polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Γρήγορα εξελίχθηκε σε έναν από τους μεγαλύτερους ευρωπαίους παραγωγούς, των οποίων τα οχήματα χρησιμότητας με το έμβλημα του λιονταριού ήταν ευρέως διαδεδομένα, ιδιαίτερα από τη δεκαετία του 1930 και μετά.
Ο Κλάους Κίνσκι (γεννημένος ως Κλάους Γκέντερ Καρλ Ναζίνσκι, γερμανικά: , 18 Οκτωβρίου 1926 - 23 Νοεμβρίου 1991) ήταν Γερμανός ηθοποιός του κινηματογράφου και του θεάτρου.
Η περιοχή αποτελείται από πολλά στρώματα μεσοζωικού ασβεστόλιθου και δολομίτη, κάτω από τα οποία υπάρχει μη διαπερατός ψαμμίτης, ασβεστόλιθος και σχιστόλιθος.
Είναι επίσης καταφύγιο βιόσφαιρας της Ουνέσκο και αποτελεί Μνημείο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς και μέρος του σχηματίζει το Σπήλαια του Καρστ του Αγκτέλεκ και το Σλοβακικό Καρστ.
Η περιοχή είναι περισσότερο γνωστή για τις πολλές σπηλιές, όπως το σπήλαιο Ντόμιτσα, το σπήλαιο Αραγονίτη Οχτίνσκα , το σπήλαιο Γκόμπασεκ και το σπήλαιο Γιάσοβσκα που είναι ανοικτά για το κοινό.
Η περιοχή γνώρισε μεγάλη οικοδομική ανάπτυξη την εποχή που κυβερνούσαν τη Σικελία ο Οίκος της Σαβοΐας και ο Οίκος των Αψβούργων , η ανάπτυξη συνεχίστηκε πολλές δεκαετίες.
Οι δύο δημοφιλέστερες βίλες με ρυθμό Μπαρόκ ήταν η "Βίλα Βαλγκουαρνέρα" και η "Βίλα Παλαγωνία" που σχεδιάστηκαν από τον αρχιτέκτονα Τομάζο Μαρία Νάπολι ολοκληρώθηκαν μερικές δεκαετίες αργότερα.
Άλλος ένας μεγάλος αρχιτέκτονας της εποχής στην Μπαγκερία ήταν ο Τζιουζέππε Μαριάνι που σχεδίασε τη Βίλα Αραγκόνα σύμφωνα με τα Ρωμαϊκά πρότυπα .
Ο πολιούχος της πόλης είναι ο Άγιος Ιωσήφ, η Μπαγκερία ωστόσο δεν εορτάζει τη μνήμη του στις 19 Μαρτίου που είναι η επίσημη ημερομηνία της εορτής του αλλά την πρώτη Κυριακή του Αυγούστου.
Η Μπαγκερία είναι πόλη και δήμος της Μητροπολιτικής πόλης της Παλέρμο στην Ιταλική Περιφέρεια Σικελία που αντικατέστησε την Ιταλική επαρχία του Παλέρμο με διοικητική μεταρρύθμιση .
Άλλες πηγές σημειώνουν ότι προέρχεται από τους Άραβες και μεταφράζεται σαν "ανοιχτή πύλη", η πιθανότερη προέλευση είναι το Αραβικό "Μπαιριγιά" που μεταφράζεται σαν "λιμάνι της θάλασσας".
Τον 20ό αιώνα γεννήθηκαν στη Μπαγκερία διάσημοι άντρες όπως ο ποιητής Ινιάτσιο Μπουττίττα, ο φωτογράφος Φερντινάντο Σιάνα και ο ζωγράφος Ρενάτο Γκουτούσο .
Ο σκηνοθέτης Τζουζέπε Τορνατόρε απεικόνισε τη μεγάλη αγάπη για την πόλη του στα έργα του Σινεμά ο Παράδεισος και Μπαγκερία όπου περιγράφει την ιστορία της πόλης του την περίοδο 1930 - 1980 και τη ζωή μίας τοπικής οικογένειας.
Στις 15 Δεκεμβρίου 1423 ο Αουρίσπα έφτασε στη Βενετία με τη μεγαλύτερη και ωραιότερη συλλογή ελληνικών κειμένων στη Δύση πριν από εκείνες που έφερε ο Βησσαρίωνας και σήμερα μένουν στη Μαρκιανή Βιβλιοθήκη.
Ανάμεσά τους τα άπαντα του Πλάτωνα, όλα από Πλωτίνο, από Πρόκλο, αρκετά από Ιάμβλιχο, πολλούς Έλληνες ποιητές, όπως του Πινδάρου, και αρκετά από ελληνική ιστορία, όπως τόμους του Προκόπιου και του Ξενοφώντος που του είχαν δοθεί από τον αυτοκράτορα Μανουήλ .
Το 1421 ο Αουρίσπα εστάλη από τον Πάπα Μαρτίνο Ε' ως μεταφραστής του Μαρκήσιου της Μάντοβας Ιωάννη Φραγκίσκου Γκονζάγκα σε διπλωματική αποστολή στην Κωνσταντινούπολη στον βυζαντινό αυτοκράτορα Μανουήλ Β Παλαιολόγο κι ήταν παρών στην πολιορκία της από τον Οθωμανό Μουράτ Β τον Ιούνιο του 1422.
Πίσω στη Βενετία, λέγεται ότι ο Αουρίσπα υποχρεώθηκε να πουλήσει όσο όσο τους θησαυρούς του για 50 χρυσά φλωρίνια για να καλύψει τα έξοδα του ταξιδιού του που ακόμα χρωστούσε.
Ο παικός γραμματέας Τραβερσάρι έγραψε στον τραπεζίτη γνωστό του Λαυρέντιο των Μεδίκων για λογαριασμό του, ο οποίος έδωσε δάνειο στον Αουρίσπα για να καλύψει τα χρέη του.
Ο Τραβερσάρι επίσης κανόνισε την ανταλλαγή των μεταφράσεων του Νικολό ντε Νικολί με τα πρόσφατα ανακαλυφθέντα κείμενα του Κικέρωνα για τις μεταγραφές του Αουρίσπα των έργων του Αριστοτέλη Ρητορική και Ηθικά Ευδήμεια.
Εκεί υπήρχε ένας τόμος βίοι αγίων, μαζί με έναν του Αγίου Γρηγορίου Ναζιανζηνού, καθώς και ένα από τα κηρύγματα του Αγίου Ιωάννου του Χρυσόστομου, ένα Ψαλτήριο, έναν τόμο των Ευαγγελίων και τις κωμωδίες του Αριστοφάνη.
Το 1433 συνόδευσε τον μαθητή του στη Σύνοδο της Βασιλείας, κάνοντας ένα μακρύ ταξίδι κατά μήκος του Ρήνου, επισκεπτόμενος το Μάιντς, την Κολωνία και το Άαχεν, ανακαλύπτοντας νέους Λατινικούς αλλά και ελληνικούς κώδικες.
Συνέλεξε επίσης πολλά αρχαιοελληνικά χειρόγραφα, όπως την Ιστορία του Θουκυδίδη που αργότερα το 1417 πούλησε στον άρχοντα της Φλωρεντίας Νικολό ντε Νικολί .
Επέστρεψε στην Ιταλία το 1414, μένοντας στη Σαβόνα, όπου βιοπορίζονταν διδάσκοντας ελληνικά και πουλώντας τα πολύτιμα έργα που είχε συλλέξει στην Ελλάδα.
Αυτό το βιβλίο βρίσκεται σε άψογη κατάσταση και όλες οι σελίδες είναι ευανάγνωστες, αλλά η ομορφιά του είναι δύσκολο να προσκαλέσει τον απρόθυμο αναγνώστη.
Πριν από πολύ καιρό έστειλα από την Κωνσταντινούπολη στη Σικελία έναν μεγάλο αριθμό ιερών τόμων μεγάλης ποικιλίας, γιατί ειλικρινά παραδέχομαι ότι δεν ήταν τόσο πολύτιμα για μένα και πολλοί με κατηγόρησαν στον Έλληνα αυτοκράτορα ότι λεηλατούσα της πόλης τα ιερά βιβλία.
Το 1418 ο Αουρίσπα γύρισε στην Ανατολή κι επισκέφθηκε την Κωνσταντινούπολη, όπου παρέμεινε για αρκετά χρόνια, τελειοποιώντας τις γνώσεις του για την ελληνική γλώσσα και αναζητώντας χειρόγραφα.
Δούλεψε τόσο αφοσιωμένα γι' αυτό που όπως έγραψε αργότερα, τον είχαν καταγγείλει στον Βυζαντινό αυτοκράτορα Μανουήλ Παλαιολόγο ότι μάζευε ό,τι υπήρχε από σημαντικά χειρόγραφα στην Πόλη.
Οι πολιτικές διαμάχες στη Φλωρεντία τον οδήγησαν να εγκαταλείψει την πόλη στα τέλη του 1427 και να μετακομίσει στη Φερράρα, όπου, κατόπιν σύστασης του φίλου του λογίου Γκουαρίνο ντα Βερόνα, διορίστηκε δάσκαλος του πλούσιου ', νόθο γιο του Νικολό Γ των Έστε, Μαρκήσιου της Φερράρα.
Μετά την επιστροφή του από το ταξίδι αυτό το 1419, πήγε στη Φλωρεντία, όπου μπήκε στην υπηρεσία του παπικού δικαστηρίου, το οποίο εκδιωγμένο από τη Ρώμη προσωρινά είχε έδρα στην πόλη εκείνη την εποχή.
Άλλα έργα ήταν το παλαιότερο χειρόγραφο του Αθηναίου, ένας κώδικας του δέκατου αιώνα που περιέχει επτά έργα του Σοφοκλή και έξι από τον Αισχύλου - το μοναδικό χειρόγραφό τους στον κόσμο, καθώς και την Αργοναυτική του Απολλώνιου του Ρόδιου, την Ιλιάδα, έργα του Δημοσθένη, ένα έργο του Ηροδότου και η Γεωγραφία του Στράβωνα.
Διαθέτοντας μακρόχρονη διδακτική εμπειρία στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση, ως μέλος ΔΕΠ εκλέγεται ομόφωνα το 2009 στη βαθμίδα του Επίκουρου Καθηγητή στο Τμήμα Επιστημών της Προσχολικής Αγωγής και του Εκπαιδευτικού Σχεδιασμού της Σχολής Ανθρωπιστικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Αιγαίου, με γνωστικό αντικείμενο «Διδακτική Μεθοδολογία και Εφαρμογές της».
Στις 11 Απριλίου 2016 συγκροτείται Ειδική Επταμελής Επιτροπή Επιλογής για την εξέλιξή του στη βαθμίδα Αναπληρωτή Καθηγητή, οπού εκλέγεται ομόφωνα.
Το 2021 εκλέγεται ομόφωνα Καθηγητής στο Τμήμα Επιστημών της Προσχολικής Αγωγής και του Εκπαιδευτικού Σχεδιασμού της Σχολής Ανθρωπιστικών Επιστημών του Πανεπιστήμιο Αιγαίου.
Κατά τη θητεία του ως Βουλευτής Δωδεκανήσου από το 2012 έως το 2019, εξελέγη Γραμματέας της Διαρκούς Επιτροπής Μορφωτικών Υποθέσεων της Βουλής, Γραμματέας στην Ειδική Μόνιμη Επιτροπή Ελληνισμού της Διασποράς και ήταν μέλος της Διαρκούς Επιτροπής Παραγωγής και Εμπορίου, της Ειδικής Μόνιμης Επιτροπής Οδικής Ασφάλειας, της Διαρκούς Επιτροπής Μορφωτικών Υποθέσεων, της Ειδικής Επιτροπής Έρευνας και Τεχνολογίας, της Επιτροπής Βιβλιοθήκης της Βουλής, της Επιτροπής Εθνικής Άμυνας και της Επιτροπής Οικονομικών Υποθέσεων της Βουλής.
Σπούδασε Παιδαγωγικά και Φιλοσοφία στο τμήμα του Πανεπιστημίου του Μπάρι της Ιταλίας και είναι πτυχιούχος της Παιδαγωγικής Ακαδημίας Ρόδου και του Τμήματος Φιλοσοφίας - Παιδαγωγικής και Ψυχολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών .
Στις εκλογές της 6ης Μαΐου 2012 εξελέγη βουλευτής του Ελληνικού Κοινοβουλίου για πρώτη φορά, με το ψηφοδέλτιο της Νέας Δημοκρατίας στην εκλογική περιφέρεια Δωδεκανήσων.
Είναι διδάσκων σε επιμορφωτικά προγράμματα και σεμινάρια του Πανεπιστημίου Αιγαίου και του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, καθώς, επίσης, και σε δομές κατάρτισης και δια βίου μάθησης σε Περιφερειακά Επιμορφωτικά Κέντρα , σε Κέντρα Επαγγελματικής Κατάρτισης και Κέντρα Εκπαίδευσης Ενηλίκων .
Πραγματοποίησε τις διδακτορικές του σπουδές στο Τμήμα Φιλοσοφίας - Παιδαγωγικής και Ψυχολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών .
Είναι συντάκτης ερευνητικών προτάσεων και μέλος ερευνητικών ομάδων σε εθνικά και διεθνή εκπαιδευτικά προγράμματα και επιστημονικός συνεργάτης σε ινστιτούτα και κρατικά ιδρύματα.
Έχει διδάξει σε Μεταπτυχιακά και Διατμηματικά Προγράμματα του Πανεπιστημίου Αιγίου και άλλων Πανεπιστημίων και είναι μέλος σε διεθνείς επιστημονικές και εκπαιδευτικές ενώσεις.
Η εταιρεία ανέπτυξε το πρώτο ελληνικό -Μ, την πρώτη Ελληνική Ηλεκτρονική Εγκυκλοπαίδεια και τα πρώτα λογισμικά αναγνώρισης φωνής στα ελληνικά και μετάφρασης .
Στη δεκαετία του 2000 εισήλθε στην αγορά των ηλεκτρονικών συσκευών, ανέπτυξε και διέθεσε στην αγορά την πρώτη φορητή συσκευή πλοήγησης με ενσωματωμένη Αναγνώριση φωνής, &.
Τον Ιανουάριο του 2019, η ανακοίνωσε την επίσημη κυκλοφορία της νέας , η οποία αποτελεί την πρώτη -αυτού του τύπου- Ευρωπαϊκή Πλατφόρμα Τεχνητής Νοημοσύνης και Αναγνώρισης Φωνής, ανάλογη με την της , τη της και την της .
Ο Γιάννης Καματάκης, Θεσσαλονικιός, αποφοίτησε από το Αμερικάνικο Κολέγιο και από το τμήμα Πολιτικών Μηχανικών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης με ειδίκευση στις Συγκοινωνίες και την Οργάνωση Επιχειρήσεων.
Το 2019 η έχασε πάνω από το 80% της χρηματιστηριακής της αξίας εξαιτίας δημοσιευμάτων για την αντιμετώπιση της κακής εμπορικής πορείας της η οποία είχε απορροφήσει μεγάλη επενδυτική δαπάνη.
Τον Μάιο του 2020 το Χρηματιστήριο Αθηνών, κατόπιν αιτήματος της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς, προχώρησε στην αναστολή διαπραγμάτευσης των κινητών αξιών της εταιρία εξαιτίας της μη ορθής απεικόνισης των άυλων περιουσιακών στοιχείων της στις οικονομικές καταστάσεις του 2018.
Σε σχέση με το τελευταίο, πραγματοποιήθηκε ειδικός έλεγχος από την εταιρία . Σύμφωνα με το πόρισμά του ελέγχου που παρουσιάστηκε στην Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς από την δεν υπήρξε κάτι μεμπτό.
Παρά τις αλλαγές στη θέση του Διευθύνοντος Συμβούλου της το 2020 και το 2021, με τον ορισμό του Νάρκισου Γεωργιάδη τον Ιούνιο του 2020 και του Γεώργιου Βακάρου τον Νοέμβριο του 2021, ο Γιάννης Καματάκης παρέμεινε στο πόστο του Προέδρου του ΔΣ, παραμένει μεγαλομέτοχος της εταιρίας έχοντας διατηρήσει μέχρι σήμερα ποσοστό άνω του 50% και συνεχίζει να στηρίζει την εταιρία στην προσπάθεια εξυγίανσης και ανεύρεσης Στρατηγικού Επενδυτή.
Αρχικά υπηρέτησε ως ακόλουθος στη Βιέννη και εν συνεχεία ως γραμματέας στην Κωνσταντινούπολη, τη Φιλιππούπολη, τη Βιέννη, πάλι στην Κωνσταντινούπολη, το Βερολίνο για να καταλήξει, τελικώς, το 1892, για τρίτη φορά στη Βιέννη.
Οκτώ χρόνια αργότερα, το 1900, ανέλαβε τη διεύθυνση της πρεσβείας στη Βιέννη υπηρετώντας ως πρέσβης μέχρι και το 1910, οπότε και συνταξιοδοτήθηκε.
Το 1980 πήγε να ζήσει στο στην Βόρεια Ουαλία για να γράψει το πρώτο του βιβλίο και έμεινε εκεί 21 χρόνια, αρχικά ζώντας σε ένα απομονωμένο σπίτι στα βουνά και μετά κοντά στην θάλασσα.
Για τα περισσότερα βρέφη, το ρολλάρισμα και οι συσπάσεις του σώματος παραμένουν οι αγαπημένοι τρόποι κίνησης έως ότου ενδυναμωθούν αρκετά και μπορούν να καθίσουν.
Γενικά για τα παιδιά με το σύνδρομο 136 η ορθοστάτηση και το περπάτημα αποτελούν μεγάλες προκλήσεις παρά το ότι μπορεί να έχουν προηγηθεί χρόνια εξάσκησης με χρήση ορθωτικών βοηθημάτων σε ειδικά όργανα και διαδρόμους.
Το εύρος της ηλικίας κατά την οποία ξεκινούν να περπατούν είναι πολύ μεγάλο και κυμαίνεται από τους 15 μήνες έως τα 8 έτη, με μέσο όρο τα 3 χρόνια και 10 μήνες.
Αρκετά από τα παιδιά που περπατούν εξακολουθούν να χρειάζονται βοήθεια σε σκάλες ή για να σηκωθούν από το κρεβάτι ή να βγουν από το μπάνιο, παρόλα αυτά μερικά εξελίσσονται ξεκινώντας το τρέξιμο, το χορό και το σκαρφάλωμα.
Όλες οι περιπτώσεις που έχουν μελετηθεί μέχρι στιγμής δείχνουν μέτρια έως σοβαρή νοητική στέρηση με αποτέλεσμα η διαδικασία της μάθησης να χρειάζεται ειδική υποστήριξη.
Οι περισσότεροι γονείς υποστηρίζουν πως το μεγαλύτερο εμπόδιο στην ικανότητα του παιδιού τους για μάθηση είναι οι επιληπτικές κρίσεις, με τα παιδιά να οπισθοχωρούν ή να αδυνατούν να κάνουν πρόοδο αν δεν υπάρξει έλεγχος αυτών των κρίσεων.
Πολλοί γονείς αναφέρουν πως οι πιο αποτελεσματικές μαθησιακές μέθοδοι περιλαμβάνουν μουσική, φώτα, οπτικά ερεθίσματα και βιβλία, ειδικά αυτά που είναι απτικού τύπου.
Το σύνδρομο έλλειψης 136 - 136 , αποτελεί ένα σπάνιο σύνδρομο, ωστόσο αποτελεί το πιο συχνό από τα ελλειμματικά σύνδρομα, αυτά δηλαδή που οφείλονται στην έλλειψη γονιδίων στα χρωματοσώματα.
Γενικά η έρευνα γύρω από το σύνδρομο περιορίζεται στην τελευταία δεκαετία όπου αναπτύχθηκαν οι μέθοδοι ανάλυσης του γονιδιώματος και αφορά σε περιορισμένο αριθμό περιπτώσεων.
Το σύνδρομο εμφανίζεται σε ποσοστό 65% περισσότερο στα κορίτσια, ενώ κατά 90 – 95% οφείλεται σε τυχαίο συμβάν κατά την παραγωγή του σπέρματος ή του ωαρίου και όχι σε κληρονομικούς παράγοντες.
Η ικανότητα λεπτής κίνησης επηρεάζεται σημαντικά με αποτέλεσμα το κράτημα αντικειμένων όπως παιχνίδια, μαχαιροπήρουνα και ποτήρια να γίνεται πολύ δύσκολο.
Πρέπει να σημειωθεί ωστόσο, πως ένας αριθμός παιδιών διαφοροποιούνται και διαθέτουν καλή λεπτή κίνηση, τρώγοντας χωρίς δυσκολία με τα δάκτυλα και κάνοντας διάφορες δραστηριότητες με τους φίλους και τους συμμαθητές τους.
Σοφία έχει εξαιρετική μνήμη ειδικά στην ορθογραφία. Ξεκίνησε να διαβάζει στην ηλικία των 5 στο ειδικό σχολείο. Τώρα μπορεί επίσης να γράφει και της αρέσει να μαθαίνει νέες λέξεις» – 6,5 ετών
«Δεν μπορεί να διαβάσει αλλά μπορεί να αναγνωρίσει περίπου 15 λέξεις. Μπορεί να σχεδιάσει ένα τετράγωνο, κύκλο ή τρίγωνο. Η μνήμη της για μέρη που έχει επισκεφθεί είναι πολύ καλή».
τραβάει πράγματα που θέλει και τα σπρώχνει μακριά όταν βαρεθεί. Με φωνές μας ενημερώνει πότε έχει κουραστεί ή αναστατωθεί. Γελάει και κραυγάζει με χαρά όταν είναι ευτυχισμένη» – 4 ετών
μπορεί να μιλήσει με προτάσεις. Δεν την καταλαβαίνουν πάντα όλοι, μερικές φορές και εμείς οι γονείς της δυσκολευόμαστε. Ωστόσο καταφέρνει και εκφράζει τις ανάγκες της ξεκάθαρα. Μερικές φορές καταφεύγει στη νοηματική» - 11,5 ετών
Από τα 3 έτη, μερικά παιδιά μπορούν να χρησιμοποιήσουν ένα είδος νοηματικής γλώσσας, ωστόσο αυτό δεν είναι εφικτό για όλα, ειδικά για αυτά που παρουσιάζουν συνεχιζόμενη υποτονία.
Ο Ιωάννης Σκάρας, γιος του Γεωργίου Σκάρα και της Ευαγγελίας Κοντογιάννη-Σκάρα, γεννήθηκε στις 10 Αυγούστου 1910 στο χωριό Κομμένο Άρτας και ήταν ο μικρότερος από τους άλλους αδελφούς του, Αντώνιο και Σεραφείμ.
Μετά την αποφοίτησή του από το, τότε εξατάξιο, Γυμνάσιο Άρτας, εισήχθη στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων, από την οποία αποφοίτησε το 1938 με τον βαθμό του Ανθυπολοχαγού του Πεζικού.
Τοποθετήθηκε σε μονάδα προκαλύψεως στην Αλεξανδρούπολη και ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος τον "βρήκε" στην πρώτη γραμμή, στην περιοχή του Πόγραδετς.
Στις 16 Αυγούστου του 1943 οι Γερμανοί κατέστρεψαν το χωριό του, Κομμένο Άρτας και έκαψαν ζωντανή τη μητέρα του, τα τρία ανήψια του και δολοφόνησαν πολλούς άλλους συγγενείς του.
Μετά την Απελευθέρωση φοίτησε σε διάφορες στρατιωτικές σχολές, όπως στη Σχολή Πεζικού της Χαλκίδας, τη Στρατιωτική Σχολή Τοπογραφίας και τη Σχολή Τακτικής .
Τέλος υπηρέτησε ως φρούραρχος Θεσσαλονίκης, απ' όπου αποστρατεύτηκε τον Ιανουάριο του 1967, με τον βαθμό του υποστρατήγου, επί πρωθυπουργίας Ιωάννη Παρασκευόπουλου.
Λίγους μήνες νωρίτερα είχε υποβάλλει την παραίτησή του, μετά από έντονες πιέσεις του Στυλιανού Παττακού ώστε να ικανοποιηθούν οι φιλοδοξίες του φίλου του, Ορέστη Τσακαλώτου.
Η Βερενίκη, χήρα δεύτερη φορά από τον θείο της Ηρώδη της Χαλκίδας και με δύο παιδιά από αυτόν, ήθελε να παντρευτεί για να παύσουν οι φήμες, ότι είχε σχέση με τον αδελφό της.
Ο γάμος είναι γνωστός μόνο από τεκμήρια: έχουμε μόνο τρία νομίσματα τού Πολέμωνα Β και της Μαμαίας με την επιγραφή ΒΑΣΙΛΙΣΣΗΣ ΙΟΥΛΙΑΣ ΜΑΜΑΙΑΣ και είναι των ετών 60-74.
Σύμφωνα με μία τιμητική επιγραφή στην Κύζικο το 38, ο Πολέμων Β συμμετείχε στους εορταστικούς αγώνες, που έκανε η πόλη προς τιμήν της Ιουλίας Δρουσίλλας, αδελφής τού Καλιγούλα.
Ο Πολέμων Β ή Μάρκος Αντώνιος Πολέμων Πυθόδωρος ή Πολέμων της Κιλικίας από τη Δυναστεία του Πολέμωνα, ήταν πρίγκιπας τού Κιμμερίου Βοσπόρου, τού Πόντου, τής Κιλικίας και τής Καππαδοκίας.
Μεγαλύτερος αδελφός του ήταν ο Ζήνων/Αρταξίας Γ της Αρμενίας, υποτελής στους Ρωμαίους και μικρότερη αδελφή του η Αντωνία Τρύφαινα, σύζυγος τού Κότυος Γ της Θράκης.
Η κατασκευή του επικρίθηκε από περιβαλλοντικές ομάδες που ανησυχούσαν για τις επιπτώσεις της εκτροπής του νερού στην Αλυκή Λεμεσού, έναν υγρότοπο που βρίσκεται στο ρεύμα προς τα ποτάμια και χρησιμοποιείται από αποδημητικά πτηνά.
Το φράγμα αποτελεί μέρος του Νότιου Σχεδίου Μεταφοράς, το οποίο μεταφέρει νερό από τη ΝΔ πλευρά της Κύπρου στο ΝΑ τμήμα του νησιού, σε απόσταση 120 χλμ.
Το φράγμα έχει επίχωμα χωματουργικής ζώνης κεντρικού πυρήνα με ύψος 110 μέτρα και μήκος κορυφής περίπου 550 μέτρα παρέχοντας όγκο αποθήκευσης νερού 115 εκατομμύρια κυβικά μέτρα.
Βρίσκεται στην επαρχία Λεμεσού και τροφοδοτείται από τον ποταμό Κούρη μαζί με άλλα μικρότερα υδάτινα ρεύματα, συμπεριλαμβανομένου του ποταμού Διαρίζου, ο οποίος εκτρέπει το νερό του στο φράγμα Κούρη μέσω υπόγειου αγωγού.
Το 2008, φήμες υποστήριζαν ότι ένας κροκόδειλος ή άλλο μεγάλο ερπετό κολυμπούσε στο φράγμα, οδηγώντας σε χιουμοριστικές αναφορές σε ένα «Κυπριακό Τέρας του Λοχ Νες».
Ήταν ο πρώτος τερματισμός βαθμών για έναν Ιταλό οδηγό στη Φόρμουλα 1 από τότε που ο Βιταντόνιο Λιούτσι τερμάτισε έκτος στο Γκραν Πρι της Κορέας το 2010.
Αργότερα προέκυψε ότι η συντριβή έκανε την να εξετάσει το μέλλον του στην ομάδα, με τον διευθυντή της ομάδας Φρεντερίκ Βασσέρ να λέει "Είχαμε μια σκληρή συζήτηση με τον Αντόνιο, επειδή τέτοια πράγματα μπορούν να καθορίσουν την καριέρα τους. Σκεφτόμασταν το μέλλον".
Στο Γκραν Πρι της Βραζιλίας, πέτυχε τον καλύτερο τερματισμό της καριέρας του, κατακτώντας την έκτη θέση προτού προωθηθεί στην πέμπτη μετά την τιμωρία του Λιούις Χάμιλτον.
Ο Βερλάιν δεν ένιωσε αρκετά κατάλληλος για μια ολόκληρη απόσταση αγώνα λόγω του ελλείμματος προπόνησής του ως αποτέλεσμα μιας συντριβής στον αγώνα των πρωταθλητών το 2017.
Το ντεμπούτο του σήμαινε ότι ήταν ο πρώτος Ιταλός οδηγός που ξεκίνησε έναν αγώνα Φόρμουλα 1 μετά τους Γιάρνο Τρούλι και Βιταντόνιο Λιούτσι στο Γκραν Πρι της Βραζιλίας το 2011.
Η ανακοίνωσε ότι ο Τζιοβινάτσι θα αντικαταστήσει ξανά τον Βερλάιν για το Κινέζικο Γκραν Πρι, όπου τράκαρε και κατά τη διάρκεια των κατατακτηρίων και του αγώνα.
Ήταν ο δευτεραθλητής του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος της 3 το 2015 και αγωνίστηκε με την στη σειρά 2 το 2016, τερματίζοντας πάλι δεύτερος με πέντε νίκες και οκτώ συνολικά βάθρα.
Ο Τζιοβινάτσι συνέχισε στο πρωτάθλημα με την το 2015, σε έναν τομέα που περιλάμβανε μελλοντικούς ανταγωνιστές της Φόρμουλα 1 Σαρλ Λεκλέρ, Λανς Στρολ, Τζορτζ Ράσελ και Αλεξάντερ Άλμπον.
Ο Τζιοβινάτσι τερμάτισε τον τελευταίο αγώνα μπροστά από τον Γκασλί καθώς ο Άλεξ Λιν κέρδισε, ωστόσο, αφού έκανε κακή εκκίνηση, δεν μπόρεσε να ανατρέψει το χάσμα των 12 πόντων και ο Γκασλί κέρδισε το πρωτάθλημα με 8 πόντους.
Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Αντοχής της , ο Τζιοβινάτσι έλαβε μέρος στις 6 του Φούτζι μαζί με τους και για την ομάδα , στην οποία τερμάτισαν 4οι στην κατηγορία 2.
Μετά από ένα κακό ξεκίνημα τερματίζοντας εκτός πόντων και χάνοντας την αντίστροφη στους δύο πρώτους γύρους, Ο Τζιοβινάτσι σημείωσε νίκες στο του Μπακού, και έγινε ο πρώτος οδηγός που έκανε το «διπλό» από τον Ντάβιντε Βαλσέκι το 2012.
Ο Τζιοβινάτσι συμμετείχε στο 2 με την για τη σεζόν του 2016 μαζί με τον οδηγό της ακαδημίας της και δεύτερο στο πρωτάθλημα 3.5 του 2014, Πιερ Γκασλί.
Ο Τζιοβινάτσι οδήγησε για την κατά τη διάρκεια της σεζόν του 2019, συνεργαζόμενος με τον Κίμι Ράικονεν και αντικαθιστώντας τον Μάρκους Έρικσον, ο οποίος έγινε ο εφεδρικός οδηγός της ομάδας.
Υποδυόμενος τον έμπορο διαμαντιών Ντόνι Μπράσκο, ο μυστικός πράκτορας του Τζόσεφ Πιστόνε, μπαίνει στους κύκλους της μαφιόζικης φαμίλιας του Λέφτι, ενός μεσόκοπου εκτελεστή.
Συνέχισε να έχει έσοδα 41,9 εκατομμύρια δολάρια στη Βόρεια Αμερική και 83 εκατομμύρια δολάρια από άλλες αγορές και τελικά κέρδισε συνολικά 124,9 εκατομμύρια δολάρια.
Συγκεκριμένα, τα δείγματα που αναζητούνταν περιλαμβάνουν εκείνα που περιέχουν ορυκτά εναποτεθειμένα με διαδικασίες σχετιζόμενες με το νερό, όπως κατακρήμνιση, εξάτμιση, ιζηματογενή τσιμεντοποίηση ή υδροθερμική δραστηριότητα.
Αναζήτηση ορυκτών που περιέχουν σίδηρο, προσδιορισμός και ποσοτικοποίηση των σχετικών ποσοτήτων συγκεκριμένων ορυκτών που περιέχουν νερό ή σχηματίστηκαν σε νερό, όπως ανθρακικά άλατα που περιέχουν σίδηρο.
Λόγω της πλανητικής αμμοθύελλας του 2018 στον Άρη, το διέκοψε την επικοινωνία στις 10 Ιουνίου και εισήλθε σε προστατευτική κατάσταση «ασφαλούς λειτουργίας» στις 12 Ιουνίου 2018.
Υπήρχε η ελπίδα ότι θα επανεκκινήσει μόλις ο καιρός βελτιωθεί αλλά δεν το έκανε, γεγονός που υποδηλώνει είτε μια καταστροφική βλάβη, είτε ότι ένα στρώμα σκόνης είχε καλύψει τους ηλιακούς του συλλέκτες.
Οι τεχνικοί της ήλπιζαν να αποκαταστήσουν την επικοινωνία με το ρόβερ, επικαλούμενοι μια περίοδο με ισχυρούς ανέμους που αναμενόταν και που θα μπορούσαν ενδεχομένως να καθαρίσουν τους ηλιακούς του συλλέκτες.
Στις 13 Φεβρουαρίου 2019, αξιωματούχοι της ανακοίνωσαν ότι η αποστολή του ολοκληρώθηκε, καθώς το διαστημικό σκάφος δεν κατάφερε να απαντήσει σε πάνω από 1.000 σήματα που του στάλθηκαν από τον Αύγουστο του 2018.
Με προγραμματισμένη διάρκεια λειτουργίας 90 αρειανών ημερών , το λειτούργησε μέχρι να κολλήσει το 2009 και να διακόψει την επικοινωνία το 2010, ενώ το κατάφερε να παραμείνει λειτουργικό επί 5111 αρειανές ημέρες μετά την προσεδάφισή του.
Διατηρούσε την ισχύ και τα βασικά του συστήματα μέσω συνεχούς φόρτισης των μπαταριών του, χρησιμοποιώντας ηλιακή ενέργεια, και αδρανοποίησης κατά τη διάρκεια συμβάντων, όπως αμμοθυελλών, για εξοικονόμηση ενέργειας.
Αυτή η προσεκτική λειτουργία επέτρεψε στο να υπερβεί το σχέδιο λειτουργίας του κατά 14 χρόνια και 46 ημέρες, 55 φορές περισσότερο από την σχεδιασμένη διάρκεια ζωής του.
Κατά τη διάρκεια των επόμενων δύο δεκαετιών, η θα συνεχίσει να διεξάγει αποστολές με άλλα διαστημικά οχήματα για να ανακαλύψει εάν υπήρξε ποτέ ζωή στον Άρη.
Η ζωή, όπως την καταλαβαίνουμε, απαιτεί νερό, οπότε η ιστορία του νερού στον Άρη είναι κρίσιμη για να διαπιστωθεί εάν το περιβάλλον του Άρη ήταν κάποτε ευνοϊκό για τη ζωή.
Παρόλο που τα δύο ρόβερ της συγκεκριμένης αποστολής δεν είχαν τη δυνατότητα να ανιχνεύσουν άμεσα ζωή, προσέφεραν πολύ σημαντικές πληροφορίες σχετικά με την κατοικησιμότητα του περιβάλλοντος καθ'όλη την ιστορία του πλανήτη.
Τόσο το όσο και το έχουν κομμάτια από το μέταλλο των κτηρίων του Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου που "μετατράπηκαν σε ασπίδες για να προστατεύσουν τα καλώδια του μηχανισμού γεωτρήσεων".
Εκτοξεύθηκε στις 7 Ιουλίου 2003, στο πλαίσιο του προγράμματος της , και προσγειώθηκε στην πεδιάδα του Άρη στις 25 Ιανουαρίου 2004, τρεις εβδομάδες αφότου το δίδυμο του σκάφος προσεδαφίστηκε στην άλλη πλευρά του πλανήτη.
Τα δύο ρόβερ είχαν ως στόχο να ταξιδέψουν στην επιφάνεια του Άρη και να εκτελέσουν περιοδικές γεωλογικές αναλύσεις για να προσδιορίσουν εάν υπήρχε ποτέ νερό στον Άρη, τους τύπους ορυκτών που υπάρχουν, καθώς και για να επιβεβαιώσουν τα στοιχεία που έλαβε η διαστημοσυσκευή .
Τα και εκτοξεύθηκαν με ένα μήνα διαφορά, στις 10 Ιουνίου και στις 7 Ιουλίου 2003 αντίστοιχα, και έφθασαν και τα δύο στην επιφάνεια του Άρη μέχρι τον Ιανουάριο του 2004.
Τα κυριότερα σημεία της αποστολής περιελάμβαναν την αρχική αποστολή διαρκείας 90 αρειανών ημερών, την εξεύρεση μετεωριτών όπως τον μετεωρίτη και πάνω από δύο χρόνια εξερεύνησης και μελέτης του κρατήρα Βικτόρια.
Οι τέσσερις κύριοι στόχοι του προγράμματος ήταν να καθοριστεί εάν υπάρχει η δυνατότητα ζωής στον Άρη , να χαρακτηριστεί το κλίμα του Άρη και η γεωλογία του και να προετοιμαστεί μια πιθανή ανθρώπινη αποστολή στον πλανήτη.
Ο Καρλ Βίλχελμ Σέελε παρασκεύασε μερικές ενώσεις του αρσενικού με την επίδραση αρσενικού οξέος πάνω σε αλκάλια και μία από αυτές ήταν το πεντοξείδιο του αρσενικού.
Ως αποτέλεσμα, αν και υπάρχει το στερεό διάλυμα με αυτό το οξείδιο, προχωρεί μόνο μέχρι το ισομοριακό σημείο, στο οποίο ο φωσφόρος έχει αντικαταστήσει το αρσενικό σε όλες τις τετραεδρικές θέσεις του.
Παρόμοια, το πεντοξείδιο του αρσενικού μπορεί να διαλυθεί μέχρι ισομοριακού σημείου με το πεντοξείδιο του αντιμονίου, καθώς τα άτομα του αντιμονίου αντικαθιστούν εκείνα του αρσενικού μόνο στις οκταεδρικές θέσεις τους.