polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Ο καθηγητής Πίτερ Ντάρεν είπε για τον Καζίνσκι, "Ήταν ένα ασυνήθιστο άτομο. Δεν ήταν σαν τους άλλους μεταπτυχιακούς φοιτητές. Ήταν πολύ πιο επικεντρωμένος στο έργο του. Είχε μια προσπάθεια να ανακαλύψει τη μαθηματική αλήθεια." Ο , άλλος από τους καθηγητές μαθηματικών του στο Μίσιγκαν, είπε: "Δεν αρκεί να πούμε ότι ήταν έξυπνος".
Ωστόσο, το 2006, είπε ότι "οι αναμνήσεις του για το Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν ΔΕΝ ήταν ευχάριστες. το γεγονός ότι δεν πέρασα μόνο τα μαθήματά μου αλλά πήρα αρκετά , δείχνει πόσο άθλια ήταν τα πρότυπα στο Μίσιγκαν."
Οι γείτονες στο περιέγραψαν αργότερα την οικογένεια Καζίνσκι ως "- ", με έναν που δηλώνει ότι οι γονείς "θυσιάσαν ότι είχαν και δεν ειχαν για τα παιδιά τους" Τόσο ο Τεντ όσο και ο Ντέιβιντ ήταν έξυπνοι, αλλά ο Τεντ ξεχώρισε ιδιαίτερα.
Ένας γείτονας είπε ότι «δεν γνώρισε ποτέ κανέναν που να είχε μυαλο όπως αυτος», ενώ ένας άλλος είπε ότι ο Τεντ ήταν «αυστηρά μοναχικός» που «δεν έπαιζε». ένας γέρος πριν από την εποχή του".
Σε ένα σημείο ανησυχούσε τόσο πολύ για την κοινωνική ανάπτυξη του Τεντ που σκέφτηκε να τον εισάγει σε μια μελέτη για αυτιστικά παιδιά με επικεφαλής τον Μπρούνο Μπετελχάιμ.
Μεταξύ του 1978 και 1995, σκότωσε τρία άτομα και τραυμάτισε άλλους 23 σε μια προσπάθεια να ξεκινήσει επανάσταση μέσω της διεξαγωγής εθνικής βομβιστικής εκστρατείας με στόχο τους ανθρώπους που ασχολούνται με τη σύγχρονη τεχνολογία.
Σε συνδυασμό με αυτή την προσπάθεια, εξέδωσε ένα δοκίμιο κοινωνικής κριτικής εναντίον της Αριστεράς, αντιτιθέμενος στην εκβιομηχάνιση και υποστηρίζοντα μια μορφή αναρχοπρωτογονισμού.
Ο Καζίνσκι το περιέγραψε αργότερα ως βασικό γεγονός: στο παρελθόν είχε κοινωνικοποιηθεί με τους συνομηλίκους του και ήταν ακόμη και ηγέτης, αλλά αφού πήγε μπροστά μερικες ταξεις, ένιωθε ότι δεν ταιριάζει με τα μεγαλύτερα παιδιά και μάλιστα εκφοβίστηκε.
Το 1962, ο Καζίνσκι εγγράφηκε στο Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν, όπου κέρδισε το μεταπτυχιακό και το διδακτορικό του στα μαθηματικά το 1964 και το 1967, αντίστοιχα.
Είχε επίσης υποβάλει αίτηση στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας, στο Μπέρκλεϋ και στο Πανεπιστήμιο του Σικάγο, και οι δύο τον αποδέχτηκαν, αλλά δεν του πρόσφεραν θέση διδασκαλίας ή οικονομική βοήθεια.
Μετά τη σύλληψή του το 1996, ο Καζίνσκι προσπάθησε ανεπιτυχώς να απολύσει τους διορισμένους από το δικαστήριο δικηγόρους του επειδή ήθελαν να επικαλεστούν παραφροσύνη για να αποφύγει τη θανατική ποινή, ενώ ο ιδιος δεν πίστευε ότι ήταν τρελός.
Το 1998, επιτεύχθηκε διαπραγμάτευση βάσει της οποίας ομολόγησε την ενοχή του για όλες τις κατηγορίες και καταδικάστηκε σε οκτώ φορές ισόβια κάθειρξη χωρίς δυνατότητα αναστολής.
Πάνω από 9000 ηχογραφημένα βιβλία ήταν ήδη διαθέσιμα στο κοινό το Δεκέμβριο του 2015: περίπου το 90 % των βιβλίων είναι στα αγγλικά, αλλά επίσης και σε άλλες γλώσσες όπως: τα γαλλικά, τα γερμανικά, τα ελληνικά ακόμα και τα κινέζικα.
Τα ολοκληρωμένα ηχοβιβλία των εθελοντών είναι διαθέσιμα στον ιστότοπο του σε μορφή 3 και και αποθηκεύονται φυσικά στο , το οποίο προσφέρει δωρεάν χώρο στο .
Την δεκαετία του 50 τα Κόκερ ήταν η πιο δημοφιλής ράτσα της δεκαετίας (την ίδια εποχή που η έκανε γνωστά σε όλο τον κόσμο τα Κόκερ με την παιδική ταινία κινουμένων σχεδίων η Λαίδη και ο Αλήτης.
Τα κόκερ εξαιτίας του ήπιου και χαρούμενου χαρακτήρα τους, των ιδιαίτερα εκφραστικών ματιών τους και λόγω της αγάπης που τρέφουν για τα παιδιά και για όλη την οικογένεια, παραμένουν ιδιαίτερα δημοφιλή μέχρι και σήμερα με αποτέλεσμα από σκυλιά εργασίας σήμερα να έχουν κερδίσει μια θέση ακόμα πιο κοντά στον άνθρωπο ως σκυλιά συντροφιάς.
Είναι ήρεμα αλλά ενεργητικά σκυλιά, και λατρεύουν τις δραστηριότητες, τα παιχνίδια, τις βόλτες, το βουνό αλλά και το νερό καθώς κολυμπάνε από τη φύση τους ιδιαίτερα καλά.
Τα Αγγλικά Κόκερ είναι ελαφρώς ψηλότερα και με λίγο μακρύτερο κεφάλι από τα Αμερικάνικα, τα οποία Αμερικάνικα επίσης διαφέρουν στο ότι έχουν πιο πλούσια γούνα.
Ενώ αρχικά για πολλούς αιώνες τα Κόκερ ήταν ομαδοποιημένα σε μια γενική κατηγορία Σπάνιελ εδάφους και Σπάνιελς νερού, στο τέλος του 19ου αιώνα τα Σπάνιελς κατηγοριοποιήθηκαν πιο συγκεκριμένα.
Τα Σπάνιελς, είναι εκτροφή με μεγάλη ιστορία, και ως πιθανή προέλευση τους θεωρείται η Ισπανία , και αρχικά ήταν σκυλιά εργασίας με κυνηγητικό ρόλο, πλέον όμως λόγω της δημοφιλίας τους εξαιτίας του αξιαγάπητου χαρακτήρα και του μικρού τους μεγέθους , αποτελούν κυρίως ζώα συντροφιάς.
Το ελεύθερο κράτος της Πρωσίας ιδρύθηκε το 1918 μετά τη Γερμανική Επανάσταση, η οποία κατέλυσε τη Γερμανική Αυτοκρατορία και ίδρυσε τη Δημοκρατία της Βαϊμάρης ως επακόλουθο του Α Παγκοσμίου Πολέμου.
Το νέο κρατίδιο ήταν διάδοχος του Βασιλείου της Πρωσίας, αλλά χαρακτηριζόταν από δημοκρατική διακυβέρνηση και μικρότερη έκταση μετά τις εδαφικές αλλαγές μετά τον πόλεμο.
Τα εδάφη που έχασε η Πρωσία μετά το πόλεμο ήταν το Όιπεν-Μαλμεντί , το βόρειο Σλέσβιχ , το μεγαλύτερο μέρος των επαρχιών Πόζεν, Δυτικής Πρωσίας και τμήμα της Άνω Σιλεσίας μετά από δημοψήφισμα.
Ακόμη, η πόλη του Μέμελ και τα περίχωρά του αρχικά διαχωρίστηκε από τη Γερμανία και εντάχθηκε σε ξεχωριστή επικράτεια και το 1923 προσαρτήθηκε στη Λιθουανία με καθεστώς αυτόνομης περιοχής, με αποτέλεσμα τον διαχωρισμό της επαρχίας της Ανατολικής Πρωσίας από την υπόλοιπη χώρα.
Παρόλο που η Πρωσία υπέστη το μεγαλύτερο μέρος των εδαφικών απωλειών της Γερμανίας μετά τον πόλεμο, παρέμενε το μεγαλύτερο κρατίδιο κατέχοντας σχεδόν τα πέντε όγδοα του πληθυσμού και της έκτασης της χώρας και φιλοξενώντας την ομοσπονδιακή πρωτεύουσα, το Βερολίνο.
Η δημοκρατική κυβέρνηση της Πρωσίας ανετράπη με το Πρόισενσλαγκ το 1932, τοποθετώντας το κρατίδιο σε καθεστώς κεντρικής διακυβέρνησης με ένα πραξικόπημα υπό την ηγεσία του καγκελάριου Φραντς φον Πάπεν που εκδίωξε τον πρωθυπουργό Ότο Μπράουν.
Η ίδρυση της Ναζιστικής Γερμανίας το 1933 έθεσε τα θεμέλια της διαδικασίας της ευθυγράμμισης, τερματίζοντας τις νομικές προκλήσεις για το Πρόισενσλαγκ και θέτοντας την Πρωσία υπό τον άμεσο έλεγχο του Εθνικοσοσιαλιστικού Γερμανικού Κόμματος των Εργατών με τον Χέρμαν Γκαίρινγκ ως πρωθυπουργό.
Μετά το τέλος του Β Παγκοσμίου Πολέμου ο Ότο Μπράουν προσέγγισε τους αξιωματούχους των Συμμάχων στην κατειλλημένη Γερμανία σε μια προσπάθεια να αποκαταστήσει τη νόμιμη κυβέρνηση της Πρωσίας, αλλά το αίτημα απορρίφθηκε και η Πρωσία καταργήθηκε το 1947.
Στις 9 Μαΐου 2021, έφτασε για δεύτερη συνεχόμενη φορά στον τελικό Κυπέλλου Ελλάδας, αλλά ηττήθηκε ξανά, αυτή τη φορά από τον Παναθηναϊκό με 91-79.
Στις 29 Νοεμβρίου 2022, μετά το εντός έδρας παιχνίδι του Προμηθέα απέναντι στην Τουρκ Τέλεκομ για το , ανακοίνωσε στην συνέντευξη τύπου την αποχώρηση του από την ομάδα της Πάτρας λόγω προσωπικών προβλημάτων.
Λόγω των περιορισμών που επιβλήθηκαν στη Γερμανία μετά τον Α Παγκόσμιο Πόλεμο, βάσει των οποίων απαγορευόταν μεταξύ άλλων η ανάπτυξη πολεμικών αεροσκαφών, το 111 αναπτύχθηκε ως επιβατηγό παρόλο που εξαρχής στόχος ήταν η ανάπτυξη ενός ταχέως βομβαρδιστικού για τη .
Αξιοποιήθηκαν και σε άλλους ρόλους πέραν του βομβαρδιστικού, παραδείγματος χάριν ως τορπιλοπλάνα στον Ατλαντικό και την Αρκτική και ως μεταγωγικά στο Δυτικό και το Ανατολικό μέτωπο καθώς επίσης και στη Μεσόγειο.
Κατέχοντας στρατηγική θέση και ένα μεγάλο σημείο υδροδότησης χάρη στις πηγές που βρίσκονται στους πρόποδες των βουνών στους πρόποδες μιας τεράστιας πεδιάδας, το Σετίφ με όλα τα πλεονεκτήματα του ήταν ένα σημείο στρατηγικής διέλευσης μεταξύ του ανατολικού και του δυτικού τμήματος της Αλγερίας.
Το 531, ο βασιλιάς των Βανδάλων, Χιλδέριρχος, ανατράπηκε από τον σφετεριστή Γελίμερ, δίνοντας στον αυτοκράτορα της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας Ιουστινιανό, ο οποίος αγωνιζόταν για να αποκαταστήσει τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, ένα πρόσχημα για επέμβαση.
Μετά την αναχώρησή του από το Βυζάντιο, ο στρατηγός Βελισάριος εκμεταλλεύτηκε τις εξεγέρσεις στην Τριπολιτανία και τους Μαυριτανούς, που του επέτρεψαν να μεταβεί στην Καρχηδόνα και στη συνέχεια στον ίδιο τον Γελίμερ .
Ελάχιστα είναι γνωστά για την πρώιμη ισλαμική πόλη, αλλά τον 10ο αιώνα η περιοχή έξω από το οχυρό ήταν γεμάτη κατοικίες: πάνω από δώδεκα εξ αυτών ανασκάφηκαν στην περιοχή των Ρωμαϊκών λουτρών, με μεγάλες αυλές περικυκλωμένες από δωμάτια.
Η εισβολή της Ιφρικίγια από τους Μπανού Χιλάλ, μια φιλοπόλεμη αραβική φυλή που ενθαρρύνθηκε από τους Φατιμίδες της Αιγύπτου να καταλάβει τη Βόρεια Αφρική οδήγησε την αστική και οικονομική ζωή της περιοχής σε περαιτέρω συρρίκνωση.
Στη νεοευημερούσα πόλη κατασκευάστηκε ένα κτίριο λουτρών, διακοσμημένο με ψηφιδωτά: η αποκατάστασή του τον πέμπτο αιώνα περιελάμβανε ένα δωμάτιο ψυχρών λουτρών με ένα μεγάλο μωσαϊκό που παρουσίαζε τη γέννηση της Αφροδίτης.
Στο βορειοδυτικό άκρο της πόλης χτίστηκαν δύο μεγάλες χριστιανικές βασιλικές στο τέλος του τέταρτου αιώνα, διακοσμημένες και πάλι με ψηφιδωτά ενώ παράλληλα ιδρύθηκε επισκοπή.
Είναι μια εσωτερική πόλη, που βρίσκεται στην ανατολική πλευρά της Αλγερίας, 270 χιλιόμετρα ανατολικά του Αλγερίου και 131 χιλιόμετρα δυτικά της Κωνσταντίνης, στην περιοχή Ωτ Πλαιν στα νότια της Καβυλίας.
Βρίσκεται 270 χιλιόμετρα ανατολικά του Αλγερίου, 65 χιλιόμετρα από το Μπορντζ Μπου Αρερίντζ και 132 χιλιόμετρα από την Κωνσταντίνη στην περιοχή Ωτ Πλαιν στα νότια της Καβυλίας.
Οι Ρωμαίοι κατασκεύασαν έναν ιππόδρομο στο Σιτίφις, ο οποίος οι αεροφωτογραφίες δείχνουν ότι διατηρήθηκε ουσιαστικά άθικτος μέχρι τον 20ό αιώνα.
Παρόλο που δεν υπάρχουν γνωστά κτίσματα αυτής της περιόδου, ένα νεκροταφείο που ανασκάφηκε τη δεκαετία του 1960 φαίνεται να περιείχε τάφους από την πρώιμη αποικία.
Η πόλη ήταν μέρος του αρχαίου βερβερικού βασιλείου της Νουμιδίας, πρωτεύουσα της Μαυριτανίας Σιτιφένσις, υπό την κυριαρχία της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, προτού γίνει μουσουλμανική κατά τη διάρκεια της μουσουλμανικής κατάκτησης του Μαγκρέμπ.
Οι πρώτες γενικές εκλογές διεξήχθησαν υπό την εποπτεία της Μεταβατικής Αρχής των Ηνωμένων Εθνών τον Ιούλιο του 1993, οι πρώτες κοινοτικές εκλογές το 2002 και οι εκλογές για Γερουσία έγιναν τον Ιανουάριο του 2006 (εξελέγησαν οι γερουσιαστές από τους αξιωματούχους των κοινοτικών συμβουλίων).
Οι εκλογές διεξήχθησαν υπό την αιγίδα της Μεταβατικής Αρχής των Ηνωμένων Εθνών , που διατήρησε την ειρηνευτική στρατιωτική δύναμη στην Καμπότζη τόσο στη διάρκεια όσο και μετά τις εκλογές.
Επί συνόλου 120 εδρών της Εθνοσυνέλευσης, το έλαβε 58, το Λαϊκό Κόμμα της Καμπότζης 51, το Βουδιστικό Φιλελεύθερο Δημοκρατικό Κόμμα 10 και το έλαβε μία έδρα.
Οι εκλογές παραμένουν μέχρι σήμερα οι τελευταίες στις οποίες κέρδισε ένα κόμμα εκτός από το Λαϊκό Κόμμα της Καμπότζης, το οποίο μονοπωλεί την εξουσία από το 1998 και μετά.
Στις εκλογές για Γερουσία στις 29 Ιανουαρίου 2012 για την πλήρωση των 57 εδρών κέρδισε το Καμποτζιανό Κόμμα του Λαού, που κέρδισε 46 επί συνόλου 57 εδρών.
Στην Λαοκρατική Καμπουτσέα διενεργήθηκαν γενικές εκλογές στις 20 Μαρτίου 1976, έπειτα από τη νίκη των Ερυθρών Χμερ επί της κυβέρνησης του Λον Νολ τον Απρίλιο του 1975.
Συνολικά 515 υποψήφιοι προτάθηκαν από το κομμουνιστικό Εθνικό Ενωμένο Μέτωπο της Καμπουτσέα για τις 250 έδρες της Αντιπροσωπευτικής Συνέλευσης του Λαού.
Μετά τις εκλογές, η νεοεκλεγείσα συνέλευση συνεδρίασε για πρώτη φορά στις 11 Απριλίου και εξέλεξε νέα κυβέρνηση, με γενικό γραμματέα τον Πολ Ποτ, ο οποίος έγινε πρωθυπουργός, με πρόεδρο του Κρατικού Προεδρείου τον Χιέου Σαμφάν, ανατρέποντας τον πρίγκιπα της Καμπότζης, Νοροντόμ Σιχανούκ.
Οι εκλογές για την Εθνοσυνέλευση έγιναν στις 3 Σεπτεμβρίου και σε εκείνες έλαβαν μέρος το Σοσιαλιστικό Ρεπουμπλικανικό Κόμμα και το , ενώ τις μποϊκοτάρισαν το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα και το Δημοκρατικό Κόμμα ως ένδειξη διαμαρτυρίας για τον νέο εκλογικό νόμο.
Γενικές εκλογές διεξήχθησαν στις 26 Ιουλίου 1998, που έφεραν τη νίκη στο Λαϊκό Κόμμα της Καμπότζης , το οποίο κέρδισε τις 64 από τις συνολικά 122 έδρες της Εθνοσυνέλευσης.
Τα κόμματα της αντιπολίτευσης απαίτησαν επαναληπτική καταμέτρηση των ψηφοδελτίων και κατήγγειλαν παρατυπίες, καταγγελίες που υποστηρίχθηκαν και από τους διεθνείς παρατηρητές.
Ωστόσο, επειδή απαιτείτο η πλειοψηφία των 2/3 προκειμένου να εκλεγεί πρωθυπουργός ο Χουν Σεν εξελέγη πρωθυπουργός τον Ιούλιο του 2004, οπότε σχηματίστηκε η νέα κυβέρνηση, έπειτα από συμφωνία με το κόμμα .
Στις αρχές του 2006, το σταθεροποίησε την εξουσία του με την αναθεώρηση του συντάγματος μέσω του κοινοβουλίου, με το οποίο επιτράπηκε να υπάρχει πλειοψηφία 50% συν ένα στην Εθνοσυνέλευση προκειμένου να σχηματιστεί κυβέρνηση , μειώνοντας έτσι την εξάρτησή του από το ή κάποιον άλλον εταίρο του συνασπισμού.
Οι πρώτες γενικές εκλογές μετά την ανεξαρτησία διενεργήθηκαν στις 9 Ιουνίου 1955, έπειτα από την ειρηνευτική συμφωνία που επιτεύχθηκε με τη διάσκεψη της Γενεύης το 1954 και την ανεξαρτησία της χώρας.
Το Επαναστατικό Κόμμα του Λαού της Καμπουτσέα κέρδισε όλες τις έδρες, συνολικά 117, καθώς ήταν το μοναδικό που συμμετέσχε στις εκλογές Η ψηφοφορία διαμορφώθηκε σύμφωνα με αναφορές, στο 90%.
Το κυβερνών Λαϊκό Κόμμα κέρδισε τις 90 από τις συνολικά 123 έδρες της Εθνοσυνέλευσης έναντι 26 για το Κόμμα του Σαμ Ρένσι, με το να καταποντίζεται στις 2 έδρες.
Στις επόμενες γενικές εκλογές στις 21 Δεκεμβρίου 1947, το Δημοκρατικό Κόμμα κέρδισε ξανά, εξασφαλίζοντας 44 από τις συνολικά 75 έδρες της Εθνοσυνέλευσης έναντι 21 για το Φιλελεύθερο Κόμμα.
Στην 1η Νοεμβρίου, 2004, ο Κιργίζιος πρόεδρος Ασκάρ Ακάγιεφ πραγματοποίησε επίσημη επίσκεψη στην Ελλάδα για να συναντήσει τον ΠτΔ Κωνσταντίνο Στεφανόπουλο.
Η υπουργός εξωτερικών Ντόρα Μπακογιάννη συναντήθηκε με τον Τατζίκο Υπουργό Εξωτερικών Ζαριφί κατά τη διάρκεια του 1ου Φόρουμ ΕΕ-Κεντρικής Ασίας για θέματα ασφαλείας, τον Σεπτέμβριο του 2008.
Ωστόσο, τα στοιχεία της Γενικής Γραμματείας Απόδημου Ελληνισμού δίνουν ένα χαμηλότερο αριθμό, εκτιμώντας ότι στην Κιργιζία ζουν περίπου 50 άτομα ελληνικής καταγωγής.
Το 2002, ο αναπληρωτής Κιργίζιος υπουργός εξωτερικών Ασανμπέκ Οσμοναλίγιεφ επισκέφθηκε την Ελλάδα για να συζητήσει τις προοπτικές για «διμερή πολιτική συνεργασία και τις πιθανότητες προγραμματισμού μιας επίσημης επίσκεψης από τον κιργίζιο πρόεδρο Ασκάρ Ακάγιεφ, στην Ελλάδα».
Αιγιόν-Μαρζεριά , ένας σταθμός που περιλαμβάνει δύο τοποθεσίες των οποίων η διαχείριση συγχωνεύθηκε, αυτή του Αγιόν κοντά στο χωριό Αιγιόν-λε-Ζεν και εκείνο του Μαρζεριά της δεκαετίας του 1980.
Η κύρια δραστηριότητα στην οροσειρά εδώ και πολύ καιρό είναι η κτηνοτροφία και η γαλακτοπαραγωγή, αναγνωρισμένη από τις αρχές της δεκαετίας του 2000 με το τυρί με αναγνωρισμένη ονομασία προέλευσης Τομ ντε Μπωζ.
Η φυσική κληρονομιά είναι αξιοσημείωτη τόσο για τον πλούτο της πανίδας όσο και της χλωρίδας, και αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα χαρακτηριστικά του Περιφερειακού Φυσικού Πάρκου της οροσειράς των Μπωζ που δημιουργήθηκε το 1995.
Η οροσειρά των Μπωζ είναι ένας ασβεστολιθικός ορεινός όγκος των βόρειων γαλλικών Προάλπεων στην νοτιοανατολική Γαλλία, που διασχίζει τους νομούς Σαβοΐας και Άνω Σαβοΐας, εκτείνεται ανάμεσα στις κοινότητες Ανσί και Σαμπερί και έχει υψόμετρο πάνω από 2.200 μέτρα.
Η οροσειρά των Μπωζ διασχίζεται από τον Σεράν, έναν τοπικό χειμαρρώδη ποταμό που ρέει από τα νοτιοανατολικά προς τα βορειοδυτικά, κόβοντας κάθετα τις κορυφογραμμές και βοηθώντας στην ενοποίηση των ψηλών κοιλάδων γύρω από τον άξονα αυτού του ποταμού.
Η οροσειρά των Μπωζ είναι κατάλληλη για χειμερινά σπορ και για πεζοπορίες το καλοκαίρι ή άλλες δραστηριότητες στο φυσικό τοπίο, όπως αλεξίπτωτο πλαγιάς, σπηλαιολογία, κανόε καγιάκ.
Το πιο διάσημο και ενδιαφέρον είναι το φαράγγι στη Γέφυρα του Διαβόλου, Είναι πολύ στενό και η επίσκεψή του απαιτεί συγκεκριμένο εξοπλισμό και καλή γνώση της δραστηριότητας.
Από τη δεκαετία του 1990, η οροσειρά των Μπωζ, που περιβάλλεται από δυναμικές πόλεις: Ανσί, Αιξ-λε-Μπαιν, Σαμπερί, Αλμπερβίλ, επωφελείται από επενδύσεις, προσελκύει νέο πληθυσμό και αναπτύσσεται.
Τον Απρίλιο του 2019 κυρώθηκε από την Βουλή και η 2η εργολαβία για το τμήμα Αμαλιάδα-Δουναίικα και επιπλέον υπεγράφησαν οι 4 από τις 8 εργολαβίες που αφορούν το τμήμα Μιντιλόγλι - Βάρδα.
Η πρόοδος των εργασιών, ωστόσο, στις τέσσερις εργολαβίες μέχρι και την τυπική διάλυση τους το 2020 ήταν σχεδόν μηδενική: 8,7% επί του συνόλου στη 2η εργολαβία, 0,11% στη 5η εργολαβία, 2% στην 6η εργολαβία και 0,5% στην 7η εργολαβία.
Ο προϋπολογισμός του έργου ήταν μεγαλύτερος από τον προϋπολογισμό της Αττικής Οδού και της γέφυρας Ρίου-Αντίρριου μαζί, αγγίζοντας τα 2,8 δισεκατομμύρια ευρώ.
Σχεδιαζόταν να έχει 3 λωρίδες κυκλοφορίας ανά κατεύθυνση και να επιτρέπει ταχύτητα 120 χλμ/ώρα στο τμήμα Κόρινθος - Πάτρα, ενώ στο τμήμα Πάτρα - Πύργος - Τσακώνα δύο λωρίδες ανά κατεύθυνση.
Η σύμβαση παραχώρησης για την κατασκευή του άξονα υπογράφηκε τελικά το φθινόπωρο του 2008 και προέβλεπε ότι το τμήμα Ελευσίνα-Πύργος θα ήταν έτοιμο 42 μήνες μετά την έναρξη των εργασιών και το τμήμα Πύργος-Τσακώνα σε διάστημα 70 μηνών.
Παρόλ' αυτά σχεδιαζόταν να δημοπρατηθεί και αυτό λίγο αργότερα από το τμήμα Πάτρα-Πύργος και εντός του 2015 με εκτιμώμενο προϋπολογισμό 130 εκατομμύρια ευρώ.
Μέχρι τον Ιούνιο του 2019, για την 1η και την 4η εργολαβία με ανάδοχο την Κ/Ξ Τοξότης-Ομάδα Κατασκευών αναμενόταν η προσκόμιση εγγυητικών επιστολών καλής εκτέλεσης, 5 εργολαβίες είχαν υπογραφεί και για την 3η εργολαβία εκκρεμούσε δικαστική προσφυγή.
Χατζηδάκη αφαιρέθηκε οριστικά από την τότε σύμβαση παραχώρησης της Ολυμπίας Οδού το τμήμα Πάτρα - Πύργος - Τσακώνα, λόγω ενστάσεων και προσφυγών σε ελληνικά και ευρωπαϊκά δικαστήρια για τις επιπτώσεις στο περιβάλλον από την κατασκευή του και ώστε να μπορέσουν να επανεκκινήσουν τα έργα στο υπόλοιπο τμήμα της Ολυμπίας Οδού, Κόρινθος-Πάτρα.
Σε πλήρη ολοκλήρωση θα ξεκινά από την Πάτρα, θα διέρχεται από τον Πύργο και το Καλό Νερό Μεσσηνίας και θα καταλήγει στη Τσακώνα στη συμβολή με τον Αυτοκινητόδρομο 7.
Αν και μέχρι το τέλος του 2019 δεν ήταν ξεκάθαρο πώς θα συνεχίσει η πρόοδος του αυτοκινητοδρόμου, στις αρχές του 2020 ο Υπουργός Υποδομών και Μεταφορών Κώστας Καραμανλής ανακοίνωσε ότι η κατασκευή του τμήματος Πάτρα-Πύργος θα ενταχθεί στη σύμβαση παραχώρησης της Ολυμπίας Οδού και θα ολοκληρωθεί κατά πάσα πιθανότητα έως το 2025.
Μετά από διαδοχικές παρατάσεις οι δημοπρατήσεις δεν έγιναν ποτέ και ο διαγωνισμός για την κατασκευή του έργου τελικά ακυρώθηκε το Μάρτιο του 2015 με απόφαση του τότε Υπουργού Οικονομίας, Υποδομών, Ναυτιλίας και Τουρισμού Γιώργου Σταθάκη.
Το ίδιο έτος αποφασίστηκε ο «τεμαχισμός» του τμήματος Πάτρα-Πύργος σε 8 κομμάτια, μήκους μικρότερου των περίπου 10 χιλιομέτρων το καθένα, τα οποία επρόκειτο να δημοπρατηθούν ξεχωριστά και ο διαγωνισμός για την κατασκευή του αυτοκινητοδρόμου στο τμήμα αυτό χωρίστηκε σε 8 εργολαβίες:
Το Νοέμβριο του 2010 οι τράπεζες διέκοψαν την χρηματοδότηση για την κατασκευή της Βορειοδυτικής Οδού Πελοποννήσου και τα έργα σταμάτησαν το 2011 με την πρόοδο στο τμήμα Πάτρα-Πύργος στο 16%.
1η εργολαβία: Πύργος - Δουναίικα (Χωρίς ανάδοχο - Αρχικός ανάδοχος: Κ/Ξ Τοξότης-Ομάδα Κατασκευών - έκπτωτη το 2019 λόγω μη προσκόμισης εγγυητικών επιστολών καλής εκτέλεσης)
4η εργολαβία: Κυλλήνη - Βάρδα (Χωρίς ανάδοχο - Αρχικός ανάδοχος: Κ/Ξ Τοξότης-Ομάδα Κατασκευών - έκπτωτη το 2019 λόγω μη προσκόμισης εγγυητικών επιστολών καλής εκτέλεσης)
Ανεβαίνοντας όλο και πιο ψηλά σε κοινωνική τάξη, η Κατίνα ανακατεύεται στις δουλειές τους και κουμαντάρει άξια τα εμπόρια, τις μπάνκες, τα καπνά, φτάνοντας μια μέρα να διαφεντέψει και την ίδια τη Σμύρνη.
Η σειρά βασίζεται στο ομώνυμο μυθιστόρημα της Μάρας Μεϊμαρίδη που κυκλοφόρησε το 2002 σημειώνοντας μεγάλη επιτυχία, ενώ ανάλογη επιτυχία γνώρισε και στη τηλεόραση.
Ο όρος Ρωμιοσύνη προέρχεται από τον Ρωμιό που είναι η ελληνική μορφή της τουρκικής λέξης "Ρουμ" και αναφερόταν σε όσους προέρχονταν από την ανατολική Ρωμαϊκή αυτοκρατορία, όπου μέχρι το 19ο αιώνα ήταν ισοδύναμη με την έννοια του Ορθόδοξου Χριστιανού.
Ο όρος χρησιμοποιούνταν από την οθωμανική διοίκηση για να περιγράψει όλους όσους βρίσκονταν υπό τη διοίκηση των ορθόδοξων πατριαρχείων και εκκλησιών στην οθωμανική επικράτεια.
Όλοι οι Ορθόδοξοι (ελληνόγλωσσοι, αρβανιτόφωνοι, σλαβόφωνοι, βλαχόφωνοι, αραβόφωνοι, τουρκόφωνοι), ονομάζονται Ρωμιοί και συγκροτούν το «Ρουμ μιλλέτ».
Μέχρι το τέλος του 19ου αιώνα Έλληνες και μη-Έλληνες των Βαλκανίων, ειδικά μεταξύ του αστικού πληθυσμού, αυτοαποκαλούνταν "Ρωμιοί", ενώ στην ύπαιθρο χρησιμοποιούσαν τον όρο "Χριστιανοί".
Για τα μέλη της Ορθόδοξης κοινότητας, σε αστικά και αγροτικά περιβάλλοντα, η μετοχή στη θρησκευτική κοινότητα θεωρούνταν σημαντικότερη από την εθνότητα και σπάνια γινόταν χρήση εθνωνυμίων.
Εμφανίζεται για πρώτη φορά στο κείμενο «Το τραγούδι του Δασκαλογιάννη» το 1786, ενώ το 1883 ο Γεώργιος Σουρής εκδίδει στην Σύρο την σατυρική εβδομαδιαία εφημερίδα "Ο Ρωμηός".
Στο νεοελληνικό κράτος, για τον Ρωμιό και τη Ρωμιοσύνη υπάρχουν δύο βασικά βιβλία, η «Πονεμένη Ρωμιοσύνη» του Φώτη Κόντογλου, από το Αϊβαλί της Μικράς Ασίας και «Ρωμιοσύνη» του π.
Σύμφωνα με τον συγγραφέα Φώτη Κόντογλου, η λέξη "Ρωμιός" δημιουργήθηκε στα τελευταία χρόνια του Βυζαντίου και ξεκίνησε να χρησιμοποιείται ευρέως κατά την Τουρκοκρατία.
Κατά την διάρκεια του εμφυλίου πολέμου στην Ελλάδα, γραμμένο περί το 1945-47 και τυπωμένο το 1954, κυκλοφόρησε το ποίημα του Γιάννη Ρίτσου, Ρωμιοσύνη , όπου αποτυπώνεται η περιπέτεια που έζησε η Ελλάδα την εποχή εκείνη.
Το 1966, η Ρωμιοσύνη εκδίδεται αυτοτελώς και το ίδιο έτος μελοποιείται από τον Μίκη Θεοδωράκη όπου ο λαός βιώνει βαθιά τα μηνύματά του, το αγκαλιάζει και το κάνει «κτήμα ες αεί».
Το μελοποιημένο ποίημα και οι έννοιες που εμπεριέχει τραγουδιέται σε κάθε γωνιά της Ελλάδας και του ελληνισμού εμπεριέχοντας, πλέον, το μήνυμα της εθνικής ενότητας.
Το ξύλινο μπάρκο φαλαινοθηρίας . , που ξεκίνησε το 1841, βγήκε εκτός λειτουργίας το 1921, και είναι τώρα ένα πλοίο μουσείου στο ύστικ Σήπορτ στο Κονέκτικατ.
Η Ακτοφυλακή των Ηνωμένων Πολιτειών έχει ακόμη ένα επιχειρησιακό μπάρκο, που κατασκευάστηκε στη Γερμανία το 1936 και αιχμαλωτίστηκε ως πολεμικό έπαθλο, το , το οποίο η Ακαδημία Ακτοφυλακής των Ηνωμένων Πολιτειών στο Νέο Λονδίνο χρησιμοποιεί ως εκπαιδευτικό σκάφος.
Ο Στόλος της Παράδοσης του Σύδνεϋ αποκατέστησε ένα μπάρκο με σιδερένιο κύτος, το , που αρχικά κατασκευάστηκε ως το 1874 και έπλεε στη θάλασσα κάθε δεκαπενθήμερο.
Το παλαιότερο ενεργό ιστιοπλοϊκό στον κόσμο, το , ναυπηγήθηκε το 1863 ως πλήρως εξοπλισμένο πλοίο και στη συνέχεια μετατράπηκε σε μπάρκο το 1901.
το μπάρκο είχε ερμηνευτεί ως ένα μικρό σκάφος των παράκτιων ή εσωτερικών υδάτων, ή ως ένα γρήγορο κωπήλατο σκάφος, που μεταφέρεται από πολεμικά πλοία και συνήθως προορίζεται για τον διοικητή.
Αν και ο Φράνσις Μπέικον χρησιμοποίησε αυτή τη μορφή της λέξης ήδη από το 1592, ο Σαίξπηρ εξακολουθούσε να χρησιμοποιεί την ορθογραφία «» στο Σονέτο 116 το 1609.
Ένα άλλο πλεονέκτημα είναι ότι, κατά τον άνεμο, έν μπάρκο μπορεί να ξεπεράσει τις επιδόσεις της γολέτας ή τού μπαρκεντίνου, είναι και πιο εύκολο στο χειρισμό και καλύτερο στο να πηγαίνει προς τον άνεμο, από ένα πλήρως εξοπλισμένο πλοίο.
Ενώ ένα πλήρως εξοπλισμένο πλοίο είναι το καλύτερο διαθέσιμο σε ταχύτητα, και ενώ τα αρματωμένα πλοία εμπρός και πίσω είναι τα καλύτερα στο να πηγαίνουν προς τον άνεμο, το μπάρκο και το μπαρκεντίνο είναι συμβιβασμοί, που συνδυάζουν -σε διαφορετικές αναλογίες- τα καλύτερα στοιχεία αυτών των δύο.
Το πλεονέκτημα αυτής της ιστιοφορίας ήταν ότι χρειάζονταν μικρότερα πληρώματα από ένα συγκρίσιμο πλήρως εξοπλισμένο πλοίο ή σκάφος με ιστιοφορία βρικίου, καθώς χρησιμοποιούνταν λιγότερα τετράγωνα ιστία, που χρειάζονταν εργατικά χέρια, και η ίδια η ιστιοφορία ήταν φθηνότερη.
Αντίθετα, η πλήρης ιστιοφορία του πλοίου έτεινε να διατηρείται για εκπαιδευτικά σκάφη, όπου όσο μεγαλύτερο ήταν το πλήρωμα, τόσο περισσότεροι ναυτικοί εκπαιδεύονταν.
Το Λεξικό τού Ναυτικού τού Γουίλιαμ Φάλκονερ όρισε το «», ως «μία γενική ονομασία που δίνεται στα μικρά πλοία: ωστόσο οι ναυτικοί τη χρησιμοποιούν ιδιαιτέρως σε εκείνα που φέρουν τρία κατάρτια, χωρίς πανί στον πίσω ιστό.
Οι βόρειοι ναυτικοί μας, που είναι εκπαιδευμένοι στο εμπόριο άνθρακα, εφαρμόζουν αυτή τη διάκριση σε ένα πλοίο με πλατιά πρύμνη, το οποίο δεν φέρει καμία διακοσμητική φιγούρα στο στέλεχος ή στην πλώρη.
Το τετράστηλο μπάρκο μπορεί να αντιμετωπιστεί με ένα εκπληκτικά μικρό πλήρωμα —τουλάχιστον 10— και ενώ το συνηθισμένο πλήρωμα ήταν περίπου 30, σχεδόν οι μισοί από αυτούς θα μπορούσαν να είναι μαθητευόμενοι.
Χρησιμοποιήθηκε ως σχολικό πλοίο, σε εκπαιδευτικές επιχειρήσεις για το Νορβηγικό Ναυτικό, και γενικά είναι διαθέσιμο για ενδιαφερόμενους εθελοντές.
Το καλοκαίρι του 2021 φιλοξένησε το " " με ζωντανή τηλεόραση καθημερινά, καθώς ταξίδευε σε όλη τη νορβηγική ακτή από Βορρά προς Νότο και διέσχιζε τη Βόρεια Θάλασσα στο Σέτλαντ.
Μετά από αυτό, θα πραγματοποιήσει το πρώτο πλήρες ταξίδι ιστιοπλοΐας σε όλο τον κόσμο, το οποίο εκτιμάται ότι θα διαρκέσει 19 μήνες, και θα κάνει πολλές εκδηλώσεις στην πορεία.