polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Η κριτικοί του ιστότοπου αναφέρουν, "Η δανείζεται συνεχώς σκηνές από άλλες ταινίες τρόμου, κι έτσι δημιουργεί ένα περιεχόμενο φτηνό, που δεν μπορεί να συγκριθεί με τίποτα μπροστά στο μεγαλοπρεπές Κάλεσμα." Στο , η ταινία έχει σταθμισμένο μέσο όρο βαθμολογίας 37 στα 100, με βάση 27 κριτικούς, δείχνοντας "γενικά δυσμενείς κριτικές".
Η αστυνομία φτάνει και πυροβολεί τον έναν δολοφόνο, τον άνδρα, αφήνοντας τον νεκρό, ενώ η γυναίκα δολοφόνος αυτοκτονεί μέσα στο δωμάτιο του μωρού, κρατώντας την κούκλα.
Το έκανε πρεμιέρα στο Κινεζικό Θέατρο του Λος Άντζελες στις 29 Σεπτεμβρίου 2014, και κυκλοφόρησε στις υπόλοιπες ΗΠΑ στις 3 Οκτωβρίου 2014 από τις .
Στις 25 Φεβρουαρίου 2014, η μαγνητοσκόπηση συνεχίστηκε σε ένα διαμέρισμα στη λεωφόρο στην κομητεία του Λος Άντζελες, όπου η ομάδα 55 μελών συνέχισε τα γυρίσματα για αρκετές ημέρες.
Ο σκηνοθέτης Λεονέτι και ο παραγωγός Σαφράν είπαν στους δημοσιογράφους ότι το σετ Άναμπελ ήταν «στοιχειωμένο» και ότι πίστευαν ότι «υπερφυσικά φαινόμενα» είχαν συμβεί εκεί λόγω της θεματολογίας της ταινίας.
Η ταινία κυκλοφόρησε στη Ρωσία στις 26 Σεπτεμβρίου 2014, μια εβδομάδα πριν από την ευρεία κυκλοφορία της, και κέρδισε 2,1 εκατομμύρια δολάρια το εναρκτήριο Σαββατοκύριακο, κερδίζοντας την τρίτη θέση στο ρωσικό .
Στο εξωτερικό, κατά το εναρκτήριο Σαββατοκύριακο, η ταινία κέρδισε 23,6 εκατομμύρια δολάρια από σχεδόν 3.300 οθόνες και 39 ξένες αγορές, συγκεντρώνοντας 60,8 εκατομμύρια δολάρια.
Η κέρδισε 84,3 εκατομμύρια δολάρια στη Βόρεια Αμερική και 172,8 δολάρια σε άλλες περιοχές, συγκεντρώνοντας το συνολικό ποσό των 257 εκατομμυρίων δολαρίων, έναντι προϋπολογισμού παραγωγής 6,5 εκατομμυρίων δολαρίων.
Ο του επέκρινε την ταινία για την φθηνή παραγωγή και το σενάριο, αλλά ήταν θετικός απέναντι στις ερμηνείες του καστ και είπε: "Η ταινία είναι τελικά τόσο τρομακτική και προβλέψιμη που δεν θα την ξεχάσετε."
Έξι μήνες αργότερα, η κούκλα αγοράστηκε βρέθηκε σε ένα παλαιοπωλείο, και μια μητέρα την πρόσφερε ως δώρο στην κόρη της Ντέμπι, μια φοιτήτρια νοσηλευτικής (αυτή είναι η σύνδεση μεταξύ των ταινιών Άναμπελ και Το Κάλεσμα).
Στη Σάντα Μόνικα της Καλιφόρνια, ο Τζον Φορμ, ένας γιατρός, προσφέρει στην μέλλουσα σύζυγό του, Μία, μια σπάνια κούκλα από πορσελάνη ως δώρο για τον ερχομό του πρώτου τους παιδιού.
Προς τον 10ο αιώνα, μια μικρή σκανδιναβική αποικία εγκαταστάθηκε στην πόλη, όπως μαρτυρούν τα πολλά ονόματα τοποθεσιών που είναι στα παλιά Νορβηγικά και η αρχαιολογική έρευνα .
Οι όχθες του Σηκουάνα που βρίσκονται κοντά στην πόλη, ύψους 150 μέτρων, αποτελούν τμήμα του ευρωπαϊκού δικτύου προστατευόμενων περιοχών 2000 χάρη στην ιδιαίτερη βλάστησή τους.
Ο πληθυντικός στην ονομασία της κοινότητας Λεζ Αντελί προέρχεται από τα δύο μέρη στα οποία χωρίζεται, το Γκραν-Αντελί και το Πετί-Αντελί, δηλαδή το Μεγάλο και το Μικρό Αντελί.
Εθνολογικά οι Πορτογάλοι αποτελούν το 95% του συνολικού πληθυσμού και θεωρείται ότι είναι απόγονοι μιας σειράς από αρχαίους παλαιολιθικούς λαούς, όπως τους πρωτο-Κέλτες, τους Κέλτες, τους Ίβηρες και τους Λουζιτανούς.
Σήμερα Ουκρανοί, Μολδαβοί, Ρουμάνοι, Ρώσοι, Βούλγαροι, Βραζιλιάνοι, Βενεζουελάνοι και πολίτες πορτογαλόφωνων χωρών αποτελούν την κοινότητα των μεταναστών και απαρτίζουν τις κυριότερες ξένες κοινότητες της χώρας.
Τα Πορτογαλικά ομιλούνται σε όλη τη χώρα, με μόνη εξαίρεση τα χωριά γύρω από την Μιράντα ντο Ντόουρο, όπου η μιραντική γλώσσα αποτελεί επίσημη γλώσσα μαζί με την πορτογαλική.
Μετά την ανεξαρτητοποίηση των πρώην αφρικανικών της αποικιών, η Πορτογαλία δέχτηκε ένα σταθερό ρεύμα μετανάστευσης από την Αφρική και κυρίως από το Πράσινο Ακρωτήριο, την Ανγκόλα και τη Γουινέα-Μπισσάου, αλλά επίσης και από το Σάο Τομέ και Πρίνσιπε, τη Μοζαμβίκη και την πρώην Πορτογαλική Ινδία στην Ασία.
Το παρόν λήμμα αναφέρεται στα δημογραφικά χαρακτηριστικά του πληθυσμού της Πορτογαλίας, συμπεριλαμβανομένης της πυκνότητας του πληθυσμού, της εθνικότητας, του επιπέδου εκπαίδευσης, της υγείας του πληθυσμού, της οικονομικής κατάστασης, των θρησκευτικών πεποιθήσεων και άλλων πτυχών του.
Η ιστορία του Πω σημαδεύτηκε από τη γέννηση του εγγονού τους, Ερρίκου των Βουρβόνων το 1553 στο κάστρο τους, ο οποίος ανήλθε στο θρόνο της Γαλλίας το 1589 ως Ερρίκος Δ'.
Με το τέλος της ανεξαρτησίας της περιοχής το 1620, το Πω έχασε την επιρροή του, αλλά παρέμεινε στην κορυφή μιας κατά το μεγαλύτερο μέρος αυτόνομης επαρχίας μέχρι τη Γαλλική επανάσταση.
Κατά τη διάρκεια του 18ου αιώνα ένας άλλος διάσημος γεννήθηκε στο Πω: Ο Ζαν Μπατίστ Μπερναντότ, που έγινε στρατάρχης της Αυτοκρατορίας και βασιλιάς της Σουηδίας και της Νορβηγίας από το 1818 μέχρι το θάνατό του το 1844.
Με το τέλος του ιαματικού τουρισμού από τα μέσα του 20ού αιώνα, η οικονομία του Πω - και της περιοχής - κινήθηκε σταδιακά προς την αεροναυπηγική βιομηχανία και στη συνέχεια προς την πετροχημική με την ανακάλυψη κοιτασμάτων αερίου το 1951.
Η πολιτιστική κληρονομιά του Πω εκτείνεται σε αρκετούς αιώνες, και με την ποικιλομορφία και την ποιότητά του έχει κερδίσει την ετικέτα των «Πόλεων και Χώρων Τέχνης και Ιστορίας» από το 2011.
Για να φιλοξενήσει τους επισκέπτες αυτούς τους χειμερινούς μήνες, η πόλη εξοπλίστηκε με όλα τα στοιχεία της νεωτερικότητας που ήταν απαραίτητα για την άνεση των επισκεπτών: μπανιέρες, καζίνο και τελεφερίκ το 1907.
Η πόλη έχει την προέλευσή της από την κατασκευή του κάστρου της, γύρω στο 11ο αιώνα από τους άρχοντες του Μπεάρν, που υψώθηκε για να προστατεύσει ένα πέρασμα στον ποταμό Γκαβ ντε Πω που ήταν τότε στρατηγικό σημείο για την πρόσβαση στα Πυρηναία.
Οι πρώτες πτήσεις αερόστατων πραγματοποιήθηκαν στο Πω το 1844 και οι πρώτες πτήσεις με αεροπλάνο, από το 1909, έτος κατά το οποίο οι αδελφοί Ράιτ εγκαταστάθηκαν στην περιοχή του Πω και δημιούργησαν την πρώτη οργανωμένη σχολή πιλότων στον κόσμο.
Το τμήμα – έχει αποκατασταθεί από το 2016 με δρομολόγια που συνδέουν την Πω με την , ενώ η γραμμή στο σύνολό της πρόκειται να λειτουργήσει και πάλι από το 2024 συνδέοντας την πόλη με τη Ισπανία μέσω δρομολογίων με τις πόλεις Χάκα, Ουέσκα και Σαραγόσα.
στη βιομηχανία που συνδυάζει παραδοσιακούς κλάδους όπως υφαντουργία και επεξεργασία τροφίμων και οινοποιίας και σύγχρονους, μηχανικές και ηλεκτρολογικές κατασκευές, αεροναυπηγική και διαστημική βιομηχανία, ηλεκτρική βιομηχανία, χημική και φαρμακευτική βιομηχανία, επιστήμη των υπολογιστών.
Βρίσκεται στο κέντρο της κοιλάδας του ποταμού, όπου ρέουν επίσης και άλλα υδάτινα ρεύματα, παραπόταμοι του Γκαβ ντε Πω, και περιβάλλεται από χαμηλούς λόφους.
Ο αυτοκινητόδρομος 65 , που ονομάζεται Αλιενόρ-αυτοκινητόδρομος της Γασκώνης και ετέθη σε κυκλοφορία το 2010, συνδέει το Πω με το Μπορντώ σε 2 ώρες και 20 λεπτά μέσω του 62 μεταξύ Μπορντώ και Λαγκόν, σημείο σύνδεσης των δύο αυτοκινητοδρόμων.
Περίπου 10 χιλιόμετρα έξω από την πόλη βρίσκεται το αεροδρόμιο Πω-Πυρενέ , από το οποίο εξυπηρετούνται, μεταξύ άλλων και εκτός των εσωτερικών γραμμών, το Άμστερνταμ, οι Βρυξέλλες, το Λονδίνο και το Μπρίστολ.
Ο αυτοκινητόδρομος 64 , που ονομάζεται Λα Πυρενέ, συνδέει με την Τουλούζη στα ανατολικά σε 2 ώρες και με τη Μπαγιόν στα δυτικά σε 1 ώρα και 17 λεπτά.
Την χερσόνησο της Γραμβούσας διασχίζει κατά μήκος χωματόδρομος ο οποίος αρχίζει από την Καλυβιανή Χανίων και μετά από δέκα χιλιόμετρα φτάνει σε χώρο στάθμευσης.
Έρευνα η οποία διενεργήθηκε από το ΜΑΙΧ και το Πολυτεχνείο Κρήτης για τον τουρισμό στην Κρήτη έδειξε ότι ένας στους τρεις αλλοδάπους επισκέπτες της Κρήτης που χρησιμοποίησαν ως πύλη εξόδου το αεροδρόμιο των Χανίων είχαν επισκεφτεί τον Μπάλο.
Σε αυτό είχαν καταφύγει το 1825, κατά τη διάρκεια της επανάστασης του 1821, τα γυναικόπαιδα ώστε να γλυτώσουν από τις σφαγές των Οθωμανών, ανεπιτυχώς όμως, καθώς ανακαλύφθηκαν και σφαγιάστηκαν.
Το ισημερινό, ισημερινό βροχερό, τροπικό βροχερό, τροπικό υγρό κλίμα ή κλίμα τροπικής ζούγκλας είναι ένας υποτύπος του τροπικού κλίματος που χαρακτηρίζεται από υψηλές θερμοκρασίες , ισοθερμία , καθώς και πυκνές βροχοπτώσεις .
Οι πιο χαρακτηριστικές επικράτειες αυτού του κλίματος είναι οι ζούγκλες του Αμαζονίου, της κεντρικής Αφρικής και της Ινδονησίας, ζώνες που χαρακτηρίζονται και από την παρουσία των ποταμών με τη μεγαλύτερη ροή στον κόσμο, Αμαζόνιο και Κονγκό.
Το ισημερινό κλίμα ομοιάζει με το μουσωνικό κλίμα καθώς και τα δύο χαρακτηρίζονται από χαμηλή διακύμανση της ετήσιας θερμοκρασίας και από υψηλές θερμοκρασίες.
Οι ισημερινές ζούγκλες παρουσιάζουν ένα κλίμα από το οποίο απουσιάζει η ξερή εποχή, δεδομένου ότι όλοι οι μήνες έχουν ως μέσο όρο βροχόπτωσης τουλάχιστον 800 .
Όλες οι μέρες του χρόνου χαρακτηρίζονται από το ίδιο κλίμα και την ίδια μέση θερμοκρασία ενώ τα υψηλότατα επίπεδα σχετικής ατμοσφαιρικής υγρασίας προκαλούν προκαλούν μια χαρακτηριστική δυσάρεστη αίσθηση έλλειψης άνεσης στους ανθρώπους.
Το έδαφος των ισημερινών δασών είναι ένα από τα φτωχότερα του πλανήτη: η ποσότητα φυσικού φωτός που φτάνει σε αυτό είναι ελάχιστη ενώ η τάχιστη βακτηριδιακή δράση στα όποια οργανικά κατάλοιπα πέφτουν από τα υψηλότερα επίπεδα αποτρέπει την εισροή και το εμπλουτισμό του με θρεπτικά στοιχεία, τάση που ενισχύεται και από την διαφυγή τους μέσω του άφθονου νερού στα υδάτινα σώματα.
Το ισημερινό δάσος μπορεί να εμφανιστεί και σε περιοχές που έχουν κλίμα διαφορετικό από το ισημερινό όπως το τροπικό υγρό και τροπικό ξηρό, ιδιαίτερα εκεί όπου, γύρω από μεγάλους ποταμούς και λίμνες, διαμορφώνοντας δάση-στοές.
Οι αποικίες φθάνουν στο μέγιστο της δύναμής των περί τα μέσα του καλοκαιριού, το οποίο είναι καλό για περιοχές όπου η υψηλή ροή νέκταρος είναι κατά το μέσον του καλοκαιριού.
Οι αποικίες δεν φτάνουν σε πλήρη ισχύ μέχρι τα μέσα του καλοκαιριού, γεγονός που αποτελεί ανεπιθύμητο χαρακτηριστικό για περιοχές με την υψηλότερη ροή νέκταρος την άνοιξη.
Μια ηλιακή έκλειψη συμβαίνει όταν η Σελήνη περάσει ανάμεσα στη Γη και τον Ήλιο, αποκρύπτοντας έτσι ολικά ή εν μέρει τον ηλιακό δίσκο για έναν παρατηρητή στη Γη.
Μια ολική έκλειψη ηλίου συμβαίνει όταν η Φαινόμενη διάμετρος της Σελήνης είναι μεγαλύτερη από αυτή του Ήλιου, με αποτέλεσμα η Σελήνη να εμποδίζει κάθε άμεσο ηλιακό φως και να μετατρέπει την ημέρα σε σκοτάδι.
Η έκλειψη είχε μέγεθος 1.0394 και ήταν ορατή από μία στενή λωρίδα γης που ξεκινούσε από τον βόρειο Καναδά και στη συνέχεια περνούσε από τη Γροιλανδία, την κεντρική Ρωσία, το ανατολικό Καζακστάν, τη δυτική Μογγολία και κατέληγε στην Κίνα.
Η μεγαλύτερη σε διάρκεια ολική φάση συνέβη λίγο αργότερα, στις 10:21:07 στις συντεταγμένες , όταν το πλάτος της ολικότητας ήταν 237 χιλιόμετρα και η διάρκεια 2 λεπτά 27 δευτερόλεπτα.
Πέρασε έπειτα στα σύνορα Κίνας - Μογγολίας, καταλήγοντας στην Κίνα στις 11:18 , με μια έκλειψη που διήρκεσε 1 λεπτό και 27 δευτερόλεπτα στο ηλιοβασίλεμα.
Η διαδρομή περιελάμβανε επίσης μια περιήγηση σε χαμηλό ύψος στο Αρχιπέλαγος Σβάλμπαρντ πριν από την έκλειψη και στον βόρειο μαγνητικό πόλο στη συνέχεια.
Η ολική έκλειψη ξεκίνησε στο βόρειο τμήμα του Καναδά στο Νούναβουτ στις 09:21 , ενώ το μονοπάτι της ολικότητας είχε πλάτος 206 χιλιόμετρα και η διάρκειά της ήταν 1 λεπτό και 30 δευτερόλεπτα.
Στη συνέχεια η πορεία της ολικής φάσης ήταν βορειοανατολική, διασχίζοντας τη βόρεια Γροιλανδία και έφτασε στο βορειότερο γεωγραφικό πλάτος με συντεταγμένες 83 47' στις 09:38 πριν κινηθεί νοτιοανατολικά και εισέλθει στη Ρωσία.
Η ολική φάση, επίσης, ήταν ορατή στο βορειοανατολικό τμήμα του Κβίτεγια, ενός ακατοίκητου νορβηγικού νησιού στο Αρχιπέλαγος του Σβάλμπαρντ, στις 09:47 .
Είναι ο τόπος καταγωγής του κλεφταρματωλού Παπαγιώργη ή Δελή Παπά που ήταν συγγενής των Ζιακαίων και πολέμησε τους Τούρκους στο Μέτσοβο, στην ευρύτερη περιοχή του Σμόλικα γύρω στα 1834 - 1854.
Η γεωγραφική θέση των Μαυραναίων, ανάμεσα σε Μακεδονία και Ήπειρο, σε συνδυασμό με τον Αλιάκμονα και τους παραποτάμους του που σχηματίζουν ένα πολυδαίδαλο ποτάμιο δίκτυο επέβαλε το χάραγμα σημαντικών δρόμων όπως "η Βασιλική στράτα" στον άξονα Μαυραναίοι - Ζιάκα - Περιβόλι - Βοβούσα και την ζεύξη των ποταμών με πέτρινα γεφύρια τα οποία διασώζονται μέχρι σήμερα και πολλά από αυτά έχουν χαρακτηριστεί ιστορικά διατηρητέα μνημεία.
Ωραίες πεζοπορικές διαδρομές γύρω από τους Μαυραναίους και μέσα σε παρθένα φύση είναι αυτές που οδηγούν στις πηγές "Νικ πηγάδι", "Τσέλκος”, "Πηγαδούλια", "Ζίβη", "“Παναγία-Προσοκήπια", "Αγία Τριάδα" υπέροχης ομορφιάς παρθένα φύση. Οι γειτονικές κορυφές "Ταμπούρι-Γλυκομελί", μεταξύ Μαυραναίων - Σταυρού, σε υψόμετρο 920 μ. και η "Έμορφή Ράχη" νότια του χωριού με υψόμετρο 850 μ.
Στους Μαυραναίους λειτουργεί ένα από τα τρία κέντρα πληροφόρησης του Εθνικού Πάρκου Βόρειας Πίνδου με εκθεσιακό χώρο όπου παρουσιάζεται το βορειοανατολικό τμήμα του πάρκου με κεντρικό θεματικό άξονα τον Εθνικό Δρυμό Πίνδου .
Η τοξωτή γέφυρα που διασχίζει τον ποταμό Χράμι είναι κατασκευασμένη από κόκκινα τούβλα, βρίσκεται στην περιοχή της ουδέτερης ζώνης μεταξύ των συνοριακών φυλακίων και αποτελεί σημείο διέλευσης των συνόρων.
Την 7η Σεπτεμβρίου 1795 ένας μεγάλος στρατός του Αγά Μοχάμεντ Χαν Κατζάρ αντιμετώπισε στη γέφυρα 200 στρατιώτες του Ηράκλειου Β' της Γεωργίας.
Καθ 'όλη τη δεκαετία του 1990 υπήρχε μια μεγάλη αγορά στην ουδέτερη ζώνη που τη λειτουργούσαν Αζερμπαϊτζάνοι από την περιοχή Μαρνεύλι της Γεωργίας.
Ύστερα από το 20ο Συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος της Σοβιετικής Ένωσης το 1956, ο Κλαουντίν συγκρούστηκε με την επίσημη κομματική γραμμή η οποία υποστήριζε την πολιτική της Σοβιετικής Ένωσης εκείνη την περίοδο.
Τον Ιούνιο του 1975, ο Κλαουντίν επέστρεψε μυστικά στην Ισπανία ώστε να εργαστεί στις εκδόσεις μέχρι το 1980, οπότε και ορίστηκε διευθυντής του Ιδρύματος Πάμπλο Ιγλέσιας.
Το 1932 έγινε μέλος της Ένωσης Κομμουνιστικών Νεολαιών της Ισπανίας, ενώ το 1936 εξελέγη στην ηγεσία της Ενοποιημένης Σοσιαλιστικής Νεολαίας και ορίστηκε υπεύθυνος για το περιοδικό .
Ύστερα από την ήττα της Δημοκρατικής παράταξης από τις δυνάμεις του Φρανθίσκο Φράνκο το 1939, ο Κλαουντίν έζησε στη Μόσχα, στη Γαλλία, στο Μεξικό, στην Κούβα, στη Χιλή και στην Αργεντινή.
Ο Φερνάντο Κλαουντίν Πόντες ήταν Ισπανός κομμουνιστής ιδεολόγος και ιστορικός, περισσότερο γνωστός για το δίτομο έργο του Η κρίση του παγκόσμιου κομμουνιστικού κινήματος: Από την Κομιντέρν στην Κομινφόρμ.
Τα σχέδια ήταν άγνωστα ακόμη και για την γερμανική πολεμική αεροπορία, και στις 1 Νοεμβρίου 1939, μετά την Γερμανική νίκη στη Πολωνία, ο Χάινκελ προγραμμάτισε μια επίδειξη του αεροπλάνου για επισήμους, όπου ο επικεφαλής της Λουφτβάφε Χέρμαν Γκέρινγκ δεν ήταν παρών.
Ενώ ήταν μια τεχνική επιτυχία, οι ταχύτητες περιορίζονταν στα 598 χιλιόμετρα ανά ώρα ακόμη και με τους δυνατούς κινητήρες 6 1,300 και η αντοχή στη μάχη ήταν 10 λεπτά.
Ο φον Οχάιν επίδειξε επιτυχημένα την πρώτη του μηχανή, την 1 το 1937 και γρήγορα διατυπώθηκαν σχέδια για την δοκιμή μιας παρόμοιας μηχανής σε αεροσκάφος.
Ήταν κατασκευή της γερμανικής , αποτέλεσμα της έμφασης της εταιρείας για ανάπτυξη τεχνολογιών για πτήσεις υψηλών ταχυτήτων, τακτική του διευθυντή της εταιρείας Ερνστ Χάινκελ.
Την δοκιμή έκανε ο πιλότος Έριχ Βάρσιτς, ο οποίος είχε πιλοτάρει το πρώτο ρουκετοωθούμενο αεροπλάνο του κόσμου, το 176, στην παρθενική του πτήση τον Ιούνιο του 1939.
Το 1936, ένας νεαρός μηχανικός με το όνομα Χανς φον Οχάιν είχε εγγράψει στο όνομά του μια πατέντα για την χρήση της εξάτμισης από μια τουρμπίνα αερίου ως μέσο προώθησης.
Έκανε πρεμιέρα στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης και στη συνέχεια συμμετείχε σε περισσότερα από 40 φεστιβάλ σε όλο τον κόσμο όπως Δουβλίνο, Εδιμβούργο, Ουάσιγκτον, Φλωρεντία, Σανγκάη.
Το καλοκαίρι του 2017, περιόδευσε στα είκοσι μεγαλύτερα πανεπιστήμια της Ινδίας, εκπροσωπώντας την Ελλάδα στο ετήσιο φεστιβάλ Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου.
Η αφήγηση, εκπληκτική σε απλότητα, λάμπει μέσα από τη βασανιστική, εικονοκλαστική και λεπτά επαναστατική σκηνοθεσία ενός κινηματογραφιστή που είναι μάρτυρας της εποχής του, - ,
Όταν απολύεται χωρίς καμιά προειδοποίηση κι αφού κάθε προσπάθεια του να γυρίσει στη δουλειά αποτυγχάνει, αποφασίζει να αποδώσει δικαιοσύνη ο ίδιος, καθώς νιώθει θύμα μιας ακραίας αδικίας.
Ο Κάρλος κανόνισε ταξίδια με λεωφορείο και αεροπλάνο για την ομάδα του και 42 από τους αρχικούς 63 ομήρους, με στάσεις στο Αλγέρι και την Τρίπολη, σχεδιάζοντας να πετάξει τελικά στη Βαγδάτη, όπου ο Γιαμανί και ο Αμουζεγκάρ επρόκειτο να εκτελεστούν.
Με μόνο 10 ομήρους να έχουν απομείνει, ο Κάρλος είχε τηλεφωνική συνομιλία με τον Αλγερινό Πρόεδρο Χουαρί Μπουμεντιέν, ο οποίος ενημέρωσε τον Κάρλος ότι οι θάνατοι των υπουργών πετρελαίου θα οδηγούσαν σε επίθεση στο αεροπλάνο.
Ο Μπουμεντιέν πρέπει επίσης να έχει προσφέρει στον Κάρλος άσυλο αυτή τη στιγμή και πιθανώς οικονομική αποζημίωση για την αποτυχία να ολοκληρώσει την αποστολή του.
Ο Κάρλος εξέφρασε τη λύπη του που δεν μπόρεσε να δολοφονήσει τον Γιαμανί και τον Αμουζεγκάρ, και στη συνέχεια αυτός και οι σύντροφοί του έφυγαν από το αεροπλάνο.
Αυτό έγινε όλο και περισσότερο αντιληπτό ως μια φιλοαμερικανική στάση από τους άλλους παραγωγούς, αν και υπερασπιζόταν ο Γιαμανί ως μια ασφαλέστερη επιλογή για την παγκόσμια οικονομία.
Η Σαουδική Αραβία έχει επικριθεί ότι χρησιμοποιεί τη δεσπόζουσα θέση της για να επιβάλει τα δικά της συμφέροντα και τη μακροπρόθεσμη στρατηγική παραγωγής της, καθώς η χαμηλότερη τιμή επιτρέπει στη χώρα να διατηρήσει υψηλό μερίδιο αγοράς και αποθαρρύνει την ανάπτυξη εναλλακτικών πηγών ενέργειας που θα περιόριζε την παγκόσμια ζήτηση για πετρέλαιο.
Όταν ο βασιλιάς Σαούντ επέστρεψε στην πλήρη εξουσία το 1960 με την υποστήριξη των Ελεύθερων Πριγκίπων, ο Φαϊζάλ παραιτήθηκε από την πρωθυπουργία και ο Γιαμανί επέστρεψε στη δικηγορία του και άρχισε να διδάσκει στο Πανεπιστήμιο του Ριάντ.
Αρκετούς μήνες αργότερα σχηματίστηκε νέο υπουργικό συμβούλιο με τον Φαϊζάλ ως διάδοχο και αναπληρωτή πρωθυπουργό και τον Μάρτιο του 1962 ο νυν υπουργός πετρελαίου και ιδρυτής του ΟΠΕΚ, Αμπντουλάχ Ταρίκι, αντικαταστάθηκε από τον Γιαμανί.
Κατά τη διάρκεια του πολέμου του Γιομ Κιπούρ, ο Γιαμανί ανέλαβε την πρωτοβουλία και σχεδίαζε να μειώσει την παραγωγή πετρελαίου αρχικά κατά 10% μαζί με άλλα μέλη του ΟΠΕΚ, ακολουθούμενη από μειώσεις 5% κάθε μήνα.
Στις 16 Οκτωβρίου, τα έξι μέλη του ΟΠΕΚ στον Περσικό Κόλπο συναντήθηκαν στο Κουβέιτ και πήραν την απόφαση να αυξήσουν τις τιμές του πετρελαίου από 3 σε 5,12 δολάρια.
Επίσης πρότειναν εμπάργκο σε χώρες που θεωρούνταν «εχθρικές», αλλά δεν επιβλήθηκε, αν και μέχρι τις 22 Οκτωβρίου όλες οι χώρες του ΟΑΠΕΚ είχαν θέσει εμπάργκο στις Ηνωμένες Πολιτείες, την Ολλανδία και τη Δανία.
Στις 21 Δεκεμβρίου 1975, ο Γιαμανί της Σαουδικής Αραβίας, ο Τζαμσίντ Αμουζεγκάρ του Ιράν και οι άλλοι υπουργοί πετρελαίου του ΟΠΕΚ πιάστηκαν όμηροι στην εξαμηνιαία διάσκεψή τους στη Βιέννη της Αυστρίας .
Η επίθεση, η οποία σκότωσε τρεις μη υπουργούς, πραγματοποιήθηκε από μια ομάδα έξι ατόμων με επικεφαλής τον Βενεζουελανό τρομοκράτη Κάρλος το Τσακάλι, στην οποία περιλαμβάνονταν οι Γκάμπριελ Κρότσερ-Τίντεμαν και Χανς Γιοακίμ Κλάιν.
Ο Κάρλος σχεδίαζε να αναλάβει τη διάσκεψη με τη βία και να κρατήσει ως λύτρα και τους έντεκα παρευρισκόμενους υπουργούς πετρελαίου, εκτός από τους Γιαμάνι και Αμουζεγκάρ που επρόκειτο να εκτελεστούν.
Το εμπάργκο του 1967 ήταν αναποτελεσματικό, αν και η εμπειρία οδήγησε στην εξέταση των πιθανών πολιτικών πλεονεκτημάτων ενός πετρελαϊκού οργανισμού μόνο από τους Αραβικούς.
Ο Γιαμανί ανέλαβε τον ηγετικό ρόλο στην ανάπτυξη αυτής της ιδέας και το 1968 στον Οργανισμό Αραβικών Χωρών Εξαγωγής Πετρελαίου προστέθηκαν η Σαουδική Αραβία, το Κουβέιτ και η Λιβύη.
Με πτυχία από ιδρύματα όπως η Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης, η Νομική Σχολή του Χάρβαρντ και διδακτορικό από το Πανεπιστήμιο του Έξετερ, ο Γιαμανί έγινε στενός σύμβουλος της κυβέρνησης της Σαουδικής Αραβίας το 1958 και στη συνέχεια έγινε υπουργός Πετρελαίου το 1962.
Για να κερδίσει πολιτική υποστήριξη, ο Γιαμανί ταξίδεψε στην Ευρώπη, τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ιαπωνία με τον υπουργό πετρελαίου της Αλγερίας, Μπελάιντ Αμπντεσελάμ.
Τόσο ο Γιαμανί όσο και ο έγιναν πολύ γνωστοί στη Δύση, με τον Γιαμανί να περιγράφεται ως "ο άνθρωπος της στιγμής" στο εξωφύλλο άρθρο του στις 24 Δεκεμβρίου 1973.
Οι προσπάθειες των Ηνωμένων Πολιτειών να συνενώσουν το καρτέλ με αυτό των καταναλωτών απέτυχαν και η ΕΟΚ και η Ιαπωνία κάλεσαν το Ισραήλ να αποσυρθεί από τα αραβικά εδάφη που κατέλαβαν το 1967
Στις 22 Δεκεμβρίου, τα μέλη του ΟΠΕΚ στον Περσικό Κόλπο συναντήθηκαν ξανά στην Τεχεράνη, όπου ο Σάχης, με την υποστήριξη των άλλων κρατών, προέτρεψε να αυξηθεί η τιμή του πετρελαίου σε πάνω από 20 δολάρια το βαρέλι.
Φοβούμενος διάσπαση στον ΟΠΕΚ, ο Γιαμανί αποφάσισε έναν συμβιβασμό που έθεσε το πετρέλαιο στα 11,65 δολάρια, τέσσερις φορές την τιμή του βαρελιού πριν από τις 16 Οκτωβρίου.
Μετά την πρόοδο με τις αραβο-ισραηλινές συμφωνίες αποδέσμευσης, ελήφθη απόφαση για τον τερματισμό του εμπάργκο, το οποίο άρθηκε επίσημα στις 17 Μαρτίου 1974
Λίγο καιρό μετά την επίθεση, οι συνεργοί του Κάρλος αποκάλυψαν ότι η επιχείρηση διοικούνταν από τον Ουαντί Χαντάντ, ιδρυτή του Λαϊκού Μετώπου για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης.
Ισχυρίστηκαν επίσης ότι η ιδέα και η χρηματοδότηση προήλθαν από έναν Άραβα πρόεδρο, που ευρέως θεωρείται ότι είναι ο Μουάμαρ αλ Καντάφι της Λιβύης .
Ο Κάρλος ισχυρίστηκε ότι η Σαουδική Αραβία πλήρωσε λύτρα για λογαριασμό του Ιράν, αλλά ότι τα χρήματα "εκτρέπονταν καθ' οδόν και χάθηκαν από την Επανάσταση".
Οι όμηροι αφέθηκαν ελεύθεροι μετά από δύο ημέρες οδήγησης με αεροπλάνο στη Βόρεια Αφρική, παρόλο που ο Κάρλος έλαβε εντολή από τους ανωτέρους του να εκτελέσει τον Γιαμανί και τον Ιρανό ομόλογό του Τζαμσίντ Αμουζεγκάρ .
Το 1990, ίδρυσε το Κέντρο Παγκόσμιων Ενεργειακών Μελετών, μια ομάδα ανάλυσης αγοράς, και παρέμεινε εμπλεκόμενος σε ιδιωτικές επενδύσεις και πολιτιστικά ιδρύματα.
Η Σαουδική Αραβία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα ήταν οι μόνες δύο χώρες μέλη που δεν συμφώνησαν σε αύξηση 10% τον Ιανουάριο του 1977, ακολουθούμενη από πρόσθετη αύξηση 5% τον Ιούλιο.
Αυτό οδήγησε σε μια περίοδο τιμολόγησης δύο επιπέδων με τη Σαουδική Αραβία και τα ΗΑΕ να χρεώνουν 12,09 δολάρια το βαρέλι και τις άλλες χώρες του ΟΠΕΚ 12,70 δολάρια το βαρέλι.
Τον Ιούλιο του 1977, μια συνεδρίαση του ΟΠΕΚ στη Στοκχόλμη ολοκλήρωσε την τιμολόγηση δύο επιπέδων, με τις τιμές να επανενοποιηθούν στα 12,70 δολάρια.
Ο νεαρός πρίγκιπας είχε ενταχθεί σε μια αντιπροσωπεία του Κουβέιτ, με επικεφαλής τον υπουργό πετρελαίου , την οποία ο Γιαμανί είχε συνοδέψει στο γραφείο του βασιλιά.
Ο Γιαμανί στεκόταν δίπλα στον Βασιλιά όταν ακούστηκαν οι πυροβολισμοί και, μετά από ανάκριση, ανακαλύφθηκε ότι ο Φαϊζάλ μπιν Μουσάντ πίστευε επίσης ότι ο Γιαμανί είχε πυροβοληθεί και ήταν νεκρός από την επίθεση.
Το 1964 ιδρύθηκε το Πανεπιστήμιο Πετρελαίου και Ορυκτών, με στόχο να παράγει Σαουδάραβες με τις δεξιότητες για τη διαχείριση αυτής της εταιρείας στο μέλλον.
Από το 1974, η συμμετοχή της Σαουδικής Αραβίας αυξήθηκε στο 60% και το 1976 συμφωνήθηκε η συνολική ιδιοκτησία της Σαουδικής Αραβίας, με τις πληρωμές να ολοκληρώθηκαν το 1980.
Μη μπορώντας να επικοινωνήσει με τη Σαουδική Αραβία από τη Βιέννη, ο Γιαμανί άφησε τη συνάντηση και πέταξε στο Λονδίνο με το ιδιωτικό του τζετ για να βρει ένα ασφαλές τηλέφωνο.
Η Σαουδική Αραβία και άλλα μέλη του ΟΠΕΚ κατάφεραν να αυξήσουν την παραγωγή επαρκώς για να αντικαταστήσουν αυτή που έχασε από το Ιράν, αλλά αυτό δεν απέτρεψε την αγορά πανικού πετρελαίου.
Ο Γιαμανί ισχυρίστηκε ότι η Σαουδική Αραβία δεν θα πουλούσε πάνω από την τιμή του ΟΠΕΚ, αλλά θα παρέμεινε προσηλωμένη στη μείωση των τιμών του πετρελαίου.
Σε μια συνεδρίαση του ΟΠΕΚ τον Μάιο του 1976 στο Μπαλί, το Ιράν και επτά άλλα μέλη υποστήριξαν μια αύξηση 20% στις τιμές του πετρελαίου για να ταιριάξουν με τον πληθωρισμό, αν και η Σαουδική Αραβία τάχθηκε υπέρ ενός εξαμήνου παγώματος των τιμών.
Ο Ιρακινός υπουργός Πετρελαίου επέκρινε σφοδρά τον Γιαμανί και τη Σαουδική Αραβία για φιλοδυτική πολιτική, γεγονός που οδήγησε τον Γιαμάνι να αποχωρήσει από τη συνάντηση και να ζητήσει συγγνώμη.
Στη συνέχεια, η κυβέρνηση της Σαουδικής Αραβίας τον έστειλε στο Ινστιτούτο Συγκριτικού Δικαίου του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης για μη Αμερικανούς δικηγόρους και το 1955 έλαβε μεταπτυχιακό στη συγκριτική νομολογία.
Με τη βοήθεια ενός καθηγητή του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης, ο Γιαμανί πέρασε το επόμενο έτος στη Νομική Σχολή του Χάρβαρντ αποκτώντας το δεύτερο μεταπτυχιακό του το 1956
Ο πατέρας του, Χασάν Γιαμάνι, ήταν Καντί στη Χετζάζ και σεβαστός μελετητής του ισλαμικού δικαίου, ενεργώντας ως Μεγάλος Μουφτής στην Ινδονησία και τη Μαλαισία.
Διετέλεσε μέλος της Ένωσης Δήμων Κύπρου, του Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών, του συμβουλίου της Αρχής Βιομηχανικής Κατάρτισης, του Κοινού Πολεοδομικού Συμβουλίου για τη Μείζονα Λευκωσία και του συμβουλίου της Κινηματογραφικής Κίνησης Κύπρου.
Την περίοδο 1982-1990 εργάστηκε στην ΠΕΟ, έχοντας τη θέση του υπεύθυνου του Τμήματος Διεθνών Σχέσεων και των σχέσεων με τις τουρκοκυπριακές συνδικαλιστικές οργανώσεις.