polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Επίσης, ο ιστότοπος του είχε κλείσει, προσφέροντας στους επισκέπτες του ανακατευθύνσεις είτε στον Κροατικό είτε στον Βρετανικό ιστότοπο του , με αυτές να αντικαθιστούν αργότερα το ίδιο έτος σε ανακατεύθυνση στον Σέρβικο.
Από τις 18 Μαρτίου του 2015, το κανάλι άλλαξε σε προβολή και σε μορφή 16:9 (με παλιά βίντεο 4:3 να εκτείνονται σε 16:9, σε αντίθεση με άλλους σταθμούς στην Ευρώπη, όπου τέτοια βίντεο μεγεθύνονται σε 14:9) και άρχισε να παρουσιάζει όλα τα κείμενα στα Αγγλικά - μοναδικές εξαιρέσεις ήταν οι υπότιτλοι για κάθε χώρα και Σερβοκροατική λέξη για διαφημίσεις που παρουσιάζονταν στην αρχή και το τέλος διαλειμμάτων.
Στις 3 Ιουλίου 2017, το αντικατέστησε προγράμματα ριάλιτι με μουσικό περιεχόμενο, επαναφέροντας το κανάλι στην εικοσιτετράωρη μουσική μορφή του με έναν μόνο σταθμό-αναμεταδότη.
Τον Ιούνιο του 2009, το άρχισε να δυναμώνει την παρουσία του εντός της περιοχής μέσω της επέκτασης των γραφείων του στις πόλεις Ζάγκρεμπ και Βελιγράδι, με τα τελευταία να γίνονται οι κεντρικές εγκαταστάσεις του, σε συνεργασία με το στο Λονδίνο, τη Βαρσοβία και τη Βουδαπέστη.
Το ήταν μια τοπική έκδοση του μουσικού και ψυχαγωγικού καναλιού και το δωδέκατο κανάλι στην Ευρώπη, εξατομικευμένο για τις Βαλκανικές χώρες που ήταν πρώην συστατικά μέρη της Γιουγκοσλαβίας.
Τα μεσάνυχτα της 1ης Ιανουαρίου 2018, το σταμάτησε να εκπέμπει και αντικαταστάθηκε από το , προσφέροντας ωστόσο ακόμη τοπικές διαφημίσεις και υπότιτλους.
Η βομβιστική επίθεση, που έλαβε χώρα λίγο πριν την επίσκεψη του Προέδρου της Αλγερίας Αμπντελαζίζ Μπουτεφλίκα, είχε ως αποτέλεσμα περίπου 15–20 θανάτους και 107 τραυματισμούς, καθώς ο βομβιστής πυροδότησε τη συσκευή του ανάμεσα στο πλήθος που περίμενε να δει τον Πρόεδρο, ο οποίος βρισκόταν στο τέλος μιας τριήμερης περιοδείας στην ανατολική Αλγερία.
Τα πρώτα βασικά θεμέλια της πόλης ανεγέρθηκαν από τη γαλλική φρουρά το 1844, με στρατηγική αποστολή τη δημιουργία ενός μόνιμα φυλασσόμενου σημείου πρόσβασης για τον κύριο δρόμο της Σαχάρας.
Οι πρώτοι κάτοικοι της πόλης προσχώρησαν στο Μεσαλί Χατζ, όπως και ο Ουλεμάς Μπεν Μπαντίς και το Κίνημα για τον Θρίαμβο των Δημοκρατικών Ελευθεριών και μαζί διοργάνωσαν τη μεγάλη ιστορική σύσκεψη της 22ας Ιουνίου 1954.
Από τους αδελφούς του ένας έγινε κόμης της Σαβοΐας, ένας κόμης του Πεδεμοντίου, ένας κόμης του Ρίτσμοντ, ένας επίσκοπος του Βαλένς, ένας επίσκοπος του Μωριέν και ένας αρχιεπίσκοπος της Λυών.
Η αδελφή του Βεατρίκη της Σαβοΐας είχε κόρες τη Μαργαρίτα της Προβηγκίας, σύζυγο του Λουδοβίκου Θ της Γαλλίας και την Ελεονώρα της Προβηγκίας, σύζυγο του Ερρίκου Γ της Αγγλίας.
Ο Ερρίκος Γ εξασφάλισε τη διαδοχή της αρχιεπισκοπής του Καντέρμπουρυ στον Βονιφάτιο, που όμως πέρασε όλο το διάστημα της αρχιερατείας του στην ηπειρωτική Ευρώπη.
Συγκρούστηκε με τους επισκόπους του, με τους συζύγους των ανιψιών του και με τον πάπα, αλλά κατάφερε να περιορίσει το χρέος της αρχιεπισκοπής του, το οποίο είχε παραλάβει μαζί με το αξίωμά του.
Κατά τη διαμάχη του Σίμωνα των Μονφόρ 6ου κόμη του Λέστερ με τον Ερρίκο Γ, ο Βονιφάτιος βοήθησε αρχικά τον Σίμωνα, αλλά αργότερα υποστήριξε τον βασιλιά.
Κατά τη Γαλλική Επανάσταση ο τάφος και το μνημείο καταστράφηκαν, φτιάχτηκε όμως νέος το 1839, οπότε και ο Βονιφατιος ανακηρύχθηκε ευλογημένος από τον πάπα Γρηγόριο ΙΣΤ.
Ο Αχλιόπτας πρότεινε μια τάξη μεταβλητών στην διαδικασία τυχαίου γραφήματος , η οποία περιγράφεται ως εξής: Ξεκινώντας με το άδειο γράφημα με κορυφές και χωρίς καμία άκρη.
Η αρχική ερώτηση του Αχλιόπτα ήταν εάν κάποιος μπορεί να μεταβάλλει το κρίσιμο σημείο της διαδικασίας τυχαίου γραφήματος επιλέγοντας ένα κατάλληλο κανόνα.
Στις 14 Σεπτεμβρίου 2019, στον πρώτο του αγώνα ως βασικός στη σταδιοδρομία του, ο Φατί έγινε ο νεώτερος παίκτης στην ιστορία της Πριμέρα Ντιβισιόν που σημείωσε γκολ και έδωσε ασίστ στον ίδιο αγώνα, σε ηλικία 16 ετών και 318 ημερών.
Στις 17 Σεπτεμβρίου, έκανε το ντεμπούτο του στο Τσάμπιονς Λιγκ, στην εκτός έδρας ισοπαλία με 0-0 εναντίον της Μπορούσια Ντόρτμουντ και έγινε ο νεώτερος παίκτης που συμμετείχε στη διοργάνωση για τη Μπαρτσελόνα, σε ηλικία 16 ετών και 321 ημερών, σπάζοντας το προηγούμενο ρεκόρ του Μπόγιαν Κρκιτς .
Στις 10 Δεκεμβρίου 2019, στην εκτός έδρας νίκη της Μπαρτσελόνα με 1-2 επί της Ίντερ, έγινε ο νεώτερος σκόρερ του Τσάμπιονς Λιγκ, σε ηλικία 17 ετών και 40 ημερών και ξεπέρασε τον Πίτερ Οφορίκουε που κατείχε το ρεκόρ από την ήττα του Ολυμπιακού με 5-1 εναντίον της Ρόζεμποργκ τη σεζόν 1997-98.
Εκεί, διάβασε μια ιστορία της ανδαλουσιανής πόλης Μαριναλέδα, μίας αυτοδημιούργητης κομμουνιστικής ουτοπίας που βρίσκεται κοντά στη Σεβίλλη, η οποία προσέφερε εργασία σε μετανάστες.
Στη συνέχεια, εγκαταστάθηκε στην Ερέρα, μία κοντινή πόλη, όπου ο Ανσού θα περνούσε το μεγαλύτερο μέρος της παιδικής του ηλικίας και όπου έλαβε την ποδοσφαιρική διαφωτιστική εκπαίδευση.
Ο Φατί είναι επιλέξιμος να εκπροσωπεί την Εθνική Γουινέα-Μπισσάου σε διεθνές επίπεδο, αλλά δεν έχει αντιπροσωπεύσει τη Γουινέα-Μπισσάου σε οποιοδήποτε επίπεδο.
Μετά το ντεμπούτο του στην Πριμέρα Ντιβισιόν, η Βασιλική Ισπανική Ομοσπονδία Ποδοσφαίρου έδειξε ενδιαφέρον για αυτόν, με τη να αναφέρει ότι η ισπανική κυβέρνηση έχει θέσει το βλέμμα της στην χορήγηση της ιθαγένειας στο Φατί, με σκοπό να τον συμπεριλάβει στην Εθνική Ισπανίας 17 για το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 17 του 2019 στη Βραζιλία.
Στις 25 Αυγούστου, πριν ακόμη αγωνιστεί με τη Μπαρτσελόνα Β, έκανε το ντεμπούτο του στην πρώτη ομάδα - και στην Πριμέρα Ντιβισιόν -, αφού μπήκε ως αλλαγή αργά στον αγώνα, στη θέση του σκόρερ Κάρλες Πέρεθ, σε μία νίκη με 5-2 επί της Ρεάλ Μπέτις, σε ηλικία 16 ετών και 298 ημερών, όπου έγινε ο δεύτερος νεώτερος παίκτης που κάνει το ντεμπούτο του για την ομάδα, μόλις 18 ημέρες μεγαλύτερος από τον Βίσεντς Μαρτίνεθ, πίσω στο 1941.
Γεννημένος στο Μπισάου ο Φάτι μετακόμισε στην Ερέρα της Σεβίλλης μαζί με την οικογένειά του στην ηλικία των έξι ετών, όταν ο μεγάλος αδελφός του Μπράιμα υπέγραψε στη Σεβίλλη ΦΚ.
Αφού αρχικά έπαιξε στην τοπική Ερέρα και στην ακαδημία νέων της Σεβίλλης, το 2012 έγινε μέλος της Λα Μασία, ακαδημία της Μπαρτσελόνα, σε ηλικία δέκα ετών, ένα χρόνο μετά την μετακίνηση του αδερφού του εκεί.
Ο Ανσουμανέ «Ανσού» Φατί Βιεϊρά είναι Ισπανός επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, με καταγωγή από τη Γουινέα-Μπισσάου, ο οποίος αγωνίζεται ως πλάγιος μέσος και επιθετικός για τη Μπράιτον ως δανεικός από την Μπαρτσελόνα .
Στις 31 Αυγούστου 2019, σημείωσε το πρώτο επαγγελματικό του γκολ, σε μία ισοπαλία με 2-2 εναντίον της Οσασούνα, σε ηλικία 16 ετών και 304 ημερών και έτσι έγινε ο νεώτερος σκόρερ της ομάδας και ο τρίτος νεώτερος σκόρερ στην ιστορία της Πριμέρα Ντιβισιόν.
Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Ιωάννη Τσιμισκή , η βυζαντινή εξουσία αποκαταστάθηκε στην περιοχή του Ρας και ο πρωτοσπαθάριος Ιωάννης ορίστηκε κυβερνήτης του Ρας.
Μετά τις νίκες του Βασιλείου Β και την αποκατάσταση της βυζαντινής κυριαρχίας στη νοτιοδυτική Ευρώπη , το Ρας έγινε πολιτικό και θρησκευτικό κέντρο της Βυζαντινής Σερβίας.
Στις αυτοκρατορικές χάρτες του Βασιλείου Β από το 1019 μέχρι το 1020 περιγράφηκαν τα δικαιώματα και η δικαιοδοσία της αυτόνομης αρχιεπισκοπής της Αχρίδας, με μία από τις επισκοπικές έδρες της να είναι στο Ρας, με έδρα την εκκλησία των Αποστόλων Πέτρου και Παύλου.
Η επισκοπή για την έσω Σερβία πιθανότατα ιδρύθηκε στο Ρας την εποχή του έλαβαν χώρα η καθολική Σύνοδος της Κωνσταντινούπολης και η ορθόδοξη σύνοδος της Κωνσταντινούπολης το 879-880.
Η ευνοϊκή θέση της στη λεγόμενη Παλιά Σερβία, στο φαράγγι Ράσκα, στο εμπορικό σταυροδρόμι ανάμεσα στις περιοχές της Ζέτας και της Βοσνίας στα δυτικά και στο Κοσσυφοπέδιο και τα Μετόχια στα νότια, αυξάνοντας τη σημασία της πόλης.
Σύμφωνα με το μύθο αυτό το έκανε για να ευχαριστήσει τον Άγιο Γεώργιο για την απελευθέρωσή του από τη σπηλιά στην οποία οι αδελφοί του τον είχαν φυλακίσει και για τη βοήθειά του στην ανάληψη της εξουσίας.
Μέχρι τα μέσα του 15ου αιώνα, όταν οι Οθωμανοί κατέκτησαν την περιοχή, μια άλλη αγορά άρχισε να αναπτύσσεται περίπου 10 χιλιόμετρα ανατολικότερα.
Τα παλαιότερα αρχαιολογικά ευρήματα στην περιοχή του Στάρι Ρας χρονολογούντα από τον 4ο μέχρι τον 6ο αιώνα, τα οποία αντιστοιχούν στην αναφορά του Βυζαντινού ιστορικού Προκόπιου, ο οποίος ανέφερε ότι το ρωμαϊκό κάστρο Άρσα στην επαρχεία Δαρδανία ενισχύθηκε κατά τη διάρκεια της εξουσίας του Ιουστινιανού .
Ρας , γνωστό στη σύγχρονη ιστοριογραφία ως Στάρι Ρας είναι μεσαιωνικό οχυρό το οποίο βρίσκεται περίπου 11 χιλιόμετρα δυτικά του Νόβι Παζάρ, Σερβία.
Υπό την ιδιότητά του ως αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, ο Γουάνγκ συναντήθηκε συχνά με διεθνείς αξιωματούχους και συνόδευσε τους Σι Τζινπίνγκ και Λι Κετσιάνγκ σε ταξίδια στο εξωτερικό.
Ωστόσο, οι περιοδικές ενδείξεις των τολμηρών πολιτικών απόψεών του, φαίνεται πως υποχώρησαν στο παρασκήνιο, καθώς η νέα ομάδα των κομματικών αρχηγών σταδιακά σύγκλινε προς την ιδεολογία του Σι Τζινπίνγκ.
Μετά την 4η Ολομέλεια της 18ης Κεντρικής Επιτροπής που πραγματοποιήθηκε τον Οκτώβριο του 2014, ο Γουάνγκ δημοσίευσε ένα άρθρο, εκπροσωπώντας το κόμμα, στην εφημερίδα ' , στο οποίο εξήρε τις νομικές μεταρρυθμίσεις που συζητήθηκαν στην ολομέλεια και δήλωσε ότι η Κίνα θα μάθει από το δικό της πολιτισμό και εμπειρία και ποτέ «δεν θα αντιγράψει ξένα πρότυπα ή φιλοσοφίες» όσον αφορά τη νομική μεταρρύθμιση.
Από το 2013 είναι αρχηγός στην ομάδα για την πνευματική ιδιοκτησία και την παραποίηση/απομιμηση προϊόντων και στην ομάδα του Κρατικού Συμβουλίου για τη μείωση της φτώχειας, και αναπληρωτής αρχηγός στην Επιτροπή για την ασφάλεια των τροφίμων.
Το 2014 έγινε αναπληρωτής αρχηγός στην ομάδα για την προώθηση και ανάπτυξη της πρωτοβουλίας «Μία Ζώνη - Ένας Δρόμος», και αρχηγός στην ομάδα για τη μείωση της φτώχειας.
Το 2017, εν όψει του 19ου Συνεδρίου του Κόμματος, ο Γουάνγκ θεωρήθηκε ως εξαιρετικός υποψήφιος για θέση στη μόνιμη επιτροπή του Πολιτικού Γραφείου.
Κατά τη διάρκεια της θητείας του στην Κουανγκτούνγκ, ο Γουάνγκ αποδείχθηκε, επίσης, αυθεντικός κριτικός της διαφθοράς και του νεποτισμού, και φημολογήθηκε ότι ήρθε στα μαχαίρια με την οικογένεια του εκλιπώντος στρατηγού Γε Τζιανίνγκ .
Η οικογένεια Γε είχε εκτεταμένα οικονομικά και πολιτικά ενδιαφέροντα στην Κουανγκτούνγκ, και διατηρούσε μεγάλη δύναμη επιρροής μεταξύ των κορυφαίων πολιτικών της χώρας, ιδιαίτερα στους απογόνους των πρώτων επαναστατών του Κομμουνισμού, τους γνωστούς ως «μικρούς Πρίγκιπες».
Ο Γουάνγκ επικρίθηκε για «πολιτική αφερεγγυότητα», επειδή κινήθηκε με θρασύτητα επισκιάζοντας το κατεστημένο υπό το οποίο είχαν ωφεληθεί πολύ οι Πρίγκιπες.
Κατά την προεκλογική περίοδο του 18ου Εθνικού Συνεδρίου του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κίνας, ο Γουάνγκ διαφημίστηκε πολύ ως ανερχόμενος αστέρας, και μάλλον τον πλασάρανε για θέση στη Μόνιμη Επιτροπή του Πολιτικού Γραφείου για το 2012.
Προώθησε σημαντικά την κινητικότητα της επαρχίας, που ήδη είχε σημανθεί ως «τόπος επώασης των μεταρρυθμίσεων» της Κίνας, προς μεγαλύτερες οικονομικές και πολιτικές ελευθερίες.
Επίσης, ο Γουανγκ αντιμετώπισε διαφορετικά την επαρχιακή οικονομία από την παραγωγή, και ευνόησε την ανάπτυξη της Σεντσέν σε κόμβο καινοτομίας για τη νέα Κινεζική οικονομία.
Ως ηγέτης επέδειξε μοναδική αξία και ξεχώρισε από τους τυπικούς, αόρατους, και απρόθυμους για ανάληψη κινδύνων, περιφερειακούς διοικητές που παπαγαλίζουν την κομματική γραμμή.
Οι πολιτικοί παρατηρητές συχνά τον σύγκριναν με τον Μπο Σιλάι, καθώς και οι δύο θεωρούνταν ως ανερχόμενοι αστέρες της Κινεζικής πολιτικής που συναγωνίζονταν για το καλύτερο γραφείο.
Ο Γουάνγκ με το ιστορικό των επιτευγμάτων του στο Τσονγκτσίνγκ τράβηξε την προσοχή του έθνους, για το έργο του στο να φέρει μια γεωγραφικά απομακρυσμένη και σχετικά υπανάπτυκτη περιοχή στη διεθνή σκηνή.
Από την 1η Ιανουαρίου 2007, τα μέσα ενημέρωσης του Τσονγκκίνγκ, όσον αφορά την επιλογή των ειδήσεων για τις καθημερινές εκπομπές, σταμάτησαν να δίνουν προτεραιότητα στις δραστηριότητες των δημοτικών αρχηγών, και άρχισαν να επικεντρώνονται στις ιστορίες των απλών ανθρώπων, με αποτέλεσμα αυξημένη κάλυψη σε θέματα για τη γεωργία, την αγροτική ζωή και τους αγροτικούς μετανάστες.
Οι πολιτικοί παρατηρητές σημείωσαν ότι ο Μπο, με τις δραστηριότητές του στην καταπολέμηση του εγκλήματος, επέκρινε έμμεσα τον Γουάνγκ Γιάνγκ για ανοχή της μαφίας και του οργανωμένου εγκλήματος, και της συναφούς διαφθοράς στην αστυνομία και τους δικαστικούς του Τσονγκτσίγνκ.
Στη συνέχεια, ο Μπο συνελήφθη για διάφορες κατηγορίες και καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη, ενώ στην επίσημη αξιολόγηση για την εκστρατεία του καταλογίστηκε ότι περιστοιχίστηκε από σοβαρές παραβιάσεις των πολιτικών δικαιωμάτων, σχεδόν 1.000 άτομα στάλθηκαν σε στρατόπεδα εργασίας, και ως επί το πλείστον ήταν ένα εργαλείο που χρησιμοποίησε ο Μπο Σιλάι για να συγκεντρώσει την εξουσία στα χέρια του και να ελέγχει τους οικονομικούς πόρους.
Στη συνέχεια μπήκε στην τοπική Σχολή του Κόμματος ως εκπαιδευτής, προτού ξεκινήσει σπουδές στην πολιτική οικονομία το 1979, στην αυγή των οικονομικών μεταρρυθμίσεων του Τενγκ Σιαοπίνγκ, στην Κεντρική Σχολή του Κόμματος.
Επέστρεψε στην πόλη του ως εκπαιδευτής κομματικής πολιτικής προτού ενταχθεί στην τοπική Κομμουνιστική Ένωση Νέων - από όπου είχε ανοδική πορεία στην επαρχιακή οργάνωση μέχρι το 1984.
Μετά το 17ο Συνέδριο του Κόμματος, στο πλαίσιο της κομματικής πολιτικής ανασχηματισμού της περιφερειακής ηγεσίας, ο Γουάνγκ Γιάνγκ ανέλαβε τη θέση του γραμματέα της κομματικής επιτροπής του Κουανγκτούνγκ, με επίσημη ημερομηνία διορισμού τον Νοέμβριο του 2007.
Επρόκειτο για ένα από τα σημαντικότερα περιφερειακά γραφεία στην Κίνα, και συνοδεύτηκε από μία θέση στο Πολιτικό Γραφείο του Κομμουνιστικού Κόμματος, που ιεραρχικά ήταν το δεύτερο ανώτερο διοικητικό συμβούλιο της χώρας.
Για ορισμένους παρατηρητές ο προαναφερθείς διορισμός αποτέλεσε απρόσμενη έκπληξη, δεδομένου ότι μέχρι το 2007 ο Γουάνγκ δεν είχε πλήρη συμμετοχή μέλους στην Κεντρική Επιτροπή, ένα μεγαλύτερο σώμα από ~200 μέλη, αποτελούμενο κυρίως από αξιωματούχους περιφερειακού και υπουργικού επιπέδου .
Εργάστηκε στη δημοτική διοίκηση ως αναπληρωτής γραμματέας του κόμματος, εν ενεργεία δήμαρχος, και δήμαρχος, ενώ παράλληλα συνέχιζε τις σπουδές για το πτυχίο πολιτικής διοίκησης στην Κεντρική Σχολή του Κόμματος.
Τελικά στάλθηκε για να εργαστεί στην κεντρική κυβέρνηση ως αναπληρωτής επικεφαλής της Εθνικής Επιτροπής Ανάπτυξης και Μεταρρύθμισης, και στη συνέχεια ως αναπληρωτής γενικός γραμματέας του Συμβουλίου της Επικρατείας, το 2003-2005, ως υπεύθυνος για τις καθημερινές διοικητικές εργασίες στο Γενικό Γραφείο του Κρατικού Συμβουλίου.
Μετά από μια επίσκεψη, στο Δέλτα του ποταμού Περλ, του πρωθυπουργού Ουέν Ζιαμπάο, που τάχθηκε υπέρ της προστασίας των μικρομεσαίων επιχειρήσεων για την πρόληψη της ανεργίας, ο Γουάνγκ, ως διοικητικός εκπρόσωπος του Κουανγκτούντκ, αντέδρασε και δεν προσκολλήθηκε στις κατευθυντήριες γραμμές της κεντρικής κυβέρνησης που απαιτούσαν βαρύτερη κρατική παρέμβαση.
Μολονότι ο Γουάνγκ δεν έφτασε στο απόγειο της Κινεζικής πολιτικής ζωής, όπως είχε προβλεφθεί νωρίτερα από ορισμένους παρατηρητές, στο 18ο Συνέδριο κατάφερε να «ανανεώσει» την θητεία του ως μέλος στο Πολιτικό Γραφείο για άλλα 5 χρόνια.
Στο Εθνικό Λαϊκό Συνέδριο τον Μάρτιο του 2013, ο Γουάνγκ Γιάνγκ προήχθη στη θέση του Αντιπρόεδρου στην κυβέρνηση του Λι Κετσιάνγκ, επιβλέποντας τα χαρτοφυλάκια της γεωργίας, της διαχείρισης των υδάτων, του εμπορίου, του τουρισμού και της μείωσης της φτώχειας.
Χιλιάδες χωρικοί διαμαρτυρήθηκαν για ό,τι θεώρησαν ως ανεπαρκή αποζημίωση, που χορηγείται στους κατοίκους της περιοχής κατά την πώληση γης από τους υπαλλήλους.
Ο Γουάνγκ θεωρείται ως ένας από τους κορυφαίους μεταρρυθμιστές στην ηγεσία της Κίνας, και πρωτοπόρος στο μοντέλο ανάπτυξης της Κουανγκτούνγκ, που χαρακτηρίστηκε από έμφαση στις ιδιωτικές επιχειρήσεις, οικονομική ανάπτυξη και διεύρυνση του ρόλου της κοινωνίας πολιτών.
Το 2009, ο Γουάνγκ προσπάθησε, ανεπιτυχώς, να επαναφέρει τον θεσμό της Πρωτομαγιάτικης περιόδου διακοπών με επταήμερη διάρκεια, στη Κουανγντούνγκ, που είχε καταργηθεί πριν από λίγα χρόνια.
Παρόλο που οι σημερινοί δίσκοι - εμφανίζονται σχεδόν πανομοιότυποι με ένα τυπικό , όταν τα - αναπτύχθηκαν αρχικά, χρειαζόντουσαν προστατευτική θήκη για να αποφευχθεί η κακή διακίνηση από τον καταναλωτή (τα πρώτα - περιελάμβαναν επίσης προστατευτική θήκη για τον ίδιο σκοπό).
Η ξεκίνησε δύο έργα που εφάρμοζαν τις νέες διόδους: το και το μαζί με την , μορφή επανεγγράψιμων δίσκων που εξελίχθηκε στο - και αργότερα με την μια μορφή δίσκων αποκλειστικά για ανάγνωση .
Στα τέλη της δεκαετίας του 1990, εμπορικά σετ εισήχθησαν σε μεγάλο εμπόριο, αλλά δεν υπήρχε φθηνός τρόπος για την εγγραφή ή αναπαραγωγή περιεχομένου .
Επειδή όλες οι εκδοχές εκτός των 3 και χρησιμοποιούσαν μπλε λέιζερ με μικρότερο μήκος κύματος, ένα αποθήκευε περίπου 3.2 φορές τόσα δεδομένα όσα μπορούσε ο πρόγονός του (μέγιστη χωρητικότητα: 15 ανά επίστρωση σε αντίθεση με 4.7 ανά επίστρωση).
Στις 19 Φεβρουαρίου 2008, μετά από εκτενή πόλεμο μορφών με το αντίπαλο -, η εγκατέλειψε τη μορφή, ανακοινώνοντας ότι δεν θα κατασκευάσει περαιτέρω συσκευές αναπαραγωγής και οδηγούς .
Η πλειονότητα των άτιτλων κατώτερων ευγενών της Ουγγαρίας υποστήριξε τον Ζαπόλυα που για δεκαπέντε χρόνια έπαιζε ηγετικό ρόλο στην ουγγρική πολιτική ζωή.
Οι περισσότεροι από τους αντιπάλους του υπέκυψαν στο Μόχατς: ο ουγγρικός κλάδος της δυναστείας των Γιαγκελλόνων εξέλιπε και οι οπαδοί της που ήταν υπέρ των Αψβούργων αποδεκατίστηκαν.
Το κύριο επιχείρημα της γερμανικής δυναστείας - αυτό που πολλοί ιστορικοί θα έκριναν ως αποφασιστικό - ήταν ότι η δυναστεία των Αψβούργων θα μπορούσε να βοηθήσει την Ουγγαρία να πολεμήσει εναντίον των Οθωμανών.
Η Ουγγαρία πολεμούσε τους Οθωμανούς για περισσότερο από έναν αιώνα, κατά τη διάρκεια του οποίου η Αυτοκρατορία και οι Αψβούργοι της πρόσφεραν μεγάλη ενθάρρυνση αλλά καμία απτή βοήθεια.
Η πιθανότητα βοήθειας μειώθηκε περαιτέρω από τη σύγκρουση του μεγαλύτερου αδερφού του Φερδινάνδου, Αυτοκράτορα Καρόλου Ε', με τον Βασιλιά Φραγκίσκο Α' της Γαλλίας που ξέσπασε ξανά σε ανοιχτό πόλεμο το καλοκαίρι του 1526.
Αυτή η κατάσταση έκανε τον Βοεβόδα να απορρίψει την απειλή που κρυβόταν πίσω από την υποψηφιότητα των Αψβούργων, ότι δηλαδή η Ουγγαρία της θα έπρεπε να αντιμετωπίσει όχι μόνο τους Οθωμανούς, αλλά και μια επίθεση από τη Δύση.
Περίπου 40.000 αγρότες συμμετείχαν στη σταυροφορία και συγκεντρώθηκαν κοντά στην Πέστη, αν και οι άρχοντες τους είχαν προσπαθήσει να μη τους αφήσουν πριν από τη συγκομιδή.
Ο Ιωάννης Ζαπόλυα, που είχε επιστρέψει από την οθωμανική εκστρατεία του, ήρθε για να ανακουφίσει το έμεσβαρ και ο στρατός του κατατρόπωσε τους χωρικούς στις 15 Ιουλίου.
Στη Δίαιτα της Ουγγαρίας το 1497 οι αντίπαλοι του Στέφανου Ζαπόλυα κυκλοφόρησαν φήμες σχετικά με την πρόθεσή του να στεφθεί βασιλιάς ο γιος του.
Ο Ιωάννης και ο μικρότερος αδερφός του Γεώργιος κληρονόμησαν τις τεράστιες κτήσεις του πατέρα τους το 1499.Αυτές βρίσκονταν κυρίως στην Άνω Ουγγαρία , όπου κατείχαν τα περισσότερα κτήματα σε πέντε κομητείες.
Η Χέντβιχ του Τσέσυν ήθελε να πείσει τον Βλαδίσλαος Β, Βασιλιά της Ουγγαρίας και της Βοημίας, να παντρέψει το μοναχοπαίδι του Άννα με τον Ιωάννη Ωστόσο ο βασιλιάς Βλαδίσλαος απέρριψε την ιδέα του γάμου της πριγκίπισσας ννας με τον Ιωάννη Ζαπόλυα.
Ο Ντέζα τοποθετήθηκε σε έναν πυρωμένο σιδερένιο «θρόνο» με ένα πυρωμένο σιδερένιο «στεφάνι» στο κεφάλι του και οι συμπατριώτες του αναγκάστηκαν να φάνε τη σάρκα του, πριν τον εκτελέσουν.
Τον Οκτώβριο η Δίαιτα στέρησε από τους αγρότες το δικαίωμα της ελεύθερης μετακίνησης και τους υποχρέωσε να εργάζονται στα εδάφη των κυρίων τους χωρίς αμοιβή μια μέρα την εβδομάδα.
Στο βασιλικό συμβούλιο τοποθετήθηκαν κατά το πλείστον υποστηρικτές του Ζαπόλυα και ο φίλος του, Γρηγόριος Φράγκοπαν, Αρχιεπίσκοπος της άλοτσα, έγινε καγκελάριος.
Οι σοβαρές συγκρούσεις του Ιωάννη με τη βασιλική αυλή τον είχαν κάνει εν τω μεταξύ αρχηγό ενός «εθνικού κόμματος», αποτελούμενου από τους κατώτερους άτιτλους ευγενείς που ήταν αντίθετοι στον προσανατολισμό της ανώτερης αριστοκρατίας, του ανώτερου κλήρου και του Βασιλιά Βλαδισλάου υπέρ των Αψβούργων.
Αν και η Δίαιτα αρχικά αρνήθηκε να θεσπίσει το δικαίωμα του βρέφους διαδόχου Λουδοβίκου να διαδεχθεί τον Βασιλιά Βλαδίσλαο, τελικά ο Λουδοβίκος στέφθηκε κατόπιν απαίτησης του Βλαδισλάου στις 4 Ιουνίου 1508.
Σύμφωνα με τον ιστορικό του τέλους του 16ου αιώνα Μίκλος Ιστβανφι ο Ιωάννης προσπάθησε να πείσει τον Βλαδίσλαο να τον παντρέψει με την πριγκίπισσα ννα όταν ο βασιλιάς επέστρεψε από τη Βοημία στις αρχές του 1510, αλλά εκείνος το απέρριψε πάλι.
Ο αδελφός του Βλαδίσλαου, Βασιλιάς Σιγισμούνδος Γιαγκελλόνος της Πολωνίας, ήρθε στην Ουγγαρία για να μεσολαβήσει μεταξύ της βασιλικής οικογένειας και των Ζαπόλυα στα τέλη Ιουνίου.
Ο Αυτοκράτορας Μαξιμιλιανός είχε ήδη κηρύξει τον Σεπτέμβριο τον πόλεμο στην Ουγγαρία, επειδή ήθελε να προστατεύσει την αξίωσή του να διαδεχθεί τον Βλαδίσλαο.
Κατά τη διάρκεια του πολέμου οι απεσταλμένοι του Βασιλιά Βλαδισλάου και του Μαξιμιλιανού υπέγραψαν μυστική συνθήκη στις 30 Μαρτίου 1506 σχετικά με τον γάμο της κόρης του Βλαδισλάου Άννας Γιαγκελλόνων με τον εγγονό του Μαξιμιλιανού Φερδινάνδο.
Ο αδερφός του Βλαδισλάου Βασιλιάς της Πολωνίας Σιγισμούνδος Α ο Γηραιός παντρεύτηκε τη μικρότερη αδερφή του Ιωάννη Βαρβάρα Ζαπόλυα στις αρχές του 1512, γεγονός που μόνο βραχυπρόθεσμα αύξησε περαιτέρω την επιρροή της οικογένειας Ζαπόλυα, καθώς η Βαρβάρα πέθανε στην Κρακοβία το 1515.
Ο Στέφανος έγινε ένας από τους πλουσιότερους άρχοντες στο Βασίλειο της Ουγγαρίας όταν κληρονόμησε τη μεγάλη περιουσία του αδελφού του μερικ Ζαπόλυα το 1487.
Ο γάμος του Στέφανου Ζαπόλυα με τη δούκισσα της Σιλεσίας Χέντβιχ, που ήταν συγγενής του Αυτοκράτορα Μαξιμιλιανό Α', αύξησε το κύρος της οικογένειας Ζαπόλυα.
Με πρότασή του η νέα Δίαιτα στο Ράκος ψήφισε ένα νόμο που απαγόρευε την εκλογή ενός ξένου ως βασιλιά αν ο Βλαδίσλαος πέθαινε χωρίς άρρενα διάδοχο, στις 13 Οκτωβρίου 1505.
Ο νόμος είχε στόχο τη δημιουργία μιας νομικής βάσης για την άνοδο στον θρόνο του Ιωάννη μετά τον θάνατο του Βλαδισλάου, αλλά ο βασιλιάς αρνήθηκε να τον επικυρώσει και διέλυσε τη Δίαιτα.
Οι τελευταίοι τρεις μήνες του έτους χαρακτηρίστηκαν από κενό εξουσίας, καθώς η πολιτική εξουσία τελούσε υπό κατάρρευση, ωστόσο οι νικητές επέλεξαν να μην επιβάλουν την κυριαρχία τους.
Ο Ιωάννης συγκαλούσε τακτικά Δίαιτες για τους εκπροσώπους των «Τριών Εθνών της Τρανσυλβανίας» και ήταν επίσης επικεφαλής των συνελεύσεων του λαού των Σέκελι.
Ο Στέφανος Ζαπόλυα δεν είχε γιους όταν πέθανε στις 6 Απριλίου 1490 ο Ματθίας Κορβίνος, Βασιλιάς της Ουγγαρίας, σύμφωνα με μια πηγή της εποχής, αλλά ένα διάταγμα που εκδόθηκε τον Σεπτέμβριο του 1491 ανέφερε ήδη τον Ιωάννη, δείχνοντας ότι ο αυτός γεννήθηκε μεταξύ των δύο ημερομηνιών.
Ο άλλος ήταν ο Αρχιδούκας Φερδινάνδος της Αυστρίας, κουνιάδος του αείμνηστου βασιλιά και αδελφός του Αυτοκράτορα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας Καρόλου Ε', που διεκδικούσε την Ουγγαρία για τον Οίκο των Αψβούργων.
Ο Ζαπόλυα, ο Στέφανος Μπάτορι, ο μερικ έρεκ και ο Μιχαήλ Πάκσι ένωσαν τις δυνάμεις τους για να πολιορκήσουν το Ζρνοβ, το οθωμανικό φρούριο κοντά στο Νάντορφεχερβαρ τον Απρίλιο του 1515.
Η εκστρατεία στο Μιλάνο κατέληξε σε αποτυχία, ο Γουαϊμάρος Δ του Σαλέρνο και ο Πάντουλφ Δ της Κάπουα ζήτησαν από τον αυτοκράτορα να παρέμβει για να λύσει τη σύγκρουση μεταξύ τους.
Ο Κορράδος Β ταξίδευσε στη Νότια Ιταλία, υποστήριξε τον Γουαϊμάρος, παρέλαβε την Κάπουα και εκθρόνισε τον Πάντουλφ Δ, το μεγαλύτερο τμήμα της Νότιας Ιταλίας έμεινε πιστό στην Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία.
Στο ταξίδι επιστροφής στη Γερμανία στα αυτοκρατορικά στρατεύματα ξέσπασε μεγάλη επιδημία ελονοσίας, ανάμεσα στα θύματα βρέθηκαν η μικρή Γκουνχίλντα και ο Χέρμαν Δ της Σουαβίας.
Το σώμα της μεταφέρθηκε στη Γερμανία και τάφηκε στο "Αβαείο του Λίμπουργκ", ο σύζυγος της δεν στέφτηκε ποτέ Βασιλιάς των Ρωμαίων μέχρι το τέλος του πεθερού της , συνεπώς η Γκουνχίλντα δεν πήρε ποτέ τον τίτλο της βασίλισσας.
Όταν απέτυχαν οι προσπάθειες προχώρησε ο αρραβώνας την Πεντηκοστή του 1035 στο Μπάμπεργκ, ο γάμος έγινε έναν χρόνο αργότερα στο Ναϊμέχεν, μετά τον γάμο η Γκουνχίλντα πήρε το Γερμανικό όνομα "Κουνιγούνδη".
Οι χρονικογράφοι Αλβερίκιο του Τρουα και ο Γουλιέλμος του Μαλμέσμπουρι γράφουν ότι η Γκουνχίλντα κατηγορήθηκε για μοιχεία και υπερασπίστηκε τον εαυτό της σε δίκη με δοκιμασία, στη συνέχεια αποσύρθηκε σαν μοναχή αλλά συμφιλιώθηκε με τον σύμμαχο της σύντομα.
Γκουνχίλντα της Δανίας, μέλος του Οίκου των Κνύτλινγκα ήταν Βασίλισσα της Γερμανίας μέσω του γάμου της με τον αυτοκράτορα Ερρίκο Ε από τον Οίκο των Σαλίων.
Η Γκουνχίλντα ήταν κόρη του Κνούτου του Μέγα που κυβερνούσε τον βόρεια Άγγλο-Σκανδιναβική αυτοκρατορία με την Έμμα της Νορμανδίας κόρη του Ριχάρδου Α της Νορμανδίας κόμη του Ρουέν.