polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Είναι και οι δύο πλωτοί (ο Δούναβης και στα 417 χλμ που διανύει στην Ουγγαρία, ενώ ο Τίσα σε 444 χλμ στη χώρα), και αποτελούν σημαντικές μεταφορικές οδούς.
Χαρακτηριστικό της χώρας είναι και η ύπαρξη μιας μεγάλης λίμνης, της Μπάλατον, που είναι η μεγαλύτερη σε ολόκληρη την Κεντρική Ευρώπη και ένας από τους κυριότερους τουριστικούς προορισμούς στη χώρα, ελλείψει θάλασσας.
Κατά τους πρώτους από αυτούς τους αιώνες η Μεγάλη Ουγγρική Πεδιάδα δεν ευνοούσε τη γεωργία, επειδή πλημμύριζε συχνά, ωστόσο έθρεφε ως βοσκότοπος τεράστια κοπάδια από βοοειδή και άλογα, από όπου και η παράδοση των περίφημων ουγγρικών αλόγων.
Αυτές μπορούν να ταξινομηθούν σε 4 γεωγραφικές ενότητες, από τα δυτικά στα ανατολικά: Αλποκάλγια , Υπερδουνάβια Όρη, Μέτσεκ και Βόρεια Ουγγρικά Όρη.
Τα Υπερδουνάβια Όρη εκτείνονται από τα δυτικά της λίμνης Μπάλατον μέχρι την Καμπή του Δούναβη κοντά στη Βουδαπέστη, όπου συναντούν τα Βόρεια Ουγγρικά Όρη.
Η μέση ετήσια θερμοκρασία είναι περίπου 10 : το θέρος 27 έως 35 και τον χειμώνα 0 έως -15, με ακραίες θερμοκρασίες κάθε καλοκαίρι περί τους 42 και κάθε χειμώνα περί τους -35 .
Οι καιρικές συνθήκες στη Μεγάλη Ουγγρική Πεδιάδα μπορεί να γίνουν ιδιαιτέρως τραχιές, με θερμά καλοκαίρια, πολύ κρύους χειμώνες και ξηρασία.
Συνορεύει με την Αυστρία στα δυτικά, με τη Σερβία, την Κροατία και τη Σλοβενία στα νότια και τα νοτιοδυτικά, με τη Ρουμανία στα νοτιοανατολικά, με την Ουκρανία στα βορειοανατολικά και με τη Σλοβακία στα βόρεια.
Την Υπερδουναβία, δηλαδή την περιοχή δυτικά του ποταμού, που έχει και λόφους, οι οποίοι συνεχίζονται και μέσα στην Αυστρία, όπου ενώνονται με τους πρόποδες των Άλπεων.
Ξεχωρίζουν επίσης η Λίμνη Χέβιζ, η μεγαλύτερη θερμή λίμνη στον κόσμο και η υπόγεια λίμνη του «Σπηλαίου της Λίμνης» , κοντά στην πόλη Τάπολκα:
Η Μικρή Ουγγρική Πεδιάδα είναι μια επίπεδη τεκτονική λεκάνη με έκταση περί τα 8.000 χλμ² στη βορειοδυτική Ουγγαρία, που απλώνεται και στη Σλοβακία και την Αυστρία κατά μήκος του κάτω ρου του ποταμού Ράμπα ή Ράαμπ, με υψηλής ποιότητας εύφορα εδάφη.
Τα σύγχρονα σύνορα της χώρας χρονολογούνται από το 1920, οπότε με τη Συνθήκη του Τριανόν το Βασίλειο της Ουγγαρίας έχασε περισσότερο από το 71% των εδαφών του, το 58,5% του πληθυσμού του και το 32% των Ούγγρων.
Ήταν αρκετά συνηθισμένο για τους Ολλανδούς να ονομάζουν παρόμοια τμήματα των υδάτινων οδών ως "", όπως: Λάνγκερακ, Ντάμρακ, Γκούντερακ και Τουικβέρντερακ.
Η ενέργεια κινείται από την κορυφή προς τον πυθμένα σύμφωνα με την κλίμακα μεταναστεύσεων του Βινογκράντοφ, δηλαδή ορισμένα είδη είναι βενθικά και άλλα πελαγικά, αλλά υπάρχουν διαβαθμισμένα θαλάσσια στρώματα μέσα στα οποία τα είδη κινούνται κατακόρυφα για μικρές αποστάσεις.
Ο Υφαλος Σέκεν, στη Σουηδική θαλάσσια προστατευόμενη περιοχή του Φιόρδ του όστερ, είναι ένας αρχαίος κοραλλιογενής ύφαλος κρύου νερού και ο μόνος γνωστός κοραλλιογενής ύφαλος στη χώρα.
Ο Υφαλος ίσλερ στη Νορβηγική θαλάσσια προστατευόμενη περιοχή Εθνικό Πάρκο Υτρε Χβάλερ είναι ο μεγαλύτερος γνωστός κοραλλιογενής ύφαλος στην Ευρώπη.
Η μεγαλύτερη ναυμαχία του Α Παγκοσμίου Πολέμου, η Ναυμαχία της Γιουτλάνδης, γνωστή και ως Ναυμαχία του Σκάγκερακ, πραγματοποιήθηκε εδώ στις 31 Μαΐου ως 1 Ιουνίου 1916.
Κατά το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο η σημασία του ελέγχου αυτού του πλωτού δικτύου, στη Βαλτική, ήταν το κίνητρο για τη γερμανική επίθεση στη Δανία και τη Νορβηγία και την εν συνεχεία κατασκευή των βόρειων τμημάτων του Τείχους του Ατλαντικού.
Το 1862 κατασκευάστηκε το Τανάλι Τύμπορεν στο Λίμφιορδ της Δανίας, παρακάμπτοντας το Σκάγκερακ, πηγαίνοντας κατευθείαν από τη Βόρεια Θάλασσα στο Κάτεγατ, ωστόσο υποστηρίζει μόνο μικρές μεταφορές.
Όταν εξετάζονται σε συνδυασμό με την περιοχή της Βαλτικής Θάλασσας, πλοία από 122 διαφορετικές χώρες πέρασαν το 2013, με τα περισσότερα από αυτά να μεταφέρουν φορτία ή επιβάτες εντός της Ευρώπης, ανεξάρτητα από τη σημαία τους.
Το Σκάγκερακ διαθέτει επίσης έναν αριθμό σπάνιων βιολογικών υφάλων που σχηματίζονται γύρω από τις ψυχρές αναδύσεις γεωλογικών οργανικών αερίων, συνήθως μεθανίου.
Αυτά τα σπάνια ενδιαιτήματα είναι κυρίως γνωστά από τα Δανικά ύδατα του Σκάγκερακ δυτικά του Χίρστχαλς, αλλά περισσότερα μπορεί να ανακαλυφθούν σε μελλοντικές έρευνες .
Το Σκάγκερακ έχει μέση αλατότητα 30 μονάδων, που είναι πολύ χαμηλή, κοντά σε εκείνη του υφάλμυρου νερού, αλλά συγκρίσιμη με τα περισσότερα άλλα παράκτια ύδατα.
Η έκταση που διατίθεται στη βιομάζα είναι περίπου 3.600 τετραγωνικά χιλιόμετρα και περιλαμβάνει μια μεγάλη ποικιλία οικοτόπων, από ρηχούς αμμώδεις και πετρώδεις υφάλους στη Σουηδία και τη Δανία ως τα βάθη της Νορβηγικής Τάφρου.
Το Σκάγκερακ ράκης) είναι πορθμός που εκτείνεται μεταξύ της νοτιοανατολικής ακτής Νορβηγίας, της δυτικής ακτής της Σουηδίας και της χερσονήσου της Γιουτλάνδης της Δανίας, που συνδέει τη Βόρεια Θάλασσα με τη θαλάσσια περιοχή του Κάτεγατ, που οδηγεί στη Βαλτική Θάλασσα.
Οι περισσότεροι προκαρυώτες δεν μπορούν να αντιληφθούν την κατεύθυνση του φωτός, καθώς σε μικρή κλίμακα είναι πολύ δύσκολο να υπάρχει ένας ανιχνευτής που μπορεί να διακρίνει μία μόνο κατεύθυνση φωτός.
Μερικοί ολισθαίνοντες νηματοειδείς προκαρυώτες μπορούν ακόμη να αισθανθούν την κατεύθυνση του φωτός και να πραγματοποιήσουν απευθείας στροφή, αλλά η φωτοτακτική τους κίνηση είναι πολύ αργή.
Στα χλωροφύκη, ο πελαγικός τρισδιάστατος φωτοτακτισμός είναι αρκετά διαδεδομένος σε πολλά είδη, τόσο μονοκύτταρα όσο και πολυκύτταρα, τα οποία διαθέτουν ευδιάκριτες οφθαλμικές κηλίδες.
Η οφθαλμική κηλίδα αποτελείται από δεκάδες έως αρκετές εκατοντάδες λιπιδικά σφαιρίδια, τα οποία συχνά σχηματίζουν εξαγωνικές συστοιχίες και μπορούν να διευθετηθούν σε μία ή περισσότερες σειρές.
Τα λιπιδικά σφαιρίδια περιέχουν ένα σύμπλεγμα από μείγμα καροτενοειδών χρωστικών, τα οποία παρέχουν τη λειτουργία προβολής και το πορτοκαλί-κόκκινο χρώμα, καθώς και πρωτεΐνες που σταθεροποιούν τα σφαιρίδια .
ανταποκρίνονται στις αλλαγές των ημερήσιων επιπέδων φωτός θέτοντας τους εαυτούς τους μέσα στο επιφανειακό στρώμα για βελτιστοποίηση της μεταβολικής και φωτοσυνθετικής ικανότητας.
Πολλά μονοκύτταρα κυανοβακτήρια υπάρχουν επίσης ως μέλη σύνθετων κοινοτήτων μικροοργανισμών ή σε μικροβιακά στρώματα που σταθεροποιούνται από ένα σύνθετο πολυσακχαρίτη εντός του οποίου μπορεί να έχουν περιορισμένη κίνηση.
Η είσοδος στην περιοχή του σκότους επιδρά αρνητικά στην ενεργειακή κατάσταση του κυττάρου και δίνει στο κύτταρο σήμα να σταματήσει, να αντιστρέψει τη διεύθυνση κίνησης του, και να εφορμήσει προς την αντίθετη κατεύθυνση, επανερχόμενο στο φως.
Υπεύθυνα για τον συντονισμό της φωτοτακτικής απόκρισης είναι μόρια φωτοϋποδοχέων, ανάλογα με αυτά των χημειοϋποδοχέων, τα οποία αντί διαβαθμίσεων συγκέντρωσης χημικών ουσιών μπορούν να αντιλαμβάνονται διαβαθμίσεις συγκέντρωσης φωτός .
Μια νομική καταγγελία για έναν ανυψωτήρα πραγμάτων σε ένα εστιατόριο του Μανχάταν το 1915, που επίσης αναφέρει ότι τα τρόφιμα μεταφέρονται πάνω και κάτω στο πηγάδι, περιγράφει τις λειτουργίες και τους περιορισμούς της ως εξής:
μεγάλο παιχνίδι μεταξύ του καροτσιού του ανυψωτήρα πραγμάτων και των οδηγών οπού τρέχει, με αποτέλεσμα η λειτουργία του καλαθιού να συνοδεύεται από ένα δυνατό θόρυβο.
Το συρματόσχοινο με το οποίο λειτουργεί το καρότσι του ανυψωτήρα πραγμάτων, τρέχει σε έναν τροχό με μια πολύ ρηχή αύλακα, έτσι ώστε το σχοινί να είναι υπαίτιο και κάποιες φορές γλιστράει.
Ο ανυψωτήρας πραγμάτων συχνά χειρίζεται αμελητέα, με το να τρέχει πιο γρήγορα από ό,τι είναι απαραίτητο και αφήνοντάς τον να πέσει κάτω με μια ξαφνική πτώση.
Ο όρος φαίνεται να έχει γίνει γνωστός στις Ηνωμένες Πολιτείες τη δεκαετία του 1840, μετά από το μοντέλο των προηγούμενων "ανυψωτήρων πραγμάτων" που τώρα είναι γνωστοί ως δίσκοι περιστρεφόμενοι και σερβιρίσματος για τη διανομή τροφίμων.
Ο Κάννον καταχώρησε για πρώτη φορά το δίπλωμα ευρεσιτεχνίας ενός συστήματος φρένων το οποίο θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για έναν ανυψωτήρας πραγμάτων στις 6 Ιανουαρίου 1883.
Σύμφωνα με πληροφορίες, ο Κάννον παρήγαγε ένα τεράστιο ποσό δικαιωμάτων από τα διπλώματα ευρεσιτεχνίας ανυψωτήρων πραγμάτων έως τον θάνατό του το 1897.
Μετά την απομάκρυνσή του από το σοβιετικό υπόγειο το 1938, ο Γουίτακερ Τσέιμπερς έδωσε μια τελευταία σειρά από κλεμμένα έγγραφα στον ανιψιό του Νέιθαν Λεβίν, ο οποίος τον έκρυψε σε έναν ανυψωτήρα πραγμάτων στο σπίτι της μητέρας του στο Μπρούκλιν.
Κώδικες κτηρίων στις αρχές του 20ου αιώνα, μερικές φορές απαιτούσαν πυρίμαχους τοίχους για ανυψωτήρες πραγμάτων και αυτόματες κλειστές πόρτες πυρασφάλειας, και ανέφεραν χαρακτηριστικά όπως κουμπιά για τον έλεγχο της κίνησης μεταξύ των ορόφων και κλειδαριές στις πόρτες τους για να τους αποτρέψουν από το να ανοίξουν, εκτός εάν το καλάθι σταματά σε εκείνο τον όροφο.
Τέτοιου είδους ανυψωτήρες που βρίσκονται μέσα σε σύγχρονες κατασκευές, συμπεριλαμβανομένων εμπορικών, δημόσιων και ιδιωτικών κτιρίων, συχνά συνδέονται μεταξύ πολλαπλών ορόφων.
Οι πιο πρόσφατοι ανυψωτήρες πραγμάτων μπορούν να είναι πιο εξελιγμένοι, χρησιμοποιώντας ηλεκτρικούς κινητήρες, συστήματα αυτόματου ελέγχου και έθιμα εμπορευματοκιβώτια άλλων ειδών ανελκυστήρων.
Πρόσφατα κατασκευασμένοι ανυψωτήρες βιβλίων σε βιβλιοθήκες και ταχυδρομικές ή άλλες μεταφορές εμπορευμάτων σε πύργους γραφείων μπορεί να είναι μεγαλύτεροι από πολλούς ανυψωτήρες πραγμάτων σε δημόσια εστιατόρια και ιδιωτικές κατοικίες, υποστηρίζοντας φορτία τόσο βαρύ όσο 450 κιλά .
Ακολούθως οι κόμητες της Μπιγκόρ, είχαν έντονη παρουσία και συμμετοχή στην ανακατάκτηση των μουσουλμανικών εδαφών της Ιβηρικής χερσονήσου από τα χριστιανικά βασίλεια του βορρά, στις Σταυροφορίες και στον πόλεμο εναντίον των Καθαρών και επιβεβαίωσαν έντονα την ανεξαρτησία τους, αν και σε λίγες περιπτώσεις συνειδητά αναγνώρισαν την κυριαρχία ενός άλλου, όπως του Αλφόνσου Β της Αραγωνίας το 1187.
Μετά τη μάχη του Βουγιέ , όπου οι Φράγκοι υπό τον Κλόβι Α νίκησαν τους Βησιγότθους και τους εξεδίωξαν από την Ακουιτανία προς την Ισπανία και τη Σεπτιμανία, η περιοχή έγινε μέρος του Φραγκικού βασιλείου.
Μετά τη δολοφονία της Γκαλσβίνθα τον ίδιο χρόνο, η περιοχή πέρασε στην αδελφή της Μπρουνχίλντα ως μέρος της διαιτησίας που επιβλήθηκε από τον Γκούντραμ της Βουργουνδίας.
Με τη Συνθήκη του Αντελό ο Γκούντραμ απέκτησε την κατοχή της περιοχής, η οποία παρέμεινε εξαρτημένη στη Βουργουνδία μέχρι την επανένωση διαφόρων φραγκικών βασιλείων το 613.
Τον επόμενο αιώνα, η περιοχή παραδόθηκε στον Εδουάρδο Γ της Αγγλίας βάσει της Συνθήκης του Μπρετινί , η οποία σήμανε το τέλος της πρώτης φάσης του Εκατονταετούς πολέμου.
Η κομητεία της Φουά ανακαταλήφθηκε από τους Γάλλους και τους συμμάχους τους μεταξύ 1370 και 1406 και η Μπιγκόρ παραχωρήθηκε από τον βασιλιά Κάρολο Ζ' της Γαλλίας στον κόμη Ιωάννη Α' της Φουά το 1426.
Έτσι, η Μπιγκόρ ενσωματώθηκε για δεύτερη φορά στις κτήσεις του οίκου Φουά-Γκραιγί, που περιλάμβαναν την κομητεία της Φουά, Μπεάρν και Νεμπουζάν.
Το οχυρό Βιγκόρρα, υπερασπίζονταν την περιοχή από τους εχθρούς του και χρησίμευσε ως καταφύγιο για τους κατοίκους της υπαίθρου, όταν ο πόλεμος τους ανάγκαζε να εγκαταλείψουν τις κατοικίες τους.
Στη γαλλική απογραφή του 1999, ο πληθυσμός ανέρχονταν σε 177.575 κατοίκους στην επικράτεια της πρώην επαρχίας Μπιγκόρ, με πυκνότητα 69 κατοίκων ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο.
Αργότερα και μέσω κληρονομικών διαδοχών και επιγαμιών, οι κτήσεις του οίκου Φουά-Μπεάρν πέρασαν στον οίκο του Αλμπρέ και τελικά στο οίκο των Βουρβώνων με τον Ερρίκο Γ' της Ναβάρας.
Σε μία επιγραφή ο βασιλιάς ορίζει ο τύμβος του να κτιστεί σε υψηλό και ιερό μέρος, μακριά από τον κόσμο και πλησίον των θεών, μεταξύ των οποίων θα καταριθμείτο.
Οι θεοί στους οποίους ευχόταν ήταν ένας συγκρητισμός Ελληνικών, Αρμενιακών και Ιρανικών θεών, όπως ο Ηρακλής-Βαχάγκαν, ο Ζεύς-Αραμάσδ ή Ορομάσδης , η Τύχη και ο Απόλλων-Μίθρας.
Τα μνημειώδη γλυπτά στην τοποθεσία, δείχνουν Περσικές και Ελληνικές εικονογραφικές επιρροές: Περσικά είναι τα ενδύματα, τα καλύμματα κεφαλής και οι κολοσσιαίες διαστάσεις των μορφών, ενώ η απόδοση των φυσικών χαρακτηριστικών τους προέρχεται από τον Ελληνικό καλλιτεχνικό ρυθμό.
Οι ιερείς έφεραν παραδοσιακά Περσικά ενδύματα και στόλιζαν τις μορφές των θεών και των προγόνων τού Αντιόχου με χρυσά στέμματα· πρόσφεραν λιβάνι, αρώματα και άλλες έξοχες θυσίες στους βωμούς, που βρισκόταν μπροστά από κάθε μορφή.
Κατά τις εορτές απαγορευόταν φθονερές συμπεριφορές και ο βασιλιάς είχε θεσπίσει ο λαός να απολαμβάνει: να τρώει, να πίνει κρασί και να ακούει ιερή μουσική, που εκτελείτο από τους μουσικούς τού ναού.
Πιο σίγουρες είναι οι δυναστικές συνδέσεις με τους Διαδόχους του Αλεξάνδρου Γ τού Μεγάλου: η μητέρα του ήταν μία των Σελευκιδών, κόρη της Κλεοπάτρας Τρύφαινας των Πτολεμαίων.
Οι Πτολεμαίοι ήταν απόγονοι της Αρσινόης Α, κόρης τού Λυσιμάχου· επίσης οι Σελευκίδες ήταν απόγονοι της Στρατονίκης, εγγονής τού Αντιγόνου Α και τού Αντίπατρου.
Ο Αντίοχος Α Θεός Δίκαιος Επιφανής Φιλορωμαίος Φιλέλλην από τη Δυναστεία των Οροντιδών ήταν ο τρίτος βασιλιάς της Κομμαγηνής , περιοχής στα δυτικά της Αρμενίας.
ο αντιπρόσωπος τού Μάρκου Αντωνίου, ο Πούμπλιος Βεντίδιος Βάσσος, έπειτα από την εκστρατεία του εναντίον των Πάρθων, θέλησε να επιτεθεί στον Αντίοχο Α και το βασίλειό του.
Ο Αντίοχος Α εξασκούσε μία εσωτερικού είδους αστρολογία και έθεσε τη βάση για μία ημερολογιακή αναμόρφωση, συνδέοντας το έτος της Κομμαγηνής, που ως τότε ήταν σεληνιακό, με τον Σοθικό κύκλο , που χρησιμοποιούσαν οι Αιγύπτιοι ως τη βάση τού ημερολογίου τους.
Πιθανόν συνδέεται με τους βασιλείς της Παρθίας· επειδή ο πρόγονός του Ορόντης Α νυμφεύτηκε τη Ροδογούνη, κόρη τού Αρταξέρξη Β, είναι απόγονος τού Δαρείου Α.
Περιμετρικά των Βουνιατάδων βρίσκονται τα χωριά: Νότια ο Άγιος Ματθαίος, δυτικά η Άνω Παυλιάνα, και Κάτω Παυλιάνα, βορειοδυτικά ο Κάτω Γαρούνας, βόρεια ο Άνω Γαρούνας, και ανατολικά ο Σταυρός και η Στρογγυλή.
Στο ψηλότερο σημείο λόφου του χωριού Βουνιατάδων δεσπόζει ο Ιερός Ναός του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου, το Γεννέσιον του Προδρόμου, που χρονολογείται από τον 17ο αιώνα, σημείο αναφοράς για τους κατοίκους του χωριού αλλά και για αυτούς που απουσιάζουν από το χωριό και διαμένουν σε άλλα μέρη, στη Αθήνα, στη Θεσσαλονίκη, στην Πάτρα, στη Ρόδο και στο εξωτερικό.
Η Εορτή του Αγίου Ιωάννου είναι στις 24 Ιουνίου, το πρωί τελείται η Θεία Λειτουργία και το βράδυ ακολουθεί πανηγύρι με παραδοσιακό γλέντι, ορχήστρα και χορούς που συμμετέχουν εκτός των κατοίκων και άλλοι κερκυραίοι από τα κοντινά χωριά.
Το βράδυ του Πάσχα τελείται ένα έθιμο στο χωριό που έλκει τις ρίζες του στους προηγούμενους αιώνες, κατά το οποίο διεξάγεται μεταξύ των κατοίκων, ένας πλειοδοτικός διαγωνισμός για την Εικόνα της Παναγίας και για το Φλάμπουρο.
Δηλαδή αποτελεί μεγάλη τιμή για τον Βουνιαταδίτη να μεταφέρει στους ώμους του την Εικόνα της Παναγίας ή το Φλάμπουρο, να υπογραμμίσουμε ότι τα χρήματα παραδίδονται στη εκκλησιαστική Επιτροπή για κάλυψη αναγκών του Ιερού Ναού.
Σημαντικός από ιστορική και θρησκευτική άποψη είναι ο Ιερός Ναός της Υπεραγίας Θεοτόκου της Οδηγήτριας στην περιοχή Καλαμιώτισσα, είναι κτισμένος πριν από αιώνες και εορτάζει στις 23 Αυγούστου.
Επίσης τη δεύτερη ημέρα μετά το Πάσχα , γίνεται Λητανεία της Ιερής Εικόνας και του Φλάμπουρου από τις Βουνιαγάδες στην Καλαμιώτισσα και τελείται Θεία Λειτουργία.
Στον δρόμο που οδηγεί στον Άγιο Ματθαίο βρίσκεται ο Ιερός Ναος της Αγίας Παρασκευής, που κατά παράδοση ανήκει στην οικογένεια Πάγκαλη από την Κάτω Παυλιάνα.
Σε προκαθορισμένες μάχες, οι Μακεδονικοί υπασπιστές τοποθετούνταν στις πτέρυγες της φάλαγγας, ενώ οι δικές τους πλευρές προστατεύονταν από το ελαφρύ πεζικό και το ιππικό .
Οι φαλαγγίτες δεν ήταν ιδιαίτερα ευκίνητοι ή ικανοί να γυρίσουν γρήγορα, έτσι οι υπασπιστές θα εμπόδιζαν τις επιθέσεις στις ευάλωτες πλευρές.
Ο ρόλος τους ήταν ζωτικός για την επιτυχία της τακτικής του Φίλιππου, διότι η Μακεδονική Φάλαγγα, αν και αήττητη από το μέτωπο, ήταν ευάλωτη σε γρήγορους ελιγμούς και περικυκλώσεις.
Την προστασία από αυτόν τον σοβαρό κίνδυνο την παρείχαν οι υπασπιστές, οι οποίοι μπορούσαν να διεξάγουν ταχείς ελιγμούς και να χρησιμοποιούν τακτικές, οι οποίες θα ήταν αδύνατες εάν εκτελούνταν από τους φαλαγγίτες.
Το όνομα επέζησε στα βασίλεια των Σελευκιδών, των Πτολεμαίων και των Αντιγονιδών, αλλά θεωρούνταν πλέον βασιλικοί σωματοφύλακες και στρατιωτικοί διαχειριστές.
Η πολεμική μονάδα των υπασπιστών φαίνεται να έχει επιζήσει στη Μακεδονία ως οι πελταστές, της οποίας το κύρος, ο εξοπλισμός και ο ρόλος φαίνεται να ήταν σχεδόν ακριβώς ίδιοι με εκείνον του υπασπιστών κατά τη βασιλεία του Φιλίππου.
Αξίζει να επισημανθεί ότι οι αναφορές σε μονάδες ονόματι «υπασπιστές» εμφανίζονται πολύ αργότερα από την εποχή του Φιλίππου Β', και γι' αυτό οι σύγχρονοι μελετητές υποθέτουν ότι οι μετέπειτα αναφορές όπως αυτές από τον Διόδωρο Σικελιώτη και τον Φλάβιο Αρριανό είχαν παλαιότερες πηγές.
«ἤλαυνε δὲ ἵππον ὁ Ἀρτύβιος δεδιδαγμένον πρὸς ὁπλίτην ἵστασθαι ὀρθόν. πυθόμενος ὦν ταῦτα ὁ Ὀνήσιλος, ἦν γάρ οἱ ὑπασπιστὴς γένος μὲν Κάρ, τὰ δὲ πολέμια κάρτα δόκιμος καὶ ἄλλως λήματος πλέος, εἶπε πρὸς τοῦτον»
Σε ένα νοτιοανατολικό αυστραλιανό αρχιπέλαγος, ο . και ο βοηθός του . χρησιμοποιούν μια συσκευή που ονομάζεται - για να μεταλλάξει τα διάφορα ζώα που ζουν στα νησιά σε θηρία με υπεράνθρωπη δύναμη.
Από την παραλία της νήσου Ν , Ο διασχίζει τα νησιά και αντιμετωπίζει αντιπάλους, όπως τον τοπικό ηγέτη φυλής , το διαταραγμένο καγκουρό , τον μυώδη , και τον γκάνγκστερ .
Τον Αύγουστο του 1994, ο Τζέισον Ρούμπιν και ο Άντι Γκάβιν ξεκίνησαν τη μετακίνησή τους από τη Βοστόνη της Μασαχουσέτης στο Λος Άντζελες της Καλιφόρνια.
Πριν από την αναχώρησή του, ο Γκάβιν και ο Ρούμπιν προσέλαβαν τον Ντέιβ Μπάγκετ, τον πρώτο υπάλληλό τους και έναν φίλο του Γκάβιν από το Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Μασαχουσέτης .
Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού, ο Γκάβιν και ο Ρούμπιν μελετούσαν έντονα τα παιχνίδια και παρατήρησαν ότι τα παιχνίδια αγώνων, μάχης και σκοποβολής είχαν αρχίσει να κάνουν μια μετάβαση στην τρίτη διάσταση.
Έτσι, στράφηκαν στο αγαπημένο τους είδος βιντεοπαιχνιδιού, την πλατφόρμα δράσης, και αναρωτήθηκαν τι θα ήταν μια τρισδιάστατη έκδοση ενός τέτοιου παιχνιδιού.
Λίγο αργότερα, ο Γκάβιν και ο Ρούμπιν απέρριψαν το προηγούμενο σχεδιασμό παιχνιδιών τους, . , ένα βιντεοπαιχνίδι πλάγιας κίνησης βασισμένο στο ταξίδι στο χρόνο και επιστήμονες γενετικά διασταυρωμένους με δεινοσαύρους .
Τα πρώτα 2 επίπεδα δοκιμών που δημιουργήθηκαν για το παιχνίδι δεν προβλήθηκαν στην τελική έκδοση επειδή ήταν πολύ ανοιχτά και είχαν πάρα πολλά πολύγωνα.
Κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού του 1995, η ομάδα εστίασε στη δημιουργία λειτουργικών και διασκεδαστικών επιπέδων και χρησιμοποίησε τα επίπεδα του εργοστασίου του για να πειραματιστεί σε αυτόν τον στόχο.
η μηχανική ρύθμιση επέτρεψε στην ομάδα να παραιτηθεί από τα πολύπλοκα και οργανικά σχέδια των δασών και να αποστάξει το παιχνίδι σε δύο άξονες σε μια προσπάθεια να το κάνει διασκεδαστικό.
Μετά την επεξεργασία αυτών των τριών επιπέδων, δημιουργήθηκε το πρώτο επιτυχημένο επίπεδο ζούγκλας από κομμάτια του πρώτου δοκιμαστικού επιπέδου που απέτυχε σε διάδρομο μεταξύ δέντρων.
Από το σημείο αυτό, θα δημιουργηθούν δύο έως τρία επίπεδα για κάθε θέμα επιπέδου, με το πρώτο επίπεδο να παρουσιάζει ένα εισαγωγικό σύνολο προκλήσεων και τα επόμενα επίπεδα να προσθέτουν νέα εμπόδια (όπως πτώση και μετακίνηση πλατφορμών στο δεύτερο επίπεδο με τη ζούγκλα) αυξήσει τη δυσκολία.
Το είχε μια λειτουργία βίντεο 512 240 η οποία χρησιμοποίησε μνήμη βίντεο που κανονικά θα χρησιμοποιηθεί για , αλλά ήταν αποτελεσματική στην απόδοση σκιασμένων αλλά αδιατάρακτων πολυγώνων με μεγαλύτερη λεπτομέρεια.
Ο Ρούμπιν επεσήμανε ότι, αφού τα πολύγωνα στους χαρακτήρες είχαν μέγεθος λίγων εικονοστοιχείων, οι σκιεροί χαρακτήρες θα φαίνονται καλύτερα από τους χαρακτήρες με .
Έτσι, τα πολύγωνα υπογραμμίστηκαν σε , αυτό ήταν επωφελές στο γεγονός ότι επέτρεψε στους προγραμματιστές περισσότερα πολύγωνα για να δουλέψουν με αυτά και τους επέτρεψαν να εργαστούν γύρω από την έλλειψη της διόρθωσης ή αποκοπής πολυγώνου.
Για να δώσουν στο παιχνίδι περισσότερη ομοιότητα με ένα κινούμενο σχέδιο, τέθηκε σε εφαρμογή κινούμενη εικόνα κορυφής αντί για το πρότυπο σκελετικό κινούμενο , αυτό επέτρεψε στους προγραμματιστές να χρησιμοποιήσουν την πιο εξελιγμένη βαρύτητα τριών έως τεσσάρων συνδέσμων διαθέσιμη στο .
Επειδή το δεν μπόρεσε να ταιριάζει με αυτό κατά το χρόνο εκτέλεσης, η θέση κάθε κορυφής αποθηκεύτηκε σε κάθε καρέ με 30 καρέ το δευτερόλεπτο.
Για να βοηθήσει στην οπτική πλευρά της παραγωγής, ο Ντέιβιντ Σίλλερ προσέλαβε τον Τζο Πίρσον της , ο οποίος με τη σειρά του συνέστησε να τεθεί και ο Τσαρλς Ζεμπίλλας της .
Επειδή ο βασικός χαρακτήρας ήταν από την Τασμανία, αποφασίστηκε ότι το παιχνίδι θα διεξαγόταν σε ένα μυστηριώδες νησί όπου θα μπορούσε να βρεθεί κάθε πιθανός τύπος περιβάλλοντος, με την πρόσθετη συλλογιστική ότι μια κακή ιδιοφυία όπως ο θα απαιτούσε ένα νησί με οχυρό.
Κατά τη δημιουργία των επιπέδων για το παιχνίδι, ο Πίρσον σκιαγράφησε αρχικά κάθε περιβάλλον, σχεδιάζοντας και δημιουργώντας επιπρόσθετα μεμονωμένα στοιχεία αργότερα.
Διάσπαρτα σε κάθε επίπεδο είναι διάφοροι τύποι κιβωτίων, τα περισσότερα από τα οποία περιέχουν αντικείμενα όπως αυτά με φρούτα και μάσκες , τα οποία μπορούν να σπάσουν πηδώντας ή περιστρέφοντας σε αυτά.
Άλλοι τύποι κιβωτίων περιλαμβάνουν κιβώτια , τα οποία επιτρέπουν στους παίκτες να επαναλάβουν την πρόοδό τους αφού χάσουν μια ζωή, κιβώτια βέλους, στα οποία μπορεί να πηδήξει ο και εκρηκτικά κιβώτια που εκρήγνονται όταν σπάσουν ή ακολουθούν ένα χρονοδιακόπτη που ενεργοποιείται πηδώντας πάνω τους.
Αν ο παίκτης καταφέρει να συλλέξει αρκετά εικονίδια μπόνους, θα μεταφερθεί σε ένα , το οποίο μετά την ολοκλήρωσή του θα επιτρέψει στον παίκτη να αποθηκεύσει την πρόοδό του, είτε μέσω κάρτας μνήμης ή κωδικού πρόσβασης.
Τον Σεπτέμβριο του 1995, ο και ο πήραν πλάνα από το παιχνίδι και πέρασαν δύο ημέρες επεξεργάζοντάς τα σε μια ταινία προεπισκόπησης δύο λεπτών, η οποία θα διαρρεύσει σκόπιμα σε έναν φίλο στην , έτσι ώστε η εταιρεία να το δει.
Λόγω των προβλημάτων διαχείρισης της , η εταιρεία θα θα συμφωνούσε τον Μάρτιο του 1996 να δημοσιεύσει το παιχνίδι, το οποίο πήγε στο στάδιο άλφα τον Απρίλιο του 1996.
Ο παραγωγός της πρότεινε να δημιουργηθεί από τον Άντι Γκάβιν αντί της συμβατικής μουσικής μια "αστική χαοτική συμφωνία", η οποία θα επιφέρει τυχαία επιλογή και συνδυασμός των τυχαίων ηχητικών εφέ.
Το έλαβε γενικά θετικές κριτικές από τους κριτικούς, οι οποίοι ενθουσιάστηκαν με τα γραφικά του παιχνιδιού και το μοναδικό οπτικό στυλ, αλλά επέκριναν τους ελέγχους και την έλλειψη καινοτομίας ως παιχνίδι πλατφόρμας.
Το παιχνίδι συνέχισε να πωλεί πάνω από 6 εκατομμύρια μονάδες, καθιστώντας το το όγδοο παιχνίδι του με το καλύτερο αποτέλεσμα όλων των εποχών και τα υψηλότερα έσοδα που κατατάσσονται στις πωλήσεις στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Μια ανανεωμένη έκδοση, που περιλαμβάνεται στο παιχνίδι . , κυκλοφόρησε για το 4 τον Ιούνιο του 2017 και μεταφέρθηκε σε άλλες πλατφόρμες τον Ιούνιο του 2018.
Κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού κατά τη διάρκεια της ανάπτυξης, ο Ρούμπιν συνειδητοποίησε ότι υπήρχαν πολλές κενές περιοχές στο παιχνίδι εξαιτίας της αδυναμίας του να επεξεργάζεται ταυτόχρονα πολλούς εχθρούς στην οθόνη.
Τον Ιανουάριο του 1996, ο Γκάβιν κωδικοποίησε τα "κιβώτια", ενώ ο σχεδίασε μερικά βασικά κιβώτια και ένα εκρηκτικό κιβώτιο και επέστησε γρήγορες υφές.
Για να αποκτήσουν τις γραφικές λεπτομέρειες που εμφανίζονται στο παιχνίδι, οι Ρούμπιν, Γκάβιν και Μπάγκετ διερεύνησαν τον υπολογισμό ορατότητας στα βιντεοπαιχνίδια που ακολούθησαν το και κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι ο εκτεταμένος υπολογισμός της ορατότητας θα επιτρέψει στο παιχνίδι να αποδώσει μεγαλύτερο αριθμό πολυγώνων.
Μετά από πειράματα στον έλεγχο της κάμερας ελεύθερης περιαγωγής, η ομάδα εγκαταστάθηκε με κάμερα που θα ακολουθούσε δίπλα, πίσω ή μπροστά από τον χαρακτήρα, γενικά κοιτάζοντάς τον, κινούμενος σε ένα "κομμάτι" μέσα στον κόσμο.
Η ιστορία ακολουθεί τον καθώς σκοπεύει να αποτρέψει τα σχέδια των και για παγκόσμια κυριαρχία και να διασώσει τη φίλη του, , ένα θηλυκό μπαντικότ που εξελίχθηκε επίσης από τον και τον .
Το 1983, λόγω του κινδύνου εγγραφής ανεξάρτητης ομοσπονδίας στίβου από την τουρκοκυπριακή διοίκηση της βόρειας Κύπρου, η Τοπική Επιτροπή ΣΕΓΑΣ Κύπρου αποφάσισε να καταθέσει αίτηση στη Διεθνή Ένωση Ομοσπονδιών Κλασικού Αθλητισμού για δημιουργία ανεξάρτητης ομοσπονδίας με την επωνυμία Κυπριακή Ομοσπονδία Ερασιτεχνικού Αθλητισμού Στίβου .
Η ανεξαρτητοποίηση του κυπριακού στίβου από τον ελλαδικό έγινε το 1984 μετά από την επίσημη αναγνώριση της ΚΟΕΑΣ ως μέλος της ΙΑΑΦ κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Λος Άντζελες.
Το 1897 ιδρύθηκε στην Ελλάδα ο Σύνδεσμος Ελληνικών Γυμναστικών Αθλητικών Σωματείων με τους ΓΣΟ και ΓΣΠ να συμμετέχουν στο ιδρυτικό συνέδριο.