polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Η λάβα ήταν πολύ παχύρρευστη για να ρεύσει μακριά, ψύχθηκε και σχημάτισε έναν ηφαιστειακό θόλο λάβας φωνολιτικών βράχων στον κρατήρα του ηφαιστείου.
Έχει υψόμετρο 1.551 μέτρα, και η βάση του περιέχει τρεις πηγές που είναι οι πηγές του Λίγηρα, του μεγαλύτερου ποταμού της Γαλλίας, ο οποίος εκβάλλει στο Σαιν-Ναζαίρ στον Ατλαντικό ωκεανό μετά από πορεία 1.004 χιλιομέτρων.
Το όρος Ζερμπιέ-ντε-Ζον βρίσκεται στο Περιφερειακό Φυσικό Πάρκο των βουνών της Αρντές περίπου ανάμεσα στην κοινότητα Ωμπενά και στο Πουί-αν-Βελαί .
Αυτό οφειλόταν στη διαθήκη του Σέραρντ, ο οποίος με τον θάνατό του το 1728 άφησε κληρονομιά στο πανεπιστήμιο τρεις χιλιάδες λίρες για τη δημιουργία και διατήρηση ομώνυμης έδρας βοτανικής, τη βιβλιοθήκη του και το φυτολόγιό του, όλα υπό τον όρο ότι ο Ντιλένιους θα διοριζόταν ως ο πρώτος καθηγητής σε αυτή την έδρα.
Το 1732 δημοσίευσε το έργο , έναν κατάλογο των σπάνιων φυτών που βρίσκονταν στη συλλογή του μικρού αδελφού του Γουίλιαμ Σέραρντ, του Τζέιμς, στο Έλταμ του νοτιοανατολικού Λονδίνου.
Ο Κάρολος Λινναίος πέρασε έναν μήνα με τον Ντιλένιους στην Οξφόρδη το 1736 και μετά του αφιέρωσε το έργο του , ενώ το 1753 ονόμασε και το γένος τροπικών δένδρων προς τιμή του.
Τα χειρόγραφά του και οι συλλογές αποξηραμένων φυτών, με πολλά σχέδια, αγοράσθηκαν από τον διάδοχό του στην έδρα Χάμφρυ Σίμπθορπ και τελικώς περιήλθαν στην κατοχή του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης.
Για το έργο αυτό βοηθήθηκε από έναν άλλο Γερμανό βοτανολόγο που ζούσε στην Αγγλία, τον Τζωρτζ Τσαρλς Ντήρινγκ , με τον οποίο μελέτησαν μαζί και τους μύκητες.
Το 1719 εξέδωσε το έργο του για τη χλωρίδα στην περιοχή του Πανεπιστημίου του Γκίσεν, τον , εικονογραφημένο με σχέδια του ιδίου, ο οποίος περιείχε περιγραφές νέων ειδών.
Το αββαείο του Ρουαγιωμόν κατασκευάστηκε μεταξύ 1228 και 1235 με την υποστήριξη του βασιλιά της Γαλλίας Άγιου Λουδοβίκου και ήταν στην εποχή ένα από τα σημαντικότερα μοναστήρια στη Γαλλία.
Αρκετά μέλη της γαλλικής βασιλικής οικογένειας θάφτηκαν εδώ, κυρίως άτομα που πέθαναν στην παιδική ηλικία, συμπεριλαμβανομένων τριών παιδιών και δύο εγγόνων του Λουδοβίκου Θ', τα οποία δεν βρήκαν τον τελικό τόπο αναπαύσεως στον κύριο τόπο ταφής της δυναστείας, τη βασιλική του Σαιν Ντενί.
Στις αρχές του 20ού αιώνα, το αββαείο αγοράστηκε από τον Ζυλ Γκουέν και ο εγγονός του Ανρί, βιομήχανος και φιλόμουσος, άνοιξε τις πόρτες σε καλλιτέχνες, διοργάνωσε συναυλίες και δημιούργησε έναν τόπο μουσικής και πολιτιστικής δημιουργίας.
Το δώρισε στο Ίδρυμα Ρουαγιωμόν το οποίο δημιούργησε ο ίδιος το 1964, που είναι το πρώτο ιδιωτικό γαλλικό πολιτιστικό ίδρυμα, το οποίο από τότε διαχειρίζεται τις εγκαταστάσεις.
Το αββαείο του Ρουαγιωμόν είναι πρώην μοναστήρι του τάγματος των Κιστερκιανών που βρίσκεται κοντά στην κοινότητα Ασνιέρ-συρ-Ουάζ στο νομό Βαλ-ντ'Ουάζ, περίπου 30 χιλιόμετρα βόρεια του Παρισιού.
Ο ορεινός όγκος είναι μέρος της κρυσταλλικής κεντρικής ζώνης των Δυτικών Άλπεων και έχει ένα περίπου κυκλικό όριο, το οποίο το διακρίνεται για το μεγάλο υψόμετρο στην περιοχή.
Ιδιαίτερα αξιοσημείωτο είναι το Μον Πουρί με ύψος 3.779 μέτρα και στο νότο πάνω από την κοιλάδα της Μωριέν η κορυφή Νταν Παρασέ με ύψος 3.697 μέτρα, καθώς και οι παγετώνες της Βανουάζ με πολλές κορυφές, όπως το Ντομ Σασφορέ στα 3.586 μέτρα.
Μετά την οροσειρά του Λευκού Όρους και την οροσειρά των Εκρέν είναι ο τρίτος υψηλότερος ορεινός όγκος στη Γαλλία, φτάνοντας σε ύψος τα 3.885 μέτρα στην κορυφή Γκραντ Κας.
Οι γύρω οροσειρές είναι: στα δυτικά βρίσκεται η Μπελντόν, στα βόρεια υψώνεται τμήμα της οροσειράς του Μπωφόρ και του Μον Μπλαν, στα ανατολικά εκτείνεται η ορεινή περιοχή της κοιλάδας της Αόστα και στο νότο οι Κοττιανές Άλπεις και η Οροσειρά των Εκρέν.
Η νοτιοανατολική άκρη της οροσειράς, όπου το ύψος φθάνει τα 2.083 μέτρα στην ορεινή διάβαση του Μον-Σενί, αποτελεί τα σύνορα μεταξύ Γαλλίας και Ιταλίας, βρίσκεται μόλις 60 χιλιόμετρα από το Τορίνο.
Το τοπίο συμπληρώνεται με την εντυπωσιακή Λίμνη των Επτά Βουνών , το μεγαλείο του γιγαντιαίου ηφαιστείου Κερίντσι, πολλές μικρές ηφαιστειακές, παράκτιες και παγετώδεις λίμνες, φουμαρόλες που αναδύουν αέρια, πολυάριθμους καταρράκτες και σπήλαια.
Στα τρία πάρκα η βλάστηση διαφέρει ανά υψομετρική ζώνη, από τα πεδινά τροπικά δάση ως τα ορεινά δάση, και φτάνει ως τα υποαλπικά δάση που καλύπτονται με χαμηλή βλάστηση και θάμνους.
Η τοποθεσία προσφέρεται για επιστημονικές έρευνες που διεξάγονται από διακεκριμένα ερευνητικά κέντρα της Ινδονησίας, και φιλοξενεί διεθνείς συνεργασίες με ιδρύματα διεθνούς αναγνώρισης.
Το Κέντρο Διατήρησης Ελεφάντων του Σεμπλάτ δέχεται μαθητές και εθελοντές από όλον τον κόσμο, που σε ένα ολιγοήμερο εκπαιδευτικό πρόγραμμα μαθαίνουν πώς να φροντίζουν τους ελέφαντες της Σουμάτρας, να ταΐζουν και να πλένουν τα ζώα.
Στα βουνά το κλίμα χαρακτηρίζεται από ελάχιστα μεταβαλλόμενες υψηλές θερμοκρασίες όλο το χρόνο, υψηλή υγρασία και πολλές βροχοπτώσεις, για 9 μήνες στις πιο υγρές περιοχές και για 7 μήνες στις πιο ξηρές.
Στο Μπουκίτ Μπαρισάν Σελατάν, οι βραχώδεις περιοχές στα δυτικά είναι υγρές, ιδιαίτερα στους μουσώνες από το Νοέμβριο ως τον Μάιο, με 3000-4000 βροχοπτώσεων.
Το Εθνικό Πάρκο του όρους Λέουσερ έχει συμπεριληφθεί στον κατάλογο του Παγκόσμιου Ταμείου για τη Φύση με τις 200 πιο σημαντικές περιοχές για τη διατήρηση της βιοποικιλότητας παγκόσμια.
Σημαντικά φυτά είναι η Ραφλέσια , που είναι το μεγαλύτερο λουλούδι του κόσμου και ένα από τα 3 εθνικά λουλούδια της Ινδονησίας, και ο άμορφος φαλλός που φτάνει τα 3,5 μ.
που περιλαμβάνει τρία εθνικά πάρκα: το Εθνικό Πάρκο του Όρους Λέουσερ, το Εθνικό Πάρκο Κερίντσι Σεμπλάτ και το Εθνικό Πάρκο Μπουκίτ Μπαρισάν Σελάταν.
Πρόκειται για περιοχή με θεαματικά τοπία και μεγάλη βιοποικιλότητα, με πολυάριθμα οικοσυστήματα που έχουν διατηρηθεί σε ένα μεγάλο εύρος από τύπους δασικών εκτάσεων, υψόμετρα και τοπογραφίες.
Το 2011, τα Τροπικά Δάση της Σουμάτρα συμπεριλήφθηκαν στον κατάλογο των περιοχών Υπό Κίνδυνο, επειδή απειλείται από τη λαθροθηρία, την παράνομη υλοτομία, τις αυθαίρετες καλλιέργειες και την επέκταση του οδικού δικτύου δια μέσω της προστατευόμενης έκτασης.
Στα Τροπικά Δάση της Σουμάτρα εκτιμάται ότι ζουν 10.000 φυτικά είδη, με συμπεριλαμβανόμενα 17 ενδημικά γένη, πάνω από 200 είδη θηλαστικών, και περίπου 580 είδη πτηνών από τα οποία τα 465 είναι μόνιμοι πληθυσμοί και τα 21 είναι ενδημικά.
Από τα είδη θηλαστικών, τα 22 είναι Ασιατικά, και δεν βρίσκονται πουθενά αλλού στο αρχιπέλαγος, και τα 15 είναι ενδημικά της Ινδονησίας, όπως ο ουραγκοτάγκος της Σουμάτρας.
Κατά την διάρκεια των εκλογών, το Συντηρητικό Κόμμα κέρδισε 48 έδρες, κάτι που θεωρήθηκε ως μια σαρωτική νίκη στις εκλογικές περιφέρειες της Αγγλίας όπου το ίδιο κόμμα κέρδισε το 43,6% των συνολικών ψήφων και 365 έδρες .
Οι απώλειες σε έδρες του Εργατικού Κόμματος οδήγησαν τον ηγέτη του Τζέρεμι Κόρμπιν να ανακοινώσει την πρόθεσή του να παραιτηθεί από την ηγεσία του κόμματος.
Το Φιλελεύθερο Δημοκρατικό Κόμμα έλαβε το 11,6% των ψήφων ενώ η ηγέτης του Τζο Σουίνσον υποχρεώθηκε σύμφωνα με τους κανόνες του κόμματος να ανακοινώσει την παραίτησή της εφόσον έχασε την έδρα στο και άφησε το κόμμα μόνο με 11 έδρες.
Και οι τρεις απόπειρες για πρόωρες εκλογές δεν κέρδισαν την πλειοψηφία των βουλευτών ενώ ο Τζόνσον αντιμετώπισε αυξανόμενες πιέσεις για την σύναψη μιας συμφωνίας για το Ηνωμένο Βασίλειο, μετά την ψήφιση της Πράξης 2019 από την ΕΕ που απέτρεπε τον Τζόνσον να βγάλει την χώρα του από την ΕΕ χωρίς συμφωνία.
Μετά την αποτυχία του να περάσει από την Βουλή των Κοινοτήτων μια αναθεωρημένη συμφωνία πριν την λήξη της πρώτης παράτασης στις 31 Οκτωβρίου 2019, ο Τζόνσον αναγκάστηκε να ζητήσει δεύτερη παράταση από την ΕΕ για την συνέχιση των διαπραγματεύσεων και συμφώνησε να διεξαγάγει ψηφοφορία στην Βουλή των Κοινοτήτων για πρόωρες εκλογές μέσω μιας πρότασης που διαβιβάστηκε στον ίδιο από το Κόμμα των Φιλελεύθερων Δημοκρατών και τα κόμματα της Σκωτίας στις 28 Οκτωβρίου 2019.
μια προσπάθεια του Τζόνσον να περάσει μια τροπολογία για εκλογές στις 9 Δεκεμβρίου 2019, την οποία είχαν ζητήσει τα κόμματα της αντιπολίτευσης, καταψηφίστηκε με 315-295 ψήφους.
Η Βουλή των Λόρδων ακολούθησε το ίδιο παράδειγμα στις 30 Οκτωβρίου, με την σύμφωνη γνώμη της βασίλισσας μια μέρα μετά την επικύρωση της τροπολογίας της αντιπολίτευσης.
Λόγω του αδιεξόδου που υπήρχε σχετικά με την πραγματοποίηση της συμφωνίας του μέχρι το 2019, μερικοί πολιτικοί σχολιαστές θεώρησαν ότι ήταν πολύ πιθανό να γίνουν πρόωρες εκλογές ώστε να ξεπεραστεί το αδιέξοδο.
Μετά τα αποτελέσματα των εκλογών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου το 2019 και την παραίτηση της Μέι, κατά την πρώτη παράταση που δόθηκε για τις διαπραγματεύσεις σχετικά με την συμφωνία αποχώρησης του Ηνωμένου Βασιλείου, το Συντηρητικό Κόμμα εισήλθε σε μια περίοδο συζητήσεων για την ηγεσία του κόμματος με τον Μπόρις Τζόνσον να γίνεται ο νέος πρωθυπουργός στις 23 Ιουλίου 2019.
Παράλληλα με την προσπάθειά του να ξεπεράσει το αδιέξοδο που είχε δημιουργηθεί μέσω της αναθεώρησης της συμφωνίας αποχώρησης που είχε συμφωνηθεί κατά τις διαπραγματεύσεις του προκατόχου του, ο Τζόνσον έκανε τρεις προσπάθειες για προκήρυξη πρόωρων εκλογών με την διαδικασία της ψήφου εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση, η οποία απαιτούσε μια πλειοψηφία των 2/3 της Βουλής των Κοινοτήτων που θα υποστήριζε την πρότασή του.
Το Συντηρητικό Κόμμα, έχοντας αποτύχει να αποκτήσει την πλειοψηφία στις γενικές εκλογές 2017, είχε αντιμετωπίσει ένα μακροπρόθεσμο κοινοβουλευτικό αδιέξοδο πάνω στο ζήτημα του ενώ παράλληλα κυβερνούσε με μειοψηφία εδρών αλλά με την υποστήριξη του Δημοκρατικού Συνδικαλιστικού Κόμματος.
Ο Τζόνσον δεν κατάφερε να πείσει το Κοινοβούλιο ώστε να εγκριθεί μια αναθεωρημένη συμφωνία αποχώρησης του Ηνωμένου Βασιλείου από την ΕΕ μέχρι τα τέλη Οκτωβρίου 2019 και επέλεξε να προκηρύξει εκλογές.
Η Βουλή των Κοινοτήτων ψήφισε 438-20 υπέρ αυτής της πρότασης του Τζόνσον και η Κοινοβουλευτική Πράξη για τις Γενικές Εκλογές έγινε νόμος του κράτους στις 31 Οκτωβρίου 2019.
Ο Τζόνσον χρειαζόταν να αποκτήσει μια πλειοψηφία στις εκλογές ώστε να πετύχει τον βασικό στόχο του και να βγάλει το Ηνωμένο Βασίλειο από την ΕΕ μέχρι τα τέλη Ιανουαρίου 2020.
Το Εθνικό Κόμμα της Σκωτίας έλαβε 13 έδρες και το 45% την συνολικής ψηφοφορίας στην Σκωτία ενώ στην Ουαλία το σοσιαλ-δημοκρατικό κόμμα διατήρησε τις τέσσερις έδρες του χωρίς κάποια σημαντική αλλαγή στο ποσοστό των ψήφων.
Στην Βόρεια Ιρλανδία, για πρώτη φορά εκλέχθηκαν περισσότεροι Ιρλανδοό εθνικιστές βουλευτές αντί για Βρετανούς συνδικαλιστές, παρόλο που τα συνδικαλιστικά κόμματα κέρδισαν πάλι τις περισσότερες ψήφους.
Το ρεπουμπλικανικό κόμμα της αριστεράς απέκτησε ξανα τις δυο έδρες που είχε χάσει στις προηγούμενες εκλογές και το Δημοκρατικό Συνδικαλιστικό Κόμμα έχασε δυο έδρες ενώ το Σοσιαλ-Δημοκρατικό και το Εργατικό Κόμμα έλαβαν έκαστο τις δυο έδρες που είχαν χάσει στις προηγούμενες εκλογές.
Το Κόμμα της Εθνικής Συμμαχίας έλαβε την μια έδρα που είχε χάσει στις προηγούμενες εκλογές και πρόσφερε στα δυο τελευταία κόμματα μια παρουσία στην Βουλή των Αντιπροσώπων.
Οι Γενικές εκλογές του Ηνωμένου Βασιλείου πραγματοποιήθηκαν την Πέμπτη 12 Δεκεμβρίου 2019 σύμφωνα με τις διατάξεις της «Κοινοβουλευτικής Πράξης για τις Γενικές Εκλογές», δυόμισι χρόνια μετά τις προηγούμενες γενικές εκλογές του 2017.
Η ιδέα για τη λάνγκαρ ήταν μια καινοτόμος φιλανθρωπική κίνηση και σύμβολο ισότητας, η οποία εισήχθη από τον ιδρυτή του Σιχισμού, Γκουρού Νάνακ Ντεβ, περίπου το 1500.
Παρομοίως, Ινδουιστικοί ναοί της εποχής της Αυτοκρατορίας Γκούπτα είχαν προσαρτημένες κουζίνες και ξενώνες τις οποίες ονόμαζαν - ή -, για να προσφέρουν φαγητό σε ταξιδευτές και φτωχούς δωρεάν, ή για οποιαδήποτε προσφορά μπορούσαν να αφήσουν.
Η ύπαρξη αυτών των κοινοτικών κουζινών και ξενώνων αποδεικνύονται σε επιγραφικά στοιχεία και, σε κάποιες περιπτώσεις, σε ορισμένα μέρη της Ινδίας αναφέρονται ως , ή .
Μια σχετική ιδέα αναδύθηκε από τις πρακτικές του Μπαμπά Φαρίντ, έναν Σούφι άγιο που ζούσε στην περιοχή του Παντζάμπ κατά τον 13ο αιώνα, και ο οποίος πρόσφερε τα γλυκά που του έφερναν οι επισκέπτες του στους χαλιφάς και στους κοινούς ακολούθους του.
Με τον καιρό, αυτή η ιδέα αναπτύχθηκε στην λάνγκαρ-χάνα κοντά στο μαυσωλείο του, μια πρακτική που καταγράφεται στο βιβλίο -, το οποίο συντάχθηκε το 1623.
Σύμφωνα με τον Αρβίντ-Παλ Σινγκ Μαντέρ, έναν καθηγητή των Σιχ Σπουδών, οι κοινοτικές κουζίνες λειτουργούσαν ήδη στο Παντζάμπ από Μουσουλμάνους Σούφι και από Ινδουιστές Γκοραχνάτ όταν ο Γκουρού Νάνακ Ντεβ ίδρυσε τον Σιχισμό.
Οι μεγαλύτεροι Ινδικοί και υπερπόντιοι γκουντβάρας λειτουργούν λάνγκαρ όπου οι τοπικές κοινότητες, μερικές φορές αποτελούμενες από εκατοντάδες ή χιλιάδες επισκέπτες, ενώνονται και τρώνε όλοι μαζί ένα απλό χορτοφαγικό γεύμα.
Ο δεύτερος Σιχ-Γκουρού, Γκουρού Ανγκάντ, μνημονεύεται στην Σιχ παράδοση για τη συστηματοποίηση του θεσμού σε όλους τους Σιχ ναούς, όπου οι επισκέπτες από κοντά ή μακριά, μπορούσαν να έχουν ένα δωρεάν απλό γεύμα σε κοινόχρηστο καθιστικό.
Έθεσε επίσης κανόνες και εκπαιδευτικές μεθόδους για τους εθελοντές οι οποίοι βοηθούσαν στην κουζίνα, δίνοντας έμφαση στο να της συμπεριφέρονται ως έναν χώρο ανάπαυσης και καταφυγίου, καθώς επίσης και το να είναι πάντα ευγενικοί και φιλόξενοι προς όλους τους επισκέπτες.
Η λάνγκαρ , είναι ο όρος που χρησιμοποιείται στον Σιχισμό για την κοινοτική κουζίνα που βρίσκεται μέσα σε έναν ιερό ναό , όπου ετοιμάζονται και προσφέρονται δωρεάν γεύματα σε όλους τους επισκέπτες, ανεξαιρέτως θρησκείας, κάστας, φύλου, οικονομικής κατάστασης ή εθνικότητας.
Σχεδιάστηκε για να υποστηρίξει την αρχή της ισότητας ανάμεσα σε όλους τους ανθρώπους, ανεξαρτήτως θρησκείας, κάστας, χρώματος, πίστης, ηλικίας, φύλου ή κοινωνικής θέσης.
Ο τρίτος Σιχ-Γκουρού, Γκουρού Αμάρ Ντας, ήταν αυτός που καθιέρωσε τη λάνγκαρ ως έναν διακεκριμένο θεσμό και απαιτούσε από τους ανθρώπους να τρώνε μαζί ανεξαρτήτως της κάστας και της κλάσης τους.
Το Σίκλι κατακτήθηκε από τους Άραβες και εισήλθε στο Εμιράτο της Σικελίας , γνώρισε εποχή μεγάλης ευημερίας και έγινε σημαντικό εμπορικό και αγροτικό κέντρο.
Ο Άραβας Γεωγράφος Μωχάμετ αλ-Ιντρίσι γράφει ότι η "ναυτιλία έφτασε στο Σίκλι από την Καλαβρία, την Αφρική, τη Μάλτα και πολλές ακόμα περιοχές".
Μετά από έναν καταστροφικό σεισμό που ισοπέδωσε την πόλη το Σίκλι οικοδομήθηκε ξανά με κομψά κτίρια ρυθμού Σικελικού Μπαρόκ και έγινε σημαντικός τουριστικός προορισμός.
Βρίσκεται σε απόσταση περίπου 25 χιλιόμετρα από την πρωτεύουσα της επαρχίας Ραγκούζα και 300 χιλιόμετρα από το Παλέρμο, ο πληθυσμός της πόλης είναι 27.051 κάτοικοι .
Τα βραβεία '- για τις γυναίκες στην επιστήμη έχουν στόχο τη βελτίωση της θέσης των γυναικών στην επιστήμη, αναγνωρίζοντας εξαιρετικές γυναίκες ερευνητές που συνέβαλαν στην επιστημονική πρόοδο.
Τα βραβεία είναι αποτέλεσμα μιας εταιρικής σχέσης μεταξύ της γαλλικής εταιρίας καλλυντικών ' και της Οργάνωσης των Ηνωμένων Εθνών για την Εκπαίδευση, την Επιστήμη και τον Πολιτισμό και έχουν επιχορήγηση ύψους $ 100.000 για κάθε υποψήφιο.
Τα Ελληνικά Βραβεία ’- χορηγούνται σε συνεργασία με τη ' και την Ελληνική Εθνική Επιτροπή για την , με στόχο την προώθηση, την ενίσχυση και την υποστήριξη των επιτευγμάτων των γυναικών, που δραστηριοποιούνται στην έρευνα στον τομέα των Βιοεπιστημών ή των Φυσικών Επιστημών στην Ελλάδα.
Η ίδια σύμπραξη απονέμει τις διεθνείς υποτροφίες της -', παρέχοντας μέχρι και $ 40.000 σε χρηματοδότηση για δύο χρόνια σε δεκαπέντε νεαρές γυναίκες επιστήμονες που ασχολούνται με υποσχόμενα ερευνητικά έργα.
Κάθε χρόνο, μια διεθνής κριτική επιτροπή επιλέγει νικητή εναλλάξ από τον τομέα των βιολογικών επιστημών ή από το τομέα της επιστήμης υλικών από κάθε μία από τις ακόλουθες περιοχές:
Στην απογραφή του 1834, η οποία οργανώθηκε από τους Αιγυπτίους, το χωριό αναφέρεται ως Ροδάκινο είχε αμιγώς χριστιανικό πληθυσμό και κατοικούσαν σε αυτό 45 οικογένειες.
Η πρώτη εκδοχή αναφέρει ότι η περιοχή ήταν ξηρή και το γεγονός ότι σε αυτή φύτρωσε μια ροδακινιά προκάλεσε μεγάλη εντύπωση και αποτυπώθηκε στο τοπωνύμιο.
Μια ακόμη εκδοχή αναφέρει ότι το όνομα προέρχεται από το αρχαίο τοπωνύμιο Ρίκινθος, το οποίο αφορούσε τον χείμαρρο που σχηματίζει το φαράγγι ανάμεσα στο Άνω και Κάτω Ροδάκινο.
Ο Στέργιος Σπανάκης επισημαίνει ότι έχει καταγραφεί το επίθετο Ροδάκινος σε συμβόλαια του 14ου αιώνα στην Κρήτη και έτσι ενδέχεται το όνομα του χωριού προέρχεται από το επίθετο των πρώτων οικιστών.
Στη θέση τους υπήρχαν παλαιότερα τα χωριά Κουρκουλός, το Παλιό Χωριό, η θέση Παναγιά και ο Αη-Λιας τα οποία πιθανόν καταστράφηκαν στα πρώτα χρόνια της Τουρκοκρατίας ή από πειρατές.
Σύμφωνα με την παράδοση το Ροδάκινο συνοικίστηκε από ένα παλιό κάτοικο της περιοχής ο οποίος είχε καταφύγει στη Μάνη περί το 1600 και γύρισε με τα παιδιά του και έκτισε το χωριό.
Σε μια μικρή σπηλιά νότια του χωριού, γνωστή ως Ανθρωπότρυπα, βρέθηκε κεραμική της μινωικής εποχής, από τους πρώιμους μέχρι τους υστερομινωικούς χρόνους, καθώς και κεραμική της ρωμαϊκής εποχής.
Σε ανασκαφές που έχουν πραγματοποιηθεί εντός του χωριού έχει βρεθεί μεμονωμένος τάφος των κλασικών χρόνων, πιθανόν τμήμα νεκροταφείου, με πήλινα αγγεία και ειδώλια, και κατάλοιπα κτιρίου των ελληνιστικών χρόνων.
ο Πάπας Κλήμης ΙΑ ανέθεσε στον αστρονόμο, μαθηματικό, αρχαιολόγο, ιστορικό και φιλόσοφο Φραντσέσκο Μπιανκίνι να κατασκευάσει μία μεσημβρινή γραμμή, ένα είδος ηλιακού ωρολογίου, μέσα στη βασιλική.
Η διάταξη ολοκληρώθηκε το 1702 και είχε τριπλό σκοπό: ο πάπας ήθελε να ελέγξει την ακρίβεια της μεταρρύθμισης του ημερολογίου από τον Γρηγόριο ΙΓ, να έχει έναν ακριβή τρόπο υπολογισμού του Πάσχα και να δώσει στη Ρώμη μία μεσημβρινή γραμμή, όπως είχε κάνει πρόσφατα ο Τζοβάννι Ντομένικο Κασσίνι στον καθεδρικό της Μπολόνια, τον Σαν Πετρόνιο.
Οι αρχαίοι τοίχοι είχαν εδώ και πολύ καιρό σταθεροποιηθεί στο έδαφος, πράγμα που εξασφάλιζε ότι τα όργανα, τα οποία θα τοποθετούντο στους τοίχους και θα ρυθμιζόταν, δεν θα μετακινούντο από τη θέση αυτή.
Στην μεγάλη παλαιά ιερή πόλη της Ιερουσαλήμ, υπάρχει μία τοποθεσία που ονομάζεται Σεράι Χίντι , όπου λέγεται ότι έζησε ο Μπαμπά Φαρίντ για πολλά χρόνια πριν από 800 χρόνια, στις αρχές του 13ου αιώνα.
Ο Μπαμπά Φαρίντ μπήκε στην Ιερουσαλήμ γύρω στο 1200, όταν είχε περάσει περίπου μια δεκαετία από τότε που τα στρατεύματα του Σαλαντίν εκδίωξαν τους Σταυροφόρους από την πόλη.
Ο επιστάτης του κτιρίου είπε: «Κανείς δεν ξέρει πόσο καιρό έμεινε ο Μπαμπά Φαρίντ στην πόλη. Αλλά πολύ καιρό μετά, αφού είχε επιστρέψει στο Παντζάμπ όπου ηγήθηκε στο τάγμα Τσίστι, οι Ινδοί Μουσουλμάνοι που περνούσαν από την Ιερουσαλήμ στο δρόμο τους για τη Μέκκα ζητούσαν να προσευχηθούν εκεί που προσευχήθηκε, και να κοιμηθούν εκεί που κοιμήθηκε. Με τον καιρό σχηματίστηκαν ένα ιερό και ένα πανδοχείο στη μνήμη του Μπαμπά Φαρίντ.» Επί του παρόντος, το συγκρότημα κτιρίων του σεράι περιλαμβάνει μία βιβλιοθήκη, ένα τζαμί και ξενώνα.
«Οι μεταγενέστερες αναφορές στη ζωή του λένε ότι περνούσε τις μέρες του σκουπίζοντας τα λιθόστρωτα δρομάκια γύρω από το τζαμί αλ Άκσα, η νηστεύοντας στην ηρεμία ενός σπηλαίου».
Χιλιάδες άνθρωποι καθημερινά έρχονται στο ιερό φέροντας επιθυμίες και προβληματισμούς, ευχόμενοι για καλυτέρευση των πραγμάτων και υποσχόμενοι φιλανθρωπικές δωρεές.
Για ευχαριστία προσφέρουν φαγητό στους επισκέπτες και στους φτωχούς, και ρίχνουν χρήματα σε μεγάλους κουμπαράδες, που τελικά καταλήγουν στο ταμείο του αρμόδιου κρατικού τμήματος του Πακιστάν που συντηρεί το ιερό.
Το μικρό Ιερό του Μπαμπά Φαρίντ είναι διακοσμημένο με λευκό μάρμαρο και έχει δύο πόρτες, η μία βλέπει προς τα ανατολικά και ονομάζεται «Πύλη του Φωτός», ενώ η άλλη βλέπει στο βορρά και ονομάζεται «Πύλη του Παραδείσου».
Στον τύμβο δεν επιτρέπεται η είσοδος σε γυναίκες, αλλά επιτράπηκε μία φορά στην συγχωρεμένη Μπεναζίρ Μπούτο, την τότε Πρωθυπουργό του Πακιστάν.
Εκεί γνώρισε τον δάσκαλό του, Κουτμπούντιν Μπακτιάρ Κάκι, έναν αναγνωρισμένο άγιο Σούφι, ο οποίος πέρασε από το Μουλτάν καθώς ταξίδευε από τη Βαγδάτη προς το Δελχί.
Όταν ολοκλήρωσε την εκπαίδευσή του, ο Φαρίντ έφυγε για το Σιστάν και το Κανταχάρ, και στην ηλικία των 16 ετών πήγε μαζί με τους γονείς του στη Μέκκα για το προσκύνημα Χατζ.
Μόλις τελείωσε η εκπαίδευσή του, μετακόμισε στο Δελχί, όπου διδάχθηκε το ισλαμικό δόγμα από τον δάσκαλό του, τον Κουτμπούντιν Μπακτιάρ Κάκι.
Το 1235, μετά το θάνατο του Κουτμπούντιν, ο Φαρίντ έγινε ο πνευματικός του διάδοχος, έφυγε από το Χάνσι και εγκαταστάθηκε στο Ατζονταν αντί να πάει στο Δελχί.
Στο δρόμο του για την Ατζοντάν πέρασε από την πόλη Φαρίντκοτ, όπου γνωρίστηκε με τον 20χρονο Νιζαμουντίν Αουλίγια, ο οποίος αργότερα έγινε μαθητής του και διάδοχός του.
Ο ανιψιός, μαθητής και διάδοχός του, ο Αλαουντίν Σαμπίρ Καλιγιάρι, ήταν από τους μεγαλύτερους αγίους των Σούφι από τον οποίον άρχισε το παρακλάδι Σαμπιρίγια του τάγματος Τσίστι.
Ιστορικά, τα Σανσκριτικά, τα Αραβικά και τα Περσικά θεωρούνταν ως οι γλώσσες των μορφωμένων και της ελίτ, και κυριαρχούσαν στα μοναστικά κέντρα, ενώ η γλώσσα Παντζάμπι γενικά θεωρούταν ως λιγότερο εκλεπτυσμένη και λαϊκή.
Οι προγενέστεροι του Φαρίντ ποιητές παρέδωσαν μία φτωχή λογοτεχνία γραμμένη σε πρωτόγονη μορφή της Παντζάμπι, που βασικά περιλάμβανε παραδοσιακές και ανώνυμες μπαλάντες.
Ο θρύλος λέει ότι ο Φαρίντ πέρασε από την πόλη, που τότε ονομαζόταν Μοκαλπούρ, και απομονώθηκε για σαράντα ημέρες κοντά στο φρούριο του βασιλιά Μόκαλ.
Ένας από τους απογόνους του Φαριντουντίν Γκανζσάκαρ ήταν ο άγιος Σούφι Σαλίμ Τσίστι, του οποίου η κόρη έγινε η θετή μητέρα του αυτοκράτορα Τζαχανγκίρ των Μουγκάλ.
Ο Μπαμπά Φαρίντ ήταν ένας Μουσουλμάνος ιεροκήρυκας και μυστικιστής από το Παντζάμπ του 12ου αιώνα, που έγινε «ένας από τους πιο σεβαστούς και διακεκριμένους. Μουσουλμάνους μυστικιστές» της μεσαιωνικής περιόδου.
Το πλήρες όνομά του είναι Φαριντουντίν Γκανζσακάρ, και αναφέρεται, επίσης, με ευλάβεια ως Σαΐχ Φαρίντ από τους Μουσουλμάνους, Σιχ και Ινδουιστές της περιοχής του Παντζάμπ.
Μια φορά που το ξέχασε, ο νεαρός Φαρίντ βρήκε την ζάχαρη από μόνος του, και σε κάθε περίπτωση ήταν μια εμπειρία που του έδωσε περισσότερη πνευματική θέρμη και ένα γλυκό όνομα.
Είπε ότι ο Φαριντουντίν Γκανζσάκαρ ήταν η πνευματική καθοδήγηση του Σουλτάνου του Δελχί, και ότι ο Σουλτάνος του είχε παραχωρήσει το χωριό Ατζοντάν.
Το Ισλαμικό Πανεπιστήμιο Φαρίντια, ένας θρησκευτικός μεντρεσές στο Σάχιβαλ του Πακιστανικού Παντζάμπ, είναι ονομασμένο προς τιμήν του Μπαμπά Φαρίντ.
Τον Ιούλιο του 1998, η κυβέρνηση του Παντζάμπ στην Ινδία ίδρυσε το Πανεπιστήμιο Επιστημών Υγείας Μπαμπά Φαρίντ στην πόλη Φαρίντκοτ.
Μεταξύ 1720 και 1722 τα παπικά στρατεύματα προσπάθησαν να εμποδίσουν την επέκταση της πανούκλας από τη Μασσαλία με την κατασκευή του Τείχους της πανώλης στα νότια της οροσειράς.
Τον Αύγουστο 1793 δημιουργήθηκε ο νομός Βωκλύζ, περιλαμβάνοντας τις περιοχές των Αβινιόν και Καρπαντρά, αλλά και τις κοινότητες Οράνζ και Απτ, οι οποίες ανήκαν στο νομό Μπους-ντυ-Ρον και το καντόνι Σωλτ, που ανήκε στις Κάτω-Άλπεις .
Τον Σεπτέμβριο του 1996, ο πρόεδρος Ζακ Σιράκ ανακοίνωσε το κλείσιμο και τη διάλυση των εγκαταστάσεων Αλμπιόν, λόγω της εξέλιξης της ευρωπαϊκής γεωστρατηγικής και της πολύ δαπανηρής συντήρησης των πυραύλων, που δεν άξιζε να δεν χρειαζόταν να εκσυγχρονισθούν.
Η οροσειρά περικλείεται στα βόρεια από τους ποταμούς Τουλουρένκ και Ζαμπρόν, στα νότια από την κοιλάδα του Καλαβόν και νοτιότερα ​​από την οροσειρά του Λυμπερόν, προς τα δυτικά και βορειοδυτικά από την πεδιάδα της περιοχής Κοντά Βεναισέν και στα ανατολικά εκτείνεται σχεδόν έως τον ποταμό Ντυράνς.
Τα όρη του Βωκλύζ είναι οροσειρά των Γαλλικών Προάλπεων, στους νομούς Βωκλύζ και Αλπ-ντε-Ωτ-Προβάνς στην περιοχή Προβηγκία-Άλπεις-Κυανή Ακτή, στη νοτιοανατολική Γαλλία.
Το ανατολικό τμήμα της οροσειράς είναι ένα οροπέδιο με μέσο υψόμετρο που κυμαίνεται μεταξύ 800 και 1000 μέτρων και κορυφώνεται στο Σινιάλ Σαιν Πιερ σε υψόμετρο 1.256 μέτρων.
Τον Αύγουστο του 1966, ο Στηβ Γιάνγκ, ένας φοιτητής πολιτικών επιστημών στο Κολέγιο του Χάρβαρντ, έμενε στο χωριό ενώ σύλλεγε πληροφορίες για τη διδακτορική του διατριβή.
Ο Γιάνγκ μιλούσε Ταϊλανδικά, και είχε μελετήσει το έργο του Βίλχελμ Σόλχαϊμ και τη θεωρία του για τις πιθανές αρχαίες πηγές του πολιτισμού στη Νοτιοανατολική Ασία.
Μια μέρα, περπατώντας σε ένα μονοπάτι του Μπαν Τσιάνγκ μαζί με τον βοηθό του, έναν δάσκαλο τέχνης στο σχολείο του χωριού, ο Γιάνγκ σκόνταψε στη ρίζα ενός δέντρου καπόκ και έπεσε στον χωματόδρομο.
Πήγε τα ευρήματά του να τα δουν στο ιδιωτικό Μουσείο Σουάν Πακάντ στην Μπανγκόγκ και στο Τμήμα Καλών Τεχνών του Υπουργείου Πολιτισμού της Ταϊλάνδης.
Στα τελευταία περιλαμβάνονται δαχτυλίδια, βραχιόλια χεριών και αστραγάλων, σύρματα και ράβδοι, αιχμές δοράτων, πελέκεις και σκεπάρνια, άγκιστρα, λεπίδες και μικρά κουδούνια.