polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Η εξέλιξη του πολέμου περιγράφεται από τον Ιούλιο Καίσαρα στο έργο του Απομνημονεύματα περί του Γαλατικού πολέμου, το οποίο παραμένει η πιο σημαντική ιστορική πηγή για τον Γαλατικό πόλεμο, τόσο για τα πολεμικά γεγονότα όσο και για τις πολλές πληροφορίες για την κοινωνική δομή των Γαλατών.
Ο Καίσαρας, αφού έβαλε τέλος στα όνειρα της κατάκτησης των Ελβέτιων και των Γερμανών σε μια μόνο εκστρατεία, οδήγησε το στρατό του για διαχείμαση στους Σηκουανούς και στη συνέχεια επέστρεψε στην Εντεύθεν των Άλπεων Γαλατία για να διαχειριστεί τις υποθέσεις των επαρχιών του, αφήνοντας στον Τίτο Λαβίηνο την διοίκηση των λεγεώνων.
Αυτή η εκστρατεία, που διεξήχθη αποκλειστικά από τις ρωμαϊκές λεγεώνες, έδωσε ένα αναμφισβήτητο δικαίωμα στη Ρώμη πάνω στα επανακτηθέντα εδάφη, δικαίωμα το οποίο ο Καίσαρας φρόντισε να μην το απορρίψει αλλά ούτε να το δηλώσει καθαρά.
Οι Ελβέτιοι ήταν μια συνομοσπονδία περίπου πέντε γαλατικών φυλών που ζούσαν στο ελβετικό οροπέδιο, περιμετρικά από τα βουνά καθώς και από τους ποταμούς Ρήνο και Ροδανό, και άρχισαν, πιεζόμενοι από τους Γερμανούς του Αριόβιστου, να κινούνται προς τα δυτικά.
Σχεδίαζαν να ταξιδέψουν στη Γαλατία και να εγκατασταθούν στη δυτική ακτή, μια διαδρομή που θα τους οδηγούσε μέσα από τα εδάφη των Αιδούων, συμμάχων των Ρωμαίων.
Ενώ ο Καίσαρ τελείωσε με την υποταγή του Βελγίου, ο νεώτερος Κράσσος, γιος του Μάρκου Λικίνιου Κράσσου, αποστάλη με μία λεγεώνα εναντίον των Βενετών, Ουνέλλων, Οσίσμιων, Κοριοσολιτών, Εσουβίων, Ωλέρκων και Ρεδόνων, οι οποίοι ήταν ναυτικοί λαοί της ατλαντικής ακτής και τους υπέταξε.
Ο Καίσαρας είχε την ευθύνη να προστατεύσει τη μακρόχρονη συμμαχία με τους Αιδούους, αλλά συγχρόνως αυτή η πρόταση του προσέφερε την ευκαιρία να επεκτείνει τα σύνορα της Ρώμης και να καθιερωθεί ο ίδιος ως διοικητής των στρατευμάτων της Ρώμης στο εξωτερικό.
Ο Καίσαρας έστειλε πρεσβευτές στον Αριόβιστο, ο οποίος αρνήθηκε μια συνάντηση στη γη της Γαλατίας, και του ζήτησε να εγκαταλείψει την περιοχή μαζί με τους συμπατριώτες του.
Στη συνέχεια ο Καίσαρας εισέβαλε στην ίδια τη Γερμανία, κατασκευάζοντας γέφυρα στο Ρήνο, όπου οι περισσότερες φυλές έστειλαν πρεσβείες επιθυμώντας την εύνοια της Ρώμης, εκτός των Σουηβών και Σουγάμβρων, στη γη των οποίων τα ρωμαϊκά στρατεύματα εισέβαλαν και κατέστρεψαν τα έρημα χωριά και καλλιέργειες.
Η εσωτερική διάσπαση των Γαλατών σε φυλές διευκόλυνε τη νίκη του Καίσαρα και η προσπάθεια του Βερκιγκετορίξ να ενώσει τους Γαλάτες κατά της ρωμαϊκής εισβολής έφτασε πολύ αργά.
Παρόλο που ο Καίσαρ περιέγραψε την εισβολή ως προληπτική και αμυντική δράση, οι περισσότεροι ιστορικοί συμφωνούν ότι ο πόλεμος διεξήχθη κυρίως για να τονώσει την πολιτική του καριέρα και να του εξασφαλίσει πόρους.
Εν τω μεταξύ, οι Ελβέτιοι είχαν ήδη διασχίσει τα εδάφη των Σηκουανών και λεηλατούσαν τα εδάφη των Αιδούων, Αμπάρρων και Αλλοβρόγων, οι οποίοι ζήτησαν τη βοήθεια του Καίσαρα.
Ο Καίσαρ χρονολογεί την αναχώρησή τους στις 28 Μαρτίου και αναφέρει ότι έκαψαν όλες τις πόλεις και τα χωριά τους, έτσι ώστε να αποθαρρύνουν τις σκέψεις μεταξύ των αναποφάσιστων να επιστρέψουν και των εχθρών να καταλάβουν το χώρο τους.
ο Καίσαρας μετακίνησε τις δυνάμεις του κατά μήκος του Ρήνου σε μια επιθετική αποστολή εναντίον των Γερμανών, αν και οι Σουηβοί, εξ αιτίας των οποίων συνέβησαν τα γεγονότα, ποτέ δεν ενεπλάκησαν σε μάχη.
Αφήνοντας τη μοναδική λεγεώνα του υπό τις εντολές του Τίτου Λαβιηνού, ο Καίσαρας έσπευσε στην Εντεύθεν των Άλπεων Γαλατία, συγκέντρωσε πέντε λεγεώνες και επέστρεψε μέσω των Άλπεων, διασχίζοντας εδάφη πολλών εχθρικών φυλών και πολεμώντας καθ 'οδόν.
Λόγω αυτών των επιτευγμάτων του Καίσαρα, στη Ρώμη η Γερουσία ψήφισε δεκαπενθήμερες επινίκιες θυσίες, «γεγονός που δεν είχε συμβεί σε κανέναν προηγουμένως».
Η πράξη αυτή προκάλεσε την αντίδραση του Μεγάλου Δουκάτου της Μόσχας, με τον δούκα του Ιβάν να καταφέρνει να λάβει εκείνος τον τίτλο του μεγάλου πρίγκιπα του Βλαντίμιρ.
Το 1327 ξέσπασε εξέγερση στο Τβερ εναντίον της Χρυσής Ορδής, η οποία κατεστάλη βιαίως από τη Χρυσή Ορδή με τη βοήθεια της Μοσχοβίας και του Σούζνταλ.
Ο Γιαροσλάβ Β του Βλαντίμιρ απέσπασε το Τβερ από το δουκάτο και την έδωσε στον γιο του Αλεξάντρ Νιέφσκι, δημιουργώντας το πριγκιπάτο του Τβερ.
Ο Νεφσκι με τη σειρά έδωσε το 1246 τη Τβερ στον αδελφό του Γιάροσλαβ, ο οποίος ορίστηκε πρίγκιπας της Τβερ, και αργότερα μέγας πρίγκιπας του Βλαντίμιρ, έχοντας εξουσία επί ολόκληρης της βορειοδυτικής Ρωσίας.
Οι πιο σημαντικές βιομηχανίες της πόλεις περιλαμβάνουν έναν κατασκευαστή σιδηροδρομικού υλικού, την / , η οποία ιδρύθηκε το 1898, καθώς και ένα εργοστάσιο εκσκαφέων και ένα εργοστάσιο υάλου.
Η νέα σιδηροδρομική γραμμή υψηλών ταχυτήτων ανάμεσα σε Μόσχα και Αγία Πετρούπολη θα διαθέτει σταθμό στο Τβερ, ο οποίος θα βρίσκεται αρκετά χιλιόμετρα νότια της πόλης.
Η πόλη διαθέτει δύο αεροδρόμια, την αεροπορική βάση Μιγάλοβο και το αεροδρόμιο Ζμέγιεβο, όμως το εγγύτερο αεροδρόμιο με τακτικές εμπορικές πτήσεις είναι το Σερεμέτιεβο στη Μόσχα.
Την 1η Ιουλίου 1970 διορίστηκε Υπουργός Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων στην Κυβέρνηση Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ 1968, θέση στην οποία παρέμεινε έως τις 15 Ιουνίου 1972, οπότε παραιτήθηκε κατόπιν πιέσεων της χούντας των συνταγματαρχών προς τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο.
Ακολούθως, την 1η Δεκεμβρίου 1992 διορίστηκε Κυβερνητικός Εκπρόσωπος στην κυβέρνηση Γιώργου Βασιλείου, θέση που κατείχε έως τη λήξη της θητείας της κυβέρνησης το 1993.
1 του νόμου αυτού ορίζεται ότι: «Τράπεζαι είναι αι επιχειρήσεις αίτινες, ανεξαρτήτως ετέρου σκοπού αυτών, δέχονται κατ’ επάγγελμα καταθέσεις χρημάτων ή άλλων αξιών».
Η έννοια, η ίδρυση, η λειτουργία και οι εργασίες των τραπεζών ρυθμίζονται κυρίως από την πρώτη τραπεζική οδηγία και τη δεύτερη τραπεζική οδηγία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι οποίες ενσωματώθηκαν στην ελληνική τραπεζική νομοθεσία με το ν.
Αλλοδαπά Πιστωτικά Ιδρύματα: Τα αλλοδαπά πιστωτικά ιδρύματα με έδρα σε κράτος-μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή σε χώρα που έχει κυρώσει τη Συμφωνία για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο προβλέπεται ότι δεν απαιτείται η έγκρισή από τις αρμόδιες ελληνικές αρχές για την εγκατάστασή τους στην Ελλάδα, εφόσον οι δραστηριότητες που θα ασκήσουν και οι προσφερόμενες υπηρεσίες κατοχυρώνονται με την άδεια λειτουργίας από τις αρμόδιες αρχές της χώρας καταγωγής και εποπτεύονται από αυτές .
Σύμφωνα με τις οδηγίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν αναφέρεται ο όρος τράπεζα, αλλά ο όρος πιστωτικό ίδρυμα, εμπεριέχοντας τις δραστηριότητες όλων των οργανισμών που δραστηριοποιούνται στο χώρο της παροχής πίστης και της κίνησης κεφαλαίων δύναται να ταυτιστούν και διακρίνονται στα ελληνικά και αλλοδαπά πιστωτικά ιδρύματα .
Στην ελληνική τραπεζική αγορά ο ανταγωνισμός ήταν ανύπαρκτος μέχρι το 1980, καθώς οι επενδυτικές πολιτικές και τα επιτόκια καθορίζονταν από την Τράπεζα της Ελλάδος χαρακτηρίζοντας το τραπεζικό σύστημα της χώρας από υψηλό κρατικό παρεμβατισμό και έλλειψη δημιουργικότητας και παραγωγικότητας .
Βασικός στόχος των αγροτικών τραπεζών είναι η χρηματοδότηση και η ανάπτυξη του πρωτογενούς τομέα της οικονομίας, χωρίς όμως να περιορίζεται η δραστηριότητα και η χρηματοδότηση και σε άλλους κλάδους της οικονομίας και του ευρύτερου συνόλου των κύριων επενδυτικών υπηρεσιών .
Ιδιωτική Τράπεζα ή Πιστωτικό Ίδρυμα είναι η επιχείρηση, της οποίας η δραστηριότητα συνίσταται στην αποδοχή καταθέσεων ή άλλων επιστρεπτέων κεφαλαίων από το κοινό και στην χορήγηση πιστώσεων για λογαριασμό της .
Στην Ελλάδα, τα καθήκοντα της αγροτικής τράπεζας ασκούνταν κατ' εξοχήν από την ΑΤΕ, όμως το 2012 ανέλαβε να συνεχίσει το έργο της η Τράπεζα Πειραιώς με τα προγράμματα για αγρότες, αφού απορρόφησε το υγιές τμήμα της ΑΤΕ.
Ελληνικά Πιστωτικά Ιδρύματα: Τα πιστωτικά ιδρύματα στην Ελλάδα αποκτούν νομική μορφή ανώνυμης εταιρείας και η έναρξη λειτουργίας τους απαιτεί ελάχιστο αρχικό μετοχικό κεφάλαιο 18.000.000 €.
Στην Ελλάδα το πρώτο πιστωτικό ίδρυμα που ιδρύθηκε ήταν η Ιονική Τράπεζα , ακολούθησε η Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος το 1841 και η Τράπεζα Κρήτης .
Κατά τη διάρκεια της εργασίας στον ταφικό θάλαμο, η είσοδος στον Αποθηκευτικό Χώρο φράχθηκε με ξύλινες σανίδες, έτσι ώστε οι εργασίες εκκαθάρισης στον ταφικό θάλαμο να μην βλάψουν τα αντικείμενα στον Αποθηκευτικό Χώρο.
Η έρευνα και εκκαθάριση του Αποθηκευτικού Χώρου ξεκίνησε την πέμπτη περίοδο ανασκαφής και ο Κάρτερ περιέγραψε για πρώτη φορά το Ιερό του Ανούβιδος στο βιβλίο καταγραφής του για τις ανασκαφές στις 23 Οκτωβρίου 1927.
Το εσωτερικό των αυτιών, τα φρύδια και ο περίγυρος των ματιών, και το κολάρο και η λωρίδα δεμένη με κόμπο γύρω από το λαιμό, εκτελέστηκαν σε λεπτό φύλλο χρυσού.
Ο τάφος ανακαλύφθηκε όντας σχεδόν ανέπαφος στις 4 Νοεμβρίου 1922 στην Κοιλάδα των Βασιλέων στις δυτικές Θήβες από τον Χάουαρντ Κάρτερ.
Το άγαλμα του Ανούβιδος ήταν τυλιγμένο σε μια λινή μπλούζα η οποία ήταν από το έβδομο βασιλικό έτος του Φαραώ Ακενατόν, σύμφωνα με τα ιερογλυφικά από μελάνι σε αυτό.
Το άγαλμα του Ανούβιδος διαχωρίστηκε από την οροφή του ιερού στις 25 Οκτωβρίου 1926 έτσι ώστε να μεταφερθεί δια μέσου του ταφικού θαλάμου άθικτο, έξω από τον τάφο και στο εργαστήριο την επόμενη μέρα, μαζί με το ιερό στο παλανκίνο.
Η κοινοπραξία αυτή θα επιμελούταν την παραγωγή κυρίως πρωτότυπου περιεχομένου, ενώ στέλεχος του δεν απέκλειε την πιθανότηττα παραγωγής ταινιών βασισμένων στις σειρές & , Ράγκρατς και .
Με δημιουργικές διαφορές με τον Τζον Κρικφαλούσι, τον δημιουργό του & και μια ανικανότητα να διαφημιστεί ως φιλική για οικογένειες, σε αντίθεση με το κυνικό και αηδιαστικό χιούμορ της, τα σχέδια για την κινηματογραφική μεταφορά της λεγόμενης σειράς ναυάγησαν.
Οι ταινίες του στούντιο με τα περισσότερα έσοδα είναι το Χελωνονιντζάκια , που απέφερε $493.3 εκατομμύρια παγκοσμίως, το Οι περιπέτειες του Τεν Τεν: Το μυστικό του μονόκερου , που απέφερε $374 εκατομμύρια παγκοσμίως, και το Μπομπ Σφουγγαράκης: Έξω απ'τα Νερά του , που απέφερε $323.4 εκατομμύρια παγκοσμίως.
Από το 2020, το Μπομπ Σφουγγαράκης, ένας χαρακτήρας από το με το ίδιο όνομα, είναι η μασκότ του στούντιο, το ίδιο για το ίδιο το και το τμήμα κινουμένων σχεδίων του.
Αρχίζοντας από το σημείο στο οποίο ενώνεται με τον ποταμό Μόμα από τα νοτιοανατολικά, ο Ιντιγκίρκα φτάνει στο βύθισμα Μόμο-Σελενιάχ, μια πλατιά διαοροσειριακή λεκάνη και εκεί ξεκινά η μέση ροή του ποταμού, όπου η κοιλάδα του ποταμού επεκτείνεται.
Αφού ρέει ανάμεσα στο λαιμό που σχηματίζει το ανατολικό τέλος της οροσειράς Πολόουσνι και το δυτικό τέλος της οροσειράς Ουλαχάν-Τσιστάι, ρέει βόρεια στο οροπέδιο Κοντάκοφ προς τα ανατολικά κατά μήκος της πεδιάδας Γιάνα-Ιντιγκίρκα.
Οι μεγαλύτεροι παραποταμοί του Ιντιγκίρκα είναι οι Νέρα, Μόμα και Μπαντιάριχα από τα δεξιά, ενώ από τα αριστέρα είναι οι Ελγκί, Σελένιαχ, Ουγιάντινα, Αλάιχα και Μπιοριολιόχ.
Επίσης η ίδια η κυρία Σινκλαίρ θα του αποκαλύψει, ότι στην πραγματικότητα αυτήν είναι η κυρία Νήλ, αφού την είχε αντικάταστησει για την ασφάλεια της μια υπάλληλος της αστυνομίας και ότι δεν υπάρχει κίνδυνος για τον κατάλογο των ονομάτων να κλαπεί από τους δύο μαφιόζους, διότι στάλθηκε απευθείας στο δικαστήριο με αλληλογραφία.
Ένας περιέργος και ύποπτος συνταξιδιώτης τους είναι στην πραγματικότητα ένας αστυνομικός των σιδηροδρόμων, ο οποίος τον βοηθά όταν οι δύο μαφιόζοι προσπαθούν να κάνουν μια απόπειρα απαγωγής της κυρίας Νηλ.
Το Εξπρές του Σικάγου είναι ένα φιλμ νουάρ αμερικανικής παραγωγής του 1952 σε σκηνοθεσία Ρίτσαρντ Φλάισερ και σενάριο Ερλ Φέλμαν βασισμένο σε μια αδημοσίευτη νουβέλα του Μάρτιν Γκολντσμιθ.
Δύο αστυνομικοί, ο Μπράουν και ο Φορμπς είναι υπεύθυνοι για τη συνοδεία της κυρίας Νηλ, μιας χήρας ενός γκάνγκστερ, για να καταθέσει στο δικαστήριο και πάνω απ' όλα να παραδώσει τον κατάλογο των ονομάτων που περιέχονται στο πολύτιμο ημερολόγιο του συζύγου τους.
Όταν ο πιο έμπειρος από τους δυο, ο Γκας Φορμπς, πέφτει θύμα μιας ενέδρας τη στιγμή που έπαιρνε τη κυρία Νηλ από το διαμερισμά όπου διέμενε, τότε ο Βάλτερ Μπράουν αναγκάζεται να αντιμετωπίσει μόνος του την επικίνδυνη αποστολή που τους είχε ανατεθεί.
Ο Μπράουν ανακαλύπτει την αλήθεια πολύ αργά για να μπορέσει να σώσει την ψεύτικη κυρία Νηλ από μια νέα απόπειρα των μαφιόζων, όπου δυστηχώς θα χάσει την ζωή της, αλλά τελικά θα οδηγήσει την πραγματική κυρία Νηλ στον προορισμό της με ασφάλεια.
Κατά την διάρκεια του μεγάλου ταξιδιού τους με το τρένο από το Σικάγο προς το Λος Άντζελες, ο Μπράουν πρέπει να προστατεύσει την κυρία Νηλ, κρατώντας την κρυμμένη από τους δυο μαφιόζους που την κυνηγούν, αλλά δεν γνωρίζουν την εμφάνιση της.
Μαζί με τον Μπράουν και την κυρία Νηλ στη καμπίνα του τρένου βρίσκονται η κυρία Σινκλαίρ και ο μικρός γιος της Τόμυ, ο οποίος αμέσως παρατηρεί την παράξενη συμπεριφορά του αστυνομικού και τον περνά για κλέφτη.
Οι Ρωμαίοι ονόμασαν Βελγική Γαλατία την επαρχία που εκτείνονταν από τα Βόσγια όρη έως τη Βόρεια Θάλασσα και της οποίας η Ρενς, που εκείνη την εποχή ονομαζόταν Ντουροκορτόρουμ ήταν η πρωτεύουσα της γαλατικής φυλής των Ρέμων.
Ο Ιούλιος Καίσαρ, στα Απομνημονεύματα περί του Γαλατικού πολέμου αναφέρει « » και ο Στράβων προσθέτει « » που μεταφράζονται ως «από όλους τους Γαλάτες, οι Βέλγες είναι οι πιο γενναίοι» και «μεταξύ αυτών οι Ρέμοι είναι οι πιο επιφανείς».
Το δυτικό τμήμα του νομού καταλαμβάνεται από τους αμπελώνες της Καμπανίας και το λεγόμενο βουνό της Ρενς, ένα δασωμένο οροπέδιο που περιβάλλεται από αμπελώνες και όπου βρίσκεται το υψηλότερο σημείο του νομού, το όρος Σινάι, σε υψόμετρο 283 μέτρων.
Αλλά η βασιλική εξουσία ήταν μόνο θεωρητική, στην πράξη η εξουσία ήταν στα χέρια των επισκόπων της Ρενς και του Σαλόν, οι οποίοι είχαν εξουσίες κομήτων: και οι δύο έφεραν τον τίτλο του Ομολόγου της Γαλλίας, μπορούσαν να συγκεντρώσουν στρατό εξήντα χιλιάδων υποτελών και ο επίσκοπος του Σαλόν μπορούσε να εκδίδει νόμισμα.
Έχει έκταση 8.169 τετραγωνικά χιλιόμετρα και είναι ο μεγαλύτερος από τους 4 νομούς που αποτελούσαν την πρώην περιοχή Καμπανία-Αρδέννες και 7ος μεγαλύτερος μητροπολιτικός νομός της Γαλλίας.
Ο νομός Μαρν είναι ένας από τους αρχικά 83 νομούς που δημιουργήθηκαν κατά τη διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης στις 4 Μαρτίου 1790, σύμφωνα με το νόμο της 22ας Δεκεμβρίου 1789, με την κατάργηση των παλαιών επαρχιών.
Οι ίδιοι οι βάρβαροι φαίνεται ότι σέβονταν αυτή την περιοχή ως ουδέτερο έδαφος αφιερωμένο στην ειρήνη, και όταν ο Αττίλας απείλησε την πρωτεύουσα στα μέσα του 5ου αιώνα, οι Μεροβίγγειοι Φράγκοι, οι Βησιγότθοι του Θεοδώριχου και οι λεγεώνες του Αέτιου ενώθηκαν για να την υπερασπιστούν.
Στα νοτιοανατολικά του νομού, στα σύνορα με το νομό Ωτ-Μαρν βρίσκεται η λίμνη Ντερ-Σαντεκόκ, η μεγαλύτερη τεχνητή λίμνη της Γαλλίας με επιφάνεια 48 χλμ2.
Η κληρονομική δυναστεία των κομήτων της Καμπανίας, που ιδρύθηκε από τον Θεοβάλδο Α, αναγνωρίστηκε από τις δύο επισκοπές στην επικράτεια της Καμπανίας, αλλά ποτέ οι κόμητες δεν μπόρεσαν να αμφισβητήσουν την εξουσία των επισκόπων.
Το 1284, η Ιωάννα, μοναδική κληρονόμος του Ερρίκου Α της Ναβάρρας, 14ου κόμητος της Καμπανίας, παντρεύτηκε τον Φίλιππο Δ της Γαλλίας και έτσι η Καμπανία συνδέθηκε με το στέμμα της Γαλλίας.
Η περιοχή κατοικήθηκε από την Παλαιολιθική περίοδο, έχουν εντοπιστεί ίχνη κατά τις ανασκαφές στην βαλτώδη περιοχή του Σαιν-Γκον, στα νοτιοδυτικά του νομού.
Μετά την ολοκλήρωση των σχολικών του υποχρεώσεων εισήχθη στο Κρατικό Κολέγιο Τεχνών του Τσαντίγκαρ, όπου σπούδασε γραφικές τέχνες και χαρακτική, αποφοιτώντας το 1982.
Κατά τη διάρκεια της καριέρας του, ο Μανά έχει πραγματοποιήσει ατομικές εκθέσεις και έχει συμμετάσχει σε αντίστοιχες ομαδικές τόσο στην Ινδία, όσο και στο εξωτερικό (σε χώρες όπως το Ηνωμένο Βασίλειο, η Γαλλία, η Πολωνία και η Γερμανία).
Επιπλέον, δημιουργίες του βρίσκονται στις μόνιμες συλλογές διαφόρων ιδρυμάτων ανά την υφήλιο, όπως το Μουσείο Ασιατικής Τέχνης στο Βερολίνο, το Μουσείο Μοντέρνας και Σύγχρονης Τέχνης στο Σεντ Ετιέν, το Κρατικό Μουσείο και Πινακοθήκη στο Τσαντίγκαρ της Ινδίας κ.
Το έργο του αναφέρεται ως ένας συνδυασμός ζωγραφικής, τεχνών του σώματος και ηθοποιίας και κατηγοριοποιείται σε τρεις διαδοχικές περιόδους: την πρώτη όπου επικρατεί η ασπρόμαυρη απόχρωση, τη δεύτερη που χαρακτηρίζεται από τις χρωματικές αντιθέσεις και την ύστερη όπου κυριαρχούν οι δημιουργίες μεταφορικού χαρακτήρα.
Στη συνέχεια εντάχθηκε στο συνδικαλιστικό κίνημα και διετέλεσε γραμματέας της νομαρχιακής και περιφερειακής επιτροπής στον Σύλλογο Εκπαιδευτικών της Τανζανίας μεταξύ 1999 και 2006.
Στις γενικές εκλογές του 2015, ο Ματζαλίουα επανεξελέγη βουλευτής στην περιφέρεια Ρουάνγκουα, νικώντας τον Όμαρι Μακότα από το Ενωμένο Μέτωπο Πολιτών με περιθώριο από 31.281 έως 25.536 ψήφους.
Τον Μάρτιο όμως του 2022 ο Ματαρίτα έσπασε τον αστράγαλό του σε παιχνίδι της Κόστα Ρίκα για τα Προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου του 2022 κόντρα στον Καναδά, σε μια διεκδίκηση με τον Μάρκ Αντονι Κέι.
Υποβλήθηκε σε επέμβαση στις 4 Απριλίου στη Νέα Υόρκη και έχασε τους επόμενους έξι μήνες αναρρώνοντας, χωρίς να μπορέσει να επανέλθει στο επίπεδο των προηγούμενων εμφανίσεών του.
Επέστρεψε στους αγωνιστικούς χώρους τον Σεπτέμβριο και ήταν κανονικά στην αποστολή της Εθνικής Κόστα Ρίκα για το Μουντιάλ του Κατάρ, τον Νοέμβριο του 2022, πραγματοποιώντας και δυο ολιγόλεπτες συμμετοχές ως αλλαγή.
Πραγματοποίησε το διεθνές ντεμπούτο του με την παραπάνω ηλικιακή κατηγορία στις 5 Σεπτεμβρίου 2015, κατά τη διάρκεια φιλικής αναμέτρησης με αντίπαλο τη Βραζιλία.
Πέτυχε το πρώτο τέρμα του με τα χρώματα της Κόστα Ρίκα στις 6 Σεπτεμβρίου 2016, κατά τη διάρκεια νίκης με σκορ 3-1 επί του Παναμά, σε αναμέτρηση για τα Προκριματικά Παγκοσμίου Κυπέλλου.
Ο Ματαρίτα κλήθηκε ενόψει του Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου του 2018, ωστόσο, τελικώς, έμεινε εκτός της αποστολής της εθνικής ομάδας για την τελική φάση της διοργάνωσης, λόγω τραυματισμού στον ιγνυακό τένοντα, τρεις ημέρες πριν από την έναρξη της τελευταίας.
Πέτυχε το πρώτο του τέρμα για λογαριασμό της Νιου Γιορκ Σίτι κατά τη διάρκεια νίκης με σκορ 2-0 επί των Σιάτλ Σάουντερς, στις 25 Ιουνίου 2016.
Ο Ρόναλντ Αλμπέρτο Ματαρίτα Ουλάτε Μώκος , γνωστός ως Άκης , είναι Κοσταρικανός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής του Άρη Θεσσαλονίκης.
Πραγματοποίησε το ντεμπούτο του με τους "κίτρινους" στις 27 Ιουλίου 2023 στον εκτός έδρας αγώνα της ομάδας του εναντίον της Αραράτ-Αρμενία , για τον θεσμό του ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Κόνφερενς Λιγκ .
Τον Ιανουάριο του 2023 υπέγραψε στην ουκρανική -1 με τη φανέλλα της οποίας κατέγραψε μόλις 9 συμμετοχές, γεγονός που οδήγησε στην πρόωρη λύση του συμβόλαιό του, στις αρχές του καλοκαιριού του 2023.
Ο Ματέι, προσπαθεί να αποδείξει ότι μπορεί να υπάρχει μια αποτελεσματικη ιταλική βιομηχανία υδρογονανθράκων και γι'αυτό, αποφασίζει να προσφέρει στις αραβικές και αφρικανικές χώρες
παραγωγής αργού πετρελαίου, καλύτερες συμφωνίες εκμετάλλευσης των πόρων τους από εκείνες που προτείναν οι εκπρόσωποι των γιγάντων αγγλοαμερικανών πετρελαϊκών κοινοπραξίων, των επονομαζόμενων επτά αδελφών.
Τα ξένα συμφέροντα του πετρελαίου, εκμεταλλευόμενα τη συνεργασία τους με τις ιταλικές μυστικές υπηρεσίες, θα επιτύχουν την δολοφονία του Ματέι με μια βομβιστική επίθεση που συγκαλύφθηκε ως αεροπορικό
Η ταινία αρχίζει με τον θάνατο του Ματέι, όπου σκοτώνεται με το αεροπλάνο του στην επαρχία , κοντά στην Παβία, κατά την επιστροφή από ένα ταξίδι στη Σικελία, υπό συνθήκες που δεν διευκρινίστηκαν πλήρως, με την υπενθύμιση της περιόδου που πέρασε ως επικεφαλής της και της .
Ο Ματέι διορίστηκε το 1945 ως έκτακτος επίτροπος της , με το δύσκολο έργο της εκκαθάρισης και της πώλησης της σε ιδιωτικές μεγάλες εταιρείες, όμως ο Ματέι παραβιάζει τον νόμο, διατηρεί έξυπνα τη λειτουργία της εταιρείας και ακόμα την ενισχύει, αποφεύγοντας έτσι την πώληση.
Η ταινία μοιράστηκε το Χρυσό Φοίνικα στο 25ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών, μαζί με την ταινία του Έλιο Πέτρι "Η εργατική τάξη πάει στον παράδεισο".
Το καλοκαίρι του 2002, έκανε τη πρώτη του τηλεοπτική εμφάνιση ως παρουσιαστής, παρουσιάζοντας την εκπομπή «Καλώς τους» ύστερα από επιλογή της Ρούλας Κορομηλά.
Μετά την παρουσία του στην εκπομπή δέχτηκε πρόταση από τον σκηνοθέτη Θοδωρή Κωνσταντόπουλο για έναν από τους πρωταγωνιστικούς ρόλους στο καστ της καθημερινής σειράς «Απαγορευμένη Αγάπη» στο .
Η παρουσία του στη σειρά συνεχίστηκε και τα επόμενα χρόνια, και συγκεκριμένα για τα επόμενα τέσσερα, μέχρι το 2006 που η «Απαγορευμένη Αγάπη» ολοκληρώθηκε οριστικά.
Αμέσως μετά, τη σεζόν 2006-2007, έπαιξε στο δεύτερο κύκλο της καθημερινής σειράς «Έρωτας» στον 1 ενώ την ίδια σεζόν ήταν συμπαρουσιαστής της Σοφίας Αλιμπέρτη στη πρωινή ψυχαγωγική εκπομπή «Καλομελέτα κι έρχεται».
Για τις ανάγκες του παιχνιδιού ταξίδεψε στον Άγιο Δομίνικο όπου παρέμεινε για μία εβδομάδα αποχωρώντας πρώτος, λαμβάνοντας την 32η θέση στην τελική κατάταξη.
Στο όρος Γουτάι έχουν διασωθεί ορισμένα από τα παλαιότερα δείγματα της Αρχαίας Κινεζικής ξύλινης αρχιτεκτονικής, τα οποία χρονολογούνται της δυναστείας Τανγκ , όπως ο Ναός Ναντσάν που χτίστηκε το 782, και η Ανατολική Αίθουσα του Ναού Φογκουάνγκ που χτίστηκε το 857.
Ο Ναός Σουσιάνγκ , που ανακατασκευάστηκε κατά τη δυναστεία Μινγκ, είναι ένα τεράστιο συγκρότημα με 500 αγάλματα, που αναπαριστούν Βουδιστικές ιστορίες που διαδραματίζονται σε τρισδιάστατα τοπία με βουνά και νερά.
Πολλές από τις αρχιτεκτονικές λεπτομέρειες των κτιρίων είναι κατηγοριοποιημένες σύμφωνα με το Κινεζικό εγχειρίδιο αρχιτεκτονικής και κατασκευής κτιρίων "Γινγκζάο Φάσι" .
Θεωρείται ως το μποντιμάντα ενός από τα τέσσερα μεγάλα μποντισάτβα, του Μαντζούσρι, που στα Σανσκριτικά σημαίνει «Ευγενής Δόξα» και συνδέεται με τη σοφία και τη λογοτεχνία.
Στο Αβαταμσάκα Σούτρα του Βουδισμού Μαχαγιάνα, ο Μαντζούσρι εντοπίζεται στο όρος Γουτάι, το οποίο από τον 7ο αιώνα ήταν πόλος προσέλκυσης των προσκυνητών από την Ινδία και άλλες Ασιατικές χώρες.
Το θρησκευτικό και πολιτιστικό τοπίο του Όρους Γουτάι περιλαμβάνει εξαιρετικά δείγματα της Βουδιστικής αρχιτεκτονικής: ναούς, μοναστήρια, αγάλματα, παγόδες, στήλες και διακοσμήσεις.
Σε μια περίοδο 1.000 χρόνων, από την εποχή της Βόρειας δυναστείας Γουέι , εννέα αυτοκράτορες έχουν ταξιδέψει στο όρος Γουτάι 18 φορές, για να αποτίσουν φόρο τιμής στα μποτισάτβα, όπως μνημονεύεται σε επιγραφές και στήλες.
Τα μοναστήρια διαθέτουν μία εκτεταμένη βιβλιοθήκη από βιβλία που συλλέχθηκαν από αυτοκράτορες και λόγιους, και παραμένουν ένας σημαντικός θησαυρός γνώσεων για τον Βουδιστικό πολιτισμό.
Η ονομασία του σημαίνει «Το Βουνό με τις Πέντε Κορυφές», από τη χαρακτηριστική μορφολογία του βουνού με πέντε επίπεδες κορυφές που μοιάζουν με άδενδρες ταράτσες και έχουν απόκρημνες πλαγιές.
Με τις ψηλές βουνοκορφές του, που είναι χιονισμένες τον περισσότερο καιρό, τις δασικές εκτάσεις που καλύπτονται με πεύκα, έλατα, λεύκες και ιτιές και τα καταπράσινα λιβάδια, η ομορφιά του τοπίου εμπνέει τους καλλιτέχνες εδώ και πολλούς αιώνες, από την εποχή της δυναστείας Τανγκ.
Έχει υπηρετήσει στην Κεντρική Υπηρεσία ιδίως σε Διευθύνσεις για θέματα Ευρωπαϊκής Ένωσης (εξωτερικές σχέσεις, ενεργειακά, προϋπολογισμός της ΕΕ, θεσμικά ζητήματα, ΟΝΕ και κρίση του ευρώ).
Στο εξωτερικό υπηρέτησε στο Προξενείο Σαν Φρανσίσκο, στην Πρεσβεία Κιέβου, στην Πρεσβεία Μπανγκόκ και στη Μόνιμη Ελληνική Αντιπροσωπεία στα Ηνωμένα Έθνη , όταν η χώρα μας έγινε μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας.
Παράλληλα έχει διδάξει επί σειρά ετών στη Διπλωματική Ακαδημία του Υπουργείου Εξωτερικών θέματα πρακτικής διπλωματίας και πολιτισμού με βάση διαδραστικές μεθόδους και προσομοιώσεις.
Το Νοέμβριο 2019 τοποθετήθηκε στη Γενική Διεύθυνση Δημόσιας Διπλωματίας ως διπλωματικός Σύμβουλος της Επιτροπής 2021, ενώ στις 13 Μαρτίου 2020 διορίστηκε Γενικός Γραμματέας της Προεδρίας της Δημοκρατίας από τη νέα Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κατερίνα Σακελλαροπούλου.
Το 2018, στο Βουκουρέστι, από τον εκδοτικό οίκο Ομόνοια εκδόθηκε ένα δοκίμιο του σε δίγλωσσο βιβλίο με τίτλο «Γιώργος Σεφέρης. Ανάμεσα στη διπλωματία και την ποίηση».
Ο Παπαδόπουλος είναι συγγραφέας διηγημάτων με τίτλο «Στην Άπω Ανατολή, εντυπώσεις ενός διπλωμάτη», που εκδόθηκαν στα ελληνικά το 2002 από τις εκδόσεις Περίπλους, και στα αγγλικά το 2020 από την .
Το βιβλίο ξεκινά από εντυπώσεις από τα ασιατικά κράτη όπου εργάστηκε ή ταξίδεψε και περιγράφει τις διαφορές στη νοοτροπία και τις αντιλήψεις με την Ευρώπη και την Ελλάδα.
Είναι η ιστορία μιας νεαρής όμορφης Ουκρανής, που συνδέεται από ανάγκη με ένα πλούσιο ολιγάρχη, έμπορο όπλων και άθελά της γίνεται μάρτυρας ενός εγκλήματος.
Σπούδασε νομική στο Τμήμα Νομικής του Πανεπιστημίου Αθηνών και τελείωσε μεταπτυχιακά στο Διεθνές Δίκαιο και στο Ευρωπαϊκό Δίκαιο στη Γαλλία.
Το όνομα αυτής της θέσης μετατράπηκε σε Πρόεδρος της Κεντρικής Εκτελεστικής Επιτροπής της ΕΣΣΔ το 1922 και σε Πρόεδρος του Προεδρείου του Ανώτατου Σοβιέτ το 1938.
Γεννημένος σε αγροτική οικογένεια, ο Καλίνιν εργάστηκε ως μεταλλοτεχνίτης στην Αγία Πετρούπολη και συμμετείχε στη Ρωσική Επανάσταση του 1905 ως ένα από τα πρώτα μέλη των Μπολσεβίκων.