polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Η πυρκαγιά έφτασε μόλις τα όρια του οικισμού από δυτικά και βόρεια με αποτέλεσμα η ατμόσφαιρα να γίνει αποπνικτικήκαι σε ορισμένες περιπτώσεις να ξεπερνάει την εθνική οδό Ν.
Το απόγευμα της 21 Αυγούστου υπήρξαν αρχικά αναφορές για καπνούς δυτικά του οικισμού του Πολυχρόνου, γεγονός το οποίο κίνησε την άμεση αντίδραση της πυρσοσβεστικής.
Ωστόσο, λίγες ώρες αργότερα, η Κασσάνδρα κηρύχθηκε σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης, καθώς η φωτιά ξέφυγε του ελέγχου και δημιούργησε ένα ενιαίο μέτωπο αρκετών χιλιομέτρων το οποίο εκτεινόταν ως τα όρια του οικισμού του Πευκοχωρίου.
Ο οικισμός του Πολυχρόνου ήταν αυτός ο οποίος δέχτηκε τις πρώτες ζημιές σε κατοικίες οι οποίες τοποθετούνταν εντός της δασικής έκτασης ενώ η κυκλοφορία διακόπηκε με κύριο στόχο την αποφυγή συνωστισμού στις κεντρικές οδικές αρτηρίες της περιοχής.
Η Δασική Πυρκαγιά της Κασσάνδρας ήταν μια φυσική καταστροφή η οποία ξεκίνησε δυτικά του οικισμού του Πολύχρονου Χαλκιδικής και κατέκαψε το μεγαλύτερο κομμάτι του νοτιοκεντρικού κομματιού της χερσονήσου της Κασσάνδρας.
Η φωτιά ξεκίνησε κατά τις απογευματινές ώρες της 21 Αυγούστου του 2006, η οποία μέχρι την επόμενη μέρα εξαπλώθηκε ταχύτατα δημιουργώντας έτσι ένα πύρινο μέτωπο 10 χιλιομέτρων από τον οικισμό του Πολυχρόνου μέχρι το Πευκοχώρι το οποίο κατασβήστηκε τρεις μέρες αργότερα.
Ο απολογισμός της πυρκαγίας μόλις επιτεύχθη η τελική κατάσβεσή της αφορούσε την καταστροφή 50.000 στρέμματων πευκοδάσους και κατ'επέκταση την εξαφάνιση ενός μοναδικού οικοσυστήματος που είχε παραμείνει ανέγγιχτο για αιώνες.
Κατά την διάρκεια της πυρκαγιάς κατεγράφησαν ένας νεκρός από πνιγμό, δεκάδες άτομα με αναπνευστικά προβλήματα και έναν μεγάλο αριθμό από κατεστραμμένα κτήρια, συγκροτήματα κατοικιών και ξενοδοχεία.
Ο οικισμός του Πευκοχωρίου μαζί με αυτόν της Νέας Σκιώνης ήταν αυτοί οι οποίοι δέχτηκαν τις μικρότερες ζημιές καθώς η πυρκαγιά κατασβήστηκε μόλις λίγα εκατοντάδες μέτρα από τον αστικό ιστό.
Παρόλαυτά στην ευρύτερη περιοχή του Πευκοχωρίου καταστράφηκαν ολοσχερώς κατοικίες εντός της δασικής έκτασης μεταξύ των οποίων και ένα ξενοδοχείο που τοποθετούταν στο πανόραμα του οικισμού.
Η πυρκαγιά η οποία ξεκίνησε δυτικά του οικισμού του Πολυχρόνου έφτασε τις πρώτες πρωινές ώρες πλησίον του οικισμού της Νέας Σκιώνης όπου και διατάχτηκε άμεση εκκένωση προς Σίβηρη και Ποσείδι με κύριο στόχο την ασφάλεια της ανθρώπινης ζωής η οποία κινδύνευε λόγω του ανάγλυφου της περιοχής όπου ο οικισμός μπορούσε κάλλιστα να περικυκλωθεί από όλες τις πλευρές από την πυρκαγιά.
Κατά την διάρκεια των τελευταίων ημερών του Αυγούστου η ΕΜΥ είχε αναφέρει μεγάλη πιθανότητα "επικίνδυνων καιρικών φαινομένων" στην περιοχή, γεγονός το οποίο καθιστούσε ευάλωτη την δασική ύλη της Κασσάνδρας, καθώς έως τότε απουσίαζαν σε μεγάλο βαθμό οι δασικοί δρόμοι και συστήματα πυρασφάλειας, στοιχεία που θα βοηθούσαν στην πρόληψη μιας καταστροφής.
Από τις πρώτες ώρες της πυρκαγιάς λόγω του ιδιαίτερου ανάγλυφου της χερσονήσου και της κατεύθυνσης της πυρκαγιάς στοιχεία τα οποία καθιστούσαν αδύνατη μια αποτελεσματική εκκένωση πληθυσμού, διατάχτηκε απαγορευτικό κυκλοφορίας και πρόσβασης στην χερσόνησο της Κασσάνδρας, ενώ διατάχτηκε εκκένωση από θαλάσσης.
Αρκετά σκάφη και λέμβοι του λιμενικού σε σύμπραξη με ιδιωτικά σκάφη μετέφεραν ένα αρκετά μεγάλο μέρος του πληθυσμού της ευρύτερης περιοχής του Πολυχρόνου, της Χανιώτης και του Πευκοχωρίου στις ακτές της Σιθωνίας όπου και παρέμεινε έως την επιβεβαίωση πως η πυρκαγιά δεν ήταν πλέον απειλητική απέναντι στους εγγείως οικισμούς.
Σε πολλές περιπτώσεις ασκήθηκε δριμύτατη κριτική απέναντι στην ετοιμότητα της πολιτείας να αντιμετωπίσει την φωτιά καθώς αρκετοί παράγοντες κατήγγειλαν την καθυστέρηση αντίδρασης, τα ελλειπή μέσα πυρόσβεσης και την μη χρήση πυροσβεστικών αεροπλάνων με κύριο στόχο να οριοθετηθεί η πυρκαγιά το συντομότερο δυνατό.
Έως και σήμερα δεν έχει υπάρξει πόρισμα το οποίο να δείχνει τα πραγματικά αίτια της πυρκαγιάς μεταξύ των οποίων είναι ο ανθρώπινος παράγοντας αλλά και οι φυσικές συνθήκες που επικρατούσαν την περίοδο εκείνη.
Ο Κέπλερ ισχυριζόταν ότι είχε μια ξαφνική συνειδητοποίηση, σαν από θεϊκή φώτιση, στις 19 Ιουλίου 1595, ενώ δίδασκε στο Γκρατς αποδεικνύοντας την περιοδική φύση της συνόδου του Κρόνου με τον Δία στον ζωδιακό: κατάλαβε ότι τα κανονικά πολύγωνα όριζαν έναν εγγεγραμμένο και έναν περιγεγραμμένο κύκλο το καθένα σε καθορισμένους λόγους ακτίνων, οι οποίοι, όπως σκέφθηκε, ίσως να αποτελούσαν τη γεωμετρική βάση του Σύμπαντος.
Αφού πρώτα απέτυχε να βρει μία μοναδική διάταξη πολυγώνων που να ταιριάζει στις αστρονομικές παρατηρήσεις, ο Κέπλερ άρχισε να πειραματίζεται με τριδιάστατα σχήματα, τα πολύεδρα.
Περικλείοντας δηλαδή αυτά τα στερεά σε περιγεγραμμένες σφαίρες, η καθεμιά απο τις οποίες αποτελούσε την εγγεγραμμένη σφαίρα του επόμενου στερού, έχουμε 6 σφαίρες που αντιστοιχούσαν στις τροχιές των 6 γνωστών τότε πλανητών: του Ερμή, της Αφροδίτης, της Γης, του Άρη, του Δία και του Κρόνου.
Διατάσσοντας τα στερεά με τη σωστή σειρά, δηλαδή οκτάεδρο-εικοσάεδρο-δωδεκάεδρο-τετράεδρο-κύβος, ο Κέπλερ βρήκε ότι οι σφαίρες αντιστοιχούσαν στις σχετικές ακτίνες των τροχιών των πλανητών γύρω από τον Ήλιο, με διαφορές από τις αστρονομικές παρατηρήσεις μικρότερες γενικώς του 10%.
Ο Κέπλερ βρήκε τότε και μία σχέση που συνέδεε το μέγεθος της τροχιάς εκάστου πλανήτη με την περίοδο περιφοράς του γύρω από τον Ήλιο: από τους εσώτερους προς τους εξώτερους πλανήτες, ο λόγος της αυξήσεως της περιόδου ήταν διπλάσιος της διαφοράς των ακτίνων των τροχιών.
Από την άλλη, η «αιτιότητα» είναι μία έννοια που υπονοεί τη γενικότερη ιδέα της υπάρξεως «πραγματικής επιστημονικής γνώσεως», ιδέα που καθοδηγεί και αποτελεί το κίνητρο κάθε είδους ερευνών.
Υπό αυτή την έννοια, ο Κέπλερ ήδη με το άρχισε μία διερεύνηση των αιτίων των πραγμάτων, θέτοντας ερωτήματα για το αίτιο του αριθμού, των διαστάσεων και των κινήσεων/ταχυτήτων των ουράνιων σφαιρών.
Από την άλλη, η αρχή της αιτιότητας υπονοεί στον Κέπλερ, σε συμφωνία με την αριστοτελική κατανόηση της φυσικής φιλοσοφίας, το συγκεκριμένο «φυσικό αίτιο», την επαρκή αιτία που προκαλεί μία κίνηση ή ευθύνεται για τη διατήρηση της κινήσεως ενός σώματος.
Ιδιάζουσα στον Κέπλερ και χαρακτηριστικής της προσεγγίσεώς του είναι η αποφασιστικότητά του: είναι πεπεισμένος ότι το πρόβλημα της ισοδυναμίας των αστρονομικών υποθέσεων μπορεί να επιλυθεί και να επιτύχει η επακόλουθη εισαγωγή της έννοιας της αιτιότητας στην αστρονομία .
Αυτή η προσέγγιση είναι ήδη παρούσα στο , όπου ο συγγραφέας, για παράδειγμα, αποδίδει για πρώτη φορά τις αποστάσεις των πλανητών σε μία δύναμη που εκπηγάζει από τον Ήλιο και μειώνεται αναλόγως της αποστάσεως του κάθε πλανήτη, μέχρι τη σφαίρα των απλανών αστέρων.
κατά λέξη μετάφραση Το κοσμογραφικό μυστήριο, εναλλακτικές αποδόσεις: Κοσμικό μυστήριο ή Το μυστικό του Σύμπαντος) είναι βιβλίο αστρονομίας γραμμένο στη λατινική από τον μεγάλο Γερμανό αστρονόμο Γιοχάνες Κέπλερ, που εκδόθηκε στην Τυβίγγη το 1597 (αν και η σελίδα του τίτλου του αναφέρει το 1596 ως το έτος εκδοσεως) και σε δεύτερη έκδοση το 1621.
Ο πλήρης τίτλος του έργου είναι , , , , , & , , (δηλαδή «Πρόδρομος των κοσμολογικών δοκιμίων, περιέχων: Το μυστικό του Σύμπαντος, Επί της θαυμασίας αναλογίας των Ουρανίων Σφαιρών, και Επί των αληθών και συγκεκριμένων αιτίων του αριθμού, του μεγέθους και των περιοδικών κινήσεων των Ουρανών. Αποδεικνυόμενα δια των πέντε κανονικών γεωμετρικών στερεών»).
Ο Κέπλερ πρότεινε σε αυτό του έργο ότι οι σχέσεις των αποστάσεων μεταξύ των 6 τότε γνωστών πλανητών μπορούσαν να ερμηνευθούν μέσω των 5 πλατωνικών στερεών, κλεισμένων μέσα σε μια εξωτερική σφαίρα που αντιστοιχούσε στην τροχιά του Κρόνου.
Ωστόσο, μετά απο περαιτέρω υπολογισμούς, κατάλαβε ότι δεν θα μπορούσε να αντιπροσωπεύσει όλους τους πλανήτες με τη χρήση κανονικών διδιάστατων πολυγώνων και αντί για αυτά θα έπρεπε να χρησιμοποιήσει τα πέντε πλατωνικά στερεά.
Μεγάλο μέρος του ενθουσιασμού του για το Κοπερνίκειο σύστημα πήγαζε από τις θεολογικές του πεποιθήσεις σχετικώς με τον σύνδεσμο μεταξύ του φυσικού και του πνευματικού.
Το ίδιο το Σύμπαν ήταν για αυτόν μία απεικόνιση του τρισυπόστατου Θεού, με τον Ήλιο να αντιστοιχεί στον Πατέρα, τη σφαίρα των απλανών αστέρων στον Υιό και τον ενδιάμεσο χώρο στο Άγιο Πνεύμα.
Το πρώτο χειρόγραφο του περιείχε ένα εκτεταμένο κεφάλαιο που συμφιλίωνε το ηλιοκεντρικό σύστημα με αποσπάσματα της Αγίας Γραφής που φαίνονται να υποστηρίζουν τον γεωκεντρισμό.
Παρά το ότι οι λεπτομέρειες θα τροποποιούνταν υπό το φως των μεταγενέστερων ερευνών του συγγραφέως, ο Κέπλερ ποτέ δεν εγκατέλειψε την πλατωνική κοσμολογία των πολυέδρων και των σφαιρών του .
Τα μετέπειτα μεγάλα αστρονομικά έργα του ήταν κατά μία έννοια περαιτέρω αναπτύξεις της, με σκοπό την εξεύρεση ακριβέστερων εσωτερικών και εξωτερικών διαστάσεων για τις σφαίρες, υπολογίζοντας τις εκκεντρότητες των πλανητικών τροχιών μέσα τους.
Το 1621 δημοσίευσε μία επαυξημένη β έκδοση του , με 50% περισσότερες σελδίες, όπου παρουσίαζε σε υποσημειώσεις τις διορθώσεις και βελτιώσεις που είχε επιφέρει στα 25 έτη που μεσολάβησαν.
Ως απάντηση στο , ο Δανός αστρονόμος Τύχο Μπράχε , στον οποίο ο Κέπλερ είχε στείλει αντίτυπο του βιβλίου, ανέφερε ότι οι ιδέες του ήταν συναρπαστικές, αλλά θα μπορούσαν να επαληθευθούν μόνο δια των παρατηρήσεων που εκτελούσε ο ίδιος ο Τύχων τα περασμένα 30 χρόνια.
Τελικώς ο Τύχων τού έδωσε μόνο τα παρατηρησιακά δεδομένα για τον πλανήτη Άρη, αλλά η συνάντηση των δύο επιστημόνων βοήθησε τον Κέπλερ να διατυπώσει τους τρεις νόμους του για την κίνηση των πλανητών.
Με την υποστήριξη του Μίκαελ Μαίστλιν, ο Κέπλερ πήρε την άδεια από τη σύγκλητο του Πανεπιστημίου της Τυβίγγης να εκδώσει το χειρόγραφο του έργου, με εκκρεμή θέματα την αφαίρεση της βιβλικής ερμηνείας και την προσθήκη μιας απλούστερης, περισσότερο κατανοητής, περιγραφής του Κοπερνίκειου συστήματος, όπως και των νέων ιδεών του ίδιου του Κέπλερ.
Το εκδόθηκε στα τέλη του 1596 και ο Κέπλερ έλαβε τα αντίτυπά του και άρχισε να τα στέλνει σε εξέχοντες αστρονόμους και υποστηρικτές των επιστημών στις αρχές του 1597.
Πολλές επιστημολογικές απόψεις του Κέπλερ βρίσκονται στο έργο του Κατά του Ούρσου , το οποίο γράφηκε στα πλαίσια μιας αντιδικίας για κλοπή πνευματικής ιδιοκτησίας ανάμεσα στον Νικόλαο Ραϊμάρο Ούρσο και στον Τύχο Μπράχε : η αιτιότητα και η φυσική των αστρονομικών θεωριών, η έννοια των αστρονομικών υποθέσεων, η πολεμική μεταξύ ρεαλισμού και ινστρουμενταλισμού, η επικριτική στάση του Κέπλερ κατά της δυσπιστίας γενικώς, ο επιστημολογικός ρόλος της ιστορίας, και άλλα θέματα.
Το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο και Συμβούλιο Μουσείων είναι θεσμός και παράλληλα το ανώτατο συμβουλευτικό όργανο για όλα τα θέματα που αφορούν στην «προστασία των Αρχαιοτήτων και εν γένει της Πολιτιστικής Κληρονομιάς» στην Ελλάδα, που λειτουργεί βάσει του Ν.3028/2002 Τα μέλη που απαρτίζουν το ΚΑΣ «προέρχονται από τον χώρο της επιστήμης, της εκπαίδευσης, της τέχνης και της αρχαιολογικής έρευνας».
Ο ρόλος του είναι η προστασία των αρχαιοτήτων, η αναστήλωση μνημείων, η ανάδειξη και διαχείριση αρχαιολογικών θέσεων, η κατασκευή και διαχείριση των μουσείων, η εποπτεία των ανασκαφών των κατά τόπους Εφορειών Αρχαιοτήτων και των ξένων αρχαιολογικών σχολών και ινστιτούτων, όπως και ερευνητικών κέντρων που σχετίζονται με την αρχαιολογία.
Προετοιμασία Συνεδριάσεων του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου, του Συμβουλίου Μουσείων και του Ειδικού Οργάνου , όπως ορίζονται στα άρθρα 50, 51 και 52 του Ν.
Ιστορικά, η περιοχή από την οποία συγκροτήθηκε ο νομός ήταν γνωστή ως Μπιγκόρ, μια περιοχή που κατά καιρούς ήταν ανεξάρτητη, αλλά αργότερα αποτέλεσε τμήμα της επαρχίας της Γασκώνης.
Τον 16ο αιώνα, τα εδάφη του νομού αποτελούσαν μέρος των κτήσεων των Προτεσταντών μοναρχών της Ναβάρρας, που προσαρτήθηκαν στη Γαλλία από τον Ερρίκο τον Δ' το 1607.
Οριοθετείται στα ανατολικά από το μεγάλο οροπέδιο του Λανμεζάν , ένα πραγματικό υδραγωγείο του νομού, από όπου πηγάζουν πολλά ποτάμια των λεκανοπεδίων του Γαρούνα και Αντούρ .
Η ευρύτερη περιοχή της Ταρμπ είναι το οικονομικό και διοικητικό κέντρο του νομού, ενώ η Λούρδη, δεύτερη μεγαλύτερη πόλη του νομού, αφιερώνεται σχεδόν αποκλειστικά στον θρησκευτικό προσκυνηματικό τουρισμό.
Στο νομό βρίσκεται η κοινότητα Λούρδη με το Ιερό της Παναγίας της Λούρδης, που είναι ένας από τους σημαντικότερους τόπους στον τομέα του προσκυνήματος και του θρησκευτικού τουρισμού.
Συνορεύει στα δυτικά με το νομό Ατλαντικά Πυρηναία , στα ανατολικά με το νομό Ωτ-Γκαρόν, στα βόρεια με το νομό Ζερς και στο νότο με την ισπανική επαρχία Ουέσκα.
Τον Φεβρουάριο του 1961, οι Ολλανδοί διοργάνωσαν εκλογές για το Συμβούλιο της Νέας Γουινέας, ένα αντιπροσωπευτικό σώμα της Παπούα για να συμβουλεύει τον Κυβερνήτη.
Στις 1 Δεκεμβρίου 1961, έλαβε χώρα μια τελετή εγκαινίων, όπου υψώθηκε η σημαία του Πρωινού Αστεριού έξω από το κτίριο του Συμβουλίου με την παρουσία του Κυβερνήτη.
Επίσης παίχτηκε ο ύμνος "Χάι Τανάχκου Παπούα", το εθνόσημο της μελλοντικής χώρας, το σύνθημα, ενώ προτάθηκε το όνομα "Δυτική Παπούα" για το νέο κράτος.
Το 2010, το κοινοβούλιο του Βανουάτου πέρασε το νόμο Ουαντόκ Μπλονγκ Γιουμί , δηλώνοντας επίσημα ότι η εξωτερική πολιτική του Βανουάτου είναι να στηρίξει την επίτευξη της ανεξαρτησίας της Δυτικής Παπούα.
Η περιοχή βρίσκεται υπό την διοίκηση της Ινδονησίας και ελέγχεται από την Ινδονησία από την 1η Μαΐου 1963 με πολλά ονόματα, όπως τα Δυτικό Ιριάν, Ιριάν Τζάγια και Παπούα.
Στις 19 Οκτωβρίου 2011, ο Φορκόρους Γιαμποϊσέμπουτ, επικεφαλής της Εθνικής Αρχής της Δυτικής Παπούας , ανακοίνωσε μονομερώς την ανεξαρτησία της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Δυτικής Παπούας ).
Τόμας Ουαϊνγκάι ανακήρυξε την ανεξαρτησία της Δημοκρατίας της Δυτικής Μελανησίας χρησιμοποιώντας τη Μελανησιακή ταυτότητα των κατοίκων της Δυτικής Παπούας ως σκεπτικό για το όνομα.
Στις 1 Ιουλίου του 1971, ο Ταξίαρχος Σεθ Τζαφέθ Ρουμκόρεμ, ηγέτης της στρατιωτικής οργάνωσης για την ανεξαρτησία Κίνημα της Ελεύθερης Παπούα ), ανακήρυξε μονομερώς την Δυτική Παπούα ως ανεξάρτητη δημοκρατία.
Η Γουέστερν Μέλμπουρν θα παίξει τους εντός έδρας αγώνες της στο Καρντίνια Παρκ στο Τζιλόνγκ για τις δύο πρώτες σεζόν, ενώ θα χτίζει το γήπεδο και το προπονητικό κέντρο της στο Τάρνιτ, με αναμενόμενη ολοκλήρωση το 2021.
Ο ιστότοπος του συλλόγου κατά τη στιγμή της ανακοίνωσης σχολίασε ότι το σχέδιο επηρεάστηκε από την κλίση των στεγών στα προάστια και τη γέφυρα Γουέστ Γκέιτ, με το πράσινο χρώμα να αντιπροσωπεύει την ανάπτυξη, την αρμονία και τη φρεσκάδα.
Στις 11 Ιανουαρίου 2019, η Γουέστερν Μέλμπουρν Γκρουπ ανακοίνωσε τον Τζόνι Αναστασιάδη ως πρώτο βοηθό προπονητή για την πρώτη σεζόν του συλλόγου.
Στις 13 Φεβρουαρίου, ανακοινώθηκε ότι ο σύλλογος θα ονομάζεται Γουέστερν Γιουνάιτεντ Φούτμπολ Κλαμπ, μετά από δημόσια ψηφοφορία που πραγματοποιήθηκε μέσω της .
Αποτελείται από τους άλλοτε Δήμους Κερκυραίων, Αχιλλείων, Ερεικούσσης, Μαθρακίου, Οθωνών, Παλαιοκαστριτών, Παρελίων και Φαιάκων , οι οποίοι στη συνέχεια αποτέλεσαν δημοτικές ενότητες του ενιαίου Δήμου Κέρκυρας .
Συστάθηκε το 2019, με την εφαρμογή του προγράμματος Κλεισθένης Ι , σύμφωνα με τον οποίο όλες οι υποδιαιρέσεις των δημοτικών ενοτήτων μετονομάσθηκαν σε κοινότητες.
Βρίσκεται χτισμένο σε υψόμετρο περίπου 580 μέτρων σε βουνοπλαγιά επί της βόρειας πλευράς του φαραγγιού του Τουθόα ποταμού , καθώς και σε απόσταση περίπου 8 χιλιομέτρων δυτικά από τα Λαγκάδια.
Ο οικισμός έχει πληθυσμό 67 κατοίκους και αποτελεί έδρα της ομώνυμης Τοπικής Κοινότητας όπου σε αυτήν ανήκουν και οι οικισμοί Τουθόα και ΦούσκαρηΕ.
Βοηθούμενος από τον ξάδερφό του Μπάκιγχαμ, ο Ριχάρδος προσπαθεί να παρουσιαστεί ως ο πραγματικός διάδοχος του θρόνου, προσποιούμενος ότι είναι ένας σεμνός και αφοσιωμένος άνθρωπος χωρίς αξιώσεις.
Ο Ριχάρδος και ο Μπάκιγχαμ διαδίδουν τη φήμη ότι οι δύο γιοι του Εδουάρδου είναι νόθοι και επομένως δεν έχουν νόμιμη αξίωση για το θρόνο, τους βοηθούν οι Κάτσμπυ, Ράτκλιφ και Λόβελ.
Ο Ριχάρδος παρουσιάζεται ως άσχημος, καμπούρης, παραμορφωμένος και σκληρός και λέει ότι «είναι αποφασισμένος να αποδειχτεί κακός / και μισεί τις άεργες απολαύσεις αυτών των ημερών».
Μέσω μιας προφητείας, ότι «ο Γ από τους κληρονόμους του Εδουάρδου θα είναι δολοφόνος», φυλακίζει τον αδελφό του Γεώργιο στον πύργο του Λονδίνου (ο βασιλιάς ερμήνευσε την προφητεία ως Γεώργιος του Κλάρενς, αλλά η προφητεία θα μπορούσε εξίσου εύκολα να αναφέρεται στον Ριχάρδο του Γκλόστερ).
Ο Σαίξπηρ, και οι χρονικογράφοι της εποχής που τον επηρέασαν, είχαν ενδιαφέρον να απεικονίσουν τη νίκη του οίκου των Τυδώρ, στον οποίο ανήκε η Ελισάβετ Α της Αγγλίας, κατά του οίκου της Υόρκης ως το Καλό που κατακτά το Κακό.
Οι ιστορικές ανακρίβειες στο έργο μπορούν να αποδοθούν εν μέρει στις πηγές του Σαίξπηρ, όπως τα Χρονικά του Χόλινσεντ, τα γραπτά των Τζον Ρους, Πόλυντορ Βέρτζιλ και Τόμας Μορ, και εν μέρει στην καλλιτεχνική άδεια.
Η λαίδη Άννα εμφανίζεται να συνοδεύει τη νεκρώσιμη ακολουθία του πεθερού της Ερρίκου ΣΤ' με άλλους ευγενείς στον Καθεδρικό ναό του Αγίου Παύλου.
Κατά τη διάρκεια του εμφύλιου Πολέμου των Ρόδων μεταξύ των βασιλικών οίκων του Γιορκ και του Λάνκαστερ, η Αγγλία απολαμβάνει μια περίοδο ειρήνης υπό τον βασιλιά Εδουάρδο Δ' και τους νικητές Υορκιστές.
Κακόβουλος, διψασμένος για εξουσία και πικραμένος για τη σωματική του δυσμορφία, ο Ριχάρδος φιλοδοξεί κρυφά να ανέλθει στον θρόνο - και αποφασίζει να χρησιμοποιήσει κάθε μέσο για να επιτύχει τον σκοπό του.
Υποθέτοντας ότι ο βασιλιάς τους πλήρωσε για να τον δολοφονήσουν, αυτός τους ζητά να απευθυνθούν στον Ριχάρδο, ο οποίος θα τους ανταμείψει καλύτερα αν τον σώσουν αλλά ένας από τους δολοφόνους του εξηγεί ότι ο Ριχάρδος τους έστειλε.
Ο Ριχάρδος στρέφει το βλέμμα του στην Ελισάβετ της Υόρκης, τη μεγαλύτερη κόρη και κληρονόμο του Εδουάρδου Δ', και δηλητηριάζει τη σύζυγό του λαίδη Άννα, ώστε να είναι ελεύθερος να παντρευτεί την πριγκίπισσα.
Στη μάχη του Μπόσγουορθ, ο λόρδος Στάνλεϊ και οι ακόλουθοί του εγκαταλείπουν τον Ριχάρδο, οπότε αυτός διατάζει την εκτέλεση του Τζωρτζ Στάνλεϊ, γιου του λόρδου.
Όταν αρνείται στον Μπάκιγχαμ μια υποσχεθείσα χορήγηση εδαφών, ο Μπάκιγχαμ στρέφεται εναντίον του και συντάσσεται με τους υποστηρικτές του διεκδικητή του θρόνου Ερρίκου Τυδώρ, κόμη του Ρίτσμοντ, ο οποίος αυτή τη στιγμή βρίσκεται στην εξορία.
Το έργο αρχίζει με τον Ριχάρδο του Γκλόστερ να περιγράφει την αποκατάσταση στον θρόνο του αδελφού του, βασιλιά Εδουάρδου Δ της Αγγλίας, πρωτότοκου γιου του Ριχάρδου, δούκα της Υόρκης .
βρίσκεται ο αρχαιολογικός χώρος "Παλιόκαστρο" όπου έχουν βρεθεί αρχαιολογικές θέσεις και οικιστικά σύνολα που χρονολογούνται από την Προϊστορική, Αρχαιοελληνική και Ρωμαϊκή περίοδο.
Πολλά από τα ευρήματα εκτίθενται στην αρχαιολογική συλλογή Καισάρειας του Αρχαιολογικού Μουσείου Αιανής, στο Αρχαιολογικό Μουσείο Κοζάνης και στο Βυζαντινό Μουσείο Κοζάνης.
Στην τοποθεσία "Κάστρο Καισαριάς" ή "Παλιόκαστρο" υπάρχουν "λείψανα ισχυρού πρωτοβυζαντινού τείχους του 6ου αιώνα με πύργους κατά διαστήματα" καθώς και "ψηφιδωτό δάπεδο, τμήμα του οποίου βρίσκεται κάτω από το τείχος".
Στην τοποθεσία "Άγιος Κωνσταντίνος", το 1995, ανασκάφηκε νεκροταφείο παλαιοχριστιανικών χρόνων, μεγάλο μέρος του οποίου έχει καταστραφεί από την τεχνητή λίμνη.
Σύμφωνα με τους κα­τα­λό­γους Μη­τρο­πό­λε­ων και Ε­πι­σκο­πών που πα­ρα­θέ­τει ο Γε­ρά­σι­μος Κο­νι­δά­ρης στην «Εκ­κλη­σι­α­στι­κή ι­στο­ρί­α της Ελ­λά­δος» η επισκοπή Καισαρείας α­να­φέ­ρε­ται ως η πρώ­τη επι­σκο­πή της περιοχής και να υ­πάγεται στη Μη­τρό­πο­λη Λα­ρί­σης κα­τά τον 5ο αι­ώ­να .
Η Καισάρεια αναφέρεται ως οικισμός από την περίοδο της τουρκοκρατίας και μετά την απελευθέρωση με το ΦΕΚ 260Α-31/12/1918 ορίστηκε έδρα της ομώνυμης κοινότητας.
Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης, μαζί με τον Κήπο αποτελούν την τοπική κοινότητα Καισάρειας που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Ελιμείας του δήμου Κοζάνης και σύμφωνα με την απογραφή 2011 ως κοινότητα έχει πληθυσμό 744 κατοίκους ενώ ως οικισμός 615.
Αν και οι Ευρωπαίοι ονόμασαν την συγκεκριμένη φυλή ως "Θιβετιανό Μαστίφ", ο όρος αυτός δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα αφού το Θιβετιανό Μαστίφ δεν ανήκει στην κατηγορία των σκυλιών Μαστίφ.
Ο όρος "μαστίφ" χρησιμοποιήθηκε από τους Ευρωπαίους που ήρθαν για πρώτη φορά στο Θιβέτ, επειδή με αυτόν τον όρο συνήθιζαν να αναφέρονται για όλες σχεδόν τις μεγάλες φυλές σκύλων στη Δύση.
Οι πρώτοι Δυτικοί επισκέπτες στο Θιβέτ ονόμασαν λανθασμένα μερικές από τις φυλές του: Το «Θιβετανό τεριέ» δεν είναι τεριέ και το «Θιβετιανό σπάνιελ» δεν είναι σπανιέλ.
Ένα καλύτερο όνομα για το σκυλί μπορεί να είναι το θιβετιανός ορεινός σκύλος, ή, για να συμπεριλάβει τη φυλή σε όλη της την έκταση, το ιμαλαϊκός ορεινός σκύλος.
Το θιβετιανό μαστίφ, γνωστό ως Ντρογκ-Χι στα θιβετιανά, σημαίνει "νομαδικός σκύλος" που αντανακλά τη χρήση του σε κοπάδια, σκηνές, χωριά, μοναστήρια και παλάτια.
Το καλοκαίρι του 1950 πήρε μεταγραφή στον Ολυμπιακό Πειραιώς, αγωνιζόμενος αρχικά με την γ αναπληρωματική ομάδα, με την οποία κατέκτησε το πρωτάθλημα γ ομάδων Α Κατηγορίας Ε.
Διακρίθηκε με τις αναπτυξιακές ομάδες του συλλόγου και το 1951 προωθήθηκε στην βασική πρώτη ομάδα του Ολυμπιακού, με τη φανέλα του οποίου αγωνίστηκε για μια διετία και κατέκτησε από 2 φορές το πρωτάθλημα Ε.
Στον Άρη Πειραιώς είχε συμπαίκτες μεταξύ άλλων τους Αντώνη Δερμάτη και Τάσο Βασιλείου και με τη φανέλα τις Προοδευτικής αγωνίστηκε εκτός από το Πειραϊκό πρωτάθλημα και 1 χρονιά στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα, έχοντας συμπαίκτες μεταξύ άλλων τους πρώην συμπαίκτες του στον Ολυμπιακό Μάκη Γερμενή, Γιώργο Κανσό και Κώστα Καρπαθάκη.
Μετά το τέλος της ποδοσφαιρικής του σταδιοδρομίας αγωνιζόταν στον καθιερωμένο αγώνα παλαιμάχων Βραδυποριακός - Ταλαιπωριακός, μεταξύ των βετεράνων ποδοσφαιριστών του Ολυμπιακού και της Προοδευτικής αντίστοιχα.
Κατά πάσα πιθανότητα, το σημερινό όνομα προέρχεται από μια προοδευτική εξέλιξη του που δόθηκε από τον Στράβωνα στη Γεωγραφία του, μια λέξη που δανείστηκε από τον γαλατικό όρο που σημαίνει «ορμητικός» ή «πολύ γρήγορος».
Ο ποταμός πηγάζει στα Πυρηναία, στην οροσειρά Καρλίτ, στη λίμνη Ωντ σε υψόμετρο 2.185 μέτρων, στην κοινότητα Ανγκλ , όπου βρίσκεται το Περιφερειακό φυσικό πάρκο Καταλανικά Πυρηναία, τρέχει παράλληλα με τον Τετ και εκβάλλει στη Μεσόγειο θάλασσα, λίγα χιλιόμετρα έξω από τη Ναρμπόν, μεταξύ των νομών Ωντ και Ερώ, στην κοινότητα Φλερί, έχοντας διανύσει απόσταση 224 χιλιομέτρων.
Από την Καρκασσόν, το ποτάμι ακολουθεί τη μεγάλη κοιλάδα μεταξύ των Πυρηναίων και Μασίφ Σαντράλ και δέχεται μια σειρά από παραποτάμους, οι κυριότεροι των οποίων είναι οι Ορμπιέ, Αρζάν-Ντουμπλ και Σες.
Ρέοντας κατά μήκος του Κανάλ του Μιντί κυλά ανάμεσα σε αμπελώνες και εισέρχεται στη μεγάλη προσχωσιγενή πεδιάδα της Ναρμπόν, με το κύριο ρεύμα του να εκβάλλει στον Κόλπο του Λέοντα, στη Μεσόγειο θάλασσα.
Το μουσικό στυλ της μπάντας είναι μελωδικό/ατμοσφαιρικό με πολλά αλλά και περάσματα ενώ στιχουργικά συνδυάζουν υπαρξιακές αναζητήσεις με στοιχεία ή φανταστικές ιστορίες.
Στις 17 Μαΐου, 2019, κυκλοφόρησε η πρώτη επίσημη κυκλοφορία των μετά από 25 ολόκληρα χρόνια, το “ ” σε παραγωγή του Σάββα Μπετίνη , και περιέχει 4 συνθέσεις.
Μετά την πτώση του Μοχαμάντ Νατζιμπουλάχ από τη διακυβέρνηση της Λαϊκής Δημοκρατίας του Αφγανιστάν τον Απρίλιο του 1992, ο Χεκματυάρ έχασε την εξουσία που θεωρούνταν πως κατείχε.
Όσο κατείχε το αξίωμα του Πρωθυπουργού δε δίστασε να βομβαρδίσει την πόλη με βαρέα πυρομαχικά που του παρείχε το Πακιστάν, καταστρέφοντας το 1/3 της πρωτεύουσας και αφήνοντας δεκάδες χιλιάδες θύματα.
Αφότου άρχισε να βρίσκεται στην αντιπολίτευση κατά του προέδρου Χαμίντ Καρζάι, ανέφερε μέσω βιντεοσκοπημένου μηνύματος, το οποίο μεταδόθηκε από το στις 4 Μαΐου 2006, πως επιθυμούσε να πολεμήσει στο πλάι του Αϊμάν Αλ-Ζαουαχίρι, δεύτερου τη τάξει στην ηγεσία της Αλ Κάιντα.
Ήταν ηγέτης του ισλαμιστικού κόμματος Χεζμπ-ε Ισλαμί, και ως τέτοιος πολέμησε αρχικά κατά των Σοβιετικών στον Αφγανοσοβιετικό πόλεμο , συνασπιζόμενος την Επιχείρηση Κυκλώνας της με την υποστήριξη της Πακιστανικής Υπηρεσίας Πληροφοριών.
Ο Χεκματυάρ μιλώντας στην πακιστανική τηλεόραση το 2003 ανέφερε πως βοήθησε τον Οσάμα μπιν Λάντεν και τον Αϊμάν αλ-Ζαουαχίρι να διαφύγουν στα όρη Τόρα Μπόρα κατά τη διάρκεια επίθεσης του αμερικανικού στρατού.
Ο Γκουλμπουντίν Χεκματυάρ , είναι Αφγανός πολιτικός και στρατιωτικός, πρώην πρωθυπουργός και ηγέτης του κόμματος Χεζμπ-ε Ισλαμί Γκουλμπουντίν.
Με επικεφαλής τους Προτεστάντες, στόχευαν να θεραπεύσουν αυτό που έβλεπαν ως μια άρρωστη κοινωνία που αντιμετώπιζε προβλήματα που σχετίζονται με το αλκοόλ, όπως ο αλκοολισμός , η οικογενειακή βία και η πολιτική διαφθορά που βασίζονταν στα σαλούν.
Πολλές κοινότητες εισήγαγαν απαγορεύσεις για το αλκοόλ στα τέλη του 19ου και στις αρχές του 20ού αιώνα και η εφαρμογή αυτών των νέων νόμων απαγόρευσης έγινε θέμα συζήτησης.