polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Στα τέλη Σεπτεμβρίου, ο Λουτσιάνο θα λάβει δύο ιταλικά διαβατήρια που είχαν εκδοθεί στο πραγματικό του όνομα, Σαλβατόρε Λουκανία, με θεώρηση για το Μεξικό, την Κούβα και πολλές χώρες της Νότιας Αμερικής.
Στα τέλη Οκτωβρίου, ο Λουτσιάνο ταξίδεψε από την Ιταλία απ' όπου είχε καταφύγει μετά από την απέλαση του από τις ΗΠΑ, στο Καράκας της Βενεζουέλας, στη Πόλη του Μεξικού και τέλος, στη Αβάνα, οπου κατά την αφιξή του στη Αβάνα θα τον υποδεχτεί ο παλιός του φίλος Μέγερ Λάνσκι.
Μετά από παραγγελία του Λουτσιάνο, ο Λάνσκι είχε διοργανώσει την διάσκεψη στην Αβάνα, την εβδομάδα τις 22ης Δεκεμβρίου με αφεντικά του οργανωμένου εγκλήματος απ' όλες τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Στην πραγματικότητα, μόνο λίγα αφεντικά, όπως ο Φρανκ Κοστέλο και τα άλλα αφεντικά που ελέγχαν προσοδοφόρες αυτοκρατορίες τυχερών παιχνίδιων αντιτίθονταν στο εμπόριο ναρκωτικών.
Η παράταξη κατά των ναρκωτικών πίστευε ότι η Κόζα Νόστρα δεν χρειάζονταν τα κέρδη από τα ναρκωτικά, και τα οποία έφεραν τα ανεπιθύμητα αποτελέσματα, όπως η συνεχής καταδιώξη των διωκτικών αρχών και η προσοχή των μέσων ενημέρωσης.
Επιπλέον, εάν η Κόζα Νόστρα αγνοούσε το εμπόριο ναρκωτικών, άλλες εγκληματικές οργανώσεις θα έκαναν το άλμα και τελικά θα μειώναν την δύναμη και την επιρροή της Μαφίας.
Τα πιο πιεστικά θέματα στην ημερήσια διάταξη της διάσκεψης ήταν η ηγεσία και η εξουσία εντός της μαφίας της Νέας Υόρκης, οι μαφιόζοι και τα συμφέροντα τους στα καζίνο της Αβάνας, η διακίνηση ναρκωτικών, καθώς και οι επιχειρήσεις της Δυτικής Ακτής του Μπάγκσυ Σίγκελ, ειδικά το νέο ξενοδοχείο και καζίνο Φλαμίνγκο στο Λας Βέγκας.
Ένα άλλο αφεντικό της μαφίας, ο Βίτο Τζενοβέζε, που είχε επιστρέψει στη Νέα Υόρκη από την εξορία του στην Ιταλία, δεν ήταν ικανοποιημένος για τον μικρό ρόλο του στην Αμερικανική μαφία.
Την Διάσκεψη της Αβάνας παρακολούθησαν μαφιόζοι που εκπροσωπούσαν τις εγκληματικές οικογένειες της μαφίας απ' όλες τις Ηνωμένες Πολιτείες και πραγματοποιήθηκε κατά την διάρκεια μιας εβδομάδας από τις 22 Δεκεμβρίου του 1946 στο ξενοδοχείο Νασιονάλ.
Η Διάσκεψη της Αβάνας ήταν μια ιστορική συνάντηση των ηγέτων του οργανωμένου εγκλήματος των Ηνωμένων Πολιτειών που πραγματοποιήθηκε στην Αβάνα της Κούβας στις 22 Δεκεμβρίου 1946.
Η διάσκεψη φέρεται να διοργανώθηκε από τον Λάκι Λουτσιάνο και πραγματοποιήθηκε για να συζητηθούν σημαντικά θέματα, όπως οι κανόνες και τα επιχειρηματικά συμφερόντα.
Ο Λάνσκι είχε προτείνει στον Λουτσιάνο η διάσκεψη να γίνει στο πολυτελές ξενοδοχείο και καζίνο Νασιόναλ, που ανήκε στον ίδιο τον Μέγερ Λάνσκι και σιωπηλό συνεργάτη του, τον τότε δικτατόρα της Κούβας Φουλχένσιο Μπατίστα.
Εκστρατεία ανασκαφών οι οποίες πραγματοποιήθηκαν το 2001 κατέδειξαν κατοίκηση της τοποθεσίας η οποία χρονολογείται από την γαλλορωμαϊκή περίοδο, πιθανώς σχετιζόμενη με την παρουσία πηγής νερού.
Χριστιανικός τόπος λατρείας πιθανώς να υφίστατο από την μεροβίγγεια περίοδο με κατοικίες να ανεγείρονται περιμετρικά αυτού, με αριθμό εξ'αυτών εντός της σημερινής τοποθεσίας του κάστρου.
Η εγκατάλειψη και τμηματική καταστροφή της χρονολογούνται από τα μέσα του 19ου αιώνα, ενώ αποτελούν χαρακτηριστικό παράδειγμα των δημογραφικών μεταβολών ορισμένων κοινοτήτων του Μπουρμπονναί κατά την διάρκεια της συγκεκριμένης περιόδου.
Τάφοι επικαλυμμένοι με επιτύμβιες στήλες τριών εφημερίων του Σαρέιγ (Αντουάν, Πιερ και Κλωντ Τιξρόν, αποβιώσαντες στα τέλη του 15ου αιώνα και στις αρχές του 16ου αιώνα) βρίσκονταν εντός του χοροστασίου.
Πρόκειται για μικρού μεγέθους εκκλησία η οποία αποτελείται από ένα κεντρικό κλίτος δίχως πλευρικά παράθυρα με τρία τοξωτά ανοίγματα πλαισιωμένο από πλάγια κλίτη και ανοιγόμενη, στα δυτικά μέσω ενός προστώου με κακετουάρ.
Το βόρειο αψιδωτό παρεκκλήσιο εξακολουθεί να υφίσταται, καθώς και το αρχοντικό παρεκκλήσιο, το οποίο ανεγέρθηκε εντός του νότιου τμήματος της εκκλησίας.
Τα πλάγια κλίτη διαθέτουν ιδιαίτερα ογκώδεις θόλους ενός τεταρτημορίου με στενά ανοίγματα, γεγονός το οποίο οδηγεί στο συμπέρασμα πως η εκκλησία χρονολογείται στις αρχές του 11ου αιώνα.
Το κακετουάρ, από την πλευρά του, προστέθηκε στα τέλη του 15ου αιώνα ή στις αρχές του 16ου αιώνα, προσφέροντας μία στέγη και έναν χώρο συναντήσεων για τους πιστούς κατά την είσοδο και έξοδο από την θρησκευτική λειτουργία.
Η κοινότητα του Σαρέιγ-Σαντρά, η οποία βρίσκεται στο μέσον του γαλλικού νομού του Αλλιέ, προέρχεται από την ένωση μεταξύ δύο ξεχωριστών ενοριών, εκ των οποίων η καθεμία διέθετε δική της εκκλησία.
Παρά το γεγονός πως η κοινότητα, πλέον, εκτείνεται επί του οροπεδίου το οποίο επιβλέπει την εκκλησία και το κάστρο, η πρωτογενής κατοίκηση έλαβε χώρα στην συγκεκριμένη προστατευμένη τοποθεσία, σε κοντινή απόσταση του ποταμού Μπουμπλ και η οποία διέθετε πηγή νερού σε αφθονία σε όλη την διάρκεια του έτους.
Σε αντίθεση με άλλες εκκλησίες χρονολογούμενες από την ίδια περίοδο, το σωζόμενο τμήμα της εκκλησίας δεν υπέστη καμία τροποποίηση κατά την διάρκεια του 19ου αιώνα.
Η Εκκλησία Σαιν-Μπλαιζ είναι ρομανική εκκλησία του 11ου αιώνα, σε κοντινή απόσταση του Κάστρου του Σαρέιγ-Σαντρά, εντός της ομώνυμης κοινότητας του γαλλικού νομού του Αλλιέ.
Τα πολιτιστικά/πολιτισμικά κοινά ή αλλιώς " " αναφέρονται σε κοινά αγαθά με σημείο αναφοράς το χώρο και το χρόνο, τα οποία αποτελούν κοινόχρηστη ιδιοκτησία μιας πολιτισμικής κοινότητας.
Παραδείγματα πολιτιστικών αγαθών αποτελούν επίσης τα δημοτικά τραγούδια σε διάφορες περιοχές της Ελλάδας, οι τοπικές συνταγές μαγειρικής, οι ιστορίες που διατηρούνται από γενιά σε γενιά, τα παραμύθια, τα διάφορα παιδικά παιχνίδια κλπ.
Μερικά παραδείγματα αυτής της ιδιαίτερης κατηγορίας κοινών αγαθών είναι οι ιδέες, η δημιουργικότητα και το στυλ μιας κοινότητας, οι γνώσεις, τα πιστεύω, οι τελετές, τα έθιμα, ο διαμοιρασμός και η ομότιμη παραγωγή όπως η δημιουργία και ανάπτυξη Ανοικτού Κώδικα Προγραμμάτων, η κλπ .
Το Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής είναι επιτελικός επιστημονικός φορέας που υποστηρίζει το Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων και τους εποπτευόμενους φορείς του στα θέματα που αφορούν την πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση, τη μεταλυκειακή εκπαίδευση, τη μετάβαση από τη δευτεροβάθμια στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, την επιμόρφωση των εκπαιδευτικών και την αντιμετώπιση της μαθητικής διαρροής και της πρόωρης εγκατάλειψης του σχολείου, με στόχο τη διασφάλιση του δικαιώματος όλων των παιδιών στην εκπαίδευση.
α) Γνωμοδοτεί ύστερα από σχετικό ερώτημα του /της εκάστοτε Υπουργού Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων ή εισηγείται αυτεπαγγέλτως προς την Υπουργό Παιδείας και Θρησκευμάτων για θέματα σχετικά με:αα) τη διαμόρφωση, το διαρκή εκσυγχρονισμό και τη βέλτιστη εφαρμογή της εκπαιδευτικής πολιτικής σε όλους τους τύπους των σχολικών μονάδων, καθώς και τον προγραμματισμό και την αποτίμηση του εκπαιδευτικού έργου των σχολικών μονάδων,
γγ) την εναρμόνιση της κατάρτισης και της επιμόρφωσης των εκπαιδευτικών, καθώς και της επιλογής των εκπαιδευτικών μέσω του Ανώτατου Συμβουλίου Επιλογής Προσωπικού , του προγράμματος υποτροφιών του Ιδρύματος Κρατικών Υποτροφιών ως προς τις επιστήμες της εκπαίδευσης και των εκπαιδευτικών αδειών των εκπαιδευτικών με τους σκοπούς και τους στόχους της εκπαιδευτικής πολιτικής,
β) Διερευνά και εντοπίζει αλληλεπικαλύψεις σε ερευνητικές ή πειραματικές δραστηριότητες διαφορετικών φορέων σε θέματα εκπαίδευσης και γνωμοδοτεί ή εισηγείται για τους τρόπους αποφυγής των αλληλεπικαλύψεων αυτών και τη βέλτιστη αξιοποίηση των πόρων στα θέματα αρμοδιότητας του Ι.
είναι η επιστημονική έρευνα και η μελέτη των θεμάτων, καθώς και η διαρκής επιστημονική και τεχνική υποστήριξη του σχεδιασμού και της εφαρμογής της εκπαιδευτικής πολιτικής στα θέματα αυτά.
ββ) τα προγράμματα σπουδών της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, τα σχολικά βιβλία, καθώς και τα λοιπά διδακτικά μέσα, έντυπα και ψηφιακά,
Η πόλη εκκενώθηκε στις 27 Απριλίου 1986, 30 ώρες μετά το πυρηνικό ατύχημα του Τσερνόμπιλ στον Πυρηνικό Σταθμό Παραγωγής Ενέργειας του Τσερνόμπιλ, το οποίο ήταν το πιο καταστροφικό πυρηνικό ατύχημα στην ιστορία.
Το Πρίπιατ, μια πόλη μεγαλύτερη και πιο κοντά στο εργοστάσιο παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από το Τσερνόμπιλ, είχε κατασκευαστεί ως κατοικία για τους εργαζόμενους στα εργοστάσια ηλεκτροπαραγωγής.
Το Τσερνόμπιλ , ή Τσορνόμπιλ , είναι πόλη στην περιορισμένη Ζώνη Αποκλεισμού του Τσερνόμπιλ που βρίσκεται στο Ραγιόν Ιβάνκιβ στα βόρεια της Περιφέρειας Κιέβου, κοντά στα σύνορα της Ουκρανίας με τη Λευκορωσία.
Το Τσερνόμπιλ βρίσκεται περίπου 90 χιλιόμετρα βορειοανατολικά του Κιέβου και περίπου 140 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά της Λευκορωσικής πόλης Γόμελ και 16 χιλιόμετρα από τα σύνορα της Ουκρανίας με τη Λευκορωσία.
Σήμερα το Τσερνόμπιλ είναι ως επί το πλείστον πόλη-φάντασμα, αλλά ένας μικρός αριθμός ατόμων εξακολουθεί να κατοικεί σε σπίτια με ταμπέλες που αναγράφουν: «Ο ιδιοκτήτης αυτού του σπιτιού ζει εδώ».
Με εντυπωσιακή παρουσία στην Κ17 και από το 2013 στην Κ20 του Ολυμπιακού, ο διεθνής με την ομάδα Νέων, Νίκος Βέργος έκανε το ντεμπούτο του στην πρώτη ομάδα του Ολυμπιακού τον Σεπτέμβριο του 2013 στον αγώνα Κυπέλλου κόντρα στον Φωκικό.
Στις 19 Μαρτίου του 2014 έπαιξε ως αλλαγή στο εκτός έδρας ματς με την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ για την φάση των 16 του όπου ο Ολυμπιακός ηττήθηκε με 3-0.
Θα ακολουθούσε το τελικό τεστ, αλλά ο Ολυμπιακός μπήκε σφήνα και τον απέκτησε εκπληρώνοντας τα κριτήρια τέτοιων ηλικιακών μεταγραφών της (αναλαμβάνοντας, δηλαδή, μεταξύ άλλων, και τα έξοδα διαβίωσης της οικογένειάς του).
Μέχρι το 1966, ο Σέιχ Μουτζιμπούρ Ραχμάν εμφανίστηκε ως ο πρωταγωνιστής ηγέτης της αντιπολίτευσης στο Πακιστάν και ξεκίνησε το κίνημα Έξι Σημείων για αυτονομία και δημοκρατία.
Η στρατιωτική χούντα σταμάτησε να δέχεται τα αποτελέσματα, οδηγώντας σε πολιτική ανυπακοή, τον Απελευθερωτικό Πόλεμο του Μπαγκλαντές και τη γενοκτονία του 1971 στο Μπαγκλαντές.
Το 1958, ο πρόεδρος Ισκαντάρ Μίρζα επέβαλε στρατιωτικό νόμο στο πλαίσιο στρατιωτικού πραξικοπήματος από τον επικεφαλής του στρατού του Πακιστάν Αγιούμπ Χαν.
Ο στρατηγός Αγιούμπ Χαν δικαιολόγησε τις ενέργειές δηλώνοντας στο εθνικό ραδιόφωνο ότι: «οι ένοπλες δυνάμεις και ο λαός απαίτησαν ένα καθαρό διάλειμμα με το παρελθόν .».
Μέχρι το 1962, ο στρατιωτικός νόμος συνεχίστηκε, ενώ ο Αγιούμπ Χαν εκκαθάρισε πολλούς πολιτικούς και δημόσιους υπαλλήλους από την κυβέρνηση και τους αντικατέστησε με στρατιωτικούς αξιωματικούς.
Ο στρατιωτικός νόμος συνεχίστηκε μέχρι το 1962, όταν η κυβέρνηση του Αγιούμπ Χαν δημιούργησε ένα συνταγματική επιτροπή υπό τον επικεφαλής δικαστή του Πακιστάν Μουχάμαντ Σαχαμπουντίν, αποτελούμενο από δέκα ανώτερους δικαστές, πέντε από το ανατολικό και πέντε από το δυτικό Πακιστάν.
Επιπλέον, προκειμένου να εκτρέψει την προσοχή από το αμφιλεγόμενο πρόγραμμα Μία Ενότητα, ο πρωθυπουργός Σουχραουάρντι προσπάθησε να σταματήσει τις κρίσεις καλώντας μια μικρή ομάδα επενδυτών να δημιουργήσουν μικρές επιχειρήσεις στη χώρα.
Παρά τις πολλές πρωτοβουλίες και την παύση του προγράμματος ΕΟΕ, η πολιτική θέση και η εικόνα του Σουχραουάρντι επιδεινώθηκε στις τέσσερις επαρχίες του Δυτικού Πακιστάν.
Οι επικριτές του και οι ηγέτες του Μουσουλμανικού Συνδέσμου παρατήρησαν ότι με την αναστολή του προγράμματος απονομής ΕΟΕ, ο Σουχραουάρντι προσπάθησε να δώσει περισσότερα οικονομικά κονδύλια, ενισχύσεις, επιχορηγήσεις και ευκαιρίες στο Ανατολικό Πακιστάν απ'ότι στο Δυτικό Πακιστάν.
Κατά τις τελευταίες ημέρες της πρωθυπουργικής θητείας του, ο Σουχραουάρντι προσπάθησε να μειώσει τις οικονομικές ανισότητες μεταξύ των ανατολικών και δυτικών πτερύγων της χώρας, αλλά χωρίς αποτέλεσμα.
Η ομοσπονδιακή κυβέρνηση επένδυσε περισσότερα κεφάλαια και ξένη βοήθεια στο Δυτικό Πακιστάν, αν και το Ανατολικό Πακιστάν παρήγαγε σημαντικό μερίδιο των εξαγωγών.
Το συνταγματικά υποχρεωμένο Πρόγραμμα Εθνικής Οικονομικής Επιτροπής ανεστάλη αμέσως από τον πρωθυπουργό Σουχραουάρντι παρά τις κρατήσεις από τις τέσσερις επαρχίες του Δυτικού Πακιστάν το 1956.
Κατά την άποψη αυτή, η οικονομία του ανατολικού Πακιστάν συγκεντρώθηκε γρήγορα και όλοι οι σημαντικοί οικονομικοί σχεδιασμοί μετατοπίστηκαν στο Δυτικό Πακιστάν.
Οι προσπάθειες που οδηγούσαν στην κεντροποίηση της οικονομίας αντιμετώπισαν μεγάλες αντιδράσεις στο Δυτικό Πακιστάν, όπου η μονοπωλιακή ελίτ και η επιχειρηματική κοινότητα αρνήθηκαν έντονα να εφαρμόσουν τις πολιτικές του.
Στα οικονομικά κέντρα του Δυτικού Πακιστάν όπως το Καράτσι, η Λαχόρη, η Κέτα και Πεσαουάρ σημειώθηκαν σημαντικές εργατικές απεργίες κατά των οικονομικών πολιτικών του Σουχραουάρντι, υποστηριζόμενες από την επιχειρηματική κοινότητα και τον ιδιωτικό τομέα.
Η συμβολή του στη διαμόρφωση του συντάγματος του 1956 στο Πακιστάν ήταν σημαντική καθώς διαδραμάτισε ζωτικό ρόλο στην ενσωμάτωση των διατάξεων για τις πολιτικές ελευθερίες και τη καθολική ψηφοφορία για ενήλικες σύμφωνα με την προσήλωσή του στην κοινοβουλευτική μορφή της φιλελεύθερης δημοκρατίας.
Το Ανατολικό Πακιστάν ήταν η ανατολική επαρχιακή πτέρυγα του Πακιστάν μεταξύ 1955 και 1971, καλύπτοντας το έδαφος της σύγχρονης χώρας του Μπαγκλαντές.
Το 1955, ο πρωθυπουργός Μοχαμάντ Αλί Μπόγκρα εφάρμοσε το σύστημα Μία Ενότητα, το οποίο συγχώνευσε τις τέσσερις δυτικές επαρχίες σε μια ενιαία μονάδα, το Δυτικό Πακιστάν.
Το τοπ κουάρκ δεν σχηματίζει αδρόνια, δίνοντας στους φυσικούς μια μοναδική ευκαιρία να μελετήσουν ένα «γυμνό» κουάρκ (όλα τα άλλα κουάρκ έχουν ικανότητα αδρονιοποίησης, που σημαίνει ότι συνδυάζονται με άλλα κουάρκ για να σχηματίσουν αδρόνια, και μπορούν να παρατηρηθούν μόνο με αυτό το τρόπο).
Επειδή είναι τόσο μαζικό, οι ιδιότητες του τοπ κουάρκ επιτρέπουν προβλέψεις για τη μάζα του μποζονίου του Χιγκς υπό ορισμένες επεκτάσεις του καθιερωμένου προτύπου.
Όπως όλα τα κουάρκ, το κορυφαίο κουάρκ είναι ένα φερμιόν με σπιν , και βιώνει και τις τέσσερις θεμελιώδεις αλληλεπιδράσεις: βαρύτητα, ηλεκτρομαγνητισμός, αδύναμες αλληλεπιδράσεις και ισχυρές αλληλεπιδράσεις.
Το αντισωματίδιο του τοπ κουάρκ είναι το τοπ αντικουάρκ, το οποίο διαφέρει μόνο στο μερικές από τις ιδιότητές του έχουν ίσο μέγεθος αλλά αντίθετο πρόσημο.
Τα μποζόνια από την φθορά του τοπ κουάρκ φέρουν πόλωση από το γονικό σωματίδιο, επομένως δημιουργούν τον εαυτό τους ως ένα μοναδικό ανιχνευτή στην πόλωση της κορυφής.
Έχει δημοσιευθεί μια πρώτη μέτρηση της φόρτισης του τοπ κουάρκ, με αποτέλεσμα το όριο εμπιστοσύνης ότι το μέγιστο φορτίο κουάρκ είναι πράγματι + να φτάνει το ~90%.
Η ύπαρξή του αναφέρθηκε ως πιθανή το 1973, από τους Ιάπωνες Μακότο Κομπαγιάσι και Τοσιχίντε Μασκάουα, με σκοπό να εξηγηθούν οι παρατηρούμενες παραβιάσεις του στη φθορά του καόν, και η ανακάλυψη έγινε το 1995 από τα πειράματα και στο .
Οι Κομπαγιάσι και Μασκάουα κέρδισαν το Βραβείο Νόμπελ Φυσικής του 2008 για την πρόβλεψη του τοπ κουάρκ και κατώτατου κουάρκ, που μαζί αποτελούν την τρίτη γενιά των κουάρκ.
Το 1691 εξελέγη μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας παρά τις αντιδράσεις των θιασωτών των "Αρχαίων", ιδιαίτερα του Ρακίνα και του Μπουαλώ, οι οποίοι σε τέσσερις προηγούμενες αιτήσεις του για εισαγωγή είχαν εξασφαλίσει την απόρριψή του.
Ήταν έτσι μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας, όπως και της Ακαδημίας Επιγραφών και Γραμμάτων όσο και της Ακαδημίας Επιστημών, της οποίας το 1697 έγινε μόνιμος γραμματέας, αξίωμα μεγάλου κύρους που διατήρησε για σαράντα δύο χρόνια.
Με αυτή την επίσημη ιδιότητα έγραψε την τρίτομη Ιστορία της ανανέωσης της Ακαδημίας των Επιστημών που περιείχε αποσπάσματα και αναλύσεις από τις διαδικασίες, καθώς και εγκωμιαστικά κείμενα για τα μέλη.
Αυτό δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά στο έργο του Νέα από τη δημοκρατία των Γραμμάτων και, μαζί με τη ζωή του Κορνέιγ , συμπεριλήφθηκε σε όλες τις εκδόσεις των έργων του Φοντενέλ.
Από τα σημαντικότερα έργα του Οι φιλόκαλες επιστολές , που δημοσιεύτηκαν το 1683 και επαυξημένες το 1685, ήταν μια συλλογή επιστολών που απεικόνιζαν την κοσμική κοινωνία της εποχής του.
Αλλά με τους Νέους νεκρικούς διαλόγους , όπου με τρόπο λιτό παρουσίαζε σύγχρονα θέματα με χιουμοριστικό και σατιρικό ύφος, ο Φοντενέλ καθιερώθηκε ως συγγραφέας υψηλού λογοτεχνικού επιπέδου.
Με πρότυπο τον Λουκιανό έγραψε συνομιλίες ανάμεσα σε νεκρούς ανθρώπους, οι οποίοι εν ζωή ανήκαν σε διαφορετικές εποχές και κατάγονταν από διαφορετικές χώρες με σκοπό να προωθήσει τις νέες φιλοσοφικές ιδέες.
Ξεκίνησε την πορεία του ως ποιητής, γράφοντας ένα ποίημα στα λατινικά σε ηλικία 13 ετών και συμμετείχε σε διαγωνισμούς για βραβεία της Γαλλικής Ακαδημίας αλλά ποτέ δεν κέρδισε.
Συνέχισε με τη συγγραφή λιμπρέτων όπερας, εμφανίστηκαν τα έργα του Λαβινί, Τετί, Πελέ αλλά η επιτυχία ήρθε τον Ιανουάριο του 1689 με το λιμπρέτο του για την όπερα του Πασκάλ Κολάς, Θέτις και Πηλέας , που ανέβηκε στην Όπερα του Παρισιού και είχε μεγάλη επιτυχία.
Αυτό επέτρεψε στους μη επιστήμονες να προσεγγίσουν την επιστημονική εξέλιξη σε μια εποχή όπου αυτό ήταν ασυνήθιστο και στους επιστήμονες να επωφεληθούν από τις σκέψεις της ευρύτερης κοινωνίας.
Στα έργα του φαίνεται συχνά ότι προσπαθεί να διαδώσει τις αστρονομικές θεωρίες του Ντεκάρτ, του οποίου θεωρείται ο μεγαλύτερος υπέρμαχος, απευθυνόμενος στη μορφωμένη κοινωνία που ενδιαφέρονταν για τη «φυσική φιλοσοφία», εμπλουτίζοντας έτσι το έργο του πρώιμου Διαφωτισμού.
Έλαβε εξαιρετική μόρφωση στο κολέγιο των Ιησουιτών στη Ρουέν, σπούδασε νομικά αλλά άσκησε για λίγο μόνο το επάγγελμα του δικηγόρου χωρίς ιδιαίτερη επιτυχία.
Στη "διαμάχη των Παλιών και των Σύγχρονων" που ξέσπασε στον πυρήνα της Γαλλικής Ακαδημίας το τελευταίο τέταρτο του 17ου αιώνα, ο Φοντενέλ πήρε το μέρος των Συγχρόνων, προκαλώντας τα αρνητικά σχόλια των ανθρώπων των γραμμάτων, όπως ο Μπουαλώ.
Επί του θέματος δημοσίευσε το Παρέκβση για τους Παλιούς και τους Σύγχρονους όπου εξέφρασε τις απόψεις του για την αντιπαράθεση και στη συνέχεια το Αμφιβολίες για το φυσικό σύστημα περιστασιακών αιτίων.
Αναφερόταν στις δεισιδαιμονίες, τα θαύματα και τα αρχαία μαντεία και η κριτική που ασκούσε στις ειδωλολατρικές θρησκείες οδηγούσε αναπόφευκτα τον αναγνώστη να θεωρήσει ότι είχε εφαρμογή και στον Χριστιανισμό.
Τρία χρόνια αργότερα δημοσίευσε το σημαντικότερο έργο του, Συνομιλίες για την πολλαπλότητα των κόσμων , ένα είδος εκλαϊκευμένης προσέγγισης επιστημονικών θεμάτων, που είχε μεγάλη επιτυχία.
Ο Μπερνάρ Λε Μποβιέ ντε Φοντενέλ , ήταν Γάλλος φιλόσοφος, συγγραφέας και Ακαδημαϊκός και διακρίθηκε ιδιαίτερα για την εκλαϊκευμένη προσέγγιση επιστημονικών θεμάτων κατά την εποχή του Διαφωτισμού.
Μετά τις σπουδές της στη Σχολή Ανατολικών και Αφρικανικών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου, έγινε Καθηγήτρια Τουρκικών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο Κρήτης από το 1985 έως το 1998, ενώ, μαζί με τον Βασίλη Δημητριάδη, υπήρξε συνιδρύτρια του Προγράμματος Τουρκικών Σπουδών του Ινστιτούτου Μεσογειακών Σπουδών στο Ρέθυμνο.
Το 1966 παντρεύτηκε με τον Βυζαντινολόγο Νικόλαο Οικονομίδη , με τον οποίο πήγε στον Καναδά μετά το Απριλιανό πραξικόπημα του 1967 και την εγκαθίδρυση της Χούντας των Συνταγματαρχών στην Ελλάδα.
Ως επιμελήτρια, ήταν υπεύθυνη για τη δημοσίευση των πρακτικών των τεσσάρων πρώτων διεθνών συμποσίων που πραγματοποιήθηκαν από το Πρόγραμμα Τουρκικών Σπουδών του Ινστιτούτου Μεσογειακών Σπουδών:
Το όνομα του οικισμού προέρχεται από το ιστορικό μοναστήρι του Αγίου Συμεών ή Άη Συμιού, το οποίο κτίστηκε το 1740 και είναι αφιερωμένο στον Άγιο Συμεών τον Θεοδόχο.
Ως οικισμός αναφέρεται επίσημα το 1908 στο ΦΕΚ 28Α-08/02/1908 να προσαρτάται με το όνομα Μονή Αγίου Συμεώνος στον τότε δήμο Μεσολογγίου του νομού Αιτωλίας και Ακαρνανίας.
Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης ανήκει στη δημοτική κοινότητα του Μεσολογγίου που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Ιεράς Πόλης Μεσολογγίου του δήμου Ιεράς Πόλης Μεσολογγίου και σύμφωνα με την απογραφή του 2011 αριθμεί 4 κατοίκους.
Οι ψηφοφόροι εξέλεξαν το εθνικό Προεδρείο και τη Βουλή των Αντιπροσώπων, καθώς και τους Προέδρους και τα νομοθετικά σώματα των δύο οντοτήτων και τα νομοθετικά σώματα των δέκα καντονιών της Ομοσπονδίας της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης.
Στην Σερβική Δημοκρατία οι ψηφοφόροι εκλέγουν τον Σέρβο αντιπρόσωπο, ενώ στην Ομοσπονδία της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης οι ψηφοφόροι εκλέγουν τους Βόσνιους Μουσουλμάνους και τους Κροάτες βουλευτές.
Τα 42 μέλη της Βουλής των Αντιπροσώπων εκλέγονται με ανοικτή λίστα και με αναλογική εκπροσώπηση σε δύο εκλογικές περιφέρειες, την Ομοσπονδία της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης και τη Σερβική Δημοκρατία.
Ο Νικολό Κονταρίνι ήταν γιος του Γιανγκαμπριέλ Κονταρίνι μέλους της Οικογένειας Κονταρίνι ενός άντρα ο οποίος αν και δεν ήταν πλούσιος είχε ψηλή μόρφωση, μητέρα του ήταν η Τζιοβάννα Μοροζίνι.
Ο Νικολό Κονταρίνι σπούδασε φιλοσοφία και απέκτησε ένα έντονο αίσθημα δικαιοσύνης το οποίο εκδήλωσε όταν κυβέρνησε την Βενετία, ήταν οπαδός του Λεονάρντο Ντονά.
Την εποχή που ξέσπασε εμφύλιος πόλεμος ανάμεσα στον προκάτοχο του Τζοβάννι Α Κορνέρ και τον Ρενιέρ Τζέν υποστήριξε τον Τζέν αλλά δεν ήρθε ποτέ σε σκληρή σύγκρουση με τον Κορνέρ και κέρδισε τον σεβασμό των αντιπάλων του.
Η Βενετία υπέφερε από τον Ιούνιο του 1630 με μεγάλη επιδημία βουβωνικής πανώλης, η κυβέρνηση της Βενετίας αποφάσισε να βάλει τα θύματα σε απομόνωση και να κάψει τους νεκρούς που πέθαναν από την επιδημία αλλά τα θύματα έφτασαν σε χιλιάδες.
Με τον θάνατο του Τζοβάννι Α Κορνέρ ξέσπασε νέος εμφύλιος πόλεμος ανάμεσα στους οπαδούς του προηγούμενου Δόγη και τους οπαδούς του Ρενιέρ Τζέν για την διαδοχή, επελέγη τελικά νέος δόγης ο Νικολό Κονταρίνι σαν συμβιβαστική λύση .
Η κυβέρνηση του Κονταρίνι ξεκίνησε άσχημα, τα Βενετσιάνικα στρατεύματα που συμμετείχαν στον "Πόλεμο της Διαδοχής της Πάντοβας" συνετρίβησαν στο Βαλέγκιο τον Μάιο του 1630, ακολούθησε τον Οκτώβριο του 1630 ανεπιθύμητη ειρήνη στο Ρέγκενσμπουργκ.
Ο Νικολό Κονταρίνι ήταν Δόγης της Βενετίας σχεδόν ολόκληρη την περίοδο που μεγάλη επιδημία πανώλης σάρωσε την Δημοκρατία της Βενετίας θανατώνοντας το ένα τρίτο του πληθυσμού.
Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από τις ακαδημίες του Ακράτητου Άνω Λιοσίων και το 1992 προωθήθηκε στην ανδρική ομάδα ξεκινώντας την καριέρα του και κάνοντας ντεμπούτο στο πρωτάθλημα της Δ' Εθνικής, αγωνιζόμενος ως αρχηγός της ομάδας.
Το 1994 τον απέκτησε η Προοδευτική με τη φανέλα της οποίας έκανε ντεμπούτο στα πρωταθλήματα της Α' Εθνικής και Β' Εθνικής κατηγορίας και αγωνίστηκε μια πενταετία καταγράφοντας συνολικά 119 συμμετοχές και 10 τέρματα πρωταθλημάτων.
Τον Ιανουάριο του 2002 και μεσούσης της περιόδου 2001-2002 αποκτήθηκε από τη Χαλκηδόνα, με τη φανέλα της οποίας καθιερώθηκε αποτελώντας ένα εκ των βασικότερων στελεχών της και συνέβαλλε άμεσα στην άνοδο της ομάδας στην Α' Εθνική το 2003.
Τον Ιανουάριο του 2009 και μεσούσης της περιόδου 2008-2009, αποκτήθηκε από τον Εθνικό Πειραιώς, με τη φανέλα του οποίου αγωνίστηκε ενάμιση χρόνο και έκλεισε την καριέρα του το καλοκαίρι του 2010.
Ο Μάρκος Δήμος γεννήθηκε στο Ντίσελντορφ της Γερμανίας στις 12 Αυγούστου του 1972 και είναι Έλληνας βετεράνος ποδοσφαιριστής που αγωνιζόταν ως μέσος και νυν προπονητής ποδοσφαίρου.
Ο Νικολάς Μαδούρο ορκίζεται για 2η θητεία ως Πρόεδρος της Βενεζουέλας εν μέσω καταδίκης από πολλές πλευρές για τον τρόπο διεξαγωγής των προεδρικών εκλογών του 2018, που τις χαρακτηρίζουν "παράνομες".
Ο Πρόεδρος της Εθνοσυνέλευσης της Βενεζουέλας Χουάν Γκουαϊδό κηρύσσει κατάσταση έκτακτης ανάγκης, καθώς η χώρα εισέρχεται σε μια "ντε φάκτο δικτατορία".
Υπέρ ψήφισαν οι 145 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, η Έλενα Κουντουρά, ο Βασίλης Κόκκαλης, οι βουλευτές των ΑΝΕΛ Θανάσης Παπαχριστόπουλος και Κώστας Ζουράρις, η Κατερίνα Παπακώστα και ο Σπύρος Δανέλλης.
Στις Ηνωμένες Πολιτείες, για πρώτη φορά εξαιτίας του κλεισίματος των ομοσπονδιακών υπηρεσιών, μένουν απλήρωτοι περί τα 42.000 μέλη της Αμερικανικής Ακτοφυλακής.
Το Κοινοβούλιο της Ανδαλουσίας εκλέγει τον Χουάν Μανουέλ Μορένο Μπονίγια ως τον επόμενο περιφερειακό πρόεδρο με τις ψήφους του συντηρητικού , του φιλελεύθερου και του ακροδεξιού κόμματος , τερματίζοντας 36 χρόνια κυβέρνησης των σοσιαλδημοκρατών του , έπειτα από την αποκατάσταση της δημοκρατίας.
Ο Αλέξης Τσίπρας αναφέρει σε επίσημες δηλώσεις του, μετά την συνάντησή του με τον Πάνο Καμμένο, ότι θα ζητήσει ψήφο εμπιστοσύνης από την Βουλή αναφορικά με την Συμφωνία των Πρεσπών.
Ο Πάνος Καμμένος και οι ΑΝΕΛ αποχωρούν από την συγκυβέρνηση εξαιτίας του Μακεδονικού Ζητήματος και της ονοματοδοσίας των Σκοπίων και ζητά την απομάκρυνση των στελεχών του από τα υπουργεία.
Ο πρόεδρος της Γκαμπόν Αλί Μπονγκό διορίζει στην πρωθυπουργία τον Ζιλιέν Ενκογκέ Μπεκάλε έπειτα από το αποτυχημένο στρατιωτικό πραξικόπημα που εκδηλώθηκε πριν πέντε ημέρες στην Γκαμπόν.
Το κλείσιμο των ομοσπονδιακών υπηρεσιών των ΗΠΑ γίνεται το μεγαλύτερο σε διάρκεια στην αμερικανική ιστορία, καθώς συνεχίζεται για 22η συνεχή ημέρα.
Ο πρωθυπουργός της Ταϊβάν Γουίλιαμ Λάι ανακοινώνει την παραίτησή του και τον αντικαθιστά ο υπηρετήσας και παλαιότερα στο αξίωμα, Σου Τσεν Τσαν.