polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Στα ευρήματα περιλαμβάνονται κεραμικά και θραύσματα που τώρα βρίσκονται σε μουσεία σε όλον τον κόσμο, όπως στο Μουσείο της Ασιατικής Τέχνης του Βερολίνου και στο Βρετανικό Μουσείο του Λονδίνου.
Επίσης, έγιναν μετρήσεις σε οστά ανθρώπων και ζώων που βρέθηκαν στο Μπαν Τσιάνγκ, και τα αποτελέσματα αναλύθηκαν με το πρόγραμμα στατιστικής κατά Μπέυζ 4.0.
Οι περαιτέρω μελέτες έδειξαν ότι επρόκειτο για οικισμό, και όπως συνηθιζόταν στην αρχαία Ταϊλάνδη, οι νεκροί θάβονταν δίπλα ή κάτω από τα οικήματα.
Το 2003, ήρθαν στο φως της διεθνούς δημοσιότητας οι έρευνες του Υπουργείου Δικαιοσύνης των Ηνωμένων Πολιτειών για μια υπόθεση λαθρεμπορίας αρχαιοτήτων του Μπαν Τσιάνγκ.
Αυτή βρίσκεται μεταξύ των κιόνων της πρόσοψης ενός νεοκλασικού ναού: το έργο είναι σχεδιασμένο από τον Αντόνιο Σάρτι και κατασκευάστηκε στα μέσα του 19ου αι.
Το πρώτο παρεκκλήσιο στα δεξιά του σηκού είναι η καπέλλα ντι Σαντ' Αντρέα -που ονομάστηκε έτσι από τον ναό που ήταν πριν εδώ και κατεδαφίστηκε, για να γίνει χώρος για τον ναό των Ιησουιτών- είναι αφιερωμένο στον Άγ.
Οι νωπογραφίες στα τόξα αναπαριστούν τους άνδρες μάρτυρες Παγκράτιο, Κέλσο, Βίτο και Αγαπητό, ενώ οι ημικίονες αναπαριστούν τις γυναίκες μάρτυρες Χριστίνα, Μαργαρίτα, Αναστασία, Καικιλία, Λουκία και Αγάθη.
Οι ζωγραφική στο κύριο κλίτος, στο εγκάρσιο και στα πλαϊνά παρεκκλήσια έγινε το πρότυπο για εκκλησίες Ιησουιτών σε όλη την Ιταλία και την Ευρώπη, όπως επίσης και σε άλλα τάγματα.
Η ιδέα για την κατασκευή της έγινε το 1551 από τον Άγιο Ιγνάτιο Λογιόλα, τον ιδρυτή της Εταιρείας του Ιησού, που έδρασε κατά τη διάρκεια της Προτεσταντικής Μεταρρύθμισης και της ακόλουθης Αντιμεταρρύθμισης.
Το παρακείμενο παλάτσο είναι τώρα η διαμονή των Ιησουιτών μελετητών από όλον τον κόσμο, που μελετούν στο Γρηγοριανό Πανεπιστήμιο, ώστε να προετοιμαστούν για τη χειροτονία τους σε ιερείς.
Το πιο εντυπωσιακό χαρακτηριστικό του εσωτερικού είναι η νωπογραφία της οροφής, ο μεγαλειώδης Θρίαμβος του Ονόματος του Ιησού του Τζοβάννι Μπαττίστα Γκάουλλι.
Του ιδίου είναι και η νωπογραφία του τρούλου, ο ναΐσκος της κορυφής , οι κρεμαστές φιγούρες, και επίσης ο θόλος του κύριου κλίτους, οι εσοχές των παραθύρων και οι οροφές των πτερύγων του εγκάρσιου κλίτους.
και έπειτα το αρτοφόριό του αγοράστηκε από τον αρχιεπίσκοπο Πάτρικ Λήχυ για τον νέο του καθεδρικό στην Ισλανδία, όπου τοποθετήθηκε με κάποιες μικρές τροποποιήσεις.
Το τελικό στο Φορέζ γενικά δεν προφέρεται, εντούτοις, προφέρεται στο δυτικό τμήμα της πρώην επαρχίας, κυρίως όταν αναφέρεται στα αντίστοιχα όρη του Φορέζ.
Από πολιτική άποψη, το Φορέζ ήταν μέρος της περιοχής Λυονναί του Μεσαίωνα, δυτικά της σημερινής Λυών, νότια του Σαρολαί και του Μπωζολαί, βόρεια του Βελαί και του Βιβαραί και ανατολικά της Ωβέρνης.
Άλλες σημαντικές πόλεις είναι το Μονμπριζόν, το οποίο έγινε πρωτεύουσα το 1441, το Σαιντ-Ετιέν, σημερινή πρωτεύουσα του νομού Λουάρ, Νερόντ, Σαζέλ, Ροάν και Σαιν-Ζυστ-Σαιν-Ραμπέρ.
Ο όρος Φορέζ χρησιμοποιήθηκε επίσης στην ονομασία του Περιφερειακού Φυσικού Πάρκου Λιβραντουά-Φορέζ, που ιδρύθηκε το 1986 και βρίσκεται στα δυτικά της περιοχής.
Το μεγαλύτερο μέρος του πάρκου είναι τμήμα του νομού Πουί-ντε-Ντομ, ιδιαίτερα στα διοικητικά διαμερίσματα Αμπέρ και Τιέρ, αλλά και στα βόρεια του νομού Ωτ-Λουάρ.
Το Φορέζ είναι μια φυσική και ιστορική γαλλική περιοχή που αντιστοιχεί, κυρίως, στο κεντρικό τμήμα του σημερινού νομού Λουάρ και σε τμήματα των νομών Ωτ-Λουάρ και Πουί-ντε-Ντομ, όλα στη διοικητική περιοχή Ωβέρνη-Ρον-Αλπ.
Το Φορέζ είναι το σκηνικό ενός από τα δημοφιλέστερα έργα της γαλλικής λογοτεχνίας του 17ου αιώνα: της βουκολικής μυθιστορίας η Αστραία του Ονορέ ντ'Υρφέ.
Η επιλογή του διαδόχου, όπως και για το μεγαλύτερο μέρος της ιστορίας διαδοχής των Σιχ-Γκουρού, οδήγησε σε διαφωνίες και εσωτερικές διαιρέσεις ανάμεσα στους Σιχ.
Ο μεγαλύτερος γιος του Γκουρού Ραμ Νας, ο Πρίτι Τσαντ, μνημονεύεται ως έντονα αντιτιθέμενος στον Γκουρού Αρντζάν και τη δημιουργία μια φατριάς μέσα στη Σιχ κοινότητα, την οποία οι ακόλουθοι του Αρντζάν ονόμασαν Μίνας , ενώ φέρεται να έχει προσπαθήσει και να δολοφονήσει τον νεαρό Χάργκομπιντ.
Ωστόσο, εναλλακτικές καταγραφές οι οποίες γράφτηκαν από τον Πρίτι Τσαντ, δίνουν μια διαφορετική εκδοχή των γεγονότων αντιφάσκοντας σχετικά με τη ζωή του Χάργκομπιντ και παρουσιάζοντας τον μεγαλύτερο γιο του Ραμ Ντας ως αφοσιωμένο στον νεαρότερο αδελφό του, Αρντζάν.
Τα ανταγωνιστικά αυτά κείμενα αναγνωρίζουν την ύπαρξη διαφωνίας και περιγράφουν τον Πρίτι Τσαντ να γίνεται Σαχίμπ Γκουρού μετά τη δολοφονία του Γκουρού Αρντζάν, αμφισβητώντας τη διαδοχή από τον Γκουρού Χάργκομπιντ, τον εγγονό του Ραμ Ντας.
Σύμφωνα με τις ιστορικές καταγραφές των Σιχ, η περιοχή επιλέχθηκε από τον Γκουρού Αμάρ Ντας την οποία και ονόμασε Γκουρού-κα-Τσακ, αφότου είχε ζητήσει από τον Ραμ Ντας να βρει ένα μέρος για την ανέγερση μιας νέας πόλης που θα είχε μια τεχνητή λίμνη ως το κεντρικό της σημείο.
Μετά τη στέψη του ως Σιχ-Γκουρού το 1574 και την εχθρική αντιμετώπιση που δέχτηκε από τους γιους του Αμάρ Ντας, ο Ραμ Ντας ίδρυσε την πόλη δίνοντάς της το όνομα «Ραμντάσπουρ».
Ξεκίνησε με την ολοκλήρωση της λίμνης και χτίζοντας το νέο επίσημο κέντρο Γκουρού και το σπίτι του δίπλα σε αυτήν, ενώ κάλεσε εμπόρους και τεχνίτες από άλλα μέρη της Ινδίας να εγκατασταθούν στη νέα πόλη μαζί του.
Η πόλη φιλοξενεί ένα συγκρότημα ναών, με κεντρικό τον ιερό ναό Χαριμαντίρ Σαχίμπ , τον οποίο έχτισε αργότερα ο γιος του Γκουρού Ραμ Ντας και μέσα στον οποίο τοποθέτησε και τα ιερά κείμενα του Σιχισμού το 1604.
Λόγω των εχθροπραξιών που αντιμετώπιζε από τους γιους του Αμάρ Ντας, μετέφερε την επίσημη βάση του σε κάποια περιοχή η οποία προσδιοριζόταν από τον Αμάρ Ντας ως Γκουρού-κα-Τσακ.
Αυτή η νεοϊδρυθείσα πόλη πήρε το όνομα Ραμντάσπουρ, η οποία στη συνέχεια αναπτύχθηκε και μετονομάστηκε σε Αμριτσάρ - την ιερότερη πόλη του Σιχισμού.
Μνημονεύεται επίσης από την παράδοση των Σιχ για την επέκταση της οργάνωσης μαντζί και τους διορισμούς κληρικών, καθώς επίσης και για τη συλλογή δωρεών με σκοπό την θεολογική και οικονομική στήριξη του κινήματος των Σιχ.
Έχρισε ως διάδοχό του τον γιο του και, εν αντιθέση με τους τέσσερις πρώτους Γκουρού οι οποίοι δεν συνδέονταν μέσω καταγωγής, ο πέμπτος αλλά και οι υπόλοιποι Σιχ-Γκουρού ήταν άμεσοι απόγονοι του Ραμ Ντας.
Όπως και με τους δύο πρώτους Σιχ-Γκουρού, ο Γκουρού Αμάρ Ντας δεν επέλεξε κάποιον από τους γιους του ως διάδοχό του αλλά τον γαμπρό του, δίνοντάς του και το όνομα Ραμ Ντας .
Παντρεύτηκε την Μπίμπι Μπάνι, τη μικρότερη κόρη του Γκουρού Αμάρ Ντας, και μαζί απέκτησαν τρεις γιους: τον Πρίτι Τσαντ, τον Μαχάν Ντεβ και τον Γκουρού Αρντζάν.
Η μία, η οποία βασίζεται σε καταγραφές ενός γεωγραφικού λεξικού, στηρίζει πως η γη η οποία ανήκε σε ιδιοκτήτες του χωριού Τουνγκ, αγοράστηκε από τις δωρεές των Σιχ για 700 ρούπια.
Το όνομα που του δόθηκε ήταν Τζίτα, ενώ έμεινε ορφανός στα εφτά του χρόνια με αποτέλεσμα να μεγαλώσει με τη γιαγιά του, από τη μεριά της μητέρας του, σε ένα χωριό.
Η κατασκευαστική δραστηριότητα από το 1574 μέχρι το 1604 περιγράφεται στο , ένα ημι-ιστορικό αγιογραφικό κείμενο των Σιχ, το οποίο πιθανότατα γράφτηκε το 1741 και αποτελεί την παλαιότερη γνωστή καταγραφή που ασχολείται με τις ζωές όλων των δέκα Σιχ-Γκουρού.
Κατά τη συστηματική ονοματολογία κατά , η ένωση θεωρείται υποκατεστημένο προπανικό οξύ, δηλαδή προπανικό οξύ, ένα άτομο υδρογόνου του αιθυλίου του οποίου, έχει αντικατασταθεί από ένα άτομο φθορίου.
Πιο αναλυτικά, το πρόθεμα «προπ-» δηλώνει την παρουσία τριών ατόμων άνθρακα ανά μόριο της ένωσης, το ενδιάμεσο «-αν-» δείχνει την παρουσία μόνο απλών δεσμών μεταξύ ατόμων άνθρακα στο μόριο και η κατάληξη «-ικό οξύ» φανερώνει ότι η ένωση είναι ένα καρβοξυλικό οξύ, δηλαδή ότι κύρια χαρακτηριστική ομάδα της ένωσης είναι ένα καρβοξύλιο .
Τα τέσσερα άτομα υδρογόνου του φθοραιθυλίου δεν αντικαθιστώνται από μέταλλα αλλά παρ' όλα αυτά το 3-φθοροπροπανικό οξύ αντιδρά με ορισμένα μέταλλα μέταλλα και βάσεις σχηματίζοντας άλατα με σύγχρονη έκλυση υδρογόνου ή νερού αντίστοιχα:
Με επίδραση φθοριούχου υφυδραργύρου σε 3-χλωροπροπανικό οξύ μπορεί να υποκατασταθεί το χλώριο από φθόριο, γιατί ο σχηματισμός δυσδυάλυτου χλωριούχου υφυδραργύρου μετακινεί τη χημική ισορροπία της αντίδρασης προς τα δεξιά:Παρόμοια υποκατάσταση συμβαίνει και με χρήση φθοριούχου αργύρου :
Η μοριακή δομή του μπορεί να βρεθεί από την αντίστοιχη του προπανικού οξέος με αντικατάσταση ενός ατόμου υδρογόνου, από το α- άτομο άνθρακα του αιθυλίου του από άτομο φθορίου.
Το 1925 προσαρτήθηκε στην κοινότητα Γαράζου και μετά από λίγους μήνες στην κοινότητα Αξού, αλλά το 1931 ορίστηκε έδρα της κοινότητας Βενίου, η οποία διατηρήθηκε μέχρι την Καποδιστριακή διοικητική διαίρεση το 1997, όταν εντάχθηκε στον δήμο Κουλούκωνα.
Ωστόσο, αργότερα τον ίδιο μήνα, ο Αμπντάλα Γιαμίν ανακοίνωσε ότι σχεδιάζει να αποχωρήσει από το κόμμα και να ενταχθεί στο Εθνικό Λαϊκό Κογκρέσο λόγω ενός νομικού ζητήματος στους κόλπους της ηγεσίας του .
Δύο άλλα κόμματα, το Εργατικό και Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα των Μαλδίβων και οι Δημοκράτες Τρίτος Δρόμος των Μαλδίβων ιδρύθηκαν επίσης ενόψει των εκλογών.
Δημοκρατικό Κόμμα των Μαλδίβων , το Κόμμα Τζουμχουρί , το Κόμμα Αντααλάθ και τον πρώην πρόεδρο Μαουμούν Αμπντούλ Γκαγιούμ, με μία προτεινόμενη συμφωνία το να συμμετάσχει στο 40% των περιφερειών, το στο 25%, οι υποστηρικτές του Γκαγιούμ στο 20% και το στο 15%.
Ήταν η πρώτη φορά από την εκλογή δημοκρατικής κυβέρνησης το 2008 που ένα ενιαίο κόμμα κέρδιζε την εξουσία εκλεγόμενο με την πλειοψηφία των δύο τρίτων και χωρίς την ανάγκη να συσταθεί συνασπισμός.
Πριν τις εκλογές ο αριθμός των εδρών αυξήθηκε από 85 στις 87, με τη σύσταση δύο νέων εδρών στη Μαλέ: διαιρέθηκε η Μαλέ Κεντρική και συστάθηκε η Κεντρική Ματσανγκοαλί, ενώ η Χουλχού-Χενβέιρου διασπάστηκε σε δύο περιφέρειες, την Χενβέιρου Δυτική και την Χουλχουμαλέ.
Βουλευτικές εκλογές διεξήχθησαν στις Μαλδίβες στις 6 Απριλίου 2019.Το Δημοκρατικό Κόμμα των Μαλδίβων κέρδισε σαρωτική νίκη, εξασφαλίζοντας 65 έδρες από τις συνολικά 87 στην Συνέλευση του Λαού.
Η περιοχή αποτελούσε σημαντικό λατρευτικό κέντρο κατά την πρωτοχριστιανική και Βυζαντινή περίοδο και μέχρι σήμερα έχουν ανασκαφεί τρεις παλαιοχριστιανικοί ναοί, οι οποίοι πιθανόν συνδέονται με το μαρτύριο και τη μνήμη του αγίου Νέστορα ή των τριών αδελφών μαρτύρων Αγάπης, Ειρήνης και Χιονίας που επίσης μαρτύρησαν εκεί.
Ο τελευταίος βρίσκεται στις παρυφές του δυτικού αρχαίου νεκροταφείου λίγο έξω από την Πλατεία Δημοκρατίας κτισμένος πάνω σε ένα συγκρότημα αποθηκών της ύστερης αρχαιότητας, καταδεικνύοντας και τον εμπορικό χαρακτήρα του τόπου.
Κωνσταντίνου, στη σημερινή περιοχή Μπεχτσινάρι και Παλαιός Σταθμός, εγγύς της Ξηροκρήνης, έλαβε χώρα το μαρτύριο δια πνιγμού στη θάλασσα των Θεσσαλονικέων Θεοδούλου του αναγνώστου και Αγαθόποδος του διακόνου, επί Καίσαρα Μαξιμιανού Γαλερίου και ηγεμόνα της πόλης Φαυστίνου.
Στα Ρωμαϊκά χρόνια, στα όρια της περιοχής της σημερινής Ξηροκρήνης, πάνω από την σύγχρονη πλατεία Δημοκρατίας και συγκεκριμένα στη συμβολή των οδών Λαγκαδά και Αγίου Δημητρίου, τοποθετείται το μαρτύριο του Αγίου Νέστορα, μαθητή του Αγίου Δημητρίου.
Επίσης είναι γνωστός, από βιβλιογραφικές πηγές της εποχής, ο βυζαντινός ναός του Αγίου Νικολάου που βρισκόταν στην ευρύτερη περιοχή της Χρυσής Πύλης των τειχών της πόλης.
Ο νέος Ναός εγκαινιάστηκε το 1970 σε σχέδια που εκπόνησε ο επιφανής αρχιτέκτονας Παιονίδης, σε αρχιτεκτονικό ρυθμό που παραπέμπει σε παλαιοχριστιανική βασιλική.
Στεγάζει εξαιρετικής τέχνης και αισθητικής μαρμάρινα γλυπτά όπως κίονες, προσκυνητάρια, άμβωνα και αρχιερατικό θρόνο, του Τήνιου γλύπτη Φιλιππότη.
Ο πρώτος, ιστορικός και παλαιός ναός του Αγίου Νικολάου κτίσθηκε από τους κατοίκους το 1958 ως ενορία της Ιεράς Μητροπόλεως Θεσσαλονίκης, υπό τη μέριμνα του Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης Παντελεήμονος του Α.
Το 1970, μετά την ανέγερση παραπλεύρως του νέου ναού του Αγίου Νικολάου, ο παλαιός αφιερώθηκε στους δύο Θεσσαλονικείς αδελφούς Αγίους Κύριλλο και Μεθόδιο.
Η περιοχή της Ξηροκρήνης πήρε το όνομα της από την ομώνυμη συνοικία της Κωνσταντινούπολης, καθώς πρόσφυγες από την Κωνσταντινούπολη, τη Μικρά Ασία, την Ανατολική Θράκη και την Ανατολική Ρωμυλία αποτέλεσαν τους πρώτους οικιστές της περιοχής μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή του 1922 και την Ανταλλαγή Πληθυσμών το 1923-1924.
Ο Ιερός Ναός Αγίου Νικολάου Ξηροκρήνης Θεσσαλονίκης είναι ιστορικός ναός της πόλης της Θεσσαλονίκης, στη συνοικία της Ξηροκρήνης αφιερωμένος στον Άγιο Νικόλαο επίσκοπο Μύρων της Λυκίας .
Οι σύλλογοι που βρίσκονταν στην κορυφαία κατηγορία αρχικά αντέδρασαν αρνητικά στο αυξημένο κόστος συμμετοχής σε ένα επαγγελματικό πρωτάθλημα, ιδιαίτερα εκείνοι όπου ένιωθαν ότι υπήρχε μικρή διαφορά σε σχέση με την παλιά 1η Κατηγορία.
Πέντε σύλλογοι, οι Σίτιζεν, Σάουθερν, Σαν Χέι, Χάπι Βάλεϊ και Τουέν Μουν, αποφάσισαν τελικά να μην ενταχθούν στο νέο πρωτάθλημα, γεγονός που οδήγησε σε φόβους ότι το σχέδιο της Ομοσπονδίας να ξεκινήσει το πρωτάθλημα με τουλάχιστον 8 ομάδες δεν θα ήταν δυνατό.
Στο τέλος, ωστόσο, με τη δημόσια χρηματοδότηση και την κυβερνητική στήριξη, δύο ομάδες από τη 2η Κατηγορία Χονγκ Κονγκ ήταν σε θέση να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις των νέων αδειών του πρωταθλήματος και προήχθησαν, κάνοντας συνολικά 9 τις ομάδες για την πρώτη σεζόν.
Οι πρωταθλητές της Πρέμιερ Λιγκ προκρίνονται στον 2ο προκριματικό γύρο του ΑΦΚ Τσάμπιονς Λιγκ, ενώ οι νικητές του ΦΑ Καπ προκρίνονται στον γύρο πλέι-οφ του ΑΦΚ Καπ.
Εάν οι πρωταθλητές αποτύχουν να προκριθούν στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ, θα λάβουν αντ 'αυτού μία θέση στους ομίλους της Ανατολικής Ασίας στο ΑΦΚ Καπ.
Προηγουμένως, ο νικητής του ΦΑ Καπ και οι ομάδες που τερμάτισαν στις θέσεις 2, 3 και 4, αγωνίζονταν σε πλέι οφ στο τέλος της σεζόν για την τελική θέση στο Τσάμπιονς Λιγκ, αλλά αυτή η μορφή καταργήθηκε μετά τη σεζόν 2016-17.
Το Πρωτάθλημα ποδοσφαίρου Χονγκ Κονγκ, γνωστό και ως Πρέμιερ Λιγκ Χονγκ Κονγκ , είναι επαγγελματικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου στο Χονγκ Κονγκ, το οποίο διοργανώνεται από την Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Χονγκ Κονγκ.
Με την πρόσφατη ολοκλήρωση του «Προγράμματος Φοίνιξ» που ξεκίνησε το 2011, το πρωτάθλημα σημείωσε κάποιες βελτιώσεις με μελλοντικές τροποποιήσεις που σχεδιάστηκαν για το μέλλον.
Αυτές περιλαμβάνουν μία νέα πενταετή συμφωνία χρηματοδότησης, ένα νέο σύστημα χορήγησης αδειών για τους συλλόγους μέλη του πρωταθλήματος, χρηματικό έπαθλο για όλες τις συμμετέχουσες ομάδες και νέα μέτρα που έχουν τεθεί σε εφαρμογή κατά της διαφθοράς και του στησίματος των αγώνων.
Για τη σεζόν 2017-18, το πρωτάθλημα μειώθηκε σε δέκα ομάδες, αφού η πιο επιτυχημένη και μακρόχρονη ομάδα στην κορυφαία κατηγορία, η Σάουθ Τσάινα, επέλεξε να υποβιβαστεί οικειοθελώς στην 1η Κατηγορία σε μια κίνηση σοκ μετά την αναχώρηση του προέδρου της, καθώς δεν κατάφερε να βρει τα κατάλληλα οικονομικά μέσα για να κρατήσει το σύλλογο στην Πρέμιερ Λιγκ.
Αρχικά, είχε προταθεί ότι ένα σύστημα υποβιβασμού δεν θα εφαρμοζόταν για τις πρώτες σεζόν και ότι οι ομάδες θα συνέχιζαν να προβιβάζονται στην κορυφαία κατηγορία έως ότου φτάσουν τις 12 ομάδες.
Η Ίστερν κέρδισε αργότερα τα πλέι-οφ της λήξης της σεζόν και, ως εκ τούτου, κέρδισε την πρόκριση μαζί με την Κιτσί στο ΑΦΚ Τσάμπιονς Λιγκ 2018.
Την επόμενη σεζόν, η Ίστερν κέρδισε το πρωτάθλημα μία αγωνιστική πριν το τέλος, κερδίζοντας το πρώτο της πρωτάθλημα στην κορυφαία κατηγορία εδώ και 20 χρόνια.
Η Ομοσπονδία προήγαγε τις Τάι Πο και ΧΚΦΚ που είχαν τερματίσει στην κορυφή της 1ης Κατηγορίας 2015-16 και πρόσθεσε τις ομάδες επέκτασης, Χονγκ Κονγκ Σάπλινγκ και Ρ & Φ.
Στις 7 Φεβρουαρίου 2013, η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία Χονγκ Κονγκ δήλωσε ότι η νέα Πρέμιερ Λιγκ θα ξεκινήσει το φθινόπωρο του 2014, όπου προτάθηκε η σεζόν 2013-14 να είναι ένα μεταβατικό έτος.
Ως αποτέλεσμα, η 1η Κατηγορία Χονγκ Κονγκ του 2013-14 ήταν η τελευταία σεζόν που υπήρξε η κορυφαία κατηγορία στο ποδοσφαιρικό σύστημα κατηγοριών του Χονγκ Κονγκ.
Το 2018-19, η Τάι Πο κέρδισε το πρωτάθλημα, καθιστώντας την την πρώτη ομάδα της περιφέρειας που κερδίσει τον τίτλο της κορυφαίας κατηγορίας, από τη Γιουέν Λονγκ το 1962-63.
Η Κιτσί υπερασπίστηκε με επιτυχία τον τίτλο της τη σεζόν 2017-18, καθιστώντας την την πρώτη ομάδα που κερδίζει το πρωτάθλημα για δεύτερο συνεχόμενο έτος.
Είναι ζωτικής σημασίας η παρακολούθηση των επιπέδων Καλίου του ασθενή που λαμβάνουν τέτοιου είδους θεραπεία, ειδικά σε αυτούς που εμφανίζουν μειωμένη νεφρική λειτουργία.
Στα καλιοσυντηριτικά φάρμακα εντοπίζουμε δυο κατηγορίες φαρμάκων με δύο μηχανισμούς δράσης, τους ανταγωνιστές Αλδοστερόνης, και τους αναστολείς των διαύλων Νατρίου.
Χρησιμοποιούνται σε περιπτώσεις υπέρτασης, καρδιακής ανεπάρκειας, ανθεκτικής υπέρτασης, ασκίτη καθώς επίσης και σε σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών (Σπιρονολακτόνη η οποία αποκλείει τους υποδοχείς ανδρογόνων με αποτέλεσμα να αντισταθμίζει τα επίπεδα τους που εμφανίζονται στην συγκεκριμένη διαταραχή).
Είναι παράγωγα σουλφοναμίδων και η δράση τους εντοπίζεται στο άπω εσπειραμένο σωληνάριο, και χαρακτηρίζονται σαν 'χαμηλής οροφής', καθώς η αύξηση της δόσης τους πάνω από την συνιστώμενη δεν αυξάνει περαιτέρω την διουρητική ικανότητα.
Τα θειαζιδικά διουρητικά και τα ανάλογα τους δρουν κυρίως στην περιοχή του φλοιού του ανιόντος σκέλους της αγκύλης του , και στο άπω εσπειραμένο σωληνάριο για να ελαττώσουν την επαναρρόφηση του Νατρίου, πιθανώς με αναστολή ενός συμμεταφορέα Νατρίου-Χλωρίου στην ενδοαύλική μεμβράνη των σωληναρίων.
Άλλες δράσεις περιλαμβάνουν την αύξηση της αιματικής ροής στους νεφρούς, πιθανών λόγω ενίσχυσης της σύνθεσης των προσταγλανδινών, και τα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη που αναστέλλουν τις προσταγλανδίνες ελαττώνουν τη δράση τους.
Ως αποτέλεσμα το Νάτριο και άλλα ιόντα όπως το χλώριο εισέρχονται στα ούρα σε μεγαλύτερες από τις κανονικές ποσότητες από τις κανονικές μαζί με νερό το οποίο θα συμπαρασυρθεί παθητικά, μέσω ώσμωσης για να διατηρηθεί ισορροπία.
Σαν κατηγορίες εντοπίζουμε τα Καλιοσυντηριτικά διουρητικά, τα διουρητικά της Αγκύλης του , τους αναστολείς Καρβονικής Ανυδράσης, τα Ωσμωτικά διουρητικά και τέλος τα Θειαζιδικά διουρητικά.
Χρησιμοποιούνται πιο συχνά για τις άλλες φαρμακολογικές δράσεις που διαθέτουν παρά για την διουρητική δράση τους, επειδή είναι πολύ λιγότερο αποτελεσματικά από τα Θειαζιδικά διουρητικά, ή τα διουρητικά της Αγκύλης.
Η καρβονική ανυδράση καταλύει την αντίδραση του διοξειδίου του άνθρακα και νερού, προς σχηματισμό ανθρακικού οξέος, η οποία αυτόματα ιονίζεται προς πρωτόνιο και διττανθρακικό.
Τη νύχτα της συνάντησής τους, ένα πολύτιμο κολιέ της οικογένειας εξαφανίζεται από το σπίτι του Αλεσάντρο, καθιστώντας τη Μαρσέλα την βασική ύποπτο για τη ληστεία.
Κατά τη διάρκεια του Α Παγκοσμίου Πολέμου, υπηρέτησε στη Σχολή Ιατρικής και Χειρουργικής Πολέμου, ιδρυθείσα από τον Κλωντιούς Ρεγκώ και η οποία στεγαζόταν εντός του της Μπουλέζ, πλησίον της Ρενς.
Το 1916, οι συγκεκριμένοι δύο ιατροί, μαζί με τον Αντρέ Στρολ, προχώρησαν στην περιγραφή του συνδρόμου της ριζικής νευρίτιδας με υπερλευκωμάτωση του εγκεφαλονωτιαίου υγρού δίχως κυτταρική αντίδραση.
Ξεκίνησε σπουδές ιατρικής στη γενέτειρά του, ενώ, στη συνέχεια, μετεγκαταστάθηκε στο Παρίσι, αρχικώς, ως ασκούμενος, και, μετέπειτα, ως ειδικευόμενος νοσοκομειακός ιατρός, το 1898, ως πρώτος της τάξης του.
Σύντομα, προσανατολίστηκε προς την νευρολογία, ενώ διετέλεσε ειδικευόμενος νοσοκομειακός ιατρός πλησίον του Φυλζάνς Ραιμόν, ο οποίος είχε διαδεχθεί τον Ζαν-Μαρτέν Σαρκό στην Έδρα Ασθενειών του Νευρικού Συστήματος στη Σαλπετριέρ.
Επιστέγασμα της σταδιοδρομίας του αποτέλεσε ο ορισμός του, το 1923, σε ηλικία 47 ετών, στην Έδρα Νευρολογίας του Νοσοκομείου της Σαλπετριέρ, στο Παρίσι, όπου και διαδέχθηκε τον Πιερ Μαρί.
Παρέμεινε στη συγκεκριμένη έδρα έως τη συνταξιοδότησή του, το 1947, ενώ, το 1961, απεβίωσε στην οικία του, επί του αριθμού 215Β της Λεωφόρου Σαιν-Ζερμαίν, στο 7ο Δημοτικό Διαμέρισμα του Παρισιού.
Το 1909, παντρεύθηκε την Ζυλιέτ Σωφάρ, με την οποία και απέκτησε πέντε κόρες: την Υβόν , την Αντρέ , η οποία παντρεύθηκε τον Κλωντ ντε Καμπρόν, την Ζακλίν, την Ζωρζίν και την Σολάνζ.
Το με Κυβερνήτη τον Ανθυποπλοίαρχο , είχε φορτώσει όπλα και πυρομαχικά για την αμυντική δύναμη στη Γερμανική Ανατολική Αφρική καθώς και άνθρακα για το ελαφρύ καταδρομικό .
Έκτοτε, το σταμάτησε της βολές, εξαιτίας μιας βλάβης στη μηχανή του, έτσι, το κατόρθωσε και ξέφυγε στον Κόλπο της Μάνζα, όπου όμως προσκόλλησε στα αβαθή ύδατα του κόλπου.
Κατά το 1900, στο βόρειο άκρο του κόλπου, υπήρχε ένα χωριό που αριθμούσε περίπου 700 κατοίκους, το οποίο ήταν σε ένα επίπεδο ύψωμα γης περίπου 3 μέτρα πάνω από τον ορμίσκο.
Όπως και τα κινέζικα και τα κλασσικά κορεάτικα, τα γραπτά ιαπωνικά δεν οριοθετούν τυπικά τις λέξεις με διαστήματα· η συγκολλητική τους φύση καθιστά την έννοια μιας λέξεως μάλλον διαφορετική από τις λέξεις στα ελληνικά.
Οι φράσεις έχουν μία μοναδική λέξη που φέρει το νόημα, ακολουθούμενη από μια σειρά επιθημάτων, βοηθητικών ρημάτων και μορίων για την τροποποίηση του νοήματός της και τον ορισμό του γραμματικού της ρόλου.
Υπάρχει κάποια εγκυρότητα στη λήψη αυτής της προσέγγισης: Φωνολογικά, τα μεταθετικά μόρια συγχωνεύονται με τη δομική λέξη που προηγείται αυτών, και μέσα σε μια φωνολογική φράση, ο τόνος μπορεί να έχει το πολύ μία πτώση.
Ο σκοπός της συμμαχικής επίθεσης ήταν να επανακτήσει τα χαμένα εδάφη και κυρίως να καταλάβει τη σιδηροδρομική διασταύρωση στο Σεντάν που προσέφερε υλικοτεχνική υποστήριξη στους Γερμανούς στη Βορειοανατολική Γαλλία και τη Φλάνδρα και έτσι να ωθήσει τον εχθρό να παραδοθεί.
Για να επιτύχει αυτούς τους στόχους, ο Γάλλος στρατάρχης Φερντινάν Φος έθεσε σε εφαρμογή το σχέδιό του για γενική επίθεση για να σπάσει τη γραμμή Χίντεμπουργκ, μια σειρά αμυντικών οχυρών που δημιουργήθηκαν από τους Γερμανούς για να υπερασπιστούν τις θέσεις που είχαν κατακτήσει στο γαλλικό έδαφος.
Στις 26 Σεπτεμβρίου, οι Αμερικανοί άρχισαν την επίθεση στο νότο με την επίθεση στην Μεζ-Αργκόν ενώ οι Γάλλοι υπό τον Γκουρώ προωθήθηκαν στην Καμπανία και οι Αγγλοκαναδοί υπό τον Ντάγκλας Χαίηγκ στη Φλάνδρα, όπου σημείωσαν μεγάλες στρατιωτικές επιτυχίες απελευθερώνοντας το Καμπραί και τη Λιλ.
Ήταν μια σημαντική στρατιωτική επιχείρηση, νότιο τμήμα της τελικής «Επίθεσης των εκατό ημερών» που εξαπέλυσαν τα στρατεύματα της Αντάντ σε όλο το Δυτικό μέτωπο τους θερινούς και φθινοπωρινούς μήνες του 1918.
Η επίθεση πραγματοποιήθηκε στον τομέα του Βερντέν, στα βόρεια και βορειοδυτικά της πόλης, από την κοινότητα Φορζ στον ποταμό Μεζ έως το δάσος της Αργκόν, μεταξύ 26 Σεπτεμβρίου και 11 Νοεμβρίου 1918, συνολικά για 47 ημέρες.
Η επίθεση στη Μεζ-Αργκόν ήταν η μεγαλύτερη στην στρατιωτική ιστορία των Ηνωμένων Πολιτειών, καθώς έλαβαν μέρος 1,2 εκατομμύρια Αμερικανοί στρατιώτες.
στις 26 Σεπτεμβρίου κατά μήκος ενός μετώπου περίπου 30 χιλιομέτρων στην κοιλάδα του ποταμού Μεζ, από με τα αμερικανικά στρατεύματα να συναντούν σημαντικές δυσκολίες στην προέλαση, κυρίως λόγω απειρίας.
Αυτή η επιχείρηση, παράλληλα με τις επιθέσεις που διέταξε ο Στρατάρχης Φερντινάν Φος σε όλα τα μέτωπα -Βαλκανικό, Μέσης Ανατολής, Ιταλικό- και οι οποίες στέφθηκαν από επιτυχία καθώς η Βουλγαρία και η Οθωμανική Αυτοκρατορία συνθηκολόγησαν τον Σεπτέμβριο και τον Οκτώβριο αντίστοιχα, ώθησε το γερμανικό στρατό στην τελική ήττα και την υπογραφή της ανακωχής της 11ης Νοεμβρίου, η οποία έθεσε τέλος στον πόλεμο.
Θεωρήθηκε τότε ότι ήταν ένα μεμονωμένο συμβάν υπερκαινοφανούς που θα εξασθενούσε σε περίπου 100 ημέρες, αλλά συνέχισε την έκρηξή του για περίπου 1.000 ημέρες ενώ η φωτεινότητα του μεταβλήθηκε τουλάχιστον 5 φορές.
Επίσης, αντί να ψύχεται με την πάροδο του χρόνου όπως αναμένεται από ένα σουπερνόβα τύπου -Ρ, το αντικείμενο διατηρεί μία σχεδόν σταθερή θερμοκρασία περίπου 5000-6000 Κ.
Ο γαλαξίας του 14 είναι ένας νάνος γαλαξίας υψηλής αστρογένεσης, που υποδηλώνει χαμηλή περιεκτικότητα σε μέταλλα, και η αδύναμη γραμμή απορρόφησης σιδήρου που παρατηρείται στα φάσματα του υπερκαινοφανούς είναι συνεπής με έναν προγεννήτορα χαμηλής μεταλλικότητας.
Οι ερευνητές επισημαίνουν επίσης ότι ο ρυθμός επέκτασης των συντριμμιών είναι βραδύτερος, κατά συντελεστή 6, από οποιονδήποτε άλλο γνωστό υπερκαινοφανή, σαν να εκρήγνυται σε αργή κίνηση.
Ωστόσο, εάν αυτό οφειλόταν σε σχετικιστική διαστολή του χρόνου, τότε το φάσμα θα μετατοπιζόταν προς το ερυθρό με τον ίδιο συντελεστή , κάτι όμως το οποίο δεν συμβαδίζει με τις παρατηρήσεις τους.
Η σύγχρονη θεωρία προβλέπει ότι ο αστέρας θα έπρεπε να καταναλώσει όλο το υδρογόνο του στην πρώτη έκρηξη υπερκαινοφανούς και, ανάλογα με το αρχικό μέγεθος του αστέρα, τα απομεινάρια του πυρήνα θα έπρεπε να σχηματίσουν έναν αστέρα νετρονίων ή μια μαύρη τρύπα, οπότε ο υποστήριξε το 2017 ότι στη προκειμένη περίπτωση συνέβη ένα νέο και άγνωστο φαινόμενο.