polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Πριν από το θάνατο του Πιουσούτσκι, το κοινοβούλιο ψήφισε ένα πιο αυταρχικό Σύνταγμα του Απριλίου του 1935 (δεν συμφωνεί με τις διαδικασίες τροποποίησης του Συντάγματος του Μαρτίου του 1921).
Στο Ανζέ της Γαλλίας, ο Βουαντίσουαφ Ρατσκιέβιτς, τότε ο πρόεδρος της Γερουσίας, ανέλαβε την προεδρία μετά την παραίτηση του Μοστσίτσκι στις 29 Σεπτεμβρίου 1939.
Μπελβέντερ, στη Βαρσοβία, ήταν η επίσημη έδρα του Προέδρου μέχρι το 1993 και σήμερα ανήκει στο Γραφείο του Προέδρου ως η επίσημη κατοικία του Προέδρου και χρησιμοποιείται από τον Πρόεδρο και την κυβέρνηση για τελετουργικούς σκοπούς.
Προεδρικό Κάστρο στη Βίσουα, σε ένα κάστρο που χτίστηκε για τους Αψβούργους ως εξοχική κατοικία κυνηγιού, το οποίο ξαναχτίστηκε μεταξύ 1929-1931 και χρησιμοποιήθηκε ως κατοικία αναψυχής από τον Πρόεδρο Ιγκνάτσι Μοστσίτσκι.
Στις 10 Απριλίου 2010, ένα αεροπλάνο που μετέφερε τον Πολωνό Πρόεδρο Λεχ Κατσίνσκι, τη σύζυγό του και άλλους 94, συμπεριλαμβανομένων πολλών Πολωνών αξιωματούχων, συνετρίβη κοντά στο Αεροδρόμιο Βόρειου Σμολένσκ στη Ρωσία.
Στο ρόλο του ως ανώτατου εκπροσώπου του πολωνικού κράτους, ο Πρόεδρος έχει την εξουσία να επικυρώνει και να ανακαλεί διεθνείς συμφωνίες, να διορίζει και να ανακαλεί πρεσβευτές και να αποδέχεται επίσημα τις διαπιστεύσεις εκπροσώπων άλλων κρατών.
Όταν το Σέιμ ψήφισε το Μικρό Σύνταγμα του 1947, βασισμένο εν μέρει στο Σύνταγμα του Μαρτίου του 1921, ο Μπιέρουτ εξελέγη πρόεδρος από αυτό το σώμα.
Πριν υπογράψει ένα νομοσχέδιο, ο Πρόεδρος μπορεί επίσης να ζητήσει από το Συνταγματικό Δικαστήριο να επαληθεύσει τη συμμόρφωσή του με το Σύνταγμα, το οποίο στην πράξη επηρεάζει αποφασιστικά τη νομοθετική διαδικασία.
Επιπλέον, ο πρόεδρος έχει το δικαίωμα να διαλύει το κοινοβούλιο σε ορισμένες περιπτώσεις, μπορεί να ασκήσει βέτο στη νομοθεσία και εκπροσωπεί την Πολωνία στη διεθνή σκηνή.
Ο Πρόεδρος εκτελεί τα καθήκοντά του με τη βοήθεια των ακόλουθων γραφείων: της Καγκελαρίας του Προέδρου, του Γραφείου Εθνικής Ασφάλειας και του Σώματος Συμβούλων του Προέδρου.
Μετά τις τροποποιήσεις του 1989 στο σύνταγμα που αποκατέστησαν την προεδρία, ο Βόιτσεχ Γιαρουζέλσκι, ο τότε αρχηγός του κράτους, ανέλαβε τα καθήκοντά του.
Εάν κανένας υποψήφιος δεν καταφέρει να περάσει αυτό το όριο, διεξάγεται δεύτερος γύρος ψηφοφορίας με τη συμμετοχή των δύο υποψηφίων με τον μεγαλύτερο και δεύτερο μεγαλύτερο αριθμό ψήφων αντίστοιχα.
Ο Πρόεδρος έχει ελεύθερη επιλογή στην επιλογή του Πρωθυπουργού, ωστόσο στην πράξη συνήθως αναθέτει το καθήκον του σχηματισμού νέας κυβέρνησης σε έναν πολιτικό που υποστηρίζεται από το πολιτικό κόμμα με την πλειοψηφία των εδρών στο Σέιμ (συνήθως, αν και όχι πάντα, είναι ο αρχηγός αυτού του πολιτικού κόμματος).
Εάν ο Πρόεδρος δεν είναι σε θέση να εκτελέσει τις εξουσίες και τα καθήκοντά του, ο Διευθύνων του Σέιμ θα έχει τις εξουσίες του Προέδρου για 60 ημέρες κατ' ανώτατο όριο μέχρι την προκήρυξη εκλογών.
Για να εγγραφεί κάποιος ως υποψήφιος στις προεδρικές εκλογές, πρέπει να είναι Πολωνός πολίτης, να είναι τουλάχιστον 35 ετών την ημέρα του πρώτου γύρου των εκλογών και να συγκεντρώσει τουλάχιστον 100.000 υπογραφές εγγεγραμμένων ψηφοφόρων.
Αρκετά ακίνητα ανήκουν στο Γραφείο του Προέδρου και χρησιμοποιούνται από τον Αρχηγό του Κράτους ως επίσημη κατοικία, ιδιωτική κατοικία, κατοικία για επίσκεψη ξένων αξιωματούχων, κ.
Αναφορά στον οικισμό γίνεται για πρώτη φορά το 1815 από τον Οικουμενικό Πατριάρχη Κύριλλο ΣΤ, ο οποίος το χαρακτήρισε ως «χωρίον μικρόν», ενώ το 1837, σύμφωνα με τον περιηγητή Ουίλιαμ Τζον Χάμιλτον είχε 50 τουρκικά σπίτια και περίπου 15 ελληνικά.
Διάφορες εκτιμήσεις των τελευταίων ετών του 19ου αιώνα και των πρώτων του 20ού, αναφέρουν πως στο Χαλβάντερε ζούσαν 140-180 κάτοικοι με τις δύο κοινότητες να είναι ισάριθμες ή τους Έλληνες να έχουν ελαφρά πλειοψηφία.
Σύμφωνα με μια εκδοχή, οι ιδρυτές του ενδέχεται να σχετίζονταν με εγκαταλελειμμένο οικισμό που βρίσκεται στην τοποθεσία Ορενσάρ, πλησίον της κωμόπολης.
Κατά την ύστερη περίοδο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, το Χαλβάντερε υπαγόταν στο σαντζάκι Νίγδης του βιλαετίου του Ικονίου, ενώ ο πληθυσμός του ήταν μικτός, καθώς πέρα από Τούρκους περιλάμβανε και Έλληνες, οι οποίοι, αν και τουρκόφωνοι, είχαν διατηρήσει στη διάλεκτό τους ορισμένες λέξεις ελληνικής προέλευσης.
Με βάση τα στοιχεία του Κέντρου Μικρασιατικών Σπουδών, προτού τεθεί σε εφαρμογή η ανταλλαγή πληθυσμών μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας στο Χαλβάντερε κατοικούσαν 196 Έλληνες και 80 Τούρκοι.
Οι δύο κοινότητες ζούσαν σε ξεχωριστές συνοικίες, ενώ οι σχέσεις τους αναφέρονται σε γενικές γραμμές καλές, με μικρές περιόδους έντασης που οφείλονταν σε μεμονωμένες περιπτώσεις απαγωγών και εξισλαμισμών νεαρών γυναικών.
Βρίσκεται σε απόσταση 25 χιλιομέτρων νοτιοανατολικά του Ακσαράι και 17 χλμ νοτιοδυτικά του Γκέλβερι σε εύφορη τοποθεσία που παρέχει ικανοποιητική ύδρευση και εκτάσεις που προσφέρονται για βοσκοτόπια και καλλιέργειες.
Στο Χαλβάντερε υπάρχει τζαμί που χρονολογείται στις αρχές του 18ου αιώνα, ενώ στην ανατολική πλευρά σώζεται και ο εγκαταλελειμμένος ναός του Αγίου Νικολάου , ο οποίος μετά το 1924 μετατράπηκε σε τζαμί.
Από τον Μάιο μέχρι τον Αύγουστο του 1924 ξεκίνησε η εγκατάσταση Τούρκων προσφύγων από την Ελλάδα, οι οποίοι προέρχονταν από τη Δυτική Μακεδονία και ήταν ελληνόφωνοι.
Η (ιαπωνικά: , Χέπμπορν: , γνωστή στις αγγλόφωνες χώρες ως ή που έχει χρησιμοποιηθεί και στην ελληνική μεταγλώττιση), είναι ευρύτερα γνωστή ως , είναι πλασματική υπερηρωίδα που δημιουργήθηκε από τη Ναόκο Τακεούτσι ως πρωταγωνίστρια της σειράς .
Άλλες μορφές στις οποίες μπορεί να μεταμορφωθεί είναι η , που έχει διαφορετική εμφάνιση σε σχέση με την πρώτη της μεταμόρφωση και σε , η οποία εκτός από την διαφορετική εμφάνιση αποκτά και φτερά στην πλάτη.
Αρχικά πιστεύει ότι είναι μια συνηθισμένη μαθήτρια, ωστόσο αργότερα ανακαλύπτει ότι είναι η μετενσαρκωμένη μορφή της , και σταδιακά ανακαλύπτει το πραγματικό της όνομα, αυτό της .
Η φράση αυτή σημαίνει "κουνέλι του φεγγαριού", που είναι παραπομπή στην ασιατική δοξασία με τον ίδιο τίτλο, όπου στην επιφάνεια της Σελήνης εμφανίζεται ένα κουνέλι, ομοίως με το Πρόσωπο στη Σελήνη της Δύσης.
Συνήθως, η απεικονίζεται ως ένα ανέμελο και χαρούμενο κορίτσι, το οποίο όμως έχει τάση να κλαίει εύκολα και συνεχώς όταν τα πράγματα δεν πηγαίνουν όπως θέλει.
Με αυτό εμπλέκεται, χωρίς να το θέλει, με το και αναγκάζεται να σκοτώνει δολοφόνους με υψηλότερο βαθμό, ώστε να αποτρέψει άλλους δολοφόνους από το να τον στοχεύσουν.
Αναφέρεται σε μια σύγκρουση μεταξύ των επισκόπων του λόφου και των επισκόπων της Βιβιέ, που είναι μια τοπική κοινότητα στο ίδιο σύγχρονο τμήμα για την κατασκευή ενός φρουρίου.
Η οικογένεια του βαρόνου βασίλεψε το 1084 έως το 1441 και έκτισε τον πύργο, τον τοίχο και τους δύο μεγάλους, στρογγυλότερους πύργους του κάστρου, που περιβάλλεται από μια τάφρο και γι 'αυτό στη γαλλικά το Ωμπενά ονομάζεται "Η πόλη του Μοντλώρ".
Λόγω της μεγάλης απόστασης από μια υδάτινη πηγή, η πόλη ήταν γνωστή ανεπίσημα ως η πόλη χωρίς νερό μέχρι τον 19ο αιώνα, όταν στις 28 Ιουνίου 1863, υπό την ηγεσία του τότε δήμαρχου Ζαν Ματόν, αντλήθηκε νερό από μια εξωτερική πηγή που τροφοδοτούσε 50 βρύσες σε όλη την πόλη.
Στους πρόποδες του μονοπατιού του Μοντελιμάρ στο Λε Πουί-αν-Βλαί, βρίσκεται ο παλαιότερος άξονας της κίνησης μεταξύ της κοιλάδας του Ροδανού και των βουνών της Ωβέρνης.
Το Ωμπενά είναι μέρος της περιοχής Ωμπενά-Βαλ, αποτελούμενης από 10 πόλεις και χωριά, συμπεριλαμβανομένου του Βαλ-λε-Μπαιν, με περίπου 23.000 άτομα.
Εκτός από μια μακροχρόνια εμπορική δραστηριότητα, το Ωμπενά έχει καλή στρατηγική θέση στον τουριστικό τομέα, σε ένα σταυροδρόμι ενός περιφερειακού φυσικού πάρκου, της ζώνης του φαραγγιού του ποταμού Αρντές και των παρυφών των βουνών.
Το Ωμπενά είναι μια πόλη που επιβιώνει σήμερα στις εμπορικές, τουριστικές και βιομηχανίες παραγωγής τροφίμων, που παράγουν αγαθά όπως τυρί, κάστανα και άλλα τρόφιμα, όπως ο καθένας μπορεί να τα βρει σε ένα κατάστημα εκλεκτών τροφίμων.
Το δημαρχείο, το οποίο βρίσκεται στο κέντρο της πόλης, περιβάλλεται από πολλούς ασφαλτοστρωμένους δρόμους, είναι και το ψηλότερο σημείο της πόλης, με θέα στο μεσαιωνικό κάστρο που βλέπει στην κοιλάδα του Αρντές.
Κατά την διάρκεια της Αναγέννησης, η πόλη έγινε προτεσταντική και μετά τον τρίτο θρησκευτικό πόλεμο, οι κάτοικοι αρνήθηκαν να επιτρέψουν βασιλικά στρατεύματα μέσα στα τείχη της πόλης.
Από τις 4 Ιουνίου 2007, η υπηρεσία "τούτ' ανμπιούς" της κοινότητας των δήμων Παίη ντ' Ωμπενά-Βαλ εργάστηκε επίσης στην κοινότητα Ωμπενά, Σαιν-Πριβά, Ουσέλ και Βαλ-λε-Μπαιν.
Στο πλαίσιο της μάθησης, η οπισθοδιάδοση χρησιμοποιείται συνήθως από τον αλγόριθμο βελτιστοποίησης μείωσης κλίσης ώστε να ρυθμίσει το βάρος των νευρώνων υπολογίζοντας την κλίση της συνάρτησης απώλειας.
αλγόριθμος οπισθοδιάδοσης είναι μια οικογένεια μεθόδων που χρησιμοποιούνται για την αποτελεσματική εκπαίδευση των τεχνητών νευρωνικών δικτύων , ακολουθώντας έναν αλγόριθμο βελτιστοποίησης βασιζόμενο στην κλίση που εκμεταλλεύεται τον κανόνα της αλυσίδας .
Το κύριο χαρακτηριστικό της οπισθοδιάδοσης είναι η επαναληπτική, αναδρομική και αποδοτική μέθοδος για τον υπολογισμό των ανανεώσεων των βαρών για τη βελτίωση του δικτύου έως ότου είναι σε θέση να εκτελέσει το έργο για το οποίο εκπαιδεύεται.
Το κίνητρο για είναι να εκπαιδεύσει ένα πολυεπίπεδο νευρωνικό δίκτυο έτσι ώστε να μπορεί να μάθει τις κατάλληλες εσωτερικές αναπαραστάσεις για να του επιτρέψει να μάθει τυχόν αυθαίρετη χαρτογράφηση της εισόδου στην έξοδο.
Οι 66ες γενικές εκλογές στην καναδική επαρχία της Νήσου του Πρίγκηπα Εδουάρδου διεξήχθησαν στις 23 Απριλίου και στις 15 Ιουλίου στην Σαρλοτάουν-Χίλσμπορο Παρκ, εξ αναβολής λόγω του θανάτου του υποψηφίου από το Κόμμα των Πρασίνων.
Παρόλ' αυτά, στην περιφέρεια Σαρλόταουν-Χίλσμπορο Παρκ οι ψηφοφόροι άσκησαν το εκλογικό τους δικαίωμα στο δημοψήφισμα για την εκλογική μεταρρύθμιση.
Ανέλαβε ως πρώτος προπονητής το 1984, όταν ο Τάις Λίμπρεχτς απολύθηκε και τερμάτισε στην τρίτη θέση της Έρεντιβιζιε και τις δύο σεζόν του στο τιμόνι της ομάδας.
Αργότερα προπόνησε μία σειρά από ομάδες σε όλη την Ευρώπη, συμπεριλαμβανομένων των ΑΕΚ, Γάνδη, Ουτρέχτη και Γκο Αχέντ Ιγκλς, όπου διαδέχτηκε τον απολυμένο Χενκ τεν Κάτε.
Στην Ουτρέχτη, κέρδισε το ψευδώνυμο Βασιλιάς Αμπ, αφού την οδήγησε σε ευρωπαϊκή διοργάνωση, ύστερα από την κατάληψη της τέταρτης θέσης στην πρώτη του σεζόν.
Η ομάδα αποκλείστηκε στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ της επόμενης σεζόν από τη Ρεάλ Μαδρίτης και μετά από κάποιες λιγότερο επιτυχημένες σεζόν, ο Φαφιέ απολύθηκε το 1994.
Ο Φαφιέ έκανε το ντεμπούτο του για τη Φέγενορντ, ομάδα της πατρίδας του, εναντίον της Φορτούνα Σίταρντ το 1959 και έπαιξε επίσης για τη Ξέρξες, καθώς και για την Αϊντχόφεν, με την οποία αγωνίστηκε μόνο σε 13 αγώνες λόγω τραυματισμών.
Αυτό συχνά περιλαμβάνει ακόμη και τα τεριάκι που χρησιμοποιούν ξένες εναλλακτικές λύσεις για το καλό ή το μίριν, όπως κρασί, ή με πρόσθετα συστατικά, όπως το σουσάμι ή το σκόρδο .
Η μέθοδος του ψησίματος στη σχάρα και της ύστερης ρίψης του κρέατος στη σάλτσα, ή η χρήση γλυκιάς σάλτσας ως μαρινάδα είναι μερικές μη παραδοσιακές μέθοδοι μαγειρέματος τεριάκι.
Η λέξη τεριάκι προέρχεται από τη λέξη τέρι , η οποία σχετίζεται με τη λάμψη που δίνεται από τη ποσότητα της ζάχαρης στο τάρε , και τη λέξη γιάκι , η οποία αναφέρεται στη μέθοδο μαγειρέματος.
Το τεριάκι είναι μια μαγειρική τεχνική η οποία χρησιμοποιείται στην Ιαπωνική κουζίνα, όπου τα τρόφιμα ψήνονται στη σχάρα με γλάσο από σάλτσα σόγιας, μίριν και ζάχαρη.
Ο όγδοος Σιχ-Γκουρού, Γκουρού Χαρ Κρισάν, πριν πεθάνει στο Δελχί είπε «Μπάμπα Μπακάλα», κάτι το οποίο οι Σιχ ερμήνευσαν ως επιθυμία του ο διάδοχός του να είναι κάποιος που βρίσκεται στην πόλη Μπακάλα, κοντά στην Αμριτσάρ.
Λέγεται πως ο Γκουρού Τεγκ Μπαχαντούρ διαλογιζόταν εδώ για 26 χρόνια, 9 μήνες και 13 μέρες και στην πόλη υπάρχει ένας γκουντβάρα, ο οποίος τιμά αυτό το γεγονός.
Η δυτική δασική έκταση του πάρκου, χαρακτηριστική του υρκανικού ορεινού όγκου, φιλοξενεί αριθμό πλατύφυλλων, μεταξύ των οποίων πανχρονικά είδη, όπως βελανιδιές και σφένδαμοι, ενώ η ανατολική στεπική έκταση περιλαμβάνει, κυρίως, αειθαλείς θάμνους, όπως η άρκευθος και η αρτεμισία.
Ο πρώτος νόμος προστασίας της φύσης στο Ιράν, η ψήφιση του οποίου χρονολογείται στο 1956, όρισε προστατευόμενες περιοχές, ενώ, παράλληλα, περιόρισε την πρακτική του κυνηγιού.
Ήδη προστατευμένη από τον συγκεκριμένο νόμο του 1957, η προστασία της περιοχής ενισχύθηκε περαιτέρω μέσω της ψήφισης του νόμου του 1967 με αντικείμενο τις προστατευόμενες περιοχές και την περαιτέρω προστασία των οικοσυστημάτων, ενώ, παράλληλα, κατέστη ως το πρώτο εθνικό πάρκο της χώρας.
Έχει έκταση της τάξεως των 91.895 εκταρίων, ή, ακόμη, των 155.804 εκταρίων, σύμφωνα με στοιχεία προερχόμενα από την , καθώς και λαμβάνοντας υπόψη την ζώνη ανάσχεσης, ενώ το υψόμετρό του ποικίλει μεταξύ 450 μέτρων, στο Τανγκράχ, και 2.411 μέτρων, στην κορυφή του Όρους Ντιουρκοτζί.
Ευρισκόμενο μεταξύ της ύφυγρης περιοχής της Κασπίας Θάλασσας και της ημιξηρότητας του Ιρανικού Υψιπέδου, το πάρκο χαρακτηρίζεται από μια ποικιλόμορφο κλιματική κατάσταση, καθώς οι βροχοπτώσεις εντός της έκτασής του κυμαίνονται μεταξύ 150 και 1000 χιλιοστόμετρων ετησίως.
Το Εθνικό Πάρκο του Γκολεστάν είναι εθνικό πάρκο στα βόρεια του Ιράν, η έκταση του οποίου είναι μοιρασμένη μεταξύ των επαρχιών του Γκολεστάν, του Χορασάν και του Σεμνάν.
Ο Γιοχάννες φαν Μόιρς καταγράφει 127 αρχαίες πόλεις της Κρήτη, ανάμεσα στις οποίες βρίσκεται και η πόλη Τριπόδος , η οποία αποτελεί και την τελευταία εγγραφή του καταλόγου.
Η εγγραφή αυτή, επισημαίνει ο Ρόμπερτ Πάσλεϊ, μπορεί να προέρχεται από λανθασμένη κατανόηση ενός χωρίου του έπους Θεογονία, από τον Ησίοδο, ο οποίος αναφέρει ότι η Δήμητρα συνευρέθει με τον Ιάσονα σε χωράφι τρεις φορές οργωμένο .
Ο Στέφανος Ξανθουδίδης αναφέρει ότι μπορεί να είναι αναφορά στο τρίποδο στο οποίο καθόταν η Πυθία, καθώς ο Απόλλωνας ήταν πολιούχος της γειτονικής αρχαίας Ελεύθερνας.
Ο ιταλός πρωθυπουργός Αλτσίντε ντε Γκάσπερι , εκ των ιδρυτών της Ευρωπαϊκής Ένωσης (κοντά στην είσοδο, σε ένα ταφικό μνημείο που σκάλισε ο Τζιάκομο Μαντσού.
Μέσα, αμέσως μετά την είσοδο, είναι ο τάφος του καρδινάλιου Γκουλιέλμο Φιέσκι, που απεβίωσε το 1256, τάφηκε όμως μέσα σε παλαιότερη σαρκοφάγο.
Το 1915, κατά τις απαρχές της Γενοκτονίας των Ασσυρίων, 120 οικογένειες κατοικούσαν εντός του χωριού, του οποίου αρχηγός ήταν ο Γιουχανόν, από την οικογένεια των Μπεθ-Γιαχκό.
Ο Χάκο, Κούρδος φύλαρχος της οικογένειας των Χορτέκ ο οποίος καταγόταν από γειτονικό χωριό, προειδοποίησε τους χωρικούς του Μπεθ Κουστάν για τις επερχόμενες επιθέσεις των Κούρδων και των Τούρκων εναντίον του τοπικού ασσυριακού χριστιανικού πληθυσμού, συμβουλεύοντάς τους να φύγουν από το χωριό.
Αρχικώς, οι χωρικοί δεν πίστευσαν τον Χάρκο, ωστόσο, αφότου πληροφορήθηκαν για την καταστροφή του Ζαζ, όλοι οι κάτοικοι με εξαίρεση δύο ηλικιωμένους χωρικούς διέφυγαν προς το Χαχ.
Οι Κούρδοι κατέφθασαν, αργότερα, στο χωριό, όπου και λεηλάτησαν ότι είχε απομείνει, ενώ σκότωσαν τους δύο ηλικιωμένους οι οποίοι είχαν παραμείνει εντός αυτού.
Οι χωρικοί δεν μπόρεσαν να επιστρέψουν στο Μπεθ Κουστάν παρά μόνο το 1922, ενώ με την σχετική άδεια του Αγά Τσαλαμπί, τους επετράπη να χτίσουν και να κατοικήσουν εκεί εκ νέου.
Το Μπεθ Κουστάν, όπως και αρκετά άλλα χωριά τα οποία ευρίσκονται εντός της περιοχής του Τουρ Αμπντίν, πιθανώς κατοικήθηκε για πρώτη φορά κατά τους προχριστιανικούς χρόνους, ενώ πιστεύεται πως το χωριό αποτελούσε τόπο ανάπαυσης για τους ταξιδιώτες, καθώς και πως ο στρατός του Κωνσταντίνου Α πέρασε αρκετές φορές από το χωριό.
Πλησίον του χωριού βρίσκεται το Σουό ντ-Χελάν, βράχος ο οποίος έχει λάβει την ονομασία του από την Αγία Ελένη, μητέρα του Ρωμαίου Αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Α.
Επίσης, στην ευρύτερη περιοχή πλησίον του χωριού ευρίσκονται οι κατεστραμμένες εκκλησίες του Μορ Οσιό και της Θεομήτορος, οι οποίες πιστεύεται πως καταστράφηκαν από τον Ταμερλάνο προς το 1400.
Το ηφαιστειακό σύμπλεγμα του Καντάλ είναι ένας μοναδικός αρχαίος ηφαιστειογενής όγκος 150 χιλιομέτρων, που διαβρώθηκε από δώδεκα ή δεκατρείς παγετώδεις κοιλάδες που συγκλίνουν προς τις τρεις κύριες κορυφές: το Πουί Γκριού , η οποία είναι η παλιά εστία του, το Πουί Μαρί και το Πλον ντυ Καντάλ .
Οι άνθρωποι εργάστηκαν ακούραστα μέσα στους αιώνες για να διαμορφώσουν το περιβάλλον διαβίωσης στην περιοχή, για να καλλιεργήσουν τις άγονες πλαγιές και για να χτίσουν με ηφαιστειακή λάβα χωριά, κάστρα, αγροικίες και εκκλησίες.
Πολύ διαφορετικό στην εμφάνιση, το πανόραμα της οροσειράς Σαιν ντε Πουί εκτείνεται σε 45 χιλιόμετρα με συνολικά 80 ηφαίστεια πιο πρόσφατης προέλευσης .
Σχεδόν όλοι οι πυρήνες, σε αντίθεση με τα ηφαίστεια των ορέων του Καντάλ ή των ορέων Ντορ, είναι μονογενετικά ηφαιστειακά πεδία: η προέλευση των ηφαιστείων είναι αποτέλεσμα μιας μόνο φάσης εκρηκτικής δραστηριότητας και γι 'αυτό τα ηφαίστεια είναι χαμηλότερα.
Εκτείνεται από βορρά προς νότο πάνω από 120 χιλιόμετρα σε δύο νομούς της Ωβέρνης-Ρον-Αλπ, τους Καντάλ και Πουί-ντε-Ντομ και περιλαμβάνει 147 κοινότητες που συγκεντρώνουν περίπου 90 000 κατοίκους 1.
Το Φυσικό περιφερειακό πάρκο των Ηφαιστείων της Ωβέρνης είναι ένα γαλλικό περιφερειακό φυσικό πάρκο που βρίσκεται στο κέντρο του Κεντρικού Ορεινού Όγκου της Γαλλίας, στη διοικητική περιοχή Ωβέρνη-Ρον-Αλπ.
Ο Τραγικός Είρωνας έχει μοιραστεί διάφορες μουσικές σκηνές με συγκροτήματα και μουσικούς, όπως τους: ΒηταΠείς, Ψυχοδράμα 07, Τα μάτια των πνιγμένων, Εισβολέας, 12ος Πίθηκος, Ευθύμης, , Τζαμάλ, Λόγος Απειλή, ΔΠΘ, Άγνωστος Χειμώνας, , Αδέσποτο, , Κανών, Θύτης, , 2ΚΓ, 4ΗΕ, , Τάφ Λάθος, , , Απέχεις, & , , , , & , , Μόνιμος Κάτοικος, & , , Ήρωας, Ο.
Από το 2008 μέχρι και σήμερα, ο Τραγικός Είρωνας έχει συνεργαστεί με αρκετούς καλλιτέχνες της ελληνικής σκηνής όπως οι: Άγνωστος Χειμώνας και Άυλος 542 , Μόνιμος Κάτοικος, Ήρωας, Αδέσποτο , Εξωκοσμικός, , άτια του δρόμου, , Ραμμένος Άσσος, Μωβ Γκρι, Πνεύμα Αντιλογίας, , ., , Είδωλο Θολό, Φονικό Αίσθημα, Αλέξης, , Χίλια Πρόσωπα, ΠΤΝ, , , Άδυτος, , , Άγνωστοι Ορίζοντες, , , Απατεώνας , , , , Μ.
Η θεματολογία του στρέφεται γύρω από έννοιες, όπως η ελευθερία λόγου και πράξης, η έλλειψη λογοκρισίας, το δικαίωμα όλων σε μια αξιοπρεπή ζωή, εστιάζοντας παράλληλα στα καθημερινά προβλήματα.
Έχει λάβει μέρος στις μεγαλύτερες, τέτοιας φύσεως, συναυλίες σε όλη τη χώρα και ο μοναδικός καλλιτέχνης στη Χαλκιδική που διοργάνωσε μια σειρά συναυλιών αλληλεγγύης στα Νέα Μουδανιά με πλήρη επιτυχία.
Στο κομμάτι της μουσικής παραγωγής έχει συνεργαστεί με τους: Άυλος 542, , , , ' , ' , , Φονικό Αίσθημα, Προπάτωρ, , Άρχοντας , , , , , , , ., Αλέξης, 243 , , .
Με το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο Τραγικός Είρωνας είναι γνωστός ο Μιχαήλ Άγγελος Ζερβός , Έλληνας ράπερ και στιχουργός με καταγωγή απο το Ελ Σαλβαδόρ.
Οι Ουσίποι και οι Τεντερίτες, γερμανικές φυλές, περιπλανούνταν για τρία χρόνια στη Γερμανία, αφού εκδιώχθηκαν από τη γη τους από τους Σουηβούς, και πιεζόμενοι από τους τελευταίους διείσδυσαν στο έδαφος των Μεναπίων, οι οποίοι είχαν εγκατασταθεί και στις δύο πλευρές του ποταμού στην κάτω κοιλάδα του Ρήνου, αναγκάζοντάς τους να εκκενώσουν τη δεξιά όχθη του ποταμού, όπου και εγκαταστάθηκαν οι ίδιοι.
Ο Καίσαρας φοβήθηκε αυτή τη γερμανική εγκατάσταση γιατί οι Γαλάτες θα μπορούσαν να συμμαχήσουν με τους Γερμανούς και αποφάσισε να επιτεθεί στους τελευταίους, παρόλο που αυτοί δήλωναν ότι δεν επιθυμούσαν παρά μόνο μια ειρηνική εγκατάσταση.
Επιτέθηκε στις δύο φυλές όσο διαρκούσαν ακόμη οι διαπραγματεύσεις και επικρατούσε εκεχειρία, με αφορμή μια λανθασμένη κίνηση μικρού τμήματος του ιππικού των δύο γερμανικών φυλών που επετέθη στο ρωμαϊκό ιππικό.
Τους εκδίωξε από την περιοχή, αυτοί πολεμούσαν χωρίς αρχηγούς, επειδή ο Καίσαρας τους είχε συλλάβει όταν πήγαν στο στρατόπεδό του να απολογηθούν για τη λανθασμένη κίνηση του ιππικού τους, φονεύοντας μεγάλο τμήμα τους, εξουδετερώνοντας έτσι κάθε προσπάθεια Γερμανών να εγκατασταθούν σε εδάφη της Γαλατίας.
ο Καίσαρας έστρεψε την προσοχή του στις φυλές της ακτής του Ατλαντικού, κυρίως στη φυλή των Βενετών στην Αρμορική, που είχαν συγκεντρώσει μια συνομοσπονδία αντι-ρωμαϊκών φυλών.
Όταν κατάλαβαν ότι ο Καίσαρας θα εξεστράτευε στη Βρετανία, δυσανασχέτησαν λόγω των εμπορικών συναλλαγών που είχαν μαζί τους και αποφάσισαν να εξεγερθούν.
Από την Ιταλία όπου βρισκόταν, διέταξε την κατασκευή στόλου 100 γαλέρων στον Λίγηρα και χάρη στη στρατηγική που αναπτύχθηκε με επιθέσεις στο ένα πλοίο μετά το άλλο και στη συνέχεια στην πτώση του ανέμου, οι Ρωμαίοι κατέστρεψαν το στόλο των Βενετών που αποτελούνταν από 220 πλοία, εκτέλεσαν τα μέλη της Γερουσίας τους και πούλησαν τους κατοίκους σαν σκλάβους.
Στη μάχη με τους Νέρβιους που ακολούθησε, στις όχθες του ποταμού Σαμπρ στους πρόποδες των Αρδεννών, οι Ρωμαίοι βρέθηκαν σε δύσκολη θέση, αλλά ανέλαβαν το προβάδισμα και κέρδισαν παρά την ηρωική αντίσταση των Νερβίων, των οποίων η ήττα ήταν ολοκληρωτική.
Εντυπωσιασμένοι από την τεχνολογία του ρωμαϊκού στρατού, οι Ατουατούκοι έστειλαν αντιπροσώπους στον Καίσαρα προσποιούμενοι ότι ήθελαν να παραδοθούν ώστε να εξαπατήσουν τις φρουρές των λεγεώνων και να προσπαθήσουν μια έξοδο, επωφελούμενοι από τη νύχτα.
Οι Αίδουοι και οι σύμμαχοί τους τους πολέμησαν, καθώς και τους Γαλάτες συμμάχους του Αριόβιστου, τους Αρβέρνους και Σηκουανούς, αλλά ηττήθηκαν, χάνοντας εδάφη και άνδρες που οι Σουηβοί πήραν ως όμηρους.
Ωστόσο, αυτοί που υπέφεραν περισσότερο από τη γερμανική εισβολή ήταν οι Σηκουανοί, καθώς μετά από νίκη αντάμειψαν τον Αριόβιστο με γη, όπου εγκαταστάθηκε με 120.000 ανθρώπους του.
Αυτή η απαίτηση «αφορούσε» τη Ρώμη, διότι αν οι Σηκουανοί τη δέχονταν, ο Αριόβιστος θα καταλάμβανε σταδιακά όλη την περιοχή τους και θα αποτελούσε κίνδυνο για την υπόλοιπη Γαλατία.
Με μια μόνο λεγεώνα στην Πέραν των Άλπεων Γαλατία, την απειλούμενη επαρχία, έσπευσε αμέσως και διέταξε τη στρατολόγηση βοηθητικών μονάδων και την καταστροφή της γέφυρας του Ροδανού.
Ο Καίσαρας ανέστειλε τις διαπραγματεύσεις για δεκαπέντε ημέρες και χρησιμοποίησε το χρόνο για να ενισχύσει τη θέση του με κατασκευή αναχώματος 19 μιλίων, από τις όχθες του Ροδανού μέχρι τα όρη Ζυρά και παράλληλη τάφρο.
Όταν η πρεσβεία επέστρεψε, ο Καίσαρας αρνήθηκε το αίτημά τους και τους προειδοποίησε ότι ήταν αντίθετος σε οποιαδήποτε προσπάθεια να περάσουν τον ποταμό.
ο Καίσαρ έστειλε τον Σέρβιο Γάλβα με μία λεγεώνα και μέρος του ιππικού να αντιμετωπίσει τους Ναντουάντες, τους Βέραγρους και τους Σεδόνους, που κατοικούσαν κοντά στα σύνορα των Αλλοβρόγων έως την κορυφή των Άλπεων.
Οι Ρωμαίοι απώθησαν τους Γαλάτες και άρχισαν να ετοιμάζουν το στρατόπεδο για διαχείμαση στην περιοχή, ελέγχοντας έτσι το στρατηγικό πέρασμα του Μεγάλου Αγίου Βερνάρδου.
Λίγες ημέρες μετά την εγκατάσταση, προς έκπληξη των Ρωμαίων, ένα πλήθος Βεράργων και Σεδόνων, επωφελούμενοι από την αριθμητική τους πλειοψηφία έναντι των Ρωμαίων, άρχισε να παρενοχλεί το ρωμαϊκό στρατόπεδο με βέλη, ενώ τα ρωμαϊκά στρατεύματα ήταν εξαντλημένα και χωρίς πολεμοφόδια.
οι Βέλγες, που κατοικούσαν στην περιοχή που οριοθετείται από το σημερινό Βέλγιο, συμμάχησαν με ορισμένες γαλατικές φυλές ενάντια στη Ρώμη, επειδή φοβήθηκαν ότι οι Ρωμαίοι σύντομα θα στρέφονταν εναντίον τους, όταν η Γαλατία ειρήνευε.
Στη μάχη με τους Βέλγες που ακολούθησε, οι Ρωμαίοι τους απέκρουσαν και οι Βέλγες επέστρεψαν στα εδάφη τους, με βαρειές απώλειες, ιδιαίτερα η βελγική οπισθοφυλακή σφαγιάστηκε.
Η λεηλασία, κοινή πρακτική των στρατιωτικών επιχειρήσεων εκείνης της εποχής, και οι φόροι που επιβάλλονταν στους νικημένους λαούς του εξασφάλισαν τα απαραίτητα οικονομικά μέσα για να επιβληθεί πολιτικά στη Ρώμη.
Την αφορμή για την παρέμβαση του Καίσαρα στη Γαλατία την έδωσαν οι Ελβέτιοι, γαλατική φυλή που ζούσε στις Άλπεις, οι οποίοι πιεζόμενοι από τα ανατολικά από γερμανικές φυλές, ήθελαν να μεταναστεύσουν στα νοτιοδυτικά της Γαλατίας.
Πολλοί σφαγιάστηκαν και όσοι παραδόθηκαν διατάχτηκαν να επιστρέψουν πίσω στην πατρίδα τους για να την ανοικοδομήσουν, καθώς ήταν χρήσιμοι ως ενδιάμεσος χώρος μεταξύ των Ρωμαίων και των βόρειων φυλών.
Στο στρατόπεδο του Ελβέτιων, ο Καίσαρ ισχυρίζεται ότι βρέθηκε μια απογραφή γραμμένη στα ελληνικά: από ένα σύνολο 368.000 Ελβέτιων, εκ των οποίων 92.000 ήταν μάχιμοι άνδρες, μόνο 110.000 επιζώντες έμειναν να επιστρέψουν πίσω.
οι Ρωμαίοι κατέκτησαν το νότο της Γαλατίας, περιοχή η οποία στη συνέχεια σχημάτισε την επαρχία της Πέραν των Άλπεων Γαλατίας , ουσιαστική διάβαση προς τις ισπανικές αποικίες τους.
οι νίκες του Μάριου στην Αιξ-αν-Προβάνς κατά των Κίμβρων και Τευτόνων, Γερμανών εισβολέων, εξασφάλισαν την ειρήνη τόσο στις ανεξάρτητες γαλατικές φυλές όσο και στη ρωμαϊκή επαρχία της Πέραν των Άλπεων Γαλατίας.