polyglot-tagger/wikipedia-language-snippets-filtered huggingface dataset:
Ο Μπιγκ Μπομπ αργότερα συνεργάζεται μαζί τους, αφού ανακαλύπτει στο συμβόλαιο του Νικ ότι ο Σεκ θα ελέγξει το 51% της εταιρείας του και θα τον εξαπατήσει ως αποτέλεσμα.
Δυστυχώς, η άδεια τους κλέβεται από τους υπαλλήλους του Σεκ, η γιαγιά του Άρνολντ Πούκι Σόρτμαν συλλαμβάνεται και η διαδήλωση κηρύσσεται ως παράνομη.
Καθώς οι κάτοικοι αρχίζουν να συσκευάζουν τα υπάρχοντά τους, ο παππούς του Άρνολντ Φιλ Σόρτμαν μιλάει για την ιστορία του «Επεισοδίου της Ντομάτας», μιας μεγάλης επαναστατικής μάχης στην πόλη.
Ο Άρνολντ συνειδητοποιεί ότι η γειτονιά έπρεπε να έχει κηρυχθεί ως εθνικό ορόσημο μετά τον πόλεμο, εξασφαλίζοντας ουσιαστικά τη διατήρησή της.
Η Ταινία είναι Αμερικανική κωμική ταινία περιπέτειας κινουμένων σχεδίων παραγωγής 2002 βασισμένη στην ομώνυμη τηλεοπτική σειρά κινουμένων σχεδίων του , σε σκηνοθεσία Τακ Τάκερ.
Πρωταγωνιστούν οι Σπένσερ Κλάιν, Φραντσέσκα Μάρι Σμιθ, Τζαμίλ Ουόλκερ Σμιθ, Νταν Καστελανέτα, Τρες Μακνίλ, Πολ Σορβίνο, Τζένιφερ Τζέισον Λι και Κρίστοφερ Λόιντ.
Η ταινία διαδραματίζει τους αγώνες των Άρνολντ, Τζέραλντ και Χέλγκα να σώσουν τη γειτονιά τους από έναν άπληστο επιχειρηματία που επιχειρεί να τη μετατρέψει σε ένα μεγάλο εμπορικό κέντρο.
Ο Άρνολντ Σόρτμαν και ο καλύτερος του φίλος Τζέραλντ Γιοχάνσεν μαθαίνουν ότι ο Άλφονς Πέριερ ντου φον Σεκ , ο διευθύνων σύμβουλος της , έχει ανακοινώσει σχέδια για την ανακατασκευή ολόκληρης της γειτονιάς ως ένα πολυτελές εμπορικό κέντρο.
Εκείνη τη νύχτα, η Χέλγκα Πατάκι διαπιστώνει ότι ο πατέρας της, ο Μπιγκ Μπομπ , συνεργάζεται με την για να κατασκευάσει ένα νέο υπερσύγχρονο παράρτημα του καταστήματός του του στο προτεινόμενο εμπορικό κέντρο.
Το 1984 κυκλοφόρησε ο διπλός δίσκος «Μουσική πρόκληση», με ζωντανή ηχογράφηση του προγράμματος στο «», με έργα του Σπανού και του Χατζηνάσιου, στο οποίο συμμετείχε ο Θεοδόσης μαζί με τους Πένυ Ξενάκη, Ειρήνη Αγγέλου και Αντώνη Ζαφειρόπουλο.
Τα επόμενα χρόνια συνεργάστηκε ξανά με το Γιάννη Σπανό στο δίσκο «Έξοδος κινδύνου» , μαζί με την Άλκηστη Πρωτοψάλτη, με τον Μιχάλη Τερζή, στο δίσκο «Όλη τη μουσική μεστην αγάπη βάλε», μαζί με τον Γιώργο Νταλάρα και τη Δήμητρα Γαλάνη , με το Γιώργο Χατζηνάσιου στο δίσκο «Παιχνίδι για δύο» και με το Χρήστο Νικολόπουλο στο δίσκο «Τραγούδια για τους φίλους μου» .
Το 1987 συνεργάστηκε με τον Μάριο Τόκα στο δίσκο «Στη λεωφόρο της αγάπης», μαζί με το Γιάννη Πάριο, τη Χαρούλα Αλεξίου και τη Δήμητρα Γαλάνη.
στο «Ταμπού», με το Γιώργο Χατζηνάσιο, τη Δήμητρα Γαλάνη και την Τάνια Τσανακλίδου και στο «Ζυγό» με την Χαρούλα Αλεξίου και τον Χάρρυ Κλυνν.
Το 1989 κυκλοφόρησε ο μοναδικός προσωπικός του δίσκος, με τίτλο «Όσο κρατάει ένας καφές» με τραγούδια του Θάνου Μικρούτσικου, του Άλκη Αλκαίου, του Κώστα Τριπολίτη και του Γιώργου Παυριανού.
Στην εφηβεία είχε δημιουργήσει με φίλους του ένα ροκ συγκρότημα και έδινε συναυλίες και το 1973 κέρδισε το Α’ Βραβείο σε ένα διαγωνισμό νέων ταλέντων στο Ηράκλειο.
Την ίδια χρονιά συνεργάστηκε με τους Γιώργο Μαρίνο, Τάνια Τσανακλίδου και Κώστα Τουρνά στη «Μέδουσα» ενώ παράλληλα έκανε σπουδές φωνητικής και θεατρικές σπουδές, στη Δραματική Σχολή του Πέλου Κατσέλη και στο Εθνικό Θέατρο.
Στη διάρκεια της καριέρας του συνεργάστηκε με γνωστούς έλληνες συνθέτες μεταξύ των οποίων ο Θάνος Μικρούτσικος, ο Γιάννης Σπανός, ο Γιώργος Χατζηνάσιος και ο Μάριος Τόκας και με τραγουδιστές όπως ο Γιώργος Νταλάρας, ο Γιάννης Πάριος, η Δήμητρα Γαλάνη και η Χαρούλα Αλεξίου.
Το 1929 η Βιρτζίνια Γουλφ στο βιβλίο της Ένα Δικό της Δωμάτιο παρατήρησε στη λογοτεχνία της εποχής της εκείνο που θα έφερνε στην επιφάνεια αργότερα το τεστ Μπέκντελ για την πιο σύγχρονη μυθοπλασία:Καθώς αναλογιζόμουν όλη εκείνη την εξαιρετική γκάμα μυθιστοριματικών γυναικών, σκέφτηκα πως οι σχέσεις ανάμεσα στις γυναίκες είναι υπερβολικά απλοϊκές. Και προσπάθησα να θυμηθώ κάποια φορά να διάβασα κάτι που να παρουσιάζει δύο γυναίκες σαν φίλες. Που και που είναι μητέρες και κόρες.
Ήταν παράξενο που όλες οι μυθιστορηματικές γυναίκες, μέχρι την εποχή της Τζέιν Όστεν, όχι απλά παρουσιάζονταν όπως τις έβλεπε το άλλο φύλο, αλλά και σε σχέση με το άλλο φύλο.
Και πόσο μικρό κομμάτι της ζωής μιας γυναίκας είναι αυτό.Στον κινηματογράφο έρευνα που εξέτασε τις 855 πιο επιτυχημένες οικονομικά αμερικάνικες ταινίες μεταξύ του 1950 και του 2006 έδειξε πως εμφανίζονταν κατά μέσο όρο δύο αντρικοί χαρακτήρες για κάθε γυναικείο, μία αναλογία που παρέμεινε σταθερή και μετέπειτα.
Οι γυναικείοι χαρακτήρες εμφανίζονταν να κάνουν σεξ δύο φορές περισσότερο από ότι οι αντρικοί και η αναλογία της παρουσίας τους σε σκηνές με έντονα σεξουαλικό περιεχόμενο αυξήθηκε με το πέρασμα των ετών.
Τζίνα Ντέιβις, σε 120 ταινίες από όλο τον κόσμο μεταξύ του 2010 και του 2013 μόνο το 31% των χαρακτήρων που είχαν όνομα ήταν γυναικείοι και μόνο το 23% των ταινιών είχαν γυναίκα πρωταγωνίστρια ή συμπρωταγωνίστρια.
Μία άλλη έρευνα που εξέτασε τις 700 ταινίες με τα μεγαλύτερα έσοδα μεταξύ του 2007 και του 2014 βρήκε πως μόνο το 30% των ομιλούντων χαρακτήρων ήταν γυναικείοι.
Σε μία άλλη έρευνα του 2016 που αφορούσε τα σενάρια 2.005 εμπορικά επιτυχημένων ταινιών, βρέθηκε ότι στο 82% των ταινιών αυτών οι άντρες είχαν δύο από τους τρεις κορυφαίους ομιλούντες ρόλους ενώ μία γυναίκα είχε μεγαλύτερο διάλογο μόνο στο 22% των ταινιών.
ενώ το 2013 τέσσερεις σουηδικοί κινηματογράφοι και και ένα σκανδιναβικό τηλεοπτικό κανάλι, υπό την αιγίδα του Σουηδικού Ινστιτούτου Κινηματογράφου, το χρησιμοποιούν ως μέτρο αξιολόγησης.
Το 2014 το ταμείο ευρωπαϊκού κινηματογράφου απαίτησε μία ανάλυση του σεναρίου με βάση το τεστ Μπέκντελ κατά τη διαδικασία αποδοχής αιτήσεων χρηματοδότησης ως μέσο για να συγκεντρώσει πληροφορίες για την ισότητα φύλου στις δράσεις του.
Σύμφωνα με τη Νέντα Ουλάμπι το τεστ Μπέκντελ είναι επίκαιρο γιατί «φέρνει στην επιφάνεια κάτι που συχνά παραβλέπεται στη λαϊκή κουλτούρα: όχι τον αριθμό των γυναικών που βλέπουμε στην οθόνη, αλλά τη γκάμα των ενδιαφερόντων τους».
Οι Ντιν Σπείντ και Κρεγκ Γουίλς περιέγραψαν το τεστ ως «ένα σχόλιο σχετικά με το πως η παρουσίαση στα Μ.Μ.Ε. μπορεί να επιβάλει επιβλαβή στερεότυπα φύλου» όταν παρουσιάζει τη σχέση των γυναικών με τους άντρες περισσότερο από κάθε άλλη σχέση τους και τη ζωή των γυναικών σημαντική μόνο στο βαθμό πυ σχετίζεται με κάποιον άντρα.
Σύμφωνα με τον δημοσιογράφο Μαρκ Χάρις, αν ήταν υποχρεωτικό οι ταινίες να περνούν το τεστ Μπέκντελ τότε οι μισές υποψηφιότητες Όσκαρ του 2009 δεν θα υπήρχαν ενώ μόνο οι μισές από τις ταινίες του 2013 με τα μεγαλύτερα έσοδα κατάφεραν να περάσουν το τεστ Μπέκντελ .
Ο συγγραφέας Τσαρλς Στρος παρατήρησε ότι περίπου οι μισές ταινίες από αυτές που καταφέρνουν να περάσουν το τεστ παρουσιάζουν γυναίκες που μιλούν για γάμους και μωρά.
Αν και σύμφωνα με την Μπέκντελ το τεστ ξεκίνησε ως «ένα μικρό λεσβιακό αστείο σε μια εναλλακτική φεμινιστική εφημερίδα», την δεκαετία του 2010 το τεστ επεκτάθηκε και στην κλασική κριτική των Μ.
Κατά καιρούς έχουν προταθεί διάφορες παραλλαγές του τεστ όπως, για παράδειγμα, ότι οι δύο γυναίκες πρέπει να έχουν όνομα ή ότι θα πρέπει να συνομιλούν για τουλάχιστον 60 δευτερόλεπτα.
Το τεστ έχει επίσης προσελκύσει το ακαδημαϊκό ενδιαφέρον από την πλευρά της υπολογιστικής ανάλυσης ενώ το 2018 ο όρος «τεστ Μπέκντελ» προστέθηκε στο Λεξικό της Οξφόρδης.
Το τεστ Μπέκντελ δεν δείχνει απαραίτητα πόσο καλά αντιπροσωπεύονται οι γυναίκες στη μυθοπλασία αλλά είναι δείκτης της ενεργού παρουσίας των γυναικών στη μυθοπλασία και φέρνει στην επιφάνεια τυχόν ανισότητες φύλου.
Τα κριτήρια του τεστ Μπέκντελ εμφανίστηκαν για πρώτη φορά στο τεστ στο κόμικ της Άλισον Μπέκντελ το 1985 όπου δύο γυναίκες συζητούν για το ποια ταινία να παρακολουθήσουν και η μία εξηγεί πως βλέπει μόνο ταινίες που τηρούν τα ακόλουθα κριτήρια:
Εκτός από τις ταινίες, το τεστ Μπέκντελ έχει εφαρμοστεί και σε άλλα μέσα όπως τα βιντεοπαιχνίδια, τα κόμικ, τα μυθιστορήματα αλλά και τα θεατρικά έργα.
Το βρετανικό νόμισμα και τα τραπεζογραμμάτια της Αγγλίας, της Σκωτίας και της Βόρειας Ιρλανδίας κυκλοφορούν επίσης ελεύθερα και ως εναλλακτικό νόμισμα.
Το σύνολο των επενδυτικών κεφαλαίων στο νησί, που χρησιμοποιούνται για τη χρηματοδότηση των συντάξεων και μελλοντικών δαπανών, ισοδυναμούσε με 2,7 δισεκατομμύρια στερλίνες τον Ιούνιο του 2016.
Μολονότι το Γκέρνζι δεν είναι μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, έχει μια ιδιαίτερη σχέση μαζί της και διαθέτει πρόσβαση στην ενιαία αγορά ελεύθερου εμπορίου αγαθών.
Η πολιτική δικαιοδοσία επί του νησιού δεν αποτελεί αρμοδιότητα του Ηνωμένου Βασιλείου, αν και η βρετανική κυβέρνηση μεριμνά για τα θέματα άμυνας και τις εξωτερικές του σχέσεις.
Τα δύο Βαϊλάτα, του Γκέρνζι και του Τζέρσεϊ, σχηματίζουν μαζί τη γεωγραφική ομάδα που είναι γνωστή ως «Νησιά του Καναλιού» ή «Νησιά της Μάγχης».
Η ανακοίνωσε την Παρασκευή 11 Οκτωβρίου ότι η πίστα θα παραμείνει κλειστή το Σάββατο λόγω τυφώνα που επρόκειτο να χτυπήσει την χώρα και έτσι αναβλήθηκαν το 3 και οι κατατακτήριες δοκιμές.
Κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας, ο ηγέτης του κόμματος Πρώτα τα Φίτζι Φρανκ Μπαϊνιμαράμα δήλωσε ότι ήθελε να κερδίσει όλες τις 51 κοινοβουλευτικές έδρες και να κυβερνήσει χωρίς αντιπολίτευση υποστηρίζοντας ότι τα δύο βασικά κόμματα της αντιπολίτευσης αντιπροσώπευαν τα συμφέροντα των - και των Ινδο-Φιτζιανών και όχι όλων των Φιτζιανών.
Το κόμμα υποσχέθηκε να αποκαταστήσει το Μεγάλο Συμβούλιο Αρχηγών εντός 100 ημερών αν εκλεγεί και να εξετάσει το ενδεχόμενο αλλαγής του εκλογικού συστήματος για την αποκατάσταση των κοινοτήτων.
Επίσης στη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας ο ηγέτης της , Σιτιβένι Ραμπούκα, κατηγορήθηκε και αθωώθηκε με την κατηγορία της ψευδούς δήλωσης των περιουσιακών στοιχείων και υποχρεώσεων του στον επόπτη των εκλογών.
Η προσφυγή της Ανεξάρτητης Επιτροπής των Φίτζι κατά της Διαφθοράς η οποία θα μπορούσε να είχε ως αποτέλεσμα την έκπτωση του Ραμπούκα δύο ημέρες πριν την ψηφοφορία, απορρίφθηκε, ενώ η υποχρεώθηκε να καταβάλει έξοδα ως αποζημίωση.
Το αποτέλεσμα ήταν μια νίκη για το κυβερνών κόμμα Πρώτα τα Φίτζι του πρωθυπουργού Φρανκ Μπαϊνιμαράμα, το οποίο έλαβε λίγο περισσότερο από το 50% των ψήφων και 27 από τις 51 έδρες στο κοινοβούλιο, με απώλειες πέντε εδρών.
Το κύριο κόμμα της αντιπολίτευσης, το Σοσιαλδημοκρατικό Φιλελεύθερο Κόμμα, κέρδισε έξι έδρες, ενώ το Κόμμα της Εθνικής Ομοσπονδίας διατήρησε τις τρεις έδρες του.
Διετέλεσε καλλιτεχνικός διευθυντής του Εθνικού Θεάτρου από τον Αύγουστο του 2019 έως την παραίτησή του στις 6 Φεβρουάριου 2021 και αφού είχαν προηγηθεί σειρά καταγγελιών για βιασμούς σε βάρος ανηλίκων, για τις οποίες κρίθηκε προφυλακιστέος με σύμφωνη γνώμη ανακρίτριας και εισαγγελέα και οδηγήθηκε στις Φυλακές Τρίπολης.
Τον Οκτώβριο του 2019, ως καλλιτεχνικός διευθυντής του Εθνικού Θεάτρου, ο Λιγνάδης έδωσε στο ισόγειο αίθουσας του «Ρεξ» το όνομα της ηθοποιού Ελένης Παπαδάκη, η οποία δολοφονήθηκε κατά την διάρκεια των Δεκεμβριανών.
Το δικαστήριο αποφάσισε, κατά πλειοψηφία , η έφεση να έχει ανασταλτικό αποτέλεσμα, δηλαδή να αφεθεί ελεύθερος μέχρι και την εκδίκαση της υπόθεσης σε δεύτερο βαθμό.
Η υπουργός Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη, κατά τη διάρκεια συνέντευξης τύπου, τον χαρακτήρισε «επικίνδυνο άνθρωπο» δηλώνοντας ότι εξαπατήθηκε από εκείνον, με πληθώρα καλλιτεχνών, το Σωματείο Ελλήνων Ηθοποιών και την αντιπολίτευση να ζητούν την παραίτησή της.
Ο Πέτρος Δ της Αραγωνίας ενδιαφέρθηκε έντονα να την παντρέψει με τον μικρότερο γιο του Μαρτίνο, οι διαπραγματεύσεις έγιναν με τη μητέρα της και τον αρχιεπίσκοπο της Σαραγόσα που ήταν συγγενής της.
Ο αρραβώνας έγινε το καλοκαίρι του 1361 με τον όρο να μείνει στο σπίτι της μέχρι την ηλικία των οκτώ ετών και στη συνέχεια να μετακομίσει στην πεθερά της Ελεονώρα της Σικελίας, ο γάμος της έγινε σε ηλικία 14 ετών.
Οι διαδικασίες εξελίχτηκαν ταχύτερα, η Μαρία σε ηλικία 4 - 5 ετών βρισκόταν ήδη στην αυλή της πεθεράς της, γνώρισε τον μελλοντικό της σύζυγο καλύτερα από νωρίς.
Δεν υπάρχουν πολλές πληροφορίες σχετικά με την ανατροφή της, το βέβαιο είναι ότι έγραφε καλά και είχε μεγάλη συλλογή βιβλίων, με την ενηλικίωση της ανέλαβε τη διακυβέρνηση των εδαφών.
Ο Μαρτίνος και η Μαρία παντρεύτηκαν στην εκκλησία της Σάντα Μαρία ντελ Μαρ στη Βαρκελώνη παρουσία του βασιλιά Πέτρου Δ και πολλών άλλων ευγενών.
Ο Ιωάννης Α πέθανε χωρίς κληρονόμους , τον διαδέχθηκε ο μικρότερος αδελφός του Μαρτίνος, βρισκόταν σε στρατιωτική εκστρατεία στη Σικελία και έμαθε για τον θάνατο του αδελφού του μετά από πολλές βδομάδες.
Την ίδια εποχή η κόρη του Ιωάννη Α από τον πρώτο του γάμο Ιωάννα της Αραγωνίας, κόμισσα της Φουά διεκδίκησε επίσης τη διαδοχή, την υποστήριξε ο σύζυγος της Ματθαίος της Φουά και η πανίσχυρη οικογένεια του.
Η Μαρία προσπάθησε ανεπιτυχώς να πείσει τον Μαρτίνο να επιστρέψει στην Αραγωνία, αρνήθηκε για πολλούς μήνες να εγκαταλείψει τη στρατιωτική του εκστρατεία.
Με τον ισχυρισμό ότι ανησυχούσε για την υγεία της Γιολάντας λόγω της εγκυμοσύνης της μπόρεσε να απομακρύνει τους οπαδούς της σε ένα από τα κάστρα της, η εγκυμοσύνη σύντομα αποδείχτηκε ψεύτικη.
Η Μαρία συγκέντρωσε στρατό με τον οποίο αιχμαλώτισε τους οπαδούς του Ματθαίου και της Μαρίας, τους έδιωξε σε όλα από τα κάστρα τους, τελικά υποτάχθηκαν και επέστρεψε ο Μαρτίνος.
Με την επιστροφή του Μαρτίνου στην Αραγωνία τελείωσε η αντιβασιλεία της Μαρίας, εξακολουθούσε όμως να αποτελεί ουσιαστική σύμβουλος μέχρι το τέλος όπως φαίνεται από τις επιστολές.
Με τη βασιλική της ισχύ απαγόρευσε στις τοπικές κοινότητες να επιβάλουν φόρο στους κατοίκους που προσπαθούσαν τότε να κάνουν, παραδοσιακά τον έδιναν μόνο στον βασιλιά.
Η Μαρία διαφοροποιήθηκε από τον σύζυγο της που ήθελε στους Εβραίους να επιβάλουν διακριτικά σε κόκκινο και κίτρινο χρώμα, κατόρθωσε να το εξαιρέσει στο Μορβέρδε και την Όντα δυο κοινότητες που έκαναν εμπόριο.
Τα διακριτικά που τα είχε επιβάλει ο Ιωάννης Α σε κόκκινο χρώμα έγιναν πιο μικρά και διακριτικά, ο στόχος τους ήταν να ξεχωρίσουν τους Ιουδαίους από τους χριστιανούς.
Η Μαρία ντα Λούνα έδειξε ιδιαίτερες ανησυχίες για τον Εβραίικό πληθυσμό γύρω από όλα τα θέματα, όταν ένας Εβραίος που είχε ευεργετήσει κατηγορήθηκε για απιστία στην Καθολική εκκλησία επιχείρησε να τον προστατεύσει.
Στην αρχή προσποιήθηκε ότι έπρεπε να τιμωρηθούν οι Εβραίοι παραβάτες αλλά σε όλες τις περιπτώσεις προσπαθούσε να μετριάσει την ποινή τους, σε μια περίπτωση που έμαθε ότι Εβραίες γυναίκες απαρνήθηκαν τον Καθολικό όρκο ανάγκασε τους επισκόπους να τις ελευθερώσει.
74 Στην οικονομική της πολιτική προσπάθησε να προστατεύσει τους αγρότες από την ασυδοσία των γαιοκτημόνων, ζήτησε ανεπιτυχώς γιαυτό τη βοήθεια του πάπα Βενέδικτου ΙΓ.
Η Μαρία ντε Λούνα, από τον Οίκο της Λούνα ήταν κόρη του κόμη Λόπε ντα Λούνα και της Μπριάνδα δα Γκοτ μιας αριστοκράτισσας από την Προβηγκία, με τον γάμο της έγινε βασίλισσα της Αραγωνίας .
Τα πρώτα χρόνια της βασιλείας του Μαρτίνου ανέλαβε την αντιβασιλεία την εποχή που ο σύζυγος της ήταν απασχολημένος με το Βασίλειο της Σικελίας, είχε κληρονομικές αξιώσεις.
Την εποχή που έγινε βασιλιάς ο Μαρτίνος βρισκόταν στη Σικελία έγινε αντιβασίλισσα μαζί με τη συνυφάδα της Γιολάντα του Μπαρ και τον Ματθαίο του Φουά μέχρι την επιστροφή του .
Τη δεκαετία του 1390 ο Φραγκισκανός θεολόγος Φραγκίσκος Ειξιμένης προσάρμοσε ένα προηγούμενο έργο του, με ένα σύνολο ύμνων και ευχών δημιούργησε τη "Σκάλα του Θεού", την παρουσίασε στη Μαρία όταν έγινε βασίλισσα.
Ο Ειξιμένης που ήταν 30 χρόνια μεγαλύτερος από τη Μαρία δεν είχε μόνο λογοτεχνική επίδραση απέναντι της, τη γνώριζε από πολύ μικρή και της συμπεριφερόταν σαν πατέρας της.
Ο στόχος του ήταν να εφαρμόσει το Στέμμα της Αραγωνίας τη Φραγκισκιανική μεταρρύθμιση, οι Φραγκισκιανοί μοναχοί θεωρούσαν την προηγούμενη βασίλισσα Γιολάντα του Μπαρ "σκανδαλώδη τύπο, πολύ Γαλλίδα και ακατάλληλη για τις κρατικές υποθέσεις".
Η Μαρία πήρε δύο αντίγραφα της "Σκάλας του Θεού" , ο Ειξιμένης της τα παρουσίασε ως εξής :"Υψηλή Κυρία πολλές φορές η υψηλότητα σας μου έχει δώσει θάρρος, αποφάσισα να δημιουργήσω μερικά βιβλία με στόχο την προβολή της πνευματικής ζωής. Ο στόχος μου είναι να αποφύγετε κάθε προσβολή στον θεό, να ζείτε με αρετή και σύμφωνα με το θέλημα του, είμαι ικανοποιημένος από την ευσέβεια σας και το έργο αυτό θα σας την αυξήσει".
Το έργο "Φαγητό στους λογαριασμούς μιας ταξιδεμένης κυρίας, Μαρία ντε Λούνα βασίλισσα της Αραγωνίας " περιέχει πολλές πληροφορίες σχετικά με το μαγείρεμα του φαγητού, το βάρος των ζώων που έτρωγαν και την ποσότητα του κριθαριού που χρησιμοποιούσαν για την παρασκευή ψωμιού.
Οι λογαριασμοί από το 1403 δείχνουν την πολυτέλεια της βασιλικής αυλής και τη μεγάλη ποικιλία των φαγητών, "το φαγητό και η εμφάνιση της ήταν διακριτικά στοιχεία του κύρους της".
Η γεωργία της Βαλένθια ήταν πολύ πλούσια για την παραγωγή μεγάλης ποικιλίας φαγητού αλλά η Μαρία τότε έκανε πολλά ταξίδια και σε γύρω περιοχές χωρίς να την ακολουθούν οι οπαδοί της όπως φαίνεται.
Η Μαρία ντα Λούνα ανέκτησε τον έλεγχο σε επτά κοινότητες που κατοικούσαν Εβραίοι και έξι Μαυριτανοί, ανέλαβε την πρωτοβουλία να ρυθμίσει τα δικαιώματα όλων των θρησκευτικών μειονοτήτων.
Η Μαρία ντε Λούνα προσπάθησε να ρίξει τον ψηλό φόρο που είχε επιβάλει ο Πέτρος Γ στην κοινότητα στο ένα τέταρτο όπως είχε κάνει πριν ο κουνιάδος της Ιωάννης Α.
Η οικογένεια της ήταν από τις επιφανέστερες σε ολόκληρη την Ισπανία, είχε στενές σχέσεις με την πολιτική και θρησκευτική αριστοκρατία, ανάμεσα τους ο Λόπε Φερνάντε ντε Λούνα αρχιεπίσκοπος της Σαραγόσα και ο Αντίπαπας Βενέδικτος ΙΓ.
Ο πατέρας του ανέδειξε περισσότερο την οικογένεια, το Στέμμα της Αραγωνίας του έδωσε ως ανταμοιβή τον τίτλο του "Κόμη", ήταν η μοναδική οικογένεια σε όλη την Αραγωνία που είχε μέλος με αυτό τον τίτλο.
Φοίτησε στο Τσαρτεχάουζ, ένα από τα πιο γνωστά σχολεία της Αγγλίας, και αργότερα σπούδασε Φιλοσοφία, Πολιτική και Οικονομικά στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, λαμβάνοντας πτυχίο το 1987 με βαθμό άριστα.
Πέντε χρόνια αργότερα, με την άνοδο των Συντηρητικών στην εξουσία, διορίστηκε Υπουργός Πολιτισμού, όπου μεταξύ άλλων ήταν αρμόδιος για την διεκπεραίωση των Ολυμπιακών Αγώνων του 2012 στο Λονδίνο.
Ο Τζέρεμι Ρίτσαρντ Στρέυνσαμ Χαντ είναι Βρετανός πολιτικός, που υπηρετεί ως Καγκελάριος του Θησαυροφυλακίου του Ηνωμένου Βασιλείου, από τον Οκτώβριο του 2022, θέση στην οποία υπηρέτησε υπό την Κυβέρνηση της Λιζ Τρας, και σήμερα υπηρετεί υπό την Κυβέρνηση του Ρίσι Σούνακ.
Υπηρέτησε ως Υπουργός Εξωτερικών του Ηνωμένου Βασιλείου, υπό την Κυβέρνηση της Τερέζας Μέι, από το 2018 έως το 2019, και υπό τις Κυβερνήσεις του Ντέιβιντ Κάμερον ως Υπουργός Υγείας και Κοινωνικής Φροντίδας και ως Υπουργός Πολιτισμού και Αθλητισμού .
Τη δεκαετία του 1890 μετέφερε το βιβλιοπωλείο του στη Πλατεία Λουδοβίκου , απέναντι από το νέο Δημοτικό Θέατρο, με την επωνυμία "Εκδοτικό Κατάστημα Γεωργίου Φέξη".
Καραθανασόπουλου, επί της Πλατείας Κάνιγγος, το κτήριο και τη Στοά Φέξη, στο οικοδομικό τετράγωνο που περικλείεται από τις οδούς Πατησίων, Βερανζέρου, Κάνιγγος και Γλάδστωνος.
Έτσι, δημιουργήθηκαν οι: Κωμική Βιβλιοθήκη, Εικονογραφημένη Βιβλιοθήκη Ταξιδιών, Λαϊκή Ιατρική Βιβλιοθήκη, Φιλολογική Βιβλιοθήκη, Επιστημονική Βιβλιοθήκη, Φιλοσοφική Βιβλιοθήκη, Λαϊκή Βιβλιοθήκη με έγχρωμα λιθογραφημένα εξώφυλλα, Λογοτεχνική Βιβλιοθήκη, Μελοδραματική Βιβλιοθήκη, Πατριωτική Βιβλιοθήκη, Παιδική Βιβλιοθήκη, Βιβλιοθήκη Πρακτικών Γνώσεων, κ.
Ο εκδοτικός οίκος εξέδιδε επίσης σχολικά, περιηγητικά, θεατρικά, εμπορικά και επαγγελματικά βιβλία, καθώς και εκδόσεις Αρχαίων και Λατίνων συγγραφέων, μεταφράσεις, μυθιστορήματα, ποιήματα, βιβλία ξένων γλωσσών, βιβλία συναναστροφών, μουσικά τεμάχια, εικονογραφημένα δελτάρια, βίους αγίων, εικόνες και χάρτες.
Για τη Βιβλιοθήκη Φέξη εργάσθηκαν ως μεταφραστές πολλοί λογοτέχνες, όπως οι: Μάρκος Αυγέρης, Κώστας Βάρναλης, Ηλίας Βουτιερίδης, Ιωάννης Γρυπάρης, Πολύβιος Δημητρακόπουλος, Άριστος Καμπάνης, Γαλάτεια Καζαντζάκη, Νίκος Καζαντζάκης, Νικόλαος Ποριώτης, Άγγελος Τανάγρας, Κωνσταντίνος Χρηστομάνος κ.
Το 1901 ο Γεώργιος Φέξης ανοίγει Μουσικό παράρτημα στην οδό Σταδίου 49, όπου αρχικά πωλούνται παρτιτούρες τραγουδιών, αλλά λίγα χρόνια αργότερα πωλεί και χορδές κιθάρας, μαντολίνου και βιολιού, καθώς και μουσικά όργανα.
Η δημοσίευση του Χειμώνας και Άνοιξη στις ακτές της Μεσογείου του Άγγλου γιατρού Τζέιμς Χένρι Μπένετ είχε μια βαθιά επίδραση στο Μαντόν, καθιστώντας το δημοφιλή προορισμό για τους πάσχοντες από φυματίωση.
Η πόλη έγινε ιδιαίτερα δημοφιλής σε Βρετανούς και Ρώσους αριστοκράτες που έχτισαν πολλά από τα πολυτελή ξενοδοχεία, τις βίλες και τα παλάτια που εξακολουθούν να στολίζουν την πόλη σήμερα.
Πολλά από αυτά τα ξενοδοχεία και τα παλάτια χρησιμοποιήθηκαν ως νοσοκομεία κατά τη διάρκεια του Α 'Παγκοσμίου Πολέμου για να επιτρέψουν σε τραυματίες στρατιώτες να αναρρώσουν σε ένα ευχάριστο κλίμα.
Ωστόσο, οι ήπιοι χειμώνες και οι θερμότερες νύχτες το καλοκαίρι, σε σύγκριση με την υπόλοιπη γαλλική μεσογειακή παράκτια περιοχή, παρέχουν στο Μαντόν ένα ιδιαίτερο υποτροπικό μικροκλίμα, που επικρατεί από τη Νίκαια μέσω του Μονακό και του Μαντόν έως τα ιταλικά σύνορα που είναι ευνοϊκό για τα εσπεριδοειδή, μανταρινιές, πορτοκαλιές και λεμονιές, εξ ου ένα από τα σύμβολα της πόλης είναι το λεμόνι.
Ο πρώτος οικισμός δημιουργήθηκε κατά τον 11ο αιώνα, όταν ο Κόμης της Βεντιμίλια έκτισε ένα κάστρο στον λόφο Πεπέν βορειοδυτικά του σύγχρονου κέντρου της πόλης.
Κατά τη διάρκεια του 13ου αιώνα, η περιοχή πέρασε στον οίκο Βέντο της Γένοβας, που έχτισε ένα νέο κάστρο κατά μήκος της ρωμαϊκής οδού, παρέχοντας τον πυρήνα γύρω από τον οποίο αναπτύχθηκε η σημερινή πόλη.
Το 1814, το Μαντόν συμπεριλήφθηκε εκ νέου στο πριγκηπάτο του Μονακό, το οποίο, μετά τις Εκατό ημέρες του Ναπολέοντα το 1815, έγινε προτεκτοράτο του βασιλιά της Σαρδηνίας.
Το 1848 ανακηρύχθηκε Ελεύθερη πόλη, μαζί με το γειτονικό Ροκεμπρύν και στη συνέχεια, δύο χρόνια αργότερα, τέθηκαν υπό την προστασία του Βασιλείου της Σαρδηνίας όπου διοικούνταν από τον Οίκο της Σαβοΐας για δέκα χρόνια.
Το Μαντόν, που αποκαλείται «μαργαριτάρι της Γαλλίας», βρίσκεται στο νοτιοδυτικό τμήμα του νομού Αλπ-Μαριτίμ, στη Μεσόγειο Θάλασσα στα γαλλο-ιταλικά σύνορα, ακριβώς απέναντι από την πόλη Βεντιμίλια της Λιγυρίας.
Το 1860, μετά τη Συνθήκη του Τορίνο και το δημοψήφισμα του 1860 με συντριπτική ψήφο υπέρ της προσάρτησης, η πόλη και η όλη η περιοχή της κομητείας της Νίκαιας προσαρτήθηκε στη Γαλλία.
Ο Ναπολέων Γ' πλήρωσε 4 εκατομμύρια φράγκα ως αποζημίωση στον πρίγκιπα του Μονακό, ο οποίος παραιτήθηκε από τα δικαιώματά του δια παντός τον Φεβρουάριο 1861.
Η θέση στα σύνορα μεταξύ της Προβηγκίας και της Δημοκρατίας της Γένοβας, η οποία κατά το παρελθόν ισχυριζόταν ότι το Μονακό ήταν το δυτικό της όριο, καθιστούσε την πόλη πολυπόθητη.
Η περιοχή του Μαντόν κατοικήθηκε από την Παλαιολιθική εποχή και είναι ο τόπος όπου η αρχαιολογική έρευνα αποκάλυψε απολιθώματα ανθρώπινων σκελετών και λείψανα προϊστορικής εποχής του Ανθρώπου του Γκριμάλντι, καθώς και Νεάντερταλ και Κρο-Μανιόν.
Στους ρωμαϊκούς χρόνους, η Ιουλία οδός , ένας δρόμος που συνέδεε την Πλατσέντια με την Αρελάτη διέρχονταν από το αντόν, και διέσχιζε την πόλη κατά μήκος της Ρυ Λονγκ στην παλιά πόλη.
Το Μαντόν είναι κοινότητα στο νομό Αλπ-Μαριτίμ, στη διοικητική περιοχή Προβηγκία-Άλπεις-Κυανή Ακτή στη γαλλική Ριβιέρα, κοντά στα ιταλικά σύνορα.
Οι πρώτες ενδείξεις θαλάσσιου εμπορίου στο Λονδίνο χρονολογούνται από τη ρωμαϊκή εποχή, όταν οι Ρωμαίοι κατασκεύασαν τον πρωταρχικό λιμένα.
αλλά παράκμασε μέχρι αχρησίας στις αρχές του 5ου αιώνα με την κάθετη μείωση της εμπορικής δραστηριότητας εξαιτίας της αποχωρήσεως των Ρωμαίων από τη Μεγάλη Βρετανία.
Οι μεταβολές που έγιναν από τους Ρωμαίους στις όχθες κατά μήκος του λιμανιού ήταν τόσο ουσιώδεις και μακρόβιες, ώστε μετέπειτα ήταν δύσκολο να καταλάβει κάποιος πού άρχιζε η πραγματική, φυσική όχθη.
Ως Λιμάνι του Λονδίνου ορίζεται το τμήμα του ποταμού Τάμεση που βρίσκεται μεταξύ του υδατοφράκτη Τέντινγκτον και του ορίου της Βόρειας Θάλασσας (που από το 1968 καθορίζεται από μία ευθεία γραμμή από το Ακρωτήριο Φάουλνες στο Έσσεξ μέχρι το Ακρωτήριο Γουόρντεν στο Κεντ με ενδιάμεσο τον παλαιό φάρο Γκάνφλητ), και περιλαμβάνει κάθε αποβάθρα μεταξύ αυτών των ορίων.
Κάποτε ήταν το μεγαλύτερο λιμάνι του κόσμου, ενώ σήμερα έρχεται δεύτερο στη Μεγάλη Βρετανία μετά το συγκρότημα των εκβολών του Χαλ-Χάμπερ, γνωστό ως & .
Ως προς τη χρήση του διοικείται από τον Οργανισμό Λιμένα του Λονδίνου , ένα δημόσιο μονοπώλιο που ιδρύθηκε το 1908, το οποίο είναι κυρίως υπεύθυνο για τον συντονισμό και την επιβολή των δραστηριοτήτων στο λιμάνι.
Το Λιμάνι του Λονδίνου έχει την δυνατότητα να εξυπηρετεί κρουαζιερόπλοια, πορθμεία και φορτηγά πλοία όλων των τύπων στις μεγαλύτερες αποβάθρες του στο ανατολικό άκρο.