polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Καμιά ανθρώπινη κοινωνία δεν υπερασπίζεται ανήθικες πράξεις όπως κλοπή ή φόνος, γιατί προφανώς αυτό θα οδηγούσε στο τέλος της συγκεκριμένης κοινωνίας και δεν θα είχαν μέλλον τα παιδιά της.
βρετανός φιλόσοφος Τζον Λοκ υποστήριξε πως οι ηθικοί κανόνες της κοινωνίας δεν μπορούν να εδραιωθούν στη συνείδηση του ατόμου, γιατί οι διαφορετικές συνειδήσεις θα οδηγήσουν σε αντιφάσεις.
Την κριτική του Τζον Λοκ επαύξησε ο . . , οποίος επιχειρηματολόγησε πως η συνείδηση πρέπει να θεωρηθεί ως εισαγωγή ιδεών τρίτων ανθρώπων στο μυαλό ενός ανθρώπου.
Ο Μάικλ Μάρτιν αμφισβήτησε το επιχείρημα από από τη συνείδηση στη βάση της νατουραλιστικής εξήγησης της συνείδησης, υποστηρίζοντας πως ο νατουραλισμός εξηγεί ικανοποιητικά το ζήτημα της συνείδησης, χωρίς να απαιτείται η ύπαρξη του Θεού.
Χρησιμοποιεί το παράδειγμα της εσωτερίκευσης από τους ανθρώπους κοινωνικών πιέσεων, οι οποίες οδηγούν σε φόβο να κινηθεί κανείς ενάντια στυς κοινωνικούς κανόνες.
Ακόμη και αν μια υπερφυσική αιτία ήταν απαραίτητη, θα μπορούσε να ήταν κάτι πέρα από τον Θεό και πως το επιχείρημα εκ της συνείδησης δεν υποστηρίζει περισσότερο τον μονοθεϊσμό από ότι τον πολυθεϊσμό.
Ο εισηγήθηκε πως η συνείδηση, πέραν από το ότι δίνει ηθική καθοδήγηση, μπορεί να χρησιμεύσει ως απόδειξη της αντικειμενικότητας της ηθικής αλήθειας, η οποία πρέπει να υποστηρίζεται από το θείο.
Έχει πάρει διάφορες μορφές κατά τη διάρκεια της ιστορίας και στην σημερινή του μορφή, οι υπερασπιστές του υποστηρίζουν πως είναι μια ένδειξη για την ύπαρξη κάποιου Θεού.
Οι συνηθισμένες μορφές κριτικής του επιχειρήματος ειναι πως η ηθική ειναι υποκειμενική ή/και πως υπάρχουν καλύτεροι τρόποι για να εξηγηθεί το φαινόμενο της ηθικής.
Στο έργο του Κριτική του Καθαρού Λόγου ο Ιμμανουέλ Καντ έγραψε πως δεν υπάρχει επιτυχημένο επιχείρημα για την ύπαρξη του Θεού, ωστόσο η ύπαρξη της ηθικής προϋποθέτει την ύπαρξη του Θεού.
Υποστήριξε πως οι άνθρωποι δεν μπορούν να εξασφαλίσουν « » , επειδή δεν μπορούν να διασφαλίσουν ότι η αρετή οδηγεί στην ευτυχία, άρα πρέπει να υπάρχει μια ανώτερη δύναμη η οποία να δημιουργεί μια μεταθανάτια ζωή, όπου η αρετή ανταμείβεται με ευτυχία.
Ισχυρίζεται πως οι δύο προτάσεις του Καντ έχουν ως λογική συνέπεια ότι πρέπει να προσπαθούμε να πλησιάσουμε το απόλυτο καλό, όχι ότι το απόλυτο καλό είναι εφικτό.
Η δεύτερη πρόταση μπορεί να απορριφθεί από όσους ισχυρίζονται ότι υπάρχουν καλύτερες εξηγήσεις για την ύπαρξη αντικειμενικής λογικής, οι οποίοι δεν απαιτούν την ύπαρξη Θεού.
Οι ρίζες του επιχειρήματος αυτού μπορούν να πρωτοεντοπιστούν στον Θωμά τον Ακινάτη, ενώ την πιο γνωστή εκδοχή του την έχει προσφέρει ο Ιμμανουήλ Καντ, ο οποίος είχε απορρίψει τα υπόλοιπα επιχειρήματα για την ύπαρξη του Θεού.
Επειδή ο εξελικτικός νατουραλισμός παρουσιάζει μια εμπειρική εξήγηση για την ηθική, δεν απαιτεί από την ηθική να υπάρχει αντικειμενικά, ο θεωρεί πως αυτή η άποψη θα οδηγήσει τελικά στον ηθικό σκεπτικισμό
Το 2015 δήλωσε ένοχος στην χρήση ανήλικου παιδιού σε σεξουαλική παράσταση και του δόθηκαν 4 χρόνια αναστολής υπό επιτήρηση και εκτέλεση 1000 ωρών κοινωνικής εργασίας.
Το 2018 συνελήφθη για εκβιασμούς, χρήση όπλων και ναρκωτικών, κατά τα οποία δήλωσε ένοχος το 2019 και είναι πιθανόν να είχε εκτίσει 47 χρόνια φυλάκισης.
Ωστόσο το Μάιο του 2020 επέστρεψε με που έφτασε τα 2 εκατομμύρια και αποτελεί παγκόσμιο ρεκόρ και με νέο τραγούδι με όνομα το οποίο έσπασε και αυτό παγκόσμιο ρεκόρ αφού έγινε το - κομμάτι με τα πιο πολλά σε 24 ώρες έχοντας 43.5 εκατομμύρια τις πρώτες 24 ώρες.
Ακόμη, για να βγει από τη φυλακή 'έδωσε' άτομα από τη συμμορία του ωστόσο σύμφωνα με τα λεγόμενα του τον είχαν απαγάγει, του έκλεψαν εκατομμύρια, κοιμήθηκαν με τη μάνα του παιδιού του και απείλησαν αυτόν και τη μητέρα του.
Γεννημένος και μεγαλωμένος στο Μπρούκλιν, ο 69 έγινε ευρέως αναγνωρισμένος το 2017, αφού εξέδωσε το πρώτο του κομμάτι "", το οποίο έγινε διεθνής επιτυχία και έφτασε 12ο στα 100 και στην συνέχεια πιστοποιήθηκε και έγινε .
Μετά από μερικούς μήνες το "" το οποίο περιλάμβανε την τραγουδίστρια, ράπερ και στιχουργό και τον παραγωγό πήρε την 3η θέση στο Β 100, και ήταν το καλύτερο του από το πρώτο του " ".
Η μουσική του καριέρα καλύπτεται γύρω από το επιθετικό είδος τραπ που προβάλει, καθώς η αμφιλεγόμενη εικόνα του χαρακτηρίζεται γύρω από τα περίεργα μαλλιά, τα εκτενή τατουάζ, τα νομικά προβλήματα και τις δημόσιες διαφωνίες που έχει με άλλες διασημότητες.
Το πόσο νερό υπάρχει στον πλανήτη σήμερα μπορεί να εκτιμηθεί με εικόνες από τα διαστημόπλοια, τεχνικές τηλεπισκόπησης , και επιτόπιες έρευνες από προσεδαφισμένα οχήματα και ρόβερ.
Στα γεωλογικά τεκμήρια για ύπαρξη νερού στο παρελθόν, περιλαμβάνονται τεράστια κανάλια εκροής χαραγμένα από πλημμύρες, αρχαίες λεκάνες απορροής ποταμών, δέλτα ποταμών, και πυθμένες λιμνών που στέγνωσαν όπως επίσης και βράχοι και πετρώματα που θα μπορούσαν να έχουν σχηματιστεί μόνο παρουσία νερού.
Ξεροπόταμοι και γραμμές κλίσης κατά μήκος των τοιχωμάτων κρημνών και κρατήρων ενδεικνύουν ότι η επιφάνεια του Άρη ακόμα διαμορφώνεται από την ροή νερού, αν και σε πολύ μικρότερο βαθμό από ό, τι στο αρχαίο παρελθόν.
Μολονότι η επιφάνεια του Άρη ήταν κατά περιόδους υγρή και θα μπορούσε να έχει φιλοξενήσει μικροβιακή ζωή δισεκατομμύρια χρόνια πριν, σήμερα το περιβάλλον στην επιφάνεια είναι ξηρό και κατεψυγμένο, και μάλλον ακατάλληλο για ζωντανούς οργανισμούς.
Επιπλέον, ο Άρης δεν διαθέτει πυκνή ατμόσφαιρα, στρώμα του όζοντος, και μαγνητικό πεδίο, οπότε επιτρέπεται στην ηλιακή και την κοσμική ακτινοβολία να πλήττουν την επιφάνεια ανεμπόδιστα.
Την 22 Νοεμβρίου 2016, το ανέφερε ότι βρήκε μεγάλες ποσότητες υπόγειων υδάτων στον Άρη και ο όγκος του νερού που εντόπισαν ισοδυναμούσε με τον υδατικό όγκο της Λίμνης Σουπίριορ.
Παράδειγμα υδροθερμικής αλλοίωσης στον Γήινο πυθμένα των ωκεανών είναι η σερπεντινοποίηση, που συμβαίνει όταν το νερό της θάλασσας μεταναστεύει μέσω υπερβασικών και βασαλτικών πετρωμάτων.
Η αλληλεπίδραση νερού-πετρωμάτων έχει ως αποτέλεσμα την οξείδωση του δισθενούς σιδήρου της ολιβίνης και των πυροξένων προς τρισθενή σίδηρο με απόδοση μοριακού υδρογόνου ως παραπροϊόν.
Η διεργασία αυτή δημιουργεί ένα εξαιρετικά αλκαλικό και αναγωγικό περιβάλλον που ευνοεί το σχηματισμό ορισμένων φυλλοπυριτικών και ανθρακικών μεταλλευμάτων, που μαζί σχηματίζουν ένα πέτρωμα που ονομάζεται σερπεντινίτης.
Το αέριο υδρογόνο που παράγεται μπορεί να είναι σημαντική πηγή ενέργειας για χημειοσυνθετικούς οργανισμούς ή μπορεί να αντιδράσει με 2 προς παραγωγή αέριου μεθανίου, μια διεργασία που έχει θεωρηθεί ως μία άβια πηγή προέλευσης για τα ίχνη μεθανίου που εντοπίστηκαν στην Αρειανή ατμόσφαιρα.
Πρόσφατες μελέτες έδειξαν ότι ορισμένοι υποθετικοί σερπεντινίτες στον αρχαίο ορεινό φλοιό του Άρη θα μπορούσαν να συγκρατήσουν ένα πανπλανητικό ισοδύναμο στρώμα νερού πάχους 500 μέτρων.
Το βρήκε πολλά παραδείγματα αυτής της διαδικασίας, σε διάφορες περιοχές του Άρη, όπως στο Σχηματισμό Μέδουσα Φόσα, στον Κρατήρα Μιγιαμότο, στον Κρατήρα Σαχέκι, και στο Οροπέδιο Τζουβεντάε.
Η μία βρίσκεται στην Γαία των Σειρήνων της οποίας η υπερχείλιση κινήθηκε μέσω της Κοιλάδας Μα'άντιμ στον Κρατήρα Γκούσεβ, που εξερευνήθηκε από το Αρειανό ρόβερ Σπίριτ.
Είναι πιθανό ότι κατά καιρούς την εποχή του Νώε πολλοί κρατήρες φιλοξενούσαν λίμνες, στις οποίες το υδρολογικό περιβάλλον ήταν κρύο και ξηρό όπως αυτό της Μεγάλης Λεκάνης των δυτικών ΗΠΑ κατά τη διάρκεια του Τελευταίου Μέγιστου Παγετώνα.
Εξίσου τα βορειοπολικά και τα νοτιοπολικά παγοκαλύμματα έχει παρατηρηθεί ότι αυξάνονται σε πάχος κατά τη διάρκεια του χειμώνα και εξαχνώνονται μερικά κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού.
Το ίδιο έτος, το όργανο ΩΜΕΓΑ του ίδιου διαστημικού οχήματος αποκάλυψε ότι το κάλυμμα διακρίνεται σε τρία μέρη, με διαφορετικές περιεκτικότητες σε παγωμένο νερό, ανάλογα με το γεωγραφικό πλάτος.
Το δεύτερο μέρος περιλαμβάνει απόκρημνες πλαγιές ή κρημνούς που αποτελούνται εξ ολοκλήρου από υδατικό πάγο, και δακτυλιοειδώς διαχέονται από το πολικό κάλυμμα προς τις περιβάλλουσες πεδιάδες.
Το τρίτο μέρος περιλαμβάνει τα εκτενή μόνιμα παγωμένα εδάφη που εκτείνονται κατά δεκάδες χιλιόμετρα μακριά από τους κρημνούς και δεν θεωρούνται μέρος του καλύμματος μέχρις ότου αναλυθεί η επιφανειακή σύσταση.
Οι επιστήμονες του υπολογίζουν ότι ο όγκος του υδατικού πάγου στο νοτιοπολικό παγοκάλυμμα, αν λιώσει, θα είναι επαρκής ώστε να καλύψει ολόκληρη την πλανητική επιφάνεια κατά βάθος 11 μέτρων.
Τον Μάιο 2016 προστέθηκαν στοιχεία που υποστηρίζουν την υπόθεση του Αρειανού ωκεανού και περιγράφουν το πώς η επιφάνεια της Ισμήνειας Λίμνης ίσως έχει αλλοιωθεί από δύο τσουνάμι.
Οι αριθμητικές προσομοιώσεις δείχνουν ότι σε αυτό το συγκεκριμένο μέρος του ωκεανού δύο κρατήρες διαμέτρου 30 χλμ θα σχηματίζονταν κάθε 30 εκατομμύρια χρόνια.
Σημαντικές ποσότητες από επιφανειακό υδρογόνο έχουν παρατηρηθεί σφαιρικά από το φασματόμετρο νετρονίων και το φασματόμετρο ακτίνων γάμμα του Αρειανή Οδύσσεια.
Πιστεύεται ότι το υδρογόνο είναι ενσωματωμένο στη μοριακή δομή του πάγου, και μέσω στοιχειομετρικών υπολογισμών τα δεδομένα μεταφράζονται σε συγκεντρώσεις υδατικού πάγου στην Αρειανή επιφάνεια.
Σε γεωγραφικά πλάτη μικρότερα από 60 οι πάγοι είναι συγκεντρωμένοι σε ορισμένες περιοχές, ιδιαίτερα γύρω από το Ηλύσια ηφαίστεια, τη Γαία Σάμπα, και βορειοδυτικά της Γαίας των Σειρήνων, σε συγκεντρώσεις έως και 18% πάγου στο υπέδαφος.
Εφόσον ο πάγος είναι ασταθής στις αντίξοες συνθήκες της επιφάνειας, πιστεύεται ότι όλοι αυτοί οι πάγοι βρίσκονται καλυμμένοι από ένα λεπτό στρώμα πετρωμάτων ή σκόνης.
Οι εικόνες έδειξαν ότι οι πλημμύρες του νερού κατεδάφισαν τα φράγματα, χάραξαν βαθιές κοιλάδες, διάβρωσαν αύλακες στους βράχους, και ταξίδεψαν χιλιάδες χιλιόμετρα.
Οι νεότερες έρευνες δείχνουν ότι ίσως υπάρχει μια κατηγορία από αινιγματικά, μικρότερα, νεότερα κανάλια στα μέσα γεωγραφικά πλάτη που ίσως σχετίζονται με τις περιστασιακές τοπικές τήξεις πάγων.
Αν και παλαιότερες έρευνες είχαν δείξει ότι ο Άρης είχε μια ζεστή και υγρή πρώιμη ιστορία που έχει από καιρό στερέψει, οι λίμνες αυτές υπήρχαν στην Εποχή της Εσπερίας, μία πολύ μεταγενέστερη περίοδο.
Από τις λεπτομερείς εικόνες του Όρμπιτερ Αναγνώρισης του οι ερευνητές εικάζουν ότι ίσως υπήρξε αυξημένη ηφαιστειακή δραστηριότητα, προσκρούσεις μετεωριτών ή μεταβολές στην τροχιά του Άρη κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, που ζέσταναν την Αρειανή ατμόσφαιρα αρκετά ώστε να λιώσει ο άφθονος πάγος που υπήρχε στο έδαφος.
Από τα ηφαίστεια θα εκλύονταν αέρια που θα πάχαιναν την ατμόσφαιρα προσωρινά, παγιδεύοντας περισσότερο ηλιακό φως ώστε να είναι αρκετά ζεστά για την ύπαρξη υγρού νερού.
Οι πιξελαρισμένες τηλεοπτικές εικόνες από το διαστημικό σκάφος έδειξαν μια πλανητική επιφάνεια γεμάτη κρατήρες πρόσκρουσης, που σήμαινε ότι η επιφάνεια ήταν πολύ παλαιά και δεν είχε βιώσει διάβρωση και τεκτονικές δραστηριότητες όπως η Γη.
Τα αποτελέσματα έδειξαν μια ατμοσφαιρική πίεση μικρότερη από το 1% της Γήινης στο επίπεδο της θάλασσας, που σίγουρα απέκλειε την ύπαρξη νερού σε υγρή μορφή εφόσον σε τόσο χαμηλές πιέσεις άμεσα θα έβραζε ή θα καταψυχόταν.
Η άποψη ήταν ικανοποιητική για μια δεκαετία μέχρις ότου το Μάρινερ 9 έδειξε έναν πολύ πιο δυναμικό Άρη με ενδείξεις για ένα περιβάλλον που στο παρελθόν ήταν πιο φιλόξενο.
Λίγο νερό σε υγρή μορφή μπορεί να εμφανιστεί παροδικά στην σημερινή επιφάνεια του Άρη, αλλά περιορίζεται σε ίχνη υγρασίας διαλυμένης στην ατμόσφαιρα και λεπτά υμένια ύδατος.
Δεν υπάρχουν μεγάλα σώματα ύδατος στην επιφάνεια του πλανήτη, επειδή η μέση ατμοσφαιρική πίεση εκεί είναι 600 πασκαλ – περίπου το 0,6% της μέσης Γήινης στο επίπεδο της θάλασσας – με αποτέλεσμα άμεση εξάτμιση ή κατάψυξη του νερού.
Πριν από περίπου 3,8 δισεκατομμύρια χρόνια, ο Άρης ίσως είχε πυκνότερη ατμόσφαιρα και υψηλότερες θερμοκρασίες, επιτρέποντας τεράστιες ποσότητες νερού σε υγρή μορφή στην επιφάνειά του, και ίσως υπήρχε ένας μεγάλος ωκεανός που κάλυπτε το ένα τρίτο του πλανήτη.
Την 9 Δεκεμβρίου 2013 το ανέφερε ότι, με βάση στοιχεία από το ρόβερ Περιέργεια που μελετούσε το Αιολίς Πάλους, στον Κρατήρα Γκέιλ βρισκόταν μια αρχαία λίμνη με γλυκό νερό που θα μπορούσε να είναι κατοικήσιμο περιβάλλον για την μικροβιακή ζωή.
Τον Ιούλιο 2008 το ανακοίνωσε ότι το Φοίνιξ λάντερ επιβεβαίωσε την παρουσία υδατικού πάγου στην περιοχή προσεδάφισης κοντά στο βόρειο πολικό παγοκάλυμμα .
Δύο χρόνια αργότερα, το ραντάρ του Αρειανού Αναγνωριστικού Τροχιακού έκανε μετρήσεις στο βόρειο πολικό κάλυμμα πάγου και προσδιόρισε ότι ο συνολικός όγκος του υδατικού πάγου εκεί είναι 821.000 κυβικά χιλιόμετρα.
Η κατανόηση της έκτασης και της κατάστασης του νερού στον Άρη είναι ζωτικής σημασίας για την αξιολόγηση της βιωσιμότητας του πλανήτη και για την εξεύρεση πόρων που μπορούν να αξιοποιηθούν για μελλοντική ανθρώπινη εξερεύνηση.
Τα ευρήματα από το 2001 Αρειανή Οδύσσεια, τα ρόβερ εξερεύνησης του Άρη, το , και το Φοίνιξ λάντερ είχαν καθοριστικό ρόλο στην απάντηση των βασικών ερωτήσεων για την αφθονία και την κατανομή του νερού στον πλανήτη.
Τα Αρειανή Οδύσσεια, Μαρς εξπρές, ρόβερ Ευκαιρία, και ρόβερ Περιέργεια εξακολουθούν να στέλνουν δεδομένα από τον Άρη, και ανακαλύψεις συνεχίζουν να γίνονται.
Ο συνηθέστερος τύπος πετρώματος στην επιφάνεια του Άρη είναι βασάλτης, ένα λεπτόκοκκο πυριγενές πέτρωμα που αποτελείται κυρίως από τα σιδηρομαγνησιακά πυριτικά μεταλλεύματα ολιβίνη, πυρόξενοι, και άστρια πλαγιόκλαστα.
Όταν εκτίθενται σε νερό και ατμοσφαιρικά αέρια, αυτά τα μεταλλεύματα διαβρώνονται χημικά προς νέα μεταλλεύματα, εκ των οποίων ορισμένα ίσως ενσωματώσουν νερό στις κρυσταλλικές δομές τους, είτε ως 2 ή ως υδροξύλια .
Παραδείγματα άνυδρων μετάλλων είναι το ένυδρο ορυκτό οξείδιο του σιδήρου γκαιτίτης , τα μεταλλεύματα από εξάτμιση όπως ο γύψος και ο κιζερίτης, η πυριτική οπαλίνα, και τα φυλλοπυριτικά όπως ο καολινίτης και ο μοντμοριλλονίτης.
Οι απόψεις αυτές διαδόθηκαν κύρια από τον Πέρσιβαλ Λόουελ , που φαντάστηκε μια φυλή Αρειανών που έχουν κατασκευάσει ένα δίκτυο από κανάλια για να φέρουν νερό από τους πόλους στους κατοίκους του ισημερινού.
Η άποψη της πλειοψηφίας των επιστημόνων τότε συνοψίστηκε από τον Άγγλο αστρονόμο Έντουαρντ Μώντερ , που παρομοίασε το κλίμα του Άρη με τις συνθήκες σε μια κορυφή ύψους 6χλμ.
Έχει αποδειχθεί ότι μια άλλη κατηγορία μετεωριτών, οι νακλίτες, διαποτίστηκαν με νερό πριν από 620 εκατομμύρια χρόνια και εκτοξεύτηκαν στο διάστημα πριν από 10,75 εκατομμύρια χρόνια κατόπιν πρόσκρουσης αστεροειδούς.
Το φασματόμετρο νετρονίων του Αρειανή Οδύσσεια έδειξε ότι αν όλοι οι πάγοι απλώνονταν ομοιόμορφα, θα προέκυπτε ένα Υδατικό Ισοδύναμο Παγκόσμιο στρώμα τουλάχιστον 14 —δηλαδή η επιφάνεια του Άρη περιέχει 14% νερό.
Για τώρα ο υδατικός πάγος βρίσκεται σταθερά στους δύο πόλους του Άρη με 30 μέτρα, και από τα γεωμορφικά στοιχεία φαίνεται ότι στο παρελθόν το έχει φτάσει έως και 500 μέτρα.
Πιστεύεται ότι πολύ από το νερό του παρελθόντος έχει χαθεί στο βαθύ υπέδαφος και εν μέρει στο διάστημα, αλλά τα λεπτομερή ισοζύγια μάζας αυτών των διεργασιών δεν είναι γνωστά.
Η τρέχουσα ατμοσφαιρική δεξαμενή του νερού είναι σημαντική ως αγωγός που επιτρέπει την περιοδική μετανάστευση των πάγων από ένα μέρος της επιφάνειας σε άλλο, αλλά από άποψη όγκου το δεν υπερβαίνει τα 10 μικρόμετρα.
Σύμφωνα με αυτή την υπόθεση, το εδαφικό νερό με διαλυμένα μεταλλεύματα ανερχόταν στην επιφάνεια, μέσα και γύρω από τους κρατήρες, και εμπλεκόταν στη διαμόρφωση των στρωμάτων με την προσθήκη μετάλλων —κυρίως θειικών- και με τσιμέντωση των ιζημάτων.
Δηλαδή, ορισμένα στρώματα ίσως έχουν σχηματιστεί από άνοδο του εδαφικού νερού με εναπόθεση μετάλλων και τσιμέντωση των προϋπάρχοντων, αραιών, αιολικών ιζημάτων.
Το 2011 με δεδομένα από το Αρειανό Αναγνωριστικό Όρμπιτερ δείχνουν ότι παρόμοια είδη ιζημάτων υπάρχουν σε μια μεγάλη περιοχή που περιλαμβάνει την Γαία Αραβία.
Όταν εκτίθενται στο περιβάλλον της επιφάνειας διαταράσσεται η ισορροπία τους και τείνουν να αλληλεπιδρούν με τα διαθέσιμα χημικά συστατικά προς σχηματισμό πιο σταθερών ορυκτών φάσεων.
Η θεωρία από την εποχή του Κασίνι , ότι οι πολικοί πάγοι αποτελούνται από νερό σε μορφή πάγου, αμφισβητήθηκε στα τέλη του 1800 όταν ορισμένοι επιστήμονες υπέθεσαν ότι μάλλον πρόκειται για ξηρό πάγο 2, εφόσον ο πλανήτης είναι πολύ κρύος και ξηρός.
Σήμερα είναι γνωστό ότι τα χειμερινά παγοκαλύμματα και στους δύο πόλους αποτελούνται κύρια από ξηρό πάγο 2, αλλά κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού παραμένει ένα μόνιμο κάλυμμα υδατικού πάγου στο βόρειο πόλο.
Όλο σχεδόν το νερό στον Άρη υπάρχει σε μορφή πάγου, μολονότι υπάρχει και στις μικρές ποσότητες υδρατμών στην ατμόσφαιρα του πλανήτη, και περιστασιακά στις μικρές υγρές άλμες στα ρηχά του Αρειανού εδάφους.
Άφθονοι υδάτινοι πάγοι υπάρχουν και κάτω από το μόνιμο κάλυμμα από ξηρό πάγο διοξειδίου του άνθρακα στον νότιο Αρειανό πόλο και στο ρηχό υπέδαφος των εύκρατων περιοχών.
Έχουν εντοπιστεί περισσότερα από πέντε εκατομμύρια κυβικά χιλιόμετρα πάγου στην επιφάνεια του πλανήτη, αρκετά για να καλύψουν ολόκληρο τον πλανήτη σε βάθος 35 μέτρων.
Τον Μάρτιο 2015 οι επιστήμονες δήλωσαν ότι υπάρχουν στοιχεία για έναν αρχαίο Αρειανό ωκεανό, πιθανότατα στο βόρειο ημισφαίριο του πλανήτη και στο μέγεθος του Γήινου Αρκτικού Ωκεανού, ή το 19% της Αρειανής επιφάνειας.
Για πολλά χρόνια θεωρείτο ότι τα παρατηρούμενα κατάλοιπα από πλημμύρες προκλήθηκαν από την απελευθέρωση νερού από έναν πανπλανητικό υδροφόρο ορίζοντα, αλλά έρευνα που δημοσιεύθηκε το 2015 αποκάλυψε ότι η πηγή είναι περιφερειακές αποθέσεις ιζημάτων και πάγων που χρονολογούνται 450 εκατομμυρίων χρόνων.
«Απόθεση ιζημάτων από ποτάμια και λιωμένους πάγους πλήρωσε τα γιγαντιαία φαράγγια κάτω από τον αρχέγονο ωκεανό που βρισκόταν στις βόρειες πεδιάδες του πλανήτη. Το νερό που διατηρήθηκε στα ιζήματα των φαραγγιών μεταγενέστερα απελευθερώθηκε ως μεγάλες πλημμύρες, οι συνέπειες των οποίων είναι σήμερα ορατές.»
Τα διακλαδούμενα δίκτυα των κοιλάδων του Άρη δεν συνάδουν με σχηματισμό από ξαφνική καταστροφική απελευθέρωση των υπόγειων υδάτων, εξίσου από την άποψη των δενδριτικών σχημάτων που δεν προέρχονται από ένα μοναδικό σημείο εκροής, και από τις εκλύσεις που προφανώς έρεαν κατά μήκος τους.
Βάσει αυτής της ερμηνείας, το ανάντη άκρα πολλών κοιλάδων σε τέτοια δίκτυα αρχίζουν με φαράγγια ή "αμφιθεατρικά" κεφάλια, που στη Γη συνήθως συσχετίζονται με διαρροές εδαφικού νερού.
Επιπλέον, η επιστημονική συναίνεση είναι ότι "η μορφολογία μόνη της δεν μπορεί να αποτελέσει αναμφισβήτητο εργαλείο για την ανίχνευση πρωτόγονης ζωής." Η ερμηνεία της μορφολογίας είναι εξαιρετικά υποκειμενική, και η μεμονωμένη χρήση της έχει οδηγήσει σε πολλές εσφαλμένες παρερμηνείες.
Στα παραδείγματα άνυδρων δευτερογενών ορυκτών περιλαμβάνονται πολλά ανθρακικά άλατα, μερικά θειικά άλατα , και οξείδια μετάλλων, όπως το ορυκτό οξείδιο του σιδήρου αιματίτης.
Εν τω μεταξύ, πολλοί αστρονόμοι τελειοποιούσαν τα εργαλεία της πλανητικής φασματοσκοπίας επιδιώκοντας να προσδιορίσουν την σύσταση της Αρειανής ατμόσφαιρας.
Την περίοδο 1925-1943, ο Ουόλτερ Σίντνεϊ Άνταμς και ο Θεόδωρος Ντάναμ στο Αστεροσκοπείο του όρους Γουίλσον προσπάθησαν να εντοπίσουν οξυγόνο και υγρασία στην Αρειανή ατμόσφαιρα, ανεπιτυχώς.
Είναι γενικά αποδεκτό ότι ο Άρης είχε άφθονο νερό στην πρώιμη ιστορία του, αλλά έκτοτε όλες οι μεγάλες περιοχές με νερό σε υγρή μορφή έχουν εξαφανιστεί.
Ένα μέρος από αυτό το νερό διατηρήθηκε στον σύγχρονο Άρη ως πάγος ή ενσωματωμένο στη δομή άφθονων ένυδρων υλικών, όπως αργιλικά ορυκτά και θειικά άλατα.
Μελέτες στις ισοτοπικές αναλογίες υδρογόνου έδειξαν ότι αστεροειδείς και κομήτες από πέρα από 2,5 αστρονομικές μονάδες τροφοδοτούν τον Άρη με νερό, που επί του παρόντος ανέρχεται σε 6%-27% των Γήινων ωκεανών.
Ένα άμεσο αποτέλεσμα της χημικής διάβρωσης είναι η κατανάλωση νερού και άλλων αντιδραστικών χημικών ειδών, που λαμβάνονται από κινητές δεξαμενές όπως η ατμόσφαιρα και η υδρόσφαιρα και ενσωματώνονται σε πετρώματα και ορυκτά.
Για παράδειγμα, ορυκτολογικά μοντέλα των βράχων που εξετάστηκαν με τα όργανα του ρόβερ Ευκαιρία στο Οροπέδιο του Μεσημβρινού δείχνουν ότι τα κοιτάσματα θειικών μπορεί να περιέχουν έως και 22% κατά βάρος νερό.
Την 27 Σεπτεμβρίου 2012 οι επιστήμονες του ανακοίνωσαν ότι το ρόβερ βρήκε μία κοίτη αρχαίου χειμάρρου στον Κρατήρα Γκέιλ, όπου υπολογίστηκε ότι το νερό έτρεχε με 33 χλμ/ώρα.
Οι ενδείξεις τρεχούμενου νερού ήταν στρογγυλεμένα βότσαλα και κομμάτια αμμοχάλικου που θα μπορούσαν να έχουν διαμορφωθεί μόνο από ισχυρά υδατικά ρεύματα.
Τα σχήματα και ο προσανατολισμός τους ενδεικνύουν μεταφορά κατά μεγάλες αποστάσεις, από το χείλος του κρατήρα, όπου ένα κανάλι με το όνομα Ειρήνη τροφοδοτεί τον αλλουβιανό κώνο.
Από το 1979 θεωρείτο ότι τα κανάλια εκροής σχηματίστηκαν από μεμονωμένες, καταστροφικές ρήξεις των υπογείων δεξαμενών νερού, που ενδεχομένως ήταν σφραγισμένες από πάγους, απελευθερώνοντας κολοσσιαίες ποσότητες νερού στην άγονη επιφάνεια του Άρη.
Έχουν βρεθεί δέλτα σε ένα ευρύ γεωγραφικό φάσμα, αν και πιστεύεται ότι τα δέλτα ήταν συγκεντρωμένα γύρω από τις όχθες του υποτιθέμενου παλαιού βόρειου ωκεανού του Άρη.
Η υπόθεση του Αρειανού ωκεανού προτείνει ότι η λεκάνη Βαστίτας Μπορεάλις κάποτε φιλοξενούσε έναν ωκεανό από νερό σε υγρή μορφή, και υποστηρίζεται από στοιχεία που δείχνουν ότι το ένα τρίτο της επιφάνειας του Άρη ήταν καλυμμένο από ωκεανούς στην πρώιμη γεωλογική ιστορία του πλανήτη.
Αυτός ο ωκεανός, που ονομάστηκε "Ωκεανός" Μπορεάλις, θα είχε γεμίσει τη λεκάνη Βαστίτας Μπορεάλις στο βόρειο ημισφαίριο, μια περιοχή που βρίσκεται 4-5 χλμ.
Οι παρατηρήσεις αυτές, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι η Αρειανή ημέρα διαρκεί 24 ώρες, έπεισαν τον αστρονόμο Ουίλιαμ Χέρσελ το 1784 ότι ο Άρης μάλλον πρόσφερε στους κατοίκους «μια κατάσταση από πολλές απόψεις παρόμοια με τη δική μας.»
Την 24 Ιανουαρίου 2014 το ανέφερε ότι οι τρέχουσες μελέτες στον Άρη από τα ρόβερ και περιλαμβάνουν αναζήτηση για ενδείξεις αρχαίας ζωής, όπως μία βιόσφαιρα βασισμένη σε αυτότροφους, χημειοτροφικούς και/ή χημειολιθοαυτοτροφικούς μικροοργανισμούς, καθώς και αρχαίο νερό, όπως ποταμίσια-λιμναία περιβάλλοντα που ίσως ήταν κατοικήσιμα.
Ένα αρχαίο στρώμα πάγου που έχει προταθεί για τη νότια πολική περιοχή ενδέχεται να περιείχε 20 εκατομμύρια 3 υδατικού πάγου, που ισοδυναμεί με κάλυψη του πλανήτη από υδατικό στρώμα βάθους 137 μ.
Η ολιβίνη είναι ευρέως διαδεδομένη στον Άρη, γεγονός που υποδηλώνει ότι η επιφάνεια του Άρη δεν έχει αλλάξει καθοριστικά από το νερό, αλλά άφθονα γεωλογικά στοιχεία δείχνουν το αντίθετο.
Μια παρόμοια ιστορία έχει γράψει για τον γάμο ανάμεσα στον Τζιοβάννι Ορσεόλο μεγαλύτερο γιο του Δόγη της Βενετίας Πιέτρο Β Ορσεόλο και την Μαρία Αργυροπουλίνα ανιψιά των Βυζαντινών αυτοκρατόρων Βασιλείου του Βουλγαροκτόνου και Κωνσταντίνου Η.
Η Θεοδώρα παντρεύτηκε τον Ντομένικο Σέλβο στην Κωνσταντινούπολη με αυτοκρατορική μεγαλοπρέπεια, την έστεψε ο ίδιος ο αδελφός της Μιχαήλ Ζ Δούκας.
Όταν επέστρεψε στην Δημοκρατία της Βενετίας πήρε μαζί της μια μεγάλη Ελληνική συνοδεία και έγινε μισητή για την υπεροψία και την υπερηφάνεια της, χρησιμοποιούσε όπως είχε μάθει από την πατρίδα της πιρούνια, κύπελλα και χαρτοπετσέτες.
Η Θεοδώρα Άννα Δούκαινα Σέλβο, δόγισσα της Βενετίας μέσω του γάμου της με τον Ντομένικο Σέλβο ήταν κόρη του Βυζαντινού αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Ι Δούκα και της δεύτερης συζύγου του Ευδοκίας Μακρεμβολίτισσας.
Οι εκλογικοί παρατηρητές από τον Οργανισμό Αμερικανικών Κρατών δεν ανέφεραν επεισόδια, παρότι σε εκλογικό κέντρο στην Τορόλα , του διαμερίσματος Μορασάν, υπήρξαν καταγγελίες ότι ψήφισαν και κάτοικοι από την Ονδούρα.
Οι κύριοι διεκδικητές του προεδρικού θώκου ήταν ο Ροδρίγο Άβιλα από την Εθνικιστική Ρεπουμπλικανική Συμμαχία και ο υποψήφιος του κόμματος των πρώην ανταρτών, Μαουρίσιο Φούνες από το Μέτωπο Εθνικής Απελευθέρωσης Φαραμπούντο Μαρτί .
Στα τέλη της δεκατίας του '70 και μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του '80, πήρε ρόλους σε πολλές ταινίες "", με κυριότερες το του Ντίνο Ρίζι και το Η πόλη των γυναικών του Φεντερίκο Φελίνι.
Τα έτη 1984 και 1985 υπήρξαν πολύ σημαντικά γι' αυτήν, καθώς έπαιξε σε πολλές αισθησιακές ταινίες, στις οποίες αποτελούσε το επίκεντρο, και που στον τίτλο τους υπήρχε η λέξη , όπως το .
Η Μαρίνα Λόταρ, η οποία υπήρξε διακεκριμένο μοντέλο, έφτασε στην Ιταλία, ως σύζυγος του Ιταλού δημοσιογράφου, , ο οποίος το 1965 είχε πάει στη Σουηδία για έναν αριθμό τηλεοπτικών ρεπορτάζ, κι έτσι γνωρίστηκαν.
Στην Ιταλία, το 1976, έκανε το ντεμπούτο της στο χώρο του σινεμά, με ένα μικρό ρόλο στην ταινία του , με τίτλο: , όπου οποία πρωταγωνιστούσε η Έντβιτζε Φένεκ.
Η Μαρίνα Λόταρ , καλλιτεχνικό ψευδώνυμο της , γεννήθηκε στις 29 Σεπτεμβρίου 1944, στο Γκέτεμποργκ της Σουηδίας, είναι μοντέλο, ηθοποιός και ηθοποιός αισθησιακών ταινιών, που έχει αποσυρθεί από το χώρο του θεάματος από τις αρχές της δεκαετίας του '90.