polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Το μοναστήρι αναφέρεται εκ νέου το 1599, εντός σημειώματος το οποίο συνόδευε το χειρόγραφο του Τρίπτυχου του Αγίου Σάββα, το οποίο συνεγράφη στη Γκομιόνιτσα, ενώ, σήμερα, φυλάσσεται εντός της βιβλιοθήκης της Επαρχίας του Αράντ .
Στα τέλη του 18ου αιώνα, κατά την διάρκεια του Μεγάλου Τουρκικού Πολέμου , οι μοναχοί της Γκομιόνιτσα υποχρεώθηκαν να εγκαταλείψουν το μοναστήρι, μεταφέροντας μαζί τους τα πλέον πολύτιμα κειμήλια του, βρίσκοντας προσωρινά καταφύγιο στο Μοναστήρι του Χόντος, στο Μπάνατ, πλησίον του Αράντ.
Μετά την υπογραφή της Συνθήκης του Βερολίνου , η Αυστροουγγαρία έλαβε το δικαίωμα κατοχής της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης, ενώ ένα σχολείο ιδρύθηκε εντός του μοναστηριού το 1882.
Το 1880, ο Γκερασίμ Κότσιν εκάρη μοναχός και έγινε ιερέας στη Γκομιόνιτσα, ενώ ο υιός του, ο μελλοντικός εγνωσμένης αξίας συγγραφέας Πέταρ Κότσιτς, μαθήτευσε εντός του συγκεκριμένου σχολείου.
Το Μοναστήρι της Γκομιόνιτσα αποτελείται, σήμερα, από αριθμό κτιρίων: την εκκλησία της Επισκέψεως της Παρθένου Μαρίας, το παλαιό κονάκι, τμήμα του παλαιού τείχους, την παλαιά κρήνη εντός του κοιμητηρίου και το παλαιό κοιμητήριο του χωριού, πλησίον του μοναστικού συμπλέγματος.
Η Γκομιόνιτσα φιλοξενεί συλλογή εικόνων, μεταξύ άλλων χρονολογούμενων από τα τέλη του 17ου και τις αρχές του 18ου αιώνα, έργα καλλιτεχνών οι οποίοι δεν έχουν ταυτοποιηθεί.
Γεννήθηκε το 1897 ή το 1900 στην Κωνσταντινούπολη, ενώ στη συνέχεια μετακόμισε στην Αθήνα όπου σπούδασε στη Νομική και Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Το 1935 διετέλεσε πρόεδρος της Ελληνικής Αντιαφροδισιακής Εταιρείας ενώ το 1950 υπήρξε εκ των ιδρυτών της Ελληνικής Εταιρείας Ψυχοβιολογίας.
Έγραψε ακόμη έργα πεζογραφίας, θεάτρου, χρονογραφημάτων, λογοτεχνικές μελέτες, ταξιδιωτική λογοτεχνία και δοκίμια, ενώ μετέφρασε και έργα ξένων αλλά και αρχαίων Ελλήνων συγγραφέων.
Πιστεύεται ότι φιλοτέχνησε πορτρέτο της Μαργαρίτας της Αυστρίας, Δούκισσας της Σαβοΐας το 1505, το οποίο σήμερα βρίσκεται στη Βασιλική Συλλογή στο Κάστρο Ουίνδσορ κατά παραγγελία του Φιλίππου Γ του Καλού με πρόθεση να το αποστείλει στον Ερρίκο τον Ζ.
Ο Μαξ Φριντλέντερ έχει εκφράσει την άποψη ότι πιθανόν να ήταν ένας από τους πλέον σημαντικούς εκπροσώπους της προσωπογραφίας της σχολής των Βρυξελλών πριν τον Μπέρναρντ φαν Ορλέι.
Ορισμένες φορές συνδέεται με τον ανώνυμο καλλιτέχνη που φέρει το συμβατικό όνομα Δάσκαλος του θρύλου της Μαγδαληνής, ο οποίος πιστεύεται ότι ήταν ζωγράφος της Αυλής της Μαργαρίτας της Αυστρίας, με τον οποίο εμφανίζει ομοιότητες ύφους, ενώ συμπίπτουν οι χρονολογίες και οι τοποθεσίες που εργάστηκαν.
Ορισμένοι ιστορικοί τέχνης, ανάμεσα στους οποίους και ο Φριντλέντερ, ο οποίος είναι αυτός που απέδωσε στον άγνωστο καλλιτέχνη το συμβατικό του όνομα, εικάζουν ότι πρόκειται για το ίδιο πρόσωπο.
Ο Πίτερ φαν Κόνινξλοο ήταν Φλαμανδός ζωγράφος της Πρώιμης φλαμανδικής ζωγραφικής, ο οποίος τεκμηριώνεται για πρώτη φορά ως δραστηριοποιούμενος στις Βρυξέλλες από το 1479.
Ελάχιστα είναι γνωστά σχετικά με τη ζωή του, εκτός του ότι εμφανίζεται ως εκτελεστής των παραγγελιών πορτρέτων στα αρχεία της Μαργαρίτας της Αυστρίας κατά τα έτη 1479, 1503 και 1513.
Ο Μαρτίνος ήταν το κορυφαίο μέλος της δυναστείας πέτυχε σημαντικές νίκες απέναντι στους Οθωμανούς, δολοφόνησε και αιχμαλώτισε 10.000 Τούρκους γι'αυτό υμνήθηκε σε μεγάλο βαθμό από τους Λατίνους συγγραφείς.
Λίγο μετά το 1316 αγόρασε τα δικαιώματα του στη βαρονία της Χαλανδρίτσας από τον Αιμόν ντε Ρανς που είχε πεθάνει πρόσφατα ο αδελφός του και συγκυβερνήτης και ήθελε να επιστρέψει στην πατρίδα του.
Ο Μαρτίνος Ζαχαρίας είχε μάλλον τη μισή βαρονία, η υπόλοιπη μισή ανήκε όπως φαίνεται σε ένα έγγραφο του 1324 στον Πιέτρο νταλλε Κάρτσερι.
Ο Μαρτίνος πρόσθεσε νέα εδάφη και τίτλους όταν παντρεύτηκε την Ζακλίν ντε Λα Ρος κόρη του Ρενάλδου ντε λα Ρος από τον κλάδο του Οίκου ντε Λα Ρος που κυβερνούσε την ενωμένη Βαρωνία της Βελιγοστής με την Τροιζήνα, ήταν καγκελάριος στο Δουκάτο των Αθηνών και Τριτημόριος της Εύβοιας.
Ο Μαρτίνος είχε πολύ καλές σχέσεις με τον τιτλούχο Λατίνο Αυτοκράτορα Φίλιππο Α του Τάραντα που του παραχώρησε πολλά επιπλέον νησιά στο Αιγαίο Πέλαγος, αυτό τον έφερε σταδιακά σε σύγκρουση με τους Βυζαντινούς επικυριάρχους του.
Ο γιος του Μαρτίνου Κεντυρίων Α Ζαχαρίας απέκτησε και το υπόλοιπο ήμισυ της βαρονίας της Χαλανδρίτσας αλλά με τον θάνατο του έχασε τη βαρονία της Βελίγοστης που κατακτήθηκε από το Δεσποτάτο του Μυστρά.
Ο γιος του Κεντυρίων Α Ανδρόνικος Ασάν Ζαχαρίας παντρεύτηκε την κόρη του βαρώνου της Αρκαδίας Εράρδου Γ Μαύρου και με τον θάνατο του πεθερού του χωρίς γιο προστέθηκαν στις κτήσεις του και η Βαρωνία της Αρκαδίας .
Η κόρη του Κεντυρίων Α Μαρία Β Ζαχαρία παντρεύτηκε ταυτόχρονα τον Πέτρος του Σαν Σουπεράνο μέλος των Ναβαρραίων, στρατιωτικής μισθοφορικής ομάδας που έφτασε στην Ελλάδα το 1379 και έγινε πρίγκιπας της Αχαΐας .
Ο γιος του Ανδρόνικου Ασάν Ζαχαρία Κεντυρίων Β Ζαχαρίας διαδέχθηκε τον πατέρα του στη βαρονία της Αρκαδίας και στη Βαρωνία της Χαλανδρίτσας , κατόπιν ανέτρεψε τη θεία του Μαρία Ζαχαρία και έγινε επιπλέον πρίγκιπας της Αχαΐας.
Ο Ζαχαρίας απέκτησε με την άγνωστη σύζυγο του έναν γιο τον Φάλκονε Ζαχαρία που εμφανίζεται σαν σύμμαχος του Αυτοκράτορα της Νίκαιας Μιχαήλ Η Παλαιολόγου, τον βοήθησε να ανακαταλάβει την Κωνσταντινούπολη από τη Λατινική Αυτοκρατορία .
Ο Εμμανουήλ δέχτηκε από τον αυτοκράτορα από τον αυτοκράτορα Μιχαήλ Παλαιολόγο την Παλαιά και Νέα Φώκαια, όταν πέθανε τον διαδέχτηκε ο αδελφός του Βενέδικτος .
Ο Βενέδικτος με πρόφαση την προστασία της Χίου από τις επιδρομές των Τούρκων κατέλαβε τον νησί και ανάγκασε τον αυτοκράτορα Ανδρόνικο Β Παλαιολόγο να τον αναγνωρίσει κύριο του νησιού .
Διάδοχος του Βενέδικτου ήταν ο γιος του Παλαιολόγος Ζαχαρίας και αυτόν με τη σειρά του διαδέχθηκαν οι γιοι του Βενέδικτος Β Ζαχαρίας και Μαρτίνος Ζαχαρίας .
Ο νέος δυναμικός αυτοκράτορας Ανδρόνικος Γ Παλαιολόγος με τη βοήθεια του αδελφού του Μαρτίνου Βενέδικτου Β που είχε εκδιώξει από το νησί και των δυσαρεστημένων κατοίκων διέλυσε την Ηγεμονία της Χίου και την ένωσε με τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία .
Συμμετείχε με τον στόλο της Γένοβας σε Σταυροφορία του πάπα εναντίον των Τούρκων στη Σμύρνη, δολοφονήθηκε σε ενέδρα μαζί με τους περισσότερους αρχηγούς των Σταυροφόρων .
Η Οικογένεια Ζαχαρία πήρε το όνομα της από τον γενάρχη της Ζαχαρία γιο του Ζαχαρία ντι Κάστελο που πήρε το όνομα του από τη συνοικία Σάντα Μαρία ντι Καστέλο της Γένοβας στην οποία ζούσε η οικογένεια του.
"Μια εβδομάδα μετά την υποβολή του προϋπολογισμού του για το οικονομικό έτος του 2006 στο Κογκρέσο, ο Πρόεδρος έστειλε στο Κογκρέσο αίτημα συμπληρωματικής χρηματοδότησης έκτακτης ανάγκης το 2005. Στο συμπληρωματικό ποσό συμπεριλαμβάνονταν πάνω από 1,3 δισεκατομμύρια δολάρια για την πρεσβεία στο Ιράκ ." Επείγουσα συμπληρωματική πίστωση , η οποία περιελάμβανε $592 εκατ.
Ωστόσο, ο Γουόλτερ Πίνκους της διαπίστωσε ότι η νέα πρεσβεία είχε κοστίσει περισσότερα από $700 εκατομμύρια μέχρι το 2012 και η ανέφερε το 2013 ότι το κόστος της πρεσβείας είχε ξεπεράσει τα $750 εκατομμύρια.
Το κτίριο παρέμεινε πρεσβεία μέχρι τον Πόλεμο των Έξι Ημερών του 1967, όταν οι περισσότερες Αραβικές χώρες τερμάτισαν τις διπλωματικές τους σχέσεις με τις ΗΠΑ.
Το 1972, η πρεσβεία έγινε το Τμήμα Συμφερόντων των ΗΠΑ της Βελγικής Πρεσβείας του Ιράκ, καθώς το Βέλγιο ήταν ο Διπλωματικός Εκπρόσωπος των ΗΠΑ στο Ιράκ.
Το κτίριο ξαναέχασε την ιδιότητα της πρεσβείας με την αρχή του Πολέμου του Κόλπου το 1991, ο οποίος είχε ως αποτέλεσμα οι διπλωματικές σχέσεις των δύο χωρών να τερματιστούν για ακόμη μία φορά.
Ως αποτέλεσμα οι Αμερικανοί υπάλληλοι διαμένουν μέσα στο κτιριακό συγκρότημα της πρεσβείας και περνούν μεγάλο μέρος του ελεύθερου χρόνου τους μέσα σε αυτήν.
Το συγκρότημα γι' αυτόν τον λόγο έχει εκτός από τα διπλωματικά κτίρια και πολλές κατασκευές υποδομής, κτίρια κατοικιών και εγκαταστάσεις για την ψυχαγωγία των υπαλλήλων.
Κατα τη διάρκεια της κατασκευής πολλές λεπτομέρειες του έργου παρέμειναν απόρρητες και μερικές από αυτές βγήκαν στο φως της δημοσιότητας μόνο σε μια αναφορά της Επιτροπής Εξωτερικών Σχέσεων της Γερουσίας.
Το κτιριακό συγκρότημα της πρεσβείας κόστισε συνολικά $750 εκατομμύρια και το 2012 έφτασε το ρεκόρ των 16.000 εργαζομένων, στους οποίους συμπεριλαμβάνονται οι υπάλληλοι και οι εξωτερικοί συνεργάτες.
Ένα νέο κτίριο σχεδιάστηκε από τον Χοσέ Λουίς Σερτ το 1955 και ολοκληρώθηκε το 1957, με προτεραιότητα όμως τον καλό κλιματισμό του κτιρίου και όχι την ασφάλεια.
Με έκταση 421 στρεμμάτων, η Πρεσβεία των ΗΠΑ στη Βαγδάτη είναι η μεγαλύτερη και πιο ακριβή πρεσβεία στον κόσμο, σχεδόν τόσο μεγάλη όσο η Πόλη του Βατικανού.
Στις 5 Οκτωβρίου 2007, η ανέφερε πως οι αρχικές εκτιμήσεις για ολοκλήρωση των εργασιών στη διάρκεια του Σεπτεμβρίου δεν πραγματοποιήθηκαν και πως κανένα από τα κτίρια δεν θα ολοκληρωνόταν μέχρι το 2008.
Ο φυσιολογικός μηχανισμός, που εξασφαλίζει στύση, είναι αδύνατος χωρίς απομόνωση του μονοξειδίου του αζώτου στα σηραγγώδη σώματα κατά τη διάρκεια της σεξουαλικής διέγερσης.
Το ΝΟ ενεργοποιεί ένα ειδικό ένζυμο που ονομάζεται γουανυλική κυκλάση, με αποτέλεσμα την αύξηση του επιπέδου της , χαλάρωση των μυών του σηραγγώδους σώματος και αύξηση της ροής αίματος στα γεννητικά όργανα.
Το βιάγκρα περιέχει την δραστική ουσία Σιλδεναφίλη – ένας ισχυρός εκλεκτικός αναστολέας της 5 , η οποία είναι υπεύθυνη για την διάσπαση της στα σηραγγώδη σώμα.
Στα αξιοσημείωτα, ότι η σιλδεναφίλη δεν χαλαρώνει τα σηραγγώδη σώματα άμεσα, αλλά χρησιμοποιεί την χαλαρωτική λειτουργία του οξειδίου του αζώτου.
Η σιλδεναφίλη είναι δραστική χημική ουσία, που αναπτύχθηκε ως αναστολέας της φωσφοδιεστεράσης 5 και η οποία πωλείται ως φάρμακο με την ονομασία , μεταξύ άλλων, κυρίως για τη θεραπεία της στυτικής δυσλειτουργίας, καθώς επίσης και της πνευμονικής αρτηριακής υπέρτασης.
Το φάρμακο είναι καλά ανεκτό σε υγιείς εθελοντές, στην περίπτωση λήψης εφάπαξ δόσης και η ποσότητα να μην υπερβαίνει τα 100 , δεν προκάλεσε κλινικά σημαντικές ανωμαλίες.
Διονύσιος Λογγίνος ή Διονύσιος ή Λογγίνος , συγγραφέας, στον οποίο αποδίδεται το κορυφαίο έργο λογοτεχνικής κριτικής της αρχαιότητας, το δοκίμιο Περί ύψους.
Ο ντε λας Κάζας αρχικά αποτελούσε και ο ίδιος μέλος της αποστολής των κονκισταδόρων, αλλά μετέπειτα βλέποντας τα γεγονότα αντιστάθηκε στις καταχρήσεις των αποικιοκρατών έναντι των ιθαγενών και δραστηριοποιήθηκε για την προστασία τους.
Έτσι το 1515 απελευθέρωσε τους ιθαγενείς σκλάβους του και αποποιήθηκε την ενκομιένδα -ισπανικό σύστημα δουλοπαροικίας-, και υπερασπίστηκε τα δικαιώματα των ιθαγενών ενωπίων του Καρόλου Ε, αυτοκράτορα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας ο οποίος είχε στην κυριότητα του και την Ισπανία την περίοδο εκείνη.
Στα πρώτα γραπτά του, ο ντε λας Κάζας πρότεινε την χρήση Αφρικανών σκλάβων αντί για ιθαγενών στις αποικίες, κάτι που έκανε τους μεταγενέστερους ιστορικούς του 20ού αιώνα να τον επικρίνουν ως έναν από τους πρώιμους προωθητές του διατλαντικού σκλαβεμπόριου.
Ταξίδεψε στην Κεντρική Αμερική, και εργάστηκε ως ιεραπόστολος στους πληθυσμούς των Μάγια της Γουατεμάλας, ενώ παράλληλα συμμετείχε σε δημόσιες συζητήσεις με τον ισπανικό εκκλησιαστικό κλήρο για τον εκχριστιανισμό των τοπικών πληθυσμών.
Ταξιδεύοντας πίσω στην Ισπανία ώστε να φέρει περισσότερους ιεραπόστολους πίσω στην Αμερική, συνέχισε να δραστηριοποίείται με σκοπό την κατάργηση του συστήματος της ενκομιένδα, κατάφερνοντας ένα σημαντικό βήμα με την θέσπιση από την Ισπανία των Νέων Νόμων το 1542 οι οποίοι αφορούσαν αποκλειστικά την προστασία των ιθαγενών.
Κατόπιν διορίστηκε επίσκοπος της επαρχίας Τσιάπας, αλλά υπηρέτησε μόνο για μικρό χρονικό διάστημα καθώς συνάντησε ισχυρή αντίδραση από τους ενκομεντέρος -οι εφαρμόζοντες και ωφελούμενοι από το σύστημα της ενκομιένδα- και γενικότερα από τους Ισπανούς άποικους λόγω της ενεργής του προάσπισης για τα δικαιώματα των ιθαγενών, και αναγκάστηκε να επιστρέψει πίσω στην Ισπανία.
Το 1550 συμμετείχε στην δημόσια συζήτηση του Βαγιαδολίδ, στην οποία ο φιλόσοφος και υποστηρικτής της δουλείας, Χουάν Χινές ντε Σεπούλβεδα, επιχειρηματολόγησε πως οι Ινδιάνοι ήταν κάτι λιγότερο από άνθρωποι και ήταν απαραίτητη η παρουσία των Ισπανών κυρίων τους έτσι ώστε να εκπολιτιστούν, ενώ ο ντε λας Κάζας αντέτεινε πως ήταν πλήρως άνθρωποι και πως η βίαιη υποταγή τους ήταν αδικαιολόγητη.
Είναι γνωστός ως προστάτης των Ινδιάνων, τίτλος ο οποίος αποτελούσε αξίωμα της ισπανικής διακυβέρνησης για το άτομο το οποίο ήταν επιφορτισμένο με την αντιπροσώπευση των δικαιωμάτων των ιθαγενών πληθυσμών, και ο ντε λας Κάζας υπήρξε ο πρώτος, όπως επίσης υπήρξε ο πρώτος διορισμένος επίσκοπος της επαρχίας Τσιάπας στο Μεξικό.
Άφησε πίσω του εκτεταμένο γραπτό έργο, και από τα πιο διάσημα γραπτά του είναι η Σύντομη εξιστόρηση της καταστροφής των Ινδιών και η Ιστορία των Ινδιών , στα οποία περιγράφει τις πρώτες δεκαετίες της ισπανικής αποικιοκρατίας στις δυτικές Ινδίες και τις θηριωδίες που υπέστη ο τοπικός πληθυσμός από τους αποίκους.
Συνολικά αφιέρωσε 50 χρόνια από την ζωή του ενεργά αντιτιθέμενος στην δουλεία και τις αποικιοκρατικές καταχρήσεις έναντι των ιθαγενών πληθυσμών, ειδικά μέσω της επιρροής του στην ισπανική βασιλική αυλή την οποία προσπαθούσε να πείσει να εφαρμόσει ηπιότερη πολιτική αποικιοκρατικοποίησης.
Επίσης, σε αντίθεση με άλλους ιερωμένους οι οποίες συνήθως κατέστρεφαν τις επιγραφές και τεχνουργήματα των ιθαγενών, ο ντε λας Κάζας ήταν αυστηρά αντίθετος με την πρακτική αυτή.
Αν και απέτυχε να διασώσει μεγάλο τμήμα των ιθαγενών των δυτικών Ινδιών, οι προσπάθειες του έφεραν πρακτικό αποτέλεσμα στην βελτίωση των συνθηκών ζωής τους και στην απόκτηση νομικής υπόστασης τους, καθώς και εισήγαγαν την ηθική οπτική στο φαινόμενο της αποικιοκρατίας.
Ο Βαρθολομαίος ντε λας Κάζας ήταν Ισπανός άποικος και ιστορικός στον Νέο Κόσμο, ο οποίος κατόπιν εξελίχθηκε σε σημαίνοντα υποστηρικτή των δικαιωμάτων των ιθαγενών πληθυσμών της νότιας Αμερικής και προώθησε τις κοινωνικές μεταρρυθμίσεις ως Δομηνικανός ιερέας.
Κατά μία άλλη άποψη,ο διάβολος εμφανίστηκε μόνο στην Αγία και της πρόσφερε ένα ποτήρι με μέλι και γάλα και αφότου αρνήθηκε την έβαλε νοερά σε ένα ποτάμι από το ίδιο ρόφημα.
Ο Άγιος Τιμόθεος και η Αγία Μαύρα ζούσαν στην Αίγυπτο σε μια κωμόπολη, την Παναπέα, που βρίσκεται στην Θηβαΐδα της Αιγύπτου, έχοντας βαθιά χριστιανική πίστη και αγάπη για τον Θεό.
Ο Άγιος «ανεγίνωσκεν επ' Εκκλησίας τα ιερά λόγια» ήταν δηλαδή λάτρης της ανάγνωσης των ιερών βιβλίων και εκτελούσε τα ιερατικά του καθήκοντα με παρρησία.
Είχε ομολογήσει πιο πριν ότι "Τα βιβλία αυτά είναι σαν παιδιά δικά μου. Αυτά με στηρίζουν και με αυτά επικαλούμαι τη βοήθεια του Θεού. Και όπως κανένας αληθινός πατέρας δεν παραδίδει θεληματικά τα τέκνα του στον θάνατο, έτσι και εγώ δεν προσφέρω για κάψιμο τα ιερά βιβλία της Εκκλησίας".
Ύστερα την οδήγησε πιο ψηλά και της είπε «Αυτά προορίζονται για τον άνδρα σου. Η διαφορά του τόπου δηλώνει το γεγονός, ότι ο άντρας σου υπήρξε η αιτία της σωτηρίας σου».
καθώς η Ελένη Παλαιολογίνα (κόρη του Θωμά Παλαιολόγου και σύζυγος του Λάζαρ Μπράνκοβιτς της Σερβίας) πήγαινε στο νησί της Αγίας Μαύρας, προκειμένου να παντρέψει την κόρη της.
Οι Ανδηγαυοί, όπως αλλιώς λέγονταν, είχαν τις ρίζες τους από μία κωμόπολη στη Γαλλία, το Σαιντ Μορ , που βρίσκεται στον νομό Αντρ-ε-Λουάρ της Γαλλίας.
Στο πλαίσιο αυτό, ωστόσο, το Μαχίσα αναφέρεται ως Μαχισασούρα, μυθικός δαίμονας που μπορούσε να πάρει τη μορφή ανθρώπου και βουβαλίου, ο οποίος, σύμφωνα με την Ινδουιστική μυθολογία, κυβερνούσε την αρχαία μέρη του βασιλείου της Μαϊσόρ, γνωστό ως Μαχίσακα στα Σανσκριτικά με επίκεντρο τη Μαχισαπούρα.
Το Μαχισαπούρα αργότερα έγινε Μαχισούρου και στο τέλος μετατράπηκε σε Μαϊσόρ από τους βρετανούς και σε Μαϊσούρου/Μισούρου στην καθομιλουμένη γλώσσα Κανάντα.
Σύμφωνα με την απογραφή του 2011, η Μαϊσόρ ήταν η μεγαλύτερη μη μητροπολιτική πόλη στην Ινδία και είχε τη μεγαλύτερη βαθμολογία στον δείκτη βασικών υποδομών, με 2.846 βαθμούς.
Το Βασίλειο κυβερνήθηκε από τη δυναστεία Ουαντιγιάρ, με μια σύντομη περίοδο παύσης στη δεκαετία του 1760 και του 1770, όταν οι Χαϊντέρ Αλί και Τιπού Σουλτάν ήταν στην εξουσία.
Οι κύριες εποχές είναι το καλοκαίρι από τον Μάρτιο έως τον Ιούνιο, η εποχή των μουσώνων σεζόν από τον Ιούλιο έως το Νοέμβριο και ο χειμώνας από τον Δεκέμβριο έως τον Φεβρουάριο.
Η Μαϊσόρ είναι γνωστή για τις δομές πολιτιστικής κληρονομιάς και παλάτια, όπως το παλάτι της Μαϊσόρ, και τις εκδηλώσεις που λαμβάνουν χώρα κατά τη διάρκεια του φεστιβάλ Ντασάρα, όταν η πόλη δέχεται μεγάλο αριθμό τουριστών από όλο τον κόσμο.
Η διαφορά μεταξύ της Καρνάτακα και του Ταμίλ Ναντού για το μοίρασμα των νερών του ποταμού Καβέρι οδηγεί συχνά σε μικρές αψιμαχίες και διαδηλώσεις στην πόλη.
Η ανάπτυξη της βιομηχανίας της τεχνολογίας των πληροφοριών στη Μαϊσόρ οδήγησε σε αλλαγή στο δημογραφικό προφίλ της πόλης, με μερικούς πολίτες να ανησυχούν για την άναρχη ανάπτυξη και τη δημογραφική αλλαγή.
Σύμφωνα με το Εθνικό Τμήμα Καταγραφής Εγκλημάτων της Ινδίας, ο αριθμός των παραδεκτών περιπτώσεων εγκλημάτων που αναφέρθηκαν σε Μαϊσόρ κατά τη διάρκεια του 2010 ήταν 3.407 (δεύτερη στην πολιτεία μετά από την Μπανγκαλόρ με 32.188 περιπτώσεις), αύξηση από τα 3.183 περιστατικά που αναφέρθηκαν το 2009.
Το Πανεπιστήμιο της Μαϊσόρ εδρεύει στην πόλη και εκεί έχουν σπουδάσει αρκετοί αναγνωρισμένοι επιστήμονες, συγγραφείς, πολιτικοί, ηθοποιοί, τραγουδιστές και αθλητές.
Η Τζόαν Μπαέζ το ηχογράφησε για το δικό της χριστουγεννιάτικο άλμπουμ, το , σε ενορχήστρωση του Πήτερ Σίκελε, ενώ ο Χένρυ Μαντσίνι ηχογράφησε τη δική του εκδοχή για το άλμπουμ .
Μία από τις γνωστότερες εκδοχές του «Μικρού τυμπανιστή» είναι ένα ασυνήθιστο ντουέτο των Μπινγκ Κρόσμπι και Ντέιβιντ Μπόουι στο τελευταίο εορταστικό τηλεοπτικό πρόγραμμα του πρώτου ως ένα ποτ-πουρί με τίτλο « / »
Ο Μπομπ Σίγκερ και η κυκλοφόρησαν τη δική τους μορφή του τραγουδιού για το φιλανθρωπικό χριστουγεννιάτικο άλμπουμ των , με στίχους από τους οποίους έχουν αφαιρεθεί όλα τα κύρια ονόματα ή άλλες θρησκευτικές αναφορές!
Ο Αμερικανός κλασικός συνθέτης Ρόμπερτ Γουέντελ ενορχήστρωσε μία ορχηστρική προσαρμογή στο ύφος του Μπολερό του Ραβέλ, η οποία ηχογραφήθηκε από τον και τους στο άλμπουμ του 2006 .
Εκδοχή του στη φινλανδική γλώσσα με τίτλο « » ηχογραφήθηκε από τον για το άλμπουμ , με φωνητικά από τον Τόνυ Κάκο των , που το ερμήνευσε αργότερα και για λογαριασμό άλλων συγκροτημάτων.
Ο Χένρυ Ονοράτι της γνώρισε το τραγούδι στον φίλο του ενορχηστρωτή και διευθυντή ορχήστρας Χάρυ Σιμεόνε και το επόμενο έτος, όταν η 20 τον προσέλαβε για να δημιουργήσει έναν χριστουγεννιάτικο δίσκο, ο Σιμεόνε και ο Ονοράτι επέφεραν μικρές αλλαγές στη μελωδία, και ο πρώτος μετονόμασε το " " σε " " και το ηχογράφησε με τη χορωδία του για το άλμπουμ αυτό, το .
Η Ντέιβις ενδιαφερόταν να δημιουργήσει κομμάτια για ερασιτεχνικές χορωδίες, ιδίως κοριτσιών: το χειρόγραφό της αναφέρεται σε χορωδιακό έργο στο οποίο η μελωδία αποδίδεται από σοπράνο, με τμήματα για τενόρο και βαθύφωνο να παράγουν τον «ρυθμό του τύμπανου» και συνοδεία πιάνου «για τις πρόβες μόνο».
Στην επικεφαλίδα περιγραφόταν ως «τσεχικά κάλαντα ελεύθερα προσαρμοσμένα υπό .» (τα αρχικά αντικαταστάθηκαν μετά από το ψευδώνυμο «. », υπό το οποίο δημοσίευε μερικές φορές τα έργα της η Ντέιβις).
Μικρός Τυμπανιστής» είναι δημοφιλές χριστουγεννιάτικο τραγούδι, γραμμένο το έτος 1940 από την Αμερικανίδα κλασική συνθέτιδα και δασκάλα μουσικής Κάθριν Κένικοτ Ντέιβις .
Το 1963 η συλλογή επανεκδόθηκε υπό τον νέο τίτλο : , για να επωφεληθεί από τη δημοφιλία του τραγουδιού, και το επόμενο έτος κυκλοφόρησε και σε στερεοφωνικό ήχο.
Ως πρώτη εκτέλεση του «Μικρού τυμπανιστή» στην ελληνική αναφέρεται εκείνη του 1970 από τη «Χορωδία Ο.Τ.Ε. Αθηνών» υπό τον Αλέξανδρο Παπαγιαννόπουλο .
Ωστόσο, η μετάφραση των στίχων που επεκράτησε είναι της Κικής Καψάσκη (άλμπουμ Κική Καψάσκη-Λάμπρου ‎– Παιδικά Χριστούγεννα Και Πρωτοχρονιά, 1979).
Η γιαγιά του Ιουλία Μαίσα ήταν από τη Συρία, κόρη τού ιερέα τού θεού Ελεγάβαλ, ο οποίος λατρευόταν ως ένας μεγάλος μαύρος λίθος, που ήταν βαίτυλος .
Η Ιουλία Μαίσα, χρησιμοποίησε τον τεράστιο πλούτο της και έπεισε την 3η λεγεώνα στην Έμεσα -λέγοντας στους στρατιώτες, ότι ο 13χρονος Ηλιογάβαλος ήταν νόθος γιος τού Καρακάλλα- να ορκιστούν πίστη σε αυτόν.
Η τετραετής εξουσία τού Ηλιγάβαλου ήταν, αν θεωρήσουμε ότι δεν υπερβάλουν οι πηγές, εξωφρενική: σε συμπόσιο πλημμύρισε το δωμάτιο με ροδοπέταλα, ώστε πνίγηκαν οι καλεσμένοι· παντρεύτηκε μία Εστιάδα παρθένο -πράγμα απαγορευμένο- και μετά τον εραστή του, ενώ ο ίδιος αποκαλούσε τον εαυτό του αυτοκράτειρα και επιθυμούσε να αλλάξει φύλο.
Η τελευταία, βλέποντας ότι με τις υπερβολές του ίσως έχανε την εξουσία, τον έπεισε να ορίσει ως καίσαρα τον -κατά δύο έτη- μικρότερο εξάδελφό του Αλέξανδρο Σεβήρο.
Το 192 απεβίωσε ο τελευταίος των Αντωνίνων, ο Κόμμοδος και ακολούθησε πολιτική αναταραχή· τότε ο Σεβήρος ανακηρύχθηκε από τους λεγεωνάριούς του Αυτοκράτορας το 193 στο Νορικόν.
Το 197 νίκησε τον τελευταίο που εξεγέρθηκε εναντίον του, τον Κλόδιο Αλβίνο στη μάχη τού Λούγδουνου και έτσι εξασφάλισε την αποκλειστική κυριαρχία στην Αυτοκρατορία.
Το 197 έπαρχος τού Πραιτορίου έγινε ο Γάιος Φούλβιος Πλαυτιανός, αλλά η αρνητική του επιρροή έγινε αιτία να εκτελεστεί το 205· τον διαδέχθηκε ο νομικός Αιμίλιος Παπιανός.
Ο Σεβήρος συνέχισε τις επίσημες διώξεις των Χριστιανών και των Εβραίων, καθώς ήταν οι μόνες ομάδες που δεν αφομοίωναν τις πεποιθήσεις τους στην επίσημη συγκριτιστική πίστη.
Η υιοθεσία έγινε επειγόντως με προτροπή της γιαγιάς τους Ιουλίας Μαμαίας, γυναίκας ισχυρής και με επιρροή, η οποία είχε καταφέρει την 3η λεγεώνα να ανακηρύξει τον Ηλιογάβαλο Αυτοκράτορα.
Τον διαδέχθηκαν οι γιοί του: ο Καρακάλλας , που κατά τους δέκα πρώτους μήνες συγκυβέρνησε με τον αδελφό του Γέτα · κυβέρνησαν υπό την επιρροή της μητέρας τους Ιουλίας Δόμνας.
Τρεις υπερυψωμένες παραλίες, οι οποίες κάποτε αποτελούσαν μέρος του βυθού της βρίσκονται σε υψόμετρο 2–3 , 6–7 και 9–10 πάνω από την επιφάνεια της λίμνης.
Σε περιόδους παλίρροιας η λίμνη ξεχειλίζει στον ποταμό Λόρα, παραπόταμο του Αργκιστάν, μέσω δύο καναλιών στη νότια πλευρά της λίμνης, το Ακάσι Μαντέχ και το Σέκβα Μαντέχ.
Πρόσφατα οι Ταρακάι κατοίκησαν κοντά στη λίμνη: το 2003 υπήρχαν οκτώ χωριά σε ακτίνα 10 χιλιομέτρων με συνολικό πληθυσμό 5.000 κατοίκων.
Βρίσκεται σε μία κατάπτωση που δημιουργείται από το σύστημα του Ρήγματος Τσάμαν στις νότιες πλαγιές της οροσειράς Χίντου Κους, 125 χιλιόμετρα νοτιοδυτικά του Γκαζνί.
Οι σχέσεις του Αγκοστίνο Μπαρμπαρίγκο με την Οθωμανική Αυτοκρατορία και τον σουλτάνο Βαγιαζήτ Β αρχικά ήταν φιλικές αλλά από το 1492 εντάθηκαν, η ένταση κατέληξε σε ανοιχτό πόλεμο .
Η Δημοκρατία της Βενετίας έχασε στην συνέχεια την Μεθώνη Μεσσηνίας και την Κορώνη, αυτό έφερε την ολοκληρωτική απώλεια όλων των εμπορικών σταθμών προς την Ανατολή.
Μετά από 4 χρόνια πολέμου ανάμεσα σε Τούρκους και Βενετούς υπογράφηκε ειρήνη , η Βενετία διατήρησε στην Πελοπόννησο μόνο το Ναύπλιο, την Πάτρα και την Μονεμβασιά.
Ο Αγκοστίνο Μπαρμπαρίγκο , Δόγης της Βενετίας ήταν μικρότερος γιος του Φραντσέσκο Μπαρμπαρίγκο, διαδέχθηκε τον μεγαλύτερο αδελφό του Μάρκο Μπαρμπαρίγκο.
Την εποχή που ήταν δόγης ο Αγκοστίνο Μπαρμπαρίγκο σχεδιάστηκε και ολοκληρώθηκε ο Πύργος του Ωρολογίου στην πλατεία του Αγίου Μάρκου με τον θάλαμο ο οποίος μέσω της οδού Μερκαρίας οδηγεί στο Ριάλτο.
Η μορφή του δόγη εμφανίζεται να γονατίζει μπροστά στον Λέοντα της Βενετίας στην κορυφή του πύργου κάτω από το καμπαναριό, η μορφή αφαιρέθηκε από τους Γάλλους όταν ο Ναπολέων Α κατέκτησε την Δημοκρατία της Βενετίας .
Ο Αγκοστίνο Μπαρμπαρίγκο προχώρησε σε μια συμμαχία πόλεων του Ιταλικού βορά για να διώξει τον Κάρολο Η της Γαλλίας από την Ιταλική χερσόνησο, μετά την νίκη τους στην μάχη του Φορνόβο οι Γάλλοι εγκατέλειψαν την Ιταλία.
Ο Αγκοστίνο κέρδισε σημαντικά κάστρα στην Εμίλια-Ρομάνια, την ίδια εποχή η Βενετία προσάρτησε την Κύπρο όταν η τελευταία Βενετή βασίλισσα Αικατερίνη Κορνάρο κληροδότησε το νησί στην Βενετία.
Ο μεγαλύτερος αδελφός του Μάρκο Μπαρμπαρίγκο είχε προηγηθεί από τον ίδιο σαν Δόγης της Βενετίας αλλά παρέμεινε στο αξίωμα μόνο έναν χρόνο.
Ο τάφος τους που σχεδιάστηκε αρχικά στην εκκλησία της Καρίτα καταστράφηκε, ένα ανάγλυφο με την Ανάσταση του Χριστού στην Μεγάλη Σχολή του Αγίου Ιωάννη του Ευαγγελιστή θεωρείται έργο του Αντώνιο Ρίτζιο.
Η ημερομηνία των πνευματικών δικαιωμάτων του τραγουδιού δημιουργεί κάποια αμφιβολία για τη θεωρία ότι ο έγραψε το τραγούδι στο , δεδομένου ότι μέχρι εκείνη την ημερομηνία ήταν ο οργανωτής και μουσικός διευθυντής της στην Σαβάννα της Τζώρτζια.
Στις 26 Δεκεμβρίου του 2018 ανέλαβε την τεχνική ηγεσία του Παναθηναϊκού μέχρι το τέλος της σεζόν, διαδεχόμενος στον πάγκο της ομάδας τον Τσάβι Πασκουάλ.
Στην Ελλάδα κατέκτησε το νταμπλ, αφού κέρδισε στον τελικό κυπέλλου τον ΠΑΟΚ 79-73, και κατέκτησε το πρωτάθλημα Ελλάδας, νικώντας στην σειρά των τελικών τον Προμηθέα Πατρών με 3-0.