polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Νίνα Φράνσις Νίκολς, 68 ετών, σεξουαλική επίθεση και στραγγαλισμένη με τις νάιλον κάλτσες της , βρέθηκε στις 30 Ιουνίου 1962 στο σπίτι της στο Λονδίνο της Κοινοπολιτείας, στη Βοστώνη.
Έλεν Ελίζαμπεθ Μπλεκ, 65 ετών, σεξουαλική επίθεση και στραγγαλισμός με τις νάιλον κάλτσες της, βρέθηκε στις 30 Ιουνίου 1962 στο σπίτι της στο οδό Νιούχολ 73, Λιν, Μασαχουσέτη.
Τζέιν Μπάκλευ Σάλιβαν, 67 ετών, σεξουαλική επίθεση και στραγγαλισμός με τις νάυλον κάλτσες της, βρέθηκε στις 21 Αυγούστου 1962 στο σπίτι της στο 435 , Ντόρτσεστερ, Βοστώνη.
Σόφι Κλαρκ, 20 ετών, σεξουαλική επίθεση και στραγγαλισμός με τις νάιλον κάλτσες της, βρέθηκε στις 5 Δεκεμβρίου 1962 στο διαμέρισμά της στην οδό Χάντινγκτον 315, Φένγουει, Βοστώνη.
Πατρίτσια Μπούλοκ Μπισέ, 23 ετών, στραγγαλισμός με τις νάιλον κάλτσες της, βρέθηκε στις 31 Δεκεμβρίου 1962 στο σπίτι της στο Παρκ Ντράιβ 515, Φένγουει, Βοστώνη.
Μαρία Άννα Μπράουν, 69 ετών, βιάστηκε, στραγγαλίστηκε, ξυλοκοπήθηκε και μαχαιρώθηκε, βρέθηκε στις 6 Μαρτίου 1963 στο διαμέρισμά της στην λεωφόρο Παρκ 319 , Λώρενς, Μασαχουσέτη.
Μπέβερλι Σάμανς, 25 ετών, μαχαιρώθηκε μέχρι θανάτου, βρέθηκε στις 6 Μαΐου 1963, εννέα ημέρες πριν από τα 26α γενέθλιά της, στο σπίτι της στην 4 Πανεπιστημιακή Οδό 4 στο Κέμπριτζ της Μασαχουσέτης.
Τζοάν Μάρι Γκραφ, 22 ετών, στραγγαλίστηκε με τις νάιλον κάλτσες της, βρέθηκε στις 23 Νοεμβρίου 1963 στο διαμέρισμά της στην οδό 54 Έσεξ, Λώρενς, Μασαχουσέτη.
Μάρι Ανν Σάλιβαν, 19 ετών, σεξουαλική επίθεση και στραγγαλισμός με τις νάιλον κάλτσες της, βρέθηκε στις 4 Ιανουαρίου 1964 στο διαμέρισμά της στο οδό Τσαρλς 44-, Βοστώνη.
Ο Γενικός Εισαγγελέας της Μασαχουσέτης Έντουαρντ Μπρουκ συνέβαλε στο συντονισμό των διαφόρων αστυνομικών ερευνών, επιτρεπόντας στον παραψυχολόγο Πίτερ Χούρκος να χρησιμοποιήσει την εικαζόμενη μέθοδο της "εξωαισθητικής αντίληψής" για να αναλύσει τις περιπτώσεις, για τις οποίες ο Χούρκος ισχυρίστηκε ότι ένα άτομο ήταν υπεύθυνο.
Η απόφαση αυτή ήταν αμφιλεγόμενη, καθώς ο Χούρκος παρείχε μια "λεπτομερή περιγραφή του λάθους" και ο Τύπος στη συνέχεια γελοιοποίησε τον Μπρουκ.
Χωρίς καμιά ένδειξη αναγκαστικής εισόδου στα σπίτια τους, οι γυναίκες υποτίθεται ότι είχαν αφήσει τον δολοφόνο, είτε επειδή τον γνώριζαν, είτε επειδή πίστευαν ότι ήταν ένας συντηρητής διαμερισμάτων, ή ένας μεταφορέας παράδοσης ή ένας άλλος τεχνικός.
Οι δολοφονίες αποδόθηκαν στον Άλμπερτ ΝτεΣάλβο με βάση την ομολογία του και λεπτομέρειες που αποκαλύφθηκαν στο δικαστήριο κατά τη διάρκεια ξεχωριστής
Οι δολοφονίες συνεχίστηκαν παρά την εκτεταμένη δημοσιότητα των μέσων μαζικής ενημέρωσης κατά τις πρώτες δολοφονίες, οι οποίες πιθανότατα θα έπρεπε να αποθάρρυναν τις γυναίκες από την είσοδο ξένων στο σπίτι τους.
Ο Στραγγαλιστής της Βοστώνης , ήταν το όνομα που δόθηκε σε έναν Αμερικανό κατά συρροήν δολοφόνο που σκότωσε τουλάχιστον 13 γυναίκες στην ευρύτερη περιοχή της Βοστώνης από το 1962 έως το 1964.
Τα εγκλήματά του αποτέλεσαν αντικείμενο πολλών βιβλίων και ταινιών, αν και ο ακριβής αριθμός των θυμάτων, καθώς και η ταυτότητά του δολοφόνου τέθηκε υπό αμφισβήτηση.
Ο νομός Μοζέλ, όπως και οι νομοί Κάτω Ρήνος και Άνω Ρήνος υπόκεινται, σε ορισμένους τομείς, σε έναν συγκεκριμένο τοπικό νόμο, ο οποίος βασίζεται κυρίως στο γερμανικό δίκαιο.
Η ιδιαίτερη αυτή κατάσταση οφείλεται στο γεγονός ότι μετά τη γαλλική ήττα κατά τον Γαλλοπρωσικό Πόλεμο του 1871, αυτά τα εδάφη προσαρτήθηκαν από τη Γερμανική Αυτοκρατορία από το 1871 έως το 1919.
Με την επιστροφή της Αλσατίας-Λωρραίνης στη Γαλλία το 1919, το Παρίσι δέχτηκε ότι η Αλσατία και ο νομός Μοζέλ πρέπει να διατηρήσουν ορισμένους τοπικούς νόμους όσον αφορά ορισμένα θέματα, ιδίως όσον αφορά το κυνήγι, την οικονομική ζωή, τις σχέσεις τοπικής αυτοδιοίκησης, την ασφάλιση υγείας και τα κοινωνικά δικαιώματα.
Περιλαμβάνει κυρίως την απουσία οποιουδήποτε τυπικού διαχωρισμού μεταξύ Εκκλησίας και Κράτους, όπως ισχύει στην υπόλοιπη Γαλλία από το 1905: έτσι οργανισμοί της Χριστιανικής εκκλησίας επωφελούνται από κρατική χρηματοδότηση, σε αντίθεση με τις αρχές που εφαρμόζονται στην υπόλοιπη Γαλλία.
Ο νομός Μοζέλ είναι ένας από τους αρχικά 83 νομούς που δημιουργήθηκαν κατά τη διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης στις 4 Μαρτίου 1790, σύμφωνα με το νόμο της 22ας Δεκεμβρίου 1789, με την κατάργηση των παλαιών επαρχιών.
Έως το 2015 ήταν ένας από τους 4 νομούς της πρώην διοικητικής περιοχής Λωρραίνη, η οποία μαζί με τις πρώην περιοχές Καμπανία-Αρδέννες και Αλσατία από την 1 Ιανουαρίου 2016 συγκροτούν τη νέα περιοχή Γκραντ Εστ, ως αποτέλεσμα του νόμου σχετικά με την τροποποίηση των περιοχών που ψηφίστηκε το 2014.
Η περιοχή, ένας διάδρομος εισβολής κατά τους αρχαίους χρόνους, υπήρξε για αιώνες μια μαρκιωνία που λειτουργούσε σαν ανάχωμα ανάμεσα στην Αλσατία και στον βορρά, ήταν σχετικά φτωχή μέχρι τον 19ο αιώνα και ως εκ τούτου με μικρή αστικοποίηση και αραιοκατοικημένη.
Σοβαρά προβλήματα ρύπανσης του περιβάλλοντος δημιουργήθηκαν από την εντατική εκβιομηχάνιση της περιοχής, που συνδέθηκε με τα αποθέματα σιδηρομεταλλεύματος της Λωρραίνης.
Στον ινδουισμό η τρίαινα , που στα σανσκριτικά σημαίνει «τρεις λόγχες», σχετίζεται με τον θεό Σίβα καθώς είναι το όπλο που χρησιμοποιεί για να επαναφέρει την τάξη.
Η τρίαινα κατά καιρούς εμφανίζεται στην κλασική τέχνη να κατέχεται από άλλες θαλάσσιες θεότητες, όπως Τρίτωνες, και τρίαινες απεικονίζονται επίσης στη μεσαιωνική εραλδική, μερικές φορές να κρατείται από Τρίτωνα.
Υπάρχει όμως συσχέτιση των δύο θεοτήτων στη ρωμανικο-βρετανική εικονογραφία, ενώ υπάρχουν και παραδείγματα όπου ο Ωκεανός με δαγκάνα κάβουρα ως κεφαλή, φέρει επίσης τρίαινα.
Στο γλυπτό του καλλιτέχνη της Αναγέννησης Τζαν Μπερνίνι «Ποσειδώνας και Τρίτων , ο Ποσειδώνας εμφανίζεται με τρίαινα γυρισμένη προς τα κάτω και πιστεύεται πως αναπαριστά μια σκηνή από την Αινειάδα ή την Μεταμόρφωση του Οβίδιου, όπου ηρεμεί τα κύματα για να βοηθήσει τα πλοία του Αινεία.
Στις ταοϊστικές τελετουργίες χρησιμοποιείται ένα τριπλό κουδούνι για να προσκαλέσει την παρουσία των θεοτήτων και να καλέσει πνεύματα, καθώς η τρίαινα σημαίνει την υψηλότερη εξουσία του Ουρανού.
Αυτός τίθονταν παραδοσιακά εναντίον ενός σεκούτορα, έριχνε δίχτυ για να τυλίξει τον αντίπαλό του και στη συνέχεια χρησιμοποιούσε την τρίαινα για να τον σκοτώσει .
Η σύζυγος του Ποσειδώνα, Αμφιτρίτη, συχνά αναγνωρίζεται από κάποια θαλάσσια χαρακτηριστικά εκτός της τρίαινας, την οποία δεν μεταφέρει ποτέ σύμφωνα με μερικούς μελετητές, αν και άλλοι σχολιαστές διαφωνούν .
Στην εραλδική του Ηνωμένου Βασιλείου, η τρίαινα κρατιέται συχνά από κάποιον χαρακτήρα που προσδιορίζεται είτε ως Ποσειδώνας είτε ως ένα Τρίτων ή γοργόνα .
Η πρώτη τεκμηριωμένη ιστορία της ξεκινά το δέκατο τρίτο αιώνα, κατά τη διάρκεια της ανακατάληψης της Μαγιόρκα, όπου έχουμε πληροφορίες για την ύπαρξη του κάστρου της πόλης στο κέντρο της.
Κατά τη διάρκεια της κατοχής του Βασιλείου της Μαγιόρκα από την Αραγονία, οι Μουσουλμάνοι κάτοικοι αντιστάθηκαν στο Κάστρο του Αλαρό -ένα από τα μοναδικά κάστρα στη Μαγιόρκα, ενώ θεωρείται ως ένα από τα τελευταία μέρη όπου συνέβη η χριστιανική επανάκτηση.
Επί του παρόντος, το ηλεκτρικό δίκτυο είναι ενωμένο με το υπόλοιπο νησί, αλλά ως ένδειξη του πόσο σημαντικό ήταν για το νησί της Μαγιόρκα, στις 8 Μαΐου 2000, το Συμβούλιο του Νησιού της Μαγιόρκα χαρακτήρησε τον πύργο του παλιού εργοστασίου ως μνημείο πολιτιστικού ενδιαφέροντος.
Ο σημαντικότερος παράγοντας για την σταθεροποίηση του πληθυσμού της χώρας είναι η πολιτική μια οικογένεια - ένα παιδί, η οποία εφαρμοζόταν σε εθνικό επίπεδο με εξαιρέσεις για τις αγροτικές περιοχές και τις εθνικές μειονότητες.
Έτσι υπήρχαν και εξαιρέσεις για τον μη μειονοτικό ή αγροτικό πληθυσμό, καθώς οι τοπικοί αξιωματούχοι προσπαθούν να επιτύχουν τους στόχους της δημογραφικής πολιτικής.
Επίσης, επίσημα στοιχεία αναφέρουν την ύπαρξη 18 εκατομμύρια μουσουλμάνων, 8 εκατομμύρια καθολικών και 10 εκατομμύρια προτεσταντών, αν και σύμφωνα με ανεπίσημα στοιχεία αυτά τα στοιχεία είναι πολύ υψηλότερα.
Επιπλέον, αυξήθηκε κατακόρυφα ο προϋπολογισμός των δασικών έργων, διπλαστιάστηκε ο δασικός πυροσβεστικός στόλος και ολοκληρώθηκαν αντιπυρικά σχέδια σε όλα τα δασαρχεία.
Ακόμη, δημιουργήθηκε ένα νέο επικοινωνιακό δίκτυο 8 συχνοτήτων, με αποτέλεσμα να βελτιωθεί η επικοινωνία κατά την αντιμετώπιση των δασικών πυρκαγιών.
Κατσούδας προχώρησε στην αναδάσωση πολλών περιοχών της χώρας , εισήγαγε τον θεσμό της αναδάσωσης αγροτικών εκτάσεων από γεωργούς και αναβάθμιζε υποβαθμισμένα δάση σε έκταση 60.000 στρ.
Ο πατέρας του είχε έντονη πολιτική δραστηριότητα και ήταν ενταγμένος στην Ένωση Κέντρου, ενώ διατηρούσε άριστες προσωπικές και φιλικές σχέσεις με τον Γεώργιο Παπανδρέου.
Παρά το γεγονός ότι η Ελλάδα δεν είχε ενταχθεί στην ΕΟΚ με σύσταση των καθηγητών του έλαβε κατ' εξαίρεση υποτροφία για πρακτική άσκηση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.
Διετέλεσε πολιτικός αναλυτής και κατόπιν επιστημονικός διευθυντής τού ΚΠΕΕ , του πιο δυναμικού φορέα διάδοσης των φιλελεύθερων ιδεών στην Ελλάδα μέχρι το 1991.
Συντόνιζε σεμινάρια στα οποία νεαροί πολιτευτές, φοιτητές και πολλές άλλες κοινωνικές ομάδες έρχονταν σε επαφή με τις ιδέες και τις αρχές του φιλελευθερισμού αλλά και την τεχνική της πολιτικής επικοινωνίας.
Εκτιμώντας ιδιαίτερα τις ικανότητες του Κατσούδα ο πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Μητσοτάκης του πρόσφερε την θέση του Συμβούλου και λογογράφου του.
Κατά την περίοδο 1987-1990 διατέλεσε υπεύθυνος Πολιτικού Σχεδιασμού της Επιτροπής Εκλογών της Νέας Δημοκρατίας με καθοριστική συμβολή στις τρεις νικηφόρες εκλογικές αναμετρήσεις του Ιουνίου και Νοεμβρίου 1989 και του Απριλίου 1990.
Είναι γνωστός για τον ρόλο που έπαιξε στην διάδοση του φιλελευθερισμού στην Ελλάδα και για τον ρόλο του ως πρώτου Γενικού Γραμματέα Δασών και Φυσικού Περιβάλλοντος στην κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη.
Το 2008, η Διακομματική Επιτροπή της Βουλής για το Περιβάλλον εξαίρεσε την περίοδο 1991-1993 απ’ την αρνητική συνολική περιγραφή της, αναφέροντας ρητά ότι «ασκήθηκε δασική πολιτική «με μετρήσιμα αποτελέσματα».
Η κοινότητα διαρρέεται από πολλά υδάτινα ρεύματα, τα κυριότερα από τα οποία είναι οι ποταμοί Ρεράν, Πεντεγκάλ που τη χωρίζει από το Σαιν-Ραφαέλ, Βαλσκύρ κ.
Από αυτούς ο πιο ορμητικός είναι ο Ρεράν, του οποίου το φράγμα Μαλπασέ έσπασε στις 2 Δεκεμβρίου 1959, σκοτώνοντας 423 ανθρώπους, μια από τις μεγαλύτερες γαλλικές αστικές καταστροφές του 20ού αιώνα.
Το λιμάνι της ήταν η μόνη ναυτική βάση για τον ρωμαϊκό στόλο της Γαλατίας και μόνο το δεύτερο λιμάνι μετά την Όστια μέχρι τουλάχιστον την εποχή του Νέρωνα.
Παρόλο που υπάρχουν μόνο λίγα ίχνη ενός οικισμού εκείνης της εποχής, είναι γνωστό ότι ο διάσημος ποιητής Κορνήλιος Γάλλος γεννήθηκε εκεί το 67 π.
Στη συνέχεια, την εποχή του Τιβέριου, κατασκευάστηκαν τα σημαντικότερα μνημεία της πόλης, που είναι ακόμα ορατά σήμερα: το αμφιθέατρο, το υδραγωγείο, ο φάρος, τα λουτρά και το θέατρο.
Το Φρεζύς βρίσκεται στο ανατολικό άκρο του νομού Βαρ, στην προσχωσιγενή πεδιάδα μεταξύ των ποταμών Αρζάν και Ρεράν, μεταξύ των οροσειρών των Μωρ στα δυτικά και Εστερέλ στα ανατολικά.
Το όνομα της πόλης προέρχεται από το όνομα της ρωμαϊκής αποικίας , , έγινε τον 2ο αιώνα, άλλαξε σε στον χάρτη του Πόιτινγκερ και εμφανίστηκε με το όνομα το 1024.
Το ιστορικό κέντρο βρίσκεται στο κέντρο της πόλης και η αγροτική περιοχή της πεδιάδας του Αρζάν το χωρίζει από το παραθαλάσσιο θέρετρο Σαιντ-Αιγκύλφ.
Σε αντίθεση με γειτονικές πόλεις που έχουν βραχώδεις ακτές, η ακτογραμμή του Φρεζύς είναι επίπεδη και αποτελείται από παραλία με άμμο σχεδόν συνεχή σε μήκος 6 χιλιομέτρων μεταξύ του Σαιντ-Αιγκύλφ και του Σαιν-Ραφαέλ.
Στα ανατολικά του βρίσκεται η κοινότητα Σαιν-Ραφαέλ, με την οποία σχηματίζουν μία ευρύτερη αστική περιοχή, γνωστή ως Φρεζύς Σαιν-Ραφαέλ, που είναι το οικονομικό και πολιτιστικό κέντρο του ανατολικού νομού Βαρ.
Η περιοχή που ονομάζεται Μαλπασέ πήρε το όνομα σε εποχή που ήταν επικίνδυνο να διασχίσει κάποιος αυτό το πέρασμα στην οροσειρά Εστερέλ λόγω των πολλών ληστών στους λόφους.
Ως τις ημέρες μας έχει γίνει σεβαστή στην περιοχή Ρομαντύ της Ελβετίας και έχουν αναπτυχθεί πολυάριθμοι μύθοι και θρύλοι για τη ζωή της καλής βασίλισσας Μπέρτας.
Πρώτα έκανε γάμο με τον Ροδόλφο Β της Βουργουνδίας, της οποίας οι -από τον Οίκο των Παλαιών Γουέλφων- βασιλείς της είχαν εκστρατεύσει αρκετές φορές στο γειτονικό Τούργκαου της Σουαβίας.
από τον Οίκο των Χουνφριδιδών ήταν κόρη του δούκα της Σουαβίας και με τους γάμους της έγινε πρώτα βασίλισσα της Βουργουνδίας & Λομβαρδίας και μετά κόμισσα του Αρλ & βασίλισσα της Λομβαρδίας .
Στις 29 Απριλίου η ΕΠΟ αποφάσισε την οριστική διακοπή της διεξαγωγής όλων των εθνικών και τοπικών ερασιτεχνικών πρωταθλημάτων, καθώς και των διοργανώσεων κυπέλλου, την αρμοδιότητα και ευθύνη διεκπεραίωσης των οποίων έχουν οι Ενώσεις Ποδοσφαιρικών Σωματείων.
Στις περιπτώσεις που ο κυπελλούχος δεν έχει ήδη αναδειχθεί βάσει αγωνιστικού αποτελέσματος, τότε η ανάδειξή του θα γίνει με τη διαδικασία της κλήρωσης, στην οποία θα λάβουν μέρος τα σωματεία που έχουν ήδη προκριθεί στην τελική ή στην ημιτελική φάση της διοργάνωσης.
Όσον αφορά τον υποβιβασμό δεν υποβιβάζεται καμία ομάδα και προβιβάζονται οι 3 πρωταθλητές των ομίλων της Β' Κατηγορίας, ενώ αν η Αταλάντη παραμείνει στην Γ' Εθνική θα διεξαχθούν αγώνες πλέι-οφ μεταξύ των δευτεραθλητών των τριών ομίλων της Β' Κατηγορίας, με τον πρώτο να κερδίζει την άνοδο.
Το πρωτάθλημα στην Α' κατηγορία θα ξεκινήσει στις 12 Οκτωβρίου και φέτος θα ονομάζεται Α’ Φθιώτιδας “Άρης Δάρρας” ως φόρο τιμής στον αδικοχαμένο Αριστείδη Δάρρα παράγοντα και ποδοσφαιριστή της Προοδευτικής Λάρυμνας που έχασε τη ζωή του από εργατικό ατύχημα στη ΛΑΡΚΟ.
Το πρωτάθλημα της περιόδου 2019-20, είναι το 69ο πρωτάθλημα που διοργανώνει η Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Φθιώτιδας, υπεύθυνη για τη διεξαγωγή των καθιερωμένων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, του πρωταθλήματος και του κυπέλλου, στο νομό Φθιώτιδας.
Η πρωταθλήτρια της ΕΠΣ Φθιώτιδας κερδίζει την άνοδο στη Γ Εθνική ερασιτεχνική κατηγορία και η κυπελλούχος την συμμετοχή στο Κύπελλο Ελλάδος.
Το έδαφος του σημερινού νομού Άνω Σαβοΐας μέχρι το 1860 αποτελούσε τμήμα ενός ανεξάρτητου κράτους που συγκροτήθηκε και κυβερνήθηκε από τον 11ο αιώνα από τον Οίκο της Σαβοΐας, τα κράτη της Σαβοΐας.
Αυτός ο φεουδαλικός Οίκος βάσισε την εξουσία του στον έλεγχο των δρόμων και των ορεινών διαβάσεων των Άλπεων, και στη σύνδεση του με τον Οίκο της Βουργουνδίας, με τον παπισμό, με τους Γερμανούς αυτοκράτορες και με το βασίλειο της Γαλλίας, με το οποίο συνδέθηκε επανειλημμένα μέσω γάμων.
Τρία εδάφη αποτελούν το νομό και ελέγχθηκαν σταδιακά από τον Οίκο της Σαβοΐας: το Ζενεβουά, που προήλθε από την πρώην κομητεία της Γενεύης, το Φωσινί κατά μήκος της κοιλάδας του ποταμού Αρβ, μια παλιά βαρωνία με ισχυρούς άρχοντες και το Σαμπλαί.
Τις οροσειρές του Σαμπλαί, των Μπορν και των Αραβίς, που αποτελούν την ορεινή κεντρική ζώνη του νομού από βορρά προς νότο, και νοτιότερα η οροσειρά των Μπωζ, όλες οροσειρές των Γαλλικών Προάλπεων.
Το 1835-37, υπό τη βασιλεία του Καρόλου Αλβέρτου της Σαρδηνίας, έγινε διοικητική διαίρεση της περιοχής και δημιουργήθηκε η περιοχή του Ανσί , προοίμιο της μελλοντικής διαίρεσης σε δύο νομούς.
Αποκλεισμένοι δυτικά από τη δύναμη των βασιλέων της Γαλλίας, οι πρίγκιπες της Σαβοΐας ενίσχυσαν την επικράτειά τους στην περιοχή γύρω από την κομητεία της Σαβοΐας, που στη συνέχεια έγινε δουκάτο της Σαβοΐας, πριν μετατοπίσουν το ενδιαφέρον τους στο Πεδεμόντιο και όλη την βόρεια Ιταλία, αποκτώντας βασιλικό τίτλο στο Βασίλειο της Σαρδηνίας, ενοποιώντας τμήματα της Ιταλίας, σημαντική εξέλιξη για τη μετέπειτα ιταλική ενοποίηση.
Συνορεύει προς τα δυτικά με το νομό Αιν, προς τα νότια με το νομό Σαβοΐας, προς τα βόρεια με τα ελβετικά καντόνια της Γενεύης και του Βω και στα ανατολικά με το ελβετικό καντόνι του Βαλαί και την κοιλάδα της Αόστα της Ιταλίας.
Το δουκάτο της Σαβοΐας έγινε ο γαλλικός νομός Μον Μπλαν και διαιρέθηκε σε επτά περιοχές (Ανσί, Καρούζ, Σαμπερί, Κλυζ, Μουτιέ, Σαιν Ζαν ντε Μωριέν και Τονόν).
Η κοιλάδα του ποταμού Αρβ, η οποία αποτελεί σημαντικό ευρωπαϊκό άξονα κυκλοφορίας από τη Γενεύη μέχρι τη σήραγγα του Λευκού Όρους, που συνδέει το Σαμονί με το Κουρμαγιέρ στην κοιλάδα της Αόστα.
Στο έδαφος του νομού βρίσκεται τμήμα της οροσειράς του Λευκού Όρους στα γαλλο-ιταλικά σύνορα, με την υψηλότερη κορυφή της Δυτικής Ευρώπης στα 4.809 μέτρα.
Οι μεγαλύτερες λίμνες είναι η λίμνη της Γενεύης με έκταση 52.200 εκτάρια, εκ των οποίων τα 21.400 εκτάρια ανήκουν στην Άνω Σαβοΐα και η λίμνη του Ανσί με έκταση 2.700 εκτάρια.
Στηρίχθηκαν σε μεγάλο βαθμό σε ιστορικά στοιχεία, αλλά, καθώς δεν υπήρχαν πολλές πληροφορίες, έπρεπε να αυτοσχεδιάσουν σε ορισμένα τμήματα του οχυρού.
Ο Γουλιέλμος Β', ο οποίος επισκέπτονταν τακτικά το εργοτάξιο μέσω ενός ειδικά χτισμένου σιδηροδρομικού σταθμού στην κοντινή κοινότητα Σαιν-Ιππολύτ, ενθάρρυνε επίσης ορισμένες τροποποιήσεις που τόνισαν μια ρομαντική νοσταλγία για τον γερμανικό πολιτισμό.
Για παράδειγμα, η κύρια αίθουσα τραπεζαρίας έχει υψηλότερη οροφή από πριν και τονίστηκαν ιδιαίτερα οι δεσμοί μεταξύ του Οίκου των Χοεντσόλερν και του Οίκου των Αψβούργων.
Ο αυτοκράτορας ήθελε να νομιμοποιήσει τους Χοεντσόλερν ως επί κεφαλής της Γερμανικής Αυτοκρατορίας και να ισχυροποιήσει τον εαυτό του ως άξιο κληρονόμο των Χόενσταουφεν και των Αψβούργων.
Το 1862 κατά τη διάρκεια της Δεύτερης Γαλλικής Αυτοκρατορίας, τα ερείπια του κάστρου καταχωρήθηκαν ως ιστορικό μνημείο και αγοράστηκαν από την κοινότητα Σελεστά τρία χρόνια αργότερα.
Μετά τον Γαλλο-Πρωσικό πόλεμο του 1870-1871 η περιοχή ενσωματώθηκε στη γερμανική αυτοκρατορική επικράτεια και το 1899 οι πολίτες χορήγησαν αυτό που έμεινε από το κάστρο στον Γερμανό αυτοκράτορα Γουλιέλμο Β.
Έλπιζε επίσης ότι η αποκατάσταση θα ενίσχυε τον δεσμό των Αλσατιανών με τη Γερμανία, καθώς μόλις πρόσφατα είχαν ενσωματωθεί στη νεοσυσταθείσα Γερμανική Αυτοκρατορία.
Το 1479 ο Αψβούργος αυτοκράτορας Φρειδερίκος Γ της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας παραχώρησε τα ερείπια του κάστρου στους κόμητες του Τίερσταϊν, οι οποίοι το ξαναέκτισαν με ένα αμυντικό σύστημα προσαρμοσμένο στο νέο πυροβολικό της εποχής.
Το 1633, κατά τη διάρκεια του Τριακονταετούς Πολέμου, κατά τον οποίο οι Καθολικοί πολέμησαν τους Προτεστάντες, το αυτοκρατορικό κάστρο πολιορκήθηκε από τις προτεσταντικές σουηδικές δυνάμεις.
Στις αρχές του 13ου αιώνα, το οχυρό πέρασε από τον Οίκο των Χοενστάουφεν στους δούκες της Λωρραίνης, οι οποίοι το παραχώρησαν στον τοπικό οίκο των Ράτσαμχαουζεν και στους άρχοντες του Χόενσταϊν, οι οποίοι κατείχαν το κάστρο μέχρι τον 15ο αιώνα.
Καθώς οι Χόενσταϊν επέτρεψαν σε κάποιους βαρόνους ληστές να χρησιμοποιήσουν το κάστρο ως κρησφύγετο, η συμπεριφορά τους άρχισε να εξαγριώνει τους γειτονικούς κυβερνήτες.
Έτσι το 1454 κατελήφθη από τον Εκλέκτορα του Παλατινάτου Φρειδερίκο Α και το 1462 καταστράφηκε από τις ενοποιημένες δυνάμεις των πόλεων Κολμάρ, Στρασβούργο και Βασιλεία.
Ωστόσο, ένα κάστρο Στάουφεν αναφέρεται το 1147, όταν οι μοναχοί παραπονέθηκαν στον βασιλιά Λουδοβίκο Ζ της Γαλλίας για την παράνομη κατασκευή του από τον δούκα του Οίκου των Χοενστάουφεν Φρειδερίκο Β της Σουαβίας.
Το ύψωμα όπου είναι χτισμένο το κάστρο αναφέρεται για πρώτη φορά ως Στάουφενμπεργκ σε μια πράξη του 774 που εκδόθηκε από τον Φράγκο βασιλιά Καρλομάγνο.
Παρεδόθησαν δε εις ημάς και ο διαληφθείς Γκέζαγας, μετά των υπ' αυτόν 25 Αλβανών μετά των όπλων των, τον οποίον , κατά την υπόσχεσίν μας, αφού τον εφέραμεν εις Πραστόν και επεριποίθημεν τρέφοντες αυτούς δια πολύν καιρόν, δια να εύρωμεν ευκαιρίαν να τον αποστείλωμεν, τον απεστείλαμεν με όλους τους ανθρώπους του και τα όπλα των με μίαν γολέταν, ήτις τον έβγαλεν εις τον Βόλον».
Μίαν των ημερών επλησιάσαμεν κάτωθι της Ντάπιας, έως 60 τον αριθμόν, προκαλέσαμεν τους μένοντας εις Ντάπιαν Οθωμανούς υπό το πρόσχημα να μας φέρουν όπλα ν' αγοράσωμεν .
Οι Αλβανοί έστειλαν εντοπίους Τούρκους να μας φέρουν όπλα, και τότε ο Εμμανουήλ Ντούνιας και ολίγοι τινές ανέβησαν επάνω εις την Ντάπια με το πρόσχημα της ανακωχής, δια να τους φέρουσι όπλα, και ευθύς ώρμησαν και εθανάτωσαν τους εντοπίους, τους δε Αλβανούς παρέλαβε, χωρίς να τους πειράξουν, και ούτως έτρεξαν οι λοιποί πλησίον ευρισκόμενοι, έχοντες μαζί των και σχοινία έτοιμα, τα οποία έδεσαν στα κανόνια οι άνω ειρισκόμενοι και δι' αυτών ανέβησαν άπαντες οι 60.
Μεθ' ημών ήτο και ο Σπετζιώτης Αβραντίνης, όστις ήτον επιτηδειότατος κανονιέρης, και αμέσως έγιναν τα σημεία και έτρεξεν όλον το στρατόπεδόν μας με τας σημαίας.
«Εις την εποχήν αυτήν, γνωρίζοντες τον Γκέζαγα, υιόν του Σαρλή-Σάρτσα, Αλβανόν, όστις είχε σπαϊλίας τας προσόδους της πατρίδος μου, και το οποίον και εγνωρίζαμεν, εκάμαμεν συνεννόησιν μετ' αυτού δια να μας βγάλη τους σκλάβους Κοτσαμπασίδες και τους ζώντες Αρχιερείς, όπου και τους έβγαλαν, και ημείς συνεννοηθέντες μετ' αυτού εμείναμεν σύμφωνοι, εάν παραδοθεί το φρούριον, να παραδοθεί εις ημάς μ' όσους ανθρώπους έχει και του εδώσαμεν λόγον να τον σώσουμεν και τον στείλωμεν εις τον πατέραν του.
Μας έδωσε ευκολίαν και διέταξε τους ανθρώπους του, τους ευρισκόμενους εις την Ντάπια του Ναυπλίου, οσάκις παρουσιαζόμεθα πλησίον, να μη μας κτυπούν, αλλά να μας φέρουν όπλα από μέσα να αγοράζομεν.
Γεννήθηκε στον Πραστό και κατά την κήρυξη της Επανάστασης στο Λεωνίδι εντάχθηκε στο δεύτερο τμήμα Τσακώνων αγωνιστών υπό τον καπετάν Παναγιώτη Σαράντη και σύντομα βρέθηκε στην πολιορκία της «Ντροπολιτσάς».
Οι συνταγματικοί διάδοχοι του Μοράλες, ο αντιπρόεδρος Άλβαρο Γκαρσία Λινέρα, η πρόεδρος της Γερουσίας Αντριάνα Σαλβατιέρα και ο πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων Βίκτορ Ναβάρο υποβάλλουν κι αυτοί τις παραιτήσεις τους.
Είκοσι ένοπλοι ανοίγουν πυρ γύρω από συνοριακό φυλάκιο μεταξύ Τατζικιστάν και Ουζμπεκιστάν, σκοτώνοντας έναν συνοροφύλακα και έναν αστυνομικό.
Δέκα πολίτες σκοτώνονται σε επίθεση παραστρατιωτικών των Ενωμένων Δημοκρατικών Δυνάμεων, οι οποίοι διέσχισαν τα σύνορα από την Ουγκάντα προς το Βόρειο Κίβου της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό.
Στην αιματηρότερη επίθεση στην Ταϊλάνδη εδώ και πολλά χρόνια, ένοπλοι σκοτώνουν 15 άτομα και τραυματίζουν άλλα 5 σε φυλάκιο στην επαρχία Γιάλα.
Σε αεροπορική επίθεση στη Λιβύη σε κατάστημα μπισκότων σκοτώνονται πέντε πολίτες του Μπανγκλαντές και δύο Λίβυοι ενώ άλλοι 33 τραυματίζονται στην Τρίπολη.
Εάν εγκριθεί η αυτονομία, τότε η τοπική φορολογία, η εκπαίδευση, η ασφάλεια και η νομοθεσία θα αποφασιστούν από τους Σιντάμα αντί της κυβέρνησης της Αιθιοπίας.
Η αστυνομία στο Παρίσι ρίχνει αντλίες νερού και προβαίνει σε 105 συλλήψεις κατά την επετειακή διαδήλωση έναν χρόνο μετά την πρώτη κινητοποίηση του κινήματος κίτρινα γιλέκα.
Κατά τν 30ή επέτειο του ξεσπάσματος της Βελούδινης Επανάστασης, περισσότερα από 200.000 άτομα συρρέουν στην Λέτνα της Πράγας και ζητούν την παραίτηση του πρωθυπουργού της Τσεχίας, Αντρέι Μπάμπις.
Τουλάχιστον πέντε άτομα σκοτώνονται και μέχρι και 30 τραυματίζονται, από τα πυρά των δυνάμεων ασφαλείας εναντίον διαδηλωτών κοντά στη γέφυρα Αχράρ της Βαγδάτης.
Σε βομβιστική επίθεση αυτοκτονίας με παγιδευμένο όχημα σκοτώνονται 12 άτομα και άλλα 20 τραυματίζονται κοντά στο υπουργείο Εσωτερικών της πρωτεύουσας του Αφγανιστάν, Καμπούλ.
Με πρόταση δυσπιστίας ανατρέπεται η κυβέρνηση της πρωθυπουργού της Μολδαβίας Μάγια Σάντου μετά την παραβίαση της συμφωνίας για συνασπισμό με το Σοσιαλιστικό Κόμμα.
Στο Κουβέιτ, ο Εμίρης διορίζει νέο πρωθυπουργό τον Σαμπάχ Αλ Χαλίντ Αλ Σαμπάχ σε αντικατάσταση του Τζαμπέρ Αλ Μουμπάρακ Αλ Χαμάντ Αλ Σαμπάχ.
Η Υεμένη και το Νότιο Μεταβατικό Συμβούλιο υπογράφουν συμφωνία για κυβέρνηση συνεργασίας στο Ριάντ της Σαουδικής Αραβίας, με σκοπό να δοθεί ένα τέρμα στις εχθροπραξίες μεταξύ δύο ομάδων στο Άντεν.
Τρεις πυροσβέστες σκοτώνονται και άλλοι δύο και ένας αστυνομικός τραυματίζονται από έκρηξη σε εγκαταλελειμμένη φάρμα στο Κουαρνιέντο του Πεδεμόντιου στην Ιταλία.
Υπογράφεται συμφωνία από τα περισσότερα πολιτικά κόμματα της Χιλής που υποστηρίζει τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος τον Απρίλιο του 2020 για την σύνταξη ενός νέου συντάγματος μέσω συντακτικής συνέλευσης.
Η δήμαρχος του Βίντο, Πατρίσια Άρσε, από το κυβερνών Κίνημα για Σοσιαλισμό, υφίσταται επίθεση από διαδηλωτές της αντιπολίτευσης, οι οποίοι την διαπομπεύουν σέρνοντάς την στους δρόμους ξυπόλητη, την καλύπτουν με κόκκινη μπογιά και της κουρεύουν με τη βία τα μαλλιά.
Από έκρηξη παγιδευμένου αυτοκινήτου στην Τελ Αμπιάντ της κυβερνητικής επαρχίας Ράκα στα σύνορα της Τουρκίας με τη Συρία, σκοτώνονται 13 άτομα και τραυματίζονται περισσότερα από 30 άλλα, ιδίως άμαχοι.
Εν μέσω καταγγελίας για βιασμό από μια αμερικανίδα και μετά την προβολή μιας τηλεοπτικής συνέντευξης στην οποία απέτυχε να απαντήσει στο θέμα και στις σχέσεις του με τον καταδικασμένο για σεξουαλικά εγκλήματα αυτόχειρα χρηματιστή Τζέφρι Επστάιν, παραιτείται από τον δημόσιο βίο ο Πρίγκιπας Ανδρέας, Δούκας της Υόρκης.