 και τις επόμενες 2 μέρες έδωσαν μια μεγάλη συναυλία στο Θέατρο Παλλάς την οποία ο Παπαδόπουλος παρακολούθησε κι εντυπωσιάστηκε πολύ περισσότερο απ' την προηγούμενη φορά στην Ιταλία.
Γεννημένη στο Λος Άντζελες, η Πάουερ είναι η μεγαλύτερη κόρη του Αμερικανού ηθοποιού Τάιρον Πάουερ και της Μεξικανής ηθοποιού Λίντα Κρίστιαν η οποία ήταν η 2η σύζυγός του.
Αφού οι γονείς της χώρισαν το 1956, η ίδια και η μικρότερη αδελφή της Τάιριν ζούσαν με τη μητέρα τους σε διάφορα μέρη, κυρίως στο Μεξικό και την Ιταλία, όπου η ίδια και η αδελφή της πέρασαν μεγάλο μέρος της παιδικής τους ηλικίας, αν και η Ρομίνα παρακολούθησε ένα κολλέγιο στην Αγγλία.
Το 1522, στην εποχή που το Μπωζολαί κατείχε ο Κάρολος Γ του Μπουρμπόν, κοντόσταυλος της Γαλλίας, η περιοχή κατασχέθηκε, λόγω προδοσίας του προαναφερόμενου, από τον βασιλιά Φραγκίσκο Α' , και δόθηκε στη Λουίζα της Σαβοΐας, μητέρα του βασιλιά.
Η Μαρία του Μονπανσιέ το έφερε σαν προίκα, το 1626, στον Γκαστόν της Γαλλίας, του οποίου η κόρη το κληροδότησε στον Φίλιππο της Ορλεάνης, αδελφό του Λουδοβίκου ΙΔ'.
Η Ιζαμπώ, η κληρονόμος του, παντρεύτηκε τον Ρενώ, κόμη του Φορέζ, ο οποίος ήταν ο πρώτος ενός νέου οίκου κυρίων του Μπωζέ, μεταξύ των οποίων διακρίθηκε ο Εντουάρ Α' που διετέλεσε στρατάρχης της Γαλλίας.
Γύρω στο 1400, η βαρονία του Μπωζέ πέρασε στον οίκο των Βουρβόνων, με την παραχώρηση που έκανε ο Εντουάρ Β' στον Λουδοβίκο Β του Μπουρμπόν, θείο του.
Βρίσκεται βόρεια της Λυών και καλύπτει το βόρειο τμήμα του νομού Ρον στην περιοχή Ωβέρνη-Ρον-Αλπ και το νότιο τμήμα του νομού Σον-ε-Λουάρ στη Βουργουνδία-Φρανς-Κοντέ.
Αυτή η περιοχή, η οποία ξεκινάει βόρεια της Βιλφράνς-συρ-Σον και τελειώνει λίγο κάτω από την περιοχή Μακονναί, φιλοξενεί τα ποιοτικά κρασιά Μπωζολαί Βιλάζ και τα δέκα , που παράγουν οίνο Ελεγχόμενης ονομασίας προέλευσης.
Το Μπωζολαί είναι μία λοφώδης περιοχή που βρίσκεται στο βορειοανατολικό τμήμα του Κεντρικού Ορεινού Όγκου και συνορεύει στα ανατολικά με την κοιλάδα του ποταμού Σον και στα δυτικά με την κοιλάδα του Λίγηρα.
Συνολικά, το Μπωζολαί καλύπτει περίπου 23.000 εκτάρια αμπελώνων και εκτείνεται σε μήκος 50 χιλιομέτρων σε κατεύθυνση βορρά-νότου και έχει μέγιστο πλάτος 15 χιλιόμετρα.
Το Μπωζολαί έλαβε το όνομά του από το , που αναλύεται σε που σημαίνει Ωραίο και τον διαλεκτικό όρο που στα γαλλικά σημαίνει , , και στα ελληνικά βουνό, λόφος, δηλαδή Ωραίο βουνό.
Βρίσκεται βόρεια της Λυών και αντιστοιχεί σε μεγάλο βαθμό με το βόρειο τμήμα του νομού Ρον στην περιοχή Ωβέρνη-Ρον-Αλπ, περιλαμβάνοντας μικρό τμήμα στα νότια του νομού Σον-ε-Λουάρ στην Βουργουνδία-Φρανς-Κοντέ.
Παράλληλα, διετέλεσε, πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου της Αρχής Βιομηχανικής Κατάρτησης, του διοικητικού συμβουλίου του Κέντρου Παραγωγικότητας, του διοικητικού συμβουλίου του Ανώτερου Τεχνολογικού Ινστιτούτου, του διοικητικού συμβουλίου του Ινστιτούτου Ξενοδοχειακών και Επισιτιστικών Τεχνών και του διοικητικού συμβουλίου του ξενοδοχείου Φιλοξενία.
Στη συνέχεια απέκτησε πτυχίο πολιτικών επιστημών από το Πάντειο Πανεπιστήμιο και ακολούθως πτυχίο νομικής από το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης.
Παράλληλα διετέλεσε πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου του Οργανισμού Γεωργικής Ασφάλισης, του διοικητικού συμβουλίου της Επιτροπής Προστασίας του Περιβάλλοντος και του διοικητικού συμβουλίου του Συμβουλίου Γεωργικών Ερευνών και Εφαρμογών.
Στη συνέχεια εργάστηκε στον Κλάδο Εκδόσεων του Γραφείου Τύπου και Πληροφοριών, στη θέση του Λειτουργού Εκδόσεων της Βουλής των Αντιπροσώπων και στη θέση του Διευθυντή Κυβερνητικού Τυπογραφείου.
Η περιοχή συμμετείχε ενεργά στον Εκατονταετή Πόλεμο και με τη συνθήκη του Μπρετινί το 1360, η Γαλλία παραχώρησε στην Αγγλία μια μεγάλη περιοχή εδαφών που περιλάμβανε μεγάλο μέρος του Λιμουζέν.
Και το κυριότερο, όταν περί το 1768 ανακαλύφθηκαν κοιτάσματα καολίνης κοντά στην κοινότητα Σαιντ-Υριέ-λα-Περς στα νότια του νομού, αντελήφθη τη σημασία τους και συνέβαλε στην ανάπτυξη της βιομηχανίας πορσελάνης, που ήταν καθοριστική για την οικονομική ζωή της περιοχής στο εξής.
Οι κάτοικοι της Νεολιθικής περιόδου πιστοποιούνται με επεξεργασμένους λίθους και ταφικούς θαλάμους, όπως τα ντολμέν στο Λα Κρουά-συρ-Γκαρτάμπ και άλλα στο Μπερνέιγ-συρ-Βιέν και άλλα μέρη.
Οι κύριοι ποταμοί είναι δύο και διασχίζουν το νομό από τα ανατολικά προς τα δυτικά: ο ποταμός Βιέν, ο οποίος έδωσε στο νομό το όνομά του και διασχίζει τις δύο κύριες πόλεις Λιμόζ και Σαιν-Ζυνιέν, και ο ποταμός Γκαρτάμπ.
Στο δυτικό άκρο του νομού βρίσκεται ο κρατήρας Ροσεσουάρ, ένας κρατήρας που δημιουργήθηκε από έναν μετεωρίτη που έπεσε στην επιφάνεια της γης πριν από 200 εκατομμύρια χρόνια.
Ο νομός βρίσκεται στο σταυροδρόμι των ιστορικών συνδέσεων μεταξύ Παρισιού και Τουλούζης και του Ατλαντικού ωκεανού και της Μασίφ Σαντράλ και είναι πολιτιστικά και ιστορικά οξιτανικός.
Στις 10 Ιουνίου 1944 στη διάρκεια του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου, το χωριό Οραντούρ-συρ-Γκλάν στην κατεχόμενη Γαλλία από τους Ναζί καταστράφηκε και 642 κάτοικοι, μεταξύ αυτών γυναίκες και παιδιά, σφαγιάστηκαν από μονάδα των -.
Μέχρι τον 16ο αιώνα, η γλώσσα που ομιλούνταν σχεδόν αποκλειστικά στην περιοχή ήταν τα λιμουζέν, διάλεκτος της οξιτανικής γλώσσας (όπως τα ωβέρνι, λανγκεντόκ, γασκωνικά, προβενσάλ και βιβαρο-αλπίν).
Ο νομός Ωτ-Βιέν είναι ένας από τους αρχικά 83 νομούς που δημιουργήθηκαν κατά τη διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης στις 4 Μαρτίου 1790, σύμφωνα με το νόμο της 22ας Δεκεμβρίου 1789, με την κατάργηση των παλαιών επαρχιών.
Από το 1960 έως το 2015 ήταν ένας από τους 3 νομούς της πρώην διοικητικής περιοχής Λιμουζέν, η οποία μαζί με τις πρώην περιοχές Πουατού-Σαράντ και Ακουιτανία από το 2016 συγκροτούν τη νέα περιοχή Νέα Ακουιτανία.
Ο νομός Αντρ στα βόρεια, ο νομός Κρεζ βρίσκεται στα ανατολικά, ο νομός Κορέζ στα νότια, η Δορδόνη στα νοτιοδυτικά, η Σαράντ στα δυτικά και η Βιέν στα βορειοδυτικά.
Πρωτεύουσα του νομού είναι η Λιμόζ με 132.660 κατοίκους , που βρίσκεται σε απόσταση περίπου 347 χιλιομέτρων κατ'ευθεία γραμμή νοτιοδυτικά του Παρισιού.
Το 1998, το νοτιοδυτικό τμήμα του νομού, μαζί με το βόρειο τμήμα του Περιγκόρ, χαρακτηρίστηκε ως Περιφερειακό φυσικό πάρκο Περιγκόρ-Λιμουζέν.
Η δημιουργήθηκε με σκοπό την ανακάλυψη και παρουσίαση νέων καλλιτεχνών, αναλαμβάνοντας όλες τις καλλιτεχνικές τους δραστηριότητες μέσα από υπηρεσίες διαχείρισης.
Σύντομα, έγινε η ταχύτερα αναπτυσσόμενη εταιρία στην ελληνική μουσική βιομηχανία, εντάσσοντας στους κόλπους της και ήδη καταξιωμένους καλλιτέχνες και επεκτείνοντας τις δραστηριότητές της.
Το αποκορύφωμα του με τη Λέγκια ήταν ένα αξιοσημείωτο γκολ εναντίον της Ρεάλ Μαδρίτης, ύστερα από ασίστ του Πρίγιοβιτς, σε έναν αγώνα του Τσάμπιονς Λιγκ.
Στις 31 Ιανουαρίου 2018, λίγο πριν το τέλος της χειμερινής μεταγραφικής περιόδου, η Λέγκια κατέληξε σε συμφωνία με τον ΠΑΟΚ, για τη μετακίνηση του Γάλλου μέσου προς τον τελευταίο, έναντι αμοιβής 1.300.000 ευρώ, με τον παίκτη να υπογράφει τριετές συμβόλαιο με ετήσιες απολαβές 600.000 ευρώ.
Στον ΠΑΟΚ δεν βρήκε πολλές ευκαιρίες, ωστόσο στο φινάλε της σεζόν στέφθηκε κυπελλούχος Ελλάδος, με τον ΠΑΟΚ να αντιμετωπίζει στον τελικό την ΑΕΚ και να την κερδίζει με σκορ 2-0.
Παρόλο που αρχικά κατηγοριοποιήθηκε ως τριπ χοπ συγκρότημα, επέκτεινε γρήγορα τον ήχο του στο σημείο που δεν μπορούσαν πλέον να περιγραφούν ως μοναδικό είδος, αλλά περιλάμβαναν εναλλακτικά, ηλεκτρονικά, ηλεκτροοπτικά, ροκ και ένα μίγμα άλλων.
Το συγκρότημα αρχικά ονομάστηκε , αλλά αργότερα άλλαξε το όνομά του σε αφού ανακάλυψε ότι άλλες ομάδες χρησιμοποιούσαν ήδη το όνομα και αποφεύγονταν οποιαδήποτε νομικά ζητήματα με την εταιρεία ηλεκτρικής σκούπας.
Στις 10 Οκτωβρίου 2008, η Χάικε Άρνερτ, η ηγετική τραγουδίστρια της μπάντας, ανακοίνωσε ότι θα εγκαταλείψει το συγκρότημα μέχρι το τέλος του έτους για να ακολουθήσει τη σόλο καριέρα της.
Το βίντεο παρουσίασε δεκατέσσερις δυνατούς τραγουδιστές, αλλά μόνο ένας από αυτούς, η Νοεμί Βολφς, αποδείχθηκε ο πραγματικός διάδοχος του Χάικε Άρνερτ.
Στις 9 Φεβρουαρίου 2020, κατέκτησε με την Τενερίφη το Διηπειρωτικό Κύπελλο, με τον ίδιο να ξεχωρίζει στον τελικό κόντρα στην Μπολόνια, έχοντας 12 πόντους .
Στις 6 Μαΐου 2022, προκρίθηκε στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ, αφού η Τενερίφη κέρδισε στον ημιτελικό του την Χαποέλ Χολόν 78-71, με τον ίδιο να έχει 6 πόντους.
Στις 8 Μαΐου, κατέκτησε το τρόπαιο του Μπάσκετμπολ Τσάμπιονς Λιγκ, αφού η Τενερίφη κέρδισε στον τελικό την Μανρέσα 98-87 με τον ίδιο να είναι από τους κορυφαίους των νικητών έχοντας 18 πόντους, 2 ασίστ και 3 ριμπάουντ.
η θέληση του δωρητή και διαθέτη Χριστόδουλου Γαλάνου. δια την ανέγερσιν και λειτουργία Νοσοκομείου στην Κοινότητα Βλάστης και την ίδρυσιν Γεωργικής Σχολής, δεν δύναται να πραγματοποιηθεί,
Με το κληροδότημά του και την διαθήκη του , ο Χρήστος Γαλάνος χώριζε την τεράστια περιουσία του σε τρία ίσα μέρη και όριζε ως θεματοφύλακες του κληροδότηματός του τους: , , και Ανδρέα Σταυρόπουλο.
Ο Ξενώνας Γαλάνου στη Βλάστη, Κοζάνης, είναι κληροδότημα από τον Έλληνα Μακεδόνα Χριστόδουλο Γαλάνο, ο οποίος είχε δημιουργήσει τεράστια περιουσία στην τότε Τανγκανίκα της Αφρικής.
Λειτουργεί καθ' όλο το έτος με δυναμική 25 δωματίων και 55 κλινών, εστιατόριο, μπαρ, , κήπο, τζάκι στα δωμάτια και δυνατότητα διοργάνωσης δεξιώσεων και μουσικών εκδηλώσεων.
Το ⅓ αυτής της περιουσίας του, κληροδοτήθηκε στη Βλάστη, το χωριό καταγωγής του, με σκοπό την δημιουργία κτηνοτροφικής μονάδας με αγελάδες καθώς και ενός Νοσοκομείου.
Κατά την υποχώρηση και την εκκένωσή τους πίσω στα πλωτά μέσα μεταφοράς, η οποία διήρκεσε έως αργά τη νύχτα, τα Βρετανικά στρατεύματα εγκατέλειψαν σχεδόν όλο τον εξοπλισμό τους.
Λέτοβ-Φόρμπεκ μπόρεσε να επανεξοπλίσει τρεις λόχους Ασκάρι με σύγχρονα τυφέκια, για τα οποία τώρα είχε 600.000 σφαίρες από πυρομαχικά. Είχε επίσης δεκαέξι ολπλοπολυβόλα περισσότερα, πολύτιμα πεδινά τηλέφωνα» και αρκετό ρουχισμό, ικανό να διαρκέσει στη Σούτστρουπε για ένα χρόνο.
Το πρωί της 5ης Νοεμβρίου, ο Λοχαγός Ρίτσαρντ Μαϊνερτσχάγκεν, αξιωματικός πληροφοριών της Δύναμης "", εισήλθε στην Τάνγκα κρατώντας λευκή σημαία, φέρνοντας ιατρικά εφόδια και μεταφέροντας μια επιστολή από τον στρατηγό Άιτκεν, ο οποίος ζητούσε συγγνώμη για το βομβαρδισμό του νοσοκομείου.
Στα ιλαρά της υπόθεσης, είναι ότι όταν ο Μαϊνερτσχάγκεν επέστρεψε στη Μομπάσα με τα υπολείμματα της Δύναμης «» του Βρετανικού Ινδικού Εκστρατευτικού Σώματος, οι εκεί τελωνειακές Αρχές, δεν επέτρεπαν την ελλιμενισμό του πλοίου παρά μόνο αν κατέβαλλετο ο απαιτούμενος «φόρος πρόσδεσης» του 5%.
Οι ΚασμίριοιΓκούρκα και το 2ο Σύνταγμα Βόρειου Λάνκασιρ του λιμενικού βοηθητικού σώματος πραγματοποίησαν σημαντική πρόοδο· εισήλθαν στην πόλη, κατέλαβαν το τελωνείο, το Ξενοδοχείο και ανάρτησαν την σημαία της Ένωσης.
Η Βρετανική προπαγάνδα μετέτρεψε το μεσοσκήνιο των μελισσών σε μια διαβολική Γερμανική πλοκή, ενεργοποιώντας παγιδευμένα κρυμμένα καλώδια, ώστε να εκνευρίσουν τις κυψέλες.
Το 13ο Ράζπουτ , απέτυχε να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στη μάχη, καθώς το ηθικό του είχε κλονιστεί όταν είδε την υποχώρηση του 63ου Ελαφρού Πεζικού Παλαμκότα.
Ο Πλοίαρχος του πλοίου, Κυβερνήτης Φράνσις Γουέιντ Κόλφιλντ, αποβιβάστηκε στην ξηρά, δίνοντας στην Τάνγκα διορία μίας ώρας, προκειμένου να παραδοθεί και να υποστείλει την αυτοκρατορική της σημαία.
Αργά το απόγευμα της 4ης Νοεμβρίου, ο Λέτοβ-Φόρμπεκ διέταξε τις τελευταίες του εφεδρείες, τον 13ο και 4ο Πεδινό Λόχο Ασκάρι , να περικυκλώσουν τη Βρετανική πλευρά και ξεκινώντας επιθέσεις εφ' όπλου λόγχης από την οπισθία πλευρά σε όλο το μέτωπο, να «σαλπίσουν κλήσεις και τις διαπεραστικές φυλετικές πολεμικές ιαχές».
Όσο διαρκούσε η σάρωση, ο Άιτκεν, διοικητής της Δύναμης "", άρχισε την απρόσκοπτη αποβίβαση στρατευμάτων και προμηθειών σε δύο ομάδες στο λιμάνι και τρία μίλια ανατολικά της πόλης, σε μια παραλία καθαρή από νάρκες.
Η απόβαση πραγματοποιήθηκε στην παραλία του Ρασκαζόνε, όπου υπήρχε πυκνή βλάστηση μαγκρόβιων δασών, θαμνώδης έκταση και μια φυτεία καουτσούκ, κατά την επιχείριση αναστάτωσαν ένα σμήνος μελισσών τις οποίες εξαγρίωσαν.
Αυτό ήταν θανάσιμο σφάλμα, καθότι έδωσε την ευκαιρία στους αμυνόμενους Γερμανούς, να μεταφέρουν δυνάμεις από την ενδοχώρα και να αντισταθούν στην απόβαση.