polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Στις 14 Οκτωβρίου 2017, έκανε το επίσημο ντεμπούτο του για τη Μπενφίκα, παίζοντας 45 λεπτά στη νίκη με 2–0 επί της Πορτιμονένσε για το Κύπελλο Πορτογαλίας.
Στις 18 Ιανουαρίου του επόμενου έτους, έπαιξε ολόκληρο τον αγώνα εναντίον της Σάντα Κλάρα για το Λιγκ Καπ Πορτογαλίας, σκοράροντας στην εντός έδρας νίκη με 2–0.
Τον επόμενο μήνα, για την ίδια διοργάνωση - η Πορτογαλική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία αποφάσισε ότι για τη διοργάνωση, τουλάχιστον δύο διεθνής παίκτες θα έπρεπε να εμφανιστούν σε ένα παιχνίδι για 45 λεπτά - άνοιξε το σκορ εναντίον της Μαρίτιμο .
Στις 22 Μαΐου 2011 επιλέχθηκε στην Εθνική Πορτογαλίας Κ-20 για το Φεστιβάλ Ποδοσφαίρου της Τουλόν του 2011, όπου έπαιξε σε τρεις αγώνες και σημείωσε ένα γκολ.
Βοηθούσε επίσης την ομάδα να τερματίσει δεύτερη στο Παγκόσμιο Κύπελλο 20 του ίδιου έτους που πραγματοποιήθηκε στην Κολομβία, σημειώνοντας 4 γκολ - συμπεριλαμβανομένου ενός στον τελικό εναντίον της Βραζιλίας, μία νίκη με 2–3 στην παράταση - και δίνοντας 2 ασίστ.
Στις 20 Αυγούστου, στον εναρκτήριο αγώνα της Πριμέρα ντιβισιόν εναντίον της Οσασούνα, σημείωσε το πρώτο του γκολ για τους Γαλικιανούς, σκοράροντας ύστερα από μία αντεπίθεση στο 90ο λεπτό για να κάνει το 2–0 για τους φιλοξενούμενους.
Ολοκλήρωσε τη σεζόν με 15 γκολ σε 32 αγώνες, σε όλες τις διοργανώσεις για τη Νόριτς, που αποτέλεσαι ρεκόρ σταδιοδρομίας για τον Ολιβέιρα.
Το 2009 επιλέχθηκε στην Εθνική Πορτογαλίας Κ-19 για το προκριματικό τουρνουά του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Κ-19 του 2009, αλλά η ομάδα απέτυχε να εξασφαλίσει μια θέση στους τελικούς στην Ουκρανία.
Το επόμενο έτος, στην ίδια κατηγορία, εκπροσώπησε τη Πορτογαλία στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Κ-19 του 2010, σημειώνοντας ένα γκολ στη νίκη 2–0 επί της Ιταλίας.
Γεννημένος στο Μπαρσέλος, Πορτογαλία, ολοκλήρωσε τη νεανική σταδιοδρομία του στη Μπενφίκα, έχοντας φτάσει εκεί στην ηλικία των 5 από τη Μπράγκα και ήταν ένας παραγωγικός σκόρερ και για τους δύο συλλόγους.
Έκανε το ντεμπούτο του με την πρώτη ομάδα σε φιλικό αγώνα στην περίοδο προετοιμασίας της σεζόν 2015–16 εναντίον της Εστορίλ και μάλιστα ήταν στην αποστολή για έναν αγώνα του Γιουρόπα Λιγκ ενάντια στη Νάπολι, αλλά τελικά επέστρεψε στην ομάδα βρέφων.
Ο δανεισμός του αρχικά παρατάθηκε για ολόκληρη τη σεζόν 2017–18, αλλά στις 12 Αυγούστου 2018 μετακινήθηκε στην Πάσος ντε Φερέιρα, με την ίδια μορφή.
Σκόραρε στο ντεμπούτο του στις 12 Σεπτεμβρίου, στην ισοπαλία με 1–1 εναντίον της Μαρίτιμο και τον επόμενο μήνα βοήθησε την Πάσος να κάνει την ανατροπή εναντίον της Ναβάλ , σημειώνοντας το νικηφόρο γκολ με τα πόδια.
Ωστόσο, τον Ιανουάριο του 2019 έκανε το επαγγελματικό ντεμπούτο του - και το ντεμπούτο του στην Πριμέιρα Λίγα - αγωνιζόμενος με δανεισμό μέχρι τον Ιούνιο στη Ρίο Άβε.
Αντικατέστησε το Νανί για τα τελευταία δέκα λεπτά του ισόπαλου αγώνα με 0–0 στη Βαρσοβία και τελικά κατάφερε να είναι μέλος της τελικής 23αδας για το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2012.
Έκανε το ντεμπούτο του οκτώ μέρες αργότερα εναντίον της Κουίνς Παρκ Ρέιντζερς, αντικαθιστώντας τον Κάιλ Εμπεσίλιο στο 69ο λεπτό και σημειώνοντας το νικηφόρο γκολ στη νίκη με 2–1.
Μετά από απουσία σχεδόν δύο ετών, κλήθηκε από το Φερνάντο Σάντος για τα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2018 εναντίον των Νήσων Φερόε και της Ουγγαρίας.
Αντικατέστησε τον Αντρέ Σίλβα στο 81ο λεπτό και 3 λεπτά αργότερα σημείωσε το πέμπτο και τελευταίο γκολ στη νίκη της Πορτογαλίας με 5–1 επί των Νήσων Φερόε.
Στις 2 Μαρτίου 2019, σημείωσε ένα σημαντικό γκολ σε μία εκτός έδρας νίκη με 1–2 επί της υποβιβασμένης Ίπσουιτς Τάουν, αφού αποδοκιμαζόταν συνεχώς από τους οπαδούς των γηπεδούχων για το περιστατικό με το πάτημα του Μινγκς.
Στις 26 Ιουλίου 2013, δανείστηκε στη Σταντ Ρενναί της Λιγκ 1 για τη σεζόν 2013–14, με τους Γάλλους να έχουν τη δυνατότητα να κάνουν τη μετακίνηση μόνιμη μετά το τέλος της σεζόν.
Έκανε το ντεμπούτο του για την Εθνική Πορτογαλίας Κ-21 στις 6 Οκτωβρίου 2011, σε έναν για τα προκριματικά του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Κ-21 του 2013 εναντίον της Πολωνίας.
Έκανε το ντεμπούτο του για την Εθνική Πορτογαλίας το 2012 και αργότερα εκείνο το έτος ήταν μέλος της ομάδας που έφτασε στους ημιτελικούς του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος του 2012.
Στις 6 Μαρτίου 2022, έκανε το ντεμπούτο του στο Τσάμπιονς Λιγκ, παίζοντας μόνο δέκα λεπτά, σημειώνοντας όμως το τελευταίο γκολ στην εντός έδρας νίκη με 2–0 επί της Ζενίτ Αγίας Πετρούπολης, με τη Μπενφίκα να προκρίνεται στα προημιτελικά με συνολικό σκορ 4–3.
Αγωνίζεται ως κεντρικός επιθετικός, γνωστός για το κράτημα της μπάλας, τη δύναμη και την τεχνική του, και το 2012 αναφέρθηκε ως ο «Καντονά της Πορτογαλίας», λόγω της ομοιότητας στον τρόπο παιχνιδιού του με του Ερίκ Καντονά.
Αγωνίστηκε 20 λεπτά στον εναρκτήριο αγώνα του ομίλου εναντίον της Γερμανίας, αφού μπήκε ως αλλαγή στη θέση του Έλντερ Ποστίγκα, στην ήττα με 0–1.
Είχε μια σειρά αγώνων στο αρχικό σχήμα, αλλά δεν σκόραρε ξανά μέχρι τις 6 Νοεμβρίου, σημειώνοντας το μοναδικό γκολ του αγώνα εναντίον της τοπικής αντιπάλου Ντέρμπι Κάουντι.
Την επόμενη σεζόν βρέθηκε εκτός ομάδας από τον προπονητής Ντάνιελ Φάρκε, αφού δεν κατάφερε να πάρει μεταγραφή κατά τη διάρκεια της καλοκαιρινής μεταγραφικής περιόδου.
Στον επόμενο αγώνα της Πορτογαλίας μετά το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2012 σημείωσε το πρώτο διεθνές του γκολ, σε μία νίκη με 2–0 εναντίον του Παναμά.
Το 1222 ενεπλάκη στη διαμάχη του Ζεράρ Α του Ρουζεμόν, αρχιεπισκόπου του Μπεζανσόν, σχετικά με το κτίσιμο ενός κάστρου που έκανε ο Όθων Α, ενώ είχε ορκιστεί ότι δεν θα το έκτιζε ποτέ.
Όταν ο Όθων Α αρνήθηκε να το κατεδαφίσει ή να δώσει εξηγήσεις στην Αυλή του αρχιεπισκόπου, αφορίστηκε και τα εδάφη του τέθηκαν υπό απαγόρευση.
Ήταν ο πρωτότοκος γιος του Μπέρτολντ δούκα της Μερανίας και μαργράβου της Ιστρίας & Καρνιόλης και της Αγνής των Βέττιν, κόρης του Ντέντι Γ μαργράβου της Λουσατίας .
Στην ιστοσελίδα εφαρμόστηκε το 2000 ένα δίνοντάς της ένα σκούρο μπλε θέμα, το οποίο συμβολίζει τον πλανήτη Γη, και χρησιμοποιώντας τη φράση "ο ισχυρότερος μηχανισμός μετα-αναζήτησης στον κόσμο!".
Αυτή η χρηματοδοτούμενη από την Ευρωπαϊκή Ένωση πρωτοβουλία εγγυάται, μέσω σειράς σχεδίων και τεχνικών ελέγχων, τη συμμόρφωση προς τους νόμους και τους κανονισμούς της ΕΕ σχετικά με την ασφάλεια των δεδομένων και την προστασία της ιδιωτικής ζωής.
Η εταιρεία παρέχει επίσης αυτόνομη υπηρεσία Διακομιστή μεσολάβησης, το . , η οποία ενσωματώνεται στη μηχανή αναζήτησης του επιτρέποντας στους χρήστες την επιλογή να ανοίγουν όλα τα αποτελέσματα αναζήτησης μέσω του διακομιστή μεσολάβησης.
Στις 7 Ιουλίου 2009, η ξεκίνησε την . για να προσφέρει τις υπηρεσίες της σε ένα , το οποίο είναι ευκολότερο για τον κόσμο να το θυμάται και να το πληκτρολογεί, και σε αντίθεση με το ., το . αντλεί αποτελέσματα από τη μηχανή αναζήτησης .
Το επανεκκινήθηκε στις 23 Μαρτίου 2005 με νέα χαρακτηριστικά, συμπεριλαμβανομένου ενός αλγορίθμου μετα-αναζήτησης, ένα διεθνές τηλέφωνο και έναν κατάλογο χαμηλότερων τιμών.
Ο Εσκυντέ κατέστη βασικό στοιχείο της αμυντικής γραμμής της ομάδας κατά τη διάρκεια των αμέσως επόμενων ετών, βοηθώντας την να φτάσει στην κατάκτηση, συνολικά, πέντε τίτλων (αγωνίστηκε στον τελικό του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ της σεζόν 2005-06, μία νίκη με σκορ 4-0 επί της αγγλικής Μίντλεσμπρο).
Η σημασία της παρουσίας του εντός του συλλόγου αυξήθηκε περαιτέρω, έπειτα από μακροχρόνιο τραυματισμό ο οποίος ταλαιπώρησε τον αρχηγό της ομάδας, Χάβι Ναβάρο, ωστόσο, και ο ίδιος, παρέμεινε εκτός αγωνιστικής δράσης για μεγάλο χρονικό διάστημα κατά τη διάρκεια της σεζόν 2007-08, λόγω προβλήματος στον βουβώνα– ο σύλλογος ολοκλήρωσε την σεζόν τερματίζοντας στην πέμπτη θέση του βαθμολογικού πίνακα του πρωταθλήματος, με συνέπεια να μην καταφέρει να προκριθεί για το ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ.
Τον Μάρτιο του 2005, ο Εσκυντέ κλήθηκε στην Εθνική Γαλλίας, ενόψει δύο προκριματικών αναμετρήσεων του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2006 απέναντι στην Ελβετία και το Ισραήλ, χωρίς ωστόσο να πραγματοποιήσει το διεθνές ντεμπούτο του.
Η πρώτη του διεθνής συμμετοχή έλαβε χώρα στις 11 Οκτωβρίου 2006, αγωνιζόμενος ως αριστερός αμυντικός σε αναμέτρηση με αντίπαλο τις Νήσους Φερόε για τα Προκριματικά του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος του 2008– ωστόσο ο ίδιος δεν αποτέλεσε μέλος της αποστολής η οποία συμμετείχε στην τελική φάση.
Κατά τη διάρκεια της θερινής μεταγραφικής περιόδου του 2003, ο Εσκυντέ υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με τον Άγιαξ, πετυχαίνοντας, συνολικά, έξι τέρματα κατά τη διάρκεια των δύο πρώτων του σεζόν στην Άμστερνταμ Αρένα και κατακτώντας το πρωτάθλημα της Ερεντιβίζιε κατά την πρώτη σεζόν του.
Τον Αύγουστο του 2005, έπειτα από μία ήττα σε αναμέτρηση με αντίπαλο την Φέγενορντ, απώλεσε την εμπιστοσύνη του προπονητή του συλλόγου, Ντάνι Μπλιντ, ενώ, έκτοτε, ουδέποτε αγωνίστηκε εκ νέου με τα χρώματα της ολλανδικής ομάδας.
Γεννημένος στη Σαρτρ, ο Εσκυντέ ξεκίνησε την επαγγελματική καριέρα του αγωνιζόμενος για λογαριασμό της ΑΣ Κάννες, με την οποία και αγωνίστηκε για διάστημα μίας σεζόν στη δεύτερη κατηγορία.
Στις 26 Ιουλίου 1999, έπειτα από σταθερά καλές εμφανίσεις, ο ηλικίας 20 ετών αμυντικός μεταγράφηκε στη Σταντ Ρενναί ΦΚ, ομάδα της Λιγκ 1, προπονητής της οποίας ήταν ο νεαρός Πωλ Λε Γκεν, όπου και, σταδιακά, εξελίχθηκε σε παίκτη υψηλού επιπέδου, πραγματοποιώντας, συνολικά, περίπου 150 επίσημες συμμετοχές.
Στις 11 Φεβρουαρίου του 2006, πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στη Λα Λίγα, εισερχόμενος ως αλλαγή για χρονικό διάστημα εννέα λεπτών κατά τη διάρκεια νίκης με σκορ 4-0 επί της, επίσης ανδαλουσιανικής, Κάδιθ ΚΦ, ενώ, την αμέσως επόμενη αγωνιστική, αγωνίστηκε σε ολόκληρη τη διάρκεια εντός έδρας νίκης με σκορ 1–0 επί της Θέλτα Βίγο.
Έπειτα από την καθιέρωσή του με τα χρώματα της Ρεν, στη συνέχεια, μεταγράφηκε σε συλλόγους του εξωτερικού, όπως οι Άγιαξ και Σεβίλλη, της οποίας και αποτέλεσε βασικό στέλεχος κατά τη διάρκεια περιόδου στην οποία ο σύλλογος κατέκτησε, συνολικά, έξι τίτλους, συμπεριλαμβανομένων δύο Κυπέλλων ΟΥΕΦΑ (πραγματοποίησε, συνολικά, 237 επίσημες συμμετοχές αγωνιζόμενος με τα χρώματα του συλλόγου).
Στις 3 Σεπτεμβρίου 2014, καθώς το συμβόλαιο συνεργασίας του με τον τουρκικό σύλλογο είχε ολοκληρωθεί, γνωστοποίησε την απόσυρσή του από την ενεργό δράση, παρά το γεγονός πως είχαν προηγηθεί επαφές με την πρώην ομάδα του, Σταντ Ρενναί.
Στις 18 Νοεμβρίου 2009, στο δέκατο λεπτό επαναληπτικής αναμέτρησης των Πλέι-Οφ των Προκριματικών του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2010 απέναντι στην Ιρλανδία, ο Εσκυντέ έσπασε την μύτη του, με αποτέλεσμα την άμεση αντικατάστασή του.
Ο μεγαλύτερος αδερφός του Εσκυντέ, Νικολά, υπήρξε επαγγελματίας αντισφαιριστής, φτάνοντας έως το 20 της παγκόσμιας κατάταξης των αντισφαιριστών, το 2000.
Ο Ζυλιέν Ρεζίς Πωλ Εσκυντέ είναι Γάλλος πρώην επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίστηκε ως κεντρικός αμυντικός, καθώς και ως πλάγιος αμυντικός.
Η περιοχή των Κατρ Μοντάνι έχει αναπτυχθεί τουριστικά και υπάρχουν πίστες για σκι, αλλά είναι επίσης γνωστή για τις παραδοσιακές δραστηριότητές της όπως η εκτροφή αγελάδων γαλακτοπαραγωγής και η τυροκομία.
Τα κύρια χωριά και χειμερινά κέντρα Ωτράν, Μεώντρ, Λανς-αν-Βερκόρ και Βιλιάρ-ντε-Λανς, απλώνονται σε δύο οροπέδια που καλύπτονται από δασωμένους λόφους.
Τα λιβάδια της περιοχής χρησιμοποιούνται ως βοσκότοποι τους καλοκαιρινούς μήνες και η εξαμηνιαία μετανάστευση των ζώων ήταν παραδοσιακά μια περίοδος εορτασμού για τους κατοίκους της κοινότητας Ντι.
Από τις 13 Ιουνίου έως τις 5 Αυγούστου του 1944, μια δύναμη Γάλλων αντιστασιακών του Βερκόρ , στην πλειονότητά τους φυγάδες από στρατόπεδα καταναγκαστικής εργασίας, υποστηριζόμενη από μονάδες αλπινιστών, ιππικού και μηχανικού, αντιστάθηκαν σε δύο γερμανικές μεραρχίες, που αποσπάστηκαν έτσι από το μέτωπο της Νορμανδίας, όπου βρισκόταν σε εξέλιξη η μάχη της Νορμανδίας μετά τη συμμαχική απόβαση.
Η οροσειρά του Βερκόρ βρίσκεται στα νοτιοανατολικά της Γαλλίας, καλύπτοντας τους νομούς Ιζέρ και Ντρομ, στην περιοχή Ωβέρνη-Ρον-Αλπ, περίπου 100 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της Λυών.
Η έκτασή της είναι περίπου 1.350 τετραγωνικά χιλιόμετρα, 60 χιλιόμετρα από το βορρά μέχρι το νότο και 40 από τα δυτικά προς τα ανατολικά, καθιστώντας την την μεγαλύτερη οροσειρά των Γαλλικών Προάλπεων.
Το όνομα της οροσειράς του Βερκόρ προέρχεται από το όνομα μιας τοπικής φυλής που ζούσε στην περιοχή κατά την εποχή της ρωμαϊκής κατάκτησης της Γαλατίας, οι οποίοι ήταν γνωστοί ως Βερταμοκόροι ή Βερτακομικόροι , που σημαίνει «εξαιρετικά στρατεύματα» ή «στρατεύματα της κορυφής».
Λόγω της γεωγραφικής ιδιομορφίας και του δύσβατου των περιοχών της, λείπει μια πραγματική ενότητα, οι οικονομικές μετακινήσεις και συναλλαγές των ανθρώπων τείνει να γίνεται μεταξύ του ορεινού όγκου και των γύρω πεδινών περιοχών και όχι μεταξύ των διαφόρων τμημάτων της ίδιας της οροσειράς.
Η εκδήλωση διεξήχθη ταυτόχρονα σε 17 πόλεις της Ουκρανίας, όπως το Κίεβο, το Λβιβ, το Ιβάνο-Φραγκίβσκα, η Οδησσός, το Ντνίπρο και η Μαριούπολη.
Από τότε, η πορεία έχει γίνει ένα ετήσιο γεγονός που συνενώνει χιλιάδες ανθρώπους σε όλες τις πρωτεύουσες των ομπλάστ της Ουκρανίας, δημόσιες προσωπικότητες και άλλες διασημότητες.
Η οργάνωση κατάφερε να αρνηθεί τη χρήση των ζώων στο Διεθνές Φεστιβάλ Τροφίμων της Οδησσού και να απαγορεύσει τα κινητά τσίρκα με ζώα στο Κίεβο, τη Ντνίπρο, το Τερνόπιλ και σε άλλες πόλεις.
Ως αποτέλεσμα των διαπραγματεύσεων με τις ουκρανικές μάρκες ειδών ένδυσης, αρκετές δωδεκάδες σχεδιαστές της Ουκρανικής Εβδομάδας μόδας έχουν δεσμευτεί να μην χρησιμοποιούν γούνα στις συλλογές τους: , , , , , , και άλλοι.
Κατά τη διάρκεια της πανουκρανικής πορείας για τα δικαιώματα των ζώων, ακτιβιστές από διάφορες πόλεις της Ουκρανίας υπέγραψαν μνημόνιο σχετικά με τους κύριους στόχους της προστασίας των κατοικίδιων ζώων μέχρι το 2025 .
Η έχει διοργανώσει διάφορες διαδηλώσεις και άλλες δράσεις για το σκοπό αυτό, όπως μια δράση με τίτλο «Για ένα τσίρκο χωρίς ζώα!» στο πάρκο Ταράς Σέβτσενκο το οποίο συγκέντρωσε πάνω από 1000 ακτιβιστές, μεταξύ των οποίων και οι διάσημοι μουσικοί όπως οι , Ντάσα Ασταφίεβα, και .
Κατόπιν αιτήματος της , ο πρώην κρατούμενος των στρατοπέδων συγκέντρωσης Άουσβιτς, Μαουτχάουζεν και Τερέζιν, Ιγκόρ Μαλίτσκι, απεύθυνε έκκληση προς τον Πρόεδρο της Ουκρανίας Πέτρο Ποροσένκο με στόχο την απαγόρευση της χρήσης ζώων σε τσίρκα.
Οι Ουκρανοί υπερασπιστές των δικαιωμάτων των ζώων έχουν εκδώσει μια σειρά από διαφημίσεις και μια από αυτές, με περιεχόμενο για το «τσίρκο χωρίς ζώα», ήταν υποψήφια στο φεστιβάλ κοινωνικών διαφημίσεων Μολοντίγια .
Το 2019, με πρωτοβουλία των , κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στο Ουκρανικό βιβλίο του "Απελευθέρωση των Ζώων", θέτοντας τα θεμέλια για την παγκόσμια ζωολογική προστασία.
Απεικονίζονται ο Χριστός, η Θεία Ευχαριστία με τους 12 αποστόλους, ο Απόστολος Πέτρος, ο Σίμων ο Κανανίτης, ο Απόστολος Βαρθολομαίος, ο Απόστολος Ματθαίος, ο Απόστολος Θωμάς, ο Απόστολος Ιάκωβος.
Ο Καθεδρικός Ναός του Σάμταβισι είναι γεωργιανός ορθόδοξος καθεδρικός ναός του 11ου αιώνα που βρίσκεται στην αριστερή όχθη του ποταμού Λεχούρα, στο μχάρε Σίντα Κάρτλι στην ανατολική Γεωργία, περίπου 11 χλμ.
Είναι αναγνωρισμένο Ακίνητο Μνημείο Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Γεωργίας και έχει συμπεριληφθεί στον Ενδεικτικό Κατάλογο των Μνημείων Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της .
Στην πρώτη, εκεί υπήρχε ένα μοναστήρι που ιδρύθηκε από τον Ασσύριο ιεραπόστολο Ισίδωρο τον 6ο αιώνα, και αργότερα κατά τον 10ο αιώνα ανακατασκευάστηκε.
Το συγκρότημα κτιρίων της εκκλησίας περιλαμβάνει τον καθεδρικό ναό, ένα διώροφο οίκημα για την επισκοπή που έχει υποστεί σοβαρές ζημιές, μια μικρή εκκλησία και ένα τριώροφο καμπαναριό που συνδέεται με το ψηλό τείχος από πέτρες και τούβλα των 3-5 μέτρων.
Ο Πολ Δε Ντίκον αποδίδει το μίσος των Λομβαρδών στην πόλη του Οντέρζο από την εποχή που ένας επιφανής πολίτης της πόλης ο Γρηγόριος ενώ είχε υποσχεθεί ειρήνη αποκεφάλισε τους δύο γιους του Λομβαρδού δούκα του Τσιβιντάλε ντελ Φριούλι .
Ο Λομβαρδός βασιλιάς Ροθάριος εξοργισμένος ξεκίνησε βεντέτα με την πόλη του Οντέρζο και έβαλε στόχο να την καταστρέψει, η βεντέτα συνεχίστηκε και με τους διαδόχους του μέχρι την εποχή που η περιοχή κατακτήθηκε ξανά από τους Βυζαντινούς .
Την ίδια χρονιά ο Λομβαρδός βασιλιάς Γκρίμοαλντ Α του Μπενεβέντο ξεκίνησε την πολιορκία του Οντέρζο, οι περισσότεροι κάτοικοι της πόλης δραπέτευσαν στην Ερακλέα και την Ακυλήια που ήταν στα χέρια των Βυζαντινών.
Μετά την νίκη του ο Γκρίμοαλντ κατέστρεψε την πόλη και η περιοχή μοιράστηκε ανάμεσα στους δούκες του Τρεβίζο, του Τσιβιντάλε ντελ Φριούλι και της Κενέντα, το μεγαλύτερο τμήμα δόθηκε στην Κενέντα.
Η μεγάλη ευημερία είχε σαν αποτέλεσμα να γίνει το Οντέρζο στόχος, όταν ξέσπασαν οι πόλεμοι μεταξύ των Ρωμαίων και των Γερμανικών φυλών καταστράφηκε και λεηλατήθηκε , στην συνέχεια οι Γερμανοί πολιόρκησαν την Ακυληία.
Μετά τον 5ο αιώνα ακολούθησε το υπόλοιπο Βένετο, στην περιοχή επιτέθηκε ο Αλάριχος Α και ο Αττίλας ο οποίος σύμφωνα με τον θρύλο έκρυψε έναν θησαυρό σε μιά σπηλιά της περιοχής.
Σε μια εξέγερση αργότερα των Βησιγότθων Ρωμαίοι στρατιώτες αντέδρασαν στην βασιλεία του Σέβερους, τελικά επιτέθηκαν οι Οστρογότθοι που κατέκτησαν ολόκληρη την Ιταλική χερσόνησο .
Ακολούθησαν οι Γοτθικοί πόλεμοι και το Οντέρζο κατακτήθηκε από την Βυζαντινή αυτοκρατορία και τον αυτοκράτορα Ιουστινιανό , έγινε το βασικό κέντρο στο Εξαρχάτο της Ραβέννας.
Οι Βυζαντινοί το διατήρησαν μέχρι την εποχή που οι Λομβαρδοί κατέκτησαν την βόρεια Ιταλία , το διατήρησαν μέχρι την καταστροφή της πόλης από τον Λομβαρδό βασιλιά Γκρίμοαλντ .
Το Λατινικό του όνομα "Οπιτέργιουμ" προέρχεται από την Βενετσιάνικη ρίζα "Τέργ" που υποδηλώνει αγορά όπως η Τεργέστη, η θέση του ανάμεσα σε δύο παραποτάμους ήταν ιδανική για εμπόριο.
Οι Βενετοί του Οντέρζο διατηρούσαν φιλικές σχέσεις με την Ρωμαϊκή Δημοκρατία, όταν οι Ρωμαίοι μετακινήθηκαν στην περιοχή ο πληθυσμός εκρωμανίστηκε και η πόλη απέκτησε Λατινικά δικαιώματα .
Οι κάτοικοι του Οντέρζο συμμετείχαν στον Κοινωνικό πόλεμο , τα ονόματα τους βρέθηκαν σε Βενετσιάνικες και Λατινικές επιγραφές στο Άσκολι Πιτσένο.
Οκταβιανός Αύγουστος ενσωμάτωσε το Οντέρζο στην "Ιταλική Περιοχή 10", στην Ρωμαϊκή αυτοκρατορία έγιναν μεγάλα έργα Βασιλικές, ναοί και βίλες.
Πολλοί διάσημοι Ρωμαίοι συγγραφείς αναφέρουν για την πόλη όπως ο Κλαύδιος Πτολεμαίος, ο Στράβων, ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος, ο Λουκανός, ο Τάκιτος, ο Τίτος Λίβιος και ο Μάρκος Φάβιος Κοϊντιλιανός.
Το 1989 άρχισε να εργάζεται στον ιδιωτικό τομέα και ανέλαβε υπεύθυνος προμηθειών και πωλήσεων σε πολυκατάστημα, ενώ ήταν επί μακρόν διευθυντής του καταστήματος Κατερίνης της Χρηματιστηριακής.
Το 2006 ανέλαβε εμπορικός διευθυντής στην εκδοτική εταιρεία "Εκδοτική Ενημερωτική Ι. Κορομήλης Α.Ε.", η οποία εκδίδει την εφημερίδα "Ολύμπιο Βήμα", την αρχαιότερη εν εκδόσει στην Πιερία.
Στον τομέα του αθλητισμού, ο Φώντας Μπαραλιάκος υπήρξε κολυμβητής του Αθλητικού Συλλόγου Αρχέλαος Κατερίνης και αθλητής της ομάδας υδατοσφαίρισης του Α.
Εν συνεχεία, σπούδασε στο τμήμα Οικονομικών και Κοινωνικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Μακεδονίας και είναι πιστοποιημένος από την Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς, μετά από εξετάσεις, ως υπεύθυνος παροχής επενδυτικών συμβουλών και επενδυτικός σύμβουλος για την αγορά παραγωγών.
Έπειτα από την εκλογική νίκη της Νέας Δημοκρατίας στις βουλευτικές εκλογές του Ιουλίου του 2019, ο Φώντας Μπαραλιάκος εξελέγη βουλευτής Πιερίας και ήρθε πρώτος σε σταυρούς προτίμησης λαμβάνοντας 11.887 ψήφους.
Η μεγαλύτερη έλαβε το Πριβά, το οποίο στη συνέχεια πωλήθηκε στον Ζακ ντε Σαμπώ, έναν Προτεστάντη ηγέτη ο οποίος έγινε ο πρώτος Ουγενότος άρχοντας του Πριβά.
Ο γάμος της κόρης του με έναν Καθολικό, τον βαρόνο του Λεστράνζ, ενώ η πόλη προτιμούσε για σύζυγό της τον άρχοντα του Μπριζόν, ηγέτη Προτεστάντη ώστε να διατηρηθεί ο έλεγχος και η προτεσταντική ταυτότητα του Πριβά, προκάλεσε εξέγερση των Ουγενότων και άρχισε ο λεγόμενος «πόλεμος των εραστών», που μαίνονταν στην περιοχή ανάμεσα στους Καθολικούς και τους Ουγενότους.
Τον 18ο και 19ο αιώνα, στην περιοχή είχε αναπτυχθεί η καλλιέργεια του μεταξοσκώληκα και η κατασκευή μεταξωτών υφασμάτων και η πόλη είχε αρκετούς μύλους επεξεργασίας μεταξιού.
Όμως η εξόρυξη υποχώρησε μέχρι το σημείο εξαφάνισης από τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο και η βιομηχανία μεταξιού εξαφανίστηκε ως επί το πλείστον μετά το 1945.
Ωστόσο, παρά τις διώξεις, το κίνημα εξαπλώθηκε και για σχεδόν 70 χρόνια, η καθολική λατρεία δεν υφίστατο πλέον στο Πριβά, ακόμη και η εκκλησία καταστράφηκε το 1570.
Από πολιτική άποψη, δημιουργήθηκαν οι Τάξεις του Βιβαραί, μια επιτροπή αποτελούμενη από δέκα ευγενείς και εκπροσώπους των πόλεων της περιοχής, η οποία ασχολούνταν κυρίως με φορολογικά θέματα.
Το 1629, στα πλαίσια της εξάλειψης των εξεγέρσεων των Ουγενότων στη νότια Γαλλία, ο βασιλικός στρατός υπό τον καρδινάλιο Ρισελιέ και τον Λουδοβίκο ΙΓ' επέλεξαν να καταλάβουν το Πριβά για να καταστείλουν την εξέγερση και κυρίως επειδή ήταν στρατηγικός στόχος, όντας στο κέντρο μιας σειράς προτεσταντικών οχυρών στο Λανγκεντόκ.
Το Πριβά διαδραμάτισε εξέχοντα ρόλο κατά τη διάρκεια των θρησκευτικών πολέμων, έγινε ένα σημαντικό προτεσταντικό κέντρο και ένα σύμβολο αντίστασης στη μοναρχία.
Τα πρώτα ίχνη της πόλης πιστοποιούνται στον οικισμό Λακ, όπου πρόσφατες αρχαιολογικές ανασκαφές αποκάλυψαν μια βίλα της πρώιμης Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και μια νεκρόπολη του πρώιμου Μεσαίωνα.
Η πόλη βρίσκεται στους πρόποδες του ηφαιστειακού οροπεδίου του Κουαρόν, στην κοιλάδα του ποταμού Ουβέζ, στο κέντρο του νομού Αρντές, λίγα χιλιόμετρα δυτικά του ποταμού Ροδανού.
Το 1790, κατά τη σύσταση των γαλλικών νομών, το Πριβά έγινε πρωτεύουσα του νομού Αρντές εναλλάξ με τις κοινότητες Αννοναί, Ωμπενά, Μπουρ-Σαιντ-Αντρεόλ και Τουρνόν-συρ-Ρον.
Ο Αιμάρ του Πουατιέ, το 1281 και ο γιος του το 1309, χορήγησαν καταστατικό χάρτη στο Πριβά, προσφέροντας οικονομικά, φορολογικά και στρατιωτικά δικαιώματα στην πόλη.
Το Πριβά βρίσκεται στο κέντρο του νομού Αρντές, σε υψόμετρο 200 έως 750 μέτρα, στα νότια του Κεντρικού Ορεινού Όγκου , στην περιοχή Ωβέρνη-Ρον-Αλπ.
Μετά τη νίκη των συμμάχων στη μάχη του Βατερλώ τον Ιούνιο του 1815, το Πριβά και το μεγαλύτερο μέρος του νομού Αρντές καταλήφθηκαν από Αυστριακά στρατεύματα από τον Ιούνιο του 1815 έως το Νοέμβριο του 1818.
Κατά την αρχαιότητα, ο γαλατικός λαός των Ελούων είχε εγκατασταθεί στο νότιο τμήμα του νομού Αρντές, στα σύνορα με την περιοχή των Σεγουσιανών, που κατείχαν κυρίως την περιοχή της Βαλάνς.
Τον Μάρτιο του 2013, ανακοινώθηκε πως ο Κάρτερ Μπέργουελ είχε υπογράψει για να συνθέσει τη μουσική της ταινίας 2: Σκοτεινός Κόσμος, έπειτα από τον Πάτρικ Ντόιλ ο οποίος είχε συνθέσει τη μουσική της πρώτης ταινίας .
Επίσης, ο Τάιλερ αναφέρει πως είχε μια «σταθερή στάση και βασισμένος σε περιορισμούς», ενώ η ταινία επέτρεψε «να βγουν όλα τα ηγεμονικά θέματα τα οποία θα μπορούσαν να γίνουν τόσο επικά όσο μπορούσα να τα κάνω».
Ο συνθέτης περιέγραψε τον Σκοτεινό Κόσμο ως «η επιστημονική φαντασία συναντά τον κλασικό μεσαιωνικό πόλεμο», οδηγώντας τον σε μια μουσική επένδυση εμπνευσμένη από δουλειές και των δύο ειδών όπως οι ταινίες και Ο Άρχοντας των Δαχτυλιδιών.
Αποτελεί το πρώτο μέσα στο κινηματογραφικό σύμπαν της που εμπεριέχει το πρωτότυπο μουσικό σήμα των και το οποίο ακούστηκε για πρώτη φορά στην εισαγωγή του 2: Σκοτεινός Κόσμος, μαζί με την εμφάνιση του, επίσης καινούριου, λογότυπου των στούντιο.
Η Βόννη του Μπερί, από τον Οίκο των Βαλουά ήταν κόρη του δούκα του Μπερρύ και με τους γάμους της έγινε πρώτα κόμισσα της Σαβοΐας και μετά κόμισσα του Αρμανιάκ.
Ήταν η πρώτη κόρη του Ιωάννη, δούκα του Μπερρύ και της Ιωάννας, κόρης του Ιωάννη Α, κόμη του Αρμανιάκ, δισέγγονη του βασιλιά της Γαλλίας Ιωάννη του Αγαθού.
Η ίδρυση της μονής χρονολογείται στα τέλη του 12ου και αρχές του 13ου αιώνα και επανιδρύθηκε στα μέσα του 16ου αιώνα σύμφωνα με σιγίλιο του 1563 και του Πατριάρχου Ιωάσαφ του Β όπου χαρακτηριζόταν ως Σταυροπηγιακή Μονή, δηλαδή υπαγόταν κατευθείαν στο Οικουμενικό Πατριαρχείο.
Από όλα αυτά έχουν διασωθεί ένα Ευαγγέλιο, μια λειψανοθήκη, ένα δισκοπότηρο και η σφραγίδα του Μοναστηριού και φυλάγονται στο Σκευοφυλάκιο της Μονής.
Βόρεια του χωριού, στην κορυφή λόφου με υψόμετρο 688 μέτρα και πανοραμική θέα προς τη λίμνη Τριχωνίδα υπάρχει η ακρόπολη των Θεστιέων η οποία κατοικήθηκε από την Νεολιθική περίοδο και ήταν οχυρωμένη με ισχυρά κυκλώπεια τείχη.
Η πόλη έφερε το όνομα του μυθικού βασιλιά Θέστιου, νότια και δυτικά της ακρόπολης υπήρχαν τείχη και διατηρούνται σε όλο το μήκος αρκετοί δόμοι, χωρίς πύργους, ενώ ο πυλώνας που σώζεται είναι παρόμοιος με τον μυκηναϊκό της Τίρυνθας.
Την εποχή του Βυζαντίου υπήρξε οχυρό κάστρο, μετά το 1204 πέρασε στη δικαιοδοσία του Δεσποτάτου της Ηπείρου και το 1294 δόθηκε ως προίκα στο Φίλιππο Α του Τάραντα.