polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Η κατασκήνωση παρακολουθείται από τη Σάντρα, το σύντροφο της, Τζεφ, το ταραχοποιό Σκοτ, το αγοροκόριτσο Τέρι, το καθηλωμένο σε αναπηρικό αμαξίδιο Μαρκ, την άκακη Βίκι, τον αστειάτορα Τεντ και τη βοηθό του Πολ, Τζίνι Φιλντ, καθώς και πολλούς άλλους εκπαιδευόμενους.
Γύρω από τη φωτιά εκείνη τη νύχτα, ο Πολ λέει για τους ομαδάρχες για το θρύλο του Τζέισον Βόρχις, για το πως επιβίωσε το πνιγμό του, μεγάλωσε ζώντας στο δάσος και ότι πλέον προσπαθεί να σκοτώσει κάθε εισβολέα για να εκδικηθεί το θάνατο της μητέρας του.
Καθώς ο Τεντ αστειευόμενος εμφανίζεται με μια μάσκα και ένα δόρυ, ο Πολ τους διαβεβαιώνει πως ο Τζέισον είναι νεκρός και πως η Κατασκήνωση Κρίσταλ Λέικ είναι εκτός ορίων.
Εκείνη τη νύχτα, ο «Τρελός» Ραλφ περιπλανάται στο ακίνητο για να προειδοποιήσει την ομάδα, αλλά πέφτει θύμα στραγγαλισμού από έναν αφανή δολοφόνο ο οποίος βρίσκεται πάνω σε ένα δέντρο.
Την επόμενη ημέρα, ο Τζεφ και η Σάντρα μπαίνουν κρυφά στη Κατασκήνωση Κρίσταλ Λέικ αφού βρήκαν ένα πτώμα ζώου, προτού τους δει ο αναπληρωτής Σερίφης Ουίνσλοου και γυρίσουν πίσω.
Η ταινία είναι το σίκουελ του Παρασκευή και 13 , λαμβάνοντας μέρος πέντε χρόνια μετά το τέλος της ταινίας, όπου ένας νέος δολοφόνος πλησιάζει και ξεκινά να φονεύει τους ομαδάρχες της κατασκήνωσης σε μια κοντινή κατασκήνωση εκπαίδευσης στο Κρίσταλ Λέικ.
Η ταινία επίσης περιέχει την επιστροφή των Αντριέν Κινγκ, Μπέτσι Πάλμερ και Ουολτ Γκόρνεϊ, οι οποίοι υποδύθηκαν τους ρόλους των Άλις Χάρντι, Πάμελα Βόρχις και «Τρελού» Ραλφ στη προηγούμενη ταινία.
Μέσα στο σκοτάδι, ο δολοφόνος επιτίθεται στο Πολ και κυνηγά τη Τζίνι σε όλη τη κατασκήνωση και στο δάσος, όπου εκείνη μπαίνει μέσα στο σπίτι του.
Συνειδητοποιώντας πως ο δολοφόνος ήταν ο Τζέισον Βόρχις, η Τζίνι φόρεσε το πουλόβερ της Πάμελα και προσπάθησε να πείσει ψυχολογικά το Τζέισον πως ήταν η μητέρα του.
Καθώς ο Τζέισον προσπαθεί να φονεύσει το Πολ με ένα κασμά, η Τζίνι παίρνει το μεγάλο μαχαίρι και το βυθίζει στον ώμο του Τζέισον, φαινομενικά σκοτώνοντας τον.
Έξι άτομα έμειναν πίσω, συμπεριλαμβανομένων των Τζεφ και Σάντρα οι οποίοι αναγκάζονται να παραμείνουν ως τιμωρία για την εισβολή τους στη Κατασκήνωση Κρίσταλ Λέικ.
Στο μπαρ, η Τζίνι είπε πως αν ο Τζέισον ήταν ακόμη ζωντανός και είδε τον θάνατο της μητέρας του, ίσως να μην είχε μάθει τη διάκριση μεταξύ ζωής και θανάτου και του σωστού ή λάθους.
Όπως και η αρχική ταινία, η Παρασκευή και 13 Μέρος 2 αντιμετώπισε αντίθεση από την Ένωση Κινηματογράφου της Αμερικής, η οποία σημείωσε τη «συσσωρευτική βία» της ταινίας ως προβληματική, με αποτέλεσμα πολυάριθμες περικοπές για να ταξινομηθεί ως κατάλληλη για άτομα άνω των δεκαεπτά ετών.
Αν και δεν είχε ακαθάριστα έσοδα όσο η αρχική ταινία και έλαβε επίσης αρνητικές κριτικές, το σίκουελ του κέρδισε πάνω από 21,7 εκατομμύρια δολάρια στις Ηνωμένες Πολιτείες με προϋπολογισμό 1,25 εκατομμυρίων δολαρίων.
Αρχικά, η Παρασκευή και 13 Μέρος 2 δεν προοριζόταν να είναι μια άμεση συνέχεια, αλλά μέρος μιας σειράς ανθολογίας βασισμένο στη δεισιδαιμονία της Παρασκευής και 13.
Ωστόσο λόγω της δημοτικότητας του τέλους-έκπληξης της πρώτης ταινίας όπου ο Τζέισον Βόρχις επιτίθεται στην ηρωίδα Άλις, οι κινηματογραφιστές επέλεξαν να συνεχίσουν την ιστορία και τη μυθολογία γύρω από τη Κατασκήνωση Κρίσταλ Λέικ, μια τάση που θα επαναλαμβανόταν σε κάθε έργο της σειράς ταινιών.
Λειτουργεί ως αποκεντρωμένη επιχείρηση, καθώς η πλειοψηφία των υπαλλήλων και του διοικητικού προσωπικού κατάγεται από την εκάστοτε χώρα όπου βρίσκονται τα γραφεία.
Δύο υπό λειτουργία έργα στη ΒΑ Χαλκιδική: μικρό ορυχείο αργύρου/μολύβδου/ψευδάργυρου στο Στρατώνι και ορυχείο χρυσού/αργύρου/μολύβδου/ψευδάργυρου στην Ολυμπιάδα.
Στην τρίτη σεζόν του, ο Νέρες σημείωσε τον πρώτο επίσημο γκολ του εναντίον της Σταντάρ Λιέγης, στο 2ο αγώνα του 3ου προκριματικού γύρου του Τσάμπιονς Λιγκ.
Τον Ιανουάριο, η Κουανγκτσόου Έβεργκραντ έκανε μια προσφορά 36.900.000 £ για το Νέρες, αλλά ο Άγιαξ τελικά αρνήθηκε, επειδή ήθελε να κρατήσει την ομάδα μαζί, για να κερδίσουν βραβεία αυτή τη σεζόν και να φτάσει όσο πιο μακριά γίνεται στο Τσάμπιονς Λιγκ.
Στον επαναληπτικό αγώνα της φάσης των 16 του Τσάμπιονς Λιγκ, ο Νέρες σημείωσε το δεύτερο γκολ για να δώσει στον Άγιαξ το προβάδισμα στο συνολικό σκορ και η ολλανδική ομάδα κέρδισε τελικά ένα αξιομνημόνευτο αγώνα εναντίον της Ρεάλ Μαδρίτης στο Στάδιο Σαντιάγο Μπερναμπέου με συνολικό σκορ 4-1, αποκλείοντας έτσι την τρεις φορές υπερασπίστρια του Τσάμπιονς Λιγκ από τη διοργάνωση.
Στις 8 Μαρτίου 2019, έλαβε την πρώτη του κλήση από τον προπονητή Τίτε για την Εθνική Βραζιλίας, αντικαθιστώντας τον τραυματία Βινίσιους Τζούνιορ, για τους φιλικούς αγώνες εναντίον του Παναμά και της Τσεχίας, που θα διεξάγονταν αργότερα εκείνο το μήνα.
Σε αυτό τον αγώνα, έδωσε μία ασίστ και έκανε ένα τακουνάκι που οδήγησε σε ένα γκολ, συμβάλλοντας σε δύο γκολ στη νίκη με 3-1 νίκη εναντίον της Τσεχίας.
Ο Νέρες κατόρθωσε να σκοράρει 14 γκολ και να δώσει 13 ασίστ σε 32 αγώνες πρωταθλήματος, καθιστώντας τον τον Πολυτιμότερο Παίκτη του Άγιαξ εκείνο το έτος, έχοντας σημειώσει τα περισσότερα γκολ και δώσει τις περισσότερες ασίστ, συνδυαστικά.
Ο ίδιος ο παίκτης, βλέπει τον αγώνα εναντίον της Φέγενορντ, στις 22 Οκτωβρίου 2017, ως τον καθοριστικό του, στον οποίο έδωσε 3 ασίστ στη νίκη με 4-1.
Γεννημένος στο Σάο Πάολο, ο Νέρες εντάχθηκε στις ακαδημίες νέων της Σάο Πάολο Φουτεμπόλ Κλούμπε το Σεπτέμβριο του 2007, σε ηλικία δέκα ετών.
Τον Φεβρουάριο του 2016, αφού χρησιμοποιήθηκε τακτικά στο Κόπα Λιμπερταδόρες 20 του ίδιου έτους, υπέστη τραυματισμό στον ώμο που τον κράτησε εκτός αγωνιστικής δράσης για μήνες.
Έκανε την πρώτη του εμφάνιση για την ομάδα - και στη - στις 17 Οκτωβρίου, ερχόμενος ως δεύτερη αλλαγή στη θέση του Ρόμπσον, σε μία νίκη με 2-1 επί της Φλουμινένσε.
Αργότερα υποστήριξε τον τύραννο των Συρακουσών Ιέρων Β, όταν βρέθηκε σε πόλεμο με τους Μαμερτίνους, ο Ιέρων Β διέμεινε σε μία περιοχή ανάμεσα στην Τυνδαρίς και στην Ταορμίνα.
Όταν ξέσπασε ο Α Καρχηδονιακός Πόλεμος αρχικά συμμάχησε με την Καρχηδόνα αλλά βλέποντας την προέλαση των Ρωμαίων υποστήριξε τη Ρωμαϊκή Δημοκρατία, οι Καρχηδόνιοι αντιστάθηκαν και πούλησαν ομήρους τους επιφανέστερους πολίτες.
Ακολούθησε η "μάχη της Τυνδαρίς" στην ακτή της περιοχής κοντά στη Λιπαρά νήσο, ο Ρωμαϊκός στόλος είχε μεγάλο πλεονέκτημα αλλά δεν κατάφερε τίποτα σημαντικό.
Οι Ρωμαίοι πλησίασαν την ακτή της Τυνδαρίς αλλά η πόλη δεν έπεσε ακόμα στα χέρια τους, οι κάτοικοι έδιωξαν τη φρουρά των Καρχηδονίων μετά την κατάκτηση της Πανόρμου από τους Ρωμαίους .
Δεν υπάρχουν επαρκείς πηγές για την Τυνδαρίς στη Ρωμαϊκή αυτοκρατορία, ο Μάρκος Τύλλιος Κικέρων την καταγράφει σαν "ευγενής πόλη", οι κάτοικοι είχαν τεράστια πίστη στους Ρωμαίους και την έδειξαν πολλές φορές.
Ο Σκιπίων ο Αφρικανός εξόπλισε τον στόλο του στην Τυνδαρίς, σαν αντάλλαγμα έκανε δώρο στην πόλη ένα άγαλμα του Μερκούριους, οι κάτοικοι το τίμησαν ιδιαίτερα μέχρι την εποχή που το έκλεψε ο τύραννος Βέρρες.
Βρισκόταν σε καθεστώς "Δημοτικής πόλης" με δικούς της νόμους και Κοινοβούλιο και όπως φαίνεται την εποχή του Κικέρωνα ήταν μία από τις σημαντικότερες πόλεις στο νησί.
Οι αρχικοί έποικοι ήταν εξόριστοι από Ελληνικές περιοχές όπως η Ναύπακτος, η Ζάκυνθος και η Πελοπόννησος που μεταφέρθηκαν στη Μεσσήνη όταν έληξε ο Πελοποννησιακός Πόλεμος.
Ο Διονύσιος τους εγκατέστησε στην Μεσσήνη αλλά λίγο αργότερα οι Σπαρτιάτες τους μετέφεραν στην τοποθεσία που ανήκαν παλιότερα στην περιοχή του Αβάκαινον.
Οι Σπαρτιάτες έδωσαν στον νέο οικισμό το όνομα "Τυνδαρίς" προς τιμή του Τυνδάρεως, θετοί του γιοι με τη σύζυγο του Λήδα ήταν οι θεότητες της πόλης τους Διόσκουροι.
Ο Πύργος του Μαύρου Πρίγκιπα ήταν πύργος οκταγωνικής μορφής και ύψους, περίπου, 16 μέτρων, ανεγερθείς σε απόσταση επτά χιλιομέτρων εντός της θάλασσας, επί του Πλατώ ντε Κορντουάν, στο στόμιο των Εκβολών της Ζιρόντ, εκβολών οι οποίες σχηματίζονται από την συμβολή των ποταμών Γκαρόν και Δορδόνη, οι οποίες εκβάλουν στον Ατλαντικό Ωκεανό, από τον Μαύρο Πρίγκιπα, Εδουάρδο του Γούντστοκ, Πρίγκιπα της Ουαλίας και της Ακουιτανίας, μεγαλύτερο υιό του βασιλέα Εδουάρδου Γ της Αγγλίας, ο οποίος κυβέρνησε την Γκιγιέν από το 1362 έως το 1371.
Ερημίτες οι οποίοι ήσαν εγκατεστημένοι εντός βοηθητικών κτιρίων γειτονικού παρεκκλησίου, το οποίο ήταν αφιερωμένο στην Παναγία του Κορντουάν , ήσαν υπεύθυνοι για την συντήρηση της φωτιάς η οποία έκαιγε στην κορυφή του πύργου, προκειμένου να οδηγεί τα πλοία τα οποία έπλεαν στη γειτονική περιοχή προς την είσοδο των Εκβολών της Ζιρόντ.
Παλαιά έγγραφα επιβεβαιώνουν την συνεχή παρουσία φωτιάς στο Κορντουάν κατά τη διάρκεια του 15ου αιώνα, ωστόσο, κάτι τέτοιο, δεν φαίνεται να συνεχίστηκε κατά την συνολική διάρκεια του 16ου αιώνα.
Στα τέλη του 16ου αιώνα, ο Στρατάρχης ντε Ματινιόν, Κυβερνήτης της Γκιγιέν, έδειξε ενδιαφέρον, με την σειρά του, για την ασφάλεια της ναυσιπλοΐας στις εκβολές του ποταμού.
Στις 2 Μαρτίου 1584, παρουσία του φίλου του, Μισέλ ντε Μονταίν, Δημάρχου του Μπορντώ, παρήγγειλε την ανέγερση του Φάρου του Κορντουάν στον Λουί ντε Φουά, μηχανικό-αρχιτέκτονα.
Η νέα κατασκευή, χαρακτηριζόμενη ως «βασιλικό έργο», κατόπιν της αποπερατώσεώς της, αντικατέστησε τον Πύργο του Μαύρου Πρίγκιπα επί του Πλατώ ντε Κορντουάν.
Έπειτα από την ολοκλήρωση των εργασιών, τα κατάλοιπα του Πύργου του Μαύρου Πρίγκιπα κατεδαφίστηκαν και παρασύρθηκαν από την θάλασσα, αφότου, προηγουμένως, αφαιρέθηκαν οι προστατευτικές οχυρώσεις οι οποίες είχαν κατασκευαστεί από τον Λουί ντε Φουά, προκειμένου να προστατευτούν το εργοτάξιο και οι εργάτες.
Έκαναν συνωμοσία με τον Σωσίβιο με σκοπό να θέσουν τον Αγαθοκλή στον θρόνο ή τουλάχιστον να τον κάνουν αντιβασιλιά τού ανήλικου Πτολεμαίου Ε.
Η Αγαθόκλεια ήταν Ελληνίδα της Αιγύπτου, η ευνοούμενη ερωμένη τού Πτολεμαίου Δ και αδελφή τού Αγαθοκλή υιού, υπουργού τού βασιλιά αυτού.
Ο Πολύβιος αναφέρει και άλλους συγγενείς της, που υπηρέτησαν τους Πτολεμαίους: τον Νίκωνα ναύαρχο τού Πτολεμαίου Δ, τον Φίλο και τον Φιλάμμωνα, που διορίστηκε λιβυάρχης της Κυρήνης από τον αδελφό της.
Αποφοίτησε από το Μουσικό Σχολείο του Τάλιν το 1972, και πέντε χρόνια αργότερα, τόσο ο ίδιος όσο και ο Έντελ Λίπους αποφοίτησαν από το Κρατικό Ωδείο του Τάλιν .
Όταν έγινε μαέστρος έπαιξε σε ορχήστρες όπως την ορχήστρα Σινφονιέτα της Ρίγας και τη Μοσχοβίτικη Συμφωνική Ορχήστρα Τσαϊκόφσκι , τη Φιλαρμονική Ορχήστρα και τη Ρωσική Εθνική Ορχήστρα.
Έχει εκτελέσει έργα των Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ, Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ, Άντον Μπρούκνερ, Μανουέλ Καρντόσο, Ντμίτρι Σοστακόβιτς, Γκέοργκ Φίλιπ Τέλεμαν και Χάινριχ Συτς.
Συνεργάστηκε με συνθέτες όπως οι Σεργκέι Στάντλερ, Βίκτορ Τρετιάκοφ και Όλεγκ Κάγκαν από τη Ρωσία, την δανή Μιχάλα Πέτρι και τους Γάλλους Πατρίκ Γκαλουά και Μισέλ Λεθιέκ, μεταξύ άλλων.
Εκτός της Σοβιετικής Ένωσης συμμετείχε στην Συμφωνική Ορχήστρα του Φινλανδικού Ραδιοφώνου και πολλές χορωδίες στη Γερμανία, τη Σουηδία και την Ολλανδία.
Αν και ο Ραϋμόνδος Ζ αναγκάστηκε να υποταγεί στον βασιλιά τον Νοέμβριο, ο πόλεμος με τον Ρογήρο Δ συνεχίστηκε ως τον Ιανουάριο τού 1243, όταν τον έπαυσε ο βασιλιάς.
Ο κόμης της Φουά ήταν τώρα υποτελής μόνο στον βασιλιά και ο Ραϋμόνδος Ζ πέρασε το υπόλοιπο της ζωής του, ως το 1249, προσπαθώντας εις μάτην να αποκαταστήσει την υποτέλεια τού Ρογήρου Δ σε αυτόν.
διακυβέρνησή του ξεκίνησε με τον νότο να είναι πάλι σε πόλεμο με τη βόρεια Γαλλία· ακολούθησε απρόθυμα τον παλαιό σύμμαχο τού πατέρα του Ραϋμόνδο Ζ της Τουλούζης και δεν συνέδραμε τον Ερρίκο Β της Αγγλίας στον Πόλεμο τού Σαιντόνζ.
Ο Δημήτρης Κομποδιέτας είναι Έλληνας επαγγελματίας καλαθοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως σούτινγκ γκαρντ/σμολ φόργουορντ Παλαιό Φάληρο αοπφ].
από τους Φοίνικες, πήρε το όνομα "Ματσάρ" που σημαίνει "βράχος", την κατέλαβαν διαδοχικά οι Έλληνες, η Καρχηδόνα, η Ρωμαϊκή αυτοκρατορία, οι Βάνδαλοι, οι Οστρογότθοι, η Βυζαντινή αυτοκρατορία και οι Άραβες .
Οι Άραβες μοίρασαν τη Σικελία σε τρεις επαρχίες: τη Βαλ ντι Νότο, τη Βαλ Ντεμονέ και τη Βαλ ντι Ματσάρα, η Ματσάρα ντελ Βάλλο έγινε το σημαντικότερο λιμάνι και εκπαιδευτικό κέντρο στη Σικελία.
Τη Ματσάρα κατέκτησαν οι Νορμανδοί και ο Ρογήρος Α της Σικελίας , κατόπιν ιδρύθηκε η Ρωμαϊκή Καθολική επισκοπή της Ματσάρα ντελ Βάλλο.
Η Ματσάρα ντελ Βάλλο είναι σήμερα σημαντικό αλιευτικό κέντρο, σημειώνονται πολλές παρανομίες με σκάφη που έρχονται από τη βόρεια Αφρική με αποτέλεσμα πολλές κατασχέσεις αλλά ο αριθμός των νέων που εργάζονται στα πλοία έχει μειωθεί σημαντικά.
Η Ματσάρα ντελ Βάλλο ανήκει στις Ιταλικές πόλεις με τα μεγαλύτερα ποσοστά μεταναστών ειδικά από την Τυνησία και τις χώρες του Μαγκρέμπ, συγκεντρώθηκαν στο Κάσμπαχ, το περίφημο Αραβική κέντρο.
Υπάρχει σχολείο που διαχειρίζεται η κυβέρνηση της Τυνησίας και διδάσκει Γαλλικά και Αραβικά ενώ όλα τα τοπικά σχολεία διδάσκουν την Αραβική γλώσσα και δίνουν κίνητρα σε όλους τους Ιταλούς σπουδαστές να κάνουν το ίδιο.
Η Ματσάρα ντελ Βάλλο είναι πόλη και κοινότητα στην Ιταλική επαρχία του Τράπανι στη νοτιοδυτική Σικελία, βρίσκεται στη δυτική όχθη από το στόμιο του ποταμού Ματσάρα.
Τη Ματσάρα κατέκτησαν στη συνέχεια ο αυτοκράτορας Φρειδερίκος Β Χοενστάουφεν, ο Οίκος των Καπετιδών-Ανζού και ο Οίκος της Βαρκελώνης που κυβερνούσε το Βασίλειο της Αραγωνίας, την Αραγωνέζικη περίοδο ακολούθησε πολιτική, οικονομική και δημογραφική παρακμή.
Τα αλατωρυχεία της περιοχής τα είχαν ήδη εκμεταλλευτεί αρχικά οι Ρωμαίοι και αργότερα αποτέλεσαν πηγή πλουτισμού των οίκων της Βουργουνδίας, της Βιέν και του Σαλόν που κυριαρχούσαν στα εδάφη από τον Μεσαίωνα, αλλά και πολλών αβαείων.
Στα νοτιοανατολικά της πόλης βρίσκεται η δημοφιλής τουριστική περιοχή της οροσειράς Ζυρά, με τα αξιοθέατα της, όπως οι λίμνες Σαλαίν, Κλαιρβώ και Βουγκλάν, καθώς και ορεινά θέρετρα, όπως τα Πρενοβέλ και Λε Ρους.
Η πόλη είναι η πρωτεύουσα του νομού Ζυρά, στα νοτιοανατολικά της διοικητικής περιοχής Βουργουνδία-Φρανς-Κοντέ και βρίσκεται 340,82 χιλιόμετρα κατ' ευθεία γραμμή νοτιοανατολικά του Παρισιού.
Η αμπελουργική περιοχή στα βόρεια της πόλης είναι ιδιαίτερα γνωστή και περιλαμβάνει τους αμπελώνες των κοινοτήτων Λ'Ετουάλ, Σατώ-Σαλόν και Αρμπουά.
Το τραγούδι από το δίσκο ' του Σουηδού Ρέινερ Σβένσον που κυκλοφόρησε στις αρχές του '70 ήταν το πρώτο εσπεραντικό ροκ κομμάτι. Η επανάσταση στη σύγχρονη εσπεραντική μουσική έγινε το 1982 με την ίδρυση του συγκροτήματος , του οποίου τα μέλη προέρχονταν από τη Σουηδία, τη Δανία και τη Γαλλία. Ο πρώτος δίσκος τους περιείχε, μεταξύ άλλων, το τραγούδι , που έγινε εθνικός ύμνος στα Διεθνή Συνέδρια Νέων Εσπεραντιστών παγκόσμια και ακούγεται μέχρι σήμερα. Άλλα ροκ συγκροτήματα της περιόδου ήταν οι Βερολινέζοι και το Σλοβακικό συγκρότημα '.
Ο Γάλλος Ζαν-Μαρκ Λεκλέρκ έχει κυκλοφορήσει πολλούς δίσκους στα Εσπεράντο με το όνομα και έχει κάνει πολλές εμφανίσεις σε εσπεραντικές συναντήσεις, μάλιστα το 2000 ήταν σε μια συναυλία 22 γλωσσών που γράφτηκε στο βιβλίο με τα ρεκόρ Γκίνες.
Λίγες εβδομάδες αργότερα κυκλοφόρησε η 10η έκδοση του περιοδικού -, του σημαντικότερου περιοδικού για την σύγχρονη εσπεραντική μουσική που μέχρι την 9η έκδοσή του το 2003 είχε διαβαστεί σε πάνω από 80 χώρες.
Το 1963 ο εσπεραντιστής δικηγόρος Μπέρναρντ Στόλμαν ίδρυσε τη δισκογραφική εταιρεία - στις ΗΠΑ και κυκλοφόρησε το δίσκο , και άλλα κομμάτια γνωστά στην κοινότητα των εσπεραντιστών, όπως το .
Ο εσπεραντιστής Ράιμοντ Σβάρτζ διηύθυνε τρία καμπαρέ στο Παρίσι: το , το και το , όπου πολλά από τα κομμάτια που παρουσιάστηκαν ήταν εν μέρει ερασιτεχνικά έργα.
Το ' λειτουργεί από τον Απρίλιο του 2011 ως ένα μουσικό διαδικτυακό ραδιόφωνο υπό τη διεύθυνση μιας «άτυπα οργανωμένης, διεθνούς ομάδας νέων Εσπεραντιστών».
Τη δεκαετία του '70 οι νέοι καλλιτέχνες της εσπεράντο κυκλοφόρησαν δίσκους ή κασέτες βινυλίου, και ιδρύθηκαν εσπεραντικές δισκογραφικές εταιρείες όπως η στην Ιταλία το 1977 και η - στην Ελβετία.
Οι τριβές μεταξύ των μελών του Λαϊκού Δημοκρατικού Κόμματος εντάθηκαν το 1980 όταν ο Καρμάλ απομάκρυνε τον Ασαντουλάχ Σαρβαρί από τη θέση του πρώτου αναπληρωτή προέδρου του Συμβουλίου Υπουργών και τον αντικατέστησε με τον Σουλτάν Αλί Κεστμάντ.
Τον Ιούνιο του 1981, ο Καρμάλ διατήρησε τα αξιώματα που κατείχε αν και παραιτήθηκε από τη θέση του προέδρου του Συμβουλίου Υπουργών και όρισε τον Κεστμάντ ως διάδοχο του.
Έχασε τη θέση αυτή τον Αύγουστο του 1978 όταν συνελήφθη για σχέδιο κατά του προέδρου Νουρ Μουχαμάντ Ταρακί, μέλους της αντίπαλης συνιστώσας του κόμματος, Χαλκ.
Το Πολιτικό Γραφείο του Λαϊκού Δημοκρατικού Κόμματος διέταξε τη σύλληψη του Κεστμάντ και του Υπουργού Δημοσίων Έργων Μουχαμάντ Ραφί για τη συμμετοχή τους στην πιθανή συνωμοσία κατά του καθεστώτος.
Κατάγεται από την εθνοτική ομάδα των Χάζαρων, σπούδασε οικονομικά στο Πανεπιστήμιο της Καμπούλ και ενεπλάκη στο Λαϊκό Δημοκρατικό Κόμμα του Αφγανιστάν.
Στην ομιλία του προς τους Χάζαρους, ο Κεστμάντ δήλωσε ότι η κυβέρνηση θα δημιουργούσε αρκετές νέες επαρχίες στο Χαζαρατζάτ, οι οποίες θα διοικούνταν από αυτόχθονες κατοίκους της περιοχής.
Η αύξηση του ελλείμματος ανησυχούσε σε μεγάλο βαθμό την κυβέρνηση, και όπως σημείωσε ο πρόεδρος του Συμβουλίου Υπουργών Κεστμάντ τον Απρίλιο του 1983, οι εισπράξεις φόρων ήταν ανεπαρκείς λόγω των αυξημένων κρατικών δαπανών.
Ο υφυπουργός Αθλητισμού Γιώργος Φλωρίδης προσπάθησε να εξυγιάνει το ελληνικό ποδόσφαιρο χωρίς επιτυχία, αφού κανένας δεν τιμωρήθηκε για τη συμμετοχή του στο φερόμενο κύκλωμα της εποχής.
Ο Φλωρίδης συγκρούστηκε με διοικητικούς παράγοντες της ΕΠΟ, όπως τον Βασίλη Γκαγκάτση, και επιχείρησε να αποκλείσει τα αδέλφια Μητρόπουλου από την διοίκηση της ΕΠΑΕ.
Ο όρος Παράγκα, αναφέρεται στον έλεγχο της Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας από εξωθεσμικά όργανα, στη χειραγώγηση αγώνων από ποδοσφαιρικούς παράγοντες, επιλεγμένους διαιτητές και γενικά σε όλη την παράνομη δραστηριότητα γύρω από την διοργάνωση των πρωταθλημάτων με προκαθορισμένο νικητή.
Την περίοδο 1997-2003, ο Ολυμπιακός κατέκτησε και τα επτά πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου, με πρόεδρο τον Σωκράτη Κόκκαλη, πρωταθλήματα τα οποία αμφισβητούνται έντονα από τους αντιπάλους του.
Το 1998 ο πρόεδρος της Επιτροπής Διαιτησίας, Βασίλης Βουράκης, παραιτήθηκε από την θέση του διαμαρτυρόμενος για την ύπαρξη παρασκηνίου που επηρέαζε την διαιτησία.
Ο όρος προέρχεται από το πασίγνωστο βιβλίο της Χάριετ Μπίστερ Στόου Η καλύβα του Μπαρμπα-Θωμά, του οποίου ο τίτλος σε αρκετές ελληνικές μεταφράσεις χρησιμοποιεί τη λέξη παράγκα - ενώ αποτελεί επίσης και έμμεση αναφορά στον ρόλο του Θωμά Μητρόπουλου τη συγκεκριμένη εποχή, και δη της ύπαρξης του γραφείου του στη Λεωφόρο Θηβών.
Η Βαρκελώνη μαζί με άλλες προσαρτημένες κομητείες στο Στεμμα, θα συνθέσουν με το πέρασμα των αιώνων το Πριγκιπάτο της Καταλωνίας που ήταν ένα από τα βασικά τμήματα του Στέμματος της Αραγωνίας υπό την κυριότητα του βασιλιά της Αραγωνίας ο οποίος στο εξής έφερε και τον τίτλο του κόμη της Βαρκελώνης.
Η Καταλωνία ωστόσο είχε τους δικούς της νόμους, έθιμα, κοινοβούλιο και φορολογικό σύστημα, τα οποία διατήρησε μέχρι και τον 18ο αιώνα όταν ξέσπασε ο Πόλεμος της Ισπανικής Διαδοχής.
Τον τίτλο ανέδειξε ξανά τον 20ο αιώνα ο εξόριστος Ισπανός πρίγκιπας Χουάν, Κόμης της Βαρκελώνης , ο οποίος υιοθέτησε τον ιστορικό τίτλο του Κόμη της Βαρκελώνης χωρίς ωστόσο να διεκδικήσει τον τίτλο του Βασιλιά της Ισπανίας.
Με τον θάνατο του δικτάτορα Φρανθίσκο Φράνκο , ο Χουάν Κάρλος επέστρεψε στον Ισπανικό θρόνο και το 1977 απέδωσε επίσημα πλέον τον τίτλο του Κόμη της Βαρκελώνης στον πατέρα του, ο οποίος τον διατήρησε μέχρι τον θάνατο του .
Η σύζυγος του κόμη Χουάν, Μαρία ντε λας Μερθέδες των Βουρβόνων-Δύο Σικελιών διατήρησε επίσης τον τίτλο της κόμισσας της Βαρκελώνης μέχρι τον δικό της θάνατο .
Ο Καρλομάγνος δημιούργησε την Κομητεία της Βαρκελώνης όταν κατέκτησε τα εδάφη στα βόρεια του ποταμού Έβρου, έκανε τη διανομή τους σε διάφορες κομητείες με σημαντικότερη την κομητεία της Βαρκελώνης.
Η διοίκηση της κομητείας έγινε σταδιακά κληρονομική, ενώ την εποχή που ο Οίκος των Καπετιδών αντικατέστησε τους Καρολίδες, η εξουσία των Φράγκων είχε εξασθενήσει σημαντικά.
Ο δεύτερος γιος του Ραϋμόνδου Βερεγγάριου Δ, ο Αλφόνσος Α, κληρονόμησε από τον πατέρα του την κομητεία της Βαρκελώνης και δύο χρόνια αργότερα ανακηρύχθηκε πρώτος βασιλιάς στο Στέμμα της Αραγωνίας ως Αλφόνσος Β της Αραγωνίας .
Ο Μαρτίνος, τελευταίος άρρην απόγονος του Βιλφρέδου Α, απεβίωσε χωρίς ζώντες απογόνους και η κομητεία της Βαρκελώνης με το βασίλειο της Αραγωνίας πέρασε μέσω της αδελφής του Ελεονώρας, συζύγου του Ιωάννη Α της Καστίλης από τον Οίκο της Ιβρέας-Καστίλης-Τραστάμαρα, στον γιο της Φερδινάνδο Α.
Στη διάρκεια του Τριακονταετούς Πολέμου ανάμεσα στη Γαλλία και την Ισπανία των Αψβούργων, τον τίτλο του κόμη της Βαρκελώνης σφετερίστηκαν την περίοδο 1641 -1652 οι Βουρβόνοι βασιλείς της Γαλλίας:
Τον δήμο του Αρακαζού, πρωτεύουσα της πολιτείας , είχαν επίσης επισκεφτεί αντιπροσωπείες της Νότιας Κορέας, της Κολομβίας και της Ονδούρας, αφού πήρε την έγκριση της ΦΙΦΑ ως μία από τις πόλεις που θα μπορούσαν να δεχτούν κάποια εθνική ομάδα.
Το ελληνικό συγκρότημα βρέθηκε στον Τρίτο Όμιλο όπου έδειξε καλή συμμετοχή καταλαμβάνοντας τη δεύτερη θέση και περνώντας έτσι, για πρώτη φορά στην ιστορία της στη Φάση των Δεκαέξι.
Η Ελλάδα αγωνίστηκε στα προκριματικά της ΟΥΕΦΑ στον Έβδομο Όμιλο που τελείωσε ισόπαλη με τη Βοσνία Ερζεγοβίνη με 25 βαθμούς, αλλά με μικρότερη διαφορά τερμάτων, κάτι το οποίο σήμαινε ότι έπρεπε να αγωνιστεί για την πρόκριση με τον δεύτερο του Τέταρτου Ομίλου.
Σε αυτήν την περίπτωση έπαιξε με τη Ρουμανία σε διπλούς αγώνες, κέρδισε στον Πειραιά και ήρθε ισόπαλη στο Βουκουρέστι, κερδίζοντας έτσι την πρόκριση στο Παγκόσμιο Κύπελλο της Βραζιλίας.
Το Στάδιο , περισσότερο γνωστό ως «», προσφέρθηκε ως προπονητικό κέντρο για την ελληνική εθνική ομάδα, για αυτόν τον σκοπό το γήπεδο μπήκε σε μία διαδικασία ανανέωσης για να ανταποκρίνεται στις προδιαγραφές που τέθηκαν από την Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία.
Επιστρέφοντας στην Ελλάδα εργάστηκε σε διάφορες εφημερίδες και περιοδικά και συμμετείχε σε πολλές εκθέσεις, τόσο εγχώριες όσο και στο εξωτερικό στην Ιταλία και τις Βρυξέλλες.
Ήθελε να γίνει τραγουδίστρια από την ηλικία των οκτώ, όταν παρακολούθησε την Ισραηλινή τραγουδίστρια να ερμηνεύει το τραγούδι "" στο διαγωνισμό τραγουδιού της του 1983.
Παρά το γεγονός ότι η οικογένεια της ήταν αρκετά φτωχή, η μητέρα της εργάστηκε για να πληρώσει για τα μαθήματα μουσικής, και δήλωσε ότι η παιδική της ηλικία ήταν ευτυχισμένη.
Η μετά από την επιτυχία με τα άλμπουμ , , και , εκπροσώπησε το Ισραήλ στην για δεύτερη φορά το 2011, αυτή τη φορά με το τραγούδι " ", το οποίο δεν κατάφερε να φτάσει στον τελικό.
Μετά την εδραίωση της αρχικής εμπορικής της επιτυχίας με τους δίσκους και , επιλέχθηκε το 1998 για να εκπροσωπήσει το Ισραήλ στο διαγωνισμό τραγουδιού της με το τραγούδι της "".
Κατά το τέλος του Μαΐου 1990, μια λογιά τζιργκά συγκλήθηκε στην Καμπούλ, με σκοπό την επικύρωση των συνταγματικών τροποποιήσεων που εξασφάλιζαν την ύπαρξη πολλαπλών πολιτικών κομμάτων, τερματίζοντας το μονοπώλιο του Λαϊκού Δημοκρατικού Κόμματος και του Εθνικού Μετώπου στην εκτελεστική εξουσία.
Στις 11 Δεκεμβρίου 1990, ο Πρόεδρος Νατζιμπουλάχ ίδρυσε μια Εθνική Επιτροπή για την Εκκαθάριση των Ναρκών και των μη Εκραγέντων Πυρομαχικών από τις εκτάσεις της Δημοκρατίας του Αφγανιστάν υπό την προεδρία του Χαλικυάρ.
Ένα σχέδιο μεσολάβησης της Μόσχας ζητούσε την αποχώρηση του Νατζιμπουλάχ και την αντικατάστασή του από τον Χαλικυάρ, ο οποίος θα διατελούσε μεταβατικός διοικητικός ηγέτης έως ότου εκλεγεί μία νέα κυβέρνηση.
Τον Οκτώβριο ο Μουτζαντιντί επαίνεσε την κυβέρνηση του Χαλικυάρ και ανέφερε ότι θα συσκεπτόταν με τους πιο ριζοσπάστες συντρόφους του μουτζαχεντίν για τον διαμοιρασμό της εξουσίας με αυτόν σε μια μεταβατική κυβέρνηση.
Ο Φαζάλ Χακ Χαλικυάρ ήταν Αφγανός πολιτικός, ο οποίος διετέλεσε Πρόεδρος του Συμβουλίου Υπουργών της Δημοκρατίας του Αφγανιστάν για σύντομο διάστημα.
Ονομάστηκε τρεις φορές στην πρώτη ομάδα - , ήταν ο Αμυντικός της Χρονιάς τις περιόδους 2011-12 και 2012-13 και είναι ο έβδομος στη λίστα με τους κορυφαίους σκόρερ όλων των εποχών σε κολεγιακό επίπεδο, με 1.484 πόντους.
Μετά τον πόλεμο το 1886 διορίστηκε ως Υπασπιστής Φλίγκελ του Κνιάζ Αλέξανδρου του Μπάττενμπερκ και στη συνέχεια ως Προϊστάμενος του τμήματος Επιθεώρησης Κτιρίων του Υπουργείου Άμυνας.
Τιμήθηκε για την συνεισφορά του στην πολιορκία της Αδριανούπολης κατά τον Α' Βαλκανικό Πόλεμο, και την περικύκλωση του Ελληνικού στρατού στη Μάχη του Φαραγγιού της Κρέσνας που έφερε το τέλος του Β' Βαλκανικού Πολέμου.
Κατά τον Β' Βαλκανικό Πόλεμο, το 1913, οι μειονεκτούντες αριθμητικά άντρες της 2ης Στρατιάς πολέμησαν σκληρές μάχες εναντίον ολόκληρου του ελληνικού στρατού και αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν μετά την Μάχη του Κιλκίς-Λαχανά.