polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Πρόσθεσε πως το να δολοφονούσε η Ηλέκτρα την Αλεξάνδρα είχε περισσότερο νόημα παρά να το έκανε κάποιος από τους , καθώς «κανένας από αυτούς δεν είναι πραγματικά δολοφονικός» και θα έπρεπε «πραγματικά να φτάσει στα όρια για να το κάνει».
Ο Λόιντ ξεκίνησε να δουλεύει πάνω στη μίνι σειρά αρκετές εβδομάδες πριν την έναρξη των γυρισμάτων, παίρνοντας την δουλειά που είχε κάνει ήδη η Κλάρκσον για να τη βελτιώσει.
Απέφυγε την υπερχρησιμοποίηση των τόσο διαφορετικών χρωμάτων, ώστε οι σκηνές να μην καταλήξουν να δείχνουν μη ρεαλιστικές, και σημείωσε πως το κόκκινο μπορεί να είναι υπερβολικό για την κάμερα περιορίζοντάς το στις σκηνές του και χρησιμοποιώντας το μόνο ως έμφαση.
Ο Λόιντ δεν ήθελε να αναδημιουργήσει τις τεχνικές που χρησιμοποιήθηκαν στις ατομικές σειρές και στις οποίες εκείνος δεν είχε εργαστεί κι έτσι, επικεντρώθηκε στη συγκεκριμένη εμφάνιση που επιθυμούσε η Κλάρκσον.
Από το να ξοδέψει σημαντικό χρονικό διάστημα στην ταξινόμηση του υλικού με βάση τα χρώματα για την μετά-παραγωγή της σειράς, ο Λόιντ επέλεξε να ενσωματώσει όσο το δυνατόν περισσότερο τα χρώματα μέσα στις σκηνές, έτσι ώστε να μπορεί να στείλει τις σκηνές του στον χρωματιστή Τόνι Ντ'Αμόρε της ' απλά με κάποιες σημειώσεις για να ολοκληρώσει εκείνος τη δουλειά, όσο ο Λόιντ θα βρισκόταν στα γυρίσματα.
Η δουλειά του Ντ'Αμόρε ήταν πρόκληση, ειδικά σε σκηνές που συνδύαζαν αρκετούς χαρακτήρες, καθώς έπρεπε να προσαρμόσει συγκεκριμένες περιοχές κάθε πλάνου αναλόγως το πού βρίσκονταν οι χαρακτήρες.
Έπρεπε επίσης να δημιουργήσει διαφορετικές χρωματικές αποχρώσεις για την υψηλής και κανονικής δυναμικής εμβέλειας εκδοχή της σειράς, εκδοχές στις οποίες κυκλοφόρησε η σειρά στο .
Η Κλάρκσον προσπάθησε να έχει όσο περισσότερο ατομικό χρόνο μπορούσε με τον κάθε ήρωα για να βοηθήσει το κοινό να καταλάβει ποιος ήταν ο κάθε χαρακτήρας, σε περίπτωση που δεν είχαν παρακολουθήσει όλες τις προηγούμενες ξεχωριστές σειρές.
Επιπρόσθετα της χρήσης χρωμάτων και του τρόπου που τα συνδύασαν, η Κλάρκσον προσπάθησε να «στρίψει» τα επεισόδια για να δείξει τη συνύπαρξη των χαρακτήρων· όπως σε μια στιγμή στο πρώτο επεισόδιο όπου ο Κέιτζ φεύγει από ένα διαμέρισμα και ανασηκώνει το κεφάλι, με την επόμενη λήψη να δείχνει την Τζόουνς να μπαίνει σε ένα διαμέρισμα και να σκύβει το κεφάλι.
Σχετικά με αυτό, η Κλάρκσον είπε: «Προσπάθησα να δημιουργήσω μεταβάσεις οι οποίες θα τους ένωναν . έτσι συνεχώς έχεις την αίσθηση πως αυτοί οι κόσμοι τελικά θα συναντηθούν».
Χρησιμοποίησε επίσης τρένα σε μεταβάσεις για να δείξει πως οι χαρακτήρες βρίσκονταν απλά μια διαδρομή μακριά ο ένας από τον άλλο και, παρά τη διαφορετική απόχρωση, οι λήψεις των χαρακτήρων γίνονταν με τους ίδιους φακούς υποδεικνύοντας πως ζουν στον ίδιο κόσμο.
Η Μασλάνσκι, η οποία είχε σχεδιάσει τα κοστούμια στις προηγούμενες σειρές της στο , είχε την επιλογή να διαλέξει ανάμεσα στον σχεδιασμό κοστουμιών για τους ή τον πρώτο κύκλο της σειράς , λόγω σύγκρουσης στο πρόγραμμα των δύο παραγωγών.
Περιέγραψε τη διαδικασία ανάδειξης του χρώματος του κάθε χαρακτήρα ως γιορτή, επιδιώκοντας να εμπλουτίσει τις στολές με κόκκινο για τον , ναυτικό μπλε και ελαφρώς ιώδες για τη Τζέσικα Τζόουνς, λαδί για τον και το χρυσό «χρώμα του Χάρλεμ» για τον Λουκ Κέιτζ.
Τα κοστούμια των χαρακτήρων παρέμειναν συνεπή στις ατομικές σειρές των χαρακτήρων, αν και για τη στολή του , η οποία δημιουργήθηκε από την στο Λος Άντζελες, το κράνος άλλαξε για να έχει μια πιο ματ επιφάνεια, η οποία ήταν λιγότερο γυαλιστερή από αυτήν στη σειρά .
Η Μασλάνσκι θεώρησε πως ολόκληρη η αμφίεση με τη φόρμα ήταν «πολύ '70, λίγο πολύ σοφιστικέ, Ιταλική μαφία» κι έτσι σχεδίασε ένα τζάκετ χρησιμοποιώντας κλασικό σχέδιο και χρώματα του πράσινου με χρυσές λωρίδες, συνδυάζοντάς το με παντελόνι κάργκο.
Ο Λόιντ περιέγραψε την παραγωγή της μίνι σειράς ως πιο πολύ όμοια με μια ταινία παρά με τις προηγούμενες τηλεοπτικές σειρές της στο , εξαιτίας των απαιτήσεων του προγραμματισμού λόγω του μεγαλύτερου αριθμού των ηθοποιών που βρίσκονταν σε αυτήν και του γεγονότος πως τα επεισόδια δεν γυρίζονταν πάντα με τη σειρά που θα προβάλλονταν, εξαιτίας των απαιτήσεων των τοποθεσιών.
Σημείωσε πως αν και ο αριθμός των επεισοδίων ήταν μικρότερος από τον συνήθη αριθμό των σειρών του , η συνολική διάρκεια της παραγωγής δεν ήταν σημαντικά μειωμένη όπως το ανέμενε, εξαιτίας των περισσότερων ημερών που απαιτούσε το κάθε επεισόδιο για να ολοκληρωθεί.
Επιπρόσθετα γυρίσματα έγιναν στις τοποθεσίες Άπερ Γουέστ Σάιντ, Χελς Κίτσεν και Γουίλιαμσμπεργκ του Μπρούκλιν, στο Στάμπλετον του Στάτεν Άιλαντ, στο Πάρκο του Σεντ Νίκολας, στο λόμπι και την εξωτερική πρόσοψη του κτιρίου , στο Σέντραλ Παρκ Μολ, στο κέντρο Ρόκφελερ στο Μανχάταν, στο ελικοδρόμιο Ντάουνταουν Μανχάταν, στον κεντρικό δρόμο 240 του Μανχάταν, στο Άπελ Ρουμ του κτιρίου και στο κτίριο του Δημοτικού Αρχείου της Νέας Υόρκης.
Οι Ραμίρεζ και Πίτρι ήθελαν η σειρά να έχει την αίσθηση πως είχε κερδηθεί, ήταν προσγειωμένη και επίκαιρη, όπως ακριβώς και οι ατομικές σειρές των χαρακτήρων, παρά μια «εταιρική εντολή».
Ο Γκόνταρντ σημείωσε πως κάθε μία από τις ατομικές σειρές έχει διαφορετικό τόνο και είπε πως ο συνδυασμός τους δημιούργησε έναν διαφορετικό τόνο στη μίνι σειρά.
Οι σκηνές στα πρώτα επεισόδια δημιουργήθηκαν με σκοπό την αίσθηση μιας «πιο άριστης εκδοχής» των ατομικών σειρών, χρησιμοποιώντας οπτικά και ηχητικά στοιχεία από την κάθε μία τα οποία σιγά σιγά συνδυάζονται μεταξύ τους όσο προχωράει η σειρά.
Ο Λόουμπ προειδοποίησε εναντίον της «εύκολης σύγκρισης» με τους Εκδικητές, σημειώνοντας πως θα πρέπει να ληφθούν μαθήματα από αυτό το όπως το πώς αυτή η ομάδα δεν έδεσε «όσο ομαλά θα το πιστεύατε», αλλά σε αντίθεση με τους Εκδικητές στην ταινία, οι δεν λειτουργούν από μία τοποθεσία όπως ο Πύργος των Εκδικητών και δεν έχουν ταιριαστές στολές.
Ταινίες όπως οι Και οι 12 Ηταν Καθάρματα , Οι Επτά Σαμουράι και άλλες «όπου οι χαρακτήρες που σχηματίζουν μια ομάδα δεν θέλουν πραγματικά να το κάνουν» απετέλεσαν μεγαλύτερη πηγή έμπνευσης παρά οι Εκδικητές.
Τον Οκτώβριο του 2013, το ανέφερε πως η προετοίμαζε τέσσερις τηλεοπτικές δραματικές σειρές και μια μίνι σειρά, που θα είχαν συνολικά 60 επεισόδια, οι οποίες θα κυκλοφορούσαν σε υπηρεσίες και συνδρομητικούς παρόχους, με το , το και το να εκφράζουν ενδιαφέρον.
Λίγες εβδομάδες αργότερα, ανακοινώθηκε πως η και τα θα παρέχουν στο σειρές που θα επικεντρώνονταν στους χαρακτήρες των , Τζέσικα Τζόουνς, Λουκ Κέιτζ και , οι οποίες θα οδηγούσαν σε μια μίνι σειρά βασισμένη στους .
Τον Νοέμβριο του 2015, ο αρχισυντάκτης των , Τζο Κεσάντα, δήλωσε πως δεν υπήρχε καμία ανησυχία από τη για την αλλαγή της «κλασικής» αυθεντικής σύνθεσης των , επειδή «κανείς δεν γνωρίζει στον κόσμο γενικότερα ποιοι είναι οι . Έτσι η ιδέα του να πάρουμε το θέμα και το όνομα και να το εφαρμόσουμε , έχει μια απόλυτα φυσική αίσθηση», προσθέτοντας πως η έχει «μια θαυμάσια ιδέα» πίσω από το γιατί η ομάδα θα σχηματιζόταν στο και γιατί θα ονομάζονταν .
Όσον αφορά το πού αφήνει η μίνι σειρά τους , ο Ραμίρεζ συνέκρινε τη σχέση τους με «ανθρώπους που βρίσκονταν στο ίδιο λεωφορείο όταν συνέβη ένα ατύχημα. είναι κάπως σαν 'Αυτή ήταν μια εξαιρετική περιπέτεια που ζήσαμε μαζί, θα ήμουν εντάξει να σε ξαναέβλεπα, θα ήμουν επίσης εντάξει αν δεν σε ξαναέβλεπα ποτέ'».
Η μοναχή που φωνάζει τη «Μάγκι» όταν ο Μέρντοκ ξυπνάει, είναι μια σιωπηρή αναφορά στη μητέρα του Μέρντοκ, κάτι το οποίο δεν επιβεβαίωνε ο Ραμίρεζ κατά την περίοδο της κυκλοφορίας της μίνι σειράς.
Σημείωσε, ωστόσο, πως αυτή η σκηνή μαζί με αρκετές άλλες από την ιστορία του στη μίνι σειρά αποτελούν άμεσο φόρο τιμής στα κόμικ και πως η ιστορία του « » ήταν μία από τις αγαπημένες του.
Ο Ραμίρεζ εξήγησε πως η σκηνή συμπεριλήφθηκε εξαιτίας του ότι ο τρίτος κύκλος του είχε ήδη ανακοινωθεί και δεν ήθελαν να κάνουν το κοινό να πιστεύει πως «προσπαθούσαν να τους εξαπατήσουν ή να τους πείσουν για κάτι που δεν επρόκειτο να συμβεί».
Στη σειρά πρωταγωνιστούν οι Τσάρλι Κοξ ως Ματ Μέρντοκ / , Κρίστεν Ρίτερ ως Τζέσικα Τζόουνς, Μάικ Κόλτερ ως Λουκ Κέιτζ και Φιν Τζόουνς ως Ντάνι Ραντ / , οι οποίοι επαναλαμβάνουν τους ρόλους τους από τις δικές τους ατομικές σειρές.
Πρωταγωνιστούν επίσης οι Έκα Ντάρβιλ, Έλντεν Χένσον, Τζέσικα Χένγουικ, Σιμόν Μίσικ, Ραμόν Ροντρίγκεζ, Ρέιτσελ Τέιλορ, Ντέμπορα Αν Γολ, Ελοντί Γιουνγκ, Ροζάριο Ντόσον και Σκοτ Γκλεν, επίσης ηθοποιοί που επιστρέφουν από τις προηγούμενες σειρές επαναλαμβάνοντας τους ρόλους τους, καθώς επίσης και η Σιγκούρνι Γουίβερ σε έναν νέο ρόλο.
Η φωτογραφία και ο σχεδιασμός της σειράς καθιερώνει τις διαφορετικές χρωματικές παλέτες από τις ατομικές σειρές του κάθε χαρακτήρα και τις συνδυάζει καθώς δημιουργείται η ομάδα.
Η ανακοίνωσε τον Φεβρουάριο του 2014 πως τα γυρίσματα της μίνι σειράς θα γίνονταν στη Νέα Υόρκη, με τον αρχισυντάκτη των , Τζο Κεσάντα, να δηλώνει τον Απρίλιο πιο συγκεκριμένα πως τα γυρίσματα θα λάμβαναν χώρα στις περιοχές του Μπρούκλιν και του Λονγκ Άιλαντ Σίτι, οι οποίες έμοιαζαν ακόμα αρκετά με το παλιό Χελς Κίτσεν, καθώς επίσης και σε ειδικά διαμορφωμένα στούντιο.
Τον Απρίλιο του 2016, ο Κοξ επιβεβαίωσε πως τα γυρίσματα θα ξεκινούσαν στα τέλη του 2016, μετά την ολοκλήρωση της παραγωγής της σειράς τον Οκτώβριο.
Εξαιτίας των απαιτήσεων της παραγωγής, έφερε στη σειρά τον μακροχρόνιο συνεργάτη του Τζιμ ΜακΜίλαν για να βοηθήσει στο φόρτο εργασίας, όταν κάποια επεισόδια γυρίζονταν ταυτόχρονα.
Τον Αύγουστο του 2014, ο Βίνσεντ Ντ'Ονόφριο, ο οποίος υποδύεται τον Γουίλσον Φισκ στον , δήλωσε πως μετά «την ολοκλήρωση των σειρών στο », η έχει «ένα μεγαλύτερο σχέδιο επέκτασης».
Μετά τη δουλειά της στη σειρά , η Κλάρκσον ένιωθε πιο άνετα να δουλεύει σε αυτόν τον πιο προσγειωμένο κόσμο και ενστικτωδώς γνώριζε τι φωτισμό και ποιες γωνίες της κάμερας να χρησιμοποιήσει.
Όταν ένας σκηνοθέτης από αυτή τη σειρά δεν ήταν διαθέσιμος να επιστρέψει για κάποια επαναληπτική λήψη μιας σκηνής, η ζητούσε από την Κλάρκσον να σκηνοθετήσει αυτή τη νέα λήψη.
Η Κλάρκσον βρήκε αυτή την εμπειρία «εξαιρετικά πολύτιμη», δίνοντάς της μια ευκαιρία να δουλέψει με τον Τζόουνς και να βιώσει την εμπειρία και τον τόνο της δικής του σειράς, πριν ξεκινήσουν τα γυρίσματα των .
Οι Κλάρκσον και Λόιντ έμαθαν επίσης τις τεχνικές απαιτήσεις της απεικόνισης του χαρακτήρα με βάση τη διαδικασία που χρησιμοποιήθηκε από το επιτελείο της σειράς, καθώς και το πώς δημιουργήθηκε η επίδραση των ικανοτήτων του Κέιτζ.
Μέχρι τα τέλη Μαΐου του 2016, οι Πίτρι και Ραμίρεζ είχαν παραδώσει μια ολοκληρωμένη ιστορία για τη μίνι σειρά, βασισμένη σε μια «πολύ βασική δομή» του Λόουμπ, την οποία ο Λόουμπ περιέγραψε ως επική.
Οι Πίτρι και Ραμίρεζ πέρασαν από μια «πράξη τραπέζης» για να κάνουν την ιστορία κατανοητή σε τηλεθεατές που δεν είχαν δει τις προηγούμενες σειρές, ενώ ταυτόχρονα να μην συμπεριλάβουν περιττές στιγμές για όσους τις είχαν δει.
Ο Πίτρι είπε πως η μίνι σειρά θα αποτελούσε μια «παράκαμψη» για τους χαρακτήρες, επιτρέποντάς τους στο τέλος να επιστρέψουν στις «αντίστοιχες ομάδες» τους, με τη σειρά να αντιπροσωπεύει κατά κάποιο τρόπο τον κύκλο 2.5 για τον , τον κύκλο 1.5 για τον , τον 1.5 κύκλο για την και τον 1.5 κύκλο για τον .
Ο Λόουμπ συνέκρινε τη μίνι σειρά με τους Ολυμπιακούς, όπου «γνωρίζεις όλους αυτούς τους αθλητές από τα ατομικά τους αθλήματα συναντιούνται όλοι μαζί σε μια διοργάνωση», ενώ ο Κόκερ τη συνέκρινε με τον σχηματισμό του χιπ χοπ συγκροτήματος - ή τον σχηματισμό του Βόλτρον.
Για την Αλεξάνδρα και το Χέρι, οι εκτελεστικοί παραγωγοί πρότειναν το άσπρο χρώμα ως αναπαράσταση της φράσης «το φως στο τέλος του τούνελ», δεδομένου πως η ομάδα αποτελείτο από αθάνατους υπερκακούς.
Τα ρούχα της Αλεξάνδρα εμπεριέχουν επίσης μεταλλικά στοιχεία τα οποία υποδηλώνουν πως ήταν περισσότερο πολεμίστρια σε μια προηγούμενη ζωή και έχει αυτή την «αγριότητα ή τη δύναμη μέσα της».
Γενικά, τα ρούχα της είναι εμπνευσμένα από την Ευρώπη και από «έναν παλαιότερο κόσμο» για τη δημιουργία «μιας παγκόσμιας αίσθησης στην ντουλάπα της, πολύ πλούσια.η ντουλάπα της αντικατοπτρίζει αυτό το είδος της αρχαιότητας».
Επειδή θα έμοιαζε εκτός τόπου στους δρόμους της Νέας Υόρκης, η Μασλάνσκι σχεδίασε επίσης ένα παλτό για να την καλύψει, το οποίο εμπνεύστηκε από τις ταινίες Η ερωμένη του Γάλλου λοχαγού και .
Τον Μάρτιο του 2016, η Ελοντί Γιουνγκ, η οποία υποδύθηκε την Ηλέκτρα Νάτσιος στη σειρά , εξέφρασε το ενδιαφέρον της να εμφανίσει «την κακιά πλευρά της» στη σειρά , ενώ ο Έκα Ντάρβιλ είπε ένα μήνα αργότερα πως θα επαναλάμβανε τον ρόλο του Μάλκομ Ντουκάς από τη σειρά στη σειρά .
Μετά την έναρξη της παραγωγής τον Οκτώβριο, η επιβεβαίωσε πως οι Ντάρβιλ, Μίσικ και Γιουνγκ θα εμφανίζονταν στη σειρά, μαζί με τους ηθοποιούς από τον Ντέμπορα Αν Γολ ως Κάρεν Πέιτζ, Έλντεν Χένσον ως Φόγκι Νέλσον και Σκοτ Γκλεν ως Στικ· την Ρέιτσελ Τέιλορ ως Τρις Γουόκερ από την · και την Τζέσικα Χένγουικ ως Κολίν Γουίνγκ από τον .
Ο Ραμόν Ροντρίγκεζ από τον επαναλαμβάνει επίσης τον ρόλο του ως Μπακούτο, ενώ η Ροζάριο Ντόσον επιστρέφει ως Κλερ Τεμπλ από όλες τις προηγούμενες σειρές της στο .
Η χρησιμοποίηση αυτών των φακών δημιούργησε προβλήματα στην κινηματογραφική ομάδα της σειράς και θέματα προμήθειας με την , με τον Λόιντ να επισημαίνει πως παρά το ότι η χρήση τέτοιων φακών είναι δημοφιλής, «δεν κάνουν εύκολη τη ζωή σου».
Έτσι, για την υπόλοιπη σειρά ο Λόιντ επέστρεψε στους σύγχρονους φακούς τους οποίους είχε χρησιμοποιήσει στον , και οι οποίοι δεν δημιουργούσαν σημαντική διαφορά στην τελική εμφάνιση της σειράς.
Η Κλάρκσον είχε επίσης προγραμματίσει πολλαπλές κινηματογραφικές «ηρωικές» λήψεις, οι οποίες απαιτούσαν σύνθετες κινήσεις των καμερών και πολλή δουλειά με τεχνητό γερανό.
Ο Ραμίρεζ είπε πως όταν έδειξαν το Χέρι να αγοράζει το κτίριο στον πρώτο κύκλο του και μετέπειτα την τρύπα που έσκαβαν στον δεύτερο κύκλο, δεν ήταν γνωστό «το τι ακριβώς έψαχναν να βρουν κι έτσι μπορούσαμε να σκεφτούμε το οτιδήποτε για τη συνέχεια».
Έχοντας τον σκελετό ενός νεκρού δράκου να είναι η πηγή της ουσίας που το Χέρι αναζητούσε, «έμοιαζε σαν τον πιο καθαρό τρόπο να δεθούν όλα μεταξύ τους», σύμφωνα με τον Ραμίρεζ, ο οποίος αναφέρθηκε στον πρώτο κύκλο του όπου η Γκάο πουλάει ναρκωτικά φτιαγμένα από θρυμματισμένα οστά δράκου.
Η Κλάρκσον, η οποία σκηνοθέτησε επίσης κάποια επεισόδια της σειράς , είπε πως η σειρά είναι «πολύ σκοτεινή και πολύ σκληρή και πολύ μπλε», ενώ ο επικεντρωνόταν περισσότερο στο κόκκινο.
Όταν ο Μέρντοκ και η Τζόουνς συναντιούνται, βρίσκονται σε ένα «σκληρό γκρι-μπλε» δωμάτιο, υποδεικνύοντας πως αυτός είναι ο κόσμος της Τζόουνς, με τη Νάιτ να φοράει ένα κατάλληλο- καφέ χρώμα.
Για τον καθορισμό της εμφάνισης της μίνι σειράς, η Κλάρκσον εμπνεύστηκε από ταινίες που είχαν ως σκηνικό τη Νέα Υόρκη, όπως οι Ο Άνθρωπος από τη Γαλλία , : Ο Μαύρος Πάνθηρας .
Λόιντ, ο σχεδιαστής παραγωγής Λόρεν Γουίκς και η σχεδιάστρια κοστουμιών Στέφανι Μασλάνσκι συνεργάστηκαν για να δημιουργήσουν διακριτές χρωματικές παλέτες για τον κάθε χαρακτήρα, διατηρώντας την εμφάνισή τους από τις ατομικές τους σειρές, παρά να επιχειρούσαν να συγχωνεύσουν τη διαφορετικότητα των σειρών για τη μίνι σειρά.
Η Μασλάνσκι εξήγησε πως οι παλέτες χρησιμοποιήθηκαν για τον φωτισμό, τα σκηνικά και τις τοποθεσίες, καθώς και για τα κοστούμια τόσο των βασικών χαρακτήρων όσο και των δευτερευόντων.
Όταν οι χαρακτήρες αρχίζουν να συναναστρέφονται μεταξύ τους, αρχίζει και η ανάμειξη των χρωμάτων και έγιναν συζητήσεις σχετικά με το ποια χρώματα θα βρίσκονταν στο προσκήνιο και ποια θα εμφανίζονταν λιγότερο αναλόγως την κάθε σκηνή.
Οι κριτικοί ήταν κυρίως θετικοί απέναντι στην σειρά, τονίζοντας τη δυναμική μεταξύ των διαφορετικών χαρακτήρων των , καθώς και την ερμηνεία της Γουίβερ, αλλά ήταν γενικά απογοητευμένοι με τη συνολική ιστορία, το ρυθμό και τη χρησιμοποίηση του Χεριού ως τους κακούς.
Ανάλυση τρίτων υπέδειξε πως η μίνι σειρά ήταν η σειρά της του με τη μικρότερη τηλεθέαση και τη μεγαλύτερη εβδομαδιαία πτώση από όλες, αν και, σύμφωνα με το , κατέλαβε την τρίτη θέση ανάμεσα σε σειρές όπου οι τηλεθεατές παρακολούθησαν όλα τα επεισόδια μαζί παγκοσμίως την περίοδο της κυκλοφορίας της.
Στην - της Νέας Υόρκης τον Οκτώβριο, ανακοινώθηκε η Σιγκούρνι Γουίβερ στον ρόλο της βασικής ανταγωνίστριας της μίνι σειράς, με αργότερα να αποκαλύπτεται πως θα ονομαζόταν Αλεξάνδρα.
Οι παραγωγοί αναφέρονταν στον χαρακτήρα ως «ο τύπος της Σιγκούρνι Γουίβερ» για τέσσερις μήνες πριν ο Λόουμπ επικοινωνήσει μαζί της σχετικά με το πρότζεκτ.
Επιπρόσθετα, επαναλαμβανόμενους ρόλους έχουν οι Τζαμάλ Μάλορι ΜακΚρι ως Κόουλ, Μισέλ Φέντερερ και Κλόι Λεβίν ως Μισέλ και Λέξι Ρέιμοντ αντίστοιχα και ο Ρον Σίμονς ως ο αρχηγός της αστυνομίας Στρίμπερ.
Ο Πισάνο θεώρησε πως «υπήρχε περισσότερη ελευθερία να πιέσει τα πράγματα και να κλίνει λίγο περισσότερο σε ορχηστρικούς χρωματισμούς» για τον κάθε χαρακτήρα, αφού «είχαμε να κάνουμε με σαφείς χαρακτήρες που το κοινό τούς γνώριζε καλά».
Η μουσική επένδυση του Πισάνο, η οποία ήταν ένα υβρίδιο συνθεσάιζερ και 30μελούς ορχήστρας, δανείζεται το «χρώμα» του θέματος του κάθε χαρακτήρα από τις ατομικές τους σειρές «για να υπενθυμίσω στο κοινό πως είναι ανεξάρτητες προσωπικότητες».
Τον Δεκέμβριο του 2014, η Κρίστεν Ρίτερ προσλήφθηκε για τον ρόλο της Τζέσικα Τζόουνς και ο Μάικ Κόλτερ για τον ρόλο του Λουκ Κέιτζ για τη σειρά , με τον Κόλτερ να αναλαμβάνει επίσης τον πρωταγωνιστικό ρόλο στη δική του σειρά, .
Οι κυκλοφόρησαν στις 18 Αυγούστου 2017 στην υπηρεσία του , σε όλες τις επικράτειες όπου είναι διαθέσιμο, σε υψηλή ευκρίνεια ανάλυσης 4 και σε υψηλής δυναμικής εμβέλειας βίντεο .
Τα οκτώ, διάρκειας μίας ώρας το καθένα, επεισόδια κυκλοφόρησαν ταυτόχρονα σε αντίθεση με την καθιερωμένη εβδομαδιαία κυκλοφορία ανά επεισόδιο σειρών, για να ενθαρρυνθεί η παρακολούθηση όλων των επεισοδίων μαζί, μια μέθοδος που χρησιμοποιήθηκε επιτυχημένα και για άλλες πρωτότυπες σειρές του .
Άλλοι ηθοποιοί οι οποίοι επαναλαμβάνουν τους ρόλους τους στη μίνι σειρά συμπεριλαμβάνουν τους Γουάι Τσινγκ Χο ως Μαντάμ Γκάο, Πίτερ ΜακΡόμπι ως Πάτερ Λάντομ, Έιμι Ράτμπεργκ ως Μάρσι Σταλ και Σούζαν Βαρόν ως Τζόσι από τον · Κάρι-Αν Μος ως Τζέρι Χόγκαρθ και Νικόλ Γιανέτι ως Νικόλ από την και Ρομπ Μόργκαν ως Τερκ Μπάρετ από προηγούμενες σειρές της στο .
Οι τίτλοι αρχής, οι οποίοι σχεδιάστηκαν από την εταιρία , θυμίζουν τη δουλειά που έκανε η εταιρία για τη σειρά , αναδημιουργώντας τους χαρακτήρες από στοιχεία του σκηνικού.
Οι τίτλοι αρχής απεικονίζουν τους τέσσερις μέσω χρωματιστών τοπογραφικών χαρτών της Νέας Υόρκης, δείχνοντας τις διαφορετικές περιοχές της πόλης από όπου προέρχεται ο καθένας.
Οι κάνουν επίσης μια σύντομη εμφάνιση, υποδυόμενοι τους εαυτούς τους, ερμηνεύοντας το Πρώτο Κουαρτέτο Εγχόρδων του Γιοχάνες Μπραμς για την Αλεξάνδρα.
Λίγους μήνες μετά τα γεγονότα του δεύτερου κύκλου του και ένα μήνα μετά τον πρώτο κύκλο του , οι αυτόκλητοι τιμωροί , Τζέσικα Τζόουνς, Λουκ Κέιτζ και ενώνουν τις δυνάμεις τους και συνεργάζονται στη Νέα Υόρκη για την αντιμετώπιση ενός κοινού εχθρού, του Χεριού.
Ο σακελάριος θεωρείται ότι προΐστατο του σακελλίου , όρος που εμφανίζεται σε πρώιμες βυζαντινές πηγές με την προφανή σημασία του «θησαυροφυλακίου», ειδικότερα των μετρητών, σε αντίθεση με το βεστιάριον που προοριζόταν για αγαθά.
Μάλλον φαίνεται να συνδέονται με το αυτοκρατορικό υπνοδωμάτιο , με αυλικούς τίτλους όπως σπαθάριος ή κουβικουλάριος, ενώ ορισμένοι κάτοχοι του αξιώματος είχαν επιφορτιστεί με σαφώς μη οικονομικά καθήκοντα: ο αυτοκράτορας Ηράκλειος διόρισε στον σακελλάριο Θεόδωρο Τριθύριο τη διοίκηση του στρατεύματος εναντίον των Αράβων, ενώ άλλος σακελλάριος διενήργησε την ανάκριση του Μαξίμου του Ομολογητή υπό τον Αυτοκράτορα Κώνστα Β .
Ως το Τακτικόν Ουσπένσκυ ], ο σακελλάριος είχε γίνει γενικός ελεγκτής των φορολογικών γραφείων , με συμβολαιογράφους να αναφέρονται σε αυτόν σε κάθε τμήμα.
Το αξίωμα υφίσταται αποδεδειγμένα μέχρι τουλάχιστον το 1196, αν και μπορεί να έχει ενταχθεί για κάποιο χρονικό διάστημα σε εκείνη του μέγα λογαριαστή υπό τον Αλέξιο Α Κομνηνό , στο οποίο το πρόθεμα μέγας προστέθηκε περί τα τέλη του 11ου αιώνα.
Η Ιταλοτουρκική σύμβαση του 1932 υπεγράφη στην Άγκυρα στις 4 Ιανουαρίου 1932 από τον ιταλό πληρεξούσιο πρέσβη Πομπέο Αλόιζι και τον τούρκο υπουργό εξωτερικών Τεβφίκ Ρουστού Αράς, διευθετώντας ένα κενό της Συνθήκης της Λωζάνης του 1923 που αφορούσε την κυριαρχία σε ένα αριθμό νησίδων και βραχονησίδων των Δωδεκανήσων και οριοθετώντας τα χωρικά ύδατα μεταξύ των ακτών της Ανατολίας και του Καστελλόριζου, που ήταν ιταλική επικράτεια από το 1921.
Σε ένα Προσάρτημα που υπεγράφη τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους, οι δύο χώρες συμφώνησαν να επεκτείνουν τη σύμβαση ώστε να οριοθετηθούν τα θαλάσσια σύνορα μεταξύ των ακτών της Ανατολίας και των υπόλοιπων ιταλικών Δωδεκανήσων.
Μέσω της σύμβασης αυτής, τα νησάκια που βρίσκονταν μέσα στον κόλπο του λιμανιού του Καστελλόριζου, μαζί με τα νησιά Ρω και Στρογγύλη πιο μακριά, παρέμειναν μέρος των Ιταλικών Δωδεκανήσων, ενώ όλα τα άλλα νησάκια στη γύρω περιοχή δόθηκαν στην Τουρκία.
Έπειτα ζυμώνεται για δεύτερη φορά και αφήνεται πάλι σε χλιαρό περιβάλλον ώσπου να διογκωθεί και πάλι από μόνη της και να διαμορφωθεί στην τελική της μορφή πριν από το ψήσιμο.
Τα ζυμαρικά είναι συνήθως κατασκευασμένα από ξηρή ζύμη που ζυμώνεται και παίρνει σχήμα είτε μέσω της εξώθησης σε μηχανή ζυμαρικών ή αν τεντωθεί και πάρει σχήμα με το χέρι .
Ενώ τα ψωμιά και άλλα προϊόντα που παρασκευάζονται από ζύμες είναι συχνά ψημένα σε φούρνους, ορισμένοι τύποι τροφίμων ζύμης για να ψηθούν έχουν ανάγκη την άμεση θερμότητα, όπως οι πίτες, οι οποίες ψήνονται απευθείας σε ένα ταψάκι.
Σε πολλά μέρη της κεντρικής Ινδίας οι άνθρωποι χρησιμοποιούν την γρήγορη μέθοδο κατά την οποία φτιάχνουν μια μπάλα ζύμης ψωμιού που ονομάζεται μπάατι.
Σε χώρες της περιοχής Σαχέλ της Αφρικής, οι μπάλες ζύμης ονομάζονται αϊίς ή μπίγια, είναι κατασκευασμένες με άλευρο από σόργο ή κεχρί και ψήνονται στο έδαφος.
Οι τηγανίτες, βάφλες και πολλά κέικ και «γρήγορα ψωμιά» (συμπεριλαμβανομένων των αγγλικών μάφινς ή των αμερικανικών μπράουνις και τα παρόμοια) συχνά γίνονται με πιο ρευστές ζύμες ή ακόμα με ένα υγρό κουρκούτι από αλεύρι και όχι από μια στερεά ζύμη και το ρευστό μείγμα χύνεται στο τελικό σχήμα.
Η ζύμη συνήθως κατασκευάζεται με ανάμειξη αλεύρου με μικρή ποσότητα νερού και/ή άλλου υγρού και μερικές φορές περιλαμβάνει διογκωτικούς παράγοντες, είτε βιολογικούς είτε χημικούς , καθώς και άλλα συστατικά όπως διάφορα λίπη ή αρώματα.
Η διαδικασία παρασκευής και διαμόρφωσης της ζύμης αποτελεί πρόδρομο για την παρασκευή μιας ευρείας ποικιλίας τροφίμων, ιδιαίτερα ψωμιού και προϊόντων με βάση το ψωμί, αλλά περιλαμβάνει επίσης μπισκότα, κέικ, ζυμαρικά, πιτόψωμα , πίτσες, πίτες και άλλα παρόμοια αρτοσκευάσματα.
Οι ζύμες παρασκευάζονται από μεγάλη ποικιλία αλεύρων, συνήθως από σιτάρι, αλλά και αλεύρια από αραβόσιτο, ρύζι, σίκαλη και άλλα δημητριακά, καθώς και από όσπρια, αμύγδαλα και άλλες καλλιέργειες που χρησιμοποιούνται σε όλο τον κόσμο.
Κάθε αλεύρι χρειάζεται συγκεκριμένο χρόνο να ζυμωθεί ,διότι αν η μάλαξη συνεχιστεί για περισσότερο από τον απαιτούμενο χρόνο, η ζύμη χάνει την συνοχή της
Ξεκινώντας από ένα σύστημα «βαριάς συλλογής πολλαπλών υλών» , ευρέως διαδεδομένο στην Τοσκάνη, την Εμίλια-Ρομάνια, το Λάτσιο και το Βένετο, περνάμε σε ένα σύστημα συλλογής μεταλλικών κουτιών και γυαλιού, που εφαρμόζεται στο Πεδεμόντιο, τη Λιγουρία, σε μέρος της Λομβαρδίας και της Καλαβρίας .
Έπειτα, σε ένα κομμάτι της Εμιλία-Ρομάνια και του Τρεντίνο-Άλτο Άντιτζε, συναντάμε ένα σύστημα συλλογής μόνο μεταλλικών συσκευασιών, και τέλος, φτάνουμε στο πιο πρόσφατο και καινοτόμο σύστημα «ελαφριάς συλλογής πολλαπλών υλών» που εφαρμόζεται σε μέρος της Λομβαρδίας, στο Φρίουλι-Βενέτσια Τζούλια, στο Βένετο, την Πούλια, την Καλαβρία, τη Σικελία, την Καμπανία, τη Λε Μάρκε και σε μέρος του Πιεμόντε.
Ανάμεσα στις μεγάλες πόλεις με πληθυσμό άνω των 500.000 κατοίκων, την πρώτη θέση κατέχει το Μιλάνο, όπου το 2015 το ποσοστό χωριστής συλλογής που καταγράφηκε ανέρχεται στο 48,93%.
Ακόμα, το 2015, το Τορίνο έφτασε το 42,8%, ενώ το 2009, το Σαλέρνο έγινε η «πρωτεύουσα» όσον αφορά τη χωριστή συλλογή αποβλήτων στην χώρα, καταγράφοντας το υψηλότερο ποσοστό , το οποίο έπειτα, στα τέλη Οκτώβρη, ανήλθε στο 74,16%.
Στη Νάπολη, όπου έχουν υπάρξει προβλήματα αναφορικά με τη χωριστή συλλογή, εφαρμόζεται ένα σύστημα «πόρτα-πόρτα», σε ορισμένες μόνο γειτονιές, όπου τα απορρίμματα χωρίζονται σε πέντε κατηγορίες: χαρτί, γυαλί, πολλαπλές ύλες , οργανικά και σύμμεικτα.
Για τον υπόλοιπο πληθυσμό, δηλαδή στο μεγαλύτερο μέρος της πόλης, εφαρμόζεται η χωριστή συλλογή με κάδους τύπου καμπάνας, κίτρινους για πλαστικό και μεταλλικά κουτιά και πράσινους για γυαλί, καθώς και γκρι κάδους για τα σύμμεικτα και καφέ για τα οργανικά.