polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Ο Μισίρκωφ πραγματοποίησε εδώ την πρώτη του επιστημονική διάλεξη για την εθνογραφία και την ιστορία της Βαλκανικής Χερσονήσου ενώπιον των μελών του Ρωσικού Αυτοκρατορικού Γεωγραφικού Συλλόγου.
Ένα από τα σημαντικότερα έργα του Μισίρκωφ είναι το σλαβομακεδονικό βιβλίο Μακεδονικές Υποθέσεις που εκδόθηκε το 1903 στη Σόφια, όπου καθόρισε τις αρχές της σύγχρονης σλαβομακεδονικής γλώσσας.
Επιχειρηματολόγησε υπέρ του εθνικού διαχωρισμού, της εγκαθίδρυσης αυτόνομων εθνικών θεσμών εντός της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και της τυποποίησης μιας σαφούς σλαβομακεδονικής γλώσσας.
Ο Μισίρκωφ επιτέθηκε τόσο στην Βουλγαρική Εξάρχεια όσο και στην Εσωτερική Μακεδονική Αδριανουπολίτικη Επαναστατική Οργάνωση ως πράκτορες των βουλγαρικών συμφερόντων στη Μακεδονία.
Μετά το ξέσπασμα του Α Παγκοσμίου Πολέμου το 1914 η Βεσσαραβία έγινε αβασίλευτη δημοκρατία και εξελέγη μέλος του τοπικού κοινοβουλίου ως εκπρόσωπος της βουλγαρικής μειονότητας.
Στη συνέχεια, πραγματοποίησε μυστικό ταξίδι στη Βουλγαρία για να προμηθευτεί εγχειρίδια για τους μαθητές, αλλά μετά την επιστροφή του τον Νοέμβριο συνελήφθη από τις αρχές του Βασιλείου της Ρουμανίας, ακόμα σε πόλεμο με τη Βουλγαρία.
Ενώ το έργο και η προσωπικότητα του Μισίρκωφ παραμένουν εξαιρετικά αμφισβητούμενα, υπήρξαν προσπάθειες μεταξύ των διεθνών επιστημόνων να συμβιβάσουν τις αντιφατικές δηλώσεις του Μισίρκωφ.
Σύμφωνα με τον Κροάτη Ίβο Μπάνατς, καθηγητή ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Γέιλ, ο Μισίρκωφ θεωρούσε τον εαυτό του και τους Σλάβους της Μακεδονίας ως Βούλγαρους, και ενστερνίστηκε τον πανβουλγαρικό πατριωτισμό σε ένα ευρύτερο βαλκανικό πλαίσιο και ιδιαίτερα όσον αφορά τον σερβικό και ελληνικό ηγεμονισμό στη Μακεδονία.
Εντούτοις, στο πλαίσιο του ευρύτερου βουλγαρικού έθνους, ο Μισίρκωφ αναζητούσε πολιτισμική και εθνική διαφοροποίηση από τους Βούλγαρους και αποκαλούσε τόσο τον εαυτό του όσο και τους Σλάβους της Μακεδονίας «Μακεδόνες».
Σύμφωνα με ορισμένους ερευνητές, οι αρχές του Μισίρκωφ διαδραμάτισαν καθοριστικό ρόλο στη μελλοντική κωδικοποίηση της σλαβομακεδονικής γλώσσας αμέσως μετά τον Β Παγκόσμιο Πόλεμο, ενώ άλλοι όπως ο Λόρινγκ Ντάνφορθ και ο Τζων Ση θεωρούν ότι οι γλωσσικοί σχεδιαστές που συμμετείχαν στην κωδικοποίηση της πρότυπης λογοτεχνικής σλαβομακεδονικής γλώσσας το 1944 βρίσκονταν σε πλήρη άγνοια του έργου του Μισίρκωφ.
Μόνο ο Τζων Ση δηλώνει ότι το βιβλίο του Μισίρκωφ χάθηκε και η διαδικασία τυποποίησης της σλαβομακεδονικής γλώσσας έπρεπε να ξεκινήσει ξανά το 1944, καθώς και ότι το βιβλίο του Μισίρκωφ ήταν στην πραγματικότητα γραμμένο με το σλαβομακεδονικό πρότυπο, το οποίο κωδικοποιήθηκε τελικά το 1944/1945.
Ο Κρίστε Πέτκοφ Μισίρκωφ γεννήθηκε στις 18 Νοεμβρίου 1874 στην Πέλλα στο Βιλαέτι της Θεσσαλονίκης στην Οθωμανική Αυτοκρατορία.
Ξεκίνησε την εκπαίδευσή του στο τοπικό ελληνικό σχολείο, όπου ήταν μαθητής έως την έκτη τάξη Δημοτικού, αλλά η κακή οικονομική κατάσταση της οικογένειάς του δεν μπορούσε να υποστηρίξει την περαιτέρω εκπαίδευσή του και έφυγε από το σχολείο.
Το «Βαρνταρ» δημοσιεύτηκε στην σλαβομακεδονική γλώσσα και η ορθογραφία που χρησιμοποιήθηκε είναι σχεδόν ίδια με την ορθογραφία της τυποποιημένης σλαβομακεδονικής γλώσσας σήμερα.
Τα άρθρα ασχολούνται με τη Μακεδονία, το σλαβομακεδονικό πολιτισμό, εθνολογία, πολιτική και έθνος αφενός και με το βουλγαρικό έθνος, πολιτική και εθνογραφία αφετέρου.
Σύμφωνα με αυτό το βιβλίο, η σλαβομακεδονική λογοτεχνική γλώσσα πρέπει να βασίζεται σε διαλέκτους από το κεντρικό τμήμα της Βόρειας Μακεδονίας, οι οποίες χρησιμοποιήθηκαν στο ίδιο το βιβλίο.
Ο ίδιος αναγνώρισε ότι δεν υπήρχε τέτοιο και οι περισσότεροι Σλάβοι της Μακεδονίας αυτοπροσδιορίζοντας ως Βούλγαροι, αλλά θα έπρεπε να δημιουργηθεί όταν θα προέκυπταν οι απαραίτητες ιστορικές συνθήκες.
Τα περισσότερα αντίγραφα του βιβλίου του κατασχέθηκαν ή καταστράφηκαν από τη βουλγαρική αστυνομία και τους ακτιβιστές της ΕΜΑΕΟ, λίγο μετά τη δημοσίευση του βιβλίου.
Δημιουργήσει μια σχέση μεταξύ των Σλαβομακεδόνων εθνικών αυτονομιστών και των αντιπάλων τους, όλων των Βαλκανίων ανθρώπων που ενδιαφέρονται για το μακεδονικό ζήτημα.
Επειδή ο Μισίρκωφ εξέφραζε αντιφατικές απόψεις σχετικά με την εθνική ταυτότητα των Σλάβων της Μακεδονίας σε διάφορα στάδια της ζωής του, η εθνική του υπαγωγή και η κληρονομιά του παραμένει ζήτημα διαμάχης μεταξύ της Βουλγαρίας και της Βόρειας Μακεδονίας.
Σε εκείνο το σημείο, ο Μισίρκωφ έρχεται σε επαφή με τον Μακεδονικό Επιστημονικό και Λογοτεχνικό Σύλλογο, ο οποίος ξεκίνησε να δημοσιεύει το ρωσικό περιοδικό «Μακεδονική Φωνή».
Ένθερμος οπαδός του κινήματος της Ενώσεως της Κύπρου με την Ελλάδα, υπηρέτησε ως γραμματέας του Εθνικού Συμβουλίου , μέλος της Θρονικής Επιτροπής της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Κύπρου , μέλος του Συμβουλίου της Εφορείας Ελληνικών Εκπαιδευτηρίων Λευκωσίας, και νομικός σύμβουλος του Αρχιεπισκόπου.
Διατέλεσε δήμαρχος Λευκωσίας και υπήρξε υποψήφιος Πρόεδρος της Κύπρου στις πρώτες προεδρικές εκλογές του 1959, όπου ηττήθηκε από τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο.
Το 1959 ο Ιωάννης Κληρίδης ήταν υποψήφιος Πρόεδρος της Κύπρου στις πρώτες προεδρικές εκλογές με την υποστήριξη του ΑΚΕΛ, αλλά υπέστη βαριά ήττα από τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο.
Το 1952 έγινε μέλος του Αποικιακού Εκτελεστικού Συμβουλίου υπό την βρετανική αποικιακή διοίκηση, αλλά παραιτήθηκε από την θέση αυτή το 1956, διαμαρτυρόμενος για την εκτόπιση του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου στις Σεϋχέλλες από τους Βρετανούς.
Επιστρέφοντας στην Κύπρο, άνοιξε δικηγορικό γραφείο στην Λευκωσία και σύντομα αναδείχθηκε σε έναν από τους πιο επιτυχημένους δικηγόρους της Κύπρου, ενώ παράλληλα αρθρογραφούσε για νομικά και πολιτικά θέματα στις εφημερίδες «Πατρίς» και «Ελευθερία».
Αποφοίτησε τελικά το 1938 μιας και παράλληλα εργαζόταν σε ασφαλιστική εταιρεία στον Πειραιά, ενώ κατά τον Ελληνοϊταλικό Πόλεμο του 1940 υπηρέτησε ως διερμηνέας ιταλικών.
Από το 1937 έως το 1940 υπήρξε ανταποκριτής της ρουμανικής εφημερίδας όπου έγραφε φιλολογικά άρθρα στα γαλλικά, και στην Κατοχή εργάστηκε στη Δημοτική Βιβλιοθήκη της Αθήνας.
Η πρώτη του εμφάνιση στα γράμματα έγινε το 1924 όταν άρχισε να συνεργάζεται με τα περιοδικά Μούσα, Κριτική και Τέχνη, Νέοι Βωμοί, Ελληνική Επιθεώρησις, Νέα Εστία, Λόγος, Κύκλος, Ρυθμός, Μπουκέτο, Οικογένεια, Αναγέννησις, Νέα Επιθεώρησις, Το τρίτο μάτι και Μακεδονικά Γράμματα μεταξύ άλλων.
Η πρώτη εξ αυτών είχε στοιχεία νεορομαντισμού και κοσμοπολιτισμού, ενώ η δεύτερη είχε επηρεαστεί από από το ρεύμα του συμβολισμού και τα έργα των Γάλλων Σαρλ Μπωντλαίρ, Στεφάν Μαλαρμέ, Πωλ Βαλερύ αλλά και του Έλληνα Απόστολου Μελαχρινού.
Μετά την εκκαθάριση και τη διάλυση της Ρουαγιάλ Εξελσιόρ Μουσκρόν, της οποίας ο αριθμός εγγραφής αφαιρέθηκε από τη Βασιλική Βελγική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία, η πόλη της Μουσκρόν άρχισε διαπραγματεύσεις με τους διοικούντες της Πέρουβελτζ για μία πιθανή συγχώνευση.
Η νέα συγχωνευθείσα ομάδα, Ρουαγιάλ Μουσκρόν-Πέρουβελζ, πήρε την ιστορία της Πέρουβελζ, λαμβάνοντας τον αριθμό μητρώου 216 και κρατώντας το κόκκινο και το μπλε ως κύρια χρώματα της.
Στα πλέι οφ ανόδου του 2014, στα οποία προκρίθηκε τερματίζοντας στην 4η θέση του πρωταθλήματος, ικανοποίησε και κέρδισε την άνοδο στην 1η Κατηγορία Βελγίου για πρώτη φορά στην ιστορία της, φέρνοντας πίσω στην πόλη της Μουσκρόν αγώνες κορυφαίας κατηγορίας ύστερα από 5 χρόνια απουσίας.
Η ομάδα σχηματίστηκε ως Ρουαγιάλ Μουσκρόν-Πέρουβελζ την άνοιξη του 2010, ως αποτέλεσμα της συγχώνευσης μεταξύ της πτωχευμένης Ρουαγιάλ Εξελσιόρ Μουσκρόν και της Πέρουβελζ.
Η Ρουαγιάλ Εξέλ Μουσκρόν , ευρέως γνωστή ως Μουσκρόν, είναι ένα βελγικός επαγγελματικός ποδοσφαιρικός σύλλογος με έδρα τη Μουσκρόν, η οποίο αγωνίζεται στο Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Βελγίου.
Ωστόσο, το χειρότερο φινίρισμα σε σχέση με βαθμούς ήταν όταν τερμάτισε προτελευταία το 1999 με το τραγούδι "Θα 'Ναι Έρωτας" από την Μαρλέν Αγγελίδου, λαμβάνοντας μόνο 2 βαθμούς.
Όταν γύρισε στον διαγωνισμό το 2015, μετά από έναν χρόνο αποχής το 2014, λόγω της Κυπριακής οικονομικής κρίσης και του περιορισμού του προϋπολογισμού του εθνικού ραδιοτηλεοπτικού φορέα, η Κύπρος κατάφερε να προκριθεί στον τελικό σε όλους τους διαγωνισμούς που συμμετέχει από τότε.
Η Κύπρος έχει χρησιμοποιήσει αρκετές μεθόδους για την επιλογή της Κυπριακής συμμετοχής, όπως την εσωτερική επιλογή και τηλεοπτικούς εθνικούς τελικούς για να επιλέξει τον καλλιτέχνη, το τραγούδι ή και τα δυο για να συμμετάσχουν στη .
Το 2015, το κανάλι διοργάνωσε τον εθνικό τελικό , που είχε 54 τραγούδια να συμμετέχουν σε μια διαδικασία εννέα εβδομάδων με αποτέλεσμα την επιλογή της Κύπρου μέσω του συνδυασμού της τηλεψηφοφορίας και των ψήφων των κριτικών επιτροπών.
Στις 21 Δεκεμβρίου 2018 ανακοινώθηκε από το ΡΙΚ ότι η Ελληνο-γεωργιανή τραγουδίστρια Τάμτα θα εκπροσωπήσει τη χώρα με το τραγούδι "", το οποίο θα παρουσιαστεί το Φεβρουάριο του 2019.
Επίσης, προσέγγισε τον ελληνικό ραδιοτηλεοπτικό οργανισμό ΕΡΤ να αντιπροσωπεύει την Ελλάδα από το 2010, αλλά η ΕΡΤ αρνήθηκε την προσφορά.
Σύμφωνα με τους κανόνες της , όλα τα έθνη με τις εξαιρέσεις της διοργανώτριας χώρας και των Μεγάλων Πέντε απαιτείται να λάβουν μέρος σε έναν από τους δύο ημιτελικούς για να αγωνιστούν για τον τελικό.
Η Κύπρος έλαβε μέρος στον με το τραγούδι , γραμμένο από τους Άλεξ Παπακωνσταντίνου, Τζεράλντο Σαντέλλ, Βίκτωρ Σβένσσον, Άλμπιν Νέντλερ και Κρίστοφερ Φόγκελμαρκ.
Η συσκευή αποτελούταν από μια εύθραυστη γυάλινη αμπούλα, η οποία περιείχε κατάλληλο χημικό, και έπλεε εντός μιας δεύτερης ουσίας, με την οποία αντιδρούσε όταν έρχονταν σε επαφή, παράγοντας ορατό χημειοφωταυγές φως.
Με τον τρόπο αυτό, οι εφευρέτες προσπάθησαν να αναπτύξουν ένα αντικείμενο το οποίο θα αντικαθιστούσε τις φωτοβολίδες έκτακτης ανάγκης, εκμηδενίζοντας τον κίνδυνο πυρκαγιάς, περιορίζοντας την ζημιά κατά την ενδεχόμενη παράσυρση τους από διερχόμενο όχημα και δίνοντας την δυνατότητα ευκολότερης και ασφαλέστερης τοποθέτησης στο οδόστρωμα.
Κατά την θραύση της, πραγματοποιείται μια εξώεργη αντίδραση μεταξύ του διφενυλοξαλικού εστέρα και του υπεροξειδίου του υδρογόνου, αποδίδοντας δύο γραμμομόρια φαινόλης και ένα γραμμομόριο υπεροξυοξυεστέρα.
Ενίοτε, μπορεί να χρησιμοποιηθεί ένας συνδυασμός δύο φθοριζουσών ουσιών• μια στο εσωτερικό υγρό του πλαστικού σωλήνα, και η άλλη ενσωματωμένη στα τοιχώματα του.
Το φάσμα εκπομπής της πρώτης, και το φάσμα απορρόφησης της δεύτερης πρέπει να αλληλεπικαλύπτονται σε μεγάλο βαθμό, και η πρώτη φθορίζουσα πρέπει να εκπέμπει σε μικρότερο μήκος κύματος από τη δεύτερη.
Μικρές μετατροπές στο μήκος κύματος, μέχρι και 200 , είναι δυνατές, έτσι ώστε να μετατραπεί το υπεριώδες φως σε ορατό, το ορατό σε υπέρυθρο, ή ακόμη να αλλάξει το μήκος κύματος εντός του ορατού φάσματος .
Με την ανάμειξη των περιεχομένων τους εκλύεται ακτινοβολία στο ορατό φάσμα, λόγω χημειοφωταύγειας, με αποτέλεσμα η λειτουργία τους να μην απαιτεί εξωτερική πηγή ενέργειας.
Κάθε ράβδος μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόνο μια φορά, και το φως δεν μπορεί να σβήσει, μέχρις ότου παρέλθει ο - ορισμένος απ' τον κατασκευαστή - χρόνος λειτουργίας.
Οι συγκεκριμένες ράβδοι χρησιμοποιούνται τόσο για ψυχαγωγικούς σκοπούς, όσο και για επιχειρησιακούς, από δυνάμεις ασφαλείας και ομάδες έκτακτων ιατρικών περιστατικών ανά την υφήλιο.
Μεταβάλλοντας τις συγκεντρώσεις των δύο αντιδρώντων και του καταλύτη, οι κατασκευαστές δύνανται να δημιουργήσουν ράβδους οι οποίες είτε λάμπουν έντονα για μικρό χρονικό διάστημα, είτε λάμπουν αμυδρά για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα.
Επιπλέον, μέσω της μεταβολής των συγκεντρώσεων μπορούν να δημιουργηθούν χημικές ράβδοι οι οποίες λειτουργούν ιδανικά σε ιδιαίτερες συνθήκες θερμοκρασίας.
Στις μέγιστες δυνατές συγκεντρώσεις - οι οποίες επιτυγχάνονται κυρίως σε εργαστηριακές συνθήκες - η ανάμιξη των αντιδρώντων οδηγεί στην έκλυση ιδιαίτερα μεγάλης ποσότητας φωτός για λίγα δευτερόλεπτα.
Το 1971 οι και , εργαζόμενοι της , βασιζόμενοι στην έρευνα του , ανέπτυξαν τον δις-2,4,5-τριχλωροφενυλό-6-καρβοπεντοξυφενιλοοξαλικό εστέρα, ο οποίος μετέπειτα έλαβε το εμπορικό σήμα "".
Οι ράβδοι χημικού φωτός είναι αδιάβροχες, ανθεκτικές υπό υψηλές πιέσεις, εκλύουν ελάχιστο ποσό θερμότητας και δεν απαιτούν εξωτερική πηγή ενέργειας.
Αποτελούν σημαντικό κομμάτι του στρατιωτικού εξοπλισμού, με ευρεία γκάμα χρήσεων, όπως περιπτώσεις κινδύνου, σήμανση περιοχής προσγείωσης αλεξιπτωτιστή και σήμανση στόχου.
Η τοποθέτηση μιας ράβδου εντός ψυχρού περιβάλλοντος θα έχει ως αποτέλεσμα την ελάττωση της ταχύτητας αντίδρασης, εκλύοντας ορατό φως σημαντικά μικρότερης φωτεινότητας για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα.
Πέραν του ορατού φάσματος, οι συσκευές χημειοφωταύγειας οι οποίες εκπέμπουν στην περιοχή των υπερθύρων είναι μαύρου χρώματος, καθώς οι περιεχόμενες χρωστικές απορροφούν το ορατό φως το οποίο παράγεται, και εκπέμπουν υπέρυθρες.
Ένα ευρύ φάσμα χρωματισμών μπορεί να επιτευχθεί και με τον συνδυασμό διαφορετικών φθοριζουσών χρωστικών, σύμφωνα με τις αρχές που διέπουν την ανάμειξη χρωμάτων.
Επί παραδείγματι, για τις ράβδους πορτοκαλί χρώματος χρησιμοποιείται κόκκινη, κίτρινη και πράσινη χρωστική, ενώ για την εκπομπή λευκού φωτός απαιτείται μια σειρά χρωστικών.
Η ανάπτυξη της ράβδου χημικού φωτός συντελέστηκε από μια σειρά εφευρετών, με πρώτους τους και , οι οποίοι κατοχύρωσαν ένα χημειοφωταυγές υλικό, τον Ιούλιο του 1965.
Στο πλαίσιο της ψυχαγωγίας, οι ράβδοι χρησιμοποιούνται σε σειρά εκδηλώσεων, μεταξύ των οποίων νυχτερινές συναυλίες, φεστιβάλ και χορευτικά δρώμενα.
Ένας ναός με όμοια διακοσμητικά στοιχεία υπάρχει στο Σάντο Ομομπόνο, κοντά στον Τίβερη της αρχαίας Ρώμης, της εποχής των Ετρούσκων και η αρχιτεκτονική του ναού στην Κέρκυρα ίσως επηρεάστηκε από αυτόν.
Στις ανασκαφές που έγιναν κατά την προετοιμασία της Ευρώπης για τον Α Παγκόσμιο Πόλεμο, συμμετείχε ο Γουλιέλμος Β αυτοκράτορας της Γερμανίας, καθώς συνήθιζε να κάνει τις διακοπές του εκεί.
Λίγα γλυπτά ελληνικών ναών έχουν επιζήσει από την αρχαϊκή περίοδο και τα μεγάλα μέρη της σύνθεσης από το αέτωμά του είναι τα πρωϊμότερα σημαντικά ευρήματα.
Το 1911 ο άιζερ, μαζί με τον Έλληνα αρχαιολόγο Φεντερίκο Βερσάκη και τον διάσημο Γερμανό αρχαιολόγο Βίλελμ Ντέρπφελντ, ξεκίνησε ανασκαφές στον ναό της Άρτεμης στην Κέρκυρα για λογαριασμό της Γερμανικής Αρχαιολογικής Σχολής.
Τα πόδια της δείχνουν ότι τρέχει και εμφανίζονται από το πλάι , σε αντίθεση με το άνω μέρος του σώματος, που εμφανίζεται κατ' ενώπιον · η περιστροφή του κορμού είναι έντονη.
Ο Γουλιέλμος Β είχε σε όλη του τη ζωή εμμονή με γλυπτά της Γοργούς, από τότε που είχε παρακολουθήσει σεμινάρια Ελληνικής Αρχαιολογίας στο Πανεπιστήμιο της Βόννης.
Ο ίδιος ο Γουλιέλμος Β, καθώς διέμενε στο θερινό του ανάκτορο στο Αχίλλειο της Κέρκυρας και όταν η Ευρώπη προετοιμαζόταν για πόλεμο, συμμετείχε στις ανασκαφές στη θέση του αρχαίου ναού.
Τα ερείπια βρέθηκαν κατά τους Ναπολεόντιους Πολέμους από στρατιώτες του στρατηγού των Γάλλων Φρανσουά Ξαβιέ Ντονζελό, καθώς έσκαβαν, ετοιμάζοντας όρυγμα μάχης.
Η Τζόνγκα και οι διάλεκτοί της είναι η μητρική γλώσσα των οκτώ δυτικών επαρχιών του Μπουτάν (Ουανγκντούε Φοντράνγκ, Πουνάκα, Τιμπού, Γκάσα, Πάρο, Χα, Νταγκάνα και Τσούχα).
Υπάρχουν επίσης αυτόχθονες ομιλητές της Τζόνγκα πέριξ της πόλης Καλιμπόνγκ, που παλαιότερα ανήκε στο Μπουτάν, αλλά σήμερα είναι ινδική, ευρισκόμενη στον ορεινό βορρά της Δυτικής Βεγγάλης στην Ινδία.
Η περιφερειακή αρχιτεκτονική "τζονγκ" εντοπίζεται σε μοναστήρια που ίδρυσε ο Νγκαουάνγκ Ναμγκιάλμ , 1ος Ζαμπντρούνγκ Ρινπότσε, τον 17ο αιώνα.
Το 1963 ανακηρύχθηκε διδάκτωρ του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών και το ίδιο έτος διορίστηκε επιμελητής στο εργαστήριο της Γεωργικής Χημείς του ίδιου Πανεπιστημίου.
Στις 25 Μαρτίου του 1969 αρνήθηκε να παρευρεθεί στην εορτή που οργάνωσε το Πανεπιστήμιο με αποτέλεσμα να συλληφθεί λίγες μέρες αργότερα και να ανακριθεί για μια ολόκληρη ημέρα.
Μια ημέρα αργότερα, στις 29 Μαρτίου, αυτοκτόνησε στο γραφείο του με κυανιούχο κάλιο έχοντας αφήσει ένα σημείωμα, στο οποίο έγραφε τα εξής: «Καλύτερα να πεθαίνεις όρθιος παρά να ζής γονατιστός. Οι φίλοι μου να εκδικηθούν το θάνατό μου».
Η κηδεία του πραγματοποιήθηκε σε στενό κύκλο χωρίς την παρουσία συναδέλφων του πλην του καθηγητή Νικόλαου Ρουσσόπουλου, ο οποίος και εκφώνησε τον επικήδειο.
Το ντεμπούτο ως πεζογράφος το κάνει το 1924, δημοσιεύει 3 νουβέλες, που τον κάνουν ευρέως γνωστό, Ο άνεμος, Το χρώμα των άστρων και Ο τεσσαρακοστός πρώτος.
Μόλις λίγο πριν από το θάνατό του άρχισε να γράφει ένα σατιρικό κομμάτι, τον Ακέφαλο Ιππέα, μια καταγγελία της κρατικής γραφειοκρατίας, που όμως θα παραμείνει ημιτελές.
Στον Α Παγκόσμιο Πόλεμο υπηρέτησε ως αξιωματικός και στον εμφύλιο που ακολούθησε, εντάχθηκε στον Κόκκινο Στρατό, στάλθηκε στην Ουκρανία όπου υπηρέτησε ως διοικητής τεθωρακισμένων, πληγώθηκε στο πόδι και μετά στάλθηκε στο Τουρκεστάν.
Μαζί με τον Βσιέβολοντ Ιβανόφ και τον Κονσταντίν Τρενιόφ δημιούργησαν ένα νέο τύπο δράματος στη Ρώσικη λογοτεχνία, το ηρωικό-επαναστατικό δράμα.
Το όνομα του Λαβρενιόφ έχει δοθεί στο θέατρο του στόλου της Μαύρης Θάλασσας του ρωσικού ναυτικού και σε μια βιβλιοθήκη της Αγίας Πετρούπολης, στη νήσο Πετρόγραντσκυ
Το 1963, το σταμάτησε, τις υπηρεσίες του παρόλο που για ένα σύντομο διάστημα οι υπηρεσία καφέ εστίασης ξαναλειτούργησε εκτάκτως μέσω της εκτοπισμένης και της κατακερματισμένης , όπου μέχρι το 1965, αντικαταστήθηκαν όλα τα βαγόνια.
Μετά τον τερματισμό του συμβολαίου μεταξύ της ’ και των Ταχυδρομικών Υπηρεσιών των Ηνωμένων Πολιτειών το 1967, η αιτήθηκε στο Διαπολιτειακό Επαγγελματικό Επιμελητήριο να σταματήσει τα δρομολόγια του, αλλά το Συμβούλιο αποφάσισε οτι πρέπει να διατηρηθεί η λειτουργία τα Σαββατοκύριακα και στις Διακοπές.
Η "Οδός Μιλγουόκι" ξεκίνησε να λειτουργεί τρένα που συνέδεαν το Σικάγο με το Μάντισον το 1927, σε μια υπηρεσία η οποία πήρε το όνομα του πανεπιστημίου μια δεκαετία αργότερα, και αρχικά λειτουργούσε μεταξύ των και , , μία διαδρομή, οκτώ ωρών και 384 μιλίων, ώς το 1951 όταν η υπηρεσία σταμάτησε και το τρένο μετονομάστηκε Πανεπιστήμιο .
Ο Μπιλέτσκι τελείωσε το λύκειο Βιλνιάνσκ το 1967 και στη συνέχεια σπούδασε στην ηλεκτροτεχνική σχολή του Εθνικού Πανεπιστήμιου Μεταλλευτικής της Ουκρανίας.
Στην συνέχεια διετέλεσε βοηθός έρευνας στο ηλεκτρικό τμήμα του Ερευνητικού Ινστιτούτου Μακιγίβκα, στο αντικείμενο της έρευνας για την ασφάλεια στην παραγωγή των ορυχείων .
Είναι ιδρυτής και αρχισυντάκτης του εθνικού επιστημονικού και ενημερωτικού-αναλυτικού περιοδικού Σχιντ (από το 1995 είναι ακαδημαϊκό περιοδικό για τη φιλοσοφία, την ιστορία και την οικονομία).
Ο Μπιλέτσκι ήταν επιστημονικός συντάκτης της Εγκυκλοπαίδειας της Μεταλλευτικής , η οποία συνέβαλε στην δημιουργία εθνικού ενοποιημένου συστήματος ορολογιών της μεταλλευτικής στην Ουκρανία.
Επίσης, δώρισε το περιεχόμενο της εγκυκλοπαίδειας στην Βικιπαίδεια για ελεύθερη χρήση, και τα έχει ενσωματώσει σε χιλιάδες άρθρα που καλύπτουν θέματα επιστήμης και τεχνολογίας της μεταλλουργικής στην Ουκρανική Βικιπαίδεια.
Ο Βολοντιμίρ Στεφάνοβιτς Μπιλέτσκι είναι Ουκρανός μεταλλειολόγος μηχανικός, επιστήμονας και ερευνητής στον τομέα της εξόρυξης άνθρακα, εκδότης και πολιτικός επιστήμονας.
Το 2004 εξελέγη ακαδημαϊκός από την Ακαδημία Οικονομικών Επιστημών της Ουκρανίας (δημόσια χρηματοδοτούμενο ερευνητικό ίδρυμα μέρος της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών της Ουκρανίας) και το 2005 έγινε αντεπιστέλλον Μέλος του ινστιτούτου.
Είναι τακτικός αρθρογράφος της Ουκρανικής Βικιπαίδειας και μέχρι το 2015 ο Μπιλέτσκι είχε δημιουργήσει περισσότερα από 17.000 λήμματα και περισσότερες από 199.000 επεξεργασίες στη Βικιπαίδεια.
Ο Μπιλέτσκι είναι ο ιδιοκτήτης πάνω από 60 διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας για διάφορες τεχνολογίες επεξεργασίας και μεταφοράς στην Ουκρανία και τη Ρωσία.
Ωστόσο, επιτρέπονται οι ανεξάρτητοι στις προεδρικές εκλογές, αν και δεν έχει ακόμα υπάρξει κάποιος ανεξάρτητος, λόγω των απαιτήσεων από τον νόμο για τις ανεξάρτητες υποψηφιότητες.
Η υπόθεση αφορούσε τη ζωή των δύο συνεργατών Γουόλτερ Μπερνς και Χίλντερμπραντ "Χίλντι" Τζόνσον βασισμένη σε χαρακτήρες υπαρκτών δημοσιογράφων.
Δέκα χρόνια αργότερα γυρίστηκε το Ξαναπαντρεύομαι τη Γυναίκα μου και το 1974 η προσέγγισε τον Μπίλι Γουάιλντερ για να του προτείνει να σκηνοθετήσει την ύστατη διασκευή του θεατρικού.
Ένας καυγάς μεταξύ των Γουάιλντερ, Λέμον και Ματάου, κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων, έκανε τους τρεις άνδρες να ορκιστούν ότι δεν επρόκειτο να συνεργαστούν ξανά, έναν όρκο που τελικά πήραν πίσω το 1981 όταν τελικά συνεργάστηκαν πάλι για την ταινία Τα φιλαράκια .
Ο ρεπόρτερ της εφημερίδας Εξάμινερ του Σικάγο, Χίλντι Τζόνσον , θελει να παραιτηθεί προκειμένου να παντρευτεί την καλή του Πέγκι Γκραντ , όταν την ίδια στιγμή η είδηση που έχει συγκλονίσει όλη την πόλη είναι η απόδραση από τη φυλακή, ενός βαρυποινίτη, του Ερλ Γουίλιαμς μια μέρα πριν την πραγματοποίηση της θανατικής του ποινής.
Ο πανούργος διευθυντής της εφημερίδας Εξάμινερ, Γουόλτερ Μπερνς προσπαθεί με διάφορα τεχνάσματα να αναγκάσει το Χίλντι να αφήσει τις παντρειές και να στρωθεί στη δουλειά.
Ήταν υποψήφια στην κατηγορία Καλύτερη Κωμωδία ή Μιούζικαλ, όπου έχασε το βραβείο από την ταινία του Ρόμπερτ Όλντριτς 11 Υπέροχα Καθάρματα καθώς και στην κατηγορία Καλύτερη Ανδρική Ερμηνεία σε Κωμωδία ή Μιούζικαλ, όπου τόσο ο Γουόλτερ Ματάου, όσο και ο Τζακ Λέμον έχασαν το βραβείο από τον Αρτ Κάρνεϊ.
Ντάιαμοντ βασίζεται στο ομώνυμο θεατρικό των Μπεν Χεχτ και Τσαρλς ΜακΆρθουρ, το οποίο είχε ήδη διασκευαστεί δυο φορές για τη μεγάλη οθόνη.
Το θεατρικό των Χεχτ και ΜακΆρθουρ έχει μεταφερθεί πολλάκις στη μεγάλη οθόνη και από τις τέσσερις διασκευές του η γνωστότερη είναι ίσως το Ξαναπαντρεύομαι τη γυναίκα μου του Χάουαρντ Χοκς (με μια μικρή τροποποίηση του θεατρικού και το χαρακτήρα του Χίλντι να είναι γυναικείος και να ερμηνεύεται από τη Ρόζαλιντ Ράσελ).
Τα δύο σώματα που αποτελούν το σύστημα περιφέρονται γύρω από το κοινό κέντρο μάζας τους λόγω βαρυτικής έλξης και, εφόσον το επίπεδο στο οποίο ανήκουν οι τροχιές τους περιέχει την ευθεία παρατήρησης , πότε ο ένας και πότε ο άλλος αστέρας παρεμβάλλεται μεταξύ του παρατηρητή και του δεύτερου αστέρα, οπότε το φως που φτάνει ως τον παρατηρητή ελαττώνεται.
Αυτό συμβαίνει με καλά καθορισμένη περίοδο, καθώς η περιφορά γύρω από το κέντρο μάζας είναι σταθερή, τουλάχιστον σε χρονικά διαστήματα πολύ μεγαλύτερα από την περίοδο.
Βέβαια, ακόμα και στην περίπτωση των μεταβλητών δι' εκλείψεων αστέρων, είναι δυνατόν να παρατηρούνται μεταβολές φωτός στη διάρκεια μιας περιόδου του συστήματος, οι οποίες να οφείλονται όχι στην έκλειψη, αλλά σε άλλες φυσικές αιτίες, οι οποίες να αναδεικνύονται εξαιτίας της περιφοράς του συστήματος στον χώρο και την αλλαγή της θέσης του ως προς τον παρατηρητή.
Για το μεγαλύτερο μέρος της ιστορίας της, οι Βάσκοι συγγραφείς χρησιμοποιούσαν τις ορθογραφικές συμβάσεις των λατινογενών γλωσσών όπως τα ισπανικά ή τα γαλλικά.
Στα τέλη του 19ου αιώνα, ο εθνικιστής πολιτικός Σαμπίνο Αράνα πρότεινε διάφορες ορθογραφικές αλλαγές, συμπεριλαμβάνοντας νέα γράμματα όπως τα και που δεν έγιναν δεκτά στην τυποποιημένη ορθογραφία.
Τα ενεργειακά ποτά έχουν τις επιπτώσεις που παρέχει η καφεΐνη και η ζάχαρη, αλλά υπάρχουν ελάχιστες ή καθόλου ενδείξεις ότι η μεγάλη ποικιλία άλλων συστατικών έχει κάποια επίδραση.
Οι περισσότερες επιδράσεις των ενεργειακών ποτών στις γνωστικές επιδόσεις, όπως η αυξημένη ταχύτητα προσοχής και αντίδρασης, οφείλονται κυρίως στην παρουσία καφεΐνης.
Η διαφήμιση για ενεργειακά ποτά συνήθως προβάλλει αυξημένη μυϊκή δύναμη και αντοχή, αλλά δεν υπάρχει ακόμη επιστημονική ομογνωμοσύνη για την υποστήριξη αυτών των ισχυρισμών.
Τα ενεργειακά ποτά έχουν συσχετιστεί με κινδύνους για την υγεία, όπως αυξημένο ποσοστό τραυματισμού όταν η χρήση συνδυάζεται με το αλκοόλ, και η υπερβολική ή επαναλαμβανόμενη κατανάλωση μπορεί να οδηγήσει σε καρδιακές και ψυχιατρικές καταστάσεις.
Τα άτομα που διατρέχουν κίνδυνο για επιπλοκές από κατανάλωση ενεργειακών ποτών περιλαμβάνουν νεαρά άτομα που δεν έχουν καταναλώσει καφεΐνη προηγουμένως ή είναι ευαίσθητα στην καφεΐνη, έγκυες, αθλητές αγώνων και άτομα με υποκείμενες καρδιαγγειακές παθήσεις.
Αυτό επιβεβαιώθηκε από επιτροπή της Ευρωπαϊκής Αρχής για την Ασφάλεια των Τροφίμων, η οποία κατέληξε επίσης στο συμπέρασμα ότι η πρόσληψη καφεΐνης μέχρι 400 ημερησίως δεν εγείρει ανησυχίες για την ασφάλεια των ενηλίκων.
Ενεργειακό ποτό είναι τύπος ποτού που περιέχει ζάχαρη και τονωτικές ουσίες, συνήθως καφεΐνη, το οποίο διατίθεται στην αγορά ως παρεχόμενο πνευματικής και σωματικής διέγερσης (που πωλείται στο εμπόριο ως «ενέργεια», αλλά διαφέρει από την ενέργεια των τροφίμων).
Πρόκειται για ένα υποσύνολο της μεγαλύτερης ομάδας των ενεργειακών προϊόντων, που περιλαμβάνει μπάρες και εργογόνα, και είναι διακριτά από τα ποτά για αθλητές, τα οποία διαφημίζονται για την ενίσχυση της αθλητικής απόδοσης.
Οι Μαρξ και Ένγκελς ανέπτυξαν την κομμουνιστική θεωρία κατά το δεύτερο μισό του 19ου αιώνα, ενώ οι Χάιντεγκερ και Γκάνταμερ συνέχισαν την παράδοση της γερμανικής φιλοσοφίας του 20ου αιώνα.