polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Η ετήσια ηλιοκεντρική του παράλλαξη μετρήθηκε από την αποστολή σε 9,75 0,21 χιλιοστά του δευτερολέπτου της μοίρας, τιμή που αντιστοιχεί σε απόσταση από τη Γη περί τα 330 ως 340 έτη φωτός.
Λίγες εβδομάδες μετά την πρόταση εξαγοράς η Εθνική Τράπεζα παρουσίασε σχέδια μείωσης του προσωπικού στο νέο τραπεζικό όμιλο, ιδίως μέσω της ενθάρρυνσης της πρόωρης συνταξιοδότησης.
Η Τράπεζα ΑΕ ανακεφαλαιοποιείται από το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας και απορροφά λόγω συγχώνευσης το Νέο Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο Ελλάδος ΑΤΕ.
Μετά την ελληνική οικονομική κρίση και τα μέτρα διάσωσης των ελληνικών τραπεζών το 2012, η ελβετολουξεμβουργική , τότε ιδιοκτήτης της , αποφάσισε να διαχωρίσει την ελληνική τράπεζα από το υπόλοιπο της επιχείρησης.
Ο Όμιλος είναι ένας δυναμικός χρηματοοικονομικός οργανισμός με παρουσία σε 6 χώρες, ήτοι Ελλάδα, Κύπρο, Λουξεμβούργο, Σερβία, Βουλγαρία και Ηνωμένο Βασίλειο.
Η δήλωσε ότι, "η αποφασιστική απάντηση του Βισκάρα αναφορικά με το σκάνδαλο διαφθοράς στο δικαστικό σώμα . οδήγησε μερικούς Περουβιανούς στο να συζητούν για μια ευκαιρία ζωής του Βισκάρα να αποκαταστήσει την ακεραιότητα στην δημόσια ζωή και να αναζωογονήσει την πτωτική πίστη των πολιτών στην δημοκρατία".
Η δικηγόρος βουλευτής του αριστερού κόμματος , που κατέκρινε κάποτε τον Βισκάρα, επαίνεσε αυτή την κίνηση λέγοντας ότι ο Βισκάρα ήταν "δίπλα στους πολίτες σε μια κοινωνία η οποία έχει ταλαιπωρηθεί με την διαφθορά και η οποία είναι βαθιά απολιτική. Έχει θέσει υπό αμφισβήτηση τους ".
Η επαίνεσε κι η ίδια την κίνηση, λέγοντας ότι "Αυτή είναι μια σημαντική ευκαιρία, που δεν μοιάζει με τις προηγούμενες ευκαιρίες επειδή εν μέρει ο πρόεδρος εμφανίζεται ότι έχει δεσμευτεί να την εκπληρώσει".
Οι πολιτικές φιλοδοξίες του ξεκίνησαν από την ιδιαίτερη πατρίδα του, την Μογκέγκα, όπου εισήχθη στο κόμμα και συμμετείχε στις κυβερνητικές εκλογές του 2006 αλλά δεν εξελέγη.
Ταξίδεψε στην Λίμα για να προτείνει λύση στην κρίση, εξηγώντας το ζήτημα των πληρωμών στο υπουργικό συμβούλιο του Περού το οποίο συμφώνησε να πραγματοποιήσει σημαντικές αλλαγές στην νομοθεσία αναφορικά με αυτό το θέμα.
Όντας αντιμέτωπος με κατηγορίες για δωροδοκία και για γραφειοκρατία στο θέμα κατασκευής του διεθνούς αεροδρομίου στο Κούσκο, ο Βισκάρα ακύρωσε πολλά συμβόλαια μέχρι να ολοκληρωθεί η έρευνα από τον επιθεωρητή.
Αφού ήρθε αντιμέτωπος με τις καταγγελίες των πολιτικών του αντιπάλων και κλήθηκε σε ώρες απολογίας, παραιτήθηκε από την θέση του υπουργού ενώ όλοι ήταν επιφορτισμένοι με την ανασυγκρότηση του Περού μετά τις πλημμύρες που έπληξαν την χώρα.
Επίσης απέτρεψε μια ακόμα διαμάχη ανάμεσα στην εταιρεία εξορύξεων και τους κατοίκους που ανησυχούσαν για την μόλυνση του πόσιμου νερού, κάτι που έπαιξε σημαντικό ρόλο στην ύπαρξη της διαμάχης.
Ο Περουβιανός συγγραφέας και Νομπελίστας, , δήλωσε ότι "τα διαπιστευτήρια του Βισκάρα είναι πολύ καλά" και ότι παρόλο που άλλοι Περουβιανοί πολιτικοί έχουν αντιμετωπίσει την πολιτική αντιπαλότητα, ο Βισκάρα "λεχει ενεργήσει σύμφωνα με τον νόμο".
Ο σημείωσε επίσης ότι εάν η δημοτικότητα του Βισκάρα ανέβαινε αρκετά, "τότε στο Κοινοβούλιο, αμέσως οι θα ξεχάσουν τα προβλήματα του κόμματός τους και πιθανόν θα κάνουν δύσκολη την ζωή του".
Έπειτα από πολλά σκάνδαλα διαφθοράς που αντιμετώπισε η περουβιανή κυβέρνηση, στις 28 Ιουλίου 2018 ο πρόεδρος Βισκάρα προκήρυξε τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος ώστε να απαγορευτεί η ιδιωτική χρηματοδότηση για τις προεκλογικές εκστρατείες και η επανεκλογή των βουλευτών και να δημιουργηθεί ένα δεύτερο νομοθετικό σώμα.
Η οικογένειά του διέμενε μόνιμα στην Μογκέγκα αλλά μετακόμισε στην Λίμα εξαιτίας μιας επιπλοκής στο αναπνευστικό σύστημα αμέσως μετά την γέννησή του, η οποία παραλίγο να τον οδηγούσε στον θάνατο.
Στις 17 Απριλίου 2018, ο πρόεδρος Βισκάρα υπέγραψε τον Νόμο για την Κλιματική Αλλαγή, επιτρέποντας μια μεγαλύτερη χρηματοδότηση από το Υπουργείο Περιβάλλοντος για τον έλεγχο και την καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής μέσω της ανάλυσης των εκπομπών αερίων στα θερμοκήπια και της συνεργασίας μεταξύ των υπουργείων αναφορικά με το κλίμα.
Μετά την προσωρινή φυλάκιση του Κέικο Φουτζιμόρι, νομοθέτες που ανήκαν στην και στην - έφεραν ένα νομοσχέδιο στις 11 Οκτωβρίου 2018 με το οποίο ζητούσαν να απομακρυνθούν οι προτάσεις του δημοψηφίσματος του Βισκάρα και να αλλάξει το δημοψήφισμα με τις δικές τους προτάσεις.
Αυτή η υπογραφή του νόμου έκανε το Περού την πρώτη χώρα στην νότια Αμερική που διαθέτει νόμο για το κλίμα, με τον Βισκάρα να δηλώνει ότι η κλιματική αλλαγή δεν θα μπορούσε άλλο να αγνοηθεί και ότι η κυβέρνηση του Περού είχε υποχρέωση να εργαστεί σκληρά για να παρέχει ένα καλύτερο περιβάλλον για τους μελλοντικούς Περουβιανούς.
Ο Βισκάρα φοίτησε στο και στο στην Μογκέγκα και συνέχισε στο πανεπιστήμιο, αποφοιτώντας από το Εθνικό Πανεπιστήμιο Μηχανολόγων στην Λίμα το 1984 ενώ επίσης απέκτησε πτυχίο στην Διοίκηση Επιχειρήσεων και στο Μάνατζμεντ από το Πανεπιστήμιο .
Κατά την διάρκεια των πλημμυρών στα τέλη του 2017 και αρχές του 2018, οι οποίες κατέστρεψαν το μεγαλύτερο μέρος του Περού, τού ανατέθηκε να αντιμετωπίσει την κρίση.
Ο Βισκάρα εξελέγη πρώτος αντιπρόεδρος του Περού στις γενικές εκλογές του 2016, στις οποίες κέρδισε ο Πέδρο Πάμπλο Κουτσίνσκι με το κόμμα Περουβιανοί για την Αλλαγή.
Απαιτώντας μεταρρυθμίσεις για την καταπολέμηση της διαφθοράς, ο Βισκάρα διέλυσε το Κογκρέσο του Περού στις 30 Σεπτεμβρίου 2019 και την επομένη ημέρα εξέδωσε διάταγμα, με το οποίο προκηρύχθηκαν βουλευτικές εκλογές για τις 26 Ιανουαρίου 2020.
Πολιτικοί αναλυτές δήλωσαν ότι σε γενικές γραμμές, η επίδοση του Βισκάρα ως υπουργός ήταν θετική, παρόλο που πολεμήθηκε από τις πολιτικές δυνάμεις της οικογένειας , γνωστής ως .
Στις γενικές εκλογές του 2016, ο Βισκάρα ήταν υποψήφιος για πρώτος αντιπρόεδρος με το κόμμα Περουβιανοί για την Αλλαγή με υποψήφιο πρόεδρο τον Πέδρο Πάμπλο Κουτσίνσκι.
Την αμέσως επόμενη σεζόν, πήρε έναν από τους πρωταγωνιστικούς ρόλους αυτόν του Ορέστη Δελλή στο δεύτερο κύκλο της καθημερινής σειράς του 1, «Δίδυμα Φεγγάρια», συνεργαζόμενος με τον σκηνοθέτη Ανδρέα Γεωργίου και τον παραγωγό Κούλη Νικολάου.
Ολοκληρώνοντας τις σπουδές του ξεκίνησε να εργάζεται σε διαφημιστική εταιρία ωστόσο σε ηλικία 22 ετών αποφάσισε να ασχοληθεί επαγγελματικά με την υποκριτική εγκαταλείποντας το χώρο της διαφήμισης.
Έγινε ιδιαίτερα γνωστός στο ευρύ κοινό από τους πρωταγωνιστικούς του ρόλους σε δημοφιλείς τηλεοπτικές σειρές μεταξύ των οποίων είναι «Δίδυμα Φεγγάρια», «Το Τατουάζ», «Έρωτας Μετά», «Αγγελική» και «Παγιδευμένοι»
Έκανε το κινηματογραφικό του ντεμπούτο το 2018 στην ταινία "Αιγαίο " πρωταγωνιστώντας μαζί με τους Θοδωρή Αθερίδη, Πάνο Βλάχο και Ευαγγελία Συριοπούλου.
Η απόρριψη, με μερική ή καμιά επεξεργασία καθαρισμού, ακαθάρτων νερών που προέρχονται από ανθρώπινες δραστηριότητες στα ποτάμια, τις λίμνες και τη θάλασσα, χαρακτηρίζονται από μεγάλη περιεκτικότητα σε οργανικά συστατικά και αυτό έχει σαν συνέπεια τη σοβαρή ρύπανση της περιοχής γύρω από το σημείο εκβολής.
Επομένως λίμνες, ποτάμια και θάλασσες αποτελούν τους φυσικούς οχετούς που δέχονται χιλιάδες χημικές ουσίες, προϊόντα σύγχρονης τεχνολογίας και καταναλώσεων, βαρέα μέταλλα, εντομοκτόνα, πλαστικά, απορρυπαντικά και άλλες τοξικές ουσίες.
Η ρύπανση που προκαλείται από τις γεωργικές δραστηριότητες, αφορά τη ρύπανση από τα λιπάσματα, που έχει σχέση με τον ευτροφισμό των νερών και τη ρύπανση από τα φυτοφάρμακα.
Οι λίμνες εμπλουτίζονται με την απορροή φωσφορικών λιπασμάτων και έτσι τα φύκη τους αναπτύσσονται τόσο και καταναλώνουν τόσο οξυγόνο που τα ψάρια και γενικά οι ζωντανοί οργανισμοί να μη μπορούν να ζήσουν.
Παράλληλα τα φωσφορικά άλατα μεταφερόμενα από τους ποταμούς στις ακτές της θάλασσας, προκαλούν έντονη αύξηση του φυτοπλαγκτού, με τις ανάλογες επιπτώσεις στα ψάρια και τους άλλους ζωικούς οργανισμούς.
ένα εντομοκτόνο το . μεταφερόμενο από είδος σε είδος και αυξάνοντας διαδοχικά τη συγκέντρωσή του, όταν φθάσει στα υδρόβια πουλιά, η συγκέντρωση είναι τέτοια, που παρεμβαίνοντας στο μεταβολισμό του ασβεστίου, παρεμποδίζει το σχηματισμό γερού κελύφους στα αυγά τους, με αποτέλεσμα να σπάζουν πριν εκκολαφθούν οι νεοσσοί.
Χημικές ουσίες που περιέχονται σε καταναλωτικά και άλλου είδους προϊόντα μπορούν να εισχωρήσουν στα ύδατα ως αποτέλεσμα της απόπλυσης από απροστάτευτους χώρους υγειονομικής ταφής, οι οποίοι συνιστούν επίσης διάχυτη πηγή.
Σε περίπτωση που διακυβεύεται η ποιότητα κάποιου υδατικού συστήματος, πρέπει να επιβάλλονται μέτρα ελέγχου των πηγών ρύπανσης αυστηρότερα εκείνων που προβλέπονται από την ευρωπαϊκή νομοθεσία.
Η ρύπανση των υδάτων δημιουργείται με την απελευθέρωση στο υδάτινο περιβάλλον ουσιών οι οποίες είτε διαλύονται είτε κατακάθονται στον πυθμένα και οι οποίες επιφέρουν αλλαγή στα φυσικά, χημικά και βιολογικά χαρακτηριστικά των επιφανειακών νερών.
Οι ρύποι αυτοί είναι πάρα πολλοί και αυτό διότι στον υδάτινο ορίζοντα καταλήγουν και οι ρύποι από την ρύπανση της ατμόσφαιρας και την ρύπανση του εδάφους, μέσω των βροχών και της απορροής.
Η δράση της στα φυτά και τα δένδρα μπορεί να είναι άμεση, επιδρώντας δηλαδή στο υπέργειο τμήμα του φυτού προκαλώντας την καταστροφή του, είναι όμως δυνατό να επιδρά έμμεσα περνώντας στο ριζικό σύστημα του φυτού μέσω του εδάφους.
Μια άλλη επικίνδυνη πηγή ρύπανσης είναι τα πετρελαιοειδή , διότι έχουν την ιδιότητα να διασπείρονται και να εξαπλώνονται σε τεράστιες εκτάσεις, επειδή σχηματίζουν μοριακές στρώσεις.
Με τον όρο ρύπανση υδάτων εννοούμε κάθε άμεση ή έμμεση εισαγωγή ουσιών ή ενέργειας στο υδάτινο περιβάλλον που έχει βλαβερή επίδραση στους οργανισμούς, είναι επικίνδυνη για την ανθρώπινη υγεία και τέλος αλλοιώνει την ποιότητα του νερού και υποβαθμίζει τις δυνατότητες χρήσης του.
Επίσης από τις γεωργικές δραστηριότητες, εκτός από τη ρύπανση των επιφανειακών νερών μέσω της επιφανειακής απορροής με τα νερά της βροχής, ρυπαίνονται και τα υπόγεια νερά από τη στράγγιση των νερών άρδευσης των αγρών.
Η εκστρατεία έγινε την επόμενη χρονιά ανοιχτός πόλεμος με τη συμμετοχή παραδοσιακών εχθρών της Βενετίας, όπως το πατριαρχείο της Ακυληίας και τα Παπικά Κράτη.
Μετά την υπογραφή της ειρηνικής Συνθήκης της Ραβέννας με την Ανκόνα ακολούθησε στην Κρήτη η εξέγερση του Αλέξιου Καλλέργη με την υποστήριξη του Βυζαντινού αυτοκράτορα Μιχαήλ Η για τον έλεγχο στην Ανατολική Μεσόγειο.
Οι συγκρούσεις αυτές πίεσαν την Δημοκρατία της Βενετίας να υπογράψει συνθήκες και συμμαχίες με τον Κάρολο τον Ανδεγαυό και τον Φίλιππο Γ της Γαλλίας όπως η Συνθήκη του Ορβιέττο.
Η Βενετία αρνήθηκε την συμμετοχή της στην εκστρατεία του πάπα για να τιμωρήσει τη Σικελία και ο Πάπας Μαρτίνος Δ αφόρισε τη Βενετία, αλλά ο αφορισμός ανακλήθηκε από τον διάδοχο του Ονώριο Δ .
Το 1287 ξέσπασε εξέγερση στην Ίστρια που εξαπλώθηκε στο Φρίουλι και ο πόλεμος επεκτάθηκε με τη συμμετοχή του αυτοκράτορα Ροδόλφου Α, που συμμάχησε με το πατριαρχείο της Ακυληίας, οπότε ο δόγης της Βενετίας δεν είχε άλλη επιλογή από την υποταγή.
Ο Τζοβάνι Ντάντολο προερχόταν από τον πανίσχυρο Οίκο των Ντάντολο, που ανέδειξε άλλους τρεις δόγηδες, τους Ενρίκο Ντάντολο, Φραντσέσκο Ντάντολο και Αντρέα Ντάντολο.
Δύο γυναίκες μέλη της οικογένειας παντρεύτηκαν επίσης δόγηδες: η Τζοβάνα Ντάντολο παντρεύτηκε τον Πασκουάλε Μαλιπιέρο και η Ζίλια Ντάντολο τον Λορέντσο Πρίουλι.
Οι Ντάντολο ήταν μακρινοί συγγενείς με σημαντικά πρόσωπα στην ιταλική ιστορία, όπως ο ζωγράφος Φρα Αντζέλικο, ο Ευγένιος Κανφάρι και ο Μπενίτο Μουσολίνι.
Το δουκάτο χρησιμοποιήθηκε μέχρι το τέλος της Δημοκρατίας της Βενετίας με το ίδιο βάρος 3,56 γραμμάρια 24 καρατίων περιεκτικότητας 99.7% σε χρυσό και είχε ισχύ σε όλα τα κράτη με τα οποία έκανε εμπόριο η Βενετία.
Ο Τζοβάνι Ντάντολο υπηρέτησε σε σημαντικές θέσεις τη Δημοκρατία της Βενετίας πριν την εκλογή του στην θέση του δόγη, διορίστηκε Ποντέστα στην Μπολόνια και την Πάντοβα και διοικητής σε πολλές ναυτικές μονάδες.
Η Σερβική Ορθόδοξη Εκκλησία, με απόφαση που απέστειλε στον Οικουμενικό Πατριάρχη ο Πατριάρχης Σερβίας Ειρηναίος, γνωστοποίησε ότι δεν προτίθεται να αναγνωρίσει την αυτοκέφαλη Εκκλησία της Ουκρανίας καθώς ηγούνται «σχισματικές παραφυάδες», ότι δεν προτίθενται να αναγνωρίσουν κανέναν κληρικό της, διότι «στερούνται αποστολικής διαδοχής και ιεροσύνης» και ούτε αναγνωρίζουν ως αρχιερέα τον κ.
«Πρέπει να τονίσω πως η Εκκλησία μας δεν έκανε αυτήν την επιλογή εξαιτίας της σλαβικής εγγύτητας μας με την Εκκλησία της Ρωσίας και σίγουρα όχι για πολιτικά ή παρόμοια συμφέροντα, αλλά με γνώμονα την παράδοση της Εκκλησίας και το κανονικό δίκαιο…» είπε στην εφημερίδα «Πολίτικα» του Βελιγραδίου ο Σέρβος Πατριάρχης υποστηρίζοντας πως «αν κάποια άλλη τοπική Εκκλησία, η Ρωσική ή οποιαδήποτε άλλη έκανε κάτι παρόμοιο, η αντίδραση μας θα ήταν παρόμοια».
Η Ορθόδοξη Εκκλησία της Αλβανίας, με επιστολή που απέστειλε στον Οικουμενικό Πατριάρχη και δημοσιοποίησε στις 7 Μαρτίου 2019, θεωρεί «ανυπόστατες, κενές, στερούμενες της θείας χάριτος και της ενεργείας του Αγίου Πνεύματος» τις χειροτονίες που τέλεσε ο Φιλάρετος Ντενισένκο «όσο χρόνο ήτο καθηρημένος και αναθεματισμένος», μεταξύ αυτών «και του γραμματέως αυτού Σεργκέι Ντουμένκο, νυν Μητροπολίτου Επιφανίου».
Έτσι, η Ιερά Σύνοδος της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος στην έκτακτη συνεδρίασή της στις 12 Οκτωβρίου 2019 αποφάσισε την αναγνώριση της νέας εκκλησιαστικής δομής.
Συγκεκριμένα, αποφάσισε ότι αναγνωρίζει «το κανονικό δικαίωμα του Οικουμενικού Πατριαρχείου για την παραχώρηση του Αυτοκεφάλου, καθώς και το προνόμιο του Προκαθημένου της Εκκλησίας της Ελλάδος να χειρισθή περαιτέρω το ζήτημα της αναγνωρίσεως της Εκκλησίας της Ουκρανίας».
Στη συνεδρίαση πάνω από 35 μητροπολίτες της Εκκλησίας της Ελλάδος μίλησαν για τις πιέσεις που δέχθηκαν από Ρώσους εκκλησιαστικούς αξιωματούχους για να μην ψηφίσουν υπέρ της αυτοκεφαλίας της Εκκλησίας της Ουκρανίας.
Ο Μητροπολίτης Πατρών Χρυσόστομος μίλησε ευθέως για κλίμα εκφοβισμού από την πλευρά της Μόσχας προς τους Ιεράρχες της Εκκλησίας της Ελλάδος για να επηρεάσουν την απόφασή τους, ενώ ο Μητροπολίτης Γουμενίσσης έγραψε πως η Ρωσική Εκκλησία χαρακτηρίζεται από ηγεμονισμό και επιδεικνύει μόνιμες επεκτατικές πρακτικές.
Την ανακήρυξη της ανεξαρτησίας της Ουκρανίας ακολούθησαν αποτυχημένες προσπάθειες αυτοκεφαλίας της τοπικής Εκκλησίας, που οδήγησαν στην καθαίρεση και αφορισμό του ως τότε Μητροπολίτη Κιέβου Φιλαρέτου, στην σύγκληση από αυτόν Συνόδου που δημιούργησε την σχισματική Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία , την διάσπασή της και κατόπιν την επαναφορά αυτής, με αποτέλεσμα ως τις αρχές του 21ου αιώνα να λειτουργούν παράλληλα στη χώρα τρεις εκκλησιαστικές δομές.
Τις σχισματικές Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία και Ουκρανική Αυτοκέφαλη Ορθόδοξη Εκκλησία, καθώς και την αναγνωρισμένη οικουμενικά, Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία.
Το 1686 ο Οικουμενικός Πατριάρχης Διονύσιος Δ παραχώρησε κατ' οικονομίαν στον Πατριάρχη Μόσχας την άδεια να χειροτονεί ή να ενθρονίζει τον εκλεγμένο από την Κληρικολαϊκή συνέλευση της Μητροπόλεως Κιέβου, υποψήφιο Μητροπολίτη Κιέβου, υπό τον όρο ότι ο Μητροπολίτης Κιέβου θα μνημονεύει σε κάθε Θεία Λειτουργία το όνομα του Οικουμενικού Πατριάρχη.
Κατά τα χρόνια που ακολούθησαν, η μνημόνευση του Οικουμενικού Πατριάρχη ατόνισε και χάθηκε, ενώ, ιδίως από το 1722, όταν ο Μέγας Πέτρος διόρισε τον Βαρλαάμ στο βαθμό του αρχιεπισκόπου και όχι του μητροπολίτη, η Ουκρανική Εκκλησία θεωρούνταν τμήμα της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας.
Η Εκκλησία της Ελλάδος με εισήγηση του Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος Ιερωνύμου Β' έδωσε εντολή στις συνοδικές επιτροπές να μελετήσουν από κοινού το θέμα της αναγνώρισης του αυτοκεφάλου της Εκκλησίας της Ουκρανίας.
Συνολικά 21 μητροπολίτες, θεολόγοι και στελέχη της Ιεράς Συνόδου, τα τακτικά μέλη των δυο επιτροπών καθώς και οι αναπληρωματικοί τους, συνεργάστηκαν για τρεις μήνες.
Τα μέλη των επιτροπών δογματικών - νομοκανονικών και διορθοδόξων σχέσεων κατέληξαν σε κοινό πόρισμα προς την Διαρκή Ιερά Σύνοδο, το οποίο τεκμηρίωσε ότι το Οικουμενικό Πατριαρχείο έχει το μοναδικό προνόμιο να εκχωρεί αυτοκεφαλία σε εκκλησιαστικές διοικήσεις.
Στις 24 Οκτωβρίου 2020, κατά τη διάρκεια Συνοδικής Θείας Λειτουργίας στη Μονή Χρυσορρογιατίσσης, ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Χρυσόστομος Β μνημόνευσε για πρώτη φορά τον Επιφάνιο ως προκαθήμενο της Ουκρανικής Εκκλησίας, χωρίς να είχε υπάρξει επίσημη απόφαση από την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Κύπρου, τα μέλη της οποίας δεν γνώριζαν για την απόφαση.
Ακολούθως, ο Αρχιεπίσκοπος τόνισε πως δικαιολογεί την αποχώρησή του, αφού δεν είχε ενημερώσει τους Αρχιερείς προηγουμένως, ενώ υποστήριξε πως λαμβάνοντας αυτήν την απόφαση υπηρετεί την Ορθοδοξία.
Μετά την προσάρτηση της Κριμαίας στη Ρωσική Ομοσπονδία το 2014 εντάθηκαν οι πιέσεις από την Ουκρανική πολιτειακή ηγεσία για τη δημιουργία μίας ενιαίας Ορθόδοξης Εκκλησίας στη χώρα, ανεξάρτητης από το Πατριαρχείο Μόσχας.
Τον Οκτώβριο του 2018, το Οικουμενικό Πατριαρχείο δέχθηκε τις προσφυγές των επικεφαλής των δύο ως τότε θεωρούμενων σχισματικών Εκκλησιών, έκρινε ότι βρέθηκαν σε σχίσμα για μη δογματικούς λόγους και αποφάσισε την επαναφορά των ίδιων στους ιερατικούς τους βαθμούς, και των πιστών των δύο Εκκλησιών σε εκκλησιαστική κοινωνία.
Από την άλλη πλευρά, την σύγκληση πανορθόδοξης - οικουμενικής Συνόδου για το ουκρανικό ζήτημα ζήτησαν με κοινή επιστολή τους οι Μητροπολίτες Κονίτσης Ανδρέας, Πειραιώς Σεραφείμ, Κυθήρων Σεραφείμ και Αιτωλίας και Ακαρνανίας Κοσμάς.
Την επιστολή δεν απηύθυναν στον Μητροπολίτη Επιφάνιο, προκαθήμενο της νέας εκκλησιαστικής δομής, τον οποίον δεν αναγνωρίζουν θεωρώντας τον αχειροτόνητο.
Κατά τη διάρκεια της Πατριαρχικής Θείας Λειτουργίας στον Ιερό Ναό Αρχαγγέλων στο Ντάχερ του Καΐρου, ο Πατριάρχης Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής Θεόδωρος Β' μνημόνευσε για πρώτη φορά τον Μητροπολίτη Κιέβου και Πάσης Ουκρανίας Επιφάνιο ως Προκαθήμενο της Αυτοκέφαλης Εκκλησίας της Ουκρανίας.
Μετά από πολύμηνες προετοιμασίες, στις 15 Δεκεμβρίου 2018 συνεκλήθη στον Καθεδρικό Ναό της Αγίας Σοφίας στο Κίεβο Σύνοδος, με τη συμμετοχή όλων των επισκόπων των δύο πρώην σχισματικών Εκκλησιών, δύο επισκόπων της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας και του τότε προέδρου της Ουκρανίας, Πέτρο Ποροσένκο.
Τελικά, η διαδικασία αναγνώρισης από την Εκκλησία της Ελλάδος επισημοποιήθηκε στις 21 Οκτωβρίου 2019 με ειρηνική επιστολή που απέστειλε ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος Ιερώνυμος Β' προς τον Μητροπολίτη Κιέβου και πάσης Ουκρανίας Επιφάνιο, δύο ημέρες μετά το συλλείτουργό του με τον Οικουμενικό Πατριάρχη, στον Ιερό Ναό Παναγίας Αχειροποιήτου της Θεσσαλονίκης, όπου μνημονεύθηκε για πρώτη φορά ο προκαθήμενος της νέας αυτοκέφαλης Εκκλησίας.
Η Ορθόδοξη Εκκλησία της Ουκρανίας είναι, σύμφωνα με τα Εκκλησιαστικά Δίπτυχα του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως, η 15η αυτοκέφαλη εκκλησία της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας.
Η Μητρόπολη Κιέβου και πάντων των Ρως ή Εκκλησία του Κιέβου και πάντων των Ρως ήταν ιστορική Εκκλησία, η οποία αναπτύχθηκε εντός του κράτους των Ρως του Κιέβου.
Σύμφωνα με την παράδοση, οι καταβολές της ανάγονται στη βάπτιση του Πρίγκιπα Βλαδίμηρου Α' του Μεγάλου, το 988, παρά το γεγονός ότι ο Χριστιανισμός είχε διαδοθεί στην ευρύτερη περιοχή αρκετό καιρό νωρίτερα.
Το διάταγμα για την αυτοκεφαλία της Εκκλησίας της Ουκρανίας υπογράφηκε στην Κωνσταντινούπολη στις 5 Ιανουαρίου 2019 και την επομένη, ανήμερα των Θεοφανείων, πραγματοποιήθηκε η επίσημη παραλαβή του Τόμου της αυτοκεφαλίας, που φιλοτεχνήθηκε στη Μονή Ξενοφώντος του Αγίου Όρους.
Η ενθρόνιση του προκαθημένου της, Μητροπολίτη Επιφανίου, έγινε στον Καθεδρικό Ναό Αγίας Σοφίας Κιέβου στις 3 Φεβρουαρίου 2019 από τον εκπρόσωπο του Οικουμενικού Πατριαρχείου, τότε Μητροπολίτη Γαλλίας Εμμανουήλ, παρουσία του προέδρου της Ουκρανίας.
Η νέα εκκλησιαστική δομή προκάλεσε αντιδράσεις στην Ορθόδοξη Εκκλησία, ενώ εξαιτίας της αναγνώρισής της από το Οικουμενικό Πατριαρχείο, η Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία διέκοψε την ευχαριστιακή κοινωνία μαζί του.
Στο άρθρο αυτό ο , πεπεισμένος για την ανυπαρξία των θαλάμων αερίων, προέτρεπε τους ιστορικούς να ανοίξουν μια συζήτηση για το θέμα και καλούσε οποιονδήποτε να παρουσιάσει αδιαμφισβήτητες αποδείξεις για την ύπαρξη και τη λειτουργία τους.
Στις 21 Φεβρουαρίου 1979 και πάλι η " " δημοσίευσε τη λεγόμενη δήλωση των τριάντα τεσσάρων ιστορικών , γραμμένη από τους - και , στην οποία ο απαντούσε ότι οι πολυάριθμες μαρτυρίες εγγράφων και προφορικών μαρτυριών που συγκεντρώθηκαν, συμπεριλαμβανομένων των ομολογιών των ίδιων των Γερμανών, καθιστούσαν αδύνατο να αμφισβητηθεί η πραγματικότητα της εξόντωσης.
Ο Φωρισόν άρχισε να ασχολείται με τη Σοά μετά την ανάγνωση, το 1960, ενός άρθρου του Γερμανού ιστορικού , μελλοντικού διευθυντή του «Ινστιτούτου για τη Σύγχρονη Ιστορία» στο Μόναχο, στο οποίο αναφερόταν ότι στα στρατόπεδα συγκέντρωσης του Νταχάου και του Μπούχενβαλντ, έδαφος του παλαιού Γερμανικού Ράιχ, δεν υπήρχαν θάλαμοι αερίων, οι εγκαταστάσεις των οποίων επιφυλάσσονταν για τα εδάφη που αποκτήθηκαν κατά τη διάρκεια του πολέμου.
Κατά την έρευνά του ο συμβουλεύτηκε άλλους αρνητές καθώς και "ορθόδοξους" ιστορικούς, ενώ αλληλογραφούσε και με τον , έναν πρώην Γάλλο αντάρτη που εκτοπίστηκε στα στρατόπεδα του Μπούχενβαλντ και της Ντόρα, τον οποίο οι ίδιοι οι αρνητές αναφέρουν καταχρηστικά ως τον ιδρυτή του αρνητισμού.
Ο Φωρισόν προκάλεσε πολλές συζητήσεις με άρθρα του σε περιοδικά, επιστολές σε γαλλικές εφημερίδες και συνεντεύξεις, στις οποίες αρνιόταν την ύπαρξη θαλάμων αερίων στα ναζιστικά στρατόπεδα εξόντωσης και γενικότερα τη συστηματική θανάτωση Ευρωπαίων Εβραίων με χρήση αερίου κατά τον Β Παγκόσμιο Πόλεμο.
Μετά την ψήφιση του Νόμου στη Γαλλία το 1990, ο Φωρισόν διώχθηκε ποινικά και καταδικάστηκε σε πρόστιμο, ενώ το 1991 απολύθηκε από το πανεπιστήμιο όπου δίδασκε.
Ο Φωρισόν σχολίασε σχετικώς: «Οι ηλεκτρικές σκούπες, ιδίως τότε, ήταν εξαιρετικά θορυβώδεις. Πρέπει να ρωτήσω: είναι αυτό πιστευτό;
Το ερώτημά μου δεν είναι τυπικό. Δεν είναι ρητορικό. Σκοπός του δεν είναι να κάνει εντύπωση. Το ερώτημά μου είναι απλώς ένα ερώτημα. Μια απάντηση θα πρέπει να βρεθεί.»
Ο Τσόμσκι δήλωνε: «Δεν βλέπω αντισημιτικές συνδηλώσεις στην άρνηση της υπάρξεως των θαλάμων αερίων, ούτε ακόμα και στην άρνηση του Ολοκαυτώματος. Δεν βλέπω ίχνος αντισημιτικών συνδηλώσεων στο έργο του Φωρισόν» Επίσης έγραφε ότι θεωρούσε τον Φωρισόν ως έναν «σχετικώς απολιτικό φιλελεύθερο κάποιου είδους».
Το κείμενο απέκτησε δημοσιότητα εξ αρχής χάρη και σε μία δικαστική διαμάχη μεταξύ του Ότο Φρανκ και του Χάιντς Ροτ , ενός ιδιοκτήτη εκδοτικού οίκου που εξέδιδε νεοναζιστικά βιβλία: το άρθρο εντάχθηκε στο υλικό της δίκης ως «γνώμη ειδικού», προς υπεράσπιση του Ροτ.
Κατέθεσε δύο φορές υπερασπιζόμενος τον Γερμανοκαναδό αρνητή του Ολοκαυτώματος Ερνστ Τσύντελ και από τις καταθέσεις του αυτές διαμορφώθηκαν τα θεμέλια της λεγόμενης «Αναφοράς ».
Τον Νοέμβριο του 1979 το ελληνικό περιοδικό Ιστορία Εικονογραφημένη δημοσίευσε συνέντευξη του Φωρισόν, που διαφημίσθηκε στο εξώφυλλο με τον τίτλο «Αμφισβητούνται οι θάλαμοι αερίων».
Το 1974, απέστειλε στο Γιαντ Βασσέμ μία μακροσκελή επιστολή με ποικίλα επιχειρήματα, τα οποία σύμφωνα με αυτόν απεδείκνυαν ότι δεν είχε υπάρξει γενοκτονία των Εβραίων κατά τον Β Παγκόσμιο Πόλεμο.
Αυτά τα επιχειρήματα βασίζονταν πάνω στις δικές του ερμηνείες αρχειακού υλικού και τον σκεπτικισμό του σχετικώς με τις δηλώσεις και τις μαρτυρίες διάφορων ιστορικών προσώπων, όπως του Ρούντολφ Χες.
"Δεν πρέπει να αναρωτιέται κανείς πώς ήταν τεχνικά δυνατή μια τέτοια μαζική δολοφονία. Ήταν τεχνικά εφικτή επειδή έλαβε χώρα. Αυτό είναι το υποχρεωτικό σημείο εκκίνησης κάθε ιστορικής έρευνας επί του θέματος".
οι Τουρκικές δυνάμεις ενισχύθηκαν σημαντικά, ενώ ολοκληρώθηκε και η ανάσυρση του βαρέως τραυματισμένου Καραγώγου από την ελληνική πλευρά, παρότι οι Τούρκοι στρατιώτες φέρονται να επεχείρησαν να τον μεταφέρουν εντός τουρκικών συνόρων προς αιτιολόγηση του συμβάντος.
της 19ης Δεκεμβρίου 1986, όταν 3 Έλληνες συνοριοφύλακες του Στρατού Ξηράς, ο Δημήτριος Καραγιάννης, ετών 20, ο Ζήσης Καραγώγος, ετών 19 και ο Γεώργιος Βασιλός, συνάντησαν έναν άοπλο Τούρκο στρατιώτη κατά την περιπολία τους κατά μήκος του ποταμού Έβρου.
Ο Τούρκος φέρεται να ζήτησε ένα τσιγάρο από την περίπολο και ο Καραγώγος τον πλησίασε, κινούμενος επί του ξηρού τμήματος της κοίτης του Έβρου και εγγίζοντας το σύνορο των δύο χωρών.
Εν συνεχεία, χωρίς να ηχήσει προειδοποίηση, ο Καραγώγος δέχτηκε πυρά από έτερο Τούρκο στρατιώτη που βρισκόταν κεκαλυμμένος μερικά μέτρα όπισθεν του πρώτου.
Ως απάντηση στο περιστατικό, η Ελλάδα φέρεται να ενίσχυσε την στρατιωτική της παρουσία στα σύνορα του Έβρου, ενώ απαίτησε την απολογία της τουρκικής πλευράς, αλλά και αποζημιώσεις.