polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Πριν φύγει, η Χιουχίλου προειδοποίησε τον σύζυγό της: «σας περιμένω, αλλά δεν θα ζήσω περισσότερο από σαράντα μέρες χωρίς τη λίμνη Ασιλικούλ και εσάς».
Ταξίδευε σε ένα τουλπάρ στο βουνό Μπαλκάν-Τάου, αλλά ήταν ήδη πολύ αργά - η μικρή γοργόνα πέθαινε από τη λαχτάρα, προσβλέποντας στον αγαπημένο της, ο οποίος ήθελε άλλη μια μέρα για να φτάσει.
Όπως προαναφέρθηκε, η Σειρά 8 31 μπήκε στην παραγωγή τον Μάιο του 1989, μόλις 1 μήνα μετά τη λήξη της παραγωγής της Σειράς 6 24, αλλά δεν θεωρείται άμεσος διάδοχος του 24, για τον λόγο που τονίστηκε στην πρώτη παράγραφο, ενώ και οι πωλήσεις του επλήγησαν από την παγκόσμια ύφεση στις αρχές της δεκαετίας του 1990, φαινόμενο που έπληξε και γενικότερα όλη την κατηγορία των σπορ αυτοκινήτων υψηλών επιδόσεων.
Ένα ακόμα άμεσο αποτέλεσμα της τότε παγκόσμιας ύφεσης, ήταν ότι η αρχική Σειρά 8 δεν απέκτησε ποτέ έκδοση , αν και τα πρώτα χρόνια της, είχε εξεταστεί σοβαρά το ενδεχόμενο να παραχθεί και μια έκδοση «8» ως ανταγωνιστής των και μάλιστα είχε κατασκευαστεί και ένα σχετικό πειραματικό αντίτυπο 8.
Τελικώς όμως ακυρώθηκε, επειδή η θεώρησε τότε και ανακοίνωσε ότι δεν θα υπήρχε επαρκώς μεγάλος αριθμός υποψήφιων αγοραστών για την 8 ώστε να γίνει εμπορικώς βιώσιμη.
Το μοντέλο παρουσιάστηκε επίσημα στο Σαλόνι Αυτοκινήτου της Φρανκφούρτης στις αρχές Σεπτεμβρίου του 1989, ως η Σειρά 8 31, αν και η παραγωγή της είχε ξεκινήσει ήδη από τον Μάιο.
Η πρώτη γενιά της Σειράς 8 σχεδιάστηκε με σκοπό να φτάσει σε επίπεδα υψηλότερα από το επίπεδο αγοράς της Σειράς 6 24, με ακόμα μεγαλύτερη απόδοση, φουτουριστική εμφάνιση και αυξημένη τιμή.
Η αρχική Σειρά 8 ήταν το πρώτο στην ιστορία αυτοκίνητο που προσέφερε έναν κινητήρα 12 σε συνδυασμό με χειροκίνητο κιβώτιο 6 ταχυτήτων και ήταν επίσης ένα από τα πρώτα οχήματα παγκοσμίως με ηλεκτρονικό γκάζι οδήγησης.
Τελικώς, η παραγωγή του 31 σταμάτησε τον Μάιο του 1999, μετά από 10 ακριβώς έτη παραγωγής, αφού είχαν κατασκευαστεί 30.600 αντίτυπα, και χωρίς να υπάρξει τότε άμεσος διάδοχος, λόγω χαμηλών πωλήσεων.
Το ερευνητικό του έργο βοήθησε σε μεγάλο βαθμό τις περιόδους που πέρασαν σε άδεια στο Ινστιτούτο Προχωρημένων Μελετών στο Νιου Τζέρσεϊ, στο Εθνικό Κέντρο Ανθρωπιστικών Επιστημών στη Βόρεια Καρολίνα και στο Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών στην Αθήνα.
Το 1954 διορίστηκε διευθυντής του κολεγίου Κλίφτον στο Μπρίστολ και το 1962 διορίστηκε καθηγητής Ελληνικής γλώσσας στο πανεπιστήμιο του Μπρίστολ, θέση που κατείχε μέχρι την αποχώρησή του το 1973.
Ο Νικόλας Τζέφρι Λεμπριέρε Χάμοντ γνωστός ως . . . ήταν Βρετανός ιστορικός, γεωγράφος, κλασικιστής και πράκτορας στο βρετανικό Εκτελεστικό Ειδικών Επιχειρήσεων στην κατεχόμενη Ελλάδα κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.
Σε βρέφη, τα βακτήρια μπορεί μερικές φορές να αναπτύσσονται στα έντερα και να παράγουν την αλλαντική τοξίνη στο έντερο και μπορεί να προκαλέσουν μια κατάσταση γνωστή ως σύνδρομο δισκέτας.
Μπορεί να χρησιμοποιηθεί αντιτοξίνη αλλαντίασης και μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την πρόληψη της επιδείνωσης των συμπτωμάτων, αν και δεν θα αντιστρέψει την υπάρχουσα βλάβη των νεύρων.
Σε απάντηση στην εμφάνιση αυτών των ανεπιθύμητων ενεργειών, το 2008 η Αμερικανική Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων ενημέρωσε το κοινό για τους πιθανούς κινδύνους της αλλαντικής τοξίνης ως θεραπευτικό.
Συγκεκριμένα, προειδοποίησαν ότι η τοξίνη μπορεί να εξαπλωθεί σε περιοχές μακριά από το σημείο που χορηγήθηκε και να παραλύσει ακούσιες μυϊκές ομάδες, ειδικά όταν χρησιμοποιείται για τη θεραπεία μυϊκής σπαστικότητας σε παιδιά που υποβάλλονται σε θεραπεία για εγκεφαλική παράλυση.
Το 2009, ο ανακοίνωσε ότι οι προειδοποιήσεις με κουτί θα προστεθούν στα διαθέσιμα προϊόντα αλλαντικής τοξίνης, προειδοποιώντας για την ικανότητά τους να εξαπλωθούν από το σημείο της ένεσης.
Επιπλέον, η ανακοίνωσε την αλλαγή ονομάτων σε πολλά προϊόντα αλλαντικής τοξίνης, με στόχο να τονίσει ότι τα προϊόντα δεν είναι εναλλάξιμα και απαιτούν διαφορετικές δόσεις για σωστή χρήση.
Σε συνδυασμό με αυτό, η εξέδωσε μια ανακοίνωση στους επαγγελματίες της υγειονομικής περίθαλψης που επαναλαμβάνει τα νέα ονόματα φαρμάκων και τις εγκεκριμένες χρήσεις για το καθένα.
Η δραστική μορφή αποτελείται από μια πρωτεΐνη δύο αλυσίδων που αποτελείται από ένα πολυπεπτίδιο βαριάς αλυσίδας 100 ενωμένο μέσω δεσμού δισουλφιδίου με ένα πολυπεπτίδιο ελαφριάς αλυσίδας 50 .
Η βαριά αλυσίδα περιέχει τομείς με διάφορες λειτουργίες: έχει την περιοχή που είναι υπεύθυνη για την πρόσδεση ειδικώς στα προσυναπτικά νευρικά τερματικά, καθώς και την περιοχή που είναι υπεύθυνη για τη μεσολάβηση της μετατόπισης της ελαφριάς αλυσίδας στο κυτταρόπλασμα κυττάρου καθώς οξινίζεται το κενοτοπικό.
Μεταφέρεται στο κυτταρόπλασμα του κυττάρου ξενιστή όπου διασπά την πρωτεΐνη ξενιστή -25, μέλος της οικογένειας πρωτεϊνών που είναι υπεύθυνο για τη σύντηξη.
Το διασπασμένο -25 αδυνατεί να μεσολαβήσει στη σύντηξη κυστίδια με τη μεμβράνη κυττάρου-ξενιστή, εμποδίζοντας έτσι την απελευθέρωση του νευροδιαβιβαστή ακετυλοχολίνης από τις τελικές αλληλουχίες του νευρικού συστήματος.
Οι ανεπιθύμητες ενέργειες δεν περιορίζονται στην άμεση παράλυση εντούτοις και μπορεί επίσης να περιλαμβάνουν πονοκεφάλους, συμπτώματα που μοιάζουν με γρίπη και αλλεργικές αντιδράσεις.
Μώλωπες στο σημείο της ένεσης δεν είναι μια παρενέργεια της τοξίνης, αλλά μάλλον του τρόπου χορήγησής της, αναφέρεται ότι μπορεί να προληφθούν, εάν ο κλινικός ιατρός εφαρμόζει πίεση στο σημείο της ένεσης: όταν εμφανίζονται, αναφέρεται ότι σε συγκεκριμένες περιπτώσεις διαρκεί 7-11 ημέρες.
Όταν χορηγείται στον μασητήρα μυ της γνάθου, μπορεί να οδηγήσει στην απώλεια της μυϊκής λειτουργίας, δηλαδή στην απώλεια ή την μείωση της δυνατότητας να μασήσει τα στερεά τρόφιμα.
Στις 29 Ιουλίου 2016, η Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής ενέκρινε το για ένεση για τη θεραπεία της σπαστικότητας των κάτω άκρων σε παιδιατρικούς ασθενείς ηλικίας δύο ετών και άνω.
Ωστόσο, αυτά που έχουν εγκριθεί από την για να συνταγογραφούν αυτά τα φάρμακα μπορούν ελεύθερα να τα συνταγογραφήσουν για οποιαδήποτε κατάσταση επιθυμούν, που ονομάζεται χρήση εκτός επισήμανσης.
Δεδομένου ότι το τραυματισμένο νεύρο θα μπορούσε ενδεχομένως να αναγεννηθεί κατά 24 μήνες, χρειάστηκε μια διετής περίοδος αναμονής για να γίνει η οριστική χειρουργική θεραπεία.
Ο συνειδητοποίησε ότι η αλλαντική τοξίνη, η οποία είχε χρησιμοποιηθεί προηγουμένως μόνο για τα διασταυρωμένα μωρά και τα τσιμπούρια του προσώπου, θα μπορούσε επίσης να χορηγηθεί για να εξομαλύνει τις ρυτίδες του δεξιού μέσου, ώστε να ταιριάζει με την παραλυμένη αριστερά της.
Οι οφθαλμίατροι που ειδικεύονται στις διαταραχές των οφθαλμικών μυών έχουν αναπτύξει τη μέθοδο της έγχυσης με ηλεκτρομυογράφημα (ηλεκτρομυογράφημα, ηλεκτρικό σήμα από ενεργοποιημένο μυ, οδηγό ένεσης) τοπικών αναισθητικών ως διαγνωστική τεχνική για την αξιολόγηση της συμβολής ενός μεμονωμένου μυός σε μια κίνηση των ματιών.
Επειδή η χειρουργική επέμβαση στραβισμού έπρεπε συχνά να επαναλαμβάνεται, διεξήχθη έρευνα για μη χειρουργικές θεραπείες ένεσης χρησιμοποιώντας διάφορα αναισθητικά, αλκοόλες, ένζυμα, αποκλειστές ενζύμων και νευροτοξίνες φιδιού.
Καθώς το κυστίδιο μετακινείται μακρύτερα μέσα στο κύτταρο, οξινίζει, ενεργοποιώντας ένα τμήμα της τοξίνης το οποίο την προκαλεί να ωθήσει τη μεμβράνη του κυστιδίου και στο κυτταρόπλασμα των κυττάρων.
Αφού εισέλθει στο κυτταρόπλασμα, η τοξίνη διασπά τις πρωτεΐνες , πράγμα που σημαίνει ότι τα κυστίδια ακετυλοχολίνης δεν μπορούν να συνδεθούν με την ενδοκυτταρική κυτταρική μεμβράνη εμποδίζοντας το κύτταρο να απελευθερώσει κυστίδια του νευροδιαβιβαστή.
Συνδυάζοντας την οφθαλμολογία και τη δερματολογία, οι και παρατήρησαν ότι βλεφαρόσπασμου ασθενείς που έλαβαν ενέσεις γύρω από τα μάτια και στο ανώτερο μέρος του προσώπου παρατηρούν επίσης μειωμένες ρυτίδες στο πρόσωπο , ξεκινώντας έτσι την εξαιρετικά δημοφιλής καλλυντική χρήση της τοξίνης.
Το ενέκρινε έναν πλήρως προσδιορισμό για χρήση στη δοκιμασία σταθερότητας και δραστικότητας του ως απάντηση στην αυξανόμενη ανησυχία του κοινού ότι χρειάστηκε δοκιμή 50 για κάθε παρτίδα που πωλείται στην αγορά.
Οι μύες που αποδυναμώνονται από την ένεση τοξινών αναρρώνουν από την παράλυση μετά από αρκετούς μήνες, οπότε μπορεί να φαίνεται ότι η ένεση θα χρειαστεί να επαναληφθεί.
Ωστόσο, οι μύες προσαρμόζονται στα μήκη με τα οποία κρατούνται χρόνια έτσι ώστε αν ένας παραλυμένος μυς τεντωθεί από τον ανταγωνιστή του, αυξάνεται περισσότερο, ενώ ο ανταγωνιστής μειώνεται, δίνοντας μόνιμο αποτέλεσμα.
Εάν υπάρχει καλή διόφθαλμη όραση, ο εγκεφαλικός μηχανισμός της σύντηξης κινητήρα, ο οποίος ευθυγραμμίζει τα μάτια με έναν στόχο ορατό και στους δύο, μπορεί να σταθεροποιήσει τη διορθωμένη ευθυγράμμιση.
Η αλλαντική τοξίνη χρησιμοποιείται για τη θεραπεία διαφόρων διαταραχών που χαρακτηρίζονται από υπερκινητικότητα των μυών, συμπεριλαμβανομένης της σπαστικότητας μετά από εγκεφαλικό επεισόδιο, σπαστικότητας τραυματισμού μετά τη σπονδυλική στήλη, σπασμών της κεφαλής και του λαιμού, των βλεφάρων, του κόλπου, των άκρων, του σαγονιού και των φωνητικά χορδών.
Ομοίως, η αλλαντική τοξίνη χρησιμοποιείται για να χαλαρώσει σφίξιμο των μυών, συμπεριλαμβανομένων εκείνων του οισοφάγου , της γνάθου, του κατώτερου ουροποιητικού συστήματος και της ουροδόχου κύστης , ή το σφίξιμο του πρωκτού που μπορεί να προκαλέσει επιδείνωση πρωκτικής ραγάδας.
Ένας Αμερικανός προμηθευτής ανέφερε στα υλικά της εταιρείας το 2011 ότι θα μπορούσε να «προμηθεύσει τις παγκόσμιες απαιτήσεις για 25 ενδείξεις που εγκρίθηκαν από κυβερνητικούς οργανισμούς σε όλο τον κόσμο» με λιγότερο από ένα γραμμάριο ακατέργαστης αλλαντικής τοξίνης.
ένα θεραπευτικό σκεύασμα της τοξίνης τύπου Α που παρασκευάζεται από το στο Ηνωμένο Βασίλειο, έχει άδεια για τη θεραπεία εστιακών δυστονιών και ορισμένων καλλυντικών χρήσεων στις ΗΠΑ και σε άλλες χώρες.
Αυτά μπορεί να προκύψουν από την παράλυση των κρίσιμων μυϊκών ομάδων και μπορεί να περιλαμβάνουν την αρρυθμία, τηνκαρδιακή προσβολή και σε μερικές περιπτώσεις επιληπτικές κρίσεις, αναπνευστική ανακοπή και θάνατο.
Επιπλέον, οι παρενέργειες που είναι κοινές στην καλλυντική χρήση είναι επίσης συνήθεις στη θεραπευτική χρήση, συμπεριλαμβανομένου των προβλημάτων της κατάποσης, της μυϊκής αδυναμίας, των αλλεργικών αντιδράσεων και των συνδρόμων που μοιάζουν με γρίπη.
Η αλλαντίαση προκαλείται από την τροφή, οφείλεται έμμεσα στην κατάποση τροφίμων που έχουν μολυνθεί με σπόρια , όπου η έκθεση σε ένα αναερόβιο περιβάλλον επιτρέπει τη βλάστηση των σπόρων, μετά την οποία τα βακτηρίδια μπορούν να πολλαπλασιάζονται και να παράγουν τοξίνη.
Η αλλαντίαση είναι ωστόσο γνωστό ότι μεταδίδεται μέσω κονσερβοποιημένα τρόφιμα δεν μαγειρεύονται σωστά πριν κονσερβοποίηση ή μετά το άνοιγμα του δοχείου, και έτσι μπορεί να προληφθεί.
Τα περιστατικά αλλαντίασης των μωρών που προκύπτει από την κατανάλωση μελιού μπορεί να αποφευχθεί με την εξάλειψη του μελιού από την διατροφή των παιδιών ηλικίας κάτω των 12 μηνών.
Το 1820, ο , γερμανικός ιατρός και μικρός ρομαντικός ποιητής, έδωσε την πρώτη πλήρη περιγραφή της κλινικής αλλαντίασης με βάση τις εκτεταμένες κλινικές παρατηρήσεις της αποκαλούμενης "δηλητηρίασης από λουκάνικο".
Μετά από πειράματα σε ζώα και στον εαυτό του, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η τοξίνη δρα διακόπτοντας τη μετάδοση σήματος στα σωματικά και αυτόνομα κινητικά συστήματα, χωρίς να επηρεάζει τα αισθητήρια σήματα ή τις ψυχικές λειτουργίες.
Η προφητεία του υποδηλώνοντας ότι η τοξίνη θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί θεραπευτικά τον κέρδισε αναγνώριση ως πρωτοπόρος της σύγχρονης θεραπείας με αλλαντική τοξίνη.
Οι τύποι της αλλαντικής τοξίνης Α και Β χρησιμοποιούνται στην ιατρική για τη θεραπεία διαφόρων μυϊκών σπασμών και ασθενειών που χαρακτηρίζονται από υπερλειτουργικούς μύες.
Η ένεση της αλλαντικής τοξίνης στους μυς κάτω από τις ρυτίδες του προσώπου προκαλεί χαλάρωση αυτών των μυών, με αποτέλεσμα την εξομάλυνση του υπερκείμενου δέρματος.
Τις επόμενες τρεις δεκαετίες, το 1895-1925, καθώς η κονσερβοποίηση των τροφίμων πλησίαζε μια βιομηχανία δισεκατομμυρίων δολαρίων το χρόνο, η αλλαντίαση αποτελούσε κίνδυνο για τη δημόσια υγεία.
Ο , ένας εξαιρετικά παραγωγικός ελβετοαμερικανός κτηνίατρος, δημιούργησε ένα κέντρο στο Ίδρυμα στο Σαν Φρανσίσκο, όπου ανέπτυξε τεχνικές για την καλλιέργεια του οργανισμού και την εκχύλιση της τοξίνης και αντιστρόφως για την πρόληψη της ανάπτυξης οργανισμού και την παραγωγή τοξινών και την αδρανοποίηση τοξίνη με θέρμανση.
Όσον αφορά την ανίχνευση, τα τρέχοντα πρωτόκολλα που χρησιμοποιούν εξοπλισμό ανίχνευσης δεν θα δείξουν «θετικό» όταν δοκιμάζονται δείγματα που περιέχουν τοξίνη αλλαντίασης.
Για να επιβεβαιωθεί η διάγνωση της δηλητηρίασης από την αλλαντικής τοξίνης, θεραπευτικά ή για την παροχή αποδεικτικών στοιχείων σε έρευνες θάνατου, η τοξίνη αλλαντίασης μπορεί να ποσοτικοποιηθεί με ανοσοπροσδιορισμό της ανθρώπινης βιολογικά υγρά: επίπεδα ορού 12-24 ποντικών 50 μονάδες ανά χιλιοστόλιτρο έχουν ανιχνευθεί σε δηλητηριασμένους ασθενείς.
Ο και ο ήταν οι πρώτοι που χρησιμοποίησαν την - για μη μυϊκά προβλήματα, θεραπεύοντας ασθενείς με ημιφατικό σπασμό στην Αγγλία το 1993 και δείχνοντας ότι οι ενέσεις αλλαντικής τοξίνης αναστέλλουν την εφίδρωση και έτσι είναι χρήσιμες στη θεραπεία της υπεριδρωσίας .
Τριάντα τέσσερις συμμετέχοντες σε κηδεία δηλητηριάστηκαν με την κατανάλωση μερικώς αλατισμένου ζαμπόν, ένα εκχύλισμα του οποίου βρέθηκε ότι προκαλεί παράλυση που μοιάζει με αλλαντίαση σε πειραματόζωα.
Όταν διαλύθηκε το Στρατιωτικό Σώμα του Στρατού, ο μετακόμισε στο Ινστιτούτο Ερευνών Τροφίμων στο , όπου παρασκευάζει τοξίνη για πειραματική χρήση και το παρέδωσε γενναιόδωρα στην ακαδημαϊκή κοινότητα.
Αφού επεξεργάστηκε τις τεχνικές για την ξήρανση με ψύξη, την αποθήκευση με αλβουμίνη και τη στειρότητα, την ισχύ και την ασφάλεια, ο υπέβαλε αίτηση στο για ερευνητική χρήση ναρκωτικών και άρχισε να παράγει νευροτοξίνη αλλαντίασης τύπου Α στο εργαστήριο του Σαν Φρανσίσκο.
Εισήγαγε τους πρώτους ασθενείς με στραβισμό το 1977, ανέφερε την κλινική χρησιμότητά του το 1980 και σύντομα εκπαιδεύτηκε εκατοντάδες οφθαλμιάτρους με ένεση με ένεση στο φάρμακο που ονομάστηκε .
Οι επιδράσεις της αλλαντικής τοξίνης είναι διαφορετικές από εκείνες των νευρικών παραγόντων που εμπλέκονται στο βαθμό που τα συμπτώματα της εμφάνισης της αλλαντίασης αναπτύσσονται σχετικά αργά , ενώ τα αποτελέσματα των νευρικών παραγόντων είναι γενικά πολύ ταχύτερα και μπορούν να είναι στιγμιαία.
Παρεμποδίζει την απελευθέρωση του νευροδιαβιβαστή ακετυλοχολίνη από τις τελικές αλληλουχίες του νευρικού συστήματος στη νευρομυϊκή σύναψη και έτσι προκαλεί χαλαρή παράλυση.
Η δεύτερη αντιτοξίνη είναι η αλυσιδωτή αντιτοξίνη , η οποία προέρχεται από αντισώματα ιπποειδών τα οποία έχουν τροποποιηθεί για να τα καταστήσουν λιγότερο ανοσογόνα.
Από το 2013, οι ενέσεις αλλαντικής τοξίνης είναι η πιο συνηθισμένη καλλυντική λειτουργία, με 6,3 εκατομμύρια διαδικασίες στις Ηνωμένες Πολιτείες, σύμφωνα με την Αμερικανική Εταιρεία Πλαστικών Χειρουργών.
Οι παροχείς καλλυντικών περιλαμβάνουν δερματολόγους, πλαστικούς χειρουργούς, αισθητικούς ιατρούς σπα, οδοντιάτρους, νοσηλευτές, νοσοκόμους και βοηθούς γιατρού.
Το 1986, η , μικροεπεξεργαστής και διανομέας τοξίνης της , δεν μπόρεσε να εξασφαλίσει ασφάλιση αστικής ευθύνης λόγω προϊόντων και δεν μπορούσε πλέον να προμηθεύσει το φάρμακο.
Για 4 μήνες, καθώς επιλύθηκαν τα ζητήματα ευθύνης, οι Αμερικανοί ασθενείς με βλεφαροσπασμό ταξίδεψαν στα καναδικά κέντρα μάτι για τις ενέσεις τους.
Αυτό αρχικά θεωρήθηκε ότι είναι έμμεση επίδραση της μειωμένης τάσης των μυών, αλλά τώρα είναι γνωστό ότι η τοξίνη αναστέλλει την απελευθέρωση των περιφερικών νοηδεντικών νευροδιαβιβαστών, καταστέλλοντας τα συστήματα επεξεργασίας του κεντρικού πόνου που ευθύνονται για την κεφαλαλγία της ημικρανίας.
Οι αλλαντικές τοξίνες παράγονται από τα βακτηρίδια του γένους , συγκεκριμένα , . , . και . , τα οποία είναι ευρέως κατανεμημένα, συμπεριλαμβανομένου του εδάφους και της σκόνης.
Ο οργανισμός είναι επίσης επιρρεπής σε υψηλά επίπεδα αλατιού, υψηλού οξυγόνου και χαμηλού . Η ίδια η τοξίνη καταστρέφεται ταχέως από τη θερμότητα, όπως και στο μαγείρεμα.
Στις αρχές της δεκαετίας του 1980, οι γερμανικές και γαλλικές εφημερίδες ανέφεραν ότι η αστυνομία είχε εισβάλει σε ένα ασφαλιστικό σπίτι - στο Παρίσι και βρήκε ένα αυτοσχέδιο εργαστήριο που περιείχε φιάλες γεμάτες , που παράγει τοξίνη αλλαντίασης.
Με βάση τα στοιχεία από χιλιάδες ασθενείς που συλλέχθηκαν από 240 ερευνητές, η έλαβε έγκριση από το το 1989 για την εμπορία του για κλινική χρήση στις Ηνωμένες Πολιτείες για τη θεραπεία του στραβισμού του ενήλικα και του βλεφαροσπασμού , χρησιμοποιώντας το εμπορικό σήμα.
Η παγκόσμια αγορά προϊόντων αλλαντικής τοξίνης, με γνώμονα τις καλλυντικές εφαρμογές τους, προβλέπεται να φθάσει τα 2,9 δισεκατομμύρια δολάρια μέχρι το 2018.
Ο μηχανισμός της δράσης της αλλαντικής τοξίνης - που εμποδίζει την απελευθέρωση των νευρικών απολήξεων του νευροδιαβιβαστή ακετυλοχολίνης - διασαφηνίστηκε στα μέσα της δεκαετίας του 1900 και παραμένει ένα σημαντικό ερευνητικό θέμα.
Τον Ιανουάριο του 2014, η τοξίνη αλλαντίασης εγκρίθηκε από τον Οργανισμό Φαρμακευτικών και Υγειονομικών Προιόντων του Ηνωμένου Βασιλείου του Ηνωμένου Βασιλείου για τη θεραπεία της περιορισμένης κίνησης των αστραγάλων λόγω της σπαστικότητας των κάτω άκρων που σχετίζεται με το εγκεφαλικό επεισόδιο στους ενήλικες.
Η αλλαντική τοξίνη χρησιμοποιείται επίσης για τη θεραπεία διαταραχών υπερκινητικών νεύρων, συμπεριλαμβανομένης της υπερβολικής εφίδρωσης , νευροπαθητικού πόνου, και ορισμένων συμπτωμάτων αλλεργίας.
Συνηθέστερα, η αλλαντική τοξίνη μπορεί να εγχυθεί στην λανθασμένη μυϊκή ομάδα ή να εξαπλωθεί από το σημείο της ένεσης, προκαλώντας παράλυση ακούσιων μυών.
Σύμφωνα με την ιαπωνική λατρεία της , την ήμερα της κρίσης παράγεται από την αλλαντική τοξίνη και εξαπλώθηκε ως αεροζόλ στο κέντρο του Τόκιο κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1990, αλλά οι επιθέσεις δεν προκάλεσαν θανάτους.
Η αλλαντική τοξίνη είναι η πιο γνωστή θανατηφόρα τοξίνη, με εκτιμώμενη ανθρώπινη μέση θανατηφόρο δόση 1,3-2,1 / ενδοφλέβια ή ενδομυϊκά και 10-13 / όταν εισπνέεται.
Υπάρχουν δύο μεγάλα δημόσια διηπειρωτικά συστήματα εμπορευματικών σιδηροδρομικών μεταφορών, ο Εθνικός Καναδικός Σιδηρόδρομος και ο Καναδικός Ειρηνικός Σιδηρόδρομος.
Η εταιρία και ο προσφέρουν πολυτελείς σιδηροδρομικές εκδρομές για θέα στο τοπίο των Καναδικών καθώς και σε άλλες ορεινές περιοχές της Βρετανικής Κολομβίας και της Αλμπέρτα .
Το 1987, ο εθνικός νόμος για τις μεταφορές μερικώς απελευθέρωνε τη σιδηροδρομική βιομηχανία στον Καναδά και απομάκρυνε μεγάλο μέρος της γραφειοκρατίας που βίωσαν οι σιδηρόδρομοι όταν επιχειρούσαν να εγκαταλείψουν τις μη αποδοτικές γραμμές.
Ωστόσο, το ΝΤΑ θεωρείται τώρα ως περισσότερο αποτυχημένο από το γεγονός ότι οι σιδηρόδρομοι χρησιμοποίησαν τη νομοθεσία απλώς ως πρώτη λύση μετά την "απομάκρυνση" μιας γραμμής, παρά ως μια τελευταία λύση, αφού προσπάθησαν να βρουν έναν αγοραστή μικρής γραμμής.
Τον Νοέμβριο του 1995, η ομοσπονδιακή κυβέρνηση ιδιωτικοποίησε την και το 1996 η κυβέρνηση διόρθωσε τις ελλείψεις του ΝΤΑ για το 1987 με τον καναδικό νόμο για τις μεταφορές, ο οποίος απορυθμίζει περισσότερο την σιδηροδρομική βιομηχανία.
Τον Καναδικό Σιδηρόδρομο Ειρηνικού, ένα επιτυχημένο σύστημα που καλύπτει το βόρειο τμήμα των λιβαδιών, και το ξεκίνησαν φιλόδοξα σχέδια για επέκταση.
Η κυβέρνηση ενθάρρυνε αρχικά τους δυο να έρθουν σε κάποια συμφωνία και να δημιουργήσουν μόνο ένα νέο δίκτυο, αλλά τελικά δεν έγινε συμφωνία και η κυβέρνηση υποστήριξε την επέκταση και των δύο συστημάτων.
Η ομοσπονδιακή κυβέρνηση ίδρυσε το Εθνικό , μια γραμμή από το , το , μέσω της πόλης του Κεμπέκ στο Γουίνιπεγκ, περνώντας μέσα από την τεράστια και ακατοίκητη ενδοχώρα της καναδικής ασπίδας.
Αυτή η επιθετική επέκταση αποδείχθηκε καταστροφική όταν η μετανάστευση και οι προμήθειες κεφαλαίου εξαφανίστηκαν με την έκρηξη του Πρώτου Παγκόσμιου Πολέμου.
Ο καναδικός βόρειος, ο μεγάλος κορμός του Ειρηνικού και ο μεγάλος κορμός εθνικοποιήθηκαν από την ομοσπονδιακή κυβέρνηση, η οποία απορρόφησε το χρέος άνω των δύο δισεκατομμυρίων δολαρίων.
Και οι τρεις σιδηρόδρομοι, μαζί με το Καναδικό κρατικό σιδηρόδρομο (που σχηματίστηκαν από το , το εθνικό , και μερικές μικρότερες γραμμές) στη συνέχεια συγχωνεύθηκαν με τον Εθνικό Καναδικό Σιδηρόδρομο μεταξύ 1918 και 1923.
Οι εντάχθηκαν μόνο λόγω υποσχέσεων για την κατασκευή του Διαποικιακού σιδηρόδρομου και της Βρετανικής Κολομβίας μόνο λόγω μιας υπόσχεσης για την κατασκευή ενός διηπειρωτικού σιδηροδρόμου.
Ενώ η ομοσπονδιακή κυβέρνηση νομοθετεί και ρυθμίζει μέσω οργανισμών όπως το Υπουργείο Μεταφορών του Καναδά, οι σιδηρόδρομοι, οι διάφορες επαρχίες έχουν τη δική τους νομοθεσία, και αν ο σιδηρόδρομος περιέχεται αποκλειστικά στην επαρχία, διέπονται από αυτήν, εκτός αν η ομοσπονδιακή κυβέρνηση δηλώσει ότι έχει σημασία σε ολόκληρη τη χώρα.
Η Ένωση Σιδηροδρόμων του Καναδά, μια ομάδα πίεσης, παρέχει χρήσιμες λίστες της νομοθεσίας, κανονισμού, παραγγελιών, και εγκυκλίους στην ιστοσελίδα της.
Τα χρόνια μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο είδαν μόνο μέτρια επέκταση του σιδηροδρομικού δικτύου και η ηλικία των μεγάλων σιδηροδρόμων πέρασε στον Καναδά.
Το αυτοκίνητο παρείχε ισχυρό ανταγωνισμό από τη δεκαετία του 1920 και μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο οι περισσότεροι επιβάτες χάθηκαν σε αυτοκίνητα και αεροπορικές εταιρείες.
Κατά τη μεταπολεμική περίοδο άνοιξαν πολλές μεγάλες γραμμές πόρων στο Κεμπέκ, το Λαμπραντόρ και τη Βρετανική Κολούμπια - πολλές από τις οποίες δεν συνδέονται άμεσα με το κύριο δίκτυο της Βόρειας Αμερικής.
Ο Καναδάς έχει σχεδόν 50.000 χλμ σιδηροδρομικών γραμμών, εκ των οποίων μόνο τα 129 χλμ είναι ηλεκτροκινούμενα (σχεδόν αποκλειστικά μέρος των δικτύων αστικών σιδηροδρομικών μεταφορών).
Οι εξαιρέσεις είναι μικρές γραμμές που απομονώνονται από το κύριο σιδηροδρομικό δίκτυο της Βόρειας Αμερικής που χρησιμοποιείται στις βιομηχανίες πόρων όπως η εξόρυξη ή η δασοκομία, μερικές από τις οποίες είναι στενές.
Η έντονη επέκταση του σιδηροδρομικού συστήματος δεν ξεκίνησε μέχρι τον νόμο περί εγγυήσεων του 1849 που εγγυάται την επιστροφή ομολόγων σε όλους τους σιδηροδρόμους πάνω από 121 χλμ.
Αυτό οδήγησε σε ταχεία επέκταση των σιδηροδρόμων στον Καναδά, μερικές φορές με υπερβολική ανάπτυξη καθώς δημιουργήθηκαν μη οικονομικές γραμμές από τότε που τα κρατικά κέρδη ήταν εγγυημένα.
Ο σιδηρόδρομος προς τον Ειρηνικό, ο Καναδικός Σιδηρόδρομος Ειρηνικού, χρηματοδοτήθηκε με ιδιωτικά κεφάλαια και με τεράστιες επιχορηγήσεις γης στα καναδικά λιβάδια , 25 εκατομμύρια δολάρια σε μετρητά και εγγυημένο μονοπώλιο.
Σε ένα άλλο επεισόδιο, η Άριελ γίνεται φίλη με ένα υποτιθέμενο κακότυχο πλάσμα και το προστατεύει από την Ούρσουλα και άλλους γοργόνους που επιθυμούν να το βλάψουν.
Η Άριελ εμφανίζεται ως ενήλικη στην ταινία Επιστροφή στη Θάλασσα και γεννά μια κόρη που την ονομάζουν Μέλοντι, καθιστώντας την πρώτη, και μέχρι στιγμής την μόνη, πριγκίπισσα της που έχει γίνει μητέρα.
Αφού η Μοργκάνα απειλεί την Άριελ και τον βασιλιά Τρίτωνα, ο πρίγκιπας Έρικ και η Άριελ χτίζουν έναν τοίχο γύρω από το παλάτι για να προστατεύσουν τη Μέλοντι από τη Μοργκάνα και άλλες απειλές του ωκεανού.
Τα πρώτα χρόνια της Άριελ απεικονίζει την προσωπικότητά της όπως ήταν στην αρχική ταινία, αφού η Τζούντι Μπένσον είχε υποστηρίξει την επιστροφή του χαρακτήρα στις ρίζες της.
Η Άριελ δεν γνωρίζει ότι η συμφωνία αυτή αποτελεί ένα μέρος του μεγάλου σχεδίου της Ούρσουλας να παγιδεύσει τον πατέρα της Άριελ, τον βασιλιά Τρίτωνα, για να του κλέψει τη μαγική του τρίαινα.
Την τρίτη ημέρα, η Ούρσουλα μεταμορφώνεται σε άνθρωπο, αποκαλώντας τον εαυτό της "Βανέσα" και χρησιμοποιώντας τη φωνή της Άριελ, παρακινεί τον Έρικ να την παντρευτεί.
Εφόσον η Άριελ μάθει από τον Γλάρο ότι η Βανέσα είναι η Ούρσουλα μεταμφιεσμένη, διακόπτει τον γάμο και ανακτά τη φωνή της, αλλά ο ήλιος δύει και η Άριελ δεν προλαβαίνει να φιληθεί με τον πρίγκιπα Έρικ, και έτσι μετατρέπεται πάλι σε γοργόνα.
Αφού επιστρέψει πάλι στην αληθινή της μορφή και η μάγισσα Ούρσουλα παίρνει την Άριελ πίσω στον ωκεανό, όπου συναντά τον βασιλιά Τρίτωνα και τον Σεμπάστιαν.
Το πρώτο αυθεντικό τραγούδι που κυκλοφόρησε για αυτό το είναι "Αν μπορείς να ονειρευτείς", το οποίο συμπεριλαμβάνει την Σταχτοπούτα, την Αυγή, την Άριελ, την Πεντάμορφη, την Ποκαχόντας, την Γιασμίν και την Μουλάν να τραγουδούν μαζί.
Άλλα αυθεντικά τραγούδια που χαρακτηρίζουν την Άριελ είναι "Αγαπώ να ετοιμάζομαι για τσάι", "Τρόποι και εθιμοτυπία", "Ο χορός της Πριγκίπισσας" και "Χρόνια Πολλά, Πριγκίπισσα" από το Πριγκιπικό Πάρτι για τσάι της .
Στην τηλεοπτική σειρά και την πρώτη ταινία, η Άριελ έχει ένα ενδιαφέρον για τον κόσμο των ανθρώπων και συχνά πηγαίνει να βρει ανθρώπινα αντικείμενα, τα οποία κρύβει σε ένα μυστικό σπήλαιο.