polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Ο Χίλενμπεργκ έγραψε το σενάριο της ταινίας μαζί με άλλους πέντε σεναριογράφους-σχεδιαστές της σειράς (Πολ Τίμπιτ, Ντέρεκ Ντρίμον, Άαρον Σπρίνγκερ, Κεντ Όσμπορν και Τιμ Χιλ) μέσα σε περίοδο τριών μηνών σε ένα δωμάτιο μιας πρώην τράπεζας στο Γκλέντεϊλ της Καλιφόρνιας.
Για την ταινία, οι σεναριογράφοι δημιούργησαν την αποστολή ενός μυθικού ήρωα: την αναζήτηση ενός χαμένου στέμματος, φέρνοντας κατά συνέπεια τους Μπομπ και Πάτρικ στην επιφάνεια.
Έχοντας ξεπεράσει αρκετές αποτυχίες στο ταξίδι τους, συμπεριλαμβανομένων της θυσίας του , ενός αυτοκινήτου σε σχήμα Καβουροπάτι για να ξεφύγουν από ένα ορμητικό βατραχόψαρο, οι Μπομπ και Πάτρικ φτάνουν σε μια επικίνδυνη, γεμάτη τέρατα τάφρο.
Έτσι, οι δυο διασχίζουν άφοβα την τάφρο, αλλά έρχονται αντιμέτωποι με τον Ντένις, έναν εκτελεστή που προσλήφθηκε από τον Πλαγκτόν για να τους εξαλείψει.
Τα δάκρυά τους βραχυκυκλώνουν το καλώδιο τροφοδοσίας του λαμπτήρα και ο καπνός που δημιουργείται κατά συνέπεια ενεργοποιεί το σύστημα ψεκαστήρα, αναβιώνοντας τους, μαζί με τα άλλα αποξηραμένα θαλάσσια πλάσματα που προορίζονταν να πωληθούν ως αναμνηστικά.
Καθώς τα θαλάσσια πλάσματα επιτίθενται και κατακλύζουν τον Κύκλωπα, ο Σφουγγαράκης και ο Πάτρικ παίρνουν το στέμμα και προχωρούν προς την παραλία, όπου εμφανίζεται ο Ντέιβιντ Χέισελχοφ και προσφέρεται να τους πάει πίσω στον Βυθό του Μπικίνι.
Ο Χίλενμπεργκ ήταν προβλημαισμένος, αφού είχε δει τον Σιδερένιο Γίγαντα και το Η Ιστορία των Παιχνιδιών με τον γιο του, σχετικά με την πρόκληση του να κάνουν οι Μπομπ και Πάτρικ κάτι πιο κινηματογραφικά σπουδαίο και συγκλονιστικό χωρίς την έλλειψη του, όπως αποκαλεί, «ρυθμού» του Μπομπ.
Είπε, σε μια διακοπή από την παραγωγή του τέταρτου κύκλου, «Το να κάνεις μια 75λεπτη ταινία με τον Σφουγγαράκη να θέλει να φτιάξει ζελέ τσούχτρας θα'ταν λάθος, πιστεύω Ο Σφουγγαράκης έπρεπε να παίρνει μέρος σε μια μεγάλη περιπέτεια.
Από'κει έρχεται η κωμωδία, έχοντας δύο αφελείς χαρακτήρες, τους Μπομπ και Πάτρικ, έναν μπούφο κι έναν ηλίθιο, σε αυτή την εξαιρετικά επικίνδυνη ηρωική οδύσσεια εναντίον όλων.
Το Μπομπ ο Σφουγγαράκης κυκλοφόρησε στους κινηματογράφους στις 19 Νοεμβρίου 2004· η παγκόσμια πρεμιέρα της με το κίτρινο χαλί έλαβε μέρος στο Κινέζικο Θέατρο Γκράουμαν στο Χόλυγουντ στις 14 Νοεμβρίου 2004.
Μερικές από τις διασημότητες που είδαν την πρεμιέρα με τα παιδιά τους ήταν οι Ρέι Ρομάνο, Λάρι Κινγκ, , Γκάρυ Ντόρνταν του : Λας Βέγκας και Λίζα Κούντροου της σειράς Τα Φιλαράκια.
Το χαλί θύμισε στον ηθοποιό φωνής του Μπομπ Σφουγγαράκη Τομ Κένι το σπίτι του· είπε, «Έχω μια κόρη 15 μηνών, οπότε ξέρω από κίτρινα χαλιά».
Στον Τραγανό Κάβουρα 2, ο Βασιλιάς Ποσειδώνας έρχεται για να εκτελέσει τον Κύριο Καβούρη με τον Πλανγκτόν να χαίρεται για αυτό, αλλά ο Μπομπ και Πάτρικ επιστρέφουν με το στέμμα λίγο πριν το κάνει.
Αυτοί και οι Μίντι αντιμετωπίζουν τον Πλανγκτόν, αλλά ρίχνει έναν κάδο στο κεφάλι του Ποσειδώνα που ελέγχει το μυαλό του, υποδουλώνοντάς τον.
Πριν καν μπορέσει ο Πλανγκτόν να διατάξει τον Ποσειδώνα για να τους σκοτώσει, ο Μπομπ, αποδεχόμενος της παιδικής του φύσης, αρχίζει να τραγουδά ένα ροκ που καταστρέφει τα κράνη που ελέγχουν τα μυαλά των κατοίκων του Βυθού του Μπικίνι και του Ποσειδώνα.
Ο Πλαγκτόν συλλαμβάνεται και ο Ποσειδώνας ξεπαγώνει τον Κύριο Καβούρη, ο οποίος καθιστά τον Μπομπ ως μάνατζερ του Τραγανού Κάβουρα 2 ως ένδειξη ευγνωμοσύνης.
Προηγούμενες προσφορές από την για κινηματογραφική μεταφορά του Μπομπ Σφουγγαράκης είχαν απορριφθεί από τον Στίβεν Χίλενμπεργκ, αλλά δέχτηκε τελικά μία το 2002.
Ομάδα συγγραφής με συμμετέχοντες τους Χίλενμπεργκ, Πολ Τίμπιτ, Ντέρεκ Ντρίμον, Άαρον Σπρίνγκερ, Κεντ Όσμπορν και Τιμ Χιλ συγκεντρώθηκε, συλλαμβάνοντας την ιδέα της αποστολής ενός μυθικού ήρωα και την αναζήτηση ενός κλεμμένου στέμματος, που θα έφερνε στην επιφάνεια τους Μπομπ και Πάτρικ.
Ο Μπομπ Σφουγγαράκης ετοιμάζεται χαρωπά για την τελετή εγκαινίων δεύτερου Τραγανού Κάβουρα, περιμένοντας το αφεντικό του Κύριο Καβούρη να το προάγει ως τον νέο μάνατζερ του νέου εστιατορίου.
Αντ' αυτού, ο Καβούρης διορίζει τον Καλαμάρη Πλοκάμια ως μάνατζερ, πιστεύοντας ότι ο Μπομπ παραείναι ανώριμος για να αναλάβει τον ρόλο αυτό.
Εν τω μεταξύ, ο αντίπαλος του Κυρίου Καβούρη, ο Πλανγκτόν, παραπονιέται για τις αποτυχίες του στην υπολογιστική σύζηγό του Κάρεν, μη έχοντας τα απαραίτητα για να κλέψει με επιτυχία την μυστική συνταγή του Καβουροπάτι.
Οι Κάιλ Μπους και Τζίμμι Τζόνσον παρουσίασα για πρώτη φορά ένα ζευγάρι αγωνιστικά αυτοκίνητα με θέμα τον Μπομπ Σφουγγαράκη στον αγώνα ταχύτητας.
Ο Τζόνσον είπε: «Αυτό ακούγεται τόσο κουλ ξέρω πως υπάρχουν πολλές οικογένειες που θα ενθουσιαστούν με αυτό που κάνει η '. Το καλό είναι ότι θα υπάρχει κάτι για κάθε τύπου οπαδό αγώνων ταχύτητας. Επίσης πως μπορούμε να πάμε στραβά με τον Σφουγγαράκη να μας βοηθά με το αυτοκίνητο;
Οι ηθοποιοί της Ελληνικής μεταγλώττισης της ταινίας Ντίνος Σούτης και Γιάννης Στεφόπουλος έμελλαν να δανείσουν τις φωνές τους σε περαιτέρω χαρακτήρες στους κύκλους 4-8 της σειράς και στο σίκουελ της.
Οι Κέιμαν Νήσοι, ένα Βρετανικό Υπερπόντιο Έδαφος στην δυτική Καραϊβική Θάλασσα, συνεργάστηκε με το για την δημιουργία του πρώτου με τον Σφουγγαράκη για την ταινία.
Ως μέρος της συμφωνίας, η συνεργασία αυτή προβλήθηκε στις παγκόσμιες πολυμεσικές πλατφόρμες του , συμπεριλαμβανομένων τηλεοπτικών, διαδικτυακών και περιοδικών.
Το συνεργάστηκε με το για μια σειρά 12 φιγούρων βασισμένων στην ταινία, και περίπου 4,700 καταστήματα έστησαν φουσκωτές φιγούρες του Μπομπ των 9 ποδιών στις στέγες τους, ως μέρος της προώθησης .
Ήταν ο πρώτος αγώνας του είδους του όπου άνθρωποι νεαρών ηλικιών στην πίστα μπορούσαν να ακούσουν μια ειδική «φιλική προς τα παιδιά» ραδιοφωνική μετάδοση του γεγονότος.
Συνεπώς, σκιαγραφεί τις θέσεις του Δημοκρίτου, του Ηρακλείτου, του Εμπεδοκλή και του Αριστοτέλη, οι οποίοι υποστηρίζουν ότι όλα γίνονται από ανάγκη.
Φαίνεται ότι το Περί Μοίρας αποτελεί ένα προσάρτημα της πραγματείας για την θεολογία, η οποία αποτελείται από τα τρία βιβλία του Περί της Φύσεως των Θεών και δύο του Περί Μαντικής.
η τρίτη, η Σάντσια της Προβηγκίας, το 1242 έγινε σύζυγος του Ριχάρδου Α της Κορνουάλης, αδελφού του Ερρίκου Γ' της Αγγλίας, ο οποίος σύντομα ανέλαβε τον τίτλο του βασιλιά της Γερμανίας .
η νεώτερη κόρη, Βεατρίκη της Προβηγκίας, παντρεύτηκε το 1246 τον μικρότερο αδελφό του Λουδοβίκου Θ', τον Κάρολο τον Ανδεγαυό, βασιλιά της Νάπολης και της Σικελίας, και απέκτησε τον τίτλο της βασίλισσας.
Το Φορκαλκιέ βρίσκεται στην Άνω Προβηγκία και απολαμβάνει ένα εσωτερικό μεσογειακό κλίμα με ζεστά και ξηρά καλοκαίρια, ωστόσο οι χειμώνες είναι κρύοι και χαρακτηρίζονται από συχνούς παγετούς.
Η περιοχή είναι πιο εκτεθειμένη στον λεβάντε, ήπιο και υγρό ανατολικό άνεμο προερχόμενο από τη Μεσόγειο και στον σιρόκο, δυνατό, νότιο άνεμο, που μετά την εμφάνισή του συνήθως ακολουθούν βροχοπτώσεις και ομίχλη.
Στον 12ο αιώνα, οι κόμητες του Φορκαλκιέ έκαναν την πόλη πρωτεύουσα της κομητείας τους, η οποία περιελάμβανε και τις πόλεις Μανόσκ, Σιστερόν, Γκαπ και Εμπράν.
Το Φορκαλκιέ είναι γαλλική κοινότητα που βρίσκεται στο νομό Αλπ-ντε-Ωτ-Προβάνς, στην περιοχή Προβηγκία-Άλπεις-Κυανή Ακτή, στα νοτιοανατολικά της Γαλλίας.
Υπήρξε πρωτεύουσα μιας ακμάζουσας κομητείας που ιδρύθηκε τον 11ο αιώνα και σήμερα είναι μία από τις υπονομαρχίες του νομού, με πληθυσμό 4.966 κατοίκους .
Ο κόμης Ραϋμόνδος Βερεγγάριος Δ της Προβηγκίας είχε τέσσερις κόρες και όλες παντρεύτηκαν με έναν βασιλιά, εξ ου και το προσωνύμιο «Πόλη των τεσσάρων βασιλισσών».
Τα κυριότερα μνημεία είναι ο καθεδρικός ναός του 12ου αιώνα, το μοναστήρι των Κορδελιέρων του 13ου αιώνα και το παρεκκλήσι της Παναγίας της Προβηγκίας που χρονολογείται από το 1875 και βρίσκεται στο χώρο του παλαιού φρουρίου της πόλης και δεσπόζει στην Άνω Προβηγκία.
Το Φορκαλκιέ βρίσκεται στα δυτικά του νομού Αλπ-ντε-Ωτ-Προβάνς, ανάμεσα στα όρη Λυρ στα νότια και Λυμπερόν στα βόρεια, σε μέσο υψόμετρο 651 μέτρα.
Στις 2 Ιουνίου 2013, ο Παλαιστίνιος πρόεδρος Μαχμούντ Αμπάς ονόμασε τον Χαμντάλα ως διάδοχο του πρώην πρωθυπουργού Σαλάμ Φαγιάντ.
Έξι εβδομάδες μετά από αυτό, ο Αμπάς ζήτησε από τον Χαμντάλα για να σχηματίσει μια νέα κυβέρνηση, η οποία ανακοινώθηκε στις 19 Σεπτεμβρίου 2013.
Το Παλαιστινιακό Εθνικό Συμβούλιο είναι το νομοθετικό όργανο της Οργάνωσης για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης και εκλέγει την Εκτελεστική Επιτροπή της ΟΑΠ, η οποία αναλαμβάνει την ηγεσία της οργάνωσης.
Το όργανο υπηρετεί ως κοινοβούλιο που εκπροσωπεί όλους τους Παλαιστινίους μέσα και έξω από τα παλαιστινιακά εδάφη και όλους τους τομείς της παγκόσμιας παλαιστινιακής κοινότητας, συμπεριλαμβανομένων των πολιτικών κομμάτων, των λαϊκών οργανώσεων, των κινημάτων αντίστασης και των ανεξάρτητων πολιτικών από όλους τους τομείς της πολιτικής και κοινωνικής ζωής της χώρας.
Οι υποψήφιοι για το ΠΕΣ διορίζονται από επιτροπή που απαρτίζεται από την εκτελεστική επιτροπή του ΟΑΠ, τον πρόεδρο του ΠΕΣ και τον αρχηγό του αρχηγού του Απελευθερωτικού Στρατού της Παλαιστίνης.
Η περιοχή στα γειτονικά σπήλαια κατοικήθηκε από τις αρχαιότερες προϊστορικές εποχές πριν από 10.000 χρόνια, βρέθηκαν αμέτρητα αρχαιολογικά ευρήματα που διατηρούνται στο Αρχαιολογικό Μουσείο του Πάολο Όρσι στις Συρακούσες.
Στα σπήλαια της Νεολιθικής εποχής βρέθηκε ανθρώπινη παρουσία, αργότερα στην Εποχή του Ορείχαλκου και την Εποχή του Σιδήρου έφτασαν στην περιοχή οι Σικελοί, οικοδόμησαν έναν οικισμό και μια Νεκρόπολη.
Στην Ελληνιστική εποχή οικοδομήθηκε ένας ναός αφιερωμένος στον "Λιβυστίνο Απόλλωνα", τα ερείπια του είναι ορατά σήμερα στο "αρχαιολογικό πάρκο" του Χουτζίνι με πολλά ακόμα ευρήματα.
Την περίοδο 1583 - 1714 δημιουργήθηκαν στη Σικελία πολλά νέα φεουδαρχικά εδάφη, το αποτέλεσμα ήταν να αλλάξει σημαντικά η γεωγραφία της περιοχής με την ίδρυση νέων πόλεων όπως το Πατσίνο.
Οι αδελφοί Γκαετάνο και Βίνσεντ Σταρράμπα ζήτησαν άδεια από τον Κάρολο Γ της Ισπανίας και τον Φερδινάνδο Α των Δύο Σικελιών να ιδρύσουν μια πόλη.
Ο Φερδινάνδος Α προσπάθησε να ενισχύσει τις προσπάθειες για την ίδρυση της πόλης, κάλεσε τους γείτονες να μεταναστεύσουν στη νέα Μαλτέζικη συνοικία, περισσότερες από 30 οικογένειες ανταποκρίθηκαν.
Οι Άραβες δημιούργησαν σημαντικά κέντρα αλιείας Τόννου που λειτουργούσαν μέχρι τη δεκαετία του 1950, εισήγαγαν την καλλιέργεια των οπωροπωειδών και ολοκλήρωσαν το υδραγωγείο στον "Πύργο Ξιμπινί".
Το Πατσίνο ήταν από τις πόλεις στη Σικελία που έγιναν οι πρώτες μάχες όταν τελείωνε ο Β Παγκόσμιος Πόλεμος και έγινε η Εισβολή των Συμμάχων στη Σικελία.
Όταν έφτασαν οι Βρετανικές και οι Αμερικάνικες δυνάμεις στη Σικελία ο άμαχος πληθυσμός κουρασμένος με το Φασιστικό καθεστώς τους δέχτηκε με μεγάλο ενθουσιασμό.
Ο στρατηγός Μπέρναρντ Μοντγκόμερυ που βρισκόταν κοντά άκουσε τα νέα την επόμενη μέρα με μεγάλο ενθουσιασμό, όπως και οι Συρακούσες το Πατσίνο έπεσε στα χέρια των συμμάχων "άθικτο και χωρίς ζημιές".
Το όνομα της πόλης προέρχεται από τον Ιταλικό θεό του κρασιού Βάκχειο, αρχικά η πόλη ονομαζόταν "Βατσίνο", μετονομάστηκε σε "Πατσίνο" μετά την Ιταλική ενοποίηση.
Το γειτονικό λιμάνι του Μάρτζαμενι βρίσκεται στο νοτιότερο άκρο της Σικελίας, περιέχει πολλά αρχοντικά κτίρια του 18ου αιώνα και εξοχικές κατοικίες ψαράδων.
Σε υψόμετρο 65 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας και στη διασταύρωση ανάμεσα στη Μεσόγειο και το Ιόνιο Πέλαγος το Πατσίνο φαίνεται ότι έχει τροπικό κλίμα με ήπιους χειμώνες και καυτά καλοκαίρια.
Η ηλιοφάνεια στην περιοχή κυριαρχεί ολοκληρωτικά με τις ηλιόλουστες μέρες πάνω από 80% τον χειμώνα, 90% την άνοιξη, 70% το φθινόπωρο και 100% το καλοκαίρι.
Κατά τη διάρκεια της θητείας του υπηρέτησε ως Αντιδήμαρχος Οικονομικών, Πολεοδομίας και Κυκλοφοριακών Ρυθμίσεων, Πρόεδρος της δημοτικής επιχείρησης ΔΑΕΠΕΧ Α.
Στον πρώτο γύρο των αυτοδιοικητικών εκλογών έλαβε ποσοστό 39.77 % και 20 έδρες, ενώ στον δεύτερο γύρο κέρδισε με ποσοστό 52.43 % και αναδείχθηκε ο νεότερος εκλεγμένος Περιφερειάρχης από τη θέσπιση των αιρετών Περιφερειών.
Στις 5 Νοεμβρίου 2018 ανακοίνωσε την υποψηφιότητά του για τις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2019 στην Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας ως υποψήφιος Περιφερειάρχης, επικεφαλής του συνδυασμού "Επιμένουμε στην Καρδιά της Ελλάδας".
Το 2014 τέθηκε επικεφαλής του ψηφοδελτίου του Νομού Εύβοιας με τον συνδυασμό "Αλλάζουμε στην καρδιά της Ελλάδας" του Κώστα Μπακογιάννη και εξελέγη Χωρικός Αντιπεριφερειάρχης, θέση την οποία υπηρέτησε ως το 2019.
Είναι γνωστός ως δάσκαλος και φίλος του Πέρσιου, του οποίου η πέμπτη σάτιρα εκφωνήθηκε στον δάσκαλό του, όπως επίσης και άλλων διακεκριμένων μαθητών, όπως ο Κλαύδιος Αγαθήμερος.
Κατά τον θάνατο του Πέρσιου, ο Κορνούτος επέστρεψε στις αδερφές του ποιητή την κληρονομιά που του άφησε, αλλά δέχτηκε τη βιβλιοθήκη του Πέρσιου με τους 700 παπύρους.
Επιμελήθηκε τις σάτιρες του νεκρού ποιητή με σκοπό να τις δημοσιεύσει, αλλά τις έδωσε στον Καίσιο Βάσσο για διόρθωση, ύστερα από ειδικό αίτημα του τελευταίου.
Εντούτοις, ο Κορνούτος εξορίστηκε από τον Νέρωνα --το 66 ή 68 π.Κ.Ε.-- λόγω της έμμεσης δυσφήμισης του αυτοκράτορα στην προβαλλόμενη ιστορία των Ρωμαίων, γραμμένη σε ηρωικό εξάμετρο· μετά από καιρό δεν ακούστηκε κάτι από τον πρώτο.
Λούκιος ή Λεύκιος Ανναίος Κορνούτος ήταν στωικός φιλόσοφος, ο οποίος διέπρεψε την εποχή του Νέρωνα , ενώ το σπίτι του στη Ρώμη αποτελούσε ένα σχολείο φιλοσοφίας.
Ανάμεσα στις σάτιρες του Πέρσιου υπήρξαν στίχοι που, όπως καταγράφει ο Σουητώνιος, "ακόμη και τον ίδιο τον Νέρωνα χτυπήσαν, ο οποίος τότε ήταν πρίγκηπας.
Οι Βουργουνδικές Κάτω Χώρες ανήκαν στους δούκες του Οίκου των Βαλουά-Βουργουνδίας, ώσπου η κόρη του τελευταίου δούκα, η Μαρία δούκισσα της Βουργουνδίας, παντρεύτηκε τον Μαξιμιλιανό Α των Αψβούργων.
Οι προτεσταντικές, βόρειες, επτά επαρχίες επαναστάτησαν από την Ισπανία και δημιούργησαν την Ολλανδική Δημοκρατία , ενώ οι καθολικές, νότιες, δέκα επαρχίες (Φλάνδρα, Αρτουά, Λίμπουργκ, Αινώ, Ναμύρ, Βραβάντη, Λουξεμβούργο, Τουρναί, Μεσελέν, Καμπραί) από τους Αψβούργους της Ισπανίας -μετά από τον Πόλεμο της Ισπανικής διαδοχής- πέρασαν στην Αυστρία , ώσπου τις κατέλαβε ο Ναπολέων Α .
Επίσης περιέχονται όλοι οι κυβερνήτες του Οίκου του Οράγγης-Νάσσαου από το 1556, οι οποίοι ήταν εκλεγμένοι στο αξίωμα, στην υπηρεσία της Πολιτείας, ως στρατηγοί των ημι-ανεξάρτητων επαρχιών της Ολλανδικής Δημοκρατίας και δεν μπορούν να θεωρηθούν μονάρχες.
Στις 6 Δεκεμβρίου 1813 ιδρύθηκε το πριγκιπάτο των Κάτω Χωρών με πρίγκιπα τον Γουλιέλμο Α πρίγκιπα της Οράγγης (γιο του Γουλιέλμου Ε πρίγκιπα της Οράγγης και κυβερνήτη των ΕΗΕ).
Όταν ενσωματώνονται και οι Νότιες Κάτω Χώρες, το πριγκιπάτο στις 16 Μαρτίου 1815 αναβαθμίζεται σε βασίλειο: ο Γουλιέλμος Α έγινε βασιλιάς των Κάτω Χωρών.
Το 959 αυτό διαιρέθηκε σε Άνω Λωρραίνη και σε Κάτω Λωρραίνη: η πρώτη περιοχή ονομάστηκε σκέτα Λωρραίνη, ενώ η δεύτερη διαιρέθηκε σε κομητείες: Ολλανδία, Βραβάντη, Λίμπουργκ, Αινώ, Ναμύρ, Γύλιχ, Κλέβη, Μπεργκ, Γκέλντερς, Λιέγη, Κολωνία, Ουτρέχτη, κ.
Οι βόρειες επαρχίες επαναστάτησαν με αρχηγό τον Γουλιέλμο Α του Οίκου του Νάσσαου, πρίγκιπα της Οράγγης, που μετά την ανεξαρτησία αυτών έγινε κυβερνήτης τους.
Έπειτα από εκείνον, οι επαρχίες διαχωρίζονται το 1584 στους κλάδους Ντίλενμπουργκ και Ντητς του Οίκου του, αλλά με την εξάλειψη του πρώτου κλάδου, οι επαρχίες επανενώνονται το 1747 από τα μέλη του δεύτερου κλάδου.
Όπως είχε προβλέψει ο Μάλορυ, οι περισσότερες γερμανικές δυνάμεις εγκαταλείπουν το φρούριο για να αντιμετωπίσουν την αναμενόμενη παράκτια επίθεση των Συμμάχων.
Με την είσοδο τους στο χωριό Ναβαρόνε, όμως, ο Μίλερ ανακαλύπτει ότι τα περισσότερα από τα εκρηκτικά του έχουν αχρηστευθεί και υποψιαζέται ότι η Άννα έχει κάνει το σαμποτάζ.
Η ομάδα χωρίζεται στα τρία: οι Μάλορυ και Μίλερ πηγαίνουν να τοποθετήσουν τα εκρηκτικά στα κανόνια, ο Σταύρου και ο Σπύρος δημιουργούν αντιπερισπασμούς στην χωριό και η Μαρία και ο Μπράουν κλέβουν ένα σκάφος για να μπορέσει να διαφύγει όλη η ομάδα από το νησί.
Ο Μάλορυ και ο Μίλερ θα καταφέρουν να εισέλθουν στο φρούριο και θα τοποθετήσουν τα εκρηκτικά, ενώ ο Σπύρος κατά την προσπάθεια του να κλέψει ένα καΐκι, θα τον αντιληφθεί ένας Γερμανός στρατιώτης και θα τον σκοτώσει.
Μεταμφιεσμένοι σε Έλληνες ψαράδες που επιβαίνουν σε ένα παλιό αλιευτικό καΐκι, πλέουν σε ολόκληρο το Αιγαίο, όπου θα πέσουν πάνω σε ένα γερμανικό περιπολικό σκάφος, χωρίς ωστόσο να τους υποψιαστούν οι Γερμανοί.
Αργότερα και κατά τη διάρκεια μιας καταιγίδας το καΐκι θα ναυαγήσει στην ακτή του Ναβαρόνε, όπου ο έμπειρος ορειβάτης Μάλορυ οδηγεί την ομάδα σε ανάβαση στον βράχο, αλλά ο Φράνκλιν τραυματίζεται άσχημα στο πόδι του.
Κατά τη διάρκεια του Β Παγκόσμιου Πολέμου, το 1943, οι Γερμανοί θα τοποθετήσουν σε ένα μικρό νησί του Αιγαίου, το Ναβαρόνε, δύο τεράστια κανόνια στην κορυφή ενός βράχου, τα οποία θα αποτρέπουν οποιαδήποτε ναυτική επιχείρηση των Συμμάχων στο Αιγαίο.
Οι Συμμαχικές δυνάμεις, βλέποντάς το, θα αποφασίσουν να δημιουργήσουν μια επίλεκτη ομάδα κομμάντος, οι οποίοι θα αναλάβουν την καταστροφή των κανονιών του Ναβαρόνε.
Επικεφαλής της ομάδας θα οριστεί ο ταγματάρχης Ρόι Φράνκλιν και μαζί του θα είναι ο Βρετανός λοχαγός και έμπειρος ορειβάτης Κιθ Μάλορυ, ο δεκανέας Τζον Μίλερ, ειδικός στα εκρηκτικά, ο Έλληνας συνταγματάρχης και μέλος της Εθνικής Αντίστασης, Αντρέας Σταύρου, ο Ελληνοαμερικανός Σπύρος Παπαδήμος με καταγωγή από το Ναβαρόνε, και τέλος ο έμπειρος καταδρομέας Μπούτσερ Μπράουν.
Στη συνέχεια θα συναντήσουν δύο γυναίκες της τοπικής αντίστασης, την αδελφή του Σπύρου, Μαρία, και την φίλη της, Άννα, που κάποτε αιχμαλωτίστηκε και βασανίστηκε από τους Γερμανούς πριν αποδράσει.
Τα Κανόνια του Ναβαρόνε είναι πολεμική περιπέτεια Αμερικανο-Βρετανικής παραγωγής του 1961 σε σκηνοθεσία Τζέι Λι Τόμσον, βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Αλίστερ Μακλίν.
Στο τέλος ο Μίλερ θα πυροδοτήσει τα εκρηκτικά από ασφαλή απόσταση και τα κανόνια θα καταστραφούν ολοσχερώς, επιτρέποντας στις Συμμαχικές δυνάμεις να καταλάβουν ολόκληρο το νησί και να το απελευθερώσουν από τις γερμανικές κατοχικές δυνάμεις.
Το Βραβείο Έμμυ Ζώνης Υψηλής Τηλεθέασης Α' Γυναικείου Ρόλου σε Κωμική Σειρά είναι ετήσιο βραβείο που δίνεται στην καλύτερη γυναίκα ηθοποιό σε πρωταγωνιστικό ρόλο κωμικής τηλεοπτικής σειράς της χρονιάς.
Τα βραβεία Α' Γυναικείου Ρόλου δόθηκαν για πρώτη φορά το 1954 με νικήτρια την Ιβ Αρντέν για τον ρόλο της στο (πριν από αυτό υπήρχε κοινή κατηγορία με το όνομα «Καλύτερη Ηθοποιός», στην οποία διαγωνίζονταν και οι Α' και οι Β' Ρόλοι).
Οι παρακάτω πίνακες, χωρισμένοι ανά δεκαετία, παρουσιάζουν τις νικήτριες και τις υποψηφιότητες του βραβείου «Ά' Γυναικείου Ρόλου σε Κωμική Σειρά», σύμφωνα με τη βάση δεδομένων της επίσημης σελίδας των Βραβείων Έμμυ Ζώνης Υψηλής Τηλεθέασης.
Το πρώτο νοσοκομείο-άσυλο και χώρος φιλοξενίας προσκυνητών που ιδρύθηκε στην πόλη ήταν το Οτέλ-Ντιέ, χτισμένο απέναντι από τον καθεδρικό ναό.
Οι προσκυνητές συνέρρεαν στο Πουί καθώς ήταν το ίδιο ένα σημαντικό κέντρο προσκυνήματος, ο πρώτος προορισμός του ήταν να δεχτεί τους προσκυνητές που έρχονταν για να προσκυνήσουν την Παναγία και να συνεχίσουν το ταξίδι τους προς τον Άγιο Ιάκωβο της Κομποστέλα.
Το Πουί-αν-Βελαί είναι το σημείο εκκίνησης της οδού Ποντιένσις , μιας από τις τέσσερις μεσαιωνικές διαδρομές του προσκυνήματος στο Σαντιάγο ντε Κομποστέλα.
Η πόλη εξυπηρετείται από πολύ ανεπτυγμένο δίκτυο αυτοκινητόδρομων, μεταξύ των οποίων οι 88 και 102, και έχει σιδηροδρομική σύνδεση με τις μεγάλες πόλεις της περιοχής.
Το αεροδρόμιο Πουί-αν-Βελαί - Λουντ συνδέει την πόλη με το Παρίσι-Ορλί σε λιγότερο από 1,5 ώρα και απέχει περίπου 12 χιλιόμετρα από το κέντρο της πόλης.
Το Πουί-αν-Βελαί βρίσκεται στο κέντρο του νομού Ωτ-Λουάρ, σε υψόμετρο 628 μέτρων, στα νότια του Κεντρικού Ορεινού Όγκου , στην περιοχή Ωβέρνη-Ρον-Αλπ.
Από το 1998 η πόλη έχει δύο μνημεία που ταξινομούνται στην Παγκόσμια κληρονομιά της ανθρωπότητας σε σχέση με τη διαδρομή προς την Κομποστέλα: το συγκρότημα του καθεδρικού ναού και το Οτέλ-Ντιέ.
Η πόλη διασχίζεται από δύο μικρά υδάτινα ρεύματα, τους ποταμούς Ντολαιζόν και Μπόρν, οι οποίοι συμβάλλουν 3 χιλιόμετρα βορειοδυτικά της πόλης.
Συγκεκριμένα, αν κανένας από τους υποψηφίους δεν κερδίσει την απόλυτη πλειοψηφία, οι δύο πρώτοι σε ψήφους περνούν στο δεύτερο γύρο, και ο λαός επιλέγει μεταξύ αυτών με καθολική ψηφοφορία.
Πριν από το 2009, αν κανείς από τους αρχικούς υποψηφίους δεν συγκέντρωνε τουλάχιστον τις μισές ψήφους, την επιλογή του προέδρου αναλάμβανε το κοινοβούλιο με ψηφοφορία μεταξύ των δύο πρώτων, ενώ πριν το 1995 μεταξύ των 3 πρώτων.
Κατά τα περισσότερα από 192 χρόνια ανεξαρτησίας της, η Βολιβία κυβερνήθηκε από τους στρατιωτικούς ηγέτες που αγωνίστηκαν για την ανεξαρτησία, τους ηγέτες του πολέμου του Ειρηνικού, τους εκπροσώπους της αριστοκρατίας και τους δημοκρατικά εκλεγμένους ηγέτες.
Ο Πρόεδρος της Βολιβίας , επίσημα γνωστός ως Πρόεδρος του Πολυεθνοτικού Κράτους της Βολιβίας , είναι ο ανώτατος εκπρόσωπος του κράτους της Βολιβίας και ταυτόχρονα πρωθυπουργός της χώρας.
Έχουν χρησιμοποιηθεί διάφοροι τίτλοι, όπως ο "Ελευθερωτής της Βολιβίας" (που χρησιμοποιείται από τον Σιμόν Μπολίβαρ και τον Αντόνιο Χοσέ δε Σούκρε) και ο "Υπέρτατος Προστάτης" .
Επί πλέον, τα ρωμαϊκά στρατεύματα αντιμετώπιζαν προβλήματα επισιτισμού, καθώς οι Γαλάτες είχαν εφαρμόσει τη στρατηγική της καμμένης γης, πυρπολώντας τις πόλεις και ερημώνοντας τη γη ώστε να εμποδίσουν τον ανεφοδιασμό των ρωμαϊκών λεγεώνων.
Ακόμη χειρότερα, οι Ρωμαίοι αντιμετώπιζαν τον κίνδυνο επίθεσης στα νώτα τους από Γαλάτες από άλλες περιοχές της Γαλατίας, που πλησίαζαν για ενίσχυση των πολιορκημένων.
Για να αντιμετωπίσει τον διπλό κίνδυνο να βάλλεται ο στρατός του από δύο πλευρές, ο Καίσαρας κατασκεύασε διπλά τείχη, ένα τείχος προς την πλευρά της πόλης και δεύτερο προς την εξωτερική πλευρά και μέσα στα τείχη έκλεισε τις λεγεώνες του, διότι αν οι γαλατικές δυνάμεις ενώνονταν, θα είχε λήξει ο πόλεμος με ολοκληρωτική καταστροφή του.
Η απουσία του έγινε γνωστή ανάμεσα στους Γαλάτες ηγέτες, οι οποίοι πιστεύοντας ότι οι υποθέσεις του θα τον κρατούσαν για καιρό μακριά, αποφάσισαν να συνασπισθούν και να εξεγερθούν κατά της ρωμαϊκής κυριαρχίας.
Αλλά και οι πολιορκημένοι είχαν επίσης επισιτιστικά προβλήματα και όταν η κατάσταση οξύνθηκε, ο Βερκιγγετόριξ ζήτησε από τον Καίσαρα να αποχωρήσει ο άμαχος πληθυσμός με την ελπίδα ότι οι Ρωμαίοι θα τους εξασφάλιζαν τροφή.
Επειδή όμως οι Ρωμαίοι αντιμετώπιζαν το ίδιο πρόβλημα, αυτό δεν κατέστη δυνατό και χιλιάδες αμάχων πέθαναν από την πείνα ανάμεσα στα τείχη της Αλεσίας και στα ρωμαϊκά τείχη.
Ο Καίσαρας και τα ρωμαϊκά στρατεύματα στον αγώνα αυτόν που διήρκεσε 7 εβδομάδες έδειξαν φοβερή ευψυχία και κατάφεραν να εκδιώξουν τους εκ των νώτων επιτιθέμενους Γαλάτες.
Όταν έφθασαν οι ενισχύσεις των Γαλατών έξω από την Αλεσία, υπό την ηγεσία του Κομμίου επιτέθηκαν στις ρωμαϊκές εξωτερικές οχυρώσεις, ενώ οι πολιορκημένοι επιτέθηκαν από την πόλη.
Το 1998, το κήρυξε την παραγωγή τέταρτου κύκλου του Άρνολντ, και έδωσε στον δημιουργό Κρεγκ Μπάρτλετ την ευκαιρία να αναπτύξει δύο ταινίες μεγάλου μήκους.
Το 2001, καθώς η παραγωγή του πέμπτου και τελευταίου κύκλου ολοκληρώνοταν, ο Μπάρτλετ και οι συντελεστές της σειράς ασχολήθηκαν με την παραγωγή της πρώτης ταινίας, ονόματι .
Το έργο αυτό παράχθηκε αρχικά για κυκλοφορία για την τηλεόραση και οικιακή χρήση βίντεο ως τα τρία τελευταία επεισόδια του πέμπτου κύκλου, αλλά τελικά λόγω επιτυχημένων δοκιμαστικών προβολών της ταινίας, στελέχη της αποφάσισαν να την κυκλοφορήσουν σε κινηματογραφικές αίθουσες ως !
' Σύμφωνα με τον ιστορικό του Τζέρι Μπεκ , η απόφαση αυτή ευνόητο από την εμπορική επιτυχία των δύο πρώτων ταινιών της σειράς Ράγκρατς, και Τα Ράγκρατς στο Παρίσι.
Με τη βοήθεια της πράκτορα Μπρίτζετ , οι Άρνολντ και Τζέραλντ διεισδύουν στην έδρα της και αποκτούν πρόσβαση στο χρηματοκιβώτιο, αλλά βλέπουν ότι το έγγραφο λείπει.
Αποκαλύπτει ότι ο πρόγονος του, κυβερνήτης των βρετανικών δυνάμεων, ταπεινώθηκε από το «Επεισόδιο της Ντομάτας» και ότι επί σειρά ετών ο Σεκ σχεδιάζει να εκδικηθεί για την τιμή της οικογένειάς του με την κατεδάφιση της γειτονιάς και την αντικατάστασή του από ένα τεράστιο κτίριο με το όνομα του αναγεγραμμένο επάνω του.
Διαφεύγουν, αλλά πιστεύουν ότι απέτυχαν, έως ότου ο « » συμβουλεύει τον Άρνολντ να αποκτήσει υλικό της κάμερας ασφαλείας της που καταγράφει την στιγμή που ο Σεκ έκαψε το έγγραφο.
Η Χέλγκα και ο Άρνολντ δραπετεύουν από το κτίριο και συναντούν τον Τζέραλντ σε ένα αστικό λεωφορείο, πείθοντας τον οδηγό Μάρεϊ να οδηγήσει προς το σπίτι όταν συνειδητοποιεί ότι η κοπέλα του ζει στην ίδια γειτονιά.
Αποκτώντας πρόσβαση στο μεγάλο τζάμποτρον «», τοποθετημένο πάνω από ένα κοντινό κτίριο, οι Άρνολντ και Μπρίτζετ δείχνουν σε όλους τα πλάνα του Σεκ να καίει το έγγραφο.
Καθώς η προθεσμία πλησιάζει, ο Άρνολντ παίρνει ένα μυστηριώδες τηλεφώνημα από τον « », ο οποίος τον ενημερώνει ότι ο Σεκ ψεύδεται και το έγγραφο είναι στο γραφείο του ασφαλές.