polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Ο βασιλιάς Λουδοβίκος ΙΑ πέθανε , τον διαδέχθηκε ο ανήλικος γιος του Κάρολος Η, την αντιβασιλεία ανέλαβε η μεγαλύτερη αδελφή του Άννα.
Η Ιωάννα είχε υπό τη διοίκηση της τα εδάφη του αιχμάλωτου συζύγου της ιδιαίτερα το Μιλάνο και το Άστι, φοβήθηκε ότι τον κακομεταχειρίζονται, μετά από σκληρές προσπάθειες τον ελευθέρωσε.
Την ανατροφή της ανέλαβε ένας έμπιστος Βαρώνος του πατέρα της με τη σύζυγο του, δεν είχαν παιδιά και την εκπαίδευσαν σαν δικό τους, έμαθε μαθηματικά, ποίηση και ζωγραφική.
Ο Λουδοβίκος ΙΑ της ζήτησε σε μικρή ηλικία να του προτείνει τον εξομολογητή της, επέλεξε τον Ζαν ντε Λα Φονταίν, φύλακα της Φραγκισκιανής μονής του Αμπουάζ.
Η Ιωάννα προσευχόταν πολλές ώρες στο παρεκκλήσι του ναού, ο βαρόνος κατασκεύασε ένα μονοπάτι ανάμεσα στην κατοικία και το παρεκκλήσι για να διευκολύνει την Ιωάννα.
Η Άννα τη χρησιμοποιούσε με φανατισμό, η Άννα αργότερα έγραψε ότι την ίδια χρονιά δέχθηκε προφητεία από την Παρθένο Μαρία ότι την ίδια μέρα θα ιδρύσει μια θρησκευτική κοινότητα προς τιμή της.
Μόλις αποσύρθηκε στα κτήματα της η Ιωάννα συνάντησε τον πνευματικό της, τον ευλογημένο Γαβριήλ Μαρία και αφοσιώθηκαν στον μοναχισμό, τη βοήθησε στα σχέδια της να ιδρυθεί το "Τάγμα Αδελφών του Ευαγγελισμού της Μαρίας".
Ο στόχος ήταν να τιμηθεί ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου στον οποίο ένας Αρχάγγελος είχε αναγγείλει στην Παρθένο Παναγία ότι θα γεννήσει τον Ιησού με θεία επέμβαση.
Οι γονείς της ήταν ο Λουδοβίκος ΙΑ της Γαλλίας και η Καρλόττα της Σαβοΐας κόρη του Λουδοβίκου, δούκα της Σαβοΐας, αδέλφια της ήταν ο Κάρολος Η της Γαλλίας και η αντιβασίλισσα Άννα.
Λίγο μετά τη γέννηση της ο πατέρα της υπέγραψε τον γάμο της με τον δεύτερο ξάδελφο της Λουδοβίκο, δούκα της Ορλεάνης τον μετέπειτα Λουδοβίκο ΙΒ της Γαλλίας που ήταν τότε δύο ετών.
Η Ιωάννα γεννήθηκε άρρωστη και παραμορφωμένη, η συγγραφέας Κάθλιν Τζόουνς στο έργο της "Γυναίκες Αγίες - ζούσαν σε πίστη" καταγράφει ότι είχε καμπούρα στην πλάτη και έμοιαζε όταν περπατούσε "σαν γερμένο κουτάλι".
Από το Τάγμα αυτό δημιουργήθηκε ένα νέο θρησκευτικό κίνημα που ολοκληρώθηκε με το "Τάγμα των Αποστολικών Αδελφών του Ευαγγελισμού" με στόχο να διδάξει τα παιδιά των φτωχών.
Εργάστηκε για 32 χρόνια στην δημοτική εκπαίδευση από τις θέσεις του δασκάλου, του βοηθού διευθυντή, του διευθυντή, του επιθεωρητή και του Πρώτου Λειτουργού Εκπαίδευσης.
Ακόμη διετέλεσε πρόεδρος της Επαρχιακής Επιτροπής Ειδικής Αγωγής και Εκπαίδευσης Λεμεσού και Πρόεδρος της Ενδοτμηματικής Επιτροπής Μαθηματικών.
Ακόμη, ήταν εκπρόσωπος της Γενικής Διευθύντριας του Υπουργείου Παιδείας και Πολιτισμού, στο Διοικητικό Συμβούλιο του Ιδρύματος «Γ. Ν. Καλογερόπουλος».
Το 2019, κατά τη διάρκεια της θητείας του, το υπουργείο μετονομάστηκε σε Υπουργείο Παιδείας, Πολιτισμού, Αθλητισμού και Νεολαίας και ο Κώστας Χαμπιαούρης ανέλαβε Υπουργός Παιδείας, Πολιτισμού, Αθλητισμού και Νεολαίας.
Ώντας αναγνωρισμένος στρατιωτικός εξειδικευμένος στην τακτική, χωρίς την ηγεσία του οποίου οι κομμουνιστές παρτιζάνοι ίσως αποτύγχαναν στον αγώνα τους να καταλάβουν την Αλβανία για τον μαρξιστικό-λενινιστικό σκοπό, ο Σέχου έδειξε ιδεολογική κατανόηση και εργατική ηθική που τον έκανε να ξεχωρίσει και είχε ως αποτέλεσμα την ταχεία προώθηση του στο κομμουνιστικό κόμμα.
Μετά το γεγονός αυτό συνελήφθη και φυλακίστηκε ολόκληρη η φατρία Σέχου (η σύζυγός της Φιτσιρέτε Σέχου Σαντζακτάρι, γιοι και άλλοι συγγενείς του) ενώ ο ίδιος ο Μεχμέτ Σέχου ανακηρύχθηκε ως ένας «από τους πιο επικίνδυνους προδότες και εχθρούς της χώρας του».
Μη καταφέρνοντας να βρει θέση εργασίας στο Υπουργείο Γεωργίας κατάφερε να πάρει υποτροφία για να παρακολουθήσει τα μαθήματα της στρατιωτικής ακαδημίας Νουντσιατέλα στη Νάπολη της Ιταλίας.
Αφού αποβλήθηκε λόγω των φιλοκομμουνιστικών του πεποιθήσεων, το 1936, εισήλθε στη Σχολή Αξιωματικών των Τιράνων αλλά έφυγε το επόμενο έτος αφού κατατάχθηκε εθελοντικά στη δημοκρατική πλευρά κατά τη διάρκεια του ισπανικού εμφυλίου πολέμου.
Φυλακίστηκε σε στρατόπεδο συγκέντρωσης στη Γαλλία και μεταφέρθηκε αργότερα σε ιταλικό στρατόπεδο, όπου εντάχθηκε στο Ιταλικό Κομμουνιστικό Κόμμα.
Το 1949 διέταξε την εκτέλεση 14 μελών Καθολικών φυλών στην περιοχή Μιρντίτα αφότου αντιστασιακοί μαχητές, ευθυγραμμισμένοι με συντηρητικούς Αλβανούς πολιτικούς εξόριστους, οι οποίοι εργαζόταν ως κατάσκοποι του Ιταλικού Ναυτικού, εκτέλεσαν τον Μπάρντοκ Μπίμπα, συγγενή του καθολικού φυλάρχου Γκιον Μαρκαγκιόνι που είχε στραφεί εναντίον του φυλετικού συστήματος ώστε να γίνει βαθμοφόρος αξιωματούχος των κομμουνιστών της επαρχίας.
Ο Μάικ Μπιουρκ, ο Αμερικανός αρχικατάσκοπος ο οποίος το 1950 έστησε παραστρατιωτικό σχέδιο για να αποσταθεροποιήσει και απομακρύνει την αλβανική κυβέρνηση, δήλωσε το 1986 ότι ο Σέχου ήταν «ένα σκληρό καθίκι», του οποίου οι δυνάμεις ασφαλείας «δυσκόλεψαν το έργο» των Αμερικανών πρακτόρων.
Το 1942 επέστρεψε στην Αλβανία, η οποία ήταν υπό ιταλική κατοχή, και εντάχθηκε αμέσως στο Κομμουνιστικό Κόμμα της Αλβανίας και στο κίνημα της Αλβανικής αντίστασης.
Από το 1948 ήταν μέλος της Κεντρικής Επιτροπής και του Πολιτικού Γραφείου του Κόμματος Εργασίας της Αλβανίας και από το 1948 έως το 1953 ήταν γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής.
Έχασε το τελευταίο αξίωμα στις 24 Ιουνίου όταν ο Ενβέρ Χότζα του έδωσε τις θέσεις του Υπουργού Άμυνας και του Υπουργού Εξωτερικών, διατηρώντας όμως την πρωθυπουργία.
Στο 22ο Συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος της Σοβιετικής Ένωσης ο Αναστάς Μικογιάν, ένας από τους σοβιετικούς ηγέτες, μνημόνευσε τον Μέχμετ Σέχου, ο οποίος είπε σε συνέδριο του Αλβανικού Κόμματος: «Όποιος διαφωνεί με την ηγεσία μας από κάθε άποψη, θα τον φτύσουμε στο πρόσωπο, θα τον χτυπήσουμε στο πηγούνι και, αν χρειαστεί, θα του βάλουμε σφαίρα στο κεφάλι.»
Ο πατέρας του ήταν γνωστός ως «ο φανατικός σεΐχης» και συμμετείχε στην αγροτική εξέγερση του 1914 ενάντια στη διακυβέρνηση του πρίγκιπα Γουλιέλμου του Βιντ, στην οποία οι αγρότες ζητούσαν την επιστροφή της οθωμανικής κυριαρχίας.
Το 1948 ο Σέχου «λογόκρινε» από το κόμμα τα στοιχεία που «προσπάθησαν να διαχωρίσουν την Αλβανία από τη Σοβιετική Ένωση και να την οδηγήσουν υπό την επιρροή του Βελιγραδίου».
Μετά την απελευθέρωση της Αλβανίας από τη γερμανική κατοχή , ο Σέχου έγινε αναπληρωτής επικεφαλής του γενικού επιτελείου και, αφού σπούδασε στη Μόσχα, αρχηγός του γενικού επιτελείου.
Είναι ένας ορεινός νομός με βουνά μεσαίου ύψους που καταλαμβάνεται κυρίως από τον ηφαιστειακό ορεινό όγκο του Καντάλ, από τον οποίο πήρε το όνομά του, και τους πρόποδές του.
Στα μετεωρολογικά δελτία, η κοινότητα Ωριγιάκ, θεωρείται η πόλη με τις χαμηλότερες θερμοκρασίες λόγω του μεγάλου υψομέτρου της , είναι όμως μια από τις πιο ηλιόλουστες πόλεις στη Γαλλία , μπροστά από την Τουλούζη και το Μπορντώ.
Συνορεύει στα βόρεια με τους νομούς Κορέζ, Ωτ-Λουάρ και Πουί-ντε-Ντομ, στα ανατολικά με τους νομούς Ωτ-Λουάρ και Λοζέρ, στα νότια με τους Αβερόν και Λοτ και στα δυτικά με τους Λοτ και Κορέζ.
Την 1η Ιανουαρίου 2016 η Ωβέρνη συγχωνεύτηκε με την περιοχή Ρον-Αλπ και πλέον αποτελούν τη νέα διοικητική περιοχή Ωβέρνη-Ρον-Αλπ.
Ο νομός δημιουργήθηκε από τμήμα της πρώην επαρχίας Ωβέρνη, πιο συγκεκριμένα από τις τρεις περιοχές των Βουνών της Ωβέρνης, Ωριγιάκ και Καρλά και τμήμα του Ντωφινέ της Ωβέρνης.
Δύο χρόνια αργότερα, το 1936, όταν μια αγγλοαμερικανική αποστολή ανέβηκε στην κορυφή, σημείωσε ρεκόρ υψηλότερης κορυφής στην οποία είχε ανεβεί ποτέ άνθρωπος, που παρέμεινε ακατάρριπτο μέχρι τη γαλλική αποστολή στην Αναπούρνα Ι το 1950, αν και μεγαλύτερα υψόμετρα που δεν ανήκαν σε κορυφή είχαν κατακτηθεί από τους Βρετανούς στις πλαγιές του Έβερεστ ήδη από τη δεκαετία του 1920 (είναι πιθανό ακόμη ότι ο Τζωρτζ Μάλορυ είχε φθάσει στην κορυφή του Έβερεστ πριν εξαφανισθεί το 1924).
Οι δύο ορειβάτες που έφθασαν στην κορυφή, στις 29 Αυγούστου 1936, ήταν οι Μπιλ Τίλμαν και Νοέλ Όντελ (ο Τσαρλς Σ. Χιούστον επρόκειτο να είναι στη θέση του Τίλμαν, αν δεν είχε πάθει οξεία τροφική δηλητηρίαση).
Η αποστολή ήταν μινιμαλιστική για τα μεταγενέστερα δεδομένα: περιελάμβανε μόνο επτά ορειβάτες και δεν χρησιμοποίησε σκοινιά καρφωμένα στον βράχο, ούτε υποστήριξη από οδηγούς Σέρπα πάνω από τα 6.200 μέτρα.
Το Νάντα Ντέβι είναι το δεύτερο σε ύψος βουνό της Ινδίας, αλλά το υψηλότερο βουνό που βρίσκεται ολόκληρο μέσα στα όρια της χώρας, καθότι το Κανγκτσενγιούνγκα, που είναι 770 μέτρα ψηλότερο, βρίσκεται στο σύνορο Ινδίας-Νεπάλ.
Επιπλέον ήταν το υψηλότερο βουνό στην Ινδία μέχρι το 1975, οπότε το Σικκίμ, το κρατίδιο όπου βρίσκεται το Κανγκτσενγιούνγκα, ενώθηκε με την Ινδία.
Ανήκει στην οροσειρά Ιμαλάια και διοικητικά υπάγεται στο διαμέρισμα Τσαμόλι της Πολιτείας Ουταραχάντ, ανάμεσα στην κοιλάδα Ρισιγκάνγκα στα δυτικά και στην κοιλάδα Γκοριγκάνγκα στα ανατολικά.
Σε αναγνώριση της θρησκευτικής της σημασίας και για την προστασία του εύθραυστου οικοσυστήματός της, η κορυφή και τα ψηλά βουνά που την περιβάλλουν έκλεισαν για τους ιδιώτες ορειβάτες ήδη από το 1983.
Σε μια επιστόλη του στους του Λονδίνου έγραψε ότι «η Νάντα Ντέβι επιβάλλει σε όσους τη λατρεύουν μια δοκιμασία εισόδου που έως τώρα είναι πέρα από τη δεξιότητα και την αντοχή τους», προσθέτοντας ότι η είσοδος στον δακτύλιο του βουνού και μόνο ήταν δυσκολότερη από το να φθάσει κάποιος στον Βόρειο Πόλο.
Τελικώς το 1934 οι Βρετανοί εξερευνητές Έρικ Σίπτον και Μπιλ Τίλμαν μαζί με τρεις οδηγούς Σέρπα, τους Ανγκ Θαρκάυ, Πασάνγκ και Κουσάνγκ, ανεκάλυψαν μία δίοδο προς το εσωτερικό μέσα από το φαράγγι Ρίσι.
Η κορυφή του βρίσκεται 3.300 μέτρα ψηλότερα από τη νοτιοδυτική του βάση και παρόμοια είναι η υψομετρική της διαφορά με τους παγετώνες στα βόρειά της, με κλίσεις μεγαλύτερες του 50%.
Μια δύσκολη νέα διαδρομή, το βορειοδυτικό έξαρμα, δοκιμάστηκε με επιτυχία από μια ομάδα 13 ανθρώπων το 1976, με τρεις Αμερικανούς να φθάνουν στην κορυφή την 1η Σεπτεμβρίου.
Η κόρη του Ανσέλντ, η Νάντα Ντέβι Ανσέλντ, που είχε πάρει το βαφτιστικό της όνομα από το βουνό, πέθανε σε αυτή την αποστολή, καθώς υπέφερε από «διάρροια και επιδείνωση της βουβωνοκήλης, που είχε εμφανίσει τη δεύτερη ημέρα της οδοιπορίας προσεγγίσεως».
Το 1993 μία τεσσαρακονταμελής ομάδα του Σώματος Μηχανικού του στρατού πήρε ειδική άδεια για μια αποστολή με αρκετούς διαφορετικούς στόχους: τη διεξαγωγή οικολογικής επισκοπήσεως από βιολόγους, τον καθαρισμό των απορριμμάτων των προηγούμενων αποστολών, και την επιχείρηση κατακτήσεως της κορυφής.
Η αποστολή τους εκτέλεσε όλους: ολοκλήρωσε την οικολογική επισκόπηση, απεμάκρυνε από το Εθνικό Πάρκο, με μεταφορείς και ελικόπτερο, πάνω από έναν τόνο απορριμμάτων και 5 μέλη της, οι , , . , και . , κατέκτησαν την κορυφή.
Το 1980 το Σώμα Μηχανικού του ινδικού στρατού έκανε μια ανεπιτυχή απόπειρα και το επόμενο έτος το ινδικό Σύνταγμα Αλεξιπτωτιστών επεχείρησε να κατακτήσει ταυτοχρόνως την κύρια και την ανατολική κορυφή.
Αυτές οι θεές απαντώνται μαζί στην αρχαία σανσκριτική γραμματεία και λατρεύονται επίσης μαζί ως δίδυμες στις επαρχίες Κουμαόν και Γκαρβάλ της Ουταραχάντ, αλλά και αλλού στην Ινδία.
Μετά από ανεπιτυχείς απόπειρες αναβάσεως από ινδικές αποστολές το 1957 και το 1961, η δεύτερη «κατάκτηση» της κορυφής του Νάντα Ντέβι έγινε από μια ομάδα Ινδών με επικεφαλής τον Ν.
Για τη διατήρηση της απόδοσης, συμπεριλήφθηκαν πτερύγια διπλής εγκοπής και μικρές τροποποιήσεις στο πίσω άκρο, αυξάνοντας την επιφάνεια των πτερυγίων από 124 2 σε 128 2.
Αυτό ήρθε μετά από μια διαφωνία μεταξύ των Γάλλων, οι οποίοι ισχυρίστηκαν ότι η κίνηση αυτή θα κόστιζε 150 εκατομμύρια δολάρια σε περιττές δαπάνες που σχετίζονται με το νέο εργοστάσιο, και τους Γερμανούς, οι οποίοι ισχυρίστηκαν ότι θα ήταν πιο παραγωγικό για την μακροπρόθεσμα.
Το αρχικό παράγωγο του 321, το 321-100, είχε μικρότερο εύρος σε σύγκριση με το 320, καθώς δεν είχε προστεθεί επιπλέον δεξαμενή καυσίμου στον αρχικό σχεδιασμό για να αντισταθμιστεί το επιπλέον βάρος.
Η κυκλοφορία του ανακοινώθηκε στις 24 Νοεμβρίου του 1988, περίπου την ίδια ώρα με την πρώτη υπηρεσία του 320, μετά την εξασφάλιση δεσμεύσεων για 183 αεροσκάφη από 10 πελάτες.
Όμως το 1273 οι διαιτητές των Αντιπροσώπων στο Παρίσι αποφάσισαν να τις μοιραστεί με τις δύο αδελφές της: η Γιολάντα έλαβε το Νεβέρ και το Σατώ ντε Ντρυύ , η Μαργαρίτα το Τοννέρ και η Αδελαΐδα το Ωσέρ.
Το 1272 απεβίωσε ο Ούγος Δ δούκας της Βουργουνδίας, πατέρας του Εύδη και η Γιολάντα και ο με επιρροή σύζυγός της Ροβέρτος Γ διεκδίκησαν το δουκάτο, καθώς ο Εύδης ήταν πρωτότοκος.
Ήταν η πρώτη κόρη του Εύδη διαδόχου στο δουκάτο της Βουργουνδίας και της Ματθίλδης Β των Νταμπιέρ κόμισσας του Νεβέρ, Ωσέρ & Τοννέρ, κόρης του Αρσαμμπώ Θ κυρίου του Μπουρμπόν.
Τη σεζόν 1994-1995 έλαβε μέρος στο βασικό καστ της δραματικής σειράς "Η οργή των θεών" Μαγική νύχτα παίζοντας μαζί με τους Θάνος Λειβαδίτη, Νίκο Γαλανό, Κατερίνα Διδασκάλου και άλλους ηθοποιούς.
Αρχικά έπαιξε μαζί με τον Σταμάτη Γαρδέλη και την Γεωργία Αποστόλου στην κωμική σειρά "Πες το ψέματα" ενώ την ίδια περίοδο συμμετείχε και στην αισθηματική κομεντί "Ποτέ δεν είναι αργά".
Τη σεζόν 2003-2004 πρωταγωνίστησε μαζί με τις Άννα-Μαρία Παπαχαραλάμπους, Ντορέττα Παπαδημητρίου και Αννίτα Κούλη στην κωμική σειρά του Νίκου Περράκη "Σχεδόν Ποτέ", που προβλήθηκε από την ΝΕΤ.
Εκεί συμπρωταγωνίστησε μαζί με τους Πέτρο Φιλιππίδη, Παύλο Χαϊκάλη, Σάκη Μπουλά, Άβα Γαλανοπούλου και Μαρία Ανδρούτσου με τη σειρά να σημειώνει μεγάλη επιτυχία.
Το 2007 συμμετείχε σε μία ιστορία της σειράς "Το Κόκκινο Δωμάτιο" ενώ τη σεζόν 2007-2008 πρωταγωνίστησε μαζί με τον Πάνο Μιχαλόπουλο στην οικογενειακή κωμωδία " Μπαμπάς".
Τέλος το 2023 θα πρωταγωνιστεί στη "Γη της ελιάς" μαζί με τους Νίκο Γαλανό, Τάσο Ιορδανίδη, Μάρω Κοντού, Άντζελα Γκερέκου, Δώρα Χρυσικού, Στέλλα Φυρογένη, Πασχάλη Τσαρούχα, Ιφιγένεια Τζόλα, Αντιγόνη Κουλουκάκου κ.
Ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος είναι ο πρώτος που αναφέρει για την Κιότζα και την Σοτομαρίνα, τις καταγράφει με το όνομα "Κλοντία", πιθανότατα ιδρύθηκε από κάποιον Κλόντιο αλλά οι λεπτομέρειες είναι άγνωστες.
Αργότερα ιδρύθηκε μία επισκοπή που έπαιξε σημαντικό ρόλο στον "Πόλεμο της Κιότζα" ανάμεσα στην Δημοκρατία της Βενετίας και την Δημοκρατία της Γένοβας, κατακτήθηκε αρχικά από την Γένοβα και τελικά από την Βενετία .
Ο διάσημος ποιητής Κάρλο Γκολντόνι επέλεξε την Κιότζα για να κάνει την κωμωδία του "Ο Κιοτζανός καυγάς", χρησιμοποίησε έντονα τα έθιμα των κατοίκων της πόλης όπως την αλιεία και τις δαντέλες.
Η εκκλησία του Αγίου Ανδρέα του 18ου αιώνα είχε ένα ψηλό καμπαναριό που χρονολογείται από τον 11ο αιώνα, είναι ο αρχαιότερος πύργος με ρολόι στον κόσμο, στο εσωτερικό του ναού υπάρχει η Σταύρωση του Πάλμα Βέκκιο.
Συνδέεται οδικώς με το προάστιο της Σοτομαρίνα στην γειτονική χερσόνησο, ο συνολικός πληθυσμός της κοινότητας είναι 50.000 κάτοικοι, οι μισοί βρίσκονται στην ίδια την Κιότζα οι άλλοι μισοί στην Σοτομαρίνα.
Το Μπουράνο έχει τεράστια πληθυσμιακή πυκνότητα που φτάνει τους 13.000 κατοίκους ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο, είκοσι φορές περίπου μεγαλύτερη από αυτή του γειτονικού Ματσόρμπο, καλύπτεται σχεδόν ολόκληρο από κατοικίες με ελάχιστα πάρκα.
Το νησί κατοικήθηκε για πρώτη φορά τον 6ο αιώνα από Ρωμαίους που ήρθαν από την περιοχή του Αλτίνο στην κεντρική Ιταλία, έδωσαν το όνομα σε μια από τις τέσσερις κύριες πύλες της πόλης.
Υπάρχουν δύο ιστορίες, η πρώτη είναι ότι οι πρώτοι έποικοι ήταν η οικογένεια Μπουράνο, η δεύτερη ότι οι έποικοι ήρθαν από το μικρό νησί Μπουρανέλλο περίπου οκτώ χιλιόμετρα νοτιότερα.
Το νησί ήταν για πολλά χρόνια ένας μικρός οικισμός που κυβερνήθηκε από το γειτονικό Τορτσέλλο, δεν είχε κανένα από τα προνόμια τόσο του Τορτσέλλο όσο και του Μουράνο.
Αναπτύχθηκε σημαντικά τν 16ο αιώνα όταν οι γυναίκες του νησιού ασχολήθηκαν έντονα με την παραγωγή δαντέλας με βελόνες που εισήχθησαν από την Βενετοκρατούμενη Κύπρο.
Το εμπόριο αναπτύχθηκε σημαντικά με ολόκληρη την Ευρώπη μέχρι τον 18ο αιώνα που έπεσε σε παρακμή, αναπτύχθηκε ξανά όταν άνοιξε σχολή δαντελοποιίας .
Άλλα αξιοθέατα είναι η εκκλησία του Σαν Μαρτίνο με το μεγάλο καμπυλωτό καμπαναριό, διακοσμήθηκε με το έργο του διάσημου ζωγράφου Τζανμπαττίστα Τιέπολο "Σταύρωση" .
Το Μπουράνο είναι ένα νησί στην Λιμνοθάλασσα της Βενετίας, στην βόρεια Ιταλία, βρίσκεται κοντά στο νησί Τορτσέλλο στο βορειότερο άκρο της λιμνοθάλασσας.
Είναι γνωστό για την ασχήμια του και για το γεγονός ότι δεν έχει τίποτα καθώς και για την παραγωγή δαντέλας και για τα φωτεινά και πολύχρωμα σπίτια του, η κύρια οικονομική πηγή είναι ο τουρισμός.
Στη σύγκρουση πρωτοστατούν οι πρόεδροι των κοινοτήτων – ο Μενέλαος από το Μαριδοχώρι και η Τίνα από το Κεφαλοχώρι – ενώ στη διαμάχη εμπλέκεται άθελά του κι ο αφελής Χαρίτος, του οποίου η θέση είναι εξαιρετικά δυσχερής, διότι είναι μεν κάτοικος Κεφαλοχωρίου, αλλά υπάλληλος στην κοινότητα Μαριδοχωρίου, όπου και εργάζεται ως υπάλληλος στο φαρμακεί του Μενέλαου, του προέδρου της κοινότητας.
Η Ελέν Φουρό, κόρη ενός πλούσιου επιχειρηματία από τη Γαλλία που δραστηριοποιείται στη βιομηχανία του κάμπινγκ, πηγαίνει σε ένα ελληνικό νησί αναζητώντας κατάλληλη περιοχή για εγκατάσταση κατασκηνώσεων.
Αυτή η επίσκεψη δημιουργεί έντονη διαμάχη ανάμεσα σε δύο παραθαλάσσια χωριουδάκια, το καθένα από τα οποία διεκδικεί για λογαριασμό του αυτή την τουριστική αξιοποίηση και εκμετάλλευση.
Η μοίρα επιφυλάσσει στον Χαρίτο να πατήσει και ο ίδιος νάρκη σε ένα παλιό ναρκοπέδιο δίπλα στην παραλία, όπου έχει πάει για να παρακολουθήσει την Ελέν και τις Γαλλίδες φίλες της που κάνουν μπάνιο.
Την 1η Ιουλίου 2019, ο Φερέιρα υπέγραψε τριετές συμβόλαιο με τον ΠΑΟΚ, με την ομάδα να πληρώνει 2 εκατομμύρια ευρώ για την απόκτησή του, αφού ο πρώην προπονητής Ραζβάν Λουτσέσκου αποχώρησε για την Αλ Χιλάλ της Σαουδικής Αραβίας λόγω διαφωνιών με την διοίκηση Σαββίδη.
Στις 28 Νοεμβρίου του 2021, κατέκτησε για δεύτερη σερί χρονιά το Κόπα Λιμπερταδόρες, με την Παλμέιρας να νικά στον τελικό την Φλαμένγκο με 2-1 στην παράταση.
Στις 24 Οκτωβρίου 2010, σημείωσε το πρώτο γκολ του στο πρωτάθλημα για την ομάδα της Λισαβόνας, σκοράροντας στο 90ο λεπτό της εντός έδρας νίκης με 1-0 επί της Ρίο Άβε.
Αφού αναδείχθηκε από την ακαδημία νέων της ομάδας της πατρίδας του Πεναφιέλ, αναπτύχθηκε στην Βιτόρια Γκιμαράες, με την οποία έκανε το ντεμπούτο του στην Πριμέιρα Λίγα.
Ο Φερέιρα άρχισε να εργάζεται ως προπονητής αμέσως μετά την ποδοσφαιρική συνταξιοδότησή του και ανέλαβε υπεύθυνος στους παίδες της Σπόρτινγκ, καθώς και στη Σπόρτινγκ Β στη Σεγούντα Λίγα.
Ο Άμπελ Φερνάντο Μορέιρα Φερέιρα , είναι Πορτογάλος πρώην ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνιζόταν ως δεξιός πλάγιος αμυντικός και νυν προπονητής.
Τη σεζόν 2020-21, στους προκριματικούς του Τσάμπιονς Λιγκ, απέκλεισε τις Μπεσίκτας και Μπενφίκα, πριν αποκλειστεί από την Κρασνοντάρ και συνεχίσει στην φάση ομίλων του Γιουρόπα Λιγκ.
Μάλιστα, ο Γενικός Εισαγγελέας με μία αμφιλεγόμενη απόφασή του, στις 9 Δεκεμβρίου του 2013, απομάκρυνε τον Γκουστάβο Πέτρο από το αξίωμά του και του απαγόρευσε από το να συμμετέχει σε εκλογές για τα επόμενα 15 χρόνια.
Σε νεαρή ηλικία εντάχθηκε στην επαναστατική οργάνωση «Κίνημα της 19ης Απριλίου» ή -19, μία αριστερή, εθνικιστική και αντάρτικη ομάδα, που μαχόταν για τα δικαιώματα των εργατών.
Χρησιμοποίησε την επιρροή του στην -19 για να προωθήσει ειρηνευτικές συνομιλίες μεταξύ της κυβέρνησης και της οργάνωσης, οι οποίες τελικά οδήγησαν στην διάλυσή της το 1990 και στην μετατροπή της σε πολιτικό κόμμα.
Σήμερα υπηρετεί ως γερουσιαστής, ενώ έπειτα από τις προεδρικές εκλογές του 2022 εκλέχτηκε Πρόεδρος της Κολομβίας και ορκίστηκε στις 7 Αυγούστου 2022.
Μετά την εγκατάλειψη της επαναστατικής δράσης, ο Γκουστάβο Πέτρο εκλέχτηκε βουλευτής το 1991 και το 1998, ενώ στο ενδιάμεσο είχε διοριστεί διπλωμάτης στην πρεσβεία στο Βέλγιο.
Η Ματθίλδη χρειαζόταν έναν άντρα συγκυβερνήτη και προχώρησε σε δεύτερο γάμο με τον Ινφάντη Αλφόνσο, δεύτερο αδελφό του Σάντσο Β της Πορτογαλίας και διάδοχο του Πορτογαλικού θρόνου.
Ο Πάπας Αλέξανδρος Δ εξέδωσε απαγορευτικό στο παράνομο ζεύγος, ο Αλφόνσος Γ και η Βεατρίκη εξακολουθούσαν να παραμένουν μαζί παρά τις διαμαρτυρίες του πάπα.
Από τον πρώτο της γάμο, η κόρη της απεβίωσε πριν από τη Ματθίλδη Β μάλλον χωρίς απογόνους, ενώ ο γιος της παραιτήθηκε από τα δικαιώματά του και μετέβη στην Αγγλία για άγνωστο λόγο.
Παντρεύτηκε σε πρώτο γάμο τον Φίλιππο Α της Βουλώνης γιο του Γάλλου βασιλιά Φιλίππου Αυγούστου με την τρίτη σύζυγο του Αγνή της Μερανίας, η νομιμότητα του αμφισβητείται.
Η Ματθίλδη Β της Βουλώνης ή Μαώ Β της Βουλώνης, από τον Οίκο του Νταμμαρτίν, ήταν κόμισσα της Βουλώνης (1216 - 1250, με τους γάμους της έγινε πρώτα κόμισσα του Κλερμόν και μετά βασίλισσα της Πορτογαλίας.
Υφίστανται τρεις ζώνες ατμοσφαιρικής κυκλοφορίας γνωστές και ως «κύτταρα», κοινά και στα δύο ημισφαίρια με διάταξη από τον Ισημερινό προς τους πόλους: το κύτταρο Χάντλι, το κύτταρο Φέρρελ και το πολικό κύτταρο.
Ανάμεσά τους υφίστανται τρεις βαρομετρικές ζώνες : η χαμηλού βαρομετρικού ενδοτροπική ζώνη σύγκλισης κοντά στον ισημερινό, η υψηλού βαρομετρικού υποτροπική ζώνη γύρω στο 30ό γεωγραφικό πλάτος βόρεια και νότια και το πολικό μέτωπο που εντοπίζεται χονδρικά στο 60ό γεωγραφικό πλάτος αμφότερων ημισφαιρίων.
Δεδομένου του ότι κινείται σε υψηλό υψόμετρο, ψύχεται και γύρω στο 30ό γεωγραφικό πλάτος, στην περιοχή των υποτροπικών νηνεμιών, επιστρέφει στην επιφάνεια της Γης προκαλώντας μια ζώνη υψηλού βαρομετρικού και επιστρέφοντας προς τον Ισημερινό για να αντικαταστήσει τα θερμότερα ρεύματα αέρα που με τη σειρά τους θα ανυψωθούν για να συνεχιστεί ο κύκλος.
Γίνεται αντιληπτό επομένως ότι το κύτταρο Φέρρελ είναι δευτερεύουσας σημασίας και εξαρτάται από τα υπόλοιπα δύο και, σε αντίθεση με το κύτταρο Χάντλι και το πολικό κύτταρο, το κύτταρο Φέρρελ δεν αποτελεί ένα κλειστό κύκλωμα.
Χαρακτηριστικοί της επικράτειας του κυττάρου Φέρρελ είναι οι δυτικοί άνεμοι και μια διαρκής εναλλαγή υψηλών και χαμηλών βαρομετρικών που έχουν ως αποτέλεσμα πιο απρόβλεπτο καιρό σε σχέση με τα υπόλοιπα.
Ο πρώτος είναι η θερμική διαφορά που διαμορφώνει η κατά τόπους κατανομή των ηπείρων και των θαλασσών δεδομένου ότι η ξηρά θερμαίνεται και ψυχραίνει γρηγορότερα από τη θάλασσα και αυτό επηρεάζει τις αέριες μάζες που βρίσκονται πάνω από αυτές.
Ο δεύτερος είναι η τοπογραφία που μπορεί να ορίσει την κατεύθυνση των ανέμων και να καθορίσει το κλίμα μια συγκεκριμένης περιοχής με τρόπο που να επηρεάζει και τους ανέμους ενώ ο τρίτος είναι η ανάγκη διατήρησης της στοφορμής του συνολικού συστήματος της ατμοσφαιρικής κυκλοφορίας.
Αυτή η ενέργεια θέτει σε λειτουργία τις αέριες μάζες της ατμόσφαιρας που διανέμουν την ενέργεια από την τροπική ζώνη προς τους πόλους, που παρουσιάζουν έλλειμμα ηλιακής ενέργειας.
Σαν γενική αρχή, κάθε σύστημα χαρακτηρίζεται από την κυκλική ανανέωση του ανέμου καθ' ύψος λόγω της συναγωγής θερμότητας: τα θερμότερα ρεύματα ανυψώνονται και αντικαθιστούνται στην επιφάνεια από ψυχρότερα που με τη σειρά τους θα υποστούν την ίδια διαδικασία.
Αντίστοιχα, η βασική δύναμη που ωθεί την κίνηση μεταξύ των τριών ζωνών είναι η δύναμη βαροβαθμίδας καθώς ο άνεμος δημιουργείται και ρέει από υψηλά σε χαμηλά βαρομετρικά επίπεδα.
Στην πραγματικότητα, το κύτταρο που βρίσκεται στο ημισφαίριο με χειμώνα είναι το κυρίαρχο, φτάνοντας να καταλαμβάνει την επικράτεια και του αντίστοιχού του καλοκαιρινού που αποδυναμώνεται και μετατοπίζεται.
Οι κύριες δυνάμεις που προκαλούν την κίνηση του ανέμου είναι η ασύμμετρη θέρμανση του πλανήτη ανάλογα με το γεωγραφικό πλάτος και την εποχή (που προκαλεί διαφορές στην θερμοκρασία και την πυκνότητα των αέριων μαζών) και η περιστροφική κίνηση της Γης (που προκαλεί τη δύναμη Κοριόλις και επηρεάζει την φορά των ανέμων).
Η ατμοσφαιρική κυκλοφορία περιγράφει την κίνηση σε πλανητική κλίμακα του αέρα που, μαζί με την αντίστοιχη κυκλοφορία του νερού των ωκεανών, αποτελούν τον βασικό τρόπο ανακατανομής της ηλιακής θερμικής ενέργειας στην επιφάνεια της Γης.
Σε σχέση με το Παγκύπριο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου γυναικών 2018-19, στο πρωτάθλημα της περιόδου 2019-20 συμμετέχουν η Γεροσκήπου , η , η Νέα Σαλαμίνα Αμμοχώστου και η Ύψωνα.
Κανόνες βαθμολογίας: 1ος Βαθμοί, 2ος Μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων αγώνες (. Βαθμοί από τα μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια, . Διαφορά τερμάτων σε μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια, . Καλύτερη εκτός έδρας επίθεση στα μεταξύ των ισόβαθμων ομάδων παιχνίδια).
Σε τοποθεσίες μέσα στην πόλη, αρχαιολόγοι έχουν ανακαλύψει τέχνεργα χρονολογούμενα από τον 7ο και τον 8ο αιώνα, καθώς υπήρξε σημαντική πόλη επάνω στον Δρόμο του Μεταξιού.
Η Αντιτζάν έγινε το επίκεντρο και το σημείο εκρήξεως της Εξεγέρσεως της Αντιτζάν του 1898, κατά την οποία οι ακόλουθοι του Σούφι ηγέτη Μανταλί Ισάν επιτέθηκαν στον ρωσικό στρατώνα της πόλεως, σκοτώνοντας 22 και τραυματίζοντας από 16 έως 20 άλλους στρατιώτες.