polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Κορυφαίοι ποιητές των πρώτων δεκαετιών ο Πωλ Κλωντέλ, συμβολιστής, που εμπνευσμένος από τον Αρτύρ Ρεμπώ χρησιμοποίησε μια μορφή ελεύθερου στίχου για να διερευνήσει τη μυστικιστική του προσήλωση στον καθολικισμό, ο Συλί Προυντόμ, ο Εμίλ Βεραρέν, Βέλγος συμβολιστής, ο Φρανσίς Ζαμ, ο Πωλ Φορ, ο Πιερ-Ζαν Ζουβ, που συνδύασε την εξερεύνηση του κόσμου του ασύνειδου και τα δεδομένα του ονείρου με μιαν αναζήτηση θρησκευτικού χαρακτήρα και ο Σαρλ Πεγκύ.
Ο συμβολισμός, που είχε εμφανιστεί γύρω στα 1870 στη Γαλλία, κυριάρχησε έως τις αρχές της δεκαετίας του 1920 κυρίως με τη μορφή της «καθαρής ποίησης», μιας προσπάθειας ποιητικής έκφρασης απαλλαγμένης από καθετί μη ποιητικό με κύριο εκφραστή τον Πωλ Βαλερύ, τον τελευταίο συμβολιστή ποιητή.
Το 1940, ο Β Παγκόσμιος Πόλεμος οδήγησε στην πτώση της Γαλλίας, τη γερμανική κατοχή στο μεγαλύτερο τμήμα της χώρας, τη δημιουργία του κράτους του Βισύ που συνεργάζονταν με τη ναζιστική Γερμανία, και τη φυλετική εξόντωση των «υπανθρώπων» και κυρίως, των Εβραίων.
Η γερμανική κατοχή δημιούργησε αντιστασιακά κινήματα, τόσο στο εσωτερικό της χώρας από ανταρτικές ομάδες όσο και στο εξωτερικό από τους στρατηγούς Ντε Γκωλ και Ζιρώ, που διαδραμάτισαν σπουδαίο ρόλο καθ' όλη τη διάρκεια του πολέμου και συνέβαλαν στην απελευθέρωση που επήλθε μετά την απόβαση των Συμμάχων στη Νορμανδία.
Μετά την απελευθέρωση, η κυβέρνηση του στρατηγού ντε Γκωλ ανέλαβε την ανόρθωση της χώρας πραγματοποιώντας ευρείες μεταρρυθμίσεις με οικονομική εθνικοποίηση και κοινωνική πολιτική .
Με προάγγελους του γαλλικού φεμινισμού τη Σιμόν ντε Μποβουάρ και τη Μαργκερίτ Ντυράς, δημιουργήθηκε η φεμινιστική γραφή , που προωθήθηκε από φεμινιστικές εκδόσεις, με νέες γυναίκες συγγραφείς φιλοσοφικών και λογοτεχνικών έργων, όπως οι Ελέν Σιξού: το Τρίτο σώμα , Λυς Ιριγκαρέ: Αυτό το φύλο δεν είναι ένα , Τζούλια Κρίστεβα: Ιστορίες αγάπης , Κατρίν Κλεμάν: ο Μαυριτανός της Βενετίας κ.
Ο Αντρέ Μαλρώ, με το περιπετειώδες μυθιστόρημα Η Ανθρώπινη μοίρα σε υπαρξιακή αναζήτηση υπό το βάρος των ιστορικών γεγονότων στη Σαγκάη το 1927 κατά την αντιπαράθεση των κομμουνιστών με τον Τσανγκ-Κάι Σεκ και η Ελπίδα , όπου καταθέτει τις εμπειρίες του από τη συμμετοχή του στον ισπανικό εμφύλιο.
Η γαλλική λογοτεχνία του 20ού αιώνα αναπτύχθηκε μέσα σε έναν ταραγμένο αιώνα, που σημαδεύτηκε από δύο παγκόσμιους πολέμους, από την εμπειρία του φασιστικού και κομμουνιστικού ολοκληρωτισμού και από μια δύσκολη για τη Γαλλία αποαποικιοποίηση.
Αναπτύχθηκε υπό την επήρεια των επιστημονικών και τεχνολογικών επιτευγμάτων του αιώνα που εξελίχθηκαν θεαματικά - υπό την επίδραση και των αναγκών των δύο παγκόσμιων πολέμων - και ενσωματώθηκαν στην καθημερινότητα των ανθρώπων.
Τα κύρια αισθητικά και πνευματικά ρεύματα του αιώνα είναι ο σουρεαλισμός και ο υπαρξισμός, εμφανίζονται επίσης το Νέο Μυθιστόρημα και το Θέατρο του Παραλόγου.
Τις μυθιστορηματικές συνθέσεις συνέχισε ο Ροζέ Μαρτέν ντυ Γκαρ, με το οκτάτομο έργο Οι Τιμπώ , ο Ζυλ Ρομαίν στο 27τομο Οι άνθρωποι καλής θέλησης , ο Ζωρζ Ντυαμέλ με δύο συνθέσεις: την πεντάτομη Ζωή και περιπέτειες του Σαλαβέν, εισάγοντας τον χαρακτήρα του αντι-ήρωα που βασανίζεται από υπαρξιακά προβλήματα και τα αδιέξοδα του σύγχρονου κόσμου και το δεκάτομο Χρονικό των Πασκιέ , ιστορία μιας γαλλικής μεσοαστικής οικογένειας στο Παρίσι στις αρχές του 20ού αιώνα.
Ο Λουί Αραγκόν, που το 1931 στράφηκε στον σοσιαλιστικό ρεαλισμό, με τον κύκλο 5 μυθιστορημάτων με τίτλο Ο πραγματικός κόσμος που ολοκληρώθηκε το 1951 με το εξάτομο μυθιστόρημα Οι κομμουνιστές στο οποίο παρουσιάζει την εργατική τάξη ως την ανερχόμενη δύναμη.
Η περίοδος αυτή στη Γαλλία καλύπτει τις τελευταίες δεκαετίες της Τρίτης Δημοκρατίας, τον ΑΠαγκόσμιο Πόλεμο, την περίοδο του Β Παγκοσμίου Πολέμου με την Γερμανική κατοχή στη Γαλλία και το κράτος του Βισύ, την προσωρινή γαλλική κυβέρνηση την Τέταρτη Δημοκρατία και την Πέμπτη Δημοκρατία .
Σημαντικά ιστορικά γεγονότα περιλαμβάνουν: την υπόθεση Ντρέιφους, τη γαλλική αποικιοκρατία και τον ιμπεριαλισμό στην Αφρική, την Άπω Ανατολή και τον Ειρηνικό, την αποαποικιοποίηση με τον πόλεμο της Ινδοκίνας και τον Αλγερινό πόλεμο της Ανεξαρτησίας , τη σημαντική ανάπτυξη του Κομμουνιστικού Κόμματος Γαλλίας, την άνοδο του φασισμού στην Ευρώπη, τα γεγονότα του Μαΐου 1968.
Αστυνομικά και μυθιστορήματα μυστηρίου έγραψε ο συγγραφέας και δημοσιογράφος Γκαστόν Λερού, όπως Το μυστήριο του κίτρινου δωματίου - όπου εισάγει τον ερασιτέχνη ντετέκτιβ Ζοζέφ Ρουλταμπίγ που θα είναι ο ήρωας σε μια σειρά αστυνομικών - και το εξαιρετικά δημοφιλές Το Φάντασμα της Όπερας που μεταφέρθηκε πολλές φορές στον κινηματογράφο και στο θέατρο.
Ο Μωρίς Λεμπλάν: Η κούφια βελόνα , έγραψε 40-50 μυθιστορήματα και διηγήματα με κεντρικό ήρωα τον Αρσέν Λουπέν, αριστοκράτη - διαρρήκτη, με ιπποτικούς τρόπους και ευαισθησίες, ο οποίος κέρδισε μια δημοτικότητα παρόμοια με του Σέρλοκ Χολμς στον αγγλόφωνο κόσμο.
Πρωτοπόρος ο Γκυγιώμ Απολλιναίρ, που καθιερώθηκε σαν ποιητής με την ποιητική συλλογή του ,1913 και με τα Καλλιγράμματα , μια μορφή σχηματικής ποίησης που έφερε την ποίηση σε επαφή με την τέχνη.
Άλλοι ποιητές από αυτήν την περίοδο περιλαμβάνουν: τον Μαξ Ζακόμπ , Αντρέ Σαλμόν, Πιερ Ρεβερντύ, τον Σαιν-Τζον Περς, έλαβε το Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1960, τον Πιερ-Ζαν Ζουβ, τον Βαλερύ Λαρμπώ, Βικτόρ Σεγκαλέν, Λεόν-Πωλ Φαργκ.
Ο Μωρίς Μπαρές στο Μυθιστόρημα εθνικής δραστηριότητας μια τριλογία για τον τοπικό πατριωτισμό, τον μιλιταρισμό, την πίστη στις ρίζες και την οικογένεια και για τη διατήρηση των διακριτικών ιδιαιτεροτήτων των παλιών γαλλικών επαρχιών.
Ο Πωλ Μπουρζέ με μυθιστορήματα να κινούνται σε αριστοκρατικό και κοσμικό περιβάλλον, συμβάλλοντας έτσι στην απεικόνιση μιας συγκεκριμένης τάξης και εποχής, αλλά που υπήρξαν προσχήματα για να κηρύξει την ανάγκη της θρησκευτικής πίστης και της προσκόλλησης στην παράδοση: Ένα διαζύγιο , Ο δαίμονας του μεσημεριού .
Από τη δεκαετία του 1960, πολλά από τα πιο τολμηρά πειράματα στη γαλλική λογοτεχνία προέρχονται από συγγραφείς που γεννήθηκαν στα γαλλικά υπερπόντια διαμερίσματα ή πρώην αποικίες.
Αυτή η γαλλόφωνη λογοτεχνία περιλαμβάνει τα βραβευμένα μυθιστορήματα των Ταχάρ μπεν Ζελούν , Πατρίκ Σαμουαζό , Αμίν Μααλούφ και Ασιά Τζεμπάρ , Η δίψα , πολυγραφότατη, πολιτικοποιημένη και ευαισθητοποιημένη απέναντι στα προβλήματα της χώρας της και υπέρμαχος της χειραφέτησης των γυναικών στον μουσουλμανικό κόσμ.
Οι ποιητές που θα εμφανιστούν στην ποιητική σκηνή είναι οι Ζακ Πρεβέρ, ο πιο δημοφιλής ποιητής της μεταπολεμικής Γαλλίας, Ρενέ Σαρ, Φρανσίς Πονζ , Ανρί Πινσέτ καθώς και οι Υβ Μπονφουά, Ζωρζ Σεαντέ, Μωρίς Φομπέρ, Ζακ Ντυπέν, Φιλίπ Ζακοτέ, Αλεξάντρ Τουρσκύ, Ζαν Ταρντιέ, που απομακρύνθηκαν από το σουρεαλισμό αναζητώντας μια ποίηση της αυθεντικότητας, πιο δύσπιστοι στα γλωσσικά πυροτεχνήματα των σουρεαλιστών.
Το ιστορικό μυθιστόρημα επανέρχεται με τον Μωρίς Ντρυόν στο επτάτομο έργο Οι Καταραμένοι βασιλείς που αναφέρεται σε πραγματικά γεγονότα της ιστορίας της Γαλλίας κατά τον 14ο αιώνα, τον Ζυλ Λαπούζ: Η Μάχη του Βαγκράμ , τον Ρομπέρ Μερλ: Τύχη της Γαλλίας μια ιστορική σειρά 13 τόμων, μυθιστορηματική αφήγηση του 16ου και 17ου αιώνα, τη Φρανσουάζ Σαντερναγκόρ: Ο Δρόμος του Βασιλιά με φανταστικές αναμνήσεις της Μαντάμ ντε Μαιντενόν.
Οι εθνικοί ανταγωνισμοί στην Ευρώπη γρήγορα οδήγησαν στην τραγική εμπειρία του ΑΠαγκόσμιου Πολέμου το 1914, που τελείωσε το 1918 με τη Γαλλία να βρίσκεται στην πλευρά των νικητών.
Αυτή την εποχή έγιναν μεγάλες κοινωνικο-οικονομικές μεταρρυθμίσεις, όπως εβδομάδα εργασίας 40 ωρών , άδεια εργαζομένων με αποδοχές, καθιέρωση των συλλογικών συμβάσεων κ.
Ο Μαρσέλ Αιμέ, με χαρακτηριστικά έργα Ο δρόμος χωρίς όνομα , Ο άνθρωπος που περνούσε μέσα απ' τους τοίχους , μυθιστορήματα δεξιοτεχνικής αφήγησης.
Από τη δεκαετία του 70 μια νέα γενιά λογοτεχνών πειραματίστηκε σε ένα νέο είδος αυτοβιογραφίας, την αυτομυθοπλασία όπως ονομάστηκε από τον Σερζ Ντουμπροβσκί, που «μπερδεύει» την αυτοβιογραφία με την μυθοπλασία μέσα από μεταμοντέρνες στρατηγικές αυτο-αντανάκλασης του συγγραφέα.
Ως εκ τούτου, όλα τα στοιχεία του διηγήματος περιστρέφονται ανάμεσα σε πραγματικά και φανταστικά περιστατικά, χωρίς ο αναγνώστης να μπορεί να αποφασίσει μεταξύ των δύο.
Από τα τέλη της δεκαετίας του 1930, ο Ζαν-Πωλ Σαρτρ, ο κυριότερος εκπρόσωπος του φιλοσοφικού υπαρξισμού, υποστήριξε τις ιδέες του με πληθώρα έργων σε διαφορετικά λογοτεχνικά είδη - δοκίμιο, μυθιστόρημα, ποίηση, θέατρο- εκφράζοντας πάντα κοινωνικό και πολιτικό προβληματισμό.
Στην αρχή του αιώνα οι μυθιστοριογράφοι, ακολουθώντας την παράδοση των Μπαλζάκ και Ζολά, έγραψαν μεγάλους κύκλους μυθιστορημάτων που αποτελούν κοινωνικές και ιστορικές τοιχογραφίες.
Ο Καρίλ Φερέ, με ενδιαφέρον για ιθαγενείς κοινωνίες που στερήθηκαν τον πολιτισμό τους και ιστορικό πλαίσιο των κοινωνικοπολιτικών αστυνομικών μυθιστορημάτων του γεγονότα που διαδραματίστηκαν σε χώρες με οδυνηρό πρόσφατο παρελθόν: Θανάσιμο αμάρτημα , Μαπούτσε .
Το 1911 οι Πιερ Σουβέστρ και Μαρσέλ Αλλέν έγραψαν τον Φαντομά, δημιουργώντας έναν από τους πιο δημοφιλείς χαρακτήρες στην ιστορία της γαλλικής αστυνομικής λογοτεχνίας.
Το αστυνομικό επηρεάζεται σταδιακά από το αμερικανικό νουάρ, με σημαντικότερους τον Βέλγο Ζωρζ Σιμενόν: Ο κίτρινος σκύλος , τη συγγραφική ομάδα Μπουαλώ-Ναρσεζάκ: Έξι εγκλήματα χωρίς δολοφόνο , Εκείνη που δεν υπήρχε πια .
Οι δεκαετίες του 1950 και του 1960 ήταν πολύ ταραγμένες για τη Γαλλία: αντιμετώπισε την έναρξη του κινήματος της αποαποικιοποίησης, όπως με τον πόλεμο της Ινδοκίνας και τον πόλεμο της Αλγερίας και η χώρα αποκόπηκε από την αποικιακή της κληρονομιά στις αρχές της δεκαετίας του 1960.
Σε αντίδραση στον παντοδύναμο υπαρξισμό και στην εικόνα του στρατευμένου διανοούμενου, που είχε δημιουργηθεί από τον Σαρτρ, στις δεκαετίες 50 και 60 αναπτύχθηκε μια ομάδα συγγραφέων που ονομάστηκαν Ουσάροι, από τον τίτλο ενός μυθιστορήματος του Ροζέ Νιμιέ ο Μπλε Ουσάρος .
Συγγραφείς που τα έργα τους μεταφέρθηκαν στον κινηματογράφο και στην τηλεόραση, όπως Ζαν Βωτρέν με Βραβείο Γκονκούρ για το Ένα Μεγάλο βήμα προς τον καλό Θεό , ο Φιλίπ Ντιζάν: Μπλε σαν κόλαση και ο Ζαν-Κριστόφ Γκρανζέ που διεισδύει σε έναν υπαρκτό κόσμο βίας, όπου συνυπάρχουν ο ρατσισμός, τα ναρκωτικά και η αστυνομική αυθαιρεσία: Τα Πορφυρά ποτάμια .
Μετά το τέλος του Β Παγκοσμίου Πολέμου, ύστερα από μια οδυνηρή περίοδο ανάρρωσης από τις πληγές του πολέμου και τη συλλογική αίσθηση ενοχής για το κράτος του Βισύ, στα μέσα της δεκαετίας του 1950 άρχισε η βιομηχανική επέκταση και ανάπτυξη σε όλους τους τομείς της οικονομίας, που κατέστησαν τη Γαλλία, με ανανεωμένο εθνικό κύρος, μια από τις πιο ισχυρές ευρωπαϊκές χώρες.
Τον Μάιο 1968 ξέσπασε πολιτική και κοινωνική αναταραχή που ήταν σύντομη αλλά είχε τεράστιες κοινωνικές συνέπειες, καθώς ο όρος Μάης του '68 επέφερε µεγάλες αλλαγές στα ήθη και στην κουλτούρα της κοινωνίας και έγινε συνώνυμο με την αλλαγή των κοινωνικών αξιών.
Στα χρόνια του ΒΠαγκοσμίου Πολέμου και αμέσως μετά αρκετοί συγγραφείς έγραψαν μυθιστορήματα με θέμα τον πόλεμο, μεταξύ των οποίων ο Ζαν Μπρυλέρ με τη Η Σιωπή της Θάλασσας , βιβλίο που μεταφέρθηκε στην οθόνη από τον Ζαν-Πιερ Μελβίλ, ο Ροζέ Βαγιάν με το Παράξενο παιχνίδι με ιστορικό πλαίσιο τη Γαλλική Αντίσταση , ο Ρομαίν Γκαρύ με την Ευρωπαϊκή θητεία .
Εμφανίζεται η πρώτη επιτυχία του Ρεϊμόν Κενώ: Πιερό, φίλε μου και μετά τον πόλεμο ο Μπορίς Βιάν με φανταστικά, ποιητικά και ανατρεπτικά μυθιστορήματα όπως Ο αφρός των ημερών .
Η τεχνική των σουρεαλιστών εφαρμόστηκε κυρίως στην ποίηση και το θέατρο, αν και ο Αντρέ Μπρετόν, ο Λουί Αραγκόν και ο Ζαν Κοκτώ έγραψαν μεγαλύτερα έργα πεζογραφίας, όπως το μυθιστόρημα του Μπρετόν Νάντια , του Αραγκόν Οι Περιπέτειες του Τηλέμαχου ή του Κοκτώ Η ανθρώπινη φωνή .
Ο Πωλ Λεωτώ ήταν ο συντάκτης ενός ιδιαίτερα πρωτότυπου προσωπικού ημερολογίου που καταγράφει τη ζωή του παριζιάνικου λογοτεχνικού κόσμου κατά το πρώτο μισό του 20ού αιώνα στο αποτελούμενο από 18 τόμους μνημειώδες Λογοτεχνικό ημερολόγιο, που θεωρείται «πιο καταστροφικό σε ειλικρίνεια από τις Εξομολογήσεις του Ρουσσώ».
Η επιστημονική φαντασία παράγει επίσης ένα μεγάλο αριθμό έργων: Ρενέ Μπαρζαβέλ, ο Απρόσεκτος ταξιδιώτης , βιβλίο στο οποίο περιγράφεται το παράδοξο του παππού, Μισέλ Ζερύ ο Αβέβαιος καιρός , Μπερνάρ Βεμπέρ: τα Μυρμήγκια .
Στην «ανανεωτική» τάση του γαλλικού μυθιστορήματος ανήκει και ο Μισέλ Ουελμπέκ:Τα στοιχειώδη σωματίδια , η αιρετική φωνή της σύγχρονης γαλλικής λογοτεχνίας.
Ωστόσο, η παγκόσμια διάδοση της γαλλικής γλώσσας οδήγησε στην εμφάνιση λογοτεχνικών έργων εκτός της εθνικής επικράτειας, ιδιαίτερα στην Αφρική, γνωστή ως «Γαλλόφωνη λογοτεχνία».
Ο Απολιναίρ, εκθειάζοντας τον Αλφρέ Ζαρύ, τον μαρκήσιο ντε Σαντ και τον Αρτύρ Ρεμπώ βοήθησε επίσης να ελευθερωθούν οι δυνάμεις του ντανταϊσμού και του σουρεαλισμού.
Η Ρωσία δεν απάντησε άμεσα ή έμμεσα στον ισχυρισμό, αλλά τα ρωσικά πρακτορεία ειδήσεων ανέφεραν ότι η Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Ασφαλείας δήλωσε ότι είχε αναμφισβήτητη απόδειξη ότι η Ουκρανία είχε ενορχηστρώσει αυτό που αποκαλούσε «πρόκληση» και θα δημοσιοποίησε τα στοιχεία της σύντομα.
Στις 25 Νοεμβρίου 2018, στο Πορθμό Κερτς, πλοία της ρωσικής συνοριοφυλακής άνοιξαν πυρ και στη συνέχεια κατέλαβαν δύο κανονιοφόρους και ένα ρυμουλκό του ουκρανικού πολεμικού ναυτικού.
Ο Ολεξάντρ Τουρτσίνοφ, Γραμματέας του Εθνικού Συμβουλίου Ασφαλείας και Άμυνας της Ουκρανίας, έχει αναφέρει ότι το περιστατικό ήταν πράξη πολέμου από τη Ρωσία.
Μαζί με τον συμπαίχτη του Νίκο Γιαννιτσάνη, ήταν ένα από τα πιο αποτελεσματικά δίδυμα στην ιστορία της Φούτμπολ Λιγκ, με συνολικό αριθμό 35 γκολ και 9 ασίστ.
Ο διευθυντής της εταιρίας που αντιπροσώπευε το βενζινάδικο είπε: «δεν υπάρχουν στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι πρόκειται για εσκεμμένο συμβάν ή για κάποιο είδος επίθεσης».
Ανόμοια με τους άλλους ναούς της εποχής του, οι εξωτερικές κολώνες δεν στεκόταν μόνες τους ως περιστύλιο, αλλά ήταν προσαρτημένες σε έναν συνεχόμενο τοίχο, που χρειαζόταν για να συγκρατήσει το τεράστιο βάρος του υπερκείμενου θριγκού.
χρησιμοποιήθηκε σαν να ήταν λατομείο: λίθοι μεταφερόταν εκτεταμένα ως υλικό για την οικοδόμηση των σύγχρονων πόλεων Αγκριτζέντο και Πόρτο Εμπέντοκλε.
Ο αρχιτέκτονας Γιόζεφ Ρίκβερτ σχολιάζει, πως "το μεγάλο μέγεθος του ναού μοιάζει να επιβεβαιώνει τη φημολογούμενη υπερβολή των Ακραγαντίνων, την αγάπη τους για επίδειξη".
Ο Τρίτος τομέας της οικονομίας μπορεί να ηχνηλατηθεί ήδη από την αρχαιότητα σε περιπτώσεις όπου οι ανάγκες και οι συνθήκες οδήγησαν τοπικές κοινωνίες στη δημιουργία και συν-διαχείριση του κοινού τους πλούτου, διαπλάθοντας έτσι την κοινή ηθική και τους εναλλακτικούς τρόπους και μέσα που ήταν αναγκαία γι' αυτό το σκοπό.
Ενώ η ’ περιγράφει τους μη κερδοσκοπικούς οργανισμούς ως «Ιδιωτικούς, τυπικά οργανωμένες ενώσεις με αυτονομία αποφάσεων και ελευθερία των μελών που παράγουν όχι αγοραίες εξυπηρετήσεις που απευθύνονται σε οικογένειες και των οποίων το πλεόνασμα δεν μπορεί να διανεμηθεί στους οικονομικούς αντιπροσώπους που τους έχουν δημιουργήσει, τους ελέγχουν ή τους χρηματοδοτούν».
Οργανώσεις δηλαδή που δεν έχουν ως πρωτεύοντα σκοπό την επιδίωξη κέρδους αλλά δραστηριοποιούνται με γνώμονα την αλληλεγγύη και σκοπό την κοινή ωφέλεια.
Η διαφορά του τρίτου τομέα από τον ιδιωτικό τομέα (ή τον κρατικό εάν λειτουργεί με ιδιωτικοοικονομικές παραμέτρους) έγκειται κυρίως στο γεγονός ότι στον ιδιωτικό τομέα τα μέσα παραγωγής ανήκουν στον ιδιώτη ή στους μετόχους ενώ γενικότερα στον τρίτο τομέα τα μέσα παραγωγής είναι «κοινά» για τα μέλη.
Το εγχειρίδιο που αφορά τους μη κερδοσκοπικούς οργανισμούς και έχει εκδοθεί από τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών το 2003 αναφέρει σχετικά με τα κριτήρια τα οποία πρέπει να έχουν οι μη κερδοσκοπικοί οργανισμοί:
Το 1962 μεταπήδησε στην Προοδευτική, με τη φανέλα της οποίας διακρίθηκε αγωνιζόμενος σε Α' Εθνική και Β' Εθνική επί σειρά ετών μέχρι και το 1974, έχοντας συμπαίκτες μεγάλα ονόματα της εποχής όπως οι Τάκης Οικονομόπουλος, Γιάννης Φραντζής, Γιώργος Γρυπαίος, Παναγιώτης Σκούφος, Στέλιος Μπέσης, Διονύσης Σπετσαρίας, Φώτης Μπαλόπουλος, Σταμάτης Βουρδαμής, Λάκης Γκλέζος, Σπύρος Καλής, Αντώνης Τζανετουλάκος, Μίλτος Βρεκούσης κ.
Αποτέλεσε σημαντικό στέλεχος της ομάδας την περίοδο 1964-65 που τερμάτισε 4η στο πρωτάθλημα της Α' Εθνικής, καταγράφοντας 27 συμμετοχές και 3 τέρματα και που έφτασε μέχρι την ημιτελική φάση στο κύπελλο Ελλάδας.
Το 1975 μεταγράφηκε στον Ατρόμητο Πειραιώς, με τη φανέλα του οποίου και τερμάτισε την καριέρα του αγωνιζόμενος στην Β' Εθνική, με συμπαίκτες σημαντικούς ποδοσφαιριστές όπως οι Χρήστος Χατζησκουλίδης, Δημήτρης Μύλλερ, κ.
Ο Μανιάτης στην καταγωγή και μεγαλωμένος στη Νίκαια του Πειραιά Σταύρος Νικολακάκος ξεκίνησε το ποδόσφαιρο από την Αθλητική Ένωση Νικαίας, αποτελώντας στέλεχος της την περίοδο 1959-60 στο πρώτο πρωτάθλημα της Α' Εθνικής.
Κατόπιν αποκτήθηκε από τον Ολυμπιακό, αποτελώντας αναπληρωματικό στέλεχος της ομάδας των Μπέμπηδων του Ολυμπιακού, χωρίς όμως να αγωνιστεί σε επίσημο αγώνα.
Αρχικά, η περιοδεία επρόκειτο να πραγματοποιηθεί αποκλειστικά στο Ηνωμένο Βασίλειο και την Ιρλανδία, αλλά προστέθηκαν παραστάσεις στην Αυστραλία και τη Βόρεια Αμερική λόγω ζήτησης.
Μετά την κυκλοφορία του άλμπουμ, το συγκρότημα ξεκίνησε την περιοδεία, που πραγματοποιήθηκε στη Βόρεια Αμερική, την Ευρώπη, την Ωκεανία και την Ασία, με εισπράξεις 114 εκατομμυρίων δολαρίων από 123 σόου.
Στις 25 Νοεμβρίου 2013, οι κυκλοφόρησαν το , το τρίτο άλμπουμ τους, το οποίο έγινε το άλμπουμ με τις περισσότερες πωλήσεις παγκοσμίως το 2013 με 4 εκατομμύρια αντίτυπα.
Μετά την κυκλοφορία του πέμπτου άλμπουμ το συγκρότημα ανακοίνωσε ότι θα κάνει ένα διάλλειμα 18 μηνών παρόλο που όλα τα μέλη είχαν υπογράψει με άλλες δισκογραφικές για σόλο καριέρα.
Ο πραγματοποίησε μια ψηφιακή συναυλία στις 12 Δεκεμβρίου 2020, η οποία πούλησε πάνω από 160 χιλιάδες εισιτήρια, σπάζοντας ρεκόρ ως η συναυλία με τη μεγαλύτερη ζωντανή ροή για άνδρα σόλο καλλιτέχνη της χρονιάς και η τρίτη συνολικά.
Τον Ιούλιο του 2021, ο ανακοίνωσε ότι θα γιόρταζε την επιστροφή της ζωντανής μουσικής παίζοντας στο , που επιμελήθηκε και σχεδίασε ο ίδιος, στις 30 Αυγούστου 2021 στο Λονδίνο.
Τον Οκτώβριο του 2017 ο κυκλοφόρησε το " ", το οποίο έφτασε στο 99η θέση στα του Ηνωμένου Βασιλείου και το " " τον Δεκέμβριο του 2017, το οποίο έφτασε στο 39η θέση.
Έλαβε τρία ναι από τους κριτές Σάιμον Κοουέλ, Λούις Γουόλς και Νικόλ Σέρζινγκερ, περνώντας στα , ωστόσο δεν κατάφερα να προκριθεί στην κατηγορία "".
Μετά όμως από πρότασή της Σέρζινγκερ τοποθετήθηκε σε ένα γκρουπ μαζί με τους Νάιαλ Χόραν, Λίαμ Πέιν, Ζειν Μαλίκ και Χάρρυ Σταιλς, προκρίνοντας έτσι στην κατηγορία "" και στο σπίτι των κριτών με μέντορα τον Σάιμον Κοουέλ.
Στο Χολ Κρος συμμετείχε σε διάφορες μουσικές παραγωγές Ο ίδιος παραδέχτηκε ότι δεν ενδιαφερόταν τόσο για τη βαθμολογία στο σχολείο, αλλά απολάμβανε απόλυτα να είναι με τους φίλους του και να ασχολείται με μουσικές παραγωγές.
Οι έχουν κυκλοφορήσει πέντε άλμπουμ, πραγματοποίησαν τέσσερις παγκόσμιες περιοδείες και κέρδισαν πολλά βραβεία και έγιναν ένα από τα πιο επιτυχημένα συγκροτήματα όλων των εποχών.
Ο Άλισον ξεκίνησε την καριέρα του στην Ιντερνασιονάλ, όπου έκανε πάνω από 100 εμφανίσεις και κέρδισε το Καμπεονάτο Γκαούτσο τέσσερις φορές στις τέσσερις χρονιές παραμονής του στον σύλλογο.
Ο Άλισον στην πρώτη του χρονιά στην Λίβερπουλ κράτησε ανέπαφη την εστία του 21 φορές στην Πρέμιερ Λιγκ και έτσι κατέκτησε το χρυσό γάντι, ατομική διάκριση στον καλύτερο τερματοφύλακα του πρωταθλήματος.
ην επομενη χρονια,παροτι τραυματιστικε μολς στο πρωτο παιχνιδι Πρωταθληματος και εχασε τους πρωτους μηνες της σεζον,μως βοηθησε την ομαδα του να κατακτησει την Πρεμιερ Λιγκ,κρατωντας την εστια του ανεπαφη σε 13 απο τα 28 παιχνιδια που αγωνιστικε.
Ο Άλισον Ράμσες Μπέκερ , επίσης γνωστός ως Άλισον Μπέκερ ή απλά Άλισον, είναι επαγγελματίας Βραζιλιάνος ποδοσφαιριστής που παίζει ως τερματοφύλακας για τη Λίβερπουλ της αγγλικής Πρέμιερ Λιγκ και την εθνική ομάδα της Βραζιλίας.
Είχε διακονήσει τις θέσεις, του αντιπροέδρου του Οικοτροφείου Θηλέων “Η Παναγία η Λαμπηνή”, του Προέδρου διαχειρίσεως περιουσίας του προσκυνήματος “Παναγία Ελεούσα”, επαρχίας Αμαρίου, και του Τομεάρχου στον εράνων του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού στην Κρήτη, επίσης του είχαν ανατεθεί τα καθήκοντα του Αντιπροέδρου του Συμβουλίου Οργανισμού Διοικήσεως Μοναστηριακής περιουσίας Νομού Ρεθύμνης μετα απο απόφση της Νομαρχείας Ρεθύμνης.
Στις 31 Αυγούστου 1975 χειροτονήθηκε Διάκονος και στις 121 Σεπτεμβρίου 1975 Πρεσβύτερος υπό του υπό του Μητροπολίτου Λάμπης, Συβρίτου και Σφακίων Θεόδωρου.
Υπηρέτησε την Μητρόπολη Λάμπης, Συβρίτου και Σφακίων ως Ιεροκήρυκας, Αρχιερατικού επιτρόπου και υπεύθυνος του πνευματικού, κηρυκτικού και κατηχητικού έργου καθώς και ως Πρωτοσύγκελλος.
Από την 1 Φεβρουαρίου 1991 εως της εκλογής του, υπηρέτησε ως Προϊστάμενος της Ενορίας Αγίου Νικολάου Νέας Αλικαρνασσού, παράλληλα του ειχε ανατεθεί και η διακονία ως υπεύθυνου της Θρησκευτικής υπηρεσίας Φυλακών της Αρχιεπισκοπής.
Εκάρη μοναχός στην Ιερά Πατριαρχική και Σταυροπηγιακή Μονή Αγίου Ιωάννου Θεολόγου Πρέβελη στις 23 Αυγούστου 1975 υπό του Μητροπολίτου Λάμπης, Συβρίτου και Σφακίων Θεόδωρου.
Στις 1 Νοεμβρίου 2006 εξελέγη παμψηφεί απο την Αγια και Ιερά Σύνοδο του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας, επίσκοπος της νεοϊδρυθείσης Επισκοπής Μοζαμβίκης.
Στις 27 Νοεμβρίου 2006 χειροτονήθηκε Επίσκοπος υπό του Μακαριωτάτου Πατριάρχου Αλεξανδρείας Θεοδώρου στην Ιερά Πατριαρχική Μονή Σάββα του Ηγιασμένου στην Αλεξάνδρεια.
Στις 23 Νοεμβρίου 2013 η Αγια και Ιερά Σύνοδος του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας, τον κατέταξε στους εν ενεργεία Μητροπολίτες του Πατριαρχικού Θρόνου.
Ο Νικολό Ντα Πόντε παρά τις δυσκολίες που είχε συναντήσει η οικογένειας του δέχτηκε εξαιρετική εκπαίδευση μαζί με τον διάσημο Ινιάτσιο Ντάντι και σπούδασε φιλοσοφία στην Πάντοβα αλλά δεν ολοκλήρωσε τις σπουδές του επειδή ξέσπασε ο Πόλεμος της Λίγκας του Καμπρέ, πήρε διδακτορικό στην ιατρική .
Νικολό όπως όλοι οι αριστοκράτες νέοι στην εποχή του είχε προοπτικές για λαμπρή επιστημονική σταδιοδρομία, εξελέγη μέλος στο "Συμβούλιο των Σοφών" αλλά ξαφνικά διέκοψε τις σπουδές του για να ασχοληθεί με το εμπόριο.
Την περίοδο 1512 - 1530 ήταν πολύ πετυχημένος στον εμπορικό τομέα, έκτισε επιβλητικό παλάτι στον Άγιο Μαυρίκιο και απέκτησε περιουσία που εκτιμάται στα 12.000 δουκάτα.
Την ίδια περίοδο απέκτησε ξανά επιστημονικά ενδιαφέροντα, αντικατέστησε για δυο χρόνια τον Σεμπαστιάν Φοσκαρίνι στην θέση του λέκτορα φιλοσοφίας στο Ριάλτο.
Η πατρική του οικογένεια ζούσε στην Χαλκίδα την περίοδο της Βενετοκρατίας και πέρασε μεγάλες δυσκολίες από την εποχή που οι Οθωμανοί κατέκτησαν την Εύβοια αλλά ο γάμος του πατέρα του με Ελληνίδα δείχνει ότι διατηρούσαν έντονα τις εμπορικές τους δραστηριότητες στην Ανατολή.
Παρά το γεγονός ότι έγινε δόγης κοντά στα 90 του και κυβέρνησε 7 χρόνια ήταν απίστευτα πολιτικά ενεργός για την ηλικία του, οι νεώτεροι τον έβλεπαν με μεγάλο θαυμασμό να προχωράει σε μεγάλες διοικητικές μεταρρυθμίσεις ιδιαίτερα στο Συμβούλιο των Δέκα, πολλές φορές διακρίθηκε στην σύγκρουση του με τον κλήρο.
Ο γιος του πέθανε πρίν από τον Νικολό και όταν πέθανε ο ίδιος υπερήλικας άφησε την περιουσία του στον ανιψιό του επίσης Νικολό και όταν πέθανε και ο ανιψιός Νικολό η οικογένεια ξεκληρίστηκε.
Γεννημένος στη Γκαφάνια ντα Ναζαρέ, της επαρχία Αβέιρο, ο Ντίας έπαιξε στις ακαδημίες τεσσάρων συλλόγων, συμπεριλαμβανομένης της Σανχοανένσε, στις ηλικίες 12-17 ετών.
Στις 9 Αυγούστου 2014, αγωνίστηκε στο πρώτο του παιχνίδι ως επαγγελματίας με την Μπράγκα Β, μπαίνοντας ως αλλαγή στο τέλος του αγώνα, στην ήττα με 0-1 από την Τοντέλα για τη Σεγούντα Λίγκα.
Επιστρέφοντας στη Μονακό, έκανε την πρώτη του εμφάνιση στη Λιγκ 1 στις 13 Αυγούστου 2017, όταν αγωνίστηκε στα τελευταία λεπτά της νίκης με 4-1 επί της Ντιζόν.
Δύο μέρες αργότερα, μετακινήθηκε στη Φιορεντίνα της Σέριε Α με συμφωνία διετούς δανεισμού, με την ιταλική ομάδα να έχει την υποχρέωση της αγοράς του στο τέλος της συμφωνίας.
Στις 23 Ιουνίου 2018, ανακοινώθηκε η μετακίνηση του στη Νότιγχαμ Φόρεστ της Τσάμπιονσιπ, ως δανεικός μέχρι το τέλος της σεζόν 2018-19, με την αγγλική ομάδα να έχει την επιλογή της αγοράς του.
Στις 12 Αυγούστου 2016, έκανε το ντεμπούτο του στην Πριμέιρα Λίγα, στην εντός έδρας ήττα με 1-3 από την Πόρτο και σκόραρε το πρώτο του γκολ στο πρωτάθλημα στις 18 Σεπτεμβρίου, για να βοηθήσει την ομάδα του στη νίκη με 3-1 επί της Σπόρτινγκ Λισαβόνας.
Ο ιλ Μπαστιάο Ντίας είναι Πορτογάλος επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, ο οποίος αγωνίζεται ως πλάγιος μέσος για τη Γρανάδα ΚΦ, με δανεισμό από τη Μονακό.
Το Διηπειρωτικό Κύπελλο Καλαθοσφαίρισης του 2019 πραγματοποιήθηκε υπό την αιγίδα της ΦΙΜΠΑ στο Ρίο ντε Τζανέιρο της Βραζιλίας, στο γήπεδο «Αρένα Καριόκα 1», την έδρα της Φλαμένγκο, το διήμερο 15-17 Φεβρουαρίου 2019.