polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Είναι επίσης πιθανό ότι πολλές μεταγραφόμενες μη κωδικοποιητικές περιοχές δεν εξυπηρετούν κανένα ρόλο και αυτή η μεταγραφή είναι το προϊόν μη ειδικής ενέργειας ενεργότητας πολυμεράσης.
Όμως, παραμένει αμφισβητούμενο εάν όλη αυτή η βιοχημική δραστικότητα συνεισφέρει στην κυτταρική φυσιολογία, ή εάν ένα σημαντικό ποσοστό από αυτή είναι το αποτέλεσμα μεταγραφικού και βιοχημικού θορύβου, που πρέπει να φιλτραριστεί ενεργά από τον οργανισμό.
Μελέτες της συγκριτικής γονιδιωματικής δείχνουν ότι περίπου το 5% του γονιδιώματος περιέχει αλληλουχίες που δεν κωδικοποιούν που είναι πολύ διατηρούμενες, μερικές φορές σε χρονικές κλίμακες που αναπαριστάνουν εκατοντάδες εκατομμύρια έτη, που σημαίνει ότι αυτές οι μη κωδικοποιητικές περιοχές είναι κάτω από ισχυρή εξελικτική πίεση και θετική επιλογή.
Τα περισσότερα τα γονίδια έχουν ταυτοποιηθεί με συνδυασμό υψηλών αποτελεσμάτων πειραματικών και βιοπληροφορικών προσεγγίσεων, απαιτείται ακόμα πολλή εργασία για την παραπέρα διευκρίνιση των βιολογικών λειτουργιών των πρωτεϊνών τους και των προϊόντων .
Πρόσφατα αποτελέσματα προτείνουν ότι οι περισσότερες τεράστιες ποσότητες του μη κωδικοποιητικού στο γονιδίωμα έχουν συσχετιστεί με βιοχημικές δραστηριότητες, συμπεριλαμβανομένης της ρύθμισης έκφρασης των γονιδίων , της χρωμοσωμικής αρχιτεκτονικής και σημάτων που ελέγχουν την επιγενετική κληρονομικότητα .
Οι γονιδιωματικές θέσεις και τα μήκη συγκεκριμένων τύπων μικρών επαναλαμβανόμενων αλληλουχιών μεταβάλλονται πολύ από άτομο σε άτομο, που είναι η βάση του αποτυπώματος και των τεχνολογιών ελέγχου πατρότητας με .
Τα ετεροχρωματικά τμήματα του ανθρώπινου γονιδιώματος, που έχει αρκετές εκατοντάδες εκατομμύρια ζεύγη βάσεων, θεωρείται επίσης να είναι αρκετά μεταβλητό στον ανθρώπινο πληθυσμό (είναι τόσο επαναληπτικές και τόσο μακριές που δεν μπορεί να υπολογιστεί η αλληλουχία τους με ακρίβεια με την τρέχουσα τεχνολογία).
Αυτές οι περιοχές περιέχουν λίγα γονίδια και είναι ασαφές εάν κάποιο σημαντικό φαινοτυπικό αποτέλεσμα προκύπτει από την τυπική ποικιλία στις επαναλήψεις ή την ετεροχρωματίνη.
Έτσι οι υπολογιστικές συγκρίσεις των γονιδιακών αλληλουχιών που ταυτοποιούν τις διατηρημένες μη κωδικοποιητικές αλληλουχίες θα είναι ένδειξη της σπουδαιότητάς τους σε δραστηριότητες όπως η γονιδιακή ρύθμιση.
Μεταξύ των μικροδορυφορικών αλληλουχιών, οι επαναλήψεις τρινουκλεοτιδίων είναι ιδιαίτερης σπουδαιότητας, επειδή μερικές φορές συμβαίνουν στις κωδικοποιητικές περιοχές των γονιδίων για πρωτεΐνες και μπορεί να οδηγήσουν σε γενετικές διαταραχές.
Η εκτίμηση του αριθμού των ανθρώπινων γονιδίων έχει αναθεωρηθεί επανειλημμένα προς τα κάτω από τις αρχικές προβλέψεις των 100.000 ή περισσοτέρων, λόγω της βελτίωσης των μεθόδων εύρεσης γονιδιώματος και μπορεί να συνεχίσει να μειώνεται.
Οι αλληλουχίες που κωδικοποιούν πρωτεΐνη εκφράζουν μόνο ένα πολύ μικρό κλάσμα του γονιδιώματος και οι υπόλοιπες συνδυάζονται με μόρια μη κωδικοποιητικού , ρυθμιστικές αλληλουχίες , μακριές διάσπαρτες αλληλουχίες , κοντά διάσπαρτα πυρηνικά στοιχεία , εσώνια, και αλληλουχίες για τις οποίες μέχρι τώρα δεν έχει καθοριστεί καμία λειτουργία.
Παραδείγματος χάρη, η οικογένεια γονιδίων οσφρητικών υποδοχέων είναι ένα από τα καλύτερα τεκμηριωμένα παραδείγματα ψευδογονιδίων στο ανθρώπινο γονιδίωμα.
Η έρευνα δείχνει ότι αυτό είναι ένα χαρακτηριστικό σχετιζόμενο με το είδος, καθώς τα πιο κοντινά σχετικά πρωτεύοντα έχουν όλα αναλογικά λιγότερα ψευδογονίδια.
Πρόσφατη ανάλυση από το έργο δείχνει ότι το 80% του συνολικού ανθρωπίνου γονιδιώματος είναι μεταγραφόμενο, συνδέεται με ρυθμιστικές πρωτεΐνες, ή συσχετίζεται με κάποια άλλη βιοχημική ενέργεια.
Πρόσφατα, μια συστηματική μετα-ανάλυση των ενημερωμένων δεδομένων του ανθρωπίνου γονιδιώματος βρήκε ότι το μεγαλύτερο κωδικοποιητικό γονίδιο στο ανθρώπινο γονιδίωμα αναφοράς είναι το 1 , που επεκτείνεται συνολικά σε 2,47 .
Σε ολόκληρο το γονιδίωμα, εξετάζοντας ένα επιμελημένο σύνολο των γονιδίων που κωδικοποιούν πρωτεΐνες, το διάμεσο μέγεθος ενός εξωνίου εκτιμάται τώρα στις 133 , ο διάμεσος αριθμός εξωνίων εκτιμάται τώρα στο 8 και η διάμεση αλληλουχία κωδικοποίησης εκτιμάται ότι κωδικοποιεί 425 αμινοξέα .
Ιστορικά, εκτιμήσεις για τον αριθμό των γονιδίων στις πρωτεΐνες έχουν ποικίλει πολύ, φτάνοντας μέχρι 2.000.000 στο τέλος της δεκαετίας του 1960, αλλά αρκετοί ερευνητές επισήμαναν στις αρχές της δεκαετίας του 1970 ότι το εκτιμώμενο μεταλλαξιογόνο φορτίο από επιβλαβείς μεταλλάξεις τοποθετούσε ένα ανώτερο όριο περίπου 40.000 για τον συνολικό αριθμό των λειτουργικών θέσεων (συμπεριλαμβανομένων των κωδικοποιητικών πρωτεϊνών και των λειτουργικών μη κωδικοποιητικών γονιδίων).
Οι ποικιλομορφίες είναι μοναδικές διαφορές αλληλουχίας του που έχουν ταυτοποιηθεί στις ατομικές ανθρώπινες αλληλουχίες του γονιδιώματος αναλυμένες από το έως τον Δεκέμβριο του 2016.
Πέρα από την περιεκτικότητα σε γονίδια που εμφανίζεται σε αυτόν τον πίνακα, ένας μεγάλος αριθμός μη εκφραζόμενων λειτουργικών αλληλουχιών έχει ταυτοποιηθεί στο ανθρώπινο γονιδίωμα .
Οι ερευνητές δημοσίευσαν τον πρώτο χάρτη με βάση την αλληλουχία της δομικής ποικιλίας του ανθρωπίνου γονιδιώματος μεγάλης κλίμακας στο περιοδικό τον Μάιο του 2008.
Οι δομικές ποικιλίες μεγάλης κλίμακας είναι διαφορές στο γονιδίωμα μεταξύ ανθρώπων και ποικίλουν από μερικές χιλιάδες μέχρι μερικά εκατομμύρια βάσεις · κάποιες είναι προσθήκες ή απώλειες των εκτάσεων της γονιδιωματικής αλληλουχίας και άλλες εμφανίζονται ως αναδιατάξεις των εκτάσεων της αλληλουχίας.
Η εξερεύνηση των λειτουργιών και της εξελικτικής προέλευσης του μη κωδικοποιητικού είναι ένας σημαντικός σκοπός της σύγχρονης αναζήτησης του γονιδιώματος, που περιλαμβάνει το έργο , που αποσκοπεί στην έρευνα ολόκληρου του ανθρωπίνου γονιδιώματος, με τη χρήση ποικιλίας πειραματικών εργαλείων που τα αποτελέσματά τους είναι ενδεικτικά της μοριακής δραστικότητας.
Τα ψευδογονίδια είναι ανενεργά αντίγραφα των γονιδίων που κωδικοποιούν πρωτεΐνες, τα οποία δημιουργούνται συχνά από διπλασιασμό γονιδίου και έχουν γίνει μη λειτουργικά μέσω της συσσώρευσης απενεργοποιητικών μεταλλάξεων.
Ο Πίνακας 1 εμφανίζει ότι ο αριθμός των ψευδογονιδίων στο ανθρώπινο γονιδίωμα είναι της τάξης των 13.000, και σε κάποια χρωμοσώματα είναι σχεδόν ο ίδιος με τον αριθμό των λειτουργικών πρωτεϊνών που κωδικοποιούν πρωτεΐνες.
Το μη κωδικοποιητικό περιλαμβάνει το , το ριβοσωμικό , το μικρο, το και άλλα γονίδια που δεν κωδικοποιούν συμπεριλαμβανομένων περίπου 60.000 μακριά μη κωδικοποιητικά .
Αν και ο αριθμός των αναφερόμενων γονιδίων συνεχίζει να αυξάνεται και ο ακριβής αριθμός στο ανθρώπινο γονιδίωμα δεν έχει ακόμα προσδιοριστεί, υποστηρίζεται ότι πολλά από αυτά είναι μη λειτουργικά.
Συντηρητικές εκτιμήσεις δείχνουν ότι αυτές οι αλληλουχίες αποτελούν το 8% του γονιδιώματος, όμως παρεκβολές από το έργο δίνουν ότι 20-40%-40% του γονιδιώματος είναι γονιδιακή ρυθμιστική αλληλουχία.
Οι περισσότερες μεγάλες γονιδιωματικές μεταλλάξεις στους γαμέτες των γεννητικών κυττάρων καταλήγουν προφανώς σε μη βιώσιμα έμβρυα· όμως, ένας αριθμός ανθρωπίνων ασθενειών σχετίζεται με γονιδιωματικές ανωμαλίες μεγάλης κλίμακας.
Τα καρκινικά κύτταρα έχουν συχνά ανευπλοειδία των χρωμοσωμάτων και των χρωμοσωμικών βραχιόνων, αν και μια σχέση αιτίας και αποτελέσματος μεταξύ ανευπλοειδίας και καρκίνου δεν έχει καθοριστεί.
Τα γονίδια που κωδικοποιούν πρωτεΐνες κατανέμονται ανόμοια στα χρωμοσώματα, από μερικές δεκάδες μέχρι περισσότερα από 2000, με ιδιαίτερα υψηλή πυκνότητα γονιδίων στα χρωμοσώματα 19, 11 και 1 .
Κάθε χρωμόσωμα περιέχει διάφορες περιοχές φτωχές και πλούσιες σε γονίδια, που μπορεί να συσχετίζονται με χρωμοσωμικές ζώνες και περιεχόμενο γουανίνης-κυτοσίνης .
Το κωδικοποιητικό καθορίζεται ως αυτές οι αλληλουχίες που μπορούν να μεταγραφούν στο και να μεταφραστούν σε πρωτεΐνες στον ανθρώπινο κύκλο ζωής· αυτές οι αλληλουχίες καταλαμβάνουν μόνο ένα μικρό κλάσμα του γονιδιώματος .
Περίπου το 8% του ανθρωπίνου γονιδιώματος αποτελείται από διαδοχικές σε σειρά συστοιχίες ή διαδοχικές επαναλήψεις, αλληλουχίες επανάληψης χαμηλής πολυπλοκότητας που έχουν πολλαπλά γειτονικά αντίγραφα .
Αυτές οι αλληλουχίες είναι πολύ μεταβλητές, ακόμα και μεταξύ στενά συσχετισμένων ατόμων και έτσι χρησιμοποιούνται για γενεαλογικό έλεγχο και ιατροδικαστική ανάλυση .
Όμως, υπάρχουν ακόμα πολυάριθμα κενά στα ετεροχρωματικά τμήματα του γονιδιώματος που είναι πολύ πιο δύσκολα στην αλληλουχία λόγω των πολυάριθμων επαναλαμβανόμενων και άλλων δυσεπίλυτων χαρακτηριστικών ακολουθιών.
Κυμαίνεται μεταξύ 1,5 και 1,9 δυαδικά ψηφία ανά ζεύγος βάσης για το μεμονωμένο χρωμόσωμα, εκτός από το χρωμόσωμα Υ, που έχει ρυθμό εντροπίας κάτω από 0,9 δυαδικά ψηφία ανά ζεύγος βάσεων.
Επιπλέον των μορίων που κωδικοποιούνται από ξεχωριστά γονίδια, τα αρχικά μεταγραφήματα των πρωτεϊνών που κωδικοποιούν γονίδια περιέχουν συνήθως εκτεταμένες μη κωδικοποιητικές αλληλουχίες, με τη μορφή εσωνίων, 5'-αμετάφραστες περιοχές και 3'-αμετάφραστες περιοχές .
Στα περισσότερα γονίδια που κωδικοποιούν πρωτεΐνες του ανθρωπίνου γονιδιώματος, το μήκος των αλληλουχιών των εσωνίων είναι από 10- μέχρι 100-φορές το μήκος των αλληλουχιών των εξωνίων .
ανασυνδυασμοί και εναλλακτικό μάτισμα προ- μπορεί να οδηγήσουν στην παραγωγή πολύ περισσοτέρων μοναδικών πρωτεϊνών από τον αριθμό των γονιδίων που κωδικοποιούν πρωτεΐνες.
Ο αριθμός των ανθρωπίνων γονιδίων που κωδικοποιούν πρωτεΐνες δεν είναι σημαντικά μεγαλύτερος από αυτόν πολλών λιγότερο περίπλοκων οργανισμών, όπως ο καινοραβδίτης ο κομψός ) και η φρουτόμυγα.
Αυτή η διαφορά μπορεί να προέκυψε από την εκτεταμένη χρήση του εναλλακτικού ματίσματος προ- στους ανθρώπους, που δίνει τη δυνατότητα οικοδόμησης ένας πολύ μεγάλου αριθμού τμηματικών πρωτεϊνών μέσω της επιλεκτικής ενσωμάτωσης των εξωνίων.
Τα μεταθετά στοιχεία στο ανθρώπινο γονιδίωμα μπορούν να ταξινομηθούν σε ρετρομεταθετόνια , σε βραχέα διάσπαρτα πυρηνικά στοιχεία συμπεριλαμβανομένων στοιχείων , μακρά διάσπαρτα πυρηνικά στοιχεία , και μεταθετόνια τάξης .
Η πλήρης τμηματική ικανότητα κωδικοποίησης πρωτεϊνών του γονιδιώματος περιέχεται στο εξονίωμα και αποτελείται από αλληλουχίες κωδικοποιημένες από εξώνια που μπορούν να μεταφραστούν σε πρωτεΐνες.
Λόγω της βιολογικής σπουδαιότητάς της και επειδή αποτελεί λιγότερο από το 2% του γονιδιώματος, η αλληλουχία του εξονιώματος ήταν το πρώτο μεγάλο ορόσημο του έργου του ανθρωπίνου γονιδιώματος.
Ο είναι ένας απλότυπος χάρτης του ανθρωπίνου γονιδιώματος, "που περιγράφει τα συνηθισμένα πρότυπα της ανθρώπινης ποικιλίας της αλληλουχίας ." Καταλογοποιεί τα πρότυπα των ποικιλιών μικρής κλίμακας στο γονιδίωμα που περιλαμβάνουν απλά γράμματα , ή βάσεις.
Μέχρι το 2012, οι προσπάθειες έχουν μετατοπιστεί προς την εύρεση αλληλεπιδράσεων μεταξύ και ρυθμιστικών πρωτεϊνών με την τεχνική -, ή στα κενά όπου το δεν είναι πακεταρισμένο με ιστόνες , που και οι δυο τους λένε πού υπάρχουν ενεργές ρυθμιστικές αλληλουχίες στον εξεταζόμενο τύπο κυττάρου.
Ως μη κωδικοποιητικό ορίζονται όλες οι αλληλουχίες στο γονιδίωμα που δεν βρίσκονται σε εξώνια κωδικοποιητικών πρωτεϊνών και έτσι δεν αναπαριστάνονται ποτέ στην αλληλουχία των αμινοξέων των εκφραζόμενων πρωτεϊνών.
Πολυάριθμες τάξεις που δεν κωδικοποιούν έχουν ταυτοποιηθεί, συμπεριλαμβανομένων γονιδίων που δεν κωδικοποιούν , ψευδογονιδίων, εσωνίων, αμετάφραστων περιοχών του , ρυθμιστικών αλληλουχιών , επαναλαμβανόμενων αλληλουχιών και αλληλουχιών σχετικών με κινητά γενετικά στοιχεία.
Επειδή το μη κωδικοποιητικό ξεπερνά κατά πολύ το κωδικοποιητικό , η έννοια του γονιδιώματος με ακολουθίες έχει γίνει μια πιο εστιασμένη αναλυτική έννοια παρά η κλασική έννοια των γονιδίων με κωδικοποιητικό .
Οι τυχαίες επαναλήψεις μεγαλύτερων αλληλουχιών (συστοιχίες επαναλαμβανόμενων αλληλουχιών μήκους 10–60 νουκλεοτιδίων) ονομάζονται μινιδορυφόροι .
Πετιμέζι – τον κομμένο μούστο τον βάζουν σε μια κατσαρόλα και τον βράζουν μέχρι να αρχίσει να μελώνει, στη συνέχεια τον αδειάζουν σε ρηχά σκεύη και τον βάζουν σε μέρος που να το βλέπει ο ήλιος, μακριά από ζώα, τον σκεπάζουν με τούλι για να μην πάνε έντομα και τον άφηναν μερικές μέρες.
Μουστόπιτα – όμοια με τη μουσταλευριά το έφτιαχναν, μόνο που το έκοβαν κομμάτια και τα άφηναν να στεγνώσουν, στη συνέχεια τα τοποθετούσαν σε σανίδια καθαρά και τα έβαζαν στον ήλιο.
Το εσωτερικό του ναού, είναι πλούσια διακοσμημένο, με ωραίο μαρμάρινο, καλοδουλεμένο τέμπλο, το οποίο κατασκευάστηκε το 1914, από τον Τηνιακό καλλιτέχνη Ν.
Το παλιό ξυλόγλυπτο τέμπλο του ναού, ήταν έργο του 1871, του γνωστού ως «Μαστροσοφοκλή», παραδοσιακού ξυλογλύπτη της περιοχής, το οποίο αντικαταστάθηκε στις αρχές του 20ου αιώνα και μεταφέρθηκε στο παρεκκλήσι του Αγίου Νικολάου Λέκκας και υπάρχει ως σήμερα.
Το ίδιο έτος κατασκευής του ξυλόγλυπτου τέμπλου, κατασκευάστηκε από τον επίσης Τηνιακό μαρμαροτεχνίτη, Γαβριήλ Λυρίτη, και ο μαρμάρινος σολέας, όπου στηρίζονταν το παλαιό ξυλόγλυπτο τέμπλο.
Οι δύο σειρές από κολώνες που στηρίζουν τη σκεπή, εσωτερικά αποτελούνται από κορμούς κυπαρισσιών με επίχρισμα εξωτερικά, προκειμένου να δίνουν την εντύπωση μαρμάρινης κολώνας.
Ανατολικά του σημερινού χωριού Λέκκα, εγκαταστάθηκαν, κατά πάσα πιθανότητα, Πελοποννήσιοι που ο οικισμός ονομάστηκε «Μωριάς», όπως ήταν γνωστή η σημερινή Πελοπόννησος.
Πριν από το 1950 στον οικισμό αυτόν υπήρχαν ακόμα αρκετά καλύβια, το ένα κοντά στο άλλο, σε καλή κατάσταση που τα χρησιμοποιούσαν ως αποθήκες, πατητήρια ή και κατοικίες κατά τους θερινούς μήνες.
Το χωρίο Μουριά ερημώθηκε, όταν οι κάτοικοι του άρχισαν να το εγκαταλείπουν, για να εγκατασταθούν στο νέο χωριό, τη σημερινή Λέκκα, το όποιο αναπτύσσονταν γρήγορα, βρίσκονταν σε καλύτερη τοποθεσία, τόσο γεωλογικά – στη Μουριά γίνονταν συχνά κατολισθήσεις λόγω του σαθρού εδάφους, αλλά και κοινωνικό-οικονομικά, υπήρχαν καλύτερες προοπτικές για τα παιδιά και τους νέους.
Ο Κιλίτζ Αλή ή Πασά Οχιαλή κατέβηκε στο νησί, είδε πως ήταν πολύ εύφορο και σκέφτηκε ότι είναι κρίμα να μένει σχεδόν εντελώς ακατοίκητο.
Για τις ομορφιές και την ιστορία του νησιού του μίλησε και έναν λοστρόμος που είχε μαζί του, ο Νικόλαος Σαρακίνης, Κρητικός στην καταγωγή, αλλά γεννημένος στην Πάτμο.
Με το φιρμάνι αυτό στα χέρια του ο Κιλίτζ Αλή έστειλε το Νικόλαο Σαρακίνη, κατ’ αρχάς στη Χίο, να ζητήσει από τους Σαμιώτες που είχαν καταφύγει εκεί το 1475 να επιστρέψουν στο νησί.
Άρχισαν, λοιπόν, να καταφτάνουν και να εγκαθίστανται στη Σάμο κάτοικοι αυτών των περιοχών, δίνοντας στους οικισμούς τους το όνομα των περιοχών από τις οποίες προέρχονταν.
Ο μεγάλος αριθμός των άρρωστων, ανάγκασε τους κατοίκους να μετατρέψουν το σχολείο του χωριού, προσωρινά σε νοσοκομείο, ενώ από τη νομαρχία δόθηκαν κουβέρτες και υγειονομικό υλικό.
Στο μέρος που βρέθηκε η εικόνα χτίστηκε ένα μικρό προσκυνητάρι και λίγο πιο κάτω διαμορφώθηκε κατάλληλα ο χώρος προκειμένου να χτιστεί το εκκλησάκι.
Το πιο σημαντικό όμως όλων είναι το κομμάτι από την Αγία Κάρα του Αγίου Ιωάννη, που προμηθεύτηκαν οι κάτοικοι της Λέκκας, από τους Αγίους Τόπους και το αντάλλαξαν «με πολλά γομάρια λάδι» .
Η εκκλησία άρχισε να χτίζεται περίπου το 1845, με σημαντικές οικονομικές ενισχύσεις των απόδημων και εθελοντική εργασία των κατοίκων του χωριού, τους οποίους καλούσαν κάθε Κυριακή για εργασία.
Οι μάστορες είχαν το ελεύθερο να παίρνουν οικοδομικά υλικά για την ανέγερση του ναού, απ’ όλη την περιφέρεια του χωριού, χωρίς να πρέπει να ζητήσουν την άδεια από τον ιδιοκτήτη.
Η εκκλησία είναι χτισμένη με τη Χριστιανική Βασιλική τεχνοτροπία, με δίριχτη κεραμοσκεπή χωρίς τρούλο, είναι οικοδόμημα επιμήκους σχήματος, χωρισμένη εσωτερικά με κολώνες σε 3 κλίτη.
Το βόρειο κλίτος είναι αφιερωμένο στον Άγιο Δημήτριο, ίσως για να θυμούνται την παλιά τους εκκλησία, που εγκαταλείφθηκε το 1863, λόγω μη καταλληλόλητας του εδάφους που ήταν χτισμένη.
Διοικητικά αποτελεί την Τοπική Κοινότητα Λέκκας, η οποία ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Καρλοβασίου του Δήμου Δυτικής Σάμου, της Περιφερειακής Ενότητας Σάμου και είναι ένα από τα παλαιότερα και μεγαλύτερα χωριά του νησιού.
Είναι κτισμένο ανάμεσα σε ένα καταπράσινο τοπίο με εξαιρετική θέα βόρεια, προ την πόλη του Καρλοβάσου, και στα απέναντι μικρασιατικά παράλια, καθώς και προς το νησί της Χίου.
Η κοινότητα της Λέκκας αναγνωρίστηκε επίσημα το 1918 , οι αρχικοί συνοικισμοί που απαρτίζανε τη κοινότητα ήταν οι: Λέκκα, Τσουρλαίοι, Πλάκα και Καπώλιδες.
βορειοδυτικά του χωριού, και έχει πάρει το όνομά του από την εκκλησία, μέχρι το 1940 ονομάζονταν Τσουρλαίοι, από το όνομα του πρώτου οικιστή, που ήταν ο Σταμούλος Σουρλής.
σε ένα μεγάλο καζάνι βάζουν μούστο και καθαρή στάχτη και το βράζουν μέχρι να καθίσει κάτω η στάχτη, στη συνέχεια και όταν κρυώσει το σουρώνουν με ένα τουλπάνι για να καθαρίσει ο μούστος από τη στάχτη.
Αυτός ο μούστος δεν μπορεί πλέον να γίνει κρασί, αλλά σε αυτή την κατάσταση μπορεί να διατηρηθεί για μεγάλο διάστημα και οι νοικοκυρά μπορεί να φτιάξει διάφορα τρόφιμα.
Το περίτεχνο μαρμάρινο καμπαναριό του ναού, δεν διαθέτει καμιά επιγραφή, αλλά το πιθανότερο είναι να κατασκευάστηκε στο εργαστήριο μαρμαρογλυπτικής στη Σμύρνη, του Τηνιακού μαρμαροτεχνίτη, Νικόλαου Περάκη.
Πιστεύεται ότι ο Λέκκας δεν εγκαστάθηκε σε μέρος που ήταν έρημο, αλλά σε μέρος, το οποίο του υπέδειξαν, και που υπήρχε ήδη κάποιος οικισμός, που όμως ήταν «αόρατος» από τη θάλασσα.
Η θέση του χωριού είναι πανοραματική: Ανατολικά είναι η κοιλάδα του Καρλοβάσου, Προς το όρος Καρβούνη φαίνονται τα χωριά Πλάτανος, Υδρούσα, και Κοντακέϊκά, Βόρεια βλέπει προς το Αιγαίο.
Το χωριό Λέκκα διατηρεί σημαντικά στοιχεία της τοπικής παραδοσιακής αρχιτεκτονικής και έχει χαρακτηριστεί ως οικισμός ιδιαιτέρου φυσικού κάλλους, με πολλούς περιορισμούς στην κατασκευή νέων κατοικιών.
Η όμορφη πλατεία με τον μεγάλο πλάτανο, τα παραδοσιακά καφενεία, η υπέροχη θέα, τα όμορφα παραδοσιακά σπίτια και τα πολλά αρχοντικά, σε συνδυασμό με τους φιλόξενους ανθρώπους σίγουρα δεν περνούν απαρατήρητα στους επισκέπτες.
Κατά τους θερινούς μήνες επικρατούν κυρίως βόρειοι άνεμοι, έτσι το χωριό που είναι κτισμένο στους βορειοανατολικούς πρόποδες του Κέρκι το καλοκαίρι είναι δροσερό και ευχάριστο.
Το 1996 κατασκευάστηκε δασικός δρόμος, οποίος περνάει σχεδόν δίπλα από το εκκλησάκι, έτσι η πρόσβαση έγινε εύκολη, με αποτέλεσμα πρόσφατα να γίνει εκ νέου συντήρησή του ναού
Βρίσκεται στο δρόμο προς το χωριό Κοσμαδαίους, είναι ένα πολύ παλιό ξωκλήσι, που ανακαινίστηκε από κάποιον Χατζηγεωργίου, στο μέρος αυτό παλιά υπήρχε ένα χωρίο με την ονομασία «Αρβανίτες».
Κάποιες από τις εργασίες, ήταν: Οικοδόμοι, Πελεκάνοι, Τζακάδες, Μαραγκοί, Ξυλουργοί – Υλοτόμοι, Σιδηρουργοί, αλλά και επαγγέλματα που πλέον δεν υπάρχουν, όπως: Πηγαδάδες, Νεροκράτες, Κοφινάδες, Τσαγκάρηδες, Ράφτες, Υφάντρες,
Ο πρώτος Δήμαρχος του χωριού Λέκκα είναι ο Πέτρος Τζάκονας το έτος 1848, από έγγραφο που έστειλε ο ίδιος τον Αύγουστο του ίδιου έτους, προς το Ηγεμονικό Γραφείο, που δηλώνει ότι εισέπραξε από το Γενικό Ταμία Σάμου 300 γρόσια για την εκκλησία του Αγίου Ιωάννη Πρόδρομου Λέκκας, όπως είχε αποφασιστεί από την ΙΤΣ' Γενική Συνέλευση.
Στο καμπαναριό σήμερα βρίσκονται 4 από τις 6 Ρωσικές καμπάνες που είχε, ο ήχος τους είναι γλυκός και δυνατός, τόσο δυνατός που ακούγεται μέχρι το Καρλόβασι και τα απέναντι χωριά, γι’ αυτό και τα άλλα χωριά της Σάμου έδωσαν το παρατσούκλι στους κατοίκους της Λέκκας «Καμπανάριδες».
Με τη γεωργία ασχολούνταν κυρίως οι κάτοικοι του χωριού, με κυριότερα προϊόντα που παράγουν μέχρι σήμερα, να είναι το Λάδι, το Κρασί, τα Εσπεριδοειδή και τα κηπευτικά, ενώ παλιότερα καλλιεργούνταν και δημητριακά.
Κατά μια άλλη εκδοχή το χωριό πήρε το όνομά του από τους αρβανίτες που ήρθαν στη Σάμο, μετά από την πρόσκληση του Κιλίτζ Αλή, προκειμένου να εποικίσουν ξανά το νησί μετά την ερήμωσή του.
Ο ναός διαθέτει βιβλιοθήκη, στην οποία φυλάσσονται 47 έντυπα βιβλία από το 1749 έως το 1900, κυρίως λειτουργικά και μουσικά, ένα εξ αυτών του ιεροδιάκονου Αθανασίου, του 1882, ένα βιβλίο σπάνιο για τα βιβλιογραφικά δεδομένα.
Αριστερά της εισόδου υπάρχει τάφος με όνομα: Χριστόδουλος Γεωργιάδης 1807-1885, τον Απρίλιο του 2000 ξεκίνησε η συντήρηση και επισκευή, διότι βρίσκονταν σε πολύ άσχημη κατάσταση.
Η πρόσβαση στον ναό είναι εύκολη, είτε από την πλατεία του χωριού με τα ποδιά, είτε με αυτοκίνητο ακολουθώντας τον δρόμο προς το χωριό Καστανιά και στρίβοντας αριστερά, μετά από 450μ από το πάρκινγκ του χωριού.
Ανάμεσα σε αυτούς που ανταποκρίθηκαν στην πρόσκληση του Κιλίτζ Αλή ήταν και πολλοί αλβανόφωνοι Έλληνες, που εγκαταστάθηκαν στα χωρία Άνω και Κάτω Αρβανίτες, και στη Λέκκα.
Παρέμεινε στην ίδια θέση και μετά τον θάνατο του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ και την ανάληψη της εξουσίας από τον Σπύρο Κυπριανού, στην Κυβέρνηση Σπύρου Κυπριανού 1977.
Ο Ρότζερ Ίμπερτ έδωσε στην ταινία τρία αστέρια (σε σύγκριση με την κριτική των τεσσάρων αστέρων που έδωσε στην ριμέικ του 1999 ), γράφοντας ότι το καλύτερο πράγμα στην ταινία είναι ο τρόπος με τον οποίο η πλοκή επινοεί έναν τρόπο για τον Ρίπλεϊ να δημιουργήσει μία τέλεια κάλυψη, αλλά επέκρινε το λιγότερο από ικανοποιητικό τέλος, νιώθοντας ότι η ταινία τελειώνει όπως συμβαίνει μόνο επειδή ο Κλεμάν δεν έχει το σιδερένιο νεύρο της Χάισμιθ.
Ο Αμερικανός Τομ Ρίπλεϊ πηγαίνει στην Ιταλία για να πείσει τον πλούσιο Φίλιπ Γκρίνλιφ, να επιστρέψει στις Ηνωμένες Πολιτείες και να αναλάβει τις επιχειρήσεις του πατέρα του.
Ο Φίλιπ σκοπεύει να μην κάνει κάτι τέτοιο και ο φτωχός Τομ δέχεται να ζήσει μια ζωή πολυτέλειας, έτσι ώστε οι δύο άνδρες ουσιαστικά το μόνο που κάνουν, είναι να ξοδεύουν χρήματα όλη την ημέρα και να διασκεδάζουν όλη τη νύχτα.
Ο Φίλιπ τελικά βαριέται με τον Τομ και γίνεται σκληρός και καταχρηστικός μαζί του, με αποτέλεσμα όταν, κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού με ιστιοφόρο, να αφήσει τον ομ πάνω στο κατάστρωμα του σκάφους, ο οποίος θα αναγκαστεί να βρεθεί στον ήλιο για αρκέτες ώρες.
Το Γυμνοί στον Ήλιο είναι ψυχολογικό δράμα Γαλλο-Ιταλικής παραγωγής του 1960, σε σενάριο και σκηνοθεσία του Ρενέ Κλεμάν, βασισμένη στο μυθιστόρημα "Ο ταλαντούχος κύριος Ρίπλεϊ" της Πατρίτσια Χάισμιθ.
Αυτή η διαδρομή είναι πλωτή μόνο στην παλίρροια, αλλά παρά τους περιορισμούς και τις δυσκολίες της ναυσιπλοΐας για πρόσβαση στο λιμάνι του Μορλαί, ήταν για μεγάλο χρονικό διάστημα σημαντικό πλεονέκτημα της ανάπτυξης της πόλης.
Το πιο πιθανό είναι ότι το όνομα Μορλαί προήλθε από τη λατινική ονομασία του ρωμαϊκού οικισμού . Οι αλλαγές κατά τη διάρκεια των αιώνων οδήγησαν, και κυρίως μέσω της συγχώνευσης του όρου « », στην σύγχρονη ονομασία .
Η πόλη ξεκίνησε ένα γλωσσικό σχέδιο μέσω του προγράμματος ' 27 Ιουνίου 2008, για να αναβιώσει τη διδασκαλία και τη χρήση των βρετονικών, της ιστορικής κελτικής γλώσσας της περιοχής.
Προστατευόμενο από τις ακανόνιστες καιρικές συνθήκες από τη θέση του ανάμεσα σε δύο λόφους στις άνω εκβολές, το λιμάνι του Μορλαί προσφέρει αγκυροβόλιο και ελλιμενισμό για περισσότερα από 200 πλοία στην προβλήτα και την αποβάθρα και όλες τις εγκαταστάσεις ενός καλά εξοπλισμένου σύγχρονου λιμανιού.
Η πόλη είναι χτισμένη στη συμβολή δύο ποταμών, των Κεφλέτ και Ζαρλό που σχηματίζουν τον Ντοσέν ο οποίος, διαγράφοντας μια διαδρομή 15 χιλιομέτρων βόρεια, εκβάλει στη Μάγχη, στον όρμο του Μορλαί.
Κάθε χρόνο διοργανώνεται στο Μορλαί ένα φεστιβάλ αφιερωμένο στον πολιτισμό της Βρετάνης, με παραδοσιακούς χορούς, παραδοσιακές βρετονικές ενδυμασίες και μουσική.
Εκλέχτηκε για πρώτη φορά βουλευτής στις βουλευτικές εκλογές του 1991 στην Εκλογική Περιφέρεια Πάφου με τον συνασπισμό Δημοκρατικός Συναγερμός-Κόμμα Φιλελευθέρων για την ΣΤ Κοινοβουλευτική Περίοδο.
Ωστόσο, το 1999, ο βουλευτής Εκλογικής Περιφέρειας Πάφου του ΔΗΣΥ, Αβέρωβ Νεοφύτου, διορίστηκε Υπουργός Συγκοινωνιών και Έργων στην Κυβέρνηση Γλαύκου Κληρίδη.
Πρώτος επιλαχών για τη θέση του στη βουλή ήταν ο Κώστας Κωνσταντίνου, ο οποίος ανέλαβε καθήκοντα βουλευτή στις 7 Οκτωβρίου 1999 για την Ζ Κοινοβουλευτική Περίοδο.
Επανεκλέχθηκε στις βουλευτικές εκλογές του 2001 για την Η Κοινοβουλευτική Περίοδο, στις βουλευτικές εκλογές του 2006 για την Θ Κοινοβουλευτική Περίοδο, στις βουλευτικές εκλογές του 2011 για την Ι Κοινοβουλευτική Περίοδο και στις βουλευτικές εκλογές του 2016 για την ΙΑ Κοινοβουλευτική Περίοδο.
Τα καλοκαίρια είναι υποτροπικά και δεν είναι ασυνήθιστο να δούμε θερμοκρασίες πάνω από 40 κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, ειδικά στις πεδιάδες κατά μήκος της κοιλάδας του ποταμού Αξιού, γνωστού και ως Βαρδάρη.
Η Βόρεια Μακεδονία είναι χώρα που βρίσκεται στη νοτιοανατολική Ευρώπη με γεωγραφικές συντεταγμένες , που συνορεύει με το Κοσσυφοπέδιο και τη Σερβία στα βόρεια, τη Βουλγαρία στα ανατολικά, την Ελλάδα στο νότο και την Αλβανία στα δυτικά.
Η Βόρεια Μακεδονία είναι περίκλειστη χώρα, αλλά έχει τρεις μεγάλες φυσικές λίμνες: τη λίμνη Οχρίδα, τη λίμνη Μεγάλη Πρέσπα και τη λίμνη Δοϊράνη.