polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Ο Μπράιαν Ονίλ του διαδικτυακού μουσικού οδηγού δήλωσε ότι το άλμπουμ «δείχνει μοναδικότητα που σπανίζει στους εμπορικούς κύκλους, αυτό είναι μεγάλο κατόρθωμα.» Οι κυκλοφόρησαν ακόμα δύο σινγκλ από το άλμπουμ, τα "" και " " , εκ των οποίων το τελευταίο έγινε Νο.
Ο Σαμ Λέφλερ δήλωσε: «Επενδύσαμε πολύ χρόνο για να είναι αυτά τα τραγούδια διαφορετικά από των προηγούμενων άλμπουμ χωρίς όμως να χάσουμε τον πυρήνα του πάθους μας. Είμαστε ένα σκληρό ροκ, μελωδικό συγκρότημα και αυτό εξακολουθεί να μας οδηγεί ως μουσικούς.» Την 31η Αυγούστου 2009 κυκλοφόρησε το νέο άλμπουμ, με τίτλο - , που κορυφώθηκε στο . 6 των κατατάξεων άλμπουμ στο 200 με περίπου 46.000 πωλήσεις, και ήταν η υψηλότερη θέση του συγκροτήματος έως τότε.
Ο Πητ Λέφλερ κανονικά έγραφε στίχους για προσωπικά θέματα, αλλά στο - , εμπνεύστηκε από ιστορίες με υπερφυσικά φαινόμενα, θεωρίες συνωμοσίας και αλλοπρόσαλες συνθήκες ύπνου.
Την 9η Μαΐου 2007, κατά τη διάρκεια μιας συναυλίας στο Φορτ Γουόρθ του Τέξας το τρέιλερ των που είχε όλο τον εξοπλισμό του συγκροτήματος κλάπηκε από το ξενοδοχείο όπου διέμεναν τα μέλη.
Ο Τζόνι Λόφτους του περιέγραψε τα τραγούδια του άλμπουμ ως «δυναμικά δυνατά, αλλά ακούγονται προκατειλημμένα – δεν ξεχωρίζουν από τη γενικά δυνατή ροκ δυστυχώς».
Οι ηχογράφησαν ένα δοκιμαστικό ντέμο 7-κομματιών με τίτλο που κυκλοφόρησε το 1998, και έπαιζαν σε μικρές συναυλίες για τα επόμενα τρία χρόνια, μέχρις ότου υπέγραψαν συμβόλαιο με τον Στηβ Τέιλορ της , μια δισκογραφική σύγχρονης Χριστιανικής μουσικής.
Από αυτόν κυκλοφόρησαν δύο σινγκλ με τα μουσικά τους βίντεο, το ομότιτλο " # 1 " και το "" , που κέρδισαν Βραβεία Δημοφιλέστερου τραγουδιού για τα έτη 2001 και 2000, αντίστοιχα.
Ο Πητ και ο Σαμ δήλωσαν στην επίσημη ιστοσελίδα του συγκροτήματος: «Μετά από τρία χρόνια συνεχόμενων περιοδειών και ηχογραφήσεων, ο Τζόι κάνει ένα διάλειμμα με την οικογένεια στο σπίτι.
Οι σχηματίστηκαν το 1995 στο Γκρέιζλεϊκ του Ιλλινόις στις ΗΠΑ, όταν οι αδελφοί Πητ και Σαμ Λέφλερ άρχισαν να ασχολούνται με τη μουσική.
Το συγκρότημα άρχισε τη σταδιοδρομία του παίζοντας σε μικρές υπαίθριες συναυλίες και σε κλαμπ γύρω από το Σικάγο, Ιλλινόις, όταν ο Τζόι ήταν μόνο 14 χρονών.
Το 2013 που ολοκληρώθηκε η περιοδεία για την προώθηση του , οι μπήκαν ξανά στο στούντιο για να ηχογραφήσουν το έβδομο άλμπουμ τους, με τον Τζόι Μπαρέσι στην παραγωγή.
Το πρώτο σινγκλ από το άλμπουμ, με τίτλο « » , έκανε ντεμπούτο την 3 Φεβρουαρίου στα κανάλια και του συγκροτήματος, και την επόμενη μέρα κυκλοφόρησε το σινγκλ.
Το 2006, οι υποστήριξαν τους σε μια περιοδεία στις Ηνωμένες Πολιτείες, με έναν νέο μόνιμο μπασίστα, τον πεθερό και πολύχρονο φίλο των αδελφών Λέφλερ, τον Ντιν Μπερναρντίνι.
την 20η Σεπτεμβρίου 2019 ο Μπερναρντίνι, ο οποίος ήταν στο συγκρότημα για μια δεκαετία, ανακοίνωσε ότι αποχωρεί από το συγκρότημα για να αφιερώσει χρόνο στην οικογένειά του, στην τέχνη του και την επιχείρησή του με έπιπλα.
Τον ίδιο μήνα ο τραγουδιστής Πητ Λέφλερ είπε για το νέο άλμπουμ ότι θα είναι πιο μελωδικό από τα δύο προηγούμενα, τα οποία ήταν «πολύ σκοτεινά, πραγματικά βαριά και πιο μέταλ».
Ο τίτλος του άλμπουμ είναι γραμμένος στα λατινικά, και μεταφράζεται ως «φλεβικό υγρό», που συμβολίζει το αίμα που επένδυσαν οι για την παραγωγή του άλμπουμ, σύμφωνα με τον Πητ.
Η ειδική προσφορά για τους θαυμαστές ήταν ότι το πακέτο προ-παραγγελίας περιλάμβανε ένα μπλουζάκι και στο φυλλάδιο του άλμπουμ υπήρχε ονομαστική ευχαριστία για έκαστο αγοραστή: «Σε ευχαριστώ -όνομα του αγοραστή-».
Την 23η Μαΐου 2015 σε μια συνέντευξη του ραδιοφωνικού σταθμού 105,7 , το συγκρότημα δήλωσε ότι μετά την τελευταία συναυλία της περιοδείας τους στο Σεντ Λούις, θα εστιάσουν στη σύνθεση νέου υλικού, και ότι τα μελλοντικά έργα τους θα κινούνται προς βαρύγδουπες κατευθύνσεις.
Την 26η Οκτωβρίου 2018, οι κυκλοφόρησαν ένα νέο άλμπουμ με τίτλο 12 , όπως είχαν ανακοινώσει την 27η Σεπτεμβρίου, το οποίο είχε Β-πλευρές και σπανιότητες.
1953 η κυβέρνηση της Ανατολικής Γερμανίας, άλλαξε το όνομα της γειτονικής στο Άουε πόλης Κέμνιτς, σε Καρλ Μαρξ Στατ και επεδίωξε η πόλη να αποκτήσει μια ανταγωνιστική ομάδα.
Έτσι το 1954 ίδρυσε τον πολυαθλητικό σύλλογο ΣΚ Καρλ Μαρξ Στατ, , στον οποίο ενσωμάτωσε τη Βίσμουτ Άουε, ως το ποδοσφαιρικό τμήμα του συλλόγου, με το όνομα ΣΚ Βίσμουτ Καρλ Μαρξ Στατ .
Ομως οι παράγοντες και οι ποδοσσφαιριστές της Βίσμουτ αρνήθηκαν να μεταφερθεί η έδρα της ομάδας, και συνέχισαν να αγωνίζονται στο Άουε, με το νέο πλέον όνομα.
Η πόλη Άουε-Μπαντ Σλέμα έχει πληθυσμό περίπου 20.800 κατοίκους, καθιστώντας την μία από τις μικρότερες πόλεις που έχει σύλλογο που έχει αγωνιστεί στο δεύτερο υψηλότερο επίπεδο του γερμανικού ποδοσφαίρου.
Ωστόσο, η ομάδα προσελκύει υποστηρικτές από μια μεγαλύτερη αστική περιοχή που περιλαμβάνει το Κέμνιτς και το Τσβίκαου, των οποίων οι ποδοσφαιρικές ομάδες Κέμνιτσερ ΦΚ και ΦΣΦ Τσβίκαου αντίστοιχα είναι μεταξύ των παραδοσιακών αντιπάλων της Βίσμουτ Άουε.
Η Φούσμπαλ Κλουμπ Έρτσγκεμπίργκε Άουε ΕΦ γνωστή και ως απλώς ΦΚ Ερτσγκεμπίργκε Άουε ή Έρτσγκεμπίργκε Άουε, είναι γερμανικός ποδοσφαιρικός σύλλογος με έδρα το Άουε-Μπαντ Σλέμα της Σαξονίας.
Το 1963 ο πολυαθλητικός σύλλογος ΣΚ Καρλ Μαρξ Στατ απέκτησε το δικό του ποδοσφαιρικό τμήμα με το όνομα ΣΚ Καρλ Μαρξ Στατ, οπότε η ομάδα του Άουε επανήλθε στο όνομα ΒΣΓ Βίσμουτ Άουε.
Το 1990 μετά την επανένωση των δύο γερμανικών κρατών, το όνομα της ομάδας άλλαξε σε ΦΚ ΒΣΓ Βίσμουτ Άουε και το 1993 απέκτησε το τωρινό της όνομα ΦΚ Έρτσγκεμπιργκε Άουε .
Ο καθεδρικός ναός του μοναστηριού της Μπέντια χτίστηκε το 999 με εντολή του Βασιλιά Μπαγκράτ Β' της Αμπχαζίας , ο οποίος το 1008 έγινε ο πρώτος Βασιλιάς της ενωμένης Γεωργίας με το όνομα Μπαγκράτ Γ' .
Ο βασιλιάς ενταφιάστηκε στο μοναστήρι της Μπέντια μετά το θάνατό του, το 1014.Το καμπαναριό χρονολογείται του 12ου-14ου αιώνα και το κτίριο της Επισκοπής είναι του 16ου αιώνα.
Στα ανατολικά το κτίριο καταλήγει σε αψιδωτό ημικύκλιο που στεγάζει το ιερό με την Αγία Τράπεζα, και εκατέρωθεν αυτού υπάρχουν δύο μικρά δωμάτια που προορίζονται για εκκλησιαστική χρήση.
Ο Καθεδρικός Ναός της Μπέντια της Θεοτόκου είναι ένας μεσαιωνικός Γεωργιανός Ορθόδοξος καθεδρικός ναός στο μοναστήρι της Μπέντια, που βρίσκεται στο ομώνυμο χωριό του ραγιόν Τκβαρτσέλι, στην Αμπχαζία της Γεωργίας.
Ο παρανοϊκός Κάρολος την κατηγόρησε για μοιχεία με τον καγκελάριο του Λιούτβαρντ και ζήτησε διαζύγιο, δικάστηκε με φωτιά και αποδείχτηκε η αθωότητα της.
Μετά τον θάνατο της περιγράφονται πολλοί θρύλοι για την Ριχάρδις, σύμφωνα με τον πιο γνωστό παρά το γεγονός ότι ήταν υπόδειγμα ηθικής ο σύζυγος της την κατηγορούσε μία δεκαετία για ανηθικότητα.
Ένας άγγελος σε όραμα της ζήτησε να ακολουθήσει μια αρκούδα και να οικοδομήσει ένα μοναστήρι εκεί που θα σταματήσει η αρκούδα, η αρκούδα σταμάτησε στις όχθες ενός ποταμού και άρχισε να σκάβει, εκεί ίδρυσε το "Αβαείο του Αντλό".
Ένας εναλλακτικός μύθος αναφέρει ότι στο δάσος είδε μια γυναίκα να κλαίει το νεκρό παιδί της, η Ριχαρδίς το πήρε στα χέρια της και αναστήθηκε, από τότε η γυναίκα την λάτρευε σαν Αγία σε όλη της την ζωή.
Οι μοναχές του αβαείου διατήρησαν ωστόσο τον μύθο, έφεραν μέσα σε αυτό μια ζωντανή αρκούδα και επέτρεψαν στις υπόλοιπες να περνάνε ελεύθερα, την εικόνα της Αγίας συνόδευε πάντοτε μία αρκούδα.
Η Ριχαρδίς αγιοποιήθηκε τον Νοέμβριο του 1049 από τον πάπα Λέων Θ, τα οστά της μεταφέρθηκαν σε έναν εντυπωσιακό νέο τάφο που χρονολογείται από το 1350.
Η Ριχάρδις της Σουαβίας ή Αγία Ριχάρδις, μέλος του Οίκου των Αχαλολφίνγκερ ήταν κόρη του κόμη του Νόρντγκαου, με τον γάμο της έγινε βασίλισσα των Φράγκων & των Λομβαρδών, της Ανατολικής Φραγκίας & Ακουιτανίας και της Δυτικής Φραγκίας & Αλαμανίας.
Την περίοδο του ΣΤ Βενετοτουρκικού πολέμου , στις 13 Σεπτεμβρίου 1684, στη σημερινή τοποθεσία "Μύλος" δυτικά του Αχελώου έγινε σημαντική μάχη Βενετών εναντίον των Οθωμανών στα πλαίσια των πολεμικών επιχειρήσεων στην Αιτωλία και Ακαρνανία .
Οι Βενετοί με αρχιστράτηγο τον Φραντζέσκο Μοροζίνι και αρχηγό τον στρατηγό κόντε είχαν συγκροτήσει στρατιωτικό σώμα από 1.600 Ενετούς, 1.000 Μαλτέζους, 300 στρατιώτες του Πάπα, Αρβανίτες, Κροάτες και 1.500 Έλληνες εθελοντές της περιοχής ενώ οι Οθωμανοί με αρχηγό τον Σεφέρ Αγά στρατό με 1.500 στρατιώτες και 200 ιππείς είχαν στρατοπεδεύσει στην δυτική πλευρά του Αχελώου κοντά στο Ζαπάντι .
Η μάχη υπήρξε νικηφόρα για τους Βενετούς και ι ύρκοι με αρκετές απώλειες υποχώρησαν άτακτα, ενώ οι Βενετοί συνέχησαν την προέλασή τους μέχρι τον όρμο του Πεταλά.
Το χωριό πολιτιστικά συμπεριλαμβανόταν στα Βλάχικα ή Αρωμάνικα ή Καραγκούνικα χωριά της Αιτωλοακαρνανίας (Παλαιομάνινα, Στράτος, Αγράμπελ, Γουριώτισσα, Στρογγυλοβούνι και Μάνινα Βλιζιανών).
Σύμφωνα με τον ιστορικό Αστέριο Κουκούδη οι λατινόφωνοι αυτοί Βλάχοι μετανάστευσαν στην περιοχή σταδιακά από το 1865 έως το 1870 από το Μπιτσικόπουλο .
Όταν το 1860 με νόμο υποχρεώθηκαν οι νομάδες που πηγαινοέρχονταν μεταξύ ελληνικού και τουρκικού κράτους να εγκατασταθούν μόνιμα αυτοί αποφάσισαν να μείνουν οριστικά στην περιοχή και να ασχοληθούν και με την καλλιέργεια της γης.
έχει ως πολιούχο τον ευαγγελισμος της Θεοτόκου Οχθιων κ άλλα τρία παρεκκλήσια,τον Άγιο Ελευθέριο που είναι κοιμητηριακος,τον Άγιο Γεώργιο,τον Άγιο Ιούδα τον θαδδαιο που βρίσκεται στο προαύλιο χώρο του Ναού,ακόμα έχει ένα προσκύνημα στην μνήμη Της Αγίας Παρασκευής στην είσοδο του χωριού κ Τους Άγιους Ραφαήλ Νικόλαο και Ειρήνη που βρίσκονται σε ιδιωτικό χώρο.
Σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης αποτελεί την τοπική κοινότητα Οχθίων που υπάγεται στη δημοτική ενότητα Στράτου του δήμου Αγρινίου και σύμφωνα με την απογραφή 2011 έχει 506 κατοίκους.
Την έρευνα θα την αναλάβει ο αστυνομικός επιθεωρητής Αμέριγκο Ρόχας , ο οποίος αρχικά κατευθύνει τις έρευνές του σε κύκλους της μαφίας και στη συνέχεια σε τρεις ανθρώπους θεωρώντας την εκδίκηση ως πιθανό κίνητρο, αφού οι τρεις τους είχαν κριθεί και καταδικαστεί σε φυλάκιση από δολοφονηθέντες δικαστές και στη συνέχεια βρέθηκαν αθώοι.
Μόλις είναι σίγουρος γι' αυτό, και ανακαλύψει ότι παρακολουθείται, προσπαθεί να ενημερώσει τον γραμματέα του Ιταλικού Κομμουνιστικού Κόμματος, στον οποίο κλείνει ένα ραντεβού σε ένα μουσείο για να του πει τι ακριβώς συμβαίνει.
Τα Ένδοξα πτώματα είναι αστυνομική δραματική ταινία ιταλικής παραγωγής του 1976 σε σκηνοθεσία του Φρανσίσκο Ρόσι, βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Λεονάρντο Σάσια.
Αργότερα σε ένα τηλεοπτικό του διάγγελμα, ο αρχηγός της αστυνομίας θα αποδώσει την δολοφονία του γραμματέα του κόμματος στον ίδιο τον Ρόχας, κατηγορώντας τον ότι είχε δείξει το τελευταίο διάστημα σημάδια διανοητικής ανισορροπίας.
Οι δολοφονίες όμως αρχίζουν να επεκτείνονται μέχρι τη Ρώμη και ο αρχηγός της αστυνομίας απαιτεί από τον Ρόχας να κατευθύνει τις έρευνες του προς τις ακροαριστερές ομάδες, κατ' εντολήν ενός επιτρόπου πολιτικού κόμματος.
Πολλοί θεωρούν ότι το πραγματικό της όνομα ήταν "Γερβέργα", την σχετίζουν με την σύζυγο του Καρλομάν Α Γερβέργα για την οποία πολλοί πιστεύουν ότι ήταν επίσης κόρη του Δεσιδέριου.
Η Τζάνετ Νέλσον έγραψε ότι η άποψη αυτή στηρίζεται στο γεγονός ότι η Γερβέργα αμέσως μετά τον πρόωρο θάνατο του Καρλομάν δραπέτευσε στην αυλή του Δεσιδέριου, πιθανότατα για αυτό τα Χρονικά τον αποδίδουν εσφαλμένα σαν πατέρα της.
Ο πάπας Στέφανος Γ στην επιστολή που έγραψε στον Καρλομάγνο και τον Καρλομάν Α δεν ξεκαθαρίζει με βεβαιότητα ποιος από τους δυο αδελφούς παντρεύτηκε την Γερβέργα.
Η ιστορικός της εποχής των Καρολιδών Τζάνετ Νέλσον γράφει ότι σκοπός του γάμου ήταν να δημιουργήσει συμμαχία με τους Λομβαρδούς ώστε να απομονωθεί ο αδελφός του.
Ο Πάπας Στέφανος Γ αντέδρασε έντονα το καλοκαίρι του 770, έστειλε επιστολή στον Καρλομάγνο και στον Καρλομάν με την φράση "η ένωση της θεϊκής φυλής των Φράγκων με την μιαρή φυλή των Λομβαρδών θα λερώσει το αίμα των Φράγκων και θα φέρει την λέπρα στην χώρα τους".
Ο βιογράφος του Καρλομάγνου Έινχαρντ στο Κεφάλαιο 18 του έργου του "Η ζωή του Καρλομάγνου" σημειώνει ότι ο Καρλομάγνος "παντρεύτηκε μια κόρη του Δεσιδέριου με την προτροπή της μητέρας του".
Ο γάμος της έγινε με στόχο την δημιουργία συμμαχικών δεσμών ανάμεσα στην Φραγκία και το Βασίλειο των Λομβαρδών ώστε να εξουδετερώσει ο Καρλομάγνος κάθε αντίσταση του μικρού αδελφού του Καρλομάν Α που κατείχε εκτάσεις στην κεντρική Φραγκία.
Οι γνώμες των ιστορικών διχάζονται σχετικά με το αν ήταν η πρώτη ή η δεύτερη σύζυγος του Καρλομάγνου, με την πρώτη του σύζυγο Χιμιλτρούδη πιθανότατα είχε μόνο ερωτικές σχέσεις χωρίς να γίνει η τελετή του γάμου.
Η Ντεζιντεράτα, ή Ερμενγκάρντα, (Γαλλική γλώσσα : , Ελληνική γλώσσα : Δεζιδεράτα, άκμασε 770 - 771) από τον Οίκο της Λομβαρδίας ήταν πριγκίπισσα της Λομβαρδίας και με τον γάμο της με τον Καρλομάγνο ως δεύτερη σύζυγος έγινε βασίλισσα των Φράγκων & των Λομβαρδών.
Άλλαξε το επώνυμό του σε Πρίστινα το 1908, όταν εκλέχτηκε ως εκπρόσωπος της Πρίστινα στο οθωμανικό κοινοβούλιο στην Κωνσταντινούπολη κατά τη διάρκεια της Δεύτερης Συνταγματικής Εποχής της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Ενέργειες της οθωμανικής κυβέρνησης κατά των εξεγερθέντων και των αμάχων στο Κοσσυφοπέδιο το 1909 οδήγησαν τον Πρίστινα στη δημοσίευση ενός άρθρου με τίτλο «Αλβανοί» στην εφημερίδα των Νεότουρκων.
Τόνισε ότι η βία ήταν μη παραγωγική και μη ικανή να φέρει ειρήνη και ασφάλεια, ενώ χρειάστηκαν μεταρρυθμίσεις ακολουθώντας το παράδειγμα του Μιντάτ Πασά.
Ως βουλευτής, ο Πρίστινα θεωρούσε τους Αλβανούς στην αυτοκρατορία ως εταίρους που είχαν δικαίωμα στη διαδικασία λήψης αποφάσεων που βασιζόταν εν μέρει στην εθνοτική πολιτική.
Ο Πρίστινα χαρακτήρισε το οθωμανικό κράτος ως μια «κοινή μετοχική εταιρεία με κοινό συμφέρον . που κατέχεται από Τούρκους, Αλβανούς και άλλους λαούς, με ίσα μερίδια» και χωρίς κανέναν να «αξίζει προνομιακή μεταχείριση».
Στα τέλη του 1911, ο Πρίστινα προσχώρησε στο Κόμμα Ελευθερίας και Συμφωνίας που ιδρύθηκε από αυτόν και δέκα άλλους που ήταν αντίπαλοι των Νεότουρκων και υποστήριζαν τον Οθωμανισμό, την αποκέντρωση της κυβέρνησης και τα δικαιώματα των εθνικών μειονοτήτων.
Το 1911, ο Πρίστινα έγραψε ένα κεφάλαιο σχετικά με την εξέγερση των κατοίκων των αλβανικών υψιπέδων της Σκόδρας και υπογράμμισε τα σημαντικά καθήκοντά τους που αφορούσαν την υπεράσπιση των συνόρων σε ένα βιβλίο με τίτλο στα οθωμανικά τουρκικά από τον Ντερβίς Χίμα.
Μέχρι τον Αύγουστο του 1912, ο Πρίστινα καθοδηγούσε τους Αλβανούς αντάρτες στην απόκτηση του ελέγχου του συνόλου του βιλαετίου του Κοσσυφοπεδίου (συμπεριλαμβανομένου των Νόβι Πάζαρ, Σιένιτσα, Πρίστινα και Σκοπίων), μέρος του βιλαετίου της Σκόδρας (συμπεριλαμβανομένων των Ελμπασάν, Πρεμετής, Λεσκοβικίου και Κόνιτσας στο Βιλαέτι των Ιωαννίνων και Δίβρης στο Βιλαέτι του Μοναστηρίου.
Ο στρατάρχης Ιμπραήμ Πασάς στάλθηκε από τους Οθωμανούς για να διαπραγματευτεί τους όρους και στις 9 Αυγούστου συναντήθηκε με ηγέτες της εξέγερσης όπου ο Πρίστινα παρουσίασε τα δεκατέσσερα σημεία και ο διοικητής τους έστειλε στη συνέχεια στην Κωνσταντινούπολη και επέστρεψε στον στρατό του.
Στις 18 Αυγούστου, η μετριοπαθής παράταξη με επικεφαλής τον Πρίστινα κατάφερε να πείσει τους ηγέτες Μπολετίνι, Τσούρι, Ριζά Μπέη Τζάκοβα και Ιντρίζ Σεφέρι της συντηρητικής ομάδας να δεχθούν τη συμφωνία με τους Οθωμανούς για τα αλβανικά κοινωνικοπολιτικά και πολιτιστικά δικαιώματα.
Συμβάλλοντας στη διατύπωση των δεκατεσσάρων σημείων, που εν μέρει εξασφαλίστηκαν από τη στρατιωτική δράση των Αλβανών του Κοσσυφοπεδίου εναντίον των Οθωμανών, ο Πρίστινα, με τον ρόλο του εκπροσώπου των Κοσοβάρων και του Αλβανού πατριώτη, ισορρόπησε τις εθνικές και περιφερειακές ανησυχίες.
Τον Δεκέμβριο του 1911, ο Πρίστινα και ο Ισμαήλ Κεμάλ συγκάλεσαν μυστικές συναντήσεις Αλβανών πολιτικών αρχόντων στην Κωνσταντινούπολη και αποφάσισαν να οργανώσουν μια αλβανική εξέγερση στο μέλλον.
Ο Μωάμεθ Ε διέλυσε το κοινοβούλιο και όρισε νέες εκλογές στις 17 Ιανουαρίου 1912 με τον Πρίστινα να μεταβαίνει σύντομα στο Κοσσυφοπέδιο για να ξεκινήσει την οργάνωση της εξέγερσης.
Στις οθωμανικές εκλογές του Απριλίου του 1912, το Κόμμα των Νεότουρκων κέρδισε την πλειοψηφία των εδρών με νοθεία στις κάλπες και εμπόδισε τους Αλβανούς επικριτές του όπως ο Πρίστινα να διατηρήσουν τις έδρες τους.
Αφού η οθωμανική κυβέρνηση δεν τήρησε τις υποσχέσεις για περισσότερα δικαιώματα και ανεξαρτησία στον λαό της Αλβανίας, ο Χασάν Πρίστινα και αρκετοί άλλοι εξέχοντες Αλβανοί διανοούμενοι άρχισαν να οργανώνουν το Αλβανικό Εθνικό Κίνημα.
Το 1912, λόγω της επιδείνωσης της κατάστασης μεταξύ των Αλβανών και των οθωμανικών αρχών, ο Πρίστινα μαζί με άλλους Αλβανούς ηγέτες ήταν παρόντες σε μια συνάντηση στο Τζούνικ στις 20 Μαΐου όπου δόθηκε μια μπέσα για να πολεμήσουν ενάντια στην κυβέρνηση των Νεότουρκων.
Στα απομνημονεύματά του ο Πρίστινα έγραψε ότι η οικογένειά του καταγόταν από το το χωριό Πολιάντσε στην περιοχή Ντρένιτσα, όπου οι πρόγονοί του έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην ενίσχυση της αλβανικής κουλτούρας και στις εξεγέρσεις εναντίον της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Σύμφωνα με τους Ίβο Μπάνατς και Μιράντα Βίκερς, ο Χασάν ήταν μέλος της σερβικής φατρίας Σίσκοβιτς του Βιτσιτρίν, την οποία οι Σέρβοι θεωρούσαν προδότες.
Ωστόσο, η αρχειακή έρευνα του Μουχαμέτ Πιρράκου επιβεβαιώνει τα γραπτά του Χασάν Πρίστινα και επισήμανε ότι ορισμένα έγγραφα όριζαν εναλλακτικό όνομα για τον Αμπντουλάχ Αλί Μπερίσα, το Μεχμέτ.
Το 1918, μετά τη σερβική ανακατάληψη του Κοσσυφοπεδίου από την Αυστροουγγαρία, ο Πρίστινα μαζί με τον Μπαϊράμ Τσούρι κατέφυγαν στη Βιέννη και αργότερα στη Ρώμη, όπου ήρθαν σε επαφή με άλλους εκπροσώπους αποσχιστικών και αλυτρωτικών τάσεων εντός του Βασιλείου της Γιουγκοσλαβίας, οι οποίοι προέρχονταν από τις περιοχές της Κροατίας, του Μαυροβουνίου και της γιουγκοσλαβικής Μακεδονίας.
Στη συνέχεια, ο Πρίστινα επέστρεψε στην Αλβανία, όπου τον Ιανουάριο του 1920 βοήθησε στη διοργάνωση του συνεδρίου της Λούσνια και τον Απρίλιο του 1921 έγινε μέλος του κοινοβουλίου της Δίβρης.
Συμμετείχε σε πραξικόπημα εκείνο το έτος και υπηρέτησε ως πρωθυπουργός για σύντομο διάστημα διάρκειας πέντε ημερών, από τις 7 έως τις 12 Δεκεμβρίου, αλλά αναγκάστηκε να αποκρυνθεί από τον Αχμέτ Ζόγου, τότε Υπουργό Εσωτερικών, μία ενέργεια που θεωρούσε επιτακτική για την αποφυγή συγκρούσεων με το Βελιγράδι.
Τον Δεκέμβριο του 1913, μετά τη διακήρυξη της αλβανικής ανεξαρτησίας, υπηρέτησε ως Υπουργός Γεωργίας και τον Μάρτιο του 1914 έγινε Υπουργός Ταχυδρομείων στην κυβέρνηση της Ανεξάρτητης Αλβανίας με επικεφαλής τον Ισμαήλ Κεμάλ.
Ο Χασάν Πρίστινα ήταν επικεφαλής της αντιπροσωπείας της Επιτροπής τον Δεκέμβριο του 1919, η οποία εκπροσώπησε τους Αλβανούς στη Διάσκεψη Ειρήνης του Παρισιού με σκοπό την προστασία των δικαιωμάτων τους, όπου ζήτησε την ενοποίηση του Κοσσυφοπεδίου και της Αλβανίας.
Ο Χασάν Πρίστινα , αρχικά γνωστός ως Χασάν Μπερίσα , ήταν Αλβανός πολιτικός, ο οποίος υπηρέτησε ως ο 8ος Πρωθυπουργός της Αλβανίας τον Δεκέμβριο του 1921.
Στη συνέχεια, ο Χασάν βοήθησε στην οργάνωση εξεγέρσεων στο Κοσσυφοπέδιο και οδήγησε αρκετές αντικυβερνητικές εξεγέρσεις στην Αλβανία, οι οποίες καταστάλθηκαν εύκολα από τις κυβερνήσεις των Τζαφέρ μπέη Ούπι και Αχμέτ Ζόγου.
Ο Πρίστινα συμμετείχε ενεργά στην εξέγερση του 1912 στο Κοσσυφοπέδιο και διατύπωσε τα αιτήματα αυτονομίας που υποβλήθηκαν στην τουρκική κυβέρνηση τον Αύγουστο του 1912, τα λεγόμενα δεκατέσσερα σημεία του Χασάν Πρίστινα.
Επέστρεψε στα Τίρανα κατά τη διάρκεια της Δημοκρατικής Επανάστασης του 1924 υπό τον Φαν Νόλι, τον οποίο συνόδευσε στην Κοινωνία των Εθνών στη Γενεύη.
Έτσι, η κοινότητα Τιέρ είναι η γαλλική πρωτεύουσα των μαχαιροπίρουνων και η περιοχή της, η οποία περιλαμβάνει την κοιλάδα του ποταμού Ντυρόλ και βρίσκεται στην καρδιά της Ωβέρνης, εκπέμπει έξι αιώνες τεχνογνωσίας κατασκευής μαχαιροπίρουνων από γενιά σε γενιά.
Τα όρη του Φορέζ βρίσκονται στους νομούς Λουάρ, Ωτ-Λουάρ και Πουί-ντε-Ντομ, βορειοδυτικά της πόλης Σαιντ-Ετιέν και νοτιοανατολικά του Τιέρ.
Στην ανατολική πλευρά, κοντά στην πεδιάδα του Φορέζ, βρίσκεται μικρή περιοχή με αμπελώνες 200 εκταρίων όπου παράγεται το κρασί Κοτ-ντυ-Φορέζ, επίσης Ελεγχόμενης ονομασίας προέλευσης.
Έχει κερδίσει πολλά βραβεία, όπως το βραβείο για το 2011 και το 2012 για την καλύτερη τηλεοπτική σειρά - Δράμα για τις δύο πρώτες σεζόν του, και το βραβείο του 2012 για το εξαιρετικό δράμα της σειράς για την πρώτη του σεζόν.
Ο έχει κερδίσει το βραβείο για την κορυφαία ηθοποιό σε μια δραματική σειρά δύο φορές και ο κέρδισε το βραβείο για τον κορυφαίο ηθοποιό σε μια δραματική σειρά μία φορά .
Η έβδομη σεζόν έληξε στις 29 Απριλίου 2018 και η σειρά ανανεώθηκε για μία όγδοη και τελευταία σεζόν, η οποία έκανε πρεμιέρα στις 9 Φεβρουαρίου του 2020.
Το είναι αμερικανική τηλεοπτική σειρά κατασκοπείας, που δημιουργήθηκε από τους Χάουαρντ Γκόρντον και Άλεξ Γκάνζα και βασίζεται στην ισραηλινή σειρά , η οποία δημιουργήθηκε από τον Γκίντεον Ραφ.
Στη σειρά πρωταγωνιστούν οι Κλερ Ντέινς ως Κάρι Μάθισον, μία αξιωματικός της με διπολική διαταραχή, και Ντέμιαν Λιούις ως Νίκολας Μπρόντι, ένας Αμερικανός σκοπευτής του Σώματος Πεζοναυτών των ΗΠΑ.
Στις δημοτικές εκλογές του 2019 ήταν υποψήφιος δήμαρχος Ιωαννίνων με τον πολυσυλλεκτικό συνδυασμό «Γιάννενα - Νέα Εποχή», στον οποίο συμμετείχαν στελέχη της Κεντροαριστεράς και της ΝΔ.
Οι γονείς του, καταφεύγοντας στη Μέση Ανατολή κατάφεραν να ξεφύγουν από το πογκρόμ κατά των Εβραίων των Ιωαννίνων που έλαβε χώρα τον Μάρτιο του 1944 και που οδήγησε στον αφανισμό των εβραϊκής κοινότητας αφού μόνο το 8% αυτής επιβίωσε του πολέμου.
Κέρδισε στο " ", μια τηλεοπτική εκπομπή της Βαλένθια που προβαλλόταν στο κανάλι και χρησιμοποίησε το χρηματικό έπαθλο των 2 εκατομμυρίων πεσέτες , δηλαδή περίπου $ 15.000 / 13.539 € / £ 10.000, για να πληρώσει για τις σπουδές του στην Αμερικανική Ακαδημία Δραματικών Τεχνών.
Ο Ενρίκε Χαβιέρ Άρσε Τέμπλε , γνωστός ως Ενρίκε Άρσε, γεννήθηκε στη Βαλένθια της Ισπανίας στις 8 Οκτωβρίου 1972 και είναι Ισπανός ηθοποιός.
Αυτό περιλαμβάνει την οροσειρά του Βερκόρ, το δυτικό τμήμα της οροσειράς του Ντεβολουί, την ορεινή περιοχή του Ντιουά και την οροσειρά των Μπαρονί στα νότια, ορεινές περιοχές που ανήκουν στις Προάλπεις, οι οποίες αποτελούν το δυτικό σύνορο των Άλπεων.
Το υψηλότερο σημείο του νομού βρίσκεται στην οροσειρά του Ντεβολουί στα 2.456 μέτρα, το Ροσέ Ρον, και το χαμηλότερο βρίσκεται στα 50 μέτρα, στο σημείο όπου ο Ροδανός βγαίνει από το νομό προς τα νότια.
Η κοιλάδα του ποταμού Ντρομ και η περιοχή του Ντιουά, στους πρόποδες των Βερκόρ, όπου βρίσκονται οι υψηλότερες κορυφές του νομού, λειτουργεί σαν μια μεταβατική γεωγραφική ζώνη προς το νότο.
Οι βροχές είναι αρκετά καλά κατανεμημένες κατά τη διάρκεια των 12 μηνών του έτους στο βορρά και γίνονται ολοένα και πιο έντονες το φθινόπωρο ενώ όλο και πιο σπάνιες το καλοκαίρι και το χειμώνα προς τα νότια.
Ο νομός Ντρομ είναι ένας από τους αρχικά 83 νομούς που δημιουργήθηκαν κατά τη διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης στις 4 Μαρτίου 1790, σύμφωνα με το νόμο της 22ας Δεκεμβρίου 1789, με την κατάργηση των παλαιών επαρχιών.
Βρίσκεται στο νοτιοανατολικό τμήμα της Γαλλίας και συνορεύει στα δυτικά με το νομό Αρντές, στα βόρεια και βορειοανατολικά με το νομό Ιζέρ, στα ανατολικά με το νομό Ωτ-Αλπ και στα νότια με τους νομούς Αλπ-ντε-Ωτ-Προβάνς και Βωκλύζ.
Στο έδαφος του νομού Ντρομ στην αρχαιότητα ήταν εγκατεστημένες οι κελτικές φυλές των Αλλοβρόγων, οικισμοί των οποίων βρέθηκαν κυρίως στις όχθες του ποταμού Ιζέρ, και των Βοκόντιων.
Το Κραυγή Τρόμου ή Ο Κρίκος των Εγκλημάτων ή Σφαγή στο Ακρογιάλι της Ηδονής ή Το Σπίτι με τα Αλυσιδωτά Εγκλήματα είναι ιταλική τζάλο ταινία του 1971, σε σκηνοθεσία του Μάριο Μπάβα.
Αφότου ανακαλύπτουν το σκονισμένο και σάπιο πτώμα του Ντονάτι στη βάρκα του Σιμονε, η Ρενάτα και ο Αλμπέρτο κατευθύνονται στο σπίτι του Βεντούρα.
Ο Πάολο Φασάτι, ο οποίος γίνεται μάρτυρας της επίθεσης, επιχειρεί να τηλεφωνήσει στην αστυνομία, αλλά αντιμετωπίζεται από τον Αλμπέρτο, ο οποίος τον στραγγαλίζει μέχρι θανάτου.
Η σύζυγος του Φασάτι, Άννα τους λέει ότι ο Ντονάτι είναι υπεύθυνος για τον θάνατο της Κόμισας, και λέει ότι κατά πάσα πιθανότητα η ιδιοκτησία θα περάσει στα χέρια του Σιμόνε.
Σχετικά με την έρευνα, η αστυνομία βρίσκει ένα υποτιθέμενο σημείωμα αυτοκτονίας, γραμμένο από την Κόμισα, αλλά η δολοφονία του Ντονάτι δεν έχει ανακαλυφθεί.
Το σχέδιό τους ανατρέπεται, όταν εμφανίζεται η αποξενωμένη κόρη της Κόμισας, Ρενάτα , η οποία αποφασίζει να λάβει στην κατοχή της την ιδιοκτησία της μητέρας της.
Θεωρείται ως η πιο βίαιη ταινία του Μπάβα, με έμφαση στους γραφικά αιματοβαμμένους φόνους, οι οποίοι ήταν αντικείμενο έμπνευσης για τις μεταγενέστερες σλάσερ ταινίες.
Οργισμένος από το θάνατο του αδελφού του, ο Βίνσεντ, κυνηγά την Κάρλι στον επάνω όροφο, αλλά ο Νικ του επιτίθεται, δίνοντας την ευκαιρία στην Κάρλι να τον μαχαιρώσει.