polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Σύμφωνα με την τοπική παράδοση ιδρύθηκε τη δεκαετία του 1760 από Τούρκους και με την ανταλλαγή πληθυσμών του 1923 κατοικήθηκε από Θράκες πρόσφυγες της Ανατολικής Θράκης και κυρίως από το χωριό Τσόγγαρα της περιοχής των Σαράντα Εκκλησιών, ωστόσο το έτος ίδρυσης του οικισμού είναι άγνωστο και για την δημιουργία της Πολιάς υπάρχουν δύο εκδοχές.
Σύμφωνα με το Πρόγραμμα «Καλλικράτης», μαζί με το Αλεποχώρι αποτελούν την τοπική κοινότητα Αλεποχωρίου που ανήκει στη δημοτική ενότητα Μεταξάδων του δήμου Διδυμοτείχου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 128 κατοίκους.
Το ελληνικό Σύνταγμα του 1844 ορίζει ότι το πολίτευμα της χώρας είναι συνταγματική μοναρχία, προβλέποντας ένα κοινοβούλιο με δύο σώματα, αποτελούμενο από μια Βουλή των Αντιπροσώπων και μια Γερουσία.
Το 1911 ο Ελευθέριος Βενιζέλος τροποποίησε 54 από τα 110 άρθρα του Συντάγματος, προσπαθώντας να ευθυγραμμίσει το σύνταγμα με τις αρχές του Φιλελεύθερου Κόμματος.
Παρ 'όλα αυτά, ο εθνικός διχασμός προκάλεσε τεράστια συνταγματική κρίση, καθώς σχηματίστηκαν δύο κυβερνήσεις: μία στην Αθήνα και μία στη Θεσσαλονίκη.
Κατά τη διάρκεια της επανάστασης, υιοθετήθηκαν από τις Εθνοσυνελεύσεις, τα εθνικά αντιπροσωπευτικά πολιτικά συνέδρια των Ελλήνων επαναστατών, τρία συνταγματικά κείμενα .
Ο βασιλιάς Όθωνας κυβέρνησε για περισσότερα από 10 χρόνια χωρίς συνταγματικούς περιορισμούς, δεδομένου ότι το «ηγεμονικό» ελληνικό Σύνταγμα του 1832 δεν εφαρμόστηκε ποτέ.
Ωστόσο, στις 24 Ιουνίου 1925, αξιωματικοί πιστοί στον Θεόδωρο Πάγκαλο, φοβούμενοι ότι η πολιτική αστάθεια θέτει τη χώρα σε κίνδυνο, ανέτρεψαν την κυβέρνηση.
Η θεωρία της σχετικότητας προβλέπει μια σκοτεινή περιοχή που μοιάζει με σκιά, η οποία προκαλείται από τη βαρυτική κάμψη και τη σύλληψη του φωτός εντός της, η οποία ταιριάζει με την παρατηρούμενη εικόνα.
Το μέτρησε τη μάζα της μαύρης τρύπας σε 6,5 0,7 δισεκατομμύρια ηλιακές μάζες και μέτρησε τη διάμετρο του ορίζοντα γεγονότων της να είναι περίπου 40 δισεκατομμύρια χιλιόμετρα , περίπου 2,5 φορές μικρότερη από τη σκιά που εκπέμπει, όπως φαίνεται στο κέντρο της εικόνας.
Προηγούμενες παρατηρήσεις του πίδακα της μαύρης τρύπας έδειξαν ότι ο άξονας περιστροφής της μαύρης τρύπας είναι κεκλιμένος σε γωνία 17 σε σχέση με την γραμμή του βλέμματος του παρατηρητή.
Το αποτελείται από πολλά ραδιο-παρατηρητήρια ή εγκαταστάσεις ραδιοτηλεσκοπίων σε όλο τον κόσμο για να παραχθεί ένα υψηλής ευαισθησίας και υψηλής γωνιακής ανάλυσης τηλεσκόπιο.
Μέσω της τεχνικής συμβολομετρίας πολλές ανεξάρτητες ραδιο-κεραίες, οι οποίες απέχουν εκατοντάδες ή χιλιάδες χιλιόμετρα μεταξύ τους, μπορούν να χρησιμοποιηθούν συντονισμένα για τη δημιουργία ενός εικονικού τηλεσκοπίου με ενεργό διάμετρο ίση με τη διάμετρο ολόκληρου του πλανήτη.
Η προσπάθεια περιλαμβάνει την υλοποίηση και την ανάπτυξη δεκτών διπλής πόλωσης υπο-χιλιοστού , οι οποίοι είναι πολύ σταθερά πρότυπα συχνότητας, ώστε να καταστεί τελικά δυνατή η τεχνική στα 230-450 , τα συστήματα υποστήριξης και τα καταγραφικά υψηλότερου εύρους ζώνης, καθώς και η θέση σε λειτουργία νέων υπομονάδων .
Το έργο της παγκόσμιας συστοιχίας συμβολομετρικών τηλεσκοπίων συνδυάζει δεδομένα από πολλούς επίγειους σταθμούς γωνιακής ανάλυσης ικανής για παρατήρηση αντικειμένων μεγέθους του ορίζοντα γεγονότων μιας Υπερμεγέθους Μαύρης Τρύπας.
Οι στόχοι παρατήρησης του έργου περιλαμβάνουν τις δύο μαύρες τρύπες με τη μεγαλύτερη γωνιακή διάμετρο που παρατηρείται από τη Γη: τη μαύρη τρύπα στο κέντρο του υπεργιγάντιου ελλειπτικού γαλαξία Μεσιέ 87 και του Τοξότη Α *, στο κέντρο του Γαλαξία μας.
Κάθε χρόνο από την πρώτη συλλογή δεδομένων το 2006, η συστοιχία έχει αναπτυχθεί για να προστεθούν περισσότερα παρατηρητήρια στο παγκόσμιο δίκτυο των ραδιοτηλεσκοπίων.
Η πρώτη εικόνα της υπερμεγέθους μαύρης τρύπας του Γαλαξία, στον Τοξότη Α *, αναμενόταν να παραχθεί τον Απρίλιο του 2017, αλλά επειδή το Τηλεσκόπιο του Νοτίου Πόλου είναι κλειστό το χειμώνα , η αποστολή των δεδομένων καθυστέρησε την επεξεργασία μέχρι τον Δεκέμβριο του 2017 που έφτασαν τελικά τα δεδομένα.
Η συστοιχία τηλεσκοπίων έκανε αυτή την παρατήρηση σε μήκος κύματος 1,3 και με θεωρητική, περιοριζόμενη από περίθλαση ανάλυση 25 μικροδευτερόλεπτα τόξου .
Τα μελλοντικά σχέδια περιλαμβάνουν τη βελτίωση της ανάλυσης της συστοιχίας με την προσθήκη νέων τηλεσκοπίων και τη λήψη παρατηρήσεων μικρότερου μήκους κύματος.
Τα δεδομένα που συλλέγονται σε σκληρούς δίσκους αποθήκευσης μεταφέρονται από εμπορικά αεροσκάφη μεταφοράς εμπορευμάτων από τα διάφορα τηλεσκόπια στο παρατηρητήριο του και στο Ινστιτούτο Ραδιοαστρονομίας του , όπου τα δεδομένα αλληλοσυσχετίζονται και αναλύονται σε κατανεμημένα συστήματα υπολογιστών αποτελούμενα από περίπου 800 επεξεργαστές συνδεδεμένων σε δίκτυο 40 /.
Η ανακοίνωση διέθεσε την πρώτη άμεση εικόνα μιας μαύρης τρύπας, η οποία έδειξε την υπερμεγέθη μαύρη τρύπα στο κέντρο του Μεσιέ 87, που ονομάστηκε 87 *.
Η "Κοσμογονία της Ραβέννας" γράφει ότι όταν οι Άραβες κατέκτησαν το νησί η Νώρα έχασε όλες τις οικονομικές της δυνατότητες και μετατράπηκε σε ένα απλό φρούριο, τον 8ο αιώνα είχε ερημώσει.
Το τοπωνύμιο φαίνεται ότι χρησιμοποιήθηκε στη "Δικαιοδοσία του Κάλιαρι" στις αρχές της 2ης χιλιετίας, οι ανασκαφές έφεραν στο φως μεγάλα και πολύπλοκα κτίρια.
Το νότιο τμήμα της Σαρδηνίας βυθίστηκε στη Μεσόγειο Θάλασσα και το μεγαλύτερο τμήμα της πόλης βρίσκεται σήμερα στον βυθό, η γειτονική Μπίρθια βυθίστηκε εξ'ολοκλήρου.
Παυσανίας στο έργο του "Ελλάδος περιήγησις/Φωκικά, Λοκρών Οζόλων" αφηγείται την ίδρυση της Νώρας "Μετά τον Αρισταίο οι Ίβηρες έφτασαν στη Σαρδηνία με αρχηγό τον Νώραξ και ίδρυσαν την πόλη της Νώρας. Η παράδοση λέει ότι ήταν η πρώτη πόλη που ιδρύθηκε στο νησί, ο Νώραξ ήταν γιος του θεού Ερμή, μητέρα του ήταν η Ερύθεια μία από τις Εσπερίδες, κόρη του μυθικού γίγαντα Γηρυόνη".
Όταν κατέκτησε το νησί η Καρχηδόνα η Νώρα έγινε το πρώτο λιμάνι στο οποίο έφταναν τα πλοία από την Καρχηδόνα με προορισμό τη Σαρδηνία και την πρωτεύουσα Κάλιαρι.
Την κλασική της επιτυχία " ", μία επανεκτέλεση του "" από τον Λέοναρντ Κόεν, και ένα μικρό απόσπασμα από ένα ολοκαίνουργιο, αλλά ακόμη ακυκλοφόρητο τραγούδι της.
Κατά τη διάρκεια της παραμονής της στην Πορτογαλία, η Μαντόνα είχε αναρτήσει μικρά βίντεο κλιπ και διάφορες εικόνες που κατέγραφαν τη δουλειά της πάνω στο άλμπουμ.
Τον Φεβρουάριο του 2019, ο κολομβιανός τραγουδιστής Μαλούμα δημοσίευσε μια φωτογραφία στο στο στούντιο μαζί με τη Μαντόνα, επιβεβαίωνοντας την συνεργασία τους.
Μικρά αποσπάσματα του μουσικού βίντεο κλιπ ανέβηκαν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης στις 17 Απριλίου, ενώ έκανε πρεμιέρα ολόκληρο στις 24 Απριλίου, ζωντανά από το και .
Το εξώφυλλο του άλμπουμ είναι ένα κοντινό πλάνο της Μαντόνα σαν την περσόνα της, με τον τίτλο χαραγμένο στα κόκκινα χείλη της, που δίνει την εντύπωση ότι το στόμα της είναι ραμμένο.
Αυτό το εξώφυλλο χρησιμοποιείται στις περισσότερες μορφές κυκλοφορίας του άλμπουμ , εκτός από τη ψηφιακή μορφή και το , όπου παρουσιάζουν μια άλλη φωτογραφία της Μαντόνα, ξανθιά.
Όλα τα σινγκλς μαζί με το " ' " έφτασαν στην κορυφή του αμερικανικού τσαρτ, καθιστώντας την καλλιτέχνη με τα περισσότερα νούμερο-ένα τραγούδια σε ένα τσαρτ, με 50.
Η Μαντόνα αποκάλυψε ότι μία φορά η Γκράχαμ την είχε καλέσει στο γραφείο της, και της ανέφερε ότι κάθε φορά που την έβλεπε στη σχολή ήταν σαν να έβλεπε έναν άλλον άνθρωπο.
Μέχρι την κανονική κυκλοφορία του άλμπουμ στις 14 Ιουνίου, έχει προγραμματιστεί να κυκλοφορούν κάθε Παρασκευή νέα κομμάτια, μέσω πλατφορμών αλλά και σε ψηφιακή μορφή.
Το 1401, χάρη στα στρατιωτικά του επιτεύγματα και τις γνώσεις του από την Ανατολή, διορίστηκε Γάλλος κυβερνήτης της Γένοβας, η οποία είχε περιέλθει στον Κάρολο ΣΤ' το 1396.
Έπειτα επιτέθηκε νότια στην Μπατρούν, την οποία έκαψε και λεηλάτησε, και μετά στη Βηρυτό, στις 10 Αύγουστου του 1403, την οποία επίσης λεηλάτησε, κυριεύοντας 500 φορτία μπαχαρικών αξίας 30.000 δουκάτων, που τα απέσπασε από τις εκεί βενετικές αποθήκες.
Στη συνέχεια επιχείρησε να επιτεθεί στη Σιδώνα και μετά στη Λατάκια, οι οποίες προέβαλαν και οι δύο αντίσταση χάρη στην ισχυρή φρουρά τους, υποχρεώνοντάς τον να επιστρέψει περί τα τέλη Αυγούστου στην Αμμόχωστο.
Τελικά τον Σεπτέμβριο εγκαταστάθηκε στη Ρόδο, απ’ όπου απέστειλε 500 άνδρες με δύο μεγάλα πλοία οι οποίοι προσπάθησαν μάταια να καταλάβουν την Αλεξάνδρεια.
Το 1384 ανέλαβε το πρώτο του ταξίδι στην Πρωσία, προκειμένου να βοηθήσει το τευτονικό τάγμα στον πόλεμο εναντίον των ειδωλολατρών Λιθουανών, οι οποίοι έμελλε να προσηλυτιστούν στον Ρωμαιοκαθολικισμό το 1386.
Μετά από εκστρατείες εναντίον των Μαυριτανών στην Ισπανία και εναντίον της Τουλούζης στη Γαλλία, συνόδεψε τον δούκα της Μπουρμπόν, αυτή τη φορά στην Ισπανία, η οποία είχε γίνει δεύτερο πεδίο μάχης του Εκατονταετούς Πολέμου.
Από εκεί ταξίδεψε για δύο χρόνια στην χερσόνησο του Αίμου, την Εγγύς Ανατολή και τους Αγίους Τόπους, με την συντροφιά του φίλου Ρενώ ντε Ρουά και αργότερα με τον Φίλιππο του Αρτουά, Κόμη του .
Εκεί ο ίδιος και οι σύντροφοί του συνέθεσαν το Βιβλίο με τις Εκατό Μπαλάντες , μια ποιητική υπεράσπιση του άσπιλου ιππότη, κεντρικής μορφής του πολιτισμού της ιπποσύνης, το οποίο, κατά την άποψη του μεσαιωνολόγου , έρχεται σε απόλυτη αντίθεση με τα γεγονότα της στρατιωτικής σταδιοδρομίας του Μπουσικώ.
Το 1396 έλαβε μέρος στην κοινή γαλλο-ουγγρική σταυροφορία εναντίον των Οθωμανών, η οποία υπέστη βαριά ήττα στις 28 Σεπτεμβρίου στη μάχη της Νικοπόλεως.
Συνελήφθη αιχμάλωτος του οθωμανού σουλτάνου Βαγιαζίτ Α, αλλά, σε αντίθεση με πολλούς από τους συντρόφους του, διέφυγε την εκτέλεση και τελικά απελευθερώθηκε με εξαγορά .
Το 1399 ίδρυσε το Ιπποτικό Τάγμα του Πράσινου Θυρεού με την Λευκή Αρχόντισσα , μια ομάδα δεκατριών ιπποτών εμπνευσμένων από το ιδεώδες του αυλικού έρωτα : «Θα μπορούσε κανείς να υποθέσει ότι ο Μπουσικώ είχε θεραπευτεί από όλες τις ιπποτικές αυταπάτες μετά την καταστροφή της Νικόπολης», παρατήρησε ο .
Το 1390, ενώ η Ανακωχή του Λέλινγκεμ είχε διακόψει προσωρινά τον πόλεμο με την Αγγλία, ο Μπουσικώ και δύο άλλοι Γάλλοι ιππότες διοργάνωσαν το τουρνουά του Αγίου Ινγκλεβέρ , στο οποίο αγωνίστηκε μαζί με δύο συντρόφους του εναντίον Άγγλων ιπποτών.
Λόγω των εξαιρετικών υπηρεσιών του στον πόλεμο εναντίον των ειδωλολατρών στη Λιβόνια και την Πρωσία, ονομάστηκε στρατάρχης της Γαλλίας στις 25 Δεκεμβρίου 1391 από τον Κάρολο ΣΤ' στον καθεδρικό ναό του Αγίου Μαρτίνου στην Τουρ.
Ο Ζαν ο νεότερος έγινε υπηρέτης στην αυλή του Καρόλου Ε της Γαλλίας, προσκολλημένος στον Δελφίνο, που αργότερα θα ανέβαινε στο θρόνο ως Κάρολος Στ.
Ο Μπουσικώ, ως ναύαρχος, αποβιβάστηκε με έξι πλοία στην Κωνσταντινούπολη το καλοκαίρι του 1399 και πραγματοποίησε άθλους, «επιβάλλοντας τον τρόμο των όπλων του», πραγματοποιώντας επιδρομές στην ανατολική ακτή του Βοσπόρου.
Μαζί με τον πατέρα του, Ζαν λε Μαινγκρ, και τον λόγιο Ζαν Γκερσόν τάχθηκαν με το μέρος της Κριστίν ντε Πιζάν στη λεγόμενη «Διαμάχη του Ρόδου» που καυτηρίαζε τον μισογυνισμό της μεσαιωνικής και αρχαίας λογοτεχνίας, δημιουργώντας ένα άτυπο «τάγμα» για «την υπεράσπιση της τιμής των γυναικών».
Η αρχική έκδοση περιείχε κάποια λειτουργικά σφάλματα τα οποία, σε ορισμένες περιπτώσεις, κατέστησαν το παιχνίδι φαιδρό, το σκορ σε αγώνες θα μπορούσε να αλλάξει τυχαία και οι σύλλογοι χαμηλών κατηγοριών ήταν σε θέση να υπογράψουν σούπερ σταρ με ευκολία.
Σε ένα σενάριο χαρακτηριστικό για πολλές αυτοδημιούργητες ομάδες προγραμματισμού ηλεκτρονικών παιχνιδιών στις πρώτες μέρες της βιομηχανίας, το αρχικό παιχνίδι γράφτηκε από το υπνοδωμάτιο τους στο Σρόπσαϊρ της Αγγλίας.
Τα αδέρφια στη συνέχεια ίδρυσαν μια εταιρεία ανάπτυξης για να αναπτύξουν το παιχνίδι περαιτέρω, τη και μετακόμισαν στο Άιλινγκτον του Βόρειου Λονδίνου.
Το έγινε το δημοφιλέστερο βιντεοπαιχνίδι προσομοίωσης διοίκησης ποδοσφαιρικών ομάδων της δεκαετίας του 1990 και των αρχών της δεκαετίας του 2000, το οποίο έθετε συχνά ρεκόρ πωλήσεων.
Άλλοι περιορισμοί περιλάμβαναν το γεγονός ότι χρησιμοποιήθηκαν ψεύτικα ονόματα για κάθε ομάδα, ενώ οι βασικοί ανταγωνιστές της εποχής, όπως το και το , περιείχαν τα αληθινά ονόματα παικτών στο παιχνίδι.
Το 4 κυκλοφόρησε στις 28 Μαρτίου 2003 και έσπασε όλα τα ρεκόρ με την κυκλοφορία του, την εποχή εκείνη, όντας το ταχύτερα πωλούμενο παιχνίδι για Η/Υ την πρώτη ημέρα κυκλοφορίας του.
Από την πλευρά του παιχνιδιού, μια άποψη από την κορυφή προς τα κάτω της μηχανής αγώνα συμπεριλήφθηκε για πρώτη φορά, μια σημαντική στροφή από τη φιλοσοφία "φαντασίας" που προηγουμένως υποστήριξε η .
Ωστόσο, η ημερομηνία κυκλοφορίας του 5 τέθηκε πίσω από την , για το Μάρτιο του 2005, λόγω της έκτασης των εργασιών που απαιτούνταν για την κωδικοποίηση του παιχνιδιού από την αρχή.
Κυκλοφόρησε το 1997 και αυτή η έκδοση του παιχνιδιού περιλάμβανε 9 πρωταθλήματα από όλο τον κόσμο, 3 από τα οποία θα μπορούσαν να τρέξουν ταυτόχρονα, νέες μορφές διοργανώσεων για να ακολουθήσουν εκείνες της πραγματικότητας και πολλές ακόμα επιλογές τακτικής.
Το παιχνίδι παραμένει δημοφιλές μεταξύ των οπαδών της σειράς, κυρίως για την απλότητα του σε σύγκριση με τα τεράστια και με ένταση στον επεξεργαστή παιχνίδια που η σειρά έχει αναπτύξει από τότε.
Δεν προστέθηκαν νέα πρωταθλήματα σε αυτήν την έκδοση του (μέχρι την κυκλοφορία μίας ενημέρωσης κώδικα που προσέθεσε την της Νότιας Κορέας στο παιχνίδι) επιτρέποντας στους προγραμματιστές να βελτιώσουν τη μηχανική του παιχνιδιού.
Το 96/97 κυκλοφόρησε το 1996 και ήταν το πρώτο παιχνίδι που περιλάμβανε ένα ενεργό μη Βρετανικό πρωτάθλημα στο κανονικό παιχνίδι - στην περίπτωση αυτή τα ιταλικά πρωταθλήματα.
Περιελάμβανε επίσης πολλές τροποποιήσεις των κανονισμών, που αντικατόπτριζαν τις πολλές αλλαγές που συνέβαιναν στον πραγματικό κόσμο του ποδοσφαίρου εκείνης της εποχής, όπως ο κανονισμός Μποσμάν.
Ο πρώτος περιέχει όλες τις μεταγραφές, ανόδους, υποβιβασμούς και αλλαγές προπονητών για την αρχή της περιόδου '93 / '94, που είναι γνωστός ως « 1993 / 94 - », ο οποίος κυκλοφόρησε γύρω στο Σεπτέμβριο του 1993.
Το παιχνίδι περιλάμβανε και πάλι ενημερωμένα ρόστερ για κάθε ομάδα, πρόσθεσε φωτογραφίες από κάθε γήπεδο για να δημιουργήσει μια ατμόσφαιρα των ομάδων που διαχειριζόντουσαν ή επισκέπτονταν και συμπεριλάμβανε σχολιασμό εντός αγώνα με τη φωνή του .
Στην έκδοση αυτή παρουσιάστηκαν 10 ακόμα πρωταθλήματα, μεταξύ των οποίων της Αυστραλίας, της Ελλάδας, της Βόρειας Ιρλανδίας, της Ρωσίας και της Ουαλίας.
Η κυκλοφορία του '93 ένα χρόνο αργότερα βασίστηκε στο αρχικό παιχνίδι, γράφτηκε στη γλώσσα προγραμματισμού , προσθέτοντας μια βάση δεδομένων αληθινών παίκτών και άλλα χαρακτηριστικά.
Ο δεύτερος από τους δύο δίσκους ενημέρωσης, είναι γνωστός ως « 1994 - » και περιλαμβάνει όλες τις τελευταίες μεταγραφές παικτών, όλα τα αποτελέσματα των πλέι οφ και τα στατιστικά των παικτών για το τέλος της σεζόν 1993/1994.
Στο Θωρηκτό Ποτέμκιν ο Αϊζενστάιν εφάρμοσε επαναστατικές τεχνικές στην αφήγηση, όπως η ρεαλιστική περιγραφή των συγκρούσεων και η απεικόνιση των χαρακτήρων με τέτοιο τρόπο, ώστε ο θεατής να ταυτίζεται με τους εξεγερμένους.
Το πλέον καινοτόμο όμως στοιχείο, το οποίο χωρίς υπερβολή διαμόρφωσε τον σύγχρονο κινηματογράφο, ήταν το νευρώδες μοντάζ - μέχρι τότε, οι ταινίες έμοιαζαν περισσότερο με κινηματογραφημένα θεατρικά έργα.
Ακόμα κι ο ναζί Γιόζεφ Γκαίμπελς παρατήρησε πως αυτό το υπέροχο φιλμ δεν έχει όμοιό του εάν κάποιος δεν έχει στέρεα πολιτική στάση, θα μπορούσε να γίνει μπολσεβίκος παρακολουθώντας το.
Η ταινία εξιστορεί το πραγματικό γεγονός της ανταρσίας του πληρώματος του ομώνυμου πλοίου και αναπαράγει το χρονικό των τεσσάρων πρώτων ημερών της ανταρσίας που σημειώθηκε στο πλαίσιο της Ρωσικής επανάστασης του 1905.
Ο ίδιος ο σκηνοθέτης της παραδέχεται πως το περιστατικό αυτό της εξέγερσης είχε περιπέσει σε λήθη αμυδρά το θυμούνταν και συζητούσαν γιαυτή ακόμα λιγότερο.
Σκηνές από την ταινία έχουν αναπαραχθεί εν είδει φόρου τιμής σε πλήθος μεταγενέστερων ταινιών, όπως στους Αδιάφθορους , το Μπραζίλ , τον Πόλεμο των Άστρων 3 κ.
Είναι η δημιουργός πολλών γλυπτών εξωτερικών και εσωτερικών χώρων στα οποία περιλαμβάνονται τα γλυπτά στις πόλεις: Βιροβίτιτσα, Βρσαρ, Ζάγκρεμπ, Μαρίγια Μπιστρίτσα, Σίνι, Τσρες, Ριέκα, Όσιγιεκ, Λάμπιν, Βισόκο, Μπίχατς και Νόβι Σαντ.
Στα αξιοσημείωτα δημόσια γλυπτά της περιλαμβάνονται τα: Μνημείο για τον Μιροσλάβ Κρλέζα στο Όσιγιεκ, Μνημείο για τον Μιροσλάβ Κρλέζα στο Ζάγκρεμπ, Μνημείο για τον Αουγκούστ Σένοα στο Ζάγκρεμπ, το γλυπτό του Δρομέα στο ανάχωμα του Ποταμού Σάβος στο Ζάγκρεμπ, Μνημείο για τον Φρανέ Πέτριτς στο Τσρες, Μνημείο για τον Γιάκοβ Γκότοβατς στο Όσορ και το Μνημείο για τον Στέριγια Πόποβιτς στο Νόβι Σαντ.
Έχει πραγματοποιήσει πολλές ατομικές εκθέσεις στην Κροατία και στο εξωτερικό, με συμπεριλαμβανόμενες εκθέσεις σε: Γκαλερί Φόρουμ , Γκαλερί Σεμπάστιαν , Γκαλερί Σεμπάστιαν , Παλαιές σιταποθήκες της Δημοκρατίας στο Ζιτελέλε , Ακαδημία της Γαλλίας στη Ρώμη στο Βίλα Μέντιτσι , , Κροατική Πρεσβεία στη Ρώμη και Γκαλερί Μότσιμπομπ .
Την άνοιξη του 1356 ο Νικηφόρος Β Ορσίνι, που είχε χάσει το δεσποτάτο του της Ηπείρου, αποβίβασε ένα σώμα στρατού στις ακτές της Θεσσαλίας και σύντομα υπερίσχυσε.
Προχώρησε στη δυτική Μακεδονία και κατέλαβε την Καστοριά · αυτοανακηρύχθηκε τσάρος με σκοπό να συγκυβερνήσει με τον Στέφανο-Ούρο Ε ή και να τον αντικαταστήσει στον θρόνο της Σερβίας.
Το Συμβούλιο του κράτους συγκλήθηκε στα Σκόπια και δεν αποδέχθηκε τους ισχυρισμούς του· οι μεγιστάνες ενέκριναν την πιο ενεργή συμμετοχή του στις πολιτικές δραστηριότητες και ο Στέφανος-Ούρος Ε εξέδωσε έναν αριθμό από καταστατικούς χάρτες.
Το 1358 επιτέθηκε στα βόρεια της λίμνης Σκόδρα, προσπαθώντας να ανακτήσει την περιοχή Ζέτα της Διόκλειας, παλαιά κτήση των Νεμάνιτς, αλλά ηττήθηκε.
Τα επόμενα έτη η Σερβική επικράτεια κατατμήθηκε βαθμιαία σε ένα συνονθύλευμα πριγκιπάτων, μερικά από τα οποία δεν αναγνώριζαν ούτε τυπικά την επικυριαρχία του Στεφάνου-Ούρου Ε.
Ως το 1365 ο πιο ισχυρός Σέρβος ευγενής είχε γίνει ο αδελφός του Γιοβάν-Ουγκλιέσα, ο Βουκάσιν Μρνιάβτσεβιτς, που έγινε συγκυβερνήτης με τον Στέφανο-Ούρο Ε και του δόθηκε ο τίτλος του βασιλιά της Σερβίας.
Καθώς ο Στέφανος-Ούρος Ε ήταν άτεκνος, ο Βουκάσιν όρισε τον πρωτότοκο γιο του Μάρκο ως κληρονόμο του θρόνου το 1369 με τον τίτλο του "νεαρού βασιλιά".
Τον Δεκέμβριο του 1371 απεβίωσε ο Στέφαν-Ούρος Ε, έπειτα από την καταστροφή των περισσότερων ευγενών από τους Τούρκους, τον Σεπτέμβριο στη μάχη του ποταμού Μαρίτσα .
Τον διαδέχθηκε ο Μάρκο Μρνγιάβτσεβιτς, αλλά αληθινή εξουσία στη βόρειο Σερβία ασκούσε ο Λάζαρ της Σερβίας από τον Οίκο των Λαζάρεβιτς.
Αυτός δεν ανέλαβε τον βασιλικό ή αυτοκρατορικό τίτλο, που κατείχαν οι Νεμάνιτς, αλλά το 1377 αποδέχθηκε τον Τβρτκο Α της Βοσνίας, δισεγγονό του Στεφάνου Δραγούτιν της Σερβίας, ως τιτουλάριο βασιλιά της Σερβίας.
Το 1390 η κυρίως Σερβία έγινε υποτελής των Οθωμανών και έμεινε ουσιαστικά υπό την ηγεσία των Λαζάρεβιτς και των διαδόχων τους Μπράνκοβιτς, ως την πτώση του Σμεντέρεβο το 1459.
Υπάρχει μία ενέργεια, στην αρχή της βασιλείας του, που διαψεύδει την γενική εικόνα του ως αδύναμου: το 1356 ο Ματθαίος Καντακουζηνός, διεκδικητής του Ρωμαϊκού θρόνου, με 5.000 Τούρκους βάδισε εναντίον των Σερρών, πρωτεύουσας του Σέρβου Γιοβάν-Ουγκλιέσα Μρνιάβτσεβιτς.
Ήταν ο μόνος γιος του Στεφάνου-Ούρος Δ Δουσάν και της Ελένης των Στρατσιμίρ, κόρης του Στρατσιμίρ δεσπότη του Κραν και αδελφή του Ιβάν Αλεξάνταρ της Βουλγαρίας.
Όταν ο 1346 ο πατέρας του στέφθηκε "αυτοκράτορας", ο 19ετής Στέφανος-Ούρος Ε ως διάδοχος, στέφθηκε βασιλιάς και συγκυβερνήτης του, τίτλος δεύτερος τη τάξει.
Στην Ιστορία του ο Ιωάννης ΣΤ Καντακουζηνός περιγράφει, πως όταν απεβίωσε ο πατέρας του το 1355 και ο 19χρονος Στέφανος-Ούρος Ε ανέλαβε την εξουσία, το εκτεταμένο Σερβικό κράτος άρχισε να διασπάται.
Το πρωί της 20ης Σεπτεμβρίου 2014, η , νοσοκόμα στη Νότια Καρολίνα, κάλεσε τον σύζυγό της από την τη δουλειά και του ζήτησε να την πάει σπίτι καθώς δεν αισθανόταν καλά.
Σε ένα σημείωμα μέσα στο σπίτι που, απ'ότι φαίνεται, άφησε η έγραφε ότι πήγε για μια βόλτα και θα επέστρεφε σύντομα, αλλά ποτέ δεν την έχουν ξαναδεί από τότε.
Πίστευαν ότι αν απλώς την χαρακτήριζαν ως "απειλούμενη" χωρίς να λένε γιατί θα μπορούσαν να τους βοηθήσουν να φιλτράρουν τις γνήσιες συμβουλές από τις φάρσες.
Μέχρι τα τέλη Σεπτεμβρίου, όμως, ο είχε δημοσιοποιήσει αυτές τις πληροφορίες, προφανώς ελπίζοντας ότι οι άνθρωποι θα αναγνωρίσουν την επείγουσα κατάσταση της και θα τη βρουν.
Ο Χάτσια κυριαρχείται από το Α, του οποίου τα δύο συστατικά είναι ένας μπλε γίγαντας φασματικού τύπου 9 και ένας αστέρας φασματικού τύπου 0.8 ΙΙΙ / περίπου 2 μεγέθη πιο αχνός.
Σε συνδυασμό με την υψηλή εκκεντρότητα της τροχιάς τους 29 ημερών, αυτό υποδηλώνει ότι το δυαδικό σύστημα δημιουργήθηκε μέσω σύλληψης και όχι με σχηματισμό με μεταφορά μάζας.
Οι ονομασίες των τριών συστατικών ως , και και των συστατικών του - σε και - προέρχονται από τη σύμβαση που χρησιμοποιείται από τον για πολλαπλά συστήματα αστέρων και εγκρίθηκε από τη Διεθνή Αστρονομική Ένωση .
Είναι το όγδοο όσον αφορά τη λαμπρότητα μέλος του Ωρίωνα με εμφανές οπτικό μέγεθος 2,77 και επίσης το λαμπρότερο μέλος του αστερισμού που είναι γνωστός ως Ξίφος του Ωρίωνα.
Εκτός του ποδοσφαιρικού τμήματος, διέθετε επίσης τμήμα κλασσικού αθλητισμού και πετοσφαίρισης, ενώ τον Αύγουστο του 1924 προκήρυξε κολυμβητικούς αγώνες, στους οποίους πήραν μέρος 48 αθλητές από όλη την Κρήτη.
Πρώτος αγώνας ήταν στο Ρέθυμνο με τον Αθλητικό Όμιλο Ρεθύμνης με τον οποίο ήρθε ισόπαλη 2-2 και δεύτερος αγώνας ήταν στο Ηράκλειο με τον Όμιλο Φιλάθλων Ηρακλείου από τον οποίο ηττήθηκε με 2-1.
Το 1967 έπειτα από τον αθλητικό νόμο της δικτατορίας για αναγκαστική συγχώνευση, η Ιωνία καθώς και τα υπόλοιπα 4 χανιώτικα σωματεία Α Κατηγορίας ανέστειλαν τη λειτουργία τους και η πλειοψηφία των ποδοσφαιριστών τους μεταπήδησαν στην Αθλητική Ένωση Χανίων.
Ιδρύθηκε το 1924 ως Αθλητικός Όμιλος Ιωνία Χανίων από Μικρασιάτες πρόσφυγες που ξεριζώθηκαν από τις πατρίδες με την Μικρασιατική καταστροφή και κατέφθασαν στο νησί της Κρήτης και εγκαταστάθηκαν στα Χανιά, δίνοντας στον σύλλογό τους το όνομα «Ιωνία» για να διαιωνίζονται στη μνήμη των ανθρώπων οι χαμένες πατρίδες τους.
Ψηλόπουλο ως πρόεδρος, Μπατάκη ως γενικός γραμματέας, Τσάκλας ως ταμίας, Βασίλειο Μαυρουδή και Ηλία Μαυρομάτη ως μέλη, ενώ επίτιμος πρόεδρος είχε εκλεχθεί ο Δημήτριος Δάλλας.
Η θεωρεί ότι ανήκει στην Οσκο-ουμβριανή ομάδα, αν και στη μακρά ιστορία της προσπάθειάς ταξινόμησης έχει τοποθετηθεί σε υψηλότερο επίπεδο, παράλληλα με την Οσκανή και την Ουμβριακή γλώσσα εντός των Σαβελλικών, ή ακόμα υψηλότερα παράλληλα με τα σαβελλικά στα ιταλικά.
Η ανακάλυψη του 1983 για το ότι δύο από τα φαινομενικά περιττά σημεία στίξης ήταν στην πραγματικότητα απλουστευμένες επιστολές οδήγησε σε μια βαθμιαία βελτίωση της κατανόησης και μιας πρώτης μετάφρασης το 1985.
Σε μια τυπική επιγραφή περιέχεται η αναπαράσταση του προσώπου ή της μορφής του νεκρού με την επιγραφή σε μια σπείρα γύρω από αυτό ή κάτω από αυτό που διαβάζει κατά τη φορά των δεικτών του ωρολογίου, ή βουστροφηδόν, ή κάθετα.
Επιγραφές έχουν βρεθεί στο Ασκόλι Πιτσένο, Κιέτι, Τέραμο, Φάνο, Λόρο Πιτσένο, Κούρες, το Αμπρούτσι ανάμεσα στο Τρόντο και Ατέρνο-Πεσκάρα, και το Καστελντιέρι και Κρέκιο νότια της Ατέρνο-Πεσκάρα.
Ο αρραβώνας του Ιακώβου με την Αικατερίνη Α του Κουρτεναί τιτλούχο Λατίνη Αυτοκράτειρα έγινε το 1298, βρέθηκε ολόκληρη η Γαλλική βασιλική αυλή ανάμεσα τους και ο βασιλιάς Φίλιππος Δ της Γαλλίας και η βασίλισσα Ιωάννα Α της Ναβάρρας.
Ο Ιάκωβος αποφάσισε να παραιτηθεί από τα δικαιώματα του για την διαδοχή στον θρόνο της Μαγιόρκας και να γίνει μοναχός, διάδοχος ορίστηκε ο δεύτερος αδελφός του Σάντσο της Μαγιόρκα.
Η αδελφή του Σάντσα της Μαγιόρκας είπε "απαρνήθηκε την βασιλική δύναμη για την αγάπη του Χριστού και έγινε ο ευλογημένος γιος του Αγίου Φραγκίσκου υπό τις διαταγές του" .
Ο Ιάκωβος γνώρισε το Τάγμα των Φραγκισκανών με έναν άλλο μεγάλο πρίγκιπα τον Λουδοβίκο της Τουλούζης την εποχή που ήταν αιχμάλωτοι του Ιακώβου Β της Αραγωνίας, πρώτου ξαδέλφου του Ιακώβου.
Ο βασιλιάς με διάταγμα "απαγόρευσε στους μοναχούς να επισκέπτονται τους πρίγκιπες την νύχτα" κάτι που δείχνει την στενή σχέση που είχαν οι δυο πρίγκιπες με τους μοναχούς.
Άγιος Λουδοβίκος της Τουλούζης δεύτερος γιος του Βασιλιά της Νεαπόλεως Καρόλου Β και της Μαρίας της Ουγγαρίας παραιτήθηκε από τον θρόνο της Νεαπόλεως όταν πέθανε ο μεγαλύτερος αδελφός του Κάρολος Μαρτέλος της Ουγγαρίας για να αφοσιωθεί στο τάγμα.
Ο Ιάκωβος της Μαγιόρκας , μέλος του Οίκου της Βαρκελώνης και του Τάγμα των Φραγκισκανών ήταν μεγαλύτερος γιος του Ιακώβου Β της Μαγιόρκας και της συζύγου του Εσκλαραμούνδας της Φουά.
Ο παππούς του Ιάκωβος Α της Αραγωνίας ήταν μέλος του Τάγματος των Κιστερκιανών ενώ τα αδέλφια του Φίλιππος της Μαγιόρκας και Σάντσα της Μαγιόρκας ήταν μέλη του Τάγματος των Φραγκισκιανών.