polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Στις 20 Ιουνίου 2019, ενώ είχε πρόταση ανανέωσης από τους πράσινους έχοντας συμφωνήσει, αποφάσισε να μη συνεχίσει στον πράσινο πάγκο λόγω οικογενειακού προβλήματος.
Στο σκάνδαλο του 2017 το οποίο εμπλέκεται, ισχυρισμοί δηλώνουν ότι ιθύνων της συνέστησε να πληρώσει 100.000 δολάρια στην οικογένεια ενός κορυφαίου εθνικού νεοσύλλεκτου για να παίξει στο Λούισβιλ και να εκπροσωπήσει την όταν θα γίνει επαγγελματίας.
Ο Αθλητικός Σύλλογος του Πανεπιστημίου του Λούισβιλ τερμάτισε τη σύμβασή του στις 16 Οκτωβρίου 2017.Τον Σεπτέμβριο του 2017, ομοσπονδιακοί εισαγγελείς στη Νέα Υόρκη ανακοίνωσαν ότι το Λούισβιλ ήταν υπό έρευνα για μια φερόμενη "αμοιβή για παιχνίδι" που περιλάμβανε προσληφθέντες στο Λούισβιλ.
Στις 8 Νοεμβρίου 2019, ανέλαβε την Εθνική Ελλάδας, με σκοπό να την οδηγήσει στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Τόκιο, μέσω του Προολυμπιακού τουρνουά του Καναδά τον Ιούνιο του 2021.
Αναλυτικά το προπονητικό τιμ της Εθνικής απαρτίζεται από τους Σωτήρη Μανωλόπουλο, Ηλία Παπαθεοδώρου, Θανάση Σκουρτόπουλο, Νίκο Παππά, Ισίδωρο Κουτσό και Κώστα Μάμαλη.
Ο Πιτίνο είναι ένας από τους τέσσερις μόνο προπονητές της ιστορίας του Εθνικού Κολλεγιακού Αθλητικού Συνδέσμου που οδήγησαν την κολλεγιακή τους ομάδα στο σε τέσσερις ξεχωριστές δεκαετίες, ένας από τους τρεις προπονητές που έχουν οδηγήσει δύο διαφορετικές ομάδες σε τουλάχιστον δύο και ένας από τους δύο μόνο προπονητές που έχουν οδηγήσει δύο διαφορετικές ομάδες σε τουλάχιστον τρία την καθεμία.
Κατά την παρουσία του στην ομάδα τη σεζόν 2019-20 τού πιστώθηκε η διάκριση του πρωταθλητή Ελλάδας, παρά τη μη ολοκλήρωση του πρωταθλήματος λόγω της πανδημίας του -19 καθώς ο Παναθηναϊκός ανακηρύχθηκε πρωταθλητής της σεζόν κατόπιν σχετικής ψηφοφορίας μεταξύ των ομάδων της στις 21 Μαΐου.
Στις 20 Μαρτίου 2020, και ενώ είχε ήδη διακοπεί προσωρινά το ελληνικό πρωτάθλημα λόγω του -19, ανακοινώθηκε η αποχώρηση του από τον πάγκο του Παναθηναϊκού.
Μάλιστα για αυτή τον την επιτυχία γνώρισε διθυραμβικές κριτικές καθώς έγινε ο τρίτος προπονητής στην ιστορία του μετά τους Λον Γκρούγκερ και Τίμπι Σμιθ, που έδωσε το παρών στην τελική φάση του πρωταθλήματος με πέμπτο διαφορετικό κολέγιο.
Έχει εργαστεί με μεγάλη επιτυχία στο πανεπιστημιακό πρωταθλήματος καλαθοσφαίρισης, για περισσότερα από σαράντα χρόνια κατακτώντας δυο τίτλους, ενώ είναι ο μοναδικός προπονητής στην ιστορία του κολεγιακού που έχει οδηγήσει τρεις διαφορετικές ομάδες στο -4.
Έχει διατελέσει προπονητής αρκετών ομάδων του πανεπιστημιακού πρωταθλήματος καλαθοσφαίρισης των ΗΠΑ και του , μεταξύ των οποίων είναι το Πανεπιστήμιο της Βοστώνης , το Κολέγιο Μπράνσγουικ , οι Νιου Γιορκ Νικς , το Πανεπιστήμιο του Κεντάκυ , οι Μπόστον Σέλτικς και το Πανεπιστήμιο του Λούισβιλ .
Στις 30 Ιανουαρίου 2022, με το Αϊόνα να επικρατεί με 85-77 του Σεντ Πίτερς, έφτασε τις 800 νίκες στο κολεγιακό πρωτάθλημα κι έγινε ο 12ος προπονητής στην ιστορία της κολεγιακής λίγκας των Η.
Τον Μάρτιο του 2022, αναδείχθηκε προπονητής της χρονιάς στην περιφέρεια που αγωνίζεται το Πανεπιστήμιο Αϊόνα που προπονεί έχοντας ρεκόρ 17-3 στο πρωτάθλημα και 25-6 συνολικά.
Από τις 8 Νοεμβρίου 2019 μέχρι τις 5 Ιουλίου 2021 ήταν προπονητής της ελληνικής Εθνικής ομάδας, οδηγώντας την στο Προολυμπιακό τουρνουά του Καναδά.
Το 1971 αγωνίστηκε τρεις σεζόν ως γκαρντ για λογαριασμό της ομάδας του κολλεγίου Άμερστ έχοντας απολογισμό καριέρας 329 ασίστ, επίδοση που τον φέρνει στην 10η θέση στη συγκεκριμένη κατηγορία στα χρονικά της ομάδας.
Οι ερευνητές που έκαναν την ανάλυση λένε ότι οι Αιγύπτιοι χρησιμοποίησαν το προϊόν για να εξασφαλίσουν ότι το στυλ τους θα παρέμενε στη θέση του τόσο στη ζωή όσο και στον θάνατο.
Η Ναταλί ΜακΚρις, αρχαιολόγος στο Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ της Αγγλίας καθώς και συνεργάτες της μελέτησαν δείγματα μαλλιών που ελήφθησαν από 18 μούμιες.
Η παλαιότερη είναι περίπου 3.500 ετών, αλλά οι περισσότερες ανασκάφηκαν από ένα νεκροταφείο στην Όαση Νταχλέχ στη δυτική έρημο και χρονολογούνται από την ελληνορωμαϊή εποχή, πριν από 2300 χρόνια.
Το 1914, ο Αργεντίνος κτηνίατρος Χοσέ Αντόνιο Μπρανκάτο δημιούργησε το πρώτο σταθεροποιητικό για τα μαλλιά, το οποίο θα έφερνε το όνομα γκομίνα ως σήμα κατατεθέν.
Βρίσκεται στις όχθες του Ποταμού Καβέρι, στην κεντρική Νότια Ινδική Χερσόνησο, περίπου 400 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά από το Τσενάι και περίπου 80 χιλιόμετρα ανατολικά του Κοϊμπατόρ.
Όπως και το υπόλοιπο της πολιτείας, το διάστημα Μάρτιος-Ιούνιος είναι το ζεστότερο μέρος του χρόνου και ο Δεκέμβριος-Ιανουάριος είναι οι πιο κρύοι μήνες του έτους.
Ενώ οι νοτιοδυτικοί μουσώνες δίνουν λίγες βροχοπτώσεις, το μεγαλύτερο μέρος των βροχοπτώσεων λαμβάνονται κατά το Βορειοανατολικό μουσώνα του Οκτωβρίου, Νοεμβρίου και Δεκεμβρίου.
Στη συνέχεια, κυβερνήθηκε από τους Ραστρακούτα και Τσόλα από τον 10ο έως τις αρχές του 13ου αιώνα, Αργότερα προσαρτήθηκε για λίγο από το Σουλτανάτο του Δελχί.
Μετά τη πτώση του Τιπού Σουλτάν της Μαϊσόρ, το Ερόντε ελεγχόταν από την Βρετανική Εταιρεία Ανατολικών ινδιών με το Μαχαραγιά της Μαϊσόρ ως κύριο κυβερνήτη.
Το όνομα της πόλης μπορεί να προέρχεται από την φράση των Ταμίλ Ερού Οντάι και βασίζεται στην παρουσία των υδάτινων διαδρομών των καναλιών Περουμπάλαμ και Καλινγκαράγιαν.
Κατά τη διάρκεια της εποχής Σάνγκαμ, η περιοχή του Ερόντε αποτελούσε μέρος του ιστορικού Κόνγκου Ναντού που κυβερνούσαν οι Τσέρα, και στη συνέχεια από τους Καλάμπρα που εκδιώχθηκαν από τους Πάντια γύρω στο 590 μ.
με τακτικές πτήσεις προς προορισμούς το εσωτερικού, συμπεριλαμβανομένων των πόλεων Αχμενταμπάντ, Μπανγκαλόρ, Μπουμπάνεσβαρ, Τσεννάι, Δελχί, Χαϊντεραμπάντ, Καλκούτα, Κοζικόντε, Μουμπάι, Πούνε και διεθνείς προορισμούς όπως η Σάρτζα και η Σιγκαπούρη.
Τη σεζόν 1996-1997 είχε έναν από τους πρωταγωνιστικούς ρόλους στη σειρά Οι δικοί μας άνθρωποι στην ΕΤ1 ενώ συμμετείχε στις σειρές Το χρώμα του φεγγαριού και Τα χρώματα της αγάπης.
Έγινε ευρύτερα γνωστός από τον πρωταγωνιστικό του ρόλο στην κωμική σειρά Για μια γυναίκα και ένα αυτοκίνητο τη σεζόν 2001-2002 ενώ την επόμενη σεζόν πρωταγωνίστησε στη σειρά Ζευγάρια.
Τη σεζόν 2005-2006 πρωταγωνίστησε στην ελληνογαλλική ιστορική σειρά Ο τελευταίος άρχοντας των Βαλκανίων στην ΝΕΤ και στην κωμική σειρά Ποτέ δεν ξέρεις στον 1.
Την τηλεοπτική σεζόν 2006-2007 έλαβε μέρος σε επεισόδια των σειρών Εντιμότατοι κερατάδες, Το κόκκινο δωμάτιο, 10η εντολή και Οι ιστορίες του αστυνόμου Μπέκα.
Τελειώνοντας το σχολείο ξεκίνησε να σπουδάζει στη Γυμναστική Ακαδημία Αθηνών ενώ λίγο αργότερα αποφάσισε να ασχοληθεί με την υποκριτική, σπουδάζοντας στις δραματικές σχολές Νίκου Βασταρδή και Γιώργου Θεοδοσιάδη.
Κατά τη διάρκεια των σπουδών του έκανε το τηλεοπτικό του ντεμπούτο το 1994 στην κοινωνική σειρά Βανίλια σοκολάτα στο , ενώ ακολούθησε η συμμετοχή του σε δύο επεισόδια της σειράς Οι αγνοημένοι στον 1 την ίδια περίοδο.
Ο Φινλανδός Κίμι Ραϊκόνεν εγκατέλειψε τη Σκουντερία Φερράρι και θα τρέχει με τη η οποία είναι η ομάδα απ' την οποία ξεκίνησε την καριέρα του στη Φόρμουλα 1 το 2001.
Ο Νεοζηλανδός Μπρέντον Χάρτλεϊ κρίθηκε απ' τον επικεφαλής της Τόρο Ρόσο Φραντς Τοστ ανεπαρκής και εγκαταλείπει κι αυτός αναγκαστικά τη Φόρμουλα 1.
Ο Αυστραλός Ντάνιελ Ρικιάρντο έφυγε απ' τη και πήγε στη όπου πήρε τη θέση του Ισπανού Κάρλος Σάινθ ο οποίος με τη σειρά του πήγε στη Μακλάρεν στη θέση του συμπατριώτη του Φερνάντο Αλόνσο ο οποίος αποφάσισε να εγκαταλείψει το σπορ για να δοκιμάσει την τύχη του κάπου αλλού.
Η στη θέση του Ρικιάρντο τοποθέτησε το Γάλλο Πιερ Γκασλί ο οποίος πήρε προαγωγή απ' την Τόρο Ρόσο η οποία με τη σειρά της τοποθέτησε στη θέση του το Ρώσο Ντανιίλ Κβίατ ο οποίος πέρυσι ήταν αναπληρωματικός οδηγός στη Φερράρι.
Τα ελαστικά λοιπόν που παρέχει η είναι 5 όμως σε κάθε αγώνα θα επιλέγει 3 συγκεκριμένα ανάλογα με τις ανάγκες της πίστας και αυτά τα 3 θα έχουν τα 3 προαναφερθέντα χρώματα σε όλους τους αγώνες.
Ο Καναδός Λανς Στρολ έφυγε απ' τη και θα τρέχει με την ομάδα 1 της οποίας ιδιοκτήτρια είναι μια Ανώνυμη Εταιρεία Μετόχων με επικεφαλής τον πατέρα του Λόρενς Στρολ όπου πήρε τη θέση του Γάλλου Εστεμπάν Οκόν ο οποίος πήγε στη όπου θα έχει ρόλο δοκιμαστή και αναπληρωματικού οδηγού.
Επίσης η ομάδα αυτή δε θα έχει φέτος στο ρόστερ της ούτε το Ρώσο Σεργκέι Σιρότκιν και στη θέση του έχει τοποθετήσει τον Πολωνό Ρόμπερτ Κούμπιτσα ο οποίος επιστρέφει στη Φόρμουλα 1 μετά από 8 χρόνια απουσίας.
Επίσης αποφασίστηκε η αύξηση του ανώτατου ορίου καυσίμων από 105 κιλά σε 110 κιλά για να μην χρειάζεται οι οδηγοί να κάνουν μονίμως οικονομία στα καύσιμα κατά τη διάρκεια του αγώνα.
Επιπλέον το βάρος των οδηγών δεν θα συμπεριλαμβάνεται στο κατώτατο όριο βάρους των μονοθεσίων καθώς αυτό συνέβαλλε στο να έπρεπε οι οδηγοί να χάσουν πολλά κιλά για να είναι νόμιμο το μονοθέσιο.
Οι οδηγοί που ζυγίζουν κάτω από 80 κιλά θα πρέπει να προσθέσουν βάρος γύρω από το κάθισμά τους στο μονοθέσιο για να μην έχουν κάποιο πλεονέκτημα σε σχέση με άλλους.
Αυτές οι αλλαγές έχουν σκοπό να μειώσουν το πλεονέκτημα που έχουν οι πιο μικρόσωμοι οδηγοί σε σχέση με τους ψηλότερους και βαρύτερους οδηγούς αλλά και για να αποφευχθούν ακραίες δίαιτες.
Σε μια προσπάθεια επίτευξης περισσότερων προσπερασμάτων στην πίστα οι ομάδες συμφώνησαν να κάνουν αρκετές αεροδυναμικές αλλαγές που αλλάζουν τον τρόπο κατασκευής της μπροστινής και της πίσω αεροτομής.
Η μπροστινή αεροτομή επαναδημιουργήθηκε με στόχο να περνά περισσότερος αέρας ενώ και στην πίσω αεροτομή έγινε μεγαλύτερο το κενό που υπάρχει όταν ενεργοποιείται το κάτι το οποίο το κάνει πιο ισχυρό.
Από φέτος, για πρώτη φορά από το 1959, αποφασίστηκε επίσημα να παίρνει έναν πόντο επιπλέον όποιος οδηγός κάνει τον ταχύτερο γύρο του αγώνα με την προϋπόθεση ότι ο οδηγός αυτός έχει τερματίσει στην πρώτη δεκάδα.
Συγκεκριμένα, τα νέα κράνη θα περάσουν από περισσότερους ελέγχους όπου βάση δίνεται στην απορρόφηση και την εκτροπή αλλά και στην μείωση πιθανότητας εισχώρησης αντιμένου στο εσωτερικό του κράνους.
Οι επιστημονικοί στόχοι της αποστολής, αν είχε επιλεγεί, ήταν να παρακολουθήσει τον κομήτη Βιρτάνεν και να χαρτογραφήσει τόσο την επιφάνειά του όσο και την κόμη του, όσο και τις αλλαγές που θα λάμβαναν χώρα όσο πλησίαζε τον Ήλιο.
Η διαστημοσυσκευή θα έφτανε στον κομήτη όταν αυτός θα βρισκόταν στις 4,5 ΑΜ, θα προσεδαφιζόταν σε διάφορα σημεία του κομήτη, με την τελευταία προσεδάφιση να λαμβάνει χώρα σε απόσταση 1.5 ΑΜ.
Τον Απρίλιο του 1972, ο κομήτης πέρασε 0,28 ΑΜ από τον Δία, με αποτέλεσμα η βαρύτητα του γιγάντιου πλανήτη να μειώσει το περιήλιο το κομήτη σε 1,26 ΑΜ και την περίοδο περιφοράς σε 5.87 χρόνια.
Ο κομήτης Βιρτάνεν ήταν ο αρχικός στόχος της διαστημοσυσκευής Ροζέττα, αλλά λόγω καθυστερήσεων της αποστολής, ο στόχος αυτός δεν ήταν πλέον εύκολα προσβάσιμος και έτσι επιλέχθηκε ως στόχος ο 67/Τσουριούμοφ-Γκερασιμένκο.
Βιρτάνεν, του αστεροσκοπείου Λικ στην Καλιφόρνια σε φωτογραφικές πλάκες οι οποίες λήφθηκαν στις 17.32 Ιανουαρίου 1948 από το τηλεσκόπιο των 20 ιντσών.
Επίσης, ο κομήτης Βιρτάνεν ήταν ο αρχικός στόχος της διαστημοσυσκευής Ροζέττα, αλλά λόγω καθυστερήσεων της αποστολής, ο στόχος αυτός δεν ήταν πλέον εύκολα προσβάσιμος και έτσι επιλέχθηκε ως στόχος ο 67/Τσουριούμοφ-Γκερασιμένκο.
Αυτός, στο ίδιο ακριβώς σημείο στις 9 Φεβρουαρίου 1897, όπου είχαν οχυρωθεί οι επαναστατημένοι Κρητικοί ενώ μαινόταν η Κρητική Επανάσταση, όταν μια οβίδα θρυμμάτισε τον ιστό της Ελληνικής σημαίας αυτός την άρπαξε κάνοντας το ίδιο του το σώμα κοντάρι, κερδίζοντας έτσι τον θαυμασμό του στόλου των Μεγάλων Δυνάμεων που είχε κληθεί για να καταπνίξει την επανάσταση.
Οι ναύαρχοι διέταξαν παύση πυρός, ενώ ο Ιταλός επικεφαλής του στόλου, υποναύαρχος Φελίτσε Κανεβάρο, έγραψε στα απομνημονεύματά του: «Η ανύψωση της σημαίας με αυτόν τον τόσο ηρωικό τρόπο, αποτέλεσε μια στιγμή της ζωής μου που δεν θα λησμονήσω ποτέ».
Το γεγονός αυτό ήταν μια μεγάλη διπλωματική νίκη των Ελλήνων και έπαιξε σημαντικό ρόλο στην αυτονόμηση της Κρήτης λίγους μήνες αργότερα, λόγω της υποβολής, από τους ναυάρχους, ευνοϊκών εισηγήσεων προς τις κυβερνήσεις τους.
Ο δήμος Χανίων γιορτάζει κάθε χρόνο την επέτειο του βομβαρδισμού της 9ης Φεβρουαρίου 1897 και καταθέτει στεφάνια στον ανδριάντα, του οποίου τα αποκαλυπτήρια έγιναν στις 21 Ιουλίου 1997.
Οι τάφοι των Βενιζέλων είναι τοποθεσία και αξιοθέατο δίπλα από την ιστορική εκκλησία του Προφήτη Ηλία στη Κρήτη, όπου βρίσκονται οι τάφοι του χαρισματικού Έλληνα πολιτικού και επτά φορές πρωθυπουργού της Ελλάδας Ελευθέριου Βενιζέλου και του γιού του Σοφοκλή Βενιζέλου, που διατέλεσε για μικρά διαστήματα πρωθυπουργός της Ελλάδας στα μέσα του 20ού αιώνα.
Το πάρκο όπου βρίσκονται οι τάφοι είναι ειδυλλιακό με πευκόδασος και πανοραμική θέα προς την πόλη των Χανίων, κάτι που το κατατάσσει σε ένα από τα κυριότερα αξιοθέατα της πόλης.
Δίπλα από τον τάφο του Ελευθέριου Βενιζέλου γράφτηκε με μεταλλικά γράμματα ο επικήδειος του, που ο ίδιος είχε εκφωνήσει στην βουλή των Ελλήνων τον Απρίλιο του 1932:
Ο Αχμάντ Σαχ ανακήρυξε τζιχάντ ενάντια στους Μαράτα και πολεμιστές από διάφορες αφγανικές φυλές εντάχθηκαν στον στρατό του, συμπεριλαμβανομένων των Βαλούχων υπό την διοίκηση του Χάνου του Καλάτ Μιρ Νασίρ Α του Καλάτ.
Τις πρώτες αψιμαχίες ακολούθησε νίκη για τους Αφγανούς ενάντια στις πολύ μεγαλύτερες φρουρές των Μαράτα στη Βορειοδυτική Ινδία και το 1759 ο Αχμάντ Σαχ και ο στρατός του είχαν φτάσει στη Λαχόρη και ήταν έτοιμοι να αντιμετωπίσουν τους Μαράτα.
Η τρίτη μάχη του Πανιπάτ , στην οποία συμμετείχαν σε μεγάλο βαθμό μουσουλμανικά και σε μεγάλο βαθμό ινδικά στρατεύματα, διεξήχθη κατά μήκος ενός δώδεκα χιλιομέτρων μετώπου.
Μια από τις πρώτες στρατιωτικές ενέργειες του Αχμάντ Σαχ ήταν να καταλάβει το Γκαζνί από τους Γκιλτζί και στη συνέχεια να αποσπάσει βίαια την Καμπούλ από τον τοπικό κυβερνήτη.
Το 1749, ο ηγεμόνας των Μουγκάλ παροτρύνθηκε να παραχωρήσει το Σινδ, την περιοχή του Παντζάμπ και τον σημαντικό εμπορικό ποταμό Ινδό στον Αχμάντ Σαχ, προκειμένου να σώσει την πρωτεύουσά του από την επίθεση των Αφγανών.
Έχοντας έτσι αποκτήσει σημαντικά εδάφη προς την ανατολή χωρίς μάχη, ο Αχμάντ Σαχ στράφηκε προς τα δυτικά για να κατακτήσει τη Χεράτ, την οποία κυβερνούσε ο εγγονός του Ναντέρ Σαχ Αφσάρ, ο Σαχρούκ Αφσάρ.
Με λίγα λόγια, ο ισχυρός στρατός απέκτησε υπό τον έλεγχό του τους Τατζίκους, τους Χάζαρους, τους Ουζμπέκους, τους Τουρκμένους και άλλες φυλές του βόρειου Αφγανιστάν.
Ο Αχμάντ Σαχ εισέβαλε για τρίτη φορά στα απομεινάρια της αυτοκρατορίας Μουγκάλ και στη συνέχεια μία τέταρτη, εδραιώνοντας τον έλεγχο των περιοχών του Κασμίρ και του Παντζάμπ, με τη Λαχόρη να είναι υπό τον έλεγχο των Αφγανών.
Λεηλάτησε το Δελχί το 1757, αλλά επέτρεψε στη δυναστεία των Μουγκάλ να παραμείνει κατ' όνομα έλεγχο της πόλης όσο ο ηγεμόνας αναγνώριζε την κυριαρχία του Αχμάντ Σαχ στις περιοχές Παντζάμπ, Σινδ και Κασμίρ.
Αφότου οι Σιχ έσπασαν τη συνθήκη, επιτέθηκε στη Λαχόρη και αφού κατέλαβε την ιερή πόλη τους Αμριτσάρ, οι Αφγανοί πήραν το πλεονέκτημα και σφαγίασαν χιλιάδες Σιχ, καταστρέφοντας τον εκλεκτό Χρυσό Ναό.
Ο Αχμάντ Σαχ αντιμετώπισε και άλλες εξεγέρσεις στο βορρά και τελικά αυτός και ο Ουζμπέκος Εμίρης της Μπουχάρα συμφώνησαν ότι ο Αμού Ντάρια θα αποτελούσε τη μεθοριακή γραμμή.
Είχε επιτύχει σε ένα αξιοσημείωτο βαθμό στην εξισορρόπηση των φυλετικών συμμαχιών και των εχθροπραξιών, και στην κατεύθυνση της φυλετικής ενέργειας πέρα από εξεγέρσεις.
Μέσα από αυτή τη συνθήκη, οι Μαράτα έλεγχαν σχεδόν ολόκληρη την Ινδία από την πρωτεύουσα τους στην Πούνε και η κυριαρχία των Μουγκάλ περιοριζόταν μόνο στο Δελχί .
Επικράτησε των Ροχίλα και των αφγανικών φρουρών στο Παντζάμπ και κατάφερε να απομακρύνει τον Τίμουρ Σαχ και τους αυλικούς του από την Ινδία και έφερε τη Λαχόρη, το Μουλτάν, το Κασμίρ και άλλα σουμπάχ στην ινδική πλευρά του Ατόκ υπό την διακυβέρνηση των Μαράτα.
Έτσι, μετά την επιστροφή του στην Κανταχάρ το 1757, ο Αχμάντ αναγκάστηκε να επιστρέψει στην Ινδία και να αντιμετωπίσει τις δεινές επιθέσεις της Συνομοσπονδίας των Μαράτα.
Έπειτα έστειλε στρατό για να υποτάξει τις περιοχές βόρεια της οροσειράς Χίντου Κους και σε σύντομο χρονικό διάστημα όλες οι διαφορετικές φυλές άρχισαν να συντάσσονται με τον σκοπό του.
Στις αρχές του 1757, λεηλάτησε το Δελχί, αλλά επέτρεψε τη δυναστεία των Μουγκάλ να διατηρήσει κατ' όνομα τη διακυβέρνηση όσο ο κυβερνήτης αναγνώριζε την επικυριαρχία του Αχμάντ Σαχ στο Παντζάμπ, στο Σιντ και στο Κασμίρ.
Αν και είχε την υποστήριξη του αρχηγού της φυλής Μπαρακζάι που είχε ανέλθει στον θρόνο, Παΐντα Χαν Μπαρακζάι, ο Ζαμάν άρχισε σύντομα να απομακρύνει τους εξέχοντες ηγεμόνες των Μπαρακζάι από θέσεις εξουσίας και τους αντικαθιστούσε από πρόσωπα που προερχόταν από τη δική του φυλή, τους Σαντοζάι.
Αυτό ανέτρεψε τη λεπτή ισορροπία της φυλετικής πολιτικής των Ντουράιν που είχε καθιερώσει ο Αχμάντ Σαχ και ίσως ώθησε τον Παΐντα Χαν και άλλους αρχηγούς των Ντουρανί να διαμαρτυρηθούν ενάντια στον σάχη.
Ο γιος του Παΐντα Χαν κατέφυγε στο Ιράν και υποσχέθηκε την ουσιαστική υποστήριξη των οπαδών του σε έναν αντίπαλο διεκδικητή του θρόνου, τον μικρότερο αδερφό του Ζαμάν, τον Μαχμούντ Σαχ.
Τον Αχμάντ Σαχ διαδέχθηκε ο γιος του, ο Τιμούρ Σαχ, στον οποίο είχε ανατεθεί η διαχείριση των κατακτήσεων του πατέρα του στη Βόρεια Ινδία, αλλά είχε εκδιωχθεί από τους Μαράτα.
Οι διάδοχοι του Αχμάντ Σαχ κυβερνούσαν τόσο άσκοπα σε μια περίοδο βαθιάς αναταραχής που μέσα σε πενήντα χρόνια από το θάνατό του, η αυτοκρατορία Ντουρανί καταστράφηκε ολοκληρωτικά και το Αφγανιστάν ενεπλάκη σε εμφύλιο πόλεμο.
Μέχρι το 1818, οι ηγεμόνες της φυλής Σαντοζάι, οι οποίοι διαδέχτηκαν τον Αχμάντ Σαχ, έλεγχαν λίγο περισσότερο από την Καμπούλ και την γύρω περιοχή μέσα σε ακτίνα 160 χιλιομέτρων.
Αναμένοντας την επέκταση της δυναστείας Τσινγκ της Κίνας στα ανατολικά σύνορα του Καζακστάν, ο Αχμάντ Σαχ προσπάθησε να συσπειρώσει τα γειτονικά μουσουλμανικά χανάτα και τους Καζάκους ώστε να επιτεθούν στην Κίνα, δήθεν για να απελευθερώσουν τους Μουσουλμάνους που κατοικούσαν στα δυτικά.
Ωστόσο, με τις εκστρατείες του στην Ινδία να αδειάζουν το δημόσιο ταμείο και με τα στρατεύματά του να εκτείνονται σε ολόκληρη την Κεντρική Ασία, ο Αχμάντ Σαχ στερούνταν επαρκών πόρων για να κάνει το οτιδήποτε, εκτός από την αποστολή πρεσβευτών στο Πεκίνο για ανεπιτυχείς συνομιλίες.
Οι προσπάθειες των κληρονόμων του Τιμούρ από τη φυλή Σαντοζάι να επιβάλουν μια ολοκληρωτική μοναρχία στις σκληρές φυλές Παστούν, και οι προσπάθειές τους να αποφανθούν απολύτως και χωρίς τις συμβουλές των άλλων μεγάλων φυλετικών ηγετών των Παστούν, ήταν τελικά ανεπιτυχείς.
Τον Οκτώβριο του 1747 συνήχθη ένα κοντά στην πόλη Κανταχάρ με τον Αχμάντ Σαχ Ντουρανί να επιλέγεται ως νέος ηγέτης των Αφγανών, οπότε ιδρύθηκε η δυναστεία Ντουρανί.
Ανήκε σε μια αξιοσέβαστη οικογένεια με πολιτικό παρελθόν, ειδικά αφού ο πατέρας του υπηρέτησε ως Κυβερνήτης της Χεράτ, και πέθανε σε μια μάχη που υπερασπιζόταν τους Αφγανούς.
Ωστόσο, η δυναστεία Χοτάκ έφτασε στο τέλος της το 1738 αφού ανατράπηκε και εκδιώχτηκε από τους Αφσαρίδες, οι οποίοι βρισκόταν υπό την καθοδήγηση του Ναντέρ Σαχ Αφσάρ της Περσίας.
Μετά τον θάνατο του Αχμάντ Σαχ γύρω στο 1772, ο γιος του Τιμούρ Σαχ έγινε ο επόμενος ηγεμόνας της δυναστείας Ντουρανί, ο οποίος αποφάσισε να καταστήσει την Καμπούλ την νέα πρωτεύουσα της αυτοκρατορίας και χρησιμοποίησε τη Πεσαβάρ ως χειμερινή πρωτεύουσα.
Η αυτοκρατορία Ντουρανί θεωρείται το θεμέλιο του σύγχρονου κράτους του Αφγανιστάν, με τον Αχμάντ Σαχ Ντουρανί να πιστώνεται τον τίτλο του «πατέρα του έθνους».
Την περίοδο της μεγαλύτερης έκτασής της, η αυτοκρατορία κάλυπτε το σημερινό Αφγανιστάν, το Πακιστάν, καθώς και μερικά τμήματα του βορειοανατολικού Ιράν, του ανατολικού Τουρκμενιστάν και της βορειοδυτικής Ινδίας συμπεριλαμβανομένης της περιοχής του Κασμίρ.
Ο Περικλής Καλλιδόπουλος ήταν διοικητής της 12ης Μεραρχίας του ελληνικού στρατού στην εκστρατεία στη Μικρά Ασία το 1921 και συμμετείχε στις επιχειρήσεις στο Αφιονκαραχισάρ και στον Σαγγάριο.
Η οικογένεια Καλλιδόπουλου γνώριζε την οικογένεια Κοέν, καθώς έμεναν στην ίδια γειτονιά στη Θεσσαλονίκη, και τα τέσσερα αδέρφια Κοέν, ο Αλβέρτος, ο Ηλίας, ο Σόλομον και ο Μορρίς ήταν φίλοι με τον Αλέξανδρο.
Όταν η οικογένεια Κοέν μεταφέρθηκε σε γκέτο ο Περικλής Καλλιδόπουλος και ο γιός του κατάφεραν να τους εφοδιάζουν με τρόφιμα, χρήματα και ότι άλλο ήταν αναγκαίο.
Όταν άρχισαν οι εκτοπισμοί των Εβραίων της Θεσσαλονίκης, τον Μάρτιο του 1943, ο Περικλής Καλλιδόπουλος με το γιό του προσέφεραν στα τέσσερα αδέρφια καταφύγιο στο σπίτι τους στην οδό Βασιλίσσης Όλγας.
Ο Μορρίς Κοέν, με παρότρυνση του Αλέξανδρου εντάχθηκε στην Αντίσταση και έφυγε από το σπίτι ενώ ο Αλβέρτος και ο Σόλομον έμειναν ακόμα ένα μήνα.
Όταν ο άλλος αδερφός ο Ηλίας αρρώστησε σοβαρά, ο Αλέξανδρος κάλεσε γιατρό στο σπίτι παρά τον κίνδυνο να μαθευτεί το γεγονός ότι φιλοξενούσε Εβραίους στο σπίτι του.
Εξαιτίας της κατάστασης της υγείας του ο Ηλίας παρέμεινε στο σπίτι του Καλλιδόπουλου άλλους έξι μήνες και όταν έγινε καλά ο Αλέξανδρος κατάφερε να το στείλει στην Αθήνα που ήταν τότε υπό Ιταλική κατοχή.
Ο Αλέξανδρος Καλλιδόπουλος έκρυψε επίσης τον Έκτορ Φλορεντίν, στην περιοχή της Ανάληψης, στη Θεσσαλονίκη, από όπου ο Φλορεντίν μαζί με την αρραβωνιαστικιά του Νίνα Χασσίντ, κατάφεραν να διαφύγουν στην Αθήνα.
Ο Αλέξανδρος Καλλιδόπουλος βοήθησε και άλλους Εβραίους μεταξύ των οποίων τον Γιάκομπ Γκρόττα, έναν πρώην εθελοντή στην Ελληνική Αεροπορία, τον Κάρλος Καράσσο, που είχε υπηρετήσει στο Ναυτικό, τον Αβραάμ Γιαχόν και τον Πέπος Σαλτιέλ.
Ο Ασέρ Μωυσής και η οικογένειά του το 1943 βρήκαν καταφύγιο στην παλιά εξοχική κατοικία του Κωνσταντίνου Γιαννίτση, στην Κηφισιά, αφού είχαν λάβει ταυτότητες με χριστιανικά ονόματα από τον διοικητή της Αστυνομίας, Άγγελο Έβερτ.
Αργότερα μεταφέρθηκαν από τον Λώρη Μελετόπουλο, που έμενε δίπλα στην εξοχική κατοικία του Γιαννίτση, σε ένα σπίτι στις Τρεις Γέφυρες, καθώς ένας συνεργάτης των Γερμανών είχε ανακαλύψει το κρησφύγετο και εκβίαζε τον Μωυσή για χρήματα και τιμαλφή.
Το 1943, όταν μετά την ανακωχή της Ιταλίας, η Θεσσαλία πέρασε στο γερμανικό έλεγχο, ο Νταβίντ Έσρα Μωυσής ζήτησε από το Διαμαντή να κρύψει τη μεγάλη του αδερφή Στέλλα στο χωριό.
Στο ίδιο χωριό βρήκαν καταφύγιο και άλλες τρεις οικογένειες: η εξαμελής οικογένεια του Ισαάκ Εσκενάζι, η τετραμελής οικογένεια του Ισαάκ Κοέν και η τριμελής οικογένεια του Ισαάκ Σιακί.
Συνολικά 21 Εβραίοι βρήκαν καταφύγιο στο Στόμιο και όλοι είχαν πάρει πλαστές ταυτότητες με χριστιανικά ονόματα, αν και στο χωριό οι κάτοικοι γνώριζαν την πραγματική τους ταυτότητα.
Μετά τη σύλληψη των Εβραίων της Λάρισας, οι γερμανικές αρχές εξέδωσαν διαταγή με την οποία καλούσαν τους κατοίκους του Στομίου να μην παρέχουν καταφύγιο σε Εβραίους.
Τότε παρενέβη ο Διαμαντής που κατάφερε να πείσει τον πρόεδρο να ανακαλέσει τη διαταγή του και οι χωρικοί δέχτηκαν να παραμείνουν οι Εβραίοι στο χωριό παρά τον μεγάλο κίνδυνο.
Όταν μια φορά μια γερμανική μονάδα έφτασε στο χωριό οι χωριανοί, μεταξύ των οποίων και οι Εβραίοι που φιλοξενούνταν εκεί, με επικεφαλής το Διαμαντή μαζεύτηκαν γύρω από τους Γερμανούς, και τους διαβεβαίωναν ότι δεν υπήρχαν Εβραίοι στο χωριό.
Ειδικότερα ο Γιώργος Μιτζελιώτης, δήμαρχος Γλώσσας Σκοπέλου, τον Απρίλιο του 1943, αφού έλαβε ένα τηλεγράφημα του φίλου του Ζακ Λεόν από τη Θεσσαλονίκη, ταξίδεψε στη μακεδονική πρωτεύουσα έχοντας μαζί του μια πλαστή ταυτότητα και μετέφερε τον Λεόν στη Σκόπελο με ένα καΐκι από την Επανομή.
Μετά την ανακωχή των Ιταλών το Σεπτέμβρη του 1943 η Αθήνα πέρασε στα χέρια των Γερμανών γεγονός που έθετε σε μεγάλο κίνδυνο τα μέλη της οικογένειας Λεόν που είχαν βρει καταφύγιο στην πρωτεύουσα.
ιερέας Νικόλαος Αθανασούλης και ο Αθανάσιος Δημόπουλος , οι οποίοι έκρυψαν στο Κρυονέρι Κορινθίας τα εφτά μέλη της οικογένειας του Αβραάμ Καχμή από την Αθήνα.
Μεταξύ άλλων πλαστές ταυτότητες έλαβαν από τον Παφίλη ο έμπορος φίλος του Μπισόν Ασέο και ο Σαμ Ναχμίας και τρία μέλη της οικογένειάς του ενώ σύμφωνα με τον Ισαάκ Μπενσουσάν, ο Παφίλης τον είχε μεταφέρει με το αυτοκίνητό του σε ασφαλές μέρος.
Ο Στέφανος Ρουσμάνης, ο Ιωάννης Θέμελης, ο Αθανάσιος και η Αθηνά Ρόμπου, ο Ευάγγελος Κούκουλας και ο Νικόλαος και η Φανή Φατλή , που προσέφεραν καταφύγιο και βοήθησαν την οικογένεια Νταβίντ από τα Τρίκαλα, από το φθινόπωρο του 1943 μέχρι την Απελευθέρωση.
Μετά την υπογραφή της ανακωχής από τους Ιταλούς, το Σεπτέμβριο του 1943, η Θεσσαλία πέρασε στον έλεγχο των Γερμανών και άρχισαν οι απελάσεις των Εβραίων κατοίκων.
Τότε η οικογένεια Νταβίντ, μαζί με τους παππούδες και τις γιαγιάδες, εγκατέλειψαν το σπίτι τους και αρχικά βρήκαν καταφύγιο στο σπίτι του Στέφανου Ρουσμάνη.
Ο πεθερός όμως του Ρουσμάνη, που ήταν ιερέας, δεν ήθελε να μένουν στο σπίτι του Εβραίοι και επειδή η οικογένεια Νταβίντ φοβόταν ότι θα τους κατήγγειλε στους Γερμανούς, ο Ρουσμάνης τους μετέφερε στο σπίτι του Ιωάννη Θέμελη, στο χωριό Χρυσινό.