polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Τον Μάρτιο του 1940 ο Τσώρτσιλ ζήτησε άδεια να μεταφέρει στρατιώτες από το Νάρβικ της Νορβηγίας στη Φινλανδία με τον σιδηρόδρομο της Κίρουνα, στα πλαίσια της «Επιχείρησης Αικατερίνη» .
Ωστόσο, από φόβους ότι η παρουσία Βρετανών στρατιωτών στα σιδηρομεταλλεύματα της Κίρουνα θα προκαλούσε επίθεση των Γερμανών στη Σουηδία, η άδεια δεν δόθηκε.
Οι Σουηδικοί Σιδηρόδρομοι δρομολογούσαν βέβαια ειδικούς συρμούς ήδη από τον Μεσοπόλεμο, αλλά τώρα άρχισαν ένα ειδικό θερινό δρομολόγιο από το Γκέτεμποργκ, που είχε ανταπόκριση με κρουαζιερόπλοια από τις ΗΠΑ.
Μέχρι τη δεκαετία του 1980 ο τουρισμός ήταν θερινή υπόθεση, αλλά το 1983 άρχισε η τουριστική εκμετάλλευση των ελκηθροδρομιών με σκύλους στο Γιούκασγιάρβι.
Το 1990 κατασκευάσθηκε το πρώτο ξενοδοχείο από πάγο στον κόσμο, στο γειτονικό χωριό Γιουκασγιάρβι, 17 χιλιόμετρα από την Κίρουνα, που διαφημίσθηκε τότε ως «το μεγαλύτερο ιγκλού του κόσμου».
Αυτό σήμαινε ότι οι μεταλλωρύχοι δεν χρειαζόταν πλέον να περπατούν χιλιόμετρα μέσα στο κρύο μέχρι την εργασία τους, ούτε να ανεβαίνουν εκατό μέτρα μέχρι τον λόφο του μεταλλείου, καθώς το δίκτυο περιελάμβανε και τελεφερίκ .
Η γραμμή τραμ πόλεως είχε μήκος 8 χιλιομέτρων και μοναδικά χαρακτηριστικά το μετρικό πλάτος σιδηροτροχιάς, τα διπλά τζάμια στα παράθυρα και τα θερμαινόμενα βαγόνια.
Αρχικώς αναπτύχθηκαν εργαστήρια που είχαν σχέση με το ορυχείο, όπως μηχανουργεία, αλλά αργότερα άρχισαν να παράγονται και προϊόντα που μπορούσαν να πωληθούν και αλλού.
Ο δήμος άρχισε να δανείζει χρήματα σε νεοφυείς επιχειρήσεις με πολύ ευεργετικά επιτόκια, μέχρι το 1959, οπότε οι τράπεζες, που επέμεναν ότι αυτό συνιστούσε αθέμιτο ανταγωνισμό, υιοθέτησαν πιο χαλαρούς κανόνες δανεισμού.
Αιώνες προτού ιδρυθεί η Κίρουνα ως πόλη το 1900, η παρουσία σιδηρομεταλλεύματος στους γειτονικούς λόφους Κίιρουναβάαρα και Λούοσαβάαρα ήταν γνωστή στον τοπικό πληθυσμό Σαάμι .
Ο Σουηδός χαρτογράφος και αρχηγός της αστυνομίας Άντερς Χακζελ χαρτογράφησε την περιοχή το 1736 και έδωσε στους λόφους τα σουηδικά τους ονόματα: Φρέντρικς Μπεργκ (το αρχικό φινλανδικό όνομα Κίιρουναβάαρα χρησιμοποιείται εξίσου ακόμη) και Μπέργκετ Ούλρικα Ελεονώρα (το αρχικό φινλανδικό όνομα Λούοσαβάαρα χρησιμοποιείται εξίσου ακόμη), από το όνομα του βασιλέως της Σουηδίας Φρειδερίκο Α και της συζύγου του Ουλρίκα Ελεονώρας.
Πριν το πολεοδομικό σχέδιο, υπήρχαν σπίτια κτισμένα σε τυχαίες θέσεις και αυθαίρετες συστάδες από παράγκες παρόμοιες με αυτές στην άλλη πόλη ορυχείων, τη Μάλμμπεργιετ , 80 χιλιόμετρα νότια της Κίρουνα.
Ωστόσο, κανονικές κατοικίες άρχισαν να κτίζονται με ταχύ ρυθμό και με τα εγκαίνια της σιδηροδρομικής γραμμής το 1903 όλα τα αυθαίρετα κτίσματα, και τα περισσότερα άλλα αυτοσχέδια, κατεδαφίστηκαν και αντικαταστάθηκαν κατά το νέο πολεοδομικό σχέδιο.
Μια ομάδα εργαζόμενων στη σχεδίασαν να σαμποτάρουν τη μεταφορά του στη Γερμανία: Στα τέλη του Νοεμβρίου 1941 οι Έντβαρντ Νύμπεργκ, Ερνστ Βολβέμπερ και άλλοι κατασκεύασαν μία νάρκη για να τη στερεώσουν πάνω σε βαγόνι με σιδηρομετάλλευμα.
Η Γερμανία ζήτησε από τη Σουηδία να επιτρέψει τη χρήση του σιδηροδρομικού της δικτύου για τη μεταφορά στρατιωτικού εξοπλισμού της, όμως η σουηδική κυβέρνηση συμφώνησε μόνο για τις «μεταφορές ανθρωπιστικού χαρακτήρα, αλλά όχι στρατιωτικών προμηθειών ή αξιόμαχων στρατιωτών».
Η Γερμανία αντέτεινε ότι, τώρα που η Νορβηγία είχε καταληφθεί, οι Γερμανοί στρατιώτες εκεί δεν μάχονταν πια, και έτσι μετέφερε μεγάλα φορτία στρατιωτικού εξοπλισμού, πολεμοφοδίων και στρατευμάτων από τη νότια στη βόρεια Νορβηγία μέσω Κίρουνα.
Παρά το ότι μερικοί περιηγητές είχαν ήδη αρχίσει να έρχονται στην περιοχή τον 19ο αιώνα, η λειτουργία της σιδηροδρομικής γραμμής κατέστησε πραγματικά δυνατό τον τουρισμό.
Μετά την εισβολή των Γερμανών στη Νορβηγία, τουλάχιστον δέκα στρατιώτες ήταν σταθμευμένοι σε κάθε γέφυρα της σιδηροδρομικής γραμμής, ώστε να τις ανατινάξουν σε περίπτωση εισβολής των Γερμανών στη Σουηδία.
Κάποια εξόρυξη έγινε τον 19ο αιώνα: το σιδηρομετάλλευμα εξορυσσόταν κατά το σύντομο καλοκαίρι, αλλά μεταφερόταν τον χειμώνα, με έλκηθρα που έσερναν τάρανδοι και άλογα.
Ωστόσο, το κόστος ήταν υψηλό και η ποιότητα κακή, μέχρι που το 1878 εφευρέθηκε ο μετατροπέας Μπέσεμερ, ο οποίος επέτρεψε τον διαχωρισμό του φωσφόρου από το μετάλλευμα.
Κατά τον Α Παγκόσμιο Πόλεμο η παραγωγή σιδηρομεταλλεύματος έπεσε στα χαμηλότερα επίπεδα στην ιστορία της , και όταν οι εξαγωγές αυξήθηκαν και πάλι, μία επιτυχημένη τρίμηνη απεργία το 1920 είχε ως αποτέλεσμα την αύξηση κατά 20% των μισθών των μεταλλωρύχων.
Η παραγωγή ξανάπεσε το 1922 και οι εργαζόμενοι δέχθηκαν εργάσιμη εβδομάδα τριών ημερών, αλλά τα επόμενα χρόνια αυξήθηκε σε επίπεδα ρεκόρ: 9 εκατομμύρια τόνους το 1927.
Στους αρχιτέκτονες Περ Όλοφ Χάλμαν και Γκούσταφ Βίκμαν ανατέθηκε ο σχεδιασμός μιας νέας πόλεως, με επαναστατική θεώρηση των τοπογραφικών και κλιματολογικών δεδομένων: κτισμένη επάνω σε λόφο, η Κίρουνα έχει θερμοκρασία τον χειμώνα μεγαλύτερη από άλλες πόλεις, ενώ εξαιτίας του προσανατολισμού του οδικού πλέγματος, ο άνεμος φυσά ελάχιστα μέσα στην πόλη.
Παρά τις αρχικές ανησυχίες του Χιάλμαρ Λούντμπομ για το αν θα ήταν δυνατή η εργασία στο ύπαιθρο κατά τη διάρκεια του χειμώνα, η κυριότερη μέθοδος εξορύξεως ήταν η ανοικτή.
Το υποαρκτικό κλίμα δυσχέρανε τη χρήση ατμοκίνητων εκσκαφέων και μόνο με ηλεκτροκίνητα μηχανήματα, ήδη πριν το 1920, επιτεύχθηκε σημαντική εκμηχάνιση της παραγωγής.
Ο Γκούσταφ Μπρομς πρότεινε να ονομασθεί ο νέος οικισμός «Κίρουνα», ένα σύντομο και πρακτικό όνομα, που μπορεί εύκολα να προφερθεί και από τους Σουηδούς και σημαίνει «λαγόπους» στα φινλανδικά και στα σάμι .
Ωστόσο η ολική ποσότητα μεταλλεύματος που μπορούσε να εξορυχθεί με ανοικτή εξόρυξη εδώ ήταν πολύ μικρότερη σε σχέση με τον Κίιρουναβάαρα και η προτίμησε να συγκεντρωθεί σε ένα μέρος, αν και γινόταν εξόρυξη στον Λούοσαβάαρα μέχρι το 1974 και αργότερα ο λόφος μετατράπηκε σε ερευνητικό ορυχείο.
Ελπίζοντας για καλύτερο μέλλον, χιλιάδες κάτοικοι μετανάστευσαν από την Κίρουνα, μεταξύ των οποίων μία ομάδα 500 ανθρώπων που μετανάστευσε στη Βραζιλία.
Στις 10 Νοεμβρίου 1960 άνοιξε το Αεροδρόμιο της Κίρουνα, το βορειότερο της Σουηδίας, ώστε να διαχωρισθεί η πολιτική αεροπορία από τις στρατιωτικές πτήσεις που χρησιμοποιούσαν και χρησιμοποιούν το αεροδρόμιο στο Κάλιξφορς από τον Α Παγκόσμιο Πόλεμο.
Παρά τη σουηδική ουδετερότητα, βαγόνια με τρόφιμα, πέδιλα του σκι και κράνη μεταφέρθηκαν από την Κίρουνα στους Νορβηγούς στρατιώτες στο Μπγιέρνφγιελ.
Το 1892, η πώληση ενός μοντέλου σιντριβανιού του έδωσε τα μέσα για μετακομίσει στη Φλωρεντία όπου άνοιξε εργαστήριο κεντημάτων με τον Μπερθ Ρουκέτ, ο οποίος μετακόμισε στο Μόναχο το 1895.
Σε συνεργασία με τον Βίλχελμ φον Ντέμπσιτς, ίδρυσε μια σχολή σχεδίου στο Μόναχο, όπου σπούδασαν πολλοί φοιτητές συμπεριλαμβανομένου του Λούντβιχ Χίρσφελντ Μακ ο οποίος σπούδασε και στο Μπαουχάους.
Ο Χέρμαν Όμπριστ ήταν γιος του γιατρού Καρλ Κάσπαρ Όμπριστ και της Άλις Τζέιν Γκραντ Νταφ, αδελφή του Βρετανού πολιτικού Μαουντστιούαρτ Γκραντ Νταφ.
Ο Χέρμαν Όμπριστ (23 Μαΐου 1862 στο Κίλχμπεργκ κοντά στη Ζυρίχη, Ελβετία - 26 Φεβρουαρίου 1927, Μόναχο , Γερμανία ) ήταν Γερμανός γλύπτης του κινήματος Γιούγκεντστιλ .
Ο φίλος του Άουγκουστ Έντελ κατασκεύασε το στούντιο του στο Μόναχο, το οποίο χτίστηκε το 1897 και καταστράφηκε το 1944, κατά τη διάρκεια του Β Παγκοσμίου Πολέμου.
Εντός της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας ή στημεσαιωνική, προβιομηχανική Ευρώπη και τις εμπορικές αποικίες, η μισθωτή εργασία φαίνεται να ήταν σχετικά σπάνια και περιοριζόταν κυρίως σε υπηρέτες και υψηλότερη θέση ρόλους, ιδίως στον τομέα των υπηρεσιών.
Άλλα κοινά εναλλακτικά μοντέλα εργασίας περιλάμβαναν την αυτο- ή συνεργατική απασχόληση, που συχνά είχαν μισθωτούς βοηθούς, εταιρική εργασία και ιδιοκτησία, όπως συμβαίνει με τα μεσαιωνικά πανεπιστήμια και μοναστήρια.
Ενώ δεν υπάρχει κανένας πρώτος καταβαλλόμενος μισθός, η πρώτη μισθωτή εργασία θα απαιτούσε μια κοινωνία αρκετά προηγμένη για να έχει σύστημα ανταλλαγής που θα επέτρεπε την ανταλλαγή προϊόντων ή υπηρεσιών μεταξύ εμπόρων.
Σημαντικότερα, αυτό προϋποθέτει την ύπαρξη οργανωμένων εργοδοτών—ίσως μια κυβέρνηση ή ένα θρησκευτικό οργανισμό—που θα διευκόλυνε τις ανταλλαγές εργασίας για μίσθωση σε τακτική βάση να αποτελούν μισθωτή εργασία.
Από αυτό, οι περισσότεροι συμπεραίνουν ότι ότι ο πρώτος μισθός καταβλήθηκε σε κάποιο χωριό ή πόλη κατά τη Νεολιθική Επανάσταση, κάποια στιγμή μεταξύ του 10.000 π.
Από την άποψη της λειτουργίας μιας επιχείρησης, ο μισθός μπορεί επίσης να θεωρηθεί ως το κόστος για την απόκτηση και τη διατήρηση των ανθρώπινων πόρων για την εκτέλεση εργασιών, και στη συνέχεια ονομάζεται έξοδα προσωπικού ή έξοδα μισθών.
Ανάλογα με τη μετάφραση του Εζρά 4:14, οι υπηρέτες του βασιλιά Αρταξέρξη Α της Περσίας να εξηγούσαν την πίστη τους ποικιλοτρόπως ως «επειδή είμαστε αλατισμένοι με το άλας του παλατιού» ή «γιατί έχουμε συντήρηση από τον βασιλιά» ή «γιατί είμαστε υπεύθυνοι απέναντι στον βασιλιά ".
Ανεξάρτητα από την ακριβή σύνδεση, το σαλάριουμ που καταβαλλόταν στους Ρωμαίους στρατιώτες έχει ορίσει μια μορφή εργασίας για μίσθωση από τότε στον δυτικό κόσμο, δημιουργώντας μέχρι και εκφράσεις.
Στο μεταξύ, ο Πασκάλ εξακολουθεί να κυνηγάει τη δική του βέρα, η οποία κρεμιέται πάνω στο φανάρι ενός κοριτσιού, το οποίο αφήνει στο προκαθορισμένο μέρος για την τελετή.
Προσγειώνεται πάνω σε μια διακόσμηση, ενώ ένα σμήνος από περιστέρια περνάνε δίπλα από τον Πασκάλ, κάνοντάς τον να χάσει και πάλι τη βέρα, η οποία καταλήγει στο πόδι ενός περιστεριού.
Το Μαλλιά Κουβάρια: Κι εμείς καλύτερα είναι Αμερικανική ταινία μικρού μήκους κινουμένων σχεδίων παραγωγής 2012, την οποία σκηνοθέτησαν και έγραψαν οι Νέιθαν Γκρίνο και Μπάιρον Χάουαρντ.
Έκανε πρεμιέρα στις αίθουσες στις 13 Ιανουαρίου 2012, όπου προβλήθηκε πριν την επανακυκλοφορία σε 3 της ταινίας Η Πεντάμορφη και το Τέρας και στο πριν την πρεμιέρα της ταινίας Η Πριγκίπισσα και ο Βάτραχος στις 23 Μαρτίου 2012.
Η ταινία μικρού μήκους συμπεριελήφθηκε αργότερα ως μπόνους στη Διαμαντένια Έκδοση της ταινίας Σταχτοπούτα και κυκλοφόρησε επίσης στη - συλλογή στις 18 Αυγούστου 2015.
Τη μέρα του γάμου της Ραπουνζέλ και του Γιουτζίν, ο Πασκάλ και ο Μάξιμος είναι αυτοί που θα φέρουν τις βέρες στο ζευγάρι κατά τη διάρκεια της τελετής και θα σκορπίσουν τα λουλούδια.
Όταν ο Επίσκοπος αρχίζει να μιλάει, ένα από τα άνθη των λουλουδιών πέφτει στη μύτη του Μάξιμου κάνοντάς τον να φταρνιστεί, με αποτέλεσμα οι βέρες να εκσφενδονιστούν έξω από το κάστρο.
Όταν βγαίνει, ο μάγειρας τον βλέπει και τον κυνηγάει, προκαλώντας χάος στα τραπέζια και τελικά καταφέρνει να πάρει τη βέρα, αλλά η γλώσσα του κολλάει στο γλυπτό από πάγο.
Ο Πασκάλ καταφέρνει να ξεκολλήσει τη γλώσσα του αλλά ο ίδιος προσγειώνεται στο πόδι ενός σερβιτόρου, οδηγώντας τον να ρίξει τα πράγματα που κουβαλούσε πάνω στον πάγο εκσφενονίζοντάς τον στον αέρα.
Στο μεταξύ, ο Μάξιμος τρέχει πίσω από την άλλη βέρα και όταν καταφέρνει να την πάρει, το γλυπτό από πάγο προσγειώνεται στον καταπέλτη στον οποίο καθόταν, με αποτέλεσμα ο Μάξιμος να εκσφενδονιστεί μαζί με τη βέρα και να προσγειωθεί σε ένα κάρο.
Ο Μάξιμος είναι στο έδαφος αλλά η βέρα του Πασκάλ, πριν καταλήξει στο περιστέρι, είχε κτυπήσει έναν γάντζο αφαιρώντας τον από τη θέση του και προκαλώντας την απελευθέρωση βαρελιών που περιέχουν χυμό.
Ο χυμός χύνεται στον δρόμο κυνηγώντας τον Πασκάλ και τον Μάξιμο, οι οποίοι όταν φτάνουν σε αδιέξοδο, ο Μάξιμος χρησιμοποιεί μια από τις διακοσμήσεις ως σφεντόνα και οι δυο τους εκσφενδονίζονται στον αέρα, όπου ο Πασκάλ καταφέρνει να αρπάξει τη βέρα από το περιστέρι με τη γλώσσα του.
Η ιστορία της ταινίας ξεκινάει σε απροσδιόριστο διάστημα μετά τα γεγονότα της ταινίας Μαλλιά Κουβάρια, ενώ τα ενδιάμεσα γεγονότα από την πρώτη ταινία μέχρι το Κι εμείς καλύτερα εξερευνούνται στην τηλεοπτική ταινία Μαλλιά Κουβάρια: Πριν το ζήσαν κι αυτοί καλά και στην τηλεοπτική σειρά Μαλλιά Κουβάρια: Η Σειρά.
Μόλις ο Επίσκοπος τελειώνει, ζητάει τις βέρες και όλοι γυρνάνε προς τον Πασκάλ και τον Μάξιμο, οι οποίοι έχουν προλάβει να επιστρέψουν αλλά είναι καλυμμένοι με πίσσα.
Ανάμεσα στους ηθοποιούς που χάρισαν τη φωνή τους στους χαρακτήρες είναι οι Μάντυ Μουρ και Ζάκαρι Λίβαϊ, οι οποίοι χάρισαν τις φωνές τους στους πρωταγωνιστές και στην πρώτη ταινία.
Λόγω της μεγάλης ταχύτητας του χορού, το πρώτο βήμα θα πρέπει να είναι μικρό, σχεδόν επιτόπου, ενώ το δεύτερο βήμα, είναι αυτό που δίνει ώθηση για να κινηθεί ο χορευτής στο χώρο.
Ο χορευτής θα πρέπει να κρατάει σταθερό το πάνω μέρος του σώματός του, ενώ το κάτω μέρος θα πρέπει συνεχώς να κάνει , δηλαδή να πηγαίνει πάνω κάτω σαν ελατήριο, πολύ κοντά στο έδαφος.
Οι μελαγχολικοί χοροί της υψηλής κοινωνίας της Αμερικής και της Βρετανίας του 17ου αιώνα δεν είχαν καμία σχέση με το τζάιβ και για αυτό το λόγο μετά το θάνατο της βασίλισσας Βικτορίας το 1901, οι άνθρωποι υιοθέτησαν αυτό το διαφορετικό για εκείνους είδος χορού.
Οι απειλές αυτές και ο κίνδυνος διάλυσης της Δημοκρατίας οδήγησαν τους Βενετσιάνους στην δημιουργία του "Συμβουλίου των Σοφών" με στόχο να συμβουλεύσει τον δόγη, στο Συμβούλιο μετείχαν μέλη της ανώτερης αριστοκρατίας όπως τραπεζίτες και έμποροι.
Τους επόμενους αιώνες το "Συμβούλιο των Σοφών" θα αποκτήσει μεγάλες εξουσίες και θα μετατρέψει το πολίτευμα σε ολιγαρχία περιορίζοντας τις εξουσίες του δόγη.
Η Βενετία έστρεψε τις δραστηριότητες της στην Ανατολική Μεσόγειο, υποστήριξε την Βυζαντινή Αυτοκρατορία που δέχτηκε Νορμανδική επίθεση από τον Ρογήρο Β της Σικελίας.
Τα περισσότερα μέλη της αριστοκρατίας με πρωταγωνιστή τον πατριάρχη Ενρίκο Ντάντολο αντιτάχθηκαν σφοδρά στην απόφαση αυτή δηλώνοντας ότι δεν πρέπει η Βενετία να συμμαχήσει με το σχισματικό Ορθόδοξο Βυζάντιο.
Ο αφορισμός του πάπα στην συνέχεια δεν στάθηκε ούτε αυτός ικανός να απαρνηθεί τα μεγάλα εμπορικά προνόμια που κέρδισε η Βενετία σε νησιά όπως η Κρήτη, η Κύπρος, η Ρόδος και η Χίος χάρη στην συμμαχία της με την Βυζαντινή Αυτοκρατορία.
Η κατηγορία των αντιπάλων του ήταν ότι με τον γάμο του με την Αδελάσα Μιτσιέλ, κόρη του προηγούμενου δόγη Ντομένικο Μιτσιέλ προσπαθούσε να μετατρέψει την Δημοκρατία της Βενετίας σε κληρονομική εξουσία.
Το ανεπίσημο ντεμπούτο του με τη φανέλα του τριφυλλιού έγινε στις 12 Αυγούστου 2018 στην εκτός έδρας φιλική αναμέτρηση με τη Λάρισα που οι πράσινοι γνώρισαν την ήττα με 1-0.
Σκόραρε για πρώτη φορά με τη φανέλα του Παναθηναϊκού, στον προημιτελικό αγώνα κυπέλλου επί του ΠΑΣ Γιάννινα στο γήπεδο της Λεωφόρου, όπου ο Παναθηναϊκός ηττήθηκε με 1-2.
Το επίσημο ντεμπούτο του με τη φανέλα του ΠΑΟΚ έγινε στις 21 Φεβρουαρίου του 2015 στην εκτός έδρας αναμέτρηση με τη Βέροια για το ελληνικό πρωτάθλημα που έληξε 1-3.
Την 1η Μαρτίου 2018 ο ΠΑΟΚ ανακοίνωσε τον δανεισμό του στην πολωνική Άρκα Γκντίνια που αγωνίζεται στην πρώτη κατηγορία του πολωνικού πρωταθλήματος, για τους επόμενους έξι μήνες.
Τον Ιούλιο του 2018 μη υπολογιζόμενος από τον προπονητή του δικεφάλου Ραζβάν Λουτσέσκου για την επόμενη σεζόν έλυσε πρόωρα το συμβόλαιό του με τον ΠΑΟΚ.
Όταν το κανάλι 2 έγινε ο πρώτος εμπορικός τηλεοπτικός σταθμός του Ισραήλ, ο Τάλ φιλοξένησε και παρήγαγε την ισραηλινή έκδοση του και αργότερα ανέπτυξε δύο διαφορετικές μορφές προγραμμάτων: το που πωλήθηκε σε αρκετούς ξένους τηλεοπτικούς σταθμούς και το .
Εισήγαγε πολλούς κωμικούς σε ευρύτερα ακροατήρια, κυρίως τον ο οποίος φιλοξένησε μαζί του την επιτυχημένη μορφή της πραγματικότητας και ο που έδρασε σε πολλές κωμωδίες όπως το ' .
Και οι δύο γονείς της, όπως και οι οικογένειες από τις οποίες προέρχονταν εκείνοι, είχαν έντονα προοδευτικές αντιλήψεις και συμμετείχαν ενεργά στα πολιτικά δρώμενα της εποχής τους.
Αντίθετα η Άνταμς δεν στάλθηκε στο σχολείο, κάτι που εν μέρει οφείλονταν στο ότι ήταν ασθενικό παιδί και εν μέρει στις αντιλήψεις της εποχής που θεωρούσαν την μόρφωση των γυναικών άχρηστη.
Η μητέρα της όμως όπως και η γιαγιά της δίδαξαν τόσο στην ίδια όσο και στις δύο αδερφές της γραφή και ανάγνωση ενώ οι πλούσιες βιβλιοθήκες της οικογένειάς την βοήθησαν να διαβάσει αγγλική και γαλλική λογοτεχνία.
Μία σειρά από επιστολές που αντάλλαξαν οι δύο σύζυγοι αποκαλύπτουν όχι μόνο τον αμοιβαίο σεβασμό και εκτίμηση που είχαν ο ένας για τον άλλον αλλά και την ιδιαίτερη μόρφωση της Άνταμς.
Αντίθετα από την προκάτοχό της Μάρθα Ουάσινγκτον, η Άμπιγκεϊλ Άνταμς ενεπλάκη ενεργά με τη πολιτική, τόσο που οι αντίπαλοί της την αποκαλούσαν «Κυρία Πρόεδρο».
Η Άμπιγκεϊλ Άνταμς , 22 Νοεμβρίου 1744 - 28 Οκτωβρίου 1818) ήταν Αμερικανή πολιτικός που αγωνίστηκε για την εκπαίδευση των γυναικών και για την κατάργηση της δουλείας.
Η Άμπιγκεϊλ Άνταμς άρχισε να υποστηρίζει την πολιτική καριέρα του γιού της Τζον Κουίνσι Άνταμς με τον ίδιο τρόπο που είχε κάνει για την καριέρα του συζύγου της.
Το 1768 το ζευγάρι μετακόμισε στη Βοστώνη προκειμένου να διευρύνει την καριέρα του ο σύζυγός της αλλά το 1774 ξαναγύρισαν στην Μασαχουσέτη λόγω του ασταθούς πολιτικού κλίματος που είχε αρχίσει να επικρατεί στη Βοστώνη λόγω των επαναστατικών τριγμών.
Η Άνταμς άρχισε μία σειρά από χρηματοοικονομικές επενδύσεις με σκοπό να συγκεντρώσει χρήματα για τις επαναστατικές δραστηριότητες που αποδείχθηκαν τόσο επιτυχημένες που μπορεί να χρηματοδοτούσαν την οικογένειά της μέχρι τον θάνατο του Τζον Άνταμς.
Για ένα σύντομο διάστημα δύο ετών η Άμπιγκεϊλ Άνταμς βρέθηκε στο Παρίσι και στο Λονδίνο όπου ο σύζυγός της εργάστηκε αντίστοιχα ως διπλωμάτης και υπουργός του βασιλιά της Αγγλίας αλλά το 1786 επέστρεψε και πάλι στην Μασαχουσέτη.
Σήμερα, ο όρος συνταγή έχει σταδιακά μεταφραστεί στον τομέα της μαγειρικής και γενικά δείχνει μια λίστα με τα συστατικά των τροφίμων για το μαγείρεμα διαφόρων πιάτων.
Στη συνταγή, αναφέρονται οι δόσεις, σε γραμμάρια ή μερικές φορές μετρήσεις στο μάτι ή σε αναλογίες, και λεπτομερείς οδηγίες, μερικές φορές συνοδεύεται από εικόνες, οι οποίες εξηγούν τον τρόπο δημιουργίας ενός πιάτου.
Η συνταγή περιλαμβάνει τις πληροφορίες σχετικά με τον αριθμό των μερίδων που μπορεί να βγάλει κανείς με αυτά τα συστατικά, τη διάρκεια του μαγειρέματος και τη θερμοκρασία που πρέπει να έχει ο φούρνος και συμβουλές για το πώς σερβίρεται το πιάτο.
Τόσο η δομή όσο και η γλώσσα της συνταγής έχουν υποστεί στο παρελθόν κάποιες αλλαγές, Η μόνη ουσιαστική διαφορά που υπάρχει ανάμεσα στις αρχαίες και σύγχρονες συνταγές είναι ότι στις τελευταίες αναφέρονται οι δόσεις, οι χρόνοι μαγειρέματος,περιγράφεται με μεγαλύτερη λεπτομέρεια η διαδικασία μαγειρέματος: αυτό εξηγείται, άλλωστε, από το γεγονός ότι οι παλιές συνταγές ήταν προορισμένες από μάγειρες για άλλους μάγειρες, ενώ οι σύγχρονες, από αυτόν που τις γράφει ως επί το πλείστον
Ο όρος είναι κοινός στον τομέα της μαγειρικής, αλλά χρησιμοποιείται επίσης και σε άλλους τομείς, όπως σε τομείς που σχετίζονται με τη βιομηχανία με βάση τη χημεία ή συνεχόμενης διαδικασίας (για παράδειγμα στην παραγωγή του σκυροδέματος, στην προετοιμασία των γαλβανικών μπάνιων, για την δημιουργία μεταλικού κράματος και για την παραγωγή θερμότητας.
Στις λατινογενείς γλώσσες όρος συνταγή προέρχεται από τη λατινική λέξη , παρελθοντική μετοχή ουδετέρου πληθυντικού αριθμού του ρήματος , που σημαίνει "πράγματα παρμένα", μολονότι στα λατινικά στο μεσαίωνα η περιγραφή της διαδικασίας ξεκινούσε συνήθως με την οδηγία "πάρτε" τα διάφορα συστατικά ή καλύτερα με την προστακτική "" δηλαδή πάρε;
Η συνταγή είναι ένα σύνολο οδηγιών για να εκτελέσει κανείς μια διαδικασία ολικού μετασχηματισμού , που μέσα από διάφορες μετατροπές μιας ή περισσότερων βασικών ουσιών τόσο φυσικές , όσο και χημικές , δίνει ως αποτέλεσμα κάτι διαφορετικό από την αρχική ύλη, συνήθως αξίας ή χρησιμότητας μεγαλύτερης από εκείνες των συστατικών ατομικά.
Στη Νάπολη, στις αρχές του 14ου αιώνα, γράφτηκε στα λατινικά από έναν αυλικό του βασιλιά Καρόλου β' του Ανζού, ένα από τα πιο αρχαία συγγράμματα της μεσαιωνικής κουζίνας, το .
Το βιβλίο περιέχει συνταγές από διαφορετικές αυλές, κυρίως γαλλικής και ναπολετάνικης επιρροής, αλλά περιλαμβάνει και συνταγές με επιρροές από τους άραβες,τους ισπανούς και αλλών ιταλικών περιοχών
Ο μεγαλύτερος γιος της Ανδρόνικος είχε μία ερωμένη, που θεωρούσε ύποπτη για απιστία, έτσι διέταξε τους άνδρες του να θανατώσουν τον άνδρα, που θα πλησιάσει τη νύχτα το δωμάτιό της.
Αμέσως μετά ξεκίνησε εμφύλιος πόλεμος ανάμεσα στον διάδοχο Ανδρόνικο και τον παππού του Ανδρόνικο Β, που έληξε με την ανατροπή του ηλικιωμένου Αυτοκράτορα, ο οποίος αποσύρθηκε σε μοναστήρι .
Ο Βυζαντινός ιστορικός Γεώργιος Παχυμέρης αναφέρει ότι ο Ανδρόνικος Β Παλαιολόγος ξεκίνησε διαπραγματεύσεις με τον πατέρα της αναζητώντας μια νύφη από ισχυρή οικογένεια για τον γιο και συμβασιλιά του Μιχαήλ Θ.
Θεοδώρα άκμασε 1308-1330, παντρεύτηκε πρώτα τον Θεόδωρο Σβετοσλάβ ηγεμόνα της Βουλγαρίας και σε δεύτερο γάμο τον Μιχαήλ Ασέν Γ των Σισμάν βασιλιά της Βουλγαρίας
Ένα έγγραφο που περιλαμβάνεται στα "Χρονικά της Ιστορίας των Σταυροφοριών" και χρεώνεται στον μεγαλύτερο αδελφό της Χετούμ Β της Αρμενίας, αναφέρει ότι δίδυμη αδελφή της ήταν η πριγκίπισσα Θεοφανώ της Αρμενίας.
Αν και δεν κατέστη εφικτό να στοιχειοθετηθούν κατηγορίες αίρεσης εναντίον της, ήταν κάτι που είπε η Χάτσινσον την τελευταία μέρα της δίκης που οδήγησε στην καταδίκη της.
Σε εναν μακροσκελή λόγο που έμοιαζε υπερβολικά με ιερατική διδασκαλία η Αν Χάτσινσον επιχείρησε να διαφωτίσει το αντρικό δικαστήριο σχετικά με τις απόψεις της και την θεολογία της και ολοκλήρωσε περιγράφοντας ένα αποκαλυπτικό μήνυμα που ισχυρίσθηκε πως είχε κατευθείαν από τον Θεό στο οποίο της αποκαλύφθηκε η καταστροφή των κατηγόρων της αλλά και της ίδιας της Μασαχουσέτης στην περίπτωση που καταδικάζονταν.
Αυτό εκλήφθηκε ως άμεση αμφισβήτηση της εξουσίας του δικαστηρίου και η Χάτσινσον καταδικάστηκε σε προσβολή του δικαστηρίου και αποστασία και διατάχθηκε η απομάκρυνσή της από τη Βοστώνη.
Την ίδια περίπου εποχή σχεδόν όλοι οι ομοϊδεάτες της (ανάμεσα στους οποίους και ο κυβερνήτης Χένρι Βέιν, ο ιερέας Τζον Χουίλραΐτ και ο ιεροκήρυκας Τζον Κότον) εκδιώχθηκαν από την Βοστώνη και έχασαν τα αξιώματά τους και την επιρροή τους.
Η Χάτσινσον χαρακτηρίσθηκε «επικίνδυνη γυναίκα», αιρετική και όργανο του Σατανά και φυλακίσθηκε για τέσσερις μήνες υπό άθλιες συνθήκες ενώ την επισκέπτονταν καθημερινά διάφοροι ιερωμένοι προσπαθώντας να συγκεντρώσουν και άλλα στοιχεία εναντίον της.
Βασική στα κηρύγματά της ήταν η ιδέα ότι ο άνθρωπος έχει δεχτεί την χάρη του θεού και ως εκ τούτου αρκούσε η πίστη για να γίνει δεκτός στον Παράδεισο χωρίς να χρειάζεται η διαμεσολάβηση κάποιου ιερέα καθώς ο Θεός επικοινωνούσε με τους ανθρώπους άμεσα.
Πολλές γυναίκες ασπάζονταν τις απόψεις της Χάτσινσον και άρχισαν να την ακολουθούν θεωρώντας την μέντορά τους καθώς στα λεγόμενά της διέκριναν την δυνατότητα να απελευθερωθούν από την ηγεμονία των συζύγων και των ιερέων.
Αυτές οι απόψεις της Χάτσινσον αποτελούσαν «κόκκινο πανί» για την επίσημη Εκκλησία που έβλεπε την εξουσία της να αμφισβητείται ευθέως και να απειλείται η αντρική ηγεμονία.
Αυτές οι συγκεντρώσεις έγιναν τόσο δημοφιλείς που άρχισε να οργανώνει ανάλογες συγκεντρώσεις και για άντρες στις οποίες συμμετείχε μάλιστα και ο κυβερνήτης της Βοστώνης, Χένρι Βέιν.
Σε αυτές τις συναντήσεις η Αν Χάτσινσον ασκούσε κριτική στην εκκλησιαστική ηγεσία της Βοστώνης τόσο σε πολιτικό όσο και θεολογικό επίπεδο και πολύ σύντομα διαμορφώθηκε ένα κλίμα αμφισβήτησης και διαίρεσης με την επίσημη Εκκλησία που περιλάμβανε και πολλά υψηλά ιστάμενα άτομα.
Ειδικά η Χάτσινσον ενοχλούσε τόσο με τις θεολογικές της ερμηνείς όσο και με το γεγονός ότι ασκούσε καθήκοντα ιεροκήρυκα, μία θέση που η Εκκλησία θεωρούσε αποκλειστικά αντρικό προνόμιο.
Η Αν Χάτσινσον γεννήθηκε το 1591 στο Λίνκολνσαϊρ της Αγγλίας και ήταν κόρη του αντικομφορμοστή αγγλικανού ιερέα και δασκάλου Φράνσις Μάρμπερι που ήταν γνωστός για την δριμεία κριτική που ασκούσε στην Εκκλησία της Αγγλίας και είχε καταδικαστεί σε δύο χρόνια φυλάκισης με την κατηγορία της αίρεσης αρκετά χρόνια πριν την γέννηση της κόρης του.
Αυτός ο ασυμβίβαστος άντρας φρόντισε να μορφώσει την κόρη του σαν να ήταν αγόρι παρά τις πεποιθήσεις της εποχής που θεωρούσαν την μόρφωση των γυναικών άχρηστη.
Εν μέρει αιτία για την ευκαιρία αυτή μπορεί να ήταν το γεγονός πως στην εξουσία βρισκόταν μία ισχυρή βασίλισσα, η Ελισάβετ Α, μία δυναμική γυναίκα στην απόλυτη θέση εξουσίας που μιλούσε έξι γλώσσες και έδινε ένα νέο παράδειγμα στις προνομιούχες οικογένειες της Αγγλίας σχετικά με την εκπαίδευση των γυναικών.
Μερικά χρόνια αργότερα πέθανε ο σύζυγός της ενώ η Χάτσινσον αναγκάστηκε να εγκαταλείψει και το Πόρτσμουθ φοβούμενη επίθεση από την Μασαχουσέτη και τελικά εγκαταστάθηκε στην αποικία της Νέας Ολλανδίας σε αυτό που αργότερα θα γινόταν το Μπρονξ στη Νέα Υόρκη παρά τις ενδείξεις πως οι ιθαγενείς της περιοχής ήταν εξαιρετικά δυσαρεστημένοι με την αποικιοποίηση.