polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Στην περιοχή Τούσον της Αριζόνα, μια μελέτη για τα παγιδευμένα σμήνη του 1994, διαπίστωσε ότι μόνο το 15% είχε Αφρικανοποιηθεί· ο αριθμός αυτός είχε αυξηθεί κατά το 1997, στο 90%.
Στην κεντρική και τη νότια Αφρική, δεν υπήρχε προηγούμενη παράδοση μελισσοκομίας και η κυψέλη κατεστρέφετο προκειμένου να γίνει η συγκομιδή του μελιού, της γύρης και των προνυμφών.
Έχοντας να υπερασπιστούν τους εαυτούς των από τα επιθετικά έντομα, όπως μυρμήγκια και σφήκες, καθώς και τα αδηφάγα ζώα όπως τον ασβό του μελιού, οι Αφρικανικές μέλισσες, κατόπιν μιας σειράς μετρήσεων, εξελίχθηκαν ως φυλή εξαιρετικά αμυντικών μελισσών, ακατάλληλων για οικιακή χρήση.
Αυτές οι προσαρμογές περιλαμβάνουν τους κύκλους επώασης οι οποίοι συγχρονίζονταν με την περίοδο άνθισης της τοπικής χλωρίδας, σχηματίζοντας μια χειμερινή συστάδα στα ψυχρότερα κλίματα, μεταναστευτική σμηνουργία στην Αφρική, επαυξημένη συμπεριφορά αναζήτησης τροφής στις ερημικές περιοχές και πολλά άλλα κληρονομικά χαρακτηριστικά.
Μερικές ανήκουν στις , αλλά, άλλες έχουν απροσδιόριστη προέλευση· η Αιγυπτιακή μέλισσα , η οποία υπάρχει σε μικρό αριθμό στις νοτιοανατολικές Ηνωμένες Πολιτείες, έχει την ίδια μορφολογία.
Στις 11 Σεπτεμβρίου 2007, ο / Επίτροπος του Τμήματος Γεωργίας και Δασοκομίας της Λουιζιάνα, δήλωσε ότι Αφρικανοποιημένες μέλισσες εγκαταστάθηκαν στην περιοχή της Νέας Ορλεάνης.
Οι κυψέλες οι οποίες περιείχαν αυτό το συγκεκριμένο Αφρικανοποιημένο υποείδος, στεγάστηκαν σε ένα μελισσοκομείο πλησίον του , Σάο Πάολο, στα νοτιοανατολικά της Βραζιλίας και σημειώθηκαν ως ιδιαιτέρως αμυντικές.
Αυτές οι κυψέλες ήσαν εξοπλισμένες με ειδικά παραπετάσματα αποκλεισμού , για να εμποδίσουν τις μεγαλύτερες βασίλισσες και τα αρσενικά , να ξεφύγουν και να ζευγαρώσουν, με τον τοπικό πληθυσμό των Ευρωπαϊκών μελισσών.
Τον Οκτώβριο του 2010, όπως ανακοινώθηκε από το Τμήμα Γεωργίας της Τζόρτζια, ένας 73-χρονος άνδρας σκοτώθηκε στη Νότια Τζόρτζια, από ένα σμήνος Αφρικανοποιημένων μελισσών, ενώ καθάριζε τις κυψέλες του βουρτσίζοντάς τες.
Το 2012, αξιωματούχοι της πολιτείας, ανέφεραν ότι για πρώτη φορά, βρέθηκε μια αποικία, στην κομητεία , του ανατολικού Τενεσί, μαζί με τις αποικίες ενός μελισσοκόμου.
Αν και οι Αφρικανοποιημένες μέλισσες εμφανίζουν ορισμένα χαρακτηριστικά συμπεριφοράς που τις καθιστούν λιγότερο επιθυμητές για την εμπορική μελισσοκομία, με πρώτιστα την υπερβολική άμυνα και τη σμηνουργία, να έχουν γίνει πλέον ο κυρίαρχος τύπος μέλισσας για τη μελισσοκομική στην Κεντρική και Νότια Αμερική, λόγω της γενετικής τους κυριαρχίας, ανταγωνίζονται την Ευρωπαία ομόλογό τους, με μερικούς μελισσοκόμους να ισχυρίζονται ότι είναι ανώτεροι παραγωγοί μελιού και επικονιαστές.
Η Αφρικανοποιημένη μέλισσα και η οποία είναι κοινώς γνωστή ως «μέλισσα δολοφόνος» , είναι ένα υβρίδιο του είδους της Ευρωπαϊκής μέλισσας , η οποία αρχικά παράχθηκε από τη διασταύρωση της πεδινής μέλισσας της Ανατολικής Αφρικής , με διάφορες Ευρωπαϊκές μέλισσες όπως την Ιταλική μέλισσα Α.
Οι Αφρικανοποιημένες μέλισσες, συνήθως είναι πολύ πιο αμυντικές από τις άλλες ποικιλίες των μελισσών και στις οχλήσεις αντιδρούν ταχύτερα απ' ότι οι Ευρωπαϊκές μέλισσες.
Μπορούν να κυνηγήσουν κάποιον για τετρακόσια μέτρα · έχουν σκοτώσει 1.000 περίπου ανθρώπους, ενώ τα θύματά τους έχουν δεχτεί δέκα φορές περισσότερα τσιμπήματα απ' ό,τι από τις Ευρωπαϊκές μέλισσες.
Σύμφωνα με τον , τον Οκτώβριο του 1957, ένας μελισσοκόμος επισκέπτης, παρατηρώντας ότι τα παραπετάσματα αποκλεισμού των βασιλισσών παρεμβαίνουν στην κίνηση των εργατριών μελισσών, τα απομάκρυνε, οδηγώντας στην κατά λάθος απελευθέρωση των 26 σμηνών . .
Οι Αφρικανοποιημένες μέλισσες έχουν ελαφρώς μικρότερα πτερύγια, τα οποία μπορούν να αναγνωριστούν με εμπιστοσύνη, μόνο με τη διενέργεια στατιστικών αναλύσεων σε μικρομετρήσεις ενός σημαντικού δείγματος.
Η ευαισθησία των μελισσών στις διαφορετικές συγκεντρώσεις σακχαρόζης, προσδιορίζεται από ένα αντανακλαστικό το οποίο είναι γνωστό ως απόκριση προέκτασης προβοσκίδας ή .
Διαφορετικά είδη μελισσών, που χρησιμοποιούν διαφορετικές συμπεριφορές αναζήτησης τροφής, θα ποικίλουν σε σχέση με τη συγκέντρωση σακχαρόζης, η οποία προκαλεί την απόκριση προέκτασης προβοσκίδας.
Οι Αφρικανποιημένες μέλισσες εμφανίζουν πολύ μεγαλύτερη αμυντικότητα από τις Ευρωπαϊκές μέλισσες και είναι πιθανότερο να επιτεθούν σε μια αντιληπτή απειλή, επιτιθέμενες αμείλικτα σε μεγάλα σμήνη.
Οι διαφορές στους πόρους οι οποίες τονίζονται κατά τη συγκομιδή, οφείλονται στην ευαισθησία της Ευρωπαϊκής μέλισσας στη σακχαρόζη, σε υψηλότερες συγκεντρώσεις.
Ο προσπάθησε να εκτρέψει ένα γένος μελισσών το οποίο θα παρήγαγε περισσότερο μέλι και θα προσαρμοζόταν καλύτερα στις τροπικές συνθήκες από το Ευρωπαϊκό γένος της μέλισσας που χρησιμοποιείται σήμερα σε όλη τη Βόρεια, Κεντρική και Νότια Αμερική.
Τον Μάιο του 2014, το Κρατικό Πανεπιστήμιο του Κολοράντο επιβεβαίωσε ότι μέλισσες από ένα σμήνος, οι οποίες επιτέθηκαν σε έναν ιδιοκτήτη οπωρώνα πλησίον του , στο Δυτικό Κεντρικό Κολοράντο, ήταν από μια Αφρικανικοποιημένη κυψέλη - και ακολούθως η κυψέλη καταστράφηκε.
Ο δημοφιλής όρος «μέλισσα δολοφόνος» σήμερα έχει μόνο περιορισμένη επιστημονική σημασία, επειδή γενικώς, δεν υπάρχει αποδεκτό κλάσμα γενετικής συμβολής, το οποίο χρησιμοποιείται για να καθιερώσει μια αποκοπή.
Οι Αφρικανοποιημένες μέλισσες στο δυτικό ημισφαίριο, προέρχονται από τις κυψέλες που χειριζόταν ο βιολόγος ., ο οποίος είχε διασταυρώσει μέλισσες από την Ευρώπη και τη νότια Αφρική.
Το νόμισμα εθεωρείτο, ότι έφερε τις ιδιότητες του εικονιζόμενου, έτσι όταν απεβίωσε ο Καλιγούλας η Σύγκλητος απέσυρε τα νομίσματά του με διαταγή να λιώσουν· το αναφέρει ο Δίων Κάσσιος.
Αν και η μία όψη είχε λοιπόν σταθερό θέμα, η άλλη είχε μεγάλη ποικιλία: στην περίοδο της ύστερης Δημοκρατίας υπήρχαν ηθικά μηνύματα, ιδιαίτερα κατά τους εμφυλίους.
Για παράδειγμα το 244 ο Φίλιππος ο Άραβας ανέγραψε την εγκαθίδρυση ειρήνης με την Περσία, αν και στην πραγματικότητα η Ρώμη αναγκάστηκε να πληρώνει μεγάλα ποσά εισφοράς στους εχθρούς αυτούς.
και οι Έλληνες της Μικράς Ασίας ήταν οι πρωτοπόροι στη χρήση νομισμάτων (οι Εφέσιοι σημάδευαν κομμάτια χρυσού, που έβρισκαν στον Πακτωλό ποταμό) ήδη από τον 7ο αιώνα π.
Οι κύριες πόλεις της εγάλης Ελλάδας στη νότια Ιταλία απέκτησαν μακρά παράδοση στη χρήση νομίσματος και τα παρήγαγαν σε μεγάλες ποσότητες κατά τον 4ο αιώνα π.
έκοψε ένα νόμισμα με τη μορφή του να φέρει τη δορά λέοντος, όπως ο Ηρακλής, στη μία όψη και στην άλλη όψη έγραφε, ότι είναι η ενσάρκωση του ήρωα στη Ρώμη.
Για παράδειγμα ο Μάρκος Αντώνιος για να πληρώσει τον στρατό του στις μάχες εναντίον του Οκταβιανού έκοψε δηνάρια μικρότερα σε διάμετρο και με αξιοσημείωτα λιγότερο άργυρο.
Οι Αυτοκράτορες, ακόμη και αυτοί που κυβέρνησαν μόνο για ένα μικρό χρονικό διάστημα, επιβεβαίωναν την άνοδό τους στην εξουσία, όταν ένα κέρμα έφερε την εικόνα τους.
Τα μεγαλύτερα χάλκινα νομίσματά τους οι Ρωμαίοι τα έχυναν σε πήλινα καλούπια, που έφεραν διακριτικά σήματα, όχι επειδή δεν ήξεραν για τα παιστά νομίσματα, αλλά επειδή η μέθοδος αυτή δεν ήταν κατάλληλη για τόσο μεγάλες μάζες μετάλλου.
Όμως οι Ρωμαίοι στα χαλκάργυρα νομίσματά τους –που είχαν με την έγκριση της Συγκλήτου ονομαστική αξία, καθώς το μέταλλο ήταν μικρότερης αξίας από την ονομαστική– μείωναν με τον καιρό την περιεκτικότητά του σε άργυρο, ώστε κατέληξε να γίνει χάλκινο.
Για παράδειγμα το δηνάριο, που ήταν ο μισθός τριών ημερών ενός λεγεωνάριου, αν και στην αρχή η αξία του μετάλλου του ήταν το 1/1,6 της ονομαστικής αξίας, κατέληξε να έχει το 1/2,85 της αξίας του, δηλ.
Λόγω της οικονομικής ισχύος και της μακροζωίας του ρωμαϊκού κράτους, το ρωμαϊκό νόμισμα χρησιμοποιήθηκε ευρέως σε όλη την Ευρώπη, τη δυτική Ασία και τη βόρεια Αφρική από τους κλασικούς χρόνους μέχρι τον Μεσαίωνα.
Παρόμοιες μεταλλικές ράβδοι για συναλλαγές είχαν παραχθεί στις βορειότερες περιοχές των Ετρούσκων· οι Ρωμαίοι εξέδωσαν και ράβδους από βαρύ μπρούντζο , ένα μη επεξεργασμένο μέταλλο με υψηλή περιεκτικότητα σε σίδηρο.
ο Διοκλητιανός που ανέλαβε το 284, έκανε ριζικές μεταρρυθμίσεις: η εξουσία του Αυτοκράτορα αντικαταστάθηκε από την Τετραρχία, που τα μέλη της ανέλαβαν ένα τμήμα του κράτους.
Αλλά η υποτίμηση συνεχίστηκε, έτσι ο Διοκλητιανός καθόρισε το εξής σύστημα: το χρυσό νόμισμα θα είχε τα 60/72 σε χρυσό, ένα νέο αργυρό νόμισμα αντικατέστησε το αρτζεντέους από την εποχή του Νέρωνα και ένα νέο ορειχάλκινο νόμισμα ορίστηκε να περιέχει 2% άργυρο.
Η ποικιλία είναι μεγάλη, αλλά υπάρχουν κάποιες τάσεις: το β ήμισυ του 2ου αιώνα και κατά τον 3ο αιώνα οι στρατιωτικοί αυτοκράτορες είχαν πάντα προσωποποιήσεις ή θεότητες.
Εκτός από τα αυτοκρατορικά νομίσματα, υπήρχαν και αυτά των επαρχιών: πολλές ελληνικές πόλεις έκοψαν νομίσματα με τη μορφή του Αυτοκράτορα στη μία πλευρά και ένα μνημείο της πόλης τους στην άλλη, με ελληνικές επιγραφές.
Το 1993 κέρδισε το χρυσό μετάλλιο στον πρώτο αγώνα άλματος εις τριπλούν γυναικών του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος Κλειστού Στίβου 1993 του , αλλά λόγω απαγόρευσης του ντόπινγκ δεν αγωνίστηκε στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου 1993, όπου η Ρωσίδα Άννα Μπιριούκοβα πήρε τον τίτλο.
Κέρδισε το Παγκόσμιο Κύπελλο 1994 του στο άλμα εις μήκος, και στη συνέχεια έλαβε το αργυρό μετάλλιο στο άλμα εις μήκος και το χάλκινο μετάλλιο στο άλμα εις τριπλούν του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος Στίβου 1994 .
Η γεννημένη στο Ντνίπρο, Ινέσα, τον Ιούνιο 1991 έκανε μεγάλη επιτυχία καταρρίπτοντας το παγκόσμιο ρεκόρ στο άλμα εις τριπλούν με προσγείωση στα 14,95 μ.
Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα 1995 στο Γκέτεμποργκ κατάφερε παγκόσμιο ρεκόρ στα 15,50 μέτρα, αποδίδοντας ευχαριστία στον Τζόναθαν Έντουαρντς για την συνεισφορά του στην πρόοδό της.
Την επόμενη χρονιά κέρδισε το χρυσό Ολυμπιακό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς αγώνες 1996 στην Ατλάντα, όπου ήταν η πρώτη γυναίκα πρωταθλήτρια στο άλμα εις τριπλούν.
Πρόκειται για το παλαιότερο μουσουλμανικό πολιτικό κόμμα στο Αφγανιστάν, το οποίο ιδρύθηκε αρχικά ως φοιτητικός πολιτικός σύλλογος στο πανεπιστήμιο της Καμπούλ.
Κατά τη διάρκεια του Σοβιετοαφγανικού πολέμου και του μετέπειτα εμφύλιου πολέμου του Αφγανιστάν κατά της κομμουνιστικής κυβέρνησης, το Τζαμιάτ-ε Ισλαμί ήταν μία από τις ισχυρότερες ομάδες μουτζαχεντίν.
Ο Γκουλμπουντίν Χεκματυάρ, ωστόσο, δεν υποστήριξε την ειρηνευτική συμφωνία παρά το γεγονός ότι του προσφέρθηκε επανειλημμένα η θέση του πρωθυπουργού.
Καθώς οι ομάδες Χεζμπ-ι Βαχντάτ και Ιττιχάντ-ι Ισλαμί ξεκίνησαν έναν δεύτερο πόλεμο το 1992 και το Τζουνστ-ι Μιλί του Ντοστούμ συνεργάστηκε με τον Χεκματυάρ το 1994, η Καμπούλ έγινε πεδίο μάχης ενός οδυνηρού πολέμου με τεράστιες απώλειες αμάχων και καταστροφή μεγάλου μέρους της πόλης.
Το 1995, το Ισλαμικό Κράτος του Αφγανιστάν μαζί με τις δυνάμεις του Τζαμιάτ διατήρησε τον έλεγχο της Καμπούλ, απωθώντας συνασπισμό του Χεζμπ-ι Ισλαμί του Χεκματυάρ, του Χιζμπ-ι-Βαχντάτ και του Τζουμπίσ-ι-Μιλί Ισλαμί του Αμπντούλ Ρασίντ Ντοστούμ.
Με επικεφαλής τον Μπουρχανουντίν Ραμπανί, καθηγητή ισλαμικής θεολογίας στο πανεπιστήμιο της Καμπούλ, είχε ως έμπνευση τον Αμπούλ Αλά Μαουντούντι και το Τζαμάατ-ε-Ισλάμι Πακιστάν.
Όταν διατάχθηκε η σύλληψη του Ραμπανί από τον Μοχάμεντ Νταούντ Χαν το 1973, ο Ραμπανί διέφυγε στο Πακιστάν όπου αρχικά φιλοξενήθηκε από το Τζαμάατ-ε-Ισλάμι.
Ο Ραμπανί και το Τζαμιάτ τάχθηκαν υπέρ της «οικοδόμησης ενός κινήματος με ευρεία βάση το οποίο θα δημιουργούσε λαϊκή υποστήριξη», μια σταδιακή στρατηγική διείσδυσης της κοινωνίας και της κρατικής μηχανής για την ανάληψη της εξουσίας.
Το Τζαμιάτ κυριαρχούνταν από Τατζίκους, αλλά είχε μεγαλύτερη «φυλετική και περιφερειακή διατομή» από τις άλλες ομάδες και επιθυμούσε να αναζητήσει «κοινό έδαφος» με μη ισλαμιστές.
Μετά τη σοβιετική εισβολή στο Αφγανιστάν το 1979, ο Μασούντ οργάνωσε ομάδα μουτζαχεντίν στην επαρχία Παρβάν για να πολεμήσει εναντίον της κομμουνιστικής κυβέρνησης και των σοβιετικων συμμάχων της.
Ο Σοβιετικός Στρατός ξεκίνησε μια σειρά σημαντικών επιθέσεων για να προσπαθήσει να καταστρέψει τις δυνάμεις τους, αλλά δεν μπόρεσε να ανακάμψει την πληθώρα των ανδρών του Μασούντ.
Ο Σαγιέντ Νουρουλάχ Εμάντ, ο οποίος ήταν τότε μουσουλμάνος φοιτητής στο Πανεπιστήμιο Καμπούλ, έγινε γενικός γραμματέας του και αργότερα ο αναπληρωτής επικεφαλής.
Μερικά από τα εξέχοντα μέλη του ήταν οι Ουστάντ Ζαμπιμπουλάχ, Αχμάντ Σαχ Μασούντ, Ισμαΐλ Χαν, Ατά Μουχαμάντ Νουρ, Μουλάχ Νακίμπ και Φαζλουλάχ Μοτζαντεντί.
Εν τω μεταξύ, μια συμφωνία ειρήνης και διαμοιρασμού της εξουσίας μεταξύ των ηγετών των πολιτικών κομμάτων του Αφγανιστάν οδήγησε σε μια δειλή συμφωνία για τον διορισμό του Μπουρχανουντίν Ραμπανί, ο οποίος είχε περάσει τον εμφύλιο πόλεμο εξόριστος, στη θέση του μεταβατικού προέδρου.
Το Χεζμπ-ι Ισλαμί κυριαρχούνταν σε συντριπτικό βαθμό από Γκιλζάι Παστούν και υποστηριζόταν από τον Πακιστανό πρόεδρο Μουχάμαντ Ζία-Ουλ-Χακ.
Ως εκ τούτου, το Χεζμπ-ι Ισλαμί, αντί του Τζαμιάτ, ήταν αυτό που κέρδισε την υποστήριξη της Μουσουλμανικής Αδελφότητας, του Τζαμάατ-ε-Ισλάμι Πακιστάν και των δικτύων της Σαουδικής Αραβίας.
Ωστόσο, πολέμησαν επίσης και μεταξύ τους: τον Ιούνιο του 1990, οι μάχες μεταξύ του Τζαμιάτ και του Χεζμπ του Γκουλμπουντίν στο Λογκάρ και στο Παρβάν προκάλεσαν εκατοντάδες απώλειες για κάθε πλευρά.
Ο Αχμάντ Σαχ Μασούντ και ο Γκουλμπουντίν Χεκματυάρ ήταν οι πρώτοι ακόλουθοι του Ραμπανί, φοιτητές του πανεπιστημίου της Καμπούλ εκείνη περίοδο.
Για την τριτοβάθμια εκπαίδευση του φρόντισαν σουηδοί αξιωματικοί, πρώην σύντροφοι του πατέρα του, ο οποίος είχε ενεργό συμμετοχή στον τριακονταετή Πόλεμο και ο οποίος εκτελέστηκε στο Σαλτζβεντέλ στις 3 Φεβρουαρίου 1642, για σχέσεις με τους Ιμπεριαλιστές.
Αφού ο Ζέκεντορφ τελείωσε το πανεπιστήμιο, ο Δούκας Ερνέστος τον διόρισε ως χόφγιουνκερ στην αυλή του Γκότα, όπου έθεσε τα θεμέλια για τη μεγάλη του συλλογή από ιστορικά υλικά και την εξοικείωση με τις κυριότερες σύγχρονες γλώσσες.
εν μέρει απολογία για το Χριστιανισμό και, εν μέρει προτάσεις για την αναμόρφωση της εκκλησίας, όπως διατυπώθηκε στο Πενσέες του Πασκάλ και ενσωματώνει τις θεμελιώδεις ιδέες του Σπένερ
Έχοντας επιβιώσει από τη φρίκη του τριακονταετή πολέμου και την συνακόλουθη οικονομική, πολιτική και ηθική κατάρρευση της κοινωνίας, ο Ζέκεντορφ συνέλαβε μια ολιστική επιστήμη της δημόσιας διοίκησης ικανή να αναδιαρθρώσει τα περισσότερα από 300 ανεξάρτητα γερμανικά πριγκιπάτα που αναγνωρίζονταν από την Ειρήνη της Βεστφαλίας.
Μετά το θάνατο του Μαυρίκιου στην 1681, ο Ζέκεντορφ αποσύρθηκε στο κτήμα του στο Μόισελβιτς στο Άλτενμπουργκ, έχοντας παραιτηθεί σχεδόν εξολοκλήρου από τα δημόσια αξιώματα.
Ενδιαφέρθηκε ιδιαίτερα για τις προσπάθειες του πιετιστή Γιάκομπ Φίλιπ Σπένερ να πραγματοποιήσει πρακτική μεταρρύθμιση της γερμανικής εκκλησίας, αν και ήταν σχεδόν ο ίδιος πιετιστής.
Ο Φάιτ Λούντβιχ φον Ζέκεντορφ ή φον Ζέκεντορφ ήταν γερμανός πολιτικός και λόγιος, μέλος της οικογένειας Ζέκεντορφ, η οποία πήρε το όνομά της από το χωριό Ζέκεντορφ μεταξύ Νυρεμβέργης και Λάνγκεντσεν.
Κάθε νέος τερματισμός προσθέτει περισσότερα νέα στοιχεία από τον προηγούμενο:Πρώτος και δεύτεροςΣτον τερματισμό του πρώτου , αποκαλύπτονται γεγονότα από το παρελθόν της .
Γνωστοποιείται ότι είναι ίντερσεξ, ότι στην παιδική της ηλικία ήταν θύμα εκφοβισμού από τα άλλα παιδιά της ηλικίας της, ότι οι γονείς της πέθαναν και ότι είχε παρατήσει το χωριό της μαζί με την υποστηρικτική γιαγιά της, .
Επιπρόσθετα, ο παίκτης αποκτά την ικανότητα να καταλαβαίνει τα λόγια των όλων , πράγμα που ωστόσο δεν συμβαίνει με τους πρωταγωνιστές του παιχνιδιού εκτός από την , που ήδη επικοινωνούσε με τον .
Στο τέλος του δεύτερου τερματισμού παρουσιάζεται ο , ο οποίος τελικά επιβιώνει της αυτοθυσίας του και ψάχνει τους φίλους του, ενώ ο με τη ξανασμίγουν μετά θάνατον.
Τρίτος και τέταρτος'Στο τέλος του τρίτου , ο παίκτης μαθαίνει από τον , που πλέον συμπονά την , ότι έχει δύο επιλογές: να σκοτώσει την πλέον μεταμορφωμένη , ελευθερώνοντάς την από την βασανιστική ζωή της , ή να ανταλλάξει την ύπαρξή του για τη δική της, με τίμημα να διαγραφεί ο ίδιος από τη μνήμη των υπόλοιπων χαρακτήρων .
Τα χρόνια είναι δύσκολα και για τους χωρικούς, που φοβούνται για κάποια άλλη επίθεση τεράτων στο χωριό, το οποίο πλέον έχει σχεδόν απομονωθεί με τις πύλες του να κλείνουν και τα αποθέματα τροφής να εξαντλούνται.
Έπειτα, επιστρέφουν στη βιβλιοθήκη, επαναφέρουν την , καταστρέφουν το που είχε κλειδωθεί εκεί και ο συνειδητοποιεί ότι όλο τον προηγούμενο καιρό μάλλον μπέρδευε την με την αδερφή του.
Έπειτα, η τους παροτρύνει να ξεκινήσουν ένα ταξίδι για να βρουν τα κομμάτια ενός κλειδιού, το οποίο και αποκρυπτογραφεί γι'αυτούς, που θα τους βοηθήσει να εντοπίσουν τον .
Το του δημιουργήθηκε ως συνεργασία του στούντιο , με διευθυντή τον Κεΐτσι Οκάμπε, και της , με ένα προσωπικό συμπεριλαμβανομένων των Κάκερου Ισιχάμα, Κεΐγκο Χοάσι και Τακαφούμι Νισιμούρα.
Προστέθηκε στην ομάδα ανάπτυξης ήδη από την αρχή του κόνσεπτ, και εργάστηκε στο διακεκομμένα για τα επόμενα τρία χρόνια, μέχρι την κυκλοφορία του παιχνιδιού.
Σχεδιάστηκε με τρόπο τέτοιο, ώστε να εμφανίζονται διαφορετικά μοτίβα στις συνθέσεις, αλλά και να βγάζουν μια αίσθηση σταναχώριας, ακόμα και στα πιο "ευχάριστα" κομμάτια.
Η μουσική αποτελείται από πολλά μελαγχολικά ακουστικά κομμάτια, που διανθίζονται από τα φωνητικά της Έμι Έβανς, μιας τραγουδίστριας από την Αγγλία που κατοικεί στο Τόκιο.
Οι συνθέτες της έδωσαν τις αρχικές εκδοχές των τραγουδιών και το στυλ της γλώσσας που ήθελαν να χρησιμοποιηθεί, όπως η γαελική και τα γαλλικά, και αυτή επινόησε τις λέξεις.
Έγραψε τραγούδια σε εκδοχές γαελικών, πορτογαλικών, ισπανικών, ιταλικών, αγγλικών και ιαπωνικών, σκεπτόμενη πώς θα ακούγονταν μετά από 1000 χρόνια εξέλιξης.
Οι θεωρούσαν ότι το ιαπωνικό κοινό θα έδειχνε καλύτερη ανταπόκριση σε έναν νεότερο χαρακτήρα, ενώ τα μη-ιαπωνικά κοινά θα προτιμούσαν έναν ενήλικα.
Πέραν του ότι άλλαξαν την εμφάνιση του και μερικά κομμάτια του διαλόγου ώστε να ταιριάζει στον εκδοχή πατέρα ή αδερφού, οι συντελεστές δεν έκαναν άλλες αλλαγές στην πλοκή των δύο εκδοχών.
Το γνήσιο ιαπωνικό όνομα της προήλθε από το βιβλικό : δεν γινόταν να μεταγραφεί αυτολεξεί στις τοπικοποιήσεις, καθώς πρόκειται για όνομα που αναφέρεται σε άντρα.
Συχνά αφήνουν συγκεκριμένα υλικά, που μπορεί να χρησιμοποιηθούν για να αυξήσουν την υγεία του χαρακτήρα, να πωληθούν, ή να χρησιμοποιηθούν για την αναβάθμιση των όπλων του.
Επιπλέον, χρησιμοποιεί μαγικά ξόρκια, τα οποία για να πραγματοποιηθούν απαιτούν να είναι γεμάτο ένα συγκεκριμένο ποσοστό της αναπληρούμενης μπάρας μαγείας.
Πέρα από την κύρια ιστορία, το παιχνίδι επίσης διαθέτει πολυάριθμα -, τα οποία δίνουν στον χαρακτήρα πόντους εμπειρίας και χρήματα, ενώ παράλληλα βοηθούν τη διαδικασία του .
Από αυτά τα γεγονότα, ο Τάρο πήρε την ιδέα ενός τραγικού συμβάντος στο οποίο και οι δύο πλευρές νομίζουν ότι κάνουν το σωστό, και ήθελε να δείξει στον παίκτη τις διαφορετικές οπτικές γωνίες των ίδιων γεγονότων.
Ο όρος "" πάρθηκε από την ταινία επιστημονικής φαντασίας , αν και ο Τάρο δεν ανέφερε κάποια συγκεκριμένη πηγή για το όνομα του , αφήνοντάς το να θεωρηθεί ως ένα κωδικό όνομα που παρέμεινε κατά τη διάρκεια της ανάπτυξης.
Με την βοήθεια του , επιτρέπεται στον να χρησιμοποιήσει μαγεία, και ξεκινούν ένα ταξίδι ώστε να βρουν τα , για τα οποία ο πιστεύει ότι θα δώσουν τη δύναμη στον να καταστρέψει το σκοτάδι και να σώσει την κόρη του.
Αν και τα παιχνίδια της συγκεκριμένης σειράς δεν ήταν ιδιαιτέρως τόσο δημοφιλή στην Ιαπωνία όσο στη βόρεια Αμερική, οι δύο δημιουργοί ένιωσαν ότι το να χρησιμοποιούνται διαφορετικά και όχι συνηθισμένα είδη παιχνιδιών στις μάχες με , θα ήταν ελκυστική η ιδέα στους παίκτες και των δύο περιοχών.
Τα εναλλασσόμενα είδη, όπως και οι περιστασιακές αλλαγές στη γωνία και την κίνηση της κάμερας, έγιναν με σκοπό "να υπερτονίσουν το κενό μεταξύ του πραγματικού, μοντέρνου τοπίου και του φανταστικού κόσμου".
Καθώς ο κοιμάται, έχοντας δίπλα του ένα μαγικό βιβλίο, ακούει τη φωνή του βιβλίου που τον παραπέμπει να πάρει τις μαγικές του δυνάμεις με αντάλλαγμα την ψυχή του, ώστε να σώσει την , και ξυπνάει απότομα.
Οι , και μπαίνουν στην αίθουσα του και, αφού καταστρέφουν τον , ανακαλύπτουν ότι ο είναι ο γνήσιος , αυτός του προλόγου του παιχνιδιού, ο οποίος ήταν το πρώτο πείραμα του , με κινητήριο δύναμη την επιθυμία να προστατεύσει την κόρη του.
Όταν κυκλοφόρησε, το παιχνίδι απέσπασε ανάμεικτες κριτικές, με τους κριτικούς να επαινούν την ιστορία, τους χαρακτήρες και τη μουσική, και να έχουν ασαφή άποψη για το πόσο καλά έδεναν οι διαφοροποιήσεις του .
Μαζί με την διαμόρφωση της ιδέας, η συνολική διάρκεια της διαδικασίας ανάπτυξης διήρκεσε τρία χρόνια, με τα δύο από αυτά να αξιοποιούνται στην ανάπτυξη του ίδιου του παιχνιδιού.
Το είναι βιντεοπαιχνίδι δράσης ρόλων που αναπτύχθηκε από την και κυκλοφόρησε από την στην Ιαπωνία και στην Αυστραλία στις 22 Απριλίου του 2010, στις 23 Απριλίου στην Ευρώπη και στις 27 του ίδιου μήνα στη Βόρεια Αμερική.
Το χωριό τους διαθέτει χαμηλή τεχνολογία, όπως και τα γειτονικά χωριά, και είναι περιτριγυρισμένο από απομεινάρια, όπως σιδηροδρομικές γραμμές μηχανοκίνητων μηχανών.
Αρχικά, το θα κυκλοφορούσε αποκλειστικά για το 360, αλλά όταν η ομάδα αποφάσισε να το κυκλοφορήσει και για το 3, αποφάσισε επίσης να ξεχωρίσει την ιαπωνική εκδοχή.
Οι τοπικοποιήσεις του παιχνιδιού —σε αγγλικά, γαλλικά και γερμανικά— πραγματοποιήθηκαν παράλληλα με την ανάπτυξη του παιχνιδιού, ώστε όλες οι εκδοχές να κυκλοφορήσουν την ίδια στιγμή, και ώστε η και η να αποσπάσουν για το αν αρέσουν στο βορειοαμερικανικό και το ευρωπαϊκό κοινό.
Στην αναζήτησή τους συναντούν την , μία ευέξαπτη ξιφομάχο, και τον , ένα ευγενικό αγόρι που έχει καλυμμένα με ύφασμα τα μάτια του επειδή πετρώνουν όποιον άνθρωπο κοιτάξει.
Μετά από αρκετά ταξίδια και αφού συγκέντρωσαν όλα τα , οι πρωταγωνιστές πολεμούν ένα τεράστιο και με ικανότητες αναγέννησης που επιτίθεται στο χωριό του και κατευθύνεται προς τη βιβλιοθήκη.
Στο τέλος της μάχης, η απάγεται από ένα αρχηγικό , τον , ο οποίος έχει το δικό του ομιλόν βιβλίο που ονομάζεται , και η μετατρέπεται οικειοθελώς σε πέτρα από τον , για να προστατέψει τους φίλους της.
Τοποθετημένο χίλια χρόνια μετά από αυτό, το παιχνίδι βάζει τον παίκτη στο ρόλο του πρωταγωνιστή , καθώς προσπαθεί να βρει θεραπεία για μια ασθένεια γνωστή ως , στην οποία έχει υποκύψει η κόρη του, .
Στο δρόμο του γίνεται σύμμαχός με ένα βιβλίο που μιλάει, τον , ταξιδεύει μαζί με άλλους δύο χαρακτήρες, την και τον , καθώς σκοτώνει πλάσματα που καταστρέφουν τον κόσμο, γνωστά ως .
Το παιχνίδι εξελίσσεται σε οπτική τρίτου προσώπου με ελεύθερη περιστρεφόμενη κάμερα και ο χαρακτήρας αλληλεπιδρά με άλλους χαρακτήρες, αντικείμενα και εχθρούς.
Ο τρισδιάστατος χώρος του παιχνιδιού είναι χωρισμένος σε περιοχές που ενώνονται με και ο παίκτης μπορεί να περπατήσει, να τρέξει, να κάνει άλματα και να σκαρφαλώνει σκάλες.
Στις 14 Σεπτεμβρίου του 2011, κυκλοφόρησε και ένα άλλο άλμπουμ με τίτλο --, ενώ στις 21 Μαρτίου του 2012 κυκλοφόρησε το & , περιέχοντας συνθέσεις με πιάνο.
Ο τρόπος παιχνιδιού δανείζεται στοιχεία από διάφορα είδη βιντεοπαιχνιδιών, με αρκετές μεταβάσεις σε αυτά και έπειτα με επαναφορά στο βασικό είδος, που είναι δράσης ρόλων.
Στο πλαίσιο της , η αλήθεια περιλαμβάνει α) την αλήθεια στην ομιλία, σε αντίθεση με το ψεύδος, β) τι είναι πραγματικό, σε αντίθεση με το ανύπαρκτο και το γ) καλό σε αντίθεση με το κακό ή το κακό.
Αυτό ήταν κρίσιμο για την κατανόηση και την πίστη του Γκάντι στη μη βία: «Ο κόσμος στηρίζεται στο υπόβαθρο της δηλαδή της αλήθειας. Η , που σημαίνει μη-αλήθεια / ψεύδος, σημαίνει επίσης ανυπαρξία, και η ή αλήθεια σημαίνει επίσης «αυτό που είναι».
Τη λέξη επινόησε ο Γκάντι για το Κίνημα της Ινδικής ανεξαρτησίας, με βάση την σανσκριτική λέξη «σάτυα» και τη λέξη «γκράχα» που σημαίνει «επιμονή» ή «κρατώ σταθερά» και επηρέασε τους αγώνες του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ και του Τζέιμς Μπέβελ για το Κίνημα για τα ανθρώπινα δικαιώματα στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής καθώς και άλλα κινήματα.
αλήθεια υπονοεί αγάπη και η σταθερότητα εννοεί και συνεπώς χρησιμεύει ως συνώνυμο της δύναμης. Έτσι άρχισα να αποκαλώ το ινδικό κίνημα , δηλαδή η Δύναμη που γεννήθηκε από την Αλήθεια και την Αγάπη ή τη μη βία, και σταμάτησα τη χρήση της φράσης «παθητική αντίσταση» σχετικά με αυτό, τόσο πολύ μάλιστα που ακόμα και στην αγγλική γλώσσα την αποφεύγαμε συχνά και χρησιμοποιούσαμε αντί αυτής την λέξη "" η ίδια ή κάποια άλλη ισοδύναμη αγγλική φράση.
επί Νέρωνα, οι δουπόνδιοι έγιναν μικρότεροι και τους ξεχώριζαν από το ακτινωτό στέμμα στη μορφή του Αυτοκράτορα· όμοιο στέμμα είχαν οι αντωνινιανοί για να ξεχωρίζουν από τα δηνάρια και οι κουινάριοι για να ξεχωρίζουν από τους σηστέρτιος.
Οι προηγούμενοι δουπόνδιοι του Νέρωνα, που δεν φέρουν στέμμα, ξεχωρίζουν με τη χρυσαφιά λάμψη από τα ασσάρια, αν και η πατίνα του χρόνου κάνει αυτό δύσκολο.