polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Για να αντιμετωπίσει την εδαφική επέκταση του δουκάτου της Βουργουνδίας , ο Λουδοβίκος της Ορλεάνης, αγόραζε εδάφη και οχυρά στις ανατολικές άκρες του βασιλείου της Γαλλίας.
Επιπλέον, φαίνεται να ήθελε να σπάσει τη γαλλο-βρετανική εκεχειρία, φτάνοντας να προκαλέσει τον Ερρίκο Δ του Λάνκαστερ σε μονομαχία, γεγονός απαράδεκτο για τους Βουργουνδούς, επειδή οι Φλαμανδοί βιομήχανοι εξαρτιόταν πλήρως από τις εισαγωγές μαλλιού από την Αγγλία και θα καταστρέφονταν από ένα εμπάργκο.
Ωστόσο, οι οδηγίες που έδωσε ο δούκας στους υποτελείς του να μην λάβουν μέρος στη μάχη, δεν ακολουθήθηκαν (βρίσκουμε στους καταλόγους των νεκρών πολλούς ιππότες του δούκα της Βουργουνδίας, συμπεριλαμβανομένου τού αδελφού τού Ιωάννη τού Άφοβου, Αντώνιου της Βραβάντης).
Το 1380 ο Κάρολος ΣΤ διαδέχθηκε τον πατέρα του βασιλιά Κάρολο Ε', ο οποίος μέχρι τον θάνατό του είχε καταφέρει να ελευθερώσει όλα σχεδόν τα γαλλικά εδάφη, που οι Άγγλοι είχαν καταλάβει από το 1337, που είχε αρχίσει ο Εκατονταετής πόλεμος.
Λόγω της ανηλικιότητάς του δημιουργήθηκε συμβούλιο αντιβασιλείας αποτελούμενο από τους θείους του υπό τον δούκα της Βουργουνδίας Φίλιππο τον Τολμηρό, που έγινε αντιβασιλιάς.
Ο εμφύλιος πόλεμος μεταξύ Βουργουνδών και Αρμανιάκ ήταν μια σύγκρουση με επικεφαλής δύο κλάδους της βασιλικής δυναστείας των Βαλουά, του οίκου της Ορλεάνης και του οίκου των Βουργουνδών Βαλουά, από το 1407 έως το 1435 στη Γαλλία.
Ο εμφύλιος πόλεμος μεταξύ Αρμανιάκ και Βουργουνδών διαδραματίστηκε στη Γαλλία κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Καρόλου ΣΤ, μεσούντος του Εκατονταετούς Πολέμου και του Μεγάλου ποντιφικού σχίσματος της Δύσης .
Ο Ιωάννης ο Άφοβος αποφάσισε να απαλλαγεί από τον εξοργιστικό αντίπαλό του: έβαλε και τον δολοφόνησαν στο Παρίσι, τον Νοέμβριο του 1407, καθώς έβγαινε από τη βασίλισσα, που μόλις είχε γεννήσει.
Αυτό ήταν υπερβολικό για τον Ιωάννη τον Άφοβο, που αποφάσισε να εκδικηθεί την απομάκρυνσή του από την εξουσία και συγχρόνως την προσωπική προσβολή από τον δούκα της Ορλεάνης.
Το Φιλελεύθερο Κόμμα της Αυστραλίας και οι προκάτοχοί του συνέπηξαν μια συμμαχία φιλελεύθερου και συντηρητικού προσανατολισμού, αντιπολιτευόμενοι το Αυστραλιανό Εργατικό Κόμμα.
Αυτή η ιδεολογική διάκριση έχει αναφορές μέχρι και σήμερα, με το σύγχρονο Φιλελεύθερο Κόμμα να περιγράφεται συχνά ως «ευρεία εκκλησία», ένας όρος που διαδόθηκε από τον πρώην πρωθυπουργό Τζον Χάουαρντ.
Ιστορικά αντλεί ισχυρή υποστήριξη κυρίως από τη μεσαία τάξη, αν και τις τελευταίες δεκαετίες έχει πετυχημένη απεύθυνση στους κοινωνικά συντηρητικούς ψηφοφόρους της εργατικής τάξης.
Ο όρος πολυσυλλεκτικό κόμμα (, αποδιδόμενος και ως «λαϊκό κόμμα», αν και ο τελευταίος όρος δέχεται κριτική) αποτελεί έκφραση στρατηγικού και οργανωτικού προσανατολισμού των πολιτικών κομμάτων στους κόλπους της πολιτική επιστήμης.
Περιγράφει την ιδιότητα ενός πολιτικού κινήματος να επιτρέπει ένα ευρύ φάσμα απόψεων μεταξύ των μελών του, με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά την αποϊδεολογικοποίηση, την απομάκρυνση από μια συγκεκριμένη κοινωνική τάξη ή ένα εκλογικό σώμα που βασίζεται σε επιμέρους πολιτισμικά και κοινωνικά χαρακτηριστικά, την ενίσχυση του επιτελείου και την ταυτόχρονη υποτίμηση του ρόλου των μεμονωμένων μελών του κόμματος, καθώς επίσης και την προσπάθεια σύνδεσης με ομάδες συμφερόντων.
Με δηλώσεις που διατηρούνται όσο το δυνατόν πιο γενικόλογες, στόχος είναι η προσέλκυση ενός ευρύτερου ακροατηρίου, έξω από το πλαίσιο συγκεκριμένης εκλογικής πελατείας.
Ως αποτέλεσμα, ο ανέμενε ιδεολογική σύγκλιση των κομμάτων, μείωση του ποσοστού των τακτικών ψηφοφόρων και αύξηση του αριθμού των «εναλλασσόμενων» ψηφοφόρων, περιορισμό της πολιτικής διαδικασίας στη διαχείριση του και όξυνση της πολιτικής αλλοτρίωσης μεταξύ των ψηφοφόρων.
Κατά την προετοιμασία της προεκλογικής εκστρατείας, τα κόμματα διερευνούν τις τρέχουσες προτιμήσεις των ψηφοφόρων μέσω ερευνών, αντί να τους κινητοποιούν για συγκεκριμένους σκοπούς.
Η ιδιότητα του πολυσυλλεκτισμού στηρίζεται σε ένα θεμελιακό χαρακτηριστικό των πολιτικών κομμάτων, την αναγκαιότητα διεύρυνσης της κοινωνικής τους στήριξης, που πραγματώνεται με απευθύνσεις σε ευρύτερα πληθυσμιακά στρώματα.
Τόσο η Χριστιανοδημοκρατική Ένωση της Γερμανίας και η Χριστιανική Κοινωνική Ένωση στη Βαυαρία όσο και το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα θεωρούνται πολυσυλλεκτικά κόμματα, γνωστά στα γερμανικά ως .
Σε περίπτωση που ένας υποψήφιος που έχει λάβει τις περισσότερες ψήφους υπερβεί το ποσοστό του 50% της συνολικής ψήφου, κηρύσσεται νικητής των εκλογών και εκλέγεται πρόεδρος.
Εάν κανείς από τους υποψηφίους δεν συγκεντρώσει το απαιτούμενο όριο του 50%, τότε διεξάγεται δεύτερος και τελικός γύρος ανάμεσα στους δύο πρώτους σε ποσοστά υποψηφίους του 1ου γύρου, την τελευταία Κυριακή του Οκτωβρίου.
Οι υποψήφιοι για το αξίωμα του Προέδρου διεκδικούν τη θέση έχοντας μαζί τους έναν υποψήφιο για το αξίωμα του Αντιπροέδρου, ο οποίος εκλέγεται ως αποτέλεσμα της προεδρικής εκλογής.
Κατά την προεκλογική εκστρατεία ο Ζαΐχ Μπολσονάρου υπέστη δολοφονική επίθεση με μαχαίρι στις 6 Σεπτεμβρίου 2018 στην πόλη Τζουίζ ντε Φόρα στην Μινάς Ζεράις.
Αργότερα ο γιος του Μπολσονάρο έγραψε στα κοινωνικά δίκτυα ότι η κατάσταση του πατέρα του ήταν πιο σοβαρή από όσο ο ίδιος νόμιζε, και ότι εκείνος είχε χάσει πολύ αίμα και είχε πολυχαμηλή πίεση.
Στις 31 Αυγούστου 2016 η Γερουσία ψήφισε με ψήφους 61 – 20 υπέρ της μομφής, βρίσκοντας τη Ρούσεφ ένοχη για παραβίαση των δημοσιονομικών νόμων και την απομάκρυνε από τα καθήκοντά της.
Στις 12 Μαΐου 2016, η Ομοσπονδιακή Γερουσία ανέστειλε προσωρινά τις εξουσίες και τα καθήκοντα της Ρούσεφ έως και έξι μήνες ή έως ότου η Γερουσία καταλήξει σε ετυμηγορία: να της αφαιρέσει το αξίωμα αν κριθεί ένοχη ή να την αθωώσει από τα εγκλήματα που κατηγορείται.
Οι υποψήφιοι εκλέγονται σε 27 πολυεδρικές εκλογικές περιφέρειες που αντιστοιχούν στις ισάριθμες πολιτείες και στο Ομόσπονδο Διαμέρισμα, ποικίλλοντας σε μέγεθος από 8 ως 70 έδρες.
Δικαίωμα ψήφου έχουν οι πολίτες της Βραζιλίας που είναι τουλάχιστον 16 ετών και είναι υποχρεωτική η ψηφοφορία για εκείνους που έχουν ηλικία μεταξύ 18 και 70 ετών.
Όσοι δεν προσέρχονται στην κάλπη και δεν μπορούν να δικαιολογήσουν την απουσία τους, πληρώνουν πρόστιμο 3,51 (ισοσυναμούσε με 0,90 αμερικανικά δολάρια τον Οκτώβριο του 2018).
Στις εκλογές του 2014 επανεξελέγη πρόεδρος η Ντίλμα Ρούσεφ, υποψήφια από το Εργατικό κόμμα λαμβάνοντας στον δεύτερο γύρο το 51,6% των ψήφων, νικώντας τον Αέσιο Νέβες από το Βραζιλιάνικο Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα, ο οποίος έλαβε το 48,4% των ψήφων.
Η Ρούσεφ είχε εκλεγεί για πρώτη φορά στις εκλογές του 2010, και διαδέχθηκε τον πολιτικό της μέντορα, Λουίς Ινάσιο Λούλα ντα Σίλβα, πρόεδρο από το 2003 ως το 2011.
Οι Κυβερνήτες και Υποκυβερνήτες όλων των πολιτειών της Βραζιλίας και του Ομοσπονδιακού Διαμερίσματος εκλέγονται, αν χρειαστεί σε 2 γύρους, με τον ίδιο τρόπο όπως στις προεδρικές εκλογές.
Η σχέση ήταν τόσο καλή, ώστε κανονίστηκε ο Λουδοβίκος Β να νυμφευτεί τη Γιούντιτ/Ιουδήθ των Χοενστάουφεν, ανιψιά τού Κορράδου Γ και αδελφή τού διαδόχου του Φρειδερίκου Α Βαρβαρόσσα.
Ως το τέλος τού Κορράδου Γ, ο νεαρός λάντγκραβος έμεινε στη βασιλική Αυλή, όπου έλαβε μόρφωση από τον αρχιεπίσκοπο τού Μάιντς και τον επίσκοπο τού Μέρσεμπουργκ.
Σύμφωνα με τον θρύλο, που τον κατέγραψε ο Γιοχάννες Ρότε το 1421, ο Λουδοβίκος Β ταξίδευε ανώνυμα και μία νύκτα βρήκε καταφύγιο στην πόλη Ρούλα σε έναν σιδηρουργό.
Αυτός, όπως δούλευε στο σιδηρουργείο του, παραπονέθηκε για την κατάσταση και μέμφθηκε τους ευγενείς, θρηνώντας που ο επικυρίαρχός τους ήταν πολύ μαλακός απέναντι σε αυτούς.
Πολέμησαν μαζί τον Ερρίκο Γ τον Λέοντα δούκα της Σαξονίας, από τον Οίκο των Γουέλφων, και τον αρχιεπίσκοπο τού Μάιντς, που κρατούσε το Έρφουρτ και άλλες ιδιοκτησίες.
Ο παράγοντας που ευθύνεται για την μεγάλη σεισμική ακολουθία στην περιοχή είναι η κίνηση μάγματος κάτω από το νησί, ενώ στις 9 Οκτωβρίου εντοπίστηκαν ενδείξεις υποθαλάσσιας ηφαιστειακής έκρηξης.
Αυτό σημαίνει ότι πιθανώς τα σμήνη σεισμών εμφανίζονται από το πουθενά και μπορούν να δώσουν δεκάδες ή εκατοντάδες σεισμούς σε ένα πολύ μικρό χρονικό διάστημα (για παράδειγμα, το σμήνος σεισμών της 5ης Ιουλίου 2018 περιείχε περίπου 160 σεισμούς όλων των μεγεθών και από αυτούς αναφέρθηκαν μόνο οι 12).
Τον Φεβρουάριο του 2008, πάνω από 500 σεισμοί και μετασεισμοί καταγράφηκαν σε δύο εβδομάδες κοντά στο Μεξικάλι, κατά μήκος του ρήγματος Θέρρο Πριέτο.
Το 2013, τα νησιά Σάντα Κρουζ επηρεάστηκαν από ένα μεγάλος σμήνος σεισμών που έφταναν ακόμη και 6 ρίχτερ, προσεισμοί για τον σεισμό των Νήσων του Σολομώντα στις 6 Φεβρουαρίου, έντασης 8.0 ρίχτερ.
Το τμήμα Περιβάλλοντος και Φυσικών Πόρων κήρυξε κατάσταση έκτακτης ανάγκης σε ολόκληρη τη χώρα, η οποία θα τεθεί εκτός ισχύος μόλις περάσει ένα 24ωρο χωρίς κανένα σεισμό.
Η διαφορά του σμήνους με τους μετασεισμούς ή τους προσεισμούς είναι ότι οι δύο τελευταίοι είναι σεισμικές ακολουθίες μετά από τον κύριο σεισμό, ενώ στο σμήνος σεισμών δεν υπάρχει κάποιος σεισμός που να είναι εμφανώς ο κύριος.
Το 1942, τόσο ο Ζαν-Πιέρ Μελβίλ όσο και ο αδερφός του Ζακ διέσχισαν τα Πυρηναία όρη και κατευθύνθηκαν προς την ουδέτερη Ισπανία, όπου στη συνέχεια θα προσπαθούσαν να φτάσουν στη Μεγάλη Βρετανία και τον Ελεύθερο Γαλλικό Στρατό.
Θεωρείται ο πνευματικός πατέρας του Γαλλικού Νέου Κύματος και ήταν ένας από τους πρώτους πλήρως ανεξάρτητους Γάλλους σκηνοθέτες που σημείωσαν εμπορική και κριτική επιτυχία.
Τα έργα του περιλαμβάνουν τα αστυνομικά δράματα Μπομπ ο χαρτοπαίχτης , Ο Χαφιές , Ο δολοφόνος με το αγγελικό πρόσωπο και Ο Κόκκινος Κύκλος καθώς και τις πολεμικές ταινίες και Η Μεγάλη Στρατιά των Αφανών Ηρώων .
Έγινε γνωστός για τα μινιμαλιστικά φιλμ νουάρ του, όπως τον "Χαφιέ" , τον Δολοφόνο με το Αγγελικό Πρόσωπο και τον Κόκκινο Κύκλο , με πρωταγωνιστές σημαντικούς ηθοποιούς όπως ο Αλέν Ντελόν, ο Ζαν Πολ Μπελμοντό και ο Λίνο Βεντούρα.
Επηρεασμένος από τον αμερικανικό κινηματογράφο, ειδικά τις γκανγκστερικές ταινίες της δεκαετίας του 1930 και του 1940, χρησιμοποίησε αξεσουάρ όπως όπλα, ρούχα και καπέλα Φεντόρα, για να διαμορφώσει ένα χαρακτηριστικό ύφος στις ταινίες του.
Μετά την πτώση της Γαλλίας το 1940 κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, κατά τον οποίο αποχώρησε από τη Δουνκέρκη ως στρατιώτης στον Γαλλικό Στρατό, ο Γκρούμπαχ μπήκε στη Γαλλική Αντίσταση για να αντιταχθεί στους Γερμανούς Ναζί που κατέλαβαν τη χώρα.
Το θέμα και η προσέγγιση του Μελβίλ στη δημιουργία ταινιών επηρεάστηκαν σε μεγάλο βαθμό από την θητεία του στη Γαλλική Αντίσταση κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, όπου και υιοθέτησε το ψευδώνυμο «Μέλβιλ» ως φόρο τιμής στον αγαπημένο του Αμερικανό συγγραφέα Χέρμαν Μέλβιλ.
Η αραιή, υπαρξιστική αλλά κομψή προσέγγισή του στο φιλμ νουάρ και αργότερα στις ταινίες νεο-νουάρ, πολλές από αυτές στα αστυνομικά δράματα, έχουν μεγάλη επιρροή στις μελλοντικές γενιές κινηματογραφιστών.
Αν και φίλος αριστερών ειδώλων όπως ο Ζαν Λυκ Γκοντάρ και ο Υβ Μοντάν και θεωρούσε τον εαυτό του κομμουνιστή τη δεκαετία του '30, ο Μέλβιλ αναφέρθηκε ως ακραίος ατομικιστής και δεξιός αναρχικός όσον αφορά την πολιτική και δεν συμμετείχε ενεργά στην πολιτική εκτός του κινηματογράφου.
Ο Μελβίλ πέθανε στις 2 Αυγούστου 1973 σε ηλικία 55 ετών από ένα εγκεφαλικό επεισόδιο, ενώ γευμάτιζε με τον συγγραφέα Φίλιπ Λαμπρό στο εστιατόριο - στο Παρίσι.
Ο Μελβίλ ήταν παντρεμένος με τη σύζυγό του, Φλοράνς, από το 1952 μέχρι το θάνατό του, η οποία είχε εργαστεί ως παραγωγός στο Δύο Άνδρες στο Μανχάταν.
Με τη βελτίωση των σχέσεων της Πρωσίας με την Αγγλία, που συνέβησαν τα τελευταία χρόνια της βασιλείας του Φρέντερικ, ο Λούζης κατόρθωσε να ασκήσει μια πιο καρποφόρα πρεσβευτική δραστηριότητα.
Από το 1763 έως το 1765, μετέφρασε τους τέσσερις τόμους του Λουκιανού από τα Ελληνικά στα Ιταλικά, σε τέσσερις τόμους που δημοσιεύθηκαν στο Λονδίνο και τη Βενετία το 1764.
Ο Εθνικός Βόλου ιδρύθηκε το 1945 με αρχική ονομασία Αναγέννηση Βόλου και συμμετείχε στο πρώτο μεταπολεμικό πρωτάθλημα της ΕΠΣ θεσσαλίας την σεζόν 1945-46.
Η Σκάντα αναφέρεται σε Ανατολικές Ρωμαϊκές βιβλιογραφικές πηγές, όπως στο Νεαραί από τον αυτοκράτορα Ιουστινιανό Α' και σε ιστορικές καταγραφές της Ιουστινιανής εποχής από τον Προκόπιο και τον Μένανδρο προτήκτωρ, ως ένα φρούριο στην ενδοχώρα της Λαζικής, ένα βασίλειο στη Μαύρη Θάλασσα που διεκδίκησαν οι δύο αυτοκρατορίες, η Ανατολική Ρωμαϊκή και η Περσική των Σασσανιδών.
Το φρούριο της Σκάντα, μαζί με αυτό της Σαραπάνις, στέκονταν σε δυσπρόσιτο έδαφος, φυλάσσοντας τις ανατολικές οδούς προς τη χώρα, στα σύνορα της Ιβηρίας.
Περί το 522, όταν η Λαζική είχε αποδεχτεί την Ανατολική Ρωμαϊκή επικυριαρχία, οι φρουρές των δύο συνοριακών οχυρών αντικαταστάθηκαν από τα αυτοκρατορικά στρατεύματα, τα οποία σύντομα εγκατέλειψαν τα πόστα τους εξαιτίας δυσκολιών στην εφοδιαστική.
Οι Λαζοί κατέστρεψαν τη Σκάντα και τη Σαραπάνις για να μην πέσουν στα χέρια των Σασσανιδών, αλλά οι εχθροπραξίες στη Λαζική συνεχίστηκαν, και το 551 οι Περσές αποκατέστησαν τη Σκάντα και την κράτησαν καθ'όλη τη διάρκεια των συγκρούσεων, για σχεδόν 25 χρόνια.
Οι Ρώσοι απεσταλμένοι Τολοχανώφ και Γέβλυεφ, που περιόδευσαν στο Ιμερέτι κατά τη δεκαετία του 1650, επισκέφτηκαν τη Σκάντα - που τότε ήταν η αγαπημένη θερινή κατοικία του Βασιλιά Αλέξανδρου Γ' του Ιμερέτι - αρκετές φορές και την περιέγραψαν ως ένα καλοφτιαγμένο φρούριο στην κορυφή ενός λόφου σε μια τραχιά κοιλάδα ποταμού, που περιβαλλόταν από ένα τείχος τούβλων ύψους 20 μ.
Ο Γεωργιανός ιστορικός, ο πρίγκιπας Βακχούστι, που κατάρτισε τη γεωγραφία της Γεωργίας το 1745, αναφέρθηκε στη Σκάντα ως την έδρα ενός βασιλικού παλατιού και «μια μεγάλη ακρόπολη επιβλητικής κατασκευής».
Κατά τη δεκαετία του 1830, ο Ελβετός μελετητής Φρεντερίκ Ντυμπουά του Μοντπερέ περιέγραψε τη Σκάντα ως «τίποτα περισσότερο από ένα ερείπιο, εγκαταλειμμένο εδώ και καιρό».
Η ενοποίηση του Βασιλείου της Γεωργίας στις αρχές του 11ου αιώνα - του οποίου ήταν μέρη τα παλαιά εδάφη της Λαζικής και της Ιβηρίας - αποστέρησε από τη Σκάντα την στρατηγική σημασία που είχε στο παρελθόν ως συνοριακό φρούριο.
Στα μέσα του 15ου αιώνα, καθώς το Βασίλειο του Ιμερέτι αναδυόταν ανεξάρτητο από τη Γεωργία που μαστιζόταν από πολέμους, η Σκάντα ανέκτησε την εξέχουσα θέση της.
Πέρα από τα ντόπια ιστορικά έγγραφα, αναφέρεται, επίσης, από τους ξένους επισκέπτες της χώρας, όπως από τους Γιοσάφατ Μπαρμπαρό και Αμπρόγκιο Κονταρίνι κατά τη δεκαετία του 1470, από τους Νικηφόρο Τολοχανώφ και Αλεξέι Γέβλυεφ κατά τη δεκαετία του 1650, από τον Ζαν Σαρντίν στη δεκαετία του 1660 και τον Γιόχαν Αντόν Γκούλντενσταντ στη δεκαετία του 1770.
Στη Σκάντα υπάρχει ένα ερειπωμένο φρούριο, στο οποίο έχουν αναφερθεί οι Ανατολικοί Ρωμαϊκοί συγγραφείς της Ύστερης Αρχαιότητας και ήταν ένα από τα οχυρά που διεκδίκησαν η Ανατολική Ρωμαϊκή αυτοκρατορίας και η Αυτοκρατορία των Σασσανιδών κατά τη διάρκεια των συγκρούσεων τους στη Λαζική.
Ο Καϊχοσρόης Α παρέδωσε τον Βυζαντινό ευγενή Θεόδωρο Μαγκαφά στον αυτοκράτορα Ισαάκιο Β Άγγελο, αφού δέχτηκε πρώτα εγγυήσεις για την ασφάλειά του.
Όταν ο αδελφός του Σουλεϊμάν Β βάδισε στο Ικόνιο, ο Καϊχοσρόης Α διέφυγε στην Κωνσταντινούπολη , όπου εκεί έζησε το διάστημα 1197 - 1203 και πιθανότατα βαπτίστηκε.
Ο Καϊχοσρόης Α κατέκτησε την Αττάλεια από την ισχυρή φρουρά της Νίκαιας, εξοπλίζοντας έτσι το σουλτανάτο του Ικονίου με ένα ισχυρό λιμάνι στη Μεσόγειο.
Ο Καϊχοσρόης Α ήταν ο 11ος και μικρότερος γιος του Κιλίτζ Αρσλάν Β· πολέμησε με τους αδελφούς του για τη διαδοχή, μέχρι την εποχή που έχασε τον θρόνο από τον αδελφό του Σουλεϊμάν Β .
ιστορικός Ρουστάμ Σουκούροφ γράφει ότι ο Καϊχοσρόης Α είχε "διπλή ταυτότητα χριστιανική και μουσουλμανική κάτι που σχετίζεται με την διπλή Ελληνική και Τουρκική του καταγωγή".
Το πρώτο του γκολ για την ομάδα, ήρθε στα τελευταία λεπτά ενός εντός έδρας αγώνα εναντίον του Απόλλωνα Σμύρνης, ο οποίος ολοκληρώθηκε με νίκη 1-0.
Στις 25 Φεβρουαρίου 2018, επέστρεψε σε αγώνα μετά από ένα μήνα εκτός δράσης λόγω τραυματισμού και σημείωσε το μοναδικό γκολ στην εντός έδρας νίκη με 1-0 επί του Πλατανιά.
Στις 27 Ιανουαρίου 2019, σημείωσε το γκολ της ισοφάρισης με μία ωραία σόλο προσπάθεια, στην ισοπαλία 1-1 με τον Παναθηναϊκό, για να δώσει στην ομάδα του ένα σημαντικό βαθμό για την αποφυγή του υποβιβασμού.
Παρά τη νεαρή ηλικία του, ο Ντέλετιτς κατάφερε να αγωνιστεί σε πολλούς συλλόγους, κυρίως δεύτερης κατηγορίας, όπως οι σερβικές Μλαντένοβατς, Βοϊβοντίνα, Νάπρεντακ Κρούσεβατς, ΦΚ Γιαγκόντινα και οι ρουμανικές Σαγκεάτα Στεζάρου και Ακαντέμικα Κλιντσένι.
Παρόλο που ο παίκτης διεκδικήθηκε από μεγάλους συλλόγους της Σερβίας και της Τουρκίας, στις 26 Ιουνίου 2016 υπέγραψε τριετές συμβόλαιο με την ΑΕΛ, χάρη στη βοήθεια του πρώην ποδοσφαιριστή του συλλόγου Σλάνταν Σπάσιτς και του τότε τεχνικού διευθυντή Θωμά Κυπαρίσση.
Γεννημένος στην Όρσα, ο Πουτσίλα ξεκίνησε την ενασχόληση με το ποδόσφαιρο από την ΡΟΟΡ Μινσκ, προτού, στη συνέχεια, υπογράψει επαγγελματικό συμβόλαιο συνεργασίας με την Ντιναμό Μινσκ, τον Ιανουάριο του 2004.
Έως τον δανεισμό του στην Αμβούργο ΣΦ, είχε, συνολικά, πραγματοποιήσει 21 συμμετοχές, το 2007, αγωνιζόμενος ως μέσος για λογαριασμό της Ντιναμό Μινσκ, στην Πρέμιερ Λιγκ Λευκορωσίας, πετυχαίνοντας, παράλληλα, ένα τέρμα.
Ο Πουτσίλα έχει πραγματοποιήσει διεθνείς συμμετοχές με την Εθνική Λευκορωσίας 17, καθώς και την Εθνική Λευκορωσίας 21, πραγματοποιώντας, συνολικά, έντεκα συμμετοχές, κατά τη διάρκεια των οποίων πέτυχε ένα τέρμα.
Κατά τη διάρκεια του δεύτερου μισού της σεζόν 2007-08, πραγματοποίησε, συνολικά, τρεις συμμετοχές στην Μπουντεσλίγκα με τα χρώματα της Αμβούργο ΣΦ, εισερχόμενος στον αγωνιστικό χώρο ως αλλαγή, κάθε φορά.
Ως βουλευτής, διετέλεσε Κοσμήτορας της Βουλής, μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Άμυνας, μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Εμπορίου και Βιομηχανίας, μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Υγείας, μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Περιβάλλοντος και μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής για την Εγκληματικότητα.
Επιπλέον, ήταν μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της Κυπριακής Ομάδας στη Διακοινοβουλευτική Ένωση, μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής του Κυπριακού Κλάδου του Κοινοπολιτειακού Κοινοβουλευτικού Συνδέσμου και αναπληρωματικό μέλος της Συνέλευσης για το Μέλλον της Ευρώπης.
Ακολούθως, απέκτησε δίπλωμα Δικανικής Ιατρικής στη Μεγάλη Βρετανία και τίτλους στην ειδικότητα της Παθολογικής Ανατομικής και της Ιατροδικαστικής στην Ελλάδα.
Τον Μάρτιο του 1997 αποχώρησε από την κοινοβουλευτική ομάδα του ΔΗΚΟ και συνέχισε ως ανεξάρτητος βουλευτής έως τον Ιανουάριο του 1988 που επέστρεψε στην κοινοβουλευτική ομάδα του κόμματος.
Εργάστηκε ως ιατρικός λειτουργός γενικής ιατρικής και γενικής χειρουργικής σε νοσοκομεία και πανεπιστημιακές κλινικές του Κέιμπριτζ, του Έλυ και του Λίβερπουλ την περίοδο 1984-1986.
Την περίοδο 1986-1993 εργάστηκε ως επιμελητής και λέκτορας ιατροδικαστικής και παθολογοανατομίας σε νοσοκομεία και πανεπιστημιακές κλινικές του Λονδίνου, του Λέστερ και της Γλασκώβης.
Στη συνέχεια επέστρεψε στην Κύπρο, όπου και εργάστηκε ως ιατροδικαστής στις Ιατρικές Υπηρεσίες και Υπηρεσίες Δημόσιας Υγείας του Υπουργείου Υγείας .
Γύρω στο έτος 10, οι Ρωμαίοι την έκαψαν, ίσως σε σχέση με τις τοπικές εξεγέρσεις, και στη συνέχεια οι Κοριοσολίτες την εγκατέλειψαν και εγκαταστάθηκαν στη νέα τους πρωτεύουσα, στην οποία έδωσαν το όνομά τους, τη σύγχρονη Κορσέλ, σε ρωμαιογαλατική ονομασία .
Πολλές αρχαιολογικές ανασκαφές, που διεξάγονται επί χρόνια σε αρκετές τοποθεσίες όπως, μεταξύ άλλων, στον αρχαιολογικό χώρο της Κορσέλ, επέτρεψαν την καλύτερη κατανόηση αυτού του λαού της Αρμορικής.
Τους αναφέρει σαν μία από τις πέντε μεγαλύτερες φυλές στη βρετονική χερσόνησο από την Εποχή του Χαλκού, μαζί με τους Βενετούς, τους Ναμνήτες, τους Ρεδόνες και τους Οσίσμιους.
Μετά την κατάκτηση της Γαλατίας από τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, η περιοχή της φυλής των Κοριοσολιτών αποτέλεσε τμήμα ρωμαϊκής επαρχίας, στη βορειοδυτική ακτή της Γαλατίας, που οι Ρωμαίοι ονόμασαν Αρμορική.
Οι Κοριοσολίτες, μία από τις πέντε φυλές των Κελτών που κατέλαβαν την Αρμορική, κατοικούσαν στους σημερινούς νομούς Κοτ-ντ'Αρμόρ και Ιλ-ε-Βιλαίν.
Οι άνθρωποι και πολλά άλλα ζώα δεν επεξεργάζονται τον περιβάλλοντα χώρο με σταθερό βλέμμα αλλά κινούν, μέσω μεταπηδήσεων, τα μάτια τους ώστε να τον κατανοήσουν.
Οι μεταπηδήσεις λαμβάνουν χώρα 2 με 3 φορές το δευτερόλεπτο και κατευθύνουν το βλέμμα σε περιοχές ενδιαφέρόντος ώστε να μεγιστοποιήσουν την αποκομηδή πληροφορίας.
Η διαδικασία της μεγιστοποίησης της πληροφορίας επηρεάζεται τόσο από τα χαρακτηριστικά του περιβάλλοντος όσο και από τον εκάστοτε στόχο που υπάρχει την δεδομένη χρονική στιγμή .
Μέσω της πληροφορίας που λαμβάνεται, ο εγκέφαλος δημιουργεί μια τρισδιάστατη αναπάρασταση του γύρω κόσμου με χρώμα και σε υψηλή ευκρίνεια η οποία συχνά βασίζεται στην γωνιακή κίνηση των αντικειμένων στον αμφιβληστροειδή χιτώνα).
Αυτή η αναπαράσταση είναι νοητική γιατί ο ανθρώπινος οφθαλμός και πιο συγκεκριμένα ο αμφιβληστροειδής χιτώνας απαρτίζεται από περιοχές που ποικίλουν στην ευκρίνεια καθώς και στην αναπαράσταση των χρωμάτων.
Η περιοχή με την υψηλότερη ευκρίνεια βρίσκεται περίπου στο κέντρο του αμφιβληστροειδούς με την οξύτητα της όρασης να μειώνεται διαμετρικά καθώς απομακρυνόμαστε από αυτό.
Τα κωνία τα οποία αποτελούν σχεδόν στο σύνολο της την ωχρή κοιλήδα ,είναι ευαίσθητα και στα τρία βασικά χρώματα και ως εκ τούτου μας δίνουν την έγχρωμη όραση.
Καθώς απομακρυνόμαστε από το κέντρο του αμφιβληστροειδούς τα κωνία δίνουν την θέση τους στα ραβδία τα οποία είναι μονόχρωμα και μεγαλύτερα σε μέγεθος κάτι που τα κάνει πιο ευαίσθητα στον χαμηλο φωτισμό.
Οι οφθαλμικές μεταπηδήσεις είναι από τις πιο γρήγορες κινήσεις του ανθρώπινου σώματος (το ανοιγόκλειμα των ματιών μπορεί να έχει υψηλότερη μέγιστη ταχύτητα).
Μεταπηδήσεις προς ένα απρόσμενο ερέθισμα παίρνουν συνήθως 200 χιλιοστά του δευτερολέπτου μέχρι να ξεκινήσουν και διαρκούν 20-200 ανάλογα με το πλάτος τους .
Ο τρόπος με τον οποίο γίνεται αυτό εφικτό είναι με το παρακμφθούν μέρη του εγκεφάλου που συνδέονται με χρονοβόρα επεξεργασία με αποτέλεσμα οι οφθαλμικοί μύες να ενεργοποιουνται πιο σύντομα.
Για πλάτη μεγαλύτερα των 20 μοιρών η μέγιστη ταχύτητα αρχίζει να αυξάνεται μη γραμμικά και πλησιάζει την μέγιστη δυνατή ταχύτητα κοντά στις 60 μοίρες πλάτος.
Μεταπηδήσεις με σταθεροποιημένο κεφάλι μπορούν να έχουν πλάτος εώς 90 μοίρες αλλά σε κανονικές συνθήκες οι μεταπηδήσεις είναι πολύ μικρότερες και συνήθως όταν είναι πάνω από 20 μοίρες συνοδεύονται και με παράλληλη κίνηση του κεφαλιού.
Αυτός ο συνδυασμός κινήσεων δημιουργεί το οφθαλμοκεφαλικό αντανακλαστικό το οποίο μετακινεί τα μάτια με στόχο αυτά να αντισταθμίζουν την κίνηση του κεφαλιού ώστε το βλέμμα να παραμένει σταθερό στον στόχο.
Οι οφθαλμικές μεταπηδήσεις αποτελούν μία τις πιο γρήγορες μυϊκές κινήσεις του σώματος που φτάνουν και εώς τις 900 μοίρες ανά δευτερόλεπτο γωνιακή ταχύτητα, οι οποίες πραγματοποιούνται συνεχώς κατά την διάρκεια της μέρας.
Οι υψηλή μέγιστη ταχύτητα καθώς και η συσχέτηση πλάτους-ταχύτητας μπορούν να χρησιμοποιηθούν ώστε να ξεχωρίσουν μικρο-μεταπηδήσεις από άλλες οφθαλμικές κινησείς όπως το οφθαλιμικό τρέμουλο, οι οφθαλμικές διολίσθησεις και οι ομαλές παρακολουθήσεις.
Για παράδειγμα, κάποιες προνύμφες, όπως οι γυρίνοι, ζουν σχεδόν αποκλειστικά σε υδάτινα περιβάλλοντα, αλλά μπορούν να ζουν έξω από το νερό ως ενήλικα βατράχια.
Σε ορισμένα είδη, όπως τα θυσανόποδα, οι ενήλικες είναι ακίνητοι αλλά οι προνύμφες τους είναι κινητές και χρησιμοποιούν τη κινητή μορφή τους για να διανέμουν τους εαυτούς τους.
Η εμφάνιση της προνύμφης είναι γενικά πολύ διαφορετική από την ενήλικη μορφή , συμπεριλαμβανομένων διαφορετικών μοναδικών δομών και οργάνων που δεν εμφανίζονται στη μορφή ενηλίκων.
Ως βουλευτής, διετέλεσε κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΔΗΣΥ, πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Παρακολουθήσεως Σχεδίων Αναπτύξεως και Ελέγχου Δημόσιων Δαπανών, μέλος της Επιτροπής Επιλογής, μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Θεσμών, Αξιών και Επιτρόπου Διοικήσεως, μέλος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής για τον Κανονισμό της Βουλής και μέλος της Ειδικής Κοινοβουλευτικής Επιτροπής για το Πόθεν Έσχες.
Εκλέχτηκε για πρώτη φορά βουλευτής στις βουλευτικές εκλογές του 1991 στην Εκλογική Περιφέρεια Λεμεσού με τον συνασπισμό Δημοκρατικός Συναγερμός-Κόμμα Φιλελευθέρων για την ΣΤ Κοινοβουλευτική Περίοδο.
Η εισβολή ήταν σε μεγάλο βαθμό αποτέλεσμα του φθόνου του Μουσολίνι για τον τρόπο με τον οποίο ο Χίτλερ επέκτεινε την επικράτειά του σε ολόκληρη την Ευρώπη με την προσάρτηση της Αυστρίας και της Τσεχοσλοβακίας.
Αν και η κύρια πρόθεση του Μουσολίνι ήταν να εισβάλει στην Ελλάδα και έτσι να αναστήσει την αρχαία ρωμαϊκή αυτοκρατορία, απαιτούσε επίσης ένα γεωγραφικό εργαλείο όπως η Αλβανία.
Ο αλβανικός θρόνος παραχωρήθηκε στον βασιλιά Βίκτορα Εμμανουήλ Γ, ο οποίος κυβέρνησε μέχρι την αποχώρηση της Ιταλίας στις 3 Σεπτεμβρίου 1943.