polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Συγκεκριμένα, η παρακολούθηση δικτύου είναι μια επίθεση που επικεντρώνεται στην από το δίκτυο λήψη πακέτων, τα οποία" μεταδίδονται από υπολογιστές, και στην ανάγνωση των περιεχόμενων δεδομένων, αναζητώντας οποιονδήποτε τύπο πληροφορίας.
Εκείνοι που εκτελούν αυτό το είδος επίθεσης είναι γενικά χάκερ, ωστόσο, έχουν συνδεθεί με τέτοιου τύπου επιθέσεις και κυβερνητικές υπηρεσίες, όπως η Υπηρεσία Εθνικής Ασφάλειας .
Το αντίστοιχο ρήμα "" της Αγγλικής προκύπτει από τον ανάστροφο σχηματισμό του ουσιαστικού "" , που σχηματίστηκε από το σχετικό ουσιαστικό "", το οποίο σημαίνει: "το στάξιμο του νερού από τις μαρκίζες ενός σπιτιού", καθώς και "το έδαφος στο οποίο πέφτει το νερό που στάζει από τις μαρκίζες".
Η λαθρακρόαση στους σύγχρονους φορείς επικοινωνίας και τελικά και η υποκλοπή των συνομιλιών αφορά στις τηλεφωνικές γραμμές, στα δίκτυα κινητής τηλεφωνίας , στο ηλεκτρονικό ταχυδρομείο και σε άλλες μεθόδους αποστολής άμεσων ιδιωτικών μηνυμάτων.
Είναι γνωστό ως το ενδιαίτημα, που προτιμούσε ο τσάρος Νικόλαος Β της Ρωσίας και η οικογένειά του και αποτέλεσε το πρώτο μέρος κράτησής τους, κατά την πρώτη από τις δύο Επαναστάσεις του Φεβρουαρίου του ταραχώδους έτους 2017, όταν εκτοπίστηκαν οι Ρωμάνοβ κατά τον Α Παγκόσμιο Πόλεμο .
Το έργο ανέθεσε η τσαρίνα Αικατερίνη Β της Ρωσίας και κτίστηκε πλησίον τού ανακτόρου της, αυτού της Αικατερίνης, για τον ευνοούμενο εγγονό της Αλέξανδρο .
Μετά από εννέα χρόνια παραμονής στην Ιταλία, επιστρέφει στην Ελλάδα στις αρχές του 1980 και ανοίγει το πρώτο του κατάστημα στη Ρόδο με ρούχα από ημι-επώνυμες ιταλικές φίρμες που τα πουλούσε σε πολύ καλές τιμές.
Παράλληλα, συστήνει Ανώνυμη Εταιρεία στην οποία βασικοί μέτοχοι αναλαμβάνουν εκτός από τον Λάκη, η αδερφή του Νότα και ο πρώην σύζυγος της αδερφής του Νούλης, Κώστας Πανουσόπουλος.
Στα τέλη Απριλίου του 2012 ο ίδιος και η αδερφή του συνελήφθησαν ξανά για ανακριβή απόδοση φόρων προς το Δημόσιο, με συνολικές οφειλές που υπερβαίνουν τα 2,2 εκατομμύρια ευρώ.
Στα μέσα Ιουλίου του 2013 ειδοποιήθηκε από το αστυνομικό τμήμα της Αγίας Παρασκευής για την έκδοση νέου εντάλματος σύλληψης εις βάρος του για χρέη 1.561.431,26 ευρώ.
Στα τέλη Νοεμβρίου του 2013 είχε παρουσιαστεί αυτοβούλως στο Τμήμα Προστασίας Περιουσιακών Δικαιωμάτων της Ασφάλειας Αττικής, αφού είχε ενημερωθεί ότι εκκρεμούσε σε βάρος του ένταλμα σύλληψης.
Η σύζυγός του είχε μεγαλώσει στο Λονδίνο, αλλά παντρεύτηκε τον Έλληνα που ζούσε στην Ιταλία, στην Ελβετία, μες σε ένα κοσμοπολίτικο κυκεώνα, ανάμιξης εθνικών συνηθειών.
Όπως έχει δηλώσει σε συνεντεύξεις του, «Ο χορός ήταν για μένα μια άσκηση ομαδικής πειθαρχίας. Τότε η μόδα δεν ήταν όπως τώρα, που απλώς τα μοντέλα περπατούν στην πασαρέλα. Τότε έπρεπε όλα να παρουσιάζονται με χορευτικές κινήσεις και ιδιαίτερες δεξιότητες. Ήθελαν κάποιον χορογράφο, κάποιον να σκηνοθετήσει την επίδειξη».
Έτσι, αναλαμβάνει ως χορογράφος για τις πασαρέλες διάσημων οίκων μόδας, ενώ παράλληλα γνωρίζεται με πασίγνωστους σχεδιαστές, όπως, Αρμάνι, Βερσάτσε και ανέπτυξε φιλία με τον Νικόλα Τρουσάρντι, εγγονό του ιδρυτή και ιδιοκτήτη του οίκου .
Σπούδασε στην Ελληνογαλλική Σχολή Αρρένων - και σε ηλικια 17 ετών ξεκίνησε να εργάζεται ως βοηθός σε κατάστημα που κατασκεύαζε σχολικές τσάντες στο Μοναστηράκι.
Μετακομίζει στις ιδιόκτητες εγκαταστάσεις του, στο οικόπεδο των 30.000 τετραγωνικών μέτρων στο Λεοντάριο Παλλήνης, με τα τρία κτίρια, τις αποθήκες, τα γραφεία, το σχεδιαστήριο και το .
Ο Λάκης Γαβαλάς (πραγματικό όνομα: Απόστολος Γαβαλάς - Πειραιάς, 6 Αυγούστου 1952) είναι Έλληνας σχεδιαστής μόδας, μόδιστρος, και επιχειρηματίας στο χώρο της μόδας.
Το καλοκαίρι του 2021 υπήρξε συμφωνία της «Π.Ο. Τρίγλιας Π.Α.Ε.» με τον «Γ.Σ. Ηρακλή Θεσσαλονίκης», ώστε την ομάδα να την αναλάβουν οι παράγοντες του Γ.
Η συμφωνία περιελάμβανε και την απόκτηση του ερασιτεχνικού ιδρυτικού σωματείου «Π.Ο. Τρίγλιας» από τους παράγοντες του «Γ.Σ. Ηρακλή Θεσσαλονίκης».
Συνεπώς, από την περίοδο 2021-2022 η ομάδα της Θεσσαλονίκης αγωνίζεται με την επωνυμία «Π.Ο.Τ. Ηρακλής Π.Α.Ε.» στη θέση της «Π.Ο. Τρίγλιας Π.Α.Ε.» στη 2.
1983 αγωνίστηκε στο πρωτάθλημα της Δ Εθνικής κατηγορίας όπου παρέμεινε μέχρι το 1987, ενώ την αγωνιστική περίοδο 2018-2019 αγωνίστηκε για πρώτη φορά στην Γ Εθνική κατηγορία, όπου αναδείχθηκε δευτεραθλητής του 2ου ομίλου και κέρδισε τη συμμετοχή μέσω μπαράζ ανόδου, στο επαγγελματικό πρωτάθλημα της .
Ο Παναθλητικός Όμιλος Νέας Τρίγλιας, γνωστός απλά ως «Π.Ο. Νέας Τρίγλιας», είναι αθλητικός σύλλογος που εδρεύει στην Νέα Τρίγλια Χαλκιδικής.
Τον Σεπτέμβριο του 2021 μετά από πρόσκληση του προέδρου της Νέας Τρίγλιας Χαλκιδικής για τη σύσταση νέου συλλόγου με την επωνυμία «Ποδοσφαιρικός Όμιλος Νέας Τρίγλιας» που θα ξεκινήσει από τα τοπικά πρωταθλήματα, ένας ικανοποιητικός αριθμός ατόμων αποφάσισε την σύσταση του νέου συλλόγου.
Μετά την αναδιάρθρωση των επαγγελματικών κατηγοριών το 2021 και τη συγχώνευση της στη 2 είχε δικαίωμα συμμετοχής στο πρωτάθλημα της 2, το οποίο όμως δεν αξιοποίησε.
Επιπρόσθετα, η πρωταθλήτρια ομάδα και οι ομάδες που τερμάτιζαν στην δεύτερη και τρίτη θέση είχα δικαίωμα συμμετοχή στο Πρωτάθλημα Ένταξης ΣΤΟΚ 2019, μέσα από τα οποίο καθορίζονταν οι ομάδες που θα συμμετείχαν την επόμενη ποδοσφαιρική περιόδο στην Επίλεκτη Κατηγορία ΣΤΟΚ 2019-20.
Κανόνες βαθμολογίας: 1ος Βαθμοί, 2ος Μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων αγώνες (. Βαθμοί από τα μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια, . Διαφορά τερμάτων σε μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια, . Καλύτερη εκτός έδρας επίθεση στα μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια), 3ος Γενική διαφορά τερμάτων, 4ος Καλύτερη επίθεση.
Το 1589 ο Άγγλος ναύαρχος Φράνσις Ντρέικ , υπό τις εντολές της βασίλισσας της Αγγλίας, Ελισάβετ Α, επιτέθηκε στην Κορούνια με σκοπό να αποσπάσει εδάφη από την Πορτογαλία.
Εκείνη τότε οργισμένη άρπαξε το λάβαρο ενός Άγγλου στρατιώτη που προσπαθούσε να ανέβει στο τείχος της πόλης και με αυτό, χρησιμοποιώντας το σαν λόγχη, σκότωσε τον Άγγλο αξιωματικό που ηγούνταν της αγγλικής επίθεσης και ήταν αδερφός του Φράνσις Ντρέικ.
Όταν έμεινε χήρα από τον τελευταίο της άντρα, ο βασιλιάς της Ισπανίας και Πορτογαλίας Φίλιππος Β, της απένειμε τιμητική σύνταξη που αντιστοιχούσε σε εκείνη ενός σημαιοφόρου του στρατού συν πέντε εσκούδα το μήνα ενώ της έδωσε και άδεια να εξάγει μουλάρια από την Πορτογαλία στην Ισπανία.
Στην Κορούνια σήμερα υπάρχει μουσείο για την Μαρία Πίτα που στεγάζεται στο σπίτι της ενώ μία πλατεία έχει ονομαστεί προς τιμήν της και εκεί έχει ανεγερθεί άγαλμα 3,30 μέτρων ή, αν συμπεριλάβουμε και το βάθρο, 9 μέτρων.
Η Μαρία Μαγιόρ Φερνάντεθ ντε Κάμαρα ι Πίτα , περισσότερο γνωστή ως Μαρία Πίτα, ήταν ηρωίδα της Γαλικίας που πολέμησε το 1589 ενάντια στους Άγγλους για την υπεράσπιση της Κορούνια στη Βορεια Ισπανία.
Αιτία του φαινομένου αυτού είναι ο επαναπατρισμός των κατοίκων που στον καιρό του Βαλκανικού πολέμου είχαν φύγει για την, κάτω από τον Όλυμπο, Ελλάδα καθώς και η ανταλλαγή των πληθυσμών της ευρωπαϊκής Τουρκίας μια και πολλοί πρόσφυγες στεγάστικαν προσωρινά στο χωριό ώσπου να τακτοποιηθούν τα προσφυγικά χωριά Ευγενικό και Σιταριά.
Δε συγκέντρωνε πολλούς μαθητές γιατί ο δάσκαλος πληρωνόταν από τους γονείς των μαθητών που οι περισσότεροι δεν είχαν τη δυνατότητα να τον πληρώσουν για να μάθουν τα παιδιά τους γράμματα λέγοντας δε παιδιά εννοούμε μόνο τα αγόρια γιατί τα κορίτσια ήταν εντελώς ξένα με το σχολείο.
Λέγεται ότι ο οικισμός αυτός επτά φορές πυρπολήθηκε - αφού ξανακτίζονταν, την τελευταία φορά στην σημερινή του θέση - από διάφορους επιδρομείς οι οποίοι κατά καιρούς επετίθεντο κατά του Διδυμοτείχου και της Κωνσταντινούπολης.
Το περιεχόμενο των αναγνωσμάτων αυτών το μάθαιναν πρώτα από μνήμης οι μαθητές με τη συχνή επανάληψη του δασκάλου, κι ύστερα προχωρούσαν στη συνειδητή ανάγνωση των λέξεων και των φθόγγων.
Μετά τον θάνατο του Μπέη η έκταση αυτή χωρίστηκε σε δεκατρείς περιοχές, οι οποίες αποτελούσαν τα εξής σημερινά χωριά: Κουφόβουνο, Κυανή, Ασβεστάδες, Βρυσικά, Ασπρονέρι, Καρωτή, Μάνη, Ποιμενικό, Σιτοχώρι, Αμπελάκια, Παταγή, Νεοχώρι, Στέρνα.
Τα ιστορικά στοιχεία που αναφέρονται παρακάτω είναι πληροφορίες των χωρικών, που διασώθηκαν από στόμα σε στόμα αφού το πέρασμα του χρόνου εξαφάνισε κάθε γραπτή μαρτυρία σχετική με την ύπαρξη και την όλη δράση του σχολείου στα χρόνια της Τουρκοκρατίας.
Έτσι κατά τον Γκιντίδη Χαράλαμπο, ο οποίος ως μαθητής αλλά και ως δάσκαλος κατά καιρούς έζησε την τότε σχολική ζωή, η ιστορία του σχολείου περιγράφεται ως εξής:
Όπως είναι γνωστό από την ιστορία, ολόκληρη η Δυτική Θράκη, μαζί μ'αυτή και η ακριτική περιοχή της περιφέρειας Διδυμοτείχου που βρίσκεται και η Μάνη, δεν είχε πάρα μόνο 75 χρόνια ανεξαρτησίας από τον Τουρκικό ζυγό.
Το γεγονός αυτό έγινε αιτία να συγκεντρωθούν πολλά παιδιά στο σχολείο, οπότε ο δάσκαλος Μπαλκουρανίδης χώρισε τους μαθητές ανάλογα με την ηλικία και τις γραμματικές τους γνώσεις σε τάξεις.
Στην Ελεύθερη Ελλάδα το έτος 1830 λειτουργούσαν 71 σχολεία και από το 1833 άρχισαν να παίρνονται σοβαρότερα μέτρα για την παιδεία, ενώ μόλις στα 1888 άρχισε η λειτουργία του σχολείου σαν φροντιστήριο.
Το Πατριαρχείο της Κωνσταντινουπόλεως, οι Μητροπόλεις και πολύ περισσότερο οι ενορίες δεν είχαν την οικονομική ευχέρεια να ιδρύσουν και να οργανώσουν σχολεία για τη μόρφωση των παιδιών.
Τα αρχαιότερα ευρήματα προέρχονται από την Καλλίφυτο και από ανασκαφές στο σπήλαιο των πηγών του ποταμού Αγγίτη και το μουσείο παρουσιάζει επίσης εργαλεία, κοσμήματα και αγγεία από τους προϊστορικούς οικισμούς της Σιταγρών και του Αρκαδικού από την Πρώιμη Εποχή του Χαλκού , την Ύστερη Εποχή του Χαλκού και από την Πρώιμη Εποχή του Σιδήρου όπως αγγεία, όπλα, εργαλεία και κοσμήματα από τάφους που βρέθηκαν στη σημερινή βιομηχανική περιοχή της Δράμας.
Ανάμεσα στα κορυφαία εκθέματα του Μουσείου περιλαμβάνονται δείγματα αττικής αγγειοπλαστικής , η μαρμάρινη προτομή του θεού Διονύσου, που αποτελεί την πρώτη απόδειξη της λατρείας του στην ευρύτερη περιοχή, ένας θησαυρός νομισμάτων του βασιλιά Φιλίππου Β της Μακεδονίας και άλλα ευρήματα από τον αρχαίο οικισμό της Δράμας .
Τα περισσότερα ευρήματα από τη ρωμαϊκή περίοδο προέρχονται από την πόλη των Φιλίππων, όπως το χάλκινο αγαλματίδιο του Δία, και μερικά προέρχονται από άλλες περιοχές όπως η επιτύμβια στήλη που βρέθηκε στη Γραμμένη και περιγράφει τις στρατιωτικές επιτυχίες του Ρωμαίου λεγεωνάριου ιβέριου λαύδιου άξιμου.
Στο μουσείο εκτίθεται επίσης μια συλλογή από οθωμανικά νομίσματα, εικόνες και αρχιτεκτονικά μέλη από τις μεταβυζαντινές εκκλησίες και πολλές φωτογραφίες της Δράμας και της γύρω περιοχής πριν από την Απελευθέρωση του 1913.
Γλυπτά όπως αναθηματικά μνημεία, αρχιτεκτονικά μέλη και επιτύμβια μνημεία από την αρχαιότητα μέχρι την εποχή της οθωμανικής κυριαρχίας εκτίθενται στο καλυμμένο αίθριο με φυσικό φωτισμό.
Το πιο χαρακτηριστικό από τα εκθέματα της βυζαντινής περιόδου είναι ένα πέτρινο ηλιακό ρολόι με χαραγμένες ώρες από την περιοχή του Παλαιοχωρίου και κεραμικά, νομίσματα και κοσμήματα από τη Δράμα, την Αδριανή και τον Ξηροπόταμο.
Οι Ολλανδοί είχαν αναλάβει την υλικοτεχνική υποδομή για τη διοργάνωση του συνεδρίου, ενώ οι Βέλγοι ανέλαβαν την έκδοση του , το οποίο είχε ως κύριο εκδότη τον .
Γάλλοι δεν συμμετείχαν οργανωμένα, καθώς στη Γαλλία το αναρχικό κίνημα είτε ήταν εναντίο στην ίδια την ιδέα της οργάνωσης, είτε υποστήριζαν τον αναρχοσυνδικαλισμό και άρα ήταν απασχολημένοι με άλλα ζητήματα.
Άλλα θέματα ήταν η δημόσια εκπαίδευση, ο ρόλος της γενικής απεργίας και ο αντιμιλιταρισμός- ένα διεθνές αντιμιλιταριστικό Συνέδριο διοργανωνόταν την ίδια περίοδο στο Άμστερνταμ.
Μάζεψε συνέδρους από 14 διαφορετικές χώρες, ανάμεσα σε αυτούς και σημαντικές προσωπικότητας του αναρχικού κινήματος όπως οι Ερρίκο Μαλατέστα, Λουίτζι Φάμπρι, , Πιέρ Μονατ, , Έμμα Γκόλντμαν, Ρούντολφ Ρόκερ, και άλλους.
Σύμφωνα με τον γεωγράφο Στράβωνα, ο Αρταξίας Α και ο Ζαριάδρης ήταν δύο σατράπες των Σελευκιδών, που κυβερνούσαν τις επαρχίες της Αρμενίας και της Σωφηνής αντίστοιχα.
στη μάχη της Μαγνησίας οι Σελευκίδες ηττήθηκαν, οι δύο σατράπες εξεγέρθηκαν και ανακήρυξαν την ανεξαρτησία τους· έτσι ο Αρταξίας Α έγινε ο πρώτος βασιλιάς της Αρμενίας το 188, ιδρυτής της δυναστείας των Αρταξιαδών.
Οι ερευνητές πιστεύουν, ότι οι δύο στρατηγοί δεν ήταν ξένοι, αλλά μορφές τού τόπου, οι οποίοι σχετιζόταν με την προηγούμενη δυναστεία των Οροντιδών, όπως δείχνουν τα Περσικο-Αρμενικά ονόματά τους, που δεν είναι Ελληνικά.
Σύμφωνα με τη Νίνα Γκαρσοϊάν της Ιρανικής Εγκυκλοπαιδείας, οι Αρταξιάδαι ήταν κλάδος των Οροντιδών, Περσικής καταγωγής και πιστοποιούνται ως κυβερνήτες της Αρμενίας από τον 5ο αι.
Το 1365 η Δωροθέα συνελήφθη μαζί με τους γονείς της και την αδελφή της από τον στρατό του Βασιλιά Λουδοβίκου Α της Ουγγαρίας, όταν κατέκτησε την πρωτεύουσα του Ιβάν Στρατσιμίρ, την πόλη Βίντιν.
Το 1369 ο Ιβάν Στρατσιμίρ απελευθερώθηκε και αποκαταστάθηκε ως υποτελής του Λουδοβίκου, αλλά για να αποτρέψει ενδεχόμενη προδοσία, ο Ούγγρος Βασιλιάς κράτησε τη Δωροθέα και την αδελφή της ως ομήρους στην Ουγγρική αυλή.
Ο Βοάνος Τβρτκο της Βοσνίας, ένας άλλος υποτελής του Βασιλιά Λουδοβίκου, μάλλον άκουσε για πρώτη φορά για τη Δωροθέα κατά τη διάρκεια της αιχμαλωσίας της στην Κροατία.
Η κόρη του Βούλγαρου τσάρου Ιβάν Στρατσιμίρ, Δωροθέα, ήταν υπό κράτηση ως όμηρος του Βασιλιά Λουδοβίκου Α' της Ουγγαρίας, ο οποίος την πάντρεψε με τον Βοάνο Τβρτκο Α' της Βοσνίας το 1374.
Οι έκτακτες σύνοδοι συγκαλούνται βάσει συγκεκριμένης ημερήσιας διάταξης κατόπιν πρωτοβουλίας του Προέδρου ή κατόπιν αιτήματος πλειοψηφίας τουλάχιστον δύο τρίτων από τα μέλη των δύο θαλάμων.
Η Εθνοσυνέλευση της Δημοκρατίας της Λευκορωσίας (λευκορωσικά: , Νατσιγιάναλνι σχοντ Ρεσπούμπλικι Μπιελαρούς', , Νατσιονάλνογιε σαμπράνιε Ρεσπούμπλικι Μπελαρούς) είναι το διθάλαμο κοινοβούλιο που κυβερνά τη Λευκορωσία.
Τα τμήματα της Εθνοσυνέλευσης συγκαλούνται σε δύο τακτικές συνεδρίες κάθε χρόνο: η πρώτη συνεδρία ανοίγει στις 2 Οκτωβρίου και η διάρκειά της δεν μπορεί να υπερβαίνει τις 80 ημέρες.
Ενώ κάθε βουλή έχει ειδικά καθήκοντα, και οι δύο βουλές έχουν τη δυνατότητα να κάνουν βέτο σε διατάγματα των τοπικών διοικήσεων που παρεκκλίνουν από το Σύνταγμα της Λευκορωσίας.
Ο Αυτοκράτορας της Αιθιοπίας, Ιωάννης Δ, χρησιμοποίησε λάφυρα πολέμου τα οποία είχαν αποκτηθεί κατά τη διάρκεια πολεμικής σύγκρουσης με το Χεδιβάτο της Αιγύπτου προκειμένου να προχωρήσει στην απόκτηση γαιών, νότια της Παλαιάς Πόλεως της Ιερουσαλήμ.
Οι εργασίες ανέγερσης ξεκίνησαν το 1893, έπειτα από τον θάνατο του Ιωάννη, το 1889, ενώ η κατασκευή της εκκλησίας ολοκληρώθηκε το 1901, κατά τη διάρκεια της περιόδου βασιλείας του Αυτοκράτορα Μενελίκ Β.
Ο εορτασμός της Παναγίας του Συμφώνου του Ελέους εορτάζεται στις 16 Γιεκατίτ , ημερομηνία η οποία αντιστοιχεί στις 24 Φεβρουαρίου , με εξαίρεση τα δίσεκτα έτη, όταν και η συγκεκριμένη ημερομηνία αντιστοιχεί στις 25 Φεβρουαρίου, καθώς, βάση του αιθιοπικού ημερολογίου, η πρόσθετη ημέρα εντάσσεται στον, σύμφωνα με το γρηγοριανό ημερολόγιο, μήνα Σεπτέμβριο.
Αναφέρεται σε αιθιοπική παράδοση σύμφωνα με την οποία ο Ιησούς υποσχέθηκε στη μητέρα του πως θα συγχωρούσε τα αμαρτήματα εκείνων οι οποίοι ζήτησαν την μεσολάβησή της.
Η Εκκλησία Κιντανέ Μεχρέτ στην Ιερουσαλήμ αποτελεί τμήμα του μοναστηριού του Ντεμπρέ Γκενέτ , του οποίου η ονομασία μεταφράζεται ως «Μοναστήρι του Παραδείσου».
Τον καιρό που η Βουλγαρία ήταν μέρος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, ορισμένοι Βούλγαροι μετανάστες ίδρυσαν τη Βουλγαρική Λογοτεχνική Εταιρεία την 26 Σεπτεμβρίου 1869 στη Βραΐλα του Βασιλείου της Ρουμανίας.
Το επόμενο έτος η Λογοτεχνική Εταιρεία άρχισε να εκδίδει το Περιοδικό Εφημερίδα και το 1871 εξέλεξε το πρώτο επίτιμο μέλος της, τον πολιτικό-ιστορικό Γαβριήλ Κράστεβιτς.
Μετά τον Ιταλικό πόλεμο του 1494-1495, ο Κάρολος Η έφερε Ιταλούς αρχιτέκτονες και τεχνίτες στη Γαλλία για να εργαστούν στον πύργο και να τον μετατρέψουν στο «πρώτο παλάτι ιταλικού στυλ στη Γαλλία».
Μεταξύ αυτών, που ο Κάρολος έφερε από την Ιταλία, ήταν ο Πατσέλο ντα Μερκολιάνο, ο οποίος σχεδίασε τους κήπους στο κάστρο του Αμπουάζ και επίσης στο κάστρο του Μπλουά.
Ο διάδοχός του Λουδοβίκος ΙΒ δημιούργησε μια γκαλερί γύρω από τη βεράντα, που φαίνεται σε γκραβούρα του 1576 του Ζακ Αντρουέ ντυ Σερσώ, στο έργο του .
Στα τέλη του 9ου αιώνα ο Ινζελζέ έγινε υποκόμης της Ορλεάνης και μέσω της μητέρας του συνδέθηκε με τον Ούγο τον Αββά, δάσκαλο των Γάλλων βασιλέων.
Ο Ινζελζέ, που αργότερα έγινε κόμης του Ανζού, παντρεύτηκε την Αδελαΐδα, μέλος μιας εξέχουσας οικογένειας που κατείχε τον πύργο, ο οποίος πέρασε στους κληρονόμους τους, τον γιο τους Φούλκωνα Α τον Ερυθρό, που κατάφερε και επέκτεινε την επικράτειά του και το κάστρο χρησίμευε για την προστασία των ανατολικών συνόρων των εδαφών των Ανδεγαυών.
Το 1560, λίγο πριν την έναρξη των γαλλικών θρησκευτικών πολέμων, τη Γαλλία ουσιαστικά κυβερνούσε, στο όνομα του νεαρού Φραγκίσκου Β ο Οίκος των Γκιζ.
Σαν αντίδραση για την εξουσία του υπερ-Καθολικού δούκα του Γκιζ στην Αυλή, Ουγενότοι ευγενείς, ίσως με την απόμακρη προτροπή του Λουδοβίκου πρίγκιπα του Κοντέ, οργάνωσαν μια συνωμοσία για να απαγάγουν τον νεαρό βασιλιά και να συλλάβουν τον δούκα του Γκιζ και τον αδελφό του καρδινάλιο.
1200 Ουγενότοι απαγχονίστηκαν ή σφαγιάστηκαν και έμειναν εκτεθειμένοι στα τείχη της πόλης, στο κάστρο, ακόμη και στο μπαλκόνι των δωματίων του βασιλιά.
Το 1515 κάλεσε τον Λεονάρντο ντα Βίντσι, που ήρθε στο κάστρο τον Δεκέμβριο τού 1515 και έζησε και εργάστηκε στον κοντινό πύργο Κλο Λυσέ, που υπάρχει ο θρύλος, ότι συνδεόταν με το κάστρο τού Αμπουάζ με ένα υπόγειο πέρασμα.
Κατά τη διάρκεια της Γαλλικής Αναγέννησης το ισχυρό μεσαιωνικό φρούριο μεταμορφώθηκε σε πολυτελή βασιλική κατοικία, που κατοικήθηκε από αρκετούς βασιλείς της Γαλλίας και την αυλή τους.
Πολλοί επιφανείς λογοτέχνες και καλλιτέχνες φιλοξενήθηκαν και εργάστηκαν στο κάστρο, όπως ο Λεονάρντο ντα Βίντσι, τα οστά του οποίου βρίσκονται στο παρεκκλήσιο του κάστρου.
Με τη σύζυγό του Αικατερίνη των Μεδίκων μεγάλωσαν τα παιδιά τους στον πύργο, μαζί με τη Μαρία Στιούαρτ, βασίλισσα της Σκωτίας και μελλοντική σύζυγο τού γιου του Φραγκίσκου Β.
Το 1560, κατά τη διάρκεια της εφήμερης βασιλείας του Φραγκίσκου Β, το κάστρο έγινε το σκηνικό της συνωμοσίας του Αμπουάζ, που αποτέλεσε μία από τις αφορμές των θρησκευτικών πολέμων στη Γαλλία.
Στη συνέχεια μετά το 1495, κάλεσε δύο Ιταλούς αρχιτέκτονες, τους Ντομένικο ντα Κορτόνα και Φρα Τζοκόντο, οι οποίοι δημιούργησαν στο Αμπουάζ μερικά από τα πρώτα αναγεννησιακά διακοσμητικά μοτίβα της γαλλικής αρχιτεκτονικής, δημιουργώντας μια αρμονική σύνθεση γοτθικού και αναγεννησιακού ρυθμού.
Μόλις βρέθηκε στα βασιλικά χέρια, ο πύργος έγινε η αγαπημένη διαμονή πολλών Γάλλων βασιλέων, από τον Λουδοβίκο ΙΑ μέχρι τον Φραγκίσκο Α.
Ο Φούλκων Γ έπρεπε να αντιμετωπίσει τις φιλοδοξίες τουύ Όντο Α κόμη του Μπλουά, που ήθελε να επεκτείνει την επικράτειά του στο Ανζού και η περιοχή και το κάστρο έγιναν το σκηνικό σφοδρών μαχών των μεγάλων φεουδαρχών για την επικράτησή τους.
Κατά τη διάρκεια της Γαλλικής επανάστασης υπέστη καταστροφές, ωστόσο παραμένει το βασιλικό παλάτι, στο παρεκκλήσιο του οποίου βρίσκονται τα οστά του Λεονάρντο ντα Βίντσι.
Το κάστρο του Αμπουάζ είναι ένα από τα κάστρα του Λίγηρα και βρίσκεται στο νομό Αντρ-ε-Λουάρ της κοιλάδας του Λίγηρα, στην πόλη Αμπουάζ στη Γαλλία, ανατολικά του Τουρ.
Διαρρέεται από τους ποταμούς Ντορντόν και Γαρούνα, που ενώνονται στο Μπεκ ντ'Αμπέ, κοντά στο Μπορντώ, για να σχηματίσουν τις εκβολές της Ζιρόντ, κατά την εκβολή τους στον Ατλαντικό Ωκεανό.
Στην είσοδό τους υπάρχει το Πλατώ ντε Κορντουάν, με έναν από τους παλιότερους φάρους στη Γαλλία για την ασφάλεια της ναυσιπλοΐας στις εκβολές του ποταμού, τον Φάρο του Κορντουάν, που αντικατέστησε έναν παλαιότερο, ευρισκόμενο στον Πύργο του Μαύρου Πρίγκιπα.
Κατά μήκος της ακτής του Ατλαντικού ωκεανού υπάρχουν πολλά τουριστικά θέρετρα και παραλίες, μια από τις πιο γνωστές είναι η παραλία Κοτ ντ'Αρζάν , η μεγαλύτερη της Ευρώπης, προσελκύοντας πολλούς ιστιοπλόους κάθε χρόνο.
Συνορεύει νότια με τον νομό Λαντ, νοτιοανατολικά με το νομό Λοτ-ε-Γκαρόν, ανατολικά με το νομό Δορδόνη, βόρεια με το νομό Σαράντ-Μαριτίμ και προς τα δυτικά βρέχεται σε μήκος 123 χιλιομέτρων από τον Ατλαντικό ωκεανό.
Ο μεγάλος αμμόλοφος του Πιλά στον κόλπο της Αρκασόν, 65 περίπου χιλιόμετρα νοτιοδυτικά του Μπορντώ, είναι ο ψηλότερος αμμόλοφος της Ευρώπης.
Μαζί με τον αυτοκράτορα ήταν ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Ιωσήφ Β, οι εκπρόσωποι των πατριαρχείων της Ανατολής μητροπολίτες Εφέσου Μάρκος ο Ευγενικός, Ηρακλείας Αντώνιος και Σάρδεων Διονύσιος.
Ο Κόντε τους φιλοξένησε, δεν γνωρίζουμε για πόσο χρονικό διάστημα στις επαύλεις του και φρόντισε για την επικοινωνία τους με τον Βάιλο και την μετάβαση τους στην απέναντι Ιταλία.
Οι λιγοστοί κάτοικοι του χωριού, υποτακτικοί του ΚΟΝΤΕ και με έντονο το Ελληνικό και Χριστιανικό τους συναίσθημα, βλέποντας τον Βασιλιά του Βυζαντίου και το Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως να διανυκτερεύουν στο ασήμαντο και χωρίς όνομα χωριό τους, έδωσαν στο χωριό το όνομα Βασιλάτικα, τιμώντας τον Βασιλιά Παλαιολόγο που πέρασε από το χωριό τους.
Σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Βασιλατίκων που ανήκει στη δημοτική ενότητα Κορισίων του δήμου Νότιας Κέρκυρας και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει πληθυσμό 147 κατοίκους.
Η κύρια ασχολία των κατοίκων είναι ο τουρισμός για το καλοκαίρι (ξενοδόχοι, ιδιοκτήτες τουριστικών καταλυμάτων, εστιατορίων, ξενοδοχοϋπάλληλοι στα μεγάλα ξενοδοχεία της ευρύτερης περιοχής κλπ) και η ελαιοκαλλιέργεια τον χειμώνα.
Ο Πολιτιστικός σύλλογος Βασιλατίκων μετέτρεψε το παλιό Δημοτικό σχολείο σε αίθουσα συνεύρεσης των κατοίκων, με δορυφορική τηλεόραση ,τραπεζοκαθίσματα, μπαρ, πινγκ πονγκ, χαρτιά, βιβλιοθήκη, αρχείο κλπ.
Έπειτα από τον πόλεμο ο Μιθριδάτης ΣΤ έπρεπε να ασχοληθεί με τις αναστατώσεις των μακρινών υποτελών του, όπως αυτών της Κολχίδας στα ανατολικά τού Εύξεινου Πόντου.
Η τοποθέτηση τού Μιθριδάτη τού νεότερου μάλλον έγινε ταυτόχρονα με τον διορισμό τού Μαχάρη, άλλου γιού τού βασιλιά, ως αντιβασιλιά στον Κιμμέριο Βόσπορο.
Τον Ιούλιο του 1997, ο Τζαλμίνια μεταγράφηκε στην ισπανική Ντεπορτίβο Λα Κορούνια, με την οποία και πέτυχε, συνολικά, 26 τέρματα σε σύνολο 87 συμμετοχών πρωταθλήματος κατά την διάρκεια των πρώτων τριών σεζόν αγωνιστικής παρουσίας του με τον σύλλογο, συνεισφέροντας σε μεγάλο βαθμό στην κατάκτηση, για πρώτη φορά στην ιστορία του συλλόγου, του εθνικού πρωταθλήματος το 2000.
Στη συνέχεια, η ανάδειξη του Χουάν Κάρλος Βαλερόν, ο οποίος αποκτήθηκε μετά τον υποβιβασμό της Ατλέτικο Μαδρίτης, καθώς και ένα θερμό επεισόδιο κατά την διάρκεια προπόνησης, τον Μάιο του 2002, μεταξύ του ιδίου και του προπονητή της , Χαβιέρ Ιρουρέτα, οδήγησαν στον δανεισμό του στην ομάδα της Μπουντεσλίγκα Αυστρίας, Αούστρια Βιέννης, κατά την διάρκεια της θερινής μεταγραφικής περιόδου του 2002.
Ο έντονος ανταγωνισμός ο οποίος επικρατούσε εντός της Εθνικής Βραζιλίας στη θέση του Τζαλμίνια, σε συνδυασμό με τον κάπως δύσκολο χαρακτήρα του, περιόρισαν των αριθμό των διεθνών συμμετοχών του, μόλις, σε 14, εντός χρονικού διαστήματος έξι ετών, το μεγαλύτερο μέρος εκ των οποίων ενόσω ο ίδιος αγωνιζόταν για λογαριασμό της Ντεπορτίβο.
Στη συνέχεια, ο Τζαλμίνια πραγματοποίησε σύντομης χρονικής διάρκειας περάσματα από τις Γκουαρανί Φουτεμπόλ Κλούμπε και Σοσιεντάντε Εσπορτίβα Παλμέιρας , καθώς και μία σύντομης χρονικής διάρκειας αγωνιστική παρουσία για λογαριασμό της ιαπωνικής Σιμιζού Σ-Πουλς, στο ενδιάμεσο.
Υιός του πρώην ποδοσφαιριστή Τζάλμα Ντίας, ο Τζαλμίνια γεννήθηκε στο Σάντος του Σάο Πάολο, ενόσω ο πατέρας του αγωνιζόταν για λογαριασμό της Σάντος ΦΚ.
Ωστόσο, ο ίδιος, ξεκίνησε την καριέρα του αγωνιζόμενος με τα χρώματα της Κλούμπε ντε Ρεγκάτας ντο Φλαμένγκο, η οποία έδρευε στο Ρίο ντε Τζανέιρο.
Έπειτα από, μόλις, 11 συμμετοχές με τα χρώματα της Ντεπορτίβο κατά την διάρκεια της σεζόν 2003-04, ο Τζαλμίνια ολοκλήρωσε την αγωνιστική καριέρα του αγωνιζόμενος για λογαριασμό της μεξικανικής Κλουμπ Αμέρικα, προτού αποχωρήσει από την ενεργό δράση σε ηλικία 34 ετών.
Το 2008, ο Τζαλμίνια επέστρεψε στην , εντασσόμενος στην ομάδα ποδοσφαίρου σάλας της, μαζί με άλλα σημαντικά ονόματα της ιστορίας του συλλόγου, όπως οι Ντονάτο, Φραν, Νουρεντίν Ναϊμπέτ και Ζακ Σονγκό.
Διαθέτοντας άνω του μέσου όρου τεχνικές ικανότητες, καθώς, όμως, και προβληματικό χαρακτήρα, αγωνίστηκε, μεταξύ άλλων, με τα χρώματα των Φλαμένγκο και Ντεπορτίβο, ενώ, επίσης, ήταν διεθνής με την Εθνική Βραζιλίας.
Από τα σπάνια είδη ζώων που έχουν συμπεριληφθεί στο Λευκορωσικό Κόκκινο Βιβλίο, ξεχωρίζουν οι ασβοί , οι ευρασιατικοί λύγκες , οι καφέ αρκούδες και οι κύκνοι , οποίοι είχαν σχεδόν εξαφανιστεί αλλά επανήλθαν.
Με το πέρας της τελευταίας περιόδου των παγετώνων, πριν από ~18.000-29.000 χρόνια, η περιοχή των Λιμνών Μπράσλαβ ήταν καλυμμένη από εκτεταμένες παγονησίδες, πάχους ως και αρκετών εκατοντάδων μέτρων.