polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Και σήμερα σε πολλές περιπτώσεις τα δημαρχεία χρησιμεύουν όχι μόνο ως στέγες των αυτοδιοικητικών λειτουργιών, αλλά, διαθέτοντας κατάλληλες εγκαταστάσεις και χώρους, και για διάφορες αστικές και πολιτιστικές δραστηριότητες.
Κατά τον 19ο αιώνα τα δημαρχεία άρχισαν να περιλαμβάνουν και αναγνωστήρια για τη δωρεάν επιμόρφωση του λαού, με αποτέλεσμα να γίνει τελικώς συνήθεια για τις δημοτικές αρχές να ιδρύουν και να διατηρούν μία βιβλιοθήκη ως μέρος των υπηρεσιών τους προς την κοινότητα .
Η μεσαιωνική «Μεγάλη Αίθουσα», η πεμπτουσία κάποτε του δημαρχείου, έγινε σε πολλές περιπτώσεις ένας χώρος για δεξιώσεις, χοροεσπερίδες και δημόσια ψυχαγωγία.
Κατά τον 20ό αιώνα τα δημαρχεία άρχισαν να χρησιμεύουν και ως χώροι για μια ευρύτερη ποικιλία πρόσκαιρων δραστηριοτήτων: για ψηφοφορίες, εξετάσεις, εμβολιασμούς, καταφυγή και περίθαλψη σε περιπτώσεις φυσικών καταστροφών, για την ανάρτηση των ονομάτων των πεσόντων στους πολέμους κλπ.
Συνήθως φιλοξενεί τις συνεδριάσεις του δημοτικού συμβουλίου, λειτουργία η οποία αντανακλάται στη γερμανική λέξη για το δημαρχείο: , δηλαδή «Οίκος των Συνελεύσεων».
Κατά τον ύστερο Μεσαίωνα, ή και την πρώιμη νεότερη περίοδο, πολλές ευρωπαϊκές πόλεις με δικαίωμα να φιλοξενούν αγορές ανέγειραν δημοτικές κλειστές αγορές, στο επίπεδο του δρόμου, οι οποίες διέθεταν έναν επάνω όροφο με ένα ή περισσότερα δωμάτια που χρησίμευαν για δημοτικούς σκοπούς.
Ως σύμβολα της τοπικής εξουσίας, τα δημαρχεία έχουν ξεχωριστή και διακεκριμένη αρχιτεκτονική, με τα κτήρια να έχουν σε κάποιες περιπτώσεις και μεγάλη ιστορική σημασία, όπως το Γκύλντχωλ του Λονδίνου.
Ο Αντρέα Ντάντολο ασχολήθηκε έντονα με την ιστοριογραφία και τη νομική, σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Πάντοβας και διορίστηκε Καθηγητής νομικής μέχρι την εκλογή του στη θέση του δόγη.
Οι Ντάντολο εξέλεξαν τέσσερις δόγηδες ο τελευταίος από τους οποίους ήταν ο Αντρέα, αμέτρητους στρατάρχες και επιφανείς Βενετούς πολίτες, οι παλιότεροι δόγηδες ήταν : Ενρίκο Ντάντολο, Τζοβάνι Ντάντολο και Φραντσέσκο Ντάντολο.
Η Γένοβα σε συμμαχία με τους Ούγγρους εξαπέλυσε έναν τεράστιο στόλο στην Αδριατική Θάλασσα υπό την ηγεσία του Παγκανίνο Ντόρια, λεηλάτησε όλες τις Βενετικές περιοχές και απείλησε την ίδια την πόλη.
Έμεινε γνωστός σαν προστάτης των γραμμάτων και των τεχνών, πρόσθεσε στη βασιλική του Αγίου Μάρκου το παρεκκλήσι του Αγίου Ισιδώρου, επέβλεψε τις αλλαγές στου Παλά ντ'Όρο και επέκτεινε το Βαπτιστήριον.
Αναμόρφωσε το νομικό σύστημα της Βενετίας, διακήρυξε ένα νέο νομικό πλαίσιο με όλους τους νόμους οι οποίοι είχαν εφαρμοστεί μέχρι τότε στη Δημοκρατία.
Ο Αντρέα Ντάντολο έγραψε στα Λατινικά δυο Χρονικά για την ιστορία της Βενετίας την περίοδο 1344 - 1352 που εκτείνονται από το 46 μέχρι το 1260, αποτελούν τον τόμο ΧΙΙ στο έργο του Λουντοβίκο Αντόνιο Μουρατόρι "Ιταλικές Βασιλικές Πηγές".
Ο κλάδος της οικογένειας Ντάντολο που ζει σήμερα στη Γαλλία κατάγεται απ'ευθείας από τον Αντρέα Ντάντολο, ο κλάδος της Πικαρδίας αποτελεί τμήμα της Ιταλικής αριστοκρατίας και φέρει τον τίτλο του κόμη.
Οι κοινές απειλές για την προσωπική ασφάλεια περιλαμβάνουν: , ηλεκτρονικές απάτες, κακόβουλο λογισμικό, , ηλεκτρονική παρενόχληση, προσθήκες και σεξουαλικότητα.
Μπορεί να περιλαμβάνει ψευδείς καταγγελίες ή δηλώσεις , παρακολούθηση, απειλές, κλοπή ταυτότητας, βλάβη δεδομένων ή εξοπλισμού, προσβολή ανηλίκων για σεξ ή συλλογή πληροφοριών που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για παρενόχληση.
Σύμφωνα με μελέτη που έγινε από τους . , ο ρυθμός επίθεσης μέσω ηλεκτρονικών μέσων, όπως το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο ή η ανταλλαγή άμεσων μηνυμάτων, ήταν πάνω από ένα στα τέσσερα από όλα τα θύματα καταδίωξης στη μελέτη.
Το ηλεκτρονικό "ψάρεμα" είναι ένας τύπος απάτης στον οποίο οι απατεώνες εμφανίζονται με ψεύτικα στοιχεία για την απόκτηση ιδιωτικών πληροφοριών, όπως κωδικών πρόσβασης, πληροφοριών πιστωτικών καρτών κ.
Το ηλεκτρονικό "ψάρεμα" συμβαίνει συχνά μέσω μηνυμάτων ηλεκτρονικού ταχυδρομείου και άμεσων μηνυμάτων και μπορεί να περιέχει συνδέσμους σε ιστότοπους που κατευθύνουν τον χρήστη να εισαγάγει τις προσωπικές του πληροφορίες.
Τα διαδικτυακά αρπακτικά ζώα ενδέχεται να επιχειρήσουν να ξεκινήσουν και να εξαπατήσουν τους ανηλίκους σε σχέσεις μέσω της χρήσης ή διαδικτυακών φόρουμ .
Σε ένα δείγμα 216 φυλακισμένων σεξουαλικών παραβατών, τα χαρακτηριστικά συμπεριφοράς που προέκυψαν κατηγοριοποιήθηκαν σε τρεις ομάδες: Α) χειραγωγητικά - συνήθως παιδική μοίρα, Β) Ο ευκαιριακός - συνήθως ένας βιαστής και Γ) Ο εξαναγκασμός είναι ένα μείγμα τόσο των βιαστών όσο και των παιδιών απατεώνων.
Το κακόβουλο λογισμικό , ιδιαίτερα το λογισμικό υποκλοπής , είναι κακόβουλο λογισμικό που μεταμφιέζεται ως λογισμικό που έχει σχεδιαστεί για τη συλλογή και τη μετάδοση ιδιωτικών πληροφοριών, όπως κωδικών πρόσβασης, χωρίς τη συγκατάθεση ή τη γνώση του χρήστη.
Το κακόβουλο λογισμικό είναι ένα από τα πιο διαδεδομένα προβλήματα ασφαλείας, καθώς συχνά είναι αδύνατο να προσδιοριστεί εάν ένα αρχείο έχει μολυνθεί, ακόμα και αν είναι ασφαλής η πηγή του αρχείου.
Η ηλεκτρονική παρενόχληση είναι η επίθεση εναντίον ενός ατόμου ή μιας ομάδας μέσω της χρήσης ηλεκτρονικών μέσων όπως η άμεση ανταλλαγή μηνυμάτων, τα κοινωνικά δίκτυα, το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο και άλλες μορφές ηλεκτρονικής επικοινωνίας με σκοπό την κατάχρηση, τον εκφοβισμό ή την υπερνίκηση.
Σε μια μελέτη του 2012 με περισσότερους από 11.925 φοιτητές στις Ηνωμένες Πολιτείες, αναφέρθηκε ότι το 23% των εφήβων ανέφερε ότι ήταν θύμα της παρενόχλησης στον κυβερνοχώρο, το 30% των οποίων ανέφερε ότι αντιμετώπιζε αυτοκτονική συμπεριφορά.
Δεδομένου ότι ο αριθμός των χρηστών του Διαδικτύου συνεχίζει να αυξάνεται παγκοσμίως, διαδικτυακοί οργανισμοί, κυβερνήσεις και οι οργανισμοί εξέφρασαν ανησυχίες για την ασφάλεια των παιδιών που χρησιμοποιούν το Διαδίκτυο.
Οι ευαίσθητες πληροφορίες όπως οι προσωπικές και η ταυτότητα του χρήστη , οι κωδικοί πρόσβασης συνδέονται συχνά με προσωπικά είδη και με την ιδιωτική τους ζωή και ενδέχεται να παρουσιάζουν ανησυχία σχετικά με την ασφάλεια των χρηστών εάν διαρρεύσουν.
Διάφοροι ιστότοποι στο Διαδίκτυο περιέχουν υλικό που κάποιοι θεωρούν προσβλητικό, δυσάρεστο ή ρητό, το οποίο συχνά δεν μπορεί να είναι από τις προτιμήσεις του χρήστη.
Οι απάτες στο Διαδίκτυο προσπαθούν να εξαπατήσουν το θύμα με πράγματα της προσωπικής ιδιοκτησίας παρά με προσωπικές πληροφορίες μέσω ψευδών υποσχέσεων, τεχνάσματα εμπιστοσύνης και πολλά άλλα.
ασφάλεια στο Διαδίκτυο ή η διαδικτυακή ασφάλεια είναι η γνώση των κινδύνων προσωπικής ασφάλειας και ασφάλειας του χρήστη σε ιδιωτικές πληροφορίες και περιουσίες που σχετίζονται με τη χρήση του Διαδικτύου και την αυτοπροστασία από το ηλεκτρονικό έγκλημα.
Ο σχηματισμός της επηρεάστηκε σε μεγάλο βαθμό από την σχολή του Τμήματος Μηχανικών του Πανεπιστημίου της Οσάκα για την ανάπτυξη ενός κινητήρα με βενζίνη για μικρούς σταθμούς ηλεκτροπαραγωγής.
Από την αρχή της επιχείρησης έως το 1930, όταν εξετάστηκε και προτάθηκε ένα πρωτότυπο τρίκυκλο φορτηγό, η εστίαση της ήταν σε μεγάλο βαθμό η παραγωγή ατμομηχανών για τους Ιαπωνικούς Εθνικούς Σιδηρόδρομους και περιελάμβανε σιδηροδρομικά βαγόνια μεταφοράς επιβατών.
Η ., . , γνωστή με το εμπορικό σήμα , είναι Ιαπωνική εταιρεία παραγωγής κινητήρων και αυτοκινήτων, γνωστή αργότερα για την κατηγορία μικρότερων μοντέλων και και οχημάτων εκτός δρόμου.
Το Μπουμπάνεσβαρ χτίστηκε ως σύγχρονη πόλη, σχεδιασμένη από τον Γερμανό αρχιτέκτονα Όττο Κενιξμπέργκερ με μεγάλους δρόμους, κήπους και πάρκα.
Μετά από αυτούς, ο Μουκούντα Ντέβα της δυναστείας Μπόι - ο τελευταίος Ινδουιστής αρχηγός της περιοχής μέχρι τους Μαράτα, ανέπτυξε διάφορα θρησκευτικά κτίρια στην περιοχή.
Το Γραφείο Ινδικών Προτύπων τοποθετεί την πόλη στη σεισμική ζώνη 3 σε μια κλίμακα που κυμαίνεται από το 1 έως το 4 κατά σειρά αυξανόμενης ευαισθησίας σε σεισμούς.
Το Νταούλι, κοντά στο Μπουμπάνεσβαρ, ήταν ο τόπος του πολέμου Καλίνγκα , στον οποίο ο αυτοκράτορας Ασόκα των Μαουρύα εισέβαλε και προσάρτησε την Καλίνγκα.
Παρόλο που η σύγχρονη πόλη του Μπουμπάνεσβαρ ιδρύθηκε επισήμως μόνο το 1948, η ιστορία των περιοχών μέσα και γύρω από την σημερινή πόλη ανάγεται στον 3ο αιώνα π.
Με το Πούρι και το Κόναρκ σχηματίζει το Σουάρνα Τριμπούτζα , οι οποίοι συμπεριλαμβάνονται μεταξύ των δημοφιλέστερων τουριστικών προορισμών Ανατολική Ινδία.
Το Μπουμπάνεσβαρ αντικατέστησε το Κουτάκ ως πρωτεύουσα της πολιτείας στις 19 Αυγούστου 1949, 2 χρόνια μετά την ανεξαρτησία της Ινδίας από τη Βρετανία.
Με τις ποικίλες πηγές πολιτιστικής κληρονομιάς παρουσιάζει σημαντικά στοιχεία ιερών πολιτιστικών τοπίων που έχουν εξελιχθεί με την υποστήριξη των διαθέσιμων φυσικών πόρων και πολιτιστικής ώθησης.
Ο θεμέλιος λίθος της σύγχρονης πόλης του Μπουμπάνεσβαρ τοποθετήθηκε το 1948, αν και οι περιοχές μέσα και γύρω από την πόλη έχουν ιστορία που χρονολογείται από τον 1ο αιώνα π.
Στην Ρωμαϊκή αυτοκρατορία είχε το όνομα Όλμπια, άλλαξε πολλές φορές το όνομα της στην διάρκεια του Μεσαίωνα, πριν τον Φασισμό ονομαζόταν "Τερρανόβα Παουσάνια", το καθεστώς επανέφερε οριστικά το όνομα Όλμπια.
Όταν ξέσπασε ο Α Καρχηδονιακός Πόλεμος η Ρωμαϊκή Δημοκρατία πολέμησε με την Καρχηδόνα και τους Σαρδηνούς κοντά στην Όλμπια, στην μάχη σκοτώθηκε ο στρατηγός Άννων.
Τον Μεσαίωνα ήταν πρωτεύουσα της Δικαιοδοσίας της Γκαλούρας ενός από τα τέσσερα ανεξάρτητα κράτη που υπήρχαν στο νησί της Σαρδηνίας, ήταν επίσης σημαντικός εμπορικός Λιμένας.
Την περίοδο 2005 - 2016 η Όλμπια ανήκε στην Επαρχία της Όλμπια-Τέμπιο που δημιουργήθηκε με κυβερνητικό διάταγμα , ήταν η πρωτεύουσα της επαρχίας μαζί με την Τέμπιο.
Το 2005 οι ψηφοφόροι του Λίχτενσταϊν απέρριψαν την πρόταση απαγόρευσης των αμβλώσεων και ελέγχου των γεννήσεων και υπερψηφίστηκε η αντίθετη άποψη, αυτή της κυβέρνησης.
Ωστόσο μία πρωτοβουλία ξεκίνησε με το όνομα Η φωνή σου μετράει, που ζητούσε να αλλάξει το Σύνταγμα για να μην μπορεί ο πρίγκιπας να ασκεί βέτο σε αποτέλεσμα δημοψηφίσματος.
Ο Ιωάννης-Αδάμ Β διατήρησε τις εκτεταμένες εξουσίες του, όπως το δικαίωμα αρνησικυρίας και την εκλογή δικαστών, κατά τη Συνταγματική αναθεώρηση του 2003.
Την Ημέρα τού Λίχτενσταϊν το 2004 ο 60ετής πατέρας του παραχώρησε τη λήψη των καθημερινών διοικητικών αποφάσεων στον Άλοϋς, ως προετοιμασία της μετάβασης της εξουσίας στην επόμενη γενιά.
Είναι ο πρωτότοκος γιος του Ιωάννη-Αδάμ Β πρίγκιπα του Λίχτενσταϊν και της Μαρίας-Αγλαΐας Κίνσκυ, κόρης τού Φερδινάνδου Κίνσκυ κόμη του Βίνιτς & Τέτταου.
Φοιτητής της Εθνικής Σχολής Αρχειονομίας , κάτοχος διπλώματος , ξεκίνησε την επαγγελματική σταδιοδρομία του εργαζόμενος στα αρχεία της Σαβοΐας, ενώ, το 1947, ορίστηκε ως βοηθός αρχειοθέτης στα νομαρχιακά αρχεία των Μπους-ντυ-Ρον, των οποίων κατέστη υπεύθυνος συντηρητής.
Διετέλεσε, μεταξύ άλλων, γραμματέας της μασσαλιώτικης επιστημονική εταιρεία, της Εταιρείας στατιστικής, ιστορίας και αρχαιολογίας της Μασσαλίας, καθώς και της ομοσπονδίας ιστορίας της Προβηγκίας, η οποία κυκλοφορεί το περιοδικό .
Μετά το 1959, διετέλεσε καθηγητής μεσαιωνικής ιστορίας στο Πανεπιστήμιο της Αιξ, όπου έλαβε τον τίτλο του διδάκτορα ιστορίας , τίτλο τον οποίο, επίσης, έλαβε από την Σορβόνη το 1970.
Ο Εντουάρ Μπαρατιέ , γεννημένος στις 19 Αυγούστου 1923 στη Μασσαλία και αποβιώσας στις 1 Ιουλίου 1972 στην ίδια πόλη, είναι Γάλλος ιστορικός και αρχειοθέτης, ειδικός επί της Μασσαλίας και της Προβηγκίας.
Το πρώτο συμβόλαιο για παραγωγή ντεμπούτο άλμπουμ το συγκρότημα με τα μέλη του έτσι όπως είχε διαμορφώσει έως εκείνη τη στιγμή υπέγραψαν τον Αύγουστο του 1990 με την μόλις σχηματισμένη .
Ο ομότιτλος δίσκος των κυκλοφόρησε το 1992 τον Μάρτιο, αλλά είχε χαμηλές πωλήσεις και ο τοπικός ραδιοφωνικός σταθμός αρνήθηκε να μεταδώσει τα τραγούδια στον αέρα.
Το έργο αυτό πραγματοποιήθηκε σε τρεις διαφορετικές τοποθεσίες, συμπεριλαμβανομένου γκαράζ των Στεφάνι που βρισκόταν στην , γι’αυτό ο δίσκος πήρε το όνομα .
Για το λόγο αυτό ταξίδεψε στον Άγιο Δομίνικο, οπού πραγματοποιήθηκαν τα γυρίσματα του , και έμεινε εκεί για 4,5 μήνες φτάνοντας μέχρι την τελική δωδεκάδα του παιχνιδιού.
Τον Οκτώβριο του ίδιου έτους δέχτηκε πρόταση από τον τηλεοπτικό σταθμό ΑΝΤ1 για να ενταχθεί στη νέα ομάδα του δεύτερου κύκλου του επιβίωσης η οποία θα περιείχε 8 πρώην παίκτες του .
Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών του στην Ελλάδα εγκαταστάθηκε στην Αμερική, αρχικά στην Νέα Υόρκη και αργότερα στο Λος Αντζελες, όπου έμεινε για τέσσερα χρόνια και παρακολούθησε μαθήματα υποκριτικής, σκηνοθεσίας και κινηματογράφου στο .
Το 2014, συμμετείχε στην κινηματογραφική ταινία "Η Εξέγερση του Δεκέμβρη" ενώ στο θέατρο είχε τον πρωταγωνιστικό ρόλο στο " " σε σκηνοθεσία Κωνσταντίνου Ρήγου λαμβάνοντας θετικές κριτικές.
Εκεί υποδύθηκε τον Τζίμη έναν από τους συνεργάτες του Πάνδωρα παίζοντας μαζί με τον Κωνσταντίνο Μαρκουλάκη, τον Πάνο Μουζουράκη και τη Φιόνα Γεωργιάδη.
Ένας ακόμη παλαιοχριστιανικός ναός ανακαλύφθηκε κατά τις εργασίες κατασκευής του Μετρό στις παρυφές του δυτικού αρχαίου νεκροταφείου λίγο έξω από την πλατεία Δημοκρατίας κτισμένος πάνω σε ένα συγκρότημα αποθηκών της ύστερης αρχαιότητας, καταδεικνύοντας και τον εμπορικό χαρακτήρα του τόπου.
Ο αρχικός προϋπάρχων ναός χτίστηκε για να καλύψει τις ανάγκες των προσφύγων που το 1924 εγκαταστάθηκαν στην περιοχή και λειτουργούσε ως παρεκκλήσιο του Αγίου Μηνά.
Ήταν ο πρώτος ναός της περιοχής που κτίσθηκε μετά την εγκατάσταση των προσφύγων, ήταν όμως μικρός για το πλήθος των κατοίκων της περιοχής και το 1925 η ενορία μετακόμισε σε ειδικά διαμορφωμένο χώρο.
Στην ανέγερση πρωτοστάτησε μαζί με άλλα πρόσωπα ο Θεσσαλονικέας εκπαιδευτικός και μακεδονομάχος Δημήτριος Μαργαρόπουλος και προς τιμήν του, ο Δήμος Θεσσαλονίκης ονοματοδότησε οδό στη συνοικία της Ξηροκρήνης με το όνομά του, πλησίον του Ναού των Αγίων Πάντων.
Κωνσταντίνου, στη σημερινή περιοχή Μπεχτσινάρι και Παλαιός Σταθμός, εντός των ορίων της σύγχρονης ενορίας των Αγίων Πάντων, έλαβε χώρα το μαρτύριο δια πνιγμού στη θάλασσα των Θεσσαλονικέων Θεοδούλου του αναγνώστου και Αγαθόποδος του διακόνου, επί Καίσαρα Μαξιμιανού Γαλερίου και ηγεμόνα της πόλης Φαυστίνου.
Κατά το συναξάριό τους, τα δεσμά των μαρτύρων λύθηκαν και τα κύματα έφεραν τα σκηνώματα των δύο αγίων στην ακτή, όπου ευλαβείς χριστιανοί τα ενταφίασαν με τιμή.
Ο Ιερός Ναός Αγίων Πάντων Θεσσαλονίκης είναι ιστορικός ναός της πόλης της Θεσσαλονίκης και τοπόσημο στην είσοδο του Δήμου Θεσσαλονίκης, στη διασταύρωση των οδών Μοναστηρίου και Αγίων Πάντων, δίπλα από τον Νέο Σιδηροδρομικό Σταθμό.
Το Τσερτοσίνο της Μπολόνια είναι ένα τυπικό χριστουγεννιάτικο γλυκό της Ιταλικής κουζίνας που φτιάχνεται στην Μπολόνια και περιέχει αμύγδαλα, καρύδια, σοκολάτα και ζαχαρωμένα φρούτα.
Παλιά συσκευαζόταν από οικογένειες, αλλά σήμερα είναι ευκολότερο να το βρούμε από τους σεφ της ζαχαροπλαστικής που σέβονται την παράδοση και την χρησιμοποιούν για να το κάνουν, αν και εξακολουθούν να υπάρχουν και εκείνοι που το παράγουν στο σπίτι για οικογενειακή χρήση.
Τον Ιούνιο του 2003, η αντιπροσωπεία της Μπολόνια της Ιταλικής Ακαδημίας της κουζίνας, κατάθεσε στο Επιμελητήριο Εμπορίου, στην Βιομηχανία, στην Βιοτεχνία και Γεωργία της Μπολόνια την επίσημη συνταγή του τσερτοσίνο .
Το γλυκό παρασκευάζεται με αλεύρι, μέλι, φρούτα γλάσο, αμύγδαλα, σοκολάτα φοντάν, σταφίδες, κουκουνάρι, βούτυρο, σπόρους από γλυκάνισο και κανέλα.
Το δάπεδο των δύο μικρότερων κουτιών του κτιρίου είναι ενιαίο και στο ίδιο ύψος, ενώ βγαίνοντας προς τα έξω υπάρχει μια σταδιακή υποχώρηση του ύψους του δαπέδου.
Στην περιοχή κυριαρχούν διώροφα ξύλινα σπίτια με επικλινείς στέγες, τα οποία υπακούν στους αυστηρούς κανονισμούς της Ιαπωνίας σε ότι αφορά τις αναλογίες και τα όρια του κτιστού-άκτιστου,γεγονός το οποίο ο θέλησε να αξιοποιήσει με τρόπο καινοτόμο, υπακούοντας ταυτόχρονα στη νομοθεσία.
Έτσι, ξεκινώντας το σχεδιασμό το 2006-2007 η ομάδα κατάφερε να αποπερατώσει μέσα στο 2008 μία κατοικία με τη σχεδιαστική λογική "κουτί μέσα στο κουτί" που από τη μία αποφεύγει τη συμβατική αυλή έμπροσθεν του κλειστού χώρου και από την άλλη, προτείνει διαφορετική κλίμακα από αυτήν των γύρω σπιτιών, καθώς και διάταξη.
Εσωτερικά αυτού, το τρίτο κέλυφος εσωκλείει την τραπεζαρία και ζωτικούς χώρους, ως ο πυρήνας της δομικής σύνθεσης, αυτή τη φορά χτισμένη από ξύλο, που καλύπτεται από το ίδιο ακατέργαστο λευκό υλικό που χαρακτηρίζει όλο το υπόλοιπο κτίριο.
Κατασκευάστηκε το 2008 και αποτελείται από τρία κελύφη με προοδευτικά αυξανόμενο μέγεθος από μέσα προς τα έξω , με το τελευταίο να εσωκλείει ολόκληρο το κτίριο, δημιουργώντας ένα καλυμμένο, ημι-υπαίθριο κήπο.
Πρόκειται για ένα κτίριο με πολύ χαρακτηριστική αρχιτεκτονική τομή, σε μία προσπάθεια από τον αρχιτέκτονα να ενώσει το μέσα με το έξω και να επαναδιαπραγματευτεί την αντίθεση μεταξύ ιδιωτικού και δημόσιου χώρου στην πόλη.
Ο αρχιτέκτονας χαρακτηριστικά αναφέρει: "Δεν υπάρχει ένα απόλυτο όριο, εκτός από μια σταδιακή αλλαγή. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι μια ιδανική αρχιτεκτονική είναι ένας υπαίθριος χώρος που δίνει την αίσθηση του εσωτερικού και ένας εσωτερικός χώρος που δίνει την αίσθηση της υπαίθρου. Σε μια ένθετη δομή, το εσωτερικό είναι πάντα το εξωτερικό και αντίστροφα. Η πρόθεσή μου ήταν να κάνω μια αρχιτεκτονική που δεν αφορά ούτε το χώρο ούτε τη μορφή, αλλά απλώς την έκφραση του πλούτου που είναι το "μεταξύ" των σπιτιών και των δρόμων"
"Είχα πάντοτε αμφιβολίες σχετικά με τη μετάβαση από μία κατοικία στο δρόμο με έναν απλό διαχωριστικό εξωτερικό τοίχο και διερωτώμαι για το κατά πόσο η σταδιακή διαβάθμιση της ατομικής ακίνητης ιδιοκτησίας με ποικίλες σχέσεις απόστασης με τους επικείμενους δρόμους μπορεί να είναι μια πιθανότητα, όπως: ένα μέρος μέσα στο σπίτι που είναι ξεκάθαρα κοντά στο δρόμο. ένα μέρος που απέχει λίγο από το δρόμο και ένα μέρος μακριά από το δρόμο, που προσφέρει περαιτέρω ασφάλεια και προστασία της ιδιωτικής ζωής".
Παρόλο που η κλίμακα της κατοικίας εξέπληξε τους κατοίκους της περιοχής κατά τη διάρκεια της κατασκευής, ο αρχιτέκτονας είναι στην ευχάριστη θέση να αναφέρει πως οι ένοικοι-πελάτες του δεν έχουν νιώσει την ανάγκη να απομακρύνουν κάποιον περαστικό που κοντοστέκεται και παρατηρεί.
Αντίθετα, κατά την ολοκλήρωση, το οπτικό πορώδες του κουτιού καταστρέφει την αντίληψη της κλίμακας, κάνοντας κάποιον να το κοιτά συνολικά, προτείνοντάς του μία εύχρηστη πρόταση και μια ποικιλία διαφορετικών πλαισίων και προγραμμάτων.
Ακόμα και μεταξύ των δύο εσωτερικών κελυφών, που το δάπεδο βρίσκεται στο ίδιο επίπεδο, ο αρχιτέκτονας επιλέγει το λευκό αυτό υλικό υπενθυμίζοντας στο χρήστη την αίσθηση του κύβου τον οποίο τον περικλείει.
Έγινε προσπάθεια ώστε να αποφευχθεί από τη μία η δημιουργία μιας συμβατικής αυλής, και από την άλλη η τοποθέτηση της κατοικίας με τρόπο που να την καθιστά ένα απομονωμένο αντικείμενο εσωτερικά από το όριο του οικοπέδου.
Έτσι, η κατοικία αποτελεί υβρίδιο, καθώς συνίσταται από μία σειρά εμφωλευμένων κουτιών το ένα μέσα στο άλλο, που ορίζουν μία εγχώρια ζώνη, περίφραξη και εσωτερικό.
Στις 22 Απριλίου 2018, το γκολ του στα πρώτα λεπτά ενός τεταμένου αγώνα στο Γήπεδο Γεώργιος Καμάρας εναντίον του πρωταθλητή Ολυμπιακού, ήταν αρκετό για να εξασφαλίσει τρεις βαθμούς ζωτικής σημασίας και ταυτοχρόνως την παραμονή της ομάδας στην κατηγορία.
Τη σεζόν 2016-17 ήταν ένας από τους σημαντικότερους παίκτες, σημειώνοντας 9 γκολ και δίνοντας 6 ασίστ, καθώς η ομάδα του κέρδισε τον τίτλο του Πρωταθλητή της Φούτμπολ Λιγκ και την άνοδο στη Σούπερλιγκ.
Οι εμφανίσεις του προσέλκυσαν το ενδιαφέρον του Πανιωνίου, όμως η διοίκηση του Απόλλων Σμύρνης κινήθηκε γρήγορα και επέκτεινε το συμβόλαιο του για δύο ακόμη χρόνια.
Στις 14 Αυγούστου 2018, έκανε το ευρωπαϊκό του ντεμπούτο στην εντός έδρας νίκη με 2-1 επί της Σέλτικ για τον τρίτο προκριματικό γύρο του Τσάμπιονς Λίγκ, μπαίνοντας ως αλλαγή στα τελευταία λεπτά του αγώνα.
Ο Χρήστος Αλμπάνης είναι Έλληνας επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως πλάγιος επιθετικός για τον ΑΜΣ Γαλατινής, με δανεισμό από την ΑΕΚ.
Ο Γιοχαν Μπερνούλι είχε προγραμματιστεί να γίνει καθηγητής αρχαίων ελληνικών στο Πανεπιστήμιο της Βασιλείας με την επιστροφή του αλλά, αντίθετα, ήταν σε θέση να αναλάβει ως καθηγητής μαθηματικών, την πρώην θέση του μεγαλύτερου αδερφού του.
Ως φοιτητής του λογισμού του Λάιμπνιτς, ο Γιόχαν Μπερνούλι τον υποστήριξε το 1713 την διαφωνία Νεύτονα–Λάιμπνιτς για το ποιος άξιζε τα εύσημα για την ανακάλυψη του απειροστικού λογισμού.
Ο Γιόχαν Μπερνούλι υπερασπίστηκε τον Λάιμπνιτς δείχνοντας ότι είχε λύσει ορισμένα προβλήματα με τις μεθόδους του που ο Νιούτον είχε αποτύχει να λύσει.
Ο Γιόχαν γεννήθηκε στη Βασιλεία, ήταν γιος του Νικόλαους Μπερνούλι, ενός φαρμακοποιού, και της γυναίκας του, της Μαργκαρετα Σοναουερ, και άρχισε να σπουδάζει ιατρική στο Πανεπιστήμιο της Βασιλείας.
Ο πατέρας του ήθελε να σπουδάσει κατάλληλα ώστε να κληρονομήσει το οικογενειακό εμπόριο μπαχαρικών, αλλά στον Γιόχαν Μπερνούλι δεν άρεσαν οι επιχειρήσεις και έπεισε τον πατέρα του να του επιτρέψει να σπουδάσει ιατρική αντ' αυτού.
Καθ' όλη την εκπαίδευση του Γιόχαν Μπερνούλι στο Πανεπιστήμιο της Βασιλείας οι αδερφοί Μπερνούλι συνεργάστηκαν χρησιμοποιώντας πολύ από τον χρόνο τους μελετώντας τον πρόσφατα ανεπτυγμένο απειροστικό λογισμό.
Η πιο πικρή τους διαμάχη αφορούσε την εύρεση της εξίσωσης για τη διαδρομή που ακολουθείται από ένα σωματίδιο από το ένα σημείο στο άλλο στο συντομότερο χρονικό διάστημα, αν το σωματίδιο ενήργησε μόνο η βαρύτητα, ένα πρόβλημα που είχε αρχικά συζητηθεί από τον Γαλιλαίο.
Αποδεχόμενος την πρόκληση, ο Γιόχαν πρότεινε την κυκλοειδή, την διαδρομή ενός σημείου σε έναν κινούμενο τροχό, επισημαίνοντας ταυτόχρονα τη σχέση που αυτή την καμπύλη φέρει με το μονοπάτι που ακολουθεί μια ακτίνα φωτός που περνά μέσα από στρώματα μεταβλητής πυκνότητας.
Αν και ο Γιάκομπ και ο Γιόχαν Μπερνούλι δούλευαν μαζί πριν την αποφοίτηση του Γιόχαν από το Πανεπιστήμιο της Βασιλείας, σύντομα μετά από αυτό, οι δύο ανέπτυξαν ζηλότυπη και ανταγωνιστική σχέση.
Ο Μπερνούλι και ο Λ' Οπιτάλ υπέγραψαν μια σύμβαση η οποία έδωσε στον Λ' Οπιτάλ το δικαίωμα να χρησιμοποιεί τις ανακαλύψεις του Μπερνούλι κατά το δοκούν.
Ο Λ' Οπιτάλ συνέγραψε το πρώτο βιβλίο για τον απειροστικό λογισμό, την Ανάλυση των Απείρως Μικρών για την Κατανόηση των Καμπύλων Γραμμών το 1696, που αποτελούταν κυρίως από το έργο του Μπερνούλι, συμπεριλαμβανομένου του κανόνα τώρα γνωστού ως κανόνας '.
Υπερασπιζόμενος μια θέση που είχε υιοθετήσει ο Λάιμπνιτς, διατύπωσε την θεωρία πως χρειαζόταν μια άπειρη εξωτερική δύναμη για να κάνει το σώμα ελαστικό, ξεπερνώντας την άπειρη εσωτερική δύναμη που κάνει το σώμα σκληρό.
Ωστόσο, η μελέτη του Μπερνούλι εγκρίθηκε το 1726, όταν η Ακαδημία αποδέχθηκε εργασίες σχετικά με τα ελαστικά σώματα, για την οποία το βραβείο δόθηκε στον Πιέρ Μαζιέρ.
Ο Γιόχαν Μπερνούλι ( , γνωστός εξελληνισμένα και ως Ιωάννης, 6 Αυγούστου 1667 – 1 Ιανουαρίου 1748) ήταν Ελβετός μαθηματικός και ήταν ένας από τους πολλούς εξέχοντες μαθηματικούς της οικογένειας Μπερνούλι.
Στη συνέχεια, σε επιστολές προς τον Λάιμπνιτς, τον Βαρινιόν και άλλους, ο Μπερνούλι παραπονέθηκε ότι δεν είχε λάβει αρκετή αναγνώριση για τη συμβολή του, παρά το γεγονός ότι ο λ' Οπιτάλ αναγνώρισε πλήρως την οφειλή του στον πρόλογο του βιβλίου του:
Ποιοι είναι οι νόμοι σύμφωνα με τους οποίους ένα τέλεια σκληρό σώμα, που τίθεται σε κίνηση, κινεί ένα άλλο σώμα ίδιας φύσης είτε σε ισορροπία είτε σε κίνηση, και με το οποίο έρχεται σε επαφή είτε στο κενό ή σε δωμάτιο με ισοκατανεμημένη πίεση;
Ήταν ο δεύτερος επιζήσας γιος του Φραγκίσκου Ιωσήφ Α του Λίχτενσταϊν και της Λεοπολδίνης, κόρης του Φραγκίσκου Φιλίππου του Στέρνμπεργκ.
Ο Τζημόπουλος κλήθηκε στην Εθνική Νέας Ζηλανδίας στις 31 Μαρτίου 2015 για έναν φιλικό αγώνα στη Σεούλ εναντίον της Νότιας Κορέας, από τον προπονητή Άντονι Χάντσον.
«Κάθε επαγγελματίας παίκτης ονειρεύεται να παίξει διεθνές ποδόσφαιρο, γι 'αυτό είναι τιμή μου να παίξω για τους Ολόλευκους. Θα είναι μεγάλη πρόκληση για μένα να παίξω σε υψηλότερο επίπεδο και να ανταποκριθώ στις απαιτήσεις της ομάδας», είπε.
Στις 28 Μαΐου 2016, με ένα γρήγορο γκολ από τον Τζημόπουλο, η Νέα Ζηλανδία ξεκίνησε νικηφόρα στο Κύπελλο Εθνών Ωκεανίας μετά από μια δύσκολη νίκη με 3-1 επί των Φίτζι.
Η εξαιρετική χρονιά με τον ΠΑΣ Γιάννινα ήταν το διαβατήριό του, για την κλήση του από τον Άντονι Χάντσον στο τελικό ρόστερ για το Κύπελλο Συνομοσπονδιών του 2017.
Οι φανταστικές ακτογραμμές τις Καλισότα μοιάζουν πολύ με τις πραγματικές της βόρειας Καλιφόρνιας και πιο συγκεκριμένα η Λιμνούπολη φαίνεται να αντιστοιχεί στην πραγματική πόλη Γιουρίκα στην βόρεια Καλιφόρνια .