polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Στη διαθήκη του κληροδότησε το 1/3 της περιουσίας του στον Νέρωνα, αλλά ο Αυτοκράτορας Καλιγούλας , που επίσης αναφερόταν στη διαθήκη, έλαβε το μερίδιο του Νέρωνα για τον εαυτό του.
Κατηγορήθηκε ως συνένοχος της Αλμπουσίλλα, συζύγου του Σάτριου Σεκούνδου, για μοιχεία και φόνο και επίσης για αιμομιξία με την αδελφή του Δομιτία Λεπίδα τη Μικρότερη και μόλις που γλίτωσε την εκτέλεση, μόνο επειδή απεβίωσε ο Τιβέριος.
Η ένταση ανάμεσα στους Ορλεανιστές και τους Βουργουνδικούς αυξήθηκε περισσότερο καθώς πρώτον, ο Λουδοβίκος της Ορλεάνης εμπόδιζε τον δούκα της Βουργουνδίας να επιτύχει μια εδαφική συνέχεια μεταξύ των εδαφών του στη Φλάνδρα και τη Βουργουνδία, επεμβαίνοντας στο Λουξεμβούργο.
Τρίτον, ο Λουδοβίκος της Ορλεάνης, που σαν χαρακτήρας ήταν ελευθεριάζων και προκλητικός, κατηγορήθηκε ότι πρόσβαλε τη σύζυγο του Ιωάννη του Άφοβου Μαργαρίτα της Βαυαρίας.
Ακόμη χειρότερα, φαινόταν ότι ήθελε να σπάσει τη γαλλο-βρετανική εκεχειρία, αλλά οι Βουργουνδοί επιθυμούσαν καλές σχέσεις με τους Άγγλους καθώς οι Φλαμανδοί βιομήχανοι εξαρτιόταν πλήρως από τις εισαγωγές μαλλιού από την Αγγλία και θα καταστρέφονταν από ένα εμπάργκο.
Με το θάνατο του Φίλιππου του Τολμηρού το 1404, ο γιος του Ιωάννης ο Άφοβος έχασε κάθε επιρροή στη διακυβέρνηση, ενώ αντίθετα, ανέβαινε σε ισχύ ο μικρότερος αδελφός του βασιλιά, ο Λουδοβίκος της Ορλεάνης, που πιθανόν να είχε ερωτικό δεσμό με τη βασίλισσα.
Αμέσως μετά την άνοδο του στο δουκάτο της Βουργουνδίας, ο Φίλιππος ήρθε σε σύγκρουση με τον Λουδοβίκο της Ορλεάνης, καθώς και οι δύο ήθελαν να αναλάβουν την ουσιαστική εξουσία στη Γαλλία.
Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Καρόλου ΣΤ' και λόγω της ταραγμένης διανοητικής κατάστασης του βασιλιά, η Γαλλία διοικούνταν από ένα συμβούλιο αντιβασιλείας υπό την προεδρία της βασίλισσας Ιζαμπώ, από το 1393.
Στο συμβούλιο συμμετείχαν οι ισχυροί του βασιλείου αλλά την εξουσία ουσιαστικά ασκούσε ο θείος του βασιλιά, Φίλιππος ο Τολμηρός, δούκας της Βουργουνδίας.
Οι Αρμανιάκ ήταν πολιτική παράταξη που κατά τον 15ο αιώνα, στη Γαλλία, αντιτάχθηκε στους Βουργουνδούς κατά τον γαλλικό εμφύλιο πόλεμο Βουργουνδών και Αρμανιάκ του 1407-1435, μεσούντος του Εκατονταετούς πολέμου.
Έπειτα από τη μάχη τού Γρανικού ο Μιθρένης παραδόθηκε οικειοθελώς στον Αλέξανδρο Γ τον Μεγάλο, ο οποίος τού συμπεριφέρθηκε με μεγάλη διάκριση.
Ο Μιθρένης ήταν παρών στο Μακεδονικό στρατόπεδο έπειτα από τη μάχη της Ισσού και ο Αλέξανδρος Γ διέταξε αρχικά εκείνον να επισκεφθεί την αιχμάλωτη οικογένεια τού Δαρείου Γ και να τους διαβεβαιώσει, ότι ο Δαρείος Γ ήταν ζωντανός· μετά όμως ο Μακεδόνας βασιλιάς άλλαξε γνώμη και έστειλε τον Λεοννάτο αντί αυτού.
Πολέμησε υπέρ τού Αλεξάνδρου Γ στα Γαυγάμηλα και για ειρωνεία της τύχης, πολεμούσε έναν στρατό που περιελάμβανε τον πατέρα του Ορόντη Β σατράπη της Αρμενίας.
Δέξιππος παραθέτει την Καρμανία ως σατραπεία τού Νεοπτόλεμου έπειτα από το τέλος τού Αλεξάνδρου Γ, όμως ο Διόδωρος Σικελιώτης και ο Ιουστίνος αναφέρουν τον Τληπόλεμο ως σατράπη της.
Φαίνεται, ότι ο Νεοπτόλεμος -μετά το τέλος τού Αλεξάνδρου Γ- εκστράτευσε στην Αρμενία, αλλά το αξίωμά του εκεί είναι ασαφές: ίσως ήταν στρατηγός αντί σατράπης.
Από την άλλη ο ιστορικός Ιουστίνος παραθέτει από τον Πομπήιο Τρόγο έναν λόγο τού Μιθριδάτη ΣΤ τού Πόντου, στον οποίο ο Αλέξανδρος Γ δεν αναφέρει την Αρμενία.
Ενός προγόνου του το όνομα είναι -άνης με το προηγούμενο γράμμα δυσδιάκριτο: είναι ο γιος τού Αροάνδα Β, ο οποίος ταυτίζεται με τον Ορόντη Β διοικητή στη μάχη των Γαυγάμηλων από τους ιστορικούς Κ.
Χέκελ ταυτίζουν τον σατράπη αυτόν με εκείνον, που πολέμησε για τον Δαρείο Γ στα Γαυγάμηλα και πως ο Μιθρένης ίσως χάθηκε σε μία ανεπιτυχή προσάθεια κατάληψης της Αρμενίας από τον Ορόντη.
Έπειτα από το τέλος τού Νεοπτόλεμου και κατά τις διαμάχες μεταξύ των διαδόχων φαίνεται, πως ο Μιθρένης επέστρεψε στην προγονική του έδρα και αυτοανακηρύχθηκε βασιλιάς.
Τον επόμενο έτος, τον Ιανουάριο του 2006, υποβλήθηκε στο Υπουργείο Ανάπτυξης ενιαίο επιχειρηματικό σχέδιο για την παράλληλη ανάπτυξη και εκμετάλλευση των κοιτασμάτων Μαύρων Πετρών, Ολυμπιάδας και Σκουριών, το οποίο προέβλεπε και τη δημιουργία μεταλλουργίας χαλκού-χρυσού στην περιοχή του Μαντέμ Λάκκου.
ιδρύθηκε τον Δεκέμβριο του 2003 και τον Ιανουάριο του 2004 απέκτησε με σύμβαση που υπογράφηκε από το ελληνικό δημόσιο τα μεταλλευτικά δικαιώματα και το σύνολο των μεταλλευτικών εγκαταστάσεων των Μεταλλείων Κασσάνδρας, τα οποία προηγουμένως ανήκαν στην .
Η Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων κατατέθηκε στο Υπουργείο Περιβάλλοντος τον Αύγουστο του 2010, ενώ τον Δεκέμβριο το Νομαρχιακό Συμβούλιο Χαλκιδικής γνωμοδοτεί ομόφωνα θετικά για τη ΜΠΕ.
Τον Φεβρουάριο του 2012 εγκρίθηκαν οι τεχνικές μελέτες των υποέργων Μεταλλευτικές εγκαταστάσεις Σκουριών & Μεταλλευτικές εγκαταστάσεις Ολυμπιάδας από το Υπουργείο Περιβάλλοντος, και τον Μάρτιο άρχισε η υλοποίηση του επενδυτικού σχεδίου.
Με τους πράσινους κέρδισε ακόμα ένα πρωτάθλημα αλλά στις 25 Ιουνίου 2018, ο Παναθηναϊκός επέλεξε να μην ενεργοποιήσει την ανανέωση του συμβολαίου του για το νέο έτος.
Τον Οκτώβριο του 2019, υπέγραψε συμβόλαιο με τους Ατλάντα Χοκς, με την ομάδα του ΝΒΑ να του προσφέρει θέση στη θυγατρική τους ομάδα στην Αναπτυξιακή Λίγκα.
Ο Τερλεμεζιάν κατέφυγε αρχικά στην Τιφλίδα, που εκείνη την περίοδο αποτελούσε σημαντικό πολιτιστικό κέντρο των Αρμενίων της Ρωσικής Αυτοκρατορίας.
Εκεί, επηρεασμένος από το έργο του Αρμένιου ρεαλιστή ζωγράφου Κεβόρκ Μπασιντζαγκιάν , έλαβε την απόφαση να ασχοληθεί επαγγελματικά με τη ζωγραφική.
Με τη μεσολάβηση του Μπασιντζαγκιάν, αλλά και την οικονομική βοήθεια του συντοπίτη του και Καθολικού Πασών των Αρμενίων Μκριτς Α Κριμιάν, εισήλθε στην Σχολή Καλών Τεχνών της Αγίας Πετρούπολης.
Ακολούθως, ο Τερλεμεζιάν κρατήθηκε για περισσότερο από ένα έτος σε φυλακές της Εσθονίας και της Τιφλίδας, προτού εν τέλει απελαθεί στην Περσία, της οποίας διέθετε διαβατήριο.
Κατά τα χρόνια της παραμονής του στην οθωμανική πρωτεύουσα, υπήρξε συγκάτοικος του Αρμένιου ιερέα και σημαντικού μουσικού, Σολομών Σολομωνιάν ή Κομιτάς, με τον οποίο συνδέθηκε φιλικά.
Το 1915 αναδείχτηκε σε έναν από τους ηγέτες των Αρμενίων κατά την πολιορκία του Βαν και τον Ιούλιο του ίδιου έτους συμμετείχε στην αποχώρηση περίπου 100.000 ατόμων από την περιοχή με τη συνδρομή των ρωσικών στρατευμάτων.
Το 1881 ξεκίνησε τη φοίτησή του στη νεοσύστατη σχολή του Αρμένιου εκπαιδευτικού και διανοούμενου Μεγκερντίτς Πορτουκαλιάν στο Βαν, περίοδος που σύμφωνα με τον ίδιο τον επηρέασε σημαντικά.
Επιπλέον το 1885, ο Τερλεμεζιάν συμμετείχε μαζί με άλλους μαθητές της σχολής Πορτουκαλιάν στο φιλελεύθερο και δημοκρατικό επαναστατικό κόμμα Αρμενακάν.
Μετά την αποφοίτησή του, ο Τερλεμεζιάν ξεκίνησε να εργάζεται ως δάσκαλος σε ένα τοπικό σχολείο, ωστόσο η πολιτική του δράση οδήγησε το 1889 στην απόλυσή και την απομάκρυνσή του από το Βαν.
Μάλιστα το επόμενο έτος συνελήφθη επ' αυτοφώρω να μεταφέρει φυλλάδια επαναστατικού περιεχομένου με αποτέλεσμα να φυλακιστεί από τις οθωμανικές αρχές για μικρό χρονικό διάστημα.
Ωστόσο η σύντομη κάθειρξή του δεν περιόρισε τη δράση του και το 1891 συμμετείχε σε συμπλοκή μεταξύ Αρμενίων ενόπλων με δύναμη χωροφυλακής και Κούρδων ατάκτων, γεγονός που οδήγησε στην ερήμην καταδίκη του εις θάνατον και την αναγκαστική αυτοεξορία του.
Η ασκεί την αρμοδιότητά της για αδικήματα που θίγουν τα οικονομικά συμφέροντα της Ένωσης, σε υποθέσεις που αφορούν κράτη μέλη που συμμετέχουν σε προγράμματα ενισχυμένης συνεργασίας, και για τα υπόλοιπα κράτη μέλη μόνο κατόπιν αιτήσεως των ιδίων.
Να ενημερώνει τις αρμόδιες αρχές των κρατών μελών σχετικά με τις έρευνες και τις διώξεις των οποίων έχει γνώση και οι οποίες έχουν επιπτώσεις στο επίπεδο της Ένωσης ή θα μπορούσαν να αφορούν και άλλα κράτη μέλη πέραν των άμεσα ενεχομένων.
Να στηρίζει τα κέντρα εξειδικευμένης εμπειρογνωμοσύνης της Ένωσης και να συνεργάζεται με τα θεσμικά και λοιπά όργανα και οργανισμούς της ΕΕ, καθώς και με δίκτυα που έχουν συσταθεί στον χώρο ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης.
Η ιδρύθηκε ως αποτέλεσμα της απόφασης του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου του Τάμπερε να συσταθεί μια μόνιμη μονάδα δικαστικής συνεργασίας προκειμένου να βελτιωθεί η καταπολέμηση των σοβαρών μορφών εγκλήματος.
Την 14 Δεκεμβρίου 2000, το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης δημιούργησε μία πρόδρομη οργάνωση με την ονομασία Προ- της οποίας η αποστολή ήταν να επιτρέψει στους εισαγγελείς να δοκιμάσουν τις συστηματικές διαδικασίες της .
Οι τρομοκρατικές επιθέσεις στις ΗΠΑ το Σεπτέμβριο του ίδιου έτους κατέδειξαν έντονα την ανάγκη για διεθνή συνεργασία, επισπεύδοντας την ανάπτυξη της , που ιδρύθηκε το Φεβρουάριο του 2002 με την Απόφαση 2002/187/ΔΕΥ του Συμβουλίου.
Από την ίδρυσή της, η έχει επικεντρωθεί σε μεγάλο βαθμό στη σύναψη διεθνών συμφωνιών συνεργασίας και στην ανάπτυξη διεθνών σημείων επαφής, με συμπεριλαμβανόμενους τους πολλούς εισαγγελείς-συνδέσμους .
Εκτός από αυτά τα τέσσερα κράτη, έχει συνάψει συμφωνίες συνεργασίας με την Ευρωπόλ, την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία καταπολέμησης της απάτης , την Ευρωπαϊκή Αστυνομική Ακαδημία , το Ευρωπαϊκό Δίκτυο Κατάρτισης Δικαστικών, το Γραφείο των Ηνωμένων Εθνών για τον 'Ελεγχο των Ναρκωτικών και την Πρόληψη του Εγκλήματος , την -, την Κροατία (προ της προσχώρησής της στην Ευρωπαϊκή Ένωση την 1η Ιουλίου 2013), την Ισλανδία και τη Βόρεια Μακεδονία.
Η αποστολή του οργανισμού είναι να προωθεί και να βελτιώνει τον συντονισμό και τη συνεργασία μεταξύ των αρμοδίων δικαστικών αρχών των κρατών μελών, ιδίως για την αντιμετώπιση των διασυνοριακών και σοβαρών μορφών οργανωμένου εγκλήματος.
Η δεν έχει την αρμοδιότητα για τη διερεύνηση ή τη δίωξη των εγκλημάτων, αλλά εργάζεται για τον συντονισμό των ερευνών και των διώξεων μεταξύ των κρατών μελών της ΕΕ κατά την αντιμετώπιση του διασυνοριακού εγκλήματος.
Μπορεί επίσης να συνδράμει στις έρευνες και τις διώξεις μεταξύ ενός αιτούντος κράτους μέλους και ενός τρίτου κράτους όπου υπάρχει συμφωνία συνεργασίας ή ειδική ανάγκη.
Τον Ιούλιο 2008 υπογράφηκε η νέα Απόφαση του Συμβουλίου για την ενίσχυση της , για την ενίσχυση της συνεργασίας του οργανισμού με τους εταίρους και τις τρίτες χώρες και γενικά των επιχειρησιακών δυνατοτήτων του.
Κεντρικά θέματά του είναι η ζωή, το ανθρώπινο είδος και η ηθική ενώ παρουσιάζει το γάμο ως κοινωνία αγάπης, αντίληψη που δεν ήταν ιδιαίτερα διαδεδομένη εκείνη την εποχή.
Στα κεφάλαια με μονή αρίθμηση μιλά ο αγρότης, που κατηγορεί το Θάνατο ότι του έκλεψε την αγαπημένη του γυναίκα και εκείνος του απαντά στα κεφάλαια με ζυγή αρίθμηση, προβάλλοντας τη λογική και τον κυνισμό απέναντι στα συναισθήματα του αγρότη.
Στο 33ο Κεφάλαιο παρεμβαίνει ο Θεός, που θυμίζει στον αγρότη ότι οφείλει τη ζωή του στον ίδιο και στο Θάνατο ότι οφείλει τις δυνάμεις του στον ίδιο.
Έχει διατυπωθεί η άποψη ότι το γράφτηκε από τον Τεπλ με αφορμή το θάνατο της γυναίκας του, το 1400, καθώς στο τελευταίο κεφάλαιο τα αρχικά γράμματα των παραγράφων σχηματίζουν τη λέξη ενώ το άροτρο του αγρότη παρομοιάζεται με το φτερό που χρησιμοποιούνταν στο γράψιμο.
Επειδή όμως σε ένα γράμμα, που συνόδευε το έργο, προς ένα φίλο του ο Τεπλ δε κάνει λόγω για το θάνατο της συζύγου του υπάρχει και η άποψη ότι γράφτηκε ανεξάρτητα από το γεγονός αυτό.
Ο Σουηδός ανατολιστής και ταξιδιώτης Γιάκομπ Γιόνας Μπιέρνσταλ επισκέφθηκε το χωριό το 1779, αναφέροντας ότι το «ελληνικό χωριό Δέσιανη, στην τουρκική », είχε εκατό σπίτια και τέσσερις εκκλησίες.
Το 1791, ο Έλληνας μελετητής Γρηγόριος Κωνσταντάς, στο σημαντικό έργο του Γεωγραφία νεωτερική, φέρει τη «Δέσιανη» ως οικισμό χριστιανικό με 150 σπίτια, που βρίσκονται στην πεδιάδα, νότια της Αγιάς.
Την εποχή εκείνη, ο ισχυρός Αλή Πασάς, ο οποίος είχε αναλάβει την ευθύνη για την ασφάλεια στην περιοχή ως δερβέναγας, έδωσε το προηγουμένως ελεύθερο χωριό στον γιο του Βελή Πασά ως τσιφλίκι.
Ο Άγγλος ταξιδιώτης Ουίλιαμ Μάρτιν Ληκ που επισκέφθηκε την περιοχή το 1809, περιγράφει το αρχοντικό που ανέγειρε στο χωριό ο Βελί Πασάς, ο οποίος προτιμούσε να κατοικεί εκεί παρά την επίσημη έδρα του στη Λάρισα, όπου το κλίμα δεν ήταν της προτίμησής του.
Η κυριαρχία του Βελή κράτησε μέχρι το 1819, όταν ο Αλή Πασάς κηρύχθηκε αποστάτης από την Υψηλή Πύλη και τα κτήματά του καθώς και των παιδιών του κατασχέθηκαν.
Στο αυτοκρατορικό χρυσόβουλο που παραχωρήθηκε στη Βενετία το 1198 από τον Αλέξιο Γ' Άγγελο, η Βέσαινα αναγράφεται ως «επίσκεψις», ενώ στο του 1204 αναφέρεται ως μέλος της «επισκέψεως» της Αυτοκράτειρας Ευφροσύνης Δούκαινας Καματηράς .
Αυτή η παραχωρήθηκε στη χήρα του Βονιφάτιου του Μομφερρατικού, Μαργαρίτα της Ουγγαρίας, από το Λατίνο Αυτοκράτορα Ερρίκο της Φλάνδρας, πράξη που επικυρώθηκε από τον Πάπα Ιννοκέντιο Γ το 1210.
Η Ελληνορθόδοξη Επισκοπή Βέσαινης επιβεβαιώνεται στην του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως από τον 11ο έως τον 15ο αιώνα ως υπαγόμενηστην Ιερά Μητρόπολη Λαρίσης, και κατατάσσεται στην 18η θέση μεταξύ των εδρών που υπόκεινταν σε αυτή.
Η Βέσαινα μαρτυρήθηκε για πρώτη φορά τον 11ο αιώνα, ως επισκοπή και σε επιγραφή που βρέθηκε στην Αγιά κάποιου Ευθύμιου, «πρωτοσπαθαρίου της Βέσαινας».
Η περιοχή έγινε μέρος της Ελλάδας μαζί με την υπόλοιπη Θεσσαλία το 1881, οδηγώντας στην αποχώρηση των Οθωμανών μεγαλογαιοκτημόνων και την αντικατάστασή τους από Έλληνες.
από το σύγχρονο χωριό βρίσκεται το εγκαταλελειμμένο χωριό Βαθύρεμα, όπου υπάρχουν και ίχνη βυζαντινού οικισμού και εκκλησία αφιερωμένη στον Άγιο Νικόλαο.
Χέκελ τον ταυτίζουν με τον Ορόντη, που πολέμησε στα Γαυγάμηλα· οι δύο τελευταίοι γράφουν, πως ο Μιθρένης χάθηκε σε μία αποτυχημένη προσπάθεια να αποσπάσει την Αρμενία από τον Ορόντη Β.
Όμως ο Άνσον θεωρεί, πως ο Ορόντης Β -μετά τη μάχη στα Γαυγάμηλα- υποτάχθηκε στον Αλέξανδρο Γ, ο οποίος τον έθεσε στην Μεγάλη Αρμενία.
Εκεί αναφέρεται πρώτος ο Αρτάσυρος, πατέρας τού Αροάνδα/Ορόντη Α, ο οποίος νυμφεύτηκε τη Ροδογούνη, κόρη τού Αρταξέρξη Β της Περσίας και είχε γιο τον Αροάνδα/Ορόντη Β.
Οι ιστορικοί ερμηνεύουν, ότι ο Μιθραύστης διοικούσε το πεζικό ή ότι το ιππικό ήταν σε δύο σώματα ή ότι η Αρμενία είχε δύο τμήματα με έναν σατράπη το καθένα.
Είναι πολύ πιθανό να είναι ίδιος με τον Αριοβαρζάνη, που περί το 407 απεστάλη από την Περσία στις πόλεις της Ελλάδας και καλλιέργησε φιλία με την Αθήνα και τη Σπάρτη.
Το . κατανέμεται κυρίως στις ακτές της Μεσογείου, σε χέρσες τοποθεσίες, μπάζα, αρχαιολογικούς χώρους, ερειπωμένα σπίτια, άκρες δρόμων, από το ύψος της θάλασσας μέχρι τα 800 μ.
Ανθίζει από Ιανουάριο μέχρι Νοέμβριο και τα άνθη έχουν χρώμα ωχρο-κιτρινοπράσινο, συχνά με μια πορφυρή σκούρη κηλίδα στον φάρυγγα της στεφάνης.
Το 1997, ενώ παρουσίαζε νυχτερινές εκπομπές στο ραδιοφωνικό σταθμό ΚΛΙΚ 88, δέχθηκε πρόταση από τον τηλεοπτικό σταθμό ΑΝΤ1 για τη θέση του συμπαρουσιαστή της Άννας Δρούζα στη εκπομπή «Κάτσε Καλά!».
Η αποχώρηση της Δρούζα από τη θέση της παρουσιάστριας δημιούργησε το τηλεοπτικό δίδυμο Σεργουλόπουλος-Μπακοδήμου, όταν τη σεζόν 1998-1999 κλήθηκαν να παρουσιάσουν μαζί το «Κάτσε Καλά!».
Τη σεζόν 2003-2004 παρουσίασε μαζί με τη Μαρία Μπακοδήμου το ψυχαγωγικό «Από στόμα σε στόμα» ενώ ανέλαβε μόνος του την παρουσίαση του τηλεπαιχνιδιού «Το των εκατομμυρίων» στο , τηλεπαιχνίδι το οποίο προβαλλόταν από τις 13 Οκτωβρίου 2003 μέχρι και τις 31 Δεκεμβρίου του ίδιου έτους.
Εκεί την περίοδο 2006 με 2008 παρουσίασε την ψυχαγωγική εκπομπή « », ενώ το 2007 ανέλαβαν την παρουσίαση του ελληνικού τελικού της στη ΝΕΤ μαζί με τη Μαρία Μπακοδήμου.
Αργότερα φοίτησε στο Εθνικό Ωδείο της Σόφιας, όπου σπούδασε φωνητική με τον Καθηγητή Γκεόργκι Ζλάτεφ-Τσέρκιν και τη σοπράνο Κάτια Σπιριντόνοβα και αποφοίτησε με διπλώματα στη φωνή και πιάνο, κάνοντας ντεμπούτο ως Τατιάνα στον Ευγένιο Ονέγκιν του Τσαϊκόφσκι.
Μετά την αποφοίτησή του, εντάχθηκε στο Στούντιο Όπερας της Όπερας της Λειψίας, όπου το 1967 έκανε το επαγγελματικό ντεμπούτο της ως Αμπιγκέηλ στο Ναμπούκο του Βέρντι.
Ύστερα έπαιξε στο ρεπερτόριο της κορυφαίους ρόλους, όπως τα Μαντάμα Μπατερφλάι και Μανόν Λεσκώ του Πουτσίνι, τα Τραβιάτα, Τροβατόρε, και Οθέλος του Βέρντι, τον Ντον Τζιοβάνι του Μότσαρτ, την Αραμπέλα του Στράους και το Ντι Τσαουμπεργκάιγκε του Βέρνερ Εγκ.
Το 1973 η Τόμοβα-Σίτνοφ έκανε οντισιόν για τον μαέστρο Χέρμπερτ φον Κάραγιαν για την επερχόμενη παγκόσμια πρεμιέρα του "Ντε τεμπόρουμ φίνε κομέντια" του Καρλ Ορφ στο Φεστιβάλ του Σάλτσμπουργκ.
Ο Κάραγιαν αποκάλεσε την Τόμοβα-Σίντοφ ως "το μεγαλύτερο ταλέντο που έχει συναντήσει τα τελευταία χρόνια." Από το 1973 μέχρι το 1991, η Τόμοβα-Σίντοφ ήταν μόνιμη καλεσμένη του Φεστιβάλ του Σάλτσμπουργκ.
Στο Βερολίνο συνέχισε να διευρύνει το ρεπερτόριό της, παίζοντας ηγετικούς ρόλους σε διάφορα έργα, όπως Οι Γάμοι του Φίγκαρο και Έτσι κάνουν όλες του Μότσαρτ, την Αΐντα του Βέρντι, την Τόσκα του Πουτσίνι, τον Ευγένιο Ονιέγκιν του Τσαϊκόφσκι, τις Τανχόιζερ και Λόενγκριν του Βάγκνερ, τις Αριάδνη στη Νάξο και Ο ιππότης με το ρόδο του Στράους.
Η Άννα Τόμοβα-Σίντοφ (βουλγαρικά: -, επίσημη μεταγραφή Άννα Τόμοβα Σίντοβα, γεννήθηκε στις 22 Σεπτεμβρίου 1941 στη Στάρα Ζαγόρα, Βασίλειο της Βουλγαρίας) είναι Βουλγάρα σοπράνο που έχει τραγουδήσει με μεγάλη επιτυχία σε όλες τις μεγάλες όπερες του κόσμου, με ρεπερτόριο που περιλαμβάνει τους Μότσαρτ, Ροσίνι, Βέρντι, Πουτσίνι, Βάγκνερ και Στράους.
Η συμμετοχή της στο "Αριάδνη" στη Νάξο με τον Τζέιμς Λεβίν και τη Φιλαρμονική της Βιέννης ήταν αυτή που κέρδισε το Βραβείο Γκράμι για την Καλύτερη Εγγραφή Όπερας το 1988.
Το 2005 ο Τσβάιερ ήταν ένας από τους τέσσερις διαιτητές, των οποίων οι καταθέσεις οδήγησαν στην αποκάλυψη του σκανδάλου στοιχηματικής χειραγώγησης αγώνων πρωταθλήματος δεύτερης και τρίτης κατηγορίας καθώς και κυπέλλου, που έγινε γνωστό ως Σκάνδαλο Χόιτσερ, από το όνομα του εμπλεκόμενου διαιτητή.
Στην πορεία βρέθηκε και ο ίδιος ο Τσβάιερ κατηγορούμενος και το 2006 τιμωρήθηκε από την Γερμανική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία με εξάμηνη παύση, καθώς αφενός γνώριζε τις δραστηριότητες του Χόιτσερ αρκετό καιρό πριν τις καταγγείλει και αφετέρου βρέθηκε να έχει και ο ίδιος λάβει χρήματα από τον Χόιτσερ, προκειμένου ως βοηθός διαιτητής να συμβάλλει στη χειραγώγηση ενός αγώνα.
Στις 21 Φεβρουαρίου 2016 ο προπονητής της Μπάγερ Λεβερκούζεν Ρόγκερ Σμιτ αποβλήθηκε από τον Τσβάιερ σε αγώνα εναντίον της Μπορούσια Ντόρτμουντ, αφού αμφισβήτησε ένα ελεύθερο λάκτισμα που οδήγησε σε γκολ για τη Ντόρτμουντ, το μοναδικό του αγώνα.
Ο Σμιτ αρχικά αρνήθηκε να φύγει, αναγκάζοντας τον διαιτητή να διακόψει τον αγώνα και να οδηγήσει τους παίκτες εκτός γηπέδου, προκαλώντας καθυστέρηση εννέα λεπτών, πριν ο αγώνας ξαναρχίσει με τον Σμιτ πλέον εκτός γηπέδου.
Στις 30 Απριλίου 2018 επιλέχθηκε από τη ως ένας από τους βοηθούς διαιτητές βίντεο για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2018 στη Ρωσία, το πρώτο Παγκόσμιο Κύπελλο όπου χρησιμοποιήθηκε η συγκεκριμένη τεχνολογία.
Περιλαμβάνονται ψευδοπλάτανοι, σημύδες, ευρωπαϊκοί λάρικες, αγριοσορβιές, αγριοτριανταφυλλιές, ανδριανοί, μαύρα λονίκερα, και τα Ελβετικά πεύκα που βρίσκονται στα υψηλότερα σημεία των Τάτρα.
Η χιονισμένη ζώνη, που χαρακτηρίζεται από την εμφάνιση παγετού και χιονιού καθ 'όλη τη διάρκεια του έτους, βρίσκεται μόνο στις υψηλότερες τοποθεσίες των Υψηλών Τάτρα .
Τα πλημμυρικά δάση βρίσκονται σε πλημμυρικές περιοχές, πεδιάδες ή κοίτες, κατά μήκος ποταμών και ρεμάτων, και η σύστασή τους ποικίλλει ανάλογα με τις συνθήκες υψομέτρου και υγρασίας.
Το πάρκο Κβετνίτσα στην κοιλάδα Βελίκα έγινε η πρώτη προστατευόμενη περιοχή το 1876, και η Πέτρινη Θάλασσα κοντά στο χωριό Βύχνε έγινε το πρώτο αναγνωρισμένο μνημείο φυσικής κληρονομιάς το 1923.
Η εξόρυξη μεταλλευμάτων και τα λατομεία είναι θεμελιώδη για την μεταλλουργεία, τις χημικές και κατασκευαστικές βιομηχανίες, με σημαντική επιρροή σε όλες γενικά τις βιομηχανίες.
Άλλες ενεργειακές πρώτες ύλες, όπως ο ανθρακίτης, ο ασφαλτούχος σχιστόλιθος και τα μη ενεργειακά αέρια, δεν είναι προσοδοφόρα με τις τρέχουσες τιμές.
Από τα ορυκτά, μόνο τα σιδηρομεταλλεύματα εξορύσσονταν στη Σλοβακία μέχρι το 2008, καλύπτοντας το 11% της εγχώριας κατανάλωσης μαζί με τα μεταλλεύματα αντιμονίου .
Πρόκειται για ψυχρόφιλα είδη, όπως οι αλπικοί τρίτωνες, οι ζωοτόκες σαύρες, οι μαυροσταχτάρες, οι Τατρικοί αρουραίοι, τα σαμούα και οι μαρμότες.
Μετά το πέρας των κύριων ορογενετικών διεργασιών των αλπικών πτυχώσεων, εμφανίστηκαν ρήγματα κατά την παλαιογενή και τη νεογενή περίοδο, που οδήγησαν στον σχηματισμό των παλαιογενών και νεογενών λεκανών.
Το μεγαλύτερο μέρος της Σλοβακικής επικράτειας καταλαμβάνεται από τα Δυτικά Καρπάθια, μια οροσειρά με ξεχωριστή δομή νάππας, που αποτελεί μέρος του αλπικού-ιμαλαϊκού συστήματος.
Τα εξωτερικά δυτικά Καρπάθια (που βρίσκονται στην εξωτερική - βόρεια πλευρά του Καρπαθίου τόξου) πτυχώθηκαν στο τέλος της Παλαιόγενούς και στη Νεογενή περίοδο, σχηματίζοντας τη ζώνη φλύσχης .
Η γεωλογικά περίπλοκη απόκρημνη ζώνη σχηματίζει το εξωτερικό σύνορο των κεντρικών Δυτικών Καρπαθίων, και περιλαμβάνει τις περιοχές Φάτρα-Τάτρα, Βέπορ και Γκέμερ.
Η Σλοβακία συνορεύει με 5 κράτη: στο βορρά με την Πολωνία, στην ανατολή με την Ουκρανία, στο νότο με την Ουγγαρία και στη δύση με την Αυστρία και την Τσεχική Δημοκρατία .
με μεγάλο ποσοστό της να σχηματίζεται από φυσικά όρια, όπως οι κορυφογραμμές βουνών ( Λευκά Καρπάθια, Γιαβορνίκη, Κισούτσκε Μπεσκιντί και Οράβα Μπεσκιντί, Όρη Τάτρα, Νίζκε Μπεσκιντί ) και ποτάμια .
Οι ριζικές κλιματικές μεταβολές της τεταρτογενούς περιόδου είχαν σημαντικό αντίκτυπο στη φυτική σύσταση, και με την σταδιακή αύξηση της θερμοκρασίας ευνοήθηκε η θερμόφιλη χλωρίδα.
Η χώρα διαθέτει σημαντικά κοιτάσματα βιομηχανικών ορυκτών, με σημαντικότερο το μαγνησίτη που είναι εξαγόμενο αγαθό και αντιπροσωπεύει το ~6% της παγκόσμιας παραγωγής.
Βαρύτη, μπεντονίτη, καολίνη , κεραμικές άργιλους, τετηγμένο βασάλτη, δολομίτη, ασβεστόλιθο, αλίτη , ανυδρίτη , άστριους, άμμους χαλαζία και πληθώρα άλλων.
Δυτικά Καρπάθια / με τα Σλοβακικά-Μοραβικά Καρπάθια, δυτικές Μπεσκίδες, Μέση Μπεσκίδα, Ανατολική Μπεσκίδα, περιοχή Ποντάλε-Μαγκούρα, Σλοβακικά Ορυκτά Όρη, περιοχή Φάτρα -άτρα, Σλοβακικά Κεντρικά Όρη, κατάθλιψη Λουτσένσκο- Κοτσικά και η περιοχή Ματράνσκο-Σλάνσκα
Στο δίκτυο ποταμών, με τις δεξαμενές νερού και τους φυσικούς υγροβιότοπους ζει μια μεγάλη ποικιλία ψαριών, αμφιβίων και πτηνών, με συμπεριλαμβανόμενα: γουλιανούς, γριβάδια, πέστροφες, έσοξ, σολομοί του Δούναβη, αλλά και καραβίδες, βάτραχοι και χελώνια.
Στα ορεινά ρέματα βρίσκονται κιτρινομπομπίνες, ορεινές και κοινές σαλαμάνδρες, καρπαθικοί τρίτονες , σταχτοσουσουράδες, αλκυόνες, λευκοσουσουράδες, ευρωπαϊκές ενυδρίδες, μοσχοπόντικες και νερόφιδα.
Καταλαμβάνουν το 1,7 % της Σλοβακικής επικράτειας και περιλαμβάνουν τα Χαμηλά και τα Υψηλά Τάτρα και μέρη των Μικρή Κρίβανσκα και Μεγάλη Φάτρα, Μεγάλο Τσοχ και Μπάμπια χόρα .
Στους Σλοβακικούς οικότοπους ζουν ευρωπαϊκοί λαγοί, φασιανοί , αλεπούδες, αγριόχοιροι, κόκκινα ελάφια, ζαρκάδια, λύγκες, λύκοι και καφέ αρκούδες.
Οι πεδινές και ορεινές περιοχές με εύφορο έδαφος είναι κατάλληλες για την καλλιέργεια πιο απαιτητικών θερμοφιλικών ειδών, όπως τα ζαχαρότευτλα, οι ηλίανθοι και οι ραίβες .
Στα χωριά, συνηθίζεται να εκτρέφονται όρνιθες, πάπιες, χήνες, γαλοπούλες και κουνέλια, και λιγότερο συχνά οικόσιτοι χοίροι, πρόβατα, βοοειδή, κατσίκες και μέλισσες.
Τα υδατικά περιβάλλοντα είναι ιδανικές συνθήκες για να χτίσουν τις φωλιές τους ορισμένα μεγάλα είδη πουλιών, όπως οι φαλαρίδες, οι πρασινοκέφαλες πάπιες, οι σαρσέλα, οι σταχτόχηνες, οι ερωδιοί, οι λευκοπελαργοί και οι βουβόκυκνοι.
Η Γεωγραφία της Σλοβακίας περιλαμβάνει την θέση της στον παγκόσμιο χάρτη, περιγραφή του ανάγλυφου του εδάφους και των χαρακτηριστικών της επιφάνειάς του, όπως πηγές, κρατήρες, ποταμούς και σπήλαια, περιγραφή του κλίματος και αναφορά περιβαλλοντικών ζητημάτων.
Τα Δυτικά Καρπάθια συνορεύουν με τα Ανατολικά στις επικράτειες της Σλοβακίας και της Πολωνίας μέσω του Κουρόβσκε σέντλο στα όρη Λουμπόβνα κοντά στο Μπαρντέγιοβ .
Μεγαλύτερη πεδιάδα: Η κοιλάδα του Δούναβη (με έκταση 3.500 τ.χλμ. καταλαμβάνει ολόκληρο το Ζίτνι Όστροβ και τη γειτονική περιοχή κατά μήκος του Κάτω Βαχ)
Στο ζωγραφικό διάκοσμο των εσωτερικών σαρκοφάγων, η Χενουταουί απεικονίζεται με ένα περίτεχνο περιδέραιο και κάτω από αυτό με ένα δικτυωτό κάλυμμα από χάντρες.
Στην επιφάνειά του εικονίζεται η Η να φορά ένα πολύτιμο επιστήθιο κόσμημα, σε σχήμα ιερού, μέσα στο οποίο βρίσκονται δύο φτερωτά Μάτια του Ώρου με αιρούμενες μορφές κόμπρας Ουραίου που κρατούν Ανκχ.
Στο κέντρο, δύο γεράκια του Ώρου πλαισιώνουν έναν σκαραβαίο που κρατά την σφαίρα του ήλιου, σπρώχνοντάς την προς τα επάνω, ώστε να έλθει η ανατολή που αποτελεί συμβολισμό της εκ νέου γένεσης της ζωής.
Το κάλυμμα της εσωτερικής λάρνακας της Χενουταουί ήταν βαμμένο με κίτρινο χρώμα, αντιγράφοντας το χρώμα των βασιλικών σαρκοφάγων που ήταν κατασκευασμένες από συμπαγή χρυσό ή από επιχρυσωμένο ξύλο.