polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Οι ομάδες που συμμετείχαν ήταν: η ελληνική ΑΕΚ, εκπροσωπώντας την Ευρώπη ως νικήτρια του Μπάσκετμπολ Τσάμπιονς Λιγκ 2017–18, η αργεντίνικη Σαν Λορένσο, κάτοχος του 2018, ως εκπρόσωπος της Νοτίου Αμερικής, η Όστιν Σπερς από τις ΗΠΑ, πρωταθλήτρια της 2017-18, ως εκπρόσωπος της Βόρειας Αμερικής και η Φλαμένγκο από τη Βραζιλία, ως οικοδέσποινα.
Η τελική νικήτρια, ΑΕΚ, αποτελεί την τρίτη ελληνική ομάδα που κερδίζει το συγκεκριμένο τρόπαιο, μετά τον Παναθηναϊκό το 1996 και τον Ολυμπιακό το 2013 και την 18η διαφορετική ομάδα που το κατακτά.
Μεγάλη ήταν και η συνδρομή του στην αναβάθμιση του εκπαιδευτικού συστήματος της Ακαδημίας Καλών Τεχνών της Στουτγκάρδης, με νέες εγκαταστάσεις και εκθέσεις μοντέρνας τέχνης.
Το 1920, παντρεύεται με την Χελένα Τουμπέιν, και την ίδια περίοδο τον καλεί στη Βαϊμάρη, ο Βάλτερ Γκρόπιους, για να εργαστεί πάνω σε πίνακες και γλυπτά, για τη σχολή Μπάουχαους.
Ωστόσο, εξ αιτίας των πολιτικών αναταραχών της εποχής, ο Σλέμερ, αναγκάστηκε να παραιτηθεί από εκεί, και να συνεχίσει να εργάζεται στην Ακαδημία Καλών Τεχνών του Βρότσουαφ.
Κατόπιν, τα κοινωνικά και πολιτικά δρώμενα έτρεξαν γοργά: το 1929, φεύγει από το Βρότσουαφ, καθότι η Ακαδημία εκεί είχε επηρεαστεί από το Κραχ της Γουόλ Στριτ.
Η δουλειά του στο Μπάουχαους αλλά και τα παλιότερα επαγγέλματά του, τον επηρέασαν βαθιά στη μετέπειτα τέχνη του, η οποία αφορούσε με τον προβληματισμό των φιγούρων στον χώρο.
Στο έργο του παρατηρείται μία άρνηση του απόλυτα αφηρημένου, και περισσότερο ασχολήθηκε με τον άνθρωπο, όχι όμως σχεδιάζοντας συναισθήματα του, αλλά τα εξωτερικά του γνωρίσματα.
Κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, ο Σλέμερ, εργάστηκε στο ινστιτούτο του , στο Βούπερταλ, μαζί με τους Βίλι Μπάουμαϊστερ και Γκέοργκ Μούχε.
Εκεί, ζωγράφισε τους εννέα μυστηριακούς και μικρούς πίνακες του, , τους οποίους τους εμπνεύστηκε, παρατηρώντας από το παράθυρό του, τους γείτονές του να πραγματοποιούν, οικιακές δουλείες.
Αργότερα, σπούδασε εφαρμοσμένες τέχνες στο , της Στουτγκάρδης, κατόπιν κέρδισε και υποτροφία και παρακολούθησε μαθήματα στην Ακαδημία Καλών Τεχνών Στουτγκάρδης.
Το 1912, γύρισε στη Στουτγκάρδη και ξεκίνησε να μαθητεύει υπό τις οδηγίες του Άντολφ Χόζλελ, περί αυτήν την εποχή, αφήνει τον ιμπρεσιανισμό και καταπιάνεται με τον κυβισμό.
Εκείνα τα χρόνια αγωνιζόντουσαν στην ομάδα ποδοσφαιριστές που μετέπειτα έπαιξαν σε μεγαλύτερες κατηγορίες όπως μεταξύ άλλων ο Νίκος Ζαγκώτσης .
Ωστόσο όμως, με την μεταπολίτευση το 1974, η Αθλητική Ένωση Περάματος επανιδρύθηκε έπειτα από τη διάσωση του καταστατικού και της σημαίας της από τον Θεόδωρο Νικολέτο και επανεντάχθηκε στη δύναμη της Ε.
Η «Αθλητική Ένωσις Περάματος» ιδρύθηκε το 1927 από Κωνσταντινουπολίτες πρόσφυγες με καταγωγή από το Φανάρι, στο ακριτικό Πέραμα του Πειραιά που τους θύμιζε τον τόπο τους.
Ο σύλλογος από την ίδρυσή του μέχρι και τις αρχές της μεταπολεμικής περιόδου δρούσε σαν ανεξάρτητος, δινόντας πλήθος φιλικών αγώνων με ομάδες κυριότερα του Πειραιά και της Αθήνας.
Το Δημοτικό Συμβούλιο της Κέρκυρας έστειλε απεσταλμένους στην Δημοκρατία της Βενετίας να διαμαρτυρηθούν για την έλλειψη οχυρώσεων έξω από τα τείχη της παλιάς Ακρόπολης, η Δημοκρατία ανταποκρίθηκε θετικά και αποφάσισε την κατασκευή τους.
Μετά την ολοκλήρωση των νέων οχυρώσεων οι Βενετοί οικοδόμησαν το Νέο Φρούριο της πόλης στην είσοδο της Ακρόπολης, στο σημείο μπροστά από την χερσαία πόλη σαν το επίκεντρο του αμυντικού τους μηχανισμού.
Στο ισόγειο κάτω από τον προμαχώνα υπάρχει ένα κτίριο που χρησιμοποιήθηκε από τους Βενετούς για στρατιωτικούς σκοπούς, σήμερα φιλοξενεί εκθέματα, έργα τέχνης και πολιτιστικές εκδηλώσεις.
Ο προμαχώνας βρίσκεται σε υψόμετρο 55 μέτρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας και διαθέτει πυριτιδαποθήκες, θέσεις πυροβολικού, υπόγειες δεξαμενές και υπόγειες αίθουσες.
Οι κυβερνήτες του Παλαιού και του Νέου Κάστρου ήταν διορισμένοι από την Δημοκρατία της Βενετίας για περίοδο δυο ετών, οι δυο κυβερνήτες έδιναν όρκο στην Γερουσία της Βενετίας να μην επικοινωνούν καθόλου μεταξύ τους την διετή περίοδο που κυβερνούσαν.
Οι θαλάσσιες οχυρώσεις του νέου κράτους καταστράφηκαν από τους Βρετανούς όταν τερματίστηκε η κυριαρχία τους στην Κέρκυρα και ενώθηκαν τα Επτάνησα με την Ελλάδα σύμφωνα με τους όρους της "Συνθήκης του Λονδίνου" .
Με την ίδια Συνθήκη καταστράφηκαν όλες οι οχυρώσεις στους λόφους του Αβράμη και του Σαρόκκο και στο νησί Βίδο Κέρκυρας, η έκρηξη στο Βίδο ήταν τόσο ισχυρή που καταστράφηκαν όλα τα παράθυρα των σπιτιών στην απέναντι πλευρά του Καναλιού.
Στο διπλωματικό επεισόδιο που ξέσπασε ανάμεσα στην Ιταλία και την Ελλάδα μετά την Δολοφονία Τελλίνι στην Αλβανία τα δυο κάστρα βομβαρδίστηκαν από την Ιταλική Πολεμική Αεροπορία , πολλοί πρόσφυγες από την Μικρά Ασία ήταν εκείνη την στιγμή στο Νέο κάστρο αλλά δεν υπήρχαν απώλειες.
Το κάστρο οικοδομήθηκε σε δυο επίπεδα : η χαμηλότερη τριώροφη κατασκευή που ονομαζόταν "Πούντα Περτπέτουα" και ο πεντάπλευρος προμαχώνας στην κορυφή.
Μέσα στον προμαχώνα βρίσκεται ένας μεγάλος αριθμός από καμπυλωτούς θαλάμους, φρεάτια εξαερισμού, σκάλες, ράμπες και δυο πύλες σε ρυθμό Μπαρόκ.
Σε νεαρή ηλικία ζωγράφισε και σπούδαζε ζωγραφική υπό τον ιμπρεσιονιστή καλλιτέχνη Μάρτιν Μπράντενμπουργκ, την περίοδο 1916-19, αλλά στη συνέχεια μετά από μια συνάντηση με τον καλλιτέχνη Όσκαρ Κόκοσκα ο οποίος βλέποντας ένα πορτρέτο της την ρώτησε απότομα «Γιατί ζωγραφίζεις;
Οι γυναίκες αποκλείστηκαν από συγκεκριμένα γνωστικά αντικείμενα που διδάσκονταν στη σχολή με αποτέλεσμα το δεύτερο έτος να μην μπορεί πλέον να παρακολουθήσει το εργαστήριο υαλουργίας με τον μελλοντικό σύζυγό της Γιόζεφ Άλμπερς.
Η Άλμπερς αποφάσισε τελικά να παρακολουθήσει τη σχολή τέχνης, ακόμα και αν οι προκλήσεις για τους φοιτητές τέχνης συχνά ήταν μεγάλες και οι συνθήκες διαβίωσης σκληρές.
Παρακολούθησε το Κουνστγκεβερμπεσούλε στο Αμβούργο μόνο για δύο μήνες το 1919 και στη συνέχεια, τον Απρίλιο του 1922, άρχισε τις σπουδές της στο Μπαουχάους στη Βαϊμάρη.
Η Άννι Άλμπερς (γεννήθηκε ως Ανελίζ Έλζε Φρίντα Φλάισμαν, 12 Ιουνίου 1899 – 9 Μαΐου 1994) ήταν γερμανοαμερικανίδα καλλιτέχνης της κλωστοϋφαντουργίας, δημιουργός έργων τέχνης με εκτύπωση , γνωστή για τη δημιουργία έργων που κινούνται μεταξύ των παραδοσιακών τεχνικών και της τέχνης.
Τον τελευταίο διαδέχθηκε ο σύζυγος της Μαρίας, ο Μίτσο και αυτόν ο Κωνσταντίνος Α Τιχ, γαμπρός της Ελένας, ετεροθαλούς αδελφής της Μαρίας.
Τον τελευταίο διαδέχθηκε ο γιος του και ο εγγονός του και έπειτα ο Μιχαήλ Γ Σισμάν της Βουλγαρίας , που η μητέρα του ήταν κόρη της Άννας-Θεοδώρας, αμφιθαλούς αδελφής της Μαρίας.
Ήταν κόρη του Ιβάν Ασέν Β της Βουλγαρίας και της τρίτης συζύγου του Ειρήνης Αγελίνας, κόρης του Θεοδώρου ηγεμόνα της Ηπείρου και της Μαρίας Πετραλίφαινας, αδελφής του Ιωάννη κυβερνήτη της Θεσσαλίας.
Ο Ιβάν Ασέν Β έδωσε στη Βουλγαρία τη μεγαλύτερη επέκτασή της και είχε συμμάχους με επιγαμίες τη Σερβία, την Ήπειρο, την Ουγγαρία και τη Νίκαια.
Ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του από τις ακαδημίες του Εργοτέλη και υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο με το σύλλογο στις 24 Μαΐου 2012, όταν ο σύλλογος έπαιζε στη Β' Εθνική.
Στο τέλος της σεζόν 2014-15, ο Εργοτέλης υποβιβάστηκε από τη Σούπερλιγκ, με αποτέλεσμα να τερματίσει το συμβόλαιο του με την ομάδα και να υπογράψει με τον ΠΑΣ Γιάνινα.
Στις 20 Μαρτίου 2018, αποδεσμεύτηκε από τη Χάμιλτον, χωρίς να έχει αγωνιστεί σε κάποιον αγώνα για το σύλλογο και έκανε μόνο μία εμφάνιση στον πάγκο
Ο Βυζαντινο-Περσικός πόλεμος των ετών 602-628 ήταν ο τελευταίος της σειράς των πολέμων, που διεξήχθησαν μεταξύ της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και της Αυτοκρατορίας των Σασσανιδών.
Ο προηγούμενος πόλεμος μεταξύ των δύο δυνάμεων είχε τερματιστεί το 591, όταν ο Αυτοκράτορας Μαυρίκιος βοήθησε τον Χοσρόη Β της Περσίας να ανακτήσει τον θρόνο του.
Ενώ οι Πέρσες αποδείχτηκαν σε μεγάλο βαθμό νικητές κατά τη διάρκεια του πρώτου σταδίου του πολέμου από το 602 έως το 622, κατακτώντας μεγάλο μέρος της Συρο-Παλαιστίνης, της Αιγύπτου, αρκετών νησιών στο Αιγαίο και τμήματα της Μ.
Κατά συνέπεια ήταν ευάλωτοι προς το Χαλιφάτο Ρασιντούν, του οποίου οι δυνάμεις εισέβαλαν και στις δύο αυτοκρατορίες λίγα μόνο χρόνια μετά τον πόλεμο.
Οι Μουσουλμανικές δυνάμεις κατέκτησαν γρήγορα όλη την αυτοκρατορία της Περσίας και κατέλαβαν, από το Βυζάντιο, την Ανατολή, τον Καύκασο, την Αίγυπτο και τη Βόρεια Αφρική.
Ο Ελληνικός ραδιοτηλεοπτικός φορέας Ελληνική Ραδιοφωνία Τηλεόραση , εκπέμπει το γεγονός σε όλη την Ελλάδα και οργανώνει τον τρόπο επιλογής για τη συμμετοχή της χώρας.
Η ΕΡΤ ήταν υπεύθυνη για τη συμμετοχή της Ελλάδας στο διαγωνισμό από το ντεμπούτο τους το 1974 μέχρι το 2013, όταν ο ραδιοτηλεοπτικός σταθμός τερματίστηκε με κυβερνητική οδηγία και αντικαταστάθηκε από την προσωρινή Δημόσια Τηλεόραση και αργότερα από τη Νέα Ελληνική Ραδιοφωνία, Ίντερνετ και Τηλεόραση .
Μετά τις ελληνικές νομοθετικές εκλογές του Ιανουαρίου το 2015, ξεκίνησε σχέδιο πρότασης για την αποκατάσταση της ΕΡΤ ως δημόσιου ελληνικού ραδιοτηλεοπτικού φορέα.
Ο ελληνικός ραδιοτηλεοπτικός οργανισμός χρησιμοποίησε διάφορες μεθόδους για να επιλέξει την ελληνική συμμετοχή στο παρελθόν, όπως εσωτερικές επιλογές και τηλεοπτικούς εθνικούς τελικούς για να επιλέξει τον ερμηνευτή, το τραγούδι ή και τους δύο για να ανταγωνιστεί τη .
Από το 2010, η ελληνική συμμετοχή επιλέχθηκε μέσω εθνικού τελικού, όπου συμμετείχε ένας διαγωνισμός μεταξύ διαφόρων καλλιτεχνών και τραγουδιών με τις ψήφους μιας ειδικής κριτικής επιτροπής και τηλεψηφοφορίας που αποφάσισε τη συμμετοχή της Ελλάδας στη .
Το , η Ελλάδα αποτυγχάνει να προκριθεί στον τελικό για δεύτερη φορά με την Γιάννα Τερζή και το τραγούδι "Όνειρο Μου", τερματίζοντας στη 14η θέση στον πρώτο ημιτελικό.
Η Ευρωπαϊκή Ραδιοτηλεοπτική Ένωση χωρίζει τις ανταγωνιστικές χώρες σε έξι διαφορετικά δοχεία βασισμένα σε πρότυπα ψηφοφορίας από προηγούμενους διαγωνισμούς, με χώρες με ευνοϊκές ιστορίες ψηφοφορίας να τοποθετούνται στο ίδιο δοχείο.
Τον Ιανουάριο ο ελληνικός ραδιοτηλεοπτικός οργανισμός ΕΡΤ ανακοίνωσε τα προσωρινά του σχέδια για τη 2019, δηλώνοντας ότι δεν θα διεξαχθεί φέτος κάποιος εθνικός τελικός.
Αργότερα τον Ιανουάριο, το κανάλι αποκάλυψε τα ονόματα των ανθρώπων που θα αποτελούσαν την κριτική επιτροπή έξι μελών που θα συμμετείχε στην επιλογή του καλλιτέχνη.
Η Κατερίνα Ντούσκα επιλέχθηκε για να εκπροσωπήσει την Ελλάδα στον διαγωνισμό του 2019 στο Τελ Αβίβ με το τραγούδι " ", γραμμένο από την ίδια, τον και τον Ντέιβιντ Σνέντον.
Οι δύο ημιτελικοί και ο τελικός μεταδόθηκαν στην Ελλάδα τηλεοπτικά μέσω των ΕΡΤ1, ΕΡΤ και και ραδιοφωνικά μέσω των ΕΡΑ 2 και Η Φωνή της Ελλάδας με σχολιαστές τους Μαρία Κοζάκου και Γιώργο Καπουτζίδη.
Ο Σαρλ λέει στον Φρανσίς να πάει στο Καζίνο και να δημιουργήσει μια ιστορία κάλυψης ως ένας εύπορος νεαρός της υψηλής κοινωνίας, και να βρει έναν τρόπο για να αποκτήσει πρόσβαση στα παρασκήνια της αίθουσας δεξιώσεων, η οποία είναι ζωτικής σημασίας για την πορεία προς το φρεάτιο του ανελκυστήρα, που είναι και το μόνο μέσο για να φτάσουν στο θησαυροφυλάκιο που βρισκέται στο υπόγειο του κτίριου, και στο οποίο φυλάσσονται όλα τα έσοδα του καζίνο.
Ο κατάδικος Σαρλ αποφυλακίζεται μετά από 5ετή φυλάκιση, αλλά στο μυαλό του έχει την τέλεια νέα ιδέα, που θα του επιτρέψει να τα παρατήσει και να περάσει άνετα τα υπόλοιπα χρόνια της ζωής του.
Η Μεγάλη Ληστεία του Καζίνο είναι μια αστυνομική περιπέτεια Γαλλικής παραγωγής του 1963 σε σκηνοθεσία Ανρί Βερνέιγ και πρωταγωνιστές τον Ζαν Γκαμπέν και τον Αλέν Ντελόν.
Ο Καραγκούνης ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του στις ακαδημίες νέων του Ατρόμητου και στη συνέχεια μετακόμισε στην Ιταλία για την Ουντινέζε Κάλτσιο, από την οποία τον αγόρασε ο Ολυμπιακός το καλοκαίρι του 2012.
Ο Κορίντ γεννήθηκε με το όνομα Φραντς Χάινριχ Λούις στις 21 Ιουλίου 1858 στο Ταπιάου (σημερινό Γκβαρντέισκ της περιφέρειας Καλίνινγκραντ της δυτικής Ρωσίας) στη Πρωσία.
Αρχικά είχε τη πρόθεση να γίνει ιστορικός ζωγράφος, αλλά ο Όττο Γκύντερ, ζωγράφος του είδους και επικεφαλής καθηγητής της ακαδημίας, τον απέτρεψε από το να το κάνει.
Εκεί σπούδασε για λίγο με τον Φραντς φον Ντεφρέγκερ πριν αποκτήσει θέση στην Ακαδημία Καλών Τεχνών του Μονάχου, όπου σπούδασε υπό τον Λούντβιχ φον Λεφτς.
Άλλες σημαντικές επιρροές ήταν ο Κουρμπέ και η σχολή της Μπαρμπιζόν, μέσα από την ερμηνεία τους από τους ντόπιους καλλιτέχνες Βίλχελμ Λάιμπλ και Βίλχελμ Τρύμπνερ.
Ο Κορίντ ήταν αρχικά κατά του εξπρεσιονιστικού κινήματος, αλλά μετά από ένα εγκεφαλικό επεισόδιο το 1911 το στυλ χαλάρωσε και μεταστράφηκε σε πιο εξπρεσιονιστικές ιδιότητες.
Ο Λόβις Κορίντ ήταν Γερμανός καλλιτέχνης και συγγραφέας όπου το ώριμο έργο του ως ζωγράφος και χαράκτης συνδύαζε μια σύνθεση ιμπρεσιονισμού και εξπρεσιονισμού.
Τα αγάλματα κα φτιάχνονταν συνήθως από ξύλο ή πέτρα και κάποιες φορές ζωγραφίζονταν ώστε να μοιάζουν στον ιδιοκτήτη τους, ώστε να ενδυναμωθεί η πνευματική σύνδεση και διατηρηθεί η μνήμη του ατόμου στην αιωνιότητα.
Όπως ισχύει για το μεγαλύτερο μέρος της αρχαίας αιγυπτιακής αγαλματοποιίας, τα αγάλματα κα είχαν αυστηρά ίσια μπροστά στάση κοιτώντας εντελώς ίσια μπροστά.
Είτε καθισμένα είτε όρθια, η στάση τους φανερώνει την ανάγκη το άγαλμα να "βλέπει" τον πραγματικό κόσμο μπροστά του, και να ανταποκρίνεται σε ένα ιδεατό στάνταρτ ομορφιάς και τελειότητας.
Καθώς οι αρχαίοι Αιγύπτιοι πίστευαν ότι τα αγάλματα μπορούσαν με μαγικό τρόπο να αντιληφθούν τον τρόπο, αναζωογονιούνταν τελετουργικά από τους ιερείς με ένα ειδικό τελετουργικό, την Τελετή ανοίγματος του στόματος.
Στην πλήρη μορφή της στην τελετή αυτή, αγγίζονταν με τελετουργικά αντικείμενα το στόμα, η μύτη, και τα αυτιά του αγάλματος, ώστε να αποκατασταθούν σ’ αυτό οι αντίστοιχες αισθήσεις.
Το άγαλμα κα είναι ένα είδος αρχαίου αιγυπτιακού αγάλματος που σκοπό είχε να παρέχει ένα μέρος όπου μπορούσε να αναπαυτεί το κα ενός ατόμου μετά το θάνατο.
Μετά το θάνατο, η μη υλικές υποστάσεις της ψυχής πιστευόταν ότι απελευθερώνονταν από το σώμα, ελεύθερες να περιδιαβαίνουν τη γη, αλλά χρειάζονταν το φυσικό σώμα ή ένα υποκατάστατο, τέτοιο όπως το άγαλμα κα για να επιστρέψουν σε αυτό μόνιμα.
Ωστόσο, και παρά την πείσμονα αντίσταση των ελληνικών δυνάμεων, ο υπέρτερος αριθμητικά τουρκικός στρατός μπόρεσε να νικήσει σε όλες τις μάχες και να αναγκάσει τον ελληνικό στρατό, ύστερα και από την κατάληψη της Λάρισας, να υποχωρήσει σε δεύτερη αμυντική γραμμή στα Φάρσαλα.
Στο πολεμικό συμβούλιο που έγινε στα Φάρσαλα, αποφασίστηκε να σταλεί η 3η ταξιαρχία του συνταγματάρχη Σμολένσκη, στο Βελεστίνο προκειμένου να ανακόψει την πορεία των Τούρκων προς το Βόλο.
Το σημείο είχε μεγάλη στρατηγική σημασία, αφού από τα στενά του Βελεστίνου (που σχηματίζονται από τις δυτικές καταπτώσεις του όρους Πήλιο (το ύψωμα της περιοχής έφερε το παρωνύμιο της Οβρηάς το γάλα και του όρους Χαλκηδόνιο ), περνούσε η σιδηροδρομική γραμμή Φάρσαλα – Λάρισα, η οποία από το Βελεστίνο αποκτούσε διακλάδωση προς Βόλο αλλά και η κύρια αμαξιτή οδός προς Λάρισα, που διακλαδιζόταν ανατολικά προς Βόλο και νότια προς Αλμυρό και Αθήνα.
Η ταξιαρχία του Σμολένσκη, τις προηγούμενες μέρες είχε πολεμήσει στα στενά του Ρεβενίου στον Τύρναβο και είχε με επιτυχία συγκρατήσει τους Τούρκους από την είσοδο στα ελληνικά εδάφη.
Μάλιστα, ήταν έτοιμη να προελάσει στο τουρκικό έδαφος, όταν στο στρατηγείο του Σμολένσκη, στον Ζάρκο, έφτασε επείγον τηλεγράφημα του Αρχιστράτηγου Διαδόχου που τον καλούσε να υποχωρήσει στα Φάρσαλα, όπου ο ελληνικός στρατός αφού εγκατέλειψε αμαχητί σχεδόν την Λάρισα, επανενωνόταν και χάραζε νέα αμυντική γραμμή.
Η μεραρχία ιππικού υπό τον Σουλεΐμάν Πασά καθώς και το «Σύνταγμα Προύσας» που ανήκε στην ταξιαρχία του Ναΐμ Πασά ξεκίνησαν από το Γκερλί, όπου είχαν στρατοπεδεύσει μετά την κατάκτηση της Λάρισας, με προορισμό το Βόλο, και με ενδιάμεσο σταθμό διανυκτέρευσης το Βελεστίνο.
Οι ελληνικές δυνάμεις είχαν καταλάβει το Βελεστίνο από το πρωί της 15ης Απριλίου και παρά τη σύγχυση που εξαπλώθηκε στο στρατόπεδο, ότι τάχα οι Τούρκοι είχαν καταλάβει ήδη το χωριό, προκαλώντας την φυγή του μεν πυροβολικού προς το Βόλο, του δε ιππικού προς τον Αλμυρό, είχαν καταφέρει να πάρουν κάποιες καίριας σημασίας θέσεις.
Αλλά η ελληνική πυροβολαρχία άρχισε να βάλλει τους Τούρκους και ένα τμήμα του ελληνικού στρατού κατέλαβε τη γέφυρα του Ριζόμυλου, μην επιτρέποντας στο κυρίως σώμα του τουρκικού στρατού να προχωρήσει.
Στη μάχη αυτής της ημέρας μάλιστα, οι ελληνικές εφημερίδες ανακοίνωσαν τον τραυματισμό του Δημοσθένη Ομηρίδη Σκυλίτση, τότε λοχαγό του Πυροβολικού.
Ο ελληνικός στρατός αποσύρεται στη δεύτερη και τελευταία αμυντική γραμμή με επικεφαλής το ιππικό υπό τον Ιμπραήμ Πασά, αλλά δεν μπόρεσαν να σπάσουν την ελληνική γραμμή, γιατί δέχτηκαν καταιγισμό πυροβολισμών από τα χαρακώματα, έτσι που αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν.
Την επόμενη μέρα, 17 Απριλίου, τμήμα του τουρκικού στρατού, με αρχηγό τον συνταγματάρχη Μαχμούντ Μουχτάρ, ξεκίνησε από το Γκερλί, με αιφνιδιαστικές μικρο-επιθέσεις προς τα ελληνικά στρατεύματα, ενώ το κύριο τμήμα υπό τον Ναήμ Πασά, εξαπέλυσε γενική επίθεση σε όλο το εύρος του μετώπου, από τους βάλτους της Κάρλας, έως τις γνωστές και από την αρχαιότητα, Κυνός Κεφαλές.
Όλη η περιοχή της μάχης είχε γεμίσει από πτώματα ανθρώπων και αλόγων, γεγονός που ανάγκασε τον συνταγματάρχη να αναθέσει σε ομάδες στρατιωτών την πρόχειρη ταφή τους για ευνόητους λόγους.
Οι ενισχυμένες τουρκικές δυνάμεις με διοικητή τον Χακή Πασά, ξεκίνησαν την επίθεση από τις υπώρειες του Καρα-νταγ με σκοπό να εγκλωβίσουν τα πεζοπόρα τμήματα του ελληνικού στρατού στην περιοχή του Καρά Τεπέ, στο αριστερό μέρος της ελληνικής ταξιαρχίας για να την εμποδίσουν να φύγει και να ενωθεί με τον στρατό των Φαρσάλων.
Ο Ναήμ Πασάς, αρχηγός των επιχειρήσεων στο Βελεστίνο, έφτασε στο Κιλελέρ στις 16 Απριλίου και το στράτευμα ξεκίνησε ξανά για το Γκερλί, στο οποίο έφτασαν το απόγευμα της ίδιας ημέρας.
Όταν από τις αναγνωριστικές περιπόλους που έβγαλαν κατάλαβαν ότι οι Έλληνες είχαν ήδη πιάσει όλα τα γύρω περάσματα, ο Ναήμ Πασάς διέταξε μια ίλη τούρκων ιππέων να πάει στο Καραγάτς και να καταστρέψει τμήμα της σιδηροδρομικής γραμμής για να διακοπεί ο ανεφοδιασμός και η επικοινωνία από και προς τα Φάρσαλα.
Η μάχη του Βελεστίνου έχει εγγραφεί στην ελληνική ιστορία σαν η μόνη επιτυχημένη αντίσταση του ελληνικού στρατού στον λεγόμενο και πόλεμο των τριάντα ημερών του 1897 - αφού το στράτευμα κατάφερε να συγκρατήσει και να απωθήσει τους Τούρκους από το να καταλάβουν το Βελεστίνο και τον Βόλο.
Ωστόσο, η νίκη αυτή δεν είχε κανένα ουσιαστικό αντίκτυπο στον όλο πόλεμο, αφού οι ελληνικές δυνάμεις υποχώρησαν εν τέλει και εγκατέλειψαν την κωμόπολη αλλά και τον Βόλο, λόγω της κατάρρευσης του μετώπου στα Φάρσαλα.
Η Μάχη του Βελεστίνου αναφέρεται σε μια σειρά μαχών που έλαβαν χώρα κατά την διάρκεια του Ελληνοτουρκικού πολέμου του 1897 και αφορούσαν στην κατάκτηση από τους αντιμαχόμενους της στρατηγικής σημασίας κωμόπολης του Βελεστίνου.
Τις μάχες στο Βελεστίνο διεξήγαγε η 3η ελληνική ταξιαρχία υπό την διοίκηση του συνταγματάρχη Κωνσταντίνου Σμολένσκη, ο οποίος λόγω ακριβώς των επιτυχιών του στο Βελεστίνο, χαρακτηρίστηκε ήρωας του πολέμου αυτού.
Λεηλατούσαν στο διάβα τους προς την Αττική, πριν επιτεθούν στην Πελοπόννησο, όπου έσφαξαν Έλληνες αμάχους πολίτες, προς εκδίκηση για τις σφαγές και τις καταστροφές ιδιοκτησιών που διέπραξαν οι Χριστιανικές δυνάμεις εναντίον Μουσουλμάνων πολιτών.
Ωστόσο, η αυτόνομη Μάνη, που αρνήθηκε να δεχθεί την οθωμανική κυριαρχία κατά την πρώτη οθωμανική κατοχή της Πελοποννήσου, αρνήθηκε και πάλι να δεχθεί την οθωμανική διοίκηση.
Το 1770 συμφωνήθηκαν οι όροι και ένας ρωσικός στόλος έπλευσε προς το Αιγαίο και στην πορεία του προς τη Μάνη, κατέστρεψε ένα οθωμανικό στόλο στη Ναυμαχία του Τσεσμέ.
Εν τω μεταξύ, μια Μανιάτικη δύναμη αποτελούμενη από 3.000 άνδρες και 2.000 γυναίκες, υπό τις εντολές του Έξαρχου Γρηγοράκη και του ανιψιού του, Ζανέτου Γρηγοράκη, είχε συγκεντρωθεί στους λόφους πάνω από την πόλη του Παρασυρού, που ήταν γνωστοί ως Τρικέφαλοι και είχαν οχυρωθεί.
Ο Χατζί, εν τω μεταξύ, είχε προχωρήσει με το στρατό του στη Βρωμοπηγάδα (μια πεδιάδα που βρισκόταν μεταξύ του Παρασυρού και του Σκουταρίου) και από εκεί έστειλε απεσταλμένους απαιτώντας την παράδοση των Μανιατών.
Οι Οθωμανοί, έκπληκτοι από τη νυχτερινή αυτή επίθεση, άρχισαν να το σκάνε, αλλά κόπηκαν από τους Μανιάτες στο πίσω μέρος τους έχοντας απώλειες πάνω από 10.000 .
Αυτή η σειρά ηττών εξαγρίωσε τον Οθωμανό Πασά της Πελοποννήσου, τον Χατζί Οσμάν, ο οποίος συγκέντρωσε στρατό 16.000 ανδρών και εισέβαλε στη Μάνη.
Κρατήθηκε πίσω για δώδεκα ημέρες στη Καστανίτσα, αλλά αφού κατέλαβε τους πύργους, προχώρησε παράκτια προς το Σκουτάρι, όπου για άλλη μια φορά καθυστέρησε από πύργο.
Στηρίζονται βασικά στον παγιδευμένο αέρα σε ένα πρωτεϊνικό πλέγμα για να προσφερθεί ζύμωση, μερικές φορές με λίγο σκόνη ψησίματος ή άλλο χημικό προστάτη προστιθέμενο ως ασφάλιση.
Τα πρώτα κέικ στην Αγγλία ήταν επίσης ουσιαστικά ψωμί: οι πιο προφανείς διαφορές μεταξύ του «κέικ» και του «ψωμιού» ήταν η στρογγυλή, επίπεδη μορφή των κέικ και η μέθοδος μαγειρέματος, στην οποία το κέικ γυριζόταν πάνω από μία φορά κατά τη διάρκεια του ψησίματος, ενώ το ψωμί έμενε όρθιο κατά τη διάρκεια της διαδικασίας ψησίματος.
Τα είναι στην πραγματικότητα ψωμάκια, με μια γέμιση που γίνεται κυρίως από κάποια μορφή τυριού και έχουν πολύ λίγο αλεύρι προστιθέμενο, αν και μπορεί να χρησιμοποιηθεί κρούστα με βάση το αλεύρι ή .
Το κέικ είναι γλυκό από ζύμη με αλεύρι, ζάχαρη, αβγά και μπέικιν πάουντερ, που ψήνεται στον φούρνο, συνήθως μέσα σε μακρόστενες ή στρογγυλές με τρύπα φόρμες ζαχαροπλαστικής.
Η Άννα αναφέρεται σύντομα στο χρονικό του Μιχαήλ Πανάρετου: όταν απεβίωσε ο Μανουήλ Α, "σύμφωνα με την προτροπή και την επιλογή του, τον διαδέχθηκε στον θρόνο ο κυρ Ανδρόνικος Κομνηνός, γιος από την σύζυγό του αυτοκράτειρα Άννα Ξυλαλόη. Ο Ανδρόνικος βασίλευσε για τρία έτη και απεβίωσε το έτος 6774 από Κτίσεως Κόσμου" .
το 1235, για τον εξής λόγο: ο μόνος γνωστός τους γιος, ο Ανδρόνικος Β, βασίλευσε πρώτος και τον ακολούθησαν τα αδέλφια του· ο Γεώργιος , ο Ιωάννης Β και η Θεοδώρα .
Ο ιστορικός Κουρσάνσκις εκτιμά, ότι η πρεσβεία που έστειλε ο Μανουήλ Α στον Λουδοβίκο Θ της Γαλλίας για να ζητήσει να νυμφευτεί μία από τις κόρες του το 1253, είναι για το τέλος της Άννας Ξυλαλόης.
Εστάλη στη Μακεδονία προκειμένου να διευθετήσει μια διπλωματική σύγκρουση με τον βασιλιά Αλέξανδρο Α' της Μακεδονίας, καθώς ο Αλέξανδρος ήταν υπεύθυνος ως εστεμμένος πρίγκιπας για τη δολοφονία αρκετών μελών μιας περσικής αντιπροσωπείας, λίγα χρόνια νωρίτερα.
Οι Πέρσες είχαν πάρει ελευθερίες με τις μακεδόνισσες γυναίκες του Παλατιού και ως εκ τούτου είχαν σκοτωθεί όλοι, μαζί με την ακολουθία τους, από τον Αλέξανδρο και τους άνδρες του.
και για τρία χρόνια, ο Ξέρξης Α' ανέθεσε στο Βουβάρη μαζί με τους Αρταχαίους την κατασκευή της αποκαλούμενης Διώρυγας του Ξέρξη μέσω του ισθμού των ανατολικών λόφων της χερσονήσου της Χαλκιδικής .
Η κατασκευή της διώρυγας ήταν ένα από τα πιο περίτεχνα έργα της αρχαιότητας και διήρκεσε τρία χρόνια, καθώς οι εργαζόμενοι προσελήφθησαν βίαια από διάφορους λαούς, συμπεριλαμβανομένων των κατοίκων του Άθω.
Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο "οι ίδιοι άνδρες που χρησιμοποιήθηκαν για την εκσκαφή της διώρυγας, κλήθηκαν επίσης να ενώσουν τις όχθες του ποταμού Στρυμόνα με μία γέφυρα".
Σε σιδηροδρομικό δυστύχημα και τη φωτιά που επακολουθεί, πεθαίνουν τουλάχιστον 25 άτομα στο Σταθμό του Ραμσή στο Κάιρο, την πρωτεύουσα της Αιγύπτου.
Ένα ελικόπτερο συντρίβεται στο Τάπλεγιουνγκ, του Νεπάλ, σκοτώνοντας 7 άτομα, συμπεριλαμβανομένου του υπουργού Πολιτισμού και Τουρισμού του Νεπάλ Ραμπίντρα Πρασάντ Αντικαρί.
Αρκετές χώρες της Ευρώπης, όπως οι Γερμανία, Ισπανία και Πορτογαλία, αναγνωρίζουν επίσημα τον Χουάν Γκουαϊδό ως τον μεταβατικό πρόεδρο της Βενεζουέλας, έπειτα από την άρνηση του Νικολάς Μαδούρο να διεξαγάγει πρόωρες εκλογές, όπως του ζητήθηκε σε τελεσίγραφο των χωρών της Ευρώπης.
Η Ελλάδα και η , καθώς η τραγουδίστρια της ουκρανικής συμμετοχής Μαρούβ δήλωσε ότι αρνήθηκε να χρησιμοποιηθεί σαν «πολιτικό εργαλείο» καθώς της ζήτησαν να υπογράψει συμβόλαιο που όριζε ότι δεν θα πραγματοποιήσει συναυλίες στη Ρωσία.
Ο Πρόεδρος της Ρωσίας Βλαντίμιρ Πούτιν ανακοινώνει ότι αναστέλλει τον ρόλο της χώρας του στη Συμφωνία για τις Πυρηνικές Δυνάμεις Μεσαίου Βεληνεκούς, τη συμφωνία που υπογράφηκε το 1987 με τις Ηνωμένες Πολιτείες απαγορεύοντας από αμφότερες τις χώρες να κατέχουν και να δοκιμάζουν πυρηνικούς και συμβατικούς πυραύλους μεσαίου βεληνεκούς.
Ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών Μάικ Πομπέο ανακοινώνει ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες αναστέλλουν τον ρόλο τους στη Συμφωνία για τις Πυρηνικές Δυνάμεις Μεσαίου Βεληνεκούς, τη συμφωνία που υπογράφηκε το 1987 με τη Ρωσία απαγορεύοντας από αμφότερες τις χώρες να κατέχουν και να δοκιμάζουν πυρηνικούς και συμβατικούς πυραύλους μεσαίου βεληνεκούς.