polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Ο Ακενατόν ίδρυσε μία νέα πρωτεύουσα στη θέση , όπου βρίσκεται η σημερινή Αμάρνα και καθιέρωσε την λατρεία του ηλιακού δίσκου Ατέν, ως μία και μοναδική θεότητα, μεταφέροντας το κέντρο βάρους της πολιτικής και θρησκευτικής ζωής της Αιγύπτου από τις Θήβες στην Ακετατέν και ακυρώνοντας την παραδοσιακή λατρεία του Άμωνα.
Οι δύο τελευταίες δυναστείες του Νέου Βασιλείου είναι γνωστές και ως περίοδος των Ραμσίδων, λόγω της βασιλείας του Ραμσή Β', ενός από τους σημαντικότερους φαραώ, του οποίου το όνομα έλαβαν και πολλοί από τους βασιλείς που τον διαδέχτηκαν, σε ανάμνησή του.
Ο Λουξ υπέγραψε τετραετές συμβόλαιο με τη Μαγιόρκα για τη σεζόν 2007-08, ως εφεδρικός του νεαρού Μιγκέλ Άνχελ Μογιά, αλλά επωφελήθηκε από τον τραυματισμό που υπέστη ο τελευταίος και αγωνίστηκε σε δέκα αγώνες της Πριμέρα Ντιβισιόν κατά τη διάρκεια της σεζόν.
Τη δεύτερη σεζόν, συνέβη το ίδιο, καθώς ο Μογιά ήταν πάλι εκτός αγωνιστικής δράσης λόγω τραυματισμών και ο Λουξ προήχθη ως βασικός, αλλά έχασε τη θέση του τον Ιανουάριο του 2009, με την υπογραφή του Ντούντου Αουάτε από τη Ντεπορτίβο Λα Κορούνια.
Ως βασικός κατά τη διάρκεια των Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 2004, ο Λουξ έπαιξε σημαντικό ρόλο στην κατάκτηση του χρυσού μεταλλίου από την Εθνικής Αργεντινής 23, η οποία σημείωσε 17 γκολ.
Η ίδια μοίρα τον περίμενε στον επόμενο σύλλογό του, τη Ντεπορτίβο Λα Κορούνια, όπου ήταν ο εφεδρικός τερματοφύλακας για δύο χρόνια, πίσω από το Ντανιέλ Αρανθούμπια.
Στην Απερτούρα 2006, ο Λουξ έχασε τη θέση του από το ανερχόμενο ταλέντο Χουάν Πάμπλο Καρίσο και λίγους μήνες μετά, κόπηκε από την ομάδα από τον προπονητή Ντανιέλ Πασαρέλα.
Στις 26 Ιουνίου 2017, δέκα χρόνια μετά την αναχώρηση του για την Ευρώπη, ο 35χρονος Λουξ επέστρεψε στη Ρίβερ Πλέιτ, υπογράφοντας τριετές συμβόλαιο.
Ο πρώτος Πρέσβης της Τσεχοσλοβακίας στην Ελλάδα ήταν ο Κάρελ Μετσίρ , ο οποίος διετέλεσε πρέσβης της χώρας του και στο Βέλγιο, ενώ η αντιπροσωπεία της Τσεχοσλοβακίας στην Ελλάδα άρχισε τις εργασίες της στις 8 Απριλίου 1922.
Στις 15 Μαρτίου 1939 οι διμερείς σχέσεις διακόπηκαν, λόγω της διαίρεσης της Τσεχοσλοβακίας το 1938-39, καθώς τα εδάφη της προσαρτήθηκαν στη Γερμανία, τη Πολωνία, την Ουγγαρία και επίσης δημιουργήθηκε ανεξάρτητο σλοβακικό κράτος (το οποίο επανενώθηκε με την Τσεχία στο τέλος του Β Παγκοσμίου Πολέμου για να σχηματίσει τη νέα Τσεχοσλοβακία, αν και δεν συμπεριλάμβανε την Καρπαθο-Ουκρανία που παραχωρήθηκε στη Σοβιετική Ένωση και τη ΣΣΔ Ουκρανίας γιατί ήθελε να έχει σύνορο με την Ουγγαρία).
Παράλληλα, στα τέλη της δεκαετίας του 1940, η τσεχοσλοβάκικη κυβέρνηση υποδέχτηκε 13.000 πολιτικούς πρόσφυγες από τον Ελληνικό Εμφύλιο Πόλεμο, αρκετοί από τους οποίους ζουν μέχρι σήμερα στην Τσεχία.
Ενώ οι κλίμακες των και 1 ορίζονται σταθερά με ακρίβεια, η πρώτη από ατομικά ρολόγια και η δεύτερη από αστρονομικές παρατηρήσεις, η αποτελεί έναν συμβιβασμό, «τρέχοντας» με τον ρυθμό των ατομικών ρολογιών και κάθε τόσο επαναρυθμιζόμενη με τα εμβόλιμα δευτερόλεπτα σύμφωνα με τον αστρονομικό χρόνο.
Βέβαια, ακόμη και στο Γκρήνουιτς, τα εμβόλιμα δευτερόλεπτα δεν σημαίνουν ότι ο Ήλιος μεσουρανεί ακριβώς στις 12:00:00,000 , καθώς η στιγμή της τοπικής μεσημβρίας αποκλίνει κατά τη διάρκεια του έτους έως και κατά 16 λεπτά της ώρας, όπως δίνεται από την εξίσωση του χρόνου και φαίνεται σε ένα ηλιακό ρολόι.
Οι επαγγελματίες αστρονόμοι δεν επαφίονται στην , αλλά στην 1, που δεν έχει έχει εμβόλιμα δευτερόλεπτα, αλλά μια κυμαινόμενη διαφορά με τον , που εκφράζεται ως 1.
Αν η διαφορά μεταξύ ηλιακής ώρας σε μια συγκεκριμένη τοποθεσία και της τοπικής ώρας είχε σημασία σε κάποια χρήση, οι χρήστες απλώς θα χρειαζόταν να γνωρίζουν τη διαφορά μεταξύ της και της 1, την 1 , όπως και τη διαφορά του μεσημβρινού της θέσεως αυτής από τον μεσημβρινό του Γκρήνουιτς .
Αν η διαφορά μεταξύ της τοπικής μεσημβρίας και του τοπικού χρόνου 12:00 υπερέβαινε τη μισή ώρα (κάτι που χωρίς εμβόλιμα δευτερόλεπτα θα συνέβαινε μετά από περίπου χίλια χρόνια), ένα κράτος θα μπορούσε απλώς να αλλάξει ζώνη ώρας ώστε να συγχρονίσει την πολιτική ώρα με τη μέση ηλιακή ημέρα του: τα εμβόλιμα δευτερόλεπτα δεν χρειάζονται.
ο υπολογισμός του χρόνου που έχει περάσει σε μεταξύ δύο δοσμένων στιγμών σε διαφορετικά έτη σε απαιτεί να συμβουλευθούμε έναν πίνακα των εμβόλιμων δευτερολέπτων για αυτά που έχουν εισαχθεί ενδιαμέσως, και ο πίνακας αυτός πρέπει να ενημερώνεται κάθε φορά που εισάγεται ένα νέο εμβόλιμο δευτερόλεπτο.
Τα περισσότερα συστήματα κατανομής χρόνου ανακοινώνουν τα εισαγόμενα εμβόλιμα δευτερόλεπτα το πολύ 12 ώρες νωρίτερα και κάποτε μόλις το τελευταίο λεπτό πριν την εισαγωγή τους.
Με τις αυξανόμενες απαιτήσεις για ακρίβεια σε συστήματα αυτοματισμού και το ηλεκτρονικό εμπόριο υψηλής ταχύτητας, αυτό προκαλεί κάποια θέματα, καθώς 1 εμβόλιμο αντιπροσωπεύει ένα άλμα συχνά 1 εκατομμύριο φορές μεγαλύτερο από την απαιτούμενη ακρίβεια για βιομηχανικά ρολόγια .
Το διεθνές πρότυπο / 61850-9-3 επιλύει το πρόβλημα με χρήση μιας γραμμικής μετρήσεως δευτερολέπτων που περιλαμβάνει και τα εμβόλιμα, από μία συγκεκριμένη ημερομηνία και μετά.
Επιχειρήματα κατά της προτάσεως καταργήσεως είναι τα άγνωστα έξοδα για την αλλαγή και το ότι η παγκόσμια ώρα δεν θα είναι πλέον συγχρονισμένη με τη μέση ηλιακή ώρα.
Φθηνοί δέκτες χρονισμού είναι εύκολα διαθέσιμοι, ενώ οι μεταδόσεις των δορυφόρων εμπεριέχουν τα απαραίτητα δεδομένα για τη μετατροπή του Χρόνου σε .
Ενώ η ένδειξη-αναπαράσταση για τα εμβόλιμα δευτερόλεπτα ορίζεται από το Διεθνές Γραφείο Μέτρων και Σταθμών ως «23:59:60», μερικοί υπολογιστές δέχονται αυτή την αναπαράσταση από έναν ψηφιακό μετρητή, που δίνει τον αριθμό των που έχουν περάσει από μία ημερομηνία αναφοράς, π.
Κάποιοι υπολογιστές, ιδίως αυτοί με , εκχωρούν στο εμβόλιμο δευτερόλεπτο τον αριθμό του προηγούμενου, τού 23:59:59 , ενώ άλλοι υπολογιστές εκχωρούν στο εμβόλιμο την τιμή μετρητή του επόμενου δευτερολέπτου, τού 00:00:00 .
Αυτό το γεγονός μπορεί να ερμηνεύσει πολλά λάθη σε συστήματα σχετικά με την ώρα, τα οποία συμβαίνουν όταν ανταλλάσσονται τιμές «σφραγισμένες» με ένδειξη της ώρας.
Οι σοφοί του Ισλάμ, μεταξύ των οποίων ο Αλ-Μπιρούνι περί το έτος 1000, διαίρεσαν τη μέση ηλιακή ημέρα σε 24 ισημερινές ώρες, η καθεμιά των οποίων, ακολουθώντας τον Πτολεμαίο, υποδιαιρέθηκε εξηκονταδικά, στις μονάδες λεπτό, δεύτερο λεπτό , τρίτο λεπτό κλπ.
Λίγο αργότερα ο Σάιμον Νιούκομπ και άλλοι ανεκάλυψαν ότι η περίοδος περιστροφής της Γης παρουσίαζε ακανόνιστες μικροδιακυμάνσεις, οπότε το 1952 η Διεθνής Αστρονομική Ένωση όρισε το δευτερόλεπτο ως κλάσμα του αστρικού έτους και μετά του τροπικού έτους.
Το 1956 μία ελαφρώς βελτιωμένη τιμή υιοθετήθηκε για το από τη Διεθνή Επιτροπή Μέτρων και Σταθμών και το 1960 από τη Γενική Διάσκεψη Μέτρων και Σταθμών, και αυτή ήταν που εντάχθηκε στο Διεθνές σύστημα μονάδων της φυσικής .
Το πρότυπο της επιτρέπει την εισαγωγή εμβόλιμων δευτερολέπτων στο τέλος οποιουδήποτε μήνα, με πρώτη προτίμηση την τελευταία ημέρα του Δεκεμβρίου και την τελευταία ημέρα του Ιουνίου, με δεύτερη επιλογή την τελευταία ημέρα του Μαρτίου ή του Σεπτεμβρίου.
Τέτοιες ανακοινώσεις εκδίδονται αρκετά πριν από κάθε εισαγωγή – συνήθως στις αρχές Ιανουαρίου για εισαγωγή δευτερολέπτου στις 30 Ιουνίου και στις αρχές Ιουλίου για εισαγωγή στις 31 Δεκεμβρίου.
Η κυριότερη αιτία για την επιβράδυνση της περιστροφής της Γης είναι η τριβή από τις παλιρροιακές δυνάμεις που ασκούν η Σελήνη και ο Ήλιος, η οποία από μόνη της θα επεμήκυνε την ημέρα κατά 2,3 /αιώνα.
η μεταπαγετώδης άνοδος μειώνει τη διάρκεια της ημέρας κατά 0.6 /αιώνα, ενώ ο μέγας σεισμός του Ινδικού Ωκεανού το 2004 εκτιμάται ότι μείωσε τη διάρκειά της κατά 2,68 μικροδευτερόλεπτα.
Το 1972 εισάχθηκε το σύστημα των εμβόλιμων δευτερολέπτων, έτσι ώστε τα ραδιομεταδιδόμενα δευτερόλεπτα να είναι ακριβώς ίσα με το πρότυπο δευτερόλεπτο του , ενώ επιπλέον να διατηρεί την ώρα της ημέρας και οι μεταβολές ημερομηνίας να είναι συγχρονισμένες με εκείνες της 1 .
Εμβόλιμο δευτερόλεπτο ονομάζεται η ρύθμιση της προσθήκης ενός δευτερολέπτου , που πραγματοποιείται κατά περίπτωση στην πολιτική ώρα, με βάση τη Συντονισμένη Παγκόσμια Ώρα , ώστε να την κρατά κοντά στον μέσο ηλιακό χρόνο του Γκρήνουιτς.
Ο λόγος είναι ότι η περιστροφή της Γης γύρω από τον άξονά της έχει επιβραδυνθεί από το έτος 1900 (όταν ορίσθηκε το 1 δευτερόλεπτο ως το 1/86400 της μέσης ηλιακής ημέρας) μέχρι σήμερα .
Επίσης, επειδή υπάρχουν και μικροανωμαλίες στον ακριβή χρόνο περιστροφής της Γης, που δεν ήσαν ανιχνεύσιμες το 1900, αλλά τώρα παρατηρούνται εύκολα με τα ακριβή ατομικά ρολόγια.
Στις 5 Ιουλίου 2005 η διεύθυνση του Κέντρου Προσανατολισμού Γης της έστειλε μήνυμα στους συνδρομητές των Δελτίων και της , ζητώντας σχόλια πάνω σε μία πρόταση των ΗΠΑ στην Ομάδα Εργασίας 7 του Τομέα - της να καταργηθεί η προσθήκη εμβόλιμων δευτερολέπτων από το πρότυπο ραδιομεταδόσεως της πριν το 2008.
Σε αυτή προτεινόταν τα εμβόλιμα δευτερόλεπτα να αντικατασταθούν τεχνικώς από εμβόλιμες ώρες, προκειμένου να ικανοποιηθούν οι νομικές απαιτήσεις αρκετών χωρών-μελών του - η πολιτική ώρα να είναι αστρονομικώς συγχρονισμένη με τον Ήλιο.
Το πρότυπο δείχνει μία σταθερή αύξηση της διάρκειας της μέσης ηλιακής ημέρας κατά 1,70 0,05 χιλιοστό του δευτερολέπτου ανά αιώνα, συν μια περιοδική μετατόπιση πλάτους περίπου 4 με περίοδο περί τα 1.500 έτη.
Δημήτριος Ματσάκης, επικεφαλής επιστήμονας των Υπηρεσιών Χρόνου του Ναυτικού Αστεροσκοπείου των ΗΠΑ, παρουσίασε τα επιχειρήματα υπέρ της αλλαγής του καθεστώτος της και μια αναίρεση των αντίθετων επιχειρημάτων.
Τόνισε την πρακτική δυσκολία των προγραμματιστών λογισμικού να βολέψουν το γεγονός ότι τα εμβόλιμα δευτερόλεπτα εμφανίζουν τον χρόνο να «τρέχει προς τα πίσω», ιδίως όταν οι περισσότεροι δεν γνωρίζουν καν την ύπαρξή τους.
Ωστόσο, εδώ και αρκετούς αιώνες τουλάχιστον το μήκος της μέσης ηλιακής ημέρας αυξάνεται κατά περίπου 1,4 έως 1,7 χιλιοστό του δευτερολέπτου ανά αιώνα, αναλόγως του διαστήματος λήψεως της μέσης τιμής.
Επομένως τα πρότυπα χρόνου που μεταβάλλουν την ημερομηνία μετά από ακριβώς 86.400 του , όπως η Διεθνής Ατομική Ώρα , θα πηγαίνουν όλο και πιο μπροστά σε σχέση με πρότυπα χρόνου προσδεδεμένα στη μέση ηλιακή ημέρα, όπως η Μέση Ώρα Γκρήνουιτς .
Σε μια ειδική συνεδρία της Συναντήσεως Τηλεπικοινωνιών Ασίας-Ειρηνικού στις 10 Φεβρουαρίου 2015, ο είπε ότι η Κίνα υποστήριζε πλέον την αποφυγή εισαγωγής και άλλων εμβόλιμων δευτερολέπτων στο μέλλον, όπως και οι άλλοι εκπρόσωποι χωρών .
Οι και έδειξαν ειδικότερα ενδιαφέρον για τις αγορές εξαιτίας του γεγονότος ότι το εμβόλιμο δευτερόλεπτο εισάγεται στο μέσο μιας εργάσιμης ημέρας στις ωριαίες ατράκτους τους.
Η εισαγωγή ενός εμβόλιμου δευτερολέπτου γίνεται μεταξύ του χρόνου 23:59:59 μιας επιλεγμένης ημερομηνίας και του χρόνου 00:00:00 της επόμενης ημερομηνίας.
Τελικώς και αυτός ο ορισμός βρέθηκε ανεπαρκής για ακριβείς μετρήσεις χρόνου, οπότε το 1967 το δευτερόλεπτο του ορίσθηκε και πάλι ως 9.192.631.770 περίοδοι της ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας που εκπέμπει ένα άτομο καισίου-133 κατά τη μετάβαση ανάμεσα στα δύο επίπεδα υπέρλεπτης υφής της θεμελιώδους ενεργειακής του καταστάσεως.
Ο σχεδιασμός της εισαγωγής εμβόλιμων δευτερολέπτων ανατέθηκε αρχικώς στο Διεθνές Γραφείο Ώρας , αλλά πέρασε στη Διεθνή Υπηρεσία Περιστροφής της Γης και Συστημάτων Αναφοράς την 1η Ιανουαρίου 1988.
Η συνήθως αποφασίζει να εισαγάγει ένα εμβόλιμο δευτερόλεπτο οποτεδήποτε η διαφορά μεταξύ και 1 προσεγγίζει το 0,6 , προκειμένου να διατηρεί τη διαφορά μικρότερη του 0,9 .
Επειδή η ταχύτητα περιστροφής της Γης κυμαίνεται ως απόκριση σε κλιματικά και γεωλογικά συμβάντα, τα εμβόλιμα δευτερόλεπτα εισάγονται κατά απρόβλεπτα χρονικά διαστήματα.
Η εισαγωγή του καθενός στη αποφασίζεται συνήθως περίπου ένα εξάμηνο ενωρίτερα από τη Διεθνή Υπηρεσία Περιστροφής της Γης και Συστημάτων Αναφοράς , όποτε πρέπει να εξασφαλισθεί ότι η διαφορά μεταξύ και 1 δεν θα υπερβεί το 0,9 .
Το 1961, όταν θεσμοθετήθηκε το πρότυπο της Συντονισμένης Παγκόσμιας Ώρας με βάση ατομικά ρολόγια, έγινε αισθητή η ανάγκη να διατηρηθεί συμφωνία με την ώρα της ημέρας , που ήταν η αναφορά για τις ραδιομεταδιδόμενες υπηρεσίες ώρας.
πρόεδρος της υποεπιτροπής χρονισμού της Επιτροπής Υπηρεσίας Διεπαφής Πολιτικού , παρουσίασε μία απόφαση υποστηριζόμενη από την Επιτροπή προς την , η οποία υποστήριζε τον επαναπροσδιορισμό και χαρακτήριζε τα εμβόλιμα δευτερόλεπτα «κίνδυνο για τη ναυσιπλοΐα».
Πράγματι, η περιστροφή της Γης είναι αρκετά απρόβλεπτη μακροπρόθεσμα, κάτι που εξηγεί το γιατί τα εμβόλιμα δευτερόλεπτα ανακοινώνονται μόνο 6 μήνες νωρίτερα.
Στο Παγκόσμιο Συνέδριο Ραδιοεπικοινωνιών, τον Νοέμβριο του 2015, αποφασίσθηκε η συνέχιση της χρήσεως των εμβόλιμων δευτερολέπτων, με περαιτέρω μελέτη και εξέταση του θέματος το 2023, στο επόμενο συνέδριο.
Το κάστρο δέχθηκε επίθεση και καταλήφθηκε για δεύτερη φορά κατά τη διάρκεια των Θρησκευτικών πολέμων κατά το 16ο αιώνα και μετά από αυτήν την ήττα άρχισε η εποχή εγκατάλειψης του κτιρίου.
Η περιοχή επιλέχθηκε λόγω της ευνοϊκής θέσης της, δυσπρόσιτη σε επιθέσεις και με πλήρη έλεγχο στη Μάγχη, στην ακτή Εμερώντ και σε μεγάλο τμήμα του κόλπου του Σαιν-Μαλό.
Το φρούριο βρίσκεται σε βραχώδες ακρωτήριο, περίπου 4 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της χερσονήσου Καπ Φρεέλ και περίπου 35 χιλιόμετρα δυτικά του Σαιν-Μαλό, στην κοινότητα Πλεβενόν, στο νομό Κοτ-ντ'Αρμόρ, στο βορρά της Βρετάνης.
Το 1379, μετά την επιστροφή από την εξορία στην Αγγλία του δούκα της Βρετάνης Ιωάννη Δτου Μονφόρ, το κάστρο πολιορκήθηκε από τον Μπερτράν ντυ Γκεσλέν κατά τον πόλεμο της διαδοχής στο δουκάτο της Βρετάνης.
Το φρούριο ήταν ένα σημαντικό στρατηγικό σημείο, δεδομένου ότι βρίσκονταν κοντά στους εμπορικούς δρόμους μεταξύ του Σαιν-Μαλό, της Νορμανδίας και και των αγγλονορμανδικών νήσων.
Το Φορ Λα Λατ ή κάστρο Λα Λατ, επίσης και κάστρο Ρος Γκογιόν , είναι ένα κάστρο στα βορειοανατολικά της Βρετάνης, στο νομό Κοτ-ντ'Αρμόρ.
Την ίδια ημέρα ο σοσιαλιστής Ιγκνάτσι Ντασίνσκι όρισε μια Προσωρινή Λαϊκή Κυβέρνηση της Πολωνικής Δημοκρατίας στο Λούμπλιν, Την Κυριακή 10 Νοεμβρίου, στις 7 π.
ο Γιόζεφ Πιουσούντσκι, ο οποίος είχε μόλις αποφυλακιστεί μετά από 16 μήνες κράτησης στο Μαγδεβούργο, επέστρεψε σιδηροδρομικώς στη Βαρσοβία.
Ο Πιουσούντσκι, μαζί με τον στρατηγό Καζιμίερζ Σοσνκόβσκι, καλωσορίστηκαν με χαιρετισμούς στον σιδηροδρομικό σταθμό της Βαρσοβίας από τον αντιβασιλέα Ζντζισλάβ Λουμπομίρσκι και τον στρατηγό Άνταμ Κοτς.
Την επόμενη ημέρα, λόγω της σχεδόν καθολικής υποστήριξης από τα πολιτικά κόμματα και της δημοτικότητάς του, το Συμβούλιο διόρισε τον Πιουσούντσκι ως Επικεφαλής των Πολωνικών Ενόπλων Δυνάμεων.
Μετά από συνομιλίες με τον Πιουσούντσκι, η κυβέρνηση του Ντασίνσκι διαλύθηκε και ο Γιέντρζεϊ Μορατσέβσκι έγινε ο επικεφαλής της νέας κυβέρνησης.
Στην αρχή του Α ΠΠ , η Γερμανία κέρδιζε σταδιακά την απόλυτη κυριαρχία στο ανατολικό μέτωπο καθώς ο Αυτοκρατορικός Ρωσικός Στρατός υποχωρούσε.
Σε μια αποτυχημένη προσπάθεια ταχείας επίλυσης του Πολωνικού ζητήματος, το Βερολίνο ίδρυσε κράτος-μαριονέτα στις 5 Νοεμβρίου 1916, με Προσωρινό Συμβούλιο του Κράτους και ένα Συμβούλιο Αντιβασιλείας .
Ένα μήνα πριν την παράδοση της Γερμανίας στις 11 Νοεμβρίου 1918 και το τέλος του πολέμου, το Συμβούλιο της Αντιβασιλείας διέλυσε το Συμβούλιο του Κράτους και ανακοίνωσε τη πρόθεση του για την επαναφορά του ανεξάρτητου πολωνικού κράτους .
Με την αξιοσημείωτη εξαίρεση του μαρξιστικού Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος του Βασιλείου της Πολωνίας και Λιθουανίας , τα περισσότερα κόμματα υποστήριξαν αυτή τη κίνηση.
Στις 23 Οκτωβρίου, το Συμβούλιο διόρισε νέα κυβέρνηση με επικεφαλής τον Γιόζεφ Σβιεζίνσκι και ξεκίνησε τη στρατολόγηση στον Πολωνικό Στρατό.
Ευρισκόμενη για πάνω από ένα αιώνα διαιρεμένη μεταξύ της Αυστρίας, της Πρωσίας και της Ρωσίας, η Πολωνία επανήλθε ως κυρίαρχο κράτους στο τέλος του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου στην Ευρώπη το 1917-1918.
Οι νικηφόροι σύμμαχοι επιβεβαίωσαν την πολωνική ανεξαρτησία στη Συνθήκη των Βερσαλλιών τον Ιούνιο του 1919 και ήταν ένα από τα μεγαλύτερα θέματα της Διάσκεψης Ειρήνης των Παρισίων του 1919.
Εκείνη την εποχή, σχηματίστηκαν τα εξής κέντρα κυβέρνησης στη Γαλικία (το κομμάιτ της νότιας Πολωνίας που προηγουμένως υπαγόταν στην Αυστρία): το Πριγκιπάτο του Τσέσυν , η Δημοκρατία του Ζακοπάνε και η Πολωνική Επιτροπή Εκκαθάρισης .
Λίγο μετά, ξέσπασε πολωνοουκρανικός πόλεμος στο Λβοβ , ανάμεσα σε δυνάμεις της Στρατιωτικής Επιτροπής των Ουκρανών και άτακτες πολωνικές ομάδες φοιτητών, οι οποίες αργότερα υποστηρίχθηκαν από τον Πολωνικό Στρατό , Μάχη του Πρζέμισλ ).
Η δημοκρατία καταργήθηκε το 1939, όταν δέχθηκε εισβολή από τη Ναζιστική Γερμανία, τη Σοβιετική Ένωση και τη Σλοβακική Δημοκρατία, σηματοδοτώντας την αρχή του Β Παγκοσμίου Πολέμου.
Σημαντικό μέρος του πληθυσμού της χώρας αποτελούταν από μειονότητες: 13.9% Ρουθήνιοι, 10% Εβραίοι Ασκενάζι, 3.1% Λευκορώσοι, 2.3% Γερμανοί και Τσέχοι-Λιθουανοί 3.4%.
Η Δεύτερη Πολωνική Δημοκρατία, κοινώς γνωστή ως μεσοπολεμική Πολωνία, αναφέρεται στην Πολωνία στο διάστημα του μεσοπολέμου, ανάμεσα στον Α και Β Παγκόσμιο Πόλεμο .
Επίσημα γνωστή ως Δημοκρατία της Πολωνίας , μερικές φορές και ως Κοινοπολιτεία της Πολωνίας, το πολωνικό κράτος επανιδρύθηκε το 1918 ως επακόλουθο του Α ΠΠ.
Οι κύριες πόλεις της μεσοπολεμικής Πολωνίας έγιναν μεγάλες ευρωπαϊκές πόλεις και έδρα πανεπιστημίων διεθνούς φήμης καθώς και άλλων ιδρυμάτων ανώτερης εκπαίδευσης.
Το 1364 διοίκησε τις δυνάμεις τού Καρόλου Β των Εβρέ της Ναβάρρας στη Νορμανδία, όπου ηττήθηκε και αιχμαλωτίστηκε από τον Βερτράνδο του Γκεκλάν στο Κοσρέλ.
Εδώ αντιμετώπισε πάλι τον Βερτράνδο του Γκεκλάν, αλλά αυτή τη φορά ήταν ο Βερτράνδος που αιχμαλωτίστηκε και ο Ιωάννης Γ ανέλαβε τη φύλαξη εκείνου.
Ο Εδουάρδος Γ της Αγγλίας τον έκανε κόμη τού Μπιγκόρ και ήταν ένας από τους ιππότες , όταν ιδρύθηκε το Τάγμα της Περικνημίδος από τον βασιλιά αυτόν.
Ενώ προσπαθούσε να άρει την πολιορκία τού Σουμπίζ, η δύναμή του αιφνιδιάστηκε από μία Γαλλική δύναμη υπό τον Οβάιν Λάουγκοχ, έναν Ουαλλό τυχοδιώκτη στην υπηρεσία των Γάλλων.
Ο πρώτος πέρασε την υπόλοιπη ζωή του ως εγκάθειρκτος στο φρούριο των Ναϊτών στο Παρίσι, διότι ο Κάρολος Ε πίστευε, ότι αν εξαγοραζόταν και επέστρεφε στην Αγγλία, θα ήταν πολύ επικίνδυνος.
Ο Ιωάννης Γ ως εγκάθειρκτος των Γάλλων, αρνήθηκε την ελευθερία του, καθώς θα εθεωρείτο εξέγερση κατά τού βασιλιά της Αγγλίας, στον οποίο είχε ορκιστεί να μην κάνει ποτέ.
Η προσωπική του συμμαχία με τον διάδοχο πρίγκιπα της Αγγλίας ήταν τόσο δυνατή, που όταν έμαθε το τέλος τού Εδουάρδου, έχασε κάθε αποφασιστικότητα, αρνήθηκε το φαγητό και απεβίωσε λίγες ημέρες μετά.
Ιωάννης Γ των Γκραγύ, από τον Οίκο τού Γκραγύ ήταν πρωτεύων τού Μπυς , κόμης τού Μπιγκόρ, κύριος τού Νεμούρ, στρατάρχης της Ακουιτανίας και ιππότης τού Τάγματος της Περικνημίδος.
Ο Γασκώνος ευγενής έγινε στρατιωτικός διοικητής στον Εκατονταετή Πόλεμο και ο χρονικογράφος Ζαν Φρουασάρ τον εξαίρει ως τον ιδεώδη της ιπποσύνης.
Επειδή δεν άφησε απογόνους, τη θέση τού πρωτεύοντα του Μπυς την πήρε ο θείος του Αρσαμπώ, σύζυγος της κόμισσας τού Φουά και η θέση πέρασε στους απογόνους εκείνου, τους κόμητες τού Φουά.
Γεννημένος στις Βερσαλλίες της Γαλλίας, ο Σιμάο αγωνίστηκε στο μεγαλύτερο μέρος της νεανικής σταδιοδρομίας του στις ακαδημίες της Μπενφίκα, στην οποία εντάχθηκε σε ηλικία 10 ετών από τη .
Στις 19 Ιανουαρίου 2008, κλήθηκε στην πρώτη ομάδα για έναν αγώνα του κυπέλλου Πορτογαλίας εναντίον της Φεϊρένσε, από τον προπονητή Χοσέ Αντόνιο Καμάτσο και μάλιστα επιλέχθηκε και για τους δύο αγώνες της φάσης των 16 του Γιουρόπα Λιγκ 2007-08 εναντίον της Χετάφε, όμως δεν χρησιμοποιήθηκε σε κανέναν από τους τρεις αγώνες.
Έκανε το ντεμπούτο του στην Πριμέιρα Λίγκα 14 Αυγούστου, στην εντός έδρας νίκη με 1-0 επί της Σπόρτινγκ Λισαβόνας και έχασε μόνο πέντε αγώνες πρωταθλήματος κατά τη διάρκεια της σεζόν 2010-11, στην οποία η ομάδα τερμάτισε στην 7η θέση.
Στις 28 Μαΐου 2017, σημείωσε 2 γκολ στο ντέρμπι αιωνίων για να βοηθήσει στη νίκη με 3-0 επί της Λέφσκι Σόφιας, αλλά άφησε την ομάδα στις 31 Αυγούστου εκείνου του έτους, για να υπογράψει αμέσως με τη Μποαβίστα.
Ο Σιμάο έκανε το επαγγελματικό ντεμπούτο του με τη Φάτιμα, αγωνιζόμενος ως δανεικός, με την πρώτη του εμφάνιση να γίνεται εναντίον της Σάντα Κλάρα στον εναρκτήριο αγώνα της σεζόν 2009-10 της Σεγούντα Λίγα, με ήττα 0-1.
Ο Σιμάο επέστρεψε στη Μπενφίκα για τη σεζόν 2011-12, αλλά θεωρήθηκε πλεονάζον από τον προπονητή Ζόρζε Ζεσούς και δόθηκε δανεικός στην Ακαντέμικα ντε Κοΐμπρα στις 17 Ιανουαρίου 2012.
Ο Νταβίντ Μάρτινς Σιμάο είναι Πορτογάλος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως κεντρικός μέσος για τη Χάποελ Μπερ Σεβά, με δανεισμό από την ΑΕΚ.
Έχει αγωνιστεί με όλα τα κλιμάκια των μικρών Εθνικών ομάδων της Πορτογαλίας, από την Εθνική 16 έως την Εθνική 21, έχοντας συνδυαστικά 43 συμμετοχές και 8 γκολ.
Ο Σιμάο άλλαξε ομάδα και χώρα ξανά τον Ιανουάριο του 2019, συμφωνώντας σε εξαμηνιαίο συμβόλαιο με τη Ρουαγιάλ Αντβέρπ του πρωταθλήματος Βελγίου.
Οι ανασκαφές κατά τη Σοβιετική περίοδο έδειξαν ότι η περιοχή της Βάρτζα ήταν κατοικημένη κατά την εποχή του Χαλκού και υπήρχαν ενδείξεις για την παρουσία του πολιτισμού Τριαλέτι.
Ο χορηγός της, Ράτι Σουραμέλι, μνημονεύεται σε μία προσωπογραφία χορηγού στον βόρειο τοίχο με τη συνοδευτική επιγραφή: «Μητέρα του Θεού, δέξου . την προσφορά του υπηρέτη σου Ράτι, εριστάβι του Κάρτλι, ο οποίος διακόσμησε με ζήλο αυτή την ιερή εκκλησία δοξάζοντας το όνομά Σου».
Στον ίδιο βόρειο τοίχο υπάρχουν προσωπογραφίες των βασιλέων ιδρυτών, Γεωργίου Γ' και Θαμάρ, όπου από την εικόνα της Θαμάρ λείπει η κορδέλα που συμβολίζει την ιδιότητα της παντρεμένης γυναίκας και συνοδεύεται από την επιγραφή: «ο Θεός να την ευλογήσει με μακροζωία», που δεν υπάρχει στην εικόνα του Γεωργίου Γ'.
Επεισόδια από τη ζωή του Χριστού εξιστορούνται στους θόλους και τα πάνω μέρη των τοίχων σε μια ακολουθία, ξεκινώντας με τον Ευαγγελισμό, ακολουθούμενο από τη Γέννηση, την Υπαπαντή, Τη Βάπτιση, τη Μεταμόρφωση, την Ανάσταση του Λαζάρου, τη Θριαμβευτική είσοδο στην Ιερουσαλήμ, το Μυστικό Δείπνο, τον Ιερό Νιπτήρα, τη Σταύρωση, την Κάθοδο στον Άδη, την Ανάληψη, την Επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος και την Κοίμηση.
Στο νάρθηκα υπάρχουν σκηνές από την Τελική Κρίση, το Εν Κόλποις Αβραάμ, οι Άγγελοι που φέρουν ένα Μενταγιόν με τον Σταυρό και τρεις σκηνές από τη ζωή του Αγίου Στεφάνου .
Οι πίνακες δεν είναι τοιχογραφίες αλλά έργα ζωγραφικής εν ξηρώ σε γύψο , και «μαρτυρούν επαφές με την Χριστιανική Ανατολή και τ υζαντινό κόσμο, αλλά έχουν εφαρμοστεί τοπικές καλλιτεχνικές παραδόσεις».
Από το 1985 ο χώρος αποτελεί μέρος του Ιστορικού-Αρχιτεκτονικού Μουσείου-Αποθέματος της Βάρτζια, που περιλαμβάνει 46 αρχιτεκτονικές τοποθεσίες, 12 αρχαιολογικούς χώρους και 21 τοποθεσίες με μνημειακά έργα τέχνης.
Το 1999 οι Βάρτζια- Κερτβίσι αιτήθηκαν για καταχώρηση στον Κατάλογο με Μνημεία Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της σύμφωνα με τα Πολιτιστικά κριτήρια , , , και .
Κατά την αξιολόγησή τους, το συμβουλευτικό σώμα ανέφερε το Γκιόρεμε στην Καππαδοκία ως το πλησιέστερο συγκρίσιμο μνημείο μεταξύ των μοναστηριακών συγκροτημάτων σε σπήλαια διεθνούς σημασίας.
Από το 2012, η συντήρηση των τοιχογραφιών στην Εκκλησία της Κοίμησης πραγματοποιείται από την Πινακοθήκη Κουρτώ σε συνεργασία με την Εθνική Υπηρεσία για τη Διατήρηση της Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Γεωργίας και την Κρατική Ακαδημία Τεχνών της Τιφλίδας .
Στο ανατολικό τμήμα του συγκροτήματος υπάρχουν 79 ξεχωριστά οικήματα σπηλαίων, σε οκτώ βαθμίδες και με συνολικά 242 δωμάτια, με συμπεριλαμβανόμενα 6 παρεκκλήσια, την «Αίθουσα της Θαμάρ», μία αίθουσα συνεδριάσεων, μία αίθουσα υποδοχής, ένα φαρμακείο και 25 κελάρια κρασιών.
Στο δυτικό τμήμα, ανάμεσα στο καμπαναριό και την κύρια εκκλησία, υπάρχουν ακόμα 40 οικήματα, σε 13 βαθμίδες και με συνολικά 165 δωμάτια, με συμπεριλαμβανόμενα 6 παρεκκλήσια, μία τραπεζαρία με έναν φούρνο, άλλους φούρνους για αρτοπαρασκευή και ένα σιδηρουργείο.
Η Βάρτζια είναι μια τοποθεσία με μοναστήρια λαξευμένα σε σπήλαια, που βρίσκεται στις πλαγιές του όρους Ερουσέτι, στην αριστερή όχθη του ποταμού Κύρος, σε απόσταση 30 χλμ.
Η Εκκλησία της Κοίμησης, που χρονολογείται από τη δεκαετία του 1180 κατά τη χρυσή εποχή των Θαμάρ και Ρουσταβέλι, διαθέτει μια σημαντική σειρά από τοιχογραφίες.
Τώρα, ως μέρος ενός αποθέματος κρατικής κληρονομιάς, η εκτεταμένη περιοχή της Βαρτζία- Κερτβίσι έχει προταθεί για να συμπεριληφθεί στον Κατάλογο με Μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς της .
Η ευρύτερη περιοχή της Βάρτζια περιλαμβάνει επίσης την εκκλησία των αρχών του 11ου αιώνα στο Ζέντα Βάρτζια και το χωριό στους βράχους με τις εκκλησίες σπήλαια του 10ου-12ου αιώνα στο Αναναούρι.
Το αμερικανικό σκέλος της ιδρύθηκε τον Απρίλιο του 1982 στην Μπέρμπανκ της Καλιφόρνιας από τον Άντυ Χέιγουαρντ, πρώην συγγραφέα στη -, για να μεταφράσει τις παραγωγές της στα αγγλικά.