polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1980, που παρόλο που η Κύπρος είχε δική της ομάδα, οι αθλητές στίβου αγωνίστηκαν υπό την ελληνική σημαία αφού οι γυμναστικοί σύλλογοι της χώρας ανήκαν στον ΣΕΓΑΣ.
Ο Τζεφ Κοστέλο είναι ένας επαγγελματίας πληρωμένος εκτελεστής, που έχει έναν μεθοδικό τρόπο δράσης που περιλαμβάνει στο άλλοθι του και την ερωμένη του, την Τζέιν.
Αφού αναλαμβάνει ένα συμβόλαιο για την δολοφονία ενός ιδιοκτήτη νυχτερινών κέντρων διασκέδασης, φαίνεται να αφήνει πίσω του πολλούς μάρτυρες, συμπεριλαμβανομένων της πιανίστριας Βαλέρι.
Ανάμεσα στους υπόπτους θα βρίσκεται και ο Κοστέλο αλλά μόνο ένας από τους μάρτυρες θα τον αναγνωρίσει ως τον δολοφόνο, ενώ οι υπόλοιποι δεν θα το κάνουν.
Ο Επιθεωρητής πιστεύει ότι ο Κοστέλο είναι ο δολοφόνος παρά το γεγονός ότι έχει ακλόνητο άλλοθι που τον θέλει να βρίσκεται στην αρραβωνιαστικιά του την στιγμή του φόνου.
Μετά από μια καταδίωξη στο Μετρό από αρκετούς μεταμφιεσμένους μπάτσους και μια τελευταία επίσκεψη στην Τζέιν, ο Κοστέλο πηγαίνει στο σπίτι του Ρέι, το οποίο αποδεικνύεται ότι είναι το σπίτι όπου η πιανίστρια μένει.
Η κριτική συναίνεση του ιστότοπου αναφέρει:«Ο Δολοφόνος με το Αγγελικό Πρόσωπο αξιοποιεί στο έπακρο την εφεδρική αισθητική του, χρησιμοποιώντας κομψή - και επιρροή - σκηνοθεσία, συμπαγείς παραστάσεις και βαριά ατμόσφαιρα για να υφαίνει μια απορροφητική ιστορία».
Αυτή ήταν η πρώτη ταινία για τη σύζυγο του Ντελόν, Ναταλί, η οποία και κατέθεσε αίτηση διαζύγιου μετά την ολοκλήρωση της παραγωγής, το οποίο έγινε επίσημο το Φεβρουάριο του 1969 και της παραχωρήθηκε η επιμέλεια του γιου τους, Άντονι.
Στην επιστροφή στο διαμέρισμά του ο Κοστέλο βρίσκει τον άντρα που τον είχε πυροβολήσει στην αερογέφυρα, ο οποίος του δίνει χρήματα και του προσφέρει ένα νέο συμβόλαιο.
Η ταινία κυκλοφόρησε στις 25 Οκτωβρίου 1967 και έλαβε θετικά σχόλια με επαίνους για το σενάριο και τη σκηνοθεσία του Μελβίλ, καθώς και την ερμηνεία και την ατμόσφαιρα του Ντελόν.
Ο Δολοφόνος με το Αγγελικό Πρόσωπο κυκλοφόρησε στις 25 Οκτωβρίου 1967 και κέρδισε πάνω από 1,9 εκατομμύρια εισητήρια στη Γαλλία και πάνω από 797.011 εισητήρια σε όλη την Ισπανία.
Η σκηνή άλλαξε αφού ο Μελβίλ ανακάλυψε θυμωμένος ότι ο Ντελόν είχε ήδη χρησιμοποιήσει μια σκηνή θανάτου με χαμόγελο σε μια άλλη από τις ταινίες του.
Το , αναθεωρώντας την αρχική κυκλοφορία, το ονόμασε «περίεργο υβρίδιο» που «φαίνεται πολύ σοβαρό να δώσει όλη την αγωνία, τη δράση και τον χαρακτηρισμό που επιδιώκει ο Μελβίλ» και «φαίνεται σχεδόν να είναι μια αμερικανική ταινία που έχει μεταφραστεί στα γαλλικά και που «θα μπορούσε να κοπεί λίγο».
Ο Δολοφόνος με το Αγγελικό Πρόσωπο , είναι μια αστυνομική δραματική ταινία Γαλλικής παραγωγής του 1967, σε σενάριο και σκηνοθεσία του Ζαν-Πιέρ Μελβίλ.
Με αυτή τη στρατηγική υλοποίησης, το κόστος σηματοδοσίας για τη διαδρομή περιορίζεται στο ελάχιστο, αλλά ο στόλος οχημάτων που λειτουργεί στις γραμμές αυτές θα πρέπει να είναι εξοπλισμένος με το επί της αμαξοστοιχίας ώστε να επιτρέπει τη λειτουργία του.
Αυτό είναι καταλληλότερο για νέες γραμμές μεταφοράς επιβατών υψηλής ταχύτητας, όπου θα αγοραστούν νέα οχήματα, λιγότερο κατάλληλη εάν τα χρησιμοποιούν για τη μεταφορά μεγάλων αποστάσεων εμπορευματικών αμαξοστοιχιών.
Επίσης, όλοι οι σιδηροδρομικοί σταθμοί στη Σουηδία και τη Νορβηγία, δεδομένου ότι οι συχνότητες των πλειστηριασμών και είναι πολύ κοντά, έτσι ώστε τα παλαιότερα τρένα να παρουσιάζουν σφάλματα κατά τη διαβίβαση του .
Ενώ ορισμένες χώρες άλλαξαν το με κάποιο όφελος, οι γερμανοί και οι γάλλοι σιδηροδρομικοί φορείς είχαν ήδη εισαγάγει αποδεδειγμένους και σύγχρονους τύπους συστημάτων εσωτερικής προστασίας αμαξοστοιχιών για κυκλοφορία υψηλών ταχυτήτων, ώστε δεν ωφελούνταν.
Η ανάπτυξη του Ευρωπαϊκού Συστήματος Διαχείρισης της Σιδηροδρομικής Κυκλοφορίας σημαίνει την εγκατάσταση στοιχείων στην τροχιά των σιδηροδρόμων και του εξοπλισμού που μεταφέρει το τρένο.
Με την καθιέρωση του , ο διαχειριστής υποδομής πρέπει να αποφασίσει εάν μια γραμμή θα είναι εξοπλισμένη μόνο με ή εάν υπάρχει ζήτηση για σύστημα μικτών σηματοδοτών με υποστήριξη του Εθνικού Συστήματος Ελέγχου Τρένων .
Δημιουργία ενιαίου, τυποποιημένου ευρωπαϊκού συστήματος προστασίας αμαξοστοιχιών για την ενίσχυση της διαλειτουργικότητας και την ταχεία αντικατάσταση των παρωχημένων συστημάτων,
Στόχος του είναι να βελτιώσει σημαντικά την ασφάλεια, να αυξήσει την αποδοτικότητα των σιδηροδρομικών μεταφορών και να ενισχύσει τη διασυνοριακή διαλειτουργικότητα των σιδηροδρομικών μεταφορών στην Ευρώπη.
Αυτό γίνεται με την αντικατάσταση του πρώην εθνικού εξοπλισμού σηματοδότησης και των επιχειρησιακών διαδικασιών με ένα ενιαίο νέο πανευρωπαϊκό πρότυπο για συστήματα ελέγχου και χειρισμού αμαξοστοιχιών.
Μετά τον ορισμό της γραμμής 3 περίπου το 2010 και την έναρξη της εφαρμογής σε πολλές χώρες με τη Βασική γραμμή 3 Έκδοση 2 το καλοκαίρι του 2016, είναι και πάλι δυνατή η εστίαση της προσοχής στις απαιτήσεις επιχειρησιακής διαχείρισης του ωφέλιμου φορτίου.
Μεγάλες επιχειρήσεις όπως το έχουν την ανάγκη να αναπτύξουν λειτουργικές δυνατότητες στο πεδίο εφαρμογής του οποίο θα πρέπει να είναι ευπρόσδεκτο για την τυποποίηση.
Το φθινόπωρο του 2000 τα κράτη μέλη της ΕΕ ψήφισαν τη δημοσίευση αυτών των προδιαγραφών ως απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής να αποκτήσει μια προκαταρκτική ασφάλεια δικαίου και σχεδιασμού.
Στα μέσα της δεκαετίας του '80, η Διεθνής Ένωση Σιδηροδρόμων και το Ευρωπαϊκό Ινστιτούτο Σιδηροδρομικών Ερευνών ξεκίνησαν την αναζήτηση μιας κοινής ευρωπαϊκής διαχείρισης των σιδηροδρόμων με τον τίτλο .
Σήμερα, η ανάπτυξη του κατευθύνεται από τον Ευρωπαϊκό Χώρο Έρευνας και καθοδηγείται από τον Σύνδεσμο της Ευρωπαϊκής Βιομηχανίας Σιδηροδρόμων .
Το 2002, η Ένωση Βιομηχανιών Σηματοδοσίας δημοσίευσε το -026 που καθορίζει την τρέχουσα υλοποίηση του εξοπλισμού σηματοδότησης μαζί με το - - αυτή η κατηγορία 1 2.2.2 με την απόφαση 2002/731 / ΕΟΚ ως υποχρεωτική για τους σιδηροδρόμους μεγάλης ταχύτητας και την απόφαση 2004/50 / ΕΟΚ ως υποχρεωτική για τους συμβατικούς σιδηροδρόμους.
Το ευρωπαϊκό σύστημα διαχείρισης σιδηροδρομικής κυκλοφορίας γνωστό με το ακρωνύμιο εκ του , είναι το σύστημα προτύπων για τη διαχείριση και τη διαλειτουργικότητα της σηματοδότησης των σιδηροδρόμων από την Ευρωπαϊκή Ένωση .
Το 1996 εφαρμόστηκε η πρώτη προδιαγραφή για το ως απάντηση στην οδηγία 96/48 / ΕΚ του Συμβουλίου σχετικά με τη διαλειτουργικότητα του διευρωπαϊκού σιδηροδρομικού συστήματος μεγάλης ταχύτητας.
Τον Ιούλιο του 2009, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ανακοίνωσε ότι το είναι τώρα υποχρεωτικό για όλα τα έργα που χρηματοδοτούνται από την ΕΕ, τα οποία περιλαμβάνουν νέα ή αναβαθμισμένη σηματοδότηση και το - απαιτείται όταν αναβαθμιστούν οι ραδιοεπικοινωνίες.
Τον Απρίλιο του 2012 στην παγκόσμια διάσκεψη στη Στοκχόλμη της Σουηδίας, ο Εκτελεστικός Διευθυντής της Κοινότητας Ευρωπαϊκών Εταιρειών Σιδηροδρόμων και Υποδομών ζήτησε την ταχύτερη υλοποίηση του στην Ευρώπη.
Αποτελείται από τα Διαμερίσματα του Μανχάταν, του Μπρονξ και του Στάτεν Άιλαντ στην Πόλη της Νέας Υόρκης και τις Κομητείες Ντάτσες, Όραντζ, Πούτναμ, Ρόκλαντ, Σάλιβαν, Ούλστερ και Γουέστ-Τσέστερ στην Πολιτεία της Νέας Υόρκης.
Ή Αρχιεπισκοπή της Νέας Υόρκης είναι η δεύτερη μεγαλύτερη εκκλησιαστική διοίκηση στις Ηνωμένες Πολιτείες, αποτελούμενη από 296 ενορίες για τους περίπου 2,8 εκατομμύρια Καθολικούς, ενώ έχει υπό τη διαχείρισή της εκατοντάδες Καθολικά σχολεία, νοσοκομεία και φιλανθρωπικά ιδρύματα.
Η Αρχιεπισκοπή της Νέας Υόρκης είναι η μητροπολιτική έδρα της εκκλησιαστικής επαρχίας της Νέας Υόρκης, η οποία περιλαμβάνει τις Μητροπόλεις Όλμπανι, Μπρούκλιν, Μπάφαλο, Όγκντενσμπουργκ, Ρότσεστερ, Ρόκβιλ Σέντερ και Συρακουσών.
Παρόλο που οι πηγές χρησιμοποιούνταν ήδη την περίοδο που ο Χριστιανισμός δεν είχε διαδοθεί ακόμα στην Κύθνο, η τελική αξιοποίηση των ιαματικών πηγών ξεκίνησε κατά τη βασιλεία του Όθωνα όταν διαπιστώθηκαν οι θεραπευτικές ιδιότητες των πηγών και ξεκίνησε η κατασκευή του συγκροτήματος των ιαματικών λουτρών κατόπιν εισήγησης από την Ιατρική Σχολή για εκσυγχρονισμό των εγκαταστάσεων, ενώ οι ντόπιοι αναφέρουν πως ως τότε οι κάτοικοι των νεότερων χρόνων τις χρησιμοποιούσαν μόνο για να πατούν και να πλένουν κουβέρτες και χαλιά.
Το αρχικό κτίριο του υδροθεραπευτηρίου ολοκληρώθηκε το 1857 σε σχέδια του αρχιτέκτονα και του βοηθού του , που ανέλαβε την εκτέλεση και λίγα χρόνια αργότερα κτίστηκε το διπλανό κεραμοσκεπές νεοκλασικό κτίριο με σχέδια του .
Με τις ανασκαφές, ανακαλύφθηκαν αρχαίες κυκλικές κατοικίες, τάφοι και ένας ανθρώπινος σκελετός και κοντά σε αυτόν λίθινα εργαλεία από πυριτόλιθο, χαλαζία και οψιανό.
1958 επισκέφθηκε για πρώτη φορά την Ελλάδα, φθάνοντας με τρένο από το Βελιγράδι στο συνοριακό σταθμό της Γευγελής και τελικό προορισμό την Κωνσταντινούπολη, εγκαινιάζοντας μια σχέση ζωής με τη χώρα που μελέτησε κι αγάπησε πολύ.
Η έλευση της δικτατορίας των Συνταγματαρχών το 1967 τον βρήκε στην Ελλάδα να ερευνά ιστορικά αρχεία, τον πίκρανε πολύ και με την επιστροφή του στην Αγγλία εργάστηκε με την εκδότρια Ελένη Βλάχου για να αποκρούσει την προπαγάνδα της Χούντας που επιχειρούσε να εξωραϊσει την εικόνα της στο εξωτερικό.
Όταν έμαθε οτι ο υπεύθυνος των δημοσίων σχέσεων της Χούντας πλήρωνε έναν Βρετανό βουλευτή του Εργατικού κόμματος, τον Γκόρντον Μπάτζιερ , για να διαμορφώνει θετική εικόνα για τους Συνταγματάρχες ενήργησε σε συνεργασία με τη Βλάχου και το συγγραφέα κι εκπαιδευτικό Αλέξη Δημαρά για να σταματήσουν τη δράση του λομπίστα.
Το πιο γνωστό έργο του Μια Σύντομη Ιστορία της Ελλάδας εξετάζει την ιστορία της χώρας από τα Ορλωφικά ως το 2000, έθεσε νέα πρότυπα στον τομέα, μεταφράστηκε σε πολλές γλώσσες και βραβεύτηκε με το βραβείο Ράνσιμαν το 1993.
Ο ίδιος ο Κλογκ τιμήθηκε με τον Χρυσό Σταυρό του Ελληνικού Τάγματος Τιμής από τον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας Κωστή Στεφανόπουλο το 2002.
Συνεργάστηκε με τον συγγραφέα Κρις Μόνταγκιου Γουντχαους, που είχε πολεμήσει πλάι πλάι με τους αντιστασιακούς του ΕΛΑΣ και του ΕΔΕΣ στην Ελλάδα της Κατοχής, προλογίζοντας μάλιστα μερικά από τα βιβλία του.
Πρόκειται για τις δεύτερες δημοτικές εκλογές που πραγματοποιήθηκαν στην Αλβανία μετά τις διοικητικές μεταρρυθμίσεις του 2014, σύμφωνα με τις οποίες καταργήθηκε η κοινότητα της Κουμούνας και ταυτόχρονα μείωθηκε ο συνολικός αριθμός των δήμων από 373 σε 61.
Η αντιπολίτευση μποϊκόταρε τις δημοσκοπήσεις, αφήνοντας μόνο έναν υποψήφιο για το γραφείο του δημάρχου σε 34 δήμους, και κανέναν υποψήφιο στο σύνολο των δήμων.
Τις εκλογές έλεγξε καθ'όλη την διάρκειά τους το Γραφείο για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα του Οργανισμού Ασφαλείας και Συνεργασίας στην Ευρώπη και την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Αυτές οι εκλογές πραγματοποιήθηκαν σε μια περίοδο μεγάλης πολιτικής έντασης στην Αλβανία, με την αντιπολίτευση να μποϊκοτάρει κατά τους τελευταίους μήνες το κοινοβούλιο της Αλβανίας και να μην συμμετέχει τελικά στις δημοτικές εκλογές.
Τον Μάρτιο του 2000 τρεις μικρές ρωγμές εμφανίσθηκαν στον κύριο κρατήρα και άρχισαν να ξερνούν στάχτη, που κάλυψε όλο το νησί με λεπτή γκρίζα σκόνη.
Τα νερά της λίμνης αυτής, τουλάχιστον στις αρχές της δεκαετίας του 2000, ήταν από τα πλέον όξινα πάνω στη Γη, με μικρότερο του –0,5, εξαιτίας των πολλών ιόντων φθορίου και χλωρίου.
Το Φακαάρι ή Νήσος Χουάιτ είναι νησί και ενεργό ηφαίστειο, που απέχει 48 χιλιόμετρα από τη βορειοανατολική ακτή του Βόρειου Νησιού της Νέας Ζηλανδίας, στον Κόλπο Πλέντυ.
Είναι το πλέον ενεργό κωνικό ηφαίστειο στο κράτος Νέα Ζηλανδία και υψώθηκε πάνω από τον βυθό του ωκεανού ως αποτέλεσμα συνεχούς ηφαιστειακής δραστηριότητας κατά τα τελευταία 150.000 χρόνια.
Βρίσκεται σε σχεδόν μόνιμη κατάσταση απελευθερώσεως τοξικών ηφαιστειακών αερίων τουλάχιστον από τότε που ανακαλύφθηκε από τους Ευρωπαίους, συγκεκριμένα από τον Τζέιμς Κουκ το 1769.
Αυτή η πρώτη περίοδος εξορύξεως τελείωσε τον Σεπτέμβριο του 1914, όταν μέρος του χείλους του δυτικού κρατήρα κατέρρευσε προκαλώντας ένα λαχάρ που σκότωσε και τους δέκα εργάτες.
Κανένα ίχνος τους δεν βρέθηκε ποτέ και μόνο ο γάτος του καταυλισμού τους επέζησε: βρέθηκε κάποιες ημέρες αργότερα από το πλοίο ανεφοδιασμού και του δόθηκε τότε το όνομα «Πέτρος ο Μέγας».
Εννέα χρόνια αργότερα, το 1923, επιχειρήθηκε και πάλι εξόρυξη, αλλά μαθαίνοντας από την καταστροφή του 1914 οι εργάτες έχτισαν τις καλύβες τους σε ένα επίπεδο μέρος, κοντά σε μια αποικία θαλάσσιων πτηνών.
Και όμως, ο Τζέιμς Κουκ, παρά το ότι το πλησίασε πολύ όταν το ανακάλυψε την 1η Οκτωβρίου 1769, δεν το κατέγραψε ως ηφαίστειο, αν και το ονόμασε Νήσο Χουάιτ πιθανότατα εξαιτίας του λευκού ατμού που έβγαινε από αυτό.
Ηφαιστειολόγοι από το πρόγραμμα της Νέας Ζηλανδίας παρακολουθούν συνεχώς τη δραστηριότητα του ηφαιστείου με αυτόματες κάμερες, σεισμογράφους και μαγνητόμετρα για προειδοποιήσεις σεισμών, που έχουν εγκατασταθεί στα τοιχώματα του κρατήρα.
Το νησί βρίσκεται συνήθως σε επίπεδο συναγερμού 1 ή 2 σε μια κλίμακα από 0 έως 5, αν και γενικώς η ηφαιστειακή δραστηριότητα περιορίζεται σε έκλυση ατμών από φουμαρόλες και λάσπης που βράζει.
Ωστόσο το επισκέπτονται εύκολα ομάδες περιηγητών που συμμετέχουν σε εκδρομές εκτελούμενες από εξουσιοδοτημένα γραφεία, ιδίως από το κοντινό λιμάνι Φακατάνε.
Σύμφωνα με την εφημερίδα , «η Υπηρεσία Πολιτικής Προστασίας θα παρακολουθεί τη Νήσο μετά από μία μικρή έκρηξη, η οποία θα μπορούσε να ήταν μέρος μιας ακολουθίας που θα οδηγούσε σε ένα μείζον γεγονός».
Το κιτρινόουρο μαγιάτικο ψάρι αφθονεί όλο το έτος, ενώ τον χειμώνα γίνεται ψάρεμα στα βαθιά νερά για το χαπούκου και το βαρελόψαρο της Ανταρκτικής , και το καλοκαίρι για τον ιστιοφόρο, τη μακάιρα και τον κίτρινο τόνο.
Μετά τον θάνατο του Φρειδερίκου Α η Αγνή παντρεύτηκε σε δεύτερο γάμο τον Λεοπόλδο Γ, μέλος του Οίκου του Μπάμπενμπεργκ, μαργράβο της Αυστρίας .
Σύμφωνα με τον θρύλο, ένας μανδύας που έχασε η Αγνή, βρέθηκε από τον Λεοπόλδο Γ ενώ κυνηγούσε· το περιστατικό αυτό του έδωσε την έμπνευση να ιδρύσει το "μοναστήρι του Κλοστερνόιμπουργκ".
Σε ηλικία επτά ετών αρραβωνιάστηκε τον Φρειδερίκο Α, δούκα της Σουαβίας, γενάρχη του Οίκου των Χοενστάουφεν· την ίδια εποχή ο πατέρας της παραχώρησε στον μνηστήρα της το δουκάτο της Σουαβίας.
Σύμφωνα με τα "Χρονικά του Κλοστερνόιμπουργκ" η Αγνή απέκτησε με τον δεύτερο γάμο της άλλα επτά παιδιά, που απεβίωσαν στη γέννα ή σε βρεφική ηλικία.
Ο δεύτερος γιος της, Κορράδος Γ εξελέγη βασιλιάς της Γερμανίας, αλλά βρέθηκε σε σύγκρουση με τον Λοθάριο Β του Οίκου του Σούπλινμπουργκ· όταν πέθανε ο Λοθάριος Β παρέμεινε αναμφισβήτητος βασιλιάς ο Κορράδος Γ.
Η Αγνή του Βάιμπλινγκεν ή Αγνή της Γερμανίας μέλος του βασιλικού Οίκου των Σαλίων έγινε -μέσω των δύο της γάμων- δούκισσα της Σαβοΐας και μαργραβίνα της Αυστρίας.
Η Ματίλντε μένει έγκυος, όμως, ο Μανουέλ, μαθαίνει ότι ο νέος του διαχειριστής είναι στην πραγματικότητα ο Αδόλφο Σολίς, ο πρώην εραστής της συζύγου του.
Μετά τη γέννηση του γιου τους, η Ματίλντε πιστεύει ότι ο Μανουέλ έχει πεθάνει λόγω ενός ατυχήματος που έχει με τη μητέρα του Ροσάριο όταν έπεσαν στο ποτάμι, όταν προσπαθούσαν να ξεφύγουν από τον Ραμόν Μαρκές.
Ωστόσο παρά τις προσπάθειες του να πείσει την Ματίλντε να φύγει, του ομολογεί, τον έρωτα και τα συναισθήματά της για τον Μανουέλ, την έχουν αλλάξει και η αγάπη που ένιωσε γι 'αυτόν δεν υπάρχει πια.
Στα μέσα του 19ου αιώνα, σε μια εποχή βικτωριανής ηθικής, αμφισβητώντας τους κανόνες της αριστοκρατίας στην οποία ανήκει, η Ματίλντε Πενιαλβέρ ι Μπεριστάϊν, ερωτεύεται τον Αδόλφο Σολίς, έναν στρατιώτη χωρίς περιουσία.
Τρία χρόνια αργότερα, αποφασίζει να παντρευτεί, εξαναγκασμένη από τη μητέρα της, τον Αδόλφο αφού τώρα είναι συνταγματάρχης και έχει μια μικρή περιουσία, της λέει ότι ποτέ δεν θα αγαπήσει κάποιον σαν αυτόν και ότι είναι μια δεύτερη ευκαιρία που η ζωή τους δίνει να είναι ευτυχισμένοι όπως ήθελαν από την αρχή, ωστόσο, η Ματίλντε τον απορρίπτει επειδή αισθάνεται ότι ο Μανουέλ της λείπει και τον αγαπάει ακόμα.
Ενώ ο Αδόλφο είναι φυλακισμένος, ο Μανουέλ Φουέντες Γκέρρα, ένας νεαρός εργένης που κληρονόμησε μια μεγάλη περιουσία όταν ο πατέρας του πέθανε και δεν γνώριζε τίποτα για τη μητέρα του, ταξιδεύει στην Πόλη Τρινιδάδ και συναντά την Ματίλντε, την οποία ερωτεύεται βαθιά και καταφέρνει να έρθει σε επαφή μαζί της μέσα από μια συνάντηση που είχε προγραμματίσει η Δόνια Αγούστα, η μητέρα της Ματίλντε.
Αυτό εν μέρει ακολούθησε τα ιστορικά σύνορα μεταξύ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και της Μεγαλύτερης Πολωνίας, αλλά με ορισμένες προσαρμογές που είχαν ως στόχο να αντικατοπτρίζουν εύλογα τις εθνοτικές συνθέσεις των περιοχών προς εξέταση.
Ωστόσο η Πομερελία και η Άνω Σιλεσία χωρίστηκαν, αφήνοντας πολωνικές και σλαβικές μειονότητες στη γερμανική πλευρά των συνόρων και μια σημαντική γερμανική μειονότητα στην πολωνική πλευρά των συνόρων.
Επιπλέον, τα σύνορα διαίρεσαν τη Γερμανία στα δύο με τον πολωνικό Διάδρομο και την ανεξάρτητη Ελεύθερη Πόλη του Ντάντσιχ, το οποίο είχε μια συντριπτική πλειοψηφία γερμανόφωνου πληθυσμού, αλλά χωρίστηκε από τη Γερμανία για να βοηθήσει στην εξασφάλιση της πρόσβασης της Πολωνίας στη Βαλτική Θάλασσα.
Όλα τα προπολεμικά γερμανικά εδάφη ανατολικά της γραμμής και εντός των γερμανικών συνόρων του 1937, τα οποία περιλάμβαναν σχεδόν το ένα τέταρτο των εδαφών της Δημοκρατία της Βαϊμάρης – άλλαξαν χέρια στο πλαίσιο συνοριακών αλλαγών που συμφωνήθηκαν Διάσκεψη του Πότσνταμ.
Το μικρό υπόλοιπο, αποτελούμενο από τη βόρεια Ανατολική Πρωσία με τη γερμανική πόλη του Καίνιξμπεργκ παραχωρήθηκε στη Σοβιετική Ένωση ως Περιφέρεια Καλίνινγκραντ της Ρωσικής ΣΟΣΔ .
Αργότερα, όταν οι Ναζί μπήκαν στην εξουσία, το γερμανικό έδαφος στα ανατολικά της γραμμής στρατιωτικοποιήθηκε και ο πολωνικός πληθυσμός ήρθε αντιμέτωπος με διαδικασία γερμανοποίησης.
Η κομμουνιστική Ανατολική Γερμανία συμφώνησε στο συνοριακό ζήτημα με τη Κομμουνιστική Πολωνία το 1950, ενώ η Δυτική Γερμανία, μετά από μια περίοδο άρνησης, τήρησε τα σύνορα το 1970.
Μετά τις επαναστάσεις του 1989, η επανενωμένη Γερμανία και η μη κομμουνιστική Δημοκρατία της Πολωνίας οριστικοποίησαν τα σύνορα με βάση τη γραμμή στη γερμανοπολωνική συνοριακή συμφωνία του 1990.
Διοικητικά είναι έδρα ομώνυμης τοπικής κοινότητας, της δημοτικής ενότητας Νότιας Ρόδου, του δήμου Ρόδου, της περιφερειακής ενότητας Ρόδου, στην περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου, σύμφωνα με το πρόγραμμα Καλλικράτης.
Πριν το σχέδιο Καποδίστριας και το πρόγραμμα Καλλικράτης, ανήκε στην επαρχία Ρόδου του νομού Δωδεκανήσου, στο γεωγραφικό διαμέρισμα Νήσων Αιγαίου Πελάγους.
Τα κέρματα αποτελούνταν από γρόσια της Πράγας που έκοψαν οι Κάρολος Δ και Βενσεσλάους , καθώς και κέρματα του Μεγάλου Δουκάτου της Λιθουανίας από τον Βιτάουτας και Καζίμιρ Δ Γιαγκελόν .
Το καλοκαίρι του 1941, κατά τη διάρκεια του Β Παγκοσμίου Πολέμου, μια μονάδα των Άινζατσγκρουπεν και λιθουανοί συνεργάτες τους δολοφόνησαν τον πληθυσμό Εβραίων του χωριού σε μαζικές εκτελέσεις.
Έτσι, στις 2 Μαΐου 1926 ιδρύθηκε η Συνομοσπονδία Δημοσίων Υπαλλήλων Ελλάδος με έδρα την Αθήνα, η οποία όμως το 1931 διαλύθηκε δυνάμει νόμου που περιόριζε το δικαίωμα του συνεταιρίζεσθαι των δημοσίων υπαλλήλων, εξουσιοδοτώντας μόνο συνδικαλιστικές οργανώσεις ανά κλάδο υπηρεσίας.
Η ΑΔΕΔΥ ιδρύθηκε τον Μάιο του 1926 ως Συνομοσπονδία Δημοσίων Υπαλλήλων Ελλάδος η δραστηριότητα της οποίας ανεστάλη κατά τη διάρκεια του καθεστώτος Μεταξά και επανιδρύθηκε τον Δεκέμβριο του 1947 ως ΑΔΕΔΥ.
Ο νικητής του προηγούμενου Τσάμπιονς Λιγκ προκρίνεται απευθείας στους ομίλους όμως αφού το κατέκτησε η Λίβερπουλ ΦΚ η οποία είχε ήδη προκριθεί στους ομίλους μέσω του πρωταθλήματός της τότε θα γίνουν οι εξής αλλαγές:
Ο νικητής του προηγούμενου Γιουρόπα Λιγκ προκρίνεται απευθείας στους ομίλους αφού το κατέκτησε η Τσέλσι ΦΚ η οποία είχε ήδη προκριθεί στους ομίλους μέσω του πρωταθλήματός της τότε θα γίνουν οι εξής αλλαγές:
Οι νικητές του ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 2018–19 και ΟΥΕΦΑ Γιουρόπα Λιγκ 2018-19 παίρνουν από μια θέση στους ομίλους αν δεν προκριθούν μέσω των εγχώριων πρωταθλημάτων τους.
Η διοργάνωση συνεχίστηκε και ολοκληρώθηκε στα μέσα Αυγούστου, με τους αγώνες να λαμβάνουν χώρα σε ουδέτερα στάδια στην Λισαβόνα (Στάδιο Ντα Λουζ και Στάδιο Ζοζέ Αλβαλάδε, κεκλεισμένων των θυρών.
Η Μπάγερν Μονάχου επικράτησε της Παρί Σεν Ζερμέν στον τελικό στο Στάδιο Ντα Λουζ της Λισαβόνας και έγινε η πρώτη πρωταθλήτρια ομάδα που κέρδισε όλα τα παιχνίδια τα οποία έδωσε στην διοργάνωση.
Το ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ 2019-20 ήταν η 65η σεζόν της κορυφαίας διασυλλογικής διοργάνωσης της Ευρώπης με διοργανώτρια την ΟΥΕΦΑ, και η 28η σεζόν από τότε που μετονομάστηκε σε ΟΥΕΦΑ Τσάμπιονς Λιγκ.
Ο Οτσαλάν μεταφέρθηκε από τη Συρία στην Ιταλία, στη Ρωσία και μετά στην Ελλάδα, και τέλος στην ελληνική πρεσβεία στο Ναϊρόμπι στις 2 Φεβρουαρίου 1999.
Ως βουλευτής, διετέλεσε πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Οικονομικών και Προϋπολογισμού, αναπληρώτρια πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Ευρωπαϊκών Υποθέσεων, αντιπρόεδρος της Επιτροπής Οικονομικών του Συμβουλίου της Ευρώπης, μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Ίσων Ευκαιριών μεταξύ Ανδρών και Γυναικών, μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Παιδείας και μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Προσφύγων-Εγκλωβισμένων-Αγνοουμένων-Παθόντων.
Επιπρόσθετα, ήταν αναπληρωματικό μέλος της αντιπροσωπείας της Βουλής στην Κοινοβουλευτική Συνέλευση του Συμβουλίου της Ευρώπης και πρώτη αντιπρόεδρος της Επιτροπής Οικονομικών του Συμβουλίου της Ευρώπης.
Σπούδασε χημεία στο Κολλέγιο Ράσελ Σέιτζ με υποτροφία Φούλμπραϊτ και στο Πανεπιστήμιο του Λάνκαστερ με υποτροφίες του Πανεπιστημίου Λάνκαστερ και του Βρετανικού Συμβουλίου.
δεύτερο έτος των Γαλατικών πολέμων, ο Ιούλιος Καίσαρ έστειλε τον Ρωμαίο στρατηγό Πόπλιο Κράσσο με την 7η λεγεώνα στην Αρμορική με σκοπό να την υποτάξει.
Οι Βενετοί συνέλαβαν τους Ρωμαίους απεσταλμένους με την ελπίδα να τους ανταλλάξουν με τους ομήρους που είχαν δώσει στον Κράσσο και ενθάρρυναν άλλους γειτονικούς λαούς να τους μιμηθούν.
Ο Καίσαρ αναφέρει ότι οι Βενετοί έπλεαν στη Βρετανία, είχαν εμπορικές σχέσεις και έλεγχαν το εμπόριο κασσίτερου από τα ορυχεία της Κορνουάλης και του Ντέβον.
στη Γαλατία και ο πολιτισμός τους έρχεται να καλύψει έναν πληθυσμό και έναν προϊστορικό πολιτισμό πολύ παλαιότερο, όπως μαρτυρούν οι προϊστορικοί αρχαιολογικοί χώροι στο νομό Μορμπιάν, στο Λοκμαριακέ ή τα Μεγαλιθικά μνημεία του Καρνάκ.
Οι Βενετοί ήταν ναυτικός κελτικός λαός που ζούσαν στη χερσόνησο της Βρετάνης στη Γαλλία, η οποία κατά τη ρωμαϊκή περίοδο αποτελούσε τμήμα της περιοχής που ονομάζονταν Αρμορική και υπάγονταν στη Γαλατία.
Άλλοι αρχαίοι κελτικοί λαοί που ιστορικά κατοικούσαν στην Αρμορική είναι οι Ρεδόνοι, οι Κοριοσολίτες, οι Οσίσμιοι, οι Εσούβιοι και οι Ναμνήτες.
Επιπλέον, ένας δημοσιογράφος μόδας περνά πολύ χρόνο στο να κλείνει και να παίρνει συνεντεύξεις και είναι απαραίτητο αυτός/ή να έχει κοινωνικές επαφές με ανθρώπους της μόδας, από φωτογράφους, σχεδιαστές μέχρι συμβούλους δημοσίων σχέσεων.
Η δημοσιογραφία μόδας έχει να κάνει με όλα τα μέσα ενημέρωσης που εμπλέκονται στο χώρο της μόδας, τους αρθρογράφους μόδας, τους κριτικούς μόδας και τους δημοσιογράφους μόδας.
Μπορεί να έχει να κάνει με αφιερώματα μόδας σε περιοδικά και εφημερίδες, και μπορεί να περιλαμβάνεται σε βιβλία για τη μόδα, αναφορές σχετικές με τη μόδα στην τηλεόραση και σε ηλεκτρονικά περιοδικά μόδας, σε ιστοσελίδες και .
Αργότερα, ξεκίνησε ταξίδια στην Ευρώπη για να προωθήσει την Βικιπαίδεια στα Εσπεράντο μεταξύ των ομιλητών της Εσπεράντο σε διάφορες ευρωπαϊκές χώρες.
Για παράδειγμα, τον Νοέμβριο του 2002 έδωσε ομιλία για τη Βικιπαίδεια στο 10ο Συνέδριο Εφαρμογής της Εσπεράντο στην Επιστήμη και Τεχνολογία στο Ντομπριχόβιτσε, της Τσεχίας.
Η εισαγωγή υποστήριξης για το αλφάβητο της Εσπεράντο από τον Μπρίον Βίμπερ, ομιλητή της Εσπεράντο και πρώτος υπάλληλος του Ιδρύματος , τον Ιανουάριο του 2002, έστρωσε τον δρόμο για την εισαγωγή τροποποιημένων λατινικών αλφαβήτων και μη λατινικών αλφαβήτων, καθώς και τη μετάβαση της Βικιπαίδειας στο Γιούνικοντ.
Η Βικιπαίδεια στα Εσπεράντο είναι η έκδοση της Βικιπαίδειας στα Εσπεράντο, η οποία ιδρύθηκε στις 11 Μαΐου 2001, μαζί με τη Βασκική Βικιπαίδεια.
Με πάνω από 257.000 λήμματα σήμερα , είναι η 32η μεγαλύτερη Βικιπαίδεια με βάση τον αριθμό λημμάτων, και η μεγαλύτερη Βικιπαίδεια σε τεχνητή γλώσσα.
Μαζί με μαθητευόμενους και άλλους Εσπεραντιστές όλων των επιπέδων, στο εγχείρημα συμμετέχουν πολλοί έμπειροι Εσπεραντιστές και άτομα που μιλούν την Εσπεράντο ως μητρική γλώσσα.
Τον Φεβρουάριο του 2012, η Βικιπαίδεια στα Εσπεράντο είχε τον 5ο μεγαλύτερο αριθμό λημμάτων ανά ομιλητή μεταξύ των Βικιπαιδειών με πάνω από 100.000 λήμματα, ενώ στη συνολική κατάταξη ήταν 11η.
Σύμφωνα με τον Κατάλογο Βικιπαιδειών ανά δείγμα λημμάτων του , ένα κατάλογο που βασίζεται στο Κατάλογο λημμάτων που πρέπει να έχει κάθε Βικιπαίδεια, η Εσπεράντο έρχεται 36η.