polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Η πρώτη όπερα για την οποία έχει επιβιώσει η μουσική εκτελέστηκε το 1600 στο γάμο του Ερρίκου της Γαλλίας και της Μαρίας των Μεδίκων στο παλάτι της Φλωρεντίας.
Έτσι, το ρετσιτατίβο προηγήθηκε της ανάπτυξης των άριων, παρόλο που σύντομα έγινε συνήθες να συμπεριλαμβάνονται ξεχωριστά τραγούδια και οργανικά ιντερλούδια σε περιόδους όπου οι φωνές ήταν σιωπηλές.
Το θέμα του Ορφέα, ο ημίθεος της μουσικής, ήταν κατανοητά δημοφιλές και προσέλκυσε τον Κλαούντιο Μοντεβέρντι ο οποίος έγραψε την πρώτη του όπερα ' το 1607 για το δικαστήριο της Μάντοβα .
Το σόλο μαδριγάλι, φρότολα, βιλανέλα και τα συγγενικά τους μέρη, κυριαρχούσαν στην ιντερμέδιο ή , θεατρικά θεάματα με μουσική που χρηματοδοτήθηκαν τα τελευταία εβδομήντα χρόνια του 16ου αιώνα από τα πλούσια και ολοένα και πιο κοσμικά δικαστήρια των πόλεων-κρατών της Ιταλίας.
Τέτοιου είδους θεάματα συνήθως διοργανώνονταν για να τιμήσουν σημαντικά κρατικά γεγονότα: γάμους, στρατιωτικές νίκες και άλλα παρόμοια, και εναλλάσσονταν η εκτέλεση των έργων.
Όπως και η πιό πρόσφατη όπερα, ένα ιντερμέδιο παρουσιάζει το προαναφερθέν σόλο τραγούδι, αλλά και τα που εκτελούνται με τη χαρακτηριστική πολυφωνική τους υφή και χορό συνοδεύεται από τους σημερινούς οργανοπαίκτες.
Τα ιντερμέδια δεν έλεγαν την ιστορία όπως είναι, παρόλο που κατά καιρούς συνέβαινε, αλλά σχεδόν πάντοτε επικεντρώνονταν σε ένα συγκεκριμένο στοιχείο του ανθρώπινου συναισθήματος ή εμπειρίας, που εκφραζόταν μέσω της μυθολογικής αλληγορίας.
Μια άλλη δημοφιλής ψυχαγωγία της υψηλής κοινωνίας τότε ήταν η « κωμωδία του μαδριγαλίου», που αργότερα αποκαλείται επίσης «μαδριγάλι όπερας» από μουσικολόγους εξοικειωμένους με το μεταγενέστερο είδος.
Παρόλο που αυτά τα χαμένα έργα φαινομενικά περιείχαν μόνο άριες χωρίς ρετσιτατίβα, ήταν προφανώς αυτό στο οποίο ο Περί αναφερόταν, στον πρόλογό του για τη δημοσιευμένη έκδοση της Ευρυδίκης, όταν έγραφε: «Ο κύριος , πριν από οποιονδήποτε άλλο ξέρω, μας επέτρεψε να ακούσουμε τη μουσική μας πάνω στη σκηνή ".
Όταν η όπερα εκτελέστηκε στη Μάντοβα , μια ορχήστρα με 38 όργανα, πολυάριθμες χορωδίες και ρετσιτατίβο χρησιμοποιήθηκαν για να δημιουργήσουν ένα ζωντανό δράμα.
Ήταν μία πολύ πιο φιλόδοξη εκδοχή από εκείνες που εκτελούνταν προηγουμένως — πιο πλούσια, πιο ποικίλη σε ρετσιτατίβο, πιο εξωτική στο σκηνικό — με ισχυρότερα μουσικά αποκορυφώματα που επέτρεπαν την πλήρη ευελιξία των τραγουδιστών.
Τα έργα των ιθαγενών Ιταλών συνθετών του 19ου και των αρχών του 20ού αιώνα, όπως οι Ροσσίνι , Μπελίνι , Ντονιτσέττι , Βέρντι και Πουτσίνι , ανήκουν στις πιο γνωστές όπερες που γράφτηκαν και σήμερα, εκτελούνται σε όπερες σε όλο τον κόσμο.
Η τοποθέτηση στην σκηνή της όπερας της το 1600, ως μέρος των εορτασμών για ένα γάμο καθώς και οι ευκαιρίες για το πιο εντυπωσιακό και διεθνώς διάσημο ιντερμέδιο του προηγούμενου αιώνα, ήταν ίσως μια αποφασιστική εξέλιξη για τη νέα αυτή φόρμα, τοποθετώντας την στην κυρίαρχη πλούσια ψυχαγωγία.
Από το 1630, το θέμα των έργων άλλαξε πολύ: αυτά της ποιμαντικής παράδοσης και της Αρκαδίας, προτιμούνται τα ποιήματα της ιπποδρομίας, συνήθως Λουντοβίκο Αριόστο και Τορκουάτο Τάσσο , ή εκείνα που λαμβάνονται από την αγιογραφία και τη χριστιανική κομέντια ντελ άρτε.
Σύντομα μετά διεξάχθηκαν οι Ολυμπιακοί Αγώνες του Λος Άντζελες, στους οποίους ο Βινιερόν πήρε το χάλκινο μετάλλιο, ενώ ο Μπούμπκα απουσίαζε εξαιτίας του μποϊκοτάζ των Αγώνων από τη χώρα του.
Στις 31 Αυγούστου 1984, λιγότερο από τρεις εβδομάδες μετά τη λήξη των Ολυμπιακών Αγώνων, ο Μπούμπκα νίκησε τον Βινιερόν σε έναν αλησμόνητο ανταγωνισμό στη Ρώμη, όπου ο Γάλλος κατέρριψε και πάλι το παγκόσμιο ρεκόρ με επίδοση 5,91 μ.
Εκτοξεύθηκε στο παγκόσμιο προσκήνιο όταν εξέπληξε καταρρίπτοντας στο Παρίσι το παγκόσμιο ρεκόρ του άλματος επί κοντώ στον ανοικτό στίβο, που κατείχε τότε με 5,72 μέτρα ο Πολωνός Βουαντίσουαφ Κοζακιέβιτς, υπερβαίνοντας τα 5,75 μ.
Ωστόσο ήταν κυρίως ένας αθλητής των ρεκόρ και όχι τόσο των μεγάλων αγώνων: Κατέρριψε 4 φορές το παγκόσμιο ρεκόρ στο αγώνισμα, αλλά κέρδισε μόλις ένα χάλκινο μετάλλιο σε Ολυμπιακούς Αγώνες και ένα αργυρό σε Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ανοικτού Στίβου.
Παρά το ότι κέρδισε το αργυρό μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Κλειστού Στίβου το 1985 και το χάλκινο το 1987, καθώς και τη δεύτερη θέση στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 1987 στη Ρώμη, δεν μπόρεσε ποτέ πια να πιάσει τις επιδόσεις του Σεργκέι Μπούμπκα.
Κόρνφορντ αντιτίθεται ισχυρά στην ιδέα του πραγματικού Τίμαιου: «Και μόνο το γεγονός ότι ένας άνδρας τόσο διακεκριμένος δεν άφησε ούτε το αμυδρότερο ίχνος στην πολιτική ή στη φιλοσοφική ιστορία είναι αντίθετο στην ύπαρξή του. Το πιθανότερο είναι ότι ο Πλάτων τον επενόησε επειδή τού ήταν απαραίτητο ως πρόσωπο των διαλόγων του ένας φιλόσοφος της Δυτικής Σχολής, εξέχων τόσο στην επιστήμη, όσο και στην πολιτική, και δεν υπήρχε κανένας που να ικανοποιεί αυτά τα κριτήρια κατά τον φανταστικό χρόνο του διαλόγου».
Αλλά ενώ δεν υπάρχει απόδειξη της ιστορικότητας του Τίμαιου, δεν υπάρχει επίσης και απόδειξη ότι δεν υπήρξε, καθώς λίγα είναι γνωστά για την ιστορία της πόλεως των Επιζεφύριων Λοκρών.
Σε αυτόν υπάρχει το αφήγημα για το ισχυρό νησιωτικό βασίλειο της Ατλαντίδας και το εγχείρημά του να κατακτήσει την Αρχαία Αθήνα, το οποίο απέτυχε εξαιτίας της οργανωμένης κοινωνίας των Αθηναίων.
«Αφού ο διάλογος που θα έφερε το όνομά του δεν γράφηκε ποτέ, μόνο να μαντέψουμε μπορούμε τον λόγο για τον οποίο τον επέλεξε ο Πλάτων. Είναι παράδοξο να σκεφθεί κανείς ότι, ενώ ο Κριτίας αφηγείται το πώς η προϊστορική Αθήνα 9000 έτη ενωρίτερα είχε αποκρούσει την εισβολή των Ατλάντων και σώσει τους λαούς της Μεσογείου από την υποδούλωση, ο Ερμοκράτης θα ήταν γνωστός στους Αθηναίους της εποχής ως ο άνδρας που είχε αποκρούσει τη δική τους εκστρατεία στη Μεσόγειο»
Ο θεός ερωτεύθηκε μια θνητή, την Κλειτώ, κόρη των αυτοχθόνων Ευήνορα και Λευκίππης, και απέκτησαν μαζί αρκετούς γιους, ο πρώτος εκ των οποίων, ο Άτλας, κληρονόμησε το βασίλειο και το πέρασε στον δικό του πρωτότοκο γιο, κάτι που συνεχίσθηκε για πολλές γενεές.
Οι δεύτεροι υποστηρίζουν ότι είναι υπερβολικά μεγάλη η χρονική απόσταση ανάμεσα στον τύραννο και στον Σόλωνα , ο οποίος υποτίθεται ότι μετέφερε την ιστορία της Ατλαντίδας από την Αίγυπτο στην Ελλάδα.
Κατά τον Πλάτωνα, ο Σόλων διηγήθηκε την ιστορία στον προπάππου του Κριτία που εμφανίζεται σε αυτόν τον διάλογο, τον Δροπίδη, που με τη σειρά του την αφηγήθηκε στον γιο του και παππού του Κριτίου του διαλόγου.
Από τα πρώτα ήδη σχόλια στον Τίμαιο και στον Κριτία, που γράφτηκαν στην κλασική αρχαιότητα, μέχρι και τις αρχές του 20ού αιώνα οι κλασικοί φιλόλογοι είχαν δεδομένη την ταύτιση αυτού του Κριτίου με τον φιλόσοφο εκ των Τριάκοντα Τυράννων Κριτία.
Αυτό οδηγεί στη θεωρία ότι, για τους σκοπούς του Πλάτωνος, ο Σόλων έζησε μόλις πριν από τον Ανακρέοντα και ο Ανακρέων με τη σειρά του ήταν ενεργός στις αρχές του 5ου αιώνα.
Ο πρεσβύτερος Κριτίας δεν είναι γνωστό να είχε κάποια προσωπική διάκριση και, αφού απεβίωσε πολύ πριν τη συγγραφή των δύο διαλόγων, δεν θα ήταν λογικό ο Πλάτων να επιλέξει ως πρόσωπο του διαλόγου του έναν πολιτικό που ήταν πρακτικώς άγνωστος και άρα αδιάφορος για τους συγχρόνους του.
Αν και ορισμένοι μελετητές τον θεωρούν μετά βεβαιότητας ιστορικό πρόσωπο, άλλοι υποστηρίζουν ότι η εικόνα που δίνει για αυτόν ο Πλάτων έχει δανεισθεί στοιχεία από διάφορες προσωπικότητες.
Παραπάνω από δύο κατακλυσμοί ακολούθησαν (μεταξύ των οποίων και ο παγκόσμιος κατακλυσμός του Δευκαλίωνα), και επειδή το εύφορο έδαφος παρασύρθηκε από τα νερά, μεγάλο μέρος της πεδινής εκτάσεως του Αιγαίου έμεινε βυθισμένο και τα νησιά έμειναν ως «ο σκελετός ενός νεκρού σώματος».
Ωστόσο, υπάρχει και άλλη γνώμη ως προς την ταυτότητα του Ερμοκράτους: Ο Γερμανός κλασικιστής είχε υποστηρίξει πως πρόκειται στην πραγματικότητα για τον Δίωνα, ο οποίος εξηγεί την πολιτική του Ερμοκράτου με το όνομά του.
Η Εθνοσυνέλευση συνέγραψε Σύνταγμα, εντός του οποίου δηλωνόταν πως «η Γερμανική Αυστρία είναι δημοκρατικού πολιτεύματος» και πως «αποτελεί τμήμα της Γερμανικής Δημοκρατίας» .
Οι επαρχίες του Τιρόλου και του Σάλτσμπουργκ υπερψήφισαν κατά ευρεία πλειοψηφία την ενοποίηση με τη Γερμανία κατά τη διάρκεια δημοψηφισμάτων τα οποία οργανώθηκαν εντός των συγκεκριμένων περιοχών.
Στις 22 Νοεμβρίου, η Συνέλευση ξεκίνησε, επισήμως, τη διεκδίκηση του συνόλου των κατοικούμενων από Γερμανούς εδαφών του πρώην αυστριακού τμήματος Αυτοκρατορίας , ενώ το Γερμανικό Σύνταγμα της 31ης Ιουλίου 1919 αναγνώρισε στη Γερμανική Αυστρία το δικαίωμα ενώσεως με τη Γερμανία, καθώς και το δικαίωμα των εκπροσώπων της να συμμετέχουν, με ψήφο συμβουλευτικού χαρακτήρα, στο Γερμανικό Ομοσπονδιακό Συμβούλιο.
το Μπρυν, μαζί με Τσερνόβιτσε, Χόρνι Χέρσπιτσε, Ντόλνι Χέρσπιτσε, Ιβανόβιτσε, Κάμεννυ Μλυν, Κόμαροβ, Μόντριτσε, Μοράβανυ, Πριζρένιτσε και Ζιλόσιτσε,
το Όλμυτς, μαζί με Νερέντιν, Νόβα Ούλιτσε, Ποβλ, Νοβοσάντυ, Νόβυ Σβετ, Νεμίλανυ, Κύσελοβ, Σλάβινιν, Χνέβοτιν και Νέντβεζι,
το Ίγκλαου, μαζί με Φρυντνάβα, Χοκτάνοβ, Ντλούχα Βες, Μπαρτόσοβ, Χρούσκοβε Ντβόρυ, Σούτσα, Κόσοβ, Χάντλοβυ Ντβόρυ, Βύσοκα, Ντρέβενε Μλύνυ, Χόσοβ, Λόουτσκυ, Μέσιν, Προστρεντκόβιτσε, Μάλα Τσέρεκεβ, Βότιν, Πίστοβ, Πόπιτσε, Μπέρανετς, Ράντσιροβ, Ρόσιτσε, Σαλάβιτσε, Στόναροβ, Βίλανετς, Κόστελετς και Τσίζοβ.
Ωστόσο, στην περίπτωση του τελευταίου, οι κάτοικοι της πρωτεύουσάς του, Έντεμπουργκ, κατά πλειοψηφία Μαγυάροι, πέτυχαν μέσω δημοψηφίσματος την ενσωμάτωσή τους, το 1922, στην Ουγγαρία.
Οι γερμανόφωνοι βουλευτές του αυτοανακηρύχτηκαν ως «Προσωρινή Συνέλευση του Ανεξάρτητου Γερμανικού Αυστριακού Κράτους», ενώ εξέλεξαν τους Φραντς Ντινγκχόφερ, μέλος του Γερμανικού Εθνικού Κινήματος, Γιόντοκ Φινκ, μέλος του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος, και Καρλ Σάιτς, μέλος του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος των Εργατών, συμπροέδρους της Συνελεύσεως.
Η Συνέλευση αριθμούσε, επίσης, γερμανόφωνους εκπροσώπους της Βοημίας, της Μοραβίας και της αυστριακής Σιλεσίας, οι οποίοι είχαν αρνηθεί την προσχώρησή τους στο νεοϊδρυθέν Κράτος της Τσεχοσλοβακίας, το οποίο είχε διακηρυχθεί στις 28 Οκτωβρίου 1918.
ορισμένα τμήματα του αυστριακού τμήματος της πρώην αυτοκρατορίας, τα οποία διέθεταν κατά πλειοψηφία γερμανόφωνο πληθυσμό, στην Ιταλία , στη Σλοβενία , καθώς και στην Τσεχία .
Ωστόσο, οι Σύμμαχοι του Α Παγκοσμίου Πολέμου δεν επιθυμούσαν την εφαρμογή του « δικαιώματος των λαών στην αυτοδιάθεση » στον ίδιο βαθμό τους ηττηθέντες και μέχρι πρότινος κυρίαρχους λαούς νικητές και μέχρι πρότινος κυριαρχούμενους λαούς: έδωσαν προτεραιότητα στις ιταλικές, τσεχικές, σλοβακικές, πολωνικές, ρουμανικές, σλοβενικές, κροατικές και σερβικές διεκδικήσεις επί των συγκεκριμένων εδαφών.
Παρά το γεγονός πως ο όρος «Γερμανική Αυστρία» είχε απαγορευτεί, ο ανεπίσημος ύμνος της Πρώτης Αυστριακής Δημοκρατίας είχε την ονομασία «Γερμανική Αυστρία, εσύ υπέροχη χώρα» , του οποίου ορισμένες στίχοι είχαν συγγραφεί από τον Κάρλ Ρέννερ, Αυστριακό υπογράφοντα της Συνθήκης του Σαιν-Ζερμαίν-αν-Λαι.
Η Δημοκρατία της Γερμανικής Αυστρίας ήταν ένα εκ των διάδοχων κρατών της Αυστροουγγαρίας κατά τη διάλυση της Αυτοκρατορίας η οποία ακολούθησε του Α Παγκοσμίου Πολέμου.
Στις 20 Ιουνίου 2018, ο ΠΑΟΚ υπέγραψε μια πενταετή συμφωνία με την Αχμάτ Γκρόζνι, για να κάνει τη μεταγραφή του Ζαμπά, έναντι 2,3 εκατομμυρίων ευρώ.
Με την φανέλα του ΠΑΟΚ κατέκτησε το Πρωτάθλημα και το Κύπελλο Ελλάδας, κάνοντας το νταμπλ, ενώ αναδείχτηκε της 2ης αγωνιστικής των ομίλων του Γιουρόπα Λιγκ έχοντας σκοράρει 2 γκολ και έχοντας κάνει 2 ασίστ.
Έπειτα από προσέγγιση πολλών ευρωπαϊκών ομάδων, ο Ζαμπά επέλεξε τη ρωσική Αχμάτ Γκρόζνι, με την οποία το καλοκαίρι του 2017, έκανε το ντεμπούτο του στο .
Στις πρώτες εκδόσεις των Απάντων του εμφανίστηκε στον Τόμο Β των ποιημάτων του Γκαίτε στο τμήμα με τα Διάφορα Ποιήματα, λίγο μετά την Ωδή των Πνευμάτων πάνω από τα Νερά και το Χειμερινό ταξίδι στο Χαρζ.
Στο κλασικό σκηνικό ο ήρωας απευθύνεται στον Βιβλικό Θεό αρχίζοντας « » που σημαίνει «Όταν ήμουν παιδί»: η χρήση του είναι διακριτική, και στον Γκαίτε θυμίζει τη Λουθηρανική μετάφραση της Πρώτης Επιστολής προς Κορινθίους, 13:11 του Απόστολου Παύλου: « Όταν ήμουν νήπιο, μιλούσα ως νήπιο, σκεφτόμουν ως νήπιο, έκρινα ως νήπιο. Όταν έγινα άνδρας, κατάργησα τη συμπεριφορά του νηπίου.».
Σε αντίθεση με τον Παύλο, ο Προμηθέας του Γκαίτε δεν πιστεύει στη θεϊκή καρδιά που λυπάται για τους αρρώστους, και θέλει τον άνθρωπο ελεύθερο να αποφασίζει ο ίδιος για τη ζωή και το μέλλον του.
Ο «Προμηθέας» είναι ένα ποίημα του Γιόχαν Βόλφγκανγκ Γκαίτε, στο οποίο ο μυθικός χαρακτήρας Προμηθέας απευθύνεται στον Θεό με μισοθεϊστικές κατηγορίες και περιφρόνηση.
Όταν οι αμοιβάδες μέσα στο έντερο ενός μολυσμένου ατόμου ετοιμάζονται να φύγουν από το σώμα, ενώνονται μμεταξύ τους και σχηματίζουν ένα κέλυφος που τις περιβάλλει και τις προστατεύει.
Δηλαδή δημιουργείται μία κύστη που περιέχει πολλές αμοιβάδες, η οποία στην συνέχεια περνά έξω από το σώμα του ατόμου, μέσω των κοπράνων, δυνάμενη να επιβιώσει και εξωσωματικά.
Αν τα πρότυπα υγιεινής είναι ελλιπή — για παράδειγμα, αν το άτομο δεν αφοδεύει σύμφωνα με τους κανόνες υγιεινής — τότε μπορεί να μολύνει το περιβάλλον, όπως το φαγητό και το νερό σε κοντινή απόσταση.
Αν στη συνέχεια κάποιο άλλο άτομο τρώει ή πίνει τρόφιμα ή νερό που έχει μολυνθεί με κόπρανα που περιέχουν κύστη, τότε το άτομο θα μολυνθεί με αμοιβάδωση.
Κάθε συγκεκριμένο παθογόνο έχει τον δικό του μηχανισμό ή την δική του παθογένεια, αλλά σε γενικές γραμμές, το αποτέλεσμα είναι η βλάβη των εντερικών επενδύσεων, με αποτέλεσμα την φλεγμονώδη ανοσολογική απόκριση.
Αυτό μπορεί να προκαλέσει αυξημένη σωματική θερμοκρασία, επώδυνες μυϊκές συσπάσεις των εντερικών μυών , οίδημα που οφείλεται σε διαρροή υγρού από τα τριχοειδή του εντέρου και περαιτέρω βλάβη των ιστών από τα ανοσοποιητικά κύτταρα και χημικές ουσίες του σώματος που ονομάζονται κυτοκίνες, οι οποίες απελευθερώνονται για να καταπολεμήσουν την λοίμωξη.
Το αποτέλεσμα μπορεί να είναι μειωμένη απορρόφηση θρεπτικών συστατικών, οι υπερβολικές απώλειες νερού και μετάλλων από τα κόπρανα, λόγω της βλάβης των μηχανισμών ελέγχου στον εντερικό ιστό, που αφαιρούν το νερό από τα κόπρανα και σε σοβαρές περιπτώσεις, από την είσοδο παθογόνων οργανισμών στην κυκλοφορία του αίματος.
Αν υπάρχει υποψία για εμφάνιση σιγκέλωσης και δεν είναι πολύ σοβαρή, μπορεί να της επιτραπεί να ακολουθήσει την διαδρομή της, που διαρκεί συνήθως για διάστημα λιγότερο της μίας εβδομάδος.
Ωστόσο, πολλά στελέχη της σιγκέλα αποκτούν ανθεκτικότητα στα κοινά αντιβιοτικά και δυστυχώς τα αποτελεσματικά φάρμακα διατίθονται σε ανεπαρκείς ποσότητες σε αναπτυσσόμενες χώρες.
Στην τελευταία περίπτωση, είναι χρήσιμο οι ιατροί να αποθηκεύουν αντιβιοτικά που να τα χρησιμοποιούν αποκλειστικά για ασθενείς των πλέον ευπαθών ομάδων με υψηλό κίνδυνο θνησιμότητος, συμπεριλαμβανομένων μικρών παιδιών, ατόμων άνω των 50 ετών και ατόμων που υποφέρουν από αφυδάτωση ή υποσιτισμό.
Η πιο κοινή μορφή της δυσεντερίας είναι η βακτηριακή δυσεντερία, η οποία είναι συνήθως μια ήπια ασθένεια, προκαλώντας συμπτώματα που ως επί το πλείστον προξενούν ήπιους πόνους εντέρου και συχνή αφόδευση ή διάρροια.
Η συχνότητα των προτροπών αφόδευσης, ο μεγάλος όγκος των υγρών κοπράνων που εκτινάσσονται, και η παρουσία αίματος, βλέννας ή πύου εξαρτάται από τον παθογόνο ιό ή το παθογόνο μικρόβιο που προξενεί την ασθένεια.
Μερικοί μικροοργανισμοί – για παράδειγμα, τα βακτήρια του γένους Σιγκέλα – εκκρίνουν ουσίες που είναι γνωστές ως κυτοτοξίνες, που σκοτώνουν και προκαλούν ζημιά στον εντερικό ιστό με τον οποίο έρχονται σε επαφή.
Τα Σιγκέλα μπορεί να προκαλέσουν αιμορραγία που οφείλεται σε εισβολή και όχι τοξίνη, επειδή ακόμη και μη-τοξογενικά στελέχη μπορεί να προκαλέσουν δυσεντερία.
Οι ιοί επιτίθενται άμεσα στα εντερικά κύτταρα, καταλαμβάνοντας τον μεταβολικό μηχανισμό τους προκειμένου να δημιουργήσουν αντίγραφα του εαυτού τους, οδηγώντας τα σε κυτταρικό θάνατο.
Αν αυτή η θεραπεία δεν έχει αποτελέσματα εξ αιτίας εμέτων ή διάρροιας, τότε απαιτείται η εισαγωγή του ασθενούς στο νοσοκομείο για ενδοφλέβια αναπλήρωση υγρών.
Προληπτικά, η αντιμικροβιακή θεραπεία πρέπει να χορηγηθεί μέχρι να καθοριστεί η συγκεκριμένη εμπλεκόμενη λοίμωξη από τις μελέτες μικροβιολογικής επισκόπησης και καλλιέργειας.
Όταν οι εργαστηριακές υπηρεσίες δεν είναι διαθέσιμες, είθισται η θεραπεία μέσω συνδυασμού φαρμάκων, όπως ένα αντιαμοιβαδικό φάρμακο για να σκοτώσει το παράσιτο και αντιβιοτικά για τη θεραπεία τυχόν συνδεδεμένης βακτηριακής λοίμωξης.
Για παράδειγμα, χρησιμοποιώντας τον ορισμό των Αμερικανικών Κέντρων, στον εντερικό ιστό πρέπει να υπάρξει τόσο μεγάλη βλάβη, ώστε τα αιμοφόρα αγγεία να έχουν διαρραγεί, επιτρέποντας ορατές ποσότητες αίματος να χάνεται κατά την αφόδευση.
Αυτό βρίσκεται επίσης σε αντίθεση με τις τοξίνες που προκαλούν υδαρή διάρροια, η οποία συνήθως δεν προκαλεί κυτταρική βλάβη, αλλά περισσότερον αποσυντονίζει τον κυτταρικό μηχανισμό για ένα τμήμα της ζωής των κυττάρων.
Ετυμολογικώς, ο όρος βακτηριακή δυσεντερία μπορεί να δείχνει αορίστως πως αναφέρεται σε οποιουδήποτε είδους δυσεντερία που την προξενεί κάποιο βακτήριο, αλλά ως επί το πλείστον όταν αναφέρουμε τον όρο "βακτηριακή δυσεντερία" εννοούμε την δυσεντερία Σιγκέλα.
Η ορθή θεραπεία της υποκείμενης λοίμωξης της αμοιβαδικής δυσεντερίας είναι σημαντική, καθώς η ανεπαρκώς θεραπευθείσα αμοιβάδωση μπορεί να παραμένει αδρανής επί έτη και στη συνέχεια να οδηγήσει σε σοβαρές, δυνητικά θανατηφόρες, επιπλοκές.
Αυτά τα παθογόνα φθάνουν συνήθως στο παχύ έντερο μετά την είσοδό τους από το στόμα, ύστερα από την κατάποση μολυσμένων τροφίμων ή νερού ή την επαφή με μολυσμένα αντικείμενα ή χέρια και ούτω καθεξής.
Οι αιτίες πνιγμού που υπάρχουν είναι καρδιακή ανακοπή, αρρυθμίες, κάκωση σπονδυλικής στήλης, μυικές κράμπες, επιληπτική κρίση ή υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ και ηρεμιστικών ουσιών
δωμάτιο θα είχε χρησιμοποιηθεί ως υπνοδωμάτιο τού Λουδοβίκου Γ, ως χώρος συγκέντρωσης της οικογένειας και στενών αυλικών και ως χώρος υποδοχής ιδιαίτερα σημαντικών φιλοξενούμενων.
Η ημι-ιδιωτική λειτουργία τού δωματίου βοήθησε στο να δοθεί ένας τόνος αποκλειστικότητας στο Δωμάτιο των Συζύγων, καθώς ήθελαν να εντυπωσιάσουν τον θεατή με τον πλούτο και το πολιτιστικό κύρος των Γκοντζάγκα, χωρίς να θέλουν φανερά να γοητεύσουν με επίδειξη.
Τα αρχιτεκτονικά χαρακτηριστικά του δωματίου είναι, ότι έχει τρεις αψίδες σε κάθε πλευρά, ένα τζάκι στον βόρειο τοίχο, θύρες στον δυτικό και νότιο τοίχο και παράθυρα στον βόρειο και ανατολικό.
Στην προοπτική που χρησιμοποιείται, υπάρχουν ανεπαίσθητες μετατοπίσεις προς ένα πλεονεκτικότερο σημείο με σκοπό κάθε φανταστικό στοιχείο της ψευδαίσθησης να φαίνεται πραγματικό στον θεατή.
Στον βόρειο και δυτικό τοίχο, που έχουν ζωγραφιστά μάρμαρα στο κάτω μέρος και μία κουρτίνα στο επάνω, επίσης ζωγραφιστή, υπάρχει μία συνάντηση των Γκοντζάγκα και των αυλικών τους με φόντο ιδεαλιστικά τοπία, τα οποία αποκαλύπτονται πίσω από κουρτίνες τραβηγμένες ή που ανεμίζουν από ένα λεπτό αεράκι.
Ο νότιος και ανατολικός τοίχος καλύπτονται από ζωγραφιστά υφάσματα μπροκάρ, που μιμούνται τα υφάσματα από τον ουρανό του κρεβατιού του Λουδοβίκου Γ, που θα κρεμόταν από τα άγκιστρα, τα οποία υπάρχουν ακόμη στη νοτιοανατολική γωνία της οροφής.
Λουδοβίκος Γ Γκοντζάγκα που παρήγγειλε το έργο, μαρκήσιος της Μάντοβας την εποχή εκείνη, ήταν ο ίδιος εκπαιδευμένος επαγγελματίας στρατιωτικός και ήθελε να δώσει στον Οίκο του αξιοπιστία μέσω της τέχνης.
Έτσι ανάθεσε στον Μαντένια, που ήταν ήδη ένας διάσημος ζωγράφος, το έργο· αυτό έγινε μέσα στο Αναγεννησιακά ανθρωπιστικό πολιτικό κλίμα, όπου άλλες Αυλές, όπως της Φερράρας, είχαν φτιάξει τα δικά τους ζωγραφιστά δωμάτια.
ο είναι ένα δωμάτιο γεμάτο νωπογραφίες με προοπτικές οφθαλμαπάτες, που έγιναν από τον Αντρέα Μαντένια στο Δουκικό ανάκτορο της Μάντοβα της Ιταλίας.
Όταν εκτελέστηκαν οι τοιχογραφίες, τη Μάντοβα κυβερνούσαν οι Γκοντζάγκα, που κράτησαν την πολιτική αυτονομία της από τους πολύ δυνατότερους γείτονές τους -το Μιλάνο και τη Βενετία- με το να προσφέρουν μισθοφορικές υπηρεσίες.
Η Ισαβέλλα των Έστε ή Ιζαμπέλλα ντ'Έστε του Οίκου των Έστε ήταν σύζυγος του Μαρκησίου της Μάντοβας και μία από τις ηγετικές γυναίκες της Ιταλικής Αναγέννησης, καθώς ήταν σημαίνουσα πολιτιστική και πολιτική μορφή.
Ο ποιητής Αριόστο την ονόμασε "ελεύθερη και μεγαλόψυχη Ισαβέλλα" και ο συγγραφέας Ματτέο Μπανντέλλο την περιέγραψε ως "υπερέχουσα μεταξύ των γυναικών".
Γεννήθηκε στη Φερράρα ως κόρη του Έρκολε Α των Έστε, Δούκα της Φερράρα, και της Ελεονώρας των Ιβρέα-Τραστάμαρα, κόρης του Φερδινάνδου Α της Νάπολης.
Υπηρέτησε ως ηγεμόνας της Μάντοβας κατά την απουσία του ανδρός της Φραγκίσκου Β Γκοντζάγκα, Μαρκησίου της Μάντοβας, και κατά την ανηλικιότητα του γιου της Φρειδερίκου Β.
Αισθητικός σχεδιασμός: Το σχέδιο του περιβλήματος συχνά αποτελεί κινητήριο παράγοντα για την αποδοχή του μέσου χρήστη και του κοινού, και για την αναγνώριση του εμπορικού σήματος.
Λογισμικό του περιπτέρου: Η διαδραστική λειτουργία του περιπτέρου καθορίζεται σε μεγάλο βαθμό από το πρόγραμμα του λογισμικού που χρησιμοποιεί και τις ρυθμίσεις αυτού.
Σχεδιασμός της διαδραστικής επιφάνειας: Λαμβάνεται υπόψη ότι στα διαδραστικά περίπτερα συνήθως απαιτούνται μεγαλύτερα κουμπιά και απλούστερα δενδροειδή διαγράμματα επιλογών συγκριτικά με των ιστοσελίδων ή ενός προσωπικού Η/Υ.
Ανθεκτικότητα: Η προβλεπόμενη θέση του περιπτέρου θα επηρεάσει σε μεγάλο βαθμό τον τρόπο κατασκευής του, εφόσον οι απαιτήσεις σε υλικά και ηλεκτρονικά είναι πολύ διαφορετικές για περίπτερα εσωτερικού από τα εξωτερικού χώρου.
Το πρώτο διαδραστικό περίπτερο για την αυτοεξυπηρέτηση του κοινού αναπτύχθηκε το 1977 στο Πανεπιστήμιο του Ιλινόι στο Ουρμπάνα-Σαμπέιν από έναν φοιτητή της ιατρικής, τον Μάρεϊ Λαπ.
Το περίπτερο του Λαπ, που ονομάστηκε Γραμμή Πλάτων επέτρεπε στους φοιτητές και τους επισκέπτες να βρουν ταινίες, χάρτες, καταλόγους, δρομολόγια λεωφορείων και πληροφορίες για εξωσχολικές δραστηριότητες και μαθήματα.
του Ιλινόι, περισσότεροι από 30.000 φοιτητές, καθηγητές και επισκέπτες στάθηκαν στην ουρά κατά τις πρώτες 6 εβδομάδες της λειτουργίας του, για να δοκιμάσουν την τύχη τους σε έναν «προσωπικό υπολογιστή» για πρώτη φορά.
Το πρώτο επιτυχημένο δίκτυο διαδραστικών περίπτερων που χρησιμοποιήθηκε για εμπορικούς σκοπούς ήταν ένα σχέδιο που αναπτύχθηκε από την εταιρεία λιανικής πώλησης υποδημάτων ., με επικεφαλής τον εκτελεστικό Αντιπρόεδρο, Χάρι Μποκ, και εγκαταστάθηκε περί το 1985.
Το δίκτυο των περισσότερων από 600 περιπτέρων διέθετε εικόνες και διαφημιστικά βίντεο για τους πελάτες που επιθυμούσαν να αγοράσουν κάποιο μοντέλο υποδημάτων που δεν ήταν διαθέσιμο στο κατάστημα της επίσκεψής τους.
Για παράδειγμα, τα περίπτερα μπορούν να επιτρέψουν στους χρήστες να παραγγείλουν είδη από τον κατάλογο ενός καταστήματος, να αναζητήσουν ένα βιβλίο από μία βιβλιοθήκη, να αναζητήσουν πληροφορίες σχετικά με προϊόντα, να εκδώσουν μία κάρτα πρόσβασης σε δωμάτιο ξενοδοχείου, να πληρώσουν λογαριασμούς κοινής ωφέλειας και να πραγματοποιήσουν ηλεκτρονικές συναλλαγές.
Για να ανταποκρίνονται τα περίπτερα στις ανάγκες του κοινού πρέπει να είναι εξοπλισμένα με χοάνες κερμάτων, δέκτες χαρτονομισμάτων, αναγνώστες γραμμωτού κώδικα, δέκτες καρτών και θερμικούς εκτυπωτές.
Η Διεθνής Ένωση Τηλεπικοινωνιών προωθεί την χρήση των τηλεπερίπτερων στην Αφρική και σε τμήματα της Ασίας όπου οι ντόπιοι άνθρωποι δεν έχουν πρόσβαση σε τεχνολογία επικοινωνιών.
Το πρόγραμμα στο Μπουτάν στοχεύει στην παροχή ενός συστήματος Ε-Ταχυδρομείου, στο οποίο τα μηνύματα μεταβιβάζονται μέσω τηλεφώνου και, στη συνέχεια, παραδίδονται χειροκίνητα στις απόμακρες αγροτικές περιοχές, εξομαλύνοντας τα επικοινωνιακά προβλήματα της υπαίθρου.
Μία από τις πρώτες εταιρείες στη Βόρεια Αμερική που ανέπτυξε και εγκατέστησε περίπτερα διαδικτύου με οθόνες αφής και δυνατότητα σύνδεσης χρήστη με κωδικό πρόσβασης ήταν η .
Η ήταν επίσης μία από τις πρώτες εταιρείες που λάνσαραν τη στοχευμένη διαφήμιση και υπηρεσίες στα περίπτερα διαδικτύου ανάλογα με την τοποθεσία τους και το προφίλ έκαστου χρήστη που συνδέεται στο τερματικό.
Μοιάζουν με τηλεφωνικούς θαλάμους, και συνήθως βρίσκονται τοποθετημένα σε χώρους υποδοχής ξενοδοχείων, σε χώρους αναμονής ιατρείων, σε συγκροτήματα γραφείων, ή σε αεροδρόμια για γρήγορη πρόσβαση σε ηλεκτρονικό ταχυδρομείο ή ιστοσελίδες.
Τα σύγχρονα διαδραστικά περίπτερα συνδυάζουν τις δυνατότητες των κλασικών μηχανημάτων αυτόματης πώλησης με των επικοινωνιών υψηλής τεχνολογίας και των πολύπλοκων ρομποτικών και μηχανικών εξαρτημάτων.
Σε αυτά περιλαμβάνονται οι αυτόματοι ταμίες των υπεραγορών, το - και άλλοι τύποι ηλεκτρονικών περίπτερων που έχουν ενσωματωθεί στα τοπία λιανικής πώλησης και στην καθημερινή ζωή των χρηστών τους.
Σταθμοί Στιγμιαίας Εμφάνισης - Το περίπτερο διαθέτει εσωτερικό εκτυπωτή για να τυπώνει αμέσως τις φωτογραφίες, και σύστημα διεκπεραίωσης πληρωμών.