polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Τα επόμενα χρόνια αρθρογραφούσε σε αρμενική εφημερίδα της Τιφλίδας που ελεγχόταν από τον στρατηγό Αντρανίκ Οζανιάν, του οποίου μάλιστα διετέλεσε και γραμματέας.
Ωστόσο τον Μάιο του 1920, όντας απογοητευμένος από τη διακυβέρνηση της Αρμενίας από το εθνικιστικό κόμμα των ντασνακ, εγκατέλειψε τη χώρα και μετέβη πρώτα στην Κωνσταντινούπολη και στη συνέχεια στις ΗΠΑ.
Η συγκεκριμένη εξέλιξη γέμιζε τον Τοτοβέντς με μεγάλες προσδοκίες, καθώς ήδη από τα προηγούμενα χρόνια είχε εκφράσει την πεποίθηση πως η σωτηρία του αρμενικού έθνους εξαρτιόταν από τον ρωσικό παράγοντα και την Οκτωβριανή Επανάσταση.
Κατά τα πρώτα χρόνια του κομμουνιστικού καθεστώτος, λόγω της ελαστικότητας των ντόπιων ηγετών, επετράπη στον Τοτοβέντς να εκφράζει ελεύθερα και τις εθνικιστικές του απόψεις.
Η συγγραφική δραστηριότητα του Τοτοβέντς εγκαινιάστηκε κατά την περίοδο των μαθητικών του χρόνων στο Μεζρέ, όπου συνέγραψε τα πρώτα του ποιήματα, τα οποία δημοσιεύθηκαν στην εφημερίδα του σχολείου του.
Τα πρώτα του έργα εκδόθηκαν το 1908 στην Κωνσταντινούπολη, ενώ η συγγραφική του δραστηριότητα περιλαμβάνει νουβέλες, διηγήματα, λογοτεχνικά άρθρα, δοκίμια κ.
Στις 5 Μαρτίου 2019, ένα γκολ, δύο ασίστ και η απόδοση του ως Πολυτιμότερος Παικτης, βοήθησαν το σύλλογο να αποκλείσει τη Ρεάλ Μαδρίτης από τη φάση των 16 του Τσάμπιονς Λιγκ, καθώς ο Άγιαξ κέρδισε απροσδόκητα με 1-4 στο Στάδιο Σαντιάγκο Μπερναμπέου.
Ο ισπανικός σύλλογος είχε κερδίσει τους τρεις προηγούμενους τίτλους του Τσάμπιονς Λιγκ και είχε νικήσει τον Άγιαξ με 2-1 στον πρώτο αγώνα στο Άμστερνταμ.
Η απόδοση του Τάντιτς στον αγώνα είχε ως αποτέλεσμα να γίνει ο ένατος παίκτης που έλαβε ποτέ βαθμολογία 10/10 από το γαλλικό ποδοσφαιρικό περιοδικό '.
Στις 8 Αυγούστου 2010, έκανε το επίσημο ντεμπούτο του για το σύλλογο, σε έναν αγώνα του Ολλανδικού Πρωταθλήματος εναντίον του Άγιαξ, παίζοντας σε ολόκληρη τη διάρκεια και δίνοντας ασίστ στον Τιμ Μάταβζ, στην ισοπαλία με 2-2.
Τελικώς, υπέγραψε επαγγελματικό συμβόλαιο με τη Βοϊβοντίνα και έπαιξε τους πρώτους του επίσημους αγώνες στο Πρωτάθλημα Σερβίας 2006-07, στην ηλικία των 18 ετών.
Αγωνιζόμενος με τη Βοϊβοντίνα, κέρδισε ανεκτίμητες εμπειρίες παίζοντας εναντίον σπουδαίων κορυφαίων ομάδων και παίζοντας σχεδόν τέσσερις ολόκληρες σεζόν χωρίς μεγάλους τραυματισμούς ή συμβάντα.
Οι δυνατότητές του σε μεγάλα ευρωπαϊκά παιχνίδια επιδείχθηκαν στην προκριματική φάση του Γιουρόπα Λιγκ 2009–10, όταν σημείωσε γκολ εναντίον της Αούστρια Βιέννης όταν ήταν μόλις 20 ετών.
Δεν ήταν μέχρι το 2011, που έγινε μόνιμο μέλος της ομάδας και του βασικού σχήματος και αποτελούσε αναπόσπαστο μέρος της εθνικής ομάδας κατά τη διάρκεια της ανεπιτυχούς προσπάθειας της Σερβίας να προκριθεί στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2014 στη Βραζιλία.
Ο Τάντιτς σημείωσε το πρώτο του γκολ για την Εθνική της χώρας του, στον εντός έδρας προκριματικό αγώνα για το Παγκόσμιο Κυπέλλου του 2014 εναντίον της Ουαλίας στις 12 Σεπτεμβρίου 2012, με νίκη 6-1, όντας η όγδοη πλήρης συμμετοχής του.
Έκανε το επίσημο ντεμπούτο του στις 17 Αυγούστου, στον πρώτο αγώνα της σεζόν της Πρέμιερ Λιγκ, παίζοντας 74 λεπτά στην ήττα με 2-1 από τη Λίβερπουλ, πριν αντικαταστήσει από το Σέιν Λονγκ.
Σκόραρε σε μια νίκη με 2-0 επί της Άρσεναλ την 1η Ιανουαρίου 2015 και δέκα ημέρες αργότερα σκόραρε το μοναδικό γκολ της Σαουθάμπτον, κερδίζοντας τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ στο Ολντ Τράφορντ και ανεβαίνοντας στην τρίτη θέση της βαθμολογίας, πάνω από αυτή.
Το πρώτο του γκολ στην Πρέμιερ Λιγκ, ήρθε στη συντριπτική νίκη με 8-0 επί της Σάντερλαντ στις 18 Οκτωβρίου, στον οποίο έδωσε τέσσερις ασίστ, ισοφαρίζοντας το ρεκόρ της Πρέμιερ Λιγκ για τις περισσότερες ασίστ σε έναν αγώνα.
Στον επόμενο αγώνα, έδωσε τρεις ασίστ σε μια νίκη με 4-2 επί της Μάντσεστερ Σίτι, καθιστώντας τον μόλις τον τέταρτο παίκτη που κατορθώνει να δώσει 3 ή περισσότερες ασίστ σε περισσότερους από έναν αγώνα της Πρέμιερ Λιγκ.
Στις 26 Ιουλίου 2023, έκανε το ντεμπούτο του στο ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Κόνφερενς Λιγκ εναντίον της Ζίμπρου Κισινάου στο Στάδιο Σούκρου Σαρατσόγλου, όπου η Φενέρμπαχτσε κέρδισε με 5–0.
Το όνομα αποδόθηκε μάλλον από τον Οίκο της Βαρκελώνης που κυβερνούσε το Βασίλειο της Αραγωνίας, είχε την εξουσία στη Σικελία μαζί με το Βασίλειο της Νεαπόλεως και ανήκαν στο Στέμμα της Αραγωνίας.
Ο Ποτσογκοττέσι ζήτησε από την Μεγάλη Αυλή του αρχιεπισκόπου της Μεσσίνα την άδεια να μπορεί να εκλέξει ο ίδιος τον ιερέα στον Άγιο Βίτο χωρίς την παρέμβαση του επισκόπου του Μιλάτσο.
Ο Ποτσογκοττέσι κατέφυγε στη συνέχεια στην αυλή της Μαδρίτης για να ζητήσει την απεξάρτηση του από το Μιλάτσο, η άδεια επικυρώθηκε από τον αντιβασιλιά του Φιλίππου Δ .
Μια άλλη άποψη αναφέρει ότι το όνομα "Μπαρτσελόνα" πρόσθεσαν στην πόλη Καταλανοί ναυτικοί που είδαν μεγάλη ομοιότητα ανάμεσα στην πατρίδα τους και το Πότσο ντι Γκότο.
ι Μαμερτίνοι πολέμησαν τον στρατό του Ιέρων Β των Συρακουσών, αλλά σε αδιευκρίνιστη τοποθεσία λόγω του μεγάλου αριθμού από σεισμούς και πλημμύρες που έπληξαν την περιοχή.
Η Μπαρτσελόνα βρίσκεται στους πρόποδες ενός λόφου στο Πάττι που επιβλέπει ολόκληρη την Τυρρηνική θάλασσα στο πέλαγος που βρίσκονται οι Αιολίδες νήσοι, συνορεύει με την ακτή του Μιλάτσο στα ανατολικά και το Τίνταρι στα δυτικά.
Η Μπαρτσελόνα Πότσο ντι Γκότο είναι η τέταρτη πόλη της Μητροπολιτικής πόλης της Μεσσίνας στην Ιταλική Περιφέρεια Σικελία που αντικατέστησε την Ιταλική επαρχία της Μεσσίνας με διοικητική μεταρρύθμιση .
Η Μπαρτσελόνα Πότσο ντι Γκότο βρίσκεται σε απόσταση περίπου 40 χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα της επαρχίας Μεσσήνη με κατεύθυνση προς το Παλέρμο.
Η ένωση της χώρας και της ποπ ξεκίνησε τη δεκαετία του 1950 όταν οι σκηνοθέτες και ήθελαν να δημιουργήσουν ένα νέο είδος μουσικής για το νεαρό πλήθος των ενηλίκων, αφού "απέκλεισαν το μέρος της νεολαίας της κοινότητάς τους" Σύμφωνα με τον , αυτό το πρωτοποριακό είδος προέρχεται από το , και έτσι έγινε γνωστό ως .
Οι πρώτοι άνδρες καλλιτέχνες που βγήκαν από αυτό το νέο είδος ήταν οι και , οι οποίοι και οι δύο μεγάλωσαν να έχουν ευρεία αποδοχή και στις δύο χώρες και τους ακροατές της ποπ μουσικής.
Παρόλο που η κέρδισε επίσης ευρεία αποδοχή τόσο από το κοινό όσο και από το κοινό του , ο Νάσβιλ Ήχος δεν δέχθηκε καλά τους ντόπιους και αντιμετώπισε τον ανταγωνισμό, πρώτα από τον και αργότερα το κίνημα έξω από αυτό το μέτωπο.
στην ποπ πλευρά, η μορφή επισκιάστηκε από τη βρετανική εισβολή, η οποία έλαβε χώρα κατά την ίδια χρονική στιγμή που οι και , δύο από τα μεγαλύτερα ονόματα που σχετίζονται με τον ήχο του Νάσβιλ, πέθαναν σε χωριστά συντριβά αεροπλάνα.
Με την παραγωγή τραγουδιών της χώρας που χρησιμοποίησαν πολλά στυλ και ήχους που βρέθηκαν στην ποπ μουσική, η βιομηχανία της χώρας ήταν αποτελεσματική στην απόκτηση νέων ακροατών χωρίς να αποξενώσει το παραδοσιακό κοινό της χώρας.
Μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του '70, πολλοί καλλιτέχνες χωρών μεταβαίνουν στον ήχο - που οδήγησε σε κάποια ρεκόρ που καταγράφει υψηλό το κύριο 40 κορυφαίο χαρτοπαικτική λέσχη, καθώς και διαγράμματα .
Ο ήχος του Νάσβιλ τελικά εξελίχθηκε σε στα τέλη της δεκαετίας του 1960 και του 1970 και είχε ποικίλα επίπεδα επιτυχίας, με πολλούς καλλιτέχνες που καταγράφουν το ύφος, πολλοί από τους οποίους ήταν άλλοι ξένοι της χώρας ή οι απατεώνες: ο , ο Το τραγούδι , ο Τσάρλι Ριτ , η , ο Κρίσλ Γκέιλι, και ο χαρτογράφησαν όλες τις επιτυχίες των χωρών που επηρέασαν την ποπ κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του '70.
Κατά τη διάρκεια της περιόδου μεταξύ του 1965 και 1966, λίγο πριν την ολοκλήρωση της τελευταίας πρότασης, δημιουργήθηκε πρόταση για το εθνικό πάρκο Ντούμπιερ.
Το καθεστώς του εθνικού πάρκου δημοσιεύτηκε το ίδιο έτος από το Υπουργείο Πολιτισμού της Σλοβακικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας, με βάση το κανονισμό 120/1978.
Οι ακόλουθες σπηλιές είναι ανοικτές για το κοινό: Ντεμιάνοβσκα γιάσκινια Σλομπόντι , Ντεμιάνοβσκα λιάντοβα γιάσκινια , Σπηλιά Μπίστρα, Σπήλαιο Βάζετσκα και Σπήλαιο των Νεκρών Νυχτερίδων.
ο κέντρο κυκλοφορίας σκαφών του τμήματος παρέχει μια ολοκληρωμένη υπηρεσία θαλάσσιας κυκλοφορίας, με δυνατότητες παρακολούθησης και ανίχνευσης ραντάρ, καθώς και ένα πλήρως ενοποιημένο υποσύστημα διαχείρισης δεδομένων και καλύπτει το 95% των υδάτων του Χονγκ Κονγκ που χρησιμοποιούνται από θαλάσσια σκάφη και πορθμεία.
Ένα αναβαθμισμένο σύστημα εντοπισμού σκαφών, το οποίο μπορεί να παρακολουθεί 4.000 κινούμενα σκάφη συν 1.000 σταθερούς στόχους σε πραγματικό χρόνο, λειτουργεί από τις αρχές του 2002.
Παρέχει τις τελευταίες τεχνολογίες όπως , , , νέους ανιχνευτές κατεύθυνσης και σύγχρονα συστήματα επικοινωνιών για την περαιτέρω βελτίωση της ασφάλειας πλοήγησης και της αποδοτικότητας της λειτουργίας.
Οι θαλάσσιες περιπολίες διατηρούν μια σταθερή παρακολούθηση της ναυτιλίας, των προγράμματα διαχωρισμού της κυκλοφορίας, τις διαδρομές, τα κανάλια ναυσιπλοΐας, το καταφύγιο τυφώνων και τις περιοχές εργασίας.
Παρέχουν άμεση υποστήριξη στο και βρίσκονται σε συνεχή ραδιοφωνική επαφή με τους και τους τοπικούς σταθμούς ελέγχου της θαλάσσιας κυκλοφορίας που βρίσκονται στα λιμάνια εμπορευματοκιβωτίων " " και " ".
Περίπου 152 σκάφη είναι μεγάλα μηχανοκίνητα σκάφη που εξυπηρετούν 16 κυβερνητικά τμήματα όπως αυτά της Ναυτικής Αστυνομίας, τα Τελωνεία, τις Φοροτεχνικές Υπηρεσίες και τις Πυροσβεστικές Υπηρεσίες.
Το τμήμα θαλάσσιων μεταφορών ελέγχει περίπου 100 πλοία, συμπεριλαμβανομένων αυτών των περιπολιών, των μεταφορέων προσωπικού, των πλωτών σκαφών, των αυτοπροωθούμενων φορτηγίδων και των ειδικών σκαφών, όπως αυτών για υδρογραφικές έρευνες και για μεταφορές εύφλεκτων και εκρηκτικών ουσιών.
Χρησιμοποιείται ηλεκτρονικό μηχανογραφημένο υπολογιστικό σύστημα για τον συντονισμό των δραστηριοτήτων συντήρησης και των υπηρεσιών υποστήριξης για τη μεγιστοποίηση της αποδοτικότητας της συντήρησης και της διαθεσιμότητας των σκαφών.
Το Υδρογραφικό Γραφείο του Τμήματος Ναυτιλίας ερευνά τα ύδατα του Χονγκ Κονγκ και παράγει ναυτικούς χάρτες για τη διευκόλυνση της ασφαλούς πλοήγησης στο λιμάνι.
Ένα σήμα διόρθωσης διαφορικού συστήματος " " μεταδίδεται συνεχώς σε συχνότητα 289 για να βοηθήσει τους ναυτικούς να χρησιμοποιούν πλοήγηση με σκοπό να εντοπίσουν τη θέση τους με μεγαλύτερη ακρίβεια.
Η Επιτροπή των Λιμενικών Επιχειρήσεων τους συμβουλεύει για όλα τα θέματα που επηρεάζουν την αποτελεσματική λειτουργία του λιμένα, εκτός από εκείνα που εμπίπτουν στην αρμοδιότητα της συμβουλευτικής επιτροπής πλοήγησης και της προσωρινής συμβουλευτικής επιτροπής τοπικών σκαφών.
Το Συμβούλιο του Ναυτικού και του Λιμένα του Χονγκ Κονγκ συμβουλεύει την κυβέρνηση για τα θέματα που σχετίζονται με τον σχεδιασμό και την ανάπτυξη λιμένων και προωθεί το Χονγκ Κονγκ ως περιφερειακό κόμβο και ως ένα από τα πιο σημαντικά λιμάνια διαχείρησης εμπορευματοκιβωτίων στον κόσμο, καθώς και μέτρα για την περαιτέρω ανάπτυξη της ναυτιλιακής βιομηχανίας του Χονγκ Κονγκ και να προωθήσει τη θέση του Χονγκ Κονγκ ως διεθνούς ναυτιλιακού κέντρου.
Το τοπικό κέντρο συντονισμού θαλάσσιων διασώσεων του τμήματος διατηρεί άμεση επαφή με τις υπηρεσίες αντιμετώπισης έκτακτων περιστατικών, οι οποίες περιλαμβάνουν την κυβερνητική αεροπορική υπηρεσία, την ναυτική αστυνομία και τις πυροσβεστικές υπηρεσίες.
Το παρέχει 24ωρη παρακολούθηση σε περίπτωση θαλάσσιων κινδύνων και συντονίζει όλες τις επιχειρήσεις ναυτιλιακής έρευνας και διάσωσης στην περιοχή αναζήτησης και διάσωσης του Χονγκ Κονγκ στη Θάλασσα της Νότιας Κίνας.
Το Χονγκ Κονγκ είναι ένα από τα πολλά λιμάνια που εξυπηρετούν την περιοχή της Νοτιοανατολικής και της Ανατολικής Ασίας και αποτελεί οικονομική πύλη στην χερσαία Κίνα.
Το Χονγκ Κονγκ κατέκτησε ρεκόρ στη διακίνηση των εμπορευματοκιβωτίων το 2007, με την διαχείριση 23,9 εκατομμύρια διατηρώντας την κατάστασή του ως το μεγαλύτερο λιμάνι εμπορευματοκιβωτίων που εξυπηρετεί τη νότια Κίνα και ένα από τα πιο πολυσύχναστα λιμάνια στον κόσμο.
Περίπου 456.000 πλοία έφθασαν και αναχώρησαν από το Χονγκ Κονγκ κατά τη διάρκεια του έτους, μεταφέροντας 243 εκατομμύρια τόνους φορτίου και περίπου 25 εκατομμύρια επιβάτες.
Εκτός από τις τρεις αγκυρώσεις μετανάστευσης και καραντίνας που προορίζονται για την πραγματοποίηση επισκευών σε λιμάνια, υπάρχουν οκτώ επικίνδυνων εμπορευμάτων και οκτώ αγκυροβόλιας γενικής χρήσης που παρέχουν προσωρινές θέσεις ελλιμενισμού για σκάφη.
Ο τερματικός σταθμός πορθμείων Χονγκ Κονγκ-Μακάου μεταξύ της "" και " " και ο τερματικός σταθμός των πορθμείων της Κίνας στο " " παρέχουν κεντρικές υπηρεσίες πορθμείων στο Μακάο και σε άλλα 24 λιμάνια στην ηπειρωτική Κίνα.
Το 2001, πέρασαν από τα τερματικά πάνω από 17 εκατομμύρια επιβάτες, οι οποίοι περιλάμβαναν περίπου 11,2 εκατομμύρια επιβατικές μετακινήσεις από και προς το Μακάου και 6,5 εκατομμύρια επιβατικές μετακινήσεις προς και από τους λιμένες της ηπειρωτικής χώρας.
Το λιμάνι του Χονγκ Κονγκ, το οποίο βρίσκεται στην θάλασσα της Νότιας Κίνας, είναι λιμάνι βαθιάς θάλασσας που κυριαρχείται από το εμπόριο μεταποιημένων προϊόντων σε εμπορευματοκιβώτια και, σε μικρότερο βαθμό, από πρώτες ύλες και επιβάτες.
Αποτελεί βασικός παράγοντας για την οικονομική ανάπτυξη του Χονγκ Κονγκ, το φυσικό καταφύγιο και τα βαθιά νερά του λιμανιού της Βικτώριας παρέχουν τις ιδανικές συνθήκες για την προσγείωση και το χειρισμό όλων των τύπων πλοίων.
Το τμήμα θαλάσσιων μεταφορών είναι υπεύθυνο για τη διασφάλιση των συνθηκών που επιτρέπουν στα πλοία να εισέλθουν στο λιμάνι, να εκτελούν τα φορτία τους και να φεύγουν όσο πιο γρήγορα και με τον ασφαλέστερο δυνατό τρόπο.
Διατηρεί επίσης ενισχύσεις για την ναυσιπλοΐα και την αγκυροβόλια θαλάσσιων πλοίων, διαχειρίζεται τρία τερματικά με διασυνοριακά οχηματαγωγά και διαχειρίζεται οκτώ περιοχές εργασίας δημόσιων φορτίων.
Υπάρχει επίσης ένας μεγάλος αριθμός μικρότερων ναυπηγείων, τα οποία εκτελούν επισκευές στα πλοία και κατασκευάζουν εξειδικευμένα σκάφη, συμπεριλαμβανομένων των εξελιγμένων περιπολικών σκαφών και των σκαφών αναψυχής για υπερθαλάσσιες αγορές.
Υπάρχουν πάνω από 460 σύγχρονα ναυτικά βοηθήματα για ναυσιπλοΐα σε όλα τα ύδατα του Χονγκ Κονγκ για να κατευθύνουν τους ναυτικούς από και προς τις αποβάθρες τους.
Μετά την αποχώρηση της Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας από την Σοσιαλιστική Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας το Σεπτέμβριο του 1991, τα ταχυδρομεία της νεοσύστατης Βόρειας Μακεδονίας εισήγαγαν νέες διεθνείς ταχυδρομικές συνδέσεις με γειτονικές χώρες .
Από την 1η Ιουνίου 1992 ξεκίνησε η διεθνής ταχυδρομική μεταφορά στη Βόρεια Μακεδονία και στις 12 Ιουλίου 1993 η χώρα έγινε δεκτή στην Παγκόσμια Ταχυδρομική Ένωση.
Η παράδοση των ταχυδρομικών αντικειμένων και των θέσεων του ταχυδρομείου της Βόρειας Μακεδονίας πραγματοποιείται σύμφωνα με τους γενικούς κανόνες της Παγκόσμιας Ταχυδρομικής Ένωσης, που εγγυόνται την ελευθερία διέλευσης των δεμάτων που μεταφέρονται μέσω χερσαίων, θαλάσσιων και αεροπορικών δρομολογίων μεταξύ των μελών ενός μόνο ταχυδρομικού εδάφους.
Τα Ταχυδρομεία της Βόρειας Μακεδονίας (, Πόστα να Σέβερνα Μακεντόνιγια, πριν την Συμφωνία των Πρεσπών: σλαβομακεδονικά: , ) είναι ο εθνικός ταχυδρομικός φορέας της Βόρειας Μακεδονίας με έδρα τα Σκόπια.
Ως μέλος της Παγκόσμιας Ταχυδρομικής Ένωσης, τα Ταχυδρομεία της Βόρειας Μακεδονίας ασκούν τις δραστηριότητές της σύμφωνα με τους κανόνες της Παγκόσμιας Ταχυδρομικής Σύμβασης, η οποία ρυθμίζει τη διεθνή ταχυδρομική ανταλλαγή μεταξύ των μερών.
Κατά τη δεκαετία του 1990 υπήρχε αυξημένο ενδιαφέρον για την αναβάθμιση των Βιεννέζικων σιδηροδρομικών σταθμών, ιδιαίτερα του Νότιου και του Ανατολικού Σταθμού , που βρίσκονταν σε ορθή γωνία μεταξύ τους.
Τότε τέθηκε επί τάπητος η ιδέα ενός νέου ολοκληρωμένου σταθμού που να εξυπηρετεί τα δρομολόγια βορρά–νότου και ανατολής–δύσης, με συμπεριλαμβανόμενους τρεις διαδρόμους των διευρωπαϊκών δικτύων, για να αντικαταστήσει τους δύο υφιστάμενους σταθμούς.
Εκείνη την περίοδο, οι Αρχιτέκτονες και Σχεδιαστές του Τέο Χοτζ στη Ζυρίχη κέρδισαν μία αρχική σύμβαση για την ανάπτυξη ενός σχεδίου σταθμού.
Ο νέος Κεντρικός Σιδοροδρομικός Σταθμός έχει σχεδιαστεί ως μια ενιαία δομή μέσω πλατφόρμων, και επιτρέπει την διέλευση περισσότερων τρένων ημερήσια σε λιγότερο χώρο από τους πρόδρομούς του.
Έχει απευθείας συνδέσεις με το κέντρο της Βιέννης μέσω του υπόγειου σιδηροδρομικού δικτύου -, ενώ το δήλωσε ότι οι άλλοι βασικοί σταθμοί της πόλης είναι προσβάσιμοι σε διάστημα 30 λεπτών.
που βρίσκεται υπό του επιπέδου των σιδηρογραμμών και φιλοξενεί περίπου 100 καταστήματα και εστιατόρια, καθώς και υπόγειο χώρο στάθμευσης αυτοκινήτων με θέσεις για έως και 600 αυτοκίνητα και 1.110 ποδήλατα.
Ο σχεδιασμός του σταθμού περιλάμβανε μέτρα για ενεργειακή αποτελεσματικότητα και φιλικότητα προς το περιβάλλον, με ενσωμάτωση ολοκληρωμένου 2-ελεγχόμενου εξαερισμού, συστημάτων γεωθερμικής ενέργειας, και ηχομόνωσης στα παράθυρα και τους τοίχους.
Τα σχέδια για την επαναχρησιμοποίησή της ήταν ενσωματωμένα στην ανάπτυξη του νέου σταθμού, και στα πλαίσια της αστικής ανάπτυξης είναι κατάλληλη για εγκαταστάσεις επαγγελματικές, λιανικού εμπορίου και εκπαιδευτικές.
Έχει προσελκύσει πληθώρα επενδυτών, ήδη αποτελεί τη νέα έδρα του Τραπεζικού ομίλου και εταιρική έδρα της , μαζί με το νέα συνοικία Σόνβεντβίρτελ με 5.000 κεντρικά στην πόλη διαμερίσματα, χωρητικότητας έως 13.000 ανθρώπων.
Είναι πλήρως λειτουργικός από το Δεκέμβριο του 2015, συνδέοντας τις μεγάλες σιδηροδρομικές γραμμές ερχόμενες από τα βόρεια, ανατολικά, νότια και δυτικά, και αντικαθιστώντας τον παλαιό Νότιο Σιδηροδρομικό Σταθμό .
Από πληροφορίες τού Πλουτάρχου , πριν ο Φίλιππος νυμφευτεί τη Βερενίκη Α, ήταν ήδη νυμφευμένος και είχε τέκνα, δεν γνωρίζουμε όμως τα ονόματά τους ή αυτό της συζύγου του.
Όμως πρέπει να ήταν ευγενής και με κοινωνική θέση για να νυμφευτεί τη Βερενίκη Α, μικρανιψιά τού Αντίπατρου πανίσχυρου αντιβασιλιά της Αυτοκρατορίας, της οποίας η μητέρα Αντιγόνη ήταν εξαδέλφη τού Κάσσανδρου βασιλιά της Μακεδονίας, γιο τού Αντίπατρου.
Έπειτα η Βερενίκη Α με τα τέκνα της ταξίδευσαν στην Αίγυπτο, όπου εισήλθαν στην ακολουθία τής εξαδέλφης τής μητέρας της, τής Ευρυδίκης, 3ης συζύγου τού Πτολεμαίου Α Σωτήρος.
Εκεί η Βερενίκη Α νυμφεύτηκε τον Πτολεμαίο Α ως 4η σύζυγός του, ο οποίος παραμέλησε την Ευρυδίκη και αποκλήρωσε τους τρεις γιους του από αυτήν.
Ο Μάγας της Κυρήνης υπηρέτησε ως ιερέας τού Απόλλωνα και αφιέρωσε μία τιμητική επιγραφή, ονομάζοντας τον εαυτό του "επώνυμο ιερέα" και "Μάγα, γιο τού Φιλίππου".
Την περίοδο μεταξύ Απριλίου 1978 και Σεπτεμβρίου 1979 η Κεντρική Επιτροπή αποτελούνταν από 38 άτομα, από τα οποία 12 καθαιρέθηκαν, φυλακίστηκαν ή εκτελέστηκαν κατόπιν εντολής του Ταρακί μετά την Εξέγερση του Σαούρ.
Κατά τη σύντομη διακυβέρνηση του Χαφιζουλάχ Αμίν, μεταξύ Σεπτεμβρίου και Δεκεμβρίου του 1979, η Κεντρική Επιτροπή είχε το πολύ 33 μέλη, 12 από τα οποία διορίστηκαν από τον ίδιο.
Ένα χρόνο αργότερα, τον Ιούνιο του 1981, διορίστηκαν 10 νέα μέλη στην Κεντρική Επιτροπή , σε μία απόπειρα να αυξηθεί η εκπροσώπηση του Παρτσάμ.
Πριν από την εγκαθίδρυση πολιτικής κυβέρνησης, ο σμήναρχος της Πολεμικής Αεροπορίας Αμπντούλ Καντίρ διετέλεσε πρόεδρος του Αφγανιστάν για τρεις ημέρες, αρχής γενομένης από τις 27 Απριλίου 1978.
Ο πρόεδρος Ταρακί μετά το πραξικόπημα του ΛΔΚΑ τον Απρίλιο του 1978 δήλωσε ότι τα μέλη του κόμματος ήταν εθνικιστές και επαναστάτες αλλά όχι «κομμουνιστές» και δήλωναν δέσμευση στο Ισλάμ μέσα σε ένα κοσμικό κράτος.
Από τη στιγμή που βρισκόταν στην εξουσία, το ΛΔΚΑ, το οποίο κυριαρχούνταν από αστικούς διανοούμενους, φαίνεται ότι στερούνταν μιας πραγματικής κοινωνικής βάσης στο συντριπτικά μεγάλο αγροτικό και ισλαμικό έθνος, όπου παρόλα αυτά ξεκίνησε ένα πρόγραμμα το οποίο αφορούσε από την ανακατανομή της γης έως τη χειραφέτηση και την εκπαίδευση των γυναικών, τα παραδοσιακά έθιμα, τους θρησκευτικούς νόμους και την ισορροπία δυνάμεων μεταξύ της Καμπούλ και των επαρχιών.
Λόγω του ριζοσπαστικού προγράμματος μεταρρυθμίσεων, της ταξικής πάλης, της αντιιμπεριαλιστικής ρητορικής, της υπογραφής συνθήκης φιλίας με τη Σοβιετική Ένωση, της αυξημένης παρουσίας σοβιετικών συμβούλων στη χώρα και της υποστήριξης χωρών όπως η Κούβα και η Βόρεια Κορέα, το ΛΔΚΑ χαρακτηρίστηκε τότε «κομμουνιστικό» από τα διεθνή μέσα ενημέρωσης και τους εγχώριους αντιπάλους του.
Σε ένα ιστορικό σημείωμα του κόμματος το 1976 αναφερόταν: το κόμμα αγωνίζεται ενάντια στον ιμπεριαλισμό, ιδιαίτερα τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό και τον σύμμαχο του, τον μαοϊσμό, και αγωνίζεται μαζί με τα αδελφικά μας κόμματα, κυρίως μεταξύ αυτών το λενινιστικό κόμμα της Σοβιετικής Ένωσης.
Σε ένα φυλλάδιο του 1978, το ΛΔΚΑ αυτοχαρακτηρίστηκε ως «πρωτοπορία της εργατικής τάξης» και ο Πρόεδρος Ταρακί ως «έμπειρος μαρξιστής-λενινιστής».
Αυτά οδήγησαν τους δυτικούς συγγραφείς να χαρακτηρίσουν το ΛΔΚΑ ως «σαφούς μαρξιστικού προσανατολισμού», «ένα ομολογουμένως φιλοσοβιετικό σοσιαλιστικό κίνημα» ή μεταρρυθμιστικό «με μια σοσιαλιστικούς δεσμούς».
Το καθεστώς του Προέδρου Νταούντ έπεσε βίαια τις πρώτες πρωινές ώρες της 28ης Απριλίου 1978, όταν στρατιωτικές μονάδες από τη στρατιωτική βάση της Καμπούλ, πιστές στο Χαλκ, εισέβαλαν στο Προεδρικό Μέγαρο της Καμπούλ.
Το πραξικόπημα σχεδιάστηκε επίσης στρατηγικά για αυτή την ημερομηνία, επειδή ήταν μια μέρα πριν την Παρασκευή, ημέρα προσευχής για τους μουσουλμάνους, και οι περισσότεροι στρατιωτικοί διοικητές και πολιτικό προσωπικό δεν βρισκόταν σε υπηρεσία.
Με τη βοήθεια της πολεμικής αεροπορίας του Αφγανιστάν υπό την ηγεσία του συνταγματάρχη Αμπντούλ Καντίρ, τα στασιαστικά στρατεύματα υπερίσχυαν της επίμονης αντίστασης της Προεδρικής Φρουράς και σκότωσαν τον Νταούντ και τα περισσότερα μέλη της οικογένειάς του.
Το 1978, ένα εξέχον μέλος του ΛΔΚΑ από το Παρτσάμ, ο Μιρ Ακμπάρ Χαϊμπέρ, σύμφωνα με ισχυρισμούς δολοφονήθηκε από την κυβέρνηση και τους συνεργάτες της.
Ενώ η κυβέρνηση απέρριψε τυχόν ισχυρισμούς περί δολοφονίας τους, τα μέλη του ΛΔΚΑ φαινόταν να φοβούνται ότι ο Μοχαμάντ Νταούντ Χαν σχεδίαζε να τους εξοντώσει όλους.
Λίγο μετά τη μαζική διαμαρτυρία κατά της κυβέρνησης κατά τη διάρκεια της κηδείας του Χαϊμπέρ, οι περισσότερες ηγετικές μορφές του ΛΔΚΑ συνελήφθησαν από την κυβέρνηση.
Ο Νουρ Μουχαμάντ Ταρακί, ο Μπαμπράκ Καρμάλ και ο Χαφιζουλάχ Αμίν ανέτρεψαν το καθεστώς του Νταούντ και μετονόμασαν τη χώρα σε Λαϊκή Δημοκρατία του Αφγανιστάν.
Ο Νουρ Μουχαμάντ Ταρακί, ο πρώτος πρόεδρος του Αφγανιστάν υπό το Λαϊκό Δημοκρατικό Κόμμα το 1978, είχε εργαστεί και σπουδάσει στην Ινδία από το 1932 και συναντήθηκε με μέλη του Κομμουνιστικού Κόμματος της Ινδίας με αποτέλεσμα να ακολουθήσει την ιδεολογία του κομμουνισμού.
Ο Χαφιζουλάχ Αμίν, ο δεύτερος πρόεδρος του Αφγανιστάν υπό το ΛΔΚΑ, ενίσχυσε τις αριστερές του πεποιθήσεις κατά τη διάρκεια των σπουδών του στις Ηνωμένες Πολιτείες στα τέλη της δεκαετίας του 1950.
Την 1η Ιανουαρίου 1965 ο Ταρακί μαζί με τον Μπαμπράκ Καρμάλ ίδρυσαν το Λαϊκό Δημοκρατικό Κόμμα του Αφγανιστάν, αν και αρχικά το κόμμα λειτουργούσε με την ονομασία Λαϊκή Δημοκρατική Τάση, μιας και την εποχή εκείνη τα κοσμικά και αντιμοναρχικά κόμματα ήταν παράνομα.
Το Λαϊκό Δημοκρατικό Κόμμα του Αφγανιστάν ιδρύθηκε επισήμως στο ενωτικό συνέδριο των διαφόρων συνιστωσών του Σοσιαλιστικού Κόμματος του Αφγανιστάν την 1η Ιανουαρίου 1965.
Είκοσι επτά άνδρες συγκεντρώθηκαν στην οικία του Ταρακί στην Καμπούλ, εξέλεξαν τον Ταρακί ως τον πρώτο Γενικό Γραμματέα του κόμματος και τον Καρμάλ ως Αναπληρωτή Γενικό Γραμματέα και επέλεξαν μια πενταμελή Κεντρική Επιτροπή .
Το 1967 το κόμμα είχε χωριστεί σε διάφορες πολιτικές συνιστώσες, με τις μεγαλύτερες να είναι το Χαλκ και το Παρτσάμ αλλά και οι Σεταμί Μιλί και Γκροχί Καρ.
Τα μέλη του Χαλκ κατηγορούσαν αυτά του Παρτσάμ ότι βρισκόταν υπό την προστασία του βασιλιά Μοχάμεντ Ζαχίρ Σαχ, διότι η εφημερίδα τους Παρτσάμ γινόταν ανεκτή από τον βασιλιά και, μιας και εκδιδόταν μεταξύ Μαρτίου του 1968 και Ιουλίου του 1969.
Αργότερα τον Μάρτιο του 1990, ο Υπουργός Άμυνας και επιτελάρχης των ενόπλων δυνάμεων Σαχναβάζ Ταναΐ προσπάθησε να καταλάβει την εξουσία μέσω στρατιωτικού πραξικοπήματος.
Ως αποτέλεσμα των εσωτερικών συγκρούσεων στο κόμμα, η εκπροσώπηση του κόμματος στο κοινοβούλιο στις κοινοβουλευτικές εκλογές του 1969 μειώθηκε από τέσσερις βουλευτές σε μόνο δύο.
Το 1973, το ΛΔΚΑ βοήθησε τον Μοχάμεντ Νταούντ Χαν να καταλάβει την εξουσία από τον Ζαχίρ Σαχ σε ένα σχεδόν αναίμακτο στρατιωτικό πραξικόπημα.
Μετά το πραξικόπημα, η λογιά τζιργκά ενέκρινε το νέο σύνταγμα του Νταούντ για την ίδρυση ενός προεδρικού μονοκομματικού συστήματος διακυβέρνησης τον Ιανουάριο του 1977.
Οι περισσότερες από τις νέες πολιτικές της κυβέρνησης ήλθαν σε άμεση σύγκρουση με την παραδοσιακή αντίληψη του Ισλάμ στο Αφγανιστάν, καθιστώντας τη θρησκεία μία από τις δυνάμεις που μπόρεσαν να ενώνουν τον φυλετικά και εθνοτικά κατακερματισμένο πληθυσμό ενάντια στην μη δημοφιλή νέα κυβέρνηση και να προωθήσουν τη συμμετοχή του Ισλάμ στην αφγανική πολιτική.